cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2014.743
title: ความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบพื้นที่กับรูปแบบการเกิดอาชญากรรมกลุ่มคดีประทุษร้ายแก่ทรัพย์สินในแขวงชนะสงคราม

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาถึงรูปแบบพื้นที่ (spatial patterns) ในพื้นที่ แขวงชนะสงคราม ที่มีแนวโน้มเอื้อให้เกิดรูปแบบการเกิดอาชญากรรมกลุ่มคดีประทุษร้ายแก่ทรัพย์สิน ประกอบไปด้วย คดีลักทรัพย์ คดีวิ่งราวทรัพย์ คดีปล้นทรัพย์ คดีลักรถจักรยาน และรถจักรยานยนต์ และคดีลักรถยนต์ ด้วยการวิเคราะห์สภาพพื้นที่ร่วมกับแผนที่อาชญากรรม ผลการศึกษาพบว่า คดีอาชญากรรมประเภทวิ่งราวทรัพย์ มีแนวโน้มเกิดขึ้นบนพื้นที่ที่รักษาระดับสายตาได้ดีในระดับหนึ่งเพราะจะดึงดูดกลุ่มผู้ใช้ที่เป็นผู้มีความจำเป็นในการเข้ามาในพื้นที่ และมีพื้นที่เชื่อมต่อออกทางด้านหลัง เนื่องจากลักษณะเฉพาะของการเกิดคดีอาชญากรรมประเภทดังกล่าวที่จำเป็นต้องใช้ความเร็วในการหลบหนี แต่คดีอาชญากรรมประเภทลักทรัพย์ ที่จำเป็นต้องใช้ความหลากหลายและการปะปนของคนในพื้นที่และคนนอกพื้นที่เพื่อใช้ในการพรางตัวเพื่อการประกอบอาชญากรรม ซึ่งแตกต่างจากคดีอาชญากรรมประเภทปล้นทรัพย์ ที่ต้องใช้พื้นที่ที่มีมุมมองทางสายตาต่ำ และเกิดเป็นจุดอับสายตา (blind spot) มีการสัญจรผ่านน้อยทั้งในระดับย่านและระดับเมืองเพื่อก่ออาชญากรรม แต่สำหรับคดีอาชญากรรมประเภทลักรถยนต์ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับศักยภาพการเข้าถึงและการมองเห็น รวมถึงปริมาณการสัญจรผ่านของคน เนื่องจาก รถยนต์เป็นสิ่งดึงดูดให้เกิดอาชญากรรม (object of attraction) ดังนั้น ความสำคัญของพื้นที่มีความสำคัญน้อยกว่าเวลา สอดคล้องกับคดีอาชญากรรมประเภทลักรถจักรยาน และรถจักรยานยนต์ แต่ทั้งนี้ คดีอาชญากรรมประเภทดังกล่าว มักเกิดขึ้นในพื้นที่ที่มีกลุ่มผู้ใช้ภายนอกสัญจรผ่านสูงมากกว่ากลุ่มผู้ใช้ภายในพื้นที่ เพราะเป็นพื้นที่ที่ดึงดูดให้มีการเข้าใช้ และนำรถจักรยานและรถจักรยานยนต์เข้ามาในพื้นที่ ซึ่งกล่าวได้ว่า เป็นสิ่งดึงดูดให้เกิดอาชญากรรม อย่างไรก็ตาม จากการศึกษาพบว่า การเกิดอาชญากรรมกลุ่มคดีประทุษร้ายแก่ทรัพย์สินในแขวงชนะสงครามนั้นมักเกิดขึ้นบนพื้นที่ที่มีความเป็นอเนกประโยชน์ และพบว่า พื้นที่ในย่านชุมชนที่มีความหนาแน่นของมวลอาคารสูงเป็นบริเวณที่เกิดคดีอาชญากรรมน้อยมาก
DOI: 10.14457/cu.the.2014.116
title: COMMUNITY RADIO AND EMPOWERMENT IN HUMAN RIGHTS OF SHAN MIGRANT WORKERS: CASE STUDY OF MAP RADIO IN CHIANG MAI, THAILAND

description: As human development has gained huge attention in international development projects by aid agencies, community radio started to attract the attention of aid agencies as plausible tools for enhancing human development worldwide. In Thailand, a magnetic destination for migrants from the neighboring countries, such as Burma, Cambodia and Laos, migrant workers easily become targets of exploitation due to the ineffective legal system to protect their rights. In this particular situation, some community radio stations play a critical role as information source and social-networking medium for underprivileged and disenfranchised migrant workers in Thai society. The focus of this research is on the empowerment in human rights through community radio. This qualitative research uses a case-study approach through the migrant community radio, named MAP Radio, broadcasting in Chiang Mai, Thailand. The researcher has conducted in-depth interviews with key informants of MAP Radio and focus-group interviews with Shan migrant workers who are regular MAP Radio listeners. This research aims to examine how the empowerment of human rights is formed through the community radio for the socially vulnerable Shan migrant workers in northern Thailand. The finding has revealed that participation and involvement of the migrant workers in the community radio production process- enhances the empowerment level as well as the community empowerment.
