cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2012.706
title: การพัฒนายุทธศาสตร์การบริหารงานวิจัยโดยการเทียบเคียงสมรรถนะตามเกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศของวิทยาลัยพยาบาลสังกัดกระทรวงกลาโหม

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์องค์ประกอบการบริหารงานวิจัยตามเกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ 2) เทียบเคียงสมรรถนะการบริหารงานวิจัยระหว่างวิทยาลัยพยาบาลสังกัดกระทรวง กลาโหมกับสถาบันการศึกษาพยาบาลสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา และ 3) นำเสนอยุทธศาสตร์การบริหารงานวิจัยของวิทยาลัยพยาบาลสังกัดกระทรวงกลาโหม กลุ่มตัวอย่าง คือ อาจารย์พยาบาล จำนวน 550 คน ที่ได้มาโดยการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น ผู้บริหารงานวิจัยและคณะกรรมการวิจัย จำนวน 16 คน และผู้ทรงคุณวุฒ จำนวน 15 คน ที่ได้มาโดยการเลือกตัวอย่างแบบเจาะจง เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม แบบประเมิน แบบสัมภาษณ์ และแบบบันทึกการวิเคราะห์เอกสาร วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยาย การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ การวิเคราะห์ช่วงห่าง การวิเคราะห์สภาพแวดล้อม และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษาพบว่า องค์ประกอบการบริหารงานวิจัย มี 8 องค์ประกอบ องค์ประกอบที่ 1 การจัดการกระบวนการและการมุ่งเน้นผู้ปฏิบัติงานวิจัย องค์ประกอบที่ 2 การวางแผน การวัด และวิเคราะห์ผลการดำเนินการด้านการวิจัย องค์ประกอบที่ 3 ภาวะผู้นำด้านการวิจัย องค์ประกอบที่ 4 การมุ่งเน้นผู้มีส่วนได้ส่วนเสียด้านการวิจัย องค์ประกอบที่ 5 การจัดการความรู้ด้านการวิจัย องค์ประกอบที่ 6 การผูกใจผู้ปฏิบัติงานวิจัย องค์ประกอบที่ 7 การกำกับดูแลและการให้บริการด้านการวิจัย และองค์ประกอบที่ 8 การพัฒนาสภาพแวดล้อมและศักยภาพด้านการวิจัย โดยองค์ประกอบทั้งหมดสามารถอธิบายความแปรปรวนของตัวแปรร่วมกันได้ร้อยละ 70.952 ผลการเทียบเคียงสมรรถนะ พบว่า วิทยาลัยพยาบาลสังกัดกระทรวงกลาโหมมีคะแนนรวมเฉลี่ยของกระบวนการในการบริหารงานวิจัยต่ำกว่าสถาบันการศึกษาพยาบาลสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษาในภาพรวม (ช่วงห่าง 5.85 %) และรายด้าน (ช่วงห่าง 3.77-15.32 %) ยกเว้นหมวด 2 การวางแผนเชิงกลยุทธ และหมวด 6 การจัดการกระบวนการ ที่มีคะแนนรวมเฉลี่ยสูงกว่า (ช่วงห่าง -1.38 % และ -4.49 % ตามลำดับ) ยุทธศาสตร์การบริหารงานวิจัยของวิทยาลัยพยาบาลสังกัดกระทรวงกลาโหม มี 6 ประเด็นยุทธศาสตร์ 19 กลยุทธ์ และ 100 แนวปฏิบัติประเด็นยุทธศาสตร์ ได้แก่ การพัฒนาระบบการนำองค์การด้านการวิจัย การพัฒนาระบบการบริหารงานวิจัย การสร้างวัฒนธรรมวิจัย การจัดการความรู้ด้านการวิจัย การสร้างความผูกพันในงานวิจัย และการเทียบเคียงสมรรถนะด้านการวิจัย
DOI: 10.14457/cu.the.2012.707
title: การวิเคราะห์และเปรียบเทียบคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนจากแบบการทบทวนบทเรียนที่ต่างกันของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 6

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ (1) เพื่อศึกษาแบบการทบทวนบทเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ตามกลุ่มสาระการเรียนรู้และสังกัดของโรงเรียน (2) เพื่อศึกษาสาเหตุในการเลือกแบบการทบทวนบทเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปี ที่ 6 (3) เพื่อเปรียบเทียบคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างนักเรียนที่มีแบบการทบทวนบทเรียนที่ต่างกัน (4) เพื่อศึกษาปฏิสัมพันธ์ระหว่างแบบการทบทวนบทเรียนกับสังกัดของโรงเรียนที่มีผลต่อคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในเขตกรุงเทพมหานคร ปีการศึกษา 2555 จำนวน 404 คน และผู้ปกครองของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 6 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามเกี่ยวกับรูปแบบการทบทวนบทเรียนและแบบบันทึกการสนทนากลุ่มผู้ปกครองเกี่ยวกับสาเหตุในการเลือกใช้แบบการทบทวนบทเรียนในแต่ละรูปแบบให้นักเรียน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าสถิติพื้นฐาน สถิติChi-Square การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์ความแปรปรวนสองทางผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นักเรียนส่วนใหญ่ที่สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน(สพฐ.) ในภาคเรียนที่ 1 ใช้แบบการทบทวนบทเรียนด้วยการเรียนเพิ่มนอกเวลาในโรงเรียนที่เรียนอยู่โดยโรงเรียนเป็นผู้จัดเองและทบทวนด้วยตนเอง การทำแบบฝึกหัดจากหนังสือ และการอ่านหนังสือแบบเรียน ต่างจากภาคเรียนที่ 2 ซึ่งส่วนใหญ่ใช้แบบการทบทวนบทเรียนด้วยการเรียนเพิ่มนอกเวลาในโรงเรียนที่เรียนอยู่โดยโรงเรียนเป็นผู้จัดเองและทบทวนด้วยตนเองทั้ง 8 กลุ่มสาระการเรียนรู้ นักเรียนสังกัดสำนักบริหารงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน(สช.) ส่วนใหญ่ใช้แบบการทบทวนบทเรียนด้วยการเรียนเพิ่มนอกเวลาในโรงเรียนที่เรียนอยู่โดยโรงเรียนเป็นผู้จัดเองและทบทวนด้วยตนเองทั้ง 8 กลุ่มสาระการเรียนรู้ ทั้ง 2 ภาคเรียน และนักเรียนสังกัดคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) ส่วนใหญ่ใช้แบบการทบทวนบทเรียนด้วยการอ่านหนังสือแบบเรียน ยกเว้นกลุ่มสาระเรียนรู้คณิตศาสตร์นักเรียนส่วนใหญ่ใช้แบบการทบทวนบทเรียนด้วยการเรียนในสถาบันกวดวิชาที่เปิดสอนตลอดปีและทบทวนด้วยตนเอง 2. สาเหตุในการเลือกแบบการทบทวนบทเรียน มีดังนี้ นักเรียนที่ทบทวนบทเรียนด้วยการเรียนเพราะช่วยเพิ่มเติมความรู้นอกเหนือจากที่เรียนในห้องเรียน นักเรียนที่ทบทวนบทเรียนด้วยตนเองเพราะค้นหาความรู้ได้อย่างอิสระกว่าการทบทวนด้วยการเรียน และนักเรียนที่ทบทวนบทเรียนด้วยการเรียนและทบทวนด้วยตนเองเพราะเพิ่มความเข้าใจในเนื้อหาที่เรียนในการทบทวนบทเรียนด้วยการเรียน ส่วนสาเหตุที่ผู้ปกครองให้นักเรียนทบทวนบทเรียนด้วยการเรียนเพราะมีผู้สอนมาช่วยดูแลนักเรียนและทำให้นักเรียนมีความเข้าใจเนื้อหาที่เรียนมากขึ้น ผู้ปกครองให้นักเรียนทบทวนบทเรียนด้วยตนเองเพราะนักเรียนมีความเข้าใจในเนื้อหาที่เรียนในชั้นเรียนปกติแล้วและผู้ปกครองสามารถดูแลนักเรียนได้ และผู้ปกครองให้นักเรียนทบทวนบทเรียนด้วยการเรียนและทบทวนด้วยตนเองเพราะช่วยเพิ่มความแม่นยำในเนื้อหาต่อจากการทบทวนบทเรียนด้วนการเรียน 3. คะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนเมื่อจำแนกด้วยแบบการทบทวนบทเรียนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 ทั้ง 8 กลุ่มสาระการเรียนรู้ โดยกลุ่มที่ใช้แบบการทบทวนบทเรียนด้วยตนเองและกลุ่มที่ใช้แบบการทบทวนบทเรียนด้วยการเรียนและทบทวนตนเองมีคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงกว่ากลุ่มที่ใช้แบบการทบทวนบทเรียนด้วยการเรียน 4. มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างแบบการทบทวนบทเรียนกับสังกัดของโรงเรียนที่มีผลต่อคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05
DOI: 10.14457/cu.the.2012.708
title: การใช้คลื่นเสียงอัลตราซาวด์ร่วมกับการตกตะกอนทางเคมีเพื่อกำจัดเซลล์สาหร่ายในระบบผลิตน้ำประปา

