cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2002.385
title: การตอบรับคำขอโทษในภาษาไทย

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีแสดงวัจนกรรมการตอบรับคำขอโทษในภาษาไทยและความสัมพันธ์ระหว่างกลวิธีดังกล่าวกับน้ำหนักความผิด ข้อมูลที่ใช้ในการวิเคราะห์ได้มาจากแบบสอบถามชนิดเติมเต็มบทสนทนา (DCT) กลุ่มตัวอย่างที่เลือกเป็นนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรีและปริญญาโทจำนวนทั้งสิ้น ๒๐๐ คน ได้แบบสอบถามคืนกลับมาในการวิเคราะห์ทั้งสิ้น ๑๖๔ ชุด คิดเป็นร้อยละ ๘๒ ของแบบสอบถามที่แจกไปทั้งหมด ผลการวิจัยพบว่ากลวิธีการตอบรับคำขอโทษมีหลายกลวิธี กลวิธีเหล่านี้สามารถแบ่งออกได้เป็น ๒ ประเภทใหญ่ ๆ คือ กลวิธีการตอบรับคำขอโทษในทางบวก และกลวิธีการตอบรับคำขอโทษในทางลบ ในกลวิธีการตอบรับคำขอโทษในทางบวก จะสามารถแบ่งออกเป็นกลวิธีย่อย ๆ ได้อีก ๖ กลวิธีคือ การเอ่ยถ้อยคำเชิงไม่ถือโทษ การปลอบใจ การหยอกล้อ การกล่าวโทษสิ่งอื่นหรือตัวเอง การเอ่ยขอโทษกลับ การกล่าวชม ในกลวิธีการตอบรับคำขอโทษในทางลบก็จะสามารถแบ่งเป็นกลวิธีย่อยๆ ได้อีก ๗ กลวิธีคือ การแนะนำตักเตือน การเรียกร้องสิ่งอื่นตอบแทน การตำหนิ การซักถามต่อ การสั่ง การตัดความสัมพันธ์ การข่มขู่คาดโทษ ผู้วิจัยพบว่าในการเลือกใช้กลวิธีการตอบรับคำขอโทษจะแปรไปตามน้ำหนักความผิดที่เกิดขึ้น กล่าวคือในกรณีที่มีผู้ตอบแบบสอบถามประเมินว่าผู้ขอโทษไม่มีความผิดหรือมีความผิดน้อยก็จะนิยมเลือกใช้กลวิธีการตอบรับคำขอโทษในทางบวก ส่วนในกรณีที่ผู้ตอบแบบสอบถามประเมินว่าผิดปานกลาง ผิดมาก และผิดมากจนไม่ให้อภัยก็จะนิยมเลือกใช้กลวิธีการตอบรับคำขอโทษในทางลบ โดยสังเกตได้ชัดเจนว่ายิ่งค่าน้ำหนักความผิดเพิ่มมากขึ้น ตัวเลขร้อยละในการปรากฏของกลวิธีการตอบรับคำขอโทษทางบวกก็จะลดลงและกลวิธีการตอบรับคำขอโทษทางลบก็จะเพิ่มขึ้นโดยลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2002.386
title: ความพึงพอใจต่อเว็บสอนเรื่องบริการของศูนย์บรรณสารและสื่อการศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี

description: สร้างเว็บช่วยสอนเรื่องบริการของศูนย์บรรณสารและสื่อการศึกษา มหาวิทยาลัเทคโนโลยีสุรนารี และประเมินความพึงพอใจของนักศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารีต่อเว็บช่วยสอน เรื่องบริการในด้านเนื้อหา การนำเสนอและการใช้งาน นักศึกษาที่ประเมินเว็บช่วยสอนเรื่องบริการคือ นักศึกษาชั้นปีที่ 1 สำนักวิชาเทคโนโลยีสังคม สำนักวิเชาเทคโนโลยีการเกษตร สำนักวิชาวิศวกรรมศาสตร์ และสำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี จำนวน 299 คน ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษาทุกสำนักวิชามีความพึงพอใจต่อเว็บช่วยสอนด้านเนื้อหา การนำเสนอ และการใช้งานในส่วนข้อมูลทั่วไป ส่วนบริการ และส่วนฐานข้อมูลในระดับมาก และนักศึกษาทุกสำนักวิชายังมีความพึงพอใจเว็บช่วยสอน โดยรวมทุกด้านในระดับมากเช่นกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2002.387
title: คำเรียกขานในภาษาจีนแต้จิ๋วที่ใช้โดยคนไทยเชื้อสายจีนในเยาวราช

description: วิเคราะห์รูปแบบของคำเรียกขานในภาษาจีนแต้จิ๋ว ที่ใช้โดยคนไทยเชื้อสายจีนในเยาวราช และศึกษาอิทธิพลของความสัมพันธ์แบบต่างๆ ระหว่างผู้พูดผู้ฟังที่มีต่อการใช้คำเรียกขาน รวมทั้งความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบของคำเรียกขานกับอายุของผู้พูด ผู้วิจัยเก็บข้อมูลโดยวิธีการสังเกต การสนทนาของคนไทยเชื้อสายจีนในเยาวราช ผู้วิจัยพบว่าคำเรียกขานในภาษาจีนแต้จิ๋วประกอบด้วยส่วนประกอบ 2 ส่วนคือ ส่วนแรกที่อาจปรากฏหรือไม่ปรากฏก็ได้ ได้แก่ คำนำหน้า คือ /?a:/ อีกส่วนเป็นส่วนที่ต้องมีเสมอ ได้แก่ สรรพนาม คำเรียกญาติ อาชีพ/ตำแหน่ง หรือ ชื่อ รูปแบบคำเรียกขานที่พบมี 13 