cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2023.947
title: แนวทางการออกแบบรูปทรงอาคารเบื้องต้นในอาคารพลังงานสุทธิเป็นศูนย์ในประเทศไทย

description: สภาวะโลกร้อนที่มีสาเหตุจากการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ เป็นปัญหาใหญ่ที่ทุกภาคส่วนกำลังให้ความสำคัญ ซึ่งพบว่าคาร์บอนไดออกไซด์ร้อยละ 27 มาจากการใช้พลังงานของอาคาร(IEA, 2565) ในปัจจุบันจึงมีการผลักดันในระดับประเทศให้อาคารเป็นอาคารพลังงานสุทธิเป็นศูนย์ เพื่อลดการใช้พลังงานและลดการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ แต่ยังมีข้อจำกัดทั้งขนาดอาคารและการผลิตพลังงานของอาคารที่ไม่เพียงพองานวิจัยนี้จึงเป็นการศึกษาขนาด รูปทรง และทิศทางการวางตัวของอาคารสำนักงานที่ส่งผลต่อการความต้องการและการผลิตพลังงานของอาคารเพื่อมีศักยภาพในการเป็นอาคารพลังงานสุทธิเป็นศูนย์ โดยแบ่งกลุ่มอาคารเป็น 3 กลุ่มได้แก่ อาคารขนาดเล็ก (2,000 – 5,000 ตารางเมตร), อาคารขนาดกลาง (5,000 – 10,000 ตารางเมตร) และอาคารขนาดใหญ่ (มากกว่า10,000 ตารางเมตร) ในแต่ละกลุ่มอาคารจะแบบจำลองทั้งหมด 5 สัดส่วน 1:1 1:1.5 1:2 1:2.5และ1:3 โดยนำแบบจำลองมาจำลองทั้งหมด 4 ทิศทาง ขนานกับทิศใต้ (0 องศา), ขวางกับทิศใต้ (90 องศา) และขวางกับทิศใต้ (45 และ315 องศา) ทุกแบบจำลองจะมีข้อมูลพื้นฐานอาคารเหมือนกันทั้งหมด โดยเลือกใช้วัสดุมาตรฐานและจากการสำรวจของอาคารสำนักงาน (สไบทิพย์ บุญยงค์, 2551)และถูกจำลองในโปรแกรม Rhinoceros ที่ใช้ Plug-in Ladybug และ Honeybee ในข้อมูลสภาพอากาศกรุงเทพมหานคร จากผลการทดลองพบว่าในอาคารขนาดเล็กสัดส่วน 1:1.5 ขนานกับทิศใต้ (0 องศา) สัดส่วนพื้นที่ผิวต่อปริมาตร (S/V :Surface to Volume) 0.28 ,อาคารขนาดกลางสัดส่วน 1:3 ขนานกับทิศใต้ (0 องศา) S/V 0.24 และอาคารขนาดใหญ่สัดส่วน 1:3 ขนานกับทิศใต้ (0 องศา) เป็นสัดส่วนที่มีการใช้พลังงานน้อยที่สุด และในการผลิตพลังงานได้มากที่สุด อาคารขนาดเล็กสัดส่วน 1:3 ขวางกับทิศใต้ (90 องศา) S/V 0.42, อาคารขนาดกลางสัดส่วน 1:2.5 ขวางกับทิศใต้ (90 องศา) S/V 0.25 และ อาคารขนาดใหญ่สัดส่วน 1:3 ขวางกับทิศใต้ (90 องศา) S/V 0.14 ซึ่งในการเป็นอาคารพลังงานสุทธิเป็นศูนย์ (ZEB :Zero Energy Building) จะพบว่าในอาคารขนาดเล็กสัดส่วนที่น้อยกว่าแม้จะมีความต้องการพลังงานที่น้อยที่สุด แต่ด้วย S/V ที่น้อยทำให้พื้นที่ผิวอาคารส่งผลให้มีพื้นที่การติดตั้งแผงเซลล์แสงอาทิตย์ที่ไม่เพียงพอ ซึ่งทำให้สัดส่วนที่มากอย่าง 1:3 มีความเป็นไปได้ในการเป็นอาคาร ZEB ได้มากกว่าทั้งในกรณีศึกษาอาคารขนาดเล็กและขนาดกลาง แต่ในอาคารขนาดใหญ่ไม่มีกรณีศึกษาใดที่สามารถเป็นอาคารพลังงานสุทธิเป็นศูนย์ได้ ซึ่งสาเหตุมาจากการที่ไม่สามารถผลิตพลังงานได้เพียงพอต่อความต้องการอาคารผลการวิจัยนี้จึงสามารถนำไปเป็นแนวทางในการออกแบบอาคารพลังงานสุทธิเป็นศูนย์ในระยะเริ่มต้น (Preliminary Design) ในการออกแบบรูปทรงและสัดส่วนพื้นที่ผิวต่อปริมาตรที่แตกต่างกันในแต่ละทิศของการวางอาคารที่ส่งผลกระทบต่อการความต้องการและการผลิตพลังงานอาคารที่มีผลต่อการเป็นอาคารพลังงานสุทธิเป็นศูนย์
DOI: 10.14457/tu.the.2023.948
title: พัฒนาการของสถานประกอบการดูแลผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานคร: กรณีศึกษา เขตบางแค

