cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.1999.482
title: การวิเคราะห์เนื้อหาเกี่ยวกับการกีฬาในหนังสือพิมพ์รายวันที่สอดคล้องกับแผนพัฒนากีฬาแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2540-2544)

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อวิเคราะห์เนื้อหาเกี่ยวกับการกีฬาในหนังสือพิมพ์รายวัน ที่สอดคล้องกับแผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2540-2544) ผู้วิจัยได้เก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างคือ หนังสือพิมพ์รายวัน 4 ชื่อฉบับ ได้แก่ หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ หนังสือพิมพ์มติชน และหนังสือพิมพ์สยามกีฬา ศึกษาตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2541 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2541 โดยใช้ตารางวิเคราะห์เนื้อหาเกี่ยวกับการกีฬาที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น บันทึกข้อมูลโดยแจกแจงเป็น ความถี่ แล้วนำมาวิเคราะห์หาค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า 1. หนังสือพิมพ์รายวันทั้ง 4 ชื่อฉบับ นำเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับการกีฬาสอดคล้องกับแผนพัฒนาการกีฬาเพื่อ ความเป็นเลิศมากที่สุด ร้อยละ 57.36 สอดคล้องกับแผนพัฒนาการกีฬาเพื่อการอาชีพ ร้อยละ 30.51 นอกนั้นนำเสนอตามแผนพัฒนาการบริหารการกีฬาคิดเป็นร้อยละ 5.19 แผนพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา ร้อยละ 2.73 แผนพัฒนาการกีฬาเพื่อมวลชนร้อยละ 2.59 และแผนการพัฒนาการกีฬาขั้นพื้นฐานน้อยที่สุด ร้อยละ 1.62 โดยหนังสือพิมพ์สยามกีฬานำเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับการกีฬามากที่สุด ร้อยละ 48.99 หนังสือพิมพ์ไทยรัฐนำเสนอรองลงมาร้อยละ 17.97 หนังสือพิมพ์เดลินิวส์นำเสนอร้อยละ 17.52 และ หนังสือพิมพ์มติชนนำเสนอน้อยที่สุด ร้อยละ 15.53 2. หนังสือพิมพ์รายวันทั้ง 4 ชื่อฉบับ นำเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับการกีฬาตามแผนงานหลักแต่ละแผนดังนี้ แผนพัฒนาการกีฬาขั้นพื้นฐาน นำเสนอในหัวข้อกิจกรรมกีฬาระหว่างสถานศึกษามากที่สุด ร้อยละ 0.61 แผนพัฒนาการกีฬาเพื่อมวลชนนำเสนอในหัวข้อการออกกำลังกาย เล่นกีฬาและนันทนาการสำหรับชุมชนในเมือง ชุมชนชนบท ชุมชนหนาแน่น ผู้สูงอายุและผู้มีปัญหาสุขภาพร้อยละ 1.14, แผนพัฒนาการกีฬาเพื่อความเป็นเลิศ นำเสนอในหัวข้อผลการแข่งขันกีฬาเพื่อความเป็นเลิศใน 4 ระดับ ได้แก่ ระดับนักเรียน ระดับอุดมศึกษา ระดับชาติและนานาชาติ ร้อยละ 24.61 แผนพัฒนาการกีฬาเพื่อการอาชีพนำเสนอในหัวข้อ การแข่งขันและผลการแข่งขันกีฬาเพื่อการอาชีพในกีฬาประเภทต่างๆ ร้อยละ 18.94 แผนพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬานำเสนอในหัวข้อ การนำวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬามาใช้พัฒนาความสามารถของนักกีฬา ได้แก่ สรีรวิทยาการออกกำลังกาย โภชนาการการกีฬา จิตวิทยาาการกีฬา ชีวกลศาสตร์การกีฬา เวชศาสตร์การกีฬาและวิศวกรรมและเทคโนโลยีทางการกีฬาร้อยละ 1.23 แผนพัฒนาการบริหารการกีฬา นำเสนอในหัวข้อการแต่งตั้งบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถและประสบการณ์ เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพในการบริหารงานขององค์กรกีฬา ร้อยละ 0.76 3. หนังสือพิมพ์รายวันทั้ง 4 ฉบับ นำเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับการกีฬาตามประเภทคอลัมน์มากที่สุด คือ คอลัมน์ข่าวกีฬาในประเทศ ร้อยละ 30.34 ประกอบด้วยเนื้อหาเกี่ยวกัยการกีฬาตามแผนพัฒนาการกีฬาเพื่อความเป็นเลิศ ร้อยละ 21.32 แผนพัฒนาการกีฬาเพื่อการอาชีพ ร้อยละ 4.39 แผนพัฒนาการบริหารการกีฬา ร้อยละ 2.01 แผนพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬาร้อยละ 1.42 แผนพัฒนาการกีฬาเพื่อมวลชน ร้อยละ 0.65 แผนพัฒนาการกีฬาขั้นพื้นฐาน ร้อยละ 0.55 และประเภทคอลัมน์ที่นำเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับการกีฬาน้อยที่สุด คือ บทความกีฬาต่างประเทศ ร้อยละ 2.39 ประกอบด้วย แผนพัฒนาการกีฬาเพื่อความเป็นเลิศ ร้อยละ 0.87 แผนพัฒนาการกีฬาเพื่อการอาชีพ ร้อยละ 1.41 แผนพัฒนาการบริหารการกีฬา ร้อยละ 0.09 และแผนพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา ร้อยละ 0.02
