cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1259
title: การโจมตีทางไซเบอร์และปัญหาทางกฎหมายในการปรับใช้หลักการห้ามใช้กำลัง

description: การโจมตีทางไซเบอร์และการกระทำที่เกี่ยวข้องกับการโจมตีทางไซเบอร์เป็นการสร้างความเสียหายโดยรัฐหนึ่งต่อรัฐอีกรัฐหนึ่ง ซึ่งมักทำได้ทั้งสิ้น 3 วิธี ได้แก่ การทำให้ระบบปฏิเสธการให้บริการ การฝังข้อมูลไม่ถูกต้อง และการแทรกซึมไปในเครือข่ายคอมพิวเตอร์ การกระทำทั้งสามประการมีลักษณะเป็นการกระทำเชิงรุกในห้วงไซเบอร์ซึ่งเป็นสิ่งแวดล้อมเสมือนจริงที่ไร้พรมแดนกฎหมายระหว่างประเทศที่น่าสนใจในการปรับใช้กับการโจมตีทางไซเบอร์ เพื่อลงโทษรัฐที่กระทำความผิด ได้แก่ หลักการห้ามใช้กำลังตามข้อบทที่ 2(4) ของกฎบัตรสหประชาชาติ และหากพิจารณาว่าการโจมตีทางไซเบอร์เป็นการโจมตีทางอาวุธ รัฐผู้เสียหายสามารถใช้สิทธิป้องกันตัวตามข้อบทที่ 51 ของกฎบัตรสหประชาชาติ อย่างไรก็ตาม มีปัญหาที่ต้องพิจารณา ทั้งหมด 7 ประการ และได้ข้อสรุป ดังนี้ ประการแรก การโจมตีทางไซเบอร์ที่เป็นการใช้กำลังต่อบูรณภาพเหนือดินแดน คือ การโจมตีทางไซเบอร์ที่สร้างความเสียหายภายในดินแดนของรัฐนั้น ไม่ว่าจะเป็นความเสียหายทางกายภาพหรือไม่ใช่ทางกายภาพ ในขณะที่การโจมตีทางไซเบอร์ที่เป็นการใช้กำลังต่ออิสระทางการเมือง คือ การใช้กำลังที่ไม่ได้สร้างความเสียหายทางกายภาพ แต่เป็นการช่วยเหลือการใช้กำลัง การให้ความช่วยเหลือในการโจมตีทางไซเบอร์แก่กลุ่มแฮกเกอร์ และการยุยงปลุกปั่นทางไซเบอร์ที่นำไปสู่การใช้กำลัง ประการที่สอง การโจมตีทางไซเบอร์ที่เป็นการโจมตีทางอาวุธมีทั้งสิ้น 3 รูปแบบ ได้แก่ การใช้อาวุธไซเบอร์สร้างความเสียหายแก่รัฐโดยตรง การยินยอมให้รัฐอื่นใช้โครงสร้างพื้นฐานทางไซเบอร์ในดินแดนของตน และการส่งกลุ่มแฮกเกอร์เข้าไปในดินแดนของรัฐอื่นเพื่อสร้างความเสียหาย ประการที่สาม การโจมตีทางไซเบอร์และการกระทำอื่นที่เกี่ยวข้องที่เป็นการข่มขู่ว่าจะใช้กำลัง คือ การข่มขู่ว่าจะใช้กำลังทางกายภาพ และการข่มขู่ว่าจะใช้กำลังต่อระบบคอมพิวเตอร์หรือเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่ควบคุมโครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญแห่งชาติ ประการที่สี่ หลักกฎหมายระหว่างประเทศในปัจจุบันไม่สามารถแยกการโจมตีทางไซเบอร์ที่เป็นการใช้กำลังออกจากการแทรกแซงกิจการภายใน ประการที่ห้า รัฐต้องรับผิดอันเนื่องมาจากการใช้กำลังทั้งสิ้น 3 กรณี ได้แก่ กรณีแรก เป็นการกระทำความผิดของรัฐโดยตรง ส่วนกรณีที่สองเป็นการกระทำของบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่ดำเนินการภายใต้การควบคุมและสั่งการของรัฐ และกรณีที่สาม รัฐต้องรับผิดจากการละเมิดหลักการป้องกันความเสียหายข้ามพรมแดน ประการที่หก เงื่อนไขของการป้องกันตัวล่วงหน้าต่อภัยคุกคามที่ใกล้จะเกิดขึ้น โดยทันทีและได้สัดส่วน เป็นหลักการที่ยังคลุมเครือ ประการสุดท้าย เมื่อใดที่รัฐใช้มาตรการป้องกันตัวตามกฎบัตรสหประชาชาติ รัฐมีหน้าที่รายงานมาตรการที่ตนใช้ต่อคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ
DOI: 10.5281/zenodo.3624983
title: IO Islamic 615. Âlamgîrnâma, History of the First TenYears of Emperor 'Âlamgîr's Reign