description: ปัจจุบันโครงสร้างประชากรสูงอายุของประเทศไทยได้เข้าสู่สังคมสูงวัย และในอนาคตราวปี 2573 จะมีแนวโน้มเข้าสู่ภาวะสังคมสูงวัยระดับสุดยอด ทำให้ความต้องการใช้บริการสถานประกอบการดูแลผู้สูงอายุมีมากขึ้น และส่งผลให้เกิดการสร้างสถานประกอบการดูแลผู้สูงอายุในหลายประเภทและรูปแบบ มีการบริการที่หลากหลาย งานวิจัยนี้สนใจศึกษาการรูปแบบของสถานประกอบการดูแลผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานคร โดยเลือกเขตบางแคเป็นพื้นที่กรณีศึกษา การวิจัยเน้นการสำรวจกายภาพอาคารและบริเวณโดยรอบของสถานประกอบการดูแลผู้สูงอายุ และสัมภาษณ์เจ้าหน้าที่แบบไม่เป็นทางการ ผลการศึกษาพบว่าสถานประกอบการดูแลผู้สูงอายุในเขตบางแคมี 2 รูปแบบ คือ บ้านพักคนชราจำนวน 1 แห่ง และเนอร์สซิ่งโฮมจำนวน 10 แห่ง บ้านพักคนชรามีลักษณะเป็นอาคารพักอาศัยแบ่งออกเป็น 5 หลังในพื้นที่เดียวกัน โดยห้องพักอาศัยทั้งหมดจะเป็นห้องพักอาศัยแบบรวม ให้บริการด้านการดูแลอำนวยความสะดวกให้ผู้สูงอายุอาหารและด้านสุขภาพ แต่จะไม่มีการรักษาพยาบาล ส่วนเนอร์สซึ่งโฮม มีลักษณะเป็นบ้านพักอาศัย 1-4 ชั้น ซึ่งดัดแปลงให้เป็นห้องพักขนาด 1-10 เตียง มีบริการการดูแลในรูปแบบผู้ป่วยที่ไม่สามารถรักษาอยู่ที่บ้านได้โดยลำพัง มีผู้มีทักษะทางการแพทย์และพยาบาลคอยดูแลพยาบาล 24 ชั่วโมง ดูแลด้านการรับประทานยา การรับประทานอาหารและการช่วยเหลือด้านดำรงกิจวัตรประจำวัน ในอนาคต คาดว่าสถานบริบาลหรือเนอร์สซึ่งโฮมจะมีมากขึ้น เนื่องจากมีผู้สูงอายุในแต่ละเขตเพิ่มมากขึ้น และมีแนวโน้มที่จะเป็นการปรับอาคารเดิมโดยเฉพาะอาคารพักอาศัย ที่มีการเข้าถึงสะดวก อยู่ในชุมชนที่มีบริบทรายล้อมด้วย โรงพยาบาล สถานที่ราชการให้เป็นสถานประกอบการดูแลผู้สูงอายุมากขึ้น เพื่อความสะดวกในการที่ลูกหลานจะเข้าเยี่ยม หรือสะดวกต่อการส่งตัวต่อไปยังสถานพยาบาลขนาดใหญ่ขึ้น ในแง่ของการบริการ ควรจัดให้มีบริการด้านกฎหมายหรือการบริหารจัดการทรัพย์สินเพิ่มเติม
DOI: 10.14457/tu.the.2023.949
title: การพัฒนาแผ่นผนังไมโครเทอร์ราซโซที่ผสมเศษเซรามิกเหลือทิ้งเพื่อประยุกต์ใช้ในงานสถาปัตยกรรม

description: เนื่องจากในปัจจุบัน นวัตกรรมวัสดุก่อสร้างที่มีส่วนประกอบของวัสดุทดแทนกำลังได้รับความนิยมมากขึ้น เพื่อตอบโจทย์กับการออกแบบอาคารประหยัดพลังงาน ทำให้ความนิยมของงานเทอร์ราซโซมีปริมาณลดลงเนื่องจากงานเทอร์ราซโซใช้วัสดุจากธรรมชาติเป็นส่วนผสม งานเทอร์ราซโซนั้นมีคุณค่าและสามารถออกแบบให้มีความสวยงามเฉพาะตัวและบำรุงรักษาง่าย นอกจากนี้ในประเทศไทย อุตสาหกรรมเซรามิกมีแนวโน้มการผลิตสูงขึ้น ส่งผลให้มีการใช้พลังงานในการผลิตสูงและมีวัสดุเหลือทิ้งจำนวนมาก งานวิจัยนี้จึงมุ่งศึกษาการนำวัสดุเศษเซรามิกจากกระเบื้องเหลือทิ้งมาใช้ทดแทนมวลรวมธรรมชาติในการผลิตแผ่นผนังเทอร์ราซโซ ขั้นตอนการศึกษาประกอบด้วย การผลิตวัสดุไมโครเทอร์ราซโซที่มีสัดส่วนผสมของเศษเซรามิกจากกระเบื้องเหลือทิ้งในการแทนที่มวลรวมจากธรรมชาติในอัตราส่วนร้อยละ 20 ถึง 80 โดยน้ำหนัก และทำการศึกษาสมบัติทางกายภาพ สมบัติเชิงกล สมบัติทางความร้อน และการจำลองการใช้พลังงานภายในอาคารประเภทบ้านเดี่ยวเพื่อเปรียบเทียบกับระบบผนังที่ก่อสร้างจากวัสดุประเภทต่างๆ ได้แก่ อิฐมอญ คอนกรีตบล็อกกลวง คอนกรีตอิฐมวลเบา คอนกรีตผสมพลาสติก PET คอนกรีตผสมเศษผงแก้ว เป็นต้น ผลการศึกษา พบว่า วัสดุไมโครเทอร์ราซโซที่ผสมเศษเซรามิกจากกระเบื้องเหลือทิ้งแทนที่มวลรวมธรรมชาติในอัตราส่วนร้อยละ 60 และ 80 โดยน้ำหนักเป็นสัดส่วนผสมที่เหมาะสมที่สุด โดยมีค่าความหนาแน่น เท่ากับ 1.81 และ 1.80 กรัม/ลบ.ซม. ค่าการดูดซึมน้ำ เท่ากับ ร้อยละ 7.21 และ 7.54 ค่ากำลังรับแรงอัด เท่ากับ 198.31 และ 256.78 กิโลกรัม/ตร.ซม. และค่าการนำความร้อน เท่ากับ 1.24 และ 1.23 W/m. K นอกจากนี้ ผลการจำลองการใช้พลังงานภายในอาคารประเภทบ้านเดี่ยวรวมถึงต้นทุนการผลิต พบว่า ผนังโครงคร่าวเหล็กที่ประกอบด้วยแผ่นผนังไมโครเทอร์ราซโซที่ผสมเศษเซรามิกจากกระเบื้องเหลือทิ้งด้านหนึ่งและแผ่นยิปซั่มบอร์ดอีกด้านหนึ่งเป็นหนึ่งในตัวเลือกของการเลือกสร้างระบบผนังที่เหมาะสมมากกว่าวัสดุทั่วไปโดยเป็นส่วนใหญ่ ผลการศึกษาวัสดุไมโครเทอร์ราซโซผสมเศษเซรามิกในงานวิจัยนี้ สามารถนำมาพัฒนาเป็นวัสดุตกแต่งผนังภายนอกอาคารที่มีสมบัติทางกายภาพ สมบัติเชิงกล และสมบัติทางความร้อนที่ดี โดยสามารถออกแบบสัดส่วนผสมและรูปแบบผนังที่เหมาะสมเพื่อเป็นทางเลือกใหม่ในการประยุกต์ใช้ในงานสถาปัตยกรรม
