DOI: 10.17026/dans-z9t-3xda
title: Een archeologisch bureau-onderzoek en inventariserend veldonderzoek ten behoeve van de aanleg van zes ecologische verbindingszones in degemeentes Dalfsen, Ommen en Hardenberg (Ov)

description: &lt;p&gt;Voor de aanleg van zes ecologische verbindingszones zijn zes deellocaties onderzocht:&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Deellocatie A: De Stokte&lt;br&gt;Een rivieroverstromingsvlakte waarin vlakvaaggronden en vorstvaaggronden verwacht worden. De locatie is sinds 1832 onbebouwd geweest en in gebruik als weiland. In 1832 liep de Vecht door de onderzoekslocatie; door normalisatie in 1900 is dit niet meer het geval. In de omgeving van de onderzoekslocatie heeft in ieder geval sinds het Mesolithicum bewoning plaatsgevonden. Er is een lage trefkans op archeologische sporen en/of resten uit de periode Laat-Paleolithicum – Nieuwe Tijd. Op basis van het gemeentelijk beleid van de gemeente Dalfsen hoeft geen vervolgonderzoek te worden uitgevoerd.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Deellocatie B: Plaggenmars&lt;br&gt;Meanderruggen en geulen (noord); een geul van een meanderend afwateringstelsel (midden) en een rivieroverstromingsvlakte (zuid) waarin vlakvaaggronden en vorstvaaggronden worden verwacht. De locatie is in gebruik als weiland en sinds 1832 niet bebouwd geweest. In de omgeving van de onderzoekslocatie heeft in ieder geval sinds het Mesolithicum bewoning plaatsgevonden. Er is een lage (zuid) tot middelhoge (noord) trefkans op archeologische sporen en/of resten uit de periode Laat-Paleolithicum – Nieuwe Tijd. Uit het verkennend onderzoek blijkt dat op de locatie een oeverwal van de Vecht aanwezig is waarop vorst- en vlakvaaggronden zijn gevormd. Het archeologisch niveau ligt in deze gronden direct onder de bouwvoor. Er zijn geen aanwijzingen gevonden voor een tweede archeologisch niveau op de onderzoekslocatie. Op de locatie is een karterend booronderzoek in combinatie met een oppervlaktekartering uitgevoerd. Zowel tijdens de oppervlaktekartering als in de zeefmonsters van de karterende boringen zijn g´e´en archeologische indicatoren waargenomen. Op de locatie is waarschijnlijk g´e´en sprake van een archeologische vindplaats.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Deellocatie C: Ommerschans&lt;br&gt;Vlakte van ten dele verspoelde dekzanden, vervlakt door veen en/of overstromingsmateriaal, waarin moerige podzolgronden met een humushoudend zanddek en een moerige tussenlaag verwacht worden. In 1832 was de onderzoekslocatie in gebruik als heide, in 1900 als weiland en bos. De onderzoekslocatie is sinds 1832 niet bebouwd geweest. In de omgeving van de onderzoekslocatie heeft in ieder geval sinds de Midden-Bronstijd bewoning plaatsgevonden. Er is een lage trefkans op archeologische sporen en/of resten uit de periode Laat-Paleolithicum – Nieuwe Tijd. Uit het verkennend booronderzoek is gebleken dat de locatie in het verleden is diepgeploegd tot een diepte van gemiddeld 0,7 m –mv. Oorspronkelijk waren op de locatie moerige podzolgronden aanwezig. Het archeologisch niveau ligt in deze gronden direct onder bouwvoor. Dit niveau is door het diepploegen volledig vernietigd. Op het oostelijk terreindeel komt een dekzandkop voor die in het verleden is ge¨egaliseerd waarbij het volledige bodemprofiel is afgetopt. De kans op een intacte archeologische vindplaats is door het diepploegen en de egalisatie op de gehele locatie zeer laag. Aan het maaiveld is aardewerk aangetroffen uit de Nieuwe Tijd dat waarschijnlijk als afval is opgebracht.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Deellocatie D: Karshoek&lt;br&gt;Beekdal met meanderruggen en geulen en lage landduinen met bijbehorende laagten/ vlakten, waarin roodoornige vechtdalgronden en vlakvaaggronden verwacht worden. In 1832 liep de Vecht door de onderzoekslocatie. De onderzoekslocatie was verder in gebruik als weiland, hooiland, hakhout en bouwland. In 1900 is de Vecht genormaliseerd en liep hij niet meer door de onderzoekslocatie. De locatie is sinds 1832 niet bebouwd geweest. In de omgeving van de onderzoekslocatie heeft in ieder geval sinds het Mesolithicum bewoning plaatsgevonden. Er is een hoge trefkans op archeologische sporen en/of resten uit de periode Laat-Paleolithicum – Nieuwe Tijd. Op de locatie is op het noordelijk deel een rivierduin aanwezig waarop een intacte veldpodzol aanwezig is. Op deze locatie blijft de hoge trefkans op intacte archeologische sporen bestaan. Aan de voet van dit rivierduin is een voormalige beekloop met bijbehorende overstromingsvlakte aangetroffen. Deze restgeul is opgevuld met zwak tot matig siltig zand, lagen zandige leem, (zandig) veen en sterk siltige klei en -zand. Restgeulen hebben nabij nederzettingsterreinen een hoge trefkans op watergerelateerde objecten en dumpsites.