cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2000.230
title: ภาวะปัญหาทางการเงินและการดำเนินงานของบริษัทในประเทศไทย

description: ศึกษาต้นทุนทางอ้อมของภาวะปัญหาทางการเงินในประเทศไทย เนื่องจากยังไม่มีบทสรุปอย่างแน่ชัดเกี่ยวกับ ผลกระทบของภาวะปัญหาทางการเงินที่มีต่อ การดำเนินงานของบริษัทว่าจะก่อให้เกิดประโยชน์ หรือก่อให้เกิดความสูญเสียอย่างมากในมูลค่า งานวิจัยนี้จึงศึกษาความสัมพันธ์ ระหว่างปัญหาทางการเงินและการดำเนินงานของบริษัท โดยทดสอบว่าบริษัทที่มีสัดส่วนหนี้ในระดับสูง จะมีแนวโน้มประสบกับผลการดำเนินงานที่ตกต่ำลง ในช่วงที่อุตสาหกรรมประสบปัญหามากกว่าบริษัทอื่นหรือไม่ ซึ่งผลการดำเนินงานวัดจากการเติบโตของยอดชาย การเปลี่ยนแปลงในกำไรจากการดำเนินงานและผลตอบแทนหุ้น โดยปรับกับค่าเฉลี่ยของอุตสาหกรรม โดยการศึกษานี้ได้พยายามที่จะลดปัญหาของการแปลผลกลับ ระหว่างผลการดำเนินงานที่ตกต่ำและภาวะปัญหาทางการเงิน นอกจากนี้วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้ศึกษาความสัมพันธ์ ระหว่างขนาดและผลการดำเนินงานบริษัท และยังทดสอบว่า ภาวะทางการเงินของบริษัท มีผลกระทบต่อ การตัดสินใจที่สำคัญของบริษัทอย่างไร ในช่วงประสบปัญหาทางเศรษฐกิจอีกด้วย กลุ่มข้อมูลประกอบด้วย 1,619 บริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ในช่วงปี 1990 ถึง ปี 1999 โดยงานศึกษานี้ไม่สามารถสรุปได้อย่างชัดเจนว่า ภาวะปัญหาทางการเงินก่อให้เกิดต้นทุนที่สูง เนื่องจากบริษัทที่มีสัดส่วนหนี้ในระดับสูง มีผลการดำเนินงานที่ตกต่ำลงอย่างไม่มีนัยสำคัญ ในภาวะที่อุตสาหกรรมอยู่ในช่วงตกต่ำ ซึ่งผลการทดสอบเป็นเช่นเดียวกับการศึกษา เกี่ยวกับขนาดบริษัทและการตอบสนองของบริษัท ในช่วงที่ประสบปัญหาทางเศรษฐกิจ อย่างไรก็ตามงานศึกษานี้พบว่า บริษัทที่มีสัดส่วนหนี้ระดับสูง มีแนวโน้มที่จะประสบกับการลดลงของกำไร จากการดำเนินงานมากกว่าคู่แข่ง แม้ว่าจะอยู่ในช่วงเวลาที่ดีก็ตาม นอกจากนี้บริษัทที่มีสัดส่วนการลงทุนในอดีตสูง ซึ่งถูกกำหนดโดยสินทรัพย์ถาวรต่อสินทรัพย์รวมนั้น จะส่งผลต่อการดำเนินงานของบริษัท โดยการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญของการเติบโตของยอดขาย และการเปลี่ยนแปลงในกำไรจากการดำเนินงาน
DOI: 10.14457/cu.the.2000.231
title: ผลกระทบของขนาดของคณะกรรมการ องค์ประกอบของคณะกรรมการ และการถือหุ้นของคณะกรรมการ ที่มีต่อผลการดำเนินงานของบริษัทจดทะเบียน ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

description: วิเคราะห์ข้อมูลเชิงสำรวจของความสัมพันธ์ ระหว่างผลการดำเนินงานของบริษัทจดทะเบียน ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยซึ่งวัดจากผลตอบแทน ต่อสินทรัพย์ทั้งหมดของบริษัท กับโครงสร้างคณะกรรมการ ซึ่งประกอบด้วยขนาดของคณะกรรมการ องค์ประกอบของคณะกรรมการ และการถือหุ้นของบริษัทของกรรมการที่มาจากบุคคลภายใน โดยใช้แบบจำลองสมการถดถอยเชิงซ้อน และใช้ข้อมูลภาคตัดขวางในปี พ.ศ. 2539 และ พ.ศ. 2541 ของบริษัทจดทะเบียบในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย จากผลการศึกษาพบว่าโครงสร้างคณะกรรมการบริษัทจดทะเบียนในประเทศไทย ไม่มีอิทธิพลต่อผลการดำเนินงานของบริษัท ยกเว้นกรรมการที่เป็นชาวต่างประเทศที่มีอิทธิพลทางบวก กับผลการดำเนินงานของบริษัทในปี พ.ศ. 2541 และในช่วงวิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจพบว่าผลการดำเนินงาน ของบริษัทในอดีตมีอิทธิพลต่อโครงสร้างคณะกรรมการ กล่าวคือผลการดำเนินงานที่ไม่ดีในอดีต จะทำให้มีการเพิ่มจำนวนกรรมการในคณะกรรมการของบริษัท เช่นเดียวกับสัดส่วนกรรมการอิสระที่เพิ่มขึ้น สำหรับสัดส่วนการถือหุ้นของบริษัทของกรรมการ ที่มาจากบุคคลภายในนั้นพบว่าผลการดำเนินงานของบริษัทในอดีต มีอิทธิพลทางบวกกับสัดส่วนการถือหุ้นของบริษัทของกรรมการ ที่มาจากบุคคลภายในปี พ.ศ. 2539 แต่ในช่วงวิกฤตการณ์เศรษฐกิจในปี 2541 กลับไม่พบความสัมพันธ์ที่มีนัยสำคัญทางสถิติ ระหว่างผลตอบแทนต่อสินทรัพย์ทั้งหมดของบริษัท กับสัดส่วนการถือหุ้นของบริษัทของกรรมการที่มาจากบุคคลภายใน แต่พบว่าโอกาสการลงทุนของบริษัทมีอิทธิพลทางบวก กับสัดส่วนการถือหุ้นของบริษัทของกรรมการที่มาจากบุคคลภายใน ซึ่งสามารถสรุปได้ว่าผลการดำเนินงานของบริษัทในอดีต จะส่งผลให้เกิดการปรับเปลี่ยนโครงสร้างคณะกรรมการบริษัทจดทะเบียน