DOI: 10.14457/cu.the.2014.117
title: HYBRID ENVIRONMENTAL GOVERNANCE IN VERY SMALL POWER PRODUCERS : A COMPARATIVE STUDY OF THREE MICRO-HYDROPOWER PROJECTS IN THAILAND

description: Thailand needs to create the supply to meet an increasing demand of electricity consumption. Renewable sources produced by Very Small Power Producers (VSPP) are a promising scheme that not only would strengthen energy security, but also inform solutions for the problem of sustainability in environmental governance. In the future, community VSPPs will be an important contributing factor for Thailand’s 25% renewable energy (RE) production to be met, but to date this issue has received inadequate attention. A comparative study at the Mae Kam Pong, Mae Jo (Chiang Mai) and Ban Sam Ka (Lampang) Micro Hydro power projects was conducted in order to illustrate multi-partner governance (Hybrid Environmental Governance as referred to in the thesis). These communities’ VSPPs mark a new paradigm of decentralized energy production and environmental governance. This study explored successes and challenges, as well as the opportunity for the project to be replicated to assess the feasibility of a national-scale community VSPP program in the future. To conduct this research, in-depth interviews with key informants from the community, their partners from firms and civil societies as well as other governmental authorities were carried out. This paper argues that the formation of hybrid environmental governance contributed to the success of establishment of community VSPP projects. Moreover, by empowering the community, it introduced the emphasis on the human security aspect within the energy security concept, e.g., local income distribution through self-initiated VSPP projects. The formation of the projects points out dynamics of power relation between the community, private sector, civil society and state actor. Although communities become more empowered by partnering with firms and civil society, the state is still a dominating actor that determines the ability of community actors to participate in VSPPs business. Community VSPP projects faced challenges such as lack of policy support, rigid legal process and lack of transparency during the approval process. The hybrid governance that occurred in the projects is so unique that it is difficult to replicate on a mass scale unless government regulations are amended so that they supports the adoption of the model. And, although the financial sustainability of the project is uncertain, the project highlighted a platform of environmental governance development within the community.
DOI: 10.14457/cu.the.2014.118
title: INFRASTRUCTURE DEVELOPMENT BY USING PUBLIC - PRIVATE PARTNERSHIP (PPP) POLICY:A CASE STUDY OF YANGON INTERNATIONAL AIRPORT EXPANSION, MYANMAR

description: Infrastructure development is crucial to economic development of developing countries. Due to the financial, technical and management facilities are lacking, many countries have undertaken infrastructure development projects via smart partnerships with the international or private organizations. Such partnership where the private sector engages in public assets is called Public- Private Partnership (PPP). The new civilian government of Myanmar has embarked on a PPP policy to develop local infrastructure and encourage growth. In line with its PPP policy, this is the expansion project of Yangon International Airport (YIA), one of the major transport gateways in Myanmar. This research focused on the transparency and accountability of government regulations and procedures in PPP projects using the case-study of YIA. The objectives of research are to analyze the development of YIA and to estimate the project risks under the current PPP practices.The research used qualitative method to obtain data using document analysis as well as via interviews with relevant stakeholders such as technical experts from aviation units, government’s authority, airport users and shared private companies. The expansion for YIA is one the first projects using PPP policy in Myanmar. This PPP programme will be started before the end of 2014 for reconstruction, expansion, operations, management and maintenance work. There are the findings of negative points in YIA such as unclear tender selection, poor regulations and procedure delaying. But it has also good point that the policy is moving towards international practices .So, the research is able to determine that the current PPP policy is beneficial to YIA development but there weaknesses in terms of implementation of the regulations and procedures. It is hoped that this research can contribute important data on lessons learnt for future PPP projects especially in the airport infrastructure development field of Myanmar.
