cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2001.531
title: การศึกษาโครงการลงทุนเพื่อสังคมที่ดำเนินการโดยกรมพัฒนาผีมือแรงงาน

description: การศึกษานี้เป็นการศึกษาโครงการลงทุนเพื่อสังคมที่ดำเนินการโดยกรมพัฒนาฝีมือแรงงานภายใต้โครงการฝึกอาชีพในภูมิภาคเพื่อบรรเทาปัญหาการว่างงานสำหรับแรงงานอายุ 15 ปีขึ้นไปที่ถูกเลิกจ้างและว่างงาน รวมถึงผลของการดำเนินงานตามโครงการดังกล่าวในด้านความสามารถในการพัฒนาศักยภาพและทักษะอาชีพ ด้านการสร้างรายได้ ด้านความสามารถในการช่วยเหลือครอบครัว/ชุมชน และด้านการรวมกลุ่มในรูปธุรกิจชุมชนเพื่อสร้างความเข้มแข็งให้แก่ชุมชน โดยการใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบการสัมภาษณ์ ประชากรในการศึกษา คือ กลุ่มแรงงานอายุ 15 ปีขึ้นไปที่เข้ารับการฝึกอบรมพัฒนาฝีมือแรงงานในสาขาวิชาชีพต่าง ๆ ของโครงการในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมา ขอนแก่น และอุบลราชธานี จังหวัดละ 100 คน ผลการศึกษาสรุปได้ว่า โครงการลงทุนเพื่อสังคมที่ดำเนินการโดยกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน มีข้อบกพร่องอันอาจส่งผลให้การฝึกทักษะอาชีพไม่บรรลุผลตามวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้ คือระยะเวลาที่กำหนดไว้ตายตัวในการฝึกอบรมทุกสาขาวิชาชีพที่มีความยากง่ายต่างกัน เบี้ยเลี้ยงรายวันระหว่างการฝึกอบรมอาจทำให้มีผู้เข้ารับการฝึกอบรมต้องการค่าเบี้ยเลี้ยงมากกว่าการฝึกทักษะอาชีพอย่างแท้จริง และผู้มีหน้าที่คัดเลือกบุคคลผู้ซึ่งจะได้เข้ารับการฝึกอบรมที่อาจใช้ความสัมพันธ์ส่วนตัวในการคัดเลือก สำหรับผลการดำเนินงานตามโครงการ พบว่า สามารถเพิ่มศักยภาพและทักษะอาชีพให้แก่ผู้ถูกเลิกจ้างและว่างงานได้ มีการนำทรัพยากรธรรมชาติในท้องถิ่นมาใช้ทำการผลิตในบางสาขาอาชีพ ผู้ผ่านการฝึกอบรมบางส่วนสามารถสร้างรายได้ให้สูงขึ้นและเพียงพอต่อรายจ่ายในการครองชีพและเลี้ยงครอบครัวแต่ยังมีเงินเก็บออมน้อยมาก นอกจากนี้พบว่าคนในชุมชนชนยังมีการช่วยเหลือเกื้อกูลกันในระดับสูง สำหรับด้านตลาดผลิตภัณฑ์และตลาดแรงงานรองรับผู้ผ่านการฝึกอบรมทางราชการยังให้ความช่วยเหลือน้อยมาก รวมถึงยังขาดการสนับสนุนให้มีเงินกู้เพื่อประกอบอาชีพ หลังจากได้รับการฝึกอบรมแล้วผู้รับการอบรมที่เป็นเกษตรกรส่วนใหญ่ยังเต็มใจทำงานอยู่ในชุมชนต่อไปซึ่งเป็นการช่วยทำให้ชุมชนเข้มแข็งขึ้น แต่ส่วนใหญ่ยังพัฒนาไปไม่ถึงขั้นการรวมกลุ่มในรูปธุรกิจชุมชนเนื่องจากขาดเงินทุนในการรวมกลุ่มและขาดการส่งเสริมการรวมกลุ่มจากผู้นำชุมชน สำหรับผู้รับการฝึกอบรมที่เป็นผู้ถูกเลิกจ้างและว่างงานอันเนื่องมาจากวิกฤตติเศรษฐกิจโดยเฉพาะแรงงานหนุ่มสาวส่วนใหญ่มีแนวโน้มที่จะกลับเข้ามาหางานทำในกรุงเทพฯ หรือปริมณฑลอีกหากภาวะเศรษฐกิจดีขึ้น จึงเห็นได้ว่าประชากรส่วนนี้ไม่ใช่คนกลุ่มหลักที่จะก่อให้เกิดความเข้มแข็งของชุมชนได้
DOI: 10.14457/cu.the.2001.532
title: แนวทางการจัดเก็บค่าธรรมเนียมการบำบัดน้ำเสียของกรุงเทพมหานคร

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาแนวทางการจัดเก็บค่าธรรมเนียมการบำบัดน้ำเสีย ของกรุงเทพมหานคร โดยวิธีการวิเคราะห์เชิงคุณภาพ ด้วยการนำประสบการณ์การเก็บค่าบำบัดน้ำเสียของเมืองพัทยา และเทศบาลตำบลป่าตอง และการเก็บค่าธรรมเนียมเก็บขนขยะของกรุงเทพมหานคร มาประกอบการวิเคราะห์ ผลการศึกษาสรุปว่า กรุงเทพมหานครไม่สามารถจัดเก็บค่าธรรมเนียมบำบัดน้ำเสียจากประชาชน เนื่องจากกรุงเทพมหานครยังไม่สามารถออกข้อบัญญัติเฉพาะ เกี่ยวกับการจัดเก็บค่าธรรมเนียมบำบัดน้ำเสีย ซึ่งเป็นผลจากความล่าช้าในการตีความข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ซึ่งมีอยู่ด้วยกันหลายฉบับและซ้ำซ้อน และจากประสบการณ์ในการเก็บค่าธรรมเนียมบำบัดน้ำเสีย ของเมืองพัทยาและเทศบาลป่าตอง