cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2079
title: ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล คุณลักษณะของงาน บรรยากาศองค์การ กับคุณภาพชีวิตการทำงานของพยาบาลวิสัญญี โรงพยาบาลของรัฐในเขตกรุงเทพมหานคร

description: ศึกษาคุณภาพชีวิตการทำงานของพยาบาลวิสัญญี โรงพยาบาลของรัฐ ในเขตกรุงเทพมหานคร และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล คุณลักษณะของงาน บรรยากาศองค์การ กับคุณภาพชีวิตการทำงานของพยาบาลวิสัญญี โรงพยาบาลของรัฐในเขตกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาคือ พยาบาลวิสัญญี โรงพยาบาลของรัฐในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 218 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถาม คุณภาพชีวิตการทำงาน คุณลักษณะของงาน และบรรยากาศองค์การ ที่ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาและวิเคราะห์ค่าความเที่ยงด้วยการหาค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาค มีค่าความเที่ยงของแบบสอบถามเท่ากับ .95, .96 และ .96 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า 1. ค่าเฉลี่ยของคุณภาพชีวิตการทำงานของพยาบาลวิสัญญี โรงพยาบาลของรัฐ ในเขตกรุงเทพมหานคร โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (x-bar = 3.22) 2. ค่าเฉลี่ยของคุณลักษณะของงานและบรรยากาศองค์การของพยาบาลวิสัญญี โรงพยาบาลของรัฐ ในเขตกรุงเทพมหานคร อยู่ในระดับสูง (x-bar = 4.39, x-bar = 3.71 ตามลำดับ) 3. ปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ ประสบการณ์การทำงานและรายได้มีความสัมพันธ์ทางบวกกับคุณภาพชีวิตการทำงานของพยาบาลวิสัญญี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .139 และ r = .087 ตามลำดับ) และจำนวนชั่วโมงที่ปฏิบัติงานไม่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตการทำงานของพยาบาลวิสัญญี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .004) คุณลักษณะของงานและบรรยากาศองค์การมีความสัมพันธ์ทางบวกกับคุณภาพชีวิตการทำงานของพยาบาลวิสัญญี โรงพยาบาลของรัฐในเขตกรุงเทพมหานคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .311 และ r = .660 ตามลำดับ)
DOI: 10.14457/cu.the.2011.631
title: การเสื่อมสภาพของตัวเร่งปฏิกิริยาไอรอน-โมลิบเดตในอุตสาหกรรมการผลิตฟอร์มัลดีไฮด์

description: การเสื่อมสภาพของตัวเร่งปฏิกิริยาไอรอน-โมลิบเดต ได้ถูกศึกษาในงานวิจัยนี้ ตัวอย่างตัวเร่งปฏิกิริยาที่ผ่านการใช้งานแล้วเป็นระยะเวลา 1.5 ปี ภายใต้อุณหภูมิ 260-400 องศาเซลเซียส ความดัน 0.5-1.0 บาร์ ถูกนำมาศึกษาสาเหตุการเสื่อมสภาพด้วยวิธีต่างๆ ได้แก่ วัดพื้นที่ผิว (BET) เอ็กซเรย์ฟลูออเรสเซนซ์ (XRF) เครื่องวิเคราะห์หาปริมาณธาตุ (ICP) กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด (SEM) เครื่องวิเคราะห์ผลึก (XRD) และ รามานสเปกโตรสโคปี (Raman spectroscopy) เพื่อเปรียบเทียบกับตัวเร่งปฏิกิริยาที่ยังไม่ผ่านการใช้งานและระหว่างชั้น Pure catalyst กับ Mixed catalyst ในแต่ละจุดของเครื่องปฏิกรณ์ จากการวัดพื้นที่ผิวของตัวเร่งปฏิกิริยาที่ใช้งานแล้วพบว่ามีขนาดพื้นที่ผิวลดลง จากผลการวิเคราะห์ XRF และ ICP พบว่าปริมาณของสาร MoO₃ ในชั้นของ Mixed catalysts มีปริมาณลดลงแต่ขณะเดียวกันปริมาณของ Fe₂O₃ กลับเพิ่มปริมาณขึ้น ผลการวิเคราะห์ของ XRD และ Raman spectroscopy พบสารประกอบ 2 ชนิดคือ Fe₂(MoO₄)₃ และ MoO₃ ทั้งในชั้นของ Pure catalyst และ Mixed catalyst แต่ในชั้นของ Mixed catalyst ของตัวเร่งปฏิกิริยาที่ใช้งานแล้วจะพบพีคของ MoO₃ ลดลงเมื่อเทียบกับตัวเร่งปฏิกิริยาที่ยังไม่ใช้งาน ผลการทดลองเมื่อนำตัวเร่งปฏิกิริยาไปแคลไซน์ที่อุณหภูมิ 300, 400 และ 500˚C เป็นเวลา 6 ชั่วโมง พบว่าพื้นที่ผิวของตัวเร่งปฏิกิริยาลดลงไป 55% และ 45% ในชั้น Pure catalyst และ Mixed catalyst ตามลำดับ และเมื่อวิเคราะห์ด้วย XRD และ Raman spectroscopy พบสารประกอบ 2 ชนิดคือ Fe₂(MoO4)₃ และ MoO₃ เช่นเดียวกันในทุกๆ อุณหภูมิ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.632
title: การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนโดยใช้ผลการสังเคราะห์งานวิจัยเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ของเด็กอนุบาล

