DOI: 10.17026/dans-2cv-4bw4
title: Archeologische begeleiding Hoofdstraat en Kerkbrink, Diever gemeente Westerveld (DR). Laagland Archeologie Rapport 412

description: &lt;p&gt;Laagland Archeologie heeft in de periode van 21 mei 2019 tot en met 27 februari 2020 een archeologische begeleiding uitgevoerd in en rond het centrum van Diever, gemeente Westerveld (DR). Voor het plangebied is een bureauonderzoek uitgevoerd en in een later stadium is op de kerkbrink een verkennend en karterend booronderzoek uitgevoerd. Op basis van dit onderzoek is door het bevoegd gezag besloten dat er een aanvullend onderzoek dient plaats te vinden in de vorm van een archeologische begeleiding.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Op basis van het PvE voor de archeologische begeleiding dienden de grondwerken bij de rioolaanleg in de Hoofdstraat en de grondwerken op de Kerkbrink intensief begeleid te worden, en dienden de overige werkzaamheden er naar bevind van zaken te worden begeleid. De overige werkzaamheden betroffen de vernieuwing van het straatwerk in het centrum en de aanleg van enkele wandelpaden. Zoals op basis van de bestekstekeningen al viel te verwachten, en zoals bij meerdere inspecties ook is gebleken, bleven deze grondwerken beperkt tot in subrecent aangebrachte of omgewerkte grondlagen.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Bij de begeleiding tijdens de rioolaanleg in de Hoofdstraat is een klein cluster met twee sporen aangetroffen. De aard van de sporen is onduidelijk, maar op basis van aangetroffen fragmenten handgevormd aardewerk in beide sporen, dateren deze uit de periode Late IJzertijd – Romeinse Tijd. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Bij de begeleiding rondom de Sint-Pancratiuskerk zijn vijf zones onderzocht. De eerste twee zones zijn een geïnspecteerde saneringslocatie, waarbij aan de noordwesthoek van de kerk tot geringe diepte is ontgraven, en een inspectie bij het verwijderen en vervangen van bestrating aan de westkant van de kerk. Hierbij zijn geen archeologische resten aangetroffen. De andere drie zones betreft een kabelsleufje ten westen van de kerk, een boomgat ten oosten van de kerk en een kabelsleuf rondom de kerk. Deze ingrepen hadden een maximale diepte van circa 50 cm -mv. De kabelsleufjes waren circa 30 cm breed, het boomgat was circa 1x1 m breed. Bij al deze graafwerkzaamheden is puin waargenomen en zijn losse botresten aangetroffen. De botresten zijn niet verzameld maar ter plaatste weer in de ontgraving gedeponeerd. Een aantal fragmenten aardewerk dat is aangetroffen dateert allemaal uit de Nieuwe tijd. Bij het kabelsleufje rondom de kerk zijn enkele funderingsresten aangetroffen. Aan de westkant van de kerk zijn, aan weerszijden van de deur, twee funderingen aangetroffen (s4 en s5). De funderingen waren onder andere opgebouwd uit een zandstenen latei, een mop en een baksteen, gemetseld met (zandige) kalkmortel. Deze funderingen zijn tijdens een eerder onderzoek in 1955 nauwkeurig in beeld gebracht, dit zijn resten van de voormalige toren uit de 4e kerkperiode. De funderingen s4 en s5 zijn slechts recentere (gerestaureerde?) resten van de oorspronkelijke fundering, die wellicht dieper nog wel aanwezig is. Aan de zuidkant van de kerk is een fundering aangetroffen die was bedekt met een harde cementmortel (s6, datering Late Nieuwe tijd), waarvan de exacte aard niet kon worden achterhaald. Tot slot is een tweetal putten uit de 20e eeuw aangetroffen, waarop vanuit de kerk een niet meer actieve afvoer is aangesloten (s7). De twee afvoerputten waren onderling verbonden met een rioolpijp die net onder de ontgravingsdiepte lag. De funderingen en beide afvoerputten zijn grotendeels behouden gebleven: aan de bovenzijde van s4 en s5 is enkel een sleufje gezaagd waardoor de kabel is gelegd. Bij de sporen s6 en s7 is de kabel langs de fundering/putten gelegd.  &lt;/p&gt;