description: IO Islamic 615. Âlamgîrnâma, History of the First TenYears of Emperor ‘Âlamgîr's Reign
DOI: 10.5281/zenodo.3624984
title: IO Islamic 615. Âlamgîrnâma, History of the First TenYears of Emperor 'Âlamgîr's Reign

description: IO Islamic 615. Âlamgîrnâma, History of the First TenYears of Emperor ‘Âlamgîr's Reign
DOI: 10.5519/qd.ggztdv9j
title: Query on the Natural History Museum Data Portal (data.nhm.ac.uk) (168805 records)
DOI: 10.7278/s50d-g31e-nfw2
title: Data for: Sparse Ambient Resonance Measurements Reveal Dynamic Properties of Freestanding Rock Arches
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1260
title: มาตรการทางกฎหมายเพื่อคุ้มครองความเป็นมารดาให้สอดคล้องกับอนุสัญญาขององค์การแรงงานระหว่างประเทศ

description: วิทยานิพนธ์นี้มุ่งศึกษาการคุ้มครองความเป็นมารดาของแรงงานหญิงตามกฎหมายไทยโดยวิเคราะห์ในเชิงกฎหมายเปรียบเทียบกับอนุสัญญาขององค์การแรงงานระหว่างประเทศ ฉบับที่ 183 ว่าด้วยการคุ้มครองความเป็นมารดา ค.ศ. 2000 ผลการศึกษาพบว่า กฎหมายไทยไม่สอดคล้องกับมาตรฐานการคุ้มครองความเป็นมารดาตามอนุสัญญาฉบับดังกล่าว ในเรื่องระยะเวลาการลาคลอด สิทธิลาตรวจครรภ์ สิทธิพักเพื่อให้นมบุตร และสภาพการจ้าง เนื่องจากกฎหมายไทยไม่ได้กำหนดระยะเวลาบังคับลาหลังคลอดและการขยายระยะเวลาการลาคลอดกรณีคลอดบุตรหลายคนในคราวเดียวกัน อีกทั้งมีลักษณะนำเอาวันลาตรวจครรภ์ก่อนการคลอดบุตรรวมกับวันลา เพื่อคลอดบุตรและไม่ครอบคลุมการลาตรวจสุขภาพภายหลังการคลอดบุตร การไม่มีบทบัญญัติทางกฎหมายคุ้มครองให้แรงงานหญิงมีสิทธิพักในระหว่างเวลาทำงานหรือลดชั่วโมงการทำงานเพื่อให้นมบุตร รวมถึงไม่มีบทบัญญัติให้ความคุ้มครองในเรื่องสภาพการจ้างและความปลอดภัยในการทำงานแก่แรงงานหญิง ที่อยู่ในระหว่างให้นมบุตรเป็นการเฉพาะ ในขณะที่กฎหมายของประเทศสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีได้กำหนดระยะเวลาบังคับลาหลังคลอดและขยายระยะเวลาการลาคลอดในกรณีที่มีการคลอดบุตรหลายคนในคราวเดียวกันหรือ มีเหตุที่จะต้องใช้ระยะเวลาในการฟื้นฟูสุขภาพภายหลังการคลอดมากกว่าปกติ ตลอดจนกำหนด ให้แรงงานหญิงมีสิทธิลาเพื่อเข้ารับการตรวจสุขภาพอันเนื่องมาจากการตั้งครรภ์ทั้งก่อนและหลังการคลอดบุตรตามที่ได้นัดหมายกับบุคลากรทางการแพทย์แยกต่างหากจากวันลาเพื่อคลอดบุตร อย่างชัดเจน กฎหมายของประเทศสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ซึ่งคุ้มครองให้แรงงานหญิงมีสิทธิพัก ในระหว่างเวลาทำงานเพื่อให้นมบุตร รวมถึงกำหนดให้สถานประกอบกิจการจะต้องจัดให้มีห้องและอุปกรณ์อำนวยความสะดวกหรือจำเป็นต่อการให้นมบุตรด้วย และกฎหมายของประเทศญี่ปุ่นที่บัญญัติห้ามมิให้นายจ้างมอบหมายให้แรงงานหญิงตั้งครรภ์และแรงงานหญิงที่อยู่ในระหว่างให้นมบุตรทำงานในเวลากลางคืน ทำงานล่วงเวลา ทำงานในวันหยุดและทำงานที่มีลักษณะเป็นอันตรายต่อสุขภาพและร่างกาย ด้วยเหตุดังกล่าว จึงควรแก้ไขและปรับปรุงกฎหมายคุ้มครองแรงงานของไทยให้สอดคล้องกับมาตรฐานการคุ้มครองความเป็นมารดาตามที่องค์การแรงงานระหว่างประเทศกำหนด รวมถึงกฎหมายต่างประเทศที่มีมาตรการทางกฎหมายให้ความคุ้มครองแก่แรงงานหญิงที่ดีกว่ากฎหมายไทย เพื่อสร้างความสมดุลระหว่างการทำงานกับภาระความรับผิดชอบทางครอบครัว
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1261
title: ปัญหาในการปราบปรามอาชญากรรมไซเบอร์ภายใต้กฎหมายระหว่างประเทศ

