cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2015.707
title: การคำนวณปริมาณยาคาร์โบพลาตินโดยใช้สูตรการประมาณค่าอัตราการกรองของไตของประชากรไทยเปรียบเทียบกับการใช้สูตรของค็อกครอฟท์-กอล์ท

description: ที่มา: ในปัจจุบันการคำนวณขนาดยาคาร์โบพลาตินจะใช้สูตรคำนวณของคาลเวิร์ต และจะใช้ค่าอัตราการกรองของไตมาร่วมคำนวณ โดยจะยอมรับให้ใช้การประมาณค่าการขจัดสารครีเอตินินซึ่งถูกคำนวนมาจากสูตรของค็อกครอฟท์-กอล์ทมาแทนค่าอัตราการกรองของไต แต่ระยะหลังได้มีการแนะนำการประเมินการทำงานของไตโดยใช้สูตรการประมาณค่าอัตราการกรองของไตของประชากรไทย อย่างไรก็ตามจะพบว่าขนาดยาคาร์โบพลาตินที่ใช้สูตรการประมาณค่าอัตราการกรองของไตของประชากรไทยจะมีความแตกต่างกับการใช้สูตรของค็อกครอฟท์-กอล์ทที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ทำให้ผู้ทำวิจัยต้องการทำการศึกษา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง แบบตัดขวางเพื่อเปรียบเทียบขนาดยาคาร์โบพลาตินโดยใช้สูตรของค็อกครอฟท์-กอล์ทกับสูตรการประมาณค่าอัตราการกรองของไตของประชากรไทยโดยใช้อัตราการขจัดสารครีเอตินินในปัสสาวะเป็นเวลา 24 ชั่วโมงเป็นค่าอ้างอิง วิธีการศึกษา: อาสาสมัครจะเลือกจากผู้ป่วยโรคมะเร็งเชื้อชาติไทยที่จะได้รับยาคาร์โบพลาตินที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย โดยจะส่งตรวจระดับสารครีเอตินินในเลือดและ เก็บปัสสาวะตรวจสารครีเอตินินเป็นเวลา 24 ชั่วโมง จากนั้นเปรียบเทียบขนาดยาคาร์โบพลาตินที่คำนวณจากสูตรของค็อกครอฟท์-กอล์ทและสูตรการประมาณค่าอัตราการกรองของไตของประชากรไทยกับขนาดยาที่คำนวณจากอัตราการขจัดสารครีเอตินินในปัสสาวะเป็นเวลา 24 ชั่วโมง ผลการศึกษา: อาสาสมัครที่เข้าร่วมการศึกษามีจำนวน 108 ราย โดยมีอายุเฉลี่ย 61.2 ปี เป็นชายร้อยละ 61.1 มีค่าดัชนีมวลกายเฉลี่ย 21.9 (13.4-36) กิโลกรัม/เมตร2 มีค่าเฉลี่ยของสารครีเอตินินในเลือดเท่ากับ 0.80 (0.29-2.56) มิลลิกรัม/เดซิลิตร โรคที่พบมากที่สุดคือมะเร็งปอดโดยพบร้อยละ 42.6 และสูตรยาคาร์โบพลาตินร่วมกับพาซิแทกเซลเป็นสูตรที่ใช้มากที่สุดโดยใช้ร้อยละ 23.1 ค่าเฉลี่ยของขนาดยาคาร์โบพลาตินที่คำนวณจากจากการเก็บปัสสาวะตรวจสารครีเอตินินเป็นเวลา 24 ชั่วโมง จากสูตรของค็อกครอฟท์-กอล์ทและสูตรการประมาณค่าอัตราการกรองของไตของประชากรไทยเท่ากับ 537.9 (±210.3), 532.3 (±167.4) และ 580.9 (±162.1) มิลลิกรัมตามลำดับ โดยมีค่าเฉลี่ยร้อยละความผิดพลาดของสูตรค็อกครอฟท์-กอล์ทและสูตรการประมาณค่าอัตราการกรองของไตของประชากรไทยเมื่อเทียบกับการคำนวณจากจากการเก็บปัสสาวะตรวจสารครีเอตินินเป็นเวลา 24 ชั่วโมงเท่ากับร้อยละ 3.7 (±23.3) และ 14.9 (±28.6) ตามลำดับ และมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&lt;0.001) สรุปผล: ในผู้ป่วยมะเร็งเชื้อชาติไทยการใช้สูตรค็อกครอฟท์-กอล์ทในสูตรคำนวนของคาลเวิร์ตในการคำนวณขนาดยาคาร์โบพลาตินพบว่ามีความแม่นยำมากกว่าการใช้สูตรการประมาณค่าอัตราการกรองของไตของประชากรไทย
DOI: 10.13145/bacdive158706.20191129.4.1
title: Vitellibacter todarodis

description: The range of data encompasses taxonomy, morphology, physiology, sampling and concomitant environmental conditions as well as molecular biology.
DOI: 10.13145/bacdive158707.20191129.4.1
title: Paracoccus alimentarius

