cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.5281/zenodo.3613552
title: GENT900000157721 - Recueil des principales ordonnances des magistrats de la ville de Lille

description: Titel: <em>Recueil des principales ordonnances des magistrats de la ville de Lille</em> Publisher: J.-B. Henry Place: Lille. Year:1771 Used version: The copy we used for the transcriptions is held at Ghent University. Link digitised version of the book: https://books.google.nl/books?id=ebVNAAAAcAAJ&dq=Recueil+des+principales+ordonnances+des+magistrats+de+la+ville+de+Lille&hl=nl&source=gbs_navlinks_s (Main) Language:French Province: City of Lille. Font:Roman. Model used: French_18thC_Print (public model in Transkribus) Version of Transkribus used: v.1.9.1. Other info: Abbyy FineReader v.11 has been used. Link model: For more information on the HTR-model used, please visit: https://lab.kb.nl/dataset/entangled-histories-ordinances-low-countries. Transcription conventions: The abbreviations have been written out into full words. The hyphens at the end of a line have been kept (when there). If you are in need of the original scans of the documents, please contact dataservices@kb.nl. This transcription is part of the dataset created with the ‘Entangled Histories’-project. PI: dr. C.A. Romein;<br> Scientific Programmer: S.F. Veldhoen, MSc;<br> Project Manager: drs. M. de Gruijter.
DOI: 10.5281/zenodo.3613553
title: GENT900000157721 - Recueil des principales ordonnances des magistrats de la ville de Lille

description: Titel: <em>Recueil des principales ordonnances des magistrats de la ville de Lille</em> Publisher: J.-B. Henry Place: Lille. Year:1771 Used version: The copy we used for the transcriptions is held at Ghent University. Link digitised version of the book: https://books.google.nl/books?id=ebVNAAAAcAAJ&dq=Recueil+des+principales+ordonnances+des+magistrats+de+la+ville+de+Lille&hl=nl&source=gbs_navlinks_s (Main) Language:French Province: City of Lille. Font:Roman. Model used: French_18thC_Print (public model in Transkribus) Version of Transkribus used: v.1.9.1. Other info: Abbyy FineReader v.11 has been used. Link model: For more information on the HTR-model used, please visit: https://lab.kb.nl/dataset/entangled-histories-ordinances-low-countries. Transcription conventions: The abbreviations have been written out into full words. The hyphens at the end of a line have been kept (when there). If you are in need of the original scans of the documents, please contact dataservices@kb.nl. This transcription is part of the dataset created with the ‘Entangled Histories’-project. PI: dr. C.A. Romein;<br> Scientific Programmer: S.F. Veldhoen, MSc;<br> Project Manager: drs. M. de Gruijter.
DOI: 10.7910/dvn/ylwcsu/r9gful
title: sfpark_filtered_segments.tab

description: Description of parking segments with name and location
DOI: 10.7910/dvn/zwmxr8/4tlxcl
title: Reuyl chronology files.7z

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/zwmxr8/mtv8h2
title: Reuyl shapefiles.7z

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/zwmxr8/oouthq
title: Reuyl CTX DTM.tif

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/zwmxr8/prryio
title: Reuyl HiRISE Fan.tif

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/3axsli/ozaywb
title: 2.do_replication_consumers.do

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/3axsli/tfxelh
title: 1.do_replication_vendors.do

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/3axsli/yscspa
title: READ ME.docx

description: :unav
DOI: 10.15468/qpqfbf
title: Revision of the spider genus Hoplopholcus Kulczyński (Araneae, Pholcidae)

description: This dataset contains the digitized treatments in Plazi based on the original journal article Huber, Bernhard A. (2020): Revision of the spider genus Hoplopholcus Kulczyński (Araneae, Pholcidae). Zootaxa 4726 (1): 1-94, DOI: https://doi.org/10.11646/zootaxa.4726.1.1
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1221
title: ปัญหาผลของโมฆะกรรม

