cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1032
title: พอลิเมอร์คอมพอสิตของพอลิแล็กทิกแอซิด/น้ำมันถั่วเหลืองมาลิเอตกราฟต์แป้งมันสำปะหลัง

description: พอลิแล็กทิกแอซิดเป็นพอลิเมอร์ชีวภาพที่สามารถย่อยสลายได้ง่ายในธรรมชาติ แต่มีข้อจำกัดในการใช้งานคือ มีราคาสูง และมีสมบัติที่ไม่ดีเมื่อเทียบกับพลาสติกที่ได้จากปิโตรเลียม แนวทางแก้ไขอย่างหนึ่งคือการทำพอลิเมอร์คอมพอสิตของพอลิแล็กทิกแอซิดกับแป้ง เนื่องจากแป้งเป็นพอลิเมอร์ชีวภาพที่มีอยู่มาก หาง่าย และมีราคาถูก แต่ทว่าพอลิแล็กทิกแอซิดมีความ ไม่ชอบน้ำ (hydrophobic) ส่วนแป้งมีความชอบน้ำ (hydrophilic) จึงไม่สามารถเข้ากันได้ ทำให้มีสมบัติเชิงกลที่แย่ลง ในงานวิจัยนี้จึงได้ทำการเตรียมแป้งมันสำปะหลังดัดแปร (น้ำมันถั่วเหลืองมาลิเอตกราฟต์แป้งมันสำปะหลัง) จากการนำน้ำมันถั่วเหลืองมาลิเอตที่สังเคราะห์ได้จากปฏิกิริยาการกราฟต์ของน้ำมันถั่วเหลืองกับมาเลอิกแอนไฮไดรด์ที่สัดส่วนต่างๆ โดยใช้ไดคิวมิลเปอร์ออกไซด์เป็นตัวริเริ่มในการเกิดปฏิกิริยา มาดัดแปรลงบนพื้นผิวของแป้งมันสำปะหลัง จากนั้นนำไปผสมกับพอลิแล็กทิกแอซิดโดยใช้เครื่องอัดรีดแบบสกรูคู่แล้วทำการขึ้นรูปชิ้นงานทดสอบด้วยเครื่องอัดแบบ แล้ววิเคราะห์ความเข้ากันได้ ความเป็นผลึก สมบัติทางความร้อน สัณฐานวิทยา และสมบัติเชิงกลของพอลิเมอร์คอมพอสิตที่เตรียมได้ ซึ่งพบว่าการผสมแป้งมันสำปะหลังดัดแปรลงในพอลิแล็กทิกแอซิดไม่ส่งผลต่อสมบัติทางความร้อนและความเป็นผลึกของพอลิเมอร์คอมพอสิต แต่ส่งผลทำให้มีสัณฐานวิทยาและสมบัติเชิงกลที่ดีขึ้น โดยเฉพาะพอลิเมอร์คอมพอสิตที่มีแป้งมันสำปะหลังดัดแปรทั้งสองสัดส่วนที่อัตราส่วน 90:10 และ 80:20 เป็นสูตรที่เข้ากันได้ดี มีสัณฐานวิทยาและสมบัติเชิงกลที่ดีที่สุด
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1033
title: ผลของโปรแกรมส่งเสริมการคิดอย่างมีวิจารณญาณต่อความสามารถในการบ่งชี้แต่ แรกเริ่มและการดูแลเด็กโรคไข้เลือดออกเดงกี ของผู้ดูแลเด็กกลุ่มเสี่ยง

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมการคิดอย่างมีวิจารณญาณต่อความสามารถในการบ่งชี้แต่แรกเริ่มและการดูแลเด็กโรคไข้เลือดออกเดงกี ของผู้ดูแลเด็กกลุ่มเสี่ยง กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ดูแลเด็กวัยเรียน ที่เป็นผู้ดูแลหลักของเด็กอายุ 6-12 ปี อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่มีอุบัติการณ์และความชุกของการเกิดโรคไข้เลือดออกเดงกีสูง จำนวน 40 ราย แบ่งเป็นกลุ่มควบคุม 20 ราย และกลุ่มทดลอง 20 ราย กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมส่งเสริมการคิดอย่างมีวิจารณญาณ เครื่องมือวิจัยคือ โปรแกรมส่งเสริมการคิดอย่างมีวิจารณญาณ และแบบประเมินความสามารถในการบ่งชี้แต่แรกเริ่มและการดูแลเด็กโรคไข้เลือดออกเดงกี ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา และแบบประเมินมีค่าความเที่ยงเท่ากับ .66 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงบรรยาย และสถิติทดสอบค่าที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1.คะแนนเฉลี่ยของความสามารถในการบ่งชี้แต่แรกเริ่มและการดูแลเด็กโรคไข้เลือดออกเดงกีของผู้ดูแลเด็กกลุ่มเสี่ยง หลังได้รับโปรแกรมส่งเสริมการคิดอย่างมีวิจารณญาณ สูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรมฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.คะแนนเฉลี่ยของความสามารถในการบ่งชี้แต่แรกเริ่มและการดูแลเด็กโรคไข้เลือดออกเดงกีของผู้ดูแลเด็กกลุ่มเสี่ยง กลุ่มที่ได้รับโปรแกรมส่งเสริมการคิดอย่างมีวิจารณญาณ สูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าโปรแกรมส่งเสริมการคิดอย่างมีวิจารณญาณสามารถเพิ่มความสามารถของผู้ดูแลเด็กกลุ่มเสี่ยงในการบ่งชี้แต่แรกเริ่มและการดูแลเด็กโรคไข้เลือดออกเดงกี
