cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2001.604
title: การพัฒนารูปแบบการเรียนแบบร่วมมือในรายวิชาพื้นฐานดนตรี นาฏศิลป์และการละคร เพื่อพัฒนาสัมพันธภาวะของนักศึกษา : กรณีศึกษามหาวิทยาลัยพายัพ

description: การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการเรียนแบบร่วมมือในรายวิชาพื้นฐานดนตรีนาฏศิลป์และการละคร เพื่อพัฒนาสัมพันธ์ภาวะของนักศึกษา และเพื่อเปรียบเทียบพัฒนาการของนักศึกษาระหว่างกลุ่มที่ใช้รูปแบบการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นและกลุ่มที่ใช้รูปแบบการเรียนการสอนตามปกติในด้านสัมพันธภาพระหว่างบุคคล ทักษะสังคม และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน รูปแบบการเรียนแบบร่วมมือที่สร้างขึ้นมีลักษณะเด่นคือ การแบ่งนักศึกษาออกเป็นกลุ่มย่อยเริ่มจากการแบ่งนักศึกษาออกเป็นกลุ่มละ 2 คน หลังจากนั้นมีการเปลี่ยนกลุ่ม โดยแบ่งนักศึกษาออกเป็นกลุ่มละ 3, 4 และ 5 คน ตามลำดับ ส่วนการประเมินผล ใช้วิธีการที่หลากหลาย รวมทั้งการใช้วิธีการสอบแบบร่วมมือ รูปแบบการเรียนแบบร่วมมือที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นได้รับการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิ และนำไปทดลองใช้จริงกับนักศึกษากลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษามหาวิทยาลัยพายัพ ปีการศึกษา 2543 จำนวน 76 คน มีการประเมินประสิทธิภาพของรูปแบบการเรียนแบบร่วมมือ 3 ด้านคือ ด้านสัมพันธภาพระหว่างบุคคลประเมินโดยใช้แบบวัดระดับการยอมรับซึ่งกันและกัน และแบบวัดลักษณะส่วนบุคคล ด้านทักษะสังคมใช้แบบวัดลักษณะการพึ่งพาทางสังคม แบบวัดภาวะผู้นำ แบบวัดพฤติกรรมการจัดการกับความขัดแย้งและแบบวัดพฤติกรรมการสื่อสารด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนใช้แบบทดสอบกลางภาคเรียนและปลายภาคเรียน วิเคราะห์ข้อมูลที่รวบรวมจากแบบวัดและแบบ ทดสอบโดยใช้สถิติทดสอบ ที (t-test) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. หลังการทดลองนักศึกษากลุ่มทดลองมืคะแนนเฉลี่ยสัมพันธภาพระหว่างบุคคล ทักษะสังคมและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน สูงกว่านักศึกษากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 2. หลังการทดลองนักศึกษากลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยสัมพันธภาพระหว่างบุคคล และทักษะสังคมสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 3. นักศึกษากลุ่มทดลองมีความกระตือรือร้นในการเรียน มีสัมพันธภาพที่ดีระหว่างกัน มีการช่วยเหลือกัน มีความรับผิดชอบในการเข้าชั้นเรียน มีความเข้าใจและสามารถจดจำสาระวิชาได้ดี มีความกล้าในการแสดงความคิดเห็น และมีความคิดสร้างสรรค์
DOI: 10.14457/cu.the.2001.605
title: การพัฒนาระบบการเรียนการสอนผ่านเว็บวิชาศึกษาทั่วไป เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการเรียนรู้ของผู้เรียน

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาระบบการเรียนการสอนวิชาศึกษาทั่วไปด้วยการเรียนการสอนผ่านเว็บ 2) เปรียบเทียนความสามารถของนักศึกษาในด้านการเรียนรู้แบบนำตนเอง การคิดอย่างมีวิจารณญาณ ความมีคุณ ธรรมจริยธรรม และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 3) วิเคราะห์ค่าใช้จ่ายในการดำเนินการของสถาบันค่าใช้จ่ายของผู้เรียน รวมถึงผลที่ได้รับด้านอื่น ผู้วิจัยศึกษาการรวบรวมข้อมูลจากแนวคิดพื้นฐานของวิชาศึกษาทั่วไป การเรียนการสอนผ่านเว็บและการเรียนรู้แบบนำตนเอง มาสร้างเป็นระบบการเรียนการสอนผ่านเว็บวิชาศึกษาทั่วไปนำไปทดลองใช้กับนักศึกษามหาวิทยาลัยศรีปทุมชั้นปีที่ 1 ที่ลงทะเบียนเรียนวิชาศึกษาทั่วไป ในภาคการเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2543 จำนวน 60 คน ทำการสุ่มโดยวิธีจับคู่ ด้วยคะแนนเฉลี่ยสะสม เข้ากลุ่มทดลอง 30 คน กลุ่มควบคุม 30 คน ดำเนินการสอนระยะเวลา 15 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 ชั่วโมงรวม 30 ชั่วโมงในกลุ่มควบคุม ในกลุ่มทดลองชั้นอยู่กับผู้เรียนทั้งนี้ผู้เรียนจะต้องศึกษาด้วยตนเองผ่านเว็บอย่างน้อย 1 ครั้งต่อ 1 แผนการสอนและมีการเข้าพบผู้สอนเพื่อสรุปผลงานตามที่กำหนด ทำการวิเคราะห์ผลการทคลองด้วยสถิติทดสอบที (t-test) พบว่า 