cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1032
title: ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเดินทางไปต่างประเทศของเยาวชนไทย

description: การศึกษาเรื่องปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเดินทางไปต่างประเทศของเยาวชนไทยมีวัตถุประสงค์เพื่อทราบพฤติกรรมการเดินทางไปต่างประเทศของเยาวชนไทยปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเดินทางไปต่างประเทศของเยาวชนไทยรวมทั้งแนวโน้มพฤติกรรมการเดินทางไปต่างประเทศของเยาวชนไทยในอนาคตโดยรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 280 คน เป็นเยาวชนไทยที่มีอายุ 18-25 ปีซึ่งพำนักอยู่ในประเทศไทยและเคยเดินทางไปต่างประเทศมาแล้วเก็บข้อมูลในเดือนมิถุนายนถึงเดือนกรกฎาคม 2559 ใช้สถิติเชิงพรรณนา (Descriptive statistics)เป็นเครื่องมือในการศึกษานี้ผลการศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเดินทางไปต่างประเทศของเยาวชนไทยเมื่อทำการศึกษาปัจจัย 4 ด้าน ได้แก่ ปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยทางสังคม ปัจจัยด้านการตลาด และปัจจัยด้านการสื่อสารปัจจัยส่วนบุคคลมีความสำคัญต่อระดับการตัดสินใจเดินทางไปต่างประเทศของเยาวชนไทยในระดับ มาก โดยประเด็นที่กลุ่มตัวอย่างเห็นด้วยสองอันดับแรกว่ามีผลต่อการตัดสินใจเดินทางไปต่างประเทศ คือ ความต้องการสัมผัสหรือเห็นบรรยากาศของต่างประเทศ เช่นสถานที่ประวัติศาสตร์ สถานที่ทางธรรมชาติ ความเจริญทางเทคโนโลยีและความต้องการหาประสบการณ์ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆปัจจัยด้านการตลาดเป็นปัจจัยที่กลุ่มตัวอย่างเห็นด้วยว่ามีผลต่อการตัดสินใจเดินทางไปต่างประเทศ ในระดับ มาก ประเด็นเรื่องความสวยงามของแหล่งท่องเที่ยว ศิลปวัฒนธรรมของประเทศนั้นๆ มีผลต่อการตัดสินใจในระดับ มาก ในขณะที่ประเด็นด้านค่าใช้จ่ายในการเดินทาง ค่าตั๋วเดินทางไปต่างประเทศไม่เกินไปกว่างบประมาณที่ตั้งไว้ มีผลต่อระดับการตัดสินใจในระดับ มาก เช่นเดียวกับเรื่องความสวยงามกัน สำหรับข้อนี้ได้สอดคล้องกับความเห็นด้านปัญหาที่พบจากการเดินทางไปต่างประเทศ ซึ่งกลุ่มตัวอย่างระบุว่าพบปัญหาด้านค่าใช้จ่ายมากที่สุด ส่วนปัจจัยทางการสื่อสาร พบว่ากลุ่มตัวอย่างใช้สื่ออินเตอร์เน็ต ได้แก่ เว็บไซต์ เฟซบุ๊ก อินสตราแกรม และทวิตเตอร์ มีผลต่อการตัดสินใจในระดับ มาก ในขณะที่ปัจจัยทางสังคม มีผลต่อการตัดสินใจเดินทางไปต่างประเทศในอันดับสุดท้าย ในระดับ ปานกลาง โดยกลุ่มตัวอย่างเห็นว่าการมีตัวอย่างจากบุคคลอื่นที่เคยเดินทางไปต่างประเทศมาแล้วและการรับคำชักชวนจากพื่อน มีผลต่อระดับการตัดสินใจเดินทางในระดับ มากสำหรับแนวโน้มการเดินทางไปต่างประเทศในอนาคตกลุ่มตัวอย่างเลือกที่จะออกเดินทางไปต่างประเทศเพื่อท่องเที่ยวและพักผ่อน โดยเลือกที่จะเดินทางไปกับเพื่อนหรือเดินทางพร้อมครอบครัวในช่วงเวลาที่ไม่แน่นอนแล้วแต่โอกาสที่เหมาะสมและต้องการเดินทางไป ยุโรป เป็นส่วนใหญ่
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1033
title: กระบวนการการสื่อสารทางการตลาดแบบบูรณาการของธุรกิจที่พักแรม Koh Kood Resort จังหวัดตราด

description: กระบวนการการสื่อสารทางการตลาดแบบบูรณาการของธุรกิจที่พักแรม Koh Kood Resort จังหวัดตราด  มีกระบวนการทั้งหมด 8 ขั้นตอน ได้แก่ การระบุปัญหาหรือโอกาส การกำหนดวัตถุประสงค์ การเลือกผู้รับสารเป้าหมาย การสร้างสาร การเลือกใช้ช่องทางการสื่อสาร การกำหนดงบประมาณ การปฏิบัติตามแผน และการประเมินผลในส่วนของเครื่องมือการสื่อสารที่ใช้ในกระบวนการการสื่อสารแบบบูรณาการนั้น ผลการศึกษาพบว่าธุรกิจที่พักแรม Koh Kood Resort จังหวัดตราด มีการใช้เครื่องมือการสื่อสารทั้งหมด 6 ประเภท ได้แก่ การโฆษณา การประชาสัมพันธ์ การส่งเสริมการขาย การขายโดยบุคคล การสนับสนุนกิจกรรม และการจัดกิจกรรมพิเศษปัจจัยที่มีผลต่อกระบวนการการสื่อสารทางการตลาดแบบบูรณาการของธุรกิจที่พักแรม Koh Kood Resort จังหวัดตราด นั้น ประกอบไปด้วยปัจจัยภายใน และปัจจัยภายนอก ปัจจัยภายใน ได้แก่ บุคลากร การสื่อสารภายใน และงบประมาณ ปัจจัยภายนอก ได้แก่ กลุ่มเป้าหมาย ฤดูกาล คู่แข่งทางธุรกิจ Partner ทางธุรกิจ และองค์กรต่างๆที่เกี่ยวข้อง
