cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2015.956
title: ปัญหาสังคมและความวิตกกังวลในอาชญนิยายร่วมสมัยของกลุ่มประเทศสแกนดิเนเวีย

description: กลุ่มประเทศสแกนดิเนเวียอาจจะดูเป็นสังคมที่สงบและปราศจากความขัดแย้ง แต่อาชญนิยายที่สร้างสรรค์โดยชาวสแกนดิเนเวียกลับตีแผ่ปัญหาทางสังคมและความวิตกกังวลที่แฝงอยู่ในกลุ่มประเทศดังกล่าว ทั้งนี้อาชญนิยายตั้งแต่ยุคเริ่มแรกเรื่อยมาต่างก็นำเสนอแง่มุมของปัญหาและความกังวลต่าง ๆ ที่แตกต่างกันออกไปตามกาลเวลาและสภาพสังคมที่เปลี่ยนไป อาชญนิยายร่วมสมัยของสแกนดิเนเวียที่คัดสรรมาศึกษาก็ทำหน้าที่เปิดโปงปัญหาและสะท้อนความกังวลของผู้คนในสังคมด้วยเช่นกัน ปัญหาและความกังวลเหล่านี้ได้แก่ ปัญหาความรุนแรงต่อผู้หญิง ความวิตกกังวลเกี่ยวกับความบริสุทธิ์ทางชาติพันธุ์และการตีแผ่การทำงานของรัฐบาลที่ไม่โปร่งใส จากการศึกษาพบว่าอาชญนิยายเรื่อง The Girl with the Dragon Tattoo (2005) ของ สตีก ลาร์สสัน (Stieg Larsson) และ The Fifth Woman (1996) ของ เฮนนิง มานเคลล์ (Henning Mankell) ได้เผยให้เห็นถึงปัญหาความรุนแรงที่ผู้ชายเป็นฝ่ายกระทำต่อผู้หญิง และนำเสนอความพยายามในการตอบโต้ความรุนแรงของผู้หญิงด้วยเช่นกัน อาชญนิยายเรื่อง The Redbreast (2000) ของ ยู เนสเบอ (Jo Nesbø) นำเสนอความกังวลเกี่ยวกับความบริสุทธิ์ทางชาติพันธุ์ ในรูปของชาวต่างชาติที่จะเข้ามาคุกคามและทำลายอัตลักษณ์ของประเทศ และ The Snowman (2007) ของ เนสเบอ สะท้อนให้เห็นถึงความกังวลเกี่ยวกับความบริสุทธิ์ทางชาติพันธุ์ของมนุษย์ที่พันธุกรรมหรือดีเอ็นเอแปลกปลอมในระดับครอบครัวกำลังเข้ามาคุกคามความเป็นระบบของสังคม ส่วนการตีแผ่การทำงานของรัฐบาลที่ไม่โปร่งใสสะท้อนผ่านตัว บทเรื่อง The Redbreast ที่นำเสนอการปกปิดอดีตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองของรัฐบาล และละครโทรทัศน์เรื่อง The Killing (ภาค 2) (2009) ของ เซอเรน สไวสตรูป (Søren Sveistrup) ที่นำเสนอการปกปิดเหตุการณ์ความรุนแรงในการสังหารหมู่ครอบครัวชาวอัฟกานิสถานในสงครามต่อต้านการก่อการร้ายในตะวันออกกลางของรัฐบาล
DOI: 10.14457/cu.the.2015.957
title: การแสดงความเห็นแย้งในปริจเฉทการสนทนาในภาษาไทยและข้อคำนึงที่เป็นเหตุจูงใจ

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีทางภาษาที่ผู้พูดภาษาไทยใช้แสดงความเห็นแย้งในปริจเฉทการสนทนาภาษาไทย และเปรียบเทียบกลวิธีทางภาษาที่ผู้พูดภาษาไทยใช้แสดงความเห็นแย้งในปริจเฉทการสนทนา 2 ชนิด คือ บทสนทนาแบบเน้นภารกิจ (task-based conversation) และบทสนทนาแบบแสดงความคิดเห็น (argumentative conversation) รวมทั้งศึกษาข้อคำนึงที่เป็นเหตุจูงใจที่ผู้พูดภาษาไทยคำนึงถึงในการแสดงความเห็นแย้ง ข้อมูลในการศึกษากลวิธีทางภาษาที่ผู้พูดภาษาไทยใช้ในการแสดงความเห็นแย้งมาจากปริจเฉทการสนทนาที่เกิดขึ้นจริง 2 ชนิด คือ บทสนทนาแบบเน้นภารกิจ และบทสนทนาแบบแสดงความคิดเห็น ส่วนข้อมูลในการศึกษาข้อคำนึงที่เป็นเหตุจูงใจที่ผู้พูดภาษาไทยคำนึงถึงในการแสดงความเห็นแย้งมาจากการใช้แบบสอบถามและการสัมภาษณ์เชิงลึกกลุ่มตัวอย่างผู้พูดภาษาไทย รวมถึงการศึกษาจากปัจจัยทางสังคมวัฒนธรรมตามมุมมองที่นักสังคมวิทยาและนักมานุษยวิทยาเสนอไว้ ผลการวิจัยพบว่า ผู้พูดภาษาไทยเลือกใช้กลวิธีทางภาษาในการแสดงความเห็นแย้งจำนวน 21 วิธี จัดเป็นกลวิธีหลักทั้งสิ้น 4 กลวิธี เรียงลำดับความถี่การปรากฏจากมากไปหาน้อยได้ดังนี้ 1.กลวิธีทางภาษาแบบลดน้ำหนักความรุนแรง (คิดเป็นร้อยละ 56.47) 2.กลวิธีทางภาษาแบบโน้มน้าวให้เชื่อหรือคล้อยตาม (คิดเป็นร้อยละ 31.81) 3.กลวิธีทางภาษาแบบตรงไปตรงมา (คิดเป็นร้อยละ 8.40) และ 4.