DOI: 10.14457/tu.the.2023.951
title: พัฒนาการของโครงการบนที่ดินประเภทปล่อยเช่าระยะยาวในเขตกรุงเทพมหานคร

description: การพัฒนาโครงการหลายแห่งในประเทศไทยนั้นมีการพัฒนาบนที่ดินประเภทเช่าระยะ ยาวและคาดการณ์ว่าในอนาคตมีแนวโน้มจะพัฒนาบนที่ดินประเภทนี้มากขึ้นเนื่องจากการปรับตัว สูงขึ้นของราคาที่ดินใจกลางเมือง ทําให้เจ้าของที่ดินที่มีกรรมสิทธิ์ที่ดินบริเวณใกล้แหล่งศูนย์กลาง เศรษฐกิจทําการปล่อยเช่าพื้นที่ของตนให้แก่นักพัฒนาโครงการ โดยวิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีการศึกษา เจ้าของที่ดินที่มีการปล่อยเช่าที่ดินระยะยาว โดยการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อการศึกษา พัฒนาการความเปลี่ยนแปลงไปของโครงการอสังหาริมทรัพย์ที่พัฒนาอยู่บนที่ดินประเภทปล่อยเช่า ระยะยาว โดยวิเคราะห์เปรียบเทียบลักษณะของประเภท แนวคิดในการพัฒนาโครงการ ด้วยการศึกษ องค์ประกอบปัจจัยแวดล้อมภายนอกเช่น ด้านสังคม เศรษฐกิจ การพัฒนาระบบขนส่ง กฎหมาย และ ปัจจัยภายในของเจ้าของที่ดินและนักพัฒนาโครงการ ซึ่งสามารถแบ่งระยะของการพัฒนาได้เป็น 5 ระยะ ตั้งแต่ปีพ.ศ.2507-2566 และในแต่ละช่วงมีการวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงของลักษณะทาง กายภาพ ได้แก่ ประเภทการใช้งาน ขนาดพื้นที่ก่อสร้าง ขนาดที่ดินและประเภทการใช้สอยภายใน เพื่อคาดการณ์ความเหมาะสมประเภทโครการที่จะเกิดขึ้นในอนาคตโดยผลการศึกษาวิจัยในครั้งนี้ทําให้พบว่าประเภทโครงการถูกเปลี่ยนจากการใช้งาน รูปแบบเดี่ยวเป็นประเภทโครงการที่โครงการรูปแบบผสมการใช้งานเพื่อตอบสนองเรื่องความคุ้มทุน ในการพัฒนาโครงการให้แก่นักพัฒนาโครงการและเจ้าของที่ดินมากขึ้น โดยที่นักพัฒนาโครงการเลือก เช่าทําสัญญาพัฒนาโครงการเจ้าของที่ดิน ในที่ที่มีทําเลที่ดินศักยภาพสูงในเขตกรุงเทพมหานคร โดยมี การเปลี่ยนแปลงเกี่ยวกับสัดส่วนพื้นที่ของประเภทการใช้งานให้มีความแตกต่างโดยสอดคล้องกับ แนวคิดในการออกแบบของแต่ละโครงการโดยไม่ได้มีประเภทการใช้งานใดมากเกินกว่าร้อยละ 60 ของโครงการ และระดับของประเภทการใช้งานมีความซับซ้อนมากขึ้น โดยหมายถึงโครงการมีการ พัฒนาระดับของรายละเอียดโครงการให้มีความหลากหลาย ยกตัวอย่างเช่น ในโครงการเดียวกันอาจ ท้ังสํานักงานเกรดเอ และ เกรดบี เพื่อตอบสนองความต้องการของสังคมในปัจจุบัน
DOI: 10.14457/tu.the.2023.953
title: แนวทางการตัดสินใจเลือกใช้ระดับรายละเอียดหรือขั้นพัฒนาแบบจำลอง LOD ในแบบจำลองสารสนเทศอาคารเพื่อโครงการออกแบบ-ก่อสร้างสำหรับประเทศไทย

description: แบบจำลองสารสนเทศอาคาร (BIM) เป็นกระบวนการสำหรับสร้างและจัดสรรข้อมูลโครงการออกแบบก่อสร้างที่พัฒนาขึ้นจากการบันทึกข้อมูลลงในวัตถุสามมิติ (3D Model) และสร้างความสัมพันธ์ของข้อมูลที่ถูกบันทึกเพื่อให้สามารถนำข้อมูลที่เกี่ยวข้องมาใช้สำหรับการวิเคราะห์งานออกแบบและก่อสร้างได้ ส่งผลให้กระบวนการมีพื้นฐานการทำงานบนโมเดล 3 มิติเป็นหลัก ซึ่งนำไปสู่การพัฒนามาตรฐาน Level of Development (LOD) ที่เป็นจุดอ้างอิงและจำแนกระดับการพัฒนาวัตถุ 3 มิติ ในการทำงานบนกระบวนการ BIM ในประเทศไทยจากการสำรวจในปี 2554 ผลการศึกษาพบว่ามีเพียง 57.14% ของบริษัทออกแบบและ 