cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2015.916
title: แนวทางการพัฒนาขีดความสามารถศูนย์สงครามทุ่นระเบิดของกองทัพเรือ

description: งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงปัจจัย ข้อขัดข้อง รวมทั้งสาเหตุของข้อขัดข้องของการพัฒนาขีดความสามารถศูนย์สงครามทุ่นระเบิดของ ทร. ในปัจจุบัน ศึกษาถึงทฤษฎี หลักการ รวมทั้งตัวอย่างของศูนย์สงครามทุ่นระเบิดของกองทัพเรือต่างๆ ที่สามารถนำมาใช้เป็นตัวแบบในการพัฒนาขีดความสามารถฯ และศึกษาถึงแนวทางในการปรับปรุงพัฒนาขีดความสามารถฯ เพื่อให้ศูนย์สงครามทุ่นระเบิดของ ทร. สามารถรวบรวมข้อมูลทางยุทธการด้านสงครามทุ่นระเบิด วางแผน อำนวยการ สั่งการ ควบคุมบังคับบัญชากำลังที่ไปปฏิบัติการด้านสงครามทุ่นระเบิด และมีความสอดคล้องกับขีดความสามารถการปฏิบัติการสงครามทุ่นระเบิดของ ทร. ผลของการวิจัย จากการวิเคราะห์ขีดความสามารถของศูนย์สงครามทุ่นระเบิดของ ทร. และแนวทางการพัฒนาขีดความสามารถฯ ที่เคยดำเนินการมา ทำให้ทราบถึงปัญหาของศูนย์สงครามทุ่นระเบิดของ ทร. ซึ่งสามารถแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ประกอบด้วย ปัญหาด้านองค์วัตถุ ได้แก่ การขาดโปรแกรมที่มีความเป็นเฉพาะทางในงานสนับสนุนการปฏิบัติการด้านสงครามทุ่นระเบิด (Software) การขาดอุปกรณ์คอมพิวเตอร์และอุปกรณ์เชื่อมโยง Data link ที่ทันสมัย (Hardware) รวมทั้งการขาดการบริหารจัดการที่ดี และปัญหาด้านองค์บุคคล ได้แก่ การไม่มีแนวทางการพัฒนาด้านกำลังพล ซึ่งเมื่อพิจารณาทฤษฎี หลักการต่างๆ ที่เกี่ยวข้องเพื่อใช้ในการแก้ปัญหาดังกล่าวข้างต้น พบว่าสามารถใช้ทฤษฎีซอฟต์แวร์เอ็นจิเนียริ่ง (Software engineering) หลักการทำสงครามทุ่นระเบิดของ ทร. การศึกษาศูนย์สงครามทุ่นระเบิดของ ทร. ออสเตรเลีย (MINTACS) และหลักการบริหาร มาใช้เป็นแนวทางการพัฒนาด้านองค์วัตถุ ซึ่งทำให้สามารถกำหนดแนวทาง รวมทั้งขั้นตอนต่างๆ ในการได้มาซึ่งโปรแกรมฯ ที่ต้องการได้อย่างชัดเจน ในส่วนของแนวทางการพัฒนาด้านองค์บุคคลสามารถนำกระบวนการกรรมวิธีของศูนย์สงครามทุ่นระเบิดมาใช้เป็นแนวทางในการกำหนดแนวทางการพัฒนา โดยมีความต้องการในการพัฒนาบุคลากรแบบรอบด้าน (ความรู้ ทัศนคติ และทักษะ) ในส่วนขั้นตอนการพัฒนานั้น สามารถกำหนดได้เป็น 7 ขั้นตอนตามหลักการจัดขั้นตอนการเรียนการสอนแบบโมเดลซิปปา โดยในแต่ละขั้นตอนสามารถระบุถึงวิธีการพัฒนาในแบบต่างๆ ที่มีความเหมาะสมในการนำไปประยุกต์ใช้อันได้แก่ หลักการจัดการเรียนรู้แบบโครงงาน แบบค้นพบ แบบนิรนัย แบบอุปนัย และแบบบรรยาย การพัฒนาขีดความสามารถศูนย์สงครามทุ่นระเบิดถือเป็นแนวทางที่สร้างประโยชน์ให้แก่กองทัพเรือและประเทศชาติได้อย่างมากมาย เนื่องจากงานของศูนย์สงครามทุ่นระเบิดจะสามารถสนับสนุนงานทางด้านความมั่นคงและด้านเศรษฐกิจของประเทศได้อย่างครอบคลุมทั้งทางตรงและทางอ้อม นอกจากนี้ยังเป็นแนวทางที่มีความคุ้มค่าเนื่องจากใช้งบประมาณดำเนินการไม่มากเมื่อเทียบกับการพิจารณาจัดหาระบบฯ เข้ามาใช้จากต่างประเทศ
DOI: 10.14457/cu.the.2015.917
title: การกำหนดคุณลักษณะเรือผิวน้ำของกองทัพเรือ สำหรับดำเนินบทบาทการรักษากฎหมายและช่วยเหลือ

description: งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการกำหนดคุณลักษณะของเรือผิวน้ำที่กองทัพเรือต้องการ สำหรับการดำเนินบทบาทในการรักษากฎหมายและช่วยเหลือ ซึ่งจะทำให้กองทัพเรือมียุทโธปกรณ์หรือเครื่องมือที่เหมาะสมในการปฏิบัติภารกิจที่ได้รับมอบหมาย เพื่อรับมือกับภัยคุกคามรูปแบบใหม่ และสอดคล้องกับแผนยุทธศาสตร์กองทัพเรือ รวมทั้งสามารถตอบสนองต่อแนวทางดำเนินการตามยุทธศาสตร์การคุมครองการใชประโยชนจากทะเล ซึ่งเป็นหนึ่งในยุทธศาสตร์สำคัญของแผนความมั่นคงทางทะเล (พ.