DOI: 10.17026/ar/iixz3v
title: Archeologisch onderzoek Rotonde N218 – N496 te Oostvoorne gemeente Westvoorne
title: Bureau- en booronderzoek

description: De Provincie Zuid-Holland is voornemens om ter hoogte van de T-splitsing van de provinciale wegen N218 en N496 nabij Oostvoorne in de gemeente Westvoorne (afb. 1.1) een rotonde te realiseren. Vanuit het meerjarenprogramma Wegen en Vaarwegen 2008-2012 is in het jaar 2011 al Groot Onderhoud uitgevoerd. De maatregel om de T-splitsing van de N218 – N496 om te bouwen tot een rotonde is toen niet uitgevoerd. Huidige doelstelling is om deze maatregel alsnog uit te voeren, omdat de vormgeving van de T-splitsing geen optimale doorstroming geeft. Het onderzoek wordt uitgevoerd in het kader van een omgevingsvergunning. Het plangebied is gelegen in twee bestemmingsplannen, het bestemmingsplan Bedrijventerrein Westvoorne uit 2012 aan de zuidwestzijde en het bestemmingsplan Omgevingsplan Buitengebied Westvoorne dat inmiddels een nieuw ontwerp heeft (Omgevingsplan Buitengebied Westvoorne: Veegplan 1) en dateert van 28 april 2021. Volgens deze plannen is het plangebied grotendeels gelegen in een dubbelbestemming archeologie 1. Een klein deel van de zuidwestzijde van het plangebied is gelegen in de dubbelbestemming archeologie 2. Bij een dubbelbestemming archeologie 1 geldt dat bodemverstoringen van meer dan 100 m2 en dieper dan 50 cm beneden maaiveld onderzoeksplichtig zijn. Bij de dubbelbestemming archeologie 2 geldt dat bodemverstoringen van meer dan 200 m2 en dieper dan 40 cm onderzoeksplichtig. Daarnaast schampt het plangebied een zone met een dubbelbestemming waarde archeologie AMK. Circa 14,5 m2 van het plangebied valt binnen deze zone. Het gaat hier echter om het plaatsen van een damwand, een van de uitzonderingen die genoemd wordt in de toegestane werkzaamheden binnen deze dubbelbestemming. Op basis van het voorgaande kan de volgende gespecificeerde archeologische verwachting worden opgesteld voor het plangebied en dus de geplande nieuwe rotonde. De archeologische verwachting voor het aantreffen of verstoren van archeologische waarden uit de prehistorie tot en met de Bronstijd is laag voor het plangebied. In de ruimere omtrek zijn tot op heden nog niet of nauwelijks archeologische waarden uit deze perioden aangetroffen. De archeologische verwachting voor de periode IJzertijd en Romeinse Tijd is voor het plangebied hoog. Direct ten noordoosten van het plangebied ligt een AMK-terrein (16111). Binnen het AMK-terrein zijn bij eerder archeologisch onderzoek vondsten gedaan uit mogelijk de IJzertijd en met zekerheid daterend in de Romeinse Tijd. Ter plaatse ligt een nederzettingsterrein en een mogelijke dam. Binnen het te verstoren of vergraven deel van het plangebied kunnen daartoe ook archeologische sporen behorende tot deze vindplaats of voor bewoning geschikte gronden worden aangetroffen of verstoord. De archeologische waarden kunnen bestaan uit nederzettingsgerelateerde archeologische waarden als restanten van voormalige huisplattegronden (paalkuilen en wandgreppels), afval- of waterkuilen, greppels en sporen van landgebruik of landinrichting, dammen en sluizen of beschoeiingen naast een breed scala van resten uit de materiële cultuur zoals aardewerk of gebruiksvoorwerpen van diverse materialen. Ook zaken die gerelateerd kunnen worden aan scheepsvaart of visserij kunnen worden verwacht. De resten kunnen worden aangetroffen direct vanaf maaiveld. Intacte sporenniveaus worden direct onder de bouwvoor of geroerde toplaag in de klei- en eventuele veengronden verwacht worden. Vanwege de vochtige bodemcondities kunnen de resten redelijk tot goed geconserveerd zijn gebleven. De archeologische verwachting voor sporen uit de Laat Romeinse Tijd / Vroege Middeleeuwen is laag. Dit gebied is slechts schaars bewoond geweest in deze periode. De archeologische verwachting voor de periode van de Late Middeleeuwen en Nieuwe Tijd is middelhoog tot hoog. De laatmiddeleeuwse Kleidijk maakt deel uit van het plangebied. Binnen het plangebied heeft bebouwing gestaan gedurende een deel van de 20e eeuw. Het voormalige huis op de westelijke hoek N496 – N218 is in de jaren 1970 gesloopt. Mogelijk zijn hiervan nog sporen aan te treffen binnen de ondergrond van het plangebied of toekomstige bodemingrepen. Het is echter de vraag (aan de bevoegde overheid) of deze eventuele restanten onder de noemer archeologische waarden vallen en nader onderzocht moeten worden. De archeologische sporen uit de periode Late Middeleeuwen en Nieuwe Tijd zullen met name bestaan uit het dijklichaam met belendende grond, (gedempte) sloten, mogelijk restanten van een dam of sluis in het dijklichaam en een breed scala van resten uit de materiële cultuur. De conservering daarvan zal gezien de vochtige bodemcondities en relatief jonge ouderdom redelijk tot goed zijn. Deze waarden kunnen direct vanaf maaiveld worden aangetroffen. Wel kunnen binnen het plangebied reeds verstoringen aanwezig zijn die veroorzaakt zijn door de aanleg van de oude waterwegen, de N-wegen en het fietspad en het gesloopte huis. Ook kunnen de aanleg van kabels en leidingen de nodige verstoringen hebben veroorzaakt. Uit het verkennend booronderzoek is gebleken dat er mogelijk in de top van het Laagpakket van Walcheren (Duinkerke III) archeologische waarden vanaf de late Middeleeuwen aanwezig zijn. Op basis van het bureauonderzoek worden deze hier echter niet verwacht, aangezien er in de directe omgeving geen historische bewoning bekend is. Ook is de top van dit pakket zeker 30 tot 70 cm afgegraven alvorens het op te hogen met zand en zijn eventuele archeologische waarden waarschijnlijk verdwenen. De andere afzettingen zijn afgezet in een zeer nat wad/kwelder milieu en hierin zijn geen archeologische waarden te verwachten. De enige uitzonderingen zijn een mogelijke akker op ca. 60 tot 110 cm – NAP (70 tot 120 cm – mv). en een akker op ca. 250 cm – NAP (ca.260 cm – mv). In sommige boringen is hier geen akkerlaag, maar een laag van 10 cm veen aanwezig. In de meeste boringen lijkt dit niveau echter verspoeld. Mogelijk is een van deze lagen het onderscheid tussen Duinkerke III en I. In de aanvullende karterende boringen zijn echter geen archeologische indicatoren aangetroffen. De kans op archeologische waarden binnen het plangebied is dan ook klein. Er wordt aanbevolen om het plangebied vrij te geven voor de voorgenomen werkzaamheden. Indien bij de uitvoering van de werkzaamheden toch onverwacht archeologische resten worden aangetroffen, dan is conform artikel 5.10 van de Erfgoedwet aanmelding van de desbetreffende vondsten bij de minister verplicht (vondstmelding via de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed: Archis-vondstmelding en de bevoegde overheid). Tot slot. Dit rapport is ter goedkeuring voorgelegd aan de bevoegde overheid.