cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1199
title: การเมืองในการแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการระดับสูงในระบบราชการไทย

description: การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาการเมืองในการแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการระดับสูงในระบบราชการไทย เพื่อให้ทราบถึงรูปแบบ/วิธีการในการเล่นการเมือง และทราบถึงลักษณะที่เป็นข้อสังเกตสำคัญๆ ที่เกิดขึ้นในแต่ละกรณีศึกษา โดยได้ดำเนินการศึกษา และรวบรวมข้อมูลจากกรณีตัวอย่างในการแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการระดับสูงจำนวน 3 กรณี ได้แก่ กรณีการแต่งตั้งโยกย้ายนายวงศ์ศักดิ์ สวัสดิ์พาณิชย์ อดีตอธิบดีกรมการปกครอง กรณีการแต่งตั้งโยกย้ายนายถวิล เปลี่ยนศรี เลขาธิการสภาความมั่นคงแห่งชาติ และกรณีการแต่งตั้งโยกย้ายนางพนิตา กำภู ณ อยุธยา อดีตปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ รวมทั้งได้ทำการสัมภาษณ์เชิงลึกข้าราชการระดับสูงสังกัดต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง โดยเน้นสัมภาษณ์ข้าราชการระดับสูงสังกัดกระทรวงมหาดไทยเป็นหลัก จากการศึกษาพบว่า การแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการระดับสูงจะเกิดขึ้นเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งทางการเมืองของบุคคลที่จะมาดำรงตำแหน่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการประจำ โดยนักการเมืองใช้ระบบอุปถัมภ์เป็นเกณฑ์ และใช้ Democratic Governance เป็นกลยุทธ์ในการแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการระดับสูงในระบบราชการไทย นอกจากนี้ ยังพบว่าในปัจจุบัน การแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการระดับสูงมีลักษณะของการโยกย้ายข้ามสายงาน หรือข้ามหน่วยงานมากขึ้น และตำแหน่งที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี ฝ่ายข้าราชการประจำถูกฝ่ายการเมืองนำมาใช้ให้เป็นตำแหน่งที่จะแต่งตั้งให้ข้าราชการระดับสูงที่ต้องการจะโยกย้ายมาดำรงตำแหน่ง โดยฝ่ายการเมืองจะมีรูปแบบ/วิธีการในการเล่นการเมือง ดังนี้ ทำลายความน่าเชื่อถือของข้าราชการระดับสูง ใช้อำนาจทางกฎหมาย สร้างข้อแลกเปลี่ยนและการตอบแทน อ้างธรรมเนียมและการสนองตอบนโยบายของข้าราชการระดับสูง และอ้างความรู้ความสามารถและประสบการณ์ของข้าราชการระดับสูงว่าจำเป็นสำหรับตำแหน่งใหม่ที่ถูกแต่งตั้งโยกย้ายไป
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1200
title: การสร้างตัวแบบกองทุนบำนาญแบบผสม

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างตัวแบบกองทุนบำนาญแบบผสมโดยเปรียบเทียบมูลค่ากองทุนของกองทุนบำนาญแบบกำหนดจากเงินผลประโยชน์ กองทุนบำนาญแบบกำหนดจากเงินสมทบ และกองทุนบำนาญแบบผสมเมื่อกำหนดปัจจัยที่มีผลต่อมูลค่ากองทุนได้แก่ อายุเกษียณ ขนาดกองทุน และโครงสร้างอายุของสมาชิกกองทุน ข้อมูลที่ใช้ในการศึกษาคือ ข้อมูลผู้ประกันตนในกองทุนประกันสังคม ณ เดือนธันวาคม 2553 จำนวน 8.9 ล้านคน นอกจากนี้ได้สร้างข้อมูลพนักงานของบริษัทจำลองจากข้อมูลข้างต้น กรอบการวิเคราะห์จำแนกออกเป็น 2 กรณี คือ กรณีแรกเป็นการวิเคราะห์เปรียบเทียบโครงสร้างภาพรวมกองทุน 3 ประเภท ได้แก่ 1) แผนบำนาญแบบกำหนดเงินผลประโยชน์ 2) แผนบำนาญแบบกำหนดเงินสมทบ และ 3) แผนบำนาญแบบผสมแบบกำหนดเงินผลประโยชน์ขั้นต่ำ สำหรับกรณีที่สอง เป็นการวิเคราะห์โดยจำแนกตามวิธีการสะสมทุนทั้ง 3 ประเภทได้แก่ 1) Entry Age Normal 2) Projected Unit Credit และ 3) Traditional Unit Creditผลการศึกษาพบว่า เมื่อทำการพยากรณ์ไป 10 ปี กองทุนบำนาญแบบผสมให้เงินผลประโยชน์เท่ากับกรณีแบบกำหนดเงินผลประโยชน์ และสูงกว่าแบบกำหนดเงินสมทบ สำหรับการวิเคราะห์โดยจำแนกตามวิธีการสะสมทุนพบว่า วิธีการสะสมทุนที่ดีที่สุดสำหรับทุกขนาดกองทุนในระบบเศรษฐกิจ คือ แบบ Projected Unit Credit ปัจจัยที่มีผลต่อการเพิ่มขึ้นของมูลค่าเงินกองทุนบำนาญแบบผสมที่กำหนดเงินผลประโยชน์ขั้นต่ำ คือ การขยายระยะเวลาอายุเกษียณให้นานขึ้น หรือ หากไม่สามารถขยายระยะเวลาเกษียณอายุ บริษัทควรเพิ่มสัดส่วนโครงสร้างอายุพนักงานในวัยเริ่มต้นทำงานมากขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1201
