cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.1999.423
title: การเปรียบเทียบผลการทำนายของโมเดลการคัดเลือกผู้สมัครเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาระหว่างวิธีการสอบร่วมกับวิธีการคัดเลือกเองของคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทำนายผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในมหาวิทยาลัยและความสุขสมบูรณ์ในการดำเนินชีวิตของนักศึกษาแพทย์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล จากโมเดลการคัดเลือก 2 โมเดล คือ โมเดลการคัดเลือกด้วยวิธีการสอบร่วมกับโมเดลการคัดเลือกด้วยวิธีการคัดเลือกเอง และเปรียบเทียบโมเดลดังกล่าว ในประเด็นความสามารถในการทำนายและความคลาดเคลื่อนในการทำนาย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักศึกษาแพทย์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาลมหาวิทยาลัยมหิดล รุ่นปีการศึกษา 2536-2541 จำนวน 1,168 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามเกี่ยวกับภูมิหลังของนักศึกษาแพทย์และความสุขสมบูรณ์ในการดำเนินชีวิต และแบบบันทึกเกี่ยวกับเกรดเฉลี่ยสะสมและคะแนนสอบคัดเลือก วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมลิสเรล 8.12 ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. โมเดลทั้ง 2 ที่มีความกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ประกอบด้วยตัวแปรด้านภูมิหลังของนักศึกษาแพทย์และคะแนนสอบคัดเลือก 15 ตัว ที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในมหาวิทยลัยและความสุขสมบูรณ์ในการดำเนินชีวิต ซึ่งโมเดลทั้ง 2 มีตัวแปรดังกล่าวเหมือนกัน 13 ตัวและแตกต่างกัน 4 ตัว โดยที่โมเดลการคัดเลือกด้วยวิธีการสอบร่วม อธิบายความแปรปรวนของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในมหาวิทยาลัยและความสุขสมบูรณ์ในการดำเนินชีวิตได้ร้อยละ 39 และร้อยละ 3 ตามลำดับ ความตรงของโมเดลแสดงด้วยค่าไค-สแควร์ = 172.29 ที่องศาความเป็นอิสระ 150 ระดับนัยสำคัญ 0.10 ประกอบกับดัชนีวัดระดับความกลมกลืน (GFI = 0.98) และดัชนีวัดระดับความกลมกลืนที่ปรับแก้แล้ว (AGFI = 0.96) มีค่าเข้าใกล้ 1 และโมเดลการคัดเลือกด้วยวิธีการคัดเลือกเอง อธิบายความแปรปรวนของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในมหาวิทยาลัยและความสุขสมบูรณ์ในการดำเนินชีวิตได้ร้อยละ 16 และ ร้อยละ 17 ตามลำดับ ความตรงของโมเดลแสดงด้วยค่าไค-สแควร์ = 161.75 ที่องศาความเป็นอิสระ 140 ระดับนัยสำคัญ 0.10 ประกอบกับดัชนีวัดระดับความกลมกลืน (GFI = 0.97) และดัชนีวัดระดับความกลมกลืนที่ปรับแก้แล้ว (AGFI = 0.94) มีค่าเข้าใกล้ 1 2. ในการเปรียบเทียบโมเดล โดยใช้ค่าสถิติ 3 ประเภท เป็นเกณฑ์ในการเปรียบเทียบ ได้แก่ ค่าสัมประสิทธิ์การทำนายของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในมหาวิทยาลัย (R2สอบร่วม = 0.39, R2คัดเลือกเอง = 0.16) ค่าสัมประสิทธิ์การทำนายของความสุขสมบูรณ์ในการดำเนินชีวิต (R2สอบร่วม = 0.03, R2คัดเลือกของ = 0.17) และค่ากำลังสองเฉลี่ยของส่วนเหลือ (RMRสอบร่วม = 0.033, RMRคัดเลือกเอง = 0.037) พบว่าแต่ละโมเดลดีในลักษณะต่างกัน โดยโมเดลการคัดเลือกด้วยวิธีการสอบร่วมเป็นโมเดลที่ดีในการทำนายผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในมหาวิทยาลัย ในขณะที่โมเดลการคัดเลือกด้วยวิธีการคัดเลือกเองเป็นโมเดลที่ดีในการทำนายความสุขสมบูรณ์ในการดำเนินชีวิต
DOI: 10.14457/cu.the.1999.424
title: การศึกษาการดำเนินงานของศูนย์พัฒนาคุณภาพการเรียนการสอนสาขาวิทยาศาสตร์ สังกัดกรมสามัญศึกษา