DOI: 10.14457/cu.the.1999.483
title: การพัฒนาโปรแกรมส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาการเรียนการสอนของครูอนุบาลด้วยวิธีการเรียนรู้เชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม

description: พัฒนาโปรแกรมส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาการเรียนการสอนของครูอนุบาลด้วยวิธีการเรียนรู้เชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม ตัวอย่างประชากรคือ ครูอนุบาลในโรงเรียนกำจรวิทย์ จังหวัดลพบุรี จำนวน 8 คน ผลการวิจัยมีดังนี้ 1. โปรแกรมที่พัฒนาขึ้นเป็นแนวทางในการพัฒนาครู โดยการจัดประสบการณ์ให้ครูตระหนักในบทบาทและศักยภาพของตนและฝึกการแก้ปัญหาและการทำงานร่วมกันเป็นหมู่คณะตามความต้องการของตนเอง ประกอบด้วยแนวคิด วัตถุประสงค์ เนื้อหา ผู้ใช้โปรแกรมฯ วิธีดำเนินการ สื่อและการประเมินการใช้โปรแกรมฯ ผู้ใช้โปรแกรมฯ คือ ครู ผู้บริหารและศึกษานิเทศก์ การดำเนินการมี 2 ขั้นตอน คือ ขั้นเตรียมการ ได้แก่ นัดหมายวันเวลาและจัดเตรียมสถานที่ ขั้นจัดกิจกรรม ได้แก่ 1) ระบุปัญหาที่พบ 2) จัดลำดับความสำคัญของปัญหา 3) วางแผนการแก้ปัญหา 4) ลงมือแก้ปัญหา 5) ติดตามผล และ 6) ประเมินผล สื่อของโปรแกรมฯ ประกอบด้วย คู่มือการใช้โปรแกรมฯ และสื่อพื้นฐานในการจัดกิจกรรมของโปรแกรฯ 2. ผลการทดลองใช้โปรแกรมฯ พบว่า หลังการทดลองใช้โปรแกรมฯ ครูอนุบาลมีความสามารถในการแก้ปัญหาการเรียนการสอนสูงขึ้น เห็นได้จากเรื่องที่คูเลือกมาแก้ปัญหา คือ "ตนกำลังสอนแบบยึดเด็กเป็นศูนย์กลางหรือไม่ ถ้าไม่จะสอนอย่างไร" ซึ่งพบว่าครูมีการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมไปในทางบวกเกี่ยวกับปัญหาการเรียนการสอน ดังนี้ 1) ครูแต่ละคนมีความสามารถในการแก้ปัญหาการเรียนการสอนสูงขึ้น และครูส่วนใหญ่ประเมินว่าปัญหาการเรียนการสอนของตนได้รับการแก้ไขแล้ว 2) ครูมีพฤติกรรมการทำงานร่วมกันเป็นหมู่คณะเพื่อแก้ปัญหาการเรียนการสอนร่วมกันที่สูงขึ้น จากที่พบว่าก่อนทดลองใช้โปรแกรมฯ มีครูเพียงคนเดียวที่ได้ดำเนินการแก้ปัญหาและทำตามลำพัง มาเป็นครูทุกคนทำงานร่วมกันเป็นหมู่คณะในการแก้ปัญหาการเรียนการสอนที่พวกตนระบุ
DOI: 10.14457/cu.the.1999.484
title: การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาแบดมินตันของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่เรียนโดยใช้วิธีสัญญาการเรียนรู้และวิธีการเรียนตามปกติ

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาแบดมินตันของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่เรียนโดยใช้วิธีสัญญาการเรียนรู้และวิธีการเรียนตามปกติ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 2 ห้องเรียนๆ ละ 50 คน ซึ่งทำการทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 4 ด้าน คือ ด้านความรู้ ทัศนคติ สมรรถภาพทางกาย และทักษะกีฬาแบดมินตัน โดยทำการทดสอบ 3 ช่วง คือ ก่อนการเรียน หลังการเรียน สัปดาห์ที่ 6 และสัปดาห์ที่ 12 จากนั้นนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติเพื่อหาค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard diviation) การทดสอบค่าที (t-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม (ANCOVA) ผลการวิจัยพบว่า 1. ด้านความรู้ พบว่า หลังการเรียนสัปดาห์ที่ 12 ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างวิธีสอนทั้ง 2 วิธี 2. ด้านทัศนคติ พบว่า หลังการเรียนสัปดาห์ที่ 12 ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างวิธีสอนทั้ง 2 วิธี 3. ด้านสมรรถภาพทางกาย พบว่าหลังการเรียนสัปดาห์ที่ 12 ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างวิธีสอนทั้ง 2 วิธีในทุกๆ รายการของการทดสอบสมรรถภาพ ยกเว้น รายการวิ่งเก็บของและความจุปอด 4. ด้านทักษะกีฬาแบดมินตัน พบว่าหลังการเรียนสัปดาห์ที่ 12 ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างวิธีสอนทั้ง 2 วิธีในทุกรายการของการทดสอบทักษะกีฬาแบดมินตัน ยกเว้น ทักษะการตีลูกโด่ง