1. นักศึกษาที่เรียนวิชาศึกษาทั่วไปกลุ่มทดลองมีค่าคะแนนรวมเฉลี่ยคุณลักษณะการเรียนรู้แบบนำตนเองและคุณลักษณะความมีคุณธรรมจริยธรรม สูงกว่ากลุ่มควบคุม แต่มีค่าคะแนนรวมเฉลี่ยคุณลักษณะการคิดอย่างมีวิจารณญาณ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ต่ำกว่ากลุ่มควบคุม และเมื่อทดสอบความแตกต่างระหว่างค่าเฉลี่ยพบว่าคะแนนเฉลี่ยความสามารถทั้ง 4 ด้าน ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ 2. ภายหลังการสอนพบว่านักศึกษาที่เรียนวิชาศึกษาทั่วไปกลุ่มทดลองมีค่าคะแนนเฉลี่ยของคุณลักษณะการเรียนรู้แบบนำตนเอง คุณลักษณะการคิดอย่างมีวิจารณญาณ และคุณลักษณะความมีคุณธรรมจริยธรรมสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ระบบการเรียนการสอนผ่านเว็บที่ได้พัฒนาชั้น สามารถพัฒนาความสามารถของนักศึกษาที่เรียนวิชาศึกษาทั่วไปได้ไม่แตกต่างจากการเรียนแบบปกติ พบว่าค่าใช้จ่ายส่วนใหญ่ของสถาบันการศึกษาได้แก่ ค่าใช้จ่ายในการติดตั้งระบบอินเทอร์เน็ตและห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ ค่าอุปกรณ์เครื่องบริการระยะไกล ค่าเช่าสายสัญญาณ ค่าใช้คู่สายโทรศัพท์ ค่าจ้างบุคลากร และค่าจัดทำเว็บการเรียนการสอน ส่วนค่าใช้จ่ายของส่วนของผู้เรียน ได้แก่ ค่าลงทะเบียน ค่าเครื่องคอมพิวเตอร์ ค่าบริการอินเทอร์เน็ต ค่าเดินทาง และค่าเช่าหอพัก จากการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญเพื่อ วิเคราะห์ผลได้พบว่าการเรียนการสอนผ่านเว็บเป็นสิ่งที่ควรทำและมีความเหมาะสมต่อการนำมาใช้ในวิชาศึกษาทั่วไป แต่ควรมีการพบผู้สอนควบคู่กันไปด้วย ทั้งนี้สังคมจะให้การ ยอมรับต่อการเรียนการสอนผ่านเว็บมากชั้น สถาบันควรสนับสนุนและวางแผนการลงทุนทางด้านไอทีให้มากขึ้นควรมีการดำเนินการในเรื่องมาตรฐานหลักสูตร การประกันคุณภาพการศึกษาในระบบการเรียนการสอนผ่านเว็บ
DOI: 10.14457/cu.the.2001.606
title: การเปรียบเทียบผลของการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่การฝึกด้วยน้ำหนัก การฝึกพลัยโอเมตริกด้วยน้ำหนัก และการฝึกเชิงซ้อน ที่มีต่อการพัฒนาพลังกล้ามเนื้อขา

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลของการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่การฝึกด้วยนํ้าหนัก การแกพลัยโอเมตริกด้วยนํ้าหนัก และการแกเชิงช้อน ที่มีต่อการพัฒนาพลังกล้ามเนื้อขากลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬาประเภททีมของวิทยาลัยพลศึกษาจังหวัดสมุทรสาคร จำนวน 72 คน โดยใช้วิธีการจัด กระทำแบบสุ่มและทำให้ตัวแปรควบคุมคงที่ แบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 4 กลุ่ม กลุ่มละ 18 คน มีกลุ่มควบคุมฝึกตามปกติ กลุ่มทดลองฝึกพลัยโอเมตริกควบดูฝึกด้วยนํ้าหนัก กลุ่มทดลองฝึกพลัยโอเมตริกด้วยน้ำหนัก และกลุ่มทดลองฝึกเชิงซ้อน ทำการฝึก 2 วันต่อสัปดาห์ เป็นเวลา 12 สัปดาห์ ทำการทดสอบพลังระเบิดของกล้ามเนื้อขา พลังความอดทนของกล้ามเนื้อขา และความแข็งแรงสูงสุดแบบไอโซโทนิกของกล้ามเนื้อขาต่อนํ้าหนักตัว ก่อนการทดลอง หลังการทดลอง 6 สัปดาห์ และหลังการทดลอง 12 สัปดาห์ นำผลที่ได้มาทำการวิเคราะห์ทางสถิติ โดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ ความแปรปรวนแบบทางเดียว วิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียวชนิดวัดซํ้า และทำการเปรียบเทียบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยเป็นรายคู่ โดยใช้วิธีการทดสอบของตูกี เอ (Tukeya) หลังการทดลอง 12 สัปดาห์ พบว่า 1. การแกพลัยโอเมตริกควบคู่การฝึกด้วยนํ้าหนัก การฝึกพลัยโอเมตริกด้วยนํ้าหนัก และการฝึกเชิงซ้อน มีผลต่อการพัฒนาพลังระเบิดของกล้ามเนื้อขา ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. การฝึกเชิงซ้อนมีผลต่อการพัฒนาพลังความอดทนของกล้ามเนื้อขา มากกว่าการฝึกพลัยโอเมตริกด้วยนํ้าหนัก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. การฝึกเชิงซ้อนและการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่การแกด้วยน้ำหนัก มีผลต่อการพัฒนาความ แข็งแรงสูงสุดแบบไอโซโทนิกของกล้ามเนื้อขาต่อนํ้าหนักตัว มากกว่าการแกพลัยโอเมตริกด้วยนํ้าหนัก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2001.607