กลวิธีทางภาษาแบบประชดประชัน (คิดเป็นร้อยละ 3.28) เมื่อพิจารณาเปรียบเทียบกลวิธีทางภาษาที่ผู้พูดภาษาไทยใช้แสดงความเห็นแย้งในปริจเฉทการสนทนา 2 ชนิด พบว่า กลวิธีทางภาษาที่ผู้พูดภาษาไทยใช้แสดงความเห็นแย้งในบทสนทนาแบบแสดงความคิดเห็นมีความหลากหลายกว่าในบทสนทนาแบบเน้นภารกิจ ทำให้เห็นว่าชนิดของปริจเฉทการสนทนามีผลต่อการเลือกใช้กลวิธีทางภาษาในการแสดงความเห็นแย้ง ผลการศึกษาข้อคำนึงที่เป็นเหตุจูงใจที่ผู้พูดภาษาไทยคำนึงถึงในการแสดงความเห็นแย้งพบว่า ข้อคำนึงที่เป็นเหตุจูงใจที่ผู้พูดภาษาไทยคำนึงถึงในการแสดงความเห็นแย้งมี 2 ส่วน คือ 1.ข้อคำนึงที่เป็นเหตุจูงใจในส่วนที่เป็นวัตถุประสงค์ของการสนทนา และ 2.ข้อคำนึงที่เป็นเหตุจูงใจในส่วนที่เป็นปริบทของการสนทนา การรักษาความสัมพันธ์ของคู่สนทนาเป็นข้อคำนึงที่ผู้พูดภาษาไทยส่วนใหญ่คำนึงถึงมากที่สุดในการแสดงความเห็นแย้ง การที่ผู้พูดภาษาไทยส่วนใหญ่เลือกใช้กลวิธีทางภาษาแบบลดน้ำหนักความรุนแรงในการแสดงความเห็นแย้งเพื่อรักษาความสัมพันธ์ของคู่สนทนามากกว่าการเลือกใช้กลวิธีทางภาษาที่ทำให้คู่สนทนาเข้าใจการแสดงความเห็นแย้งอย่างตรงไปตรงมาสะท้อนให้เห็นว่าคนไทยมีลักษณะถ้อยทีถ้อยอาศัยและประนีประนอม อีกทั้งไม่ชอบความขัดแย้งและการเผชิญหน้า รวมไปถึงยังให้ความสำคัญกับความเกรงใจและความถ่อมตนต่อคู่สนทนา พฤติกรรมทางภาษาดังกล่าวมีความสัมพันธ์กับปัจจัยทางสังคมวัฒนธรรมเรื่องการมีมุมมองตัวตนแบบพึ่งพา(an interdependent view of self) ความเป็นสังคมแบบอิงกลุ่ม(collectivism) ความเป็นสังคมแบบไมตรีสัมพันธ์ (affiliative society) ความเป็นสังคมแบบให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล (interpersonal orientation) และความเป็นวัฒนธรรมปริบทสูง (High context culture ) ซึ่งปัจจัยทางสังคมวัฒนธรรมส่วนใหญ่เหล่านี้มักได้รับอิทธิพลมาจากแนวคิดในพระพุทธศาสนา
DOI: 10.14457/cu.the.2015.958
title: วัฒนธรรมโนรา : การดำรงอยู่และการสืบทอดในบริบทของบ้านปลายระไม อำเภอเปิ้นดัง รัฐเคดาห์ (ไทรบุรี) ประเทศมาเลเซีย

description: วิทยานิพนธ์เล่มนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการดำรงอยู่ของวัฒนธรรมโนราของชาวสยาม บ้านปลายระไม อำเภอเปิ้นดัง รัฐเคดาห์ (ไทรบุรี) ประเทศมาเลเซียและเพื่อวิเคราะห์ปัจจัยในการสืบทอดและบทบาทของวัฒนธรรมโนราของชาวสยามที่นี่ ผู้วิจัยเก็บข้อมูลภาคสนามเกี่ยวกับพิธีโนราโรงครูในช่วงปี พ.ศ. 2554 – 2557 และได้เก็บข้อมูลภาคสนามการประกอบพิธีโนราโรงครูในจังหวัดพัทลุงเพิ่มเติมเพื่อนำมาวิเคราะห์การดำรงอยู่และการสืบทอดวัฒนธรรมโนราที่ปลายระไมให้ชัดเจนยิ่งขึ้น ผลการศึกษาการดำรงอยู่ของวัฒนธรรมโนราของชาวสยามบ้านปลายระไม พบว่า ดำรงอยู่ในรูปของวรรณกรรมทั้งวรรณกรรมมุขปาฐะ ได้แก่ ตำนานครูหมอโนราท้องถิ่น นิทานเรื่องพระสุธน-มโนห์รา พระรถ-เมรี และวรรณกรรมลายลักษณ์ ได้แก่ บทโนราที่ใช้ในพิธีกรรมโนราโรงครูซึ่งคล้ายคลึงกับที่พบในภาคใต้ ส่วนการดำรงอยู่ในรูปของพิธีกรรม พบว่า พิธีกรรมโนราโรงครูที่นี่มีวัตถุประสงค์ 2 ประการคือเพื่อแก้บนและเพื่อตัดจุกโนราใหม่ ธรรมเนียมปฏิบัติและขั้นตอนการประกอบพิธีกรรมยังคงดำเนินตามแบบแผนที่เคยปฏิบัติมาตั้งแต่อดีต พบว่าที่บ้านปลายระไมมีโนรา 2 คณะ มีทั้งโนราหญิงและโนราชาย นิยมให้โนรารุ่นหลังเป็นผู้ประกอบพิธีตัดเหมฺรฺย ชาวสยามที่ไทรบุรียังคงมีความเชื่อเกี่ยวกับครูหมอโนรา นับถือครูหมอโนราทั้งที่เป็นบรรบุรุษและเป็นครูหมอโนราในท้องถิ่น และเชื่อว่าครูหมอส่วนใหญ่เดินทางมาจากประเทศไทย ส่วนร่างทรงนั้น มาจากการเลือกของครูหมอ ร่างทรงคนหนึ่งอาจมีครูหมอมาลงได้หลายองค์ ปัจจัยในการสืบทอดวัฒนธรรมโนราบ้านปลายระไม มีทั้งหมด 4 ประการ ได้แก่ 1) การยังคงมีผู้สืบทอดการเป็นโนรา โดยเฉพาะในช่วง 5-6 ปีที่ผ่านมามีคนรุ่นใหม่ที่มาฝึกหัดโนราและเข้าพิธีตัดจุกเป็นโนราใหญ่หลายคนด้วยความเต็มใจและความภาคภูมิใจ 2) การที่ชาวบ้านปลายระไมยังคงมีความเชื่อเรื่องครูหมอโนราอย่างเหนียวแน่น โดยเชื่อว่าครูหมอช่วยคุ้มครองให้รอดพ้นจากอันตราย โรคภัยไข้เจ็บต่างๆ ตลอดจนบันดาลให้สมปรารถนา แล้วจึงจัดโนราโรงครูตอบแทน 3) พิธีกรรมโนราโรงครูจึงยังคงมีการจัดสืบเนื่องต่อมาและในปัจจุบันยิ่งมีมากขึ้นเนื่องจากชาวบ้านบนบานครูหมอกันมาก 4) ชุมชนปลายระไมเองมีความพร้อมในด้านต่างๆ ทั้งความพร้อมด้านเศรษฐกิจ การมีเครือข่ายญาติพี่น้องที่เหนียวแน่น ความสามารถในการสื่อสารด้วยภาษาไทย ค่านิยมเรื่องการบูชาครู ความกตัญญูกตเวที การรักษาสัจจะ รวมทั้งความภาคภูมิใจในการเป็นคนสยาม นอกจากนี้วัฒนธรรมโนราที่บ้านปลายระไมยังมีบทบาทในการช่วยสืบทอดอัตลักษณ์ความเป็นชาวสยามและการสร้างความทรงจำร่วมให้กับคนในชุมชน ให้ความบันเทิงแก่คนในชุมชน เป็นที่ยึดเหนี่ยวทางจิตใจให้กับคนในชุมชน รวมทั้งสร้างความเข้มแข็งให้กับชุมชนชาวสยามในบริบทต่างแดน
DOI: 10.14457/cu.the.2015.959
title: ความสัมพันธ์ระหว่างกฎหมายกับความยุติธรรมในนิติปรัชญาของ เฮช. แอล. เอ. ฮาร์ท

description: ปัญหาเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างกฎหมายและความยุติธรรมเป็นปัญหาสำคัญใน นิติปรัชญาของ เอช. แอล. เอ. ฮาร์ท เขานิยามหลักการของกฎหมายปฏิฐานนิยมนั้นไม่จำเป็นต้องเชื่อมโยงกับศีลธรรม และอารมณ์ จากคำนิยามดังกล่าวนี้ทำให้นักกฎหมายธรรมชาติวิจารณ์ว่าหลักการนี้ไม่เชื่อม โยงกับความยุติธรรม นอกจากนี้ กลุ่มสตรีนิยมยังได้วิจารณ์หลักการดังกล่าวที่ไม่ได้ให้ความสำคัญแก่อารมณ์ วิทยานิพนธ์เล่มนี้ต้องการโต้แย้งข้อวิจารณ์ทั้งคู่ โดยเสนอข้อถกเถียงว่า หลักการของกฎหมายปฏิฐานนิยมเชื่อมโยงทั้งศีลธรรมและอารมณ์เข้ากับเจตนารมณ์ ของกฎหมายภายใต้บริบทที่กฎหมายดังกล่าวบัญญัติขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2015.960
title: อารมณ์ขันและอิสรภาพในคัมภีร์จวงจื่อ

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างอารมณ์ขันกับอิสรภาพในคัมภีร์จวงจื่อ จากการศึกษาได้ข้อสรุปว่า อารมณ์ขันไม่เพียงแต่จะเป็นกลวิธีสำคัญที่จวงจื่อใช้ในการปลดปล่อยมนุษย์ไปสู่อิสรภาพเท่านั้น แต่ยังเป็นเครื่องสะท้อนท่าทีของผู้มีอิสรภาวะ อันเป็นเป้าหมายหลักในโครงการทางปรัชญาของจวงจื่ออีกด้วย วิทยานิพนธ์นี้ยังเสนอด้วยว่า อิสรภาพที่เป็นเป้าหมายทางปรัชญาของจวงจื่อดังกล่าวนั้น หมายถึง การท่อง หรือการเล่นไปกับการแปรเปลี่ยนของโลกและสรรพสิ่ง แต่มนุษย์มักติดอยู่กับกับดักทางความคิด โดยเฉพาะการมีกรอบคิดที่มีมนุษย์เป็นศูนย์กลาง การยึดมั่นในค่านิยมทางสังคม ขนบจารีตต่างๆ และความกลัว เช่นกลัวความเจ็บป่วย และความตาย เป็นต้น อารมณ์ขันที่เป็นทั้งกลวิธีและเครื่องสะท้อนอิสรภาพจากพันธนาการทางความคิดดังกล่าว จึงมีลักษณะที่สะท้อนการมีประสบการณ์โปร่งเบาและหลอมรวมไปกับโลก มุ่งคลายความยึดมั่นในกรอบเกณฑ์การตัดสินโลก สะท้อนการปรับเปลี่ยนโลกทัศน์ มุ่งให้เกิดการเคารพสรรพชีวิตอื่น และเสียดสี ประชดประชัน ท้าทายขนบจารีต
DOI: 10.14457/cu.the.2015.961