description: วิทยานิพนธ์เล่มนี้จัดทำขึ้นเพื่อศึกษาว่า ผลของโมฆะกรรมควรให้คู่กรณีกลับคืนสู่ฐานะเดิมดังเช่นโมฆียะกรรมเมื่อถูกบอกล้างหรือไม่ และการปรับใช้หลักลาภมิควรได้กับนิติกรรมที่เป็นโมฆะมีความเป็นธรรมแก่คู่กรณีหรือไม่ จากการศึกษาพบว่า หลักลาภมิควรได้มีความไม่เป็นธรรมในหลายเรื่อง อาทิเช่น ประเด็นเรื่องฐานแห่งสิทธิ กล่าวคือ ระบบกฎหมายไทยเป็นระบบที่ไม่ได้แยกความสมบูรณ์ทางหนี้และทางทรัพย์ออกจากกัน ดังนั้นเมื่อผลทางหนี้ไม่มี ผลทางทรัพย์ก็ไม่เกิด จึงไม่มีฐานแห่งสิทธิที่จะให้คู่กรณีใช้สิทธิในการเรียกคืนทรัพย์สินฐานลาภมิควรได้ หากให้เรียกคืนทรัพย์สินฐานลาภมิควรได้ อาจจะทำให้คู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งเสียเปรียบในกองทรัพย์สิน ประเด็นถัดมาคือ เรื่องวิธีการคืนทรัพย์สิน ซึ่งหากปรับใช้หลักลาภมิควรได้จะมีข้อจำกัดในการเรียกคืนทรัพย์สินอยู่หลายประการ เช่น หลักกฎหมายปิดปากห้ามเรียกคืนทรัพย์สินในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 410และหลักในเรื่องความสุจริต ซึ่งอาจทำให้คู่กรณีเรียกคืนทรัพย์สินไม่ได้เลย หรือ เรียกคืนทรัพย์สินได้เพียงบางส่วนทั้ง ๆ ที่นิติกรรมได้เสียเปล่าไปแล้ว ควรจะให้คู่กรณีทั้งสองฝ่ายกลับคืนสู่ฐานะเดิมเสมือนหนึ่งว่ามิเคยได้ทำสัญญากันมาก่อนเลย ประเด็นสุดท้ายคือ เรื่องอายุความในการเรียกคืนทรัพย์สิน เนื่องจากเป็นที่ทราบกันว่า ผู้มีส่วนได้เสียสามารถกล่าวอ้างความเป็นโมฆะกรรมขึ้น เมื่อใดก็ได้ แต่หลักลาภมิควรได้กลับมาจำกัดสิทธิในเรื่องอายุความที่มีระยะเวลาน้อยจนเกินไป ซึ่งอาจทำให้คู่กรณีที่ใช้สิทธิเรียกร้องเกินกำหนดเวลาตามอายุความ หมดสิทธิในการเรียกทรัพย์สินคืน นอกจากนี้ผลของโมฆะกรรมและโมฆียะกรรมเมื่อถูกบอกล้างควรจะเป็นแบบเดียวกัน เพราะกฎหมายบัญญัติผลไว้เหมือนกันคือ ให้ถือว่าเป็นโมฆะมาตั้งแต่เริ่มแรก จึงเห็นว่าน่าจะบัญญัติกฎหมายไปในทิศทางเดียวกันคือ ให้ใช้หลักกลับคืนสู่ฐานะเดิม
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1222
title: การคุ้มครองสิทธิผู้ต้องขัง: ศึกษากรณีกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ

description: วิทยานิพนธ์นี้มุ่งศึกษาถึงการคุ้มครองสิทธิผู้ต้องขังที่มีความหลากหลายทางเพศในประเทศไทย ศึกษาเปรียบเทียบกับต่างประเทศ ได้แก่ สหรัฐอเมริกา อังกฤษ ออสเตรเลีย เนื่องจากผู้ต้องขังกลุ่มนี้มีความจำเป็นพิเศษแตกต่างจากผู้ต้องขังทั่วไป ดังนั้นเพื่อให้เกิดความเสมอภาค ผู้ต้องขังที่มีความหลากหลายทางเพศจึงต้องได้รับการปฏิบัติที่เหมาะสมตามความจำเป็นพิเศษนั้นด้วย แต่กฎหมายไทยยังไม่มีบทบัญญัติและแนวปฏิบัติที่เป็นลายลักษณ์อักษรอย่างชัดเจน ที่ใช้เป็นมาตรฐานการปฏิบัติต่อผู้ต้องขังที่มีความหลากหลายทางเพศในแต่ละเรือนจำ ส่วนใหญ่ยังคงยึดตามเพศกำเนิดเป็นหลักทำให้ผู้ต้องขังไม่ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามที่ควรจะเป็น จากการศึกษาพบว่า การปฏิบัติต่อผู้ต้องขังที่มีความหลากหลายทางเพศตามลักษณะเพศที่กำเนิด ไม่สอดคล้องกับมาตรฐานสากลที่คำนึงถึงเพศที่มีความหลากหลายที่ต้องปฏิบัติให้สอดคล้องกับอัตลักษณ์ทางเพศของผู้ต้องขังด้วย ตั้งแต่ขั้นตอนการระบุอัตลักษณ์ทางเพศของผู้ต้องขัง การตรวจค้นร่างกาย การพิจารณาจัดสถานที่คุมขัง รวมถึงความจำเป็นพิเศษอื่นๆ ดังนั้นประเทศไทยควรจะมีบทบัญญัติเฉพาะเพื่อรับรองและคุ้มครองสิทธิ ในแต่ละขั้นตอนที่สำคัญเพื่อใช้ปฏิบัติต่อผู้ต้องขังที่มีความหลากหลายทางเพศที่กำหนดมาตรฐานให้แต่ละเรือนจำ
DOI: 10.17632/cp4gjmvh69.1
title: Data for: The expression of obligation in student academic writing

