cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1209
title: การคุ้มครองจำเลยที่เป็นเด็กและเยาวชนกรณีอ้างตนเองเป็นพยาน

description: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 172 ตรี ได้กำหนดวิธีการสืบพยานที่เป็นเด็กอายุไม่เกินสิบแปดปีไว้เป็นพิเศษเพื่อคุ้มครองเด็กและเยาวชน แต่จำกัดการบังคับใช้ไว้เฉพาะแก่กรณีที่เด็กนั้นเป็นผู้เสียหายหรือพยาน ซึ่งแม้พระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ.2553 จะได้บัญญัติหลักเกณฑ์การพิจารณาคดีอาญาที่เด็กหรือเยาวชนเป็นจำเลยไว้เพื่อให้ความคุ้มครองจำเลยที่เป็นเด็กโดยเฉพาะ แต่ก็มิได้มีมาตรการพิเศษดังที่กำหนดไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา หลักเกณฑ์ของกฎหมายที่มีอยู่จึงยังไม่เพียงพอต่อการคุ้มครองสิทธิและสภาพจิตใจของเด็กที่เป็นจำเลยซึ่งอาจได้รับความกระทบกระเทือนจากกระบวนการสืบพยานไม่ต่างไปจากกรณีเด็กเป็นผู้เสียหายหรือพยาน ซึ่งหากเด็กต้องเบิกความในสภาพจิตใจที่ไม่ปกติ ย่อมส่งกระทบต่อการตอบคำถามของเด็กในการสืบพยานด้วย จึงมีความจำเป็นต้องนำหลักเกณฑ์การสืบพยานที่เป็นเด็กตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 172 ตรี มาใช้บังคับแก่กรณีที่จำเลยเด็กอ้างตนเองเป็นพยานด้วย เพื่อให้การคุ้มครองแก่เด็กที่เป็นจำเลยโดยเท่าเทียมกับเด็กที่เป็นผู้เสียหายและพยานอย่างไรก็ตาม เนื่องจากบทบัญญัติดังกล่าวได้กำหนดมาตรการในสืบพยานที่เป็นเด็กไว้หลายวิธีการประกอบกับปัญหาคดีที่คั่งค้างในระบบจำนวนมาก การจะนำหลักเกณฑ์ดังกล่าวมาใช้บังคับแก่กรณีเด็กเป็นจำเลยด้วยจึงต้องจำกัดเฉพาะมาตรการและกรณีที่จำเป็นต่อการให้ความคุ้มครอง ซึ่งจากการศึกษาวิเคราะห์หลักเกณฑ์ของกฎหมายไทยเปรียบเทียบกับหลักเกณฑ์ที่ให้ความคุ้มครองเด็กในกระบวนการสืบพยานของต่างประเทศ อันได้แก่ ประเทศสหรัฐอเมริกา ประเทศออสเตรเลีย และประเทศฟิลิปปินส์ พบว่า ยังมีมาตรการพิเศษอื่นๆ ที่ไม่มีการกำหนดไว้ในกฎหมายไทย รวมถึงเงื่อนไขในการบังคับใช้กฎเกณฑ์ที่น่าจะเหมาะสมต่อการให้ความคุ้มครองเด็กโดยไม่ส่งผลเสียต่อกระบวนการยุติธรรมโดยรวม วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงได้เสนอแนะแนวทางที่เหมาะสมต่อการปรับปรุงบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 172 ตรี ให้สามารถคุ้มครองได้ทั้งสวัสดิภาพของเด็กและประโยชน์แห่งความยุติธรรม
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1210
title: พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ.2542 : ศึกษากรณีการกำหนดให้ความผิดเกี่ยวกับการปลอมหรือการแปลงเงินตราเป็นความผิดมูลฐาน

description: การปลอมหรือการแปลงเงินตรานั้นเป็นเป็นอาชญากรรมทางเศรษฐกิจประเภทหนึ่งที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องและส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจ สังคม และความมั่นคงของประเทศที่ถูกปลอมหรือถูกแปลงสกุลเงินนั้นอย่างมหาศาล ด้วยเหตุที่สามารถกระทำได้ง่ายและได้รับผลตอบแทนอย่างเป็นรูปธรรมจึงมีผู้กระทำความผิดอย่างมากมาย โดยเฉพาะการทำในลักษณะของการค้าที่ได้รับเงินหรือทรัพย์สินจากการกระทำความผิดเป็นจำนวนมาก ซึ่งผู้กระทำความผิดมักนำไปโอน เปลี่ยนแปลงสภาพให้ดูเสมือนเงินที่ได้มาโดยชอบด้วยกฎหมาย เพื่อปกปิดแหล่งที่มาของทรัพย์สินอันจะทำให้สาวไปถึงการกระทำความผิดของตนได้ยาก หรือที่เรียกว่า การฟอกเงิน จากนั้นก็นำไปแสวงหาประโยชน์แก่ตนหรือนำไปเป็นต้นทุนเพื่อประกอบอาชญากรรมในรูปแบบอื่นๆต่อไป เมื่อกฎหมายที่มีอยู่ไม่สามารถดำเนินการกับเงินหรือทรัพย์สินที่ได้มาโดยมิชอบด้วยกฎหมายอันเป็นมูลเหตุจูงใจของผู้กระทำความผิดได้เท่าที่ควร ประกอบกับความผิดเกี่ยวกับการปลอมหรือการแปลงเงินตราเป็นความผิดที่สอดคล้องกับข้อแนะนำของกลุ่มเฉพาะกิจเพื่อปฏิบัติการทางการเงินที่เป็นมาตรฐานสากลและสอดคล้องกับหลักเกณฑ์ในการกำหนดเป็นความผิดมูลฐานเพื่อบังคับใช้กฎหมายป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน จึงมีการยกร่างพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินขึ้นมาใหม่โดยเพิ่มความผิดเกี่ยวกับการปลอมหรือการแปลงเงินตราตามประมวลกฎหมายอาญาอันมีลักษณะเป็นการค้าเป็นความผิดมูลฐาน เพื่อนำมาตรการตามกฎหมายนี้มาใช้แก้ปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างไรก็ตาม การบังคับใช้กฎหมายกับความผิดดังกล่าวอาจเกิดปัญหาและอุปสรรคบางประการ จึงสมควรที่จะศึกษาและวิเคราะห์เพื่อหาแนวทางในการแก้ไขปัญหาที่มีประสิทธิภาพต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1211
