DOI: 10.17026/dans-xhp-xt9s
title: Beerzerweg 10 te Beerze (gem. Ommen)

description: &lt;p&gt;Het plangebied ligt ter plaatse van een beekdalbodem met meanderruggen en geulen (kaartcode 3R7). Het laaggelegen gebied wordt omringd door een hoger gelegen voedselarm Dekzandlandschap. Ten zuiden hiervan bevindt zich in het plangebied een geul van een meanderend afwateringsstelsel (kaartcode 2R11). Dit is een relatief voedselrijk en nat gebied. Het plangebied ligt op een duinvaaggrond; leemarm en zwak lemig fijn zand (kaartcode Zd21( Afb. 6)) en een roodoornige kleiige vechtdalgrond (kaartcode AFk). Duinvaaggronden vertonen, afgezien van een schrale bouwvoor een micropodzol of enkele humeuze laagjes weinig tekenen van bodemvorming. De kleiige vechtdalgronden bestaan voornamelijk uit verschillende kalkloze poldervaaggronden. Poldervaaggronden zijn zavel- en kleigronden waarin periodieke hoge grondwaterstanden kunnen voorkomen. Binnen het plangebied ligt geen AMK-terrein. Ten noordoosten van het plangebied buiten het onderzoeksgebied ligt AMK-terreinen 13321. Het betreft een terrein met een deel van een esdekcomplex waaronder zich sporen van bewoning uit de IJzertijd bevinden. In het oosten van dit terrein liggen de resten van de havezate Beerze. Dit is een huis en wordt voor het eerst vermeld in 1328. Omstreeks 1928 heeft men de grachten gedempt. Op de plaats van een van de bouwhuizen staat nu het boerenerf 'De Hofte'. Op de kadastrale kaart is te zien dat het plangebied in 1832 nog onbebouwd is. Het land is van 1850 in gebruik als heidegrond en bossen. Kenmerkend voor dergelijke zones is een lage en veelal natte landschappelijk ligging. Deze zones komen logischerwijs overeen met de als Vechtdal en beekgronden gekarteerde zones. Rond 1900 is de sterk slingerende Vecht recht getrokken, waarbij enkele meanderbochten van de hoofdstroom zijn afgesneden. Hierbij zijn ook agrarische gronden aan weerszijden van de nieuwe hoofdgeul vergraven en geëgaliseerd. De landbouwpercelen die op de kaarten uit de 19e eeuw nog binnen het stroomdal weergegeven staan, zijn na de normalisering van de Vecht in gebruik als grasland. Deze situatie blijft gehandhaafd tot ver in de twintigste eeuw. In de tweede helft van de twintigste eeuw worden verscheidene percelen in gebruik genomen als landbouwgronden, al behoudt het gebied zijn agrarische functie. De huidige situatie met camping de Roos wordt voor het eerst in 1988 genoemd op de kaarten. Op de gemeentelijke verwachtingskaart wordt aangegeven dat een specifieke archeologische verwachting voor beekdalen van kracht is. De verwachting geldt voor resten uit de Nieuwe tijd, waarbij het voornamelijk gaat om geïsoleerde water gerelateerde objecten (wrakken, votiefgaven beschoeiingen, bruggen etc.) . Op basis van het bureauonderzoek kan worden gesteld dat de kans op archeologie niet heel groot is. Door de continue meanderende Vecht zal er veel erosie hebben plaatsgevonden en wordt de kans op vondsten ouder dan de Nieuwe tijd minimaal. De vondsten ouder dan de Nieuwe tijd zullen al opgeruimd zijn door de Vecht. Op de AHN is zichtbaar hoe de Vecht in het verleden gemeanderd heeft. Duidelijk zichtbaar is hoe de Vecht zich verlegd heeft naar het zuiden. Ook is te zien dat het plangebied in een vrij laag en vlak gebied ligt. De Vecht heef hier zeer waarschijnlijk vroeger ook gelopen. Aangezien het plangebied lagergelegen is dan de omringende gebieden is de verwachting op bewoningsresten hier ook minimaal. Mensen gingen toch eerder in de hoger gelegen gebieden wonen. De vondsten ouder dan de Nieuwe tijd zullen daarnaast al opgeruimd zijn door de Vecht. De verwachting op het aantreffen van archeologische resten ouder dan de Nieuwe tijd wordt dan ook laag ingeschat. Het plangebied heeft voor deze perioden dan ook een lage verwachting op het aantreffen van archeologische resten. Eventueel water gerelateerde vondsten uit de Nieuwe tijd kunnen nog wel aangetroffen worden in het plangebied. Indien de bodem intact is wordt de kans op het aantreffen van deze vondsten middelhoog ingeschat. Op basis van verwachtingen uit het bureauonderzoek is voor het plangebied een verkennend booronderzoek uitgevoerd. Voor het verkennende booronderzoek is uitgegaan van 6 boringen per hectare, waarbij het minimumaantal van 6 boringen geldt voor plangebieden kleiner dan 1 hectare. In het plangebied zijn dan ook 6 boringen gezet. Tijdens het veldonderzoek is geconcludeerd dat het plangebied in een gebied ligt waar zich verplaatsende kronkelwaardgeultjes liggen. De dunne leemlaagjes duiden hier op. De zandafzettingen daarbuiten betreft dekzand behorende bij een kronkelwaard. Tijdens het veldonderzoek zijn geen vegetatielagen aangetroffen. Dit duidt erop dat vegetatie onvoldoende gelegenheid heeft gehad om zich te ontwikkelen of dat deze door latere erosie opgeruimd is. De middelhoge verwachting voor water gerelateerde vondsten uit de Nieuwe tijd kan dan ook naar laag worden bijgesteld. Op basis van de resultaten van het hier gerapporteerde onderzoek kan worden geconcludeerd dat er geen sprake is van een behoudenswaardige vindplaats. Archeologisch relevante lagen of vondsten zijn dan ook niet waargenomen. Met het oog daarop adviseert Salisbury Archeologie b.v. het plangebied vrij te geven voor de voorgenomen ingrepen.&lt;/p&gt;