cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.6084/m9.figshare.15082859
title: A fossil sea turtle (Reptilia, Pan-Cheloniidae) with preserved soft tissues from the Eocene Fur Formation of Denmark

description: A new hard-shelled sea turtle (Pan-Cheloniidae) with vestigial soft tissues from the lower Eocene (Ypresian) Fur Formation of Denmark is described and illustrated. The fossil (DK 807) comprises a partial, yet fully articulated carapace (estimated original length ∼50 cm) where the individual bones mostly are preserved in three dimensions, together with an intact sacrum, a consecutive series of articulated caudal vertebrae, a complete pelvic girdle, and both hind limbs. Primitive characters in the pelvis and limbs, along with free ribs that contact the posterior peripherals suggest affinity with the extinct pan-cheloniid <i>Eochelone</i>; however, because of the incomplete nature of the fossil, DK 807 is kept in open nomenclature. Associated with the skeletal elements are soft-tissue residues that include remnant epidermal scutes and a nearly complete outline of a rear paddle. The flipper-shaped halo likely represents traces of skin preserved as a dark bedding-parallel film. Its wrinkled and striated surface texture attests to an originally scaleless configuration comparable to the soft integument of living adult dermochelyid (leatherback) turtles, and unlike that of extant cheloniids. Scratches, scars and indentations on the bony carapace likely represent incompletely healed bite marks inflicted by a crocodylian or another large-sized seagoing tetrapod.
DOI: 10.6084/m9.figshare.15142252
title: Ornithopod jaws from the Lower Cretaceous Eumeralla Formation, Victoria, Australia, and their implications for polar neornithischian dinosaur diversity

description: Ornithopod dinosaurs are relatively common in the Cretaceous of Australia, particularly in the state of Victoria, which has yielded five taxa to date: two from the upper Strzelecki Group (upper Barremian–lower Aptian), and three from the Eumeralla Formation (upper Aptian–upper Albian). Whereas four of these are based solely on cranial material, <i>Diluvicursor pickeringi</i> is represented by a partial postcranium and is the only ornithopod specimen heretofore reported from the Eric the Red West (ETRW) site. Herein, we describe nine ornithopod dentulous elements from the Eumeralla Formation: seven from ETRW, and two from nearby sites. The four ETRW maxillae are divided into three morphotypes that are morphologically compatible with <i>Leaellynasaura amicagraphica</i>, <i>Atlascopcosaurus loadsi</i>, and cf. <i>Galleonosaurus dorisae</i>, respectively. Although this implies that <i>Diluvicursor</i> might not represent a distinct taxon, this is circumstantial. The new <i>Leaellynasaura</i> maxillae are evidently adult exemplars, contrasting with the juvenile holotype, whereas the sole <i>Atlascopcosaurus</i> maxilla is more complete than all previously referred specimens; consequently, revised diagnoses of both taxa are presented. Finally, the presence in the Eumeralla Formation of cf. <i>Galleonosaurus</i>—otherwise known only from the upper Strzelecki Group—implies that this taxon persisted from the Barremian to the Albian, and potentially indicates remarkable environmental stability in southeast Australia during the late Early Cretaceous.
DOI: 10.6084/m9.figshare.15142252.v1
title: Ornithopod jaws from the Lower Cretaceous Eumeralla Formation, Victoria, Australia, and their implications for polar neornithischian dinosaur diversity

