cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1588
title: การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของห้องสมุดมหาวิทยาลัย

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของห้องสมุดมหาวิทยาลัยในด้าน การระบุความต้องการ การวางแผน การพัฒนา การจัดกิจกรรมการพัฒนา การประเมินผล และปัญหาในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของห้องสมุดมหาวิทยาลัยในด้านนโยบาย งบประมาณ บุคลากร และสิ่งอำนวย ความสะดวก โดยใช้แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้บริหารของห้องสมุดมหาวิทยาลัย ผลการศึกษาพบว่าห้องสมุดมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่กำหนดนโยบายการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เป็นลายลักษณ์อักษร โดยห้องสมุดจำนวนมากที่สุด กำหนดนโยบายในเรื่องทักษะการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ ศึกษาและรวบรวมข้อมูลจากการสังเกตพฤติกรรมการปฏิบัติงาน วิเคราะห์ความต้องการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์จากปัจจัยภายนอกที่มีผลกระทบต่อห้องสมุด กำหนดเนื้อหาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ด้านงานบริการในแผนงานประจำปี ใช้รูปแบบการทำแผนพัฒนาเป็นทีม กิจกรรมพัฒนาทั้งภายในห้องสมุดและภายนอก ของห้องสมุดส่วนใหญ่ คือ การประชุม/สัมมนา และประเมินผลการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์จากการปฏิบัติงานจริง รวมทั้งมีการนำผลไปใช้เพื่อการปรับปรุงการปฏิบัติงาน สำหรับปัญหาที่ห้องสมุดมหาวิทยาลัยประสบซึ่งมีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ไม่สามารถจัดสรรงบประมาณสำหรับความต้องการของบุคลากรทุกคน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1589
title: การเพิ่มมูลค่าของการแสดงพื้นบ้านรำมังคละ จังหวัดพิษณุโลก

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาองค์ประกอบ วิธีการจัดการแสดงพื้นบ้านรำมังคละ จังหวัดพิษณุโลก ศึกษาบทบาท และวิเคราะห์การเพิ่มมูลค่าของการแสดงพื้นบ้านรำมังคละ โดยศึกษาและเก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสาร บทความ การสัมภาษณ์ สอบถาม และสังเกตจาก วงมังคละของชาวบ้านจำนวน 3 วง ได้แก่ วงทองอยู่ ลูกพลับ ของนายประโยชน์ ลูกพลับ วงเจริญไผ่ขอดอนของนายถนัด ทองอินทร์ และวงย้วนพรหมศิลป์ของนายย้วน เขียวเอี่ยม ผลการวิจัยพบว่า องค์ประกอบของการแสดงพื้นบ้านรำมังคละ ประกอบด้วย ผู้แสดง ทำนองและดนตรี ท่ารำและกระบวนรำ เครื่องแต่งกาย โอกาสที่แสดง ทั้งหมดนี้มีการเชื่อมโยงของวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่น เอกลักษณ์ การสร้างสรรค์ของชุมชนผ่านการแสดง ซึ่งเรียกว่า ความเป็นของแท้ (Authenticity) ส่วนบทบาทของรำมังคละแบ่งออกเป็น 2 ด้าน คือ 1) บทบาทในองค์ประกอบของพิธีกรรมและประเพณี 2)บทบาทด้านการแสดง แบ่งออกเป็นการแสดงบนเวทีและการแสดงเพื่อการแข่งขัน บทบาทดังกล่าวก่อให้เกิดการผลิตของวัฒนธรรมที่เรียกว่า การผลิตซ้ำ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้การแสดงยังคงปรากฏอยู่ ปัจจุบันรำมังคละได้ถูกเพิ่มบทบาทด้านการแสดงเพื่อเป็นสินค้าทางวัฒนธรรมที่เรียกว่า “การแสดงพื้นบ้านรำมังคละ” รูปแบบของการแสดงได้ถูกปรับให้สอดรับกับวัฒนธรรมในสังคมเพื่อการอยู่รอด ซึ่งเรียกปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ว่า “พลวัต” การเพิ่มมูลค่าของการแสดงพื้นบ้าน รำมังคละได้ใช้คุณค่าและความหมายเป็นสื่อผ่านทางการแสดง โดยได้แบ่งคุณค่าออกเป็น 3 ด้าน ได้แก่ คุณค่าทางด้านสังคม คุณค่าทางด้านวัฒนธรรม และคุณค่าทางด้านเศรษฐกิจ ซึ่งอาศัยกระบวนการเพิ่มมูลค่าจากทฤษฎีห่วงโซ่คุณค่า (Value Chain) ที่มีกระบวนการเป็นขั้นตอน อาทิ ระบบการจัดการ และกิจกรรมต่างๆ ที่สอดคล้องกับคุณค่าของการแสดง ตลอดจนการติดต่อประชาสัมพันธ์หรือช่องทางจำหน่าย โดยอาศัยกระบวนการ POLC 4Ps SWOT Analysis และ STP ซึ่งทั้งหมดนี้มีความเกี่ยวเนื่องและสอดคล้องกันอยู่หากขาดคุณค่าด้านใดด้านหนึ่งจะทำให้วัฒนธรรมนั้นสูญหายได้ ดังนั้น การสร้างมูลค่าเพิ่มของการแสดงพื้นบ้านรำมังคละ จึงเป็นสื่อกลางทางเอกลักษณ์ และวัฒนธรรมของชุมชน ในการสร้างคุณค่าให้กับวัฒนธรรมในท้องถิ่น ให้เกิดการอนุรักษ์ สืบทอด ปรับ/ประยุกต์ และเผยแพร่ต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1590
title: การพัฒนาแบบตรวจสอบรายการประเมินทักษะการจัดการเวลาและเทคนิคการจัดการเวลาสำหรับนักเรียน

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อวิเคราะห์สภาพของนักเรียนด้านการจัดการเวลา (2) เพื่อพัฒนาและตรวจสอบคุณภาพแบบตรวจสอบรายการประเมินทักษะการจัดการเวลาของนักเรียน (3) เพื่อพัฒนาเทคนิคการจัดการเวลา และ (4) เพื่อประเมินทักษะการจัดการเวลาของนักเรียนหลังการพัฒนาตนเองโดยใช้เทคนิคการจัดการเวลา วิธีวิจัยใช้การวิจัยเชิงบรรยายและการวิจัยเชิงทดลอง กลุ่มตัวอย่างสำหรับการวิจัยเชิงบรรยายเป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นในจังหวัดอ่างทองจำนวน 450 คน ได้มาด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่าย ส่วนกลุ่มตัวอย่างในการทดลองมีจำนวน 72 คน เป็นกลุ่มทดลอง 3 กลุ่ม ๆ ละ 18 คน และกลุ่มควบคุม 1 กลุ่ม จำนวน 18 คน เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามสำหรับวัดสภาพการจัดการเวลาของนักเรียน แบบตรวจสอบรายการประเมินทักษะการจัดการเวลาที่พัฒนาขึ้น การสังเกตและการสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา สถิติภาคบรรยาย และการวิเคราะห์ความแปรปรวน สรุปผลวิจัยได้ดังนี้ (1) นักเรียนเห็นคุณค่าด้านการจัดการเวลาระดับสูง มีทักษะการจัดการเวลา และประสิทธิผลของการจัดการเวลาปานกลาง ส่วนใหญ่มีปัญหาด้านการทำงานไม่เสร็จตามเวลา (ร้อยละ 81.7) เนื่องจากใช้เวลาในการเล่นอินเทอร์เน็ต (ร้อยละ 53.1) (2) แบบตรวจสอบรายการประเมินทักษะการจัดการเวลาประกอบ 4 องค์ประกอบ ได้แก่ องค์ประกอบด้านการวางแผน ด้านการทำงานให้เสร็จตามเวลาที่กำหนด ด้านการจัดการระบบอย่างมีประสิทธิภาพ และด้านกลไกการจัดการเวลา มีข้อรายการให้ประเมินตนเองจำนวน 20 ข้อ รูปแบบการให้คะแนนเป็นแบบรูบริกส์ คุณภาพของเครื่องมือมีค่าความเที่ยงแบบความสอดคล้องภายใน 0.702 ความตรงเชิงเนื้อหาและความตรงเชิงโครงสร้าง (3) เทคนิคการจัดการเวลาที่พัฒนาขึ้นมี 3 ประเภท คือ เทคนิคการเตือนความจำหรือกันลืม เทคนิคการจัดลำดับความสำคัญ และเทคนิคการกำกับติดตามงานที่ต้องทำ (4) ผลการทดลองใช้เทคนิคการจัดการเวลาพบว่า นักเรียนกลุ่มทดลองที่ใช้เทคนิคการจัดการเวลาแต่ละประเภทมีทักษะการจัดการเวลาสูงกว่าก่อนทดลอง แต่มีทักษะหลังการทดลองไม่แตกต่างกัน และกลุ่มทดลองทุกกลุ่มมีทักษะการจัดการเวลาสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญที่ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1591
title: ผลของการไถกลบหญ้าแฝกและระดับน้ำในนาข้าวต่อสมบัติของดินและการปลดปล่อยก๊าซมีเทน

