cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.132
title: ENCAPSULATION OF EXTRACT FROM MULBERRY Morus alba L. LEAVES BY POLYMER-POLYMER INTERACTIONS

description: This research was aimed to develop microcapsules from mulberry leaf extract using polymer-polymer interaction method. Firstly, the extraction of antioxidants from mulberry leaves was determined using 4 concentrations of ethanol (50%, 60%, 70% and 95% v/v). It was found that 60% ethanol extract (60EM) had total phenolics content of 122.21 mg GAE/g dried leaves and antioxidant properties (using FRAP and DPPH) of 51.83 and 10.45 mmol trolox/g dried leaves, respectively. These values were significantly higher than those in other extracts. In determination of type of flavonoids using LC-MS, it was found that mulberry leaves extract contained rutin, quercetin, isoquercetin, quercetin glucoside, quercitrin and astragalin. The suitable core material in encapsulation process by polymer-polymer interaction method was then determined. Coating materials were a combination of soy protein isolate (SPI) and low methoxyl pectin and core materials were 60EM and 95EM. The result presented that encapsulation efficiency and total phenolics content of microcapsules from 60EM and 95EM was not significantly different (p &gt; 0.05). Therefore, both extracts were used for study the suitable final pH of mixed solution (3.5, 4.0 and 4.5) in polymer-polymer interaction process. It was found that microcapsules from 60EM with pH adjusted to 4.0 showed 50.29% encapsulation yield with 13.55% encapsulation efficiency. Total phenolics content was 57.04 mg GAE/g microcapsules, antioxidant properties was 25.20 mmol trolox/g microcapsules (FRAP) and 12.68 mmol trolox/g microcapsules (DPPH). Amount of rutin and quercetin was 0.49 and 6.24 × 10-3 mg/g microcapsules, respectively. The antioxidant activities of this condition were significantly higher than those in microcapsules produced using other conditions (p ≤ 0.05). This condition was used for study the suitable concentration of coating materials (SPI and pectin) in microcapsules production. The concentration of SPI and pectin was varied in 3 values (2.5, 5.0 and 7.5% w/v) at a 1:1 ratio. It was found that microcapsules produced by using 7.5% w/v of SPI and 7.5% w/v pectin gave encapsulation yield of 69.52%, encapsulation efficiency of 15.22%, total phenolics content of 73.37 mg GAE/g microcapsules. Antioxidant activities was 27.71 mg trolox/g microcapsules, for FRAP and 20.13 mg trolox/g microcapsules, for DPPH. The antioxidant activities of this condition were significantly higher than those in microcapsules produced using other concentrations of coating materials (p ≤ 0.05).
DOI: 10.14457/cu.the.2013.133
title: การพัฒนากระบวนการแยกและการทำให้บริสุทธิ์ของพอลิ(3-ไฮดรอกซีบิวทิเรต) ที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพ ซึ่งผลิตจาก Bacillus megaterium BA-019