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการดำเนินงานและปัญหาการดำเนินงานของศูนย์พัฒนาคุณภาพการเรียนการสอนสาขาวิทยาศาสตร์ ในการเก็บข้อมูล เก็บจากประชากรห้องทำงานของศูนย์ฯ ซึ่งมีอยู่ 4 ห้อง และเก็บจากตัวอย่างประชากรคณะกรรมการศูนย์ฯ ซึ่งเลือกด้วยวิธีเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์และแบบสอบถามการศึกษาการดำเนินงานของศูนย์พัฒนาคุณภาพการเรียนการสอนสาขาวิทยาศาสตร์และแบบสำรวจห้องทำงานของศูนย์พัฒนาคุณภาพการเรียนการสาขาวิทยาศาสตร์ ซึ่งสร้างโดยผู้วิจัย เครื่องมือทั้ง 3 ฉบับ ซึ่งได้รับการตรวจสอบความตรงโดยผู้ทรงคุณวุฒิมีความตรงเชิงเนื้อหา วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการแจกแจงความถี่และวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยได้ดังนี้ 1. การดำเนินงานของศูนย์พัฒนาคุณภาพการเรียนการสอนสาขาวิทยาศาสตร์ ศูนย์ฯมีการกำหนดวัตถุประสงค์ร่วมกันโดยคณะกรรมการศูนย์ฯ จัดทำแผนปฏิบัติการประจำปี ได้รับงบประมาณจาก กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ และสมาคมครูและผู้ปกครอง มีการจัดเตรียมสื่อการเรียนการสอน เครื่องมือและอุปกรณ์ เพื่อให้บริการแก่ครูและนักเรียน มีการจัดอบรมเพื่อพัฒนาให้ครูสามารถสอนโดยเน้นนักเรียนเป็นศูนย์กลางและสามารถผลิตสื่อและนวัตกรรมการสนอ รวมทั้งมีการประเมินผลศูนย์ฯด้วย นอกจากนี้ห้องทำงานของศูนย์ฯส่วนใหญ่ปรับปรุงมาจากห้องเรียนซึ่งมีสิ่งอำนวยความสะดวก สื่อการเรียนการสอนอุปกรณ์และเครื่องมือวิทยาศาสตร์เพื่อให้บริการ 2. ปัญหาการดำเนินงานของศูนย์ฯ ปัญหาที่พบคือ การกำหนดวัตถุประสงค์ยังไม่ชัดเจนยากต่อการนำไปปฏิบัติ ไม่สามารถปฏิบัติตามแผนที่กำหนดได้ ขาดบุคลากรที่ชำนาญในการผลิตสื่อการเรียนการสอนขาดครูวิทยาศาสตร์ที่เป็นต้นแบบ ขาดวิทยากรมาให้ความรู้ นอกจากนี้ พบว่าการกำหนดวิธีการประเมินผลศูนย์ฯ ไม่ชัดเจนอีกด้วย.
DOI: 10.14457/cu.the.1999.425
title: การศึกษาความต้องการของบุคลากรฝึกอบรม เกี่ยวกับความรู้จากฐานงานวิจัยด้านฝึกอบรม

description: ศึกษาและเปรียบเทียบความต้องการและปัญหา ของบุคลากรฝึกอบรมเกี่ยวกับความรู้จากฐานงานวิจัยด้านฝึกอบรม กลุ่มตัวอย่างได้แก่ บุคลากรฝึกอบรมภาครัฐ จำนวน 277 คน รัฐวิสาหกิจ จำนวน 126 คน และภาคเอกชน จำนวน 180 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว การเปรียบเทียบความแตกต่างรายคู่ด้วยเทคนิคเชฟเฟ และการทดสอบไคสแควร์ ผลการวิจัยสรุปได้ว่า : 1. หัวข้อหลักและหัวข้อย่อยเกี่ยวกับการฝึกอบรม ที่บุคลากรฝึกอบรมทั้ง 3 กลุ่มต้องการ เรียงตามลำดับความต้องการ ได้แก่ (1) ความต้องการจำเป็นในการฝึกอบรม : การวิเคราะห์สภาพปัญหาในการปฏิบัติงานในหน่วยงาน ขั้นตอนและวิธีการที่เหมาะสมสำหรับการศึกษาความต้องการจำเป็น ในการฝึกอบรมและหัวข้อวิธีการประยุกต์ใช้เทคนิคต่างๆ ในการหาความต้องการจำเป็นในการฝึกอบรม (2) หลักสูตรและโครงการฝึกอบรม : ความเหมาะสมของวัตถุประสงค์ เนื้อหาของหลักสูตร และโครงการฝึกอบรม แนวทางการพัฒนาหลักสูตรและโครงการฝึกอบรม และรูปแบบหลักสูตรและโครงการฝึกอบรม (3) การประเมินผลและติดตามผลการฝึกอบรม : รูปแบบการประเมินและติดตามผลการฝึกอบรม เกณฑ์ประเมินและติดตามผลการฝึกอบรม และเครื่องมือการประเมินติดตามผลการฝึกอบรม 2. บุคลากรฝึกอบรมส่วนใหญ่ ระบุความต้องการเกี่ยวกับองค์ประกอบของการวิจัยฝึกอบรมในระดับมาก ได้แก่ ความต้องการเครื่องมือวิจัยประเภทแบบสอบถาม การวิจัยปฏิบัติการ ศึกษาข้อมูลจากกลุ่มผู้เข้ารับการฝึกอบรม และขอบเขตพื้นที่ศึกษาวิจัยทั่วประเทศ 3. บุคลากรฝึกอบรม ระบุว่ามีปัญหาเกี่ยวกับการวิจัยในระดับมาก 2 เรื่อง คือ ผลการวิจัยไม่สามารถที่จะช่วยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าที่เกิดขึ้นได้ทันท่วงที และจำนวนผลงานวิจัยด้านฝึกอบรมมีน้อยเกินไป 4. เจ้าหน้าที่ฝึกอบรมในภาครัฐ รัฐวิสาหกิจ และเอกชน มีความต้องการและมีปัญหาเกี่ยวกับ การวิจัยด้านฝึกอบรม แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จากการวิเคราะห์ค่าไคสแควร์ พบว่า เจ้าหน้าที่ฝึกอบรมมีความต้องการแตกต่างกัน 23 เรื่อง ผลการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียวพบว่า บุคลากรฝึกอบรมมีความต้องการเกี่ยวกับ องค์ประกอบการวิจัยด้านฝึกอบรมแตกต่างกัน 8 เรื่อง และมีปัญหาเกี่ยวกับการวิจัยด้านฝึกอบรม 4 เรื่อง บุคลากรฝึกอบรมภาครัฐวิสาหกิจ มีปัญหามากกว่าบุคลากรฝึกอบรมจากภาครัฐและเอกชน.
