DOI: 10.17026/dans-x7x-j9js
title: De Kroon 2 Wijk en Aalburg 29021830-afm-1509012852017-20170809 RAP 418213 IVO-P De Kroon 2 te Wijk en Aalburg def

description: &lt;p&gt;In opdracht van de heer van Ballegooijen heeft Antea Group in augustus 2017 een archeologisch proefsleuvenonderzoek uitgevoerd voor het plangebied de Kroon 2 in Wijk en Aalburg. De aanleiding voor dit onderzoek is de bouw van een nieuwe woning.&lt;br&gt;Er is in een eerder stadium een bureau- en karterend booronderzoek uitgevoerd door RAAP Archeologisch Adviesbureau BV. Dit gebeurde in 2013 in het kader van een grootschalig onderzoek in Spijk en omstreken te Wijk en Aalburg en Wielstraat en omstreken in Veen. Op basis van het bureauonderzoek gold voor het plangebied een hoge archeologische verwachting vanwege de ligging in de historische kern en de aanwezigheid van een oude woongrond die is ontstaan op de stroomgordels van ‘Biesheuvel-Hamer’ en de Afgedamde Maas.&lt;br&gt;De bodem in het voorliggende plangebied bestaat van boven naar onder uit een 0,2 m dik pakket met bouwzand en recent ophoogmateriaal (afbeelding 3, rechts). Hieronder bevindt zich een circa 0,5 m dik pakket van donkerbruine, matig zandige klei, waarin zowel houtskool, baksteenspikkels en fosfaatvlekjes in voorkomen, maar waar ook plastic uit tevoorschijn komt. In deze laag werden tijdens het verdiepen geen archeologische sporen waargenomen. Het gaat hier waarschijnlijk om een ophooglaag die ontstaan is vanaf de late middeleeuwen tot de (late) nieuwe tijd. Hieronder ligt de laag waarop ook het vlak is aangelegd en waar voor het eerst een aantal archeologische sporen in doorschemeren. Dit vlak ligt op ± 0,9 m – huidig mv en heeft een vlekkerig karakter. Het vlak bestaat uit bruingrijs gevlekt, matig zandige klei, waarin archeologische indicatoren worden aangetroffen zoals houtskool, verbrand leem en aardewerk.&lt;br&gt;Het gaat hier hoogstwaarschijnlijk om een oude woongrond in de afzettingen van de Afgedamde Maas.&lt;br&gt;Er werden in het archeologisch vlak vierentwintig archeologische sporen waargenomen, waarvan er na couperen zestien sporen van natuurlijke oorsprong (bioturbatie e.d.)bleken te zijn. De overige acht sporen betreffen kuilen en een aantal greppels. Eén van deze greppels betreft waarschijnlijk de funderingssleuf van de oude schuur. Het aardewerk komt uit diverse periode maar er lijkt in de acht grondsporen een duidelijk bewoningsperiode tussen 1050-1150 na Chr.&lt;br&gt;zich af te tekenen. Daarnaast bevat het vondstcomplex een enkele scherf Romeins aardewerk en veel materiaal uit latere ophogingspakketten. Beiden hebben geen relatie met eventuele bewoningssporen binnen het plangebied zoals gezien in het proefsleuvenonderzoek.&lt;br&gt;Er is binnen het plangebied sprake van een (niet-behoudenswaardige) archeologische vindplaats, waarbij het hoogstwaarschijnlijk gaat om een klein gedeelte van een erf dat in gebruik was tijdens de late middeleeuwen. De archeologische sporen binnen het plangebied laten geen feitelijke bewoning zien. De vindplaats kon niet worden begrensd binnen het plangebied en de feitelijke bewoningssporen worden meer richting de huidige Maasdijk verwacht.&lt;br&gt;Op basis van informatie van de opdrachtgever (d.d. 16-10-2017) komt de fundering van het pand op 0,5 meter minus het huidige maaiveld te liggen. Deze vijftig centimeter ontgraving laat een veiligheidszone van 40 centimeter boven het spoorniveau van de vastgestelde archeologische vindplaats (niet begrenst in horizontale zin binnen het plangebied). Bij deze voorgenomen bodemingreep is daarmee sprake van een behoud in situ van het spoorniveau waarmee de noodzaak tot vervolgonderzoek komt te vervallen. Het behoud in situ is in lijn met het vigerende gemeentelijke beleid en de Erfgoedwet 2016. Het bouwblok kan ons inziens dus worden vrijgegeven, maar dan alleen tot een maximale diepte van 0,5 m – mv (huidig maaiveld).&lt;/p&gt;