cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.17026/dans-xvs-9p2j
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 741

description: De broer van de geinterviewde is uitgezonden naar Indie en daar overleden. De broer was ingedeeld bij 4-10 R.I. De geinterviewde vertelt wat hij weet van het overlijden van zijn broer. Hij was toen nog jong. Hij heeft zijn broer hierdoor niet goed gekend. Later is de geinterviewde reunies van 4-10 R.I. gaan bezoeken. Hij is erg blij met de contacten en zijn betrokkenheid bij de reunies. De contacten brengen hem dichter bij zijn broer. Hij geeft zijn visie op het veteranenbeleid en vergelijkt de missie in Nederlands-Indie met meer recente uitzendingen. Hij vindt dat de Indie veteranen te weinig erkenning krijgen.
DOI: 10.17026/dans-xvf-kt7z
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 770

description: De geinterviewde is in 1938 opgeroepen voor militaire dienst in Leiden in de Morschpoortkazerne. Vlak na zijn opleiding werd de mobilisatie afgekondigd. Hij reisde als wachtcommandant van sluis naar sluis om incidenten te bestrijden. In de Meidagen kreeg hij met zijn groep het order bij Budel een bos in brand te steken. In Sterksel werd zijn groep omsingeld door Duitsers. Ze gaven zich over en werden in Asten gelegerd. Via Venlo en Dortmund werd de geinterviewde naar een krijgsgevangenkamp nabij de Poolse grens gebracht. Vrij snel werd hij met de trein weer naar Nederland gebracht. In Hengelo werden de militairen warm onthaald. Hij verbleef hier kort en keerde terug naar huis. In 1940 ging hij weer aan het werk. Hij werkte bij een fabriek waar een aanslag op gepleegd werd.
DOI: 10.17026/dans-zd7-87md
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 777

description: De geinterviewde moest vier keer opkomen. In Den Haag in 1935, in 1939 in Scheveningen, in 1940 en in 1943. Hij vertelt de dagelijkse bezigheden in dienst. Hij werd korporaal. In 1943 werd hij via Amersfoort naar Duitsland getransporteerd voor krijgsgevangenschap. Hij verteld over de situatie in kamp Altengrabow. Na een paar weken werd hij te werk gesteld in een fabriek in Bernburg. Na september 1944 ging de geinterviewde naar Groitzsch to er geen behoefte meer aan was. De fabrieken zijn regelmatig gebombardeerd. Hij vertelt over het vieren van kerst met aardappels. De verhouding met de Duitsers was over het algemeen redelijk. Na de bervijding is hij met een gestolen moterfiets en een vlucht naar Parijs weer in Nederland gekomen.
DOI: 10.17026/dans-zmc-6ayt
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 801

description: De geinterviewde ging na het middelbaar onderwijs naar de KMA. Hij koos voor de artillerie. Met een list werd hij afgevoerd in krijgsgevangenschap. In een trein werd hij afgevoerd naar Neurenberg-Langwasser. Het voedsel in het kamp slecht. Hij probeerde ondertussen verder te studeren. Hierna kwam hij in Stanislau. Dit kamp was minder erg dan Neurenberg-Langwasser. Er werden vluchtpogingen gedaan. De geinterviewde vertelt over de leefomstandigheden. Er was wel ruimte voor ontspanning. In Neubrandenburg werd hij bevrijd door de Russen. Er waren Russische vrouwelijke militairen bij, verder heeft hij weinig vrouwen gezien. De terugtocht duurde lang. Hij heeft veel gehad aan het kameraadschap in de kampen. Nu heeft hij nog contact met enkelen van die tijd.
DOI: 10.17026/dans-29g-gnwq
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 802

description: De geinterviewde moest in dienst in 1939. Hij kwam op in Zwaag en werd ingedeeld bij het 9de Regiment Infanterie. De geinterviewde heeft zijn dienst met plezier gedaan. Zijn eenheid werd naar Roermond gestuurd waar vuurgevechten plaatsvonden. Onderweg naar Thorn werden de grote wapens in de Maas gegooid. In Thorn werd hij door de Duitsers krijgsgevangene gemaakt. Hij werd naar Bruggen gebracht en hierna naar Dortmund. Hij vertelt over de slechte omstandigeheden. Hierna kwam hij in kamp Neubrandenburg. Hier kon hij aan goed voedsel komen door op een boerderij te werken. Werken hielp tegen de verveling. Op bevel van het verzet dook hij in 1943 onder. Hij geeft zijn mening over het veteranenbeleid. Na de oorlog bezocht hij jarenlang reunies.
DOI: 10.17026/dans-xc4-vh8g
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 803