DOI: 10.14457/cu.the.1999.485
title: การศึกษาสภาพและปัญหาการดำเนินงานด้านกีฬาขององค์การบริหารส่วนตำบล

description: ศึกษาสภาพและปัญหาการดำเนินงานด้านกีฬาขององค์การบริหารส่วนตำบล ผู้วิจัยส่งแบบสอบถาม 400 ฉบับ ให้กับปลัดองค์การบริหารส่วนตำบลหรือผู้ที่รับผิดชอบด้านกีฬาตำบล ได้รับแบบสอบถามกลับคืนมา 314 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 78.5 นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และผู้วิจัยสัมภาษณ์ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบล หรือผู้ที่รับผิดชอบด้านกีฬาตำบล จำนวน 30 ท่าน นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ในรูปความเรียง ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพการดำเนินงานด้านกีฬาขององค์การบริหารส่วนตำบลโดยรวม อยู่ในระดับที่ควรปรับปรุง ในสภาพการดำเนินงานที่อยู่ในระดับดีคือ ด้านการประสานงาน ในสภาพการดำเนินงานที่อยู่ในระดับปานกลางคือ ด้านงบประมาณ ในสภาพการดำเนินงานที่อยู่ในระดับที่ควรปรับปรุงคือ ด้านการสนับสนุน ด้านสถานที่ อุปกรณ์และสิ่งอำนวยความสะดวกและด้านบุคลากร ในสภาพการดำเนินงานที่อยู่ในระดับควรปรับปรุงอย่างยิ่งคือ ด้านการจัดองค์กร ด้านการวางแผน ด้านการอำนวยการ และด้านการรายงานผล 2. ปัญหาการดำเนินงานด้านกีฬาขององค์การบริหารส่วนตำบลโดยรวม อยู่ในระดับที่มีปัญหามาก การดำเนินงานที่มีปัญหาในระดับมากเรียงตามลำดับคือ ด้านการสนับสนุน ด้านการอำนวยการ ด้านสถานที่ อุปกรณ์และสิ่งอำนวยความสะดวก ด้านบุคลากร ด้านการวางแผน ด้านการจัดองค์กร และด้านการรายงานผล การดำเนินงานที่มีปัญหาในระดับน้อยเรียงตามลำดับ คือ ด้านการประสานงาน และด้านงบประมาณ
DOI: 10.14457/cu.the.1999.486
title: การวิเคราะห์ทางชีวกลศาสตร์ของทักษะการฟาดแบบตีลังกาของนักกีฬาเซปักตะกร้อไทย

description: การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์ เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ทางชีวกลศาสตร์ในเชิงคิเนเมติกส์ 2 มิติ ของการฟาดแบบตีลังกา กลุ่มตัวอย่างคือนักกีฬาเซปักตะกร้อของโรงเรียนกีฬาจังหวัดอุบลราชธานี จำนวน 4 คน ซึ่งเล่นในตำแหน่งตัวฟาด และมีความสามารถสูงระดับประเทศในระดับนักเรียน ทำการแสดงทักษะการฟาดแบบตีลังกา คนละจำนวน 3 ครั้ง บันทึกด้วยภาพกล้องถ่ายภาพวิดีโอ ระบบ VHS ซึ่งมีความถี่ของการบันทึกภาพ 50 ภาพต่อวินาที จำนวน 2 กล้องพร้อมกัน นำผลที่ได้มาวิเคราะห์หาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน นำเสนอในรูปของตารางประกอบความเรียงและแผนภูมิ ผลการวิจัยพบว่า 1. มุมของข้อต่อต่างๆ ของร่างกายของกลุ่มตัวอย่างในขณะต่างๆ ของการเคลื่อนไหวมี ดังนี้ 1.1 ขณะเริ่มกระโดด มุมของข้อเท้าขวา ข้อเท้าซ้าย เข่าขวา เข่าซ้าย สะโพกขวา สะโพกซ้าย ไหล่ขวา และไหล่ซ้าย มีค่าระหว่าง 128.1-142.43, 57.50-121.32, 151.85-163.30, 72.26-116.61, 156.37-176.50, 94.64-19.98, 96.06-142.07 และ 102.38-103.97 องศา ตามลำดับ 1.2 ขณะที่เท้ากระทบลูกตะกร้อ มุมของข้อเท้าขวา ข้อเท้าซ้าย เข่าขวา สะโพกขวา สะโพกซ้าย ไหล่ขวา และไหล่ซ้าย มีค่าระหว่าง 160.53-175.60, 98.91-160.32, 175.10-179.89, 107.10-178.56, 116.94-127.54, 150.38-159.48, 33.98-112.85 และ 20.86-45.00 องศา ตามลำดับ 1.3 ขณะลงสู่พื้น มุมของข้อเท้าขวาา ข้อเท้าซ้าย เข่าขวา เข่าซ้าย สะโพกขวา สะโพกซ้าย ไหล่ขวา และไหล่ซ้าย มีค่าระหว่าง 47.89-82.11, 113.88-138.36, 126.00-148.77, 69.71-88.23, 43.00-56.72, 97.97-170.73, 