cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.5281/zenodo.2562395
title: Dataset for: Sky pixel detection in outdoor imagery using an adaptive algorithm and machine learning.

description: The data presented in this article is related to the research article entitled ``Sky pixel detection in outdoor imagery using an adaptive algorithm and machine learning." \citep{Nice2019UC}. The dataset consists of a trained Inception V3 neural network model as well as the configuration files to train the neural network and run the inferences. The dataset also contains two sets of outdoor imagery (from Skyfinder and Google Street View) used to train the neural network and validate the sky pixel detection system in the linked article. The original images are included as well as rescaled imagery used to train the neural network, and sky masks used for validation.
DOI: 10.5281/zenodo.2562396
title: Dataset for: Sky pixel detection in outdoor imagery using an adaptive algorithm and machine learning.

description: The data presented in this article is related to the research article entitled ``Sky pixel detection in outdoor imagery using an adaptive algorithm and machine learning." \citep{Nice2019UC}. The dataset consists of a trained Inception V3 neural network model as well as the configuration files to train the neural network and run the inferences. The dataset also contains two sets of outdoor imagery (from Skyfinder and Google Street View) used to train the neural network and validate the sky pixel detection system in the linked article. The original images are included as well as rescaled imagery used to train the neural network, and sky masks used for validation.
DOI: 10.5281/zenodo.3545613
title: Dataset for supervised learning with a deep neural network to assess azimuthal localisation in sound field synthesis

description: Dataset for supervised learning with a deep neural network to assess azimuthal localisation in sound field synthesis.<br> Released as part of the Master Thesis 'An Auditory Model for Azimuthal Localisation in Sound Field Synthesis'. This database is calculated from the data of listening experiments.
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2136
title: การคัดเลือกพันธุ์และการปรับสภาพมันสำปะหลัง Manihot esculenta L. Crantz สำหรับการผลิตแก๊สชีวภาพ

description: แก๊สชีวภาพเป็นแหล่งพลังงานทางเลือกหนึ่งที่เกิดจากการย่อยสลายสารอินทรีย์ภายใต้ภาวะไม่ใช้ออกซิเจน โดยปกติวัตถุประสงค์เพื่อการบำบัดของเสียอินทรีย์ และเป็นแหล่งพลังงานทดแทน โดยอาศัยมูลโคเป็นแหล่งของเชื้อจุลินทรีย์ชนิดสร้างมีเทน และใช้หัวมันสำปะหลังดิบเป็นแหล่งคาร์บอนเพราะมีปริมาณแป้งสูง มันสำปะหลังเป็นวัตถุดิบที่หาได้ง่าย ราคาถูก และมีปริมาณมาก เมื่อทำการคัดเลือกพันธุ์มันสำปะหลัง พบว่าพันธุ์ห้วยบงมีองค์ประกอบทางกายภาพและเคมี ดังนี้มีปริมาณความชื้น 16.04% แป้ง 70.92% ปริมาณคาร์บอน 37.69% และ ปริมาณไนโตรเจนทั้งหมด 0.45% ส่วนมูลโคมีปริมาณความชื้น 81% ค่าบีโอดี 13.2 มิลลิกรัมต่อกรัม ค่าซีโอดี 125.5 มิลลิกรัมต่อกรัม ค่าของแข็งทั้งหมด 163.3 มิลลิกรัมต่อกรัม และค่าของแข็งระเหยได้ทั้งหมด 108.0 มิลลิกรัมต่อกรัม ปริมาณคาร์บอนทั้งหมด 7.8 เปอร์เซ็นต์ ไนโตรเจนทั้งหมด 0.37 เปอร์เซ็นต์ ปริมาณฟอสฟอรัสทั้งหมด 0.055 เปอร์เซ็นต์ เมื่อคิดปริมาณ BOD:N:P เท่ากับ 100:28:4.1 และเมื่อคำนวณอัตราส่วนคาร์บอนต่อไนโตรเจนในมันสำปะหลังจะได้เป็น 84:1 ซึ่งไม่เหมาะสมสำหรับการผลิตแก๊สชีวภาพ ดังนั้นจึงเติมยูเรียเป็นแหล่งไนโตรเจน เพื่อรักษาอัตราส่วนคาร์บอนต่อไนโตรเจนให้เหมาะสม ในการศึกษาครั้งนี้ได้ใช้มูลโคและยูเรียที่ระดับความเข้มข้นต่างๆ พบว่า ความเข้มข้นมูลโคและยูเรียที่ เหมาะสมสำหรับกระบวนการผลิตแก๊สชีวภาพ คือ 10% และ 0.08% ตามลำดับ ในการทดสอบการหมักในถังหมักขั้นตอนเดียวขนาด 3 ลิตร ที่อุณหภูมิห้อง (ประมาณ 30 ◦C) เป็นเวลา 30 วัน โดยดูการเปลี่ยนแปลงของซีโอดี น้ำตาลรีดิวซ์ ปริมาณคาร์โบไฮเดรต และแก๊สที่เกิดขึ้น เมื่อเติมเชื้อรา Aspergillus awamori ที่ความเข้มข้นของมันสำปะหลังต่างๆกันโดยดูจากประสิทธิภาพในการย่อย พบว่า ความเข้มข้นมันสำปะหลังที่ 2% น้ำหนักโดยปริมาตร เป็นความเข้มข้นที่เหมาะสมซึ่งสามารถผลิตแก๊สชีวภาพโดยเฉลี่ย 0.64 ลิตรต่อวัน ให้ปริมาณมีเทนสูงสุด 34.8% ในวันที่ 26 ที่ค่าความเป็นกรดด่างของระบบ 4.2 – 7.5 ส่วนในภาวะที่ไม่มีการเติมเชื้อรา A. awamori พบว่า สามารถผลิตแก๊สชีวภาพโดยเฉลี่ย 1.03 ลิตรต่อวัน และ มีปริมาณมีเทนสูงสุด 54.6% ในวันที่ 30 ที่ค่าความเป็นกรดด่างของระบบ 7.1 – 8.0
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2137
title: องค์ประกอบทางเคมีและคุณสมบัติทางกายภาพของพอร์ตแลนด์ซีเมนต์สีขาวที่ผลิตในประเทศไทยที่มีบิสมัตออกไซด์เมื่อผสมด้วยแคลเซียมคลอไรด์และเมททิลเซลลูโลส