ศ.2558 - 2564) การวิจัยนี้ได้นำโมเดล Logic of Force Planning ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทฤษฎี Fundamentals Of Force Planning มาใช้เป็นแนวทางในการวิจัย โดยการวิจัยในขั้นการเก็บข้อมูลพบว่า ประเทศไทยมีการใช้ประโยชน์จากทะเลและได้รับผลกระทบจากภัยคุกคามรูปแบบใหม่ทางทะเล แต่ในทางกลับกันยังให้ความสำคัญกับการป้องกันและแก้ปัญหาดังกล่าวไม่มากเท่าที่ควร โดยในส่วนของกองทัพเรือ ถือเป็นหน่วยงานที่มีความสำคัญกับการรักษาผลประโยชน์ของชาติทางทะเลและการดำเนินบทบาทของกองทัพเรือในการรักษากฎหมายและช่วยเหลือ แต่ในทางกลับกัน ยังมีความพร้อมและขีดความสามารถในการปฏิบัติการดังกล่าวอยู่ในระดับปานกลางเท่านั้น ทางด้านความเหมาะสมในการใช้ยุทโธปกรณ์ของกองทัพเรือ ในการดำเนินบทบาทในการรักษากฎหมายและช่วยเหลือ โดยเฉพาะการใช้ เรือฟริเกต เรือคอร์เวต จะมีต้นทุนในการปฏิบัติการสูง รวมทั้งการใช้เรือผิวน้ำดังกล่าว ยังส่งผลกระทบต่อความพร้อมทางยุทธการด้วย ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า จากการตรวจสอบแผนความมั่นคงแห่งชาติทางทะเล และแผนยุทธศาสตร์กองทัพเรือ ทำให้เห็นถึงความสอดคล้องในประเด็นต่างๆ ที่ประเทศไทยต้องการผลผลิตจากกองทัพเรือ การตรวจสอบสภาวะแวดล้อมในปัจจุบัน รวมถึงเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องแล้วนำมาวิเคราะห์ร่วมกับการเก็บข้อมูลเพิ่มเติม จึงได้มาซึ่งคุณลักษณะของเรือผิวน้ำ ที่เหมาะสมกับการนำมาใช้ดำเนินบทบาทของกองทัพเรือในการรักษากฎหมายและช่วยเหลือ ที่มีแนวความคิดแตกต่างจากเรือรบ ที่ใช้ในการรบที่เน้นขีดความสามารถสูงในทุกๆ ด้าน แต่คุณลักษณะที่ได้จากการวิจัยจะมุ่งเน้นขีดความสามารถที่จำเป็นต่อการปฏิบัติภารกิจเท่านั้น
DOI: 10.14457/cu.the.2015.918
title: ปัจจัยที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาศักยภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรประจำเรือขนส่งน้ำมัน : กรณีศึกษา บริษัท A

description: การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็นต่อปัจจัยที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาศักยภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรประจำเรือขนส่งน้ำมัน และเสนอแนะแนวทางในการพัฒนาศักยภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรประจำเรือขนส่งน้ำมัน ประชากรในการศึกษาคือ บุคลากรประจำเรือสินค้าประเภทเรือน้ำมันแห่งหนึ่ง ระดับนายประจำเรือ (Officer) จำนวนทั้งหมด 80 คน โดยเครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม ผู้วิจัยได้หารือกับผู้บริหารฝ่ายบริหารเรือ และฝ่ายบุคลากรประจำเรือของบริษัท A ที่เลือกเป็นกรณีศึกษา ร่วมกับการศึกษาแนวคิด ทฤษฎี และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง เพื่อหาปัจจัยที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาศักยภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรประจำเรือ จากนั้นจึงออกแบบสอบถามเพื่อวิเคราะห์หาลำดับความสำคัญของปัจจัยทั้งหมด ด้วยการเปรียบเทียบความสำคัญของปัจจัยทีละคู่ (Pairwise Comparison) จากนั้นจึงนำผลที่ได้ไปหารือกับผู้บริหารบริษัท A อีกครั้ง และสรุปเป็นแนวทางสำหรับการพัฒนาศักยภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรประจำเรือขนส่งน้ำมัน กรณีศึกษา บริษัท A ต่อไป ผลการศึกษาพบว่า 1.บุคลากรประจำเรือให้ความสำคัญกับปัจจัยหลักด้านแรงจูงใจมากที่สุด รองลงมาคือปัจจัยหลักด้านการเรียนรู้ และปัจจัยหลักด้านการบริหาร ตามลำดับ 2. ภายใต้ปัจจัยหลักด้านการบริหาร บุคลากรประจำเรือให้ความสำคัญกับงบประมาณเพื่อการพัฒนาศักยภาพในการปฏิบัติงานมากที่สุด อันดับที่สองคือ รูปแบบภาวะผู้นำ และอันดับที่สามได้แก่นโยบายเพื่อการพัฒนาศักยภาพในการปฏิบัติงาน ส่วนปัจจัยย่อยภายใต้ปัจจัยหลักด้านการเรียนรู้ บุคลากรประจำเรือให้ความสำคัญกับการสอนงานมากที่สุด อันดับที่สองคือ การอบรม และอันดับที่สามได้แก่การเรียนรู้ด้วยตนเอง และในส่วนของปัจจัยย่อยภายใต้ปัจจัยหลักด้านแรงจูงใจ บุคลากรประจำเรือให้ความสำคัญกับค่าตอบแทนมากที่สุด อันดับที่สองคือ การเลื่อนตำแหน่ง และอันดับที่สามได้แก่การให้รางวัล
