cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2011.687
title: การเตรียมและการหาลักษณะสมบัติของฟิล์มแอโนดิกออกไซด์บนโลหะผสมไทเทเนียมที่ความหนาแน่นกระแสไฟฟ้าต่ำ

description: งานวิจัยนี้ได้ทำการเตรียมฟิล์มแอโนดิกออกไซด์บนโลหะผสมไทเทเนียม (Ti-6Al-4V) โดยวิธีแอโนไดซ์ ที่มีการป้อนค่าความหนาแน่นกระแสไฟฟ้าต่ำ ตั้งแต่ 0.25-2 mA/cm² ใช้ระยะเวลาการเกิดปฏิกิริยา 30 นาทีและใช้สารละลายโมโนแคลเซียมฟอสเฟตโมโนไฮเดรต (MCPM) เป็นสารละลายอิเล็กโทรไลต์ โดยจะศึกษาปัจจัยต่างๆที่มีผลต่อฟิล์มแอโนดิกออกไซด์ที่ได้จากกระบวนการแอโนไดซ์ ซึ่งภายหลังจากทำการปรับปรุงพื้นผิวแล้วทำการศึกษาลักษณะสมบัติต่างๆ พบว่า สมบัติความชอบน้ำ ความขรุขระบนพื้นผิว และการยึดติดของฟิล์มนั้น จะดีขึ้นเมื่อทำการเพิ่มปัจจัยทางด้าน ความหนาแน่นกระแสไฟฟ้า ความเข้มข้นของสารละลายอิเล็กโทรไลต์ รวมถึงอุณหภูมิของสารละลายอิเล็กโทรไลต์ที่ใช้ โดยฟิล์มแอโนดิกออกไซด์ที่เกิดขึ้นที่ความหนาแน่นกระแสไฟฟ้า 2 mA/cm² เมื่อใช้สารละลาย MCPM ที่ความเข้มข้น 1 โมลาร์นั้นให้ค่ามุมสัมผัสกับน้ำน้อยที่สุด และที่ความหนาแน่นกระแสไฟฟ้า 0.25 mA/cm² เมื่อใช้สารละลาย MCPM ที่ความเข้มข้น 0.5 โมลาร์นั้นให้ค่ามุมสัมผัสกับน้ำมากที่สุด เมื่อนำไปวิเคราะห์หาองค์ประกอบของฟิล์มที่เกิดขึ้น พบว่าเกิดเฟสของ Ti₂O₃ เป็นเฟสหลัก อีกทั้งยังมี TiOH เกิดขึ้นร่วมด้วย จากผลการทดสอบความเข้ากันได้กับเซลล์ พบว่าเซลล์ Cementoblast นั้นสามารถแผ่ขยายตัวได้บนชิ้นงานที่มีฟิล์มแอโนดิกออกไซด์ปกคลุมผิว ซึ่งแสดงความเข้ากันได้ทางชีวภาพของฟิล์มที่เตรียมได้ และเมื่อทำการเคลือบอนุภาคเงินลงบนฟิล์มแอโนดิกออกไซด์โดยวิธีจุ่มเคลือบ จากนั้นนำไปทดสอบการต้านแบคทีเรียโดยวิธี Spread plate พบว่าชิ้นงานแสดงประสิทธิภาพในการต้านแบคทีเรีย E. coli ได้เป็นอย่างดี จากผลการทดลองทั้งหมดนี้พบว่า โลหะผสมไทเทเนียมนั้นสามารถแสดงทั้งสมบัติความเข้ากันได้กับเซลล์และต้านแบคทีเรียได้ในขณะเดียวกัน ทั้งนี้เพื่อการนำไปใช้งานในด้านทันตกรรมและศัลยกรรมกระดูก
DOI: 10.7910/dvn/zayg8d/8u38oc
title: responsiveness_rpr.rdata

description: This file contains the data used to generate the tables and graphs used in the paper.
DOI: 10.7910/dvn/zayg8d/cexzkp
title: responsiveness_rep.R

description: This is the script to generate all the tables and graphs used in the paper.