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1034
title: ผลของการปรับสภาพสลัดจ์โดยกระบวนการรวมตะกอนด้วยไฟฟ้า ที่มีต่อการกรองสลัดจ์จากระบบบำบัดน้ำเสีย

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการปรับสภาพสลัดจ์จากระบบบำบัดน้ำเสียแบบแอกทิเวเต็ดสลัดจ์โดยกระบวนการรวมตะกอนด้วยไฟฟ้าที่มีต่อค่าความต้านทานจำเพาะของการกรอง โดยทำการศึกษาชนิดของขั้วไฟฟ้า 3 ชนิด คือ อลูมิเนียม-แกรไฟต์ ทองแดง-แกรไฟต์ และแกรไฟต์-แกรไฟต์ ระยะห่างระหว่างขั้วไฟฟ้า 1-4 เซนติเมตร สัดส่วนระหว่างพื้นที่ทำปฏิกิริยาของขั้วไฟฟ้าและปริมาตรสลัดจ์ในถังปฏิกิริยา 3.5-9.5 เมตร-1ความหนาแน่นกระแสไฟฟ้า 107-427 แอมแปร์ต่อตารางเมตร และความเข้มข้นสลัดจ์ 7,000-13,000 มิลลิกรัมต่อลิตร จากผลการศึกษาพบว่าการใช้ขั้วไฟฟ้าชนิดอลูมิเนียม-แกรไฟต์ ที่ระยะห่างระหว่างขั้วไฟฟ้า 1 เซนติเมตร สัดส่วนระหว่างพื้นที่ทำปฏิกิริยาของขั้วไฟฟ้าและปริมาตรสลัดจ์ในถังปฏิกิริยา 5.5 เมตร-1 ความหนาแน่นกระแสไฟฟ้า 320 แอมแปร์ต่อตารางเมตร และความเข้มข้นสลัดจ์ 7,000 มิลลิกรัมต่อลิตร จะส่งผลทำให้ค่าความต้านทานจำเพาะของการกรองลดลงมากที่สุดเท่ากับ 4.42 x 1013 เมตรต่อกิโลกรัม ประสิทธิภาพการลดลงของค่าความต้านทานจำเพาะของการกรองร้อยละ 84.11 ค่าความชื้นของกากตะกอนร้อยละ 75.34 และค่าใช้จ่าย 29.04 บาทต่อลูกบาศก์เมตร ส่วนการปรับสภาพสลัดจ์โดยใช้สารโพลีอิเลคโทรไลต์ชนิดประจุบวกพบว่าปริมาณสารร้อยละ 0.4 ของปริมาณของแข็งแห้ง และความเข้มข้นสลัดจ์ 7,000 มิลลิกรัมต่อลิตร จะส่งผลทำให้ค่าความต้านทานจำเพาะต่อการกรองลดลงมากที่สุดเท่ากับ 1.77 x 1014 เมตรต่อกิโลกรัม ประสิทธิภาพการลดลงของค่าความต้านทานจำเพาะของการกรองร้อยละ 36.38 ค่าความชื้นของกากตะกอนร้อยละ 79.38 และค่าใช้จ่าย 7.84 บาทต่อลูกบาศก์เมตร ดังนั้นประสิทธิภาพในการปรับสภาพสลัดจ์โดยกระบวนการรวมตะกอนด้วยไฟฟ้าจึงดีกว่าสารโพลีอิเลคโทรไลต์ชนิดประจุบวก แต่มีค่าใช้จ่ายสูง
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1035
title: การศึกษาอิทธิพลของอนุภาคโลหะระดับนาโนเมตรต่อกลุ่มโปรตีน

description: ปัจจุบันมีการนำอนุภาคทองคำระดับนาโนเมตรมาใช้กันอย่างแพร่หลายในงานวิจัยทางการแพทย์ทั้งในระดับเซลล์และในสัตว์ทดลอง อย่างไรก็ตามความเป็นพิษและกลไกสัญญาณภายในเซลล์หลังจากได้รับอนุภาคทองคำระดับนาโนเมตรยังไม่มีการรายงานอย่างแน่ชัด งานวิจัยนี้จึงศึกษาความอยู่รอดของเซลล์ และกลไกสัญญาณ AKT/FOXO3a ภายในเซลล์ HepG2 ที่ได้รับอนุภาคทองคำระดับนาโนเมตร (&lt;20 nm) ผลการทดลองพบว่าอนุภาคทองคำระดับนาโนเมตรมีความเป็นพิษต่อเซลล์ HepG2 โดยขึ้นกับขนาด ปริมาณความเข้มข้นและระยะเวลาที่ได้รับอนุภาคทองคำระดับนาโนเมตร โดยอนุภาคทองคำที่ความเข้มข้น 20, 40 µg/ml มีฤทธิ์ทำให้การคงรูปร่างของเซลล์ถูกทำลายไปจึงส่งผลให้เซลล์เกิดการหดตัวที่เวลา 24 และ 48 ชั่วโมง และมีค่าความอยู่รอดของเซลล์ HepG2 ลดลง รวมทั้งอนุภาคทองคำระดับนาโนเมตร ก่อให้เกิดอนุมูลอิสระที่สูงขึ้นภายในเซลล์ และลดการทำงานของโปรตีน AKT แต่ไม่พบการเปลี่ยนแปลงที่โปรตีน FOXO3a สรุปผลการวิจัยอนุภาคทองคำระดับนาโนเมตร(&lt;20 nm) มีผลต่อความอยู่รอดของเซลล์ ก่อให้เกิดอนุมูลอิสระที่สูงขึ้น และมีผลลดการทำงานของโปรตีน AKT ซึ่งการทำงานของโปรตีน AKT เกี่ยวข้องกับการควบคุมอนุมูลอิสระและความอยู่รอดของเซลล์ และอาจเป็นกลไกในการตอบสนองของเซลล์ต่อสิ่งแปลกปลอมภายในเซลล์เพื่อให้เกิดความอยู่รอดของเซลล์มะเร็ง
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1036
title: การตรวจจับและสกัดคุณลักษณะสำคัญของมือจากวีดิทัศน์สำหรับการสะกดนิ้วมือภาษามือไทย

