cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.577
title: ความสัมพันธ์ระหว่างระบบเกียรติยศในภาษากับระบบปริชานของผู้พูดภาษาญี่ปุ่น ภาษาไทย และภาษาอังกฤษ

description: มีงานวิจัยจำนวนมากที่ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาษากับความคิด โดยเฉพาะในแง่ที่มุ่งตอบคำถามว่าภาษามีอิทธิพลต่อความคิดหรือไม่ ประเด็นปัญหาดังกล่าวนี้มาจากแนวคิดที่เป็นที่รู้จักกันดีในนามสมมติฐานวอร์ฟ ซึ่งอ้างว่าภาษามีอิทธิพลต่อความคิด ผู้ที่พูดภาษาต่างกันย่อมมีความคิดและโลกทัศน์ต่างกันด้วย งานวิจัยที่มุ่งทดสอบสมมติฐานนี้ใช้วิธีการเปรียบเทียบภาษาที่มีประเภททางไวยากรณ์แตกต่างกัน เช่น พจน์ ลิงค์ กาล แต่ยังไม่พบงานที่ศึกษาความแตกต่างด้านระบบเกียรติยศในภาษา (linguistic honorifics) ซึ่งอาจมีอิทธิพลต่อความคิดของผู้พูด ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างของระบบเกียรติยศในภาษาญี่ปุ่น ภาษาไทย และภาษาอังกฤษ และศึกษาความสัมพันธ์ของระบบดังกล่าวกับระบบปริชานของผู้พูดในภาษาทั้งสามผู้วิจัยเก็บข้อมูลภาษาจากบทสนทนาในการ์ตูนภาษาญี่ปุ่นที่มีการแปลเป็นภาษาไทยและภาษาอังกฤษและวิเคราะห์รูปภาษาที่ใช้บ่งชี้ระบบเกียรติยศและรูปอื่นที่เทียบเท่า พบว่าเฉพาะภาษาญี่ปุ่นเท่านั้นมีการบังคับใช้เกียรติยศในภาษาในระดับไวยากรณ์ ส่วนภาษาไทยและภาษาอังกฤษใช้รูปภาษาที่เทียบเท่าเพื่อแสดงความสุภาพ และภาษาไทยมีการใช้มากกว่าภาษาอังกฤษ ส่วนปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อการบังคับใช้เกียรติยศ คือปัจจัยด้านอายุและด้านสถานภาพ ผู้วิจัยนำผลสรุปทางภาษามาสร้างแบบทดสอบพฤติกรรมทางปริชานด้านความใส่ใจและการจำแนกประเภทด้วยการเก็บข้อมูลจากผู้พูดชาวญี่ปุ่น 31 คน ชาวไทย 43 คนและชาวอังกฤษ 30 คน ในการทดสอบความใส่ใจผู้เข้ารับการทดลองต้องเรียงลำดับภาพคนหรือสิ่งของในแต่ละชุดภาพลงในช่องคำตอบ 1 ใน 2 แบบที่กำหนดให้ ส่วนการทดสอบการจำแนกประเภทต้องเลือกจับคู่ภาพคนหรือสิ่งของที่คิดว่าคล้ายกันมากที่สุด สมมติฐานในการทดลองคือผู้พูดภาษาญี่ปุ่นมีความใส่ใจและจำแนกประเภทสรรพสิ่งตามอายุและสถานภาพมากที่สุด รองลงมาคือผู้พูดภาษาไทย ลำดับสุดท้ายคือผู้พูดภาษาอังกฤษผลการทดสอบความใส่ใจส่วนใหญ่เป็นไปตามสมมติฐาน ผู้พูดภาษาญี่ปุ่นมีความใส่ใจทั้งอายุและสถานภาพของคนและสิ่งของมากกว่าผู้พูดภาษาอังกฤษอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนผลการทดลองของผู้พูดภาษาไทยพบว่าเฉพาะความใส่ใจอายุของคนเท่านั้นที่น้อยกว่าผู้พูดภาษาญี่ปุ่นและไม่แตกต่างกับผู้พูดภาษาอังกฤษ ส่วนการทดลองอื่นที่เหลือพบว่าไม่แตกต่างจากผู้พูดอีก 2 กลุ่มเลย ซึ่งอาจเป็นเพราะภาษาไทยมีลักษณะที่เหมือนกับทั้งภาษาญี่ปุ่นกับภาษาอังกฤษ อย่างไรก็ตาม โดยภาพรวมสรุปได้ว่าผลการทดลองนี้สนับสนุนสมมติฐานวอร์ฟ กล่าวคือ ผู้พูดภาษาที่มีการบังคับใช้เกียรติยศในภาษาในระดับไวยากรณ์มีความใส่ใจอายุและสถานภาพของสรรพสิ่งมากกว่าผู้พูดภาษาที่ไม่มีการบังคับใช้ส่วนผลการทดลองการจำแนกประเภทไม่สอดคล้องกับสมมติฐานที่ตั้งไว้ กล่าวคือ ไม่พบความแตกต่างของผู้พูดทั้ง 3 กลุ่มในการจำแนกคนตามอายุและจำแนกสิ่งของตามสถานภาพเลย และผู้พูดภาษาอังกฤษจำแนกสิ่งของตามอายุและจำแนกคนตามสถานภาพมากกว่าผู้พูดภาษาไทย แต่ไม่พบความแตกต่างของผู้พูดภาษาญี่ปุ่นเมื่อเทียบกับผู้พูดอีก 2 กลุ่ม ผลการทดลองนี้อาจเนื่องมาจากภูมิหลังทางสังคมที่ต่างกันของผู้พูด
DOI: 10.14457/cu.the.2013.578
title: EXPECTATIONS AND BENEFITS FROM WORKING IN THAILAND: A CASE STUDY OF YOUNG LAO MIGRANT WORKERS IN CHANGWAT PRACHINBURI

