cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2016.951
title: การบริหารจัดการโครงการและความคิดเห็นที่มีต่อสื่อนิทรรศการบทเรียนในความมืด (dialogue in the dark)

description: การศึกษาวิจัยเรื่อง การบริหารจัดการโครงการและความคิดเห็นที่มีต่อสื่อนิทรรศการบทเรียนในความมืด (Dialogue in the Dark) มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1. เพื่อเข้าถึงการรับรู้สื่อนิทรรศการบทเรียนในความมืด (Dialogue in the Dark) ของบุคคลทั่วไปและผู้พิการทางสายตา  2. เพื่อเข้าใจความคิดเห็นที่มีต่อการรับรู้สภาพแวดล้อมและเนื้อหาที่นำเสนอหลังจากชมนิทรรศการบทเรียนในความมืด (Dialogue in the Dark) ของบุคคลทั่วไปและผู้พิการทางสายตา 3. เพื่อศึกษาปัจจัยด้านการบริหารจัดการนิทรรศการบทเรียนในความมืด (Dialogue in the Dark)              วิธีการศึกษาใช้การศึกษาวิจัยแบบผสม  คือ  วิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยเก็บข้อมูลจากการสัมภาษณ์เจาะลึก (In-Depth Interview) จากผู้บริหารและเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการในนิทรรศการ  จำนวน 4 คน  และวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) โดยเก็บข้อมูลจากแบบสอบถาม (Questionnaire) จากผู้เข้าชมนิทรรศการ ซึ่งเป็นบุคคลทั่วไปจำนวน 300 คน และผู้พิการทางสายตา 100 คน              โดยผลการวิจัย สรุปได้ว่านิทรรศการบทเรียนในความมืด (Dialogue in the Dark) มีแนวทางการบริหารจัดการที่สอดคล้องกับวัตถุประสงค์ ที่เน้นสร้างการรับรู้ทางประสาทสัมผัสทุกด้านยกเว้นการมองเห็น เพื่อให้เกิดความเข้าใจชีวิตของผู้พิการทางสายตา โดยรูปแบบการจัดสร้างนิทรรศการเป็นไปตามที่บริษัทต้นแบบในเยอรมันกำหนด แต่ยังคงอัตลักษณ์ความเป็นไทยเข้าไป ประกอบด้วย 7 สถานการณ์จำลอง ได้แก่ ห้องรับแขก สวนสาธารณะ ริมทางเท้า ร้านค้าริมทางเท้า รถตุ๊กตุ๊ก คอนเสิร์ต และร้านอาหาร ดำเนินงานโดยวิทยากรนำชมที่เป็นผู้พิการทางสายตาและอาสาสมัครเป็นบุคคลทั่วไป ด้านการประเมินผล สรุปได้ว่า เพศและอายุของบุคคลทั่วไปและผู้พิการทางสายตาที่มีต่อความคิดเห็นด้านสภาพแวดล้อมและเนื้อหาที่นำเสนอในนิทรรศการไม่แตกต่างกัน ส่วนการเปรียบเทียบระหว่างคนทั้ง 2 กลุ่ม พบว่า มีการรับรู้ทางประสาทสัมผัสแตกต่างกันตามลักษณะเด่นของสถานการณ์จำลอง
DOI: 10.14457/tu.the.2016.952
title: การบริหารการผลิตรายการเล่าข่าวเช้าของสถานีโทรทัศน์ ช่อง 5 ช่อง 7 ช่อง 9 และไทยพีบีเอส

description: การศึกษาเรื่อง “การบริหารการผลิตรายการเล่าข่าวเช้าของสถานีโทรทัศน์ ช่อง 5 ช่อง 7 ช่อง 9 และไทยพีบีเอส” เป็นการศึกษาวิจัยที่ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาหลักสำคัญของบรรณาธิการในการบริหารการผลิตรายการเล่าข่าวเช้าและเพื่อศึกษา    กระบวนการผลิตรายการเล่าข่าวเช้าของสถานีโทรทัศน์ ช่อง 5 ช่อง 7 ช่อง 9 และไทยพีบีเอส โดยทำการเก็บข้อมูลจากบรรณาธิการ              และผู้ผลิตรายการ รวม 6 คน ที่ดูแลผลิตรายการเล่าข่าวเช้า 4 รายการ ประกอบด้วย รายการสนามเป้าเมาท์ข่าว ช่อง 5, รายการเช้านี้ ที่หมอชิต ช่อง 7, รายการคุยโขมงข่าวเช้า ช่อง 9 และรายการวันใหม่ ThaiPBS ช่องไทยพีบีเอสผลการศึกษาพบว่า ในส่วนของการบริหารการผลิตรายการเล่าข่าวเช้า บรรณาธิการทั้ง 4 รายการ ได้นำปัจจัย 6 ด้าน ซึ่งเป็นหลักสำคัญที่บรรณาธิการพิจารณานำไปสู่การคัดเลือกข่าวสาร ในการแข่งขันการจัดทำรายการเล่าข่าวเช้าที่นำเสนอในแต่ละวัน ประกอบด้วย นโยบายของแต่ละสถานีโทรทัศน์, ภาวะการแข่งขัน, ระยะเวลาในการนำเสนอข่าว, ทัศนคติของกองบรรณาธิการ, สถานการณ์หรือช่วงเวลาคงความเป็นข่าวนั้น