cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1390
title: การประดิษฐ์และการศึกษาลักษณะของฟองน้ำคอลลาเจนที่สกัด จากหนังสุกรผสมไฮดรอกซีอะพาไทต์

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ในการสังเคราะห์และศึกษาลักษณะโครงค้ำยันคอลลาเจนที่สกัดจากหนังสุกรผสมไฮดรอกซีอะพาไทต์สำหรับการนำไปใช้เป็นโครงค้ำยันในการชักนำให้เกิดการซ่อมแซมกระดูก คอลลาเจนที่ใช้ในการศึกษานี้สกัดได้จากการละลายหนังสุกรในกรดร่วมกับเอนไซม์ และตกตะกอนด้วยเกลือ นำคอลลาเจนที่สกัดได้มาทำเป็นสารละลายที่มีความเข้มข้น ต่าง ๆ กัน 3 ความเข้มข้นแล้วผสมเข้ากับผลึกไฮดรอกซีอะพาไทต์ ทำการแช่แข็งโดยใช้อุณหภูมิ ในการแช่แข็งแตกต่างกัน 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่ทำให้อุณหภูมิแช่แข็งต่ำลงอย่างช้า ๆ และกลุ่มที่ทำให้อุณหภูมิแช่แข็งต่ำลงอย่างรวดเร็ว นำไปขึ้นรูปด้วยวิธีอบแห้งเยือกแข็ง จากนั้นทำให้โครงค้ำยันคอลลาเจนคงตัวด้วยการทำปฏิกิริยาเชื่อมขวาง ศึกษาลักษณะโครงสร้างโดยละเอียด ขนาดของรูพรุน ค่าการดูดน้ำ และการย่อยสลายของโครงค้ำยันที่ประดิษฐ์ขึ้น ผลการศึกษาพบว่าโครงค้ำยันที่สังเคราะห์ได้มีลักษณะคล้ายฟองน้ำ สีขาว และละลายน้ำได้อย่างรวดเร็วก่อนทำปฏิกิริยาเชื่อมขวาง และเมื่อผ่านการทำปฏิกิริยาเชื่อมขวางแล้ว โครงค้ำยันมีความคงตัวมากขึ้น โครงค้ำยันที่สังเคราะห์จากคอลลาเจนที่มีความเข้มข้นแตกต่างกัน มีค่าเฉลี่ยของขนาดรูพรุนไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (p &gt; 0.05) ในขณะที่โครงค้ำยันที่สังเคราะห์ภายใต้สภาวะแช่แข็งต่างกัน มีขนาดของรูพรุนแตกต่างกัน (p &lt; 0.05) และค่าการดูดน้ำของโครงค้ำยันที่เตรียมภายใต้สภาวะที่ แตกต่างกันมีความแตกต่างกัน (p &lt; 0.05) โครงค้ำยันที่สังเคราะห์ด้วยคอลลาเจนร้อยละ 2.5 แช่แข็งโดยลดอุณหภูมิลงอย่างรวดเร็วมีการย่อยสลายช้าที่สุด ผลจากการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าคอลลาเจนที่สกัดได้จากหนังสุกร เมื่อนำไปผสมกับไฮดรอกซีอะพาไทต์ สามารถนำไปผลิตเป็นโครงค้ำยันที่คงตัวได้ด้วยวิธีอบแห้งเยือกแข็งร่วมกับการทำปฏิกิริยาเชื่อมขวาง
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1391
title: การพัฒนาเครื่องมือวัดบรรยากาศองค์การสถาบันอุดมศึกษาไทย

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาเครื่องมือวัดบรรยากาศองค์การสถาบันอุดมศึกษาไทยตามการรับรู้ของผู้บริหาร คณาจารย์ และนักศึกษา โดยใช้กรอบแนวคิดองค์ประกอบบรรยากาศองค์การของ Tagiuri (1968) และ Owens (2004) ซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบสภาพนิเวศน์ สภาพทางสังคม ระบบสังคม และวัฒนธรรม เพื่อวัดบรรยากาศองค์การ 4 แบบตามแนวคิดของ Schneider et al. (1992, 1994, 2000) ได้แก่บรรยากาศการบริการที่เป็นเลิศ บรรยากาศที่ส่งเสริมนวัตกรรม บรรยากาศที่ส่งเสริมความเป็นพลเมือง และบรรยากาศแห่งความสำเร็จ การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา มีการกำหนดองค์ประกอบและแบบบรรยากาศ การสร้างเครื่องมือ การตรวจสอบเพื่อพัฒนาคุณภาพของเครื่องมือ โดยการวิเคราะห์ค่าอำนาจจำแนก ความเที่ยงแบบความสอดคล้องภายใน ความตรงตามโครงสร้างจากการวิเคราะห์องค์ประกอบ จากกลุ่มตัวอย่างผู้ให้ข้อมูลจำนวน 521 คน ใน 6 สถาบัน และทดลองใช้เครื่องมือในสถาบันอุดมศึกษา 1 แห่ง ผลการวิจัยได้เครื่องมือวัดบรรยากาศองค์การสถาบันอุดมศึกษาไทยเป็นแบบวัด 3 ชุดพร้อมคู่มือ ใน 2 รูปแบบคือแบบสิ่งพิมพ์และแบบออนไลน์ผ่านเครือข่ายคอมพิวเตอร์ เป็นเครื่องมือวัดบรรยากาศองค์การโดยผู้บริหาร คณาจารย์ และนักศึกษา กลุ่มละ 1 ชุด แต่ละชุดมีข้อรายการแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับจำนวน 119 ข้อ ที่มีความตรงเชิงเนื้อหาจากการตรวจสอบของผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 คน ผลการวิเคราะห์คุณภาพเครื่องมือพบว่ามีค่าอำนาจ จำแนกรายข้อระหว่าง 0.30-0.72 ค่าความเที่ยงเชิงความสอดคล้องภายในทั้งฉบับเท่ากับ 0.98 โดยค่าความเที่ยงเชิงความสอดคล้องภายในของแบบบรรยากาศพบว่าแบบบรรยากาศที่ส่งเสริมความเป็นพลเมืองมีค่าสูงที่สุด เท่ากับ 0.96 และ ค่าความเที่ยงเชิงความสอดคล้องภายในของมิติการวัดพบว่ามิติสภาพทางสังคมมีค่าสูงที่สุด เท่ากับ 0.94 มีความตรงตามโครงสร้างจากผลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ และมีการสร้างเกณฑ์ปกติวิสัยโดยใช้คะแนนเปอร์เซนไทล์เพื่อใช้ในการแปลผลการวัดแบบอิงกลุ่ม ทั้งนี้เครื่องมือที่พัฒนาขึ้นในแบบออนไลน์จะประมวลผลและแสดงผลด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ โดยสามารถเลือกเกณฑ์การแปลผลได้ทั้งแบบอิงกลุ่ม อิงเกณฑ์ และอิงตนเอง ผลการทดลองใช้เครื่องมือแบบออนไลน์พบว่าเครื่องมือและคู่มือการวัดมีความเหมาะสมในระดับมาก เครื่องมือวัดบรรยากาศองค์การสถาบันอุดมศึกษาไทยที่พัฒนาขึ้นมีความเที่ยง ความตรง อยู่ในระดับมาตรฐาน มีความเหมาะสมในการนำไปใช้ในบริบทสถาบันอุดมศึกษาไทย ผู้บริหารสถาบันสามารถใช้ผลการวัดในการวินิจฉัยปัญหาและวางแผนการเปลี่ยนแปลงเพื่อพัฒนาสถาบัน และยังสามารถใช้เครื่องมือนี้เป็นช่องทางให้ผู้บริหาร คณาจารย์ และนักศึกษา ของสถาบันมีส่วนร่วมในการให้ข้อมูลตามการรับรู้ที่แท้จริงของตน นอกจากนั้นสถาบันอุดมศึกษาและสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษาอาจนำผลที่ได้จากการวัดบรรยากาศองค์การสถาบันอุดมศึกษาไทยไปใช้ประกอบกับการประเมินคุณภาพการศึกษา
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1392
title: ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะซึมเศร้าและการปฏิบัติหน้าที่ของครอบครัวในนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จังหวัดอุบลราชธานี

description: การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง (Cross-sectional Descriptive Study) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะซึมเศร้าและการปฏิบัติหน้าที่ของครอบครัวในนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จังหวัดอุบลราชธานี จำนวน 469 คน ซึ่งถูกเลือกโดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน (Multi – stage sampling) เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามเกี่ยวกับข้อมูลทั่วไป แบบประเมินภาวะซึมเศร้าในเด็ก ฉบับภาษาไทย Children’s Depression Inventory (CDI) และแบบประเมินการปฏิบัติหน้าที่ของครอบครัว Chulalongkorn Family Inventory (CFI) นำเสนอความชุกของภาวะซึมเศร้าโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ความถี่ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์สถิติเชิงอนุมาน โดยใช้ Independent Sample T-test สถิติ one way ANOVA สถิติ Pearson’s product moment correlation coefficient และ Logistic regression โดยกำหนดความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ผลการวิจัยพบว่า คะแนนเฉลี่ย CDI ของกลุ่มตัวอย่างเท่ากับ 12.8 คะแนน (ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 6.2) และเมื่อใช้ค่าคะแนน CDI ที่ 21 คะแนน เป็นจุดตัด พบว่า นักเรียน 53 คน มีภาวะซึมเศร้าคิดเป็นร้อยละ 11.3 กลุ่มที่มีภาวะซึมเศร้ามีคะแนนรวม CFI (Total score) ต่ำกว่ากลุ่มที่ไม่มีภาวะซึมเศร้า (97.2 ± 12.5 และ 112.2 ± 10.7) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ทั้งสองกลุ่มมีคะแนน CFI ทุกด้านแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ยกเว้น ด้านการควบคุมพฤติกรรม การวิเคราะห์ด้วยสถิติ Pearson’s product moment correlation coefficient พบว่า คะแนน CDI และ คะแนน CFI มีความสัมพันธ์เชิงลบกัน (r = 0.482) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่า ภาวะซึมเศร้าและการปฏิบัติหน้าที่ของครอบครัวมีความสัมพันธ์กัน ดังนั้นการช่วยให้ครอบครัวเข้มแข็งขึ้นและช่วยให้การปฏิบัติหน้าที่ของครอบครัวดีขึ้น มีบทบาทสำคัญในการรักษาและป้องกันภาวะซึมเศร้าในเด็ก
