cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1241
title: บทความเกี่ยวกับการเมืองการปกครองในวรรณกรรมชุดผสมผสาน พระนิพนธ์ในพระราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยาลงกรณ: การศึกษาแนวคิดและกลวิธีทางวรรณศิลป์

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาเนื้อหา แนวคิด และกลวิธีทางวรรณศิลป์ที่ปรากฏในบทความเกี่ยวกับการเมืองการปกครองในวรรณกรรมชุดผสมผสาน พระนิพนธ์ในพระราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยาลงกรณ ผลการศึกษาพบว่า บทความเกี่ยวกับการเมืองการปกครอง จำนวน 66 เรื่อง มีเนื้อหาและแนวคิดที่สัมพันธ์กับบริบทสังคมไทยในสมัยที่ทรงพระนิพนธ์ กล่าวคือ พ.ศ. 2477 - 2486 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ทรงพระนิพนธ์บทความกลุ่มดังกล่าว เป็นยุคแรกเริ่มของการใช้ระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตยในไทย และในช่วงนั้นไทยได้เข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2485 ลักษณะเช่นนี้ทำให้บทความทั้ง 66 เรื่อง มีเนื้อหาที่กล่าวถึงการเมืองปกครองไทยและต่างประเทศอย่างหลากหลาย แบ่งได้เป็น 4 กลุ่มคือ กลุ่มระบอบการปกครอง กลุ่มสงครามโลกและการเมืองระหว่างประเทศ กลุ่มผู้นำทางการเมือง และกลุ่มปัญหาเกี่ยวกับการเมืองการปกครอง แนวคิดในบทความที่ศึกษาพบว่ามี 3 แนวคิด ได้แก่ แนวคิดเรื่องระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตย แนวคิดเรื่องปัญหาเกี่ยวกับการเมืองการปกครอง และแนวคิดเรื่องสงครามโลกและการเมืองระหว่างประเทศ ซึ่งมีความสัมพันธ์กับสภาพการเมืองการปกครองของสังคมไทยในเวลานั้น จากการศึกษากลวิธีทางวรรณศิลป์ในบทความที่ศึกษา สามารถแบ่งได้ 2 กลวิธีหลัก คือ กลวิธีทางวรรณศิลป์เพื่อวิพากษ์วิจารณ์การเมืองการปกครองของไทยและกลวิธีวรรณศิลป์เพื่ออธิบายหรือเสริมความเข้าใจเรื่องการเมืองการปกครอง กลวิธีทางวรรณศิลป์เพื่อวิพากษ์วิจารณ์การเมืองการปกครองของไทยประกอบด้วยการใช้เรื่องเล่าเกี่ยวกับการเมืองการปกครองของต่างประเทศเพื่อสื่อนัยเชื่อมโยงกับการเมืองการปกครองของไทย และการเสียดสีซึ่งมีการใช้ถ้อยคำแฝงนัยเป็นกลวิธีที่สำคัญ กลวิธีทางวรรณศิลป์เหล่านี้เป็นการกล่าวแบบไม่ตรงไปตรงมาเพื่อช่วยอำพรางแนวคิดบางประการที่ขัดแย้งกับรัฐบาลหรือผู้มีอำนาจทางการเมืองในสมัยนั้น และทำให้แนวคิดในบทความเกี่ยวกับการเมืองการปกครองหลายเรื่องในชุดผสมผสานมีนัยในการวิพากษ์วิจารณ์การเมืองการปกครองไทยตั้งแต่หลังเปลี่ยนแปลงการปกครองจนถึงสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ส่วนกลวิธีทางวรรณศิลป์อีกกลุ่มหนึ่งคือ กลวิธีทางวรรณศิลป์เพื่ออธิบายหรือเสริมความเข้าใจเรื่องการเมืองการปกครอง ได้แก่ การสร้างถ้อยคำสำนวนขึ้นใหม่ การใช้อุปมานิทัศน์ และการใช้ภาพพจน์ กลวิธีทางวรรณศิลป์กลุ่มนี้ส่วนใหญ่ช่วยอธิบายเรื่องการเมืองการปกครองในต่างประเทศให้คนไทยเข้าใจได้ชัดเจนยิ่งขึ้น บทความเกี่ยวกับการเมืองการปกครองในวรรณกรรมชุดผสมผสานจึงมีทั้งการสร้างความรู้ความเข้าใจเรื่องการเมืองการปกครองแก่สังคมไทย ผสมผสานกับการสื่อนัยวิพากษ์วิจารณ์การเมืองการปกครองไทยในเวลานั้นอย่างมีวรรณศิลป์
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1242