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาองค์ประกอบทางเคมีและคุณสมบัติทางกายภาพของพอร์ตแลนด์ซีเมนต์สีขาวที่ผลิตในประเทศไทยที่มีบิสมัตออกไซด์เมื่อผสมกับแคลเซียมคลอไรด์และเมททิลเซลลูโลส เปรียบเทียบกับ พอร์ตแลนด์ซีเมนต์สีขาวที่มีบิสมัตออกไซด์ผสมด้วยน้ำกลั่น และ ไวท์โปรรูทเอ็มทีเอผสมด้วยน้ำกลั่น เตรียมพอร์ตแลนด์ซีเมนต์สีขาวที่ผลิตในประเทศไทยจากสองบริษัทที่มีบิสมัตออกไซด์ผสมด้วยน้ำกลั่นหรือของเหลวที่มีสารเร่งการแข็งตัวและไวท์โปรรูทเอ็มทีเอผสมด้วยน้ำกลั่น อย่างละ 10 ตัวอย่าง ตรวจสอบองค์ประกอบทางเคมีด้วยการวิเคราะห์การเลี้ยวเบนรังสีเอ็กซ์และศึกษาลักษณะสัณฐานวิทยาด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอนชนิดส่องกราด วัดความเป็นกรดด่าง ระยะเวลาแข็งตัว ความทึบรังสี ความทนแรงอัด และสภาพละลายได้ วิเคราะห์ผลการทดลองด้วยสถิติความแปรปรวนแบบทางเดียว (p &lt; 0.05) ซีเมนต์ทุกกลุ่มมีองค์ประกอบทางเคมีคล้ายคลึงกัน ยกเว้นไวท์โปรรูทเอ็มทีเอที่พบอนุภาคของแคลเซียม ไฮดรอกไซด์ ไวท์โปรรูทเอ็มทีเอมีความเป็นด่างสูงที่สุด (12.07) เมื่อซีเมนต์แข็งตัวเต็มที่ ซีเมนต์ที่ผสมด้วยสารเร่งเวลาแข็งตัวจะมีเวลาการแข็งตัวที่สั้นกว่า แต่มีความทนแรงอัดที่ 21 วันสูงกว่าซีเมนต์กลุ่มที่ผสมน้ำกลั่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ซีเมนต์ที่ผสมด้วยสารเร่งเวลาแข็งตัวมีสภาพละลายได้มากกว่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในวันแรก แต่เมื่อผ่านไป 21 วัน ซีเมนต์ทุก กลุ่มมีสภาพละลายได้ไม่แตกต่างกัน พอร์ตแลนด์ซีเมนต์สีขาวที่ผลิตในประเทศไทยที่มีบิสมัตออกไซด์เมื่อผสมด้วยสารเร่งเวลาแข็งตัวมีคุณสมบัติทางกายภาพโดยรวมที่ดี และมีความเป็นไปได้ที่จะพัฒนาเพื่อใช้เป็นวัสดุอุดย้อนปลายรากได้
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2138
title: การสังเคราะห์เมทานอลและไดเมทิลอีเทอร์ที่อุณหภูมิต่ำจากแก๊สสังเคราะห์บนตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะออกไซด์