DOI: 10.14457/cu.the.2014.119
title: PROTECTION OF CHILD SOLDIER'S RIGHTS IN ARMED CONFLICTS IN MYANMAR

description: This research explores the reasons why the State Party faces challenges in respecting and protecting the rights of child soldiers in Myanmar. It also identifies the root causes of underage recruitment and its violation of child rights, and emphasizes the actions duty bearers should take to protect children's rights. Finally, it analyzes the challenges of implementing disarmament, demobilization and reintegration programs to provide economic and social services for child soldiers. The methodology of research is a qualitative approach of key informants and in-depth interviews with a concerned range of key stakeholders and child soldiers with review and research based on available secondary data. Research findings indicate that ethnic armed conflict, lack of education opportunities, poverty, and unemployment are root causes that draw children to become child soldiers. Most cases examined were recruited into the army at age 15. Recruitment methods include force or coercion, voluntary recruitment for their ethnic identity, and persuasion or attraction with incentives by law enforcers and civilian brokers. In the army, child soldiers experienced various violations, ranging from being assigned to the front line of battle, hard work in the battle field, impunity, and severe injury by fighting. After recruitment, most of those from Myanmar's National Army, Tatmadaw, received USD 500 for reintegration. When comparing what they have experienced against Articles 4, 19, 24, 27, 28, 32, 35, 36, 37, 38 and 39 to the Convention on the Rights of the Child (CRC), many of the rights were violated, especially Article 38 which indicates that "children under 15 should not be forced or recruited to take part in a war or join the armed force"(CRC, 1989). Duty bearers, who are supposed to protect children in this case, are the Myanmar Government (including the Ministry of Defense and Ministry of Social Welfare) and the Kachin Independence Army, civil society organizations, parents, and community. It was found that duty bearers exercised limited roles and responsibilities on the child soldier issue due to weak child protection mechanisms in place and challenges in implementing disarmament, demobilization and reintegration programs to improve socio-economic opportunities for ex-child soldiers transitioning from military to civilian lives.
DOI: 10.14457/cu.the.2014.120
title: SMUGGLING OF FEMALE MIGRANT WORKERS FROM MYANMAR TOTHAILAND

description: Thailand's porous borders have enabled up to five million migrant workers to become employed in the country, the majority of whom originate from Myanmar, and with many entering through the process of migrant smuggling. Since formal migration channels are deemed complicated, expensive, and time consuming, the assistance of brokers, facilitators, and agents is often sought in order to facilitate irregular migration. Such brokers can charge high fees to provide services such as the provision of relevant documentation, employment and housing placements, and assistance with the process of transit and entering Thailand. During the smuggling process, migrants, who are often unaware of the risks, can experience dangerous journeys and those without established social networks are highly vulnerable to deception upon arrival such as the withholding of wages and poor working conditions. The purpose of this research is to explain the role of social networks in facilitating the irregular migration of female labour migrants while also exploring the process of irregular migration and the subsequent vulnerabilities that female migrants can face, particularly in relation to determining factors, namely gender, ethnicity, regularization and sectors of employment. Data collection involved 55 structured interviews with migrant workers employed in Bangkok and the city's surrounding provinces. Of these interviews, 52 involved migrants who had entered Thailand irregularly, and 3 were conducted with migrants who were formally recruited. Additionally, the research involved interviews with key informants and a literature review was also undertaken. This research focuses on the experience of females employed in the construction, garment manufacturing, seafood processing and domestic work sectors and argues that female labour migrants who migrate irregularly do not necessarily find themselves in a more vulnerable situation than their counterparts who have entered Thailand through formal channels since irregular migration can result in successful outcomes for migrant workers. The major research findings include that social networks often reduce the prominence of vulnerability, that vulnerabilities can be gender-specific, and that certain vulnerabilities such as low wages and long working hours are often aligned with construction and domestic work. Additionally, the research also provides recommendations concerning the safe migration of vulnerable female migrants in addition to an exploration of the Memorandum of Understanding (MoU) between Thailand and Myanmar and the relevant migration, registration and labour policies currently in practice in the country that currently influence the vulnerabilities of migrant workers.
