cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.17026/dans-23g-zdzp
title: Kindertransporten 'Joodse kinderen in kamp Vught' - Montage (2007) Het kind dat moest onderduiken

description: Dit is een korte montage (lengte: 00:11:34) uit twee getuigeninterviews: vader Jacques en zoon Dave Furth. Een scherp gesneden item waarin de duidelijk wordt hoe de oorlog de relatie tussen vader en zoon heeft verstoord. Vader Jacques heeft vanuit kamp Vught er op aangedrongen dat zijn twee-jarige zoontje in onderduik werd gebracht, maar hij heeft niet zijn vrouw zelf hiertoe aangespoord. Zij werd vermoord in Auschwitz. Vader en zoon hebben hier complexe en dubbele gevoelens aan overgehouden. Zie ook de getuigeninterviews met Jacques Furth (05_JKKV_2003_JACQUES_FURTH) en Dave Furth (03_JKKV_2003_DAVE_FURTH)
DOI: 10.17026/dans-26c-rf5j
title: PAN-00006217 - monochrome glass bead ring shaped (antique)

description: This find is registered at Portable Antiquities of the Netherlands with number PAN-00006217
DOI: 10.17026/dans-27y-kets
title: Herinneringen aan Indië, interview met de heer Somers

description: Meneer Somers werd in 1930 geboren in Soerabaja als kind van een Nederlandse vader en een Indo-Europese moeder. Zijn vader werkte bij de Gouvernements Marine en werd na de Japanse inval als krijgsgevangene afgevoerd naar Singapore. Ook zijn oudere broer en zus werden geïnterneerd, maar meneer Somers bracht de oorlog samen met zijn moeder door als buitenkamper. Wel werd hij in 1944 verplicht tewerkgesteld door de Kempeitai op een melkerij. Na de bevrijding bleef meneer in het bedrijf werken, ook tijdens de Bersiap. In die gewelddadige periode werd meneer opgepakt door Indonesische nationalisten, waarna hij in een gevangenis werd opgesloten. Dit was een zware tijd voor hem. Vier weken later werd hij door de Gurka’s bevrijd. Vervolgens ging meneer naar Singapore omdat hij had vernomen dat zijn familie zich daar bevond. Hij maakte op zijn reis een tussenstop in Batavia waar hij werd ondergebracht in kamp Struiswijk. Toen hij hoorde dat zijn moeder en zus toch niet in Singapore waren, ging meneer terug naar Soerabaja en melde zich aan bij het Rode Kruis, waar hij lijken moest ruimen tijdens de Bersiap. Nadat het gezin herenigd werd in Batavia, repatrieerde meneer met zijn ouders en zus naar Nederland. Meneer Somers ging in Vlissingen naar de HBS en studeerde daarna in Delft weg- en waterbouwkunde. Abuys (interviewer), G. Huyskens (av productie), R. van den Ende (transcribeur), G. Bunt (controleur), A. Brevé (annotator), L.
DOI: 10.17026/dans-28n-btye
title: Kindertransporten 'Joodse kinderen in kamp Vught' - Montage (2007) Eindpunt Sobibor

description: Eindpunt Sobibor' is een korte montage (lengte: 00:10:06) uit het getuigeninterview met Jules Schelvis. Hij vertelt over de aankomst in Sobibor op 4 juni 1943 en de verwachtingen die ze nog altijd hadden, namelijk dat het een werkkamp zou zijn. Zogenaamde Arbeitsjuden haalden hen ruw uit de trein, waarna ze hun bezittingen in een barak moesten achterlaten. In de chaos had Jules niet door dat mannen en vrouwen gescheiden werden. Toen even later er jonge sterke mannen werden uitgeselecteerd, zorgde Jules dat hij hier ook bij kwam. Nog steeds onwetend van het lot van de anderen. Zie ook het getuigeninterview met Jules Schelvis (07_JKKV_2004_JULES_SCHELVIS)
DOI: 10.17026/dans-28x-qu3h
title: Herinneringen aan Indië, interview met mevrouw In 't Anker-de Jong