description: เมทานอลและไดเมทิลอีเทอร์สามารถสังเคราะห์ได้จากแก๊สสังเคราะห์โดยตรงในช่วงอุณหภูมิต่ำบนตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะออกไซด์ ในงานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาตัวเร่งปฏิกิริยาให้เหมาะสมกับการสังเคราะห์เมทานอลและไดเมทิลอีเทอร์ที่อุณภูมิต่ำ (170 องศาเซลเซียส) โดยใช้เครื่องปฏิกรณ์ระบบสามเฟส ในกรณีของการสังเคราะห์เมทานอล ความดันที่ใช้คือ 50 บาร์ อัตราการป้อนแก๊สสารตั้งต้น (CO/CO2/H2/Ar = 32/5/60/3 โดยโมล) 20 มล./นาที ปริมาณตัวทำละลาย 25 มล. ผลการศึกษาพบว่าการใช้ตัวเร่งปฏิกิริยา CuZnO ที่เตรียมจากสารละลายแอซีเตดในตัวทำละลายไอโซโพรพานอลให้ค่าร้อยละการเปลี่ยนที่มีค่าสูงถึงร้อยละ 39 ส่วนในกรณีของการสังเคราะห์ไดเมทิลอีเทอร์ใช้ความดัน 40 บาร์ อัตราการป้อนแก๊สสารตั้งต้น (CO/H2/Ar = 48/48/4 โดยโมล) 40 มล./นาที ตัวเร่งปฏิกิริยา CuZnO/HZSM-5 ปริมาณ 1 กรัม ตัวทำละลายเมทานอล 40 มล. พบว่าค่าร้อยละการเปลี่ยนมีค่าสูงถึงร้อยละ 29 และค่าการเลือกเกิดสูงถึงร้อยละ 67 นอกจากนั้นแล้วพบว่าการเพิ่มปริมาณ CuZnO/HZSM-5 ยังช่วยให้ร้อยละการเปลี่ยนมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น ผลิตภัณฑ์จากการสังเคราะห์เมทานอลและ ไดเมทิลอีเทอร์ที่ได้ถูกนำมาวิเคราะห์ด้วยเครื่องแก๊สโครมาโตกราฟ (GC) โดยผลิตภัณฑ์ที่เป็นแก๊สจะถูกวิเคราะห์ด้วยดีเทคเตอร์ทีซีดี (TCD) และผลิตภัณฑ์ที่เป็นของเหลวจะถูกวิเคราะห์ด้วยดีเทคเตอร์เอฟไอดี (FID)
DOI: 10.5281/zenodo.3545612
title: Dataset for supervised learning with a deep neural network to assess azimuthal localisation in sound field synthesis

description: Dataset for supervised learning with a deep neural network to assess azimuthal localisation in sound field synthesis.<br> Released as part of the Master Thesis 'An Auditory Model for Azimuthal Localisation in Sound Field Synthesis'. This database is calculated from the data of listening experiments.
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2139
title: การเปรียบเทียบชุมชนตราสินค้าที่บริษัทเป็นผู้ดำเนินการและที่ผู้บริโภคเป็นผู้ดำเนินการ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างชุมชนตราสินค้าที่บริษัทเป็นผู้ดำเนินการและที่ผู้บริโภคเป็นผู้ดำเนินการ และศึกษาความแตกต่างของการตอบสนองของผู้บริโภคที่มีต่อชุมชนตราสินค้า และความภักดีต่อตราสินค้า โดยใช้การวิจัยเชิงชาติพันธุ์วรรณากับผู้ก่อตั้ง และสมาชิกในชุมชนตราสินค้าของรถยนต์ Subaru ได้แก่ ชุมชน Siam Subaru Society (SSS) ซึ่งเป็นตัวแทนของชุมชนตราสินค้าที่บริษัทเป็นผู้ดำเนินการ และชุมชน Subaru Club Thailand (SCT) ซึ่งเป็นตัวแทนของชุมชนตราสินค้าที่ผู้บริโภคเป็นผู้ดำเนินการจำนวนรวม 25 คน ควบคู่กับการวิจัยเชิงสำรวจกับสมาชิกของชุมชนอีกจำนวน 146 คน ซึ่งจากการศึกษาพบว่า ลักษณะเฉพาะของชุมชนตราสินค้าทั้ง 2 ชุมชนนั้นมีความคล้ายคลึงกัน แต่หากพิจารณาในรายละเอียดแล้ว พบว่า การมีความรู้สึกเป็นพวกเดียวกันในชุมชน SSS นั้น สมาชิกจะมีการรวมกลุ่มเฉพาะผู้ที่มีความสนใจในเรื่องเดียวกันแยกย่อยออกไปอีก ต่างจากสมาชิกในชุมชน SCT ที่เป็นกลุ่มของผู้ที่มีความสนใจเรื่องเครื่องยนต์ ในส่วนของการมีธรรมเนียมและประเพณีของชุมชน พบว่า ชุมชน SCT มีความแตกต่าง ซึ่งกิจกรรมที่จัดในชุมชน SCT นั้น จะจัดขึ้นตามความสะดวกของสมาชิก อีกทั้งสมาชิกในชุมชนไม่มีการเผยแพร่ประวัติตราสินค้า Subaru แต่อย่างใด และสุดท้าย ด้านการมีความรับผิดชอบต่อชุมชนนั้น ชุมชน SSS มีการแบ่งหน้าที่ผู้รับผิดชอบชุมชนอย่างชัดเจน ขณะที่ในชุมชน SCT มีเพียงผู้ทำหน้าที่ดูแลเว็บไซต์แต่ไม่มีการแบ่งหน้าที่ผู้รับผิดชอบในด้านอื่นๆ ในส่วนของการตอบสนองต่อชุมชนตราสินค้า พบว่า สมาชิกของทั้ง 2 ชุมชน มีการผูกมัดต่อชุมชน และความพึงพอใจต่อชุมชนที่คล้ายคลึงกัน คือเป็นไปในทางบวก แต่แตกต่างกันในด้านความสัมพันธ์ของสมาชิกในชุมชนตราสินค้า ซึ่งพบว่า สมาชิกในชุมชน SSS มีความสัมพันธ์ในทางบวกกับมิติทั้ง 4 ของชุมชนตราสินค้า ขณะที่สมาชิกในชุมชน SCT มีระดับความสัมพันธ์กับบริษัทเจ้าของตราสินค้าที่ค่อนข้างต่ำ ส่วนความภักดีต่อตราสินค้าของสมาชิกในชุมชนนั้น พบว่า สมาชิกของทั้ง 2 ชุมชน ตั้งใจจะซื้อตราสินค้า Subaru ในอนาคต
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2140
title: การตรึงไลเฟสบนเส้นใยกก Scirpus grossus. ที่เชื่อมขวางด้วยกลูตาราลดีไฮด์สำหรับการสังเคราะห์ไบโอดีเซล

