cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2028
title: การดูดซับสารอินทรีย์ระเหยภายในอาคารด้วยถ่านกัมมันต์ที่ผลิตจากกากกาแฟ

description: ศึกษาการเตรียมถ่านกัมมันต์จากกากกาแฟ โดยวิธีการกระตุ้นทางเคมีด้วย ซิงค์คลอไรด์ โซเดียมไฮดรอกไซด์ และกรดฟอสฟอริก และศึกษาประสิทธิภาพของถ่านกัมมันต์ในการดูดซับสารอินทรีย์ระเหยภายในอาคารชนิดที่สำคัญ ได้แก่ เบนซีน โทลูอีน เอทิลเบนซีน และไซลีน หรือสารบีเทค (BTEX) จากการศึกษาพบว่า กาแฟพันธุ์อะราบิกาและพันธุ์โรบัสตามีองค์ประกอบโดยน้ำหนักของเซลลูโลสประมาณ 9-20% เฮมิเซลลูโลส 77-91% และลิกนิน 0.3-3% กาแฟทั้งสองชนิดมีธาตุคาร์บอนเป็นองค์ประกอบหลัก ประมาณ 64-68% โดยน้ำหนัก ถ่านที่ผลิตจากกากกาแฟพันธุ์อะราบิกามีความเหมาะสม ในการนำมาผลิตเป็นถ่านกัมมันต์ เพราะให้ค่าการดูดซับไอโอดีนที่สูงกว่าถ่านจากกากกาแฟพันธุ์โรบัสตา สภาวะที่เหมาะสมที่สุดในการเตรียมถ่านกัมมันต์คือ การคาร์บอไนเซชันที่อุณหภูมิ 400℃ เป็นเวลา 1 ชั่วโมง และกระตุ้นด้วย H₃PO₄ ในอัตราส่วน 1:1 ที่อุณหภูมิ 700℃ เป็นเวลา 1 ชั่วโมง ถ่านกัมมันต์ที่ได้มีพื้นที่ผิว แบบ BET ขนาดรูพรุน และปริมาตรรูพรุนสูงที่สุดเท่ากับ 1,769 m²/g 0.7947 nm และ 0.7517 cm³/g ตาม ลำดับ ไอโซเทอมการดูดซับก๊าซไนโตรเจนที่อุณหภูมิ 77 K ของถ่านกัมมันต์จากกากกาแฟ และถ่านกัมมันต์ เกรดการค้าเป็นชนิดเดียวกันคือ ไอโซเทอมชนิดที่ 1 แสดงถึงลักษณะการดูดซับแบบชั้นเดียว (monolayer) และเป็นการดูดซับก๊าซบนถ่านกัมมันต์ที่ประกอบด้วยรูพรุนขนาดเล็ก หมู่หน้าที่ที่ปรากฏบนผิวถ่านกัมมันต์คือ หมู่ไฮดรอกซิล (O-H) และหมู่คาร์บอนิล (C=O) เป็นหลัก เมื่อนำถ่านกัมมันต์จากกากกาแฟที่เตรียมได้มาทดสอบการดูดซับสารอินทรีย์ระเหยที่เกิดจากสีทาภายในชนิดสีน้ำพบว่า ถ่านกัมมันต์จากกากกาแฟมีประสิทธิภาพในการดูดซับ Benzene และ Toluene สูงสุดเท่ากับ 99.76% และ 99.71% ตามลำดับ และจากการเปรียบเทียบประสิทธิภาพการดูดซับสารบีเทครวม (Total BTEX) ที่พบในสีทาภายในอาคารชนิดสีน้ำมันพบว่า ถ่านกัมมันต์จากกากกาแฟมีประสิทธิภาพในการดูดซับสูงที่สุด รองลงมาเป็นถ่านกากกาแฟที่เผาที่ 400℃ ยังไม่ผ่านกระตุ้นด้วยสารเคมี และกากกาแฟก่อนเผา โดยมีค่าเท่ากับ 97.65% 80.06% และ 61.27% ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2029
title: การประเมินภาระงานของการแบกกระเป๋านักเรียนของเด็กนักเรียนชั้นประถมศึกษา ตามแนวทางชีวกลศาสตร์

description: ปัจจุบันปัญหาที่เกิดกับนักเรียนประถมศึกษาคือ การแบกกระเป๋านักเรียนหนักเมื่อเทียบกับน้ำหนักตัว การแบกกระเป๋านักเรียนถือเป็นภาระงานอย่างหนึ่ง การประเมินภาระงานของการแบกกระเป๋านักเรียนของเด็กนักเรียนชั้นประถมศึกษาในงานวิจัยนี้ ใช้เกณฑ์ตามแนวทางชีวกลศาสตร์ในภาวะสถิต ผู้เข้าร่วมการวิจัยเป็นนักเรียนโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จำนวน 341 คน เป็นนักเรียนชาย 178 คนและนักเรียนหญิง 163 คน อายุระหว่าง 6-12 ปี ที่ได้รับการยินยอมให้เข้าร่วมการวิจัยจากผู้ปกครองเท่านั้น จากการทดสอบกำลังสถิตกล้ามเนื้อพบว่ากำลังสถิตกล้ามเนื้อส่วนต่างๆ เป็นท่าที่ให้ค่ากำลังสถิตสูงที่สุด รองลงมาคือกำลังสถิตกล้ามเนื้อมือ กำลังสถิตกล้ามเนื้อแขนและกำลังสถิตกล้ามเนื้อไหล่ตามลำดับ ผลการทดสอบค่าสัมประสิทธ์สหสัมพันธ์พบว่า กำลังสถิตกล้ามเนื้อมีความสัมพันธ์กันในระดับน้อยกับน้ำหนักตัวหรือภาวะโภชนาการ อย่างมีนัยสำคัญในนักเรียนแต่ละอายุ ดังนั้นน้ำหนักตัวหรือดัชนีมวลกายตามอายุและเพศ ไม่สามารถเป็นตัวชี้วัดน้ำหนักกระเป๋านักเรียนที่เหมาะสมได้ในนักเรียนอายุเดียวกัน น้ำหนักกระเป๋านักเรียนมีค่าเฉลี่ยที่ 11.14% ของน้ำหนักตัว ซึ่งแรงกดอัดที่กระดูกสันหลังส่วนล่างคำนวณจากการสะพายกระเป๋านักเรียนมีค่าเฉลี่ยสูงสุดที่ 18% ของแรงกดอัดที่กระดูกสันหลังส่วนล่างคำนวณจาก 100% ของกำลังสถิตกล้ามเนื้อส่วนต่างๆ และภาระงานของการแบกกระเป๋านักเรียนอยู่ประมาณ 1 ใน 3 ของแรงกดอัดที่กระดูกสันหลังส่วนล่างคำนวณจาก 15% ของกำลังสถิตกล้ามเนื้อส่วนต่างๆ (กำหนดให้เป็นระดับความปลอดภัย) ดังนั้นภาระงานของการแบกกระเป๋านักเรียนนี้อาจเป็นภาระงานเบา โดยการพิจารณาจากแรงกดอัดที่กระดูกสันหลังส่วนล่าง
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2030
title: การอ้างอิงข้อมูลในอดีตเพื่อการพยากรณ์ความต้องการสินค้าแทนที่

