DOI: 10.17026/dans-xpq-kka3
title: Schoonhoven, relinen gasleidingen Eindrapport

description: &lt;p&gt;Archeologisch onderzoeksbureau IDDS Archeologie heeft tussen 19 januari en 12 april 2023 een opgraving - variant archeologische begeleiding, uitgevoerd in het centrum van Schoonhoven, gemeente Krimpenerwaard. De aanleiding voor dit onderzoek is het relinen van de gasleidingen in het centrum van Schoonhoven. Op verschillende punten in de binnenstad werden werkgaten gegraven ter plaatse van de gasleiding, deels door middel van open ontgraving en deels met een grondzuiger.&lt;br&gt;Het doel van een opgraving (variant archeologische begeleiding) is het documenteren van gegevens en het veiligstellen van materiaal van vindplaatsen om daarmee informatie te behouden die van belang is voor de kennisvorming over het verleden. De vraagstelling is gericht op het inzicht verschaffen in de archeologische relicten in het plangebied. Specifiek diende ook nog te worden gelet op het nut van archeologische begeleiding bij ontgravingen met een grondzuiger.&lt;br&gt;De werkgaten die begeleid zouden worden zijn voorafgaande aan de werkzaamheden in een overleg tussen de opdrachtgever, het bevoegd gezag en IDDS vastgesteld. Het zou hierbij gaan om de zogenaamde locaties A t/m F. Uiteindelijk zijn de werkzaamheden bij de locaties A en B niet uitgevoerd, zodat deze ook niet begeleid zijn. Werkgat C kon niet worden begeleid, doordat dit werkgat per abuis reeds dicht was bij aankomst bij het te begeleiden deel in deze straat. De werkgaten D, E en F zijn volgens planning begeleid. Er zijn zes werkputten (WP) aangelegd met afmetingen variërend tussen circa 2x1 m tot 12x1,5 m.&lt;br&gt;In werkput 1 werden de sporen S1 tot en met S3 aangetroffen op de locatie waar op basis van het historische vooronderzoek de Vrouwenpoort werd verwacht. De muurfundering S1 heeft grote afmetingen en bestaat uit bakstenen die primair gebruikt zijn en een formaat hebben dat gangbaar is in de 13e eeuw. Op basis hiervan en gezien de locatie van deze baksteensporen zijn deze resten geïnterpreteerd als behorend tot de Vrouwenpoort. Het primair gebruikte baksteenmateriaal van de muurfundering S1 wekt de suggestie dat deze poort, die van het historische beeldmateriaal bekend is, reeds vanaf circa de 13e eeuw op deze locatie aanwezig was. Een dergelijke datering past goed in het beeld van de eerste ontwikkelingen zoals die van Schoonhoven in de 13e en 14e eeuw bekend zijn. Bj de poer S2 en muurfundering S3, die eveneens op deze locatie zijn aangetroffen, is van bouwmateriaal met een kleine formaat gebruik gemaakt, zodat een latere datering van deze delen van de poort mogelijk is. S2 en S3 zouden bijvoorbeeld de resten van latere bouwfases van de vernieuwing van de poort kunnen betreffen, zoals die bekend zijn uit de 16e eeuw. Het vondstmateriaal dat is gevonden in de omgewerkte laag die deze sporen afdekte, duidt op een datering van deze laag in de 19e en 20e eeuw: overeenkomstig met de periode rond het eind van de 19e eeuw waarin de poort gesloopt is.&lt;br&gt;Gesteld kan worden dat bij een verwachting op steenbouwsporen onder oude kabel- en leidinglocaties, die middels een grondzuiger worden vrijgelegd, het uitvoeren van een archeologische begeleiding goed mogelijk is&lt;/p&gt;