DOI: 10.14457/cu.the.2015.919
title: ผลกระทบของโครงการระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนกรุงเทพฯที่มีต่อการใช้พลังงานในภาคขนส่ง

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบที่จะเกิดขึ้นต่อการใช้พลังงานของโครงการระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในกรุงเทพฯ โดยศึกษาการใช้พลังงาน เนื่องจากมีโครงการระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนเพิ่มขึ้นอีก 6 โครงการ คาดว่าจะแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2563 ประกอบด้วย สายสีเขียวช่วงหมอชิต สะพานใหม่ สายสีเขียวช่วงแบริ่ง สมุทรปราการ สายสีน้ำเงินช่วงหัวลำโพง บางแค บางซื่อ ท่าพระ สายสีม่วงช่วงบางใหญ่ บางซื่อ สายสีแดงช่วงบางซื่อ รังสิต และสายสีแดงช่วงบางซื่อ ตลิ่งชัน รวมระยะทางประมาณ 124 กิโลเมตร ผลกระทบที่เกิดขึ้นต่อการใช้พลังงานสาขาขนส่งในรูปแบบการเดินทางอื่นๆ พบว่า เมื่อระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนเปิดบริการครบทุกสายทางจะมีการใช้พลังงานไฟฟ้า 450,593.0960 MWh/Y เพิ่มขึ้น 2.21 เท่าจากปี พ.ศ. 2558 โดยสัดส่วนการเปลี่ยนรูปแบบการเดินทางมาใช้ระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน มาจากรถโดยสารประจำทาง และรถส่วนบุคคลมากที่สุด ซึ่งคาดว่าในปี พ.ศ. 2563 จะมีการใช้พลังงานเชื้อเพลิงสำหรับรถโดยสารประจำทางจำนวน 100.1687 ล้านลิตรต่อปี แยกเป็นรถโดยสารประจำทางที่ใช้เชื้อเพลิงดีเซล 34.5969 ล้านลิตรต่อปี และรถโดยสารประจำทางที่ใช้เชื้อเพลิงก๊าซธรรมชาติ 65.5718 ล้านกิโลกรัมต่อปี และหากมีการเปลี่ยนรูปแบบการเดินทางมาสู่ระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนจะสามารถลดการใช้พลังงานเชื้อเพลิงรวม 130.0845 ล้านลิตร แยกเป็นรถโดยสารประจำทางลดการใช้พลังงานเชื้อเพลิงลงได้ 42.1118 ล้านลิตรต่อปี ขณะที่รถยนต์ส่วนบุคคลลดการใช้พลังงานลง 87.9727 ล้านลิตรต่อปี ดังนั้น การเพิ่มขึ้นของโครงการระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน ก่อให้เกิดการประหยัดพลังงานเชื้อเพลิงของรถโดยสารประจำทาง และรถยนต์ส่วนบุคคลลงได้ ขึ้นอยู่กับพฤติกรรมในการเดินทาง รวมถึงการส่งเสริมให้มีการใช้ระบบขนส่งมวลชนสาธารณะ ที่สอดคล้องตามแผนอนุรักษ์พลังงานมีเป้าหมายลดความเข้มของการใช้พลังงานลงร้อยละ 30 ภายในปี 2579
DOI: 10.14457/cu.the.2015.920
title: การวิเคราะห์ช่องว่างของนโยบายเอทานอล : กรณีศึกษาเปรียบเทียบระหว่างประเทศบราซิลและประเทศไทย

description: ความมั่นคงทางพลังงาน” ถือว่าเป็นปัจจัยความท้าทายอย่างยิ่งสำหรับสถานการณ์พลังงานในประเทศไทย เนื่องจากในปัจจุบันประเทศไทยอยู่ในสถานะประเทศที่ต้องพึ่งพาการนำเข้าน้ำมันดิบจากต่างประเทศจำนวนมาก ซึ่งการนำเข้าน้ำมันดิบจำนวนมากดังกล่าว ย่อมหมายถึงการที่ประเทศไทยต้องใช้เงินมหาศาลเพื่อการนำเข้า ดังนั้นจึงมีการพัฒนาการใช้พลังงานทดแทนอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเป็นผลมาจากนโยบายการส่งเสริมการใช้พลังงานทดแทน ที่มีเป้าหมายเพื่อการส่งเสริมให้เกิดการใช้พลังงานทดแทนในทุกภาคส่วน นอกจากจะเป็นการลดการใช้พลังงานจากเชื้อเพลิงฟอสซิลแล้ว ยังเป็นการช่วยลดการพึ่งพิงการนำเข้าเชื้อเพลิงจากต่างประเทศ และลดความเสี่ยงต่อความผันผวนของราคาเชื้อเพลิงในตลาดโลก รวมถึงความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราอีกด้วย ประเทศบราซิล ถือว่าเป็นต้นแบบด้านนโยบายที่สนับสนุนการใช้เอทานอลจากผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร ด้วยศักยภาพของบราซิลในการผลิตและส่งออกเอทานอล