cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1611
title: การออกแบบแผนการทดสอบคุณสมบัติทางอิเล็กทรอนิกส์ของหัวอ่านเขียนฮาร์ดดิสก์เพื่อลดต้นทุนคุณภาพ

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอการลดต้นทุนคุณภาพโดยรวมของบริษัทผลิตหัวอ่านเขียนฮาร์ดดิสก์ โดยการสร้างวิธีการทดสอบทางอิเล็กทรอนิกส์แบบใหม่ของหัวอ่านเขียนเพื่อใช้แทนการทดสอบทางอิเล็กทรอนิกส์แบบเดิม วิธีการทดสอบแบบใหม่ใช้เทคนิค Discriminant Analysis (DA) มาช่วยพยากรณ์ผลที่คาดว่าจะเกิดขึ้นจากการทดสอบแบบเดิมซึ่งมีผล 2 แบบคือ ผ่านและไม่ผ่าน หาก DA พยากรณ์ว่าหัวอ่านเขียนตัวนั้นจะมีผล “ผ่าน” การทดสอบ บริษัทจะไม่ทดสอบหัวอ่านเขียนตัวนั้น แต่หาก DA พยากรณ์ว่าหัวอ่านเขียนตัวนั้นจะ “ไม่ผ่าน” การทดสอบ บริษัทจะทดสอบหัวอ่านเขียนตัวนั้นตามปกติ วิธีการทดสอบแบบใหม่ซึ่งจะมีการข้ามการทดสอบหัวอ่านเขียนบางส่วน จะช่วยประหยัดต้นทุนในการตรวจสอบลงได้ แต่การข้ามการทดสอบจะทำให้มีต้นทุนเพิ่มขึ้นจากของเสียที่จะพบในกระบวนการถัดไป ผู้วิจัยจึงได้ศึกษารายการต้นทุนที่จะเปลี่ยนแปลงจากการใช้แผนการทดสอบแบบใหม่ และศึกษาว่าแผนการทดสอบแบบใหม่สามารถลดต้นทุนคุณภาพโดยรวมลงได้ ผลการศึกษาพบว่าการทดสอบทางอิเล็กทรอนิกส์แบบใหม่สามารถพยากรณ์ผลที่คาดว่าจะเกิดขึ้นได้ถูกต้องสูงถึง 90% และหากนำไปประยุกต์ใช้จริงในบริษัทต้นแบบ จะสามารถลดการใช้งานเครื่องทดสอบทางอิเล็กทรอนิกส์ลงได้ 20% อีกทั้งยังสามารถลดต้นทุนคุณภาพโดยรวมลงได้ 15,667,625 บาทต่อปี
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1612
title: การสร้างแบบจำลองการก่อตัวของตะกรันสำหรับเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนในกระบวนการผลิตโพลีโพรพิลีน

description: ในกระบวนการผลิตโพลีโพรพิลีนมีการใช้เครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนในกระบวนการ โพลีเมอร์ไรเซชันเพื่อควบคุมอุณหภูมิ โดยโพลีเมอร์ที่ออกจากเครื่องปฏิกรณ์จะถูกทำให้เย็นลงเพื่อควบคุมน้ำหนักโมเลกุล ปัญหาหลักที่พบในการดำเนินงานของเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนคือการเกิดตะกรันขึ้นที่ผิวแลกเปลี่ยนความร้อนภายในเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน โดยตะกรันจะไปลดประสิทธิภาพการถ่ายเทความร้อนและลดสมรรถนะในการแลกเปลี่ยนความร้อนระหว่างสายร้อนและสายเย็นลง ปัญหานี้ถูกแก้ไขโดยการทำความสะอาดพื้นผิวที่ใช้ถ่ายเทความร้อนของเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนอย่างสม่ำเสมอ ในงานวิจัยนี้ศึกษาการก่อตัวของตะกรันและสร้างแบบจำลองการก่อตัวของตะกรันในเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน โดยอัตราการก่อตัวของตะกรันจะสัมพันธ์กับระยะเวลาในการดำเนินงาน อุณหภูมิพื้นผิวที่ใช้แลกเปลี่ยนความร้อน อัตราการไหลของของไหล ความหนาแน่นของของไหลและความหนืดของของไหล แบบจำลองการก่อตัวของตะกรันที่พัฒนาขึ้น ได้นำไปสอบทานกับข้อมูลการผลิตอีกชุดหนึ่งและพบว่าข้อมูลจากการทำนายโดยแบบจำลองที่สร้างขึ้นและข้อมูลจากการผลิตจริงมีความสอดคล้องกันดี
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1613
title: การจัดกลุ่มสายพันธุ์ไม้ยูคาลิปตัสในกระบวนการผลิตเยื่อกระดาษเพื่อลดต้นทุนการผลิต

