DOI: 10.17026/dans-xf8-rdzn
title: Verlengde Hereweg 75 te Groningen (gem. Groningen

description: &lt;p&gt;Op de geomorfologische kaart is te zien dat het plangebied in een bebouwde zone ligt. De dichtstbijzijnde gekarteerde zone ligt ten zuiden van het plangebied en betreft de Hondsrug waarop ook het plangebied is gesitueerd (code 10B1/12B1: heuvelrug). &lt;br&gt;In het algemeen kan gesteld worden dat met name hoger gelegen pleistocene landschapselementen, indien intact, een hoge verwachting hebben op het aantreffen van archeologische resten vanaf het Paleolithicum tot in de Nieuwe tijd. Het gebied is altijd een geschikte locatie geweest voor bewoning. &lt;br&gt;Het plangebied ligt aan de Verlengde Hereweg en is op alle hierboven weergegeven historische kaarten aanwezig. De Verlengde Hereweg is één van de belangrijke assen in het gebied. Deze weg ontleent zijn naam aan het gebruik van de route door verschillende legers (heer = leger). 's Zomers was de Hereweg een mulle zandweg en 's winters een grote modderpoel. De Hereweg was vanouds de belangrijkste toegangsweg tot Groningen vanuit het zuiden. Die route liep over de Hondsrug van Coevorden naar Groningen. De ligging van de weg op de Hondsrug zorgde voor een vroege bebouwing met borgen en buitenplaatsen van vaak adellijke families. Deze lagen vaak een eind van de weg af. Het pand dateert uit 1896 en wordt omschreven als politiepost. Vanaf en tot wanneer het pand een politiepost was is onbekend. Op de kaart van Huegenin en de kadastrale minuut staat al bebouwing aangegeven binnen het plangebied. Dit betreft oudere bebouwing dan de het huidige pand uit 1896. &lt;br&gt;Gezien de ouderdom van de te verwachte afzettingen kunnen in het plangebied vindplaatsen aanwezig zijn vanaf het Paleolithicum tot en met de Nieuwe tijd. De vondsten uit het Paleolithicum – Mesolithicum zijn echter zeldzaam. De kans dat een vindplaats uit deze periode aanwezig is, wordt klein geacht. Op basis hiervan is aan het plangebied een lage verwachting toegekend voor vuursteenvindplaatsen uit het Laat-Paleolithicum en Mesolithicum.&lt;br&gt;Vanaf het Neolithicum tot en met de Vroege Middeleeuwen komen de eerste landbouwers in het gebied voor. Deze landbouwers worden gekenmerkt door sedentaire nederzettingen. De nederzettingen werden vooral op hoge droge locaties ontwikkeld. De Hondsrug is dan ook een geschikte locatie voor nederzettingen vanaf het Neolithicum. De vondsten kunnen vanaf het maaiveld worden verwacht als deze zijn opgeploegd. In situ vondsten en sporen kunnen worden aangetroffen in de top van de oorspronkelijke (onverstoorde) top van de pleistocene afzettingen. De bodem kan verstoord zijn door de huidige bebouwing vanaf 1896 (zie ook hieronder) en eerdere bebouwing. Het plangebied heeft daarom een middelhoge verwachting voor nederzettingsresten en begravingen uit het Neolithicum tot en met de Vroege Middeleeuwen. &lt;br&gt;Vanaf de Late Middeleeuwen verandert het bewoningspatroon. Bewoning concentreert zich in dorpen, steden en bewoningsclusters. Rondom deze dorpen ligt het landbouwareaal dat gebruikt wordt voor de voedselvoorziening van de inwoners. In deze periode is de landschappelijke ligging van het gebied niet meer doorslaggevend voor de locatiekeuze. Gezien de ligging langs de oude weg van Groningen naar Haren kunnen in het plangebied sporen van een middeleeuwse boerderij aanwezig zijn. Op de historische kaarten is bebouwing in het plangebied zichtbaar vanaf begin 18e eeuw. Deze is afgebroken en uiteindelijk is het huidige pand in het plangebied gebouwd. In het plangebied kunnen nog resten van oude bebouwing aanwezig zijn indien deze niet zijn verstoord door de huidige bebouwing. Op basis van deze informatie is aan het plangebied eveneens een middelhoge verwachting toegekend voor nederzettingssporen uit de Late Middeleeuwen - Nieuwe tijd.&lt;br&gt;Verkennend booronderzoek: voor het onderzoek is uitgegaan van 6 boringen per ha, waar bij het minimumaantal van 6 boringen geldt voor plangebieden kleiner dan 1 ha. In het plangebied zijn uiteindelijk 8 boringen gezet met een Edelmanboor met een diameter van 7 cm tot maximaal 1,8 m -mv. In het plangebied zijn extra boringen gezet omdat een aantal boringen niet konden worden doorgezet in de natuurlijke ondergrond. &lt;br&gt;Tijdens het veldonderzoek is een betonlaag/tegel of een bouwvoor of tuinaarde op een verstoorde laag op keileem aangetroffen. Tijdens het veldonderzoek is geen dekzand of een afdekkende plaggendek waargenomen. Gezien de bijmenging van grind in het verstoorde pakket, het ontbreken van dekzand en de verstoring van de top van het keileem kan geconcludeerd worden dat de bodem verstoord is tot in het keileem en dat het dekzand en het eventuele plaggendek opgenomen zijn in het boven het keileem liggende verstoorde pakket zand. De verstoring van het plangebied heeft mogelijk te maken met de aanwezigheid van de bestaande bebouwing in het plangebied en de omringende bebouwing in het onderzoeksgebied. In het woonhuis is één boring gezet, boring 5. Deze kon helaas niet worden doorgezet. Aangezien buiten de bebouwing de bodem is verstoord tot in het keileem wordt binnen het woonhuis eveneens geen intacte archeologische resten meer verwacht. De verwachte verstoringsdiepte is 1,25 – 1,6 m -mv. Op basis van de resultaten van het hier gerapporteerde onderzoek kan worden geconcludeerd dat er geen sprake is van een behoudenswaardige vindplaats, en dat de bodem verstoord is tot in het onderliggende keileem. Aanwijzingen voor de aanwezigheid van archeologische resten in de vorm van archeologische indicatoren zijn daarnaast niet aangetroffen. Met het oog daarop adviseert Salisbury Archeologie b.v. het plangebied vrij te geven voor de voorgenomen ingrepen.&lt;br&gt;Met betrekking tot de aanbevelingen/bevindingen uit onderhavig onderzoek dient contact opgenomen te worden met het bevoegd gezag, in dit geval de gemeente Groningen.&lt;/p&gt;