cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1896
title: วิธีการและเครื่องมือการสื่อสารข้อมูลการตลาดสำหรับสถาปนิกในการออกแบบโครงการที่พักอาศัยประเภทอาคารชุด

description: โครงการที่พักอาศัยประเภทอาคารชุดเป็นโครงการเชิงการค้าที่มีการเจริญเติบโตสูงในประเทศไทย และเป็นโครงการประเภทหนึ่งที่มีบทบาทต่อวิชาชีพสถาปัตยกรรม สถาปนิกจะต้องทำงานร่วมกับฝ่ายเจ้าของโครงการที่ให้ความสำคัญกับเรื่องแผนทางการตลาดของโครงการ ดังนั้นสถาปนิกจึงต้องมีการสื่อสารข้อมูลที่ดี เนื่องจากการออกแบบโครงการที่พักอาศัยประเภทอาคารชุดจำเป็นต้องมีความรู้ ความเข้าใจในศาสตร์แขนงอื่น ได้แก่ การตลาด เศรษฐศาสตร์ การเงิน เป็นต้น ในปัจจุบันสถาปนิกบางท่านอาจจะไม่มีความรู้ ความเข้าใจเรื่องดังกล่าวอย่างลึกซึ้งเท่าที่ควร ทำให้เกิดประเด็นปัญหาที่ว่า สถาปนิกสื่อสารข้อมูลผิดพลาดหรือไม่สื่อสารข้อมูลที่มีผลต่อการตลาดของโครงการซึ่งเป็นข้อมูลที่สำคัญในการพัฒนาโครงการที่พักอาศัยประเภทอาคารชุด การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิด ทฤษฎี ศึกษากระบวนการพัฒนาโครงการที่พักอาศัยประเภทอาคารชุด ศึกษาปัจจัยทางการตลาด ศึกษาปัจจัยทางด้านที่ตั้ง ศึกษาปัจจัยเกี่ยวกับรายละเอียดโครงการ และศึกษาเรื่องการสื่อสารจากโครงการกรณีศึกษา วิธีการศึกษาใช้การเลือกกลุ่มตัวอย่างโครงการกรณีศึกษา คือ อาคารชุดพักอาศัยระดับราคากลางถึงราคาสูงที่มีการก่อสร้างแล้วในเขตกรุงเทพมหานคร จากบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในเขตกรุงเทพมหานครที่มีประสบการณ์ในการพัฒนาโครงการที่พักอาศัยประเภทอาคารชุดไม่ต่ำกว่า 3 โครงการ โดยกำหนดขอบเขตบริษัทและอาคารชุดที่เป็นกรณีศึกษาจะต้องผ่านเกณฑ์การคัดเลือกที่กำหนด การวิจัยครั้งนี้สามารถเข้าถึงข้อมูลได้จำนวน 5 โครงการ ศึกษาโดยสัมภาษณ์ผู้จัดการโครงการ พร้อมทั้งสถาปนิกผู้ออกแบบโครงการที่เป็นกรณีศึกษารวมทั้งการศึกษาจาก เอกสารข้อมูล งานวิจัย ทฤษฎี จากนั้นจึงวิเคราะห์กรณีศึกษาและสรุปผลการวิจัย มีการประเมินผลโดยสถาปนิกและผู้ทรงความรู้ในการออกแบบโครงการที่พักอาศัยประเภทอาคารชุด จากการวิจัยพบว่า การสื่อสารที่ผิดพลาดหรือไม่เกิดการสื่อสาร เกิดจากการสื่อสารที่ไม่เป็นรูปธรรมเพียงพอ และสาเหตุของปัญหาของการสื่อสารข้อมูลนี้มาจากประสบการณ์ของสถาปนิกและผู้ร่วมงาน ได้แก่ ปัญหาจากความรู้ของผู้สื่อสารบกพร่อง ปัญหาจากเอกสารในการสื่อสารบกพร่อง ปัญหาจากความเข้าใจในกระบวนการของการดำเนินงานบกพร่อง ดังนั้นควรมีการแก้ปัญหาจากการสื่อสารที่ไม่เป็นรูปธรรมให้เป็นการสื่อสารที่เป็นรูปธรรมมากขึ้น เพื่อให้ผู้สื่อสารแต่ละฝ่ายเข้าใจภาพหรือข้อมูลได้ตรงกัน โดยที่ผู้วิจัยนำเสนอวิธีการและเครื่องมือการสื่อสารสำหรับสถาปนิกเพื่อช่วยในเรื่องของการสื่อสาร สรุปได้ว่า สถาปนิกควรมีวิธีการและเครื่องมือการสื่อสารที่เหมาะสมเป็นสิ่งช่วยในการออกแบบโครงการที่พักอาศัยประเภทอาคารชุดเพื่อให้สถาปนิกสามารถสื่อสารระหว่างองค์กรและสื่อสารภายในองค์กรและสื่อสารภายในองค์กรได้มีประสิทธิภาพและประสิทธิผลมากขึ้น และเกิดความผิดพลาดของข้อมูลน้อยลง เพื่อผลประโยชน์แก่การทำงานของสถาปนิกเองและผลประโยชน์ของโครงการ วิธีการและเครื่องมือการสื่อสารนี้ได้ถูกประเมินผลจากสถาปนิกและผู้ทรงความรู้ในเรื่องประโยชน์โดยรวมและการใช้งาน ซึ่งสรุปได้ว่าวิธีการและเครื่องมือการสื่อสารนี้มีประโยชน์และสามารถช่วยแก้ปัญหาเรื่องการสื่อสารข้อมูลการตลาดสำหรับสถาปนิกในการออกแบบโครงการที่พักอาศัยประเภทอาคารชุดได้ระดับหนึ่ง