description: Ornithopod dinosaurs are relatively common in the Cretaceous of Australia, particularly in the state of Victoria, which has yielded five taxa to date: two from the upper Strzelecki Group (upper Barremian–lower Aptian), and three from the Eumeralla Formation (upper Aptian–upper Albian). Whereas four of these are based solely on cranial material, <i>Diluvicursor pickeringi</i> is represented by a partial postcranium and is the only ornithopod specimen heretofore reported from the Eric the Red West (ETRW) site. Herein, we describe nine ornithopod dentulous elements from the Eumeralla Formation: seven from ETRW, and two from nearby sites. The four ETRW maxillae are divided into three morphotypes that are morphologically compatible with <i>Leaellynasaura amicagraphica</i>, <i>Atlascopcosaurus loadsi</i>, and cf. <i>Galleonosaurus dorisae</i>, respectively. Although this implies that <i>Diluvicursor</i> might not represent a distinct taxon, this is circumstantial. The new <i>Leaellynasaura</i> maxillae are evidently adult exemplars, contrasting with the juvenile holotype, whereas the sole <i>Atlascopcosaurus</i> maxilla is more complete than all previously referred specimens; consequently, revised diagnoses of both taxa are presented. Finally, the presence in the Eumeralla Formation of cf. <i>Galleonosaurus</i>—otherwise known only from the upper Strzelecki Group—implies that this taxon persisted from the Barremian to the Albian, and potentially indicates remarkable environmental stability in southeast Australia during the late Early Cretaceous.
DOI: 10.6084/m9.figshare.16917659.v1
title: Redescription and phylogenetic placement of the Spanish middle Eocene eusuchian <i>Duerosuchus piscator</i> (Crocodylia, Planocraniidae)

description: <i>Duerosuchus piscator</i> is a middle Eocene eusuchian known only from Corrales del Vino (Zamora, Spain). The species was defined based on an incomplete skull, partial lower jaws and two vertebrae from a single individual, and several osteoderms referred to other specimens. A detailed study of these remains allows us to question the attribution of all these remains to the same form. Just the cranial remains are considered as indisputably attributable to it; the validity of this species being supported. The present study provides a detailed description and an amended diagnosis for <i>Duerosuchus piscator</i>, which is included for the first time in a phylogenetic analysis in order to establish its systematic position within Crocodylia. As a result of this study, the Eocene crocodyliform paleobiodiversity in the Duero Basin is recognized as comprising a notosuchian (<i>Iberosuchus macrodon</i>), as well as three crocodylians, each belonging to a clade: the alligatoroid <i>Diplocynodon tormis</i>, a crocodyloid traditionally attributed to the genus <i>Asiatosuchus</i>, and <i>Duerosuchus piscator</i>, which is here identified as a planocraniid, up to now unrecognized in the Iberian fossil record.
DOI: 10.6084/m9.figshare.16628181.v2
title: A giant Oligocene fossil penguin from the North Island of New Zealand

description: Penguins (Sphenisciformes) have arguably the most complete and continuous fossil record of any avian clade, offering an ever-improving understanding of penguin phylogeny, biogeography, and the evolution of wing-propelled diving. Yet, our knowledge of the precise body proportions of stem-group penguins remains poor due to a dearth of articulated specimens. Here, we describe <i>Kairuku waewaeroa</i> sp. nov., a new giant penguin species from the Glen Massey Formation (Whaingaroan stage, 34.6–27.3 Ma). The holotype skeleton, discovered in Kawhia Harbour, North Island, New Zealand, is one of the most complete skeletons of a giant penguin yet uncovered. Our phylogenetic analysis recovers a clade uniting the New Zealand endemics <i>Kairuku waewaeroa</i>, <i>Kairuku waitaki</i>, and <i>Kairuku grebneffi</i>, which is supported by synapomorphies including a stout femoral shaft and tibiotarsi with a distinctly convex medial condyle. <i>Kairuku waewaeroa</i> is unique among stem penguins in having elongate tibiotarsi, revealing a new long-legged stem penguin body plan. The discovery of <i>Kairuku waewaeroa</i> contributes yet another penguin species to an Oligocene avifauna for Zealandia that is replete with giant birds.
DOI: 10.6084/m9.figshare.16628181
title: A giant Oligocene fossil penguin from the North Island of New Zealand