DOI: 10.14457/cu.the.1999.426
title: การเปรียบเทียบความคงทนในการจำของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน ที่เรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนวิชาวิทยาศาสตร์ ที่มีการเสนอกรอบมโนทัศน์ในตำแหน่งที่ต่างกัน

description: ศึกษาเปรียบเทียบความคงทนในการจำของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน ที่เรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนวิชาวิทยาศาสตร์ ที่มีตำแหน่งของการเสนอกรอบมโนทัศน์ต่างกัน ตำแหน่งของการเสนอกรอบมโนทัศน์ที่ศึกษา 2 แบบ คือ ก่อนบทเรียน และหลังบทเรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้มาจากการสุ่มแบบเจาะจง มีจำนวน 54 คน เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่มีความบกพร่องทางการได้ยินของโรงเรียนเศรษฐเสถียร และโรงเรียนโสตศึกษานนทบุรี การทดลองกระทำในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2542 กลุ่มตัวอย่างถูกสุ่มอย่างง่าย เพื่อเข้ากลุ่มทดลอง 2 กลุ่มๆ ละ 27 คน กลุ่มทดลองที่ 1 เรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ที่มีตำแหน่งของการเสนอกรอบมโนทัศน์ก่อนบทเรียน และกลุ่มทดลองที่ 2 เรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ที่มีตำแหน่งของการเสนอกรอบมโนทัศน์หลังจบบทเรียน วิเคราะห์ความแตกต่างของความคงทนในการจำด้วยการทดสอบค่าที แบบอิสระที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 ในการทดสอบ 2 หาง ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนที่เรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ที่มีตำแหน่งการเสนอกรอบมโนทัศน์ต่างกัน มีความคงทนในการจำแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยนักเรียนที่เรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ที่มีตำแหน่งการเสนอกรอบมโนทัศน์ก่อนเรียน มีคะแนนความคงทนในการจำสูงกว่านักเรียน ที่เรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ที่มีตำแหน่งการเสนอกรอบมโนทัศน์หลังเรียน
DOI: 10.14457/cu.the.1999.427
title: การศึกษาการวางแผนพัฒนาโรงเรียน ตามโครงการขยายโอกาสทางการศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดกรุงเทพมหานคร

description: ศึกษาสภาพและปัญหาการวางแผนพัฒนาโรงเรียนตามโครงการขยายโอกาสทางการศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดกรุงเทพมหานคร ผลการวิจัยพบว่า 1 ขั้นเตรียมการวางแผน โรงเรียนมีการจัดทำแผนทั้ง 3 ประเภท คือ แผนพัฒนาการศึกษาระยะ 5 ปี แผยพัฒนาการศึกษาประจำปี และแผนปฏิบัติการประจำปี แต่แผนที่มีผู้ระบุสูงสุด คือ แผนปฏิบัติการประจำปีผู้ทำหน้าที่วางแผนพัฒนาโรงเรียน คือ คณะกรรมการวางแผน มีการกำหนดแผนงานขยายโอกาสทางการศึกษาโดยเฉพาะ มีการให้ความรู้แก่บุคลากรในการวางแผน และมีการจัดเก็บข้อมูลในการวางแผน ปัญหา คือ ขาดบุคลากรที่รับผิดชอบในการวางแผนในส่วนของการขยายโอกาสทางการศึกษาโดยเฉพาะ 2. ขั้นการวางแผน โรงเรียนมีการวิเคราะห์สภาพปัญหาในการวางแผน กำหนดวัตถุประสงค์และนโยบายในการวางแผน ให้บุคลากรเข้ามีส่วนร่วมในการวางแผน และกำหนดการใช้ทรัพยากร ปัญหา คือ ขาดการควบคุมและติดตามการปฏิบัติงานจัดทำแผนที่ต่อเนื่อง 3. ขั้นการนำแผนไปปฏิบัติ โรงเรียนมีการมอบหมายงานในการนำแผนไปปฏิบัติ มีการจัดทำปฏิทินปฏิบัติงาน จัดสรรทรัพยากรในส่วนของการขยายโอกาสทางการศึกษาโดยเฉพาะ มีการประสานงาน นิเทศและช่วยเหลือ และติดตามผลการนำแผนไปปฏิบัติ ปัญหา คือ บุคลากรมีชั่วโมงสอนมากจึงไม่มีเวลาในการนำแผนไปปฏิบัติ 4. ขั้นการติดตามและประเมินผล โรงเรียนมีการติดตามและประเมินผลเมื่อสิ้นสุดแผนงาน/โครงการมีการจัดทำรายงาน และรายงานผลไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เผยแพร่ผลการปฏิบัติงาน ปัญหา คือ ขาดผู้ชำนาญการในการทำหน้าที่ติดตามและประเมินผล และขาดการติดตามและประเมินผลอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ 5. ขั้นการปรับแผนและจัดทำแผนใหม่ โรงเรียนมีการนำผลการประเมินไปใช้ในการปรับแผนและจัดทำแผนใหม่ และมีการนำผลประเมินไปใช้ปรับแผนทุกปี ปัญหา คือ บุคลากรไม่เห็นความสำคัญของการปรับแผนและจัดทำแผนใหม่
