cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.5281/zenodo.6410045
title: Data from "CO Line Emission Surfaces and Vertical Structure in Mid-Inclination Protoplanetary Disks"

description: CO line emission image cubes ("[DISK]_CO_cube.fits"), line+continuum image cubes ("[DISK]_CO_cube_wcont.fits"), and zeroth moment maps ("[DISK]_CO_M0.fits") associated with Law et al., 2022, "CO Line Emission Surfaces and Vertical Structure in Mid-Inclination Protoplanetary Disks," The Astrophysical Journal CO line emission image cubes from the DSHARP ALMA Large Program (for HD 142666, MY Lup, GW Lup, WaOph 6, DoAr 25) can be found at: https://bulk.cv.nrao.edu/almadata/lp/DSHARP/ and are not included here. The raw data are available on the ALMA archive (see Table 1 in the paper for a listing of the relevant ALMA project codes).
DOI: 10.5281/zenodo.6410044
title: Data from "CO Line Emission Surfaces and Vertical Structure in Mid-Inclination Protoplanetary Disks"

description: CO line emission image cubes ("[DISK]_CO_cube.fits"), line+continuum image cubes ("[DISK]_CO_cube_wcont.fits"), and zeroth moment maps ("[DISK]_CO_M0.fits") associated with Law et al., 2022, "CO Line Emission Surfaces and Vertical Structure in Mid-Inclination Protoplanetary Disks," The Astrophysical Journal CO line emission image cubes from the DSHARP ALMA Large Program (for HD 142666, MY Lup, GW Lup, WaOph 6, DoAr 25) can be found at: https://bulk.cv.nrao.edu/almadata/lp/DSHARP/ and are not included here. The raw data are available on the ALMA archive (see Table 1 in the paper for a listing of the relevant ALMA project codes).
DOI: 10.34740/kaggle/dsv/3573672
title: BBC News
DOI: 10.14457/cu.the.1999.494
title: การศึกษาคุณลักษณะที่พึงประสงค์ของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษา ในช่วงปฏิรูปการศึกษา (พ.ศ.2539-2550) ตามความคาดหวังของผู้บริหารและครูโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา เขตการศึกษา 6

description: ศึกษาคุณลักษณะที่พึงประสงค์ของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษา ในช่วงปฏิรูปการศึกษา (พ.ศ. 2539-2550) ตามความคาดหวังของผู้บริหารและครูโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา เขตการศึกษา 6 กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้บริหาร จำนวน 103 คน ครู จำนวน 361 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสอบถามแบบเลือกตอบและแบบมาตราส่วนประเมินค่า วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS/PC+ สถิติที่ใช้ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. คุณลักษณะที่พึงประสงค์ของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษา ตามความคาดหวังของผู้บริหารและครูในคุณลักษณะ 2 ด้าน คือ 1) คุณลักษณะด้านบุคลิกภาพ 2) คุณลักษณะด้านวิชาชีพ อยู่ในระดับมากที่สุด 2. เมื่อเปรียบเทียบความคาดหวังของผู้บริหาร และครูที่มีต่อคุณลักษณะที่พึงประสงค์ในทุกด้าน ของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษา พบว่า มีความคาดหวังไม่แตกต่างกัน
DOI: 10.14457/cu.the.1999.495
title: การศึกษาประเภทของบุคลิกภาพของสมาชิก และขนาดของกลุ่มที่ส่งผลต่อการประเมินความต้องการจำเป็นโดยใช้เทคนิคกลุ่มสมมตินัย

