DOI: 10.14457/tu.the.2017.1216
title: ความเป็นไปได้ของประเทศไทยต่อการมีกฎหมายวิชาชีพผู้ประกอบการประมูลขายทอดตลาดโดยภาคเอกชน

description: วิทยานิพนธ์เล่นนี้มุ่งศึกษาถึงหลักกฎหมายต่างๆที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงานขายทอดตลาดโดยผู้ทอดตลาดภาคเอกชนที่ใช้บังคับอยู่ในปัจจุบัน ทั้งในทางทฤษฏีและทางปฏิบัติ ตลอดจนศึกษาปัญหาต่างๆที่สำคัญอันเป็นอุปสรรคต่อพัฒนา และการดำเนินงานของผู้ทอดตลาดภาคเอกชนพร้อมทั้งวิเคราะห์สาเหตุของปัญหา ทั้งยังได้เสนอแนะแนวทางในการแก้ไขปัญหาโดยเสนอแนะให้มีการร่างเป็นกฎหมายเฉพาะของวิชาชีพผู้ทอดตลาดภาคเอกชนขึ้นมาใช้บังคับด้วย จากการศึกษากฎหมายของไทยที่เกี่ยวข้องกับวิชาชีพผู้ทอดตลาดภาคเอกชนซึ่งใช้บังคับอยู่ในปัจจุบันมี 2 ฉบับ คือ พระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พ.ศ.2474 และ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 509 – 517 ว่าด้วยเรื่องขายทอดตลาด ซึ่งจากการศึกษาพบว่าปัญหาและอุปสรรคที่สำคัญต่อการพัฒนาวิชาชีพผู้ทอดตลาดภาคเอกชนของไทย คือ พระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พ.ศ.2474 ซึ่งมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะกับสภาพสังคมและเศรษฐกิจของไทยในปัจจุบัน ทั้งยังมีผลโดยตรงต่อการพัฒนาวิชาชีพทางด้านนี้ อีกทั้ง เมื่อได้ศึกษาเปรียบเทียบกับกฎหมายผู้ทอดตลาดเอกชนในต่างประเทศ เช่น อเมริกา ฝรั่งเศสและออสเตรเลีย ก็พบว่ากฎหมายของไทยยังมีปัญหาอยู่หลายประการที่ควบได้รับการแก้ไข โดยผู้เขียนขอสรุปปัญหาต่างๆ ดังนี้  1.ปัญหาเกี่ยวกับคำว่า “ประมูลโดยเปิดเผย”ตามม.40 แห่ง พ.ร.บ.หลักประกันทางธุรกิจ พ.ศ.2558 ซึ่งสรุปได้ทำนองว่า ทรัพย์ที่ผู้ให้หลักประกันยินยอมส่งมอบให้แก่ผู้รับหลักประกันนั้น กฎหมายให้ผู้รับหลักประกัน (ธนาคาร) ขายได้โดยวิธีประมูลโดยเปิดเผย โดยไม่ต้องผ่านกระบวนการทางศาล ซึ่งปัญหาคือ ผู้ทอดตลาดเอกชนที่จะมาทำหน้าที่ขายทอดตลาดทรัพย์ที่เป็นหลักประกันนั้นยังมีน้อยมาก ค่าธรรมเนียมที่เรียกเก็บก็สูงมาก ทั้งยังไม่มีหน่วยงานรัฐเข้ามาควบคุมดูแลด้วย ซึ่งปัญหาเหล่านี้ทำให้ธนาคารในฐานะผู้รับหลักประกันยังขาดความเชื่อมั่นอยู่ จึงทำให้พรบ.หลักประกันฯ ดังกล่าวใช้ไม่สามารถใช้บังคับได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ2.ปัญหาเกี่ยวกับการได้รับใบอนุญาตให้เป็นผู้ทอดตลาดภาคเอกชน คือ ในปัจจุบันตามมาตรา 6 แห่งพ.ร.บ.ควบคุมการขายทอดตลาดฯ กำหนดคุณสมบัติของผู้มีสิทธิได้รับใบอนุญาตให้เป็นผู้ทอดตลาดเอกชนไว้ในลักษณะเป็นการทั่วไป ซึ่งไม่เหมาะสมกับลักษณะการดำเนินงานที่ต้องอาศัยการบูรณาการความรู้ในหลายๆด้านเข้าด้วยกัน ซึ่งมีผลต่อการพัฒนาวิชาชีพด้านนี้3.ปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติงานขององค์กรภาครัฐที่ควบคุมดูแลผู้ทอดตลาดเอกชน  คือ แม้ตามพ.ร.บ.ควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พ.