DOI: 10.14457/cu.the.2011.688
title: การสื่อสารทางการตลาดในอาคารชุดระดับราคาล่าง กรณีศึกษาอาคารชุดบริเวณรามอินทรา-สายไหมจังหวัดกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแผนการสื่อสารทางการตลาด และเครื่องมือที่ใช้ในการสื่อสารทางการตลาด 2) เพื่อเปรียบเทียบความคุ้มค่าของการสื่อสารทางการตลาดโดยพิจารณาอัตราส่วนค่าใช้จ่ายในการสื่อสารทางการตลาด และ 3) ศึกษาประสิทธิผลของการสื่อสารทางการตลาดด้านการตระหนักรู้ สื่อที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อ และเจตคติของผู้ซื้อ ด้วยวิธีวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยสัมภาษณ์ผู้วางแผนการสื่อสารทางการตลาดอาคารชุดระดับราคาล่างจำนวน 4 คน และการวิจัยสำรวจโดยใช้แบบสอบถามจากผู้ซื้ออาคารชุดระดับราคาล่างจำนวน 472 คนโดยประชากรอาคารชุดระดับราคาล่างคืออาคารชุดที่มีราคาขายห้องชุดต่อยูนิต 500,000 – 2,000,000 บาท และมีราคาไม่เกิน 60,000 บาทต่อตารางเมตร ผลการวิจัยพบว่า ผู้วางแผนการสื่อสารทางการตลาดนำแนวคิดการสื่อสารทางการตลาดแบบบูรณาการมาใช้ในการวางแผนการสื่อสารทางการตลาด หัวใจสำคัญของการวางแผนมี 3 ประการ คือ การเข้าใจอย่างละเอียดว่าใครคือลูกค้า การสื่อสารต้องครอบคลุมพื้นที่ในรัศมี 5 กิโลเมตรจากที่ตั้งโครงการและงบประมาณการสื่อสารทางการตลาดขึ้นอยู่กับมูลค่าของโครงการ เป้าหมายหลักของการสื่อสารทางการตลาดคือต้องการปิดการขายภายในระยะเวลาที่กำหนดและอัตราส่วนค่าใช้จ่ายต่อยอดขายไม่เกิน (3%) กิจกรรมการสื่อสารทางการตลาดแบ่งเป็น 3 ช่วงหลัก คือ ช่วงก่อนเปิดการขาย ช่วงเปิดการขาย และช่วงปิดการขายโครงการ การเปรียบเทียบความคุ้มค่าพบว่า 1) อัตราส่วนค่าใช้จ่ายในการสื่อสารทางการตลาดต่อยอดขายของโครงการลุมพินี คอนโดทาวน์ รามอินทรา-หลักสี่ มีความคุ้มค่ามากที่สุด (0.5%) 2) อัตราการขาย โครงการลุมพินี คอนโดทาวน์ รามอินทรา – ลาดปลาเค้า มีความคุ้มค่ามากที่สุด (1.38: 1) และ 3) ทุกโครงการมีค่าใช้จ่ายในการโฆษณามากที่สุด รองลงมาคือการตลาดทางตรง และการตลาดทางอินเทอร์เน็ตน้อยที่สุด ประสิทธิผลจากการรับรู้ของผู้ซื้อพบว่าผู้ซื้อตระหนักรู้โครงการ จากป้ายโฆษณาสูงที่สุด (21.4%) คำแนะนำจากคนใกล้ชิด (13.2%) เว็บไซต์โครงการและเว็บไซต์อื่น (12%) สื่อ 19 สื่อมีผลต่อการตัดสินใจซื้ออยู่ในระดับปานกลาง (M=2.92) และสื่อที่มีอิทธิพลมากที่สุดคือ คำแนะนำจากคนใกล้ชิด (M=3.55) และการสื่อสารทางการตลาดส่งผลต่อเจตคติของผู้ซื้อในระดับมาก (M=3.52) โดยการสื่อสารทางการตลาดของโครงการส่งผลให้กลุ่มเป้าหมายต้องการเข้าชมโครงการมีค่าเฉลี่ยมากที่สุด (M=3.72) ข้อเสนอแนะจากงานวิจัยครั้งนี้ คือ พนักงานขายและหนังสือพิมพ์มีนัยสำคัญต่อเจตคติด้านการสร้างการตระหนักรู้และการให้ความรู้การจัดกิจกรรมที่สำนักงานขายมีนัยสำคัญต่อเจตคติด้านการสร้างความประทับใจอันดีและการวางตำแหน่งที่ชื่นชอบลงในใจ ผู้วางแผนการสื่อสารทางการตลาดควรตั้งเป้าหมายการวัดประสิทธิผลการสื่อสารทางการตลาดด้วยอัตราส่วนค่าใช้จ่ายในการสื่อสารทางการตลาดต่อยอดขาย (2%) และผลรวมคะแนนเรตติ้งการเปิดรับสื่อของกลุ่มเป้าหมาย (Target rating points) (344.8%) และพบว่าผู้ซื้ออาคารชุดระดับราคาล่างแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม คือคนเพิ่งเริ่มทำงาน (18.3%) ครอบครัว (34.9%) และคนโสดวัยทำงาน(46.8%) โดยผู้ซื้อแต่ละกลุ่มมีการเปิดรับสื่อและเหตุผลในการซื้อที่อยู่อาศัยแตกต่างกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.689
