cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.17026/dans-z2x-bdap
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 404

description: In burger reisde deze onderofficier en radio-monteur van de Koninklijke Luchtmacht in november 1960 naar Nieuw Guinea. Daar werd hij ondergebracht in de Marine-kazerne, wat een hele cultuurshock was. Koper poetsen, een "witje" aan en aangesproken worden als "baroe", nieuweling. De radar van de KLu op Nieuw Guinea was oud en had nog in de Tweede Wereldoorlog in een woestijn gestaan. Er moest veel gesleuteld worden om alle apparatuur gaande te houden. De verhoudingen met de Papoea’s waren goed. De papieren pakjes Zware Van Nelle golden als betaalmiddel en een mooie schelp was een half pakje shag waard.
DOI: 10.17026/dans-zqf-5tgp
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 406

description: Deze man is niet trots op wat hij in Indië als dienstplichtig soldaat, in het heetst van de strijd die een guerrilla-karakter had met alle gruwelijkheden van dien, heeft gedaan. Hij vertelt over de maten die sneuvelden, twee kleine Javaanse jongetjes die door de legerarts waren gered van de hongerdood en met de Nederlandse soldaten van post naar post trokken én de Indonesische krijgsgevangenen die hard zijn aangepakt. De laatste maanden, na de soevereiniteitsoverdracht, waren een tijd van verveling en gedemoraliseerd wachten. Kritisch is zijn mening over de politici die deze uitzending hebben opgedragen, maar zelf niet de consequenties ervan dragen. Voor hemzelf gaat er geen dag voorbij waarop hij níet aan zijn tijd in Indië denkt.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-z4w-z42s
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 409

description: Deze jongen uit de Betuwe kreeg thuis in Nederland nog een broertje, terwijl hij zelf al in Indië zat als dienstplichtig soldaat. Hij zegt alle facetten van de strijd meegemaakt te hebben, en enkel en alleen door de saamhorigheid en de kameraadschap weer veilig huiswaarts gekeerd te zijn. Dit overigens wel met achterlating van 23 doden uit zijn eigen onderdeel. Als er een kameraad dood was, was je een dag van slag en daarna moest je weer op patrouille. Later heeft deze man ook een boek geschreven over zijn uitzending naar Indië.
DOI: 10.17026/dans-zxp-vy5s
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 411

description: Deze dienstplichtig soldaat eerste klas zat vanaf mei 1947 in Nederlands-Indië bij Palembang gestationeerd bij de Coördinatie Militair Vervoer (CMV). Van daaruit bracht deze man elke dag voedsel bij de KNIL-militairen die elders hun kampement hadden. Zelf was hij ingekwartierd in een oud KPM-kantoor. Later is hij ook nog driekwart jaar naar Australië geweest, om daar voorraden te laden op grote vrachtschepen voor Indië. De Australiërs wilden dat namelijk niet doen voor de Nederlanders, zelfs de loodsen wilden hen de haven niet uit helpen.
DOI: 10.17026/dans-zhm-476d
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 412

description: In 1946 kwam deze man op voor militaire dienst in Steenwijk. Na de basisopleiding kon hij een opleiding volgen tot chauffeur en daarna leerde hij in Gorinchem water te zuiveren. Zes weken voor de rest van zijn bataljon uit, ging hij als kwartiermaker naar Indië. Van Menado werd hij met zijn groep niet lang daarna teruggeroepen naar Java, voor de eerste politionele actie. Daar moest hij water zuiveren voor het militaire kampement. Bij de feestelijkheden rond Juliana's troonsbestijging gingen de liedjes van de Javanen veelal over onafhankelijkheid. Er werd een rubberplantage overvallen door de TNI, waarvan de ondernemer zich al jaren misdragen had jegens de Indonesiërs in de omgeving. Op al deze zaken geeft deze man zijn eigen visie in dit verhaal.
DOI: 10.17026/dans-xer-q2ne
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 414