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1034
title: ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกใช้บริการสินเชื่อส่วนบุคคลของผู้ใช้บริการสินเชื่อส่วนบุคคลธนาคารยูโอบี จำกัด (มหาชน)

description: การศึกษาเรื่อง ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกใช้บริการสินเชื่อส่วนบุคคลของผู้ใช้บริการสินเชื่อส่วนบุคคลธนาคารยูโอบี จำกัด (มหาชน) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภูมิหลังทางประชากร ปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยทางการตลาด ของผู้ใช้บริการสินเชื่อส่วนบุคคลธนาคารยูโอบี จำกัด (มหาชน) เพื่อศึกษาความแตกต่างภูมิหลังทางประชากรของผู้ใช้บริการกับปัจจัยส่วนบุคคลที่มีผลต่อการเลือกใช้บริการสินเชื่อส่วนบุคคลธนาคารยูโอบี จำกัด (มหาชน) เพื่อศึกษาความแตกต่างภูมิหลังทางประชากรของผู้ใช้บริการกับปัจจัยทางการตลาดที่มีผลต่อการเลือกใช้บริการสินเชื่อส่วนบุคคลธนาคารยูโอบี จำกัด (มหาชน) ใช้การศึกษาวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) ใช้การเก็บข้อมูลเพียงครั้งเดียว (Cross-sectional Study) โดยใช้แบบสอบถาม (Questionnaires) เป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูล และผู้ตอบแบบสอบถามเป็นผู้กรอกคำตอบด้วยตนเอง (Self-administered Questionnaire) ประชากรที่ใช้ในการศึกษาในครั้งนี้เป็นผู้ที่เคยใช้บริการสินเชื่อส่วนบุคคลธนาคารยูโอบี จำกัด (มหาชน) ข้อมูล ณ วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2559 ในฐานข้อมูลรายงานพบว่า ปัจจุบันมีจำนวนผู้ใช้บริการสินเชื่อส่วนบุคคลธนาคารยูโอบี จำกัด (มหาชน) มีจำนวนทั้งสิ้น 113,135 คน โดยแบ่งผู้ใช้บริการสินเชื่อส่วนบุคคล เป็นปีที่เริ่มใช้บริการสินเชื่อส่วนบุคคลของธนาคารยูโอบี จำกัด (มหาชน) เป็นครั้งแรก ผู้ศึกษาจึงได้กำหนดการสุ่มตัวอย่างทั้งหมด 300 ตัวอย่าง ผลการวิจัยพบว่า ผู้ใช้บริการสินเชื่อส่วนบุคคลของธนาคารยูโอบี จำกัด (มหาชน) ที่เป็นกลุ่มตัวอย่างให้ความสำคัญกับปัจจัยส่วนบุคคลในการเลือกใช้บริการสินเชื่อส่วนบุคคลธนาคารยูโอบี จำกัด (มหาชน) ในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.30 ทั้งนี้ความต้องการเติมเต็มชีวิตมีความสำคัญในระดับมากและมีค่าเฉลี่ยสูงสุดเท่ากับ 3.50 และกลุ่มตัวอย่างให้ความสำคัญกับความต้องการปัจจัยสี่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุดเท่ากับ 3.15ผลการวิจัยพบว่า ผู้ใช้บริการสินเชื่อส่วนบุคคลของธนาคารยูโอบี จำกัด (มหาชน) ที่เป็นกลุ่มตัวอย่างให้ความสำคัญกับปัจจัยทางการตลาดในการเลือกใช้บริการสินเชื่อส่วนบุคคลธนาคารยูโอบี จำกัด (มหาชน) ในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.33 ทั้งนี้ปัจจัยทางการตลาดด้านผลิตภัณฑ์ (Product) มีความสำคัญในระดับมากและมีค่าเฉลี่ยสูงสุดเท่ากับ 3.80 และกลุ่มตัวอย่างให้ความสำคัญกับปัจจัยทางการตลาดด้านราคา (Price) มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุดเท่ากับ 3.22
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1035
title: แนวทางการออกแบบเพื่อการพัฒนาท่าเรือประตูน้ำและพื้นที่โดยรอบ

