cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1238
title: การพัฒนาวิธีวินิจฉัยความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษา ปีที่ 3

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์หลัก 3 ประการคือ 1) เพื่อพัฒนาวิธีวินิจฉัยความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่3 2) เพื่อตรวจสอบคุณภาพของวิธีวินิจฉัยความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 และ 3)เพื่อวิเคราะห์รูปแบบของพฤติกรรมการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารที่บกพร่องของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่3 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร และสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2556 จำนวน 127 คน ผู้เชียวชาญด้านภาษาอังกฤษ และผู้เชี่ยวชาญด้านการวัดและประเมินผลการศึกษา จำนวน 12 คน การดำเนินการวิจัยแบ่งออกเป็น 6 ขั้นตอน ได้แก่ 1) การทบทวนวรรณกรรม 2) การระบุคุณลักษณะที่ต้องการวินิจฉัยและสร้างเครื่องมือวินิจฉัย 3) การนำเครื่องมือวินิจฉัยไปทดลองใช้และสำรวจรูปแบบพฤติกรรมการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารที่บกพร่อง 4) การสร้างแบบตรวจสอบรายการพฤติกรรม และสร้างQ-Matrix 5)การวินิจฉัยความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร และ 6) การศึกษาคุณภาพของวิธีวินิจฉัยที่พัฒนาขึ้นและให้ข้อมูลวินิจฉัยย้อนกลับแก่ผู้สอบ ผลการวิเคราะห์คุณภาพของแบบสอบวินิจฉัยความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารตามทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม พบว่า มีค่าความยากตั้งแต่ 0.17 ถึง 0.92 ค่าอำนาจจำแนกตั้งแต่ 0.12 ถึง 0.97 ค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.95 และเมื่อผู้วิจัยวิเคราะห์สารสนเทศข้อสอบตามทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบ พบว่ามี ค่าพารามิเตอร์ความยากตั้งแต่ -5.8 ถึง 1.98 และ ค่าพารามิเตอร์อำนาจจำแนกตั้งแต่ 0.18 ถึง 11.11 ผลการวิเคราะห์คุณภาพของแบบสอบถามความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับนักเรียนในเรื่องความคิดเห็นเกี่ยวกับความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักเรียนมีค่า แอลฟาของครอนบาค .952 และ คุณภาพของแบบสอบถามในส่วนของปัญหาที่พบในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักเรียนมีค่า แอลฟาของครอนบาค .801ผลการวิเคราะห์รูปแบบพฤติกรรมการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารที่บกพร่องของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 พบว่านักเรียนมีพฤติกรรมการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารที่บกพร่องในองค์ประกอบที่ 1 ความสามารถด้านไวยากรณ์ ในด้านการใช้คำศัพท์มากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 55.17 รองลงมาคือ การสร้างประโยคที่สมบูรณ์คิดเป็นร้อยละ 34.10 และพบว่านักเรียนมีพฤติกรรมการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารที่บกพร่องในองค์ประกอบที่ 2 ความสามารถด้านภาษาศาสตร์สังคมในด้านการใช้สำนวนและรูปแบบภาษาที่เหมาะสมมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 99.7 ผลการวิจัยพบว่า วิธีวินิจฉัยความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารที่พัฒนาขึ้นสามารถให้ผลวินิจฉัยที่ละเอียด สามารถระบุถึงรูปแบบพฤติกรรมในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารที่บกพร่องของนักเรียน และให้ผลการประเมินที่มีความเที่ยงและความตรง
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1239
title: ปรากฎการณ์ล้อเลียนเสียดสีข่าวในรายการทีวีออนไลน์ "เจาะข่าวตื้น"