description: ในปัจจุบันการก่ออาชญากรรมไซเบอร์นับวันจะยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นกว่าในอดีตและมีลักษณะเป็นอาชญากรรมข้ามชาติหรือข้ามพรมแดนด้วย การก่ออาชญากรรมไซเบอร์ในแต่ละครั้งจึงสามารถสร้างความเสียหายให้เกิดขึ้นได้พร้อมกันในหลายประเทศ ด้วยเหตุนี้ จึงถือได้ว่าอาชญากรรมไซเบอร์เป็นภัยคุกคามต่อสันติภาพและความสงบสุขของประชาคมโลกและเป็นปัญหาในทางระหว่างประเทศที่สำคัญอย่างมากในขณะนี้แม้รัฐต่าง ๆ จะตระหนักถึงปัญหาอาชญากรรมไซเบอร์ที่เกิดขึ้น แต่กลับพบว่าการปราบปรามอาชญากรรมไซเบอร์ในทางระหว่างประเทศยังไม่ประสบผลสำเร็จเท่าที่ควร โดยมีปัญหาสำคัญมาจากการบังคับใช้กฎหมายระหว่างประเทศ เช่น ในเรื่องการสืบสวนสอบสวนและการรวบรวมพยานหลักฐาน เพื่อการติดตามจับกุมตัวอาชญากรไซเบอร์ และความร่วมมือทางอาญาในทางระหว่างประเทศ เรื่อง การส่งผู้ร้ายข้ามแดน เป็นต้น ประกอบกับมาตรการทางกฎหมายระหว่างประเทศและกฎหมายภายในประเทศที่เกี่ยวข้องกับการปราบปรามอาชญากรรมไซเบอร์ยังคงมีปัญหาการปรับใช้เพื่อการปราบปรามอาชญากรรมไซเบอร์ในทางระหว่างประเทศหลายประการ โดยปัญหาจากการปรับใช้มาตรการทางกฎหมายระหว่างประเทศ คือ ปัญหาความไม่สมบูรณ์เพียงพอและการไม่มีกลไกติดตามการดำเนินการตามมาตรการ รวมไปถึงปัญหาจากลักษณะทั่วไปและวัตถุประสงค์ในการก่ออาชญากรรมขององค์กรอาชญากรรมข้ามชาติ และปัญหาจากการปรับใช้มาตรการทางกฎหมายภายในประเทศ คือ ปัญหาข้อจำกัดด้านขอบเขตการบังคับใช้กฎหมาย ปัญหาพนักงานเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจตามกฎหมายและปัญหาการควบคุมตรวจสอบความชอบด้วยกฎหมายวิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงเป็นการอธิบายให้เข้าใจถึงสภาพปัญหาที่เกิดขึ้นเหล่านี้ เพื่อนำไปสู่แนวทางการพัฒนาปรับปรุงกฎหมายระหว่างประเทศและกฎหมายภายในประเทศ ซึ่งจะช่วยทำให้ความร่วมมือระหว่างประเทศเพื่อการปราบปรามอาชญากรรมไซเบอร์ในทางระหว่างประเทศมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น และนอกจากการศึกษามาตรการทางกฎหมายเพื่อการปราบปรามอาชญากรรมไซเบอร์ในทางระหว่างประเทศแล้ว ยังได้ศึกษามาตรการเกี่ยวกับการรักษาความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ทั้งในระดับระหว่างประเทศและในระดับประเทศด้วย เพราะนอกจากการมีมาตรการในการปราบปรามอาชญากรรมไซเบอร์แล้วจะต้องมีมาตรการในการรักษาความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ด้วย เพื่อให้สามารถป้องกัน รับมือ และลดความเสี่ยงจากภัยคุกคามทางไซเบอร์ในทุกรูปแบบได้อย่างมีประสิทธิภาพ
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1262
title: ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางทะเลตามอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการค้นหาและช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางทะเล ค.ศ.1979