description: ศึกษาหาวิธีการที่เหมาะสมสำหรับการพยากรณ์ความต้องการสินค้าออกใหม่ประเภทแทนที่สินค้าตัวเดิม และเสนอแนะแนวทางในการเลือกใช้รูปแบบการพยากรณ์ให้เหมาะสมกับรูปแบบของยอดขายสินค้า โดยอ้างอิงจากข้อมูลในอดีต เลือกศึกษาข้อมูลยอดขายสินค้าแบบรายเดือน และศึกษาเฉพาะรายการสินค้าที่มีการออกสินค้ารุ่นใหม่มาแทนที่สินค้ารุ่นเดิม ในการพยากรณ์ยอดขายสินค้าแทนที่นั้น ได้ศึกษารูปแบบการพยากรณ์ 2 แบบ ได้แก่ วิธีการกระจายตัวของแบส ซึ่งอาศัยข้อมูลวงจรชีวิตผลิตภัณฑ์ของสินค้ารุ่นเก่า ในการพยากรณ์ยอดขายของสินค้าแทนที่ และวิธีการพยากรณ์แบบอนุกรมเวลา ด้วยวิธีการปรับเรียบเอกซ์โพเนนเชียล และวิธีโฮลท์-วินเทอร์ โดยเปรียบเทียบผลการพยากรณ์ทั้ง 2 แบบ ผลการวิจัยพบว่า การพยากรณ์ด้วยวิธีการกระจายตัวของแบสที่สมมติให้ยอดขาย ณ จุดอิ่มตัวของผลิตภัณฑ์เดิมและผลิตภัณฑ์ใหม่เท่ากัน มีความคลาดเคลื่อนสูง การศึกษาจึงได้พยากรณ์ด้วยวิธีการกระจายตัวของแบสแบบปรับค่ายอดขายอิ่มตัว ผลการพยากรณ์พบว่าในช่วง 1-7 เดือนแรกของการขาย การพยากรณ์ด้วยวิธีการกระจายตัวของแบสแบบปรับค่ายอดขายอิ่มตัว สามารถพยากรณ์ยอดขายได้แม่นยำกว่าวิธีอนุกรมเวลาตลอดช่วงวงจรชีวิตผลิตภัณฑ์ เป็นจำนวน 4 ประเภทผลิตภัณฑ์ จากตัวอย่างการศึกษาทั้งหมด 6 ประเภทผลิตภัณฑ์ โดยผลการพยากรณ์ด้วยวิธีการกระจายตัวของแบสแบบปรับค่ายอดขายอิ่มตัว สามารถสะท้อนรูปแบบความต้องการสินค้าในระยะเริ่มแรกของการขายผลิตภัณฑ์ใหม่ ที่มาแทนที่ผลิตภัณฑ์เดิมได้ดีกว่าวิธีอนุกรมเวลา
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2031
title: การมีส่วนร่วมของประชาชนท้องถิ่นในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปรรม กรณีศึกษาพระธาตุศรีสองรัก จังหวัดเลย

description: การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาถึงระดับการมีส่วนร่วมและปัจจัยที่อิทธิพลต่อการมีส่วนร่วมของประชาชนท้องถิ่น ในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม รวมทั้งเสนอแนวทางการมีส่วนร่วมของประชาชนท้องถิ่นในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรม โดยใช้วิธีการศึกษาเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ ในส่วนการศึกษาเชิงปริมาณใช้วิธีการสัมภาษณ์ด้วยแบบสอบถาม ศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างคือ หัวหน้าครัวเรือน หรือผู้ที่สามารถให้ข้อมูลเป็นตัวแทนของครัวเรือน จำนวน 316 ตัวอย่าง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าต่ำสุดและสูงสุด และการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงพหุแบบลำดับขั้น สำหรับการศึกษาเชิงคุณภาพใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 13 คน และนำเสนอข้อมูลโดยใช้วิธีวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษาพบว่า ระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนท้องถิ่นในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรมในภาพร่วมอยู่ในระดับมาก โดยมีส่วนร่วมในขั้นปฏิบัติกิจกรรมและขั้นติดตามประเมินผลอยู่ในระดับมาก ในขณะที่มีส่วนร่วมในขั้นคิดและวางแผนอยู่ในระดับปานกลาง และเมื่อศึกษาถึงปัจจัยต่างๆ พบว่า ความศรัทธาเชื่อถือ ระยะเวลาอาศัยอยู่ในชุมชน ระดับการศึกษา การให้คุณค่าสิ่งแวดล้อม ศืลปกรรม และการรับรู้ข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม เป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการมีส่วนร่วมของประชาชนท้องถิ่นในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ข้อเสนอแนวทางการมีส่วนร่วมของประชาชนท้องถิ่นในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม ได้แก่ ภาคประชาชนร่วมกันจัดทำหลักสูตรท้องถิ่น ภาคประชาชนร่วมกันพัฒนา/สร้างยุวมัคคุเทศก์ภาคประชาชนร่วมกัน จัดตั้งศูนย์เรียนรู้ชุมชนด้านวัฒนธรรมประเพณีเกี่ยวกับพระธาตุศรีสองรัก และภาคประชาชนร่วมกันจัดตั้งเครือข่ายประชาชนรักษ์พระธุาติศรีสองรัก
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2032
title: อนุสัญญาว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติต่อสตรีในทุกรูปแบบ ค.ศ.1979 : ศึกษากรณีมาตรการของรัฐในการป้องกันและแก้ไขปัญหาการฆ่าเพื่อรักษาเกียรติ (Honour killings)