รูปแบบ เป็นรูปแบบที่ไม่มี /?a:/ ปรากฏเป็นส่วนประกอบนำหน้า 7 รูปแบบ ได้แก่ รูปแบบเดี่ยวดังที่กล่าวแล้ว 4 รูปแบบ และรูปแบบผสม 3 รูปแบบคือ สรรพนาม+ชื่อ คำเรียกญาติ+ชื่อ และ อาชีพ/ตำแหน่ง+ชื่อ ที่เหลือเป็นรูปแบบผสมที่มี /?a:/ ปรากฏเป็นส่วนประกอบนำหน้าอีก 6 รูปแบบ ทั้งนี้ไม่พบ /?a:/ ปรากฏนำหน้าอาชีพ/ตำแหน่ง+ชื่อ จากการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างผู้พูดกับผู้ฟัง 3 แบบ ได้แก่ ความสัมพันธ์แบบสมดุล แบบไม่สมดุล และแบบเป็นกลางพบว่า คำเรียกญาติ ใช้เป็นคำเรียกขานมากที่สุดในความสัมพันธ์แบบไม่สมดุล (ระหว่างญาติผู้ใหญ่กับญาติผู้น้อย) และในความสัมพันธ์แบบเป็นกลาง (ระหว่างผู้ให้บริการกับผู้รับบริการ) สำหรับในความสัมพันธ์แบบสมดุล (ระหว่างเพื่อนกับเพื่อน) ชื่อ เป็นคำเรียกขานที่ใช้มากที่สุด รองลงมาคือ คำเรียกญาติ ผู้วิจัยสรุปว่าการใช้คำเรียกขานดังกล่าว มีความเคารพและความสนิทสนมเป็นปัจจัยกำหนด กล่าวคือ หากผู้พูดรู้สึกสนิทสนมกับผู้ฟังมากจะใช้ ชื่อ เป็นคำเรียกขาน แต่ถ้าผู้พูดรู้สึกเคารพผู้ฟังมากจะใช้ คำเรียกญาติ เป็นคำเรียกขาน จากการศึกษาการใช้คำเรียกขานตามอายุของผู้พูดทำให้เห็นว่า แนวโน้มการใช้รูปแบบคำเรียกขานที่มีคำนำหน้า /?a:/ เป็นส่วนประกอบมีจำนวนลดลงในผู้พูดอายุน้อย แสดงว่าผู้พูดอายุน้อยให้ความสำคัญกับการใช้ คำนำหน้า ลดน้อยลง สำหรับเรื่องอิทธิพลของภาษาไทยที่มีต่อภาษาจีนแต้จิ๋ว ผู้วิจัยพบว่าการใช้คำเรียกขานในผู้พูดอายุน้อย ได้รับอิทธิพลจากภาษาไทยมากกว่าการใช้คำเรียกขานในผู้พูดอายุมาก ซึ่งแสดงออกโดยการรับรูปแบบคำเรียกขานไทยเข้ามาใช้ เช่น สรรพนาม และ สรรพนาม+ชื่อ
DOI: 10.14457/cu.the.2002.388
title: ความต้องการและการใช้สารนิเทศของเจ้าหน้าที่สาธารณสุข ประจำสถานีอนามัย จังหวัดนครราชสีมา

description: ศึกษาความต้องการและการใช้นิเทศของเจ้าหน้าที่สาธารณสุข ประจำสถานีอนามัย จังหวัดนครราชสีมา ในด้านวัตถุประสงค์ รูปแบบเนื้อหา และแหล่งสารนิเทศ รวมทั้งปัญหาและข้อเสนอแนะ เพื่อเป็นแนวทางในการปรับปรุงบริการสารนิเทศสำหรับห้องสมุด และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในกระทรวงสาธารณสุข ผลการวิจัยพบว่า เจ้าหน้าที่สาธารณสุขประจำสถานีอนามัยมี วัตถุประสงค์ในการใช้สารนิเทศเพื่อเพิ่มพูนความรู้ทั่วไป เพื่อติดตามความก้าวหน้าทางวิชาการด้านสาธารณสุข เพื่อให้คำปรึกษาและส่งเสริมสุขภาพแก่ประชาชน เพื่อจัดฝึกอบรมและเผยแพร่ข่าวสาร เพื่อการบริหารงาน และเพื่อการรักษาพยาบาลในระดับมาก รูปแบบของสารนิเทศที่ใช้ในระดับมาก ได้แก่ ภาพโปสเตอร์ และตำราวิชาการ ส่วนรูปแบบที่ต้องการในระดับมากโดยมีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ภาพโปสเตอร์ เนื้อหาที่ใช้และต้องการในระดับมาก และมีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ การพยาบาล ส่วนแหล่งสารนิเทศที่ใช้ในระดับมากและมีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ โทรทัศน์ ปัญหาในการใช้สารนิเทศที่ประสบในระดับมากและมีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ไม่มีคู่สายโทรศัพท์สำหรับการเชื่อมต่อ เพื่อใช้แหล่งสารนิเทศอินเทอร์เน็ต ผลการทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยของความต้องการ และการใช้สารนิเทศของเจ้าหน้าที่สาธารณสุข ประจำสถานีอนามัยทั้ง 3 ตำแหน่ง คือ เจ้าหน้าที่บริหารงานสาธารณสุข นักวิชาการสาธารณสุข และเจ้าพนักงานสาธารณสุขชุมชน ในด้านวัตถุประสงค์ รูปแบบ เนื้อหา และแหล่งสารนิเทศที่ใช้และต้องการ พบว่าส่วนใหญ่ไม่แตกต่างกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2002.389
title: การจัดการสารนิเทศเชิงพาณิชย์ในห้องสมุดเฉพาะ