description: Penguins (Sphenisciformes) have arguably the most complete and continuous fossil record of any avian clade, offering an ever-improving understanding of penguin phylogeny, biogeography, and the evolution of wing-propelled diving. Yet, our knowledge of the precise body proportions of stem-group penguins remains poor due to a dearth of articulated specimens. Here, we describe <i>Kairuku waewaeroa</i> sp. nov., a new giant penguin species from the Glen Massey Formation (Whaingaroan stage, 34.6–27.3 Ma). The holotype skeleton, discovered in Kawhia Harbour, North Island, New Zealand, is one of the most complete skeletons of a giant penguin yet uncovered. Our phylogenetic analysis recovers a clade uniting the New Zealand endemics <i>Kairuku waewaeroa</i>, <i>Kairuku waitaki</i>, and <i>Kairuku grebneffi</i>, which is supported by synapomorphies including a stout femoral shaft and tibiotarsi with a distinctly convex medial condyle. <i>Kairuku waewaeroa</i> is unique among stem penguins in having elongate tibiotarsi, revealing a new long-legged stem penguin body plan. The discovery of <i>Kairuku waewaeroa</i> contributes yet another penguin species to an Oligocene avifauna for Zealandia that is replete with giant birds.
DOI: 10.6084/m9.figshare.15133964
title: A new species of crested pterosaur (Pterodactyloidea, Anhangueridae) from the Lower Cretaceous (upper Albian) of Richmond, North West Queensland, Australia

description: Pterosaur fossils from Australia are exceptionally rare. Since the discovery of the continent’s first pterosaur some 40 years ago, fewer than 20 specimens have been described. The Lower Cretaceous (upper Albian) Toolebuc Formation of North West Queensland is the most productive horizon for Australian pterosaurs. Herein, we describe a new species of pterosaur, <i>Thapunngaka shawi</i> gen. et sp. nov., from the Toolebuc Formation, near Richmond, North West Queensland. The specimen (KKF494) comprises the rostral portion of a crested mandible and represents the largest pterosaur yet described from Australia. The new species presents features that indicate an affinity with Anhangueridae, which is consistent with their reported cosmopolitan distribution during this period. <i>Thapunngaka shawi</i> can be distinguished from other anhanguerids through the possession of a mandible with a smooth dorsal surface medially and uniquely sized alveoli that are positioned laterally along the jaw. Phylogenetic analysis reveals a close relationship among all Australian anhanguerids and points to an endemic Australian radiation within Anhangueridae. <i>Thapunngaka shawi</i> has the largest mandibular crest of any anhanguerian worldwide, and provides further evidence for the existence of an increasingly diverse range of large crested pterosaurs in the Australian part of eastern Gondwana during the Cretaceous.
DOI: 10.6084/m9.figshare.15133964.v1
title: A new species of crested pterosaur (Pterodactyloidea, Anhangueridae) from the Lower Cretaceous (upper Albian) of Richmond, North West Queensland, Australia

description: Pterosaur fossils from Australia are exceptionally rare. Since the discovery of the continent’s first pterosaur some 40 years ago, fewer than 20 specimens have been described. The Lower Cretaceous (upper Albian) Toolebuc Formation of North West Queensland is the most productive horizon for Australian pterosaurs. Herein, we describe a new species of pterosaur, <i>Thapunngaka shawi</i> gen. et sp. nov., from the Toolebuc Formation, near Richmond, North West Queensland. The specimen (KKF494) comprises the rostral portion of a crested mandible and represents the largest pterosaur yet described from Australia. The new species presents features that indicate an affinity with Anhangueridae, which is consistent with their reported cosmopolitan distribution during this period. <i>Thapunngaka shawi</i> can be distinguished from other anhanguerids through the possession of a mandible with a smooth dorsal surface medially and uniquely sized alveoli that are positioned laterally along the jaw. Phylogenetic analysis reveals a close relationship among all Australian anhanguerids and points to an endemic Australian radiation within Anhangueridae. <i>Thapunngaka shawi</i> has the largest mandibular crest of any anhanguerian worldwide, and provides further evidence for the existence of an increasingly diverse range of large crested pterosaurs in the Australian part of eastern Gondwana during the Cretaceous.
DOI: 10.14457/tu.the.2020.640
title: กระบวนการผลิตแหนแดง (Azolla microphylla) เพื่อใช้ในการเกษตร

