cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.25402/cer.15148980.v1
title: Supplementary Material: Estimating the health benefits of timely diagnosis and treatment of transthyretin amyloid cardiomyopathy

description: <b>Abstract</b> <b>Introduction: </b>Delayed diagnosis of transthyretin amyloid cardiomyopathy (ATTR-CM) represents a missed opportunity for intervention. This study estimates the health benefits of timely diagnosis and treatment with tafamidis. <b>Methods: </b>A disease simulation model was developed to predict health outcomes under scenarios of timely and delayed diagnosis and treatment. Efficacy and quality of life (HRQoL) profiles were derived from the pivotal tafamidis trial and diagnostic delay durations from the literature. <b>Results: </b>Timely diagnosis and treatment were predicted to extend mean life expectancy by 5.46 and 7.76 years, relative to delayed diagnosis, for wild-type and hereditary ATTR-CM, respectively. Corresponding QALY gains were 4.50 and 6.22. <b>Conclusion: </b>Timely diagnosis and treatment with tafamidis are predicted to significantly improve survival and HRQoL for ATTR-CM patients.<br> · <b>Supplementary material file S1.</b> Sensitivity and scenario analysis results. · <b>Supplementary material file S2.</b> Technical appendix. o S2.1 Model overview o S2.2 NYHA class (disease) progression profiles o S2.3 Disease-related mortality · <b>Supplementary Figure S1.</b> Parametric models of overall survival – Pooled tafamidis arms (On-treatment). · <b>Supplementary Figure S2.</b> Parametric models of overall survival – Placebo arm (Off-treatment). <br>
DOI: 10.25402/cer.15148980
title: Supplementary Material: Estimating the health benefits of timely diagnosis and treatment of transthyretin amyloid cardiomyopathy

description: <b>Abstract</b> <b>Introduction: </b>Delayed diagnosis of transthyretin amyloid cardiomyopathy (ATTR-CM) represents a missed opportunity for intervention. This study estimates the health benefits of timely diagnosis and treatment with tafamidis. <b>Methods: </b>A disease simulation model was developed to predict health outcomes under scenarios of timely and delayed diagnosis and treatment. Efficacy and quality of life (HRQoL) profiles were derived from the pivotal tafamidis trial and diagnostic delay durations from the literature. <b>Results: </b>Timely diagnosis and treatment were predicted to extend mean life expectancy by 5.46 and 7.76 years, relative to delayed diagnosis, for wild-type and hereditary ATTR-CM, respectively. Corresponding QALY gains were 4.50 and 6.22. <b>Conclusion: </b>Timely diagnosis and treatment with tafamidis are predicted to significantly improve survival and HRQoL for ATTR-CM patients.<br> · <b>Supplementary material file S1.</b> Sensitivity and scenario analysis results. · <b>Supplementary material file S2.</b> Technical appendix. o S2.1 Model overview o S2.2 NYHA class (disease) progression profiles o S2.3 Disease-related mortality · <b>Supplementary Figure S1.</b> Parametric models of overall survival – Pooled tafamidis arms (On-treatment). · <b>Supplementary Figure S2.</b> Parametric models of overall survival – Placebo arm (Off-treatment). <br>
DOI: 10.6084/m9.figshare.15148884.v2
title: The_formation_of_atolls

description: These are the data archived for <i>The formation of atolls: new insights from numerical simulations.</i>
DOI: 10.15468/tymx36
