cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1464
title: การวิเคราะห์ตัวแปรจำแนกกลุ่มป่วยซ้ำและไม่ป่วยซ้ำของผู้ป่วยจิตเภทไทยมุสลิม

description: การวิจัยเชิงบรรยายเรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์ คือ เพื่อวิเคราะห์ตัวแปรและลำดับความสำคัญของตัวแปร ได้แก่ อายุ ระดับการศึกษา ความเพียงพอของรายได้ สถานภาพสมรส พฤติกรรมการดูแลตนเอง การปฏิบัติศาสนกิจตามหลักปฏิบัติในอิสลาม พฤติกรรมการใช้ยา กิจวัตรสุขภาพครอบครัว การสนับสนุนทางสังคม และการแสดงออกทางอารมณ์ในครอบครัวที่สามารถจำแนกกลุ่มป่วยซ้ำและไม่ป่วยซ้ำของผู้ป่วยจิตเภทไทยมุสลิม กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยจิตเภทไทยมุสลิมที่มารับบริการแบบผู้ป่วยในและผู้ป่วยนอกในโรงพยาบาลสังกัดกรมสุขภาพจิต จำนวน 220 คน แบ่งเท่ากันเป็นกลุ่มป่วยซ้ำและไม่ป่วยซ้ำ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสัมภาษณ์ข้อมูลทั่วไป แบบวัดพฤติกรรมการดูแลตนเอง แบบประเมินการปฏิบัติศาสนกิจตามหลักปฏิบัติในอิสลาม แบบวัดพฤติกรรมการใช้ยา แบบวัดกิจวัตรสุขภาพครอบครัว แบบสัมภาษณ์การสนับสนุนทางสังคม และแบบวัดการแสดงออกทางอารมณ์ในครอบครัว เครื่องมือทุกฉบับผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 8 ท่านมีค่าความเที่ยงดังนี้ .98, .98, .96, .92, .95 และ .96 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือการวิเคราะห์ด้วยสถิติการถดถอยโลจิสติก (Logistic regression analysis)ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ ตัวแปรที่สามารถจำแนกการป่วยซ้ำและไม่ป่วยซ้ำของผู้ป่วยจิตเภทไทยมุสลิมได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.001 มีจำนวน 1 ตัวแปรคือ พฤติกรรมการใช้ยา (Exp (B)=2.042) และเขียนสมการถดถอยโลจิสติกดังนี้ Log(odd ratio) = -38.046 + .714 (drug) ซึ่งสมการมีประสิทธิภาพในการทำนายโดยภาพรวมได้อย่างถูกต้องคิดเป็นร้อยละ 97.3 โดยสามารถทำนายกลุ่มป่วยซ้ำได้อย่างถูกต้องร้อยละ 96.4 และสามารถทำนายกลุ่มไม่ป่วยซ้ำได้อย่างถูกต้องร้อยละ 98.2
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1465
title: ผลของบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนต่อการรับรู้ความสามารถในการตรวจเต้านมด้วยตนเองของสตรีกลุ่มเสี่ยงสูงต่อการเป็นก้อนที่เต้านม

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษากึ่งทดลองมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่องมะเร็งเต้านมและการตรวจเต้านมด้วยตนเอง ต่อการรับรู้ความสามารถในการตรวจเต้านมด้วยตนเองของสตรีกลุ่มเสี่ยงสูงต่อการเป็นก้อนที่เต้านม โดยใช้แนวคิดของ Pender และ Gange’ รูปแบบการทดลองแบบสามกลุ่ม วัดผลก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่าง คือ สตรีกลุ่มเสี่ยงสูงต่อการเป็นก้อนที่เต้านม อายุ 20-59 ปี เป็นญาติสายตรงของผู้ป่วยมะเร็งเต้านม หรือเคยตรวจพบความผิดปกติที่เต้านม หรือเคยเป็นมะเร็งเต้านมและรับการรักษาที่ห้องตรวจโรคศัลยกรรม โรงพยาบาลตำรวจ จำนวน 60 คน สุ่มตัวอย่างโดยการเลือกแบบเจาะจง คำนึงถึงอายุและระดับการศึกษาที่ใกล้เคียงกัน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 2 กลุ่ม และกลุ่มควบคุม 1 กลุ่ม กลุ่มละ 20 คน กลุ่มทดลองที่ 1 ใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มทดลองที่ 2 ได้รับการให้ความรู้ตามปกติโดยพยาบาลและใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการให้ความรู้ตามปกติโดยพยาบาล เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบทดสอบความรู้เรื่องโรคมะเร็งเต้านมและการตรวจเต้านมด้วยตนเอง และแบบสอบถามการรับรู้ความสามารถในการตรวจเต้านมด้วยตนเอง ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ และหาค่าความเที่ยงได้เท่ากับ 0.89 และ 