cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2018.733
title: การแปลตีความภาพถ่ายจากดาวเทียมเชิงเลขเพื่อการประเมินพื้นที่ปลูกยางพารา: กรณีศึกษา: จังหวัดระยอง

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการประเมินพื้นที่ปลูกยางพาราจากภาพถ่ายจากดาวเทียม LANDSAT 8 OLI และประเมินศักยภาพชีวมวลเชิงพื้นที่ของยางพาราของจังหวัดระยอง โดยการประมวลผลภาพข้อมูลเชิงตัวเลข (Digital Image Processing) ซึ่งใช้กระบวนการจำแนกแบบกำกับดูแล (Supervised Classification) ด้วยทฤษฎีความน่าจะเป็นสูงสุด (Maximum Likelihood Classification) โดยอาศัยผลลัพธ์พื้นที่ที่ได้จากการจำแนกแบบไม่กำกับดูแล (Unsupervised Classification) ด้วยทฤษฎี ISODATA ที่มีค่า DN Value เท่ากับ 3 ของพื้นที่ยางพารา ที่ถูกสุ่มคัดเลือกร่วมกับ ค่าดัชนีความเป็นพืชพรรณ (NDVI) ที่มีค่าอยู่ในช่วง 0.28-0.59 และค่า Tasseled Cap ในส่วน Greenness ที่มีค่าอยู่ในช่วง -1,336.35-10,292.30 นำไปใช้ประกอบการเลือกพื้นที่ตัวอย่าง (Region Of Interest: ROIs) เพื่อคัดเลือกตัวแทนพื้นที่ปลูกยางพารา ผลการจำแนกมีค่าความถูกต้องโดยรวม (Overall Accuracy) เท่ากับ 89.00 % และสัมประสิทธิ์แคปปา (Kappa Coefficient) เท่ากับ 0.86 ผลการวิเคราะห์ พบว่า จังหวัดระยองมีพื้นที่ปลูกยางพารา 759,067.10 ไร่ โดยอำเภอแกลงมีพื้นที่ปลูกยางพารามากที่สุด ซึ่งมีพื้นที่ 165,539.77 ไร่ รองลงมา คือ อำเภอบ้านค่าย มีพื้นที่ 134,273.88 ไร่ และอำเภอเขาชะเมา มีพื้นที่ 124,822.14 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 21.81, 17.69 และ 16.44 ของพื้นที่ปลูกยางพาราทั้งหมด ตามลำดับ โดยอำเภอที่มีพื้นที่ปลูกยางพาราน้อยที่สุด คือ อำเภอบ้านฉาง มีพื้นที่ 3,376.78 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 0.44 ส่วนการประเมินศักยภาพชีวมวลเชิงพื้นที่ของยางพาราที่ได้ผลลัพธ์จากการแปลพื้นที่ปลูกยางพาราจากภาพถ่ายดาวเทียม LANDSAT 8 OLI มาประเมินศักยภาพชีวมวลจากสมการค่าพลังงานชีวมวล พบว่า มีศักยภาพพลังงานชีวมวล เท่ากับ 267.85 เทระจูล (TJ) หรือ 6.34 พันตันน้ำมันดิบ (ktoe) หรือ 1.88 เมกกะวัตต์ (MW)
DOI: 10.5281/zenodo.3518711
title: Selected data from "Small-scale universality in the spectral structure of transitional pipe flows"

description: Data from Figure 4 and Figure 6 of "Small-scale universality in the spectral structure of transitional pipe flows", Science Advances (2019). Included are spatial spectra normalized with the Kolmogorov scale and viscosity. The collapse of the normalized spectra is indicative of the small-scale universality predicted by Kolmogorov. The data are taken from turbulent and transitional pipe flows at different Re and different positions from the wall from both experiments and simulations (experiments are at the centerline only).
description: Funding provided by the Okinawa Institute of Science and Technology, as well as JSPS (KAKENHI Grant No. 17K14594).
DOI: 10.5281/zenodo.3518712
title: Selected data from "Small-scale universality in the spectral structure of transitional pipe flows"

description: Data from Figure 4 and Figure 6 of "Small-scale universality in the spectral structure of transitional pipe flows", Science Advances (2019). Included are spatial spectra normalized with the Kolmogorov scale and viscosity. The collapse of the normalized spectra is indicative of the small-scale universality predicted by Kolmogorov. The data are taken from turbulent and transitional pipe flows at different Re and different positions from the wall from both experiments and simulations (experiments are at the centerline only).
description: Funding provided by the Okinawa Institute of Science and Technology, as well as JSPS (KAKENHI Grant No. 17K14594).
DOI: 10.5281/zenodo.3520282
title: Natural history specimens collected and/or identified and deposited.

description: Natural history specimen data collected and/or identified by Friel, John, https://orcid.org/0000-0001-7063-7849. Claims were made on Bloodhound, https://bloodhound-tracker.net using specimen data from the Global Biodiversity Information Facility, https://gbif.org.
DOI: 10.5281/zenodo.3520281
title: Natural history specimens collected and/or identified and deposited.

