DOI: 10.17026/dans-xd6-dvhy
title: A4 tracégedeelte Steenbergen , sectie 1.01

description: &lt;p&gt;In opdracht van Rijkswaterstaat Noord-Brabant heeft RAAP Archeologisch Adviesbureau in april 2009 een inventariserend veldonderzoek (waarderende fase) uitgevoerd in verband met het realiseren van de A4 in de omgeving van Steenbergen. Dit onderzoek is het vervolg op eerder bureauen inventariserend veldonderzoek (verkennende fase) binnen het beoogde tracé van de A4 (Molenaar, 2005; Leijnse, 2006a en 2006b). Op basis van dit onderzoek werd geadviseerd in 3 zones vervolgonderzoek uit te voeren in de vorm van een waarderend booronderzoek (zie hoofdstuk 2). De bodemopbouw zoals die binnen deelgebied 1 op basis van het bureauonderzoek werd verwacht, is tijdens het veldonderzoek aangetroffen. Aan de basis van het bodemprofiel zijn in enkele boringen Tertiare afzettingen (Formatie van Waalre) aangetroffen. Hierop is van onder naar boven een opeenvolging van dekzand, Hollandveen en het Laagpakket van Walcheren aangetroffen. De bodemopbouw zoals die binnen deelgebied 2 op basis van het bureauonderzoek werd verwacht, is eveneens tijdens het veldonderzoek aangetroffen. Van onderen naar boven is een opeenvolging van dekzand met daarop het Laagpakket van Walcheren, aangetroffen. In deelgebied 3 is vanaf het maaiveld dekzand aangetroffen (Formatie van Boxtel, Laagpakket van Wierden). Alleen in boring 85 zijn de natuurlijke afzettingen niet bereikt, aangezien deze boring op 0,5 m -Mv is gestuit op ondoordringbaar puin. Op basis van het vondstmateriaal kunnen binnen deelgebied 1 drie (mogelijke) vindplaatsen worden onderscheiden. Vindplaats 1 betreft een zone waar voornamelijk houtskoolspikkelsen brokjes zijn aangetroffen. In zuidelijke richting neemt de hoeveelheid houtskool in de monsters toe (figuur 4). Deze verspreiding van houtskool lijkt niet als ‘achtergrondruis’ geïnterpreteerd te kunnen worden, maar zal eerder het gevolg zijn van antropogeen handelen. Mogelijk kan het fragment vuursteen uit boring 95, dat waarschijnlijk van elders afkomstig is, ook als aanwijzing voor menselijke aanwezigheid worden geïnterpreteerd. Het kan echter ook als gevolg van natuurlijke processen in het plangebied terecht zijn gekomen. Vindplaats 2 betreft eveneens een concentratie van houtskoolspikkels en -brokjes, die is aangetroffen in de boringen 141 t/m 145. De grootste hoeveelheid houtskool is aangetroffen in boring 142 en neemt vervolgens in zowel noordelijke als zuidelijke richting af. Hoewel geen andere -hardearcheologische indicatoren voor een vindplaats zijn aangetroffen, lijkt de hoeveelheid houtskool en de geleidelijke afname daarvan niet te wijzen op een interpretatie als natuurlijke ‘achtergrondruis’. Vindplaats 3 betreft een zone waarbinnen een concentratie houtskool, twee fragmenten vuursteen en een fragment natuursteen zijn aangetroffen. Op basis van het voorkomen van houtskool in combinatie met andere -hardeindicatoren voor een vindplaats, is deze zone geïnterpreteerd als een vindplaats. Op basis van het vondstmateriaal kunnen binnen deelgebied 2 twee zones worden onderschei die als (mogelijke) vindplaats kunnen worden geïnterpreteerd. Vindplaats 4 betreft een concentratie van houtskoolspikkels en -brokjes, die is aangetroffen in de boringen 69, 70 en 117. De hoeveelheid houtskool neemt vervolgens in zuidelijke richting af Hoewel geen andere -hardearcheologische indicatoren voor een vindplaats zijn aangetroffen, de hoeveelheid houtskool en de geleidelijke afname daarvan niet te wijzen op een interpretatie natuurlijke ‘achtergrondruis’. Vindplaats 5 is een zone waarbinnen in de boringen veel houtskool is aangetroffen. De hoeve heid houtskool neemt vanaf de centrale boring (boring 77) in zowel noordelijke als zuidelijke ric ting geleidelijk af. In de boringen langs de rand van deze zone met veel houtskool is verbrand of afval van vuursteenbewerking aangetroffen. Mogelijk is in boring 77 een grondspoor aangeboord. De begrenzing van de vindplaatsen kon tijdens het onderzoek worden vastgesteld, de oostelijk westelijke begrenzing echter niet, evenals de aard van de vindplaatsen De datering (Laat Pale thicum t/m Laat Neolithicum) is bepaald aan de hand van de geologische context. De binnen deelgebied 3 aangetroffen archeologische indicatoren vormen geen aanwijzing voor aanwezigheid van een archeologische vindplaats. Het vondstmateriaal vormt hoogstwaarschijn lijk de weerslag van agrarische activiteiten vanaf de Late Middeleeuwen of Nieuwe tijd. Als gev van bijvoorbeeld ploegen, maar ook bioturbatie zal het materiaal daarbij in de bodem terecht zi gekomen. Op basis van de resultaten van dit onderzoek wordt aanbevolen om aanvullend archeologisch onderzoek te laten verrichten op de locatie van de vindplaatsen 1 t/m 5 in de deelgebieden 1 e (figuren 10 en 11). Geadviseerd wordt om dit vervolgonderzoek te laten plaatsvinden in de vor van een inventariserend veldonderzoek (IVO) waarderende fase, bestaande uit proefsleuveno derzoek. Voor geen van de vindplaatsen kon op basis van het uitgevoerde onderzoek namelijk worden vastgesteld of de aangetroffen archeologische resten (voornamelijk een verspreiding v houtskool) daadwerkelijk het gevolg zijn van antropogeen handelen/antropogene aanwezighei Noch konden worden vastgesteld of de aangetroffen (mogelijke) vindplaatsen behoudenswaardig zijn. Ook kon niet worden vastgesteld of de (mogelijke) vindplaatsen worden bedreigd door ingrepen. Dit vanwege het feit dat -conform het PvEniet het hele ruimtebeslag van de toekom stige weg is onderzocht, maar alleen het hart van het tracé. Ook is niet bekend waar de toeko stige bermsloten zullen worden aangelegd. Doel van het proefsleuvenonderzoek is dan het vaststellen van de behoudenswaardigheid van (mogelijke) vindplaatsen alsmede de aard en omvang ervan. In het overige deel van de deelgebieden wordt geen archeologisch vervolgonderzoek aanbevol&lt;/p&gt;