0.78 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบที (t-test) วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และทดสอบความแตกต่างรายคู่ด้วยวิธีทดสอบของบอนเฟอโรนี่ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ค่าเฉลี่ยการรับรู้ความสามารถในการตรวจเต้านมด้วยตนเองของสตรีกลุ่มเสี่ยงสูงต่อการเป็นก้อนที่เต้านม ภายหลังการใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน สูงกว่าก่อนการใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ค่าเฉลี่ยการรับรู้ความสามารถในการตรวจเต้านมด้วยตนเองของสตรีกลุ่มเสี่ยงสูงต่อการเป็นก้อนที่เต้านม ภายหลังการใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ระหว่างกลุ่มที่ใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มที่ได้รับการให้ความรู้โดยพยาบาลร่วมกับใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน และกลุ่มที่ได้รับการให้ความรู้ตามปกติโดยพยาบาล ไม่แตกต่างกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1466
title: การเปรียบเทียบประสิทธิภาพของสารอะซีแมนแนน ความเข้มข้นร้อยละ 0.5 และยาไตรแอมซิโนโลน อะเซโตไนด์ ความเข้มข้นร้อยละ 0.1 ในการรักษาแผลร้อนในในช่องปาก

description: วัตถุประสงค์ เพื่อประเมินลักษณะทางคลินิก อาการเจ็บปวด ความพึงพอใจในการใช้ยา และผลข้างเคียงของสารอะซีแมนแนน ความเข้มข้นร้อยละ 0.5 ในการรักษาแผลร้อนในในช่องปาก ภายในระยะเวลา 7 วัน โดยเปรียบเทียบกับยาไตรแอมซิโนโลน อะเซโตไนด์ ความเข้มข้นร้อยละ 0.1วัสดุและวิธีการ กลุ่มตัวอย่างคือ อาสาสมัครที่เป็นแผลร้อนใน จำนวน 52 ราย และได้รับการสุ่มแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 26 คน เพื่อได้รับยาไปใช้รักษา โดยทายาที่ได้รับวันละ 4 ครั้ง เป็นระยะเวลา 7 วัน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติ Student’s t test เพื่อวิเคราะห์ข้อมูลระหว่างกลุ่ม และใช้สถิติ repeated measure ANOVA เพื่อวิเคราะห์ข้อมูลภายในกลุ่ม โดยกำหนด p-value&lt;0.05 จึงจะมีนัยสำคัญทางสถิติผลการศึกษา พบว่าเมื่อเปรียบเทียบขนาดของแผล ความเจ็บปวด และความพึงพอใจในการใช้ยาจากการรักษาทั้ง 2 กลุ่ม พบว่าไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้ไม่พบภาวะแทรกซ้อนจากการรักษาด้วยยาทั้ง 2 กลุ่มสรุป การรักษาแผลร้อนในในช่องปากด้วยสารอะซีแมนแนน ความเข้มข้น ร้อยละ 0.5 ให้ประสิทธิภาพการรักษาเทียบเท่าการรักษาด้วยยาไตรแอมซิโนโลน อะเซโตไนด์ ความเข้มข้น ร้อยละ 0.1 ในด้านการลดขนาดแผลร้อนใน ลดความเจ็บปวด และความพึงพอใจในการใช้ยา รวมทั้งไม่พบผลข้างเคียง ดังนั้นสารอะซีแมนแนน ความเข้มข้นร้อยละ 0.5 สามารถใช้เป็นทางเลือกหนึ่งในการรักษาแผลร้อนในในช่องปาก
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1467
title: ผลของโปรแกรมการมีส่วนร่วมของครอบครัวต่อความวิตกกังวลของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับเคมีบำบัด

description: การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบผลของโปรแกรมการมีส่วนร่วมของครอบครัวต่อความวิตกกังวลของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับเคมีบำบัด กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยมะเร็งเต้านมหลังผ่าตัดที่เข้ารับการรักษาเสริมด้วยเคมีบำบัดเป็นครั้งแรก ที่หน่วยเคมีบำบัด คณะแพทยศาสตร์วชิรพยาบาล มหาวิทยาลัยกรุงเทพมหานครและบุคคลในครอบครัวที่มีความสำคัญและใกล้ชิดซึ่งมีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนด จำนวน 40 ราย แบ่งเป็นกลุ่มควบคุม 20 ราย และกลุ่มทดลอง 20 ราย โดยการจับคู่ให้กลุ่มตัวอย่างมีความคล้ายคลึงกันในเรื่องของอายุ ระยะของโรค จำนวนชุดและสูตรเคมีบำบัดที่ได้รับ ความสัมพันธ์ของครอบครัว กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ ในขณะที่กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการมีส่วนร่วมของครอบครัว ซึ่งโปรแกรมนี้ผู้วิจัยพัฒนาขึ้นโดยประยุกต์ใช้แนวคิดของ Schepp (1995) ร่วมกับแนวคิดการสัมผัสของ Weiss (1979) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบประเมินความวิตกกังวลขณะเผชิญของ Spielberger และคณะ(1983) มีค่าความเที่ยงจากการคำนวณค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ .84 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ สถิติเชิงพรรณนา สถิติทดสอบความแปรปรวนและสถิติทดสอบค่าทีผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ความวิตกกังวลของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับเคมีบำบัดภายหลังได้รับโปรแกรมการมีส่วนร่วมของครอบครัวต่ำกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมการมีส่วนร่วมของครอบครัว อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (p
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1468
title: ผลของโปรแกรมเสริมสร้างพลังอำนาจในการให้นมแม่ ต่อการรับรู้ความสามารถของมารดา, ปริมาณน้ำนมแม่ และการเปลี่ยนแปลงของน้ำหนักตัวในทารกเกิดก่อนกำหนด

description: การวิจัยกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมเสริมสร้างพลังอำนาจในการให้นมแม่ ต่อการรับรู้ความสามารถของมารดา, ปริมาณน้ำนมแม่ และการเปลี่ยนแปลงของน้ำหนักตัวในทารกเกิดก่อนกำหนด กลุ่มตัวอย่างคือ มารดาและทารกจำนวน 40 คู่ โดยเป็นมารดาหลังคลอดทางช่องคลอดครรภ์แรก และทารกเกิดก่อนกำหนดอายุครรภ์ 34 ถึง 36 สัปดาห์กับ 6 วัน ที่รับการรักษาในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิ แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองอย่างละ 20 คู่ มีคุณสมบัติคล้ายกันในด้านอายุครรภ์และน้ำหนักแรกเกิดของทารก และความตั้งใจในการให้นมแม่ กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมเสริมสร้างพลังอำนาจในการให้นมแม่ เครื่องมือวิจัยคือโปรแกรมเสริมสร้างพลังอำนาจในการให้นมแม่ แบบสอบถามพลังอำนาจในการให้นมแม่เพื่อการกำกับการทดลอง แบบสอบถามการรับรู้ความสามารถของมารดา แบบบันทึกปริมาณน้ำนมแม่ และการเปลี่ยนแปลงของน้ำหนักตัว ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา แบบสอบถามพลังอำนาจในการให้นมแม่และแบบสอบถามการรับรู้ความสามารถของมารดา มีค่าความเที่ยงเท่ากับ . 89 และ .85 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงบรรยายและสถิติทดสอบค่าทีผลการวิจัยพบดังนี้ 1. ค่าเฉลี่ยของคะแนนการรับรู้ความสามารถของมารดา หลังการทดลองสูงกว่าก่อนทดลอง อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 2. ค่าเฉลี่ยของคะแนนการรับรู้ความสามารถของมารดา กลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 3. ค่าเฉลี่ยของปริมาณน้ำนมแม่ของมารดาที่บีบเก็บได้ ในกลุ่มทดลองมากกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 4. ค่าเฉลี่ยของร้อยละของน้ำหนักตัวหลังเกิดที่ลดลงของทารกเกิดก่อนกำหนดของมารดากลุ่มทดลองแตกต่างกับกลุ่มควบคุม อย่างไม่มีนัยสำคัญที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1469
title: ประสบการณ์การเป็นพยาบาลวิชาชีพที่ดูแลผู้ป่วยด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสบการณ์การเป็นพยาบาลวิชาชีพที่ดูแลผู้ป่วยด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบปรากฏการณ์วิทยาการตีความตามแนวคิดของ Heidegger คัดเลือกผู้ให้ข้อมูลแบบเฉพาะเจาะจง ผู้ให้ข้อมูล คือ พยาบาลวิชาชีพที่ได้ รับรางวัลการดูแลผู้ป่วยด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์ และมีความยินดีในการเข้าร่วมการวิจัยครั้งนี้ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยวิธีการสัมภาษณ์เจาะลึกและการบันทึกเทป