description: วัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อศึกษาบุคลิกของสมาชิก และขนาดของกลุ่มที่ส่งผลต่อการประเมินความต้องการจำเป็นโดยใช้เทคนิคกลุ่มสมมตินัยให้มีประสิทธิภาพสูงที่สุด และศึกษาปฏิกิริยาร่วมของขนาดของกลุ่ม และประเภทของบุคลิกภาพที่มีต่อจำนวนความหลากหลายของหัวข้อที่ได้ และเวลาที่ใช้โดยใช้เทคนิคกลุ่มสมมตินัย ประชากรที่ศึกษา คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายมัธยมที่กำลังศึกษาในปีการศึกษา 2542 จำนวน 1,488 คน สุ่มเลือกนักเรียนที่มีคะแนนเปอร์เซนต์ไทล์จากแบบทดสอบบุคลิกภาพ MPI ที่ 1-25 จำนวน 120 คน เป็นกลุ่มตัวอย่างที่มีบุคลิกภาพแบบเก็บตัว และสุ่มเลือกนักเรียนที่มีคะแนนเปอร์เซนต์ไทล์จากแบบทดสอบบุคลิกภาพ MPI ที่ 76-99 จำนวน 120 คน เป็นกลุ่มตัวอย่างที่มีบุคลิกภาพแบบแสดงตัว นำนักเรียนที่มีบุคลิกภาพเดียวกันมาแบ่งเป็นกลุ่มย่อย ๆ กลุ่มละ 4 คน 5 กลุ่ม กลุ่มละ 8 คน 5 กลุ่ม และกลุ่มละ 12 คน 5 กลุ่ม และให้กลุ่มตัวอย่างแต่ละกลุ่มประเมินความต้องการจำเป็นโดยใช้เทคนิคกลุ่มสมมตินัยเก็บข้อมูลจากเวลาที่ใช้ และจำนวนความหลากหลายของหัวข้อที่ได้ นำข้อมูลมาวิเคราะห์หาปฏิกิริยาร่วมของประเภทบุคลิกภาพ กับขนาดของกลุ่มโดยใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนสองทาง (Two Way Analysis) และวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One Way Analysis) และทดสอบความแตกต่างด้วยสถิติของเซฟเฟ่ ผลการวิจัยพบว่า 1. การประเมินความต้องการจำเป็นโดยใช้เทคนิคกลุ่มสมมตินัยที่ให้ผลที่มีประสิทธิภาพสูงที่สุด เมื่อพิจารณาเวลาที่ใช้ และจำนวนความหลากหลายของหัวข้อที่ได้ สำหรับบุคลิกภาพแบบแสดงตัว คือกลุ่มที่มีขนาด 4 คน และสำหรับบุคลิกภาพแบบเก็บตัว พบว่ากลุ่มขนาด 4 คนใช้เวลาในการประเมินความต้องการจำเป็นโดยใช้เทคนิคกลุ่มสมมตินัยน้อยที่สุด แต่กลุ่มขนาด 12 คน มีจำนวนความหลากหลายของหัวข้อที่ได้มากที่สุด 2. ไม่มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างบุคลิกภาพ และขนาดของกลุ่ม ต่อจำนวนความหลากหลายของหัวข้อที่ได้จากการประเมินความต้องการจำเป็นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แต่มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างบุคลิกภาพ และขนาดของกลุ่ม ต่อเวลาที่ใช้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.1 กลุ่มที่มีบุคลิกภาพแบบเก็บตัว ที่มีขนาดของกลุ่ม 4 คน 8 คน และ 12 คน เวลาที่ใช้ในการประเมินความต้องการจำเป็นแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และจำนวนความหลากหลายของหัวข้อที่ได้แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.2 กลุ่มที่มีบุคลิกภาพแบบแสดงตัว ที่มีขนาดของกลุ่ม 4 คน 8 คน และ 12 คน เวลาที่ใช้ในการประเมิน ความต้องการจำเป็นแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แต่จำนวนความหลากหลายของหัวข้อที่ได้ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.1999.496
title: การศึกษาการมีส่วนร่วมของผู้ปกครองในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ เขตการศึกษา 11