DOI: 10.14457/cu.the.2014.744
title: การควบคุมแสงธรรมชาติของศูนย์การค้าชุมชน เพื่อสร้างสภาวะน่าสบาย

description: ศูนย์การค้าชุมชนที่มีอยู่ในประเทศไทยนั้น ส่วนใหญ่ไม่มีการคำนึงถึงการป้องกันอิทธิพลจากแสงแดดทั้งในด้านของปริมาณปริมาณค่าความส่องสว่างและความร้อนที่เข้ามาในอาคาร ซึ่งส่งผลต่อสภาวะน่าสบาย จึงทำให้บริเวณโถงกลางและโถงทางเดิน ซึ่งเป็นพื้นที่เปิด มีปริมาณความเข้มแสงที่มากเกินความต้องการและทำให้อุณหภูมิบริเวณดังกล่าวเพิ่มขึ้นอีกด้วย ส่งผลให้ลูกค้าไม่เดินบริเวณนั้น และไม่สามารถใช้พื้นที่ได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ คือออกแบบช่องเปิดเพื่อสกัดกั้นรังสีจากดวงอาทิตย์ สามารถควบคุมปริมาณแสงให้เหมาะสมกับการใช้งานบริเวณโถงกลางและโถงทางเดินของศูนย์การค้าชุมชน และไม่ทำให้อุณหภูมิสูงขึ้น งานวิจัยนี้ได้ศึกษาตัวแปรทั้งหมด 5 ตัวแปร ได้แก่ สภาพท้องฟ้า ค่าการสะท้อนของแสงของวัสดุภายในและภายนอก ขนาดช่องเปิด ค่าความส่องสว่าง และปริมาณความร้อนที่เข้ามาภายในอาคาร โดยมีการคำนวณหาขนาดช่องเปิดที่ทำให้ค่าความส่องสว่างมีปริมาณที่เหมาะสมกับการใช้งาน คือไม่มากเกินไปจนทำให้เกิดความไม่สบายตา และไม่น้อยเกินไปจนทำไม่เพียงพอต่อการมองเห็น ศึกษาโดยการสำรวจศูนย์การค้าตัวอย่าง หาตัวแปร และนำมาทำหุ่นจำลอง เพื่อทำการทดลองควบคุมขนาดของช่องเปิด ที่ทำให้เกิดปริมาณค่าความส่องสว่างที่พอเหมาะ จากการวิจัยพบว่าขนาดของช่องเปิดมีผลต่อค่าความส่องสว่างและอุณหภูมิที่เปลี่ยนแปลงของพื้นที่โถงกลางและโถงทางเดินภายในศูนย์การค้าชุมชน ผลการวิจัยนี้สรุปได้ว่า เมื่อมีการควบคุมแสงธรรมชาติ ด้วยขนาดของช่องเปิด คือ ช่องเปิดที่มีขนาดสัดส่วน 1.5 เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ทั้งหมดบริเวณโถงกลางและโถงทางเดิน และหันช่องแสงไปทางทิศเหนือ เพื่อใช้แสงกระจายจากท้องฟ้า (Diffuse Radiation) การควบคุมแสงธรรมชาติในลักษณะดังกล่าว จะทำให้พื้นที่บริเวณนั้นมีปริมาณแสงสว่างอยู่ในช่วง 10 – 20 ฟุตแคนเดิล ซึ่งเพียงพอต่อการใช้งาน และบริเวณร้านค้าที่ต้องการเน้นสินค้า เพื่อดึงดูดความสนใจจากลูกค้า ต้องการค่าความส่องสว่างมากกว่าบริเวณโถงกลางและโถงทางเดิน 10 เท่า หรือเท่ากับ 100 – 200 ฟุตแคนเดิล และช่องเปิดในลักษณะดังกล่าว ส่งผลให้อุณหภูมิบริเวณผิววัสดุใกล้เคียงกับอุณหภูมิอากาศ ทำให้ไม่มีอิทธิพลต่ออุณหภูมิพื้นผิวโดยรอบที่ร้อนต่อผู้ใช้อาคาร ก่อให้เกิดสภาวะน่าสบายภายในศูนย์การค้าชุมชน