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาปัญหาเกี่ยวกับการให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางทะเลตามอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการค้นหาและช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางทะเล ค.ศ.1979 โดยศึกษาบทบัญญัติและภาคผนวกตามอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการค้นหาและช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางทะเล ค.ศ.1979 กฎเกณฑ์ระหว่างประเทศ เอกสารระหว่างประเทศอื่นที่เกี่ยวข้องกับการค้นหาและช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางทะเล โดยพิจารณาประกอบกับบทบัญญัติและนโยบายตามกฎหมายภายในของประเทศไทยที่เกี่ยวข้องกับการค้นหาและช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางทะเล เพื่อวิเคราะห์ปัญหาทางกฎหมายในทางปฏิบัติตามพันธกรณีสำหรับการให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางทะเลตามอนุสัญญาดังกล่าว รวมถึงความพร้อมของประเทศไทยกรณีเข้าเป็นภาคีอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการค้นหาและช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางทะเล ค.ศ.1979จากการศึกษาพบว่าการให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางทะเลตามอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการค้นหาและช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางทะเล ค.ศ.1979 มีประเด็นปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการปฏิบัติตามพันธกรณีที่อนุสัญญากำหนดในการให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางทะเลโดยไม่คำนึงถึงสัญชาติ สถานะ หรือสถานการณ์ที่พบบุคคลนั้น เมื่อพิจารณาสถานการณ์ของโลกในปัจจุบันที่เปลี่ยนแปลงไปทำให้การช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางทะเลไม่ได้มีแค่นักท่องเที่ยว ชาวเรือ หรือชาวประมงอย่างในอดีตอีกต่อไป แต่ยังมีบุคคลที่เป็นผู้อพยพ ผู้ลี้ภัย หรือผู้แสวงหาที่ลี้ภัย ซึ่งมักจะใช้เส้นทางทะเลในการเคลื่อนย้ายถิ่นฐาน โดยบุคคลกลุ่มนี้มักจะถูกปฏิเสธในการให้ความช่วยเหลือจากรัฐต่างๆ เนื่องจากจะก่อให้เกิดหน้าที่แก่รัฐในการรับผิดชอบดูแลผู้ประสบภัยทางทะเลดังกล่าว นอกจากนี้ยังมีประเด็นปัญหาทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องไม่ว่าจะเป็นการกำหนดคำนิยาม สิทธิของผู้ประสบภัยทางทะเล การจัดตั้งองค์กรค้นหาและช่วยเหลือ การประสานงานระหว่างรัฐ และเขตการค้นหาและช่วยเหลือ อันเป็นปัญหาทางกฎหมายที่ส่งผลต่อการปฏิบัติตามพันธกรณีที่ยังไม่สามารถนำมาใช้เพื่อให้การช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางทะเลได้หากวิเคราะห์ปัญหาทางกฎหมายที่เกิดขึ้นจากการปฏิบัติตามพันธกรณีแล้วจะเห็นได้ว่าการเข้าเป็นภาคีของอนุสัญญาอาจส่งผลกระทบในด้านกฎหมาย และผลกระทบด้านอื่น เช่น การดำเนินงาน ความมั่นคง เศรษฐกิจ ด้านสังคมและสิทธิมนุษยชน การเมืองและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ เป็นต้น สำหรับประเทศไทยในฐานะรัฐชายฝั่งที่ยังมิได้เข้าเป็นภาคีของอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการค้นหาและช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางทะเล ค.ศ.1979 ซึ่งยังไม่มีความพร้อมในการเข้าเป็นภาคีของอนุสัญญาฉบับนี้ แต่อย่างไรก็ตาม ประเทศไทยสามารถประสานงานและประสานความร่วมมือให้เกิดประสิทธิภาพในการค้นหาและช่วยเหลือโดยวิธีการสร้างแผนปฏิบัติการค้นหาและช่วยเหลือและจัดทำความตกลงร่วมมือกันในระดับภูมิภาคอาเซียนหรือประเทศเพื่อนบ้านในภูมิภาคเพื่อแก้ปัญหาภาระการช่วยผู้ประสบภัยทางทะเลได้อีกด้วย
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1263
title: ความสัมพันธ์ระหว่างกฎหมายระหว่างประเทศและกฎหมายภายใน: ศึกษาทางปฏิบัติของตุลาการไทย

