DOI: 10.14457/tu.the.2017.1490
title: ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา: ศึกษาเฉพาะกรณี นักเรียนในโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร

description: การค้นคว้าอิสระในครั้งนี้ เป็นการศึกษาปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนในโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่างๆ ที่ส่งผลกระทบต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน เสนอแนะแนวทางในการจัดการเรียนการสอน อย่างมีประสิทธิผลและประสิทธิภาพ ใช้วิธีวิจัยแบบผสม (Mixed methods) โดย วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ และวิธีวิจัยเชิงปริมาณ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ โดยปัจจัยที่ทำการศึกษาได้แก่ ปัจจัยด้านสถานศึกษา ปัจจัยด้านครอบครัว ปัจจัยด้านตัวนักเรียนประชากร ที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้าในครั้งนี้ คือครูผู้สอนในระดับมัธยมศึกษาของโรงเรียนขยายโอกาสในสังกัดเขตภาษีเจริญจำนวน 6 โรงเรียน ได้แก่ โรงเรียนวัดจันทร์ประดิษฐาราม โรงเรียนวัดนิมมานรดี โรงเรียนวัดอ่างแก้ว โรงเรียนวัดโคนอน โรงเรียนวัดทองศาลางาม และโรงเรียนวัดมะพร้าวเตี้ย การวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปร ปัจจัยด้านสถานศึกษา ปัจจัยด้านครอบครัว และปัจจัยด้านตัวนักเรียนกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยคำนวณค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน (Pearson Product Moment Coefficient)จากการศึกษาพบว่า การจัดการเรียนการสอนของครูผู้สอนส่งผลกระทบต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ถ้าครูผู้สอนมีวิธีการสอนที่เหมาะสมก็จะสามารถทำให้นักเรียนเข้าใจในเนื้อหาที่เรียน ยิ่งขึ้น ครูผู้สอนมีการจัดทำสื่อการสอนที่สอดคล้องกับเนื้อหาและมีสื่อที่มีความทันสมัยและมีความหลายหลาก สถานศึกษาต้องมีการพัฒนาหลักสูตรให้สอดคล้องกับการเรียนการเรียนสอนในแต่ละปีการศึกษา จัดกิจกรรมที่ตอบสนองความต้องการ ส่งเสริมและพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนความสัมพันธ์ภายในครอบครัวมีผลต่อตัวนักเรียนและผลการเรียนของนักเรียน เด็กขาดความพร้อมทางครอบครัว ขาดความอบอุ่น เด็กอาศัยอยู่กับปู่ย่าตายายที่อ่านหนังสือไม่ออก ครอบครัวที่อยู่ร่วมกันระหว่างบิดา มารดา รวมถึงสภาพแวดล้อมทางบ้านของนักเรียนมีส่วนเกี่ยวข้องกับการเรียนรู้และส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน โดยผู้ปกครองต้องเอาใจใส่ และสนับสนุนในเรื่องการเรียนการสอนของนักเรียน ส่งเสริมให้เรียนอย่างเต็มความสามารถด้วยความเต็มใจ มีการให้กำลังใจและแสดงความเชื่อถือในตัวนักเรียน รวมทั้งให้การสนับสนุนและเสียสละเวลาในการพานักเรียนไปศึกษาหาความรู้เพิ่มเติม ปัจจัยด้านตัวนักเรียนที่ส่งผลกระทบต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน คือ ความรู้พื้นฐานเดิมของนักเรียนจะมีผลต่อความเข้าใจในวิชาที่เรียนรวมถึงความชอบในวิชาที่สนใจ ถ้านักเรียนมีพื้นฐานความรู้เดิมที่ดี เช่น การอ่าน การเขียน ซึ่งเป็นพื้นฐานหลักๆ พบว่า ในปัจจุบัน นักเรียนยังอ่านและเขียนหนังสือได้ไม่ถูกต้อง ถ้ามีพื้นฐานที่ดี ก็จะส่งผลให้การเรียนดีไปด้วย แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ของนักเรียนก็มีผลให้นักเรียนตั้งใจเรียน และมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเพิ่มขึ้น ประเด็นที่น่าสนใจอีกประการคือครูมีการสำรวจปัญหานักเรียนเป็นรายบุคคลเพื่อเป็นการรู้ถึงพื้นฐานของนักเรียนเพราะในการสำรวจนักเรียนเป็นรายบุคคล เป็นวิธีการที่ครูประจำชั้นจะต้องศึกษา นักเรียนในความรับผิดชอบของตนเกี่ยวกับข้อมูลพื้นฐานของเด็กที่ครูจำเป็นต้องรู้ และ มีความเข้าใจอย่างแท้จริง เพื่อหาแนวทางการแก้ปัญหาได้อย่างถูกต้องเหมาะสมกับสถานการณ์และสภาพของตัวเด็กเองจากการศึกษาโดยการคำนวณค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน (Pearson Product Moment Coefficient) ระหว่างปัจจัยด้านสถานศึกษา ปัจจัยด้านครอบครัว และปัจจัยด้านตัวนักเรียน มีความสัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน พบว่า ปัจจัยด้านสถานศึกษา ปัจจัยด้านครอบครัว และปัจจัยด้านตัวนักเรียน มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05ข้อเสนอแนะในการวิจัยครั้งนี้ คือ ศึกษาเฉพาะบางตัวแปรเท่านั้น ดังนั้นควรจะมีการศึกษาปัจจัยอื่น หรือปัจจัยที่คาดว่าน่าจะมีผลต่อผลสัมฤทธิ์เพื่อให้ได้ข้อมูลที่ครบถ้วนและเป็นประโยชน์มากยิ่งขึ้น ควรมีการศึกษาในเชิงวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกเพื่อให้ได้ข้อมูลเพิ่มเติมในประเด็นที่ศึกษามากยิ่งขึ้น ควรมีการทำวิจัยเกี่ยวกับนโยบายในการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ของกรุงเทพมหานครที่ออกมาว่าได้ผลสำเร็จอย่างไร