cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2138
title: ผลของแอนทราควิโนน เมทานอล และแอซีโทนต่อการผลิตเยื่อแบบโซดาจากฟางข้าว

description: ฟางข้าวเป็นวัสดุเหลือจากเกษตรกรรมและอุตสาหกรรมการเกษตรที่สามารถหาได้ตลอดทั้งปีในประเทศไทย ดังนั้นฟางข้าวจึงเป็นทางเลือกหนึ่งในการใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับผลิตเยื่อและกระดาษ โดยงานวิจัยนี้ได้ใช้วิธีการผลิตเยื่อแบบโซดา และใช้การผลิตเยื่อแบบโซดาร่วมกับการใช้สารละลายอินทรีย์อื่นๆ ได้แก่ แอนทราควิโนน เมทานอล รวมถึงแอซีโทน ซึ่งสารแต่ละตัวช่วยเพิ่มการละลายลิกนินออกจากเส้นใยทำให้เยื่อที่ได้มีคุณภาพดีขึ้น ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงศึกษาเพื่อเปรียบเทียบผลของแอนทราควิโนน เมทานอล และแอซีโทนที่มีต่อประสิทธิภาพการผลิตเยื่อแบบโซดาจากฟางข้าว และต่อสมบัติของเยื่อและกระดาษ ซึ่งจากการทดลองพบว่าภาวะส่วนใหญ่ในการผลิตเยื่อแบบโซดาร่วมกับแอนทราควิโนน เมทานอล และแอซีโทนให้ผลผลิตเยื่อเพิ่มขึ้น การกำจัดลิกนินเพิ่มขึ้น โดยภาวะที่มีการเติมแอนทราควิโนนร่วมกับเมทานอลให้ค่าผลผลิตเยื่อสูงกว่าภาวะอื่นๆ รวมถึงสามารถกำจัดลิกนิน ออกจากเยื่อได้มากจึงส่งผลให้ค่าความขาวสว่างเพิ่มขึ้นมากกว่าภาวะอื่นๆ ด้วย เมื่อนำแผ่นทดสอบที่ผลิตได้มาเปรียบเทียบกันพบว่า เยื่อที่ผลิตได้จากวิธีโซดาร่วมกับแอนทราควิโนน เมทานอล และแอซีโทนให้ค่าความเรียบเพิ่มขึ้น ค่าดัชนีความแข็งแรงต่อแรงดึงเพิ่มขึ้นแต่ค่าดัชนีความต้านทานแรงฉีกและความทึบแสงกลับลดลง เนื่องจากสารที่เติมลงไปช่วยละลายลิกนินออกมามาก ทำให้เส้นใยสร้างพันธะกันได้ดีขึ้น เมื่อเทียบกับการผลิตเยื่อแบบโซดา โดยภาวะที่มีการเติมเมทานอล และแอซีโทนให้ค่าความเรียบสูงกว่าภาวะอื่นๆ ส่วนภาวะที่มีการเติมแอน ทราควิโนนให้ค่าความแข็งต่อแรงดึงมากกว่าภาวะอื่นๆ งานวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่าการผลิตเยื่อแบบโซดาร่วมกับแอนทราควิโนน เมทานอล และแอซีโทนจากฟางข้าวนอกจากให้ผลผลิตเยื่อที่เพิ่มขึ้นแล้ว คุณภาพของเยื่อและกระดาษยังสูงกว่าการผลิตเยื่อแบบโซดา
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2139
title: การขจัดคราบและขนผ้าจากผ้าฝ้ายโดยการซักด้วยสารซักฟอกที่มีแอลคาไลน์เอนโดเซลลูเลส

description: งานวิจัยนี้ได้นำเอนไซม์แอลคาไลน์เอนโดเซลลูเลสทางการค้า Carezyme มาใช้ผสมกับสารซักฟอกทางการค้า 3 ชนิดที่มีค่าพีเอช 7.36, 8.85 และ 11.26 เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการซักขจัดคราบน้ำมันปาล์มและขจัดขนผ้าจากผ้าฝ้าย ทดลองการซักด้วยสารซักฟอกทั้งสามชนิดที่มีและไม่มีเอนไซม์ Carezyme ผสมโดยใช้ปริมาณสารซักฟอกและเอนไซม์ต่างๆ และซักที่เวลาต่างๆ กัน ผ้าที่ผ่านการซักขจัดคราบและขนผ้าจากผ้าฝ้ายแล้วถูกนำไปทดสอบสมบัติต่างๆ ตามมาตรฐานการทดสอบ เช่น ดัชนีความขาว ระดับการเปลี่ยนแปลงของสีผ้า ความต้านแรงดันทะลุ ความทนแรงดึง สภาพแข็งเกร็งดัดโค้ง ร้อยละของน้ำหนักผ้าที่หายไป และระดับการขึ้นขน จากผลการทดลองได้ภาวะที่เหมาะสมสำหรับการซักผ้าฝ้ายเปื้อนคราบน้ำมันปาล์มและผ้าฝ้ายขึ้นขนโดยใช้สารซักฟอก 3 ชนิดที่มีค่าพีเอช 7.36, 8.85 และ 11.26 ปริมาตร 0.1-30 มิลลิลิตร ในกรณีที่ใช้เอนไซม์ด้วยจะใช้เอนไซม์ปริมาตร 0.05-0.1 มิลลิลิตร ใช้อัตราส่วนผ้าต่อน้ำ 1:400 ซักที่อุณหภูมิห้อง (ประมาณ 28 องศาเซลเซียส) เป็นเวลา 30-60 นาที พบว่าการซักล้างผ้าฝ้ายเปื้อนคราบอย่างมีประสิทธิภาพสามารถกระทำได้โดยใช้สารซักฟอกทั้ง 3 ชนิดทั้งที่มีและไม่มีเอนไซม์ผสม