description: ท่าเรือประตูน้ำและพื้นที่โดยรอบตั้งอยู่ระหว่างบริเวณย่านพาณิชยกรรมที่สำคัญของกรุงเทพมหานครฯ 2 ย่านอันได้แก่ ย่านราชประสงค์และย่านประตูน้ำ มีศักยภาพเป็นศูนย์กลางทางการค้าและศูนย์กลางการคมนาคม ด้วยศักยภาพทั้งสองด้านนี้จึงส่งผลให้พื้นที่ทั้งย่านมีการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาไปจากเดิมอย่างรวดเร็ว แต่กลับมีพื้นที่บางส่วนที่มีสภาพเสื่อมโทรมและไม่มีแนวทางที่ชัดเจนในการพัฒนาดังเช่นพื้นที่ศึกษาที่เป็นกลุ่มอาคารพาณิชย์เก่ารอบ ๆ ท่าเรือประตูน้ำริมคลองแสนแสบและท่าเรือประตูน้ำที่ไม่ได้รับการพัฒนาให้สอดคล้องไปกับบริบทในการพัฒนาของย่าน ทั้งในด้านการใช้ประโยชน์อาคารและพื้นที่ริมน้ำ ความต่อเนื่องของพื้นที่ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ในการเสนอแนวทางในการพัฒนาท่าเรือประตูน้ำและพื้นที่บริเวณโดยรอบท่าเรือ โดยแนวทางที่เสนอจะพัฒนามาจากการลงพื้นที่เพื่อศึกษาปัญหา ลักษณะทางกายภาพและลักษณะทางเศรษฐกิจและสังคมของพื้นที่ศึกษา และนำข้อมูลจากการศึกษามาใช้ในการวางผังและออกแบบสถาปัตยกรรมเพื่อแก้ปัญหาและกำหนดเป็นแนวทางในการพัฒนาให้กับพื้นที่เพื่อทำความเข้าใจแนวทางในการพัฒนาพื้นที่ การศึกษาจึงประกอบไปด้วย การทบทวนวรรณกรรม ศึกษากรณีศึกษา และศึกษาเอกสารทั้งภาพถ่ายทางอากาศ ผังระบบการสัญจร ผังการใช้ประโยชน์ที่ดิน ร่วมกับการลงพื้นที่สำรวจจากการสังเกต การสัมภาษณ์ พฤติกรรมของผู้ใช้บริการเรือโดยสารคลองแสนแสบ ท่าเรือประตูน้ำ จากนั้นนำข้อมูลมาทำการวิเคราะห์พื้นที่เพื่อทำความเข้าใจลักษณะทางกายภาพของพื้นที่ในปัจจุบันเพื่อกำหนดแนวทางในการพัฒนาพื้นที่ที่เหมาะสม และมีการเสนอแนวทางการพัฒนาปรับปรุงพื้นที่ที่ชัดเจนและสอดคล้องกับสภาพเศรษฐกิจและสังคมในปัจจุบัน และสามารถรองรับกับแนวโน้มในการพัฒนาของพื้นที่ในอนาคต ในผลการศึกษาได้เสนอแนวทางการพัฒนาพื้นที่ท่าเรือประตูน้ำและพื้นที่บริเวณโดยรอบ ให้แนวทางมีความสอดคล้องกับแนวโน้มการพัฒนาของย่าน โดยกำหนดให้พื้นที่ศึกษาเป็นจุดศูนย์รวม (node) ของการกิจกรรมการค้าและการคมนาคม โดยแบ่งแนวทางการพัฒนาพื้นที่ออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกคือ ส่วนการพัฒนาท่าเรือและภูมิทัศน์ริมคลองด้วยงบลงทุน 48.5 ล้านบาท คือการออกแบบท่าเรือคลองแสนแสบใหม่ให้มีประสิทธิภาพและรองรับผู้โดยสารได้เพิ่มขึ้น โดยการเพิ่มขนาดของท่าเรือจากเดิม 424 ตารางเมตรเป็น 1,315 ตารางเมตร เพื่อให้สามารถรองรับผู้โดยสารได้มากขึ้น จากเดิมรองรับได้ เฉลี่ย 18,000 คนต่อวัน หลังปรับปรุงสามารถรองรับได้ถึง 50,000 คนต่อวัน และสามารถเทียบเรือเพิ่มขึ้นจากเดิม 4 ลำ เป็นสามารถเทียบได้ 5 ลำ และมีการขยายขนาดของคลองเป็นขนาด 30 เมตรในส่วนของพื้นที่ศึกษา เพื่อเพิ่มความสะดวกในการสัญจรของเรือ ปรับปรุงทางเข้าออกท่าเรือและพื้นที่ริมน้ำ โดยการปรับปรุงภูมิทัศน์และพัฒนาให้ท่าเรือและพื้นที่ริมน้ำสามารถเข้าถึงได้ง่ายสามารถเชื่อมต่อไปยังระบบขนส่งมวลชนรูปแบบอื่น ๆ ที่มีในพื้นที่ได้ และการพัฒนาอีกส่วนคือ ส่วนของการพัฒนาพื้นที่โดยรอบที่ปัจจุบันเป็นอาคารพาณิชย์เก่ามีสภาพทรุดโทรม มีการใช้ประโยชน์อาคารไม่เต็มศักยภาพและมีการละเมิดกฎหมายด้วยการต่อเติมอาคารโดยไม่ได้รับอนุญาต จึงเสนอให้มีการรื้อถอนอาคารเดิมและพัฒนาเป็นโครงการแบบผสมผสาน ขนาด 154,700 ตารางเมตร ประกอบด้วย โรงแรมขนาด 325 ห้อง พื้นที่ค้าปลีก 35,000 ตารางเมตร เซอร์วิสอพาร์ทเม้นท์ 260 ห้อง และที่จอดรถ 1,450 คัน ด้วยงบลงทุนรวม 7,127 ล้านบาท เป็นสร้างการเชื่อมต่อกับอาคารพาณิชย์ขนาดใหญ่อื่น ๆ ภายในย่าน รวมงบลงทุนของโครงการทั้งหมด รวมทั้งการพัฒนาท่าเรือและภูมิทัศน์ริมคลองเท่ากับ 7,175.5 ล้านบาท
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1036
title: การพัฒนาโปรแกรมเสริมในแบบจำลองสารสนเทศอาคารเพื่อช่วยออกแบบสถาปัตยกรรมตามหลักฮวงจุ้ย

