cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.669
title: แนวทางการปรับปรุงระบบการสัญจรเพื่อส่งเสริมกิจกรรมทางกายของเมืองตรัง

description: การศึกษานี้มีจุดเริ่มต้นมาจากแนวคิดเมืองสุขภาวะขององค์การอนามัยโลกที่ต้องการส่งเสริมสุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดีของประชาชน ด้วยการปรับปรุงสภาพแวดล้อมของเมืองให้เหมาะสมต่อการประกอบกิจกรรมทางกายซึ่งเป็นกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวร่างกาย การส่งเสริมกิจกรรมทางกายที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด คือ การส่งเสริมให้ผู้คนหันมาใช้การสัญจรที่ใช้แรงกายด้วยการเดินหรือขี่จักรยานไปยังจุดหมายปลายทางต่างๆ ในชีวิตประจำวันแทนการใช้ยานพาหนะแบบมีเครื่องยนต์ การประกอบกิจกรรมทางกายอย่างน้อย 30 นาทีต่อวันสามารถช่วยเสริมสร้างความสมบูรณ์แข็งแรงของร่างกายและยังสามารถช่วยลดปัญหาการจราจรของเมืองได้อีกด้วย แนวคิดเมืองสุขภาวะได้กลายเป็นกระบวนทัศน์ใหม่ในการพัฒนาเมืองที่ให้ความสำคัญกับการสัญจรที่ใช้แรงกายด้วยการเดิน ขี่จักรยาน รวมถึงระบบขนส่งสาธารณะมากกว่าการใช้ยานพาหนะแบบมีเครื่องยนต์ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยและองค์ประกอบของระบบทางเท้า ทางจักรยาน และสภาพแวดล้อมกายภาพของเส้นทางจากการทบทวนวรรณกรรม เพื่อนำไปสู่การกำหนดเกณฑ์ในการออกแบบระบบการสัญจรและสภาพแวดล้อมกายภาพเพื่อส่งเสริมกิจกรรมทางกาย ซึ่งประกอบไปด้วยเกณฑ์ด้านการเชื่อมต่อ ความปลอดภัย สิ่งอำนวยความสะดวกและความน่าสนใจของเส้นทาง ทำการเก็บข้อมูลระบบทางเท้า ทางจักรยานของพื้นที่ศึกษาทั้งจากเอกสารและการสำรวจพื้นที่ภาคสนามแล้วนำข้อมูลที่ได้ไปวิเคราะห์และประเมินตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ และนำผลที่ได้ไปวิเคราะห์เปรียบเทียบกับผลการประเมินระดับความพึงพอใจของระบบทางเท้า ทางจักรยานจากการตอบแบบสอบถามของคนในพื้นที่ศึกษา สรุปผลการการศึกษาและเสนอแนะแนวทางการปรับปรุงระบบการสัญจรและสภาพแวดล้อมกายภาพเพื่อส่งเสริมกิจกรรมทางกายในการศึกษานี้ได้เลือกเทศบาลนครตรังเป็นพื้นที่ศึกษา เนื่องจากโครงสร้างของเมืองเป็นเมืองขนาดเล็กมีความหนาแน่นบริเวณศูนย์กลางเมือง การใช้ประโยชน์ที่ดินแบบผสมผสาน การจราจรไม่หนาแน่นและมีการสร้างสภาพแวดล้อมของเมืองที่ส่งเสริมกิจกรรมทางกายและการออกกำลังกายของประชาชน เช่น สวนสาธารณะ สนามกีฬา ทางเท้า ทางจักรยานและระบบขนส่งสาธารณะ ผลการศึกษาระบบการสัญจรทางเท้า ทางจักรยานและสภาพแวดล้อมทางกายภาพของเส้นทางในเขตเทศบาลนครตรังทั้งจากผลการประเมินข้อมูลตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้และผลการประเมินระดับความพึงพอใจของประชาชนในพื้นที่ศึกษาจากข้อมูลแบบสอบถาม สามารถสรุปผลได้ดังนี้ ระบบทางเท้าในเขตเทศบาลนครตรังมีศักยภาพด้านการเชื่อมต่ออยู่ในเกณฑ์ที่ดี ด้านความปลอดภัยอยู่ในเกณฑ์ปานกลาง ด้านสิ่งอำนวยความสะดวกอยู่ในเกณฑ์ไม่ดีและด้านความน่าสนใจของเส้นทางอยู่ในเกณฑ์ปานกลาง ส่วนระบบทางจักรยานในเขตเทศบาลนครตรังมีศักยภาพด้านการเชื่อมต่ออยู่ในเกณฑ์ที่ดี ด้านความปลอดภัยอยู่ในเกณฑ์ปานกลาง ด้านสิ่งอำนวยความสะดวกอยู่ในเกณฑ์ปานกลางและด้านความน่าสนใจของเส้นทางอยู่ในเกณฑ์ปานกลาง ข้อเสนอแนะแนวทางการปรับปรุงระบบทางเท้า ทางจักรยาน และสภาพแวดล้อมกายภาพของเส้นทางเพื่อส่งเสริมกิจกรรมทางกายในเขตเทศบาลนครตรัง ควรมีการปรับปรุงด้านความปลอดภัย สิ่งอำนวยความสะดวกและความน่าสนใจ เช่น สิ่งกีดขวางการมองเห็น ไฟฟ้าส่องสว่าง รูปแบบการข้ามถนน ขนาดทางเท้า ทางจักรยาน สิ่งกีดขวางการสัญจร ทางลาด ระยะถอยร่น ร่มเงา ที่จอดจักรยาน ควบคู่กับมาตราการด้านการบริหารจัดการพื้นที่เพื่อส่งเสริมและสร้างแรงจูงใจให้ผู้คนหันมาใช้การสัญจรที่ใช้แรงกายด้วยการเดินและขี่จักรยานไปยังจุดหมายปลายทางต่างๆ ในชีวิตประจำวัน
