DOI: 10.14457/tu.the.2016.941
title: วิเคราะห์ร่างพระราชบัญญัติเรือไทย พ.ศ. --: การจัดคนประจำเรือ

description: คนประจำเรือถือเป็นบุคคลที่มีบทบาทสำคัญต่อการขนส่งทางทะเลเป็นอย่างมาก ทั้งนี้เนื่องจากบุคคลดังกล่าวเป็นผู้ที่มีหน้าที่ในการเดินเรือ หรือมีหน้าที่ในการควบคุมดูแล บำรุงรักษาเรือและเครื่องยนต์กลไกต่างๆของเรือ โดยความรับผิดชอบของคนประจำเรือนั้นจะแตกต่างกันไปตามแต่ละตำแหน่งหน้าที่ ดังนั้นการจัดคนประจำเรือเพื่อลงไปทำการบนเรือในตำแหน่งต่างๆจึงเป็นเรื่องที่มีความจำเป็นอย่างยิ่ง เพื่อให้เรือแต่ละประเภทนั้นมีคนประจำเรือที่มีความรู้ความสามารถและมีจำนวนที่เหมาะสมอันจะช่วยให้เกิดความปลอดภัยในการเดินเรือและเพื่อให้การเดินเรือมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น            ในปัจจุบันพระราชบัญญัติเรือไทย พุทธศักราช 2481 นั้นยังไม่มีการบัญญัติในเรื่องการจัดคนประจำเรือไว้อย่างชัดเจน ประกอบกับบทบัญญัติในส่วนที่เกี่ยวกับคนประจำเรือก็ยังมีความไม่เป็นระบบระเบียบและมีเนื้อหาที่ไม่สอดคล้องกับสภาพการณ์ในปัจจุบัน ด้วยเหตุนี้จึงได้มีการยกร่างพระราชบัญญัติเรือไทย พ.ศ. .... ขึ้นเพื่อเป็นการแก้ไขปรับปรุงบทบัญญัติต่างๆในพระราชบัญญัติเรือไทย พุทธศักราช 2481 ให้เป็นไปตามอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยมาตรฐานการฝึกอบรม การออกประกาศนียบัตร และการเข้ายามของคนประจำเรือ ค.ศ. 1978 (The International Convention on Standards of Training, Certification and Watchkeeping for Seafarers, 1978 : STCW) ที่ประเทศไทยได้เข้าเป็นภาคีและเพื่อให้มีความเหมาะสมกับสถานการณ์ในปัจจุบัน            วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะทำการศึกษาในเรื่องของคนประจำเรือและการจัดคนเข้าทำการในเรือไทยตามร่างพระราชบัญญัติเรือไทย พ.ศ. ....  ว่ามีความสมบูรณ์เพียงพอที่จะนำมาบังคับใช้แล้วหรือไม่โดยการนำเนื้อหากฎหมายในส่วนนี้กับกฎหมายในส่วนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของคนประจำเรือและการจัดคนประจำเรือของประเทศอังกฤษ ประเทศออสเตรเลีย สาธารณรัฐประชาชนจีน และประเทศเดนมาร์ก มาวิเคราะห์เปรียบเทียบและพิจารณาว่าควรที่จะมีการแก้ไขเพิ่มเติมในส่วนใดเพื่อให้ตัวบทกฎหมายในร่างพระราชบัญญัติเรือไทย พ.ศ. ....  นั้นมีความครอบคลุมและสามารถนำไปบังคับใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ            เมื่อผู้เขียนได้ทำการวิเคราะห์เปรียบเทียบร่างพระราชบัญญัติเรือไทย พ.ศ. .... กับกฎหมายต่างประเทศแล้วเห็นว่า บทบัญญัติในเรื่องของคนประจำเรือและการจัดคนเข้าทำการในเรือไทยตามร่างพระราชบัญญัติเรือไทย พ.ศ. ....  ยังมีประเด็นที่ควรได้รับการปรับปรุงแก้ไข ตั้งแต่ในเรื่องของนิยามคำว่าผู้ควบคุมเรือซึ่งเมื่อพิจารณาจากความหมายที่ร่างพระราชบัญญัติเรือไทย พ.ศ. .... ได้ให้ไว้ว่าหมายถึงบุคคลที่มีหน้าที่บังคับเรือและรับผิดชอบสูงสุดในเรือแต่ไม่รวมถึงผู้นำร่อง จึงสามารถตีความได้ว่าบุคคลดังกล่าวก็คือนายเรือ การที่ร่างกฎหมายฉบับนี้ใช้คำว่าผู้ควบคุมเรือจึงอาจทำให้เกิดปัญหาในการตีความและการนำกฎหมายไปบังคับใช้ได้  ในเรื่องหน้าที่ของนายเรือก็ควรมีการแก้ไขถ้อยคำในบทบัญญัติที่กำหนดให้นายเรือต้องทำการส่งมอบเอกสารเกี่ยวกับเรือหรือคนประจำเรือที่อยู่ในอารักขาของตนให้แก่นายเรือที่จะมาปฏิบัติหน้าที่ต่อจากตนและควรเพิ่มหน้าที่ของนายเรือในการจัดการกรณีที่เรืออยู่ในภาวะฉุกเฉิน เพื่อให้นายเรือสามารถปฏิบัติการช่วยเหลือและแก้ไขสถานการณ์ดังกล่าวได้อย่างรวดเร็วและถูกต้อง นอกจากนี้ยังมีประเด็นอื่นๆที่ควรมีการเพิ่มเติมลงไปในร่างฉบับนี้ เช่น เรื่องการกำหนดให้นายประจำเรือที่ดำรงตำแหน่งสูงสุดของฝ่ายเดินเรือสามารถปฏิบัติหน้าที่แทนนายเรือในกรณีที่นายเรือไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้  การเพิ่มบทบัญญัติให้อำนาจแก่อธิบดีกรมเจ้าท่าในการเข้ามาทำการทดสอบปริมาณแอลกอฮอล์และยาเสพติดในเลือดของคนประจำเรือ และการเพิ่มบทบัญญัติในเรื่องความผิดและความรับผิดของคนประจำเรือ            การจัดทำร่างพระราชบัญญัติเรือไทย พ.ศ. .... ฉบับนี้ขึ้นแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาของกฎหมายพาณิชยนาวีไทยอันเป็นเรื่องดีที่จะช่วยให้กฎหมายของไทยนั้นมีมาตรฐานสากลและสอดคล้องกับสถานการณ์ในปัจจุบันมากขึ้น อย่างไรก็ดีผู้เขียนเห็นว่าหากมีการแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติตามแนวทางที่ได้กล่าวไปข้างต้นแล้วก็น่าจะทำให้ร่างกฎหมายฉบับนี้ในส่วนของคนประจำเรือและการจัดคนเข้าทำการในเรือไทยนั้นมีความสมบูรณ์และสามารถนำไปใช้ได้อย่างครอบคลุมในทางปฏิบัติมากยิ่งขึ้น