description: ฮวงจุ้ยเป็นศาสตร์โบราณที่ว่าด้วยการจัดการพื้นที่ให้สอดคล้องกับสภาพแวดล้อมและดวงชะตาของคนซึ่งมีผลกับการออกแบบสถาปัตยกรรมมาจนถึงปัจจุบันเนื่องจากเจ้าของโครงการส่วนใหญ่มีความเชื่อด้านฮวงจุ้ย จึงทำให้ศาสตร์ฮวงจุ้ยเข้ามาเป็นหนึ่งในเงื่อนไขสำหรับการออกแบบ  แต่สถาปนิกส่วนใหญ่นั้นไม่มีความรู้ในด้านฮวงจุ้ย เมื่อนำศาสตร์ฮวงจุ้ยเข้ามาร่วมภายหลังจากการออกแบบแล้วจึงทำให้ต้องมีการปรับแก้แบบให้มีความสอดคล้องกับคำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญฮวงจุ้ยหรือ ซินแส ที่เจ้าของโครงการเชิญมา งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะพัฒนาจัดทำโปรแกรมเสริมที่ใช้ประเมินฮวงจุ้ย ให้กับโปรแกรมที่ใช้แนวคิด Building Information Modeling (BIM) หรือแบบจำลองสารสนเทศอาคาร โดยช่วยเพิ่มประสิทธิภาพให้โปรแกรมสามารถวิเคราะห์ตำแหน่งทาง ฮวงจุ้ยที่ดีและนำเสนอให้สถาปนิกเพื่อใช้ช่วยในการออกแบบส่งผลให้สามารถลดเวลาในการแก้ไขแบบและค่าใช้จ่ายในแก้ไขแบบสถาปัตยกรรมให้ตรงตามหลักฮวงจุ้ยได้วิธีการวิจัยประกอบด้วยการศึกษาแนวโน้มของฮวงจุ้ยและวิธีที่ใช้ในการตรวจสอบ   ฮวงจุ้ยโดยการสัมภาษณ์สถาปนิกและซินแสเพื่อนำผลที่ได้มาใช้กำหนดหลักการฮวงจุ้ยและประเภทอาคารซึ่งผลสรุปคือเลือกศึกษาหลักการฮวงจุ้ยอาคารที่พักอาศัยแล้วจึงทำการวิเคราะห์หลักฮวงจุ้ยเพื่อนำไปใช้เป็นข้อมูลประกอบการเขียนโปรแกรม ศึกษาแนวโน้ม BIM และวิเคราะห์โปรแกรมที่เกี่ยวข้อง เพื่อเลือกโปรแกรมที่ใช้ในการพัฒนา ซึ่งในงานวิจัยนี้ได้เลือกที่ใช้โปรแกรม ArchiCAD เป็นโปรแกรมต้นในการพัฒนา จากนั้นนำข้อมูลทั้งหมดมาพัฒนาโปรแกรมเสริมที่ใช้ประเมินฮวงจุ้ย และทำการประเมินประสิทธิภาพโปรแกรมเสริมที่พัฒนาขึ้น โดยทำการประเมินประสิทธิภาพ 2 ด้าน คือ ประสิทธิภาพด้านการตรวจสอบฮวงจุ้ย และ ประสิทธิภาพด้านการใช้งานระบบผลของการพัฒนาระบบประเมินฮวงจุ้ยนี้นำไปสู่การนำเสนอแนวทางการใช้ข้อมูลในแบบจำลองสารสนเทศอาคารเพื่อใช้ประเมินและตรวจสอบกับหลักฮวงจุ้ยเพื่อใช้เป็นแนวทางสำหรับสถาปนิกใช้ประกอบการออกแบบสถาปัตยกรรมตามหลักฮวงจุ้ย ซึ่งส่งผลให้สามารถลดข้อขัดแย้งระหว่างสถาปนิกและซินแส ลดเวลาและค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นเนื่องจากการปรับแก้แบบสถาปัตยกรรมให้ตรงกับหลักฮวงจุ้ยตามความต้องการของเจ้าของโครงการ และเก็บข้อมูลทางฮวงจุ้ยที่ใช้ออกแบบไว้ใช้ประกอบการตัดสินใจในกระบวนการอื่น ๆ สำหรับอาคาร เช่น การซ่อมแซมต่อเติม หรือ บริหารจัดการอาคาร เป็นต้น
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1037
title: โครงสร้างตลาด และปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อ แอลอีดี สมาร์ท ทีวี (LED smart TV) ในเขตกรุงเทพมหานคร

description: การศึกษาเรื่องนี้วิเคราะห์โครงสร้างตลาดและพฤติกรรมตลาดของแอลอีดี สมาร์ท ทีวี โดยพิจารณาจากแนวคิดโครงสร้าง พฤติกรรมและผลการดำเนินงานของตลาด (The structure-conduct-performance (SCP paradigm) และการวิเคราะห์แรงกระทำทั้ง 5 ประการ (5 Forces Model) การศึกษายังศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเลือกซื้อ แอลอีดี สมาร์ท ทีวี โดยใช้แนวคิดการสร้างความแตกต่างในสินค้าและแนวคิดต้นทุนการเปลี่ยนสินค้ามาประยุกต์ใช้ร่วมกันเป็นแนวทางในการกำหนดปัจจัยที่อาจมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อ แอลอีดี สมาร์ท ทีวี ของประชากรที่อาศัยอยู่ในเขตกรุงเทพมหานครโดยใช้แบบจำลองโลจิต (Logit Model) ด้วยโปรแกรม SPSSผลการวิเคราะห์โครงสร้างตลาดและพฤติกรรมตลาดของแอลอีดี สมาร์ท ทีวี พบว่า    มีโครงสร้างเป็นแบบตลาดผู้ขายน้อยราย โดยมีผู้ผลิตและจำหน่ายโทรทัศน์ สมาร์ท ทีวี จำนวนไม่มากเนื่องจากการเข้าออกอุตสาหกรรมโทรทัศน์ สมาร์ท ทีวีนั้นเป็นไปได้ยาก และต้องใช้เวลาและเงินลงทุนในการวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่สูง ขณะที่สินค้ามีลักษณะที่แตกต่างกันแต่สามารถทดแทนกันได้ดี ผู้ผลิตแต่ละยี่ห้อจะพยายามสร้างความแตกต่างในด้านผลิตภัณฑ์ ด้านช่องทางจัดจำหน่าย ด้านส่งเสริมการขาย และด้านเทคโนโลยี สำหรับปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเลือกซื้อแอลอีดี สมาร์ท ทีวี ของประชากรที่อาศัยอยู่ในเขตกรุงเทพมหานครนั้น การศึกษาสรุปผลจากแบบสอบถามจำนวน 400 ตัวอย่าง ซึ่งมีลักษณะทั่วไปของผู้ตอบแบบสอบถามทั้ง 2 กลุ่ม คือกลุ่มที่ตัดสินใจเลือกซื้อแอลอีดี สมาร์ท ทีวี จำนวน 202 ตัวอย่าง และกลุ่มที่ตัดสินใจเลือกซื้อโทรทัศน์แบบอื่นๆ จำนวน 198 ตัวอย่าง โดยกลุ่มตัวอย่าง   ส่วนใหญ่เป็นพนักงานบริษัทเอกชน เพศชาย จบการศึกษาระดับปริญญาตรี แต่มีรายได้ที่แตกต่างกัน คือ กลุ่มที่ตัดสินใจเลือกซื้อแอลอีดี สมาร์ท ทีวี จะมีรายได้มากกว่า 35,000 บาท แต่กลุ่มที่ตัดสินใจเลือกซื้อโทรทัศน์แบบอื่นๆ จะมีรายได้น้อยกว่า 25,000 บาท ผลวิเคราะห์ความสัมพันธ์ในรูปแบบสมการถดถอยเชิงโลจิสติค พบว่า ณ ระดับนัยสำคัญ 0.05 การศึกษาพบว่า ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อแอลอีดี สมาร์ท ทีวี       ในเชิงบวก ได้แก่ (1) รายได้ต่อเดือน (2) ที่พักอาศัยประเภทหอพักและคอนโด (3) พนักงานขายสินค้า (4) ปริมาณการใช้งานอินเตอร์เน็ตต่อวัน (5) การรับประกันคุณภาพสินค้า และ (6) ความน่าเชื่อถือของตัวแทนจำหน่ายสินค้า ในขณะที่ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อแอลอีดี สมาร์ท ทีวี   ในเชิงลบ ได้แก่ (1) ต้นทุนทางจิตวิทยา และ (2) ความคมชัดและความสว่างของหน้าจอแสดงผล
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1038
title: ปัจจัยที่ทำให้เกิดความล่าช้าต่อการดำเนินการจัดหาวัสดุโครงการปรับปรุงพื้นที่ภายในอาคารสำนักงาน: กรณีศึกษาอาคารสำนักงานแนวสูงในเขตกรุงเทพมหานคร

description: งานวิจัยชิ้นนี้ศึกษาปัจจัยและค่าน้ำหนักของปัจจัย ที่ให้เกิดความล่าช้าต่อการดำเนินการจัดหาวัสดุในโครงการปรับปรุงพื้นที่ภายในอาคารสำนักงานสูงในเขตกรุงเทพมหานคร เนื่องจากปัจจัยดังกล่าวส่งผลต่อการสูญเสียด้านเวลา นำไปสู่ผลกระทบทั้งผู้ว่าจ้างต้องแบกรับต้นทุนทรัพยากรที่สูงขึ้นทั้งค่าแรง วัสดุ ดอกเบี้ยเงินกู้ และสูญเสียโอกาสในการพัฒนาส่วนอื่น ๆ ส่วนผู้รับจ้างต้องเสียค่าปรับ และได้รับค่างวดตอบแทนช้าลง โดยการงานวิจัยนี้เลือกใช้กรณีศึกษา และการสัมภาษณ์ประกอบกับการใช้แบบสอบถามค่าน้ำหนักของปัจจัยต่าง ๆ เป็นกลยุทธ์ในการศึกษาและเครื่องมือวิจัย ผู้วิจัยเลือกเก็บเอกสาร 9 ชุด จาก 3 กรณีศึกษา โดยแต่ละกรณีศึกษามี 3 กลุ่มผู้มีส่วนได้เสีย ได้แก่ กลุ่มเจ้าของโครงการ กลุ่มผู้ออกแบบ และกลุ่มผู้รับเหมาก่อสร้าง และทั้ง 3 กรณีศึกษามีรูปแบบระบบสัญญาที่แตกต่างกัน ได้แก่ ระบบสัญญาแบบจ้างเหมาเบ็ดเสร็จ (Turnkey) ระบบสัญญาออกแบบ-ก่อสร้าง (Design–build) และระบบออกแบบ-ประมูล–ก่อสร้าง (Design-bid-build) เป็นต้น เพื่อใช้เป็นแนวทางในการหาสาเหตุปัจจัยหลักของความล่าช้าในการดำเนินการจัดหาวัสดุ และพิสูจน์สมมติฐานที่ว่า การวางแผนการดำเนินการที่บกพร่อง และรูปแบบสัญญาการก่อสร้างของผู้รับเหมาก่อสร้าง ส่งผลต่อความล่าช้าในการดำเนินการจัดหาวัสดุผลการวิจัย ผู้วิจัยพบว่าปัจจัยที่ก่อให้เกิดความล่าช้าในมุมมองของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกันแตกต่างกันออกไปขึ้นอยู่กับประสบการณ์ หน้าที่ความรับผิดชอบ และการรับรู้เรื่องการดำเนินงานก่อสร้าง อย่างไรก็ตามการดำเนินการจัดหาวัสดุเพื่อทำการปรับปรุงพื้นที่ภายในอาคารสำนักงาน และทุกรูปแบบโครงการก่อสร้าง ผู้รับเหมาก่อสร้างถือว่าเป็นผู้มีส่วนเกี่ยวข้องหลัก ซึ่งผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า การวางแผนการดำเนินการที่บกพร่องของผู้รับเหมาก่อสร้าง ส่งผลต่อความล่าช้าในการดำเนินการจัดหาวัสดุ ทั้งในส่วนของการคำนวณระยะเวลา Lead time ของเจ้าหน้าฝ่ายจัดซื้อ และการประมาณจำนวนวัสดุรวมถึงการวางแผนการขนส่งวัสดุของหัวหน้าโฟร์แมน ซึ่งหากมีการปรับปรุงการบริหารจัดการด้านการทำงานของทีมงานฝ่ายรับเหมาก่อสร้างให้มีคุณภาพมากยิ่งขึ้น