description: Mevrouw in 't Anker-de Jong werd op 15 maart 1938 geboren in Ukkel als dochter van Joodse ouders. Toen de Duitse oorlogsdreiging toenam, besloot het gezin in 1939 naar Nederlands-Indië te vluchten. Haar vader had via zijn werk banden met het land en kreeg er een kantoorbaan. Daarnaast zat hij in het Indisch verzet tegen de Japanners, waardoor hij al snel na de Japanse inval door soldaten werd opgepakt en vermoord. Mevrouw In 't Anker-de Jong werd samen met haar moeder geïnterneerd in het vrouwenkamp Tjideng. Vervolgens werden moeder en dochter doorgevoerd naar de speciaal voor Joden bestemde kampen Tangerang en Adek. Na de bevrijding van Adek op 30 augustus 1945 moesten de twee vanwege de gewelddadige Bersiap nog een tijd onder bescherming van de Japanners in Adek blijven. In januari 1946 is mevrouw Anker-de Jong met haar moeder door het Rode Kruis per vliegtuig naar Valkenburg gerepatrieerd. Mevrouw geeft aan dat ze zowel in de joodse kampen als na de oorlog in Nederland te maken kreeg met antisemitisme. Abuys (interviewer), G. (Indisch Herinneringscentrum) Huyskens (av productie), R. Bousché (transcribeur), R. Brevé (controleur + annotator), L.
DOI: 10.17026/dans-28y-gzrc
title: Herinneringen aan Indië, interview met de heer Abuys

description: Mijnheer Abuys werd op 25 maart 1936 geboren in Soerabaja. Zijn familie behoorde tot de klasse van Indo-Europeanen en hij behoorde tot de vierde generatie die in Nederlands-Indië opgroeide. Na de Japanse inval moest het gezin onderduiken. Vader Abuys was marinier bij het KNIL en liep hierdoor gevaar. Vanuit het onderduikadres gaf vader in het geheim onderwijs aan kinderen uit de buurt en in ruil daarvoor kreeg het gezin voedsel en andere goederen. Hoewel de meeste gezinsleden uit angst voor de Japanners binnenbleven, kon mijnheer Abuys naar buiten om te werken als broodbezorger. In 1945 werd het gezin verraden en de laatste 9 oorlogsmaanden brachten ze door in het familiekamp Tjitja Lobak. Meneer Abuys heeft overwegend positieve kampherinneringen. Er was meestal voldoende voedsel en hij kon het kamp als geitenhoeder regelmatig verlaten. Tijdens de Bersiap heeft het gezin, zowel in het kamp als na hun terugkeer in Bandoeng, gevreesd voor hun leven. In Bandoeng richtte vader Abuys opnieuw een school op, en het gezin maakte zowel de komst van de Gurkha’s als de politionele acties mee. Na de onafhankelijkheid van Indonesië repatriëerde het gezin in 1950 en ze werden in verschillende Nederlandse pensions opgevangen. Mijnheer Abuys besloot in Nederland militair te worden en is in de jaren zeventig uitgezonden naar Suriname. Abuys (interviewer), G. Huyskens (av productie), R. Hoogendoorn (transcribeur), G. van der Meij (controleur), S. Brevé (annotator), L.
DOI: 10.17026/dans-29z-5mfa
title: PAN-00044027 - coin/coin-related, Marcus Aurelius (161-180), voor Lucilla , sestertius

description: This find is registered at Portable Antiquities of the Netherlands with number PAN-00044027
DOI: 10.17026/dans-2cp-gxx2
title: Bunnik, Odijk, Het Burgje Grafveld Odijk, Vinkenburgweg, gemeente Bunnik. Sporen van een langdurig gebruikt grafveld uit de Romeinse tijd en Vroege Middeleeuwen en hofstede Vinkenburg uit de Late Middeleeuwen