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้นำเสนอกรอบงานตลอดจนขั้นตอนวิธีการตรวจจับและสกัด คุณลักษณะสำคัญของมือ สำหรับระบบรู้จำภาษามือไทย โดยมีข้อมูลนำเข้าเป็นวีดิทัศน์ล่าม ภาษามือไทย ระบบต้นแบบที่ได้พัฒนาสามารถทำงานได้อย่างอัตโนมัติและมีประสิทธิภาพ เพียงพอต่อการนำไปประยุกต์ใช้แบบทันกาล กรอบงานที่นำเสนอประกอบไปด้วย 6 ขั้นตอน คือ การสกัดบริเวณส่วนที่เป็นสีของผิวหนัง การติดตามการเคลื่อนไหวของมือ การแยกสถานะของการแสดงท่ามือ การหาคีย์เฟรมของท่ามือ การสกัดคุณลักษณะสำคัญของรูปร่าง และการนำคุณลักษณะสำคัญของรูปร่างมือที่สกัดได้มาทำ การรู้จำท่ามือ ซึ่งขั้นตอนของการสกัดบริเวณส่วนที่เป็นสีของผิวหนังจะเป็นขั้นตอนในการค้นหา บริเวณส่วนที่เป็นมือและใบหน้าของล่ามผู้แสดงภาษามือเพื่อกำหนดเป็นค่าเริ่มต้นในการติดตาม ตำแหน่งของมือในขั้นตอนของการติดตามการเคลื่อนไหวของมือ หลังจากทำการติดตามตำแหน่ง ของมือแล้วจึงทำการแยกแยะสถานะของการแสดงท่ามือโดยพิจารณาความเร็วในการเคลื่อนที่ ของมือ และพิจารณาอัตราการเปลี่ยนแปลงของรูปร่างมือเพื่อใช้ในการสกัดคีย์เฟรมของท่ามือ และจากคีย์เฟรมที่สกัดได้จึงพิจารณารูปร่างของมือและสกัดคุณลักษณะสำคัญของมือ ได้แก่ จุดสำคัญของรูปร่าง ค่าฮูโมเมนต์ (Hu Moment) ของรูปร่างมือ ค่าความหนาแน่นของขอบภาพ (Edge density) และตำแหน่งของส่วนภาพมือ เพื่อใช้ในขั้น ตอนของการรู้จำท่ามือ ผลการทดลองพบว่ากรอบงานที่นำเสนอสำหรับตรวจจับและสกัดคุณลักษณะสำคัญของ มือสำหรับระบบรู้จำภาษามือไทยนั้น สามารถทำงานแบบทันกาล ภายใต้สภาวะแวดล้อมที่กำหนด โดยมีความแม่นยำอยู่ที่ 77.78 %
DOI: 10.17632/7r8pp8c5ct.1
title: Predictive modelling of envelope flood extents using catchment characteristics

description: This is a bundle of datasets, scripts and models, implemented in R programming language, to predict envelope flood extents using catchment characteristics. It is sourced from Tavares da Costa et al., Water Resources Research (submitted).
DOI: 10.17632/pcxmm2hnfw.4
title: Geomorphic Flood Index (GFI) workflow

description: This is a software package consisting of the implementation of the Geomorphic Flood Index (GFI) workflow in Python programming language. Desktop version with instructions for compiling and test cases. It is sourced from Tavares da Costa et al., Environmental Modelling & Software, 2019.
DOI: 10.18716/nmrshiftdb2/2411
title: NMR data for Cussoside A
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1037
title: การหาภาวะที่เหมาะสมสำหรับการผลิตพอลิไฮดรอกซีบิวทิเรตจากผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมน้ำตาลอ้อยโดย Azohydromonas lata

description: งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อหาภาวะที่เหมาะสมในการผลิตพอลิไฮดรอกซิบิวทีเรต (Polyhydroxybutyrate, PHB) โดยแบคทีเรีย Azohydromonas lata เริ่มจากการทดลองในระดับขวดเขย่า เพื่อหาความเข้มข้นของแหล่งคาร์บอน และอัตราส่วน ระหว่างคาร์บอนและไนโตรเจน (C/N) ที่เหมาะสม โดยใช้แหล่งคาร์บอนเป็น น้ำตาลทรายขาว และ น้ำตาลทรายดิบ แปร ผันความเข้มข้นเป็น 20 – 40 กรัมต่อลิตร และแปรผัน C/N ในช่วง 5 20 50 100 200 และ ไม่เติมแหล่งไนโตรเจน พบว่าที่ความเข้มข้นของแหล่งคาร์บอน 30 g/l C/N เท่ากับ 200 เป็นภาวะที่เหมาะสมที่สุดโดย A. lata DSM 1122 ชีวสังเคราะห์ PHB ได้ 44% ของน้ำหนักเซลล์แห้งและให้ค่าประสิทธิภาพในการผลิตสูงสุด เท่ากับ 0.066 g-PHB/L/h จากนั้นทำการทดลองในระดับถังหมัก 5 ลิตร ปริมาตรรวม 3 ลิตร เริ่มแรกแปรผันชนิดของแหล่งคาร์บอนที่ใช้ โดยควบคุมความเข้มข้นของซูโครสเป็น 30 g/l C/N เท่ากับ 200 อัตราการให้อากาศ 1vvm อัตราเร็วการกวน 500 rpm ผลการทดลองพบว่า น้ำเชื่อมเหมาะที่จะใช้เป็นแหล่งคาร์บอนทดแทนน้ำตาลทรายขาวได้ โดย ให้ค่าประสิทธิภาพการผลิตเท่ากับ 0.087 g-PHB/L/h จึงใช้น้ำเชื่อมเป็นแหล่งคาร์บอนในการทดลองขั้นต่อไป คือศึกษาผลของปริมาณออกซิเจน โดยควบคุมอัตราการกวนเท่ากับ 500 rpm และแปรผันอัตราการให้อากาศเป็น 0.25 0.5 และ 1.0 vvm จากผลการทดลองพบว่า อัตราการให้อากาศที่ให้ประสิทธิภาพการผลิตสูงสุดคือ 0.5 vvm จากนั้นควบคุมอัตราการให้อากาศเป็น 0.5 vvm และแปรผันอัตราเร็วการกวนในช่วง 200 400 500 และ 600 รอบต่อนาที พบว่าค่าประสิทธิภาพการผลิตสูงสุด เมื่ออัตราเร็วการกวนเท่ากับ 500 รอบต่อนาที การผลิต PHB แบบเฟดแบชภายใต้ภาวะที่เหมาะสมพบว่ามีประสิทธิภาพในการผลิตสูงกว่าการผลิตแบบแบช โดยได้ปริมาณเซลล์สูงสุดเท่ากับ 20.15 กรัมต่อลิตร ปริมาณ PHB เท่ากับ 16.9 กรัม คิดเป็นสัดส่วน PHB ต่อน้ำหนักเซลล์เท่ากับ 83.89% ในขณะที่การผลิตแบบแบชให้ปริมาณ PHB 9.08 กรัมต่อลิตร ซึ่ง PHB ที่ผลิตได้จาก A. lata DSM 1123 ในระดับถังหมัก 5 ลิตรมีอุณหภูมิหลอมเหลวเท่ากับ 178.5°C อุณหภูมิกลาสทรานซิชั่นเท่ากับ 10 °C ค่า Stress at Max.Load เท่ากับ 24.95 MPa ค่า Strain at Max.Load เท่ากับ 1.48 % และ Young’s Modulus เท่ากับ 16191.9 Mpa
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1038
title: ผลของภาระที่ไม่คงตัวต่อประสิทธิภาพของระบบเซลล์เชื้อเพลิงชนิด PEM

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ศึกษาถึงประสิทธิภาพของระบบเซลล์เชื้อเพลิงชนิดเมมเบรนแลกเปลี่ยนโปรตอนภายใต้การทำงานในสภาวะคงตัวและไม่คงตัว เพื่อระบุถึงต้นเหตุหลักที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพของระบบเซลล์เชื้อเพลิงทั้งในสภาวะคงตัวและไม่คงตัว พร้อมระบุแนวทางการออกแบบระบบเสริมได้แก่ คอมเพรสเซอร์และชุดพัดลมระบายอากาศ การศึกษานี้นำเสนออัตราการเปลี่ยนแปลงกำลังไฟฟ้าในรูปตัวแปรไร้มิติที่เรียกว่า normalized power slew rate ที่สามารถใช้เป็นพารามิเตอร์ที่บ่งบอกสภาพไม่คงตัวของภาระและใช้อ้างอิงได้กับระบบเซลล์เชื้อเพลิงขนาดอื่นด้วย การทดสอบระบบเซลล์เชื้อเพลิงในสภาวะไม่คงตัวอ้างอิงภาระตามวัฏจักรขับขี่จำนวน 4 วัฏจักรได้แก่ modified FTP75, NYCC, ECE15 และ HWFET นอกจากนี้ยังได้ทดสอบระบบเซลล์เชื้อเพลิงภายใต้ภาระแบบไซน์ที่มีความถี่แตกต่างกัน ผลการทดสอบสมรรถนะของเซลล์แถวด้วยภาระแบบไซน์สามารถระบุได้ถึงช่วงของ normalized power slew rate ที่ส่งผลให้สมรรถนะของเซลล์แถวแตกต่างจากสภาวะคงตัวอย่างชัดเจน เมื่อพิจารณาประสิทธิภาพของเซลล์แถวภายใต้วัฏจักรขับขี่พบว่าแตกต่างจากสภาวะคงตัวน้อยมาก (ประมาณ 1%) เนื่องจากวัฏจักรขับขี่มี normalized power slew rate อยู่ในช่วงที่ไม่สูงพอที่จะให้เกิดความแตกต่างจากสภาวะคงตัว อย่างไรก็ตามเมื่อพิจารณาประสิทธิภาพของทั้งระบบเซลล์เชื้อเพลิงพบว่าแตกต่างจากสภาวะคงตัวมากขึ้น (ประมาณ 3%) โดยเฉพาะช่วงภาระสูง สาเหตุเกิดจากการทำงานของคอมเพรสเซอร์ที่ทำหน้าที่ไล่น้ำที่ตกค้างในช่องทางการไหลเมื่อระบบตรวจวัดพบว่าเซลล์แถวเกิดสภาวะน้ำท่วม ในช่วงการไล่น้ำประสิทธิภาพของระบบเซลล์เชื้อเพลิงจะลดต่ำลงจากสภาวะคงตัวอย่างชัดเจน สำหรับแนวทางการออกแบบระบบเสริมได้พิจารณาในแง่มุมของขนาดการบริโภคกำลังไฟฟ้าของคอมเพรสเซอร์และชุดพัดลมระบายอากาศ โดยประเมินการบริโภคกำลังไฟฟ้าจากส่องส่วนคือ กำลังไฟฟ้าที่ขับเคลื่อนเพลาจากแบบจำลองไอเซนทรอปิก และการสูญเสียในมอเตอร์จากการทดสอบในสภาวะไร้ภาระ ผลการเปรียบเทียบการประเมินการบริโภคกำลังไฟฟ้ากับผลการทดลอง พบว่าแนวทางดังกล่าวนี้มีความแม่นยำเพียงพอที่จะใช้เป็นแนวทางในการออกแบบระบบเสริมได้