และการเปลี่ยนแปลงของลักษณะการเมือง การปกครอง เศรษฐกิจหรือสังคมผลการศึกษายังพบว่า ในส่วนของกระบวนการผลิตรายการเล่าข่าวเช้าของสถานีโทรทัศน์ ช่อง 5 ช่อง 7 ช่อง 9 และไทยพีบีเอส บรรณาธิการทั้ง 4 รายการ  มีบทบาทสำคัญในขั้นตอนก่อนออกอากาศ เพื่อวางแผนการผลิตในการประชุมประเด็นข่าวที่จะนำเสนอในแต่ละวัน ส่วนผู้ผลิตรายการทั้ง 4 รายการ มีบทบาทสำคัญตลอดกระบวนการผลิต ทั้งการออกแบบรายการในขั้นตอนก่อนออกอากาศ และมีบทบาทในขั้นตอน    ขณะออกอากาศ นอกจากนี้ยังพบว่า หลักสำคัญของบรรณาธิการในการบริหารการผลิตรายการเล่าข่าวเช้าและกระบวนการผลิตรายการเล่าข่าวเช้าของสถานีโทรทัศน์ ช่อง 5 ช่อง 7 ช่อง 9 และไทยพีบีเอส ของทั้ง 4 รายการ จะยึดหลักสำคัญในการบริหารการผลิตและมีกระบวนการผลิตที่เหมือนกัน แต่มีความแตกต่างในด้านข่าวสารที่นำเสนอผ่านรายการ โดยช่อง 5 จะเน้นนำเสนอข่าวที่เป็นไปตามนโยบายสถานี ไม่กระทบกับความมั่นคง     ของชาติและข่าวนั้นต้องเป็นผลดีกับรัฐบาล ส่วนช่อง 7 เน้นนำเสนอข่าวที่เกิดขึ้นในแต่ละภูมิภาคและข่าวนั้นต้องเกิดประโยชน์กับผู้ชม          ส่วนช่อง 9 จะเน้นการนำเสนอข่าวที่เป็นประเด็นใกล้ตัวทำให้ผู้ชมเกิดความสนใจ และไทยพีบีเอสจะเน้นการนำเสนอข่าวที่ถูกต้องตามกรอบจริยธรรม ไม่ละเมิดหลักสิทธิมนุษยชน
DOI: 10.14457/tu.the.2016.956
title: การวิเคราะห์โฆษณาส่งเสริมสุขภาพทางโทรทัศน์ของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) พ.ศ. 2546-2556

description: การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการสื่อสาร และสารเพื่อส่งเสริมสุขภาพในโฆษณาทางโทรทัศน์ของ สสส.การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยการวิเคราะห์จากตัวบท กลุ่มตัวอย่างศึกษาจากโฆษณาส่งเสริมสุขภาพของ สสส. ในประเด็นสุขภาพ 4 ประเด็นได้แก่ ประเด็นเลิกเหล้า ประเด็นลดอุบัติเหตุ ประเด็นลดบุหรี่ และประเด็นออกกำลังกาย ที่ออกอากาศทางโทรทัศน์ตั้งแต่ พ.ศ. 2546 - 2556 จำนวน 252 เรื่อง รวมทั้งข้อมูลเอกสาร และการสัมภาษณ์บุคคลแนวทางการสื่อสารของโฆษณามุ่งใช้ช่องทางการสื่อสารหลายทางถึงบุคคลทั่วไปอันเป็นกลุ่มเป้าหมาย การรณรงค์ประเด็นสุขภาพแต่ละปีมีการกำหนดวาระสุขภาพตามแนวโน้มจากการเก็บข้อมูลในแต่ละช่วงเวลา โฆษณาเป็นช่องทางหนึ่งที่ใช้รณรงค์ร่วมกับสื่อช่องทางอื่นโดยมีหน้าที่สร้างความตระหนัก ส่งเสริมมาตรการทางกฎหมาย ผลักดันนโยบายให้มีผลบังคับใช้เป็นสำคัญสารเพื่อการส่งเสริมสุขภาพในโฆษณาของ สสส. จึงมีคุณลักษณะสำคัญ 4 ประการคือ ทำให้ไม่ปกติ การปฏิบัติทางกฎหมาย ปะทะการตลาด และให้กำลังใจ เพื่อนำเสนอปัจจัยสังคมนำสุขภาพโดยเฉพาะปัจจัยเครือข่ายชุมชนและสังคมอย่างครอบครัว คนรู้จัก และปัจจัยเงื่อนไขด้านวัฒนธรรมค่านิยมที่ใช้เป็นปัจจัยสนับสนุนต่อการมีพฤติกรรมสุขภาพจากการศึกษาสารเพื่อส่งเสริมสุขภาพในโฆษณาทางโทรทัศน์ของ สสส.พบว่า 1) รูปแบบการนำเสนอโฆษณาใช้รูปแบบบทละครมากที่สุด รองลงมาคือ การใช้บุคคลยืนยัน การใช้อารมณ์ขัน การใช้บทสนทนา การบอกตรงไปตรงมา และการพรรณนาให้เห็นภาพ2) แก่นเรื่อง มีการนำเสนอสนับสนุนพฤติกรรม และแนวคิดค่านิยมที่ดีต่อสุขภาพ และคัดค้านปัจจัยที่เสี่ยงต่อสุขภาพโดยยึดหลักปัจจัยสังคมนำสุขภาพ3) โครงเรื่อง พบว่า ประเด็นเลิกเหล้ามีโครงเรื่อง 2 กลุ่ม คือ โครงเรื่องเกี่ยวกับพฤติกรรมเลิกบุหรี่ และสภาพแวดล้อมปลอดเหล้า ประเด็นลดอุบัติเหตุมีโครงเรื่อง 4 กลุ่มคือ โครงเรื่องเกี่ยวกับเมาแล้วขับ ความเร็ว หมวกกันน็อค และกฎจราจร ประเด็นลดบุหรี่มีโครงเรื่อง 3 กลุ่มคือ โครงเรื่องเกี่ยวกับพฤติกรรมเลิกบุหรี่ พฤติกรรมป้องกันคนสูบบุหรี่ และสภาพแวดล้อมปลอดบุหรี่ ประเด็นการออกกำลังกาย พบ 3 กลุ่มคือโครงเรื่องเกี่ยวกับการสร้างเสริมสุขภาพ กิจกรรมทางกาย และป้องกันโรคอ้วน4) ตัวละคร มี 2 ประเภทคือ ตัวละครในฉาก และตัวละครนอกฉาก ตัวละครในฉากเป็นผู้ดำเนินเรื่องหลักมีทั้งบุคคลจริงและตัวละครสมมติ ตัวละครนอกฉากเป็นตัวเสริมเนื้อเรื่องมีทั้งแบบไม่มีส่วนร่วมและมีส่วนร่วมกับตัวละครในฉาก
