cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1343
title: มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการกำกับดูแลผู้ติดตามทวงหนี้

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายในการศึกษาวิเคราะห์เปรียบเทียบมาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการกำกับดูแลผู้ติดตามทวงหนี้ของประเทศสหรัฐอเมริกา และของประเทศไทย เพื่อนำมาตรการทางกฎหมายหรือแนวทางเกี่ยวกับการกำกับดูแลผู้ติดตามทวงหนี้ที่เหมาะสมมาบังคับในประเทศไทย อันจะส่งผลให้ปัญหาการติดตามทวงหนี้ที่ไม่เป็นธรรมลดน้อยลง จากการศึกษาของประเทศไทยและประเทศสหรัฐอเมริกา ร่างพระราชบัญญัติการติดตามทวงถามหนี้อย่างเป็นธรรม พ.ศ. .... และกฎหมายเกี่ยวกับวิธีปฏิบัติในการติดตามทวงหนี้อย่างเป็นธรรม ค.ศ.1978 พบว่าประเทศไทย และประเทศสหรัฐอเมริกา ปัญหาการติดตามทวงหนี้ก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ลูกหนี้อย่างยิ่ง จึงต้องมีมาตรการทางกฎหมายต่างๆ ในการกำกับดูแลผู้ติดตามทวงหนี้ อันมีวัตถุประสงค์เพื่อคุ้มครองสิทธิของลูกหนี้ ได้แก่ มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการควบคุมการประกอบธุรกิจของผู้ติดตามทวงหนี้ เนื่องจากการประกอบธุรกิจรับติดตามทวงหนี้อาจกระทบต่อสิทธิของบุคคล และสาธารณชนจึงต้องกำหนดให้ผู้ประกอบธุรกิจกรณีใดบ้างสามารถติดตามทวงหนี้จากลูกหนี้ได้ มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการกำกับดูแลผู้ติดตามทวงหนี้ เพื่อกำหนดข้อห้าม และข้อปฏิบัติเกี่ยวกับวิธีการติดตามทวงหนี้ของผู้ติดตามทวงหนี้ อำนาจของคณะกรรมการ เพื่อบังคับใช้มาตรการทางกฎหมาย และส่งเสริมมาตรการกำกับดูแลผู้ติดตามทวงหนี้ดังกล่าวอย่างมีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ดี ร่างพระราชบัญญัติการติดตามทวงถามหนี้อย่างเป็นธรรม พ.ศ. …. ยังมีรายละเอียดของมาตรการทางกฎหมายที่ไม่เหมาะสม และสอดคล้องกับปัญหาการติดตามทวงหนี้ที่ไม่เป็นธรรมที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน ผู้เขียนเสนอแนะให้มีการแก้ไขร่างพระราชบัญญัติการติดตามทวงถามหนี้ที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. … ดังต่อไปนี้ 1.การเพิ่มขอบเขตบังคับใช้กฎหมายโดยขยายคำนิยาม “ผู้ติดตามทวงหนี้” ให้หมายความรวมถึงบุคคลธรรมดา ผู้รับซื้อ หรือรับโอนหนี้เพื่อป้องกันการเลี่ยงกฎหมาย2.การกำหนดให้ผู้ประกอบธุรกิจติดตามทวงหนี้ต้องได้รับใบอนุญาตเพื่อให้รัฐสามารถตรวจสอบให้เฉพาะผู้มีคุณสมบัติเหมาะสมเป็นผู้ดำเนินธุรกิจและมีอำนาจกำกับธุรกิจได้มากขึ้น 3.การกำหนดให้มีวิธีการติดต่อสื่อสารกับลูกหนี้โดยให้สิทธิกับลูกหนี้ยุติการติดต่อสื่อสารชั่วคราวเพื่อเป็นการคุ้มครองคู่สัญญาทั้งสองฝ่าย 4. อำนาจคณะกรรมการติดตามทวงหนี้ออกคำสั่งชั่วคราว หรือถาวรเกี่ยวกับห้ามผู้ติดตามทวงหนี้ใช้วิธีการ ติดตามทวงหนี้ใดๆ ที่อาจจะก่อให้เกิดความเสียหายต่อลูกหนี้อย่างมาก
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1344
title: ปัญหาการอาศัยหลักนิติกรรมอำพรางตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาปรับใช้ในสัญญาที่มีวัตถุประสงค์เพื่อการหลบหลีกภาษีอากร

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาวิเคราะห์ถึงการใช้หลักกฎหมายนิติกรรมอำพรางตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์เพื่อป้องกันปัญหาการหลบหลีกภาษีอากร จากการศึกษาพบว่า จากข้อจำกัดของหลักกฎหมายนิติกรรมอำพรางตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์กับประเด็นการกำหนดภาระการพิสูจน์ภายใต้หลักกฎหมายนิติกรรมอำพรางนั้น จึงทำให้หลักกฎหมายนิติกรรมอำพรางตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ไม่มีประสิทธิภาพที่เพียงพอที่จะนำมาใช้ในการต่อสู้กับปัญหาการหลบหลีกภาษีอากรได้ รวมทั้งการใช้หลักกฎหมายนิติกรรมอำพรางตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ในการแก้ไขปัญหาการหลบหลีกภาษีอากรนั้น ยังส่งผลให้เกิดความไม่แน่นอนในแง่ของหลักอิสระในทางแพ่งที่คู่สัญญามีสิทธิตกลงสัญญากันอย่างไรก็ได้อีกด้วย จากผลดังที่ได้กล่าวมาในข้างต้น จึงส่งผลให้หลายๆประเทศต่างหามาตรการที่จำเป็นเพื่อแก้ไขปัญหา กล่าวคือ ได้มีการรับรองหลักการเฉพาะ เช่น หลัก Sham transaction เพื่อแก้ไขปัญหาการหลบหลีกภาษีอากร