description: ศึกษาการจัดบริการสารนิเทศเชิงพาณิชย์ในห้องสมุดเฉพาะด้าน วัตถุประสงค์ในการจัด ประเภทของบริการ ผู้ให้บริการ ผู้ใช้บริการ และอัตรา ค่าบริการ รวมถึงปัญหาในการจัดบริการสารนิเทศเชิงพาณิชย์ในห้องสมุดเฉพาะ ผลการวิจัยพบว่า ห้องสมุดเฉพาะส่วนใหญ่จัดบริการสารนิเทศเชิงพาณิชย์ เนื่องจากต้องปฏิบัติตามนโยบายขององค์กร บริการที่ห้องสมุดเฉพาะจำนวนมากที่สุดจัด คือ บริการทำสำเนา โดยให้บริการทำสำเนาหนังสือและเอกสาร ในอัตราหน้าละ 0.50-10 บาท ห้องสมุดจำนวนรองลงมาจัดบริการสืบค้นฐานข้อมูล โดยคิดค่าบริการพิมพ์ผลการสืบค้นลงบนกระดาษ ในอัตราหน้าละ 1-10 บาท ผู้ทำหน้าที่ให้บริการสารนิเทศเชิงพาณิชย์ในห้องสมุดเฉพาะ คือ บุคลากรทุกคนในห้องสมุดและให้บริการสารนิเทศเชิงพาณิชย์ ควบคู่ไปกับการให้บริการอื่นๆ ผู้ใช้บริการสารนิเทศเชิงพาณิชย์ในห้องสมุดเฉพาะ ได้แก่ นักเรียน นักศึกษา อาจารย์ นักวิชาการ และห้องสมุดเฉพาะส่วนใหญ่กำหนดอัตรา ค่าบริการสารนิเทศเชิงพาณิชย์ตามประเภทของบริการและผู้ใช้บริการ การจัดบริการสารนิเทศเชิงพาณิชย์ในห้องสมุดเฉพาะ ประสบปัญหาด้านบริหาร ผู้ให้บริการ ผู้ใช้บริการและบริการ ในระดับน้อย ประเด็นปัญหาที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด และรองลงมา ได้แก่ ความไม่พร้อมของอุปกรณ์ในการให้บริการ ความไม่เพียงพอของพื้นที่ของห้องสมุดในการให้บริการ และความไม่พร้อมของทรัพยากรสารนิเทศที่ให้บริการ
DOI: 10.14457/cu.the.2002.390
title: มโนทัศน์เรื่องการเดินทางข้ามเวลา

description: "การเดินทางข้ามเวลา" ในวิทยานิพนธ์นี้หมายถึงการเดินทางกลับไปสู่อดีต ซึ่งเป็นปัญหาที่สามารถศึกษาได้หลายแนวทาง แต่ผู้เขียนศึกษาในแง่ของความเป็นไปได้ทางตรรกะเท่านั้น วัตถุประสงค์ของวิทยานิพนธ์คือเพื่อศึกษามโนทัศน์เรื่อง การเดินทางข้ามเวลา วิเคราะห์ปฏิทรรศน์ต่างๆ ของการเดินทางข้ามเวลา ที่ถกเถียงกันอยู่ในปรัชญา และประเมินความเป็นไปได้ของการเดินทางข้ามเวลา ผู้เขียนจะเริ่มต้นการศึกษาด้วย ปัญหาเชิงปฏิทรรศน์ของการเดินทางข้ามเวลา ซึ่งแบ่งเป็นสองรูปแบบหลัก ได้แก่ ปฏิทรรศน์คุณปู่และปฏิทรรศน์ความรู้ ปฏิทรรศน์คุณปู่ได้แสดงว่า การเดินทางข้ามเวลามีนัยไปสู่สถานการณ์ที่ขัดแย้งในตัวเอง เช่น การฆ่าปู่ก่อนการให้กำเนิดพ่อของตัวเอง ดังนั้น การเดินทางข้ามเวลาจึงเป็นไปไม่ได้ทางตรรกะ ลูอิสปฏิเสธการส่อนัยนี้ด้วยการชี้ให้เห็นว่า สถานการณ์เหล่านั้นจะถูกขัดขวางด้วยความบังเอิญ แต่ผู้เขียนเห็นด้วยกับข้อเสนอของฮอร์วิชที่ว่า ความบังเอิญซึ่งทำให้การพยายามฆ่าปู่ต้องล้มเหลว อย่างต่อเนื่องนั้นเป็นเหตุผลเชิงประจักษ์ ที่ทำให้อนุมานได้ว่าการเดินทางข้ามเวลา มีนัยไปสู่สถานการณ์ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ ดังนั้น การเดินทางข้ามเวลาจึงไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ในโลกที่เป็นอยู่ ส่วนปฏิทรรศน์ความรู้ได้แสดงว่า การเดินทางข้ามเวลามีนัยไปสู่สถานการณ์ที่แปลกประหลาด อันได้แก่ การเป็นพ่อแม่ตัวเองของนักเดินทางข้ามเวลา การเกิดวัตถุทางกายภาพจากความว่างเปล่า และการได้ความรู้โดยปราศจากกระบวนการแก้ปัญหา แต่ผู้เขียนแสดงให้เห็นว่า ปฏิทรรศน์นี้ไม่ได้มีนัยไปสู่ความขัดแย้งในตัวเอง ดังนั้น การเดินทางข้ามเวลาจึงไม่ใช่สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ทางตรรกะ แต่ด้วยแนวเหตุผลของฮอร์วิช จากสิ่งที่เรารู้ว่าจริงในโลกของเรา เรามีเหตุผลเชิงประจักษ์ที่จะอนุมานได้เช่นกันว่า การเดินทางข้ามเวลาไม่น่าจะเป็นไปได้ในโลกที่เป็นอยู่ ท้ายที่สุด ผู้เขียนจะพิจารณาข้อเสนอของด๊อทยช์และล็อควูด ที่ใช้การตีความการมีหลายจักรวาล ของกลศาสตร์ควอนตัมเพื่อแก้ปฏิทรรศน์ของการเดินทางข้ามเวลา แม้ว่าจะสามารถเลี่ยงปัญหาเชิงปฏิทรรศน์ได้ แต่ผู้เขียนชี้ให้เห็นว่า จากปัญหาเกี่ยวกับจักรวาลคู่ขนานที่มีเป็นอนันต์ ในการตีความเช่นนั้น แนวคิดดังกล่าวจึงเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ในทางญาณวิทยา
