DOI: 10.17026/dans-xx6-bjuq
title: Maaseikerweg 177 te Weert
title: Inventariserend Veldonderzoek, door middel van proefsleuven

description: &lt;p&gt;De aanleiding voor het hier gerapporteerde onderzoek is de geplande nieuwbouw van een woonhuis met kelder en zwembad in het plangebied. Het onderzoek is uitgevoerd in opdracht van dhr. Weekers. Op basis van vooronderzoek is aan het plangebied een hoge verwachting toegekend voor nederzettingsresten uit het neolithicum tot en met de nieuwe tijd. Op grond daarvan is voor het plangebied een proefsleuvenonderzoek aanbevolen om vast te stellen of in het plangebied archeologische resten aanwezig zijn en zo ja, hier een waardering aan te geven.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Het proefsleuvenonderzoek aan de Maaseikerweg 177 te Weert is op 5 en 6 mei 2011 uitgevoerd. Het onderzoek is uitgevoerd volgens de uitgangspunten en randvoorwaarden vastgelegd in het Programma van Eisen (PvE). Daarbij zijn drie proefsleuven gegraven, waarin één vlak is gedocumenteerd en een reeks profielkolommen. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;In het plangebied zijn resten aangetroffen van een vindplaats uit de ijzertijd of Romeinse tijd en van bewoning uit de nieuwe tijd vanaf de 17e /18e eeuw. De eerst genoemde resten bestaan uit paalsporen, kuilen, greppels en fragmenten handgevormd aardewerk met potgruismagering. Diverse factoren doen een datering van de vindplaats in de midden ijzertijd vermoeden zonder een datering in de vroege of late ijzertijd of Romeinse tijd uit te kunnen sluiten. Resten uit deze tijd zijn in de oosthoek van het plangebied vastgesteld. Niet duidelijk is hoever de vindplaats zich over de rest van het plangebied uitstrekt. In het midden van het plangebied zijn vergelijkbare sporen aangetroffen, waarvan de datering onduidelijk is. In het noordoosten, waar het oorspronkelijke maaiveld lager lag, kunnen mogelijke sporen door sterke doorworteling zijn verstoord. In het (zuid)westen, waar het oorspronkelijke maaiveld hoger lag, kunnen mogelijke sporen verstoord zijn door de aanleg en vooral uitbraak van bebouwing uit de nieuwe tijd, erosie, huidige bebouwing en gewas- of zandwinningskuilen. Als gevolg van langdurige landbewerking is van de meeste sporen alleen de onderste 5 tot 10 cm bewaard gebleven. Het sporenniveau ligt vanaf 50 tot 80 cm onder het huidige maaiveld onder een plaggendek en een begraven bouwvoor uit vermoedelijk de nieuwe tijd. Als randnederzetting van een bewoningsgebied uit de late bronstijd tot midden ijzertijd, dan wel als enigst bekende vindplaats uit de late ijzertijd of Romeinse tijd aan de zuidkant van Weert is de vindplaats als behoudenswaardig geclassificeerd. Aan de westzijde van het plangebied is muurwerk uit de 17e tot vroege 19e eeuw aangetroffen, dat deel uitmaakte van een na ca 1900 gesloopt gebouw in het zuidwesten van het plangebied. Samen met enkele greppels uit de zelfde periode zijn deze resten uit de nieuwe tijd als niet behoudenswaardig geclassificeerd. Aangezien behoud in situ niet mogelijk is bij de geplande werkzaamheden en gelet op de beperkte oppervlakte van de geplande verstoring wordt geadviseerd de bodemverstorende activiteiten binnen het plangebied archeologisch te laten begeleiden onder protocol opgraven.&lt;/p&gt;
description: &lt;p&gt;Inventariserend Veldonderzoek, door middel van proefsleuven&lt;/p&gt;