DOI: 10.14457/tu.the.2015.824
title: มาตรการทางกฎหมายในการควบคุมมลพิษทางเสียงจากสถานบริการที่ตั้งในเขตชุมชน: กรณีศึกษาบริเวณถนนข้าวสารและถนนพระอาทิตย์

description: ในปัจจุบันอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเป็นกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่นำรายได้จำนวนมากเข้าสู่ประเทศไทย ถนนข้าวสารเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักของชาวต่างประเทศ ในถนนข้าวสารและถนนพระอาทิตย์มีสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย ทั้งโบราณสถาน วัด ร้านอาหาร ผับ บาร์ โดยเฉพาะสถานที่ท่องเที่ยวในยามค่ำคืนได้ที่รับความนิยมเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตามบริเวณดังกล่าวยังคงมีสถานศึกษา สถานประกอบพิธีกรรมทางศาสนา สถานที่ราชการ บ้านเรือนซึ่งมีลักษณะเป็นชุมชนที่อยู่อาศัย ตั้งอยู่รอบบริเวณถนนข้าวสารและถนนพระอาทิตย์ ปัจจุบันสถานบริการในบริเวณถนนข้าวสารและถนนพระอาทิตย์ขยายตัวอย่างรวดเร็วและมีแนวโน้มว่าจะเพิ่มมากขึ้น และสถานบริการหรือสถานประกอบการเหล่านี้ก่อให้เกิดปัญหาเสียงดังรบกวนสร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่ประชาชนผู้ที่อาศัยอยู่ในบริเวณใกล้เคียง ถึงแม้จะมีกฎหมายที่บังคับใช้ในการควบคุมเรื่องเสียงดังรบกวนแต่ยังปรากฏปัญหาเสียงดังจากสถานบริการอยู่ตลอดเวลา ส่งผลกระทบต่อความเป็นอยู่และสุขภาพของประชาชนที่อยู่อาศัยในบริเวณดังกล่าว วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษามาตรการทางกฎหมายที่เหมาะสมในการควบคุมปัญหามลพิษทางเสียงที่มาจากสถานบันเทิงที่ตั้งอยู่ในบริเวณถนนข้าวสารและถนนพระอาทิตย์ซึ่งเป็นพื้นที่อยู่ในกรุงรัตนโกสินทร์ กรุงเทพมหานคร ด้วยเหตุนี้จึงได้ทำการศึกษาค้นคว้าและวิเคราะห์หลักการ นโยบายมาตรการทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องและหน่วยงานที่รับผิดชอบ ทั้งยังศึกษามาตรการทางกฎหมายของต่างประเทศที่เหมาะสมและสอดคล้องกับสภาพปัญหาในเขตพื้นที่กรณีศึกษา เพื่อหาวิธีป้องกันแก้ไขและสามารถนำกฎหมายมาใช้บังคับได้อย่างเป็นรูปธรรมและมีประสิทธิภาพจากการศึกษาและวิเคราะห์พบว่า มาตรการทางกฎหมายในการควบคุมสถานบริการมีสภาพบังคับที่ไม่เหมาะสมกับสภาวการณ์ในปัจจุบัน ทั้งยังมีปัญหาในการตีความกฎหมาย ทำให้เกิดช่องว่างในการบังคับใช้กฎหมาย รวมทั้งบทลงโทษที่ไม่เหมาะสมกับสภาพสังคมและเศรษฐกิจในปัจจุบัน อีกทั้งกฎหมายกำหนดหลักเกณฑ์ของการใช้อำนาจของเจ้าพนักงานงานท้องถิ่นไว้เพียงแต่ลักษณะของการใช้อำนาจเท่านั้น