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการปรับปรุงดินด้วยการไถกลบหญ้าแฝก และระดับน้ำในนาข้าวต่อสมบัติของดินและการปลดปล่อยก๊าซมีเทน จากการผลิตข้าวอินทรีย์ในอำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี 4 แปลง แต่ละแปลงมีพื้นที่ประมาณ 800 ตร.ม. มีปัจจัยที่ทำการวิจัย คือ (1) การปรับปรุงดิน 2 แบบ คือ แปลงที่ผ่านการปรับปรุงดินด้วยหญ้าแฝก (ปลูกหญ้าแฝกในแปลงนา 500 วันแล้วไถกลบ) และแปลงที่ไม่ได้ปรับปรุงดินด้วยหญ้าแฝก (ใช้ทำนา 3 ฤดูกาลเพาะปลูก และภายหลังการเก็บเกี่ยวผลผลิตแต่ละครั้งใช้การไถกลบปอเทืองเป็นปุ๋ยพืชสด) และ (2) ปัจจัยด้านระดับน้ำที่ท่วมขัง 2 ระดับ คือ 5 และ 10 ซม. ปลูกข้าวพันธุ์ชัยนาท 1 ด้วยวิธีหว่านน้ำตม ระยะเวลาการเพาะปลูก 117 วัน เก็บตัวอย่างก๊าซมีเทนด้วยเทคนิค static closed chamber ตามระยะการเจริญเติบโตของข้าว 6 ระยะ คือ ระยะเมล็ดข้าวงอก ระยะต้นกล้า ระยะข้าวแตกกอ ระยะข้าวตั้งท้อง ระยะเมล็ดน้ำนม และระยะเก็บเกี่ยว ผลการศึกษา พบว่า ดินในแปลงที่ปรับปรุงดินด้วยหญ้าแฝกมีค่าความเป็นกรด-ด่าง (7.38-7.42 และ 6.74-6.82) การนำไฟฟ้า (0.45-0.52 และ 0.19-0.27 dS/m) ศักย์รีดอกซ์ (-106.93 ถึง -110.21 และ -109.29 ถึง -113.38 mV) ความหนาแน่นรวม (1.33-1.36 และ 1.21-1.24 g/cm3) และโพแทสเซียมที่แลกเปลี่ยนได้ (72.96-74.39 และ 46.70-58.04 mg/kg)สูงกว่าแปลงที่ไม่ได้ปรับปรุงดินด้วยหญ้าแฝก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในด้านการปลดปล่อยก๊าซมีเทน พบว่า แปลงที่ปรับปรุงดินด้วยหญ้าแฝกมีการปลดปล่อยก๊าซมีเทนต่ำกว่าแปลงที่ไม่ได้ปรับปรุงดินด้วยหญ้าแฝกทั้งระดับน้ำ 5 และ 10 ซม. มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 15.79, 18.19, 25.29 และ 29.96 mg/m2/hr ตามลำดับ โดยมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นตามระยะการเจริญเติบโตของข้าว มีค่าต่ำที่สุดในระยะเมล็ดข้าวงอก (0.60-2.83 mg/m2/hr) และสูงที่สุดในระยะเมล็ดน้ำนม (52.22-86.86 mg/m2/hr) ในด้านความสัมพันธ์ระหว่างสมบัติของดินและการเจริญเติบโตของข้าวกับการปลดปล่อยก๊าซมีเทน พบว่า ความเป็น กรด-ด่าง การนำไฟฟ้า ศักย์รีดอกซ์ อุณหภูมิ อินทรียวัตถุ อินทรีย์คาร์บอน ความสูง และมวลชีวภาพรวมของข้าวมีความสัมพันธ์กับการปลดปล่อยก๊าซมีเทนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&lt;0.05) ส่วนระดับน้ำในนาข้าวไม่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&gt;0.05) แต่พบแนวโน้มว่าแปลงที่มีระดับน้ำ 5 ซม. มีการปลดปล่อยก๊าซมีเทนต่ำกว่าแปลงที่มีระดับน้ำ 10 ซม. ในด้านผลผลิตข้าว พบว่า แปลงที่ปรับปรุงดินด้วยหญ้าแฝกมีผลผลิตข้าวสูงกว่าแปลงที่ไม่ได้ปรับปรุงดินด้วยหญ้าแฝกทั้งระดับน้ำ 5 และ 10 ซม. มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 421.47, 401.35, 374.72 และ 366.79 กก./ไร่ ตามลำดับ จากผลการวิจัยทั้งหมดสามารถสรุปได้ว่า แปลงที่ผ่านการปรับปรุงดินด้วยการปลูกและ ไถกลบหญ้าแฝกมีการปลดปล่อยก๊าซมีเทนต่ำกว่าและมีผลผลิตข้าวสูงกว่าแปลงที่ไม่ได้ปรับปรุงดินด้วยหญ้าแฝก
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1592
title: ความเครียดในการปฏิบัติงานของพนักงานกลุ่มสนับสนุนบริการ ทั่วไป โรงพยาบาลสมิติเวช ในเขตกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดจุดเวลาหนึ่ง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความเครียด และปัจจัยที่เกี่ยวข้องในการปฏิบัติงานของพนักงานกลุ่มสนับสนุนบริการทั่วไป โรงพยาบาลสมิติเวช ในเขตกรุงเทพมหานครจาก พนักงานกลุ่มสนับสนุนบริการทั่วไป โรงพยาบาลสมิติเวช ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 323 คน ในปี 2011 โดยใช้แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคลจำนวน 10 ข้อ แบบประเมินความเครียดด้วยตัวเองสวนปรุง 20 ข้อ แบบสอบถามด้านปัจจัยทางสังคมและครอบครัว 25 ข้อ และ แบบสอบถามปัจจัยที่ก่อให้เกิดความเครียดจากการทำงาน 46ข้อ วิเคราะห์ข้อมูลด้วย สถิติเชิงพรรณนา ค่าสถิติที่ใช้ได้แก่ ร้อยละ ความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน วิเคราะห์ t-test, F-test และค่า สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน จากผลการวิจัยจะเห็นได้ว่าความเครียดในการปฏิบัติงานของพนักงานกลุ่มสนับสนุนบริการทั่วไป เครือโรงพยาบาลสมิติเวช ในเขตกรุงเทพมหานคร โดยใช้แบบวัดความเครียดสวนปรุง ชุด 20 ข้อ ระดับความเครียดสวนปรุงของพนักงานฯ ที่มีอาการ พฤติกรรม หรือความรู้สึกในระยะ 6 เดือนที่ผ่านมาโดยภาพรวมระดับความเครียดสวนปรุงของพนักงานพบว่าพนักงานส่วนมากมีระดับความเครียดอยู่ในระดับสูง พนักงานที่มีระดับความเครียดสูงคิดเป็นร้อยละ 35.91 รองลงมาคือ พนักงานมีระดับความเครียดปานกลางร้อยละ 30.34 พนักงานมีระดับความเครียดรุนแรง ร้อยละ 19.20 และพนักงานมีระดับความเครียดน้อย ร้อยละ 14.55 จะเห็นได้ว่าค่าของคะแนนเฉลี่ยความเครียดเท่ากับ 44.15 ส่วนปัจจัยทางด้านครอบครัวและสังคม ซึ่งได้แก่ ด้านการเป็นส่วนหนึ่งของสังคม ด้านการได้รับความช่วยเหลือและแนะนำ ด้านการมีโอกาสได้อบรมเลี้ยงดูผู้อื่น ด้านส่งเสริมให้รู้ถึงคุณค่าของตนเอง มีความสัมพันธ์กันกับความเครียด และปัจจัยแวดล้อม ซึ่งได้แก่ ด้านลักษณะงาน ด้านนโนบายการบริหารงาน ด้านสัมพันธ์ภาพในการทำงาน ด้านสภาพในการทำงาน ด้านค่าตอบแทนสวัสดิการและความมั่นคงในงาน มีความสัมพันธ์กับความเครียด ปัจจัยส่วนบุคคล ซึ่งได้แก่ เพศ อายุ สถานภาพสมรส ระดับการศึกษา รายได้ ตำแหน่งงานในปัจจุบัน มีความสัมพันธ์กับความเครียด อายุ ระยะเวลาปฏิบัติงาน มีความสัมพันธ์กับความเครียด ยกเว้น สถานภาพสมรสจำนวนบุตร โรคประจำตัวและประวัติการทำงานผิดพลาด ซึ่งเป็นปัจจัยส่วนบุคคลที่ไม่มีความสัมพันธ์กับความเครียด
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1593
title: การศึกษาสถาปัตยกรรมไทยเครื่องยอดทรงมณฑป - บุษบก

description: สถาปัตยกรรมไทยเครื่องยอดทรงมณฑป-บุษบก มีความสำคัญต่อการศึกษาอยู่ 3 ประการ ได้แก่ประการที่หนึ่ง คือ การเป็นสถาปัตยกรรมไทยที่ฐานานุศักดิ์ที่สูงที่สุด พบในอาคารประเภท ปราสาทราชมณเฑียร อันเป็นที่ประทับของพระมหากษัตริย์ หรือในรูปแบบของพระมณฑป ซึ่งเป็นเป็นอาคารในสถาบันสำคัญทางศาสนา ตลอดจนการใช้สอยในงานครุภัณฑ์ที่มีความสำคัญ ได้แก่ บุษบกพระที่นั่ง บุษบกประดิษฐานพระพุทธรูป เป็นต้น ประการที่สองคือ การเป็นพัฒนาการสูงสุดของสถาปัตยกรรมไทยเครื่องไม้ แสดงออกถึงความเป็นเลิศทางฝีมือในเชิงการช่าง ทั้งรูปทรงที่เป็นเอกลักษณ์และรูปแบบของอาคารด้านการประดับตกแต่ง รวมไปถึงระบบสัญลักษณ์ ความเชื่อซึ่งสัมพันธ์กับระบบเทวราชา และประการที่สามคือ ฉันทลักษณ์ของสถาปัตยกรรม คือ รูปแบบของสถาปัตยกรรมไทยเครื่องยอดทรงมณฑป-บุษบก มีรูปแบบเป็นจารีตแบบแผน แม้ว่าจะปรากฏในการใช้สอยในลักษณะอื่นใด ก็มีรูปแบบที่สอดคล้องกันทั้งสิ้น ตลอดจนการเป็นแม่บทในการพัฒนารูปแบบของสถาปัตยกรรมไทยเครื่องยอด ที่เป็นเครื่องไม้ในลักษณะอื่นๆ อาทิ การนำรูปแบบของเครื่องยอดทรงปรางค์ หรือ เครื่องยอดทรงมงกุฎ ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมประเภทเครื่องก่อ มาปรับเข้าสู่งานโครงสร้างไม้ เช่น งานพระเมรุต่างๆ โดยการนำรูปแบบ และองค์ประกอบของเครื่องยอดทรงมณฑป-บุษบก เป็นแม่บทในการพัฒนารูปแบบทั้งสิ้น จากความสำคัญดังกล่าว จึงเป็นที่มาการศึกษาสถาปัตยกรรมไทยเครื่องยอดทรงมณฑป - บุษบก เพื่อให้ทราบถึง รูปแบบ ฉันทลักษณ์ และองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมที่ถูกต้องตามลักษณะจารีตประเพณี ตลอดจน เป็นการศึกษาถึงที่มา พัฒนาการและปัจจัยที่มีผลต่อรูปแบบ รวมไปถึงการแสดงตัวอย่างการอาคารที่มีแนวความคิด สัดส่วน และประโยชน์ใช้สอยที่แตกต่างกันออกไป โดยได้ทำการศึกษารวบรวมผลงานที่มีความน่าสนใจ โดยมุ่งเน้น ไปที่รูปแบบงานช่างหลวง ซึ่งเป็นตัวแทนของสถาปัตยกรรมไทยในปัจจุบัน มีจุดมุ่งหมายเพื่อเป็นความรู้ และแนวทางในการอนุรักษ์ รวมไปถึงการออกแบบสถาปัตยกรรมไทยเครื่องยอดทรงมณฑป - บุษบก ที่ถูกต้องเหมาะสมต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1594