title: ปัญหาการตีความและการบังคับใช้กฎหมายเรื่องความรับผิดของผู้ค้ำประกัน

description: การค้ำประกันเป็นการประกันหนี้ด้วยการที่ผู้ค้ำประกันทำสัญญากับเจ้าหนี้ว่าจะชำระหนี้แทนลูกหนี้หากลูกหนี้ไม่ชำระ ลักษณะความรับผิดของผู้ค้ำประกันจึงเป็นความรับผิดเพื่อหนี้ของผู้อื่นและสถานะทางกฎหมายของผู้ค้ำประกันก็เป็นเพียงลูกหนี้ลำดับรอง กฎหมายจึงกำหนดหลักเกณฑ์เรื่องความรับผิดของผู้ค้ำประกันให้พิเศษแตกต่างไปจากลูกหนี้ชั้นต้นตามที่ได้ปรากฏอยู่ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์จากการศึกษาพบว่า การทำข้อตกลงเพื่อกำหนดความรับผิดของผู้ค้ำประกัน ส่วนมากอยู่ในรูปแบบของสัญญาสำเร็จรูป เจ้าหนี้ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสถาบันการเงินจะใช้ความได้เปรียบทางเศรษฐกิจและอำนาจต่อรองที่เหนือกว่า กำหนดข้อตกลงไปในทางที่เอาเปรียบผู้ค้ำประกันในลักษณะที่เป็นการยกเว้นบทกฎหมายที่บัญญัติขึ้นเพื่อคุ้มครองผู้ค้ำประกัน อาทิ การค้ำประกันหนี้ในอนาคต การหลุดพ้นจากความรับผิดของผู้ค้ำประกัน และ การตกลงรับผิดร่วมกับลูกหนี้ เป็นต้น ศาลฎีกาได้ใช้หลักการตีความสัญญาและหลักความศักดิ์สิทธิ์ของการแสดงเจตนา อีกทั้งพิเคราะห์พระราชบัญญัติว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรมพ.ศ.2540 และหลักสุจริตมาประกอบด้วย แต่จะคุ้มครองผู้ค้ำประกันธุรกิจทางการเงินต่อเมื่อคดีมาสู่ศาลเท่านั้นผู้เขียนเสนอแนะว่า ให้คณะกรรมการว่าด้วยสัญญา สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค กำหนดให้สัญญาค้ำประกันที่ผู้บริโภคเป็นคู่สัญญากับสถาบันการเงินเป็นธุรกิจควบคุมสัญญา สำหรับการคุ้มครองผู้ค้ำประกันอื่นก็ต้องเป็นไปตามหลักการตีความสัญญา หลักความศักดิ์สิทธิ์ของการแสดงเจตนาและหลักสุจริต
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1212
title: อำนาจจับกุมตามกฎหมายป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินมาตรา 38/1

description: แม้ว่าในปัจจุบันประเทศไทยได้นำกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินมาใช้ในการตัดวงจรเงินสำหรับการก่ออาชญากรรม ซึ่งได้บัญญัติขึ้นเมื่อปี 2542 แต่จากสถิติหลังจากที่กฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินมีผลบังคับใช้ ปรากฏว่าการจับกุมและการดำเนินคดีกับอาชญากรในความผิดฐานฟอกเงินมีน้อยมาก ซึ่งตรงข้ามกับจำนวนอาชญากรรมที่เกิดตามความผิดมูลฐาน จึงเป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าการบังคับใช้กฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินในส่วนของความผิดอาญาฐานฟอกเงินยังไม่บรรลุผลตามเจตนารมณ์ของกฎหมาย จากปัญหาดังกล่าวทำให้มีการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินโดยให้อำนาจพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินมีอำนาจจับกุมผู้กระทำความผิดฐานฟอกเงินตามมาตรา 38/1จากการศึกษาพบว่าการที่กฎหมายให้อำนาจเลขาธิการ รองเลขาธิการ และพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินที่ได้รับมอบหมายเป็นหนังสือจากเลขาธิการมีอำนาจจับกุมผู้กระทำความผิดฐานฟอกเงินยังมีปัญหาข้อกฎหมายและขั้นตอนการปฏิบัติ เนื่องจากพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินทำงานด้านนโยบาย ไม่มีความรู้ความสามารถในด้านยุทธิวิธีการจับกุม ซึ่งอาจเกิดความเสียหายต่อชีวิตหรือทรัพย์สินของพนักงานเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติได้ อีกทั้งการจับกุมความผิดซึ่งหน้าในความผิดฐานฟอกเงินนั้นมีโอกาสเกิดขึ้นได้น้อยมากวิทยานิพนธ์นี้จึงเสนอให้มีการแก้ไขบทบัญญัติของกฎหมายในส่วนที่เกี่ยวข้องรวมถึงวิธีการปฏิบัติ ระเบียบ ข้อบังคับ เพื่อให้การใช้อำนาจจับกุมของเลขาธิการ รองเลขาธิการและพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน มาตรา 38/1 เกิดประสิทธิภาพสูงสุด
