cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1897
title: การจำลองสามมิติของอุทกพลศาสตร์ในท่อไรเซอร์ของเครื่องปฏิกรณ์ฟลูอิไดซ์เบดแบบหมุนเวียน

description: เครื่องปฏิกรณ์ฟลูอิไดซ์เบดแบบหมุนเวียนได้นำไปใช้ในกระบวนการต่างๆ อย่างแพร่หลาย เนื่องจากมีข้อดีกว่าเครื่องปฏิกรณ์ชนิดอื่น ความซับซ้อนทางด้านอุทกพลศาสตร์ของเครื่องปฏิกรณ์ถือเป็นปัญหาสำคัญที่ได้รับความสนใจ จึงมีการใช้วิธีพลศาสตร์ของไหลเชิงคำนวณเข้ามาช่วยในการอธิบายปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นภายในเครื่องปฏิกรณ์ ในงานวิจัยนี้ได้ทำการเลือกการจำลองในระบบสามมิติเพื่อศึกษาผลของตัวแปรต่างๆ ที่มีต่ออุทกพลศาสตร์ที่เกิดขึ้น และเปรียบเทียบกับผลการจำลองของเครื่องปฏิกรณ์ในระบบสองมิติกับข้อมูลการทดลองจากงานวิจัยที่ผ่านมา ผลการจำลองแสดงให้เห็นว่า รูปแบบการป้อนเข้าของทางเข้า ขนาดทางออกของท่อ ไรเซอร์ แบบจำลองแรงต้านการเคลื่อนที่ระหว่างวัฏภาค อุณหภูมิแกรนูลาร์ขาเข้า ความหนาแน่นของอนุภาคของแข็ง ความเร็วแก๊สขาเข้า และ ปริมาณฟลักซ์ของแข็ง เป็นตัวแปรที่ส่งผลต่อ อุทกพลศาสตร์ภายในระบบอย่างชัดเจน ส่วน ค่า Specularity coefficient ค่า Restitution coefficient แบบจำลองความหนืด และความหนืดเสียดทาน เป็นตัวแปรที่ส่งผลต่อระบบเพียงเล็กน้อย แต่มีความจำเป็นเพื่อปรับค่าให้ผลการจำลองมีความถูกต้อง ส่วน สัดส่วนปริมาตรของแข็งสูงสุดในระบบ ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของอนุภาคของแข็ง อุณหภูมิกระบวนการ และความดันบริเวณทางออกของท่อไรเซอร์ เป็นตัวแปรที่ไม่ส่งผลต่อระบบเท่าใดนัก โดยเมื่อเปรียบเทียบระหว่างการจำลองในระบบสามมิติและระบบสองมิติได้ข้อสรุปว่า ถ้าระบบเครื่องปฏิกรณ์มีการป้อนเข้าแบบสมมาตร ผลการจำลองในระบบสองมิติดีเพียงพอต่อการอธิบาย อุทกพลศาสตร์ภายในระบบ แต่ถ้าระบบเครื่องปฏิกรณ์มีการป้อนเข้าแบบไม่สมมาตร การจำลองในระบบสามมิติจะเป็นตัวเลือกที่ดีกว่า
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1898
title: การจำลองโครงสร้างภายใต้ภาวะความดันสูงของคอปเปอร์อินเดียมไดซีลีไนด์และสารประกอบสามธาตุ IB-III-VI₂

description: คอปเปอร์อินเดียมแกลเลียมไดซีลีไนด์ (CIGS : CuIn₁₋ₓGaxSe₂) เป็นตัวดูดกลืนแสงที่มีประสิทธิภาพสูงและได้มีการศึกษาทางด้านสมบัติมาตลอดระยะเวลากว่า 20 ปี อย่างไรก็ตามงานวิจัยที่ศึกษาสมบัติทางฟิสิกส์ภายใต้ภาวะรุนแรงและการวิเคราะห์ในเชิงลึกยังมีน้อยมากเมื่อเปรียบเทียบกับสารกึ่งตัวนำอื่นๆ ที่มีการนำมาผลิตเป็นเซลล์สุริยะเช่นซิลิกอน ในงานวิจัยนี้ การเปลี่ยนเฟสโครงสร้างและสมบัติเชิงฟิสิกส์ของคอปเปอร์อินเดียมไดซีลีไนด์ (CIS : CuInSe₂) รวมไปถึงสารประกอบ IB-III-VI₂ อื่นๆ ได้ศึกษาภายใต้ภาวะความดันสูง โดยใช้ทฤษฎีฟังก์ชันนัลความหนาแน่น (DFT : Density Functional Theory) การจำลองนี้ได้ดำเนินการโดยใช้โปรแกรม CASTEP พลังงานรวมของโครงสร้างภายใต้ภาวะความดันสูงได้คำนวณเพื่อหาโครงสร้างที่เสถียรด้วยเงื่อนไขทางอุณหพลศาสตร์แบบเจาะจง
DOI: 10.18716/nmrshiftdb2/7704
title: NMR data for Isoscutellarein 4'-methyl ether 8-O--D-glucuronide 6''-n-butyl ester
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/6dqzdf
title: product_process_patents_5_ind_100_ep_Materials, metallurgy.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/8tobz5
title: product_process_patents_5_ind_100_ep_Machine tools.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/bpendr
title: product_process_patents_5_ind_100_ep_Medical technology.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/btzkja