ก็จะสามารถลดปัญหาความล่าช้าที่อาจเกิดขึ้นจากการดำเนินการจัดหาวัสดุได้ นอกจากนี้ยังพบว่ารูปแบบสัญญาการก่อสร้าง อาจส่งผลต่อความล่าช้าในการดำเนินการจัดหาวัสดุ กล่าวคือ รูปแบบการดำเนินการก่อสร้างที่ให้อำนาจในการตัดสินใจกับการดำเนินการของผู้รับเหมาก่อสร้างมาก เช่น รูปแบบการดำเนินการก่อสร้างระบบจ้างเหมาแบบเบ็ดเสร็จ (Turnkey) และรูปแบบการดำเนินการก่อสร้างระบบออกแบบ-ก่อสร้าง (Design-build) ตามลำดับ  มีแนวโน้มที่จะขาดความชัดเจนของแบบก่อสร้างในช่วงต้นของโครงการเมื่อเทียบกับรูปแบบการดำเนินการก่อสร้างระบบออกแบบ-ประมูล-ก่อสร้าง (Design-bid-build) ดังนั้นจึงอาจมีความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนของแบบก่อสร้าง นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงแบบก่อสร้างและวัสดุก่อสร้าง ซึ่งส่งผลให้เกิดความล่าช้าในการจัดหาวัสดุได้ เพื่อเป็นการลดปัญหาดังกล่าว เจ้าของโครงการหรือผู้ออกแบบควรพิจารณาแบบก่อสร้างอย่างถี่ถ้วน และตกลงการการเลือกใช้วัสดุกับผู้รับเหมาก่อสร้างให้ชัดเจนก่อนดำเนินการก่อสร้างทุกครั้ง
DOI: 10.5281/zenodo.1184643
title: Deepslides

description: DeepSlides trained network for Ki67 breast cancer.
DOI: 10.5281/zenodo.1184644
title: Deepslides

description: DeepSlides trained network for Ki67 breast cancer.
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1039
title: การประยุกต์ใช้แนวคิดในการพัฒนาพื้นที่รอบสถานีขนส่ง (TOD) เพื่อวิเคราะห์ความสามารถในการพัฒนาพื้นที่รอบสถานีจุดเปลี่ยนถ่ายสัญจรของการขนส่งระบบราง

description: พื้นที่รอบสถานีที่เป็นจุดเปลี่ยนถ่ายสัญจรระบบรางนั้นเป็นพื้นที่ที่มีศักยภาพและความสำคัญ ทั้งเรื่องของการใช้งานของคนในพื้นที่จำนวนมาก และเป็นทำเลที่มีศักยภาพในการลงทุนสูง ซึ่งในปัจจุบันโครงการการก่อสร้างขนส่งระบบรางนั้นมีจำนวนถึง 13 สาย และมีจุดเชื่อมต่อทั้งหมด 40 สถานี แต่การพัฒนาพื้นที่เหล่านี้ยังไม่มีการวางแผนที่เหมาะสมเพื่อส่งเสริมศักยภาพของพื้นที่ และเปิดโอกาสสำหรับการลงทุนร่วมกันระหว่างภาครัฐและเอกชน ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์ในการวิเคราะห์ศักยภาพพื้นที่ที่เหมาะสำหรับการพัฒนา และแนวทางการพัฒนาพื้นที่ให้สอดคล้องกับการลงทุนในภาคธุรกิจอีกด้วย โดยงานวิจัยนี้จะมีวิธีการศึกษาดังต่อไปนี้ (1) ศึกษาแนวคิด ทฤษฎี งานวิจัย และกรณีศึกษาที่เกี่ยวข้องเพื่อนำมาสร้างเกณฑ์ในการประเมินพื้นที่ที่มีศักยภาพในการพัฒนา (2) เลือกพื้นที่ศึกษาจากสถานีจุดเปลี่ยนถ่ายทั้งหมด 40 สถานี (3) ศึกษาความต้องการทางการตลาด คู่แข่งภายในพื้นที่ เพื่อสามารถนำมาเป็นข้อมูลในการออกแบบ (4) ดำเนินการจัดสัดส่วนพื้นที่โครงการ และดำเนินการออกแบบโครงการที่เหมาะสมสำหรับพื้นที่ศึกษา ตามความต้องการทางการตลาด และแนวคิดการพัฒนาพื้นที่รอบสถานีขนส่ง (Transit-Oriented Development)ผลการวิจัยด้านการวิเคราะห์ และ คัดเลือกพื้นที่ศึกษาจะสามารถคัดเลือกพื้นที่ที่เหมาะสำหรับการพัฒนาได้จาก 4 เกณฑ์ด้วยกันคือ (1) อยู่ในพื้นที่เขตเมืองชั้นใน (2) มีความหนาแน่นของประชากรแฝง 20,000 คนต่อวัน (3) มีความหลากหลายของประเภทอาคารในพื้นที่รอบสถานี (4) ข้อจำกัดของการพัฒนาในพื้นที่ผลการวิจัยด้านการจัดสัดส่วนพื้นที่ ตามแนวคิด TOD และการวิเคราะห์ความต้องการในตลาดนั้น ในพื้นที่ 25 ไร่ 1 งาน 36 ตาราวา ของบริษัท กรุงเทพดุสิตเวชการ จำกัด(มหาชน) จะมีสัดส่วนของพื้นที่เป็น โรงแรม 4 ดาวร้อยละ 47.82 อาคารชุดพักอาศัยระดับ Luxury Class ร้อยละ 25.31 อาคารสำนักงานเกรด A ร้อยละ 15.35 พื้นที่ค้าปลีกที่เน้นพื้นที่สำหรับทำกิจกรรม และตอบรับความต้องการของคนยุคใหม่ร้อยละ 11.52 ซึ่งการวางผังโครงการจะเป็นการออกแบบที่ส่งเสริมการเข้าถึงพื้นที่ในแต่ละส่วนได้อย่างสะดวก ส่งเสริมการเดินเท้าในพื้นที่โดยสามารถเข้าถึงทุกกิจกรรมได้อย่างสะดวกและรวดเร็ว นอกจากนั้นยังเป็นการเชื่อมต่อกันของพื้นที่โครงการและพื้นที่โดยรอบอีกด้วย