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1345
title: การระงับข้อพิพาททางภาษีอากรระหว่างรัฐ : ศึกษาความเป็นไปได้ในการนำการอนุญาโตตุลาการมาใช้กับอนุสัญญาภาษีซ้อนของประเทศไทย

description: อนุสัญญาภาษีซ้อนเป็นกลไกที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อขจัดการความซ้ำซ้อนในการจัดเก็บภาษี แต่ในทางปฏิบัติ การปรับใช้อนุสัญญาภาษีซ้อนระหว่างคู่สัญญาก่อให้เกิดข้อพิพาททางภาษีอากรระหว่างรัฐซึ่งเกี่ยวกับการปรับใช้และการตีความอนุสัญญาภาษีซ้อน จากข้อพิพาทดังกล่าวที่เกิดขึ้น อนุสัญญาภาษีซ้อนจึงได้กำหนดวิธีการระงับข้อพิพาททางภาษีอากรไว้เป็นการเฉพาะ กล่าวคือ วิธีการดำเนินการเพื่อความตกลงร่วมกันซึ่งเดิมเป็นวิธีการระงับข้อพิพาทที่ได้รับการยอมรับว่า เป็นวิธีการระงับข้อพิพาทที่มีประสิทธิภาพ แต่ในปัจจุบันพบว่า วิธีการดังกล่าวไม่สามารถระงับข้อพิพาทที่เกิดขึ้นได้อย่างมีประสิทธิภาพ เนื่องด้วยข้อจำกัดหลายประการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการขาดกลไกบังคับเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจในการระงับข้อพิพาท เจ้าพนักงานผู้มีอำนาจมีดุลพินิจในการรับหรือไม่รับข้อพิพาท การไม่มีกลไกบังคับให้เจ้าพนักงานผู้มีอำนาจของอีกรัฐหนึ่งให้ความร่วมมือในการเข้าสู่กระบวนการระงับข้อพิพาท จึงมีแนวความคิดในการนำการอนุญาโตตุลาการแบบบังคับมาใช้เพื่อระงับข้อพิพาททางภาษีอากร วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ จึงศึกษาความเป็นไปได้ในการนำการอนุญาโตตุลาการมาใช้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพให้กับการระงับข้อพิพาททางภาษีอากรระหว่างรัฐภายใต้อนุสัญญาภาษีซ้อน โดยศึกษากลไกและแนวความคิดขององค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา (Organisation for Economic Co-operation and Development : OECD) ประกอบกับแนวทางในการนำการอนุญาโตตุลาการไปใช้ รวมถึงอนุสัญญาภาษีซ้อนที่ระบุให้มีกลไกการระงับข้อพิพาทโดยการอนุญาโตตุลาการของประเทศสหรัฐอเมริกา จากการศึกษาดังกล่าว ผู้เขียนพบว่า การอนุญาโตตุลาการสามารถเพิ่มประสิทธิภาพให้กับการระงับข้อพิพาททางภาษีอากรระหว่างรัฐภายใต้อนุสัญญาภาษีซ้อนได้ อย่างไรก็ดี การที่ประเทศไทยจะนำการอนุญาโตตุลาการแบบบังคับมาใช้นั้นมีข้อพิจารณาสำคัญหลายประการ เช่น การจำกัดขอบเขตการใช้อนุญาโตตุลาการสำหรับบางประเภทข้อพิพาท หรือบางรัฐคู่สัญญา หรือกระบวนการในการจัดทำคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการ เป็นต้น ผู้เขียนจึงเสนอแนะให้แก้ไขปรับปรุงที่วิธีการดำเนินการเพื่อความตกลงร่วมกันด้วย เช่น การจำกัดบทบาทของกฎหมายภายในไม่ให้เกี่ยวข้องกับการขจัดภาษีซ้อน การจำกัดดุลพินิจของเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจในการรับหรือไม่รับข้อพิพาท รวมถึงการกำหนดโครงสร้างองค์กรที่รับผิดชอบเรื่องการระงับข้อพิพาททางภาษีอากรระหว่างรัฐภายใต้อนุสัญญาภาษีซ้อนโดยเฉพาะ เป็นต้น เพื่อให้กระบวนการระงับข้อพิพาททางภาษีอากรระหว่างรัฐมีประสิทธิภาพมากขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1346
title: สิทธิในการให้ยืมวรรณกรรม