description: ศึกษาการปฏิบัติและความคาดหวังของผู้ปกครอง เกี่ยวกับการมีส่วนร่วมของผู้ปกครองในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ เขตการศึกษา 11 กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย ได้แก่ ผู้บริหารโรงเรียน 100 คน ผู้ปกครองนักเรียน 300 คน ในการวิจัยเรื่อง การมีส่วนร่วมของผู้ปกครองในโรงเรียนประถมศึกษา ประกอบด้วย 4 ด้าน 1) ด้านงานวิชาการของโรงเรียน 2) ด้านงานบริหารของโรงเรียน 3) ด้านการพัฒนานักเรียน 4) ด้านการติดต่อสื่อสาร เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามผู้ปกครอง แบบสอบถามผู้บริหารโรงเรียน และแบบสัมภาษณ์ผู้ปกครองนักเรียน ผลการวิจัยพบว่า 1) ด้านงานวิชาการของโรงเรียน ผู้ปกครองมีการปฏิบัติในการมีส่วนร่วมในโรงเรียนในระดับปานกลาง และมีความคาดหวังที่จะเข้าไปมีส่วนร่วมในโรงเรียนในระดับมาก 2) ด้านงานบริหารของโรงเรียน ผู้ปกครองมีการปฏิบัติในการมีส่วนร่วมในโรงเรียนในระดับปานกลาง และมีความคาดหวังที่จะเข้าไปมีส่วนร่วมในโรงเรียนในระดับมาก 3) ด้านการพัฒนานักเรียน ผู้ปกครองมีการปฏิบัติในการมีส่วนร่วมในโรงเรียนระดับปานกลา และมีความคาดหวังที่จะเข้าไปมีส่วนร่วมในโรงเรียนระดับมาก 4) ด้านการติดต่อสื่อสาร ผู้ปกครองมีการปฏิบัติในการมีส่วนร่วมในโรงเรียนในระดับปานกลาง และมีความคาดหวังที่จะเข้าไปมีส่วนร่วมในโรงเรียนในระดับมาก
DOI: 10.14457/cu.the.1999.497
title: การศึกษาการทำวิจัยเป็นทีมของอาจารย์ : การวิจัยรายกรณีสถาบันราชภัฏสวนดุสิต

description: การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาลักษณะและสภาพการทำวิจัยเป็นทีมของอาจารย์ รวมทั้งวิเคราะห์ปัจจัยที่สนับสนุนและปัจจัยที่เป็นอุปสรรคต่อการทำวิจัยเป็นทีมของอาจารย์ในสถาบันราชภัฏสวนดุสิต โดยใช้วิธีการเชิงคุณภาพในการศึกษา เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้การสัมภาษณ์ การสังเกตอย่างมีส่วนร่วม และการวิเคราะห์เอกสาร ผู้วิจัยใช้ระยะเวลาอยู่ในสนาม 6 เดือน ในการสังเกต การสัมภาษณ์ไปพร้อมกับการช่วยเหลืองานวิจัย พร้อมทั้งการพูดคุยกับอาจารย์ที่ทำการวิจัยเจ้าหน้าที่ นักศึกษา และผู้บริหารสถาบัน การวิเคราะห์ใช้การวิเคราะห์แบบอุปนัย และนำเสนอข้อมูลในรูปการบรรยายและแบบจำลอง ผลการวิจัย พบว่า ลักษณะการทำวิจัยเป็นทีมของอาจารย์ในสถาบันราชภัฏสวนดุสิตแบ่งได้เป็น 2 รูปแบบ คือ 1) ทีมวิจัยที่เป็นทางการ เป็นทีมวิจัยโดยการแต่งตั้งจากสถาบันให้ทำงานด้านสนับสนุนงานวิจัย และทำวิจัยตามนโยบายและความต้องการของสถาบัน 2) ทีมวิจัยที่ไม่เป็นทางการ เป็นการทำวิจัยร่วมกันเนื่องจากมีความสนใจในเรื่องเดียวกันมีผลประโยชน์ร่วมกัน และต้องการวิจัยมีความน่าเชื่อถือมากขึ้น กระบวนการทำวิจัยเป็นทีมของอาจารย์สามารถแบ่งเป็น 4 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนที่ 1 การได้มาซึ่งหัวข้อการวิจัยและการรวมทีม ขั้นตอนที่ 2 การเขียนโครงการวิจัยเพื่อขอทุนสนับสนุนการวิจัย ขั้นตอนที่ 3 การเก็บรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูล ร่วมกันทำวิจัยเป็นทีมเพื่อเขียนรายงานการวิจัย ขั้นตอนที่ 4 การเผยแพร่ ผลการวิจัยและการนำผลการวิจัยไปใช้ในการสอน ปัจจัยที่สนับสนุนและ/หรือเป็นอุปสรรคต่อการทำวิจัยเป็นทีมของอาจารย์ ประกอบด้วย 3 ด้าน คือ (1) ปัจจัยด้านบริบทของสถาบัน (2) ปัจจัยด้านองค์ประกอบของทีม และ (3) ปัจจัยด้านปฏิสัมพันธ์ภายในทีม ปัจจัยสนับสนุนในด้านบริบทของสถาบัน ได้แก่ นโยบายของสถาบันในการสนับสนุนการวิจัยและการทำงานเป็นทีม การให้อิสระในการคัดเลือกผู้ร่วมทีม และการจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการทำวิจัยเป็นทีม ส่วนปัจจัยที่เป็นอุปสรรคในด้านบริบทของสถาบัน ได้แก่ การรับนักศึกษาจำนวนมากเกินไปและการให้ความสำคัญกับการทำวิจัยเดี่ยวมากกว่าการทำวิจัยเป็นทีม ปัจจัยสนับสนุนในด้านองค์ประกอบของทีม ได้แก่ สมาชิกในทีมมีจำนวนน้อย