DOI: 10.14457/cu.the.2000.232
title: การวิเคราะห์ทางสถิติเพื่อสร้างตัวชี้วัดคุณภาพชีวิต ของคนไทยในชนบท

description: พัฒนาตัวบ่งชี้คุณภาพชีวิตของคนไทยในชนบทโดยวิเคราะห์ข้อมูลระยะเวลา 8 ปี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 ถึง พ.ศ. 2542 จากผลการศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับคุณภาพชีวิต ได้พิจารณาตัวบ่งชี้ 3 ด้าน 41 ตัวชี้วัด มาวิเคราะห์โดยวิธีวิเคราะห์ปัจจัย และสกัดปัจจัยด้วยวิธีวิเคราะห์องค์ประกอบหลัก หมุนแกนแบบมุมฉากวิธีแวริแมกซ์ และคัดเลือกตัวชี้วัดคุณภาพชีวิต โดยตรวจสอบความสอดคล้องกันของตัวชี้วัดในตัวบ่งชี้แต่ละด้าน จากผลการวิเคราะห์ได้ข้อสรุปว่า ตัวบ่งชี้คุณภาพชีวิตของคนไทยในชนบทประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ แบ่งออกเป็น 14 ตัวบ่งชี้ จำนวน 30 ตัวชี้วัด ดังนี้ 1. องค์ประกอบด้านปัจจัยที่จำเป็นในการดำรงชีวิต ประกอบด้วย ตัวบ่งชี้ 5 ด้านคือ ความเพียงพอของอาหาร ประกอบด้วย 3 ตัวชี้วัด คือ เด็กแรกเกิดมีน้ำหนัก 3,000 กรัมขึ้นไป เด็ก 0-5 ปีไม่ขาดสารอาหาร เด็ก 6-14 ปีได้รับสารอาหารครบ ความสะอาดของอาหาร ประกอบด้วย 2 ตัวชี้วัด คือ ครัวเรือนไม่กินอาหารประเภทเนื้อสัตว์ที่ดิบ หรือสุกๆ ดิบๆ ครัวเรือนมีน้ำสะอาดดื่มเพียงพอ บ้านเรือนถูกสุขลักษณะ ประกอบด้วย 1 ตัวชี้วัด คือ ครัวเรือนมีและใช้ส้วมถูกหลักสุขาภิบาล การบริโภคเกลือไอโอดีน ประกอบด้วย 1 ตัวชี้วัด คือ ครัวเรือนมีการบริโภคเกลือไอโอดีน ภูมิคุ้มกันโรคในเด็ก ประกอบด้วย 1 ตัวชี้วัด คือ เด็กแรกเกิดได้กินนมแม่อย่างเดียวอย่างน้อย 4 เดือนแรก 2. องค์ประกอบด้านจิตใจและอารมณ์ ประกอบด้วย ตัวบ่งชี้ 3 ด้าน คือ จริยธรรม ประกอบด้วย 3 ตัวชี้วัด คือ ครัวเรือนปฏิบัติศาสนกิจสม่ำเสมอ คนในครัวเรือนไม่ติดสุรา ครัวเรือนเข้าร่วมกิจกรรมตามประเพณี ความสุขในครอบครัวและสิ่งเสพติด ประกอบด้วย 2 ตัวชี้วัด คือ คนในครัวเรือนไม่ติดบุหรี่ ครอบครัวมีความอบอุ่น ความกตัญญู ประกอบด้วย 1 ตัวชี้วัด คือคนสูงอายุได้รับการดูแล 3. องค์ประกอบด้านสังคมและสิ่งแวดล้อม ประกอบด้วย ตัวบ่งชี้ 6 ด้าน คือ สาธารณสุขและการศึกษาเบื้องต้น ประกอบด้วย 4 ตัวชี้วัด คือ หญิงตั้งครรภ์ได้รับการดูแลก่อนคลอด หญิงตั้งครรภ์ได้รับบริการทำคลอดและดูแลหลังคลอด เด็กประถมศึกษาได้เข้าเรียนภาคบังคับ คนในครัวเรือนอายุ 14-50 ปี อ่านเขียนได้ เศรษฐกิจและการศึกษาต่อ ประกอบด้วย 3 ตัวชี้วัด คือ เด็กจบภาคบังคับได้เรียนต่อในระดับมัธยมศึกษา เด็กไม่ได้เรียนต่อได้รับการฝึกอาชีพ ครัวเรือนมีรายได้เฉลี่ยไม่น้อยกว่า 20,000 บาทต่อปี การอนุรักษ์ ประกอบด้วย 3 ตัวชี้วัด คือ ครัวเรือนร่วมรักษาสาธารณสมบัติ และกิจกรรมการพัฒนา ครัวเรือนได้ร่วมอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ครัวเรือนได้ร่วมป้องกันสิ่งแวดล้อม ความปลอดภัย ประกอบด้วย 2 ตัวชี้วัด คือ ครัวเรือนปลอดภัยจากอุบัติเหตุ, ครัวเรือนปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน การวางแผนครอบครัว ประกอบด้วย 1 ตัวชี้วัด คือ คู่สมรสใช้บริการคุมกำเนิด ข่าวสารที่เป็นประโยชน์ ประกอบด้วย 3 ตัวชี้วัด คือ ครัวเรือนมีความรู้เกี่ยวกับโรคเอดส์ , ครัวเรือนรู้จักป้องกันโรคเอดส์ , ครัวเรือนกินอาหารที่มีฉลาก อย.