title: product_process_patents_5_ind_100_ep_Micro-structural and nano-technology.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/hsmlyq
title: product_process_patents_5_ind_100_ep_Handling.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/puri5q
title: product_process_patents_5_ind_100_ep_Mechanical elements.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/tesfqw
title: product_process_patents_5_ind_100_ep_Measurement.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/tkobtb
title: product_process_patents_5_ind_100_ep_Macromolecular chemistry, polymers.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/tovpie
title: product_process_patents_5_ind_100_ep_IT methods for management.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/u45vq3
title: product_process_patents_5_ind_100_ep_H01M.png

description: :unav
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1899
title: การนำเสนอแนวทางในการจัดกิจกรรมการปั้นเพื่อส่งเสริมพัฒนาการทางศิลปะสำหรับเด็กปฐมวัย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความคิดเห็นของครูปฐมวัยที่มีต่อการจัดกิจกรรมการปั้นสำหรับเด็กปฐมวัย และนำเสนอแนวทางในการจัดกิจกรรมการปั้น เพื่อส่งเสริมพัฒนาการทางศิลปะสำหรับเด็กปฐมวัย ในโรงเรียนอนุบาลที่อยู่ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน เขตกรุงเทพมหานคร เก็บข้อมูลจากการสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย โดยใช้แบบสอบถามจากครูปฐมวัย จำนวน 250 คน สัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ/นักวิชาการ ด้านศิลปศึกษาหรือด้านการศึกษาปฐมวัยด้วยการเลือกแบบเจาะจง โดยพิจารณาจากผลงานทางวิชาการที่มีการเผยแพร่อย่างต่อเนื่องเป็นระยะเวลา 5 ปี หรือครูปฐมวัยที่มีประสบการณ์ในการสอนศิลปะเป็นระยะเวลา 10 ปี จำนวน 10 คน และสังเกตการจัดกิจกรรมการปั้น โดยเลือกแบบเจาะจงจากโรงเรียนอนุบาล ในเขตกรุงเทพมหานคร ที่มีความพร้อมในการจัดกิจกรรมการปั้น จำนวน 10 โรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และแบบสังเกต วิเคราะห์ข้อมูล และนำเสนอในรูปความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษาพบว่า 1. ครูปฐมวัยมีแนวโน้มในการจัดกิจกรรมการปั้นสำหรับเด็กปฐมวัยในอนาคตมากที่สุด (X̅ = 4.26) โดยสนใจการจัดกิจกรรมการปั้นที่แปลกใหม่ (X̅ = 4.37) ผู้เชี่ยวชาญหรือนักวิชาการมีความคิดเห็นว่า ควรจะบูรณาการกิจกรรมการปั้นเข้ากับวิชาอื่นๆหรือกิจกรรมประกอบอาหาร และจัดกิจกรรมให้เด็กได้เรียนรู้วิธีการสร้างวัสดุในงานปั้นด้วยตนเอง (ร้อยละ 50) ผลจากการสังเกตเพิ่มเติม พบว่า วิธีที่ครูสอนมีผลต่อความสนใจของเด็กเป็นอย่างมาก (ร้อยละ 60) 2. แนวทางในการจัดกิจกรรมการปั้น เพื่อส่งเสริมพัฒนาการทางศิลปะสำหรับเด็กปฐมวัยสามารถนำเสนอได้ 3 แนวทาง คือ ก) การจัดกิจกรรมการปั้นโดยบูรณาการระหว่างชีวิตประจำวันและวิชาต่างๆ เช่น คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ สังคม ภาษา และดนตรี เป็นต้น ข) การจัดกิจกรรมการสร้างวัสดุสำหรับงานปั้นด้วยตนเอง ค) การจัดกิจกรรมการปั้นโดยใช้วัสดุที่สามารถรับประทานได้ ภายใต้องค์ประกอบของการจัดกิจกรรมทั้ง 5 ด้านที่สอดคล้องกัน คือ วัตถุประสงค์ ลักษณะของกิจกรรมการปั้น วิธีการสอน สื่อและวัสดุ และการประเมินผล
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1900
title: ผลของการเสริมส่าเบียร์ในอาหารต่อการเติบโต การรอดตาย และการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันของกุ้งก้ามกราม Macrobrachium rosenbergii วัยรุ่น