แต่หากคราบถูกทิ้งไว้บนผ้านานขึ้น เช่น ทิ้งไว้ 2 วันก่อนซัก ควรซักด้วยสารซักฟอกที่มีเอนไซม์ Carezyme ผสมเนื่องจากจะช่วยขจัดคราบออกได้ดียิ่งขึ้น การซักล้างผ้าฝ้ายขึ้นขนที่มีประสิทธิภาพควรซักด้วยสารซักฟอกที่มีค่าพีเอช 8.85 ที่ผสมเอนไซม์ Carezyme เนื่องจากสามารถช่วยกำจัดขนบนผ้าออกได้มากกว่าการซักด้วยสารซักฟอกที่มีค่าพีเอชอื่นๆทั้งที่มีและไม่มีเอนไซม์ Carezyme ผสม ผ้าฝ้ายหลังซักด้วยสารซักฟอกที่มีและไม่มีเอนไซม์ผสม สูญเสียความแข็งแรงเพียงเล็กน้อยและน้ำหนักผ้าหายไปเพียงเล็กน้อยราวร้อยละ 1-2
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2140
title: การผลิตเยื่อจากกากมันสำปะหลังที่ผ่านการขจัดแป้งสำหรับการผลิตกระดาษแข็งประกบลูกฟูก

description: กากมันสำปะหลังถือเป็นวัสดุเหลือทิ้งจากอุตสาหกรรมผลิตแป้งซึ่งมีปริมาณเซลลูโลสและเฮมิเซลลูโลสอยู่พอสมควร จึงอาจนำไปผสมกับเยื่อกระดาษเพื่อทดแทนการใช้เยื่อกระดาษจากไม้และเป็นการเพิ่มมูลค่าให้กับกากมันอีกทางหนึ่ง โดยงานวิจัยนี้จะทำการผลิตเยื่อด้วยวิธีเชิงเคมีและเชิงกล เพื่อหาภาวะที่เหมาะสมในการนำมาผลิตกระดาษแข็งประกบลูกฟูกจากกากมันสำปะหลังที่เอาแป้งออก เนื่องจากแป้งที่อยู่ภายในกากมันส่งผลต่อคุณภาพของเส้นใยในการขึ้นแผ่นกระดาษ เริ่มจากการคัดขนาดกากและสกัดแป้งออกด้วยแอลฟา-อะไมเลส จากนั้นทำการผลิตเยื่อในภาวะกรด กลาง ด่าง พบว่ากากมันที่ผลิตจากภาวะด่างจะให้คุณภาพที่ดีที่สุด ดังนั้นจึงนำกากมันที่สกัดแป้งแล้วส่วนหนึ่งมาทำการต้มเยื่อแบบโซดาในภาวะที่ใช้อุณหภูมิ เวลาและความเข้มข้นของโซเดียมไฮดรอกไซด์ต่างๆ กัน นำไปผสมกับเยื่อใยสั้นในสัดส่วนกากร้อยละ 10 ของน้ำหนักกระดาษ ขึ้นแผ่นและทดสอบสมบัติต่างๆ พบว่าภาวะที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการผลิตเยื่อคือที่อุณหภูมิ 100 องศาเซลเซียส นาน 120 นาที ด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์เข้มข้น 18 เปอร์เซ็นต์ เนื่องจากจะให้กระดาษที่มีความแข็งแรงต่อแรงดึงสูงที่สุดในทุกภาวะการผลิตเยื่อทั้งหมด จากนั้นนำกากมันที่สกัดแป้งแล้วส่วนที่เหลือมาทำการบดเยื่อ 2 ระดับ ได้แก่ บดเยื่อให้ได้ค่าสภาพระบายได้อยู่ในช่วง 350±30 มิลลิลิตร และบดเยื่อให้ได้ค่าสภาพระบายได้เท่ากับเยื่อจากภาวะการต้มที่ดีที่สุด คือ 244±6 มิลลิลิตร นำกากมันจากการต้มที่ดีที่สุดและกากบด 2 ระดับไปผสมกับเยื่อกล่องกระดาษลูกฟูกเก่าในสัดส่วนกากร้อยละ 10 ของน้ำหนักกระดาษ เพื่อขึ้นแผ่นและทดสอบสมบัติกระดาษ พบว่ากากมันที่ผ่านกระบวนการผลิตเยื่อเชิงเคมีจะสามารถลดปริมาณกระจุกเส้นใยซึ่งเป็นปัญหาหลักในงานวิจัยนี้ไปได้มากกว่ากระบวนการผลิตเยื่อเชิงกล และยังให้สมบัติทางกายภาพของกระดาษที่เหนือกว่า ทั้งนี้สภาพพิมพ์ได้ของกระดาษให้ผลที่ใกล้เคียงกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2141
title: การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะอัลบูมินในเลือดต่ำกับการเกิดภาวะ เม็ดเลือดขาว ชนิดนิวโทรฟิลต่ำจากการรักษาด้วยยาเคมีบำบัดครั้งแรกในผู้ป่วยมะเร็งเต้านม