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอน โดยใช้ผลการสังเคราะห์งานวิจัยเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ของเด็กอนุบาล ดำเนินการวิจัยเป็น 3 ระยะคือ ระยะเตรียมข้อมูลในการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอน ระยะพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนโดยใช้ผลการสังเคราะห์งานวิจัยที่ส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ของเด็กอนุบาล และระยะทดสอบคุณภาพรูปแบบการจัดการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้น กลุ่มตัวอย่างที่ใช้เพื่อเปรียบเทียบความคิดสร้างสรรค์ ได้แก่ เด็กชั้นอนุบาลปีที่ 2 มีอายุระหว่าง 5-6 ปี จำนวน 72 คน จาก 2 ห้องเรียน ห้องเรียนละ 36 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 1 ห้อง และกลุ่มควบคุม 1 ห้อง เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองคือ แบบทดสอบความคิดสร้างสรรค์ทีซีที-ดีพี (TCT-DP: Test for creative thinking-drawing production) ของ Jellen และ Urban วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ สถิติบรรยาย การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ (repeated measures ANOVA) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนตัวแปรพหุนาม (MANOVA) ผลการวิจัยสรุปได้ว่า 1) รูปแบบการจัดการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย 4 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นสำรวจความเป็นไปได้ ขั้นการแก้ปัญหา ขั้นแบ่งปันประสบการณ์ และขั้นการจัดนิทรรศการ 2) เด็กอนุบาลกลุ่มทดลองที่ใช้รูปแบบการจัดการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้น มีพัฒนาการของความคิดสร้างสรรค์ในระยะที่ 2 สูงกว่าระยะที่ 1 และระยะที่ 3 สูงกว่าระยะที่ 2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และมีระดับความคิดสร้างสรรค์สูงกว่าเด็กอนุบาลกลุ่มควบคุมโดยแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ผลการทดสอบประสิทธิภาพของรูปแบบการจัดการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้นตามเกณฑ์ประสิทธิภาพ E1/E2 เท่ากับ 84.16/76.04 และมีค่าขนาดอิทธิพลของรูปแบบการจัดการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้นเท่ากับ 2.963
DOI: 10.14457/cu.the.2011.633
title: แนวทางการกำหนดมาตรการทางกฎหมายในการจัดเก็บภาษีเงินได้ของนิติบุคคลในเครือเดียวกัน

description: ศึกษาวิเคราะห์มาตรการการจัดเก็บภาษีเงินได้ของนิติบุคคลในเครือเดียวกัน โดยเปรียบเทียบกฎหมายของประเทศต่างๆ และสังเคราะห์เป็นมาตรการที่เหมาะสมสำหรับใช้เป็นแนวทางในการกำหนดมาตรการทางกฎหมายของประเทศไทย เพื่อจัดเก็บภาษีเงินได้นิติบุคคลในเครือเดียวกันให้เกิดความเป็นธรรมและเหมาะสมกับสภาพเศรษฐกิจและสังคมไทย จากการศึกษาพบว่า มาตรการที่ใช้ในการจัดเก็บภาษีเงินได้ของนิติบุคคลในเครือเดียวกันที่บัญญัติไว้ในกฎหมายของประเทศต่างๆ เป็นมาตรการที่คล้ายกัน คือการจัดเก็บภาษีโดยคำนึงถึงความเป็นกลุ่มนิติบุคคลในเครือเดียวกัน แต่แตกต่างกันด้วยวิธีการที่ใช้ในการจัดเก็บภาษีมาตรการต่างๆ ดังกล่าว ได้แก่ มาตรการ Organschaft ของประเทศสาธารณรัฐเยอรมนี ที่กำหนดให้โอนผลกำไรและผลขาดทุนไปยังบริษัทแม่ได้ มาตรการ Group contribution ของกลุ่มประเทศแถบสแกนดิเนเวียที่กำหนดให้โอนผลกำไรระหว่างกันได้ มาตรการ Group relief ของประเทศสหราชอาณาจักรอังกฤษที่กำหนดให้โอนผลขาดทุนไปมาระหว่างกันได้ มาตรการ Tax consolidation ของประเทศสหรัฐอเมริกา ฝรั่งเศสและประเทศอื่นอีกหลายประเทศที่กำหนดให้นำเงินได้และค่าใช้จ่ายไปคำนวณรวมกับบริษัทแม่ โดยมาตรการแต่ละมาตรการต่างก็มีข้อดีและข้อเสียแตกต่างกันไป อย่างไรก็ดี มาตรการอันเป็นที่นิยมใช้เป็นต้นแบบเพื่อปรับปรุงกฎหมายภาษีอากรของประเทศต่างๆ มากที่สุดคือ แนวความคิดมาตรการ Tax consolidation ซึ่งสอดคล้องกับหลักความเป็นธรรมและหลักความเป็นกลาง รวมถึงหลักความประหยัดอันเป็นหลักการจัดเก็บภาษีอากรที่ดีมากที่สุด สำหรับประเทศไทย มาตรการด้านภาษีที่ใช้ปฏิบัติกับกลุ่มนิติบุคคลในเครือเดียวกันมีอยู่เพียงเล็กน้อย เช่น การยกเว้นการจัดเก็บภาษีเงินปันผลระหว่างบริษัทในเครือ การหักค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับการฝึกอบรมพนักงานของบริษัทในเครือเดียวกัน เป็นต้น ซึ่งยังไม่ได้รับการพัฒนาเทียบเท่ากับมาตรการของต่างประเทศ ดังนั้น หากคำนึงถึงหลักการจัดเก็บภาษีอากรที่ดี และการแข่งขันทางภาษีกับต่างประเทศโดยเฉพาะประเทศสมาชิกประชาคมอาเซียนแล้ว การกำหนดมาตรการ Tax consolidation ในกฎหมายไทยจึงเป็นเรื่องที่ดีและเป็นกฎหมายทัดเทียมกับนานาชาติ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.634
title: บทบาทของรัฐสภาไทยในการควบคุมธรรมาภิบาลของตำรวจ

