cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1045
title: กลยุทธ์การบริหารจัดการวิทยุผ่านดาวเทียมที่ออกอากาศทางวิทยุชุมชนเครือข่ายทั่วประเทศ

description: วิทยานิพนธ์เรื่อง “กลยุทธ์การบริหารจัดการวิทยุผ่านดาวเทียมที่ออกอากาศทางวิทยุชุมชนเครือข่ายทั่วประเทศ” มีวัตถุประสงค์ของการศึกษาคือ 1) เพื่อวิเคราะห์โครงสร้างการบริหารจัดการองค์กรและดำเนินการผลิตรายการวิทยุผ่านดาวเทียมที่ออกอากาศผ่านสถานีวิทยุชุมชนพร้อมกันทั่วประเทศตามรูปแบบธุรกิจวิทยุ 2) เพื่อวิเคราะห์รูปแบบความสัมพันธ์ของพันธมิตรทางธุรกิจ ในการกำหนดกลยุทธ์ การกำหนดรูปแบบการนำเสนอ และกระบวนการผลิตรายการ ระหว่างรูปแบบธุรกิจวิทยุ และวิทยุชุมชน ผู้วิจัยใช้การวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์ ทีมงานเรดิโอโอเค ผู้ผลิตหลักของวิทยุผ่านดาวเทียมที่ออกอากาศทางวิทยุชุมชนเครือข่ายทั่วประเทศ และเจ้าของสถานีวิทยุชุมชนเครือข่าย และวิเคราะห์ข้อมูลเอกสารเกี่ยวกับองค์กรผู้ผลิตหลัก จากการศึกษาพบว่า ผู้ผลิตหลักและเจ้าของสถานีวิทยุชุมชนเครือข่ายมีการสื่อสารต่อกันเพื่อดำรงไว้ซึ่งพันธมิตรทางธุรกิจ โดยผู้ผลิตหลักรับผิดชอบดูแลการผลิตรายการและภาคการส่งสัญญาณขึ้นระบบดาวเทียม ในขณะที่สถานีวิทยุชุมชนเครือข่ายดูแลภาคการรับสัญญาณจากดาวเทียม ถ่ายทอดสัญญาณออกอากาศในพื้นที่ การบริหารจัดการวิทยุผ่านดาวเทียมที่ออกอากาศทางวิทยุชุมชนเครือข่ายทั่วประเทศ มีการบริหารจัดการโดยผู้ผลิตหลัก ในการบริหารจัดการคน งบประมาณ งาน และผู้ฟัง ตามขั้นตอนของการดำเนินงาน กล่าวคือ เป็นการกำหนดแนวทาง กลยุทธ์ และมาตรการในการปรับปรุงพัฒนาธุรกิจ ตลอดจนจัดทำรูปแบบสถานี รวมทั้งดำเนินการพิจารณาคัดเลือกสถานีวิทยุชุมชนเครือข่ายที่สนใจเป็นพันธมิตร แบ่งหน้าที่ความรับผิดชอบในการผลิตรายการ การส่งสัญญาณรายการ การออกอากาศ และการร่วมลงทุน
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1046
title: การวิจัยและพัฒนาหลักสูตรผู้ประกอบการธุรกิจรุ่นเยาว์ตามแนวคิดการฝึก ทางปัญญาจากต้นแบบ เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะทางธุรกิจ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย

description: การวิจัยและพัฒนาหลักสูตรครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาหลักสูตรผู้ประกอบการธุรกิจรุ่นเยาว์ตามรูปแบบการฝึกทางปัญญาจากต้นแบบ สำหรับเสริมสร้างสมรรถนะทางธุรกิจของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายและตรวจสอบประเมินคุณภาพของหลักสูตรผู้ประกอบการธุรกิจรุ่นเยาว์ กลุ่มเป้าหมายได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสายปัญญา ในพระบรมราชินูปถัมภ์ จำนวน 38 คน โดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง ใช้เวลาการทดลองจำนวน 18 สัปดาห์ รวม 36 ชั่วโมง (สัปดาห์ละ 2 ชั่วโมง) วิธีการหลักที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่การทดสอบความรู้ความเข้าใจ การสังเกตและประเมินพฤติกรรมการประกอบการ แฟ้มสะสมผลงานที่ได้ฝึกปฏิบัติงานในการประกอบการธุรกิจ ผู้วิจัยใช้การวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ความเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test) และการทดสอบหาประสิทธิภาพของหลักสูตร ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. หลักสูตรผู้ประกอบการธุรกิจรุ่นเยาว์ มีองค์ประกอบ 9 องค์ประกอบ คือ 1) วิสัยทัศน์ของหลักสูตร 2) พันธกิจ 3) มาตรฐานและตัวชี้วัด 4) สาระของหลักสูตร 5) คำอธิบายรายวิชา หน่วยการเรียนรู้ หน่วยการเรียนรู้ย่อย คาบเวลาเรียน โครงสร้างเวลาเรียน 6) การจัดกระบวนการเรียนรู้ 7) การวัดและประเมินผลการเรียนรู้ 8) แหล่งเรียนรู้ และ 9) การประเมินคุณภาพ เอกลักษณ์ของหลักสูตรผู้ประกอบการธุรกิจรุ่นเยาว์เป็นสาระซึ่งพัฒนาขึ้นจากความต้องการของผู้เรียนและสภาพการปฏิบัติงานทางธุรกิจ เพื่อการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืนที่ผู้เรียนได้ปฏิบัติจริงตามแนวคิดการฝึกทางปัญญาจากต้นแบบและปรัชญาการศึกษาพิพัฒนนิยม มีการจัดการเรียนการสอนที่ส่งเสริมสมรรถนะทางธุรกิจตามแนวคิดการฝึกทางปัญญาจากต้นแบบ เนื้อหาที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วยสาระผู้ประกอบการธุรกิจ 5 สาระ คือ 1) เริ่มต้นการเป็นผู้ประกอบการธุรกิจ 2) ก้าวสู่การประกอบการธุรกิจ 3) การดำเนินงานประกอบการธุรกิจ 4) การเงินและบัญชีประกอบการธุรกิจ 5) การเจริญเติบโตประกอบการธุรกิจ 2. จากการทดลองใช้หลักสูตรผู้ประกอบการธุรกิจรุ่นเยาว์ พบว่า หลังการทดลองใช้หลักสูตรผู้ประกอบการธุรกิจรุ่นเยาว์ ผู้เรียนมีความรู้ความเข้าใจทางธุรกิจ และความสามารถในการประกอบการธุรกิจมีค่าเฉลี่ยของคะแนนความรู้สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 60 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และมีแรงขับต่อพฤติกรรมการประกอบการธุรกิจอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 ซึ่งหลักสูตรผู้ประกอบการธุรกิจรุ่นเยาว์มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ที่กำหนด 80/80
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1047
title: ผลของการฝึกท่ารำพุมเซ่ร่วมกับท่าต่อสู้เคียรูกิในกีฬาเทควันโดที่มีต่อสมรรถภาพทางกาย เพื่อสุขภาพของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น

description: ศึกษาผลของการฝึกท่ารำพุมเซ่ร่วมกับท่าต่อสู้เคียรูกิในกีฬาเทควันโดที่มีต่อสมรรถภาพทางกาย เพื่อสุขภาพของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น โดยใช้การฝึก 8 สัปดาห์ๆ ละ 3 วันๆ ละ 1 ชม. ทดสอบสมรรถภาพทางกายที่สัมพันธ์กับสุขภาพ 5 รายการ ดังนี้ค่าดัชนีมวลกายการทดสอบความอดทนของกล้ามเนื้อท้อง โดยการทดสอบ ลุก-นั่ง 60 วินาที ทดสอบความแข็งแรงของกล้ามเนื้อแขนและกล้ามเนื้อส่วนบนของร่างกาย โดยการทดสอบดันพื้น 30 วินาที การทดสอบความอ่อนตัวของกล้ามเนื้อหลังและต้นขาด้านหลัง โดยการทดสอบนั่งงอตัวไปด้านหน้า การทดสอบความอดทนของระบบหายใจและระบบไหลเวียนโลหิต วิ่งระยะไกล ทดสอบก่อนการฝึก หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 แล้วนำผลที่ได้มาวิเคราะห์ตามวิธีทางสถิติ โดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าเอฟ วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวแบบวัดซ้ำ ถ้าพบความแตกต่าง จะใช้การทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ด้วยวิธีของแอล เอส ดี โดยทดสอบความนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัยพบว่า 1) หลังการฝึก 8 สัปดาห์ กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยการลุกนั่งสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) หลังการฝึก 4 สัปดาห์ และ 8 สัปดาห์ กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยการดันพื้นสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ก่อนการฝึก หลังการฝึก 4 สัปดาห์และ 8 สัปดาห์ กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยความอ่อนตัวและดันพื้นสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4) ก่อนการฝึกกับหลังการฝึก 4 สัปดาห์ ก่อนการฝึกกับหลังการฝึก 8 สัปดาห์และหลังการฝึก 4 สัปดาห์กับหลังการฝึก 8 สัปดาห์ ของกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยการลุกนั่งและความอ่อนตัว แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 5) ก่อนการฝึกกับหลังการฝึก 8 สัปดาห์คะแนนเฉลี่ยของผลการทดสอบวิ่งระยะไกลของกลุ่มทดลอง แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1048
