cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.17026/dans-x3b-tath
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 758

description: Van februari tot oktober 1961 was deze beroeps sergeant van de Koninklijke Luchtmacht in de functie van fotograaf uitgezonden naar Nederlands Nieuw Guinea. De voorbereiding bestond uit een cursus tropenhygiëne, politieke voorlichting was er helemaal niet. Hij wist bij vertrek niets van het gebied waarnaar hij vertrok. Hij fotografeerde van alles. Werktijd en vrije tijd liepen in elkaar over in Biak.
DOI: 10.17026/dans-zjn-j73b
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 761

description: Vanaf november 1961 verbleef deze automonteur een jaar in Biak en Noemfoer op Nieuw Guinea, in dienst van de Koninklijke Luchtmacht. In Biak woonde hij op woonschip De Keerkring. Hij vertelt over zijn werkzaamheden aan het wagenpark van de luchtmacht. Later op Noemfoer stak het sociale leven nóg primitiever in elkaar dan in Biak. Op Noemfoer waren geen wegen, moest hij zelf zijn water halen en zorgden de Papoea’s voor vers gevangen kreeft op het menu.
DOI: 10.17026/dans-zn9-pcwx
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 773

description: Van augustus 1961 tot en met september 1962 was deze dienstplichtig soldaat uitgezonden naar Nieuw Guinea. Als infanterist heeft hij aan alle acties tegen Indonesische para's bij Merauke deelgenomen. Ook zat hij zes weken in kampong Baad, een vooruitgeschoven basis bij de jacht op deze Indonesische infiltranten op Nieuw Guinea. Hij beschrijft uitvoerig zijn de omstandigheden zoals hij ze beleefd heeft op Nieuw Guinea tijdens zijn uitzending.
DOI: 10.17026/dans-259-7d63
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 774

description: In najaar/winter 1960 werd deze hospik klaargestoomd voor uitzending naar Nieuw Guinea. Hoewel hij zichzelf "pacifist" noemde, beviel de grote kameraadschap in de militaire dienst hem goed. Hij vloog met de Kroonduif van Biak naar Jefman, en ging per boot verder naar Sorong, waar hij werd ingedeeld bij de stafcompagnie als chauffeur en gewondenverzorger. Hij vertelt over zijn werkroutine bij de Militair Geneeskundige Dienst, zijn contacten met de dienstplichtige artsen en zijn werk- en leefomgeving in Sorong in 1961. Ook ervaringen als gewondenverzorger met in de strijd verwonde Indonesische infiltranten komen aan de orde.
DOI: 10.17026/dans-xcv-mhge
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 779

description: In maart 1961 ging deze jonge arts naar Nieuw Guinea, in dienst van de Koninklijke Landmacht. Hij vertelt over de boeiende tropen- en frontopleiding die hij hiertoe volgde en over het dagelijks leven als medicus tussen hogere en lagere militaire rangen in den vreemde. Hij was ieders vertrouweling en moest daarom heel discreet zijn. Ook zorgde hij regelmatig voor de Papoea-zieken die hij onder ogen kreeg. Een prachtig verhaal van een dokter die veel meer gezien heeft van wat er speelde op Nieuw Guinea en bij de mensen die er zaten, dan enkel zijn eigen praktijk.
DOI: 10.17026/dans-xvx-67rg
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 781

description: In mei 1940 zag deze jonge Rotterdammer zijn stad in brand staan, na de inval van de Duitse bezetter. Een zware tijd volgde. De Joodse buren verdwenen en zelf werd hij na een razzia afgevoerd naar Duitsland, waar hij bij een slager moest werken. Hier trof hij Russische en Franse krijgsgevangenen die ook in de omgeving van Dortmund waren ondergebracht. Het stadje waar hij verbleef werd regelmatig zwaar gebombardeerd door de geallieerden. Uiteindelijk kwamen de Amerikanen en kostte het deze man nog heel wat moeite hen ervan te overtuigen dat hij een Nederlander was.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-xvp-aqb4
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 789