หัวหน้าทีมมีวัยวุฒิและคุณวุฒิเหมาะสม และสมาชิกในทีมมีความรู้พื้นฐานทางด้านการวิจัย ส่วนปัจจัยที่เป็นอุปสรรคในด้านองค์ประกอบของทีม ได้แก่ สมาชิกในทีมมีจำนวนมากและขาดความรู้พื้นฐานทางด้านการวิจัย ปัจจัยที่สนับสนุนด้านปฏิสัมพันธ์ภายในทีม ได้แก่ สมาชิกในทีมมุ่งทั้งผลสำเร็จของงานและความสัมพันธ์ภายในทีมมีการประชุมอย่างสม่ำเสมอและติดต่อสื่อสารกันอย่างเปิดเผย ส่วนปัจจัยที่เป็นอุปสรรคในด้านปฎิสัมพันธ์ภายในทีม ได้แก่ สมาชิกในทีมมุ่งเฉพาะผลสำเร็จของงานหรือความสัมพันธ์ภายในทีมอย่างใดอย่างหนึ่ง และขาดการประชุมและติดต่อสื่อสารกันอย่างเปิดเผย
DOI: 10.14457/cu.the.1999.498
title: การศึกษาทัศนคติต่อการเรียนรู้ภาษาอังกฤษด้วยตนเองของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ประเภทวิชาช่างอุตสาหกรรมในวิทยาลัยเทคนิค สังกัดกรมอาชีวศึกษา เขตการศึกษา 9

description: วัตถุประสงค์การวิจัยมีดังนี้ 1. เพื่อศึกษาทัศนคติต่อการเรียนรู้ภาษาอังกฤษด้วยตนเอง ของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงประเภทวิชาช่างอุตสาหกรรม ในวิทยาลัยเทคนิค สังกัดกรมอาชีวศึกษา เขตการศึกษา 9 2. เพื่อเปรียบเทียบทัศนคติต่อการเรียนรู้ภาษาอังกฤษด้วยตนเอง ของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ประเภทวิชาช่างอุตสาหกรรม ในวิทยาลัยเทคนิค สังกัดกรมอาชีวศึกษา เขตการศึกษา 9 ที่มีระดับความสามารถทางภาษาอังกฤษแตกต่างกัน 3. เพื่อเปรียบเทียบทัศนคติต่อการเรียนรู้ภาษาอังกฤษด้วยตนเอง ของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ประเภทวิชาช่างอุตสาหกรรม ในวิทยาลัยเทคนิค สังกัดกรมอาชีวศึกษา เขตการศึกษา 9 ที่เรียนสาขาวิชาแตกต่างกัน ตัวอย่างประชากรเป็นนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ปีที่ 2 ประเภทวิชาช่างอุตสาหกรรมปีการศึกษา 2542 จำนวน 336 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ แบบวัดทัศนคติต่อการเรียนรู้ภาษาอังกฤษด้วยตนเองและแบบทดสอบความสามารถทางภาษาอังกฤษซึ่งผู้วิจัยได้สร้างขึ้นเอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่โดยวิธีการของตูกี ผลการวิจัยพบว่า 1. นักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ประเภทวิชาช่างอุตสาหกรรม ในวิทยาลัยเทคนิค สังกัดกรมอาชีวศึกษา เขตการศึกษา 9 มีทัศนคติต่อการเรียนรู้ภาษาอังกฤษด้วยตนเอง อยู่ในระดับปานกลาง 2. นักศึกษากลุ่มที่มีระดับความสามารถทางภาษาอังกฤษสูง และกลุ่มที่มีความสามารถทางภาษาอังกฤษต่ำมีทัศนคติต่อการเรียนรู้ภาษาอังกฤษด้วยตนเอง แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3. นักศึกษาที่เรียนสาขาวิชาช่างยนต์ สาขาวิชาช่างเทคนิคการผลิต สาขาวิชาช่างเทคนิคโลหะ สาขาวิชาช่างไฟฟ้ากำลัง สาขาวิชาช่างอิเล็กทรอนิกส์ และสาขาวิชาช่างก่อสร้าง มีทัศนคติต่อการเรียนรู้ภาษาอังกฤษด้วยตนเอง แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
DOI: 10.14457/cu.the.1999.499
title: การศึกษาการใช้หลักสูตรวิชาคณิตศาสตร์ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นในโรงเรียนสังกัดสำนักงานการประถมศึกษา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการใช้หลักสูตรวิชาคณิตศาสตร์และปัญหาการใช้หลักสูตรวิชาคณิตศาสตร์ ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานการประถมศึกษา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ผู้ให้ข้อมูลประกอบด้วย ผู้บริหารโรงเรียน ครูผู้สอน และนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียน 102 โรง ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1. การบริหารหลักสูตร ผู้บริหารส่วนใหญ่มีการปฏิบัติด้านจัดทำแผนการใช้หลักสูตร เตรียมบุคลากร การจัดแผนการเรียน การจัดครูเข้าสอน การจัดตารางสอน การสนับสนุนวัสดุหลักสูตร และสื่อการเรียนการสอน การเตรียมอาคารสถานที่และบรรยากาศในการใช้หลักสูตรและการนิเทศติดตามให้การช่วยเหลือ แนะนำ เกี่ยวกับการใช้หลักสูตรวิชาคณิตศาสตร์ ปฏิบัติอยู่ในระดับมาก ปัญหาที่พบ ได้แก่ ครูขาดความรู้ความเข้าใจในการจัดทำแผนการใช้หลักสูตร ขาดแคลนบุคลากรที่มีความรู้และประสบการณ์ ขาดสื่อการเรียนการสอน ขาดงบประมาณ ห้องเรียนไม่เพียงพอและขาดการนิเทศติดตามผลการใช้หลักสูตรอย่างสม่ำเสมอ 2. การจัดการเรียนสอนของครู พบว่า มีการปฏิบัติด้านการเตรียมการสอน การจัดทำแผนการสอน การจัดกิจกรรมการเรียนการสอน เทคนิคและวิธีสอน การจัดสอนซ่อมเสริม และการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ ปฏิบัติอยู่ในระดับมาก ยกเว้น ด้านการจัดกิจกรรมเสริมหลักสูตร และการผลิต และใช้สื่อการเรียนการสอนปฏิบัติอยู่ในระดับน้อย ปัญหาที่พบ ได้แก่ ครูมีจำนวนคาบสอนมาก พื้นฐานความรู้ของนักเรียนแตกต่างกัน เนื้อหาในบทเรียนมาก ขาดงบประมาณ นักเรียนไม่สนใจเรียนซ่อมเสริม ขาดเครื่องมือที่เป็นมาตรฐานในการวัดผลการเรียนรู้
DOI: 10.14457/cu.the.1999.500
title: การศึกษาปัญหาการจัดและดำเนินการโครงการนันทนาการในโรงเรียน สำหรับเด็กพิเศษ

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาการจัด และดำเนินการโครงการนันทนาการในโรงเรียนสำหรับเด็กพิเศษ และเปรียบเทียบปัญหาการจัด และดำเนินการ โครงการนันทนาการสำหรับเด็กพิเศษ ทั้งสามกลุ่มโรงเรียน ได้แก่ กลุ่มโรงเรียนที่สอนเด็กนักเรียนที่มีความบกพร่องทางด้านการมองเห็นเพียงอย่างเดียว กลุ่มโรงเรียนที่สอนเด็กนักเรียนที่มีความบกพร่องทางด้านการได้ยินเพียงอย่างเดียว และกลุ่มโรงเรียนที่สอนเด็กนักเรียนที่มีความบกพร่องทางด้านสติปัญญาเพียงอย่างเดียว ตามการรับรู้ของผู้บริหารและครูผู้รับผิดชอบการจัดและดำเนินการโครงการนันทนาการ ผู้วิจัยส่งแบบสอบถาม 150 ฉบับ ให้กับผู้บริหาร 75 ฉบับ และครูผู้รับผิดชอบโครงการนันทนาการ 75 ฉบับ ได้รับคืนจากผู้บริหาร 59 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 78.66 และครูผู้รับผิดชอบการจัดและดำเนินการโครงการนันทนาการ 63 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 84.00 รวมแล้วได้รับ แบบสอบถามกลับคืนทั้งหมด 122 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 81.33 นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ โดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-Way Analysis of Variance) และทดสอบความแตกต่างรายคู่โดยวิธีของเชฟเฟ (Scheffe') ผลการวิจัยพบว่า 1. ปัญหาการจัด และดำเนินการโดยรวมของโครงการนันทนาการในโรงเรียนสำหรับเด็กพิเศษมีปัญหาอยู่ในระดับน้อย และปัญหาการจัดและดำเนินการในแต่ละด้าน ซึ่งประกอบด้วย 8 ด้าน คือ ด้านการวางแผนด้านการจัดองค์กร ด้านการจัดบุคลากร ด้านการจัดงบประมาณ ด้านสถานที่ วัสดุอุปกรณ์ ด้านการอำนวยการ ด้านการประสานงาน และด้านการรายงานผล มีปัญหาการจัด และดำเนินการอยู่ในระดับน้อยทุกด้าน เช่นเดียวกัน 2. การเปรียบเทียบปัญหาการจัดและดำเนินการโครงการนันทนาการในโรงเรียนสำหรับเด็กพิเศษตามการรับรู้ของผู้บริหาร และครูผู้รับผิดชอบโครงการนันทนาการ โดยรวมไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนปัญหาการจัดและดำเนินการในแต่ละด้านไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 มีเพียงด้านการรายงานผล เท่านั้นที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.1999.501