&lt;br&gt;Omdat er nog geen nederzettingsterreinen bekend zijn op het rivierduin ten noorden van de onderzoekslocatie wordt deze trefkans bijgesteld naar een middelhoge trefkans. Op het zuidelijk deel van de onderzoekslocatie is de recente oeverwal van de Vecht aanwezig. Door de geringe ouderdom van deze oeverwal heeft deze een lage trefkans.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Deellocatie E: Beerze&lt;br&gt;Beekdal met meanderruggen en geulen waarin roodoornige vechtdalgronden en vorstvaaggronden verwacht worden. In 1832 liep de Vecht door de onderzoekslocatie. De onderzoekslocatie was verder grotendeels in gebruik als weiland. In 1900 is de Vecht genormaliseerd en liep hij niet meer door de onderzoekslocatie.&lt;br&gt;De locatie is sinds 1832 niet bebouwd geweest. In de omgeving van de onderzoekslocatie heeft in ieder geval sinds het Mesolithicum bewoning plaatsgevonden.&lt;br&gt;Er is een hoge trefkans op archeologische sporen en/of resten uit de periode Laat-Paleolithicum – Nieuwe Tijd. Op de locatie is sprake van oeverafzettingen en restgeulafzettingen van voormalige beeklopen. In totaal zijn ten minste drie oude beeklopen te onderscheiden. Op deze locatie hebben de restgeulafzettingen een hoge trefkans op watergerelateerde objecten en dumpsites door de aanwezigheid van een archeologisch monument direct ten noordoosten van de onderzoekslocatie. De oeverafzettingen op het oostelijk en westelijk terreindeel zijn aangetast door respectievelijk egalisatie en afgraving. Op het centrale terreindeel is het reli¨ef niet aangetast door grootschalige vergraving. Op het zuidwestelijk deel van het centrale terreindeel is een oppervlaktekartering uitgevoerd waarbij alleen aardewerk uit de Nieuwe Tijd is aangetroffen. Er zijn op de gehele onderzoekslocatie buiten de restgeulen geen aanwijzingen gevonden voor een tweede archeologisch niveau.&lt;br&gt;Het westelijk terreindeel en zuidwestelijk deel van het centrale terreindeel hebben een lage trefkans op intacte archeologische sporen door respectievelijk vergraving en het ontbreken van archeologische indicatoren ouder dan de Nieuwe Tijd. Ter plaatse van de restgeulen op de onderzoekslocatie kunnen intacte watergerelateerde objecten en dumpsites worden verwacht. De trefkans hierop is hoog. De recente oeverwal van de Vecht langs de noordrand heeft een lage trefkans door zijn geringe ouderdom. Het overige deel van het centrale terreindeel heeft door de intacte bodemopbouw een hoge trefkans. Op het oostelijk terreindeel is het reli¨ef aangetast door egalisatie. Hier zijn de lage delen waarschijnlijk afgedekt en de hoge delen afgetopt. Door de afdekking blijft de hoge trefkans bestaan terwijl de delen die zijn afgetopt een lage trefkans zullen hebben. Op basis van het grofmazige verkennende grid zijn deze twee delen niet nader te specificeren. Daarom is een middelhoge trefkans toegekend aan dit gebied. Een nader karterend onderzoek zou hierin meer duidelijkheid kunnen scheppen.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Deellocatie F: De Haandrik&lt;br&gt;Beekdal met meanderruggen en geulen waarin roodoornige zandige vechtdalgronden en kalkloze poldervaaggronden verwacht worden. De locatie is sinds 1832 niet bebouwd geweest en in gebruik als weiland. In de omgeving van de onderzoekslocatie heeft in ieder geval sinds het Neolithicum bewoning plaatsgevonden. Er is een hoge tot middelhoge (westelijke puntje van de onderzoekslocatie) trefkans op archeologische sporen en/of resten uit de periode Laat-Paleolithicum – Nieuwe Tijd. Uit het verkennend onderzoek blijkt dat op een groot deel van de locatie een begraven oud oppervlak aanwezig is. In vijf boringen is op dit oppervlak bodemvorming waargenomen, hetgeen impliceert dat deze afzettingen voor langere tijd aan het oppervlak hebben gelegen. In deze tijd heeft mogelijk bewoning kunnen plaatsvinden. Deze hypothese wordt gesterkt door het aantreffen van baksteen en fijn verdeeld houtskool in de begraven bodem. De begraven bodem ligt op een diepte tussen 0,55–1,4 m –mv en is afgedekt door recente afzettingen van de Vecht.&lt;br&gt;Hiernaast zijn op een deel van het terrein restgeulafzettingen aangetroffen die door de nabijheid van een archeologisch monument ten zuiden van de onderzoekslocatie een hoge trefkans hebben. Door de aanwezigheid van een oud oppervlak en restgeulafzettingen blijft de hoge trefkans voor de gehele onderzoekslocatie bestaan.&lt;/p&gt;
description: Issued: 2010-08-01