title: ผลของการพัฒนาลักษณะมุ่งอนาคตที่มีต่อแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ในโรงเรียนเขตชนบทยากจน จังหวัดอำนาจเจริญ

description: การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาผลการพัฒนาลักษณะมุ่งอนาคต ที่มีต่อแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ในโรงเรียนเขตชนบทยากจน จังหวัดอำนาจเจริญกลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนบ้านคำแก้ว จังหวัดอำนาจเจริญ จำนวนทั้งหมด 48 คน ปีการศึกษา 2544 โดยสุ่มนักเรียนเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 24 คน ในระยะทดลองนักเรียนในกลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมพัฒนาลักษณะมุ่งอนาคตด้วยเทคนิคการพยากรณ์ ส่วนนักเรียนในกลุ่มควบคุมทำกิจกรรมอื่น เก็บรวบรวมข้อมูลของนักเรียนกลุ่มตัวอย่างทุกคนด้วยแบบวัดลักษณะมุ่งอนาคตและแบบวัดแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติทดสอบที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า การพัฒนาลักษณะมุ่งอนาคตส่งผลต่อแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ในโรงเรียนเขตชนบทยากจน จังหวัดอำนาจเจริญ ดังนี้ 1. หลังการทดลอง นักเรียนที่ได้รับการพัฒนาลักษณะมุ่งอนาคต มีระดับคะแนนแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์สูงกว่านักเรียนที่ไม่ได้รับการพัฒนาลักษณะมุ่งอนาคตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. หลังการทดลอง นักเรียนที่ได้รับการพัฒนาลักษณะมุ่งอนาคต มีระดับคะแนนแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์สูงขึ้นกว่าก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2001.608
title: การศึกษาสภาพ ปัญหา และความต้องการของวิทยากรท้องถิ่น เกี่ยวกับการถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่น ในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัด ในจังหวัดนครราชสีมา

description: วัตถุประสงค์การวิจัยครังนี้เพื่อคึกษาสภาพ ปัญหา และความต้องการของวิทยากรท้องถิ่น เกี่ยวกับการถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นในโรงเรียนประถมคึกษา สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัด ในจังหวัดนครราชสีมา กลุ่มตัวอย่างได้แก่ วิทยากรท้องถิ่น 40 คน ซึ่งได้จากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ไนการวิจัย เป็นแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง และแบบสังเกต วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. วิทยากรท้องถิ่นส่วนใหญ่เป็นเพศ หญิง มีอายุระหว่าง 41 – 50 ปี มีความรู้ระดับประถมศึกษาประกอบอาชีพทำนา ส่วนใหญ่ถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นในหมวดที่เกี่ยวข้องกับ งานเกษตร งานหัตถกรรมพื้นบ้าน และโภชนาการ 2. โรงเรียนได้ติดต่อประลานงานกับวิทยากร โดยเชิญเป็นลายลักษณ์อักษร วิทยากรมีความยินดีที่ได้รับเชิญ วิทยากรมีทักษะการสอนแบบสาธิต มีครูประจำวิชาคอยช่วยเหลือ ผู้เรียนมีความสนใจเรียนดีสถานที่เรียนมีความเหมาะสม 3. ปัญหาเกี่ยวกับการถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่น คือ เวลาในการสอนต่อครั้งน้อยเกินไป วัสดุอุปกรณ์ไม่เพียงพอและชำรุด ไม่มีการเตรียมสื่อ วัสดุ อุปกรณ์ และผู้เรียนไว้ล่วงหน้า 4. ความต้องการของวิทยากรท้องถิ่น คือ ต้องการเพิ่มเวลาในการสอนต่อครั้งให้มากขึ้น ต้องการงบประมาณจัดซื้อ วัสดุ อุปกรณ์เพิ่มเติม ต้องการให้ครูประจำวิชามาอำนวยความสะดวก แนะนำ อธิบายเพิ่มเติมในขณะที่ลอน ต้องการให้โรงเรียนทำเป็นกิจจะลักษณะและต่อเนื่อง วิทยากรท้องถิ่นคาดหวังที่จะให้ผู้เรียนนำความรู้ด้านภูมิปัญญาท้องถิ่น นำไปใช้แก้ปัญหาในชีวิต ประจำวัน เกิดความภาคภูมิใจในภูมิปัญญาท้องถิ่นของตน ตลอดจนนำความรู้ไปประกอบอาชีพได้
DOI: 10.6084/m9.figshare.19732540
title: Supplementary Material for: Scleral Buckling Alone or in Combination with Pars Plana Vitrectomy for Rhegmatogenous Retinal Detachment Repair: A Meta-Analysis of 7212 Eyes

