cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.5281/zenodo.5167350
title: Dataset for "Modeling Neighborhood-Scale Shallow Geothermal Energy Utilization - A Case Study in Berlin"

description: Dataset with prepared ogs simulations used in the paper "Modeling Neighborhood-Scale Shallow Geothermal Energy Utilization - A Case Study in Berlin". Plese read the README file in the folder first.
DOI: 10.5281/zenodo.5167349
title: Dataset for "Modeling Neighborhood-Scale Shallow Geothermal Energy Utilization - A Case Study in Berlin"

description: Dataset with prepared ogs simulations used in the paper "Modeling Neighborhood-Scale Shallow Geothermal Energy Utilization - A Case Study in Berlin". Plese read the README file in the folder first.
DOI: 10.5281/zenodo.5156068
title: Intrinsic motivation, perceived competence, negative feelings, and math academic performance.

description: This dataset includes information about Primary School students' perceived competence, negative feelings, and intrinsic motivation with homework. The relationship between these variables and academic performance has been studied.
DOI: 10.5281/zenodo.5156067
title: Intrinsic motivation, perceived competence, negative feelings, and math academic performance.

description: This dataset includes information about Primary School students' perceived competence, negative feelings, and intrinsic motivation with homework. The relationship between these variables and academic performance has been studied.
DOI: 10.34740/kaggle/dsv/2511776
title: 2021 World Population (updated daily)
DOI: 10.6084/m9.figshare.13286906.v1
title: Subclinical mastitis lipidomics

description: We demonstrated that sub-clinical intramammary infection (<b>IMI</b>) with non-aureus staphylococci (<b>NAS</b>) induces changes in the milk lipidome. By applying an untargeted approach, we observed that the abundance of 597 lipids is modified over ten fold due to NAS IMI. Our results contribute to the understanding of inflammatory processes in the bovine udder, highlighting potential novel biomarkers for improving mastitis diagnosis
DOI: 10.5519/qd.nrja4w53
title: Query on the Natural History Museum Data Portal (data.nhm.ac.uk) (742 records)
DOI: 10.25646/8901
title: Tagesdaten-CSV aus dem DIVI-Intensivregister

description: Die Tagesdaten-CSV entspricht einem Auszug der Daten des DIVI-Intensivregisters. Die Datei enthält eine Aggregation der aktuellsten Meldungen pro Landkreis. Es werden die aktuell gemeldeten Anzahlen der COVID-19 Intensivfälle sowie die gemeldeten intensivmedizinischen Behandlungskapazitäten angezeigt. Die Tagesdaten-CSV liefert dabei ausschließlich einen Blick auf die Daten gemäß dem Stand des betrachteten Tages. Die Daten sind im situationsbedingten Kontext aufbereitet, damit sind verschiedene Tagesdaten-CSVs u.U. nicht direkt miteinander vergleichbar. Die aktuellsten Meldungen werden im gewählten Betrachtungszeitfenster über alle Meldebereiche und Standorte aufsummiert. Weitere Informationen sind zu finden unter https://www.intensivregister.de/#/faq
DOI: 10.5281/zenodo.4724766
title: The brain integrates proprioceptive information to ensure robust locomotion

description: Robust locomotion relies on information from proprioceptors: sensory organs that communicate the position of body parts to the spinal cord and brain. Proprioceptive circuits in the spinal cord are known to regulate locomotion in challenging environments. Yet, the regulatory importance of the brain remains less clear. Here, we examine the role of the brain in integrating proprioceptive information during locomotion through mouse genetic studies and in vivo electrophysiology. The systemic removal of proprioceptors leaves the animals in a constantly perturbed state, similar to that observed during mechanically perturbed locomotion in wild type. In contrast, after surgical interruption of the ascending proprioceptive pathways, wild-type mice show normal walking behaviour, but lose the ability to cope with external perturbations. Our findings provide direct evidence of a pivotal role for ascending proprioceptive information in achieving safe locomotion. In this supplementary data set we made available: a) the metadata with animal information (mouse_data.xlsx); b) the raw EMG (RAW_EMG.RData); c) the touchdown and lift-off timings (CYCLE_TIMES.RData) and d) the kinematics (KINEMATICS.RData) of the recorded limb; e) the R code (muscle_synergies.R , continuously updated at https://github.com/alesantuz/musclesyneRgies) to extract muscle synergies. In total, 146 trials from 23 mice are included in the supplementary data set.