description: ผลการศึกษา พบว่าตำรวจในฐานะองค์กรคือสำนักงานตำรวจแห่งชาติ และตำรวจในฐานะการปฏิบัติหน้าที่ของบุคลากรในองค์กรคือ เจ้าหน้าที่ตำรวจ ปรากฏข้อมูลและหลักฐานที่แสดงว่ายังขาดธรรมาภิบาล โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ธรรมาภิบาลของตำรวจในระบอบประชาธิปไตย ซึ่งจะต้องปฏิบัติหน้าที่ภายใต้หลักนิติธรรม (Rule of Law) และในมุมมองของการบริหารบ้านเมืองที่ดี (Good Governance) ตำรวจต้องสร้างความมั่นคงปลอดภัยให้กับสาธารณะ (Public Security) ในขณะเดียวกันต้องเคารพต่อสิทธิมนุษยชน (Human Rights) และเสรีภาพส่วนบุคคล การควบคุมธรรมาภิบาลของตำรวจภายในองค์กรตำรวจเอง ไม่อาจประสบผลสำเร็จได้ ต้องอาศัยการควบคุมจากองค์กรภายนอก รัฐสภาเป็นองค์กรควบคุมการบริหารราชการแผ่นดินของรัฐบาล ซึ่งสามารถมีบทบาทควบคุมธรรมาภิบาลของตำรวจผ่านองค์กรภายในคือ คณะกรรมาธิการของสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา โดยอาศัยอำนาจตามมาตรา 135 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 และข้อบังคับการประชุมของคณะกรรมาธิการของสภาผู้แทนราษฎรและของวุฒิสภา ประกอบกับพระราชบัญญัติคำสั่งเรียกของคณะกรรมาธิการของสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา พุทธศักราช 2554 การเพิ่มบทบาทของคณะกรรมาธิการในสภาผู้แทนราษฎรและในวุฒิสภาในการควบคุมธรรมาภิบาลของตำรวจให้เข้มงวดขึ้น โดยปรับปรุงองค์ประกอบของคณะกรรมาธิการทั้งสองสภา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวุฒิสภา จะทำให้เกิดธรรมาภิบาลของตำรวจอย่างแท้จริง
DOI: 10.14457/cu.the.2011.635
title: การทดสอบโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของพัฒนาการของเด็กที่มี/ไม่มีการฟื้นคืนได้เป็นตัวแปรส่งผ่าน : การเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มเด็กประสบ/ไม่ประสบภัยสึนามิปี 2547

description: งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ คือ 1) เพื่อพัฒนาและตรวจสอบความตรงของโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของพัฒนาการของเด็กที่มี/ไม่มีประสบการณ์ภัยพิบัติสึนามิเมื่อมี/ไม่มีการฟื้นคืนได้เป็นตัวแปรส่งผ่าน และ 2) เพื่อศึกษาอิทธิพลของการประสบภัยพิบัติสึนามิและปัจจัยปกป้องที่ส่งผ่านการฟื้นคืนได้ต่อพัฒนาการของเด็กที่มี/ไม่มีประสบการณ์ภัยพิบัติสึนามิ โมเดลที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วยตัวแปรแฝง 10 ตัว และตัวแปรสังเกตได้ 21 ตัว กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 1,162 คน โดยแบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็นกลุ่มที่เป็นผู้ประสบภัยพิบัติสึนามิเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2547 จำนวน 603 คน และกลุ่มเปรียบเทียบซึ่งเป็นกลุ่มตัวอย่างที่ไม่ประสบภัยพิบัติสึนามิจำนวน 559 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามแบบรายงานตนเอง ตรวจสอบความตรงของโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุโดยการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างด้วยโปรแกรมลิสเรล (LISREL 8.8 for students) งานวิจัยนี้มีโมเดลตามสมมติฐานจำนวน 5 โมเดล ได้แก่ 1) โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของพัฒนาการของกลุ่มเด็กที่มีประสบการณ์ภัยพิบัติสึนามิที่มีการฟื้นคืนได้เป็นตัวแปรส่งผ่าน 2) โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของพัฒนาการของกลุ่มเด็กที่มีประสบการณ์ภัยพิบัติสึนามิที่มีการฟื้นคืนได้เป็นตัวแปรส่งผ่านระหว่างปัจจัยปกป้องและพัฒนาการ 3) โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของพัฒนาการของกลุ่มเด็กที่ไม่มีประสบการณ์ภัยพิบัติสึนามิที่มีการฟื้นคืนได้เป็นตัวแปรส่งผ่าน 4) โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของพัฒนาการของกลุ่มเด็กที่ไม่มีประสบการณ์ภัยพิบัติสึนามิที่มีการฟื้นคืนได้เป็นตัวแปรส่งผ่านระหว่างปัจจัยปกป้องและพัฒนาการ และ 5) โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของพัฒนาการของเด็กที่ประสบการณ์ภัยพิบัติสึนามิมีอิทธิพลทางอ้อมผ่านการฟื้นคืนได้ต่อพัฒนาการโดยไม่มีอิทธิพลทางตรงต่อพัฒนาการ ผลการตรวจสอบความตรงของโมเดลทั้ง 5 โมเดล พบว่า โมเดลทั้งหมดมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ เมื่อพิจารณาอิทธิพลของประสบการณ์ภัยพิบัติสึนามิและปัจจัยปกป้องที่ส่งผ่านการฟื้นคืนได้ต่อพัฒนาการของกลุ่มเด็กที่มีประสบการณ์ภัยพิบัติสึนามิและกลุ่มเด็กที่ไม่มีประสบการณ์ภัยพิบัติสึนามิในโมเดลสมมติฐานที่ 1-4 พบว่า ในเด็กกลุ่มที่ประสบภัยพิบัติสึนามิ การประสบภัยพิบัติไม่มีอิทธิพลทางตรงต่อพัฒนาการของเด็กและไม่มีอิทธิพลทางอ้อมผ่านตัวแปรการฟื้นคืนได้ไปยังพัฒนาการและพบว่า ในเด็กทั้งสองกลุ่มปัจจัยปกป้องมีอิทธิพลทางอ้อมต่อพัฒนาการของเด็กโดยมีการฟื้นคืนได้เป็นตัวแปรส่งผ่าน และเมื่อพิจารณาอิทธิพลของประสบการณ์ภัยพิบัติสึนามิและปัจจัยปกป้องที่ส่งผ่านการฟื้นคืนได้ต่อพัฒนาการของกลุ่มเด็กที่มีประสบการณ์ภัยพิบัติสึนามิในโมเดลสมมติฐานที่ 5 ซึ่งเป็นโมเดลที่ภัยพิบัติสึนามิไม่มีอิทธิพลทางตรงต่อพัฒนาการพบว่า ภัยพิบัติสึนามิมีอิทธิพลทางอ้อมต่อพัฒนาการโดยมีการฟื้นคืนได้เป็นตัวแปรส่งผ่าน
DOI: 10.15128/r1sn009x78c
title: Ultracold Molecules as Qudits [dataset]

