DOI: 10.17026/ar/zbdckt
title: Inventariserend Veldonderzoek door middel van Proefsleuven Rotonde N348 - N345, Kwazenboschweg, Brummen, Gemeente Brummen

description: Het westelijke deel van het onderzoeksgebied is gelegen op een restant van het Pleistocene rivierterras (Afzettingen van Kreftenheye), plaatselijk afgedekt door eolische afzettingen (dekzand). Ter plaatse van het oostelijke deel van het onderzoeksgebied is sprake van een geulinsnijding, mogelijk een crevassegeul uit de Merovingische Tijd, of een oudere geulopvulling. Ook was van west naar oost sprake van een toenemende kleiigheid in het akkerdek en wigde een komafzetting uit de 14de eeuw uit tegen het hier aanwezige akkercomplex uit de Middeleeuwen en de Nieuwe Tijd.
Dit sluit aan op een relatief recente publicatie over de vloeden waarbij in de 14de eeuw veel steden in Nederland onder water zijn komen te staan en waarvan sporen zijn aangetroffen bij opgravingen in binnensteden. Dit was zeker ook het geval bij de IJsselsteden Deventer, Zutphen en Doesburg, waar corresponderende niveaus met dunne ‘vloedafzettingen’ of erosieve niveaus zijn aangetroffen, gevolgd door ophooglagen die uit de 14de eeuw dateren. Meer specifiek zou het gaan om twee vloeden in 1342 en 1374 A.D. Ter plaatse van Zutphen (Nieuwstad, Oude Wand 20/22), het meest nabij gelegen ten opzichte van het onderzoeksgebied, werden dergelijke afzettingen, gerelateerd aan deze beide overstromingen, aangetroffen op een diepte van 7.7 en 7.9 meter +NAP. Opvallend is dat het hoogst gelegen niveau waarop deze kleilaag binnen het onderzoeksgebied is aangetroffen eveneens op 7.9 meter +NAP was gelegen. Op stratigrafische gronden zou een dergelijke datering mogelijk kunnen worden geacht. Het jongste in de onderliggende laag aangetroffen vondstmateriaal dateert uit 1200 na Chr., terwijl het oudste vondstmateriaal in de bovenliggende laag Grijsbakkend aardewerk betrof.
Het ter plaatse van het onderzoeksgebied aangetroffen akkercomplex betreft een jongere fase, mogelijk al uit de Late Middeleeuwen/ Nieuwe Tijd Vroeg t/m de 20ste eeuw, waarin tevens ouder materiaal uit de Late Middeleeuwen en Nieuwe Tijd is aangetroffen en een oudere fase die uit de Vroege- en/of Volle Middeleeuwen dateert. Het jongste materiaal uit deze laatstgenoemde laag betreft Kogelpot-aardewerk en Paffrath-aardewerk. dat in ieder geval dateert uit de periode van vóór 1200 na Chr. Ook is in deze laag (opgeploegd) prehistorisch handgevormd aardewerk aangetroffen. Plaatselijk is tussen beide fasen van het akkerdek de komafzetting aangetroffen, die hoogstwaarschijnlijk uit de 14de eeuw dateert. 
Onder het akkerdek werd een verbruiningshorizont vastgesteld met tevens de nodige bioturbatiesporen. In- en onder deze horizont schemerde een zeer uitgeloogde laag door, die in oostelijke richting wat duidelijker aanwezig was. Het betreft vermoedelijk een fossiele akkerlaag uit de Late Prehistorie of Romeinse Tijd. In deze laag werden wat fragmenten handgevormd aardewerk en natuursteen aangetroffen.
Ter plaatse van de aangelegde kijkgaten werden, ondanks de geringe omvang, enkele archeologische sporen aangetroffen. De aard en exacte datering van de vindplaats kon helaas niet worden vastgesteld. Gezien het aanwezige materiaal in de akkerlaag en de aard van de sporen, namelijk paalkuilen en een mogelijke waterkuil, lijkt het aannemelijk dat het een nederzettingsterrein betreft uit de periode van de Late Bronstijd t/m de Romeinse Tijd. De aanwezigheid van vuurstenen artefacten en tenminste één fragment bekeraardewerk duidt op de aanwezigheid van menselijke activiteiten gedurende eerdere perioden (in ieder geval het Laat Neolithicum/ Vroege Bronstijd). Gezien de geringe omvang van het onderzoek kan zeker niet worden uitgesloten dat er ook andersoortige vindplaatsen aanwezig kunnen zijn.