description: Dit is het verhaal van een oorlogsvrijwilliger op de boot naar Indië in 1946, volgestouwd met honderden uitgezonden militairen, en diens aankomst in de archipel. In Soerabaja werd hij op het vliegveld van de Marine Luchtvaartdienst geplaatst, als bottelier. Hij maakt in de tijd die volgt gekke situaties mee, ook gevaarlijke. Op deze band zingt hij onder meer een liedje dat hij van de Indonesische nationalisten leerde, zomaar een keer in de bergen onderweg. Ook vertelt hij over de periode na terugkeer uit Indië, waarin hij eigenlijk steeds onrustig bleef en zijn verhaal maar slecht kon delen met anderen.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-x48-r7rk
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 794

description: Toen hij net een half jaar klaar was met de militaire dienst, kwam de algehele mobilisatie en moest deze jongeman bij Grave gelegerd worden in de Generaal de Bonskazerne. Begin mei 1940 moesten ze naar de stellingen en ze waren oprecht verbaasd toen de oorlog uitbrak, met rookpluimen en overvliegende vliegtuigen. Deze man schoot zelf tien of vijftien Duitsers dood en moest later alle secties waarschuwen dat ze om tien uur 's avonds zouden terugtrekken. Toen hij terugkwam, was iedereen al weg. Via Breda ging hij toen zelf maar naar Zeeland en van daar naar Vlaanderen en Frankrijk, in de hoop de strijd tegen de Duitsers vanuit onbezet gebied voort te zetten. Hij kwam aan boord van de Pavon, die voor de Franse kust bij Calais geraakt werd door een bom en in vlammen opging. Deze man was één van de overlevenden en vertelt hier het hele verhaal van dit drama uit mei 1940.
DOI: 10.17026/dans-x4k-nagj
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 795

description: Deze man was 16, woonde in Rotterdam en zat 's ochtends heel vroeg zijn strafwerk te schrijven toen hij de verte de vliegtuigen hoorde, waarmee de oorlog in Nederland begon. De laatste jaren van de oorlog zat hij ondergedoken om geen dwangarbeid te hoeven verrichten. Na de bevrijding meldde hij zich voor inzet in Nederlands-Indië. Hij werd in Schotland opgeleid, bij de Mariniers te Roseneath, eerst tot tandartsassistent en later tot laborant. Hij testte of de jongens in hun bloed sporen hadden van syfilis. In Indië werd hij later ingezet op de ambulance van het Marinehospitaal te Soerabaja en in een veldhospitaal te Bondowoso.
DOI: 10.17026/dans-zcx-zesp
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 796

description: Deze zoon van een Nederlandse handelsman volgde de hbs in Batavia, vervulde daarna zijn dienstplicht bij het KNIL en ging daarna naar het KIM in Soerabaja, dat sinds 1940 vanwege de oorlog vol zat met adelborsten uit Nederland. Na "Pearl Harbour" waren de jongens eerst verguld dat de oorlog werd verklaard aan Japan. Die vrolijke stemming sloeg om na de slag op de Javazee. De adelborsten werden via Tjilatjap het land uitgewerkt en deze man kwam in Engeland terecht, waar hij zijn opleiding in de oorlogsjaren kon voortzetten bij The Royal Navy.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-xjw-54z6
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 797

description: Een jonge Nederlandse KNIL-rekruut brengt bij Magelang zijn eerst maanden van de militaire opleiding door. Hij wilde graag hogerop, maar moest eerst 8 maanden bij het bataljon zitten voordat hij naar de kaderschool mocht. Op 20 juni 1940 was het zo ver en ging hij de opleiding in, om in september 1940 als infanterist 1e klas/brigadier titulaire aan de slag te gaan bij de Javaanse compagnie, manschappen die met hun hele gezin op de kazerneplaats woonden. Op 15 januari 1942 was hij getrouwd en niet lang daarna sloeg Japan toe: een groep van zijn manschappen kwam om bij een bombardement op vliegveld Samarinda2 op Borneo. Niet veel later zaten deze Nederlandse officier en zijn mannen op datzelfde vliegveld vast, als krijgsgevangenen onder de Japanse bezetter.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-xqp-6g5n
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 798

