cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2002.770
title: การพัฒนาตนเองของครูเกี่ยวกับการเรียนการสอน หลักสูตรวิชาชีพระยะสั้นตามการรับรู้ของผู้บริหารและครู วิทยาลัยสารพัดช่าง กรุงเทพมหานคร

description: การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบการพัฒนาตนเองของครูเกี่ยวกับกิจกรรมการเรียนการสอน หลักสูตรวิชาชีพระยะสั้น วิทยาลัยสารพัดช่าง กรุงเทพมหานคร ในด้านหลักสูตร ด้านกิจกรรมการเรียนการสอน ด้านครูผู้สอน ด้านสื่อ ด้านการวัดและประเมินผล และด้านสถานที่ที่ใช้สอนและฝึกงาน และเพื่อศึกษาเปรียบเทียบการรับรู้ของผู้บริหารและครูเกี่ยวกับการพัฒนาตนเองของครูด้านการเรียนการสอน หลักสูตรวิชาชีพระยะสัน วิทยาลัยสารพัดช่างกรุงเทพมหานคร ที่มีเพศ อายุ สถานภาพสมรส ประสบการณ์ทำงานและวุฒิการศึกษาต่างกัน ตามการรับรู้ของผู้บริหารและครู กลุ่มประชากรประกอบด้วยผู้บริหาร 20 คน ครูผู้สอนจำนวน 238 คน รวมกลุ่มประชากรทั้งหมด 258 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามชนิดประมาณค่าและวิเคราะห์ข้อมูล โดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าทีและการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ผลการวิจัยพบว่า 1. การพัฒนาตนเองของครูเกี่ยวกับการเรียนการสอน หลักสูตรวิชาชีพระยะสั้น ตามการรับรู้ของผู้บริหารและครู วิทยาลัยสารพัดช่างกรุงเทพมหานคร อยู่ในระดับปานกลางทุกด้าน 2. เมื่อเปรียบเทียบการพัฒนาตนเองของครูเกี่ยวกับการเรียนการสอน หลักสูตรวิชาชีพระยะสั้น ตามการรับรู้ของผู้บริหารและครู วิทยาลัยสารพัดช่างกรุงเทพมหานคร ในด้านหลักสูตร ด้านกิจกรรมการเรียนการสอน ด้านครูผู้สอน ด้านสื่อ ด้านการวัดและประเมินผล และด้านสถานที่ที่ใช้สอนและฝึกงาน ปรากฏว่าการพัฒนาตนเองของครู ตามการรับรู้ของผู้บริหารและตนเองไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. เมื่อเปรียบเทียบการพัฒนาตนเองของครูเกี่ยวกับการเรียนการสอน หลักสูตรวิชาชีพระยะสั้น ตามตัวแปรเพศ อายุ สถานภาพสมรส วุฒิการศึกษา และประสบการณ์ทำงาน ตามการรับรู้ของผู้บริหารและครู ปรากฏว่าครูผู้สอนที่มีเพศ อายุ ประสบการณ์ทำงาน ต่างกัน มีการพัฒนาตนเองตามการรับรู้ของผู้บริหารและครูไม่แตกต่างกัน ส่วนครูที่มีวุฒิการศึกษา และสถานภาพสมรส แตกต่างกันมีการพัฒนาตนเองแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2002.771
title: ผลของการฝึกความอ่อนตัว และความแข็งแรงของกล้ามเนื้อที่มีต่อความแม่นยำในการเตะลูกฟุตบอล

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลของการฝึกความอ่อนตัว และความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ ที่มีผลต่อความแม่นยำในการเตะลูกฟุตบอล กลุ่มตัวอย่างประชากรเป็นนักกีฬาฟุตบอลโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา จังหวัดชลบุรี อายุระหว่าง 14 16 ปี จำนวน 40 คน เป็นการสุ่มตัวอย่างโดยใช้วิธีการแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Random Sampling) กลุ่มตัวอย่างถูกทดสอบความสามารถในการเตะลูกฟุตบอลก่อนการทดลอง แล้วแบ่งกลุ่มที่มีความสามารถเท่ากันเป็น 4 กลุ่มๆ ละ 10 คน กลุ่มที่ 1 ฝึกการเตะลูกฟุตบอลอย่างเดียว กลุ่มที่ 2 ฝึกการเตะลูกฟุตบอลควบคู่กับการฝึกความอ่อนตัว กลุ่มที่ 3 ฝึกการเตะลูกฟุตบอลควบคู่กับการฝึกความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ กลุ่มที่ 4 ฝึกการเตะลูกฟุตบอลควบคู่กับการฝึกความอ่อนตัวและความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ ใช้เวลาในการฝึก 8 สัปดาห์ๆละ 3 วัน ทำการทดสอบหลังการทดลองสัปดาห์ที่ 2, 4, 6 และ 8 นำผลที่ได้มาวิเคราะห์หาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว (One-Way analysis of variance) ถ้าพบความแตกต่างจึงเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างรายคู่โดยวิธี เชฟเฟ่ (Scheffe') ผลการวิจัยพบว่า 1. ค่าเฉลี่ยของผลคะแนนความแม่นยำในการเตะลูกฟุตบอลในระยะ 15 เมตร ภายในกลุ่มทดลองที่ 3 หลังการทดลอง 8 สัปดาห์ มีความแตกต่างกับก่อนการทดลอง และภายในกลุ่มทดลองที่ 4 หลังการทดลอง 6 และ 8 สัปดาห์ มีความแตกต่างกับก่อนการทดลอง ในระยะ 20 และ 25 เมตร ภายในกลุ่มทดลองที่ 4 หลังการทดลอง 6 และ 8 สัปดาห์ มีความแตกต่างกับก่อนการทดลอง และในระยะ 25 เมตร ภายในกลุ่มทดลองที่ 3 มีความแตกต่างกับก่อนการทดลอง และหลังทดลองสัปดาห์ที่ 2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ค่าเฉลี่ยของผลคะแนนความแม่นยำในการเตะลูกฟุตบอลในระยะ 15 เมตร ระหว่างกลุ่มทดลองหลังการทดลอง 8 สัปดาห์ กลุ่มทดลองที่ 3 และ 4 มีความแตกต่างกับกลุ่มทดลองที่ 2 ในระยะ 20 เมตร หลังการทดลอง 8 สัปดาห์ กลุ่มทดลองที่ 4 มีความแตกต่างกับกลุ่มทดลองที่ 1 ในระยะ 25 เมตร หลังการทดลอง 6 สัปดาห์ กลุ่มทดลองที่ 4 มีความแตกต่างกับกลุ่มทดลองที่ 1 และหลังการทดลอง 8 สัปดาห์ กลุ่มทดลองที่ 3 มีความแตกต่างกับกลุ่มทดลองที่ 1 กลุ่มทดลองที่ 4 มีความแตกต่างกับกลุ่มทดลองที่ 1 และกลุ่มทดลองที่ 2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ค่าเฉลี่ยของความอ่อนตัวภายในกลุ่มทดลอง และระหว่างกลุ่มทดลองที่ 1, 2, 3 และ 4 หลังการทดลอง 8 สัปดาห์ ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. ค่าเฉลี่ยของความแข็งแรงภายในกลุ่มทดลองที่ 3 หลังการทดลอง 6 และ 8 สัปดาห์มีความแตกต่างกับก่อนการทดลอง กลุ่มทดลองที่ 4 หลังการทดลอง 8 สัปดาห์ มีความแตกต่างกับก่อนและหลังการทดลองสัปดาห์ที่ 2 และค่าเฉลี่ยของความแข็งแรงระหว่างกลุ่มทดลอง หลังการทดลอง 8 สัปดาห์กลุ่มทดลองที่ 3 และ กลุ่มทดลองที่ 4 มีความแตกต่างกับกลุ่มทดลองที่ 2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2002.772
title: การพัฒนากระบวนการการเตรียมความพร้อมในการพัฒนาหลักสูตรสำหรับคณะกรรมการหลักสูตรของสถานศึกษา

description: การวิจัยนี้วัตถุประสงค์เพื่อพัฒนากระบวนการการเตรียมความพร้อมและศึกษาผลของกระบวนการการเตรียม ความพร้อมในการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาสำหรับคณะกรรมการหลักสูตรของสถานศึกษา ในด้านความสามารถในการทำงานเป็นทีม ความรู้ความเข้าใจในการสร้างหลักสูตรสถานศึกษา และความสามารถในการสร้างหลักสูตรสถานศึกษา การดำเนินการวิจัยแบ่งออกเป็น 2 ขั้นตอน คือ 1) พัฒนากระบวนการการเตรียมความพร้อมในการพัฒนาหลักสูตร 2) ประเมินผลการใช้กระบวนการการเตรียมความพร้อมในการพัฒนาหลักสูตร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการประเมินผลกระบวนการการเตรียมความพร้อม คือ คณะกรรมการหลักสูตรของสถานศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษา 2 โรงเรียน จำนวน 58 คน ดำเนินการพัฒนาความสามารถในการทำงานเป็นทีม 3 วัน พัฒนาความรู้ความเข้าใจในการสร้างหลักสูตรสถานศึกษา 3 วัน และพัฒนาความสามารถในการสร้างหลักสูตรสถานศึกษา 107 วัน เครื่องมือที่ใช้ในการประเมินผลกระบวนการ คือ แบบวัดความสามารถในการทำงานเป็นทีม แบบวัดความรู้ความเข้าใจในการสร้างหลักสูตรสถานศึกษา แบบประเมินหลักสูตรสถานศึกษา และแบบบันทึกผลการทดลองใช้ กระบวนการการเตรียมความพร้อม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าคะแนนเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบความแตกต่างของค่าคะแนนเฉลี่ย ด้วยสถิติ t-test ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. กระบวนการการเตรียมความพร้อมในการพัฒนาหลักสูตรประกอบด้วย 8 ขั้นตอน 