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1213
title: พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ.2542 : ศึกษากรณีการเพิ่มประสิทธิภาพของกองทุน

description: วิทยานิพนธ์เล่มนี้มุ่งศึกษาพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2551 ซึ่งได้จัดตั้งกองทุนป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินขึ้นมาเพื่อใช้ประโยชน์ในการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน แต่ยังมีปัญหาทางกฎหมายหลายประการ ได้แก่ ปัญหาเกี่ยวกับทรัพย์สินที่นำส่งเข้ากองทุนตามมาตรา 51 วรรคสอง ปัญหาเกี่ยวกับข้อห้ามมิให้รับทรัพย์สินในบางกรณี ปัญหาเกี่ยวกับการจัดหาผลประโยชน์ของกองทุน ปัญหาเกี่ยวกับผู้มีอำนาจในการบริหารจัดการกองทุน และปัญหาเกี่ยวกับการตรวจสอบการดำเนินงานของกองทุน ซึ่งอาจส่งผลให้กองทุนมีทรัพย์สินไม่เพียงพอต่อการสนับสนุนการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน และการดำเนินงานของกองทุนไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควรด้วยเหตุนี้จึงควรแก้ไขบทบัญญัติกฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้องเพื่อกำหนดให้ทรัพย์สินของกองทุนป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินประกอบด้วยเงิน สังหาริมทรัพย์ และอสังหาริมทรัพย์ซึ่งถูกริบ รวมทั้งกำหนดให้เงินที่เกี่ยวกับการกระทำความผิดทั้งหมดซึ่งถูกริบให้ตกเป็นของกองทุนเต็มจำนวน กำหนดข้อห้ามมิให้รับเงินหรือทรัพย์สินในลักษณะที่จะให้สำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินขาดความเป็นอิสระในการดำเนินงาน กำหนดให้สามารถนำทรัพย์สินของกองทุนไปจัดหาผลประโยชน์ได้อย่างหลากหลายมากขึ้นภายใต้การบริหารจัดการของเอกชนที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญ ตลอดจนตั้งคณะกรรมการประเมินผลการดำเนินงานของกองทุน เพื่อให้กองทุนมีทรัพย์สินมากขึ้นและเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการกองทุน
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1214
title: การสื่อความหมายรสชาติอาหารไทยของภาพประกอบในนิตยสารอาหาร

description: ารวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ได้แก่ (1) เพื่อให้เข้าใจตัวบทที่สื่อความหมายรสชาติอาหารไทยของภาพประกอบคอลัมน์ในนิตยสารอาหาร และ (2) เพื่อให้เข้าใจความหมายด้านรสชาติของภาพประกอบคอลัมน์ในนิตยสารอาหาร โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยการวิเคราะห์ตัวบท (Textual Analysis) จากภาพประกอบอาหารในนิตยสาร Gourmet & Cuisine นิตยสาร Health & Cuisine นิตยสาร Foodstylist และนิตยสาร ครัว จำนวน 12 ชิ้นงานผลการวิจัยพบว่า ความหมายด้านรสชาติแต่ละรสชาติสื่อสารจากการใช้สัญญะประเภทสัญรูป (Icon) ที่เป็นภาพอาหาร จากวัตถุดิบในการประกอบอาหารต่างๆ ซึ่งไม่ได้ทำหน้าที่เป็นแค่สัญญะที่มีลักษณะคล้ายหรือเหมือนของจริงเท่านั้น แต่ยังเป็นตัวบ่งชี้ (Index) ไปถึงประสบการณ์ของรสชาตินั้นๆ ประกอบกับการใช้สีตามหลักจิตวิทยา การใช้แสงที่เน้นให้เห็นถึงวัตถุดิบมากยิ่งขึ้น และการใช้สารที่เป็นภาษาในการกำกับความหมาย ซึ่งแต่ละรสชาติจะแยกได้ดังนี้การสื่อสารที่เน้นรสหวาน ประกอบสร้างจากสัญรูป (Icon) ที่เป็นภาพอาหาร จากวัตถุดิบที่มีความหวานอย่างน้ำตาล น้ำผึ้ง และพืชผักผลไม้ของไทยที่มีรสชาติหวานโดยธรรมชาติ เป็นตัวบ่งชี้ (Index) ไปถึงรสหวาน และสีของการสื่อสารที่เน้นรสหวานได้แก่ สีน้ำตาลและสีเหลืองส้ม การสื่อสารที่เน้นรสเค็ม ประกอบสร้างจากสัญรูป (Icon) ที่เป็นภาพอาหาร