DOI: 10.14457/cu.the.2013.670
title: รูปแบบการจ้างที่ปรึกษาบริหารโครงการและจ้างควบคุมงานก่อสร้าง ภาครัฐ

description: โครงการก่อสร้างอาคารของภาครัฐมีการจ้างงานบริหารงานก่อสร้าง เพื่อการบริหารโครงการ และการควบคุมงาน ทั้งที่เป็นการจ้างบริหารโครงการและควบคุมงานก่อสร้างในสัญญาเดียวโดยผู้รับจ้างรายเดียว และการจ้างบริหารโครงการและจ้างควบคุมงานก่อสร้างแบบแยกสัญญาโดยแยกผู้รับจ้าง ทั้งนี้การกำหนดว่าโครงการใดจะเลือกทำสัญญาแบบใดปัจจุบันยังไม่มี แนวทางการพิจารณา ระเบียบ หรือข้อบังคับที่กำหนดอย่างชัดเจน ทำให้บางครั้งเกิดปัญหาในการดำเนินการจัดจ้าง เช่น ปัญหาการยกเลิกการจัดจ้างที่ปรึกษาและควบคุมงานก่อสร้างอาคารรัฐสภาหลังใหม่ เป็นต้นการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระเบียบ และข้อบังคับที่เกี่ยวข้องกับการจ้าง การบริหารโครงการ และการควบคุมงานก่อสร้างของภาครัฐ ศึกษารูปแบบและขอบเขตการให้บริการวิชาชีพบริหารงานก่อสร้าง การเปรียบเทียบ ข้อดี ข้อเสีย ของรูปแบบการจ้างการบริหารโครงการ และการควบคุมงานก่อสร้าง รวมถึงเสนอแนะแนวทางการพิจารณาจ้างการบริหารโครงการ และการควบคุมงานก่อสร้างของภาครัฐ การศึกษานี้ดำเนินการวิจัยโดยศึกษาหลักการและทฤษฎีที่เกี่ยวข้องได้แก่ หลักเกณฑ์ ระเบียบต่างๆที่เกี่ยวข้องกับการจัดจ้างของภาครัฐ และความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับวิชาชีพการบริหารงานก่อสร้าง พร้อมทั้งศึกษากรณีตัวอย่างโครงการก่อสร้าง การสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิที่ทำหน้าที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติงานการบริหารโครงการ การควบคุมงานก่อสร้าง การจัดจ้างผู้บริหารโครงการ ผู้ควบคุมงานก่อสร้าง ในช่วงที่ผ่านมา และนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ เพื่อสรุปและเสนอแนะแนวทางการพิจารณาเลือกใช้รูปแบบการจ้างที่ปรึกษาบริหารโครงการ และการควบคุมงานก่อสร้างของภาครัฐ ผลการศึกษา สามารถสรุปข้อดี-ข้อเสีย ของการจัดจ้างบริหารโครงการและควบคุมงานก่อสร้างในสัญญาเดียวโดยผู้รับจ้างรายเดียว ข้อดีคือ ผู้ควบคุมงานรับรู้ข้อมูล เงื่อนไข และข้อจำกัดของโครงการตั้งแต่เริ่มโครงการ ทำให้สามารถหาทางป้องกัน และติดตามการดำเนินงานได้อย่างต่อเนื่องตลอดระยะเวลาโครงการ ข้อเสียคือ หากเกิดความผิดพลาดจะไม่มีหน่วยงานภายนอกเข้ามาร่วมตรวจสอบ สำหรับแนวทางการพิจารณารูปแบบจ้างการบริหารโครงการ และการควบคุมงานก่อสร้าง ว่าโครงการใดควรจัดจ้างแบบใด ขึ้นอยู่กับขนาด และความซับซ้อนของโครงการ กล่าวคือโครงการที่มีความซับซ้อนมากควรจัดจ้างบริหารโครงการและควบคุมงานก่อสร้างในสัญญาเดียวโดยผู้รับจ้างรายเดียว โครงการที่มีความซับซ้อนปานกลางที่มีขนาดใหญ่ และขนาดปานกลาง หรือโครงการที่มีความซับซ้อนน้อยแต่มีขนาดใหญ่ ควรจัดจ้างทั้งผู้บริหารโครงการและผู้ควบคุมงานก่อสร้าง โดยอาจแยกสัญญาและแยกผู้รับจ้าง และโครงการที่มีขนาดเล็กมีความซับซ้อนปานกลางหรือน้อยหรือโครงการที่มีขนาดปานกลางแต่มีความซับซ้อนน้อย อาจจ้างผู้ควบคุมงานเพียงอย่างเดียว ทั้งนี้การจัดประเภทโครงการว่าโครงการใดมีขนาดใหญ่ หรือเล็ก และมีความซับซ้อนมาก หรือน้อย ผู้ทรงคุณวุฒิให้ความเห็นจากประสบการณ์ส่วนตัว ดังนั้นจึงควรมีการศึกษาเพิ่มเติมเพื่อกำหนดให้เกิดความชัดเจนในการพิจารณาจากการศึกษา พบประเด็นที่มีผลต่อการให้บริการวิชาชีพบริหารงานก่อสร้าง คืออัตราค่าบริการวิชาชีพงานควบคุมงานภาครัฐไม่มีความเหมาะสมกับขอบเขตงาน และสถานการณ์ปัจจุบัน สมาคมวิชาชีพควรศึกษาและเสนออัตราที่เหมาะสมแก่ภาครัฐเพื่อให้สอดคล้องกับการปฏิบัติวิชาชีพของผู้ให้บริการ เพื่อให้ผู้ให้บริการสามารถปฏิบัติวิชาชีพได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยควรคำนวณจากค่าใช้จ่ายตามที่เกิดขึ้นจริง