45.16% ของบริษัทรับเหมาที่ใช้งานหรือรู้จัก BIM (ธณัชชา สุขขี, 2554) แสดงถึงการใช้งานที่ยังไม่แพร่หลายในประเทศไทย ซึ่งปัจจุบันยังไม่มีมาตรฐาน LOD ที่เป็นกลางและข้อบังคับที่แน่ชัดในอุตสาหกรรมก่อสร้างประเทศไทย ทำให้ใช้งานมีลักษณะเป็นเพียงการจัดตั้งสัญญาข้อตกลง (Term of Agreements) ที่กำหนดใช้เฉพาะโครงการและช่วงเวลาโครงการที่เจาะจง หรืออาจถูกบรรจุเป็นส่วนนึงในมาตรฐานที่พัฒนาขึ้นเพื่อใช้งานภายในองค์กรเท่านั้น ในการดำเนินงานจึงเกิดปัญหา กรณีเช่น การตีความที่แตกต่างกันของแต่ละทีม ขาดความเข้าใจเพื่อการกำหนด LOD เป็นต้น ดังนั้นการศึกษานี้จึงมีเป้าหมายเพื่อค้นหาปัจจัยและผลกระทบในการกำหนด LOD สำหรับโครงการ รวมทั้งวิธีการกำหนด LOD ผ่านการศึกษาแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับ BIM ในโครงการออกแบบก่อสร้าง การศึกษาเปรียบเทียบมาตรฐาน LOD ทั้งในไทยและต่างประเทศ งานวิจัยที่เกี่ยวข้องและกรณีศึกษา ที่อาจเกี่ยวข้องกับการกำหนด LOD ตามบริบทประเทศไทยที่เกิดขึ้นการศึกษาดำเนินการวิจัยด้วยวิธีการเดลฟาย (Delphi Method) ซึ่งเป็นการเก็บรวบรวมข้อมูลกลุ่มผู้เชี่ยวชาญที่มีบทบาทในโครงการ BIM ในตำแหน่ง BIM specialist หรือ BIM Manager และ BIM Coordinator ทั้งสิ้นจำนวน 8 คน ผ่านการเก็บข้อมูลทั้ง 3 ครั้ง ได้แก่ 1) แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง 2) แบบสอบถามค่าน้ำหนักความสำคัญ และ 3) แบบสัมภาษณ์เพื่อยืนยันผลการศึกษา โดยการออกแบบเครื่องมือวิจัยในทุกรอบจะถูกสังเคราะห์ขึ้นจากการนำผลการศึกษาที่ได้รับแต่ละครั้งมาทำการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) จนเมื่อการเก็บข้อมูลได้เสร็จสิ้นลงและผลการศึกษาเป็นฉันทมติ ผู้วิจัยจึงจะทำการสรุปผลการศึกษาภายใต้กระบวนทัศน์การตีความ (Interpretive Paradigm) ที่ได้รับจากการทบทวนวรรณกรรมที่ผ่านมาทั้งหมดในงานวิจัยจากผลการศึกษาและพัฒนาแนวทางการตัดสินใจเลือกใช้ระดับรายละเอียดหรือขั้นพัฒนาแบบจำลอง LOD ในแบบจำลองสารสนเทศอาคาร เพื่อโครงการออกแบบ-ก่อสร้าง สำหรับประเทศไทย พบว่า ปัจจัยที่สำคัญต่อการพิจารณา LOD ทั้ง 3 ปัจจัย ได้แก่ 1) ปัจจัยด้านความต้องการของเจ้าของโครงการ 2) ปัจจัยด้านการกำหนดเป้าหมายและการใช้ประโยชน์ BIM และ 3) ปัจจัยด้านระยะเวลาโครงการ โดยมีลักษณะเป็นแก่นการพิจารณาที่ส่งผลต่อการพัฒนาข้อมูลโมเดล BIM ในโครงการโดยตรง รวมทั้งเสนอแนะแนวทางการกำหนด LOD จากวิธีการกำหนดทั้ง 4 องค์ประกอบ และการประเมินทางเลือก LOD ด้วยรายการผลกระทบที่ได้รับจากการกำหนด LOD ในโครงการตามการศึกษา โดยจากการยืนยันผลการศึกษาถึงการนำไปใช้งาน พบว่า มีความเป็นไปได้ในการนำไปใช้งานเพื่อเป็นการแนะแนวและเสนอทางเลือกสำหรับนำไปวินิจฉัย เพื่อนำไปปรับใช้ในโครงการออกแบบ-ก่อสร้าง ด้วย BIM ที่กำลังจะเกิดขึ้น สำหรับประเทศไทย
DOI: 10.14457/tu.the.2023.954
title: แนวทางการพัฒนาโรงแรมเพื่อสุขภาพให้เป็นโรงแรมส่งเสริมสุขภาพที่รองรับบริการทางการแพทย์

description: หลังจากการระบาดของโรคโควิด-19 การท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ได้กลายเป็นแนวโน้มของการเดินทางพักผ่อน โดยให้ความสำคัญสุขภาพกายและสุขภาพจิต ประกอบกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศไทยได้มีการจัดทำยุทธศาสตร์การพัฒนาประเทศไทยให้เป็นศูนย์กลางสุขภาพนานาชาติ บทความวิจัยนี้จึงสนใจศึกษาความแตกต่างของลักษณะทางกายภาพของพื้นที่่ส่วนกลางภายในโรงแรมเพื่อสุขภาพ และโรงแรมส่งเสริมสุขภาพที่ส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ ซึ่งจะนำไปสู่การพิจารณาแนวทางหรือความเป็นไปได้ในการปรับปรุงและยกระดับพื้นที่โรงแรมเพื่อสุขภาพ ให้สามารถรองรับบริการท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ได้ในอนาคต การศึกษาด้วยวิธีสำรวจทางกายภาพและการสัมภาษณ์ผู้ให้บริการด้านสุขภาพภายในโรงแรมพบว่า ทั้งโรงแรมเพื่อสุขภาพ และโรงแรมส่งเสริมสุขภาพที่ส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ต่างมีพื้นที่บริการด้านการพักผ่อนร่างกาย ผ่อนคลาย และการออกกำลังกาย โดยสิ่งแตกต่างกันคือพื้นที่ให้บริการทางการแพทย์ภายในโรงแรมส่งเสริมสุขภาพที่ส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ จะมีพื้นที่ตรวจร่างกายโดยมีผู้เชี่ยวชาญเป็นผู้ดูแล และมีห้องสำหรับอุปกรณ์การแพทย์เฉพาะทางซึ่งเป็นความร่วมมือระหว่างโรงแรมและโรงพยาบาลที่เป็นพันธมิตรธุรกิจ โดยจะมีสัดส่วนของพื้นที่ทำกิจกรรมเพื่อสุขภาพเพิ่มมากขึ้น และความเข้มข้นของบริการทางการแพทย์ที่โรงแรมระดับต่าง ๆ ควรจะนำเป็นแนวทาง
DOI: 10.14457/tu.the.2023.955
title: ปัจจัยทางกายภาพที่ส่งผลต่อการลงทุนและการเช่าอาคารชุดตามแนวรถไฟฟ้าภายในเขตกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล: กรณีศึกษารถไฟฟ้าสายสีเขียวส่วนต่อขยายหมอชิต-คูคต

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ลักษณะกายภาพของโครงการคอนโดมิเนียมในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล กรณีศึกษารถไฟฟ้าสายสีเขียวส่วนต่อขยาย หมอชิต-คูคต และปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจของกลุ่มนักลงทุนและผู้เช่า โดยการรวบรวมข้อมูลจากโครงการคอนโดมิเนียม 162 โครงการที่ตั้งอยู่ภายในรัศมี 500 เมตรจากสถานีรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน พบว่ามีโครงการที่ได้รับการคัดเลือกทั้งหมด 62 โครงการ ซึ่งแบ่งเป็นโครงการคอนโดประเภท Low Rise จำนวน 32 โครงการ และประเภท High Rise จำนวน 30 โครงการ การศึกษาได้แสดงให้เห็นว่าโครงการคอนโด High Rise ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในโซนหนาแน่นมากและหนาแน่นปานกลาง ในขณะที่โครงการ Low Rise จะอยู่ในโซนที่มีกฎหมายพื้นที่จำกัด นอกจากนี้ยังพบว่ามีโครงการที่มียอดขายสูงถึง 100% ภายในระยะเวลา 3 ปีจำนวน 22 โครงการ โดยอาคารส่วนใหญ่เป็นอาคารเดี่ยว และห้องพักที่พบบ่อยที่สุดคือห้อง 1 ห้องนอน ขนาดพื้นที่ใช้สอยเฉลี่ยประมาณ 30 ตารางเมตร การศึกษาลักษณะของกลุ่มนักลงทุนและผู้เช่าโครงการคอนโดมิเนียม พบว่าจากกลุ่มตัวอย่างนักลงทุน 211 คน ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุระหว่าง 27-43 ปี มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 35,001 – 45,000 บาท และประกอบอาชีพเจ้าของธุรกิจ ในขณะที่กลุ่มผู้เช่า 258 คน ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุระหว่าง 14-26 ปี ประกอบอาชีพนักเรียนหรือนิสิตนักศึกษา และมีรายได้ค่าเช่าต่อเดือนอยู่ที่ 5,001–10,000 บาท โดยพื้นที่ภายในห้องพักอาศัยเฉลี่ยที่ 25-30 ตารางเมตร ผลการวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจของทั้งสองกลุ่ม พบว่าทั้งนักลงทุนและผู้เช่าให้ความสำคัญกับปัจจัยด้านทำเลมากที่สุด รองลงมาคือปัจจัยทางกายภาพของโครงการ ปัจจัยด้านสิ่งอำนวยความสะดวกและพื้นที่นันทนาการ ปัจจัยด้านรูปแบบของห้องพัก และปัจจัยด้านประเภทห้องพัก ตามลำดับ การทดสอบที (Independent Sample T-Test) แสดงให้เห็นว่าปัจจัยทางกายภาพของโครงการ ปัจจัยด้านสิ่งอำนวยความสะดวกและพื้นที่นันทนาการปัจจัยด้านทำเล และปัจจัยด้านรูปแบบห้องพักอาศัยมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยค่าเฉลี่ยของปัจจัยทางกายภาพของโครงการและปัจจัยด้านสิ่งอำนวยความสะดวกของกลุ่มผู้เช่ามีค่าสูงกว่ากลุ่มนักลงทุน