description: Het grafveld van Odijk- Vinkenburgweg is een langdurig gebruikt grafveld, vanaf de Midden-Romeinse tijd tot in de Vroege Middeleeuwen. In het grafveld heeft gedurende de eerste drie-vier eeuwen cremeren de voorkeur. Op later tijdstip, in de 5e en 6e eeuw worden lijken begraven. Het grafveld bevestigt daarmee een verandering in grafcultuur in de Laat-Romeinse tijd. Het grafveld is slecht geconserveerd, er is veel verloren gegaan met het nivelleren van het landschap. Dit heeft zorg gedragen voor incomplete gegevens voor het goed bestuderen van de materiële cultuur in het grafveld. Daarnaast lijkt er een voorliefde te hebben bestaan bij deze gemeenschap om tijdens het laatste grafritueel brandstapelresten te begraven samen met verbrand en onverbrand niet complete giften. Opmerkelijk is het gebruik van knolglanshaver, dat voorkomt in crematiegraven uit alle perioden die zijn teruggevonden. Ondanks dat veel vondsten uit de graven en daarmee de graven niet goed te dateren zijn, wordt een fasering voorgesteld, geholpen door een groot aantal AMS-dateringen. Deze dateringen hebben verrassend geleid tot de vaststelling dat bijna de helft van de teruggevonden graven van na de Romeinse keizertijd dateert. Aangezien vervolgens veel crematiegraven incompleet aandoen, moet de vraag worden gesteld in hoeverre de menselijke resten een beeld oproepen van de gemeenschap. Van waar dit mogelijk was is van skeletten DNA onderzocht. De verschillende individuen blijken geen verwantschap te hebben. Dit staat eigenlijk haaks op de resultaten van het isotopenonderzoek, waaruit blijkt dat de onderzochte individuen allemaal in de regio zijn geboren, opgegroeid en gestorven. Vermoedelijk is dit het resultaat van de lange periode waarin het grafveld is gebruikt (400-600 n. Chr.) afgezet tegen het kleine aantal teruggevonden individuen.
DOI: 10.17026/dans-x3z-u5t8
title: Kindertransporten 'Joodse kinderen in kamp Vught' - Impressie (2007) GEDICHT LAPLACESTRAAT

description: Dit is een korte impressie (lengte: 00:03:13) van de jaarlijkse Herdenking van de Kindertransport uit Vught, 6 en 7 juni 1943. De herdenking vindt plaats bij het Kindergedenkteken in het Nationaal Monument Kamp Vught. Rabbijn J.S. Jacobs zegt het Yizkor. Beelden van het Kindergedenkteken worden doorsneden met de stem van Donald de Marcas, die het gedicht Laplacestraat van Anneke Hemrika (Klein monument, uitgeverij Octava, 1985) voordraagt.
DOI: 10.17026/dans-x4d-p8gp
title: BO IVO Stokkumerweg te Stokkum Bureauonderzoek en Inventariserend veldonderzoek - verkennende fase Stokkumerweg te Stokkum, gemeente Hof van Twente (OV)

description: Laagland Archeologie heeft in oktober 2019 een Bureauonderzoek en Inventariserend veldonderzoek - verkennende fase uitgevoerd aan de Stokkumerweg te Stokkum. Het onderzoek vond plaats in verband met de ruimtelijke procedure rondom de geplande bouw van nieuwe woningen. Het bureauonderzoek heeft tot doel een archeologisch verwachtingsmodel op te stellen. Centraal staat daarbij de vraag of en zo ja welke archeologische resten (complextype, datering, diepteligging en gaafheid) in het plangebied kunnen worden verwacht. Hiertoe zijn landschappelijke, archeologische en historische bronnen geraadpleegd. Op basis van het bureauonderzoek worden resten uit het Neolithicum tot en met IJzertijd, Vroege Middeleeuwen tot en met Nieuwe Tijd verwacht. Dit verwachtingsmodel is getoetst en aangevuld door middel van verkennend booronderzoek. Het verkennende booronderzoek heeft tot doel het verwachtingsmodel te toetsen en zonodig aan te vullen. Hiertoe zijn verspreid over het toegankelijke deel van het plangebied verkennende boringen gezet. In dit stadium is verkennend booronderzoek de meest efficiënte onderzoekswijze om de archeologische potentie van het plangebied in kaart te brengen. Uit het verkennend booronderzoek blijkt dat de bodem overwegend tot in de C-horizont is verstoord. De kans dat het gebied nog archeologische resten met een intacte archeologische context bevat wordt daarom laag geacht. Op basis van de resultaten van het veldonderzoek wordt geadviseerd geen archeologisch vervolgonderzoek in het plangebied uit te voeren en het terrein vrij te geven van archeologisch onderzoek. De implementatie van dit advies is in handen van de bevoegde overheid, de gemeente Hof van Twente. De gemeente wordt hierin vertegenwoordigd door haar deskundige, de heer A. Vissinga. Mochten tijdens de werkzaamheden onverhoopt toch archeologische resten worden aangetroffen, of resten waarvan redelijkerwijze kan worden vermoed dat het om archeologische resten gaat, dan geldt op grond van de Erfgoedwet (art. 5.4) een meldingsplicht. Dit kan bij de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE, www.cultureelerfgoed).
DOI: 10.17026/dans-x5t-mu79
title: Herinneringen aan Indië, interview met de heer Fokkens