DOI: 10.5281/zenodo.5172083
title: Body-fit and Body-rgb (NOMO-3d-4K-scans)

description: For details, see <strong>Silhouette Body Measurement Benchmarks</strong> (ICPR2020). <strong>We did not upload the real scan data here, because of the privacy protection for NOMO custormers, please contact the authors to access the dataset.</strong> <strong>BUT we uploaded the fits of the scans :</strong> <strong>fits of the CAESAR mean body shape, 6449 vertices, using NICP</strong> <strong>fits of the SMPL template, 6890 vertices, using NICP</strong> <strong>fits of the SMPL template, 6890 vertices, using LBFGSB algorithm</strong> <strong>rendered RGB images with SMPL fits, using SURREAL algorithm </strong> <strong>parameters of SMPL LBFGSB fits, can be used for initial meshes for NICP</strong> <strong>body measurements from a tailor, the tailor did the measurement on the customer body, so there may be differences between scans and real body.</strong> <strong>For body measurements, if needed, you can define the measurement paths by yourself.</strong> The scans are collected by NOMO Technologies (https://nomo3d.com/) Ltd, Finland. We scanned 1474 male and 2675 female 3D body scans (<strong>BODY-fit</strong>), and captured a realistic RGB dataset (<strong>BODY-rgb</strong>) of 86 male and 108 female subjects and manually tape measured ground truth. This <em>database</em> is only used for scientific purpose. Companies need to contact NOMO Technologies for commercial purpose. -----------------------------------<br> <em>The database can be freely donwloaded and used for scientific research purposes. You are not allowed redistribute or modify it. Proper citing of this resource is expected if the database is used in research or other reporting. </em> <em>The database is meant to be useful, but it is distributed WITHOUT ANY WARRANTY, and without even the implied warranty of MERCHANTABILITY or FITNESS FOR A PARTICULAR PURPOSE.</em> <em>Inclusion of this database or even parts of it in a proprietary program is not allowed without a written permission from the owners of the copyright. If you wish to obtain such a permission, you should contact:</em> <strong>Sizey Ltd</strong> <strong> Company ID: 2642975-3</strong> <strong> Company address: Metsänneidonkuja 6, 02130 Espoo Finland</strong> <strong> Contact e-mail: sizey (at) sizey.ai</strong> OR: <strong>Song Yan</strong>, <em>song.yan at tuni.fi</em> <strong>Joni-Kristian Kämäräinen</strong>, <em>joni.kamarainen at tuni.fi</em> <strong>Johan Wirta</strong>, <em>johan.wirta at nomo3d.com</em>
DOI: 10.14457/tu.the.2020.152
title: มาตรการทางกฎหมายในการอนุรักษ์โลมาสีชมพู