จากวัตถุดิบที่มีความเค็มอย่างเกลือ เป็นตัวบ่งชี้ (Index) ไปถึงรสเค็ม และสีของการสื่อสารที่เน้นรสเค็ม ได้แก่ สีขาว การสื่อสารที่เน้นรสเปรี้ยว ประกอบสร้างจากสัญรูป (Icon) ที่เป็นภาพอาหาร จากวัตถุดิบที่มีความเปรี้ยวอย่างมะนาวและพืชผักผลไม้ของไทยที่มีรสชาติเปรี้ยวโดยธรรมชาติ เป็นตัวบ่งชี้ (Index) ไปถึงรสเปรี้ยว และสีของการสื่อสารที่เน้นรสเปรี้ยว ได้แก่ สีเขียวอ่อนและสีเขียวเหลือง การสื่อสารที่เน้นรสเผ็ด ประกอบสร้างจากสัญรูป (Icon) ที่เป็นภาพอาหาร จากวัตถุดิบที่มีความเผ็ดอย่างพริก เป็นตัวบ่งชี้ (Index) ไปถึงรสเผ็ด สีของการสื่อสารที่เน้นรสเผ็ด ได้แก่ สีแดงสดและสีแดงส้ม
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1215
title: ผลของโปรแกรมการพยาบาลตามแนวคิดพันธมิตรสุขภาพต่อพฤติกรรมการบริโภค และการออกกำลังกาย ของเด็กวัยเรียนที่มีภาวะโภชนาการเกิน

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลองเพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการพยาบาลตามแนวคิดพันธมิตรสุขภาพต่อพฤติกรรมการบริโภค และการออกกำลังกายของเด็กวัยเรียนที่มีภาวะโภชนาการเกิน ตามแนวคิดพันธมิตรสุขภาพของ Funnell (1995) กลุ่มตัวอย่าง คือ เด็กวัยเรียนที่มีภาวะโภชนาการเกิน อายุ 10-12 ปี ที่กำลังศึกษาอยู่ในระดับประถมศึกษาของโรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดตรัง จำนวน 50 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 25 คน โดยจับคู่ด้านเพศและชั้นปีการศึกษา กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการพยาบาลตามแนวคิดพันธมิตรสุขภาพ กลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง คือโปรแกรมการพยาบาลตามแนวคิดพันธมิตรสุขภาพ ที่ประกอบด้วย 5 กระบวนการ คือ 1) การสร้างข้อตกลง 2) การมีส่วนร่วมของชุมชน 3) การสื่อสาร 4) การทำงานร่วมกัน และ 5) ความรับผิดชอบเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามพฤติกรรมการบริโภคและแบบสอบถามพฤติกรรมการออกกำลังกาย มีค่า CVI เท่ากับ .93, .80 และความเที่ยงเท่ากับ .83, .87 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติการทดสอบค่าทีผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. คะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมการบริโภค และการออกกำลังกายของเด็กวัยเรียนที่มีภาวะโภชนาการเกินหลังได้รับโปรแกรมการพยาบาลตามแนวคิดพันธมิตรสุขภาพ สูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรมฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (t=4.965, df =24,p
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1216
title: ผลของโปรแกรมส่งเสริมความเข้มแข็งในการมองโลกต่อคุณภาพชีวิตของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน

description: การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบคุณภาพชีวิตของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชนก่อนและหลังเข้าร่วมโปรแกรมส่งเสริมความเข้มแข็งในการมองโลก และเปรียบเทียบคุณภาพชีวิตของ ผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชนระหว่างกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมส่งเสริมความเข้มแข็งในการมองโลกและกลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน จำนวน 50 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลอง 25 คน กลุ่มควบคุม 25 คน โดยการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์จากผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน อำเภอ คลองหาด จังหวัดสระแก้ว เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ โปรแกรมส่งเสริมความเข้มแข็งในการมองโลก ที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้นโดยใช้แนวคิดความเข้มแข็งในการมองโลก ของ Antonovsky (1982) ประกอบด้วย 6 กิจกรรม เครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบประเมินคุณภาพชีวิต กำกับการทดลองคือ แบบประเมินความเข้มแข็งในการมองโลก โดยเครื่องมือทุกชุดได้รับการตรวจสอบความตรงของเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิทางด้านการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช จำนวน 5 ท่าน วิเคราะห์ความเที่ยงของแบบประเมินโดยหาค่าสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาค ได้ค่าความเที่ยงของแบบประเมินทั้ง 2 ฉบับ เท่ากับ .81 และ .83 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิติทดสอบที(t-test)ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. คุณภาพชีวิตของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชนหลังได้รับโปรแกรมส่งเสริมความเข้มแข็งในการมองโลกสูงกว่าก่อนเข้าโปรแกรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. คุณภาพชีวิตของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชนหลังการทดลองของกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมส่งเสริมความเข้มแข็งในการมองโลกสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1217
title: การติดงานและความผูกใจมั่นในงาน : สาเหตุเชิงแรงจูงใจ และผลด้านความเหนื่อยหน่ายในงาน

description: การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ ศึกษาปัจจัยสาเหตุทางด้านแรงจูงใจ และปัจจัยผลด้านความเหนื่อยหน่ายในงานของการติดงานและความผูกใจมั่นในงาน กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยในครั้งนี้ คือ พนักงานที่ปฏิบัติงานในบริษัทเอกชน จำนวน 650 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ มาตรวัดแรงจูงใจในการทำงาน, มาตรวัดการติดงาน, มาตรวัดความผูกใจมั่นในงาน และมาตรวัดความเหนื่อยหน่ายในงาน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการสร้างสมการโครงสร้างด้วยโปรแกรมลิสเรล (LISREL)ผลการวิจัยพบว่า 1) โมเดลเชิงสาเหตุและเชิงผลของการติดงานและความผูกใจมั่นในงานสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 2) การติดงานมีแรงจูงใจมาจากการควบคุมพฤติกรรมจากการปลูกฝังทางสังคม (β = .23, p &lt; .05) และการควบคุมพฤติกรรมจากอัตลักษณ์ (β = .48, p &lt; .001) ในทิศทางบวก แต่มีแรงจูงใจมาจากการควบคุมพฤติกรรมจากภายในในทิศทางลบ (β = -.19, p &lt; .05) 3) ความผูกใจมั่นในงานมีแรงจูงใจมาจากการควบคุมพฤติกรรมจากอัตลักษณ์ (β = .82, p &lt; .001) และการควบคุมพฤติกรรมจากภายใน (β = .45, p &lt; .001) ในทิศทางบวก แต่มีแรงจูงใจมาจากการควบคุมพฤติกรรมจากการปลูกฝังทางสังคมในทิศทางลบ (β = -.58, p &lt; .05) 4) การติดงานส่งอิทธิพลทางตรงในทิศทางบวกต่อความเหนื่อยหน่ายในงาน (β = .17, p &lt; .001) ขณะที่ความผูกใจมั่นในงานส่งอิทธิพลทางตรงในทิศทางลบต่อความเหนื่อยหน่ายในงาน (β = -.52, p &lt; .001)
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1218
title: ประสบการณ์การเห็นคุณค่าในตนเองภายหลังการเข้าร่วมกลุ่มจิตวิทยาพัฒนาตนและการปรึกษาแนวพุทธของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสบการณ์การเห็นคุณค่าในตนเองภายหลังการเข้าร่วมกลุ่มจิตวิทยาพัฒนาตนและการปรึกษาแนวพุทธของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพตามแนวคิดปรากฏการณ์วิทยาเก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกในผู้ให้ข้อมูลจำนวน 12 คน ผลวิเคราะห์ข้อมูลพบประเด็นหลักทั้งหมด 3 ประเด็น ดังนี้1. การพัฒนาการตระหนักรู้ในตนเอง ประกอบด้วย การรับรู้ถึงบรรยากาศที่อบอุ่นและปลอดภัยที่เกิดขึ้นภายในกลุ่ม การมีโอกาสในการสำรวจตนเอง และการเกิดขึ้นของการยอมรับตนเอง 2. ความสัมพันธ์ระหว่างตนเองกับบุคคลอื่น เอื้อให้เกิดการเห็นคุณค่าในตนเองประกอบด้วย การได้รับการยอมรับจากบุคคลอื่น ทำให้ตนเองรู้สึกมีคุณค่า และการมองเห็นคุณค่าของบุคคลอื่นที่มีบทบาทต่อชีวิตตน 3. การเปลี่ยนแปลงในตนเองที่เกิดขึ้น ประกอบด้วย การเปลี่ยนแปลงในตนเองด้านพฤติกรรม และการเปลี่ยนแปลงภายในตนเองด้านความคิด และมุมมองในชีวิตผลการวิจัยครั้งนี้สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการทำความเข้าใจประสบการณ์การเห็นคุณค่าในตนเองภายหลังจากเข้าร่วมกลุ่มจิตวิทยาพัฒนาตนและการปรึกษาแนวพุทธในสภาพการณ์ที่สมาชิกกลุ่มมาจากนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1219