description: Natural history specimen data collected and/or identified by Friel, John, https://orcid.org/0000-0001-7063-7849. Claims were made on Bloodhound, https://bloodhound-tracker.net using specimen data from the Global Biodiversity Information Facility, https://gbif.org.
DOI: 10.5445/ir/1000099166
title: Raw data and optical as well as electron microscopy images for brass CuZn5, CuZn15 and CuZn36 study

description: Raw data and optical as well as electron microscopy images for brass CuZn5, CuZn15 and CuZn36 study
DOI: 10.25912/5db643fa01d8a
title: REACH Project: Costs dataset 2019
DOI: 10.21227/0yy3-gr54
title: Energy Harvesting: Electromagnetic Site Survey

description: This study was conducted in Mayaguez – Puerto Rico, and an area of around 18 Km2 was covered, which were determined using the following classification of places:· Main Avenues: Wide public ways that has hospitals, vegetation, buildings, on either side· Open Places: Mall parking lots and public plazas· Streets & Roads: Dense residential and commercial areas on both sides Vendor Equipment Description KEYSIGHT® N9343C Handheld Spectrum AnalyzerAARONIA® OmniLOG30800 Radial Isotropic AntennaMini-Circuits® CBL-6FT-SMSM+ Precision Test CableChangHong® GPS-01 GPS Active 28dB Magnetic AntennaAsus® K55V Laptop ComputerDurman® PVC Antenna Support Assembly
DOI: 10.14457/tu.the.2018.734
title: การพยากรณ์ลิงค์ความสัมพันธ์ที่ขาดหายโดยใช้คุณสมบัติน็อนโอเวอร์แลปและเครือข่ายสังคมหลายแหล่ง

description: ลิงค์ความสัมพธ์ที่ขาดหาย (Missing link) ในเครือข่ายสื่อสังคมออนไลน์เป็นปัญหาที่น่าสนใจสำหรับการตรวจจับความสัมพันธ์แฝง และทำให้สามารถเข้าใจถึงลักษณะนิสัยของผู้ใช้งานเครือข่ายสื่อสังคมออนไลน์ได้ ซึ่งจากงานวิจัยที่ผ่านมาได้มีการนำเสนอคุณสมบัติทางด้านสื่อสังคมออนไลน์เพื่อใช้สำหรับการการเรียนรู้ของแบบจำลองการจำแนกกลุ่มข้อมูล แต่งานวิจัยที่ผ่านมาส่วนมากเป็นการศึกษาการพยากรณ์ลิงค์ความสัมพันธ์ด้วยการพิจารณาคุณสมบัติภายในเครือข่ายสื่อสังคมออนไลน์เพียงแหล่งเดียวเท่านั้น (Single-source Online Social Network) แต่ในปัจจุบันผู้ใช้งานสื่อสังคมออนไลน์จำนวนมากที่ใช้บริการสื่อสังคมออนไลน์จำนวนมากกว่าหนึ่งแหล่ง การใช้ข้อมูลจากแหล่งข้อมูลสื่อสังคมออนไลน์เพียงแหล่งเดียวอาจไม่เพียงพอ ซึ่งมีงานวิจัยด้านการพยากรณ์ลิงค์ความสัมพันธ์ที่ให้ความสนใจ และนำชุดข้อมูลจากเครือข่ายสื่อสังคมออนไลน์จำนวนหลายแหล่งเข้ามาร่วมกันพยากรณ์ลิงค์ความสัมพันธ์ (Multi-source Online Social Networks) เพื่อเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพให้กับการพยากรณ์ แต่งานวิจัยที่ผ่านมามีเพียงการใช้เฉพาะโหนดที่ปรากฎโอเวอร์แลปเท่านั้นในการพิจารณา ซึ่งในโลกความเป็นจริงมีโหนดเป็นจำนวนมากที่ปรากฎเฉพาะเพียงแหล่งเครือข่ายเดียวเท่านั้น และโหนดดังกล่าวอาจมีความเชื่อมโยง หรือสามารถใช้เป็นข้อมูลเพื่อเชื่อมโยงระหว่างเครือข่ายสื่อสังคมออนไลน์สำหรับการพยากรณ์ให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้นได้ งานวิจัยฉบับนี้จึงมีเป้าหมายที่จะนำเสนอวิธีการปรับปรุงประสิทธิภาพการพยากรณ์ลิงค์ความสัมพันธ์ที่ขาดหายในเครือข่ายสื่อสังคมออนไลน์ด้วยการใช้ข้อมูลจากเครือข่ายสื่อสังคมออนไลน์จำนวนหลายแหล่งเข้ามาร่วมกันพยากรณ์ลิงค์ความสัมพันธ์โดยพิจารณาโหนดที่ปรากฎโอเวอร์แลป และ น็อนโอเวอร์แลประหว่างเครือข่ายในการวิจัย จากการศึกษาพบว่า การใช้ข้อมูลจากหลายแหล่งเครือข่ายสื่อสังคมออนไลน์ โดยการพิจารณาโหนดผู้ใช้ที่ปรากฏโอเวอร์แลป และน็อนโอเวอร์แลประหว่างเครือข่าย ด้วยการสกัดคุณสมบัติต้นแบบรวมกับคุณสมบัติที่นำเสนอ สามารถเพิ่มประสิทธิภาพการพยากรณ์ลิงค์ความสัมพันธ์ให้ดีขึ้น และเทคนิคแรนดอมฟอเรสเป็นเทคนิคการจำแนกกลุ่มข้อมูลที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการพยากรณ์ลิงค์ความสัมพันธ์สูงที่สุด นอกจากนี้ประสิทธิภาพการพยากรณ์จะดีเพิ่มขึ้นถ้าแหล่งข้อมูลเครือข่ายสื่อสังคมออนไลน์ที่นำมาร่วมพิจารณา มีความหนาแน่นของเครือข่ายสูง
DOI: 10.5519/qd.rqs0tk4j
title: Query on the Natural History Museum Data Portal (data.nhm.ac.uk) (1 records)
DOI: 10.14457/tu.the.2018.735
title: อิทธิพลของพื้นที่สีเขียวที่มีต่อมลภาวะฝุ่นละอองในเขตชุมชนเมือง: กรณีศึกษาชุมชนเมืองสมุทรปราการ