description: ปัญหาการฆ่าเพื่อรักษาเกียรติเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างแพร่หลายในหลายประเทศทั่วโลก แม้ว่าในทางระหว่างประเทศจะมีอนุสัญญาว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติต่อสตรีในทุกรูปแบบ (CEDAW) อันเป็นอนุสัญญาที่ให้การรับรองและคุ้มครองสิทธิของสตรีมากที่สุดในขณะนี้ แต่ก็ไม่อาจหยุดยั้งปัญหาการฆ่าเพื่อรักษาเกียรติให้หมดไปได้ ดังนั้นจึงต้องนำมาตรการของบรรดารัฐมาเพื่อเสริมมาตรการตามอนุสัญญาฯ เพื่อเป็นแนวทางในการป้องกันและแก้ไขปัญหาการฆ่าเพื่อรักษาเกียรติต่อไป จากการวิเคราะห์มาตรการของบรรดารัฐในกลุ่มประเทศแถบเอเชีย อันได้แก่ ภูมิภาคเอเชียใต้ (ปากีสถาน อัฟกานิสถาน) เอเชียตะวันตกเฉียงใต้ (ตุรกี จอร์แดน) และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อินโดนีเซีย ไทย) ทุกประเทศที่ยกมาล้วนแล้วแต่เป็นภาคีของอนุสัญญา CEDAW ซึ่งผู้เขียนได้นำมาตรการในระดับรัฐเรื่องการป้องกันและแก้ไขปัญหาการฆ่าเพื่อรักษาเกียรติจำแนกได้เป็นมาตรการ 8 ประภาร ได้แก่ การกำหนดคำนิยามและลักษณะการฆ่าเพื่อรักษาเกียรติ มาตรการในการป้องกันปัญหาการฆ่ารักษาเกียรติ มาตรการการบังคับใช้โดยเฉพาะในครอบครัวและชุมชน มาตรการด้านการลงโทษที่ได้ผลและขจัดการลอยนวล มาตรการการบริการที่เอื้อต่อเหยื่อการฆ่าเพื่อรักษาเกียรติ ดุลยภาพระหว่างการตีความทางศาสนาและการป้องกันความรุนแรงต่อสตรี มาตรการการเยียวยาและทรัพยากรที่เอื้อต่อเหยื่อ มาตรการการมีส่วนร่วมของสตรีและความสัมพันธ์กับครอบครัวและชุมชน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2033
title: วิถีชีวิตผู้หญิงสังคมเมืองในนวนิยายไทยร่วมสมัย ระหว่าง พ.ศ. 2545-2552

description: ศึกษาวิถีชีวิตของผู้หญิงภายใต้บริบทสังคมกรุงเทพมหานคร โดยการศึกษาวิเคราะห์ผ่านวรรณกรรมรูปแบบนวนิยาย จำกัดขอบเขตการศึกษาในนวนิยายร่วมสมัยของไทย ในช่วงระยะเวลา พ.ศ. 2545-2552 เป็นจำนวน 10 เรื่อง การศึกษามุ่งเน้นไปที่ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครหญิงในสังคมเมืองกับบุคคลรอบตัว รูปแบบการใช้ชีวิตประจำวัน และทัศนคติของผู้ประพันธ์ในแง่ของความสำคัญของเมืองที่มีต่อวิถีชีวิตของตัวละครหญิง วิถีชีวิตของตัวละครหญิงที่ปรากฏในนวนิยายร่วมสมัย สามารถสะท้อนให้เห็นถึงความเป็นศูนย์กลางความเจริญในทุกๆ ด้านของเมืองซึ่งเป็นปัจจัยหลักที่ดึงดูดให้คนจำนวนมหาศาลเข้ามาอยู่รวมกันในเมือง ก่อให้เกิดเป็นความหลากหลายทางวัฒนธรรม ความสัมพันธ์แบบคนเมืองที่ซับซ้อน ค่านิยมและวิถีชีวิตในแบบเมือง ซึ่งล้วนแต่ส่งผลกระทบต่อตัวละครหญิงที่อาศัยอยู่ในเมือง ภาพของตัวละครหญิงในนวนิยายร่วมสมัยของไทยจึงมีลักษณะเป็นผู้หญิงยุคใหม่ที่ทันสมัย มีบทบาทสำคัญทางเศรษฐกิจและสังคม รับรู้และเข้าใจในคุณค่าของตัวเอง มีความตั้งใจในการประสบความสำเร็จในชีวิต ได้รับอิทธิพลจากบริโภคนิยม และค่อนข้างเสรีจากกรอบประเพณี ผู้ประพันธ์บางส่วนจึงนำเสนอภาพนางเอกแห่งยุคสมัยที่ไม่ได้ให้ความสำคัญในเรื่องการรักษาพรหมจรรย์ และมีค่านิยมในการอยู่ก่อนแต่ง สังคมเมืองซึ่งเป็นภูมิหลังของเรื่องจึงเป็นพื้นที่สร้างโอกาสให้ชีวิตหรือทำลายชีวิตของตัวละครได้ทั้งสองแบบ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2034
title: การวิเคราะห์การทำงานของมิวเทชันใหม่ในยีน AGXT แบบ c.32C&gt;G(p.Pro11Arg) ในครอบครัวชาวไทยที่เป็นโรค PH1