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาระดับปัจจัยนำเข้าที่ทำให้ต้นทุนการผลิตเยื่อกระดาษต่ำที่สุด เบื้องต้นได้ทำการหาปัจจัยที่คาดว่าจะส่งผลต่อต้นทุนการผลิต จากการระดมสมองของผู้เชี่ยวชาญและผู้มีประสบการณ์ ตามหลักการ 4M 1E ของแผนผังสาเหตุและผล ปัจจัยที่มีคะแนนรวมในกลุ่ม 80 เปอร์เซ็นต์แรกของพาเรโตถูกนำมาทดสอบสมมติฐานทางสถิติเพื่อหาปัจจัยที่มีผลต่อต้นทุนการผลิตรวมอย่างมีนัยสำคัญ ผลการทดสอบที่ระดับความเชื่อมั่น 95 เปอร์เซ็นต์แสดงให้เห็นว่า ปริมาณ Effective Alkali ในน้ำยาต้มเยื่อและตัวเลขคัปปามีผลต่อต้นทุนการผลิตรวมอย่างมีนัยสำคัญ ในขณะที่งานวิจัยในอดีตบ่งชี้ว่า สายพันธุ์ของไม้ยูคาลิปตัสแบ่งตามความสามารถในการต้มง่าย-ยาก มีผลต่อต้นทุนการผลิต ดังนั้น ปัจจัยที่นำมาออกแบบการทดลองเพื่อหาระดับปัจจัยนำเข้าที่ทำให้ต้นทุนการผลิตเยื่อกระดาษต่ำที่สุด คือ สายพันธุ์ไม้ยูคาลิปตัส ปริมาณ Effective Alkali ในน้ำยาต้มเยื่อ และตัวเลขคัปปา โดยใช้ทฤษฎีการออกแบบการทดลองแบบ Box-Behnken ที่มีปัจจัย 3 ปัจจัย แต่ละปัจจัยมี 3 ระดับ โดยระดับของแต่ละปัจจัยอ้างอิงตามความสามารถของเครื่องจักรและกระบวนการ พบว่า ระดับของปัจจัยนำเข้าที่ทำให้ต้นทุนการผลิตรวมต่ำที่สุด คือ สัดส่วนของไม้ยูคาลิปตัสที่ต้มง่าย 75 เปอร์เซ็นต์ ปริมาณ Effective Alkali ในน้ำยาต้มเยื่อ 112 กรัมต่อลิตร และตัวเลขคัปปา 13.5 หลังจากการออกแบบการทดลองเพื่อหาระดับปัจจัยนำเข้าที่ทำให้ต้นทุนการผลิตเยื่อต่ำที่สุด เมื่อปรับระดับปัจจัยนำเข้าให้เหมาะสม พบว่า ต้นทุนการผลิตเยื่อกระดาษเฉลี่ยลดลงจาก 15,480 บาทต่อตัน เป็น 13,393.91 บาทต่อตัน หรือสามารถลดต้นทุนการผลิตลง 13.68 เปอร์เซ็นต์
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1614
title: พฤติกรรมดินเหนียวอ่อนกรุงเทพมหานครในงานขุดดินและพารามิเตอร์สำหรับการวิเคราะห์ด้วยระเบียบวิธีไฟไนต์อิลิเมนต์

description: งานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาพฤติกรรมของดินเหนียวอ่อนกรุงเทพมหานครในงานขุดดินลึกด้วยวิธีการไฟไนต์อิลิเมนต์ (โปรแกรม PLAXIS) โดยใช้แบบจำลองฮารด์เดนนิ่งซอยล์ ซึ่งหาค่าพารามิเตอร์ที่ใช้จากการทดสอบการอัดตัวคายน้ำแกนเดียวและการทดสอบสามแกนด้วยเส้นทางเดินหน่วยแรงที่ต่างกันได้แก่ Isotropically Consolidated Drain Compression Triaxial Test (CID) และ Isotropically Consolidation Compression Unloading Triaxial Test (CIDU) ซึ่งเป็นเส้นทางเดินหน่วยแรงที่เกิดขึ้นหลังกำแพงกันดินในงานขุดดินโดยเป็นเส้นทางเดินหน่วยแรงที่หน่วยแรงหลักเพิ่มขึ้นในขณะที่หน่วยแรงรองลดลง จากผลการทดสอบพบว่าค่าโมดูลัสอ้างอิง (Equation) จาก CIDU มีค่ามากกว่าค่าโมดูลัสอ้างอิงที่ได้จาก CID ประมาณ 6 เท่า ซึ่งแตกต่างจาก(Schanz 1998) ซึ่งแนะนำให้ใช้ค่า ค่าโมดูลัสอ้างอิงแบบคืนตัว เท่ากับ 3 เท่าของ โมดูลัสอ้างอิงที่ได้จากการทดสอบสามแกนแบบมาตรฐาน จากการวิเคราะห์โดยแบบจำลองและพารามิเตอร์ดังกล่าวพบว่า สามารถประมาณค่าการเคลื่อนที่ของกำแพงกันดินซึ่งมีแนวโน้มใกล้เคียงกับผลตรวจวัดจริงมากกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับการการประมาณโดยใช้แบบจำลองมอร์-คูลอมป์วิเคราะห์ นอกจากนี้ยังพบว่าบริเวณที่ได้รับผลกระทบจากการขุดดิน ( ซึ่งนิยามโดยพื้นที่ทีมีการเคลื่อนตัวมากกว่า 6 มิลลิเมตร)จากการวิเคราะห์ด้วยแบบจำลองฮารด์เดนนิ่งซอยล์ มีขนาดน้อยกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับการวิเคราะห์ด้วยแบบจำลองมอร์-คูลอมป์
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1615
title: การผลิตเอทิลอะซิเตทโดยใช้เรซินแลกเปลี่ยนไอออน (แอมเบอร์ลิสต์ บีดี 20) โดยระบบมีการแยกน้ำอย่างต่อเนื่อง

description: งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาการผลิตเอทิลอะซิเตทโดยใช้เรซินแลกเปลี่ยนไอออน (แอมเบอร์ลิสต์ บีดี 20) โดยระบบมีการแยกน้ำอย่างต่อเนื่อง ทำการทดลองในเครื่องปฏิกรณ์แบบกะขนาด 2 ลิตร ที่ความดัน 100 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการเกิดปฏิกิริยาได้แก่ ความเร็วรอบในการกวนระหว่าง 50-600 รอบต่อนาที ปริมาณตัวเร่งปฏิกิริยาระหว่างร้อยละ 5-10 โดยน้ำหนักของกรดอะซิติก อัตราส่วนโดยโมลของกรดอะซิติกต่อเอทานอลระหว่าง 1:1–1:8 และอุณหภูมิที่ใช้ในการทำปฏิกิริยาระหว่าง 