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1897
title: การประยุกต์ใช้การกระจายมัลติโพลซ้ำในการคำนวณสนามไฟฟ้าและแรงบนอนุภาคฉนวนรูปทรงกลม

description: วิทยานิพนธ์นี้ได้ประยุกต์ใช้การกระจายมัลติโพลซ้ำซึ่งประกอบด้วยการเลื่อนขนานมัลติโพลและการหมุนมัลติโพลในการคำนวณสนามไฟฟ้าและแรงไดอิเล็กโทรโฟรเรตติก (ดีอีพี) บนอนุภาคฉนวนรูปทรงกลมแรงดีอีพีเป็นแรงเนื่องจากสนามไฟฟ้าไม่สม่ำเสมอที่กระทำบนอนุภาคที่เกิดโพลาไรเซชันแต่ไม่มีการอัดประจุแรงนี้อาจทำให้อนุภาคเคลื่อนที่ซึ่งก่อให้เกิดผลดีหรือผลเสียตามมา ปัญหาการวิเคราะห์แรงที่วิทยานิพนธ์นี้พิจารณามี 2 กรณี คือ 1. อนุภาคฉนวนในกับดักอนุภาคในระบบไฟฟ้าที่ฉนวนด้วยก๊าซซึ่งมีสนามไฟฟ้าไม่สม่ำเสมอเกิดจากรูปร่างของกับดักอนุภาค 2. ของไหลอีอาร์ซึ่งมีอนุภาคฉนวนแขวนลอยอยู่ในฉนวนเหลวซึ่งมีความไม่สม่ำเสมอของสนามไฟฟ้าเกิดจากการมีอยู่ของอนุภาคเอง วิทยานิพนธ์นี้เน้นให้เห็นความแตกต่างของผลการวิเคราะห์อย่างละเอียดที่ได้ เมื่อเปรียบเทียบกับผลการประมาณด้วยไดโพลซึ่งนิยมใช้โดยทั่วไป การวิเคราะห์แรงบนอนุภาคในกับดักอนุภาคทำเพื่อพิจารณาพฤติกรรมของอนุภาคในกับดักอนุภาคแรงที่ทำกับอนุภาคถูกคำนวณอย่างละเอียดโดยใช้มัลติโพลและเงาที่เกิดจากมัลติโพลอย่างครบถ้วน วิทยานิพนธ์นี้ศึกษาผลที่มีต่อแรงบนอนุภาคของ ตำแหน่งของอนุภาค มุมของกับดักอนุภาค และอัตราส่วนสภาพยอมของอนุภาคต่อก๊าซ นอกจากนี้ เพื่อหากรณีที่สามารถประมาณด้วยไดโพลทั้งแบบที่ละเลย และรวมผลของเงาไดโพล ตามลำดับ วิทยานิพนธ์นี้จึงวิเคราะห์ความแม่นยำของการประมาณด้วยไดโพลทั้งสองแบบด้วย การศึกษาของไหลอีอาร์ทำเพื่อพิจารณาการจัดเรียงตัวของอนุภาคภายในของไหล และเพื่อดูความแตกต่างของการจัดเรียงที่ได้เมื่อคำนวณแรงด้วย (1) แบบจำลองไดโพล และ (2) แบบจำลองมัลติโพลที่มีความแม่นยำสูงกว่า การเคลื่อนที่ของอนุภาคถูกจำลองเพื่อแสดงการจัดเรียงตัวของอนุภาค โดยมีการใช้อัตราส่วนปริมาตรของอนุภาคต่อระบบที่แตกต่างกัน ตำแหน่งของอนุภาคคำนวณโดยอินทิเกรตสมการการเคลื่อนที่ของอนุภาคตามเวลา โดยใช้แรงจากแบบจำลองไดโพลและแบบจำลองมัลติโพล วิทยานิพนธ์นี้ตรวจสอบเวลาที่อนุภาคเรียงตัวเป็นโซ่อนุภาคเชื่อมระหว่างอิเล็กโทรด และแสดงความแตกต่างของการจัดเรียงตัวของอนุภาคที่ได้จากแบบจำลองทั้งสอง นอกจากนี้ ยังศึกษาถึงความเหมาะสมของการใช้ระยะกระจัดยกกำลังสองเฉลี่ยเป็นตัวบ่งชี้การเรียงตัวของอนุภาค และศึกษาโอกาสเกิดโครงข่ายผลึกบอดี้เซนเตอร์เตตระโกนอลในของไหลอีอาร์อีกด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1898
title: การวิเคราะห์ระบบต่อลงดินของเสาส่งไฟฟ้าโดยพิจารณาดินเป็นแบบชั้นเดียวและสองชั้น

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ศึกษาระบบการต่อลงดินของเสาส่งไฟฟ้าโดยพิจารณาดินเป็นแบบชั้นเดียวและสองชั้น ผลการศึกษาพบว่าระบบการต่อลงดินนั้นมีหลายรูปแบบขึ้นกับชนิดของดิน ตามภูมิประเทศต่างๆ ในการศึกษาได้พัฒนาโปรแกรม เพื่อคำนวณค่าความต้านทานที่เกิดขึ้นสำหรับการต่อลงดินแต่ละแบบ โดยสามารถปรับเปลี่ยนค่าองค์ประกอบต่างๆ ที่มีผลต่อค่าความต้านทาน ผลลัพธ์ที่ได้จากโปรแกรมสามารถนำไปใช้ประโยชน์ในการเรียนรู้ และออกแบบระบบต่อลงดินของเสาส่งไฟฟ้าได้เป็นอย่างดี
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1899
title: ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการกำเริบของโรคซิสเทมิก ลูปัส อิริทีมาโทซัส