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1393
title: อิทธิพลของการเห็นคุณค่าในตนเองที่รับรู้ และการเห็นคุณค่าในตนเองโดยนัยต่อการถูกกีดกันทางสังคมและการรับรู้การถูกกีดกันทางสังคมโดยมีความหลงตนเองเป็นตัวแปรกำกับ : การศึกษาตามแนวทฤษฎีมาตรทางสังคม

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ คือ 1) เพื่อศึกษาอิทธิพลของการเห็นคุณค่าในตนเองที่รับรู้ และการเห็นคุณค่าในตนเองโดยนัย ในการทำนายการถูกกีดกันทางสังคมและการรับรู้การถูกกีดกันทางสังคม และ 2) เพื่อทดสอบความไม่แปรเปลี่ยนของโมเดลเชิงสาเหตุของการรับรู้การถูกกีดกันทางสังคมและการถูกกีดกันทางสังคมระหว่างกลุ่มที่มีระดับบุคลิกภาพแบบหลงตนเองแตกต่างกัน กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นิสิตปริญญาตรี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่ลงทะเบียนเรียนในวิชา 3800101 จิตวิทยาทั่วไป ภาคการศึกษาต้น ปีการศึกษา 2553 จำนวน 412 คน เพศชายจำนวน 132 คน และเพศหญิงจำนวน 280 คน กลุ่มตัวอย่างถูกสุ่มเข้ากลุ่มเพศเดียวกันกลุ่มละ 4 คน เพื่อร่วมกันทำงานในการเหนี่ยวนำความใกล้ชิดทางสัมพันธภาพแล้วตอบมาตรวัดการเห็นคุณค่าในตนเองที่รับรู้ การทดสอบการเชื่อมโยงโดยนัย มาตรวัดการรับรู้การถูกกีดกันทางสังคม และมาตรวัดการถูกกีดกันทางสังคม ผลการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างด้วยโปรแกรมลิสเรล (LISREL) พบว่า 1) โมเดลเชิงสาเหตุของการรับรู้การถูกกีดกันทางสังคมและการถูกกีดกันทางสังคมมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (Chi-square = 13.32; df = 8; p = .101; RMSEA = .08) โดยการเห็นคุณค่าในตนเองที่รับรู้มีอิทธิพลทางลบต่อการรับรู้การถูกกีดกันทางสังคมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 2) บุคลิกภาพแบบหลงตนเองเป็นตัวแปรกำกับอิทธิพลเชิงสาเหตุระหว่างตัวแปรการเห็นคุณค่าในตนเองโดยนัยต่อการถูกกีดกันทางสังคม
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1394
title: การพัฒนาระบบวิเคราะห์ธาตุเบาด้วยการเรืองรังสีเอกซ์แบบแจกแจงพลังงานที่กระตุ้นด้วยหลอดรังสีเอกซ์

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบวิเคราะห์ธาตุเบาด้วยเทคนิคการเรืองรังสีเอกซ์แบบแจกแจงพลังงานที่กระตุ้นด้วยหลอดรังสีเอกซ์และใช้หัววัดเจอร์มาเนียมบริสุทธิ์สูงแบบที่ใช้วัดรังสีเอกซ์พลังงานต่ำมาก โดยได้ทำการทดลองหาเงื่อนไขในการจัดระบบที่เหมาะสมสำหรับวิเคราะห์ธาตุเบาบางชนิด ได้แก่ กำมะถัน แคลเซียม ซึ่งพบว่ามุมที่เหมาะสมของลำรังสีเอกซ์ที่ตกกระทบชิ้นงานเท่ากับ 45๐ ระยะห่างจากสารตัวอย่างถึงหัววัดรังสี 2 ซม. และระยะห่างจากหัววัดรังสีถึงหลอดรังสีเอกซ์เท่ากับ 3.85 ซม. ความเข้มข้นของธาตุกำมะถันและแคลเซียมน้อยสุดที่สามารถวิเคราะห์ได้ที่ 8 kV 0.1 mA และเวลา 100 วินาที คือ 2.61% และ 0.34 % โดยน้ำหนัก ตามลำดับ สำหรับความเข้มข้นของธาตุทองแดงน้อยสุดที่สามารถวิเคราะห์ได้ที่ 12 kV 0.1 mA และเวลา 100 วินาที พบว่าอยู่ที่ประมาณ 50 ส่วนในล้านส่วน
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1395
title: แหล่งการรับรู้ความสามารถของตนเองที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนผ่านความเชื่อในความสามารถของตนเอง : การเปรียบเทียบโมเดลเชิงสาเหตุคู่แข่งสองโมเดล