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการตรึงรูปไลเพส Candida rugosa บนเส้นใยกก Scirpus grossus L.f. บดละเอียด ที่ผ่านการเชื่อมขวางด้วยกลูตาราลดีไฮด์เพื่อใช้สำหรับ เร่งปฏิกิริยาการสังเคราะห์ไบโอดีเซล จากผลการตรวจสอบลักษณะทางสัณฐานวิทยาด้วย กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด พบว่าเส้นใยกกบดละเอียดนั้นมีความเหมาะสมที่จะเป็นตัวค้ำจุนสำหรับการตรึงไลเพส เนื่องจากภายในเส้นใยพบท่อกลวงเป็นจำนวนมากที่ไลเพสสามารถเกาะติดอยู่ได้ และเมื่อนำเส้นใยกกบดไปตรึงไลเพสด้วยวิธีเชื่อมขวางที่แตกต่างกัน พบว่าวิธีที่เหมาะสมที่สุดคือ การนำเส้นใยกกบดที่ผ่านการแอคติเวตด้วย 3-อะมิโนโพรพิล ไทรเอทอกซีไซเลนที่ความเข้มข้นร้อยละ 2 ในน้ำกลั่น และตรึงไลเพสหลังจากทำปฏิกิริยากับ กลูตาราลดีไฮด์ ไลเพสตรึงรูปที่ได้ให้ประสิทธิภาพการตรึงไลเพสสูงถึงร้อยละ 84.2 และไลเพสตรึงรูปจากวิธีดังกล่าวสามารถเร่งปฏิกิริยาไฮโดรลิซิส-เอสเทอริฟิเคชันระหว่างน้ำมันปาล์มและ ไบโอเอทานอลที่อุณหภูมิ 50 องศาเซลเซียส ในการสังเคราะห์ไบโอดีเซลได้ปริมาณกรดไขมันอิสระ และเอทิลเอสเทอร์ร้อยละ 43.9 และ 32.2 ตามลำดับ และเมื่อทำการตรึงไลเพสด้วยวิธีดังกล่าวโดยใช้กลูตาราลดีไฮด์ความเข้มข้นแตกต่างกันคือร้อยละ 0.2, 0.5 และ 0.8 พบว่าไลเพสตรึงรูปด้วยกลูตาราลดีไฮด์ที่ความเข้มข้นร้อยละ 0.2 เหมาะที่สุดที่จะนำมาเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาไฮโดรลิซิส-เอสเทอริฟิเคชัน โดยมีประสิทธิภาพการตรึงไลเพสร้อยละ 76.7 และพบว่าสามารถเร่งปฏิกิริยาเกิดกรดไขมันอิสระ และเอทิลเอสเทอร์สูงถึงร้อยละ 52.6 และ 49.6 ตามลำดับ และยังสามารถนำกลับมาใช้ซ้ำได้อีก 6 ครั้ง
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2141
title: การเกิดไฮโดรเจนจากออกซิเดชันเชิงเร่งปฏิกิริยาด้วยแสงของน้ำเสียที่มีแอลกอฮอล์

description: ระบบการผลิตแก๊สไฮโดรเจนมีความสำ คัญต่ออนาคตของพลังงานที่ยั่งยืน กระบวนการออกซิเดชันเชิงเร่งปฏิกิริยาด้วยแสงเป็นอีกเทคโนโลยีหนึ่งที่ใช้ในการผลิตแก๊ส ไฮโดรเจน งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อทำการศึกษาการเกิดแก๊สไฮโดรเจนจากกระบวนการ ออกซิเดชันเชิงเร่งปฏิกิริยาด้วยแสงของน้ำเสียที่มีเมทานอล ตัวแปรที่ใช้ในการศึกษาได้แก่ ชนิด ตัวเร่งปฏิกิริยาเชิงแสง ชนิดตัวรองรับ วิธีเตรียมตัวเร่งปฏิกิริยาเชิงแสง ค่าความเป็นกรด-เบส เริ่มต้นของน้ำเสียสังเคราะห์ ปริมาณตัวเร่งปฏิกิริยา กำลังแสง อัลตราไวโอโลต อัตราส่วน ระหว่างเมทานอลต่อน้ำในน้ำเสียสังเคราะห์ การเติมไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ และการนำตัวเร่ง ปฏิกิริยากลับมาใช้ใหม่ จากผลการทดลองพบว่า ภาวะที่เหมาะสมสำหรับการเกิดปฏิกิริยา ออกซิเดชันเชิงเร่งด้วยแสงในเครื่องปฏิกรณ์แบบกะคือ การใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาทางแสงไทเทเนียม ไดออกไซด์ที่โหลดด้วยแพลเลเดียมซึ่งเตรียมด้วยวิธีโซล -เจล หนัก 1 กรัม ในน้ำเสียสังเคราะห์ ปริมาตร 400 มิลลิลิตร โดยมีอัตราส่วนระหว่างเมทานอลต่อน้ำเท่ากับ 1:1 ค่าความเป็นกรด – เบสเริ่มต้นของน้ำเสียสังเคราะห์ เท่ากับ 3 กำลังของแสงอัลตราไวโอเลตเท่ากับ 66 วัตต์ และ เติมไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ที่ร้อยละความเข้มข้นเท่ากับร้อยละ 1 โดยปริมาตร จะได้อัตราการ เกิดแก๊สไฮโดรเจนสะสมที่เกิดขึ้นเท่ากับ 51.3 ไมโครโมลต่อนาที ภายในเวลา 6 ชั่วโมง ตัวเร่ง ปฏิกิริยาเชิงแสงที่ใช้ในงานนี้จะเสื่อมสภาพความว่องไวเมื่อใช้งานนาน 25 ชั่วโมง และสามารถ ปรับสภาพความว่องไวให้กลับคืนมา โดยการนำไปเผาที่อุณหภูมิสูง 300 องศาเซลเซียส เป็น เวลา 6 ชั่วโมง นอกจากนี้ยังศึกษาคุณลักษณะสมบัติของตัวเร่งปฏิกิริยาเชิงแสงที่เตรียมได้ ด้วย เทคนิค XRD XRF BET SEM TEM FT-IR และ UV-Visible
DOI: 10.5281/zenodo.3527712
title: Data for paper 'Segmentation of Roots in Soil with U-Net'