title: การนำการปรากฏร่วมกันของเทอมมาประยุกต์ในการการขยายข้อสอบถามแบบอัตโนมัติด้วยการจัดกลุ่มแบบลำดับชั้นในการค้นคืนสารสนเทศ

description: วิทยานิพนธ์นี้เสนอการนำการขยายข้อสอบถามด้วยการจัดกลุ่มคำจากเอกสารในคอร์ปัสเอกสาร (Document Corpus) ด้วยขั้นตอนวิธีการจัดกลุ่มแบบลำดับชั้น มาประยุกต์ใช้กับระบบการค้นคืนสารสนเทศภาษาไทย โดยที่ผู้วิจัยจะต้องศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิภาพการค้นคืนก่อนและหลังการนำขยายข้อสอบถามมาประยุกต์ด้วยค่าความแม่นยำที่สิบ ค่าความแม่นยำที่ยี่สิบ ค่าความแม่นยำที่สามสิบ และค่ามาตรวัดเอฟ ทั้งนี้ผู้วิจัยจะต้องสร้างชุดทดสอบสำหรับภาษาไทย นอกจากนี้แล้วผู้วิจัยจะต้องพัฒนาระบบการค้นคืนสารสนเทศและระบบการขยายข้อสอบถามด้วยการจัดกลุ่มคำด้วยเครื่องมือการค้นคืนสารสนเทศลูซีนและเครื่องมือการทำเหมืองข้อมูลเวกก้าผู้วิจัยได้นำบทคัดย่อของโครงงานชั้นปี 4 ที่จัดทำโดยนิสิตคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี ภาควิชาสถิติ สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศธุรกิจ ในช่วงปีการศึกษา 2552-2554 จำนวน 100 ฉบับ และนิสิตที่กำลังศึกษาชั้นปี 4 คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี ภาควิชาสถิติ สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศธุรกิจ ในปีการศึกษา 2555 จำนวน 25 คนเป็นผู้ประเมินความเกี่ยวข้องของเอกสารและข้อสอบถามในการสร้างชุดทดสอบสำหรับภาษาไทยจากการเปรียบประสิทธิภาพการค้นคืนด้วยค่าความแม่นยำที่สิบ ค่าความแม่นยำที่ยี่สิบ ค่าความแม่นยำที่สามสิบ และค่ามาตรวัดเอฟ สรุปได้ว่าการนำการขยายข้อสอบถามด้วยการจัดกลุ่มคำมาประยุกต์ใช้นั้น จะสามารถช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการค้นคืน
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1202
title: ความสัมพันธ์ระหว่างมาตรวัดเชิงวัตถุจากแผนภาพคลาส และมาตรวัดเชิงวัตถุจากแผนภาพซีเควนซ์

description: มาตรวัดมักถูกเป็นตัวชี้วัดคุณภาพของซอฟต์แวร์หลังจากที่ซอฟต์แวร์ถูกพัฒนาเสร็จ หากมาตรวัดสามารถวัดคุณภาพซอฟต์แวร์ได้ตั้งแต่ขั้นตอนการออกแบบซอฟต์แวร์ น่าจะช่วยสนับสนุนกระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์ให้ได้ซอฟต์แวร์ที่มีคุณภาพด้วย ในปัจจุบันมีนักวิจัยนำเสนอมาตรวัดเชิงวัตถุอยู่หลายมาตรวัดแต่ส่วนใหญ่เป็นการวัดคุณภาพซอฟต์แวร์จากซอร์สโค้ด งานวิจัยนี้จึงศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างมาตรวัดเชิงวัตถุจากแผนภาพที่ได้จากการออกแบบเชิงวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ แผนภาพคลาสและซีเควนซ์ มาตรวัดที่ใช้วัดแผนภาพคลาสคือ มาตรวัดซีเคและเอ็มโอโอดี มาตรวัดที่ใช้วัดแผนภาพซีเควนซ์คือ มาตรวัดจากเครื่องมือสวอท คุณภาพซอฟต์แวร์ที่สนใจคือความสามารถในการบำรุงรักษาและความสามารถในการนำกลับมาใช้ใหม่การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างมาตรวัดพบว่า มาตรวัดคัพพลิงบีทวีนออบเจกต์คลาสมีความสัมพันธ์กับมาตรวัดเอเวอเรจยูสเสจออฟคลาสสิไฟเออร์ และมาตรวัดคัพพลิงบีทวีนออบเจกต์คลาสมีความสัมพันธ์กับมาตรวัดรีเคอริงซีเควนซ์ ดังนั้นแผนภาพซีเควนซ์จึงน่าจะสามารถชี้วัดคุณภาพซอฟต์แวร์ทั้งสองด้าน คือความสามารถในการบำรุงรักษา และความสามารถในการนำกลับมาใช้ใหม่ได้เช่นเดียวกับแผนภาพคลาส
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1203