DOI: 10.14457/cu.the.1999.428
title: ผลของการมีส่วนร่วมตามโปรแกรมนันทนาการ ที่มีต่อการเปลี่ยนแปลงทางด้านสมรรถภาพทางกายและอัตมโนทัศน์ ของเยาวชนในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนกลาง

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลของการมีส่วนร่วมตามโปรแกรมนันทนาการที่มีผลต่อสมรรถภาพทางกายและอัตมโนทัศน์ของเยาวชน ในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนกลางบ้านปราณี จำนวน 60 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่มๆ ละ 30 คน กลุ่มที่ 1 กลุ่มทดลองจัดโปรแกรมนันทนาการ 4 กิจกรรม คือ กีฬา แอโรบิคดานซ์ กิจกรรมเข้าจังหวะและเกม ใช้เวลาในการทดลอง 8 สัปดาห์ๆ ละ 4 วัน วันละ 90 นาที หลังสัปดาห์ที่ 4 และหลังสัปดาห์ที่ 8 กลุ่มตัวอย่างประชากรได้ทำการทดสอบสมรรถภาพทางกายและวัดอัตมโนทัศน์แล้วนำผลที่ได้มาวิเคราะห์หาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบค่า "ที" (t-test) และค่า "เอฟ" (F-test) แล้ววิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวแบบวัดซ้ำ และทดสอบความแตกต่างรายคู่โดยวิธีของตูกี้ ที่ระดับนัยสำคัญ .05 ผลการวิจัยพบว่า 1. สมรรถภาพทางกายของเยาวชนระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในช่วงหลังสัปดาห์ที่ 4 และสัปดาห์ที่ 8 ในด้านยืนกระโดดไกลและวิ่ง 50 เมตร 2. สมรรถภาพทางกายของเยาวชนของกลุ่มทดลองมีการพัฒนาแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในช่วงหลังสัปดาห์ที่ 4 และสัปดาห์ที่ 8 ในด้านแรงบีบมือยืนกระโดดวิ่งเก็บของ วิ่ง 50 เมตร ลุก-นั่ง 30 วินาที และความอ่อนตัว ยกเว้นด้านความจุปอด 3. อัตมโนทัศน์ของเยาวชนระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ทางด้านสติปัญญาและสถานภาพ ด้านรูปร่างและคุณสมบัติ และด้านความเป็นที่น่านิยมในช่วงเวลาหลังสัปดาห์ที่ 8 4. อัตมโนทัศน์ของเยาวชนของกลุ่มทดลองมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ช่วงหลังสัปดาห์ที่ 8 ทางด้านพฤติกรรม ด้านรูปร่างลักษณะและคุณสมบัติ ด้านความวิตกกังวล ด้านความเป็นที่น่านิยมและด้านความเป็นสุขและความพึงพอใจ
DOI: 10.14457/cu.the.1999.429
title: ผลของการใช้เทคนิคการทบทวนความรู้เดิมแบบต่างๆ ที่มีต่อความพึงพอใจการมีสวนร่วมในการเรียน และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น

description: ศึกษาผลของการใช้เทคนิคการทบทวนความรู้เดิมแบบต่างๆ ที่มีต่อความพึงพอใจ การมีส่วนร่วมในการเรียน และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ตัวอย่างประชากรคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนแหลมบัววิทยา จังหวัดนครปฐม จำนวน 38 คน ที่เรียนโดยใช้เทคนิคการทบทวนความรู้เดิม 3 วิธี คือ 1) การสืบค้นจากบุคคล 2) การนำเสนอความรู้ด้วยผังกราฟฟิก และ 3) การทำสติกเกอร์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ 1) แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ความพึงพอใจ 2) แบบบันทึก การสังเกตการมีส่วนร่วมในการเรียนและ 3) แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ จำนวน 18 ชุด มีค่า ความยากง่ายระหว่าง 0.20 ถึง 0.80 และมีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.20-0.89 มีค่าความเที่ยงอยู่ระหว่าง 0.783-0.889 วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยและการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นักเรียนพึงพอใจเทคนิคการทบทวนความรู้เดิม