description: ปัจจุบัน ประชาชนส่วนมากนิยมใช้ประโยชน์งานวรรณกรรมประเภทหนังสือโดยการยืมจากห้องสมุด เนื่องจากการยืมดังกล่าวไม่มีค่าใช้จ่ายแต่อย่างใด จึงส่งผลให้ความจำเป็นในการซื้อหนังสือจากท้องตลาดลดน้อยลง ดังนั้น หากประชาชนสามารถเข้าถึงหนังสือได้โดยการยืมมากขึ้นเท่าใด รายได้จากการจำหน่ายหนังสือก็ย่อมลดน้อยลงเท่านั้น จึงส่งผลกระทบต่อเจ้าของลิขสิทธิ์และผู้สร้างสรรค์ นอกจากนี้การให้ยืมยังมิใช่สิทธิที่ได้รับความคุ้มครองภายใต้พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 จึงทำให้เจ้าของลิขสิทธิ์หรือผู้สร้างสรรค์ไม่สามารถเรียกร้องค่าตอบแทนที่สูญเสียประโยชน์ที่เกิดจากการให้ยืมดังกล่าวได้ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จะศึกษาถึงกฎหมายที่ให้ความคุ้มครองสิทธิในการให้ยืมงานวรรณกรรม เพื่อสร้างความชอบธรรมให้แก่เจ้าของลิขสิทธิ์และผู้สร้างสรรค์ โดยผู้วิจัยได้ทำการศึกษาและวิเคราะห์ถึงลักษณะและความชอบธรรมของการให้ความคุ้มครองสิทธิในการให้ยืมงานวรรณกรรม ทั้งแนวคิดเบื้องต้นเกี่ยวกับการให้ความคุ้มครองสิทธิในการให้ยืมงานวรรณกรรม กฎหมายของต่างประเทศ ได้แก่ กฎหมายของสหภาพยุโรป (European Union หรือ EU) สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ประเทศออสเตรเลีย และประเทศแคนาดา ตลอดจนทำการศึกษาผลกระทบของการที่ประเทศไทยจะให้คุ้มครองสิทธิให้ยืมงานวรรณกรรม และทำการสัมภาษณ์ผู้ที่เกี่ยวข้องกับการให้ความคุ้มครองสิทธิในการให้ยืมงานวรรณกรรม ได้แก่ ผู้สร้างสรรค์ เจ้าของลิขสิทธิ์ สำนักพิมพ์ และบรรณารักษ์ห้องสมุดด้วย เพื่อวิจัยถึงความเหมาะสมในการให้ความคุ้มครองสิทธิในการให้ยืม งานวรรณกรรมในประเทศไทย จากการศึกษาวิจัยพบว่า การให้ความคุ้มครองสิทธิในการให้ยืมงานวรรณกรรมจะเป็นการชดเชยประโยชน์ที่ผู้สร้างสรรค์ต้องสูญเสียจากการให้ยืมงานวรรณกรรมของห้องสมุด และทำให้ผู้สร้างสรรค์เกิดแรงจูงใจในการสร้างสรรค์งานอันมีคุณค่าแก่สังคมต่อไป ดังนั้นควรมีกฎหมายเฉพาะเพื่อคุ้มครองสิทธิในการให้ยืมงานวรรณกรรมในประเทศไทย โดยกำหนดให้ผู้สร้างสรรค์งานวรรณกรรมประเภทหนังสือวิชาการ หนังสืออ้างอิง และหนังสือนวนิยาย เป็นผู้ได้รับค่าตอบแทนจากการที่งานอันตนประพันธ์ขึ้นถูกยืมจากห้องสมุด ซึ่งค่าตอบแทนนั้น ควรเป็นหน้าที่รับผิดชอบของกระทรวงศึกษาธิการ และกระทรวงวัฒนธรรม และมีการกำหนดอายุความคุ้มครองตราบเท่าที่ยังมีการให้ยืมงานวรรณกรรมเล่มนั้นๆ ในห้องสมุดตามจำนวนที่กำหนด เช่น 50 เล่ม เป็นต้น
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1347
title: ผลของโครเมียมและนิกเกิลในเหล็กกล้าไร้สนิมเกรด 316L ที่ผลิตโดยกรรมวิธีโลหะผงต่อโครงสร้างจุลภาคและความต้านทานการเกิดออกซิเดชัน

description: เหล็กกล้าไร้สนิมเกรด 316L เป็นเหล็กกล้าไร้สนิมออสเทนิติคที่นิยมใช้ในงานอุตสาหกรรมอย่างกว้างขวางเนื่องด้วยสมบัติด้านความแข็งแรง ความสามารถในการต้านทานการกัดกร่อนและความต้านทานการเกิดออกซิเดชันที่อุณหภูมิปานกลางจนถึงอุณหภูมิสูงโดยยังคงความแข็งแรงไว้ได้ อย่างไรก็ตามภายใต้การใช้งานที่มีสภาวะรุนแรง ต้องการความสามารถการต้านทานการเกิดออกซิเดชันที่สูงขึ้นเพื่อให้วัสดุมีอายุการใช้งานที่นานขึ้น ดังนั้นในงานวิจัยนี้จึงมีความต้องการที่จะพัฒนาวัสดุใหม่เพื่อให้มีความต้านทานการเกิดออกซิเดชันภายใต้สภาวะเหล่านั้นโดยปรับปรุงเหล็กกล้าไร้สนิม 316L ที่ผลิตโดยกรรมวิธีโละผงด้วยการเติมธาตุโครเมียมนิกเกิล และโครเมียมและนิกเกิลร่วมกัน ที่ 1% – 5% โดยน้ำหนัก อัดขึ้นรูปด้วยแรงอัด 15 ตันค้างไวเป็นเวลา 30 วินาที แล้วชิ้นงานจะถูกเผาผนึกที่ 1300 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 45 นาที ภายใต้บรรยากาศไฮโดรเจน แล้วทดสอบออกซิเดชันที่ 900 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 100 ชั่วโมง ภายใต้บรรยากาศปกติ เหล็กกล้าไร้สนิม 316L ที่เติมโครเมียมจะให้ความต้านทานการเกิดออกซิเดชันภายหลังการทดสอบดีที่สุด โดยความต้านทานการเกิดออกซิเดชันดีขึ้นเมื่อปริมาณการเติมโครเมียม นิกเกิล และโครเมียมและนิกเกิลร่วมกันเพิ่มขึ้น ออกไซด์ที่เกิดจะเหมือนกันทั้งที่ผิวชิ้นงานและภายในชิ้นงานโดยพบว่าเป็น Cr2O3, Fe2O3, (Fe0.6Cr0.4)2O3, NiFe2O4 และ NiCr2O4 การเติมธาตุมีอิทธิพลต่อความแข็งคล้ายกัน โดยชิ้นงานส่วนใหญ่มีค่าความแข็งอยู่ที่ 83 HRB
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1348