ประกอบกับกระแสความต้องการใช้พลังงานทดแทนที่เพิ่มขึ้นจากกแรงกดดันของราคาน้ำมันในตลาดโลกที่มีความผันผวนสูงจึงเป็นที่น่าสนใจศึกษาถึงปัจจัยที่มีส่วนเกื้อหนุนให้บราซิลก้าวขึ้นมาเป็นผู้ผลิตและผู้ส่งออกเอทานอลรายใหญ่ของโลก เพื่อนำมาเป็นแบบอย่างในการพัฒนาให้กับอุตสาหกรรมเอทานอลในประเทศไทย นอกจากนี้การเกิดภาวะชะงักงันของการพัฒนาการใช้พลังงานจากเอทานอลในบราซิล ก็จะเป็นบทเรียนให้กับประเทศไทย สำหรับการพิจารณาถึงมูลเหตุและปัจจัยที่ส่งผลกรทบให้นโยบายดังกล่าวเกิดปัญหา ดังนั้น การศึกษาปัจจัยส่งเสริมของความสำเร็จสำหรับนโยบายการส่งเสริมการผลิตภัณฑ์เอทานอลจากผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร รวมถึงปัจจัยที่เป็นอุปสรรคสำหรับการดำเนินนโยบายดังกล่าวของประเทศบราซิล เพื่อทำการเปรียบเทียบและวิเคราะห์ช่องว่างทางการพัฒนากับประเทศไทย
DOI: 10.14457/cu.the.2015.921
title: ฤทธิ์ต้านมะเร็งและฤทธิ์ต้านการดื้อยาของไดไฮโดรอาร์เทมิสินินในเซลล์มะเร็งเต้านมที่ดื้อต่อทาม็อกซิเฟน

description: มะเร็งเต้านมจัดเป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญของไทย ถึงแม้ว่าปัจจุบันจะมีการรักษาที่ดีขึ้น แต่กลับพบว่าผู้ป่วยมะเร็งเต้านมชนิดที่มีการแสดงออกของตัวรับเอสโตรเจนในระยะลุกลาม ร้อยละ 40 มีการพัฒนาของโรคจนเกิดการดื้อต่อยาทาม็อกซิเฟนที่ใช้รักษา นำไปสู่การลุกลามและแพร่กระจายไปยังอวัยวะต่างๆ ไดไฮโดรอาร์เทมิสินินเป็นสารกึ่งสังเคราะห์ที่ได้จากพืช Artemisia annua สามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็งได้หลายชนิด ในการศึกษานี้จึงตรวจสอบผลของไดไฮโดรอาร์เทมิสินินในการยับยั้งการรอดชีวิต การเคลื่อนที่ การลุกลาม การเพิ่มความไวต่อยาทาม็อกซิเฟน และศึกษากลไกการออกฤทธิ์ในระดับโมเลกุลของไดไฮโดรอาร์เทมิสินิน ผลการศึกษาพบว่าไดไฮโดรอาร์เทมิสินินมีฤทธิ์ต้านมะเร็งต่อเซลล์มะเร็งเต้านมชนิด MCF-7 และเซลล์มะเร็งเต้านมที่ดื้อต่อยต้านฮอร์โมน MCF-7/LCC-2 โดยสัมพันธ์กับขนาดที่ได้รับสาร และยังสามารถลดการแสดงออกของ c-MYC ซึ่งทําหน้าที่เป็น positive regulator ในวัฏจักรเซลล์ที่เกี่ยวข้องกับการเพิ่มจํานวนของเซลล์ เมื่อศึกษาการออกฤทธิ์ร่วมกับยาทาม็อกซิเฟน พบว่าไดไฮโดรอาร์เทมิสินินไม่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงระดับของการดื้อยาในเซลล์ โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงยีน NcoA3 ที่ทําหน้าที่เป็น co-activator ในกระบวนการถอดรหัสยีนเป้าหมายของตัวรับเอสโตรเจน เมื่อทำการศึกษาเพิ่มเติมพบว่าสารที่ใช้ทดสอบมีความสามารถยับยั้งการเคลื่อนที่และการลุกลามของเซลล์มะเร็งเต้านมที่ดื้อต่อยาทาม็อกซิเฟน โดยมีการแสดงออกของยีน MMP-9 และ CXCR4 ลดลงอย่างมีนัยสําคัญ แต่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงการแสดงออกของยีน Vimentin และ E-cadherin แสดงว่าสารทดสอบไม่มีการออกฤทธิ์ยับยั้งการเคลื่อนที่ของเซลล์ผ่านทางกระบวนการ epithelial-mesenchymal transition กล่าวโดยสรุป ผลการศึกษาในครั้งนี้แสดงให้เห็นเป็นครั้งแรกว่าไดไฮโดรอาร์เทมิสินินมีคุณสมบัติต้านเซลล์มะเร็งเต้านมชนิดที่มีการแสดงออกของตัวรับเอสโตรเจนทั้งชนิดที่ไม่ดื้อยาและชนิดที่ดื้อต่อยาทาม็อกซิเฟน และยับยั้งการลุกลามของเซลล์มะเร็งที่ดื้อต่อยาทาม็อกซิเฟน ซึ่งอาจจะเป็นยาชนิดใหม่สําหรับใช้รักษาหรือใช้ร่วมกับยาทาม็อกซิเฟน ในการเพิ่มประสิทธิภาพของการรักษาในผู้ป่วยมะเร็งเต้านมชนิดที่ดื้อต่อยาต้านฮอร์โมนเอสโตรเจน
DOI: 10.14457/cu.the.2015.922
title: การจัดการทรัพยากรประมงชายฝั่งโดยชุมชน : กรณีศึกษา ชุมชนประมงพื้นบ้านแหลมมะขาม ตำบลเขาไม้แก้ว อำเภอสิเกา จังหวัดตรัง