ด้วยวิธีการสติกเกอร์มากที่สุด รองลงมาคือ วิธีการสืบค้นจากบุคคล และวิธีการนำเสนอความรู้ด้วยผังกราฟฟิกน้อยที่สุด คิดเป็นร้อยละ 92.11, 89.47 และ 65.78 ตามลำดับ 2. นักเรียนได้มีส่วนร่วมในการเรียนด้านสังคมมากที่สุดเมื่อเรียน ด้วยวิธีการสืบค้นจากบุคคล มีส่วนร่วมด้านสติปัญญาเมื่อเรียนด้วยวิธีการนำเสนอความรู้ด้วยกราฟฟิก และมีส่วนร่วมในด้านอารมณ์เป็นส่วนใหญ่เมื่อเรียน ด้วยวิธีการทำสติกเกอร์ 3. นักเรียนร้อยละ 100 ที่เรียนด้วยการใช้เทคนิคการทบทวนความรู้เดิมแต่ละแบบ มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์สูงกว่าเกณฑ์
DOI: 10.14457/cu.the.1999.430
title: การนำเสนอรูปแบบการศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน ตามแนวพุทธศาสตร์

description: นับแต่อดีตเป็นต้นมา การพัฒนาได้แก่ให้เกิดผลทั้งในทางบวกและทางลบหลายอย่าง ซึ่งผลกระทบในทางลบที่เกิดจากการพัฒนา ได้แก่ การนำไปสู่ความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อมและการดำเนินชีวิตของมนุษย์ เป็นต้น งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ ที่ใช้ในการวิจัยเอกสารและการสัมภาษณ์ เพื่อนำเสนอรูปแบบการศึกษา อันจะนำไปสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน โดยผู้วิจัยใช้องค์ความรู้ทางพุทธศาสตร์เพื่อให้บรรลุผลในการพัฒนา และเอกสารที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ เอกสารที่เกี่ยวกับการพัฒนาที่ยั่งยืนตามแนวคิดขององค์การสหประชาชาติ แนวคิดขององค์การการศึกษาวิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (องค์การยูเนสโก) ศึกษาเอกสารและสัมภาษณ์พระธรรมปิฏก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต) รวมทั้งศึกษาเอกสารข้อมูลอื่น ๆ ทางพระพุทธศาสนา พร้อมกับสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญทางพุทธศาสตร์ จำนวน 2 ท่าน เมื่อวิเคราะห์สาระสำคัญของแนวคิดทั้งหมดแล้ว ผู้วิจัยได้จัดเสวนาวิชาการในหมู่ผู้เชี่ยวชาญ เพื่อตรวจสอบและวิเคราะห์รูปแบบการศึกษาที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น จากนั้น นำเสนอนักวิชาการและผู้ปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อตรวจสอบความเป็นไปได้และความเหมาะสมในการนำไปปฏิบัติ ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบของการศึกษานี้คือ การพัฒนาตามแนวพุทธศาสตร์ที่เป็นการพัฒนาที่ถูกทาง (สัมมาพัฒนา) และการพัฒนาที่ได้สมดุล (สมพัฒนา) จะนำไปสู่ผลสำเร็จในการพัฒนาที่ยั่งยืนได้ด้วยการศึกษาแบบไตรสิกขา ที่พัฒนาคนทั้งด้านพฤติกรรม (ศีล) จิตใจ (สมาธิ) และปัญญา ซึ่งการศึกษาเช่นนี้ต้องศึกษาทั้งเนื้อหา (ปริยัติ) การลงมือปฏิบัติ (ปฏิบัติ) เพื่อให้เข้าใจปฏิจจเสมุปบาท คือ กฎแห่งธรรมชาติหรือกฎของชีวิต อันจะนำไปสู่ผลสำเร็จ (ปฏิเวธ) ขณะเดียวกันก็ศึกษาวิชาการอื่น ๆ (วิชาการทางโลก) ไปด้วย นอกจากนั้น ในกระบวนการเรียนการสอนต้องประกอบไปด้วยความเป็นกัลยาณมิตรระหว่างผู้สอนและผู้เรียนด้วย อย่างไรก็ตาม ผลการวิจัยนี้เป็นเพียงการนำเสนอแนวคิดและปรัชญาเท่านั้น จะมีความเป็นไปได้ในทางปฏิบัติหรือไม่ ย่อมขึ้นอยู่กับการนำไปทดลองใช้ โดยอาศัยวิสัยทัศน์ของผู้บริหาร ตลอดจนความสามารถของผู้สอนประกอบกันด้วย
DOI: 10.25318/3310047601-eng
title: Plans to expand or restructure business or organization or acquire other businesses or organizations over the next 12 months, first quarter of 2022

description: Plans for the business or organization to expand or restructure, or to acquire or invest in other businesses or organizations in the next 12 months, by North American Industry Classification System (NAICS), business employment size, type of business, business activity and majority ownership, first quarter of 2022.
DOI: 10.14457/cu.the.1999.431