description: The range of data encompasses taxonomy, morphology, physiology, sampling and concomitant environmental conditions as well as molecular biology.
DOI: 10.14457/cu.the.2015.708
title: การศึกษาทางคลินิกแบบสุ่มตัวอย่างที่มีการควบคุมตัวแปรของการขจัด พี-ครีซอล ในผู้ป่วยไตวายเรื้อรังที่ได้รับการฟอกเลือดด้วยเครื่องไตเทียมแบบฮีโมไดอะฟิลเตชั่นประสิทธิภาพสูงเทียบกับฮีโมไดอะฟิลเตชั่นประสิทธิภาพมาตรฐานที่ใช้ตัวกรองชนิดที่มีรูกรองใหญ่พิเศษ

description: การศึกษาทางคลินิกแบบสุ่มตัวอย่างที่มีการควบคุมตัวแปรและมีตัวเปรียบเทียบของ การขจัดสาร พี-ครีซอล ด้วยวิธีการฟอกเลือดด้วยวิธีฮีโมไดอะฟิ ลเตชั่นประสิทธิภาพ มาตรฐานที่ใช้ตัวกรองชนิดที่มีรูกรองใหญ่พิเศษ วันจักร พงษ์สิทธิศักดิ์1, ขจร ตีรณธนากุล1, สุพีชา วิทยเลิศปัญญา2, เกื้อเกียรติ ประดิษฐ์พรศิลป์ 1 1หน่วยโรคไต, ภาควิชาอายุรศาสตร์, คณะแพทยศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 2ภาควิชาเภสัชวิทยา, สภากาชาดไทย, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ความสำคัญและเหตุผล: สารพิษยูรีเมียที่ได้รับความสนใจในขณะนี้ คือ พี-ครีซอล เป็นสารพิษที่จับกับ โปรตีนขนาดใหญ่มีซึ่งการศึกษาพบว่ามีความสำพันธ์กับอัตราการเสียชีวิตในผู้ป่วยไตวายเรื้อรังระยะ สุดท้ายที่ได้รับการฟอกเลือด และ สารนีไม่สามารถนำออกจากร่างกายได้ด้วยวิธีฟอกเลือดแบบมาตรฐาน มีการศึกษาพบว่าการทำฮีโมไดอะฟิลเตชั่นประสิทธิภาพสูงช่วยขจัดพี-ครีซอลได้เพิ่มขึ้น และ ช่วยลดอัตรา การเสียชีวิตได้ร้อยละ 30 เป็นที่น่าเสียดายผู้ป่วยไตวายเรื้อรังระยะสุดท้ายที่ได้รับการฟอกเลือดพบว่ามี ปัญหาเรื่องเส้นที่ใช้ฟอกเลือดได้บ่อยไม่สามารถส่งจ่ายเลือดด้วยความเร็วสูงได้ ผู้ป่วยกลุ่มนี้จึงไม่ได้รับ การฟอกเลือดด้วยวิธีฮีโมไดอะฟิลเตชั่นประสิทธิภาพสูง วิธีการฟอกเลือดด้วยวิธีฮีโมไดอะฟิลเตชั่น ประสิทธิภาพมาตรฐานที่ใช้ตัวกรองชนิดที่มีรูกรองใหญ่พิเศษจึงถูกคิดค้นขึ้นเพื่อเพิ่มการขจัด-พีครีซอล และ สารพิษยูรีเมียอื่น ๆ ระเบียบวิธีการวิจัย: เป็นการศึกษาท่งคลินิกแบบสุ่มที่มีการควบคุมตัวแปรในผู้ป่วยไตวายเรื้อรังระยะ สุดท้ายที่ได้รับการฟอกเลือด 9 คน โดยเปรียบเทียบระหว่าง 2 วิธีคือ ฮีโมไดอะฟิลเตชั่นประสิทธิภาพ มาตรฐานที่ใช้ตัวกรองชนิดที่มีรูกรองใหญ่พิเศษ และ ฮีโมไดอะฟิลเตชั่นประสิทธิภาพสูง วิธีละ 2 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 ครั้ง โดยเปรียบเทียบการขจัดสารพิษยูรีเมียทั้ง 3 ชนิด คือ พี-ครีซอล, เบต้าทู-ไมโครกลอบบูลิน และ ยูเรีย รวมถึงติดตามปริมาณอัลบูมินที่เสียมาในน้ำยาฟอกเลือด และ ภาวะแทรกซ้อนจากการฟอกเลือด ผลลัพธ์: วิธีฮีโมไดอะฟิลเตชั่นประสิทธิภาพมาตรฐานที่ใช้ตัวกรองชนิดที่มีรูกรองใหญ่พิเศษมีอัตราการลด พี-ครีซอล ร้อยละ 59.5 (IQR; 49.1,62.6) เทียบเท่ากับวิธีฮีโมไดอะฟิลเตชั่นประสิทธิภาพสูงมีอัตราการลด พี-ครีซอล ร้อยละ 54.7 (IQR; 48.6,58.2) (p-value = 0.441) เบต้าทู-ไมโครกลอบบูลินยังถูกขจัดออกด้วย วิธีฮีโมไดอะฟิลเตชั่นประสิทธิภาพมาตรฐานที่ใช้ตัวกรองชนิดที่มีรูกรองใหญ่พิเศษได้ดีกว่า และ ทั้งสองวิธี มีการขจัดยูเรียที่ดี การใช้ตัวกรองที่มีรูใหญ่พิเศษนั้นส่งผลให้มีอัลบูมินออกมากับน้ำยาฟอกไต 5.51 ±0.72 กรัม เทียบกับ 0.51 ± 0.31 กรัม จากวิธีฮีโมไดอะฟิลเตชั่นประสิทธิภาพสูงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value = 0.008) แต่อย่างไรก็ตามไม่มีผู้ป่วยที่เกิดระดับอัลบูมินในเลือดต่ำ และ ไม่มีภาวะแทรกซ้อนที่ เกิดจากการฟอกเลือด บทสรุป: วิธีฮีโมไดอะฟิลเตชั่นประสิทธิภาพมาตรฐานที่ใช้ตัวกรองชนิดที่มีรูกรองใหญ่พิเศษ มี ประสิทธิภาพในการขจัดสารพิษยูรีเมียได้ดีรวมถึงสารพิษชนิดที่จับกับโปรตีนขนาดใหญ่ จึงเป็นวิธีการฟอก เลือดวิธีใหม่ที่สามารถนำไปใช้ประโยชน์ในผู้ป่วยไตวายเรื้อรังระยุดท้ายที่ได้รับการฟอกเลือดที่มีปัญหา ของเส้นฟอกเลือดที่อยู่ระหว่างรอการแก้ไข หรือ ไม่สามารถแก้ไขได้ และ อาจมีผลต่ออัตราการรอดชีวิตที่ เพิ่มขึ้นในระยะยาว
DOI: 10.13145/bacdive158708.20191129.4.1
title: Paraburkholderia aromaticivorans