title: การสร้างกรณีทดสอบโดยอัตโนมัติจากแผนภาพยูเอ็มแอล สำหรับการทดสอบระดับบูรณาการ

description: งานวิจัยนี้เป็นการพัฒนาเครื่องมือสร้างกรณีทดสอบระดับบูรณาการโดยอัตโนมัติ จากแผนภาพยูเอ็มแอล โดยแผนภาพที่นำมาใช้ ได้แก่ แผนภาพยูสเคส แผนภาพซีเควนซ์และเอกสารคำอธิบายยูสเคส ผู้วิจัยได้นำเสนอขั้นตอนในการสร้างกรณีทดสอบ ประกอบด้วย การแปลงเอกสารคำอธิบายยูสเคสและแผนภาพซีเควนซ์เป็นโอซีแอล การแปลงแผนภาพซีเควนซ์เป็นกราฟกระแสไออาร์ซีเอฟจี การสร้างกรณีทดสอบระดับหน่วย การหาความสัมพันธ์ของยูสเคสจากการใช้ตัวแปรร่วมกัน และการสร้างกรณีทดสอบระดับบูรณาการ จากนั้นผู้วิจัยได้พัฒนาเครื่องมือตามขั้นตอนที่นำเสนอด้วยภาษาซีชาร์ป ข้อมูลนำเข้าของเครื่องมือ คือ แผนภาพยูเอ็มแอลในรูปแบบเอกสารเอ็กซ์เอ็มแอลที่สร้างขึ้นจากโปรแกรมวิชัวล์พาราไดม์สำหรับยูเอ็มแอล ผลลัพธ์ที่ได้จากเครื่องมือ คือ คู่ของยูสเคสที่มีความสัมพันธ์จากการใช้ตัวแปรร่วมกัน ชุดของกรณีทดสอบระดับหน่วย และกรณีทดสอบระดับบูรณาการผู้วิจัยได้ทำการทดลองเพื่อประเมินว่าผลลัพธ์ที่ได้จากเครื่องมือมีความถูกต้อง และสามารถนำมาใช้งานได้จริง โดยให้ผู้เชี่ยวชาญจำนวน 1 คน และนักทดสอบจำนวน 5 คน จับคู่ยูสเคสและสร้างกรณีทดสอบระดับบูรณาการของกรณีศึกษาจำนวน 2 กรณี ได้แก่ ระบบขายสินค้าและระบบเอทีเอ็ม จากนั้นนำผลลัพธ์ที่ได้จากผู้เชี่ยวชาญมาเปรียบเทียบกับเครื่องมือเพื่อประเมินความครอบคลุม ผลการประเมินพบว่าเครื่องมือสามารถจับคู่ยูสเคสที่มีการใช้ตัวแปรร่วมกันได้ครอบคลุมเฉลี่ยร้อยละ 100 ของคู่ยูสเคสที่ผู้เชี่ยวชาญสร้าง และเครื่องมือสามารถสร้างกรณีทดสอบระดับบูรณาการได้ครอบคลุมเฉลี่ยร้อยละ 90 ของจำนวนกรณีทดสอบระดับบูรณาการที่ผู้เชี่ยวชาญสร้าง เมื่อเปรียบเทียบเวลาที่ใช้โดยเครื่องมือและนักทดสอบ ผลการประเมินพบว่าเครื่องมือใช้เวลาในการจับคู่ยูสเคสและสร้างกรณีทดสอบระดับบูรณาการน้อยกว่านักทดสอบ 20 นาที เครื่องมือที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้นสามารถช่วยจับคู่ยูสเคสและสร้างกรณีทดสอบระดับบูรณาการซึ่งนักทดสอบสามารถนำไปใช้ในการทดสอบได้ หากนำเครื่องมือไปใช้กับระบบอื่นๆ ที่มีจำนวนยูสเคสมากขึ้น เครื่องมือจะช่วยลดเวลาได้มากขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1204
title: การวิเคราะห์การบริหารโรงเรียนเอกชนที่มีความเป็นเลิศในประเทศไทยตามเกณฑ์มาตรฐานรางวัลคุณภาพแห่งชาติ มัลคอล์ม บอลดริจ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์การบริหารโรงเรียนเอกชนที่มีความเป็นเลิศในประเทศไทยตามเกณฑ์มาตรฐานรางวัลคุณภาพแห่งชาติ Malcom Baldrige National Quality Award (MBNQA) 2) ประเมินผลลัพธ์ที่ได้จากการบริหารโรงเรียนเอกชนที่มีความเป็นเลิศตามเกณฑ์ของ Malcom Baldrige National Quality Award (MBNQA) ซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบรวม 7 ด้าน แยกเป็นองค์ประกอบด้านกระบวนการ 6 ด้าน ได้แก่ (1) ด้านการนำองค์การ (2) ด้านการวางแผนเชิงกลยุทธ์ (3) ด้านการมุ่งเน้นนักเรียนและผู้ปกครอง (4) ด้านการวัด การวิเคราะห์ และการจัดการความรู้ (5) ด้านการมุ่งเน้นบุคลากรครู (6) ด้านการมุ่งเน้นการดำเนินการ และด้านที่ (7) เป็นผลลัพธ์ที่ได้จากการดำเนินการเพื่อความเป็นเลิศ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยคือ โรงเรียนเอกชนระดับประถมศึกษาที่ได้รับผลการประเมินจาก สมศ.