description: โรค Primary hyperoxaluria type1 (PH1) เป็นโรคทางพันธุกรรมถูกควบคุมด้วยยีนด้อยบนออโทโซม โดยเกิดจากความผิดปกติของยีน AGXT ซึ่งผลิตเอนไซม์ alanine:glyoxylate aminotransferase (AGT) ทำหน้าที่สลายไกลออกซิเลท โดยพบมากในเพอร็อกซิโซมของเซลล์ตับ โรค PH1 เกิดจากการหลั่งออกซาเลทและสะสมในรูปผลึกของแคลเซียมออกซาเลทในไต ต่อมาผู้ป่วยจะสูญเสียการทำงานของไตและเสียชีวิตในที่สุด ศูนย์เชี่ยวชาญเฉพาะทางเวชพันธุศาสตร์ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ได้ตรวจพบผู้ป่วยชาวไทยรายหนึ่งเป็นโรค PH1 ซึ่งมีสาเหตุความผิดปกติแบบดีลีชัน และมีมิวเทชันในยีน AGXT โดยพบว่า นิวคลีโอไทด์ลำดับที่ 32 มีการเปลี่ยนจาก cytosine เป็น guanine (c.32C&gt;G) ส่งผลให้กรดอะมิโนลำดับที่ 11 เปลี่ยนจาก proline เป็น argenine (p.Pro11Arg) ซึ่งเป็นการกลายพันธุ์ที่ยังไม่เคยมีการรายงานมาก่อน ในการวิจัยนี้ได้วิเคราะห์การทำงานของมิวเทชันใหม่ในยีน AGXT แบบ p.Pro11Arg โดยเพิ่มปริมาณยีน AGXT ในส่วนที่ผลิตโปรตีนนี้จากเซลล์ HepG-2 และ transfect เข้าสู่เซลล์ COS7 โดยผลจากการทำ western blot แสดงให้เห็นว่า ยีนกลายพันธุ์สามารถผลิตโปรตีนได้ตามปกติ สำหรับการตรวจสอบความสามารถในการทำงานของเอนไซม์ AGT โดยวิธี semiautomated spectrophotometric บ่งชี้ว่า เอนไซม์ AGT ที่ผลิตจากยีนกลายพันธุ์มีความสามารถในการทำงานลดลงประมาณ 69% เมื่อเทียบกับเอนไซม์ AGT ที่ผลิตจากยีนปกติ ส่วนการตรวจสอบตำแหน่งเป้าหมายภายในเซลล์ของเอนไซม์ AGT ที่กลายพันธุ์ โดยวิธี immunofluorescence พบว่าเอนไซม์ AGT ที่กลายพันธุ์ประมาณ 20% นั้นถูกส่งไปยังออร์แกเนลล์อื่นที่ผิดตำแหน่ง ไม่ได้ถูกส่งไปยังเพอร็อกซิโซมตามปกติ สรุปได้ว่าการเปลี่ยนแปลงชนิด p.Pro11Arg นี้เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ก่อให้เกิดโรค PH1 โดยการลดความสามารถในการทำงานของเอนไซม์ และทำให้ตำแหน่งเป้าหมายภายในเซลล์เปลี่ยนแปลงไป
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2035
title: การผลิตเอกโซพอลิแซ็กคาไรด์โดย Enterobacter cloacae สายพันธุ์ UV1-9 ในถังหมักแบบแบตช์

description: แม้ว่าจะมีการใช้พอลิเมอร์จากจุลินทรีย์ในอุตสาหกรรมต่าง ๆ อย่างกว้างขวางแต่ประเทศไทยยังต้องนำเข้าสารดังกล่าวสำหรับการใช้งานอยู่ ในห้องปฏิบัติการได้มีการพัฒนางานด้านนี้มาได้ระดับหนึ่งเพื่อการผลิตพอลิเมอร์ขึ้นเองในประเทศ หนึ่งในงานวิจัยที่ดำเนินการต่อคือการเพิ่มผลผลิตจากสายพันธุ์ที่คัดเลือก ในการนี้ Enterobacter cloacae สายพันธุ์ EN02 ที่แยกได้จากสวนผลไม้ได้รับการชักนำให้เกิดการกลายพันธุ์เป็นสายพันธุ์ E. cloacae UV1-9 แล้วเพิ่มขนาดการเลี้ยงในกระบวนการหมักแบบแบตช์ ในถังหมักขนาด 5 ลิตร พบว่าสามารถผลิตพอลิแซ็กคาไรด์ที่มีประสิทธิภาพสูงสุดในอาหารเหลวสูตรปรับปรุงซึ่งมีสารสกัดจากยีสต์เป็นแหล่งไนโตรเจนเพียงชนิดเดียว ภายใต้สภาวะการผลิตที่ควบคุมความเป็นกรดเบสเท่ากับ 7 ภาวะการเลี้ยงเชื้อที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส อัตราการให้อากาศ 1 vvm และอัตราเร็วใบกวน 200 รอบต่อนาที เป็นเวลา 36 ชั่วโมง สามารถให้ผลผลิตพอลิแซ็กคาไรด์สูงสุดเท่ากับ 9.917 กรัมต่อลิตร ในเวลา 30 ชั่วโมง ซึ่งมากกว่าการผลิตในระดับขวดเขย่าถึง 9 เท่า โดยมีอัตราการเจริญจำเพาะของจุลินทรีย์ (µ) เท่ากับ 0.1605 กรัมต่อลิตรต่อชั่วโมง อัตราการใช้น้ำตาลซูโครสจำเพาะ (γ) เท่ากับ 1.9214 กรัมซูโครสต่อลิตรชั่วโมง อัตราการผลิตพอลิแซ็กคาไรด์จำเพาะ(ρ) เท่ากับ 0.5896 กรัมพอลิแซ็กคาไรด์ต่อลิตรชั่วโมง ปริมาณของเซลล์ที่ได้ต่อหน่วยที่ถูกใช้ไป (Yx/s) เท่ากับ 0.0453 กรัมต่อลิตรต่อชั่วโมง ปริมาณผลผลิตที่ได้ต่อหน่วยสับสเตรทที่ถูกใช้ไป (Yp/s) เท่ากับ 0.3060 กรัมต่อลิตรต่อชั่วโมง และมีความสามารถในการผลิต เท่ากับ 0.3305 กรัมต่อลิตรต่อชั่วโมง เมื่อศึกษาสมบัติทางเคมีและกายภาพของพอลิแซ็กคาไรด์ที่ผลิตได้ พบว่า เป็นเฮทเทอโรพอลิแซ็กคาไรด์ชนิดประจุลบ ประกอบด้วยน้ำตาลกลูโคสเป็นส่วนใหญ่ โดยมีน้ำตาลกาแลคโทส และไซโลสเพียงเล็กน้อย มีความเสถียรที่อุณหภูมิสูง สามารถละลายน้ำได้ดีที่อุณหภูมิห้องและมีความหนืดสูง นอกจากนี้ยังพบว่าพอลิแซ็กคาไรด์ที่ผลิตได้มีความสามารถในการอุ้มน้ำสูง มีสมบัติเป็นสารก่อการจับกลุ่ม และเป็นอิมัลซิไฟเออร์ต่อน้ำมันจากพืช และสารประกอบไฮโดรคาร์บอน มีปริมาณน้ำตาลและโปรตีนเป็นองค์ประกอบ เท่ากับ 88 % และ 3.6% ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2036
title: การพัฒนากลยุทธ์การพัฒนาครูพี่เลี้ยงวิชาวิทยาศาสตร์ตามหลักการเรียนรู้เป็นทีมเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะในการปฏิบัติงานในโรงเรียนมัธยมศึกษา