description: The range of data encompasses taxonomy, morphology, physiology, sampling and concomitant environmental conditions as well as molecular biology.
DOI: 10.13145/bacdive158709.20191129.4.1
title: Parvibium lacunae

description: The range of data encompasses taxonomy, morphology, physiology, sampling and concomitant environmental conditions as well as molecular biology.
DOI: 10.13145/bacdive158710.20191129.4.1
title: Herbaspirillum robiniae

description: The range of data encompasses taxonomy, morphology, physiology, sampling and concomitant environmental conditions as well as molecular biology.
DOI: 10.14457/cu.the.2015.710
title: ความชุกของการตรวจพบความผิดปกติจากคลื่นเสียงสะท้อนหัวใจที่แสดงถึงภาวะเสี่ยงของการเกิดหลอดเลือดอุดตันจากหัวใจในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองขาดเลือดหรือโรคหลอดเลือดสมองขาดเลือดชั่วคราวที่สงสัยจากภาวะลิ่มเลือดจากหัวใจที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์

description: ที่มา: ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองมักได้รับการตรวจคลื่นเสียงสะท้อนหัวใจเพื่อหาภาวะลิ่มเลือดอุดตันจากหัวใจ วัตถุประสงค์: ศึกษาความชุกของการตรวจพบความผิดปกติจากคลื่นเสียงสะท้อนหัวใจในผู้ป่วยโรคสมองขาดเลือด หรือ โรคสมองขาดเลือดชั่วคราวที่สงสัยจากภาวะลิ่มเลือดจากหัวใจ วิธีการวิจัย: เป็นการศึกษาแบบย้อนหลังและไปข้างหน้ารูปแบบเชิงพรรณนา ในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองขาดเลือดหรือหลอดเลือดสมองขาดเลือดชั่วคราวที่สงสัยจากภาวะลิ่มเลือดจากหัวใจซึ่งได้รับการตรวจคลื่นเสียงสะท้อนหัวใจระหว่างเดือน มกราคม พ.ศ. 2557 ถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2558 โดยจะตรวจหาความชุกของภาวะเสี่ยงของการเกิดหลอดเลือดอุดตันจากหัวใจ และวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อการตรวจพบภาวะเสี่ยงของการเกิดหลอดเลือดอุดตันจากหัวใจ ผลการศึกษา: มีผู้ป่วยในการศึกษา 236 คน พบความผิดปกติจากคลื่นเสียงสะท้อนหัวใจที่แสดงถึงภาวะเสี่ยงของการเกิดหลอดเลือดอุดตันจากหัวใจ 32 คน (13.6%) จากการตรวจคลื่นเสียงสะท้อนหัวใจมีผลให้เปลี่ยนแปลงการรักษา 9 คน (3.8%) ปัจจัยที่มีผลต่อการตรวจพบ คือ ประวัติผู้ป่วยที่มีอาการของโรคสมองขาดเลือดฉับพลัน และ รุนแรงสูงสุดนับตั้งแต่เริ่มต้นมีอาการ (OR = 2.9, 95% CI 1.2-6.7; P = 0.014) ประวัติของโรคหัวใจล้มเหลว (OR = 13.4, 95% CI 3.6-49.8; P value &lt; 0.001) การตรวจร่างกายได้ยินเสียง heart murmur (OR = 2.7, 95% CI 1.0-6.9; P value= 0.043) สรุปผล: ความชุกของการตรวจพบความผิดปกติจากคลื่นเสียงสะท้อนหัวใจเท่ากับร้อยละ 13.6 โดยทำให้เปลี่ยนแปลงการรักษาคิดเป็นร้อยละ 3.8 ปัจจัยที่มีผลทำให้ตรวจพบความผิดปกติ คือ การที่ผู้ป่วยมีอาการของโรคสมองขาดเลือดฉับพลันและรุนแรงสูงสุดนับตั้งแต่เริ่มต้นมีอาการ ผู้ป่วยมีประวัติของโรคหัวใจล้มเหลว และ การตรวจร่างกายได้ยินเสียง heart murmur
DOI: 10.13145/bacdive158711.20191129.4.1
title: Pseudonocardia soli

