cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2148
title: การเตรียมชั้นตัวเร่งปฏิกิริยาแพลทินัมรูทิเนียม/คาร์บอนโดยการพิมพ์อิงก์เจ็ตบนชั้นแพร่แก๊สสำหรับเซลล์เชื้อเพลิงพีอีเอ็ม

description: งานวิจัยนี้มุ่งเน้นที่จะพัฒนาการพอกพูนตัวเร่งปฏิกิริยาแพลทินัมรูทิเนียม/คาร์บอนลงบนชั้นแพร่แก๊ส (GDL) สำหรับเซลล์เชื้อเพลิงพีอีเอ็มด้วยวิธีการพิมพ์อิงก์เจ็ต โดยในงานวิจัยนี้สามารถเตรียมหมึกพิมพ์ตัวเร่งปฏิกิริยาที่มีสมบัติความหนืด 3.2 เซนติพอยส์ และแรงตึงผิวกับ 34 มิลลินิวตัน/เมตร ซึ่งใกล้เคียงกับสมบัติหมึกพิมพ์ทางการค้าและศึกษาเปรียบเทียบสมรรถนะเยื่อแผ่นประกอบขั้วไฟฟ้า (MEA) ที่เตรียมด้วยวิธีต่างๆโดยใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาแพลทินัม พบว่า MEA ที่เตรียมด้วยวิธีการพิมพ์ให้ค่าความหนาแน่นกระแสไฟฟ้าสูงที่สุดอยู่ที่ 537 มิลลิแอมป์ต่อตารางเซนติเมตร ที่ศักย์ไฟฟ้า 0.6 โวลต์ จากนั้นศึกษาหาปริมาณความเข้มข้นที่เหมาะสมของตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะผสมแพลทินัมรูทิเนียมที่ร้อยละ 5, 20 และ 40 โดยน้ำหนัก พบว่าปริมาณความเข้มข้นของตัวเร่งปฏิกิริยาที่ให้สมรรถนะสูงที่สุดคือ ความเข้มข้นร้อยละ 20 โดยน้ำหนัก ให้ความหนาแน่นกระแสไฟฟ้า 253 มิลลิแอมป์ต่อตารางเซนติเมตร ที่ 0.6 โวลต์ มากกว่าความเข้มข้นร้อยละ 5 และ 40 โดยน้ำหนัก อยู่ร้อยละ 15.8 และ 45.5 ตามลำดับ จากนั้นศึกษาประสิทธิภาพในการขยายขนาดเยื่อแผ่นประกอบขั้วไฟฟ้าด้วยวิธีการพิมพ์อิงก์เจ็ต โดยทดสอบในเซลล์เชื้อเพลิงแบบแถวลำดับ (Array fuel cell) พบว่าวิธีการพิมพ์อิงก์เจ็ตมีประสิทธิภาพดีในการขยายขนาดขั้วไฟฟ้าในขนาด 25 ตารางเซนติเมตร ซึ่งมีความเบี่ยงเบนความหนาแน่นในแต่ละตำแหน่งเพียงร้อยละ 7.8 แต่ยังไม่เหมาะสมที่จะขยายขนาดขั้วไฟฟ้าขนาดเกิน 100 ตารางเซนติเมตร
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2149
title: การสกัดพอลิแซ็กคาไรด์จากเห็ดและฤทธิ์ทางชีวภาพต่อการต้านเซลล์มะเร็งปอด

description: ในงานวิจัยนี้ได้ทำการเก็บตัวอย่างเห็ดจากพื้นที่ต่าง ๆ ในประเทศไทยจำนวน 25 ตัวอย่างและจัดจำแนกโดยตรวจสอบลักษณะทางสัณฐานวิทยาภายนอกและภายใน พบว่าสามารถจัดจำแนกเห็ดได้ 8 ชนิด คือ Amanita chepangiana Tulloss & Bhandary., Boletus vermiculosoides Smith & Thiers., Lentinus polychrous Lev’., Russula virescens (Schaeff.) Fr., Ganoderma colossus (Fr.) Baker., Lepiota sp., Phallus rugulosus [Fisch.] Kuntze และ Psilocybe cubensis [Earle] Sing. เมื่อทำการสกัดสารสกัดหยาบจากดอกเห็ดทั้ง 8 ชนิดและเส้นใยบริสุทธิ์ 2 ชนิดคือ PBRU-W0157 และ Schizophyllum commune และทำการวัดปริมาณพอลิแซ็กคาไรด์ด้วยวิธี antrone test พบว่าสารสกัดหยาบจาก S. commune มีปริมาณพอลิแซ็กคาไรด์มากที่สุดคือ 6.56 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตรนำสารสกัดหยาบมาทดสอบฤทธิ์ทางชีวภาพในการยับยั้งเซลล์มะเร็งปอดและผลต่อการเติบโตของเซลล์ตับปกติ พบว่าสารสกัดหยาบจากเห็ดชนิด B. vermiculosoides มีประสิทธิภาพสูงสุดในการยับยั้งเซลล์มะเร็งปอดได้เท่ากับ 96.56 เปอร์เซ็นต์และยับยั้งเซลล์มะเร็งปอดได้ 50 เปอร์เซ็นต์ (IC50) ที่ความเข้มข้น 0.08 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร ที่ระดับความเข้มข้นนี้มีผลต่อเซลล์ตับปกติน้อยมากเมื่อเทียบกับเซลล์ มะเร็งปอด โดยยับยั้งการเติบโตเพียง 9.92 เปอร์เซ็นต์ เมื่อทำการแยกพอลิแซ็กคาไรด์ออกจาก สารสกัดหยาบจากเห็ดชนิด B. vermiculosoides ด้วยวิธี ultrafiltration, ion exchange chromatography และ gel filtration chromatography และนำพอลิแซ็กคาไรด์มาทำการวิเคราะห์โครงสร้างด้วย 1H NMR พบว่ากราฟของพอลิแซ็กคาไรด์ที่ได้มีลักษณะและค่า coupling constant ใกล้เคียงกับรูปแบบของพอลิแซ็กคาไรด์ชนิดเบต้า-กลูแคน ผลการวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่า พอลิแซ็กคาไรด์จาก B. vermiculosoides สามารถนำมาพัฒนาและประยุกต์ใช้ควบคู่กับการ รักษามะเร็งในปัจจุบันได้
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2150
title: การสังเคราะห์สารนาโนไททาเนียเพื่อใช้เป็นส่วนผสมในสี