description: The data in the attached Excel file contains 100-line samples of concordances for 8 different forms which are used to express obligation. The lines were retrieved from the British Academic Written English (BAWE) corpus using the random sample function on the Sketch Engine interface. The sorting was carried out in 2 steps. Firstly, each line was read to see if it expressed obligation or not. Then, those lines classified as expressing obligation were categorised according to a four-way functional categorisation based on Hyland (2002), according to whether they expressed RW (real world), RF (research focus), CR (cognitive rhetorical) or CE (cognitive emphatic) meanings.
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1223
title: มาตรการคุ้มครองหญิงที่รับตั้งครรภ์แทนตามพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็กที่เกิดโดยอาศัยเทคโนโลยีช่วยการเจริญพันธุ์ทางการแพทย์ พ.ศ. 2558

description: พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็กที่เกิดโดยอาศัยเทคโนโลยีช่วยการเจริญพันธุ์ทางการแพทย์ พ.ศ. 2558 และกฎหมายอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง ได้มีการกำหนด สิทธิ หน้าที่ความรับผิด แก่บุคคลที่เกี่ยวข้องกับการใช้เทคโนโลยีช่วยเจริญพันธุ์ทางการแพทย์ โดยมุ่งเน้นความคุ้มครองไปยังเด็กที่เกิดโดยอาศัยเทคโนโลยี แต่อย่างไรก็ดีกฎหมายดังกล่าวมีบุคคลอื่นที่เกี่ยวข้องกับการตั้งครรภ์แทนที่ควรได้รับการคุ้มครองสิทธิเช่นเดียวกัน กล่าวคือหญิงที่รับตั้งครรภ์แทน ซึ่งวิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาปัญหาของหญิงที่ตั้งครรภ์แทนตามพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็กที่เกิดโดยอาศัยเทคโนโลยีช่วยการเจริญพันธุ์ทางการแพทย์ พ.ศ. 2558 เป็นสำคัญ จากการศึกษาทำให้เห็นถึง 1.ปัญหาการได้รับข้อมูลข่าวสารอย่างเพียงพอในการตัดสินใจเข้าถึงการบริการสุขภาพที่มีคุณภาพของหญิงที่รับตั้งครรภ์แทน 2.ปัญหากรณีหญิงที่รับตั้งครรภ์แทนได้รับความเสียหายแก่สุขภาพอันเกิดจากการใช้เทคโนโลยีช่วยเจริญพันธุ์ทางการแพทย์และการตั้งครรภ์แทน 3.ปัญหาสิทธิของหญิงที่รับตั้งครรภ์แทนในการได้รับการทำประกันชีวิตหรือประกันสุขภาพ 4.ปัญหาสิทธิของหญิงที่รับตั้งครรภ์แทนในการตัดสินใจยุติการตั้งครรภ์แทน 5.ปัญหาการควบคุมพฤติกรรมและการกระทำของหญิงที่รับตั้งครรภ์แทน ซึ่งผู้เขียนขอเสนอให้มีการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายให้คุ้มครองต่อสิทธิของหญิงที่รับตั้งครรภ์แทน
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1224
title: หนี้ธรรมดา