description: ศึกษาผลของอาหารสำเร็จรูปที่เสริมส่าเบียร์ระดับ 0, 0.2, 0.5, 1 และ2 เปอร์เซ็นต์ ในอาหารกุ้งก้ามกรามที่มีระดับโปรตีน 38 เปอร์เซ็นต์ และระดับไขมัน 8 เปอร์เซ็นต์เท่ากันทุกสูตร เพื่อศึกษาผลของส่าเบียร์ต่อการเติบโต การรอด และการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันในกุ้งก้ามกราม เริ่มเลี้ยงกุ้งก้ามกรามระยะวัยรุ่น มีน้ำหนักเริ่มต้นเฉลี่ย 4.29±0.22 กรัม ความยาวเริ่มต้นเฉลี่ย 6.54±0.25 เซนติเมตร ในตู้กระจกขนาด 32×52×30 ลูกบาศก์เซนติเมตร อัตราความหนาแน่น 6 ตัวต่อตู้ ให้อาหารวันละ 3 ครั้ง (9:00, 13:00 และ17:00 น.) ในระบบหมุนเวียนน้ำตลอดเวลา เป็นระยะเวลา 16 สัปดาห์ ผลการทดลองพบว่าการเติบโตของกุ้งก้ามกรามที่เลี้ยงด้วยสูตรอาหารเสริมส่าเบียร์ที่ระดับ 1 เปอร์เซ็นต์ มีค่าสูงสุดเมื่อเปรียบเทียบกับอาหารทดลองสูตรอื่นๆ การตอบสนองภูมิคุ้มกันในกุ้งก้ามกรามก่อนการชักนำให้เกิดโรคด้วย Vibrio harveyi สายพันธุ์ 639 เป็นเวลา 4 สัปดาห์ พบว่า อาหารเสริมส่าเบียร์ที่ระดับ 1 เปอร์เซ็นต์ มีค่าปริมาณเม็ดเลือดรวมและแอคติวิตีของฟีนอลออกซิเดส มีค่าสูงสุดเมื่อเปรียบเทียบกับอาหารทดลองสูตรอื่นๆ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&lt;0.05) การตอบสนองภูมิคุ้มกันในกุ้งก้ามกรามหลังการชักนำให้เกิดโรคด้วย V. Harveyi สายพันธุ์ 639 เป็นเวลา 4 วัน พบว่า อาหารเสริมส่าเบียร์ที่ระดับ 1 เปอร์เซ็นต์ มีค่าปริมาณเม็ดเลือดรวมและแอคติวิตีของฟีนอล ออกซิเดสมีค่าสูงสุด เมื่อเปรียบเทียบกับอาหารทดลองสูตรอื่นๆ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&lt;0.05) และเปอร์เซ็นต์การตายสะสมของกุ้งที่เลี้ยงด้วยอาหารเสริมส่าเบียร์ที่ระดับ 1 เปอร์เซ็นต์ มีเปอร์เซ็นต์การตายสะสมที่น้อยที่สุด (13±0.5 เปอร์เซ็นต์) เมื่อเปรียบเทียบกับอาหารทดลองสูตรอื่นๆ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&lt;0.05) ดังนั้นจากการทดลองนี้สรุปได้ว่าการเสริมส่าเบียร์ที่ระดับ 1 เปอร์เซ็นต์ ในอาหารเป็นระดับเหมาะสมต่อการเจริญเติบโต การรอดตาย และตอบสนองทางภูมิคุ้มกันของกุ้งก้ามกราม
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1901
title: การสกัดสารประกอบฟีนอลิกจากสำมะงาโดยใช้เครื่องสกัดแบบแพคเบด

description: สำมะงาเป็นพืชสมุนไพรที่พบได้ทั่วไปในประเทศไทย ได้ถูกรายงานว่า มีการนำมาใช้ในการรักษาโรคแพทย์แผนไทย ในต้นสำมะงาประกอบด้วยสารประกอบฟีนอลิกหลายชนิด ซึ่งมีเอกสารยืนยันว่า มีประโยชน์ในด้านการยับยั้งจุลินทรีย์ การต้านมะเร็ง การลดอาการอักเสบ และการต้านอนุมูลอิสระ เป็นต้น งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายในการศึกษาหาภาวะที่เหมาะสมของการสกัดสารประกอบฟีนอลิกจากสำมะงา โดยการทดลองแบ่งเป็น 2 ระบบ คือ การสกัดแบบกะ และการสกัดแบบต่อเนื่องในเครื่องสกัดแบบแพคเบด ภาวะที่เหมาะสมในการสกัดแบบกะ คือ สารละลายเอทานอลร้อยละ 50 (ปริมาตร/ปริมาตร) เป็นตัวทำละลาย อุณหภูมิในการสกัด 75 องศาเซลเซียส อัตราส่วนตัวทำละลายต่อของแข็ง 20:1 (มิลลิลิตรต่อกรัม) ขนาดอนุภาคน้อยกว่า 75 ไมโครเมตร ที่เวลาการสกัด 240 นาที ซึ่งได้ค่าผลได้สารประกอบฟีนอลิกเท่ากับ 14.48 มิลลิกรัมสมมูลกรดแกลลิกต่อกรัมสำมะงาแห้ง ส่วนภาวะที่เหมาะสมในการสกัดแบบแพคเบด คือ สารละลายเอทานอลร้อยละ 50 (ปริมาตร/ปริมาตร) ที่อัตราการป้อนตัวทำละลาย 25 มิลลิลิตรต่อนาที อุณหภูมิในการสกัด 75 องศาเซลเซียส ขนาดอนุภาค 180-300 ไมโครเมตร และที่เวลาการสกัด 180 นาที ได้ค่าผลได้สารประกอบฟีนอลิกเท่ากับ 14.83 มิลลิกรัมสมมูลกรดแกลลิกต่อกรัมสำมะงาแห้ง พบว่า ที่ภาวะที่เหมาะสมนั้น เครื่องสกัดแบบแพคเบดมีการสกัดที่ดีกว่าการสกัดแบบกะ อัตราการสกัดสารประกอบฟีนอลิกมีค่าเพิ่มขึ้นเมื่อมีการเพิ่มอัตราการป้อนตัวทำละลาย ที่อัตราการป้อนตัวทำละลาย 25 มิลลิลิตรต่อนาที จะได้ค่าสัมประสิทธิ์การแพร่เฉลี่ยสูงสุดที่ 23.6 ×10-13 ตารางเมตรต่อวินาที ในขณะที่ในการสกัดแบบกะ ค่าสัมประสิทธิ์การแพร่เฉลี่ยมีค่าเท่ากับ 1.64 ×10-13 ตารางเมตรต่อวินาที