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาชนิดของมูลสัตว์ อัตราการใช้มูลสัตว์ และการพรางแสงที่เหมาะสมต่อการเจริญเติบโตและการสะสมธาตุอาหารของแหนแดง เพื่อเป็นแนวทางสำหรับการเพาะเลี้ยงแหนแดงในบ่อซีเมนต์ให้กับเกษตรกร แบ่งการทดลองออกเป็น 3 การทดลอง โดยแต่ละการทดลอง ทำการเก็บเกี่ยวผลผลิตของแหนแดงทุกๆ 10 วัน จำนวน 3 รอบการเก็บเกี่ยว และบันทึกผลการเจริญเติบโตและปริมาณผลผลิต ได้แก่ อัตราการเจริญเติบโตสัมพัทธ์ ระยะเวลาที่เพิ่มเป็น 2 เท่า น้ำหนักสด และน้ำหนักแห้ง รวมไปถึงวิเคราะห์สมบัติทางเคมีของแหนแดง ได้แก่ ปริมาณธาตุอาหารหลัก (ไนโตรเจนทั้งหมด ฟอสฟอรัสทั้งหมด และโพแทสเซียมทั้งหมด) ปริมาณอินทรียวัตถุ และปริมาณโปรตีน โดยการทดลองที่ 1 ศึกษาชนิดของมูลสัตว์ต่อการเจริญเติบโตและการสะสมธาตุอาหารของแหนแดง วางแผนการทดลองแบบ Completely randomized design (CRD) ประกอบด้วย 6 สิ่งทดลอง จำนวน 3 ซ้ำ ได้แก่ T1: ไม่ใส่มูลสัตว์ (ควบคุม) T2: ใส่มูลโค 100 เปอร์เซ็นต์ T3: ใส่มูลสุกร 100 เปอร์เซ็นต์ และ T4-T6: ใส่มูลโคร่วมกับมูลสุกรอัตราส่วน 25:75, 50:50 และ 75:25 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก ตามลำดับ ซึ่งพบว่า การใช้มูลสุกร 100 เปอร์เซ็นต์ ทำให้แหนแดงมีการเจริญเติบโตสูงที่สุด และมีระยะเวลาที่เพิ่มเป็น 2 เท่าที่สั้นที่สุด อีกทั้งยังทำให้ปริมาณผลผลิตน้ำหนักสดและน้ำหนักแห้งสูงที่สุด จึงคัดเลือกการใช้มูลสุกร 100 เปอร์เซ็นต์ สำหรับทดสอบต่อไปในการทดลองที่ 2 ซึ่งเป็นการศึกษาอัตราการใช้มูลสัตว์ต่อการเจริญเติบโตและการสะสมธาตุอาหารของแหนแดง วางแผนการทดลองแบบ Completely randomized design (CRD) ประกอบด้วย 4 สิ่งทดลอง จำนวน 3 ซ้ำ ได้แก่ T1: ไม่ใส่มูลสุกร (ควบคุม) และ T2-T4: ใส่มูลสุกรอัตรา 20.16, 30.16 และ 40.16 กรัมไนโตรเจนต่อตารางเมตร ตามลำดับ จากผลการทดลองพบว่า การใส่มูลสุกรทุกอัตรา ทำให้แหนแดงมีการเจริญเติบโต ระยะเวลาที่เพิ่มเป็น 2 เท่า น้ำหนักสด และ น้ำหนักแห้ง รวมไปถึงการสะสมธาตุอาหารไม่แตกต่างทางสถิติ จึงคัดเลือกการใส่มูลสุกรในอัตราที่ต่ำที่สุด คือ 20.16 กรัมไนโตรเจนต่อตารางเมตร เพื่อทดสอบต่อไปในการทดลองที่ 3 ที่ศึกษาการพรางแสงที่เหมาะสมต่อการเจริญเติบและการให้ผลผลิตของแหนแดง โดยวางแผนการทดลองแบบ Completely randomized design (CRD) ประกอบด้วย 4 สิ่งทดลอง จำนวน 3 ซ้ำ ได้แก่ T1: ไม่มีการพรางแสง (ควบคุม) และ T2-T4: พรางแสงด้วยตาข่ายกรองแสง 20, 40 และ 60 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ จากผลการทดลองพบว่า การพรางแสงที่ระดับ 40 เปอร์เซ็นต์ ทำให้แหนแดงมีการเจริญเติบโต ระยะเวลาที่เพิ่มเป็น 2 เท่า ปริมาณน้ำหนักสดและน้ำหนักแห้ง รวมไปถึงการสะสมธาตุไนโตรเจนที่สูงที่สุด จึงคัดเลือกการพรางแสงที่ระดับ 40 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งจากการคัดเลือกกรรมวิธีการเพาะเลี้ยงแหนแดงจากการทดลองที่ 1-3 สรุปได้ว่า เป็นการใช้มูลสุกรอัตรา 20.16 กรัมไนโตรเจนต่อตารางเมตร ร่วมกับการพรางแสงที่ระดับ 40 เปอร์เซ็นต์ เพื่อทดสอบเปรียบเทียบกับกรรมวิธีของกรมวิชาการเกษตร ที่แนะนำให้ใช้ปุ๋ยมูลโคอัตรา 1.27 กิโลกรัมต่อตารางเมตร ร่วมกับการใช้มุ้งตาข่ายปิดปากบ่อเพื่อพรางแสง โดยพบว่า การใช้มูลสุกรอัตรา 20.16 กรัมไนโตรเจนต่อตารางเมตร ร่วมกับการพรางแสงที่ระดับ 40 เปอร์เซ็นต์ ทำให้แหนแดงมีน้ำหนักสดเฉลี่ยต่อเดือนเท่ากับ 1,842.60 กรัมต่อ 0.5 ตารางเมตร ซึ่งเพิ่มขึ้นถึง 16 เปอร์เซ็นต์ เมื่อเปรียบเทียบกับกรรมวิธีตามคำแนะนำของกรมวิชาการเกษตรโดยมีการสะสมธาตุธาตุอาหารหลัก ได้แก่ ไนโตรเจนทั้งหมด ฟอสฟอรัสทั้งหมด และโพแทสเซียมทั้งหมด เท่ากับ 4.92, 0.75 และ 4.08 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ
DOI: 10.6084/m9.figshare.16628181.v1
title: A giant Oligocene fossil penguin from the North Island of New Zealand