description: Data for the paper 'Segmentation of Roots in Soil with U-Net' Paper available at: https://arxiv.org/abs/1902.11050 Code available at: https://github.com/Abe404/segmentation_of_roots_in_soil_with_unet Model available at: https://doi.org/10.5281/zenodo.3484015
DOI: 10.5281/zenodo.3544882
title: Inputdata for NorESM2.1.0 compset N1850 (fully coupled) at f19_tn14

description: Compset longname is 1850_CAM60%NORESM_CLM50%BGC-CROP_CICE%NORESM-MIP6_MICOM%ECO_MOSART_SGLC_SWAV_BGC%BDRDDMS
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2142
title: การใช้เบนโทไนต์ ผงกาวไหม และสารประกอบฟอสฟอรัสเป็นสารหน่วงไฟและสารต้านการหลอมหยดสำหรับผ้าพอลิเอสเทอร์นอนวูฟเวน

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ในการใช้เบนโทไนต์ ผงกาวไหม และสารประกอบฟอสฟอรัสได้แก่แอมโมเนียมไดไฮโดรเจนฟอสเฟต และไดแอมโมเนียมไฮโดรเจนฟอสเฟตเป็นสารหน่วงไฟและสารต้านการหลอมหยดสำหรับตกแต่งบนผ้าพอลิเอสเทอร์นอนวูฟเวนด้วยเทคนิคจุ่มอัด-อบให้แห้ง โดยทำการตกแต่งด้วยเบนโทไนต์และผงกาวไหมในปริมาณต่างๆที่ 0, 1, 3, 5, 7 และ 10 เปอร์เซ็นต์ และเกลือแอมโมเนียมฟอสเฟต 1 และ 3 เปอร์เซ็นต์ จากการทดสอบการติดไฟแนว 45 องศา พบว่าเกลือแอมโมเนียมฟอสเฟตทั้ง 2 ชนิดที่ความเข้มข้น 3 เปอร์เซ็นต์ สามารถทำให้ผ้าพอลิเอสเทอร์นอนวูฟเวนที่เมื่อติดไฟแล้วเปลวไฟดับเองได้หลังจากนำแหล่งต้นไฟออก นอกจากนี้ผ้ายังไม่เกิดการหลอมหยดอีกด้วย ส่วนผ้าที่ผ่านการตกแต่งด้วยเบนโทไนต์เพียงอย่างเดียวในปริมาณที่น้อยกว่า 10 เปอร์เซ็นต์ ผ้ายังคงมีการลุกไหม้และเกิดการหลอมหยด แต่เมื่อปริมาณเบนโทไนต์เพิ่มขึ้น 10 เปอร์เซ็นต์พบว่าผ้าไม่เกิดการหลอมหยดแต่ผ้าก็ยังคงลุกไหม้ ในขณะที่ผงกาวไหมเพียงอย่างเดียวไม่สามารถหน่วงไฟและต้านการหลอมหยดผ้าพอลิเอสเทอร์นอนวูฟเวนได้เลยและสิ่งที่หลอมหยดยังทำให้แผ่นสำลีรองรับเกิดการลุกไหม้อย่างรุนแรงอีกด้วย แต่เมื่อนำผงกาวไหมผสมกับเกลือแอมโมเนียมฟอสเฟตทั้ง 2 พบว่าผ้ายังคงลุกไหม้เช่นเดิมแต่ไม่มีการหลอมหยด ที่น่าสนใจเมื่อผสมผงกาวไหมกับเบนโทไนต์ในอัตราส่วนของเบนโทไนต์ที่สูงกว่าได้ทำให้ผ้าต้านการหลอมหยดได้แต่เปลวไฟลุกไหม้รุนแรงและมีชาร์เหลืออยู่ จากการวิเคราะห์สมบัติทางความร้อนด้วยเทคนิค TGA พบว่าผ้าที่ผ่านการตกแต่งมีอุณหภูมิการสลายตัวต่ำกว่าผ้าพอลิเอสเทอร์นอนวูฟเวนที่ไม่ผ่านการตกแต่ง และมีปริมาณชาร์เหลืออยู่มากกว่าผ้าที่ไม่ผ่านการตกแต่ง
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2143
title: การผลิตไบโอดีเซลแบบต่อเนื่องจากน้ำมันปาล์มบริสุทธิ์ด้วยโนโวไซม์ 435 โดยใช้เทอร์เชียรีบิวทานอลเป็นตัวทำละลายร่วม

