DOI: 10.17026/dans-xbf-v8cv
title: Stompekamperweg 34, Ede (gemeente Ede). Een inventariserend veldonderzoek in de vorm van een verkennend booronderzoek

description: &lt;p&gt;ADC ArcheoProjecten heeft in maart en april 2018 een inventariserend veldonderzoek uitgevoerd voor de locatie Stompekamperweg 34 in Ede, gemeente Ede. De aanleiding van het onderzoek is een bestemmingsplanprocedure ten behoeve van de bouw van een vrijstaande woning. Deze zal op staal worden gefundeerd, waarbij de funderingsbalken op 80 cm –mv aangelegd zullen worden. Met inbegrip van grondverbetering moet rekening worden gehouden met grondroerende activiteiten die tot 100 cm –mv zullen reiken.&lt;br&gt;Daarnaast is een grondsanering gepland.&lt;br&gt;Op advies van de adviseur archeologie van de gemeente Ede is geen archeologisch bureauonderzoek opgesteld en is de hoge archeologische verwachtingswaarde op de Cultuurhistorische Waardenkaart van de gemeente Ede overgenomen voor het onderhavige plangebied. Waarschijnlijk bestaat de natuurlijke ondergrond uit dekzand (Laagpakket van Wierden binnen de Formatie van Boxtel) en is hierop door jarenlange bemesting vanaf de Late Middeleeuwen een plaggendek ontstaan. Deze aanname wordt ondersteund door boorprofielen van een in het plangebied uitgevoerd milieuhygiënisch verkennend bodemonderzoek. Op grond van deze profielen lijkt sprake te zijn van een 90 tot 120 cm dik plaggendek.&lt;br&gt;Vanwege de landschappelijke ligging en bekende archeologische waarden in de omgeving moet rekening worden gehouden met archeologische waarden vanaf het Laat-Paleolithicum.&lt;br&gt;Archeologische resten uit het Laat-Paleolithicum tot het Neolithicum manifesteren zich voornamelijk als een vondstspreiding van vuursteenartefacten en houtskool in de basis van het plaggendek en in de top van het dekzand. Een archeologische vindplaats vanaf het Neolithicum tot en met de Middeleeuwen zal zich manifesteren als een vondstspreiding van aardewerkfragmenten en houtskool in de basis van het plaggendek en in de top van het dekzand en door een archeologisch sporenniveau in de top van het dekzand.&lt;br&gt;Halverwege de 20e eeuw is in het oostelijk deel van het plangebied een loods gebouwd. Uit bouwtekeningen blijkt dat de funderingsbalken op 80 cm –mv zijn aangelegd. In het westelijk deel is sprake van een voormalige ondergrondse opslagtank met bijbehorende leidingen. Op grond hiervan rekening worden gehouden met verstoring van het archeologisch niveau.&lt;br&gt;Teneinde deze verwachting te toetsen en waar nodig aan te vullen is in het plangebied een verkennend booronderzoek uitgevoerd. Hieruit blijkt dat de natuurlijke ondergrond uit matig fijn dekzand (Laagpakket van Wierden binnen de Formatie van Boxtel) bestaat. Het pakket is aan de bovenkant scherp begrensd en gaat op over in een 85 tot 110 cm dik humushoudend zandpakket.&lt;br&gt;In boring 2 is dit pakket volledig omgewerkt. In de overige boringen wordt de onderste 20 tot 60 cm van het pakket als een restant van het oorspronkelijke plaggendek geïnterpreteerd en wordt de donkergrijze, 30 tot 70 cm dikke toplaag als een recente bouwvoor geïnterpreteerd. In de boringen waar een restant van een plaggendek is vastgesteld, is het potentieel archeologisch niveau nog intact.&lt;/p&gt;