60–90 องศาเซลเซียส ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่า ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นเป็นปฏิกิริยาเอสเทอร์ริฟิเคชันของกรดอะซิติกกับเอทานอลเพียงปฏิกิริยาเดียว และเป็นปฏิกิริยาที่ผันกลับได้ การใช้เรซินแลกเปลี่ยนไอออนเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา ได้ค่าร้อยละ การเปลี่ยนแปลงของกรดอะซิติกสูงกว่าแบบไม่ใช้ตัวเร่งปฏิกิริยา ค่าร้อยละการเปลี่ยนแปลงของกรดอะซิติกมีค่าเพิ่มขึ้นเมื่อปริมาณตัวเร่งปฏิกิริยา อัตราส่วนโดยโมลของกรดอะซิติกต่อเอทานอล และอุณหภูมิที่ใช้ในการทำปฏิกิริยามีค่าเพิ่มขึ้น อย่างไรก็ตาม ที่ความเร็วรอบในการกวนมากกว่า 100 รอบต่อนาที และที่อัตราส่วนโดยโมลของกรดอะซิติกต่อเอทานอลมากกว่า 1:4 จะไม่ส่งผลต่อการเกิดปฏิกิริยา การศึกษาแบบจำลองทางจลนพลศาสตร์ในช่วงแรกของปฏิกิริยาในการผลิต เอทิลอะซิเตทโดยใช้เรซินแลกเปลี่ยนไอออน (แอมเบอร์ลิสต์ บีดี 20) ในระบบที่ไม่มีการแยกน้ำและระบบที่มีการแยกน้ำอย่างต่อเนื่องเป็น ปฏิกิริยาเสมือนอันดับหนึ่งแบบไม่ผันกลับ ค่าพลังงาน ก่อกัมมันต์ของปฏิกิริยาในระบบที่ไม่มีการแยกน้ำและระบบที่มีการแยกน้ำมีค่าเท่ากับ 44 และ 88.08 กิโลจูลต่อโมลของกรดอะซิติก ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1616
title: การพัฒนาขั้นตอนวิธีสำหรับการตรวจจับ PVCs แบบเวลาจริง

description: โรคหัวใจเป็นโรคเรื้อรังที่พบได้บ่อยในผู้สูงวัย ผู้ป่วยโรคหัวใจจำเป็นต้องได้รับการรักษาและตรวจวัดข้อมูลสุขภาพเป็นประจำ ข้อมูลมาตรฐานชนิดหนึ่งที่สามารถบ่งบอกถึงความผิดปกติของผู้ป่วยโรคหัวใจได้ คือ คลื่นไฟฟ้าหัวใจ (ECG) โดยสามารถวิเคราะห์ได้จากรูปร่างและอัตราการเต้นของหัวใจ Premature Ventricular Contraction (PVC) เป็นภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะชนิดหนึ่งที่เกิดขึ้นบริเวณหัวใจห้องล่าง PVC สามารถเกิดขึ้นได้กับคนปกติทุกวัย โดยส่วนมากผู้ป่วยจะไม่รู้สึกอาการ หากผู้ป่วยมีความถี่ในการเกิด PVC บ่อยครั้ง จะส่งผลกระทบต่อการสูบฉีดเลือดของหัวใจและอาจมีอาการร่วมด้วย เช่น ใจสั่นหรือเวียนศีรษะ และสามารถเชื่อมโยงถึงความผิดปกติทาง พยาธิวิทยาของหัวใจบางอย่างได้ การตรวจจับ PVC สามารถช่วยให้แพทย์วิเคราะห์อาการของโรคหัวใจได้อย่างแม่นยำมากขึ้นและยังเพิ่มประสิทธิภาพในการดูแลผู้ป่วยในเชิงป้องกันอีกด้วย สำหรับการตรวจจับคลื่นไฟฟ้าหัวใจที่ผิดปกติซึ่งเกิดขึ้นเป็นครั้งคราว นิยมใช้ Event recorder ซึ่งเป็นอุปกรณ์สำหรับตรวจวัดคลื่นไฟฟ้าหัวใจแบบพกพาในระยะยาวที่สามารถวิเคราะห์สัญญาณและควบคุมการบันทึกคลื่นโดยอัตโนมัติ ผู้วิจัยได้พัฒนาขั้นตอนวิธีสำหรับการตรวจจับคลื่น PVC เพื่อนำไปประยุกต์ใช้กับ Event recorder วิทยานิพนธ์นี้นำเสนอการพัฒนาขั้นตอนวิธีสำหรับการตรวจจับ PVC แบบเวลาจริงจากคลื่นไฟฟ้าหัวใจ Lead II ผู้วิจัยได้เลือกวิธีที่มีความซับซ้อนต่ำและเหมาะแก่การนำไปประยุกต์ใช้กับอุปกรณ์สมองกลฝังตัว ขั้นตอนวิธีที่พัฒนาขึ้นจะพิจารณาลักษณะเด่นทั้งหมด 4 อย่าง ได้แก่ ช่วง RR, ความกว้าง QRS complex, รูปแบบ QRS complex และระดับ ST กฎการตัดสินอย่างง่ายที่มีพื้นฐานอยู่บนหลักการทางสรีรวิทยาถูกนำมาใช้ในกระบวนการแยกประเภทคลื่น ได้แก่ ช่วง RR ที่สั้นกว่าคลื่นปกติ, QRS complex ที่กว้างกว่าคลื่นปกติ, การเปลี่ยนรูปแบบของ QRS complex และ ระดับของช่วง ST ที่เปลี่ยนแปลงไป ขั้นตอนวิธีนี้ถูกปรับปรุงตัวแปรให้มีประสิทธิภาพสูงสุดแล้วนำไปทดสอบประสิทธิภาพของการตรวจจับ PVC โดยใช้ฐานข้อมูลมาตรฐาน MIT-BIH Arrhythmia จำนวน 26 ชุด ผลการทดสอบมีความไวเท่ากับ 97.75% และความจำเพาะเท่ากับ 98.80% นอกจากนี้ ยังได้ทดสอบประสิทธิภาพเพิ่มเติมด้วยฐานข้อมูล Long-Term ST จำนวน 16 ชุด ผลการทดสอบมีความไวเท่ากับ 99.47% และความจำเพาะเท่ากับ 99.24% ขั้นตอนวิธีที่พัฒนาขึ้นมีความแม่นยำและความน่าเชื่อถือสูง ซึ่งสามารถนำไปใช้ตรวจจับ PVC แบบเวลาจริงได้
