DOI: 10.14457/tu.the.2015.861
title: การจัดการของผู้ผลิตภาพยนตร์เมื่อภาพยนตร์ถูกห้ามเผยแพร่ในประเทศไทย: แสงศตวรรษ, อินเซค อินเดอะ แบ็คยาร์ด, และ อาปัติ

description: การศึกษาเรื่อง “การจัดการของผู้ผลิตสื่อภาพยนตร์เมื่อภาพยนตร์ถูกห้ามเผยแพร่ในประเทศไทย กรณีศึกษา แสงศตวรรษ อินเซค อินเดอะ แบ็คยาร์ด และ อาปัติ” (1) เพื่อศึกษาการจัดการภาพยนตร์ของผู้ผลิตจัดการเมื่อภาพยนตร์ถูกห้ามเผยแพร่ใน ประเทศไทยแและ (2) เพื่อศึกษาแนวทางแก้ไขเมื่อภาพยนตร์ถูกห้ามเผยแพร่ในประเทศไทยผู้ศึกษาใช้การวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative research) ใช้การสังเกตการณ์ (Observe) ควบคู่ไปกับการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-depth interview) ในการเข้าสู่ข้อมูลตามปรากฏการณ์ที่มีลักษณะเฉพาะของผู้ผลิตธุรกิจภาพยนตร์ผ่านระเบียบวิธีวิจัย โดยแบ่งผู้ให้ข้อมูลออกเป็น 3 กลุ่ม โดยผู้ให้ข้อมูลในครั้งนี้จะประกอบไปด้วย กลุ่มผู้บริหารและผู้ปฏิบัติงานในองค์กรสื่อภาพยนตร์ กลุ่มนักวิชาการด้านภาพยนตร์ กลุ่มเจ้าหน้าที่รัฐ เพื่อให้ได้ข้อมูลเกี่ยวกับการจัดการของผู้ผลิตสื่อภาพยนตร์เมื่อภาพยนตร์ถูกห้ามเผยแพร่ในประเทศไทย และได้ทำการจัดะเบียบหมวดหมู่ การวิเคราะห์ และการนำเสนอให้สอดคล้องกับวัตถุประสงค์ของการศึกษาและตรวจสอบจากทฤษฏีในการศึกษาการจัดการของผู้ผลิตสื่อภาพยนตร์เมื่อภาพยนตร์ถูกห้ามเผยแพร่ในประเทศไทย พบว่าการจัดการของผู้ผลิตสื่อภาพยนตร์ที่ถูกห้ามเผยแพร่ในประเทศไทย ขึ้นอยู่กับสภาพปัจจัยภายในและภายนอกโดยมีความสำคัญเป็นระดับมาก ระดับน้อย และไม่ส่งผลเลย ปจจัยภายนอกองคการ ไดแก แรงกดดันทางการเมืองและสังคม (Social and political Pressure) ในส่วนนี้จะเห็นได้ชัดว่ามีความสำคัญในระดับมาก ในส่วนของกฏหมายข้อบังคับ และพระราชบัญญัติภาพยนตร์และวิดีทัศน์ พ.ศ. 2551 โดยมีกระทรวงวัฒนธรรมเป็นผู้ดูแล ต่อมาแรงกดดันทางเศรษฐกิจ (Economic Pressure) ในที่นี้จะเกี่ยวข้อง พันธมิตรทางการคา หรือ กลุมผูรวมลงทุน นั้นมีส่วนสำคัญ แต่ก็ต้องมองที่จุดประสงค์ด้วยว่า พันธมิตรทางการคา หรือ กลุมผูรวมลงทุน นั้นมีความต้องการอย่างไรในการทำภาพยนตร์ บางกลุ่มต้องการเพียงแค่สนับสนุนผลงานในทางด้านการมีชื่อเสียง หรือบางกลุ่มอาจจะมองที่ทางด้านผลกำไรที่มีความสำคัญในระดับปานกลาง ต่อมา แหล่งข้อมูลเหตุการณ์และวัฒนธรรม (Events & Constant Information and Culture Supply) นั้นกระบวนการบริหารภาพยนตร์ ต้องดูความเชื่อถือและระเบียบประเพณีของสังคมในแต่ละสมัย ซึ่งมีอิทธิพลโดยตรงและโดยอ้อมต่อกระบวนการบริหารภาพยนตร์ของผู้ผลิตภาพยนตร์เมื่อภาพยนตร์ถูกห้ามเผยแพร่ปัจจัยภายในที่ส่งผลต่อการบริหารภาพยนตร์ของผู้ผลิตภาพยนตร์เมื่อภาพยนตร์ถูกห้ามเผยแพร่ในประเทศไทย คือ ปจจัยภายในดาน การจัดการ (Management) พบว่าปัจจัยด้านการจัดการต่อการบริหารภาพยนตร์ของผู้ผลิตภาพยนตร์เมื่อภาพยนตร์ถูกห้ามเผยแพร่นั้น ทุกฝ่ายจะต้องทำงานสัมพันธ์กันโดยขั้นตอนการสั่งการของกลุมบริษัทผู้ผลิตสื่อภาพยนตร์มีการสั่งการจากผูบริหารระดับสูง สูกรรมการบริหารและผูปฏิบัติงาน ซึ่งเปนการ สั่งงานแบบรายบุคคล ทําใหเกิดการสั่งการที่รวดเร็วฉับไว ในส่วนของการดำเนินงานและความสามารถทางวิชาชีพ (Media Professional) การศึกษาพบวาผูปฏิบัติหนาที่ในสวนงานตาง