ครั้งที่ 2 ระดับดีมากทุกมาตรฐาน และโรงเรียนเอกชนระดับประถมที่ได้รับรางวัล สถานศึกษารางวัลพระราชทาน จำนวน124 โรงเรียน ผู้ให้ข้อมูลคือ ผู้อำนวยการ รองผู้อำนวยการ และ ครู ผลการวิจัยพบว่า ด้านกระบวนการในภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดคือ การนำองค์การ รองลงมาคือ การวางแผนเชิงกลยุทธ์ การมุ่งเน้นนักเรียนและผู้ปกครอง การมุ่งเน้นบุคลากรครู และการมุ่งเน้นการดำเนินการ ตามลำดับ ด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด คือ ด้านการวัด การวิเคราะห์และการจัดการความรู้ ในการประเมินผลลัพธ์ที่ได้จากการดำเนินการเพื่อความเป็นเลิศ ในภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก โดย ผลลัพธ์ด้านการนำองค์การและการปกครอง เป็นองค์ประกอบที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือ ผลลัพธ์ด้านการเรียนรู้ของนักเรียนและกระบวนการทำงาน ผลลัพธ์ด้านการมุ่งเน้นบุคลากรครู ผลลัพธ์ด้านงบประมาณ การเงิน และการตลาด และผลลัพธ์ด้านการมุ่งเน้นนักเรียนและผู้ปกครอง เป็นองค์ประกอบที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1205
title: ผลของการเรียนการสอนโดยใช้ขั้นการเรียนรู้แบบอนุมานเบื้องต้นที่มีต่อความสามารถในการให้เหตุผลเชิงวิทยาศาสตร์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนฟิสิกส์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์คือ (1) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการให้เหตุผลเชิงวิทยาศาสตร์ก่อนและหลังเรียนของนักเรียนกลุ่มที่เรียนโดยใช้ขั้นตอนการเรียนรู้แบบอนุมานเบื้องต้น (2) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการให้เหตุผลเชิงวิทยาศาสตร์ระหว่างกลุ่มที่เรียนโดยใช้ขั้นตอนการเรียนรู้แบบอนุมานเบื้องต้นกับนักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยวิธีการเรียนการสอนฟิสิกส์แบบทั่วไป (3) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนฟิสิกส์หลังเรียนของนักเรียนกลุ่มที่เรียนโดยใช้ขั้นตอนการเรียนรู้แบบอนุมานเบื้องต้น และ (4) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนฟิสิกส์ระหว่างกลุ่มที่เรียนโดยใช้ขั้นตอนการเรียนรู้แบบอนุมานเบื้องต้นกับนักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยวิธีการเรียนการสอนฟิสิกส์แบบทั่วไป กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2 ซึ่งศึกษาในภาคเรียนปลาย ปีการศึกษา 2556 จำนวน 2 ห้องเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลครั้งนี้คือ แบบวัดความสามารถในการให้เหตุผลเชิงวิทยาศาสตร์ที่มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.82 และแบบสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนฟิสิกส์ที่มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.76 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าเฉลี่ย ค่าเฉลี่ยร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบค่าที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ (1) นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการให้เหตุผลเชิงวิทยาศาสตร์หลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง และสูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (2) นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนฟิสิกส์คิดเป็นร้อยละ 84.15 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดคือ ร้อยละ 70 และสูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1206
title: การสร้างเสริมทุนชุมชนผ่านการเรียนรู้จากการสร้างสื่อศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพและปัจจัยเงื่อนไขการเรียนรู้ในการสร้างเสริมทุนชุมชน 2) วิเคราะห์การเรียนรู้จากการสร้างสื่อศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นเพื่อสร้างเสริมทุนชุมชน 3) นำเสนอแนวทางการสร้างเสริมทุนชุมชนผ่านการเรียนรู้จากการสร้างสื่อศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น โดยใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูลจากชุมชนที่มีการสร้างสื่อศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นอย่างต่อเนื่อง จำนวน 22 ชุมชน มีผู้ตอบแบบสอบถามจำนวน 