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1617
title: ประสิทธิภาพการบำบัดสีทางชีวภาพโดยระบบไร้อากาศ-เติมอากาศ ต่อความเข้มข้นและชนิดของสีอะโซ

description: สีย้อมชนิดรีแอกทีฟ (Reactive dyes) เป็นที่นิยมใช้ในอุตสาหกรรมมาก แต่ไม่สามารถย่อยสลายได้ด้วยระบบเติมอากาศได้ งานวิจัยนี้จึงมุ่งเน้นศึกษาประสิทธิภาพการบำบัดสีย้อม รีแอกทีฟที่มีหมู่พันธะพันอะโซ (Azo bond) จำนวน 1 และ 2 พันธะ โดยใช้สีรีแอกทีฟไวโอเล็ต 5 (Reactive violet 5; RV5) และสีรีแอกทีฟแบล็ค 5 (Reactive black 5; RB5) ตามลำดับ ระบบบำบัด ที่ใช้คือ ระบบถังกรองไร้อากาศ (Anaerobic filter; AF) ต่อเนื่องด้วยระบบโปรยกรอง (Trickling filter; TF) ที่ดูแลง่ายและค่าบำรุงรักษาต่ำ การทดลองใช้น้ำตาลทรายเพื่อเป็นแหล่งพลังงาน ให้ค่าซีโอดีของน้ำเสียสังเคราะห์คงที่ที่ 1,000 มิลลิกรัมต่อลิตรและควบคุมพีเอชในระบบถังกรองไร้อากาศให้มีค่า 6.5-8.5 โดยความเข้มข้นของสีย้อมที่ใช้ทดลองมีค่า 10 25 50 100 และ 200 มิลลิกรัมต่อลิตร ประเมินประสิทธิภาพการบำบัดด้วยค่าความเข้มสีและซีโอดีในน้ำทิ้ง ผลการศึกษาพบว่า สีย้อมลดลงในขั้นการบำบัดแบบไร้อากาศ การเพิ่มความเข้มข้นของ สีย้อมทั้งสองชนิดไม่มีผลต่อประสิทธิภาพบำบัดสีของระบบ AF ประสิทธิภาพการบำบัดสีค่อนข้างคงที่ตลอดการทดลองโดยมีค่าร้อยละ 97±0.8 สำหรับสี RV5 และร้อยละ 78.6±0.71 สำหรับสี RB 5 และพบว่าการลดลงของสีย้อมในระบบ AF เป็นปฏิกิริยาอันดับที่ 1 โดยมีค่า k1 คือ 5.62 และ 4.13 ต่อวัน สำหรับสี RV 5 และสี RB 5 ตามลำดับ ระบบ AF ยังสามารถบำบัดค่าซีโอดีถึงร้อยละ 93.1±5.1 และ93.9±3.99 ตามลำดับ การบำบัดสี RV5 ด้วยระบบถังกรองไร้อากาศต่อด้วยระบบโปรยกรอง พบว่า ค่าความเข้มสีในน้ำมีค่าเพิ่มสูงขึ้นร้อยละ 31.4 จากความเข้มสีของน้ำที่ออกจากระบบอากาศ ส่วนการทดลองเปลี่ยนชนิดของแหล่งพลังงานจากน้ำตาลเป็นแป้งมันสำปะหลังพบว่าไม่มีผลต่อประสิทธิภาพการบำบัดของระบบ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1618
title: การศึกษาปัญหาของสัญญาจ้างก่อสร้างราชการด้านการขยายเวลาปฏิบัติงานตามสัญญา

description: สำหรับโครงการก่อสร้างระหว่างส่วนราชการกับผู้รับจ้างซึ่งส่วนใหญ่เป็นหน่วยงานของเอกชน คู่สัญญาต้องปฏิบัติตามสัญญาจ้างแนบท้ายระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการพัสดุ พ.ศ. 2535 ซึ่งเงื่อนไขสัญญาจ้างราชการกล่าวถึงสิทธิการขยายระยะเวลาปฏิบัติงาน งดหรือลดค่าปรับไว้ แต่ในทางปฏิบัติมักเกิดข้อพิพาทระหว่างคู่สัญญาเนื่องจากการบริหารงานภายใต้เงื่อนไขสัญญาจ้างดังกล่าว ดังนั้นงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ข้อบกพร่อง พร้อมทั้งเสนอแนะแนวทางการปรับปรุงและพัฒนาแบบสัญญาจ้างก่อสร้างราชการ ในส่วนข้อกำหนดการขยายระยะเวลาการดำเนินงานก่อสร้างให้มีความชัดเจนและรัดกุมมากยิ่งขึ้น เพื่อให้สัญญาจ้างก่อสร้างราชการเป็นเครื่องมือที่ประสิทธิภาพให้การบริหารโครงการ ขั้นตอนการศึกษาประกอบด้วย การศึกษาเงื่อนไขสัญญาจ้างก่อสร้างราชการและเก็บรวบรวมข้อพิพาทที่เกี่ยวข้องจาก1)เอกสารตอบข้อหารือปัญหาเกี่ยวกับระเบียบว่าด้วยการพัสดุที่เกี่ยวข้องกับงานก่อสร้าง ของกรมบัญชีกลาง 2)หนังสือรวบรวมคำวินิจฉัยกรมอัยการ และ3)เอกสารคำพิพากษาและคำสั่งศาลปกครองสูงสุด เพื่อให้ทราบข้อบกพร่องของเงื่อนไขสัญญาจ้างก่อสร้างราชการ และศึกษาเงื่อนไขสัญญาจ้างนานาชาติจำนวน 6 ฉบับ ได้แก่ FIDIC(1999) EJCDC (2002) JCT(2005) AIA(2007) NEC(3) และICE (7) คำวินิจฉัยหรือข้อหารือต่างๆ และเอกสารทางวิชาการเพื่อใช้เป็นแนวทางในการปรับปรุงเงื่อนไขสัญญาจ้างราชการ ผลการศึกษาสรุปได้ว่าเงื่อนไขสัญญาจ้างก่อสร้างราชการไม่มีความชัดเจนในส่วนของ1)พฤติการณ์ที่ให้สิทธิการขยายระยะเวลาปฏิบัติงาน 2)ขั้นตอนการเรียกร้องสิทธิและ3)การพิจารณาระยะเวลาของการขยายเวลา และค่าปรับ เงื่อนไขสัญญาจ้างก่อสร้างราชการจึงควรระบุถึงคำนิยามและตัวอย่างพฤติการณ์ที่ผู้รับจ้างควรได้รับสิทธิการขยายระยะเวลา ขั้นตอนที่ผู้รับจ้างต้องปฏิบัติเพื่อเรียกร้องสิทธิและระยะเวลาที่ผู้ว่าจ้างควรใช้ในการพิจารณาและตอบสนอง การคำนวณระยะเวลาการขยายระยะเวลา และหน้าที่ของผู้รับจ้างเพื่อช่วยให้ผู้ว่าจ้างสามารถพิจารณาสิทธิการขยายระยะเวลา งดและลดค่าปรับได้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1619
title: ระบบการวางแผนซ่อมบำรุงตามรอบเวลาของรถขนส่งที่มีการเดินรถแบบต่อเนื่อง

description: การจัดการการเดินรถขนส่งทางไกลแบบรวมศูนย์โดยรับงานขนส่งแล้วจัดสรรงานและเส้นทางการเดินรถให้กับรถขนส่งอย่างต่อเนื่องเป็นความพยายามที่จะทำให้ระยะทางเดินรถรวมสั้น รถขนส่งไม่จำเป็นต้องกลับมาที่จุดพำนักเมื่อขนส่งสินค้าเสร็จตามที่ได้รับมอบหมาย และอาจโดนปรับเปลี่ยนงานและเส้นทางเดินรถเมื่อศูนย์จัดการเดินรถได้รับงานใหม่ รถจึงถูกใช้งานมากจนอาจไม่มีเวลาว่างเพียงพอสำหรับไปเข้าอู่ซ่อมรถเพื่อการซ่อมบำรุงตามรอบเวลา นอกจากนั้นการเดินรถแบบที่ต้องกลับจุดพำนักทุกครั้งเมื่อเสร็จงานมักจัดให้รถส่งสินค้าจนไม่มีเหลืออยู่บนรถเมื่อกลับถึงจุดพำนัก ทั้งยังมักมีอู่ซ่อมรถที่ใช้งานเป็นประจำที่อยู่ใกล้ จึงสะดวกในการนำรถไปซ่อมบำรุง การวางแผนซ่อมบำรุงฝูงรถขนส่งที่มีการเดินรถทางไกลแบบต่อเนื่องซึ่งไม่มีความสะดวกดังกล่าวจึงต้องใช้แนวคิดที่แตกต่าง งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาฮิวริสติกส์เพื่อสนับสนุนการวางแผนซ่อมบำรุงตามรอบเวลาของรถขนส่งที่มีการเดินรถทางไกลแบบต่อเนื่อง เพื่อกำหนดว่าควรนำรถคันที่ครบกำหนดการซ่อมบำรุงตามรอบเวลาไปซ่อมที่สถานที่ใด ณ เวลาใด โดยมีค่าใช้จ่ายที่เพิ่มจากผลกระทบในการปรับแผนการเดินรถเพื่อแทรกการซ่อมบำรุงรถที่ต่ำ และมีเงื่อนไขให้รับ-ส่งสินค้าได้ทันตามกำหนดการ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1620
title: การดูดซับ 17 แอลฟา-เมธิลเทสโทสเตอโรนโดยตัวกลางดูดซับ ซิลิเกตที่ทีโครงสร้างรูพรุนที่แตกต่างกันในวัฏภาคน้ำ

description: งานวิจัยนี้ทำการดูดซับ 17 แอลฟา-เมธิลเทสโทสเตอโรนบนตัวกลางดูดซับประเภทพอรัสซิลิเกตที่มีขนาดรูพรุนต่างกัน ได้แก่ เฮกซะโกนอล มีโซพอรัสซิลิเกต (HMS) เฮกซะโกนอล มีโซพอรัสซิลิเกต ที่มีการปรับปรุงพื้นที่ผิวด้วยไททาเนียม (Ti-HMS) ซานตาบาบารา แอซิด 15 (SBA-15) ซานตาบาบารา แอซิด 15 ที่มีการขยายรูพรุนโดยไซโคเฮกเซน (SBA-CHX) เปรียบเทียบกับถ่านกัมมันต์ (PAC และ GAC) NaY Zeolite (NaY) และอนุภาคที่มีคุณสมบัติซูเปอร์พาราแมกเนติก (SP) จากการศึกษาพบว่า MT สามารถถูกดูดซับได้อย่างรวดเร็วบนตัวกลางดูดซับ HMS Ti-HMS SBA-15 และ SBA-CHX จากนั้นเกิดการคายซับจนเข้าสู่สมดุล ส่วน NaY และ SP ไม่เกิดการดูดซับ MT ตลอดการทดลอง เนื่องจากขนาดรูพรุนของ NaY ที่เล็กกว่า MT และการไม่มีรูพรุนของ SP การดูดซับ MT ไม่เป็นไปตามสมการจลนพลศาสตร์อันดับที่ 1 เสมือนและจลนพลศาสตร์อันดับที่ 2 เสมือน ไอโซเทอมการดูดซับของทุกตัวกลางดูดซับสอดคล้องกับสมการฟรุนด์ลิช นอกจากนี้ลักษณะโครงสร้างรูพรุน ขนาดรูพรุน รวมถึงพื้นที่ผิวส่งผลกระทบต่อจลนพลศาสตร์และประสิทธิภาพการดูดซับ MT จากผลการทดลองพบว่า SBA-15 มีความสามารถในการดูดซับสูงที่สุด (ยกเว้น GAC และ PAC) แต่ SBA-CHX ที่มีขนาดรูพรุนที่ใหญ่กว่ากลับมีประสิทธิภาพต่ำกว่า SBA-15 เล็กน้อย เนื่องจากปรากฏการณ์การคายซับที่เกิดขึ้นจึงทำให้ MT สามารถคายซับออกได้ง่ายในตัวกลางดูดซับที่มีรูพรุนขนาดใหญ่ จากการศึกษาผลของพีเอชต่อประสิทธิภาพในการดูดซับ MT พบว่าที่พีเอส 5 มีประสิทธิภาพสูงสุดซึ่งอาจเนื่องจากแรงพันธะอิออน-ขั้วคู่