ในขณะที่ปัจจัยด้านทำเลและปัจจัยด้านรูปแบบห้องพักอาศัยของกลุ่มนักลงทุนมีค่าสูงกว่ากลุ่มผู้เช่า การศึกษาเชิงลึกในแต่ละด้านสรุปได้ว่า ทั้งกลุ่มนักลงทุนและผู้เช่ามีความคิดเห็นตรงกันว่าอาคารประเภท High Rise มีผลต่อการตัดสินใจซื้อและเช่า นักลงทุนนิยมลงทุนในห้องประเภท 1 ห้องนอน พลัส และเลือกห้องที่ Fully Furnished โดยเน้นการเข้าห้องจากห้องครัว ในขณะที่ผู้เช่านิยมเช่าห้องประเภท 1 ห้องนอน โดยเลือกห้องที่ Fully Furnished และมีการเข้าห้องจากห้องนั่งเล่น การศึกษาเหล่านี้สามารถนำไปใช้ในการพัฒนาโครงการคอนโดมิเนียมให้ตรงกับความต้องการของกลุ่มเป้าหมาย
DOI: 10.14457/tu.the.2023.956
title: แนวทางการจัดการที่อยู่อาศัยเหลือขายประเภททาวน์โฮมเพื่อให้สอดคล้องกับแนวทางสุขภาวะที่ดี

description: จากสถานการณ์ตลาดที่อยู่อาศัยแนวราบราคาไม่เกิน 3 ล้านบาท ในกรุงเทพฯและปริมณฑล ปี 2567 มีแนวโน้มที่จะมีหน่วยเหลือขายสะสมเพิ่มมากขึ้น จากปัญหาเศรษฐกิจค่าครองชีพสูงขึ้น ภาวะหนี้ครัวเรือน และดอกเบี้ยอัตราดอกเบี้ยในการกู้ซื้อบ้านอยู่ในระดับสูง ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อกำลังซื้อของผู้บริโภคที่มีรายได้น้อยหรือกลุ่มผู้ที่เพิ่งเริ่มต้นทำงาน เป็นกลุ่มที่ถูกปฏิเสธสินเชื่อมากที่สุด จึงทำให้เกิดปัญหาของที่อยู่อาศัยเหลือขายเพิ่มสูงมากขึ้น จึงได้นำแนวทางการออกแบบบ้านเพื่อสุขภาวะที่ดี (Well-being) ด้านคุณภาพอากาศภายในบ้านที่ดีเข้ามาเป็นแนวทางในการช่วยเพิ่มมูลค่าและเป็นกลยุทธ์ทางการตลาดในการช่วยลดจำนวนหน่วยเหลือขายสะสม และส่งเสริมการมีสุขภาวะที่ดีแก่ผู้อยู่อาศัย ซึ่งเป็นหนึ่งในความนิยมของด้านที่อยู่อาศัยที่ผู้อยู่อาศัยและนักพัฒนาโครงการให้ความสำคัญ ในกระบวนการศึกษามุ่งเน้นในแนวทางการปรับเปลี่ยนกายภาพของบ้านทาวน์โฮมด้านคุณภาพอากาศในรูปแบบ Active และ Passive เพื่อช่วยสร้างสภาวะน่าสบาย (Comfort Zone) ภายในบ้าน ผ่านการเก็บข้อมูลทั้งในเชิงปริมาณและคุณภาพจากจากการสัมภาษณ์ผู้ที่มีความเชี่ยวชาญในสายงานที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ ผู้จัดทำแผนพัฒนาโครงการ (Project Development) ผู้ออกแบบ (Architect) และผู้รับเหมา (Contractor) นำมาวิเคราะห์เพื่อหาข้อสรุปที่นำไปสู่การพัฒนา ปรับปรุง และเสนอแนวทางในการช่วยแก้ไขปัญหาช่วยในการวางแผนแนวทางการปรับปรุงบ้านเหลือขายอย่างมีประสิทธิภาพ
DOI: 10.14457/tu.the.2023.957
title: โครงการพัฒนาพื้นที่สถาปัตยกรรมให้ผู้พิการทางหูรับรู้เสียงดนตรีด้วยเทคนิคการออกแบบพื้นที่และไมโครคอนโทรลเลอร์บอร์ด

description: ปัจจุบันแนวทางการออกแบบเพื่อผู้พิการเป็นประเด็นทางสังคมที่มีผู้ให้ความสนใจมากขึ้นเรื่อย ๆ ผู้พิการทางการได้ยินหรือคนหูหนวกนั้นจะประสบกับปัญหาหลากหลายด้าน เช่น ข้อจำกัดด้านการรับรู้เสียงดนตรี ซึ่งอาจทำให้คนหูหนวกเผชิญกับความเครียดเนื่องจากไม่สามารถรับความบันเทิงด้านเสียงแบบคนทั่วไปได้ฟิสิเคิลคอมพิวติ้งคือการสร้างอุปกรณ์ผนวกเข้ากับโปรแกรมเพื่อให้ทั้งสองมีปฏิสัมพันธ์กันโดยในที่นี้ผู้วิจัยเลือกใช้ฟิสิเคิลคอมพิวติ้งขนาดเล็ก หรือ อาดูโน่ (Arduino) เมื่อนำฟิสิเคิลคอมพิวติ้งผนวกกับสถาปัตยกรรมเพื่อสร้างแรงสั่นสะเทือน จะสามารถช่วยให้คนหูหนวกที่มีประสาทสัมผัสด้านการสัมผัสเป็นพิเศษอยู่เดิมนั้น สามารถเข้าถึงดนตรีได้มากขึ้นจากการใช้งานสถาปัตยกรรมนี้งานวิจัยนี้จึงมีเป้าหมายที่จะเสนอแนวการออกแบบสถาปัตยกรรมขนาดเล็กในพื้นที่รับฟังดนตรีผ่านการใช้เทคโนโลยีฟิสิเคิลคอมพิวติ้งเพื่อให้พื้นที่ทดลองสามารถสร้างประสบการณ์ทางด้านดนตรีให้แก่คนหูหนวกได้ โดยอาศัยการใช้แรงสั่นสะเทือนด้วยมอเตอร์ที่สั่งการผ่านเซ็นเซอร์เป็นจุดเด่น ร่วมกับการแสดงภาพกราฟฟิกตามจังหวะเพลงเพื่อเพิ่มอรรถรสในการรับฟังดนตรีและได้ทำการประเมินระบบต้นแบบแล้วพบว่าผู้ทดลองชื่นชอบการแสดงผลทางด้านสั่นสะเทือนอย่างมาก