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพัฒนาการของการสร้างสรรค์เนื้อหา การคัดเลือกประเด็นข่าวการเมืองและการผลิตเนื้อหา ระดับและประเด็นทางการเมืองที่ปรากฏ ลักษณะการล้อเลียนเสียดสีข่าวการเมือง คุณค่าข่าว และลักษณะการใช้ประโยชน์จากสื่ออินเทอร์เน็ตในการเผยแพร่เนื้อหาของรายการทีวีออนไลน์ “เจาะข่าวตื้น” โดยใช้วิธี การสัมภาษณ์ผู้ผลิตและมีส่วนเกี่ยวข้องกับการพัฒนารายการ การวิเคราะห์เนื้อหารายการ ซึ่งสุ่มตัวอย่างจากคลิปวิดีโอรายการทีวีออนไลน์ “เจาะข่าวตื้น” ที่ได้เผยแพรสู่สาธารณะไปแล้ว ทั้งสิ้น48ตอนในช่วงระหว่างเดือน เมษายน พ.ศ. 2554 ถึง เดือนธันวาคม พ.ศ2556 ทั้งนี้ ใช้การเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงโดยดูจากตอนที่มีจำนวนผู้ชมสูงสุดในแต่ละเดือนผลการวิจัยพบว่าพัฒนาการของรายการทีวีออนไลน์เจาะข่าวตื้นสามารถแบ่งได้เป็นสามยุคโดยในยุคแรกจะเริ่มต้นจากการทำงานแบบครอบครัว โดยมีจรรยา วงศ์สุรวัฒน์เป็นผู้คิดบทรายการและวิญญู วงศ์สุรวัฒน์ เป็นพิธีกร โดยคัดเลือกข่าวการเมืองที่น่าสนใจจากหนังสือพิมพ์ ต่อมาในยุคที่สองรายการได้ย้ายมาอยู่ในสโป๊กดาร์กทีวีและได้เป็นพันธมิตรกับยูทูบ ทำให้มีรายได้นอกเหนือจากผู้สนับสนุนรายการ จนกระทั่งในยุคปัจจุบัน รายการได้มีช่วงเวลาที่เผยแพร่แน่นอน และมีสัดส่วนรายการที่แน่นอน โดยรูปแบบรายการจะเป็นการนำเอาข่าวการเมืองมาล้อเลียนเสียดสี มีการออกไปสอบถามความคิดเห็นประชาชนทั่วไป และการสัมภาษณ์แขกรับเชิญ ในส่วนของการวิเคราะห์เนื้อหา พบว่ามีการการสื่อสารอารมณ์ขันในรูปแบบของการเล่นตลกกับภาษามากที่สุดและมีกลวิธีในการล้อเลียนเสียดสีข่าวการเมืองคือการใช้ภาษาและลีลาท่าทางของพิธีกรและพิธีกรร่วมมากที่สุด และคุณค่าข่าวการเมืองที่พบมากที่สุดคือคุณค่าข่าวด้านความมีเงื่อนงำการจัดวาระข่าวสารของรายการทีวีออนไลน์เจาะข่าวตื้นมีความสอดคล้องกับสื่อกระแสหลักเนื่องจากผู้ผลิตใช้สื่อกระแสหลักเป็นแหล่งข้อมูลและข่าว การเป็นพันธมิตรกับยูทูบเป็นรูปแบบธุรกิจใหม่ในลักษณะของวารสารศาสตร์วิสาหกิจที่สร้างความยั่งยืนให้กับรายการทีวีออนไลน์ และการใช้สื่อสังคมออนไลน์ในการสร้างการรับรู้และเผยแพร่รายการของผู้ผลิตรายการนั้นช่วยเพิ่มยอดผู้เข้าชมและนำไปสู่รายได้
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1240
title: การสร้างตราสินค้าบุคคลของนักข่าวโทรทัศน์ภาคสนามผ่านทวิตเตอร์

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1.) เพื่อศึกษาวิเคราะห์รูปแบบการสื่อสารผ่านทวิตเตอร์ของนักข่าวโทรทัศน์ภาคสนาม 2.) เพื่อศึกษาวิเคราะห์ถึงการสร้างตราสินค้าบุคคลผ่านการสื่อสารผ่านทวิตเตอร์ของนักข่าวโทรทัศน์ภาคสนาม การวิจัยใช้วิธีวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) จากหน้าโปรไฟล์ทวิตเตอร์ของนักข่าวโทรทัศน์ภาคสนาม 3 คน คือ 1.) นายนภพัฒน์จักษ์ อัตตนนท์ (@noppatjak) 2.) นางสาวฐปณีย์ เอียดศรีไชย (@thapanee3miti) 3.) นายภูชนก รักไทย (@poohtnn24) และใช้การสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) นักข่าวโทรทัศน์ภาคสนามที่เป็นกรณีศึกษา 3 คน โดยเก็บข้อมูลตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎคม 2555 ถึง 31 ตุลาคม 2555 มีจำนวนทั้งสิ้น 1,794 ทวีตผลการวิจัยพบว่า นักข่าวโทรทัศน์ภาคสนามที่เป็นกรณีศึกษาทั้ง 3 คน มีรูปแบบการสื่อสารผ่านทวิตเตอร์ที่แตกต่างกัน กล่าวคือ ภูชนก รักไทย (@poohtnn24) และฐปณีย์ เอียดศรีไชย (@thapanee3miti) ใช้รูปแบบการทวีตมากที่สุด โดย @poohtnn24 มีสัดส่วนของการสื่อสารด้วยการทวีต ร้อยละ 80.77 ของการสื่อสารผ่านทวิตเตอร์ในช่วงเวลาที่ทำการศึกษาทั้งหมด ขณะที่ @thapanee3miti มีสัดส่วนของการสื่อสารด้วยการทวีตอยู่ที่ คือ ร้อยละ 67.87 ส่วนนภพัฒน์จักษ์ อัตตนนท์ (@noppatjak) ใช้รูปแบบการสื่อสารด้วยการรีพลายมากที่สุด โดยมีสัดส่วนการรีพลาย คือ ร้อยละ 45.98 