description: ปัญหายูโทรฟิเคชั่น กำลังเป็นปัญหาต่อคุณภาพน้ำในทะเลสาบและอ่างเก็บน้ำทั่วโลก ซึ่งเป็นแหล่งน้ำดิบในกระบวนการผลิตน้ำประปา ปริมาณสาหร่ายที่มากจะรบกวนต่อระบบผลิตน้ำประปา โดยสาหร่ายบางชนิดทำให้เกิดสี กลิ่นและรสที่ผิดปกติ รวมทั้งอุดตันในระบบทรายกรอง จึงต้องเพิ่มการใช้สารเคมีช่วยในการตะกอนมากขึ้น งานวิจัยนี้จึงศึกษาความเป็นไปได้ โดยการใช้คลื่นเสียงอัลตราซาวด์ร่วมกับการตกตะกอนทางเคมี เพื่อกำจัดสาหร่ายสีเขียวในน้ำ ศึกษาผลของระยะเวลาของการให้คลื่นเสียงที่เหมาะสมในการกำจัดเซลล์สาหร่าย โดยศึกษาการยับยั้งสาหร่ายสีเขียวสายพันธุ์ Chlorella vulgaris sp. และสายพันธุ์ Scenedesmus sp. ให้คลื่นเสียงอัลตราซาวด์ที่ความถี่ 40 กิโลเฮิรตซ์ ความเข้มพลังงานที่ 100 วัตต์ ทดลองโดยให้คลื่นเสียงอัลตราซาวด์ ที่เวลาแตกต่างกัน พบว่าเมื่อเวลาผ่านไป 30 วินาที สามารถลดปริมาณสาหร่ายสีเขียวสายพันธุ์ Chlorella vulgaris sp. ได้ 41% และที่สภาวะเดียวกันพบว่า สามารถลดปริมาณสาหร่ายสีเขียวสายพันธุ์ Scenedesmus sp. ได้ 70.2% ที่เวลา 10 วินาที เมื่อนำสาหร่ายสีเขียวทั้ง 2 ชนิดผสมกัน (mixed culture) พบว่าสามารถลดปริมาณเซลล์สาหร่ายได้สูงสุด 45.4% ที่เวลา 30 วินาที เทียบกับน้ำตัวอย่างที่ไม่ผ่านกระบวนการให้คลื่นเสียงอัลตราซาวด์ จากนั้นทดลองเพื่อหาระดับพลังงานที่เหมาะสมต่อการตกตะกอน พบว่าที่ระดับพลังงาน 60 วัตต์มีประสิทธิภาพการกำจัดสูงสุด โดยพบว่าสามารถลดปริมาณเซลล์สาหร่ายสายพันธุ์ Scenedesmus sp. ได้สูงสุด 71.67% Chlorella vulgaris sp. ได้ 51.60% และสาหร่ายผสม 58.22% เมื่อทำการตกตะกอนทางเคมีร่วม พบว่าประสิทธิภาพการตกตะกอนสาหร่ายสีเขียวสายพันธุ์ Chlorella vulgaris sp. Scenedesmus sp. และ mixed culture เพิ่ม 30.84% 21.71% และ 41.26% ตามลำดับ โดยไม่ทำให้เซลล์สาหร่ายแตก ความเข้มข้นของเซลล์สาหร่ายเพิ่มขึ้นต่างกัน 10 เท่า จะทำให้ประสิทธิภาพการบำบัดลดลงประมาณ 10% ซึ่งอาจสรุปได้ว่าปริมาณเซลล์สาหร่ายที่เพิ่มสูงขึ้น มีผลต่อประสิทธิภาพการบำบัดเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
DOI: 10.14457/cu.the.2012.709
title: การเตรียมถ่านกัมมันต์จากกากตะกอนบำบัดน้ำเสียสำหรับการทำกลีเซอรอลดิบให้บริสุทธิ์

description: ศึกษาการเตรียมถ่านกัมมันต์จากกากตะกอนบำบัดน้ำเสีย สำหรับการทำกลีเซอรอลดิบให้บริสุทธิ์ สารกระตุ้นที่ใช้ในการเตรียมถ่านกัมมันต์ ได้แก่ โพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ โพแทสเซียมคาร์บอเนต และกรดฟอสฟอริก ที่อัตราส่วนโดยน้ำหนักระหว่างสารกระตุ้นและถ่านชาร์เท่ากับ 1.0-6.0 เวลาดูดซับสารกระตุ้น 5-25 ชั่วโมง และอุณหภูมิการคาร์บอไนซ์ 500-900 องศาเซลเซียส จากผลการทดลองพบว่า ความบริสุทธิ์ของกลีเซอรอลดิบปรับสภาพที่ผ่านการเพิ่มความบริสุทธิ์ด้วยถ่านกัมมันต์ ที่เตรียมจากกากตะกอนบำบัดน้ำเสียจะขึ้นอยู่กับปริมาณหมู่คาร์บอนิล และสมบัติทางพื้นผิวของถ่านกัมมันต์ การกระตุ้นด้วยโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ จะให้ปริมาณหมู่ฟังก์ชันที่มีออกซิเจน และพื้นผิวของถ่านกัมมันต์สูงกว่าการกระตุ้นด้วยความร้อน และการกระตุ้นด้วยโพแทสเซียมคาร์บอเนต และกรดฟอสฟอริก อัตราส่วนโดยน้ำหนักระหว่างสารกระตุ้นและถ่านชาร์ เวลาดูดซับสารกระตุ้น และอุณหภูมิการคาร์บอไนซ์ ส่งผลต่อปริมาณหมู่ฟังก์ชันที่มีออกซิเจนและพื้นผิวของถ่านกัมมันต์ รวมถึงความสามารถในการเพิ่มความบริสุทธิ์ของกลีเซอรอลดิบปรับสภาพอย่างชัดเจน โดยถ่านกัมมันต์ที่กระตุ้นด้วยโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ที่อัตราส่วนโดยน้ำหนัก ระหว่างโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์และถ่านชาร์เท่ากับ 5 เวลาดูดซับสารกระตุ้น 25 ชั่วโมง และคาร์บอไนซ์ที่อุณหภูมิ 800 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 30 นาที อัตราส่วนระหว่างถ่านกัมมันต์และกลีเซอรอลดิบปรับสภาพเท่ากับ 67 กรัมต่อลิตร เวลาในการดูดซับ 120 นาที และอัตราการเขย่า 250 รอบต่อนาที สามารถเพิ่มความบริสุทธิ์ของกลีเซอรอลดิบปรับสภาพได้ 93.0% โดยน้ำหนัก ซึ่งมากกว่าความบริสุทธิ์ของกลีเซอรอลดิบปรับสภาพที่ดูดซับด้วยถ่านกัมมันต์ทางการค้า 1.05 เท่า การเพิ่มความบริสุทธิ์ซ้ำโดยการดูดซับด้วยถ่านกัมมันต์ใหม่ให้กลีเซอรอลดิบปรับสภาพ ที่มีความบริสุทธิ์มากกว่า 96.9% การฟื้นฟูสภาพถ่านกัมมันต์ที่ผ่านการใช้งานแล้วด้วยเฮกเซน จะดีกว่าไดเอทิลอีเทอร์
