DOI: 10.14457/tu.the.2018.335
title: ปัจจัยด้านค่าตอบแทนที่ส่งผลต่อความตั้งใจลาออกของพนักงานระดับเจ้าหน้าที่: กรณีศึกษาบริษัทผู้จำหน่ายรถยนต์แห่งหนึ่ง

description: งานวิจัยชิ้นนี้ศึกษาปัจจัยด้านค่าตอบแทนที่ส่งผลต่อความตั้งใจลาออกของพนักงานระดับเจ้าหน้าที่ กรณีศึกษาบริษัทผู้จำหน่ายรถยนต์แห่งหนึ่ง โดยแบ่งปัจจัยด้านค่าตอบแทนออกเป็น 2 รูปแบบหลัก คือ ปัจจัยผลักดันด้านค่าตอบแทน อันได้แก่ เงินเดือนพื้นฐานของบริษัท ค่าเบี้ยเลี้ยงต่าง ๆ ของบริษัท ค่าตอบแทนผันแปรตามผลงาน (โบนัสประจำปี) ของบริษัท และสวัสดิการของบริษัท ส่วนปัจจัยด้านค่าตอบแทนอีกประเภทหนึ่ง คือ ปัจจัยดึงดูดด้านค่าตอบแทน อันได้แก่ เงินเดือนพื้นฐานของบริษัทอื่น ค่าเบี้ยเลี้ยงต่าง ๆ ของบริษัทอื่น ค่าตอบแทนผันแปรตามผลงาน (โบนัสประจำปี) ของบริษัทอื่น และสวัสดิการของบริษัทอื่น โดยต้องการทราบว่าปัจจัยด้านค่าตอบแทนมีผลต่อความตั้งใจลาออกของพนักงานระดับเจ้าหน้าที่หรือไม่ อย่างไร เพื่อให้เข้าใจความต้องการของพนักงานระดับเจ้าหน้าที่ในเรื่องค่าตอบแทน ซึ่งจะทำให้บริษัทสามารถวางแผน และดำเนินกลยุทธ์ทางด้านการบริหารค่าตอบแทนอย่างมีประสิทธิภาพ และตอบโจทย์ความต้องการของพนักงานกลุ่มดังกล่าวมากขึ้น ซึ่งงานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) กลุ่มตัวอย่าง คือ พนักงานระดับเจ้าหน้าที่ของบริษัทผู้จำหน่ายรถยนต์แห่งหนึ่ง จำนวน 84 คน นอกจากนี้ยังนำข้อมูลทุติยภูมของบริษัทผู้จำหน่ายรถยนต์กรณีศึกษา และข้อมูลเชิงคุณภาพที่ได้จากการสัมภาษณ์ผู้บริหาร และพนักงานมาประกอบการศึกษาด้วย เพื่อให้สามารถวิเคราะห์ผลการศึกษาของงานวิจัยได้อย่างชัดเจนมากยิ่งขึ้นผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยผลักดันด้านค่าตอบแทน และปัจจัยดึงดูดด้านค่าตอบแทน ส่งผลต่อความตั้งใจลาออกของพนักงานระดับเจ้าหน้าที่ของบริษัทผู้จำหน่ายรถยนต์กรณีศึกษา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 โดยปัจจัยผลักดันด้านค่าตอบแทนที่ส่งผลต่อความตั้งใจลาออกของพนักงานฯ ได้แก่ 1) เงินเดือนพื้นฐานของบริษัท และ 2) ค่าตอบแทนผันแปรตามผลงาน (โบนัสประจำปี) ของบริษัทตามลำดับ ส่วนปัจจัยดึงดูดด้านค่าตอบแทนที่ส่งผลต่อความตั้งใจลาออกของพนักงานฯ ได้แก่ 1) เงินเดือนพื้นฐานของบริษัทอื่น และ 2) ค่าตอบแทนผันแปรตามผลงาน (โบนัสประจำปี) ของบริษัทอื่น ทั้งนี้ ปัจจัยด้านค่าตอบแทนที่ส่งผลต่อความตั้งใจลาออกของพนักงานฯ มากที่สุด คือ ค่าตอบแทนผันแปรตามผลงาน (โบนัสประจำปี) ของบริษัท ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าพนักงานที่เลือกเข้ามาทำงานในอุตสาหกรรมรถยนต์ รู้ว่าจุดเด่นของนโยบายค่าตอบแทนในอุตสาหกรรมนี้ คือ การจ่ายโบนัสในอัตราที่สูงกว่าอุตสาหกรรมอื่น ๆ ดังนั้น เมื่อพนักงานเลือกเข้ามาทำงานแล้วย่อมคาดหวังว่าจะได้รับโบนัสในอัตราที่สูง จึงทำให้โบนัสมีผลต่อความตั้งใจลาออกของพนักงานบริษัทผู้จำหน่ายรถยนต์กรณีศึกษามากที่สุด ส่วนปัจจัยด้านค่าตอบแทนอื่น ๆ อันได้แก่ ค่าเบี้ยเลี้ยงต่าง ๆ ของบริษัท สวัสดิการของบริษัท ค่าเบี้ยเลี้ยงต่าง ๆ ของบริษัทอื่น และสวัสดิการของบริษัทอื่น ไม่ส่งผลต่อความตั้งใจลาออกของพนักงานฯ ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 นอกจากนี้ ผลการวิจัย ยังพบว่า พบว่าปัจจัยที่ทำให้พนักงานอยากจะปฏิบัติงานอยู่กับบริษัทไม่ใช่ปัจจัยด้านตัวเงิน แต่เป็น เพื่อนร่วมงาน โอกาสในการเติบโต และหัวหน้างาน ซึ่งสะท้อนว่าพนักงานยังคงมีความสุขกับสภาพแวดล้อมการทำงานในด้านอื่น ๆ ของบริษัท และคาดหวังจะเติบโตไปพร้อม ๆ กับบริษัท ไม่ได้ทำงานเพียงเพราะหวังค่าตอบแทนเพียงอย่างเดียว หากบริษัทต้องการรักษาพนักงานให้มีความพึงพอใจในงาน และปฏิบัติงานกับบริษัทไปอย่างยาวนาน สิ่งที่สำคัญ คือ บริษัทควรรักษาความพึงพอใจในด้านสภาพแวดล้อมการทำงานที่ดีของพนักงานไว้ เพราะเป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้พนักงานเกิดความจงรักภักดีกับบริษัท และอยากจะเติบโตกับบริษัทไปอย่างยาวนาน แต่ในขณะเดียวกันก็ต้องให้ความสำคัญกับการบริหารค่าตอบแทนที่ตอบโจทย์ทั้งปรัชญาการจ่ายค่าตอบแทนของบริษัท และพนักงานไปพร้อม ๆ กัน เพราะแม้ค่าตอบแทนจะไม่ใช่ปัจจัยที่ทำให้พนักงานยังคงปฏิบัติงานอยู่ แต่เป็นปัจจัยดึงดูดที่สำคัญที่พนักงานคำนึงถึงในการลาออก รวมถึงการคำนึงถึงสัดส่วนค่าตอบแทนที่เหมาะสมเพื่อให้ยังคงสามารถแข่งขันได้กับบริษัทคู่แข่งเดิม และเพื่อรักษาเสน่ห์ดึงดูดของอุตสาหกรรมรถยนต์เอาไว้ แต่ในขณะเดียวกันก็ต้องคำนึงถึงบริษัทคู่แข่งรายใหม่ซึ่งมาจากอุตสาหกรรมเทคโนโลยี ซึ่งเป็นเรื่องที่บริษัทจะต้องพิจารณาอย่างรอบคอบในอนาคตอันใกล้นี้