DOI: 10.14457/cu.the.2000.233
title: ความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างผู้ถือหุ้น และผลตอบแทนของหลักทรัพย์ ของบริษัทจดทะเบียน ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

description: ศึกษาผลกระทบของโครงสร้างผู้ถือหุ้น ต่อผลการดำเนินงานของบริษัทที่จดทะเบียน ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย โดยได้วัดผลการดำเนินงาน ทั้งรูปแบบทางบัญชี และผลตอบแทนจากหลักทรัพย์ของแต่ละบริษัท และศึกษาผลกระทบของโครงสร้างการถือหุ้น ในรูปของเปอร์เซ็นต์การถือหุ้นของผู้บริหาร ในช่วงปี พ.ศ. 2539-2541 ผลการศึกษาพบว่าการถือหุ้นของผู้บริหาร ไม่ได้มีความสัมพันธ์ในลักษณะเดียวกันโดยตลอด กับอัตราผลตอบแทนของผู้ถือหุ้น โดยพบว่าความสัมพันธ์ระหว่งระดับการถือหุ้นของผู้บริหาร และผลตอบแทนของผู้ถือหุ้น ได้แบ่งออกเป็น 3 ระดับ คือ การถือหุ้น 0-25%, 25-75% และ 75% ขึ้นไป แต่เมื่อศึกษาผลกระทบโดยควบคุมปัจจัยทางด้านขนาดของบริษัท และอัตราส่วนหนี้ต่อทุน พบว่า การถือหุ้นของผู้บริหารนั้นไม่ได้มีผลกระทบกับอัตราผลตอบแทน ของผู้ถือหุ้นนั้นโดยตรง กล่าวคือ การถือหุ้นของผู้บริหารที่แตกต่างกัน มีผลกระทบต่ออัตราส่วนการหมุนเวียนของสินทรัพย์ทั้งหมด ซึ่งเป็นส่วนประกอบส่วนหนึ่งของอัตราผลตอบแทนของผู้ถือหุ้น จากการวิเคราะห์ Du Pont Analysis นอกจากนี้พบว่าการถือหุ้นของผู้บริหารไม่ได้สะท้อนผลกระทบ ในผลตอบแทนส่วนเกินของหลักทรัพย์
DOI: 10.14457/cu.the.2000.234
title: การศึกษาการดำเนินกิจกรรมการพัฒนาคุณภาพบริการของหน่วยงานพยาบาลในโรงพยาบาลที่ผ่านการรับรองคุณภาพ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการดำเนินกิจกรรมการพัฒนาคุณภาพบริการด้านการปฏิบัติกิจกรรมและด้านการมีเอกสารของหน่วยงานพยาบาล ตามวงจรการพัฒนาคุณภาพและมาตรฐานโรงพยาบาล ในโรงพยาบาลที่ผ่านการรับรองคุณภาพ จำนวน 7 แห่ง และเปรียบเทียบการดำเนินกิจกรรมการพัฒนาคุณภาพบริการ ระหว่างโรงพยาบาลรัฐบาลและโรงพยาบาลเอกชน ที่ผ่านการรับรองคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างเป็นหัวหน้าหน่วยงานพยาบาล จำนวน 113 คน สุ่มตัวอย่างโดยวิธีเฉพาะเจาะจง โดยศึกษาหัวหน้าหน่วยงานพยาบาลทุกคน เครื่องมือที่ใช้เป็นสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นจากการทบทวนวรรณกรรม และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง 1 จำนวน คือแบบสอบถามการดำเนินกิจกรรมการพัฒนาคุณภาพบริการ ค่าความเที่ยวของแบบสอบถาม มีค่าสัมประสิทธิ์คูเดอร์ ริชาร์ดสัน .93 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบที ผลการวิจัยพบว่า 1.การดำเนินกิจกรรมการพัฒนาคุณภาพบริการด้านการปฏิบัติกิจกรรมและด้านการมีเอกสารของหน่วยงานพยาบาล ในโรงพยาบาบที่ผ่านการรับรองคุณภาพ อยู่ในระดับมาก 2.การดำเนินกิจกรรมการพัฒนาคุณภาพบริการด้านการปฏิบัติกิจกรรมของหน่วยงานพยาบาล ในโรงพยาบาลรัฐบาลและโรงพยาบาลเอกชนที่ผ่านการรับรองคุณภาพ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3.การดำเนินกิจกรรมกการพัฒนาคุณภาพบริการด้านการมีเอกสารของหน่วยงานพยาบาล ในโรงพยาบาลรัฐบาลและโรงพยาบาลเอกชนที่ผ่านการรับรองคุณภาพ ไม่แตกต่างกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2000.235
title: ผลกระทบของการประกาศออกหุ้นเพิ่มทุน ที่เสนอขายให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิมในประเทศไทย

description: การประกาศออกหุ้นเพิ่มทุนที่เสนอขายให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิมในประเทศที่ตลาดทุนพัฒนาแล้วเช่นสหรัฐ พบว่าเกิดผลตอบแทนผิดปกติจากการประกาศเป็นค่าลบซึ่งอธิบายได้จากความไม่เท่าเทียมกันของข้อมูล (Information Asymmetry) ในขณะที่การศึกษาในมาเลเซียซึ่งถือเป็นตลาดทุนเกิดใหม่พบว่าเกิดผลตอบแทนผิดปกติเป็นค่าบวกในช่วงตลาดขาขึ้นและเป็นค่าติดลบในช่วงตลาดขาลง โดยอธิบายการเกิดผลตอบแทนผิดปกติที่เป็นค่าบวกนี้ได้โดยการมี,ข่าวดี (good news hypothesis) สำหรับการศึกษาการเพิ่มทุนที่เสนอขายให้แก'ผู้ถือหุ้นเดิมในประเทศไทยซึ่งถือเป็นตลาดทุนเกิดใหม่เช่นกันพบว่าเกิดผลตอบแทนผิดปกติที่ค่าลบ และในช่วงตลาดขาขึ้นหลังการประกาศเพิ่มทุนจะเกิดผลตอบแทนผิดปกติเป็นค่าลบที่น้อยกว่าในช่วงตลาดขาลงซึ่งอธิบายได้จากความไม่เท่าเทียมกันของข้อมูลและโอกาสในการเจริญเติบโตของกิจการ สาเหตุที่ทำให้การเพิ่มทุนในสหรัฐนิยมเสนอขายให้แก่ประชาชนทั่วไปมากกว่าเสนอขายให้ผู้ถือหุ้นเดิมแม้ว่าการเสนอขายให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิมจะมีต้นทุนทางตรงที่ตํ่ากว่าเนื่องจาก การเพิ่มทุนที่เสนอขายให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิมนี้มีต้นทุนทางอ้อมที่เพิ่มสูงขึ้นมากกว่าในรูปสภาพคล่องที่ลดลง มีการลดลงของราคาในช่วงก่อนการเพิ่มทุนซึ่งเกิดจากต้นทุนในการทำธุรกรรม (transaction cost) ในขณะที่ประเทศไทยนิยมการเพิ่มทุนที่เสนอขายให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิมมากกว่าเนื่องจากสามารถทำได้ทันทีไม่ต้องขออนุญาติ ขั้นตอนไม่ซับซ้อน และมีต้นทุนในการออกที่ตํ่ากว่า
DOI: 10.14457/cu.the.2000.236
title: การเปรียบเทียบเกณฑ์การคัดเลือกตัวแบบความถดถอยพหุนามแบบติดกลุ่ม

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบเกณฑ์การคัดเลือกตัวแบบความถดถอยพหุนามแบบติดกลุ่ม ซึ่งตัวแบบทั่วไปของตัวแบบความถดถอยพหุนามมีรูปแบบดังนี้ Y = X β+£ เมื่อ Y แทน เวกเตอร์สุ่มของตัวแปรตามขนาด n x 1, X แทน เมทริกซ์ของตัวแปรอิสระที่ควบคุมให้คงที่ขนาด n x (p+1), β แทนพารามิเตอร์เวกเตอร์ของสัมประสิทธิ์ความถดถอยขนาด(p'+1)x1, £ แทนเวกเตอร์ความคลาดเคลื่อนลุ่มที่เกิดขึ้นขนาด n x 1โดย £~N (0, 2I) ,1 แทน เมทริกช์เอกลักษณ์ขนาด n x n, n แทน จำนวนข้อมูลที่สังเกต และ P’ แทน จำนวนตัวแปรอิสระ เกณฑ์ที่ใช้ในการคัดเลือกตัวแบบมี 3 เกณฑ์ คือ เกณฑ์การคัดเลือกตัวแบบโดยสถิติทดสอบเอฟบางส่วน (The partial F-test statistic) ด้วยวิธีการกำจัดตัวแปรแบบถอยหลัง(Backward Elimination (BW)) วิธีนี้จะเริ่มจากการพิจารณาตัวแปรอิสระทุกตัว แล้วกำจัดตัวแปรอิสระที่ไม่มีระดับนัยสำคัญออกที่ละตัว ซึ่งมีตัวสถิติอยู่ในรูปของ [สูตรสมการ]เมื่อ SSE, แทน ผลบวกกำลังสองของความคลาดเคลื่อนสำหรับตัวแบบ j, SSEk แทน ผลบวกกำลังลองของความคลาดเคลื่อนสำหรับตัวแบบ k, pk,Pj แทน จำนวนพารามิเตอร์ของตัวแบบที่ j และ k เกณฑ์การคัดเลือกตัวแบบโดยข้อสนเทศของอาไคเคะ(Akaike’s Information Criterion(AIC)) เกณฑ์นี้มีข้อตกลงเบื้องด้น คือ ตัวประมาณได้มาจากวิธีการภาวะน่าจะเป็นสูงสุดโดยตัวแบบที่ให้ค่า AIC ตํ่าสุดจะเป็นตัวแบบที่ดีที่สุด ซึ่งมีตัวสถิติอยู่ในรูปของ AIC = -2 log(MI,j - MLk) + 2(pj- pk ) เมื่อ MLj,,MLk แทน ตัวประมาณภาวะน่าจะเป็นสูงสุดของตัวแบบที่ j และ k , pj,,pk แทน จำนวนพารามิเตอร์ของตัวแบบที่ j และ k และ เกณฑ์การคัดเลือกตัวแบบโดยข้อสนเทศของเบส์ (Bayesian Information Criterion (BIC)) เป็นเกณฑ์ที่พิจารณาจากความน่าจะเป็นภายหลัง มีตัวสถิติอยู่ในรูปของ
DOI: 10.14457/cu.the.2001.374