DOI: 10.14457/cu.the.2013.671
title: การวิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์ ของอาคารประหยัดพลังงานที่ได้รับการส่งเสริมการเพิ่มอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดิน (FAR BONUS)

description: งานวิจัยนี้นำเสนอผลการวิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์ของอาคารประหยัดพลังงานที่ได้รับการเพิ่มอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดิน (FAR BONUS) ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อหาความสัมพันธ์ของค่าการใช้พลังงานของอาคารต่อมาตรการการเพิ่มอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดิน และทำการวิเคราะห์หาความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์จากปัจจัยทางด้านการลงทุนและค่าการประหยัดพลังงานของอาคาร ตามข้อกำหนดให้ใช้บังคับผังเมืองรวมกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556 และเกณฑ์การประเมินที่จัดทำโดยสถาบันอาคารเขียวไทย (TREES) โดยการคัดเลือกอาคารที่มีค่าการถ่ายเทความร้อนรวมผ่านตามมาตรฐานให้เป็นอาคารอ้างอิงเพื่อใช้จำลองสภาพการใช้งานและหาค่าปริมาณการใช้ไฟฟ้าด้วยโปรแกรม Visual DOE ผลจากการวิจัยพบว่าอาคารสำนักงานทางเลือกซึ่งใช้แผ่นอลูมิเนียมสำเร็จรูปร่วมกับกระจกลามิเนต Low-E ที่มีค่า SHGC เท่ากับ 0.39 และหลอดไฟ T5 ซึ่งได้ FAR BONUS เท่ากับ 5% จะมีค่าการใช้พลังงานจากโปรแกรม Visual DOE 4.0 เท่ากับ 230 KWh/m2.yr ประหยัดพลังงานได้ 5.24% ทั้งนี้หากเปลี่ยนเป็นกระจกอินซูเลท Low-E ที่มีค่า SHGC เท่ากับ 0.22 หลอดไฟชนิด LED และการได้รับคะแนนจากการวิเคราะห์ตามเกณฑ์อาคารเขียว ซึ่งทำให้ได้ FAR BONUS เท่ากับ 20% จะให้ค่าการใช้พลังงาน 182 KWh/m2.yr ประหยัดพลังงานได้ 25.20% ในลักษณะเดียวกับห้างสรรพสินค้าทางเลือกซึ่งใช้แผ่นอลูมิเนียมสำเร็จรูปร่วมกับกระจกลามิเนต Low-E ที่มีค่า SHGC เท่ากับ 0.39 และหลอดไฟ T8 ซึ่งได้ FAR BONUS เท่ากับ 5% จะมีค่าการใช้พลังงานเท่ากับ 288 KWh/m2.yr ประหยัดพลังงานได้ 9.86% หากเปลี่ยนเป็นกระจกอินซูเลท Low-E ที่มีค่า SHGC เท่ากับ 0.22 หลอดไฟ LED และการได้รับคะแนนจากการวิเคราะห์ตามเกณฑ์อาคารเขียว โดย FAR BONUS เท่ากับ 20% จะมีค่าการใช้พลังงานเท่ากับ 219 KWh/m2.yr ประหยัดพลังงานได้ 31.56% โดยอาคารที่ประหยัดพลังงานมากหรือได้ FAR BONUS มากจะมีค่าก่อสร้างสูงกว่าอาคารประหยัดพลังงานน้อยหรือได้รับ FAR BONUS น้อย ซึ่งผลจากการวิจัยยังพบว่าอัตราค่าเช่าพื้นที่เป็นปัจจัยสำคัญต่อการวิเคราะห์ผลประโยชน์ทางเศรษฐศาสตร์ที่ได้รับจาก FAR BONUS ทั้งนี้หากกำหนดให้ค่าเช่าพื้นที่เพิ่มขึ้นเท่ากันโดยไม่คำนึงถึงระดับของการประหยัดพลังงาน อาคารประหยัดพลังงานระดับที่ 1 ซึ่งได้รับ FAR BONUS เพียง 5% จะให้ค่า NPV และ IRR มากกว่าอาคารระดับที่สูงซึ่งได้รับ FAR BONUS มากกว่า ในทางกลับกันหากพิจารณาให้ค่าเช่าสามารถปรับเพิ่มขึ้นได้ตามระดับอาคารประหยัดพลังงาน โดยกำหนดให้อาคารระดับ1 2 3 และ 4 ได้ค่าเช่าเพิ่มขึ้นเป็น 5% 10% 15% และ 20% ตามลำดับ จะพบว่าทั้งอาคารสำนักงานและห้างสรรพสินค้าที่ได้ประเมินเป็นอาคารระดับที่ 4 หรือได้รับค่า FAR BONUS 20% จะให้ค่า NPV ที่สูงที่สุด อย่างไรก็ตามหากอาคารประหยัดพลังงานดังกล่าวไม่ได้ค่าเช่าในอัตราที่เพิ่มขึ้นจากเดิม ค่า NPV ที่วิเคราะห์ได้จะมีค่าน้อยกว่าศูนย์ ซึ่งหมายถึงการเป็นทางเลือกที่ไม่คุ้มค่าต่อการลงทุน ผลจากการศึกษานี้สามารถนำไปใช้เป็นปัจจัยในการพิจารณาถึงผลประโยชน์ความคุ้มค่า และแนวทางในการลงทุนก่อสร้างอาคารประหยัดพลังงานที่ได้รับการส่งเสริมการเพิ่มอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดิน
DOI: 10.14457/cu.the.2013.672
title: พฤติกรรมการปฏิบัติด้านความปลอดภัยของผู้ที่ปฏิบัติงานในห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ ในโรงเรียนแพทย์แห่งหนึ่ง

description: งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการปฏิบัติด้านความปลอดภัยของผู้ที่ปฏิบัติงานในห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ จำนวน 494 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามระหว่าง เดือนมิถุนายน ถึงตุลาคม 2555 อัตราการตอบกลับของแบบสอบถาม คิดเป็นร้อยละ 80.19ผลการศึกษา พบว่า กลุ่มตัวอย่างเป็นเพศหญิง (ร้อยละ 77.1) อายุเฉลี่ย 36.15 ปี (SD = 9.601) ส่วนใหญ่เป็นนักเทคนิคการแพทย์และนักวิทยาศาสตร์ (ร้อยละ 46.2) มีการศึกษาอยู่ในระดับปริญญาตรี (ร้อยละ 52.0) และมีระยะเวลาในการปฏิบัติงานในห้องปฏิบัติการทางการแพทย์อยู่ในช่วง น้อยกว่า 10 ปี (ร้อยละ 51.2) ส่วนใหญ่มีความรู้ เจตคติและการปฏิบัติด้านความปลอดภัยอยู่ในระดับปานกลาง สูง และปานกลาง ตามลำดับ ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการปฏิบัติด้านความปลอดภัยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ เพศ อายุ ระดับการศึกษา ตำแหน่งวิชาชีพของผู้ปฏิบัติงาน ประสบการณ์การทำงาน ประเภทของห้องปฏิบัติการ การสัมผัสสิ่งคุกคามสุขภาพ สภาพแวดล้อมในการทำงาน และเจตคติด้านความปลอดภัย ( p-value &lt; 0.05) ผลการศึกษานี้จะเป็นข้อมูลสำคัญในการปรับปรุงและพัฒนางานด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัยของผู้ปฏิบัติงานในห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ต่อไป
DOI: 10.25540/8a1m-ayc5
title: NUS Republican China Weather Database

description: Systematic data on Chinese weather prior to 1949 is very sparse. Such data is important to better understand both long-term regional climate variability and the social and economic consequences of weather shocks. Here, we compile 462,831 instrumental observations of daily temperature, precipitation, and sunshine at up to 330 sites in China during the Nationalist era, 1912-49. The principal sources are monthly reports of the Institute of Meteorology, Nanjing, North China Meteorological Section of the Japanese Army, and observatories in Japanese-occupied Manchuria. This new dataset provides a valuable dataset for scientific and academic research.
DOI: 10.25540/v03j-t5b3
title: Location of U.S. Corporate Headquarters, 1988-2006

description: This dataset includes the headquarters state of U.S. publicly listed companies as reported to the U.S. Securities and Exchange Commission and archived in Compact Disclosure, a service which discontinued in 2006.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.314
title: การวางแผนการจัดวางปลายนิ้วสำหรับการจับวัตถุที่ไม่รู้จักโดยใช้แนวทางตาในมือแบบสแลม