description: Mijnheer Fokkens is geboren in het Friese Oudewoude en werkte tot zijn negentiende jaar op het boerenbedrijf van zijn vader. In de crisisjaren ging het slecht met het bedrijf en mijnheer Fokkens besloot zijn geluk in Indië te beproeven door zich in 1939 aan te melden bij het KNIL. In maart 1940 vertrok hij naar Indië. Hij kwam aan in Batavia en reisde vervolgens door naar een kazerne in Soerabaja om zijn opleiding af te maken. Toen de Japanners Nederlands-Indië binnenvielen, was mijnheer in Tjilatjap, waar hij als kannonier tegen de Japanners vocht. Na de capitulatie werd hij onder begeleiding van de Japanners naar de kazerne teruggebracht en van daaruit moest hij de nabijgelegen kapotgeschoten haven opruimen. Vervolgens werd mijnheer doorgevoerd naar het jappenkamp Tjimahi en vanuit dit doorgangskamp werd hij naar Birma gebracht om daar aan de Birmaspoorlijn te werken. De reis naar Birma werd gemaakt op het schip Nitimei Maru, dit schip werd gebombardeerd door de Amerikanen. Nadat het schip gezonken was heeft mijnheer uren in zee gelegen. Uiteindelijk werd hij door een ander Japans schip opgepikt en naar Birma vervoerd. Daar moest hij aan de spoorlijn werken vanuit vier verschillende kampen. Vervolgens is mijnheer naar Saigon gebracht om daar in de haven te werken. Na de bevrijding werd hij naar Singapore vervoerd om als millitair voor de transport van voedsel te zorgen. In 1946 keerde hij terug naar Batavia en in 1948 repatrieerde hij voor een verlof van zes maanden naar Nederland. Na een periode militaire dienst in Batavia vertrok hij in 1950 voorgoed naar Nederland. In 1970 ging hij met militair pensioen. Abuys (interviewer), G. Huyskens (av productie), R. van den Ende (transcribeur), G. Bousché (controleur), R. Brevé (annotator), L.
DOI: 10.17026/dans-x9f-nn49
title: Wijk bij Duurstede - De Engk Leven en dood door de eeuwen heen in De Engk-Noord, gemeente Wijk bij Duurstede. Een archeologische begeleiding

description: Tussen april 2017 en oktober 2019 heeft ADC ArcheoProjecten diverse archeologische begeleidingen uitgevoerd binnen verschillende deelgebieden in de wijk De Engk in Wijk bij Duurstede. Hierbij zijn 46 werkputten aangelegd waarin greppels, paalkuilen, kuilen en zelfs drie inhumatiegraven zijn aangetroffen, daterend van de Romeinse tijd tot in de Nieuwe tijd. De aangetroffen sporen en vondsten vullen het bestaande historische beeld van dit gebied binnen Wijk bij Duurstede aan. In het noordwesten van het overkoepelende plangebied zijn sporen aangetroffen uit de Romeinse tijd die vermoedelijk tot de in de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw onderzochte vindplaats De Horden behoord heeft. De middeleeuwse en nieuwtijdse sporen laten diverse akkerpercelen zien die hebben behoord tot het grotere akkerareaal dat voorheen op De Engk aanwezig is geweest. Meest opmerkelijk is het aantreffen van drie (mogelijk vier) deels intacte inhumatiegraven die vermoedelijk tot een groter grafveld hebben behoord. Dateerbare vondsten zijn niet afkomstig uit de graven maar een vergelijking met bekende grafvelden in de directe omgeving doen vermoeden dat ook deze graven in de (Vroege) Middeleeuwen gedateerd kunnen worden.
DOI: 10.17026/dans-x9g-euh7
title: BO IVO Vinkenbuurtweg 16 te Maarn Bureauonderzoek en Inventariserend veldonderzoek - verkennende fase Vinkenbuurtweg 16 te Maarn, gemeente Utrechtse Heuvelrug (UT)