description: งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาวิธีการสังเคราะห์ผงอะนาเทสระดับนาโนที่มีสมบัติโฟโตคะตะลิสต์โดยใช้ผงรูไทล์และผงโซเดียมคาร์บอเนตเป็นสารตั้งต้น ด้วยการเตรียมเป็นสารประกอบโซเดียมไททาเนตด้วยวิธี soild state reaction ที่อุณหภูมิสูงและผ่านกระบวนการเปลี่ยนสารประกอบโซเดียมไททาเนตไปเป็นผงอะนาเทสระดับนาโน โดยทำการศึกษาผลของอุณหภูมิในการแคลไซน์ต่อ ขนาดผลึก ความเป็นผลึก พื้นที่ผิวจำเพาะและสมบัติโฟโตคะตะลิสต์ของผงอะนาเทสระดับนาโนที่เตรียมได้ แล้วศึกษาการนำผงอะนาเทสระดับนาโนที่เตรียมได้ไปใช้เป็นส่วนผสมในสี จากการศึกษาพบว่า ภาวะที่เหมาะสมในการเตรียมผงอะนาเทสระดับนาโนจากสารประกอบโซเดียมไททาเนต คือ ผงอะนาเทสระดับนาโนที่ได้จากอัตราส่วน TiO2:Na2O ที่ 50:50 เปอร์เซ็นต์โดยมวล ผ่านการแคลไซน์ที่อุณหภูมิ 600C ได้อนุภาคอะนาเทสที่มีขนาดผลึกประมาณ 100 nm มีค่าพื้นที่ผิวจำเพาะ 16.4 m2/g โดยอนุภาคมีลักษณะเป็นทรงกลมและมีการเกาะตัวกันของอนุภาคซึ่งผงที่ได้นี้แสดงสมบัติความเป็นโฟโตคะตะลิสต์ใกล้เคียงกับผงโฟโตคะตะลิสต์ทางการค้า โดยอัตราการเกิดปฏิกิริยาโฟโตคะตะลิสต์ มีค่าใกล้เคียงกันที่ประมาณ 57x10-3 min-1 และเมื่อนำผงอะนาเทสระดับนาโนที่เตรียมได้ไปใช้เป็นส่วนผสมในสี พบว่า สูตรสีที่มีส่วนผสมผงอะนาเทสระดับนาโนที่อัตราส่วน 30 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก ค่าความละเอียดอยู่ในระดับ 60 m มีค่าความหนืด 62.78 poise แสดงสมบัติความเป็นโฟโตคะตะลิสต์ซึ่งมีประสิทธิภาพเทียบเท่ากับสีที่ผสมผงโฟโตคะตะลิสต์ทางการค้าที่สัดส่วนที่เท่ากัน
DOI: 10.18716/nmrshiftdb2/5549
title: NMR data for Nostocyclamide M
DOI: 10.18716/nmrshiftdb2/5550
title: NMR data for (6E,8E,12E)-3-methylene-4-oxo-7,11-dimethyl-(10S*,11R*)-dichloro-13-bromo-trideca-6,8,12-trienoic acid
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2151
title: การพัฒนาวิธีการตรวจสอบออโตอินดิวเซอร์ 2 ที่สร้างจาก Salmonella Typhimurium โดยอาศัยปฏิกิริยาเคมี