description: ทุกรัฐมีหน้าที่ในการปฏิบัติตามพันธกรณีระหว่างประเทศและไม่อาจอ้างความไม่สอดคล้องกันของกฎหมายภายในกับพันธกรณีระหว่างประเทศเป็นข้อยกเว้นในการไม่ปฏิบัติตามพันธกรณีดังกล่าวได้ มิฉะนั้นย่อมนำมาสู่ความรับผิดชอบของรัฐในทางระหว่างประเทศ หน้าที่ข้างต้นย่อมผูกพันฝ่ายตุลาการซึ่งเป็นองค์กรภายในองค์กรหนึ่งของรัฐด้วย หากฝ่ายตุลาการปรับใช้กฎหมายในระบบกฎหมายภายในในทางที่ไม่สอดคล้องกับพันธกรณีระหว่างประเทศ จึงอาจเป็นการกระทำของรัฐซึ่งอาจละเมิดพันธกรณีระหว่างประเทศอันจะก่อให้เกิดความรับผิดชอบของรัฐในทางระหว่างประเทศได้ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงมุ่งศึกษาทางปฏิบัติของฝ่ายตุลาการไทยในการปรับใช้กฎหมายระหว่างประเทศในระบบกฎหมายภายในของประเทศไทย ในบริบทปัญหากรณีประเทศไทยไม่สามารถปฏิบัติตามพันธกรณีระหว่างประเทศเนื่องจากกฎหมายภายในไม่สอดคล้องกับพันธกรณีระหว่างประเทศ ทั้งนี้ ผู้เขียนมุ่งศึกษาเฉพาะการปรับใช้กฎหมายจารีตประเพณีระหว่างประเทศและสนธิสัญญาเท่านั้น โดยศึกษาทางปฏิบัติของตุลาการไทยเปรียบเทียบกับทางปฏิบัติของตุลาการต่างประเทศจากการศึกษาผู้เขียนพบว่า ฝ่ายตุลาการไทยปรับใช้กฎหมายระหว่างประเทศในระบบกฎหมายภายในสอดคล้องกับทฤษฎีทวินิยมอย่างเคร่งครัด โดยหลักฝ่ายตุลาการไทยผูกพันตนในการปรับใช้กฎหมายไทยโดยไม่คำนึงถึงพันธกรณีระหว่างประเทศ ไม่ว่ากรณีพันธกรณีของสนธิสัญญา หรือพันธกรณีของกฎหมายจารีตประเพณีระหว่างประเทศ ทว่าทางปฏิบัติของฝ่ายตุลาการต่างประเทศที่ศึกษาไม่ยึดถือทฤษฎีเอกนิยมหรือทวินิยมอย่างเคร่งครัด แต่จะใช้นิติวิธีใดๆ เพื่อปรับใช้กฎหมายในระบบกฎหมายภายในอย่างสอดคล้องกับพันธกรณีระหว่างประเทศผู้เขียนจึงขอเสนอแนะ ดังนี้ ประการแรก ควรตีความบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 188 วรรคหนึ่ง “การพิจารณาพิพากษาอรรถคดีเป็นอำนาจของศาล ซึ่งต้องดำเนินการให้เป็นไปตามกฎหมาย และในพระปรมาภิไธยพระมหากษัตริย์” ว่า กฎหมายในที่นี้ ควรมีความหมายกว้าง โดยรวมถึงกฎหมายจารีตประเพณีระหว่างประเทศ ประการที่สอง คือ ประเทศไทยควรบัญญัติอย่างชัดแจ้งในรัฐธรรมนูญให้กฎหมายจารีตประเพณีระหว่างประเทศเป็นส่วนหนึ่งของกฎหมายไทย เพื่อให้ฝ่ายตุลาการมีความชอบธรรมที่จะบังคับใช้กฎหมายจารีตประเพณีระหว่างประเทศแก่คดีโดยตรง ประการที่สาม ฝ่ายตุลาการไทยควรใช้นิติวิธีโดยใช้และตีความกฎหมายภายในอย่างสอดคล้องกับพันธกรณีระหว่างประเทศ และประการสุดท้าย คือ ควรบัญญัติหลักการใช้และตีความกฎหมายภายในอย่างสอดคล้องกับพันธกรณีระหว่างประเทศในรัฐธรรมนูญของไทย
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1264
title: การปฏิบัติตามมาตรการการป้องกันนกและสัตว์ที่เป็นอันตรายต่อการบินตามอนุสัญญาว่าด้วยการบินพลเรือนระหว่างประเทศ ค.ศ. 1944