description: This research is a study of the backgrounds and expectations of young Lao migrant workers who migrate to Thailand, as well as the benefits they want from working in this country. Most of these workers are recruited from Luang Prabang province to seek employment in the food processing factory in Prachinburi province. In addition, the research studied how Lao migrant workers came to work in the food processing factory. It was found that they came mainly through the recruitment companies, which could provide better protection for their rights under Thai law and the MOU which were signed by Lao PDR and Thailand in 2002. The study conducted a survey of 85 Lao migrant workers (55 female and 30 male) through both questionnaires and interviews and found that the main expectations of most Lao migrant workers from working in Thailand were earning money. They could earn more money to support and help their family at home; moreover, they also gained new experiences and new skills that could be useful when they go back home. Money from their savings could be invested in some enterprises of they own when they return, for example, rubber plantations, mushroom farms and so on. Another benefit is that those young Lao migrant workers were able to learn from the job, including the production process.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.877
title: แนวทางการปรับปรุงภูมิทัศน์ศูนย์ราชการจังหวัดขอนแก่นเพื่อสนับสนุนแนวคิดเมืองสีเขียว

description: การวิจัยแนวทางการปรับปรุงภูมิทัศน์ศูนย์ราชการจังหวัดขอนแก่นเพื่อสนับสนุนแนวคิดเมืองสีเขียวนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อหาปัจจัยชี้วัดภายใต้แนวคิดเมืองสีเขียว(Green city)ซึ่งเป็นแนวคิดเกี่ยวกับการลดผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการกระทำของมนุษย์ ให้ส่งผลเสียต่อสิ่งแวดล้อมและระบบนิเวศให้น้อยที่สุด เพื่อนำมาปรับใช้เป็นกรอบในการประเมินข้อมูลด้านภูมิทัศน์ของพื้นที่ศูนย์ราชการจังหวัดขอนแก่นและเสนอแนวทางการปรับปรุงภูมิทัศน์ของศูนย์ราชการเพื่อให้เป็นส่วนนำร่องของเมืองสีเขียวตามนโยบายเมืองสีเขียวของจังหวัดขอนแก่น การศึกษานี้ใช้ปัจจัยชี้วัดคุณสมบัติที่สนับสนุนความเป็นเมืองสีเขียว 5 ด้าน คือ ด้านพื้นที่สีเขียว ด้านการจัดการพลังงาน ด้านการจัดการน้ำอย่างมีประสิทธิภาพ ด้านการจัดการของเสีย และด้านลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก โดยเก็บข้อมูลจากหน่วยงานที่เลือกศึกษาด้วยวิธีการสัมภาษณ์และการสำรวจ แล้วนำผลมาวิเคราะห์ถึงกระบวนการจัดการด้านภูมิทัศน์ในปัจจุบันว่าอยู่ในกระบวนการส่งเสริมให้เป็นพื้นที่สนับสนุนแนวคิดเมืองสีเขียวหรือไม่ เพื่อหาแนวทางที่เหมาะสมสำหรับการปรับปรุงและแก้ไขปัญหาทางภูมิทัศน์ต่อไป ผลการศึกษาพบว่าปัจจุบันศูนย์ราชการจังหวัดขอนแก่นสามารถปฏิบัติตามแนวทางของเมืองสีเขียวได้ 2 ใน 5 ด้าน กล่าวคือ ด้านที่สามารถปฏิบัติได้ตามเกณฑ์ คือ ด้านพื้นที่สีเขียวและด้านการกำจัดขยะ ส่วนด้านที่ไม่สามารถปฏิบัติได้ตามเกณฑ์ คือด้านการจัดการด้านพลังงาน ด้านการจัดการน้ำอย่างมีประสิทธิภาพ และด้านลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก ผลการศึกษาครั้งนี้ได้นำมาใช้เสนอแนะแนวทางการปรับปรุงภูมิทัศน์ศูนย์ราชการจังหวัดขอนแก่นในส่วนที่ยังไม่ได้ตามเกณฑ์ เพื่อมุ่งสู่ความเป็นศูนย์ราชการตามแนวคิดเมืองสีเขียวที่ดียิ่งขึ้นต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2013.878
title: การเชื่อมโยงพื้นที่สีเขียวในศูนย์กลางเมือง กรณีศึกษาเขตปทุมวัน

