cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1995
title: การศึกษาการจัดการฟิตเนสเซ็นเตอร์ในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาจัดการฟิตเนสเซ็นเตอร์ในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกรุงเทพมหานคร เกี่ยวกับทรัพยากรในการจัดการ ซึ่งประกอบด้วย บุคลากร การเงินและงบประมาณ สถานที่ วัสดุอุปกรณ์ สิ่งอำนวยความสะดวก และการจัดการ ส่วนกระบวนการจัดการ ประกอบด้วย การวางแผน การจัดองค์กร การนำ และการควบคุม และความพึงพอใจของผู้ใช้บริการ การวิจัยครั้งนี้ใช้แบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่างซึ่งเป็นบุคลากร หรือผู้ปฏิบัติงานด้านฟิตเนสเซ็นเตอร์ โดยใช้วิธีการเลือกเก็บข้อมูลแบบเฉพาะเจาะจงจำนวน 53 คน และผู้มาใช้บริการใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญจำนวน 402 คน ใช้การสัมภาษณ์ผู้บริหารฟิตเนสเซ็นเตอร์จำนวน 16 คน รวมเป็น 471 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยนำมาแจกแจงความถี่ คำนวณหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว กรณีพบความแตกต่าง จะวิเคราะห์รายคู่ด้วยวีธีของเชฟเฟ ผลการวิจัย 1. การจัดการฟิตเนสเซ็นเตอร์ในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกรุงเทพมหานคร ในส่วนทรัพยากรในการจัดการและกระบวนการการจัดการโดยรวมอยู่ในระดับดี 2. ผู้ใช้บริการฟิตเนสเซ็นเตอร์ในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกรุงเทพมหานคร มีความความพึงพอใจในการรับบริการ โดยรวมอยู่ในระดับดี 3. ผลการเปรียบเทียบความพึงพอใจของผู้ใช้บริการฟิตเนสเซ็นเตอร์ในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกรุงเทพมหานคร ระหว่างกลุ่มมหาวิทยาลัยของรัฐ กลุ่มมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล กลุ่มมหาวิทยาลัยในกำกับรัฐ กลุ่มมหาวิทยาลัยรัฐไม่จำกัดรับ และกลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฎ โดยการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวพบว่าผู้บริการมีความพึงพอใจในการรับบริการ โดยรวม แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1996
title: การบริหารจัดการการผลิตชิ้นส่วนก่อสร้างระบบอุตสาหกรรมในโรงงานชั่วคราวขนาดเล็กสำหรับโครงการบ้านจัดสรร : กรณีศึกษา โรงงานผลิตชิ้นส่วนสำเร็จรูป #1 ที่ ตำบลบางแม่นาง และ โรงงานผลิตชิ้นส่วนสำเร็จรูป #2 ที่ ตำบลไทรม้า,จังหวัด นนทบุรี

description: ในการศึกษาครั้งนี้ผู้วิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการก่อตั้งโรงงานผลิตชิ้นส่วนก่อสร้างระบบอุตสาหกรรม ประเภทผนังรับแรง(Load bearing wall) กรรมวิธีการผลิต การขนส่งและการติดตั้งชิ้นส่วนบ้านสำเร็จรูป โดยลือกทำการศึกษาและเปรียบเทียบ โรงงานที่ 1 ที่ผลิตบ้านพักอาศัย 2 ชั้น ประเภทบ้านเดี่ยวขนาดกลาง มีพื้นที่ใช้สอยรวมประมาณ 161 ตร.ม.และโรงงานที่ 2 ซึ่งผลิตบ้านขนาดเล็ก มีพื้นที่ใช้สอยรวมประมาณ 131 ตร.ม. โดยวิธีการสังเกตุ ถ่ายภาพ สัมภาษณ์ผู้ที่เกี่ยวข้อง และจดบันทึกข้อมูลที่ได้ทั้งหมดมาศึกษา วิเคราะห์และสรุปผล ผลการศึกษาต้นทุนการก่อสร้างโรงงานพบว่าโรงงานที่ 1 มีพื้นที่โรงงานขนาด 6 ไร่ มี Line การผลิต 1 Line มีต้นทุนค่าก่อสร้างเฉลี่ยอยู่ที่ 3,613,333.33 บาทต่อไร่หรือ 21,680,000 บาทต่อ Line การผลิต ส่วนโรงงานที่ 2 มีพื้นที่โรงงานขนาด 14 ไร่ มี Line การผลิต 2 Line มีต้นทุนค่าก่อสร้างเฉลี่ยอยู่ที่ 2,585,714.29 บาทต่อไร่หรือ 18,600,000 บาทต่อ Line การผลิต โรงงานที่ 1 มีต้นทุนค่าก่อสร้างเฉลี่ยสูงกว่าโรงงานที่ 2 เท่ากับ 1,027,619.05 บาทต่อไร่หรือ 3,580,000 บาทต่อ Line การผลิต ต้นทุนการผลิตชิ้นส่วน บ้านขนาดกลาง มีพื้นที่การผลิตชิ้นส่วนคอนกรีตเท่ากับ 321.85 ตร.ม. มีต้นทุนการผลิต ขนส่ง และติดตั้งชิ้นส่วน 1,010.57 บาทต่อตร.ม.ส่วนบ้านขนาดเล็ก มีพื้นที่การผลิตชิ้นส่วนคอนกรีตเท่ากับ 257.32 ตร.ม.มีต้นทุนการผลิต ขนส่ง และติดตั้งชิ้นส่วน 1,030.40 บาทต่อตร.ม.ต่ำกว่า 19.83 บาทต่อตร.ม.สำหรับด้านระยะเวลาการผลิต ขนส่ง และติดตั้งชิ้นส่วน บ้านขนาดกลาง ใช้ระยะเวลา 26 วันต่อหนึ่งหลัง บ้านขนาดเล็กใช้ระยะเวลา 18 วันต่อหนึ่งหลัง มากกว่า 8 วัน เนื่องจากบ้านขนาดกลางมีขั้นตอนการทำงานที่ไม่ต่อเนื่องกัน และมีปริมาณงานที่มากกว่า ดังนั้นสรุปผลการวิจัย ข้อดีของบ้านขนาดกลางคือมีขนาดชิ้นส่วนที่ใหญ่ โดยเสียค่าแรงและค่าดำเนินการในการผลิตและติดตั้งไม่ต่างจากบ้านขนาดเล็ก แต่มีข้อจำกัดในเรื่องของการขนส่ง ซึ่งจะมีปัญหาและอุปสรรคมากกว่าบ้านขนาดเล็ก
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1997
title: ประสิทธิศักย์ของการให้วิตามินดีทดแทนในระยะสั้นในผู้ป่วยกลุ่มอาการเมแทบอลิก

description: วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของการให้วิตามินดีทดแทนในระยะสั้นในผู้ป่วยกลุ่มอาการเมแทบอลิกในด้าน (1) ระดับของวิตามินดีในซีรั่ม (2) ความไวของอินซูลิน วิธีดำเนินการวิจัย: การวิจัยเชิงทดลองแบบ randomized double - blinded, parallel design ดำเนินการศึกษาในผู้ป่วยกลุ่มอาการเมแทบอลิกที่มีภาวะขาดวิตามินดี [25(OH)D น้อยกว่า 20 นาโนกรัม/มิลลิลิตร] ที่แผนกตรวจโรคผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า ระหว่างเดือนมกราคม 2554 ถึงกันยายน 2554 ผู้ป่วยจำนวน 90 คน ถูกสุ่มออกเป็น 3 กลุ่ม ๆ ละ 30 คน กลุ่มที่ 1 ได้รับยาหลอก 2 แคปซูล/สัปดาห์ กลุ่มที่ 2 ได้รับวิตามินดีสอง 20,000 IU/สัปดาห์ กลุ่มที่ 3 ได้รับวิตามินดีสอง 40,000 IU/สัปดาห์ เป็นระยะเวลา 8 สัปดาห์ ผลการวิจัย: ผู้ป่วยเข้าร่วมการวิจัยทั้งหมด 90 คน มี 84 คน ที่อยู่จนครบระยะเวลาการวิจัย ข้อมูลพื้นฐานของผู้ป่วยทั้ง 3 กลุ่มไม่แตกต่างกัน อายุเฉลี่ยของผู้ป่วยเท่ากับ 63.65 ปี ค่าเฉลี่ยของระดับวิตามินดีเมื่อเริ่มต้น เท่ากับ 15.19 นาโนกรัม/มิลลิลิตร เมื่อสิ้นสุดการศึกษาที่เวลา 8 สัปดาห์ พบว่าผู้ป่วยกลุ่มที่ 2 และกลุ่มที่ 3 มีค่าเฉลี่ยของระดับ 25(OH)D สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทั้ง 2 กลุ่ม (p &lt; 0.001) คือ เพิ่มขึ้นจากเดิม 15.08 และ 14.29 นาโนกรัม/มิลลิลิตร เป็น 26.80 และ 30.03 นาโนกรัม/มิลลิลิตร ตามลำดับ และสูงขึ้นกว่ากลุ่มที่ได้รับยาหลอก (จากเดิม 16.20 นาโนกรัม/มิลลิลิตร เป็น 18.99 นาโนกรัม/มิลลิลิตร) อย่างมีนัยสำคัญ (p &lt; 0.001) อย่างไรก็ตาม ค่าเฉลี่ยของระดับ 25(OH)D ที่เพิ่มขึ้น หลังจากได้รับวิตามินดีสองในผู้ป่วยทั้ง 2 กลุ่ม ไม่แตกต่างกัน (p = 0.053) หลังจาก 8 สัปดาห์ จำนวนผู้ป่วยในกลุ่ม 1, 2 และ 3 ที่มีระดับวิตามินดีอยู่ในช่วงปกติคิดเป็นร้อยละ 3.3, 33.3 และ 60.0 ตามลำดับ ซึ่งแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p &lt; 0.001) แต่ทั้ง 3 กลุ่มมีความไวของอินซูลิน (HOMA – IR) ไม่แตกต่างกัน (p = 0.586) อัตราการเกิดอาการไม่พึงประสงค์จากวิตามิน ดีสองไม่แตกต่างกับยาหลอก (p &gt; 0.05) สรุปผลการวิจัย: การให้วิตามินดีสองทั้งขนาด 20,000 และ 40,000 IU/สัปดาห์ เป็นระยะเวลา 8 สัปดาห์ สามารถเพิ่มระดับ 25(OH)D ในซีรั่มได้อย่างมีนัยสำคัญ แต่การให้ขนาด 40,000 IU/สัปดาห์ ทำให้มีจำนวนผู้ป่วยที่ระดับ 25(OH)D ในซีรั่มอยู่ในช่วงค่าปกติได้มากกว่า ความไวของอินซูลิน (HOMA – IR) ไม่แตกต่างกันในทั้ง 3 กลุ่ม
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1998
title: การแตกสลายสารประกอบฟีนอลในน้ำเสียด้วยตัวเร่งปฏิกิริยาเชิงแสงไทเทเนีย

