DOI: 10.14457/tu.the.2019.953
title: Spatial analysis of poverty and inequality in Myanmar

description: การศึกษานี้พยายามที่จะตรวจสอบความเชื่อมโยงทางเศรษฐกิจระหว่างการย้ายถิ่นและการขยายตัวของเมืองตลอดจนอุบัติการณ์และความรุนแรงของความยากจนและความไม่เท่าเทียมกันในเมียนมาร์โดยใช้แง่มุมเชิงพื้นที่ . สำหรับประเทศกำลังพัฒนาความเชื่อมโยงระหว่างการย้ายถิ่นการกลายเป็นเมืองความยากจนและความไม่เท่าเทียมกันนั้นซับซ้อนและมีบริบทที่หลากหลาย. ความยากจนอาจทำหน้าที่ขับเคลื่อนหรือ จำกัด การย้ายถิ่น. ผลลัพธ์ของความยากจนและการย้ายถิ่นสามารถพิจารณาได้จากความสามารถในการสร้างงานและสภาพความเป็นอยู่ของผู้ย้ายถิ่นในเขตเมือง. ดังนั้นความสัมพันธ์ระหว่างความยากจนการอพยพและการกลายเป็นเมืองจึงไม่น่าจะเป็นแบบทิศทางเดียวประการแรกเพื่ออธิบายความยากจนและความไม่เท่าเทียมกันในเมียนมาร์ในบทที่ 3 การศึกษานี้พยายามสร้างรูปแบบความยากจนและความไม่เท่าเทียมกันของประเทศเพื่อตรวจสอบว่าความยากจนและความไม่เท่าเทียมกันแตกต่างกันอย่างไรตามเขตนิเวศเกษตรเขตเมืองหรือชนบทและลักษณะครัวเรือน. นอกเหนือจากการวิเคราะห์สองตัวแปรของโปรไฟล์ความยากจนแล้วการวิเคราะห์หลายตัวแปรจะถูกนำไปใช้เพื่อค้นหาปัจจัยกำหนดโครงสร้างของสวัสดิการสำหรับครัวเรือนทั้งหมดและสำหรับตัวอย่างย่อยของพื้นที่ชนบท / ในเมืองและห้าโซนที่แตกต่างกัน. ผลการวิจัยแสดงให้เห็นถึงความไม่เสมอภาคในสวัสดิการและปัจจัยกำหนดระหว่างโซนและรัฐ / ภูมิภาคในเมียนมาร์. ดังนั้นจึงสรุปได้ว่าความเหลื่อมล้ำเหล่านี้เป็นสาเหตุที่ทำให้ครัวเรือนบางส่วนในเมียนมาร์อพยพย้ายไปอยู่ในพื้นที่ที่สามารถเข้าถึงโอกาสในการจ้างงานและการศึกษาได้ดีขึ้น. กระบวนการอพยพนี้อาจมีส่วนช่วยเร่งกระบวนการขยายตัวของเมืองในเมียนมาร์ประการที่สองในบทที่ 4 การศึกษานี้พยายามทำนายผลกระทบของการโอนเงินที่เกี่ยวข้องกับการย้ายถิ่นที่มีต่อสวัสดิการของครัวเรือนในกรณีของเมียนมาร์.ในการประมาณค่าใช้จ่ายของครัวเรือนต่อหัวการศึกษานี้เป็นไปตามขั้นตอนสองขั้นตอนของ Heckman. ตามแบบจำลองของ Heckman การศึกษานี้พบหลักฐานของการคัดเลือกตัวอย่างซึ่งความเป็นไปได้ที่จะเป็นครัวเรือนที่ส่งผู้อพยพจะสูงขึ้นหากผลการดำเนินงานด้านสวัสดิการของครัวเรือนอยู่ในระดับสูง. เนื่องจากการตัดสินใจของบุคคลที่จะย้ายถิ่นเป็นหน้าที่ของลักษณะของตนเองและการตัดสินใจและลักษณะของครอบครัวและชุมชนของตน. ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าโดยเฉลี่ยแล้วผลกระทบของการโอนเงินที่เกี่ยวข้องกับการย้ายถิ่นที่มีต่อสวัสดิภาพของครัวเรือนที่เหลืออยู่เบื้องหลังนั้นเป็นไปในเชิงบวก. อย่างไรก็ตามมีความไม่เท่าเทียมกันในผลกระทบของการย้ายถิ่นผ่านการส่งเงินระหว่างเขตนิเวศเกษตรและระหว่างพื้นที่ชนบทและในเมือง. โดยทั่วไปแล้วการย้ายถิ่นในเมียนมาร์จะมีผลในทางลบและส่งผลดีต่อการลดความยากจน. ในทำนองเดียวกันระดับของผลกระทบเหล่านี้จะแตกต่างกันไปตามโซนต่างๆและระหว่างพื้นที่ชนบทและในเมืองประการที่สามในบทที่ 5 การศึกษานี้จะสำรวจกระบวนการขยายตัวของเมืองในเมียนมาร์โดยใช้สองแนวทาง ได้แก่ การวิเคราะห์ประชากรและการวิเคราะห์เชิงพื้นที่. จากการวิเคราะห์เชิงพื้นที่พบว่าตัวแปรที่อ้างอิงเชิงพื้นที่ของส่วนแบ่งในเมืองแสงยามค่ำคืนดัชนี NTL และดัชนีอาคารที่ใช้สำหรับดัชนีการขยายตัวของเมืองในเมียนมาร์มีความสัมพันธ์เชิงพื้นที่เชิงบวก. นอกจากนี้พื้นที่ของย่างกุ้งยังมีกลุ่มเมืองที่มีความหนาแน่นสูงตามดัชนี NTL. ด้วยการใช้ OLS และตัวแปรดัมมี่และวิธีการถดถอยเอฟเฟกต์แบบคงที่การศึกษานี้ประเมินผลของการขยายตัวของเมืองต่อสวัสดิการของครัวเรือนในเมียนมาร์. ความเป็นเมืองพบว่ามีผลดีต่อสวัสดิการของครัวเรือนในเมียนมาร์. ผลลัพธ์นี้สอดคล้องกับการทำนายทางทฤษฎีสรุปได้ว่ามีความไม่เสมอภาคในสวัสดิการและปัจจัยกำหนดของเขตและรัฐ / ภูมิภาคในเมียนมาร์. เนื่องจากความเหลื่อมล้ำเหล่านี้บางครัวเรือนในเมียนมาร์จึงเข้าร่วมในกระบวนการย้ายถิ่นย้ายไปอยู่ในพื้นที่ที่สามารถเข้าถึงโอกาสในการจ้างงานและการศึกษาที่ดีกว่า. กระบวนการอพยพนี้มีส่วนช่วยเร่งกระบวนการสร้างเมืองในเมียนมาร์. จากผลการวิจัย 3 หัวข้อโดยเฉลี่ยแล้วกระบวนการย้ายถิ่นมีผลต่อการทำให้เท่าเทียมกันในเชิงลบและผลการลดความยากจนในเชิงบวกและการเพิ่มขึ้นของระดับความเป็นเมืองสามารถลดอุบัติการณ์ความยากจนในเมียนมาร์ได้. ดังนั้นในกรณีของเมียนมาร์ความเชื่อมโยงทางเศรษฐกิจเกิดขึ้นระหว่างความยากจนและความไม่เท่าเทียมกับกระบวนการอพยพและการขยายตัวของเมือง