cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.544
title: ผลฉับพลันของการใช้ยางยืดที่มีแรงต้านต่างกันต่อพลังสูงสุดของการกระโดดแนวดิ่งในนักกีฬาวอลเลย์บอลเยาวชนหญิง

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลฉับพลันของการใช้ยางยืดที่มีต่อพลังสูงสุดของการกระโดดแนวดิ่ง และเพื่อเปรียบเทียบพลังสูงสุดของการกระโดดแนวดิ่ง ที่เกิดจากการใช้ยางยืดที่มีแรงต้านต่างกันกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือนักกีฬาวอลเลย์บอลระดับเยาวชนของโรงเรียนกีฬากรุงเทพมหานคร อายุ 14-18 ปี เพศหญิง จำนวน 9 คน ความแข็งแรงสัมพัทธ์ 1.5-2.0 และใช้การถ่วงดุลลำดับ (counterbalancing) ด้วยการเลือกแบบสุ่ม โดยทำการกระโดดแนวดิ่งร่วมกับยางยืดที่มีแรงต้านแตกต่างกัน 4 แรงต้าน ได้แก่ แรงต้านที่ 1 = 1.45 กิโลกรัม แรงต้านที่ 2 = 2.74 กิโลกรัม แรงต้านที่ 3 = 4.96 กิโลกรัม แรงต้านที่ 4 = 6.14 กิโลกรัม ในการวิจัยใช้ท่า Static half squat กระโดด 3 ครั้งต่อเนื่อง จำนวน 3 เซต ต่อการกระโดด 1 แรงต้านยางยืด โดยวัดพลังสูงสุด แรงสูงสุดและความเร็วสูงสุดจากการกระโดด และนำค่าสูงสุดของแต่ละเซตมาหาค่าเฉลี่ย โดยในช่วงการทดสอบจะทำตามระดับแรงต้านยางยืดทั้งหมด คือ สัปดาห์ละ 1 แรงต้าน จำนวน 4 สัปดาห์ นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ผลทางสถิติ หาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวแบบวัดซ้ำ เปรียบเทียบ 4 แรงต้าน โดยถ้าพบความแตกต่างจึงเปรียบเทียบรายคู่โดยวิธีการของแอลเอสดีโดยทดสอบความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05ผลการวิจัยพบว่ายางยืดทุกขนาดแรงต้าน มีผลฉับพลันในการเกิดพลังสูงสุด ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05สรุป ยางยืดทุกขนาดแรงต้านสามารถนำไปใช้ฝึกนักกีฬา เพื่อพัฒนาพลังสูงสุดของการกระโดดในแนวดิ่งได้
DOI: 10.14457/cu.the.2013.545
title: การศึกษาเปรียบเทียบกลยุทธ์การตบในกีฬาวอลเลย์บอลหญิงของทีมที่ประสบความสำเร็จกับทีมที่ไม่ประสบความสำเร็จในการแข่งขันโอลิมปิกเกมส์ 2012

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบกลยุทธ์การตบและประสิทธิผลการตบในกีฬาวอลเลย์บอลหญิงของทีมที่ประสบความสำเร็จกับทีมที่ไม่ประสบความสำเร็จในการแข่งขันโอลิมปิกเกมส์ 2012 กลุ่มตัวอย่างเป็นเทปบันทึกภาพการแข่งขันของทีมวอลเลย์บอลหญิง 4 ทีม แบ่งเป็นทีมที่ประสบความสำเร็จ คือทีมที่ได้อันดับ 1 และ 2 (ทีมบราซิลและทีมสหรัฐอเมริกา) ทีมที่ไม่ประสบความสำเร็จ คือทีมที่ได้สองอันดับสุดท้าย (ทีมอัลจีเรียและทีมเซอร์เบีย) เก็บรวบรวมข้อมูลผ่านโปรแกรมคอมพิวเตอร์ Focus X2 Version1.5 วิเคราะห์ค่าทางสถิติด้วยการหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way Analysis of Variance) และการเปรียบเทียบความแตกต่างด้วยการทดสอบรายคู่ที่เป็นอิสระจากกัน (Independent Sample t-test) โดยกำหนดนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .051. กลยุทธ์การตบที่นิยมใช้มากที่สุดของทีมที่ประสบความสำเร็จ คือ กลยุทธ์การตบบอลสูงหน้าแบบรุนแรง (18.43%) รองลงมาคือ กลยุทธ์การตบบอลเร็ว E แบบรุนแรง(14.73%) และกลยุทธ์การตบบอลเร็ว F แบบรุนแรง (12.44%) กลยุทธ์การตบที่ได้คะแนนมากที่สุดของทีมที่ประสบความสำเร็จ คือ กลยุทธ์การตบบอลเร็ว A แบบรุนแรง(65.25%) รองลงมาคือกลยุทธ์การตบบอลเร็ว C แบบรุนแรง (59.09%) และกลยุทธ์การตบบอลเร็ว B แบบรุนแรง (57.32%) ประสิทธิผลการตบที่ปรากฏมากที่สุดของทีมที่ประสบความสำเร็จ คือ การตบที่ได้คะแนน (44.37%) รองลงมาคือการตบที่ฝ่ายรับสามารถรุกตอบโต้ได้ (30.48%) และการตบที่ถูกสกัดกั้นแล้วสามารถตบได้อีกครั้ง (6.72%)2. จากการเปรียบเทียบกลยุทธ์การตบที่ได้คะแนนเป็นรายคู่พบค่าเฉลี่ยกลยุทธ์การตบที่ได้คะแนนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 คือกลยุทธ์การตบบอลเร็ว A แบบรุนแรง กลยุทธ์การตบบอลเร็ว C แบบรุนแรง กลยุทธ์การตบบอลเร็ว E แบบรุนแรง กลยุทธ์การตบบอลเร็ว F แบบรุนแรง กลยุทธ์การตบบอล 3 เมตรแบบรุนแรง กลยุทธ์การตบบอลเร็ว E แบบเบาหรือหยอด กลยุทธ์การตบบอลเร็ว F แบบเบาหรือหยอด และกลยุทธ์การตบบอล 3 เมตรแบบเบาหรือหยอด โดยทีมที่ประสบความสำเร็จมีค่าเฉลี่ยของกลยุทธ์การตบที่ได้คะแนนมากกว่าทีมที่ไม่ประสบความสำเร็จในทุกกลยุทธ์การตบข้างต้น ส่วนประสิทธิผลการตบพบว่าทีมที่ประสบความสำเร็จมีค่าเฉลี่ยการตบที่ได้คะแนนมากกว่าทีมที่ไม่ประสบความสำเร็จ ส่วนทีมที่ไม่ประสบความสำเร็จมีค่าเฉลี่ยการตบที่โดนสกัดกั้นมากกว่าทีมที่ประสบความสำเร็จ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.546
title: ความต้องการและความพึงพอใจของผู้สูงอายุเกี่ยวกับการรับบริการกิจกรรมนันทนาการในสวนสาธารณะ กรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการและความพึงพอใจของผู้สูงอายุเกี่ยวกับการรับบริการกิจกรรมนันทนาการในสวนสาธารณะ กรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย เป็นผู้สูงอายุที่เข้ามารับบริการในสวนสาธารณะ กรุงเทพมหานคร 10 แห่ง จำนวน 400 คน การทำวิจัยในครั้งนี้ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวมรวมข้อมูล นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติ โดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบค่า t (t-test) ในการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-Way ANOVA) และในกรณีพบความแตกต่างรายคู่จะทำการวิเคราะห์ความแตกต่างเป็นรายคู่ด้วยวิธีLSDผลการวิจัยพบว่าผู้สูงอายุ ทั้งเพศชายและเพศหญิงมีจำนวนที่เท่ากัน ผู้สูงอายุส่วนใหญ่มีอายุ อยู่ในช่วง 60 – 69 ปี มีสถานภาพสมรส มีอาชีพอิสระ มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 15,000 บาทขึ้นไป เข้ามาใช้บริการสวนสาธารณะคนเดียว และเดินทางมาใช้บริการสวนสาธารณะโดยรถส่วนตัว และมาใช้บริการ 6 วันต่อสัปดาห์ กิจกรรมนันทนาการประเภทที่มีผู้สูงอายุจำนวนมากที่สุด เลือกเข้ารับบริการในสวนสาธารณะได้แก่ กิจกรรมนันทนาการนั่งเล่น,นั่งคุย จำนวน 357 คน รองลงมามีการเลือกที่จะเข้าร่วมกิจกรรมนันทนาการ เดิน,วิ่งออกกำลังกาย จำนวน 309 คน เล่นเครื่องเล่นออกกำลังกาย จำนวน 127 คน กิจกรรมรำมวยจีน จำนวน 109 คน และมีการเลือกกิจกรรมการไปนั่งปิกนิก จำนวน 101 คน ตามลำดับ ในภาพรวม มีความต้องการของผู้สูงอายุเกี่ยวกับการรับบริการสวนสาธารณะ อยู่ในระดับมาก และ ส่วนความพึงพอใจของผู้สูงอายุเกี่ยวกับการรับบริการสวนสาธารณะ อยู่ในระดับปานกลางผู้สูงอายุทั้งเพศชายและเพศหญิง มีความต้องการเกี่ยวกับการรับบริการสวนสาธารณะ ทั้ง 5 ด้าน ไม่แตกต่างกัน และมีความพึงพอใจเกี่ยวกับการรับบริการสวนสาธารณะ ทั้ง 5 ด้าน ไม่แตกต่างกันผู้สูงอายุที่มีช่วงอายุที่แตกต่างกัน มีความต้องการเกี่ยวกับการรับบริการสวนสาธารณะ ทั้ง 5 ด้าน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ระหว่างช่วงอายุ 60 - 69 ปี กับ ช่วงอายุ 80 ปีขึ้นไป และมีความพึงพอใจเกี่ยวกับการรับบริการสวนสาธารณะ ทั้ง 5 ด้าน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ระหว่างช่วงอายุ 60 - 69 ปี กับ ช่วงอายุ 80 ปีขึ้นไป
DOI: 10.14457/cu.the.2013.547