description: ปฏิกิริยาเชิงแสงของตัวเร่งปฏิกิริยาไทเทเนีย (ไทเทเนีย-P25 และไทเทเนีย/ซิลิกา) ได้ถูกนำมาใช้กับน้ำเสียจากโรงกลั่นน้ำมันที่ประกอบด้วยสารประกอบฟีนอล ได้แก่ คิวมีนไฮโดรเปอร์ออกไซด์ อะซีโตฟีโนนและฟีนอลเพื่อศึกษากลไกการแตกสลายเชิงแสงทางจลนศาสตร์และทางเคมี อัตราการแตกสลายของสารประกอบฟีนอลในน้ำเสียวิเคราะห์ด้วย UV-VIS spectrophotometry และ high performance liquid chromatography (HPLC) เนื่องจากความซับซ้อนของปฏิกิริยาที่มีสารฟีโนลิกหลายชนิดในน้ำเสีย จึงทำการทดลองโดยใช้สารฟีโนลิกมาตรฐานเป็นต้นแบบในการศึกษา พบว่า สารละลายมาตรฐานคิวมีนไฮโดรเปอร์ออกไซด์ อะซีโตฟีโนนและฟีนอลถูกแตกสลายด้วยไทเทเนีย-P25 ได้อย่างมีประสิทธิภาพกว่าเมื่อใช้ไทเทเนีย/ซิลิกาเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาเชิงแสง อัตราเร็ว (k) ในการแตกสลายคิวมีนไฮโดรเปอร์ออกไซด์ อะซีโตฟีโนนและฟีนอล คือ 0.992 h⁻¹, 1.393 h⁻¹ และ 0.637 h⁻¹ ตามลำดับ การแตกสลายของคิวมีนไฮโดรเปอร์ออกไซด์คาดว่าจะเกิดเป็นสารที่มีน้ำหนักโมเลกุลน้อยกว่า (เช่น อะซีโตฟีโนน) ระหว่างทำปฏิกิริยา ลำดับการแตกสลายของคิวมีนไฮโดรเปอร์ออกไซด์ คือ คิวมีนไฮโดรเปอร์ออกไซด์ --&gt; อะซีโตฟีโนน --&gt; อะซีโตน ตามค่า k ที่ได้กล่าวไว้ คิวมีนไฮโดรเปอร์ออกไซด์และอะซีโตฟีโนนถูกแตกสลายไปเกือบหมดภายในเวลา 4 ชั่วโมงและผลิตภัณฑ์ที่มาจากการแตกสลายคือ อะซีโตน ในน้ำเสีย พบว่าการใช้แสงยูวีอย่างเดียวไม่สามารถแตกสลายสารฟีโนลิกได้ แต่เมื่อเพิ่มปริมาณของตัวเร่งปฏิกิริยาเชิงแสงและเวลาในการฉายแสง (8-14 ชั่วโมง) พบว่าปริมาณของคิวมีนไฮโดรเปอร์ออกไซด์ในน้ำเสียลดลงไปมาก
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1999
title: การปรับปรุงประสิทธิภาพของโปรโตคอลทีซีพีแรพพิดในเครือข่ายความเร็วสูง

description: ในหนึ่งทศวรรษที่ผ่านมาได้มีผู้นำเสนอโปรโตคอลสำหรับควบคุมการส่งข้อมูลบนเครือข่ายคอมพิวเตอร์ความเร็วสูงหลายโปรโตคอลด้วยกัน โดยโปรโตคอลดังกล่าวได้พัฒนาขึ้นมาเพื่อแก้ปัญหาในเรื่องประสิทธิภาพหากนำไปใช้บนเครือข่ายความเร็วสูง กล่าวคือโปรโตคอลต้องสามารถใช้ประโยชน์จากขนาดความจุหรือแบนด์วิดธ์ที่เพิ่มมากขึ้นได้อย่างมีประสิทธิภาพ และต้องไม่ก้าวร้าวต่อโปรโตคอลอื่นที่ทำงานร่วมกัน ซึ่งทีซีพีแรพพิดก็เป็นหนึ่งในโปรโตคอลดังกล่าวที่ถูกนำเสนอออกมาล่าสุด โดยมีคุณสมบัติที่ค่อนข้างโดดเด่นหลายประการด้วยกันคือ สามารถวัดค่าแบนด์วิดธ์ที่เหลืออยู่บนเครือข่ายได้อย่างรวดเร็วภายในเวลาอันสั้น ไม่ส่งข้อมูลออกไปบนเครือข่ายมากเกินกว่าที่ควรจะเป็น และไม่ก้าวร้าวกับโปรโตคอลอื่น เป็นต้น โดยเทคนิคที่ใช้ในโปรโตคอลแรพพิดคือการวัดค่าระยะเวลาที่แต่ละแพ็กเก็ตไปค้างอยู่ในบัฟเฟอร์ของเร้าเตอร์ ซึ่งทำให้สามารถค้นหาแบนด์วิดธ์ได้รวดเร็วและไม่ก้าวร้าวต่อโปรโตคอลตัวอื่น แต่อย่างไรก็ตามยังพบว่าแรพพิดไม่สามารถทำงานร่วมกับโปรโตคอลตัวอื่นที่มีความก้าวร้าว เช่นโปรโตคอลที่มีการปรับเปลี่ยนอัตราการส่งข้อมูลโดยดูจากการสูญหายของแพ็กเก็ตได้ จากการที่นำโปรโตคอลแรพพิดไปทำงานคู่กับโปรโตคอลนิวเรโนซึ่งเป็นโปรโตคอลที่มีการใช้งานกันอย่างแพร่หลายในปัจจุบันนั้น พบว่าแรพพิดไม่สามารถทำงานต่อไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ และจากการวิเคราะห์พบว่าแรพพิดยังไม่มีความเสถียรภาพมากพอในการปรับเปลี่ยนอัตราการส่งข้อมูล ดังนั้นในวิทยานิพนธ์นี้จึงได้นำเสนอวิธีการแก้ไขโดยการนำอัลกอริทึมที่ชื่อว่าไอจีไอมาทำงานร่วมกันอัลกอริทึมของแรพพิด เพื่อช่วยให้แรพพิดสามารถทำงานร่วมกับโปรโตคอลอื่นที่มีความก้าวร้าวมากกว่าได้
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2000
title: การหาจุดแบ่งของตัวแบบการถดถอยโลจิสติกแบบ 2 ประเภทสำหรับการพยากรณ์การจำแนกข้อมูลโดยใช้ฟังก์ชันคอมพลีเมนทารี ล็อก ล็อก เป็นฟังก์ชันเชื่อมโยง