ของการสื่อสารผ่านทวิตเตอร์ในช่วงเวลาที่ทำการศึกษาทั้งหมด ในส่วนของวัตถุประสงค์การใช้งานทวิตเตอร์ของนักข่าวทั้ง 3 คน มีลักษณะร่วมกันในวัตถุประสงค์ด้านเพื่อการรายงานข่าวเผยแพร่ข่าว และการใช้งานส่วนตัว ซึ่ง @noppatjak มีวัตถุประสงค์การใช้ที่แตกต่างจากคนอื่น คือ การสนทนาสร้างปฏิสัมพันธ์ กับผู้ติดตามในเครือข่ายทวิตเตอร์ในขณะที่ @thapanee3miti และ @poohtnn24 สะท้อนให้เห็นวัตถุประสงค์การใช้งานเพื่อการให้ข้อมูลที่มา ภูมิหลังของข่าว ในส่วนของการสื่อสารผ่านทวิตเตอร์ที่สะท้อนถึงองค์ประกอบการสร้างตราสินค้าบุคคล พบว่า @noppatjak มีองค์ประกอบด้านที่แสดงเด่นชัด ได้แก่ ค่านิยมของสังคม ปฏิกิริยาตอบกลับและบริบท และช่องทางการสื่อสาร ขณะที่ @thapanee3miti มีองค์ประกอบที่โดดเด่น ได้แก่ ค่านิยมของสังคม สัญลักษณ์ และประสบการณ์ ส่วน @poohtnn24 มีองค์ประกอบที่โดดเด่น ได้แก่ ความรู้ ค่านิยมของสังคม และประสบการณ์
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1241
title: มโนทัศน์และการเล่าเรื่องศิลปะการละครในเรื่อง "การะสุโนคาเมน"

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษามโนทัศน์และการเล่าเรื่องศิลปะการละครที่ปรากฏในการ์ตูนเรื่องการะสุโนคาเมน จำนวน 49 เล่ม รวมถึงศึกษาเปรียบเทียบมโนทัศน์และการดัดแปลงการเล่าเรื่องศิลปะการละครในการะสุโนคาเมน จากแอนิเมชั่นญี่ปุ่น ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นและไทย ละครเวทีไทย ด้วยวิธีการวิเคราะห์ตัวบทร่วมกับการสัมภาษณฺ์ผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะการละคร จำนวน 10 ท่าน โดยใช้แนวคิดการเล่าเรื่อง แนวคิดการ์ตูนญี่ปุ่น แนวคิดศิลปะการละคร และแนวคิดการดัดแปลงเนื้อหา ประกอบการวิจัยผลการวิจัยพบว่า "การะสุโนคาเมน" มีการนำเสนอมโนทัศน์ศิลปะการละครในสองส่วน ได้แก่ 1) ด้านศิลปะการแสดง พบปรัชญาการแสดงที่เป็นแนวทางหลักของเรื่องคือ Inner Realism : การแสดงออกจากความจริงภายใน โดยใช้ "หน้ากากแก้ว" เป็นสัญลักษณ์แทนการสวมวิญญาณเป็นตัวละคร และ "หน้ากากพันหน้า" แทนการแสดงที่เป็นเอกลักษณ์ต่างจากผู้อื่น ซึ่งจะต้องมีความเชื่อในตัวละคร การสื่อสารระหว่างคู่แสดงหรือปฏิกิริยาโต้ตอบ จนท้ายที่สุดต้องดำรงอยู่ในฐานะตัวละครได้ตลอดเวลาการแสดง และตลอดรอบการแสดง โดยมีกระบวนการฝึกฝนด้วยการฝึกใช้เครื่องมือในการแสดง ได้แก่ ร่างกาย เสียง และอารมณ์ ฝึกบทบาทการแสดง ได้แก่ การศึกษาบทและตีความหมายบทละคร ฝึกการสร้างตัวละครจากร่างกายภายนอก ฝึกการสร้างตัวละครให้รู้ถึงความรู้สึกภายในผ่านประสบการณ์ของตัวละคร การควบคุมพลังในการแสดงให้กลมกลืนมีเอกภาพ แนวทางการเข้าถึงบทบาทการแสดง และองค์ประกอบในการแสดง 2) ด้านการจัดแสดงละครเวที เสนอความหมายของละครที่ดีขึ้นอยู่กับการแสดงของนักแสดงไม่ขึ้นกับขนาดของโรงละคร รวมถึงขั้นตอนการจัดการแสดงละครตั้งแต่เริ่มต้นจนทำการแสดง โดยผู้ที่มีบทบาทสำคัญที่ควบคุมภาพรวมของละครคือผู้กำกับการแสดงส่วนการดัดแปลงเป็นแอนิเมชันและละครโทรทัศน์ฉบับญี่ปุ่นคงปรัชญาการแสดงไว้เหมือนต้นฉบับการ์ตูน เน้นที่การอุทิศตนเพื่อการแสดง และการใช้ประสบการณ์ในชีวิตเชื่อมโยงเข้ากับการแสดง การดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ไทยนำเสนอแนวทางการแสดงจากความจริงภายในแต่นำมาเพียงเรื่องเดียว ทำให้ละครขาดเสน่ห์และขาดการถ่ายทอดกระบวนการการเข้าถึงบทบาทตามที่ฉบับการ์ตูนได้นำเสนอไว้ การแก้ไขโดยผู้เขียนเน้นแนวคิดเรื่องความเชื่อในบทบาทการแสดง โดยเพิ่มเหตุการณ์สำคัญจนทำให้เรื่องราวสามารถดำเนินสู่ตอนอวสานได้
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1242
title: กลยุทธ์สู่ความสำเร็จของภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดีของจีทีเอช

description: การวิจัยเรื่อง “กลยุทธ์สู่ความสำเร็จของภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดีของจีทีเอช” มีวัตุประสงค์เพื่อศึกษาวิธีดำเนินกลยุทธ์ธุรกิจการสร้างภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดีของไทยที่ประสบความสำเร็จในแง่รายได้ของบริษัทจีเอ็มเอ็ม ไท หับ จำกัด และเพื่อค้นหาปัจจัยต่างๆที่ส่งผลให้ภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดีทของไทยที่ใช้เป็นกรณีศึกษาทั้ง 3 เรื่อง กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้มากกว่า 130 ล้านบาท งานวิจัยชิ้นนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ ที่ใช้ทฤษฏีและแนวคิดในเชิงจิตวิทยาเกี่ยวกับการพัฒนาการสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพและการสื่อสารเพื่อโน้มน้าวใจมาใช้ในการวิเคราะห์องค์ประกอบต่างๆทั้งในส่วนของ ภาพยนตร์ตัวอย่าง เพลงประกอบภาพยนตร์ ภาพยนตร์ฉบับเต็ม นอกจากนั้นยังใช้แนวคิดเกี่ยวกับเกี่ยวกับการตลาดภาพยนตร์เป็นกรอบในการศึกษาและทำการวิเคราะห์อีกด้วย แล้วนำมาเปรียบเทียบกับข้อมูลการแสดงความคิดเห็นที่ได้จากการสัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่างที่เคยชมภาพยนตร์เหล่านี้ผลจากการศึกษาพบว่าภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดีของไทยที่สร้างโดยบริษัทจีเอ็มเอ็ม ไท หับ จำกัด ทั้ง 3 เรื่อง นั้น มีกลยุทธ์ในการผลิตภาพยนตร์ที่คล้ายคลึง นั่นคือ มีการปรับปรุงระบบในการทำงาน โดยมีคณะกรรมการในการประเมินโปรเจ็คภาพยนตร์ การแสวงหาพันธมิตรทางธุรกิจ และการเพิ่มช่องทางในการสื่อสารกับกลุ่มผู้ชมโดยเฉพาะอย่างยิ่งการมุ่งเน้นการใช้สื่อโซเชียลมีเดียที่มากขึ้น เพื่อสร้างความพึงพอใจให้กับกลุ่มผู้ชมภาพยนตร์ ส่วนข้อมูลที่ได้จากการสัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่พบว่ามีความพึงพอใจกับภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดีที่เป็นกรณีศึกษาทั้ง 3 เรื่อง และส่วนใหญ่ก็รู้สึกพึงพอใจกับผลงานภาพยนตร์แนวโรแมนติกและโรแมนติกคอมเมดีของบริษัทจีทีเอชที่เคยสร้างมาก่อนหน้านี้โดยปัจจัยทีส่งผลให้ภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดีของไทยทั้ง 3 เรื่องประสบความสำเร็จในแง่รายได้ก็คือ 1)ปัจจัยภายใน ได้แก่ บทภาพยนตร์อันเป็นปัจจัยภายในที่สำคัญที่สุดโดยมีผู้เขียนบทมากกว่า 1 คนที่ช่วยกันระดมสมองในการพัฒนา แก้ไขปรับปรุงจนได้บทภาพยนตร์ที่สมบูรณ์ มีการคัดเลือกนักแสดงโดยให้ความสำคัญในแง่ความเหมาะสมตรงตามลักษณะของตัวละครมากกว่าการใช้นักแสดงที่มีชื่อเสียง บริบทของภาพยนตร์จะสอดคล้องกันกับบริบททางสังคมของกลุ่มเป้าหมายและมุกตลก 2) ปัจจัยภายนอกอันได้แก่ 2.1) สื่อหน้าหนัง ซึ่งประกอบด้วย ภาพยนตร์ตัวอย่างทีนำเสนอเรื่องย่อและมีแนวทางที่ตรงกับภาพยนตร์ ใบปิดเน้นอารมณ์ตลกขบขัน และชื่อภาพยนตร์ที่น่าสนใจ 2.2)การโฆษณาและการประชาสัมพันธ์ ที่มีการเริ่มต้นก่อนภาพยนตร์เข้าฉาย 1เดือน มีการใช้สื่อโซเชียลมีเดียอย่างหลากหลาย สื่อสารอย่างเป็นกันเองแต่มีความสุภาพ การส่งเสริมการขายเน้นการจัดกิจกรรมต่างๆเพื่อสร้างแรงจูงใจในการเข้าชมภาพยนตร์ และสร้างความพึงพอใจให้กับผู้ชม นอกจากนั้นยังสามารถททำให้พันธมิตรทางธุรกิจเข้าร่วมทำรายการส่งเสริมการขาย
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1243
title: การประเมินมูลค่าทางเศรษฐศาสตร์โครงการป้องกันน้ำท่วมสำหรับลุ่มน้ำเจ้าพระยาตอนล่าง: กรณีศึกษาโครงการทางด่วนพิเศษระบายน้ำ