description: ศึกษาการพัฒนากระบวนการแยกและการทำให้บริสุทธิ์ของ P(3HB) ที่ถูกย่อยสลายได้ทางชีวภาพซึ่งผลิตจาก Bacillus megaterium สายพันธุ์ BA-019 ด้วยการใช้สารเคมีที่มีราคาไม่แพง มีประสิทธิภาพ ง่ายต่อการแยก P(3HB) และการทำให้บริสุทธิ์ โดยเซลล์ของ B. megaterium สายพันธุ์ BA-019 ที่นำมาใช้ในกระบวนการแยก P(3HB) และการทำให้บริสุทธิ์ ได้มาโดยเลี้ยงเซลล์ในอาหาร mineral salt medium (MSM) ด้วยวิธีเฟด-แบตช์ เป็นเวลา 24 ชั่วโมง วิเคราะห์ปริมาณของ P(3HB) ด้วยวิธีแก๊สโครมาโทกราฟฟี ได้ศึกษาเปรียบเทียบการใช้เซลล์แห้งและเซลล์เปียกในกระบวนการแยก P(3HB) และการทำให้บริสุทธิ์ ผลการศึกษาพบว่า การใช้เซลล์แห้งสำหรับกระบวนการแยกและการทำให้บริสุทธิ์ วิธีที่ดีที่สุดคือ การพรีทรีทเม้นต์เซลล์ด้วยการบ่มเซลล์กับสารละลายโซเดียมคลอไรด์ ความเข้มข้น 0.1 โมลาร์ บนเครื่องเขย่าควบคุมที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส ความเร็วรอบเท่ากับ 200 รอบต่อนาที นาน 3 ชั่วโมง จากนั้นทำให้เซลล์แตกด้วยสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์ ความเข้มข้น 0.1 โมลาร์ บ่มบนเครื่องเขย่าควบคุมอุณหภูมิเท่ากับ 30 องศาเซลเซียส ความเร็วรอบเท่ากับ 200 รอบต่อนาที นาน 1 ชั่วโมง แล้วนำไปผ่านการพอลิชชิ่งด้วยเอทานอลเย็นความเข้มข้น 20% ปริมาตรต่อปริมาตร โดยวิธีนี้ได้ความบริสุทธิ์และการกู้คืนเท่ากับ 88.30% และ 96.31% โดยน้ำหนัก ตามลำดับ P(3HB) ซึ่งได้โดยวิธีนี้มีน้ำหนักโมเลกุล (Mw) เท่ากับ 263,766 ดาลตัน การใช้เซลล์เปียกเพื่อแยก P(3HB) และการทำให้บริสุทธิ์ วิธีที่ดีที่สุดคือ การทำให้เซลล์แตกด้วยวิธีเชิงกลโดยการใช้ LAS-99 ความเข้มข้น 5% น้ำหนักต่อปริมาตร ด้วยคลื่นเสียงความถี่สูง ที่ความถี่ 40% แอมพลิจูด เป็นเวลา 10-20 นาที แล้วนำไปผ่านการพอลิชชิ่งด้วยเอทานอลเย็นความเข้มข้น 20% ปริมาตรต่อปริมาตร พบว่าความบริสุทธิ์และการกู้คืนเท่ากับ 95.27% และ 99.01% โดยน้ำหนัก ตามลำดับ และมีน้ำหนักโมเลกุลเท่ากับ 88,844 ดาลตัน โดยน้ำหนักโมเลกุลของ P(3HB) ที่แยกและทำให้บริสุทธิ์ โดยวิธีที่พัฒนาขึ้นใหม่นี้มีค่าต่ำกว่าน้ำหนักโมเลกุลของ P(3HB) ที่แยกและทำให้บริสุทธิ์ ด้วยวิธีเดิมที่ใช้คือการสกัดด้วยคลอโรฟอร์ม ซึ่งป็นตัวทำละลายอินทรีย์ (313,873 ดาลตัน) แต่ทั้งนี้ความบริสุทธิ์และการกู้คืนของ P(3HB) ที่ได้จากวิธีที่พัฒนาในงานวิจัยนี้มีค่าสูงกว่า P(3HB) ที่ได้จากการสกัดด้วยคลอโรฟอร์ม
DOI: 10.14457/cu.the.2013.134
title: การทำให้บริสุทธิ์ของโปรตีนจาก Bacillus subtilis N3 ที่มีฤทธิ์ต้านราก่อโรคพืช Bipolaris sp.

description: แบคทีเรีย B. subtilis N3 ที่คัดแยกได้จากดินสามารถผลิตโปรตีนที่มีฤทธิ์ในการยับยั้งรา Bipolaris sp. ที่ก่อโรคใบไหม้แผลเล็กในข้าวโพดได้ โดยวัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือการแยกและทำบริสุทธิ์โปรตีนที่มีฤทธิ์ในการยับยั้งราก่อโรคพืชจากน้ำเลี้ยงเชื้อของแบคทีเรียที่เลี้ยงในอาหารเลี้ยงเชื้อ Tryptic soy broth ที่ pH 7.5 และบ่มที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 18 ชั่วโมง ผลการทดลองพบว่าน้ำเลี้ยงเชื้อมีประสิทธิภาพในการยับยั้งราก่อโรคพืชได้ดี โดยมีเปอร์เซ็นต์การยับยั้งประมาณ 65 เปอร์เซ็นต์ และมีค่าแอกทิวิตีจำเพาะเท่ากับ 79.08 AUต่อมิลลิกรัมของโปรตีน โปรตีนที่มีฤทธิ์ในการยับยั้งราก่อโรคพืชสามารถแยกและทำบริสุทธิ์ได้ โดยการตกตะกอนโปรตีนด้วยแอมโมเนียมซัลเฟตที่ช่วงความเข้มข้น 