title: ผลกระทบของความสัมพันธ์ระหว่างอุตสาหกรรมที่มีต่อผลการดำเนินงานของอุตสาหกรรม และการส่งผ่านข้อมูล

description: ตรวจสอบความสัมพันธ์ของผลกำไรระหว่างอุตสาหกรรมในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย และการส่งผ่านข้อมูลเมื่อมีข่าวการประกาศกำไรของอุตสาหกรรมที่ผลกำไรมีความสัมพันธ์กัน ตารางปัจจัยการผลิตและผลผลิตเป็นแหล่งที่มาของความสัมพันธ์ที่นำมาใช้ในการทดสอบ โดยอุตสาหกรรมที่ผลกำไรมีความสัมพันธ์กันจะถูกนำมาทดสอบการส่งผ่านข้อมูลโดยแบ่งการทดสอบออกเป็น 2 รูปแบบ คือระดับบริษัทกับอุตสาหกรรม และระดับบริษัทกับบริษัท วิธีที่ใช้ในการทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างอุตสาหกรรมคือการใช้ค่ากำลังสองน้อยที่สุดแบบสองขั้นตอน (Two-stage least square) และใช้วิธีวิเคราะห์ความถดถอยในการทดสอบการส่งผ่านข้อมูล ผลจากการวิจัยพบว่าผลกำไรระหว่างกลุ่มอุตสาหกรรมในตลาดหลักทรัพย์มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญในบางกลุ่ม โดยทิศทางและช่วงระยะเวลาของความสัมพันธ์มีความแตกต่างกันในแต่ละกลุ่มที่นำมาทดสอบ สำหรับการทดสอบการส่งผ่านข้อมูลในระดับบริษัทกับอุตสาหกรรมพบว่า ผลตอบแทนจากการลงทุนในบริษัทที่อยู่ในอุตสาหกรรมผู้ขายมีความสัมพันธ์กับค่าเฉลี่ยกำไรที่ไม่ได้คาดหวังของอุตสาหกรรมผู้ซื้ออย่างมีนัยสำคัญ ในขณะที่การทดสอบระดับบริษัทกับบริษัทพบว่า ผลตอบแทนที่ผิดปกติของบริษัทที่อยู่ในอุตสาหกรรรมผู้ขายไม่มีความสัมพันธ์กับกำไรที่ไม่ได้คาดหวังของบริษัทที่อยู่ในอุตสาหกรรมผู้ซื้อ ซึ่งหมายถึงว่านักลงทุนมีการรับรู้ถึงข่าวประกาศกำไรของทั้งอุตสาหกรรมที่มีความเกี่ยวเนื่องกันมากกว่าการรับรู้ข่าวประกาศกำไรเป็นรายบริษัท ผลการวิจัยนี้เป็นหลักฐานแสดงว่า ความสัมพันธ์ของการซื้อขายสินค้าหรือบริการระหว่างกลุ่มอุตสาหกรรมจากตารางปัจจัยการผลิตและผลผลิตสามารถแสดงถึงความสัมพันธ์ของผลกำไรระหว่างกลุ่มอุตสาหกรรมในตลาดหลักทรัพย์ได้ และข้อมูลทางการบัญชีของอุตสาหกรรมผู้ซื้อจะเป็นประโยชน์ต่อนักลงทุนเพื่อใช้ตัดสินใจลงทุนในหลักทรัพย์ที่อยู่ในอุตสาหกรรมผู้ขายซึ่งแสดงให้เห็นถึงการส่งผ่านข้อมูลระหว่างอุตสาหกรรม
DOI: 10.14457/cu.the.2001.375
title: การประหยัดจากขนาดและจากการขยายขอบเขตการดำเนินธุรกิจของธุรกิจประกันวินาศภัยในประเทศไทย

description: จุดมุ่งหมายของงานวิจัยนี้ เพื่อศึกษาการประหยัดจากขนาดและจากการขยายขอบเขตการดำเนินธุรกิจของธุรกิจประกันวินาศภัยในประเทศไทย จำนวน 61 บริษัท ตั้งแต่ปี พ.ศ.2536-2541 โดยจะศึกษาภาพรวมของธุรกิจ และแบ่งขนาดบริษัทเป็นบริษัทขนาดใหญ่และบริษัทขนาดเล็กด้วยเบี้ยประกันภัยรับสุทธิ ในงานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษา 4 ประเภทธุรกิจ ได้แก่ การประกันอัคคีภัย การประกันภัยตัวเรือและสินค้า การประกันภัยรถยนต์ และการประกันภัยเบ็ดเตล็ด ซึ่งใช้แบบจำลอง Translog Cost Function ร่วมกับสมการส่วนแบ่งต้นทุน (Cost Share Equations) และในการประมาณค่าใช้วิธี Iterative Seemingly Unrelated Regression ทั้งนี้ข้อมูลที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ ต้นทุนการดำเนินงาน ผลผลิต โดยแบ่งตัวแทนผลผลิตเป็น 2 กรณี คือเบี้ยประกันภัยและค่าสินไหมทดแทน และปัจจัยการผลิต ประกอบด้วย ปัจจัยแรงงาน ปัจจัยทุนและวัตถุดิบ ปัจจัยทุนทางการเงิน และปัจจัยอื่นๆ ผลการศึกษาพบว่า ธุรกิจประกันวินาศภัยทั้งระบบและเมื่อแบ่งตามขนาดบริษัท มีการประหยัดจากขนาดการผลิตโดยรวมทั้ง 2 กรณีตัวแทนผลผลิต สำหรับการประหยัดจากขนาดการผลิตโดยเฉพาะแต่ละประเภทพบว่าควรขยายการรับประกันภัยตัวเรือและสินค้าเพิ่มมากกว่าการรับประกันภัยประเภทอื่น