description: ความล้มเหลวในการจับวัตถุที่ไม่รู้จักของหุ่นยนต์ มีสาเหตุหนึ่งมาจากการระบุตำแหน่งระหว่างหุ่นยนต์และวัตถุที่ผิดพลาด ทำให้ไม่สามารถจัดวางปลายนิ้วลงบนจุดจับที่ต้องการได้ เพื่อแก้ไขปัญหานี้งานวิจัยนี้ได้นำเสนอวิธีการวางแผนการจัดวางปลายนิ้วที่แม่นยำ โดยใช้แนวทางตาในมือที่มีกล้อง DepthSense 325 เป็นอุปกรณ์รับรู้และผ่านการปรับแก้พารามิเตอร์ด้วยวิธีที่นำเสนอแล้ว ซึ่งจากแนวคิดของการระบุตำแหน่งพร้อมกับการสร้างแผนที่ (SLAM) เราจะนำข้อมูลจากอุปกรณ์รับรู้ในขณะที่หุ่นยนต์การเคลื่อนที่ มาใช้ปรับปรุงตำแหน่งของหุ่นยนต์และปรับปรุงแบบจำลองวัตถุไปพร้อมกัน โดยมีจุดมุ่งหมายคือเพิ่มโอกาสความสำเร็จในการจับวัตถุที่ไม่รู้จัก ด้วยการจัดวางปลายนิ้วที่แม่นยำขึ้นนี้ ในตอนท้ายของงานวิจัยได้แสดงผลการทดลองเปรียบเทียบกับวิธีการอื่นเพื่อแสดงถึงประสิทธิผลของวิธีการที่นำเสนอ รวมไปถึงการทดสอบการจับวัตถุจริงในภารกิจหยิบและวางที่แสดงให้เห็นว่าวิธีการที่นำเสนอสามารถใช้ในการจับวัตถุที่ไม่รู้จักได้เป็นอย่างดี
DOI: 10.14457/cu.the.2013.315
title: การพัฒนาเครื่องจำแนกประเภทของเหลวโดยใช้เทคนิคนิวเคลียร์

description: งานวิจัยนี้ได้พัฒนาและทดสอบเครื่องจำแนกประเภทของเหลวที่บรรจุในขวดด้วยเทคนิคการส่งผ่านรังสีเอกซ์พลังงานต่ำ โดยใช้หัววัดรังสีเอกซ์ชนิดพรอพอร์ชันแนลวัดรังสีเอกซ์ทั้งสามพลังงานจากต้นกำเนิดพลูโตเนียม-238 คือ 13.6, 17.6 และ 20.1 กิโลอิเล็กตรอนโวลต์รวมกัน ตัวอย่างของเหลวที่นำมาทดสอบได้แก่ กลุ่มของเหลวประเภทที่มีน้ำเป็นองค์ประกอบ น้ำมัน และแอลกอฮอล์ ที่บรรจุในขวดพลาสติกใสขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางระหว่าง 2.3 ถึง 5.7 เซนติเมตร ผลการวิจัยพบว่าเทคนิคนี้สามารถระบุประเภทของของเหลวได้ดี และมีความไวมากขึ้นเมื่อขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของขวดบรรจุเพิ่มขึ้น เครื่องที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วยแหล่งจ่ายศักดาไฟฟ้าสูง ภาคขยายสัญญาณ อุปกรณ์ตั้งเวลา และอุปกรณ์นับพร้อมด้วยจอแอลซีดี การทำงานของเครื่องถูกควบคุมโดยไมโครคอนโทรลเลอร์ PIC18F4553 ผลการทดสอบพบว่าเครื่องที่พัฒนาขึ้นสามารถแยกแยะน้ำจากแอลกอฮอล์และน้ำมันได้อย่างชัดเจน อัตราส่วนของความเข้มรังสีเอกซ์ที่ทะลุผ่านแอลกอฮอล์และน้ำมันเมื่อเทียบกับน้ำมีค่าประมาณ 3.0 และ 5.0 สำหรับขวดที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 2.70 เซนติเมตร ประมาณ 3.5 และ 7.5 สำหรับขวดที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 3.72 เซนติเมตร และ 4.0 และ 11.0 สำหรับขวดที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 5.30 เซนติเมตร ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.316
title: การสร้างมาตรการเพื่อลดความเสี่ยงของการเกิดอุบัติเหตุจากการขนส่งวัตถุอันตรายในบริเวณพื้นที่อ่อนไหว

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างมาตรการในการลดความเสี่ยงของการเกิดอุบัติเหตุจากการขนส่งวัตถุอันตรายในบริเวณพื้นที่อ่อนไหว เริ่มต้นด้วยการวิเคราะห์อันตรายและประเมินความเสี่ยงตามแนวทาง MIL-STD 882 ได้คัดเลือกวัตถุอันตรายประเภทที่เป็นไอปกคลุมมีผลต่อสุขภาพที่มีสถิติการเกิดอุบัติเหตุสูงได้แก่ วัตถุกัดกร่อนและของเหลวไวไฟจำนวน 3 และ 4 รายการ ตามลำดับและได้คัดเลือกเส้นทางหลวงแผ่นดินที่มีสถิติการเกิดอุบัติเหตุสูง 12 เส้นทาง ทำให้ได้ผลลัพธ์ของระดับความเสี่ยงของเหตุการณ์ทั้งสิ้น 84 เหตุการณ์ ที่ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับไม่ได้ 60 เหตุการณ์ ที่ระดับความเสี่ยงสูง 12 เหตุการณ์ และที่ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ 12 เหตุการณ์ ขั้นต่อมาใช้เทคนิค FTA ในการวิเคราะห์หาสาเหตุการเกิดอุบัติเหตุเพื่อหาวิธีการลดและควบคุมการเกิดอุบัติเหตุ พบว่าในระดับความเสี่ยงที่ยอมรับไม่ได้จำเป็นต้องเปลี่ยนให้ใช้แท็งก์หรือภาชนะบรรจุที่ผ่านการตรวจสอบตามมาตรฐานและได้รับการรับรองจากกรมโรงงานอุตสาหกรรม