description: ที่มา ภาวะเม็ดเลือดขาวชนิดนิวโทรฟิลต่ำหลังการรักษาด้วยเคมีบำบัดพบได้ตั้งแต่การรับยาครั้งแรกนำไปสู่การลดขนาดยายาเคมีบำบัดส่งผลต่อประสิทธิภาพการรักษา ภาวะอัลบูมินในเลือดต่ำเป็นตัวชี้วัดหนึ่งถึงสภาวะทางโภชนาการของผู้ป่วย ซึ่งอาจทำให้ผู้ป่วยเสี่ยงต่อการเกิดภาวะเม็ดเลือดขาวชนิดนิวโทรฟิลต่ำเพิ่มมากขึ้น วัตถุประสงค์ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะอัลบูมินในเลือดต่ำและปัจจัยเสี่ยงอื่น กับการเกิดภาวะเม็ดเลือดขาวชนิดนิวโทรฟิลต่ำจากการรักษาด้วยยาเคมีบำบัดครั้งแรกในผู้ป่วยมะเร็งเต้านม วิธีการศึกษา ผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับการรักษาในรพ.จุฬาลงกรณ์ด้วยยาเคมีบำบัดด็อกโซรูบิซิน 60 มิลลิกรัมต่อตารางเมตร และซัยโคลฟอสฟาไมด์ 600 มิลลิกรัมต่อตารางเมตรเป็นครั้งแรก โดยเก็บข้อมูลพื้นฐานด้านตัวผู้ป่วย โรคมะเร็ง และตรวจทางห้องปฏิบัติการก่อนได้รับยาเคมีบำบัดรอบแรก จากนั้นติดตามการเกิดภาวะเม็ดเลือดขาวชนิดนิวโทรฟิลต่ำ และการเกิดไข้จากภาวะนี้หลังได้รับยาเคมีบำบัด ผลการศึกษา ผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่เข้าร่วมการวิจัยจำนวน 75 ราย พบการเกิดเม็ดเลือดขาวชนิดนิวโทรฟิลต่ำระดับ 3 จำนวน 18 ราย (ร้อยละ 24) ระดับ 4 จำนวน 45 ราย (ร้อยละ 60) และเกิดไข้ 10 ราย (ร้อยละ 13) ไม่มีรายใดที่มีภาวะอัลบูมินในเลือดต่ำ เมื่อศึกษาหาปัจจัยเสี่ยงอื่นเกี่ยวกับตัวผู้ป่วย ตัวโรคมะเร็งเต้านม และผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการก่อนได้รับยาเคมีบำบัด พบว่าไม่มีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะเม็ดเลือดขาวชนิดนิวโทรฟิลต่ำ ส่วนการมีระดับเม็ดเลือดขาวชนิดนิวโทรฟิลต่ำตั้งแต่ก่อนการรักษาสัมพันธ์กับการเกิดไข้จากภาวะเม็ดเลือดขาวชนิด นิวโทรฟิลต่ำอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.031) สรุปผลการศึกษา ไม่พบความสัมพันธ์ของภาวะอัลบูมินในเลือดต่ำ รวมถึงปัจจัยพื้นฐานทางคลินิกอื่นกับการเกิดภาวะเม็ดเลือดขาวชนิดนิวโทรฟิลต่ำ การทำนายการเกิดภาวะนี้อาจต้องอาศัยการศึกษาระดับโมเลกุล เช่น ยีนที่เกี่ยวข้องกับการเมตาบอลิสมของยา
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2142
title: การวิเคราะห์ภาวะผู้นำในการบริหารงานวิชาการ ของผู้บริหารโรงเรียนต้นแบบ การใช้หลักสูตรแกนกลาง การศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) วิเคราะห์สภาพปัจจัยและสภาพที่พึงประสงค์ของภาวะผู้นำในการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนต้นแบบการใช้หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (2) วิเคราะห์ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับภาวะผู้นำในการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนต้นแบบการใช้หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (3) นำเสนอกลยุทธ์การพัฒนาภาวะผู้นำในการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน วิธีกาวิจัยเป็นแบบผสมผสานโดยการวิจัยเชิงปริมาณ ศึกษาโรงเรียนต้นแบบการใช้หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 โดยใช้แบบสอบถามแล้ววิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติบรรยาย และวิเคราะห์ลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็น ด้วยเทคนิค PNI[subscript modified] ส่วนการวิจัย เชิงคุณภาพเป็นกรณีศึกษาผู้บริหารงานวิชาการที่ดี และการสนทนากลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตรวจสอบความเหมาะสมของกลยุทธ์ ผลการวิจัยที่สำคัญ พบว่า 1) สภาพปัจจุบันของภาวะผู้นำในการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนต้นแบบการใช้หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากทุกงาน โดยเรียงตามลำดับดังนี้ การสร้างเครือข่ายความร่วมมือในการบริหารงานวิชาการ ([mean] = 4.17) รองลงมา คือ การจัดการเรียนรู้ และการวัดประเมินผล การประกันคุณภาพ และการพัฒนาสื่อเทคโนโลยีและสารสนเทศทางการศึกษา ([mean] = 4.13) และการบริหารจัดการหลักสูตร ([mean] = 