description: วัตถุประสงค์ ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัย ด้านโรค ด้านผู้ป่วย ด้านยา ที่มีผลต่อการกำเริบของโรคซิสเทมิก ลูปัส อิริทีมาโทซัส (เอสแอลอี) และปัจจัยทำนายการกำเริบของโรคเอสแอลอี ในผู้ป่วยที่มารับการรักษาที่โรงพยาบาลนพรัตนราชธานี วิธีการศึกษา เป็นการวิจัยภาคตัดขวางระยะสั้นเชิงสำรวจ (Cross-sectional Survey) เก็บข้อมูลจากการสัมภาษณ์ผู้ป่วยเอสแอลอี ที่มารับการรักษา ณ โรงพยาบาลนพรัตนราชธานี ระหว่างวันที่ 1 พฤศจิกายน 2550 ถึง วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2551 โดยเก็บข้อมูลทั่วไป ปัจจัยด้านโรค ได้แก่ ระยะเวลาที่ผู้ป่วยเป็น ภาวะติดเชื้อ ปัจจัยด้านผู้ป่วย ได้แก่ คะแนนความรู้ คะแนนการปฏิบัติตัว คะแนนความเครียด ปัจจัยด้านยา ได้แก่ คะแนนความร่วมมือในการใช้ยา และนำมาหาความสัมพันธ์กับคะแนนการกำเริบของโรคซึ่งประเมินโดยMEX-SLEDAI วิเคราะห์ความสัมพันธ์จากค่าสหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน แล้วนำมาหาปัจจัยทำนายการกำเริบของโรคโดยใช้สถิติการถดถอยพหุ ผลการศึกษาวิจัย จากผู้ป่วย 132 ราย พบภาวะติดเชื้อในผู้ป่วย 30 ราย ค่าเฉลี่ยคะแนนการกำเริบของโรคของกลุ่มติดเชื้อสูงกว่ากลุ่มไม่ติดเชื้ออย่างมีนัยสำคัญ (p&lt;0.001) เมื่อพิจารณาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่างๆ กับการกำเริบของโรคจากค่าสหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน พบว่า ผู้ป่วยที่มีความเครียดมาก และความร่วมมือในการใช้ยาน้อย สัมพันธ์กับการกำเริบของโรคที่สูงอย่างมีนัยสำคัญ (r=+0.242, r=+0.276, p=0.005, 0.001 ตามลำดับ) ระยะเวลาที่ผู้ป่วยเป็นโรค ความรู้เกี่ยวกับเอสแอลอี การปฏิบัติตัว ไม่มีความสัมพันธ์กับการกำเริบของโรค ปัจจัยทำนายการกำเริบของโรคคือ ภาวะติดเชื้อ ความเครียด และ ความไม่ร่วมมือในการใช้ยา สรุป ผู้ป่วยที่มีภาวะติดเชื้อ มีความเครียดมาก และ มีความร่วมมือในการใช้ยาน้อย เป็นปัจจัยเสี่ยงที่ทำให้เกิดการกำเริบของโรคเอสแอลอีได้ ข้อมูลดังกล่าวอาจช่วยเป็นข้อพิจารณาในการให้คำแนะนำในการลดความเครียดและเพิ่มความร่วมมือในการใช้ยา เพื่อลดโอกาสกำเริบของโรคได้
DOI: 10.25345/c5fw8j
title: MassIVE MSV000084115 - Myocardial salvage from infarction
title: Ischemic heart disease remains the leading cause of mortality and morbidity worldwide despite improved possibilities in medical care. Alongside interventional therapies, such as coronary artery bypass grafting (CABG), adjuvant tissue-engineered and cell-based treatments can provide regenerative improvement. Unfortunately, most of these advanced approaches require multiple lengthy and costly preparation stages without in turn delivering significant clinical benefit. Here, we investigated the effect of epicardial matrix patch-encased atrial appendage micrografts (AAMs) in a mouse model of myocardial infarction. The matrix-covered AAM patches salvaged the myocardium from infarction-induced functional tissue loss. Fibrosis was attenuated, and site-targeted proteomics revealed AAM patch-activated pathways for angiogenesis and cardiogenesis. The matrix component of the graft further supports functional myocardial recovery by ventricular unloading. The composite epicardial matrix graft encasing AAM micrografts delivers effects desirable for adjuvant cardiac therapy preserving functional cardiac tissue and restricting fibrosis after myocardial infarction.