description: นกและสัตว์เป็นอันตรายที่ส่งผลต่อความปลอดภัยการบินเป็นเหตุให้เกิดความเสียหายต่อชีวิต ร่างกาย ทรัพย์สิน และความล่าช้าในการเดินทาง องค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ ในฐานะองค์การระหว่างประเทศระดับรัฐบาลที่ได้สถาปนาขึ้นตามอนุสัญญาว่าด้วยการบินพลเรือนระหว่างประเทศ ค.ศ.1944 ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาหลักการการเดินอากาศระหว่างประเทศให้มีความปลอดภัยอย่างมีระเบียบได้ตระหนักถึงปัญหากรณีอากาศยานชนนกและสัตว์ที่เป็นอันตรายต่อการบิน จึงได้บัญญัติกลไกทางเทคนิคและแนวปฏิบัติสากลที่เรียกว่ามาตรฐานและข้อพึงปฏิบัติระหว่างประเทศในรูปของภาคผนวกที่ 14 แนบท้ายอนุสัญญาว่าด้วยการบินพลเรือนระหว่างประเทศ ค.ศ.1944 เพื่อให้รัฐภาคีแห่งอนุสัญญาฉบับนี้นำไปบังคับใช้ภายในรัฐอย่างมีประสิทธิภาพ โดยได้รับการตรวจสอบตามโครงการการตรวจสอบการกำกับดูแลความปลอดภัยสากล นอกจากนี้ ยังปรากฏองค์การระหว่างประเทศที่มิใช่ระดับรัฐบาลที่พยายามเสนอแนะมาตรการการป้องกันนกและสัตว์ที่เป็นอันตรายต่อการบินแก่ผู้มีส่วนได้เสียในแต่ละบริบท ได้แก่ สภาสมาคมท่าอากาศยานระหว่างประเทศ สมาคมขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ สมาคมป้องกันกรณีอากาศยานชนนก และสมาพันธ์นักบินนานาชาติ ซึ่งล้วนแต่สนับสนุนให้สมาชิกของแต่ละองค์การเหล่านี้ปฏิบัติตามมาตรการขององค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศเพื่อให้บรรลุซึ่งวัตถุประสงค์ร่วมกันคือความปลอดภัยการบินเมื่อตระหนักถึงความสำคัญในการปฏิบัติตามมาตรการการป้องกันนกและสัตว์ที่เป็นอันตรายต่อการบินขององค์การระหว่างประเทศแล้ว มาตรการตัวอย่างในบางประเทศที่มีมาตรการการป้องกันนกและสัตว์ที่เป็นอันตรายต่อการบินที่มีประสิทธิภาพ ได้แก่ มาตรการของประเทศสหรัฐอเมริการ สหราชอาณาจักร และสิงคโปร์ ก็เป็นสิ่งที่ควรนำมาศึกษาเพื่อหาทางลดความเสี่ยงที่เกิดจากอันตรายของกรณีอากาศยานชนนกและสัตว์ที่เป็นอันตรายต่อการบินเช่นกันประเทศไทยในฐานะหนึ่งในรัฐภาคีแห่งอนุสัญญาว่าด้วยการบินพลเรือนระหว่างประเทศ ค.ศ.1944 และสมาชิกขององค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศจึงมีหน้าที่ต้องนำมาตรการการป้องกันนกและสัตว์ที่เป็นอันตรายต่อการบินที่ได้กำหนดไว้ในมาตรฐานและข้อพึงปฏิบัติระหว่างประเทศในภาคผนวกที่ 14 แห่งอนุสัญญาว่าด้วยการบินพลเรือนระหว่างประเทศ ค.ศ.1944 มาบังคับใช้ภายในรัฐอย่างมีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ดี จากการศึกษาพบว่ามาตรการการป้องกันนกและสัตว์ที่เป็นอันตรายต่อการบินของประเทศไทยยังไม่สอดคล้องกับมาตรการในภาคผนวกที่ 14 ในบางประการ กล่าวคือมาตรการในเรื่องแหล่งทิ้งขยะและสถานที่ที่ดึงดูดนกและสัตว์ที่เป็นอันตรายต่อการบิน และพบว่าในทางปฏิบัติ มาตรการการป้องกันนกและสัตว์ที่เป็นอันตรายต่อการบินของประเทศไทยยังขาดการดำเนินการอย่างมีเอกภาพ ประเทศไทยจึงควรบัญญัติกฎหมายภายในให้สอดคล้องกับภาคผนวกที่ 14 อย่างครอบคลุมด้วย และหยิบยกข้อเสนอแนะที่ดีขององค์การระหว่างประเทศที่มิใช่ระดับรัฐบาลมาใช้บังคับด้วย ท้ายที่สุดเลือกใช้วิธีการที่มีประสิทธิภาพของต่างประเทศมาปรับใช้ตามบริบทของประเทศไทยให้มีประสิทธิภาพอย่างมีเอกภาพ เพื่อก่อให้เกิดความปลอดภัยสูงสุดแก่การบินและยกระดับมาตรฐานการบินของประเทศไทยให้มีมาตรฐานสากลในการป้องกันนกและสัตว์ที่เป็นอันตรายต่อการบิน
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1265
title: ปัญหาการบังคับใช้กฎหมายการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2560 ต่อพฤติกรรมการขายสินค้าแบบรวมขาย