4.11) ตามลำดับ ส่วนสภาพที่พึงประสงค์ของภาวะผู้นำในการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนต้นแบบการใช้หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุดทุกงาน โดยเรียงตามลำดับดังนี้ การจัดการเรียนรู้ และการวัดประเมินผล ([mean] = 4.65) รองลงมา คือ การบริหารจัดการหลักสูตร และการประกันคุณภาพ ([mean] = 4.64) และการพัฒนาสื่อเทคโนโลยีและการสนเทศทางการศึกษาและการสร้างเครือข่ายความร่วมมือในการบริหารงานวิชาการ ([mean] = 4.63) ตามลำดับ 2) ปัจจัยที่มีผลเกี่ยวข้องกับภาวะผู้นำในการบริหารงานวิชาการ ได้แก่ คุณสมบัติส่วนบุคคลของผู้นำ (อายุ วุฒิการศึกษา ระยะเวลาในตำแหน่งผู้บริหาร ประสบการณ์การทำงาน) การพัฒนาตนเองของผู้นำ (ค้นคว้าหาความรู้ใหม่ๆ จัดทำเอกสารเผยแพร่ความรู้ เข้ารับการอบรมสม่ำเสมอและเป็นวิทยากรแกนนำ) คุณลักษณะส่วนบุคคลของผู้นำ (มนุษย์สัมพันธ์ ใจกว้างรับฟังความคิดเห็น มีความยุติธรรม) ทัศนคติต่อผู้นำ (ศรัทธา เคารพนับถือ เชื่อถือ ชื่นชม ยกย่อง ถือเป็นตัวอย่าง) บทบาทหรือพฤติกรรมที่แสดงต่อผู้นำ (ให้ความร่วมมือ แสดงความคิดเห็น มีส่วนร่วมทุกกิจกรรม) การรับรู้ถึงคุณลักษณะของผู้นำ (มีมนุษย์สัมพันธ์ ใจกว้าง รับฟังความคิดเห็น ยุติธรรม) การให้ความร่วมมือกับผู้นำ (เข้าร่วมประชุม มีส่วนร่วมในการดำเนินงาน ร่วมระดมทุนและทรัพยากร) 3) กลยุทธ์การพัฒนาภาวะผู้นำในการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน มี 5 กลยุทธ์หลัก คือ (1) กลยุทธ์เสริมสร้างภาวะผู้นำในการบริหารจัดการหลักสูตร (2) กลยุทธ์เสริมสร้างภาวะผู้นำในการจัดการเรียนรู้ และการวัดประเมินผล (3) กลยุทธ์เสริมสร้างภาวะผู้นำในการประกันคุณภาพ (4) กลยุทธ์เสริมสร้างภาวะผู้นำในการพัฒนาสื่อ เทคโนโลยี และสารสนเทศทางการศึกษา และ (5) กลยุทธ์เสริมสร้างภาวะผู้นำในการสร้างเครือข่ายความร่วมมือในการบริหารงานวิชาการ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2143
title: การรับรู้ภัยคุกคามทางเพศและการป้องกันตนเองของพนักงานสตรีที่ทำงานกะกลางคืน

description: สำรวจพฤติกรรมที่พนักงานสตรีที่เลิกงานในเวลากลางคืนรับรู้ว่าเป็นการคุกคามทางเพศ ประสบการณ์ถูกคุกคามทางเพศ และการป้องกันตนเอง กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษา ได้แก่ พนักงานสตรีที่ทำงานและเลิกงานตั้งแต่เวลา 18.00-06.00 น. ของบริษัทสื่อสารโทรคมนาคม 3 แห่ง จำนวน 327 คน เก็บข้อมูลโดยการให้พนักงานสตรีตอบแบบสอบถามเรื่องความรู้ ประสบการณ์ถูกคุกคามทางเพศ และพฤติกรรมป้องกันตนเอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าสถิติเชิงพรรณนา การทดสอบไคว์สแควร์ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า พนักงานสตรีที่อายุ 20-24 ปีมีพฤติกรรมป้องกันตนเองมากที่สุด พนักงานสตรีรับรู้รูปแบบพฤติกรรมคุกคามทางเพศทั้ง 3 ด้าน โดยรูปแบบการคุกคามทางเพศที่พนักงานสตรีถูกคุกคามมากที่สุด ได้แก่ การถูกลูบไล้เนื้อตัว จับมือถือแขน เบียดเสียดร่างกาย สำหรับการคุกคามโดยแสดงสัญลักษณ์ที่พนักงานสตรีถูกคุกคามมากที่สุด ได้แก่ มีผู้คุกคามมายืนดักรออยู่เป็นประจำ การถูกจ้องมอง ใช้สายตาแทะโลมเป็นเวลานาน และพนักงานสตรี 1 คนเคยถูกใช้กำลังบังคับเพื่อมีเพศสัมพันธ์ พนักงานสตรีมีพฤติกรรมป้องกันตนเอง โดยปฏิเสธการอยู่กับผู้ชายสองต่อสองในที่ลับตา
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2144
title: การประเมินผลสัมฤทธิ์ของการบังคับใช้ ประมวลการจัดการเพื่อความปลอดภัยระหว่างประเทศ ISM Code : กรณีศึกษา กองเรือบรรทุกน้ำมันไทย