description: กรุงเทพมหานครมีการพัฒนาเมืองจากการขยายตัวทางภาคธุรกิจและอสังหาริมทรัพย์ ทำให้เนื้อเมืองเต็มไปด้วยกลุ่มอาคารที่มีประชากรอาศัยอยู่หนาแน่น พื้นที่สีเขียวที่เป็นพื้นที่นันทนาการภายในเมือง ได้แก่ ลานเมือง สวนสาธารณะ และสนามกีฬา อาจไม่สามารถตอบสนองกับความต้องการของประชาชนหากอยู่ห่างจากรัศมีบริการ จากปัญหาข้างต้นทางภาครัฐมีการเสนอใช้พื้นที่กึ่งสาธารณะ ได้แก่ พื้นที่สีเขียวในหน่วยงานรัฐ สถาบันการศึกษา สถาบันศาสนา รวมทั้งจุดศูนย์รวมกิจกรรม ได้แก่ ลานกิจกรรมหรือสวนหย่อมในย่านพาณิชยกรรม เพื่อสนับสนุนให้พื้นที่เหล่านี้เป็นพื้นที่นันทนาการสำหรับชุมชนเมือง และทางสถาบันออกแบบอนาคตประเทศไทย (FIT) ได้เสนอแนวทางการพัฒนาโครงข่ายสีเขียว (2556) กรณีศึกษาย่านสยามสแควร์-ราชประสงค์ ร่วมกับทางกรุงเทพมหานคร (กทม.) ที่ควบรวมโครงการ Super Sky walk (2554) ในช่วงย่านสยามสแควร์-ราชประสงค์ ย่านสีลม และย่านอโศก ให้เป็นโครงข่ายทางสัญจรเชื่อมโยงพื้นที่ดังกล่าวเข้าด้วยกัน งานวิจัยนี้อยู่ในพื้นที่ศูนย์กลางเมืองของกรุงเทพมหานคร กรณีศึกษาเขตปทุมวัน มีการใช้พื้นที่กึ่งสาธารณะและจุดศูนย์รวมกิจกรรมของประชากรสำหรับการนันทนาการจำนวนมาก ดังนั้นการเชื่อมโยงพื้นที่เหล่านี้เข้าด้วยกันตามแนวคิดเส้นทางสีเขียวและโครงข่ายสีเขียว เพื่อตอบสนองความต้องการของประชาชนสำหรับการสัญจรไปสู่พื้นที่นันทนาการในละแวกบ้านได้สะดวก อีกทั้งทางเดินลอยฟ้าซึ่งเป็นเส้นทางส่งเสริมโครงข่ายการสัญจรทางเท้า เชื่อมโยงพื้นที่ทั้งในระดับพื้นดินและเหนือพื้นดินให้ต่อเนื่องกับระบบขนส่งสาธารณะ เพื่อลดการใช้ยานพาหนะส่วนบุคคลในพื้นที่ชุมชนเมือง. งานวิจัยนี้นำเสนอการวิเคราะห์ฉากทัศน์การเชื่อมโยงพื้นที่สีเขียวในศูนย์กลางเมือง โดยมุ่งหมายเป็นการเชื่อมกันทั้งทางกายภาพและทางสังคมให้ประชาชนใช้เป็นเส้นทางไปมาหาสู่กันและเป็นพื้นที่พบปะพูดคุย แลกเปลี่ยนความคิดเห็นซึ่งกันและกัน นอกจากนั้นเป็นการสร้างสิ่งแวดล้อมและคุณภาพชีวิตที่ดีให้กับชุมชนเมือง
DOI: 10.14457/cu.the.2013.879
title: มาตรการทางกฎหมายในการเยียวยาข้าราชการพลเรือนสามัญที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมจากการบริหารงานบุคคล

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาเกี่ยวกับมาตรการทางกฎหมายเพื่อเยียวยาข้าราชการพลเรือนสามัญที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมในการบริหารงานบุคคล ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการโอนย้าย แต่งตั้ง เลื่อนเงินเดือน หรือการดำเนินการทางวินัย ย่อมส่งผลต่อขวัญและกำลังใจของข้าราชการ ซึ่งสาเหตุความไม่เป็นธรรมมาจากบทบัญญัติของกฎหมายที่ไม่ชัดเจน เช่นกรณีการสอบสวนความผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรงที่ยังไม่ได้กำหนดขั้นตอน กระบวนการ และระยะเวลาในการสอบสวน และปัญหาการใช้ดุลยพินิจของผู้บังคับบัญชาที่มีความลำเอียงหรือความไม่เป็นธรรมที่เกิดขึ้นได้ ซึ่งสาเหตุของความไม่เป็นธรรมเหล่านี้ทำให้ข้าราชการต้องดำเนินการขอความเป็นธรรมตามกระบวนการของกฎหมาย คือพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2551 ที่ได้กำหนดขั้นตอน ระเบียบวิธีปฏิบัติไว้ ทั้งนี้มีองค์กรที่ทำหน้าที่ในการวินิจฉัยข้อพิพาทจากการบริหารงานบุคคล 2 องค์กร คือ คณะกรรมการพิทักษ์ระบบคุณธรรม (ก.พ.ค.) และศาลปกครอง ซึ่งแม้กระบวนการของ ก.พ.ค.และศาลปกครองมุ่งหวังที่จะผดุงความยุติธรรมให้แก่ข้าราชการแต่ยังเกิดปัญหาเกี่ยวกับการเยียวยาในบางครั้ง โดยในส่วนของ ก.พ.ค. นั้น ยังไม่มีกฎหมายในการเยียวยาที่ครอบคลุมไปจนถึงภายหลังจากการได้รับคำวินิจฉัยแล้ว ทำให้เกิดปัญหาต่อหน่วยงานของรัฐในการปฏิบัติตามคำวินิจฉัย รวมทั้งการบังคับให้เป็นไปตามคำวินิจฉัยและการลงโทษเจ้าหน้าที่ผู้ที่จงใจไม่ปฏิบัติตามคำวินิจฉัย ในกรณีของศาลปกครองนั้นพบว่า มีปัญหาในการพิจารณาคดีที่ล่าช้าเนื่องจากการไม่มีบทบัญญัติที่กำหนดกรอบระยะเวลาในการพิจารณาพิพากษาคดีซึ่งแตกต่างจากองค์กร ก.พ.ค.