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1040
title: ปัจจัยกำหนดประสิทธิภาพการดำเนินงานของธนาคารพาณิชย์ไทยในช่วงปี พ.ศ. 2551-2557

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพการดำเนินงานของธนาคารพาณิชย์ไทยโดยใช้วิธี Data Envelopment Analysis (DEA) ภายใต้สมมติฐาน Variable Returns to Scale  พิจารณาทางด้านผลผลิต (Output Oriented) และศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพการดำเนินงานของธนาคารพาณิชย์ไทย โดยใช้การวิเคราะห์สมการถดถอยหลายตัวแปร (Multiple Regression Analysis) ประมาณค่าด้วยวิธี Fixed Effect Regression Model (FEM) โดยใช้ข้อมูลของธนาคารพาณิชย์ไทยจำนวน 13 ธนาคาร ในช่วงปี พ.ศ. 2551-2557จากการศึกษาพบว่า ประสิทธิภาพการดำเนินงานของธนาคารพาณิชย์ไทยมีค่าอยู่ระหว่าง 0.697 – 1.000 มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 0.958 ธนาคารที่มีค่าประสิทธิภาพโดยเฉลี่ยเท่ากับ 1.000 มีจำนวน 5 ธนาคาร คือ ธนาคารกรุงไทย ธนาคารไทยพาณิชย์ ธนาคารกสิกรไทย ธนาคารทิสโก้ และธนาคารไอซีบีซี (ไทย) และธนาคารที่มีค่าประสิทธิภาพโดยเฉลี่ยน้อยกว่า 1.000 ประกอบด้วย ธนาคารกรุงเทพ ธนาคารสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด (ไทย) ธนาคารเกียรตินาคิน ธนาคารกรุงศรีอยุธยา ธนาคารธนชาต ธนาคารยูโอบี ธนาคารซีไอเอ็มบี(ไทย) และธนาคารทหารไทย สำหรับปัจจัยที่มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับประสิทธิภาพการดำเนินงานของธนาคารพาณิชย์และมีนัยสำคัญทางสถิติ คือ ปริมาณเงินฝาก และอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจซึ่งเป็นปัจจัยภายนอกที่มีผลต่อการดำเนินงานของธนาคารโดยตรง สำหรับปัจจัยที่มีความสัมพันธ์เป็นลบประกอบด้วย ขนาด ความเสี่ยงด้านเครดิต และความสามารถด้านการบริหารต้นทุน ทั้งนี้ปัจจัยความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง สัดส่วนของผู้ถือหุ้นต่างชาติ และตลาดทุน พบว่า ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1041
title: ปัจจัยกำหนดความสำเร็จในการทำธุรกิจแอมเวย์ในเขตกรุงเทพมหานคร

description: การศึกษานี้ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการทำธุรกิจแอมเวย์ในเขตกรุงเทพมหานคร โดยใช้แนวคิดตลาดแรงงานและแนวคิดกลยุทธ์ในการทำธุรกิจ การศึกษาได้เก็บแบบสอบถามจากนักธุรกิจแอมเวย์ในเขตกรุงเทพมหานคร โดยแบ่งออกเป็นนักธุรกิจแอมเวย์ระดับตั้งแต่แพลตินัม (รายได้ต่อเดือนมากกว่า 50,000 บาท) ขึ้นไป จำนวน 350 คน และนักธุรกิจแอมเวย์ระดับต่ำกว่าแพลตินัม จำนวน 400 คน สำหรับการวิเคราะห์เชิงคุณภาพการศึกษาได้สัมภาษณ์นักธุรกิจแอมเวย์ระดับเพชรที่มีรายได้ต่อเดือนมากกว่า 200,000 บาท ขึ้นไป จำนวน 6 คน  ผลการวิเคราะห์ข้อมูลส่วนบุคคลกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง คิดเป็นร้อยละ 67.7 ส่วนใหญ่มีอายุมากกว่า 40 ปีขึ้นไป คิดเป็นร้อยละ 57.7 ส่วนใหญ่มีสถานภาพสมรส คิดเป็นร้อยละ 62.5 ส่วนใหญ่มีระดับปริญญาตรีหรือเทียบเท่า คิดเป็นร้อยละ 55.3  ส่วนใหญ่มีอาชีพประกอบธุรกิจส่วนตัว/ค้าขาย คิดเป็นร้อยละ 33.1  ส่วนใหญ่มีรายได้ต่อเดือนจากงานประจำ 15,001-30,000 บาท คิดเป็นร้อยละ 33.1  ส่วนใหญ่ระยะเวลาในการทำธุรกิจแอมเวย์ 5 ปีขึ้นไป คิดเป็นร้อยละ 44.1  ส่วนใหญ่มีชั่วโมงในการทำธุรกิจแอมเวย์ 5-10 ชั่วโมง คิดเป็นร้อยละ 35.6  ส่วนใหญ่สร้างรายได้จากการดำเนินธุรกิจแอมเวย์จากการสร้างทีมงาน คิดเป็นร้อยละ 78.9  และส่วนใหญ่มีประเภทสินค้าที่มียอดขายมากที่สุดคือผลิตภัณฑ์เสริมอาหารนิวทริไลท์ คิดเป็นร้อยละ 67.5 ผลการศึกษา พบว่า ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการทำธุรกิจแอมเวย์ในเขตกรุงเทพมหานคร คือ เพศ (หญิง) อายุ (มากกว่า 40 ปี) สถานภาพสมรส (สมรส) ระดับการศึกษา (จบปริญญาตรี) อาชีพ (ธุรกิจส่วนตัว/ค้าขาย) การมีกลยุทธ์ในการทำธุรกิจขายตรงแอมเวย์ที่ชัดเจน  และการมีทัศนคติที่ดีต่อธุรกิจแอมเวย์ส่งผลทางบวกต่อความสำเร็จในการทำธุรกิจแอมเวย์ในเขตกรุงเทพมหานคร