และการเก็บค่าธรรมเนียมเก็บขนขยะของกรุงเทพมหานคร พบว่า การเก็บค่าธรรมเนียมอย่างมีประสิทธิผล จะขึ้นอยู่กับการมีรูปแบบการจัดเก็บที่เหมาะสม ซึ่งประกอบด้วย อัตราค่าธรรมเนียมที่เหมาะสม นั่นคือ สอดคล้องกับค่าใช้จ่ายในการเดินระบบและบำรุงรักษา และการมีหน่วยงานจัดเก็บค่าธรรมเนียมที่มีประสิทธิภาพ นั่นคือ สามารถจัดเก็บได้ครอบคลุมครัวเรือนจำนวนมาก มีค่าใช้จ่ายในการบริหารจัดการต่ำ และสามารถจัดเก็บรายได้เพียงพออย่างน้อยกับค่าใช้จ่าย ในการเดินระบบและบำรุงรักษา กรุงเทพมหานครมีนโยบาลที่จะเก็บค่าธรรมเนียมในอัตรา 2 บาทต่อน้ำเสีย 1 ลบ.ม. จากประชาชนในพื้นที่ที่โรงบำบัดน้ำเสียสี่พระยา กรุงรัตนโกสินทร์ และช่องนนทรีเดินระบบอยู่ โดยต้นทุนในการเดินระบบและบำรุงรักษาจากโรงบำบัดน้ำเสีย 3 แห่งเฉลี่ยเท่ากับ 1.97 บาทต่อลบ.ม. ซึ่งเป็นอัตราที่เหมาะสมเพราะสอดคล้องกับค่าใช้จ่าย ในการเดินระบบและบำรุงรักษา สำหรับหน่วยงานที่เหมาะสมในการจัดเก็บค่าธรรมเนียม จากการเปรียบเทียบกรณีที่กรุงเทพมหานครจัดเก็บเอง โดยแบ่งออกเป็นการจัดส่งพนักงานออกจัดเก็บค่าธรรมเนียมตามบ้านเรือน และการให้ประชาชนเดินทางมาชำระค่าธรรมเนียมที่เขต และกรณีที่การประปานครหลวงเป็นผู้รับผิดชอบ พบว่าการประปานครหลวงเป็นผู้รับผิดชอบ โดยการจัดทำใบแจ้งหนี้ค่าน้ำเสียร่วมกับค่าน้ำประปา เป็นวิธีที่เหมาะสมมากที่สุด เพราะสามารถจัดเก็บได้ครอบคลุมผู้ใช้น้ำถึง 98.46% มากกว่ากรณีที่กรุงเทพมหานครรับผิดชอบ และสามารถจัดเก็บรายได้ครอบคลุมค่าใช้จ่ายในการเดินระบบ และค่าใช้จ่ายในการบริหารจัดการ โดยมีรายได้สุทธิ 347,876.11 บาทต่อเดือนในขณะที่กรุงเทพมหานครจัดเก็บรายได้ ต่ำกว่าค่าใช้จ่ายในการเดินระบบ อีกทั้งการประปานครหลวง มีค่าใช้จ่ายในการบริหารจัดการ และการจัดเก็บค่าธรรมเนียมต่ำกว่ากรณีที่กรุงเทพมหานครเป็นผู้รับผิดชอบ ดังนั้นกรุงเทพมหานครควรขอความร่วมมือจากการประปานครหลวงในการจัดเก็บค่าธรรมเนียมบำบัดน้ำเสีย อย่างไรก็ตามจะมีข้อจำกัดสำหรับครัวเรือนที่อยู่ในพื้นที่บำบัดน้ำเสียแต่ไม่ได้ใช้น้ำประปาซึ่งการประปานครหลวงจะไม่สามารถจัดเก็บค่าธรรมเนียมได้ ดังนั้นกรุงเทพมหานครควรจัดเก็บกลุ่มนี้เอง
DOI: 10.14457/cu.the.2001.533
title: ปัจจัยที่กำหนดผลตอบแทนของกองทุนรวมตราสารทุน

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงผลกระทบของปัจจัยทางคุณลักษณะบางด้านของกองทุน เช่นขนาดของกองทุน ชนิดของกองทุน, มูลค่าการซื้อขายหุ้นของกองทุนเป็นต้น ต่อผลตอบแทนของกองทุนรวมตราสารทุน (DETERMINANTS OF EQUITY FUND'S RETURNS) ในประเทศไทย ในช่วงเดือน มกราคม 2541 ถึง ธันวาคม 2543 ซึ่งเป็นช่วงที่ภาวะเศรษฐกิจและตลาดทุนถดถอย จากวิกฤติเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นในปี 2540 การศึกษาในครั้งนี้จะศึกษาทั้งกองทุนแบบปิด (Close-End Fund) กองทุนที่เปลี่ยนประเภทจากประเภทปิดเป็นเปิดในช่วงที่ทำการศึกษา และกองทุนแบบเปิด (Open-End Fund) จำนวน 77 กองทุน ซึ่งเป็นกองทุนที่เปิดดำเนินงานตลอดช่วงเวลาที่ทำการศึกษา ข้อมูลที่ใช้จะอยู่ในลักษณะ panel data การประมาณค่าแบบจำลองจะใช้วิธี Fixed Effect ผลการศึกษาพบว่าผลตอบแทนตลาด Market return) ขนาดของกองทุน และมูลค่าการซื้อขายหุ้นของกองทุนรวม (Turnover) มีความสัมพันธ์กับผลตอบทนของกองทุน แต่ประเภทของกองทุน มูลค่าการซื้อขายหน่วยลงทุนของนักลงทุน ไม่มีความสัมพันธ์ผลตอบแทนของกองทุนรวมตราสารทุน ผลตอบทนของกองทุนรวมจะมีความสัมพันธ์ในทิศทางเดียวกับผลตอบแทนตลาด ผลการศึกษาพบว่ามีค่าสัมประสิทธิ์เท่ากับ 0.723 (T-statistic เท่ากับ 108.9089) กองทุนขนาดเล็กจะให้ผลตอบแทนที่มากกว่ากองทุนที่มีขนาดใหญ่อย่างมีนัยสำคัญ เนื่องมาจากการที่กองทุนรวมขนาดใหญ่จะมีต้นทุนในการซื้อขายหุ้นมากกว่ากองทุนขนาดเล็ก การศึกษายังพบว่ามูลค่าการซื้อขายหุ้นจะมีความสัมพันธ์ในทิศทางตรงข้ามกับผลตอบแทนของกองทุนโดยมีค่าสัมประสิทธิ์ 0.088 ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าบริษัทจัดการกองทุนรวมควรจะเปิดกองทุนที่มีขนาดเล็กละซื้อขายหุ้นน้อยลง เพราะมีแนวโน้มที่จะทำให้ผลประกอบการของกองทุนดีขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2001.534