40-80% ของแอมโมเนียมซัลเฟต โดยมีเปอร์เซ็นต์การยับยั้งเท่ากับ 80% และมีค่าแอกทิวิตีจำเพาะเท่ากับ 118.18 AUต่อมิลลิกรัมของโปรตีน จากนั้นทำบริสุทธิ์โปรตีนด้วยวิธีแอนไอออนเอกซ์เชนจ์ด้วยไดเอธิลอะมิโนเอธิล (DEAE Bio-gel A) โดยโปรตีนที่ผ่านการทำบริสุทธิ์ในช่วงลำดับส่วนที่ 45-50 (ตัวอย่างที่ 38) มีเปอร์เซ็นต์การยับยั้งเท่ากับ 62% และมีค่าแอกทิวิตีจำเพาะเท่ากับ 159.61 AUต่อมิลลิกรัมของโปรตีน เมื่อผ่านการทำโซเดียมโดเดซิลซัลเฟตพอลิอะคริลาไมด์เจลอิเล็กโทรฟอเรซิสพบว่ามีแถบโปรตีนเพียงแถบเดียว ซึ่งมีน้ำหนักโมเลกุลประมาณ 34.61 kDa จากการวิเคราะห์ด้วยวิธี Liquid Chromatography Quadrupole Time-of-Flight Tandem Mass Spectrometry พบว่ามีลายพิมพ์เพปไทด์ใกล้เคียงกับโปรตีนแฟลกเจลลินที่ผลิตจาก Bacillus amyloliquefacien subsp. plantarum โดยมีคะแนนความเหมือนของลำดับเพปไทด์เท่ากับ 52% นอกจากนี้เมื่อศึกษาลักษณะของสายใยและสปอร์ราก่อโรคพืชภายใต้กล้องจุลทรรศน์พบว่าโปรตีนที่แยกและทำบริสุทธิ์ได้สามารถยับยั้งการเจริญและการงอกของสปอร์ราก่อโรคพืช โดยความเข้มข้นของโปรตีนที่สามารถยับยั้งการเจริญของราก่อโรคพืชได้ 50% (IC50) มีค่าเท่ากับ 0.045 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร นอกจากนี้โปรตีนที่แยกและทำบริสุทธิ์ได้สามารถป้องกันการรุกรานของรา Bipolaris sp. ที่ก่อโรคในใบข้าวโพดได้มากกว่า 89% ดังนั้นจากงานวิจัยนี้พบว่าโปรตีนที่แยกและทำบริสุทธิ์ได้จากแบคทีเรีย B. subtilis N3 สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการควบคุมปัญหาโรคใบไหม้แผลเล็กในข้าวโพดที่มีสาเหตุจากรา Bipolaris sp. ได้
DOI: 10.14457/cu.the.2013.135
title: การใช้กากของเสียจากการผลิตคะตะลิสต์สำหรับพอลิเอทิลีนความหนาแน่นสูงในเคลือบเซรามิก

description: งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาการใช้กากของเสียที่ได้จากการผลิตตัวเร่งปฏิกิริยาสำหรับกระบวนการผลิตพอลิเอทิลีนความหนาแน่นสูงมาใช้เป็นวัตถุดิบของเคลือบทึบขาวในผลิตภัณฑ์กระเบื้องเซรามิก องค์ประกอบหลักทางเคมีของกากของเสียประกอบด้วยไทเทเนียมไดออกไซด์ และมีสิ่งเจือปนอื่นๆ ซึ่งพบในส่วนผสมเคลือบทึบขาว งานวิจัยนี้แบ่งออกเป็น 2 ส่วนคือ การนำกากของเสียมาใช้เป็นส่วนผสมเคลือบดิบโดยตรง และการใช้กากของเสียในฟริตโดยกากหลอมเป็นแก้วฟริต แล้วจึงนำฟริตที่ได้ไปเตรียมเป็นเคลือบ ทำการศึกษาวิเคราะห์สมบัติต่างๆ ของเคลือบ ได้แก่ พฤติกรรมการหลอมตัว อุณหภูมิการหลอมตัวเฉพาะ ความแข็ง ความทนทานต่อการขูดขีด ความทนทานต่อสารเคมี สัมประสิทธิ์การขยายตัวทางความร้อน และสี โดยเน้นที่จะใช้กากของเสียแทนที่สารประกอบไทเทเนียมไดออกไซด์ซึ่งมีราคาค่อนข้างสูงสำหรับกระบวนการเตรียมเคลือบดิบ กากของเสียจะต้องนำไปเผาแคลไซน์ก่อนที่อุณหภูมิ 350 องศาเซลเซียส เพื่อกำจัดสารประกอบคลอไรด์ หลังจากนั้นเตรียมเคลือบทึบขาวมาตรฐานเพื่อเปรียบเทียบกับเคลือบที่ใช้กากของเสียเป็นวัตถุดิบซึ่งเผาที่ 1200 องศาเซลเซียส นอกจากนี้ยังได้ทำการปรับสูตรเคลือบ และศึกษาบทบาทของวัตถุดิบต่างๆ ผลการทดลองชี้ให้เห็นว่ากากของเสียสามารถใช้ทดแทนวัตถุดิบทางการค้าในเคลือบได้ในสัดส่วนไม่เกิน 10 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก ได้เคลือบสีขาวทึบแสงที่มีค่าความขาวตั้งแต่ 90 เปอร์เซ็นต์ขึ้นไป อีกทั้งยังมีลักษณะสมบัติใกล้เคียงกับเคลือบมาตรฐานด้วย ส่วนการใช้กากของเสียมาเป็นวัตถุดิบในการเตรียมฟริตนั้น