cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1161
title: การวิเคราะห์ความสูญเปล่าในการขนส่งวัสดุเข้าสู่พื้นที่ก่อสร้าง

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาในการขนส่งวัสดุเข้าสู่พื้นที่ก่อสร้างที่มีในปัจจุบัน พร้อมประเมินผลกระทบและเสนอแนวทางปรับปรุงแก้ไขเพื่อลดผลกระทบที่เกิดขึ้นกับโครงการก่อสร้าง ซึ่งมีกรณีศึกษาในการขนส่งวัสดุเข้าสู่โครงการก่อสร้างที่มีลักษณะอาคารสูงในเขตกรุงเทพมหานครชั้นใน 2 โครงการ โดยใช้วิธีวิเคราะห์กิจกรรมในกระบวนการขนส่งตั้งแต่เริ่มการสั่งวัสดุ จนวัสดุถูกขนส่งมาถึงและขนถ่ายลงในพื้นที่ก่อสร้างในวัสดุ 5 ชนิดซึ่งประกอบด้วย เหล็กเส้น คอนกรีตผสมเสร็จ ปูนซีเมนต์ อิฐมวลเบา และอิฐมอญ ผลจากการศึกษาพบว่าปัญหาที่เกิดจากการขนส่งวัสดุเกิดผลกระทบในด้านต้นทุนที่มองไม่เห็นต่อโครงการก่อสร้าง ซึ่งเกิดจากสาเหตุจากปัจจัยคนและบุคลากรกับปัจจัยวิธีการทำงานเป็นสองปัจจัยหลัก โดยมีสาเหตุรากเหง้ามาจากกระบวนการจัดซื้อจัดหา ดังนั้นการศึกษาจึงได้นำเสนอวิธีการปรับปรุงกระบวนการออกคำสั่งซื้อด้วยการประยุกต์ใช้ระบบฐานข้อมูลสารสนเทศ ระบบการบริหารความต้องการวัสดุมาใช้เข้ามาใช้ในการวางแผนการสั่งวัสดุ และระบบการคัดเลือกร้านค้าผู้จัดส่งวัสดุ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1162
title: การวัดความสามารถในการบำรุงรักษาซอฟต์แวร์ในขั้นตอนของการออกแบบ

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างโมเดลและพัฒนาเครื่องมือเพื่อใช้ในการวัดความสามารถในการบำรุงรักษาซอฟต์แวร์ในขั้นตอนของการออกแบบด้วยแผนภาพคลาส โดยใช้มาตรวัดเชิงวัตถุที่สามารถคำนวณด้วยแผนภาพคลาส 11 มาตรวัด การคำนวณหาค่าคุณภาพของการออกแบบ และการวัดความสามารถในการบำรุงรักษาซอฟต์แวร์ที่สามารถวัดได้ 2 ระดับ คือ ระดับง่าย และระดับยาก จากนั้นทำการทดลองและการเก็บรวบรวมข้อมูลเพื่อนำไปสร้างเป็นโมเดลการวัดความสามารถในการบำรุงรักษาซอฟต์แวร์ด้วยวิธีการวิเคราะห์การจำแนกกลุ่ม ระบบที่นำมาใช้ในการทดลองมีจำนวน 13 ระบบ แบ่งออกเป็นระบบที่ใช้ในการสร้างโมเดล 10 ระบบ และระบบที่ใช้ในการทดสอบความถูกต้องของการทำงานของเครื่องมือการวัดความสามารถในการบำรุงรักษาซอฟต์แวร์ 3 ระบบ ผู้วิจัยได้ทำการพัฒนาเครื่องมือการวัดความสามารถในการบำรุงรักษาซอฟต์แวร์ด้วยภาษาซีชาร์ป ซึ่งข้อมูลนำเข้าสำหรับเครื่องมือ คือ แผนภาพคลาส ที่สร้างแผนภาพคลาสและแปลงแผนภาพคลาสให้อยู่ในรูปแบบของเอกสารเอ็กซ์เอ็มแอลด้วยโปรแกมสตาร์ยูเอ็มแอล ผลการวิเคราะห์จากการสร้างโมเดลการวัดความสามารถในการบำรุงรักษาซอฟต์แวร์ และผลการทดสอบความถูกต้องของเครื่องมือ พบว่าความสามารถในการยืดหยุ่น และความสามารถในการขยาย ซึ่งเป็นค่าคุณภาพของการออกแบบเป็นตัวแปรอิสระที่มีความเหมาะสมในการสร้างโมเดลการวัดความสามารถในการบำรุงรักษาซอฟต์แวร์ และเครื่องมือการวัดความสามารถในการบำรุงรักษาซอฟต์แวร์สามารถทำงานได้อย่างถูกต้องตรงกับความต้องการในด้านหน้าที่และความต้องการที่ไม่ใช่หน้าที่
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1163
title: การพัฒนาวิธีการเปรียบเทียบความสามารถของหลายกระบวนการ