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของพื้นที่สีเขียวในเขตชุมชนเมืองต่อมลภาวะฝุ่นละอองในอากาศ กรณีศึกษาในเขตชุมชนเมืองสมุทรปราการ พื้นที่กรณีศึกษาสวนสาธารณะ ในเขตชุมชนเมืองสมุทรปราการ จำนวน 3 แห่งได้แก่ สวนสุขภาพ ร.9 สวนสาธารณะป้อมปีกกา และสวนพฤกษชาตินครเขื่อนขันธ์ ทำการเก็บข้อมูลปริมาณฝุ่นละออง PM 2.5 และ PM 10 ในเขตพื้นที่สวนทั้งหมด 4 บริเวณ คือ บริเวณด้านนอกสวน บริเวณขอบสวน บริเวณระหว่างขอบสวนกับจุดกึ่งกลางสวน และบริเวณกึ่งกลางสวน ทำการเก็บข้อมูลระหว่างเวลา 07.00 น.- 19.00 น. พร้อมทั้งเก็บข้อมูลอุณหภูมิและความชื้นสัมพัทธ์ พบว่า ขนาดของพื้นที่สีเขียวในเมืองมีความสัมพันธ์กับปริมาณฝุ่นละออง PM2.5 และ PM10 อุณหภูมิ และความชื้นไม่มีความสัมพันธ์ต่อพื้นที่สีเขียวในทุกขนาดของสวนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (R2 = 0.387 และ 0.431) ตามลำดับ ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าแนวโน้มความสัมพันธ์ระหว่างอุณหภูมิ ความชื้นสัมพัทธ์และปริมาณฝุ่นจะมากขึ้นที่บริเวณจุดศูนย์กลางสวนสาธารณะ (R2 =0.563)
DOI: 10.14457/tu.the.2018.736
title: การศึกษาระบบให้น้ำอัตโนมัติสำหรับการปลูกเมล่อนในโรงเรือนโดยใช้ไฟฟ้าจากพลังงานแสงอาทิตย์

description: การศึกษานี้จัดทำขึ้นเพื่อออกแบบระบบให้น้ำอัตโนมัติสำหรับการปลูกเมล่อนในโรงเรือนโดยใช้ไฟฟ้าจากพลังงานแสงอาทิตย์ ซึ่งในการศึกษานี้ใช้โรงเรือนขนาด 6 x 18 เมตร จำนวน 2 โรงเรือน สามารถรองรับการปลูกเมล่อนได้ 600 ต้น (โรงเรือนละ 300 ต้น) มีความต้องการน้ำรวม 1,200 ลิตรต่อวัน โดยทำการติดตั้งระบบให้น้ำแบบน้ำหยดและใช้ไฟฟ้าจากแผงเซลล์แสงอาทิตย์ (Polycrystalline silicon) ขนาด 300 วัตต์ แบบมีระบบติดตามดวงอาทิตย์สองแกน เพื่อประจุไฟฟ้าลงแบตเตอรี่แบบรอบลึก (Deep cycle) ขนาดความจุ 85 แอมป์-ชั่วโมง 24 โวลต์ (12 โวลต์ จำนวน 2 ลูกต่ออนุกรมกัน) ระบบการให้น้ำที่ออกแบบนี้ใช้เครื่องสูบน้ำแบบสูบชัก (มอเตอร์กระแสตรง 24 โวลต์) จำนวน 2 เครื่อง โดยใช้สำหรับสูบน้ำเข้าถังเก็บน้ำ 1 เครื่อง และสำหรับเพิ่มแรงดันน้ำจ่ายเข้าโรงเรือนอีก 1 เครื่อง เครื่องสูบน้ำแต่ละเครื่องต้องการพลังงานไฟฟ้า 127.44 วัตต์ชั่วโมงต่อวัน มีอัตราการไหลของน้ำที่แรงดันน้ำ 1 บาร์ เท่ากับ 33.90 ลิตรต่อนาที การทดลองใช้งานระบบการให้น้ำอัตโนมัติผ่านสมาร์ทโฟน พบว่าระบบสามารถทำงานตรงตามเวลาที่กำหนดในแอพพลิเคชั่น โดยแบ่งการให้น้ำออกเป็น 2 ช่วง ๆ ละ 18 นาที คือ ช่วงเช้า เวลา 7:00 – 7:18 น. และช่วงเย็น เวลา 17:00 – 17:18 น. การประเมินทางเศรษฐศาสตร์ของระบบที่ออกแบบสำหรับกรณีติดตั้งระบบในพื้นที่ที่ไม่มีไฟฟ้าเข้าถึง พบว่า มีความคุ้มค่าต่อการลงทุน โดยมีค่ามูลค่าปัจจุบันสุทธิ (NPV) 1,252,151.13 บาท อัตราผลตอบแทนภายใน (IRR) ร้อยละ 53 อัตราส่วนผลตอบแทนต่อต้นทุน (B/C) 2.06 และระยะเวลาคืนทุน (DPB) 9.70 ปี
DOI: 10.14457/tu.the.2018.737
title: การประเมินพื้นที่เสี่ยงต่อการถูกบุกรุกเข้าใช้ประโยชน์พื้นที่ป่าไม้ ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่ามวกเหล็ก-ป่าทับกวาง แปลงที่ 2 จังหวัดสระบุรี