description: Pas als er echt op je geschoten wordt en de spanning zó hoog oploopt dat je niet weet of jij en je mannen het gaan overleven, weet je waarschijnlijk of je tegen de oorlog bestand bent. Deze geïnterviewde vindt zelf dat hij tekort is geschoten, als officier in Indië, en vertelt daar in dit gesprek heel openhartig over. Hij volgde na de tweede wereldoorlog de OCTU-officiersopleiding in Engeland en niet zo lang daarna vocht hij mee in de Eerste Politionele Actie. De jongens aan wie hij leiding gaf, kwamen zo van de boerderij en uit het ouderlijk gezin. Begin 1948 gingen ze naar de Zuidelijke kant van Midden-Java. Tot dan was het rustig geweest, maar hier kwamen ze in een echte guerrilla-situatie terecht. Toen deze officier daar ook nog eens tijdelijk de groep van een collega moest opvangen, liepen er jongens in een hinderlaag en vielen er doden en gewonden. Om de jongens niet onnodig aan nog meer gevaar bloot te stellen, was deze officier bereid stevige conflicten aan te gaan met hogeren in rang.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-xhz-s9gx
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 415

description: Als jongeman werd deze geïnterviewde getroffen door het bombardement van Rotterdam, waarna hij enige tijd verpleegd moest worden. Hij studeerde Theologie aan de Vrije Universiteit en dook onder toen in zijn derde jaar de loyaliteitsverklaring aan de Duitse bezetter ondertekend moest worden. Hij werd gearresteerd door de Sicherheitsdienst en naar een strafkamp bij Marl-Hüls in Duitsland gestuurd. Later, als predikant in Twijzel, werd hij gevraagd legerpredikant te worden. Dat werd een taak met veel improviseren, door het grote aantal uitgezonden militairen en de onervarenheid van de jongens. In het cease fire-tijdperk na de politionele acties gebeurden veel ongelukken. Jongens moesten dingen doen die tegen hun eigen wil en geweten in gingen. Zorg voor de familie achteraf rekende deze predikant ook tot zijn taak.
DOI: 10.17026/dans-zc5-rtuu
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 416

description: Na een chauffeursopleiding in Assen en wordt deze Friese jongen voorjaar 1949 als soldaat ingedeeld bij het 432ste Bataljon Infanterie. Hij is gezagsgetrouw opgevoed en onttrekt zich niet aan de dienst, ook niet als blijkt dat hij naar Indië uitgezonden zal worden. Op 12 oktober 1949 komt de boot in Tandjoeng Priok aan, en wordt het bataljon naar Serang op Bantam gebracht. Er wordt die hele nacht geschoten. Hij correspondeert vanuit Indië met zijn latere vrouw. Maar door zijn ervaringen in het chaotische Jakarta in 1950 raakt hij tijdelijk van zijn geloof en schrijft dan even niet naar huis. Hij is achtereenvolgens foerier, chauffeur bij de Motor Transport Dienst en assistent bij de officier Sociale Dienst West Java. Later raakte deze man actief betrokken bij de veteranen-organisaties.
DOI: 10.17026/dans-xxf-4gn6
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 419

description: De vader van deze geïnterviewde is tijdens de tweede wereldoorlog constant weg om het verzet te dienen, daarna vertrekt hij met de 7 Decemberdivisie naar Indië. Eind '48 verhuist vervolgens het hele gezin óók naar Indië. De geïnterviewde is dan 12 jaar. Hij komt in de tweede klas van het lyceum. Na het eindexamen gaat hij in zijn eentje naar Nederland terug, waar hij het Koninklijke Instituut voor de Marine doorloopt, met het idee dat hij dan later misschien de diplomatieke dienst in kan gaan. Als officier in de rang van Luitenant ter Zee Derde Klas bij de Zeedienst gaat hij begin september 1960 voor 1 jaar naar Nieuw Guinea. Zeker de helft van dit interview gaat over die periode. Ook vertelt deze geïnterviewde hoe hij later in de landelijke politiek terecht is gekomen.Met de geïnterviewde zijn meerdere interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-zhy-r9y9
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 423

description: Dit is een verhaal over verzet in de tweede wereldoorlog en de bereidheid te sterven voor het vaderland. Als adolescent was deze man al betrokken in Helmond bij het rondbrengen van illegale kranten, maar toen eenmaal de geallieerden hun operatie Market Garden inzetten in 1944, heeft hij mee gevochten en als tolk opgetreden in de slag bij het Reichswald. Hier heeft hij ook meegemaakt hoe gedemoraliseerde, zeer jonge Duitse jongens de dood vonden en dat is iets wat hem altijd is bijgebleven.
DOI: 10.17026/dans-x7n-m26s
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 425