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เป็นการวิเคราะห์มูลค่าทางเศรษฐศาสตร์ของโครงการทางด่วนพิเศษระบายน้ำ โดยเปรียบเทียบต้นทุนและผลประโยชน์จากการดำเนินงานตลอดอายุโครงการ 30 ปี ในส่วนของต้นทุนโครงการ ประกอบด้วย 1)ต้นทุนจากการดำเนินการก่อสร้างและบำรุงรักษา สามารถคำนวณได้จาก ราคากลางค่าก่อสร้าง ระยะเวลาดำเนินการ 3 ปี คิดเป็นมูลค่าปีละ 7,562 ล้านบาทต่อปี 2)ต้นทุนค่าบำรุงรักษา คำนวณได้จากราคากลางค่าบำรุงรักษาทาง คิดเป็นมูลค่าปีละ 34 ล้านบาท 3)ค่าเวนคืนสิ่งปลูกสร้างและที่ดิน คำนวณได้จากราคาตลาดของสิ่งปลูกสร้างและที่ดิน รวมเป็นมูลค่า 32,927 ล้านบาท และ 4)ค่าชดเชยให้เจ้าของพื้นที่ คำนวณจากความเต็มใจที่จะจ่ายเพื่อหลีกเลี่ยงการโดนเวนคืน คิดเป็นต้นทุนของโครงการ มูลค่าปีละ 746 ล้านบาทส่วนประโยชน์จากการดำเนินโครงการ ประกอบด้วย 1)ประโยชน์จากการป้องกันอุทกภัยระดับเป้าหมาย โดยคำนวณจากมูลค่าผลกระทบที่สามารถป้องกันได้ ซึ่งมีมูลค่าเทียบเท่าผลกระทบจากอุทกภัยในปี พ.ศ.2554 หรือเท่ากับ 1,178,579 ล้านบาท 2)ประโยชน์ทางจิตใจที่เกิดขึ้นจากการดำเนินโครงการ คำนวณจากความเต็มใจที่จะจ่ายเพื่อสนับสนุนโครงการ คิดเป็นมูลค่าทั้งสิ้น 126,729 ล้านบาท 3)ประโยชน์จากการใช้ถนน คำนวณจากต้นทุนในการขนส่งสินค้าที่ประหยัดได้ มูลค่าปีละ 348 ล้านบาท 4)ประโยชน์จากผลผลิตทางการเกษตรที่เพิ่มขึ้น คำนวณจากผลิตภาพทางการเกษตร คิดเป็นมูลค่าปีละ 3,028 บาทผลการศึกษาพบว่า กรณีที่เกิดอุทกภัยขึ้นในปีสุดท้ายของโครงการ มูลค่าปัจจุบันสุทธิของโครงการ จะมีมูลค่าเท่ากับ 72,201.89 ล้านบาท อัตราส่วนระหว่างมูลค่าปัจจุบันของผลประโยชน์ต่อค่าใช้จ่าย เท่ากับ 2.73 และอัตราผลตอบแทนภายในโครงการ เท่ากับ ร้อยละ 16.89 แสดงให้เห็นว่าโครงการมีความเหมาะสมทางเศรษฐศาสตร์ในการดำเนินงาน ซึ่งการเปลี่ยนแปลงของต้นทุนของการจะไม่ส่งผลต่อผลตอบแทนของโครงการมากนัก โดยผลตอบแทนของโครงการจะได้รับผลกระทบมากก็ต่อเมื่อปีที่เกิดอุทกภัยระดับเป้าหมายมีการเปลี่ยนแปลงไป ดังนั้นสามารถสรุปได้ว่า การพิจารณาลงทุนในโครงการทางด่วนพิเศษระบายน้ำจึงขึ้นอยู่กับความถี่และช่วงเวลาที่จะเกิดอุทกภัยระดับเป้าหมาย
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1244
title: ภาระภาษีมรดกในประเทศไทย

description: มรดกเป็นสิ่งที่ตกทอดจากคนรุ่นหนึ่งสู่คนอีกรุ่นหนึ่ง โดยไม่ต้องทำการซื้อหาหรือใช้ความพยายามใดๆ ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ก่อให้เกิดปัญหาความไม่เท่าเทียมกันในการกระจายรายได้ และการถือครองทรัพย์สิน ซึ่งผู้ที่ได้รับมรดกนั้นย่อมสามารถที่จะใช้มรดกที่ได้รับมาสร้างความเจริญก้าวหน้าให้แก่ตนเองได้มากกว่าผู้ที่ไม่ได้รับมรดก ดังนั้นภาษีมรดกจึงควรเกิดขึ้นเพื่อที่จะดึงเอาทรัพยากรที่ส่งต่อความมั่งคั่งจากคนรุ่นหนึ่งสู่อีกรุ่นหนึ่งดังกล่าวนี้ นำออกมาสร้างประโยชน์ให้แก่สังคม และลดความไม่เท่าเทียมกันในด้านต่างๆลงได้ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงทำการศึกษารูปแบบและหลักการ ข้อดีข้อเสียในการจัดเก็บภาษีมรดกทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ และศึกษาผลของการจัดเก็บภาษีมรดกต่อรายได้รัฐ หากมีการจัดเก็บในปี พ.ศ. 2552 พร้อมทั้งศึกษาภาระภาษีมรดกที่จะเกิดขึ้นจำแนกตามชั้นรายได้ และท้ายที่สุดทำการศึกษาผลของการจัดเก็บภาษีมรดกที่มีต่อการเปลี่ยนแปลงการกระจายรายได้ และความมั่งคั่งที่เกิดขึ้นหากมีการจัดเก็บภาษีมรดกในปี พ.ศ. 2552 โดยการวิเคราะห์ ดัชนีจีนี (Gini Index)จากการศึกษาพบว่าภาษีมรดกมีประวัติความเป็นมาที่ยาวนาน ไม่ว่าจะเป็นต่างประเทศหรือในประเทศไทยเอง มีวัตถุประสงค์ที่สำคัญคือ การสร้างความเท่าเทียมกันในสังคม และผลพลอยได้คือ รายได้ที่สามารถจัดเก็บได้มากยิ่งขึ้น ภาษีมรดกมีความสำคัญของการเป็นแหล่งรายได้ของรัฐบาลได้ เนื่องจากสัดส่วนรายได้จากการจัดเก็บภาษีมีความใกล้เคียงกับสัดส่วนรายได้จากภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา และภาษีน้ำมันฯ ส่วนภาระภาษีมรดกที่เกิดขึ้น ในทุกรูปแบบการจัดเก็บภาษีมดกเมื่อจำแนกตามชั้นรายได้ กลุ่มที่ยากจนที่สุดไม่มีภาระภาษีมรดกเกิดขึ้น หรือมีค่อนข้างต่ำ เมื่อเทียบกับภาระภาษีของกลุ่มที่ร่ำรวยกว่า หรือกลุ่มที่ร่ำรวยที่สุด และท้ายที่สุดในการศึกษาดัชนีจีนีเพื่อวิเคราะห์ถึงความไม่เท่าเทียมกันของรายได้และทรัพย์มรดกของครัวเรือน พบว่าเมื่อมีการจัดเก็บภาษีมรดก ในปี พ.