title: การระงับข้อพิพาทว่าด้วยมาตรการทางการค้าที่เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อม ซึ่งเกิดขึ้นจากความตกลงภายใต้องค์การการค้าโลกและความตกลงพหุภาคีด้านสิ่งแวดล้อมเฉพาะในกรณีที่คู่พิพาทเป็นภาคีความตกลงทั้งสองประเภท

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาการขัดกันของบทบัญญัติขององค์การการค้าโลก (WTO) กับความตกลงพหุภาคีด้านสิ่งแวดล้อม (MEAs) ที่เกี่ยวกับการระงับข้อพิพาททางการค้าที่เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อมของ WTO กับการใช้ MEAs ในการระงับข้อพิพาท ในกรณีที่คู่พิพาทต่างก็เป็นภาคีทั้งสองความตกลง WTO ถูกจัดตั้งขึ้นภายใต้กรอบแนวคิดของสำนักการค้าเสรีนิยม และรับแนวคิดการพัฒนาอย่างยั่งยืน จึงได้มีการออกบทบัญญัติที่เกี่ยวกับระเบียบการค้าเสรี เช่น การไม่เลือกปฏิบัติ MFN หรือ NT เป็นต้น และมีการกำหนดข้อยกเว้นเพื่อการดำเนินมาตรการสิ่งแวดล้อมไว้ในมาตรา 20 (บี) และ 20 (จี) ในขณะที่ MEAs ถูกจัดตั้งขึ้นภายใต้กรอบแนวคิดสำนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม จึงได้มีการกำหนดบทบัญญัติในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมรวมถึงให้สิทธิภาคีในการออกมาตรการทางการค้า โดยเฉพาะการยอมรับหลักระมัดระวังมาใช้เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของตน ซึ่งจากกรอบแนวความคิดที่แตกต่างนี้จะนำไปสู่ความเสี่ยงในการเกิดข้อพิพาททางการค้าที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม ซึ่ง WTO ก็มีขอบเขตการพิจารณาเพียง Covered Agreements ตามที่กำหนดใน DSU จากการศึกษา พบว่า บทบัญญัติการค้าเสรีของ WTO มีการขัดกันกับบทบัญญัติ MEAs ในความหมายกว้าง ซึ่งแม้ว่า แนวคำตัดสินของคณะกรรมการวินิจฉัยข้อพิพาท และองค์กรอุทธรณ์จะมีความยืดหยุ่น และสอดคล้องกันมากขึ้น แต่ยังไม่เพียงพอที่จะทำให้ WTO กับ MEAs มีความสอดคล้องกันมากขึ้น ดังนั้น WTO จึงควรปรับบทบาทในการแสวงหาความร่วมมือกับความตกลงระหว่างประเทศอื่นๆ และปรับบทบัญญัติมาตรา 20 ให้รองรับมาตรการสิ่งแวดล้อมที่เกี่ยวกับมลพิษและการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศ ในขณะที่การระงับข้อพิพาทควรนำหลักการตีความในมาตรา 31.3 ของ VCLT มาปรับใช้ และปรับบทบัญญัติของ DSU ในกรณีที่คู่พิพาทเป็นภาคีของทั้งสองความตกลง
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1349
title: ผลของการเรียนการสอนแบบสืบสอบโดยใช้การเชื่อมโยงแผนผังมโนทัศน์ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและเจตคติต่อการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาและเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายระหว่างกลุ่มที่เรียนด้วยการเรียนการสอนแบบสืบสอบโดยใช้การเชื่อมโยงแผนผังมโนทัศน์กับนักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยการเรียนการสอนแบบทั่วไป และ 2) เปรียบเทียบเจตคติต่อการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายระหว่างกลุ่มที่เรียนด้วยการเรียนการสอนแบบสืบสอบโดยใช้การเชื่อมโยงแผนผังมโนทัศกับกลุ่มที่เรียนด้วยการเรียนการสอนแบบทั่วไป กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนราชินี เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร โดยแบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลองที่เรียนด้วยการเรียนการสอนแบบสืบสอบโดยใช้การเชื่อมโยงแผนผังมโนทัศน์ จำนวน 31 คน และกลุ่มควบคุมที่เรียนด้วยการเรียนการสอนแบบทั่วไป จำนวน 31 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) แบบสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ที่มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.82 และ 2) แบบวัดเจตคติต่อการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ที่มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.93 ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยการเรียนการสอนแบบสืบสอบโดยใช้การเชื่อมโยงแผนผังมโนทัศน์มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ร้อยละ 