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินวิธีการตรวจสอบสัญญาณ AI-2 ที่สร้างจาก S. Typhimurium อย่างง่ายโดยอาศัยปฏิกิริยาเคมี เริ่มต้นจากการพิสูจน์การสร้าง AI-2 ของจุลินทรีย์ที่ใช้ในการทดลอง โดยตรวจสอบสารชะโคโลนีของจุลินทรีย์ที่สร้างและไม่สร้าง AI-2 โดยวิธี 1H-NMR พบว่าสเปกตรัม 1H-NMR ของ S. Typhimurium และ Vibrio parahaemolyticus ซึ่งเป็นจุลินทรีย์ที่สร้าง AI-2 มีความคล้ายคลึงกันแต่แตกต่างกับสเปกตรัมของ Sinorhizobium meliloti ซึ่งเป็นจุลินทรีย์ที่ไม่สร้าง AI-2 และเมื่อทดสอบด้วยวิธีทางชีวภาพพบว่าสารชะโคโลนีของจุลินทรีย์ที่สร้าง AI-2 นั้นเหนี่ยวนำการเรืองแสงของ Vibrio harveyi BAA-1117 ในขณะที่สารชะโคโลนีของจุลินทรีย์ที่ไม่สร้าง AI-2 นั้นไม่เหนี่ยวนำการเรืองแสง ซึ่งบ่งชี้ว่าในสารชะโคโลนีของจุลินทรีย์ที่สร้าง AI-2 มี AI-2 ละลายอยู่ เมื่อประเมินการตรวจสอบสัญญาณ AI-2 ที่จุลินทรีย์สร้างขึ้นด้วยการทำปฏิกิริยาเคมี พบว่าการทำปฏิกิริยา metal ion reduction โดยใช้ Fe(III)-1,10-phenanthroline พบว่าสารนี้จะทำปฏิกิริยากับสารในสารชะโคโลนี และสารในคัลเจอร์ของจุลินทรีย์ที่สร้าง AI-2 จะให้ผลิตภัณฑ์ที่เป็นสารประกอบสีที่มีค่าการดูดกลืนแสงสูงสุดที่ 510 นาโนเมตร ในขณะที่สารชะโคโลนี และคัลเจอร์ของ S’bium. meliloti ไม่มีผลิตภัณฑ์ที่มีสมบัติการดูดกลืนแสงดังกล่าว จึงใช้ปฏิกิริยานี้มาประเมินใช้ในการตรวจสอบ AI-2 ที่สร้างจากแบคทีเรียเพื่อพัฒนาเป็นวิธีทางสเปกโตรโฟโตเมทรีในการทดลองต่อไป เมื่อตรวจสอบสมบัติการสร้าง AI-2 ที่ตรวจวัดในค่า OD510 ของ S. Typhimurium จำนวน 4 สายพันธุ์ รวมทั้ง Escherichia coli Staphylococcus aureus และ V. parahaemolyticus อย่างละ 1 สายพันธุ์ ด้วยวิธีทางสเปกโตรโฟโตเมทรี พบว่ามีความสอดคล้องกับการตรวจสอบด้วยวิธีทางชีวภาพ นอกจากนี้ผลการศึกษายังบ่งชี้ว่าองค์ประกอบในอาหารเลี้ยงเชื้อ และเมทาบอไลต์อื่นๆไม่รบกวนปฏิกิริยา metal ion reduction ในระบบที่ทดสอบ จึงยืนยันได้ว่าสารประกอบสีที่เกิดขึ้นนั้นน่าจะเกิดจากการทำปฏิกิริยาจำเพาะระหว่าง Fe(III)-1,10-phenanthroline กับ AI-2 ดังนั้นจึงนำวิธีทาง สเปกโตรโฟโตเมทรีมาประยุกต์ใช้ในการศึกษาปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับสมบัติการสร้าง AI-2 ของ S. Typhimurium เปรียบเทียบกับงานวิจัยก่อนหน้า และวิธีทางชีวภาพ พบว่าผลการทดลองที่ได้มีความสอดคล้องกับงานวิจัยก่อนหน้า และวิธีทางชีวภาพ เมื่อศึกษาเพิ่มเติมถึงความสัมพันธ์ระหว่าง AI-2 กับการแสดงออกทางฟีโนไทป์ของ S. Typhimurium พบว่า AI-2 (OD510) ที่สร้างจาก S. Typhimurium ไม่มีบทบาทเกี่ยวข้องกับการสร้างฟิล์มชีวภาพ และการเหนี่ยวนำการเจริญ ในการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างจำนวนประชากรกับปริมาณการสร้าง AI-2 ทั้งในระบบ อาหารเหนี่ยวนำการสร้าง AI-2 และ selective medium ผลการทดลองที่ได้บ่งชี้ว่า S. Typhimurium ทุกสายพันธุ์จะสร้าง AI-2 (OD510) สูงสุดตามจำนวนประชากรสูงสุดที่มีอยู่ในระบบ และเวลาที่ตรวจพบ AI-2 (OD510) สูงสุดจะขึ้นอยู่กับอัตราการเจริญของ S. Typhimurium แต่ละสายพันธุ์
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2152
title: การผลิตกลาสเซรามิกจากเศษแก้วรีไซเคิล

description: งานวิจัยนี้ศึกษาการนำเศษแก้วรีไซเคิลมาทดแทนวัตถุดิบในการผลิตกลาสเซรามิก ศึกษาการเพิ่มความแข็งของกลาสเซรามิกด้วยการใช้ไททาเนียมไดออกไซด์เป็นสารก่อผลึก เศษแก้วที่ใช้ทำการศึกษามี 4 สี คือ เศษแก้วสีเขียว สีชา สีใสและสีน้ำเงิน บดและคัดเลือกขนาดของเศษแก้ว 3 ขนาดคือ 4-16 เมช (1-4 มิลลิเมตร) 16-32 เมช (0.5-1 มิลลิเมตร) และ 32-100 เมช (0.15-0.5 มิลลิเมตร) ทำการหาขนาดของเศษแก้วและอุณหภูมิที่เหมาะสมต่อการหลอมแก้วเพื่อผลิตเป็นกลาสเซรามิกโดยนำมาหลอมที่ 1200-1450 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 1 ชั่วโมง พบว่า ขนาดของเศษแก้วและอุณหภูมิที่เหมาะสมต่อการหลอมแก้ว คือ 0.5-1 มิลลิเมตร และ 1250 องศาเซลเซียส ตามลำดับ ศึกษาการผลิตกลาสเซรามิกจากเศษแก้วทั้ง 4 สีโดยใช้ขนาด 0.5-1 มิลลิเมตร มาผสมไททาเนียมไดออกไซด์ที่อัตราส่วนร้อยละ 0 5 7 และ 9 โดยน้ำหนัก หลอมวัตถุดิบที่อุณหภูมิ 1250 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 1 ชั่วโมง ศึกษาอุณหภูมิที่ใช้ในการเกิดผลึกของกลาสเซรามิกด้วยเครื่องมือการวิเคราะห์ความแตกต่างทางความร้อน ตรวจสอบการเกิดเฟสและโครงสร้างทางจุลภาคของผลึกด้วยเครื่องเอ็กซเรย์ดิฟแฟรกโตมิเตอร์และเครื่องออปติคอลไมโครสโคป ทดสอบลักษณะสมบัติทางกายภาพของแก้วหลังการหลอมและกลาสเซรามิก ได้แก่ ความหนาแน่น ความพรุนตัว การดูดซึมน้ำ และความแข็ง พบว่าที่อุณหภูมิ 800 องศาเซลเซียส เป็นอุณหภูมิที่ทำให้เกิดผลึกมากที่สุด กลาสเซรามิกที่ได้เกิดผลึกของเฟสวอลลาสโตไนท์และผลึกเกิดบนผิวหน้าเล็กน้อย ผลการทดสอบลักษณะสมบัติทางกายภาพ พบว่า กลาสเซรามิกที่เหมาะสมที่จะนำไปประยุกต์ใช้เป็นโมเสกประดับตกแต่งฝาผนัง คือ กลาสเซรามิกที่ได้จากการผสมเศษแก้วและไททาเนียมไดออกไซด์ที่ร้อยละ 7 โดยน้ำหนัก มีค่าความหนาแน่นประมาณ 2.59 กรัม/ลูกบาศก์เซนติเมตร มีค่าความแข็งประมาณ 677 กิโลกรัม/มิลลิตารางเมตร มีค่าความพรุนตัวและการดูดซึมน้ำที่ต่ำ การนำเศษแก้วมาทดแทนวัตถุดิบในการผลิตกลาสเซรามิกจึงเป็นทางเลือกหนึ่งในการจัดการของเศษประเภทแก้ว
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2153
title: การผลิตไซแลเนสจาก Aureobasidium pullulans สายพันธุ์เขตร้อนและการประยุกต์ในการผลิตเอทานอลชีวภาพ