title: ประสบการณ์ความสะเทือนใจของผู้สูญเสียในเหตุการณ์ ความขัดแย้งทางการเมืองในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2551

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสบการณ์ความสะเทือนใจของผู้สูญเสียในเหตุการณ์ความขัดแย้งทางการเมืองในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2551 ผู้ให้ข้อมูลเป็นผู้สูญเสียอวัยวะหรือสูญเสียความสมบูรณ์ทางร่างกายจากเหตุการณ์ความขัดแย้งทางการเมือง จำนวน 9 ราย (ชาย 6 ราย, หญิง 3 ราย) คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์ที่กำหนด เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์รายบุคคล วิเคราะห์ข้อมูลโดยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพแบบทีมผู้วิจัยเห็นชอบร่วมกัน ผลการศึกษาพบ 5 ประเด็นหลัก ได้แก่ (1) แรงจูงใจในการเข้าร่วม การชุมนุม ได้แก่ ความต้องการปกป้องสถาบันพระมหากษัตริย์ ต้องการร่วมแสดงสิทธิ์ทางการเมืองเพื่อพลังมวลชน ต้องการช่วยเหลือผู้ร่วมชุมนุม เป็นห่วงสมาชิกในครอบครัวและเพื่อนผู้ใกล้ชิด (2) ความเจ็บปวดและบาดแผลทางกายจากประสบการณ์เฉียดตาย ได้แก่ การบาดเจ็บสูญเสียอวัยวะและความรู้สึกที่มีต่ออาการบาดเจ็บ (3) ความสะเทือนใจจากบาดแผลที่ยังไม่ลบเลือน ประกอบด้วย ความรู้สึกขณะที่เผชิญเหตุการณ์ บาดแผลทางใจภายหลังเหตุการณ์ (4) วิถีชีวิตที่เปลี่ยนไป ได้แก่ การมีข้อจำกัดทางร่างกายส่งผลต่อการใช้ชีวิต ประจำวัน การประกอบอาชีพ การเรียน ความเป็นอยู่ที่เปลี่ยนไป ด้านสังคมความสัมพันธ์กับผู้อื่น (5) การเติบโตภายหลังประสบเหตุ ได้แก่ มิตรภาพ ความอบอุ่น ความห่วงใยกำลังใจ การเห็นคุณค่าในการกระทำของตน ศาสนารักษาใจ การตระหนักในด้านดีของชีวิต ความเข้มแข็งด้วยใจตน ข้อค้นพบจากผลการวิจัยนี้ทำให้เกิดความรู้ความเข้าใจในประสบการณ์ ความสะเทือนใจของผู้สูญเสียในเหตุการณ์ความขัดแย้งทางการเมือง โดยเฉพาะในประเด็นที่เป็นการเติบโตภายหลังประสบเหตุการณ์สะเทือนใจดังกล่าว
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1595
title: การอนุรักษ์และพัฒนาภูมิทัศน์โบราณสถานเวียงลอ จังหวัดพะเยา

description: โบราณสถานเวียงลอเป็นแหล่งโบราณคดีแห่งใหม่ในจังหวัดพะเยา มีเนื้อที่ประมาณ 300 ไร่ มีแม่น้ำอิงไหลผ่านกลางเมือง ในสมัยล้านนา (พุทธศตวรรษที่ 20-23) เวียงลอมีความสำคัญในการเป็นเส้นทางคมนาคมติดต่อระหว่างระหว่างเมืองต่างๆ แต่ในปัจจุบันเวียงลอได้กลายเป็นเมืองร้าง มีเพียงซากโบราณสถาน และแนวคูน้ำ-คันดินปรากฏให้เห็นอยู่ท่ามกลางนาข้าว พื้นที่รกร้าง และชุมชน จะเห็นได้ว่าเวียงลอนั้นมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ และเสี่ยงต่อการถูกคุกคาม จึงจำเป็นต้องมีการจัดการพื้นที่ในด้านกายภาพ จากการศึกษารวมรวมข้อมูลด้วยวิธีการต่างๆ เช่น การวิเคราะห์เปรียบเทียบจากภาพถ่ายทางอากาศตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน, การสำรวจพื้นที่, การสัมภาษณ์คนท้องถิ่น และศึกษาจากเอกสารประวัติศาสตร์ พบว่าเวียงลอนั้นได้เกิดการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมทางกายภาพต่อเนื่องมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ได้แก่ การที่แม่น้ำอิงเปลี่ยนเส้นทางมาไหลผ่านกลางเวียง ส่งผลให้โบราณสถานหลายแห่งในเวียงลอเสี่ยงต่อการถูกน้ำท่วม, การกัดเซาะพังทลายของตลิ่งที่ส่งผลให้แนวคูน้ำ-คันดินบางส่วนหายไป, การเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินที่มีการขยายตัวของชุมชนและการรุกล้ำของพื้นที่นาข้าว