title: ลักษณะเด่นของวรรณคดีเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาวรรณคดีเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจำนวน 24 เรื่อง เพื่อเปรียบเทียบภาพของพระองค์ที่กวีนำเสนอในวรรณคดีเฉลิมพระเกียรติที่ประพันธ์ขึ้นขณะดำรง พระชนม์ชีพและประพันธ์ขึ้นหลังจากเสด็จสวรรคตแล้ว ผลการวิจัยพบว่าวรรณคดีเฉลิมพระเกียรติทั้ง 2 กลุ่มนำเสนอภาพที่เหมือนและแตกต่างกัน ภาพที่เหมือนกันมี 2 ภาพ ได้แก่ ภาพพระมหากษัตริย์นักพัฒนาผู้เอาพระราชหฤทัยใส่ราษฎร และภาพพระมหากษัตริย์ ผู้ทรงวางรากฐานประชาธิปไตย ส่วนภาพที่แตกต่างกันนั้น กลุ่มแรกนำเสนอภาพที่เป็นลักษณะเด่น 3 ภาพ ได้แก่ ภาพพระมหากษัตริย์ผู้เป็นพระจักรพรรดิราชสมัยใหม่ ภาพพระมหากษัตริย์ผู้มีพระเมตตาแก่พระบรมวงศานุวงศ์ และภาพพระมหากษัตริย์พระองค์แรกของสยามที่เสด็จประพาสต่างประเทศ กลุ่มหลังนำเสนอภาพที่ เป็นลักษณะเด่น 2 ภาพ ได้แก่ ภาพพระมหากษัตริย์ผู้ทรงใกล้ชิดและทรงเป็นที่รักของราษฎร และ ภาพพระมหากษัตริย์ผู้ทรงรักษาเอกราชของชาติไว้ได้ท่ามกลางการคุกคามของชาติตะวันตก ความแตกต่างของภาพดังกล่าวเป็นผลมาจากความสัมพันธ์ระหว่างกวีกับพระบาทสมเด็จ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กวีกลุ่มแรกเป็นพระบรมวงศานุวงศ์และขุนนางที่อยู่ร่วมสมัยซึ่งได้รับพระเมตตาและรับรู้เรื่องของพระองค์โดยตรง ส่วนกวีกลุ่มหลังเป็นราษฎรที่เกิดสมัยหลังซึ่งรับรู้เรื่องของพระองค์จากข้อมูลทางประวัติศาสตร์ นอกจากนี้ ความแตกต่างของภาพยังเกิดจากมุมมองของกวีในบริบททางสังคมที่แตกต่างกัน 3 ประการ ได้แก่ แนวคิดเกี่ยวกับพระมหากษัตริย์ที่เปลี่ยนจากเดิมเชื่อว่าพระมหากษัตริย์คือผู้มีบุญเป็นพระมหากษัตริย์คือมนุษย์ผู้ทรงคุณงามความดี แนวคิดเรื่องการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตยที่เน้น เรื่องสิทธิเสรีภาพและความเสมอภาค และการศึกษาทางประวัติศาสตร์ของกวีสมัยหลังที่ทำให้เห็นว่าพระองค์ ทรงใกล้ชิดกับราษฎรและทรงเป็นผู้รักษาเอกราชของชาติ นอกจากนำเสนอภาพแล้ว กวียังใช้รูปแบบคำประพันธ์ที่มีการผสมผสานขนบเดิมกับความคิดริเริ่ม ของกวี ได้แก่ การนำร่ายมาประพันธ์วรรณคดีเฉลิมพระเกียรติทั้งเรื่อง การนำโคลงห่อกาพย์มาประพันธ์ร่วมกับ คำฉันท์ และการประพันธ์เป็นร้อยแก้วที่บางแห่งมีสัมผัสคล้ายร่าย นอกจากนี้ กวียังประพันธ์ให้มีความงามทางวรรณศิลป์ โดยใช้กลวิธีการใช้ภาษา ได้แก่ กลวิธีการเล่นเสียง กลวิธีการเล่นคำและกลุ่มคำ กลวิธีการสื่อความ และใช้กลวิธีการประพันธ์ ได้แก่ การใช้คำถามเชิงวรรณศิลป์ และการเลือกใช้ผู้เล่าเรื่องอีกด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1243
title: ลักษณะเด่นและบทบาทของการ์ตูนรามเกียรติ์ ฉบับรามาวตาร

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะเด่นและบทบาทของการ์ตูนรามเกียรติ์ ฉบับรามาวตาร จำนวน ๒๘ เล่ม ของสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น ซึ่งมีผลการศึกษาดังนี้ การ์ตูนฉบับนี้ดัดแปลงมาจากวรรณคดีเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ผู้เขียนคือ เฟน สตูดิโอ แห่งสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น ได้เล่ารามเกียรติ์ในสำนวน (version) ใหม่ที่เข้าใจง่าย เหมาะสำหรับผู้อ่านที่เป็นกลุ่มเด็กและเยาวชนเป็นหลัก โดยดัดแปลงเนื้อหาและนำเสนอเรื่องราวผ่านภาพและการใช้ภาษา ในด้านเนื้อหา การ์ตูนฉบับนี้แต่เดิมได้รับการตีพิมพ์เป็นเรื่องแทรกเป็นตอน ๆ ในหนังสือสาวดอกไม้กะนายกล้วยไข่ ผลงานประจำของเฟน สตูดิโอ ซึ่งเป็นการ์ตูนตลกและออกเป็นรายเดือน ต่อมาจึงได้มีการรวมเล่มเป็นฉบับสมบูรณ์ เมื่อพิจารณาเนื้อหาเปรียบเทียบกับบทละครรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชแล้วพบว่า ผู้เขียนได้นำเสนอเรื่องโดยการสลับความ การเพิ่มความ การลดความ การเปลี่ยนรายละเอียดของเหตุการณ์บางเหตุการณ์ เพื่อให้เนื้อเรื่องเข้าใจง่ายขึ้น ไม่ซับซ้อน และมีความสนุกสนานจากการสร้างอารมณ์ขัน โดยที่ไม่กระทบปมขัดแย้งสำคัญและแก่นเรื่องของรามเกียรติ์ ในด้านรูปลักษณ์ ผู้เขียนนำเสนอเรื่องด้วยภาพและภาษา ทั้งในส่วนประกอบก่อนเข้าเนื้อเรื่อง ซึ่งมีภาพปก ภาพหน้าตอน ชื่อเรื่อง และการเท้าความเดิม ซึ่งแสดงให้เห็นความตั้งใจของผู้เขียนที่จะดึงดูดความสนใจของผู้อ่านและมุ่งให้ผู้อ่านติดตามเรื่องราวได้ง่าย ส่วนในเนื้อเรื่อง ภาพและภาษาจะทำหน้าที่ควบคู่กันในเล่ม มีการจัดวางองค์ประกอบของหน้า การใช้กรอบภาพในลักษณะต่าง ๆ เพื่อนำเสนอเรื่อง นอกจากนี้ ยังมีการเพิ่มแผนภาพและเกร็ดความรู้เกี่ยวกับตัวละครต่าง ๆ เพื่อให้ผู้อ่านเชื่อมโยงความสัมพันธ์ของตัวละครในเรื่องได้ การ์ตูนฉบับนี้มีบทบาทสืบทอดวรรณคดีเรื่องรามเกียรติ์ ให้ความรู้เกี่ยวกับวรรณคดีเรื่องรามเกียรติ์ รวมทั้งเกร็ดความรู้ศิลปวัฒนธรรมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องรามเกียรติ์ ให้ความบันเทิงจากเรื่องราวที่สนุกสนานน่าติดตาม อารมณ์ขัน และมุกตลกต่าง ๆ นอกจากนี้ยังแทรกการปลูกฝังจริยธรรมต่าง ๆ ให้แก่ผู้อ่าน โดยเฉพาะคำสอนหลักเรื่องการทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว รวมทั้งข้อควรประพฤติปฏิบัติของผู้ปกครองหรือผู้บังคับบัญชา และผู้ใต้ปกครองหรือผู้ใต้บังคับบัญชา ที่ยังคงเป็นประโยชน์แม้ในปัจจุบัน การ์ตูนรามเกียรติ์ ฉบับรามาวตาร ผลงานของ เฟน สตูดิโอ จึงเป็นการสืบทอดและเผยแพร่เรื่องรามเกียรติ์ซึ่งเป็นวรรณคดีเอกของไทยในรูปแบบของการ์ตูน ซึ่งเป็นสื่อที่ได้รับความนิยมและเข้าถึงได้ง่าย สำหรับเด็กและเยาวชน สะท้อนให้เห็นคุณค่าของเรื่อง “รามเกียรติ์” ที่ยังคงดำรงคุณค่าอยู่ในสังคมวัฒนธรรมไทยร่วมสมัย
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1244
title: กระบวนการกลายเป็นคำไวยากรณ์ของคำ "ไว้"

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาหน้าที่ทางไวยากรณ์ (หมวดคำ) และความหมายของคำ “ไว้” และวิเคราะห์กระบวนการกลายเป็นคำไวยากรณ์ของคำ “ไว้” ตั้งแต่สมัยสุโขทัยต่อเนื่องจนถึงสมัยปัจจุบัน ผลการศึกษาหน้าที่และความหมายของคำ “ไว้” ในแต่ละสมัย พบว่า (1) คำ “ไว้” ทุกสมัยปรากฏหน้าที่คำกริยาซึ่งมีความหมายบอกเนื้อความและหน้าที่คำหลังกริยาแสดง “การคงสภาพผลต่อไป” (2) คำ “ไว้” ตั้งแต่สมัยอยุธยาเป็นต้นมาปรากฏหน้าที่คำหลังกริยาแสดงความหมายทางไวยากรณ์ “การดำเนินเหตุการณ์ต่อไป” เพิ่มเติม และ (3) คำ “ไว้” ตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ (รัชกาลที่ 8) เป็นต้นมาปรากฏหน้าที่คำเชื่อมอนุพากย์แสดงความหมายไวยากรณ์ความสัมพันธ์ทางเวลา (อนาคตกาล) โดยภาพรวม คำ “ไว้” มีหน้าที่ทางไวยากรณ์ 3 หน้าที่ และมีความหมายทั้งสิ้น 4 ความหมาย ผลการวิเคราะห์กระบวนการกลายเป็นคำไวยากรณ์ของคำ “ไว้” พบว่า คำ “ไว้” มีเส้นทางกลายเป็นคำไวยากรณ์ 3 เส้นทาง ได้แก่ (1) คำกริยา “ไว้” กลายไปเป็น คำหลังกริยา “ไว้” แสดง “การคงสภาพผลต่อไป” (2) คำหลังกริยา “ไว้” แสดง “การคงสภาพผลต่อไป” กลายไปเป็น คำหลังกริยา “ไว้” แสดง “การดำเนินเหตุการณ์ต่อไป” และ (3) คำกริยา “ไว้” กลายไปเป็น คำเชื่อมอนุพากย์ “ไว้” แสดงความสัมพันธ์ทางเวลา (อนาคตกาล) แต่ละเส้นทางประกอบด้วยขั้นตอนการกลายเป็นคำไวยากรณ์ 4 ขั้นตอน ได้แก่ (1) การปรากฏในปริบทที่ทำให้เกิดความหมายทางไวยากรณ์ (2) กระบวนการเปลี่ยนแปลงทางความหมาย (3) กลไกการเปลี่ยนแปลงทางวากยสัมพันธ์ และ (4) การเปลี่ยนแปลงทางความหมายและวากยสัมพันธ์ กระบวนการกลายเป็นคำไวยากรณ์เส้นทางที่ (1) และ (3) ซึ่งเป็นเส้นทางที่เริ่มต้นจากคำกริยา “ไว้” ผ่านขั้นตอนของกระบวนการตามลำดับดังนี้ (1) การปรากฏในหน่วยสร้างกริยาเรียง (2) กลไกและกระบวนการ มี 2 ประเภท ได้แก่ กระบวนการทางความหมาย ซึ่งได้แก่ กระบวนการนามนัยและกระบวนการอุปลักษณ์ กับกลไกทางวากยสัมพันธ์ ซึ่งได้แก่ กลไกการวิเคราะห์ใหม่และกลไกการเทียบแบบ (3) ผลจากการเปลี่ยนแปลงทางความหมายและวากยสัมพันธ์ มี 5 ประการ ได้แก่ (1) การสูญคุณสมบัติของหมวดคำเดิม (2) การทำให้มีความเป็นทั่วไป (3) การคงเค้าความหมายเดิม (4) การปรากฏซ้อนกันในแต่ละหน้าที่ทางไวยากรณ์ และ (5) การเปลี่ยนแปลงความถี่ในแต่ละหน้าที่ทางไวยากรณ์