description: จากตัวอย่างใบพืชชนิดต่างๆ ที่เก็บในพื้นที่ 4 จังหวัด ของประเทศไทย สามารถแยก Aureobasidium pullulans (de Bary) ได้ 20 ไอโซเลต เมื่อทดสอบความสามารถในการสร้างเอนไซม์ ไซแลเนสบนอาหารเลี้ยงเชื้อกึ่งแข็ง Yeast Malt Xylan Agar พบว่า A. pullulans ทุกไอโซเลตสามารถสร้างไซแลเนสได้ เมื่อวัดแอกติวิตีเชิงปริมาณ พบว่าใน 20 ไอโซเลต A. pullulans No.109B มีไซแลเนสแอกติวิตีสูงที่สุด และเอนไซม์ที่ผลิตได้ค่อนข้างเสถียรที่อุณหภูมิสูง โดยมีแอกติวิตีเหลืออยู่ประมาณ 60 เปอร์เซ็นต์ หรือมากกว่าหลังจากบ่มที่ 60 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 1 ชั่วโมง A. pullulans No.109B ผลิตไซแลเนสได้มากที่สุดในช่วง early log phase โดยมีแอกติวิตี 439.98±9.66 มิลลิยูนิตต่อมิลลิลิตร สำหรับภาวะที่เหมาะสมในการผลิตไซแลเนส พบว่า A. pullulans ไอโซเลต No.109B สามารถผลิตไซแลเนสได้มากที่สุด เมื่อเลี้ยงเป็นเวลา 24 ชั่วโมง ที่อุณหภูมิ 35 องศาเซลเซียส ในอาหารสูตร Xylanase Production Medium ที่มีซังข้าวโพด 1 เปอร์เซ็นต์ (w/v) แอล-แอสพาราจีนโมโนไฮเดรต 2 เปอร์เซ็นต์ (w/v) และค่าความเป็นกรดด่างเริ่มต้นของอาหารเป็น 6.0 โดยให้ค่าแอกติวิตีไซแลเนส สูงสุด 559.75±25.03 มิลลิยูนิตต่อมิลลิลิตร จากการศึกษาลักษณะสมบัติของเอนไซม์หยาบ พบว่า ไซแลเนสมีการทำงานและความเสถียรดีที่สุดที่ความเป็นกรดด่าง 7.0 และ 5.0 ตามลำดับ อุณหภูมิที่เหมาะสมในการทำงานคือ 30-60 องศาเซลเซียส และค่อนข้างเสถียรที่อุณหภูมิห้อง หรือไม่เกิน 28 องศาเซลเซียส ในการผลิตเอทานอลจากวัชพืช 2 ชนิด ได้แก่ หญ้าแฝก และหญ้าคา ด้วยกระบวนการหมักแบบต่อเนื่องโดยใช้ไซแลเนสจาก A. pullulans No.109B 66.47 มิลลิยูนิต ร่วมกับ Pachysolen tannophilus NRRL-Y2460 เขย่าที่ 150 รอบต่อนาที อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 7 วัน พบว่าผลการหมักหญ้าแฝกและหญ้าคาที่ผ่านการย่อยเฮมิเซลลูโลสด้วยไซแลเนส ให้ผลผลิตเอทานอล 7.74 และ 7.63 เปอร์เซ็นต์ (v/v) ตามลำดับ ซึ่งใกล้เคียงกับการหมักหญ้าแฝกและหญ้าคาที่ย่อยด้วยกรดซัลฟูริกที่มีความเข้มข้น 0.5 เปอร์เซ็นต์ (v/v) ที่ให้ผลผลิตเอทานอล 8.71 และ 8.50 เปอร์เซ็นต์ (v/v) ตามลำดับ
DOI: 10.18716/nmrshiftdb2/5510
title: NMR data for Methyl 11,12-dimethoxychanofruticosinate
DOI: 10.18716/nmrshiftdb2/6515
title: NMR data for (-)-(6R,6aR,11bS)-11,11b-Dihydroxy-9-methoxy-6a-(4-methoxyphenyl)-6-phenyl-2,3,5,6,6a,11b-hexahydro-1H-benzo[4",5"]furo[2",3":4",5"]cyclopenta[1',2'-d]pyrrolo[1,2-a]pyrimidin-5-one; Marikarin
DOI: 10.5525/gla.researchdata.897
title: Cross-genotype protection of live-attenuated vaccine candidate for severe fever with thrombocytopenia syndrome virus in a ferret model.
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2154
title: ฤทธิ์ทางชีวภาพของพิโนสโทรบินจากกระชายเหลือง Boesenbergia pandurata ซึ่งเป็นสารยับยั้งวิถีสัญญาณของแคลเซียมใน Saccharomyces cerevisiae และฤทธิ์ต้านการเพิ่มจำนวนของเซลล์ไลน์มะเร็งของมนุษย์

