DOI: 10.17026/dans-xpw-tg5z
title: Utrecht Riolering Catharijnesingel Begeleiding Opgraving
title: Een archeologische opgraving en een archeologische begeleiding van het tracé van een diepriool

description: &lt;p&gt;Inleiding In opdracht van de Projectorganisatie Stationsgebied (POS) heeft ADC ArcheoProjecten een definitieve opgraving en een archeologische begeleiding uitgevoerd voor het plangebied Catharijnesingel in Utrecht in het kader van de aanleg van een diepriool. Voor het gehele rioleringstracé geldt een hoge archeologische verwachting, waarop de bevoegde overheid heeft bepaald dat archeologisch onderzoek hier noodzakelijk is. Het veldwerk is uitgevoerd van 17 tot en met 26 juni 2009 en de archeologische begeleiding heeft plaatsgevonden op 20 en 21 juli 2009. Voorafgaand aan het onderzoek is de rioolsleuf door de civiele aannemer tot ca. 1 m –mv ontgraven en zijn rondom de sleuf damwanden geplaatst. De ondergrond is vervolgens geïnjecteerd. Dit maakte het mogelijk om tot 4 m –mv onder droge omstandigheden op te kunnen graven. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;De middelste 1,20 m van de 2,40 m brede sleuf is laagsgewijs verdiept. Er is opgegraven in vakken met een lengte tussen ongeveer 3 en 6 m in verband met de stempels van de damwanden. Aan weerszijden van het verdiepte deel van de sleuf bleven langs de damwanden profielen staan met een breedte van elk 60 cm. Er zijn archeologische vlakken aangelegd op niveaus waarop grondsporen zich begonnen af te tekenen. Na vlakaanleg is de oostzijde van het profiel geschaafd en gedocumenteerd. Na profieldocumentatie zijn beide 60 cm brede profielwanden langs de damwanden afgegraven en is vanaf vlakniveau verder verdiept in het midden van de sleuf. Dit proces is herhaald tot ca. 4 m –mv. Op deze manier is het volledige oostprofiel van de rioolsleuf tot ca. 4 m –mv aaneengesloten getekend en beschreven. Waar mogelijk is tijdens de archeologische begeleiding van het gedeelte van de sleuf tussen 4 m –mv en 5,80 m –mv het profiel zo goed als mogelijk gedocumenteerd.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;De oudste vondst van de opgraving betreft een fragment Romeins importaardewerk, maar zekerheid omtrent bewoning en landgebruik in het plangebied is er pas vanaf de 12e eeuw. De sporen en vondsten wijzen op een relatief extensief gebruik van het land met een duidelijk landelijk karakter. Het sporenvlak wordt afgedekt door een pakket ophogingslagen uit de 14e eeuw. Hierin zijn enkele vlijlagen, een uitbraakspoor en kuilen met relatief veel puin- en baksteenresten (waaronder enkele kloostermopfragmenten) en mortelresten aangetroffen. Ter hoogte van deze sporen is een puinlaag aanwezig met veel puin-, baksteen- en mortelresten. De sporen en puinlaag duiden mogelijk op de afbraak van een stenen gebouw in de directe omgeving van het plangebied. Daarentegen kunnen de vlijlagen en de puinlaag ook wijzen op een mogelijk wegniveau. Het volledig ontbreken van vondstmateriaal uit de Nieuwe tijd in het ophogingspakket wijst er wellicht op dat er in deze periode geen bebouwing aanwezig is geweest in het onderzoeksgebied. Ook de beschikbare historische kaarten en afbeeldingen tonen binnen het onderzoeksgebied geen stenen bebouwing. Het is daarom heel goed mogelijk dat de puinlaag en vlijlagen overblijfselen zijn van de singelweg langs de Catharijnesingel.&lt;/p&gt;
description: &lt;p&gt;Zes meter onder de Catharijnesingel in Utrecht&lt;/p&gt;