title: การพัฒนารูปแบบห้องเรียนเสมือนโดยใช้การเรียนการสอนแบบซินเนคติกส์เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาครู

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบห้องเรียนเสมือนโดยใช้การเรียนรู้ร่วมกันและการเรียนการสอนแบบ ซินเนคติกส์เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาครู โดยเป็นการวิจัยและพัฒนา มีขั้นตอนดำเนินการวิจัย 3 ขั้นตอนคือ 1) สร้างรูปแบบห้องเรียนเสมือนโดยใช้การเรียนรู้ร่วมกันและการเรียนการสอนแบบซินเนคติกส์เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาครู 2) ศึกษาผลการใช้รูปแบบห้องเรียนเสมือนโดยใช้การเรียนรู้ร่วมกันและการเรียนการสอนแบบ ซินเนคติกส์เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาครู 3) นำเสนอรูปแบบห้องเรียนเสมือนโดยใช้การเรียนรู้ร่วมกันและการเรียนการสอนแบบซินเนคติกส์เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาครู กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี จำนวน 50 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง (ห้องเรียนเสมือน) 25 คน และกลุ่มควบคุม (ห้องเรียนปกติ) 25 คน ระยะเวลาในการทดลอง 12 สัปดาห์ สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบทีแบบไม่เป็นอิสระต่อกัน และสถิติทดสอบทีแบบเป็นอิสระต่อกัน และสถิติทดสอบความสัมพันธ์โดยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า 1.ห้องเรียนเสมือนโดยใช้การเรียนรู้ร่วมกันและการเรียนการสอนแบบซินเนคติกส์เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาครู ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบคือ 1) ระบบการเรียนบนห้องเรียนเสมือน 2) เครื่องมือสื่อสารและการทำงานร่วมกัน 3) เนื้อหา สื่อ และแหล่งการเรียนรู้ 4) บทบาทผู้เรียนและผู้สอน 5) กิจกรรรมการเรียนแบบกลุ่มใหญ่และกลุ่มย่อย 6) การประเมินผล สำหรับขั้นตอนการเรียนร่วมกันมี 3 ขั้นตอนคือ 1) ขั้นดำเนินการก่อนเรียน 2) ขั้นดำเนินการระหว่างเรียน ประกอบด้วยขั้นตอนย่อยคือ 2.1) ขั้นเตรียมผู้เรียน 2.2) ขั้นเรียน ประกอบด้วย กิจกรรมในกลุ่มใหญ่ การกระตุ้นและดึงความคิดเพื่อสร้างแรงจูงใจ บอกวัตถุประสงค์ ทบทวนความรู้เดิม เรียนรู้และนำเสนอบทเรียน กำหนดหัวข้อผลงานโดยการโหวต ชี้แนวทางการเรียนรู้ ร่วมจัดกิจกรรมในกลุ่มย่อย ( การทำกิจกรรมในกลุ่มย่อย กำหนดหัวข้อโดยการโหวต เตรียมและแสวงหาข้อมูลระดมความคิด สร้างสรรค์ผลงาน นำเสนองานภายในกลุ่มย่อย แสดงความคิดเห็น ติชม โหวตให้คะแนน ) จากนั้นกลุ่มย่อยนำเสนองานต่อกลุ่มใหญ่ กลุ่มใหญ่แสดงความคิดเห็น ติชม โหวตให้คะแนน และ 3) ขั้นประเมินผล 2. นักศึกษาครูที่เรียนด้วยรูปแบบห้องเรียนเสมือนโดยใช้การเรียนรู้ร่วมกันและการเรียนการสอนแบบซินเนคติกส์ มีความคิดสร้างสรรค์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. นักศึกษาครูที่เรียนด้วยรูปแบบห้องเรียนปกติโดยใช้การเรียนรู้ร่วมกันและการเรียนการสอนแบบซินเนคติกส์ มีความคิดสร้างสรรค์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. นักศึกษาครูที่เรียนด้วยรูปแบบห้องเรียนเสมือนโดยใช้การเรียนรู้ร่วมกันและการเรียนการสอนแบบซินเนคติกส์ กับนักศึกษาครูที่เรียนในห้องเรียนปกติโดยใช้การเรียนรู้ร่วมกันและการเรียนการสอนแบบซินเนคติกส์ มีคะแนนความคิดสร้างสรรค์หลังการทดลองไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05 5. ผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 ท่าน ทำการประเมินรับรองรูปแบบห้องเรียนเสมือนโดยใช้การเรียนรู้ร่วมกันและการเรียนการสอนแบบซินเนคติกส์เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาครู มีความคิดเห็นต่อรูปแบบที่พัฒนาขึ้นโดยเห็นด้วยมากที่สุด