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาจุดแบ่งที่เหมาะสมที่สุดของตัวแบบถดถอยโลจิสติก 2 ประเภทสำหรับการพยากรณ์การจำแนกข้อมูลโดยใช้ฟังก์ชันคอมพลีเมนทารี ล็อก ล็อก เป็นฟังก์ชันเชื่อมโยง เพื่อพิจารณาว่าปัจจัยอื่นๆมีผลต่อการคัดเลือกจุดแบ่งที่ 0.5 หรือไม่ ปัจจัยที่สนใจศึกษาในงานวิจัยครั้งนี้ คือ สัดส่วนของความล้มเหลวของลักษณะที่สนใจศึกษา (a) เท่ากับ 0.25,0.5 และ 0.75 จำนวนตัวแปรอิสระ (p) คือ1, 2, 3, 4 และ 5 ขนาดของตัวอย่าง (n) คือ 50, 100, 150, 200 และ 250 ระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระ 3 ระดับ คือ ต่ำ กลาง สูง ทำการจำลองข้อมูลทั้งหมดนี้โดยเทคนิคมอนติคาร์โลด้วยโปรแกรม R และทำการคำนวณหาจุดแบ่งโดยทฤษฎีของ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ กรณีที่อัตราส่วนของความล้มเหลวของลักษณะที่สนใจศึกษาเปลี่ยนแปลงแต่ปัจจัยอื่นคงที่พบว่า ที่จำนวนตัวแปรอิสระเท่ากับ 1 ตัวจะให้ค่าเฉลี่ยของจุดแบ่งไม่เกินค่า 0.5 สลับสูงต่ำไปมา และที่จำนวนตัวแปรอิสระเท่ากับ 2, 3, 4 และ 5 ค่าเฉลี่ยของจุดแบ่งส่วนใหญ่มีค่าเพิ่มขึ้น แต่ไม่มีค่าใดเกินค่า 0.5 กรณีที่ขนาดตัวอย่างเปลี่ยนแปลงแต่ปัจจัยอื่นคงที่ พบว่าที่จำนวนตัวแปรอิสระเท่ากับ 1 และ 2 ตัวจะให้ค่าเฉลี่ยของจุดแบ่งไม่เกินค่า 0.5 สลับสูงต่ำไปมา และที่จำนวนตัวแปรอิสระเท่ากับ 3, 4 และ 5 ค่าเฉลี่ยของจุดแบ่งส่วนใหญ่มีค่าเพิ่มขึ้น แต่ไม่เกินค่า 0.5 กรณีที่จำนวนตัวแปรอิสระเปลี่ยนแปลงแต่ปัจจัยอื่นคงที่ พบว่า ที่ทุกขนาดตัวอย่างจะให้ค่าเฉลี่ยของจุดแบ่งมีค่าลดลง และสุดท้ายกรณีที่อัตราส่วนของความล้มเหลวของลักษณะที่สนใจศึกษาเปลี่ยนแปลงแต่ปัจจัยอื่นคงที่พบว่า ที่จำนวนตัวแปรอิสระเท่ากับ 1 ตัวจะให้ค่าเฉลี่ยของจุดแบ่งคงที่แต่ไม่เกิน 0.5 และ ที่จำนวนตัวแปรอิสระเท่ากับ 2, 3, 4 และ 5 ค่าเฉลี่ยของจุดแบ่งส่วนใหญ่มีค่าเพิ่มสูงขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2001
title: ปัญหาเอกสารในการขออนุญาตจัดสรรที่ดินในกรุงเทพมหานคร

description: ปัญหาความล่าช้าในกระบวนการพิจารณาอนุญาตจัดสรรที่ดินมีสาเหตุส่วนหนึ่งคือการแก้ไขเพิ่มเติมเอกสารที่ใช้ในการยื่นขออนุญาตจัดสรรที่ดิน เอกสารที่ว่านี้มีทั้งเอกสารส่วนที่ผู้ยื่นขออนุญาตเป็นผู้จัดทำ และส่วนเอกสารที่ผู้ยื่นขออนุญาตเป็นผู้จัดหา โดยการศึกษาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเอกสาร และปัญหาเอกสาร เพื่อเสนอแนะแนวทางแก้ไขปัญหาจากผลการศึกษาวิธีการขออนุญาตจัดสรรที่ดินตามพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. 2543 ในมาตรา 23 ระบุเอกสารที่ใช้ในการยื่นขออนุญาตฯไว้ทั้งหมด 10 รายการ ประกอบด้วย โฉนดที่ดิน, หนังสือยินยอมอนุญาตให้ทำการจัดสรรที่ดิน และรายการเฉลี่ยหนี้รายแปลง (ถ้ามี), แบบสัญญาจะซื้อจะขายที่ดินจัดสรร, เอกสารค้ำประกันการจัดให้มีฯ เอกสารค้ำประกันการดูแลรักษาสาธารณูปโภค และบริการสาธารณะ, และโครงการและวิธีการจัดสรรที่ดิน ซึ่งจะมีแผนงานโครงการ, ระยะเวลาการบำรุงรักษาสาธารณูปโภค, วิธีการจำหน่ายที่ดินจัดสรร, ภาระผูกพันต่างๆ รวมทั้งที่ตั้งสำนักงานของผู้จัดทำรวมอยู่ด้วย ทั้งยังพบว่าเอกสารอื่นที่คณะกรรมการเพิ่มมีจำนวน 16 รายการ มี 9 รายการเป็นเอกสารเพิ่มเติมตามข้อกำหนดเกี่ยวกับหลักเกณฑ์การจัดทำโครงการ และวิธีการจัดสรรที่ดิน อันได้แก่ เอกสารตรวจสอบการใช้ประโยชน์ที่ดิน, รายงานผลกระทบสิ่งแวดล้อม, เอกสารรับรองการจัดตั้งโรงเรียนอนุบาล, เอกสารรับรองอนุญาตเชื่อมท่อระบายน้ำจากกรุงเทพมหานคร หรือจากกรมทางหลวง, เอกสารรับรองอนุญาตระบายน้ำลงคลองสาธารณะ, เอกสารรับรองการเก็บขยะมูลฝอยและสิ่งปฎิกูล, เอกสารรับรองอนุญาตเชื่อมทางจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งจากกรุงเทพมหานคร จากกรมทางหลวง และจากกรมทางหลวงชนบท, เอกสารรับรองทางสาธารณะ, เอกสารรับรองการปรับปรุงทางสาธารณะ และเอกสารอนุญาตก่อสร้างสะพาน ส่วนเอกสารอีก 7 รายการ เป็นเอกสารที่คณะกรรมการมีอำนาจเรียกหนังสือหรือเอกสาร เกี่ยวกับการจัดสรรที่ดิน ประกอบไปด้วย เอกสารรับรองการจ่ายกระแสไฟฟ้า, เอกสารรับรองการบริการน้ำประปา, เอกสารหลักฐานการโอนที่สาธารณะประโยชน์, โฉนดที่ดินภาระจำยอม, สัญญาจำนองที่ดิน, เอกสารรับรองวงเงินค้ำประกัน