description: ในปัจจุบันโลมาสีชมพูกำลังตกอยู่ในภาวะเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ ซึ่งสาเหตุที่ทำให้โลมาสีชมพูมีจำนวนลดลง นั้น ประกอบด้วยสาเหตุหลายประการ ไม่ว่าจะเป็นสาเหตุจากการทำประมง ธุรกิจท่องเที่ยว และมลพิษในทะเล อุบัติเหตุทางทะเล ซึ่งส่งผลกระทบที่ตามมาอย่างมหาศาลวิทยานิพนธ์เรื่องนี้ศึกษาเรื่อง มาตรการทางกฎหมายในการอนุรักษ์โลมาสีชมพู เพื่อศึกษาถึงแนวทางการนำกฎหมายของต่างประเทศมาปรับใช้เพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพในการอนุรักษ์โลมาสีชมพูให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น จากการศึกษาพบว่า มาตรการทางกฎหมายที่ใช้บังคับในการคุ้มครองและอนุรักษ์โลมาสีชมพู เช่น พระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2562 ในฐานะที่โลมาสีชมพูเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง นั้น ในทางกฎหมายยังมีข้อบกพร่องอยู่บางประการเช่นว่าหลักเกณฑ์การจำแนกประเภทของสัตว์ต่าง ๆ ที่ถูกกำหนดให้เป็นสัตว์ป่าสงวนหรือสัตว์ป่าคุ้มครอง สัตว์ป่าควบคุม สัตว์ป่าอันตราย ซึ่งจะมีผลทำให้ได้รับความคุ้มครองจากการควบคุมการล่า การเพาะพันธุ์ การครอบครอง การค้าสัตว์ป่า ซากของสัตว์ป่า ผลิตภัณฑ์ที่ทำจากซากของสัตว์ป่าและการนำเข้า ส่งออก หรือนำผ่าน มีเพียงแค่สี่ประเภทเท่านั้น ซึ่งยังถือว่ายังไม่เพียงพอ ประกอบกับประเทศไทยยังไม่มีมาตรการทางกฎหมายที่บัญญัติใช้เพื่อควบคุมกิจกรรมการท่องเที่ยวที่เกี่ยวข้องกับโลมาสีชมพูโดยตรงแต่อย่างใด คงมีเพียงแต่แนวทางปฏิบัติเท่านั้นซึ่งมีผลทำให้ไม่มีสภาพบังคับที่จะมีผลในการอนุรักษ์โลมาสีชมพูอย่างแท้จริง ตลอดจนมาตรการในการป้องกันและควบคุมมิให้สภาพแวดล้อมในระบบนิเวศน์ซึ่งเป็นแหล่งที่อยู่ของโลมาสีชมพูก็ยังไม่มีประสิทธิภาพในการป้องกันได้อย่างเพียงพอ ดังเช่นที่พบเห็นข่าวการเสียชีวิตของโลมาสีชมพูอันเนื่องมาจากขยะมลพิษต่าง ๆ อยู่เรื่อย ๆ โดยโลมาสีชมพู นั้น เป็นสัตว์ที่มีการเคลื่อนย้ายอยู่ตลอดเวลา ซึ่งหากได้มีการออกกฎหมายและความร่วมมือกันในระหว่างประเทศต่าง ๆ เช่น ในกรณีของพื้นที่อยู่อาศัยของโลมา ตลอดจนมาตรการในด้านการประมง และด้านอื่น ๆ ก็จะยิ่งส่งผลให้การอนุรักษ์โลมาสีชมพูเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น ประกอบกับในปัจจุบันการดำเนินกิจกรรมการท่องเที่ยวล่องเรือชมโลมาสีชมพูกำลังเป็นที่นิยมและแพร่หลายเป็นอย่างมากเช่นที่อำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งหากไม่มีการบัญญัติกฎหมายที่ครอบคลุมไว้อย่างชัดเจนเพื่อนำมาใช้ในแก้ไขกรณีดังกล่าว นั้น อาจมีผลทำให้โลมาสีชมพูมีจำนวนลดน้อยลงหรืออาจถึงขนาดสูญพันธุ์ได้เลย ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศน์และด้านต่าง ๆ ตามมาอีกมาก โดยจากการศึกษา พบว่า หากได้มีการนำมาตรการทางกฎหมายของต่างประเทศ ตลอดจนกฎหมายระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้อง มาปรับใช้จะยิ่งส่งผลให้การอนุรักษ์มีประสิทธิภาพดียิ่งขึ้น
DOI: 10.14457/tu.the.2020.153
title: การเลิกจ้าง กรณีนำเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้

description: การเลิกจ้างกรณีนำเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้ เป็นปัญหาสำคัญอย่างยิ่งในปัจจุบัน จากสาเหตุการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีเข้าสู่อุตสาหกรรมดิจิทัล ภาคธุรกิจ ภาคอุตสาหกรรมต่างๆ ได้เริ่มนำเทคโนโลยีดิจิทัล หุ่นยนต์ ปัญญาประดิษฐ์ มาใช้แทนแรงงานคนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้เกิดปัญหาการตกงานว่างงานของลูกจ้างเป็นจำนวนมากในคราวเดียวกัน