description: We discuss how the internal structure of ultracold molecules, trapped in the motional ground state of optical tweezers, can be used to implement qudits. We explore the rotational, fine and hyperfine structure of $^{40}$Ca$^{19}$F and $^{87}$Rb$^{133}$Cs, which are examples of molecules with $^2\Sigma$ and $^1\Sigma$ electronic ground states, respectively. In each case we identify a subset of levels within a single rotational manifold suitable to implement a 4-level qudit. Quantum gates can be implemented using two-photon microwave transitions via levels in a neighboring rotational manifold. We discuss limitations to the usefulness of molecular qudits, arising from off-resonant excitation and decoherence. As an example, we present a protocol for using a molecular qudit of dimension $d=4$ to perform the Deutsch algorithm.
DOI: 10.14457/cu.the.2011.636
title: ความสามารถของกลุ่มส่วนต่างดอกเบี้ยจากหุ้นกู้ภาคเอกชนในการพยากรณ์เศรษฐกิจมหภาคของไทย

description: การวิจัยนี้เพื่อศึกษาความสามารถของกลุ่มส่วนต่างดอกเบี้ยหุ้นกู้ซึ่งจัดตามความเสี่ยงและอายุครบกำหนดไถ่ถอนและส่วนต่างโครงสร้างดอกเบี้ยพันธบัตรรัฐบาลในการพยากรณ์เศรษฐกิจ โดยใช้แบบจำลองประเมินความเสี่ยงการผิดนัดชำระหนี้ เคเอ็มวีในการประเมินความเสี่ยงหุ้นกู้ และแบบจำลองVector Autoregressive (VAR)สำหรับวิเคราะห์การพยากรณ์อัตราการเจริญเติบโตดัชนีผลผลิตอุตสาหกรรม จำนวนผู้มีงานทำและดัชนีราคาผู้บริโภคระยะ 3 เดือนถึง 12 เดือนข้างหน้า โดยใช้ข้อมูลอนุกรมเวลา รายเดือน ตั้งแต่เดือน มกราคม 2546 ถึง ธันวาคม 2553 ผลการศึกษา พบว่าการเพิ่มขึ้น1 เบซิสพอยท์ของส่วนต่างดอกเบี้ยหุ้นกู้บริษัทเอกชนที่มีความเสี่ยงต่ำถึงปานกลางและอายุครบกำหนดไถ่ถอนระยะสั้นจะสะท้อนถึงการปรับตัวลดลงของ การเติบโตดัชนีราคาผู้บริโภคร้อยละ 0.005 ถึง 0.021ในช่วง 3 เดือน ถึง 12 เดือนข้างหน้า โดยส่วนต่างดอกเบี้ยหุ้นกู้ความเสี่ยงต่ำจะมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงการเติบโตดัชนีราคาผู้บริโภคมากกว่าส่วนต่างดอกเบี้ยความเสี่ยงสูงแต่ส่วนต่างดอกเบี้ยหุ้นกู้ไม่สามารถสะท้อนการเติบโตของ จำนวนผู้มีงานทำและดัชนีผลผลิตอุตสาหกรรมได้ ในขณะที่การเพิ่มขึ้น1 เบซิสพอยท์ของส่วนต่างโครงสร้างดอกเบี้ยพันธบัตรรัฐบาลระยะสั้น จะสะท้อนการปรับตัวเพิ่มขึ้นของดัชนีผลผลิตอุตสาหกรรมร้อยละ 0.055 ถึง 0.087ที่ช่วงการพยากรณ์ 12 เดือนข้างหน้า และจะสะท้อนการปรับตัวเพิ่มขึ้นของดัชนีราคาผู้บริโภคร้อยละ 0.004 ถึง 0.013 การพยากรณ์ 12 เดือนข้างหน้าเช่นเดียวกันแต่ไม่สะท้อนถึงการเติบโตของจำนวนผู้มีงานทำนอกจากนี้ยังพบว่า การเปลี่ยนแปลงของส่วนต่างโครงสร้างดอกเบี้ยพันธบัตรรัฐบาลระยะสั้นจะมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงตัวแปรเศรษฐกิจมากกว่าส่วนต่างโครงสร้างดอกเบี้ยพันธบัตรรัฐบาลระยะยาว
DOI: 10.14457/cu.the.2011.637
title: ข้อกำหนดรูปนัยเพื่อทวนสอบแผนภาพกิจกรรมของกระแสกระบวนการ