DOI: 10.14457/cu.the.2014.745
title: ระบบพื้นคอนกรีตเสริมเหล็กน้ำหนักเบาราคาประหยัด

description: จากการศึกษาระบบพื้นคอนกรีตเสริมเหล็กรูปแบบเดิม(Postension) ช่วงยาว 8.00 ม. พบว่าการออกแบบก่อสร้างพื้นมีขนาดค่อนข้างหนาทำให้น้ำหนักบรรทุกตายตัวมีน้ำหนักมากเมื่อเปรียบเทียบกับน้ำหนักบรรทุกจรใช้งาน ตามข้อกำหนดของพระราชบัญญัติการก่อสร้างและข้อกำหนดของวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย ทำให้โครงสร้างอาคารทั้งระบบมีความหนาเกินความจำเป็นซึ่งจะส่งผลกระทบดังต่อไปนี้ 1. การถ่ายน้ำหนักบรรทุกของตัวอาคารส่งผลต่อฐานรากและเสาเข็ม 2. ระยะเวลาและงบประมาณในการก่อสร้าง 3. พลังงานที่ใช้ในการก่อสร้างและพลังงานที่ใช้ในอาคาร งานวิจัยนี้ได้ทำการทดสอบพื้นขนาด ความหนาเท่ากับ 0.05 ม. ความกว้างเท่ากับ 1.20 ม. และความยาวเท่ากับ 8.00 ม. โดยใช้โฟมมาแทนส่วนของคอนกรีตบริเวณใต้ท้องพื้นเพื่อลดน้ำหนักบรรทุกตายตัวได้ 600 กก./ตร.ม. ในราคาค่าก่อสร้างพื้นเท่ากัน เมื่อเทียบกับระบบพื้น Postension ที่มีความหนาเท่ากัน แนวคิดนี้จึงเป็นการประยุกต์ใช้กับระบบพื้นรูปแบบใหม่เพื่อแก้ปัญหาดังกล่าว ผลวิจัยของการออกแบบพื้นรูปแบบใหม่ เปรียบเทียบกับพื้นรูปแบบเดิม พบว่า 1. น้ำหนัก พื้นรูปแบบใหม่และพื้นรูปแบบเดิมมีน้ำหนักเท่ากันน้ำหนักเท่ากัน 2. เวลาในการก่อสร้าง พื้นรูปแบบใหม่เสร็จเร็วกว่าพื้นรูปแบบเดิม จากเดิม 9 วัน เป็น 5 วัน เร็วกว่า 4 วัน ( คิดเป็น 89%) 3. งบประมาณในการก่อสร้าง พื้นรูปแบบใหม่ใช้งบประมาณน้อยกว่าพื้นแบบเดิมเท่ากับ 5,077 บาท (คิดเป็น 28%)
DOI: 10.14457/cu.the.2014.746
title: ผนังภายนอกสำหรับบ้านเดี่ยวที่เหมาะสมกับประเทศเขตร้อนชื้น

description: ผนังภายนอกได้รับอิทธิพลโดยตรงจากการแผ่รังสีความร้อน (Radiation) และการนำความร้อน (Conduction) จากแสงอาทิตย์ ทำให้ความร้อนผ่านผนังเข้ามาสู่ภายในอาคารผู้อยู่อาศัยรู้สึกร้อนจึงต้องใช้ เครื่องปรับอากาศซึ่งเป็นการภาระการทำความเย็นมากขึ้น สถาปนิกและผู้ที่เกี่ยวข้องควรทราบการเลือกใช้ผนังภายนอกที่เหมาะสมเพื่อ ช่วยลดการใช้พลังงาน งานวิจัยนี้ศึกษาผนังภายนอกที่นิยมใช้ในปัจจุบัน 5 ประเภท ได้แก่ ผนังไม้ ผนังอิฐมอญ ผนังคอนกรีตบล็อก ผนังคอนกรีตมวลเบา และผนังคอนกรีตสำเร็จรูป