123.76-148.87 และ 96.75-137.85 องศา ตามลำดับ 2. ค่าเฉลี่ยความเร็วของเท้าของการฟาดมีดังนี้ 2.1 ค่าเฉลี่ยของความเร็วเริ่มต้นของเท้าในการฟาดของกลุ่มตัวอย่างคนที่ 1, 2, 3 และ 4 มีค่าเท่ากับ 3.13, 3.71, 2.94 และ 2.86 เมตร/วินาที ตามลำดับ 2.2 ค่าเฉลี่ยของความเร็วขณะกระทบลูกตะกร้อของเท้าในการฟาดของกลุ่มตัวอย่างคนที่ 1, 2, 3 และ 4 มีค่าเท่ากับ 9.70, 8.91, 9.73 และ 7.28 เมตร/วินาที ตามลำดับ 2.3 ค่าเฉลี่ยของความเร็วสูงสุดของเท้าในการฟาดของกลุ่มตัวอย่างคนที่ 1, 2, 3 และ4 มีค่าเท่ากับ 12.24, 11.85, 12.59 เมตร/วินาที ตามลำดับ 2.4 ค่าเฉลี่ยของความเร็วเฉลี่ยของเท้าตั้งแต่เริ่มกระโดดจนกระทบลูกตะกร้อในการฟาดของกลุ่มตัวอย่างคนที่ 1, 2, 3 และ 4 มีค่าเท่ากับ 7.63, 7.93, 8.20 และ 7.82 เมตร/วินาที ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.1999.487
title: การศึกษาความสามารถและกลวิธีในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา เขตการศึกษา 7

description: ศึกษา 1. ความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา เขตการศึกษา 7 2. กลวิธีในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา เขตการศึกษา 7 3. กลวิธีในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา ที่มีความสามารถทางคณิตศาสตร์สูง ปานกลาง และต่ำ ในแต่ละระดับชั้น ตัวอย่างประชากรเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือนักเรียนที่ทำแบบทดสอบวัดความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ จำนวน 472 คน และนักเรียนที่ได้รับการสัมภาษณ์ ประกอบการสังเกต การใช้กลวิธีในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ จำนวน 36 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่ามัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และแจกแจงความถี่ ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1,2 และ 3 มีความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ต่ำกว่าเกณฑ์ ขั้นต่ำร้อยละ 50 ทั้งสามระดับชั้น 2. นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ใช้กลวิธีทำปัญหาให้เป็นปัญหาย่อยมากที่สุด รองลงมาคือกลวิธีเขียนภาพ แผนภูมิ และสร้างแบบจำลอง และนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ใช้กลวิธีเขียนภาพ แผนภูมิ และสร้างแบบจำลองมากที่สุด รองลงมาคือกลวิธีทำปัญหาให้เป็นปัญหาย่อย 3. นักเรียนที่มีความสามารถทางคณิตศาสตร์สูง ปานกลาง และต่ำในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ใช้กลวิธีทำปัญหาให้เป็นปัญหาย่อยมากที่สุด นักเรียนที่มีความสามารถทางคณิตศาสตร์สูง ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 และ 3 ใช้กลวิธีทำปัญหาให้เป็นปัญหาย่อยมากที่สุด ส่วนนักเรียนที่มีความสามารถทางคณิตศาสตร์ปานกลางและต่ำ ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 และ 3 ใช้กลวิธีเขียนภาพ แผนภูมิ และสร้างแบบจำลองมากที่สุด
DOI: 10.14457/cu.the.1999.488
title: การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นเรื่องบุคคลสำคัญระดับท้องถิ่นในกลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

description: พัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นในหน่วยย่อยของกลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตเรื่องบุคคลสำคัญระดับท้องถิ่นที่คนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือให้การยอมรับนับถือ โดยแบ่งความสำคัญเป็น 6 ด้าน คือ 1) ด้านการเมืองและการปกครอง 2) ด้านการศึกษา 3) ด้านการเกษตร 4) ด้านศิลปวัฒนธรรม 5) ด้านศาสนา และ 6) ด้านกีฬา สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ผลการพัฒนาหลักสูตร 1. กระบวนการพัฒนาหลักสูตรมีขั้นตอนดังนี้ 1) การเก็บรวบรวมข้อมูลพื้นฐานโดยนักเรียนเป็นผู้สัมภาษณ์ข้อมูลบุคคลสำคัญระดับท้องถิ่นจากคนในชุมชนและค้นคว้าข้อมูลเพิ่มเติมจากแหล่งข้อมูลในชุมชน 