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพและทำการสำรวจเปอร์เซ็นต์เพื่อหาความสำคัญของปัจจัย ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัย ปัญหาและอุปสรรคต่างๆ ที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมในการจัดการทรัพยากรประมงชายฝั่งของชุมชนบ้านแหลมมะขาม ตำบลเขาไม้แก้ว อำเภอสิเกา จังหวัดตรัง โดยการดำเนินการวิจัยใช้วิธี การวิจัยเอกสาร การสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลหลักแบบเจาะลึก การประชุมกลุ่มย่อย และการสังเกตการณ์แบบไม่มีส่วนร่วม และนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ สรุปและจำแนกเป็นปัจจัยที่สำคัญรวมถึงปัญหาอุปสรรคต่อการมีส่วนร่วมในการจัดการทรัพยากรประมงชายฝั่งของชุมชน ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการมีส่วนร่วมในการจัดการทรัพยากรประมงชายฝั่งของชุมชน มี 4 ปัจจัย คือ ผู้นำศาสนา ผู้นำชุมชน รายได้จากการประกอบอาชีพ และการรับรู้ข้อมูลข่าวสาร ตามลำดับ ส่วนปัญหาและข้ออุปสรรคที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมในการจัดการทรัพยากรประมงชายฝั่งของชุมชน มีจำนวน 3 ประเด็นปัญหา คือ ปัญหาการขาดความรู้ความเข้าใจในการจัดการทรัพยากรประมง การเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนของสมาชิกในชุมชน และปัญหาจากสภาพเศรษฐกิจ
DOI: 10.14457/cu.the.2015.923
title: การศึกษาเปรียบเทียบต้นทุนการส่งออกสินค้าขนาดใหญ่ผ่านท่าเรือในเขตภาคตะวันออก

description: การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงเปรียบเทียบ (Comparative Study) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาขั้นตอนการส่งออกและเปรียบเทียบต้นทุนการขนส่งสินค้าขนาดใหญ่ ที่มีขนาดและน้ำหนักเกินมาตรฐานจากโรงงานตัวอย่างแห่งหนึ่ง ในเขตพื้นที่จังหวัดระยอง ผ่านกระบวนการส่งออกสินค้าผ่านแต่ละท่าเรือสินค้าทั่วไปในเขตพื้นที่ภาคตะวันออก เพื่อเสนอแนะแนวทางในการวางแผนการผลิตหรือขนส่ง เพื่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการในท่าเรือตามความเหมาะสมของลักษณะสินค้า รวมถึงศักยภาพและข้อจำกัดในการให้บริการของแต่ละท่าเรือ โดยกำหนดท่าเรือที่ทำการศึกษา ทั้งหมด 4 ท่าเรือ ดังนี้ 1)ท่าเรือแหลมฉบัง 2)ท่าเรือศรีราชาฮาเบอร์ 3)ท่าเรือพาณิชย์ จุกเสม็ด สัตหีบ และ 4)ท่าเรือน้ำลึกมาบตาพุด เป็นกรณีศึกษาร่วมกับการวิเคราะห์ข้อจำกัดในเส้นทางที่ใช้การขนส่งทางบก จากนั้นจึงทำการเปรียบเทียบข้อมูล โดยการจำแนกตามกลุ่มกิจกรรมของกระบวนการส่งออก เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อต้นทุนในการขนส่งและสรุปค่าใช้จ่ายรวมในการขนส่งผ่านแต่ละท่าเรือ ผลการศึกษาพบข้อจำกัดที่ส่งผลต่อต้นทุนการขนส่งสินค้าขนาดใหญ่ในเขตพื้นที่ภาคตะวันออก คือ 1)ค่าใช้จ่ายในด้านการอำนวยความสะดวกของเส้นทางการขนส่งทางบก ได้แก่ ค่าเครื่องมืออุปกรณ์ในการเคลื่อนย้าย ป้ายบอกทาง สายไฟ และสิ่งกีดขวางอื่นๆ บนท้องถนน 2) ข้อจำกัดด้านจำนวนและศักยภาพของอุปกรณ์ยกขนในแต่ละท่าเรือ ที่ขนถ่ายสินค้าที่มีขนาดและน้ำหนักเกินมาตรฐาน ผลการศึกษาท่าเรือทั้ง 4 แห่ง ผู้วิจัยได้ทำการศึกษาสินค้าที่มีน้ำหนักเกินมาตรฐาน ทั้งหมด 3 กลุ่มตัวอย่างสินค้า ได้แก่ 1) สินค้าที่มีขนาดมาตรฐานตู้คอนเทนเนอร์ 2)สินค้าที่มีขนาดเกินมาตรฐานเล็กน้อย 3) สินค้ามีขนาดเกินกว่ามาตรฐานอย่างมาก พบว่าท่าเรือแหลมฉบัง มีความได้เปรียบด้านต้นทุนการขนส่งที่ประหยัดที่สุดจากสินค้ากลุ่มตัวอย่างที่ 1 และ 2 และ ท่าเรือพาณิชย์ จุกเสม็ด สัตหีบ มีความได้เปรียบด้านต้นทุนที่ประหยัดที่สุดในการขนส่งสินค้ากลุ่มตัวอย่างที่ 3
DOI: 10.14457/cu.the.2015.924
title: การศึกษาการนำแสงธรรมชาติมาใช้ในอาคารที่พักอาศัย