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1900
title: การศึกษาผลการรักษาริ้วรอยบนใบหน้าด้วยวิธีฝังเข็ม

description: ความสำคัญและที่มาของการวิจัย : การฝังเข็มหน้าเป็นทางเลือกวิธีหนึ่งสำหรับการรักษาริ้วรอยบนใบหน้า เนื่องจากมีการสันนิษฐานว่าการฝังเข็มหน้าจะกระตุ้นการสร้างคอลลาเจนใหม่และทำให้ริ้วรอยลดลง แต่ยังไม่มีการศึกษาทดลองที่ช่วยสนับสนุนวิธีการรักษาดังกล่าว วัตถุประสงค์ : เพื่อประเมินผลการรักษาริ้วรอยด้วยการฝังเข็ม เทียบกับกลุ่มควบคุม และศึกษาถึงความปลอดภัยของการฝังเข็ม วิธีการศึกษา : ประชากรเป็นผู้หญิงจำนวน 30 คน มีช่วงอายุ 35-60 ปีที่มีริ้วรอยตาม Wrinkle assessment scale grade 1-3 ที่ตำแหน่งหางตา หน้าผาก และระหว่างคิ้ว โดยแบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มฝังเข็ม 20 คนเป็นกลุ่มฝังเข็มไฟฟ้า (10 คน) และ ฝังเข็มธรรมดา(10 คน) และ กลุ่มควบคุม (10 คน) โดยทุกคนได้รับครีมกันแดด SPF 40 ทาวันละหนึ่งครั้งในเวลาเช้า ทำการรักษาโดยฝังเข็ม 2 ครั้งต่อสัปดาห์ นาน 5 สัปดาห์ และถ่ายรูปด้วยเครื่องถ่ายภาพใบหน้า VISIA ก่อนและหลังการรักษาและในสัปดาห์ที่ 5 , 8 และ 12 การวัดผลโดยแพทย์ผิวหนัง 2 ท่าน ประเมินการริ้วรอยที่ลดลงจากภาพถ่ายจากภาพถ่าย ผลการศึกษา : ริ้วรอยรอบตา 44 ตำแหน่ง และหน้าผาก 26 ตำแหน่ง ในจำนวนผู้ป่วย 30 คน พบว่ากลุ่มฝังเข็มริ้วรอยรอบตาเห็นผลการรักษาในสัปดาห์ที่ 5 มีอัตราของริ้วรอยที่ลดลงเท่ากับร้อยละ 37.9% (11/29) ต่างจากกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P = 0.035) ริ้วรอยบริเวณหน้าผากลดลงในกลุ่มฝังเข็ม ในสัปดาห์ที่ 5 ร้อยละ 56.0% (9/16) ไม่ต่างกับกลุ่มควบคุม (6/10) ในสัปดาห์ที่ 8 และ 12 ริ้วรอยทั้ง 2 ตำแหน่งลดลงไม่แตกต่างกับกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในทั้ง 3 ช่วงเวลา ผู้ป่วยทุกคนพอใจกับผลการรักษา หลังการฝังเข็มแต่ละครั้งผู้ป่วยบางคนมีอาการผิวหนังแดงเล็กน้อย และจุดเลือดออก บริเวณที่ฝัง พบว่า มีผู้ป่วย 5 ใน 20 คน มีจ้ำเลือดหลังทำ ผู้ป่วยส่วนมาก (ร้อยละ 95) จะมีอาการเจ็บน้อยถึงปานกลางบริเวณที่ฝัง สรุปผล : การฝังเข็มหน้าสามารถรักษาริ้วรอยรอบตาที่สัปดาห์ที่ 5 ได้ดีขึ้นต่างกับกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยไม่พบว่ามีผลข้างเคียงรุนแรงเกิดขึ้น.
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1901
title: การวิเคราะห์ผลกระทบจากการแทรกแซงค่าเงินโดยธนาคารแห่งประเทศไทยที่มีต่อระดับและความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนบาทต่อดอลลาร์สหรัฐฯ

description: ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีระบบเศรษฐกิจแบบเปิด ซึ่งมีการเปิดเสรีทางการค้าและการลงทุน ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนย่อมส่งผลต่อมูลค่าการค้าและเศรษฐกิจโดยรวมอย่างเลี่ยงไม่ได้ การแทรกแซงค่าเงินจึงถูกคาดหมายว่าน่าจะเป็นหนทางที่ช่วยลดความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนและบรรเทาความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นกับเศรษฐกิจจริง แต่จากประสบการณ์การแทรกแซงค่าเงินในอดีตของไทยและกรณีศึกษาการแทรกแซงค่าเงินในต่างประเทศที่ยังมิอาจหาข้อสรุปที่แน่ชัด จึงทำให้เกิดคำถามที่ว่าแท้จริงแล้วผลกระทบจากการแทรกแซงค่าเงินเป็นเช่นไร การศึกษาแบ่งออกเป็น 4 ช่วงเวลา คือ ช่วงแรก คือ ภาพรวมตั้งแต่ พ.ศ. 2542 ถึง พ.ศ. 2550 ช่วงที่สอง คือ พ.