ศ. 2552 ดัชนีจีนีรายได้และดัชนีจีนีทรัพย์มรดกมีค่าที่ลดลงเพียงเล็กน้อย โดยลำดับการลดลงของดัชนีจีนีรายได้ และดัชนีจีนีทรัพย์มรดกนั้น มีความสอดคล้องกับรายได้ภาษีที่สามารถจัดเก็บได้จากภาษีมรดกในแต่ละรูปแบบ ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าการจัดเก็บภาษีมรดกช่วยลดความไม่เท่าเทียมกันในด้านรายได้และทรัพย์มรดกได้บ้างส่วนนึง แต่จากค่าดัชนีจีนีทรัพย์มรดกที่ลดลงในสัดส่วนที่น้อยมาก แสดงให้เห็นว่าความไม่เท่าเทียมกันของรายได้ที่ลดน้อยลงนั้น อาจยังไม่เพียงพอที่จะทำให้ผู้ที่มีรายได้น้อยสามารถนำรายได้ที่มีไปต่อยอดเพื่อสะสมความมั่งคั่งได้ โดยความไม่เท่าเทียมกันดังกล่าวนี้จะยังคงมีอยู่ หรืออาจทวีความรุนแรงกว่านี้ได้ ดังนั้นการจัดเก็บภาษีมรดกจึงเป็นเครื่องมืออีกประการหนึ่งที่จะเพิ่มความเสมอภาค และช่วยลดความไม่เท่าเทียมกันในด้านต่างๆที่เกิดขึ้นให้บรรเทาความรุนแรงลงได้
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1245
title: เศรษฐศาสตร์การเมืองในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา

description: งานวิทยานิพนธ์เรื่อง เศรษฐศาสตร์การเมืองในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา Political Economy in Buddhist Scripture มุ่งเน้นศึกษาเกี่ยวกับหลักการทางเศรษฐศาสตร์การเมืองที่ปรากฏอยู่ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา และเพื่อเสนอหลักการทางเศรษฐศาสตร์การเมืองตามแนวพระพุทธศาสนาให้เป็นทางเลือกในการแก้ปัญหาวิกฤติเศรษฐกิจจากการศึกษาพบว่า หลักเศรษฐศาสตร์การเมืองเรื่องแนวทางเศรษฐกิจในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาเน้นหลักการประกอบสัมมาอาชีวะ ซึ่งเป็นหนึ่งอริยมรรคมีองค์แปด อาจกล่าวได้ว่าเป็นเรื่องที่ครอบคลุมองค์ประกอบของทุกๆ อาชีพ และแบ่งหลักทางเศรษฐศาสตร์ใน ๒ รูปแบบ คือ ฝ่ายบรรพชิต เน้นเรื่องการบริโภคปัจจัย ๔ ด้วยความพอดีตามหลักสันโดนดำรงตนให้มีความเป็นอยู่เรียบง่าย และฝ่ายคฤหัสถ์เน้นการเลี้ยงชีพในทางที่ชอบด้วยความสุจริต โดยไม่เน้นเศรษฐกิจเกินกำลังสามารถ รวมถึงตั้งตนให้อยู่ในศีล ๕ เพราะเนื่องจากผู้ประกอบสัมมาอาชีพ ต้องพิจารณาแรงจูงใจในการประกอบอาชีพว่าอาชีพนั้นมีความสุจริตหรือไม่ นอกจากนี้แล้ว การประกอบอาชีพยังต้องพิจจารณาถึงความสำคัญภายในองค์กร ผลจากการประกอบอาชีพจึงต้องคำนึงถึงผลกระทบที่มีต่อตัวบุคคล ต่อสิ่งมีชีวิตหรือสิ่งแวดล้อม เพราะเป็นสิ่งที่ล้วนแล้วต้องมีการพิจารณาอย่างรอบคอบอันเกี่ยวเนื่องกับสัมมาอาชีวะ ไม่ว่าจะเป็นปฏิสัมพันธ์เชิงอำนาจทางเศรษฐกิจในระดับภาครัฐ หรือเอกชนจึงสามารถเสนอหลักการทางเศรษฐศาสตร์การเมืองตามแนวพระพุทธศาสนาให้เป็นทางเลือกในการแก้ปัญหาวิกฤติเศรษฐกิจ นั่นคือ หลักมัชฌิมาปฏิปทา(ทางสายกลาง) ซึ่งมีความสัมพันธ์กับหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ซึ่งเป็นหลักเศรษฐกิจที่ต้องอยู่บนพื้นฐานของความพอดี พออยู่ พอกิน พอใช้ เป็นหลักเศรษฐกิจที่สามารถพึ่งตนเองได้ ให้มีความพอเพียงกับตนเอง โดยไม่สร้างความเดือดร้อนให้แก่ผู้อื่น อีกทั้งไม่มุ่งหวังที่จะสร้างความเจริญ ด้านวัตถุภายนอกเพียงอย่างเดียว แต่ให้มุ่งเน้นที่จะสามารถพึ่งตนเอง เพราะบุคคลที่สามารถพึ่งตนเองได้ ย่อมสร้างความเจริญก้าวหน้า และฐานะทางเศรษฐกิจขั้นที่สูงขึ้นไปได้
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1246
title: เศรษฐศาสตร์การเมืองว่าด้วยการจัดการน้ำท่วม: กรณีศึกษาเปรียบเทียบชุมชนตลิ่งชัน กรุงเทพและชุมชนคลองโยง นครปฐมในเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ปีพ.ศ. 2554