กากของเสียไม่ต้องผ่านการเผาแคลไซน์ อุณหภูมิในการหลอมส่วนผสมฟริต คือ 1450 องศาเซลเซียส แก้วฟริตที่ได้จะถูกเตรียมเป็นน้ำเคลือบ เคลือบผิวผลิตภัณฑ์กระเบื้อง และเผาที่ 1120 องศาเซลเซียส หลังจากนั้นจึงทำการศึกษาวิเคราะห์ลักษณะสมบัติของเคลือบฟริตที่เตรียมได้จากกากของเสีย สัดส่วนของกากของเสียที่ใช้ในส่วนผสมในแก้วฟริตคือประมาณ 10-15 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก เคลือบฟริตที่ได้มีลักษณะทึบสีขาวที่มีค่าความขาวมากกว่า 90 เปอร์เซ็นต์เช่นกัน งานวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่ากากของเสียจากตัวเร่งปฏิกิริยาสำหรับพอลิเอทิลีนสามารถนำมาใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับเคลือบขาวทึบและใช้ในผลิตภัณฑ์เซรามิกได้
DOI: 10.14457/cu.the.2013.136
title: แบบจำลองคณิตศาสตร์สำหรับการเติบโตของต้นข้าวระยะกล้าภายใต้ความเครียดจากเกลือ

description: ปัญหาสภาวะดินเค็ม มีผลกระทบต่อการเจริญเติบโตของข้าว โดยเห็นได้ชัดเจนในระยะกล้า การศึกษาผลกระทบของความเค็มกระทำโดยใช้ค่าของการนำไฟฟ้า (EC) ที่วัดจากสารละลาย Asher ที่มีส่วนผสมของเกลือในระดับต่างกันคือ 2 6 10 และ 14 dS/m สำหรับใช้ในการทดลองปลูกข้าวพันธุ์ปทุมธานี 1 จากนั้นทำการเก็บข้อมูลมวลชีวภาพ และปริมาณการสะสมโซเดียมภายในเซลล์เป็นระยะเวลา 11 วัน พบว่ามวลชีวภาพลดลง แต่ปริมาณโซเดียมไอออนที่สะสมภายในเซลล์เพิ่มขึ้น นำข้อมูลดังกล่าวมาสร้างแบบจำลองคณิตศาสตร์ที่อธิบายพฤติกรรมการเพิ่มขึ้นของปริมาณโซเดียมอิออนในเซลล์ และการเพิ่มขึ้นของมวลชีวภาพในระยะกล้าที่มีรูปแบบเป็นสมการเชิงอนุพันธ์ แบบจำลองที่ได้สามารถใช้ประเมินผลที่อาจเกิดขึ้นกับกล้าถ้ามีสภาวะความเค็มเกิดขึ้นได้โดยมีความคลาดเคลื่อนไม่เกิน 5%
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1363
title: การค้นหาผู้ให้บริการคลาวด์ที่สอดคล้องด้านความมั่นคงกับเมตริกซ์ควบคุมคลาวด์แบบเชิงความหมาย

description: กลุ่มลูกค้าที่จะใช้บริการคลาวด์จะพิจารณาคุณลักษณะเชิงคุณภาพของผู้ให้บริการคลาวด์เมื่อจะทำการเลือกใช้บริการคลาวด์ ความมั่นคงเป็นคุณลักษณะเชิงคุณภาพที่สำคัญ ที่มักจะถูกนำมาใช้เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างข้อเสนอบริการของผู้ให้บริการหลายราย องค์กรความมั่นคงของคลาวด์ได้นำเสนอเมตริกซ์ควบคุมคลาวด์ ซึ่งประกอบด้วยหลักการปฏิบัติทางด้านความมั่นคงและหลักการที่ผู้ให้บริการคลาวด์ควรปฏิบัติตามเพื่อให้บริการคลาวด์มีความมั่นคง งานวิจัยนี้นำเสนอต้นแบบเครื่องมือการค้นหาเชิงความหมาย สำหรับใช้ค้นหาบริการคลาวด์ที่สอดคล้องกับแนวทางการควบคุมด้านความมั่นคงตามเมตริกซ์ควบคุมคลาวด์ ในต้นแบบเครื่องมือนั้น ได้มีการสร้างออนโทโลจีด้านความมั่นคงจากเมตริกซ์ควบคุมคลาวด์ และออนโทโลจีทางด้านความมั่นคงนี้ สามารถนำมาใช้อ้างอิงในการสร้างโปรไฟล์ความมั่นคงของผู้ให้บริการคลาวด์ได้ โปรไฟล์ความมั่นคงของผู้ให้บริการคลาวด์ซึ่งนำเสนอหลักฐานที่เกี่ยวข้อง สอดคล้องกับแนวทางการควบคุมด้านความมั่นคงตามเมตริกซ์ควบคุมคลาวด์ จะถูกใช้ในการค้นหาและจัดลำดับตามการค้นหาของผู้ใช้บริการคลาวด์ ผู้ใช้บริการคลาวด์จึงสามารถตรวจสอบและเปรียบเทียบระดับความสอดคล้องของบริการคลาวด์ตามเมตริกซ์ควบคุมคลาวด์ได้ ในการทดลองพบว่าการค้นหาเชิงความหมายจะให้ผลการค้นหาที่มีประโยชน์ต่อผู้ใช้บริการมากกว่าการค้นหาแบบปกติ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1364