description: Dit gesprek met een Nederlandse KNIL-officier - geboren in 1913 - gaat over zijn tijd in Japanse krijgsgevangenschap in achtereenvolgens Tarakan op Noord-Oost Borneo en een dorpje waar ze later over de Barito-rivier heen moesten varen vanuit Banjarmasin, 8 of 9 dagen varen de binnenlanden van Borneo in. In Banjarmasin werden deze mannen later bevrijd door de Australiërs. Ze waren door alle ontberingen meer dood dan levend. In 1948 pas keerde deze man terug naar zijn familie in Friesland.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-zea-kpxk
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 806

description: Deze man is samen met zijn tweelingbroer als oorlogsvrijwilliger uitgezonden naar Indië vlak na de tweede wereldoorlog. De bravourderige, piepjonge broers moesten vaak voorop lopen als er patrouille gelopen werd met dienstplichtigen: "jullie waren toch vrijwilligers?" Hij vertelt over de talloze gevechtsacties waarin ze betrokken raakten op Sumatra en de periode van wachten in Tandjung Oost, op de repatriëring na de soevereiniteitsoverdracht. Veel militairen waren na jaren guerrilla onrustig en ontevreden en dat leidde tot zeer gevaarlijke opstootjes.
DOI: 10.17026/dans-z39-dz7m
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 820

description: Voorjaar 1948 werd deze dienstplichtige uitgezonden naar Nederlands-Indië. Hij werd chauffeur bij de Huzaren van Boreel en kreeg een militaire opleiding bij het Depot Pantsertroepen KNIL in Bandoeng. In de jaren in Indië maakte hij een aantal nare incidenten mee, waarbij ook enkele collega’s sneuvelden. Zijn geweergroep werd een keer helemaal ingesloten door de Indonesische troepen en ze moesten door anderen worden ontzet. Daarnaast gebeurden er nogal wat ongelukken: met voertuigen en met vuurwapens.
DOI: 10.17026/dans-zcw-txgj
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 821

description: Deze sectiecommandant van het panster-afweergeschut aan de Grebbelinie hoorde in de meidagen van 1940 dat ze naar Rotterdam moesten gaan. Hij vraagt zich tot op de dag van vandaag af of daar pro-Duitse krachten achter hebben gezeten. De regimentscommandant ging op zijn witte schimmel voorop. In Rotterdam wisten ze niet wat ze moesten doen. Ze probeerden nog op vliegtuigen te schieten, maar daar waren de kanonnen niet geschikt voor. Na het grote bombardement reed hij een dag of vijf op een ambulance en ging daarna terug naar Twente, waar hij zich meldde bij het verzet. In 1944 bracht hij geallieerde piloten terug naar vrij gebied door met hen over land helemaal naar Portugal te reizen.
DOI: 10.17026/dans-22n-dxun
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 823

description: In het begin van de oorlog werkte deze - toen nog jonge - man bij de sortering van de post. Hij vertelt over kleine verzetsdaden waarbij hij poststukken, geadresseerd aan de SD, achterover drukte. Via een neef raakte hij niet lang daarna betrokken bij het verzet. In oktober 1944 ging deze jongen met een vriend dwars door de Duitse linies om zich in het Zuiden aan te sluiten bij de oprukkende geallieerden. Hij was één van de eersten die zich in het bevrijde Zuiden meldde als oorlogsvrijwilliger. Zijn taak werd het bevoorraden van de geallieerden. Hij was bijrijder op transporten van munitie, benzine, voedsel en troepen richting het front.
DOI: 10.17026/dans-zak-8xm2
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 550

description: In 1935 kwam deze graficus in dienst bij het Korps Mariniers. Hij werd uitgezonden naar Soerabaja en hield vanaf de Hr.Ms. Floris al in 1937 en 1938 de Japanse schepen scherp in het vizier. Hij zag dat die technologisch een grote voorsprong hadden. Op 3 mei 1940 kwam hij voor verlof aan in Nederland. Hier werd hij enkele dagen later verrast door de Duitse invasie, waarbij hij een long verloor.
DOI: 10.17026/dans-zf7-baeh
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 573

description: In dit tweede interview vertelt deze man over zijn uitzending naar Nederlands Indië als Inlichtingenofficier, vlak na de tweede wereldoorlog. Hij vertelt hoe hij aan zijn informatie kwam en hoe hij en zijn jongens probeerden het normale leven van de Javanen weer zoveel mogelijk zijn normale gang te laten gaan. Hij zat tevens een periode op Madoera. Thuiskomen was minder eenvoudig dan het leek, na enkele jaren in een oorlog zo ver van huis.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-xsa-67a5
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 672

description: Van de meidagen 1940 merkte deze jongen uit 1926 niet veel, omdat er in de buurt van zijn Groningse dorp niet gevochten is. Maar zowel hij als zijn broer moesten na de Mulo wel naar Duitsland voor de Arbeitseinsatz. Hijzelf in 1944. In Dresden maakte hij het bombardement mee. In maart 1945 werd hij ziek en mocht hij terugkeren naar huis. In oktober 1946 werd hij opgeroepen voor de militaire dienstplicht en werd hij uitgezonden naar Indië, als privé-chauffeur van een luitenant-kolonel op Sumatra. Later werd hij ingezet voor de militaire inlichtingen.
DOI: 10.17026/dans-26s-kbzq
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 674

description: Deze zoon van een schoolhoofd groeide op in de Amsterdamse rivierenbuurt, waar veel van zijn Joodse vriendjes na de oorlog niet terugkeerden. Zelf moest hij onderduiken toen de Duitsers hem opriepen voor de Arbeitseinsatz. Hij besloot het verzet in te gaan. Via via leerde hij hoe het vervalsen van papieren ging, maar niemand wist van zijn werk. In Utrecht zat hij eerst ondergedoken bij zijn oom en later verkaste hij naar Brabant. Daar werd hij betrokken bij de hulp aan geallieerde piloten en kwam hij bij de Binnenlandse Strijdkrachten. Ook vertelt hij over de bevrijding van Zuid-Nederland, waar hij intensief bij betrokken is geweest.
DOI: 10.17026/dans-2cg-5uxa
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 413

description: Op 1 Juli 1947 kwam deze man op in Oirschot bij een regiment Infanterie, waarmee hij al snel naar Indië werd verscheept. De eerste twee maanden bewaakte hij daar het paleis van Van Mook te Batavia. In mei leerden ze op een buitenpost bij Bogor patrouilles lopen, kampongs te bezoeken en te improviseren. Juni 1948 gingen ze verder het binnenland in, nabij Jongol. Het peloton moest een nieuwe post inrichten te Neundeut. Hier was het levensgevaarlijk. Ze kregen hulp van commando-troepen, die zonder proces enkele TNI'ers dood schoten. Daar protesteerden deze nieuwkomers eerst tegen, maar later schoten ze zelf ook een belangrijke TNI'er dood en wonnen zo het vertrouwen van de dorpshoofden. Aan het einde van het interview komt de frustratie ter sprake over dat er later zoveel geoordeeld is over de excessen in Indië, terwijl de politiek verantwoordelijken altijd buiten schot zijn gebleven.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-zj3-qsmb
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 420

description: Deze man uit 1904 was een loteling van de lichting van 1924, die in augustus 1939 werd opgeroepen voor de algehele mobilisatie. Zijn jongste kind was toen net geboren. Hij vertelt over de Duitse inval, en zijn legering in een pastorie in Rijswijk, waar hij afscheidsbrieven schreef voor zijn moeder, vrouw en kinderen. Het liep echter anders: deze man bleef in leven en kwam middenin het verzetswerk terecht. Een verhaal over onderduik-adressen, koeriersters en goochelen met geld en adressen om mensen vrij te krijgen in de Duitse bezettingstijd. Ook de organisatie van het verzet komt uitgebreid aan de orde in dit interview.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-255-hc5a
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 611

