cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1515
title: Clinical efficacy of wound dressing containing silk sericin for split-thickness skin graft donor site treatment

description: The objective of this study was to investigate the safety profile of silk sericin dressing using patch test in healthy volunteers during April 2011 to January 2012 at the Department of Pharmacy Practice, Pharmaceutical Sciences, Chulalongkorn University and Police General Hospital. We also would like to study the clinical efficacy of this dressing for Split-Thickness Skin Graft (STSG) donor site treatment compared with Bactigras®, a standard treatment, during March to December 2012 at the Division of Plastic and Reconstructive Surgery, Department of Surgery, King Chulalongkorn Memorial Hospital. One hundred and ten healthy volunteers were included and complied with patch test protocol by randomly applying silk sericin dressing and Bactigras® on the back for 3 days twice. Seven and ten days later, both dressings were re-applied on the same areas and left for another 3 days in the challenge phase. There was no significant difference in skin irritation including the change of skin color measured by Mexameter MX18® and Human Repeat Insult Patch Test (HRIPT) scale, evaluated by 3 dermatologists, between the skin treated with silk sericin dressings and Bactigras® (p&gt;0.05). Twenty-eight patients with 30 STSG donor sites were enrolled in this study. The donor sites were equally divided into two parts, one part treated with silk sericin dressing and Bactigras® was applied to another. The results showed that the median of time for complete healing as well as pain scores assessed by patients during 5 postoperative days consecutively on the side treated with silk sericin dressing were significantly lower than those treated with Bactigras® (p&lt;0.05). Two sites treated with silk sericin dressing (6.7%) showed signs of infection while no sign of infection was found in Bactigras®-treated sites. Initially, blood biochemistry data including AST, ALT, ALP, BUN and fasting blood sugar were elevated but then decreased within 7-14 days later while albumin, blood electrolytes and blood compositions were changed insignificantly pre- and post-operation (p&gt;0.05). On the first post-operative day, serum pro-inflammatory cytokines (IL-6 and TNF-α) increased significantly (p&lt;0.05) and then returned to baseline levels on day 7-14 post-operation. According to microscope images of the dressing after peeling off, epithelial cells attached more tightly on Bactigras® than silk sericin dressing. Better morphology and complete border of epithelial cells found on silk sericin dressing after peeling off. In conclusion, silk sericin dressing accelerates healing process and significantly reduced pain, comparing to that of Bactigras® without serious adverse events. Therefore, we introduce silk sericin dressing as an alternative treatment for STSG donor site.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1516
title: ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมในการควบคุมน้ำหนักของสตรีมุสลิมที่มีภาวะอ้วนในภาคใต้ตอนล่าง