title: Ganganomala Saltini Ratcliffe, Jameson, and Zorn, a New Genus and Species of Anomalini (Coleoptera: Scarabaeidae: Rutelinae) from Bangladesh and Nepal, with a Revised Circumscription of the Tribe

description: This dataset contains the digitized treatments in Plazi based on the original journal article Ratcliffe, Brett C., Jameson, Mary Liz, Zorn, Carsten (2018): Ganganomala Saltini Ratcliffe, Jameson, and Zorn, a New Genus and Species of Anomalini (Coleoptera: Scarabaeidae: Rutelinae) from Bangladesh and Nepal, with a Revised Circumscription of the Tribe. The Coleopterists Bulletin 72 (4): 717-735, DOI: 10.1649/0010-065X-72.4.717, URL: http://dx.doi.org/10.1649/0010-065x-72.4.717
DOI: 10.14457/tu.the.2020.161
title: ภาษีเพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะสำหรับกองทุนสิ่งแวดล้อม

description: ในปัจจุบันปัญหาสิ่งแวดล้อมถือว่าเป็นเรื่องสำคัญ การออกมาเคลื่อนไหวและรณรงค์ในการปกป้องและรักษาสิ่งแวดล้อมอย่างจริงจังผ่านการบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมจึงเป็นสิ่งสำคัญ รวมทั้งการมีกองทุนที่จัดตั้งขึ้นเพื่อสนับสนุนและส่งเสริมให้มีการดำเนินงานเกี่ยวกับการแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมก็สามารถเป็นส่วนหนึ่งที่จะช่วยรักษาสิ่งแวดล้อมได้ โดยในประเทศไทยมีกองทุนสิ่งแวดล้อมซึ่งจัดตั้งขึ้นในกระทรวงการคลัง ตามพระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535 เพื่อเป็นกลไกทางการเงินเสริมสำหรับการสนับสนุนภาครัฐ ทั้งส่วนราชการ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและรัฐวิสาหกิจ รวมทั้ง ภาคเอกชน ในลักษณะของเงินอุดหนุนและเงินกู้ดอกเบี้ยต่ำ เพื่อดำเนินกิจการใด ๆ ที่เกี่ยวกับการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม โดยการจัดให้มีระบบควบคุม บำบัดและขจัดมลพิษ แต่ก็พบว่ากองทุนสิ่งแวดล้อมนั้นมีแหล่งรายได้ไม่สม่ำเสมอและไม่ต่อเนื่อง ทำให้ปัจจุบันกองทุนสิ่งแวดล้อมประสบปัญหาขาดสภาพคล่องทางการเงินและคาดว่าจะส่งผลกระทบต่อเงินทุนหมุนเวียนเพื่อการสนับสนุนเงินอุดหนุนแก่ส่วนราชการ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และองค์กรเอกชนด้านสิ่งแวดล้อม ดังนั้น ในระยะยาวกองทุนสิ่งแวดล้อมจำเป็นจะต้องมีขีดความสามารถในการจัดหารายได้เข้าสู่กองทุนสิ่งแวดล้อมอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้มีเงินที่เพียงพอต่อความต้องการขอรับการสนับสนุนทางการเงินจากกองทุนสิ่งแวดล้อมการศึกษาค้นคว้าอิสระฉบับนี้จึงได้ทำการศึกษาภาษีเพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะสำหรับกองทุนสิ่งแวดล้อม โดยวิเคราะห์การจัดเก็บภาษีเพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะสำหรับกองทุนสิ่งแวดล้อม ตามหลักการให้ผู้ก่อมลพิษเป็นผู้รับผิดชอบ และนำเสนอให้มีการจัดเก็บภาษีเพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะให้กับกองทุนสิ่งแวดล้อม รวมทั้ง วิเคราะห์อุปสรรคในการจัดเก็บภาษีเพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะสำหรับกองทุนสิ่งแวดล้อมและนำเสนอแนวทางการแก้ปัญหาในการจัดเก็บภาษีเพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะสำหรับกองทุนสิ่งแวดล้อม เพื่อช่วยให้กองทุนสิ่งแวดล้อมเกิดเสถียรภาพทางการเงินและสามารถดำเนินกิจการใด ๆ ที่เกี่ยวกับการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมต่อไปได้และเงินภาษีที่จัดเก็บได้ก็จะถูกนำใช้ในการแก้ปัญหาได้ตรงกับสาเหตุของปัญหา
DOI: 10.14457/tu.the.2020.162
title: แผ่นเส้นใยอิเล็กโตรสปัน แอลจิเนต/พอลิไวนิลแอลกอฮอล์/เจลาติน ที่บรรจุไซโปรฟลอกซาซินเพื่อใช้ทำแผ่นปิดแผลต้านแบคทีเรีย