title: ผลของการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยประยุกต์ทฤษฎีความสามารถตนเองที่มี ต่อการดูแลสุขภาพของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลของการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยประยุกต์ทฤษฎีความสามารถตนเองที่มีต่อการดูแลสุขภาพของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2554 โรงเรียนลาซาลโชติรวีนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ ซึ่งเป็นการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง แบ่งเป็นกลุ่มทดลองที่ได้รับการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยประยุกต์ทฤษฎีความสามารถตนเอง จำนวน 50 คน และกลุ่มควบคุมที่เรียนสุขศึกษาด้วยวิธีปกติ จำนวน 50 คน สำหรับเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีความสามารถตนเอง จำนวน 8 แผนและ แบบวัดความสามารถในการดูแลสุขภาพที่มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.92 ซึ่งผู้วิจัยเป็นผู้ดำเนินการสอนกลุ่มทดลองด้วยตนเอง ส่วนกลุ่มควบคุมให้ครูประจำวิชาเป็นผู้สอนตามปกติ มีการวัดความสามารถในการดูแลสุขภาพของนักเรียนทั้งสองกลุ่มก่อนและหลังการทดลอง จากนั้นนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์หาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบความแตกต่างด้วยค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. หลังการทดลอง คะแนนเฉลี่ยความสามารถในการดูแลสุขภาพของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.หลังการทดลอง คะแนนเฉลี่ยความสามารถในการดูแลสุขภาพของกลุ่มทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2011.690
title: ผลของการจัดการเรียนรู้วิชาสุขศึกษาโดยใช้การวิจัยเป็นฐานที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคิดเชิงวิจารณญาณของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 4

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคิดเชิงวิจารณญาณ ก่อนและหลังการทดลองของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม 2) เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคิดเชิงวิจารณญาณ หลังการทดลองระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคิดเชิงวิจารณญาณของนักเรียนกลุ่มทดลองที่ได้รับการจัดการเรียนรู้วิชาสุขศึกษาโดยใช้การวิจัยเป็นฐาน กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 60 คน โรงเรียนวิชูทิศ กรุงเทพมหานคร แบ่งเป็นนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้วิชาสุขศึกษาโดยใช้การวิจัยเป็นฐาน จำนวน 30 คน และนักเรียนกลุ่มควบคุมที่ได้รับการจัดการเรียนรู้วิชาสุขศึกษาแบบปกติจำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้วิชาสุขศึกษาโดยใช้การวิจัยเป็นฐานจำนวน 8 แผน แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสุขศึกษาด้านความรู้ เจตคติ การปฏิบัติและความคิดเชิงวิจารณญาณ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบความแตกต่างค่าเฉลี่ยของคะแนนด้วยค่า”ที” และหาความสัมพันธ์ระหว่างผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสุขศึกษาและคะแนนความคิดเชิงวิจารณญาณ โดยใช้สถิติ Pearson Product Moment Correlation Coefficient ผลการวิจัยพบว่า 1) ค่าเฉลี่ยของคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านความรู้ เจตคติ การปฏิบัติ และความคิดเชิงวิจารณญาณหลังการทดลองของนักเรียนกลุ่มทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ค่าเฉลี่ยของคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านความรู้ เจตคติ การปฏิบัติ และความคิดเชิงวิจารณญาณหลังการทดลองของนักเรียนกลุ่มควบคุมไม่แตกต่างจากก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ค่าเฉลี่ยของคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านความรู้ เจตคติ การปฏิบัติ และความคิดเชิงวิจารณญาณหลังการทดลองของนักเรียนกลุ่มทดลองสูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ค่าเฉลี่ยของคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในด้านความรู้ เจตคติ และการปฏิบัติ หลังการทดลองไม่มีความสัมพันธ์กับค่าเฉลี่ยของคะแนนความคิดเชิงวิจารณญาณ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.691
