DOI: 10.17026/ar/huhgdp
title: Oss Mettegeugel Prehistorische, Romeinse, middeleeuwse en nieuwetijdse bewonings- en ambachtssporen op de Mettegeupel Oost te Oss

description: &lt;p&gt;ADC ArcheoProjecten heeft een opgraving uitgevoerd op het terrein Mettegeupel Oost. Hier zullen nieuwbouwwoningen worden gerealiseerd.&lt;br&gt;Het onderzoek is in drie fases uitgevoerd tussen december 2016 en mei 2018. Het onderzoeksgebied is onderverdeeld in een noordelijk en zuidelijk gedeelte.&lt;br&gt;Tijdens de opgraving zijn diverse vindplaatsen aangetroffen daterend tussen de Midden-Ijzertijd en de Nieuwe tijd. De oudste sporen van bewoning dateren uit de Midden- tot Late Ijzertijd en liggen centraal in het noordelijke gedeelte van het onderzoeksgebied. De bewoning uit deze fase bestaat uit drie erven, waarvan één erf in ieder geval twee fases kent. Deze erven behoren tot dezelfde vindplaats die in 1995 door de Universiteit Leiden is onderzocht onder het toponiem Almstein. Van een van de huizen (Huis 4) is tijdens de opgraving in de jaren 90 van de vorige eeuw al het oostelijk deel opgegraven. Ook een klein deel van de greppel die eerder onderzocht is, is het huidige onderzoeksgebied aangetroffen. De oostelijke begrenzing van de nederzetting valt binnen het huidige onderzoeksgebied, maar is niet gemarkeerd met greppels zoals aan de zuidzijde wel is gebeurd.&lt;br&gt;De Ijzertijderven bestonden naast woonstalhuizen waarschijnlijk ook uit meerdere spiekers. De individuele erven zijn niet duidelijk afgebakend door middel van greppels of stakenrijen, waardoor niet alle spiekers met zekerheid tot individuele erven toegedeeld kunnen worden. In het geval van het tweefasige erf, kan aangetoond worden dat bij het verlaten van Huis 2 en Huis 3 de constructie is afgebroken en de lege paalsporen zijn opgevuld met verbrand materiaal dat waarschijnlijk aan het oppervlakte heeft gelegen. Daarnaast is in één van de middenstijlen van beide huizen secundair gebrand aardewerk gedeponeerd.&lt;br&gt;Na de Ijzertijd verschoof de bewoning in de Romeinse tijd naar het zuidelijk deel van het onderzoeksgebied. Er was sprake van minimaal twee erven die gedurende de 1e tot 4e eeuw bewoond zijn. De erven bestonden uit huisplattegronden, enkele bijgebouwen en waterputten. Op één van de erven zijn daarnaast aanwijzingen gevonden voor de productie van ruwe ijzer en mogelijk ook koper. Het terrein waarbinnen de huizen uit de Romeinse tijd zich bevonden lijkt middels een smal greppelsysteem te zijn begrensd. Ook de Romeinse greppels uit Oss-Almstein kunnen binnen het huidige onderzoeksgebied verder gevolgd worden.&lt;br&gt;Na de 4e eeuw n. Chr. Was het terrein enkele eeuwen niet bewoond om vanaf de 9e eeuw weer als nederzettingsterrein gebruikt te worden. Deze eerste fase van middeleeuwse bewoning bestond uit acht huizen. In de daarop volgende fases lijkt het terrein continue bewoond te zijn in de vorm van enkele gelijktijdige erven. Hierbij valt op dat de bewoning in de Middeleeuwen zowel in het noordelijke als in het zuidelijke deel van het onderzoekgebied gelegen was, maar vooral aan de randen van het terrein is aangetroffen.&lt;br&gt;In de Late Middeleeuwen en Nieuwe tijd was het onderzoeksgebied daarnaast ook vruchtbaar gemaakt door (plaggen)bemesting waardoor een plaggendek is ontstaan. Tijdens de eerste fase van de aanleg van het plaggendek werd de bovenste 30 cm van het dekzand opgeploegd en in het plaggendek opgenomen, waardoor het oudere loopniveau van eerdere bewoningsfases nu verdwenen is. In de Nieuwe tijd was het onderzoeksgebied niet meer voor bewoning gebruikt.&lt;br&gt;Mogelijk had het een agrarische functie gekregen, getuige de aanwezigheid van meerdere hooibergen.&lt;/p&gt;