description: ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของไทยนั้นมีหนี้อยู่ประเภทหนึ่งที่มีหลักเกณฑ์แตกต่างกับหนี้ตามกฎหมายอย่างสิ้นเชิงโดยมีหลักเกณฑ์ว่า เป็นหนี้ที่เจ้าหนี้ไม่มีสิทธิเรียกร้องบังคับให้ลูกหนี้ชำระหนี้แก่ตนเองแต่ถ้าลูกหนี้ได้ทำการชำระหนี้ด้วยความสมัครใจของด้วยตนเองแล้วก็ไม่สามารถเรียกคืนได้ ในตำราของไทยนั้นนักกฎหมายได้ให้คำเรียกหนี้ประเภทนี้ต่างกันออกไป บางท่านเรียกว่าหนี้ในธรรม บางท่านเรียกว่าหนี้ธรรมดา แต่ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้จะใช้ชื่อเรียกว่าหนี้ธรรมดาหนี้ธรรมดาในระบบกฎหมายไทยนั้นประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ไม่ได้มีการบัญญัติกฎหมายเรื่องหนี้ธรรมดาไว้โดยเฉพาะเจาะจงชัดเจนเหมือนกับกฎหมายของต่างประเทศ แต่ก็มีการยอมรับแนวคิดเรื่องหนี้ธรรมดาของกฎหมายต่างประเทศมาใช้ โดยกำหนดให้เป็นข้อยกเว้นในเรื่องของลาภมิควรได้ ตัวอย่างเช่น หนี้ที่ชำระตามหน้าที่ศีลธรรม มาตรา 408(3) ซึ่งจะเห็นว่าหนี้ดังกล่าวนี้ถ้าหากพิจารณาตามโครงสร้างของหนี้แล้วจะขาดสภาพบังคับ กล่าวคือเจ้าหนี้ไม่มีสิทธิบังคับให้ลูกหนี้ชำระหนี้แกตนเองได้และถ้ามองในแง่กฎหมายแล้วหนี้ตามหน้าที่ศีลธรรมไม่มีความผูกพันทางกฎหมายอยู่เลยแต่กฎหมายกำหนดให้ไม่สามารถเรียกคืนได้ อีกตัวอย่างได้แก่ หนี้ที่ขาดอายุความ การที่หนี้ขาดอายุความนั้นไม่เป็นผลให้หนี้ระงับ เจ้าหนี้ยังคงมีสิทธิเรียกร้องฟ้องลูกหนี้ให้ชำระหนี้ทางศาลได้เพียงแต่ลูกหนี้สามารถยกข้อต่อสู้เรื่องอายุความขึ้นต่อสู้เจ้าหนี้เพื่อไม่ชำระหนี้ได้จากตัวอย่างของหนี้ที่ยกมากล่าวข้างต้นจะเห็นได้ว่าหลักเกณฑ์ของหนี้ธรรมดาที่มีอยู่นั้นยังไม่มีความชัดเจนเพราะเนื่องจากหนี้ที่ขาดอายุความเจ้าหนี้ยังมีสิทธิเรียกร้องอยู่เพียงแต่ไม่สามารถบังคับให้ลูกหนี้ชำระหนี้แกตนเองได้ ในขณะที่หนี้ตามหน้าที่ศีลธรรมไม่มีความผูกพันทางหนี้อยู่เลย แต่หนี้ที่ขาดอายุความนั้นยังคงมีความผูกพันทางหนี้อยู่เพียงแต่มีข้อบกพร่องเรื่องอายุความฉะนั้น จากการศึกษาหลักเกณฑ์เกี่ยวกับหนี้ธรรมดาในกฎหมายต่างประเทศเห็นว่าหนี้ธรรมดาควรมีความหมายว่าเป็นหนี้ที่ไม่มีความผูกพันตามกฎหมายหรือมีข้อบกพร่องโดยบัญญัติของกฎหมายและถ้าหากลูกนี้ชำระหนี้ด้วยความสมัครใจแล้วก็ไม่สามารถเรียกคืนได้ นอกจากนี้หนี้ธรรมดาควรจะต้องแบ่งออกเป็น 2 ประเภทเพื่อไม่ให้เกิดความสับสนในเรื่องผลทางกฎหมายของหนี้ธรรมดา
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1226
title: เงื่อนไขความเป็นผลแห่งนิติกรรม