2) การนำข้อมูลมาจัดกระทำโดยผู้วิจัยนำข้อมูลที่ได้จากขั้นตอนที่ 1 มาทำการคัดเลือกรายชื่อบุคคลสำคัญที่ได้รับการเสนอชื่อมากที่สุดใน 3 อันดับแรกของแต่ละด้าน และสรุปประวัติบุคคลสำคัญเพื่อนำไปใช้ในการยกร่างหลักสูตร 3) การยกร่างหลักสูตร โดยการจัดทำเอกสารหลักสูตรและเอกสารประกอบหลักสูตร แล้วให้ผู้ทรงคุณวุฒิประเมินความสมบูรณ์ของหลักสูตร 4) การทดลองใช้หลักสูตรและประเมินผลการทดลอง โดยทดลองกับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่เป็นตัวอย่างประชากร และ 5) การแก้ไขปรับปรุงหลักสูตร 2. ผลของการใช้หลักสูตรมีดังนี้ 2.1 รายชื่อบุคคลสำคัญระดับท้องถิ่นที่เป็นเนื้อหาการเรียนมีดังนี้ 1) ด้านการเมืองและการปกครอง ได้แก่ พลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ นายจารุบุตร เรืองสุวรรณ และนายประจวบ ไชยสาส์น 2) ด้านการศึกษา ได้แก่ ศาสตราจารย์ ดร.ก่อ สวัสดิ์พาณิชย์ ศาสตราจารย์ บุญถิ่น อัตถากร และ รองศาสตราจารย์ ดร.ทองคูณ หงส์พันธุ์ 3) ด้านการเกษตร ได้แก่ นายสุข ชนะชัย นายชาลี มาระแสง และนายประดิษฐ์ คำเพิ่มพูล 4) ด้านศิลปวัฒนธรรม ได้แก่ นายคำหมา แสงงาม นายทองมาก จันทะลือ และนายทองมี มาลัย 5) ด้านศาสนา ได้แก่ พระราชญาณวิสุทธิโสภณ (หลวงตามหาบัวญาณสัมปันโน) พระญาณวิทยาคมเถร (หลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ) และพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโตและ 6) ด้านกีฬา ได้แก่ สมรักษ์ คำสิงห์ แซมซั่น ดัทซ์บอยยิม และรัตนพล ส.วรพิน 2.2 หลังการทดลองใช้หลักสูตรทำให้ 1.ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนทุกคนมีค่าเฉลี่ยของคะแนนผ่านเกณฑ์การประเมินผลที่กำหนดไว้ คือ ร้อยละ 70 ของคะแนนเต็ม และ 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนก่อนและหลังการทดลองแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.3 ความคิดเห็นของนักเรียนเกี่ยวกับหลักสูตรที่นำมาทดลองใช้ พบว่า นักเรียนมีความพอใจในเนื้อหาของเรื่องที่เรียนทำให้นักเรียนเกิดความภาคภูมิใจในความเป็นคนอีสานและรักท้องถิ่นอีสานมากที่สุด และนักเรียนชอบสื่อที่ครูนำมาใช้ตอนเรื่องนี้มากที่สุด
DOI: 10.14457/cu.the.1999.489
title: การศึกษาลักษณะของบัณฑิตเกียรตินิยม มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะของบัณฑิตเกียรตินิยม มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ในด้านลักษณะส่วนตัว ด้านวิธีการศึกษา และด้านคุณสมบัติในการปฏิบัติงาน และศึกษาความคิดเห็นของบัณฑิตเกียรตินิยมกับความคิดเห็นผู้บังคับบัญชาเบื้องต้นที่มีต่อลักษณะส่วนตัวและคุณสมบัติในการปฏิบัติงานของบัณฑิตเกียรตินิยม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากประชากร ซึ่งเป็นบัณฑิตเกียรตินิยมอันดับ 1 และอันดับ 2 ของมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชที่สำเร็จการศึกษาในปีการศึกษา 2530-2539 จำนวน 172 คน และผู้บังคับบัญชาเบื้องต้นของบัณฑิตเกียรตินิยม จำนวน 172 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย สรุปได้ดังนี้ 1. บัณฑิตเกียรตินิยม มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย อายุระหว่าง 36-45 ปี มีภูมิลำเนาอยู่ในเขตกรุงเทพและปริมณฑล สำเร็จการศึกษาจากหลักสูตรปริญญาตรี 4 ปี และมีอาชีพรับราชการในตำแหน่งอาจารย์และนักวิชาการมากที่สุด โดยประสบการณ์ในการทำงานอยู่ระหว่าง 11-15 ปี 2. บัณฑิตเกียรตินิยม มีลักษณะส่วนตัว 6 ด้าน คือ ด้านภาษามีความสามารถในการฟังและจับประเด็นได้ตรงความหมายระดับมาก ด้านความประพฤติมีความซื่อสัตย์มีสัจจะมากที่สุด ด้านรสนิยมเป็นผู้รักษาความสะอาดเรียบร้อยและแต่งกายถูกต้องตามกาลเทศะมาก ด้านการมีความคิดวิจารณญาณเป็นผู้มีความคิดรอบคอบมีเหตุผลมาก ด้านรักความก้าวหน้าเป็นผู้มีความใฝ่รู้ สนใจศึกษาค้นคว้าหาความรู้เพิ่มเติมอยู่เสมอ และด้านการนำความรู้ไปปฏิบัติบัณฑิตเกียรตินิยมมีความสามารถประยุกต์ใช้ความรู้ในการปฏิบัติงานได้มาก