title: รูปแบบภาวะผู้นำที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของเจนเนอเรชันเอ็กซ์และเจนเนอเรชันวาย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงและภาวะผู้นำแบบแลกเปลี่ยนกับความผูกพันต่อองค์กรด้านจิตใจของพนักงาน และเพื่อศึกษารูปแบบภาวะผู้นำของหัวหน้างานที่มีอิทธิพลต่อความผูกพันต่อองค์กรด้านจิตใจของบุคลากรสายสนับสนุนของมหาวิทยาลัยมหาสารคามโดยศึกษาเปรียบเทียบระหว่างเจนเนอเรชันเอ็กซ์และเจนเนอเรชันวาย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลคือแบบสอบถาม ประกอบด้วยแบบสอบถามเกี่ยวกับภาวะผู้นำของหัวหน้างาน ซึ่งประกอบด้วยภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงและภาวะผู้นำแบบแลกเปลี่ยน และแบบสอบถามเกี่ยวกับความผูกพันต่อองค์กรด้านจิตใจ ซึ่งมีค่า Cronbach’s alpha ของแต่ละตัวแปรเท่ากับ 0.96, 0.78 และ 0.84 ตามลำดับ โดยมีแบบสอบถามที่สมบูรณ์และนำมาใช้ในการวิเคราะห์ผลทั้งสิ้น 372 ฉบับ คิดเป็นอัตราการตอบกลับร้อยละ 92.77 และใช้สถิติการวิเคราะห์สหสัมพันธ์ (Pearson correlation) และการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงพหุ (Multiple regression analysis) ผลการวิจัยพบว่า ทั้งภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงและภาวะผู้นำแบบแลกเปลี่ยนมีความสัมพันธ์กับความผูกพันต่อองค์กรด้านจิตใจ และเมื่อทำการเปรียบเทียบระหว่างเจนเนอเรชันเอ็กซ์และเจนเนอเรชันวาย พบว่า ภาวะผู้นำทั้งสองรูปแบบมีอิทธิพลต่อความผูกพันต่อองค์กรด้านจิตใจในเจนเนอเรชันเอ็กซ์มากกว่าเจนเนอเรชันวาย
DOI: 10.14457/cu.the.2015.962
title: การประมาณค่าควอนไทล์โดยตัวประมาณแบบกราฟด้วยข้อมูลที่ถูกตัดทิ้งแบบช่วง

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบประสิทธิภาพของวิธีการประมาณแบบกราฟ (Graphical Estimation method; GE method) ทั้ง 4 วิธี ของการแจกแจงไวบูลล์จากข้อมูลที่ถูกตัดทิ้งแบบช่วง ซึ่ง 4 วิธีดังกล่าวที่ได้ทำการศึกษาในครั้งนี้ ได้แก่ ค่าสังเกตทางด้านขวา 1 จุด (1-Point-Right-GE; R1GE), ค่าสังเกตตรงกลาง 1 จุด (1-Point-Center-GE; C1GE), ค่าสังเกตทางขวา k จุด (k-Point-Right-GE; RkGE) และค่าสังเกตตรงกลาง k จุด (k-Point-Center-GE; CkGE) โดยได้ทำการศึกษาบนข้อมูลจำลอง ที่มีการกำหนดจุดเวลาที่ใช้ในการสังเกต 5 และ 10 จุด และขนาดตัวอย่าง 50, 100, 250, 500 โดยรวมพบว่า วิธี RkGE และ CkGE ให้ค่า MSE ต่ำสุด เนื่องจากทั้ง 4 วิธีมีค่าความแปรปรวนใกล้เคียงกัน แต่วิธี CkGE มีค่าสัมบูรณ์ของค่าความเอนเอียงน้อยที่สุด นอกจากนี้ยังพบว่า วิธีการประมาณค่าแบบ GE ที่มีการกระจายจุดค่าสังเกต (RkGE และ CkGE) มีประสิทธิภาพมากกว่าวิธีการประมาณค่าแบบ GE ที่ไม่มีการกระจายจุดค่าสังเกต (R1GE และ C1GE)
DOI: 10.14457/cu.the.2015.963
title: ผลของการใช้รูปคนในการนำเสนอสินค้าบนเว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ที่มีต่อความไว้วางใจ การตรึงสายตา และความตั้งใจซื้อ

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะ ศึกษาการใช้รูปคนในการนำเสนอสินค้าบนเว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ 5 รูปแบบ คือ (1) ผู้นำเสนอสินค้าเพศหญิงแสดงสีหน้าในเชิงบวก (2) ผู้นำเสนอสินค้าเพศหญิงไม่แสดงสีหน้า (3) ผู้นำเสนอสินค้าเพศชายแสดงสีหน้าในเชิงบวก (4) ผู้นำเสนอสินค้าเพศชายไม่แสดงสีหน้า (5) ไม่ใช้รูปคนในการนำเสนอสินค้า ที่มีผลต่อ (1) ความไว้วางใจ (2) การตรึงสายตา และ (3) ความตั้งใจซื้อ โดยมีเพศของผู้ซื้อเป็นตัวแปรขยาย งานวิจัยนี้ใช้การเก็บข้อมูลในห้องหน่วยวิจัย เครื่องมือที่ใช้เก็บข้อมูลคือ เว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ แบบสอบถาม เพื่อเก็บข้อมูลความไว้วางใจและความตั้งใจซื้อ และเครื่องมือการติดตามการมองจะเก็บข้อมูลการตรึงสายตาของหน่วยทดลอง หน่วยทดลองจะเข้าใช้เว็บไซต์เกี่ยวกับการจองโรงแรมที่พัก ที่ผู้วิจัยจัดทำขึ้น