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาวิธีการเปรียบเทียบความสามารถของหลายกระบวนการ โดยพัฒนาสมการต้นทุนและความสูญเสียเป็นตัวเงินจากระดับความสามารถของกระบวนการเพื่อใช้เป็นเกณฑ์ในการเปรียบเทียบ นอกจากนั้นงานวิจัยนี้ได้พัฒนาขั้นตอนดำเนินการเปรียบเทียบความสามารถของหลายกระบวนการ เพื่อเป็นแนวทางในการเลือกปรับปรุงกระบวนการหรือพารามิเตอร์ที่เป็นสาเหตุหลักซึ่งนำมาสู่ความสูญเสียในกระบวนการผลิต สมการต้นทุนและความสูญเสียได้พัฒนาจากแผนการสุ่มตัวอย่างแบบผันแปร ANSI/ASQ Z1.9 และนำไปใช้ในการประเมินมูลค่าความสูญเสียจากระดับความสามารถของกระบวนการที่ส่งผลกระทบต่อต้นทุนคุณภาพ ได้แก่ ต้นทุนความล้มเหลวภายใน และต้นทุนความล้มเหลวภายนอก นอกจากนั้นยังได้พิจารณาถึงมูลค่าความสูญเสียจากการผลิตไม่ตรงค่าเป้าหมาย ในส่วนขั้นตอนดำเนินการที่พัฒนาขึ้นได้จัดทำเป็นคู่มือแนวทางสำหรับการเปรียบเทียบความสามารถของหลายกระบวนการ ซึ่งประกอบไปด้วย 3 ขั้นตอนหลักคือ 1.การเลือกพารามิเตอร์ของผลิตภัณฑ์ในขั้นสุดท้าย 2.การจัดลำดับความสำคัญของกระบวนการและเลือกพารามิเตอร์ในการปรับปรุง 3.การกำหนดแนวทางปรับปรุงความสามารถของกระบวนการ งานวิจัยนี้ได้นำวิธีการที่ได้พัฒนาขึ้นไปประยุกต์ใช้กับกรณีศึกษา โรงงานผลิตสบู่ เพื่อแสดงตัวอย่างการใช้งานตามขั้นตอนที่ได้พัฒนาขึ้น นอกจากนั้นยังได้นำเสนอวิธีการที่ได้พัฒนาขึ้นต่ออุตสาหกรรม 4 ประเภท เพื่อประเมินความพึงพอใจที่มีต่อวิธีการ เพื่อใช้พยากรณ์ความเป็นไปได้ในการนำวิธีการที่ได้พัฒนาขึ้นไปใช้จริงในโรงงานอุตสาหกรรม ผลจากการประเมินพบว่า โรงงานอุตสาหกรรมมีความพึงพอใจต่อวิธีการที่ได้พัฒนาขึ้นในระดับพึงพอใจมาก และเป็นวิธีที่น่าสนใจต่อการนำไปประยุกต์ใช้จริงในการเปรียบเทียบความสามารถของหลายกระบวนการ เพื่อนำไปสู่การปรับปรุงที่ครอบคลุมทั้งด้านความพึงพอใจของผู้บริโภค และผู้ผลิตในส่วนของต้นทุนในการผลิต
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1350
title: ผลการต้านเชื้อพอร์ไฟโรโมแนส จิงจิวาลิส และ เชื้อพรีโวเทลลา อินเตอร์มีเดียของน้ำยาบ้วนปากผสมสารสกัดโพลีแซคคาไรด์จากเปลือกทุเรียน

description: วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลการยับยั้งและทำลายเชื้อแบคทีเรียพอร์ไฟโรโมแนส จิงจิวาลิสและพรีโวเทลลา อินเตอร์มีเดีย ของน้ำยาบ้วนปากผสมสารสกัดโพลีแซคคาไรด์จากเปลือกทุเรียนความเข้มข้นร้อยละ 2 โดยน้ำหนัก ในห้องปฏิบัติการ วัสดุอุปกรณ์และวิธีการศึกษา ทดสอบการยับยั้งเชื้อพอร์ไฟโรโมแนส จิงจิวาลิส สายพันธุ์ ATCC 33277และพรีโวเทลลา อินเตอร์มีเดีย สายพันธุ์ ATCC 25611 ด้วยวิธีดิส ดิฟฟิวชั่น และวิเคราะห์การทำลายเชื้อแบบไทม์คิลล์ โดยเก็บผลที่ 30 วินาที 1 และ 3 นาที ทำการตรวจนับจำนวนแบคทีเรียที่รอดชีวิต เปรียบเทียบกับน้ำยาบ้วนปากคลอร์เฮกซิดีนความเข้มข้นร้อยละ 0.1และน้ำเกลือที่ความเข้มข้นร้อยละ0.9 ผลการศึกษา เมื่อนำผลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติพบว่าน้ำยาบ้วนปากผสมสารสกัดจากเปลือกทุเรียนมีประสิทธิภาพต้านเชื้อพอร์ไฟโรโมแนส จิงจิวาลิส และพรีโวเทลลา อินเตอร์มีเดีย ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(p&lt;0.001)เมื่อเปรียบเทียบกับน้ำเกลือ โดยทำให้เกิดบริเวณยับยั้งเชื้อกว้าง 11.0 และ15.5 มิลลิเมตร ตามลำดับ และเมื่อน้ำยาบ้วนปากสัมผัสกับเชื้อแบคทีเรียเป็นเวลา 30 วินาที 1 และ 3 นาที สามารถฆ่าเชื้อพอร์ไฟโรโมแนส จิงจิวาลิส และ พรีโวเทลลา อินเตอร์มีเดียได้ร้อยละ100 เมื่อเปรียบเทียบกับน้ำยาบ้วนปากคลอร์เฮก-ซิดีน พบว่าน้ำยาบ้วนปากผสมสารสกัดจากเปลือกทุเรียนทำให้เกิดบริเวณยับยั้งเชื้อน้อยกว่าคลอร์เฮกซิดีนอย่างมีนัยสำคัญ(p&lt;0.001) แต่อย่างไรก็ตามเมื่อเปรียบเทียบความสามารถในการฆ่าเชื้อพบว่าไม่แตกต่างจากคลอร์เฮกซิดีน บทสรุป น้ำยาบ้วนปากผสมสารสกัดโพลีแซคคาไรด์จากเปลือกทุเรียนความเข้มข้นร้อยละ 2 โดยน้ำหนัก สามารถต้านเชื้อพอร์ไฟโรโมแนส จิงจิวาลิสและพรีโวเทลลา อินเตอร์มีเดีย ได้ โดยสามารถทำลายเชื้อทั้งสองชนิดได้ร้อยละ100 ภายในระยะเวลาตั้งแต่ 30 วินาที