DOI: 10.14457/tu.the.2016.959
title: การสื่อสารความหมายและรสนิยมการบริโภคซูชิในสังคมไทย

description: งานวิจัยเรื่อง “การสื่อสารความหมายและรสนิยมการบริโภคซูชิในสังคมไทย” เป็นการศึกษาถึงพฤติกรรมการบริโภคซูชิของกลุ่มชนชั้นกลางในสังคมไทยที่สื่อสารผ่านการสร้าง “จริต” (Habitus) และรสนิยม (Taste) ในการบริโภคซูชิ เพื่ออธิบายการดำรงอยู่ของชนชั้นกลางที่อยู่ในกลุ่มเดียวกันว่ามีพฤติกรรมการบริโภคซูชิที่เหมือนหรือต่างกัน และซูชินั้นจะมีความหมายอะไรในการสื่อสารให้ผู้บริโภคในส่วนของการใช้รสนิยมในการรับรู้ที่แตกต่างกัน จนกระทั่งมีรูปแบบการดำเนินชีวิตและการใช้ชีวิตประจำวันเหล่านั้นว่าเหมือนหรือต่างกันอย่างไร เพราะในปัจจุบัน ซูชิเป็นอาหารที่ใครๆ ก็สามารถกินได้ แต่ทว่าการบริโภคซูชินั้นจะมีรูปแบบ ลักษณะ หรือความแตกต่างอย่างไรที่จะสะท้อนให้เห็นถึงรสนิยมเพื่อสร้างอัตลักษณ์และความแตกต่างให้แก่ตนเองผ่านการบริโภค ทั้งนี้ผู้วิจัยได้เลือกศึกษาถึงการสื่อสารความหมายของซูชิและรสนิยมในการบริโภคซูชิในสังคมไทย โดยเลือกศึกษาซูชิที่มีความแตกต่างกันที่ปรากฏให้เห็นโดยทั่วไป ได้แก่ ซูชิหรูหรา (Premium Sushi) และ ซูชิริมทาง (Local Sushi) ในฐานะอาหารที่เป็นตัวแทนของวัฒนธรรมจากประเทศญี่ปุ่น ซึ่งความหมายและรสนิยมที่ใช้ จริต รสนิยม และอัตลักษณ์ในการบริโภคซูชิเหมือนหรือต่างกันอย่างไรผลการวิจัยพบว่า การสื่อสารความหมายของซูชิหรูหราและซูชิริมทางนั้น มีการสื่อสารเพื่อสะท้อนให้เห็นตัวตนและรสนิยมในการบริโภคว่าอยู่ใดระดับของสังคม ทั้งนี้ซูชิหรูหรามีการบริโภคเพื่อความแตกต่าง (distinction) หรือการบริโภคเพื่อให้เราต่างจากคนกลุ่มอื่นๆ ในสังคม โดยชนชั้นกลางจะใส่รสนิยมของตนเองเข้าไป เพื่อสื่อสารออกไปยังคนกลุ่มอื่นๆ และชนชั้นอื่นๆ ว่า การบริโภคซูชิของตนในลักษณะนี้จะสื่อออกมาได้อย่างไร แต่สำหรับซูชิริมทางเป็นการบริโภคเพื่อการเลียนแบบ (imitation) เพื่อให้เราเหมือนและเป็นเช่นเดียวกับคนอื่นที่อยู่ในสังคมเดียวกับเรา โดยมีการเลียนแบบ/ปรับเปลี่ยนความหมายของซูชิในบริบทของวัฒนธรรมญี่ปุ่น แต่ยังคงไว้ซึ่งแก่นแท้และเอกลักษณ์ภายนอกของซูชิเอาไว้นอกจากซูชิจะเติมเต็มความต้องการทางร่างกายที่เป็นตรรกะเชิงอรรถประโยชน์ (Logic of use value) แล้วนั้น ยังสามารถสร้างตรรกะมูลค่าเชิงสัญญะ (Logic of sign value) ให้แก่ผู้บริโภคซูชิได้อีกด้วย ทั้งนี้ซูชิอาจไม่ใช่อาหารเพื่อเติมเต็มความต้องการของร่างกายเท่านั้น แต่ในการบริโภคซูชินั้นยังสามารถสร้างตัวตนและรสนิยมผ่านการใช้อาหารทางวัฒนธรรมญี่ปุ่นอย่างซูชิ มานำเสนอตัวตนเพื่อสร้างความแตกต่างให้แก่ตนเองผ่านการบริโภคซูชิในบริบทของสังคมไทย ว่าเรานั้นคือใคร อยู่ระดับใดในสังคมผ่านการบริโภคซูชิในระดับต่างๆ ในการเข้าถึงรสนิยมที่เกิดจากการผลิตซ้ำในการบริโภคซูชินั้น จำเป็นต้องอาศัยทุน (capital) อย่าง ทุนทางเศรษฐกิจเข้ามาแลกเปลี่ยนก่อน ทั้งนี้หากผู้บริโภคมีทุนมากพอก็สามารถสร้างรสนิยมในแบบซูชิหรูหราได้ แต่หากมีทุนอันจำกัดการสร้างรสนิยมจึงต้องปรับเปลี่ยนและผสมผสานไปในแบบรสนิยมของซูชิริมทางที่เกิดขึ้นเฉพาะในสังคมไทย
DOI: 10.14457/tu.the.2016.960
title: ภาพตัวแทน "ผู้ชายในฝัน" ในละครโทรทัศน์แนวโรมานซ์