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1245
title: ลักษณะเด่นของนวนิยายไทยที่มีตัวละครเป็นครุฑและนาค

description: วิทยานิพนธ์นี้มุ่งวิเคราะห์องค์ประกอบและลักษณะเด่นของนวนิยายไทยที่มีตัวละครเป็นครุฑและนาคที่ตีพิมพ์ตั้งแต่ พ.ศ 2529 - 2555 จำนวน 11 เรื่อง ได้แก่ มณีสวาท กาษานาคา ปักษานาคา มนตรานาคาครุฑ ดวงหทัยครุฑรามันตุ์ อริตวรรธน์ครุฑานาคา เคสินาคาดวงใจพญานาค นาคสวาท ร้อยรักปักษา เมฃลานาคา และสัญญารักให้ก้องฟ้า โดยชี้ให้เห็นว่าจินตนาการของผู้แต่ง การสร้างงานแนววัฒนธรรมประชานิยม และอิทธิพลจากวรรณกรรมและภาพยนตร์ทั้งไทยและต่างชาติ เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้มีการสร้างสรรค์นวนิยายไทยกลุ่มนี้ออกมาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2548 ถึงปัจจุบัน ผลการศึกษาพบว่า ผู้แต่งนำเรื่องเล่าต่าง ๆ ทั้งที่เป็นวรรณกรรมสันสกฤตและบาลี วรรณคดีไทย นิทานพื้นบ้าน และข่าวเหตุการณ์ปัจจุบัน มาสร้างเป็นองค์ประกอบสำคัญของนวนิยาย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การนำความขัดแย้งใน “ตำนานครุฑจับนาค” มาผสมผสานกับจินตนาการของตนแล้วสร้างเป็นองค์ประกอบทางวรรณกรรมที่น่าสนใจ กล่าวคือ ในด้านโครงเรื่องพบโครงเรื่องถึง 4 แบบ ได้แก่ โครงเรื่องแบบการข้ามภพชาติมาแก้แค้นศัตรูรัก โครงเรื่องแบบการข้ามภพชาติมาติดตามคู่รัก โครงเรื่องแบบการประนีประนอมความขัดแย้ง และโครงเรื่องแบบการแย่งชิงของวิเศษ สาเหตุของความขัดแย้งในโครงเรื่อง มักเกี่ยวข้องกับเรื่องความรัก ความโลภ ความริษยา และเน้นให้มีการข้ามภพชาติ ด้านตัวละคร พบว่าผู้แต่งสร้างตัวละครครุฑ นาค ตัวละครที่มีกำเนิดทั้งจากเผ่าพันธุ์ครุฑและนาค รวมทั้งตัวละครผู้ช่วยเหลือ โดยอิงลักษณะของครุฑและนาคจากเรื่องเล่าต่าง ๆ แล้วเพิ่มเติมลักษณะอื่น ๆ ตามจินตนาการของตนทำให้ตัวละครมีลักษณะที่หลากหลาย ในด้านฉาก มีการสร้างฉากใน 3 แบบ คือ ฉากที่สร้างจากสถานที่จริง ฉากที่สร้างจากเรื่องเล่า และฉากที่สร้างจากจินตนาการ องค์ประกอบต่าง ๆ เหล่านี้นำไปสู่การเข้าใจแนวคิดของนวนิยายกลุ่มนี้ที่มีการนำเสนอทั้ง แนวคิดเรื่องกรรมและผลกรรม แนวคิดเรื่องการยึดติดและการปล่อยวางกับการละทิฐิ และ แนวคิดเรื่องความรักและการให้อภัย นวนิยายกลุ่มนี้จึงมีลักษณะเด่นคือการที่ผู้แต่งได้นำความขัดแย้งระหว่างครุฑกับนาคจากเรื่องเล่าต่าง ๆ โดยเฉพาะจากตำนานครุฑจับนาคมาสร้างเป็นโครงเรื่อง ตัวละคร และฉาก ในลักษณะของนวนิยายแนวโรแมนติกแฟนตาซี แต่ก็ได้ผสมผสานหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาเข้าไปตามแนวนิยมของนักเขียนไทยเพื่อมุ่งสื่อแนวคิดสำคัญเรื่องความพยาบาทและการให้อภัย จินตนาการของผู้แต่งที่ทำให้เรื่องราวน่าสนใจนั้น สะท้อนให้เห็นจากการสร้างสรรค์อนุภาคต่าง ๆ ทั้งอนุภาคตัวละคร อนุภาคของวิเศษ และอนุภาคเหตุการณ์อันเป็นการสอดประสานกันระหว่างคติชนกับวรรณกรรมในนวนิยายกลุ่มนี้ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อการศึกษานวนิยายไทยที่นำตัวละครมาจากนิทานต่าง ๆ ได้ต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1246
title: รูปแบบและกระบวนการเชิงปฏิสัมพันธ์ของเครือข่ายการป้องกันอาชญากรรมบนอินเตอร์เน็ต