title: การติดตามเอาคืนซึ่งทรัพย์สินที่ได้จากการทุจริตตามอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านการทุจริต ค.ศ.2008

description: อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านการทุจริต เป็นเครื่องมือทางกฎหมายฉบับแรกที่ผูกพันให้รัฐภาคีต้องดำเนินการในการต่อต้านการทุจริต โดยได้รับการยอมรับ (adopted) ในการประชุมสมัชชาใหญ่สหประชาชาติ General Assembly ที่ได้มีมติที่ 58/4 เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2003 และมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2005 ปัจจุบันมีรัฐภาคีทั้งสิ้นรวม 151 ประเทศ โดยอนุสัญญาฯ นี้มีวัตถุประสงค์หลักในการส่งเสริมในการสร้างความเข้มแข็งของมาตรการในการป้องกันและปราบปรามการทุจริตให้มีประสิทธิภาพ รวมถึงการให้ความช่วยเหลือระหว่างประเทศ การให้ความช่วยเหลือทางด้านวิชาการ การป้องกันการทุจริต การติดตามทรัพย์สินคืน การสร้างเสริมระบบคุณธรรม จริยธรรม การบริหารจัดการทรัพย์สินที่ดีของภาครัฐ ซึ่งประเทศไทยเข้าเป็นรัฐภาคีอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านการทุจริต ค.ศ. 2003 เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2554 เรื่องการติดตามทรัพย์สินคืน คือ มาตรการในการริบทรัพย์สินระหว่างประเทศ ซึ่งถือว่าเป็นหมวดที่มีความสำคัญที่สุดของอนุสัญญานี้เนื่องจากการทุจริตมักมุ่งประสงค์ที่ตัวทรัพย์ การลงโทษผู้กระทำความผิด เป็นเพียงส่วนหนึ่ง แต่การติดตามทรัพย์สินกลับคืนยังคงเป็นเรื่องที่ท้าทายต่อนานาประเทศ โดยเฉพาะในส่วนของประเทศไทยการปรับปรุงแก้ไขกฎหมายให้สอดคล้องรองรับตามพันธกรณียังไม่เพียงพอ รวมถึงยังไม่มีประสิทธิภาพในทางปฏิบัติเท่าที่ควร ซึ่งในอนาคตควรมีการปรับปรุงแก้ไขให้สามารถดำเนินการป้องกันการยักย้าย ถ่ายเท ซุกซ่อน ทรัพย์สิน เพื่อการริบและติดตามทรัพย์สินกลับคืนทั้งในและต่างประเทศได้ดีกว่านี้
DOI: 10.14457/cu.the.2011.692
title: ทัศนคติและการตัดสินใจซื้อสินค้าความเกี่ยวพันสูงและต่ำที่มีศิลปินเกาหลีเป็นผู้นำเสนอ

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทัศนคติของผู้บริโภคต่อผู้นำเสนอสินค้า ทัศนคติของผู้บริโภคต่อตราสินค้าและการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภคเปรียบเทียบระหว่างสินค้าความเกี่ยวพันสูงและต่ำที่มีศิลปินเกาหลีเป็นผู้นำเสนอโดยการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ด้วยการวิจัยเชิงสำรวจและเก็บข้อมูลจากแบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่างชายและหญิง อายุ 12-23 ปี ที่กำลังศึกษาอยู่ในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจนถึงระดับมหาวิทยาลัย และอาศัยอยู่ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีทัศนคติต่อศิลปินเกาหลีวง 2PM ในฐานะผู้นำเสนอสินค้าโทรศัพท์มือถือออปโป้ซึ่งเป็นสินค้าความเกี่ยวพันสูงและโคโลญเอเวอร์เซ้นส์ซึ่งเป็นสินค้าความเกี่ยวพันต่ำอยู่ในระดับมาก มีทัศนคติต่อตราสินค้าและมีพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อโทรศัพท์มือถือออปโป้และโคโลญเอเวอร์เซ้นส์อยู่ในระดับปานกลาง จึงสรุปได้ว่าระดับความเกี่ยวพันของสินค้าไม่มีผลต่อทัศนคติและพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อสินค้าที่มีศิลปินเกาหลีเป็นผู้นำเสนอ สำหรับความสัมพันธ์ระหว่างทัศนคติของผู้บริโภคต่อผู้นำเสนอทัศนคติของผู้บริโภคต่อตราสินค้า และการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภคต่อสินค้าความเกี่ยวพันสูงและต่ำที่มีศิลปินเกาหลีเป็นผู้นำเสนอ พบว่า 1) ทัศนคติของผู้บริโภคต่อศิลปินเกาหลีในฐานะผู้นำเสนอสินค้ามีความสัมพันธ์ในเชิงบวกกับทัศนคติของผู้บริโภคต่อตราสินค้าที่มีศิลปินเกาหลีเป็นผู้นำเสนออย่างมีนัยสำคัญที่ระดับสถิติ 0.01 และเป็นความสัมพันธ์ระดับสูง 2) ทัศนคติของผู้บริโภคต่อตราสินค้าที่มีศิลปินเกาหลีเป็นผู้นำเสนอมีความสัมพันธ์ในเชิงบวกกับการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภคอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับสถิติ 0.01 และเป็นความสัมพันธ์ระดับสูง