ที่กำหนดระยะเวลาในการวินิจฉัยการอุทธรณ์และการร้องทุกข์ไว้อย่างชัดเจน ปัญหาการบังคับคดีที่หน่วยงานรัฐไม่สามารถปฏิบัติตามได้ และการลงโทษเจ้าหน้าที่ที่ไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษาและปัญหาอีกกรณีที่เกิดขึ้นคือ ในปัจจุบันยังไม่มี กฎหมาย หรือระเบียบที่กำหนดเรื่องการเยียวยาภายหลังที่ข้าราชการผู้นั้นได้รับคำวินิจฉัยหรือคำสั่งแล้ว ซึ่งทำให้เกิดการฟ้องร้องเพื่อการเยียวยาที่เป็นธรรมจากข้าราชการที่ต้องการกลับคืนสู่สถานะเดิมหรือใกล้เคียงสถานะเดิมให้มากที่สุด วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงเห็นควรเพิ่มมาตรการทางกฎหมายเพื่อเยียวยาข้าราชการผู้ไม่ได้รับความเป็นธรรมจากการบริหารงานบุคคล โดยเห็นควรกฎหมายรองรับสิทธิที่เสียไปของข้าราชการผู้นั้น โดยที่ข้าราชการผู้นั้นไม่ต้องเป็นผู้เรียกร้องสิทธิดังกล่าวเอง และเห็นควรให้มีจัดตั้งศาลปกครองแผนกบริหารงานบุคคลขึ้นมาเพื่อพิจารณาคดีทางบุคคลโดยเฉพาะ เพื่อย่นระยะเวลาในการพิจารณาคดี เพราะข้าราชการนั้นมีข้อจำกัดเนื่องจากกรณีเกษียณอายุราชการ รวมไปถึงการพัฒนาและปรับปรุงกฎหมาย ระเบียบ ในเรื่องการอุทธรณ์ต่อศาลปกครองสูงสุด การบังคับคดี และการลงโทษเจ้าหน้าที่ผู้ไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษาด้วย เพื่อให้มาตรการทางกฎหมายในการเยียวยาเกิดผลในทางปฏิบัติได้ดียิ่งขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2013.880
title: การกำหนดความผิดอาญาฐานให้สินบนแก่เจ้าพนักงานรัฐของต่างชาติในการประกอบธุรกิจระหว่างประเทศ

description: การให้สินบนแก่เจ้าพนักงานของรัฐต่างชาติในการประกอบธุรกิจระหว่างประเทศเป็นปัญหาอาชญากรรมข้ามชาติที่สร้างความเสียหายอย่างกว้างขวางแก่สังคมนานาชาติ โดยที่ประเทศต่างๆ ไม่สามารถใช้มาตรการทางกฎหมายที่มีอยู่ปราบปรามได้อย่างเหมาะสม ประเทศต่างๆ จึงได้ตระหนักถึงความสำคัญของการร่วมกันต่อต้านพฤติกรรมการทุจริตรูปแบบใหม่นั้นในระดับนานาชาติ และนำมาสู่แนวคิดการบัญญัติให้การให้สินบนในการประกอบธุรกิจระหว่างประเทศความผิดอาญา ซึ่งสำหรับกรณีประเทศไทย การเติบโตของภาคการประกอบธุรกิจระหว่างประเทศในปัจจุบันได้เพิ่มช่องทางและโอกาสที่ผู้ประกอบธุรกิจไทยจะแสวงหาประโยชน์โดยจ่ายสินบนให้แก่เจ้าพนักงานของรัฐต่างชาติ แต่กฎหมายอาญาที่มีอยู่กลับมีขอบเขตบังคับใช้ได้แก่การให้สินบนแก่เจ้าพนักงานของรัฐบาลไทยเท่านั้น จึงเป็นกรณีที่ประเทศไทยไม่สามารถบังคับใช้กฎหมายป้องกันและปราบปรามการกระทำทุจริตดังกล่าวได้เลยไม่ว่าในทางใด ตามหลัก “ไม่มีความผิด ไม่มีโทษ โดยไม่มีกฎหมาย”ด้วยเหตุดังกล่าวจึงจำเป็นต้องศึกษาแนวคิดการต่อต้านการให้สินบนในการประกอบธุรกิจระหว่างประเทศโดยการบัญญัติให้เป็นความผิดอาญา โดยการเปรียบเทียบและวิเคราะห์กฎหมายระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้องกับการต่อต้านการให้สินบนข้ามชาติและได้รับการยอมรับอย่างแพร่หลาย ได้แก่ อนุสัญญาต่อต้านการให้สินบนในการประกอบธุรกิจของ OECD กับของสหประชาชาติ ตลอดจนกฎหมายของต่างประเทศที่มีจุดเด่นน่าสนใจเกี่ยวกับประเด็นดังกล่าว ได้แก่ สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และประเทศสิงคโปร์ เพื่อให้ได้มาซึ่งแนวทางการบัญญัติความผิดดังกล่าวที่สอดคล้องเหมาะสมระบบกฎหมายไทยในประเด็นต่างๆ ได้แก่ รูปแบบการบัญญัติความผิด ประเด็นเกี่ยวกับองค์ประกอบความผิด บทลงโทษทางอาญา และเขตอำนาจลงโทษของศาล ทั้งนี้ ความผิดฐานใหม่นั้นต้องมีเนื้อหาสอดคล้องตามแนวทางที่ได้รับการยอมรับอย่างแพร่หลายในระดับนานาชาติ จากผลการศึกษาพบว่าประเทศไทยควรออกกฎหมายและบัญญัติความผิดอาญาสำหรับการให้สินบนแก่เจ้าพนักงานของรัฐต่างชาติในการประกอบธุรกิจระหว่างประเทศ รวมถึงบทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้ประเทศไทยมีมาตรการทางกฎหมายอาญาที่เด็ดขาดและเหมาะสมสำหรับการป้องกันและปราบปรามการให้สินบนในการประกอบธุรกิจระหว่างประเทศที่กำลังเป็นปัญหาความกังวลระดับนานาชาติได้อย่างเหมาะสม
DOI: 10.14457/cu.the.2013.881
title: ความไม่สอดคล้องในกระบวนการรายงานการดำเนินการทางวินัยของข้าราชการพลเรือนกับการอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัยต่อคณะกรรมการพิทักษ์ระบบคุณธรรม (ก.พ.ค.)