title: การพัฒนาระบบการเรียนการสอนทางพยาบาลศาสตร์ที่เน้นการเรียนรู้ทางปัญญาสังคมโดยใช้พอร์ทโฟลิโอ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบการเรียนการสอนที่เน้นการเรียนรู้ทางปัญญาสังคมโดยใช้พอร์ทโฟลิโอ และเปรียบเทียบความสามารถของนักศึกษาพยาบาลในด้านการรับรู้สมรรถนะแห่งตน การคิดอย่างมีวิจารณญาณ ทักษะในการปฏิบัติ การทำงานอย่างเป็นระบบ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ผู้วิจัยได้สร้างต้นร่างระบบการเรียนการสอนทางพยาบาลศาสตร์ ระบบนี้ได้รับการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิและนำไปทดลองใช้จริงกับกลุ่มตัวอย่างที่เป็นนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยพยาบาลกองทัพเรือ ปีการศึกษา 2541 จำนวน 60 คน ทำการสุ่มโดยวิธีจับคู่เข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม โดยให้นักศึกษาทั้ง 2 กลุ่มมีค่าเฉลี่ยคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่แตกต่างกัน กลุ่มทดลองเรียนด้วยระบบการเรียนการสอนที่เน้นการเรียนรู้ทางปัญญาสังคมโดยใช้พอร์ทโฟลิโอ วิธีการสอนที่ใช้ ได้แก่ การเรียนรู้จากปัญหา การคิดอย่างมีวิจารณญาณต่อสถานการณ์ การเรียนรู้จากการปฏิบัติเป็นกลุ่มการเขียนอนุทินการปฏิบัติงาน และการทำสัญญาการเรียน ระยะเวลาในการทดลอง 15 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มควบคุมเรียนด้วยระบบการเรียนการสอนแบบปกติ วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติทดสอบที (t-test) ผลการวิจัยปรากฏดังนี้ 1. ระบบการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้น สามารถพัฒนาความสามารถของนักศึกษาพยาบาลด้วยการให้นักศึกษากำหนดจุดมุ่งหมายในการเรียนรู้ การเรียนรู้ด้วยตนเองและกลุ่ม การสะท้อนคิดในกระบวนการเรียนรู้และการสร้างผลงาน และพัฒนาพอร์ทโฟลิโอเพื่อการประเมินกระบวนการเรียนรู้และความสามารถที่แท้จริงจากผลงาน 2. นักศึกษาพยาบาลกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในด้านทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณ คุณลักษณะการคิดอย่างมีวิจารณญาณ ทักษะในการปฏิบัติ การทำงานอย่างเป็นระบบและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภายหลังการสอนสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แต่มีการรับรู้สมรรถนะแห่งตนไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 3. ภายหลังการสอนนักศึกษาพยาบาลกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในด้านทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณ คุณลักษณะการคิดอย่างมีวิจารณญาณ การทำงานอย่างเป็นระบบ และการรับรู้สมรรถนะแห่งตนสูงกว่าก่อนการสอนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.1999.432
title: ผลของการเรียนการสอนด้วยวิธีสตอรี่ไลน์ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสังคมศึกษา และความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

description: เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสังคมศึกษาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ระหว่างกลุ่มที่เรียนด้วยวิธีสตอรี่ไลน์ และกลุ่มที่เรียนด้วยวิธีการสอนแบบปกติ และ เปรียบเทียบความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ระหว่างกลุ่มที่เรียนด้วยวิธีสตอรี่ไลน์ และกลุ่มที่เรียนด้วยวิธีการสอนแบบปกติ เปรียบเทียบความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนก่อนและหลังการเรียนด้วยวิธีสตอรี่ไลน์ ตัวอย่างประชากรเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกปีที่ 1 ของโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายมัธยม จำนวน 74 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลองจำนวน 38 คน และกลุ่มควบคุมจำนวน 36 คน โดยใช้แผนการสอน 2 แบบ คือ แผนการสอนการเรียนแบบสตอรี่ไลน์ จำนวน 9 แผนและแผนการสอนการเรียนแบบปกติจำนวน 12 แผน ใช้เวลาในการทดลอง 10 