DOI: 10.14457/cu.the.2011.693
title: การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนภาษาโดยบูรณาการแนวสมดุลภาษาและ การเรียนรู้แบบร่วมมือเพื่อส่งเสริมความสามารถทางภาษาของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 1

description: งานวิจัยและพัฒนานี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนภาษาแนวบูรณาการสมดุลภาษาและการเรียนรู้แบบร่วมมือเพื่อส่งเสริมความสามารถทางภาษาสำหรับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 1 และ 2) เพื่อศึกษาผลการใช้รูปแบบการเรียนการสอนภาษาแนวบูรณาการสมดุลภาษาและการเรียนรู้แบบร่วมมือเพื่อส่งเสริมความสามารถทางภาษาทางด้านการฟัง การพูด การอ่านและการเขียนสำหรับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 1 กลุ่มตัวอย่าง คือ เด็กที่กำลังศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ปีการศึกษา 2554 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร (ปฐมวัยและประถมศึกษา) ระดับประถมศึกษา สำนักงานคณะกรรมการ การอุดมศึกษา จำนวน 70 คน โดยแบ่งเป็นกลุ่มควบคุม 35 คนและกลุ่มทดลอง 35 คน ระยะเวลาในการวิจัย 16 สัปดาห์ การดำเนินการวิจัยแบ่งเป็น 4 ขั้น คือ ขั้นที่ 1 การเตรียมการ ขั้นที่ 2 การสร้างและตรวจสอบคุณภาพรูปแบบฯ ฉบับร่าง ขั้นที่ 3 การทดลองและปรับปรุงรูปแบบฯ ขั้นที่ 4 การประเมินผลและนำเสนอรูปแบบฯ ฉบับสมบูรณ์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบวัดความสามารถทางภาษาและแบบประเมินความสามารถทางภาษา วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการทดสอบค่าที ผลการวิจัยมีดังนี้ 1. รูปแบบการเรียนการสอนภาษาแนวบูรณาการสมดุลภาษาและการเรียนรู้แบบร่วมมือเพื่อส่งเสริมความสามารถทางภาษาของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 1 มีองค์ประกอบ 5 ส่วน ได้แก่ หลักการ วัตถุประสงค์ ขั้นตอนการจัดการเรียนการสอน ระยะเวลาในการดำเนินงาน และการประเมินผล โดยมีขั้นตอนการจัดการเรียนการสอน 4 ขั้น คือ ขั้นสาธิต ขั้นการให้ความรู้ ขั้นการนำการฝึก และขั้นการจัดกิจกรรมการใช้ โดยมีลักษณะเฉพาะคือ การจัดการเรียนการสอนที่แตกต่างกันตามความสามารถทางภาษาของผู้เรียนทั้งการฟัง การพูด การอ่านและการเขียน การจัดกลุ่มทำกิจกรรมมีความหลากหลายทั้งรายบุคคล รายคู่ กลุ่มย่อยและกลุ่มใหญ่ และการใช้สื่อทางภาษาที่เน้นการมีปฏิสัมพันธ์และเชื่อมโยงประโยชน์สู่การดำเนินชีวิต 2. ผลของการใช้รูปแบบฯ มีดังนี้ 2.1 หลังการทดลองพบว่า คะแนนเฉลี่ยความสามารถทางภาษาของกลุ่มทดลองสูงกว่าคะแนนเฉลี่ยก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.2 หลังการทดลองพบว่า คะแนนเฉลี่ยความสามารถทางภาษาของกลุ่มทดลองสูงกว่าคะแนนเฉลี่ยของกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2011.694
title: ผลกระทบของเครื่องกำเนิดไฟฟ้าขนาดเล็กที่มีต่อการประสานสัมพันธ์ของระบบป้องกัน โดยใช้ดัชนีชี้วัดการสูญเสียการประสานสัมพันธ์ของระบบป้องกัน

description: การติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้าขนาดเล็กในระบบจำหน่าย อาจทำให้เกิดปัญหาการสูญเสียการประสานสัมพันธ์ของระบบป้องกัน เนื่องจากกระแสผิดพร่องสมทบจากเครื่องกำเนิดไฟฟ้าขนาดเล็ก ปัญหาที่เกิดขึ้นส่งผลให้ผู้ใช้ไฟฟ้าประสบกับเหตุการณ์ไฟฟ้าดับบ่อยครั้งขึ้น หรือไฟฟ้าดับเป็นระยะเวลาที่นานขึ้นกว่าเดิม วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงนำเสนอดัชนีชี้วัด 2 ดัชนี ได้แก่ PMI ซึ่งสามารถนำมาใช้ในการประเมินผลกระทบจากขนาดและตำแหน่งติดตั้งของเครื่องกำเนิดไฟฟ้าขนาดเล็ก ที่มีต่ออัตราการสูญเสียการประสานสัมพันธ์ของระบบป้องกัน และ PMI ENS ซึ่งถูกใช้ในการประเมินว่าระบบที่ติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้าขนาดเล็กในกรณีต่างๆ จะมีค่าพลังงานไฟฟ้าที่ไม่ได้รับการจ่ายจากการเกิดความผิดพร่องเพิ่มสูงขึ้นมากน้อยเท่าใด เมื่อเทียบกับระบบดั้งเดิม โดยดัชนีชี้วัดทั้งสองของระบบจำหน่ายในกรณีต่างๆ จะถูกคำนวณจากการจำลองความผิดพร่องแบบสามเฟสสมดุล โดยอาศัยวิธีจำลองเหตุการณ์แบบมอนติคาร์โล และถูกนำมาใช้ในการกำหนดขนาดสูงสุดของเครื่องกำเนิดไฟฟ้าขนาดเล็ก ที่สามารถนำมาติดตั้งที่ตำแหน่งต่างๆในระบบจำหน่าย นอกจากนี้ยังนำเสนอวิธีการปรับปรุงระบบป้องกันเพื่อลดผลกระทบที่เกิดขึ้น จากการติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้าขนาดเล็ก วิธีการที่พัฒนาขึ้นถูกนำไปทดสอบกับระบบทดสอบ 2 ระบบ ได้แก่ RBTS BUS 2 และระบบที่ดัดแปลงจากระบบจริงของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ผลการทดสอบแสดงให้เห็นว่า ทั้งขนาดและตำแหน่งติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้าขนาดเล็ก มีผลกระทบโดยตรงต่อการประสานสัมพันธ์ของระบบป้องกัน โดย PMI และ PMIENS สามารถนำมาใช้ในการประเมินผลกระทบที่เกิดขึ้นในกรณีต่างๆ ได้
DOI: 10.14457/cu.the.2011.695
title: การพัฒนาระบบการให้คำปรึกษานิสิตนักศึกษาสำหรับสถาบันอุดมศึกษาในกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาวิเคราะห์ และสังเคราะห์แนวคิดเกี่ยวกับ การพัฒนาระบบการให้คำปรึกษานิสิตนักศึกษาสำหรับสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย ซึ่งแบ่งการดำเนินการวิจัยออกเป็นการศึกษาสภาพปัจจุบันการพัฒนาระบบการให้คำปรึกษา การพัฒนาระบบการให้คำปรึกษา และประเมินผลระบบการให้คำปรึกษานิสิตนักศึกษาสำหรับสถาบันอุดมศึกษาในกรุงเทพมหานคร โดยคัดเลือกสถาบันจากการแบ่งประเภทสถาบันอุดมศึกษา และสาขาวิชาตามมาตรฐานการจัดการศึกษานานาชาติ (ISCED, UNESCO, 1997) กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยมี 3 กลุ่ม คือ (1) ผู้บริหารงานฝ่ายวิชาการ ผู้บริหารฝ่ายกิจการนักศึกษา จำนวน 20 คน (2) อาจารย์ที่ปรึกษานิสิตนักศึกษาชั้นปีที่ 1 จำนวน 166 คน (3) นิสิตนักศึกษา ชั้นปีที่ 1 จำนวน 330 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบวิเคราะห์เนื้อหา แบบสัมภาษณ์ แบบสำรวจ แบบสอบถามความคิดเห็น แบบกิจกรรมการพัฒนาระบบการให้คำปรึกษา และแบบประเมินผล การวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหา สถิติเชิงบรรยาย ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t - test) ผลการวิจัยปรากฏ ดังนี้ 1. กระบวนการพัฒนาระบบการให้คำปรึกษานิสิตนักศึกษาสำหรับสถาบันอุดมศึกษาในกรุงเทพมหานคร มีองค์ประกอบ ด้านปัจจัย ด้านกระบวนการ ด้านผลผลิต และการป้อนกลับ 2. ค่าเฉลี่ยโดยรวมของการพัฒนาระบบการให้คำปรึกษานิสิตนักศึกษาสำหรับสถาบันอุดมศึกษาในกรุงเทพมหานคร ผู้บริหาร มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง (X̅ = 3.38) อาจารย์ที่ปรึกษา มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก (X̅ = 3.72) เช่นเดียวกับนิสิตนักศึกษามีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก (X̅ = 3.70) ปัญหาและอุปสรรคในการบริหารงาน ได้แก่ การจัดสรรงบประมาณเกี่ยวกับการพัฒนาระบบยังไม่เพียงพอ 3. การพัฒนาระบบการให้คำปรึกษานิสิตนักศึกษาสำหรับสถาบันอุดมศึกษาในกรุงเทพมหานครประกอบด้วย (1) หลักการ (2) วัตถุประสงค์ (3) หน่วยงานที่รับผิดชอบ (4) การดำเนินงาน (5) กิจกรรมเพื่อประเมินผลระบบให้คำปรึกษา ได้แก่ การประชุมชี้แจง และกิจกรรมจำนวน 11 ครั้งๆ ละ 90 -120 นาที 4. การประเมินผลระบบการให้คำปรึกษานิสิตนักศึกษาสำหรับสถาบันอุดมศึกษาในกรุงเทพมหานครพบว่า ก่อนและหลังการทดลอง มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 นิสิตนักศึกษาได้รับการพัฒนาคุณลักษณะด้านคุณธรรม จริยธรรม ด้านความรู้ ด้านความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและความรับผิดชอบ และความพึงพอใจต่อการพัฒนาระบบการให้คำปรึกษานิสิตนักศึกษา มีความสำคัญมากที่สุดร้อยละ 88.89
DOI: 10.15468/9wb4y2