description: การศึกษาวิจัยในวิทยานิพนธ์นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงปัญหาความไม่สอดคล้องในกระบวนการรายงานการดำเนินการทางวินัยของข้าราชการพลเรือนสามัญ และการอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัยต่อคณะกรรมการพิทักษ์ระบบคุณธรรมในประเทศไทย โดยศึกษาเปรียบเทียบกับประเทศสหรัฐอเมริกา ฝรั่งเศสและออสเตรเลีย เพื่อนำมาศึกษาวิเคราะห์ถึงปัญหาและแนวทางการแก้ไขเพื่อให้กระบวนการดำเนินการทางวินัย และการอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัยมีความสอดคล้องต้องกันอย่างเป็นระบบ และเพื่อเป็นการสร้างหลักประกันความเป็นธรรมให้กับข้าราชการ ตลอดจนเพื่อเป็นการบรรเทาเยียวยาความเสียหายของผู้ที่ถูกสั่งลงโทษทางวินัยได้อย่างแท้จริงผลการจากศึกษาวิจัยพบว่า ปัญหาในกระบวนการตรวจสอบคำสั่งลงโทษทางวินัยที่มีความซ้ำซ้อนกันระหว่างองค์กรผู้ตรวจสอบรายงานการดำเนินการทางวินัยกับองค์กรผู้พิจารณาอุทธรณ์ซึ่งมีลักษณะเป็นคู่ขนานนั้น เกิดจากการที่กฎหมายกำหนดให้เมื่อผู้บังคับบัญชาได้สั่งลงโทษทางวินัยแก่ข้าราชการผู้ใดแล้ว จะต้องรายงานไปยัง อ.ก.พ. กระทรวงหรือ ก.พ. เพื่อพิจารณา ในขณะเดียวกันกฎหมายก็ให้สิทธิแก่ผู้ถูกลงโทษทางวินัยในการอุทธรณ์คำสั่งต่อ ก.พ.ค. โดยมิได้กำหนดระยะเวลาในการพิจารณาดำเนินการของทั้งสององค์กรให้มีความสอดคล้องกัน ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบกับต่างประเทศแล้วจะพบว่า ไม่ปรากฏลักษณะของการรายงานการดำเนินการทางวินัยเพื่อให้มีการควบคุมตรวจสอบคำสั่งลงโทษทางวินัยของผู้บังคับบัญชาตามสายการบังคับบัญชาตามลำดับชั้นหรือมีการบัญญัติให้การรายงานการดำเนินการทางวินัยต้องถูกกำหนดไว้เป็นส่วนหนึ่งในกระบวนการดำเนินการทางวินัยแต่อย่างใด ทั้งนี้ เนื่องมาจากการดำเนินการทางวินัยในต่างประเทศได้มีหลักประกันความเป็นธรรมให้กับข้าราชการไว้อย่างเพียงพอแล้ว ประกอบกับผู้มีอำนาจสั่งลงโทษทางวินัยเป็นผู้ที่มีคุณธรรม จริยธรรม และดำรงตนด้วยความเป็นกลาง จึงทำให้การดำเนินการทางวินัยเป็นไปโดยความถูกต้องและเป็นธรรม ซึ่งหลักประกันความเป็นธรรมดังกล่าวนี้ได้ปรากฏอยู่ในหลักการดำเนินการทางวินัยตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2551 ด้วยเช่นกัน แต่เนื่องจากกฎหมายกำหนดให้ต้องมีการรายงานการดำเนินการทางวินัยไปยัง อ.ก.พ. กระทรวง หรือ ก.พ. เพื่อพิจารณา จึงทำให้เกิดปัญหาดังกล่าวขึ้นดังนั้น เพื่อให้การดำเนินการทางวินัยและการอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางวินัยต่อ ก.พ.ค. มีความสอดคล้องต้องกันอย่างเป็นระบบ และเพื่อให้การดำเนินการทางวินัยตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2551 เป็นหลักประกันความเป็นธรรมให้กับข้าราชการและเพื่อเป็นการบรรเทาเยียวยาความเสียหายของข้าราชการผู้ถูกลงโทษทางวินัยได้อย่างแท้จริง จึงเห็นควรให้มีการกำหนดระยะเวลาในการพิจารณารายงานการดำเนินการทางวินัยของ อ.ก.พ. กระทรวง หรือ ก.พ. หรือกำหนดให้มีการยกเลิกกระบวนการรายงานการดำเนินการทางวินัยไปยัง อ.ก.พ. กระทรวง หรือ ก.พ. เพื่อพิจารณา
DOI: 10.14457/cu.the.2013.882
title: ความรับผิดขององค์การระหว่างประเทศ : ศึกษาการกระทำของกองกำลังสหประชาชาติในปฏิบัติการเพื่อสันติภาพ กรณีคำตัดสินของศาลสิทธิมนุษยชนยุโรปคดี Behrami และคดี Saramati

