DOI: 10.14457/tu.the.2017.1664
title: โครงสร้างและชนิดของตัวบทของตำราเรียนภาษาอังกฤษเพื่อการท่องเที่ยว ระดับอุดมศึกษาไทย

description: การศึกษานี้ มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ ได้แก่  1. เพื่อศึกษาโครงสร้างและองค์ประกอบตำราเรียนภาษาอังกฤษเพื่อการท่องเที่ยวระดับอุดมศึกษา ประเทศไทย และ2. เพื่อศึกษาชนิดของตัวบทและลักษณะภาษาที่ปรากฏในตำราเรียนภาษาอังกฤษเพื่อการท่องเที่ยวระดับอุดมศึกษา ประเทศไทย ข้อมูลที่ใช้ในการศึกษาแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ตามลำดับของวัตถุประสงค์การศึกษาได้แก่ เนื้อหาของบทเรียนจำนวน 50 บทเรียน และบทอ่านในเนื้อหาบทเรียนจำนวน 162 ตัวบท จากตำราเรียนภาษาอังกฤษเพื่อการท่องเที่ยว ระดับอุดมศึกษาไทย จำนวน 5 เล่ม ที่เขียนโดยคนไทย ผลิต ตีพิมพ์เผยแพร่ในประเทศไทยระหว่างปี 2548-2558 และวางขายในร้านหนังสือทั่วไป ผลการศึกษาพบว่า โครงสร้างของบทเรียนในตำราเรียนภาษาอังกฤษเพื่อการท่องเที่ยวระดับอุดมศึกษาไทยประกอบด้วย 5 ส่วน ได้แก่ ส่วนของบทเรียนที่ 1: การสร้างความเข้าใจเบื้องต้นเกี่ยวกับบทเรียน และส่วนของบทเรียนที่ 2: การเรียนรู้คำศัพท์ ส่วนของบทเรียนที่ 3: การอธิบายภาษาและ/หรือไวยากรณ์ ส่วนของบทเรียนที่ 4: การฝึกทักษะภาษา และส่วนของบทเรียนที่ 5: การทดลองปฏิบัติ โดยมีการปรากฏของส่วนของบทเรียนที่ 4: การฝึกปฏิบัติ มากที่สุดในทุกบทเรียน มีสถานภาพเป็นส่วนของบทเรียนบังคับที่ทุกบทเรียนจำเป็นต้องมีไม่สามารถขาดส่วนของบทเรียนนี้ได้ ในขณะที่ ส่วนของบทเรียนที่ 3: การอธิบายภาษาและ/หรือไวยากรณ์ มีการปรากฏน้อยที่สุดและเป็นส่วนของบทเรียนเสริมที่มีสถานภาพความจำเป็นน้อยที่จะมีในโครงสร้างของบทเรียน สำหรับส่วนของบทเรียนอื่น ๆ มีการปรากฏมากถือเป็นส่วนของบทเรียนหลักที่จำเป็นต้องมีในโครงสร้างของบทเรียน ในแต่ละส่วนของบทเรียนมีการปรากฏขั้นตอนในส่วนของบทเรียนแตกต่างกันและมีสถานภาพความจำเป็นแตกต่างกันในแต่ละส่วนของบทเรียนจะมีขั้นตอนในสวนของบทเรียนช่วยสนับสนุนวัตถุประสงค์ทางการสื่อสารของแต่ละส่วนของบทเรียน ส่วนเนื้อหาในบทเรียนมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อให้ผู้เรียนได้เรียนรู้และฝึกทักษะด้านภาษาอังกฤษเพื่อการท่องเที่ยว แบ่งออกเป็น 2 หัวข้อ ตามบริบทหรือสถานการณ์ด้านการท่องเที่ยวของเมืองไทย ได้แก่ การให้ข้อมูลข่าวสารทางการท่องเที่ยวจำนวน 7 หัวเรื่อง ตามลำดับความถี่ที่ปรากฏ ได้แก่ 1) สินค้าและบริการ 2) การทักทายและการให้คำแนะนำด้านการท่องเที่ยว 3) การแนะนำโปรแกรมท่องเที่ยว 4) ที่พัก 5) การเดินทางและคมนาคม 6) สภาพอากาศ และ 7) สถานที่ท่องเที่ยว และหัวข้อการอธิบายแหล่งท่องเที่ยว จำนวน 4 หัวเรื่อง ตามลำดับความถี่ที่ปรากฏ ได้แก่ 1) แหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม 2) แหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ 3) แหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ และ4) แหล่งท่องเที่ยวในความสนใจพิเศษ  ทั้งนี้แม้ว่าผลการศึกษาจะพบว่า การปรากฏของหัวเรื่องทั้งหมดของเนื้อหาในบทเรียนมีจำนวนมากน้อยแตกต่างกัน แต่ผู้วิจัยเห็นว่าหัวเรื่องทั้งหมดที่พบมีเนื้อหาในบทเรียนที่เป็นประโยชน์และตรงตามความต้องการของผู้เรียนที่สามารถนำไปใช้ประกอบอาชีพด้านการท่องเที่ยวได้จริง จึงเห็นควรให้มีเนื้อหาในบทเรียนที่ครอบคลุมทุกหัวเรื่องและเป็นข้อมูลปัจจุบันสำหรับผลการวิเคราะห์ชนิดของตัวบทในบทอ่านภาษาอังกฤษเพื่อการท่องเที่ยวพบว่า ในบทอ่านมีการปรากฏของชนิดของตัวบทจำนวน 5 ประเภท ได้แก่ การบรรยาย การอธิบายความ การเล่าเรื่อง การชักชวน และกระบวนการ โดยมีการปรากฏของชนิดของตัวบทประเภทการบรรยายและชนิดของตัวบทประเภทการอธิบายความมากที่สุด ส่วนการปรากฏของบทอ่านที่ปรากฏชนิดของตัวบทประเภทการเล่าเรื่องและการชักชวนมีน้อยมาก ในการปรากฏของชนิดของตัวบทในบทอ่านแบ่งออกเป็น 2 ลักษณะ ได้แก่ 1) การปรากฏของชนิดของตัวบทประเภทเดียวในบทอ่าน จาก 5 ประเภท เรียงตามลำดับ คือ การบรรยาย การอธิบายความ การเล่าเรื่อง การชักชวนและกระบวนการ และ2) การปรากฏชนิดของตัวบทหลายประเภทในบทอ่าน แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ การปรากฏของชนิดของตัวบท 2 ประเภท และการปรากฏของชนิดของตัวบท 3 ประเภทในบทอ่าน จากผลการศึกษาชนิดของตัวบทและลักษณะภาษาของบทอ่าน แสดงให้เห็นว่าชนิดของตัวบทประเภทการบรรยายและการอธิบายความมีบทบาทสำคัญต่อการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการท่องเที่ยวเพื่อให้ผู้เรียนได้ฝึกทักษะทางภาษาทั้ง การฟัง การพูด การอ่าน และการเขียน ด้านการบรรยายรายละเอียดคุณลักษณะของสิ่งของ สถานที่ เหตุการณ์หรือปรากฏการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น ตามหัวข้อเนื้อหาด้านการท่องเที่ยว