DOI: 10.17026/dans-xw3-uj62
title: Beek en Donk, Heereindsestraat (9543) 19120037 Rapportage IVO-P Beek en Donk, Heereindsestraat_DEF

description: &lt;p&gt;In opdracht van AROM Juridisch Adviesbureau heeft Transect b.v. in februari 2020 een archeologisch proefsleuvenonderzoek uitgevoerd in een plangebied aan de Heereindsestraat in Beek en Donk(gemeente Laarbeek). In het plangebied bestaat het voornemen om twee woningen met bijgebouwen te realiseren. De woningen komen te staan in het westen van het plangebied en zullen per stuk 200 m2groot worden. De ontgravingsdiepte voor de bouw ervan was ten tijde van het archeologisch onderzoek niet exact bekend, maar de mogelijkheid bestond dat de woningen zouden worden onderkelderd. De bijgebouwen worden elk ongeveer 150 m2 groot. Bij de woningen en bijgebouwen wordt verder erfverharding aangebracht over een oppervlakte van 250 m2. Ook wordt hierbij mogelijk een vijver gerealiseerd. Het oostelijk gedeelte van het plangebied blijf in gebruik als akker.Bij een eerder uitgevoerd bureau- en booronderzoek is voor het plangebied een hoge verwachting vastgesteld voor archeologische resten uit de periode Neolithicum tot Nieuwe tijd en een lage verwachting op vondstconcentraties uit de periode Laat-Paleolithicum tot Neolithicum.Bij het proefsleuvenonderzoek zijn zes proefsleuven gegraven met een oppervlakte van 4 x 10 m: in totaal 240 m2, ofwel 10% van het plangebied. De bodemopbouw in het plangebied was hierin onder te verdelen in twee categorieën. In het noordoosten was hierbij sprake van de flank van een dekzandrug, die afliep naar het beekdal van de Goorloop. Het dekzand heeft zich hier van origine ongeveer tot 20 cm lager bevonden dan in het westen. In de top van het dekzand was hier nog sprake van een relatief intact podzolprofiel (B- en BC-horizonten), met daarboven de restant van een esdek. Het westen van het plangebied bevond zich landschappelijk gezien op een dekzandrug. Het podzolprofiel is hier voor een groot deel verstoord geraakt bij ploegwerkzaamheden in het verleden. Hierbij zijn de A-, E- en een deel van de B-horizont in een ploeglaag vermengd geraakt met de onderkant van een esdek. Het esdek bestond hier uit twee fasen, namelijk: het oorspronkelijk opgebrachte plaggendek en een bouwvoor die zich in de top hiervan gevormd heeft. Van deze onderverdeling en van duidelijke ploegsporen was in het oosten, lager gelegen deel van het plangebied, geen sprake.In de top van het dekzand (S3000) zijn in totaal negen archeologische grondsporen waargenomen. De grondsporen zijn verspreid over alle werkputten aangetroffen en dateren op basis van stratigrafische positie en aardewerkvondsten uit de Volle-Middeleeuwen (circa 1100-1300 n.Chr.). Door de verspreidde ligging zijn binnen de onderzoekgrenzen geen structuren aan te wijzen. Het gebrek aan bebouwing op historische kaarten, alsmede het ontbreken van duidelijke structuren en het voorkomen van voornamelijk greppels duidt erop dat de sporen hoofdzakelijk relateren aan landgebruik. Het sporenniveau is afgedekt met een esdek, dat vermoedelijk dateert vanaf de 16e-17eeeuw. De aangetroffen sporen en vondsten bevestigen het vermoeden dat buurtschap Heereind al vroeg ontgonnen is. Informatie hieromtrent was tot dusver voor de omgeving alleen gebaseerd op informatie, verkregen uit veldkarteringen. Om deze reden is de informatiewaarde van de vindplaats op lokaal niveau hoog en is de vindplaats aangemerkt als behoudenswaardig..&lt;/p&gt;