DOI: 10.14457/cu.the.2012.710
title: ผลของกลุ่มสนับสนุนครอบครัวต่อการทำหน้าที่ของครอบครัว ตามการรับรู้ของผู้ดูแลในครอบครัวผู้ป่วยจิตเภท

description: การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบการทำหน้าที่ของครอบครัว ตามการรับรู้ของผู้ดูแลในครอบครัวผู้ป่วยจิตเภท ก่อนและหลังได้รับโปรแกรมกลุ่มสนับสนุนครอบครัว และเปรียบเทียบการทำหน้าที่ของครอบครัว ตามการรับรู้ของผู้ดูแลในครอบครัวผู้ป่วยจิตเภท ระหว่างกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมกลุ่มสนับสนุนครอบครัว กับกลุ่มที่ได้รับการดูแลตามปกติ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยคือ ผู้ป่วยจิตเภทที่เข้ารับการรักษาแบบผู้ป่วยใน โรงพยาบาลศรีธัญญา ผู้ดูแลและสมาชิกในครอบครัว เลือกแบบเจาะจง จำนวน 24 ครอบครัว แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 12 ครอบครัว โดยจับคู่ (matched pair) ด้วยอายุของผู้ดูแล และระยะเวลาในการดูแลผู้ป่วย กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมกลุ่มสนับสนุนครอบครัวที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ โปรแกรมกลุ่มสนับสนุนครอบครัว เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลคือ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคลของผู้ดูแล และแบบประเมินการทำหน้าที่ของครอบครัว Chulalongkorn Family Inventory (CFI) เครื่องมือทุกชนิดผ่านการทดสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 ท่าน มีค่าความตรงเท่ากับ 1 ทดสอบค่าความเที่ยงของแบบประเมินการทำหน้าที่ของครอบครัว โดยหา Chronbach’s alpha ได้ค่าความเที่ยงเท่ากับ .90 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1. การทำหน้าที่ของครอบครัวตามการรับรู้ของผู้ดูแลในครอบครัวผู้ป่วยจิตเภท ภายหลังได้รับโปรแกรมกลุ่มสนับสนุนครอบครัว ดีกว่าก่อนได้รับโปรแกรมฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. การทำหน้าที่ของครอบครัวตามการรับรู้ของผู้ดูแลในครอบครัวผู้ป่วยจิตเภท กลุ่มที่ได้รับโปรแกรมกลุ่มสนับสนุนครอบครัว ดีกว่ากลุ่มที่ได้รับการดูแลตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2012.711
title: ประสบการณ์ด้านจิตใจของนักศึกษาที่ยากจนจากชนบทและได้รับทุนการศึกษา

description: ศึกษาประสบการณ์ด้านจิตใจนักศึกษาที่ยากจนจากชนบทและได้รับทุนการศึกษา ผู้ให้ข้อมูลเป็นนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่มีฐานะทางครอบครัวยากจนที่มาจากชนบท และได้รับทุนการศึกษา จำนวน 10 ราย (ชาย 5 ราย, หญิง 5 ราย) คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์ที่กำหนดเก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์รายบุคคล วิเคราะห์ข้อมูลโดยวีการวิจัยเชิงคุณภาพแบบทีมผู้วิจัยเห็นชอบร่วมกัน ผลการศึกษาพบ 5 ประเด็นหลัก ได้แก่ (1) การเผชิญความยากลำบากในชีวิต ได้แก่ ความเป็นอยู่ที่ขาดแคลน การไม่ยอมจำนวนต่อความยากจน การมีความกดดันรู้สึกด้อยค่าจากความยากจน (2) การมีความรู้สึกสุขระคนทุกข์เมื่อได้ทุนการศึกษา ได้แก่ ความรู้สึกดีใจ ความรู้สึกภาคภูมิใจ ความรู้สึกซาซึ้งใจและเห็นคุณค่าทุนที่ได้รับและความรู้สึกไม่มั่นใจบางขณะ (3) การปรับตัวในสังคมใหม่ ประกอบด้วย การใช้ชีวิตอยู่ในมหาวิทยาลัย การอยู่สิ่งแวดล้อมสังคมวัตถุนิยม และการใช้ชีวิตต่างถิ่นเพียงลำพัง (4) การมีพื้นนิสัยที่ดีและกุญแจสำคัญในการปรับตัว ได้แก่ การมีจิตใจที่แข็งแกร่ง การเป็นหลักพึ่งพาให้คนอื่นและการมีแหล่งเกื้อหนุนและประคับประคอง และ (5) การมีจุดมุ่งหมายในชีวิต ได้แก่ เพื่อความเป็นอยู่ที่ดีของครอบครัว เพื่อสร้างอนาคตของตัวเองให้มั่นคง และเพื่อได้ตอบแทน ทดแทนผู้มีพระคุณ ข้อค้นพบจากงานวิจัยระบุว่าการมีพื้นนิสัยด้านบวก เช่น ความใฝ่รู้ ความอดทน ความหวัง สามารถฟื้นพลังได้อย่างเร็วเมื่อเผชิญปัญหา และการมีสัมพันธภาพที่ดี มีแหล่งเกื้อหนุนที่ช่วยในการปรับตัว เป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้นักศึกษาต่อสู้ตั้งแต่สภาพความลำบากในชีวิตจากความยากจน
DOI: 10.14457/cu.the.2012.712
title: สภาพการอยู่อาศัยและการปรับปรุงที่อยู่อาศัยของผู้สูงอายุ วัยต้น วัยกลาง และวัยปลาย จังหวัดสระบุรี

description: ในสภาพสังคมปัจจุบัน ผู้สูงอายุนั้นเป็นวัยซึ่งมีความแตกต่างจากวัยอื่น เป็นวัยบั้นปลายของชีวิต โดยจะมีการจำแนกผู้สูงอายุเป็น 3 ช่วงวัยคือ วัยต้น 60-69 ปี วัยกลาง 70-79 ปี และวัยปลาย 80 ปีขึ้นไป ใน 3 ช่วงวัยนั้นจะมีความต้องการพื้นที่การใช้งานที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อม สังคม ผู้วิจัยได้เลือกจังหวัดสระบุรีซึ่งเป็นรูปแบบสังคมชนบท มีชุมชนเข็มแข็ง ประชากรกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุ 3 กลุ่ม คืออายุ 60-69 ปีขึ้นไป 3 หลัง อายุ 70-79 ปีขึ้นไป 3 หลัง และอายุ 80 ปีขึ้นไป 3 หลัง รวมเป็น 9 หลัง อยู่ในจังหวัดสระบุรี เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุทั้ง 3 ช่วงวัยให้เหมาะสมและดียิ่งขึ้นไป จากการศึกษาพบว่า ปัญหาที่พบสภาพบ้านเดิมก่อนปรับปรุงนั้นมีความชำรุดทรุดโทรมไม่ปลอดภัย โดยส่วนที่ต้องปรับปรุงมากที่สุดคือ บริเวณห้องน้ำและบันได เพราะส่วนใหญ่จะเกิดอุบัติเหตุที่บริเวณนี้มากที่สุด โดยการใช้พื้นที่ของผู้สูงอายุทั้ง 3 ช่วงวัย ภายในบ้านมีพื้นที่ดังต่อไปนี้คือ 1. ห้องนอน 2. ห้องน้ำ 3. ห้องครัว 4. พื้นที่เอนกประสงค์ และ 5. โถงหน้าบ้าน โดยช่วงวัยที่ 1 เฉลี่ยการใช้พื้นที่ทั้งหมด 73% สัดส่วนของพื้นที่การใช้งานอยู่ที่ 38.5 ตรม. ช่วงวัยที่ 2 เฉลี่ยการใช้พื้นที่ทั้งหมด 59% สัดส่วนของพื้นที่การใช้งาน อยู่ที่ 29 ตรม. ช่วงวัยที่ 3 เฉลี่ยการใช้พื้นที่ทั้งหมด 44% สัดส่วนของพื้นที่การใช้งานอยู่ที่ 8.5 ตรม. จะสังเกตุได้ว่าอายุยิ่งเยอะขึ้นการใช้พื้นที่ก็จะลดน้อยลงไปด้วยตามลำดับช่วงวัย โดยในส่วนความปลอดภัยจึงควรติดตั้งราวจับทั้งในห้องน้ำและบันไดทุกหลังเพราะมีความจำเป็นมาก รวมถึงการปรับปรุงระดับพื้นทั้งภายนอกและภายในให้มีระดับเสมอเท่ากันทั้งบ้าน ในการออกแบบควรคำนึงถึงผู้ดูแลด้วยว่ามีความสะดวกในการใช้พื้นที่ร่วมกับผู้สูงอายุด้วยหรือไม่ โดยจากการสัมภาษณ์ ช่วงวัยที่ 1 ไม่ต้องการผู้ดูแลเลย ช่วงวัยที่ 2 ต้องการผู้ดูแลครั้งคราว และช่วงวัยที่ 3 ต้องการผู้ดูแลทุกคนเพราะช่วยตัวเองได้น้อยมาก ผู้ดูแลจึงมีความสำคัญในช่วงนี้มากที่สุด ข้อเสนอแนะ ควรมีการศึกษาเรื่องการออกแบบและปรับปรุงที่อยู่อาศัยสำหรับกลุ่มประชากรผู้สูงอายุที่อาศัยในที่อื่นๆ เพราะผู้สูงอายุทั้ง 3 ช่วงวัย วัยต้น วัยกลาง และวัยปลาย มีความแตกต่างกันหลายด้าน ทั้งทางด้านสังคม เศรษฐกิจ รวมถึงสภาพแวดล้อมการอยู่อาศัยตามพื้นที่ก็จะมีความแตกต่างกันออกไป จึงควรคำนึงถึงพื้นที่การใข้งานให้เหมาะสม รวมถึงความปลอดภัย อีกทั้งถ้าจะปรับปรุงบ้านตั้งแต่ช่วงวัยที่ 1 การออกแบบควรคำนึงถึงช่วงวัยที่ 2-3 ที่จะมาถึงต่อไปด้วย ซึ่งผลการศึกษาที่ได้จะเป็นการต่อยอดของงานวิจัยนี้ ในการปรับปรุงที่อยู่อาศัยของผู้สูงอายุ ควรคำนึงถึงพื้นที่การใช้งานของผู้ดูแลด้วยว่าเหมาะสมและสะดวกกับการดูแลด้วยหรือไม่อย่างไร ควรให้หน่วยงานภาครัฐและเอกชนมีการร่วมมือกัน รวมถึงองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและชุมชนให้มีการอบรมในการออกแบบบ้านผู้สูงอายุ เพราะส่วนใหญ่ยังขาดความรู้และความเข้าใจในการออกแบบบ้านที่ถูกต้อง