description: การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมในการควบคุมน้ำหนักและศึกษาหาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการรับรู้ประโยชน์ การรับรู้อุปสรรค การรับรู้สมรรถนะแห่งตน อิทธิพลระหว่างบุคคล อิทธิพลด้านสถานการณ์ และระดับความมุ่งมั่นในการวางแผนการกระทำกับพฤติกรรมการควบคุมน้ำหนักของสตรีมุสลิมที่มีภาวะอ้วนในภาคใต้ตอนล่าง ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นสตรีมุสลิมที่มีภาวะอ้วนที่อาศัยอยู่ในภาคใต้ตอนล่าง กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 384 ราย ได้มาโดยใช้วิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม จำนวน 8 ตอน สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ค่าความสัมพันธ์ด้วย Pearson’s Product Moment Correlation วิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS โดยกำหนดนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัย พบว่า พฤติกรรมสุขภาพในการควบคุมน้ำหนักของสตรีมุสลิมที่มีภาวะอ้วนโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง(X = 3.43, S.D = 0.43) การรับรู้ประโยชน์มีความสัมพันธ์ทางลบในระดับต่ำกับพฤติกรรมการควบคุมน้ำหนักของสตรีมุสลิมที่มีภาวะอ้วน( r = -.035) และการรับรู้สมรรถนะแห่งตนมีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับปานกลางกับพฤติกรรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ( r = .489, p &lt; .01) การรับรู้อุปสรรคมีความสัมพันธ์ทางลบในระดับปานกลางกับพฤติกรรมการควบคุมน้ำหนักของสตรีมุสลิมที่มีภาวะอ้วน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ( r = -.309, P &lt; .01 ) อิทธิพลระหว่างบุคคลและอิทธิพลด้านสถานการณ์มีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับต่ำกับพฤติกรรมการควบคุมน้ำหนักของสตรีมุสลิมที่มีภาวะอ้วน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ( r = .111, p
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1517
title: ประสบการณ์การบริหารงานของหัวหน้าหอผู้ป่วยที่ได้รับรางวัลดีเด่น

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสบการณ์การบริหารงานของหัวหน้าหอผู้ป่วยที่ได้รับรางวัลดีเด่น โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบปรากฏการณ์วิทยาการตีความ ของ Heidegger ผู้ให้ข้อมูลเป็นหัวหน้าหอผู้ป่วยที่ได้รับรางวัลดีเด่นจากฝ่ายการพยาบาล ของโรงพยาบาลระดับ ตติยภูมิแห่งหนึ่ง จำนวน 14 คน รวบรวมข้อมูลโดยใช้การสัมภาษณ์แบบเจาะลึกและนำข้อมูลที่ได้มาถอดความแบบคำต่อคำ โดยใช้วิธีการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาตามวิธีการของ Diekelman ผลการศึกษาประสบการณ์การบริหารงานของหัวหน้าหอผู้ป่วยที่ได้รับรางวัลดีเด่น แบ่งเป็น 3 ประเด็นดังนี้ 1. พัฒนาตนให้มีความรู้ บริหารตนสู่ความสมดุล ประกอบด้วย 3 ประเด็นย่อย ได้แก่ (1.1) เรียนรู้จากรุ่นพี่ ประสบการณ์ที่มี เก็บสิ่งดี ๆ มาพัฒนา (1.2) ไม่หยุดการค้นคว้า หาเวลา ศึกษาอย่างต่อเนื่อง และ(1.3) แบ่งให้เวลากับงาน พอกลับบ้านแยกงานจากชีวิตส่วนตัว 2. ลูกน้องต้องสนับสนุน สร้างต้นทุนการทำงาน ประกอบด้วย 5 ประเด็นย่อย ได้แก่ (2.1) สนับสนุนให้สร้างงาน เพิ่มความเชี่ยวชาญสู่การเป็นวิทยากร (2.2) ส่งเสริมความสามารถ สร้างคน สร้างโอกาสให้เรียนต่อ (2.3) รับฟังปัญหา คอยเป็นที่ปรึกษา และแก้ปัญหาเวลาติดขัด (2.4) สร้างบรรยากาศการทำงาน เหมือนเป็นบ้านที่สองของทุกคน และ (2.5) มอบหมายงานตามความสามารถ เปิดโอกาสตัดสินใจได้เต็มที่ 3. โครงการต้องสร้างสรรค์ บริหารงานอย่างจริงใจ ไม่เห็นแก่ใคร แต่ใช้ตามหลักการ ประกอบด้วย 4 ประเด็นย่อย ได้แก่ (3.1) พัฒนาโครงการ ตอบสนองงานตามนโยบาย นำมาประยุกต์ใช้ในหน่วยงาน (3.2) บริหารด้วยความจริงใจ ใช้หลักความยุติธรรม มีธรรมะในการทำงาน (3.3) มีความสามารถ บริหารคนได้ บริหารงานดี มีภาวะผู้นำ และ (3.4) ทุ่มให้งานอย่างเต็มที่ มีท้อใจบ้าง แต่ไม่ปล่อยวาง ยังมุ่งมั่นทำงานต่อไป ผลการศึกษาครั้งนี้สะท้อนให้เห็นถึงประสบการณ์การบริหารงานของหัวหน้าหอผู้ป่วยที่ได้รับรางวัลดีเด่น ซึ่งผู้บริหารทางการพยาบาลสามารถใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการวางนโยบายบริหารหัวหน้าหอผู้ป่วยต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1518