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความสามารถในการนำแสงธรรมชาติมาใช้ในการอาคารทดแทนการใช้แสงประดิษฐ์, ศึกษาจำลองอุปกรณ์การShadingแสง และแสดงผลการประหยัดพลังงานไฟฟ้าในช่วงเวลากลางวันและกลางคืน เพื่อนำมาคำนวณหาความคุ้มทุนทางเศรษฐศาสตร์ ดังนั้นผู้วิจัยได้ศึกษาตัวอย่างอาคารห้องพักอาศัย โดยแบ่งลักษณะห้องเป็น 3 ห้อง คือ ห้องนอน,ห้องรับแขก และห้องทำงาน ศึกษาการจัดวางและลักษณะหลอดไฟที่ใช้ภายในห้อง แล้วทำการวัดปริมาณของแสงธรรมชาติที่เข้ามาภายในห้อง โดยแบ่งการทดลองเป็น 4 รูปแบบคือ การวัดแสงช่วงเวลากลางคืน,ความส่องสว่างของแสงประดิษฐ์จากโปรแกรม Dialux, การวัดแสงธรรมชาติในเวลากลางวัน และการติดตั้งแผ่นสะท้อนแสง แล้วทำการวิเคราะห์ค่าการประหยัดการใช้ไฟฟ้าเปรียบเทียบก่อนและหลังปรับปรุงในช่วงเวลากลางวันและกลางคืน ผลการวิเคราะห์พบว่าตัวโปรแกรม Dialux สามารถช่วยลดการใช้แสงประดิษฐ์ภายในห้องได้ ส่วนการวิเคราะห์เปรียบเทียบการวัดแสงจากธรรมชาติพบว่า เมื่อมีการติดตั้งตัวแผ่นสะท้อนแสง จะเป็นตัวช่วยในการรับแสงธรรมชาติเข้ามาได้มากที่สุด และผลการประหยัดการใช้ไฟฟ้าพบว่า หลังการปรับปรุงห้องในช่วงเวลากลางวัน จะมีค่าการประหยัดพลังงานไฟฟ้าที่มากกว่า เนื่องจากมีการลดการใช้จำนวนหลอดไฟลง และปรับลดWattของหลอดไฟที่ใช้งาน จากผลการวิเคราะห์ด้านความคุ้มทุนทางการเงิน มีระยะเวลาคุ้มทุนเฉลี่ยเท่ากับ 1.2 ปี, ค่าNPV เป็นบวกและค่า IRR มีค่า 77.3% จึงสามารถสรุปได้ว่าโครงการนี้คุ้มค่าที่จะลงทุน ได้กำไรและผลตอบแทนมากกว่าเงินลงทุน
DOI: 10.14457/cu.the.2015.925
title: ความเต็มใจจ่ายต่อการลีสซิ่งระบบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ที่ติดตั้งบนหลังคาสำหรับกลุ่มผู้ที่มีความสนใจในภาคครัวเรือน (ขนาดกำลังการผลิตติดตั้งไม่เกิน 10 กิโลวัตต์)

description: งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเต็มใจจ่ายต่อการลีสซิ่งระบบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์บนหลังคาระดับครัวเรือน โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์องค์ประกอบร่วม (Conjoint Analysis) เพื่อให้เข้าใจถึงระดับความสำคัญที่มีผลต่อการตัดสินใจของผู้บริโภค ซึ่งกำหนดให้มี 3 องค์ประกอบที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ จำนวนเงินดาวน์ อัตราดอกเบี้ย และระยะเวลาในการผ่อน ที่นำมาใช้ในการออกแบบแพ็กเกจลีสซิ่งให้ผู้บริโภคได้จัดลำดับความสำคัญ การกำหนดตัวเลขของสามองค์ประกอบเกิดจากการสัมภาษณ์เชิงลึกของกลุ่มผู้เชี่ยวชาญ ประกอบกับการทบทวนวรรณกรรม ซึ่งนำมาสู่ 12 แพ็กเกจที่นำมาใช้สอบถามผู้บริโภคจำนวน 100 คน ผลจากการวิเคราะห์ความเต็มใจจ่ายต่อการลีสซิ่งระบบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ โดยการให้ผู้บริโภคจัดลำดับความสำคัญของแพ็กเก็จ พบว่า ผู้บริโภคส่วนใหญ่ที่เป็นกลุ่มตัวอย่างยินดีที่จะจ่ายต่อแพ็กเกจที่มี จำนวนเงินดาวน์ 0% อัตราดอกเบี้ย 6% และระยะเวลาในการผ่อน 8 ปี ซึ่งเป็นเงื่อนไขที่ดีที่สุดในชุดแพ็กเกจลีสซิ่งทั้งหมดที่ใช้ในการศึกษา และในภาครวม ลักษณะความเต็มใจจ่ายของผู้มีความสนใจจะลีส (Potential Lessees) ยังขัดแย้งกับความคิดเห็นจากมุมมองผู้เชี่ยวชาญในตลาดที่มีความสนใจจะปล่อยลีสซิ่ง (Potential Lessors) รวมถึงแพ็กเกจลีสซิ่งที่มีอยู่จริงในท้องตลาด งานวิจัยนี้ จึงให้ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายว่า ภาครัฐควรมุ่งเน้นสนับสนุนปัจจัยที่เอื้อให้กลไกตลาดสามารถเกิดขึ้นได้ ด้วยการสนับสนุนด้วยมาตรการทางการเงิน เช่นการอุดหนุนทางด้านภาษี ซึ่งจะช่วยผลักดันให้เกิดรูปแบบธุรกิจลีสซิ่ง ที่จะช่วยกระตุ้นให้เกิดการลงทุนในระบบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์บนหลังคาระดับครัวเรือนอย่างแพร่หลายมากขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2015.926
title: การจัดการสินค้าคงคลังสำหรับธุรกิจบริการอาหารแช่แข็งนำเข้าจากต่างประเทศ