title: ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์และวันหยุดต่อเนื่องของคนวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการท่องเที่ยวในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์และวันหยุดต่อเนื่องของคนวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร (2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์และวันหยุดต่อเนื่องของคนวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร (3) เพื่อเปรียบเทียบปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจ ท่องเที่ยวของผู้ตอบแบบสอบถามที่มีข้อมูลทั่วไปแตกต่างกัน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ คนวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร ที่มีอายุระหว่าง 20-50 ปีบริบูรณ์ทั้งเพศชายและหญิง ประกอบอาชีพ มีรายได้และเคยตัดสินใจเดินทางท่องเที่ยวในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์และวันหยุดต่อเนื่องจำนวน 400 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการรวบรวมข้อมูล นำข้อมูลมาวิเคราะห์หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้สถิติการทดสอบค่าทีและการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างตัวแปร ผลการวิจัย พบว่าคนวัยทำงานในกรุงเทพมหานครท่องเที่ยวทั้งวันหยุดสุดสัปดาห์และวันหยุดต่อเนื่อง ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวมากสามอันดับแรก ได้แก่ ปัจจัยด้านผลิตภัณฑ์ (x̅= 4.29) ปัจจัยด้านการส่งเสริมการตลาด (x̅ = 4.06) และปัจจัยด้านราคา (x̅ = 4.03) การเปรียบเทียบข้อมูลทั่วไปที่แตกต่างกันต่อปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์และวันหยุดต่อเนื่อง พบว่าเพศ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพและรายได้ที่ต่างกันของคนวัยทำงานในกรุงเทพมหานครมีปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ส่วนการเปรียบเทียบสถานภาพทางครอบครัวที่ต่างกันกับปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์และวันหยุดต่อเนื่อง พบว่าไม่แตกต่างกันทางสถิติที่ระดับนัยสำคัญ 0.05
DOI: 10.14457/cu.the.2013.548
title: วิถีชีวิตและพฤติกรรมสุขภาพของคนไทยในจังหวัดอุบลราชธานี

description: วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาวิถีชีวิตและพฤติกรรมสุขภาพของคนไทยในจังหวัดอุบลราชธานีวิธีดำเนินการวิจัย การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ พื้นที่ในการเก็บข้อมูล คือ ชุมชนหัวดอนและชุมชนท่าไห อำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี ผู้ให้ข้อมูลหลักทั้งหมด 30 คน ประกอบด้วย กลุ่มประชาชนที่อาศัยอยู่ในชุมชนหัวดอนและชุมชนท่าไหมากกว่า 10 ปีและมีอายุ 45 – 59 ปี ชุมชนละ 10 คน รวม 20 คน และกลุ่มผู้ที่รู้ประวัติของชุมชนเป็นประชาชนที่อาศัยอยู่ในชุมชนมากกว่า 15 ปี ชุมชนละ 5 คน รวม 10 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสำรวจ การสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วมและการสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า วิถีชีวิตของชาวบ้านสังคมเกษตรกรรมยึดถือฮีตสิบสองเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิต มีการตั้งถิ่นฐานใกล้แม่น้ำ ประกอบอาชีพทำนา หาอาหารตามธรรมชาติ และหลังเลิกงานจะพบปะสังสรรค์ ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์พร้อมกับแกล้ม และเมื่อวัฒนธรรมต่างชาติเข้ามา ชาวบ้านส่วนใหญ่หันไปรับจ้างและขับรถแท็กซี่มากขึ้น ลักษณะการทำงานตลอดทั้งวันและทำงานเป็นกะ มีการดื่มกาแฟ กินอาหารสำเร็จรูป และหลังเลิกงานมีการพบปะพูดคุย สังสรรค์และเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ด้านพฤติกรรมสุขภาพ แบ่งออก 3 ส่วน คือ พฤติกรรมการบริโภคอาหาร ชาวบ้านวัยทำงานและวัยผู้สูงอายุอาชีพเกษตรกรรมจะกินอาหารตามธรรมชาติแบบสุกๆ ดิบๆ อาชีพรับจ้างและอาชีพขับรถโดยสารมีการกินอาหารสำเร็จรูป ดื่มกาแฟ เครื่องดื่มชูกำลัง และเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พฤติกรรมการมีกิจกรรมทางกาย มี 3 แบบ คือ กิจกรรมทางกายที่เป็นวิถีชีวิต เช่น ทำนา ทำไร่ ผสมปูน กิจกรรมทางกายที่เป็นการออกกำลังกายหรือเล่นกีฬา เช่น โยคะ ฟุตบอล ตะกร้อ และไม่มีกิจกรรมทางกาย พฤติกรรมการจัดการความเครียด ความเครียดมีสาเหตุมาจากปัญหาครอบครัว ปัญหาจากการทำงานและปัญหาสุขภาพ ชาวบ้านมีการคลายเครียด เช่น พบปะพูดคุย สวดมนต์ไหว้พระ สรุปผลการวิจัย วิถีชีวิตและพฤติกรรมสุขภาพขึ้นอยู่กับบริบทของชุมชนและสภาพทางสังคมที่เปลี่ยนแปลงไปเป็นสำคัญ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.549
title: พฤติกรรมการท่องเที่ยวของคนพิการทางการเคลื่อนไหวในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการท่องเที่ยวของคนพิการทางการเคลื่อนไหวในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ คนพิการทางการเคลื่อนไหวในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติ โดยหาค่าความถี่และค่าร้อยละด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปทางคอมพิวเตอร์ ผลการวิจัยพบว่าพฤติกรรมการท่องเที่ยวของคนพิการทางการเคลื่อนไหวส่วนใหญ่เดินทางท่องเที่ยวประมาณ 1-3 ครั้ง/ปี เดินทางท่องเที่ยวในช่วงวัน เสาร์-อาทิตย์ มีค่าใช้จ่ายในการเดินทางท่องเที่ยวแต่ละครั้ง มากกว่า 4,000 บาท แสวงหาข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งดึงดูดใจหรือแหล่งท่องเที่ยวจากเพื่อน/คนรู้จัก มีความชื่นชอบแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ เช่น น้ำตก ทะเล ภูเขา เลือกไปเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวที่ไม่เคยไปมาก่อน และมักจะเล่าถึงแหล่งท่องเที่ยวที่อำนวยความสะดวกเป็นอย่างดีสำหรับคนพิการให้แก่ผู้อื่นฟังเพื่อแนะนำให้ไปท่องเที่ยว คนพิการทางการเคลื่อนไหวส่วนใหญ่ศึกษาเส้นทางและวิธีการในการเดินทางอย่างดีก่อนออกจากบ้าน เดินทางท่องเที่ยวกับครอบครัว เดินทางท่องเที่ยวโดยใช้รถส่วนตัว และกลับมาทบทวนถึงปัญหาที่พบในด้านการเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยวเพื่อพิจารณาในการไปท่องเที่ยวครั้งต่อไป คนพิการทางการเคลื่อนไหวส่วนใหญ่ใช้บริการที่พักประเภทโรงแรม/รีสอร์ท ปัจจัยที่สำคัญที่สุดในการเลือกที่พัก คือ มีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการทางการเคลื่อนไหว เลือกซื้อของที่ระลึกในแหล่งท่องเที่ยว และเลือกใช้บริการร้านอาหารริมทาง คนพิการทางการเคลื่อนไหวส่วนใหญ่ไม่เลือกใช้บริการการท่องเที่ยวจากบริษัทนำเที่ยว ไม่แสวงหาข้อมูลแพ็คเกจท่องเที่ยวต่างๆพร้อมราคา ปัจจัยในการเลือกบริษัทนำเที่ยวที่สำคัญที่สุดคือ บริษัทนำเที่ยวที่ให้ความสำคัญกับคนพิการ คนพิการทางการเคลื่อนไหวส่วนใหญ่ศึกษาหาข้อมูลด้านกิจกรรมที่มีในแหล่งท่องเที่ยวมาก่อนล่วงหน้า ชอบถ่ายภาพขณะไปท่องเที่ยว และเลือกกิจกรรมที่ทำให้ได้รับความรู้ คนพิการทางการเคลื่อนไหวส่วนใหญ่ไม่ใช้บริการโทรศัพท์สาธารณะในบริเวณแหล่งท่องเที่ยว ใช้บริการตู้เอทีเอ็มบริเวณแหล่งท่องเที่ยว และให้ข้อเสนอแนะหรือคำติชมเพิ่มเติมเกี่ยวกับการบริการเสริมต่างๆในแหล่งท่องเที่ยวแก่ผู้ให้บริการ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.846
title: ผลของโปรแกรมการสร้างเสริมสุขภาพตามแนวคิดของเพนเดอร์ ต่อการปฏิบัติตามคำแนะนำในการรักษาของผู้ป่วยวัยผู้ใหญ่ที่มีภาวะหัวใจล้มเหลว