description: Laagland Archeologie heeft in september 2019 een Bureauonderzoek en Inventariserend veldonderzoek - verkennende fase uitgevoerd aan de Vinkenbuurtweg 16 te Maarn. Het onderzoek vond plaats in verband met de ruimtelijke procedure rondom de sloop van de huidige opstallen, gevolgd door nieuwbouw. Het bureauonderzoek had tot doel een archeologisch verwachtingsmodel op te stellen. Centraal staat daarbij de vraag of en zo ja welke archeologische resten (complextype, datering, diepteligging en gaafheid) in het plangebied kunnen worden verwacht. Hiertoe zijn landschappelijke, archeologische en historische bronnen geraadpleegd. Op basis van het bureauonderzoek worden resten uit de periode neolithicum – vroege middeleeuwen verwacht. Deze verwachting is getoetst en aangevuld door middel van verkennend booronderzoek. Het verkennende booronderzoek heeft tot doel het verwachtingsmodel te toetsen en zonodig aan te vullen. Hiertoe zijn verspreid over het toegankelijke deel van het plangebied verkennende boringen gezet. In dit stadium is verkennend booronderzoek de meest efficiënte onderzoekswijze om de archeologische potentie van het plangebied in kaart te brengen. Uit het verkennend booronderzoek blijkt dat de bodem tot in de C-horizont is verstoord. De kans dat het gebied nog archeologische resten met een intacte archeologische context bevat wordt daarom laag geacht. Op basis van de resultaten van het veldonderzoek wordt geadviseerd geen archeologisch vervolgonderzoek in het plangebied uit te voeren. Voor het aspect archeologie kan het plangebied worden vrijgegeven. De implementatie van dit advies is in handen van de bevoegde overheid, de gemeente Utrechtse Heuvelrug. De gemeente wordt hierin vertegenwoordigd door haar deskundige, de heer P. Weterings. Mochten tijdens de werkzaamheden onverhoopt toch archeologische resten worden aangetroffen, of resten waarvan redelijkerwijze kan worden vermoed dat het om archeologische resten gaat, dan geldt op grond van de Erfgoedwet (art. 5.4) een meldingsplicht. Dit kan bij de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE, www.cultureelerfgoed).
DOI: 10.17026/dans-xfq-3g33
title: Bennekom - Dijkgraaf naast 32 Archeologisch bureau- en booronderzoek naast Dijkgraaf 32 te Bennekom, gemeente Ede

description: In opdracht van de heer J. Aleman heeft VUhbs archeologie een archeologisch bureauonderzoek en verkennend booronderzoek uitgevoerd op twee onbebouwde percelen tussen Dijkgraaf 32 en 32A te Bennekom. Voor de percelen is een bestemmingswijziging aangevraagd van agrarisch naar wonen ten einde twee woningen op de locatie te kunnen realiseren. De werkzaamheden die met deze ontwikkeling gepaard gaan, zullen de bodem en de eventueel aanwezige archeologische resten mogelijk verstoren. Hierdoor is archeologisch onderzoek noodzakelijk, zodat meer inzicht wordt verkregen in de archeologische verwachting en of er aanvullend onderzoek noodzakelijk zal zijn. Door de ligging op een laat-glaciale dekzandrug met hoge zwarte enkeerdgronden heeft het plangebied een hoge verwachting op archeologische resten uit alle perioden vanaf het Laat- Paleolithicum en kunnen deze resten goed geconserveerd zijn. Tijdens de uitvoering van verschillende archeologische onderzoeken in de omgeving van het plangebied, zijn sporen en vondsten uit de prehistorie en Romeinse Tijd gevonden. Onder het esdek kunnen in het geval van een (vrijwel) volledig, natuurlijke bodemopbouw mogelijk resten van vuursteenvindplaatsen uit het Laat- Paleolithicum en Mesolithicum aanwezig zijn. Daarnaast kunnen in de top van de onverstoorde afzettingen onder het esdek sporen en vondsten aangetroffen worden uit de periode prehistorie-Vroege Middeleeuwen die met bewoning te maken hebben. Daarnaast is het mogelijk dat graven uit deze periode aanwezig zijn. Bewoningsporen en vondsten uit de Late Middeleeuwen-Nieuwe tijd kunnen eveneens mogelijk verwacht worden. In de het esdek kan eveneens vondstmateriaal uit de Nieuwste tijd verwacht worden. Uit de boringen blijkt dat de bodem binnen het plangebied grotendeels intact is en dat in het grootste deel van het plangebied nog een restant van het verwachte plaggendek aanwezig is. Dit plaggendek ligt op/in de laat-glaciale, eolische dekzanden waarin oorspronkelijk een humuspodzolbodem is gevormd. Van het podzolprofiel resteert in twee boringen nog de BC-horizont. Voor het grootste deel is dit echter verdwenen en opgenomen in de geroerde bovengrond (esdek). Hierdoor kan de verwachting voor resten in situ uit het Laat-Paleolithicum en Mesolithicum worden bijgesteld naar laag. Resten en sporen uit latere perioden kunnen nog wel bewaard gebleven zijn. Door de aanwezigheid van (het restant van) het plaggendek zullen deze mogelijk aanwezige resten en/of sporen juist goed bewaard gebleven zijn. De hoge archeologische verwachting voor resten en/of sporen uit de periode vanaf het Neolithicum blijft daarmee behouden. Hierdoor wordt vervolgonderzoek in de vorm van een karterend/waarderend proefsleuvenonderzoek geadviseerd.
DOI: 10.17026/dans-xpf-y7bb
title: PAN-00086954 - non-military uniform button

