DOI: 10.14457/tu.the.2015.1154
title: การรับรู้ความสามารถของตนเอง ความต้องการของงานกับทรัพยากรในงาน การรับรู้ความยุติธรรมในองค์การและความเหนื่อยหน่ายในการทำงาน โดยมีการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การเป็นตัวแปรกำกับ: กรณีศึกษาครูโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งในจังหวัดสมุทรปราการ

description: การวิจัยครั้งนี้ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง การรับรู้ความสามารถของตนเอง ความต้องการของงานกับทรัพยากรในงาน การรับรู้ความยุติธรรมในองค์การ และความเหนื่อยหน่ายในการทำงาน โดยมีการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การเป็นตัวแปรกำกับ : กรณีศึกษาครูโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งในจังหวัดสมุทรปราการ กลุ่มตัวอย่างเป็นครูที่ทำการสอนโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งในจังหวัดสมุทรปราการ จำนวน 180 คน เครื่องมือในการศึกษา คือ (1) แบบสอบวัดการรับรู้ความสามารถของตนเอง (2) แบบสอบวัดความต้องการของงานกับทรัพยากรในงาน (3) แบบสอบวัดการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การ และ (4) แบบสอบวัดความเหนื่อยหน่ายในการทำงาน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ การวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุเชิงซ้อน (Hierarchical Multiple Regression Analysis) ตามวิธีการของ Baron & Kenny (1986) การวิจัยสามารถสรุปผลได้ดังนี้1. ผลการวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน1.1 การรับรู้ความสามารถของตนเองโดยรวมมีความสัมพันธ์ทางลบกับความเหนื่อยหน่ายในการทำงานโดยรวมและรายด้าน ได้แก่ ด้านความอ่อนล้าทางอารมณ์ ด้านการลดค่าความเป็นบุคคลของผู้อื่น และด้านการลดค่าความเป็นบุคคลของผู้อื่น           (r = -.663 , p &lt; 0.01 ; r=-.480 , p &lt; 0.01 ; r = -.521 , p &lt; 0.01 และ r = -.589, p &lt; 0.01 ตามลำดับ)1.2 ความต้องการของงานกับทรัพยากรในงานโดยรวมมีความสัมพันธ์กับความเหนื่อยหน่ายในการทำงานโดยรวม (r = -.458 , p &lt; 0.01) ความต้องการของงานโดยรวมและด้านรูปแบบอารมณ์ตามงานมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความเหนื่อยหน่ายในการทำงานโดยรวม (r = 219, p &lt; 0.01 และ r = .409 , p &lt; 0.01 ตามลำดับ) ทรัพยากรในงานโดยรวมและรายด้าน ได้แก่ ด้านความมีอิสระในการทำงาน และด้านการสนับสนุนทางสังคม มีความสัมพันธ์ทางลบกับความเหนื่อยหน่ายในการทำงานโดยรวม (r = -.607, p &lt; 0.01 ;  r = -.327, p &lt; 0.01 และ r = -.688 , p &lt; 0.01 ตามลำดับ) ส่วนความต้องการของงานด้านภาระงานไม่มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความเหนื่อยหน่ายในการทำงานโดยรวม1.3 การรับรู้ความยุติธรรมในองค์การโดยรวมและรายด้าน ได้แก่ ด้านผลตอบแทน ด้านกระบวนการในการกำหนดผลตอบแทน ด้านการมีปฏิสัมพันธ์ต่อกันระหว่างผู้บังคับบัญชากับผู้ใต้บังคับบัญชา และด้านระบบ มีความสัมพันธ์ทางลบกับความเหนื่อยหน่ายในการทำงานโดยรวม  (r = -.485 , p &lt; 0.01 ; r = -.416 , p &lt; 0.01 ; r = -.339 , p &lt; 0.01 ; r = -.582 ,             p &lt; 0.01 และ r = -.368 , p &lt; 0.01 ตามลำดับ)1.4 ความต้องการของงานกับทรัพยากรในงานโดยรวมมีความสัมพันธ์กับการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การโดยรวม (r = .445 , p &lt; 0.01) ความต้องการของงานโดยรวมและรายด้านได้แก่ ด้านภาระงาน และด้านรูปแบบอารมณ์ตามงาน มีความสัมพันธ์ทางลบกับการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การโดยรวม (r = -.287, p &lt; 0.01 ; r = -.215 , p &lt; 0.01 และ r = -.213 , p &lt; 0.01 ตามลำดับ) ทรัพยากรในงานโดยรวมและรายด้าน ได้แก่ ด้านความมีอิสระในการทำงาน และด้านการสนับสนุนทางสังคม มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การโดยรวม (r = .632 , p &lt; 0.01 ; r =.346 , p &lt; 0.01 และ r = .710 , p &lt; 0.01 ตามลำดับ)2. ผลการทดสอบความเป็นตัวแปรกำกับของการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การ2.1 การรับรู้ความยุติธรรมในองค์การโดยรวมไม่ได้เป็นตัวแปรกำกับความสัมพันธ์ระหว่างความต้องการของงานกับทรัพยากรในงานโดยรวมและความเหนื่อยหน่ายในการทำงานโดยรวม (B = -.208 , t = -1.248 , p &gt; 0.05)2.2 การรับรู้ความยุติธรรมในองค์การโดยรวมเป็นตัวแปรกำกับการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การเป็นตัวแปรความสัมพันธ์กำกับระหว่างความต้องการของงานโดยรวมและความเหนื่อยหน่ายในการทำงานโดยรวม  (B = .463 , t = 2.572 , p &lt; 0.05)2.3 การรับรู้ความยุติธรรมในองค์การโดยรวมเป็นตัวแปรกำกับความสัมพันธ์ระหว่างความต้องการของงานด้านภาระงานและความเหนื่อยหน่ายในการทำงานโดยรวม (B = .449 , t = 3.194 , p &lt; 0.01)2.4 การรับรู้ความยุติธรรมในองค์การโดยรวมไม่ได้เป็นตัวแปรกำกับความสัมพันธ์ระหว่างความต้องการของงานด้านรูปแบบอารมณ์ตามงานและความเหนื่อยหน่ายในการทำงานโดยรวม (B = .110 , t = .787 , p &gt; 0.05)2.5 การรับรู้ความยุติธรรมในองค์การโดยรวมเป็นตัวแปรกำกับความสัมพันธ์ระหว่างทรัพยากรในงานโดยรวมและความเหนื่อยหน่ายในการทำงานโดยรวม (B = -.271 , t = -3.253 , p &lt; 0.01)2.6 การรับรู้ความยุติธรรมในองค์การโดยรวมไม่ได้เป็นตัวแปรกำกับความสัมพันธ์ระหว่างทรัพยากรในงานด้านความมีอิสระในการทำงานและความเหนื่อยหน่ายในการทำงานโดยรวม (B = -.102 , t = -1.308 , p &gt; 0.05)2.7 การรับรู้ความยุติธรรมในองค์การโดยรวมเป็นตัวแปรกำกับความสัมพันธ์ระหว่างทรัพยากรในงานด้านการสนับสนุนทางสังคมและความเหนื่อยหน่ายในการทำงานโดยรวม   (B = -.406 , t = -6.361 , p &lt; 0.01)ผลการศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นถึงปัจจัยที่อาจก่อให้เกิดความเหนื่อยหน่ายในการทำงานของครู และปัจจัยที่สามารถป้องกันความเหนื่อยหน่ายในการทำงานของครู หากองค์การนำผลการศึกษาครั้งนี้ไปประยุกต์ใช้ จะเป็นประโยชน์กับทุกระบบขององค์การ และจะส่งผลให้ครูมีความเหนื่อยหน่ายในการทำงานลดลง