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาถึงความรับผิดระหว่างประเทศในการกระทำของกองกำลังสหประชาชาติในปฏิบัติการเพื่อสันติภาพในกรณีที่ได้ก่อให้เกิดความเสียหายต่อชีวิต ร่างกายและทรัพย์สินของบุคคลอื่น ซึ่งในการจัดตั้งกองกำลังนั้น องค์การสหประชาชาติจะต้องอาศัยความร่วมมือจากรัฐสมาชิกในการส่งกองกำลังเข้ามาร่วมปฏิบัติการ ดังนั้นจึงเป็นปัญหาว่าองคภาวะใดระหว่างองค์การสหประชาชาติกับรัฐที่ส่งกองกำลังจะต้องมีความรับผิดในการกระทำนั้น โดยจะพิจารณาถึงหลักกฎหมายในร่างข้อบทว่าด้วยความรับผิดขององค์การระหว่างประเทศว่าได้วางหลักเกณฑ์ในการวินิจฉัยว่าอย่างไร โดยยกตัวอย่างคดีกรณีศึกษาคดี Behrami และคดี Saramati ที่ตัดสินโดยศาลสิทธิมนุษยชนยุโรปซึ่งเป็นคดีแรกในประวัติศาสตร์ที่เป็นการฟ้องร้องเกี่ยวกับการกระทำความผิดของกองกำลังสหประชาชาติในปฏิบัติการเพื่อสันติภาพในระดับศาลระหว่างประเทศ แต่ในคดีนี้กลับมิได้ใช้หลักเกณฑ์ที่ปรากฏตามร่างข้อบทว่าด้วยความรับผิดขององค์การระหว่างประเทศแต่อย่างใด แต่ศาลได้ใช้หลักเกณฑ์การวินิจฉัยที่แตกต่างออกไป ทำให้เกิดกระแสการวิจารณ์อย่างกว้างขวางทั้งในประเด็นกฎหมายและการเมืองระหว่างประเทศว่าหลักเกณฑ์ใดเป็นหลักเกณฑ์ที่เหมาะสมในการวินิจฉัยปัญหาความรับผิดดังกล่าวจากการศึกษาพบว่าหลักเกณฑ์ทั้งสองยังไม่สะท้อนถึงความสลับซับซ้อนในสายการบังคับบัญชาของกองกำลังได้ ดังนั้น ทางเลือกหนึ่งของในการแก้ปัญหานี้ ก็คือ การที่ให้ทั้งองค์การสหประชาชาติและรัฐที่ส่งกองกำลังจะต้องมีความรับผิดร่วมกัน (Joint responsibilities) โดยอาศัยหลักกฎหมายที่ว่าการกระทำความผิดหนึ่งสามารถถือได้ว่าเป็นการกระทำของหลายองภาวะได้ (Multiple Attribution) ทั้งนี้ เพื่อลดอุปสรรคในการเยียวยาความเสียหายให้แก่บุคคลผู้เสียหาย และยังคงไว้ซึ่งความยินดีที่จะร่วมมือของรัฐที่ส่งกองกำลังมาเข้าร่วมในปฏิบัติการเพื่อสันติภาพต่อไป อันนำไปสู่การบรรลุถึงวัตถุประสงค์ขององค์การสหประชาชาติที่ต้องการรักษาสันติภาพและความมั่นคงระหว่างประเทศเพื่อประโยชน์ของประชาคมโลกโดยรวมนั่นเอง
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1398
title: การเปรียบเทียบวิธีการจัดกลุ่มสำหรับข้อมูลที่มีการแจกแจงปกติแบบผสม

description: งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพวิธีการจัดกลุ่มข้อมูล 4 วิธี คือ วิธีการจัดกลุ่มแบบลำดับชั้น, วิธีการจัดกลุ่มแบบเค-มีน, วิธีการจัดกลุ่มแบบฟัซซี่ซีมีน และ วิธีการจัดกลุ่มแบบอัลกอริทึม EM โดยทำการจำลองข้อมูลที่มีการแจกแจงปกติแบบผสม ซึ่งแบ่งออกเป็น 2 กรณี ดังนี้ 1.กรณีที่ฐานข้อมูลอยู่ในรูปแบบวงรี (Non Spherical) 2.กรณีที่ฐานข้อมูลอยู่ในรูปแบบวงกลม (Spherical or Isotopic) ทำการจำลองข้อมูลที่มีจำนวนกลุ่มของการซ้อนทับกัน 2, 3 และ 4 กลุ่ม ตัวแปรที่ใช้ในการศึกษามี 2 และ 3 ตัวแปร ขนาดข้อมูลแต่ละกลุ่มเท่ากับ 50, 100 และ 300 ตัวอย่าง กำหนดจำนวนกลุ่มของการจัดกลุ่มข้อมูลเท่ากับ 2, 3 และ 4 กลุ่ม ทำการเปรียบเทียบประสิทธิภาพของวิธีการจัดกลุ่มข้อมูลจาก 2 วิธี คือ วิธี Calinski and Harabasz index (Pseudo F) และวิธี Silhouette width พบว่า เมื่อทำการจำลองข้อมูลกรณีที่ฐานข้อมูลอยู่ในรูปแบบวงรี (Non Spherical) วิธีการจัดกลุ่มข้อมูลทั้ง 4 วิธี เป็นวิธีการจัดกลุ่มที่มีประสิทธิภาพที่ดี ตามแต่ละสถานการณ์ เมื่อทำการจำลองข้อมูลกรณีที่ฐานข้อมูลอยู่ในรูปแบบวงกลม (Spherical or Isotopic) วิธีการจัดกลุ่มแบบอัลกอริทึม EM เป็นวิธีการจัดกลุ่มที่มีประสิทธิภาพที่ดี เมื่อจำนวนกลุ่มของการซ้อนทับ และอัตราการซ้อนทับเฉลี่ยมีค่าเพิ่มขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1399
title: การวิเคราะห์แบบแผนและปัจจัยในการทำประตูของทีมชาติบราซิลและทีมชาติสเปนในการแข่งขันฟุตซอลโลก ณ ประเทศไทย 2012