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนากลยุทธ์การพัฒนาครูพี่เลี้ยงวิชาวิทยาศาสตร์ตามหลักการเรียนรู้ เป็นทีมเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะในการปฏิบัติงานในโรงเรียนมัธยมศึกษา และ 2) เพื่อประเมินประสิทธิภาพของ กลยุทธ์การพัฒนาครูพี่เลี้ยงวิชาวิทยาศาสตร์ การดำเนินการวิจัยมี 2 ระยะ คือ ระยะที่ 1.พัฒนากลยุทธ์การพัฒนา ครูพี่เลี้ยงวิชาวิทยาศาสตร์ตามหลักการเรียนรู้เป็นทีม ระยะที่ 2 การนำกลยุทธ์ไปทดลองใช้เพื่อประเมินประสิทธิภาพโดยทดลองใช้กับครูพี่เลี้ยงจำนวน.8 คน ในโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 2 จำนวน 4 โรงเรียน การประเมินประสิทธิภาพของกลยุทธ์ที่พัฒนาขึ้นด้วยการประเมินสมรรถนะ ทั้งครูพี่เลี้ยงและครูวิทยาศาสตร์ โดยใช้แบบประเมินสมรรถนะครูพี่เลี้ยงและครูวิทยาศาสตร์ แบบสังเกตพฤติกรรมการปฏิบัติงานครูวิทยาศาสตร์ แบบสัมภาษณ์ครูพี่เลี้ยงและครูวิทยาศาสตร์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่าร้อยละ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบค่าที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1.กลยุทธ์การพัฒนาครูพี่เลี้ยงวิชาวิทยาศาสตร์ตามหลักการเรียนรู้เป็นทีมที่พัฒนาขึ้น มี 2 องค์ประกอบ 1) หลักการของกลยุทธ์ คือการเรียนรู้ การปฏิบัติงานและการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ร่วมกันระหว่างครูพี่เลี้ยงที่มีศักยภาพสูงกับครูวิทยาศาสตร์ โดยให้ความสำคัญกับการสร้างสัมพันธภาพ บรรยากาศ และความตระหนักในการพัฒนาวิชาชีพโดยมีการกำหนดเป้าหมายการทำงาน การวางแผนการเรียนรู้ร่วมกัน รวมทั้งติดตามการปฏิบัติงานด้านการพัฒนาการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ 2) กลยุทธ์การพัฒนาครูพี่เลี้ยงประกอบด้วย 3 กลยุทธ์หลัก คือ กลยุทธ์ที่ 1 การคัดเลือกครูพี่เลี้ยงโดยการมีส่วนร่วมระหว่างผู้บริหารสถานศึกษา หัวหน้าฝ่ายวิชาการ และครูวิทยาศาสตร์ กลยุทธ์ที่ 2 การพัฒนาสมรรถนะครูพี่เลี้ยงตามหลักการเรียนรู้เป็นทีม ประกอบด้วย 4 กลยุทธ์ย่อย (1) การศึกษา ด้วยตนเอง (2) การอบรมเชิงปฏิบัติการ (3) การฝึกปฏิบัติงาน (4) ประชุมแลกเปลี่ยนความคิดเห็น และกลยุทธ์ที่ 3 การกำกับและติดตามการปฏิบัติงานครูพี่เลี้ยงโดยเน้นการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ระหว่างครูพี่เลี้ยงและระหว่าง ครูพี่เลี้ยงกับครูวิทยาศาสตร์ด้านการวางแผน และการติดตามการพัฒนาการจัดการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ 2. การประเมินประสิทธิภาพของกลยุทธ์การพัฒนาครูพี่เลี้ยงวิชาวิทยาศาสตร์ที่พัฒนาขึ้น 2.1 สมรรถนะครูพี่เลี้ยง จากการประเมินตนเองของครูพี่เลี้ยงพบว่าสมรรถนะหลัก ได้แก่ การสร้าง สัมพันธภาพ การสร้างบรรยากาศ การให้คำปรึกษาและการสอนงาน และการกำกับและติดตามการปฏิบัติงาน มีคะแนนเฉลี่ยเพิ่มขึ้นร้อยละ 37.00, 44.00 และ 39.50 ตามลำดับ สมรรถนะประจำสายงาน ได้แก่ ด้านหลักสูตรวิทยาศาสตร์ ด้านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ และด้านการวัดผลประเมินผล มีคะแนนเฉลี่ยเพิ่มขึ้นร้อยละ 29.75, 33.75 และ 13.00 ตามลำดับ และแตกต่างจากก่อนการพัฒนาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 2.2สมรรถนะครูวิทยาศาสตร์ จากการประเมินตนเองและการประเมินโดยครูพี่เลี้ยงพบว่า ครูวิทยาศาสตร์มีคะแนนเฉลี่ยสมรรถนะด้านหลักสูตรวิทยาศาสตร์ ด้านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ และด้านการวัดผลประเมินผลการเรียนรู้เพิ่มขึ้นร้อยละ 25.17, 7.06 และ 25.17 และ ร้อยละ 29.50, 28.45 และ 30. 33 ตามลำดับ และแตกต่างจากก่อนการพัฒนาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2037
title: การกำจัดซีโอดี และ สีของน้ำชะขยะจากหลุมฝังกลบกากของเสียอันตรายโดยวิธีการทางเคมีและกายภาพ