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1049
title: การนำเสนอแบบและกลยุทธ์การพัฒนาสันติพิสัยของนิสิตนักศึกษาไทยระดับปริญญาบัณฑิต

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพสันติพิสัยในนิสิตนักศึกษาไทย 2) นำเสนอแบบสันติพิสัยสำหรับนิสิตนักศึกษาไทย 3) นำเสนอกลยุทธ์การพัฒนาสันติพิสัยในนิสิตนักศึกษาไทย โดยศึกษาข้อมูลจากการวิเคราะห์เอกสาร และการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิทางด้านสันติแล้ว ศึกษาเชิงปริมาณการสำรวจจากกลุ่มตัวอย่างนิสิตนักศึกษา จำนวน 1,600 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การสังเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ โดยวิธีสกัดองค์ประกอบหลักและหมุนแกนองค์ประกอบแบบตั้งฉากด้วยวิธีวารีแมกซ์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามคุณลักษณะทางสันติพิสัยของนิสิตนักศึกษาไทยระดับปริญญาบัณฑิต วิเคราะห์ความเที่ยงแบบสอดคล้องภายในตามสูตรการหาสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาค ตั้งชื่อแบบสันติพิสัยและพัฒนากลยุทธ์การพัฒนาสันติพิสัยของนิสิตนักศึกษาไทย จากการวิเคราะห์ SWOT analysis ด้วยการประชุมผู้ทรงคุณวุฒิ Connoisseurship ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. สภาพสันติพิสัย พบว่า 1.1 นิสิตนักศึกษาได้รับความรู้เรื่องสันติอย่างต่อเนื่องโดยจะได้รับความรู้ในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นมากที่สุด 45.81% รองลงมาเป็นระดับประถมศึกษา และน้อยที่สุดคือระดับอุดมศึกษา 7.5% 1.2 เมื่อนิสิตนักศึกษามีปัญหาความขัดแย้งจะปรึกษาเพื่อนมากที่สุด 78.81% รองลงมาเป็นบิดา-มารดา 64.56% ครู-อาจารย์ 37.00% และไม่ปรึกษาใครเลย 9.4% 2. แบบสันติพิสัย จากการวิเคราะห์องค์ประกอบ 8 แบบคือ 1) ผู้เข้าใจและเห็นคุณค่าของคน 2) ผู้มองโลกเชิงบวก 3) ผู้เมตตา 4) ผู้รณรงค์ 5) ผู้อดกลั้น 6) ผู้คิดวิเคราะห์ 7) ผู้ประสานไมตรี และ 8) ผู้สร้างสัมพันธภาพ 3. การวิเคราะห์ข้อมูลสภาพสันติพิสัยตามตัวแปรกับแบบสันติพิสัยพบว่า ตัวแปรทั้ง 5 คือ เพศ ภูมิภาค ประเภทสถาบัน กลุ่มสาขาวิชา และชั้นปีการศึกษา มีผลต่อระดับสันติพิสัยทั้ง 8 แบบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ซึ่งโดยรวมเพศหญิงมีระดับสันติพิสัยสูงกว่าเพศชาย ภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีระดับสันติพิสัยรวมสูงสุด ภาคเหนือมีระดับสันติพิสัยรวมต่ำสุด โดยรวมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนมีระดับสันติพิสัยสูงกว่าสถาบันอุดมศึกษารัฐบาล กลุ่มสาขาวิชาสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์มีระดับสันติพิสัยรวมสูงที่สุด กลุ่มสาขาวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพมีระดับสันติพิสัยรวมต่ำที่สุด นิสิตนักศึกษาชั้นปีที่ 1 มีระดับสันติพิสัยรวมสูงที่สุด นิสิตนักศึกษาชั้นปีที่ 3 มีระดับสันติพิสัยรวมต่ำที่สุด 4. กลยุทธ์การพัฒนาสันติพิสัย 4.1 กลยุทธ์ระดับชาติ ได้แก่ การออกนโยบาย ข้อตกลงร่วมกันเพื่อการพัฒนาสันติพิสัย การกำหนดหลักสูตรการสอนสันติพิสัย การส่งเสริมการศึกษาวิจัยทางสันติ การกำหนดให้มีองค์กรเครือข่าย และการจัดกิจกรรมรณรงค์สร้างและพัฒนาสันติพิสัยในระดับชาติ 4.2 กลยุทธ์ระดับภูมิภาค ได้แก่ การออกนโยบาย กฎระเบียบข้อบังคับเพื่อการพัฒนาสันติพิสัย การกำหนดหลักสูตรการสอนสันติพิสัย การส่งเสริมการศึกษาวิจัยทางสันติ การกำหนดให้มีองค์กรเครือข่าย และการจัดกิจกรรมรณรงค์สร้างและพัฒนาสันติพิสัยขึ้นโดยความร่วมมือกันของสถาบันอุดมศึกษาในระดับภูมิภาค 4.3 กลยุทธ์ระดับสถาบัน ได้แก่ การออกนโยบาย กฎหมายการพัฒนาสันติพิสัย การกำหนดหลักสูตรการสอนสันติพิสัย การส่งเสริมการศึกษาวิจัยทางสันติ การกำหนดให้มีองค์กรเครือข่าย และการจัดกิจกรรมรณรงค์สร้างและพัฒนาสันติพิสัยขึ้นในสถาบัน
