DOI: 10.17026/dans-zxn-vszh
title: Transect-rapport 2174: Een Archeologisch Bureauonderzoek. Ulicoten, Baarleseweg 1, Gemeente Baarle-Nassau (NB).

description: &lt;p&gt;In april 2019 is een archeologisch bureauonderzoek (BO) uitgevoerd in een plangebied aan de Baarleseweg 1 in Ulicoten (gemeente Baarle-Nassau). De aanleiding van het onderzoek is het voornemen om in het plangebied het huidige campingterrein opnieuw in te delen. Het onderhavige onderzoek vindt plaats in het kader van de hiervoor benodigde omgevingsvergunning. Het plangebied heeft een oppervlakte van 6,4 hectare. &lt;br&gt; &lt;br&gt;Vanuit het bestemmingsplan ‘Buitengebied (2008)’ geldt dat archeologische waardes of verwachtingen aangegeven op de archeologische beleidskaart moeten worden opgevolgd met een archeologisch onderzoek. Het plangebied valt hierbij in verschillende zones (aangegeven op bijlage 2 en 3) met verschillende onderzoeksgrenzen. Werkzaamheden dieper dan de voorgestelde grenzen moeten worden opgevolgd door een archeologisch onderzoek: &lt;br&gt; &lt;br&gt;• Bij bosgebied (ontbrekende ploeglaag): 10 cm -Mv • Bij gebieden met een hoge archeologische verwachting: &gt;100 m2; 40 cm -Mv • Bij historische kern - randzone: &gt;500 m2; 40 cm -Mv • Bij gebieden met een middelhoge archeologische verwachting: &gt;1000 m2; 40 cm -Mv • Bij gebieden met een lage verwachting of ontgronde gebieden: vrijstelling van onderzoek. &lt;br&gt; &lt;br&gt;Bij de herontwikkeling zullen de aanpassingen in het plangebied de onderzoeksgrenzen van 10 en 40 cm -Mv overschrijden en is in het kader van de aanvraag van een omgevingsvergunning een archeologisch onderzoek nodig. Dit rapport beschrijft de resultaten van een archeologisch vooronderzoek in het plangebied en voorziet daarmee in die plicht.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Conclusie &lt;br&gt;In het plangebied gelden verschillende archeologische verwachtingen gebaseerd op de geomorfologische kenmerken van het plangebied en op verwachte verstoringen. Het plangebied is vanaf het Laat-Paleolithicum bewoonbaar gewest. Geomorfologisch gezien ligt het op de zuidwestelijke flank van een terrasafzettingswelving. Deze locatie was voor de bevolking in de steentijd (Laat-Paleolithicum - Neolithicum) aantrekkelijk door een grote biodiversiteit, omdat het op een zogenaamde gradiëntzone ligt, de overgang van hoog naar laag gelegen gebieden. In het plangebied geldt dan ook een hoge archeologische verwachting op vondsten uit deze periodes. Vanaf de Bronstijd verschuift de plek waar nederzettingen ontstaan, deze liggen voornamelijk meer op de top van de terrasafzettingswelvingen of dekzandruggen. Er zijn in de omgeving van het plangebied wel enkele vondsten en vindsplaatsen bekend uit het Bronstijd, IJzertijd en Romeinse tijd waardoor de archeologische verwachting voor deze periode vooralsnog middelhoog is. Vanaf de Middeleeuwen worden de heidegebieden en woeste gronden ontgonnen en in gebruik genomen voor de landbouw. Het plangebied lag tussen drie wegen die waarschijnlijk hun oorsprong in de Late Middeleeuwen hebben. De archeologische verwachting op vondsten uit de Middeleeuwen is hierom middelhoog. Het plangebied is volgens topografische kaarten pas in de 19e eeuw ontgonnen en blijft tot aan de helft van de 20e eeuw onbebouwd. De archeologische verwachting voor de Nieuwe Tijd is hierom laag. &lt;br&gt; &lt;br&gt;In het zuiden van het plangebied heeft al eerder onderzoek plaatsgevonden, waaruit blijkt dat de oorspronkelijke bodem niet meer intact is en een deel van het plangebied ontgrond is geweest tot 1 m -Mv (aangegeven op bijlage 9). Hier geldt een lage verwachting. Tegenwoordig staan in het plangebied 23 gebouwen, gebouwd tussen 1952 en 2002. Bouwplannen van deze gebouwen zijn niet bekend &lt;br&gt;maar dit betreft bungalows zonder ondergrondse funderingen, waardoor de bodem niet tot nauwelijks verstoord zal zijn.&lt;/p&gt;