description: วิทยานิพนธ์เรื่องภาพตัวแทน “ผู้ชายในฝัน” ในละครโทรทัศน์แนวโรมานซ์เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้วิธีการศึกษาผ่านการวิเคราะห์ตัวบท (Textual Analysis) และการสัมภาษณ์เชิงลึก (In – depth Interview) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการประกอบสร้างภาพตัวแทนของ “ผู้ชายในฝัน” ผ่านตัวละครนำชาย (พระเอกและพระรอง) ในละครโทรทัศน์แนวโรมานซ์ และเพื่อศึกษาเปรียบเทียบการตีความภาพตัวแทน “ผู้ชายในฝัน” ของกลุ่มผู้ชมละครหญิงที่มีประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องโรมานซ์ในระดับที่แตกต่างกัน ได้แก่ กลุ่มไม่เคยมีแฟน กลุ่มมีแฟนแล้วแต่ยังไม่ได้แต่งงาน กลุ่มแต่งงานแล้ว และกลุ่มหย่าแล้ว ผลการศึกษาพบว่า ภาพตัวแทน “ผู้ชายในฝัน” ถูกประกอบสร้างจากมุมมองชนชั้นกลาง ทั้งนี้ส่วนหนึ่งเพราะเรื่องรักโรมานซ์ (ความรักที่นำไปสู่การแต่งงาน) นั้นถือกำเนิดขึ้นพร้อมๆ กับการเกิดขึ้นของชนชั้นกลาง นอกจากนี้ภาพตัวแทน “ผู้ชายในฝัน” ในละครโทรทัศน์แนวโรมานซ์ยังถูกประกอบสร้างให้ยังคงมีลักษณะของบุรุษเพศ (Masculine) แต่ก็มีมิติความเป็นเพศหญิง (Feminine) มากขึ้น ในส่วนของการศึกษาการถอดรหัสของกลุ่มผู้ชมละครหญิงพบว่า ภาพตัวแทน “ผู้ชายในฝัน” จะถูกถอดรหัส/ตีความจากเงื่อนไขทางสังคมและวัฒนธรรม และประสบการณ์ตรงที่แตกต่างกัน ซึ่งเงื่อนไขดังกล่าวจะส่งผลต่อรูปแบบการถอดรหัสที่แตกต่างกันของกลุ่มผู้ชมละครหญิง ดังนั้น หน้าที่ (Function) ของ “ผู้ชายในฝัน” ในละครโทรทัศน์แนวโรมานซ์ (romance) ที่มีต่อกลุ่มผู้ชมละครหญิงแต่ละกลุ่มจึงแตกต่างกันไปด้วย โดยหน้าที่ของ “ผู้ชายในฝัน” ในละครโทรทัศน์แนว      โรมานซ์สำหรับกลุ่มที่ไม่เคยผ่านประสบการณ์การแต่งงาน อันได้แก่ กลุ่มไม่เคยมีแฟน และกลุ่มมีแฟนแล้วแต่ยังไม่ได้แต่งงาน คือ ติดตั้งอุดมการณ์เพื่อเป็นต้นแบบในการมองหาผู้ชายในชีวิตจริงต่อไป และสำหรับกลุ่มตัวอย่างที่เคยผ่านประสบการณ์การแต่งงานมาแล้ว อันได้แก่ กลุ่มแต่งงานแล้ว และกลุ่มหย่าแล้ว “ผู้ชายในฝัน” ละครโทรทัศน์แนวโรมานซ์จะทำหน้าที่ในการสร้างแฟนตาซี (Fantasy) เพื่อชดเชยส่วนที่ขาดหายไปในชีวิตการแต่งงาน กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ “ผู้ชายในฝัน” เป็นการเมืองในโลกแฟนตาซี (Politics of fantasy) ของกลุ่มผู้ชมละครหญิงนั้นเอง ทั้งนี้ การต่อรองความหมาย “ผู้ชายในฝัน” ก็ขึ้นอยู่กับต้นทุน (reference) ประสบการณ์ทางความรักและการแต่งงานของผู้ชมละครหญิงว่าผู้ชายในชีวิตจริงเป็นเช่นไร
DOI: 10.14457/tu.the.2016.961
title: การใช้เว็บไซต์เฟซบุ๊กทางอินเทอร์เน็ตของพระสงฆ์

description: บทคัดย่อการวิจัยเรื่อง “การใช้เว็บไซต์เฟซบุ๊กทางอินเทอร์เน็ตของพระสงฆ์” มีวัตถุประสงค์การวิจัยดังนี้  1) ศึกษาพระสงฆ์ที่ใช้เครื่องมือเฟซบุ๊ก เพื่อเผยแพร่พระพุทธศาสนา และ 2) เพื่อศึกษาพระสงฆ์ที่พยายามต่อรอง ใช้เฟซบุ๊กให้มีลักษณะเป็นทางธรรม ถึงกระบวนการใช้สื่อเว็บไซต์เฟซบุ๊ก ผู้วิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยใช้วิธีการเก็บข้อมูลด้วยวิธีการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-depth interview) จากพระสงฆ์กลุ่มตัวอย่างที่ใช้เว็บเฟซบุ๊ก ทั้งจากกลุ่มตัวอย่างพระสงฆ์ที่พยายามต่อรอง ใช้เฟซบุ๊กให้มีลักษณะเป็นทางธรรม จำนวน 4 รูป และกลุ่มพระสงฆ์ที่ใช้เครื่องมือเฟซบุ๊ก เพื่อเผยแพร่พระพุทธศาสนา จำนวน 3 รูป ตลอดจนสำรวจเนื้อหาจากเนื้อหาบน สเตตัส และรูปภาพที่โพสต์บนบัญชี เฟซบุ๊กพระสงฆ์ที่ต้องการศึกษาเป็นส่วนประกอบจากผลการศึกษา พบว่า การใช้งานเว็บไซต์เฟซบุ๊กของพระสงฆ์ มีระดับการใช้งานแตกต่างกันออกไป แบ่งได้เป็น 2 กลุ่ม กล่าวคือ กลุ่มพระสงฆ์ที่ใช้งานเฟซบุ๊ก โดยมีการต่อรองใช้เฟซบุ๊กระดับสูง