description: Na haar diplomering ging deze verpleegster werken bij de Koninklijke Landmacht, als tweede luitenant in het neurose-centrum voor militairen. Hier werden twee verpleegsters gevraagd voor Indië en dat leek haar wel wat. Ze zouden een psychiatrisch hospitaal moeten opzetten, zodat de psychotische jongens daar meteen behandeld konden worden. In Batavia kregen ze eerst een vervolgstudie in het algemene ziekenhuis en werden later naar Tjimahi overgeplaatst, waar ze kraamvrouwen moesten bijstaan bij hun bevalling. Dat was iets compleet nieuws en het ging niet vlekkeloos. Later kwamen ze eindelijk te werken bij de jongens waar ze voor gekomen waren: de uitgezonden soldaten die in de oorlog in Indië psychische problemen hadden gekregen en niet meer konden vechten.
DOI: 10.17026/dans-z3k-fxud
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 37

description: De geïnterviewde maakte de WOII mee in Nederland. Hij hielp mee met het verzet en heeft ondergedoken gezeten. In 1948 werkte hij als oorlogsvrijwilliger bij de luchtmacht. Het squadron waar hij deel van uitmaakte werd verdeeld over vier locaties in Nederlands-Indie. Hijzelf kwam terecht in Semplak. Hij werkte mee aan de inname van Djokja. Het werk in Indie was intensief en er vielen veel doden onder eigen soldaten. Er was veel discussie over de politieke situatie. Terug in Nederland had de geïnterviewde moeite met aanpassen. De ophef over de veteranenstatus en de psychiatrische behandelingen vindt hij vaak wat overdreven.
DOI: 10.17026/dans-x66-t48n
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 300

description: De geïnterviewde kwam te werken bij de Stoomvaartmaatschappij Nederland. In 1939 was hij met de Johan van Oldenbarnevelt vertrokken naar New York toen de oorlog uitbrak. Het schip werd neutraal gehouden waardoor de Amerikanen zich zorgen maakten over het Panamakanaal. Het schip vervoerde kinderen van Nederland naar Indie maar werd later gebruikt voor transport van troepen, materieel en krijgsgevangenen. De geïnterviewde maakte de bombardementen op Liverpool mee. Het werk was zwaar en voor de geinterviewde is de erkeninning daarom erg belangrijk. Aan boord, via krantjes van Radio Holland hoorde de bemanning over de bevrijding. Na de bevrijding werd het schip gebruikt om kinderen van Rotterdam naar Engeland te brengen om aan te sterken.
DOI: 10.17026/dans-29x-6wne
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 434

description: De geïnterviewde volgt bij de KNILM in Nederlands Indie de opleiding tot boordwerktuigkundige. Hij vertelt hoe deze opleiding er uit ziet. Ondertussen dreigt de Tweede Wereldoorlog. Hij vertelt over de aanval op Pearl Harbor en de snelle Japanse opmars in begin 1942. De KNILM wordt gemobiliseerd en na enige tijd wordt de top en het Gouvernement geëvacueerd naar Australië, maar de geïnterviewde bleef achter in Andir. Hij probeert ook naar Australië te gaan maar dit mislukt. Hij maakt bombardementen op Adir mee en de dreiging van de oprukkende Japanners in Bandoeng. Uiteindelijk lukt het de geïnterviewde om naar Australië te gaan, hier wordt hij door de RAAF gemilitariseerd. Vanaf april 1943 houdt hij een Flying Logbook bij wat hij nog steeds heeft.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-zvu-seue
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 436

description: De geinterviewde is geboren in 1923 in Semarang. In 1940 treed hij in militaire dienst. Hij wordt bij Soebang in de Tjiaterstelling ingezet. Hier wordt gebombardeerd en later komt de geïnterviewde hier terecht in gevaarlijke vuurgevechten. Ondanks gevaarlijke ondernemingen brengt hij het er gewond maar levend vanaf. Vanwege verwondingen en ziektes komt hij in verschillende ziekenhuizen. De geïnterviewde komt terecht in Kamp Tarsau en houdt zich hier bezig met verzetsactiviteiten. In 1945 weet hij te vluchtten uit het kamp. Na de Japanse capitulatie gaat hij in dienst bij de Gadja Merah.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-zfx-g39x
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 441