ศ. 2542-2545 ช่วงที่สาม คือ 2546-ปลายปี 2549 และช่วงที่สี่ คือ ตั้งแต่กันสำรองเงินทุนระยะสั้นถึงปลายปี 2550 โดยใช้แบบจำลอง GARCH ในการประมาณความสัมพันธ์ระหว่างการแทรกแซงค่าเงินที่มีต่อระดับและความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนในแต่ละช่วงเวลา ร่วมกับตัวแปรอิสระอื่น คือ ส่วนต่างอัตราดอกเบี้ย ส่วนต่างระหว่างอัตราแลกเปลี่ยนที่ทำการซื้อขายที่ตลาดในประเทศและนอกประเทศ จากนั้นจึงทดสอบความเป็นเหตุเป็นผลระหว่างตัวแปรโดยวิธี Granger Causality test และพิจารณาถึง shocks ที่กระทบแต่ละตัวแปร ด้วย Impulse Response Function ผลการศึกษาถึงผลกระทบจากการแทรกแซงระดับรายสัปดาห์ให้ผลที่แตกต่างกันตามแต่ละช่วงเวลา แต่โดยภาพรวมแล้วไม่มีนัยสำคัญในการเปลี่ยนแปลงระดับอัตราแลกเปลี่ยนและทำให้ความผันผวนเพิ่มมากขึ้น ขณะที่การแทรกแซงภายหลังจากที่มีมาตรการกันสำรองเงินทุนระยะสั้นเป็นต้นมาให้ผลที่น่าพอใจเมื่อพิจารณาด้วย Impulse Response Function กล่าวคือ สามารถช่วยลดระดับความผันผวนลงได้ แต่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงทิศทางการเคลื่อนไหวของอัตราแลกเปลี่ยนไปจากที่เป็นอยู่ได้ และเมื่อทดสอบความเป็นเหตุเป็นผลด้วย Granger Causality test พบว่า ลักษณะความสัมพันธ์เป็นไปในทิศทางเดียว คือ การแทรกแซงค่าเงินและส่วนต่างอัตราแลกเปลี่ยนเป็นสาเหตุให้เกิดความผันผวน
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1902
title: วิธีมุมน้อยที่สุดสำหรับปัญหากำหนดการเชิงเส้น 3 มิติ

description: วิทยานิพนธ์นี้นำเสนอวิธีใหม่สองวิธีคือวิธี Minimal Angled Projection (MAP) และวิธี KKT- Minimal Angled Projection (KKT-MAP) โดยใช้มุมระหว่างเวกเตอร์แนวฉากของเงื่อนไขบังคับอสมการเชิงเส้นกับเกรเดียนต์ของฟังก์ชันจุดประสงค์เพื่อแก้ปัญหากำหนดการเชิงเส้น 3 มิติที่มีผลเฉลยที่เหมาะที่สุด วิธีนี้ลดปัญหากำหนดการเชิงเส้นใน 3 มิติไปเป็นปัญหาย่อยใน 2 มิติและใช้ขั้นตอนวิธีมุมน้อยที่สุดสำหรับการแก้ปัญหากำหนดการเชิงเส้น 2 มิติแก้ปัญหานั้น วิธี MAP จะทำซ้ำทีละหนึ่งเงื่อนไขบังคับไปจนครบทุกเงื่อนไขและในแต่ละครั้งจะประยุกต์ขั้นตอนวิธีมุมน้อยที่สุด 2 มิติเพื่อสร้างผลเฉลยสำหรับปัญหา 3 มิติ จากนั้นผลเฉลยที่เหมาะที่สุดจะถูกเลือกจากกลุ่มผลเฉลยนี้ซึ่งมีค่าดีที่สุดและสอดคล้องกับทุกเงื่อนไขบังคับ ในขณะที่วิธี KKT-MAP จะเรียงลำดับเงื่อนไขบังคับตามมุมระหว่างเกรเดียนต์ของเงื่อนไขบังคับกับเกรเดียนต์ของฟังก์ชันจุดประสงค์ จากนั้นใช้ขั้นตอนวิธีมุมน้อยที่สุด 2 มิติสร้างผลเฉลย โดยผลเฉลยที่ได้นี้จะถูกตรวจสอบกับเงื่อนไข KKT ถ้าสอดคล้องจะได้ว่าผลเฉลยนี้เป็นผลเฉลยที่เหมาะที่สุด มิเช่นนั้นเงื่อนไขบังคับที่ทำมุมน้อยที่สุดถัดไปจะถูกใช้จนกว่าจะได้ผลเฉลยที่เหมาะที่สุด จากการทดสอบกับปัญหาที่มีเงื่อนไขบังคับ 4 ถึง 20 เงื่อนไข พบว่าวิธี KKT-MAP ให้ผลลัพธ์เร็วกว่าวิธีซิมเพล็กซ์ และวิธี MAP มาก นอกจากนี้วิธี MAP จะเร็วกว่าวิธีซิมเพล็กซ์ในปัญหาที่มีเงื่อนไขบังคับ 4 ถึง 18 เงื่อนไขเท่านั้น
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1903
title: ผลการรักษาด้วยยาต้านไวรัสเอชไอวีในผู้ป่วยไทยที่ติดเชื้อเอชไอวี-1 ที่มีระดับซีดี4 ระหว่าาง 200-250 เซลล์ต่อลูกบาศก์มิลลิเมตรเทียบกับผู้ป่วยที่มีระดับซีดี 4 น้อยกว่า 200 และมากกว่า 250 เซลล์ต่อลูกบาศก์มิลลิเมตร