DOI: 10.14457/cu.the.2002.391
title: การวิเคราะห์เว็บไซต์ห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษา

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) เว็บไซต์ห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษาในด้านข้อมูลเกี่ยวกับห้องสมุด ทรัพยากรสารนิเทศของห้องสมุดและการเข้าใช้ การเชื่อมโยงเว็บไซต์ และองค์ประกอบของเว็บไซต์ 2) สถานภาพของผู้รับผิดชอบเว็บไซต์ห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษา ความถี่และระยะเวลาที่กำหนดในการปรับปรุงข้อมูล และปัญหาในการจัดทำเว็บไซต์ห้องสมุด วิธีการวิจัยใช้แบบบันทึกข้อมูลในการเก็บรวบรวมข้อมูลเว็บไซต์ห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษา จำนวน 95 แห่ง และใช้แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูลของผู้รับผิดชอบเว็บไซต์ห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษาทั้ง 95 แห่งๆ ละ 1 คน โดยได้รับแบบสอบถามคืน จำนวน 67 คน (ร้อยละ 70.53) ผลการวิจัยพบว่า เว็บไซต์ห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษาส่วนใหญ่ข้อมูลเกี่ยวกับที่อยู่/ที่ตั้ง วัน-เวลาทำการ รายชื่อบุคลากร ข่าวและกิจกรรมของห้องสมุด และรายชื่อหนังสือใหม่เว็บไซต์ห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษาส่วนใหญ่สามารถใช้สืบค้นฐานข้อมูลรายการทรัพยากรสารนิเทศของห้องสมุดผ่านทางออนไลน์ได้ (ร้อยละ 78.95) และมีการเชื่อมโยงไปยังเว็บไซต์ของหน่วยงานภายนอก (ร้อยละ 90.53) ส่วนผลการวิจัยของผู้รับผิดชอบเว็บไซต์ห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษาพบว่าผู้รับผิดชอบเว็บไซต์จำนวนมากที่สุดจบการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาบรรณารักษศาสตร์และสารนิเทศศาสตร์ อายุ 26-30 ปี เรียนรู้ด้านการจัดทำเว็บไซต์ด้วยตนเอง และมีผู้ร่วมรับผิดชอบเว็บไซต์ จำนวน 1-3 คน ผู้รับผิดชอบเว็บไซต์ห้องสมุดปรับปรุงเว็บไซต์เมื่อมีข้อมูลใหม่ และสามารถปรับปรุงข้อมูลของเว็บไซต์ได้ตรงตามระยะเวลาที่กำหนด ผู้รับผิดชอบเว็บไซต์ห้องสมุดส่วนใหญ่ประสบปัญหาเรื่องไม่มีเวลาเนื่องจากมีงานประจำอย่างอื่นด้วย และเนื้อหาในการเชื่อมโยงไปยังเว็บไซต์ต่างๆ มีการเปลี่ยนแปลงบ่อย ทำให้การปรับปรุงข้อมูลล่าช้า และขาดทักษะการใช้โปรแกรมที่ใช้ทำเว็บไซต์
DOI: 10.14457/cu.the.2002.392
title: การวิเคราะห์ทรัพยากรสารนิเทศที่ผลิตโดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อวิเคราะห์ทรัพยากรสารนิเทศที่ผลิตโดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยในด้านประเภท เนื้อหาวิชา ผู้จัดทำ ปีที่ผลิต การอ้างอิง และการทำดรรชนี เพื่อเป็นประโยชน์ต่อสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยในการผลิตทรัพยากรสารนิเทศ ห้องสมุดในการจัดหาทรัพยากรสารนิเทศ ตลอดจนผู้จัดทำในการจัดทำทรัพยากรสารนิเทศ ในการดำเนินการวิจัยครั้งนี้ ใช้แบบบันทึกข้อมูลเป็นเครื่องมือในการวิจัย โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างคือ ทรัพยากรสารนิเทศที่ผลิตโดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย 5 แห่ง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534-2543 จำนวน 2,629 รายการ ผลการวิจัยสรุปได้ว่า สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมีการผลิตทรัพยากรสารนิเทศครบทั้ง 3 ประเภท คือ สิ่งพิมพ์ สื่อโสตทัศน์ และสื่ออิเล็กทรอนิกส์ ทรัพยากรสารนิเทศส่วนใหญ่ที่สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยผลิตเป็นสิ่งพิมพ์ประเภทตำรา มีอาจารย์ภายในมหาวิทยาลัยเป็นผู้จัดทำ มีการอ้างอิงในลักษณะบรรณานุกรม และไม่มีการทำดรรชนี ทรัพยากรสารนิเทศจำนวนมากที่สุดมีเนื้อหาวิชาสังคมศาสตร์ รองลงมามีเนื้อหาวิชาวิทยาศาสตร์ และไม่มีการผลิตทรัพยากรสารนิเทศที่เป็นความรู้ทั่วไป เนื้อหาวิชายุทธศาสตร์ และนาวิกศาสตร์ สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมีการผลิตทรัพยากรสารนิเทศจำนวนมากที่สุด และรองลงมาในปี พ.