DOI: 10.17026/ar/ve8zcw
title: Archeologisch bureauonderzoek & Inventariserend Veldonderzoek, verkennende fase Westeinde 25, Noordwijkerhout Gemeente Noordwijk

description: IDDS Archeologie heeft in november 2022 een archeologisch bureauonderzoek en een inventariserend veldonderzoek (IVO), verkennende fase, uitgevoerd aan het Westeinde 25 in Noordwijkerhout, gemeente Noordwijk. De doel- en vraagstelling van het bureauonderzoek is het opstellen van een gespecificeerde archeologische verwachting voor het plangebied. Met het inventariserend veldonderzoek wordt deze verwachting getoetst en zo nodig aangevuld.
&lt;p&gt;
Uit het bureauonderzoek blijkt dat het plangebied is gelegen op een tweetal strandwallen. Aangezien het plangebied in een gebied ligt met een duidelijk lagere maaiveldhoogte dan verder in het oosten en ten zuidoosten waar resten van de strandwal nog aanwezig zijn, heeft er in het plangebied waarschijnlijk afgraving/egalisatie plaatsgevonden. Het plangebied lijkt op de grens te liggen van deze afgraving. Op de kaart van het Hoogheemraadschap Rijnland van 1615 is de meest westelijke strandwal ook niet ingetekend. Vermoedelijk zijn de strandwallen ter plaatse van het plangebied dus al vóór 1615 afgegraven/geëgaliseerd. Die afgraving is vermoedelijk beperkt aangezien er volgens de Bodemkaart van 1950 nog kalkloos zand aanwezig is. Op historisch kaartmateriaal is te zien dat er op de locatie bollenteelt heeft plaatsgevonden sinds ca. 1915. Hierbij zal de grond regelmatig omgewerkt zijn. Uit onderzoeken uit de directe omgeving blijkt over het algemeen dat de bovenste meter grond is omgewerkt ten behoeve van bollenteelt. Op basis hiervan wordt verwacht dat eventuele archeologische niveaus en daarin aanwezige archeologische resten zullen zijn verdwenen. Indien er in het plangebied weinig is afgegraven en omgewerkt, dan is het mogelijk dat er nog archeologische resten voorkomen. Eventuele archeologische waarden in het gehele plangebied kunnen voorkomen vanaf de onderzijde van de bouwvoor of in eventuele vegetatieniveaus in de ondergrond. De diepte hiervan is op voorhand niet vast te stellen. Op basis van de ouderdom van de strandwal kunnen eventuele archeologische resten dateren vanaf het Laat Neolithicum. Strandwallen waren sinds het ontstaan ervan gunstige vestigingslocaties vanwege hun relatief hoge en droge ligging. Er zouden dan ook resten van bewoning kunnen worden aangetroffen, in de vorm van sporen zoals paalsporen, greppels en kuilen, en vondsten zoals aardewerk. Ook andere complextypes, zoals landgebruik (ploegsporen) en begravingen zijn mogelijk.
&lt;p&gt;
Uit het veldonderzoek blijkt dat het plangebied inderdaad ligt op een strandwal, maar er kan geen onderscheid worden gemaakt tussen twee strandwallen. De mate van afgraving kan niet worden afgeleid van de diepte van de ontkalking van het zand omdat er geen directe relatie lijkt te zijn tussen de hoogteligging en de ontkalkingsdiepte. Uit de boringen blijkt wel duidelijk dat de bodem tot een diepte
van 0,7-0,8 m -mv is omgewerkt en dat naast door het afgraven van de strandwal ook door deze omwerking eventuele archeologische waarden zullen zijn verdwenen. Onder de aangetroffen bouwvoor zijn geen vegetatieniveaus aangetroffen en daarom worden ook in de resten van de strandwal geen archeologische waarden meer verwacht. Op basis van het veldonderzoek wordt de archeologische verwachting van het plangebied bijgesteld naar laag.
&lt;p&gt;
Tijdens het onderzoek is geconstateerd dat het plangebied ligt op een afgegraven en diep omgewerkte strandwal met nog slechts een lage archeologische verwachting. IDDS Archeologie adviseert om het plangebied, voor wat betreft het aspect archeologie, vrij te geven voor de voorgenomen civieltechnische werkzaamheden.