70.76 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ขั้นต่ำที่กำหนด คือ ร้อยละ 70 และมีคะแนนเฉลี่ยผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงกว่านักเรียนที่เรียนด้วยการเรียนการสอนแบบทั่วไป อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. นักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยการเรียนการสอนแบบสืบสอบโดยใช้การเชื่อมโยงแผนผังมโนทัศน์มีคะแนนเฉลี่ยเจตคติต่อการเรียนรู้วิทยาศาสตร์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน และสูงกว่ากลุ่มที่เรียนด้วยการเรียนการสอนแบบทั่วไป อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ดังนั้นจึงสรุปได้ว่า การเรียนการสอนแบบสืบสอบโดยใช้การเชื่อมโยงแผนผังมโนทัศน์ สามารถพัฒนานักเรียนในด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและเจตคติต่อการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ได้
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1350
title: ซอฟต์แวร์ประเมินการคงสภาพและอายุใช้งานที่เหลือของท่อมีรอยร้าวด้วย API RP 579

description: วิทยานิพนธ์นี้พัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ตาม API RP 579 สำหรับประเมินชิ้นส่วนทรงกระบอกที่มีรอยร้าวผิวรูปครึ่งวงรีวางตัวตามยาว ภายใต้ความเค้นปฐมภูมิ และความเค้นทุติยภูมิ สำหรับภาระปฐมภูมิ โปรแกรมรองรับการป้อนค่าความดันภายใน หรือการกระจายความเค้นตามแนวความหนาในรูปฟังก์ชันโพลินอเมียลกำลังสี่ สำหรับภาระทุติยภูมิ โปรแกรมรองรับการป้อนค่าความเค้นเชิงความร้อนในรูปของการกระจายตัวของอุณหภูมิตามแนวความหนาในรูปฟังก์ชันโพลินอเมียลกำลังสี่ และความเค้นตกค้าง ซึ่งประมาณให้มีขนาดคงที่ตามแนวความกว้างของรอยเชื่อม โปรแกรมสามารถประเมินการคงสภาพ ประเมินอายุการใช้งานที่เหลือ และประเมินการรั่วก่อนการแตกหัก สำหรับการประเมินการคงสภาพ โปรแกรมรองรับการประเมินระดับ 1 ระดับ 2 และระดับ 3 (ทางเลือก B) สำหรับการประเมินอายุการใช้งานที่เหลือ โปรแกรมรองรับการเติบโตของรอยร้าวเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงความดันภายในที่มีแอมพลิจูดคงที่ด้วยแบบจำลองของ Walker นอกจากนี้ โปรแกรมสามารถระบุลักษณะรอยร้าวกรณีที่มีจำนวนรอยร้าวได้สูงสุด 2 รอย และโปรแกรมใช้ระเบียบวิธีฟังก์ชันน้ำหนักเพื่อคำนวณพารามิเตอร์ปลายรอยร้าว โปรแกรมเขียนด้วยภาษา Delphi 7 การพัฒนาโครงสร้างของโปรแกรมใช้แนวคิดการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ และออกแบบคลาสไดอะแกรมด้วยแบบแผน Player-Role โครงสร้างของโปรแกรมจึงมีความยืดหยุ่น การตรวจสอบความถูกต้องของโปรแกรมแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรก คือตรวจสอบผลการคำนวณของโปรแกรมกับคำตอบของตัวอย่างใน API RP 579 และส่วนที่สอง คือประยุกต์โปรแกรมกับปัญหาทางปฏิบัติ การตรวจสอบพบว่า โปรแกรมสามารถทำงานได้ถูกต้อง และได้ผลลัพธ์สอดคล้องกับกายภาพจริงของปัญหา
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1351
title: การทำนายปริมาณออกไซด์ของไนโตรเจนที่ปล่อยจากเครื่องยนต์กังหันก๊าซ

description: ในปัจจุบันการควบคุมมลภาวะได้กลายเป็นปัญหาที่สำคัญเนื่องจากกฎหมายที่มีความเข้มงวดขึ้นมากขึ้น เครื่องยนต์กังหันก๊าซซึ่งจะถูกใช้เป็นเครื่องจักรต้นกำลังในโรงงานผลิตไฟฟ้าพลังงานก๊าซโดยทั่วไป จะเป็นสาเหตุหนึ่งที่สามารถก่อกำเนิดมลภาวะทางอากาศโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ไนโตรเจนออกไซด์ จากกระบวนการเผาไหม้ของเชื้อเพลิงในห้องเผาไหม้ในงานวิจัยนี้ แบบจำลองห้องเผาไหม้ของเครื่องยนต์กังหันก๊าซชนิดที่ใช้กับอุตสาหกรรมการบินได้ถูกพัฒนาขึ้นมาเพื่อที่จะทำนายปริมาณการเกิดไนโตรเจนออกไซด์ การสร้างแบบจำลองกระบวนการภายในห้องเผาไหม้จะถูกแบ่งเป็น 2 ขั้นตอน โดยขั้นตอนแรกจะเป็นการใช้โปรแกรมจำลองกระบวนการผลิตในการหาข้อมูลที่จำเป็นและเงื่อนไขขอบเขตรอบห้องเผาไหม้ และในขั้นตอนที่ 2 