1)กระตุ้นประสบการณ์เดิม 2) ให้เหตุผลและสะท้อนความคิด 3) สรุปความคิดรวบยอดที่ได้จากการสะท้อนความคิด 4)ทดลองฝึกปฏิบัติในสถานการณ์ใหม่ 5)ให้เหตุผลและสะท้อนความคิดจากการทดลองฝึกปฏิบัติ 6)สรุปความคิดรวบยอดจากการทดลองฝึกปฏิบัติ 7)วางแผนประยุกต์ใช้ความรู้ และ 8)ประยุกต์ใช้ความรู้ในสถานการณ์จริง 2. ผลการทดลองใช้กระบวนการการเตรียมความพร้อม 2.1 คณะกรรมการหลักสูตรของสถานศึกษามีความสามารถในการทำงานเป็นทีมหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.2 คณะกรรมการหลักสูตรของสถานศึกษามีความรู้ความเข้าใจในการสร้างหลักสูตรสถานศึกษาหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.3 คณะกรรมการหลักสูตรของสถานศึกษามีความสามารถในการสร้างหลักสูตรสถานศึกษาหลังการทดลองสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2002.773
title: การวิเคราะห์เนื้อหาการศึกษาในเว็บไซด์ยอดนิยมของไทย

description: ศึกษาเนื้อหาการศึกษาในเว็บไซต์ที่ติดอันดับเว็บไซต์ยอดนิยม อันดับที่ 1-5 ประจำปี 2545 จากการจัดอันดับของ (http://truehits.net) ว่ามีปริมาณเนื้อหาการศึกษาเท่าใด รวมทั้งแนวความคิดของเว็บมาสเตอร์ (ผู้ดูแลเว็บไซต์) ในการนำเสนอเนื้อหาการศึกษา ผลการวิจัยพบว่า 1. ในเว็บไซต์ยอดนิยมพบเนื้อหาการศึกษา ด้านการแจ้งข่าวการศึกษา ด้านการสอน และด้านการแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการศึกษา โดยที่เนื้อหาการศึกษาด้านการสอนการให้ความรู้ พบเนื้อหาสาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมากที่สุด 2. จุดมุ่งหมายทางการศึกษาที่พบในเนื้อหาการศึกษาคือ ด้านพุทธิพิสัย และด้านจิตพิสัย 3. แนวความคิดของเว็บมาสเตอร์ในการนำเสนอเนื้อหาการศึกษานั้น เว็บมาสเตอร์มีแนวความคิดเกี่ยวกับเนื้อหาการศึกษาที่นำเสนอ ต้องมีความถูกต้องทันสมัย โดยดูที่ความต้องการของผู้ใช้ว่าต้องการเนื้อหาการศึกษาเรื่องอะไรเป็นสำคัญ
DOI: 10.14457/cu.the.2002.774
title: การศึกษาความพร้อมของการมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษา ขององค์การบริหารส่วนตำบล จังหวัดศรีสะเกษ

description: ศึกษาความพร้อมของการมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาขององค์การบริหารส่วนตำบล (อบต.) จังหวัดศรีสะเกษ ด้านวิชาการ งบประมาณ บุคลากรและบริหารทั่วไป โดยศึกษาจาก อบต.ทั้งหมดของจังหวัดศรีสะเกษ จำนวน 203 แห่ง ผู้ตอบแบบสอบถามคือ ผู้บริหาร อบต.และผู้บริหารสถานศึกษา ผู้ให้สัมภาษณ์คือ ผู้บริหาร อบต. เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์และแบบศึกษาเอกสาร การวิเคราะห์ข้อมูลวิเคราะห์โดยการแจกแจงความถี่ หาค่าร้อยละและวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยแบ่งเป็น 3 ส่วนดังนี้ ส่วนที่ 1 ความพร้อมในการมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาในเรื่องระดับ/ประเภท รูปแบบการมีส่วนร่วม หน่วยงานที่ อบต. มีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาเรื่องที่ อบต. ดำเนินการในการมีส่วนร่วมและวิธีการหรือลักษณะที่มีส่วนร่วมในการจัดการศึกษา พบว่า การจัดการศึกษาในรูปแบบของการศึกษาในระบบ อบต. มีความพร้อมในการมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษา ในระดับก่อนประถมถึงมัธยมศึกษาตอนต้น การจัดการศึกษาในรูปแบบของการศึกษานอกระบบ อบต. มีความพร้อมในการมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาเกือบทุกรายการยกเว้นศูนย์ฝึกวิชาชีพ การจัดการศึกษาในรูปแบบของการศึกษาตามอัธยาศัย อบต.