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษา 2 ประการดังนี้คืิอ 1.ศึกษาเปรียบเทียบการจัดการน้ำท่วมในปี พ.ศ.2554 ของผู้ว่าราชการจังหวัดที่มาจากการเลือกตั้ง และแต่งตั้ง ตามแนวคิดทางเศรษฐศาสตร์การเมือง ในกรณีศึกษา ชุมชนสวนผัก ใน จ.กรุงเทพฯ และชุมชนคลองโยง ใน จ.นครปฐม 2.ศึกษาผลกระทบทางเศรษฐกิจ และความคาดหวังของประชาชนในพื้นที่ๆ ได้รับการจัดการนำ้ท่วม ในปี พ.ศ.2554 ทั้งในช่วงก่อนภาวะนี้ำท่วม ระหว่างน้ำท่วม และหลังจากภาวะนำ้ท่วมผ่านพ้นไปแล้ว จากการศึกษาวิจัย พบว่า ความเสียหายทางเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นจากภาวะน้ำท่วมนั้น เป็นการบังคับให้จนในทางเศรษฐกิจ ในมุมมองตามแนวคิดทางเศรษฐศาสตร์การเมือง ซึ่งส่วนหนึ่งนั้นเป็นผลมาจาก ประสิทธิภาพ และ ความสามารถ ในการทำงานทำงานแก้ไขปัญหาน้ำท่วมที่แตกต่างกันของผู้ว่าราชการจังหวัดทั้งแต่ละแบบ ซึ่งเป็นผลมาจากโครงสร้างทางกฎหมาย ทีให้อำนาจที่แตกต่างกัน ซึ่งผลจากอำนาจที่แตกต่างกันดังกล่าว ได้ทำให้ ประสิทธิภาพ และความสามารถในการทำงานของ ผู้ว่าฯ ที่มาจากการเลือกตั้งนั้น สามารถทำงานแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น ทั้งในช่วงก่อน ระหว่าง และหลัังจากภาวะน้ำท่วมได้ผ่านพ้นไปแล้ว ซึ่งหมายรวมถึงการปัองกันปัญหาในอนาคต ได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนั้นแล้ว การมีงบประมาณเป็นของตนเองก็เป็นปัจจัยที่ช่วยเสริม ในการทำงานดังกล่าวให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นไปอีก ซึ่งตรงกันข้ามกับ ผู้ว่าฯ ที่มาจากการแต่งตั้ง ที่ ประสิทธิภาพ และ ความสามารถ ในการทำงานแก้ไขปัญหาน้ำท่วมที่เกิดขึ้นนั้น มีปัญหาทั้งในช่วงก่อน ระหว่าง และหลัังจากภาวะน้ำท่วมได้ผ่านพ้นไปแล้ว ซึ่งหมายรวมถึงการปัองกันปัญหาในอนาคตที่จะเกิดขึ้่น นอกจากนั้นแล้ว ยังมีปัญหาอุปสรรคในด้านงบประมาณที่ไม่เพียงพอ ในการทำโครงการในระยะยาวประกอบด้วย อย่างไรก็ดีปัญหาในด้านงบประมาณดังกล่าวนี้ สามารถแก้ได้ด้วยการเขียนโครงการเพื่อขอรับการสนับสนุนงบประมาณจากส่วนกลางได้อีกทางหนึ่ง แต่อย่างไรก็ดีก็พบว่าการเขียนโครงการดังกล่าวนั้น ถูกใช้ไปกับโครงการที่ตอบสนองต่ออายุราชของ ผู้ว่าฯ ที่เหลือที่จะต้องประจำอยู่ในพื้นที่เป็นหลัก จากสิ่งที่เกิดขึ้นจึงทำให้ความจน ถูกทำให้กลายเป็นมรดก ในพื้นที่ๆ เกิดความเสียหายซ้ำซาก จากการที่ไม่ได้รับการวางแผนพัฒนา ป้องกันอย่างต่อเนื่องในระยะยาว
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1247
title: การจัดตั้งและการดำเนินการของวิสาหกิจมหาชนท้องถิ่น : ศึกษากรณี บริษัท กรุงเทพธนาคม จำกัด

description: วิสาหกิจมหาชนท้องถิ่นเป็นเครื่องมือที่จะทำให้การจัดทำบริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีประสิทธิภาพมายิ่งขึ้น อันจะนำมาซึ่งประโยชน์ของประชาชนในท้องถิ่น จึงเป็นที่น่าศึกษาถึงการจัดตั้งและการดำเนินงานของวิสาหกิจมหาชนท้องถิ่น โดยศึกษาผ่านกรณีของ บริษัท กรุงเทพธนาคม จำกัด ที่เป็นวิสาหกิจมหาชนท้องถิ่นหน่วยงานเดียวที่มีอยู่จากการศึกษาพบว่า กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับวิสาหกิจมหาชนท้องถิ่นนั้นยังขาดความชัดเจนและไม่เป็นระบบจนส่งผลให้เกิดปัญหาในกระบวนการจัดตั้ง สถานะทางกฎหมาย การดำเนินงาน ตลอดจนการกำกับดูแลวิสาหกิจมหาชนท้องถิ่นดังนั้น จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีกฎหมายเพื่อกำหนดการจัดตั้งและการดำเนินงานของวิสาหกิจมหาชนท้องถิ่นเป็นการเฉพาะ เพื่อที่จะเป็นฐานอำนาจในการดำเนินการให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทุกรูปแบบในการจัดตั้งวิสาหกิจมหาชนท้องถิ่นในพื้นที่ของตน
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1248
title: เหตุฉกรรจ์ในความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราและกระทำอนาจารของประเทศไทย : ศึกษากรณีผู้เสียหายที่เป็นสตรีมีครรภ์ ผู้สูงอายุ ผู้พิการทางร่างกายและผู้พิการทางจิตใจ