ซึ่งรูปแบบเว็บไซต์นั้น มีทั้งสิ้น 5 รูปแบบ ตามรูปแบบการใช้รูปคนในการนำเสนอสินค้าบนเว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ผลการวิเคราะห์ข้อมูลที่เก็บจากหน่วยตัวอย่างจำนวน 300 คน พบว่า การใช้รูปคนในการนำเสนอสินค้าบนเว็บไซต์ มีผลต่อความไว้วางใจ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 โดยเฉพาะเมื่อผู้ซื้อเป็นเพศหญิง อย่างไรก็ตามไม่พบความแตกต่างของแต่ละรูปแบบการใช้รูปคนในการนำเสนอสินค้าบนเว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ที่มีต่อ การตรึงสายตา และความตั้งใจซื้อ งานวิจัยนี้จะช่วยให้เจ้าของเว็บไซต์หรือนักออกแบบเว็บไซต์ เข้าใจความสำคัญการใช้รูปคนในการนำเสนอสินค้าบนเว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ เพื่อความน่าเชื่อถือให้กับเว็บไซต์
DOI: 10.14457/cu.the.2015.964
title: ส่วนเก็บไว้ของความเสี่ยงที่เหมาะที่สุดบนพื้นฐานของกำไรและเงินกองทุนที่ต้องดำรงไว้ของการประกันอัคคีภัย

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์หาสัดส่วนของส่วนเก็บไว้ของความเสี่ยงที่เหมาะที่สุดและสัดส่วนที่เหมาะที่สุดของการประกันภัยต่อของการประกันอัคคีภัย บนพื้นฐานของกำไรและเงินกองทุนที่ต้องดำรงไว้ตามความเสี่ยง โดยวิเคราะห์การประกันภัยต่อของสัญญาประกันภัยต่อแบบอัตราส่วนและสัญญาประกันภัยต่อแบบอัตราส่วนผสมส่วนเกิน งานวิจัยนี้ประเมินความเสี่ยงด้วยวิธีมูลค่าความเสี่ยงและวิธีค่าเฉลี่ยความเสียหายส่วนเกิน ณ ระดับความเชื่อมั่นที่ 95 เปอร์เซ็นต์ เพื่อคำนวณหามูลค่าความเสียหาย เงินกองทุนตามระดับความเสี่ยง อัตราความเพียงพอของเงินกองทุน และอัตราผลตอบแทนต่อเงินกองทุนที่ปรับตามระดับความเสี่ยง ที่มีความเหมาะสมตามตามระดับความเสี่ยงที่บริษัทยอมรับได้ โดยวิเคราะห์ข้อมูลค่าสินไหมทดแทนรายกรมธรรม์ของการประกันอัคคีภัยของบริษัทประกันวินาศภัยแห่งหนึ่ง ตั้งแต่ปี พ.ศ.2551–2556 ยกเว้นปี พ.ศ.2554 ซึ่งเป็นปีที่เกิดมหันตภัย ผลการศึกษาพบว่า บริษัทประกันภัยควรเก็บความเสี่ยงอัคคีภัยไว้เองสำหรับทุกกลุ่มลักษณะภัย ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มบ้านที่อยู่อาศัย กลุ่มพาณิชยกรรม กลุ่มอุตสาหกรรมความเสี่ยงต่ำและกลุ่มอุตสาหกรรมความเสี่ยงสูง ทั้งนี้เนื่องจากจำนวนค่าสินไหมทดแทนและอัตราส่วนความเสียหายมีค่าไม่สูงนัก ดังนั้น การทำประกันภัยต่อแบบอัตราส่วนและอัตราส่วนผสมส่วนเกินจะไม่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของกำไรสุทธิหลังทำประกันภัยต่อ หรือไม่ช่วยเพิ่มผลตอบแทนต่อเงินกองทุนที่ปรับระดับตามความเสี่ยงให้กับบริษัทประกันภัย
DOI: 10.14457/cu.the.2015.965
title: การจำแนกกลุ่มข้อมูลโดยอัลกอริทึม ANOVAID

description: งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการจำแนกกลุ่มข้อมูลโดยอัลกอริทึม ANOVAID ซึ่งเป็นส่วนผสมของการใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวและสถิติทดสอบ t สำหรับกลุ่มตัวอย่าง 2 กลุ่มที่เป็นอิสระกัน โดยตัวแปรตามเป็นตัวแปรเชิงปริมาณและตัวแปรอิสระเป็นตัวแปรเชิงคุณภาพ อัลกอริทึมนี้มีขั้นตอนในการทำงาน 2 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนในการคัดเลือกตัวแปรอิสระและขั้นตอนในการรวมกลุ่มของตัวแปรอิสระนั้น โดยในการคัดเลือกตัวแปรอิสระนั้น จะพิจารณาจากค่า p-value น้อยสุด จากการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว เมื่อเปรียบเทียบกันระหว่างตัวแปรอิสระทั้งหมด โดยที่ค่า p-value ต้องมีนัยสำคัญด้วยจึงจะเลือกตัวแปรอิสระนั้นเข้ามาในกระบวนการ จากนั้นจะใช้สถิติทดสอบ t สำหรับกลุ่มตัวอย่าง 2 