เนื่องจากยังใช้ปัจจัยการผลิตที่มีอยู่ไม่เต็มประสิทธิภาพ และพบว่าปัจจัยแรงงานโดยเฉพาะตัวแทนและนายหน้ารับประกันภัยเป็นปัจจัยการผลิตที่มีความสำคัญต่อธุรกิจดังกล่าวด้วย ผลการศึกษาการประหยัดจากการขยายขอบเขตการดำเนินธุรกิจของธุรกิจประกันวินาศภัยทั้งระบบ และแบ่งตามขนาดบริษัททั้ง 2 ขนาดพบว่า การใช้ปัจจัยการผลิตทุกประเภทร่วมกันในการดำเนินกิจกรรมการรับประกันภัยและการลงทุนนั้นไม่ก่อให้เกิดการประหยัดจากการขยายขอบเขตการดำเนินธุรกิจ ซึ่งเป็นไปได้ที่ว่าการนำปัจจัยการผลิตมาใช้ร่วมกันนั้น มิได้ก่อให้เกิดการประหยัด เมื่อธุรกิจประกันวินาศภัยขยายขอบเขตการดำเนินธุรกิจไปในประเภทอื่นๆ
DOI: 10.14457/cu.the.2001.376
title: การเปรียบเทียบอำนาจของการทดสอบสำหรับสัมประสิทธิ์ในตัวแบบอัตถดถอยอันดับ 1 แบบมีแนวโน้ม

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการควบคุมความผิดพลาดประเภทที่ 1 และอำนาจการทดสอบของตัวสถิติที่ใช้ทดสอบสัมประสิทธิ์อัตสหสัมพันธ์ในตัวแบบอัตถดถอยอันดับ 1 แบบมีแนวโน้ม 3 ตัว คือ 1) ตัวสถิติทดสอบที 2) ตัวสถิติทดสอบบูทสแทรปที 3) ตัวสถิติทดสอบดิคกี้-ฟูลเลอร์ ภายใต้เงื่อนไขของค่าสัมประสิทธิ์อัตสหสัมพันธ์อันดับ 1 ของตัวแปรตาม ขนาดตัวอย่าง และลักษณะการแจกแจงของความคลาดเคลื่อนสุ่ม ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยนี้ได้จากการจำลองด้วยเทคนิคมอนติคาร์โล ด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล (Personal Computer ) จำนวน 1,000 ครั้ง สำหรับแต่ละสถานการณ์ที่กำหนดเพื่อคำนวณค่าความน่าจะเป็นของค่าความผิดพลาดประเภทที่ 1 และอำนาจการทดสอบของตัวสถิติทั้ง 3 ตัว ที่ระดับนัยสำคัญ 3 ระดับ คือ 0.01, 0.05 และ 0.10 ผลการวิจัยสรุปได้เป็น 2 ส่วน ดังนี้ 1) ความสามารถในการควบคุมความผิดพลาดประเภทที่ 1 ตัวสถิติทดสอบที สามารถควบคุมความผิดพลาดประเภทที่ 1 ได้ ยกเว้นเมื่อขนาดตัวอย่าง เท่ากับ 15 และ 20 ทุกระดับนัยสำคัญ ที่ทำการศึกษาตัวสถิติทดสอบบูทสแทรปที สามารถควบคุมความผิดพลาดประเภทที่ 1 ได้ทุกสถานการณ์ตัวสถิติทดสอบดิคกี้-ฟูลเลอร์ สามารถควบคุมความผิดพลาดประเภทที่ 1 ได้ ยกเว้นเมื่อขนาดตัวอย่าง เท่ากับ 15 ที่ระดับนัยสำคัญ 0.01 2) อำนาจการทดสอบ ตัวสถิติทดสอบบูทสแทรปทีและตัวสถิติทดสอบดิคกี้-ฟูลเลอร์ จะให้อำนาจการทดสอบสูงใกล้เคียงกันในหลายสถานการณ์ และตัวสถิติทีให้อำนาจการทดสอบต่ำสุดทุกสถานการณ์ที่ทำการศึกษา
DOI: 10.14457/cu.the.2002.422
title: การศึกษาเชิงประจักษ์ในประเทศไทย เกี่ยวกับทางเลือกในการกำหนดโครงสร้างเงินทุน โดยพิจารณาถึงสภาวะทางเศรษฐกิจ ลักษณะเฉพาะของกิจการ และข้อจำกัดทางการเงิน

description: ศึกษาบทบาทปัจจัยสภาวะทางเศรษฐกิจมหภาค และปัจจัยคุณลักษณะเฉพาะของกิจการที่มีผลต่อ การกำหนดสัดส่วนโครงสร้างเงินทุนเป้าหมาย และศึกษาพฤติกรรมการตัดสินใจเลือกหลักทรัพย์ สำหรับการระดมทุนเพิ่ม กิจการตัวอย่างที่ศึกษาเป็นกิจการที่จดทะเบียน ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ยกเว้นกิจการในภาคการเงิน ช่วงระยะเวลาศึกษาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2544 ซึ่งกิจการตัวอย่างที่ศึกษาถูกแบ่งออก ตามระดับข้อจำกัดทางการเงินที่กิจการต้องเผชิญ วิธีการวิจัยใช้การวิเคราะห์ข้อมูลภาคตัดขวางเข้ามาช่วย ในกระบวนการวิจัยทั้งสองขั้น โดยในกระบวนการขั้นแรกอาศัยการวิเคราะห์ความถดถอย โดยวิธีกำลังสองน้อยที่สุด ส่วนในกระบวนการขั้นที่สองใช้การวิเคราะห์ความถดถอยโดยวิธีโลจิต (Logit