คือ โดยกลุ่มนี้จะมองเฟซบุ๊กเป็นสื่อสาธารณะ (Public Interests) ไว้ใช้ทำงาน เพื่อเป็นเครื่องมือเผยแพร่พระพุทธศาสนาเท่านั้น เป็นกลุ่มที่รู้เท่าทันสื่อ มีการสื่อสารแบบทางเดียว (One Way Communication) จะไม่ยอมให้เฟซบุ๊กเข้ามามีอิทธิพลได้โดยง่าย จึงปฏิเสธที่จะเข้าใช้งานเฟซบุ๊กเพื่อเรื่องส่วนตัว นอกจากนี้ ยังเป็นกลุ่มที่ไม่ยอมรับการเข้ามาของสื่อใหม่อื่นๆ ที่อาจเข้ามาแทนเฟซบุ๊กได้โดยง่าย ต้องพิจารณาผลดี ผลเสียก่อน และยังเป็นกลุ่มที่เสนอแนวทางควบคุมการใช้งานเฟซบุ๊กให้มีความเหมาะสมกับสถานะที่พระสงฆ์พึงปฏิบัติ เพราะถือเป็นสื่อที่ให้ความอิสระกับผู้ใช้งาน เกรงว่า หากพระสงฆ์ใช้งานในทางไม่สำรวม เหมาะสม สุดท้ายแล้ว จะนำความเสื่อมเสียมาให้กับตัวผู้ใช้งาน และสถาบันทางศาสนาในภาพรวมส่วนกลุ่มที่สอง เป็นกลุ่มพระสงฆ์ที่มีการต่อรองใช้เฟซบุ๊กในระดับปานกลาง กลุ่มนี้จะมองเฟซบุ๊กเป็นสื่อส่วนบุคคล ไว้สำหรับเล่นตามความชื่นชอบส่วนตนเป็นหลักแล้ว ยังมีไว้เพื่อใช้ติดตามความเคลื่อนไหวในสังคมทางโลกย์ การสื่อสารของพระสงฆ์กลุ่มนี้ จึงเป็นแบบสองทาง (Two Way Communication) เนื่องจากเป็นกลุ่มที่ยอมรับเครื่องมือ ฟังก์ชั่นต่างๆ ของสื่อใหม่อย่างเฟซบุ๊กเป็นแนวทางการใช้งาน จึงปรากฏการใช้เฟซบุ๊กในทางโลกย์ให้เห็นเด่นชัดมากขึ้น แต่ยังอยู่บนพื้นฐานของความเหมาะสม แต่หากหน่วยงานภาครัฐจะเข้ามาวางกรอบกติกาการใช้งานนั้น พระสงฆ์กลุ่มนี้ยังมีความต่อต้าน พร้อมระบุชัดว่า หากจะกำหนดกติกาสำหรับพระสงฆ์เรื่องการใช้งาน ต้องเป็นกติกาที่พระสงฆ์เองสามารถยอมรับได้ด้วย นอกจากนี้ ยังเป็นกลุ่มที่พร้อมเปิดรับการใช้งานจากสื่อใหม่ๆ ที่จะเข้ามาแทนที่เฟซบุ๊กในอนาคตอยู่ตลอดเวลา เพราะถือเป็นสื่อใหม่ที่ต้องเรียนรู้ให้ทันสังคมทางโลกย์
DOI: 10.14457/tu.the.2016.962
title: การจัดการการสื่อสารการตลาดและการรับรู้เนื้อหาละครเรื่อง ไดอารี่ตุ๊ดซี่ส์ เดอะซีรี่ส์

description: การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดการการสื่อสารการตลาดของผู้ผลิตละครเรื่อง ไดอารี่ตุ๊ดซี่ส์ เดอะซีรี่ส์  และเพื่อศึกษาการเปิดรับกิจกรรมการสื่อสารการตลาด การรับรู้เนื้อหา และพฤติกรรมการรับชมละครของผู้ชมละครเรื่อง ไดอารี่ตุ๊ดซี่ส์ เดอะซีรี่ส์  รวมทั้งเพื่อศึกษาความแตกต่างระหว่างลักษณะทางประชากรกับการเปิดรับกิจกรรมการสื่อสารการตลาดและการรับรู้เนื้อหาละคร เรื่อง ไดอารี่ตุ๊ดซี่ส์ เดอะซีรี่ส์  ตลอดจนเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดรับกิจกรรมการสื่อสารการตลาดกับการรับรู้เนื้อหาละคร เรื่อง ไดอารี่ตุ๊ดซี่ส์ เดอะซีรี่ส์ และความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้เนื้อหาและพฤติกรรมการรับชมละคร เรื่อง ไดอารี่ตุ๊ดซี่ส์ เดอะซีรี่ส์ของผู้ชมการวิจัยครั้งนี้ ใช้วิธีการแบบผสมผสานวิธี (Mixed - Method) ดังนี้ การวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ใช้วิธีการเก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In - depth Interview) กับบุคคลากรของผู้ผลิตที่เกี่ยวข้องกับการจัดการการสื่อสารการตลาดของละครเรื่องไดอารี่ตุ๊ดซี่ส์ เดอะซีรี่ส์ และการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) ด้วยการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) โดยมีประชากร คือ ผู้ที่เคยชมละครเรื่อง ไดอารี่ตุ๊ดซี่ส์ เดอะซีรี่ส์ อย่างน้อย 1 ครั้ง ขนาดตัวอย่าง 400 คนผลการวิจัยในการสัมภาษณ์เจาะลึก พบว่า ละครเรื่อง ไดอารี่ตุ๊ดซี่ส์ เดอะซีรี่ส์ เป็นละครที่จัดทำขึ้นมาเพื่อเชิงธุรกิจ โดยมีการใช้เพศที่ 3 เป็นตัวกลางในการสื่อสารในประเด็นต่าง ๆ เพื่อวิจารณ์สังคม