ศ. 2543 และปี พ.ศ. 2542 ตามลำดับสิ่งพิมพ์ส่วนใหญ่ที่ผลิตโดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์มีการทำดรรชนี สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยมีการผลิตสื่ออิเล็กทรอนิกส์ และสิ่งพิมพ์ครบทุกประเภท อีกทั้งครอบคลุมเนื้อหาวิชาอย่างกว้างขวางกว่าสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยอื่น สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เป็นสำนักพิมพ์เดียวที่ผลิตสื่อโสตทัศน์ และสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหงเป็นแห่งเดียวที่ผู้จัดทำทรัพยากรสารนิเทศเป็นอาจารย์ภายในมหาวิทยาลัยเท่านั้น ส่วนสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชผลิตทรัพยากรสารนิเทศโดยใช้ชื่อสถาบันมากกว่าชื่อบุคคล
DOI: 10.14457/cu.the.2002.393
title: การแปรของการรับรู้เพศลักษณ์หญิงและเพศลักษณ์ชายในความหมายของคำกริยาและคำวิเศษณ์ในภาษาไทย

description: งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาการรับรู้เพศลักษณ์ต้นแบบทั้งการรับรู้เพศลักษณ์หญิงและเพศลักษณ์ชายในความหมายของคำกริยาและคำวิเศษณ์ในภาษาไทย โดยมีคำถามสำคัญคือ 1)การรับรู้เพศลักษณ์ต้นแบบแปรตามอายุและเพศหรือไม่ 2)การรับรู้เพศลักษณ์ต้นแบบของคนอายุมากจะมีการจำแนกเพศลักษณ์หญิงและเพศลักษณ์ชายออกจากกันไม่ชัดเจนเท่าคนอายุน้อยหรือไม่ 3)การรับรู้เพศลักษณ์ต้นแบบของผู้หญิงจะมีการจำแนกเพศลักษณ์หญิงและเพศลักษณ์ชายออกจากกันไม่ชัดเจนเท่าผู้ชายหรือไม่ ผลการศึกษาสรุปได้ดังนี้ 1.จากการวิเคราะห์ทางสถิติแบบการทดสอบอันดับและเครื่องหมายของวิลคอกสัน พบว่า การแปรของกลุ่มตัวอย่างต่างเพศและกลุ่มตัวอย่างต่างวัยมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 แสดงว่า การรับรู้เพศลักษณ์ต้นแบบแปรตามอายุ และเพศ 2.กลุ่มตัวอย่างอายุมากมีการแปรของการรับรู้เพศลักษณ์สูงกว่ากลุ่มตัวอย่างอายุน้อยแสดงว่าการรับรู้เพศลักษณ์ ต้นแบบของคนอายุมากจะมีการจำแนกเพศลักษณ์หญิงและเพศลักษณ์ชายออกจากกันไม่ชัดเจนเท่าคนอายุน้อย 3.กลุ่มตัวอย่างเพศหญิงมีการแปรของการรับรู้เพศลักษณ์สูงกว่ากลุ่มตัวอย่างเพศชายแสดงว่าการรับรู้เพศลักษณ์ ต้นแบบของผู้หญิงจะมีการจำแนกเพศลักษณ์หญิงและเพศลักษณ์ชายออกจากกันไม่ชัดเจนเท่าผู้ชาย 4.คำต้นแบบของคำแสดงเพศลักษณ์หญิงมี 14 คำ ประกอบด้วยมโนทัศน์สำคัญ 4 มโนทัศน์ คือ มโนทัศน์เกี่ยวกับลักษณะทางกาย มโนทัศน์เกี่ยวกับอากัปกริยา มโนทัศน์เกี่ยวกับอารมณ์ และมโนทัศน์เกี่ยวกับทัศนคติ ส่วนคำต้นแบบของคำแสดงเพศลักษณ์ชายมี 12 คำ ประกอบด้วยมโนทัศน์สำคัญ 4 มโนทัศน์ คือ มโนทัศน์เกี่ยวกับลักษณะทางกาย มโนทัศน์เกี่ยวกับอากัปกริยา มโนทัศน์เกี่ยวกับพฤติกรรม และมโนทัศน์เกี่ยวกับการแสดงออกทางเพศ มโนทัศน์ที่ไม่พบในเพศลักษณ์ต้นแบบหญิง คือ มโนทัศน์เกี่ยวกับพฤติกรรม และมโนทัศน์เกี่ยวกับการแสดงออกทางเพศ ส่วนมโนทัศน์ที่ไม่พบในเพศลักษณ์ต้นแบบชาย คือ มโนทัศน์เกี่ยวกับอารมณ์ และมโนทัศน์เกี่ยวกับทัศนคติ ผลการวิจัยแสดงให้เห็นความต่างในการกำหนดลักษณะของเพศลักษณ์หญิงและเพศลักษณ์ชายในสังคมไทย
DOI: 10.14457/cu.the.2002.394