ร่วมกับการบันทึกภาคสนาม และการรวบรวมหลักฐานต่าง ๆ นำข้อมูลมาถอดเทปแบบคำต่อคำ ร่วมกับการวิเคราะห์ข้อมูลแบบตีความตามวิธีของ van Manen ได้จำนวนผู้ให้ข้อมูลรวม 13 คน ผลการศึกษาประสบการณ์การเป็นพยาบาลวิชาชีพที่ดูแลผู้ป่วยด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์ แบ่งเป็น 4 ประเด็นหลัก ดังนี้1. เริ่มต้นงานด้วยพื้นฐานแรงบันดาลใจ ประกอบด้วย 6 ประเด็นย่อย ได้แก่ 1.1) ครอบครัวปลูกฝังและสร้างพลังใจ 1.2) อุดมการณ์ชีวิตที่ยึดมั่น สร้างสรรค์แต่สิ่งดี 1.3) ประสบการณ์ชีวิต สอนให้เห็นอกเห็นใจผู้อื่น 1.4) มีจิตบริการที่หล่อหลอมจากวิชาชีพ 1.5) ยึดแนวปฏิบัติตามหลักศาสนา และ 1.6) ทำงานตามเป้าหมาย ตอบแทนให้กับสังคม 2. ใจมุ่งมั่น ไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค 3. ดูแลผู้ป่วยด้วยใจ ไม่มีสูตรตายตัว ประกอบด้วย 8 ประเด็นย่อย ได้แก่ 3.1) รู้จัก รู้ใจ กายสัมผัส 3.2) ทำความหวังครั้งสุดท้ายให้เป็นจริง ไม่ทิ้งสิ่งค้างคาใจ 3.3) ให้ญาติมีส่วนร่วม รับรู้ทุกช่วงของการเปลี่ยนแปลง 3.4) ช่วยแก้ปัญหา ทำอย่างไรให้ชีวิตผู้ป่วยดีขึ้น 3.5) ทำช่วงทุกข์ให้เป็นช่วงแห่งความสุข 3.6) ใช้หลักศาสนาเยียวยาจิตใจผู้ป่วย 3.7) เป็นสื่อกลางประสานความช่วยเหลือ และ3.8) ช่วยให้ยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น และกลับมาใช้ชีวิตตามปกติได้ 4. คุณค่างานเกิดที่ใจ ไม่ใช่รางวัล ประกอบด้วย 3 ประเด็นย่อย คือ 4.1) เห็นคุณค่าของชีวิตและงาน 4.2) ภูมิใจกับความสำเร็จ และ4.3) ทำงานอย่างมีความสุขจากผลการศึกษานี้ ทำให้เข้าใจประสบการณ์การดูแลผู้ป่วยด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์ของพยาบาลวิชาชีพ ซึ่งผู้บริหารทางการพยาบาลสามารถนำไปเป็นแนวทางในการวางแผนพัฒนาบุคลากรทางการพยาบาลในด้านการดูแลผู้ป่วยด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์ได้
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1470
title: ผลของรีฟอร์มิงเชิงเร่งปฏิกิริยาต่อการผลิตแก๊สสังเคราะห์จากขี้เลื่อยในเตาผลิตแก๊สแบบเบดคู่

description: เตาผลิตแก๊สแบบเบดคู่(Dual-bed gasifier) ได้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อผลิตแก๊สสังเคราะห์(Syngas) จากชีวมวลที่มีคุณภาพสูงผ่านแกซิฟิเคชัน (Gasification) เพื่อนำไปใช้เป็นเชื้อเพลิงสำหรับผลิตแกระแสไฟฟ้า หรือนำไปใช้เป็นสารต้นต้นในการผลิตสารเคมี เช่น เมทานอล เป็นต้นจากงานวิจัยที่ผ่านมาพบว่าแก๊สสังเคราะห์จากเตาผลิตแก๊สแบบเบดคู่มีค่าความร้อน (Heating value)สูงกว่าเตาผลิตแก๊สทั่วไปแต่เมื่อพิจารณาในการนำไปใช้ผลิตสารเคมีซึ่งใช้คาร์บอนมอนอกไซด์และไฮโดรเจนเป็นสารตั้งต้นหลัก และต้องการอัตราส่วนของไฮโดรเจนต่อคาร์บอนมอนอกไซด์ที่เหมาะสม พบว่าอัตราส่วนดังกล่าวในแก๊สสังเคราะห์ค่อนข้างต่ำการรีฟอร์มิงเชิงเร่งปฏิกิริยา(Catalytic reforming) ของมีเทนในแก๊สสังเคราะห์สามารถช่วยเพิ่มสัดส่วนของคาร์บอนมอนอกไซด์และไฮโดรเจนในแก๊สผลิตภัณฑ์ได้งานวิจัยนี้จึงศึกษาแนวทางการเพิ่มอัตราส่วนของไฮโดรเจนต่อคาร์บอนมอนอกไซด์ด้วยรีฟอร์มิงเชิงเร่งปฏิกิริยาการทดลองในงานวิจัยนี้แบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนแรกเป็นการศึกษาภาวะอุณหภูมิที่เหมาะสมสำหรับรีฟอร์มิงเชิงเร่งปฏิกิริยาของมีเทนด้วยตัวเร่งปฏิกิริยานิเกิลอะลูมินา (Ni/Al) ตัวเร่งปฏิกิริยานิเกิลโมลิบดินัมอะลูมินา (Ni-Mo-Al) และตัวเร่งปฏิกิริยานิเกิลออกไซด์บนตัวรองรับแมกนีเซียมออกไซด์อะลูมินา (NiO/MgO/Al₂O₃) ในเตาปฏิกรณ์แบบเบดนิ่งระดับห้องปฏิบัติการส่วนที่สองเป็นการศึกษารีฟอร์มิงเชิงเร่งปฏิกิริยาของแก๊สสังเคราะห์ที่ผลิตจากเตาผลิตแก๊สแบบเบดคู่โดยใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาที่เหมาะสมจากส่วนแรกและศึกษาผลของอุณหภูมิเพิ่มเติมผลการทดลองในส่วนที่หนึ่ง พบว่าตัวเร่งปฏิกิริยาที่เหมาะสม คือ ตัวเร่งปฏิกิริยานิเกิลอะลูมินา และอุณหภูมิที่เหมาะสมสำหรับรีฟอร์มิงเชิงเร่งปฏิกิริยาของมีเทน คือ 700องศาเซลเซียส ผลการทดลองในส่วนที่สอง พบว่าแก๊สสังเคราะห์จากเตาผลิตแก๊สแบบเบดคู่หลังผ่านรีฟอร์มิงเชิงเร่งปฏิกิริยามีสัดส่วนมีเทนลดลงและอัตราส่วนของไฮโดรเจนต่อคาร์บอนมอนอกไซด์สูงขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1471