description: การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการสร้างเสริมสุขภาพตามแนวคิดของเพนเดอร์ต่อการปฏิบัติตามคาแนะนาในการรักษาของผู้ป่วยวัยผู้ใหญ่ที่มีภาวะหัวใจล้มเหลว ซึ่งเข้ารับการรักษาแผนกผู้ป่วยในอายุรกรรม โรงพยาบาลชลประทาน จังหวัดนนทบุรีจานวน 50 ราย จับฉลากเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมโดยกลุ่มควบคุมได้รับดูแลตามปกติและกลุ่มทดลองเข้าร่วมโปรแกรมการสร้างเสริมสุขภาพ ซึ่งประยุกต์แบบจาลองการสร้างเสริมสุขภาพของ Pender (2006) เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง คือ โปรแกรมการสร้างเสริมสุขภาพตามแนวคิดของเพนเดอร์ ประกอบด้วย การประเมินความพร้อม การให้ข้อมูลเกี่ยวกับภาวะหัวใจล้มเหลว การสอนสาธิตและพัฒนาทักษะ การติดตามและกระตุ้นเตือน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบประเมินการปฏิบัติตามคาแนะนาในการรักษา ซึ่งมีค่าสัมประสิทธิสหสัมพันธ์แอลฟา (alpha-coefficients) เท่ากับ .83 วิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้สถิติเชิงบรรยายและการทดสอบค่าทีผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้1. การปฏิบัติตามคาแนะนาในการรักษาของผู้ป่วยวัยผู้ใหญ่ที่มีภาวะหัวใจล้มเหลวกลุ่มที่เข้าร่วมโปรแกรมการสร้างเสริมสุขภาพตามแนวคิดของเพนเดอร์ ดีกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมการสร้างเสริมสุขภาพตามแนวคิดของเพนเดอร์ อย่างมีนัยสาคัญทางสถิติ (p
DOI: 10.14457/cu.the.2013.847
title: ผลของโปรแกรมการส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนโดยกลุ่มเพื่อนต่อพฤติกรรมการบริโภคและการออกกำลังกายของวัยรุ่นตอนต้นที่มีภาวะโภชนาการเกิน

description: การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi Experimental Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนโดยกลุ่มเพื่อนต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารและการออกกำลังกายของวัยรุ่นตอนต้นที่มีภาวะโภชนาการเกิน กลุ่มตัวอย่างเป็นวัยรุ่นตอนต้นที่มีภาวะโภชนาการเกิน อายุระหว่าง 13-14ปี ศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่1-3 โรงเรียนในเขตเทศบาลอำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี จำนวน 60 คน สุ่มอย่างง่ายเพื่อแบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 30 คน และกลุ่มควบคุม 30 คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนโดยกลุ่มเพื่อน กลุ่มควบคุมได้รับการบริการอนามัยโรงเรียนตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย โปรแกรมการส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนโดยกลุ่มเพื่อนที่สร้างตามแนวคิดการรับรู้สมรรถนะแห่งตนของแบนดูรา แบบสอบถามพฤติกรรมการบริโภคอาหาร และพฤติกรรมการออกกำลังกาย แบบประเมินการรับรู้สมรรถนะแห่งตน เครื่องมือทั้งหมดได้ผ่านการตรวจความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 5 คนและหาค่าความเที่ยงของแบบสอบถามแล้วได้ค่าความเที่ยงของแบบสอบถามพฤติกรรมการบริโภคอาหารและการออกกำลังกาย เท่ากับ .73และ .76 วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบทีผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้1.พฤติกรรมการบริโภคและการออกกำลังกายของวัยรุ่นตอนต้นที่มีภาวะโภชนาการเกินหลังได้รับโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนโดยกลุ่มเพื่อนสูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนโดยกลุ่มเพื่อน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .052.พฤติกรรมการบริโภคและการออกกำลังกายของวัยรุ่นตอนต้นที่มีภาวะโภชนาการเกินในกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนโดยกลุ่มเพื่อนสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการบริการอนามัยโรงเรียนตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2013.848