title: การใช้ฐานข้อมูลเพื่อการค้นคว้าวิจัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การใช้ฐานข้อมูลเพื่อการค้นคว้าวิจัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในด้านวัตถุประสงค์ สถานที่ ความถี่ในการใช้ ฐานข้อมูลที่ใช้ เนื้อหาที่สืบค้น รูปแบบของผลลัพธ์ และการใช้ประโยชน์จากฐานข้อมูล และ 2) ปัญหาในการใช้ฐานข้อมูลเพื่อการค้นคว้าวิจัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล จากผู้ใช้ห้องสมุดภายในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จำนวน 30 แห่ง ที่ใช้บริการฐานข้อมูลเพื่อการค้นคว้าวิจัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รวมทั้งสิ้น 450 คน ได้รับแบบสอบถามกลับคืนจำนวน 343 คน ผลการวิจัยพบว่า ผู้ใช้บริการจำนวนมากที่สุด ใช้ฐานข้อมูลเพื่อการค้นคว้าวิจัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อใช้ประกอบการเรียน สถานที่ใช้คือ ห้องสมุดคณะ/สถาบัน โดยใช้ฐานข้อมูล 2-3 ครั้ง/สัปดาห์ ใช้ฐานข้อมูล MEDLINE (WebSPIRS) ผู้ใช้บริการจำนวนมากที่สุดระบุเนื้อหาที่สืบค้นคือ เรื่อง Human Resource Management รูปแบบของผลลัพธ์ที่ได้รับคือ บรรณานุกรมและสาระสังเขป และประโยชน์ที่ผู้ใช้บริการได้รับในระดับมากคือ ใช้ประกอบการทำวิทยานิพนธ์ สำหรับปัญหาในการใช้ฐานข้อมูลที่ผู้ใช้บริการประสบในระดับมากคือ ฐานข้อมูลภาษาไทยมีน้อย และไม่มีเครื่องพิมพ์ให้ใช้บริการด้วยตนเอง นอกจากนั้นเป็นปัญหาในระดับปานกลางคือ ใช้เวลานานในการสืบค้นและได้รับสารนิเทศในแต่ละรูปแบบที่ต้องการ ไม่มีคู่มือหรือคำแนะนำภาษาไทยในการใช้ฐานข้อมูลทุกฐาน ไม่สามารถติดตามแหล่งรายชื่อของฐานข้อมูลใหม่ที่มีให้บริการได้ ไม่มีบรรณารักษ์หรือเจ้าหน้าที่ประจำที่จะให้คำแนะนำการใช้ฐานข้อมูล และมีการจัดอบรมหรือสาธิตการใช้ฐานข้อมูลน้อยไป
DOI: 10.14457/cu.the.2002.395
title: ทฤษฎีละครแนวโศกนาฎกรรม ตั้งแต่สมัยกรีกจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาเปรียบเทียบทฤษฎีละครแนวโศกนาฏกรรมตั้งแต่สมัยกรีกจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพื่อให้เห็นภาพรวมและเข้าใจพัฒนาการของทฤษฎีดังกล่าว จากการศึกษาพบว่า The Poetics ของอริสโตเติล เป็นทฤษฎีบทแรกที่ให้คำจำกัดความและวิเคราะห์องค์ประกอบของละครโศกนาฏกรรมอย่างละเอียด แล้วจึงส่งอิทธิพลต่อ Art of Poetry ของฮอราช และบทละครของเซเนกาในสมัยโรมัน ความคิดของอริสโตเติล ฮอราซ และลักษณะบทละครของเซเนการวมเรียกว่าลักษณะคลาสสิกซึ่งมีอิทธิพลต่อทฤษฎีละครแนวโศกนาฏกรรมจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20 การศึกษาทฤษฎีสมัยหลัง พบว่านักการละครให้คำจำกัดความว่าละครโศกนาฏกรรมคือการเปลี่ยนแปลงของโชคชะตาของตัวละครกษัตริย์หรือเจ้าชาย จบลงด้วยความหายนะ องค์ประกอบทุกส่วนจะต้องก่อให้เกิดความสงสารและความกลัวเพื่อทำให้ผู้ชมได้ชำระล้างอารมณ์ รวมทั้งให้ความบันเทิงพร้อมบทเรียนทางศีลธรรม แสดงให้เห็นการยกย่องสนับสนุนความดีและการลงโทษการกระทำชั่ว นอกจากนี้ยังนำความคิดคลาสสิกมาสร้างเป็นกฎความงดงามเหมาะสมในการสร้างตัวละคร การหลีกเลี่ยงฉากสยดสยอง การแยกประเภทละครโศกนาฏกรรมและสุขนาฏกรรมอย่างชัดเจน และกฎความสมจริงเหมือนชีวิต ได้แก่กฎเอกภาพทั้งสาม แต่ละสมัยเคร่งครัดต่อกฎต่างกัน เช่น สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาการในอิตาลียอมรับให้ละครจบลงด้วยความสุขสมหวังของตัวละคร ในขณะที่ฝรั่งเศสเห็นว่าควรจบลงอย่างเคร่งเครียด ส่วนอังกฤษเป็นอิสระจากกฎเกณฑ์คลาสสิก แต่จะรับอิทธิพลเฉพาะวงวิชาการและละครโศกนาฏกรรมฮีโรอิกในสมัยเรสทอเรชันเท่านั้น แม้ว่าในสมัยใหม่จะไม่มีการเขียนบทละครโศกนาฏกรรมตามแบบคลาสสิกแต่ อาร์เธอร์ มิลเลอร์ มีความคิดโต้ตอบกับ The Poetics เพื่ออธิบายว่าตัวละครธรรมดาในละครสมัยใหม่ของเขามีคุณสมบัติเทียบเท่าตัวละครเอกของละครโศกนาฏกรรม โดยไม่จำเป็นต้องมีสถานภาพสูงส่ง
DOI: 10.14457/cu.the.2002.396
title: มโนทัศน์เรื่องการลงโทษในพุทธศาสนาและคริสต์ศาสนา