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1351
title: การผลิตน้ำตาลจากฐานดอกและต้นทานตะวันโดยการไฮโดรไลซ์ด้วยกรดและการฉายรังสีแกมมาร่วมกับกรด

description: การผลิตน้ำตาลจากฐานดอกและลำต้นทานตะวัน โดยการไฮโดรไลซ์ด้วยกรดซัลฟิวริกเจือจาง (ความเข้มข้นไม่เกิน 15%) พบว่า สภาวะที่ดีที่สุดในการไฮโดรไลซ์ครั้งแรกสำหรับฐานดอกและลำต้นทานตะวันคือ กรดซัลฟิวริก 5% อุณหภูมิ 121 องศาเซลเซียส ความดัน 15 psi เวลา 15 นาที และสภาวะที่ดีที่สุดของการไฮโดรไลซ์กากที่เหลือ คือ กรดซัลฟิวริก 15% ที่อุณหภูมิ 121 องศาเซลเซียส ความดัน 15 psi เวลา 20 นาที สำหรับฐานดอกทานตะวันควรทำการไฮโดรไลซ์ต่อเนื่องสองครั้ง (ไฮโดรไลซ์ฐานดอกทานตะวันครั้งแรก แล้วไฮโดรไลซ์กากที่เหลือซ้ำอีกหนึ่งครั้ง) สำหรับลำต้นทานตะวันควรทำการไฮโดรไลซ์ต่อเนื่องสี่ครั้ง (ไฮโดรไลซ์ต้นทานตะวันครั้งแรก จากนั้นไฮโดรไลว์กากที่เหลือซ้ำอีกสามครั้ง) การไฮโดรไลซ์ฐานดอกทานตะวันได้ปริมาณน้ำตาลโมเลกุลเดี่ยวทั้งหมด 25.83% ต่อน้ำหนักแห้ง คิดเป็น 58.44% ของปริมาณน้ำตาลโมเลกุลเดี่ยวทั้งหมดที่มีในฐานดอก หรือคิดเป็น 134.11% ของปริมาณเส้นใยเซลลูโลสและเฮมิเซลลูโลส ส่วนการไฮโดรไลซ์ต้นทานตะวันได้ปริมาณน้ำตาลโมเลกุลเดี่ยวทั้งหมด 37.63% ต่อน้ำหนักแห้ง คิดเป็น 64.26% ของปริมาณน้ำตาลโมเลกุลเดี่ยวทั้งหมดที่มีในลำต้น หรือคิดเป็น 70.00% ของปริมาณเส้นใยเซลลูโลสและเฮมิเซลลูโลส ส่วนการฉายรังสีวัสดุทั้งสองในช่วงปริมาณรังสี 100-700 kGy ก่อนทำการไฮโดรไลซ์ต่อด้วยกรดซัลฟิวริกเจือจาง พบว่า ได้ปริมาณน้ำตาลโมเลกุลเดี่ยวเพิ่มขึ้น 19.54% ในกรณีลำต้นทานตะวัน แต่ได้ปริมาณน้ำตาลโมเลกุลเดี่ยวน้อยลง 3.35% ในกรณีฐานดอกทานตะวัน และการแยกน้ำตาลออกจากสารละลาย (ที่ไฮโดรไลซ์ด้วยกรด) ด้วยวิธี Ion exclusion ที่อุณหภูมิ 60 องศาเซลเซียส เพื่อนำกรดกลับมาใช้ใหม่ได้ %Recovery ของน้ำตาลเท่ากับ 93.10% ในกรณีฐานดอกทานตะวัน และ 97.10% ในกรณีของลำต้นทานตะวัน ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1352
title: ความเครียดและปัจจัยที่เกี่ยวข้องในครูที่สอนนักเรียนพิการทางการศึกษาระดับชั้นอนุบาลและประถมศึกษา ในโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน ในเขตกรุงเทพมหานคร

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา เพื่อศึกษาระดับความเครียด และปัจจัยที่เกี่ยวข้องในครู ที่สอนนักเรียนพิการทางการศึกษาระดับชั้นอนุบาลและประถมศึกษา ในโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ ครูที่สอนนักเรียนพิการทางการศึกษาระดับชั้นอนุบาลและประถมศึกษา ในโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 202 ราย โดยใช้แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามปัจจัยด้านการทำงาน (เกี่ยวกับข้อมูลการสอน และภาระงานและหน้าที่ความรับผิดชอบ) แบบสอบถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์กับผู้บังคับบัญชาและเพื่อนร่วมงาน แบบสำรวจความเครียดจากการทำงาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าสถิติ Chi-Square test และLogistic Regression Analysis โดยกำหนดค่านัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ผลการศึกษา พบว่า ระดับของความเครียดจากการทำงานครูที่สอนนักเรียนพิการทางการศึกษาระดับชั้นอนุบาลและประถมศึกษา ในโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน ในเขตกรุงเทพมหานคร อยู่ในระดับน้อย(X̅ = 2.20)โดยปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความเครียดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ p&lt;0.05 ได้แก่ การเข้ารับการอบรมครูและบุคลากรทางการศึกษาพิเศษ และการสอนและดูแลนักเรียนพิการทางการศึกษาประเภทบกพร่องทางการพูดและภาษา ส่วนปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความเครียดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ p&lt;0.01 ได้แก่ รายได้ส่วนตัวต่อเดือนมากกว่า 10,000 บาท การสอนวิชาภาษาอังกฤษในนักเรียนปกติล้วน และการมีความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงานไม่ดี
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1353
title: การประยุกต์ใช้ชุดกิจกรรมการคิดเพื่อพัฒนาความสามารถในการคิดวิจารณญาณและความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5-6 : การวิเคราะห์ตัวแปรพหุนาม

description: งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพปัจจุบันของความสามารถในการคิดวิจารณญาณและความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของนักเรียน และ 2) ผลการประยุกต์ใช้ชุดกิจกรรมการคิดที่มีต่อนักเรียนในด้านความสามารถในการคิดวิจารณญาณและความสามารถในการคิดแก้ปัญหา กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5-6 จำนวน 62 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง จำนวน 26 คน และกลุ่มเปรียบเทียบกลุ่มที่ 1 กลุ่มเปรียบเทียบกลุ่มที่ 2 กลุ่มละจำนวนเท่าๆกัน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ชุดกิจกรรมการคิด และ กิจกรรมแบบปกติ การเก็บข้อมูลเชิงปริมาณใช้แบบวัดความสามารถในการคิดวิจารณญาณ 2 ฉบับ และแบบวัดความสามารถในการคิดแก้ปัญหา 2 ฉบับ ซึ่งมีลักษณะเป็นแบบวัดคู่ขนาน มีค่าความเที่ยงอยู่ระหว่าง 0.712-0.729 การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวน (ANOVA) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนตัวแปรร่วมพหุนาม (MANCOVA) การเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการสังเกตพฤติกรรมและการสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. สภาพปัจจุบันของความสามารถในการคิดวิจารณญาณและความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของนักเรียนอยู่ในระดับปานกลาง 2. นักเรียนกลุ่มทดลองที่ได้รับการพัฒนาความสามารถโดยการประยุกต์ใช้ชุดกิจกรรมการคิดมีค่าเฉลี่ยของคะแนนความสามารถในการคิดวิจารณญาณและความสามารถในการคิดแก้ปัญหาสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบกลุ่มที่ 1 และกลุ่มที่ 2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1354
title: ผลขององค์ประกอบของคาร์บอน/เรซินคอมพอสิตต่อสมบัติของแผ่นโลหะเคลือบสำหรับเซลล์เชื้อเพลิงพีอีเอ็ม

description: งานวิจัยนี้ศึกษาผลขององค์ประกอบของสารเคลือบที่มีต่อสมบัติการต้านทานการกัดกร่อนและการนำกระแสไฟฟ้าของแผ่นโลหะเคลือบคาร์บอน/เรซินคอมพอสิต โดยใช้ผงแปรงถ่านเป็นองค์ประกอบหลักและใช้สารตัวเติมเป็นท่อนาโนคาร์บอนที่มีค่าการนำไฟฟ้าต่างกัน ร่วมกับตัวประสานคือซิงก์เรซิน (Zinc resin) และอะคริดิกเรซิน (Acrydic resin) องค์ประกอบรวมของการเคลือบคือ ผงแปรงถ่าน เรซิน และตัวทำละลาย ร้อยละ 20 30 และ 50 ตามลำดับ โดยใช้วิธีสเปรย์ในการเคลือบผิวโลหะที่ความหนาของฟิล์มระหว่าง 0.09 ถึง 0.11 มิลลิเมตร และศึกษาท่อนาโนคาร์บอนในช่วงร้อยละ 1- 5 โดยน้ำหนักในการแทนที่ตัวทำละลาย