description: งานวิจัยนี้ทำการขึ้นรูปแผ่นเส้นใยด้วยเทคนิคอิเล็กโตรสปินนิงจากโซเดียมแอลจิเนต (SA) พอลิไวนิลแอลกอฮอล์ (PVA) และเจลาติน (gelatin) โดยใช้อัตราส่วนของสารละลายที่ต่างกัน คือ SA/PVA/gelatin (SPG) 2/8/0, 2/7.5/0.5 และ 2/7/1 โดยเติมไซโปรฟลอกซาซิน (CIP) 0.1% โดยน้ำหนัก ลงในสารละลายอิเล็กโตรสปินนิงเพื่อเพิ่มคุณสมบัติต้านเชื้อแบคทีเรีย และเชื่อมขวางเส้นใยอิเล็กโตรสปันด้วยไอของกลูตาราลดีไฮด์ (GTA) และสารละลายแคลเซียมคลอไรด์ ศึกษาความหนืดและความนำไฟฟ้าของสารละลายอิเล็กโตรสปินนิง ศึกษาสัณฐานของเส้นใยโดยใช้กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด (SEM) ศึกษาความสมบูรณ์ขององค์ประกอบทางเคมีของ CIP ในแผ่นเส้นใยโดยเทคนิคฟูเรียร์ทรานฟอร์มอินฟราเรดสเปกโทรสโกปีและนิวเคลียร์แมกเนติกเรโซแนนซ์สเปกโทรสโกปี ศึกษาลักษณะการปลดปล่อย CIP โดยวิธีจุ่มแช่ทั้งหมดและวิธีแพร่โดยใช้ Franz diffusion cell ทดสอบความสามารถในการบวมน้ำและน้ำหนักที่สูญเสีย ทดสอบสมบัติเชิงกล คุณสมบัติการต้านเชื้อแบคทีเรียต่อเชื้อ Staphylococcus aureus (ATCC 25923) และ Escherichia coli (ATCC 25922) ด้วยวิธี Agar disc diffusion และเปอร์เซ็นต์ของจำนวนแบคทีเรียที่ลดลง รวมถึงทดสอบความเป็นพิษต่อเซลล์ผิวหนังหนูชนิด L929 เพื่อนำแผ่นเส้นใยอิเล็กโตรสปันนี้ไปประยุกต์ใช้ทำแผ่นปิดแผล สัณฐานวิทยาจากภาพ SEM ของแผ่นเส้นใยทุกตัวอย่างมีพื้นผิวที่เรียบสม่ำเสมอ และไม่มีเม็ดปม อัตราส่วนของสารละลายพอลิเมอร์มีผลต่อขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของเส้นใย เนื่องจากความหนืดและความนำไฟฟ้าที่แตกต่างกัน โดยขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของเส้นใยก่อนและหลังการเชื่อมขวางอยู่ในช่วง 190-260 และ 385-484 นาโนเมตรตามลำดับ และเมื่อเชื่อมขวางด้วยไอของ GTA ทำให้ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของเส้นใยมีขนาดใหญ่ขึ้น มีความแข็งแรงและความแข็งมากขึ้น เมื่อทดสอบคุณสมบัติเชิงกล พบว่าแผ่นเส้นใยมีความแข็งแรงเพียงพอที่จะนำไปใช้ทำแผ่นปิดแผล ลักษณะการปลดปล่อยของ CIP จากแผ่นเส้นใยโดยวิธีจุ่มแช่ทั้งหมดเกิดการปลดปล่อยอย่างรวดเร็วในตอนแรก และการปลดปล่อยสะสมสูงสุดของ CIP อยู่ในช่วง 81% - 98% ในขณะที่วิธีการแพร่โดยใช้ Franz diffusion cell เกิดการปลดปล่อยอย่างช้าๆ และสม่ำเสมอกว่าวิธีจุ่มแช่ทั้งหมด การปลดปล่อยสะสมสูงสุดอยู่ในช่วง 79% - 93% ซึ่งสำหรับการปลดปล่อยทั้งสองวิธีพบว่าการปลดปล่อยของ CIP ลดลงและช้าลงเมื่อเพิ่มสัดส่วนของเจลาติน ซึ่งเป็นผลเกี่ยวเนื่องมาจากน้ำหนักที่สูญเสียและการบวมน้ำของแผ่นเส้นใย แผ่นเส้นใย SPG ที่บรรจุ CIP แสดงความเป็นพิษต่อเซลล์ L929 เล็กน้อย แต่สามารถต้านเชื้อแบคทีเรียทั้ง Staphylococcus aureus และ Escherichia coli ได้อย่างดีเยี่ยม จึงกล่าวได้ว่าเส้นใยอิเล็กโตรสปันนี้น่าสนใจและสามารถนำไปศึกษาต่อเพื่อประยุกต์ใช้เป็นแผ่นปิดแผลต้านแบคทีเรียที่มีประสิทธิภาพต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2020.163
title: Inhabitant's satisfaction toward sustainbale development in university

description: The natural resources have been consumed greater and greater; thus, human must preserve resources and ecosystem as well as inhabitant’s well-beings and satisfaction. This research aims to explore the effects of environment, economic and social sustainable development and on livability quality and inhabitant’s satisfaction. The study proceeded with the total of 316 samples of students, alumni, staff, and faculty member on the campus in one of the largest universities in Thailand. The result indicated total effect on perceived social quality to perceived livability quality was the highest, followed with perceived environment quality to perceived livability quality. Lastly, perceived livability quality has high total effect on inhabitant’s satisfaction. Understanding livability led to inhabitant’s satisfaction which can generate growth of population spending and other financial benefits. Results from University context also shed the light to real estate developers the importance of livability quality of the space or settlement provided for inhabitants and customers while investing in sustainable development.