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์การนำประมวลการจัดการเพื่อความปลอดภัยระหว่างประเทศ (ISM Code) ที่บังคับใช้ต่อกองเรือบรรทุกน้ำมันของไทยว่าสามารถบรรลุผลเพียงใด เนื่องจากมีการบังคับใช้เป็นระยะเวลาถึง 13 ปีมาแล้ว คือตั้งแต่ปี 2541-2555 โดยเรือน้ำมันของไทย ถือเป็นกองเรือพาณิชย์ที่มีจำนวนมาก และจำเป็นที่จะต้องปฏิบัติตามหลักของ ISM เนื่องจากถ้าเกิดอุบัติเหตุหรือความผิดพลาดขึ้น เรือน้ำมันจะทำให้เกิดมลภาวะอย่างมากต่อระบบนิเวศทางทะเลของไทย นั่นคือ การทำน้ำมันรั่วไหล ซึ่งอาจส่งผลต่อระบบนิเวศ สำหรับ วิธีการศึกษาวิจัยในเล่มนี้ใช้วิธีการคำนวณทางสถิติ โดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูปทางสถิติ SPSS เพื่อนำข้อมูลที่ได้มาประมวลผล และวิเคราะห์ค่าของข้อมูลเพื่อนำไปวิเคราะห์ผลสัมฤทธิ์ นอกจากนี้ยังมีการสัมภาษณ์บริษัทน้ำมันผู้ว่าจ้างเรือบรรทุกน้ำมัน และบริษัทประกันภัยเพื่อนำมาวิเคราะห์ในการวิจัยนี้ ผลการศึกษาพบว่า การบังคับใช้ ISM CODE บรรลุผล คือ การเกิดอุบัติเหตุทั้งเรือ สิ่งแวดล้อม ผู้ทำงานในเรือ และสินค้า ล้วนมีแนวโน้มอัตราการเกิดที่ลดลง และเมื่อบังคับใช้ ISM และด้านของบริษัทประกันภัยพบว่า ISM CODE มีส่วนสัมพันธ์กับการทำประกันภัยตัวเรืออย่างมาก เพราะถ้าไม่ได้ปฏิบัติตามหลัก ISM บริษัทประกันภัยจะไม่รับประกันภัยให้ ตลอดจน P& I Club เช่นกัน ISM CODE เป็นส่วนหนึ่งในการสร้างความน่าเชื่อถือของบริษัทเรือ ให้บริษัทประกันภัยเห็น ว่าเรือมีมาตรฐานสามารถเดินเรือในทะเลได้อย่างปลอดภัย แต่ไม่ได้หมายความว่าเรือจะมีความสมบูรณ์ทั้งหมด จำเป็นต้องมีองค์ประกอบอื่น นำมาพิจารณาประกอบกันด้วย ส่งผลให้ การได้รับ ISM CODE ในมุมมองของบริษัทประกันภัย จึงเป็นเพียงหลักฐานแสดงว่าเรือมีมาตรฐาน โดยมีส่วนในเรื่องการคิดเบี้ยประกันน้อยมากหรือแทบจะไม่มีผล
DOI: 10.5281/zenodo.3551068
title: weecology/forecasts 2019-11-22

description: Archived forecasts for future analysis
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2145
title: การเปรียบเทียบการทำงานของเอนไซม์ไลเพสจากรำข้าวดิบและรำข้าวที่สกัดน้ำมันออกแล้ว

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบการทำงานของเอนไซม์ไลเพสจากรำข้าวดิบและรำข้าวที่สกัดน้ำมันออกแล้ว โดยจากการศึกษาองค์ประกอบทางเคมีของรำข้าวพันธุ์ชัยนาท 1 พบว่ามีปริมาณความชื้น เท่ากับ 12.75% โดยน้ำหนักเปียก คาร์โบไฮเดรต โปรตีน ไขมัน เถ้า และเส้นใยหยาบ เท่ากับ 51.86%, 13.73%, 12.15%, 9.51% และ 6.96% โดยน้ำหนักแห้ง ตามลำดับ เมื่อศึกษาผลของวิธีการผลิตรำข้าวที่มีต่อปริมาณโปรตีน พบว่าปริมาณโปรตีนในสารละลายที่สกัดได้จากรำข้าวพันธุ์ชัยนาท 1 ที่ได้จากวิธีการตำข้าวและสีข้าว และรำข้าวผสมที่ได้จากวิธีการสีข้าว มีค่าเท่ากับ 2.33, 3.48 และ 4.21 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร ตามลำดับ รำข้าวที่ผ่านการสกัดน้ำมันออกมีปริมาณโปรตีนและโปรตีนในสารละลาย เท่ากับ 12.61% โดยน้ำหนักเปียก และ 3.48 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร ตามลำดับ จากการศึกษาวิธีที่เหมาะสมในการนำเอนไซม์ไลเพสจากรำข้าวไปใช้ในปฏิกิริยาเอสเทอริฟิเคชัน พบว่าเอนไซม์ไลเพสจากรำข้าวพันธุ์ชัยนาท 1 รูปกากรำ มีกิจกรรมจำเพาะมากที่สุด เท่ากับ 2.15 หน่วยต่อมิลลิกรัมโปรตีน และอุณหภูมิที่เหมาะสมต่อการทำงานของเอนไซม์ไลเพสจากรำข้าวที่สกัดน้ำมันออกแล้วเพื่อเร่งปฏิกิริยา เอสเทอริฟิเคชัน คือ ที่อุณหภูมิ 40 องศาเซลเซียส จากการศึกษาสมบัติน้ำมันรำข้าวที่ใช้ในการทำปฏิกิริยา