จากผลการทดลองพบว่า การใช้ซิงก์เรซิน (Zinc resin) จะมีค่าความต้านทานเชิงสัมผัสต่ำกว่าอะคริดิกเรซิน (Acrydic resin) แต่ค่าการกัดกร่อนสูงกว่า ส่วนค่าความต้านทานเชิงสัมผัสมีค่าลดลงเมื่อการเติมท่อนาโนคาร์บอนในปริมาณร้อยละ 0- 2 โดยน้ำหนัก การเติมท่อนาโนคาร์บอนที่มีสภาพนำไฟฟ้าสูง (100 ซีเมนต์ต่อเซนติเมตร) ส่งผลให้สมบัติของฟิล์มที่เคลือบดีที่สุด เมื่อปริมาณท่อนาโนคาร์บอนเพิ่มขึ้นทำให้สภาพนำไฟฟ้า การต้านทานการกัดกร่อนและการยึดติดของฟิล์มที่เคลือบมีแนวโน้มต่ำลงทั้งเรซิน 2 ชนิด การเติมท่อนาโนคาร์บอนชนิด 100 ซีเมนต์ต่อเซนติเมตร ร้อยละ 2 โดยน้ำหนักในการเคลือบด้วยซิงก์เรซินและอะคริดิกเรซิน ให้ค่าความต้านทานเชิงสัมผัส 4 และ 35 มิลลิโอห์มตารางเซนติเมตร และค่ากระแสกัดกร่อน 6 และ 0.5 ไมโครแอมป์ต่อตารางเซนติเมตร ตามลำดับ พบว่าให้ค่ากระแสกัดกร่อนต่ำกว่าแผ่นโลหะที่ไม่ได้เคลือบ เมื่อนำแผ่นโลหะเคลือบด้วยซิงก์เรซินไปใช้ในเซลล์เชื้อเพลิง ให้ค่าความหนาแน่นกระแสไฟฟ้า 325.2 มิลลิแอมแปร์ต่อตารางเซนติเมตร และแผ่นโลหะเคลือบด้วยอะคริดิกเรซินให้ค่าความหนาแน่นกระแสไฟฟ้า 259 มิลลิแอมแปร์ต่อตารางเซนติเมตร ซึ่งน้อยกว่าชุดเซลล์เชื้อเพลิงเดี่ยวที่ใช้แผ่นนำกระแสไฟฟ้าชนิดแกรไฟต์เชิงพาณิชย์ (395.4 มิลลิแอมแปร์ต่อตารางเซนติเมตร) ที่ความต่างศักย์ 0.6 โวลต์
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1355
title: การหาประสิทธิภาพในการวัดรังสีแกมมาสำหรับตัวอย่างที่มีลักษณะทางเรขาคณิตต่าง ๆ กันโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป ISOCS

description: งานวิจัยนี้ได้จัดหาโปรแกรมสำเร็จรูป ISOCS (In-Situ Object Counting System) มาใช้เพื่อหาประสิทธิภาพในการวัดรังสีแกมมาแบบเจอร์มาเนียมความบริสุทธิ์สูง สำหรับตัวอย่างที่มีลักษณะทางเรขาคณิตต่างๆ กัน โดยได้เริ่มทำการทดลองวัดรังสีแกมมาพลังงาน 661.7 กิโล-อิเล็กตรอนโวลต์ จากต้นกำเนิดรังสีแกมมามาตรฐานซีเซียม-137 แบบจุดที่มีความแรงรังสี 37 กิโล-เเบคเคอเรล (1 ไมโครคูรี) ซึ่งผ่านการรับรองแล้ว ที่ระยะต่าง ๆ กัน เปรียบเทียบผลกับค่าที่ได้จากโปรแกรมสำเร็จรูป ISOCS ต่อมาได้ทำการวัดรังสีแกมมาพลังงาน 1460.8 กิโลอิเล็กตรอนโวลต์ ของโพแทสเซียม-40 จากตัวอย่างผงโพแทสเซียมคลอไรด์ที่ทราบความแรงรังสีแน่นอนแล้ว โดยบรรจุในภาชนะที่มีลักษณะเรขาคณิตต่างๆ กัน ผลการวิจัยพบว่า เมื่อนำประสิทธิภาพในการวัดรังสีแกมมาจากโปรแกรมสำเร็จรูป ISOCS สำหรับต้นกำเนิดรังสีแกมมาแบบจุด แบบแผ่นกลม แบบทรงกระบอก และแบบภาชนะ Marinelli beaker มาคำนวณหาความแรงรังสีจะมีความคลาดเคลื่อนจากความแรงรังสีจริงในช่วงระหว่างร้อยละ 2-6, 1-3, 3-7 และ 26-28 ตามลำดับ ในขั้นสุดท้ายนำโปรแกรมสำเร็จรูป ISOCS มาใช้คำนวณหาความแรงรังสีจำเพาะของตัวอย่างในสิ่งแวดล้อมรูปทรงกลมและทรงแผ่นกลม (สารมาตรฐานแร่ยูเรเนียม) มีความแตกต่างจากความแรงรังสีจริงอยู่ร้อยละ -10.28 และ +4.95 ตามลำดับ และรูปทรง Rectangular plane (ผนังตึก-1) มีความแรงรังสีจำเพาะของเรเดียม-226 ยูเรเนียม-238 ทอเรียม-232 และโพแทสเซียม-40 เท่ากับ 29.99 ± 6.46 Bq/kg, 13.85 ± 0.37 Bq/kg, 18.53 ± 0.48 Bq/kg และ 196.20 ± 2.56 Bq/kg ตามลำดับ ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าโปรแกรม ISOCS สามารถใช้ในการหาประสิทธิภาพในการวัดรังสีแกมมาได้โดยไม่จำเป็นต้องมีต้นกำเนิดรังสีหรือสารมาตรฐานที่เหมาะสม อย่างไรก็ตามสำหรับตัวอย่างที่มีลักษณะทางเรขาคณิตอื่น ๆ ควรที่จะได้ทำการทดสอบก่อนเพื่อความถูกต้องของผลการวัด