description: ความสำคัญและที่มา : ในปัจจุบันยังไม่มีข้อมูลเปรียบเทียบการตอบสนองต่อการรักษาด้วยยาต้านไวรัสเอชไอวีในระยะยาวของผู้ป่วยไทยที่ติดเชื้อเอชไอวี-1ที่มีระดับซีดี4 ระหว่าง 200-250 เซลล์/มม[superscript 3] กับผู้ป่วยที่มีระดับซีดี4 น้อยกว่า 200 และมากกว่า 250 เซลล์/มม[superscript 3] วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาผลการตอบสนองต่อการรักษาด้วยยาต้านไวรัสเอชไอวีในผู้ป่วยผู้ใหญ่ไทยที่ติดเชื้อเอชไอวี-1 ที่มีระดับ ซีดี4 ระหว่าง 200-250 เซลล์/มม[superscript 3] เปรียบเทียบกับผู้ป่วยที่มีระดับ ซีดี4 น้อยกว่า 200 และมากกว่า 250 เซลล์/มม[superscript 3] โดยดูจากอัตราการติดเชื้อฉวยโอกาสแทรกซ้อนหรืออัตราการตาย เครื่องมือและวิธีวิจัย : ศึกษาติดตามข้อมูลย้อนหลังถึงผลการตอบสนองต่อการรักษาในผู้ป่วยผู้ใหญ่ไทยที่ติดเชื้อเอชไอวีที่ได้รับยาต้านไวรัสเอชไอวีสูตรที่มีประสิทธิภาพสูง 788 คนที่อยู่ในโครงการวิจัยของศูนย์วิจัย HIV Netherlands ,Australia ,Thailand Research Collaboration (HIV-NAT) ระหว่าง 1 มกราคม 2541 – 30 มิถุนายน 2550 โดยศึกษาอัตราการติดเชื้อฉวยโอกาสแทรกซ้อนหรืออัตราการตาย รวมทั้งวิเคราะห์หาปัจจัยที่มีผลต่อการตอบสนองต่อการรักษา ผลการวิจัย : จากการศึกษาติดตามผู้ป่วยติดเชื้อเอชไอวีเป็นระยะเวลา 3983 คนปี อัตราการติดเชื้อฉวยโอกาสแทรกซ้อนหรือเสียชีวิต เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มที่มีระดับซีดี4 มากกว่า 250 เซลล์/มม[superscript 3] กลุ่มที่มีระดับซีดี4 ระหว่าง 200-250 เซลล์/มม3 มีอัตราเสี่ยง 1.28 (95%CI เท่ากับ 0.25-6.60) กลุ่มที่มีระดับซีดี4 น้อยกว่า 200 เซลล์/มม[superscript 3] มีอัตราเสี่ยง 2.83 (95%CI เท่ากับ 1.00-8.02 P=0.05) ปัจจัยอื่น ๆ ที่มีผลต่อการตอบสนองต่อการรักษาได้แก่ น้ำหนัก (อัตราเสี่ยง 0.61 ,95%CI เท่ากับ 0.49-0.75, P&lt;0.001) อายุ (อัตราเสี่ยง 1.30 ,95%CI เท่ากับ 1.07-1.59, P=0.01) และระยะของโรค (อัตราเสี่ยง 2.43 ,95%CI เท่ากับ 1.31-4.51, P=0.01) สรุปผลการวิจัย : การเริ่มรักษาด้วยยาต้านไวรัสเอชไอวีในผู้ป่วยติดเชื้อเอชไอวีที่ระดับซีดี4 ระหว่าง 200-250 เซลล์/มม[superscript 3] ให้ผลการตอบสนองต่อการรักษาที่ดีเทียบเท่ากับการเริ่มรักษาที่ระดับซีดี4มากกว่า 250 เซลล์/มม[superscript 3] และมีแนวโน้มดีกว่าการเริ่มรักษาที่ระดับซีดี4 ต่ำกว่า 200 เซลล์/มม[superscript 3] ในแง่การติดเชื้อฉวยโอกาสแทรกซ้อนหรือการเสียชีวิต ปัจจัยอื่น ๆ ที่มีผลต่อการรักษาได้แก่ อายุ น้ำหนัก และระยะของโรค ดังนั้นจึงแนะนำให้เริ่มยารักษาที่ระดับซีดี4 200-250 เซลล์/มม[superscript 3] อย่างไรก็ตามคงต้องมีการศึกษาไปข้างหน้าเพื่อยืนยันผลการศึกษานี้ต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1904
title: ประสิทธิผลของยา 0.1 % เอสทริออลชนิดครีมในการรักษาริ้วรอยแห่งวัยในหญิงวัยหมดประจำเดือน, การศึกษาแบบสุ่ม เปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมโดยปิดสองข้าง

description: ความสำคัญและที่มาของงานวิจัย: เมื่ออายุมากขึ้นเข้าสู่วัยหมดประจำเดือน ระดับฮอร์โมน เอสโตรเจนจะลดลงอย่างมาก ฮอร์โมนทดแทนมีประโยชน์ในการรักษาอาการนี้ โดยเอสโตรเจนในรูปยาทาเฉพาะที่ มีประโยชน์ ปลอดภัยกว่ารูปรับประทาน และเอสทริออลเป็นรูปแบบที่ปลอดภัย เกิดผลข้างเคียงน้อยที่สุดวัตถุประสงค์: เพื่อประเมินประสิทธิภาพของยา 0.1% เอสทริออลชนิดครีม ในการรักษาริ้วรอยแห่งวัยบนใบหน้าในหญิงวัยหมดประจำเดือน เมื่อทายาต่อเนื่องเป็นเวลา 6 เดือน เปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม วิธีทำการศึกษา: ศึกษาในผู้หญิงวัยหมดประจำเดือน 34 คน นาน 6 เดือน แบ่งเป็น 2 กลุ่มโดยการสุ่ม กลุ่มละ 17 คน กลุ่มหนึ่งใช้เอสโตรเจนชนิดครีม อีกกลุ่มใช้ยาหลอก โดยทา 0.5 กรัม วันละ 2 ครั้ง