title: ผลกระทบของการซื้อขายในตลาดสินค้าเกษตรล่วงหน้าต่อตลาดเงินสด : กรณีศึกษายางพารา

description: ศึกษาผลกระทบของราคาซื้อขายยางพาราในตลาดซื้อขายล่วงหน้าต่อตลาดเงินสด ทั้งในด้านระดับและความแปรปรวนของราคายางพาราและปริมาณยางพารา โดยใช้ข้อมูลทุติยภูมิซึ่งเก็บรวบรวมจากสถาบันวิจัยยางในการวิเคราะห์ นอกจากนี้ยังมีการปรับปรุงแบบจำลองจากงานวิจัยอื่นๆ เพื่อศึกษาถึงการกำหนดราคาและปริมาณยางพาราในตลาดเงินสด ทั้งก่อนและหลังมีการซื้อขายยางพาราในตลาดซื้อขายล่วงหน้า ในแบบจำลองจะประกอบไปด้วยสมการราคายางพารา ซึ่งขึ้นอยู่กับราคาและปริมาณยางพาราในตลาดเงินสดในเดือนที่แล้ว การขยายตัวของประชากรในประเทศผู้ส่งออกและผู้บริโภคยางพารา และรายได้เฉลี่ยของประชากรในประเทศผู้บริโภคยางพารารายใหญ่ และสมการปริมาณยางพาราซึ่งขึ้นกับการขยายตัวของประชากร ในประเทศผู้ส่งออกและผู้บริโภคยางพาราและราคาคาดการณ์ ทั้งนี้ราคาคาดการณ์ในช่วงก่อนมีการซื้อขายยางพาราล่วงหน้า จะถูกกำหนดให้มีการปรับตัวได้ และตัวแปรนี้จะแทนด้วยราคาซึ้อขายยางพาราล่วงหน้า ในช่วงหลังมีการซื้อขายยางพาราล่วงหน้าแล้ว โดยพบว่าราคาคาดการณ์มีความสัมพันธ์ต่อปริมาณยางพาราอย่างมีนัยสำคัญ แต่ราคาซื้อขายล่วงหน้ามีความสัมพันธ์ต่อปริมาณยางพาราอย่างไม่มีนัยสำคัญ และปริมาณการผลิตในเดือนที่แล้วก็มีความสัมพันธ์ ต่อทั้งราคายางพาราและราคาซื้อขายยางพาราล่วงหน้า อย่างไม่มีนัยสำคัญอีกด้วย ในขณะที่ผลการวิเคราะห์ข้อมูลราคายางพาราและปริมาณยางพาราใน 2 ช่วงเวลา พบว่าหลังมีการซื้อขายยางพาราในตลาดซื้อขายล่วงหน้า ความผันผวนของราคายางพาราในตลาดเงินสดและราคาคาดการณ์เพิ่มขึ้น ในขณะที่ความผันผวนของปริมาณยางพาราในตลาดเงินสดลดลง นอกจากนี้ งานวิจัยยังครอบคลุมไปถึงการทดสอบความสัมพันธ์ ของปริมาณสัญญาซื้อขายยางพาราล่วงหน้า และความแตกต่างระหว่างราคาคาดการณ์กับราคาซื้อขายยางพาราล่วงหน้า ซึ่งพบว่าทั้ง 2 ตัวแปรมีความสัมพันธ์กันอย่างไม่มีนัยสำคัญ ในขณะที่แบบจำลองที่ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างราคาซื้อขายยางพาราล่วงหน้า ราคายางพาราในตลาดเงินสดและปริมาณยางพาราในตลาดเงินสดพบว่า ผลการศึกษาที่ได้รับยังคงเหมือนกับผลการศึกษาของแบบจำลองที่ได้กล่าวมาแล้วข้างต้น รวมทั้งยังแสดงให้เห็นว่านโยบายหรือปรากฏการณ์ใดๆ ก็ตามที่ส่งผลให้ราคายางพาราในตลาดเงินสดหรือตลาดซื้อขายล่วงหน้าเปลี่ยนแปลง จะทำให้ทั้ปริมาณและราคายางพาราเปลี่ยนแปลง ไปในทางที่เพิ่มมูลค่ายางพาราของประเทศไทย อันจะทำให้รายได้ของผู้ผลิตและเกษตรกรเพิ่มสูงขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2001.535
title: การศึกษาผลกระทบต่อไทยเมื่อจีนเข้าเป็นสมาชิกองค์การการค้าโลก โดยใช้แบบจำลอง GTAP
DOI: 10.14457/cu.the.2001.536
title: ปัจจัยกำหนดส่วนต่างอัตราดอกเบี้ยธนาคารพาณิชย์ไทย

description: วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้ศึกษาหาปัจจัยกำหนดส่วนต่างอัตราดอกเบี้ยธนาคารพาณิชย์ไทย โดยทำการวิเคราะห์หาส่วน ประกอบของส่วนต่างอัตราดอกเบี้ยที่ธนาคารได้รับจริง (Ex Post Spreads) เพื่อประมาณหาส่วนต่างอัตราดอกเบี้ยที่เป็นผลตอบแทนในการทำหน้าที่เป็นตัวกลางทางการเงิน (Pure Spread) ของธนาคารพาณิชย์ไทยทั้ง 13 แห่งโดยใช้ข้อมูลรายไตรมาสจากงบการเงินของธนาคารในช่วงปี 2535-2544 การประมาณผลกระทบโดยวิธีการ OLS ผลการศึกษาพบว่าในช่วงก่อนเกิดวิกฤต Pure