title: Zethus (Zethus) pilosus Zavattari, 1912 (Hymenoptera: Vespidae: Eumeninae) from Southern Brazil: description of the female, the male genitalia, its nest and notes on biology

description: This dataset contains the digitized treatments in Plazi based on the original journal article Lopes, Rogério Botion, Brozoski, Franciele, Buschini, Maria Luisa Tunes (2019): Zethus (Zethus) pilosus Zavattari, 1912 (Hymenoptera: Vespidae: Eumeninae) from Southern Brazil: description of the female, the male genitalia, its nest and notes on biology. Zootaxa 4648 (1): 187-193, DOI: https://doi.org/10.11646/zootaxa.4648.1.11
DOI: 10.14457/cu.the.2011.696
title: พลวัตการปรับตัวของกลุ่มทุนภูเก็ต พ.ศ. 2515-2551

description: ศึกษาพลวัตการเปลี่ยนแปลงของกลุ่มทุนท้องถิ่นภูเก็ตในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2515-2551 โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อวิเคราะห์เปรียบเทียบวิธีการที่ใช้ในการปรับตัวของกลุ่มทุนภูเก็ต ภายใต้การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างเศรษฐกิจของภูเก็ต จากที่เคยมีธุรกิจเหมืองแร่เป็นสาขานำไปเป็นการพึ่งพาธุรกิจบริการ โดยเฉพาะธุรกิจท่องเที่ยว นำไปสู่การแข่งขันที่เพิ่มขึ้นจากกลุ่มทุนที่มีประสบการณ์ในกิจการท่องเที่ยวและมีเงินทุนสูง ทั้งกลุ่มทุนต่างชาติและกลุ่มทุนไทยจากส่วนกลาง รวมทั้งเพื่ออธิบายถึงปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จหรือความล้มเหลวของกลุ่มทุน โดยใช้ข้อมูลที่เก็บรวบรวมจากเอกสาร ข้อมูลการจดทะเบียนบริษัท และการสัมภาษณ์เชิงลึกภายใต้กรอบแนวคิดค่าเช่าทางเศรษฐกิจและ Resource based view ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มทุนภูเก็ตส่วนใหญ่ปรับตัวภายหลังธุรกิจเหมืองแร่ซบเซาลงด้วยการเข้าสู่กิจการอุตสาหกรรมเกษตร และการรับเป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าที่มีลักษณะผูกขาด ได้แก่ ตัวแทนจำหน่ายรถยนต์ยี่ห้อต่างๆ ตัวแทนจำหน่ายเบียร์ กิจการเหล่านี้ยังคงเป็นกิจการที่มีส่วนสำคัญต่อการอยู่รอดของกลุ่มทุนท้องถิ่นมาถึงปัจจุบัน ท่ามกลางการแข่งขันในกิจการด้านการท่องเที่ยวและโรงแรมที่รุนแรงมากขึ้น กลุ่มทุนภูเก็ตแม้จะพยายามปรับตัวเข้าสู่ธุรกิจท่องเที่ยวและโรงแรม แต่ยังไม่สามารถแข่งขันกับกลุ่มทุนต่างถิ่นที่มีขนาดใหญ่ และมีตราสินค้าเป็นที่ยอมรับในระดับนานาชาติ และมีความชำนาญเฉพาะในธุรกิจโรงแรมได้ แนวโน้มการปรับตัวของกลุ่มทุนภูเก็ตจึงเน้นการร่วมทุนกับทุนขนาดใหญ่มากขึ้น การจัดการรูปแบบใหม่ที่มีระบบชัดเจน ถูกนำมาประยุกต์กับรูปแบบการบริหารกิจการครอบครัวในแบบดั้งเดิม แทนการพึ่งพาปัจจัยที่ไม่เป็นทางการเช่นเครือข่ายความสัมพันธ์ส่วนบุคคล หรือเครือข่ายทางการเมืองซึ่งเป็นปัจจัยที่มีบทบาทสำคัญในอดีต ขณะเดียวกันการถือครองที่ดินซึ่งมีราคาสูงที่ได้รับตกทอดจากต้นตระกูล ยังคงเป็นปัจจัยสำคัญในการรักษาความได้เปรียบในการแข่งขันของกลุ่มทุนภูเก็ตไว้ในระดับหนึ่ง
DOI: 10.14457/cu.the.2011.697
title: การเปรียบเทียบวิธีการคัดเลือกข้อสอบขั้นแรกและลำดับข้อสอบที่มีต่อคุณภาพของการทดสอบปรับเหมาะแบบพหุมิติด้วยคอมพิวเตอร์

description: การทดสอบปรับเหมาะแบบพหุมิติด้วยคอมพิวเตอร์เป็นวิธีการที่ผสมผสานระหว่างทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบแบบพหุมิติ และการทดสอบแบบปรับเหมาะ ซึ่งพัฒนาขึ้นมาเพื่อวัดความสามารถของผู้สอบมากกว่า 1มิติ ผ่านการทดสอบเพียงครั้งเดียว การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบวิธีการคัดเลือกข้อสอบขั้นแรก (Fisher information และ Kullback-leibler information) และลำดับข้อสอบ (จำแนกมิติ และผสมผสานมิติ) ที่มีต่อคุณภาพของการทดสอบปรับเหมาะแบบพหุมิติด้วยคอมพิวเตอร์ รวมถึงศึกษาปฏิสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรทั้ง 