description: Deze visserszoon moest in 1939 opkomen voor militaire dienst en deed dat bij de Koninklijke Marine in Den Helder. Al snel volgde de algehele mobilisatie en toen de Duitsers Nederland binnenvielen, week het Marine-schip waarop deze jongen gelegerd was uit naar Groot-Brittannië. Zo heeft hij de gehele tweede wereldoorlog op zee gezeten, veel van de wereld gezien en van de oorlog meegemaakt. Een spannend verhaal - niet alleen over alle verre oorden waar ze aanlegden tijdens WOII - maar ook over het leven aan boord, het beschieten van vliegtuigen met de boordkanonnen en het zelf beschoten worden met torpedo’s als ze in konvooi voeren.
DOI: 10.17026/dans-x5n-64wz
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 430

description: Deze Indische man werd al snel na de Japanse inval op Java in 1942 als krijgsgevangene naar Ceram verscheept, waar hij moest werken voor de Japanse bezetter. Hij werd ziek van uitputting en niet lang daarna naar Soerabaja gebracht, van waar hij naar het tiende Bat-kamp te Batavia vervoerd werd. De jongere krijgsgevangenen vormden kongsi's, wat hen iets minder kwetsbaar maakte. Halverwege 1944 werd hij overgeplaatst naar kampong Makassar, waar hij groente moest verbouwen. Januari 1945 volgde een transport naar Singapore, en van daar naar Saigon, waar hij barakken moest bouwen bij een vliegveld. In augustus werden ze in een overvolle trein vervoerd naar Saigon: Japan bleek verslagen te zijn. Ze moesten in hun kamp blijven, bij de haven. De Vietnamezen waren eerst gastvrij, maar de sfeer werd al snel grimmiger. Het was duidelijk dat de Vietnamezen de Europeanen - en dan met name de Fransen - zo snel mogelijk kwijt wilden.
DOI: 10.17026/dans-xtd-9nps
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 431

description: Als jongen was deze Rotterdamse man getuige van het Duitse bombardement op zijn stad. Na de capitulatie van de Duitsers meldde hij zich aan als oorlogsvrijwilliger, met het idee Japan nu ook te zullen verslaan. In de winter van 1945-1946 werd hij in Assen klaargestoomd voor de acties in Indië. Na enkele maanden werd hij naar Engeland verscheept, en van daar naar Indië. In juli 1946 bereikte zijn schip, met een duizendtal manschappen, Batavia. Tot de Eerste Politionele Actie bleef het vrij rustig tussen Batavia en Bandoeng, daarna kwam deze man op verschillende posten op de weg tussen Bandoeng en Semarang. Twee Japanse krijgsgevangen werden onthoofd, waarna de hoofden naar de Commissie van Goede Diensten werden gebracht, als bewijs dat de TNI de afspraken over de demarcatielijn overtrad. Hij vocht ook nog mee in de tweede politionele actie.
DOI: 10.17026/dans-zmd-5uxf
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 435

description: Als achttienjarige vertrok deze dienstplichtige in 1961 naar Nieuw Guinea, waar hij gelegerd werd te Sorong. Daar woonden op dat moment zo'n duizend mensen. Veel Indonesiërs waren al vertrokken, er was veel leegstand. Onder de militairen ontstonden groepjes: Friezen, Groningers, Brabanders, maar de sfeer was vriendelijk. Sommige officieren waren vaderfiguren voor de jongens. Nieuw voor hen waren de vrijheid en de manier waarop er hier met munitie werd omgegaan: er zat niets achter slot en grendel. Een verhaal over de dagelijkse gang van zaken op Nieuw Guinea, dat door de ontstane politieke situatie steeds meer door de hele wereld in de gaten werd gehouden.
DOI: 10.17026/dans-zfg-bxj5
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 439