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงสภาพพื้นที่ป่าไม้ ระหว่าง พ.ศ. 2541 – ปี พ.ศ. 2561 ด้วยภาพถ่ายจากดาวเทียม LANDSAT 5-TM (ปี พ.ศ. 2541) และภาพถ่ายจากดาวเทียม THEOS (ปี พ.ศ. 2551 และ 2561) ด้วยการแปลตีความภาพถ่ายดาวเทียมเชิงเลข ซึ่งใช้กระบวนการจำแนกแบบกำกับดูแล (Supervised Classification) ด้วยทฤษฎีความน่าจะเป็นสูงสุด (Maximum Likelihood Classification) และประเมินพื้นที่เสี่ยงต่อการถูกบุกรุกเข้าใช้ประโยชน์พื้นที่ป่าไม้ ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่ามวกเหล็ก-ป่าทับกวาง แปลงที่ 2 จังหวัดสระบุรี โดยใช้สมการ Encroachment Risk Factor (ERF) เพื่อกำหนดค่าคะแนนความเสี่ยงของปัจจัยกายภาพ (ความลาดชันของพื้นที่, ความสูงของพื้นที่, ระยะห่างจากเส้นทางคมนาคม, ระยะห่างจากแหล่งน้ำ, ระยะห่างจากหมู่บ้าน, ระยะห่างจากพื้นที่เกษตรกรรม) และวิเคราะห์ค่าความสอดคล้องของปัจจัยด้วยสมการ Coincided Value (CV) ผลการจำแนกการใช้ประโยชน์ที่ดิน มีค่าความถูกต้องโดยรวม (Overall Accuracy) เท่ากับ 60.45 % และมีค่าสัมประสิทธิ์แคปปา (Kappa Coefficient) เท่ากับ 0.45 โดยผลการศึกษาพบว่าพื้นที่ป่าไม้เปลี่ยนแปลงเป็นพื้นที่เกษตรกรรมมีมากที่สุดเป็นอันดับหนึ่ง 22.21 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยละ 8.60 ถัดมาพื้นที่ป่าไม้เปลี่ยนแปลงเป็นพื้นที่ชุมชนรองมาเป็นอันดับสอง 5.34 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยละ 2.06 ผลการวิเคราะห์พื้นที่ที่มีความเสี่ยงต่อการบุกรุกสูงมาก พบพื้นที่กระจายอยู่บริเวณตอนกลางและแนวขอบของพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ ป่ามวกเหล็ก-ป่าทับกวาง แปลงที่ 2 เป็นพื้นที่ 52.46 ตารางกิโลเมตร ปัจจัยที่มีความเสี่ยงต่อการบุกรุกสูงมากคือ ระยะห่างจากเส้นทางคมนาคม 0.00-0.40 กิโลเมตร ระยะห่างจากหมู่บ้านในช่วงระดับ 0.00-1.50 กิโลเมตร และอยู่ในระดับความสูงของพื้นที่ 20-220 เมตร
DOI: 10.14457/tu.the.2018.738
title: การเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าปริมาณน้ำฝนรายวันด้วยระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์บริเวณพื้นที่ลุ่มน้ำชายฝั่งทะเลตะวันออก