description: งานวิจัยฉบับนี้ได้ศึกษาเกี่ยวกับการจัดการสินค้าคงคลังอาหารแช่แข็งนำเข้าจากต่างประเทศ เพื่อให้สามารถตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้อย่างรวดเร็วภายใต้การแข่งขันที่สูงเนื่องจากสินค้าไม่มีความแตกต่าง บริษัทกรณีศึกษาจึงได้มีการจัดเก็บสินค้าคงคลังเป็นปริมาณมาก ทำให้คลังสินค้าของบริษัทมีพื้นที่ไม่เพียงพอต่อการจัดเก็บสินค้าคงคลังได้ทั้งหมด จึงต้องใช้บริการคลังเช่าสาธารณะในการจัดเก็บสินค้า ซึ่งทำให้เกิดค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้น ในขณะที่สินค้าที่จัดเก็บไว้มีปริมาณสูงกว่าความต้องการของลูกค้าจนเกินความจำเป็น ทางผู้วิจัยจึงได้รวบรวมข้อมูลต่างๆของบริษัทกรณีศึกษาที่เกี่ยวข้องกับการจัดการสินค้าคงคลัง นำมาวิเคราะห์และออกแบบหารูปแบบในการจัดการสินค้าคงคลังที่เหมาะสม โดยได้มีการประยุกต์ทฤษฎีการจัดการสินค้าคงคลังแบบต่อเนื่องและแบบสิ้นงวดมาใช้ในการกำหนดปริมาณในการสั่งซื้อสินค้า ช่วงเวลาในการสั่งซื้อสินค้าและนำมาเปรียบเทียบกับรูปแบบในในปัจจุบัน เพื่อหาระบบการควบคุมสินค้าคงคลังที่เหมาะสมกับสภาพของบริษัทกรณีศึกษาและมีปริมาณสินค้าที่เหมาะสมในการให้บริการลูกค้าอีกด้วย ผลที่ได้พบว่าระบบการควบคุมสินค้าคงคลังแบบต่อเนื่อง ทำให้สินค้าตัวอย่างทั้ง 3 ชนิดของบริษัทกรณีศึกษามีการจัดการสินค้าคงคลังที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น โดยมีต้นทุนในการจัดการสินค้าคงคลังรวมของสินค้าชนิดที่ 1, 2 และ 3 ลดลงไป 59%, 69% และ 89% ตามลำดับ ซึ่งมีผลมาจากค่าใช้จ่ายในการจัดเก็บสินค้าคงคลังเป็นตัวหลักสำคัญที่ลดลงมาอย่างมากเนื่องจากระบบเก่าไม่ได้คำนึงถึงสินค้าคงคลังที่เหลือมาจากปีที่ผ่านมาจึงทำให้มีการจัดเก็บสินค้าคงคลังสูงตั้งแต่ต้นปี และยังส่งผลให้อัตราการหมุนเวียนของสินค้าคงคลังของสินค้าชนิดที่ 1, 2 และ 3 เพิ่มขึ้น 2 เท่า, 3 เท่าและ 7 เท่าตามลำดับ ในขณะที่ทางบริษัทกรณีศึกษายังมีระดับในการให้บริการลูกค้าคิดเป็น 100% อีกด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2015.927
title: การจัดการเชื้อเพลิงร่วมในโรงไฟฟ้าชีวมวล กรณีศึกษาเชื้อเพลิงจากแกลบร่วมกับเปลือกไม้ยูคาลิปตัส

description: ความแตกต่างกันในลักษณะทางกายภาพและค่าความร้อนของเชื้อเพลิงเป็นอุปสรรคต่อการกำหนดสัดส่วนที่เหมาะสมของเชื้อเพลิงชีวมวล งานวิจัยนี้จัดทำขึ้นเพื่อศึกษาองค์ประกอบของเชื้อเพลิงสองชนิดคือ แกลบและเปลือกไม้ยูคาลิปตัสเนื่องจากปัจจุบันมีโรงไฟฟ้าชีวมวลเกิดขึ้นอย่างมากในประเทศไทยตอบรับแผนพัฒนาพลังงานทางเลือกของหน่วยงานรัฐ จึงทำให้เกิดปัญหาการแย่งชิงเชื้อเพลิงในพื้นที่ และไม่เพียงพอต่อความต้องการในการผลิตกระแสไฟฟ้าเพื่อจำหน่ายเข้าระบบ ซึ่งจากแผนพัฒนาพลังงานทดแทนและพลังงานทางเลือกปี 2015 ที่มีการส่งเสริมการใช้ชีวมวลในการผลิตไฟฟ้าจากชีวมวลถึง 5,750 เมกะวัตต์ ชี้ให้เห็นว่าปริมาณเชื้อเพลิงที่จะต้องนำมาใช้เพื่อให้ได้การผลิตไฟฟ้าตามกำหนดหนดนั้นมีปริมาณมหาศาล แต่หากมีการพัฒนาคุณภาพของเชื้อเพลิงจะทำให้ปริมาณการใช้เชื้อเพลิงลดลงถึง 2 เท่าตัวของปริมาณการใช้เชื้อเพลิงปกติ จากการทดลองจะพบว่าปริมาณเชื้อเพลิงผสมที่มีการพัฒนาแล้วเพื่อนำมาใช้ในการเผาไหม้ในโรงไฟฟ้าชีวมวลขนาด 9.9 เมกะวัตต์ มีอัตราการใช้เชื้อเพลิงต่ำสุดอยู่ที่ 7.82 ตันต่อชั่วโมง เมื่อเทียบกับอัตราการใช้เชื้อเพลิงปกติหลังจากบดย่อยซึ่งอยู่ที่ 15.8 ตันต่อชั่วโมง จะพบว่ามีความแตกต่างกันมาก แต่ต้องคำนึงถึงอัตราส่วนของเชื้อเพลิงผสมที่เหมาะสมกับต้นทุนของการนำเชื้อเพลิงมาพัฒนาเพื่อเพิ่มคุณภาพด้วย ซึ่งผลของการศึกษาอัตราส่วนและความคุ้มค่าพบว่าอัตราส่วนของการผสมเชื้อเพลิงระหว่างแกลบกับเปลือกไม้ยูคาลิปตัส และความคุ้มค่าในการพัฒนาคุณภาพเชื้อเพลิงผสมที่เหมาะสมอยู่ที่หนึ่งต่อเก้าของหน่วยน้ำหนักตัน คือใช้แกลบในอัตราหนึ่งส่วน และเปลือกไม้ยูคาลิปตัสในอัตราเก้าส่วนของน้ำหนักรวมหนึ่งตันเพื่อนำมาเผาไหม้ในเตาเผาไหม้แบบตะกรับเลื่อนให้ได้ค่าความร้อนตามค่าพารามิตเตอร์กำหนด แต่ต้องคำนึงถึงการนำเชื้อเพลิงร่วมไปใช้ในอัตราส่วนที่เหมาะสมที่เตาเผาไหม้สามารถเผาไหม้ได้โดยไม่ก่อให้เกิดปัญหากับระบบการทำงานด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2015.928