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1050
title: ผลของการใช้รูปแบบวงจรการเรียนรู้ TSOI ที่มีต่อมโนทัศน์เรื่องพันธะเคมีและความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย

description: งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษามโนทัศน์เรื่องพันธะเคมีของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายที่เรียนโดยใช้รูปแบบวงจรการเรียนรู้ TSOI 2) เปรียบเทียบมโนทัศน์เรื่องพันธะเคมี ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายหลังเรียน ระหว่างกลุ่มที่เรียนโดยใช้รูปแบบวงจรการเรียนรู้ TSOI และกลุ่มที่เรียนด้วยวิธีสอนแบบปกติ 3) ศึกษาความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย หลังเรียนโดยใช้รูปแบบวงจรการเรียนรู้ TSOI 4) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายหลังเรียน ระหว่างกลุ่มที่เรียนโดยใช้รูปแบบวงจรการเรียนรู้ TSOI และกลุ่มที่เรียนด้วยวิธีสอนแบบปกติ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2553 โรงเรียนวชิรธรรมสาธิต กรุงเทพมหานคร จำนวนตัวอย่าง 2 ห้องเรียน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองที่เรียนโดยใช้รูปแบบวงจรการเรียนรู้ TSOI และกลุ่มเปรียบเทียบซึ่งเรียนวิทยาศาสตร์โดยวิธีสอนแบบปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบวัดมโนทัศน์เรื่องพันธะเคมีและแบบวัดความสามารถในการคิดวิเคราะห์ที่มีค่าความเที่ยง 0.85 และ 0.78 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าเฉลี่ยร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานด้วยสถิติทดสอบค่าที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยมโนทัศน์เรื่องพันธะเคมีหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 2. นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยมโนทัศน์เรื่องพันธะเคมีหลังการทดลองสูงกว่านักเรียนกลุ่มเปรียบเทียบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3. นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการคิดวิเคราะห์หลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 4. นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการคิดวิเคราะห์หลังการทดลอง สูงกว่านักเรียนกลุ่มเปรียบเทียบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1051
title: การพัฒนารูปแบบหลักสูตรฝึกอบรมครูผู้นำการเปลี่ยนแปลงด้านการจัดการเรียนรู้สำหรับครูในภูมิเขตการศึกษาของมหาวิทยาลัยราชภัฏ

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์แนวคิดของคุณลักษณะครูผู้นำการเปลี่ยนแปลงด้านการจัดการเรียนรู้ 2) พัฒนารูปแบบหลักสูตรฝึกอบรมครูผู้นำการเปลี่ยนแปลงด้านการจัดการเรียนรู้สำหรับครูในภูมิเขตการศึกษาของมหาวิทยาลัยราชภัฏ และ 3) ประเมินผลรูปแบบหลักสูตรฝึกอบรมครูผู้นำการเปลี่ยนแปลงด้านการจัดการเรียนรู้สำหรับครูในภูมิเขตการศึกษาของมหาวิทยาลัยราชภัฏ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ได้แก่ ครูในโรงเรียนมัธยมศึกษาในภูมิเขตการศึกษาของมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร จำนวน 357 คน และกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการทดลอง จำนวน 30 คน ขั้นตอนของการวิจัย มี 5 ขั้นตอนดังนี้ 1) วิเคราะห์ข้อมูล 2) จัดทำโครงร่างรูปแบบหลักสูตรฝึกอบรม 3) การตรวจสอบรูปแบบหลักสูตรฝึกอบรม 