title: แบบจำลองการเรียนรู้สำหรับการประเมินค่าอันดับโดยผู้เชี่ยวชาญ

description: โดยทั่วไปการประมาณหรือประเมินค่ามักกระทำโดยผู้เชี่ยวชาญ การประเมินความเสี่ยงเป็นกิจกรรมหนึ่งที่มีวัตถุประสงค์เพื่อจัดลำดับความสำคัญความเสี่ยง โดยพิจารณาจากระดับความรุนแรงการสูญเสียที่อาจเกิดขึ้นได้ การวิเคราะห์สถานการณ์เป็นวิธีการที่นิยมใช้เพื่อประเมินผลกระทบในกรณีที่มีปัจจัยความเสี่ยงเกิดขึ้น อย่างไรก็ตาม การประเมินระดับความรุนแรงของผลกระทบในสถานการณ์ต่างๆ โดยผู้เชี่ยวชาญเป็นกิจกรรมที่สิ้นเปลืองทรัพยากร รวมถึงต้องมีการตรวจสอบและการประเมินใหม่ เพื่อใช้ในการเปรียบเทียบกับข้อมูลความเสียหายที่เกิดขึ้นจริงที่มีอยู่ตลอดเวลา นอกจากวิธีการประเมินค่าโดยผู้เชี่ยวชาญ การสร้างแบบจำลองเป็นเทคนิคหนึ่งที่สามารถใช้สำหรับการวิเคราะห์สถานการณ์ งานวิจัยนี้ได้ศึกษาวิธีการสร้างแบบจำลองสำหรับการประเมินค่าระดับความรุนแรงการสูญเสียด้วยโมเดลสมการโครงสร้างและแบ็คพรอพาเกชันนิวรอลเน็ตเวิร์กในบริบทของความเสี่ยงทางด้านปฏิบัติการ ซึ่งเป็นความเสี่ยงประเภทหนึ่งในกลุ่มธุรกิจที่ให้บริการทางด้านการธนาคารและการเงิน ผลลัพธ์ที่ได้พบว่า โมเดลสมการโครงสร้างมีความแม่นยำในการทำนายระดับความรุนแรงการสูญเสียน้อยกว่ามาก อันเป็นผลมาจากความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรที่ไม่เป็นเชิงเส้น ถึงแม้ว่าโมเดลสมการโครงสร้างจะไม่เหมาะสมกับการจำลองแบบความสัมพันธ์ที่ไม่เป็นเชิงเส้น แต่ก็มีข้อดีในการใช้เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ทั้งทางตรงและทางอ้อมระหว่างตัวแปรที่ต้องการตรวจสอบได้
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1365
title: การแปลงเค้าร่างแผนภาพพงศาวลีเป็นดิจิทัล

description: เค้าร่างแผนภาพพงศาวลีคือ แผนภาพวาดการถ่ายทอดลักษณะประวัติทางพันธุกรรมของคนในครอบครัวที่อยู่ในรูปแบบของแผนภูมิต้นไม้ ซึ่งสามารถตีความจากแผนภาพนี้ได้ว่าคนในครอบครัวมีโอกาสเป็นโรคที่เกิดจากพันธุกรรมหรือไม่ โดยในหนึ่งแผนภาพนั้นประกอบไปด้วยสัญลักษณ์ต่าง ๆ เช่น วงกลม สี่เหลี่ยม และสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ซึ่งมีพื้นผิวภายในที่แสดงถึงความเป็นพาหะของโรคทางพันธุกรรม และแสดงสถานภาพการมีชีวิตอยู่หรือไม่ แผนภาพนี้มักถูกวาดลงบนกระดาษด้วยปากกาหรือดินสอด้วยลายมือของหมอเองจึงอาจจะลบเลือนไปได้ตามกาลเวลา และโดยข้อจำกัดทางเวลาทำให้ไม่สามารถวาดได้อย่างปราณีต และยากต่อการทำความเข้าใจ ดังนั้นจึงมีความจำเป็นต้องแปลงสัญลักษณ์ให้อยู่ในรูปแบบดิจิทัล เพื่อสะดวกต่อการเก็บลงในฐานข้อมูลของคนไข้ ง่ายต่อการวิเคราะห์ และสามารถคำนวณความน่าจะเป็นของโอกาสการเกิดโรคทางพันธุกรรมในลำดับรุ่นถัดไปงานวิจัยนี้เสนอกระบวนการสกัดสัญลักษณ์และเส้นเชื่อมสัญลักษณ์ต่าง ๆ ภายในเค้าร่างแผนภาพพงศาวลี รวมถึงออกแบบกระบวนการแบ่งประเภทสัญลักษณ์ และ พื้นผิวภายใน โดยใช้ตัวแปลงเวฟเลตเพื่อใช้เป็นลักษณะเด่นของสัญลักษณ์ ส่วนการแบ่งประเภทพื้นผิวนั้นได้ประยุกต์ใช้ตัวกรองกาบอร์ ผลจากการแบ่งประเภทนั้นค่อนข้างถูกต้อง และเป็นที่น่าพอใจทั้ง 2 กรณี โดยใช้แผนภาพทั้งหมด 11 แผนภาพ แบ่งส่วนสัญลักษณ์และพื้นผิวได้ 151 ส่วน อัตราความถูกต้องของการแบ่งประเภทวงกลม สี่เหลี่ยม และสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนได้ 83.44%, 84.11% และ 99.34% ตามลำดับ ส่วนอัตราความถูกต้องของการแบ่งประเภทพื้นผิวระบาย พื้นผิวว่างที่มีเส้นตัด พื้นผิวว่าง และพื้นผิวระบายที่มีเส้นตัด เป็นดังนี้ 80.79%, 74.17%, 78.15% และ 78.95% ตามลำดับ นอกจากนี้เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างสมาชิกภายในครอบครัวจึงจำเป็นต้องหาส่วนของเส้นตรงที่เชื่อมระหว่างสัญลักษณ์ต่าง ๆ โดยผลลัพธ์สุดท้ายจะบอกรายละเอียดของแต่ละสัญลักษณ์รวมถึงสถานภาพตามแผนภาพที่นำมาวิเคราะห์