description: Penguins (Sphenisciformes) have arguably the most complete and continuous fossil record of any avian clade, offering an ever-improving understanding of penguin phylogeny, biogeography, and the evolution of wing-propelled diving. Yet, our knowledge of the precise body proportions of stem-group penguins remains poor due to a dearth of articulated specimens. Here, we describe <i>Kairuku waewaeroa</i> sp. nov., a new giant penguin species from the Glen Massey Formation (Whaingaroan stage, 34.6–27.3 Ma). The holotype skeleton, discovered in Kawhia Harbour, North Island, New Zealand, is one of the most complete skeletons of a giant penguin yet uncovered. Our phylogenetic analysis recovers a clade uniting the New Zealand endemics <i>Kairuku waewaeroa</i>, <i>Kairuku waitaki</i>, and <i>Kairuku grebneffi</i>, which is supported by synapomorphies including a stout femoral shaft and tibiotarsi with a distinctly convex medial condyle. <i>Kairuku waewaeroa</i> is unique among stem penguins in having elongate tibiotarsi, revealing a new long-legged stem penguin body plan. The discovery of <i>Kairuku waewaeroa</i> contributes yet another penguin species to an Oligocene avifauna for Zealandia that is replete with giant birds.
DOI: 10.14457/tu.the.2020.641
title: ผลของสารกระตุ้นต่อปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระและฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนสของยอดมหาหงส์ในสภาพปลอดเชื้อ