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1039
title: “ถึง” : การศึกษาเชิงประวัติ

description: งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาคำว่า “ถึง” ในเชิงประวัติ โดยใช้ข้อมูลจากเอกสารที่ตีพิมพ์และเผยแพร่แล้วในช่วงระยะเวลาตั้งแต่สมัยสุโขทัยจนถึงสมัยปัจจุบัน เพื่อวิเคราะห์กระบวนการกลายเป็นคำไวยากรณ์ของคำว่า “ถึง” จากคำกริยากลายเป็นคำไวยากรณ์ ผลการวิจัยพบว่า ในสมัยสุโขทัย คำว่า “ถึง” พบ ๒ หมวดคำ ได้แก่ คำกริยา และคำกึ่งกริยากึ่งบุพบท จากนั้นในสมัยอยุธยาคำว่า “ถึง” พบ๓ หมวดคำ ได้แก่ คำกริยา คำกึ่งกริยากึ่งบุพบท และคำเชื่อมอนุพากย์ และในสมัยรัตนโกสินทร์ ซึ่งแบ่งเป็น ๔ สมัย ได้แก่ (๑) สมัยรัชกาลที่ ๑-๓ (๒) สมัยรัชกาลที่ ๔-๕ (๓) สมัยรัชกาลที่ ๖-๘ และ (๔) สมัยปัจจุบัน คำว่า “ถึง” พบ ๕ หมวดคำ ได้แก่ คำกริยา คำกึ่งกริยากึ่งบุพบท คำบุพบท คำเชื่อมอนุพากย์ และคำขยาย ในแง่ความหมาย คำว่า “ถึง” มีความหมายเชิงศัพท์และความหมายเชิงไวยากรณ์ รวมทั้งสิ้น ๘ ความหมาย ได้แก่ (๑) บรรลุจุดหมาย (การเคลื่อนที่ที่เป็นรูปธรรม) (๒) บรรลุจุดหมาย (การเคลื่อนที่ที่เป็นนามธรรม) (๓) นับถือ (๔) คำแสดงจุดหมาย (ของความรู้สึกนึกคิด) (๕) คำแสดงจุดหมาย (ของสถานที่และเวลา) (๖) คำบอกความสำคัญ (๗) คำเชื่อมบอกผล และ (๘) คำเชื่อมบอกความขัดแย้ง ความหมายเหล่านี้มีความหมายมโนทัศน์ร่วมกัน นอกจากนี้ ผลการวิจัยกระบวนการกลายเป็นคำไวยากรณ์ของคำว่า “ถึง” พบว่า มีเส้นทางการเปลี่ยนแปลง ๔ เส้นทาง ได้แก่ (๑) คำกริยา “ถึง” กลายเป็นคำกึ่งกริยากึ่งบุพบท “ถึง” (๒) คำกริยา “ถึง” กลายเป็นคำบุพบท “ถึง” ( ๓) คำกริยา “ถึง” กลายเป็นคำขยาย “ถึง” (๔) คำกริยา “ถึง” กลายเป็นคำเชื่อมอนุพากย์ “ถึง” การที่คำกริยาถึงได้พัฒนาไปมีหน้าที่ทางไวยากรณ์ต่างๆ ได้นั้น เกิดจากกระบวนการย่อยๆ ทางอรรถศาสตร์ (เช่น การที่ความหมายเดิมจางลง การคงเค้าความหมายเดิม การเกิดความหมายทั่วไป) และทางวากยสัมพันธ์ (เช่น การวิเคราะห์ใหม่และการสูญลักษณะของหมวดคำเดิม) ทั้งนี้ คำว่า “ถึง” ยังมิได้เป็นคำไวยากรณ์โดยสมบูรณ์ เนื่องจากในสมัยปัจจุบันยังพบคำว่า “ถึง” ที่เป็นคำกริยาอยู่
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1040
title: การวิเคราะห์หาปัจจัยและสร้างโมเดลทำนายความเสี่ยงของการเกิดภัยคุกคามความปลอดภัยของระบบสารสนเทศในประเทศไทย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อต้องการศึกษาหาปัจจัยที่ทำให้เกิดภัยคุกคามความปลอดภัยของระบบสารสนเทศ และสร้างโมเดลเพื่อใช้ทำนายความเสี่ยงของภัยคุกคาม โดยใช้วิธีการออกแบบสอบถาม ซึ่งจะแบ่งเป็น 2 ส่วนคือ 1) แบบสอบถามสำรวจหาปัจจัยโดยมีกลุ่มตัวอย่างเป็นบุคลากรในองค์กรที่เกี่ยวข้อง ในด้านระบบสารสนเทศจำนวน 117 คน 2) แบบสอบถามเชิงลึก โดยใช้ข้อมูลจากแบบสอบถามส่วนแรกมาเป็นข้อมูลในการออกแบบสอบถามเพื่อใช้ใน การวิเคราะห์ โดยมีกลุ่มตัวอย่างเป็นหัวหน้าหรือตัวแทนแผนกที่เกี่ยวข้องกับระบบสารสนเทศ จำนวน 298 ชุด เพื่อนำไปวิเคราะห์สร้างโมเดล โดยใช้ Multinomial Regression และใช้ s-2Log likelihood และ Wald Statistics ในการหาค่าความเชื่อมั่นของโมเดลและสัมประสิทธิ์ตามลำดับและพัฒนาเป็น โปรแกรมเพื่อช่วยทำนาย ผลวิจัยพบว่าจากการศึกษาและสำรวจปัจจัยได้ปัจจัยทั้งหมด 24 ปัจจัยและ จากการวิเคราะห์ได้โมเดลที่สามารถทำนายการเกิดภัยคุกคาม 7 ประเภทด้วยกัน ซึ่งได้แก่ 1) ความผิดพลาดที่มาจากมนุษย์ 2) การบุกรุก 3) การกรรโชกข้อมูล 4) การทำลายระบบหรือข้อมูล 5) การโจรกรรม 6) การโจมตีจากซอฟต์แวร์และ 7) ข้อผิดพลาดทางเทคนิคของฮาร์ดแวร์ โดยมีนัยสำคัญเป็น 0.05 ผลการทดสอบพบว่าโมเดลมีความสอดคล้องกับปัจจัยที่กล่าวมาข้างต้นร้อยละ 50.00, 79.17, 66.67, 43.75, 83.33, 91.67และ 93.75 ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1041