และมีการจัดการการสื่อสารการตลาดตามขั้นตอน ดังนี้ 1) กำหนดกลุ่มเป้าหมาย คือ กลุ่มนักศึกษาและกลุ่มประชาชนทั่วไป 2) กำหนดวัตถุประสงค์ในการสื่อสาร คือ ต้องการให้ข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับละครจนนำไปสู่การให้ผู้ชมเกิดการรับรู้เนื้อหาและเกิดพฤติกรรมการรับชม 3) การสร้างข่าวสารที่มีประสิทธิภาพ แบ่งออกเป็น 2 ช่วงในการสร้างข่าวสารและข้อมูล คือ ช่วงก่อนละครฉายและช่วงละครกำลังฉาย 4) การกำหนดช่องทางการสื่อสารแบ่งออกเป็น 2 ด้าน คือ สื่อดั้งเดิมและสื่อใหม่ 5) การประเมินผล มีวิธีการโดยการวัดจากการสำรวจความนิยม (Rating)ผลการวิจัยเชิงสำรวจ พบว่า กลุ่มตัวอย่างมีการเปิดรับกิจกรรมการสื่อสารการตลาดของละครเรื่อง ไดอารี่ตุ๊ดซี่ส์ เดอะซีรี่ส์ ผ่านการโฆษณาทางสื่อออนไลน์บนเฟซบุ๊กมากที่สุด รวมทั้งกลุ่มตัวอย่างรับรู้เนื้อหาละครว่า ชมแล้วได้รับความสนุกสนานและบันเทิงตลอดมากที่สุด ทั้งนี้กลุ่มตัวอย่างชมละครทาง Line TV มากที่สุดสำหรับการทดสอบสมมติฐาน พบว่า ผู้ชมที่มีอายุ ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้เฉลี่ยต่อเดือนแตกต่างกัน มีการเปิดรับกิจกรรมการสื่อสารการตลาดของละครเรื่องไดอารี่ตุ๊ดซี่ส์ เดอะซีรี่ส์ แตกต่างกัน รวมทั้งผู้ชมที่มีอายุ ระดับการศึกษา และรายได้เฉลี่ยต่อเดือนแตกต่างกัน มีการรับรู้เนื้อหาละครของละครเรื่อง ไดอารี่ตุ๊ดซี่ส์ เดอะซีรี่ส์ แตกต่างกัน นอกจากนั้นการเปิดรับกิจกรรมการสื่อสารการตลาดมีความสัมพันธ์ทางบวกกับการรับรู้เนื้อหาละคร เรื่อง ไดอารี่ตุ๊ดซี่ส์ เดอะซีรี่ส์ และการรับรู้เนื้อหาละครมีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการรับชมที่มีต่อละครเรื่อง ไดอารี่ตุ๊ดซี่ส์ เดอะซีรี่ส์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
DOI: 10.14457/tu.the.2016.964
title: พฤติกรรมการใช้ไลน์กรุ๊ปและความพึงพอใจในความสัมพันธ์ภายในกลุ่มของวัยทำงานในเขตกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยเรื่อง “พฤติกรรมการใช้ไลน์กรุ๊ปและความพึงพอใจในความสัมพันธ์ภายในกลุ่มของวัยทำงานในเขตกรุงเทพมหานคร” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการใช้ไลน์กรุ๊ปของวัยทำงาน และความพึงพอใจในความสัมพันธ์ภายในกลุ่มของวัยทำงาน โดยใช้การวิจัยเชิงปริมาณ(Quantitative Research) ด้วยวิธีการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) แบบเก็บข้อมูล ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งเพียงครั้งเดียว (Cross-sectional study) โดยใช้แบบสอบถาม (Questionnaire) เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ วัยทำงานในเขตกรุงเทพมหานคร ที่มีบัญชีไลน์ และมีกลุ่มไลน์ครอบครัว กลุ่มไลน์ที่ทำงาน และกลุ่มไลน์เพื่อน และใช้ขนาดตัวอย่าง 400 คนผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีความถี่ในการใช้งานไลน์กลุ่มเพื่อนมากที่สุด รองลงมา คือ ไลน์กลุ่มครอบครัว และไลน์กลุ่มที่ทำงาน ตามลำดับ กลุ่มตัวอย่างมีระยะเวลาในการใช้งานไลน์กลุ่มเพื่อนมากที่สุด รองลงมา คือ ไลน์กลุ่มที่ทำงาน และไลน์กลุ่มครอบครัว ตามลำดับ ประเภทของสื่อที่มีการส่งต่อ (Share) พบว่า ในกลุ่มครอบครัวกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีการส่งต่อภาพถ่ายหรือวิดีโอที่ถ่ายด้วยตนเองหรือสติกเกอร์ ส่วนในกลุ่มที่ทำงานกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีการส่งต่อการพยากรณ์อากาศ ดวงประจำวัน หรือข่าวสารที่เป็นประโยชน์ ในขณะที่กลุ่มเพื่อนกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีการส่งต่อลิงค์ (link) ข่าวหรือสื่อบันเทิงต่างๆ เช่น ภาพยนตร์ เพลง