มีความพร้อมในการมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาทุกรายการ หน่วยงานที่ อบต. พร้อมมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาคือ ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก (ถ่ายโอนจาก สปช.) ศูนย์บริการการศึกษานอกโรงเรียน ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กของกรมการพัฒนาชุมชน และศูนย์พัฒนาเด็กเล็กของกรมการศาสนา เรื่องที่ อบต. พร้อมมีส่วนร่วมในการจัดการคือ งานบริหารทั่วไปและงานงบประมาณ วิธีการที่ อบต. เข้าไปมีส่วนร่วมมีหลายลักษณะ : เป็นกรรมการสถานศึกษาให้ความเห็นหรือคำปรึกษา ให้การสนับสนุนงบประมาณ ให้การสนับสนุนวัสดุอุปกรณ์ สละกำลังกาย เป็นวิทยากรและร่วมกิจกรรมที่สถานศึกษาจัด ส่วนที่ 2 ความพร้อมในการมีส่วนร่วมตามเกณฑ์และวิธีการประเมินความพร้อม ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการจัดการศึกษา ของอนุกรรมการส่งเสริมการจัดการศึกษาขององค์กรส่วนท้องถิ่น และตามเกณฑ์ประเมินความพร้อมในการถ่ายโอนสถานศึกษา ของสำนักงานปฏิรูปการศึกษา พบว่า ผู้บริหาร อบต. ส่วนใหญ่เห็นว่าถ้าใช้เกณฑ์ดังกล่าวข้างต้น อบต. ยังไม่พร้อมในการมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษา ส่วนที่ 3 บทบาทที่ปฏิบัติจริงและบทบาทที่คาดหวังของ อบต. ในการมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษา พบว่า บทบาทที่ปฏิบัติจริง อบต. มีบทบาทในการมีส่วนร่วมจัดการศึกษาให้แก่ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก (ถ่ายโอนจาก สปช.) ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กของกรมการพัฒนาชุมชน ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กของกรมการศาสนา ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนอำเภอ วิธีการที่ อบต. เข้าไปมีส่วนร่วมมีหลายลักษณะและทุกประเภทของการศึกษามากน้อยต่างกันไป โดยส่วนใหญ่เข้าไปมีส่วนร่วมในเรื่องการบริหารงานทั่วไปและการบริหารงบประมาณ บทบาทที่คาดหวัง ผู้บริหาร อบต. และผู้บริหารสถานศึกษาส่วนใหญ่คาดหวังให้ อบต. มีส่วนร่วมจัดการศึกษาให้มากกว่าที่เป็นจริงในปัจจุบันในทุกด้าน โดยผู้บริหาร อบต. มีความคาดหวังสูงกว่าผู้บริหารสถานศึกษา
DOI: 10.14457/cu.the.2002.775
title: ผลของรูปแบบการควบคุมเวลาการฝึกปฏิบัติในบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่มีระดับประเมินความสามารถตนเองทางคณิตศาสตร์ต่างกัน

description: ศึกษาผลของรูปแบบการควบคุมเวลาการฝึกปฏิบัติในบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่มีระดับประเมินความสามารถตนเองทางคณิตศาสตร์ต่างกัน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการทดลองครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา จำนวน 80 คน แบ่งเป็นกลุ่มนักเรียนที่มีระดับประเมินความสามารถตนเองทางคณิตศาสตร์สูง จำนวน 40 คน และกลุ่มนักเรียนที่มีระดับประเมินความสามารถตนเองทางคณิตศาสตร์ต่ำ จำนวน 40 คน ในแต่ละกลุ่มแบ่งผู้เรียนออกเป็น 2 กลุ่มย่อยคือ ผู้เรียนที่ควบคุมเวลาการฝึกปฏิบัติด้วยตนเอง จำนวน 20 คน และผู้เรียนที่ควบคุมเวลาการฝึกปฏิบัติโดยโปรแกรม จำนวน 20 คน ผู้วิจัยได้วัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของกลุ่มตัวอย่างทั้งก่อนและหลังการ ทดลอง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ Two-way ANOVA จากผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนที่มีการควบคุมเวลาการฝึกปฏิบัติด้วยตนเอง และโดยโปรแกรมในบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน จะมีคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. นักเรียนที่มีระดับประเมินความสามารถตนเอง ทางคณิตศาสตร์ในกลุ่มสูงและกลุ่มต่ำ จะมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการควบคุมเวลาการฝึกปฏิบัติ ในบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนกับระดับประเมินความสามารถตนเอง ทางคณิตศาสตร์ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2002.776