4) การทดลองใช้รูปแบบหลักสูตรฝึกอบรมและ5) การประเมินผลและปรับปรุงรูปแบบหลักสูตรฝึกอบรม การวิเคราะห์ข้อมูลโดยวิเคราะห์เนื้อหาและใช้ค่า ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบ t-test แบบ Dependent Samples, One-Way Repeated Measures ANOVA และ วิธี Bonferroni การประเมินคุณลักษณะใช้เกณฑ์การให้คะแนนแบบรูบริค ผลการวิจัย พบว่า แนวคิดของคุณลักษณะครูผู้นำการเปลี่ยนแปลงด้านการจัดการเรียนรู้ คือการแสดงพฤติกรรมที่บ่งบอกถึงการมีความเข้าใจที่คงทนเกี่ยวกับการเรียนการสอนตามแนวทางการปฏิรูปการศึกษาและมีคุณลักษณะที่ครอบคลุมถึงความสามารถอธิบาย ตีความ ประยุกต์ วิเคราะห์ วิพากษ์ มีหลายมุมมอง เข้าใจตนเองและผู้อื่น สำหรับคุณลักษณะของครูผู้นำการเปลี่ยนแปลงด้านการจัดการเรียนรู้ทั้ง 6 คุณลักษณะ มีค่าเฉลี่ยร้อยละของคะแนนหลังการทดลองสูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ โดยคุณลักษณะที่มีคะแนนเฉลี่ยร้อยละสูงสุด ได้แก่ คุณลักษณะที่ 5 เข้าใจและเห็นอกเห็นใจผู้อื่นทั้งเพื่อนร่วมงานและผู้เรียน มีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดีและช่วยให้ผู้เรียนได้รับการพัฒนาอย่างเต็มความสามารถ ผลการพัฒนารูปแบบหลักสูตรฝึกอบรม มีองค์ประกอบดังนี้คือ หลักการ วัตถุประสงค์ การวัดและประเมินผลการฝึกอบรม เนื้อหา กิจกรรมการอบรม บทบาทของวิทยากรและผู้เข้ารับการอบรม ผลการประเมินคุณลักษณะความเป็นครูผู้นำการเปลี่ยนแปลงด้านการจัดการเรียนรู้ทุกคุณลักษณะหลังการอบรมตามรูปแบบหลักสูตรฝึกอบรมครูผู้นำการเปลี่ยนแปลงด้านการจัดการเรียนรู้สูงกว่าก่อนการฝึกอบรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ในส่วนของความรู้ ความเข้าใจ เกี่ยวกับครูผู้นำการเปลี่ยนแปลงด้านการจัดการเรียนรู้ของผู้เข้ารับการอบรม พบว่า ก่อนและหลังการเข้ารับการฝึกอบรมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และผลการประเมินความพึงพอใจต่อรูปแบบหลักสูตรฝึกอบรม พบว่า ผู้เข้ารับการฝึกอบรมมีระดับความพึงพอใจต่อรูปแบบหลักสูตรฝึกอบรม อยู่ในระดับมากที่สุด
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1052
title: ความรับผิดทางอาญาของการกระทำอันเป็นการขัดกันระหว่างผลประโยชน์ส่วนบุคคลและผลประโยชน์ส่วนรวมของเจ้าหน้าที่ของรัฐ

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาเปรียบเทียบถึงหลักการ แนวความคิด ที่มา สาเหตุ หลักเกณฑ์ ความหมาย องค์ประกอบและกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการกระทำที่เป็นการขัดกันระหว่างผลประโยชน์ส่วนบุคคลและผลประโยชน์ส่วนรวมของเจ้าหน้าที่ของรัฐ ในส่วนของความรับผิดในทางอาญา เปรียบเทียบกฎหมายในประเทศไทยและกฎหมายในต่างประเทศ จากการศึกษาเปรียบเทียบพบว่ากฎหมายที่กำหนดความรับผิดเกี่ยวกับการกระทำที่เป็นการขัดกันระหว่างผลประโยชน์ส่วนบุคคลและผลประโยชน์ส่วนรวมของเจ้าหน้าที่ของรัฐมีอยู่หลายรูปแบบตามแต่ละประเทศ ทั้งแบบที่กำหนดไว้ในกฎหมายต่าง ๆ หรือรวมอยู่ในประมวลกฎหมายอาญา ซึ่งประเทศไทยมีกฎหมายที่เกี่ยวกับความรับผิดของการขัดกันระหว่างผลประโยชน์ส่วนบุคคลและผลประโยชน์ส่วนรวมของเจ้าหน้าที่ของรัฐหลายฉบับ อีกทั้งยังได้มีการเสนอร่างกฎหมายใหม่เพื่อกำหนดความรับผิดเกี่ยวกับการขัดกันระหว่างผลประโยชน์ส่วนบุคคลและผลประโยชน์ส่วนรวมของเจ้าหน้าที่ของรัฐโดยเฉพาะแต่ไม่ประสบผลสำเร็จ อย่างไรก็ตามร่างกฎหมายในลักษณะเดียวกันนี้อาจถูกเสนอขึ้นมาใหม่ และบังคับใช้ในอนาคตก็เป็นได้ดังนั้น ผู้เขียนจึงเสนอแนะว่าควรที่จะแก้ไขกฎหมายที่บังคับใช้อยู่ในปัจจุบัน ให้มีความครอบคลุม ชัดเจน และเหมาะสมกับสถานการณ์ให้มากยิ่งขึ้น เนื่องจากกฎหมายที่บังคับใช้อยู่ยังไม่มีความชัดเจนในเรื่องความรับผิดทางอาญาของการขัดกันระหว่างผลประโยชน์ส่วนบุคคลและผลประโยชน์ส่วนรวมของเจ้าหน้าที่ของรัฐเพียงพอ ควรที่จะต้องมีการปรับปรุงแก้ไขกฎหมายที่บังคับใช้อยู่ โดยเฉพาะการกำหนดความรับผิดของการกระทำที่เป็นการขัดกันระหว่างผลประโยชน์ส่วนบุคคลและผลประโยชน์ส่วนรวมและการกำหนดโทษ ซึ่งหากตรากฎหมายใหม่ขึ้นมาจะเป็นการเพิ่มเติมภาระทางกฎหมายและสร้างความสับสนให้แก่ผู้บังคับใช้กฎหมายมากกว่า