โดยเก็บข้อมูลอุณหภูมิของผิวผนังภายนอก วิเคราะห์และคำนวณพฤติกรรมการถ่ายเทความร้อน แบ่งเป็น 2 ขั้นตอน คือ (1) เก็บข้อมูลทุก 1 ชั่วโมง ตลอด 24 ชั่วโมง (2) ศึกษาโปรแกรมเพื่อวิเคราะห์ภาระการทำความเย็นของผนังภายนอกทั้ง 4 ทิศของอาคารที่มีการปรับอากาศตลอด 24 ชั่วโมง พบว่าภาระการทำความเย็นจากผนังภายนอกมีดังนี้ - ผนังไม้หนา ½ นิ้ว x 6 นิ้ว มีค่า R-value 1.33 บี Btu/h.ft2 มีภาระทำความเย็นสูงสุด 57.45 Btu/h.ft2 เวลา 17.00 น. ทิศตะวันตก - ผนังคอนกรีตสำเร็จรูปหนา 3 นิ้ว มีค่า R-value 1.26 Btu/h.ft2 มีภาระการทำความเย็นสูงสุด 36.02 Btu/h.ft2 เวลา 21.00 น.ทิศตะวันตก - ผนังก่ออิฐมอญ หนา 4 นิ้ว มีค่า R-value 1.58 Btu/h.ft2 มีภาระทำความเย็นสูงสุด 28.73 Btu/h.ft2 เวลา 21.00 น. ทิศตะวันตก - ผนังคอนกรีตบล็อก หนา 4 นิ้ว มีค่า R-value = 1.97 Btu/h.ft2 มีภาระทำความเย็นสูงสุด 26.80 Btu/h.ft2 เวลา 20:00 น. ทิศตะวันตก - ผนังคอนกรีตมวลเบา หนา 4 นิ้ว R-value = 3.29 Btu/h.ft2 มีภาระการทำความเย็นสูงสุด 16.08 Btu/h.ft2 เวลา 19:00 น. ทิศตะวันตก สรุปผลการวิเคราะห์พบว่าผนังไม้มีมวลสารน้อย ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิที่ผิวผนังภายในตามอุณหภูมิอากาศภาย นอกอย่างรวดเร็ว และผนังมีมวลสารปานกลางสามารถกักเก็บความร้อนได้มากทำให้อุณหภูมิภายในอาคารไม่เปลี่ยนแปลงรุนแรงเหมือนอุณหภูมิอากาศภายนอกแต่จะถ่ายความร้อนในเวลากลาง คืน ด้วยเหตุจึงต้องมีการปรับปรุง โดยเพิ่มค่าความต้านทานความร้อนรวม (R-value ) ด้วยการติดฉนวนเพื่อเพิ่มค่า R ให้สูงกว่า 25 Btu/h.ft2 สำหรับผนังไม้ ½ นิ้ว x 6 นิ้ว ในกรณีที่เปิดเครื่องปรับอากาศ 24 ชั่วโมง (เกิดหยดน้ำจากการควบแน่นระหว่างผิวฉนวนกับผิวผนังไม้) และเพิ่มค่า R ให้สูงกว่า 25 Btu/h.ft2 สำหรับผนังคอนกรีตสำเร็จรูป,อิฐมอญ,คอนกรีตบล็อก,คอนกรีตมวลเบา ในกรณีที่เปิดเครื่องปรับอากาศ 8-12 ชั่วโมง กลางวัน กลางคืน (เกิดหยดน้ำจากการควบแน่นผิวด้านนอกฉนวน)
DOI: 10.14457/cu.the.2014.747
title: วัดในเมืองเชียงใหม่ที่ปรากฏในแผนที่ประวัติศาสตร์