Spread เป็นส่วนประกอบหลักของ Ex Post Spread โดย Pure Spread คิดเป็น 71.42% ของ Ex Post Spreads ส่วนต้นทุนในการดำเนินงาน และต้นทุนที่เกิดจากกฎระเบียบไม่เป็นสัดส่วนประกอบหลักโดยพบ ว่าจะเป็นส่วนประกอบเพียงบางไตรมาส และพบว่าธนาคารขนาดใหญ่ได้รับ Ex Post Spreads ที่มากกว่าธนาคารขนาดกลางและเล็ก ส่วนในช่วงระหว่างเกิดวิกฤต ผลการศึกษา Ex Post Spreads ไม่มีความสัมพันธ์กับ Pure Spread ต้นทุนในการดำเนินงาน ต้นทุนที่เกิดจากกฎระเบียบและขนาดของธนาคาร ผลการศึกษาปัจจัยกำหนด Pure Spread พบว่าในช่วงก่อนเกิดวิกฤต Pure Spread ในทุกกลุ่มธนาคารมีความสัมพันธ์เป็นบวกอย่างมีนัยสำคัญกับตัวแปร Pure Spread ในไตรมาสที่ผ่านมา แต่มีความสัมพันธ์เป็นลบอย่างมีนัยสำคัญกับตัวแปรทัศนคติต่อความเสี่ยงในการเกิดหนี้ไม่ก่อให้เกิดรายได้ สำหรับในช่วงระหว่างวิกฤต Pure Spread ของทังระบบธนาคารไม่ขึ้นอยู่กับตัวแปรความผันผวนในอัตราดอกเบี้ย,ตัวแปรทัศนคติต่อความเสี่ยงในการเกิดหนีไม่ก่อให้เกิดรายได้,ตัวแปรอัตราการกระจุกตัวในตลาดสินเชื่อของธนาคารพาณิชย์และ Pure Spread ในไตรมาสที่ผ่านมา แต่เมื่อพิจารณาแยกกลุ่มธนาคารพบว่า Pure Spread ในกลุ่มธนาคารขนาดใหญ่มีความสัมพันธ์เป็นบวกอย่างมีนัยสำคัญกับตัวแปรอัตราการกระจุกตัวในตลาดสินเชื่อของธนาคารพาณิชย์ และมี ความสัมพันธ์เป็นลบอย่างมีนัยสำคัญกับตัวแปร Pure Spread ในไตรมาสทีผ่านมา ส่วน Pure Spread ในกลุ่มธนาคารขนาดกลางและเล็ก มีความสัมพันธ์เป็นลบอย่างมีนัยสำคัญกับตัวแปรความ ผันผวนของอัตราดอกเบี้ยและ Pure Spread ในไตรมาสที่ผ่านมา
DOI: 10.14457/cu.the.2001.537
title: พฤติกรรมการเลือกเส้นทางของผู้ขับขี่รถยนต์ระหว่างกรุงเทพฯ-ชลบุรี

description: วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการเดินทางและทัศนคติในการเลือกเส้นทางของผู้ขับขี่รถยนต์ที่เดินทางจากกรุงเทพฯไปยังจังหวัดชลบุรีรวมทั้งเพื่อสร้างแบบจำลองที่ใช้ทำนายพฤติกรรมการตัดสินใจ เลือกเส้นทาง โดยพิจารณาเฉพาะเส้นทางหลัก ได้แก่ ถ.บางนา-ตราด ทางด่วนยกระดับบางนา-ชลบุรี และมอเตอร์เวย์ กลุ่มตัวอย่างของผู้ขับขี่ที่รวบรวมได้ในการศึกษานี้แบ่งออกเป็น 2 กลุ่มหลัก ประกอบด้วย กลุ่มผู้ขับขี่รถยนต์ส่วนตัวจำนวน 167 คน และกลุ่มผู้ขับขี่รถขนส่งสินค้าจำนวน 86 คน การวิเคราะห์ได้แบ่งเป็นสองส่วน ได้แก่ การวิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานและหลักเกณฑ์การตัดสินใจเลือกเส้นทางของผู้ขับขี่ และการพัฒนาแบบจำลองประเภทลอจิต (Logit) เพื่อทำนายความน่าจะเป็นที่ผู้ขับขี่จะเลือกใช้เส้นทางแต่ละเส้นทาง ข้อมูลที่ใช้นั้นได้จากการสัมภาษณ์ผู้ขับขี่ที่เดินทางอยู่แล้วในปัจจุบันและสำรวจ ณ บริเวณเส้นทางที่พิจารณา นอกจากนั้น การศึกษานี้เลือกใช้วิธีการสำรวจ Stated Preference (SP) โดยให้ผู้ขับขี่แสดงการตัดสินใจเลือกเส้นทางจากสถานการณ์ต่าง ๆ ที่สมมติขึ้น ผลการศึกษาพบว่า ผู้ขับขี่รถยนต์ส่วนตัวประมาณร้อยละ 80 ระบุว่าจะเปลี่ยนเส้นทางจากที่เคยใช้ประจำ หากพบกับสภาพการจราจรติดขัดหรือมีการเปลี่ยนอัตราค่าผ่านทาง รวมถึงยังทำให้ทราบว่าหลักเกณฑ์การเลือกเส้นทางของผู้ขับขี่รถยนต์ส่วนตัวที่สำคัญที่สุด 5 อันดับแรก ได้แก่ เวลาการเดินทาง สภาพการจราจร สภาพผิวถนน ความปลอดภัย และความคุ้นเคยกับเส้นทาง ตามลำดับ ในขณะที่ผู้ขับขี่รถขนส่งสินค้ามีหลักเกณฑ์การตัดสินใจของผู้ขับขี่รถขนส่งสินค้านั้นมีความซับซ้อนกว่า และขึ้นอยู่กับประเภทรถที่ใช้ ผู้ขับขี่จำนวนมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ขับขี่รถบรรทุก 6 ล้อขึ้นไป มีข้อจำกัดในการเลือกเส้นทางคือ มีจุดแวะระหว่างเส้นทางติดเวลาใช้เส้นทางของรถบรรทุก ต้องวิ่งในเส้นทางที่นายจ้างกำหนด และนํ้าหนักบรรทุก การสร้างแบบจำลองใช้รูปแบบ Multinomial Logit (MNL) โดยข้อมูลจากการเลือกเส้นทางจากสถานการณ์ที่สมมติขึ้นด้วยวิธี SP และวิเคราะห์เฉพาะกลุ่มตัวอย่างผู้ขับขี่รถยนต์ส่วนตัว ผลการศึกษาพบว่า แบบจำลองสามารถทำนายการเลือกเส้นทางได้ดีขึ้น เมื่อแยกวิเคราะห์กลุ่มผู้ขับขี่ตามวัตถุประสงค์ของการเดินทางและปัจจัยทีมีอิทธิพลต่อการเลือกเส้นทางมากที่สุดคือปัจจัยที่แสดงคุณสมบัติของเส้นทาง ซึ่งได้แก่ ระยะทางจากจุดเริ่มเดินทาง เวลาการเดินทาง สภาพการจราจร และค่าผ่านทาง นอกจากนั้น พฤติกรรมการตัดสินใจเลือกเส้นทางของผู้ขับขี่ยังมีความแตกต่างกันออกไปตามลักษณะของผู้ขับขี่อีกด้วย ซึ่งมีปัจจัยที่สำคัญๆ ได้แก่ เพศ อายุ และรายได้ของผู้ขับขี่ และจุดหมายปลายทาง
DOI: 10.14457/cu.the.2001.538
title: การปรับโครงสร้างและการแปรรูปรัฐวิสาหกิจ : กรณีศึกษา การรถไฟแห่งประเทศไทย

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ผลของการปรับโครงสร้างและแปรรูปรัฐวิสาหกิจและความมีประสิทธิภาพต่อโครงสร้างรัฐวิสาหกิจและวิเคราะห์ผลการดำเนินงานในอดีตถึงปัจจุบันโดยทำการศึกษาเฉพาะกรณีการรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) ซึ่งมีสมมติฐานว่าการปรับโครง สร้างองค์กรและการเพิ่มบทบาทของภาคเอกชนของการรถไฟแห่งประเทศไทย เป็นปัจจัยหนึ่งที่จะสามารถเพิ่มประสิทธิภาพของผลการดำเนินงานในอนาคตได้อย่างมีนัยสำคัญ จากผลการศึกษาสรุปได้ว่า รฟท. ควรทำการปรับโครงสร้างการบริหารให้มีความเหมาะสมกับสภาพแวดล้อมของการดำเนินงานที่เปลี่ยนแปลงไปโดย รฟท.ควรแยกส่วนบริหารระหว่างหน่วยงานเชิงนโยบายออกจากหน่วยงานปฏิบัติการอย่างชัดเจนซึ่งหลังการปรับโครงสร้างองค์กรมีผลการดำเนินงานดีขึ้น รัฐบาลรับภาระลดลง ประชาชนมีความปลอดภัยมากขึ้น ในส่วนของต้นทุนการดำเนินงานจะลดลง ทำให้สามารถแข่งขันกับคู่แข่งในตลาดได้ทั้งการโดยสารและการสินค้า นอกจากนี้ หากพิจารณาผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ปรากฏว่า หากมีการดำเนินการตามเป้าหมายในอนาคตจะช่วยลดปริมาณสารมลพิษ (โดยเฉพาะ C02 CH4 และ spm) จากการจราจรได้ ในส่วนการแปรรูป 3 กิจกรรม ได้แก่ รถสปิ้นเตอร์ ตู้เสบียงอาหารและการทำความสะะอาด พบว่าการที่ให้ภาคเอกชนเข้ามามีส่วนร่วมในองค์กรส่งผลดีต่อการรถไฟฯ เป็นส่วนใหญ่ อย่างไรก็ตามผู้วิจัยมีความเห็นว่าการแปรรูปในการเดินขบวนรถของการรถไฟฯ ต้องค่อยๆดำเนินการขึ้นอยู่กับสถานการณ์ในอนาคต ความพร้อมของบุคลากรและที่สำคัญที่สุดคือ อำนาจการต่อรองของสหภาพแรงงานการรถไฟฯ
DOI: 10.14457/cu.the.2002.605
title: การทดสอบกฎของเทย์เลอร์กับนโยบายการเงินของประเทศไทย

description: ศึกษาความเป็นไปได้ของประเทศไทยในการนำกฎของเทย์เลอร์ มาประยุกต์ใช้ในการดำเนินนโยบายการเงิน กฎของเทย์เลอร์จัดเป็นนโยบายการเงินแบบกฎประเภทหนึ่ง ซึ่งธนาคารกลางปรับอัตราดอกเบี้ยเป้าหมาย เพื่อตอบโต้กับความผันผวนของอัตราเงินเฟ้อและผลผลิต โดยสมมติให้เป้าหมายในการดำเนินนโยบายการเงินของธนาคารกลางคือการทำให้ Loss function ซึ่งแสดงถึงค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักระหว่างความผันผวนของตัวแปรทางการเงินต่างๆ มีค่าต่ำที่สุด การทดสอบเริ่มจากการประมาณค่าแบบจำลองระบบเศรษฐกิจ และใช้วิธีการ stochastic simulation ในการจำลองค่าตัวแปรต่างๆ เพื่อคำนวณหาความผันผวนของแต่ละตัวแปร รวมทั้งคำนวณหา loss function เพื่อเปรียบเทียบระหว่างกฎของเทย์เลอร์แต่ละรูปแบบ ผลการศึกษาพบว่า กฎของเทย์เลอร์สามารถทำให้ระบบเศรษฐกิจของประเทศไทยมีเสถียรภาพเพิ่มขึ้นได้ อย่างไรก็ตาม ไม่มีกฎของเทย์เลอร์รูปแบบใดที่ดีที่สุดเนื่องจากมีการ trade-off ระหว่างความผันผวนของอัตราเงินเฟ้อและผลผลิตใน loss function ดังนั้นกฎของเทย์เลอร์ที่เหมาะสมที่สุดจึงขึ้นอยู่กับการกำหนด loss function ของธนาคารกลางว่าให้ความสำคัญกับตัวแปรทางการเงิน ได้แก่ อัตราเงินเฟ้อ ผลผลิต และอัตราดอกเบี้ยอย่างไร สำหรับธนาคารกลางที่ให้ความสำคัญกับเสถียรภาพของอัตราเงินเฟ้อมากกว่าผลผลิต หรือให้ความสำคัญระหว่างอัตราเงินเฟ้อและผลผลิตเท่าๆ กัน กฎของเทย์เลอร์ที่เหมาะสมที่สุดคือ กฎที่กำหนดให้สัมประสิทธิ์ของอัตราดอกเบี้ยเป้าหมายต่ออัตราเงินเฟ้อและผลผลิต เท่ากับ 1.5 และ 0.5 ตามลำดับ ในทางตรงกันข้าม ธนาคารกลางที่ให้ความสำคัญกับผลผลิตมากกว่าอัตราเงินเฟ้อ กฎของเทย์เลอร์ที่เหมาะสมที่สุดคือ กฎที่มีค่าสัมประสิทธิ์ของอัตราเงินเฟ้อและผลผลิตเท่ากับ 1.5 และ 1.0 ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2002.606
title: การวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงผลิตภาพปัจจัยการผลิตโดยรวมในประเทศไทย ปี พ.ศ.2520-2542

description: ในงานศึกษานี้ทำการศึกษาแหล่งที่มาของอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอัตราการเติบโตของผลิตภาพปัจจัยการผลิตโดยรวมในประเทศไทยช่วงปี พ.ศ.2520-2542 ด้วยบัญชีการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ (Growth Accounting Approach) นอกจากนี้ยังทำการประมาณค่าอัตราการเติบโตของผลิตภาพปัจจัยการผลิตโดยรวมที่คำนึงถึงผลของการเปลี่ยนแปลงทางวัฏจักรธุรกิจ ผลของการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพของแรงงาน และผลการเคลื่อนย้ายแรงงานระหว่างภาคการผลิต และทำการศึกษาปัจจัยกำหนดอัตราการเติบโตของผลิตภาพปัจจัยการผลิตโดยรวมไว้ในส่วนสุดท้ายของงานศึกษา ผลการศึกษาภาพรวมทั้งระบบเศรษฐกิจ พบว่า สัดส่วนของอัตราการเติบโตของผลิตภาพปัจจัยการผลิตโดยรวมต่ออัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจมีค่าค่อนข้างต่ำประมาณร้อยละ 20.48 เท่านั้น เมื่อเทียบกับการขยายตัวของปัจจัยการผลิตที่มีสัดส่วนต่ออัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจสูงถึงร้อยละ 79.52 ส่วนผลการศึกษารายสาขาการผลิต พบว่า การเติบโตของผลผลิตในทุกสาขาการผลิตเป็นผลมาจากการขยายตัวของปัจจัยการผลิตเป็นหลัก (เช่นเดียวกับผลการศึกษาระดับภาพรวมทั้งระบบเศรษฐกิจ) โดยปัจจัยทุนเป็นแหล่งที่มาที่สำคัญที่สุดของการเติบโตของผลผลิตในทุกสาขาการผลิต ยกเว้นสาขาเกษตรกรรมที่มีอัตราการเติบโตของผลิตภาพปัจจัยการผลิตโดยรวมเป็นแหล่งที่มาที่สำคัญที่สุดของการเติบโตของผลผลิต นอกจากนี้จากการศึกษายังพบว่า อัตราการเติบโตของผลิตภาพปัจจัยการผลิตโดยรวมที่คำนึงถึงผลของการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพของแรงงาน และอัตราการเติบโตของผลิตภาพปัจจัยการผลิตโดยรวมที่คำนึงถึงผลการเคลื่อนย้ายแรงงานระหว่างภาคการผลิตมีค่าลดลง ในขณะที่อัตราการเติบโตของผลิตภาพปัจจัยการผลิตโดยรวมที่คำนึงถึงผลของการเปลี่ยนแปลงทางวัฏจักรธุรกิจกลับมีค่าเพิ่มสูงขึ้น (เมื่อเทียบกับอัตราการเติบโตของผลิตภาพปัจจัยการผลิตโดยรวม) ส่วนผลการศึกษาปัจจัยกำหนดอัตราการเติบโตของผลิตภาพปัจจัยการผลิตโดยรวม พบว่า อัตราการเติบโตของการส่งออก อัตราการเติบโตของปัจจัยทุนนำเข้าจากต่างประเทศ อัตราการเติบโตของสัดส่วนแรงงานนอกภาคเกษตรกรรม และอัตราการเติบโตของสัดส่วนแรงงานที่จบการศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไป เป็นปัจจัยที่สนับสนุนการเติบโตของผลิตภาพปัจจัยการผลิตโดยรวม ดังนั้นจากผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า การค้าเสรี นโยบายสนับสนุนการลงทุน ตลอดจนนโยบายพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ส่งผลกระทบอย่างมากต่อผลิตภาพการผลิตโดยรวม ซึ่งประเทศควรพัฒนาปัจจัยดังกล่าวไปพร้อม ๆ กับความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีเพื่อการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างยั่งยืนในอนาคต
DOI: 10.14457/cu.the.2002.607
