DOI: 10.17026/dans-zw7-2c9h
title: Inventariserend Veldonderzoek, verkennende fase Dorpsstraat 62-68, Lunteren Gemeente Ede

description: &lt;p&gt;In opdracht van Dreef Beheer BV is in mei 2020 een inventariserend veldonderzoek (IVO), verkennende fase, uitgevoerd in verband met de geplande (her)ontwikkeling van het plangebied aan de Dorpsstraat 62-68 in Lunteren, gemeente Ede. De noodzaak tot het archeologisch onderzoek komt voort uit het bureauonderzoek. Het doel van het inventariserend veldonderzoek is het toetsen en zo nodig aanvullen van de gespecificeerde verwachting.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Het plangebied is gelegen in de historische kern van Lunteren op het dekzand op de flank van de stuwwal. In het dekzand is naar verwachting een podzolbodem gevormd. Op basis van het bureauonderzoek kunnen in het plangebied archeologische resten voorkomen vanaf de vorming van de ondergrond (dekzand) in het Paleolithicum. De kans is echter groot dat de oudste resten, uit het Paleolithicum of Mesolithicum, in latere perioden verstoord zijn geraakt. De verwachting geldt daarom met name voor archeologische resten vanaf het Neolithicum. Vondsten kunnen voorkomen vanaf het maaiveld. De kans is echter groot, met name onder de bebouwing, dat de bodem tot op de C-horizont verstoord is geraakt. Het sporenniveau in de top van de C-horizont kan daarmee nog wel relatief intact zijn. Hoewel het dorp Lunteren reeds uit de 14e eeuw stamt, zijn in de omgeving van het plangebied geen archeologische resten aangetroffen die dat kunnen bevestigen. Het merendeel van de resten stamt uit de 18e of 19e eeuw. In deze periode bevond de bebouwing zich langs de Dorpsstraat. De kans is klein dat hiervan nog resten aanwezig zijn onder het pand Dorpsstraat 62-64. Onder Dorpsstraat 66- 68 zouden wel oudere bebouwingsresten aanwezig kunnen zijn. Archeologisch onderzoek in de omgeving heeft aangetoond dat soms ook nieuwbouw plaatsvond op oudere funderingen. Op de achterterreinen van de bebouwing kunnen erfgerelateerde sporen worden aangetroffen zoals waterputten of bijgebouwen. De gaafheid van archeologische resten kan slecht zijn door verstoringen ten gevolge van sloop en nieuwbouw. Dit geldt, zoals hierboven reeds gesteld, met name voor het pand Dorpsstraat 62-64 dat uit 1986 stamt. Ook is er een kans aanwezig dat de bebouwing in het plangebied, net als bij de Dorpsstraat 48-60, in 1850 is afgebrand en inclusief funderingen is verwijderd.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Op basis van de diep reikende verstoringen die zijn aangetroffen bij het veldonderzoek is het aannemelijk dat de meeste archeologische sporen die mogelijk eens in het plangebied aanwezig zijn geweest verdwenen of verstoord zullen zijn. Alleen de onderzijden van zeer diep reikende sporen zoals (water)putten en grote afvalkuilen zouden nog aanwezig kunnen zijn, maar de kans op dergelijke sporen is klein en door de intensieve verstoringen is de informatiewaarde van deze sporen laag. Op basis van het booronderzoek wordt de archeologische verwachting voor het plangebied veranderd in een lage verwachting. IDDS Archeologie adviseert om het plangebied, voor wat betreft het aspect archeologie, vrij te geven voor de voorgenomen civieltechnische werkzaamheden.&lt;/p&gt;