DOI: 10.17026/ar/r7hrnl
title: Replication Data for: Transect-rapport 4368: Archeologisch bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek, verkennende fase. Well, Tegenover Heust 27. Gemeente Maasdriel

description: Op basis van het bureauonderzoek is vastgesteld dat het plangebied zich oorspronkelijk in het 
stroomgebied van de Maas bevindt. Het ligt op de stroomrug van de onbedijkte Maas. Op deze 
stroomrug zijn naar verhouding een klein aantal vondsten aangetroffen uit de Romeinse tijd, en een 
grotere hoeveelheid vondsten uit de Vroege en Late Middeleeuwen. De Maas werd ter hoogte van 
Well bedijkt rond 1327 (in de Bommelerwaard), waarna het hoefijzer bij Well en Ammerzoden droog 
kwam te liggen en de loop van de Maas veranderde in de huidige loop. Bewoning kon wel al 
plaatsvinden op de oevers vanaf de IJzertijd, maar de stroomgordel heeft ervoor gezorgd dat oudere 
Pleistocene en Holocene afzettingen in de ondergrond zijn geërodeerd. Op basis hier van heeft het 
plangebied een lage verwachting voor de periode Paleolithicum tot de IJzertijd. De oeverwallen (en de 
verlande stroomrug vanaf de Romeinse tijd) hebben vanaf de IJzertijd gunstige plaatsen voor 
bewoning gevormd door hun hogere en drogere ligging in het landschap. Daarom geldt voor de 
periode IJzertijd tot en met de Vroege Middeleeuwen een hoge archeologische verwachting. 
De omgeving van het plangebied is ontgonnen vanaf circa de 12e eeuw. Bij de vroege ontginningen 
vestigde men zich nog altijd vooral op de hoger gelegen delen van het landschap, namelijk de oude 
oeverwallen in de ondergrond. Aangezien historische kaarten vaak een indicatie vormen voor direct 
voorafgaande perioden, wordt rekening gehouden met gebouwresten uit de Nieuwe tijd. Ook bevindt 
zich op circa 220 m ten zuiden van het plangebied het Slot van Well, dat in de 14 e eeuw wordt 
gebouwd. Activiteit uit deze periode in de omgeving van het slot is daarom aannemelijk, zoals 
bewoningssporen en sporen van landgebruik (waterkuilen, greppels en sloten). Op de gemeentelijke 
verwachtingskaart staat in het plangebied een boerderij of woonhuis gekarteerd (anno 1832). Het is 
niet duidelijk of hiermee het schuurtje wordt bedoeld of andere bebouwing die niet zichtbaar is op het 
Kadastrale Minuutplan. Wel kan worden gesteld dat de aanwezigheid van een (buitendijks) huis in het 
plangebied een belangrijke archeologische indicator is. Op basis hiervan geldt in het plangebied ook 
een hoge verwachting voor de Late Middeleeuwen tot de Nieuwe Tijd. 
• Tijdens het veldonderzoek is vastgesteld dat tot de maximaal geboorde diepte van 500 cm -Mv (3,2 -
NAP) kleiige afzettingen van een restgeul aanwezig zijn. In boring 5 (in het zuidwesten van het 
plangebied) is onder in de boring op ca 280 cm – MV (1,8 + NAP) beddingzand aangetroffen. De top 
van de geulvullingen bestaat uit verlandingsafzettingen waarin geen tekenen van rijping of andere 
indicaties zijn aangetroffen die duiden op een intact archeologisch niveau. Hierboven zijn 
dijkdoorbraakafzettingen met daarop (historische) ophooglagen aanwezig bestaande uit 
respectievelijk een zandlaag en matig zandige klei met veel baksteenpuin. Twee boringen zijn gestaakt 
op zacht oranje baksteen (Boring 1 en 4 respectievelijk 150 cm en 40 cm – Mv 1,8-2,1 + NAP). De 
meeste boringen tonen aan dat er een (rest)geul in de ondergrond aanwezig is. Hier kunnen 
watergerelateerde vondsten zoals dumps en/of constructies in worden aangetroffen, zeker zo dicht bij 
het kasteel.
Het doel van het veldonderzoek is de archeologische verwachting uit het bureauonderzoek te toetsen, 
waarbij geconstateerd kan worden dat de verwachting op nederzettingsresten uit de periode IJzertijdVroege Middeleeuwen laag is. Er zijn geen oeverafzettingen aangetroffen. Er zijn geen indicaties van 
rijping of andere tekenen van een archeologisch intact niveau aanwezig. Daarom kan de verwachting 
van archeologische resten uit de IJzertijd-Late Middeleeuwen naar middelhoog worden bijgesteld. 
Hierbij speelt de aanwezigheid van de restgeul ook een rol: hier kunnen resten van watergerelateerde 
vondsten en/of – constructies in zitten. Vanwege de aanwezigheid van ophooglagen in combinatie 
met het staken van boringen op baksteen en de aanwezigheid van een sloot is de verwachting van 
archeologische resten uit de Late Middeleeuwen- Nieuwe Tijd middelhoog te noemen. Zeker 
aangezien op het Kadastraal Minuutplan slechts een schuurtje staat aangegeven