description: งานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาประสิทธิภาพในการลดซีโอดีและสีของน้ำชะขยะจากหลุมฝังกลบของเสียอันตราย โดยใช้สารส้มร่วมกับสารโพลิเมอร์เป็นตัวช่วยในการตกตะกอน และใช้ถ่านกัมมันต์ในการดูดติดผิวเพื่อลดปริมาณซีโอดีและสีของน้ำชะขยะโดยวิธีการเคมีและทางกายภาพตามลำดับ ประสิทธิภาพการตกตะกอนสามารถกำจัดซีโอดีและสีของน้ำชะขยะจากหลุมฝังกลบของเสียอันตรายเท่ากับร้อยละ 52.61 และ 49.10 ตามลำดับ และปริมาณสารส้มที่ใช้เท่ากับ 50 กรัมต่อลิตรที่พีเอชเท่ากับ 6 ถึงแม้ว่าประสิทธิภาพในการลดปริมาณซีโอดีและสีของน้ำชะขยะจากหลุมฝังกลบของเสียอันตรายจะสูง แต่หากเปรียบเทียบกับปริมาณสารส้มที่ใช้และตะกอนที่เกิดขึ้นแล้วนั้นถือว่าเป็นปริมาณที่สูง โดยการลงทุนทั่วไปไม่สามารถทำการดำเนินการได้เนื่องจากต้องเตรียมสารในปริมาณสูง และลักษณะน้ำเสียยังมีลักษณะตะกอนที่ไม่ละลายน้ำจำนวนมากจึงไม่เหมาะแก่การบำบัดด้วยวิธีการตกตะกอนด้วยสารส้ม การดูดติดผิวน้ำชะขยะที่ผ่านการตกตะกอนโดยสารส้มร่วมกับโพลิเมอร์พบว่าประสิทธิภาพการกำจัดซีโอดีและสีของน้ำชะขยะทั้งหมดมีค่าเท่ากับร้อยละ 89.64 และ 97.45 ตามลำดับ โดยใช้ปริมาณถ่านกัมมันต์ 80 กรัมต่อลิตรที่พีเอชเท่ากับ 5 การฟื้นสภาพถ่านกัมมันต์ด้วยวิธีการผ่านสารละลายกรดอะซิติก (CH3COOH) ความเข้มข้นร้อยละ 5 โดยน้ำหนัก เมื่อคำนวณแนวโน้มของจำนวนครั้งที่สามารถทำการฟื้นสภาพได้ พบว่าสามารถนำกลับมาฟื้นสภาพได้ถึง 6 ครั้ง ที่ประสิทธิภาพร้อยละ 60 ค่าใช้จ่ายในการกำจัดซีโอดี และ สีของน้ำชะขยะจากหลุมฝังกลบกากของเสียอันตรายโดยวิธีการทางเคมีและกายภาพ มีค่าใช้จ่ายต่อปริมาณน้ำเสีย 1 ลูกบาศก์เมตรเท่ากับ 2,755 บาท
DOI: 10.17632/bw3wj629zj.1
title: Data for: Returns, Volatility and Spillovers - A Paradigm Shift in India?

description: Times series returns data for India.
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2038
title: ผลของกระบวนการแปรรูปด้วยความดันสูงต่อคุณภาพของเนื้อไก่สด

