DOI: 10.17026/dans-x7x-3x2s
title: West-Souburg Jacoba van Beierenweg 46 West-Souburg Jacoba van Beierenweg 46, Gemeente Vlissingen. Opgraving - landbodems

description: &lt;p&gt;Artefact! Advies en onderzoek in Erfgoed heeft een opgraving uitgevoerd binnen een plangebied gelegen aan de Jacoba van Beierenweg 46 te West-Souburg, gemeente Vlissingen. De aanleiding tot het onderzoek vormden de nieuwbouwplannen van familie De Keijzer en familie De Visser voor een 2- onder-1-kapwoning. De oppervlakte van het onderzoeksgebied was circa 280 m2. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Het onderzoeksgebied is gelegen in een gebied waar eerder archeologisch onderzoek is uitgevoerd ten behoeve van het bestemmingsplan Tuindorp-Noord. Uit dit onderzoek bleek dat zich ten oosten van de Jacoba van Beierenweg 46 een archeologische vindplaats uit de volle en vroeg-late middeleeuwen bevindt (de periode tussen circa 900-1300 AD). Deze vindplaats, een nederzettingsterrein, is gelegen op een Duinkerke-inversierug. Aangezien het waarschijnlijk werd geacht dat deze vindplaats zich verder in noord- en/of westwaartse richting uitstrekt én de kennis over bewoningskernen uit deze periode nog beperkt is, beval de Walcherse Archeologisch Dienst aan om verder onderzoek te laten uitvoeren in dit gebied indien de vrijgestelde ontgravingsdiepte van 0,4 meter bij bodemingrepen overschreden wordt. In het geval van de nieuwbouwplannen aan de Jacoba van Beierenweg 46 was er reeds een bouwput uitgegraven waarbij de maximaal toegelaten ontgravingsdiepte overschreden was. De Walcherse Archeologische Dienst heeft besloten om alsnog archeologisch onderzoek uit te laten voeren in de vorm van een opgraving om eventueel nog aanwezige sporen te documenteren. Het onderzoek was in eerste instantie specifiek gericht op de vaststelling van de aan- dan wel afwezigheid van bewoningsresten uit de middeleeuwen. Tevens was het onderzoek gericht op een waardering van eventueel aangetroffen archeologische resten. Van belang voor het onderzoek waren de aard, omvang, mate van conservering en de datering van eventueel aanwezige grondsporen. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Tijdens het uitgevoerde archeologisch onderzoek zijn sporen en vondsten aangetroffen waaruit blijkt dat het gebied in gebruik is geweest als akkerland in de middeleeuwen. Onder de bouwvoor is een middeleeuwse akkerlaag vastgesteld en zijn er delen van 11e-13e-eeuwse greppels waargenomen. Verder is er een brede sloot aangetroffen die op basis van de stratigrafie en het vondstmateriaal gedateerd kan worden in de late middeleeuwen B. Tot slot zijn er verschillende recente sporen aangetroffen, zoals resten van een paalfundering en drainage.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Uit de verschillende sporen zijn fragmenten van een aantal archeologische artefacten geborgen. Het gaat hierbij om fragmenten lokaal of regionaal vervaardigd grijs- en roodbakkend aardewerk, maar ook blauwgrijs aardewerk, Rijnlands roodbeschilderd aardewerk en een fragment van Maaslands aardewerk. Het aantreffen van de laatste types impliceert dat de bewoners van het gebied toegang hadden tot importen uit de Belgische Maasvallei en het Duitse Rijnland. Verder is er bouwkeramiek aangetroffen in de vorm van kloostermoppen. Tenslotte is er dierlijk botmateriaal aangetroffen van schaap/geit, varken en rund. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;De resultaten van dit onderzoek zijn eerder beperkt, maar bevestigen het vermoeden dat het middeleeuwse nederzettingscomplex langs de Jacoba van Beierenweg-Vrijburgstraat groter is dan de tot nog toe onderzochte percelen. Bovendien wordt nogmaals het archeologisch belang van de oude kreekoevers onderstreept als voorkeurslocatie voor middeleeuwse nederzettingsterreinen op Walcheren.&lt;/p&gt;