DOI: 10.17026/dans-2ag-qvcc
title: Archeologisch proefsleuven-onderzoek en opgraving aan Sinderenseweg 72 te Sinderen, gemeente Oude IJsselstreek (GLD)

description: &lt;p&gt;De aanleiding tot het hier beschreven archeologische onderzoek is de nieuwbouw van een loopstal met kelder aan Sinderenseweg 72 te Sinderen. Omdat deze plannen gepaard gaan met bodemverstorende ingrepen, is er een archeologisch onderzoek noodzakelijk.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Voorafgaand aan het veldwerk is er een bureaustudie en een archeologisch karterend booronderzoek verricht. Op basis van deze onderzoeken werden archeologische waarden in het onderzoeksgebied verwacht en werd vervolgonderzoek aanbevolen. Deze aanbeveling is overgenomen door de bevoegde overheid, gemeente Oude IJsselstreek. De heer M.A.W. Jansen, geadviseerd door Hamaland Advies, heeft MUG Ingenieursbureau, afdeling Archeologie, opdracht gegeven dit vervolgonderzoek uit te voeren. Het onderzoek bestaat zowel uit een proefsleuvenonderzoek als uit een doorstart in de vorm van een opgraving. Het onderzoek is uitgevoerd conform de eisen van de Kwaliteitsnorm Nederlandse Archeologie (KNA), versie 3.2, en de richtlijnen uit het Programma van Eisen (PvE).&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Het onderzoeksgebied ligt aan Sinderenseweg 72, even ten noorden van de dorpskern van Sinderen. De totale oppervlakte van het onderzoeksgebied bedraagt circa 0,7 ha. De boerderij waar de nieuwbouw wordt gepleegd draagt de naam ‘Oude Rekswinkel’.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Binnen het onderzoeksgebied zijn in eerste instantie twee proefsleuven uitgezet met een breedte van 4 m en een lengte van 25 m (werkputten 1 en 2). Ze zijn aangelegd over de boorpunten van het karterend bodemonderzoek waarin vondstmateriaal is aangetroffen. Aangezien in de proefsleuven behoudenswaardige archeologische resten aanwezig waren, is de bevoegde overheid conform het PvE gevraagd een besluit te nemen over of een doorstart naar een opgraving noodzakelijk was. Dit was het geval en bij deze opgraving is de bouwput buiten de proefsleuven machinaal verdiept tot op het archeologisch relevante niveau (werkput 3).&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Het onderzoeksgebied vertoont een sterk verstoorde en eenduidige bodemopbouw, waarbij de bouwvoor (A-horizont) vrijwel direct op het vaste zand (C-horizont) ligt. Tussen deze twee lagen is niet echt sprake van de aanwezigheid van een plaggendek, zoals wel in het booronderzoek is gesuggereerd. Mogelijk is het plaggendek opgenomen in de huidige bouwvoor. Tussen de bouwvoor en de C-horizont is her en der wel een gebioturbeerd laagje aanwezig. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;De aangetroffen sporen bestaan uit kuilen, paalsporen en een haardkuil en beslaan ruwweg twee clusters. Het eerste cluster sporen bestaat uit langwerpige kuilen met een grijs uitgeloogde, iets siltige vulling. Het tweede cluster sporen bestaat uit paalsporen, paalkuilen en kuilen met een zwarte en iets humeuze, siltige vulling. Op grond van de in het vlak aangetroffen aardewerkvondsten kan geconcludeerd worden dat de sporen mogelijk uit de periode bronstijd/vroege ijzertijd en uit de volle middeleeuwen (10e-12e eeuw) dateren. De oudste sporen zijn het meest uitgeloogd (de grijze sporen), de jongere sporen zijn wat donkerder van kleur en humeuzer (de zwarte sporen). &lt;/p&gt;&lt;p&gt;In de werkputten 2 en 3 zijn delen van twee structuren aangetroffen. Structuur 1 betreft het zuidelijke deel van een tweebeukig gebouw. Mogelijk betreft het een schuur van het type Gasselte A. Structuur 2 betreft mogelijk de kopse zijde van een noord-zuid georiënteerde huisplattegrond. Ook is er een mogelijke oude palissade of veekraal gevonden. Op basis van de kleur van de sporen en het type kan structuur 1 in de volle middeleeuwen gedateerd worden. Structuur 2 kan op basis van de kleur van de sporen vermoedelijk gedateerd worden in de prehistorie (late bronstijd/vroege ijzertijd).&lt;br&gt;De overige sporen bestaan uit losse paalsporen en uit kuilen met een onbekende functie. In de zuidoosthoek van het onderzoeksgebied bevindt zich een laagte met veel ijzeroer. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Tijdens het archeologisch onderzoek is een geringe hoeveelheid vondsten verzameld. Het merendeel van deze vondsten is verzameld bij de vlakaanleg en kan niet aan grondsporen gekoppeld worden.&lt;br&gt;De vondsten bestaan uit fragmenten van aardewerk, uit natuur- en vuursteen, metaal en houtskool. Het aardewerk is onder te verdelen in laat-prehistorisch, middeleeuws en nieuwetijds materiaal. Een tweetal in de bouwvoor gevonden munten is scherp te dateren. De stukken natuursteen bestaan uit een verbrand fragment van een kwartsitische zandsteen met een slijpvlakje en een complete wetsteen van kwartsitische zandsteen. Beide stukken kunnen niet gedateerd worden. Een vuurstenen afslag is niet nader te dateren dan dat deze afkomstig is uit het laat-neolithicum of de vroege bronstijd.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Structuur 1, de schuur, ligt op een dekzandrug waarop in de nieuwe tijd een eerddek of es is gevormd (die nu is opgenomen in de bouwvoor). De es moet aan het begin van de 16e eeuw gevormd zijn, dus ruim na de fixatie van de middeleeuwse erven (na 1200). Het huidige Oude Rekswinkel bevindt zich in een laagte aan de rand van de es en dateert dus van ná de periode van de fixatie van de erven. Het is daarom goed mogelijk dat structuur 1 deel heeft uitgemaakt van een middeleeuwse voorganger van het huidige Rekswinkel. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Uit het onderzoek blijkt dat de sporen en structuren doorlopen tot buiten het huidige onderzoeksgebied. Indien in de toekomst in de directe omgeving grondverstoringen plaatsvinden, dient voorafgaand hieraan een archeologisch onderzoek plaats te vinden.&lt;/p&gt;