description: The results of continuous biodiesel production from refined palm oil catalyzed by Novozym 435 using t-butanol as a co-solvent in packed bed reactor showed that the optimal condition for this system was volume ratio of t-butanol to oil as 1:1, molar ratio of methanol to oil as 6:1, temperature of reaction as 40 oC, flow rate of substrate solution as 0.25 ml/min, and amount of Novozym 435 as 3 g. After continuously producing biodiesel with this optimal condition for 1 month (720 hours), the results showed slightly decreased in conversion and production rate with 90.10% of average 1 month conversion, and 12.22 mmol/g/h of average 1 month production rate, respectively.
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2144
title: การผลิตแก๊สสังเคราะห์จากกลีเซอรอลดิบ โดยการแปรสภาพทางความร้อน จากการเหนี่ยวนำด้วยไมโครเวฟ

description: งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาการผลิตแก๊สสังเคราะห์จากกระบวนการแปรสภาพทางความร้อนกลีเซอรอลดิบภายในเตาปฏิกรณ์แบบเบดนิ่ง ความร้อนที่ใช้ในปฏิกิริยาเกิดจากการเหนี่ยวนำของคลื่นไมโครเวฟร่วมกับเบดซิลิกอนคาร์ไบด์ โดยกลีเซอรอลดิบได้มาจากกระบวนการผลิตไบโอดีเซลภายในประเทศ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาวะที่เหมาะสมในการเกิดปฏิกิริยาซึ่งประกอบด้วยอัตราไหลแก๊สขาเข้ารวม อัตราส่วน O2/fuel อุณหภูมิ ปริมาณตัวเร่งปฏิกิริยา ผลของการรีดิวซ์เบดตัวเร่งปฏิกิริยาด้วยไฮโดรเจน และผลของการคืนสภาพตัวเร่งปฏิกิริยา โดยพิจารณาสภาวะการเกิดปฏิกิริยาที่ให้ปริมาณแก๊สผลิตภัณฑ์ ร้อยละการแปรสภาพของ C และ H ในวัตถุดิบเป็นแก๊สผลิตภัณฑ์ ค่าประสิทธิภาพเชิงความร้อน ค่าความร้อนต่ำ อัตราส่วนโดยโมลของ H2/CO ที่มีค่าสูงสุด โดยใช้เครื่องวิเคราะห์ร้อยละแก๊สผลิตภัณฑ์ TCD-NDIR analyzer ผลการทดลองพบว่า อัตราการไหลแก๊สขาเข้ารวมที่เหมาะสมเท่ากับ 1 ลิตร/นาที และให้ปริมาณแก๊สสังเคราะห์สูงสุดเท่ากับ 1.6 ลิตร/นาที ที่ 1250°C และ O2/fuel ratio เท่ากับ 0.25 เมื่อเพิ่มอัตราส่วน O2/fuel พบว่าไม่มีผลต่อการผลิตแก๊สอย่างชัดเจน ผลจากการเพิ่มอุณหภูมิพบว่าตั้งแต่ 900°C ขึ้นไป (440 วัตต์) C และ H ในวัตถุดิบถูกแปรสภาพไปเป็นผลิตภัณฑ์อย่างสมบูรณ์ ในชุดการทดลองที่ใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาพบว่าที่ 1%Ni/SiC ให้ผลการทดลองดีที่สุด ช่วยเพิ่มปริมาณแก๊สสังเคราะห์จากที่ไม่ใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาที่สภาวะเดียวกันได้ถึง 3.4 เท่า เพิ่มร้อยละการแปรสภาพของ C และ H ในวัตถุดิบเป็นแก๊สผลิตภัณฑ์ได้ 3.8 และ 4.6 เท่าตามลำดับ การทดลองแบบใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาที่ 330 วัตต์ให้ปริมาณแก๊สสังเคราะห์สูงกว่าชุดการทดลองแบบไม่ใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาที่ 880 วัตต์ในสภาวะเดียวกันถึง 1.8 เท่า การรีดิวซ์เบดตัวเร่งปฏิกิริยาด้วยไฮโดรเจนและการคืนสภาพตัวเร่งปฏิกิริยา ไม่มีผลอย่างชัดเจนต่อผลิตแก๊สที่เกิดขึ้น การให้ความร้อนด้วยวิธีนี้จึงเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่มีศักยภาพในการแปรสภาพทางความร้อนกลีเซอรอลดิบให้ไปเป็นแก๊สสังเคราะห์ที่มีคุณภาพ ซึ่งไม่เพียงแต่จะเป็นการเพิ่มแหล่งพลังงานทางเลือกในการผลิตพลังงานสะอาดแล้วแต่ยังช่วยส่งเสริมการจัดการกลีเซอรอลดิบให้แก่อุตสาหกรรมผลิตไบโอดีเซลมีอีกด้วย
DOI: 10.18716/nmrshiftdb2/5508
title: NMR data for Furomegistine II
DOI: 10.5281/zenodo.3544881
title: Inputdata for NorESM2.1.0 compset N1850 (fully coupled) at f19_tn14