description: แคลเซียมไอออนเป็นสารส่งสัญญาณระดับที่สองในเซลล์ที่มีบทบาทสำคัญในการควบคุมการทำงานของเซลล์ยูแคริโอตในหลายกระบวนการตั้งแต่ในยีสต์ถึงมนุษย์ ในยีสตการกระตุ้นสัญญาณของแคลเซียมที่มากเกินไปก่อให้เกิดความผิดปกติในการเจริญเติบโตของเซลล์ โดยเกิดการยับยั้งกระบวนการแบ่งเซลล์ที่ระยะ G2 ในยีสต์สายพันธุ์กลาย ∆zds1 องค์ความรู้ดังกล่าววิธีการคัดกรองยาที่มีผลสัมฤทธิ์สูง เพื่อตรวจหาสารโมเลกุลขนาดเล็กที่เป็นตัวยับยั้งวิถีการส่งสัญญาณแคลเซียมจึงได้ถูกพัฒนาขึ้น งานวิจัยก่อนหน้าได้ใช้ระบบคัดกรองดังกล่าว เพื่อคัดกรองหาสารออกฤทธิ์จากสารสกัดสมุนไพรไทย และพบว่าพิโนสโทรบินซึ่งเป็นสารสกัดจากกระชายเหลืองสามารถยับยั้งวิถีการส่งสัญญาณของแคลเซียมในยีสต์ได้ สำหรับงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อค้นหาโมเลกุลเป้าหมายของการออกฤทธิ์ของพิโนสโทรบิน ในวิถีการส่งสัญญาณของแคลเซียมในยีสต์ ผลการทดลองพบว่า พิโนสโทรบินสามารถช่วยบรรเทาการเจริญที่บกพร่องของเซลล์ยีสต์ อันเนื่องมาจากการกระตุ้นยีน SWE1 ได้ การวิเคราะห์หาระดับโปรตีนด้วยวิธีเวสเทิรน์บลอต แสดงให้เห็นว่าพิโนสโทรบินมีสมบัติในการยับยั้งการสะสมโปรตีน Swe1 ซึ่งอาศัยสื่อแคลเซียมในการสะสม และพบว่าพิโนสโทรบินที่ความเข้มข้น 1 มิลลิโมลาร์สามารถเร่งอัตราการสลายตัวของโปรตีน Swe1 และยังลดระดับการแสดงออกของยีน SWE1 ได้ นอกจากนี้ยังได้ตรวจสอบผลของพิโนสโทรบินต่อการอยู่รอดของเซลล์ไลน์มะเร็งของมนุษย์ทั้ง 12 ชนิด ได้แก่ A375 SW620 Kato III HepG2 BT474 MDA-MB-231 THP-1 HL-60 Jurkat HeLa Ca-Ski และ SiHa โดยตรวจสอบจำนวนเซลล์มะเร็งที่มีชีวิตเหลืออยู่ด้วยวิธี MTT proliferation assay ผลการทดลองพบว่า พิโนสโทรบินสามารถยับยั้งการเพิ่มจํานวนของเซลล์มะเร็ง Jurkat, A375, Kato III และ Ca-Ski ด้วยค่า IC50 56 67 86 และ 145 ไมโครโมลาร์ ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2155
title: การประเมินวัฏจักรชีวิตของไคโตซานจากเปลือกกุ้ง กระดองปูและแกนปลาหมึก

description: งานวิจัยนี้ได้ประยุกต์ใช้การประเมินวัฏจักรชีวิตเพื่อประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมของกระบวนการผลิตไคโตซาน โดยขอบเขตที่พิจารณาตั้งแต่การผลิตวัตถุดิบจนกลายเป็นผลิตภัณฑ์ โดยเลือกพิจารณากระบวนการผลิตสามกระบวนการที่มีวัตถุดิบที่แตกต่างกัน ได้แก่ กระบวนการผลิตแบบที่ 1 ใช้เปลือกกุ้งเป็นสารตั้งต้นในการผลิต กระบวนการผลิตแบบที่ 2 ใช้กระดองปูเป็นสารตั้งต้นในการผลิต และกระบวนการผลิตแบบที่ 3 ใช้แกนปลาหมึกเป็นสารตั้งต้นในการผลิต โปรแกรม HYSYS ถูกใช้เพื่อจำลองแบบกระบวนการพร้อมสร้างข้อมูลปริมาณวัตถุดิบ พลังงานที่ใช้และปริมาณสารที่ออกจากกระบวนการผลิต และดัชนีสิ่งแวดล้อม Eco-indicator 99 ได้นำมาใช้เพื่อประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม เนื่องจากเป็นดัชนีที่สามารถประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมได้ครอบคลุมทั้งผลกระทบต่อสุขภาพมนุษย์ ต่อระบบนิเวศน์และการลดลงของทรัพยากรธรรมชาติ ซึ่งผลการศึกษาทั้งสามขอบเขตคือ ขอบเขตขั้นตอนการผลิตวัตถุดิบ ขั้นตอนการผลิตไคโตซาน และขั้นตอนการผลิตตั้งแต่วัตถุดิบจนถึงการผลิตไคโตซาน พบว่า กระบวนการผลิตแบบที่ 2 มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยที่สุด ส่วนกระบวนการผลิตแบบที่ 3 มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมมากที่สุด
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2156
title: การขจัดน้ำมันตัดชิ้นงานโดยฟองลอยแบบต่อเนื่องที่มีตัวกลางบรรจุภายใต้ภาวะแรงตึงผิวระหว่างวัฏภาคต่ำ