description: De geinterviewde werd in 1939 opgeroepen voor militaire dienst. Hij kwam bij de Garde Grenadiers. Hij was op de Waalsdorpervlakte gelegerd. Hij vond het kamp hier niet optimaal. In 1940 vetrok zijn eenheid naar Nijmegen. Hij vertelt over de Meidagen en hoe hij krijgsgevangen werd gemaakt. Eerst werd hij ondergebracht op een boerderij in Duitsland en daarna naar Neubrandenburg gebracht. Hij vertelt over de reis en het voedsel. Terwijl hij in het kamp zat werkte hij bij een boer. Het was zwaar om in het kamp te leven. Na terugkeer moest hij dit eerst goed verwerken. Hij ging werken en studeren maar moest later weer opkomen in Amersfoort. Hij ging naar Altengrabow. Hij beschrijft dit kamp. Hij moest gaan werken in Aschersleben. De geinterviewde vertelt hoe het daar was, over het voedsel , de Rode kruis pakketten en zijn werk. Er waren bombardementen op de fabriek. Na zijn bevrijding ging hij lopend naar de demarcatielijn en werd via Frankrijk naar huis gestuurd. De geinterviewde ziet deze periode als een leerschool. Hij bezocht veel reunies en heeft al die tijd een dagboek bijgehouden.
DOI: 10.17026/dans-x9q-cgz8
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 804

description: De geinterviewde is meerdere keren naar Indie uitgezonden. In Pengattang werd hij Detachementscommandant. Het was een rustig detachement, hij beschrijft wat hij zijn soldaten liet doen. Hij werd vrij snel overgeplaatst naar het detachement Kota Baroe. Hij vertelt over zijn activeiten en de contacten met de lokale bevolking. Hierna kwam de geinterviewde terecht in Barabai. Hij vertelt over een incident wat daar plaatsvond. De geinterviewde spreekt over het lot van zijn schoonfamilie en zijn eigen familie tijdens de oorlog. Terug naar Nederland op recuperatieverlof stierven er veel kinderen op het schip. Na zijn verlof keerde hij terug naar Indonesie. Daar kreeg hij weer een groep soldaten onder hem. Uiteindelijke ging hij in het Troependetachement naar Tandjoeng naar een Dajakkers kolonie. Hij vertelt over patrouilles. Hij ging ook aan boord van eens schip als patrouilleleider naar andere eilanden. Later is de geinterviewde in Nederland nog bevorderd tot adjudant.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-23q-zwu8
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 811

description: De geinterviewde is geboren in 1942 in Nederland. In 1961 ging hij in dienst bij de Koninklijke Marine en kreeg een opleiding bij de verbindingsdienst als codeur telegrafist. In 1962 ging de geinterviewde op de Friesland naar Nieuw Guinea. Hij vertelt over deze reis. Hij vertelt over patrouilles na aankomst in Biak. De spanning liep hoog op tijdens de zeegevachten. Eenmaal werden er zes MBTs ontdekt. Hij vertelt hoe hij veel schreef met vriendin en ouders. Hij vertelt over zijn contact met papoea’s. Eind 1962 keerde hij terug naar Nederland en hij vertelt over de terugreis. De geinterviewde reflecteert op het waarom van de strijd om Nederlands Nieuw Guinea.
DOI: 10.17026/dans-zdn-rdrw
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 815

description: De geinterviewde ging op de Johan Maurits naar Korea. Hij zorgde voor de victualie. Op verschillende plekken deed hij bestellingen. Het schip lag uiteindelijk meestal achter hetzelfde eilandje onder de Noord Koreaanse kust. Door het precisie vuren van granaten werd het schip nooit beschoten, andere wel. Hij vertelt over de situatie en het leven op het schip. Bij een incident sneuvelde een militair aan boord, dat raakte de geinterviewde erg. Hierna voeren ze naar Japan. Doordat zijn dochter op sterven lag keerde de geinterviewde terug naar Nederand. Later ging de geinterviewde weer naar Nieuw Guinea, voor anderhalf jaar. Het beviel hem niet hoe geisoleerd hij daar zat. Er was weinig contact met het thuisfront. Vanwege de situatie daar nam hij bijna zijn eigen leven.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-zue-8bs2
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 824