DOI: 10.14457/tu.the.2020.164
title: ภาษีเพื่อสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่งของรัฐ

description: การศึกษา “ภาษีเพื่อสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่งของรัฐ” โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อจะทราบถึงประวัติความเป็นมา หลักการ รูปแบบ วิธีการ รวมถึงข้อดี ข้อเสียและประโยชน์ที่ได้รับจากภาษีเพื่อสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่งของรัฐ เพื่อนำมาปรับใช้ให้เหมาะสมและสอดคล้องกับกฎหมายของประเทศไทย จากการศึกษาพบว่า ภาษีเพื่อสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่งของรัฐนี้ คือ การที่ภาครัฐได้เข้าไปดำเนินการลงทุนจัดทำโครงการพัฒนาระบบสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่งไม่ว่าจะเป็นทางบก ทางน้ำ และทางอากาศเป็นจำนวนมาก เพื่อให้เป็นสิ่งอำนวยความสะดวกสบายให้กับประชาชนในพื้นที่ ส่งผลให้ที่ดินหรืออสังหาริมทรัพย์บริเวณรอบพื้นที่โครงการฯ กลับมีมูลค่าที่เพิ่มสูงขึ้นเป็นหลายเท่าตัว เปรียบเสมือนเป็นลาภลอยของเจ้าของที่ดินหรืออสังหาริมทรัพย์ เนื่องจากเจ้าของที่ดินหรืออสังหาริมทรัพย์ไม่ได้ลงทุนลงแรงใดๆแต่กลับได้มูลค่าที่เพิ่มขึ้นมานั้นฟรีๆจากการลงทุนของภาครัฐนั่นเอง ดังนั้นภาษีเพื่อสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่งของรัฐจึงเป็นภาษีที่มาจัดเก็บจากเจ้าของที่ดินหรืออสังหาริมทรัพย์ที่ได้รับประโยชน์จากมูลค่าที่เพิ่มขึ้นนี้ให้เข้ามามีส่วนร่วมต่องบประมาณค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างสาธารณูปโภคเพื่อเป็นการพัฒนาประเทศให้มีความเจริญยิ่งขึ้น โดยอาศัยหลักผลประโยชน์ตอบแทนซึ่งกันและกัน คือผู้เสียภาษีจ่ายภาษีให้รัฐโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนกลับมาในรูปของการได้ใช้สาธารณูปโภค ส่วนรัฐจัดสร้างสาธารณูปโภคโดยได้รับผลประโยชน์ตอบแทนกลับมาในรูปเงินภาษี เช่น ภาครัฐลงทุนสร้างถนนสายหนึ่งตัดผ่านที่ดินหลายแปลงส่งผลให้ที่ดินดังกล่าวมีราคาเพิ่มสูงขึ้น ดังนั้นเจ้าของที่ดินจึงต้องร่วมจ่ายภาษีเพื่อสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่งของรัฐ เพื่อนำมาเป็นค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างสาธารณูปโภคในประเทศต่อไป ภาษีเพื่อสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่งของรัฐ จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นแหล่งเงินทุนหรือเครื่องมือทางการเงินในการก่อสร้างสาธารณูปโภคต่างๆทำให้ภาครัฐมีรายได้เพิ่มขึ้น ทั้งยังช่วยแก้ปัญหาการเก็งกำไรในที่ดินและสิ่งปลูกสร้างและลดความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจ ซึ่งประเทศไทยกำลังประสบปัญหาเหล่านี้เช่นเดียวกัน โดยภาษีทรัพย์สินที่บังคับใช้อยู่อาจไม่สามารถมาแก้ปัญหาดังกล่าวได้ จากการศึกษาการใช้ภาษีเพื่อสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่งของรัฐในต่างประเทศอย่างในทวีปเอเชีย เช่น ไต้หวัน ปรากฏว่ามีการใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพและควรนำมาเป็นแบบอย่าง
DOI: 10.6084/m9.figshare.15148884.v3
title: 2021JB023010

description: These are the data archived for <i>The formation of atolls: new insights from numerical simulations.</i>
DOI: 10.14457/tu.the.2020.165