title: การพัฒนาการวัดความรู้บางส่วนของผู้ตอบแบบสอบเลือกตอบ

description: พัฒนาวิธีการวัดความรู้บางส่วนของผู้ตอบแบบสอบเลือกตอบ การดำเนินการวิจัยประกอบด้วย 2 ขั้นตอน ขั้นตอนแรกเป็นการพัฒนาวิธีการตอบและตรวจให้คะแนน โดยประยุกต์วิธีของคูมบ์ ประยุกต์วิธีของอาร์โนลด์ และประยุกต์วิธีของเดรสเซลและชมิด ขั้นตอนที่สอง วิเคราะห์คุณภาพวิธีการตอบและตรวจให้คะแนนที่พัฒนาขึ้น เพื่อเปรียบเทียบคุณภาพกับวิธีการตอบและตรวจให้คะแนนตามวิธีของคูมบ์ วิธีของอาร์โนลด์ วิธีของเดรสเซลและชมิด และวิธีการตรวจให้คะแนนแบบประเพณีนิยม ในด้านความตรงตามเกณฑ์ ความตรงเชิงโครงสร้าง ความเที่ยงแบบความสอดคล้องภายใน ค่าฟังก์ชันสารสนเทศเฉลี่ยของแบบสอบ และค่าประสิทธิภาพสัมพัทธ์เฉลี่ยของแบบสอบ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบวัดทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นพื้นฐาน ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นโดยการสุ่มกลุ่มตัวอย่างนักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดสระบุรี ปีการศึกษา 2544 จำนวน 15 โรงเรียน รวมทั้งสิ้น 946 คน ข้อมูลที่ได้นำมาตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้าง โดยการวิเคราะห์เมตริกพหุลักษณะ-พหุวิธี และวิเคราะห์ตัวประกอบเชิงยืนยันด้วยโปรแกรม LISREL ตรวจสอบความตรงตามเกณฑ์สัมพันธ์จากการวิเคราะห์ สหสัมพันธ์ของคะแนนกับเกณฑ์ วิเคราะห์ค่าความเที่ยงแบบความสอดคล้องภายใน และวิเคราะห์ค่าฟังก์ชันสารสนเทศของแบบสอบ ด้วยโปรแกรม BILOG และ PARSCALE ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. วิธีที่ประยุกต์จากวิธีของคูมบ์ ให้ค่าฟังก์ชันสารสนเทศเฉลี่ยของแบบสอบ และประสิทธิภาพสัมพัทธ์เฉลี่ยของแบบสอบสูงกว่าวิธีอื่นๆ รองลงมาคือวิธีของอาร์โนลด์ และวิธีที่ประยุกต์จากวิธีของเดรสเซลและชมิด ตามลำดับ ส่วนวิธีประเพณีนิยม จะให้ค่าฟังก์ชันสารสนเทศเฉลี่ยของแบบแบบสอบ และประสิทธิภาพสัมพัทธ์เฉลี่ยของแบบสอบต่ำกว่าทุกวิธี 2.วิธีของอาร์โนลด์มีความตรงเชิงโครงสร้าง สูงกว่าวิธีอื่นๆ รองลงมาคือ วิธีที่ประยุกต์จากวิธีของคูมบ์และวิธีของคูมบ์ ตามลำดับ ส่วนวิธีประเพณีนิยมมีความตรงเชิงโครงสร้างต่ำกว่าทุกวิธี 3 วิธีของคูมบ์ และวิธีที่ประยุกต์จากวิธีของคูมบ์มีค่าความตรงตามเกณฑ์สัมพันธ์ สูงกว่าวิธีที่ประยุกต์จากวิธีของอาร์โนลด์ 4. วิธีที่ประยุกต์จากวิธีของอาร์โนลด์ มีค่าความเที่ยงสูงกว่าวิธีอื่นๆ รองลงมาคือวิธีของอาร์โนลด์ และวิธีที่ประยุกต์จากวิธีของเดรสเซลและชมิด ตามลำดับ 5.คุณภาพของวิธีการตอบและการตรวจให้คะแนน เมื่อพิจารณาตามเกณฑ์โดยรวมทุกด้านพบว่า วิธีที่ประยุกต์จากวิธีของคูมบ์ มีคุณภาพดีกว่าวิธีอื่นๆ รองลงมาคือวิธีของอาร์โนลด์ และวิธีที่ประยุกต์จากวิธีของเดรสเซลและชมิด ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2002.777
title: การวิจัยและพัฒนาระบบการประเมินการเรียนรู้ของนักศึกษาพยาบาล ตามแนวคิดการประเมินแบบร่วมมือรวมพลัง

description: สร้าง ทดลองใช้และตรวจสอบระบบการประเมินการเรียนรู้ ของนักศึกษาพยาบาลตามแนวคิดการประเมินแบบร่วมมือรวมพลัง แผนแบบการวิจัยเป็นการวิจัยและพัฒนา การศึกษาผลการใช้ระบบที่พัฒนาขึ้นใช้แผนการวิจัยแบบกึ่งทดลอง กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยหัวหน้าฝ่าย 8 คน คณาจารย์ 34 คน และนักศึกษาพยาบาล 183 คน จากวิทยาลัยพยาบาลตำรวจ การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้การสังเกต การสัมภาษณ์ และการสำรวจ การบันทึกประจำวัน การระดมความคิด การรวบรวมข้อมูลจากเอกสาร การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้สถิติภาคบรรยาย การทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ย การวิเคราะห์ความแปรปรวน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ จากการใช้ระบบการประเมินการเรียนรู้ของนักศึกษาพยาบาล ตามแนวคิดการประเมินแบบร่วมมือรวมพลังเป็นเวลา 7 เดือน ตั้งแต่ เมษายน-ตุลาคม 2545 ผลการวิจัยพบว่า (1) ระบบการประเมินการเรียนรู้ของนักศึกษาพยาบาล ตามแนวคิดการประเมินแบบร่วมมือรวมพลังประกอบด้วย 4 ระบบย่อยได้แก่ ระบบการสร้างปฏิสัมพันธ์ ระบบฐานข้อมูล ระบบประเมินเชิงปฏิบัติการ และระบบการให้ข้อมูลป้อนกลับ (2) กระบวนการพัฒนาให้วิทยาลัยพยาบาลตำรวจ เกิดการประเมินแบบร่วมมือรวมพลังประกอบด้วย การสร้างความตระหนักในคุณค่าของการประเมินแบบร่วมมือรวมพลัง การสนับสนุน การกำกับติดตาม และการให้ข้อมูลป้อนกลับเกี่ยวกับการประเมินแบบร่วมมือรวมพลัง (3) ค่าเฉลี่ยของตัวแปรที่ศึกษาทุกตัวเกี่ยวกับการประเมินแบบร่วมมือรวมพลัง ของทุกกลุ่มมีค่าสูงขึ้นจากระดับปานกลางก่อนการใช้ระบบ เป็นระดับค่อนข้างมากหลังการใช้ระบบ และแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ยกเว้นตัวแปรเกี่ยวกับการเปิดโอกาสในการให้ข้อมูลป้อนกลับ ความพร้อมที่จะพัฒนาองค์การและตนเองเรื่องการประเมิน ความสามารถให้คำแนะนำเกี่ยวกับการประเมิน ความสามารถแสดงหลักฐาน เพื่อแก้ไขความเข้าใจผิด การยอมรับความคิดเห็นที่ได้จากการอภิปรายหรือประชุมร่วมกัน และการมีส่วนร่วมในการสร้างคู่มือแนวทางหรือขั้นตอนการประเมิน ในกลุ่มของหัวหน้าฝ่าย (4) ปัญหาและอุปสรรคจากการใช้ระบบที่พัฒนาขึ้น ได้แก่ การขาดความเข้าใจในระบบของผู้บริหาร การขาดความตระหนักในคุณค่าและความพร้อมของผู้ใช้ระบบ และความไม่ต่อเนื่องของการนำระบบไปใช้ (5) ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการประเมินแบบร่วมมือรวมพลัง ในกลุ่มคณาจารย์และนักศึกษาพยาบาลได้แก่ ปัจจัยส่งเสริมจากภายนอก ปัจจัยด้านความรู้ความสามารถของผู้ประเมิน และปัจจัยเงื่อนไขการทำงาน (6) กระบวนการพัฒนาให้วิทยาลัยพยาบาลตำรวจเกิดการประเมินแบบร่วมมือรวมพลัง และการประเมินการเรียนรู้ของนักศึกษาพยาบาล ตามแนวคิดการประเมินแบบร่วมมือรวมพลังที่เหมาะสม คือรูปแบบที่สนับสนุนกระบวนการกลุ่มในการกำหนดเป้าหมายร่วมกัน ทางเลือกที่ยืดหยุ่นหลายทางเลือก การแก้ปัญหาร่วมกัน และการสร้างบรรยากาศแบบประชาธิปไตย และดำเนินกิจกรรมการประเมินทั้ง 16 ขั้นตอน
DOI: 10.14457/cu.the.2002.778
title: การนำเสนอรูปแบบการเรียนการสอนบนเว็บวิชาภาษาไทย ตามการจัดกระบวนการเรียน ความรู้ความเข้าใจ ของกรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย

description: ศึกษาความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญและนำเสนอรูปแบบที่เหมาะสม ของการเรียนการสอนบนเว็บวิชาภาษาไทย ตามการจัดกระบวนการเรียนความรู้ความเข้าใจ ของกรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้เชี่ยวชาญการเรียนการสอนภาษาไทย และผู้เชี่ยวชาญการเรียนการสอนบนเว็บรวมทั้งหมดจำนวน 17 คน ใช้เทคนิควิธีวิจัยแบบเดลฟาย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถามแบบปลายเปิด และแบบสอบถามปลายปิดชนิดประมาณค่า 5 ระดับ การวิเคราะห์และเก็บรวบรวมข้อมูลใช้ค่ามัธยฐาน พิสัยระหว่างควอไทล์ และมัชฌิมเลขคณิต ผลการวิจัยพบว่า 1. ขั้นสังเกต ตระหนัก จำนวนนักเรียนละกลุ่มที่เหมาะสมสำหรับการจัดกิจกรรม คือ 3-5 คน วิธีที่ควรใช้ในการจัดกลุ่มคือให้นักเรียนจัดกลุ่มเอง ใช้กระดานสนทนาในการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ครูประเมินนักเรียนจากคุณภาพของเนื้อหา ในการแสดงความคิดเห็นในกระดานสนทนา 2. ขั้นวางแผนปฏิบัติ ครูมอบหมายงานให้นักเรียนโดยประกาศในเว็บเพจการเรียนการสอน จำนวนนักเรียนละกลุ่มที่เหมาะสมสำหรับการจัดกิจกรรมคือ 3-5 คน ใช้วิธีในการจัดกลุ่มโดยให้นักเรียนจัดกลุ่มกันเอง ให้นักเรียนอภิปรายแสดงความคิดเห็นในการวางแผนปฏิบัติโดยใช้กระดานสนทนา ครูประเมินนักเรียนจากคุณภาพของเนื้อหาแสดงความคิดเห็นในกระดานสนทนา 3. ขั้นลงมือปฏิบัติ วิธีการติดต่อประสานงานภายในกลุ่มของนักเรียนใช้ Email และหรือใช้ กระดานสนทนา ผลงานและการนำเสนอผลงานนักเรียนควรจัดทำในรูปแบบของเว็บเพจ ให้นักเรียนแลกเปลี่ยนความคิดเห็นระหว่างกลุ่ม และประเมินผลงานระหว่างกลุ่มโดยใช้กระดานสนทนา ครูแสดงความคิดเห็นประเมินผลงานนักเรียนนักเรียนทราบ โดยใช้กระดานสนทนาเช่นกัน 4. ขั้นพัฒนาความรู้ความเข้าใจ นักเรียนนำเสนอผลงานโดยการสร้างเว็บไซต์ Link จากเว็บไซต์ประจำวิชาหรือตั้งกระทู้ในกระดานสนทนา ครูและนักเรียนพิจารณากลวิธีและภาษาที่ใช้ของผลงาน หลังจากนั้นแสดงความเห็นตอบกระทู้ผลงานนักเรียนในกระดานสนทนา ครูให้รางวัลนักเรียนที่มีผลงานดีเด่น โดยการตั้งกระทู้ชมเชยผลงานนักเรียนในกระดานสนทนา วิธีการจัดป้ายนิเทศเพื่อเผยแพร่ผลงานดีเด่นโดยสร้างเป็นเว็บเพจ Column Student Award หรือทำในรูปแบบของการ Link จากเว็บไซต์ประจำวิชาไปยังเว็บไซต์ผลงานของนักเรียน ครูประเมินคุณภาพผลงานและประเมินการร่วมแสดงความคิดเห็นให้นักเรียนทราบ ในกระดานสนทนา 5. ขั้นสรุป ให้นักเรียนแสดงความคิดเห็นสรุปความรู้ที่ได้ โดยการตอบกระทู้ในกระดานสนทนา ครูสรุปให้นักเรียนทำอีกครั้งโดยตอบกระทู้ในกระดานสนทนา หรือทำในรูปแบบของเว็บเพจสรุปเนื้อหา วิธีการทำแบบฝึกหัด/แบบทดสอบหลังเรียนใช้ Online test ครูประเมินนักเรียนจากคุณภาพของเนื้อหาแสดงความคิดเห็นในกระดานสนทนา
DOI: 10.14457/cu.the.2002.779
title: การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ด้วยการสอนโดยใช้กระบวนการสื่อสาร

description: พัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ด้วยการสอนโดยการใช้กระบวนการสื่อสาร ตัวอย่างประชากรเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนโฆศิตสโมสรจำนวน 94 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม จำนวนกลุ่มละ 47 คน ระยะเวลาในการจัดการเรียนการสอน 10 สัปดาห์ๆ ละ 5 วันๆ ละ 1 ชั่วโมง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ ผลการวิจัยพบว่า ค่าเฉลี่ยของคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ ที่เพิ่มขึ้นของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่ใช้การเรียนการสอนด้วยกระบวนการสื่อสาร มีค่าสูงกว่าค่าเฉลี่ยของคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน คณิตศาสตร์ที่เพิ่มขึ้นของนักเรียน ที่ได้รับการเรียนการสอนตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2002.780
title: ผลของการสอนการออกแบบเครื่องแต่งกายโดยใช้ฐานข้อมูลที่มีต่อผล สัมฤทธิ์ทางการเรียนในวิชาศิลปอุตสาหกรรรม หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชานฤมิตศิลป์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผังเมืองและนฤมิตศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