description: De geinterviewde vertelt over de dienstplicht bij de KNIL. Hij ging over naar de Koninklijke Marine. Hij vertelt over de bootjesreis. Hij vertelt over het konvooi dat hij in 1943 begeleidde voor de landing op Sicilie. De geinterviewde vertelt over de techniek aan boord van oorlogscheppen. Hij spreekt over de radar-mogelijkheden en de mijnenveeg-technieken die er waren vlak na de tweede Wereldoorlog. Hij heeft veel geleerd van al het werk op de oudere schepen met een kleine bemanning. Hij vertelt over het mijnenvegen in de buurt van Balikpapan en geeft een tijdlijn van de ontwikkelingen hierna.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-2cq-6pav
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 825

description: De geinterviewde volgde van 1938 to 1943 de opleiding tot verpleegkundige in Leiden. Tijdens de Duitse inval kwamen hier de gewonden binnen van vliegveld Valkenburg. In de laatste oorlogswinter werkte ze in Ermelo in het noodziekenhuis. De periode hier tot de bevrijding was erg naar. De Duitsers vielen het ziekenhuis aan om hun officieren er in onder te kunnen brengen. Na de bevrijding werkte ze in Amsterdam en solliciteerde later bij het Rode Kruis. Indie trok haar aan vanwege vroegere familie. Ze ging naar Indie in 1945 en kwam via Batavia terecht in Soerabaja. Het ziekenhuis hier was leeg en moest weer voor het eerst in gebruik genomen worden. Na 9 maanden werd ze overgeplaatst naar Tangerang om te werken in een mobiel team. Met name kinderen waren er hier slecht aan toe. Ten tijde van de eerste politionele actie werden hier slachtoffers verwacht maar dit was niet het geval. Hierna werkte ze in Semarang nog eenmaal in een ziekenhuis in Nederlands-Indie en keerde daarna terug naar Nederland.
DOI: 10.17026/dans-zfq-v46v
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 841

description: De geinterviewde werd opgeroepen voor militaire dienst in 1939. Hij was infanterist bij het 14de Regiment. Hij had een goede tijd. Hij maakte weinig mee van het uitbreken van de oorlog. Op dat moment was hij in Rosmalen. Hij vertelt over de Meidagen. Hij moest uiteindelijk opkomen in Amersfoort. In krijgsgevangenschap werd hij naar Mulberg an der Elbe gebracht en vervolgens naar Brux. Hij werkte hier op verschillende plaatsen. Hij vertelt over het kampleven, de medische verzorging en het fabriekswerk. Hij schuilde tegen bombardementen. Hij vertelt over de Rode Kruis pakketten en hoe hij brood meesmokkelde vanaf de bakkerij waar hij werkte. Hij had weinig contact met Duitsers en heeft ook geen wrok tegen hen ontwikkeld. Na de bevrijding door de Russen keerde hij op een langdurige reis terug naar huis.
DOI: 10.17026/dans-xz7-tytk
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 842

description: De geinterviewde heeft als oorlogsvrijwilliger bij de Koninklijke Luchtmacht gediend in Nieuw Guinea. Eerst volgde hij een opleiding tot automonteur en diende hij een aantal jaren bij het 306 Squadron in Duitsland. De geinterviewde vertelt over de legering aan boord onderweg naar Nieuw Guinea. De legering was slecht en de verveling aan boord was heel erg. Hij vertelt over de werkomstandigheden na aankomst op Biak en spreekt over de geldzaken tijdens de uitzending. De geinterviewde had wel contact met de Papoea’s. Hij vindt het jammer dat hij niet meer voor hen had kunnen doen. Hij vertelt over de goede contacten met een vriend en de commandant tijdens de uitzending.
DOI: 10.17026/dans-z3e-vgdu
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 843