title: ความหวัง การมองโลกในแง่ดี และความสามารถในการฟื้นคืนได้ : ตัวแปรทำนายผลงาน ความพึงพอใจในงาน ความสุขในการทำงานและความผูกพันกับองค์การ

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมองค์การเชิงบวก รวมทั้ง ความหวัง การมองโลกในแง่ดี และความสามารถในการฟื้นคืนได้ต่อผลของพฤติกรรมในที่ทำงานของพนักงาน รวมทั้งผลงาน ความพึงพอใจในงาน ความสุขในการทำงานและความผูกพันกับองค์การ โดยกลุ่มตัวอย่างจำนวน 235 คน เพศหญิง 129 คน และเพศชาย 106 คน ซึ่งเป็นคนทำงานในเขตกรุงเทพมหานครอายุตั้งแต่ 18-60 ปี ที่ทำงานอยู่ในที่ทำงานปัจจุบันไม่ต่ำกว่า 1 ปี ทำมาตรวัดความหวัง การมองโลกในแง่ดี และความสามารถในการฟื้นคืนได้ จากนั้นทำแบบประเมินผลงาน ความพึงพอใจในงาน ความสุขในการทำงาน และความผูกพันกับองค์การผลการวิจัยพบว่าความหวัง การมองโลกในแง่ดี และความสามารถในการฟื้นคืนได้มีสหสัมพันธ์กับพฤติกรรมของพนักงาน ความหวังสามารถทำนายความพึงพอใจในงาน ความสุขในการทำงาน และความผูกพันกับองค์การ ความสามารถในการฟื้นคืนได้สามารถทำนายผลงาน ความพึงพอใจในงาน และความผูกพันกับองค์การ ตรงกันข้ามกับการมองโลกในแง่ดีไม่สามารถทำนายผลของพฤติกรรมในที่ทำงานของพนักงานได้เลย ซึ่งจำเป็นต้องทำการศึกษาซ้ำต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1472
title: ปัจจัยคัดสรรที่มีความสัมพันธ์กับพลังสุขภาพจิตของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน

description: การวิจัยเชิงบรรยายมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1)ระดับพลังสุขภาพจิตของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชนและ 2) ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพลังสุขภาพจิตของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน โดยมีตัวแปรที่ศึกษา ได้แก่ อายุ ระยะเวลาในการดูแล ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ป่วยกับผู้ดูแล ลักษณะอาการของโรคผู้ป่วย ระดับความเครียด การเห็นคุณค่าในตนเอง ความรู้เกี่ยวกับการดูแลผู้ป่วยจิตเภท การสนับสนุนทางสังคม กับ พลังสุขภาพจิตของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน กลุ่มตัวอย่างได้รับการคัดเลือกแบบเจาะจง จำนวน 168 คน จากโรงพยาบาลจิตเวชสังกัดกรมสุขภาพจิต รวม 4 แห่ง เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองประกอบด้วยแบบสัมภาษณ์ข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินความเครียด แบบประเมินการเห็นคุณค่าในตนเอง แบบประเมินความรู้เกี่ยวกับการดูแลผู้ป่วยจิตเภท แบบประเมินการสนับสนุนทางสังคมของผู้ดูแล และแบบประเมินพลังสุขภาพจิต ซึ่งได้รับการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 5 คน และหาค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาคมีค่าความเที่ยงเท่ากับ .88, .87, .76, .96 และ .84 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วยค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน หาความสัมพันธ์โดยใช้สถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน(r )และการทดสอบไคสแควร์(X²) โดยกำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการศึกษา พบว่า1.ระดับพลังสุขภาพจิตของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชนมีค่าเฉลี่ย (X bar) 57.80 และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) 7.38 ระดับพลังสุขภาพจิตอยู่ในระดับปกติ ร้อยละ 60.7 ; 2.