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1053
title: ลักษณะทางกายวิภาคของ Gastrocnemius Insertion เพื่อการประยุกต์ในการทำผ่าตัดซ่อมแซมการฉีกขาดเรื้อรังของเอ็นร้อยหวาย

description: ในปัจจุบันมีการรักษาด้วยเทคนิค V-Y plasty นั้นถูกนำ มาใช้ในการรักษา chronic Achilles tendon tear อย่างแพร่หลาย แต่ยังไม่มีการศึกษาลักษณะของ gastrocnemius insertion ที่มีส่วนเกี่ยวข้องต่อการผ่าตัดด้วยวิธีดังกล่าว การศึกษานี้มีจุดประสงศ์ที่จะศึกษาลักษณะทางกายวิภาคของ gastrocnemius insertion ที่เกี่ยวข้องกับการผ่าตัดด้วยวิธี V-Y plasty โดยเฉพาะ โดยทำการศึกษาความยาวของ gastrocnemius aponeurosis ในตำแหน่งต่างๆ ความยาวของ Achilles tendon ความกว้างและความหนาของ Achilles tendon ในตำแหน่งเหนือต่อจุดเกาะ 2 ซม.และระยะทางระหว่างขอบด้านข้างของ Achilles tendon ในตำแหน่งนี้ถึงเส้นประสาท sural โดยทำการศึกษาในขาอาจารย์ใหญ่ทั้งหมด 83 ข้าง พบว่า ลักษณะ gastrocnemius insertion ในตำแหน่ง median attachment ร้อยละ 96.3 เป็นแบบ indirect attachment คือมีจุด gastrocnemius insertion ต่ำกว่าจุดของ musculotendinous junction ซึ่งมีความเหมาะสมต่อการผ่าตัดแบบ V-Y plasty ทั้งนี้การศึกษาความยาวเฉลี่ยของ median aponeurosis พบว่ามีค่าเท่ากับ 5.6±3.1ซม. medial aponeurosis และ lateral aponeurosis มีค่าเท่ากับ 1.3±1.2ซม. และ 2.9±2.3 ซมตามลำดับ ความยาวของ Achilles tendon มีค่าเท่ากับ 21.1±2.1 ซม.ความกว้างและความหนาของ Achilles tendon ในตำแหน่ง 2 ซม. เหนือต่อจุดเกาะของ Achilles tendon มีค่าเท่ากับ 13.1±1.9 มม. และ 6.1±1.3 มม. ตามลำดับ ความหนาของ Achilles tendon ในตำแหน่งกึ่งกลางของกระดูก calcaneus มีค่าเท่ากับ 4.8±0.8 มม. จากข้อมูลดังกล่าวข้างต้นพบว่าการผ่าตัดด้วยวิธี V-Y plasty นั้นสามารถแบ่งออกได้เป็นสองกลุ่มคือกลุ่มที่ไม่ต้องทำการเลาะ gastrocnemius aponeurosis เพิ่ม พบร้อยละ 13.8 โดยกลุ่มนี้ความยาวเฉลี่ยของ median aponeurosis เท่ากับ 10.9±2.3 ซม. ซึ่งเป็นความยาวที่สามารถพลิก gastrocnemius aponeurosis มาทำการเย็บซ่อมแซมการฉีกขาดของเอ็นร้อยหวายได้เลย และกลุ่มที่ต้องทำการเลาะ gastrocnemius aponeurosis เพิ่ม พบร้อยละ 86.3โดยกลุ่มนี้มีความยาวเฉลี่ยของ median aponeurosis เท่ากับ 4.8±2.3 ซม. จึงต้องทำการเลาะ gastrocnemius aponeurosis เพิ่มอีก 4.9±2.5 ซม. เพื่อที่จะสามารถซ่อมแซมการฉีกขาดของเอ็นร้อยหวายได้ ข้อมูลของ Achilles tendon พบว่ามีความเหมาะสมต่อการใช้เป็น Achilles tendon allograft ในการผ่าตัดซ่อมแซมเอ็นข้อเข่าฉีกขาดได้เป็นอย่างดี เพราะมีเส้นเอ็นที่ยาวและหนาสามารถรองรับเทคนิคการผ่าตัดได้หลายรูปแบบ และข้อมูลระยะทางเฉลี่ยระหว่างขอบด้านข้างของ Achilles tendon เหนือต่อจุดเกาะปลาย 2 ซม. ถึงเส้นประสาท sural พบว่ามีค่าเท่ากับ 7.7±3.2มม. ซึ่งข้อมูลนี้จะช่วยลดการบาดเจ็บที่เกิดขึ้นต่อเส้นประสาท sural ระหว่างทำหัตถการต่างๆบริเวณข้อเท้าด้านนอกได้
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1054
title: การประเมินศักยภาพและผลสัมฤทธิ์ของมาตรการภาครัฐในการส่งเสริมกองเรือไทย