และเอกสารยินยอมอนุญาตแก้ไขแผนผังโครงการและรายการเฉลี่ยหนี้ใหม่ จากการศึกษาพบว่าปัญหาเอกสารเกิดขึ้นจากการยื่นเอกสารไม่ครบถ้วน เอกสารไม่ถูกต้อง และคณะกรรมการขอเอกสารเพิ่มเติม ซึ่งแนวทางการแก้ไขปัญหา คือ ผู้ยื่นต้องทำการศึกษาเอกสารว่าคณะกรรมการมีหลักเกณฑ์ในการพิจารณารายละเอียดของเอกสารทั้งองค์ประกอบของเอกสารในแต่ละประเภท เกี่ยวกับรูปแบบ ข้อความที่ต้องระบุในเอกสาร และหน่วยงานที่เป็นผู้ออกเอกสารที่เกี่ยวข้องอย่างไรจากการศึกษาเอกสาร พบว่ามี 2 โครงการที่มีระยะเวลาในกระบวนการพิจารณาอนุญาตแล้วเสร็จภายใน 45 วัน อันแสดงให้เห็นว่า หากผู้ประกอบการมีความเข้าใจอย่างถูกต้องตามที่กล่าวมาก็สามารถได้รับใบอนุญาตจัดสรรที่ดินในระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดไว้ อันจะนำไปสู่ต้นทุนในการดำเนินโครงการที่ลดลงจากระยะเวลาที่ลดลง ซึ่งจะเป็นประโยชน์กับผู้ประกอบการและผู้บริโภค
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2002
title: การบริหารจัดการพื้นที่ส่วนกลางหมู่อาคารชุดพักอาศัย : การศึกษาโครงการอาคารชุดพักอาศัยเขตห้วยขวาง-ดินแดง

description: ในปัจจุบันมีโครงการอาคารชุดพักอาศัยขนาดใหญ่ที่มีหลายอาคารในพื้นที่เดียวกัน และอาคารชุดต้องมีการจดทะเบียนนิติบุคคลฯ และจัดตั้งนิติบุคคลฯ โดยมีการจดทะเบียนแยกเป็นอาคาร ทำให้เกิดพื้นที่ที่ต้องมีการจัดการร่วมกัน การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการบริหารหมู่นิติบุคคลอาคารชุด, ความร่วมมือ ความสัมพันธ์ระหว่างหมู่นิติบุคคลอาคารชุดในพื้นที่เดียวกัน, ปัญหา และรูปแบบในการบริหาร แนวทางในการศึกษาแบบกรณีศึกษา (Case study Approach) และใช้วิธีการเลือกกรณีศึกษาแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เพื่อให้สอดคล้องกับวัตถุประสงค์ในการศึกษาโดยใช้วิธีการสำรวจเอกสาร และสัมภาษณ์เป็นเครื่องมือหลักในการรวบรวมข้อมูลกรณีศึกษาทั้ง 5 โครงการ ได้แก่ โครงการเอสเปซ อโศก-รัชดา โครงการกลางกรุงรีสอร์ท โครงการแฮปปี้คอนโด โครงการซิตีโฮม รัชดา และโครงการลุมพินีเพลส พระราม9 พบว่า โครงการเอ สเปซมีฝ่ายบริหารจำนวน 4 ชุด จัดการ 4 ชุด ปฏิบัติการ 4 ชุดโครงการกลางกรุงรีสอร์ทมีฝ่ายบริหารจำนวน 3 ชุด จัดการ 3 ชุด ปฏิบัติการ 3 ชุด โครงการแฮปปี้คอนโดมีฝ่ายบริหารจำนวน 1 ชุด จัดการ 1 ชุด ปฏิบัติการ 1 ชุด โครงการซิตี้โฮมรัชดามีฝ่ายบริหารจำนวน 1 ชุด จัดการ 1 ชุด ปฏิบัติการ 1 ชุด และโครงการลุมพินีเพลสมีฝ่ายบริหารจำนวน 2 ชุด จัดการ 1 ชุด ปฏิบัติการ 2 ชุด พื้นที่ที่มีการจัดการร่วมกันโครงการเอสเปซ อโศก-รัชดา และ โครงการกลางกรุงรีสอร์ท มีพื้นที่ ถนนและที่จอด รถ มีงานในการดูแลรักษาพื้นที่ 2 งานคือ งานรักษาความปลอดภัยและ งานกวาดถนนโครงการแฮปปี้คอนโด และโครงการซิตี้โฮม รัชดา มีพื้นที่ถนน, ที่จอดรถ, สวนและบริการสาธารณะมีงานในการดูแลรักษาพื้นที่ 4 งานคือ งานรักษาความปลอดภัย งานรักษาความสะอาด งานดูแลสวน และภูมิทัศน์ และงานบำรุงษาสโมสร ส่วนโครงการลุมพินีเพลส พระราม 9 มีพื้นที่ถนน, ที่จอดรถ และสวน มีงานในการดูแลรักษาพื้นที่ 3 งาน คือ งานรักษาความปลอดภัย งานกวาดถนน และงานดูแลสวนและภูมิทัศน์ จากการศึกษาพบว่า มีรูปแบบการดำเนินงาน 3 รูปแบบ คือ รูปแบบการดำเนินการนิติบุคคลฯและปฏิบัติงาน หลายชุด รูปแบบการดำเนินการนิติบุคคลฯและปฎิบัติงาน 1 ชุด และรูปแบบการดำเนินการนิติบุคคลฯ 1 ชุดปฏิบัติงานหลายชุด มีพื้นที่ส่วนกลางที่มีการจัดการร่วมกัน 4 พื้นที่ได้แก่ ถนน ที่จอดรถ สวน และบริการสาธารณะ มีลักษณะเชิงกายภาพของพื้นที่ที่มีการจัดการร่วมกัน 3 ลักษณะ คือ ตั้งอยู่ด้านหน้าโครงการ ตั้งอยู่ระหว่างนิติฯ และตั้งอยู่รอบโครงการ พบงานในการดูแลรักษาพื้นที่ส่วนกลางที่มีการจัดการร่วมกัน 4 งานได้แก่ งานรักษาความ ปลอดภัย งานกวาดถนน งานดูแลสวนและภูมิทัศน์ และงานบำรุงษาสโมสร การศึกษานี้สรุปได้ว่า พื้นที่ที่ต้องมีการจัดการร่วมกัน คือ พื้นที่ที่มีการใช้งานร่วมกันมากกว่าหนึ่งนิติบุคคลอาคารชุด และเป็นพื้นที่ส่วนกลางโครงการพบ 4 พื้นที่ ได้แก่ ถนน ที่จอดรถ สวน และบริการสาธารณะ มีความร่วมมือกันในการกำหนดกฎระเบียบ จัดสรรค่า ใช้จ่าย ซ่อมบำรุงระบบประกอบอาคารซึ่งเป็นไปตามพรบ. อาคารชุด การพิจารณาคู่สัญญาร่วมกันทำให้เพิ่มอำนาจในการต่อรองกับบริษัทคู่สัญญา