description: ภาษาจำเพาะโดเมนหรือดีเอสแอล คือ ภาษาข้อกำหนดที่อยู่ในรูปแบบของข้อความหรือแบบจำลองที่ถูกออกแบบโดยเฉพาะเจาะจงสำหรับโดเมนปัญหาหนึ่งๆ งานวิจัยนี้ได้สร้างภาษาอธิบายการกระทำ หรือเอดีแอล ซึ่งจัดอยู่ในประเภทภาษาจำเพาะโดเมน เพื่อป้องกันมโนทัศน์ที่ผิดและความไม่ตรงกันของพฤติกรรมในแผนภาพกิจกรรม นอกจากนี้ ยังได้พัฒนาวิธีการอิงวัตถุสำหรับการสร้างแผนภาพกิจกรรมบนบทคำสั่งเอดีแอล โดยหลังจากการแจงส่วนบทคำสั่งเอดีแอล แบบจำลองความหมายจะถูกสร้างขึ้นบนพื้นฐานของเอดีแอลเมทาโมเดล วิธีการที่นำเสนอสามารถสร้างแผนภาพกิจกรรมได้อย่างถูกต้อง เริ่มต้นจากการสกัดข้อมูลจากแต่ละแอ็คชั่น แล้วตรวจจับหาความสัมพันธ์ระหว่างวัตถุในการกำหนดบัพควบคุมต่างๆ ได้แก่ บัพแยก บัพรวม บัพตัดสินใจ บัพผสาน บัพเริ่มต้น บัพหยุดสายงาน และบัพหยุดกิจกรรม แนวทางที่นำเสนอยังได้จัดสร้างกฎตรวจสอบความสมเหตุสมผลสำหรับเอดีแอลเพื่อป้องกันความไม่ตรงกันของข้อมูลและพฤติกรรมในแผนภาพกิจกรรม รวมทั้งกฎการทวนสอบเพื่อให้แผนภาพถูกสร้างขึ้นอย่างถูกต้องตามข้อกำหนดมากยิ่งขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2011.638
title: การประยุกต์ใช้ของเสียจากอุตสาหกรรมเส้นใยเรยอนผสมกับเส้นใยนุ่นเพื่อเป็นวัสดุดูดซับน้ำมัน

description: งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อประยุกต์ใช้ของเสียที่เกิดขึ้นจากกระบวนการผลิตเส้นใยเรยอน โดยนำมาผสมกับเส้นใยนุ่นเป็นตัวกลางเพื่อเตรียมขึ้นเป็นตัวดูดซับ การศึกษานี้มีการเปลี่ยนแปลงอัตราส่วนของการผสมเส้นใยเรยอนต่อเส้นใยนุ่นจำนวน 6 อัตราส่วน ได้แก่ 1:0, 1:1, 1:2, 1:3, 1:4 และ 0:1 โดยน้ำหนัก และเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบของของผสมหนืดวิสโคสออกเป็น 4 อัตราส่วน คือ อัตราส่วนระหว่างของผสมหนืดวิสโคสต่อโซเดียมไฮดรอกไซด์ 1:1, 1:2, 1:3 และ 1:4 โดยน้ำหนัก กำหนดอัตราส่วนของปริมาณของผสมหนืดวิสโคสต่อเส้นใยตัวกลาง คือ 10 : 1 โดยน้ำหนัก เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความสามารถในการดูดซับน้ำมัน โดยทำการทดสอบการดูดซับในน้ำมัน 3 ชนิด ได้แก่ น้ำมันดีเซล น้ำมันเครื่องรถยนต์ และน้ำมันเตา ซึ่งมีความแตกต่างกันในค่าความหนืดและความหนาแน่น โดยการทดสอบดูดซับน้ำมันจะแบ่งออกเป็น 2 ช่วงเวลา 15 นาที และ 24 ชั่วโมง โดยทดสอบตามวิธีการมาตรฐานการทดสอบความสามารถในการดูดซับน้ำมันสำหรับวัสดุดูดซับของสมาคมเพื่อการทดสอบวัสดุแห่งสหรัฐอเมริกา (ASTM: F726-99) ผลการทดลองพบว่า ตัวดูดซับที่เตรียมขึ้นจากของเสียนั้น เมื่อทดสอบดูดซับในน้ำมันดีเซล น้ำมันเครื่อง และน้ำมันเตา ตัวดูดซับมีค่าความสามารถในการดูดซับน้ำมันเท่ากับ 0.32 ถึง 0.45, 0.32 ถึง 0.45 และ 0.80 ถึง 0.96 กรัมน้ำมันต่อกรัมตัวดูดซับ ตามลำดับ ซึ่งตัวดูดซับที่สามารถดูดซับได้มากที่สุดหลังจากดูดซับ 15 นาทีและ 24 ชั่วโมง คือ ตัวดูดซับที่มีอัตราส่วนเส้นใยเรยอนต่อเส้นใยนุ่นในอัตราส่วน 1:3 ซึ่งมีอัตราส่วนวิสโคสต่อโซเดียมไฮดรอกไซด์ในอัตราส่วน 1:4 โดยน้ำหนักผสมอยู่ มีน้ำหนักเพิ่มขึ้นร้อยละ 125 และตัวดูดซับที่มีอัตราส่วนเส้นใยเรยอนต่อเส้นใยนุ่นในอัตราส่วน 1:1 ซึ่งมีอัตราส่วนวิสโคสต่อโซเดียมไฮดรอกไซด์ในอัตราส่วน 1:4 โดยน้ำหนักผสมอยู่ มีน้ำหนักเพิ่มขึ้นร้อยละ 162 ตามลำดับ แต่อย่างไรก็ตาม ค่าความสามารถในการดูดซับน้ำมันของตัวดูดซับดังกล่าวนั้นมีค่าน้อยกว่าความสามารถในการดูดซับของวัสดุดูดซับสังเคราะห์ชนิดโพลีโพรพิลีนมาก จึงไม่เหมาะสมต่อการนำไปใช้งานและการนำกลับมาใช้ซ้ำ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.639
title: การปรับปรุงข้อกำหนดสัญญาเพื่อแก้ไขปัญหาการจัดหาวัสดุในโครงการก่อสร้าง