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1902
title: การตรวจจับและจำแนกเหตุการณ์ทางคุณภาพไฟฟ้าด้วยปริภูมิย่อยเวฟเลต 2 มิติ

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอวิธีการตรวจจับและจำแนกเหตุการณ์ทางคุณภาพไฟฟ้าต่างๆ ด้วยเวฟเลต 2 มิติแบบเลือกปริภูมิย่อย คุณลักษณะเด่นพิเศษของสัญญาณรบกวนทางไฟฟ้าแต่ละประเภทสามารถนำมาวิเคราะห์การตรวจจับได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น โดยการพิจารณาลักษณะเฉพาะของค่าสัมประสิทธิ์ที่ปรากฏอยู่ในปริภูมิย่อยของเวฟเลตซึ่งแตกต่างไปตามประเภทของสัญญาณรบกวนนั้นๆ ผลของการตรวจจับที่ได้นำมาเปรียบเทียบกับวิธีการตรวจจับด้วยเวฟเลต 1 มิติ และวิธีการตรวจจับด้วยเวฟเลต 2 มิติแบบไม่เลือกปริภูมิย่อย นอกจากนี้ในวิทยานิพนธ์ได้นำเสนอวิธีการจำแนกประเภทเหตุการณ์ทางคุณภาพไฟฟ้าแบบต่างๆ โดยใช้เวฟเลตแบบ 2 มิติร่วมกับเทคนิคข่ายงานประสาท จากนั้นวิธีที่นำเสนอถูกนำมาพัฒนาโดยใช้โปรแกรม MATLAB เพื่อทดสอบกับเหตุการณ์ทางคุณภาพไฟฟ้าที่สังเคราะห์ขึ้นจากโปรแกรม MATLAB และเหตุการณ์ทางคุณภาพไฟฟ้าจริงที่ได้จากระบบไฟฟ้า ผลการทดสอบที่ได้แสดงให้เห็นว่าวิธีการตรวจจับที่นำเสนอเป็นวิธีการที่มีความเหมาะสมในการตรวจจับเหตุการณ์ทางคุณภาพไฟฟ้าที่ใช้ทดสอบ และมีประสิทธิภาพในการจำแนกเหตุการณ์ทางคุณภาพไฟฟ้าที่ดีกว่าวิธีที่ใช้การจำแนกโดยใช้เวฟเลตแบบ 1 มิติ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1903
title: ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยหาความสัมพันธ์ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการบริโภคอาหารและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการบริโภคอาหารในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองโดยใช้กรอบแนวคิดของรอย ศึกษาในผู้ป่วยที่เป็นโรคหลอดเลือดสมอง นาน 1 เดือน-1 ปี จำนวน 121 คนที่มารับการรักษาในคลินิกอายุรกรรมประสาทหน่วยตรวจผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า และโรงพยาบาลราชวิถี เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินการกลืนทางคลินิก แบบสอบถามภาวะซึมเศร้า แบบสอบถามสัมพันธภาพในครอบครัว แบบสอบถามการพึ่งพาตนเอง และแบบสอบถามพฤติกรรมการบริโภคอาหาร ค่าความเที่ยงสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาค เท่ากับ 0.85, 0.94, 0.94, 0.97 และ 0.84 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยสรุปได้ว่า 1. กลุ่มตัวอย่างผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองมีพฤติกรรมการบริโภคอาหารหมวดไขมัน อยู่ในระดับดีมาก ( X = 24.64) หมวดข้าว-แป้ง-น้ำตาล หมวดเนื้อสัตว์ หมวดผักผลไม้ และหมวดเครื่องปรุงรส อยู่ในระดับดี ( X =14.95 , X = 23.70, X = 25.24 และ X = 10.94 ตามลำดับ ) และหมวดเครื่องดื่มอยู่ในระดับปานกลาง (X = 3 ) 2. ภาวะกลืนลำบาก ไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการบริโภคอาหารในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง 3. ความรุนแรงของโรคและภาวะซึมเศร้ามีความสัมพันธ์ทางลบกับพฤติกรรมการบริโภคอาหารในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ0.05 (r =- .20 และr =- .48ตามลำดับ) 4. สัมพันธภาพในครอบครัวและการพึ่งพาตนเองมีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการบริโภคอาหารในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ0 .05 (r =.42 และr = .28 ตามลำดับ)