description: การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์แบบแผนและปัจจัยในการทำประตู ของทีมชาติบราซิลและทีมชาติสเปน ในการแข่งขันฟุตซอลโลก ณ ประเทศไทย 2012 ดำเนินการวิจัยเป็น 2 ขั้นตอน ขั้นตอนแรกทำการศึกษาแบบแผนการทำประตูในกีฬาฟุตซอลและปัจจัยในการทำประตู จากตำรา และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องทั้งภายในประเทศและต่างประเทศให้ได้มาซึ่งคำจำกัดความ และให้ผู้เชี่ยวชาญในกีฬาฟุตซอลทำการตรวจสอบ ขั้นตอนที่สอง ทำการวิเคราะห์แบบแผนการในการทำเข้าประตูและปัจจัยของการทำประตู จากกลุ่มตัวอย่าง ทีมชาติบราซิลและทีมชาติสเปน รวม 14 แมตช์การแข่งขัน เก็บรวบรวมข้อมูล โดยใช้วิธีการดูวีดีโอบันทึกการแข่งขัน และทำการวิเคราะห์และบันทึกข้อมูลต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับแบบแผนในการทำประตูและปัจจัยในการทำประตู ด้วยโปรแกรม LongoMatch Version 0.18 และนำผลที่ได้มาทำการวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ โดยแสดงเป็นค่าความถี่และค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า 1. จากการศึกษาค้นคว้าจากเอกสาร พบแบบแผนการเข้าทำประตู โดยแยกเป็น 2 ประเภท คือ ขณะที่อยู่ในระหว่างการเล่น 9 แบบแผน ได้แก่ 1) การส่งย้อนกลับหลัง 2) การเลี้ยงหลบฝ่ายตรงข้าม 3) เลี้ยงแล้วส่งให้ผู้เล่นทีมเดียวกันทำประตู 4) การส่งบอลแบบดับเบิลพาส 5) การส่งบอลแบบวอลพาส 6) การส่งบอลให้ตัวหลังสอดขึ้นมายิง 7) การส่งบอลจากด้านข้าง 8) การโต้กลับเร็ว 9) การยิงลูกซ้ำ จากการเริ่มต้นเล่นใหม่ 7 แบบแผน ได้แก่ 1) การเล่นลูกเตะมุม 2) การเล่นลูกออกข้าง 3) ลูกส่งจากประตู 4) ลูกโทษจังหวะเดียว5)ลูกโทษสองจังหวะ 6) การเตะลูกจุดโทษ ณ จุดเตะโทษ จุดที่ 1 7) การเตะลูกจุดโทษ ณ จุดเตะโทษ จุดที่ 2 ปัจจัยของการทำประตูทั้งหมด 5 ปัจจัย 1) ตำแหน่งผู้เล่นที่ทำการยิงประตู 2) ตำแหน่งผู้เล่นที่ส่งบอลให้เพื่อนยิงประตู 3) เทคนิคที่ใช้ทำประตูฟุตซอล 4) บริเวณที่ใช้ในการทำประตู 5) จำนวนครั้งการสัมผัสบอลของผู้ทำประตู 2. แบบแผนการทำประตูขณะที่อยู่ในระหว่างการเล่นที่ยิงแล้วได้ประตูมากที่สุดของทั้งสองทีมรวมกัน คือ การส่งบอลจากด้านข้าง (22.97%) และแบบแผนการทำประตูจากการเริ่มต้นเล่นใหม่ ยิงแล้วได้ประตูมากที่สุดของทั้งสองทีมรวมกันคือ ลูกเตะมุมและลูกออกข้าง (5.41%) 3. ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการทำประตู ของทั้งสองทีมรวมกัน พบว่า ตำแหน่งผู้เล่นที่มีการยิงแล้วได้ประตูมากที่สุดคือ กองกลาง (40.54%) ตำแหน่งผู้เล่นที่ส่งบอลให้เพื่อนร่วมทีม ทำการยิงประตูแล้วได้ประตูมากที่สุด คือ กองกลาง (44.62%) เทคนิคที่ใช้ในการยิงประตูแล้วได้ประตูมากที่สุดคือ ข้างเท้าด้านใน (50.00%) บริเวณที่ใช้ในการยิงประตูแล้วได้ประตูมากที่สุดคือ โซน 2 คือ ในกรอบเขตโทษ (41.89%) จำนวนครั้งการสัมผัสบอลของผู้ยิงประตูที่ได้ประตูมากที่สุดคือ สัมผัสบอลหนึ่งจังหวะ (56.76%)
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1400
title: ความต้องการการเตรียมความพร้อมด้านสุขภาพก่อนการเกษียณอายุราชการของข้าราชการพลเรือน

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความต้องการการเตรียมความพร้อมด้านสุขภาพก่อนการเกษียณอายุราชการของข้าราชการพลเรือน กลุ่มตัวอย่างคือ ข้าราชการพลเรือนสามัญจำนวน 10 กระทรวง โดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่ายจากการจับฉลาก ร้อยละ 50 ของจำนวน 20 กระทรวง คือ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร กระทรวงพาณิชย์ กระทรวงวัฒนธรรม กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ กระทรวงสาธารณสุข กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา และกระทรวงอุตสาหกรรม ที่มีอายุ 50-59 ปี จำนวน 420 คน เครื่องมือ คือ แบบสอบถาม ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาและความเที่ยงเท่ากับ .75 และ .95 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติโดยหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบด้วยค่า “ที” และ ค่า “เอฟ” และหากพบความแตกต่างจะทดสอบเป็นรายคู่โดยวิธีของเชฟเฟ่ผลการวิจัย1. ความต้องการการเตรียมความพร้อมด้านสุขภาพก่อนการเกษียณอายุราชการของข้าราชการพลเรือน ทุกด้านอยู่ในระดับมาก 2. ความต้องการการเตรียมความพร้อมด้านสุขภาพก่อนการเกษียณอายุราชการของข้าราชการพลเรือน จำแนกตามตัวแปร เพศ ระดับการศึกษา พบว่า ไม่แตกต่างกัน ยกเว้นเมื่อจำแนกตามรายได้ พบว่า ด้านร่างกาย แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05สรุปว่าข้าราชการพลเรือนก่อนเกษียณอายุราชการมีความต้องการทุกด้านอยู่ระดับมาก ดังนั้น หน่วยงานข้าราชการพลเรือนควรให้ความสำคัญและเตรียมความพร้อมในด้านสุขภาพเพิ่มมากขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1401
title: ผลกระทบของรูปแบบบทวิจารณ์ออนไลน์ที่มีต่อทิศทางความคิดเห็น การรับรู้คุณภาพ การรับรู้ประโยชน์ของบทวิจารณ์ออนไลน์และความตั้งใจซื้อสินค้า

description: งานวิจัยนี้ศึกษาเกี่ยวกับรูปแบบบทวิจารณ์ออนไลน์ 3 รูปแบบ ได้แก่ (1) บทวิจารณ์ที่มีเฉพาะข้อความเพียงอย่างเดียว (2) บทวิจารณ์ที่มีข้อความและรูปภาพ และ (3) บทวิจารณ์ที่มีข้อความและวีดีโอ ที่ส่งผลต่อทิศทางความคิดเห็น การรับรู้คุณภาพ และการรับรู้ประโยชน์ของบทวิจารณ์ รวมทั้งศึกษาความสัมพันธ์ของทิศทางความคิดเห็น การรับรู้คุณภาพ และการรับรู้ประโยชน์ของบทวิจารณ์ ต่อความตั้งใจซื้อสินค้า นอกจากนี้ยังนำปัจจัยด้าน ประเภทสินค้า และเพศของผู้อ่านบทวิจารณ์มาวิเคราะห์ร่วมด้วย ผลการศึกษาพบว่า รูปแบบบทวิจารณ์ส่งผลต่อทิศทางความคิดเห็น การรับรู้คุณภาพ และการรับรู้ประโยชน์ของบทวิจารณ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติโดยพบว่ารูปแบบบทวิจารณ์ที่เป็นข้อความและวีดีโอ จะทำให้ผู้อ่านบทวิจารณ์เกิดความคิดเห็นในทิศทางบวก รับรู้คุณภาพ และรับรู้ประโยชน์ของบทวิจารณ์ได้มากกว่ารูปแบบอื่น สำหรับปัจจัยเรื่องเพศของผู้อ่านบทวิจารณ์ พบว่ารูปแบบบทวิจารณ์จะส่งกระทบต่อทิศทางความคิดเห็น การรับรู้คุณภาพ และการรับรู้ประโยชน์ของบทวิจารณ์เมื่อผู้อ่านบทวิจารณ์เป็นเพศชาย แต่สำหรับผู้อ่านบทวิจารณ์เพศหญิง รูปแบบบทวิจารณ์ไม่ส่งผลกระทบต่อทิศทางความคิดเห็น สำหรับประเด็นของประเภทสินค้า พบว่ารูปแบบของบทวิจารณ์จะส่งผลต่อ การรับรู้คุณภาพและการรับรู้ประโยชน์ของบทวิจารณ์ สำหรับสินค้าทั้งสองประเภท แต่รูปแบบบทวิจารณ์จะไม่ส่งผลต่อทิศทางความคิดเห็น และเมื่อพิจารณาปัจจัยเรื่องเพศของผู้อ่านบทวิจารณ์และประเภทสินค้าพร้อมกัน พบว่ารูปแบบของบทวิจารณ์จะส่งกระทบต่อ ทิศทางความคิดเห็น การรับรู้คุณภาพและการรับรู้ประโยชน์ของบทวิจารณ์ เมื่อผู้อ่านบทวิจารณ์เป็นเพศชายสำหรับทั้งสองประเภทของสินค้า แต่สำหรับผู้อ่านบทวิจารณ์เพศหญิง รูปแบบบทวิจารณ์ของสินค้า จะไม่ส่งผลกระทบต่อ ทิศทางความคิดเห็น การรับรู้คุณภาพ และการรับรู้ประโยชน์ของบทวิจารณ์ เมื่อสินค้าเป็นประเภทสินค้า แต่จะมีผลกระทบเมื่อสินค้าเป็นประเภทบริการ สำหรับผลการศึกษาเรื่องความสัมพันธ์ของทิศทางความคิดเห็น การรับรู้คุณภาพ และการรับรู้ประโยชน์ของบทวิจารณ์ กับความตั้งใจซื้อ พบว่าทั้งสามปัจจัยมีความสัมพันธ์ต่อความตั้งใจซื้อสินค้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งทิศทางความคิดเห็นมีความสัมพันธ์กับความตั้งใจซื้อมากที่สุด