เพื่อลดระดับสู่ระดับความเสี่ยงสูง จากนั้นต้องดำเนินตามมาตรการลดความเสี่ยง 2 มาตรการหลักคือ มาตรการด้านการจัดการและวิศวกรรม และมาตรการจัดการกรณีฉุกเฉินเพื่อลดระดับสู่ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ ส่วนในระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ ต้องมีการทบทวนความเสี่ยงใน 2 กลุ่มคือ การตรวจตรา และการอบรม เพื่อคงระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ ซึ่งผู้เกี่ยวข้องในมาตรการนี้คือ ผู้ขนส่ง ผู้ขับขี่ และผู้ครอบครองวัตถุอันตราย
DOI: 10.14457/cu.the.2013.317
title: การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างค่าความเสียดทานและความลึกโพรไฟล์เฉลี่ยของผิวทางเพื่อสนับสนุนการวางแผนงานบำรุงทาง

description: ความเสียดทานของผิวทางเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยลดอุบัติเหตุขณะถนนเปียก แต่ในปัจจุบันวิธีการวัดค่าความเสียดทานของผิวทางโดยตรงต้องใช้เวลามากและค่าใช้จ่ายสูง ทำให้การวางแผนงบประมาณซ่อมบำรุงถนนในประเทศไทย ยังมิได้คำนึงถึงปัจจัยดังกล่าว งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างค่าสัมประสิทธิ์ความเสียดทานผิวทาง (µ) กับค่าความลึกโพรไฟล์เฉลี่ย (Mean Profile Depth, MPD) เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ในการใช้ค่า MPD ในการประเมินและคัดกรองผิวทางที่มีค่าสัมประสิทธิ์ความเสียดทานสูงกว่าระดับพึงระวังในระดับโครงข่าย เนื่องจากเป็นวิธีที่สามารถเก็บข้อมูลได้รวดเร็วและประหยัดค่าใช้จ่ายกว่าการวัดค่าความเสียดทานของผิวทางโดยตรง จากการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างค่า MPD กับค่าสัมประสิทธิ์ความเสียดทานของผิวทาง (µ) ของสายทางตัวอย่าง ทั้งจากข้อมูลภาคสนามจำนวน 113 ตัวอย่าง และข้อมูลประวัติสายทางจำนวน 722 ตัวอย่าง พบว่าผิวทางที่มีค่า MPD มากกว่า 1.5 มิลลิเมตร จะมีค่าสัมประสิทธิ์ความเสียดทานของผิวทางมากกว่าระดับพึงระวังที่ 0.35 ดังนั้นค่า MPD จึงสามารถใช้เพื่อคัดกรองสายทางที่มีค่าสัมประสิทธิ์ความเสียดทานมากกว่าระดับพึงระวัง เพื่อลดจำนวนข้อมูลที่ต้องจัดเก็บโดยตรง นอกจากนี้งานวิจัยนี้ยังเสนอแนะวิธีการจัดการยกระดับความปลอดภัยของถนน จากการติดตามเฝ้าระวังค่าความเสียดทานทั้งในระดับพึงระวังและระดับปรับปรุงแก้ไข โดยใช้ข้อมูลค่า MPD รวมกับประวัติการเกิดอุบัติเหตุที่อยู่บนสมมติฐานว่ามีผลมาจากความเสียดทานของผิวทาง ซึ่งเป็นวิธีที่ประหยัดงบประมาณและระยะเวลาในการเก็บข้อมูลเพื่อวางแผนและยกระดับค่าความเสียดทานของผิวทางในระดับโครงข่ายได้
DOI: 10.14457/cu.the.2013.318
title: การสร้างต้นแบบลักษณะทดสอบได้โดยอัตโนมัติจากข้อกำหนดความต้องการที่ถูกเก็บเกี่ยว

description: ต้นแบบเป็นวิธีการโดยทั่วไปที่แนะนำสำหรับการยันสอบใช้งานได้จริงของความต้องการระหว่างขั้นต้นๆ ของโครงการซอฟต์แวร์ อย่างไรก็ตาม การสร้างต้นแบบด้วยบุคคลนั้นใช้ทรัพยากรด้านต่างๆ อยู่มาก นอกจากนั้นต้นแบบที่พัฒนาได้ตามการเปลี่ยนแปลงความต้องการอาจก่อให้เกิดความไม่ถูกต้องตรงกันระหว่างสิ่งต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง งานวิจัยนี้จึงได้นำเสนอวิธีการเพื่อสร้างต้นแบบลักษณะทดสอบได้โดยอัตโนมัติจากข้อกำหนดความต้องการที่ถูกเก็บเกี่ยว การพัฒนาระบบเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการเก็บเกี่ยวความต้องการ ซึ่งเป็นระบบบูรณาการเพื่ออำนวยความสะดวกต่อกิจกรรมการควบคุมคุณภาพที่มีความสามารถในการจัดการความต้องการที่จัดเตรียมมาจากเมทริกซ์ตามรอย โดยต้นแบบที่สร้างขึ้นนั้นสามารถต่อยอดนำไปสร้างเป็นตัวระบบจริงได้ สามารถทดสอบตนเองได้และสามารถปรับปรุงเพื่อรักษาความสัมพันธ์ระหว่างชิ้นงานที่เกี่ยวข้อง วิธีการดังกล่าวสนับสนุนสภาพการทำงานแบบชาญฉลาด ซึ่งช่วยพัฒนาขีดความสามารถและสมรรถภาพของกระบวนการ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.319