DOI: 10.18716/nmrshiftdb2/8541
title: NMR data for (1R,2R)-1-Hydroxy-2-methoxy-6,9-dimethyl-2,3-dihydrophenanthren-4(1H)-one; Heliophenanthrone
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/1dfnfu
title: product_process_patents_5_ind_100_ep_Other special machines.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/6zqwqc
title: product_process_patents_5_ind_100_ep_Optics.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/81cbk1
title: product_process_patents_5_ind_100_ep_Organic fine chemistry.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/d9814g
title: product_process_patents_5_ind_100_ep_nanotech.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/jinfxd
title: product_process_patents_5_ind_100_ep_Pharmaceuticals.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/mzuyrv
title: product_process_patents_5_ind_100_ep_photovoltaics.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/prketw
title: product_process_patents_5_ind_100_ep_Other consumer goods.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/ou4dc0/6yhiru
title: subjects1.7z

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/ou4dc0/dbtncj
title: logfiles.7z

description: logfiles for analysis
DOI: 10.7910/dvn/ou4dc0/rc5p0v
title: Subjectdata.txt

description: Code, group, gender and age of the participants
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1904
title: การพัฒนาโมเดลเชิงสาเหตุของการกำกับตนเองด้านความมีวินัยของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาและตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลเชิงสาเหตุของการกำกับตนเองด้านความมีวินัยของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น และ 2) ศึกษาเปรียบเทียบระดับการกำกับตนเองด้านความมีวินัยของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นที่มีภูมิหลังต่างกัน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนมัธยมศึกษาต้นในโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขึ้นพื้นฐาน ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 820 คน ได้มาจากการสุ่ม 2 ขั้นตอน (two - stage random sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบวัดระดับกำกับตนเองด้านความมีวินัย และแบบสอบถามปัจจัยที่ส่งผลต่อการกำกับตนเองด้านความมีวินัย วิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานของตัวแปร และวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน วิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างเชิงเส้นด้วยโปแกรมลิสเรล 8.72. ผลการวิจัยพบว่า 1) โมเดลเชิงสาเหตุของการกำกับตนเองด้านความมีวินัยของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ประกอบด้วยปัจจัย 4 ด้าน ได้แก่ คุณลักษณะของนักเรียน การยึดตัวแบบ การเลี้ยงดูของครอบครัว และสภาพแวดล้อมในโรงเรียน โมเดลเชิงสาเหตุที่พัฒนาขึ้นมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (ค่าไค-สแควร์ = 24.88, df = 30, p = 0.73, RMSEA = 0.00, RMR = 0.007, GFI = 1.00, AGFI = 0.99) ตัวแปรในโมเดลสามารถอธิบายความแปรปรวนของระดับการกำกับตนเองด้านความมีวินัยของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ได้ร้อยละ 88 2) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นมีการกำกับตนเองด้านความมีวินัยอยู่ในระดับมาก