DOI: 10.17026/dans-xvw-7ghb
title: Plangebied Reevediep, gemeente Kampen
title: Inventariserend geoarcheologisch onderzoek

description: &lt;p&gt;In opdracht van Rijkswaterstaat heeft RAAP Archeologisch Adviesbureau in juni en juli 2014 een inventariserend geoarcheologisch (verkennend) booronderzoek uitgevoerd in de gemeente Kampen. Aanleiding voor dit onderzoek was de uitvoering van het project Ruimte voor de Rivier IJsseldelta, met als maatregel de aanleg van het Reevediep. Het doel van het onderzoek was het verzamelen van meer concrete informatie over de aardkundige situatie van het gebied. Specifiek is onderzoek gedaan naar de paleogeografie, de bodemkundige gaafheid en de bodemgesteldheid van het afgedekte pleistocene zandlandschap; naar de aard, dikte, verspreiding en lithogenese van het veen- en kleipakket; naar de conserveringstoestand van de organische sedimenten; en naar aanwijzingen voor antropogene activiteiten binnen of direct onder het veenpakket. Met de resultaten moet een gespecificeerd verwachtingsmodel opgesteld kunnen worden voor het systematisch opsporen van behoudenswaardige archeologische resten in het plangebied.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;De ondergrond van het plangebied te Kampen bestaat uit een (voor het oostelijke IJsselmeergebied) ‘klassieke’ sequentie van een door zeespiegelstijging verdronken dekzandlandschap. Het oppervlak van deze dekzandafzettingen is meestal vlak, maar er komen ook lage duinvormen voor. In een groot aantal boringen zijn in het door veen afgedekte dekzandoppervlak begraven bodemhorizonten waargenomen in de vorm van resterende A-, E, B(h)- of BC horizonten. Door het langzaam verdrinken van de zandbodems is blijkbaar een zekere fixatie van de bodemkenmerken in het zandprofiel ontstaan. Het centrale deel van dit dekzandlandschap wordt doorsneden door een forse inbraakgeul vanuit de Zuiderzee. Het oostelijk deel wordt gedomineerd door een markant en diep gelegen rivierdal waar in de Late Middeleeuwen de meandergordel van de IJssel is ontstaan.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;De begraven bodemhorizonten vormen een belangrijke indicator voor de mate van de bodemkundige gaafheid van de top van het reliëfrijke dekzandoppervlak en indirect het archeologisch bodemarchief. Gezien deze onderzoeksresultaten is geconcludeerd dat in het plangebied diverse archeologisch kansrijke zones aanwezig zijn. Maar ondanks deze nieuwe feiten is de verzamelde informatie nog te summier voor een verdere archeologische waardestelling. Daarvoor ontbreekt het aan gericht en systematisch uitgevoerd prospectief onderzoek.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;De meest kansrijke zones betreffen in de eerste plaats gebieden waar (al dan niet afgedekte) dekzandruggen en dekzandplateaus aanwezig zijn, die niet dieper dan de B-horizont verspoeld/afgetopt zijn geraakt. Deze zones zijn op basis van de bestaande waarnemingen ruimtelijk begrensd en op kaart gezet. In deze zones kunnen zowel grondsporen als vondstlagen aanwezig zijn. Het veen dat tegen de lager gelegen flanken van dergelijke ruggen ligt, kan afvallagen of andere waardevolle deposities bevatten. Vanuit het oogpunt van de archeologische monumentenzorg dient ook aan deze lagere zones direct rondom het hogere zandreliëf een hoge archeologische potentie te worden toegekend.&lt;/p&gt;
description: Date Submitted: 2015-01-12