description: De geinterviewde zat tijdens de Tweede Wereldoolog in het verzet, net als zijn vader. Hij vertelt over de meidagen en de evacuatie van Breda. Hij vertelt over zijn verzetsactiviteiten en waarom hij bij de onderdgrondse ging. Na de bevrijding werd hij bij de stoottroepen ingedeeld. Er heerste een goede sfeer bij het vertrek naar het front in Willemstad. Zijn eenheid werd hier verdeeld en de geinterviewde kwam in Sint Philipsland terecht. De bezoeken van prins Bernhard noemt hij opstekers. De poolse militairen vond hij het beter doen dan de engelsen. Wegens medische problemen belandde de geinterviewde voor enkele maanden in het ziekenhuis en verloor zo het contact met de eenheid. Hij vertelt over periode in verschillende militaire hospitalen. Tijdens zijn dienst volgde hij een commando opleiding en hij vertelt dat hij hiervan zijn levenlang plezier heeft gehad.
DOI: 10.17026/dans-xa2-g2xb
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 845

description: De geinterviewde ging in 1938 in dienst. Hij werd ingedeeld bij de Grenadiers in Den Haag. Hij omschrijft de dienst en de omgang met het kader, hij noemt het simpel. Hij werd opgeroepen voor krijgsgevangenschap en werd vanaf Amersfoort naar Altengrabow gebracht. Van hieruit ging hij naar Muhlberg en uiteindelijk naar Leipzig om daar te werken in de Junckersfabriek. Hij beschrijft de situatie in de verschillende kampen en het werk in de fabriek. Er werd succesvol geprotesteerd in de vliegtuigfabriek toen er aan bommenwerpers moest worden gewerkt. Hij vertelt over het slechte voedsel en de gebrekkige medische verzorging. De Rode Kruis pakketten waren erg welkom. Er werd geruild. De gevangen zijn gevlucht in 1945 en opgevangen door de Amerikanen. Met een gevaarlijke treinreis keerde de geinterviewde terug in Nederland.
DOI: 10.17026/dans-xqq-tebb
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 852

description: De geinterviewde vertelt over zijn terugkeer uit Indie en zijn volgende dienstperiode. Hij werd geplaatst bij het Regiment Infanterie in Steenwijk en werd commandant. De geinterviewde vertelt over de opleiding en hoe hij zich ergerde aan de weinige levenservaring van zijn hogeren. Hij beschrijft de militaire situatie in Nederlands-Indie en het verschil in opleiding. Hij ging toen in opleiding om hogerop te komen. Vanwege medische problemen kwam de geinterviewde in het ziekenhuis terecht. Na ontslag diende hij bij het 1ste legerkorps 5e divisie en later bij het Garderregiment Fuseliers Prinses Irene. Hij werd adjudant en ging op 45 jarige leeftijd uit dienst. De geinterviewde verhaalt nog over zijn tijd in Indie. Hij betreurt het dat hij hier weinig erkenning voor heeft ontvangen.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-xr8-bxx5
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 854

description: De geinterviewde koos bij zijn dienstplicht voor de luchtmacht. De basisopleiding in Nijmegen vond hij erg matig. Hierna volgde hij een opleiding tot welzijnsonderofficier die afgerond werd bij het CLN. Daar hoorde de geinterveiwde pas dat een aantal naar Indie moesten. Op de Grote Beer vertrok hij richting vliegveld Semplak. Naast zijn welzijnsactiviteiten deed hij ook andere klussen. De groep was klein, er was weinig discipline. Hij noemt de situatie wat amateuristisch. Twee mannen sneuvelden wat hem erg raakte. De geinterviewde betrok vooral de lokale bevolking bij zijn activiteiten. Hij raakte zo ook betrokken bij een groep weeskinderen. Tussen de verschillende gelegerde groepen was een soort scheiding. Het werd vanzelfsprekend gevonden dat er tegen de opstandlingen gevochten werd. Bij terugkomst in Nederland ging hij meteen weer aan het werk. De geinterviewde uit zijn mening over het veteranenbeleid en betreurt dat nieuwe missies dezelfde gebreken vertonen als de zijne.
DOI: 10.17026/dans-zhh-8sry
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 871