regression) ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยสภาวะทางเศรษฐกิจมหภาค มีผลกระทบต่อการกำหนดสัดส่วนโครงสร้างเงินทุน โดยกลุ่มกิจการที่เผชิญกับข้อจำกัดทางด้านการเงิน มีการกำหนดระดับสัดส่วนหนี้สินต่อสินทรัพย์ที่เหมาะสม แปรผันตามสภาวะทางเศรษฐกิจมหภาค ในขณะที่กลุ่มกิจการที่ไม่ได้เผชิญกับข้อจำกัดทางด้านการเงิน กำหนดระดับสัดส่วนหนี้สินต่อสินทรัพย์ที่เหมาะสม แปรผกผันกับสภาวะทางเศรษฐกิจมหภาค สำหรับการพิจารณาตัดสินใจเลือกหลักทรัพย์ที่จะใช้ สำหรับการระดมทุนเพิ่มนั้น การศึกษานี้พบว่า นอกเหนือไปจากปัจจัยทางด้านสภาวะเศรษฐกิจมหภาค ที่มีผลต่อการพิจารณาตัดสินใจของทั้งสองกลุ่มแล้ว ในกรณีของกิจการที่เผชิญกับข้อจำกัดทางการเงินนั้น ปัจจัยความแตกต่างของระดับสัดส่วนหนี้สินต่อสินทรัพย์ ที่เกิดขึ้นจริงกับระดับหนี้สินต่อสินทรัพย์ที่เหมาะสม และปัจจัยคุณลักษณะเฉพาะของกิจการ ก็มีอิทธิพลต่อทางเลือกในการระดมทุนเพิ่มของกิจการ ในกรณีของประเทศไทยนั้นพบว่า ในประเด็นการตัดสินใจเลือกหลักทรัพย์สำหรับการระดมทุนเพิ่มนั้น ผู้บริหารทางการเงินไม่ได้พยายาม ที่จะปรับสัดส่วนโครงสร้างเงินทุน ให้เข้าสู่ระดับสัดส่วนโครงสร้างเงินทุนเป้าหมาย โดยผลที่ได้นี้ไม่สอดคล้องกับงานศึกษาในตลาดทุนที่พัฒนาแล้ว เนื่องจากการตัดสินใจเลือกหลักทรัพย์สำหรับการระดมทุนเพิ่ม ของกิจการอาจจะต้องเผชิญกับอุปสรรค ทางด้านต้นทุนที่เกิดขึ้นจากการดำเนินการจัดหาเงินทุน และต้นทุนที่เกิดขึ้นจากการปรับเปลี่ยนโครงสร้างเงินทุน ซึ่งจะมีผลทำให้สัดส่วนหนี้สินต่อสินทรัพย์ของกิจการ ผันผวนออกจากระดับสัดส่วนหนี้สินเป้าหมายได้ตลอดเวลา
DOI: 10.14457/cu.the.2002.423
title: การเปรียบเทียบการประมาณค่าพารามิเตอร์ของตัวแบบอนุกรมเวลา

description: ศึกษาและเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ ของตัวแบบอนุกรมเวลา ARIMA วิธีการประมาณ 3 วิธีคือ วิธีกำลังสองน้อยที่สุดแบบไม่มีเงื่อนไข (ULSE) วิธีกำลังสองน้อยที่สุดแบบมีเงื่อนไข (CLSE) และวิธีการประมาณความควรจะเป็นสูงสุด (MLE) การเปรียบเทียบกระทำด้วยวิธีทดลองภายใต้ตัวแบบอนุกรมเวลา 5 ตัวแบบคือ AR(1) AR(2) MA(1) MA(2) และ ARMA(1,1) ลักษณะของอนุกรมเวลา 4 ลักษณะคือ อนุกรมเวลาคงที่ในค่าเฉลี่ยและคงที่ในความแปรปรวน ไม่คงที่ในค่าเฉลี่ยแต่คงที่ในความแปรปรวน คงที่ในค่าเฉลี่ยแต่ไม่คงที่ในความแปรปรวน และไม่คงที่ในค่าเฉลี่ยและไม่คงที่ในความแปรปรวน ขนาดตัวอย่าง 6 ระดับคือ 50 60 70 80 100 และ 120 ในการวิจัยครั้งนี้ใช้วิธีการจำลองแบบมอนติคาร์โล และทดลองซ้ำๆ กัน 1,000 ครั้งในแต่ละสถานการณ์ เพื่อคำนวณค่าความคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ย (MSE) หรือค่าเฉลี่ยของความคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ย (AV.MSE) เมื่อมีสองพารามิเตอร์ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) ตัวแบบอัตตสัมพันธ์อันดับที่หนึ่ง AR(1) สำหรับทุกระดับของขนาดตัวอย่าง และทุกลักษณะของอนุกรมเวลา วิธี MLE จะให้ค่า MSE ต่ำสุด เมื่อค่า phi1 อยู่ในช่วง (0.00, 0.44] แต่ในกรณีที่ค่า phi1 อยู่ในช่วง [0.45, 1.00) วิธี ULSE จะให้ค่า MSE ต่ำสุด 2) ตัวแบบอัตตสัมพันธ์อันดับที่สอง AR(2) สำหรับทุกระดับของขนาดตัวอย่างและทุกลักษณะของอนุกรมเวลา วิธี CLSE จะให้ค่า AV.MSE ต่ำสุด ในทุกค่า (phi1, phi2) และวิธี MLE จะให้ค่า AV.MSE ต่ำสุดเมื่อค่า (phi1, phi2) อยู่ในช่วง ([-0.8, 0.7], [-0.5, 0.4]) 3) ตัวแบบค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่อันดับที่หนึ่ง