description: มหาหงส์ (Hedychium coronarium J. Koenig) เป็นพืชสมุนไพรที่มีฤทธิ์ทางเภสัชวิทยา การผลิตสารทุติยภูมิในสภาพปลอดเชื้อ และกระตุ้นเพื่อเพิ่มปริมาณสารจะมีประโยชน์ต่ออุตสาหกรรมยาและเครื่องสำอาง การทดลองนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเพิ่มจำนวนยอด ปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระ และฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนสของยอดมหาหงส์ในสภาพปลอดเชื้อ และศึกษาผลของ methyl jasmonate (MeJA) และ salicylic acid (SA) ความเข้มข้นต่างๆ รวมถึงระยะเวลาในการได้รับสารกระตุ้นต่อปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระ และฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนสของยอดมหาหงส์ จากการเพิ่มจำนวนยอดมหาหงส์บนอาหารสูตร MS (Murashige and Skoog) ที่เติม thidiazuron (TDZ) ความเข้มข้น 0 2.27 4.54 และ 6.81 µM นาน 4 สัปดาห์ พบว่า อาหารสูตร MS ที่เติม TDZ ความเข้มข้น 4.54 µM เหมาะสมต่อการเพิ่มจำนวนยอดมหาหงส์ โดยมีการเกิดยอดใหม่ 66.67±11.55% มีจำนวนยอดใหม่ 2.44±0.51 ยอด และมีความยาวยอด 0.78±0.13 cm แต่ยอดมีขนาดเล็กและสั้น จึงย้ายยอดไปเพาะเลี้ยงบนอาหารสูตร MS ที่เติม benzyladenine (BA) ความเข้มข้น 8.87 µM และ 1-naphtalene acetic acid (NAA) ความเข้มข้น 2.69 µM เพื่อให้ยอดยืดยาว เมื่อนำยอดที่พัฒนามาวิเคราะห์สารต้านอนุมูลอิสระ และฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนส พบว่า มีปริมาณสารประกอบฟีนอลิคทั้งหมด (36.50±3.15 mg GAE/g dry extract) และสารฟลาโวนอยด์ทั้งหมด (123.55±20.00 mg QE/g dry extract) ค่อนข้างสูง และมีฤทธิ์ต้านอนุมูล DPPH• (EC50 เท่ากับ 139.57±8.78 µg/mL) และ ABTS•+ (EC50 เท่ากับ 593.81±4.37 µg/mL) ที่ดี แต่มีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนส (7.17±1.63%) น้อย เมื่อเปรียบเทียบกับเหง้าระยะออกดอกและหลังออกดอกจากการศึกษาผลของ MeJA ความเข้มข้น 200 – 400 µM และ SA ความเข้มข้น 100 – 200 µM รวมถึงระยะเวลาในการได้รับ SA ต่อปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระ และฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนสของยอดในสภาพปลอดเชื้อ พบว่า SA ส่งผลดีกว่า MeJA โดยยอดที่พัฒนาบนอาหารที่เติม SA ความเข้มข้น 100 µM เป็นเวลานาน 4 สัปดาห์ มีปริมาณสารประกอบฟีนอลิคทั้งหมด (59.20±0.49 mg GAE/g dry extract) และสารฟลาโวนอยด์ทั้งหมด (138.37±0.58 mg QE/g dry extract) สูงสุด หรือสูงกว่า 1.23 และ 1.10 เท่าของสิ่งทดลองควบคุม ตามลำดับ (47.96±0.21 mg GAE/g dry extract และ 125.62±1.23 mg QE/g dry extract) และมีฤทธิ์ต้านอนุมูล DPPH• (EC50 เท่ากับ 75.17±3.00 µg/mL) และ ABTS•+ (EC50 เท่ากับ 316.41±0.95 µg/mL) รวมถึงมีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนส (30.37±1.62%) ดีที่สุด ดังนั้น การเติม SA ความเข้มข้น 100 µM นาน 4 สัปดาห์ สามารถเพิ่มปริมาณสารและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ รวมถึงฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนสของยอดมหาหงส์ในสภาพปลอดเชื้อได้
DOI: 10.14457/tu.the.2020.642
title: การศึกษาองค์ประกอบทางพฤกษเคมีและสารต้านอนุมูลอิสระของพืชสมุนไพรกำแพงเจ็ดชั้นในจังหวัดศรีสะเกษ