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาประเด็นเรื่องการลงโทษในพุทธศาสนาและคริสต์ศาสนา ทั้งสองเห็นตรงกันว่ามีมิติของการลงโทษในชีวิตหลังความตาย โดยถือว่ามนุษย์เป็นสัตศีลธรรม จึงต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของตน ในทัศนะของพุทธศาสนาแม้ไม่ปรากฏว่ามีผู้ลงโทษผู้กระทำผิดอย่างชัดเจน หากแต่มีบทลงโทษโดยอยู่บนพื้นฐานแนวคิดเรื่องกฎแห่งกรรมซึ่งสามารถจัดสรรให้ผู้กระทำบาปได้รับผลตอบแทนจากการกระทำของตนทั้งในชาตินี้และในชาติภพถัดไปอย่างแน่นอน ขณะที่คริสต์ศาสนาปรากฏผู้ลงโทษอย่างชัดเจนคือ พระเจ้า ผู้พิพากษาให้มนุษย์ได้รับรางวัลหรือบทลงโทษอันเป็นนิรันดร์ ซึ่งบทลงโทษดังกล่าวนำไปสู่ข้อโต้แย้งในเรื่องความยุติธรรมทางศาสนา อย่างไรก็ตาม แม้ทั้งสองศาสนามีพื้นฐานแนวคิดเรื่องการลงโทษที่แตกต่างกัน หากแต่มีข้อสรุปที่คล้ายกันคือ การลงโทษนำไปสู่การถอยห่างจากการบรรลุธรรมทางศาสนากล่าวคือ ในทัศนะของพุทธศาสนานั้นยิ่งกระทำบาปหนักเท่าใดยิ่งถอยห่างจากการบรรลุธรรมทางศาสนามากขึ้นเท่านั้น ขณะที่ตามทัศนะของคริสต์ศาสนาการกระทำบาปอย่างหนักย่อมทำให้ถูกลงโทษด้วยนรกอันเป็นนิรันดร์ซึ่งมีนัยของการแปลกแยกจากพระเจ้าอย่างเป็นนิรันดร์เช่นกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2002.397
title: การเปลี่ยนแปลงและการขยายตัวของกรุงเทพมหานครตั้งแต่รัชกาลที่ 1 ถึง รัชกาลที่ 4 พ.ศ. 2325-2411

description: ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ตั้งแต่เริ่มสถาปนากรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2325 จนถึงปี พ.ศ. 2411 กรุงเทพมหานครได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงมาตลอดเวลา จากปัญหาการขาดแคลนจำนวนประชากรอันเป็นผลมาจากสงครามคราวเสียกรุงศรีอยุธยา ทำให้ในสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรีและในสมัยแรกของการก่อตั้งกรุงเทพมหานคร รัฐมีนโยบายที่สำคัญ คือ การดึงจำนวนผู้คนจากที่ต่างๆ ให้เข้ามาอาศัยในบริเวณพระนคร ทำให้กรุงเทพมหานครกลายเป็นแหล่งรวมชาวต่างชาติ ต่างภาษา ต่างวัฒนธรรม ดังนั้นรัฐจึงหาทางในการควบคุมชุมชนให้อยู่อย่างสงบสุขด้วยวิธีการ กำหนดที่ตั้งชุมชน ตั้งหัวหน้าชุมชนรักษาความสงบเรียบร้อยภายในชุมชน และใช้ระบบไพร่ในการควบคุมกำลังคนเหล่านั้น การดำเนินชีวิตภายในชุมชน รัฐจะไม่มีนโยบายในการแทรกแซงการดำรงชีวิตไม่ว่าจะเป็นเรื่องการนับถือศาสนา ขนบธรรมเนียมประเพณี ตลอดจนการประกอบอาชีพ แต่ละชุมชนจะมีอิสระในการดำรงชีพ การติดต่อค้าขายได้สร้างความสัมพันธ์ระหว่างชุมชน ส่งผลให้เกิดการขยายตัวของชุมชน และการเข้ามาของชาติตะวันตกเป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่ทำให้รัฐเกิดการเปลี่ยนแปลงนโยบายทางการเมือง เศรษฐกิจ และสังคม
DOI: 10.14457/cu.the.2002.398
title: โจรในบริเวณที่ราบลุ่มภาคกลางยุคการปฏิรูปการปกครอง รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

description: ศึกษาถึง "โจร" ในบริเวณที่ราบลุ่มภาคกลางยุคการปฏิรูปการปกครอง รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และศึกษาถึงสาเหตุที่ทำให้ "โจร" มีจำนวนมากขึ้น ปัจจัยที่มีผลต่อการดำรงอยู่ของ "โจร" รวมถึงมาตรการของรัฐในการดำเนินการเพื่อแก้ไขปัญหา "โจร" ผลการวิจัยพบว่า จำนวน "โจร" ที่มีมากในบริเวณที่ราบลุ่มภาคกลาง ยุคการปฏิรูปการปกครอง รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีผลมาจากเศรษฐกิจการค้าข้าวที่เจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว ปัจจัยการผลิตที่สำคัญได้แก่ กระบือและเงินทุนเกิดภาวะขาดแคลน ทำให้ "โจร" ก่อคดีปล้นหรือลักขโมยปัจจัยการผลิตดังกล่าวขึ้นทั่วไป แต่จากการใช้ชีวิตของสังคมภายใต้ "ระบบอุปถัมภ์" ซึ่งเป็นจารีตของสังคมมาช้านาน ทำให้ "โจร" บางกลุ่ม เข้าไปพึ่งพิงผู้มีอำนาจ จนสามารถดำรงชีวิตในสังคมได้อย่างปกติ อย่างไรก็ตามพบว่ามีมาตรการในการแก้ไขปัญหา "โจร" อย่างเข้มงวดมากขึ้นตามลำดับ โดยเฉพาะภายหลังการปฏิรูปการปกครอง พ.ศ. 2435 แต่ด้วยเงื่อนไขของการดำรงอยู่ของระบบอุปถัมภ์ และปัญหาประสิทธิภาพของระบบใหม่ ทำให้การแก้ไขปัญหา "โจร" ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ไม่ประสบผลสำเร็จเท่าที่ควร