description: ด้วยวัดเป็นองค์ประกอบสำคัญของเมืองเก่าเชียงใหม่ จึงมีผู้วิจัยค้นคว้าเกี่ยวกับวัดมากมาย ส่วนใหญ่จะอ้างอิงวัดที่มีอยู่ในปัจจุบันบ้าง หรือวัดที่ปรากฏในเอกสารประวัติศาสตร์บ้าง จึงมีวัตถุประสงค์ศึกษาวัดภายในเขตกำแพงเมืองชั้นในและชั้นนอก (กำแพงดิน) ที่ปรากฏในแผนที่ประวัติศาสตร์ เพื่อนำไปเปรียบเทียบกับข้อมูลที่ได้จากการสำรวจภาคสนาม สรุปเป็นฐานข้อมูลที่ถูกต้อง รวมทั้งทราบการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น ในจำนวนแผนที่ประวัติศาสตร์เมืองเชียงใหม่ที่สำรวจพบจำนวน 9 ฉบับ พบว่ามีแผนที่ที่ระบุที่ตั้งและชื่อวัดชัดเจน เพียง 5 ฉบับ ได้แก่ แผนที่เมืองนครเชียงใหม่ พ.ศ. 2436 พบวัด 88 แห่ง ส่วนแผนที่เขตต์เทศบาลนครเชียงใหม่ พ.ศ. 2499 แผนที่บริเวณอำเภอเมืองเชียงใหม่ พ.ศ. 2503 แผนที่ Changwat Chiang Mai พ.ศ. 2506 และ พ.ศ. 2521 พบวัด 71, 63, 58 และ 53 แห่ง ตามลำดับ ทั้งนี้นอกจากจำนวนวัดที่ลดลงแล้ว ยังพบว่าชื่อวัดและสถานภาพของวัดในแต่ละแผนที่แตกต่างกัน พิจารณาวัดบนตำแหน่งเดิมในแผนที่ประวัติศาสตร์ทุกฉบับ พบวัดทั้งสิ้น 98 แห่ง แบ่งเป็นวัดที่ปรากฏในทุกแผนที่ 52 แห่ง และวัดที่ปรากฏในบางแผนที่ 46 แห่ง ทั้งนี้สถานภาพวัดในแต่ละแผนที่แตกต่างกัน คือ ปรากฏเป็นวัด 73 แห่ง วัดร้าง 21 แห่ง ส่วนวัดอีก 4 แห่ง บางแผนที่ระบุเป็นวัด บางแผนที่ระบุเป็นวัดร้าง ในขณะที่การสำรวจภาคสนาม พบวัดทั้งหมด 77 แห่ง แบ่งเป็นวัด 58 แห่ง เป็นวัดเดิม 55 แห่ง และวัดที่บูรณะขึ้นใหม่ 3 แห่ง ส่วนวัดร้าง 19 แห่ง ตรงกับวัดในแผนที่ 18 แห่ง อีกทั้งยังพบเพิ่มอีก 1 แห่ง ทั้งนี้มีวัดจำนวน 22 แห่ง ที่เปลี่ยนแปลงไปเป็น โรงเรียน 7 แห่ง บ้านพักอาศัย 6 แห่ง สถานราชการ 4 แห่ง ผนวกรวมกับวัดอื่น 2 แห่ง และกลายเป็นถนน สวนสาธารณะ และสมาคม อีกอย่างละ 1 แห่ง การศึกษาครั้งนี้นอกจากจะระบุตำแหน่งและที่ตั้งของวัดในเขตเมืองเก่าได้ถูกต้องชัดเจนแล้ว ยังพบการใช้สอยอื่นที่เกิดขึ้นในบริเวณวัดและวัดร้างในปัจจุบันทั้ง 33 แห่ง ได้แก่ โรงเรียน 11 แห่ง บ้านพักอาศัย 13 แห่ง สถานราชการ 1 แห่ง ร้านค้า 10 แห่ง และพิพิธภัณฑ์ 2 แห่ง
DOI: 10.14457/cu.the.2014.748
title: แนวทางการปรุงแต่งสภาพแวดล้อมเพื่อความรู้สึกสบายนอกร้านกาแฟ

description: ร้านกาแฟโดยทั่วไปออกแบบให้เคาน์เตอร์บริการอยู่ในพื้นที่ปรับอากาศ และออกแบบให้คล้ายระเบียงและสวนรอบร้านอยู่ในพื้นที่ไม่ปรับอากาศ ซึ่งมีลูกค้าจำนวนไม่น้อยนิยมใช้บริการในพื้นที่ส่วนนั้น แต่การออกแบบดังกล่าวในบางกรณีอาจไม่ตอบสนองด้านความรู้สึกสบายของลูกค้า ทั้งนี้เนื่องจากประเทศไทยเป็นเมืองร้อนชื้น โดยอุณหภูมิกลางวันเฉลี่ยทั้งวันโดยประมาณ 