title: มาตรการทางกฎหมายในการควบคุมธุรกิจโฮมสเตย์เพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน

description: ปัจจุบันด้วยความต้องการของนักท่องเที่ยวที่เปลี่ยนแปลงไปทำให้การตั้งโฮมสเตย์นิยมตั้งขึ้นในพื้นที่ธรรมชาติมากขึ้น จึงทำให้การประกอบธุรกิจโฮมสเตย์อาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมโดยเฉพาะการจัดตั้งบนพื้นที่ที่มีความเปราะบางทางธรรมชาติการจัดทำวิจัยในครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษามาตรการทางกฎหมายถึงระบบการจัดการการประกอบธุรกิจโฮมสเตย์เพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน เพื่อให้ทราบถึงปัญหาอุปสรรคในการบังคับใช้กฎหมายไทย และมาตรการในการลงโทษผู้ประกอบธุรกิจโฮมสเตย์ โดยศึกษาเปรียบเทียบมาตรการทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องของต่างประเทศในการควบคุมธุรกิจโฮมสเตย์เพื่อวิเคราะห์ปัญหาและเสนอแนวทางการแก้ไขปัญหาที่เกิดจากการทำโฮมสเตย์ในประเทศไทย เพื่อนำมาวิเคราะห์หามาตรการที่เหมาะสมในการจัดการการประกอบธุรกิจโฮมสเตย์ในประเทศไทย ผลการวิจัยพบว่า กฎหมายภายในของประเทศไทยยังมีอุปสรรคในการควบคุมการประกอบธุรกิจโฮมสเตย์ ไม่ว่าจะเป็นปัญหาคำนิยามของโฮมสเตย์ของประเทศไทย ปัญหาในการส่งเสริมการประกอบธุรกิจโฮมสเตย์ ความกระจัดกระจายของกฎหมายที่เกี่ยวข้องไม่มีความเป็นเอกภาพส่งผลในการพัฒนาและควบคุมธุรกิจโฮมสเตย์เพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ด้วยเหตุประการที่กล่าวข้างต้นนี้ผู้เขียนจึงขอเสนอแนะแนวทางและมาตรการในการควบคุมธุรกิจโฮมสเตย์ ซึ่งการส่งเสริมธุรกิจโฮมสเตย์ที่ดีนั้นควรมาควบคู่กับการควบคุมธุรกิจโฮมสเตย์ที่ดีด้วย จึงเห็นควรที่จะให้ประเทศไทยกำหนดหรือตรากฎหมายที่เป็นกฎหมายที่ใช้บังคับเฉพาะในการทำโฮมสเตย์หรือที่พักแรมที่มีการดำเนินกิจการที่มีความใกล้เคียงกัน โดยแยกออกจากพระราชบัญญัติโรงแรม พ.ศ . 2547 ออกจากกัน เพื่อให้เกิดความชัดเจนและสะดวกต่อผู้ประกอบการทำโฮมสเตย์ เพื่อการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนสืบไป
DOI: 10.14457/tu.the.2020.166
title: มาตรการทางกฎหมายในการควบคุมมลพิษทางอากาศจากยานพาหนะทางบก: ศึกษากรณีมลพิษจากรถเครื่องยนต์ดีเซล

description: ในปัจจุบันปัญหามลพิษทางอากาศ สาเหตุสําคัญประการหนึ่งก็คือ ยานพาหนะทางบกที่ใช้เครื่องยนต์ดีเซลที่มีอัตราการปล่อยมลพิษมากกว่าเครื่องยนต์ชนิดอื่น จากลักษณะการทํางานของเครื่องยนต์ที่มีการเผาไหม้ไม่สมบูรณ์ และส่งผลกระทบต่อสุขภาพของประชาชนเป็นอย่างมาก วิทยานิพนธ์นี้ศึกษาเรื่อง“การศึกษาเรื่องมาตรการทางกฎหมายในการควบคุมภาวะมลพิษทางอากาศจากยานพาหนะทางบก : ศึกษากรณีมลพิษจากรถที่ใช้เครื่องยนต์ดีเซล” ว่ามีกฎหมายอะไรที่สามารถนํามาใช้ป้องกันแก้ไขหรือบรรเทาปัญหามลพิษดังกล่าว โดยมีการนําไปเปรียบเทียบกับกฎหมายที่เกี่ยวข้องของสหภาพยุโรปที่มีอิทธิพลต่อแนวคิดของกฎหมายไทยในเรื่องนี้ จากการศึกษาพบว่า กฎหมายของประเทศไทยที่เกี่ยวข้องอาจแบ่งได้ออกเป็นสามกลุ่ม คือ กลุ่มแรกเป็นกฎหมายที่ใช้ควบคุมมาตรฐานการผลิตยานพาหนะเครื่องยนต์และอุปกรณ์ กลุ่มที่สองเป็นเรื่องกําหนดมาตรฐานคุณภาพของเชื้อเพลิง กลุ่มที่สามเป็นกฎหมายที่ใช้ควบคุมยานพาหนะที่จะนํามาจดทะเบียนหรือต่อทะเบียน หรือกําลังใช้งานอยู่ในถนน แนวความคิดข้างต้นปรากฏอยู่ในกฎหมายของสหภาพยุโรปเช่นกัน