พบว่า มีค่า L* a* b* เท่ากับ 40.87, -0.42 และ 17.54 ตามลำดับ ค่าความหนืดและค่าการหักเหของแสง เท่ากับ 64.08 cP และ 1.4698 ปริมาณกรดไขมันอิสระ ค่าความเป็นกรด และค่าไอโอดีน เท่ากับ 2.97 (% รูปกรดโอเลอิก), 5.91 มิลลิกรัมโซเดียมไฮดรอกไซด์ต่อกรัมน้ำมัน และ 99.80 กรัมต่อ 100 กรัมน้ำมัน ตามลำดับ ปริมาณแกมมา โอไรซานอล เท่ากับ 174.67 มิลลิกรัมต่อ 100 กรัม และปริมาณ SFA : MUFA : PUFA เท่ากับ 19.00 : 42.06 : 38.96 (% กรัมต่อ 100 กรัมกรดไขมัน) เมื่อศึกษาปริมาณการเติมเอนไซม์ไลเพสจากรำข้าวในน้ำมันรำข้าว พบว่าการเติมเอมไซม์ไลเพสจากรำข้าวที่สกัดน้ำมันออกแล้ว 10% และ 20% และรำข้าวดิบ 10% และ 20% บ่มที่อุณหภูมิห้อง 12 วัน มีปริมาณกรดไขมันอิสระ เท่ากับ 6.34, 8.95, 5.70 และ 8.01 (% รูปกรดโอเลอิก) ตามลำดับและจากการวิเคราะห์สมบัติของน้ำมันรำข้าวที่ผ่านการเติมเอนไซม์ไลเพสจากรำข้าวที่สกัดน้ำมันออกแล้วบ่มเป็นเวลา 15 วัน พบว่าปริมาณกรดไขมันอิสระและค่าความเป็นกรด ค่า a* และ b* มีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ค่าการหักเหของแสงและ L* มีแนวโน้มลดลง แต่ค่าไอโอดีนและความหนืดไม่เปลี่ยนแปลง และพบว่าสภาวะที่เหมาะสมในการนำเอนไซม์ไลเพสจากรำข้าวที่สกัดน้ำมันออกแล้วไปใช้ในน้ำมันรำข้าวเพื่อให้มีปริมาณกรดไขมันอิสระสูงสุด คือใช้ รำข้าวที่สกัดน้ำมันออกแล้ว 20% ในน้ำมันรำข้าวที่ไม่ผ่านการให้ความร้อนก่อนแล้วบ่มที่ 40 องศาเซลเซียส จากการเปรียบเทียบสมบัติของน้ำมันรำข้าวและน้ำมันรำข้าวที่เติมเอนไซม์ไลเพสจากรำข้าวที่สกัดน้ำมันออกแล้ว พบว่าน้ำมันรำข้าวที่เติมเอนไซม์มีปริมาณแกมมาโอไรซานอลเพิ่มขึ้น 3.92% มีปริมาณกรดไขมันลิโนลินิกและ ลิกโนซิริกลดลงเท่ากับ 87.18% และ 25.86% แต่มีกรดไขมันมายริสติกเพิ่มขึ้นเท่ากับ 10.34%
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2146
title: แบบจำลองเชิงคณิตศาสตร์เพื่อการทำนายปริมาณ N P K ในน้ำปุ๋ยชีวภาพระหว่างการหมัก

description: งานวิจัยนี้ศึกษาธรรมชาติของการเปลี่ยนแปลงต่างๆ ที่เกิดขึ้นในระหว่างกระบวนการหมักปุ๋ยน้ำชีวภาพ รูปแบบการเจริญของจุลินทรีย์ โครงสร้างและองค์ประกอบของวัตถุดิบที่ใช้ในการหมัก ได้นำมาพิจารณาเป็นตัวแปรเพื่อใช้ในการสร้างแบบจำลองเชิงคณิตศาสตร์ที่สามารถทำนายปริมาณธาตุอาหาร N P K ในรูปที่เป็นประโยชน์ต่อพืช ซึ่งเกิดจากการทำงานของจุลินทรีย์ในน้ำปุ๋ยชีวภาพที่ระยะเวลาต่างๆ หลังการหมักได้ และทำการทดลองพิจารณาเปรียบเทียบปริมาณธาตุอาหารที่เกิดขึ้นจากการหมักซึ่งมีส่วนผสมคือ ใบจามจุรีแห้ง 1 กิโลกรัม, จุลินทรีย์พด. 2 20 กรัม, น้ำ 50 ลิตร และกากน้ำตาลที่ปริมาณแตกต่างกัน คือ 0.5, 1 และ 2 กิโลกรัม ที่ทำการหมักในระบบปิด โดยทำการเก็บข้อมูลทุกๆ 24 ชั่วโมง เป็นเวลา 21 วัน เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณกากน้ำตาลที่ส่งผลต่ออัตราการเปลี่ยนแปลงปริมาณธาตุอาหารต่างๆ ในระบบ สร้างสมการความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณกากน้ำตาลกับค่าพารามิเตอร์ต่างๆ ที่ใช้ในแบบจำลอง และนำแบบจำลองที่ได้ไปใช้ในการทำนายปริมาณธาตุอาหาร N P K ในน้ำปุ๋ยชีวภาพ โดยมีข้อจำกัดในการนำไปใช้คือสามารถใช้ประมาณค่าปริมาณ N P K ในช่วงระยะเวลาไม่เกิน 21 วันหลังจากการหมัก สำหรับการหมักที่มีส่วนผสมชนิดเดียวกับที่ใช้ในการทดลอง และมีปริมาณกากน้ำตาลอยู่ในช่วง 0.5 – 2 กิโลกรัม
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2147
title: ยุทธศาสตร์การสร้างพลังผ่านพื้นที่สื่อของขบวนการทางสังคมในประเทศไทย