description: ในปัจจุบัน ได้มีการนำกลยุทธ์การขายสินค้าแบบรวมขายมาใช้กันอย่างแพร่หลาย ซึ่งพฤติกรรมดังกล่าวอาจส่งผลกระทบต่อการแข่งขันในตลาดได้ทั้งในแง่ดีและแง่ร้าย แต่เนื่องจากพระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2560 และประกาศของคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้ามิได้มีการระบุถึงแนวทางในการพิจารณาความรับผิดทางกฎหมายของพฤติกรรมการขายสินค้าแบบรวมขายไว้แต่อย่างใด ด้วยเหตุดังกล่าวจึงอาจส่งผลให้ผู้ใช้ ผู้ตีความกฎหมายเข้าใจผิดไปว่าพฤติกรรมดังกล่าวเป็นการกระทำที่ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ชอบด้วยกฎหมายในทุกกรณี หรือบางกรณีก็อาจนำกฎหมายมาใช้โดยขาดการพิจารณาข้อเท็จจริงอย่างรอบด้าน นอกจากนี้การที่พฤติกรรมการขายสินค้าแบบรวมขายในกรณีหนึ่ง ๆ อาจเข้าข่ายเป็นความผิดต่อกฎหมายได้หลายมาตราก็อาจก่อให้เกิดปัญหาด้านการลงโทษผู้กระทำความผิดซ้ำซ้อนกันในการกระทำความผิดครั้งเดียวกันของตนได้ โดยเฉพาะการลงโทษปรับทั้งทางอาญาและทางปกครอง วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาพฤติกรรมการขายสินค้าแบบรวมขายที่ส่งผลกระทบในแง่ลบต่อการแข่งขันในตลาดอันเป็นความผิดต่อกฎหมายการแข่งขันทางการค้า โดยศึกษาจากกฎหมาย แนวปฏิบัติ และคำพิพากษาของศาลในสหรัฐอเมริกาและสหภาพยุโรป ซึ่งจากการศึกษาพบว่า พฤติกรรมการขายสินค้าแบบรวมขายไม่ใช่การกระทำที่ผิดกฎหมายในทันทีเช่นเดียวกับการขายพ่วงสินค้า (tie-in) แต่การจะพิจารณาความรับผิดทางกฎหมายของพฤติกรรมดังกล่าวจะต้องอาศัยการพิจารณาจากต้นทุน ราคาสินค้า และผลกระทบต่อการแข่งขันในตลาด นอกจากนี้การกำหนดบทลงโทษของพฤติกรรมการขายสินค้าแบบรวมขายในสหรัฐอเมริกาจะมีเฉพาะความรับผิดทางแพ่งและทางอาญาเท่านั้น ส่วนในสหภาพยุโรป คณะกรรมาธิการจะเป็นผู้มีอำนาจออกคำสั่งทางปกครองแก่ผู้กระทำความผิดได้ตามความเหมาะสม ด้วยเหตุดังกล่าว ผู้เขียนจึงเสนอให้คณะกรรมการการแข่งขันทางการค้ากำหนดแนวทางการพิจารณาความรับผิดทางกฎหมายของพฤติกรรมการขายสินค้าแบบรวมขายและกำหนดบทลงโทษที่ชัดเจนไว้ในประกาศของคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้าต่อไป
DOI: 10.5281/zenodo.10527421
title: LexiKanak Preliminary Version

description: A preliminary snapshot of the LexiKanak database under construction. This is a comparative lexical database of the languages of Kanaky (New Caledonia) and Southern Vanuatu.
DOI: 10.5281/zenodo.10527422
title: LexiKanak Preliminary Version

description: A preliminary snapshot of the LexiKanak database under construction. This is a comparative lexical database of the languages of Kanaky (New Caledonia) and Southern Vanuatu.
DOI: 10.18112/openneuro.ds004873.v1.1.0
title: Two distinct modes of hemodynamic responses in the human brain
DOI: 10.18112/openneuro.ds004873.v1.0.5
title: Two distinct modes of hemodynamic responses in the human brain
DOI: 10.5281/zenodo.10527409
title: Dataset related to article "Impact of Preemptive Use of Tocilizumab on Chimeric Antigen Receptor T Cell Outcomes in Non-Hodgkin Lymphoma "

description: This record contains raw data related to article “Impact of Preemptive Use of Tocilizumab on Chimeric Antigen Receptor T Cell Outcomes in Non-Hodgkin Lymphoma"

Abstract



Despite the impressive results of chimeric antigen receptor (CAR) T cell treatment for lymphomas, adverse events such as cytokine release syndrome (CRS), immune effector cell-associated neurotoxicity syndrome (ICANS), and infections are major issues that can lead to intensive care unit (ICU) admission and death. Current guidelines recommend tocilizumab for treating patients with CRS grade (G) ≥2; however, the optimal timing of intervention has yet to be determined. Our institution adopted the preemptive use of tocilizumab in cases of persistent G1 CRS, defined as fever (≥38 °C) for >24 hours. This preemptive tocilizumab treatment aimed to reduce evolution to severe (G≥3) CRS, ICU admission, or death. We report on 48 prospectively collected consecutive patients with non-Hodgkin lymphoma treated with autologous CD19-targeted CAR T cells. In total, 39 patients (81%) developed CRS. CRS started as G1 in 28 patients, as G2 in patients, and as G3 in 1 patient. Tocilizumab was administered in 34 patients, including 23 patients who received "preemptive" tocilizumab and 11 patients who received tocilizumab for G2 or G3 CRS from the onset of symptoms. CRS resolved without worsening severity in 19 patients out of 23 (83%) who received preemptive tocilizumab; 4 patients (17%) progressed from G1 to G2 for the development of hypotension and quickly responded to the introduction of steroids. No patients treated with a preemptive approach developed G3 or G4 CRS. Ten out of 48 patients (21%) were diagnosed with ICANS, including 5 patients with G3 or G4. Six infectious events occurred. The overall ICU admission rate was 19%. ICANS management was the most relevant reason for ICU admission (7 patients), and no patient required ICU to manage CRS. No deaths from CAR-T toxicity were observed. Our data indicate that preemptive tocilizumab use is feasible and useful in reducing severe CRS and CRS-related ICU admission, with no impact on neurotoxicity or infection rate. Therefore, early use of tocilizumab can be considered, especially for patients at high risk of CRS
DOI: 10.5281/zenodo.10527410
title: Dataset related to article "Impact of Preemptive Use of Tocilizumab on Chimeric Antigen Receptor T Cell Outcomes in Non-Hodgkin Lymphoma "

description: This record contains raw data related to article “Impact of Preemptive Use of Tocilizumab on Chimeric Antigen Receptor T Cell Outcomes in Non-Hodgkin Lymphoma"

Abstract



Despite the impressive results of chimeric antigen receptor (CAR) T cell treatment for lymphomas, adverse events such as cytokine release syndrome (CRS), immune effector cell-associated neurotoxicity syndrome (ICANS), and infections are major issues that can lead to intensive care unit (ICU) admission and death. Current guidelines recommend tocilizumab for treating patients with CRS grade (G) ≥2; however, the optimal timing of intervention has yet to be determined. Our institution adopted the preemptive use of tocilizumab in cases of persistent G1 CRS, defined as fever (≥38 °C) for >24 hours. This preemptive tocilizumab treatment aimed to reduce evolution to severe (G≥3) CRS, ICU admission, or death. We report on 48 prospectively collected consecutive patients with non-Hodgkin lymphoma treated with autologous CD19-targeted CAR T cells. In total, 39 patients (81%) developed CRS. CRS started as G1 in 28 patients, as G2 in patients, and as G3 in 1 patient. Tocilizumab was administered in 34 patients, including 23 patients who received "preemptive" tocilizumab and 11 patients who received tocilizumab for G2 or G3 CRS from the onset of symptoms. CRS resolved without worsening severity in 19 patients out of 23 (83%) who received preemptive tocilizumab; 4 patients (17%) progressed from G1 to G2 for the development of hypotension and quickly responded to the introduction of steroids. No patients treated with a preemptive approach developed G3 or G4 CRS. Ten out of 48 patients (21%) were diagnosed with ICANS, including 5 patients with G3 or G4. Six infectious events occurred. The overall ICU admission rate was 19%. ICANS management was the most relevant reason for ICU admission (7 patients), and no patient required ICU to manage CRS. No deaths from CAR-T toxicity were observed. Our data indicate that preemptive tocilizumab use is feasible and useful in reducing severe CRS and CRS-related ICU admission, with no impact on neurotoxicity or infection rate. Therefore, early use of tocilizumab can be considered, especially for patients at high risk of CRS
DOI: 10.18112/openneuro.ds004572.v1.2.0
title: OTKA PLB-HYP Study1
DOI: 10.21227/m8ds-nd06
title: Dataset for OPEC Crude Oil Trade Network

description: Quantification and analysis of global oil trade networks reveals deep insights into a nation's development and influence at a global scale. Further, it allows us to predict future trends and changes to adapt state policy as the crude oil market influences the balance of power among the developed and emerging economies alike as it is central for energy needs as well for industrial progress. This document is a dataset descriptor for the dataset of crude oil exports from OPEC nations to importing nations/regions from a period of (2016-2022) structured for easy formation of nodes and edges sourced from various sources referenced below also it contains the average closing price per barrel and the global demand of crude oil during a fiscal year to note and understand complex relations between the global oil trade.
DOI: 10.5281/zenodo.10527468
title: O'ZBEKISTONDA MAVJUD TA'LIM KREDITI HAQIDA TUSHUNCHA: IMTIYOZLAR VA MULOHAZALAR . 2024 -YIL UCHUN TASDIQLANGAN BUDJET .
DOI: 10.5281/zenodo.10527469
title: O'ZBEKISTONDA MAVJUD TA'LIM KREDITI HAQIDA TUSHUNCHA: IMTIYOZLAR VA MULOHAZALAR . 2024 -YIL UCHUN TASDIQLANGAN BUDJET .