อายุ ระยะเวลาในการดูแล ประเภทของโรค การเห็นคุณค่าในตนเอง มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพลังสุขภาพจิตของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภท ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 ; 3.ระดับความเครียดมีความสัมพันธ์ทางลบกับพลังสุขภาพจิตของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 ; 4.ความรู้เกี่ยวกับการดูแลผู้ป่วยจิตเภทและการสนับสนุนทางสังคมของผู้ดูแลผู้ป่วย จิตเภทไม่มีความสัมพันธ์กับพลังสุขภาพจิตของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน ; 5 .ลักษณะอาการของโรคผู้ป่วยจิตเภท ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ป่วยกับผู้ดูแลกับพลังสุขภาพจิตของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทไม่แตกต่างกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1473
title: การนำเสนอแนวทางการจัดการศึกษานอกระบบโรงเรียนโดยใช้ละครของบ้านเรียนมรดกใหม่เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1)เพื่อวิเคราะห์ที่มา แนวคิด และเป้าหมาย ของการศึกษานอกระบบโรงเรียนโดยใช้ละครของบ้านเรียนมรดกใหม่เพื่อการเรียนรู้ตลอดชีวิต การวิจัยในครั้งนี้จึงเป็นเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ซึ่งเป็นการหาความรู้โดยพิจารณาปรากฏการณ์สังคมจากสภาพแวดล้อมตามความเป็นจริงในทุกมิติ เพื่อหาความสัมพันธ์ของปรากฏการณ์กับสภาพแวดล้อมนั้นซึ่งให้ความสนใจข้อมูลด้านความรู้ ความรู้สึกนึกคิด ความหมาย ค่านิยมหรืออุดมการณ์ของบุคคลและใช้เวลาในการศึกษาติดตามสังเกต และการสัมภาษณ์อย่างไม่เป็นทางการเป็นวิธีหลักในการเก็บรวบรวมข้อมูลผลการวิจัยพบว่า 1. การจัดการศึกษานอกระบบโรงเรียนโดยใช้ละครของบ้านเรียนมรดกใหม่เพื่อการเรียนรู้ตลอดชีวิตนั้นมี ”ที่มา”จากทัศนคติและแนวคิดของผู้นำ องค์กร”ชนประคัลภ์ จันทร์เรือง”ในฐานะ “ผู้อาวุโสสูงสุด”และ“ครู” ที่พร้อม จะเป็นตัวอย่าง ด้วยการฝึกฝนมี “เป้าหมาย” อยู่ที่ “การสร้างคนให้มีวัฒนธรรมการดูละครและการแสวงหาความรู้” และมี “แนวคิด” ที่จะพัฒนาตนเองทั้งครูและผู้เรียนโดยใช้ยึดหลักว่า ละครกับการศึกษาและพุทธศาสนาเป็นเรื่องเดียวกัน เป็นเรื่องเดียวกัน และเมื่อองค์ประกอบหลัก 3 ประการคือ นักแสดงหรือครู/ เรื่องราวหรือ เนื้อหาที่สอน/ และผู้ชม หรือผู้เรียนอยู่ในบรรยากาศที่ หล่อหลอมเป็นหนึ่งเดียว เมื่อนั้นละครที่แท้จริงหรือการเรียนรู้ที่แท้จริง จึงจะเกิดขึ้น 2. การจัดการศึกษานอกระบบโรงเรียนโดยใช้ละครของบ้านเรียนมรดกใหม่เป็นการจัดการศึกษาเป้าหมายชัดเจนที่ จะเลือกศึกษาอย่างลึกซึ้งเท่าที่จำเป็น “ใบไม้ในกำมือ”, ฝึกพิจารณาแยกแยะข้อดีที่ต้องรักษาและข้อด้อยที่ต้องพัฒนา, เน้นการ ศึกษาในแนวดิ่ง” ต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงาต้นไม้เล็ก เกื้อกูลกันด้วย อาวุโสนิยม”, เรียนรู้แบบบูรณาการทุกกลุ่มสาระเรียนรู้ เพื่อนำ ไปสู่การเรียนรู้ที่สามารถนำไปปรับใช้ได้จริงในชีวิต นอกจากนี้ยังมีวิธีการฝึกตนให้เป็น ผู้พร้อมจะเรียนรู้ตลอดชีวิต ด้วยการฝึกฝนทักษะชีวิต 6 ประการ ซึ่งให้ความสำคัญกับการพึ่งตนเอง ลดการ ยึดติดวัตถุและฝึกพิจารณาถึง ผู้อื่นมากกว่า ตนเอง ได้แก่ การพร้อมใจกัน, ทำพร้อมใจกันเลิก, การทำแล้วทำเล่าจนทำได้, การอยู่อย่างต่ำทำอย่างสูง, การแผ่วที่ผลทำที่เหตุ, การที่ไม่มีเรื่องที่เล่าไม่ได้มีแต่นักแสดงที่เล่าไม่เป็น, การเป็นอย่างที่กิน เป็นอย่างที่อ่าน และเป็นอย่างที่สอนพร้อมกันนั้น ยังบูรณาการกับการฝึกทักษะด้านการละคร 7 ประการตามแนวทาง “โพชฌงค์ 7” ได้แก่ เรียนรู้รูปแบบ(สติ), ฝึกรูปแบบ (ธัมมวิจยะ), ฝึกรูปแบบจนไม่ติดยึดกับรูปแบบ(วิริยะ), หนีรูปแบบ เข้าหา เนื้อใน(ปิติ), หาวิธีฝังเนื้อในในรูปแบบ (ปัสสัทธิ), รูปแบบเนื้อในเป็นหนึ่งเดียว(สมาธิ), รูปแบบเนื้อในไหลเลื่อนเคลื่อนไปด้วยตัวเอง (อุเบกขา) กระบวนการฝึกทักษะละคร 7 ข้อดังกล่าวนั้นจะนำพาผู้เรียนให้ขบคิด ตั้งคำถามและฝึกฝนตนและเรียนรู้อยู่เป็นเนืองนิตย์อันเป็นแนวทางที่นำไปสู่การเรียนรู้ตลอดชีวิต ซึ่งจากแนวทางดังกล่าวพบว่า ครูและผู้เรียนต้องเป็นผู้แสวงหาความรู้อยู่ตลอดเวลา พร้อมที่จะเป็นตัวอย่างแก่ผู้อื่น โดยกระบวนการเรียนรู้และกิจกรรมการเรียนรู้จะมุ่งเน้นไปที่การเรียนรู้จากการลงมือปฏิบัติ การทดลองทดสอบผ่าน สื่อการเรียนรู้ในรูปแบบละคร ดนตรี การศึกษางานศิลปะและการทำโครงงาน ส่วนการประเมินผลนั้นจะเน้นที่ การทำได้ ทำเป็น ประกอบกับการทำบันทึกของการเรียนรู้ทั้งจากครูและผู้เรียนเอง
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1474
title: การประเมินความถูกต้องของค่าความสูงออร์โทเมตริกจากการสำรวจแบบเคลื่อนที่โดยใช้ระบบดาวเทียมนำหน

description: ปัจจุบันงานรังวัดดาวเทียมถูกใช้กันแพร่หลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับงานที่ต้องการค่าความถูกต้องทางตำแหน่งสูง ค่าพิกัดทางดิ่งถือเป็นผลพลอยได้จากงานรังวัดดาวเทียม ดังนั้นจึงเกิดความสนใจในการนำระบบดาวเทียมนำหนมาใช้หาค่าความสูงออร์โทเมตริก ด้วยความจริงที่ว่าการสำรวจแบบเคลื่อนที่โดยใช้เครื่องรับสัญญาณดาวเทียมจะให้ข้อมูลที่รวดเร็วกว่าวิธีการทำระดับด้วยกล้องระดับแบบเดิม งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อประเมินความถูกต้องของค่าความสูงออร์โทเมตริกที่ได้รับจากการรังวัดแบบเคลื่อนที่โดยใช้ระบบดาวเทียมนำหน โดยการประมวลผลภายหลังด้วยวิธีประมวลผลแบบ RTK (Real-Time Kinematic), VRS (Virtual Reference Station) และ PPP (Precise Point Positioning) และประเมินผลลัพธ์จากการใช้ ค่าความสูงยีออยด์จาก EGM2008 กับค่าความสูงยีออยด์ท้องถิ่นผลการศึกษาพบว่า เมื่อใช้ค่าความสูงยีออยด์ของ EGM2008 วิธี RTK จะมีค่าคลาดเคลื่อนเฉลี่ย 0.07 เมตร และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.04 เมตร วิธี VRS มีค่าคลาดเคลื่อนเฉลี่ย 0.07 เมตร และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.03 เมตร ส่วนวิธี PPP มีค่าคลาดเคลื่อนเฉลี่ย 0.13 เมตร และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.12 เมตร ดังนั้น จะเห็นได้ว่า เมื่อนําค่าทางสถิติมาเปรียบเทียบกัน จะพบว่าวิธี RTK และวิธี VRS ให้ความถูกต้องในระดับที่ไม่แตกต่างกัน แต่วิธี PPP จะให้ผลที่แย่กว่าสองวิธีข้างต้น และเมื่อเปรียบเทียบระหว่างค่าความสูงยีออยด์จาก EGM2008 และค่าความสูงยีออยด์ท้องถิ่น ด้วยวิธีการข้างต้น จะได้ผลลัพธ์ที่ใกล้เคียงกัน ดังนั้นจะเห็นได้ว่าการทำระดับด้วยดาวเทียมจากการสำรวจแบบเคลื่อนที่นั้น จะให้ความถูกต้องของค่าความสูงออร์โทเมตริกในระดับเดซิเมตร ซึ่งถือเป็นทางเลือกหนึ่งในการประมวลผลข้อมูลเชิงตำแหน่งที่ให้ความถูกต้องเพื่อการประยุกต์ใช้ในงานสำรวจด้านต่างๆ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1475
title: การดูดซับบีเท็กจากนุ่นและวัสดุเหลือทิ้งจากอุตสาหกรรมผลิตเส้นใยเรยอน

description: สารอินทรีย์ระเหยง่ายกลุ่มบีเท็กประกอบด้วย เบนซีน โทลูอีน เอทธิลเบนซีนและไซลีน ที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพนิยมนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมตัวทำละลาย ดังนั้นในงานวิจัยชิ้นนี้จึงได้มีการประยุกต์ใช้เส้นใยธรรมชาติจากนุ่นที่มีคุณสมบัติความเป็นไฮโดรโฟบิคมาขึ้นรูปเป็นวัสดุดูดซับสารบีเท็กร่วมกับเส้นใยเรยอน น้ำยาวิสโคส และเกลือโซเดียมซัลเฟตที่เป็นของเหลือทิ้งจากอุตสาหกรรมสิ่งทอ โดยทำการขึ้นรูปวัสดุดูดซับที่มีอัตราส่วนผสมของเส้นใยนุ่นต่อเส้นใยเรยอนและอัตราส่วนผสมของน้ำยาวิสโคสต่อน้ำแตกต่างกันจากการทดลองพบว่า