จะใช้ข้อมูลเงื่อนไขขอบเขตและปฏิกิริยาไนโตรเจนออกไซด์จากอุณหภูมิ ไนโตรเจนออกไซด์อย่างรวดเร็ว และไนโตรเจนออกไซด์ผ่านสารตัวกลางไนตรัสออกไซด์ นำมาประยุกต์ใช้กับโปรแกรมจำลองพลศาสตร์ของไหล เพื่อที่จะทำนายรูปแบบของก๊าซที่เกิดขึ้นในห้องเผาไหม้ จากผลการจำลองพบว่า ปัจจัยที่มีผลต่อปริมาณไนโตรเจนออกไซด์คือภาระของเครื่องยนต์หรือปริมาณการผลิตไฟฟ้า สมรรถนะของเครื่องยนต์ อุณหภูมิของอากาศโดยรอบเป็นค่าที่มีผลกระทบมากที่สุดในการเกิดไนโตรเจนออกไซด์ ประโยชน์ที่ได้จากผลการจำลองในงานวิจัยชิ้นนี้ จะช่วยให้เข้าใจพฤติกรรมการเกิดในไตรเจนออกไซด์จากเครื่องยนต์กังหันก๊าซ เพื่อที่จะนำมากำหนดกลยุทธการเดินเครื่องให้มีปริมาณการเกิดมลภาวะน้อยที่สุด
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1352
title: ประสิทธิภาพของการบริหารยาปฏิชีวนะ 2 ชนิดตามความไวของเชื้อเปรียบเทียบกับการให้ยาปฏิชีวนะ 1 ชนิด ในผู้ป่วยล้างไตทางช่องท้องที่มีภาวะช่องท้องอักเสบจากเชื้อแบคทีเรียแกรมลบ

description: ที่มา: การรักษาภาวะช่องท้องอักเสบจากแบคทีเรีย Enterobacteriaceae ด้วยยาปฏิชีวนะตามความไวของเชื้อเพียงชนิดเดียวมีผลลัพธ์การรักษาที่ไม่ดีเท่าที่ควร อย่างไรก็ตามปัจจุบันยังไม่เคยมีการศึกษาเปรียบเทียบแบบไปข้างหน้าระหว่างการให้ยาปฏิชีวนะดังกล่าวและการให้ยาปฏิชีวนะตามความไวของเชื้อเพียงชนิดเดียวมาก่อน วิธีการศึกษา: การศึกษานี้เป็นการศึกษาสหสถาบันแบบไปข้างหน้า ในโรงพยาบาลทั้งหมด 22 แห่ง ระยะเวลาดำเนินการศึกษา 6 เดือน ในผู้ป่วยล้างไตทางช่องท้องซึ่งมีภาวะช่องท้องอักเสบจากเชื้อแบคทีเรียแกรมลบ ผู้ป่วยจะถูกสุ่มแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่ได้รับยาปฏิชีวนะ 1 ชนิด และกลุ่มที่ได้รับยาปฏิชีวนะ 2 ชนิด ประเมินผลประสิทธิภาพการรักษาจากผลรวมของผลลัพธ์การรักษาที่ไม่ดี ได้แก่ การล้มเหลวของการรักษา การเอาสายล้างช่องท้องออก การเสียชีวิต และการเกิดภาวะช่องท้องอักเสบซ้ำ ผลการศึกษา: มีผู้ป่วยล้างไตทางช่องท้องที่มีภาวะช่องท้องอักเสบซึ่งสามารถเข้าร่วมการศึกษาได้ทั้งหมด 66 ราย กลุ่มที่ได้รับยาปฏิชีวนะ 1 ชนิด 34 ราย และกลุ่มที่ได้รับยาปฏิชีวนะ 2 ชนิด 32 ราย ข้อมูลพื้นฐานทั้งสองกลุ่มไม่แตกต่างกัน ไม่พบความแตกต่างของผลรวมของผลลัพธ์การรักษาที่ไม่ดี (ร้อยละ 23.5 และ 28.1, p=0.78) และไม่พบภาวะแทรกซ้อนจากการให้ยาปฏิชีวนะ ซึ่งได้แก่ การแพ้ยา การเกิดการติดเชื้อดื้อยา และภาวะช่องท้องอักเสบจากเชื้อรา สรุปผลการศึกษา: ไม่พบว่าการให้ยาปฏิชีวนะตามความไวของเชื้อร่วมกันสองชนิดในผู้ป่วยล้างไตทางช่องท้องที่มีภาวะช่องท้องอักเสบจากเชื้อแบคทีเรียแกรมลบทั่วไปมีประสิทธิภาพการรักษาดีกว่าการให้การรักษาด้วยยาปฏิชีวนะเพียงชนิดเดียว
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1353
title: แนวทางปรับปรุงกฎหมายไทยเกี่ยวกับการวิจัยวิทยาศาสตร์ทางทะเลเพื่อให้มีความสอดคล้องกับอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ.1982

description: การวิจัยวิทยาศาสตร์ทางทะเลได้ถูกบัญญัติไว้ในภาคที่ 13 แห่งอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ. 1982 (อนุสัญญาฯ 1982) ซึ่งมีวัตถุประสงค์แห่งกฎหมายเพื่อส่งเสริมให้มีการวิจัยวิทยาศาสตร์ทางทะเล กฎหมายกำหนดให้สิทธิแก่รัฐและองค์การระหว่างประเทศที่มีอำนาจสามารถทำการวิจัยวิทยาศาสตร์ทางทะเลได้ในพื้นที่ภายใต้เขตอำนาจแห่งชาติของรัฐและพื้นที่นอกเขตอำนาจแห่งชาติของรัฐ รวมถึงได้กำหนดให้สิทธิและอำนาจแก่รัฐชายฝั่งไว้เช่นกัน โดยการวิจัยวิทยาศาสตร์ทางทะเลต้องเป็นไปในทางที่สอดคล้องกับอนุสัญญาฯ 1982 เมื่อพิจารณาถึงกฎหมายภายในของไทยแล้ว พบว่าประเทศไทยยังไม่มีกฎหมายภายในเกี่ยวกับการวิจัยวิทยาศาสตร์ทางทะเลที่รองรับพันธกรณีในภาคที่ 13 แห่งอนุสัญญาฯ 1982 ได้อย่างเพียงพอ ประกอบกับการวิจัยวิทยาศาสตร์ทางทะเลมีความเกี่ยวข้องหลายหน่วยงาน ซึ่งแต่ละหน่วยงานมีหน้าที่แบ่งแยกออกจากกัน การประสานงานจึงไม่เป็นในทิศทางเดียวกัน