title: ประสบการณ์การเป็นพยาบาลจบใหม่ที่ปฏิบัติงานภายใต้การดูแลของพยาบาลพี่เลี้ยง

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาประสบการณ์การเป็นพยาบาลจบใหม่ที่ปฏิบัติงานภายใต้การดูแลของพยาบาลพี่เลี้ยง โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบปรากฏการณ์วิทยาการตีความตามแนวคิดของ Heidegger ผู้ให้ข้อมูล คือ พยาบาลจบใหม่ที่ปฏิบัติงานภายใต้การดูแลของพยาบาลพี่เลี้ยง และมีความเต็มใจในการเข้าร่วมการวิจัยครั้งนี้ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยวิธีการสัมภาษณ์เจาะลึกและการบันทึกเทป ร่วมกับการบันทึกภาคสนามและการรวบรวมหลักฐานต่างๆ นำข้อมูลมาถอดเทปแบบคำต่อคำ ร่วมกับการวิเคราะห์ข้อมูลแบบตีความ ได้จำนวนผู้ให้ข้อมูลรวม 10 คน ผลการศึกษาประสบการณ์การเป็นพยาบาลจบใหม่ที่ปฏิบัติงานภายใต้การดูแลของพยาบาลพี่เลี้ยง แบ่งเป็น 4 ประเด็นหลัก ดังนี้ 1. เป็นน้องใหม่ยังทำงานได้ไม่เต็มที่ ประกอบด้วย 2 ประเด็นย่อย ได้แก่ 1.1) ยังไม่พร้อมกับการทำงานเป็นพยาบาลเต็มตัว และ 1.2) ผิดพลาดบ่อย ความรู้ยังน้อย ตัดสินใจได้ยังไม่ดี 2. หน่วยงานมีพี่ให้ ไม่รู้จะได้พี่เลี้ยงเป็นอย่างไร ประกอบด้วย 2 ประเด็นย่อย ได้แก่ 2.1) เครียด กังวลใจ กลัวจะเข้ากับพี่ไม่ได้ และ 2.2) ไม่รู้พี่จะดุมากไหม คิดไปต่างๆนาๆ 3. ทำงานร่วมกัน ประสบการณ์นั้นยังจดจำได้ ประกอบด้วย 2 ประเด็นย่อย ได้แก่ 3.1) ทำงานร่วมกับพี่ รู้สึกดี อบอุ่นใจ และ 3.2) ทำงานร่วมกับพี่ มีแต่เรื่องอึดอัดใจ 4. เวลาผ่านไป ร่วมงานกันได้ เข้าใจกันดี จากผลการศึกษานี้ ทำให้เข้าใจประสบการณ์การเป็นพยาบาลจบใหม่ที่ปฏิบัติงานภายใต้การดูแลของพยาบาลพี่เลี้ยง ซึ่งผู้บริหารทางการพยาบาลสามารถนำไปเป็นข้อมูลพื้นฐานในการวางแผนพัฒนาในการสนับสนุนและช่วยเหลือพยาบาลจบใหม่ให้สามารถปรับตัวกับบทบาทพยาบาลวิชาชีพและสิ่งแวดล้อมใหม่ในสถานที่ทำงานต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1519
title: การวิเคราะห์องค์ประกอบการเรียนรู้ตลอดชีวิตของพยาบาลวิชาชีพ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาองค์ประกอบการเรียนรู้ตลอดชีวิตของพยาบาลวิชาชีพ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ พยาบาลวิชาชีพปฏิบัติงานในโรงพยาบาลระดับ ตติยภูมิที่มีจำนวนเตียงตั้งแต่ 500 เตียงขึ้นไป เขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 709 คน ซึ่งได้ จากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามการเรียนรู้ตลอดชีวิตของพยาบาล ที่ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา จากผู้ทรงคุณวุฒิและหาความ เที่ยงของเครื่องมือโดยใช้สูตรสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาค ได้ค่าความเที่ยงเท่ากับ .94 วิเคราะห์ข้อมูลโดยวิเคราะห์องค์ประกอบด้วยวิธีการสกัดองค์ประกอบหลัก หมุนแกนองค์ประกอบแบบ ออโธโกนอล ด้วยวิธีแวริแมกซ์ ผลการวิจัยสรุปดังนี้ องค์ประกอบการเรียนรู้ตลอดชีวิตของพยาบาลวิชาชีพ ในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิที่มีจำนวนเตียง ตั้งแต่ 500เตียงขึ้นไป เขตกรุงเทพมหานคร มีทั้งหมด 4 องค์ประกอบบรรยายด้วย 26 ตัวแปร มีค่าความแปรปรวนคิดเป็นร้อยละ 60.72 1.ด้านการเข้าถึงแหล่งความรู้และการนำไปใช้ประโยชน์ เป็นองค์ประกอบที่อธิบายความแปรปรวนได้มากที่สุด คือ ร้อยละ 24.25 ประกอบด้วย 11 ตัวแปร 2.ด้านการประเมินและพัฒนาตนเองให้พร้อมในการเรียนรู้ เป็นองค์ประกอบที่อธิบายความแปรปรวนได้มากที่สุด คือ ร้อยละ 16.24 ประกอบด้วย 6 ตัวแปร 3.ด้านการมีทักษะการสื่อสารและแก้ปัญหา เป็นองค์ประกอบที่ อธิบายความแปรปรวนได้มากที่สุด คือ ร้อยละ12.88 ประกอบด้วย 5 ตัวแปร 4.ด้านการกำหนดเป้าหมายการเรียนรู้ เป็นองค์ประกอบที่ อธิบายความแปรปรวนได้มากที่สุด คือ ร้อยละ 7.35 ประกอบด้วย 4 ตัวแปร
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1520
title: การพัฒนาและตรวจสอบคุณภาพแบบประเมินความผูกพันในงานของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลเอกชน กรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนาและตรวจสอบคุณภาพแบบประเมินความผูกพันในงานของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลเอกชน เขตกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างมี 2 กลุ่ม คือพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลเอกชน จำนวน 330 คน เพื่อใช้ทดสอบภาคสนาม และพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลเอกชน จำนวน 106 คน เพื่อตรวจสอบคุณภาพแบบประเมิน เครื่องมือวิจัยมี 3 ชุด คือ 1) แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างสำหรับผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับความผูกพันในงานของพยาบาลวิชาชีพ 2) แบบสอบถามรายการความผูกพันในงานของพยาบาลวิชาชีพ 3) แบบประเมินความผูกพันในงานของพยาบาลวิชาชีพ มีค่าตรงตามเนื้อหา CVI .94 ได้ค่าความเที่ยงสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาค .87 ตรวจสอบโครงสร้างของชุดตัวแปรโดยวิเคราะห์ตัวประกอบด้วยวิธีองค์ประกอบหลัก สร้างแบบประเมินและนำไปประเมินความผูกพันในงานของพยาบาลวิชาชีพในกลุ่มตัวอย่างจำนวน 106 คน ตรวจสอบเที่ยงตรงเชิงโครงสร้างโดยหาความตรงเหมือน (Convergent Validity) และ ความตรงเชิงจำแนก (Divergent Validity) วิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่างข้อคำถามรายด้านโดยใช้สถิติสหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. แบบประเมินความผูกพันในงานของพยาบาลวิชาชีพ มี 4 ด้านหลักคือ ด้านความใส่ใจพัฒนางาน ด้านความเหนื่อยหน่ายในงาน ด้านความขยันขันแข็งในการทำงาน และด้านการอุทิศตนในการทำงาน มีรายการความผูกพันในงานรวม 26 รายการย่อย ค่าน้ำหนักตัวประกอบระหว่าง .576 -.824 สามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 61.040 2. การตรวจสอบคุณภาพ พบว่า ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สันระหว่างมิติความใส่ใจพัฒนางาน มิติความขยันขันแข็งในการทำงาน มิติการอุทิศตนในการทำงาน และมิติความเหนื่อยหน่ายในงาน พบว่า แบบสอบถามความผูกพันในงานมีความตรงเหมือนและความตรงเชิงจำแนก และค่าความเที่ยงของแบบประเมินทั้งฉบับ โดยใช้สูตรสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาค .85
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1521
title: คุณภาพบริการพยาบาลแผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลเอกชน กรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณภาพบริการพยาบาลแผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลเอกชน กรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างเป็นกลุ่มผู้มารับบริการที่แผนกผู้ป่วยนอกและกลุ่มพยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในแผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลเอกชนกรุงเทพมหานครจำนวนอย่างละ 200คนรวมทั้งหมด 400 คน กลุ่มผู้มารับบริการ ได้จากการเลือกแบบบังเอิญ กลุ่มพยาบาลวิชาชีพ ได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอนเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามคุณภาพบริการพยาบาลตามการรับรู้ของผู้รับบริการและแบบสอบถามคุณภาพบริการพยาบาลตามการรับรู้ของพยาบาลวิชาชีพเครื่องมือทั้งหมดผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ และทดสอบหาค่าความเที่ยงด้วยค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาคได้เท่ากับ .97เท่ากันวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบด้วยสถิติค่าที (t-independent) ผลการวิจัยพบว่า 1.คุณภาพบริการพยาบาลแผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลเอกชน กรุงเทพมหานคร ตามการรับรู้ของผู้รับบริการอยู่ในระดับมาก ( X= 4.00) 2.คุณภาพบริการพยาบาลแผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลเอกชน กรุงเทพมหานคร ตามการรับรู้ของพยาบาลวิชาชีพอยู่ในระดับมาก ( X= 4.11) 3.คุณภาพบริการพยาบาลแผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลเอกชน กรุงเทพมหานคร ตามการรับรู้ระหว่างพยาบาลวิชาชีพและผู้รับบริการโดยรวมมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1523
title: ผลของการส่งเสริมบทบาทการเป็นมารดาร่วมกับการใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยสอนต่อพฤติกรรมการดูแลทารกแรกเกิดของมารดาวัยรุ่นครรภ์แรก

description: การวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบพฤติกรรมการดูแลทารกแรกเกิดของมารดาวัยรุ่นครรภ์แรกระหว่างกลุ่มที่ได้รับการส่งเสริมบทบาทการเป็นมารดาร่วมกับการใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กับกลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มตัวอย่างคือมารดาวัยรุ่นครรภ์แรก อายุ 15-19 ปี หลังคลอดบุตรปกติทางช่องคลอด ที่พักฟื้นอยู่แผนกหลังคลอดโรงพยาบาลชุมชน สังกัดกระทรวงสาธารณสุข จำนวน 44 คน ทำการศึกษากับกลุ่มควบคุมก่อน แล้วตามด้วยกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 22 ราย โดยการจับคู่ประสบการณ์ในการเลี้ยงดูทารกและการมีผู้ช่วยเลี้ยงดูทารก เครื่องมือทดลองคือ แผนการส่งเสริมบทบาทการเป็นมารดาร่วมกับการใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ที่ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา เครื่องมือกำกับการทดลองคือ แบบสังเกตการดำรงบทบาทการเป็นมารดา และเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถามพฤติกรรมการดูแลทารกแรกเกิดของมารดาวัยรุ่นครรภ์แรก ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา และมีค่าความเที่ยงเท่ากับ .63 และ .88 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติทดสอบที ผลการวิจัยพบว่า คะแนนเฉลี่ยของพฤติกรรมการดูแลทารกแรกเกิดของมารดาวัยรุ่นครรภ์แรก กลุ่มทดลองที่ได้รับการส่งเสริมบทบาทการเป็นมารดาร่วมกับการใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยสอน หลังการทดลองสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1524
title: ผลของการใช้รูปแบบการเฝ้าระวังการติดเชื้อ ต่อประสิทธิภาพการเฝ้าระวังการติดเชื้อทางเดินปัสสาวะและจำนวนวันนอนของผู้ป่วย

description: ผลของการใช้รูปแบบการเฝ้าระวังการติดเชื้อต่อประสิทธิภาพการเฝ้าระวังการติดเชื้อทางเดินปัสสาวะและจำนวนวันนอนของผู้ป่วย มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาประสิทธิภาพการเฝ้าระวังการติดเชื้อทางเดินปัสสาวะที่สัมพันธ์กับการใส่สายสวนปัสสาวะของพยาบาลควบคุมการ ติดเชื้อประจำหอผู้ป่วยหลังการใช้รูปแบบการเฝ้าระวังการติดเชื้อ 2) เปรียบเทียบจำนวนวันนอนของผู้ป่วยก่อนและหลังการใช้รูปแบบการเฝ้าระวังการติดเชื้อ และ 3) เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพการเฝ้าระวังการติดเชื้อทางเดินปัสสาวะหลังการใช้รูปแบบการเฝ้าระวังการติดเชื้อเดือนที่ 1 และเดือนที่ 2 กลุ่มตัวอย่าง คือ พยาบาลควบคุมการติดเชื้อประจำหอผู้ป่วย จำนวน 11 คน เครื่องมือการวิจัยมีดังนี้ รูปแบบการเฝ้าระวังการติดเชื้อทางเดินปัสสาวะ ประกอบด้วย แผนการเฝ้าระวังการติดเชื้อทางเดินปัสสาวะ คู่มือการเฝ้าระวังการติดเชื้อทางเดินปัสสาวะ เครื่องมือที่ใช้กำกับการทดลอง