description: การวิจัยครั้งนี้ต้องการตอบคำถามว่าขบวนการทางสังคมในประเทศไทยมียุทธศาสตร์ในการใช้พื้นที่สื่อเพื่อนำไปสู่การสร้างพลังให้แก่ขบวนการอย่างไร โดยมีวัตถุประสงค์ในการศึกษา 2 ประการ คือ 1. เพื่อศึกษาการสร้างพลังอำนาจของขบวนการทางสังคมผ่านการใช้พื้นที่สื่อโดยพิจารณากระบวนการทำให้พื้นที่สื่อเป็นเครื่องมือในการเคลื่อนไหวทางสังคมของขบวนการ 2. เพื่อศึกษาผลลัพธ์/พลังอำนาจที่เกิดขึ้นจากการเคลื่อนไหวผ่านพื้นที่สื่อของขบวนการทางสังคมในการสร้างการสนับสนุนจากสาธารณะให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสังคม โดยใช้ระเบียบวิธีศึกษาเชิงคุณภาพ ผ่านกรณีศึกษา 3 กรณี คือ สมาชิกสหกรณ์การเช่าซื้อที่ดินตำบลคลองโยง จังหวัดนครปฐม สมัชชาคนจนกรณีเขื่อนราษีไศลและ เครือข่ายรักษ์ทะเลกรุงเทพฯและสิ่งแวดล้อม ผลการศึกษาพบว่าผลการศึกษา พบว่า ขบวนการทางสังคมไทยสร้างพลังผ่านพื้นที่สื่อ โดยใช้ยุทธวิธีหลักในการจัดกระทำสื่อด้วยตนเอง เพื่อทำให้ประเด็นปัญหาและข้อเรียกร้องของตนมีความโดดเด่นและเข้าสู่ความสนใจของสังคมในวงกว้าง คือ การสร้างกรอบโครงประเด็นปัญหา ประกอบด้วย การสร้างกรอบโครงการวินิจฉัยปัญหาที่เกิดขึ้น การสร้างกรอบโครงแนวทางการแก้ไขปัญหา และการสร้างกรอบโครงการจูงใจ โดยขบวนการฯมี วัตถุประสงค์เพื่อสื่อสารให้ผู้กำหนดนโยบายได้รับรู้ผ่านพื้นที่สาธารณะ โดยอาศัยการระดมความรู้สึกร่วมหรือความเห็นอกเห็นใจจากสาธารณชน และให้ร่วมเป็นสักขียพยานในการเคลื่อนไหวผ่านลักษณะร้องเรียน การทวงถามการแก้ไขปัญหา ตรวจสอบ และเรียกร้องให้ภาครัฐมีการดำเนินนโยบายสาธารณะอย่างใดอย่างหนึ่ง
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2148
title: ผลฉับพลันของการยืดเหยียดกล้ามเนื้อร่วมกับการนวดกระตุ้นที่มีต่อพลังกล้ามเนื้อในนักวิ่งระยะสั้น

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลฉับพลันของพลังกล้ามเนื้อก่อนการทดลองและหลังการทดลอง ของการยืดเหยียดต่อเนื่องร่วมกับการนวดกระตุ้น กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักวิ่งระยะสั้นของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพศชาย อายุระหว่าง 18 – 26 ปี จำนวน 12 คนโดยการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง จากนั้นทำการแบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 4 กลุ่ม กลุ่มละ 3 คน โดยวิธีการจับสลากเข้ากลุ่ม โดยแต่ละกลุ่มจะทำการทดลอง 4 รูปแบบ สัปดาห์ละ 1 รูปแบบ โดยแบ่งเป็น รูปแบบที่ 1 ทำการวิ่งเหยาะๆร่วมกับยืดเหยียดอยู่กับที่ รูปแบบที่ 2 ทำการวิ่งเหยาะๆ ยืดเหยียดอยู่กับที่ และยืดเหยียดต่อเนื่อง รูปแบบที่ 3 ทำการวิ่งเหยาะๆร่วมกับยืดเหยียดอยู่กับที่ และนวดกระตุ้นและรูปแบบที่ 4 ทำการวิ่งเหยาะๆร่วมกับยืดเหยียดอยู่กับที่ ยืดเหยียดต่อเนื่องและนวดกระตุ้น โดยแต่ละกลุ่มการทดลองจะสลับหมุนเวียนรูปแบบ การทดลองไปจนครบ ทั้ง 4 รูปแบบ ในระยะเวลาทั้งสิ้น 4 สัปดาห์ ในส่วนของการทดสอบนั้น จะทำการทดสอบทั้งหมด 2 ครั้ง คือก่อนและหลังการทดลอง โดยค่าที่ได้จากการเก็บข้อมูลจากการกระโดดด้วยความสามารถสูงสุด 1 ครั้ง นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ผลทางสถิติ หาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวชนิดวัดซ้ำ (One – way analysis of variance with repeated measure) ในแต่ละรูปแบบ โดยถ้าพบความแตกต่างจึงเปรียบเทียบเป็นรายคู่โดยวิธีการของแอลเอสดี และเปรียบเทียบระหว่างกลุ่ม โดยการวิเคราะห์ค่าการแปรปรวนแบบสองทางชนิดวัดซ้ำ (Two way anova with repeated