ผลการเปรียบเทียบระดับการกำกับตนเองด้านความมีวินัยจำแนกตาม เพศ ระดับชั้น และระดับผลการศึกษา พบว่า นักเรียนหญิงมีระดับการกำกับตนเองสูงกว่านักเรียนชาย นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 มีระดับการกำกับตนเองด้านความมีวินัยสูงกว่านักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 และ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 และ นักเรียนที่มีผลการเรียนในระดับสูงมีการกำกับตนเองด้านความมีวินัยมากกว่านักเรียนที่มีผลการเรียนในระดับปานกลางและระดับต่ำ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1905
title: ปัจจัยทำนายพฤติกรรมป้องกันอาการภูมิแพ้ในเด็กวัยเรียน

description: อาการภูมิแพ้เป็นปัญหาสุขภาพเรื้อรังในเด็กวัยเรียน ซึ่งเด็กวัยนี้ต้องมีพฤติกรรมป้องกันอาการภูมิแพ้ที่เหมาะสม วัตถุประสงค์ของการวิจัยความสัมพันธ์เชิงทำนายครั้งนี้ เพื่อศึกษาปัจจัยทำนายพฤติกรรมป้องกันอาการภูมิแพ้ในเด็กวัยเรียน กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยเด็กวัยเรียนโรคภูมิแพ้ จำนวน 241 คน ที่มารักษา ณ คลินิกโรคภูมิแพ้เด็ก แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลตติยภูมิ กรุงเทพมหานครโดยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ข้อมูลส่วนบุคคล ความรู้ การรับรู้อาการ สิ่งแวดล้อมภายในบ้าน สิ่งแวดล้อมภายนอกบ้าน การสนับสนุนทางสังคม และพฤติกรรมป้องกันอาการภูมิแพ้ในเด็กวัยเรียน ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 ท่าน ค่าความเที่ยงได้เท่ากับ .6, .6, .7, .7, .7 และ .8 ตามลำดับ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติบรรยาย สัมประสิทธ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยได้ดังนี้ 1.ผู้ป่วยเด็กวัยเรียนมีพฤติกรรมป้องกันอาการภูมิแพ้โดยรวมอยู่ในระดับสูง ([x-bar] = 44.32, SD = 6.10) 2.การสนับสนุนทางสังคม สิ่งแวดล้อมภายในบ้าน สิ่งแวดล้อมภายนอกบ้าน และการรับรู้อาการมีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมป้องกันอาการภูมิแพ้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .42, .23, .21 และ .17 ตามลำดับ) ส่วนความรู้ไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมป้องกันอาการภูมิแพ้ในเด็กวัยเรียน (r = .07, p &gt; .05) 3.การสนับสนุนทางสังคม สิ่งแวดล้อมภายในบ้าน สิ่งแวดล้อมภายนอกบ้าน การ รับรู้อาการ และความรู้ เป็นตัวแปรที่ร่วมกันทำนายพฤติกรรมป้องกันอาการภูมิแพ้ได้ร้อยละ 20.5 (R²= .205, p &lt; .05)
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1906
title: การวัดค่าความเป็นส่วนตัวของเว็บเซอร์วิซโดยอิงนโยบายความเป็นส่วนตัวและระดับความอ่อนไหวของข้อมูลส่วนบุคคล

description: เทคโนโลยีเว็บเซอร์วิซเป็นเทคโนโลยีที่สำคัญในการพัฒนาซอฟต์แวร์ในปัจจุบันนักพัฒนาซอฟต์แวร์สามารถเลือกเว็บเซอร์วิซที่มีฟังก์ชันการทำงานตรงกับความต้องการเพื่อนำมาประกอบเป็นแอปพลิเคชันได้ง่ายและการปรับเปลี่ยนแก้ไขก็สามารถทำได้สะดวกและมีความยืดหยุ่นสูง ในการเลือกใช้งานเว็บเซอร์วิซที่สามารถทำงานได้เหมือนกันจะใช้คุณภาพของบริการเพื่อแยกความแตกต่างระหว่างเว็บเซอร์วิซเหล่านั้น ความเป็นส่วนตัวถือเป็นคุณภาพของบริการอย่างหนึ่งที่ได้รับการกล่าวถึงอย่างมากเพราะในการใช้งานเว็บเซอร์วิซจะมีการร้องขอข้อมูลจากผู้ใช้ ซึ่งเว็บเซอร์วิซก็ควรจะร้องขอข้อมูลเท่าที่จำเป็นต่อการประมวลผลบริการและจัดการข้อมูลเหล่านั้นอย่างดีเพื่อไม่เป็นการละเมิดความเป็นส่วนตัวของผู้ใช้บริการ ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ผู้วิจัยจะนำเสนอแบบจำลองการวัดค่าความเป็นส่วนตัวของเว็บเซอร์วิซโดยในแบบจำลองจะอิงสองประเด็น