407 คน จากนั้นนำมาวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ SPSS FOR WINDOW นอกจากนี้ผู้วิจัยได้ศึกษาจากชุมชนที่มีทุนชุมชนสูงจากการสร้างสื่อศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น คือ ชุมชนโคกสลุง อำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี โดยทำการสัมภาษณ์คนในชุมชนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการสร้างสื่อศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น จำนวน 6 คน สนทนากลุ่ม (focus group) กับผู้ริเริ่ม แกนนำชุมชน ครู ครูภูมิปัญญา และเยาวชน ในชุมชน จำนวน 12 คน รวมทั้งการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) กับเยาวชน แกนนำชุมชน ผู้อำนวยการโรงเรียน ครู ครูภูมิปัญญา จำนวน 7 คน เพื่อนำผลมาวิเคราะห์เนื้อหาและสรุปเป็นแนวทางการสร้างเสริมทุนชุมชนผ่านการเรียนรู้จากการสร้างสื่อศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นผลการวิเคราะห์พบว่า 1) สภาพการเรียนรู้การสร้างเสริมทุนชุมชน ชุมชนมีการเรียนรู้ทักษะการสื่อสารมากที่สุด เป็นการเรียนรู้ด้วยตนเองเป็นส่วนใหญ่ โดยมีแหล่งเรียนรู้สำคัญคือ สถานศึกษา ปัจจัยการเรียนรู้ที่สำคัญ คือ บุคลากร ที่มีความร่วมมือในชุมชนจากทุกภาคส่วน 2) การเรียนรู้จากการสร้างสื่อศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นเพื่อสร้างเสริมทุนชุมชน พบว่า การเรียนรู้การสร้างสื่อศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นจะช่วยสร้างเสริมทุนชุมชนด้านทุนสังคมมากที่สุด เมื่อพิจารณาจำแนกตามช่วงการเรียนรู้การสร้างสื่อศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น พบว่า ช่วงการเตรียมการเป็นช่วงที่สามารถสร้างเสริมทุนมนุษย์มากที่สุด ช่วงการดำเนินการสร้างเสริมทุนวัฒนธรรมมากที่สุด และช่วงการประเมินผลและเผยแพร่สร้างเสริมทุนสถาบันครอบครัวมากที่สุด และ 3) แนวทางการสร้างเสริมทุนชุมชนผ่านการเรียนรู้จากการสร้างสื่อศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น เมื่อจำแนกในแต่ละด้าน พบว่า แนวทางในการสร้างเสริมทุนชุมชนทั้ง 5 ด้าน ควรมีการจัดกิจกรรมสำคัญ ดังนี้ 3.1) ทุนมนุษย์ ควรมีการจัดกิจกรรมที่ลงมือปฏิบัติจริง 3.2) ทุนสถาบันครอบครัว ควรสร้างสัมพันธภาพที่ดีจากการให้กำลังใจและการสนับสนุนในการทำกิจกรรมร่วมกัน 3.3) ทุนวัฒนธรรม ควรจัดกิจกรรมทางวัฒนธรรมในการเรียนการสอนของโรงเรียน 3.4) ทุนกิจกรรม ควรจัดเวทีสาธารณะเพื่อเป็นพื้นที่ในการแสวงหาเป้าหมายของชุมชนร่วมกัน และ 3.5) ทุนสังคม ควรจัดให้มีลานวัฒนธรรมของชุมชนเพื่อสร้างพื้นที่การสร้างสื่อศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น ในการลดช่องว่างระหว่างวัย
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1207
title: การบริหารจัดการของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในโครงการพัฒนาสู่ประชาคมอาเซียนของกระทรวงศึกษาธิการ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาการบริหารจัดการของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในโครงการพัฒนาสู่ประชาคมอาเซียนของกระทรวงศึกษาธิการ โดยใช้กรอบแนวคิดหน้าที่การบริหารของ Koontz และ Weihrich (2010) ประชากรในการวิจัยคือ โรงเรียนในโครงการพัฒนาสู่ประชาคมอาเซียน ของกระทรวงศึกษาธิการ จำนวน 54 โรงเรียน ผู้ให้ข้อมูลคือ ผู้บริหารสถานศึกษา ครูผู้รับผิดชอบศูนย์อาเซียนศึกษา และเจ้าหน้าที่ประจำศูนย์อาเซียนศึกษา คิดเป็นผู้ให้ข้อมูลทั้งหมด 162 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบตรวจสอบรายการ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า 1) ด้านการวางแผน มีขั้นตอนกำหนดจุดมุ่งหมายและวัตถุประสงค์ให้สอดคล้องกับคู่มือการดำเนินงานโครงการพัฒนาสู่ประชาคมอาเซียนมากที่สุด 