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2003
title: การออกแบบระบบติดตามยานพาหนะสำหรับการขนส่ง

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางการออกแบบระบบติดตามยานพาหนะสำหรับการขนส่ง ภายใต้เทคโนโลยีติดตามยานพาหนะ 3 แบบ คือ GPS on-line, GPS off-line และ Check-in วิธีการดำเนินงานวิจัยประกอบไปด้วยขั้นตอนการสำรวจงานขนส่งในบริษัทต่างๆ ขั้นตอนการจัดประเภทงานขนส่ง ขั้นตอนการเลือกระบบติดตามยานพาหนะ ขั้นตอนการออกแบบกระบวนการในการติดตามยานพาหนะ และขั้นตอนสุดท้ายคือการออกแบบตัวชี้วัด(KPI) และฐานข้อมูลสำหรับระบบติดตามยานพาหนะผลลัพธ์ที่ได้จากงานวิจัยนี้คือ แนวคิดและขั้นตอนในการออกแบบระบบติดตามยานพาหนะที่เหมาะสมกับลักษณะงานขนส่งต่างๆ รวมทั้งวัตถุประสงค์การใช้งาน โดยจะให้ข้อมูลรูปแบบของอุปกรณ์ติดตามที่เป็นไปได้ ต้นทุนในการใช้ระบบติดตามแต่ละแบบ ขั้นตอนในการติดตามยานพาหนะ(work flow) ตัวชี้วัดที่เกี่ยวข้องในแต่ละขั้นตอนการขนส่ง และฐานข้อมูลของระบบติดตามยานพาหนะ แนวทางในการออกแบบระบบติดตามยานพาหนะที่ได้จากงานวิจัยนี้ สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการออกแบบและวางระบบติดตามยาพาหนะได้ โดยการประเมินส่วนประกอบที่เหมาะสมของระบบ ขั้นตอนการทำงาน ความคุ้มค่าจากการใช้ระบบ ซึ่งจะช่วยให้ระบบติดตามยานพาหนะที่ได้มีความสอดคล้อง เหมาะสมกับลักษณะการทำงานขนส่งของบริษัทต่างๆมากยิ่งขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2004
title: กลยุทธ์การสื่อสารด้านการตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ (Social media) ของธุรกิจอาคารชุดกรณีศึกษา บริษัท แสนสิริ จำกัด (มหาชน) และ บริษัท เอเชี่ยน พร็อพเพอร์ตี้ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน)

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลยุทธ์แนวทางด้านการตลาด ด้านการใช้สื่อสังคมออนไลน์ (Social Media) ของผู้ประกอบการอสังหาริมทรัพย์ และ ศึกษาพฤติกรรม การรับรู้ และทัศนคติ ของกลุ่มเป้าหมายโครงการอาคารชุด ที่มีต่อสื่อสังคมออนไลน์ของบริษัทผู้ประกอบการอสังหาริมทรัพย์ ในการวิจัยครั้งนี้ผู้วิจัยได้สัมภาษณ์บริษัท แสนสิริ จำกัด (มหาชน) และบริษัท เอเชี่ยน พร็อพเพอร์ตี้ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) ผู้ที่มีหน้าที่ในการดูแลระบบการตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ผลการวิจัยพบว่า บริษัทแสนสิริ ต้องการเป็นผู้นำด้านช่องทางการสื่อสารในโลกออนไลน์ ซึ่งมองว่าเป็นเครื่องมือสื่อสารการตลาดที่มีประสิทธิภาพและเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้สะดวกและรวดเร็ว โดยใช้กลยุทธ์การตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ ( Social Media Network Marketing) เพื่อเป็นการสร้างภาพลักษณ์ของแบรนด์และเพื่อให้เกิดการรับรู้ตราสินค้า (Brand Awareness) กับกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่มีไลฟ์สไตล์ตรงกับลูกค้ากลุ่มเป้าหมายของบริษัท ซึ่งอนาคตคนกลุ่มนี้มีโอกาสซื้ออาคารชุดมีที่อยู่อาศัยเป็นของตนเองในอนาคต ส่วน บริษัท เอเชี่ยน พร๊อพเพอร์ตี้ นำสื่อสังคมออนไลน์ มาใช้เพื่อการสนับสนุน (Support) แต่ละโครงการ วัตถุประสงค์หลักของการนำสื่อสังคมออนไลน์มาใช้นั้นจะใช้เพื่อเป็นการแชร์ไลฟ์สไตล์แบบที่บริษัทต้องการให้สะท้อนถึงตราสินค้า (Brand) ของบริษัท ทั้งภาพลักษณ์ที่ดูทันสมัยและความมีเทคโนโลยี สื่อสังคมออนไลน์ ที่มีผลต่อการรับรู้มากที่สุด คือ เฟสบุ๊ค (Facebook)ในส่วนของพฤติกรรม ด้านการรับรู้ และทัศนคติ ต่อการรับรู้สื่อการตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ ต่อบริษัทอสังหาริมทรัพย์ พบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามพบเห็นโฆษณาอาคารชุดจากสื่อสังคมออนไลน์ จากเฟสบุ๊คมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 72.9 ลูกค้าชอบเว็บไซด์เครือข่ายสังคมออนไลน์ อาคารชุดบริษัท แสนสิริ มากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 40.5 มีวัตถุประสงค์ในการใช้สื่อสังคมออนไลน์ของบริษัทอสังหาริมทรัพย์เพื่อหาข้อมูลโครงการมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 91.5 สื่อสังคมออนไลน์มีผลต่อการตัดสินใจซื้อโครงการของผู้ตอบแบบสอบถามในระดับ 3 (ปานกลาง)มากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 58.3 สื่อสังคมออนไลน์ที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจมากที่สุดคือ เฟสบุ๊ค คิดเป็นร้อยละ 64.4 ธุรกิจอาคารชุดควรมีการนำเสนอข้อมูลการส่งเสริมการขายผ่านทางสื่อโฆษณาเครือข่ายสังคมออนไลน์อย่างสม่ำเสมอเพื่อดึงความสนใจของลูกค้าและสามารถกระตุ้นการตัดสินใจของลูกค้าให้เร็วและง่ายขึ้นและยังสามารถทำการตลาดได้สูงกว่าคู่แข่ง ซึ่งการส่งเสริมการตลาดควรทำอย่างรวดเร็ว และทันต่อสถานการณ์ปัจจุบันที่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา และการสื่อสารผ่านทางสังคมออนไลน์มีการขยายตัวที่สูงมากอันเนื่องจากสื่อสังคมออนไลน์เองเริ่มมีความหลากหลายจากการแข่งขันมากขึ้น และจากการศึกษายังพบว่าผู้ใช้บริการสื่อสังคมออนไลน์มีเพื่อนที่ติดต่อกันในสื่อสังคมออนไลน์มากกว่าเพื่อนที่พบเจอกันจริงๆ ซึ่งสืบเนื่องมาจากสภาพสังคมของคนในเมืองที่เปลี่ยนไปนั่นเอง นอกจากนี้รูปแบบการนำเสนอโฆษณาผ่านสื่อสังคมออนไลน์ควรมีความหลากหลายมากขึ้นเพื่อให้เหมาะกับไลฟ์สไตล์ของลูกค้าธุรกิจอาคารชุดที่เปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/0cffyh
title: product_process_patents_abstr_F02B.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/6xv9wp
title: product_process_patents_abstr_ep_Telecommunications.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/bbssl2
title: product_process_patents_abstr_ep_smartphones.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/domnr3
title: product_process_patents_abstr_ep_Thermal processes and apparatus.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/hoo5zq
title: product_process_patents_abstr_Furniture, games.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/ikyyel
title: product_process_patents_abstr_ep_Surface technology, coating.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/nomcqa
title: product_process_patents_abstr_Food chemistry.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/qbcjul
title: product_process_patents_abstr_ep_Textile and paper machines.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/t1sz0x
title: product_process_patents_abstr_ep_Transport.png

description: :unav
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2005
title: การจัดตารางการซ้อมดนตรีสำหรับปัญหาขนาดใหญ่