ศ.2474 ได้กำหนดองค์กรหรือหน่วยงานรัฐที่มีหน้าที่เข้ามาดูแลการดำเนินงานของผู้ทอดตลาดเอกชนไว้ก็ตาม แต่องค์กรเหล่านี้ไม่ได้มีความรู้ความเข้าใจเฉพาะด้าน ทั้งในทางปฏิบัติยังคงมีอุปสรรคอยู่หลายประการด้วย 4.ปัญหาในการเยียวยาความเสียหายให้แก่ผู้ซื้อทรัพย์ได้จากการขายทอดตลาดของผู้ทอดตลาดภาคเอกชน ปัจจุบันยังไม่มีกฎหมายฉบับใดในประเทศไทยที่เกี่ยวข้องกับวิชาชีพผู้ทอดตลาดเอกชนที่จะสร้างความเชื่อมั่นและให้หลักประกันให้แก่ผู้ซื้อทรัพย์ได้จากการขายทอดตลาดของเอกชนอย่างเช่นการขายทอดตลาดตามคำสั่งศาลเลย5.ปัญหาเกี่ยวกับคำโฆษณาประกาศขายทอดตลาดและข้อสัญญาของผู้ทอดตลาดเอกชน  คำโฆษณาประกาศขายทอดตลาดของผู้ทอดตลาดภาคเอกชนนั้นถือเป็นสิ่งที่สำคัญอย่างมากต่อการตัดสินใจเข้าร่วมประมูลของสาธารณชน เนื่องจากประกาศขายทอดตลาดจะเป็นข้อมูลแรกและข้อมูลเดียวที่ผู้เข้าสู้ราคาจะได้รับจากผู้ทอดตลาดเอกชน แต่กฎหมายในปัจจุบันไม่ได้มีการกำหนดหลักเกณฑ์ และเงื่อนไขในการทำประกาศขายทอดตลาดไว้แต่อย่างใด ทำให้ผู้ประกอบการเอกชนในปัจจุบันมักให้ข้อมูลเฉพาะในส่วนที่เป็นคุณแก่ตนฝ่ายเดียว6.ปัญหาเกี่ยวกับการประเมินราคาทรัพย์ของผู้ทอดตลาดภาคเอกชนทรัพย์ที่นำมาขายทอดตลาดโดยบริษัทที่เป็นผู้ทอดตลาดเอกชนของไทยในปัจจุบันนั้น ราคาเริ่มต้นในการเสนอขายทอดตลาดต่อผู้เข้าสู้ราคามักเป็นราคาที่ผู้ทอดตลาดเอกชนหรือเจ้าของทรัพย์กำหนดขึ้นมาเอง ซึ่งส่วนใหญ่มักกำหนดราคาที่ต่ำมากเกิน เพื่อให้เป็นคุณแก่ตนฝ่ายเดียว ทั้งนี้ เพื่อให้ขายทอดตลาดได้เร็วขึ้น  ซึ่งผู้ทอดตลาดเอกชนก็จะได้รับประโยชน์ คือค่าบำเหน็จในการขายทอดตลาดได้เร็วเช่นกัน แต่ผู้ที่ได้รับผลกระทบโดยตรง อาทิเช่น ลูกหนี้เช่าซื้อรถยนต์ที่ต้องรับภาระในหนี้ต่อไป7.ปัญหาความไม่มีมาตรฐานและไม่มีหลักประกันที่เพียงพอของภาคเอกชนที่ได้รับมอบหมายให้ขายทอดตลาดแทนเจ้าพนักงานบังคับคดี ปัจจุบันแม้ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 278 วรรค 4 จะเปิดช่องให้เจ้าพนักงานบังคับคดีสามารถถ่ายโอนงานในการบังคับคดีให้แก่ภาคเอกชนได้ ซึ่งรวมถึงการขายทอตดลาดด้วย แต่ในทางปฏิบัติก็ยังไม่สามารถใช้บังคับได้อย่างจริงจัง เนื่องด้วยอุปสรรคหลายๆประการด้วยกันซึ่งจากการศึกษาปัญหาและวิเคราะห์สาเหตุของปัญหาทั้งหมดข้างต้น ผู้เขียนจึงได้เสนอแนะให้มีการยกเลิก พระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พ.ศ.2474 พร้อมทั้งเสนอแนะให้มีการร่างกฎหมายเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับวิชาชีพผู้ทอดตลาดภาคเอกชนขึ้นมาใช้บังคับใหม่ เพื่อให้มีเนื้อหาที่เหมาะสมต่อสภาพเศรษฐกิจและสังคมของไทยในปัจจุบัน ทั้งเป็นการสร้างหลักประกันและความเชื่อมั่นให้แก่บุคคลต่างๆที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงานขายทอดตลาดของผู้ทอดตลาดเอกชนด้วย และยังช่วยแบ่งเบาภาระงานขายทอดตลาดในส่วนของเจ้าพนักงานบังคับคดีอีกด้วย ตลอดจนเพื่อให้ผู้ประกอบวิชาชีพผู้ทอดตลาดภาคเอกชนเกิดการแข่งขันและพัฒนาศักยภาพของตนเองอยู่เสนอ