ประกอบด้วยแบบวัดความรู้เรื่องการเฝ้าระวังการติดเชื้อทางเดินปัสสาวะ และแบบบันทึกการเฝ้าระวังการติดเชื้อทางเดินปัสสาวะ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ประกอบด้วย แบบประเมินประสิทธิภาพการเฝ้าระวังการติดเชื้อทางเดินปัสสาวะและแบบบันทึกจำนวนวันนอนของผู้ป่วย เครื่องมือทั้งหมดผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ ได้ค่าความเที่ยงของแบบสอบถามเท่ากับ .91 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย มัฐยธาน พิสัยควอร์ไทล์ และสถิตินอนพารามิตริค ผลการวิจัย พบว่า ประสิทธิภาพการเฝ้าระวังการติดเชื้อทางเดินปัสสาวะของพยาบาลควบคุมการติดเชื้อประจำหอผู้ป่วยอยู่ในระดับดี จำนวนวันนอนของผู้ป่วยก่อนการใช้รูปแบบการเฝ้าระวังการติดเชื้อลดลงหลังการใช้รูปแบบการเฝ้าระวังการติดเชื้อ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1525
title: ประสบการณ์การปฏิบัติงานของพยาบาลอุบัติเหตุและฉุกเฉิน

description: ในการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อบรรยายประสบการณ์การปฏิบัติงานของพยาบาลหน่วยอุบัติเหตุและฉุกเฉินโดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพแบบปรากฏการณ์วิทยาการตีความ (Hermeneutic phenomenology) ตามแนวคิดของ Heidegger คัดเลือกผู้ให้ข้อมูลแบบเฉพาะเจาะจง คือ พยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลตติยภูมิของรัฐแห่งหนึ่งในเขตกรุงเทพมหานคร โดยมีประสบการณ์การปฏิบัติงานในหน่วยอุบัติเหตุและฉุกเฉินไม่น้อยกว่า 5 ปี จำนวน 12 คน รวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก และบันทึกเทป นำข้อมูลมาถอดแบบคำต่อคำ และวิเคราะห์ข้อมูลตามวิธีการของ Crist and Tanner ผลการศึกษาประสบการณ์การปฏิบัติงานของพยาบาลอุบัติเหตุและฉุกเฉิน พบประเด็นจากงานวิจัย ดังนี้ 1.หน่วยงาน ER เป็นด่านหน้า ดูแลรักษาเวลาฉุกเฉิน ประกอบด้วย 3 ประเด็นย่อย ได้แก่ (1.1) เหมือนตลาดสด ผู้คนมากมาย ทุกอย่างดูวุ่นวาย จ๊อกแจ๊กจอแจ (1.2) เหมือนถังขยะเหมือนบาตรพระ รับผู้ป่วยทุกโรคทุกราย และ (1.3) เหมือนกึ่งหน่วยผู้ป่วยนอกบวกกับหน่วยผู้ป่วยใน 2.เลือกทำงานที่หน่วยอุบัติเหตุและฉุกเฉินด้วยลักษณะงานที่ท้าทายความสามารถ 3.เหตุการณ์เกินคาดหมาย เกิดขึ้นมากมายภายใต้งาน ER ประกอบด้วย 3 ประเด็นย่อย ได้แก่ (3.1) ผู้ป่วยและญาติหลากหลาย เข้ามาใช้บริการ (3.2) ทำงานประสานกับหลายส่วน มีเรื่องปั่นป่วนต้องแก้ไข และ(3.3) ปัญหาในหน่วยงาน ต้องจัดการแก้ไข จากการศึกษาครั้งนี้ ทำให้ค้นพบประสบการณ์การปฏิบัติงานของพยาบาลอุบัติเหตุและฉุกเฉิน ซึ่งผู้บริหารทางการพยาบาลสามารถนำไปใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการปรับปรุงบริหารจัดการทางการพยาบาลหน่วยอุบัติเหตุและฉุกเฉินเพื่อให้ผู้ปฏิบัติงานมีความสุขในการทำงาน สามารถใช้แนวทางในการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นจากการปฏิบัติงานในหน่วยอุบัติเหตุและฉุกเฉิน ตลอดจนสามารถประยุกต์ข้อค้นพบเพื่อพัฒนาศักยภาพการปฏิบัติงานของพยาบาลหน่วยอุบัติเหตุและฉุกเฉินให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1526
title: ผลของโปรแกรมการฝึกควบคุมพฤติกรรมตนเองต่อการบริโภคแอลกอฮอล์ของผู้เสพติดแอลกอฮอล์ชายที่ได้รับการบำบัดด้วยยา

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบ 1) การบริโภคแอลกอฮอล์ของผู้เสพติดแอลกอฮอล์ชายก่อนและหลังได้รับโปรแกรมการฝึกควบคุมพฤติกรรมตนเอง 2) การบริโภคแอลกอฮอล์ของผู้เสพติดแอลกอฮอล์ชายระหว่างกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการฝึกควบคุมพฤติกรรมตนเองกับกลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้เสพติดแอลกอฮอล์ชายที่เข้ารับการรักษาแบบผู้ป่วยใน ระยะบำบัดด้วยยา มากกว่า 1 ครั้ง และไม่ประสงค์เข้ารับการรักษาในระยะฟื้นฟูสมรรถภาพ สถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนี จังหวัดปทุมธานี จำนวน 60 รายได้รับการจับคู่ด้วยจำนวนครั้งของการเข้ารับการบำบัดรักษา และสุ่มเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ30 รายเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ 1) โปรแกรมการฝึกควบคุมพฤติกรรมตนเอง2) แบบประเมินการบริโภคแอลกอฮอล์ (The Alcohol Consumption Assessment: ACA)3) แบบสอบถามเจตคติในการควบคุมพฤติกรรมการดื่มแอลกอฮอล์ (Controlled Drinking Self Efficacy Scales )4) แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป เครื่องมือทุกชุดผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 ท่าน เครื่องมือชุดที่ 3 มีค่าความเที่ยงอัลฟาของครอนบาค เท่ากับ .92วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติร้อยละและใช้สถิติที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1.การบริโภคแอลกอฮอล์ของผู้เสพติดแอลกอฮอล์ชายหลังได้รับโปรแกรมการฝึกควบคุมพฤติกรรมตนเองต่ำกว่าก่อนได้รับโปรแกรมฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.การบริโภคแอลกอฮอล์ของผู้เสพติดแอลกอฮอล์ชายกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมฯต่ำกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1527
title: ประสบการณ์การดูแลของผู้ดูแลผู้ป่วยโรคซึมเศร้าวัยสูงอายุในชุมชน

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายความหมายของการดูแลและประสบการณ์การดูแลของผู้ดูแลผู้ป่วยโรคซึมเศร้าวัยสูงอายุ ผู้ให้ข้อมูลเป็นผู้ดูแลผู้ป่วยโรคซึมเศร้าวัยสูงอายุที่มารับบริการที่โรงพยาบาลชุมชน ได้รับการคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจงจำนวน 12 ราย โดยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกและทำการวิเคราะห์เนื้อหา (content analysis) ผลการวิจัยพบว่า ผู้ดูแลได้ให้ความหมายของการดูแลคือ 1) เป็นการทำตามหน้าที่ด้วยความรักและเป็นห่วง 2) ช่วยเหลือจัดหาสิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวัน 3) การช่วยให้รู้สึกสบายใจ และสุขสบาย และ 4) อยู่ด้วยกันจนถึงที่สุด ส่วนประสบการณ์การดูแลผู้ป่วย แบ่งเป็น 3 ประเด็นหลัก คือ 1) การเข้ามาเป็นผู้ดูแล ประกอบด้วย ทำหน้าที่ ช่วยเหลืออย่างเต็มใจ และความจำเป็นที่ต้องดูแล 2) การดุแลช่วยเหลืออย่างเฉพาะเจาะจง ได้แก่ ต้องได้รับยาอย่างสม่ำเสมอ ช่วยเหลือกิจกรรมประจำวันและงานอื่นๆ ชวนพูดคุยให้ผ่อนคลาย ให้ทำกิจกรรมที่ชอบ และ รอให้อารมณ์ดี 3)สิ่งที่เกิดขึ้นในการดูแล ประกอบด้วย ดูแลไปแล้วเห็นเขาดีขึ้น สบายใจที่ได้ทำ ได้ทำอย่างเต็มที่แล้วรู้สึกภูมิใจ เหนื่อยใจท้อแท้ที่ต้องดูแล รู้สึกเครียดกับอารมณ์ที่ไม่แน่นอน และอยากช่วยให้หาย แต่ไม่รู้วิธี ผลการวิจัยครั้งนี้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการพัฒนาแนวทางการส่งเสริมศักยภาพผู้ดูแลผู้ป่วยโรคซึมเศร้าวัยสูงอายุ และเพื่อให้ผู้ดูแลผู้ป่วยโรคซึมเศร้ามีความสามารถในการดูแลผู้ป่วยโรคซึมเศร้าวัยสูงอายุให้มีคุณภาพชีวิตที่ดี
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1528
title: ผลของโปรแกรมการสอนแนะต่อความสามารถของผู้ดูแลในการดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บไขสันหลังที่ได้รับการคาสายสวนปัสสาวะ

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบของผู้ดูแลในการดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บไขสันหลังที่ได้รับการคาสายสวนปัสสาวะในกลุ่มทดลอง ระหว่างก่อนและหลังการสอนแนะและเพื่อเปรียบเทียบความสามารถของผู้ดูแล ระหว่างกลุ่มที่ได้รับการสอนแนะกับกลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มตัวอย่าง คือผู้ดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บไขสันหลังที่คาสายสวนปัสสาวะเข้ารับบริการแผนกผู้ป่วยใน โรงพยาบาลเพชรบูรณ์และโรงพยาบาลอุตรดิตถ์ จำนวน 48 