DOI: 10.17026/dans-z4c-5dw8
title: Roosendaalsestraat 56, 60 en 62, Wouw (gemeente Roosendaal)

description: &lt;p&gt;ADC ArcheoProjecten heeft in februari 2020 een bureauonderzoek uitgevoerd naar de (mogelijke) aanwezigheid van archeologische waarden op de locatie Roosendaalsestraat 56, 60 en 62 in Wouw, gemeente Roosendaal. De aanleiding van het onderzoek is de voorgenomen sloop van de huidige bebouwing gevolgd door woningbouw. Hiervoor is aanpassing van het bestemmingsplan noodzakelijk. Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde verwachting opgesteld. Hieruit volgt dat het plangebied op een met dekzand afgedekte ‘terrasafzettingswelving’ is gelegen. Op grond van de relatief hoge ligging heeft de locatie vermoedelijk geen veenbedekking gekend, in tegenstelling tot de laagste delen van de regio (zoals het beekdal van de Smalle Beek). Daarom moet in de top van het aanwezige dekzand in eerste instantie niet alleen rekening worden gehouden met resten uit het Laat-Paleolithicum, maar ook met resten uit latere perioden. Resten uit het Laat-Paleolithicum en het Mesolithicum kunnen bestaan uit restanten van kampementen van jager-verzamelaars en zullen zich manifesteren in de vorm van een strooiing van vuursteen- en houtskool en haardkuilen. Vanwege de afstand tot het beekdal van de Smalle Beek, waarlangs verschillende vindplaatsen bekend zijn, geldt echter een lage verwachting voor resten uit deze perioden. Resten uit het Neolithicum, de Bronstijd, de Ijzertijd en de Vroege Middeleeuwen kunnen gerelateerd zijn aan nederzettingsterreinen van landbouwers en zullen zich manifesteren in de vorm van een cultuurlaag, een omgewerkte laag onder het plaggendek met daarin aardewerkscherven en houtskool, en grondsporen. Organische resten en bot zullen door de relatief droge en zure bodemomstandigheden slecht zijn geconserveerd. Eventuele grondsporen (uitgezonderd diepere paalsporen, waterputten et cetera) zullen zich tot een halve meter in het onverstoorde dekzand bevinden. Indien de oorspronkelijke bodem is afgedekt met een plaggendek, kunnen archeologische resten buiten het bereik van latere grondbewerking zijn gebleven. Dit komt de gaafheid van eventuele vindplaatsen en de conservering van archeologische resten ten goede. Op basis van de hogere ligging in het landschap geldt voor resten uit de periode van het Neolithicum tot en met de Vroege Middeleeuwen een middelhoge tot hoge verwachting. Omstreeks 1200 ontstond in het onderzoeksgebied een nederzetting die tot het huidige dorp Wouw uitgroeide. Het plangebied bevindt zich buiten de kern van deze nederzetting, aan de doorgaande weg naar Roosendaal. Oude kaarten tonen aan dat in het plangebied in ieder geval vanaf het eerste kwart van de 19e eeuw sprake is van bebouwing. In het noordwestelijk deel, dat direct aan de doorgaande weg grenst, moet daarom rekening worden gehouden met worden met antropogeen bewerkte of opgebrachte lagen waarin allerlei vondstmateriaal (zoals aardewerk, baksteen, glas, aardewerk, dierlijk bot), funderingsresten en afvalkuilen. Als gevolg van de aanleg van de huidige bebouwing en het ingraven van brandstoftanks moet met name in het noordwestelijk deel van het plangebied rekening worden met bodemverstoring.&lt;/p&gt;