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1621
title: การพัฒนาถังปฏิกรณ์ร่วมไนทริฟิเคชัน – ดีไนทริฟิเคชัน เพื่อบำบัดไนโตรเจนจากระบบเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ

description: งานวิจัยนี้ศึกษาการบำบัดไนโตรเจนด้วยกระบวนการไนทริฟิเคชันและดีไนทริฟิเคชันของวัสดุตัวกรองชีวภาพที่บรรจุภายในถังปฎิกรณ์เดียว เพื่อนำไปประยุกต์ใช้กับระบบเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำแบบปิด ตัวกรองชีวภาพที่ใช้ ในกระบวนการบำบัดไนทริฟิเคชัน ได้แก่ วัสดุเส้นใยไบโอคอร์ดและหินพัมมิสบด (ขนาด 1 - 3 มม.) ส่วนวัสดุตัวกลางที่ใช้ในกระบวนการบำบัดดีไนทริฟิเคชัน คือ หินพัมมิสบด แบ่งการทดลองออกเป็น 3 ช่วง การทดลองช่วงแรกเป็นการตรวจวัดอัตราการบำบัดไนทริฟิเคชันและดีไนทริฟิเคชันของตัวกรองชีวภาพ ผลการทดลองพบว่าไบโอคอร์ดและหินพัมมิสบดมีอัตราการบำบัดแอมโมเนียสูงสุดเท่ากับ 42.4 ± 0.8 และ 640 ± 387 ก.ไนโตรเจน/ลบ.ม.(ปริมาตรบรรจุ)/วัน ตามลำดับ โดยหินพัมมิสบดมีอัตราการบำบัดไนเทรตสูงสุดเท่ากับ 169.1 ± 8.8 ก.ไนโตรเจน/ลบ.ม.(ปริมาตรบรรจุ)/วัน การทดลองช่วงที่ 2 เป็นการนำตัวกรองชีวภาพที่เหมาะสมจากการนำข้อมูลอัตราการบำบัดมาวิเคราะห์และคำนวณเพื่อบรรจุลงในถังปฏิกรณ์ใบเดียวกันที่มีขนาด 20 x 20 x 35 ซม. โดยบรรจุหินพัมมิสบดหนา 5 ซม. และไบโอคอร์ดความยาว 1 ม. เปรียบเทียบประสิทธิภาพการบำบัดแอมโมเนียและไนเทรตระหว่างสภาวะที่ทำการเติมกับไม่เติมเมทานอลที่อัตราส่วนซีโอดีต่อไนเทรตไนโตรเจนเข้าระบบเท่ากับ 5:1 ผลการทดลองพบว่ากระบวนการไนทริฟิเคชันสามารถเกิดขึ้นได้ในสภาวะที่มีการปิดฝาถังปฏิกรณ์ด้วยพลาสติก มีการเปิดปั๊มเวียนน้ำ และมีออกซิเจนในน้ำเพียงพอ การเติมเมทานอลพร้อมแอมโมเนียมคลอไรด์ไม่มีผลยับยั้งกระบวนการไนทริฟิเคชัน ส่วนกระบวนการดีไนทริฟิเคชันสามารถเกิดต่อเนื่องได้ในสภาวะที่ทำการควบคุมออกซิเจนในน้ำให้เหลือน้อยที่สุดด้วยการปิดปั๊มเวียนน้ำแล้วทำการเติมเมทานอล ลงไป นอกจากนี้ยังพบว่าการเพิ่มไบโอคอร์ดลงในถังปฏิกรณ์ไม่มีความจำเป็น เนื่องจากหินพัมมิสบดเพียงอย่างเดียวสามารถบำบัดแอมโมเนียด้วยกระบวนการไนทริฟิเคชัน และบำบัดไนเทรตต่อด้วยกระบวนการดีไนทริฟิเคชันได้ อย่างมีประสิทธิภาพ จากนั้นการทดลองช่วงสุดท้ายเป็นการนำถังปฏิกรณ์ร่วมไนทริฟิเคชัน – ดีไนทริฟิเคชันขนาด 100 ล. ที่สร้างขึ้นตามสภาวะที่เหมาะสมที่ได้จากการทดลองช่วงที่ 1 และ 2 ไปใช้บำบัดน้ำเสียจริง ที่เกิดขึ้นจากบ่อเลี้ยงสัตว์น้ำในระบบหมุนเวียนน้ำแบบปิด โดยนำมาเชื่อมต่อกับถังเลี้ยงปลานิลขนาด 100 ล. ที่มีการแยกตะกอนออกจากระบบด้วยการกรองผ่านใยกรองน้ำตลอดเวลา ทำการเดินระบบต่อเนื่องเป็นเวลา 4 เดือน ผลการทดลองพบว่าถังปฏิกรณ์ที่บรรจุหินพัมมิสบดเพียงอย่างเดียวสามารถควบคุมแอมโมเนียและไนไทรต์ให้มีปริมาณต่ำกว่า 1 มก.ไนโตรเจน/ล. และควบคุมไนเทรตให้มีปริมาณต่ำกว่า 50 มก.ไนโตรเจน/ล.ได้ ในขณะที่ ไนเทรตของชุดควบคุมเพิ่มสูงขึ้นถึง 352.47 ± 9.67 มก.ไนโตรเจน/ล.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1622
title: ผลกระทบของการแปรรูปรัฐวิสาหกิจต่อรายได้นำส่งรัฐ

description: ในแต่ละปีรัฐวิสาหกิจนำส่งรายได้ให้รัฐทั้งภาษีเงินได้นิติบุคคล และรายได้รัฐพาณิชย์เป็นจำนวนมาก และเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพให้การดำเนินงานของรัฐวิสาหกิจให้มีความคล่องตัว รัฐจึงมีนโยบายแปรรูปรัฐวิสาหกิจ ซึ่งที่ผ่านมารัฐวิสาหกิจหลายแห่งได้ถูกแปรรูปแล้ว งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงของรายได้นำส่งรัฐของรัฐวิสาหกิจและศึกษาผลกระทบของการแปรรูปรัฐวิสาหกิจต่อรายได้นำส่งรัฐ โดยการศึกษาแบ่งเป็นสองส่วน ส่วนแรกเป็นการศึกษาการเปลี่ยนแปลงรายได้นำส่งรัฐจำแนกตามสาขาทั้งหมด 9 สาขาในช่วงปีพ.