description: The range of data encompasses taxonomy, morphology, physiology, sampling and concomitant environmental conditions as well as molecular biology.
DOI: 10.14457/cu.the.2015.711
title: ความสัมพันธ์ของภาวะตับอ่อนคั่งไขมันที่ไม่ได้เกิดจากแอลกอฮอล์ กับ ภาวะเมตาบอลิกซินโดรมในกลุ่มผู้ป่วยที่เข้ารับการสืบค้นด้วยเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ช่องท้องในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์

description: ที่มา: เมตาบอลิกซินโดรมอาจมีสัมพันธ์กับภาวะตับอ่อนคั่งไขมัน อย่างไรก็ตามข้อสงสัยนี้ยังไม่สามารถสรุปได้แน่ชัด เนื่องจากงานวิจัยที่ศึกษาในเรื่องนี้ยังมีน้อย และผลการวิจัยที่ผ่านมายังมีข้อสรุปที่ขัดแย้งกัน วัตถุประสงค์: ศึกษาความสัมพันธ์ของภาวะตับอ่อนคั่งไขมันที่ไม่ได้เกิดจากแอลกอฮอล์กับภาวะเมตาบอลิกซินโดรม วิธีการศึกษา: ผู้วิจัยเก็บข้อมูลผู้ป่วยที่เข้ารับการตรวจด้วยเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ช่องท้องที่รพ.จุฬาลงกรณ์ในช่วงเวลาต่อเนื่องกันเป็นจำนวน428 คน และเก็บข้อมูลด้านประวัติทางการแพทย์ ตรวจร่างกายและตรวจทางห้องปฏิบัติการในช่วงเวลาเดียวกันด้วย กล่าวคือ เดือนสิงหาคมถึงพฤศจิกายน2015 โดยภาวะตับอ่อนคั่งไขมันจะได้รับการวินิจฉัยเมื่อภาพความเข้มแสงเอกซเรย์ของตับอ่อนน้อยกว่าม้ามมากกว่า 5แต้มขึ้นไปส่วนภาวะเมตาบอลิกซินโดรมจะได้รับการวินิจฉัยเมื่อผู้ป่วยมีภาวะอ้วนลงพุงโดยมีค่ารอบเอวในผู้ชายมากกว่า 90 ซม. ผู้หญิงมากกว่า 80 ซม.ร่วมกับมีอย่างน้อย 2 ข้อต่อไปนี้ ภาวะความดันโลหิตสูงโดยมีค่ามากกว่า 130/85 มิลลิเมตรปรอท ภาวะไขมันไตรกรีเซอไรด์สูงโดยมีค่ามากกว่า 150 มิลลิกรัมต่อเดซิลิตร ภาวะน้ำตาลในเลือดสูงโดยมีค่ามากกว่า 100 มิลลิกรัมต่อเดซิลิตร หรือภาวะไขมันดีต่ำโดยมีค่าในผู้ชายน้อยกว่า 40 มิลลิกรัมต่อเดซิลิตร ผลการศึกษา: ผู้ป่วยเข้าร่วมงานวิจัยจำนวน 428 คน ผู้ป่วย 16รายถูกคัดออกจาการศึกษาด้วยเหตุผล จากตับอ่อนอักเสบ 6 ราย มะเร็งตับอ่อน6ราย ตัดม้าม 6 ราย สรุปจำนวนผู้ป่วยที่เข้าเกณฑ์การศึกษาคือ 412 ราย เป็นผู้ชาย 182 ราย ผู้หญิง 230 ราย อายุเฉลี่ย 60.7ปี พบมีอุบัติการณ์ของตับอ่อนคั่งไขมันเป็นร้อยละ 40 โดยปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะตับอ่อนคั่งไขมันคือ น้ำตาลในกระแสเลือดสูง (Odds Ratio (OR) 1.71 95%CI 1.08-2.69, P=0.02) และภาวะตับคั่งไขมัน(OR 4.94 95% CI 2.75-8.88, P=0.01) สรุปผล: ตับคั่งไขมันและน้ำตาลในกระแสเลือดสูงมีความสัมพันธ์กับภาวะตับอ่อนคั่งไขมัน แต่ไม่พบความสัมพันธ์ของภาวะเมตาบอลิกซินโดรมกับตับอ่อนคั่งไขมัน
DOI: 10.13145/bacdive158712.20191129.4.1
title: Marmoricola silvestris