สำหรับวิธีการศึกษา บัณฑิตเกียรตินิยมมีการเตรียมตัวและการสอบเป็นอันดับแรก รองลงมาคือ ลักษณะและวิธีการอ่านเอกสารการสอน และมีการวางแผนการเรียนเป็นอันดับสุดท้าย ส่วนคุณสมบัติในการปฏิบัติงาน บัณฑิตเกียรตินิยมเห็นว่าตนเองมีความรับผิดชอบต่องานที่ได้รับมอบหมายมากที่สุด รองลงมามีความยึดมั่นในจรรยาบรรณวิชาชีพ 3. ผู้บังคับบัญชาเบื้องต้น มีความคิดเห็นต่อลักษณะส่วนตัวของบัณฑิตเกียรตินิยม 6 ด้าน คือ ด้านภาษาเห็นว่าบัณฑิตเกียรตินิยมมีความสามารถในการฟังและจับประเด็นได้ตรงความหมายมากที่สุด ด้านความประพฤติ เป็นผู้มีวินัยในตนเองเคารพในระเบียบกฎเกณฑ์มากที่สุด ด้านรสนิยม แต่งกายถูกต้องตามกาลเทศะ ด้านการมีความคิดวิจารณญาณเป็นผู้มีความคิดรอบคอบมีเหตุผลมากที่สุด ด้านรักความก้าวหน้าเป็นผู้มีความใฝ่รู้สนใจศึกษาค้นคว้าหาความรู้เพิ่มเติมมากที่สุด และด้านการนำความรู้ไปปฏิบัติเป็นผู้มีทักษะในด้านวิชาชีพที่ตรงกับสายงานมาก ส่วนคุณสมบัติในการปฏิบัติงานเห็นว่าบัณฑิตเกียรตินิยมเป็นผู้มีความรับผิดชอบต่องานที่ได้รับมอบหมายมากที่สุด รองลงมามีความอุตสาหะพยายามในการทำงาน 4. เมื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของคนทั้งสองกลุ่ม พบว่า มีความคิดเห็นตรงกันเป็นส่วนใหญ่ในด้านคุณสมบัติในการปฏิบัติงาน สำหรับด้านลักษณะส่วนตัว มีความคิดเห็นตรงกันในด้านภาษา ด้านการมีความคิดวิจารณญาณ และด้านรักความก้าวหน้า
DOI: 10.14457/cu.the.1999.490
title: การพัฒนาตัวบ่งชี้รวมค่านิยมความมีอาวุโสของข้าราชการไทย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนาตัวบ่งชี้รวมค่านิยมความมีอาวุโสของข้าราชการไทยและศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความเชื่อเกี่ยวกับค่านิยมความมีอาวุโสของข้าราชการไทย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาเป็นข้าราชการในสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กระทรวงมหาดไทย กระทรวงศึกษาธิการ กระทรวงสาธารณสุข และกระทรวงกลาโหม จำนวน 1,212 คน ทำการสร้างตัวบ่งชี้รวมค่านิยมความมีอาวุโสในแต่ละด้านจากการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ ด้วยโปรแกรม SPSS โดยสกัดองค์ประกอบแบบวิธีวิเคราะห์ภาพ และหมุนแกนองค์ประกอบแบบออโธกอนอลด้วยวิธีแวริแมกซ์ และยืนยันองค์ประกอบของตัวบ่งชี้ที่ได้รวมทั้งพัฒนาตัวบ่งชี้ค่านิยมความมีอาวุโสของข้าราชการไทยในภาพรวมด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบยืนยันอันดับที่สองด้วยโปรแกรม LISREL 8.10 และวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อความเชื่อเกี่ยวกับค่านิยมความมีอาวุโสของข้าราชการไทย ด้วยการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ โดยใช้โปรแกรม SPSS ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ตัวบ่งชี้รวมค่านิยมความมีอาวุโสของข้าราชการไทยประกอบด้วยตัวบ่งชี้รวม 3 ด้าน เรียงลำดับตามน้ำหนักองค์ประกอบจากมากไปน้อย ได้ดังนี้ ค่านิยมความมีอาวุโสทางด้านคุณสมบัติ ความมีอาวุโสทางด้านภูมิหลังทางเศรษฐกิจและสังคม และค่านิยมความมีอาวุโสทางด้านคุณลักษณะ ซึ่งตัวบ่งชี้ทั้ง 3 ด้านนี้มีความแปรผันร่วมกับองค์ประกอบตัวบ่งชี้รวมค่านิยมความมีอาวุโสของข้าราชการไทยร้อยละ 52, 31 และ 10 ตามลำดับ 2. ปัจจัยที่มีผลต่อความเชื่อเกี่ยวกับค่านิยมความมีอาวุโสของข้าราชการไทยอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ได้แก่ อายุราชการ และระดับ (ซี)
DOI: 10.14457/cu.the.1999.491