ดังนั้นการบังคับกฎหมายเกี่ยวกับการทำวิจัยวิทยาศาสตร์ทางทะเลจึงยังไม่เกิดผลในทางปฏิบัติ จากการที่ประเทศไทยในฐานะรัฐภาคีนั้น จึงจำเป็นต้องทบทวนกฎหมายภายในที่เกี่ยวข้องกับการวิจัยวิทยาศาสตร์ทางทะเลเพื่อทำการปรับปรุงและแก้ไขให้มีสอดคล้องกับอนุสัญญาฯ 1982 จากปัญหาดังกล่าวจึงเป็นที่มาของวัตถุประสงค์ของวิทยานิพนธ์เรื่องนี้ โดยมุ่งศึกษาถึงแนวทางปรับปรุงกฎหมายไทยเกี่ยวกับการวิจัยวิทยาศาสตร์ทางทะเลเพื่อให้มีความสอดคล้องกับอนุสัญญาฯ 1982 โดยผู้เขียนได้ทำการศึกษามาตรการของไทยที่เกี่ยวข้องกับการวิจัยวิทยาศาสตร์ทางทะเล เพื่อพิจารณาว่ามีความสอดคล้องกับอนุสัญญามากน้อยเพียงใด และทำการปรึกษาผู้เชี่ยวที่เกี่ยวข้อง จนนำมาสู่แนวทางปรับปรุงกฎหมายไทยที่เกี่ยวข้องกับการวิจัยวิทยาศาสตร์ทางทะเลในทางที่เหมาะสมและเป็นประโยชน์ต่อประเทศไทยในที่สุด
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1354
title: การปรับปรุงประสิทธิภาพของระบบที่มีฐานข้อมูลขนาดใหญ่

description: ระบบที่มีฐานข้อมูลขนาดใหญ่มีความจำเป็นจะต้องมีการออกแบบฐานข้อมูลที่เหมาะสม ผู้ออกแบบต้องพิจารณาถึงหลักการและแนวทางออกแบบเพื่อให้การทำงานของระบบมีประสิทธิภาพ ทั้งนี้ต้องศึกษาถึงความสัมพันธ์ของข้อมูล โครงสร้างของข้อมูล การเข้าถึงข้อมูล และกระบวนการที่โปรแกรมประยุกต์จะเรียกใช้ฐานข้อมูล ดังนั้นงานวิจัยนี้ได้นำเสนอวิธีการปรับปรุงประสิทธิภาพของระบบที่มีฐานข้อมูลขนาดใหญ่ และเสนอแนะแนวทางการปรับแต่งและออกแบบฐานข้อมูลที่เหมาะสมของระบบที่ใช้ฐานข้อมูลของกรณีศึกษา ซึ่งได้ทดสอบกับระบบรับบุคคลเข้าศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา ประกอบด้วยระบบย่อย 3 ระบบ คือ ระบบการรับสมัครบุคคลเข้าศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา ระบบการรวมคะแนนและจัดลำดับการคัดเลือกบุคคลเข้าศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา และระบบประกาศผลการคัดเลือกบุคคลเข้าศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา โดยใช้ฐานข้อมูลออราเคิลและยึดหลักการปรับปรุงประสิทธิภาพของฐานข้อมูลตามแนวทางที่นำเสนอ 2 แนวทาง คือ การสร้างดรรชนีที่เหมาะสม และการปรับปรุงคำสั่งเอสคิวแอลโดยใช้พาราเลลฮินต์ ผลปรากฏว่าแนวทางที่นำเสนอนั้นสามารถช่วยให้ประสิทธิภาพของระบบดีขึ้น ได้แก่ ระบบการรับสมัครบุคคลเข้าศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาดีขึ้นร้อยละ 44.42 ระบบการรวมคะแนนและจัดลำดับการคัดเลือกดีขึ้นร้อยละ 51.12 และระบบประกาศผลการคัดเลือกบุคคลเข้าศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาดีขึ้นร้อยละ 33.89
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1355
title: การปรับปรุงระบบการบำรุงรักษาจักรเย็บผ้าในโรงงานผลิตเสื้อผ้าสำเร็จรูป

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงระบบการบำรุงรักษาจักรเย็บผ้าในโรงงานผลิตเสื้อผ้าสำเร็จรูปซึ่งประกอบด้วยจักร 3 ประเภท ได้แก่ จักรเย็บ จักรลา และ จักรโพ้ง โดยเกิดการขัดข้องในระหว่างการผลิตเฉลี่ย 790.22 ครั้งต่อเดือน และ มีปริมาณงานค้างเฉลี่ย 194.50 ชั่วโมงต่อเดือน เมื่อทำการวิเคราะห์หาสาเหตุจากองค์ประกอบทั้ง 4 ด้านของระบบการบำรุงรักษา ได้แก่ คน จักร แผนงาน และ วิธีการและการจัดการแล้วพบว่าเกิดจากการขาดการบำรุงรักษาที่เหมาะสม เนื่องจากโรงงานนี้มีพนักงานซ่อมบำรุงจักร 2 คน ในขณะที่มีจักร 3 กลุ่ม ได้แก่ จักรกลุ่มใช้งาน 68 คัน จักรกลุ่มสำรอง 78 คัน และ จักรกลุ่มชำรุด 32 คัน งานวิจัยนี้จึงได้ปรับปรุงระบบการบำรุงรักษา ดังนี้ 1) วางแผนงานบำรุงรักษาจักรให้สอดคล้องกับความต้องการใช้จักรสำหรับการผลิต 2) ใช้หลักการบำรุงรักษาด้วยตนเองสำหรับพนักงานเย็บโดยคัดเลือกงานบำรุงรักษาที่เหมาะสมหลังจากนั้นจัดทำมาตรฐานและแผนงานสำหรับดำเนินงาน 3) ใช้หลักการบำรุงรักษาแบบเสียแล้วซ่อมโดยการรวบรวมอาการขัดข้อง สาเหตุและการแก้ไขปัญหา 8 อาการที่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ ในอดีตซึ่งคิดเป็น 80.1% มาจัดทำแผนงานสำหรับพนักงานซ่อมบำรุง 4) จัดลำดับความสำคัญของงานบำรุงรักษาในสถานการณ์ต่าง ๆ เพื่อเป็นแนวทางในการทำงานของพนักงานซ่อมบำรุงให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น และ 5) ทบทวน ปรับปรุง และ จัดทำมาตรฐานและการควบคุมระบบการบำรุงรักษา จากการปรับปรุงระบบการบำรุงรักษาสามารถลดการขัดข้องของจักรในระหว่างการผลิตลงเฉลี่ย 273.33 ครั้งต่อเดือน ปริมาณงานค้างเฉลี่ยลดลงเหลือ 31.32 ชั่วโมงต่อเดือน และ ค่าประสิทธิผลโดยรวมของจักรเพิ่มขึ้นจาก 47.07% เป็น 67.34%