กลุ่มที่เป็นอิสระกันในการรวมกลุ่มของตัวแปรอิสระที่ถูกเลือกเข้ามา โดยพิจารณาจากค่า p-value ที่ไม่มีนัยสำคัญ ถ้าไม่ตรงตามเงื่อนไขข้างต้นอัลกอริทึมจะหยุดทำงาน และสำหรับแต่ละกลุ่มที่จำแนกมาได้ ตัวแปรอิสระที่เหลือจะถูกจำแนกแยกกันและเป็นอิสระกัน จนกระทั่งไม่มีตัวแปรอิสระเหลือหรืออัลกอริทึมหยุดการทำงาน โดยข้อมูลที่ใช้ในการศึกษาจะจำลองภายใต้จำนวนกลุ่มของปัจจัยเท่ากับ 2, 3 และ 4, ขนาดข้อมูลเท่ากับ 6,000, 12,000 และ 24,000, ความแปรปรวนเท่ากับ 10,000 และ 40,000 และอัตราส่วนของค่าเฉลี่ยเท่ากับ 0.5, 1 และ 2 โดยทำการทดสอบที่ระดับนัยสำคัญเท่ากับ 0.05 และใช้เปอร์เซ็นต์ความผิดพลาดในการจำแนกกลุ่มเป็นเกณฑ์ในการพิจารณาว่าอัลกอริทึมมีประสิทธิภาพในการจำแนกกลุ่มได้ดีหรือไม่ จากผลการศึกษาพบว่าเมื่อความแปรปรวนเพิ่มขึ้น เปอร์เซ็นต์ความผิดพลาดในการจำแนกกลุ่มจะมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น, เมื่อขนาดข้อมูลเพิ่มขึ้น เปอร์เซ็นต์ความผิดพลาดในการจำแนกกลุ่มจะมีแนวโน้มลดลง, เมื่ออัตราส่วนของค่าเฉลี่ยเพิ่มขึ้น เปอร์เซ็นต์ความผิดพลาดในการจำแนกกลุ่มจะมีแนวโน้มลดลง และเมื่อจำนวนกลุ่มของปัจจัยเพิ่มขึ้น เปอร์เซ็นต์ความผิดพลาดในการจำแนกกลุ่มไม่แตกต่างกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2015.966
title: การจำแนกกลุ่มข้อมูลโดยอัลกอริทึม modified regression tree

description: งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการทำงานของการจำแนกกลุ่มข้อมูลโดยใช้อัลกอริทึม MODIFIED REGRESSION TREE (MRT) ซึ่งอัลกอริทึมนี้ได้ถูกประยุกต์มาจากการวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้นอย่างง่าย (Simple Regression Analysis) และการวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้นพหุ (Multiple Regression Analysis) จะทำการจำลองข้อมูลในแต่ละกรณีโดยใช้โปรแกรม R ภายใต้ขนาดตัวอย่างจำนวน 200, 600 และ 1,800 จำนวน ตัวแปรอิสระจำนวน 2, 3 และ 4 ตัวแปร และค่าความแปรปรวนของความคลาดเคลื่อนมีขนาด 500, 10,000 และ 40,000 โดยที่มีระดับนัยสำคัญคือ 0.05 และ 0.10 อัลกอริทึมนี้มีกระบวนการคล้ายกับการคัดเลือกแบบไปข้างหน้าและมีขั้นตอนการทำงาน 2 ขั้นตอนคือการคัดเลือกตัวแปรอิสระและการแยก จะคัดเลือกตัวแปรอิสระที่มีค่า p-value น้อยที่สุดจากตัวแปรอิสระทั้งหมด จากนั้นนำมาเปรียบเทียบกับระดับนัยสำคัญที่กำหนดถ้าค่าของ p-value ของตัวแปรอิสระมีค่าน้อยกว่าก็จะนำตัวแปรอิสระตัวนั้นเข้ามาจำแนกกลุ่มโดยใช้ค่าเฉลี่ยเลขคณิตแต่ถ้าค่า p-value ของตัวแปรอิสระมีค่ามากกว่าจะหยุดกระบวนการ คัดเลือกตัวแปรอิสระตัวถัดมาภายในกลุ่มนั้นๆ จนกว่าจะไม่มีตัวแปรอิสระใดที่ทำการจำแนกได้แล้วจึงจะหยุดกระบวนการ จากนั้นจะทำการวัดประสิทธิภาพโดยวัดร้อยละความถูกต้อง จากการศึกษาพบว่าขนาดตัวอย่าง ระดับนัยสำคัญ และจำนวนของตัวแปรอิสระต่างก็ส่งผลให้ร้อยละความถูกต้องมีค่าเพิ่มขึ้นหรือไม่ก็ลดลง ร้อยละความถูกต้องมีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้นเมื่อกำหนดขนาดตัวอย่างให้มีจำนวนมากขึ้น แต่ร้อยละความถูกต้องมีแนวโน้มลดลงเมื่อเพิ่มระดับนัยสำคัญและจำนวนของตัวแปรอิสระ ส่วนค่าความแปรปรวนของความคลาดเคลื่อนนั้นไม่ส่งผลต่อร้อยละความถูกต้อง
DOI: 10.14457/cu.the.2015.967
title: ผลกระทบของรุ่นในอัตรามรณะไทย