description: การศึกษาครั้งนี้ผู้วิจัยได้ทำการศึกษาโดยวิธีการวิจัยเอกสารและการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้เทคนิคการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกจากเครือข่ายการป้องกันอาชญากรรมบนอินเตอร์เน็ตทั้ง 4 เพจ ได้แก่ เพจตามล่าไอ้โอม เพจตามจับชุติมา เรืองทิพย์ เพจตามล่าไอ้ปิ้ง และเพจตามหาคนร้าย จำนวน 3 ส่วน ได้แก่ ผู้จัดตั้งและผู้ดูแลเพจ สมาชิกเพจ และเจ้าหน้าที่ตำรวจที่เกี่ยวข้อง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะและรูปแบบของเครือข่ายการป้องกันอาชญากรรมบนอินเตอร์เน็ตที่มีประสิทธิภาพในการป้องกันอาชญากรรม กระบวนการเชิงปฏิสัมพันธ์ภายใน ของเครือข่ายฯ และความเชื่อมโยงระหว่างเครือข่ายการป้องกันอาชญากรรมบนอินเตอร์เน็ตกับกระบวนการยุติธรรม เพื่อนำไปสู่การควบคุมอาชญากรรมในสังคม จากการศึกษาพบว่า การศึกษารูปแบบและกระบวนการเชิงปฏิสัมพันธ์ของเครือข่ายการป้องกันอาชญากรรมบนอินเตอร์เน็ต ได้ศึกษาเครือข่ายฯ ที่จัดตั้งขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2550 เป็นต้นไป เพื่อหาข้อมูลและเบาะแสของผู้ต้องหาที่ก่ออาชญากรรม โดยใช้โปรแกรมเฟสบุ๊คเป็นเครื่องมือในการจัดตั้งเครือข่ายฯ พบว่า มี 3 กรณีศึกษาที่ผู้จัดตั้งเครือข่าย ฯ เป็นผู้เสียหายเอง และ 1 กรณีศึกษาที่ผู้จัดตั้งเครือข่าย ฯ เป็นญาติของผู้เสียหาย สำหรับระยะเวลาในการจับกุมผู้ต้องหาหลังจากตั้งเครือข่ายฯ ใช้ระยะเวลาเฉลี่ย 3 เดือน จึงสามารถจับกุมผู้ต้องหาได้ และหลังจากผู้ต้องหาถูกดำเนินคดีตามกฎหมายนั้น ทุกเครือข่ายยังคงมีอยู่และเป็นช่องทางในการเตือนภัยและแจ้งข่าวสารอาชญากรรมอย่างต่อเนื่อง รูปแบบและกระบวนการเชิงปฏิสัมพันธ์ภายในเครือข่ายการป้องกันอาชญากรรมบนอินเตอร์เน็ตที่ได้จากการศึกษา พบว่า เกิดจากการเกิดเหตุอาชญากรรมในสังคม หลังจากนั้นผู้เสียหายได้ดำเนินการแจ้งความกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ และตั้งเพจเครือข่ายการป้องกันอาชญากรรมบนเฟสบุ๊ค เพื่อเป็นอีกช่องทางในการตามหาข้อมูลและเบาะแสต่าง ๆ ของผู้ต้องหา ซึ่งหากเครือข่ายฯใดเครือข่ายฯหนึ่งสามารถผลักดันให้เครือข่ายฯของตนออกสู่สื่อกระแสหลัก อาทิ โทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ เป็นต้น ทำให้การทำงานของเจ้าหน้าที่ตำรวจมีการดำเนินคดีอย่างรวดเร็ว และให้ความช่วยเหลือแก่ผู้เสียหายเป็นอย่างดี ผู้เสียหายนำข้อมูลที่ได้จากเครือข่ายฯ ส่งต่อให้เจ้าหน้าที่ตำรวจ เพื่อดำเนินการจับกุมและดำเนินคดีตามกฎหมาย โดยแต่ละเครือข่าย ฯ มีองค์ประกอบของเครือข่ายฯที่สำคัญมาก คือ สมาชิกเครือข่ายที่มีส่วนร่วมในการช่วยเหลือโดยการถูกใจ (Like) แสดงความคิดเห็น (Comment) และแบ่งปันโพสต์ (Share Post) จะเห็นได้ว่า รูปแบบและกระบวนการเชิงปฏิสัมพันธ์ภายในเครือข่ายการป้องกันอาชญากรรมบนอินเตอร์เน็ตดังกล่าว เป็นการป้องกันอาชญากรรมแนวใหม่ที่สอดคล้องกับสังคมยุคโลกาภิวัตน์และเทคโนโลยีการสื่อสารที่รวดเร็วและสามารถพัฒนาเป็นรูปแบบการป้องกันอาชญากรรมสมัยใหม่ที่ทันต่อเหตุการณ์ได้ต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1247
title: การเมืองของการพัฒนาที่ยั่งยืน ศึกษากรณีอำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย