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1356
title: การลดพลังงานสำหรับระบบการผลิตน้ำแข็งหลอด

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มอัตราผลผลิตด้านพลังงาน และด้านเวลาการผลิต สำหรับระบบการผลิตน้ำแข็งหลอด โดยการศึกษาสมดุลวัสดุของน้ำเข้าและน้ำออก วัดการใช้พลังงานไฟฟ้า ศึกษาปัจจัยควบคุมการผลิตได้แก่ เวลาทำน้ำแข็ง 33.50, 34.50, 34.75, 35.00 และ 35.50 นาที และเวลาละลายน้ำแข็ง 4.50, 5.00 และ 5.50 นาที สุ่มวัดขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางภายในและนอกของน้ำแข็งหลอด ผลการศึกษาพบว่า (1) มีน้ำเย็นทิ้งออกจากระบบจำนวน 401 ลิตร/รอบการผลิต จากการปรับระดับลูกลอยมีน้ำเย็นทิ้งลดลงเหลือ 96 ลิตร/รอบการผลิต ทำให้ประหยัดพลังงาน 2.87 kwh/รอบการผลิต คิดเป็นค่าใช้จ่าย 8.16 บาท/รอบการผลิต (2) เวลาทำน้ำแข็ง 34.50 นาที และเวลาละลายน้ำแข็ง 4.50 นาที มีผลให้น้ำแข็งหลอดมีเส้นผ่าศูนย์กลางภายในเฉลี่ย 9.63 ± 0.14 มิลลิเมตร ซึ่งอยู่ในเกณฑ์ที่โรงงานกำหนด 9.5 ± 0.5 มิลลิเมตร ซึ่งพลังงานไฟฟ้าลดลงจากเดิม 100.25 เป็น 97.6 kwh/รอบการผลิต หรือประหยัดพลังงานได้ 2.65 kwh/รอบการผลิต (คิดเป็น 7.53 บาท/รอบการผลิต) อัตราผลผลิตด้านพลังงาน และอัตราผลผลิตด้านเวลาการผลิตเพิ่มขึ้นจาก 14.86 กิโลกรัม/kwh และ 37.84 กิโลกรัม/นาที เป็น 15.58 กิโลกรัม/kwh และ 38.99 กิโลกรัม/นาที ตามลำดับ ประหยัดค่าใช้จ่ายรวม 46.4 บาท/รอบการผลิต คิดเป็น 150,000 บาท/ปี
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1357
title: การควบคุมเชิงประสานของตัวสร้างเสถียรภาพในระบบไฟฟ้ากำลังและอุปกรณ์สร้างความยืดหยุ่นในระบบส่งไฟฟ้ากระแสสลับเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะเชิงเสถียรภาพให้กับระบบไฟฟ้ากำลัง

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ นำเสนอวิธีการเพิ่มสมรรถนะให้กับเสถียรภาพในระบบไฟฟ้ากำลัง ด้วยการออกแบบระบบควบคุมเชิงประสานทั้งในส่วนเสถียรภาพชั่วครู่โดยอาศัยหลักการของฟังก์ชันพลังงานจากทฤษฎีเสถียรภาพของเลียปูโนฟ และส่วนเสถียรภาพสัญญาณขนาดเล็กโดยอาศัยหลักการวิเคราะห์ความไวในการทำงานของฟังก์ชันควบคุมต่อการเปลี่ยนแปลงความถี่การสั่น โหมดการสั่นในระบบไฟฟ้าแบบเวลาจริงประมาณโดยใช้สมการสถานะของแบบจำลองสมการการถดถอยและค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่โดยประยุกต์ขั้นตอนการแก้ปัญหาด้วยวงจรกรองคาล์มานเพื่อลดผลกระทบสัญญาณรบกวนจากการวัดและสามารถประมาณโหมดการสั่นระหว่างพื้นที่ได้อย่างถูกต้อง ระบบควบคุมเชิงประสานที่นำเสนอนี้ใช้เพียงข้อมูลที่วัดได้จากเครื่องวัดเฟสเซอร์ที่ติดตั้งสำหรับระบบเฝ้าสังเกตแบบบริเวณกว้าง ทดสอบสมรรถนะของขั้นตอนวิธีที่นำเสนอโดยอาศัยแบบจำลองระบบไฟฟ้าทดสอบแบบสองพื้นที่และระบบทดสอบ 10 เครื่องกำเนิดไฟฟ้าทางตะวันตกของประเทศญี่ปุ่น ติดตั้งอุปกรณ์สร้างความยืดหยุ่นในระบบส่งไฟฟ้ากระแสสลับทั้งแบบขนานและแบบอนุกรม ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าการประมาณโหมดการสั่นด้วยวิธีที่นำเสนอมีความแม่นยำและสามารถนำไปใช้ประมาณค่าตามเวลาจริง ระบบควบคุมแบบประสานที่นำเสนอสามารถเพิ่มเสถียรภาพชั่วครู่และเสถียรภาพสัญญาณขนาดเล็กได้โดยไม่ต้องปรับค่าพารามิเตอร์ในระบบควบคุมท้องถิ่นแม้ว่าจุดทำงานของระบบจะเปลี่ยนแปลงไป ซึ่งเหมาะสมในการนำไปประยุกต์ใช้กับระบบเฝ้าสังเกต ควบคุมและป้องกันระบบไฟฟ้าในบริเวณกว้างต่อไป