ได้แก่ ระดับความสอดคล้องกับหลักความเป็นส่วนตัวซึ่งพิจารณาจากนโยบายความเป็นส่วนตัวของเว็บเซอร์วิซและระดับความอ่อนไหวของข้อมูลผู้ใช้ซึ่งเว็บเซอร์วิซร้องขอสำหรับการทำงาน เว็บเซอร์วิซซึ่งทำตามหลักความเป็นส่วนตัวและต้องการข้อมูลที่อ่อนไหวน้อยสำหรับทำงาน จะถือว่าเป็นเว็บเซอร์วิซที่มีคุณภาพสูงในด้านการรักษาความเป็นส่วนตัว นอกจากนั้นคำอธิบายเซอร์วิซหรือวิสเดิลที่มีการกำกับความหมายโดยใช้กลไกเอสเอวิสเดิลยังช่วยให้การวัดค่าความเป็นส่วนตัวของเว็บเซอร์วิซทำได้โดยอัตโนมัติมากขึ้น เพราะการกำกับความหมายจะช่วยบ่งบอกว่าข้อมูลที่เว็บเซอร์วิซร้องขอสำหรับการทำงานนั้นหมายถึงข้อมูลส่วนบุคคลข้อมูลใด ผู้วิจัยยังได้นำเสนอเครื่องมือสนับสนุนการวัดค่าความเป็นส่วนตัวพร้อมทั้งตัวอย่างการใช้งานเครื่องมือ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1907
title: แนวทางการออกแบบเส้นทางอพยพหนีภัย อาคารขนาดใหญ่ ประเภทอาคารอยู่อาศัยรวม

description: อาคารขนาดใหญ่ ประเภทอาคารอยู่อาศัยรวมเป็นอาคารประเภทหนึ่งที่มีความเสี่ยงที่จะเกิดอัคคีภัยเพราะมีลักษณะการใช้งานและกิจกรรมภายในอาคารที่หลากหลาย มีการก่อสร้างเป็นจำนวนมาก ปัจจุบันเส้นทางอพยพหนีภัยตามกฎหมายครอบคลุมลักษณะอาคารในความหมายกว้างมีข้อกำหนดให้มีรูปแบบลักษณะเดียวกันทั้งหมด ไม่สอดคล้องกับขนาดของอาคารที่มีความจุคนแตกต่างกัน การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อรวบรวมกฏหมายที่มีผลบังคับใช้เกี่ยวกับการออกแบบเส้นทางอพยพหนีภัยอาคารขนาดใหญ่ ประเภทอาคารอยู่อาศัยรวมในปัจจุบันและศึกษารวบรวมทฤษฏีข้อกำหนดของต่างประเทศ โดยแบ่งอาคารออกเป็น 4 จำพวกตามขนาด พื้นที่ ความสูงของอาคารโดยสร้างแบบจำลอง 3 ลักษณะเพื่อพิจาณาถึงจำนวนความจุคนของอาคาร ได้แก่ 1) อาคารที่มีห้องพักอยู่ด้านเดียวของช่องทางเดิน 2) อาคารที่มีห้องพักอยู่ 2 ด้านของช่องทางเดิน 3) อาคารที่มีห้องพักอยู่รอบแกนกลางของอาคาร นำข้อมูลไปเปรียบเทียบกับข้อกำหนดของต่างประเทศ สัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญแบบเฉพาะเจาะจง รวบรวมความคิดเห็นและข้อเสนอแนะ เพื่อได้แนวทางในการออกแบบเส้นทางอพยพ หนีภัยที่สามารถปฏิบัติได้อย่างปลอดภัยและสอดคล้องกับขนาดอาคารที่มีความจุคนต่างกัน จากการศึกษาสรุปได้ว่า การออกแบบเส้นทางอพยพหนีภัยให้เหมาะสมกับจำนวนคนในอาคารแบ่งได้เป็น 1) อาคารพื้นที่ 2,000 ตร.ม. ถึงน้อยกว่า 4,000 ตร.ม. และมีความสูงไม่เกิน 4 ชั้น หรือความสูงน้อยกว่า 15 ม. 2) อาคารพื้นที่ 4,000 ตร.ม. ถึงน้อยกว่า 10,000 ตร.ม. มีความสูงไม่เกิน 4 ชั้น หรือความสูงน้อยกว่า 15 ม. 3) อาคารพื้นที่ 1,000 ตร.ม. ถึงน้อยกว่า 4,000 ตร.ม. และมีความสูงเกิน 4 ชั้นขึ้นไป หรือความสูง 15 ม. ถึงน้อยกว่า 23 ม., 4) อาคารพื้นที่ 4,000 ตร.ม. ถึงน้อยกว่า 10,000 ตร.ม. และมีความสูงเกิน 4 ชั้นขึ้นไปหรือความสูง 15 ม. ถึงน้อยกว่า 23 ม. ข้อเสนอแนะแนวทางการออกแบบเส้นทางอพยพหนีภัย อาคารขนาดใหญ่ประเภทอาคารอยู่อาศัยรวม ควรมีการออกแบบที่สอดคล้องกับขนาดพื้นที่และความสูงอาคารที่มีจำนวนคนแตกต่างกัน และควรให้มีทางเลือกในการออกแบบให้สามารถปฏิบัติได้อย่างปลอดภัย บุคคลผู้ที่เกี่ยวข้องควรให้ความสำคัญกับประเด็นดังกล่าว นอกจากนี้ควรมีการศึกษาแนวทางการออกแบบเส้นทางอพยพหนีภัยสำหรับอาคารขนาดใหญ่พิเศษ อาคารสูงและอาคารที่มีลักษณะการใช้งานประเภทอื่นๆ ต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1908
title: การสังเคราะห์ด้วยแสงและปัจจัยที่เกี่ยวข้องบางประการของโกงกางใบใหญ่ Rhizophora mucronata Poir. ที่อ่าวทุ่งคา-สวี จังหวัดชุมพร