description: กระบวนการจัดหาวัสดุเป็นกระบวนการสำคัญกระบวนการหนึ่งในโครงการก่อสร้าง การกำหนดเงื่อนไขข้อกำหนดสัญญาจ้างซึ่งมีความสำคัญในการบอกสิทธิหน้าที่ของคู่สัญญาให้ชัดเจนและครอบคลุมถึงปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นนั้นจึงเป็นประเด็นที่ทุกฝ่ายควรให้ความสำคัญ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประเด็นปัญหาการจัดหาวัสดุในโครงการก่อสร้าง และวิเคราะห์ข้อกำหนดสัญญาจ้างก่อสร้างที่เกี่ยวข้องและตอบสนองต่อประเด็นปัญหาดังกล่าว รวมถึงการเสนอแนวทางการปรับปรุงข้อกำหนดสัญญาให้ชัดเจนและครอบคลุมมากยิ่งขึ้น ขั้นตอนการศึกษาประกอบด้วย การศึกษางานวิจัยที่เกี่ยวข้อง รวมถึงการสัมภาษณ์บุคลากรฝ่ายผู้รับจ้างที่มีความเกี่ยวข้องกับการจัดหาวัสดุเพื่อทำการรวบรวมประเด็นปัญหาและจัดทำแบบสอบถามสำรวจความคิดเห็นผู้เชี่ยวชาญเพื่อประเมินระดับความถี่และผลกระทบของแต่ละประเด็นปัญหา ร่วมกับการวิเคราะห์ความครอบคลุมและการตอบสนองต่อประเด็นปัญหาของข้อกำหนดสัญญาจ้างก่อสร้างมาตรฐานจำนวน 3 ฉบับ ได้แก่ FIDIC (1999) AIA (2007) และสัญญาจ้างแนบท้ายระเบียบสำนักนายกฯ และสัญญาจ้างก่อสร้างจากโครงการกรณีศึกษา 5 โครงการ เพื่อทำการเสนอแนวทางการกำหนดข้อกำหนดสัญญาให้ครอบคลุมประเด็นปัญหามากยิ่งขึ้น ผลการศึกษาสรุปได้ว่า ปัญหาในขั้นตอนการกำหนดความต้องการวัสดุเป็นประเด็นปัญหาที่มีระดับความถี่และผลกระทบสูงที่สุดจากประเด็นปัญหาที่รวบรวมมาทั้งหมด 36 ประเด็น โดยข้อกำหนดสัญญาจ้างมาตรฐาน FIDIC (1999) มีเนื้อหาครอบคลุมประเด็นปัญหาดังกล่าวมากที่สุด ในทางกลับกันข้อกำหนดสัญญาจ้างแนบท้ายระเบียบสำนักนายกฯ รวมถึงสัญญาจ้างก่อสร้างโครงการกรณีศึกษานั้นมีเนื้อหาข้อกำหนดไม่ครอบคลุมมากนักโดยเฉพาะประเด็นปัญหาที่มีระดับความถี่และผลกระทบอยู่ในเกณฑ์ที่สูง ซึ่งผู้วิจัยได้ทำการเสนอแนวทางการปรับปรุงสัญญาให้ครอบคลุมมากยิ่งขึ้น โดยรวบรวมจากการวิเคราะห์ข้อกำหนดสัญญารวมถึงแนวคิดจากกรณีปัญหาและข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้อง และจากการศึกษาพบว่า ประเด็นปัญหาการจัดหาวัสดุบางประเด็นไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยข้อกำหนดสัญญา ซึ่งอาจมีการศึกษาเกี่ยวกับแนวทางการแก้ไขปัญหาในด้านอื่นในงานวิจัยต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2011.640
title: การรู้จำฟันในภาพรังสีเอ็กซ์ทางทันตกรรม