สำหรับความพึงพอใจในความสัมพันธ์ภายในกลุ่ม พบว่า กลุ่มตัวอย่างมีความพึงพอใจในความสัมพันธ์ภายในกลุ่มครอบครัวมากที่สุด รองลงมา คือ กลุ่มเพื่อน และกลุ่มที่ทำงาน ตามลำดับผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า พฤติกรรมการใช้ไลน์กรุ๊ปทั้งด้านความถี่และระยะเวลาในการใช้งานไลน์กรุ๊ปมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความพึงพอใจในความสัมพันธ์ภายในกลุ่มทุกกลุ่ม ทั้งกลุ่มครอบครัว กลุ่มที่ทำงาน และกลุ่มเพื่อนคำสำคัญ: ไลน์กรุ๊ป, การสื่อสารกลุ่มย่อย, ความพึงพอใจในการสื่อสาร
DOI: 10.14457/tu.the.2016.966
title: อำนาจกับการสื่อสาร: วิเคราะห์กระบวนการออกแบบการสื่อสารในห้องเรียนผู้ต้องขังภายใต้ระเบียบวินัยและการลงโทษผ่านคุก

description: วิทยานิพนธ์เรื่อง อำนาจกับการสื่อสาร : วิเคราะห์กระบวนการออกแบบการสื่อสารในห้องเรียนผู้ต้องขังภายใต้ระเบียบวินัยและการลงโทษผ่านคุก มีวัตถุประสงค์ในการวิจัย เพื่อศึกษาองค์ประกอบการสื่อสารในชั้นเรียนของผู้ต้องขังนักเรียน/นักศึกษา ภายใต้รูปแบบการใช้อำนาจกำกับไว้ เพื่อศึกษารูปแบบการสื่อสารในชั้นเรียนของผู้ต้องขังนักเรียน/นักศึกษา ภายใต้กระบวนการใช้อำนาจกำกับไว้ระหว่างผู้สอนกับผู้เรียน และเพื่อศึกษากลวิธีการต่อสู้ต่อรองผู้ต้องขังนักเรียน/นักศึกษาผ่านการใช้อำนาจระหว่างผู้เรียนกับกฎระเบียบวินัยภายในเรือนจำ ภายใต้กระบวนการออกแบบห้องเรียนของผู้ต้องขังภายในเรือนจำที่มีการใช้อำนาจชุดความรู้ทัณฑวิทยาในการแก้ไขฟื้นฟูพฤตินิสัยกับผู้เรียน ภายใต้องค์ประกอบด้านการออกแบบห้องเรียนของผู้ต้องขังนักเรียน/นักศึกษาภายในเรือนจำ ที่มีการใช้อำนาจชุดความรู้ทัณฑวิทยา (Penology) ในการแก้ไขฟื้นฟูพฤตินิสัยกับผู้เรียน โดยได้นำทฤษฎีว่าด้วยอำนาจของมิเชล ฟูโก้ต์ (Michel Foucault) แนวคิดเกี่ยวกับการสื่อสารในชั้นเรียนและการจัดการในชั้นเรียน แนวคิดการแก้ไขฟื้นฟูพฤตินิสัย มาใช้ในการวิเคราะห์งานวิจัยดังกล่าว ประกอบกับผู้วิจัยได้ลงพื้นที่ภายในทัณฑสถานบำบัดพิเศษกลาง กรุงเทพมหานคร โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ (qualitative method) ด้วยเทคนิคการสัมภาษณ์เชิงลึก การสังเกตการณ์ และมีแบบสัมภาษณ์เป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูลจำนวน 2 กลุ่ม คือ กลุ่มผู้บริหารและเจ้าหน้าที่เกี่ยวข้อง และกลุ่มผู้ต้องขังที่ครูผู้ช่วยสอน/ผู้ต้องขังนักเรียนนักศึกษา และศึกษาเอกสารของกรมราชทัณฑ์ ผลการศึกษาพบว่า การวิเคราะห์องค์ประกอบการสื่อสารชั้นเรียนของผู้ต้องขัง ประยุกต์วิธีการแบ่งองค์ประกอบการสื่อสารออกเป็น 4 ประการ คือ องค์ประกอบผู้สอน องค์ประกอบเนื้อหาการเรียนการสอน องค์ประกอบด้านการออกแบบห้องเรียน องค์ประกอบของผู้เรียน องค์ประกอบทั้งหมดทำหน้าที่การสื่อสารภายในห้องเรียนผู้ต้องขังอยู่ภายใต้การสร้างความชอบธรรมเชิงอำนาจของทัณฑวิทยาที่อยู่ภายในคุก ถึงแม้ว่าโดยหลักการทั่วไปการศึกษาจะมีหลักการเพื่อสร้างโอกาสความเสมอภาคก็ตาม แต่อำนาจก็ได้พัฒนาเครื่องมือการสร้างระเบียบวินัยคือ กระบวนการใช้อำนาจในการสร้างความชอบธรรมให้กับคุก โดยผ่านกระบวนการสื่อสารที่ใช้ภายในห้องเรียนผู้ต้องขัง ได้แก่ กระบวนการใช้อำนาจการให้เหตุผล/ข้ออ้าง กระบวนการใช้อำนาจการจำแนกประเภท กระบวนการใช้อำนาจผ่านการเก็บประวัติ กระบวนการใช้อำนาจผ่านการรวมศูนย์อำนาจ กระบวนการใช้อำนาจผ่านการกำหนดตารางเวลา/พื้นที่ กระบวนการใช้อำนาจผ่านการปิดล้อมพื้นที่ กระบวนการใช้อำนาจผ่านการตีตาราง กระบวนการใช้อำนาจผ่านการจัดพื้นที่ตามประโยชน์ใช้สอย กระบวนการใช้อำนาจผ่านการจัดอันดับ และกระบวนการใช้อำนาจการใช้หลักศาสนา ท้ายที่สุด