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของกระบวนการแปรรูปด้วยความดันสูงต่อการทำลาย S. Typhimurium คุณภาพการบริโภค และโครงสร้างของชิ้นเนื้ออกไก่สด งานวิจัยส่วนแรกคือหาภาวะที่เหมาะสมในการทำลาย S. Typhimurium 2-3 log cfu/g ภายในเวลา 10 นาที โดยเติม S. Typhimurium ลงบนชิ้นเนื้อไก่สดให้มีจำนวนแบคทีเรียเริ่มต้น 107 cfu/g แล้วนำไปผ่านกระบวนการแปรรูปด้วยความดันสูงที่ 200-400 MPa อุณหภูมิตัวกลาง 25-35 oC เป็นเวลา 0.5-20 นาที จากผลการทดลองพบว่าที่ความดันและอุณหภูมิคงที่ การลดลงของ S. Typhimurium ตามเวลาการแปรรูปเป็นไปตามสมการจลนพลศาสตร์อันดับที่ 1 เทียม เมื่อพิจารณาเวลาที่ทำให้จำนวน S. Typhimurium เริ่มต้นลดลง 1 log-cycle (D) พบว่าเมื่อเพิ่มความดัน และ/หรืออุณหภูมิทำให้ค่า D ลดลง โดยที่ความดัน 400 MPa อุณหภูมิ 35 oC มีค่า D เพียง 0.25 นาที เมื่อพิจารณาค่าความไวต่อการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิ ของ S. Typhimurium ที่ความดันคงที่ (ZT) พบว่าเมื่อเพิ่มความดันจาก 200 เป็น 400 MPa ให้ค่า ZT เพิ่มขึ้นจาก 7.91 oC เป็น 84.75 oC หากพิจารณาค่าความไวต่อการเปลี่ยนแปลงความดันของ S. Typhimurium ที่อุณหภูมิคงที่ (Zp) พบว่าเมื่อเพิ่มอุณหภูมิจาก 25 เป็น 35 oC ค่า Zp เพิ่มขึ้นจาก 93.46 MPa เป็น 200.00 MPa เลือกภาวะการให้ความดันที่ 300 MPa อุณหภูมิตัวกลาง 35 oC เป็นเวลา 1 นาที และ 400 MPa อุณหภูมิตัวกลาง 30 oC เป็นเวลา 1 นาที ซึ่งลดจำนวน S. Typhimurium บนผิวเนื้ออกไก่ได้ 2.34 log cfu/g และ 3.92 log cfu/g ตามลำดับ ในการศึกษาส่วนที่สองคือประเมินคุณภาพการบริโภคโดยวัดค่าสีในระบบ CIELAB ค่าความสามารถในการอุ้มน้ำ (water-holding capacity, WHC) ค่าการสูญเสียน้ำหนักจากการหุงต้ม (cooking loss, CL) ค่าแรงสูงสุดที่ใช้ในการเฉือนชิ้นเนื้อ (shear force, SF) ซึ่งวัดโดยเครื่องวัดเนื้อสัมผัส และตรวจสอบโครงสร้างของเนื้อไก่ พบว่าหลังผ่านการให้ความดันในระดับที่สูงขึ้น ส่งผลให้ค่า L* ของเนื้อไก่สด เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (p≤0.05) และมีค่าความแตกต่างของสี (∆E) เพิ่มขึ้นเมื่อเปรียบกับตัวอย่างควบคุม ส่วนตัวอย่างเนื้อไก่ที่ผ่านกระบวนการให้ความดันที่ระดับต่างๆ และต้มสุกแล้วมีค่า L* a* และ b* ไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญจากตัวอย่างเนื้อไก่สุกควบคุม (p&gt;0.05) ตัวอย่างเนื้อไก่สดที่ผ่านกระบวนการให้ความดันในระดับที่สูงขึ้นมีค่า WHC ลดลงและค่า CL เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (p≤0.05) นอกจากนี้ยังพบว่าตัวอย่างสดที่ผ่านกระบวนการมีค่า SF ไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญจากตัวอย่างเนื้อไก่สดควบคุม (p&gt;0.05) แต่เมื่อผ่านการต้มสุกพบว่าตัวอย่างเนื้อไก่ที่ผ่านกระบวนการที่ความดัน 300 และ 400 MPa มีค่า SF เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (p≤0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับตัวอย่างเนื้อไก่สุกควบคุม จากการพิจารณาโครงสร้างของเนื้อไก่ภายใต้กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด พบว่าการแปรรูปที่ความดันสูงขึ้นทำให้โปรตีนบริเวณผิวของชิ้นเนื้อเสียสภาพและเกาะตัวกันมากขึ้น เกิดการหดตัวของมัดกล้ามเนื้อมากขึ้น และแยกตัวออกจากเยื้อเกี่ยวพันอย่างชัดเจน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2039
title: การทำให้บริสุทธิ์และลักษณะสมบัติของอินูลิเนสจาก Streptomyces sp. CP01

description: งานวิจัยนี้ศึกษาการทำอินูลิเนสจาก Streptomyces sp. CP01 ให้บริสุทธิ์โดยเลี้ยงเชื้อในอาหารเหลวที่มีอินนูลินสกัดจากรากแก่นตะวันเป็นแหล่งคาร์บอน นำน้ำเลี้ยงเชื้อมาตกตะกอนลำดับส่วนด้วยแอมโมเนียมซัลเฟตความเข้มข้ม 40-80 เปอร์เซ็นต์ ตามด้วยการทำคอลัมน์โครมาโทกราฟีสี่ขั้นตอน คือแมคโคร-เพรบดีอีเออี เซฟาคริลเอส-200เอชอาร์ ที-บิวทิลไฮโดรโฟบิคอินเตอร์แอคชัน และไฮดรอกซีอะปาไทด์ ได้เอนไซม์ที่มีความบริสุทธิ์เพิ่มขึ้นประมาณ 67 เท่า จากการวิเคราะห์น้ำหนักโมเลกุลโดยวิธีเจลฟิลเตรชันพบว่าเอนไซม์นี้มีน้ำหนักโมเลกุลประมาณ 73 กิโลดาลตัน และเมื่อวิเคราะห์โดยวิธีโซเดียมโดเดซิลซัลเฟตพอลิอะคริลาไมด์เจลอีเลคโทรโฟริซิสมีน้ำหนักโมเลกุลใกล้เคียงกันคือ 70.8 กิโลดาลตัน จากการศึกษาสมบัติของอินูลิเนสบริสุทธิ์พบว่าเอนไซม์มีอุณหภูมิและความเป็นกรดด่างที่เหมาะสมต่อการทำงาน คือ 55 องศาเซลเซียส และ 6.0 ตามลำดับ เอนไซม์มีความเสถียรต่ออุณหภูมิสูงถึง 50 องศาเซลเซียส และเสถียรต่อความเป็นกรดด่างในช่วงกว้างตั้งแต่ 6.0-9.0 เป็นเวลา 30 นาที จากการวิเคราะห์ผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการย่อยอินนูลินโดยวิธีโครมาโทกราฟฟีแบบแผ่นบางพบว่าเอนไซม์นี้เป็นเอนโดอินูลิเนส สำหรับ ค่า Km ต่ออินนูลินและซูโครส เท่ากับ 2.36 และ 40 มิลลิโมลาร์ ตามลำดับ และค่า Vmaxต่ออินนูลินและซูโครส เท่ากับ 440 และ 12.3 ไมโครโมลต่อนาทีต่อมิลลิกรัม ตามลำดับ นอกจากนี้พบว่าสารดัดแปลงกรดอะมิโน ได้แก่ เอ็น-โบรโมซัคซินิไมด์และไอโอโดอะเซตะไมด์มีผลยับยั้งแอคติวิตีของเอนไซม์ แสดงว่ากรดอะมิโนทริปโตเฟนและซีสเทอีนน่าจะเกี่ยวข้องกับบริเวณ active site ของเอนไซม์
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2040
title: จีโนเซนเซอร์ด้วยการตรวจสอบสีของอนุภาคเงินนาโนเพื่อใช้ในการสอบวิเคราะห์โรคชิคุนกุนยา