description: งานวิจัยนี้นำเสนอวิธีการรู้จำฟันสำหรับภาพรังสีเอ็กซ์โดยใช้ Hu โมเมนต์ยืนยง (Hu’s moment invariants) แทนลักษณะของฟันในการเปรียบคู่ภาพทดสอบกับชุดข้อมูลภาพฟันอ้างอิง วิธีการรู้จำฟันในงานวิจัยนี้ประกอบด้วย 3 ขั้นตอนหลัก คือ การปรับปรุงภาพ การแบ่งส่วนภาพ และการสกัดและเปรียบคู่ลักษณะของฟัน การปรับปรุงภาพทำโดยปรับปรุงการกระจายตัวอย่างสม่ำเสมอของฮีสโตแกรม และกำจัดสัญญาณรบกวนด้วยตัวกรองมัธยฐาน แล้วจึงนำภาพมาแบ่งส่วนภาพด้วยค่าขีดแบ่งแบบอัตโนมัติด้วยวิธีของ Otsu แล้วนำผลลัพธ์มาสกัดลักษณะฟันด้วย Hu โมเมนต์ยืนยง จากนั้นนำไปเปรียบเทียบคู่ฟันโดยใช้ระยะทางแบบยูคลิด (Euclidian distance) การเปรียบเทียบคู่ที่ดีที่สุดคือคู่ที่มีผลต่างระยะทางแบบยูคลิดน้อยที่สุด งานวิจัยนี้ทดสอบกับฟันกรามน้อยและฟันกรามใหญ่ในภาพรังสีเอ็กซ์ของฟันชนิดภาพรังสีปริทัศน์จากผู้ป่วยทันตกรรมจัดฟันซึ่งถ่ายภาพรังสีเอ็กซ์ของฟันในเวลาต่างกัน จากการทดลองพบว่าประสิทธิภาพของวิธีการรู้จำฟันที่นำเสนอนี้ให้ผลการรู้จำภาพฟันที่ถูกคนและถูกตำแหน่งถูกต้องเฉลี่ยเพียง 26.67% และถูกตำแหน่งฟันเพียงอย่างเดียวถูกต้องเฉลี่ย 53.33% สำหรับการทดลองกับชุดภาพที่แบ่งส่วนภาพด้วยมือพบว่าถูกคนและถูกตำแหน่งถูกต้องเฉลี่ย 55.55% และ ถูกตำแหน่งฟันเพียงอย่างเดียวเฉลี่ย 91.11% ดังนั้น จากงานวิจัยนี้จะเห็นได้ว่าความถูกต้องจากการแบ่งส่วนภาพมีผลต่อความถูกต้องในการรู้จำฟันสูง และการใช้ลักษณะฟันแบบ Hu โมเมนต์ยืนยงและการเปรียบคู่ด้วยระยะทางแบบยูคลิดให้ผลไม่ดีสำหรับการรู้จำฟันที่ถูกคนและถูกตำแหน่ง
DOI: 10.14457/cu.the.2011.641
title: ไฮโดรดีออกซิจีเนชันของน้ำมันเมล็ดในปาล์มโดยใช้ตัวเร่งปฏิกิริยานิกเกิลโมลิบดีนัม

description: งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาปฏิกิริยาไฮโดรดีออกซิจีเนชันของน้ำมันเมล็ดในปาล์ม การทดลองทำในเครื่องปฏิกรณ์แบบเบดนิ่งที่มีการไหลอย่างต่อเนื่องใช้ตัวเร่งปฏิกิริยานิกเกิลโมลิบดีนัมบนตัวรองรับอลูมิเนียมออกไซด์ อุณหภูมิที่ใช้คือ 300 320 340 360 และ 380 องศาเซลเซียส ความดันที่ใช้คือ 450 750 และ 1,050 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว และความเร็วเชิงสเปซของของเหลว 1.0 ต่อชั่วโมง ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าปฏิกิริยาไฮโดรดีออกซิจีเนชันจะเกิดได้ดีที่อุณหภูมิสูง ทำให้ได้ปริมาณสารประกอบอัลเคนและน้ำมาก นอกจากนี้ยังพบว่าเกิดการสลายตัวของสารประกอบอัลเคนเป็นสารประกอบอัลเคนที่มีขนาดโมเลกุลเล็กลงเมื่อใช้อุณหภูมิในการทดลองสูงกว่า 340 องศาเซลเซียส ความดันในการทำปฏิกิริยาที่สูงจะทำให้ปฏิกิริยาเกิดได้ดีขึ้นด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2011.642
title: การทำนายระยะเวลาการเดินทางบนทางพิเศษโดยวิธีซัพพอร์ตเวกเตอร์แมชชีน