2 และ 2) เพื่อศึกษาผลประเมินโปรแกรมการทดสอบปรับเหมาะแบบพหุมิติ งานวิจัยนี้ศึกษาภายใต้โมเดลการตอบสนองข้อสอบแบบพหุมิติ 3 พารามิเตอร์ โดยพิจารณาคุณภาพของการทดสอบปรับเหมาะแบบพหุมิติด้วยคอมพิวเตอร์ ด้วยค่าความเที่ยง ค่าระยะทางแบบยุคลิด สารสนเทศแบบสอบ และความยาวข้อสอบ การวิจัยครั้งนี้ศึกษาจากแหล่งข้อมูล 3 แหล่ง คือ การจำลองข้อมูล ข้อมูลทุติยภูมิจากการสอบ PAT2 ของ สทศ. และข้อมูลปฐมภูมิจากการดำเนินการสอบจริงกับนักเรียนชั้น ม.5 โดยการจำลองข้อมูลศึกษา 2 มิติ ข้อมูลทุติยภูมิและปฐมภูมิศึกษา 3 มิติ ในวิชาชีววิทยา เคมี และฟิสิกส์ ผลการวิจัยมีดังต่อไปนี้ 1.วิธีการคัดเลือกข้อสอบขั้นแรกด้วยวิธี Kullback-Leibler information มีคุณภาพการทดสอบสูงกว่า วิธี Fisher information 2.ลำดับข้อสอบแบบผสมผสานมิติมีคุณภาพการทดสอบสูงกว่าลำดับข้อสอบแบบจำแนกมิติ 3. เกิดปฏิสัมพันธ์ระหว่างการคัดเลือกข้อสอบขั้นแรกและลำดับข้อสอบที่ส่งผลต่อคุณภาพของการทดสอบปรับเหมาะแบบพหุมิติ โดยที่ วิธี Kullback-Leibler information แบบผสมผสานมิติ มีคุณภาพสูงสุด ในกรณีการทดสอบขั้นแรก 4. ผลประเมินการใช้โปรแกรมการทดสอบปรับเหมาะแบบพหุมิติ พบว่า ผู้สอบมีความพึงพอใจระดับมาก (M = 3.52, S.D. = 0.49)และพบว่า ภูมิหลังของผู้สอบ (เกรดเฉลี่ยสะสมและทักษะการใช้คอมพิวเตอร์) ไม่ส่งผลต่อผลประเมินโปรแกรมการทดสอบปรับเหมาะแบบพหุมิติ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.698
title: ผลของอันตรกิริยาระหว่างคลอไรด์กับสารเติมแต่งชนิดอื่นต่อการพอกพูนทองเเดงด้วยไฟฟ้า

description: ศึกษาผลของสารเติมแต่งต่างๆ คือ คลอไรด์ (Cl), Thiourea (TU), Benzotriazole (BTA), Polyethylene glycol (PEG) และ 3-Mercapto-1-propanesulfonate sodium salt (MPS) และอันตรกิริยาของคลอไรด์กับสารเติมแต่งเหล่านี้ ต่อการพอกพูนทองแดงด้วยกระแสไฟฟ้า โดยผลของไซคลิกโวลแทมเมทรีของสารเติมแต่งต่างๆ พบว่า คลอไรด์จะช่วยทำให้ปฏิกิริยาการพอกพูนเกิดได้ง่ายกว่าเมื่อไม่มีสารเติมแต่ง ส่วน TU และ BTA จะทำให้ปฏิกิริยาการพอกพูนเกิดได้ยาก แต่ PEG ที่ความเข้มข้นน้อย (&lt; 300 µM) จะไม่ส่งผลต่อปฏิกิริยาการพอกพูนอย่างเห็นได้ชัด แต่เมื่อความเข้มข้นมากขึ้น จะพบว่าปฏิกิริยาการพอกพูนจะเกิดได้ยากขึ้น ส่วนผลของ MPS ทุกความเข้มข้นจะพบว่าที่ความต่างศักย์ต่ำ ปฏิกิริยาการพอกพูนจะเกิดได้ง่าย แต่เมื่อความต่างศักย์สูง ปฏิกิริยาการพอกพูนจะเกิดได้ยากขึ้น โดยเมื่อ TU + Cl และ PEG + Cl จะพบว่าปฏิกิริยาการพอกพูนจะเกิดได้ยากขึ้น ในทางกลับกันเมื่อ BTA + Cl และ MPS + Cl จะพบว่าปฏิกิริยาการพอกพูนเกิดได้ง่ายขึ้น โดยผลของ SEM และ AFM จะพบว่า TU และ BTA จะได้ผลึกมีขนาดเล็ก ซึ่งจะทำให้ผิวเรียบและเงามากกว่าเมื่อไม่มีการเติมสารเติมแต่ง โดย TU จะมีความคมชัดน้อยกว่า BTA เนื่องจากมีฟิล์มขาวเคลือบพื้นผิวอยู่ ส่วน TU + Cl จะพบว่าผลึกมีขนาดเล็กมากในพื้นผิวที่เรียบ ซึ่งทำให้พื้นผิวมีความเงาและคมชัดมาก แต่จะมีพื้นผิวบางส่วนขรุขระซึ่งสังเกตได้ด้วยตาเปล่า ส่วน BTA + Cl, PEG + Cl, MPS + Cl ผลึกจะมีขนาดใหญ่กว่าเมื่อไม่เติมสารเติมแต่ง ซึ่งส่งผลให้พื้นผิวของทองแดงที่พอกพูนได้มีลักษณะหยาบและด้าน ขณะที่ PEG และ MPS จะให้ผลในลักษณะเดียวกันกับเมื่อไม่มีการเติมสารเติมแต่งคือผลึกมีขนาดใหญ่ ผิวด้าน เมื่อพิจารณาลักษณะการเจริญเติบโตของผลึกโดยรวม จะพบว่า BTA จะช่วยลดกระบวนการเจริญเติบโตของผลึก (Grain growth) ซึ่งทำให้ผลึกที่พอกพูนได้มีขนาดเล็กได้ดีที่สุด รองลงมาคือ TU และ MPS ตามลำดับแต่ที่ความหนาแน่นประจุไฟฟ้าต่ำๆ MPS มีแนวโน้มที่จะให้ผลึกที่เล็กและละเอียดที่สุด แต่การมีปุ่มโผล่ขึ้นที่ผิวส่งผลให้เกิดการรวมตัวของปุ่มให้เป็นผลึกที่ใหญ่ เมื่อความหนาแน่นประจุไฟฟ้าสูงๆ ส่วน PEG จะให้ผลในลักษณะเดียวกับเมื่อไม่มีสารเติมแต่ง เมื่อศึกษาผลของคลอไรด์กับสารเติมแต่งต่างๆ พบว่ากระบวนการเจริญเติบโตของผลึกจะเกิดในอัตราที่สูงทุกสารเติมแต่ง