แต่ไม่มีการกำหนดหลักเกณฑ์ที่เป็นขั้นตอนการดำเนินการที่เหมาะสมในการแก้ไขเหตุเดือดร้อนรำคาญที่มาจากสถานบริการ นอกจากนี้สถานบริการซึ่งถือได้ว่าเป็นแหล่งกำเนิดมลพิษอย่างหนึ่งแต่กลับไม่ปรากฏว่ามีการกำหนดมาตรฐานในการควบคุมมลพิษทางเสียงทำให้พนักงานเจ้าหน้าที่ไม่สามารถกำหนดหน้าที่ให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองสถานบริการให้ติดตั้งระบบและอุปกรณ์ป้องกันเสียงภายในสถานประกอบการได้ จากสภาพปัญหาที่เกิดขึ้นผู้เขียนจึงได้นำเสนอแนวทางการแก้ไขปัญหาที่จะนำมาปรับใช้กับมลพิษทางเสียงจากสถานบริการที่ตั้งในเขตชุมชนบริเวณถนนข้าวสารและถนนพระอาทิตย์ กล่าวคือ กำหนดมาตรการทางกฎหมายเพิ่มเติมในการควบคุมสถานประกอบการที่เข้าข่ายเป็นสถานบริการ โดยการแก้ไขเพิ่มเติมคำนิยามของสถานบริการให้ครอบคลุมและชัดเจนยิ่งขึ้น กำหนดระยะห่างของพื้นที่ในการตั้งสถานบริการ เพิ่มเติมอัตราโทษให้เหมาะกับสภาพสังคมและเศรษฐกิจในปัจจุบัน เสนอให้สถานบริการเป็นแหล่งกำเนิดมลพิษที่ต้องมีการกำหนดมาตรฐานควบคุมมลพิษจากแหล่งกำเนิด เพื่อที่จะกำหนดหน้าที่ให้เจ้าของหรือผู้ที่ครอบครองสถานบริการต้องมีหน้าที่ติดตั้งระบบควบคุม กำจัด หรือลดมลพิษทางเสียงตามที่เจ้าพนักงานควบคุมมลพิษกำหนด กำหนดขั้นตอนหลักเกณฑ์และระยะเวลาในการใช้อำนาจของเจ้าพนักงานท้องถิ่นในการจัดการกับเหตุเดือนร้อนรำคาญ นำการวิเคราะห์บทกฎหมายต่างประเทศของประเทศฮ่องกง และสหรัฐอเมริกา มาประยุกต์ใช้ในการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายของประเทศไทยให้เหมาะสมกับสภาพปัญหา กำหนดให้มีการจัดอบรมให้ความรู้แก่ผู้ประกอบการ และประชาชนในท้องที่ให้ทราบถึงสิทธิและหน้าที่ตามกฎหมายและบทลงโทษในกรณีที่ฝ่าฝืนบทบัญญัติของกฎหมาย ให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องส่งเสริมนโยบายการท่องเที่ยวเชิงนิเวศและกำหนดนโยบายในเรื่องรูปแบบของสถานประกอบการและสถานที่ท่องเที่ยวในกรุงรัตนโกสินทร์ กำหนดรูปแบบให้เป็นไปในแนวทางอนุรักษ์ส่งเสริมเอกลักษณ์และศิลปวัฒนธรรมไทย โดยเผยแพร่วัฒนธรรมท้องถิ่นของชุมชน ประชาสัมพันธ์แหล่งท่องเที่ยวโบราณสถานที่น่าสนใจ รวมถึงอนุรักษ์ ซ่อมแซม แหล่งโบราณสถาน สถาปัตยกรรม ให้มีสภาพคงทนและสวยงาม มุ่งสร้างความเข้าใจต่อนักท่องเที่ยวในการเคารพต่อธรรมชาติ สังคม และวัฒนธรรมที่เป็นแหล่งท่องเที่ยว เพื่อสร้างจิตสำนึกที่ดีในการท่องเที่ยว และเพื่อเป็นการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและเอกลักษณ์เฉพาะของท้องถิ่นให้คงอยู่ไม่เสื่อมสลายไปตามยุคสมัยที่เปลี่ยนแปลงไป