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาและตรวจสอบความตรงของโมเดลแสดงอิทธิพลของแหล่งการรับรู้ความสามารถของตนเองที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนผ่านความเชื่อในความสามารถของตนเอง โดยศึกษาโมเดลคู่แข่ง 2 โมเดล ได้แก่ โมเดลผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนที่มีแหล่งการรับรู้ความสามารถของตนเองเป็น 4 องค์ประกอบ และโมเดลผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนที่มีแหล่งการรับรู้ความสามารถของตนเองเป็นองค์ประกอบเดียว 4 ตัวบ่งชี้ 2) เปรียบเทียบโมเดลแข่งขันระหว่างโมเดลแบบ ก กับโมเดลแบบ ข และ 3) ศึกษาอิทธิพลทางตรงของแหล่งการรับรู้ความสามารถของตนเองที่มีต่อความเชื่อในความสามารถของตนเอง และอิทธิพลทางอ้อมของแหล่งการรับรู้ความสามารถของตนเองผ่านความเชื่อในความสามารถของตนเองไปยังผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนในสังกัดคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร จำนวน 337 คน จาก 29 โรงเรียน เครื่องมือวิจัยได้แก่ แบบสอบถาม มีค่าความเที่ยง เท่ากับ 0.93 และแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน มีค่าความยาก เท่ากับ 0.25-0.75 ค่าอำนาจจำแนก เท่ากับ 0.20 – 0.91 และมีความเที่ยงเท่ากับ 0.82 การวิเคราะห์ความตรงของโมเดลโดยใช้โปรแกรมลิสเรล ผลการวิจัยพบว่า 1) โมเดลทั้งสองมีโครงสร้างตามทฤษฎีสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (โมเดล แบบ ก χ² = 10.87 df=6 p=.092 GFI=.992 AGFI=.952 RMR=.019 และโมเดล แบบ ข χ²= 8.63 df=7 p=.280 GFI=.994 AGFI=.967 RMR=.020) 2) ผลการเปรียบเทียบโมเดล พบว่า โมเดล แบบ ก มีค่าสัมประสิทธิ์การทำนายสูงกว่าโมเดล แบบ ข 3) ผลการศึกษาอิทธิพลทางตรงและทางอ้อม พบว่า ตัวแปรที่มีอิทธิพลทางตรงต่อความเชื่อในการรับรู้ความสามารถของตนเองและมีอิทธิพลทางอ้อมต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน สูงที่สุด คือ ประสบการณ์ความสำเร็จจากการเรียน รองลงมา คือ สภาวะทางร่างกายและอารมณ์ การใช้คำพูดชักจูง และการได้เห็นประสบการของผู้อื่น ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1396
title: รูปแบบการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมสำหรับครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่มีวัตถุประสงค์พิเศษ

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์สภาพปัจจุบัน และปัญหาในการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมสำหรับครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่มีวัตถุประสงค์พิเศษ และเพื่อนำเสนอรูปแบบการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมสำหรับครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่มีวัตถุประสงค์พิเศษ ใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงพรรณนา (Descriptive Research) โดยใช้ข้อมูลเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ มีวิธีดำเนินการวิจัย 5 ขั้นตอน คือ 1) การกำหนดกรอบแนวคิดในการวิจัย 2) การศึกษาวิเคราะห์สภาพการดำเนินงานพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่มีวัตถุประสงค์พิเศษ 3) การออกแบบรูปแบบการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่มีวัตถุประสงค์พิเศษ 4) การตรวจสอบรูปแบบการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน 5) การประเมินผลรูปแบบการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ปรับปรุงและนำเสนอรูปแบบการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่มีวัตถุประสงค์พิเศษ ผลการวิจัยพบว่า (1) ในสภาพปัจจุบัน สถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่วัตถุประสงค์พิเศษมีการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมครู ในระดับมาก ([mean] = 3.65) เรียงตามลำดับ คือ การกำหนดวัตถุประสงค์และวิธีการพัฒนา ([mean] = 3.83) การดำเนินงานฝึกอบรม การพัฒนา และการส่งเสริมการพัฒนา ([mean] = 3.60) การกำหนดความจำเป็นในการพัฒนา ([mean] = 3.56) และการประเมินผลการฝึกอบรมและการพัฒนา ([mean] = 3.52) (2) ปัญหาในการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมครู มีระดับปานกลาง ที่มากที่สุด 3 ลำดับ คือ 1) ครูบางส่วนไม่สนใจร่วมกิจกรรมพัฒนา ([mean] = 3.18) 2) การติดตามผลหลังรับการพัฒนายังไม่เป็นระบบ ([mean] = 3.04) และ 3) วิธีการและเทคนิคที่ใช้พัฒนาไม่น่าสนใจ ([mean] = 3.03) (3) รูปแบบการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมครูที่พัฒนาขึ้น คือรูปแบบการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมครูที่มุ่งเน้นกระบวนการพัฒนา ประกอบด้วย 5 ขั้นตอน คือ 1) การกำหนดนโยบายการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมครู 2) การกำหนดความจำเป็นในการฝึกอบรมและการพัฒนา 3) การกำหนดวัตถุประสงค์และวิธีการพัฒนา 4) การดำเนินงานฝึกอบรม การพัฒนา และการส่งเสริมการพัฒนา และ 5) การประเมินผลการฝึกอบรมและการพัฒนา ข้อเสนอแนะในการนำผลการวิจัยไปใช้ คือ (1) สถานศึกษาที่มีวัตถุประสงค์พิเศษควรพัฒนาการดำเนินงานขั้นการประเมินผลการฝึกอบรมและการพัฒนา โดยนำรูปแบบที่พัฒนาขึ้นใช้เป็นแนวทางดำเนินงาน (2) สถานศึกษา ขั้นพื้นฐานทั่วไปสามารถนำรูปแบบที่พัฒนาขึ้นใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมครูในสถานศึกษาให้มีระบบที่ดี
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1397
title: การพัฒนาอุปกรณ์วัดความเข้มรังสีเอกซ์ทะลุผ่านเพื่อใช้หาเวลา ที่เหมาะสมในการถ่ายภาพ

description: ได้ทำการพัฒนาอุปกรณ์วัดรังสีเอกซ์ทะลุผ่านโดยใช้ฉากเรืองรังสีชนิดแกโดลิเนียม ออกซีซัลไฟด์ประกบกับไดโอดไวแสงเพื่อหาค่าเอกโพเชอร์ที่เหมาะสมในการถ่ายภาพด้วยรังสี เอกซ์ในงานอุตสาหกรรม อุปกรณ์ที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วยหัววัดรังสีเอกซ์ วงจรแปลง สัญญาณแอนะล็อกเป็นสัญญาณดิจิทัล และส่วนประมวลผล ได้ทดสอบอุปกรณ์นี้กับรังสี เอกซ์จากเครื่องกำเนิดรังสีเอกซ์ที่ 80 – 160 กิโลโวลต์ และกระแสหลอดสูงถึง 3 มิลลิแอมแปร์ โดยใช้ชิ้นงานโลหะอะลูมิเนียมที่มีความหนาต่าง ๆ กัน ซึ่งพบว่าที่แต่ละค่าเอกซ์โพเชอร์ ค่าที่ อ่านได้จากอุปกรณ์นี้แปรผันตรงกับความดำบนฟิล์ม และไม่ขึ้นอยู่กับพลังงานของรังสีเอกซ์ ในขั้นสุดท้ายได้ทำการทดสอบเพื่อหาค่าเวลาที่เหมาะสมสำหรับการถ่ายภาพชิ้นงานบางชนิด ซึ่งก็พบว่าความแตกต่างของความดำบนฟิล์มตรงตำแหน่งเดียวกันของชิ้นงาน เมื่อใช้อุปกรณ์ ที่พัฒนาขึ้นเทียบกับเมื่อใช้กราฟเอกซ์โพเชอร์มีค่าแตกต่างกันไม่เกิน 0.1 ดังนั้นอุปกรณ์ที่ พัฒนาขึ้นจึงสามารถใช้กำหนดเวลาถ่ายภาพที่เหมาะสมของชิ้นงานใด ๆ ได้ โดยไม่ขึ้นอยู่กับ ความหนา และชนิดของวัสดุของชิ้นงาน รวมทั้งระยะระหว่างจุดโฟกัสถึงฟิล์ม
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1398
title: ความน่าเชื่อถือของเครือข่ายสังคมทวิตเตอร์และสื่อกระแสหลัก

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความน่าเชื่อถือใน การบอกต่อเรื่องราวทางสังคมในเครือข่ายสังคมทวิตเตอร์ของผู้ใช้ เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างของความน่าเชื่อถือระหว่างการนำเสนอเรื่องราวทางสังคมในเครือข่ายสังคมทวิตเตอร์กับสื่อกระแสหลัก และเพื่อวิเคราะห์แรงจูงใจในการนำเสนอและบอกต่อเรื่องราวทางสังคมของผู้ใช้งานเครือข่ายสังคมทวิตเตอร์ ระเบียบวิธีวิจัยที่ใช้ ได้แก่ การวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) และการสัมภาษณ์เจาะลึก (In-depth Interview) ผลการวิจัยพบว่าการนำเสนอและบอกต่อเรื่องราวทางสังคมในเครือข่ายสังคมทวิตเตอร์มีความน่าเชื่อถือต่ำ เนื่องจากผู้ใช้มีการนำเสนอ และบอกต่อข้อมูลข่าวสารด้วยความรวดเร็ว และขาดการกลั่นกรองตรวจสอบความถูกต้องก่อนการนำเสนอและบอกต่อ ความน่าเชื่อถือเกิดจากผู้ใช้มีความไว้วางใจในความเชี่ยวชาญของแหล่งสาร และมีความใกล้ชิดกับแหล่งสาร โดยมีหลักฐานและอารมณ์ความรู้สึกของผู้ใช้ขณะนั้นเป็นส่วนประกอบของความน่าเชื่อถือด้วย การนำเสนอเรื่องราวทางสังคมของสื่อกระแสหลักมีความน่าเชื่อถือกว่าเครือข่ายสังคมทวิตเตอร์ เพราะสื่อกระแสหลักมีการกลั่นกรองตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูลข่าวสารก่อนการนำเสนอ และแหล่งสารในสื่อกระแสหลักมีจรรยาปฏิบัติมากกว่าแหล่งสารในเครือข่ายสังคมทวิตเตอร์ แต่ผู้ใช้เครือข่ายสังคมทวิตเตอร์มีความเห็นว่า สื่อกระแสหลักและเครือข่ายสังคมทวิตเตอร์มีความน่าเชื่อถือใกล้เคียงกัน เพราะทั้งสื่อกระแสหลักและเครือข่ายสังคมทวิตเตอร์มีการแข่งขันในเรื่องความรวดเร็วในการนำเสนอ ทำให้มีการตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูลข่าวสารน้อยลง แรงจูงใจในการนำเสนอและบอกต่อข้อมูลข่าวสารในเครือข่ายสังคมทวิตเตอร์ เกิดจากความต้องการ ได้แก่ ความต้องการความสำเร็จ ความต้องการอำนาจ ความต้องการทำร้ายผู้อื่นหรือตนเอง ความต้องการมีเพื่อน และความต้องการด้านอื่นๆ
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1399
title: การผลิตไอน้ำจากเตาเผาฟลูอิไดซ์เบดแบบหมุนเวียน

description: งานวิจัยนี้ศึกษาอุทกศาสตร์การไหลภายในเตาฟลูอิไดซ์เบดแบบหมุนเวียนจากการใช้เชื้อเพลิงถ่านหินและชีวมวล โดยใช้ถ่านหินและชีวมวลคือกะลาปาล์ม และกะลามะพร้าว ซึ่งมีพลังงานความร้อนของเชื้อเพลิงถ่านหิน กะลาปาล์ม และกะลามะพร้าวเท่ากับ 5221.82 แคลอรีต่อกรัม 4875.75 แคลอรีต่อกรัม และ 4470.40 แคลอรีต่อกรัม ตามลำดับ ขณะที่ไรเซอร์หรือห้องเผาไหม้มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 10 เซนติเมตร สูง 3 เมตร ป้อนเชื้อเพลิงที่อัตราคงที่ 9 กิโลกรัมต่อชั่วโมง ป้อนอากาศปฐมภูมิอัตราคงที่ 330 ลิตรต่อนาที จากนั้นทำการสร้างเครื่องผลิตไอน้ำ ซึ่งมีส่วนประกอบสำคัญ 3 ส่วนคือ ส่วนอุ่นน้ำ ส่วนแลกเปลี่ยนความร้อน และส่วนเก็บไอน้ำ ตัวแปรที่ทำการศึกษาคือ ส่วนผสมของเชื้อเพลิง ตำแหน่งการป้อนอากาศทุติยภูมิ และประสิทธิภาพของเครื่องผลิตไอน้ำที่สร้างขึ้น ผลการทดลองพบว่า อุทกศาสตร์ภายในส่วนไรเซอร์ของเตานั้นมีลักษณะเป็นเบดแบบปั่นป่วน เวลาที่เตาเข้าสู่ภาวะคงที่เท่ากับ 20 วินาที ความร้อนที่ได้จากการใช้เชื้อเพลิงผสมมีอัตราส่วนของถ่านหินต่อชีวมวลในอัตรา 70:30 ตำแหน่งการป้อนอากาศทุติยภูมิที่ตำแหน่ง 2.4 เมตร ส่งผลให้ความร้อนเฉลี่ยภายในเตาคงที่ และให้อุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุด เครื่องผลิตไอน้ำซึ่งได้รับความร้อนจากผนังเตา และฟลูแก๊สร้อนจากการเผาไหม้ ได้อุณหภูมิในช่วง 80-85 องศาเซลเซียสจากส่วนอุ่น และส่วนเก็บไอสามารถผลิตอุณหภูมิไอน้ำผลิตได้สูงสุดเท่ากับ 165 องศาเซลเซียสและความดันเท่ากับ 2.7 บาร์ เมื่อใช้เชื้อเพลิงถ่านหินเดี่ยวในการเผาไหม้ ขณะที่อุณหภูมิไอน้ำเท่ากับ 145 องศาเซลเซียสและความดันเท่ากับ 2.3 บาร์ เมื่อใช้เชื้อเพลิงถ่านหินและกะลาปาล์ม อุณหภูมิไอน้ำเท่ากับ 136 องศาเซลเซียสและความดันเท่ากับ 2.2 บาร์ เมื่อใช้เชื้อเพลิงถ่านหินและกะลามะพร้าว ที่อัตราการป้อนน้ำจากถังอุ่น 80 ลิตรต่อชั่วโมงประสิทธิภาพที่ได้เท่ากับร้อยละ 24.96, 22.31 และ 13.01 เมื่อใช้เชื้อเพลิง ถ่านหิน เชื้อเพลิงผสมกะลาปาล์ม และกะลามะพร้าว ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1400
title: การศึกษาระบบสัญจรและการวางผังภายในมหาวิทยาลัยที่มีผลต่อการปลดปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ กรณีศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ บางคล้า

description: ปัญหาสิ่งแวดล้อมเป็นปัญหาที่ทุกให้ความสนใจและร่วมมือแก้ไขอย่างจริงจัง แนวทางหนึ่งที่สามารถ แก้ไขปัญหา คือ การวางผังภายในมหาวิทยาลัยและการบริหารจัดการระบบสัญจรภายในมหาวิทยาลัยให้มี ประสิทธิภาพ เพราะการวางผังของมหาวิทยาลัยเป็นต้นแบบหนึ่งของการทำให้เกิดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ซึ่งมี ผลกระทบต่อสภาพแวดล้อม ดังนั้นมหาวิทยาลัยควรให้ความตระหนักถึงสิ่งนี้เป็นอันดับแรก ผู้วิจัยได้ศึกษารูปแบบการวางผังและระบบสัญจรภายในมหาวิทยาลัยของภาครัฐและเอกชนที่ตั้งอยู่ บริเวณพื้นที่เขตในเมืองและเขตนอกเมือง