32 องศาเซลเซียส ซึ่งเกินจากสภาวะน่าสบายประมาณ 7 องศาเซลเซียส จึงทำให้สภาพอากาศภายนอกร้อนตลอดทั้งวัน การศึกษาวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาตัวแปร หาระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อความรู้สึกสบาย และสรุปเป็นแนวทางการปรุงแต่งสภาพแวดล้อมเพื่อความรู้สึกสบายนอกร้านกาแฟ วิธีการวิจัยเป็นรูปแบบที่ทำการสำรวจและเก็บข้อมูลจากสภาพภูมิอากาศจริงไปพร้อมกันได้ข้อมูลที่น่าเชื่อถือมากขึ้น โดยใช้เครื่องมือวิทยาศาสตร์ตรวจวัดสภาพแวดล้อม และใช้วิธีการสัมภาษณ์ที่ได้จากข้อมูลการตอบแบสอบถาม ข้อมูลที่เก็บ ได้แก่ ค่าการต้านทานความร้อนของเครื่องแต่งกาย อุณหภูมิอากาศ ความชื้นสัมพัทธ์ อุณหภูมิเฉลี่ยของพื้นผิวโดยรอบร่างกาย และความเร็วลม จากนั้นจึงนำข้อมูลทั้งหมดมาวิเคราะห์ด้วยวิธีทางสถิติ คือการวิเคราะห์สหสัมพันธ์และการวิเคราะห์การถดถอย ผลการศึกษาพบว่า ตัวแปรที่มีอิทธิพลสูงสุด ได้แก่ ความเร็วลม และการแผ่รังสีความร้อนโดยรอบ และจากการวิเคราะห์การถดถอยโดยใช้ตัวแปรเมื่ออยู่ในสภาพนอกร้านกาแฟทำให้ได้สมการทำนายความรู้สึกร้อนหนาว คือ Sensation =-9.0098 + 0.3291*Globe -0.0202*RH -0.1320*Wind จากสมการพบว่า ความรู้สึกสบายของกลุ่มตัวอย่างจะสบายที่อุณหภูมิอากาศเท่ากับการแผ่รังสีความร้อน คือ 33 องศาเซลเซียส เมื่อมีความชื้นสัมพัทธ์ที่ 80 เปอร์เซนต์ และความเร็วลมที่ 1 กิโลเมตรต่อชั่วโมง จึงสรุปเป็นแนวทางได้ว่าตัวแปรที่มีอิทธิพลสูงสุด คือ การเพิ่มความเร็วลมโดยการปรับให้ลมเย็นสัมผัสตัว และควบคุมความเร็วลมให้สม่ำเสมอโดยการใช้พัดลม และ การลดอุณหภูมิการแผ่รังสีความร้อนโดยรอบจากการเพิ่มฉนวนใต้หลังคาที่มีประสิทธิภาพการเป็นฉนวนกันความร้อน ไม่ให้อุณหภูมิผิวใต้หลังคามีค่าสูงกว่าอุณหภูมิอากาศ ปลูกต้นไม้ที่มีลำต้นสูงโปร่งด้านล่าง มีพุ่มใบที่หนาทึบด้านบน เพื่อสกัดกั้นอิทธิพลจากแสงอาทิตย์โดยที่ลมยังสามารถพัดผ่านได้ วัสดุปูพื้นต้องมีค่าค่าการนำความร้อนต่ำ และมีค่าการกระจายความร้อนสูง เช่นการปลูกพืชคลุมดินหรือสนามหญ้าหรือพื้นไม้ การเลือกเฟอร์นิเจอร์และอุปกรณ์ตกแต่งต้องไม่โดนแดดโดยตรงและค่าการนำความร้อนต่ำ เช่น โต๊ะเก้าอี้ไม้ เป็นต้น การลดอุณหภูมิอากาศได้เฉพาะในกรณีที่ความชื้นสัมพัทธ์ต่ำโดย การใช้พัดลมไอน้ำเพื่อเพิ่มไอน้ำในอากาศ และมีการระเหยของน้ำจึงทำให้อุณหภูมิอากาศลดลงได้