DOI: 10.17026/dans-xg8-45vb
title: Noord-Linschoterzandweg 60, Snelrewaard (gemeente Oudewater)

description: &lt;p&gt;ADC ArcheoProjecten heeft in januari en februari 2021 een bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek uitgevoerd op de locatie Noord- Linschoterzandweg 60 in Snelrewaard, gemeente Oudewater. De aanleiding voor het onderzoek is de bouw van een tweetal woningen. Hiervoor is vooruitlopend op de aanvraag van een omgevingsvergunning een bestemmingsplanwijziging nodig.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Bureauonderzoek Op basis van het geraadpleegde aardwetenschappelijke kaartmateriaal en de relatief geringe maaiveldhoogte moet worden aangenomen dat plangebied landschappelijk gezien is gelegen in een rivierkom. De bodemopbouw zal naar verwachting bestaan uit veen met daarop een kleidek dat in de richting van de Lange Linschoten iets dikker zal zijn. Op grond van de natte omstandigheden waarin zij gevormd zijn, is het niet aannemelijk dat de lagen/pakketten, tot de grootschalige ontginningen in de 13e eeuw, een ondergrond vormden voor bewoning. Tot op heden zijn in het onderzoeksgebied dan ook geen aanwijzingen voor bewoning uit genoemde periode bekend. Op oeverafzettingen kunnen in theorie op grond van de vormingsgeschiedenis bewoningsresten vanaf de (Late) IJzertijd worden aangetroffen. Deze afzettingen worden in een smalle strook langs de huidige stroomgeul van de Lange Linschoten, buiten onderhavig plangebied gelegen, verwacht. In 1285 na Chr. werd de circa 750 m ten zuidoosten van het plangebied aanwezige Hollandsche IJssel bedijkt en afgedamd (Dam bij Klaphek). Als gevolg hiervan daalde het waterpeil en werd het mogelijk de aangrenzende komgebieden te ontwateren en op grote schaal te ontginnen. De Hollandsche IJssel en de veenstromen, waaronder de vrijwel direct ten zuidoosten van het plangebied gelegen Lange Linschoten fungeerden daarbij als ontginningsbasis. In een strook langs de Lange Linschoten werden boerderijen gesticht. Hoewel uit oude kaarten niet altijd precies is af te leiden op welke percelen boerderijen hebben gestaan, zijn er in het plangebied geen aanknopingspunten voor de aanwezigheid van een erf in het verleden. Weliswaar is het maaiveld in de zuidoosthoek duidelijk hoger dan in de rest van het plangebied, maar dit hangt samen met de huidige inrichting. Van een verhoogde boerderijplaats is derhalve geen sprake. Vermoedelijk kende het tot aan de bouw van de huidige woning in 1977 een agrarisch grondgebruik. De kans op het aantreffen van bewoningsresten worden daarom als laag ingeschat. Wel kunnen ontginningssporen en voormalige perceelsloten worden aangetroffen. Verder bestaat er vanwege de nabijheid van een crashlocatie een kans het aantreffen van losse vondsten die samenhangen met een in 1943 verongelukt toestel van de Engelse Royal Air Force (RAF). Bij het ophogen van het erf ten behoeve van de bouw van de huidige woning en de aanleg van funderingen en nutsvoorzieningen kunnen eventuele resten in de zuidoosthoek van het plangebied deels zijn verstoord. In het overige deel van het plangebied worden geen diepe bodemverstoringen verwacht.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Inventariserend veldonderzoek (verkennend booronderzoek) Teneinde bovengenoemde verwachting te toetsen en aan te vullen is in het plangebied een verkennend booronderzoek uitgevoerd. Dit onderzoek bevestigt de op basis van het bureauonderzoek verwachte bodemopbouw. De ondergrond van het plangebied wordt gevormd door een pakket zwak tot sterk kleiig bosveen met een matig slappe consistentie (Hollandveen Laagpakket binnen de Formatie van Nieuwkoop). Het veen gaat naar boven toe geleidelijk over in een 75 tot 250 cm dik pakket kalkloze, zwak tot matig siltige klei. Het pakket is een komafzetting (Formatie van Echteld), die op grond van het dikteverloop is gevormd vanuit de vrijwel direct ten zuidoosten van het plangebied aanwezige Lange Linschoten. De bovenste 25 tot 55 cm van de komafzetting betreft de huidige bouwvoor.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Conclusie In geen van de boringen zijn sterk siltige kleilagen aangetroffen die als oeverafzettingen van de Lange Linschoten zijn te interpreteren. Mogelijk hebben de oeverafzettingen een beperkte laterale verbreiding en zijn ze enkel in een smalle zone langs de huidige stroomgeul te vinden. In het plangebied zijn evenmin oude ophogingslagen aangetroffen. Op basis van de bodemopbouw dient een lage verwachting op de aanwezigheid van archeologische resten te worden gehanteerd. Over de aan- of afwezigheid van losse vondsten die samenhangen met de crashlocatie ten westen van het plangebied kunnen geen uitspraken worden gedaan. Dergelijke vondsten kunnen niet met prospectief onderzoek worden opgespoord.&lt;/p&gt;