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1366
title: พฤติกรรมการหดตัวของดินเหนียวอ่อนที่ผสมด้วยซีเมนต์และเถ้าลอย

description: การก่อสร้างถนนบริเวณที่ราบลุ่มภาคกลางของประเทศไทย มักประสบปัญหาการขาดเสถียรภาพของโครงสร้างชั้นทางและการทรุดตัว เนื่องจากชั้นดินเป็นดินอ่อนที่มีกำลังต่ำและการยุบตัวสูง เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหานี้ วิศวกรมักเลือกออกแบบผิวทางด้วยวัสดุที่มีคุณภาพสูง เช่น เลือกวัสดุหินคลุกและดินลูกรังคุสำหรับชั้นพื้นทางและรองพื้นทาง ตามลำดับ ส่งผลให้ค่าก่อสร้างสูงและอาจไม่คุ้มทุน ในการก่อสร้างยังพบอีกว่าปัญหาสำคัญอีกประการหนึ่งคือการหดตัวของโครงสร้างทาง ซึ่งมักเริ่มเกิดจากไหล่ทางไปสู่การแตกตัวในแนวขนานกับถนน รอยแตกร้าวยังส่งผลให้เกิดการไหลซึมผ่านของน้ำสู่โครงสร้างด้านล่างของผิวทางได้ รวมไปถึงการสูญเสียค่ากำลังรับแรงเฉือน ค่ากำลังรับแรงอัด และเสถียรภาพอีกด้วย จึงเริ่มมีความคิดที่จะใช้ดินผสมซีเมนต์และเถ้าลอยเพื่อใช้แก้ปัญหาดังกล่าวงานวิจัยนี้ศึกษาความเป็นไปได้ในการพัฒนาวัสดุโครงสร้างชั้นทาง โดยปรับปรุงคุณภาพชั้นรองพื้นทางและชั้นดินคันทางด้วยวัสดุผสมดินซีเมนต์และเถ้าลอย เพื่อลดการทรุดตัวและเพิ่มเสถียรภาพของดินเดิม สำหรับวัสดุที่ใช้ในการศึกษาประกอบไปด้วย 1) ดินเหนียวสร้างใหม่ โดยใช้ดินเหนียวอ่อนกรุงเทพฯที่ทำการการสลายพันธะและสร้างตัวขึ้นใหม่ 2) พอร์ตแลนด์ซีเมนต์ประเภทที่ 1 และ 3) เถ้าลอยจาก 2 แหล่ง คือ เถ้าลอย Class C จากโรงไฟฟ้าแม่เมาะและเถ้าลอยต่ำกว่า Class C จากโรงงานอุตสาหกรรมผลิตกระดาษในจังหวัดราชบุรี สำหรับสัดส่วนการผสมของดินผสมซีเมนต์จะกำหนดไว้ที่ ค่าอัตราส่วนระหว่างซีเมนต์กับน้ำ (C/Wc) เท่ากับ 0.3 และ 0.4 ตามลำดับ สำหรับดินผสมซีเมนต์และเถ้าลอยจะเลือกใช้ค่าเปอร์เซ็นต์เถ้าลอยที่เข้าไปแทนที่ซีเมนต์ปริมาณตั้งแต่ง 0 - 60 เปอร์เซ็นต์การทดสอบในห้องปฏิบัติการจะดำเนินการทดสอบด้านกายภาพ เช่น ความถ่วงจำเพาะ ขีดจำกัดอัตเตอร์เบิร์ก การวิเคราะห์การเลี้ยวเบนของรังสีเอ็กซ์ (XRD) และการวิเคราะห์ภาพถ่ายกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน (SEM) และทดสอบด้านกำลังด้วยการทดสอบแรงอัดแกนเดี่ยว ส่วนการวัดการหดตัวนั้นจะใช้เทคนิคการวิเคราะห์ภาพถ่าย ผลการทดสอบพบว่าเมื่อใช้เถ้าลอยจากโรงไฟฟ้าแม่เมาะเท่ากับ 15 เปอร์เซ็นต์และใช้ค่า C/Wc เท่ากับ 0.3 นอกจากจะประหยัดซีเมนต์มากกว่าค่า C/Wc เท่ากับ 0.4 แล้ว ค่ากำลังยังผ่านเกณฑ์มาตรฐานของกรมทางหลวง สำหรับค่าการหดตัวจะมีค่าน้อยสุดเมื่อใช้เถ้าลอยแทนที่ซีเมนต์ที่ 15 เปอร์เซ็นต์ โดยวัดค่าการหดตัวได้เท่ากับ 4.5 เปอร์เซ็นต์ ที่ C/Wc เท่ากับ 0.3 นอกเหนือจากนี้ งานวิจัยยังได้จำลองพฤติกรรมผิวทางด้วยแบบจำลองไฟไนต์อิลิเมนต์โดยอาศัยค่าตัวแปรพารามิเตอร์ต่าง ๆ จากผลการทดสอบ โดยพบว่าเมื่อใช้ดินเหนียวที่ผสมซีเมนต์และเถ้าลอยเพื่อปรับปรุงคุณภาพชั้นรองพื้นทางและชั้นคันทาง จะสามารถเพิ่มเสถียรภาพและลดการยุบตัวของโครงสร้างถนนได้อย่างมีนัยสำคัญ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1367