description: พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของคำอธิบายความหมายของบทบัญญัติว่าด้วยเรื่องเงื่อนไขไม่ว่าจะโดยตรงหรือโดยปริยายมีความแตกต่างกันอย่างมีข้อสำคัญ เริ่มตั้งแต่ปัญหาพื้นฐานว่า นิติกรรมที่มีเงื่อนไขนั้น นิติกรรมเกิดขึ้นแล้วหรือไม่ ไปจนถึงปัญหาสำคัญว่า คำว่าเงื่อนไขตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 182 มีความหมายเดียวกันหรือต่างกันกับคำว่าเงื่อนไขในบทมาตราอื่นๆ ซึ่งปัญหาดังกล่าวมีผลต่อการปรับใช้กฎหมายในบทบัญญัติอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งเมื่อพิจารณาถึงข้อความคิดพื้นฐานของคำอธิบายต่างๆจะพบแนวคิดเบื้องหลังคำอธิบายดังกล่าว อยู่ 2 ประการ คือ 1. แนวคิดว่าด้วยเงื่อนไขตามกฎหมาย คือ มองว่าเงื่อนไขเป็นข้อกำหนดตามที่กฎหมายกำหนดไว้และเมื่อมีเหตุการณ์อย่างหนึ่งเกิดขึ้นหรือไม่เกิดขึ้นครบถ้วนตามข้อกำหนดดังกล่าวก็จะเกิดผลตามที่กฎหมายบัญญัติ 2. แนวคิดว่าด้วยเงื่อนไขตามเจตนา ซึ่งอธิบายว่า เงื่อนไขนั้นเป็นข้อตกลงที่คู่กรณีกำหนดเอาเหตุการณ์ในอนาคตที่ไม่แน่นอนมาหน่วงผลของนิติกรรมไว้หรือกำหนดให้นิติกรรมสิ้นผลลงเมื่อเหตุการณ์ในอนาคตที่ไม่แน่นอนดังกล่าวเกิดขึ้นหรือไม่เกิดขึ้น ปัญหาสำคัญของมาตรา 182 คือ การพิจารณาแยกแยะให้ชัดเจนว่า คำว่า “เงื่อนไข” ตามบทบัญญัติดังกล่าวนั้นอ้างอิงหรือวางอยู่บนพื้นฐานหรือแนวคิดใด เพื่อที่จะปรับใช้บทบัญญัติของกฎหมายได้อย่างถูกต้อง สอดคล้องต้องกันอย่างเป็นเอกภาพและเป็นระบบ จากการศึกษาพบว่าเมื่อนิติกรรมเป็นเครื่องมือในการก่อนความผูกพันของเอกชนตามหลักเสรีภาพในการทำสัญญา ซึ่งกฎหมายรับรองและคุ้มครองให้เป็นผลตามเจตนา พื้นฐานสำคัญของนิติกรรมจึงเป็นทฤษฎีว่าด้วยเจตนา ดังนั้นเมื่อบทบัญญัติมาตรา 182 เป็นหลักทั่วไปของนิติกรรมจึงควรวางอยู่บนพื้นฐานของแนวคิดว่าด้วยเจตนาด้วย ดังนั้น ข้อตกลงในสัญญาซื้อขายว่าจะส่งมอบสินค้าเมื่อผู้ซื้อชำระราคา จึงไม่เป็นเงื่อนไขความเป็นผลของนิติกรรม และไม่ใช่สัญญาซื้อขายที่มีเงื่อนไขตามความหมายของ ม. 182 เพราะเป็นสัญญาซื้อขายที่เสร็จเด็ดขาดเป็นผลแล้ว เพียงแต่มีเงื่อนไขอันเป็นข้อกำหนดในการปฏิบัติการชำระหนี้เท่านั้น หรือสัญญาซื้อขายที่มีข้อกำหนดเกี่ยวกับการโอนกรรมสิทธิ์ เช่น แม้ผู้ซื้อจะครอบครองทรัพย์แล้วแต่กรรมสิทธิ์ในทรัพย์ที่ซื้อยังไม่โอนไปจนกว่าจะชำระราคาครบถ้วน กรณีดังกล่าวก็ไม่ใช่สัญญาซื้อขายที่มีเงื่อนไข เพราะข้อสงวนการโอนกรรมสิทธิ์ดังกล่าวมิได้หน่วงผลของสัญญาซื้อขายหรือทำให้สัญญาซื้อขายสิ้นผลแต่อย่างใด สัญญาซื้อขายเกิดขึ้นและเป็นผลแล้ว ผู้ซื้อและผู้ขายย่อมมีหน้าที่อย่างอื่นต่อกันเพียงแต่กรรมสิทธิ์ในทรัพย์ตามสัญญานั้นยังไม่โอนไปจนกว่าจะได้ปฏิบัติตามสัญญาครบถ้วน อย่างไรก็ตามโดยที่เงื่อนไขอาจมีได้ทั้งในนิติกรรมก่อความผูกพันทางหนี้ และในนิติกรรมเปลี่ยนแปลงสิทธิ ดังนั้น สัญญาซื้อขายผ่อนส่งที่ตกลงกันว่า กรรมสิทธิ์ในทรัพย์ที่ส่งมอบกันจะโอนไปยังผู้ซื้อเมื่อชำระราคาครบถ้วน เฉพาะในส่วนของการโอนกรรมสิทธิ์ซึ่งเป็นนิติกรรมเปลี่ยนแปลงสิทธิ จึงเป็นสัญญาโอนกรรมสิทธิ์ที่มีเงื่อนไขบังคับก่อน เพราะนิติกรรมที่มีเงื่อนไขพิจารณาจากเจตนาที่มุ่งต่อความเป็นผลหรือสิ้นผลเมื่อมีเหตุการณ์ในอนาคตที่ไม่แน่นอนเกิดขึ้นนั่นเอง
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1228
title: ปัญหาหลักความเสมอภาคในกรณีชายมีภริยาได้หลายคนตามหลักกฎหมายอิสลามในประเทศไทย