description: This find is registered at Portable Antiquities of the Netherlands with number PAN-00086954
DOI: 10.17026/dans-xvp-kmh6
title: Herinneringen aan Indië, interview met de heer Bakker

description: Mijnheer Bakker werd in Batavia geboren als zoon van een Nederlandse vader en een Indonesisch-Chinese moeder. Na de dood van zijn vader werd mijnheer op zijn derde jaar in een kindertehuis geplaatst. In dit zogenaamde opvoedingsgesticht in Sukabumi kon hij namelijk een degelijke Europese opvoeding krijgen. Eens in het jaar ging hij een maand naar zijn moeder in Batavia. In 1941 verliet mijnheer het tehuis en ging bij de marine. Hij was net een week met zijn opleiding bezig toen de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië uitbrak. Mijnheer leerde in sneltreinvaart met wapens om te gaan en vocht tegen de Japanners. Na de capitulatie werd hij tot krijgsgevangene gemaakt en naar een jappenkamp in Malang gebracht. Vanuit Malang werd mijnheer naar Singapore, en vervolgens naar Siam vervoerd om daar aan de Birmaspoorlijn te werken. Hij kwam terecht in het basiskamp Chungkai. Van daaruit werd mijnheer naar verschillende werkkampen vervoerd. Na de bevrijding in 1944 ging hij naar een militair trainingskamp in Siam om zijn opleiding te hervatten. In april 1946 reisde hij als marinier naar Soerabaja. Daar vocht hij tegen de Indonesische onafhankelijkheidsstrijders tijdens de Bersiap en de politionele acties. In mei 1948 ging hij met verlof naar Nederland, maar omwille van de politieke situatie kon hij niet meer teruggaan naar Nederlands-Indïe. In Nederland volgde hij een opleiding tot officier inlichtingendienst bij de marine en na deze studie werd mijnheer uitgezonden naar Nieuw-Guinea. Abuys (interviewer), G. Huyskens (av productie), R. Matkussa (transcribeur), P. Brevé (annotator), L.
DOI: 10.17026/dans-xw7-d3nw
title: Herinneringen aan Indië, interview met de heer Van der Muur

description: Mijnheer van der Muur werd in 1921 in Salatiga op Midden-Java geboren als kind van een Nederlandse vader en een Indonesische moeder. Het gezin woonde in de kampong en had het niet breed. Na een opleiding aan de technische school werd mijnheer Van der Muur scheepsmachinist bij de KPM. Na een half jaar nam hij echter ontslag en meldde zich aan bij de luchtmacht. Dat was in 1939. Hij werd vliegtuigmonteur en als vliegenier was hij betrokken bij de val van Singapore. Na de Japanse inval werd mijnheer direct geïnterneerd in Bandoeng. Na een half jaar werd hij overgebracht naar Batavia en vanuit daar naar een jappenkamp in Palembang, waar hij meewerkte aan de bouw van een vliegveld. Vervolgens werd hij doorgevoerd naar Pakan Baroe om daar rails aan te leggen voor een spoorlijn. Na de bevrijding van het kamp werd mijnheer door de marechaussee meegenomen om het dichtbijgelegen vrouwenkamp Bangkinang te bewaken. Na vier maanden begeleidde hij de vrouwen naar Padang. Daar raakte mijnheer gewond en werd hij opgenomen in het ziekenhuis. Vervolgens werd hij naar een ziekenhuis in Batavia gebracht. Na zijn herstel ging hij bij de infanterie en vocht hij tijdens de politionele acties. In 1950 repatriëerde mijnheer naar Nederland. Op 31 juli kwam hij samen met zijn vrouw en zoon aan in Rotterdam. Ze werden ondergebracht in voormalig kamp Westerbork. Toen mijnheer na acht maanden een betrekking bij de luchtmacht gevonden had, verhuisde het gezin naar Friesland. Abuys (interviewer), G. Huyskens (av productie), R. Bousché (transcribeur), R. Brevé (controleur), L.