title: ความสัมพันธ์ระหว่างบทบาทของผู้ปกครอง ครู และเพื่อนในการส่งเสริมการเรียนภาษาอังกฤษ แรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษและผลสัมฤทธิ์ในการเรียนภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในโรงเรียนสังกัด กรมสามัญศึกษา กรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างบทบาทของผู้ปกครอง ครู และเพื่อนในการส่งเสริมการเรียนภาษาอังกฤษ แรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษ และผลสัมฤทธิ์ในการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในโรงเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษา กรุงเทพมหานคร และเพื่อสร้างสมการทำนายผลสัมฤทธิ์ในการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในโรงเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษา กรุงเทพมหานคร โดยใช้บทบาทของผู้ปกครอง ครู และเพื่อน ในการส่งเสริมการเรียนภาษาอังกฤษและแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษเป็นตัวทำนาย ตัวอย่างประชากรเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในโรงเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษา กรุงเทพมหานคร จำนวน 398 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามบทบาทของผู้ปกครอง ครู และเพื่อนในการส่งเสริมการเรียนภาษาอังกฤษ แบบวัดแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษ และแบบสอบผลสัมฤทธิ์ในการเรียนภาษาอังกฤษ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่ามัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และสร้างสมการถดถอยพหุคูณ แบบเพิ่มตัวแปรเป็นขั้นๆ (Stepwise Multiple Regression Analysis) ในการทำนายผลสัมฤทธิ์ในการเรียนภาษาอังกฤษ ผลการวิจัยพบว่า 1. บทบาทของผู้ปกครอง ในการส่งเสริมการเรียนภาษาอังกฤษและบทบาทของครูในการส่งเสริมการเรียนภาษาอังกฤษ มีความสัมพันธ์ในทางบวกกับผลสัมฤทธิ์ในการเรียนภาษาอังกฤษ แต่บทบาทของเพื่อนในการส่งเสริมการเรียนภาษาอังกฤษไม่มีความสัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ในการเรียนภาษาอังกฤษอย่างมีนัยสำคัญ บทบาทของผู้ปกครอง ครู และเพื่อนในการส่งเสริมการเรียนภาษาอังกฤษมีความสัมพันธ์ทางบวกกับแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษ และแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษมีความสัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ในการเรียนภาษาอังกฤษ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และบทบาทของผู้ปกครอง ครู และเพื่อน ในการส่งเสริมการเรียนภาษาอังกฤษ และแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษ มีความสัมพันธ์เชิงพหุคูณกับผลสัมฤทธิ์ในการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่3 ในโรงเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษา กรุงเทพมหานครอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. บทบาทครูในการส่งเสริมการเรียนภาษาอังกฤษ (X2) และแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษ (X4) สามารถทำนายผลสัมฤทธิ์ในการเรียนภาษาอังกฤษ (Y) ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในโรงเรียนสังกัดกรมสามัญ กรุงเทพมหานคร ได้สมการถดถอยพหุคูณในรูปคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐาน ดังนี้ สมการในรูปคะแนนดิบ Y = 23.515 + 0.112X2 + 0.040X4 สมการในรูปคะแนนมาตรฐาน Zy = 0.158Z2 + 0.114Z4
DOI: 10.14457/cu.the.1999.492
title: การศึกษาการดำเนินงานวิชาการของโรงเรียนคาทอลิก สังกัดอัครสังฆมณฑลกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการดำเนินงานและปัญหาการดำเนินงานด้านวิชาการของโรงเรียนคาทอลิก สังกัดอัครสังฆมณฑลกรุงเทพมหานคร ประชากรคือ ผู้บริหารโรงเรียน ครูหัวหน้าฝ่ายวิชาการและหัวหน้าหมวดวิชา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสัมภาษณ์และแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาค่าความถี่และค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า โรงเรียนส่วนใหญ่มีการดำเนินงานด้านวิชาการ ดังนี้ 1) ด้านการบริการงานวิชาการให้สอดคล้องกับหลักการและจุดหมายของหลักสูตร มีการกำหนดนโยบายการปฏิบัติงานวิชาการ ประชุมปฏิบัติการจัดทำแผนปฏิบัติงานวิชาการและปฏิทินปฏิบัติงานวิชาการ มีการติดตามผลการปฏิบัติงานโดยศึกษาจากรายงานการประชุมของหัวหน้าหมวดวิชาและศึกษาจากปฏิทินปฏิบัติงานฝ่ายวิชาการ 2) ด้านการจัดบุคลากรตรงตามหน้าที่จัดตามวุฒิทางการศึกษา ความรู้ ความสามารถ และประสบการณ์มีการติดตามงานจากการสังเกตการปฏิบัติงานของครู 3) การพัฒนาบุคลากรของสถานศึกษา มีการส่งครูเข้ารับการอบรม ศึกษาดูงานจากหน่วยงานอื่น ติดตามงานโดยศึกษาจากรายงานการอบรมสัมมนาของครู 4) ด้านการจัดสื่อการเรียนการสอน มีงบประมาณเพื่อจัดซื้อและจัดทำสื่อการเรียนการสอน มีการติดตามผลโดยสังเกตการสอนของครูและตรวจสอบบันทึกการใช้สื่อของครูกับหน่วยงานที่รับผิดชอบ 5) ด้านการจัดบริการเพื่อสนับสนุนการเรียนการสอน มีสถานที่ให้บริการเป็นสัดส่วน บำรุงรักษาสื่อให้อยู่ในสภาพดีพร้อมใช้อยู่เสมอ และมีอาคารสถานที่เพียงพอ สะอาด ร่มรื่น เป็นระเบียบสวยงาม 6) การจัดการเรียนการสอน มีการศึกษาคู่มือครูและเอกสารประกอบหลักสูตร ทำแผนการสอนและเตรียมสื่อการสอนติดตามผลโดยการนิเทศการสอนในชั้นเรียน และศึกษาจากผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน 7) การจัดกิจกรรมเสริมหลักสูตร จัดตามความพร้อมของโรงเรียนในด้านบุคลากร งบประมาณ สถานที่ ติดตามโดยครูที่ปรึกษากิจกรรม รายงานผลเป็นระยะ 8) การวัดผลและประเมินผล ดำเนินตามระเบียบของกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยการประเมินผลการเรียนและนำผลจากการวัดมาปรับปรุงการสอนของครู 9) การจัดการนิเทศภายใน มีการแต่งตั้งคณะกรรมการเพื่อดำเนินการ โดยจัดให้ครูเป็นผู้นิเทศซึ่งกันและกัน ติดตามผลจากการสังเกตการสอนในชั้นเรียนและสังเกตการปฏิบัติงานของครู ปัญหาการดำเนินงานด้านวิชาการของโรงเรียนส่วนใหญ่ ได้แก่ งานไม่เป็นไปตามแผนที่กำหนดไว้ ข้อจำกัดในด้านบุคลากร วัสดุอุปกรณ์ งบประมาณ ไม่เพียงพอกับความต้องการ
DOI: 10.14457/cu.the.1999.493
title: การศึกษากระบวนการพัฒนาบุคลากรในโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดกรมสามัญศึกษาในกรุงเทพมหานคร

description: ศึกษากระบวนการพัฒนาบุคลากร และปัญหาการพัฒนาบุคลากร ตามกระบวนการพัฒนาบุคลากรในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา ในกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ ผู้บริหารโรงเรียนจำนวน 92 คน และครูผู้ปฏิบัติการสอนจำนวน 375 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถาม แบบตรวจสอบรายการ และมาตราส่วนประเมินค่า วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า โรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา ในกรุงเทพมหานคร ผู้บริหารมีการพัฒนาบุคลากร ดังนี้ ด้านการหาความจำเป็นในการพัฒนามีการศึกษา, รวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูล เพื่อกำหนดวัตถุประสงค์และกำหนดความจำเป็นในการพัฒนาบุคลากร ด้านการวางแผนพัฒนาบุคลากร จัดทำเป็นโครงการในแผนปฏิบัติงานประจำปี กำหนดจุดมุ่งหมายและวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพของบุคลากรในตำแหน่งหน้าที่ปัจจุบัน ด้านความรู้ ความสามารถทักษะ และเจตคติในการทำงาน ด้านการนำแผนพัฒนาบุคลากรไปใช้ ใช้เทคนิควิธีการพัฒนาแบบกลุ่มและรายบุคคล ด้านการประเมินผล การพัฒนาบุคลากร มีการประเมินช่วงหลังการเสร็จสิ้นแผนงาน และนำผลไปปรับปรุงแผนงาน หรือโครงการพัฒนาบุคลากรในการดำเนินงานครั้งต่อไป ส่วนผลจากความคิดเห็นของครูผู้ปฏิบัติการสอนเห็นว่ามีการปฏิบัติตามกระบวนการพัฒนาบุคลากรทั้ง 4 ด้านอยู่ในระดับมาก ปัญหาในการพัฒนาบุคลากร ได้แก่ ยังไม่มีการสร้างเครื่องมือที่เป็นมาตรฐานในการวิเคราะห์ความต้องการจำเป็น ขาดการกระตุ้นและชักจูงให้บุคลากรเห็นความสำคัญของการวางแผนพัฒนาบุคลากร ขาดงบประมาณ บุคลากรให้ความร่วมมือน้อย และไม่สนใจต่อการพัฒนา ขาดการติดตามและประเมินผลการดำเนินงานพัฒนาบุคลากรอย่างเป็นระบบและต่อเนื่องส่วนความคิดเห็นของครูผู้ปฏิบัติการสอน เห็นว่ามีระดับของปัญหาของกระบวนการพัฒนาบุคลากรทั้ง 4 ด้าน อยู่ในระดับมาก