DOI: 10.14457/cu.the.2012.713
title: ผลกระทบลูกค้าสินเชื่อที่อยู่อาศัยหลังน้ำท่วม : กรณีศีกษาลูกค้าสินเชื่อที่อยู่อาศัยธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน)

description: การวิจัยเรื่อง ผลกระทบลูกค้าสินเชื่อที่อยู่อาศัยหลังน้ำท่วม กรณีศีกษา : ลูกค้าสินเชื่อที่อยู่อาศัยธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด(มหาชน) เป็นการศึกษาข้อมูลลูกค้าสินเชื่อที่อยู่อาศัยรายเก่าของธนาคารไทยพาณิชย์ที่อยู่ในเขตอุทกภัยใน ปี 2554 รวมถึงศึกษาสาเหตุของผลกระทบทางรายได้หลังน้ำท่วม เพื่อหามาตรการทางการเงินที่เหมาะสมในแต่ละกลุ่ม โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยแบ่งเป็น 4 กลุ่ม กลุ่มที่ 1) ลูกค้ารายเก่า 21,220 ราย ที่อยู่ในเขตจังหวัดที่ได้รับผลกระทบจากน้ำท่วม และขอรับมาตรการทางการเงินกับธนาคาร กลุ่มที่ 2) คือกลุ่มลูกค้ารายเก่าที่ปัจจุบันยังใช้สินเชื่อที่อยู่อาศัยกับธนาคาร 500 ราย กลุ่มที่ 3) สัมภาษณ์ผู้บริหารของธนาคารไทยพาณิชย์ กลุ่มที่ 4 สัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญด้านสินเชื่อเคหะผลการวิจัย สรุปได้ดังนี้ กลุ่มที่ 1) พบว่าลูกค้าที่ขอรับมาตรการส่วนใหญ่มีที่อยู่อาศัยในจังหวัดปทุมธานีมากที่สุด และเป็นหลักประกันประเภทบ้านเดี่ยวโดยร้อยละ 66 เป็นกลุ่มลูกค้าที่ประกอบธุรกิจส่วนตัวซึ่งได้รับผลกระทบจากยอดขายที่ลดลง กลุ่มที่ 2) พบว่าร้อยละ 42 ได้รับผลกระทบทางรายได้ที่ลดลง เนื่องจากมีค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นและนำเงินไปซ่อมแซมบ้าน ซึ่งส่วนใหญ่การซ่อมแซมนั้นก็เพื่ออยู่อาศัยต่อ และยังไม่มีความคิดที่จะย้ายบ้าน สำหรับมาตรการทางการเงินที่ลูกค้าต้องการ คือ ลดอัตราดอกเบี้ยและปรับลดอัตราผ่อนชำระ กลุ่มที่3)ผู้บริหารของธนาคารไทยพาณิชย์พบว่า เริ่มมีสัญญานของลูกค้าที่ได้รับผลกระทบหลังน้ำท่วม โดยลูกหนี้ที่มีปัญหาในกลุ่มที่มีรายได้ประจำมีค่าใช้จ่ายเนื่องจากต้องซ่อมแซมบ้านจึงต้องการปรับลดอัตราผ่อน หรือชำระเฉพาะดอกเบี้ย สำหรับกลุ่มธุรกิจส่วนตัวต้องการพักชำระหนี้กับธนาคารต่อเนื่องจากรายได้ขาดหายเพราะลูกค้าประจำลดลง ซึ่งส่วนใหญ่จะเลือกผ่อนชำระเฉพาะดอกเบี้ย หรือชำระดอกเบี้ยบางส่วน และกลุ่มที่ 4) ผู้เชี่ยวชาญเสนอแนะให้ธนาคารพาณิชย์มีการหารือกับธนาคารแห่งประเทศไทยเกี่ยวกับมาตรการในการผ่อนปรนเงื่อนไขในการแบ่งผ่อนชำระดอกเบี้ยคงค้างโดยใช้มาตรการในการขยายระยะเวลาผ่อนชำระหนี้ แต่ยังคงให้ลูกหนี้ผ่อนเท่าเดิมเพื่อลดภาระ นอกจากนี้ มาตรการของธนาคารพาณิชย์ในการลดอัตราดอกเบี้ยสินเชื่อต่ำ อาจทำได้ยากเมื่อเทียบกับธนาคารเฉพาะกิจของรัฐโดยสรุปคือ มาตรการทางการเงินที่ลูกค้าสนใจ คือ ลดดอกเบี้ย ในขณะที่ธนาคารมีเพียงแค่ 2 มาตรการซึ่งเสนอให้เลือกพักชำระหนี้ หรือให้กู้เพิ่มเติมอาจไม่ตรงกับความต้องการของลูกค้า และกรณีที่ใช้มาตรการพักชำระหนี้แต่เมื่อครบกำหนดลูกหนี้ต้องผ่อนค่างวดเพิ่มขึ้นทั้งค่างวดปกติ และดอกเบี้ยที่มีการค้างชำระจะทำให้ลูกหนี้มีปัญหาในอนาคต ในส่วนของปัจจัยรายได้มีความสัมพันธ์กันกับค่าใช้จ่ายซ่อมแซมบ้าน กรณีลูกค้าที่มีรายได้สูงค่าใช้จ่ายในการซ่อมแซมจะสูงไปในทางเดียวกัน และปัจจัยด้านอาชีพมีความสัมพันธ์กันกับมาตรการทางการเงินที่ลูกค้าสนใจ โดยอาชีพที่มีรายได้น้อย หรือรายได้ไม่แน่นอน เช่น ประกอบธุรกิจส่วนตัว, รับราชการ จะขอรับมาตรการกับธนาคารสูงตามไปด้วย โดยผู้วิจัยเสนอให้ธนาคารแบ่งมาตรการทางการเงินเป็น 3 ช่วงระยะเวลา คือ ระยะสั้น ระยะกลาง และระยะยาว โดยแต่ละช่วงเวลาควรมีมาตรการที่ต่างกันตามผลกระทบของลูกหนี้ นอกจากนี้แต่ละมาตรการจะมีความสัมพันธ์กันกับอายุของผู้กู้ และช่วงเวลาการผ่อนชำระคืนเงินกู้ เนื่องจากมีผลต่อการขยายระยะเวลาการผ่อนชำระในอนาคต
