DOI: 10.17026/dans-x2v-spbz
title: Goes, Plangebied slot Ostende, Singelstraat 5, 5a en 7
title: Inventariserend veldonderzoek door middel van proefsleuven

description: &lt;p&gt;Van 9 januari tot en met 16 januari 2012 heeft BAAC bv een Inventariserend Veldonderzoek door middel van proefsleuven (IVO-P) uitgevoerd in het plangebied Slot Ostende te Goes, gemeente Goes. Het plangebied is gelegen binnen een AMK terrein met hoge archeologische waarde (13456, AMK-terrein 65H-025) de stadskern van Goes. Het gebouw Singelstraat 5, welk restanten van het kasteel bevat is een rijksmonument. Het doel van het Inventariserend Veldonderzoek door middel van proefsleuven (IVO-p) is het in kaart brengen (inventariseren) van de aanwezige archeologische waarden in het plangebied en in bijzonder het in kaart brengen van de profi elinformatie die in de proefsleuven kan worden bestudeerd.&lt;br&gt;Het onderzoeksterrein is middels twee werkputten onderzocht. De derde sleuf die achter de koorschool gepland was, is komen te vervallen. De sleuf kon niet aangelegd worden wegens de ligging tussen de bebouwing en de beperkte ruimte.&lt;br&gt;De bodemopbouw in sleuf 1, die is gelegen op het voormalige kasteelterrein, is vrij eenduidig en bestaat uit een pakket van 1,75 meter aan ophogingslagen. De natuurlijke ondergrond bestaat uit bruin tot bruingrijze siltige klei die naar onder toe zandiger en meer gelaagd wordt. Rond de 1,40 meter –NAP wordt de klei venig om op 2,40 meter -NAP over te gaan in rietveen. Dit pakket veen valt te bezien als een verlandingslaag. De licht zandige kleien kunnen geïnterpreteerd worden als oeverafzettingen op de oeverwallen van een inversierug.&lt;br&gt;In sleuf 2 bestond de bodemopbouw uit grachtvulling, de restjes natuurlijke opbouw komen overeen met die van sleuf 1.&lt;br&gt;In de aangelegde werkputten zijn in totaal 78 sporen opgetekend, deze sporen bevinden zich in alle opgravingsvlakken. Hiervan zijn 74 als antropogeen of mogelijk antropogeen (kuilen, paalkuilen, grachtvullingen en muurwerk) geïnterpreteerd.&lt;br&gt;De muurresten hebben betrekking op de weermuur, een bruggenhoofd en een muurtoren uit de 14e eeuw. Uit de 15e of 16e eeuw dateert een traptoren en aanpalend muurwerk, restanten van twee 17e eeuwse beerkelders en een tuinmuur. Uit 18e en 19e eeuw dateren een restant van een steeg en een pakhuis.&lt;br&gt;De paalkuilen en kuilen dateren merendeels uit de 17e tot en met de 19e eeuw, een zevental dateert mogelijk uit de 14e eeuw.&lt;br&gt;Tijdens het onderzoek zijn 32 vondstnummers uitgedeeld met daarin in totaal circa 659 vondsten. Aardewerk is met 462 stuks de grootste vondstcategorie. Circa 20% van het vondstmateriaal is verzameld bij de aanleg van de opgravingsvlakken. De overige vondsten zijn verzameld bij het couperen of afwerken van de sporen, waarbij het meeste afkomstig is uit de gracht.&lt;br&gt;Tijdens het proefsleuvenonderzoek zijn geen aanwijzingen gevonden dat het Slot Ostende is ontstaan uit een motte kasteel zoals wordt vermoedt uit het vooronderzoek, zowel grondsporen als materiële resten ontbreken hiervoor.&lt;br&gt;De oudste resten, die te dateren zijn in de 14e eeuw bestaan uit delen van de weermuur, een brug, een gracht en een vierkante traptoren. Deze resten zijn ten delen ook aangetroffen tijdens de archeologische begeleiding die is uitgevoerd door SOB research. De resten konden nu echter meer in detail worden onderzocht zodat er nu een beter beeld is verkregen van de fasering, aanlegdiepte en verspreiding van de resten van het kasteel.&lt;/p&gt;