title: การประยุกต์ใช้การกรองทรายแบบเร็วและแบบช้าในการบำบัดน้ำจากระบบเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอระบบการบำบัดน้ำที่เหมาะสมสำหรับการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ โดยใช้ระบบ 2 ขั้นตอน คือ ถังกรองแบบกรองเร็วและแบบกรองช้า ในการประยุกต์ใช้เพื่อบำบัดน้ำเสียจากบ่อเพาะเลี้ยงปลานิล ผลการทดลองพบว่า ถังตกตะกอนที่มีอัตราเร็วน้ำล้น 4.07 เมตร/ชั่วโมง มีประสิทธิภาพในการกำจัดอนุภาคของแข็งแขวนลอยเท่ากับ 70 % ขณะที่ถังกรองแบบชั้นกรอง 2 ชั้น ที่มีถ่านแอนทราไซด์ขนาดสัมฤทธิ์ 2 มิลลิเมตร และทรายกรองน้ำขนาดสัมฤทธิ์ 0.5 มิลลิเมตร (ชั้นถ่านแอนทราไซด์หนา 0.15 เมตรและทรายกรองน้ำ 0.55 เมตร) พบว่า มีประสิทธิภาพการบำบัดสูงที่สุดเท่ากับ 93 % ระยะเวลาในการเดินระบบเท่ากับ 130 นาที ปริมาตรน้ำที่กรองได้และอัตราเร็วในการกรองเท่ากับ 445 ลิตร และ13.2 เมตร/ชั่วโมง ตามลำดับ แต่ถังกรองแบบกรองเร็วนั้นไม่สามารถกำจัดไนเตรทออกจากน้ำเสียได้ ทำให้มีการใช้ถังกรองแบบกรองช้าเพื่อใช้ในการบำบัดไนเตรท ซึ่งถังกรองทรายโดยทั่วไปที่มีอัตราเร็วในการกรองเท่ากับ 0.4 เมตร/ชั่วโมง ไม่สามารถกำจัดไนเตรทออกจากน้ำได้ ดังนั้นจึงมีการเติมเอทานอลเพื่อใช้เป็นแหล่งคาร์บอนสำหรับการเจริญเติบโตของจุลชีพในกระบวนการดีไนตริฟิเคชัน โดยมีการเติม เอทานอลลงไปในน้ำเสียก่อนเข้าสู่ถังกรองทรายแบบกรองช้า ผลการทดลองในส่วนถังกรองแบบกรองช้าพบว่า มีอัตราส่วนระหว่างคาร์บอนต่อไนโตรเจนและอัตราเร็วในการกรองที่เหมาะสมเท่ากับ 2.1: 1 และ 0.2 เมตร/ชั่วโมง ตามลำดับ โดยเมื่อเปรียบเทียบพื้นที่ในการเดินระบบระหว่างถังกรองแบบชั้นกรอง 2 ชั้นและระบบบำบัดน้ำอื่นๆ ในการบำบัดน้ำปริมาตร 1,000 ลูกบาศก์เมตร พบว่า ระบบกรองใช้พื้นที่ในการเดินระบบเท่ากับ 61.34 ตารางเมตร ซึ่งน้อยกว่าระบบการตกตะกอนและระบบทำลายเสถียรภาพและรวมตะกอนที่ใช้พื้นที่ 119.05 ตารางเมตร และ155.1 ตารางเมตร ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1042
title: เอกโซพอลิแซ็กคาไรด์จากแล็กติกแอซิดแบคทีเรียและการประยุกต์ในน้ำสลัด

description: งานวิจัยนี้ได้คัดแยกแล็กติกแอซิดแบคทีเรียที่สามารถผลิตเอกโซพอลิแซ็กคาไรด์จากผักดองโดยคัดแยกได้ 8 ไอโซเลต คือ L01- L08 จากการศึกษาสมบัติทางเคมีและกายภาพของเอกโซพอลิแซ็กคาไรด์ พบว่า เอกโซพอลิแซ็กคาไรด์ทั้งหมดมีสมบัติคล้ายกัน คือ มีองค์ประกอบเป็นน้ำตาลกลูโคส ละลายน้ำได้ปานกลาง ยกเว้น พอลิแซ็กคาไรด์จาก L07 ที่ละลายน้ำได้ดี มีความหนืดต่ำ มีความสามารถในการอุ้มน้ำต่ำ และมีความเป็นอิมัลซิไฟเออร์ได้ดีเท่าแซนแทนกัม นอกจากนี้พบว่า L06 และL07 มีประสิทธิภาพในการผลิตเอกโซพอลิแซ็กคาไรด์มากที่สุด เท่ากับ 11.20 และ11.40 กรัมต่อลิตร ตามลำดับ ในอาหารเลี้ยงเชื้อ MRS ที่มีซูโครสความเข้มข้น 4% โดยน้ำหนักต่อปริมาตร จึงได้คัดเลือกไอโซเลต L06 และ L07 มาพิสูจน์เอกลักษณ์ทางอนุกรมวิธานและศึกษาสมบัติเพิ่มเติม จากการพิสูจน์เอกลักษณ์ทางอนุกรมวิธาน พบว่า ไอโซเลต L06 และL07 เป็นแบคทีเรียในสกุล Weissella จากการศึกษาสมบัติเพิ่มเติมพบว่า พอลิแซ็กคาไรด์จาก L06 และ L07 ไม่สามารถก่อเจล มีประจุเป็นกลาง มีความสามารถการเป็นสารก่อการจับกลุ่มได้ดี สามารถคงตัวอิมัลชันกับน้ำมันมะกอกได้ดี ทนความร้อนได้สูง มีความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระ มีพฤติกรรมการไหลเป็นชนิด non- Newtonian pseudoplastic และมีน้ำหนักโมเลกุลที่ใกล้เคียงกัน คือ 2.8 x10³ และ 3.3 x10³ ดาลตัน ตามลำดับ เมื่อพิจารณาสมบัติทั้งหมดแล้ว พบว่า