การสื่อสารภายในห้องเรียนผู้ต้องขังผ่านองค์ประกอบต่างๆ เหล่านั้น ทำให้กระบวนการใช้อำนาจเพื่อการสร้างความชอบธรรมเป็นรูปธรรมมากยิ่งขึ้นเพื่อทำการควบคุมผู้ต้องขังให้อยู่ภายใต้กฎระเบียบวินัยและการลงโทษของคุกได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่ภายใต้แนวคิดทฤษฎีว่าด้วยอำนาจของมิเชล ฟูโก้ต์ งานวิจัยดังกล่าวยังได้ค้นพบกลวิธีการต่อสู้ต่อรองเชิงอำนาจ 4 มิติ ได้แก่ กลวิธีการรื้อสร้างความหมาย กลวิธีการละเมิดกฎ กลวิธีการใช้ห้องเรียนในทิศทางอื่น กลวิธีการหลีกหนี ทั้งนี้ เพื่อทำความเข้าใจอำนาจที่เกิดขึ้นตามผ่านความหมาย “ที่ใดมีอำนาจ ที่นั่นย่อมมีการต่อต้านขัดขืน”
DOI: 10.14457/tu.the.2016.967
title: การเปิดรับสื่อ ความรู้ ทัศนคติ และแนวโน้มพฤติกรรมต่อโครงการบ้านประชารัฐของประชาชนในเขตกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเปิดรับสื่อ ความรู้ ทัศนคติ และแนวโน้มพฤติกรรมต่อโครงการบ้านประชารัฐของประชาชนในเขตกรุงเทพมหานคร เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) ซึ่งกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ที่เคยเปิดรับสื่อเกี่ยวกับโครงการบ้านประชารัฐ ในรอบ 6 เดือนที่ผ่านมา และอาศัยอยู่ในเขตกรุงเทพมหานครผลการศึกษา พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 28-35 ปี       มีการศึกษาในระดับปริญญาตรี มีรายได้ต่อเดือนระหว่าง 15,001 - 25,000 บาท มีเปิดรับสื่อเกี่ยวกับโครงการบ้านประชารัฐจากสื่ออินเทอร์เน็ต/โซเชียลเน็ตเวิร์ก เป็นอันดับที่ 1 และสื่อโทรทัศน์เป็นอันดับที่ 2 โดยเป็นการเปิดรับประเภทข่าวสารในเรื่องราคาที่อยู่อาศัยมากที่สุด กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีระดับความรู้ที่มีต่อโครงการบ้านประชารัฐในระดับน้อย กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีระดับทัศนคติโดยรวมต่อโครงการบ้านประชารัฐในเชิงบวก มีแนวโน้มพฤติกรรมที่จะเข้าร่วมโครงการบ้านประชารัฐ ในระดับตั้งใจปานกลาง นอกจากนี้ยังพบว่า ลักษณะประชากรที่แตกต่างกัน มีระดับความถี่ (ครั้ง/เดือน) ในการเปิดรับสื่อเกี่ยวกับโครงการบ้านประชารัฐ จากสื่ออันดับที่ 1 (อินเทอร์เน็ต/โซเชียลเน็ตเวิร์ก) แตกต่างกัน เฉพาะ อายุ อาชีพ และรายได้ ส่วนเพศ และระดับการศึกษา ที่แตกต่างกัน    มีระดับความถี่ (ครั้ง/เดือน) ในการเปิดรับสื่อไม่แตกต่างกัน และลักษณะประชากรที่แตกต่างกัน      มีระดับความถี่ (ครั้ง/เดือน) ในการเปิดรับสื่อเกี่ยวกับโครงการบ้านประชารัฐ จากสื่ออันดับที่ 2 (โทรทัศน์) แตกต่างกัน เฉพาะ ระดับการศึกษา และอาชีพ ส่วนส่วนเพศ อายุ และรายได้ ที่แตกต่างกัน มีระดับความถี่ (ครั้ง/เดือน) ในการเปิดรับสื่อไม่แตกต่างกัน ในขณะที่ระดับความถี่ (ครั้ง/เดือน) ในการเปิดรับข่าวสารจากสื่ออันดับที่ 1 (อินเทอร์เน็ต/โซเชียลเน็ตเวิร์ก) ไม่มีความสัมพันธ์กับความรู้เกี่ยวกับโครงการบ้านประชารัฐ ต่างจากระดับความถี่ (ครั้ง/เดือน) ในการเปิดรับข่าวสาร จากสื่ออันดับที่ 2 (โทรทัศน์) มีความสัมพันธ์กับความรู้เกี่ยวกับโครงการบ้านประชารัฐ โดยมีความสัมพันธ์กันต่ำ ส่วนระดับความถี่ (ครั้ง/เดือน) ในการเปิดรับข่าวสาร จากสื่ออันดับที่ 1 (อินเทอร์เน็ต/โซเชียลเน็ตเวิร์ก) และอันดับที่ 2 (โทรทัศน์) ไม่มีความสัมพันธ์กับทัศนคติโดยรวมเกี่ยวกับโครงการบ้านประชารัฐ ในด้านความรู้เกี่ยวกับโครงการบ้านประชารัฐมีความสัมพันธ์กับทัศนคติโดยรวมเกี่ยวกับโครงการบ้านประชารัฐ มีความสัมพันธ์กันต่ำในทุกด้าน ยกเว้นด้านผลิตภัณฑ์ นอกจากนี้ทัศนคติโดยรวมเกี่ยวกับโครงการบ้านประชารัฐมีความสัมพันธ์กับแนวโน้มพฤติกรรมการเข้าร่วมโครงการบ้านประชารัฐ โดยมีความสัมพันธ์กันปานกลางในทุกด้าน