และทำการวัดความลึกของริ้วรอยด้วยเครื่องวิซิโอมิเตอร์, วัดความชุ่มชื้นด้วยคอร์นิโอมิเตอร์, วัดความยืดหยุ่นด้วยคิวโตมิเตอร์ ประเมินเปรียบเทียบกัน 2 กลุ่ม ประเมินความพึงพอใจของผู้ป่วย, ผลข้างเคียงจากยาโดยใช้แบบสอบถาม และดูระดับฮอร์โมนในกระแสเลือดก่อนและหลังรักษาร่วมด้วย ผลการศึกษา: ผู้เข้าร่วมการศึกษา 34 คน เข้าร่วมการวิจัยครบ อายุระหว่าง 45 ถึง 63 ปี อายุเฉลี่ยเท่ากันทั้งสองกลุ่ม พบว่า 0.1% เอสทริออลชนิดครีมมีประสิทธิภาพในการรักษาริ้วรอยบนใบหน้าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p value = 0.012) เมื่อเปรียบเทียบกับยาหลอก ทายาต่อเนื่อง 6 เดือน ความชุ่มชื้นและความยืดหยุ่นของผิวหนังเพิ่มขึ้นอย่างมาก แตกต่างกับยาหลอกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p value= 0.002, p value&lt; 0.001ตามลำดับ) ระดับฮอร์โมนเอสโตรเจนในเลือดก่อนและหลังใช้ยาอยู่ในเกณฑ์ปกติทุกคน ในกลุ่มเอสทริออล พบมีผู้ป่วย 1 คน คัดตึงเต้านม,1 คนฝ้าบนใบหน้าเข้มมากขึ้น สรุปผล: ในการศึกษาวิจัยระยะเวลา 6 เดือน พบว่า 0.1% เอสทริออลชนิดครีม มีประสิทธิภาพในการรักษาริ้วรอย, เพิ่มความชุ่มชื้น และเพิ่มความยืดหยุ่นบนใบหน้าในหญิงวัยหมดประจำเดือน เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1905
title: การศึกษาคุณลักษณะที่เป็นจริงกับคุณลักษณะที่คาดหวังของผู้บริหารโรงเรียนในโรงเรียนที่จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการเป็นภาษาอังกฤษ สังกัดสำนักบริหารงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน เขตกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา คุณลักษณะที่เป็นจริงกับคุณลักษณะที่คาดหวังของผู้บริหารโรงเรียนในโรงเรียนที่จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการเป็นภาษาอังกฤษ สังกัดสำนักบริหารงานคณะกรรมการบริหารงานส่งเสริมการศึกษาเอกชน เขตกรุงเทพมหานคร ตามการรับรู้ของผู้บริหารและครู ประชากรในการวิจัย ได้แก่ ผู้บริหารโรงเรียน 144 คน และกลุ่มตัวอย่างในการวิจัยได้แก่ครูผู้สอน 186 คน รวมทั้งสิ้น 330 คน จาก 66 โรงเรียนในโรงเรียนที่จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการเป็นภาษาอังกฤษ สังกัด สำนักบริหารงานคณะกรรมการบริหารงานส่งเสริมการศึกษาเอกชน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย หาค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและใช้ค่าสถิติ t-test ผลการวิจัยเปรียบเทียบคุณลักษณะที่เป็นจริงของกลุ่มผู้บริหารและกลุ่มครู ทั้ง 10 ด้าน พบว่า คุณลักษณะที่เป็นจริงทั้งสองกลุ่มมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากทุกด้าน ยกเว้น ด้านการตัดสินใจ การแก้ไขปัญหาความขัดแย้ง และการสื่อสาร มีค่าเฉลี่ยของกลุ่มผู้บริหารอยู่ในระดับมากที่สุดและกลุ่มครูอยู่ในระดับมาก ผลการวิจัยเปรียบเทียบคุณลักษณะที่คาดหวังของกลุ่มผู้บริหารและกลุ่มครูทั้ง 10 ด้าน พบว่า คุณลักษณะที่คาดหวังของทั้งสองกลุ่มมีค่าเฉลี่ยแตกต่างกัน คือ กลุ่มผู้บริหารมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้าน และกลุ่มครูมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากทุกด้าน ยกเว้น ด้านการสื่อสาร มีค่าเฉลี่ยของกลุ่มผู้บริหารและกลุ่มครูอยู่ในระดับมากที่สุด ผลการวิจัยเปรียบเทียบคุณลักษณะที่เป็นจริงและที่คาดหวัง ทั้ง 10 ด้าน ของผู้บริหารโรงเรียน ตามการรับรู้ของผู้บริหารและครู พบว่า คุณลักษณะที่เป็นจริงอยู่ในระดับที่เป็นจริงมากทุกด้าน และคุณลักษณะที่คาดหวังอยู่ในระดับที่คาดหวังมาก ยกเว้น ด้านการตัดสินใจ การแก้ไขปัญหาความขัดแย้ง และการสื่อสาร อยู่ในระดับที่คาดหวังมากที่สุด เมื่อศึกษาเปรียบเทียบคุณลักษณะที่เป็นจริงของกลุ่มผู้บริหารและครู คุณลักษณะที่คาดหวังของกลุ่มผู้บริหารและครู และคุณลักษณะที่เป็นจริงกับที่คาดหวัง พบว่า คุณลักษณะของผู้บริหารโรงเรียนในโรงเรียนที่จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการเป็นภาษาอังกฤษ ทุกด้านมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1906