ศ. 2539 –2554 ส่วนที่สองจะเป็นการประมาณค่าผลกระทบของการแปรรูปรัฐวิสาหกิจต่อรายได้นำส่งรัฐ ใช้ข้อมูลรัฐวิสาหกิจ 56 แห่ง ในปีพ.ศ.2539 –2554 ในรูปแบบข้อมูล Panel data โดยใช้การประมาณค่า 3 วิธี ได้แก่ วิธีกำลังสองน้อยที่สุด (Ordinary least square) วิธีประมาณค่าด้วยตัวแปรอิทธิพลกำหนด (Fixed effects estimation) และวิธีประมาณค่าด้วยตัวแปรสุ่ม (Random effects estimation) ผลการศึกษาการเปลี่ยนแปลงรายได้นำส่งรัฐของรัฐวิสาหกิจจำแนกตามสาขาในปีพ.ศ.2539-2554 พบว่า มีจำนวนเพิ่มขึ้นทั้งรายได้รัฐพาณิชย์และรายได้รัฐพาณิชย์บวกภาษีเงินได้นิติบุคคล ส่วนหนึ่งมาจากกนโยบายรัฐในการกำหนดอัตราการจัดสรรกำไรสุทธิที่เพิ่มขึ้นจากเดิมของรัฐวิสาหกิจหลายแห่ง ทำให้รายได้รัฐพาณิชย์เพิ่มขึ้น และอีกส่วนหนึ่งจากการเพิ่มสูงขึ้นของภาษีเงินได้นิติบุคคล ทั้งนี้เป็นผลสืบเนื่องมาจากนโยบายการแปรรูปรัฐวิสาหกิจในปีพ.ศ.2544-2547 ทำให้รัฐวิสาหกิจเกิดการแปลงสภาพเป็นบริษัทจำนวน 6 แห่ง ส่งผลให้รายได้นำส่งรัฐที่เกิดจากรายได้รัฐพาณิชย์บวกภาษีเงินได้นิติบุคคลเพิ่มขึ้นใน 6 สาขา ได้แก่ สาขาคมนาคมและขนส่ง สาขาพลังงาน สาขาอุตสาหกรรม สาขาพาณิชย์ สาขาสื่อสาร และสาขาสถาบันการเงิน ผลการศึกษาผลกระทบของการแปรรูปรัฐวิสาหกิจต่อรายได้นำส่งรัฐ พบว่า การแปรรูปรัฐวิสาหกิจ ทำให้รายได้นำส่งรัฐของรัฐวิสาหกิจเพิ่มขึ้นทั้งรายได้รัฐพาณิชย์และรายได้รัฐพาณิชย์บวกภาษีเงินได้นิติบุคคล คือ ถ้ากำหนดให้ปัจจัยต่างๆไม่เปลี่ยนแปลง เมื่อรายรับของรัฐวิสาหกิจเพิ่มขึ้นร้อยละ 1 ทำให้รายได้นำส่งรัฐ (รายได้รัฐพาณิชย์บวกภาษีเงินได้นิติบุคคล) ของรัฐวิสาหกิจที่แปรรูปสูงกว่ารัฐวิสาหกิจที่ไม่แปรรูป 1.52 ล้านบาท และเมื่อกำไรสุทธิของรัฐวิสาหกิจเพิ่มขึ้น 1 ล้านบาท รายได้รัฐพาณิชย์ของรัฐวิสาหกิจที่แปรรูปสูงกว่ารัฐวิสาหกิจที่ไม่แปรรูป 0.06 ล้านบาท และรายได้รัฐพาณิชย์บวกภาษีเงินได้นิติบุคคลของรัฐวิสาหกิจที่แปรรูปสูงกว่ารัฐวิสาหกิจที่ไม่แปรรูป 0.14 ล้านบาท ซึ่งสาเหตุส่วนหนึ่งมาจากเมื่อมีการแปรรูปแล้วรัฐวิสาหกิจมีการบริหารจัดการที่ดีขึ้นเมื่อเทียบกับก่อนการแปรรูปรัฐวิสาหกิจ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1623
title: จารึกวัดพระเชตุพนฯ : การสร้างสรรค์วรรณคดีไทยในวัฒนธรรมพุทธศาสนาและวัฒนธรรมวรรณศิลป์

description: วิทยานิพนธ์นี้มุ่งศึกษาจารึกวัดพระเชตุพนฯ โดยมีสมมติฐานว่า จารึกวัดพระเชตุพนฯ เป็นวรรณคดีที่ประกอบไปด้วยเนื้อหาหลายประเภท แสดงให้เห็นพันธกิจของวรรณคดีในการสร้าง การเก็บรักษา และการถ่ายทอดความรู้ ตลอดจนใช้ความรู้เป็นวิทยาทานและพุทธบูชา นอกจากนี้จารึกวัดพระเชตุพนฯ ยังทำให้เกิดวรรณคดีที่มีคุณค่างดงามและสร้างองค์ความรู้ให้เกิดปัญญาซึ่งเป็นจุดมุ่งหมายสำคัญของพุทธศาสนา ผลการศึกษาพบว่า จารึกวัดพระเชตุพนฯ ประกอบไปด้วยวรรณคดีที่มีเนื้อหาหลายประเภท ได้แก่ เนื้อหาหมวดการสร้างและปฏิสังขรณ์วัดพระเชตุพนฯ เนื้อหาหมวดพระพุทธศาสนา เนื้อหาหมวดวรรณคดี เนื้อหาหมวดทำเนียบ เนื้อหาหมวดประเพณี เนื้อหาหมวดสุภาษิต และเนื้อหาหมวดอนามัย การศึกษาในครั้งนี้แสดงให้เห็นมโนทัศน์ของวรรณคดีไทยว่าวรรณคดีเป็นศิลปะชั้นสูง สามารถใช้เป็นพุทธบูชาได้ วัฒนธรรมพุทธศาสนามีอิทธิพลต่อการสร้างสรรค์วรรณคดีและวรรณศิลป์โดยมีวัดเป็นศูนย์กลาง ความคิดทางพุทธศาสนาและวรรณศิลป์ในจารึกวัดพระเชตุพนฯ แสดงให้เห็นจากการใช้ขนบการเขียนจารึกที่เน้นความคงทนและการเผยแพร่สารไปสู่สาธารณะ จารึกวัดพระเชตุพนฯ ยังแสดงให้เห็นลักษณะความรู้ทั้งด้านการประพันธ์ และความรู้ด้านต่างๆ ทั้งทางโลกทางธรรม นอกจากนี้จารึกวัดพระเชตุพนฯ ยังแสดงบทบาทของวรรณคดีที่สัมพันธ์กับการสร้างองค์ความรู้ในสังคม เนื่องจากวรรณคดีมีหน้าที่ในการรักษาความรู้ การถ่ายทอดเผยแพร่ความรู้ นอกจากนี้วรรณคดียังสัมพันธ์กับพุทธศาสนาโดยการให้ความรู้เป็นวิทยาทาน แนวคิดดังกล่าวนี้เป็นแนวคิดที่มีมานานในวัฒนธรรมพุทธศาสนาและวัฒนธรรมวรรณศิลป์ของไทย และจารึกวัดพระเชตุพนฯ ได้แสดงให้เห็นการรวบรวมเรื่องและการนำความคิดดังกล่าวนี้ปรากฏอย่างเป็นรูปธรรม นอกจากนี้จารึกวัดพระเชตุพนฯ แสดงให้เห็นว่า การสร้างสรรค์วรรณคดีไทยมีความสัมพันธ์กับการสร้างปัญญา ซึ่งปัญญาจุดมุ่งหมายสูงสุดที่สำคัญของพุทธศาสนา จารึกวัดพระเชตุพนยังส่งอิทธิพลต่อการสร้างสรรค์วรรณคดีในสมัยหลังในด้านคำประพันธ์และการสร้างวรรณคดีเพื่อเป็นพุทธบูชา ดังนั้นจารึกวัดพระเชตุพนฯ จึงเป็นหลักฐานการยืนยันให้เห็นการสร้างสรรค์วรรณคดีไทยในวัฒนธรรมพุทธศาสนาและวัฒนธรรมวรรณศิลป์ของไทยอย่างเป็นรูปธรรมชัดเจน
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1624
title: กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการก่อสร้าง ในประเทศกัมพูชา

description: เพื่อเป็นการเตรียมพร้อมสำหรับสถาปนิกไทยในการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน จึงมีวัตถุประสงค์ ศึกษากฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการก่อสร้างในประเทศกัมพูชา โดยการรวบรวมข้อมูลจากเอกสารราชการ บทความ งานวิจัย และ หนังสือต่างๆ รวมทั้งสัมภาษณ์ผู้ที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ สถาปนิก วิศวกร และ ข้าราชการ จากการศึกษาพบว่ามีกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการก่อสร้างในประเทศกัมพูชารวมทั้งหมด 75ฉบับ ประกอบด้วย Law ซึ่งเป็นกฎหมายสูงสุดจำนวน 21 ฉบับ เกี่ยวกับ ที่ดิน ผังเมือง การก่อสร้าง ไฟฟ้า ประปา โรงงาน ป่าไม้ การจราจร อาคารชุด โรงแรม สิ่งอำนวยความสะดวกผู้พิการ การป้องกันคุ้มครอง ได้แก่ โบราณสถาน สิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ การแต่งตั้งเจ้าหน้าที่ หน่วยงาน กำกับดูแลวิชาชีพสถาปัตยกรรม วิชาชีพวิศวกรรม นอกจากนี้ยังมีกฎหมายลำดับรองหรือ Sub Decree จำนวน 41 ฉบับเกี่ยวกับ การขออนุญาตก่อสร้าง การทำรายงานวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม การจัดตั้งเขตเศรษฐกิจพิเศษ การบริหารอาคารชุด ฯลฯ และ กฎหมายลำดับชั้นถัดมาหรือ Prakasอีก 13 ฉบับ เกี่ยวกับ ค่าธรรมเนียม และการอธิบายความหมายของพื้นที่ควบคุม ฯลฯ เมื่อเปรียบเทียบลำดับชั้นกฎหมายที่เกี่ยวกับการก่อสร้างประเทศกัมพูชากับประเทศไทย พบว่า Law เทียบได้กับ พระราชบัญญัติ Sub Decree เทียบได้กับกฎกระทรวง และ Prakasเทียบได้กับประกาศกระทรวง ทั้งนี้กฎหมายดังกล่าว แบ่งได้ เป็น 4 กลุ่มได้แก่ กฎหมายที่ดิน 29 ฉบับ กฎหมายอาคาร 13 ฉบับ กฎหมายสิ่งแวดล้อมและพลังงาน 28 ฉบับ กฎหมายวิชาชีพและการออกแบบ 5 ฉบับ เมื่อเทียบกับกฎหมายในประเทศไทย พบว่าทุกกลุ่มมีจำนวนกฎหมายน้อยกว่าโดย กฎหมายที่ดิน กฎหมายอาคาร กฎหมายสิ่งแวดล้อมและพลังงานของประเทศกัมพูชามีจำนวนต่างกันมาก ส่วนกฎหมายวิชาชีพการออกแบบนั้นแตกต่างกันน้อย แม้ว่ากฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการก่อสร้างในประเทศกัมพูชาจะมีจำนวนน้อยกว่าประเทศไทย แต่หากเข้าไปทำงานในประเทศกัมพูชา กฎหมายการก่อสร้างในจังหวัดเสียมเรียบจะมีรายละเอียดมากขึ้นเพราะมีหน่วยงาน APSARA และมีกฎหมายเฉพาะ ได้แก่ การใช้ประโยชน์ที่ดิน ขนาดทางเข้าออก จำนวนที่จอดรถ ขนาดที่ดินที่ใช้ก่อสร้าง ระยะถอยร่นจากแนวเขตที่ดิน พื้นที่อาคารปกคลุมดิน อัตราส่วนพื้นที่อาคารต่อที่ดิน ความสูง จำนวนชั้น จำนวนห้องพักต่อพื้นที่ดิน ภูมิสถาปัตยกรรม วัสดุผนัง สีอาคาร ฯลฯ เพราะจังหวัดเสียมเรียบเป็นที่ตั้งของนครวัด มรดกโลก เนื่องจากการศึกษาในครั้งนี้เป็นการศึกษากฎหมายฉบับแปลที่เป็นภาษาอังกฤษ ผู้ที่เข้าไปทำงานก่อสร้างจะต้องใช้การตีความจากฎหมายภาษาราชการซึ่งเป็นภาษาเขมร