DOI: 10.17026/dans-zq9-xem6
title: West-Souburg Jacoba van Beierenweg 25 West-Souburg Jacoba van Beierenweg 25. Gemeente Vlissingen. Inventariserend Veldonderzoek door middel van Proefsleuven en Archeologische Begeleiding

description: &lt;p&gt;Artefact! Advies en Onderzoek in Erfgoed heeft in oktober 2013 een Inventariserend Veldonderzoek door middel van Proefsleuven uitgevoerd ter plaatse van een plangebied, gelegen aan de Jacoba van Beierenweg 25 te West-Souburg, gemeente Vlissingen. In het circa 1 hectare groot plangebied is een verkaveling gepland met vier nieuwbouwwoningen. Het doel van Inventariserend Veldonderzoek was het aanvullen en toetsen van de gespecificeerde archeologische verwachting, zoals geformuleerd in het eerder uitgevoerde bureauonderzoek.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Tijdens het proefsleuvenonderzoek zijn mogelijk behoudswaardige archeologische resten gevonden. In overleg met de adviseur van de bevoegde overheid inzake archeologie is dan ook de afweging gemaakt om de geplande graafwerkzaamheden in het plangebied, cq. het graven van drie bouwputten en het uitgraven van een wegcunet, archeologische te laten begeleiden en zo de aanwezig archeologische resten ex situ veilig te stellen.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Wat de sporen en structuren in het plangebied betreft kan op basis van de beide archeologische onderzoeken geconcludeerd worden dat er in of in de zeer nabije omgeving van het plangebied zich een volmiddeleeuws erf (11de / vroege 13de eeuw) heeft bevonden. Dit erf was gesitueerd in het westelijke deel van het plangebied en is te karakteriseren, naar analogie met eerdere archeologische onderzoeken, als een vlaknederzetting van rurale aard en een duidelijke landbouwfunctie. Van dit erf zijn enkel greppels en mogelijk enkele paalkuilen vastgesteld. Vanaf vermoedelijk de 14de eeuw zijn er inrichtingssporen in het plangebied aangelegd die wijzen op een systematische in cultuurname van het plangebied. Het erf uit de 11de / vroege 13de eeuw is dan reeds verdwenen, althans er worden geen concentraties baksteenpuin gevonden die men zou associëren met eventuele opvolgers van dit volmiddeleeuwse erf. De inrichtingssporen manifesteren zich als brede greppels die haaks op de Noordbeekscheweg worden gegraven. De weg is dan al aangelegd op de verlande kreekbedding. In de 17de eeuw worden deze greppels gedempt, maar wellicht behoudt het plangebied zijn agrarische functie als bouwland of weiland. Gedurende de laatste decennia van de 20ste eeuw. Het terrein wordt geëgaliseerd en bebouwd met kassen. Van deze kassen worden verschillende betonnen poeren, alsook ondergrondse leidingen en kuilen die verband houden met het gebruik van het plangebied als tuinbouwbedrijf.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Uit de verschillende sporen en bij het aanleggen van de archeologische vlakken zijn fragmenten van verschillende archeologische artefacten geborgen. In hoofdzaak gaat het hier om fragmenten van het zogenaamde kogelpotaardewerk, bolvormige kookpotten met een lokale of regionale herkomst. In de jongere sporen werden ook jongere types aardewerk als fragmenten van bouwkeramiek verzameld. Naast het aardewerk is ter plaatse van het plangebied ook dierlijk bot en een ijzeren spijker verzameld. Het dierlijk bot leert ons dat er op het erf uit de 11de / vroege 13de eeuw ook vee aanwezig was, met name schaap en rund werden hier vastgesteld. Ook is er een hond aanwezig op dit erf. Er werden geen hondenbotten gevonden, maar een knaagspoor op een astragalus van een rund verraadt zijn aanwezigheid. Tot slot werd van en volmiddeleeuwse greppel een botanisch monster geïnventariseerd. Hieruit komt naar voor dat in de omgeving van het plangebied in die periode ook graan werd geteeld, wat op dit volmiddeleeuwse erf werd bewerkt. Het gros van de aangetroffen macroresten zijn dan ook verbrande korrels van broodtarwe en rogge. Daarnaast zijn ook kafresten van rogge en emmer/spelt gevonden, verkoolde zaden van koolzaad/raapzaad en grote zaden van een vlinderbloemige aanwezig (erwt of linze).&lt;/p&gt;