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 คาบ คาบละ 50 นาที เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสังคมศึกษา ซึ่งมีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.81 และแบบทดสอบวัดความสามารถในการคิดวิเคราะห์ ซึ่งมีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.70 เปรียบเทียบผลการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนที่เรียนวิชาสังคมศึกษาด้วยวิธีสตอรี่ไลน์ มีคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนไม่แตกต่างจากนักเรียนกลุ่มที่เรียนแบบปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ มีคะแนนความสามารถในการคิดวิเคราะห์ไม่แตกต่างจากนักเรียนกลุ่มที่เรียนแบบปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 คะแนนความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนระหว่างกลุ่มก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยวิธีสตอรี่ไลน์ ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.1999.433
title: การศึกษาการดำเนินงานนิเทศภายในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดสมุทรปราการ

description: ศึกษาการดำเนินงานและปัญหาในการดำเนินงานนิเทศภายในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดสมุทรปราการ ประกอบด้วยการดำเนินงานเกี่ยวกับกระบวนการนิเทศภายในโรงเรียน และงานนิเทศทั้ง 5 ด้านตามแนวคิดของกลิคแมน ประชากรที่ใช้ได้แก่ผู้บริหารโรงเรียน จำนวน 147 คน ผู้ช่วยผู้บริหารโรงเรียนฝ่ายวิชาการ จำนวน 147คน และครูวิชาการโรงเรียนที่รับผิดชอบการนิเทศภายในโรงเรียน จำนวน 147 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบสอบถาม จำนวน 2 ฉบับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ และค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า ผู้บริหารโรงเรียน ผู้ช่วยผู้บริหารโรงเรียนฝ่ายวิชาการ และครูวิชาการโรงเรียนที่รับผิดชอบการนิเทศภายในโรงเรียน ได้ดำเนินงานนิเทศภายในโรงเรียน ดังนี้ กระบวนการนิเทศภายในโรงเรียน ดำเนินการดังนี้ 1. การประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนา กำหนดสิ่งที่จะประเมินและองค์ประกอบที่ประเมิน โดยกำหนดวิธีการเครื่องมือ ระยะเวลาที่จะเก็บข้อมูล พร้อมทั้งกำหนดสภาพความสำเร็จและเกณฑ์การประเมิน 2. การวิเคราะห์จุดเด่น จุดด้อย เพื่อกำหนดจุดที่จะพัฒนา วิเคราะห์ผลจากข้อมูลที่ได้แล้วนำมาจัดเรียงลำดับตามความต้องการจำเป็น 3. การหาแนวทางเลือกเพื่อพัฒนา เลือกแนวทางพัฒนาที่เหมาะสมที่สุดที่จะให้บรรลุความต้องการ โดยรวบรวมและพิจารณาข้อมูลแนวทางเลือกที่มีความเป็นไปได้ในการพัฒนา 4. การลงมือปฏิบัติ จัดทำแผนนิเทศให้สอดคล้องกับนโยบายต้นสังกัดและจุดพัฒนาของโรงเรียน กำหนดรายละเอียดขึ้นตอนการดำเนินการ สิ่งสนับสนุนในการดำเนินการและปฏิบัติการนิเทศตามแผนนิเทศที่กำหนดไว้ 5. การติดตามประเมินผลและปรับปรุงแก้ไข ประเมินผลเมื่อสิ้นสุดโครงการ แล้วนำผลไปปรับปรุงและพัฒนางานนิเทศภายในโรงเรียน ประกอบด้วย 1. การให้ความช่วยเหลือแก่ครูโดยตรง ใช้การตรวจแผนการสอน เพื่อให้ครูได้ปรับปรุงการเรียนการสอนให้ดีขึ้น 2. การเสริมสร้างประสบการณ์ทางวิชาชีพ ให้ครูจัดทำแฟ้มสะสมงาน เพื่อรวบรวมผลการปฏิบัติงานและทำให้ทราบ จุดเด่น จุดด้อย ในการปฏิบัติงาน 3. การพัฒนาทักษะการทำงานกลุ่ม ใช้การวางแผนการปฏิบัติงาน การแก้ปัญหาร่วมกันและการกำหนดเป้าหมายในการทำงานกลุ่ม เพื่อเป็นการแบ่งหน้าที่ความรับผิดชอบและการปฏิบัติงาน ตามความสามารถของตนเอง 4. การพัฒนาหลักสูตร ใช้การปรับกิจกรรมการเรียนการสอน เพื่อให้เหมาะสมกับสภาพปัญหาและความต้องการของนักเรียน 5. การวิจัยเชิงปฏิบัติการในชั้นเรียน ใช้การกำหนดปัญหาและความต้องการ เพื่อนำข้อค้นพบมาพัฒนาและปรับปรุงการเรียนการสอน ปัญหาในการดำเนินงานนิเทศภายในโรงเรียน ได้แก่ ขาดบุคลากรที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญ ประสบการณ์ในการปฏิบัติงานและไม่มีเวลาปฏิบัติงานอย่างต่อเนื่อง