สมบัติที่เหมาะสมและสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในอาหารได้ คือ ความเป็นอิมัลซิไฟเออร์ และความสามารถคงตัวอิมัลชัน จึงได้นำ พอลิแซ็กคาไรด์จาก L06 และ L07 ที่ความเข้มข้น 0.4% โดยมวลต่อปริมาตร ไปประยุกต์ในน้ำสลัดที่มีส่วนผสมของน้ำมันมะกอกพบว่า ขนาดอนุภาคของอิมัลชันในน้ำสลัดที่มีพอลิแซ็กคาไรด์จาก L06 และ L07 เท่ากับ 2.44 และ 2.92 ไมโครเมตร ตามลำดับ และคงตัวอิมัลชันในน้ำสลัดได้นาน 1 วัน ดังนั้นพอลิแซ็กคาไรด์จาก L06 และ L07 จึง สามารถเป็นสารอิมัลซิไฟเออร์ และสารคงตัวอิมัลชันสำหรับการประยุกต์ในอุตสาหกรรมอาหาร
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1043
title: การประมาณอัตราผลผลิตซากพืชในป่าชายน้ำ ลำเซบาย จังหวัดยโสธร

description: ป่าชายน้ำเป็นป่าที่มีการท่วมของน้ำอย่างสม่ำเสมอในช่วงฤดูฝนพบได้มากในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยและเรียกว่า ป่าบุ่งป่าทาม ส่วนหนึ่งของผลผลิตทางนิเวศวิทยาประมาณได้จากอัตราผลผลิตซากพืชที่ร่วงหล่น แต่การท่วมของน้ำทำให้การประมาณอัตราผลผลิตซากพืชที่ร่วงหล่นจากกระบะรองรับซากพืชแบบธรรมดาทำได้ยาก จากการศึกษาอัตราผลผลิตซากพืชในป่าชายน้ำของปี พ.ศ. 2554 ได้แก่ ซากพืชที่ร่วงหล่น ซากพืชที่ถูกนำเข้ามา ซากพืชที่สะสมอยู่บนผิวดิน และซากพืชที่ถูกนำออกไปจากผิวดินในแปลงศึกษาขนาด 30×150 ตารางเมตรริมลำเซบาย จังหวัดยโสธร ซึ่งแบ่งเขตพื้นที่ศึกษาเป็น 3 เขตตามความสูงสัมพัทธ์ของพื้นที่และจำนวนวันที่น้ำท่วมได้แก่ Low zone, Middle zone และ High zone การศึกษาปริมาณซากพืชที่ร่วงหล่นด้วยกระบะรองรับซากพืชแบบธรรมดาและแบบลอยน้ำพบว่า การปรับกระบะรองรับซากพืชให้ลอยน้ำได้ในเขต Low zone และ Middle zone ไม่สามารถรับซากพืชที่ร่วงระหว่างช่วงน้ำท่วมได้ (กรกฎาคม-พฤศจิกายน) เนื่องจากกระบะลอยเสมอชั้นเรือนยอดของพืช ในขณะที่เขต High zone กระบะรองรับซากพืชแบบธรรมดาสามารถรับซากพืชที่ร่วงได้ตลอดทั้งปี จึงนำไปสู่การใช้สมการความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณซากพืชที่ร่วงหล่นรายเดือนกับปัจจัยสภาพภูมิอากาศเพื่อประมาณปริมาณซากพืชที่ร่วงหล่นระหว่างช่วงน้ำท่วม และจากการศึกษาโครงสร้างป่าพบว่าเขต Low zone และ Middle zone มีโครงสร้างของเรือนยอดชั้นล่างที่ประสานกันแน่น ซึ่งมีผลในการกั้นซากพืชจากเรือนยอดชั้นบนสู่กระบะรองรับซากพืชที่อยู่ภายใต้เรือนยอดชั้นล่าง การคำนวณอัตราผลผลิตซากพืชรายปีจึงปรับปริมาณซากพืชบริเวณเรือนยอดที่ประสานกันแน่นรวมด้วย อัตราผลผลิตซากพืชที่ร่วงหล่นมีค่ามากที่สุดในเขต High zone เท่ากับ 11.93 ตัน/แฮกแตร์/ปี รองมาในเขต Low zone และ Middle zone มีค่าเท่ากับ 11.48 และ 6.30 ตัน/แฮกแตร์/ปี ตามลำดับ การศึกษาซากพืชที่ถูกนำเข้ามาที่เก็บจากพื้นที่ใต้กระบะรองรับซากพืช และซากพืชที่สะสมอยู่บนผิวดินที่เก็บจากพื้นป่าข้างกระบะรองรับซากพืชพบว่ามีปริมาณมากที่สุดในเขต Low zone รองลงมาคือเขต High zone และ Middle zone ซึ่งเป็นผลมาจากความลาดชันที่น้อยของพื้นป่าและการมีอยู่ของโครงสร้างเรือนยอดที่ประสานกันแน่นจำนวนมากจึงขวางการพัดพาซากพืชจากน้ำท่วมในเขต Low zone ในการศึกษาครั้งนี้สามารถอธิบายพลวัตของซากพืชของเขต Low zone มีซากพืชที่ถูกนำเข้ามาบนผิวดินเข้าสู่พลวัตซากพืชเป็นส่วนใหญ่คิดเป็น 56.4% ของปริมาณซากพืชรายปี ซึ่งซากพืชส่วนใหญ่ถูกนำเข้ามาบนผิวดินภายหลังน้ำท่วม ในขณะที่เขต Middle zone และ High zone ซากพืชที่เข้าสู่พลวัตซากพืชส่วนใหญ่คือซากพืชที่ร่วงหล่น สำหรับซากพืชที่ถูกนำออกไปจากผิวดินเขต Middle zone มีค่ามากที่สุดคิดเป็น 38.0% ของปริมาณซากพืชรายปี เนื่องจากเป็นเขตที่มีพื้นที่ลาดชันสูงซากพืชจึงถูกนำออกไปจากผิวดินได้ง่ายหลังน้ำลด แต่สำหรับ High zone ซึ่งได้รับผลกระทบจากน้ำท่วมน้อย สรุปได้ว่าซากพืชมีการเคลื่อนย้ายเฉพาะภายในเขตเนื่องจากมีปริมาณซากพืชที่ร่วงไม่แตกต่างจากซากพืชที่สะสมอยู่บนผิวดิน