ส่งผลให้ซากโบราณสถานและพื้นที่ธรรมชาติริมน้ำถูกทำลาย แนวคูน้ำ–คันดิน ถูกรุกล้ำเป็นที่อยู่อาศัยและนาข้าว คูน้ำมีสภาพตื้นเขินจากการทับถมของตะกอน หากปล่อยให้มีการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ต่อไป อาจทำให้โบราณสถานเสื่อมสภาพหรือถูกทำลายลงได้ เนื่องจากเวียงลอนั้นมีคุณค่าจากโบราณสถานและแหล่งที่ตั้ง ดังนั้นจึงต้องทำการศึกษาในระดับภาพรวมของพื้นที่ รวมทั้งเสนอแนวทางการอนุรักษ์และพัฒนาภูมิทัศน์ เช่น การอนุรักษ์ฟื้นฟูแนวคูน้ำ-คันดินเพื่อป้องกันและแก้ไขปัญหาน้ำท่วม, การวางแผนการใช้ประโยชน์ที่ดิน ซึ่งในอนาคตหากการขุดค้นโบราณสถานเสร็จสิ้น วิทยานิพนธ์นี้จะเป็นข้อมูลพื้นฐานในการวิจัยในรายละเอียดต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1596
title: การดูดซับน้ำที่ปนในเอทานอลเข้มข้นด้วยผงซิลิกาเจลจากแกลบ

description: การสังเคราะห์ผงซิลิกาเจลจากแกลบ โดยการแช่กรดไฮโดรคลอริกและผ่านการเผาที่อุณหภูมิ 700 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 2 ชั่วโมง ผงซิลิกาเจลที่สังเคราะห์จากแกลบถูกนำมาใช้ในการดูดซับน้ำในเอทานอลเข้มข้นเริ่มต้น 92.8 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักที่อุณหภูมิบรรยากาศ ได้ศึกษาสมดุลดูดซับ รวมไปถึงการดูดซับของน้ำในเอทานอลเข้มข้น นอกจากนี้ ประสิทธิภาพปรับคืนสภาพของการของผงซิลิกาเจลสังเคราะห์จากแกลบสามารถทำได้ โดยการดูดซับสามารถเข้าสู่สมดุลในเวลา 60 นาที สามารถแสดงด้วยแบบจำลองสมดุล ดูดซับของเฮนรี่ โดยมีค่าคงที่สมดุลดูดซับของแบบจำลองคือ KH ผงซิลิกาเจลสามารถ นำกลับมาใช้ใหม่ได้จากการผ่านการอบที่อุณหภูมิ 150 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 24 ชั่วโมง ซึ่งสามารถทำให้ประสิทธิภาพคล้ายคลึงกับตัวดูดซับใหม่ที่สามารถใช้งานมากกว่า 20 รอบการดูดซับ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1597
title: การศึกษาแนวทางการประเมินการสร้างสรรค์ผลงานศิลปะวิดีโออาร์ตของนักศึกษาปริญญาตรี

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการประเมินการสร้างสรรค์ศิลปะวิดีโออาร์ตของนักศึกษาปริญญาตรี ในด้านเนื้อหาและบริบทของวิดีโออาร์ต ด้านการประเมินผลงานศิลปะวิดีโออาร์ต ด้านการจัดการเรียนการสอน และด้านการประเมินการสร้างสรรค์ของนักศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้การวิจัย ประกอบด้วย ผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะวิดีโออาร์ต จำนวน 15 ท่าน อาจารย์ผู้สอนรายวิชาที่เกี่ยวข้องกับศิลปะวิดีโออาร์ต จำนวน 10 ท่าน และนักศึกษาที่กำลังศึกษา หรือผ่านการศึกษาในรายวิชาที่เกี่ยวข้องกับศิลปะวิดีโออาร์ต จำนวน 30 คน จากสถาบันอุดมศึกษา 5 สถาบัน ได้แก่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และมหาวิทยาลัยกรุงเทพ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลแบบสอบถามโดยการหาค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิตและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน แบบสัมภาษณ์วิเคราะห์โดยการหาค่าความถี่ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า การประเมินการสร้างสรรค์ผลงานศิลปะวิดีโออาร์ตของนักศึกษาปริญญาตรี สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ส่วน 1) การประเมินผลงาน ซึ่งประกอบด้วยด้านทักษะพิสัยและพุทธิพิสัย โดยในด้านทักษะพิสัยจะประเมินจากตัวงาน ประกอบไปด้วย องค์ประกอบศิลป์ ทัศนธาตุ ความเคลื่อนไหว และเงื่อนไขของเวลา ส่วนด้านพุทธิพิสัยจะประเมินจากเนื้อหา ประกอบด้วย แนวคิดในตัวผลงาน