DOI: 10.17026/dans-x4n-qrp5
title: Raadhuissstraat 15-19, Rosmalen (gemeente ‘s-Hertogenbosch)

description: &lt;p&gt;ADC ArcheoProjecten heeft in februari en maart 2018 een bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek door middel van verkennend booronderzoek uitgevoerd op de locatie Raadhuisstraat 15-19 in Rosmalen, gemeente ‘s-Hertogenbosch. De aanleiding van het onderzoek is de voorgenomen sloop van de huidige bebouwing en aansluitend de nieuwbouw van woningen. Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde verwachting opgesteld. Hieruit volgt dat het plangebied landschappelijk gezien op een dekzandrug is gelegen. Het betreft de ‘noordelijke dekzandrug’, een zeer langgerekte, zuidwest-noordoost georiënteerde rug die zich van Drunen naar Oss uitstrekt. Op grond van de relatief hoge ligging was het gebied reeds vroeg in gebruik voor bewoning, landbouw en andere menselijke activiteiten. Dit blijkt onder meer uit verschillende archeologische waarnemingen die tijdens graafwerkzaamheden en onderzoeken in het huidige Rosmalen zijn gedaan, waarbij archeologische resten uit de Bronstijd en latere perioden zijn aangetroffen. De aanwezigheid van oudere resten zijn tot op heden niet bekend, maar zijn desondanks niet uit te sluiten. In de top van het dekzand dient dan ook rekening te worden gehouden met archeologische resten vanaf het Laat-Paleolithicum. Resten uit het Laat-Paleolithicum en het Mesolithicum kunnen bestaan uit restanten van kampementen van jager-verzamelaars en zullen zich manifesteren in de vorm van vuursteen- en houtskoolconcentraties. Resten uit het Neolithicum, de Bronstijd, de IJzertijd, de Romeinse tijd en de Middeleeuwen kunnen gerelateerd zijn aan nederzettingsterreinen en kunnen zich manifesteren in de vorm van een cultuurlaag, een omgewerkte laag onder het plaggendek met daarin aardewerkscherven en houtskool, en grondsporen. Organische resten en bot zullen door de relatief droge en zure bodemomstandigheden slecht zijn geconserveerd. Eventuele grondsporen (uitgezonderd diepe paalsporen, waterputten et cetera) zullen zich tot een halve meter in de natuurlijke ondergrond (dekzand) bevinden. Door afdekking met een plaggendek, dat opgebracht kan zijn vanaf de Late Middeleeuwen, kunnen eventueel onderliggende archeologische resten buiten het bereik van latere (agrarische) grondbewerking zijn gebleven. Dit komt de gaafheid van eventuele vindplaatsen en de conservering van archeologische resten ten goede. Op oude kaarten maakt het plangebied deel uit van een akkercomplex dat zich ten westen van de voorloper van de huidige Dorpsstraat bevindt. Gelet op het kaartbeeld zijn geen resten van historische bebouwing te verwachten. Aangenomen moet worden dat de locatie pas vanaf de jaren 50 van de vorige eeuw bebouwd is geraakt. Als gevolg van grondwerkzaamheden ten behoeve van de aanleg van funderingen en nutsvoorzieningen moet plaatselijk rekening worden gehouden met bodemverstoring. Teneinde bovengenoemde verwachting te toetsen en aan te vullen is in het plangebied een verkennend booronderzoek uitgevoerd. Het booronderzoek wijst uit dat de natuurlijke ondergrond uit matig fijn dekzand (Laagpakket van Wierden binnen de Formatie van Boxtel) bestaat. Dit wordt afgedekt door een 45 tot 130 cm dik, gedeeltelijk vergraven plaggendek gevolgd door (sub)recent opgebrachte lagen. In boring 3 is onder het plaggendek, in top van het dekzand, een restant van een podzolprofiel aangetroffen in de vorm van een humusinspoelingshorizont (Bh-horizont) en een overgangshorizont (BC-horizont). De aanwezigheid van een restant van een podzolprofiel betekent dat hier het oorspronkelijke dekzandoppervlak, dat wordt beschouwd als een potentieel archeologisch niveau voor de perioden voorafgaand aan de Late Middeleeuwen, intact is. In de overige boringen zijn geen resten van een podzolprofiel aangetroffen. Waarschijnlijk is het oorspronkelijk aanwezige podzolprofiel door grondbewerking volledig opgenomen in de bovengrond. De dieper ingegraven grondsporen kunnen echter nog wel aanwezig zijn.&lt;/p&gt;