description: Purpose: The efficacy and safety of scleral buckling (SB) versus combination SB and pars plana vitrectomy (SB+PPV) for rhegmatogenous retinal detachment (RRD) repair remains unclear. Methods: A systematic review and meta-analysis was conducted to identify comparative studies published from Jan 2000-Jun 2021 that reported on the efficacy and/or safety following SB and SB+PPV for RRD repair. Final best-corrected visual acuity (BCVA) represented the primary endpoint, while reattachment rates and ocular adverse events were secondary endpoints. A random-effects meta-analysis was performed, and 95% confidence intervals were calculated. Results: Across 18 studies, 3912 SB and 3300 SB+PPV eyes were included. Final BCVA was non-significantly different between SB and SB+PPV (20/38 vs. 20/66 Snellen; WMD=–0.11 LogMAR; 95%CI [–0.29,0.07]; P=0.23). Primary reattachment rate was similar between procedures (P=0.74); however, SB alone achieved a significantly higher final reattachment rate (97.40% vs. 93.86%; RR=1.03; 95%CI [1.00,1.06]; P=0.04). Compared to SB+PPV, SB alone had a significantly lower risk of postoperative macular edema (RR=0.69; 95%CI [0.47,1.00]; P=0.05) and cataract formation (RR=0.34; 95%CI [0.12,0.96]; P=0.04). The incidence of macular hole, epiretinal membrane, residual subretinal fluid, proliferative vitreoretinopathy, elevated intraocular pressure, and extraocular muscle dysfunction were similar between SB and SB+PPV. Conclusions: There was no significant difference in final BCVA between SB+PPV and SB alone in RRD. SB alone offers a slightly higher final reattachment rate along with a reduced risk of macular edema and cataract. Primary reattachment rate and the incidence of other complications were similar between the two procedures.
DOI: 10.6084/m9.figshare.19732540.v1
title: Supplementary Material for: Scleral Buckling Alone or in Combination with Pars Plana Vitrectomy for Rhegmatogenous Retinal Detachment Repair: A Meta-Analysis of 7212 Eyes

description: Purpose: The efficacy and safety of scleral buckling (SB) versus combination SB and pars plana vitrectomy (SB+PPV) for rhegmatogenous retinal detachment (RRD) repair remains unclear. Methods: A systematic review and meta-analysis was conducted to identify comparative studies published from Jan 2000-Jun 2021 that reported on the efficacy and/or safety following SB and SB+PPV for RRD repair. Final best-corrected visual acuity (BCVA) represented the primary endpoint, while reattachment rates and ocular adverse events were secondary endpoints. A random-effects meta-analysis was performed, and 95% confidence intervals were calculated. Results: Across 18 studies, 3912 SB and 3300 SB+PPV eyes were included. Final BCVA was non-significantly different between SB and SB+PPV (20/38 vs. 20/66 Snellen; WMD=–0.11 LogMAR; 95%CI [–0.29,0.07]; P=0.23). Primary reattachment rate was similar between procedures (P=0.74); however, SB alone achieved a significantly higher final reattachment rate (97.40% vs. 93.86%; RR=1.03; 95%CI [1.00,1.06]; P=0.04). Compared to SB+PPV, SB alone had a significantly lower risk of postoperative macular edema (RR=0.69; 95%CI [0.47,1.00]; P=0.05) and cataract formation (RR=0.34; 95%CI [0.12,0.96]; P=0.04). The incidence of macular hole, epiretinal membrane, residual subretinal fluid, proliferative vitreoretinopathy, elevated intraocular pressure, and extraocular muscle dysfunction were similar between SB and SB+PPV. Conclusions: There was no significant difference in final BCVA between SB+PPV and SB alone in RRD. SB alone offers a slightly higher final reattachment rate along with a reduced risk of macular edema and cataract. Primary reattachment rate and the incidence of other complications were similar between the two procedures.