description: The range of data encompasses taxonomy, morphology, physiology, sampling and concomitant environmental conditions as well as molecular biology.
DOI: 10.13145/bacdive158713.20191129.4.1
title: Thalassotalea insulae

description: The range of data encompasses taxonomy, morphology, physiology, sampling and concomitant environmental conditions as well as molecular biology.
DOI: 10.13145/bacdive158714.20191129.4.1
title: Amnibacterium endophyticum

description: The range of data encompasses taxonomy, morphology, physiology, sampling and concomitant environmental conditions as well as molecular biology.
DOI: 10.14457/cu.the.2015.712
title: ความสัมพันธ์ของพอลีมอร์ฟิซึมในตำแหน่งบีเอสเอ็มวันของวิตามินดีรีเซปเตอร์ยีนในผู้ที่เป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักเทียบกับผู้ที่ไม่เป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักจากการส่องกล้องลำไส้ใหญ่

description: ที่มา: วิตามินดีมีหน้าที่ในการควบคุมการทำงานของเซลล์หลายๆชนิดผ่านการจับวิตามินดีรีเซปเตอร์ที่อยู่ภายในเซลล์เพื่อควบคุมการแบ่งตัว การเปลี่ยนแปลงและการตายของเซลล์โดยมีการศึกษาก่อนหน้านี้ถึงภาวะขาดวิตามินดีหรือการทำงานที่ผิดปกติของวิตามินดีรีเซปเตอร์มีความสัมพันธ์ต่อการเกิดมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนัก โดยซิงเกิลนิวคลีโอไทด์โพลีมอร์ฟิซึมบนยีนวิตามินดีรีเซปเตอร์นั้นมีความแตกต่างกันในแต่ละเชื้อชาติ และมีผลต่อการทำงานของวิตามินดีรีเซปเตอร์ วัตถุประสงค์:เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของซิงเกิลนิวคลีโอไทด์โพลีมอร์ฟิซึมบีเอสเอ็มวันบนยีนวิตามินดีรีเซปเตอร์กับความเสี่ยงมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนัก วิธีดำเนินการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างคือคนไทยจำนวนทั้งหมด 364 คนที่ได้รับการส่องกล้องในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ระหว่างปีพ.ศ. 2557-2558 โดยเป็นผู้ป่วยมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักจำนวน 182 คนเทียบกับผู้ที่ส่องกล้องลำไส้ใหญ่และทวารหนักผลเป็นปกติจำนวน 182 คน โดยมีการเก็บตัวอย่างเลิอดเพื่อสกัดดีเอ็นเอมาตรวจซิงเกิลนิวคลีโอไทด์โพลีมอร์ฟิซึมบนยีนวิตามินดีรีเซปเตอร์ด้วยวิธีปฏิกิริยาลูกโซ่พอลิเมอเรส (polymerase chain reaction) และเทคนิค restriction fragment length polymorphism ผลการวิจัย:ลักษณะข้อมูลพื้นฐานของกลุ่มตัวอย่างทั้งสองกลุ่มไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญของปัจจัยอายุ ประวัติการเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักของคนในครอบครัว และดัชนีมวลกาย แต่พบว่าในกลุ่มตัวอย่างมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักเป็นเพศชายมากกว่าคิดเป็นร้อยละ 56.6 เมื่อเทียบกับกลุ่มปกติคิดเป็นร้อยละ 32.4 (p&lt;0.001) และพบว่ามีประวัติการสูบบุหรี่คิดเป็นร้อยละ 36.7 ในกลุ่มมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักและร้อยละ 12.5 ในกลุ่มปกติตามตารางที่ 1 (p&lt;0.001) โดยพบว่ามีความสัมพันธ์ของบีเอสเอ็มวันโพลีมอร์ฟิซึม กับความเสี่ยงการเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนัก โดยคิดเป็นร้อยละ 84 ในกลุ่มมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักและร้อยละ 44 ในกลุ่มปกติ (p&lt;0.001) เมื่อใช้วิธีการวิเคราะห์พหุตัวแปรพบว่ามีสองปัจจัยที่สัมพันธ์กับความเสี่ยงของการเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักได้แก่ จีโนไทป์ของโพลีมอร์ฟิซึมของบีเอสเอ็มวันชนิดจีจีโดยมี Odds ratio 6.6 (95% confidence interval 3.7-11.7) และประวัติการสูบบุหรี่มี Odds ratio 3.47 (95% confidence interval 1.6-7.3) โดยเพศชายมีแนวโน้มสัมพันธ์กับความเสี่ยงการเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักแต่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (OR=1.75, 95% confidence interval 0.9-3.2, p = 0.07) สรุป: ในกลุ่มการศึกษานี้นอกจากประวัติการสูบบุหรี่ที่เป็นปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักที่ทราบกันทั่วไปแล้ว ยังพบว่าโพลีมอร์ฟิซึมของบีเอสเอ็มวันบนยีนวิตามินดีรีเซปเตอร์มีความสัมพันธ์กับการเกิดมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งอาจนำไปสู่การศึกษาถึงความสำคัญในการคัดกรองมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักในประชากรทั่วไปในอนาคต
DOI: 10.13145/bacdive158715.20191129.4.1
title: Pseudomaribius aestuariivivens