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1044
title: การพัฒนากระบวนการทำงานของคลังอะไหล่เพื่อการส่งออกของบริษัทผลิตเครื่องจักรกลทางการเกษตร

description: วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือการออกแบบขั้นตอนการทำงานและพื้นที่สำหรับการส่งออกชิ้นส่วนอะไหล่ในคลังสินค้าเครื่องจักรกลการเกษตร เนื่องด้วยความต้องการในการบรรจุที่แตกต่างกันกระบวนการส่งออกชิ้นส่วนอะไหล่จึงต้องถูกแยกกระบวนการบรรจุภัณฑ์ในประเทศที่มีอยู่และต้องใช้สายบรรจุภัณฑ์ใหม่ซึ่งแตกต่างในแง่ของพื้นที่และกระบวนการทำงาน เพื่อการออกแบบสายบรรจุภัณฑ์ใหม่ผู้วิจัยได้วิเคราะห์สภาพปัจจุบันของคลังสินค้าโดยอาศัยประวัติกิจกรรมของคลังสินค้า ( Warehouse Activity Profile) ซึ่งเป็นการทำเหมืองข้อมูล (Data mining) ของกิจกรรมภายในคลังสินค้าเพื่อค้นหาลักษณะเฉพาะตัวของคลังสินค้าที่ซ่อนอยู่ในข้อมูล และนำไปใช้ปรับปรุงการดำเนินเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการทรัพยากรในคลังสินค้า ผลจากการศึกษาประวัติกิจกรรมคลังสินค้าพบว่าสามารถเพิ่มพื้นที่ในสายการบรรจุภัณฑ์ใหม่เพื่อรองรับกระบวนการทำงาน โดยใช้วิธีการดังต่อไปนี้ (1)การกำจัดสินค้าที่ไม่มีการเคลื่อนไหวภายในระยะเวลา 5 ปี (2) การปรับพื้นที่ในการจัดเก็บชิ้นส่วนขนาดกลาง จากการดำเนินการด้วยวิธีแรกพบว่าสามารถเพิ่มพื้นที่ได้ 563.9 ตารางเมตร ในขณะที่วิธีที่สองสามารถเพิ่มการจัดเก็บชิ้นส่วนขนาดกลางมีพื้นที่การวางสินค้าได้อีก 1,120 ตำแหน่ง หรือคิดเป็น 16 % ของพื้นที่ หลังที่ได้พื้นที่เพียงพอสำหรับกระบวนการส่งออก ผู้วิจัยนำเสนอการออกแบบสถานีการทำงานและขั้นตอนการทำงานสำหรับพนักงานที่ทำงานในสายการบรรจุโดยใช้เวลามาตรฐาน ผลการออกแบบปรากฎว่าขั้นตอนการบรรจุใช้เวลาโดยเฉลี่ยต่อกล่องอยู่ที่ 25.33 นาที โดยอัตราการผลิตอยู่ที่ 17 กล่องต่อวัน เมื่อเปรียบเทียบผลการออกแบบกับการดำเนินงานจริงระหว่างเดือน มีนาคม-พฤษภาคม 2555 พบว่าสายบรรจุภัณฑ์ยังทำงานได้ไม่เต็มกำลัง เนื่องจากปริมาณคำสั่งซื้ออะไหล่ส่งออกยังมีไม่เพียงพอ นอกจากนี้กระบวนการทำบรรจุภัณฑ์ของการส่งออกมีพื้นที่ว่างภายในกล่อง คิดเป็น 41% โดยมีปัจจัยด้านน้ำหนักเป็นเงื่อนไขสำคัญ ดังนั้นควรดำเนินการปรับปรุงกล่องบรรจุภัณฑ์ใหม่ให้มีความเหมาะสมกับการส่งออกในครั้งต่อไป
DOI: 10.17632/35ms8rtdcf.1
title: Economics conferences, papers presented, distance traveled, and number of citations (2001-2018)

description: The data was collected for a paper that looked at the flight-related carbon emission of economics conferences. The data contains the list of speakers, the name of their home institution, the title of their presentations, the venue of the conference, the year of the conference, and attendance numbers for 263 economics conferences from 2001 to the end of 2018. 99 of these conferences were in the US, 107 in the EU, and 57 in other countries. This included 55,008 presentations by 26,312 distinct speakers. The data also contains the distance between the presenter's home institution and the conference venue and a calculated CO2 emission figure, based on assumptions explained in the attached data codebook. Finally, the dataset contains the number of citation each paper has received. Citation data was available for only a sample of 16,760 presentations (trips) by 10,080 distinct speakers.