title: การศึกษาตัวชี้วัดคุณภาพการพยาบาลผู้ป่วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาตัวชี้วัดคุณภาพการพยาบาลผู้ป่วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน โดยใช้เทคนิคการวิจัยแบบเดลฟาย กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาเป็นผู้เชี่ยวชาญที่เกี่ยวข้องกับการดูแลผู้ป่วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน จำนวน 21 คน วิธีดำเนินการวิจัย ประกอบด้วย 3 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนที่ 1 การสัมภาษณ์เกี่ยวกับตัวชี้วัดคุณภาพการพยาบาลผู้ป่วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน ขั้นตอนที่ 2 นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์เนื้อหาแล้วนำมาสร้างแบบสอบถามให้ผู้เชี่ยวชาญแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับระดับความสำคัญของข้อคำถามแต่ละข้อ และขั้นตอนที่ 3 นำข้อมูลที่ได้มาคำนวณค่ามัธยฐาน ค่าพิสัยระหว่างควอไทล์และส่งแบบสอบถามไปให้ผู้เชี่ยวชาญยืนยันคำตอบ หลังจากนั้นนำข้อมูลที่ได้มาคำนวณหาค่ามัธยฐานและค่าพิสัยระหว่างควอไทล์เพื่อสรุปผลการวิจัยผลการวิจัยพบว่า ตัวชี้วัดคุณภาพการพยาบาลผู้ป่วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน 5 ด้าน ประกอบด้วย 1) ตัวชี้วัดคุณภาพการพยาบาลด้านความปลอดภัย 2) ตัวชี้วัดคุณภาพการพยาบาลด้านความทุเลาจากความเจ็บปวด 3) ตัวชี้วัดคุณภาพการพยาบาลด้านการตอบสนองความต้องการทางด้านร่างกายและจิตสังคม 4) ตัวชี้วัดคุณภาพการพยาบาลด้านการได้รับการฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจ และ 5) ตัวชี้วัดคุณภาพการพยาบาลด้านคุณภาพชีวิต
DOI: 10.14457/cu.the.2013.849
title: ผลของโปรแกรมการรับรู้ประโยชน์ของการรับประทานยาต้านการแข็งตัวของเลือดต่อความร่วมมือในการรับประทานยาในผู้ป่วยผ่าตัดเปลี่ยนลิ้นหัวใจ

description: การวิจัยกึ่งทดลองนี้ เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการรับรู้ประโยชน์ของการรับประทานยาต้านการแข็งตัวของเลือดต่อความร่วมมือในการรับประทานยาในผู้ป่วยผ่าตัดเปลี่ยนลิ้นหัวใจ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยหลังผ่าตัดเปลี่ยนลิ้นหัวใจและได้รับการรักษาด้วยการรับประทานยาต้านการแข็งตัวของเลือด เข้ารับบริการที่แผนกผู้ป่วยนอกศัลยกรรมโรคหัวใจและทรวงอก โรงพยาบาลตำรวจ แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 23 คน โดยการจับคู่ตัวแปร อายุ และระดับการศึกษา กลุ่มควบคุมได้รับการรักษาพยาบาลตามปกติ ในขณะที่กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการรับรู้ประโยชน์ของการรับประทานยาต้านการแข็งตัวของเลือด ซึ่งผู้วิจัยพัฒนาขึ้นโดยประยุกต์ใช้แนวคิดการรับรู้ประโยชน์ของการปฏิบัติพฤติกรรม ซึ่งเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการปฏิบัติพฤติกรรมสุขภาพตามรูปแบบการส่งเสริมสุขภาพ (Pender, 2006) โดยมีรูปแบบของการให้การพยาบาลทางไกลโดยใช้โทรศัพท์เพื่อส่งเสริมความร่วมมือในการรับประทานยา ใช้ระยะเวลาในการดำเนินกิจกรรม 8 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามการรับรู้ประโยชน์การรับประทานยาต้านการแข็งตัวของเลือด และแบบสอบถามความร่วมมือในการรับประทานยา แบบสอบถามความร่วมมือในการรับประทานยาและแบบสอบถามการรับรู้ประโยชน์การรับประทานยาต้านการแข็งตัวของเลือด มีค่าความเที่ยงสัมประสิทธิ์ของครอนบาค เท่ากับ .62 และ .70 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า1.