description: ศึกษาการสังเคราะห์ด้วยแสงของโกงกางใบใหญ่ในแปลงปลูกอายุ 1 3 5 และ 9 ปี ที่อ่าว ทุ่งคา-สวี จังหวัดชุมพรในฤดูฝนและฤดูแล้ง โดยศึกษา light response curve วัดอัตราการสังเคราะห์ด้วยแสงสูงสุด ค่าการนำที่ปากใบ (g[subscript s]) ความเข้มข้นของแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ภายในเซลล์ (C[subscript i]) อัตราการคายน้ำ (T[subscript r]) และคำนวณประสิทธิภาพการใช้น้ำ รวมทั้งศึกษาปัจจัยอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ ค่าเฉพาะพื้นที่ใบ ปริมาณไนโตรเจน โซเดียมไอออน (Na+) คลอไรด์ไอออน (Cl-) ในใบ ตลอดจนศึกษาลักษณะทางกายวิภาคของใบ และปัจจัยสิ่งแวดล้อม ได้แก่ คุณสมบัติของน้ำในดิน และลักษณะทางกายภาพและเคมีของดิน ผลการศึกษา light response curve พบว่า quantum yield และ light saturation point ของโกงกางใบใหญ่ทุกแปลงปลูกในฤดูฝนและฤดูแล้งมีค่าไม่แตกต่างกัน ขณะที่ light compensation point และอัตราการหายใจในฤดูแล้งมีแนวโน้มสูงกว่า ฤดูฝน เนื่องจากอุณหภูมิอากาศและความเค็มของน้ำในดินในฤดูแล้งสูงกว่าฤดูฝน สำหรับอัตราการสังเคราะห์ด้วยแสงสูงสุดพบว่าโกงกางใบใหญ่ทุกแปลงปลูกมีอัตราการสังเคราะห์ด้วยแสงในฤดูแล้งน้อยกว่าฤดูฝน โดยปัจจัยสิ่งแวดล้อมคือ ความเค็มของน้ำในดินที่เพิ่มขึ้นในฤดูแล้ง ส่งผลให้ g[subscript s] ลดลง ทำให้ C[subscript i] และ T[subscript r] ลดลงด้วย นอกจากนี้ความเค็มของน้ำในดินที่เพิ่มขึ้นในฤดูแล้งยังมีผลต่อการลดลงของปริมาณไนโตรเจนในใบ และความหนาของชั้น mesophyll ขณะที่ปริมาณ Cl- ในใบเพิ่มขึ้น ทำให้อัตราการสังเคราะห์ด้วยแสงสูงสุดมีค่าลดลง จากการวิเคราะห์สหสัมพันธ์ระหว่างอัตราการสังเคราะห์ด้วยแสงสูงสุดกับปัจจัยต่างๆ แสดงให้เห็นว่าอัตราการสังเคราะห์ด้วยแสงสูงสุดมีความเกี่ยวข้องกับปัจจัยที่ศึกษาแตกต่างกันในแต่ละแปลงปลูก โดยปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการสังเคราะห์ด้วยแสงของโกงกางใบใหญ่มากที่สุดคือ g[subscript s] ปริมาณไนโตรเจนในใบ และความเค็มของน้ำในดิน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1909
title: การจัดสมดุลสายการผลิตที่มีหลายวัตถุประสงค์บนสายการประกอบผลิตภัณฑ์ผสมแบบสองด้านภายใต้ผลกระทบจากการเรียนรู้

description: สายการประกอบแบบสองด้านเป็นสายการประกอบที่สามารถทำการผลิตได้ทั้งด้านซ้าย (Left-Side) และด้านขวา (Right-Side) ขนานกันไปพร้อมๆ กัน ซึ่งใช้กันมากในอุตสาหกรรมการผลิตผลิตภัณฑ์ที่มีขนาดใหญ่ และมีลักษณะที่คล้ายคลึงกัน เช่น รถยนต์ รถบรรทุก การแก้ปัญหาการจัดสมดุลสายการประกอบผลิตภัณฑ์ผสมแบบสองด้านภายใต้ผลกระทบจากการเรียนรู้ มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ฟังก์ชันหลายวัตถุประสงค์ของการใช้งานสายการประกอบเกิดประสิทธิภาพสูงสุด ซึ่งปัญหานี้เป็นปัญหา NP-hard ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงนำเสนออัลกอริทึมที่มีชื่อว่า วิธีการหาค่าเหมาะสมแบบการกระจายของสิ่งมีชีวิตตามภูมิศาสตร์ เข้ามาประยุกต์ใช้ในการแก้ปัญหาดังกล่าว และทำการเปรียบเทียบผลที่ได้กับอัลกอริทึมอื่นที่ได้การยอมรับว่ามีความเหมาะสมที่จะนำมาแก้ปัญหาการจัดสมดุล ได้แก่ วิธีเจนเนติกอัลกอริทึม วิธีการหาค่าเหมาะสมแบบฝูงอนุภาค วิธีการหาคาเหมาะสมแบบฝูงอนุภาคโดยอาศัยความรู้เชิงลบ โดยวัตถุประสงค์ที่พิจารณามี 4 วัตถุประสงค์ คือ จำนวนคู่สถานีงานน้อยที่สุด จำนวนสถานีงานน้อยที่สุด ผลต่างของความสัมพันธ์ของงานในสถานีงานมีค่าน้อยที่สุด และความแตกต่างของภาระงานระหว่างสถานีงานมีค่าน้อยที่สุด จากผลการทดลองพบว่าวิธีการหาค่าเหมาะสมแบบการกระจายของสิ่งมีชีวิตตามภูมิศาสตร์ มีประสิทธิภาพในการค้นหาคำตอบที่ดี และเป็นที่ยอมรับได้