title: ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างความเข้มแข็งทางใจต่อความคิดฆ่าตัวตายในผู้ที่พยายามฆ่าตัวตาย

description: การวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดสองครั้งก่อนและหลังการทดลอง เรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อเปรียบเทียบความคิดฆ่าตัวตายในผู้ที่พยายามฆ่าตัวตายก่อนและหลังได้รับโปรแกรมการเสริมสร้างความเข้มแข็งทางใจ 2) เพื่อเปรียบเทียบความคิดฆ่าตัวตายในผู้ที่พยายามฆ่าตัวตายระหว่างกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการเสริมสร้างความเข้มแข็งทางใจกับกลุ่มที่ได้รับการดูแลตามปกติ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ที่มีพฤติกรรมฆ่าตัวตายด้วยวิธีการใดวิธีการหนึ่งและเข้ารับการรักษาเป็นผู้ป่วยในที่โรงพยาบาลชุมชนในจังหวัดอ่างทอง ในช่วงเดือน ตค 55- ม.ค 56 จำนวน 40 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 20 ราย โดยการจับคู่ให้มีความคล้ายกันในด้าน เพศ และอายุ กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการเสริมสร้างความเข้มแข็งทางใจตามกรอบแนวคิดความเข้มแข็งทางใจของ Grothberg (1995) โดยประยุกต์ใช้แนวทางการจัดกิจกรรมการเสริมสร้างความเข้มแข็งทางใจ ของนายแพทย์ประเวช ตันติพิวัฒนสกุล ประกอบด้วย 5 กิจกรรม รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล และแบบประเมินความคิดฆ่าตัวตาย ของ Beck เครื่องมือกำกับการทดลอง คือแบบประเมินพลังสุขภาพจิต ของกรมสุขภาพจิต เครื่องมือทุกชนิดผ่านการทดสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 ท่าน มีค่าความตรงเท่ากับ 1, 0.84 และ 1 ตามลำดับ ทดสอบค่าความเที่ยงของแบบประเมินความคิดฆ่าตัวตาย ของ Beck และแบบประเมินพลังสุขภาพจิต โดยใช้ Chronbach’s alpha มีค่าเท่ากับ 0.85 และ 0.81 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า1. ค่าเฉลี่ยของคะแนนความคิดฆ่าตัวตายในผู้ที่พยายามฆ่าตัวตายหลังได้รับโปรแกรมการเสริมสร้างความเข้มแข็งทางใจต่ำกว่าก่อนทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ค่าเฉลี่ยของคะแนนความคิดฆ่าตัวตายในผู้ที่พยายามฆ่าตัวตายหลังได้รับโปรแกรมการเสริมสร้างความเข้มแข็งทางใจต่ำกว่าผู้ที่ได้รับการพยาบาลตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1220
title: ผลของโปรแกรมการฝึกสติต่อความรู้สึกอยากแอลกอฮอล์ของผู้ติดแอลกอฮอล์ที่รับการรักษาแบบผู้ป่วยในระยะบำบัดด้วยยา

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบ 1) คะแนนความรู้สึกอยากแอลกอฮอล์ก่อนและหลังการทดลอง ของผู้ติดแอลกอฮอล์ ในกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมการฝึกสติและกลุ่มควบคุมที่ได้รับการบำบัดรักษาตามปกติ 2) ความแตกต่างของคะแนนความรู้สึกอยากแอลกอฮอล์ก่อนและหลังการทดลอง ของผู้ติดแอลกอฮอล์ ระหว่างกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการฝึกสติ กับกลุ่มที่ได้รับการบำบัดรักษาตามปกติ กลุ่มตัวอย่างจำนวน 46 ราย ได้จากการวิเคราะห์ power analysis of sample size เป็นผู้ติดแอลกอฮอล์เพศชายที่รับการรักษาแบบผู้ป่วยใน ระยะบำบัดด้วยยาสถาบันธัญญารักษ์จังหวัดปทุมธานี ซึ่งมีคุณสมบัติตามเกณ์ ได้รับการจับคู่ด้วยคะแนนความรู้สึกอยากแอลกอฮอล์ และจนวนครั้งที่เข้ารับการบำบัด แล้วถูกสุ่มเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 23 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ 1) โปรแกรมการฝึกสติ 2) แบบประเมินความรู้สึกอยากแอลกอฮอลล์ ( Alcohol Craving Questionnaire-Revised: ACQ-R) 3) แบบประเมินทางพุทธิปัญญาและความมีสติ (Cognitive and Affective Mindfulness