DOI: 10.14457/cu.the.2001.609
title: การศึกษาพฤติกรรมการเรียนและวิธีการศึกษาวิทยาศาสตร์ ของนักเรียนที่เข้าค่ายฝึกอบรมเข้มในโครงการแข่งขันคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการเรียนและวิธีการศึกษาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนที่เข้าค่ายฝึกอบรมเข้มในโครงการส่งเสริมโอลิมปิกวิชาการและพัฒนามาตรฐานวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ศึกษา ตัวอย่างประชากรเป็นนักเรียนที่เข้าค่ายฝึกอบรมเข้มในโครงการส่งเสริมโอลิมปิกวิชาการและพัฒนามาตรฐานการศึกษาวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ศึกษา (สอวน.) โดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสังเกตและแบบสัมภาษณ์ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น วิเคราะห์ข้อมูลโดยการคำนวณค่าร้อยละ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. พฤติกรรมการเรียนด้านเนื้อหาวิชาที่นักเรียนปฏิบัติมากที่สุด คือ การมีสมาธิในการเรียน การตั้งใจฟังคำบรรยายของครูและจดบันทึกรายละเอียดเนื้อหาของบทเรียน 2. พฤติกรรมด้านการเรียนปฏิบัติการทดลองที่นักเรียนปฏิบัติมากที่สุด คือ การมีส่วนร่วมในการปฏิบัติการทดลองทุกครั้ง การมีส่วนร่วมกับเพื่อนในกลุ่มอภิปรายผลการทดลอง และการสรุปเป็นหลักการ กฎ หรือ ทฤษฎี 3. บุคลิกภาพของผู้เรียนที่พบมากที่สุด คือ มีอารมณ์มั่นคงแก้ปัญหาโดยใช้เหตุผล และมีความขยันอดทนละเอียดรอบคอบในการทำงาน 4. วิธีการศึกษาวิทยาศาสตร์ที่นักเรียนส่วนใหญ่ปฏิบัติ คือ วางแผนการศึกษาทั้งในและนอกห้องเรียนล่วงหน้า จดบันทึกปัญหาที่สงสัยและปัญหาที่ไม่สามารถแก้ได้ด้วยตนเองและนำไปถามครูผู้สอน หรือผู้รู้ ผู้เชี่ยวชาญอื่น ๆ
DOI: 10.48370/ofd/agwzrj/z9buau
title: MRIPAS_coll_104146_MustelaPutorius_1971_M_scan_ct.swf

description: :unav
DOI: 10.48370/ofd/agwzrj
title: Mustela putorius - 104146, Zoological collection of the Mammal Research Institute, PAS

description: Mustela putorius (European polecat) from Zoological collection of the Mammal Research Institute, PAS. Collected 1971-11-30 in: Białowieża, Poland. Material type: head
DOI: 10.14457/cu.the.2002.619
title: การนำเสนอรูปแบบการจัดกิจกรรมแบบบูรณาการเพื่อการป้องกันโรคเอดส์ของนักศึกษาการศึกษานอกโรงเรียนสายสามัญ ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นวิธีเรียนแบบทางไกลในกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างรูปแบบกิจกรรมแบบบูรณาการในการให้ความรู้ เจตคติ ทักษะในการป้องกันโรคเอดส์ของนักศึกษาการศึกษานอกโรงเรียน สายสามัญ ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น วิธีเรียนแบบทางไกล ในกรุงเทพมหานคร และทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้ที่ศึกษา ทั้งในด้านความรู้ เจตคติ และทักษะในการป้องกันโรคเอดส์ และเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างเพศหญิงและเพศชาย กลุ่มทดลองคือ นักศึกษา การศึกษานอกโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น สายสามัญ วิธีเรียนแบบทางไกล ในกรุงเทพมหานคร จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แผนการจัดกิจกรรม แบบทดสอบความรู้ เจตคติ ทักษะก่อนและหลังเข้าร่วมกิจกรรม และแบบประเมินผลกิจกรรม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติ โดยหาค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและทดสอบสมมติฐาน โดยใช้การทดสอบ ค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1. รูปแบบกิจกรรมที่สร้างขึ้นประกอบด้วยองค์ประกอบสำคัญ 5 