description: กำแพงเจ็ดชั้น (Salacia chinensis L.) เป็นพืชสมุนไพรที่มีสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพที่สำคัญช่วยลดน้ำตาลในเลือด ต้านโรคเบาหวาน ต้านสารอนุมูลอิสระ และต้านโรคมะเร็งได้ อย่างไรก็ตามกระบวนการสร้างสารทุติยภูมิ และการเจริญเติบโตของพืชขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อม จึงจำเป็นต้องมีการศึกษาสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ และสมบัติทางเคมีของดิน ดังนั้น การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสภาพแวดล้อมบริเวณที่มีการกระจายพันธุ์ของพืชสมุนไพรกำแพงเจ็ดชั้นตามธรรมชาติในจังหวัดศรีสะเกษ และศึกษาองค์ประกอบทางพฤกษเคมีและสารต้านอนุมูลอิสระของพืชสมุนไพรกำแพงเจ็ดชั้นที่รวบรวมได้ในจังหวัดศรีสะเกษ โดยเก็บรวบรวมจาก 12 อำเภอ คือ อำเภออุทุมพรพิสัย ห้วยทับทัน โพธิ์ศรีสุวรรณ เมืองศรีสะเกษ ยางชุมน้อย กันทรารมย์ กันทรลักษ์ ขุนหาญ ศรีรัตนะ ปรางค์กู่ ขุขันธ์ และภูสิงห์ จากการการสำรวจ และเก็บตัวอย่างพืชสมุนไพรกำแพงเจ็ดชั้น พบว่า พืชสมุนไพรกำแพงเจ็ดชั้นในจังหวัดศรีสะเกษมีความสูงเฉลี่ย 3.82 เมตร เส้นรอบวงเฉลี่ย 31.42 เซนติเมตร จากข้อมูลสมบัติทางเคมีของดิน พบว่า ปฏิกิริยาของดินอยู่ในช่วง pH 4.00 - 6.37 เป็นกรดจัดจนถึงกรดอ่อน ค่าการนำไฟฟ้าอยู่ในช่วง 0.01 - 0.06 เดซิซีเมนต่อเมตร ในสภาพดินที่ไม่เค็ม ปริมาณอินทรียวัตถุ และปริมาณไนโตรเจนในดินอยู่ในระดับต่ำมากจนถึงต่ำ ซึ่งมีค่าเท่ากับ 0.20 - 0.75 เปอร์เซ็นต์ และ 0.02 - 0.06 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ นอกจากนี้ปริมาณธาตุอาหารในดิน พบว่า ฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ และโพแทสเซียมที่แลกเปลี่ยนได้อยู่ในช่วงต่ำจนถึงสูง ซึ่งมีค่าเท่ากับ 0.79 - 37.98 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม และ 26.94 - 79.65 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ตามลำดับ จากการศึกษาผลขององค์ประกอบทางพฤกษเคมีเบื้องต้นของสารสกัดจากพืชสมุนไพรกำแพงเจ็ดชั้น พบสารแอนทราควิโนน เทอร์พีนอยด์ ซาโปนิน ฟลาโวนอยด์ และแทนนิน นอกจากนี้ยังได้ศึกษาปริมาณสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมด สารฟลาโวนอยด์ทั้งหมด และฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ DPPH ของสารสกัดพืชสมุนไพรกำแพงเจ็ดชั้นทั้ง 12 อำเภอ พบว่า สารประกอบฟีนอลิกทั้งหมดที่เก็บรวบรวมจากอำเภอเมืองศรีสะเกษมีปริมาณมากที่สุด คือ 130.38±6.76 มิลลิกรัมสมมูลกรดแกลลิกต่อกรัมของสารสกัดแห้ง สารฟลาโวนอยด์ทั้งหมดเก็บรวบรวมจากอำเภอกันทรลักษ์มีปริมาณมากที่สุด คือ 305.88±64.93 มิลลิกรัมสมมูลเควอซิตินต่อกรัมของสารสกัดแห้ง และอำเภอขุขันธ์มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระสูงที่สุด DPPH (EC50) คือ 14.45±1.98 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร ซึ่งมีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระดีมาก และผลการศึกษาความสัมพันธ์ของสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมด และสารฟลาโวนอยด์ทั้งหมด พบว่า สารประกอบฟีนอลิกทั้งหมด และสารฟลาโวนอยด์ทั้งหมด มีความสัมพันธ์เชิงลบกับฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ DPPHจากการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสมบัติทางเคมีของดิน และสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ พบว่าสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมด มีความสัมพันธ์เชิงลบกับค่าปฏิกิริยาของดิน ค่าการนำไฟฟ้า และปริมาณฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ สารฟลาโวนอยด์ทั้งหมด มีความสัมพันธ์เชิงลบกับค่าปฏิกิริยาของดิน ค่าการนำไฟฟ้า ปริมาณอินทรียวัตถุ ปริมาณไนโตรเจน และปริมาณโพแทสเซียมที่แลกเปลี่ยนได้ นอกจากนี้ค่าปฏิกิริยาของดิน ค่าการนำไฟฟ้า ปริมาณอินทรียวัตถุ ปริมาณไนโตรเจน และปริมาณโพแทสเซียมที่แลกเปลี่ยนได้มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ DPPH ดังนั้น ปัจจัยด้านสภาพแวดล้อม เช่น สมบัติของดิน แหล่งที่อยู่ ระดับความสูง และสภาพอากาศ ส่งผลต่อกระบวนการสร้างสารทุติยภูมิ และการเจริญเติบโตของพืช
DOI: 10.15161/oar.it/74309
title: CovidStat project data