Scale-Revised: CAMS-R) 4) แบบสอบถามข้อมูลประชากร เครื่องมือทุกชุดผ่านการตรวจความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 ท่าน เครื่องมือชุดที่ 2 และ 3 มีค่าความเที่ยงอัลฟาของ ครอนบาค เท่ากับ .96 และ .74 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้1) คะแนนเฉลี่ยความรู้สึกอยากแอลกอฮอล์ก่อนและหลังการทดลอง ของผู้ติดแอลกอฮอล์ที่รับการรักษาแบบผู้ป่วยใน ระยะบำบัดด้วยยา ในกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมการฝึกสติและกลุ่มควบคุมที่ได้รับการบำบัดรักษาตามปกติ มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 2) ผลต่างคะแนนเฉลี่ยของความรู้สึกอยากแอลกอฮอล์ของผู้ติดแอลกอฮอล์ที่รับการรักษาแบบผู้ป่วยใน ระยะบำบัดด้วยยา ในกลุ่มทดลองมีความแตกต่างจากกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 (d = 32.69, 20.30 S.D.=19.50, 22.64 ตามลำดับ t=1.98, p=.05)
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1221
title: รูปแบบและสารที่ใช้ในการสื่อสารผ่านสื่อสังคมของสินค้าและบริการในประเทศไทย

description: งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาถึงลักษณะเนื้อหาที่ใช้เพื่อการสื่อสารทางการตลาดในสื่อสังคมหรือ โซเชียล มีเดีย ในเฟซบุ๊ค และยูทูบ ซึ่งเป็นสื่อออนไลน์ที่ได้รับความนิยมในปัจจุบัน และถือเป็นช่องทางอย่างหนึ่งของกลยุทธ์การทำการตลาดแบบไวรัล มาร์เก็ตติ้ง ผู้วิจัยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ซึ่งทำการเลือกรูปภาพจำนวนทั้งสิ้น 5 รูป จาก 5 แฟนเพจ และคลิปไวรัล วิดีโอ จำนวน 5 เรื่อง และข้อความแสดงความคิดเห็นที่ปรากฏอยู่กับรูปภาพและคลิปอย่างละ 100 คอมเม้นท์ผลการศึกษาพบว่า 1) การสื่อสารไวรัล มาร์เกตติ้งในสื่อสังคมเป็นการสื่อสารแบบหนึ่งต่อจำนวนมาก และการสื่อสารแบบจำนวนมากต่อจำนวนมาก ต้องการให้เกิดการบอกต่อเพื่อนำไปสู่การตัดสินใจซื้อเช่นเดียวกับการบอกต่อแบบปากต่อปาก 2) องค์ประกอบสารในไวรัล มาร์เกตติ้ง ถูกครอบด้วยองค์ประกอบในการออกแบบ การสร้างบรรยากาศ และโครงเรื่องเป็นหลัก เพื่อให้สอดคล้องกับใจความสำคัญของผลิตภัณฑ์ที่ต้องการนำเสนอ 3) เนื้อหาเป็นการบอกประโยชน์การใช้งานและความรู้สึกเพื่อเพิ่มคุณค่าตราสินค้า ซึ่งมักเป็นไปในด้านบวกสอดคล้องกับสังคมและวัฒนธรรม และไม่เป็นการยัดเยียดขายสินค้าจนเกินไป และเป็นการขยายความต่อยอดจากโฆษณาถึงคุณประโยชน์ของสินค้า ซึ่งช่วยประหยัดงบประมาณการโฆษณาได้ 4) การแบ่งปันและการแสดงความคิดเห็นเป็นไปอย่างอิสระ และมีความตรงไปตรงมา เนื่องจากเป็นพื้นที่อิสระ ปราศจากการควบคุม จึงสามารถแสดงความคิดเห็นเบื้องลึกที่อยู่ในใจได้อย่างไรก็ตาม นักการตลาดต้องพยากรณ์อุปนิสัย และศึกษาความต้องการที่แท้จริงของผู้บริโภค และกระแสสังคมในขณะนั้น เพื่อจะได้สร้างเนื้อหาที่โดนใจ และให้เกิดการบอกต่อ เป็นไวรัล มาร์เก็ตติ้งที่ประสบความสำเร็จ และเกิดทัศนคติด้านบวกต่อตราสินค้า แต่ก็ควรหาวิธีรับมือกับการแสดงความคิดเห็นในเชิงลบที่อาจเกิดได้ทุกเมื่อด้วยเช่นกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1222
title: ปัจจัยคัดสรรที่มีความสัมพันธ์ต่อภาวะกดดันด้านจิตใจของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภท

description: การวิจัยเชิงบรรยาย มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาภาวะความกดดันด้านจิตใจของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภท และความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยคัดสรร ได้แก่ ระยะเวลาการเจ็บป่วย ความเกี่ยวข้องระหว่างผู้ป่วยกับผู้ดูแล ความรู้เกี่ยวกับการดูแลผู้ป่วยจิตเภท ความสามารถในการดูแลผู้ป่วยจิตเภทของผู้ดูแล การเผชิญความเครียด การสนับสนุนทางสังคม การรับรู้ความรุนแรงของโรค กับภาวะกดดันด้านจิตใจของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภท ในเขตตรวจราชการกระทรวงสาธารณสุขที่18 กลุ่มตัวอย่างได้รับการคัดเลือกแบบเจาะจง จำนวน 145 ราย