description: Compset longname is 1850_CAM60%NORESM_CLM50%BGC-CROP_CICE%NORESM-MIP6_MICOM%ECO_MOSART_SGLC_SWAV_BGC%BDRDDMS
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2145
title: การศึกษาความสัมพันธ์ของระดับโปรตีนบลิสในเลือดกับความรุนแรงของภาวะไตอักเสบจากโรคลูปัส

description: ที่มา B cell มีบทบาทสำคัญต่อพยาธิกำเนิดของโรคทางภูมิคุ้มกันโดยเฉพาะอย่างยิ่งในโรคลูปัส ข้อมูลในปัจจุบันพบว่าโปรตีนบลิสเป็น B cell activating factor ที่จำเป็นในการพัฒนา B cells และผู้ป่วยโรคลูปัสมีระดับโปรตีน บลิสในเลือดที่สูงกว่าคนปกติ นอกจากนี้มีการค้นพบว่ายาที่มีฤทธิ์ยับยั้งโปรตีนบลิส สามารถรักษาผู้ป่วยโรคออโตอิมมูนได้ ดังนั้นผู้ป่วยไตอักเสบจากโรคลูปัสที่มีระดับโปรตีนบลิสในเลือดที่แตกต่างกันน่าจะมีความรุนแรงทางคลินิกแตกต่างกันด้วย สำหรับโปรตีนเอพริลเป็น B cell activating factor อีกตัวซึ่งมีผลต่อ B cell ต่างจากโปรตีนบลิส ผู้วิจัยจึงทำการศึกษาความสัมพันธ์ของระดับโปรตีนบลิสและโปรตีนเอพริลในเลือดกับความรุนแรงของภาวะไตอักเสบจากโรคลูปัสเพื่อในอนาคตจะเป็น biomarker ที่สำคัญในการพยากรณ์โรคได้ วิธีการศึกษา การศึกษานี้ทำในผู้ป่วยไตอักเสบจากโรคลูปัสจำนวน 52 ราย ซึ่งได้รับการตรวจชิ้นเนื้อไตทางพยาธิวิทยาทั้งสิ้น โดยจะมีการเจาะเลือดเพื่อตรวจวัดระดับโปรตีนบลิสและเอพริลในเลือดด้วยเทคนิค ELISA และตรวจค่า lab เบื้องต้น serology และตรวจปัสสาวะควบคู่ไปด้วย ผู้ป่วยทุกรายได้รับการรักษาตามวิธีมาตรฐานและได้รับการติดตามการรักษาอย่างต่อเนื่อง ผลการศึกษา ระดับโปรตีนบลิสในผู้ป่วยไตอักเสบจากโรคลูปัสมีระดับต่ำกว่าผู้ป่วยไตอักเสบในระยะสงบอย่างไม่มีนัยสำคัญ (1.32 ± 1.06 และ 1.97 ± 1.10; p-Value = 0.094) ขณะที่ระดับโปรตีนเอพริลในผู้ป่วยไตอักเสบจากโรคลูปัสกลับพบระดับที่สูงกว่าแต่ไม่มีนัยสำคัญ (4.10 ± 2.09 และ 2.90 ± 0.50; p-Value = 0.317) นอกจากนี้ยังพบว่าระดับโปรตีนบลิสไม่มีความสัมพันธ์กับความรุนแรงทางพยาธิสภาพไต renal SLEDAI และระดับ anti-dsDNA แต่กลับพบความสัมพันธ์ไปในทางเดียวกันกับกับระดับคอมพรีเมนต์ (R = 0.621; p-Value = 0.002) การได้สเตียรอยด์ปริมาณต่ำ (R = 0.543, p-Value &lt; 0.001) และการได้ยา mycophenolate ปริมาณสูง (R = 0.369; p-Value = 0.007) ขณะที่พบความสัมพันธ์ระหว่างระดับโปรตีนเอพริลในเลือดไปในทางเดียวกันกับกับระดับโปรตีนรั่วในปัสสาวะ (R = 0.438; p-Value = 0.002) activity index (R = 0.335; P = 0.017) และระยะเวลาที่เป็นโรคลูปัส (R = 0.353; P = 0.017) สรุปผลการศึกษา ระดับโปรตีนบลิสในเลือดสัมพันธ์กับอาการทาง systemic ของโรคลูปัสขณะที่ระดับโปรตีนเอพริลในเลือดสัมพันธ์กับไตอักเสบจากโรคลูปัส
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2146
title: การผลิตเยื่อแบบโซดาดัดแปรจากลำต้นข้าวโพด