องค์ประกอบ ได้แก่ จุดประสงค์ เนื้อหา วิธีการและเทคนิคในการจัดกิจกรรม สื่อ เวลา โดยเนื้อหาความรู้ เรื่อง เอดส์บูรณาการกับหลักภาษาไทยและสังคมศึกษา โดยใช้วิธี บรรยาย และการประชุมแบบฟอรัม ส่วนเจตคติต่อโรคเอดส์ บูรณาการกับหลักภาษาไทยและพุทธศาสนา โดยใช้วิธีการระดมสมองและการประชุมแบบฟอรัม และทักษะเพื่อการป้องกันโรคเอดส์บูรณาการกับหลักภาษาไทยโดยใช้วิธีการระดมสมอง กรณีศึกษาและการแสดงบทบาทสมมติ 2. หลังเข้าร่วมกิจกรรม ค่าเฉลี่ยคะแนนด้านความรู้สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .05 3. หลังเข้าร่วมกิจกรรม ค่าเฉลี่ยระดับเจตคติสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. หลังเข้าร่วมกิจกรรม ค่าเฉลี่ยระดับทักษะสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 5. ก่อนเข้าร่วมกิจกรรมนักศึกษาหญิงมีเจตคติต่อโรคเอดส์สูงกว่านักศึกษาชายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 6. ในการประเมินผลกิจกรรมพบว่า นักศึกษาเห็นด้วยอย่างยิ่งกับหัวข้อ ผู้จัดกิจกรรม และ สื่อการสอน
DOI: 10.14457/cu.the.2002.620
title: การนำเสนอรูปแบบการจัดการห้องเรียนเสมือนบนเครือข่ายอินเทอร์เน็ต สำหรับนิสิตนักศึกษา ในสถาบันอุดมศึกษา สังกัดทบวงมหาวิทยาลัย

description: ศึกษาความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับรูปแบบการจัดการห้องเรียนเสมือน บนเครือข่ายอินเทอร์เน็ต สำหรับผู้เรียนระดับอุดมศึกษา และนำเสนอรูปแบบการจัดการห้องเรียนเสมือนบนเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ที่เหมาะสมสำหรับผู้เรียนระดับอุดมศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิ/ผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดการห้องเรียนเสมือนบนเครือข่ายอินเทอร์เน็ต รวมทั้งหมดจำนวน 25 คน การศึกษาครั้งนี้ ใช้เทคนิควิธีวิจัยแบบเดลฟาย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยแบ่งเป็น 2 ประเภทคือ 1. ใช้แบบสอบถามปลายเปิด 2. ใช้แบบสอบถามปลายปิด ชนิดประมาณค่า 5 ระดับ การวิเคราะห์และเก็บรวบรวมข้อมูลใช้ค่าสถิติ ร้อยละ มัธยฐาน พิสัยระหว่างควอไทล์ ค่าเฉลี่ยมัชฌิมเลขคณิต และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1. การจัดสภาพแวดล้อมและสิ่งสนับสนุนการเรียนการสอน ควรคำนึงถึงคุณสมบัติของอุปกรณ์และโปรแกรม เครื่องมือพัฒนารายวิชา และระบบบริหารการเรียนการสอน แหล่งทรัพยากรสนับสนุนการเรียน เว็บเพจห้องเรียนเสมือนรายวิชาที่สอน กลุ่มสนทนา อภิปราย และให้คำปรึกษา และควรคำนึงถึงการจัดตั้งที่ตั้งเว็บ (Web Server) และสถานที่ที่ติดตั้งชุดอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ 2. นโยบายสถาบัน ควรให้สอดคล้องกันทั้งด้านนโยบาย ทิศทาง เป้าหมาย งบประมาณ การวางแผนและการจัดบุคลากร 3. ผู้สอนควรคำนึงถึงความรู้ด้านการใช้งานภาษาอังกฤษ วิธีการสอน การใช้งานคอมพิวเตอร์ การใช้งานอินเทอร์เน็ต การใช้งานซอฟแวร์พัฒนาบทเรียน และควรมีคุณธรรม จริยธรรม 4. ผู้เรียนควรคำนึงถึงความรู้ด้านการใช้งานภาษาอังกฤษ การใช้งานคอมพิวเตอร์และการใช้งานอินเทอร์เน็ต ควรมีความพร้อมทางเศรษฐกิจและการสร้างทักษะการเรียนด้วยการอ่าน และการวิเคราะห์ด้วยตนเอง 5. วิธีการเรียน ควรคำนึงถึงประเภทของกิจกรรมให้สอดคล้องกับบริการบนอินเทอร์เน็ต และสื่อการสอนที่เหมาะสม ควรเป็นสื่อที่สามารถโต้ตอบได้ และ slide พร้อมคำบรรยาย
DOI: 10.14457/cu.the.2002.621
title: การศึกษาการนำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ในการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา ในโรงเรียนแกนนำร่วมพัฒนาหลักสูตร สังกัดกรมสามัญศึกษา กรุงเทพมหานคร