description: โรคชิคุนกุนยาเป็นโรคอุบัติซ้ำสำคัญพบพื้นที่ภาคใต้ของประเทศไทย เกิดจากไวรัสชิคุนกุนยา(Chikungunya virus) โดยมียุงลายบ้าน(Aedes aegypti) และยุงลายสวน (Aedes albopictus) เป็นพาหะ โรคนี้จะมีอาการ ปวดข้อ ไข้สูงเฉียบพลัน มีผื่นแดงขึ้นตามร่างกายและมีลักษณะอาการของโรคคล้ายไข้เลือดออก จึงจำเป็นต้องมีการวินิจฉัยโรคที่แม่นยำ งานวิจัยนี้ได้ประยุกต์เทคนิคการเพิ่มดีเอ็นเอเป้าหมายที่อุณหภูมิเดี่ยวมาใช้ในการเพิ่มปริมาณดีเอ็นเอให้ง่ายและรวดเร็วเพื่อลดข้อจำกัดในการพึ่งพาห้องปฏิบัติการ โดยออกแบบไพรเมอร์ให้จำเพาะกับยีน E1 ที่มีขนาด 205 นิวคลีโอไทด์ ร่วมกับการใช้อนาล็อกดีเอ็นเอโพรบที่เป็นคู่สมและสามารถจับกับดีเอ็นเอเป้าหมาย วิธีเพิ่มปริมาณสัญญาณดีเอ็นเอนี้สามารถเพิ่มปริมาณสารพันธุกรรมของไวรัสในระดับจำกัดหา LOD ได้ที่ 100 copies ให้ความจำเพาะต่อชิคุนกุนยาไวรัสและสามารถแยกความแตกต่างของผลการทดลองจากไวรัสชนิดอื่นได้แก่เดงกี่ไวรัส serotype 1-4, Plasmodium falsifarum, ไวรัสไข้หวัดใหญ่ H1N1 การพัฒนาการตรวจสอบสัญญาณโดยใช้อนุภาคนาโนเงิน เพื่อดูการเปลี่ยนแปลงสี (colorimetric detection) เกิดขึ้นเมื่อโพรบจับกับดีเอ็นเอเป้าหมาย การตรวจใช้เวลาทั้งหมด 1 ชั่วโมง แบ่งเป็นการเพิ่มปริมาณ 30 นาที และการตรวจสอบสัญญาณการเปลี่ยนแปลงสี 30 นาที เป็นวิธีที่ได้มีประสิทธิภาพ สามารถตอบสนองหลักการ point of care ได้ตามวัตถุประสงค์
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2041
title: ผลการลื่นไถลของวัสดุพอลิเมอร์สำหรับการไหลเคลือบเส้นลวด

description: การจำลองการไหลเคลือบเส้นลวดของของไหลวิสโคอีลาสติกได้ถูกนำมาพิจารณาสำหรับกรณีการบวมตัวที่มีแรงลาก กรณีของดายแบบเพรชเชอร์ทูลลิ่ง และกรณีของดายแบบทิวบ์ทูลลิ่ง โดยการประยุกต์ใช้สมการเนเวียร์-สโตกส์ และสมการองค์ประกอบแพนเทียนแทนเนอร์สำหรับตัวแบบของการไหลแบบช้าๆ การคำนวณตำแหน่งผิวอิสระทั้งแบบมีผลกระทบของความเร็วลื่นไถลและไม่มีผลกระทบของความเร็วลื่นไถลได้ถูกวิเคราะห์ในระบบพิกัดทรงกระบอก การคำนวณผลเฉลยเชิงตัวเลขหาได้จากระเบียบวิธีชิ้นประกอบเซมิอิมพลิซิทเทย์เลอร์กาเลอร์คินเพรชเชอร์คอร์เรคชัน (Semi-implicit TGPC) ตามเวลา ผลเฉลยสำหรับการไหลอย่างช้าๆ ที่ไม่มีการบีบอัดตัวใน 2 มิติได้นำมาเสนอโดยละแรงโน้มถ่วงของโลก ผลที่ได้จากการจำลองการไหลเคลือบเส้นลวดนำไปเปรียบเทียบกับกรณีที่ไม่พิจารณาผลกระทบของการลื่นไถลที่ผนังดาย และในงานวิจัยนี้ใช้วิธี เกรเดียนต์รีคัฟเวอรีความเร็วและวิธีสายกระแสอัพวิน/เพ็ทโทรฟ-กาเลอร์คิน (SUPG) เข้าช่วยทำให้ผลเฉลยที่ได้นั้นมีความราบเรียบ และมีการปรับโครงข่ายของโดเมนที่ใช้ในการศึกษาหลังจากคำนวณค่าความเร็ว เพื่อทำนายเส้นทางผิวอิสระ พบว่าการลื่นไถลที่ผนังดายมีผลทำให้อัตราการบวมตัว ความเค้นเฉือน อัตราเฉือน อัตรายืด และความดันลดมีค่าลดลง เมื่อเปรียบเทียบกับปัญหาเดียวกันที่ไม่มีผลกระทบของการลื่นไถล