ซึ่งกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานในปัจจุบันมีบทบัญญัติรองรับกรณีดังกล่าวตามมาตรา 121 และมาตรา 122 ยังให้ความคุ้มครองต่อลูกจ้างที่ถูกเลิกจ้างโดยเหตุดังกล่าวไม่เพียงพอจากปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้น เกี่ยวกับระยะเวลาการทำงานของลูกจ้างอันกำหนดเป็นเงื่อนไขจำกัดสิทธิไว้ยาวนานเกินไป การฝึกงานและการบริการจัดหางานตามกฎหมายว่าด้วยการประกันสังคมไม่เหมาะสม กฎหมายไม่ได้กำหนดให้เกิดสิทธิในการได้รับประโยชน์ทดแทนกรณีว่างงานในทันทีที่ลูกจ้างต้องตกงานว่างงาน รวมถึงการกำหนดระยะเวลาการได้รับประโยชน์ทดแทนกรณีว่างงานแก่ลูกจ้างจากการถูกเลิกจ้างมีกำหนดระยะเวลาสั้นไป ไม่เหมาะสมที่จะนำมาใช้แก่กรณีว่างงานซึ่งลูกจ้างถูกเลิกจ้างพร้อมกันเป็นจำนวนมากจากการศึกษาเปรียบเทียบ การเลิกจ้างกรณีการนำเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้ จะคล้ายคลึงกับกรณีที่มีปัญหาทางเศรษฐกิจ เพราะส่งผลทำให้มีการเลิกจ้างลูกจ้างพร้อมกันเป็นจำนวนมากเช่นเดียวกัน และจากการศึกษากฎหมายระหว่างประเทศ และกฎหมายต่างประเทศที่เกี่ยวข้อง ผู้วิจัยได้พบว่ามีแนวทางในการแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับระยะเวลาอันกำหนดเป็นเงื่อนไขก่อให้เกิดสิทธิสั้นลงเหลือเพียง 3 ปี การจัดให้ลูกจ้างซึ่งถูกเลิกจ้างพร้อมกันจำนวนมากได้รับการฝึกงานหรือฝึกอบรม โดยการบริการจัดหางานพิเศษและมีเบี้ยเลี้ยงในระหว่างการฝึกอบรม เพื่อให้ลูกจ้างได้รับการจ้างงานใหม่ และมีรายได้อย่างรวดเร็วอีกครั้งหลังผ่านการฝึกอบรม การกำหนดให้เกิดสิทธิในการได้รับประโยชน์ทดแทนกรณีว่างงานในทันทีที่ลูกจ้างต้องตกงานว่างงาน เพื่อให้ลูกจ้างได้รับความคุ้มครองอย่างรวดเร็วและทันท่วงที ตลอดจนการกำหนดระยะเวลาการได้รับประโยชน์ทดแทนกรณีว่างงานแก่ลูกจ้างจากการถูกเลิกจ้างพร้อมกันจำนวนมากให้มีกำหนดระยะเวลายาวนานขึ้น เพื่อให้ลูกจ้างได้มีเวลาหางานทำใหม่ในช่วงที่มีการว่างงานสูงและมีรายได้สำหรับการดำรงชีพในระหว่างช่วงเวลาดังกล่าว ผู้วิจัยเห็นว่าเมื่อแก้ไขกฎหมายตามแนวทางที่นำเสนอไว้จะก่อให้เกิดการคุ้มครองต่อลูกจ้างมีประสิทธิภาพเพิ่มมากขึ้น
DOI: 10.14457/tu.the.2020.154
title: ข้อจำกัดในการเรียกค่าเสียหายจากการผิดสัญญา

description: วิทยานิพนธ์นี้มุ่งหมายศึกษาแนวความคิดเกี่ยวกับข้อจำกัดของกฎหมายในการเรียกค่าเสียหายในกรณีผิดสัญญา โดยศึกษาวิเคราะห์เปรียบเทียบหลักกฎหมายไทยกับหลักกฎหมายสัญญาในกฎหมายคอมมอนลอว์ของอังกฤษและในกฎหมายคอมมอนลอว์ของประเทศสหรัฐอเมริกา ทั้งนี้ เพื่อค้นหาคำตอบว่าประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของไทยได้กำหนดข้อจำกัดในการเรียกค่าเสียหายไว้อย่างเหมาะสมและเพียงพอแล้วหรือไม่และเสนอแนะแนวทางอันสมควรในการแก่ไขกฎหมายไทย จากการศึกษาพบว่าศาลในประเทศสหราชอาณาจักรและในประเทศสหรัฐอเมริกาได้สร้างหลักกฎหมายเพื่อวางข้อจำกัดหลายประการในการเรียกค่าเสียหายจากการผิดสัญญาเพื่อให้เกิดความเป็นธรรมแก่คู่สัญญา เช่น “หลักความสมเหตุสมผล” อันปรากฏในคดี Ruxley Electronics & Constructions Ltd. v. Forsyth [1996] AC 344 หรือคดี Jacob & Youngs Inc. v. Kent 230 NY 239 (1921); 129 N.E. 889 (1921) (ซึ่งกำหนดให้คู่สัญญาสามารถเรียกร้องค่าเสียหายจากการเสียค่าใช้จ่ายในการแก้ไขการปฏิบัติชำระหนี้ที่ไม่ถูกต้องได้ก็ต่อเมื่อการแก้ไขนั้นสมเหตุสมผล กล่าวคือ ค่าใช้จ่ายในการแก้ไขต้องได้สัดส่วนกับประโยชน์ที่จะได้รับจากการแก้ไขนั้น) แต่ในประเทศไทยนั้นหลักกฎหมายไทยซึ่งปรากฏในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์กำหนดข้อจำกัดในการเรียกค่าเสียหายจากการผิดสัญญาไว้ยังไม่เหมาะสมและเพียงพอ เนื่องจากประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์กำหนดข้อจำกัดไว้เฉพาะใน มาตรา 222 และมาตรา 223 ทั้งนี้มาตรา 222 เป็นบทบัญญัติหลักเกี่ยวกับการเรียกร้องค่าเสียหาย โดยกำหนดให้เรียกเอาค่าเสียหายเพื่อความเสียหายได้ทั้งในกรณีที่ความเสียหายนั้นเป็นความเสียหายที่เกิดขึ้นตามปกติจากการไม่ชำระหนี้และในกรณีที่ความเสียหายนั้นเป็นความเสียหายที่เกิดจากพฤติการณ์พิเศษอันคู่กรณีที่เกี่ยวข้องได้คาดเห็น หรือควรจะได้คาดเห็นพฤติการณ์เช่นนั้น และมาตรา 223 กำหนดข้อจำกัดอีกสองประการ กล่าวคือ ประการแรก ถ้าฝ่ายผู้เสียหายได้มีส่วนทำความผิดอย่างใดอย่างหนึ่งก่อให้เกิดความเสียหาย ค่าเสียหายที่เรียกร้องได้ก็ต้องลดลงตามพฤติการณ์ โดยพิเคราะห์ถึงความผิดของฝ่ายที่เรียกร้องค่าเสียหายด้วย และประการที่สองถ้าฝ่ายที่เรียกร้องค่าเสียหายละเลยไม่เตือนฝ่ายที่ก่อให้เกิดความเสียหายทราบถึงอันตรายแห่งการเสียหายอันร้ายแรงผิดปกติ หรือละเลยไม่บำบัดปัดป้องหรือบรรเทาความเสียหาย ค่าเสียหายที่เรียกร้องได้นั้นก็ต้องลดลงตามส่วนของความผิดหรือการละเลยของฝ่ายผู้เสียหายด้วยเช่นกัน โดยที่ข้อจำกัดในการเรียกค่าเสียหายในกรณีผิดสัญญาตามกฎหมายไทยยังไม่เหมาะสมและเพียงพอ วิทยานิพนธ์นี้จึงเสนอแนะว่าสมควรแก้ไขประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์โดยเพิ่มบทบัญญัติซึ่งกำหนดข้อจำกัดในการเรียกค่าเสียหายในกรณีผิดสัญญาไว้สองประการสำคัญ กล่าวคือ ประการแรก กำหนดข้อจำกัดเกี่ยวกับความสมเหตุสมผลดังเช่นที่ศาลในประเทศสหราชอาณาจักรกำหนดในคดี Ruxley Electronics & Constructions Ltd. v. Forsyth หรือดังเช่นที่ศาลในประเทศสหรัฐอเมริกากำหนดในคดี Jacob & Youngs Inc. v. Kent โดยกำหนดว่าในกรณีที่เรียกร้องค่าเสียหายสำหรับค่าใช้จ่ายในการแก้ไขการปฏิบัติชำระหนี้ที่ไม่ถูกต้อง การแก้ไขนั้นต้องสมเหตุสมผลโดยปรากฏว่าค่าใช้จ่ายในการแก้ไขต้องได้สัดส่วนกับประโยชน์ที่ได้รับจากการแก้ไขนั้น ประการที่สอง กำหนดข้อจำกัดเกี่ยวกับ “มูลค่าส่วนต่าง” โดยให้พิเคราะห์มูลค่าส่วนต่างระหว่างก่อนผิดสัญญากับหลังผิดสัญญาว่าได้สัดส่วนกันหรือไม่
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1601
title: ประเด็นปัญหาเกี่ยวกับหลักเกณฑ์ในการพิจารณาว่าพันธกรณีตามกฎหมายระหว่างประเทศใดเป็นพันธกรณีที่มีต่อรัฐภาคีเป็นการทั่วไป

description: พันธกรณีที่มีต่อรัฐภาคีเป็นการทั่วไป (obligation erga omnes partes) เป็นลักษณะของพันธกรณีซึ่งไม่ได้ก่อให้เกิดผลประโยชน์กับรัฐภาคีใดโดยเฉพาะเจาะจงและเป็นพันธกรณีที่กลืนกันเป็นเนื้อเดียว (Integral Obligation) โดยที่การบรรลุวัตถุประสงค์และความมุ่งหมายของพันธกรณีได้นั้นจำเป็นต้องอาศัยการปฏิบัติตามพันธกรณีร่วมกันของรัฐภาคีทั้งหมด เช่นนั้นจึงไม่สามารถแยกสิทธิในการเรียกร้องให้ปฏิบัติตามว่าเป็นของรัฐภาคีรัฐใดรัฐหนึ่งโดยเฉพาะเจาะจง เมื่อมีการละเมิดเกิดขึ้นจะถือเป็นการละเมิดต่อรัฐภาคีทุกรัฐเพราะถือว่าเป็นพันธกรณีที่ผลประโยชน์ทางกฎหมายได้รับผลกระทบแม้ว่าจะไม่ได้เป็นรัฐภาคีที่ได้รับความเสียหายโดยตรงก็มีสิทธิกล่าวอ้างความรับผิดของรัฐภาคีอื่นที่ละเมิดพันธกรณีได้ พันธกรณีที่มีต่อรัฐภาคีเป็นการทั่วไปมีความสำคัญสำหรับความร่วมมือของรัฐในบางเรื่องที่ไม่อาจเกิดขึ้นได้ในบริบทของกฎหมายที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรได้ซึ่งเป็นความก้าวหน้าของกฎหมายระหว่างประเทศ ในแง่ของการเป็นบ่อเกิดแห่งสิทธิตามกฎหมายซึ่งจะปรับใช้เมื่อไม่มีบทกฎหมายใดที่จะปรับใช้แก่กรณีที่เกิดขึ้น นอกจากนี้ ยังทำให้มีกระบวนการที่ชัดเจนในทางปฏิบัติและเป็นช่องทางในการดำเนินคดีของรัฐ (legal standing)ประเด็นปัญหาอันเป็นวัตถุแห่งการศึกษาของวิทยานิพนธ์นั้นคือยังไม่ปรากฏหลักเกณฑ์ที่ชัดเจนในการพิจารณาที่ว่าพันธกรณีใดเป็นพันธกรณีที่มีต่อรัฐภาคีเป็นการทั่วไปแม้ว่าในคดี Belgium v. Senegal (2012) ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศได้วินิจฉัยว่า พันธกรณีตาม ข้อ 6 และข้อ 7 ของอนุสัญญาว่าด้วยการต่อต้านการทรมาน และการกระทำอื่นๆ ที่โหดร้ายไร้มนุษยธรรม หรือที่ย่ำยีศักดิ์ศรี ค.ศ. 1984 เป็นพันธกรณีที่มีต่อรัฐภาคีเป็นการทั่วไป แต่ศาลไม่ได้วางหลักเกณฑ์ในการพิจารณาที่ชัดเจนเอาไว้แต่อย่างใด สมมติฐานของวิทยานิพนธ์ฉบับนี้คือ การพิจารณาว่าพันธกรณีใดเป็นพันธกรณีที่มีต่อรัฐภาคีเป็นการทั่วไปสามารถพิจารณาบนพื้นฐานของหลักเกณฑ์ 2 ประการ 1) พันธกรณีที่กำลังถูกพิจารณาเป็นไปเพื่อผลประโยชน์ร่วมกันของรัฐภาคี (State Parties’ Common Interest) หรือไม่และ 2) พันธกรณีที่กำลังถูกพิจารณาเป็นพันธกรณีที่กลืนกันเป็นเนื้อเดียว (Integral Obligation) หรือไม่ ซึ่งเมื่อใช้สองหลักเกณฑ์นี้ประกอบกันแล้วก็จะสามารถพิจารณาความเป็นพันธกรณีที่มีต่อรัฐภาคีเป็นการทั่วไปได้ จากการศึกษาหลักเกณฑ์ตามกฎหมายตามแนวความคิดว่าด้วยพันธกรณีที่กลืนกันเป็นเนื้อเดียวแล้ว พบว่าแม้พันธกรณีที่กลืนกันเป็นเนื้อเดียวในทุกกรณีเป็นพันธกรณีที่มีขึ้นเพื่อป้องกันผลประโยชน์ร่วมกันของรัฐภาคี แต่มิใช่พันธกรณีที่มีขึ้นเพื่อป้องกันผลประโยชน์ร่วมกันทุกพันธกรณีจะเป็นพันธกรณีที่กลืนกันเป็นเนื้อเดียว วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงมีข้อเสนอเกี่ยวกับหลักเกณฑ์ทางกฎหมายของพันธกรณีที่กลืนกันเป็นเนื้อเดียวที่สะท้อนอยู่ในหลักเกณฑ์ในอนุสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยกฎหมายสนธิสัญญา ค.ศ. 1969 ซึ่งสามารถสรุปหลักเกณฑ์ได้ 2 หลักเกณฑ์ย่อย ได้แก่ 1) การละเมิดพันธกรณีนั้นจะทำให้ไม่สามารถบรรลุวัตถุประสงค์และความมุ่งหมายตามสนธิสัญญา อันมีที่มาจากการพิจารณาข้อ 19 (c) และข้อ 41 (1) (b) (ii) และ 2) การละเมิดพันธกรณีจะกระทบต่อสิทธิของรัฐภาคีทั้งหมด อันมีที่มาจากการพิจารณาตาม ข้อ 41 (1) (b) (i) และข้อ 60 (2) (c) ผลจากการศึกษาจึงได้ข้อสรุปว่า หลักเกณฑ์ตามแนวความคิดว่าด้วยผลประโยชน์ร่วมกันตามพันธกรณีที่มีต่อรัฐภาคีเป็นการทั่วไปประกอบกับหลักเกณฑ์ตามแนวความคิดว่าด้วยพันธกรณีที่ กลืนกันเป็นเนื้อเดียวมีความเหมาะสมในการพิจารณาพันธกรณีที่มีต่อรัฐภาคีเป็นการทั่วไป
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1602
title: ปัญหาการกำหนดคำบังคับให้เป็นไปตามคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ

description: วิทยานิพนธ์เล่มนี้มุ่งศึกษาปัญหาการกำหนดคำบังคับของศาลรัฐธรรมนูญไทยภายใต้บทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญและบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่เกี่ยวข้อง เนื่องจากเป็นการบัญญัติให้อำนาจแก่ศาลรัฐธรรมนูญเป็นครั้งแรกและศาลรัฐธรรมนูญได้กำหนดคำบังคับในคำวินิจฉัยที่ผ่านมาจำนวน 2 คดี คือ คําวินิจฉัยที่ 2 - 3/2563 และคําวินิจฉัยที่ 4/2563 โดยการศึกษาและวิเคราะห์ข้อความคิดของการก่อตั้งศาลรัฐธรรมนูญหน้าที่และอำนาจของศาลรัฐธรรมนูญ แนวคิดพื้นฐานของคำบังคับของศาลรัฐธรรมนูญ รวมทั้งการเปรียบเทียบรูปแบบการกำหนดคำบังคับของต่างประเทศ เช่น กรณีของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ที่ได้กำหนดแนวทางของการกำหนดคำบังคับแบบเปิดกว้างให้สามารถกำหนดองค์กรหรือบุคลที่จะต้องปฏิบัติและวิธีการในการดำเนินการให้เป็นไปตามคำบังคับ แต่กรณีของสาธารณรัฐออสเตรียจะเป็นกรณีที่กำหนดแนวทางของการกำหนดคำบังคับอย่างแคบโดยกำหนดองค์กรหรือบุคคลที่จะดำเนินการตามคำบังคับไว้ อาทิ ศาลยุติธรรมหรือประธานาธิบดี รวมทั้งในกรณีของสาธารณรัฐฝรั่งเศสได้อาศัยมาตรการอื่นทดแทนคำบังคับโดยรูปแบบของคำวินิจฉัยในลักษณะต่างๆภายใต้ข้อสงวนของการตีความ ผลการวิเคราะห์พบว่า การกำหนดคำบังคับของศาลรัฐธรรมนูญไทยในคำวินิจฉัยทั้งสองคดียังมีปัญหาเกี่ยวกับประเภทของคดีที่ศาลรัฐธรรมนูญสามารถกำหนดคำบังคับได้ ทั้งในด้านของการกำหนดคำบังคับของคดีเกี่ยวกับความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของกฎหมายหรือร่างกฎหมายและการกำหนดประเด็นแห่งคดีที่เป็นฐานในการกำหนดคำบังคับ ปัญหาเกี่ยวกับขอบเขตของการกำหนดคำบังคับ ทั้งในด้านการกำหนดให้ผู้ถูกร้องต้องดำเนินการหรือไม่ดำเนินการและในด้านการกำหนดเงื่อนไขหรือเงื่อนเวลา ซึ่งจากการศึกษาเปรียบเทียบเทียบกรณีศึกษาต่างประเทศ แม้ว่าศาลรัฐธรรมนูญไทยนำรูปแบบและแนวทางของกรณีของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีมาปรับใช้ในปัจจุบันก็ตาม แต่จากการศึกษารูปแบบและแนวทางกรณีศึกษาของสาธารณรัฐออสเตรียและสาธารณรัฐฝรั่งเศส วิทยานิพนธ์นี้จึงมีข้อเสนอแนะประการแรก คือ กำหนดหลักเกณฑ์ในการกำหนดคำบังคับให้เป็นไปตามคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ โดยนำบทบัญญัติว่าด้วยการบังคับคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาใช้บังคับเท่าที่พอจะใช้บังคับได้และไม่ขัดต่อข้อกำหนด และโดยการกำหนดนิยามของถ้อยคำตามบทบัญญัติของพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญที่เกี่ยวกับการกำหนดคำบังคับที่ไม่อาจกำหนดคำบังคับให้ได้หรือการให้เหตุผลต่อการกำหนดมาตรการและวิธีการของคำบังคับของศาลรัฐธรรมนูญ ข้อเสนอแนะประการที่สอง คือ การบัญญัติเรื่องการบังคับคดีไว้ในข้อกำหนดศาลรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีของศาลรัฐธรรมนูญ โดยกำหนดใน 2 ลักษณะ คือการกำหนดให้ศาลอื่นเป็นผู้ดำเนินการในการบังคับคดีตามแต่ละประเภทคดีดังเช่นกรณีศึกษาของสาธารณรัฐออสเตรีย และการกำหนดรายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องการบังคับตามคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญไว้ อาทิ เงื่อนไขและหลักเกณฑ์ของการให้บังคับตามคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ ผู้มีสิทธิยื่นเรื่องหรือการยื่นคำขอในคำร้อง ระยะเวลาในการยื่นเรื่อง การวินิจฉัยของศาล มาตรการในการบังคับ ข้อเสนอแนะประการที่สาม คือ การกำหนดมาตรการเสริมในรูปแบบของข้อสังเกตเกี่ยวกับแนวทางหรือวิธีการดำเนินการให้เป็นไปตามคำวินิจฉัยในกรณีประเภทคดีที่ไม่ปรากฏความจำเป็นในการกำหนดคำบังคับ และข้อเสนอประการที่สุดท้าย คือ การศึกษาเพิ่มเติมในอนาคตในด้านระบบการพิจารณาคดีของศาลรัฐธรรมนูญในด้านการวิเคราะห์เขตอำนาจและความสัมพันธ์ในกระบวนการตรวจสอบการใช้อำนาจขององค์กรตามรัฐธรรมนูญและของศาลรัฐธรรมนูญ การออกแบบโครงสร้างของศาลรัฐธรรมนูญให้สอดรับกับหน้าที่และอำนาจและสอดคล้องกับระบบสังคมวิทยาการเมือง