description: การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองมีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลการสอนการออกแบบเครื่องแต่งกายโดยใช้ฐานข้อมูล ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาศิลปอุตสาหกรรม ในหลักสูตรศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต สาขานฤมิตศิลป์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผังเมืองและนฤมิตศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ประชากรที่ใช้ในการวิจัยเป็นนิสิตสาขาวิชานฤมิตศิลป์ ชั้นปีที่ 3 ปีการศึกษา 2545 ในภาคเรียนที่ 1 ที่ลงทะเบียนเรียนวิชา 612312 ศิลปอุตสาหกรรม 2 จำนวน 20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1)แผนการสอนการออกแบบเครื่องแต่งกาย 2)ฐานข้อมูลการออกแบบเสื้อสตรี 3)แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านความรู้ในการออกแบบเสื้อสตรี ก่อนเรียนและหลังเรียน 4)แบบประเมินกิจกรรมการแก้ปัญหาในการออกแบบในการเรียนการสอน 5)แบบประเมินผลงานการออกแบบเสื้อสตรีโดยใช้ฐานข้อมูล ตรวจสอบคุณภาพของเครื่องมือโดยผู้ทรงคุณวุฒิ นำมาปรับแก้ไขและนำไปทดลองใช้เพื่อหาค่าความเที่ยงของเครื่องมือแล้วจึงนำมา ปรับแก้ไขเพื่อให้ได้คุณภาพสามารถนำไปทดลองจริงได้ ขั้นการเก็บข้อมูลผู้วิจัยดำเนินการสอนตามแผนการสอนและแนะนำวิธีการใช้งาน ฐานข้อมูลด้วยตนเอง และประเมินผลด้วยตนเอง ข้อมูลที่ได้นำมาวิเคราะห์หาค่ามัชฌิมเลขคณิต (x) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และค่า t-test ด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป SPSS เพื่อทดสอบสมมติฐานที่ตั้งไว้ ผลการวิจัยพบว่า ผลของการสอนการออกแบบเครื่องแต่งกายโดยใช้ฐานข้อมูลที่มี่ต่อผลสัมฤทธิ์ทาง การเรียนวิชาศิลปอุตสาหกรรม ของนิสิตสาขาวิชานฤมิตศิลป์ เป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้คือ ผู้เรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ผลของการสอนกิจกรรมการแก้ปัญหาออกแบบ คือการกำหนดปัญหา การวิเคราะห์ การสังเคราะห์และการประเมินผลในการเรียนการสอนออกแบบเครื่องแต่งกายร่วมกับ การใช้ฐานข้อมูล พบว่าผู้เรียนมีคะแนนอยู่ในระดับดี (X = 3.86) 3) ผลงานการออกแบบของผู้เรียน ที่นำฐานข้อมูลเข้ามาช่วยในการศึกษารูปแบบเสื้อสตรี ทำให้ผู้เรียนสามารถออกแบบเสื้อสตรี ได้ในระดับดี (X = 3.75)
DOI: 10.14457/cu.the.2002.781
title: ผลของรูปแบบการคิดและการควบคุมผลป้อนกลับในบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนแบบฝึกปฏิบัติที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของรูปแบบการคิดและการควบคุมผลป้อนกลับในบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนแบบฝึกปฏิบัติที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ภาคเรียนที่ 2 โรงเรียนธัมมสิริศึกษา จำนวน 90 คน โดยแบ่งกลุ่มนักเรียนตามรูปแบบการคิดแบบวิเคราะห์เชิงบรรยาย 30 คน แบบจำแนกประเภทเชิงอ้างอิง 30 คน และแบบโยงความสัมพันธ์ 30 คน โดยแต่ละกลุ่มรูปแบบการคิด แบ่งออกเป็น 2 กลุ่มย่อย คือ เรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนแบบฝึกปฏิบัติ ที่มีโปรแกรมควบคุมผลป้อนกลับ จำนวน 15 คน และเรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ ช่วยสอนแบบฝึกปฏิบัติที่มีผู้เรียนควบคุมผลป้อนกลับ จำนวน 15 คน จากนั้นผู้วิจัยทำการวัด ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังการทดลอง และนำข้อมูลที่รวบรวมได้มาวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบสองทาง ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนที่มีรูปแบบการคิดต่างกัน เมื่อเรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนแบบฝึกปฏิบัติ มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. นักเรียนที่เรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์แบบฝึกปฏิบัติ ที่มีการควบคุมผลป้อนกลับต่างกัน มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. นักเรียนที่มีรูปแบบการคิดต่างกัน เมื่อเรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนแบบฝึกปฏิบัติที่มีการควบคุมผลป้อนกลับต่างกัน มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05