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1356
title: การศึกษาความไวหลอดลมของตำรวจจราจรพื้นที่กรุงเทพมหานคร

description: ที่มา มีการศึกษาหลายการศึกษาที่พบว่ามลภาวะทางอากาศโดยเฉพาะปัญหาฝุ่นละอองขนาดเล็กที่มีขนาดเล็กกว่า 10 ไมครอน (Particulate matter : PM₁₀) มีความสัมพันธ์กับอาการะบบทางเดินหายใจ จุดประสงค์การศึกษา เพื่อต้องการหาความชุกของความไวหลอดลมในตำรวจจราจรพื้นที่กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีโอกาสสัมผัสกับมลภาวะทางอากาศและฝุ่นละอองโดยตรง และเปรียบเทียบสัดส่วนการเกิดภาวะหลอดลมไวในตำรวจจราจรเมื่อเปรียบเทียบตำรวจทั่วไป รูปแบบและวิธีการศึกษา การศึกษาเชิงวิเคราะห์ ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง โดยทำการศึกษาในอาสาสมัครตำรวจและตำรวจจราจรพื้นที่กรุงเทพมหานคร ทั้งหมด 3 เขต ได้แก่ ปทุมวัน ลุมพินี และบางรัก จำนวน 155 คน โดยอาสาสมัครทุกรายจะได้รับการตอบแบบสอบถาม ทำการทดสอบสมรรถภาพปอดและความไวหลอดลม ผลการศึกษาพบว่า มีอาสาสมัครที่เป็นตำรวจจราจร 69 คน และตำรวจทั่วไป 86 คน โดยอายุ น้ำหนัก ส่วนสูง ภูมิลำเนา ระยะเวลาการปฏิบัติงาน ประวัติโรคหืดในครอบครัว การสูบบุหรี่ของทั้งสองกลุ่มไม่มีความแตกต่างกัน ผลการทดสอบสมรรถภาพปอด โดยพิจารณาจากค่า Forced expiratory volume (FEV₁) และค่า Forced vital capacity (FVC) ของทั้งสองกลุ่มไม่แตกต่างกัน และผลการทดสอบความไวหลอดลม พบภาวะหลอดลมไวในตำรวจจราจรและตำรวจทั่วไปเท่ากับ 3 รายและ 2 รายตามลำดับ ซึ่งไม่มีความแตกต่างกันของทั้งสองกลุ่มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สรุปผลการศึกษา ความชุกในการเกิดภาวะหลอดลมไวในตำรวจทั่วไปมีค่าใกล้เคียงกับประชากรทั่วไป ความแตกต่างระหว่างความชุกของการเกิดภาวะหลอดลมไวและอัตราส่วนความชุกในการเกิดภาวะหลอดลมไวในตำรวจจราจรเมื่อเทียบตำรวจทั่วไปเท่ากับ ร้อยละ 2.03 และ 1.88 เท่า แต่ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1164
title: สมรรถนะของระบบผลิตไฟฟ้าและความร้อนด้วยแผง PV/T

description: ศึกษาสมรรถนะของระบบผลิตไฟฟ้าและความร้อนด้วยแผงรับความร้อนแบบใช้น้ำเป็นตัวถ่ายเทความร้อนของระบบ ซึ่งประกอบด้วยแผง PV/T ขนาด 0.79 ตารางเมตร ถังเก็บน้ำร้อนขนาด 80 ลิตร เครื่องสูบน้ำขนาดเล็ก เครื่องควบคุมอัตราการไหลของน้ำ เครื่องควบคุมการประจุแบตเตอรี่ และแบตเตอรี่ โดยติดตั้งระบบ PV/T ติดตั้งบนดาดฟ้าของอาคารคณะวิศวกรรมศาสตร์ (N13.735558 E100.533257) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร โดยให้ แผง PV/T วางหันหน้าไปทางทิศใต้และทำมุมกับพื้น 15˚ ทำการทดสอบในช่วงเดือนตุลาคม ปี 2555 ข้อมูลที่ใช้ในการศึกษาและวิเคราะห์ ได้แก่ ข้อมูลความเข้มแสงอาทิตย์ ข้อมูลอุณหภูมิน้ำเริ่มต้น ข้อมูลอุณหภูมิน้ำเข้าแผง และข้อมูลอุณหภูมิอากาศภายนอก การทดสอบกำหนดค่าอัตราการไหลของน้ำคงที่ที่ 1.2 ลิตรต่อนาที ข้อมูลทั้งหมดจะถูกบันทึกทุกๆ 2 นาที ช่วงเวลา 8:00-16:00 น. เป็นเวลา 10 วัน โดยใช้เครื่องบันทึกข้อมูลอัตโนมัติ ส่วนการวิเคราะห์หาค่าพลังงานไฟฟ้าจะใช้ข้อมูลการตรวจวัดแรงดันไฟฟ้า และกระแสไฟฟ้าจากแบตเตอรี่ โดยต่อวงจรกับตัวต้านทานชนิดไวร์วาวด์เพื่อหากำลังไฟฟ้า จากนั้นคูณกับเวลาที่ดึงประจุออกจากแบตเตอรี่จะได้เป็นพลังงานไฟฟ้า ผลการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่าระบบ PV/T มีประสิทธิภาพทางความร้อนรายวันเฉลี่ยที่ 40.9% ประสิทธิภาพทางไฟฟ้ารายวันเฉลี่ยที่ 3.0% และประสิทธิภาพรวมรายวันเฉลี่ยที่ 43.9% หากใช้ข้อมูลสถิติความเข้มแสงอาทิตย์ และอุณหภูมิอากาศภายนอกปี 2553 จะสามารถคำนวณค่าพยากรณ์ที่ระบบ PV/T สามารถผลิตพลังงานไฟฟ้าและพลังงานความร้อนได้ 78 วัตต์-ชั่วโมง/วัน และ 1,181 วัตต์-ชั่วโมง/วัน ที่อุณหภูมิน้ำร้อน 41.7˚C ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1166