DOI: 10.14457/tu.the.2020.156
title: มาตรการทางกฎหมายในการจัดการขยะบรรจุภัณฑ์เพื่อการขนส่งจากการซื้อขายสินค้าออนไลน์

description: การพัฒนาทางเทคโนโลยีและการเข้าถึงบริการทางอินเทอร์เน็ตผ่านอุปกรณ์สื่อสารที่ทันสมัยในปัจจุบัน ทำให้พฤติกรรมการบริโภคสินค้าและบริการของผู้บริโภคเปลี่ยนจากการเลือกซื้อสินค้าที่หน้าร้านมาเป็นการซื้อสินค้าออนไลน์ ซึ่งวิธีการในการจัดส่งสินค้าจากคำสั่งซื้อสินค้าออนไลน์ไปยังที่อยู่อาศัยของผู้บริโภคนั้น ผู้ขายสินค้าจำเป็นต้องดำเนินการผ่านผู้ให้บริการรับและส่งสินค้าภายในประเทศ และจะต้องทำการหีบห่อสินค้าด้วยบรรจุภัณฑ์เพื่อการขนส่งเพื่อปกป้องและรักษาคุณภาพของสินค้าให้ถึงมือผู้บริโภคอย่างปลอดภัย ความนิยมในการซื้อสินค้าออนไลน์ที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องของผู้บริโภค จึงอาจส่งผลให้ประเทศไทยต้องประสบกับปัญหาเกี่ยวกับการจัดการขยะบรรจุภัณฑ์เพื่อการขนส่งที่เกิดจากการซื้อขายสินค้าออนไลน์ได้ในอนาคต อย่างไรก็ตามจากการที่ผู้เขียนได้ทำการสืบค้นกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการจัดการขยะที่ใช้บังคับอยู่ในประเทศไทย พบว่ากฎหมายภายในประเทศไทยยังไม่มีบทบัญญัติเกี่ยวกับเกี่ยวกับการจัดการขยะบรรจุภัณฑ์แยกเป็นเอกเทศออกจากมาตรการจัดการขยะมูลฝอย ทำให้มาตรการทางกฎหมายที่ใช้บังคับอยู่มีความไม่เหมาะสม เป็นเหตุให้ผู้เขียนจำเป็นต้องศึกษาหลักเกณฑ์ของกฎหมายว่าด้วยบรรจุภัณฑ์ของสหภาพยุโรปและสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี เนื่องจากกฎหมายทั้งสองฉบับดังกล่าวได้มีการบัญญัติกฎหมายเกี่ยวกับการจัดการขยะบรรจุภัณฑ์ไว้โดยเฉพาะ เช่น กำหนดหน้าที่ในการจัดขยะบรรจุภัณฑ์ที่เกิดขึ้นภายหลังจากการบริโภคให้ครอบคลุมไปถึงผู้ประกอบธุรกิจแพลตฟอร์มซื้อขายสินค้าผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์และผู้ขายสินค้าออนไลน์ กำหนดเป้าหมายของการใช้ซ้ำและการนำไปใช้ใหม่ให้สูงขึ้น และกำหนดให้จัดตั้งระบบการจัดการขยะบรรจุภัณฑ์แห่งชาติ เพื่อควบคุมให้ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องทุกรายต้องลงทะเบียนและรายงานข้อมูลเกี่ยวกับบรรจุภัณฑ์ที่เกิดจากการผลิต การจำหน่ายหรือการใช้งานของตนต่อสำนักงานทะเบียนบรรจุภัณฑ์ เป็นต้น อันจะสามารถนำมาวิเคราะห์เปรียบเทียบและนำมาตรการทางกฎหมายที่เป็นประโยชน์มาปรับใช้ในกฎหมายที่เกี่ยวกับการจัดการขยะบรรจุภัณฑ์เพื่อการขนส่งของประเทศไทยได้ จากการศึกษาหลักเกณฑ์ของกฎหมายว่าด้วยบรรจุภัณฑ์ของสหภาพยุโรปและสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ผู้เขียนจึงมีความเห็นว่าประเทศไทยควรดำเนินการแก้ไขปรับปรุงมาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการจัดการขยะให้ครอบคลุมถึงบรรจุภัณฑ์เพื่อการขนส่งโดยที่มาตรการในการจัดการขยะที่แก้ไขปรับปรุงจะต้องรองรับการดำเนินการจัดการขยะตามลำดับชั้นควบคู่ไปกับการกำหนดหน้าที่ในการจัดการขยะของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับธุรกิจซื้อขายสินค้าออนไลน์ ด้วยการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายและการจัดตั้งหน่วยงานเพื่อจัดการขยะบรรจุภัณฑ์เพื่อการขนส่ง