2) ด้านการจัดองค์การ มีการมอบหมายให้จัดกิจกรรมการเรียนรู้ของศูนย์อาเซียนศึกษาเผยแพร่แก่ผู้ที่สนใจมากที่สุด โดยบุคลากรมีอำนาจในการตัดสินใจเรื่องที่เกี่ยวกับภาระหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายด้วยตนเองอยู่ในระดับมาก 3) ด้านการจัดคนเข้าทำงาน การคัดเลือกพิจารณาจากคุณสมบัติตามที่คู่มือการดำเนินงานโครงการพัฒนาสู่ประชาคมอาเซียนกำหนดมากที่สุด การพัฒนาบุคลากรโดยการศึกษาหาความรู้เพิ่มเติมจากสื่อออนไลน์มีการปฏิบัติมากที่สุด 4) ด้านการนำ ผู้ที่แสดงบทบาทภาวะผู้นำมากที่สุดคือผู้อำนวยการสถานศึกษา โรงเรียนมีการส่งเสริม จูงใจให้บุคลากรปฏิบัติหน้าที่โดยจัดให้มีสื่อ แหล่งเรียนรู้เรื่องอาเซียนในโรงเรียนมากที่สุด 5) ด้านการควบคุม เมื่อผลการดำเนินงาน ไม่เป็นไปตามเป้าหมาย หรือวัตถุประสงค์ โรงเรียนดำเนินการโดยประชุมปรึกษาหารือทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องเพื่อหาทางปรับปรุงแก้ไขมากที่สุด ปัญหาที่พบมากที่สุดคือ ปัญหาด้านการพัฒนาบุคลากร โดยพบว่างบประมาณสำหรับการพัฒนาบุคลากรไม่เพียงพอ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1208
title: การวิเคราะห์ลักษณะความเป็นอิสระของนิ้วมือในบทเพลงเดี่ยวกีตาร์คลาสสิกที่ใช้ในการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษา

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจจำนวนและรายชื่อของบทเพลงเดี่ยวกีตาร์คลาสสิกในระดับอุดมศึกษาที่มีคุณลักษณะในการเสริมสร้างทักษะความเป็นอิสระของนิ้วมือจากอาจารย์ผู้สอนระดับอุดมศึกษาจำนวน 3 ท่านและเพื่อวิเคราะห์ความเป็นอิสระของแต่ละนิ้วมือทั้งมือขวาและมือซ้าย จากตัวอย่างบทเพลงกีตาร์คลาสสิกที่ใช้ในในระดับอุดมศึกษาที่ได้จากการสำรวจ วิธีดำเนินการวิจัยครั้งนี้ใช้การวิเคราะห์เนื้อหาโดยมีเครื่องมือในการวิจัย 2 เครื่องมือ คือ 1.แบบสำรวจบทเพลงที่มีใช้ในระดับอุดมศึกษา 2.แบบวิเคราะห์เพลงสำหรับการฝึก “ความเป็นอิสระของนิ้วมือ” จากนั้นวิเคราะห์ข้อมูลจากการสรุปผลการสำรวจบทเพลง และวิเคราะห์บทเพลงที่ได้รับคัดเลือกด้วยแบบวิเคราะห์เพลงสำหรับการฝึก “ความเป็นอิสระของนิ้วมือ”ผลการวิจัยแบ่งออกเป็น 2 ตอน ได้แก่ ตอนที่ 1 การนำเสนอผลการสำรวจจำนวนและรายชื่อของบทเพลง โดยคัดเลือกเพลงที่ได้รับเลือกร้อยละ 100 จากผู้ให้ข้อมูลทั้งหมด ประกอบด้วย 4 เพลงคือได้แก่ 1. Estudio no. 2 : F. Sor 2. Variation on a theme of G.F. Handel: M. Giuliani 3. Fantasia: J. Dowland และ 4. Prelude Fugue and Allegro: J.S. Bach และตอนที่ 2 การวิเคราะห์ทักษะความเป็นอิสระในนิ้วมือทั้ง 4 เพลงโดยได้ผลสรุปคะแนนคือ บทเพลง Prelude Fugue and Allegro: J.S. Bach เป็นบทเพลงที่คะแนนความเป็นอิสระในนิ้วมือมากที่สุด ในหัวข้อ ความเป็นอิสระในนิ้วมือซ้ายแนวตั้ง และแนวนอน ความเป็นอิสระในนิ้วมือขวาด้านการเน้นเสียง ความเป็นอิสระในนิ้วมือขวา และความเป็นอิสระในนิ้วมือซ้าย และขวา ส่วนบทเพลง Variation on a theme of G.F. Handel: M. Giuliani เป็นบทเพลงที่ได้คะแนนความเป็นอิสระในนิ้วมือขวาด้านการหยุดเสียง
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1209
title: ผลของการใช้รูปแบบการเรียนรู้แบบสถานการณ์สองบทบาทที่มีต่อมโนทัศน์เรื่องการรักษาดุลยภาพของร่างกายและความสามารถในการให้เหตุผลเชิงวิทยาศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษามโนทัศน์เรื่องการรักษาดุลยภาพของร่างกายของนักเรียนที่เรียนด้วยรูปแบบการเรียนรู้แบบสถานการณ์สองบทบาท 2) เพื่อเปรียบเทียบมโนทัศน์เรื่องการรักษาดุลยภาพของร่างกายของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายระหว่างกลุ่มที่เรียนด้วยรูปแบบการเรียนรู้แบบสถานการณ์สองบทบาทกับนักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยวิธีการสอนแบบทั่วไป 3) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการ ให้เหตุผลเชิงวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยรูปแบบการเรียนรู้แบบสถานการณ์สองบทบาท 4) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการให้เหตุผลเชิงวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายระหว่างกลุ่มที่เรียนด้วยรูปแบบการเรียนรู้แบบสถานการณ์สองบทบาทกับนักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยด้วยวิธีการสอนแบบทั่วไป กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีตอนปลายสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 2 ที่กำลังศึกษาในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2557 จํานวน 2 ห้องเรียนในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2557 จํานวน 2 ห้องเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลคือ 1) แบบวัดมโนทัศน์เรื่องการรักษาดุลยภาพของร่างกายเกี่ยวกับระบบหมุนเวียนเลือดมีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.83 และแบบวัดความสามารถในการให้เหตุผลเชิงวิทยาศาสตร์มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.85 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติดังต่อไปนี้ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบค่าที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้1) นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยของมโนทัศน์ชีววิทยาเรื่องการรักษาดุลยภาพของร่างกายเท่ากับร้อยละ 67.00 ซึ่งต่ำกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ที่ร้อยละ 702) นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยของมโนทัศน์ชีววิทยาเรื่องการรักษาดุลยภาพของร่างกายสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการให้เหตุผลเชิงวิทยาศาสตร์สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4) นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการให้เหตุผลเชิงวิทยาศาสตร์สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1210
title: การนำเสนอบทบาทและการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมของสถาบันอาชีวศึกษาเพื่อพัฒนาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อศึกษาบทบาทของสถาบันอาชีวศึกษาในการพัฒนาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวแบบมีส่วนร่วมตามมุมมองของภาคีการท่องเที่ยว 2) เพื่อนำเสนอบทบาทและการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมของสถาบันอาชีวศึกษาเพื่อพัฒนาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามกับบุคลากรในสถาบันอาชีวศึกษาสังกัดสอศ. ที่เปิดหลักสูตรประเภทวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวและบุคลากรในภาคีท่องเที่ยวได้แก่ ภาครัฐ สถานประกอบการโรงแรมและผู้นำชุมชนในพื้นที่ท่องเที่ยว 5 จังหวัด รวมทั้งสิ้น 207 คนวิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าสถิติภาคบรรยายได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การสนทนากลุ่ม การสัมภาษณ์เชิงลึกและการสังเกตสถาบันอาชีวศึกษาและภาคีท่องเที่ยวในจังหวัดนครราชสีมาผลการวิจัยพบว่าความคาดหวังต่อบทบาทของสถาบันอาชีวศึกษาในการพัฒนาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวตามมุมมองของสถาบันอาชีวศึกษาอยู่ในระดับมาก บทบาทของสถาบันอาชีวศึกษาที่ดำเนินการจริงตามการรับรู้อยู่ในระดับมากที่สุด สำหรับการมีส่วนร่วมในการพัฒนาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวสถาบันอาชีวศึกษามีส่วนร่วมในการปฏิบัติการและการรับประโยชน์ในระดับสูง ส่วนการร่วมคิดตัดสินใจและการร่วมประเมินผลอยู่ในระดับปานกลาง ด้านศักยภาพของสถาบันอาชีวศึกษาในการมีส่วนร่วมในการพัฒนาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว พบว่าสถาบันอาชีวศึกษามีจุดแข็งในมิติคุณภาพชีวิตคนในชุมชน เพื่อให้กระบวนการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมในการพัฒนาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวโดยสถาบันอาชีวศึกษาประสบความสำเร็จสถาบันอาชีวศึกษาควรดำเนินบทบาทเชิงรุกในการมีส่วนร่วมและเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมในการดำเนินงานพัฒนาการท่องเที่ยวร่วมกับภาคีการท่องเที่ยว โดยสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษาควรทำหน้าที่ผลักดันให้สถาบันอาชีวศึกษามีบทบาทในการมีส่วนร่วมพัฒนาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวเพื่อให้เกิดการดำเนินงานที่เป็นรูปธรรมขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1211
title: ผลของการใช้วงจรการเรียนรู้ 5E ร่วมกับเทคนิคการใช้คำถามตามแนวคิดของออสบอร์นที่มีต่อทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นบูรณาการและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อ1) เปรียบเทียบทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้น บูรณาการก่อนและหลังเรียนของนักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยวงจรการเรียนรู้ 5E ร่วมกับเทคนิคการใช้คำถามตามแนวคิดของออสบอร์น 2) เปรียบเทียบทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นบูรณาการระหว่างกลุ่มที่เรียนด้วยวงจรการเรียนรู้ 5E ร่วมกับเทคนิคการใช้คำถามตามแนวคิดของออสบอร์นกับกลุ่มที่เรียนด้วยวิธีสอนแบบทั่วไป 3) ศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์หลังเรียนของนักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยวงจรการเรียนรู้ 5E ร่วมกับเทคนิคการใช้คำถามตามแนวคิดของออสบอร์นและ 4) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์หลังเรียนระหว่างนักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยวงจรการเรียนรู้ 5E ร่วมกับเทคนิคการใช้คำถามตามแนวคิดของออสบอร์นและนักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยวิธีการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์แบบทั่วไป กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสังกัดสำนักเขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร ที่ศึกษาในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2556 จำนวน 2 ห้องเรียน โดยกำหนดเป็นกลุ่มทดลอง 1 ห้อง และกลุ่มควบคุม 1 ห้อง เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล ได้แก่ (1) แบบวัดทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นบูรณาการ มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.92 ค่าความยากง่ายอยู่ในข่วง 0.20-0.73 ค่าอำนาจจำแนกอยู่ในช่วง 0.20-0.67 และ (2) แบบสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้วิทยาศาสตร์มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.80 ค่าความยากง่ายอยู่ในช่วง 0.47-0.77 และค่าอำนาจจำแนกอยู่ในช่วง 0.20-0.60 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าเฉลี่ย ค่าเฉลี่ยร้อยละ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิติทดสอบสมมติฐานที (t-test) ผลการวิจัยสรุปได้ ดังต่อไปนี้ 1) นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นบูรณาการหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 2) นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นบูรณาการสูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 3) นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์คิดเป็นร้อยละ 70.97 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดคือร้อยละ 70 4) นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05