title: การพัฒนาโปรแกรมส่งเสริมการสอนภาษาแบบธรรมชาติสำหรับครูอนุบาล โดยใช้วิธีการไตร่ตรองสารนิทัศน์

description: พัฒนาโปรแกรมส่งเสริมการสอนภาษาแบบธรรมชาติสำหรับครูอนุบาล โดยใช้วิธีการไตร่ตรองสารนิทัศน์ โดยการพัฒนาโปรแกรมฯ ประกอบด้วย 4 ขั้น คือ ขั้นที่ 1 เตรียมการ ขั้นที่ 2 สร้างโปรแกรมฯ ขั้นที่ 3 ทดลองใช้โปรแกรมฯ ขั้นที่ 4 ปรับปรุงโปรแกรมฯ กรณีศึกษา คือ กลุ่มชุมชนแห่งการเรียนรู้นวัตกรรมการสอนภาษาแบบธรรมชาติสองโรงเรียน สังกัดสำนักงานการศึกษาเอกชน กรุงเทพมหานคร และสังกัดสำนักงานการประถมศึกษา กรุงเทพมหานคร ผู้เข้าร่วมในโปรแกรมฯ คือ ครูอนุบาลจำนวน 17 คนของโรงเรียนดังกล่าว ประเมินการสอนภาษาแบบธรรมชาติ ด้วยแบบประเมินพฤติกรรมการสอน ที่สะท้อนหลักการสอนภาษาแบบธรรมชาติของครูอนุบาล และประเมินความพึงพอใจของครูและผู้บริหารด้วยแบบสัมภาษณ์ ผลการทดลองใช้โปรแกรมฯ พบว่า 1) หลังการใช้โปรแกรมฯ ครูทั้งหมดมีพฤติกรรมการสอนที่สะท้อนหลักการสอนภาษาแบบธรรมชาติ อยู่ในระดับ 3 ขึ้นไปทุกรายการ 2) ครูทั้งหมดมีพฤติกรรมการสอน ที่สะท้อนหลักการสอนภาษาแบบธรรมชาติ สูงขึ้นอย่างน้อยหนึ่งระดับใน 16 รายการ จาก 20 รายการ เมื่อเปรียบเทียบผลการประเมิน ในระยะเริ่มการปฏิบัติงานกับหลังการใช้โปรแกรมฯ 3) ครูและผู้บริหารทั้งหมด มีความพึงใจเกี่ยวกับการดำเนินการใช้โปรแกรมฯ อยู่ในระดับมาก โปรแกรมฯ ที่ปรับปรุงแล้วประกอบด้วย แนวคิด หลักการ ความมุ่งหมาย เนื้อหา การดำเนินการใช้โปรแกรมฯ และการประเมินผล การพัฒนาครูเริ่มจากระยะที่ 1 เตรียมการปฏิบัติงาน ระยะที่ 2 เริ่มการปฏิบัติงาน ระยะที่ 3 พัฒนางาน ระยะที่ 4 สรุปการปฏิบัติงาน กระบวนการเรียนรู้ของครู เริ่มจากการแลกเปลี่ยนประสบการณ์เดิมเกี่ยวกับการสอน การเก็บรวบรวมสารนิทัศน์ การไตร่ตรองสะท้อนความคิด การปฏิบัติที่สะท้อนการก่อรูปความรู้ความเข้าใจ ระยะเวลาที่ใช้ในโปรแกรมฯ ไม่ต่ำกว่า 24 สัปดาห์ ลักษณะเด่นของโปรแกรมฯ คือ เน้นให้ครูเป็นผู้สรรค์สร้างองค์ความรู้ด้วยตนเอง และเรียนรู้ร่วมกันในกลุ่มชุมชนแห่งการเรียนรู้การสอนภาษาแบบธรรมชาติ
DOI: 10.14457/cu.the.1999.502
title: การพัฒนาโปรแกรมการสอนสิ่งแวดล้อมศึกษาเรื่อง สารเป็นพิษใกล้ตัวด้วยวิธีสอนแบบศึกษานอกสถานที่ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสวนหลวง สังกัดกรุงเทพมหานคร

description: พัฒนาโปรแกรมการสอนสิ่งแวดล้อมศึกษาเรื่องสารเป็นพิษใกล้ตัว ด้วยวิธีสอนแบบศึกษานอกสถานที่สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสวนหลวง สังกัดกรุงเทพมหานคร จำนวน 18 คน แบ่งเป็นกลุ่มที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูง ปานกลาง และต่ำ กลุ่มละ 6 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องเป็นพิษใกล้ตัว และแบบสอบถามความคิดเห็นของนักเรียนเกี่ยวกับ โปรแกรมการสอนสิ่งแวดล้อมศึกษาเรื่องสารเป็นพิษใกล้ตัว ด้วยวิธีสอนแบบศึกษานอกสถานที่ ผลการวิจัยพบว่า 1. ค่าเฉลี่ยของคะแนนจากแบบสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่อง สารเป็นพิษใกล้ตัวของนักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูง หลังการเข้าร่วมโปรแกรมสูงกว่าเกณฑ์ผ่าน 80% ทั้ง 4 ด้าน คือ ด้านอันตรายของสารเป็นพิษในผลิตภัณฑ์ชนิดต่างๆ ที่พบในชุมชนสวนหลวง ด้านการจำแนกรายชื่อผลิตภัณฑ์ที่ปราศจากสารเป็นพิษ กับผลิตภัณฑ์ที่มีสารเป็นพิษปนเปื้อน ด้านการปฏิบัติตนในการเลือกซื้อผลิตภัณฑ์ ที่ปราศจากสารเป็นพิษและด้านการปฏิบัติตน ในการใช้ผลิตภัณฑ์ให้ปลอดภัยจากสารเป็นพิษ อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 2. ค่าเฉลี่ยของคะแนนจากแบบสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่อง สารเป็นพิษใกล้ตัวของนักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนปานกลาง หลังการเข้าร่วมโปรแกรมสูงกว่าเกณฑ์ผ่าน 70% ทั้ง 4 ด้าน คือ ด้านอันตรายของสารเป็นพิษในผลิตภัณฑ์ชนิดต่างๆ ที่พบในชุมชนสวนหลวง ด้านการจำแนกรายชื่อผลิตภัณฑ์ที่ปราศจากสารเป็นพิษ กับผลิตภัณฑ์ที่มีสารเป็นพิษปนเปื้อน ด้านการปฏิบัติตนในการเลือกซื้อผลิตภัณฑ์ที่ปราศจากสารเป็นพิษ และด้านการปฏิบัติตนในการใช้ผลิตภัณฑ์ให้ปลอดภัยจากสารเป็นพิษ อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 3. ค่าเฉลี่ยของคะแนนจากแบบสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่อง สารเป็นพิษใกล้ตัวของนักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ หลังการเข้าร่วมโปรแกรมสูงกว่าเกณฑ์ผ่าน 60% ทั้ง 4 ด้าน คือ ด้านอันตรายของสารเป็นพิษในผลิตภัณฑ์ชนิดต่างๆ ที่พบในชุมชนสวนหลวง ด้านการจำแนกรายชื่อผลิตภัณฑ์ที่ปราศจากสารเป็นพิษ กับผลิตภัณฑ์ที่มีสารเป็นพิษปนเปื้อน ด้านการปฏิบัติตนในการเลือกซื้อผลิตภัณฑ์ที่ปราศจากสารเป็นพิษ และด้านการปฏิบัติตนในการใช้ผลิตภัณฑ์ให้ปลอดภัยจากสารเป็นพิษ อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 4. ด้านความคิดเห็นเกี่ยวกับโปรแกรมการสอนสิ่งแวดล้อมศึกษาเรื่อง สารเป็นพิษใกล้ตัวด้วยวิธีสอนแบบศึกษานอกสถานที่ พบว่า นักเรียนที่เข้าร่วมโปรแกรมส่วนใหญ่มีความคิดว่า โปรแกรมการสอนนี้อยู่ในระดับเหมาะสมมาก โดยเฉพาะในด้านวิดีทัศน์ประกอบการสอนทำให้เข้าใจในเรื่องที่เรียนมาก และนักเรียนได้รับประโยชน์จากการเข้าร่วมโปรแกรมนี้มากเช่นกัน ความคิดเห็นด้านเนื้อหาและความคิดเห็นในเรื่องการพาออกศึกษานอกสถานที่จำนวน 15 ครั้ง อยู่ในระดับปานกลาง
DOI: 10.14457/cu.the.1999.503
title: ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษาโดยใช้การวิเคราะห์ด้วยโมเดลเชิงเส้นตรงระดับลดหลั่น

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา โดยใช้การวิเคราะห์ด้วยโมเดลเชิงเส้นตรงระดับลดหลั่น (hierarchical linear model) เก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา และครูหัวหน้าฝ่ายวิชาการของโรงเรียนประถมศึกษา ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ เขตการศึกษา 7 จังหวัดนครสวรรค์ จำนวน 513 โรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วยแบบสอบถามการปฏิบัติงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา แบบสอบถามวัดความเป็นผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียน และแบบสอบถามภูมิหลังของผู้บริหารโรงเรียน สภาพทั่วไปของโรงเรียนและสภาพแวดล้อมของชุมชน ข้อมูลที่ได้ประกอบด้วย ตัวแปรระดับโรงเรียน และตัวแปรระดับชุมชน โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์ด้วยโมเดลเชิงเส้นตรงระดับลดหลั่น ด้วยโปรแกรมเอชแอลเอ็ม สรุปผลการวิจัยที่สำคัญได้ดังนี้ 1. ตัวแปรระดับโรงเรียนที่มีอิทธิพลทางบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียน ได้แก่ ความเป็นผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียน และจำนวนครั้งที่รับการอบรมงานวิชาการในช่วง 3 ปีของผู้บริหารโรงเรียน ตัวแปรระดับโรงเรียนที่มีอิทธิพลทางลบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียน ได้แก่ อัตราส่วนครูต่อนักเรียนและระยะทางระหว่างโรงเรียนกับอำเภอ 2. ตัวแปรระดับชุมชนที่มีอิทธิพลทางบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียน ได้แก่ ค่าเฉลี่ยของจำนวนเงินที่ได้รับบริจาคจากบุคคล หรือหน่วยงาน หรือองค์กรในชุมชน ค่าเฉลี่ยของปริมาณความร่วมมือของชาวบ้านในชุมชน ค่าเฉลี่ยของปริมาณความร่วมมือของผู้บริหารภายในกลุ่มโรงเรียน และสัดส่วนของผู้บริหารโรงเรียนที่พักอาศัยอยู่ในชุมชน