description: The range of data encompasses taxonomy, morphology, physiology, sampling and concomitant environmental conditions as well as molecular biology.
DOI: 10.14457/cu.the.2015.713
title: ความสัมพันธ์ระหว่างระดับของปัจจัยทางชีวเคมีกับการพบเส้นใยไฟบรินในน้ำในช่องเยื่อหุ้มปอดที่เกิดจากมะเร็ง

description: วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของระดับสารชีวเคมีกับการเกิดเส้นใยไฟบรินในน้ำในช่องเยื่อหุ้มปอดที่เกิดจากมะเร็ง และศึกษาถึงความสัมพันธ์ของระดับสารชีวเคมีกับอัตราสำเร็จของการเชื่อมเยื่อหุ้มปอด วิธีการวิจัย: รวบรวมผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่ามีน้ำในช่องเยื่อหุ้มปอดที่เกิดจากมะเร็งรายใหม่ในรพ.จุฬาฯระหว่างวันที่ 20 ส.ค. ถึง 31 ธ.ค. 2558 ผู้ป่วยจะได้รับการตรวจอัลตราซาวด์ช่องอกเพื่อแบ่งออกเป็นกลุ่มที่มีเส้นใยไฟบรินและกลุ่มที่ไม่มีเส้นใยไฟบรินในน้ำในช่องเยื่อหุ้มปอด และได้รับการเจาะตรวจน้ำในช่องเยื่อหุ้มปอดเพื่อตรวจวัดระดับสาร plasminogen activator inhibitor-1 (PAI-1), tumor necrosis factor (TNF-α), transforming growth factor-beta (TGF-β) และ tissue factor (TF) ผู้ป่วยในกลุ่มที่ไม่มีไฟบรินจะได้รับการติดตามการเกิดเส้นใยไฟบรินในช่องเยื่อหุ้มปอดทุกสัปดาห์โดยใช้อัลตราซาวด์ ผู้ป่วยที่มีข้อบ่งชี้จะได้รับการรักษาโดยวิธีเชื่อมเยื่อหุ้มปอดโดยใช้ยา นอกจากนี้ผู้ป่วยทุกรายจะได้รับการตรวจติดตามเป็นเวลา 3 เดือนหรือจนกระทั่งเสียชีวิต ผลการศึกษา: มีผู้ป่วยเข้าร่วมการศึกษาจำนวน 40 ราย โดยร้อยละ 60 เป็นผู้ป่วยเพศหญิง มีอายุเฉลี่ยที่ 63 ปี สาเหตุของการเกิดน้ำในช่องเยื่อหุ้มปอดในการศึกษาได้แก่ มะเร็งปอด (65%) มะเร็งเต้านม (12.5%) และมะเร็งลำไส้ (10%) เมื่อเริ่มการศึกษาผู้ป่วยที่มีเส้นใยไฟบรินและไม่มีเส้นใยไฟบรินมีจำนวนกลุ่มละ 20 ราย และไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญของระดับสารชีวเคมีระหว่างสองกลุ่มการศึกษา เมื่อตรวจติดตามภาพถ่ายอัลตราซาวด์พบว่าผู้ป่วยที่ไม่มีเส้นใยไฟบรินเมื่อแรกวินิจฉัย พบการเกิดเส้นใยไฟบรินขึ้น 13 ใน 20 ราย (65%) ในผู้ป่วยที่ติดตามไปแล้วพบเส้นใยไฟบรินจำนวน 13 รายนั้น พบว่าระดับของ PAI-1 และ TNF-α มีแนวโน้มที่จะสูงกว่าในกลุ่มที่ไม่เกิดเส้นใยไฟบริน (145.45(153.64) vs 25.51(60.59) ng/ml, p=0.062 และ 4.27(1.81) vs 1.42(3.98) pg/ml, p=0.061 ตามลำดับ) แต่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อวิเคราะห์ข้อมูลในผู้ป่วยทั้งหมดที่ตรวจพบเส้นใยไฟบรินในน้ำในช่องเยื่อหุ้มปอดเมื่อสิ้นสุดการศึกษา (33 ราย) เทียบกับกลุ่มที่ไม่พบ (7 ราย) พบว่าระดับของ TNF-α (4.27(3.76) vs 1.42(3.98) pg/ml, p=0.034) มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในขณะที่ระดับของ TF มีแนวโน้มที่สูงในผู้ป่วยที่มีเส้นใยไฟบรินเช่นกัน แต่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ มีผู้ป่วยทั้งสิ้นจำนวน 15 รายได้รับการรักษาด้วยวิธีเชื่อมเยื่อหุ้มปอดโดยใช้ยา อัตราสำเร็จของการเชื่อมเยื่อหุ้มปอดไม่มีความแตกต่างกันในทั้งสองกลุ่มการศึกษา (85.7% vs 87.5%, p=0.7) สรุป: ระดับของ TNF-α มีค่าสูงกว่าในผู้ป่วยที่พบเส้นใยไฟบรินในน้ำในช่องเยื่อหุ้มปอดที่เกิดจากมะเร็ง ยืนยันว่าสารดังกล่าวมีความสำคัญต่อการเกิดเส้นใยไฟบรินในน้ำในช่องเยื่อหุ้มปอดที่เกิดจากมะเร็ง การศึกษาต่อยอดที่มีจำนวนผู้ป่วยเพิ่มมากขึ้นจำเป็นต่อการแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของระดับ PAI-1 และ TF นอกจากนี้การตรวจวัดระดับของสารเหล่านี้อาจมีประโยชน์ในการดูแลรักษาผู้ป่วยโรคมะเร็งที่มีน้ำในช่องเยื่อหุ้มปอด
DOI: 10.13145/bacdive158716.20191129.4.1
title: Deinococcus lacus