title: การศึกษาการตกค้างของโครเมียมและนิกเกิลที่ฝังในกระดูกภายหลังการเจาะกระดูกด้วยหัวเจาะรากเทียม

description: การสึกของหัวเจาะรากเทียมในการเตรียมกระดูกเพื่อฝังรากเทียมนั้น เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้เมื่อมีการใช้หัวเจาะซ้ำๆ ในการเจาะกระดูก มีงานวิจัยพบว่าโครเมียมและนิกเกิลเป็นหนึ่งในองค์ประกอบหลักของเหล็กกล้าไร้สนิม และเป็นโลหะที่มีผลรบกวนต่อการสะสมแร่ธาตุในการสร้างกระดูกอย่างมีนัยสำคัญเมื่อทำการเพาะเลี้ยงเซลล์จากไขกระดูก วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้ คือ การศึกษาการตกค้างของโลหะโครเมียมและนิกเกิลที่เกิดจากหัวเจาะรากเทียมที่ตกค้างในกระดูก โดยใช้หัวเจาะรากเทียม คือ เทปเปอร์ทิปดริว เส้นผ่าศูนย์กลาง 2 มิลลิเมตร , เทปเปอร์ดริว เส้นผ่าศูนย์กลาง 3.5 มิลลิเมตร และหัวเจาะรีมเมอร์ เส้นผ่าศูนย์กลาง 3.7 มิลลิเมตร โดยเจาะที่ความเร็วรอบ 1,500 รอบต่อนาที เจาะลึก 10 มิลลิเมตร การตกค้างของโลหะจากหัวเจาะในกระดูกนั้นจะทำภายหลังการใช้หัวเจาะเป็นครั้งที่1 ครั้งที่10 และการใช้หัวเจาะเป็นครั้งที่20 ในการเจาะกระดูก เพื่อเปรียบเทียบการตกค้างของโลหะจากการใช้หัวเจาะเป็นครั้งที่ 10 และครั้งที่ 20 ว่ามีการตกค้างของโลหะแตกต่างจากการใช้หัวเจาะครั้งที่1หรือไม่ ในงานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาโดยการเจาะชิ้นกระดูกวัวที่ถูกตัดมาจากบริเวณขากรรไกรล่างของวัวโดยตัดให้มีขนาด 0.8x0.8x1.2 ลูกบาศก์เซนติเมตร และวิเคราะห์ปริมาณโลหะที่ตกค้างในกระดูกด้วยเครื่องแกร์ไฟต์เฟอเนท อะตอมมิกแอบซอร์พชันสเปกโทรโฟโตมิเตอร์ วิเคราะห์ผลการทดลองด้วยการทดสอบผลต่างค่าเฉลี่ยประชากรแบบจับคู่ และการเปรียบเทียบค่ากลางของข้อมูลโดยใช้สถิติครูสคัล-วัลลิส ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 แล้วทำการเปรียบเทียบพหุคูณระหว่างกลุ่ม พบว่า มีการตกค้างของโครเมียมและนิกเกิลในกระดูก ภายหลังการเจาะกระดูกด้วยหัวเจาะรากเทียมทั้ง 3 ตัว แต่ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของโลหะทั้งสองในกระดูกที่ผ่านการเจาะกระดูกครั้งแรกกับกระดูกที่ไม่ผ่านการเจาะใดๆ และพบว่าภายหลังการใช้หัวเจาะรากเทียมเป็นครั้งที่ 20 จะทำให้เกิดการตกค้างของโครเมียมและนิกเกิลจากหัวเจาะมากที่สุด (0.249+0.347 และ 0.197+0.135 ไมโครกรัม/กรัม) การเจาะครั้งที่ 10 ให้การตกค้างที่มากเป็นลำดับรองลงมา (0.090+0.079 และ 0.092+0.103 ไมโครกรัม/กรัม) และการเจาะครั้งที่ 1 ให้เกิดการตกค้างของโครเมียมและนิกเกิลจากหัวเจาะน้อยที่สุด (0.045+0.124 และ 0.034+0.049 ไมโครกรัม/กรัม) และเมื่อศึกษาการตกค้างที่เกิดขึ้นในแต่ละครั้งของการเจาะโดยแยกประเภทของโลหะพบว่า การตกค้างของโครเมียมจากหัวเจาะมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อใช้หัวเจาะครั้งที่ 1 เปรียบเทียบกับการใช้หัวเจาะครั้งที่10 และครั้งที่20 สำหรับการตกค้างของนิกเกิลพบว่า มีเพียงการใช้หัวเจาะเป็นครั้งที่ 20 ที่ทำให้นิกเกิลที่ตกค้างจากหัวเจาะมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเปรียบเทียบกับการใช้หัวเจาะครั้งที่1.