description: การศึกษาการเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าปริมาณน้ำฝนรายวันด้วยระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์บริเวณลุ่มน้ำชายฝั่งทะเลตะวันออกในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะการกระจายตัวของปริมาณน้ำฝนรายวัน และเปรียบเทียบประสิทธิภาพความถูกต้องของวิธีการประมาณค่าปริมาณน้ำฝนรายวันด้วยระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ ด้วยวิธี Inverse Distance Weight (IDW), Kriging, และ Co-Kriging โดยใช้ข้อมูลฝนตรวจวัดจากโทรมาตรสถาบันสารสนเทศทรัพยากรน้ำ (องค์การมหาชน) จำนวน 20 สถานี ที่ครอบคลุมพื้นที่ศึกษาบริเวณลุ่มน้ำชายฝั่งทะเลตะวันออก และนำมาเปรียบเทียบประสิทธิภาพความถูกต้องกับข้อมูลเชิงพื้นที่กับข้อมูลเรดาร์ตรวจอากาศจากกรมฝนหลวงและการบินเกษตร ซึ่งได้คัดเลือกข้อมูลฝนรายวันโดยใช้สมการถดถอยเชิงเส้นอย่างง่ายตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2560 ถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 เพื่อหาข้อมูลที่มีความสัมพันธ์กัน ระหว่างข้อมูลเรดาร์ตรวจอากาศกับข้อมูลตรวจวัดภาคพื้นดิน ส่วนที่สองใช้ในการเปรียบเทียบการประมาณค่าปริมาณน้ำฝนรายวันจากระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ด้วยค่าเฉลี่ยความคลาดเคลื่อนสัมบูรณ์ (MAE) และรากที่สองของค่าเฉลี่ยความคลาดเคลื่อนยกกำลังสอง (RMSE) โดยวิธีการประมาณค่าที่เหมาะสมจะให้ค่า MAE และ RMSE น้อยที่สุด ซึ่งจากผลการวิจัย พบว่า การประมาณค่าด้วยวิธี IDW ให้ค่า MAE และ RMSE ต่ำที่สุด เท่ากับ 5.10 มิลลิเมตร และ 7.48 มิลลิเมตร ตามลำดับ รองลงมาเป็นวิธี Kriging และวิธี Co-Kriging ตามลำดับ
DOI: 10.14457/tu.the.2018.739
title: การพัฒนาวัสดุดูดซับจากอนุภาคแม่เหล็กระดับนาโนเคลือบด้วยวัสดุชีวภาพเหลือทิ้งเพื่อการกำจัดสีย้อมในน้ำ

description: อนุภาคแม่เหล็กระดับนาโนสามารถสังเคราะห์ได้จากกระบวนการตกตะกอนร่วมทางเคมีระหว่างเกลือเฟอร์ริกและเกลือเฟอร์รัสในอัตราส่วนโดยโมลเท่ากับ 2:1 ภายใต้สภาวะความเป็นด่าง ณ อุณหภูมิห้อง เนื่องจากอนุภาคในระดับนาโนเมตรมีพื้นที่ผิวต่อปริมาตรสูงส่งผลให้เสถียรภาพต่ำ มีแนวโน้มรวมตัวกันได้ง่าย ซึ่งงานวิจัยนี้ทำการเคลือบพื้นที่ผิวของอนุภาคแม่เหล็กระดับนาโนด้วยวัสดุชีวภาพเหลือทิ้งจากกระบวนการทางอุตสาหกรรม ได้แก่ เวย์โปรตีนที่เป็นวัสดุเหลือทิ้งจากกระบวนการผลิตเนยแข็ง และเซริซินหรือที่เรียกทั่วไปว่า กาวไหม ซึ่งเป็นวัสดุเหลือทิ้งจากการผลิตเส้นใยไหม ซึ่งวัสดุชีวภาพเหลือทิ้งทั้งสองเป็นสารประเภทโปรตีนมีหมู่ฟังก์ชันอะมิโนเป็นองค์ประกอบหลัก จากการศึกพบว่าหมู่ฟังก์ชันอะมิโนสามารถเพิ่มเสถียรภาพให้กับอนุภาคแม่เหล็กระดับนาโนได้ด้วยแรงทางประจุและความเกะกะของหมู่ฟังก์ชัน งานวิจัยนี้รายงานขนาดอนุภาคแม่เหล็กระดับนาโนที่สังเคราะห์ได้โดยใช้กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด ศึกษาสัณฐานวิทยาด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราดและศึกษาค่าแมกนีไตเซซันอิ่มตัวด้วยเครื่องแมกนีโตมิเตอร์แบบตัวอย่างสั่น ผลการทดสอบความสามารถในการใช้เป็นวัสดุดูดซับสำหรับการกำจัดสีย้อมในน้ำเสียพบว่า อนุภาคแม่เหล็กระดับนาโนที่ทำการเคลือบด้วยวัสดุชีวภาพเหลือทิ้งสามารถดูดซับสีย้อมจากสารละลายได้สูงกว่าอนุภาคแม่เหล็กนาโนที่ไม่ผ่านการเคลือบถึง 20 % โดยระยะเวลาที่การดูดซับเข้าสู่สมดุลเท่ากับ 1 ชั่วโมง
DOI: 10.14457/tu.the.2018.740
title: การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างธาตุอาหารพืชและผลผลิตของยางพาราต่างพันธุ์