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินศักยภาพ และผลสัมฤทธิ์ของมาตรการภาครัฐในการส่งเสริมกองเรือไทย โดยใช้ความสำคัญ ผลสัมฤทธิ์ และความต้องการเป็นเกณฑ์ในการประเมิน ทั้งนี้ผู้วิจัยอาศัยการสัมภาษณ์ และแบบสอบถามที่ใช้หลักการเปรียบเทียบทีละคู่เป็นเครื่องมือในการประเมิน ซึ่งการประเมินถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่ ส่วนที่ 1 การประเมินมาตรการส่งเสริมกองเรือในปัจจุบัน (พ.ศ. 2553) และส่วนที่ 2 การประเมินมาตรการส่งเสริมกองเรือในอนาคต โดยผู้วิจัยได้ทำการเก็บข้อมูลจากผู้ประกอบการเจ้าของเรือไทยที่เป็นสมาชิกในสมาคมเจ้าของเรือไทย จำนวน 36 บริษัท ระหว่างเดือนพฤศจิกายน ถึงเดือนธันวาคม ปี พ.ศ.2553 ผลการประเมินมาตรการปัจจุบัน (2553) พบว่า ในมุมมองของผู้ประกอบการขนส่งสินค้าระหว่างประเทศ มาตรการยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับเงินได้ที่มาจากการขนส่งสินค้าระหว่างประเทศเป็นมาตรการที่มีความสำคัญ และผลสัมฤทธิ์มากที่สุด ในขณะที่มุมมองของผู้ประกอบการขนส่งสินค้าภายในประเทศมาตรการส่งเสริมการลงทุนที่ยกเว้นอากรนำเข้าตัวเรือ และเครื่องจักร และยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลเป็นระยะเวลา 8 ปีเป็นมาตรการที่มีความสำคัญ และผลสัมฤทธิ์มากที่สุด สำหรับผลการประเมินมาตรการส่งเสริมกองเรือในอนาคตพบว่า ผู้ประกอบการขนส่งสินค้าระหว่างประเทศ และภายในประเทศ มีความต้องการให้ภาครัฐส่งเสริมมาตรการด้านภาษีมากที่สุด
DOI: 10.15468/mxnas8
title: An annotated checklist of Gelechiidae (Lepidoptera) of Israel with description of two new species

description: This dataset contains the digitized treatments in Plazi based on the original journal article Bidzilya, Oleksiy, Karsholt, Ole, Kravchenko, Vasiliy, Šumpich, Jan (2019): An annotated checklist of Gelechiidae (Lepidoptera) of Israel with description of two new species. Zootaxa 4677 (1): 1-68, DOI: https://doi.org/10.11646/zootaxa.4677.1.1
DOI: 10.25606/surf.578c6039-b65a32b3
title: The Cosmogrid Simulation: Statistical Properties of Small Dark Matter Halos (2048-691)

description: We present the results of the "Cosmogrid" cosmological N-body simulation suites based on the concordance LCDM model. The Cosmogrid simulation was performed in a 30 Mpc box with 2048³ particles. The mass of each particle is 1.28x10^5 Msun, which is sufficient to resolve ultra-faint dwarfs. We found that the halo mass function shows good agreement with the Sheth & Tormen fitting function down to ~10^7 Msun. We have analyzed the spherically averaged density profiles of the three most massive halos which are of galaxy group size and contain at least 170 million particles. The slopes of these density profiles become shallower than -1 at the inner most radius. We also find a clear correlation of halo concentration with mass. The mass dependence of the concentration parameter cannot be expressed by a single power law, however a simple model based on the Press-Schechter theory proposed by Navarro et al. gives reasonable agreement with this dependence. The spin parameter does not show a correlation with the halo mass. The probability distribution functions for both concentration and spin are well fitted by the log-normal distribution for halos with the masses larger than ~10^8 Msun. The subhalo abundance depends on the halo mass. Galaxy-sized halos have 50% more subhalos than ~10^11 Msun halos have. This is snapshot 691 of the 2048³ resolution collection.