title: ระบบสนับสนุนการมอบหมายงานให้กับพนักงานขับรถที่มีรูปแบบการเดินรถแบบต่อเนื่องในอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่ม

description: ออกแบบระบบสนับสนุนการมอบหมายงานให้กับพนักงานขับรถ เพื่อทำงานในการเดินรถแบบต่อเนื่อง (Continuous-routing vehicle) สำหรับการขนส่งในอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่ม (Garment industry) ซึ่งรถขนส่งจะสามารถทำงานรับ-ส่งสินค้าได้อย่างต่อเนื่อง ไม่ถูกจำกัดด้วยชั่วโมงการทำงาน และสถานที่เริ่มต้น-สิ้นสุดการทำงาน รูปแบบการเดินรถในลักษณะนี้ เป็นการขนส่งที่มีระบบสนับสนุนข้อมูลศูนย์กลาง ทำการรายงานตำแหน่งของรถและพนักงานขับรถ ณ เวลาใดๆ พนักงานขับรถสามารถจะหยุดพักเมื่อครบรอบการทำงานได้ตามจุดต่างๆ ที่กำหนดให้ในระบบ โดยไม่จำเป็นที่จะต้องกลับมาพักยังจุดเริ่มต้นเสมอ โดยงานวิจัยนี้ได้พัฒนากระบวนการตัดสินใจในการมอบหมายงานให้กับพนักงานขับรถ โดยแบ่งออกได้เป็น 3 ขั้นตอนหลัก ขั้นตอนแรกเป็นการเลือกพนักงานขับรถที่มีความพร้อมในการทำงาน ซึ่งจะพิจารณาจากตารางการทำงานของพนักงานขับรถ ประกอบกับความต้องการการขนส่งที่เกิดขึ้น ขั้นตอนที่สองเป็นการจัดลำดับของรถเพื่อมอบหมายงาน โดยพิจารณาจากแผนการขนส่งที่รับมา ขั้นตอนสุดท้ายเป็นการมอบหมายงานให้กับพนักงานขับรถ ซึ่งจะพิจารณาหาจุดเปลี่ยนที่เหมาะสมกับความพร้อมของพนักงานขับรถแต่ละคน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้สามารถทำงานรับ-ส่งสินค้าได้ตามความต้องการของลูกค้า ด้วยค่าใช้จ่ายการเดินทางในระบบที่ต่ำโดยวิธีฮิวริสติก (Heuristic) จากการทดสอบพบว่าวิธีฮิวริสติกที่พัฒนาขึ้น ซึ่งเป็นการวางแผนจากทุกเส้นทางทั้งหมดที่มีอยู่ (Multi-route) สามารถลดค่าใช้จ่ายในการเดินทางได้ประมาณ 15.23% เมื่อเปรียบเทียบกับวิธีการมอบหมายงานอย่างง่ายที่มาจากการวางแผนทีละเส้นทาง (Single-route) นอกจากนี้ได้ออกแบบระบบสารสนเทศเพื่อช่วยในการสนับสนุนการตัดสินใจการมอบหมายงานให้กับพนักงานขับรถด้วยฮิวริสติกที่พัฒนาขึ้น ซึ่งประกอบด้วย การออกแบบโครงสร้างฐานข้อมูล (Database) และรูปแบบหน้าจอของระบบ (User interface) สำหรับผู้ใช้งาน เพื่อช่วยให้สะดวกต่อการวางแผนมอบหมายงานให้กับพนักงานขับรถ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1167
title: มาตรการทางกฎหมายที่ใช้บังคับในการแข่งขันระหว่างรัฐวิสากิจกับเอกชน ในธุรกิจสายการบินภายในประเทศไทย

description: ประเทศไทยมีระบบเศรษฐกิจแบบเสรีนิยม จึงสนับสนุนให้มีการแข่งขันที่เสรีอย่างเป็นธรรมและด้วยหลักการที่ว่า รัฐไม่ควรมีการแข่งขันกับเอกชน เว้นแต่จะเป็นการให้บริการสาธารณูปโภคที่จำเป็นแก่ประชาชน รัฐจึงวางนโยบายทางการบิน โดยให้การบินไทยเป็นสายการบินของรัฐที่ให้บริการเดินอากาศแก่ประชาชน อันเป็นหน้าที่ของรัฐที่ต้องจัดหาตามที่รัฐธรรมนูญบัญญัติ โดยรัฐจะให้ความคุ้มครองแก่การบินไทยในฐานะสายการบินของรัฐ และกำหนดให้การบินไทยเป็นรัฐวิสาหกิจที่ดำเนินงานในเชิงพาณิชย์และแสวงหารายได้ให้แก่รัฐ แต่ทั้งนี้ การบินไทยก็ต้องไม่ตกอยู่ภายใต้บังคับของพระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2542 ตามบทบัญญัติมาตรา 4 (2) ที่บัญญัติยกเว้นไม่บังคับใช้แก่รัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณ ซึ่งเหตุผลที่ยกเว้นแก่รัฐวิสาหกิจประเภทดังกล่าว ก็เพื่อประโยชน์ในการดำเนินงานที่คล่องตัว อันจะส่งผลดีต่อการให้บริการแก่ประชาชน แต่ในปัจจุบัน การดำเนินงานของการบินไทยนับแต่รัฐมีนโยบายเปิดเสรีการบินภายในประเทศ ทำให้การบินไทยต้องแข่งขันกับสายการบินเอกชนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ประกอบกับรูปแบบการดำเนินงานของการบินไทยที่คล้ายคลึงกับเอกชนมากขึ้น แต่พระราชบัญญัติดังกล่าวยังคงยกเว้นไม่บังคับใช้แก่รัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณอย่างการบินไทย ในขณะที่ สายการบินเอกชนอื่นต้องตกอยู่ภายใต้บังคับของพระราชบัญญัติฉบับนี้ ยิ่งไปกว่านั้น การมีฐานะรัฐวิสาหกิจทำให้การบินไทยได้รับการสนับสนุนและช่วยเหลือจากภาครัฐ ส่งผลกระทบอย่างสำคัญต่อการแข่งขัน จึงเห็นได้ว่า แม้รัฐจะมีนโยบายเปิดเสรีการบินภายในประเทศก็ตาม แต่ก็ไม่อาจสร้างการแข่งขันที่เป็นธรรมและเท่าเทียมระหว่างการบินไทยกับสายการบินเอกชนได้ หากการบังคับใช้กฎหมายยังคงเลือกปฏิบัติต่อสายการบินของรัฐ ดังนั้น ผู้เขียนเห็นว่า ควรแก้ไขบทบัญญัติมาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2542 โดยให้การบินไทยตกอยู่ภายใต้บังคับของพระราชบัญญัติดังกล่าวเช่นเดียวกับสายการบินเอกชน ด้วยเหตุผลของการแข่งขันเป็นหลัก ประกอบกับเหตุผลอื่นๆ เพื่อให้เกิดการบังคับใช้กฎหมายอย่างเท่าเทียม อันจะก่อให้เกิดประสิทธิภาพในการควบคุมพฤติกรรมการแข่งขันโดยไม่เลือกปฏิบัติต่อสายการบินใดสายการบินหนึ่ง และก่อให้เกิดความเป็นธรรม ลดความเหลื่อมล้ำในการแข่งขันระหว่างรัฐวิสาหกิจกับเอกชน ภายใต้นโยบายเปิดเสรีการบินภายในประเทศของรัฐ และเกิดความสอดคล้องกับการบังคับใช้กฎหมายแข่งขันทางการค้าของต่างประเทศอย่างเป็นเอกภาพ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1168
title: การแปลงกราฟีมภาษาอังกฤษเป็นโฟนีมภาษาไทย

description: ความเป็นธรรมชาติของเสียงสังเคราะห์เป็นเป้าหมายสำคัญของระบบสังเคราะห์เสียง (Text-to-speech system) ซึ่งกระบวนการสำคัญก็คือการหาคำอ่านของคำที่จะสังเคราะห์เสียง แต่ในระบบสังเคราะห์เสียงภาษาไทยการหาคำอ่านของคำภาษาอังกฤษไม่สามารถหาได้แบบตรงไปตรงมา ดังนั้นเพื่อให้ระบบสังเคราะห์เสียงภาษาไทยสามารถสังเคราะห์เสียงคำภาษาอังกฤษ ที่อาจจะปรากฏร่วมกับคำภาษาไทยได้นั้น จึงเสนอระบบการหาคำอ่านในหน่วยเสียงภาษาไทยจากคำภาษาอังกฤษ ซึ่งประกอบไปด้วย 3 กระบวนการหลัก คือ โมเดลการทำนายหน่วยเสียง กระบวนการประมวลผลหลังจากการทำนายหน่วยเสียง และโมเดลการทำนายเสียงวรรณยุกต์ โดยโมเดลการทำนายหน่วยเสียงใช้อัลกอริทึม ออนไลน์ดิสคริมิเนทีฟเทรนนิงเฟรมเวิร์ค (Online discriminative training framework) ในกระบวนการเรียนรู้ร่วมกับค่าลักษณะสำคัญต่างๆ ดังนี้ บริบท (Context) เอ็นแกรม (ngram) มาร์คอฟออร์เดอร์ (Markov order) ลิเนียร์เชน (Linear-chain) และจอยต์เอ็นแกรม (Joint n-gram) ในขณะที่กระบวนการประมวลผลหลังจากการทำนายหน่วยเสียง จะทำการแก้ไขหน่วยเสียงที่ผิดหลักพยางค์ในภาษาไทย และโมเดลการทำนายเสียงวรรณยุกต์อัลกอริทึมต้นไม้ (Classification and regression tree: CART) ในกระบวนการเรียนรู้ ร่วมกับค่าลักษณะสำคัญต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับหลักภาษาศาสตร์ ผลลัพธ์ความแม่นยำเฉลี่ย ในระดับพยางค์เท่ากับ 76.03%, ความแม่นยำเฉลี่ยในระดับคำเท่ากับ 53.93% และผลลัพธ์ในแง่ความพึงพอใจพบว่า 90.95% เป็นผลลัพธ์ที่ยอมรับได้