description: การวิจัยเรื่องการเมืองของการพัฒนาที่ยั่งยืน ศึกษากรณี อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา รูปแบบ ลักษณะของประชาคมเชียงของ บทบาทในการผลักดันแนวคิดการพัฒนาที่ยั่งยืนในอำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย และการสร้างวาทกรรมการพัฒนาที่ยั่งยืนในพื้นที่ ผลการศึกษาพบว่า อำเภอเชียงของเป็นพื้นที่รองรับการพัฒนาทางเศรษฐกิจให้เป็นอำเภอการค้าชายแดน มีผลทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นในพื้นที่หลายด้าน สร้างผลกระทบต่อประชาชน ได้แก่ การเข้าไม่ถึงทรัพยากรธรรมชาติของคนในท้องถิ่น การเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิต วัฒนธรรม การกว้านซื้อที่ดินเกษตรกรรมในโครงการอุตสาหกรรม ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นผลของการพัฒนากระแสหลักที่ขาดการมีส่วนร่วมของคนในท้องถิ่น จึงเป็นที่มาของการรวมตัวของคนในพื้นที่เป็นเครือข่ายประชาคมเชียงของ สร้างวาทกรรมการพัฒนาที่ยั่งยืน เพื่อแก้ไขปัญหาและตั้งรับการพัฒนาทางเศรษฐกิจ ผ่านแนวคิด "เชียงของ: หนึ่งเมืองสองแบบ" เป็นแนวคิดของการพัฒนาที่มีส่วนร่วมจากคนในพื้นที่ และการพัฒนาที่ไม่ละทิ้งอัตลักษณ์ท้องถิ่น โดยบทบาทของภาคประชาสังคม คือ ผลักดันแนวคิดให้เป็นประเด็นรับรู้ในพื้นที่สาธารณะ ผ่านวิธีการ (1) การจัดเวทีเสวนาให้ประชาชนมีส่วนร่วม (2) สร้างองค์ความรู้ในท้องถิ่น (3) จัดกิจกรรมฟื้นฟูวัฒนธรรม (4) เคลื่อนไหวผ่านสื่อมวลชน จนสามารถทำวาทกรรมการพัฒนาที่ยั่งยืนมีความเด่นชัดนำไปสู่การกำหนดยุทธศาสตร์ของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องใน
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1248
title: การวัดความเสี่ยงของพอร์ตโฟลิโอตราสารหนี้ด้วยวิธีคอปปูลามูลค่าความเสี่ยงและวิธีคอปปูลาค่าเฉลี่ยความเสียหายส่วนเกิน

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวัดความเสี่ยงจากการลงทุนในพอร์ตโฟลิโอตราสารหนี้ของบริษัทประกันภัย โดยจะใช้ข้อมูลการลงทุนในตราสารหนี้ของบริษัทประกันภัยและข้อมูลอนุกรมเวลาของอัตราผลตอบแทนของตราสารหนี้ที่ไม่จ่ายคูปอง เพื่อวิเคราะห์มูลค่าความเสี่ยงและค่าเฉลี่ยความเสียหายส่วนเกิน ซึ่งเป็นเครื่องชี้วัดความเสี่ยง และได้นำฟังก์ชันคอปปูลามาใช้ เพื่อหาฟังก์ชันการแจกแจงร่วมของอัตราผลตอบแทนจากตราสารหนี้แต่ละช่วงอายุคงเหลือ นอกจากนี้ ยังเปรียบเทียบความแม่นยำในการชี้วัดความเสี่ยงระหว่าง Copula VaR กับ Normality VaR อีกด้วย ผลการวิจัย พบว่า อัตราผลตอบแทนของตราสารหนี้ไม่ได้เป็นแบบปกติ และการหารูปแบบการแจกแจงที่แท้ของอัตราผลตอบแทนจากดัชนี ZRR พบว่า อัตราผลตอบแทนจากดัชนี ZRR มีการแจกแจงแบบ Logistic ทุกช่วงอายุคงเหลือของตราสารหนี้ แต่จากการทดสอบความน่าเชื่อถือของตัวแบบคำนวรด้วยการทดสอบข้อมูลย้อนกลับ พบว่า ทั้งค่า Copula VaR และ Normality VaR มีค่าใกล้เคียงกันมาก และสามารถอธิบายการแจกแจงที่เกิดขึ้นจริงของอัตราผลตอบแทนจากดัชนี ZRR ได้อย่างแม่นยำหรือสามารถวัดระดับความเสี่ยงที่ควรจะเป็นจริงได้อย่างมีประสิทธิภาพ
DOI: 10.15468/y2k1wb
title: Revision and new species of the African genus Mischogyne (Annonaceae)

description: This dataset contains the digitized treatments in Plazi based on the original journal article Gosline, George, Marshall, Andrew R., Larridon, Isabel (2019): Revision and new species of the African genus Mischogyne (Annonaceae). Kew Bulletin 74 (28): 1-23, DOI: 10.1007/S12225-019-9804-7
DOI: 10.5445/ir/1000096346
title: Statistics on turbulent forced convection pipe flow with different thermal boundary conditions for two Prandtl numbers

description: This database contains numerical results of well-resolved large-eddy simulations and direct numerical simulations on a fully-developed turbulent forced convection pipe flow with different thermal boundary conditions. Please refer to the README for further information.