description: การแยกโดยฟองลอยเป็นกระบวนการที่มีประสิทธิภาพในการบำบัดน้ำเสียที่มีน้ำมันปนเปื้อนที่ความเข้มข้นต่ำ วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อประยุกต์ใช้ตัวกลางบรรจุในคอลัมน์การแยกโดยฟองแบบต่อเนื่องเพื่อการแยกน้ำมันออกจากน้ำเสียและศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างแรงตึงผิวระหว่างวัฏภาค สมบัติของฟอง และประสิทธิภาพในการขจัดน้ำมันตัดชิ้นงานในการควบคุมระบบฟองลอยแบบต่อเนื่อง ตัวแปรที่ศึกษา ได้แก่ ความสูงของตัวกลางบรรจุ ความเข้มข้นของเกลือ อัตราการไหลอากาศ และเวลาเก็บกักสารละลาย งานวิจัยนี้มีสภาวะการดำเนินการที่ความเข้มข้นของสารลดแรงตึงผิวโซเดียมโดเดซิลซัลเฟตร้อยละ 0.1 โดยน้ำหนัก ซึ่งเป็นความเข้มข้นที่ขจัดน้ำมันได้สูงที่สุด การแยกโดยฟองลอยในกรณีที่ไม่มีตัวกลางบรรจุขจัดน้ำมันได้ร้อยละ 88.37 และเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 98.10 ในกรณีที่มีตัวกลางบรรจุอยู่ร้อยละ 50 ของปริมาตรคอลัมน์ จากนั้นการขจัดน้ำมันลดลงเหลือร้อยละ 91.90 และ 90.60 เมื่อตัวกลางบรรจุเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 75 และ 100 ของปริมาตรคอลัมน์ ตามลำดับ สภาวะการดำเนินการที่เหมาะสม คือ ปริมาณตัวกลางบรรจุร้อยละ 50 โซเดียมคลอไรด์ร้อยละ 6 โดยน้ำหนัก ความเข้มข้นของน้ำมัน 500 ส่วนในล้านส่วน อัตราการไหลอากาศ 200 มิลลิลิตรต่อนาที และเวลาเก็บกัก 60 นาที ทั้งนี้การมีตัวกลางบรรจุอยู่ในคอลัมน์จะทำให้ฟองอากาศอยู่ในคอลัมน์นานขึ้นจึงมีอัตราการถ่ายโอนมวลสูงขึ้น อย่างไรก็ตามปริมาณตัวกลางบรรจุที่มากเกินไปอาจลดปริมาตรสะสมของของเหลวในคอลัมน์ทำให้ประสิทธิภาพการขจัดน้ำมันลดลง
DOI: 10.18716/nmrshiftdb2/5551
title: NMR data for Sweroside aglucone-1-acetate
DOI: 10.18716/nmrshiftdb2/6516
title: NMR data for (+)-4-(3,4-Dihydroxy-1-butenyl)-3,5,5-trimethyl-2-cyclohexenone; 9,10-Dihydroxy-4,7-megastigmadien-3-one
DOI: 10.5258/soton/d1146
title: Software Implementation of SHACL Constraints with Inference Rules

description: This repository contains software related to the paper "SHACL Constraints with Inference Rules" presented at the 18th International Semantic Web Conference (ISWC 2019).
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2157
title: กายวิภาคของเส้นประสาท Medial antebrachial cutaneous บริเวณ interepicondylar line ที่มีความสัมพันธ์กับ Medial epicondyle, หลอดเลือดดำ Basilic และหลอดเลือดแดง Brachial

description: แขนงของเส้นประสาท medial antebrachial cutaneous (MACN) มักได้รับบาดเจ็บจากการทำหัตถการต่างๆบริเวณแขน การเข้าใจถึงลักษณะกายวิภาคของ MACN รวมถึงโครงสร้างข้างเคียง สามารถลดการบาดเจ็บดังกล่าวได้ การศึกษาครั้งนี้ ศึกษาลักษณะกายวิภาคของ MACN ในแนว interepicondylar line (IEL) เทียบกับ medial epicondyle (ME), หลอดเลือดดำ basilic และหลอดเลือดแดง brachial โดยศึกษาในแขนอาจารย์ใหญ่ทั้งเพศชายและเพศหญิง รวมทั้งหมดจำนวน 96 ข้าง ผลการศึกษาพบว่า MACN มีจำนวน 1-4 แขนง โดยแขนงของ MACN ร้อยละ 91.08 อยู่ lateral ต่อ ME, ร้อยละ 66.67 อยู่ lateral ต่อหลอดเลือดดำ basilic และร้อยละ 98.12 อยู่ medial ต่อหลอดเลือดแดง brachial ส่วนระยะทางระหว่างแขนงของ MACN กับ ME มีค่าเฉลี่ย 17.62 ± 10.19 mm ในเพศชาย และมีค่าเฉลี่ย 12.37 ± 9.24 mm ในเพศหญิง, ระยะทางระหว่างแขนงของ MACN กับหลอดเลือดแดง brachial มีค่าเฉลี่ย 18.50 ± 10.39 mm ในเพศชาย และมีค่าเฉลี่ย 17.12 ± 7.79 mm ในเพศหญิง ส่วนระยะทางระหว่างแขนงของ MACN กับหลอดเลือดดำ basilic พบว่ามีความแปรผันสูง เมื่อเปรียบเทียบดูความแตกต่างระหว่างเพศและข้าง ส่วนใหญ่ไม่พบความแตกต่างระหว่างเพศและข้าง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ยกเว้นระยะทางระหว่างแขนงของ MACN กับ ME และหลอดเลือดดำ basilic ที่มีความแตกต่างกันระหว่างเพศ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2158
title: ประชากรจุลินทรีย์และคุณภาพของสาโท การเปรียบเทียบระหว่างการใช้หัวเชื้อลูกแป้งและเชื้อบริสุทธิ์ผสมที่แยกได้จากลูกแป้ง