description: ประเทศไทยให้เสรีภาพแก่อิสลามศาสนิกได้ใช้กฎหมายอิสลามในการดำเนินชีวิตภายใต้หลักกฎหมายอิสลาม แสดงให้เห็นจากบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ พระราชบัญญัติว่าด้วยการใช้กฎหมายอิสลามในจังหวัดปัตตานี นราธิวาส ยะลา และสตูล พ.ศ.2489 และพระราชบัญญัติการบริหารองค์กรศาสนาอิสลาม พ.ศ.2540 ซึ่งเป็นกฎหมายที่เอื้อประโยชน์ต่ออิสลามศาสนิกในการใช้กฎหมายอิสลามเป็นอย่างยิ่ง แต่อย่างไรก็ตามเมื่อพิจารณาถึงการใช้กฎหมายอิสลามในปัจจุบันพบว่ายังขาดรายละเอียดในส่วนของกฎหมายสารบัญญัติอิสลามซึ่งมีความจำเป็นต่อการปรับใช้กฎหมายอิสลามเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะในเรื่องการอนุญาตให้ชายมีภริยาได้หลายคนตามหลักกฎหมายอิสลาม ซึ่งได้รับการพูดถึงในทางลบและเกิดคำถามว่าเป็นหลักกฎหมายที่ขัดต่อหลักความเสมอภาคตามรัฐธรรมนูญหรือไม่ ซึ่งวิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีประเด็นปัญหาทางกฎหมาย 2 ประเด็น คือ ปัญหาสถานะของกฎหมายอิสลามในระบบกฎหมายไทย และปัญหาหลักความเสมอภาคในกรณีชายมีภริยาได้หลายคนตามหลักกฎหมายอิสลามในประเทศไทยจากการศึกษาพบว่ากฎหมายอิสลามมีลักษณะเป็นกฎหมายประเพณีในระบบกฎหมายไทยที่ได้รับการยกระดับให้เป็นบ่อเกิดแห่งกฎหมายลำดับแรกโดยพระราชบัญญัติว่าด้วยการใช้กฎหมายอิสลามฯ กำหนดให้ใช้แทนประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เนื่องจากเป็นกฎหมายที่ต้องด้วยกรณีมากกว่าประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และจากการพิจารณาการอนุญาตให้ชายมีภริยาได้หลายคนตามหลักกฎหมายอิสลาม พบว่าเป็นหลักกฎหมายแห่งความยุติธรรมในบริบทของศาสนาอิสลาม ซึ่งสอดคล้องกับหลักความเสมอภาคตามรัฐธรรมนูญ อีกทั้งเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการใช้เสรีภาพในการนับถือศาสนาที่รัฐรับรองไว้ในรัฐธรรมนูญอีกด้วย จึงสามารถสรุปได้ว่าการอนุญาตให้ชายมีภริยาได้หลายคนตามหลักกฎหมายอิสลามนั้นสอดคล้องกับสิทธิขั้นพื้นฐานตามรัฐธรรมนูญ แต่อย่างไรก็ตามในปัจจุบันยังไม่ปรากฏมาตรการใด ๆ ที่เป็นหลักประกันความยุติธรรมในกรณีของการอนุญาตให้ชายมีภริยาได้หลายคยตามหลักกฎหมายอิสลาม ดังนั้นย่อมเป็นหน้าที่ของรัฐและนักนิติศาสตร์อิสลามที่ควรตื่นตัวในการพัฒนากฎหมายอิสลามให้สอดคล้องกับความเป็นไปของโลกในปัจจุบันมากยิ่งขึ้น
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1229
title: มาตรการคุ้มครองสิทธิของผู้ค้ำประกัน

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทำการศึกษามาตรการคุ้มครองสิทธิของของผู้ค้ำประกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ โดยศึกษาในปัญหาเรื่องวิธีการแสดงเจตนาทำสัญญาค้ำประกัน หน้าที่ของเจ้าหนี้ต่อผู้ค้ำประกัน วิธีการบอกกล่าวชำระหนี้ การเข้ารับช่วงสิทธิของเจ้าหนี้โดยผู้ค้ำประกัน และการผ่อนเวลาชำระหนี้ ด้วยการศึกษาเปรียบเทียบกับหลักกฎหมายฝรั่งเศส ญี่ปุ่น และอังกฤษ ผลการศึกษาพบว่า ในประเด็นเรื่องวิธีการแสดงเจตนาทำสัญญาค้ำประกันนั้น เพื่อให้เกิดประโยชน์แก่ผู้ค้ำประกันมากยิ่งขึ้น สมควรที่จะกำหนดให้มีบทบังคับให้การแสดงเจตนาทำสัญญาค้ำประกันต้องทำเป็นลายลักษณ์อักษร และรองรับการนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ในการทำสัญญาค้ำประกันด้วย ในกรณีปัญหาเกี่ยวกับหน้าที่ของเจ้าหนี้ต่อผู้ค้ำประกัน การแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างคู่สัญญาเป็นสิ่งที่มีความสำคัญ เพราะข้อมูลเป็นสิ่งที่ผู้ค้ำประกันใช้ประกอบการพิจารณาในการเข้าทำสัญญา จึงเห็นสมควรกำหนดหน้าที่ของเจ้าหนี้ในการให้ข้อมูลที่สำคัญแก่ผู้ค้ำประกันทั้งในช่วงเวลาก่อนเข้าทำสัญญาและภายหลังการเข้าทำสัญญาสำหรับวิธีการบอกกล่าวชำระหนี้ในกรณีที่หนี้ประธานเป็นหนี้รายเดียวแต่มีการแบ่งชำระเป็นงวดๆ นั้น การมีหนังสือบอกกล่าวเพื่อแจ้งถึงการผิดนัดในครั้งแรกเพียงครั้งเดียวย่อมไม่เพียงพอต่อการคุ้มครองสิทธิของผู้ค้ำประกัน จึงสมควรกำหนดให้เจ้าหนี้มีหนังสือบอกกล่าวเพื่อแจ้งถึงการไม่ชำระหนี้ในงวดที่ลูกหนี้ไม่ชำระหนี้ในแต่ละครั้ง ในกรณีการรับช่วงสิทธิของเจ้าหนี้โดยผู้ค้ำประกัน ตามบทบัญญัติมาตรา 693 วรรคสองกำหนดสิทธิผู้ค้ำประกันไว้จำกัดเกินไป และเห็นว่าผู้ค้ำประกันนั้นเข้าลักษณะเป็นบุคคลผู้ส่วนได้เสียตามมาตรา 229 (3) ประกอบกับมาตรา 226 สมควรที่จะนำหลักทั่วไปแห่งการรับช่วงสิทธิมาใช้กับผู้ค้ำประกันเพื่อขยายสิทธิของผู้ค้ำประกันให้ได้รับช่องทางการเยียวยามากยิ่งขึ้น ในเรื่องของการผ่อนเวลาชำระหนี้ให้แก่ลูกหนี้ตามมาตรา 700 นั้น ในความเป็นจริงการผ่อนเวลามักจะเกิดขึ้นภายหลังครบกำหนดเวลาชำระหนี้ หากถือแนวทางตีความให้การผ่อนเวลาเกิดขึ้นเฉพาะก่อนหนี้ครบกำหนด บทบัญญัติในเรื่องนี้จะไม่มีผลใช้บังคับ และหากผู้ค้ำประกันเปลี่ยนใจให้ความยินยอมแก่การผ่อนเวลาในภายหลังย่อมไม่มีผลใดๆ เพราะการค้ำประกันระงับไปแล้ว
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1231
title: ลักษณะทางกฎหมายของการเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยไทย

description: วิทยานิพนธ์เรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ทางกฎหมายระหว่างนักเรียนผู้สมัครกับมหาวิทยาลัยในกระบวนการรับบุคคลเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัย โดยศึกษาเปรียบเทียบกับประเทศญี่ปุ่นและสหราชอาณาจักร โดยใช้วิธีการดำเนินการศึกษาโดยการวิจัยเอกสาร (documentary research) ซึ่งจะศึกษาจากเว็บไซต์ กฎหมาย ตำราคำอธิบายกฎหมาย คำพิพากษาศาลไทยและต่างประเทศ เป็นต้น ผลการศึกษาพบว่าในประเทศญี่ปุ่นความสัมพันธ์ทางกฎหมายระหว่างมหาวิทยาลัยกับนักเรียนผู้ที่ผ่านการสอบคัดเลือกแล้วเป็นความสัมพันธ์ทางสัญญา เรียกว่า สัญญาให้บริการการศึกษาเกิดขึ้นเมื่อผู้สอบผ่านการคัดเลือกได้ชำระค่าธรรมเนียมเพื่อการศึกษาและส่งเอกสารจำเป็นแก่มหาวิทยาลัย ผู้ที่สอบผ่านการคัดเลือกจะมีสิทธิในการได้รับบริการการศึกษาซึ่งจัดโดยมหาวิทยาลัยและมีหน้าที่จ่ายค่าธรรมเนียม ขณะที่มหาวิทยาลัยมีสิทธิในการรับค่าธรรมเนียมจากผู้สมัครและมีหน้าที่ให้บริการการศึกษาและสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ทั้งหมด ซึ่งสัญญาให้บริการการศึกษาเป็นสัญญาทางแพ่ง ในสหราชอาณาจักรความสัมพันธ์ทางกฎหมายระหว่างมหาวิทยาลัยกับนักศึกษาเป็นความสัมพันธ์ทางสัญญา ประกอบด้วยสองสัญญา กล่าวคือ สัญญาเข้าศึกษาและสัญญาให้บริการการศึกษา สัญญาเข้าศึกษาเกิดขึ้นในช่วงแรกที่มหาวิทยาลัยมีคำเสนอไปยังผู้สมัครและผู้สมัครมีคำสนองตอบรับคำเสนอนั้น จากนั้นเมื่อนักเรียนผู้สมัครตัดสินใจที่จะลงทะเบียนและชำระค่าธรรมเนียมเพื่อการศึกษาแล้วจะเกิดสัญญาให้บริการการศึกษา ก่อให้เกิดสิทธิหน้าที่ของผู้สมัครและมหาวิทยาลัยเช่นเดียวกับประเทศญี่ปุ่น ซึ่งสัญญาที่เกิดขึ้นทั้งสองสัญญานั้นเป็นสัญญาทางแพ่งในประเทศไทยนั้นความสัมพันธ์ทางกฎหมายระหว่างมหาวิทยาลัยกับนักเรียนผู้สมัครเป็นความสัมพันธ์ทางกฎหมายมหาชน โดยที่มหาวิทยาลัยซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองตามมาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 ใช้อำนาจปกครองผ่านการออกคำสั่งทางปกครอง ทำให้นักเรียนผู้สมัครมีสถานะที่ต่ำกว่ามหาวิทยาลัยและไม่มีสิทธิต่อรองใด ๆ กับมหาวิทยาลัยได้ ผู้เขียนจึงมองว่าการที่ความสัมพันธ์ระหว่างมหาวิทยาลัยกับนักเรียนผู้สมัครอยู่ภายใต้กฎหมายมหาชนทำให้เกิดความไม่เป็นธรรมอย่างมากเนื่องจากมหาวิทยาลัยสามารถกำหนดเกณฑ์ต่าง ๆ ได้ฝ่ายเดียว หากกระบวนการรับสมัครบุคคลเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยของประเทศไทยได้รับการพิจารณาภายใต้แนวทางของกฎหมายแพ่งแล้วนั้น จะก่อให้เกิดความเป็นธรรมได้มากกว่าโดยอาจนำหลักการของประเทศญี่ปุ่นและสหราชอาณาจักรมาพิจารณาปรับใช้กับระบบการรับบุคคลเข้าศึกษาของประเทศไทยได้ นอกจากนี้ผู้เขียนได้ศึกษาในประเด็นสิทธิหน้าที่ของผู้สมัครเข้ารับการคัดเลือก การเรียกเก็บเงินค่ายืนยันสิทธิ และเขตอำนาจศาล
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1233
title: ความหมายของการกระทำอนาจารตามประมวลกฎหมายอาญา