เพียงแต่กฎหมายของสหภาพยุโรปกําหนดมาตรฐานการปล่อยอากาศเสียที่เข้มงวดกว่ามาตรฐานของประเทศไทยในบางเรื่อง กล่าวโดยรวมแล้วประเทศไทยมีกฎหมายระดับพระราชบัญญัติเพียงพอในการจัดการกับปัญหามลพิษทางอากาศจากยานพาหนะทางบกที่ใช้เครื่องยนต์ดีเซล แต่ในการจัดการปัญหามลพิษทางอากาศจากยานพาหนะทางบกที่ใช้เครื่องยนต์ดีเซลนั้น ควรต้องมีการปรับปรุงกฎหมายบางประเด็นโดยเฉพาะอย่างยิ่งกฎหมายลําดับรอง เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของกฎหมายในการแก้ปัญหาดังกล่าว ได้แก่ การกําหนดมาตรฐานการปล่อยมลพิษทางอากาศจากยานพาหนะทางบกที่ใช้เครื่องยนต์ดีเซล และมาตรฐานของน้ํามันเชื้อเพลิงให้สูงขึ้นเทียบเท่ากับมาตรฐานของสหภาพยุโรป การปรับปรุงให้มาตรฐานที่ออกภายใต้กฎหมายแต่ละฉบับเป็นระบบเดียวกัน และมาตรการอื่นๆที่ต้องดําเนินการควบคู่กันไปกับมาตรการทางกฎหมาย เพื่อให้การจัดการเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นอย่างการปรับปรุงได้จัดการระบบขนส่งให้เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ ทั้งนี้ เพื่อการจัดการภาวะมลพิษทางอากาศจากรถที่ใช้เครื่องยนต์ดีเซลได้อย่างยั่งยืน
DOI: 10.14457/tu.the.2020.167
title: มาตรการของประเทศไทยในการแลกเปลี่ยนข้อมูลทางภาษีอากรระหว่างประเทศ

description: การดำเนินกิจการทางเศรษฐีกิจในยุคโลกาภิวัตน์ ทำให้เกิดการเพิ่มขึ้นของการค้าระหว่างประเทศและธุรกรรมการเงินระหว่างประเทศ ส่งผลให้เกิดปัญหากับหน่วยงานที่จัดเก็บภาษีในประเทศ เพราะไม่สามารถจัดเก็บภาษีสำหรับธุรกรรมที่เกิดขึ้นดังกล่าวได้ เนื่องจากหลักการกฎหมายทั่วไปนั้น ประเทศหนึ่งไม่สามารถบังคับใช้กฎหมายของตนในอีกประเทศหนึ่งได้ ทำให้เกิดการใช้ช่องว่างทางกฎหมายในการหลีกเลี่ยงภาษีกันมากขึ้น อันเป็นเหตุให้นานาประเทศรวมถึงประเทศไทยขาดรายได้ จากภาษีไปเป็นจำนวนมาก ดังนั้น ประเทศต่าง ๆ จึงร่วมกันคิดค้นระบบการแลกเปลี่ยนข้อมูลทางภาษีระหว่างกันเพื่อรับมือกับการหลีกเลี่ยงภาษีในยุคปัจจุบันการแลกเปลี่ยนข้อมูลภาษีระหว่างประเทศย่อมช่วยให้รัฐบาลของประเทศต่าง ๆ สามารถเข้าถึงช่องทางเงินได้ของผู้เสียภาษีได้ง่ายขึ้น ดังนั้น การแลกเปลี่ยนข้อมูลภาษี จึงถือเป็นเครื่องมือทางการคลังประเภทหนึ่งที่ประเทศต่าง ๆ เริ่มหันมาให้ความสนใจในการใช้เป็นช่องทางในการสร้างความโปร่งใสให้ระบบภาษีและตรวจสอบความถูกต้องของผู้เสียภาษีอากร อย่างไรก็ดี รูปแบบต่าง ๆ ของการแลกเปลี่ยนข้อมูลจะกระทำได้ต่อเมื่อมีการอนุวัติการหลักต่าง ๆ เป็นกฎหมายภายใน อันนำมาสู่การศึกษารายงานเล่มนี้ เพื่อให้ประเทศไทยสามารถใช้เครื่องมือทางการคลังนี้ ในการจัดเก็บภาษีภายในและภายนอกประเทศให้มีประสิทธิภาพ โดยพิจารณาประกอบกับหลักการแลกเปลี่ยนข้อมูลขององค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจ (OECD) สหภาพยุโรป และประเทศนิวซีแลนด์ ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นองค์กรหรือประเทศแรก ๆ ในการริเริ่มการแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างประเทศ และสามรถนำหลักการแลกเปลี่ยนข้อมูลไปใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพทั้งสิ้นจากการศึกษาพบว่าประเทศไทยควรจะรับหลักการแลกเปลี่ยนข้อมูลไปดำเนินการให้เกิดขึ้นจริง จึงจำเป็นต้องมีมาตรการทางกฎหมายรองรับที่เหมาะสม โดยนำต้นแบบตามที่องค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจได้วางหลักเกณฑ์ไว้ มาปรับใช้เป็นแนวทางในการปรับปรุงกฎหมายของประเทศไทย