DOI: 10.14457/cu.the.1999.504
title: การศึกษาความเข้าใจของผู้บริหารและครูเกี่ยวกับการปฏิบัติที่เหมาะสม กับพัฒนาการของเด็กวัยอนุบาล

description: ศึกษาความเข้าใจและการปฏิบัติของผู้บริหารและครู เกี่ยวกับการปฏิบัติที่เหมาะสมกับพัฒนาการของเด็กวัยอนุบาล ด้านการสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของเด็ก การสอนที่ส่งเสริมพัฒนาการและการเรียนรู้ การสร้างหลักสูตรที่เหมาะสม การประเมินพัฒนาการและการเรียนรู้ของเด็ก การสร้างความสัมพันธ์กับผู้ปกครองและนโยบายของสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหาร 100 คน และครู 232 คน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการประถมศึกษาแห่งชาติ สำนักงานคณะกรรมการศึกษาเอกชน ทบวงมหาวิทยาลัย และสภาสถาบันราชภัฏ ในจังหวัดเชียงใหม่ ขอนแก่น สงขลาและกรุงเทพมหานคร ประจำปีการศึกษา 2542 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบวัดความเข้าใจ แบบสอบถามการปฏิบัติ แบบสัมภาษณ์และแบบสังเกต ผลการวิจัยพบว่า ความเข้าใจของผู้บริหารและครู เกี่ยวกับการปฏิบัติที่เหมาะสมกับระดับพัฒนาการของเด็กวัยอนุบาล อยู่ในระดับปานกลาง จากคะแนนในการทำแบบวัดความเข้าใจ ที่มีลักษณะเป็นสถานการณ์ในการตัดสินใจ โดยผู้บริหารส่วนใหญ่มีความเข้าใจมากที่สุด ในการสรรหาบุคลากรเพื่อรองรับจำนวนเด็กอนุบาลที่เพิ่มขึ้น และมีความเข้าใจน้อยที่สุดในการกำหนดนโยบาย สำหรับการใช้ภาษาและการสื่อสารภายในโรงเรียน สำหรับครูส่วนใหญ่มีความเข้าใจมากที่สุด ในการรายงานผลการประเมินเด็ก และมีความเข้าใจน้อยที่สุดในการจัดประสบการณ์ หรือสื่อที่ซับซ้อนมากขึ้นเมื่อเด็กทำได้แล้ว และเปิดโอกาสให้มีการทบทวนหรือทำซ้ำ การปฏิบัติของผู้บริหารและครูตามระดับความเข้าใจ เกี่ยวกับการปฏิบัติที่เหมาะสมกับพัฒนาการของเด็กวัยอนุบาลตามที่ศึกษา 6 ด้าน พบว่า กลุ่มของผู้บริหารและครูที่มีความเข้าใจระดับมาก มีการปฏิบัติที่เห็นเด่นชัดในแต่ละด้าน คือ การจัดสิ่งแวดล้อมทางกายภาพและทางสังคม การมีส่วนร่วมกับเด็กในการทำกิจกรรมการเรียนรู้เป็นกลุ่มใหญ่ กลุ่มย่อยและรายบุคคล การบูรณาการหลักสูตร การใช้แฟ้มสะสมงาน การให้ผู้ปกครองมีส่วนร่วมกับทางโรงเรียน และการส่งเสริมให้ครูพัฒนาอย่างต่อเนื่องทางการศึกษาปฐมวัย กลุ่มของผู้บริหารและครูที่มีความเข้าใจระดับปานกลาง มีการปฏิบัติที่เห็นเด่นชัดในแต่ละด้าน คือ การจัดสิ่งแวดล้อมทางกายภาพ การมีส่วนร่วมกับเด็กในการทำกิจกรรมการเรียนรู้เป็นกลุ่มใหญ่และรายบุคคล การใช้แผนการสอนของหน่วยงานที่จัดทำขึ้น การใช้แบบประเมินความพร้อม การเชิญผู้ปกครองให้เข้าร่วมกิจกรรมต่างๆ ที่โรงเรียนจัดให้ และการสนับสนุนให้ครูเข้ารับการอบรมเกี่ยวกับการศึกษาปฐมวัย กลุ่มของผู้บริหารและครูที่มีความเข้าใจระดับน้อย มีการปฏิบัติที่เห็นเด่นชัดในแต่ละด้าน คือ ไม่มีการจัดสิ่งแวดล้อมทางกายภาพและทางสังคม การมีส่วนร่วมกับเด็กในการทำกิจกรรมการเรียนรู้เป็นกลุ่มใหญ่ การแบ่งหลักสูตรเป็นรายวิชา การแจ้งข่าวสารและพูดคุยกับผู้ปกครอง และไม่ได้รับครูที่จบทางการศึกษาปฐมวัย หรือผ่านการอบรม