DOI: 10.17026/dans-xhw-kvd5
title: 's-Gravenpolder Bosseweide 7-13 's-Gravenpolder Bosseweide 7-13, Gemeente Borsele. Archeologisch Bureauonderzoek en Inventariserend Veldonderzoek door middel van verkennende boringen

description: &lt;p&gt;Artefact! Advies en Onderzoek in Erfgoedheeft tussen februari en maart 2017 een Archeologisch Bureauonderzoek en Inventariserend Veldonderzoek door middel van verkennende boringen uitgevoerd binnen het plangebied Bosseweide 7 tot en met 13 te ‘s Gravenpolder (gemeente Borsele). Het plangebied heeft een oppervlakte van circa 740 m2. De aanleiding tot het onderzoek wordt gevormd door het voornemen van de opdrachtgever om binnen het plangebied de aanbouw bij de bestaande woningen te slopen om plaats te maken voor een nieuwe aanbouw met terras. De woningen zelf blijven behouden.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Op basis van de beschikbare aardwetenschappelijke, archeologische en historische gegevens werd in het archeologisch bureauonderzoek een gespecificeerd archeologisch verwachtingsmodel opgesteld. Er kon samengevat gesteld worden dat het plangebied gesitueerd is in een zone met geulafzettingen die behoren tot het Laagpakket van Walcheren. Op basis van het historisch onderzoek is het plangebied in de oude kern van ’s Gravenpolder gelegen, ingepolderd aan het begin van de 14de eeuw. Het plangebied is ten zuiden van de kerk van ’s Gravenpolder gelegen. Vanaf de oudste beschikbare kaarten uit de 16de eeuw wordt bebouwing weergegeven rondom de kerk. De kans is dan ook vrij hoog dat het plangebied reeds vanaf het ontstaan van ’s Gravenpolder bebouwd is. Latere kaarten uit de 18de en 19de eeuw tot op heden geven telkens bebouwing weer binnen de grenzen van het plangebied, zij het op een andere locatie. De verwachting voor het plangebied vanaf de Late Middeleeuwen, meer specifiek vanaf de 14de eeuw, is dan ook hoog tot en met de Nieuwe Tijd. Op basis van de gegevens verkregen van de opdrachtgever is de verstoring voor de bestaande bebouwing beperkt tot 0,30 meter beneden maaiveld voor de aanleg van de kruipruimte en 0,90 meter beneden maaiveld voor de aanleg van de fundering.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Tijdens het Inventariserend Veldonderzoek werd het opgestelde verwachtingsmodel middels 4 verkennende boringen (tot maximaal 3,50 meter beneden maaiveld) getoetst. Hierbij dient tevens te worden opgemerkt dat dit veldonderzoek gericht was op het toetsen van de (geologische) verwachting en niet op het opsporen van eventuele vindplaatsen. &lt;br&gt;Op basis van het booronderzoek kan gesteld worden dat het plangebied gesitueerd is in een gebied met geulafzettingen van het Laagpakket van Walcheren. De onverstoorde top van het laagpakket kan worden aangetroffen tussen 0,70 en 1,00 meter beneden maaiveld (0,22 en 2,07 meter –NAP). De natuurlijke afzettingen van het Laagpakket van Walcheren worden bedekt door ophooglagen. De top van deze ophooglagen is onmiddellijk onder de recente bouwvoor aangetroffen tussen 0,20 en 0,50 meter beneden maaiveld (0,48 en 0,51 meter +NAP). Deze ophooglagen bevatten houtskool, puinbrokjes, glas, mortelbrokjes, leisteen en enkele fragmenten aardewerk (Late Middeleeuwen – Nieuwe Tijd). Twee boringen liepen vast op puin op een diepte tussen 0,60 en 0,75 meter beneden maaiveld (0,31 en 0,27 meter +NAP). Deze boringen zijn verplaatst. Eén van de boringen liep opnieuw vast op baksteen op een diepte van 0,40 meter beneden maaiveld (0,62 meter +NAP). De tweede boring kon op de nieuwe locatie worden doorgezet tot in de natuurlijke afzettingen.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Op basis van het bureauonderzoek en de resultaten van het verkennend booronderzoek kan onderstaand specifiek archeologisch verwachtingsmodel worden opgesteld: - Er bestaat geen verwachting op het aantreffen van archeologische waarden vanaf het Paleolithicum tot en met het begin van de 14e eeuw. Het plangebied maakt deel uit van het oude verloop van de Zwake en wordt aan het begin van de 14e eeuw ingepolderd. &lt;br&gt;- Voor de periode Late Middeleeuwen en Nieuwe Tijd geldt een hoge verwachting, gezien het plangebied gesitueerd is binnen de oude kern van ’s Gravenpolder. Op de oudste beschikbare kaarten (vanaf de 17e eeuw) wordt reeds bebouwing weergegeven binnen het plangebied. Dit beeld kon worden bevestigd op basis van de boringen. Verscheidene boringen liepen vast op puin of baksteen, afkomstig van deze oude bebouwing. Vindplaatsen kunnen worden aangetroffen onder de recente bouwvoor in de ophooglagen. De top van deze ophooglagen is in de boringen aangetroffen tussen 0,20 en 0,50 meter beneden maaiveld (0,48 en 0,51 meter +NAP).&lt;/p&gt;