description: De geinterviewde maakte tijdens de WOII bombardementen mee en schuilde in een kelder. In 1947 ving zijn dienstplicht aan en hij kreeg een opleiding bij de Verbindingsdienst. Hierna volgde hij een opleiding tot telegrafist. Hij ging naar Indie met de B-Divisie. Voor velen was het avontuur belangrijk. In Semarang werkte de geinterviewde op het hoofdkantoor. Hij vertelt over zijn ervaringen tijdens de Tweede Politionele actie. Hij vertelt voer een strafdetachereing bij het dorp Gamping. De geinterviewde spreekt over de term oorlogsmisdaden en vindt dat informatie hierover te ongenuanceerd publiek gemaakt wordt. Uiteindelijk vetrok hij met een groep naar Nieuw Guinea. Hij vertelt over de bootreis en het verschil tussen de landmacht en de mariniers. De geinterviewde werd gelegerd bij kamp Ifar en zette een nieuwe verbindingspost op. Terug in Nederland zocht de geinterviewde andere Indie veteranen op en raakte betrokken bij een aantal veteranenactiviteiten.
DOI: 10.17026/dans-xuh-ttzm
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 874

description: De geinterviewde ging in 1938 in dienst. Hij kwam op in Nijmegen en vertelt over het wapen dat hij moest gebruiken. De eenheid verhuisde naar Grave waar chaos heerste. Hij zag de mobilisatie niet aankomen. Hij werd opnieuw opgeroepen, nu in Woudenberg/Scherpenzeel. Hier was het ook een chaos er waren niet genoeg slaapplekken, de geinterviewde sliep bij boeren. Er werden marsen gehouden en stellingen gegraven. De geinterviewde vertelt over de vuurgevechten met de Duitsers. Later werd de eenheid naar de Nieuwe Hollandse Waterlinie gebracht. Hij betreurt de beschuldiging van desertie. Na de capitualtie werd de geinterviewde krijgsgevangen gemaakt. Hij hoorde van het bombardement van Roterdam en wilde snel opzoek naar zijn familie. Dit werd eerst belemmerd. De geinterviewde ging als dwangarbeider naar Duitsland. Hij is weinig positief over de organisatie van het leger in de oorlogstijd en is niet trots op zichzelf.
DOI: 10.17026/dans-xq2-f5c5
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 393

description: De geïnterviewde vertelt over zijn uitzending naar Cambodja. De geïnterviewde vertelt over zijn opleidingen. Hij kwam bij de Koninklijke Marine en volgde later een duikersopleiding. Hij vertelt over een aantal ongelukken die hij meemaakte. De geïnterviewde werd uitgezonden naar Cambodja om te werken in de mijnenvelden. Hij vertelt over de voorbereiding en het vertrek naar Cambodja. In Cambodja verbleef de geïnterviewde eerst in Siem Reap. Hij gaat in op zijn houding tegenover de lokale bevolking. Hij vertelt over de werkzaamheden. Hij vertelt over een aanval vlak na het begin van de verkiezingen. De geïnterviewde werd overgeplaatst naar Sisophon. Hij gaat in op de onderlinge sfeer en het verschil met Siem Reap. Hij vertelt over de terugreis. Langzamerhand kwamen de gevoelens boven. Hij had moeite met de verwerking. Na behandelingen gaat dit beter. Ten tijden van dit interview is de geïnterviewde bezig met de verwerking.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations
DOI: 10.17026/dans-xrs-awak
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 398

description: De geïnterviewde vertelt over zijn uitzending naar het Midden Oosten en Libanon. De geinterviewde vertelt over zijn opleidingen. Eerst ging hij naar het SROI en later naar de KMA. Hij gaat in op zijn verantwoordelijkheden en het maken van beslissingen als commandant. Hij vertelt over zijn motivatie voor een uitzending voor UNTSO. Toen hij uitgezonden werd ging hij met zijn gezin naar het Midden-Oosten. Hij vertelt over de situatie, de patrouilles en de samenwerking met andere nationaliteiten. Toen Israel Zuid-Libanon binnenviel werd UNIFIL opgericht. De geïnterviewde ging van UNTSO naar Libanon. Hij gaat in op zijn eerste indrukken in het oorlogsgebied. Hij vertelt over spannende en gevaarlijke gebeurtenissen. Naast zijn dienst bracht hij tijd door met zijn gezin. Voor de geïnterviewde was het een combinatie van werk en vakantie. Na terugkeer in Nederland ging hij met zijn eigen gevormde compagnie terug naar Libanon. Tijdens de laatste missie werd het gevaarlijker. Hij gaat in op het krijgen van verschillende orders. De geïnterviewde gaat in op zijn motivatie om beroepsmilitair te worden en reflecteert op zijn uitzending.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-z6z-zdsf
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 927