DOI: 10.14457/cu.the.2002.399
title: วรรณยุกต์ภาษาไทยที่ออกเสียงโดยผู้พูดที่ใช้หลอดลม-หลอดอาหาร : การวิเคราะห์ทางกลสัทศาสตร์และการทดสอบการรับรู้

description: วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ลักษณะทางกลสัทศาสตร์ของวรรณยุกต์ภาษาไทยที่ออกเสียง โดยผู้พูดที่ใช้หลอดลม-หลอดอาหารและนำมาเปรียบเทียบกับของผู้พูดปกติ พร้อมทั้งทดสอบการรับรู้วรรณยุกต์ของผู้พูดที่ใช้หลอดลม-หลอดอาหารโดยคนปกติ ลักษณะทางกลสัทศาสตร์ที่ศึกษาในงานวิจัยนี้ประกอบด้วย ค่าความถี่มูลฐาน ค่าความเข้ม และค่าระยะเวลา ผู้วิจัยเก็บข้อมูลจากผู้พูดที่ใช้หลอดลม-หลอดอาหารและผู้พูดปกติกลุ่มละ 3 คน รายการคำที่ใช้เป็นคำพยางค์เดียวจำนวน 80 คำ ใช้โปรแกรม Praat v.3.9.10 และ Microsoft Excel 2000 ในการวิเคราะห์และประมวลผล และใช้โปรแกรม SPSS for Windows v.10 ในการวิเคราะห์ค่าความแปรปรวน (ANOVA) โดยกำหนดระดับนัยสำคัญของความต่างที่ .05 ผลการวิเคราะห์ข้อมูลทางกลสัทศาสตร์แบ่งผู้พูดที่ใช้หลอดลม-หลอดอาหารที่เป็นผู้บอกภาษาในงานวิจัยนี้ออกเป็น 2 กลุ่ม ผู้พูดกลุ่มที่ 1 มีลักษณะทางกลสัทศาสตร์แตกต่างจากผู้พูดปกติอย่างชัดเจน กล่าวคือ มีค่าความถี่มูล-ฐานต่ำและพิสัยแคบ การทดสอบความแตกต่างทางสถิติแสดงว่า วรรณยุกต์ตรีแตกต่างจากวรรณยุกต์สามัญ วรรณยุกต์เอกและวรรณยุกต์โทอย่างมีนัยสำคัญ กรณีค่าความเข้มของวรรณยุกต์ทั้ง 5 หน่วยเสียงนั้น มีการเพิ่มลดค่าใกล้เคียงกันมาก การทดสอบความแตกต่างทางสถิติยืนยันว่าวรรณยุกต์ของผู้พูดกลุ่มที่ 1 มีค่าความเข้มไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ส่วนค่าระยะเวลานั้นมีเพียงวรรณยุกต์โทที่มีค่าแตกต่างจากวรรณยุกต์อื่นอย่างมีนัยสำคัญ ในกรณีของผู้พูดกลุ่มที่ 2 ค่าความถี่มูลฐาน ค่าความเข้มและค่าระยะเวลาของวรรณยุกต์แตกต่างกันมากกว่าของผู้พูดกลุ่มที่ 1 และคล้ายคลึงกับของผู้พูดปกติ อย่างไรก็ดีเมื่อทดสอบความแตกต่างทางสถิติ พบว่า ค่าความถี่มูล-ฐานของวรรณยุกต์สามัญกับวรรณยุกต์เอก วรรณยุกต์สามัญกับวรรณยุกต์โท วรรณยุกต์ตรีกับวรรณยุกต์จัตวา ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ส่วนค่าความเข้มนั้น พบว่า วรรณยุกต์จัตวาแตกต่างจากวรรณยุกต์อื่น และวรรณยุกต์โทแตกต่างจากวรรณยุกต์สามัญและวรรณยุกต์ตรีอย่างมีนัยสำคัญ และค่าระยะเวลาของวรรณยุกต์โทแตกต่างจากวรรณยุกต์อื่นอย่างมีนัยสำคัญ การทดสอบการรับรู้วรรณยุกต์ที่ออกเสียงโดยผู้พูดที่ใช้หลอดลม-หลอดอาหารใช้ผู้ฟังจำนวน 30 คน และใช้แบบทดสอบการรับรู้ 2 ลักษณะ คือ แบบ 2 ตัวเลือก และแบบ 5 ตัวเลือก ผลการวิจัยพบว่า ในกรณีของผู้พูดกลุ่มที่ 1 เมื่อใช้แบบทดสอบ 2 ตัวเลือก ผู้ฟังรับรู้ได้ค่อนข้างดี มีคะแนนการรับรู้ถูกต้องร้อยละ 72.29 และพบว่าผู้ฟังไม่สามารถจำแนกวรรณยุกต์จัตวาจากวรรณยุกต์อื่นๆ ทั้งวรรณยุกต์เปลี่ยนระดับและวรรณยุกต์คงระดับ และไม่สามารถจำแนกวรรณยุกต์สามัญกับวรรณยุกต์เอก เมื่อทดสอบโดยใช้แบบทดสอบ 5 ตัวเลือก พบว่า ผู้ฟังมีคะแนนการรับรู้ถูกต้องเพียงร้อยละ 37.39 ปัญหาที่พบเหมือนกับกรณีการทดสอบแบบ 2 ตัวเลือก ในกรณีของของผู้พูดกลุ่มที่ 2 เมื่อทดสอบโดยใช้แบบทดสอบ 2 ตัวเลือก ผู้ฟังสามารถรับรู้ได้ถูกต้องมากถึงร้อยละ 93.38 โดยสามารถรับรู้วรรณยุกต์แยกจากกันได้ทุกหน่วยเสียง เมื่อใช้แบบทดสอบ 5 ตัวเลือก พบว่าสามารถรับรู้ได้ถูกต้องร้อยละ 74.11 วรรณยุกต์ที่ผู้ฟังสับสน คือ วรรณยุกต์สามัญกับวรรณยุกต์โท วรรณยุกต์สามัญกับวรรณยุกต์เอก และวรรณยุกต์จัตวากับวรรณยุกต์ตรี จากผลการวิจัยเห็นได้ว่าผลการวิเคราะห์ลักษณะทางกลสัทศาสตร์และผลการทดสอบการรับรู้สอดคล้องกัน