คะแนนเฉลี่ยความร่วมมือในการรับประทานยาของผู้ป่วยผ่าตัดเปลี่ยนลิ้นหัวใจกลุ่มทดลองภายหลังได้รับโปรแกรมการรับรู้ประโยชน์ของการรับประทานยาต้านการแข็งตัวของเลือดสูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรมการรับรู้ประโยชน์ของการรับประทานยาต้านการแข็งตัวของเลือด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .052.คะแนนเฉลี่ยความร่วมมือในการรับประทานยาของผู้ป่วยผ่าตัดเปลี่ยนลิ้นหัวใจ กลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการรับรู้ประโยชน์ของการรับประทานยาต้านการแข็งตัวของเลือด สูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการรักษาพยาบาลตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2013.850
title: การศึกษาการจัดการภาวะภัยพิบัติทางการพยาบาล

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นงานวิจัยเชิงบรรยายแบบ Delphi technique มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดการภาวะภัยพิบัติทางการพยาบาล ที่เป็นฉันทามติของกลุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านภัยพิบัติ จำนวน 21 คน แบ่งเป็น 4 กลุ่มได้แก่ 1) กลุ่มผู้บริหารและผู้ปฏิบัติการพยาบาล 8 คน 2) กลุ่มอาจารย์พยาบาลที่มีผลงานด้านภัยพิบัติ 5 คน 3) กลุ่มแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านภัยพิบัติ 5 คน และ 4) กลุ่มผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องด้านนโยบายการจัดการภาวะภัยพิบัติ 3 คนผลการวิจัยพบว่า กลุ่มผู้เชี่ยวชาญมีความคิดเห็นสอดคล้องกันว่า ควรแบ่งการจัดการภาวะภัยพิบัติทางการพยาบาลเป็น 3 ระยะ ได้แก่ 1) ระยะการเตรียมความพร้อมก่อนเกิดภัยพิบัติ 2) ระยะการรับมือกับภัยพิบัติ และ 3) ระยะการฟื้นฟูสภาพหลังสิ้นสุดภัยพิบัติ ประกอบด้วย 13 ด้านหลัก 79 ข้อรายการ ค่ามัธยฐานของข้อรายการอยู่ในช่วง 4.34-4.73 ค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ของข้อรายการอยู่ในช่วง 0.28-0.91 ดังนี้ระยะเตรียมความพร้อมก่อนเกิดภัยพิบัติ ประกอบด้วย 5 ด้านหลัก 40 ข้อรายการ ได้แก่ 1) วางแผนจัดการด้านภัยพิบัติที่ส่งผลต่อสุขภาพของชุมชน 5 ข้อรายการ 2) พัฒนาระบบบริการพยาบาลด้านภัยพิบัติ 8 ข้อรายการ 3) กำหนดแผนงานด้านภัยพิบัติสำหรับองค์กรพยาบาล 8 ข้อรายการ 4) พัฒนาสมรรถนะบุคลากรทางการพยาบาลด้านภัยพิบัติ 12 ข้อรายการ และ 5) จัดเตรียมทรัพยากรทางการพยาบาลเพื่อรับมือกับภัยพิบัติ 8 ข้อรายการระยะรับมือกับภัยพิบัติ ประกอบด้วย 4 ด้านหลัก 24 ข้อรายการ ได้แก่ 1) จัดระบบความปลอดภัยของผู้ประสบภัยและบุคลากรทางการพยาบาล 7 ข้อรายการ 2) จัดบริการพยาบาลในภาวะภัยพิบัติ 6 ข้อรายการ 3) จัดการทรัพยากรและสาธารณูปโภคในภาวะภัยพิบัติ 6 ข้อรายการ และ 4) จัดสรรบุคลากรทางการพยาบาลเพื่อปฏิบัติงานขณะเกิดภัยพิบัติ 5 ข้อรายการ ระยะฟื้นฟูสภาพหลังสิ้นสุดภัยพิบัติ ประกอบด้วย 4 ด้านหลัก 15 ข้อรายการ ได้แก่ 1) ช่วยเหลือเยียวยาผู้ประสบภัยและบุคลากรทางการพยาบาลที่ได้รับผลกระทบ 3 ข้อรายการ 2) สรุปผลการดำเนินงานด้านภัยพิบัติขององค์กรพยาบาล 5 ข้อรายการ 3) จัดบริการพยาบาลหลังสิ้นสุดภัยพิบัติร่วมกับหน่วยงานภาคีเครือข่าย 4 ข้อรายการ และ 4) ฟื้นฟูระบบบริการพยาบาลและสิ่งแวดล้อม กรณีได้รับผลกระทบจากภัยพิบัติ 3 ข้อรายการผลการวิจัยสามารถใช้เป็นแนวทางการจัดการภาวะภัยพิบัติทางการพยาบาล และสามารถนำผลการวิจัยไปพัฒนาสมรรถนะบุคลากรทางการพยาบาลให้มีทักษะในการจัดการภาวะภัยพิบัติอย่างมีประสิทธิภาพต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2013.851
title: ผลของโปรแกรมการสร้างแรงจูงใจต่อพฤติกรรมป้องกันการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของวัยรุ่นตอนต้น