description: ศึกษาสภาพและปัญหาการนำภูมิปัญญาท้องถิ่น มาใช้ในการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา ในโรงเรียนแกนนำร่วมพัฒนาหลักสูตร สังกัดกรมสามัญศึกษา กรุงเทพมหานคร ผู้ให้ข้อมูลประกอบด้วย ผู้บริหารโรงเรียน หัวหน้ากิจกรรมพัฒนาผู้เรียน หัวหน้ากลุ่มสาระการเรียนรู้ และครูผู้สอน ในโรงเรียนแกนนำร่วมพัฒนาหลักสูตร 35 โรง ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลใช้การแจกแจงความถี่ หาค่าร้อยละ และวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า โรงเรียนส่วนใหญ่มีการศึกษา สำรวจ รวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับภูมิปัญญาท้องถิ่น และนำมาใช้ในการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาการนำภูมิปัญญาท้องถิ่น มาใช้ในการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาพบว่า ผู้บริหารส่วนใหญ่นำภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านคติ ความคิด ความเชื่อ ในเรื่องคุณธรรม จริยธรรม มาใช้ในการกำหนดวิสัยทัศน์ของโรงเรียน ครูผู้สอนส่วนใหญ่นำภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านการประกอบอาชีพในท้องถิ่น โดยนำกิจกรรมหรือเนื้อหาในเรื่องการท่องเที่ยวในท้องถิ่น มาใช้ในการกำหนดสาระการเรียนรู้รายปี/รายภาค การจัดทำคำอธิบายรายวิชา การจัดทำหน่วยการเรียนรู้ การจัดทำแผนการจัดการเรียนรู้ หัวหน้ากิจกรรมพัฒนาผู้เรียนส่วนใหญ่นำภูมิปัญญาท้องถิ่น มาใช้ในการจัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน โดยนำกิจกรรมหรือเนื้อหาเกี่ยวกับภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านการประกอบอาชีพในท้องถิ่น มาใช้ในการจัดกิจกรรมนักเรียน ในการนำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ในการจัดการเรียนรู้และประเมินผลการเรียนรู้ ครูผู้สอนส่วนใหญ่นำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ และประเมินผลการเรียนรู้ตามสาระการเรียนรู้และกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน ปัญหาการนำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ในการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาพบว่า บุคลากรในโรงเรียนขาดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการนำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ โรงเรียนขาดการรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับภูมิปัญญาท้องถิ่น ทำให้ครูผู้สอนไม่สามารถนำมาใช้ได้ บุคลากรในโรงเรียนไม่มีเวลาที่จะดำเนินการ และยังขาดการประสานงานระหว่างโรงเรียนกับท้องถิ่น
DOI: 10.14457/cu.the.2002.622
title: การพัฒนาแนวทางการเก็บข้อมูลโรงเรียนสำหรับผู้ประเมินภายนอก

description: พัฒนาแนวทางการเก็บข้อมูลโรงเรียนสำหรับผู้ประเมินภายนอกตามมาตรฐานการศึกษา มีวิธีดำเนินการวิจัยแบ่งออกเป็น 3 ขั้นตอน ขั้นตอนที่ 1 การเตรียมการเพื่อการออกแบบแนวทางการเก็บข้อมูลโดยมีวิธีการดังนี้ (1) การศึกษาข้อมูลและแนวคิดเกี่ยวกับการประเมิน (2) การศึกษาสภาพปัญหาจากการประเมินโรงเรียนของผู้ประเมินภายนอก โดยกลุ่มตัวอย่างได้แก่ วิทยากรของสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา และผู้เข้ารับการอบรมเป็นผู้ประเมินภายนอกจำนวน 116 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (3) การศึกษารายงานการประเมินตนเองของโรงเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 25 แห่ง เพื่อนำข้อมูลมาใช้กำหนดเป็นร่องรอยหลักฐาน และ (4) การศึกษาระบบการดำเนินงานของโรงเรียนระดับการศึกษาขั้นฐานจำนวน 2 แห่ง ข้อมูลสารสนเทศทั้งหมดนี้ นำมาเป็นข้อมูลพื้นฐานในการยกร่างแนวทางการเก็บข้อมูลขั้นต้น