DOI: 10.14457/cu.the.2012.714
title: อัตมโนทัศน์การแก้ปัญหาและพฤติกรรมก้าวร้าวของนักศึกษามหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอัตมโนทัศน์ การแก้ปัญหา พฤติกรรมก้าวร้าว และปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับอัตมโนทัศน์ การแก้ปัญหา พฤติกรรมก้าวร้าวของนักศึกษาของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร โดยศึกษาจากกลุ่มตัวอย่าง เป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 1-4 ของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง จำนวน 101 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบวัดอัตมโนทัศน์ (Tennessee Self-concept Scale) แบบประเมินการแก้ปัญหา (Problem-Solving Inventory-PSI) และแบบวัดพฤติกรรมก้าวร้าว วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS สถิติที่ใช้ได้แก่ ร้อยละ, ค่าเฉลี่ย, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน, t-test , One way ANOVA และ The Spearman Rank Difference Methodผลการวิจัยพบว่า อัตมโนทัศน์ การแก้ปัญหาและพฤติกรรมก้าวร้าวของกลุ่มตัวอย่าง มีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 267.24, 109.42 และ 92.82 ตามลำดับ ผู้วิจัยได้ทำการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ย กับงานวิจัยอื่นพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีอัตมโนทัศน์และการแก้ปัญหาต่ำกว่ากลุ่มตัวอย่างอื่น และมีพฤติกรรมก้าวร้าวสูงกว่ากลุ่มตัวอย่างอื่น สถานภาพทางครอบครัวมีความเกี่ยวข้องกับพฤติกรรมก้าวร้าวของนักศึกษาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 อัตมโนทัศน์ด้านศีลธรรมจรรยาและ อัตมโนทัศน์ด้านพฤติกรรมมีความสัมพันธ์กับการแก้ปัญหา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และการแก้ปัญหามีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมก้าวร้าว อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
DOI: 10.14457/cu.the.2012.715
title: ผลของการใช้กระต่ายช่วยบำบัดต่อความรู้สึกเห็นคุณค่าในตนเอง ภาวะซึมเศร้า และความสุขของเด็กที่ถูกกระทำทารุณกรรม

description: การใช้สัตว์ช่วยบำบัดเป็นการรักษาทางเลือกที่ยังใหม่ และยังไม่มีผลการศึกษาที่ชัดเจนโดยเฉพาะในประเทศไทย นอกจากนี้สัตว์เป็นสิ่งมีชีวิตที่สามารถรับรู้อารมณ์ความรู้สึกของมนุษย์และตอบสนองกลับได้ รวมไปถึงยังต้องการการดูแลเอาใจใส่เพื่อการมีชีวิตรอด เป็นสิ่งสำคัญในการพัฒนาคุณค่าในตัวเด็ก การวิจัยนี้จึงศึกษาผลของการใช้กระต่ายช่วยบำบัดต่อความรู้สึกเห็นคุณค่าในตนเอง ภาวะซึมเศร้า และความสุขของเด็กที่ถูกกระทำทารุณกรรม เพื่อช่วยเพิ่มทางเลือกในการบำบัดเด็กที่ถูกกระทำทารุณกรรม ผลของการบำบัดนำมาเป็นแนวทางในการปรับประยุกต์ใช้กับการช่วยเหลือเด็กที่ถูกกระทำทารุณกรรมและเด็กอื่นๆกลุ่มตัวอย่าง คือ เด็กที่ถูกกระทำทารุณกรรมทางเพศ ร่างกายและจิตใจที่อยู่ภายใต้การดูแลสถานพัฒนาและฟื้นฟูเด็ก จังหวัดลำปาง อายุ13-18 ปี จำนวน 22 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบประเมินการเห็นคุณค่าในตนเอง