description: ธาตุอาหารพืชมีส่วนสำคัญในการลงทุนของเกษตรกรชาวสวนยาง การให้ปุ๋ยที่เหมาะสมกับพันธุ์ในช่วงเวลาที่พืชต้องการธาตุอาหารสามารถลดต้นทุนและเพิ่มผลผลิตน้ำยางได้ การวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างธาตุอาหารพืชและผลผลิตของยางพาราต่างพันธุ์ ใช้แผนการทดลองแบบ split plot in time จำนวน 3 ซ้ำ โดยมีปัจจัยหลัก คือ ยางพาราที่ให้ปริมาณผลผลิตน้ำยางสูง จำนวน 5 พันธุ์ ได้แก่ RRIM 600, ฉะเชิงเทรา 50, PB 235, PB 260 และ RRIT 251 ในขนาดโตเต็มวัยอายุ 12 ปี ซึ่งปลูกในแปลงทดลองของศูนย์วิจัยยางฉะเชิงเทรา และมีปัจจัยรอง คือ ระยะเวลาในการเก็บข้อมูล จำนวน 4 ระยะ ได้แก่ ช่วงระยะ 3, 6, 9 และ 12 เดือน เริ่มดำเนินการตั้งแต่เดือนมกราคม-ธันวาคม 2559 ซึ่งทำการเก็บตัวอย่างดินที่ระดับความลึก 0-15 และ 15-30 เซนติเมตร ตัวอย่างใบยางพาราที่อยู่ตำแหน่งระหว่างแถวยาง แล้วนำมาวิเคราะห์ค่าความเป็นกรด-ด่าง, ค่าอินทรียวัตถุในดิน, ค่าการนำไฟฟ้า, ธาตุอาหารหลัก (ไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียม) และธาตุอาหารรอง (แคลเซียม แมกนีเซียม และกำมะถัน) ในห้องปฏิบัติการ รวมทั้งเก็บปริมาณผลผลิตน้ำยางพาราในช่วงระยะเวลาเดียวกัน พบว่า ดินในแปลงทดลองมีคุณสมบัติที่ส่งผลให้ยางพาราทั้ง 5 พันธุ์ มีปริมาณผลผลิตน้ำยางเฉลี่ยสูงที่สุด คือ ค่าความเป็นกรด-ด่างอยู่ระหว่าง 3.8-4.5, ค่าอินทรียวัตถุในดินร้อยละ 2.3-2.9 และค่าการนำไฟฟ้าอยู่ที่ 0.0096-0.0113 เดซิซีเมนต่อเมตร โดยพันธุ์ที่ให้ผลผลิตเฉลี่ยสูงสุด คือ RRIT 251 รองลงมาคือ PB 235, PB 260, ฉะเชิงเทรา 50 และ RRIM 600 ในปริมาณ 36.78, 35.31, 34.18, 30.40 และ 29.05 กรัมต่อต้นต่อครั้งกรีด ตามลำดับ เมื่อวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ในดินระดับ 0-15 เซนติเมตร พบค่าความสัมพันธ์ระหว่างธาตุไนโตรเจน ธาตุแคลเซียม และธาตุกำมะถันกับปริมาณผลผลิตน้ำยาง มีค่า r = -0.4247, 0.52264 และ 0.52071 ตามลำดับ ส่วนในดินที่ระดับ 15-30 เซนติเมตร พบความสัมพันธ์ของธาตุกำมะถันเท่านั้น ที่มีความสัมพันธ์กับปริมาณผลผลิตน้ำยางที่ได้ มีค่า r = 0.44800 สำหรับความสัมพันธ์ของธาตุอาหารในใบยางกับปริมาณผลผลิตน้ำยาง พบความสัมพันธ์ทั้งธาตุโพแทสเซียม ธาตุแคลเซียม ธาตุแมกนีเซียม และธาตุกำมะถัน มีค่า r= 0.34817, 0.44845, 0.52780 และ 0.38938 ตามลำดับ สำหรับแนวทางการจัดการธาตุอาหาร ผลจากการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ทำให้สามารถทำนายปริมาณผลผลิตน้ำยางได้ เมื่อมีค่าวิเคราะห์ดินที่ระดับ 0-15 เซนติเมตร จากสมการ Yield = 46.6-143.19N+21.75Ca ภายใต้ระดับความเชื่อมั่น R2 = 0.4920 แต่ถ้ามีผลจากการวิเคราะห์ดินที่ระดับ 15-30 เซนติเมตร สามารถใช้สมการ Yield = 43.59+0.42S ภายใต้ระดับความเชื่อมั่น R2 = 0.2428 และถ้ามีค่าวิเคราะห์ธาตุอาหารจากใบยางพาราจะทำนายปริมาณผลผลิตน้ำยางด้วยสมการ Yield = 9.31+39.62Mg ภายใต้ระดับความเชื่อมั่น R2 = 0.2786 และเนื่องจากผลการวิเคราะห์ทางสถิติแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างของปริมาณธาตุอาหารในแต่ละช่วงเวลาการเก็บข้อมูล ดังนั้น จึงควรเลือกใส่ธาตุอาหารต่าง ๆ แก่ยางพาราในช่วงเวลาที่เหมาะสม ถ้าเป็นช่วงเวลาที่ดินมีปริมาณธาตุอาหารอยู่ในระดับที่เพียงพอแล้ว การลดปริมาณหรือจำนวนครั้งในการใส่ธาตุอาหารลง จะช่วยลดต้นทุนการผลิตของเกษตรกรลงด้วย
DOI: 10.14457/tu.the.2018.741
title: Modern and improved estimation strategies in some statistical models