description: De geïnterviewde vertelt over de bezettingstijd in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij ontsnapte aan de arbeitseinsatz en ging werken bij een fabriek. Door een illegale werker in huis was de toch van en naar huis tijdens de bezettingstijd soms gevaarlijk. De geïnterviewde meldde zich na de bevrijding aan als oorlogsvrijwilliger. Hij volgde een officiersopleiding in Engeland. Hij vertelt over het lesgeven en over de organisatie van de Genie. In Engeland leerde hij bruggen bouwen. Waaronder de Bailey brug. Vanuit Nederland werd de geïnterviewde uitgezonden naar Indie. De groep waarmee hij trainde werd over verschillende onderdelen en plaatsten verdeeld. De geïnterviewde kreeg de opdracht in Java bruggen te bouwen. Hierna ondersteunde hij het Corps Speciale Troepen. De geïnterviewde vertelt over een wedstrijd Baileybrugbouwen en over het feest na de overwinning.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-2x4-b8jw
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 929

description: De geïnterviewde vertelt eerst over zijn vader. Het gezin verhuisde naar Indie waar zijn vader in dienst trad bij de MTCS. De vader was betrokken bij de slag in de Java zee. Na deze slag vetrok de geïnterviewde met zijn moeder naar New Orleans. Zijn vader werd uiteindelijk in Londen geplaatst en later weer in Indie als MTCS. In 1948 keerde de geïnterviewde terug in Nederland en vervolgde daar zijn opleidingen. Hij volgde de opleiding aan het KIM. De geïnterviewde meldde zich aan bij de onderzeedienst. Hij kwam terecht op de onderzeeer De Zeehond. Als jongste officier was het een zware tijd. De commandant was erg onaangenaam waar de geïnterviewde veel last van heeft ondervonden. De geïnterviewde was in 1962 naar de Antillen vertrokken voor een oefening maar moest al snel naar Nieuw Guinea. Het schip De Dolfijn kreeg als basis Bihak. De geïnterviewde vertelt over patrouilles. Tweemaal werd een verzoek tot aanval op een schip geweigerd. Dit zorgde voor risicovolle situaties.
DOI: 10.17026/dans-2cp-tvvt
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 932

description: De geïnterviewde vertelt over de patrouille met de Dolfijn in Nieuw Guinea in 1962. In een eerder interview is hier al over gesproken. De geïnterviewde vertelt over de situatie voor en na de wapenstilstand. Op de terugweg was men erg opgelucht en vielen de spanningen van de operatie weg. De geïnterviewde geeft zijn mening over de operatie en over hoe het er aan toe ging. In 1963 werd hij opnieuw op een onderzeeboot geplaatst. Hij klom op tot commandant. Hiervoor moest hij eerst de NAVO-cursus COQC volgen, dit was erg moeilijk. Hierna verbleef hij maar een klein deel van zijn loopbaan aan boord. Een periode moest hij spioneren in NAVO-verband nabij Noorwegen. De geïnterviewde had een aantal keren problemen met zijn meerede vanwege zijn commentaar of activiteiten. Hij meldde een voorval bij de Marineraad. De geïnterviewde heeft het moeilijk met de gedwongen beëindiging van zijn commando. Hij vertelt over zijn loopbaan hierna, zijn werk als marinecommandant, het werk in de burgermaatschappij en zijn activiteiten in de Tweede Kamer.
DOI: 10.17026/dans-zwk-edfr
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 934

description: De geïnterviewde vertelt over zijn jeugd. Hij meldde zich aan als oorlogsvrijwilliger voor Nieuw-Guinea. Hij kwam aan in Biak en werd doorgestuurd naar Merauke. Hij vertelt over de situatie, over de parachutisten en de gevechten. Het was een spannende tijd. Hij vertelt over het schrijven van brieven. De geïnterviewde is terug geweest naar het gebied. Hij beschrijft de ontwikkeling van het eiland. Van de oorlog heeft hij trauma’s overgehouden. De geïnterviewde is van mening dat de Papoea’s in de steek zijn gelaten. Hij heeft een schuldgevoel tegenover de Papoea’s. Na de eerste terugkeer heeft hij veel voor de Papoea’s gedaan. Hij vertelt over de dagindeling op Merauke, het voedsel en de gebruikte wapens. Tot slot vertelt de geïnterviewde over reünies en onderscheidingen en geeft hij zijn visie op het veteranenbeleid.