description: การให้ข้อมูลการทำนายระยะเวลาในการเดินทางล่วงหน้าที่แม่นยำนั้นเป็นประโยชน์ต่อการวางแผนในการเดินทาง งานวิจัยนี้นำเสนอการวิธีทำนายระยะเวลาในการเดินทางล่วงหน้าในระยะเวลาไม่เกิน 60 นาทีโดยแบบจำลองซัพพอร์ตเวกเตอร์แมชชีนโดยใช้ ความเร็ว ปริมาณรถต่อนาที ความเร็วของช่วงเวลาก่อนขณะทำนาย ปริมาณรถต่อนาทีก่อนขณะทำนาย และ เวลา ณ ขณะทำนาย เป็นข้อมูลนำเข้าสำหรับแบบจำลอง ซึ่งจะประเมินประสิทธิภาพในการทำนายโดยการนำมาเปรียบเทียบกับการทำนายโดยใช้ข้อมูลในอดีตและการทำนายโดยแบบจำลองโครงข่ายประสาทเทียม โดยใช้ MAPE (Mean Absolute Percentage Error) และ RMSE (Root Mean Square Error) เป็นเครื่องมือในการวัดประสิทธิภาพ โดยจะแบ่งสถานการณ์ในการทำนายเป็น 2 สถานการณ์คือ 1. สถานการณ์จริงซึ่งจะใช้ข้อมูลจากกล้องที่ติดตั้งบนทางพิเศษเฉลิมมหานคร 2. สถานการณ์จำลองซึ่งจำลองจากโปรแกรมจำลองการจราจร ซึ่งในสถานการณ์จริงนั้นแบบจำลองซัพพอร์ตเวกเตอร์แมชชีนมีประสิทธิภาพในการทำนายระยะเวลาในการเดินทางดีกว่าวิธีอื่นๆ โดยมีค่าความผิดพลาดเฉลี่ย MAPE น้อยกว่าแบบจำลองโครงข่ายประสาทเทียม 7.67% และวิธีการทำนายโดยใช้ข้อมูลในอดีต 9.76% ในสถานการณ์จำลองนั้นประสิทธิภาพของแบบจำลองซัพพอร์ตเวกเตอร์แมชชีนและแบบจำลองโครงข่ายประสาทเทียมมีค่าความผิดพลาดเฉลี่ย MAPE มีความแตกต่างกัน 1 – 2% และเมื่อเปรียบเทียบอัตราความผิดพลาดต่อระยะเวลาในการทำนายล่วงหน้าแล้วพบว่าการทำนายโดยแบบจำลองซัพพอร์ตเวกเตอร์แมชชีนนั้นมีอัตราเพิ่มขึ้นของความผิดพลาดต่อระยะเวลาการทำนายล่วงที่เพิ่มขึ้นต่ำกว่าแบบจำลองโครงข่ายประสาทเทียม นอกจากนี้ยังพบว่าความแปรปรวนของการจราจรนั้นส่งผลกระทบต่อการทำนายระยะเวลาในการเดินทางล่วงหน้า จากการทดลองพบว่าประสิทธิภาพในการทำนายในช่วงเวลาที่การจราจรมีความแปรปรวนสูงที่สุดในแต่ละวัน มีค่าความผิดพลาดสูงกว่าช่วงเวลาอื่นๆ
DOI: 10.14459/2019mp1519452
title: Contrast-Enhanced Spectral Mammography with a Compact Synchrotron Source

description: Contrast-enhanced spectral mammography (CESM) based on K-edge subtraction (KES) helps to identify uncertain findings in standard mammography. As CESM requires two acquisitions, dose reduction is a crucial issue. Here, two dual-energy dose-compatible CESM approaches were evaluated with a compact synchrotron source.
DOI: 10.14457/cu.the.2011.643
title: เทคนิคการสำรวจระยะไกลเพื่อการประมาณค่าผลผลิตมวลชีวภาพสวนป่าชายเลน

description: การศึกษาวิจัยเพื่อหาข้อสรุปความเหมาะสมของขนาดจุดภาพที่ใช้ ความเหมาะสมของดัชนีพืชพรรณซึ่งนำไปประมาณค่าดัชนีพื้นที่ใบ ตลอดจนการทดสอบผลจากเทคนิคการปรับปรุงคุณภาพจุดภาพด้วยวิธีหลอมภาพ (Satellite Image Fusion) ในรูปแบบต่าง ๆ และใช้ข้อมูลภาพถ่ายจากดาวเทียมในช่วงคลื่นไมโครเวฟ (Microwave Remote Sensing) มาร่วมประมาณค่าผลผลิตมวลชีวภาพในสวนป่าชายเลน ผลการศึกษาสรุปได้ว่าขนาดจุดภาพที่เหมาะสมในการประมาณค่าดัชนีพื้นที่ใบในสวนป่าชายเลนอยู่ที่ขนาด 10-เมตร ในทุก ๆ ดัชนีพืชพรรณ (R2 ระหว่าง 0.71 ถึง 0.82) โดยมีดัชนีพืชพรรณ Tasseled Cap Transformed Green Vegetation (TCT-GVI) ได้ค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจสูงที่สุดคือ R2 = 0.824 ถัดมาเป็น Enhanced Vegetation Index (EVI) R2 = 0.817 และ Normalization Difference Vegetation Index (NDVI) R2 = 0.810 ซึ่งไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และผลการวิเคราะห์เพื่อประมาณค่าผลผลิตมวลชีวภาพเป็นดัชนีพืชพรรณ EVI ที่มีค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจสูงที่สุดได้ R2 = 0.54 รองลงมาเป็น NDVI ที่ R2 = 0.50 และ TCT-GVI ได้ R2 = 0.46 จากแบบจำลองประมาณค่าผลผลิตมวลชีวภาพในพื้นที่สวนป่าชายเลน บางปู ฯ ด้วยข้อมูลดัชนี EVI ได้ 85.38 ตันต่อเฮกตาร์ ในขณะที่ผลการทดสอบการประมาณค่าผลผลิตมวลชีวภาพจากเทคนิคการปรับปรุงคุณภาพจุดภาพด้วยวิธีหลอมภาพ ไม่ปรากฎว่ามีเทคนิคใดเหมาะสม ( R2 อยู่ระหว่าง 0.020 ถึง 0.048) แต่พบว่าการใช้ข้อมูลภาพถ่ายจากดาวเทียมในช่วงคลื่นไมโครเวฟ (ALOS PALSAR) สามารถประมาณค่าผลผลิตมวลชีวภาพในพื้นที่สวนป่าชายเลนได้ดี (R2 = 0.87) และ R2 = 0.88 เมื่อใช้ร่วมกับข้อมูลภาพในช่วงคลื่นแสง ซึ่งประมาณค่าผลผลิตในพื้นที่ได้ 111.17 ตันต่อเฮกตาร์