คนแบ่งเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองกลุ่มละ 24 คนโดยจับคู่ในด้านเพศ อายุและระดับการศึกษา กลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามปกติ กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการสอนแนะที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น โดยใช้แนวคิดการสอนแนะของ Eaton and Johnson (2001) ประกอบด้วยแผนการสอนแนะและคู่มือการดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บไขสันหลังที่ได้รับการคาสายสวนปัสสาวะ กำกับการทดลอง โดยใช้แบบประเมินความรู้และแบบประเมินทักษะการดูแลผู้ป่วย รวบรวมข้อมูลโดยใช้ แบบสอบประเมินความสามารถในการดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บไขสันหลังที่ได้รับการคาสายสวนปัสสาวะ มีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ .80, .81 และ .89 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติทดสอบที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) ความสามารถของผู้ดูแลในการดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บไขสันหลังที่ได้รับการคาสายสวนปัสสาวะ ภายหลังได้รับการสอนแนะสูงกว่าก่อนได้รับการสอนแนะอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 (t= -20.76,p=.00) 2) ความสามารถของผู้ดูแลในการดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บไขสันหลังที่ได้รับการคาสายสวนปัสสาวะกลุ่มที่ได้รับการสอนแนะสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t= -11.12, p=.00)
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1529
title: ผลของโปรแกรมการจัดการกับอาการร่วมกับการบริหารกาย-จิต ด้วยชี่กงต่อความเหนื่อยล้าของผู้ดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บศีรษะ

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลของโปรแกรมการจัดการกับอาการร่วมกับการบริหารกาย-จิตด้วยชี่กงต่อความเหนื่อยล้าของผู้ดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บศีรษะ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บศีรษะที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลศูนย์ตรัง ซึ่งมีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนด จำนวน 40 คน เป็นกลุ่มควบคุม 20 คน กลุ่มทดลอง 20 คน โดยคำนึงถึงความคล้ายคลึงกันในเรื่องของ อายุของผู้ดูแลต่างกันไม่เกิน 5 ปี เพศของผู้ดูแล และระดับความพิการของผู้ป่วยบาดเจ็บศีรษะอยู่ในระดับเดียวกัน กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการจัดการกับอาการร่วมกับการบริหารกาย-จิตด้วยชี่กงและการพยาบาลปกติ ซึ่งโปรแกรมนี้ผู้วิจัยได้พัฒนาขึ้นจาก แบบจำลองการจัดการกับอาการของ Dodd และคณะ (2001) และแนวคิดการบริหารกาย-จิตด้วยชี่กง ประกอบด้วย 4 ขั้นตอนคือ 1) การประเมินความต้องการและประสบการณ์การรับรู้ของผู้ดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บศีรษะ 2) การพัฒนาศักยภาพในการจัดการกับอาการ 3) การจัดการอาการด้วยตนเองที่บ้าน และ 4) การประเมินผล เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคลของผู้ดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บศีรษะ แบบประเมินความเหนื่อยล้าของผู้ดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บศีรษะซึ่งมีค่าความเที่ยงสัมประสิทธิ์อัลฟาของ ครอนบาค เท่ากับ .95 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ (frequency) หาค่าร้อยละ (percentage) และสถิติทดสอบที (Independent t-test) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ ค่าคะแนนความเหนื่อยล้าของกลุ่มทดลองหลังได้รับโปรแกรมฯ 2 สัปดาห์และ 4 สัปดาห์ น้อยกว่ากลุ่มควบคุมอย่ามีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 6.52, p &lt; .05 และ t = 19.42, p &lt; .05 ตามลำดับ)