ดังนี้ 1) มหาวิทยาลัยสยาม การวางผังอาคารภายในมหาวิทยาลัยนั้นมี การก่อสร้างอาคารจำนวนมากเรียงกัน เพราะมีพื้นที่จำกัด 2) มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร การวาง ผังอาคารภายในมหาวิทยาลัยมีการก่อสร้างอาคารกระจายตัวตามพื้นที่มหาวิทยาลัยทำให้พื้นที่อาคารส่วนใหญ่มี พื้นที่ห่างกัน 3) ,การวิจัยเบื้องต้นพบว่า มหาวิทยาลัยเอกชนมีความหนาแน่นของอาคารมากเพราะต้องการทำกำไร ให้สูงขึ้น ส่วนมหาวิทยาลัยของรัฐบาลมีความหนาแน่นของอาคารน้อยจึงทำให้มีการกระจายตัวของอาคาร เพราะ งบประมาณมีอยู่จำกัดและมีข้อจำกัดเรื่องพื้นที่และการเปลี่ยนผู้บริหาร ผลการวิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพล เรื่อง ตำแหน่งอาคาร ระยะทางเดินระหว่างอาคาร กิจกรรมที่ทำอยู่ในอาคาร กิจกรรมดังกล่าวทำให้เกิดปัญหาด้านระบบการสัญจรภายในมหาวิทยาลัย นอกจากนี้พบว่า มหาวิทยาลัยที่มีจำนวนนักศึกษาน้อยที่สุด และมีพื้นที่น้อยที่สุด จะมีการปลดปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์น้อยที่สุดด้วยเช่นกัน เพราะนักศึกษาส่วนใหญ่จะใช้การเดินมากกว่า การใช้รถในการสัญจรภายในมหาวิทยาลัย ส่วนมหาวิทยาลัยที่มีจำนวนนักศึกษามาก และมีพื้นที่มาก จะมีการ ปลดปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์มาก เนื่องจากนักศึกษาส่วนใหญ่จะใช้รถในการสัญจรภายในมหาวิทยาลัย ซึ่ง จะแปรผันไปทางเดียวกัน จากการศึกษาพบว่าการวางผังทางสัญจรอย่างเหมาะสมและออกแบบการจัดการเรียน การสอนเพื่อลดการใช้พลังงานไฟฟ้า ภายในมหาวิทยาลัยราชภัฎราชนครินทร์ บางคล้าเดิม และเพิ่มแรงจูงใจใน การเดินจะช่วยลดการปลดปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ได้ จากปัจจัยอิทธิพลให้พัฒนาการออกแบบให้บางคล้าเป็นตัวอย่างที่สร้างนโยบาย เพราะผู้บริหารมี วิสัยทัศน์ ลดทางสัญจร 50 % ลดการใช้พลังจากเครื่องปรับอากาศ 50% การวางผังเมืองจึงเป็นประโยชน์ โดยปรับ ผังอาคารและทางสัญจรโดยการทำสะพานทำให้เกิดทางเดินระหว่างอาคารที่สั้นกว่าเดิมประมาณ 200-300 เมตร ส่งผลให้ปริมาณก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ลดลง
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1401
title: การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนสำหรับนักศึกษาปริญญาบัณฑิตที่มีความพิการทางการได้ยินในสถาบันอุดมศึกษา

description: การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยที่ยกระดับการพัฒนาคุณภาพการเรียนการสอนนักศึกษาผู้พิการทางการได้ยินในระดับอุดมศึกษาที่เน้นการพัฒนาระดับสมรรถนะกระบวนการทางปัญญา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน พัฒนารูปแบบการเรียนการสอนและตรวจสอบรูปแบบดังกล่าว สำหรับใช้กับนักศึกษาปริญญาบัณฑิตที่มีความพิการทางการได้ยิน ข้อมูลในการวิจัยได้จากวิเคราะห์เอกสารบทความ ทั้งในประเทศและต่างประเทศ จำนวน 96 ฉบับ รวมทั้งจากการสังเกตการเรียนการสอนในสถาบันที่มีนักศึกษาที่มีความพิการทางการได้ยินเรียนร่วม 25 สถาบัน และการสัมภาษณ์ประชาคม จำนวน 139 คน รูปแบบได้รับการตรวจสอบจากผู้ทรงคุณวุฒิ 5 คน จากนั้น ได้ทดสอบรูปแบบ โดยการทดลองกับนักศึกษาวิทยาลัยราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดล จำนวน 38 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบวิเคราะห์เอกสาร แบบสังเกต แบบสัมภาษณ์ แบบประมวลผลสัมฤทธิ์ และแบบประเมินกระบวนการทางปัญญาตามสารบบของมาร์ซาโนและเคนดอล ผู้วิจัยวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์สาระร่วมกับการเปรียบเทียบการทดสอบก่อนและหลังโดย t-test และนำเสนอผลโดยกราฟเส้น ผลการวิจัย พบว่า (1) การเรียนการสอนนักศึกษาพิการทางการได้ยินมีวิวัฒนาการมาประมาณ 60 ปี และเปิดสอนระดับปริญญาตรีในปี พ.ศ. 2543 ได้มีการตรากฏหมายสนับสนุนหลายฉบับ ที่สำคัญ คือ พระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ พ.ศ. 2551 แนวคิดและหลักการจัดการศึกษาส่วนใหญ่นำมาจากสหรัฐอเมริกา ภายในกรอบของยูเนสโกและหลักสิทธิมนุษยชนพื้นฐาน กรอบแนวคิดหลักนำมาจากสารบบการพัฒนาทักษะทางปัญญาของมาร์ซาโนและเคนเดล โดยอาศัยกฎในการเรียนการสอน คือ (ก) การจัดโครงสร้างความรู้เดิมขึ้นใหม่ และ (ข) การให้ผู้เรียนลงมือปฏิบัติงาน 5 ประเภท อันก่อให้เกิดการพัฒนากระบวนการทางปัญญา 6 ขั้น ส่วนผลการสำรวจภาคสนาม จากการสังเกต พบว่า ไม่มีสถาบันใดนอกจากวิทยาลัยราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดล ที่มีการเรียนการสอนเป็นทีมอย่างสมบูรณ์แบบ ผลการสัมภาษณ์ทำให้ทราบลักษณะเฉพาะของกระบวนการต่างๆ และปัญหา ซึ่งสัมพันธ์กับความรู้ ความเข้าใจของนักศึกษา การใช้หลักการและสิ่งที่เหมาะสม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การสอนศัพท์เฉพาะในศาสตร์ต่าง ๆ (2) รูปแบบที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย ข้อตกลงเบื้องต้น หลักการ 12 ข้อ กฎ 2 ข้อ โดยมีการเรียนการสอนและการเอื้ออำนวยความต้องการจำเป็นของนักศึกษา เป็นผลลัพธ์ในการเรียนการสอน รูปแบบนี้ได้ผ่านการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิและนำไปตรวจสอบโดยทดลองใช้กับนักศึกษา พบว่า มีความแตกต่างระหว่างก่อนและหลังการสอนทั้งด้านสัมฤทธิ์ผลในสาระวิชา และด้านพัฒนากระบวนการทางปัญญา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ข้อเสนอแนะเพื่อการวิจัยครั้งต่อไป ควรมีการวิจัยเกี่ยวกับอัตลักษณ์การคิดของนักศึกษาพิการทางการได้ยิน ซึ่งคิดเป็นมหภาค ไม่ได้คิดเป็นระบบจุลภาค เหมือนนักศึกษาปกติและการศึกษากระบวนการนำกฎหมายไปใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อนักศึกษาอย่างแท้จริง ในส่วนของการประยุกต์เด่น ๆ คือ การนำโมดูลการสอนจากรูปแบบไปปรับใช้ในการพัฒนานักศึกษาพิการเพื่อให้การเห็นและการเคลื่อนไหวทดแทนความพิการทางการได้ยินอย่างเต็มศักยภาพในทุกระดับการศึกษา
DOI: 10.17632/7thk5fhysn.1
title: Oxidative stress induced by the tetrahydrobenzimidazole TMQ0153 modulates crosstalk between apoptosis, autophagy and necroptosis in chronic myeloid leukemia (Part 3 - Figure 4 (b), Figure 5,

description: Aims: We demonstrate the capacity of the cytotoxic synthetic tetrahydrobenzimidazole (TMQ) hydroquinone (HQ) derivative TMQ0153 to induce reactive oxygen species (ROS) and mediate differential cell death modalities in chronic myeloid leukemia (CML). Results: Results showed that concentrations of TMQ0153 &lt; 20 µM trigger apoptosis, whereas concentrations &gt; 30 µM lead to ROS-mediated necrostatin-sensitive necroptosis. Moreover, TMQ0153 allowed us to elucidate the interplay of ROS-mediated cell death and cell stress/survival mechanisms as this compound triggers protective autophagy in response to metabolic stress in CML cells. Importantly, the modulation of cell stress prior to TMQ0153-induced cell death enhances the exposure of “find-me”/“eat-me” signals considered as hallmarks of immunogenic cell death (ICD), altogether providing a pro-oxidant therapeutic strategy against CML. Innovation: We suggest here a pro-oxidant anti-CML therapy leading to differential cell death modalities in both imatinib-sensitive and -resistant CML cell types. Moreover, we elucidated the interplay between apoptosis, autophagy and controlled necrosis induced by TMQ0153 leading to disruption of mitochondrial homeostasis. Conclusion: Our findings indicate that TMQ0153-induced ROS act as a rheostat determining the onset of apoptotic- or autophagy-related controlled necrotic cell death in CML.