description: เนื่องจากความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราและความผิดฐานกระทำอนาจารตามประมวลกฎหมายอาญาปัจจุบันของประเทศไทย ไม่ได้คุ้มครองสิทธิของผู้เสียหายที่เป็นสตรีมีครรภ์ ผู้สูงอายุ ผู้พิการทางร่างกายและผู้พิการทางจิตใจให้มีความแตกต่างกับผู้เสียหายที่เป็นบุคคลทั่วไป ทำให้การลงโทษผู้กระทำไม่เหมาะสมกับความผิดเมื่อศึกษาเหตุฉกรรจ์ในความเกี่ยวกับเพศตามกฎหมายต่างประเทศที่สามารถเปรียบเทียบได้กับความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราและความผิดฐานกระทำอนาจารตามประมวลกฎหมายอาญาของประเทศไทย กรณีผู้เสียหายที่เป็นสตรีมีครรภ์ ผู้สูงอายุ ผู้พิการทางร่างกายและผู้พิการทางจิตใจ พบว่า ประเทศอังกฤษ ประเทศสหรัฐอเมริกา ประเทศฝรั่งเศส และประเทศเยอรมนี มีแนวทางในการคุ้มครองสิทธิของผู้เสียหายที่เป็นกลุ่มบุคคลดังกล่าว โดยการกำหนดเป็นเหตุฉกรรจ์ดังนั้น จึงควรนำแนวทางในการคุ้มครองสิทธิของผู้เสียหายที่เป็นสตรีมีครรภ์ ผู้สูงอายุ ผู้พิการทางร่างกายและผู้พิการทางจิตใจตามกฎหมายต่างประเทศ มาปรับใช้ในความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราและความผิดฐานกระทำอนาจารของประเทศไทย
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1249
title: แนวทางการจัดเก็บภาษีเพื่อการศึกษาขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในประเทศไทย

description: รัฐมีนโยบายกระจายอำนาจในการจัดการศึกษาให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นซึ่งกำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย อย่างไรก็ตาม องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นซึ่งได้รับการถ่ายโอนอำนาจมานั้น ก็ย่อมที่จะต้องมีอิสระในทางการคลัง ในประการที่จะมีแหล่งรายได้เป็นของตนเองเพื่อใช้ในการดำเนินการได้เต็มตามศักยภาพและเป็นอิสระ ไม่ต้องพึ่งพิงงบประมาณที่ได้รับจากส่วนกลางแต่เพียงอย่างเดียว อย่างไรก็ตาม จากการศึกษาพบว่า การดำเนินการจัดการศึกษาประสบปัญหาในด้านรายได้ เนื่องจากงบประมาณที่จัดสรรมาให้ลักษณะเงินอุดหนุนภารกิจด้านการศึกษา มีจำนวนไม่เพียงพอและไม่สอดคล้องกับสภาพโครงสร้างการดำเนินงานของท้องถิ่น เป็นเหตุให้การจัดทำบริการสาธารณะด้านการศึกษาไม่สามารถดำเนินการได้เต็มตามศักยภาพเท่าที่ควร วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงมุ่งศึกษาปัญหา สาเหตุของปัญหาและผลกระทบที่เกิดขึ้นเพื่อให้ทราบแนวทางการกำหนดรูปแบบภาษีเพื่อการศึกษาในองค์ประกอบของโครงสร้างภาษีที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจะนำไปใช้ในการจัดเก็บภาษีเพื่อเสริมสร้างประสิทธิภาพในการกระจายอำนาจทางการจัดการศึกษา โดยเปรียบเทียบกับการจัดเก็บภาษีเพื่อการศึกษาขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นของประเทศสหรัฐอเมริกา และสาธารณรัฐเกาหลี จากการศึกษาพบว่า เห็นควรมีการบัญญัติกฎหมายเพื่อจัดเก็บภาษีเพื่อการศึกษาขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในระดับพระราชบัญญัติ โดยกำหนดให้เป็นรูปแบบภาษีที่ท้องถิ่นจัดเก็บภาษีเอง ประเภทฐานภาษีส่วนเพิ่มโดยจัดเก็บจากฐานภาษีทรัพย์สิน และกำหนดให้เป็นรูปแบบภาษีที่ท้องถิ่นจัดเก็บร่วมกับรัฐบาล โดยใช้ภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีธุรกิจเฉพาะ ภาษีสรรพสามิต ภาษีสุรา และภาษีการพนันเป็นฐานในการจัดเก็บ ทั้งนี้ ให้อัตราภาษีที่ให้จัดเก็บเพิ่มเติมจากอัตราที่ใช้จัดเก็บนั้นให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา และให้อำนาจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงและกำหนดรายละเอียดเกี่ยวกับการจัดสรรภาษีเพื่อการศึกษาให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น