MA(1) สำหรับทุกลักษณะของอนุกรมเวลา เมื่อตัวอย่างมีขนาดเล็ก (50, 60 และ 70) วิธี MLE จะให้ค่า MSE ต่ำสุด เมื่อค่า theta1 อยู่ในช่วง (0.00, 0.46] กรณีที่ค่า theta1 อยู่ในช่วง [0.47, 0.65] วิธี CLSE และวิธี MLE จะให้ค่า MSE ต่ำสุดใกล้เคียงกัน ส่วนค่า theta1 อยู่ในช่วง [0.66, 1.00) วิธี CLSE จะให้ค่า MSE ต่ำสุด เมื่อตัวอย่างมีขนาดใหญ่ (80, 100 และ 120) วิธี MLE จะให้ค่า MSE ต่ำสุด เมื่อค่า theta1 อยู่ในช่วง (0.00, 0.35] ส่วนกรณีที่ค่า theta1 อยู่ในช่วง [0.36, 1.00) วิธี CLSE จะให้ค่า MSE ต่ำสุด 4) ตัวแบบค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่อันดับที่สอง MA(2) สำหรับทุกลักษณะของอนุกรมเวลา เมื่อตัวอย่างมีขนาดเล็ก (50, 60 และ 70) วิธี CLSE จะให้ค่า AV.MSE ต่ำสุดในเกือบทุกระดับของพารามิเตอร์ ยกเว้นในกรณีที่ค่า (theta1, theta2) อยู่ในช่วง ([-0.9, 1.2], [-0.3, 0.3]) วิธี MLE จะให้ค่า AV.MSE ต่ำสุด เมื่อตัวอย่างมีขนาดใหญ่ (80, 100 และ 120) วิธี CLSE จะให้ค่า AV.MSE ต่ำสุด ในเกือบทุกระดับของพารามิเตอร์ ยกเว้นในกรณีที่ค่า (theta1, theta2) อยู่ในช่วง ([-0.9, 1.2], (-1.0, -0.4]) วิธี ULSE จะให้ค่า AV.MSE ต่ำสุด 5) ตัวแบบอัตตสัมพันธ์อันดับที่หนึ่ง และค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่อันดับที่หนึ่ง ARMA(1,1) สำหรับทุกระดับของขนาดตัวอย่าง และทุกลักษณะของอนุกรมเวลา วิธี MLE จะให้ค่า AV.MSE ต่ำสุดในเกือบทุกระดับของพารามิเตอร์ ยกเว้นกรณีที่ค่า (phi1, theta1) อยู่ในช่วง ((-1.0, -0.7], [-0.1, 0.4]), ([0.8, 1.0), (-1.0, -0.2]) และ ([0.8, 1.0), [-0.1, 0.4]) วิธี CLSE จะให้ค่า AV.MSE ต่ำสุด และส่วนค่า (phi 1, theta1) อยู่ในช่วง ([-0.6, -0.4], [-0.1, 0.4]) วิธี ULSE จะให้ค่า AV.MSE ต่ำสุด
DOI: 10.14457/cu.the.2002.424
title: คุณภาพกำไรกับผลตอบแทนของหุ้น : การศึกษาจากตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ จัดทำขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพกำไรกับผลตอบแทนจากการลงทุนในหุ้นสามัญ รวมถึงองค์ประกอบของคุณภาพกำไรที่มีอิทธิพลในการอธิบายความสัมพันธ์ดังกล่าว โดยศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย จำนวน 214 บริษัท ระหว่างปี พ.ศ. 2540-พ.ศ. 2544 การทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพกำไรกับผลตอบแทนของหุ้น ทั้งวิธีจัดกลุ่มหุ้น และการทดสอบสมการถดถอยภาคตัดขวาง โดยใช้การเปลี่ยนแปลงของมูลค่ารายการพึงรับพึงจ่ายเป็นตัวแทนในการวัดคุณภาพกำไร สามารถสรุปผลในเบื้องต้นได้ว่า คุณภาพกำไรกับผลตอบแทนและผลตอบแทนเกินปกติจากการลงทุนในหุ้นสามัญไม่มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญ และเมื่อทำการศึกษาโดยสมการถดถอยภาคตัดขวางพบว่า ตัวแปรที่มีอิทธิพลในการอธิบายความสัมพันธ์ของผลตอบแทนและผลตอบแทนเกินปกติจากการลงทุนในหุ้นสามัญ ในช่วงเวลาหลังจากที่งบการเงินถูกเปิดเผยต่อสาธารณชนอย่างทั่วถึง คือ กำไรของกิจการเท่านั้น ขณะที่ตัวแปรอื่นได้แก่การเปลี่ยนแปลงของกำไรไม่สามารถอธิบายผลตอบแทนจากการลงทุนในหุ้นสามัญอย่างมีนัยสำคัญ ปรากฏการณ์นี้อาจอธิบายได้ว่า นักลงทุนให้ความสนใจเพียงกำไรของกิจการซึ่งเป็นข้อมูลพื้นฐานเบื้องต้น และอาจจะไม่ได้สนใจในข้อมูลส่วนอื่นๆ ของงบการเงินที่มีความซับซ้อนมากกว่ากำไรของกิจการที่ปรากฏ ทั้งนี้อาจจะกล่าวอ้างถึงข้อบ่งชี้ได้ว่า ประสิทธิภาพในการรับรู้ข้อมูลข่าวสารของนักลงทุนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยยังอยู่ในระดับต่ำ