เครื่องมือในการวิจัยประกอบด้วยแบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบวัดความรู้เกี่ยวกับการดูแลผู้ป่วยจิตเภท แบบวัดความสามารถในการดูแลผู้ป่วยจิตเภท แบบวัดการเผชิญความเครียด แบบวัดการสนับสนุนทางสังคม แบบวัดการรับรู้ความรุนแรงของโรค แบบวัดภาวะกดดันด้านจิตใจ โดยเครื่องมือทุกชุดได้รับการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คนและ หาค่าสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาค ได้ค่าความเที่ยงเท่ากับ .71, .91, .86, .93, .97 และ .97 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ประกอบด้วย ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติสหสัมพันธ์พอยท์ไบซีเรียล สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน โดยกำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1.ภาวะกดดันด้านจิตใจของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทอยู่ในระดับมาก ( = 2.55 ,SD = 0.28) 2.ความเกี่ยวข้องระหว่างผู้ป่วยกับผู้ดูแล มีความสัมพันธ์กับภาวะความกดดันด้านจิตใจของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 (r = -0.210 ) 3.ระยะเวลาการเจ็บป่วย การรับรู้ความรุนแรงของโรค มีความสัมพันธ์ทางบวกกับภาวะกดดันด้านจิตใจของผู้ดูแล อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 (r = 0.226 , 0.862) 4.ความรู้เกี่ยวกับการดูแลผู้ป่วยจิตเภท ความสามารถในการดูแลผู้ป่วยจิตเภทของผู้ดูแล การเผชิญความเครียด การสนับสนุนทางมีความสัมพันธ์ทางลบกับภาวะกดดันด้านจิตใจของผู้ดูแล อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 (r = -0.634, -0.623, -0.753,และ -0.717 ตามลำดับ)
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1223
title: ผลของการให้ความรู้แบบกลุ่มหลายครอบครัวต่อการทำหน้าที่ของผู้ป่วยโรคจิตเภทในชุมชน

description: การวิจัยกึ่งทดลองแบบวัดก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อเปรียบเทียบการทำหน้าที่ของผู้ป่วยโรคจิตเภทก่อนและหลังการได้รับความรู้แบบกลุ่มหลายครอบครัว 2) เพื่อเปรียบเทียบการทำหน้าที่ของผู้ป่วยโรคจิตเภทระหว่างกลุ่มที่ได้รับความรู้แบบกลุ่มหลายครอบครัว กับกลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มตัวอย่างคือ ครอบครัวผู้ป่วยโรคจิตเภทซึ่งอาศัยอยู่ในชุมชน จำนวน 40 ครอบครัว ได้รับการสุ่มเข้ากลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 20 ครอบครัว กลุ่มทดลองได้รับการดูแลโดยการให้ความรู้แบบกลุ่มหลายครอบครัว 5 ครั้งๆละ 90-120 นาที เป็นเวลา 5 สัปดาห์ ได้แก่ การให้ความรู้เรื่องโรคจิตเภท การจัดการกับอาการเตือน การจัดการกับอารมณ์ การฝึกทักษะในการดำเนินชีวิตประจำวัน การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ความสำเร็จของครอบครัว และการค้นหาแหล่งสนับสนุนทางสังคม เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบวัดทักษะชีวิต 2) แบบวัดทักษะการดูแลผู้ป่วยจิตเวช 3) แบบทดสอบความรู้เรื่องโรคจิตเภทสำหรับผู้ป่วย 4) แบบทดสอบความรู้เรื่องโรคจิตเภทสำหรับสมาชิกในครอบครัว ค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 0.98, 0.98, 0.85 และ 0.95 และค่าความเที่ยงสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาคของเครื่องมือชุดที่ 1 และ 2 เท่ากับ 0.96 และ 0.99 ค่าความเที่ยงของคูเดอร์ – ริชาร์ดสันของเครื่องมือชุดที่ 3, 4 เท่ากับ 0.82 และ 0.81 วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติทดสอบที ผลการวิจัยคือ1. การทำหน้าที่ของผู้ป่วยโรคจิตเภทในชุมชน ภายหลังการให้ความรู้แบบกลุ่มหลายครอบครัวสูงกว่าก่อนการให้ความรู้แบบกลุ่มหลายครอบครัวอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. การทำหน้าที่ของผู้ป่วยโรคจิตเภทในชุมชนกลุ่มที่ได้รับความรู้แบบกลุ่มหลายครอบครัวสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการดูแลตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05