description: The range of data encompasses taxonomy, morphology, physiology, sampling and concomitant environmental conditions as well as molecular biology.
DOI: 10.13145/bacdive158717.20191129.4.1
title: Proteus alimentorum

description: The range of data encompasses taxonomy, morphology, physiology, sampling and concomitant environmental conditions as well as molecular biology.
DOI: 10.14457/cu.the.2015.714
title: การศึกษาแบบสุ่มและควบคุมของการฝึกการออกกำลังกายกล้ามเนื้อหายใจเข้าต่อสมรรถภาพในการออกแรงโดยการวัดคะแนนหอบเหนื่อยในผู้ป่วยโรคหัวใจล้มเหลวเรื้อรัง

description: วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาสมรรถภาพการออกแรงจากการออกกำลังกายกล้ามเนื้อหายใจเข้าในผู้ป่วยโรคหัวใจล้มเหลวเรื้อรังเป็น ระยะเวลา 6 สัปดาห์ เปรียบเทียบกับผู้ป่วยกลุ่ม ควบคุมซึ่งออกกำลังกายกล้ามเนื้อหายใจเข้าหลอก วิธีการวิจัย: การวิจัยเชิงทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุมในผู้ป่วยหัวใจล้มเหลวเรื้อรังที่มีระดับความเหนื่อยระดับปานกลาง (New York Heart Association class II-III) ที่เข้ามารับการรักษาที่คลินิกโรค หัวใจล้มเหลวเรื้อรังโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2558 ถึง ธันวาคม พ.ศ. 2558 จำนวนทั้งหมด 40 ราย อายุ 19 – 83ปี เพศชาย 83เปอร์เซ็นต์ โดยถูกสุ่มแบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มที่หนึ่งได้ รับการ อกกำลังกายกล้ามเนื้อหายใจเข้าด้วยค่า 40 เปอร์เซ็นต์ของ Maximal inspiratory pressure (MIP) และกลุ่มที่สองได้รับการออก กำลังกายกล้ามเนื้อหายใจเข้าด้วยค่า 15 เปอร์เซ็นต์ของ MIP โดยผู้ป่วยทั้งสองกลุ่มได้รับการออกกำลังกายกล้ามเนื้อหายใจเข้าด้วย อุปกรณ์ช่วยออกกำลังกล้ามเนื้อหายใจเข้าที่บ้านทุกวัน เป็นเวลา 6 สัปดาห์ โดยประเมิน สมรรถภาพในการออกแรงด้วยการวัดคะแนนความ เหนื่อย, ความสามารถในการเดิน 6 นาที, สมรรถภาพของหัวใจ ปอดด้วย cardiopulmonary exercise test และ pulmonary function test รวมทั้งการประเมิน ทางด้านคุณภาพชีวิต ทั้งก่อนและหลังเข้าร่วมการศึกษา ผลการศึกษา: จากผู้เข้าร่วมวิจัย 40 คน สิ้นสุดการวิจัยแล้วจำนวน 20 คน คิดเป็นกลุ่มที่ออกกำลังกายกล้าม เนื้อหายใจเข้าด้วยค่า 40 เปอร์เซ็นต์ของ Maximal inspiratory pressure (MIP) 10 คน และกลุ่มที่ออกกำลังกายกล้ามเนื้อหายใจเข้าด้วยค่า 15 เปอร์เซ็นต์ ของ Maximal inspiratory pressure (MIP) 10 คน ผลการศึกษาเบื้องต้นพบว่ากลุ่มทดลองมีคะแนนความเหนื่อยลดลง 0.58 คะแนนเมื่อ เทียบกับกลุ่มควบคุมมีคะแนนความเหนื่อยลดลง 0.06 คะแนน (P= 0.002) กลุ่มทดลองวัดค่า peak oxygen consumption มีค่าเพิ่มขึ้น 1.81 ml/kg/min เมื่อเทียบกับกลุ่ม ควบคุม วัดค่า peak oxygen consumption มีค่าลดลง 0.2 ml/kg/min (P= 0.049) ส่วนคุณภาพชีวิต ในกลุ่มทดลองดีขึ้นเมื่อเทียบกับกลุ่มทดลองในแนวโน้มในทางที่ดีขึ้น สรุป: (1) การออกกำลังกล้ามเนื้อหายใจเข้าในคนไข้ล้มเหลวเรื้อรังช่วยลดอาการเหนื่อย เพิ่ม peak oxygen consumption โดย สัมพันธ์กับความแข็งแรงของกล้ามเนื้อหายใจเข้าที่เพิ่มขึ้น รวมทั้งการมีแนวโน้มที่จะดีขึ้นของคุณภาพชีวิต (2) การออกกำลังกายกล้ามเนื้อ หายใจเข้า สามารถทำได้จริงในคนไข้หัวใจล้มเหลวเรื้อรังที่มีระดับความเหนื่อยระดับปานกลาง (New York Heart Association class II-III) (3) ข้อมูลดังกล่าวควรจะได้รับการพิจารณาเข้าร่วมกับการรักษา หลักของคนไข้โรคหัวใจล้มเหลวเรื้อรัง
DOI: 10.13145/bacdive158718.20191129.4.1
title: Neptunicella marina

