DOI: 10.14457/tu.the.2015.1152
title: การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การ ความเครียดในการทำงานและความเหนื่อยหน่ายจากการทำงาน กรณีศึกษา: สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

description: งานวิจัยส่วนบุคคลนี้เป็นการศึกษาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การ ความเครียดในการทำงานและความเหนื่อยหน่ายจากการทำงาน กรณีศึกษา : สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ซึ่งงานวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงความแตกต่างของปัจจัยส่วนบุคคลที่มีผลต่อระดับการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การ ระดับความเครียดในการทำงาน และระดับความเหนื่อยหน่ายจากการทำงาน,ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การด้านต่างๆกับความเครียดในการทำงานโดยรวม,การรับรู้ความยุติธรรมในองค์การด้านต่างๆกับความเหนื่อยหน่ายจากการทำงานโดยรวม,ความเครียดในการทำงานด้านต่างๆกับความเหนื่อยหน่ายจากการทำงานโดยรวม และเปรียบเทียบผลการศึกษาความสัมพันธ์ทั้งหมดระหว่างเจ้าหน้าที่ในสายงานกฎหมายและสายงานอำนวยการกลุ่มตัวอย่างเป็นเจ้าหน้าที่สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาทั้งในสายงานกฎหมายและสายงานอำนวยการ รวมทั้งสิ้น 243 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาประกอบด้วยแบบสอบวัดการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การ จำนวน 32 ข้อ แบบสอบถามความเครียดในการทำงานจำนวน 42 ข้อ  และแบบสอบถามความเหนื่อยหน่ายจากการทำงาน จำนวน 35 ข้อ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .958 .972 และ .887 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการเปรียบเทียบค่านัยสำคัญทางสถิติ ผลการศึกษาสรุปได้ดังนี้1.ระดับการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การและระดับความเครียดในการทำงาน อยู่ในระดับปานกลาง โดยการมีการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การด้านผลตอบแทนสูงสุด ( = 3.53),ระดับความเครียดในการทำงานด้านความสำเร็จและความก้าวหน้าในอาชีพสูงสุด ( = 2.85)ส่วนระดับความเหนื่อยหน่ายจากการทำงานอยู่ในระดับต่ำ โดยมีระดับความเหนื่อยหน่ายจากการทำงานด้านความอ่อนล้าทางอารมณ์สูงสุด ( = 2.53)2.ปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ ระดับการศึกษา สถานภาพสมรส และสายงานในการปฏิบัติงานที่แตกต่างกันมีผลต่อความเครียดในการทำงาน นอกจากนั้นสายงานในการปฏิบัติงานที่แตกต่างกันมีผลต่อความเหนื่อยหน่ายจากการทำงานด้วยเช่นกัน และปัจจัยส่วนบุคคลได้แก่ ช่วงอายุ ช่วงอายุงาน ระดับการศึกษา สถานภาพสมรส สายงานที่ปฏิบัติงาน และเพศ ไม่มีผลต่อการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การ3.การรับรู้ความยุติธรรมในองค์การด้านต่างๆมีความสัมพันธ์ทางลบกับความเครียดในการทำงานโดยรวม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของสายงานอำนวยการมากกว่างานสายกฎหมาย (r = -.484 และ -.438 ตามลำดับ) ซึ่งมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การกับความเครียดในการทำงานด้านกระบวนการกำหนดผลตอบแทนมากที่สุด โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของสายงานอำนวยการมากกว่าสายงานกฎหมาย (r = -.492 และ -.405 ตามลำดับ)4.การรับรู้ความยุติธรรมในองค์การด้านต่างๆมีความสัมพันธ์ทางลบกับความเหนื่อยหน่ายจากการทำงาน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของสายงานกฎหมายมากกว่าสายงานอำนวยการ (r = -.502 และ -.443 ตามลำดับ) ซึ่งมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การกับความเหนื่อยหน่ายจากการทำงานด้านระบบมากที่สุด โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของสายอำนวยการมากกว่าสายกฎหมาย (r = -.539 และ-.321 ตามลำดับ)5.ความเครียดในการทำงานด้านต่างๆมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความเหนื่อยหน่ายจากการทำงานโดยรวม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของสายงานกฎหมายมากกว่าสายงานอำนวยการ (r = .462 และ .434 ตามลำดับ) ซึ่งมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่างความเครียดในการทำงานกับความเหนื่อยหน่ายจากการทำงานด้านโครงสร้างและบรรยากาศในองค์การมากที่สุด โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของสายงานกฎหมายมากกว่าสายงานอำนวยการ (r = .471 และ .393 ตามลำดับ)ผลจากการศึกษาครั้งนี้สามารถนำไปใช้เป็นข้อมูลในการศึกษาการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การ ความเครียดในการทำงาน และความเหนื่อยหน่ายจากการทำงานของเจ้าหน้าที่ในสายงานกฎหมายและสายงานอำนวยการ เพื่อเป็นแนวทางในการวางแผนการบริหารงาน โดยเสริมสร้างให้มีการรับรู้ถึงความยุติธรรมให้เกิดขึ้นในองค์การ ลดปัจจัยที่ก่อให้เกิดความเครียดในการทำงานและความเหนื่อยหน่ายไม่ให้เกิดขึ้นจากการทำงาน ส่งผลให้เกิดผลการปฏิบัติงาน ความพึงพอใจ และสวัสดิภาพที่ดีขึ้นในการทำงานโดยผลการศึกษานี้ยังสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการศึกษาการรับรู้ความยุติธรรมในองค์การ ความเครียดในการทำงาน และความเหนื่อยหน่ายจากการทำงานของผู้ปฏิบัติงานในหน่วยงานราชการอื่นๆ หน่วยงานรัฐวิสาหกิจ และหน่วยงานเอกชน โดยเฉพาะการศึกษาในลักษณะการเปรียบเทียบระหว่างสายอาชีพที่แตกต่างกัน เพื่อเป็นแนวทางในการบริหารงาน จัดการด้านทรัพยากรบุคคล และการวางนโยบายต่างๆที่ใส่ใจต่อความแตกต่างที่มีอยู่ในบุคลากรในสายอาชีพที่แตกต่างกันด้วย