DOI: 10.17026/ar/tvpjmg
title: Mierlo-Hout, Mierloseweg 244, gemeente Helmond
title: Een archeologisch proefsleuvenonderzoek met doorstart naar een opgraving

description: &lt;p&gt;De aanleiding voor het onderzoek is de voorgenomen ontwikkeling van het plangebied. De werken omvatten de bouw van een bedrijfshal (circa 40 x 40 x 10 m) met een rondweg en parkeervakken. Bij het bouwrijp maken van het perceel worden een bouwput en wegtracé uitgegraven en zal het oppervlak worden geëgaliseerd. Mogelijk aanwezige archeologische resten zullen bij deze
bouwwerkzaamheden worden beschadigd of vernietigd.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;

Volgens de gemeentelijke archeologische beleidskaart 2017 (TAW 114) ligt het plangebied in een gebied met een hoge archeologische verwachtingswaarde. In de directe omgeving zijn in het verleden bewoningssporen en vondsten uit de IJzertijd en de Romeinse tijd aangetroffen. Deze resten bevinden zich op een dekzandvlakte ten westen van het plangebied. De voorgenomen ontwikkeling van het terrein, tezamen met de archeologische verwachting ervan, maakten archeologisch onderzoek noodzakelijk.
&lt;/p&gt;&lt;p&gt;
Tijdens het proefsleuvenonderzoek zijn vijf proefsleuven aangelegd met een gezamenlijke oppervlakte van ongeveer 500 m2. Naar aanleiding van de resultaten hiervan heeft een opgraving van ongeveer 1.160 m2 (in vlak 1) van het terrein plaatsgevonden. Op basis van onderzoeken in de omgeving ligt het plangebied ingeklemd tussen verschillende vindplaatsen uit de periode IJzertijd-Romeinse tijd. In het plangebied werden op basis hiervan ook resten uit die perioden verwacht.
Verder werd rekening gehouden met sporen uit de Late Middeleeuwen en Nieuwe tijd.
&lt;/p&gt;&lt;p&gt;
In de proefsleuven werd in werkput 3 een sporencluster geregistreerd die mogelijk tot een (gebouw)structuur uit de Romeinse tijd zou kunnen behoren. Daarop, alsmede gelet op de gekende archeologische waarden in de omgeving en alle overige aangetroffen sporen, is het onderzoek uitgebreid. Tijdens de opgraving bleek dat in het plangebied mogelijk wel sprake is geweest van een vindplaats uit de Romeinse tijd. Deze is echter door bodemverstoringen uit een recenter verleden verloren gegaan.
&lt;/p&gt;&lt;p&gt;
Uit de Romeinse tijd zijn naast een handvol overgeleverde bewoningssporen nog enkele aardewerkfragmenten, deels als opspit in jongere sporen of in de akkerlaag, aangetroffen. Verder bevond zich op de westrand een randje van een oude akkerlaag, die mogelijk uit de IJzertijd of Romeinse tijd dateert. Hieruit kon een fragment gladwandig gedraaid, Romeins (geïmporteerd) aardewerk verzameld worden. Deze akkerlaag zou verder naar het westen, buiten het plangebied,
door kunnen lopen.
&lt;/p&gt;&lt;p&gt;
Het terrein is sterk aangetast door aan landbouw gerelateerde activiteiten zoals
bodemverbeteringskuilen en spitsporen. Bovendien werd het terrein in een recenter verleden nog afgegraven vanwege aanwezige vervuiling, vergraven door een voormalige bewoner en vermoedelijk geëgaliseerd ten behoeve van de aanleg van bestrating. Hierdoor is de bodemopbouw in het hele terrein tot in de C-horizont van het dekzand verstoord geraakt. De aardewerkscherven die in de akkerbouwsporen zijn aangetroffen, worden als opspit beschouwd. Aan de oostzijde van de opgraving zijn resten aangetroffen van een palenrij die overgaat in een greppel. De structuur dateert uit de tweede helft van de Nieuwe tijd. Het betreft vermoedelijk een erfafscheiding.
&lt;/p&gt;&lt;p&gt;
Het is duidelijk dat de opgraving de hoge verwachtingen niet heeft ingelost. Het terrein bleek in zijn geheel meer verstoord te zijn dan uit het proefsleuvenonderzoek was gebleken. Van een behoudenswaardige vindplaats was uiteindelijk geen sprake. De Romeinse vindplaats die vermoedelijk aanwezig was en aansluit bij vindplaatsen uit de directe omgeving, is in ernstige mate verstoord door bouw- en akkerbouwwerkzaamheden uit recenter tijden. Hiermee is informatie over het verleden verloren gegaan.&lt;/p&gt;