description: The range of data encompasses taxonomy, morphology, physiology, sampling and concomitant environmental conditions as well as molecular biology.
DOI: 10.14457/cu.the.2015.715
title: การศึกษาความชุกและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการกลายพันธุ์ของยีน NOTCH3 ในผู้ป่วยภาวะสมองขาดเลือดเฉียบพลัน

description: วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความชุก ลักษณะอาการ ผลการตรวจภาพถ่ายของสมองและหลอดเลือดสมองด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าของผู้ที่ตรวจพบและไม่พบการกลายพันธุ์ของ NOTCH3 ในผู้ป่วยที่มีภาวะสมองขาดเลือด วิธีการวิจัย การวิจัยเชิงวิเคราะห์ในผู้ป่วยภาวะสมองขาดเลือดเฉียบพลัน ที่เข้ามารับการรักษาที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ระหว่างเดือนกรกฎาคม พ.ศ.2558ถึงกุมภาพันธ์ พ.ศ.2559 จำนวนทั้งหมด 196 ราย อายุ 20-90 ปี, แล้วได้รับการตรวจเพื่อหากลายพันธุ์ของยีน NOTCH3 ผลการศึกษา พบความชุกของการกลายพันธุ์ของยีน NOTCH3 ประมาณร้อยละ 3.06 และไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญของกลุ่มที่ตรวจพบและไม่พบการกลายพันธุ์ของยีน NOTCH3 ทั้งในด้านปัจจัยเสี่ยงและลักษณะหลอดตีบที่ตรวจพบ ลักษณะของการกลายพันธุ์ของยีน NOTCH3 ใน exon 11 แบบ Arg544Cys พบร่วมกับพยาธิสภาพหลอดเลือดสมองขนาดเล็กและใน exon 4 พบแบบ His170Arg และ Ala564Thr ร่วมกับพยาธิสภาพหลอดเลือดใหญ่ตีบ สรุป การศึกษานี้ แสดงให้เห็นว่า ความชุกของการกลายพันธุ์ของยีน NOTCH3 ประมาณร้อยละ 3.06 และไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญของกลุ่มที่ตรวจพบและไม่พบการกลายพันธุ์ของยีน NOTCH3 ทั้งในด้านปัจจัยเสี่ยงและลักษณะหลอดตีบที่ตรวจพบ
DOI: 10.13145/bacdive158719.20191129.4.1
title: Saccharomonospora piscinae

description: The range of data encompasses taxonomy, morphology, physiology, sampling and concomitant environmental conditions as well as molecular biology.
DOI: 10.13145/bacdive158720.20191129.4.1
title: Novosphingobium lubricantis Kämpfer et al. 2018

description: The range of data encompasses taxonomy, morphology, physiology, sampling and concomitant environmental conditions as well as molecular biology.
DOI: 10.13145/bacdive158721.20191129.4.1
title: Alicyclobacillus montanus

description: The range of data encompasses taxonomy, morphology, physiology, sampling and concomitant environmental conditions as well as molecular biology.
DOI: 10.13145/bacdive158722.20191129.4.1
title: Arthrobacter ruber

description: The range of data encompasses taxonomy, morphology, physiology, sampling and concomitant environmental conditions as well as molecular biology.