measure) โดยรวมผลก่อนการทดลอง และหลังการทดลองทั้ง 4 รูปแบบ เข้าไว้ด้วยกัน ทดสอบความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัยพบว่า หลังจากการทดลองทั้ง 4 รูปแบบ พบว่า ผลฉับพลันของพลังกล้ามเนื้อที่เกิดขึ้นก่อนและหลังการทดลองในแต่ละรูปแบบนั้น แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 และเปอร์เซ็นต์การเปลี่ยนแปลงในรูปแบบการทดลองที่ 4 ก็มีเปอร์เซ็นต์เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แต่เมื่อนำผลการทดลองทั้ง 4 รูปแบบมาเปรียบเทียบกันแล้ว พบว่า ไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สรุปได้ผลฉับพลันของการยืดเหยียดต่อเนื่องร่วมกับการนวดกระตุ้นที่ใช้ในงานวิจัยครั้งนี้ สามารถที่จะนำไปประยุกต์ใช้ได้จริง ในการเพิ่มพลังกล้ามเนื้อ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2149
title: พฤติกรรมและทัศนคติของนักท่องเที่ยวชาวรัสเซียที่มีต่อการเดินทางมาท่องเที่ยวประเทศไทย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมและทัศนคติของนักท่องเที่ยวชาวรัสเซียที่มีต่อการเดินทางมาท่องเที่ยวประเทศไทย โดยมีกลุ่มตัวอย่างเป็นนักท่องเที่ยวชาวรัสเซียที่เดินทางมาท่องเที่ยวประเทศไทยในปี พ.ศ. 2554 จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามชนิดปลายปิด โดยทำการสุ่มแบบบังเอิญ (Accidental Sampling) และสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญรายบุคคล จำนวน7 ท่าน โดยการสุ่มแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) ด้วยแบบสัมภาษณ์กึ่งมีโครงสร้าง นักท่องเที่ยวชาวรัสเซียส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 25-39 ปี มีสถานภาพโสด การศึกษาในระดับปริญญาตรีและมีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 76,000 – 95,000 บาท ส่วนใหญ่มีอาชีพนักธุรกิจและมีพฤติกรรมการท่องเที่ยวประเทศไทยนิยมเดินทางในช่วงเดือนพฤศจิกายน – กุมภาพันธ์ โดยมีระยะเวลาท่องเที่ยว 1-2 สัปดาห์ มีจุดประสงค์หลักเพื่อพักผ่อนมีกิจกรรมหลัก คือ การไปชายทะเล นิยมแหล่งท่องเที่ยวแบบนันทนาการ/บันเทิง นักท่องเที่ยวชาวรัสเซียส่วนใหญ่ได้รับข้อมูลข่าวสารจากผู้ที่เคยมาเยือนและนิยมเลือกสถานที่พักในรูปแบบโรงแรม มีความสนใจสินค้าและของที่ระลึก คือ ผ้าไหม อีกทั้งยังมีความพึงพอใจมากในการมาท่องเที่ยวประเทศไทยและต้องการเดินทางกลับมาท่องเที่ยวประเทศไทย ทัศนคติของนักท่องเที่ยวชาวรัสเซียโดยรวมอยู่ในระดับดี (xˉ = 3.81) โดยพิจารณาจากด้านสินค้าท่องเที่ยวหรือสถานที่ท่องเที่ยว ด้านข้อมูลข่าวสารและการบริการ ด้านการคมนาคม ด้านความปลอดภัยและความสะดวก ด้านการสนับสนุนอื่นๆ เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อ พบว่า ทัศนคติในระดับดีมากเป็นลำดับแรก คือ ประเทศไทยมีสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่สวยงาม มีค่าเฉลี่ย (xˉ =4.52) และมีทัศนคติในระดับดี คือ ประเทศไทยมีสถานที่ท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ที่สวยงาม มีค่าเฉลี่ย (xˉ = 4.19) ทัศนคติในระดับพอใช้ คือ บริษัทนำเที่ยวมีความน่าเชื่อถือ มีค่าเฉลี่ย (xˉ = 2.42) และอาหารไทยมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก มีค่าเฉลี่ย (xˉ = 2.31) และมีทัศนคติในระดับที่ต้องแก้ไข คือ คนไทยสามารถสื่อสารและเข้าใจภาษารัสเซียได้เป็นอย่างดี มีค่าเฉลี่ย (xˉ = 1.21) ตามลำดับ ผลวิเคราะห์เปรียบเทียบทัศนคติของนักท่องเที่ยวชาวรัสเซียที่มีอายุต่างกัน มีทัศนคติแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05