title: ผลของโครงสร้างของสารลดแรงตึงผิวแบบไม่มีประจุต่อคุณสมบัติของเชื้อเพลิงชีวภาพจากน้ำมันปาล์มโดยวิธีไมโครอิมัลชัน

description: วิธีไมโครอิมัลชันเป็นเทคนิคหนึ่งที่สามารถนำมาใช้ลดความหนืดของน้ำมันพืชได้ ในงานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาเชื้อเพลิงชีวภาพจากน้ำมันปาล์มโดยวิธีไมโครอิมัลชันซึ่งจะประกอบด้วย 3 ส่วน คือ สารลดแรงตึงผิวผสม ส่วนที่ไม่มีขั้วหรือเฟสน้ำมัน และส่วนที่มีขั้วหรือเอทานอล โดยทำการศึกษาผลของโครงสร้างสารลดแรงตึงผิวชนิดไม่มีประจุกลุ่มเอทิลลีนออกไซด์ EOn (n =1, 2, 3, 5, 7, 9 and 12) ศึกษาผลของโครงสร้างของสารลดแรงตึงผิวร่วมแบบสายโซ่ตรง (octanol) และแบบกิ่งก้าน (2-ethyl-1- hexanol) ต่อคุณสมบัติของเชื้อเพลิงชีวภาพเปรียบเทียบกับมาตรฐานน้ำมันดีเซลและไบโอดีเซลตาม ASTM (American Society for Testing and Materials) และใช้แพลนทาแคร์ 1200 ซึ่งเป็นสารลดแรงตึงผิวที่ได้มาจากธรรมชาติ เพื่อให้ได้เชื้อเพลิงชีวภาพที่ผลิตจากธรรมชาติ จากการศึกษาพบว่า เชื้อเพลิงชีวภาพที่เตรียมจากดีเซลหรือไบโอดีเซลผสมน้ำมันปาล์ม สารลดแรงตึงผิวชนิดไม่มีประจุกลุ่มเอทิลลีนออกไซด์ สารลดแรงตึงผิวร่วมที่ใช้เป็นออกทานอลและสองเอทิลหนึ่งเฮกซานอล และเอทานอล หรือไบโอเอทานอล ส่วนผสมเหล่านี้ทำให้เกิดเชื้อเพลิงชีวภาพรวมตัวเป็นเนื้อเดียวกัน (homogeneous solution) ในขณะที่ใช้แพลนทาแคร์ 1200 เป็นสารลดแรงตึงผิวทำให้เชื้อเพลิงชีวภาพไม่รวมตัวเป็นเนื้อเดียวกันในทุกระบบ ความหนืดของเชื้อเพลิงชีวภาพที่มีออกทานอลเป็นสารลดแรงตึงผิวจะเข้ากันได้ดีกับเชื้อเพลิงชีวภาพที่เตรียมจากดีเซลผสมน้ำมันปาล์ม ส่วนเชื้อเพลิงชีวภาพที่ใช้สองเอทิลหนึ่งเฮกซานอลเป็นสารลดแรงตึงผิวจะเข้ากันได้กับเชื้อเพลิงชีวภาพที่เตรียมจากไบโอดีเซลผสมน้ำมันปาล์ม ในขณะที่เชื้อเพลิงชีวภาพที่เตรียมจากเอทานอลจะมีความหนืดสูงกว่าเมื่อเทียบกับไบโอเอทานอล จากการศึกษาคุณสมบัติของเชื้อเพลิงชีวภาพประกอบด้วย จุดขุ่น จุดไหลเท จุดวาบไฟ ปริมาณน้ำ ปริมาณเถ้า ความถ่วงจำเพาะ ความหนาแน่น ขนาดอนุภาค และค่าความร้อน พบว่า เชื้อเพลิงชีวภาพมีคุณสมบัติใกล้เคียงกับน้ำมันดีเซลและไบโอดีเซล การปล่อยก๊าซไอเสียของเชื้อเพลิงชีวภาพที่เตรียมจากดีเซลผสมน้ำมันปาล์ม ออกทานอล อีโอ 1 และเอทานอลจะมีปริมาณการปล่อยก๊าซคาร์บอนมอนออกไซด์ คาร์บอนไดออกไซด์ และไนโตรเจนออกไซด์ต่ำที่สุด ส่วนเชื้อเพลิงที่เตรียมจากไบโอดีเซลผสมน้ำมันปาล์ม สองเอทิลหนึ่งเฮกซานอล อีโอ 9 และเอทานอลมีปริมาณการปล่อยก๊าซทั้ง 3 ชนิดสูงที่สุด
DOI: 10.14457/cu.the.2013.320
title: การดูดซับสารอินทรีย์ด้วยอะลูมินัมออกไซด์ในคอลัมน์ ที่ผ่านการปรับสภาพด้วยสารลดแรงตึงผิวชีวภาพที่ผสมโมเลกุลลิงเกอร์

description: การใช้วัสดุดูดซับเป็นตัวกลางในการดูดซับสารอินทรีย์เป็นวิธีการที่มีความแพร่หลายทั้งในงานอุตสาหกรรมและสิ่งแวดล้อม จึงได้มีการนำสารลดแรงตึงผิวมาเพิ่มประสิทธิภาพในการดูดซับบนพื้นผิวของวัสดุดูดซับ หนึ่งในชนิดของสารลดแรงตึงผิวที่น่าสนใจ คือ สารลดแรงตึงผิวชีวภาพ เนื่องจากสารลดแรงตึงผิวชีวภาพสามารถย่อยสลายได้ในธรรมชาติ ทำให้งานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาการดูดซับของสารลดแรงตึงผิวชีวภาพแรมโนลิพิดและสารลดแรงตึงผิวชีวภาพแรมโนลิพิดที่ผสมโมเลกุลลิงเกอร์บนพื้นผิวตัวกลางอะลูมินัมออกไซด์ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการดูดซับสารอินทรีย์ โดยทำการศึกษาในระบบไหลแบบต่อเนื่องภายในคอลัมน์ดูดซับ พบว่า สารลดแรงตึงผิวชีวภาพแรมโนลิพิดมีค่าความสามารถทั้งหมดในการดูดซับบนพื้นผิวอะลูมินัมออกไซด์ได้ดีกว่าสารลดแรงตึงผิวชีวภาพแรมโนลิพิดที่ผสมโมเลกุลลิงเกอร์ โดยปริมาณตัวกลางอะลูมินัมออกไซด์ที่ใช้ในการดูดซับสารลดแรงตึงผิวได้ดีอยู่ที่ 2.0 กรัม ต่อมาได้ทำวิเคราะห์ ความสามารถในการแอดโซลูบีไลเซชันของสารอินทรีย์ที่มีแรงไดโพล – ไดโพลแตกต่างกัน โดยทำการเปรียบเทียบกับสไตรีนกับฟีแนนทรีน พบว่า ความสามารถในการแอดโซลูบีไลเซชันของสไตรีนและฟีแนนทรีนมีค่าเพิ่มขึ้นเมื่อใช้สารลดแรงตึงผิวแรมโนลิพิดที่ผสมโมเลกุลลิงเกอร์ โดยฟีแนนทรีนมีความสามารถในการแอดโซลูบีไลเซชันได้ดีกว่า สไตรีน ซึ่งเป็นผลมาจากความชอบน้ำไม่ชอบน้ำของสารอินทรีย์ สุดท้ายได้ทดลองการสูญเสียสารลดแรงตึงผิว ทำให้ทราบว่าสารลดแรงตึงผิวชีวภาพแรมโนลิพิดที่ผสมโมเลกุลลิงเกอร์มีเสถียรภาพในการยึดเกาะบนตัวกลางอะลูมินัมออกไซด์ได้ดีกว่าสารลดแรงตึงผิวชีวภาพแรมโนลิพิด
DOI: 10.14457/cu.the.2013.673
title: ภาวะสุขภาพจิตและอาการผิดปกติทางจิตภายหลังภยันตรายของผู้ป่วยทหารราชการสนามที่รับการรักษาในโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า

description: ในการปฏิบัติการราชการสนาม กำลังพลทหารมักได้รับแรงกดดันจากอันตรายที่มีอยู่รอบด้านซึ่งอาจก่อให้เกิดปฏิกิริยาทางจิตใจ กำลังพลบางรายอาจจะมีปัญหาทางด้านสุขภาพจิต จากการศึกษาค้นคว้างานวิจัยที่มีความเกี่ยวข้องพบว่าในระยะเวลา 30 ปีที่ผ่านมา ไม่มีงานวิจัยที่ทำการศึกษาภาวะสุขภาพจิตและอาการผิดปกติทางจิตภายหลังภยันตรายของทหารราชการสนาม การศึกษาในครั้งนี้จึงถือว่าเป็นงานวิจัยใหม่ซึ่งจะเป็นประโยชน์ในการนำข้อมูลที่ได้ไปใช้ในการวางแผน กำหนดแนวทาง ส่งเสริมให้ทหารราชการสนามมีสุขภาพจิตที่ดี การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนา โดยศึกษา ณ จุดเวลาใด เวลาหนึ่ง เพื่อศึกษาสุขภาพจิต อาการผิดปกติทางจิตภายหลังภยันตราย และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับสุขภาพจิตและอาการผิดปกติทางจิตภายหลังภยันตรายของผู้ป่วยทหารราชการสนามที่มารับการรักษาพยาบาลในโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า โดยรวบรวมข้อมูลจากผู้ป่วยทหารราชการสนาม จำนวน 108 คน โดยการใช้แบบสอบถาม 3 ส่วน ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบวัดสุขภาพจิต SCL.90 และแบบประเมินภาวะสุขภาพจิตหลังภาวะวิกฤต GHQ 12 Plus - R ส่วนที่ 2 PTSD Screening Test ใช้การวิเคราะห์ Univariate Analysis เพื่อหาปัจจัยที่เกี่ยวข้องและมีความสัมพันธ์กับสุขภาพจิตและอาการผิดปกติทางจิตภายหลังภยันตราย ผลการศึกษาพบว่าผู้ป่วยทหารราชการสนามมีปัญหาสุขภาพจิต ร้อยละ 73.1 ซึ่งมีปัญหาสุขภาพจิตด้านการย้ำคิดย้ำทำ (Obsessive – Compulsive) มากที่สุด ร้อยละ 50.0 โดยพบปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพจิต คือ สาเหตุที่ทำให้ได้รับบาดเจ็บในขณะปฏิบัติภารกิจราชการสนามด้วยการถูกสะเก็ดระเบิด ส่วนอาการผิดปกติทางจิตภายหลังภยันตรายนั้น พบว่าผู้ป่วยทหารราชการสนาม ร้อยละ 77.8 ไม่มีอาการผิดปกติทางจิตภายหลังภยันตราย พบปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับอาการผิดปกติทางจิตภายหลังภยันตราย ได้แก่ อายุและสถานภาพสมรส ส่วนปัจจัยทำนายนั้นพบว่าเมื่อควบคุมอิทธิพลของตัวแปรอื่น ๆ แล้ว สถานภาพสมรสที่เป็นคู่ มีความเสี่ยงต่อการมีอาการผิดปกติทางจิตภายหลังภยันตรายเป็น 3.238 เท่า เมื่อเปรียบเทียบกับผู้ที่มีสถานภาพสมรสเป็นโสด โดยมีนัยสำคัญทางสถิติ (p = 0.019)