title: การปรับปรุงคุณภาพฟอสโฟยิปซัมเพื่อใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรม

description: ฟอสโฟยิปซัมที่เป็นผลิตภัณฑ์พลอยได้จากการผลิตกรดฟอสโฟริกของโรงงานปุ๋ย เอ็นเอฟซี จังหวัดระยอง มีองค์ประกอบเป็นแคลเซียมซัลเฟตและมลทินต่างๆ นอกจากนี้ยังมีปริมาณการปลดปล่อยค่ารังสีที่สูงเกินมาตรฐานที่ USEPA ได้กำหนดไว้ จึงยังไม่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้ งานวิจัยนี้จึงมีความสนใจนำฟอสโฟยิปซัมมาศึกษาการปรับปรุงคุณภาพเพื่อลดมลทินที่ปนเปื้อนอยู่ โดยที่มลทินหลักที่ก่อให้เกิดปัญหาคือปริมาณรังสีที่เกิดจากการปนเปื้อนธาตุกัมมันตรังสีค่อนข้างสูง ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงมุ่งเน้นลดปริมาณรังสีที่เกิดขึ้นโดยทำการศึกษาคุณสมบัติของตัวอย่างและได้ทำการทดลองปรับปรุงคุณภาพฟอสโฟยิปซัมด้วยเทคนิคการแต่งแร่ทางกายภาพ ได้แก่ การคัดขนาดด้วยตะแกรงร่อนแบบเปียก การแยกมลทินด้วยเครื่องแยกแร่โต๊ะสั่นและการแยกแร่ด้วยเครื่องแยกแม่เหล็กความเข้มสูงแบบเปียก เพื่อคัดแยกเอาพวกมลทินต่างๆ ออก พบว่าปริมาณรังสีลดลงบางส่วนแต่ผลิตภัณฑ์ที่ได้คงมีการปลดปล่อยค่ารังสีนั้นยังคงเกินมาตรฐานของ USEPA จึงยังคงไม่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมอื่นได้ งานวิจัยจึงได้ทำการทดลองด้วยกระบวนการทางเคมีโดยทดลองชะละลายกับสารละลายกรดและสารละลายด่างพบว่าปริมาณค่ารังสีมีแนวโน้มสูงขึ้นเนื่องจากแคลเซียมซัลเฟตถูกละลายอยู่ในรูปของสารละลาย แต่ธาตุกัมมันตรังสียังคงแทรกอยู่ในผลึกของแคลเซียมซัลเฟตเนื่องจากในการตกผลึกแคลเซียมซัลเฟตไดไฮเดรตในกระบวนการทางเคมี (wet phosphoric acid process) ยูเรเนียมประจุ 4+ สามารถเข้าแทนที่แคลเซียมประจุ 2+ ในผลึกแคลเซียมซัลเฟตโดยกระบวนการแทนที่ของไอออนแบบคงโครงสร้างเดิม (Isomorphous Ion Substitution) จึงทำให้การลดปริมาณรังสีด้วยวิธีการทางเคมีในการทดลองนี้ไม่ประสบความสำเร็จดังนั้นจากการศึกษานี้ จึงแนะนำ ควรมีการใช้ปฏิกิริยาทางเคมีที่สภาวะรุนแรงเพื่อทำลายพันธะระหว่างธาตุกัมมันตรังสีออกจากแคลเซียมซัลเฟต หรือควรเติมแบเรียมซัลเฟตในสารละลาย เพื่อตกตะกอนเรเดียมให้อยู่ในรูป แบเรียมเรเดียมซัลเฟต เพื่อลดการปลดปล่อยรังสีตั้งแต่กระบวนการผลิตกรดฟอสโฟริก
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1368
title: การพัฒนาระบบสนับสนุนการตัดสินใจเลือกใช้มาตรฐานระบบคุณภาพและเครื่องมือการจัดการคุณภาพ

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและสร้างระบบสนับสนุนการตัดสินใจในการเลือกใช้มาตรฐานระบบคุณภาพและเครื่องมือการจัดการคุณภาพสำหรับอุตสาหกรรมอาหารในประเทศไทย การออกแบบระบบสนับสนุนในงานวิจัยนี้จะแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ(1) การเลือกมาตรฐานระบบคุณภาพ มีขั้นตอนการดำเนินงานเริ่มต้นจาก กำหนดทางเลือกและเกณฑ์การตัดสินใจเลือกมีทั้งสิ้น 5 เกณฑ์หลัก และ 12 เกณฑ์รอง โดยวิธีการที่ช่วยในการตัดสินใจมี 3 วิธี คือ 1) Analytic Network Process (ANP) และ Technique for Order Preference by Similarity to Ideal Solution (TOPSIS) 2) TOPSIS 3) Weighted Sum Method (WSM) จากการนำผลการจัดอันดับของทางเลือกของทั้ง 3 วิธี มาทำการวิเคราะห์และเปรียบเทียบ พบว่า วิธีที่มีความเหมาะสมกับปัญหาการตัดสินใจเลือกมาตรฐานระบบคุณภาพมากที่สุด คือ วิธี WSM เนื่องจากเป็นวิธีที่มีความถูกต้องในการจัดอันดับ 100 % และมีความง่ายในการสนับสนุนการตัดสินใจ ซึ่งหลักการทั้งหมดพัฒนาบน Microsoft Excel Spreadsheet(2) การเลือกเครื่องมือการจัดการคุณภาพ มีขั้นตอนการดำเนินงานเริ่มต้นจาก กำหนดทางเลือกและเกณฑ์การตัดสินใจเลือกมีทั้งสิ้น 3 เกณฑ์หลัก และ 41 เกณฑ์รอง โดยวิธีการที่ช่วยในการตัดสินใจมี 2 วิธี คือ 1) แผนผังเมตริกซ์ (Matrix Diagram) 2) แผนที่ความคิด (Mind Mapping) ซึ่งหลักการทั้งหมดพัฒนาโดยการสร้างเว็บไซต์ (Website) จากนั้นนำเว็บไซต์ไปทดสอบการใช้งานกับพนักงานของบริษัทกรณีศึกษา ซึ่งผลการเปรียบเทียบความพึงพอใจของ ผู้ทดสอบใช้งานระบบสนับสนุนก่อนและหลังการใช้งานพบว่า ผู้ทดสอบมีความพึงพอใจสูงสุดด้านความมั่นใจในการเลือกใช้เครื่องการจัดการคุณภาพ 81.54% รองลงมาคือ ด้านสามารถค้นหาข้อมูลที่ต้องการได้ครบถ้วน 81.54% และด้านสามารถลดระยะเวลาในการตัดสินใจเลือกเครื่องมือการจัดการคุณภาพ 80% ตามลำดับ เมื่อพิจารณารายละเอียดในทุกๆด้านพบว่า ผู้ทดสอบมีความพึงพอใจโดยรวมของระบบสนับสนุนประมาณ 78%
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1369
title: แบบจำลองน้ำหนักบรรทุกจรสำหรับการออกแบบสะพานของประเทศไทย

description: การออกแบบสะพานในประเทศไทยนั้น โดยปกติอ้างอิงมาตรฐาน AASHTO ของประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นหลัก แต่ด้วยความแตกต่างของพิกัดน้ำหนักตามกฎหมาย และลักษณะทางกายภาพของรถบรรทุกของไทยนั้นแตกต่างจากประเทศสหรัฐอเมริกา อีกทั้งในความเป็นจริงรถบรรทุกของไทยยังมีการบรรทุกเกินพิกัดจำนวนมาก ดังนั้นการประยุกต์ใช้มาตรฐาน AASHTO ในการออกแบบสะพานของไทย โดยไม่ปรับเปลี่ยนแบบจำลองน้ำหนักบรรทุกจร (Live load model) ให้เหมาะสม จึงอาจไม่เหมาะสม เพราะสะพานอาจมีระดับความปลอดภัยไม่เป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐาน ซึ่งทำให้สิ้นเปลืองงบประมาณค่าก่อสร้างและบำรุงรักษา งานวิจัยนี้จะศึกษาและนำเสนอแบบจำลองน้ำหนักบรรทุกจรที่เหมาะสมสำหรับการออกแบบสะพานในประเทศไทย ด้วยวิธีตัวคูณเพิ่มน้ำหนักบรรทุกและความต้านทาน (LRFD) โดยการประยุกต์ทฤษฎีความเชื่อมั่นของโครงสร้าง (Structural reliability) มาวิเคราะห์หาตัวคูณเพิ่มน้ำหนักบรรทุกจร (Live load factor) ที่เหมาะสม จากข้อมูลยวดยานที่ตรวจวัดจริงในภาคสนาม จำนวน 8,814 คัน และข้อมูลคุณสมบัติของสะพานที่มีความยาวช่วงระหว่าง 5-80 เมตรเนื่องจากวิศวกรไทยจะคุ้นเคยกับแบบจำลองน้ำหนักบรรทุกจรแบบ HL-93 ของมาตรฐาน AASHTO การปรับใช้แบบจำลองดังกล่าวจึงเป็นการสะดวก แม้ลักษณะทางกายภาพของแบบจำลองจะแตกต่างกับลักษณะของรถบรรทุกไทย ซึ่งผลของความแตกต่างนี้และความแตกต่างของพิกัดน้ำหนักทำให้ต้องปรับแก้ค่าตัวคูณเพิ่มน้ำหนักบรรทุกจรของ AASHTO ที่กำหนดไว้เท่ากับ 1.75 ให้สอดคล้องกับสภาพยวดยานของไทย ผลการวิเคราะห์หาค่าตัวคูณเพิ่มน้ำหนักบรรทุกจรพบว่า หากคงค่าตัวคูณเพิ่มไว้ที่ 1.75 ตามมาตรฐาน AASHTO จะทำให้สะพานที่ออกแบบมีระดับความปลอดภัยต่ำกว่าเกณฑ์ความปลอดภัยตามมาตรฐานค่อนข้างมาก กล่าวคือสะพานจะมีค่าความน่าจะเป็นที่จะวิบัติได้สูงถึง 1/2660 สำหรับอายุการใช้งาน 75 ปี ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ปกติถึง 1.62 เท่า ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงเสนอควรให้ใช้ค่าตัวคูณเพิ่มน้ำหนักบรรทุกจรเป็น 2.20 สำหรับใช้ในการวิเคราะห์ออกแบบสะพานของไทย เพื่อให้ได้ระดับความปลอดภัยและอายุการใช้งานสะพานสอดคล้องกับเป้าหมายในการออกแบบตามมาตรฐานสากล