DOI: 10.14457/tu.the.2020.168
title: ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับสัญญาจ้างนักกีฬาอีสปอร์ต

description: อีสปอร์ต (E-Sport) หรือกีฬาอิเล็กทรอนิกส์ (Electronic Sport) คือการแข่งขันกีฬารูปแบบหนึ่งที่ผู้เล่นใช้วีดีโอเกมส์เป็นเครื่องมือในการแข่งขันโดยมีผู้เข้าแข่งขันหรือผู้เล่นตั้งแต่สองคนขึ้นไปซึ่งอาจมีได้ทั้งการแข่งขันประเภทบุคคลและประเภททีม โดยมีกติกาการแข่งขัน การวางแผน การทำงานเป็นทีม และการฝึกซ้อมเช่นเดียวกับกีฬาทั่วไป อีสปอร์ตได้พัฒนาในช่วงที่โลกได้เข้าสู่ยุคอินเตอร์เน็ตระหว่าง ค.ศ 1990-1999 ซึ่งเป็นช่วงที่รูปแบบของวีดีโอเกมส์ได้เปลี่ยนแปลงอย่างสิ้นเชิงในลักษณะที่ให้ผู้เล่นสามารถเล่นในระบบ Online Multiplayer การพัฒนาของอีสปอร์ตทำให้หลายประเทศ เช่น ประเทศเกาหลีใต้ ประเทศฝรั่งเศส และประเทศมาเลเซีย คำนึงถึงสภาพปัญหาในทางกฎหมายที่สำคัญเกี่ยวกับอีสปอร์ต โดยเฉพาะปัญหาเกี่ยวกับสัญญาจ้างนักกีฬาอีสปอร์ต บางประเทศตรากฎหมายหรือออกข้อบังคับเพื่อควบคุมรูปแบบของสัญญาจ้างนักกีฬาอีสปอร์ตและดูแลให้ข้อสัญญามีความเป็นธรรม ในขณะที่ในภาคเอกชนก็ได้มีการจัดการแข่งขันอีสปอร์ตในรูปแบบลีกและสร้างกฎเกณฑ์ข้อบังคับลีกเพื่อคุ้มครองนักกีฬาภายในลีกของตนเกี่ยวกับการทำสัญญาจ้างในประเทศไทยนั้น แม้ว่าการแข่งขันอีสปอร์ตกำลังเป็นที่นิยมอย่างมาก แต่ประเทศไทยยังไม่มีกฎหมายหรือข้อบังคับเป็นการเฉพาะเพื่อกำกับดูแลอีสปอร์ตและคุ้มครองสิทธิของนักกีฬาอีสปอร์ต โดยเฉพาะในส่วนของการทำสัญญาจ้างนักกีฬา จากการศึกษาพบว่าสัญญาจ้างนักกีฬาอีสปอร์ตในประเทศไทยยังมีปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวข้องดังนี้ ประการแรก มีปัญหาในการตีความว่าสัญญาจ้างนักกีฬาอีสปอร์ตเป็นสัญญาจ้างแรงงานตามกฎหมายไทยหรือไม่ หากตีความว่ามิใช่สัญญาจ้างแรงงานก็จะทำให้นักกีฬาอีสปอร์ตของไทยไม่ได้รับความคุ้มครองสิทธิและสวัสดิการพื้นฐานตามกฎหมายแรงงาน ประการที่สอง เเม้ประเทศไทยมีกฎหมายว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม กล่าวคือ พระราชบัญญัติว่าด้วยว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. ๒๕๔๐ แต่กฎหมายดังกล่าวให้ความคุ้มครองในชั้นปลายเหตุ กล่าวคือ คู่สัญญาจะได้รับการเยียวยาโดยการที่ศาลปรับเปลี่ยนเนื้อหาของข้อสัญญาให้เกิดความเป็นธรรมก็ต่อเมื่อมีคดีขึ้นสู่ศาลเท่านั้น ประการที่สาม แม้ว่าในการวินิจฉัยคดีศาลอาจจะมองว่าสัญญาจ้างนักกีฬาอีสปอร์ตเป็นสัญญาจ้างแรงงานและอยู่ภายใต้ความคุ้มครองของกฎหมายแรงงาน แต่การวินิจฉัยในแนวทางดังกล่าวก็เป็นเรื่องดุลพินิจของศาลในแต่ละคดี จึงยังมีความไม่แน่นอนอยู่อย่างปฏิเสธไม่ได้ และประการสุดท้าย แม้พระราชบัญญัติส่งเสริมนักกีฬาอาชีพ พ.ศ.2556 มีมาตรการหลายประการที่คุ้มครองนักกีฬา แต่กีฬาอีสปอร์ตยังมิได้ถูกกำหนดให้เป็นกีฬาที่จะได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติดังกล่าวดังนั้น วิทยานิพนธ์นี้จึงเสนอแนะแนวทางในการแก้ไขปัญหาข้างต้นดังนี้ ในช่วงระยะเวลาแรก ศาลควรตีความว่าสัญญาจ้างนักกีฬาอีสปอร์ตเป็นสัญญาจ้างแรงงานเพื่อให้การคุ้มครองสิทธิและสวัสดิการของนักกีฬาอีสปอร์ตตามกฎหมายแรงงาน และคณะกรรมการกีฬาอาชีพตามพระราชบัญญัติส่งเสริมนักกีฬาอาชีพ พ.