description: This record contains the daily updated data of the CovidStat project. CovidStat is a project carried out by the CovidStat Working Group at INFN, whose creation was promoted within the Italian National Institute of Nuclear Physics with the aim of making a statistical analysis of the data provided daily by the Civil Protection on the spread of the pandemic in Italy. CovidStat data can interactively be browsed at https://covid19.infn.it.
description: The software to process this Root TTree is in the related identifier. Be sure to use the right corresponding version, based on the data in which Root TTree was generated.
DOI: 10.5281/zenodo.5767089
title: Are we contaminating our own laboratory experiments on microfibers?

description: Data set of the publication 'Are we contaminating our own laboratory experiments on microfibers?'. Raw data and statistical analysis data of the study.
DOI: 10.5281/zenodo.5767088
title: Are we contaminating our own laboratory experiments on microfibers?

description: Data set of the publication 'Are we contaminating our own laboratory experiments on microfibers?'. Raw data and statistical analysis data of the study.
DOI: 10.5519/qd.tbhlg5z6
title: Query on the Natural History Museum Data Portal (data.nhm.ac.uk) (1052 records)
DOI: 10.5281/zenodo.5752010
title: Heritage Connector data outputs

description: Data outputs for the Heritage Connector project. Contents: triples (.nt) and csv (.csv) files - the final knowledge graph produced. Includes data from Science Museum Group (SMG) and Victoria & Albert Museum (V&A) collections and Wikidata. triples (.nt) and csv (.csv) files - the knowledge graph produced from the SMG collection and Wikidata. kg_embeddings.zip - knowledge graph embeddings generated by training RotatE models on the above datasets. Also includes 2D and 3D projections of these embeddings generated using UMAP.