description: In 1937 werd deze man inkoper bij Maggi. Dat werk heeft hij 40 jaar gedaan, met uitzondering van de oorlogsjaren. In augustus 1939 werd hij gemobiliseerd in Den Haag als commandant van een sectie, alhoewel hij in rang sergeant was. Als sectiecommandant had hij de leiding over twaalf onderofficieren, elk van hen gaf weer leiding aan een groep soldaten met een korporaal. Bij elkaar 98 man. Er volgt een indrukwekkend én verbazingwekkend verhaal over de vijf dagen van de oorlog. Op zondagavond zocht deze sectiecommandant uitgeput een slaapplaats. Hij had twee nachten niet geslapen. Hij ging in een school liggen, in het gymnastieklokaal waar al veel mensen lagen. Bij het ochtendgloren bleek hij tussen allemaal gesneuvelden te liggen.
DOI: 10.17026/dans-xnb-yrrt
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 440

description: Na de Koninklijke Militaire Academie in Breda kwam deze officier al gauw in de voorbereidingen terecht voor de algehele mobilisatie in 1939. Met zijn jongens legde hij loopgraven aan. Hij werd gelegerd in Horsen, waar de burgerbevolking de militairen gastvrij ontving. Wat volgde was de Duitse blitzkrieg, waartegen de Nederlandse troepen met hun verouderde wapens geen schijn van kans maakten. Op de derde oorlogsdag trok het peloton zich terug achter de Hollandse waterlinie, met fietsen die achtergebleven waren in Horsen en Appeltern nadat de bewoners van de dorpen waren geëvacueerd. Drie jaar verbleef deze Nederlandse officier vervolgens in Duitse krijgsgevangenschap, onder meer in Stanislau.
DOI: 10.17026/dans-zst-a8qw
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 442

description: In 1933 kwam deze heer - die ten tijden van het interview al een zeer hoge leeftijd heeft - op voor militaire dienst in Utrecht aan de Croeselaan. Later bij de mobilisatie werd hij in Wageningen geplaatst bij de geneeskundige troepen. Via de radio hoorden ze op de kazerne hoe de Duitse invasie vorderde. Samen met een aantal militairen uit Zwolle moesten ze zich vanuit Wageningen terugtrekken naar Oudewater. Vandaar kon hij al snel terug naar huis, toen Nederland gecapituleerd had. Tijdens de bezettingstijd werkte hij in Enschede in het ziekenhuis, waar een Joodse onderduiker ondanks de goede zorgen van het personeel overleed en begraven werd in de kelder. In het ziekenhuis in Enschede werkten nonnen van een Duitse orde, één van hen was openlijk Hitler-gezind.
DOI: 10.17026/dans-xxc-3py6
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 443

description: Een dienstplichtige met HBS begon in de jaren dertig automatisch met een officiersopleiding, vertelt deze man uit 1910. Dus in september 1931 ging hij naar School Reserve Officieren Infanterie in Kampen. In Loosduinen werd hij gemobiliseerd in augustus 1939. Hij werd schertsend de officier belast met het schaatsenrijden genoemd, vanwege de vele keren dat hij met zijn manschappen ging schaatsen in de koude winter van 1939-1940. Als kunstrijder werd hij ook gevraagd om jurylid te zijn bij schaatswedstrijden. De sfeer was vrolijk. De opvatting was dat de Duitsers de Nederlandse neutraliteit zouden respecteren. Maar deze man had een Duitse moeder en verstond feilloos de speeches van Hitler op de radio, die hij zeer verontrustend vond. Helaas kreeg hij gelijk. In 1943 werd hij als officier opgeroepen voor krijgsgevangenschap, maar hij dook onder in Leiden. In 1946 moest deze man voor een "zuiveringsgesprek" opdraven in de Witte Sociëteit; iemand had aangegeven dat zijn moeder Duits was.
DOI: 10.17026/dans-x4z-u9y5
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 444

description: Deze man uit 1911 werd op 29 augustus 1939 gemobiliseerd. Al jaren eerder had hij zijn militaire dienstplicht vervuld. Bij de algehele mobilisatie werd hij geplaatst bij 16 RI in Breskens. De compagnies administrateur pleegde zelfmoord en deze man was korporaal en volgde hem op. In de meidagen van 1940 liet een stuk geschut een Duitse landingsvloot in de Schelde zinken. Na de Duitse doorbraak bij Woensdrecht trok deze man met 8 anderen naar Antwerpen, om zo naar Engeland te ontkomen. Dat lukte echter niet en de Duitse bezettingstijd brak zo ook voor hen aan. Van augustus 1946 tot januari 1948 heeft deze man nog als administrateur gewerkt bij het Centrum KNIL in Nijmegen, waar hij zich onder meer bezighield met vermiste KNIL-militairen in Indië.
DOI: 10.17026/dans-xrq-5bp9
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 445