description: ลำต้นข้าวโพดซึ่งเป็นวัสดุเหลือใช้จากการเกษตรสามารถนำมาเพิ่มมูลค่าได้โดยนำมาเป็นแหล่งเส้นใยใช้ในการผลิตกระดาษ อย่างไรก็ตาม การผลิตเยื่อแบบโซดาจากลำต้นข้าวโพดยังมีปริมาณลิกนินหลงเหลืออยู่ในเยื่อสูง และการใช้ปริมาณโซเดียมไฮดรอกไซด์เพิ่มขึ้นส่งผลให้ปริมาณผลผลิตเยื่อมีค่าลดลงเนื่องจากคาร์บอไฮเดรตถูกทำลาย การผลิตเยื่อแบบโซดาสามารถดัดแปรกระบวนการโดยการเติมแอนทราควิโนน (anthraquinone, AQ) และ/หรือเมทานอล(methanol, MeOH) เพื่อผลิตเยื่อให้มีคุณภาพดีขึ้นฉะนั้นวัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือการทดลองผลิตเยื่อแบบโซดาดัดแปรจากลำต้นข้าวโพดโดยการเติมแอน ทราควิโนน และ/หรือเมทานอล และเปรียบเทียบสมบัติของเยื่อและแผ่นชิ้นทดสอบที่ได้จากการผลิตเยื่อแบบโซดาและการผลิตเยื่อแบบโซดาดัดแปรจากลำต้นข้าวโพด ซึ่งจากการทดลองพบว่าการผลิตเยื่อแบบโซดาดัดแปรโดยการเติมแอนทราควิโนนและ/หรือเมทานอลให้ผลผลิตเยื่อเพิ่มขึ้นและสามารถกำจัดลิกนินออกจากเยื่อได้มากขึ้น โดยดูได้จากค่าคัปปานัมเบอร์มีค่าลดลง จึงส่งผลให้มีค่าความขาวสว่างสูงขึ้นด้วย เมื่อนำแผ่นชิ้นทดสอบที่ผลิตจากเยื่อวิธีโซดาดัดแปรมาเปรียบเทียบกับแผ่นชิ้นทดสอบที่ผลิตจากเยื่อวิธีโซดา พบว่า เยื่อที่ผลิตจากวิธีโซดาดัดแปรมีค่าความแข็งแรงต่อแรงดึงและค่าความแข็งแรงดันทะลุสูงขึ้น หากแต่ความต้านทานแรงฉีกและค่าความทึบแสงกลับมีค่าลดลงเมื่อเปรียบเทียบกับการผลิตเยื่อแบบโซดาทั้งนี้อาจเนื่องจากแอนทราควิโนนทำหน้าที่ป้องกันคาร์บอไฮเดรตจากการถูกทำลาย ในขณะเดียวกันแอนทราควิโนนยังทำปฏิกิริยากับลิกนิน ทำให้ปริมาณลิกนินลดน้อยลง เส้นใยจึงสามารถสร้างพันธะระหว่างกันได้ดีขึ้น ในขณะที่เมทานอลทำให้การแทรกซึมของโซเดียมไฮดรอกไซด์ซึ่งเป็นสารต้มเยื่อดีขึ้น ลิกนินถูกทำลายมากขึ้น เส้นใยสามารถสร้างพันธะระหว่างกันดีขึ้น งานวิจัยนี้จึงแสดงให้เห็นว่าการผลิตเยื่อแบบโซดาดัดแปรจากลำต้นข้าวโพดนอกจากให้ปริมาณผลผลิตเยื่อสูงขึ้นแล้ว ยังให้เยื่อมีคุณภาพดีและสามารถนำเยื่อมาผลิตเป็นกระดาษที่มีคุณภาพสูงได้
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2147
title: กายวิภาคของเส้นประสาท Lateral antebrachial cutaneous และความสัมพันธ์กับ Lateral epicondyle และหลอดเลือดดำ cephalic

description: กายวิภาคของเส้นประสาท lateral antebrachial cutaneous (LACN) มีความสำคัญในการใช้หลีกเลี่ยงการบาดเจ็บของเส้นประสาทหรือเพิ่มความแม่นยำในการหาเส้นประสาทจากการทำหัตถการทางการแพทย์ที่เกี่ยวข้อง โดยยังไม่มีรายงานความแตกต่างระหว่างเพศและระหว่างข้าง การวิจัยนี้จึงได้ศึกษากายวิภาคของ LACN ในแง่ของระยะทางที่สัมพันธ์กับจุดอ้างอิง lateral epicondyle (LE), interepicondylar line (IEL) และความสัมพันธ์กับหลอดเลือดดำ cephalic (CV) และเปรียบเทียบค่าระหว่างเพศและข้าง จากการผ่าตัดศึกษา 96 ปลายแขน จากอาจารย์ใหญ่ 48 ร่าง พบว่า LACN ทั้งหมดมีจุดกำเนิดบริเวณขอบด้าน lateral ของ biceps tendon ที่ระยะ 2.59  1.11 cm เหนือ IEL โดยมีลักษณะของแขนง 78% เป็น single main trunk และ 22% เป็น two main trunks จากนั้น LACN แทงทะลุ antebrachial fascia ที่ระยะ 1.55  1.08 cm ใต้ IEL ในระดับ IEL 79% ของ LACN อยู่ medial ต่อ CV และห่างจาก CV 0.80  0.71 cm ในระดับ IEL LACN อยู่ห่างจาก LE 5.60  1.07 cm ในส่วนปลายแขนท่อนบน 62% ของ LACN อยู่ medial 3% อยู่ lateral และ 35% ทอดไขว้กับ CV ส่วนบริเวณปลายแขนท่อนล่าง 97% ของ LACN อยู่ medial และ 3% ไขว้กับ CV โดย LACN มีโอกาสไขว้กับ CV ครั้งเดียว (32.3%) หรือ 2 ครั้ง (11.5%) ความแตกต่างระหว่างเพศและระหว่างข้างสามารถพบได้ในบางระยะทาง ผลจากการศึกษานี้มีประโยชน์เพิ่มความแม่นยำในการหาตำแหน่งและลดการบาดเจ็บต่อเส้นประสาทจากการทำการผ่าตัดในบริเวณปลายแขน
DOI: 10.18716/nmrshiftdb2/5509
title: NMR data for Haplotubinone