แบบประเมินภาวะซึมเศร้า และความสุข ของเด็กที่ถูกกระทำทารุณกรรม ก่อน หลัง และหนึ่งเดือนหลังทำการทำโปรแกรมกระต่ายช่วยบำบัด วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ค่าอัตราส่วน ร้อยละ ค่าคะแนนเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยความแตกต่างของการเห็นคุณค่าในตนเอง ภาวะซึมเศร้าและความสุขของเด็กที่ถูกกระทำทารุณกรรม สรุปผลการทดลองด้วยสถิติ Generalized Estimating Equations (GEE) และ paired t-testผลของการใช้โปรแกรมกระต่ายช่วยบำบัดพบว่าโปรแกรมสามารถช่วยให้เด็กที่ถูกกระทำทารุณกรรมเห็นคุณค่าในตนเองเพิ่มขึ้น ลดภาวะซึมเศร้า และมีความสุขได้ระดับหนึ่ง อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.716
title: ความเชื่อมโยงระหว่างอาชีพกับแหล่งที่อยู่อาศัยในชุมชนบนพื้นที่สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ : กรณีศึกษา ชุมชนรุ่งมณีพัฒนา เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร

description: การประกอบอาชีพ เป็นเรื่องที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาที่อยู่อาศัยสำหรับผู้มีรายได้น้อยในเมืองจึงมีการศึกษาอยู่มาก แต่ยังไม่พบว่ามีการศึกษาถึงความเชื่อมโยงระหว่างอาชีพและแหล่งที่อยู่อาศัย การศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาความเชื่อมโยงทางอาชีพภายในและภายนอกชุมชนและวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างทำเลที่ตั้งของที่อยู่อาศัยและชุมชนกับความเชื่อมโยงทางอาชีพเพื่อเสนอแนะแนวทางในการพัฒนาชุมชนที่อยู่อาศัยในอนาคต โดยเลือกชุมชนรุ่งมณีพัฒนา ซึ่งเป็นชุมชนนำร่องในการพัฒนาที่อยู่อาศัยตามโครงการบ้านมั่นคงบนพื้นที่ของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ที่มีแผนในการพัฒนาคุณภาพชีวิตด้านเศรษฐกิจชุมชน โดยใช้วิธีการสำรวจ การสัมภาษณ์เชิงลึกจากครัวเรือน กลุ่มอาชีพและกิจการในชุมชนผลการศึกษาพบว่า ชุมชนรุ่งมณีพัฒนาเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยที่เชื่อมโยงกับแหล่งอาชีพของผู้อยู่อาศัย ทั้งในชุมชน 17.24% และโดยรอบชุมชน 82.76% กิจการที่เป็นแหล่งอาชีพในชุมชนมี 2 ประเภท คือ ภาคทางการ ได้แก่ บริษัท รอยัลเทค อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด ร้านจำหน่ายวัสดุก่อสร้างไทยนิยมเทพลีลา โรงงานประกอบเต็นท์ผ้าใบเศรษฐี บ้านเช่า หอพักที่มีสัญญาเช่า และภาคนอกทางการ ได้แก่ อาชีพขายของชำ อาชีพขายอาหาร อาชีพขายเร่ขนมโตเกียว จักรยานยนต์รับจ้าง และบ้านเช่า หอพักที่ไม่มีสัญญาเช่า โดยภาคทางการมีความเชื่อมโยงด้านแรงงานกับการอยู่อาศัยในชุมชนมากที่สุด เป็นแรงดึงสำคัญให้แรงงานเข้ามาอยู่อาศัยในชุมชน ส่วนภาคนอกทางการ กิจการที่มีความเชื่อมโยงด้านอาชีพมากที่สุด ได้แก่ กิจการหอพัก และบ้านเช่า โดยมีความเชื่อมโยงก่อให้เกิดอาชีพขายของชำ ขายอาหารและจักรยานยนต์รับจ้างตามมา อาชีพที่หลากหลายในชุมชนจึงมีความเชื่อมโยงระหว่างกัน ทั้งด้านแรงงาน แหล่งวัตถุดิบและสินค้า ทำเลที่ตั้งของแหล่งอาชีพและที่อยู่อาศัยมีความแตกต่างกันตามคุณลักษณะของแต่ละอาชีพ และทำเลที่ตั้งเป็นปัจจัยสำคัญในการส่งเสริมหรือเป็นอุปสรรคในการประกอบอาชีพและความเชื่อมโยงทางอาชีพด้วย ชุมชนที่อยู่อาศัยของผู้มีรายได้น้อยจึงจำเป็นต้องตั้งใกล้พื้นที่ประกอบอาชีพในเมือง และต้องมีระบบคมนาคมที่เอื้ออำนวยต่อการเชื่อมโยงแหล่งที่อยู่อาศัยและแหล่งอาชีพการกำหนดที่ตั้งของชุมชน การวางผังชุมชน และการพัฒนาระบบเศรษฐกิจและสังคมของชุมชนผู้มีรายได้น้อย จึงต้องพิจารณาและให้ความสำคัญกับความเชื่อมโยงทางอาชีพ เพื่อเอื้ออำนวยต่อการส่งเสริมอาชีพของครัวเรือนที่อาศัยอยู่ในชุมชน อันจะส่งผลให้เกิดความยั่งยืนของชุมชนต่อไป