description: Deze man werd geboren in Duitsland in 1913. Begin 1918, nog voor het einde van de eerste wereldoorlog, werd zijn vader echter teruggeplaatst naar Arnhem. Hier bezocht de geïnterviewde een katholieke school waar lijfstraffen meer regel dan uitzondering waren. In 1928 verhuisde het gezin naar Eindhoven. De militaire dienstplicht vervulde deze jongen middenin de tijd van het antimilitarisme bij het 2e Regiment genietroepen te Utrecht, in 1933. In 1934 baarde hem de opkomst van het Nationaal Socialisme zorgen. Via familie in Duitsland hoorde hij over het oppakken van tegenstanders van het naziregime. In Nederland ontstonden ook groepjes van 'zwarthemden'. Hij vertelt in dit interview hoe hij in mei 1940 de Duitse inval meemaakt onder de rook van Den Bosch en met zijn groep op moest rukken naar De Betuwe. Maar minstens even interessant is zijn verhaal over het werk dat hij deed bij Het Kadaster in de bezettingstijd en zijn Joodse pleegdochtertje. Zij zorgde er na de oorlog voor dat haar pleegouders de Yad Vashem medaille van de Rechtvaardigen kregen.
DOI: 10.17026/dans-ztr-djpy
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 446

description: Bij de algehele mobilisatie in 1939 moest deze man zich melden in Arnhem, waar hij werd ondergebracht bij een straatarm gezin. Een paar kilometer verderop moest hij meebouwen aan de stellingen, simpelweg met een schop. In de oorlogsdagen moesten ze zich van daar terugtrekken en kwamen zo in de Biesbosch terecht. Daar zagen ze de rook van Rotterdam, dat was gebombardeerd. Ze wisten niet wat daar gebeurd was. In 1944 zat hij weer in het oorlogsgeweld terecht, nu tijdens Market Garden. Toen de landingen werden uitgevoerd, was hij bij zijn aanstaande echtgenote in Veenendaal. Hij heeft een aantal Engelsen nog de weg gewezen naar de brug in Arnhem.
DOI: 10.17026/dans-z2c-e8aw
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 447

description: Op z'n twintigste, in 1932, kreeg deze man een oproep zich te melden voor dienst bij de Koninklijke Luchtmacht. In een Fokker C-5 heeft hij leren vliegen vanaf vliegbasis Soesterberg. In de oorlogsdagen van mei 1940 zat hij op vliegveld Ypenburg en daar heeft hij het flink voor zijn kiezen gehad. Hij werd op 10 mei wakker en toen landden er parachutisten aan de overkant van het vliegveld. Hij heeft op ze geschoten zodra ze aan de grond kwamen. Eerst sliepen de jongens op het vliegveld met z'n zessen in een tent, maar er kwam een villa vrij aan de rand van Rijswijk en toen vertrok iedereen daarheen. De volgende dag is hun tentenkamp door de Duitsers gebombardeerd. Na de capitulatie werd deze man krijgsgevangen genomen door de Duitsers op Ypenburg. Het was de bedoeling dat ze naar Polen zouden worden gestuurd, maar daar is hij nooit gekomen.
DOI: 10.17026/dans-23n-xqdd
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 450

description: Als 16-jarige wist deze man uit 1914 al dat hij officier wilde worden. De 'rooien' waren echter druk bezig met de afschaffing van de militaire dienstplicht, die korter en korter werd. Daarop werd het voor-oefen instituut opgericht, waar hij heen ging om kennis te maken met de militaire wereld. Je kreeg daar een volledige militaire uitrusting én een geweer mee naar huis! Wat volgt zijn de verhalen over de mobilisatie in 1939 en de erewoordverklaring van de Duitse bezetter in 1940, die ook door deze officier is ondertekend. Slechts een kleine groep officieren besloot deze verklaring niet te tekenen en werd direct na weigering krijgsgevangene gemaakt. De andere officieren mochten naar huis, maar moesten zich regelmatig melden en werden op 15 mei 1942 alsnog krijgsgevangen genomen en eveneens naar kampen in Polen en Duitsland afgevoerd. Zo ook deze man.
DOI: 10.17026/dans-xat-d5qr
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 452