description: The use of subspace information to produce a candidate parsimonious model or submodel has gained increasing attention in regression parameter estimation for sparse statistical models in both low-dimensional and high-dimensional regimes. In practice, the quality of the information is usually unknown. The full model may be overfitted when the available subspace information is correct, whereas the submodel, which relies on this information, may be underfitted if the information is incorrect. This consequently makes maximum likelihood estimation based on these competitive models to be inefficient, depending on the accuracy of the subspace information. Our goal was to propose the novel estimators, designed to outperform the classical maximum likelihood estimator. The idea is to optimally incorporate full model- and submodel-based maximum likelihood estimators using linear shrinkage, preliminary test, and James-Stein shrinkage strategies. This could improve the efficiency of regression parameter estimation, even if the accuracy of the subspace information is uncertain. We applied proposed estimation to low-dimensional and high-dimensional logistic, Poisson, and negative binomial regression models for which subspace information is available but uncertain. Under the sequence of local alternatives, the asymptotic distributional bias and risk of the proposed estimators were derived to compare their theoretical properties, taking the maximum likelihood estimators as the benchmark. Comprehensive Monte Carlo simulations were conducted to assess the performance of the estimators using the relative efficiency criterion. Numerical comparisons were also made with three modern estimation strategies, as known as the penalized maximum likelihood estimation strategies: LASSO, adaptive LASSO, and SCAD. Finally, the proposed estimators were applied to real dataset, to confirm their usefulness. Regardless of the correctness of subspace information, the proposed estimators were shown to be significantly more efficient than the classical maximum likelihood estimators, which are severely affected by uncertain information.
DOI: 10.14457/tu.the.2018.742
title: การพอกเมล็ดพันธุ์ผักกาดแก้วอินทรีย์ด้วยน้ำมันหอมระเหยเพื่อป้องกัน Pectobacterium carotovorum subsp. carotovorum สาเหตุโรคเน่าเละ

description: การศึกษาระดับความเข้มข้นของสารสกัดน้ำมันหอมระเหยจากพืช 4 ชนิด คือ เมล็ดมะรุม เมล็ดสะเดา เมล็ดเทียนดำ และโป๊ยกั๊ก และวัสดุประสานที่เหมาะสมในการพอกเมล็ดผักกาดแก้วเพื่อยับยั้งการเจริญของเชื้อ P. carotovorum subsp. carotovorum สายพันธุ์ T-TU021 ซึ่งเป็น seed born pathogen และเพิ่มขนาดเมล็ดด้วยการพอก วางแผนการทดลองแบบ completely randomized design (CRD) พบว่า สารสกัดน้ำมันหอมระเหยจากเทียนดำที่ระดับความเข้มข้น 0.15 และ 0.2 เปอร์เซ็นต์ มีประสิทธิภาพสูงสุดในการยับยั้งการเจริญของเชื้อสายพันธุ์ T-TU021 โดยมีเส้นผ่านศูนย์กลางการยับยั้งเฉลี่ยเท่ากับ 1.72 และ 1.81 เซ็นติเมตร และเมื่อนำระดับความเข้มข้นต่ำที่สุดของน้ำมันหอมระเหยจากเทียนดำที่มีประสิทธิภาพดีที่สุด (0.15 เปอร์เซ็นต์) มาพอกเมล็ดพันธุ์ในวัสดุประสาน Chitosan-lignosulphonate polymer (CLP) มีประสิทธิภาพสูงสุดในการส่งเสริมการเจริญเติบโตของต้นกล้า ประกอบด้วยเปอร์เซ็นต์ความงอก เมล็ดดี ความสูงต้น และความยาวราก เท่ากับ 86.10, 84.32 เปอร์เซ็นต์, 4.07 และ 3.18 เซ็นติเมตร ตามลำดับ และลดปริมาณเมล็ดเน่า (15.68 เปอร์เซ็นต์) การศึกษาวิจัยครั้งนี้สามารถใช้เป็นต้นแบบนำไปประยุกต์เพื่อปรับใช้ในการพัฒนาการพอกเมล็ดพันธุ์พืชอินทรีย์ชนิดอื่น ๆ ที่มีคุณภาพในระดับอุตสาหกรรมการผลิตเมล็ดต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2018.743
title: การศึกษาความเค็มที่มีผลต่อทุเรียนพันธุ์ก้านยาวที่ปลูกในจังหวัดนนทบุรี