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1042
title: การขจัดการประมูลยางที่ไม่เป็นธรรมของกลุ่มเกษตรกรจังหวัดเลย เนื่องจากความไม่สมบูรณ์ของข้อมูลในการรับซื้อยาง

description: การศึกษาเรื่อง การขจัดการประมูลยางที่ไม่เป็นธรรมของกลุ่มเกษตรกรจังหวัดเลย เนื่องจากความไม่สมบูรณ์ของข้อมูลในการรับซื้อยาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยและความสัมพันธ์ของการประมูลยางก้อนถ้วยที่ไม่เป็นธรรมของกลุ่มเกษตรกรจังหวัดเลย การศึกษาวิจัยนี้ใช้ข้อมูลการวิเคราะห์เชิงพรรณาและเชิงปริมาณ โดยการวิเคราะห์เชิงพรรณาศึกษาข้อมูลทั่วไปทางเศรษฐกิจและสังคม การรับทราบข้อมูลเกี่ยวกับปัจจัยที่เกี่ยวข้องราคายาง และสถานการณ์ก่อนการขายยางก้อนถ้วยของกลุ่มเกษตรกร และการวิเคราะห์เชิงปริมาณคือความสัมพันธ์ปัจจัยและทัศนคติที่ส่งผลต่อความไม่เป็นธรรมในการประมูลยางก้อนถ้วยที่จังหวัดเลย โดยแบ่งขอบเขตของพื้นที่จังหวัดเลยเป็น 2 กลุ่มตัวอย่าง คือ เกษตรกรชาวสวนยางที่อยู่ในเขตที่มีการประมูลยาง และเกษตรกรชาวสวนยางที่อยู่เขตที่มีการขายยางตามคุณภาพเปอร์เซนต์ยาง โดยใช้ระยะเวลาในการวิจัยในช่วงเดือนมิถุนายน พ.ศ.2558 - เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ซึ่งเป็นช่วงเวลาฤดูเปิดกรีดจนถึงปิดกรีด จากผลการศึกษา กลุ่มที่มีเกษตรกรชาวสวนยางมีการประมูลยาง พบว่า ส่วนใหญ่เกษตรกรชาวสวนยางในเขตนี้ขายยางโดยรูปแบบการประมูลยางให้กับพ่อค้าผู้ประมูลยางในพื้นที่ และทำการรวมปริมาณผลผลิตยางก้อนถ้วยกัน เพื่อสร้างอำนาจการต่อรองให้กับกลุ่มเกษตรกร แล้วจึงแจ้งปริมาณยางก้อนถ้วยไปยังพ่อค้าเพื่อให้มาประมูลยาง และกลุ่มที่มีเกษตรกรชาวสวนยางขายยางตามคุณภาพเปอร์เซนต์ยาง พบว่า ส่วนใหญ่เกษตรกรชาวสวนยางในเขตนี้ขายยางโดยรูปแบบการขายยางก้อนถ้วยเข้าสู่โรงงานในพื้นที่ ซึ่งเกษตรกรในเขตนี้จะทำการรวมกลุ่มเป็นกลุ่มเกษตรกร และนัดหมายส่งมอบยางก้อนถ้วยเข้าสู่โรงงาน เพื่อทำการวัดเปอร์เซนต์ยาง แล้วซื้อขายยางก้อนถ้วยกับโรงงานตามเปอร์เซนต์คุณภาพยางก้อนถ้วย ซึ่งเกษตรกรทั้ง 2 กลุ่มตัวอย่าง มีการรับรู้ข่าวสาร ปัจจัยและสถานการณ์  และราคาผลผลิตยางก้อนถ้วยประจำวันในพื้นที่จังหวัดเลย จากเพื่อนเกษตรกรมากที่สุดเนื่องจากเกษตรกรส่วนใหญ่อยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน และปัจจัยที่ส่งผลต่อการขายยางก้อนถ้วยของเกษตรกรในพื้นที่จังหวัดเลย ปัจจัยในการจ่ายเงินสดในการซื้อยางก้อนถ้วยให้กับเกษตรกรชาวสวนยางในพื้นที่จังหวัดเลยมีผลในการขายยางก้อนถ้วยมากที่สุด รองลงมาเป็นปัจจัยด้านความเป็นธรรมในการขายยางของพ่อค้า สรุปผลการวิจัยในการศึกษาปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความไม่เป็นธรรมในการประมูลยางก้อนถ้วยของเกษตรกรพื้นที่จังหวัดเลย พบว่า ปัจจัยด้านการรู้คุณภาพยางของเกษตรกร และปัจจัยการตีเปอร์เซนต์ยางด้วยสายตาในการประมูลยาง มีผลกับความไม่เป็นธรรมในการประมูลยางก้อนถ้วยของเกษตรกรในจังหวัดเลย หากเกษตรกรชาวสวนยางรู้คุณภาพยางก้อนถ้วย และรับรู้ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับราคายางและสถานการณ์อย่างต่อเนื่องจะทำให้การรับซื้อยางโดยการประมูลยางในจังหวัดเลยมีความเป็นธรรมมากขึ้น รวมทั้งหากพัฒนาแนวทางที่การรับซื้อยางก้อยถ้วย โดยไม่เกิดการตีเปอร์เซนต์ยางก้อนถ้วยด้วยสายตา และรับซื้อยางก้อนถ้วยตามคุณภาพเปอร์เซนต์ยางจะทำให้เกิดความเป็นธรรมในกระบวนการรับซื้อยางก้อนถ้วยในจังหวัดเลยมากขึ้น