description: Aan het begin van de oorlog was het een chaos, zegt deze in 1939 gemobiliseerde soldaat. Zijn kapitein was hoofd van een school in het burgerbestaan, en stond veel liever voor de klas dan voor een groep soldaten. Tijdens het loopgraven graven leerden de gemobiliseerde mannen elkaar kennen. Ze hadden enkel wat regenkleding en wat te eten en drinken bij zich en scheren werd nagelaten. Het was vooral veel improviseren. Ze aten in het open veld. Ze lagen in de meidagen dicht bij de frontlinie, bij Rhenen. Dag en nacht zagen ze daar hoe er gevochten werd rond de Grebbeberg, het was één en al vuur vijf dagen lang. Hun opdracht was paraat te zijn om op te rukken, maar zo ver is het nooit gekomen. Het was een beetje een opluchting, zegt deze man heel eerlijk, toen de commandant hen meedeelde dat de strijd beëindigd was.
DOI: 10.17026/dans-x7m-jgzx
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 453

description: In januari 1934 moest deze man opkomen voor zijn militaire dienst. Die 6 maanden bevielen hem zo goed en de zaken liepen zo slecht, dat hij besloot om beroepsmilitair te worden. Begin 1935 ving zijn opleiding aan. Eén van de beperkingen was dat je de eerste 6 jaar niet mocht trouwen en dat viel hem zwaar, hij is toen uit dienst gegaan. Tijdens de mobilisatie in 1939 werd hij als sergeant bij een eenheid in Gemert bij burgers ingekwartierd. Daar waren veel TBC-patiënten, die voor hun herstel in de zon moesten zitten. In de tuinen van de huizen stonden huisjes die met de zon konden meedraaien. En in de winter vroor het zo hard, dat het water in het Defensiekanaal bevroor. De soldaten moesten het ijs breken, zodat "een eventuele vijand" hier niet over kon oprukken. In de meidagen moesten ze naar Leerdam, waar het bericht al kwam dat Nederland gecapituleerd had. Na de ontwapening bleef zijn eenheid nog een tijd in Leerdam. Vanwege zijn werk hoefde hij niet als krijgsgevangene naar Duitsland in 1942.
DOI: 10.17026/dans-zvz-dgzd
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 454

description: Deze jongen ging bij de Koninklijke Marine en werd in januari 1940 geplaatst op De Sumatra. Op de romp van het schip moest hij de nationale vlag schilderen: Nederland was neutraal. Ze moesten in de mobilisatie veel wachtlopen op de dijk en schieten op de schietbaan. Het was een spannende tijd, waarin de jongens en het kader een hechte band met elkaar smeedden. In Vlissingen kwamen ondertussen ook de oudere lichtingen op voor de mobilisatie. Hun uniformen pasten soms niet meer, die mannen hadden een heel verschillende achtergrond. Op 10 mei lagen ze in Vlissingen. Nog voor het licht werd, was er alarm en moest iedereen naar het lage achterdek. De commandant hield een toespraak en toen het licht werd, kwamen de Duitse vliegtuigen. De hele dag werden ze aangevallen, maar het schip werd niet geraakt. Nu moest deze matroos de Nederlandse vlag op de romp weer overschilderen, waarbij hem de kogels om zijn oren vlogen. De Sumatra wist uit te wijken naar Engeland. In de oorlogsjaren heeft deze man zo de wereldzeeën bevaren.
DOI: 10.17026/dans-2cx-nwvs
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 457

description: In 1924 kwam deze man eerst op als loteling. In 1939 werd hij gemobiliseerd, kreeg zakenverlof en werd in april 1940 weer opgeroepen. Na de capitulatie van Nederland werd hij actief in het verzet en hielp hij Joodse mensen. Na de bevrijding werd hij belast met het onderzoeken van incidenten die tijdens de oorlog hadden plaatsgevonden en werkte hij voor de Politieke Recherche Afdeling Collaboratie (PRAC) van de Centrale Zuiveringsraad. Hij werd hier belast met onderzoek naar collaboratie van het Nederlandse bedrijfsleven. Omdat hij teveel boven tafel haalde, werd de PRAC prompt gereorganiseerd.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.