description: งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาวิธีการจัดตารางซ้อมดนตรีโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อจัดสรรเพลงสำหรับการซ้อมในแต่ละวันเพื่อให้มีจำนวนวันโดยรวมที่นักดนตรีแต่ละคนต้องมาสถานที่ซ้อมน้อยที่สุด และจัดลำดับเพลงเพื่อให้เวลาทั้งหมดที่นักดนตรีอยู่ในสถานที่ซ้อมโดยที่ไม่ได้ทำการซ้อมมีค่าน้อยที่สุดเนื่องจากความซับซ้อนของปัญหาทำให้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ซึ่งพัฒนาขึ้นเพื่อแก้ปัญหาดังกล่าวใช้เวลาในการหาคำตอบเพิ่มขึ้นอย่างมากในการหาคำตอบเมื่อปัญหามีขนาดใหญ่ขึ้น จึงเกิดแนวคิดในการ แบ่งปัญหาออกเป็น 2 ส่วน โดยใช้วิธีการฮิวริสติกส์ซึ่งพัฒนาขึ้นจากวิธีการออกแบบการผลิตแบบเซลล์จัดสรรเพลงสำหรับการซ้อมในแต่ละวันและแบ่งปัญหาเดิมซึ่งมีการซ้อมหลายวันออกเป็นปัญหาย่อยๆปัญหาละ 1 วัน จากนั้นจึงใช้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์จัดลำดับเพลงสำหรับปัญหาย่อยเหล่านั้น การทดสอบประสิทธิภาพของวิธีการที่นำเสนอกระทำโดยการเปรียบเทียบค่าวัตถุประสงค์ของวิธีการที่นำเสนอกับค่าคำตอบที่ได้จากแบบจำลองทางคณิตศาสตร์พบว่าจากการทดสอบ 150 ปัญหาแบบจำลองทางคณิตศาสตร์พบคำตอบที่ดีที่สุด 137 ปัญหาและ 13 ปัญหาไม่พบคำตอบที่ดีที่สุดภายในเวลา 2 ชั่วโมงในกรณีที่ทุกเพลงมีความยาวเท่ากันและ 12 ชั่วโมงในกรณีที่เพลงมีความยาวแตกต่างกัน โดยวิธีการที่นำเสนอพบคำตอบที่ดีกว่าหรือดีเทียบเท่ากับคำตอบจากแบบจำลองในทุกปัญหา
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2006
title: การกำจัดก๊าซแอมโมเนียและก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์ในอากาศพร้อมกันโดยใช้เครื่องกรองชีวภาพชนิดปุ๋ยหมัก

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ประสิทธิภาพการกำจัดก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์และก๊าซแอมโมเนียโดยใช้เครื่องกรองชีวภาพที่มีปุ๋ยหมักเป็นวัสดุตัวกลางหลักผสมกับวัสดุตัวกลางเสริมและตะกอนจุลินทรีย์ในอัตราส่วน ปุ๋ยหมัก : ปุ๋ยคอก : เศษไม้ : ตะกอนจุลินทรีย์ 60 : 20 : 10 : 10 โดยปริมาตร ตามลำดับ แบ่งการทดลองเป็น 3 การทดลอง ได้แก่ การทดลองการกำจัดก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์ ก๊าซแอมโมเนีย และก๊าซแอมโมเนียร่วมกับก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์ โดยแปรผันความเข้มข้นก๊าซมลพิษทั้ง 3 การทดลองในช่วง 5 - 200 ส่วนในล้านส่วน ที่เวลากักพัก 60 วินาที พบว่าประสิทธิภาพการกำจัดก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์สูงสุดจากการทดลองการกำจัดก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์ เท่ากับ 100 เปอร์เซ็นต์ ที่ความสูงตัวกลาง 0.8 เมตร ประสิทธิภาพการกำจัดก๊าซแอมโมเนียสูงสุด เท่ากับ 99 เปอร์เซ็นต์ ที่ความสูงตัวกลาง 0.4 เมตร และประสิทธิภาพการกำจัดก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์ร่วมกับก๊าซแอมโมเนีย เท่ากับ 99 เปอร์เซ็นต์ ที่ความสูงตัวกลาง 0.8 เมตร เวลากักพักที่เหมาะสมในการกำจัดก๊าซแอมโมเนียร่วมกับก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์ที่ความเข้มข้นก๊าซแอมโมเนียและก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์ 200 ส่วนในล้านส่วน คือ 30 วินาทีนอกจากนี้เมื่อแปรผันความเข้มข้นก๊าซแอมโมเนียต่อความเข้มข้นก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์เข้าระบบในอัตราส่วน 100 : 100, 200 : 100 และ 100 : 200 ส่วนในล้านส่วน พบว่าที่ความเข้มข้นก๊าซแอมโมเนียเท่ากับความเข้มข้นก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์ ประสิทธิภาพการกำจัดก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์และก๊าซแอมโมเนียมีค่า 94 และ 98 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ แต่ที่ความเข้มข้นก๊าซแอมโมเนียมากกว่าความเข้มข้น ก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์และที่ความเข้มข้นก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์มากกว่าความเข้มข้นก๊าซแอมโมเนีย 2 เท่า ส่งผลให้ประสิทธิภาพการกำจัดก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์ลดลงเหลือ 86 และ 80 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ ในขณะที่ประสิทธิภาพการกำจัดก๊าซแอมโมเนียยังอยู่ในช่วง 97–98 เปอร์เซ็นต์