ๆ ซึ่งหากทุกสวนงานสามารถปฏิบัติหนาที่ไดอยางมีประสิทธิภาพ สมบูรณ์ที่สื่อถูกผลิตออกมาก็ยอมที่จะมีประสิทธิภาพมากที่สุดโดยเฉพาะหากบุคลากรมีความรู ความสามารถ และมีประสบการณในการทํางานดานนั้นมีผลต่อการบริหารภาพยนตร์ของผู้ผลิตภาพยนตร์เมื่อภาพยนตร์ถูกห้ามเผยแพร่นั้นเป็นอย่างมากพราะจะเป็นในส่วนของการวางแผนการรับมือกับปัญหาที่เกิดขึ้น แต่ในส่วนของ เทคโนโลยี (Technology) การศึกษาพบวาปจจัยดานเทคโนโลยีที่มีผลตอพฤติกรรมของผูบริโภคในการบริหารภาพยนตร์ของผู้ผลิตภาพยนตร์เมื่อภาพยนตร์ถูกห้ามเผยแพร่เนื่องจากปัจจัยด้านเทคโนโลยีทางการสื่อสารและสารสนเทศมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วทำให้การเข้าถึงข้อมูลของผู้บริโภคในการหาข้อมูลเป็นไปอย่างสะดวกสบายขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการใช้ อินเตอรเน็ต โทรศัพท์มือถือ คอมพิวเตอรในการเข้าถึงข้อมูล ส่งผลต่อพฤติกรรมของผู้บริโภคที่เปลี่ยนแปลงไป มีการเปิดรับข้อมูลที่เยอะขึ้น ทำให้รับรู้ข่าวสารได้มากขึ้น ทำให้มีผลต่อการการบริหารภาพยนตร์ของผู้ผลิตภาพยนตร์เมื่อภาพยนตร์ถูกห้ามเผยแพร่เป็นอย่างมากเป็นการปิดโอกาสทางการรับรู้ต่าง ๆ ต่อประชาชนแนวทางแก้ไขเมื่อภาพยนตร์ถูกห้ามเผยแพร่ในประเทศไทย ผู้ศึกษาพบว่าสาเหตุหลักที่มีผลต่อการ ปรับแก้ไขภาพยนตร์ กลับมาจากปัจจัยภายในองค์การ ได้แก่ การวางแผนดำเนินงานในการปรับแก้การเตรียมตัวรับมือต่อปัญหาที่เกิดขึ้น จากการสัมภาษณ์บริษัทผู้ผลิตสื่อภาพยนตร์ทั้ง 3 บริษัท ปจจัยภายนอกที่มีผลกระทบตอการปรับแก้เพื่อเผยแพร่ภาพยนตร์เมื่อภาพยนตร์ถูกห้ามเผยแพร่ในประเทศไทย ประกอบไปดวย ปจจัยแวดลอมภายนอกหลายประการ ปจจัยทางสังคมและการเมือง สงผลโดยตรงตอการดําเนินงานขององคการ โดยเฉพาะด้านกฎหมายที่เขามามีส่วนเกี่ยวข้องในการบังคับใช้หรือปญหาทางดานการเมืองตาง ๆ ซึ่งเกี่ยวเนื่องกับการดําเนินงานของผู้ผลิตภาพยนตร์ยอมทําใหการบริหารงานตาง ๆ ปจจัยสําคัญประการหนึ่งที่ เขามามีสวนเกี่ยวของกับแนวทางแก้ไขเมื่อภาพยนตร์กในสวนของกฎหมายที่รัฐคุ้มครอบผู้บริโภคโดยมีพระราชบัญญัติภาพยนตร์และวิดีทัศน์ พ.ศ. 2551 คณะกรรมการเซ็นเซอร์ ก็มีส่วนในการในการพิจารณาการปรับแก้ หรือไม่อนุญาติห้ามฉายภาพยนตร์ในประเทศไทย และอีกปัจจัยหนึ่งที่สำคัญคือ ปจจัยทางสังคมจะเห็นได้ว่า ในปัจจุบัน ประชาชนมีการเปิดรับข่าวสารมากขึ้น มีความนึกคิดและแสดงออกมากขึ้นทำให้เป็นอีกปัจจัยหนึ่งในการปรับแก้ภาพยนตร์ ยกตัวอย่างเรื่อง อาบัติ จะเห็นได้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้มีกระแสทางสังคมค่อนข้างมากยิ่งบอกกับการเปิดรับข่าวสารที่รวดเร็วและมีการแสดงความคิดเห็นในโลก social เป็นอย่างมาก ทำให้เกิดกระแสการกดดันจากสังคมไปสู่คณะกรรมการเซ็นเซอร์ ปจจัยดานเศรษฐกิจ เราต้องคำถึงถึงผู้ร่วมทุนในการตกลงแก้ไขปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นพันธมิตรทางการคาเหลานี้ทําใหการดําเนินงานของ บริษัทผู้ผลิตสื่อภาพยนตร์ในการมีพันธมิตร ทางธุรกิจจะทําใหการบริหารงานองคกรมีความยากลําบากขึ้น เนื่องจากตองคํานึงถึงผลประโยชน ของพันธมิตรทางธุรกิจควบคูไปกับการทํางานดวย โดยเฉพาะหากมีพันธมิตรที่เกี่ยวของในการ ทํางานดวยเปนจํานวนมากก็อาจทําใหการตัดสินใจลาชา