description: ทุเรียนสามารถปลูกได้ในหลายพื้นที่ทั่วประเทศไทยรวมถึงจังหวัดนนทบุรี ซึ่งเคยเป็นพื้นที่สำคัญสำหรับการเป็นแหล่งปลูกทุเรียนที่ได้ชื่อว่ามีคุณภาพและรสชาดดีที่สุดในประเทศไทย แต่ด้วยเหตุการณ์อุทกภัยใหญ่หลายครั้งในอดีต ทำให้สวนทุเรียนในจังหวัดนนทบุรีเสียหายไปในวงกว้าง และล่าสุดในปี พ.ศ.2554 เกิดอุทกภัยใหญ่อีกครั้งทำให้สวนทุเรียนในจังหวัดนนทบุรีเหลืออยู่ไม่ถึง 100 ไร่ ถึงแม้ว่าเกษตรกรในจังหวัดนนทบุรีจะมีการปลูกทุเรียนใหม่แต่ก็มักจะมีปัญหาทุเรียนไม่เจริญเติบโตอย่างที่เคยเป็นมา ซึ่งชาวสวนส่วนหนึ่งคิดว่าเป็นเพราะน้ำเค็ม น้ำทะเลหนุน โดยเฉพาะในช่วงปี พ.ศ. 2557 ซึ่งทำให้น้ำที่เข้ามาในสวนเค็มเกินไปและทำให้ทุเรียนตาย ดังนั้นในงานวิจัยนี้จึงได้ทำการศึกษาผลของความเค็ม (salinity) ต่อการเปลี่ยนแปลงของต้นทุเรียนพันธุ์ก้านยาวที่ได้จากการเสียบยอด โดยกำหนดค่าความเค็มของน้ำที่ 0, 0.2, 0.5, 1.0 และ 2.0 ppt โดยรดน้ำผสมเกลือ (NaCl) ตามความเข้มข้นที่กำหนดทุกๆ 2 วัน เป็นเวลา 8 สัปดาห์ ในงานนี้ทำการศึกษาสมบัติของดินปลูก น้ำที่ไหลผ่านดินปลูก และการดูด Na+-K+ ในใบ โดยสังเกตุและบันทึกการเปลี่ยนแปลงของลักษณะใบตลอดการทดลอง ซึ่งพบว่าต้นทุเรียนพันธุ์ก้านยาวสามารถทนความเค็มได้ถึงระดับที่ 0.5 ppt โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่เด่นชัด ส่วนต้นทุเรียนที่รดด้วยน้ำเกลือเข้มข้น 1.0 และ 2.0 ppt มีการเปลี่ยนแปลงของสภาพใบทุเรียนอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะการรดน้ำเกลือ 2.0 ppt พบว่า ต้นทุเรียนมีอาการขอบใบไหม้ในช่วงสัปดาห์ที่ 2 และใบร่วงหมดในที่สุด จากการศึกษาดินที่ใช้ปลูกทุเรียนได้แก่ ค่าการนำไฟฟ้า (EC) ค่า SAR และธาตุต่างๆ พบว่า เมื่อดินถูกรดด้วยน้ำเกลือที่มีความเข้มสูงขึ้นจะมีค่า EC ค่า SAR และการสะสมโซเดียมในดินสูงขึ้น และมีปริมาณโพแทสเซียมสะสมอยู่มาก ส่วนในใบทุเรียนที่นำมาวิเคราะห์ปริมาณโซเดียมและโพแทสเซียมด้วยเทคนิค Flame photometer โดยเมื่อเปรียบเทียบปริมาณโซเดียมในใบทุเรียนที่ผ่านการรดน้ำเกลือความเช้มข้นต่างๆ พบว่า ปริมาณโซเดียมในใบทุเรียนจากทุกกรรมวิธีมีค่าลดลงเมื่อรดน้ำเกลือผ่านไป 4 สัปดาห์ แต่เมื่อทำการเปรียบเทียบในแต่ละสัปดาห์พบว่า ใบของต้นทุเรียนที่ได้รับการรดน้ำเกลือ 1.0 และ 2.0 ppt มีปริมาณโซเดียมในใบสูงที่สุดเมื่อรดน้ำเกลือ 4 สัปดาห์ ส่วนการสะสมของโพแทสเซียมมีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ซึ่งเห็นผลที่ชัดเจนว่า สภาวะความเค็มสูงเกิน 1.0 ppt ทำให้สภาพดินเปลี่ยนแปลงและเป็นอันตรายต่อต้นทุเรียน นอกจากนั้นเมื่อตรวจวิเคราะห์ปริมาณโซเดียมและโพแทสเซียมในรากแขนงของต้นพันธุ์ทุเรียนหลังจากรดน้ำเกลือ 4 สัปดาห์พบว่า มีปริมาณโซเดียมสะสมในรากทุเรียนที่รดด้วยน้ำเกลือความเข้มข้นสูง 2.0 ppt สูงที่สุด ในทางตรงกันข้ามพบว่ามีโพแทสเซียมสะสมน้อยที่สุด ซึ่งอาจสรุปได้ว่าต้นพันธุ์ทุเรียนนั้นไม่ทนเค็ม โดยสามารถทนความเค็มของน้ำที่ใช้รดต้นทุเรียนได้ถึง 0.5 ppt จากการสัมภาษณ์เกษตรกรสวนทุเรียนในจังหวัดนนทบุรีเกี่ยวกับการจัดการสวนทุเรียนทั้งสวนที่ไม่โดนน้ำท่วมจำนวน 2 สวน และสวนที่โดนน้ำท่วมในปี พ.ศ.2554 จำนวน 5 สวน พบว่าเกษตรกรสวนที่ไม่โดนน้ำท่วมต้นทุเรียนมีการเจริญเติบโตดี ให้ผลผลิตที่มีคุณภาพดี ด้วยการบำรุงรักษาต้นทุเรียนตามปกติที่เคยปฏิบัติมา ส่วนสวนที่เคยโดยน้ำท่วมและต้นทุเรียนตาย พบว่าเกษตรกรทั้ง 5 สวนทำการขุดดินเก่าที่โดนน้ำท่วมออก แล้วจึงรองก้นหลุมด้วยดินใหม่ ทำการยกโคกสูง และรักษาความชื้นในดินและอากาศให้เหมาะสม มีการปลูกพืชคลุมดินที่ให้ไนโตรเจน (N) เช่น ปอเทืองหรือการปลูกต้นทองหลางคู่กับการปลูกต้นทุเรียน