description: การตีความกฎหมายอาญา มีหลักว่าจะต้องเป็นการตีความโดยเคร่งครัด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า กฎหมายอาญานั้นจะต้องตีความตามตัวอักษรโดยไม่สามารถที่จะตีความเป็นอื่นได้เลย การตีความกฎหมายอาญาสามารถมีได้ เพราะ รูปแบบของการกระทำความผิดมีการพัฒนาอยู่ตลอดเวลาแต่ในการบัญญัติกฎหมายนั้นผู้ร่างกฎหมายไม่สามารถบัญญัติให้ครอบคลุมทุกการกระทำความผิดได้ ในการใช้กฎหมายเพื่อลงโทษผู้กระทำความผิดจึงจะต้องใช้การตีความกฎหมายเข้ามาช่วย เพื่อให้สามารถบังคับใช้กฎหมายได้อย่างมีประสิทธิภาพ หากแต่การตีความดังกล่าวนั้นจะต้องไม่เป็นการตีความขยายความบทบัญญัติของกฎหมายจนเกินกว่าขอบเขตที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นๆ อันเป็นการกระทบต่อสิทธิและเสรีภาพของบุคคลความผิดเกี่ยวกับเพศ ถือว่าเป็นการกระทำความผิดที่เกิดขึ้นในสังคมมนุษย์มาอย่างช้านาน ซึ่งการกระทำอนาจารก็ถือเป็นการกระทำความผิดเกี่ยวกับเพศอย่างหนึ่งที่มีการบัญญัติความผิดไว่ในประมวลกฎหมายอาญาของทั้งในประเทศไทย และในต่างประเทศ ซึ่งโดยหลักแล้วการกระทำอนาจาร คือ การกระทำที่ไม่สมควรในทางเพศที่กระทำต่อเนื้อตัวร่างกายของบุคคลอื่น แต่คำพิพากษาฎีกาที่ 12938/2558 ได้ตัดสินว่าการแอบถ่ายใต้กระโปรงโดยที่ผู้กระทำความผิดไม่ได้มีการสัมผัสผู้ถูกกระทำเป็นความผิดฐานกระทำอนาจารตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 278 ทำให้เกิดปัญหาว่าการกระทำอนาจารควรจะมีความหมายและของเขตอย่างไรจากการศึกษาพบว่า การกระทำที่จะเป็นความผิดฐานกระทำอนาจารได้นั้น ไม่ว่าจะเป็นการกระทำตามบทบัญญัติของกฎหมายของประเทศเยอรมนี ประเทศอังกฤษ ประเทศออสเตรเลีย ประเทศแคนาดา หรือแม้แต่ตามกฎหมายไทยก็ตาม จะต้องเป็นการกระทำที่มีลักษณะเป็นการกระทำที่มีการสัมผัสกับเนื้อตัวร่างกายของผู้ถูกกระทำ หรืออาจจะเป็นการที่ผู้กระทำบังคับให้ผู้ถูกกระทำกระทำต่อเนื้อตัวร่างกายของผู้กระทำความผิดได้ หรือแม้แต่เป็นการกระทำผ่านเสื้อผ้าก็สามารถเป็นความผิดฐานกระทำอนาจารได้แล้ววิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงขอเสนอแนวทางแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นดังกล่าว คือการแก้ไขบทบัญญัติที่เกี่ยวข้องกับการกระทำความผิดฐานกระทำอนาจาร โดยการบัญญัติขอบเขตของการกระทำที่จะเป็นความผิดให้มีความชัดเจนมากยิ่งขึ้น ว่าการกระทำที่จะเป็นความผิดฐานกระทำอนาจารได้นั้น จะต้องเป็นการกระทำที่ไม่สมควรในทางเพศที่ต้องมีการสัมผัส เนื้อตัวร่างกายของผู้เสียหาย ไม่ว่าจะเป็นการสัมผัสโดยตรง หรือเป็นการสัมผัสผ่านเสื้อผ้าก็ตาม หากการกระทำใดที่ไม่มีการสัมผัสเนื้อตัวร่างกายของผู้เสียหาย แม้ในความรู้สึกของปัจเจกชนจะรู้สึกว่าการกระทำดังกล่าว เช่น การแอบถ่าย เป็นต้น เป็นการกระทำที่มีลักษณะเป็นการกระทำอนาจารก็ตาม ก็ไม่ควรจะเป็นความผิดฐานกระทำอนาจารควรจะบัญญัติเป็นฐานความผิดใหม่ เพื่อให้สอดคล้องกับหลักพื้นฐานของกฎหมายอาญา