description: De geinterviewde is opgegroeid in Rotterdam. Hij werd opgeroepen voor dienstplicht op zijn 18e en hij ging hiervoor naar Nijmegen. In 1939 moest hij op herhaling komen. In deze periode overleed zijn moeder. Hij verbleef eerst in Nijmegen en ging later met de Arbeitseinsatz naar Duitsland. Tijdens de mobilisatie werd hij ingedeeld in Hoek van Holland bij de grensbrigade. De werkzaamheden hier stelden weinig voor, maar het was zwaar, erg koud en de mannen raakten erg verveeld. Na het bombardement op Rotterdam werd hij, samen met de andere mannen, opgehaald door de Duitsers en als krijgsgevangenen naar een school in Voorburg gestuurd. In Duitsland kwam hij terecht in Zuid-Duitsland waar, zoals later bleek, de situatie een stuk beter was dan in Noord-Duitsland of het Ruhrgebied. Uiteindelijk keerde de geïnterviewde via Frankrijk terug naar Nederland. Tijdens de oorlog had hij weinig problemen met de omgang met Duitsers. Ondanks dat er oorlog was is deze periode voor de geïnterviewde de mooiste tijd van zijn leven geweest.
DOI: 10.17026/dans-xe9-xuxq
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 449

description: De geïnterviewde vliegt vanaf begin 1943 bij 18 Squadron in noord Australie. Hij is werkzaam als boordwerktuigkundige. Een belangrijke taak is het organiseren van de voedselbevoorrading. De primitieve basis van de luchtmacht wordt geregeld gebombardeerd door de Japanners. De leefomstandigheden zijn zwaar. Aan het eind van het jaar komt de geïnterviewde bij 19 Squadron dat vanuit Brisbane vliegt. Hij schets een aantal aspecten van dit squadron. In 1945 wordt hij ingezet in de bevoorrading van de oprukkende Amerikanen en wordt de geïnterviewde onder andere ingezet bij Tarakan.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-xdg-zs48
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 455

description: De geïnterviewde werkte als boordwerktuigkundige voor het KNILM in Nederlands-Indie. Hij vertelt over de RAPWI vluchten naar Nederlands Indie in september 1945. Met deze vluchten werd een gezin geëvacueerd en ex-krijgsgevangenen naar Australie gebracht. Doordat de geïnterviewde een logboek heeft bijgehouden van zijn vluchten weet hij veel details te vertellen. Twee keer maakt hij een vlucht naar Nederland. Op het vliegveld in Semarang geven de Japanners zich aan hen over. Op initiatief van een Majoor vliegen ze naar een aantal krijgsgevangen kampen. In 1949 is de geïnterviewde betrokken bij de KNILM Constellation vluchten naar Indie. Een vlucht naar Batavia is Top Secret. De geïnterviewde vertelt over hoe de verhouding met Indonesiërs vroeger goed was en toen niet meer. Samenwerking met Japanners, na de oorlog, vond hij moeilijk. De overgang, in 1950, naar het bedrijfsleven was voor de geïnterviewde lastig.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-xxp-vxkh
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 500

description: De geïnterviewde is geboren in 1920 in Nederland. Hij is een werktuigkundige. Hij kwam te werken bij LIoyd in Rotterdam en maakte zijn eerste reis in 1939 naar Java op de SS Garoet. In Soerabaja hoorde hij dat de oorlog was uitgebroken. Er was geen contact meer mogelijk met het thuisfront en de koopvaardij werd gemilitariseerd. Hij maakte reizen om Engeland en Schotland te bevoorraden met voedsel en grondstoffen. Vanaf Free Town werd er in konvooi gevaren beschermd door de Britse Marine. De Duitse duikboten waren het grootste gevaar. Pas later werden de koopvaardijschepen geëscorteerd door Britse torpedojagers. Later voer de geïnterviewde op de Kota Radja die werd gebombardeerd bij Java, maar kwam er heelhuids vanaf. Hierna komt hij te varen op de SS Terkoelei en komt in een wolfpack terecht samen met andere geallieerden. De schepen worden hevig beschoten. Minder dan de helft van de bemanning overleeft het. In 1945 keert de geïnterviewde na zes jaar varen terug naar huis. Hij vindt het jammer dat hij toen niet erg positief is ontvangen.