ศ. 2556 ก็ควรกำหนดให้กีฬาอีสปอร์ตเป็นชนิดกีฬาที่จะได้รับการคุ้มครองและส่งเสริมตามพระราชบัญญัติดังกล่าว ซึ่งจะทำให้การทำสัญญาจ้างนักกีฬาอีสปอร์ตในประเทศไทยจะต้องอยู่ภายใต้การควบคุมตามกฎหมาย ส่วนในระยะยาวในอนาคตนั้น ผู้เขียนเสนอแนะว่าประเทศไทยควรที่ตรากฎหมายพิเศษเพื่อคุ้มครองนักกีฬาอีสปอร์ตดังเช่นในต่างประเทศ โดยมีเนื้อหาที่เหมาะสมสอดคล้องกับสภาพสังคมและระบบนิเวศของกีฬาอีสปอร์ตและอุตสาหกรรมอีสปอร์ตในประเทศไทย อันจะเป็นการส่งเสริมและพัฒนาอุตสาหกรรมเกมส์และอีสปอร์ตของไทยอย่างยั่งยืน
DOI: 10.14457/tu.the.2020.169
title: ปัญหาความสัมพันธ์ระหว่างทหารกับพลเรือนภายใต้ระบอบรัฐธรรมนูญไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2475 ถึงปัจจุบัน

description: การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างทหารกับพลเรือนในระบบกฎหมายไทยนับตั้งแต่ พ.ศ. 2475 เป็นต้นมา โดยอาศัยเกณฑ์พิจารณาว่าพลเรือนที่ดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีและสมาชิกรัฐสภาที่มาจากการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยหรือได้รับการแต่งตั้งจากบุคคลที่มาจากการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยมีอำนาจควบคุมทหารตามกฎหมายเพียงใดโดยใช้กรอบทฤษฎีการควบคุมทหารโดยพลเรือน (Civilian control of the military) มาวิเคราะห์ สามารถแบ่งความเปลี่ยนแปลงของกฎเกณฑ์เกี่ยวกับการควบคุมทหารโดยพลเรือนในระบบกฎหมายไทยออกได้เป็น 3 ยุค ดังนี้ยุคแรก เริ่มต้นเมื่อคณะราษฎรได้ดำเนินการเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นระบอบประชาธิปไตยและสิ้นสุดลงเมื่อเกิดการรัฐประหารเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน 2490 อันเป็นการสิ้นสุดของคณะราษฎรเป็นช่วงเวลาที่ระบบกฎหมายไทยมีพัฒนาการที่สอดคล้องกับทฤษฎีการควบคุมทหารโดยพลเรือนตามลำดับเรื่อยมาในช่วงแรกจนสามารถสถาปนาระบบรัฐธรรมนูญและกฎหมายที่สอดคล้องกับทฤษฎีการควบคุมทหารโดยพลเรือนทั้งระบบในช่วงท้ายได้สำเร็จ แต่อย่างไรก็ตามเมื่อมีการรัฐประหารวันที่ 8 พฤศจิกายน 2490 เกิดขึ้น ระบบกฎหมายไทยได้เข้าสู่ยุคที่สองซึ่งมีระยะเวลายาวนานกระทั่งถึงก่อนรัฐประหารวันที่ 19 กันยายน 2549 โดยทิศทางพัฒนาการได้ถูกเปลี่ยนไปให้ไม่สอดคล้องกับทฤษฎีการควบคุมทหารโดยพลเรือนขึ้นตามลำดับ ในส่วนของยุคที่สามนั้นเริ่มตั้งแต่การรัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2549 กระทั่งถึงปัจจุบัน เป็นยุคที่เราอาจสรุปได้ว่าระบบกฎหมายไทยในปัจจุบันมีลักษณะที่ไม่สอดคล้องกับทฤษฎีการควบคุมทหารโดยพลเรือนทุกประการ โดยมีลักษณะที่พระมหากษัตริย์มีพระราชอำนาจบังคับบัญชากองทัพ ทหารเป็นอิสระจากพลเรือน และพลเรือนถูกควบคุมโดยทหาร โดยพลวัตทางกฎหมายในยุคนี้สามารถแบ่งออกเป็น 2 ช่วง คือ ช่วงแรกเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ทำให้กองทัพเป็นอิสระจากพลเรือนและช่วงที่สองซึ่งเริ่มตั้งแต่ที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560 ถูกประกาศใช้บังคับ ได้มีการถวายคืนพระราชอำนาจในการบังคับบัญชาทหารให้กับพระมหากษัตริย์ได้เป็นครั้งแรก นับเป็นการทำลายหลักการประการแรกเกี่ยวกับการควบคุมทหารโดยพลเรือนที่ถูกสร้างขึ้นหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองในวันที่ 24 มิถุนายน 2475 ลงอย่างสิ้นเชิง