อัตราส่วนผสมของเส้นใยนุ่นต่อเส้นใยเรยอนที่เหมาะสมสำหรับนำมาขึ้นรูปเป็นวัสดุดูดซับ มี 5 อัตราส่วน ได้แก่ 1:0, 3:1, 1:1, 1:3, 0:1 และอัตราส่วนผสมของน้ำยาวิสโคสต่อน้ำที่เหมาะสมในการขึ้นรูปวัสดุดูดซับมี 3 อัตราส่วน ได้แก่ 1:2, 1:4 และ 1:6 เมื่อนำวัสดุดูดซับที่เตรียมได้มาดูดซับไอระเหยของสารบีเท็กที่มีความเข้มข้นของสารแต่ละชนิดเริ่มต้น 800-1200 ส่วนในล้านส่วน ผ่านคอลัมน์ดูดซับ พบว่า วัสดุดูดซับที่เตรียมจากอัตราส่วนผสมของเส้นใยนุ่นต่อเส้นใยเรยอน 1:0 ผสมกับน้ำยาวิสโคสต่อน้ำ 1:6 (S8) เป็นอัตราส่วนที่ดีที่สุดในการดูดซับ ไอระเหยของบีเท็กแต่ละชนิด โดยมีประสิทธิภาพในการกำจัดไอระเหยของสารเบนซีนโทลูอีน ไซลีนและเอทธิลเบนซีน ร้อยละประมาณ 78.84±10.01, 72.70±16.69, 58.58±2.47 และ 54.45±2.72 ตามลำดับ ซึ่งการกำจัดไอระเหยของสารส่วนใหญ่มีแนวโน้มมากกว่าค่าเฉลี่ยในการกำจัดสารแต่ละชนิด ที่มีค่าเท่ากับร้อยละ 58.84 และเมื่อนำ S8 มาเปรียบเทียบกับแผ่นกรองคาร์บอนที่เป็นวัสดุดูดซับทางการค้าพบว่ามีประสิทธิภาพในการกำจัดไอระเหยของสารแต่ละชนิดใกล้เคียงกัน โดยแผ่นกรองคาร์บอนมีประสิทธิภาพในการกำจัดไอระเหยของสารเบนซีน โทลูอีน ไซลีนและเอทธิลเบนซีน ร้อยละประมาณ 72.99±1.78, 80.96±7.90, 46.79±10.86 และ 70.94±1.57 ตามลำดับ และเมื่อนำวัสดุดูดซับทั้ง 7 อัตราส่วนรวมทั้งแผ่นกรองคาร์บอนมาดูดซับไอระเหยของบีเท็กที่เป็นสารผสม พบว่า วัสดุดูดซับทั้งหมดมีแนวโน้มการกำจัดไอระเหยของสารเบนซีนโทลูอีนและไซลีนใกล้เคียงกัน ซึ่งมีประสิทธิภาพการกำจัดไอระเหยมากกว่าค่าเฉลี่ยทั้งหมด ซึ่งมีค่าเท่ากับ ร้อยละ 24.91 และพบว่าวัสดุดูดซับทั้งหมดมีประสิทธิภาพในการกำจัดไอระเหยของสารเอทธิลเบนซีนน้อยกว่าค่าเฉลี่ย
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1476
title: โซ่คุณค่าเชิงนวัตกรรมของรกมนุษย์สำหรับธุรกิจเทคโนโลยีชีวภาพ

description: รกมนุษย์เป็นชีววัตถุที่มีคุณค่าสามารถใช้ประโยชน์ได้อย่างมากมายอาทิเช่นการพัฒนายาชีววัตถุ การพัฒนาเครื่องมือแพทย์เป็นต้น แต่สำหรับประเทศไทยรกมนุษย์มีสถานะเป็นขยะติดเชื้อที่ต้องกำจัดทิ้ง ดังนั้นการศึกษาเพื่อสร้างคุณค่าเพิ่มและพัฒนาเส้นทางการใช้ประโยชน์ของรกมนุษย์จึงเป็นเสมือนต้นแบบของการนำชีววัตถุมาใช้ประโยชน์ได้อย่างเป็นระบบ งานวิจัยรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มผู้ที่เกี่ยวข้องประกอบด้วยกลุ่มหญิงตั้งครรภ์ โรงพยาบาล หน่วยงานที่นำรกมนุษย์และเนื้อเยื่อมนุษย์มาใช้ประโยชน์ หน่วยงานกำจัดขยะติดเชื้อและหน่วยงานกำกับดูแลการใช้ประโยชน์ชีววัตถุ นอกจากนั้นยังรวบรวมข้อมูลการใช้ประโยชน์เซลล์และเนื้อเยื่อมนุษย์ในประเทศสหรัฐอเมริกาประเทศญี่ปุ่นและกลุ่มสหภาพยุโรปผลการศึกษา แสดงให้เห็นว่ากระบวนการนำเซลล์และเนื้อเยื่อมนุษย์มาใช้ประโยชน์ในประเทศไทยยังขาดกระบวนการเชื่อมโยงตั้งแต่กระบวนการพัฒนางานวิจัยจนกระทั่งเข้าสู่กระบวนการพัฒนาผลิตภัณฑ์และนำผลิตภัณฑ์เข้าสู่ตลาด เนื่องจากขาดขั้นตอนการดำเนินการตามมาตรฐานที่ได้รับการยอมรับในระดับสากลรวมถึงขาดแนวทางการปฏิบัติจากหน่วยงานกำกับดูแล เส้นทางการนำรกมนุษย์มาใช้ประโยชน์ในประเทศไทยต้องมีกระบวนการเชื่อมต่อระหว่างผู้ที่ต้องการใช้ประโยชน์จากรกมนุษย์และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เช่น องค์การอาหารและยารวมถึงต้องมีกระบวนการที่สนับสนุนและอำนวยความสะดวกสำหรับผู้ที่ต้องการใช้ประโยชน์จากรกมนุษย์ และกระบวนการสร้างความรู้ให้กับสังคมเป็นหนึ่งในปัจจัยสนับสนุนรวมถึงการพัฒนาระบบติดตามตรวจสอบการใช้ประโยชน์เนื้อเยื่อเป็นปัจจัยสนับสนุนกระบวนการใช้ประโยชน์เนื้อเยื่อเช่นกันดังนั้นการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีอาร์เอฟไอดีในระบบเทคโนโลยีตรวจสอบติดตามการนำเซลล์และเนื้อเยื่อมาใช้ประโยชน์จึงมีความเหมาะสมในการสร้างคุณค่าเพิ่มให้กับรกมนุษย์