description: วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือการพิจารณาความแตกต่างของอัตรามรณะในแต่ละรุ่นเกิด ขั้นตอนการศึกษาคือการเลือกตัวแบบอัตรามรณะที่เหมาะสมที่สุดกับอัตรามรณะไทย จาก 5 ตัวแบบ คือ ตัวแบบของลี คาร์เตอร์(Lee-Carter model : LC) ตัวแบบของเรนชอร์และฮาร์เบอแมนเรนชอ (Renshaw and Haberman model: RH) ตัวแบบอายุ-เวลา-รุ่นประชากร (Age-Period-Cohort model: APC) ตัวแบบของเครน เบรค ดอว์ (Cairns-Blake-Dowd model : CBD) และตัวแบบของเครน เบรค ดอว์ แบบพิจารณาผลกระทบรุ่น (Generalized Cairns-Blake-Dowd model: GCBD) ข้อมูลที่ใช้ศึกษาคือข้อมูลจำนวนประชากรและจำนวนการตาย แยกอายุ แยกเพศ ของปี พ.ศ. 2506-2557 เกณฑ์ที่ใช้ในการเลือกตัวแบบคือค่าเฉลี่ยร้อยละความคลาดเคลื่อนสัมบูรณ์(Mean Absolute percentage error :MAPE) และค่าเกณฑ์สารสนเทศของเบย์(Bayes Information Criterion :BIC) หลังจากเลือกตัวแบบอัตรามรณะที่เหมาะสมแล้ว งานวิจัยนี้ได้หาตัวแบบอริมา(Autoregressive integrated moving average: ARIMA) ที่เหมาะสมสำหรับค่าประมาณพารามิเตอร์ของตัวแบบอัตรามรณะที่เลือกได้ และพยากรณ์อัตรามรณะไปข้างหน้า 70 ปี หลังจากนั้นค่าพยากรณ์ของอัตรามรณะของรุ่นเกิดที่แตกต่างกันได้ถูกใช้ในการคำนวณมูลค่าเบี้ยประกันภัยของผลิตภัณฑ์ประกันชีวิตแบบเงินรายปีตัวอย่าง และเปรียบเทียบมูลค่าของเบี้ยประกันภัยเพื่อสรุปผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงของอัตรามรณะในแต่ละรุ่นเกิดที่มีต่อมูลค่าของเบี้ยประกันภัย ผลการศึกษาพบว่า ตัวแบบ RH เป็นตัวแบบที่ประมาณค่าอัตรามรณะของไทยได้ดี ค่าอัตรามรณะที่พยากรณ์จากตัวแบบ RH แสดงให้เห็นว่า อัตรามรณะมีแนวโน้มลดลงในแต่ละรุ่นเกิด โดยอัตรามรณะของเพศหญิงมีแนวโน้มลดลงเร็วกว่าของเพศชาย อัตรามรณะตามรุ่นเกิดลดลงช้ากว่าอัตรามรณะตามปีปฏิทิน และมูลค่าของเบี้ยประกันภัยที่คำนวณจากอัตรามรณะของคนที่เกิดรุ่นหลังมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นเนื่องจากการลดลงของอัตรามรณะในแต่ละรุ่น
DOI: 10.14457/cu.the.2015.968
title: การอนุมานเชิงสถิติแบบมีข้อจำกัดเชิงอันดับสำหรับการจัดพอร์ตลงทุน

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการการอนุมานเชิงสถิติแบบมีข้อจำกัดเชิงอันดับสำหรับการจัดพอร์ตลงทุน และทำการทดลองจัดพอร์ตโดยใช้ข้อมูลของผลตอบแทนรายเดือน 10 อุตสาหกรรมในประเทศสหรัฐอเมริกา บนพื้นฐานของค่าเฉลี่ย-ความแปรปรวน ในการศึกษานี้จะประมาณความแปรปรวนจากตัวแบบปัจจัยเดียว และประมาณค่าคาดหวังของผลตอบแทนจากเทคนิคปริพันธ์เวียนเกิด โดยข้อจำกัดเชิงอันดับใช้อันดับของผลตอบแทนในอดีต จากนั้นกำหนดนโยบายการจัดพอร์ตลงทุนจากการแก้สมการอรรถประโยชน์สูงสุด ซึ่งนโยบายและประสิทธิภาพของการจัดพอร์ตลงทุนจะแตกต่างกันที่การประมาณค่าคาดหวังของผลตอบแทน ดังนั้นในงานวิจัยนี้ทำการเปรียบเทียบประสิทธิภาพการจัดพอร์ตลงทุน 2 กรณี นั่นคือการจัดพอร์ตลงทุนโดยประมาณค่าคาดหวังของผลตอบแทนแบบไม่มีข้อจำกัดเชิงอันดับ กับการจัดพอร์ตลงทุนโดยประมาณค่าคาดหวังของผลตอบแทนแบบมีข้อจำกัดเชิงอันดับ และวัดประสิทธิภาพของแต่ละกรณีด้วยค่าประมาณอรรถประโยชน์ จากการศึกษาพบว่าการจัดพอร์ตลงทุนโดยมีข้อจำกัดเชิงอันดับจะให้ประสิทธิภาพที่ดีกว่าการจัดพอร์ตลงทุนแบบไม่มีข้อจำกัดเชิงอันดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2015.969
title: การสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิสองขั้นโดยสุ่มหน่วยตัวอย่างขั้นที่หนึ่งแบบกำหนดความน่าจะเป็นให้เป็นสัดส่วนกับขนาด: กรณีศึกษาแผนการสำรวจการเรียนกวดวิชาของนักเรียนไทยในโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ

description: วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อออกแบบแผนการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิสองขั้น โดยสุ่มหน่วยตัวอย่างขั้นที่หนึ่งแบบกำหนดความน่าจะเป็นให้เป็นสัดส่วนกับขนาด เพื่อนำมาประยุกต์ใช้ในการสำรวจเรื่องการเรียนกวดวิชาของนักเรียนไทยในโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษได้จริง เพื่อให้ผู้วิจัยท่านอื่นที่สนใจสำรวจเรื่องการเรียนกวดวิชา นำไปคำนวณและสำรวจจริงได้ โดยใช้วิธีการเลือกหน่วยตัวอย่าง 2 ขั้นคือ การสุ่มตัวอย่างขั้นที่ 1 เป็นโรงเรียน และการสุ่มตัวอย่างขั้นที่ 2 เป็นนักเรียน ขั้นตอนแรกของวิธีการวิจัย คือ การออกแบบแผนเบื้องต้น เพื่อกำหนดข้อมูลสำคัญที่ใช้ในการสำรวจ และทำการสำรวจเบื้องต้น พร้อมทั้งคำนวณหาค่าความแปรปรวนและค่าสหสัมพันธ์ภายในชั้น ขั้นตอนที่สอง คือ การพิจารณาขนาดตัวอย่าง เพื่อคำนวณหาจำนวนโรงเรียนและนักเรียนเฉลี่ยที่ต้องการสำรวจ โดยผลที่ได้คือจำนวนโรงเรียนเท่ากับ 30 โรงเรียน และแต่ละโรงเรียนจะสำรวจนักเรียนเฉลี่ย 75 คน ขั้นตอนที่สาม คือ การแบ่งชั้นภูมิ โดยจะแบ่งออกเป็น 2 ชั้นภูมิ คือ ชั้นภูมิที่ 1 แทนภายในกรุงเทพมหานคร และ ชั้นภูมิที่ 2 แทนภายนอกกรุงเทพมหานคร การจัดสรรหน่วยตัวอย่าง จะใช้การแบ่งตามสัดส่วนแบบเท่ากัน จึงทำให้ได้ผลคือ จำนวนโรงเรียนที่ต้องการสำรวจทั้งภายในและนอกกรุงเทพมหานครอย่างละ 15 โรงเรียน และการสุ่มหน่วยตัวอย่างขั้นที่หนึ่งจะเลือกใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบมีระบบแบบกำหนดความน่าจะเป็นให้เป็นสัดส่วนกับขนาด จากบัญชีรายชื่อโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษ ขั้นตอนที่สี่ คือ การสุ่มหน่วยตัวอย่างขั้นที่สอง ในแต่ละโรงเรียนที่ได้จากขั้นที่หนึ่ง โดยขั้นตอนนี้ จะคำนวณหาจำนวนนักเรียนจริงในภาคสนาม ก่อนทำการสุ่มนักเรียนจากบัญชีรายชื่อนักเรียนมัธยมศึกษาในโรงเรียนที่ไปสำรวจ และขั้นตอนสุดท้าย คือ นำเสนอสูตรการประมาณค่าที่เหมาะสมกับการสุ่มตัวอย่างชนิดนี้ คือ ตัวประมาณแบบอัตราส่วน
DOI: 10.14457/cu.the.2015.970
title: การสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิโดยไม่ทราบขนาดประชากรในแต่ละชั้นภูมิ

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอวิธีการใหม่เพื่อเป็นทางเลือกในการประมาณค่าเฉลี่ยประชากรสำหรับการสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิเมื่อไม่ทราบขนาดของประชากรในแต่ละชั้นภูมิด้วยวิธีเบย์ งานวิจัยนี้พิจารณาเฉพาะกรณีที่ประชากรมีสองชั้นภูมิโดยมีชั้นภูมิใดชั้นภูมิหนึ่งมีค่าสังเกตเป็นบวก และอีกชั้นภูมิหนึ่งมีค่าสังเกตเป็นศูนย์ ระเบียบวิธีชั้นภูมิเบย์ที่นำเสนอจะประมาณค่าเฉลี่ยประชากรด้วยค่าคาดหวังภายหลังของค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักระหว่างค่าเฉลี่ยตัวอย่างจากสองชั้นภูมิ โดยกำหนดให้การแจกแจงก่อนเป็นการแจกแจงแบบสม่ำเสมอ และฟังก์ชันความควรจะเป็นเป็นฟังก์ชันแจกแจงแบบไฮเปอร์จีออเมตริก และค่าประมาณค่าเฉลี่ยประชากรคำนวณด้วยวิธีเชิงตัวเลข จากการประเมินประสิทธิภาพของวิธีชั้นภูมิเบย์เปรียบเทียบกับการสุ่มตัวอย่างแบบง่ายโดยพิจารณาจากค่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐานเป็นเกณฑ์ พบว่าการประมาณค่าแบบชั้นภูมิเบย์จะมีประสิทธิภาพดีกว่าการประมาณค่าด้วยการสุ่มตัวอย่างแบบง่ายเมื่อชั้นภูมิทั้งสองมีความแตกต่างกันอย่างชัดเจน ซึ่งอาจเกิดขึ้นเมื่อค่าเฉลี่ยประชากรของชั้นภูมิที่มีค่าสังเกตเป็นบวกมีค่าสูง หรือค่าความแปรปรวนประชากรของชั้นภูมิที่มีค่าสังเกตเป็นบวกมีค่าต่ำ ผู้วิจัยประยุกต์ระเบียบวิธีดังกล่าวกับข้อมูลค่าใช้จ่ายด้านการวิจัยและพัฒนาของประเทศไทยประจำปี 2556 ซึ่งสำรวจโดยสำนักงานคณะกรรมการนโยบายวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและนวัตกรรมแห่งชาติ