title: การฟื้นฟูสิ่งแวดล้อมโดยพืชร่วมกับจลนศาสตร์ไฟฟ้าในการบำบัดดินที่ปนเปื้อนสังกะสีโดยหญ้ารูซี่

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาวะที่เหมาะสมของหญ้ารูซี่ (Brachiaria ruziziensis) ในการบำบัดดินที่ปนเปื้อนสังกะสีร่วมกับการประยุกต์ใช้จลนศาสตร์ไฟฟ้า โดยการศึกษาปริมาณสังกะสีในดินที่เหมาะสมที่หญ้ารูซี่สามารถบำบัดได้ ในดินที่มีการเติมสังกะสีที่ความเข้มข้น 0, 300, 400 และ 500 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมน้ำหนักแห้งของดิน ผลการศึกษาพบว่าอัตราการรอดชีวิตและมวลชีวภาพของหญ้ารูซี่จะสูงเมื่อปลูกในดินที่มีการเติมสังกะสีที่ความเข้มข้น 300 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมน้ำหนักแห้งของดิน และไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับการปลูกหญ้ารูซี่ในดินที่ไม่มีการเติมสังกะสี ต่อมาได้ศึกษาความต่างศักย์ไฟฟ้า (0, 1, 2 และ 4 โวลต์ต่อเซนติเมตร) ระยะเวลา (0, 2, 4 และ 6 ชั่วโมงต่อวัน) และความหนาแน่นของพืช (0, 5, 10 และ 15 ต้นต่อพื้นที่หน้าตัดกระถาง) ที่เหมาะสมที่จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการบำบัดดินที่ปนเปื้อนสังกะสีโดยการใช้พืช ตามลำดับ ผลการศึกษาพบว่าการเพิ่มสนามไฟฟ้าจะไม่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงของมวลชีวภาพของพืชอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่จะส่งผลต่อปริมาณสังกะสีที่สะสมในพืชที่แตกต่างกัน ซึ่งสภาวะที่เหมาะสมที่สุดที่จะเพิ่มประสิทธิภาพการบำบัดดินที่ปนเปื้อนสังกะสีโดยการใช้จลนศาสตร์ไฟฟ้าร่วมกับการบำบัดโดยการใช้พืช คือ ที่ความต่างศักย์ 2 โวลต์ต่อเซนติเมตร ระยะเวลาการให้กระแสไฟฟ้า 2 ชั่วโมงต่อวัน และมีความหนาแน่นของพืช 5 ต้นต่อพื้นที่หน้าตัดกระถาง
DOI: 10.14457/cu.the.2015.929
title: นวัตกรรมกระบวนการจัดการข้อมูลจากการรายงานของมวลชนในช่วงเวลาการเผชิญภัยพิบัติ

description: ภัยพิบัติทางธรรมชาติสร้างความเสียหายอย่างมหาศาลต่อมนุษยชาติทั่วโลก นานาประเทศจึงมีเป้าหมายร่วมกันในการที่จะลดความสูญเสียดังกล่าวให้น้อยที่สุด แนวคิดการจัดการภัยพิบัติแบบดั้งเดิมซึ่งเน้นการรวมศูนย์ข้อมูลและการสั่งการ ทำให้เกิดปัญหาคอขวดด้านการจัดการจน ไม่สามารถจัดการภัยพิบัติได้อย่างมีประสิทธิภาพในหลายกรณี โดยเฉพาะภัยขนาดใหญ่ ระดับการพัฒนาของเทคโนโลยีในปัจจุบันซึ่งเอื้ออำนวยให้ประชาชนทั่วไปสามารถทำหน้าที่เป็นผู้รายงานข้อมูลในเหตุการณ์ภัยพิบัติได้ จึงกลายเป็นทั้งโอกาส และความท้าทายในการคัดเลือกเฉพาะข้อมูลที่มีประโยชน์จากภูเขาข้อมูลที่ทุกคนสามารถรายงานได้อย่างอิสระ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการนวัตกรรมเพื่อการจัดการข้อมูลจากมวลชนในช่วงเวลาภัยพิบัติ โดยข้อมูลที่ใช้ในการศึกษาเป็นข้อมูลจริงจากระบบทวิตเตอร์ในช่วงเหตุการณ์น้ำท่วมปีพ.ศ.2554 โดยการสังเคราะห์กระบวนการนวัตกรรมเริ่มจากการศึกษากระบวนการในการจัดการภัยพิบัติปัจจุบัน การวิเคราะห์ลักษณะและแบบแผนของข้อมูล การกำหนดหมวดหมู่ของข้อความที่เหมาะสม การทดลองสร้าง Machine Learning Classifier โดยเปรียบเทียบประสิทธิภาพของ Algorithm ที่แตกต่างกันถึง 4 อัลกอริทึม โดยผลการศึกษาพบว่า SVM Algorithm ให้ผลลัพธ์ในการจัดหมวดหมู่ได้ดีที่สุดโดยให้ค่าความแม่นยำเฉลี่ยสูงถึง 74% และเมื่อเพิ่มการหาพิกัดตำแหน่งของข้อมูลเพื่อระบุพิกัดตำแหน่งของข้อมูลลงบนแผนที่แสดงผลบนระบบเปิดซอสโค้ด Ushahidi ทำให้ได้เป็นระบบต้นแบบที่ได้รับการยอมรับจากองค์กรจัดการภัยพิบัติชั้นนำของประเทศ ทั้งในระดับบริหาร และในระดับปฏิบัติการ และมีศักยภาพเชิงพาณิชย์ในการพัฒนาต่อยอด