description: การวิจัยกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการสร้างแรงจูงใจต่อพฤติกรรมป้องกันการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของวัยรุ่นตอนต้น ตามแนวคิดแรงจูงใจในการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของ Cox and Klinger (1988) กลุ่มตัวอย่าง คือ วัยรุ่นตอนต้นที่กำลังศึกษาในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 25 คน โดยจับคู่ให้มีเพศ และการมีบุคคลในครอบครัวและเพื่อนสนิทดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เหมือนกัน กลุ่มควบคุมได้รับความรู้ตามปกติ กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการสร้างแรงจูงใจต่อพฤติกรรมป้องกันการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยโปรแกรมการทดลอง แบบสอบถามพฤติกรรมป้องกันการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และแบบสอบถามความคาดหวังในผลลัพธ์เชิงบวกและเชิงลบ เครื่องมือทุกชุดผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน แบบสอบถามทั้ง 3 ชุด มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .71, .81 และ .86 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติทดสอบค่าทีผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้1. ค่าเฉลี่ยของพฤติกรรมป้องกันการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของวัยรุ่นตอนต้น หลังได้รับโปรแกรมการสร้างแรงจูงใจสูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรมการสร้างแรงจูงใจ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .052. ค่าเฉลี่ยของพฤติกรรมพฤติกรรมป้องกันการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของวัยรุ่นตอนต้น กลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการสร้างแรงจูงใจต่อพฤติกรรมป้องกันการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์สูงกว่ากลุ่มที่ได้รับความรู้ตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2013.852
title: ลักษณะการบริหารพยาบาลวิชาชีพ Generation Y

description: การวิจัยเชิงพรรณนาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะการบริหารพยาบาลวิชาชีพ Generation Y โดยใช้เทคนิคเดลฟาย ผู้ให้ข้อมูลเป็นผู้เชี่ยวชาญจำนวน 20 คน ประกอบด้วย ผู้บริหารทางการพยาบาล ผู้เชี่ยวชาญด้านการบริหารทรัพยากรมนุษย์ อาจารย์หรือนักวิชาการ และพยาบาลวิชาชีพ Generation Y วิธีดำเนินการวิจัยประกอบด้วย 3 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนที่ 1 สัมภาษณ์เกี่ยวกับการบริหารพยาบาล Generation Y ขั้นตอนที่ 2 นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์สาระสำคัญแล้วนำมาสร้างแบบสอบถามให้ผู้เชี่ยวชาญแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับระดับความสำคัญของข้อคำถามแต่ละข้อ และคำนวณค่ามัธยฐาน ค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ ขั้นตอนที่ 3 นำข้อมูลที่ได้มาส่งแบบสอบถามไปให้ผู้เชี่ยวชาญยืนยันคำตอบ และนำข้อมูลที่ได้มาคำนวณหาค่ามัธยฐานและค่าพิสัยระหว่างควอไทล์เพื่อสรุปผลการวิจัยผลการศึกษาพบว่า ลักษณะการบริหารพยาบาลวิชาชีพ Generation Y ประกอบด้วย 1) ด้านคุณลักษณะของหัวหน้าหอผู้ป่วย เช่น เข้าใจลักษณะการทำงานของพยาบาล Generation Y บริหารงานโดยใช้หลักธรรมาภิบาล 2) ด้านการนิเทศและมอบหมายงาน เช่น ปลูกฝังค่านิยม และการเห็นคุณค่าในวิชาชีพ 3) ด้านการสร้างแรงจูงใจ เช่น ให้ผลตอบแทนอย่างรวดเร็ว จัดสวัสดิการให้ดึงดูดใจ และ 4) ด้านการสื่อสาร เช่น จัดช่องทางการสื่อสารที่ง่าย ทันสมัย และตอบกลับอย่างรวดเร็ว