description: สาโท เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์พื้นบ้านของไทย มีลูกแป้งเป็นหัวเชื้อในการผลิต ปัญหาของการผลิตสาโทในระดับอุตสาหกรรม คือ คุณภาพไม่คงที่ในทุกชุดการผลิต ซึ่งสาเหตุสำคัญมาจากคุณภาพของลูกแป้ง แนวทางการแก้ปัญหา โดยการใช้เชื้อบริสุทธิ์ผสมที่คัดแยกมาจากลูกแป้งที่มีคุณภาพดี มาใช้เป็นหัวเชื้อในการผลิตแทนการใช้ลูกแป้ง งานวิจัยนี้มุ่งหมายเพื่อตรวจติดตามประชากรจุลินทรีย์ตลอดกระบวนการหมักและเปรียบเทียบคุณภาพของสาโท ระหว่างสาโทที่ผลิตจากลูกแป้งที่คัดเลือกแล้วและจากเชื้อบริสุทธิ์ผสมที่คัดแยกมาจากลูกแป้งนั้น ในงานวิจัยก่อนหน้าได้มีการศึกษาประชากรจุลินทรีย์ในลูกแป้งและสาโทโดยวิธีเพาะเลี้ยงเชื้อ แต่วิธีดังกล่าว มีข้อจำกัดมากมาย ปัจจุบันได้มีการนำเทคนิค Denaturing gradient gel electrophoresis (DGGE) ซึ่งเป็นวิธีทางชีววิทยาโมเลกุลที่ช่วยในการติดตามประชากรจุลินทรีย์ โดยไม่ต้องเพาะเลี้ยงเชื้อก่อน จากรูปแบบลายพิมพ์ดีเอ็นเอของจุลินทรีย์ ซึ่งตรวจสอบโดยวิธี DGGE พบการเปลี่ยนแปลงรูปแบบลายพิมพ์ดีเอ็นเอที่บ่งบอกถึงราสองสายพันธุ์ (Rhizopus oligosporus และ Mucor racemosus) และยีสต์ชนิด non – Saccharomyces สองสายพันธุ์ (Pichia anomala และ Saccharomycopsis fibuligera) ในช่วงแรกของการหมัก (วันที่ 0-3) ในวันที่ 4 ของการหมัก เมื่อมีการเปลี่ยนสภาวะจากของแข็งไปเป็นสภาวะของเหลวในการหมัก พบการเปลี่ยนแปลงประชากร ยีสต์ชนิด Saccharomyces cerevisiae ที่เจริญเพิ่มขึ้นอย่างเด่นชัดและเป็นประชากรหลักแทนที่ จุลินทรีย์พวกแรก ส่วนแบคทีเรียกรดแลคติก คือ Pediococcus pentosaceus สามารถพบได้ตั้งแต่วันที่ 0 ถึงวันที่ 7 ของการหมัก ผลการทดลองที่ได้จากวิธี DGGE สอดคล้องกับผลจากการเพาะเลี้ยงเชื้อ ในส่วนของคุณภาพของสาโท ได้ทำการวิเคราะห์ปริมาณกรดอินทรีย์ สารประกอบให้กลิ่นและการทดสอบทางประสาทสัมผัส จากผลการทดลองที่ได้พบว่า รูปแบบของกรดอินทรีย์และสารประกอบให้กลิ่นในสาโทที่ผลิตจากลูกแป้ง และ เชื้อบริสุทธิ์ผสมที่แยกได้จากลูกแป้งนั้นไม่แตกต่างกัน ผลการทดสอบทางประสาทสัมผัสพบว่าสาโทที่ผลิตจากเชื้อบริสุทธิ์ผสม ไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&lt;0.05) กับสาโทที่ผลิตจากลูกแป้งที่คัดเลือกนั้นๆ จึงสามารถสรุปได้ว่า สาโทที่ผลิตจากเชื้อบริสุทธิ์ผสมให้คุณภาพที่ดีเท่ากับสาโทที่ผลิตจากลูกแป้ง สามารถใช้เชื้อบริสุทธิ์ผสมเป็นหัวเชื้อในการผลิตสาโทแทนการใช้ลูกแป้ง เพื่อให้ได้สาโทที่มีคุณภาพที่ดี สม่ำเสมอกันในทุกๆครั้งการผลิต ซึ่งแนวทางนี้จะเป็นการนำไปสู่การแก้ไขปัญหาของคุณภาพสาโทที่ไม่คงที่ในแต่ละชุดการผลิต ในระดับอุตสาหกรรมต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2159
title: การพัฒนาวิธีการตรวจสอบ Vibrio parahaemolyticus ในอาหารทะเลสดโดยอาศัยสมบัติการสร้างสารเอซิลโฮโมซีรีนแลกโทน

