DOI: 10.17026/dans-xz9-bnye
title: Starrenburg III te Voorschoten, gemeente Voorschoten

description: &lt;p&gt;ADC ArcheoProjecten heeft in december 2017 een bureauonderzoek uitgevoerd naar de aanwezigheid van (mogelijk) archeologische waarden op de locatie Starrenburg III in Voorschoten, gemeente Voorschoten. De aanleiding van het onderzoek is de voorgenomen bouw van woningen.&lt;br&gt;Op basis van dit bureauonderzoek is vastgesteld dat het plangebied zich bevindt op de oostelijke flank van een strandwal die ca. 5.000 jaar geleden gevormd is. Deze vormt de oudste van de reeks kustparallele strandwallen en heeft vanaf het Neolithicum een gunstige bewoningslocatie gevormd.&lt;br&gt;Gezien de vindplaatsen in de omgeving van het plangebied worden overwegend resten uit het Neolithicum verwacht, maar ook resten uit latere perioden kunnen voorkomen. Naar verwachting bevindt de top van de strandwal zich in een groot deel van het plangebied nabij het maaiveld.&lt;br&gt;Mogelijk zijn de strandwalafzettingen in een deel van het plangebied afgedekt met een (dunne) laag duinafzettingen, die vóór de Romeinse tijd zijn gevormd. De top van de strandwal manifesteert zich door ontkalking of eventueel een vegetatieniveau. Ook binnen het pakket duinafzettingen kunnen vegetatieniveaus aanwezig zijn, die gevormd zijn in perioden met weinig of geen verstuiving. Deze vegetatieniveaus zijn vaak aanwijzingen voor periodes waarin het plangebied bewoond kon worden en hierin kunnen dus mogelijk archeologische resten voorkomen. Resten uit de periode Neolithicum – Vroege Middeleeuwen zullen overwegend bestaan uit nederzettingsterreinen, maar ook sporen van landgebruik of erfinrichting kunnen worden aangetroffen. Vindplaatsen kunnen zich kenmerken als archeologische laag of een vondststrooiing met fragmenten aardewerk en vuursteen, aangevuld met grondsporen.&lt;br&gt;Het uiterste zuidoosten lijkt zich op basis van het bureauonderzoek in de strandvlakte achter de strandwal te bevinden. Hier wordt in de ondergrond een veenpakket verwacht, met ingewaaid zand en/of afdekking door duinzand. Op basis van onderzoek in de omgeving van het plangebied werd in de IJzertijd op het veen gewoond. In het plangebied is het echter niet zeker of dit veen in de IJzertijd nog aan de oppervlakte lag, of dat het reeds overstoven was geraakt met duinzand.&lt;br&gt;Bovendien werd in het veengebied vooral langs getijdenkreken gewoond, waar het veenoppervlak voldoende ontwaterd was. Dergelijke kreken hebben voor zover bekend niet in de buurt van het plangebied gelopen. Eventuele resten zullen zich manifesteren als een archeologische laag of een vondststrooiing van aardewerk op een veraarde veenlaag. In de top van het op het veen afgezette duinzand, of in vegetatieniveaus binnen dit pakket, kunnen archeologische resten voorkomen vanaf het Neolithicum tot in de Vroege Middeleeuwen.&lt;br&gt;Op basis van kaartmateriaal vanaf de 17e eeuw lijkt het plangebied altijd in gebruik te zijn geweest als weiland of bouwland. Er zijn geen aanwijzingen voor bewoning of doorgaande wegen in het plangebied. De kans op archeologische resten uit de Late Middeleeuwen en de Nieuwe tijd wordt dan ook relatief klein geacht. Wel kunnen sporen van agrarisch gebruik zoals greppels aanwezig zijn.&lt;br&gt;Op basis van het historische grondgebruik en hoogtebeelden van het AHN zijn geen aanwijzingen gevonden voor grootschalige bodemverstoringen in het plangebied. Er wordt daarom vanuit gegaan dat de bodem behoudens de bovenste decimeters nog intact is.&lt;/p&gt;