title: ความสามารถในการก่อหนี้ต่างประเทศของประเทศไทยภายใต้ความเชื่อมั่นของผู้ให้กู้

description: งานศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อหาความสามารถในการก่อหนี้ต่างประเทศ ในระดับที่ไม่กระทบกระเทือนความเชื่อมั่นของผู้ให้กู้ หรือคงระดับสัดส่วนหนี้ต่างประเทศสุทธิต่อตัววัดระดับทรัพยากรที่เป็นค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักระหว่างมูลค่าการส่งออกและผลผลิตมวลรวมประชาชาติ ซึ่งการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนที่แท้จริงจะต้องไม่กระทบตัวถ่วงน้ำหนักที่ใช้หาตัววัดระดับทรัพยากร โดยจะประมาณการณ์การขาดดุลบัญชีเดินสะพัดต่อผลผลิตมวลรวมประชาชาติ ในกรณีที่มีอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศไทยและตลาดสินค้าส่งออกหลักของไทยในลักษณะต่างๆ ผลการศึกษาพบว่าประเทศไทยจะสามารถขาดดุลบัญชีเดินสะพัดได้ในช่วงร้อยละ 0.63 ถึง 5.60 ของผลผลิตมวลรวมประชาชาติเพื่อคงระดับความเชื่อมั่นในปี พ.ศ. 2540 ไว้ เมื่อกำหนดอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศไทยไว้ในช่วงร้อยละ 2 ถึง 7 และกำหนดอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของตลาดสินค้าส่งออกหลัก 11 ประเทศของไทยไว้ในช่วงร้อยละ 0 ถึง 5 อย่างไรก็ตาม ถ้าอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศไทยและตลาดสินค้าส่งออกหลักเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักของไทยอยู่ในระดับ 4.5 และ 3.33 ตามลำดับ ประเทศไทยจะสามารถขาดดุลบัญชีเดินสะพัดได้ร้อยละ 3.68 ของผลผลิตมวลรวมประชาชาติโดยยังคงระดับความเชื่อมั่นของผู้ให้กู้ได้ ส่วนการศึกษาการก่อหนี้ต่างประเทศของไทยในช่วงปี พ.ศ. 2533 ถึง 2544 พบว่า การก่อหนี้ต่างประเทศในช่วงปี พ.ศ. 2539 ถึง 2541 เกิดระดับมาตรฐานของ IMF ที่กำหนดให้หนี้ต่างประเทศคงค้างไม่เกินร้อยละ 150 ของมูลค่าการส่งออก และร้อยละ 50 ของผลผลิตมวลรวมประชาชาติจึงจะอยู่ในระดับที่ยั่งยืน นอกจากนี้ยังพบว่า การเพิ่มขึ้นของอัตราการเจริญเติบโตของตลาดสินค้าส่งออกไทยจะสร้างช่องว่างให้ประเทศไทยขาดดุลบัญชีเดินสะพัดได้มากกว่าการเพิ่มของอัตราการเจริญเติบโตของเศรษฐกิจไทยเอง เนื่องจากผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงของรายได้ของตลาดสินค้าส่งออกหลักของไทยที่มีต่อการส่งออกมีมากกว่าสัดส่วนที่มาจากส่วนประกอบของผลิตมวลรวมประชาชาติในตัววัดระดับทรัพยากรต่อส่วนประกอบของการส่งออกในตัววัดระดับทรัพยากร นั่นเอง
DOI: 10.14457/cu.the.2002.608
title: ผลกระทบของการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจในอาเซียนที่มีต่อการลงทุนทางตรงจากต่างประเทศ

description: งานศึกษานี้มีวัตถุประสงค์หลัก เพื่อศึกษาอิทธิพลของการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจในอาเซียนที่มีต่อการลงทุนทางตรงจากต่างประเทศ (FDI) จากการอ้างอิงข้อมูลสถิติในช่วงปี พ.ศ. 2518-2543 ของประเทศกลุ่มอาเซียน-5 ประกอบด้วย อินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ และไทย และข้อมูลของประเทศผู้ลงทุนหลักในอาเซียนซึ่งได้แก่ ญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา สหภาพยุโรป และเกาหลีใต้ โดยทำการประมาณค่าสมการปัจจัยกำหนด FDI ในแต่ละประเทศสมาชิกอาเซียน-5 และกลุ่มอาเซียน-5 ด้วยวิธี pooled regression แบบกำลังสองน้อยที่สุด (OLS) และทำการทดสอบ structural change ของ FDI ด้วยวิธี dummy variable ผลการศึกษา พบว่า เมื่อมีการจัดตั้ง AFTA ประเทศสมาชิกแต่ละประเทศได้รับผลกระทบที่แตกต่างกัน กล่าวคือ ประเทศมาเลเซียและไทย ได้รับปริมาณ FDI มากขึ้น ในขณะที่ประเทศอินโดนีเซีย ได้รับปริมาณ FDI ลดลง ส่วนในกรณีของประเทศสิงคโปร์และฟิลิปปินส์ ไม่ได้รับผลกระทบจากการจัดตั้ง AFTA ที่ชัดเจน โดยที่นักลงทุนต่างชาติในอาเซียนตอบสนองต่อการจัดตั้ง AFTA ด้วยการลงทุนในลักษณะ reorganization investment และ rationalization investment ส่วนผลการศึกษาผลของการจัดตั้ง AFTA ที่มีต่อปริมาณ FDI ของประเทศผู้ลงทุนหลักในอาเซียน พบว่า ปริมาณ FDI จากประเทศญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกาและเกาหลีใต้ ไหลเข้าสู่ภูมิภาคอาเซียนเพิ่มขึ้น ในขณะที่ปริมาณ FDI จากสหภาพยุโรปไหลเข้าสู่ภูมิภาคอาเซียนลดลง โดยนักลงทุนจากประเทศญี่ปุ่น สหภาพยุโรป และเกาหลีใต้ ตอบสนองต่อการจัดตั้ง AFTA ด้วยการเข้ามาลงทุนในลักษณะ rationalization investment ส่วนนักลงทุนจากประเทศสหรัฐอเมริกาตอบสนองต่อการจัดตั้ง AFTA ในลักษณะ offensive import-substitution investment และ defensive import-substituting investment
DOI: 10.14457/cu.the.2002.609
title: การจัดสรรงบประมาณรายจ่ายขององค์การบริหารส่วนตำบลกับการมีส่วนร่วมของประชาชน

description: วิเคราะห์ถึงการมีส่วนร่วมของประชาชนในการทำงานขององค์การบริหารส่วนตำบล ตามข้อกำหนดในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 และวิเคราะห์แนวโน้มการเปลี่ยนแปลงรายจ่ายด้านโครงสร้างสาธารณูปโภค ด้านเศรษฐกิจ และด้านสังคมขององค์การบริหารส่วนตำบล รวมทั้งวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อการจัดสรรงบประมาณรายจ่ายประเภทดังกล่าว โดยการศึกษาครอบคลุมช่วงปีงบประมาณ 2540-2543 มีการเก็บข้อมูล 2 ระดับคือ การสัมภาษณ์เจาะลึก และเก็บข้อมูลการใช้จ่ายขององค์การบริหารส่วนตำบล ชั้น 1 จำนวน 30 แห่ง เพื่อนำมาใช้ในแบบจำลองสำหรับการวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อการจัดสรรงบ ประมาณ ด้วยวิธีการกำลังสองน้อยที่สุด ผลการศึกษาการมีส่วนร่วมของประชาชนพบว่า ประชาชนยังขาดการมีส่วนร่วมในการทำงานขององค์การบริหารส่วนตำบลในระดับต่างๆ แม้จะมีกลไกทางกฎหมายรองรับ โดยมีสาเหตุมาจากทัศนคติเชิงลบของผู้บริหาร การแทรกแซงจากนักการเมืองและกลุ่มอิทธิพล ความไม่จริงใจในการเปิดเผยข้อมูล และประชาชนขาดความสนใจต่อการมีส่วนร่วม สำหรับผลการวิเคราะห์แนวโน้มการเปลี่ยนแปลงรายจ่ายแต่ละประเภทพบว่า รายจ่ายด้านโครงสร้างสาธารณูปโภคเป็นประเภทรายจ่ายที่มีความสำคัญอย่างมาก โดยในแต่ละปีมีสัดส่วนรายจ่ายด้านนี้มากกว่า 70% ของรายจ่ายเพื่อการพัฒนาทั้งหมดแต่มีแนวโน้มลดจำนวนลงอย่างชัดเจน รายจ่ายด้านเศรษฐกิจยังคงมีสัดส่วนค่อนข้างน้อยโดยในแต่ละปีงบประมาณองค์การบริหารส่วนตำบลมีรายจ่ายด้านนี้น้อยกว่า 10% แต่มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ส่วนรายจ่ายด้านสังคมมีสัดส่วนการใช้จ่ายไม่แน่นอนอยู่ระหว่าง 10-25% และมีแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงไม่ชัดเจน เนื่องจากระยะเวลาที่ศึกษาเป็นช่วงเริ่มต้นการวางพื้นฐานการให้บริการด้าน นี้ ผลการทดสอบสมการประมาณค่ารายจ่ายงบประมาณพบว่า ในปีงบประมาณ 2540 ตัวแปรภาษี จำนวนประชากร รายได้ประชากร และเงินอุดหนุนจากรัฐบาล ทุกตัวแปรไม่มีความสัมพันธ์กับรายจ่ายด้านโครงสร้างสาธารณูปโภคอย่างมีนัย สำคัญ แตกต่างจากปีงบประมาณ 2543 ที่ตัวแปรภาษีและตัวแปรรายได้ประชากรมีความสัมพันธ์กับรายจ่ายด้านนี้ อย่างมีนัยสำคัญและมีทิศทางเดียวกัน สำหรับรายจ่ายด้านเศรษฐกิจพบว่า ทั้งปีงบประมาณ 2540 และ 2543 ตัวแปรทุกตัวที่นำมาศึกษาได้แก่ตัวแปรภาษี จำนวนประชากร รายได้ประชากร และเงินอุดหนุนจากรัฐบาล ไม่มีความสัมพันธ์กับงบประมาณรายจ่ายด้านเศรษฐกิจอย่างมีนัยสำคัญ ส่วนรายจ่ายด้านสังคมพบว่า ในปีงบประมาณ 2540 ตัวแปรภาษีและตัวแปรรายได้ประชากร มีความสัมพันธ์กับรายจ่ายด้านสังคมอย่างมีนัยสำคัญและมีทิศทางเดียวกัน แต่ในปีงบประมาณ 2543 มีเพียงตัวแปรภาษี ที่มีความสัมพันธ์กับรายจ่ายด้านสังคมอย่างมีนัยสำคัญและมีทิศทางเดียวกัน