DOI: 10.1285/i20380313v26p420
title: LICEO SCIENTIFICO "G. Banzi Bazoli" Lecce, "Scuola e Ricerca", N.S., IV, 2018, pp. 142.
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1133
title: ผลของการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยใช้การเรียนรู้แบบโครงงานที่มีต่อความสามารถในการดูแลสุขภาพครอบครัวของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยใช้การเรียนรู้แบบโครงงานที่มีต่อความสามารถในการดูแลสุขภาพครอบครัวของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนจ่านกร้อง จำนวน 60 คน แบ่งเป็น กลุ่มทดลองที่ได้รับการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาแบบโครงงาน จำนวน 30 คน และกลุ่มควบคุมที่ได้รับการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาแบบปกติ จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แผนการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยใช้การเรียนรู้แบบโครงงาน แบบวัดความสามารถในการดูแลสุขภาพครอบครัวด้านความรู้ เจตคติ และการปฏิบัติ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1) ค่าเฉลี่ยของคะแนนความสามารถในการดูแลสุขภาพครอบครัวด้านความรู้ เจตคติ และการปฏิบัติ ของกลุ่มทดลองหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ค่าเฉลี่ยของคะแนนความสามารถในการดูแลสุขภาพครอบครัวด้านความรู้ เจตคติ และการปฏิบัติ หลังการทดลองของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1134
title: การพัฒนาโมเดลการวัดทักษะชีวิตและอาชีพของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในศตวรรษที่ 21

description: การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการคือ 1) เพื่อพัฒนาและตรวจสอบความตรงของโมเดลการวัดทักษะชีวิตและอาชีพของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย 2) เพื่อเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของคะแนนจากการวัดทักษะชีวิตและอาชีพระหว่างเพศและแผนการเรียนของทักษะชีวิตและอาชีพของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย และ 3) เพื่อสร้างเกณฑ์ปกติของแบบวัดทักษะชีวิตและอาชีพของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ในกรุงเทพมหานคร จำนวน 397 คน ที่ได้จากการสุ่มหลายขั้นตอน เครื่องมือวิจัยคือ แบบวัดทักษะชีวิตและอาชีพ มีลักษณะเป็นแบบวัดเชิงสถานการณ์มี 3 ตัวเลือก วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยายและสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การวิเคราะห์สถิติที (t-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (one-way ANOVA) การวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างเชิงเส้น และคะแนนปกติที ผลการวิจัย พบว่า (1) โมเดลการวัดทักษะชีวิตและอาชีพมีความความตรงเชิงโครงสร้าง โดยมีค่าไค-สแควร์=2.30, df=2, p-value=0.32, GFI=0.99, AGFI=0.99, RMR=0.001, RMSEA=0.04 (2) นักเรียนหญิงมีค่าเฉลี่ยสูงกว่านักเรียนชายในทักษะการสร้างสัมพันธ์ระหว่างบุคคล และการบริหารอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และนักเรียนชายและนักเรียนหญิงมีทักษะการสื่อสารและการแก้ปัญหาไม่แตกต่างกัน นักเรียนแผนการเรียนศิลป์-คำนวณ มีค่าเฉลี่ยของทักษะการสื่อสารสูงกว่านักเรียนแผนการเรียนอื่น และนักเรียนแผนการเรียนวิทย์-คณิต มีค่าเฉลี่ยทักษะการสร้างสัมพันธ์ระหว่างบุคคล การแก้ปัญหาและการบริหารจัดการสูงกว่านักเรียนที่มีแผนการเรียนอื่น (3) เกณฑ์ปกติของทักษะชีวิตและอาชีพในระดับท้องถิ่น มีคะแนนอยู่ในช่วง 49-92 คะแนน และมีคะแนนปกติทีอยู่ในช่วง T21-T78 คะแนนทักษะชีวิตและอาชีพรวม 4 องค์ประกอบ (การสื่อสาร การสร้างสัมพันธ์ระหว่างบุคคล การแก้ปัญหา และการบริหารจัดการ) มีคะแนนอยู่ในช่วง 10-24 คะแนน และมีคะแนนปกติทีอยู่ในช่วง T19.89-T74.94 คะแนนทักษะชีวิตและอาชีพจำแนกตามเพศ โดยนักเรียนชายมีคะแนนอยู่ในช่วง 62-92 คะแนน และมีคะแนนปกติทีอยู่ในช่วง T23.22-T72.89 นักเรียนหญิงมีคะแนนอยู่ในช่วง 49-92 คะแนน และมีคะแนนปกติทีอยู่ในช่วง T21.06-T72.89 คะแนนทักษะชีวิตและอาชีพรวม 4 องค์ประกอบ จำแนกตามเพศ นักเรียนชายมีคะแนนอยู่ในช่วง 12-24 คะแนน และมีคะแนนปกติทีอยู่ในช่วง T23.22-T74.37 นักเรียนหญิงมีคะแนนอยู่ในช่วง 10-24 คะแนน และมีคะแนนปกติทีอยู่ในช่วง T21.06-T75.27
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1135