DOI: 10.14457/cu.the.1999.434
title: ความคิดเห็นของครูศิลปศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาเกี่ยวกับทฤษฎีการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมด้วยยุทธวิธี 4 ดาวในโครงการส่งเสริมศักยภาพของนักเรียนในโรงเรียนกรุงเทพมหานคร

description: สำรวจความคิดเห็นของครูศิลปศึกษาเกี่ยวกับทฤษฎีการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมด้วยยุทธวิธี 4 ดาว ในโครงการส่งเสริมศักยภาพของนักเรียนในโรงเรียนกรุงเทพมหานคร ซึ่งประกอบด้วย 1) วิธีสอน 2) การสร้างสิ่งแวดล้อมเพื่อกระตุ้นการเรียนรู้ด้วยตนเอง 3) การแนะแนวและจิตวิทยา 4) การประเมินผลกลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ ครูผู้สอนวิชาศิลปศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-4 ในโรงเรียนประถมศึกษาจังหวัดกรุงเทพมหานคร จำนวน 194 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่าครูศิลปศึกษามีความคิดเห็นเกี่ยวกับทฤษฎีการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมด้วยยุทธวิธี 4 ดาว ทั้ง 4 ด้านอยู่ในระดับเห็นด้วย (X = 4.21) ซึ่งแต่ละด้านมีดังนี้ 1. วิธีสอนวิชาศิลปศึกษาอยู่ในระดับเห็นด้วย (X = 4.24) 2. การสร้างสิ่งแวดล้อมเพื่อกระตุ้นการเรียนรู้ด้วยตนเองอยู่ในระดับเห็นด้วย (X = 4.24) 3. การแนะแนวและจิตวิทยาอยู่ในระดับเห็นด้วย (X = 4.11) 4. การประเมินผลอยู่ในระดับเห็นด้วย (X = 4.25)
DOI: 10.6084/m9.figshare.19698847
title: Supplementary Material for: Development and Validation of a Prognostic Nomogram to Predict 30-Day Mortality Risk in Patients with Sepsis-Induced Cardiorenal Syndrome

description: <b><i>Introduction:</i></b> Sepsis-induced cardiorenal syndrome (sepsis-induced CRS) is a devastating medical condition that is frequently associated with a high fatality rate. In this study, we aimed to develop an individualized nomogram that may help clinicians assess 30-day mortality risk in patients diagnosed with sepsis-induced CRS. <b><i>Methods:</i></b> A total of 340 patients with sepsis-induced CRS admitted from January 2015 to May 2019 in Shanghai Tongji Hospital were used as a training cohort to develop a nomogram prognostic model. The model was constructed using multivariable logistic analyses and was then externally validated by an independent cohort of 103 patients diagnosed with sepsis-induced CRS from June 2019 to December 2020. The prognostic ability of the nomogram was assessed through discrimination, calibration, and accuracy. <b><i>Results:</i></b> Five prognostic factors were determined and included in the nomogram: age, Sequential (sepsis-related) Organ Failure Assessment (SOFA) score, vasopressors, baseline serum creatinine, and the rate of change in myoglobin. Our prognostic nomogram showed well-fitted calibration curves and yielded strong discrimination power with the area under the curve of 0.879 and 0.912 in model development and validation, respectively. In addition, the nomogram prognostic model exhibited an evidently higher predictive accuracy than the SOFA score. <b><i>Conclusions:</i></b> We developed a prognostic nomogram model for patients with sepsis-induced CRS and externally validated the model in another independent cohort. The nomogram exhibited greater strength in predicting 30-day mortality risk than the SOFA score, which may help clinicians estimate short-term prognosis and modulate therapeutic strategies.