ขั้นตอนที่ 2 การสร้างและพัฒนาแนวทางการเก็บข้อมูลโรงเรียน ผู้วิจัยออกแบบแนวทางการเก็บข้อมูลโรงเรียน แล้วนำไปทดลองใช้และวิเคราะห์คุณภาพ ขั้นตอนที่ 3 การตรวจสอบคุณภาพโดยผู้ทรงคุณวุฒิ พิจารณาจากองค์ประกอบต่อไปนี้ (1) การสนองความต้องการของผู้ใช้ (ประโยชน์/ความครบถ้วนของข้อมูล) (2) ความสะดวกในการนำไปใช้ (3) ความสอดคล้องกับแนวทางการประเมินของ สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (4) การสร้างความเข้าใจในแนวการจัดการศึกษาตามนโยบาย การปฏิรูปการเรียนรู้ (5) การช่วยประหยัดเวลาในการเตรียมตัวก่อนการตรวจเยี่ยมโรงเรียน และ (6) การช่วยด้านการวางแผนเก็บข้อมูลอย่างมีระบบ จากการสำรวจโดยใช้แบบสอบถามพบว่า ผู้ประเมินภายนอกขาดแนวทางการเก็บข้อมูล กลุ่มตัวอย่างมีความต้องการแนวทางการเก็บข้อมูลโรงเรียน 87.9% และต้องการให้มีแนวทางการสัมภาษณ์ และตัวอย่างของร่องรอย หลักฐาน เพื่อใช้ในการเก็บข้อมูล แนวทางการเก็บข้อมูลที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 3 ส่วน ดังนี้ ส่วนแรก บทนำ ได้แก่ จุดมุ่งหมาย คำแนะนำในการใช้ คำอธิบายเกี่ยวกับกระบวนการเก็บรวบรวมข้อมูล ส่วนที่สอง ได้แก่ วิธีการจัดเก็บรวบรวมข้อมูล และส่วนสุดท้ายเป็นส่วนที่ให้ข้อมูลพื้นฐาน ที่เกี่ยวกับการจัดการศึกษาตามแนวการปฏิรูปการเรียนรู้ ผลการตรวจสอบคุณภาพจากผู้ทรงคุณวุฒิพบว่า แนวทางการเก็บข้อมูลโรงเรียนสำหรับผู้ประเมินภายนอก มีความเหมาะสมมากในการนำไปใช้เป็นแนวทางในการวางแผนการประเมิน
DOI: 10.14457/cu.the.2002.623
title: การพัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ในการนำเสนอสารสนเทศเพื่อการประกันคุณภาพภายในโรงเรียนมัธยมศึกษา

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและประเมินประสิทธิภาพของโปรแกรมการนำเสนอสารสนเทศเพื่อการประกันคุณภาพภายในโรงเรียนมัธยมศึกษา วิธีดำเนินการวิจัยประกอบด้วย 1) การศึกษาเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง 2) เก็บรวบรวมข้อมูลสารสนเทศจากโรงเรียน 3) ศึกษาและเลือกวิธีการนำเสนอข้อมูล 4) เขียนโปรแกรมและทดสอบโปรแกรมโดยใช้ผู้ทดสอบจำนวน 5 คน และ 5) ประเมินประสิทธิภาพของโปรแกรม โดยใช้ผู้ทดลองและผู้ประเมินจำนวน 10 คน จาก 2 โรงเรียน โปรแกรมที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้นเขียนโดยชุดคำสั่งของภาษา Microsoft Visual Basic 6.0 และ Microsoft Access’97 ผลวิจัย ทำให้ได้โปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป ที่ประกอบด้วย ข้อมูล 3 ส่วนคือ (1) ข้อมูลโรงเรียน ได้แก่ ข้อมูลทั่วไปของโรงเรียน สถิติการใช้ห้องสมุด สถิติการใช้ห้องคอมพิวเตอร์ และสถิติการใช้ห้องพยาบาล (2) ข้อมูลครู ได้แก่ ข้อมูลส่วนตัว และผลการประเมินครู และ (3) ข้อมูลนักเรียน ได้แก่ ข้อมูลส่วนตัว และผลการประเมินนักเรียน ผลการประเมินประสิทธิภาพโปรแกรม 1) การประเมินคู่มือการใช้โปรแกรม พบว่า คู่มืออธิบายขั้นตอน บอกวิธีใช้ มีตัวอย่างการป้อนข้อมูล และบอกวิธีการเข้า ออกจากโปรแกรมไว้อย่างชัดเจน ([Mean] = 4.42, S.D. = 0.44) 2) การประเมินการทำงานของโปรแกรม พบว่า โปรแกรมมีความไวในการใช้งาน มีข้อความเตือนการทำงานผิดพลาด สามารถจัดเก็บข้อมูลได้หลายปีการศึกษา ติดตั้งง่าย ใช้งานได้ง่าย และสามารถป้องกันผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องเข้าไปใช้งานได้ ([Mean] = 4.31, S.D. = 0.58) 3) การประเมินการรายงานผลของโปรแกรม พบว่า ผู้ประเมินมีความพอใจในเรื่องการนำเสนอข้อมูลและการรายงานผล โดยโปรแกรมสามารถนำเสนอข้อมูลในรูปแบบที่ดูง่าย ถูกต้องและครบถ้วน สามารถออกรายงานได้ตรงความต้องการ ([Mean] = 4.38, S.D. = 0.49)