และการเชื่อมโยงด้านประวัติศาสตร์ศิลป์ ปรัชญา บริบททางวัฒนธรรมและสังคม 2) การประเมินกระบวนการสร้างสรรค์ ควรประเมินทั้ง 3 ด้าน ได้แก่ ด้านพุทธิพิสัย คือ ความรู้ด้านองค์ประกอบ วิธีการ และลักษณะผลงานวิดีโออาร์ตของผู้เรียนที่นำมาใช้ในกระบวนการสร้างสรรค์ ด้านจิตพิสัย คือ ความรับผิดชอบและเอาใจใส่ และด้านทักษะพิสัย คือ ทักษะความสามารถในการสร้างสรรค์ศิลปะวิดีโออาร์ต ข้อเสนอแนะจากงานวิจัยได้กล่าวว่า การประเมินการสร้างสรรค์จะต้องครอบคลุมทั้งกระบวนการสร้างสรรค์และผลงานศิลปะ โดยจะต้องประเมินให้ครอบคลุมทั้งทางด้านพุทธิพิสัย จิตพิสัย และทักษะพิสัย นอกจากนี้ผู้ประเมินจะต้องมีวิธีการประเมินที่หลากหลาย เหมาะสมกับลักษณะของงานแต่ละงาน และธรรมชาติของผู้เรียนในแต่ละคน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1598
title: การศึกษาผลของการพาความร้อนต่อการก่อตัวของน้ำแข็งด้วยระเบียบวิธีเชิงตัวเลข

description: วิทยานิพนธ์นี้เสนอการศึกษาผลของการพาความร้อนต่อการก่อตัวของน้ำแข็ง ด้วยระเบียบวิธีเชิงตัวเลข โดยการใช้โปรแกรม FLUENT ซึ่งเป็นโปรแกรมเชิงพาณิชย์ในการจำลองแบบ องค์ประกอบหลักของวิทยานิพนธ์นี้แบ่งเป็น 3 ส่วน โดยส่วนแรกกล่าวถึงความเป็นมา ความสำคัญของหัวข้อวิจัย การรวบรวมและสรุปเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนสถานะของสสาร ส่วนที่สองอธิบายถึงทฤษฎีที่เกี่ยวข้องและการใช้โปรแกรม โดยโปรแกรม FLUENT ใช้สมการพื้นฐานทางพลศาสตร์ของไหลเป็นสมการครอบคลุม และใช้ระเบียบวิธีไฟไนท์วอลุมในการหาคำตอบ ใช้ enthalpy – porosity method ในการแก้ปัญหาการเปลี่ยนสถานะ, pressure - based solver ในการแก้ปัญหา, power-law scheme ในการประมาณค่าระหว่างจุดต่อ, first order implicit scheme ในการแบ่งย่อยเชิงเวลา และวิธี green – gauss cell based ในการประมาณค่าความชัน ส่วนสุดท้ายเป็นการตรวจสอบความถูกต้องของโปรแกรม สำหรับปัญหาการก่อตัวของน้ำแข็งกรณีไม่มีการพาความร้อน พบว่าผลที่ได้มีแนวโน้มใกล้เคียงผลเฉลยแม่นตรง และผลที่ได้จากงานวิจัยในอดีต โดยมีความคลาดเคลื่อนมากในบริเวณใกล้ขอบ และบริเวณเส้นแบ่งสถานะ เนื่องจากความชันของกากระจายตัวของอุณหภูมิที่มีค่ามากและการคำนวณความร้อนแฝง และสำหรับปัญหาการก่อตัวของน้ำแข็งกรณีมีการพาความร้อน พบว่าโปรแกรม FLUENT มีข้อจำกัดในการจำลองแบบคือมี mushy zone ปรากฏขึ้น แม้ว่าการเปลี่ยนสถานะของน้ำเป็นการเปลี่ยนสถานะแบบแบ่งชัดเจน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1599
title: การพัฒนาเทคนิคการประเมินคุณภาพเชิงทัศน์สำหรับพื้นที่บริการการท่องเที่ยวในอุทยานแห่งชาติเอราวัณ

description: การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อ ศึกษาปัญหาและประเมินผลกระทบที่เกิดขึ้นของอุทยานแห่งชาติเอราวัณ ภายใต้กรอบของการประเมินเชิงทัศน์ เพื่อเสนอแนะแนวทางในการปรับปรุงคุณภาพเชิงทัศน์ และสรุปวิธีการและขั้นตอนในการดำเนินการ เพื่อเป็นต้นแบบของเทคนิคในการประเมินคุณภาพเชิงทัศน์ สำหรับใช้ในพื้นที่ท่องเที่ยวของอุทยานแห่งชาติอื่นๆ ขั้นตอนการวิจัยแบ่งออกเป็น 4 ส่วน ได้แก่ (1) เลือกอุทยานฯที่มีความเหมาะสม กำหนดตำแหน่งมุมมองสำคัญของพื้นที่แต่ละส่วน (2) วิเคราะห์และประเมินผลกระทบเชิงทัศน์ในแต่ละมุมมองด้วยการสรุปองค์ประกอบและลักษณะผลกระทบเชิงทัศน์ที่เกิดขึ้น (3) การสร้างแนวทางเลือก ภาพภูมิทัศน์จำลองและทำแบบสอบถาม นักท่องเที่ยวชาวไทยและชาวต่างชาติ รวมทั้งนักท่องเที่ยวท้องถิ่นและเจ้าหน้าที่ สรุปความคิดเห็นจากแบบสอบถาม และกำหนดแนวทางในการปรับปรุงคุณภาพเชิงทัศน์บริเวณมุมมองสำคัญของอุทยานแห่งชาติเอราวัณ (4) สรุปแนวทางการใช้เครื่องมือในการประเมินคุณภาพเชิงทัศน์สำหรับพื้นที่ท่องเที่ยวในอุทยานแห่งชาติ เพื่อเป็นแนวทางนำไปปรับใช้กับอุทยานฯอื่นๆต่อไป ผลการศึกษาพื้นที่ทั้ง 7 โซนในอุทยานแห่งชาติเอราวัณ พบว่าองค์ประกอบที่สร้างผลกระทบเชิงทัศน์มี 5 กลุ่ม ตามลักษณะทางกายภาพ การใช้งาน และความเป็นไปได้ในการลดผลกระทบ ได้แก่ (1) อาคารและสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ (2) ป้ายประเภทต่างๆ (3) ส่วนประกอบบริเวณอื่นๆ (4) พื้นที่กิจกรรม (5) พืชพันธุ์ต่างๆ โดยมีแนวทางการลดผลกระทบ 4 วิธี ได้แก่ การเอาออก การย้ายตำแหน่ง การออกแบบใหม่ และการใช้พืชพันธุ์ปิดบัง ซึ่งผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่ เห็นด้วยกับการปรับปรุงอาคารและสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ด้วยการปรับเปลี่ยนสีและลดความสูง กลุ่มป้ายและส่วนประกอบอื่นๆใช้การย้ายตำแหน่งและปรับเปลี่ยนรูปแบบให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อม การดูแลพื้นที่กิจกรรมให้มีความเป็นธรรมชาติ และเลือกใช้พืชพันธุ์ในพื้นที่แทนการใช้พืชพันธุ์ต่างถิ่นและการจัดสวนหย่อม ซึ่งนำไปสู่การกำหนดแนวทางการปรับปรุงคุณภาพเชิงทัศน์สำหรับอุทยานแห่งชาติเอราวัณที่เหมาะสมและยอมรับได้ และพัฒนาขั้นตอนและวิธีการดำเนินการให้เป็นเครื่องมือสำหรับหน่วยงานต่างๆ นำไปปรับใช้กับการประเมินคุณภาพเชิงทัศน์และการพัฒนาพื้นที่ท่องเที่ยวธรรมชาติอื่นๆ ตามความเหมาะสมต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1600
title: การพัฒนากลยุทธ์การบริหารคุณภาพการศึกษาตามเกณฑ์คุณภาพ การศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศสำหรับสถาบันอุดมศึกษาที่จัดหลักสูตรสาขาดนตรี และนาฏศิลป์ไทย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ (1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันของคุณภาพการศึกษาสถานศึกษาระดับอุดมศึกษากลุ่มสาขาดนตรีและนาฏศิลป์ไทยตามเกณฑ์คุณภาพการศึกษา เพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ ( 2) เพื่อศึกษาแนวปฏิบัติที่ดี (best practice)ในการบริหารคุณภาพการศึกษาสถานศึกษาระดับอุดมศึกษากลุ่มสาขาดนตรีและนาฏศิลป์ไทยตามเกณฑ์คุณภาพการศึกษา เพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ (3) เพื่อพัฒนากลยุทธ์การบริหารคุณภาพการศึกษาสถานศึกษาระดับ อุดมศึกษากลุ่มสาขาดนตรีแลนาฏศิลป์ไทยตามเกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ ผลการวิจัย พบว่า ด้านการบริหารคุณภาพการศึกษาส่วนใหญ่เป็นไปตามแนวประกันคุณภาพการศึกษา ส่วนด้านแนวปฏิบัติที่ดี จำแนกได้ 2 กลุ่ม คือแนวปฏิบัติที่ดีเฉพาะศาสตร์ตามเกณฑ์ประกันคุณภาพการศึกษาและแนวปฏิบัติที่ดีตามเกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ และด้านการพัฒนากลยุทธ์ กำหนดกลยุทธ์ได้ ดังนี้ 1) ความเป็นผู้นำมืออาชีพ สามารถพัฒนาศาสตร์ด้านดนตรี นาฏศิลป์ไทยทั้งระบบรวมถึงพัฒนาการบริหารจัดการเพื่อคุณภาพการเรียนรู้ด้านดนตรี นาฏศิลป์ไทย 2) มีแผนพัฒนาการบริหารจัดการกลยุทธ์เพื่อส่งเสริมความเป็นเลิศการเตรียมเป็นประชาคมอาเซียนและประชาคมโลกที่มีคุณภาพ 3)สร้างทางเลือกทางการศึกษาด้านดนตรีและนาฏศิลป์ไทยที่หลากหลาย พัฒนารูปแบบบริการวิชาการให้เหมาะสมกับท้องถิ่นรวมถึงส่งเสริมการมีงานทำ 4) ขับเคลื่อนการวิจัยอย่างเป็นรูปธรรมพัฒนาและถ่ายทอดองค์ความรู้จัดระบบสารสนเทศเพื่อการตัดสินใจของผู้บริหาร 5) การยกระดับคุณภาพและมาตรฐานการศึกษาด้านผู้สอนสร้างสภาพแวดล้อมและบรรยากาศองค์การที่เอื้อต่อการปฏิบัติงานเพื่อสร้างความภักดีต่อองค์การและ 6) การพัฒนาเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อยกระดับการจัดการศึกษาด้านดนตรีนาฏศิลป์ไทยสู่ความเป็นเลิศ