DOI: 10.17026/dans-zuv-drmr
title: Archeologische monumentenzorg in het plangebied van de dijkteruglegging bij Lent (2) Zes opgravingen in het binnendijkse deel. Zone F / Project Nld12. Archeologische Berichten Nijmegen - Rapport 59

description: &lt;p&gt;Het archeologisch onderzoek op de zes kleine binnendijkse locaties G, D, F, A, I en O3 bestond uit een vlakdekkende opgraving, waarvoor de kaders geboden werden in de desbetreffende Programma’s van Eisen. Direct ten westen van zone D zijn tijdens het proefsleuvenonderzoek in drie werkputten (werkputten 77, 78 en 83) tientallen sporen aangetroffen, waaronder enkele houtskoolrijke kuilen en paalkuilen. Deze concentratie van sporen, die diep in de kleiige oeversedimenten was gesitueerd, is geïnterpreteerd als een prehistorische nederzetting en heeft het predikaat behoudenswaardig gekregen. Aangezien behoud in situ niet mogelijk was, is zone F opgegraven. Tijdens de opgraving zijn 173 antropogene sporen onderscheiden, verdeeld over 11 werkputten. De meest opvallende (en volledig onverwachte) vondst is die van enkele kuilen met menselijke crematieresten. Hiermee geassocieerd zijn enkele kuilen met bijzonder veel houtskool en enkele paalkuilen aangesneden. Deze sporen snijden zich in in laag 5045, een laag die op basis van de vondsten ouder is dan de vroege middeleeuwen. De vondsten die in de kuilen met crematieresten zijn gevonden – en dan met name de fibulae – wijzen op een datering van dit sporencomplex in de laat-Romeinse tijd. Gedurende de vroege en volle middeleeuwen lijkt in dit gebied niet bijzonder veel aan de hand te zijn. Met uitzondering van de sloot, die mogelijk een eerste aanzet kent in de volle middeleeuwen, zijn er geen sporen aangetroffen die bewoning in deze periode doen vermoeden.In het zuidelijke deel van de zone zijn drie parallel aan elkaar lopende greppels aangesneden. Het parallelle verloop suggereert gelijktijdigheid, en op basis van het vondstmateriaal lijken ze uit de late middeleeuwen te stammen. De greppelkuilen liggen allemaal zeer dicht tegen elkaar en hebben een oriëntatie die slechts licht afwijkt van die van de sloot, die halverwege de zone is gedocumenteerd. Dergelijke greppelkuilen zijn in grote delen van het hele plangebied van de dijkteruglegging aangetroffen en kunnen geassocieerd worden met werkzaamheden ten behoeve van het dichten van de dijk na een dijkdoorbraak. Om te voorkomen dat het land nogmaals onder zou lopen, zijn op korte afstand van de dijk op groteschaal kleine sleuven gegraven om klei te delven. Die klei werd gebruikt om de gaten te dichten. Om het achterliggende land daarna echter weer te kunnen gebruiken voor landbouw, moesten niet alleen deze sleuven opnieuw gedicht worden, maar moest ook de tamelijk onvruchtbare afgezette zandlaag verwijderd worden. Het lijkt erop dat de datering voor deze greppelkuilen in de 16e of 17e eeuw ligt. Uit de nieuwe tijd dateert een rundergraf. Opvallend aan dit graf is dat het skelet weliswaar in anatomisch verband ligt, maar dat het niet compleet is : de kop, de voorpoten en de staart ontbreken. Aangezien er geen aanwijzingen zijn voor een recent verstoren van het graf, kan alleen aangenomen worden dat deze al verwijderd waren ten tijde van de begraving. Waarom men dit heeft gedaan, blijft vooralsnog een raadsel ; de genoemde elementen zijn immers niet de meest vleesrijke delen van het rund. Die bevinden zich juist weer intact in de grond. Consumptie blijkt dus geen verklaring te zijn voor het ontbreken van het hoofd, voorpoten en staart. De 14C-analyse van een fragment van het skelet geeft een datering tussen 1650 en 1917.&lt;/p&gt;