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาวิธีการตรวจสอบ Vibrio parahaemolyticus เชิงปริมาณในอาหารทะเลสด โดยอาศัยสมบัติการสร้างสัญญาณควอรัมเซนซิงชนิดเอซิลโฮโมซีรีนแลกโทน (AHL) การทดลองเริ่มจากการประเมินสารที่ใช้ในการทำปฏิกิริยากับสารมาตรฐาน AHL สำหรับพัฒนาเป็นวิธีทาง colorimetry ผลการทดลองพบว่า การใช้ Ferric chloride (FeCl3) ทำปฏิกิริยากับ AHL ให้สารประกอบสีที่เด่นชัดและเสถียรที่สุด จึงเลือกใช้เป็นวิธีทาง colorimetry สำหรับใช้ในการตรวจสอบ AHL ที่สร้างจาก V. parahaemolyticus เมื่อตรวจยืนยันการสร้าง AHL โดยการวิเคราะห์สารชะจากโคโลนี (colony rinse) ของ V. parahaemolyticus ด้วย HPLC ผลการทดลองบ่งชี้ว่าแบคทีเรียชนิดนี้สร้างสาร AHL ชนิด 3-hydroxyl-C4-HSL เป็นหลัก เมื่อประเมินวิธีการตรวจสอบ AHL ที่สร้างจาก V. parahaemolyticus ด้วยวิธี colorimetry ที่พัฒนาได้ โดยการตรวจวัดสมบัติการดูดกลืนแสงของสารประกอบสีที่เกิดขึ้น พบว่ามีค่า λmax ประมาณ 520 นาโนเมตร จากผลการทดลองยืนยันได้ว่าสารประกอบสีที่เกิดขึ้นในคัลเจอร์ของ V. parahaemolyticus เกิดจากการทำปฏิกิริยาเคมีที่จำเพาะระหว่าง FeCl3 กับ AHL ที่เชื้อสร้างขึ้นเท่านั้น ดังนั้นจึงใช้วิธี colorimetry ในการตรวจสอบ AHL ที่สร้างจาก V. parahaemolyticus ในการทดลองต่อไป เมื่อประเมินความสัมพันธ์ระหว่างอัตราการเจริญกับการสร้าง AHL ของ V. parahaemolyticus ที่เพาะเลี้ยงภายใต้สภาวะที่มีเกลือ พบว่าปริมาณ AHL ที่ตรวจวัดได้แปรผันตามจำนวนเซลล์ โดยในทุกความเข้มข้นเกลือ เมื่อเชื้อเจริญถึงจำนวนเซลล์ประมาณ 9logCFU/ml ค่า AHL ที่ตรวจวัดได้จะมีค่าเท่ากับ 0.1 (OD520) เสมอ ดังนั้นจึงเลือกใช้ peptone water (ร้อยละ 1) ที่มีเกลือร้อยละ 8 เป็นระบบ selective pre-enrichment media สำหรับใช้ในการเลี้ยงเชื้อภายใต้สภาวะอุณหภูมิห้อง และให้อากาศแบบ orbital shaking ที่ 200 rpm เพื่อให้เชื้อเริ่มต้นเพิ่มจำนวนมากขึ้นจนสร้าง AHL ถึงระดับที่ตรวจวัดได้ (OD520 ≥ 0.1) โดยเวลาที่ใช้ในการเจริญจนสร้าง AHL ถึงระดับที่ตรวจวัดได้ดังกล่าว เรียกว่า detection time (DT) ซึ่งพบว่า ภายใต้สภาวะการเพาะเลี้ยงในระบบ selective pre-enrichment media นี้ เมื่อมีจำนวนเซลล์เริ่มต้น 10, 102, 103, 104, 105, 106, 107 และ 108 CFU/ml จะมีค่า DT เท่ากับ 26, 24, 22, 20, 16, 14, 12 และ 10 ชั่วโมง ตามลำดับ โดยที่จำนวนเซลล์เริ่มต้นและค่า DT มีความสัมพันธ์กันแบบเส้นตรง (y = –0.386x+11.82) และมีค่า r² เท่ากับ 0.99 เมื่อตรวจสอบปัจจัยต่างๆที่อาจมีอิทธิพลต่ออัตราการเจริญและการสร้าง AHL ของ V. parahaemolyticus ได้แก่ การมีอันตรกิริยากับจุลินทรีย์ชนิดอื่น การสัมผัสกับอุณหภูมิแช่เย็นหรือแช่เยือกแข็งก่อนการเพาะเลี้ยง และอิทธิพลจากองค์ประกอบของอาหารทะเล พบว่า ทุกปัจจัยมีอิทธิพลต่อสมบัติการเจริญและการสร้าง AHL ของ V. parahaemolyticus อย่างมีนัยสำคัญ แต่ยังสามารถใช้สมการเส้นตรงเดิมในการทำนายจำนวนเซลล์เริ่มต้นได้ ยกเว้นการที่เชื้อสัมผัสกับอุณหภูมิแช่เยือกแข็ง มีผลให้เชื้อมีการเจริญช้าลง ทำให้ค่า DT ยาวขึ้น 2 ชั่วโมง เมื่อนำระบบที่พัฒนาได้ไปทดลองใช้ในการประมาณจำนวนเซลล์ V. parahaemolyticus ในตัวอย่างอาหารทะเล ด้วยการติดตามค่า DT เปรียบเทียบกับวิธีมาตรฐาน MPN ก็พบว่าผลการตรวจสอบที่ได้มีความสอดคล้องกัน แสดงให้เห็นว่าวิธีที่พัฒนาได้มีศักยภาพที่จะใช้ในการตรวจสอบการปนเปื้อน V. parahaemolyticus ในอาหารทะเลต่อไปได้
DOI: 10.18716/nmrshiftdb2/6517
title: NMR data for 3-(4'-Hydroxyphenyl)-5-methoxy-6-(3,3-dimethylallyl)-2",2"-dimethylchromene-(5",6":8,7)-3-(propyl-2-one)-4H-1-benzo-2,3-dihydropyran-2,4-dione
DOI: 10.18716/nmrshiftdb2/6557
title: NMR data for 5-Acetoxy-4-(4-hydroxy-2-methyl-but-2-enoyloxy)-10-methyl-3-methylene-2-oxo-2,3,3a,4,5,8,9,11a-octahydro-cyclodeca[b]furan-6-carboxylic acid methyl ester
DOI: 10.7910/dvn/44feg7/heclps
title: Dataset for HCl paper_Lab data.tab

description: Lab data used in figures in the manuscript and in the supplementary section.
DOI: 10.7910/dvn/44feg7/wjvadf
title: Dataset for HCl paper_SAM data.tab

description: SAM data used in figures in manuscript and supplementary section. SAM data are sometimes corrected for mass spectrometer saturation and also background corrected. SAM data uses modeled temperature logs.