title: ผลของโปรแกรมการฝึกแบบสถานีที่มีต่อความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตบอลของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการฝึกแบบสถานีที่มีต่อความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตบอลของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย เพศชาย จำนวน 20 คน โดยวิธีการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง กำหนดให้กลุ่มตัวอย่างฝึกด้วยโปรแกรมการฝึกแบบสถานี โดยทำการฝึก 8 สัปดาห์ๆละ 2 วัน คือ วันอังคารและวันพฤหัสบดี และทดสอบความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตบอล ก่อนการทดลองและหลังการทดลอง 8 สัปดาห์ นำผลที่ได้มาวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบค่า “ที” ทดสอบความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัยพบว่า 1) หลังการทดลอง 8 สัปดาห์ กลุ่มตัวอย่างมีความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตบอลเป็นเส้นตรงระยะทาง 50 เมตร ดีกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) หลังการทดลอง 8 สัปดาห์ กลุ่มตัวอย่างมีความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตบอลซิก-แซ็ก ดีกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1136
title: การศึกษาวิธีการเสริมสร้างนิสัยฝึกฝนตนเอง และอิทธิพลที่ส่งผลต่อนิสัยฝึกฝนตนเองของนักเรียนวิทยาลัยนาฏศิลป โดยมีการกำกับตนเองเป็นตัวแปรส่งผ่าน

description: การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสมวิธีที่มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาวิธีการเสริมสร้างนิสัยฝึกฝนตนเองของนักเรียน 2) ศึกษาวิธีการที่ครูใช้ในการเสริมสร้างนิสัยการฝึกฝนตนเองของนักเรียน และ 3) วิเคราะห์อิทธิพลของวิธีการของนักเรียนและครูในการเสริมสร้างนิสัยฝึกฝนตนเองที่ส่งผลต่อนิสัยฝึกฝนตนเองของนักเรียนโดยมีการกำกับตนเองเป็นตัวแปรส่งผ่าน การดำเนินการวิจัยมี 2 ขั้นตอนคือ 1) การศึกษาข้อมูลเชิงคุณภาพ สัมภาษณ์กรณีศึกษาคือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา สาขาโขนและละคร วิทยาลัยนาฏศิลป ปีการศึกษา 2557 จำนวน 18 คน และอาจารย์ประจำวิชาเอก สาขาโขนและละคร จำนวน 10 คน ด้วยแบบสัมภาษณ์แบบไม่มีโครงสร้าง และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา 2) การศึกษาข้อมูลเชิงปริมาณ ตัวอย่างวิจัยคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 – 6 จำนวน 769 คน ได้มาโดยการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นตามระดับชั้นของนักเรียน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์สถิติบรรยายได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงสรุปอ้างอิงได้แก่ การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรโดยการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน การตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของนิสัยฝึกฝนตนเองที่พัฒนาขึ้นกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ตามหลักการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างโดยใช้โปรแกรมลิสเรล ผลการวิจัยพบว่า 1) วิธีการของนักเรียนในการเสริมสร้างนิสัยฝึกฝนตนเองประกอบด้วย การกำหนดเป้าหมายของการฝึกซ้อม การเปรียบเทียบกับเพื่อนคนอื่นและการให้บุคคลอื่นมีส่วนช่วยในการฝึกซ้อม 2) วิธีการของครูในการเสริมสร้างนิสัยฝึกฝนตนเองของนักเรียนประกอบด้วย การให้ความช่วยเหลือในการฝึกซ้อม การกำหนดเป้าหมายของการฝึกซ้อม การสร้างทัศนคติที่ดีต่อการเรียน การกำหนดรูปแบบการเรียนการสอนที่เหมาะสม การหาตัวช่วยในการฝึกซ้อม และการเสริมแรง 3) วิธีการของนักเรียนในการเสริมสร้างนิสัยฝึกฝนตนเอง วิธีการของครูในการเสริมสร้างนิสัยฝึกฝนตนเอง และการกำกับตนเองในการฝึกฝนเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลรวมอย่างนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 ต่อนิสัยฝึกฝนตนเอง โดยวิธีการของนักเรียนในการเสริมสร้างนิสัยฝึกฝนตนเอง และการกำกับตนเองในการฝึกฝนมีอิทธิพลทางตรงต่อนิสัยฝึกฝนตนเองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 และวิธีการของนักเรียนในการเสริมสร้างนิสัยฝึกฝนตนเอง และวิธีการของครูในการเสริมสร้างนิสัยฝึกฝนตนเองมีอิทธิพลทางอ้อมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติต่อนิสัยฝึกฝนตนเองโดยมีการกำกับตนเองในการฝึกฝนเป็นตัวแปรส่งผ่าน และโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์โดยมีค่าไค-สแควร์เท่ากับ 60.30 ที่ค่าองศาอิสระเท่ากับ 49 ค่าความน่าจะเป็น (p) เท่ากับ 0.129 ค่าดัชนีวัดความกลมกลืน (GFI) เท่ากับ 0.990 ค่าดัชนีวัดระดับความกลมกลืนที่ปรับแก้แล้ว (AGFI) เท่ากับ 0.975 และค่าดัชนีกำลังสองของส่วนที่เหลือ (RMR) เท่ากับ 0.0127