DOI: 10.14457/tu.the.2023.958
title: แนวทางการจัดการพื้นที่ส่วนกลางในชุมชนรายได้น้อยที่สนับสนุนการเรียนรู้ทางธรรมชาติสำหรับเด็กประถมศึกษาในบริบทชานเมืองกรุงเทพมหานคร: กรณีศึกษา ปทุมธานีโมเดล

description: กรุงเทพมหานครและปริมณฑลมีความหนาแน่นในการเป็นแหล่งงานและที่อยู่อาศัยจึงส่งผลทำให้เกิดปัญหาสัดส่วนพื้นที่สีเขียวหรือพื้นที่ธรรมชาติไม่เพียงพอต่อสัดส่วนประชากร โดยเฉพาะกลุ่มคนรายได้น้อยที่มีข้อจำกัดการเข้าถึงแหล่งเรียนรู้ กอปรกับการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ใกล้บ้านเป็นประเด็นที่สังคมให้ความสนใจ เช่น การมีสวน 15 นาทีตามนโยบายของกรุงเทพมหานครซึ่งธรรมชาติสามารถเป็นสื่อที่ต้นทุนต่ำและช่วยส่งเสริมการเรียนรู้ให้เด็กได้เป็นอย่างดี งานวิจัยนี้นำเสนอแนวทางการศึกษาและจัดการพื้นที่ส่วนกลางในชุมชนรายได้น้อยที่สนับสนุนการเรียนรู้ทางธรรมชาติสำหรับเด็กประถมศึกษาในบริบทชานเมืองกรุงเทพมหานคร : กรณีศึกษาชุมชนบ้านมั่นคง ปทุมธานีโมเดล การศึกษานี้ประกอบด้วย 3 ส่วน ส่วนแรกเป็นการวิจัยโดยได้ศึกษาแนวคิดการใช้ธรรมชาติเพื่อการเรียนรู้สำหรับเด็ก ส่วนที่สองเป็น การสัมภาษณ์แบบกึ่งมีโครงสร้างผู้เกี่ยวข้องเชิงนโยบายด้านการพัฒนาพื้นที่เพื่อการเรียนรู้ และ ผู้ใช้งานพื้นที่ธรรมชาติเชิงความคิดเห็นถึงสภาพแวดล้อมในการอนุญาตให้เด็กใช้งาน และส่วนสุดท้าย เป็นการสัมภาษณ์และทำกิจกรรมวิจัยอย่างมีส่วนร่วม (participatory action research) ผ่านการเล่นเกมกระดาน (board game) กับเด็กในชุมชน ซึ่งผลจากการวิจัยพบว่า องค์ประกอบของพื้นที่ส่วนกลางมี 3 รูปแบบคือ พื้นที่สีเขียว และพื้นที่สนับสนุนที่ส่งเสริมให้เกิดกิจกรรมภายในชุมชนและพื้นที่ว่างที่แทรกตัวด้วยธรรมชาติ โดยการใช้เครื่องมือวิจัยเกมกระดานที่สามารถช่วยในการเก็บข้อมูลเบื้องต้นด้านพฤติกรรมการเล่น และทำให้ผู้ออกแบบพื้นที่ส่วนกลางเห็นความสัมพันธ์ระหว่างพื้นที่ รวมทั้ง การรับรู้องค์ประกอบจากธรรมชาติเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ของผู้ใช้งานในพื้นที่ทั้ง 3 รูปแบบ จากการเล่นเกมกระดานส่งผลให้สภาพแวดล้อมเพื่อการเรียนรู้มีลักษณะเป็นพื้นที่เชื่อมต่อของความรู้ให้คนได้มีโอกาสในการมีปฏิสัมพันธ์ร่วมกันมีพื้นที่สร้างความรู้ สร้างโอกาสในการทำธุรกิจของชุมชนทำให้เด็กมีการรับรู้ถึง 4 รูปแบบ ได้แก่ รูปแบบที่ 1 การรับรู้พื้นที่ที่ถูกจัดสรรในการสร้างความรู้ รูปแบบที่ 2 การรับรู้พื้นที่สนับสนุนจากพื้นที่ธรรมชาติรอบๆ รูปแบบที่ 3 การรับรู้พื้นที่ธรรมชาติในการสร้างรายได้ของผู้ใหญ่ รูปแบบที่ 4 การรับรู้พื้นที่ว่างที่แทรกตัวด้วยธรรมชาติ ส่งผลทั้งเด็กในการเล่นและเรียนรู้ธรรมชาติ และผู้ปกครองในการดูแลเด็กและใช้ประโยชน์สาธารณะของพื้นที่ส่วนกลางที่มีธรรมชาติเป็นส่วนประกอบในชุมชนรายได้น้อยในชานเมืองกรุงเทพมหานครและพื้นที่อื่นๆในบริบทใกล้เคียงกัน
DOI: 10.14457/tu.the.2023.959
title: แนวทางการฟื้นฟูตลาดท้องถิ่นทางสถาปัตยกรรมและบริหารจัดการให้สอดคล้องกับการพัฒนาเมืองและสนับสนุนเศรษฐกิจฐานราก: กรณีศึกษา ตลาดกิมหยง อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา

description: จากการเปลี่ยนแปลงเศรษฐกิจ และสังคมที่ธุรกิจการค้าขายทุนใหญ่ขยายตัวไปยังจังหวัดเมืองรอง ทำให้ตลาดท้องถิ่นปรับตัวไม่ทันเนื่องจากขาดยุทธศาสตร์ในการตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลง งานวิจัยนี้ศึกษาความเป็นไปได้ของแนวทางฟื้นฟูตลาดท้องถิ่นทางสถาปัตยกรรมและบริหารจัดการของตลาดท้องถิ่นที่เป็นของเอกชนในจังหวัดเมืองรอง มีวัตถุประสงค์ เพื่อหาแนวทางการฟื้นฟูตลาดท้องถิ่น โดยเลือกตลาดกิมหยงเป็นกรณีศึกษา โดยทำการศึกษาแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาเมือง และแผนการพัฒนาเศรษฐกิจของเมืองหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา การเก็บและวิเคราะห์ข้อมูลแบ่งเป็น 2 ส่วน ได้แก่ การลงพื้นที่สำรวจข้อมูลปฐมภูมิ ผ่านการสำรวจและสัมภาษณ์คนในพื้นที่ตลาด เพื่อให้ทราบถึงปัญหาทั้งด้านพื้นที่ที่เกี่ยวข้องกับสถาปัตยกรรม และการบริหารจัดการตลาด นำมาวิเคราะห์ความเป็นไปได้ในการหาแนวทางฟื้นฟูจากปัจจัยภายใน และศึกษาข้อมูลทุติยภูมิ เพื่อกำหนดผู้ที่จะมีส่วนได้เสียในการฟื้นฟูตลาด ผ่านการสัมภาษณ์หน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งภาครัฐ เอกชน และประชาสังคม ที่มีส่วนในการกำหนดแนวทางเชิงยุทธศาสตร์ แผนการพัฒนาเมืองและเศรษฐกิจ เพื่อหาแนวทางการฟื้นฟูจากปัจจัยภายนอก ผลการศึกษาพบว่า ปัญหาเชิงกายภาพและเชิงเศรษฐกิจของตลาดกิมหยง เบื้องต้นเป็นผลจากทั้งรูปแบบอาคารและการบริหารจัดการของเจ้าของ ที่ขาดระบบการจัดการดูแลพื้นที่ให้เช่า และขาดความเข้าใจทิศทางการเปลี่ยนแปลงทั้งทางกายภาพ โครงสร้างพื้นฐาน และเศรษฐกิจของเมือง ซึ่งข้อเสนอแนะในงานวิจัย คือการสร้างหาจุดร่วมและสร้างความร่วมมือกันระหว่างหน่วยงานในการพัฒนาตลาดทั้งทางสถาปัตยกรรมและการบริหารจัดการให้สอดคล้องกับแผนและโครงการพัฒนาเมือง ศึกษาบทบาทของหน่วยงาน เพื่อร่วมกำหนดแผนฟื้นฟูตลาดให้สอดคล้องกับพันธกิจของแต่ละหน่วยงาน ช่วยสร้างความเข้าใจแก่เจ้าของตลาดในการกำหนดยุทธศาสตร์เพื่อปรับตัวตลาดให้เข้ากับเมืองที่เปลี่ยนแปลงในอนาคต
DOI: 10.14457/tu.the.2023.960
title: การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการรับรู้แสงสว่างในพื้นที่ห้องสมุดสมัยใหม่

description: ในอดีตห้องสมุดเป็นแหล่งเรียนรู้ที่ผู้คนในสังคมสามารถเข้าถึงได้ทั่วไปจากการหาความรู้ผ่านสื่อสิ่งพิมพ์ เช่น หนังสือ วารสาร แต่ในปัจจุบันผู้คนสามารถเข้าถึงแหล่งความรู้ได้ง่ายมากยิ่งขึ้นจากการพัฒนาของเทคโนโลยี ส่งผลให้ความสำคัญของห้องสมุดลดลง จึงต้องปรับเปลี่ยนบทบาทให้เป็นห้องสมุดสมัยใหม่ โดยมีลักษณะทางกายภาพ 4 รูปแบบคือ พื้นที่การเรียนรู้ พื้นที่แรงบันดาลใจ พื้นที่เพื่อพบปะและพื้นที่แสดงออก แสงสว่างมีผลต่อประสิทธิภาพในการเรียนรู้โดยตรง สามารถส่งเสริมให้ผู้ใช้งานมีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ตามแนวคิดในการพัฒนาของห้องสมุดสมัยใหม่ การรับรู้แสงสว่างของผู้ใช้งานนั้นมีความแตกต่างกันตามปัจจัยส่วนบุคคล แม้ว่าห้องสมุดจะถูกปรับเปลี่ยนไปแต่แสงสว่างยังคงเป็นปัจจัยทางสภาพแวดล้อมของห้องสมุดที่มีความสำคัญเป็นอย่างมากและในปัจจุบันการศึกษาการรับรู้ทางด้านแสงสว่างในห้องสมุดสมัยใหม่ยังมีไม่มากการศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะรูปแบบการใช้แสงของผู้ใช้งานในพื้นที่ห้องสมุดสมัยใหม่ รวมถึงศึกษาความพึงพอใจและปัจจัยทางสภาพแวดล้อมที่ส่งผลต่อการรับรู้แสงสว่าง เพื่อนำไปสู่การเสนอแนวทางการจัดสภาพแวดล้อม การวิจัยนี้ใช้กรณีศึกษา 4 แห่ง ได้แก่ ห้องสมุดที่มีการออกแบบแสงสว่างโดยนักออกแบบแสง คือ หอสมุดวังท่าพระ มหาวิทยาลัยศิลปากร และห้องสมุดคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และห้องสมุดที่แสงสว่างไม่มีการออกแบบโดยเฉพาะ คือ หอสมุดป๋วย อึ๊งภากรณ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และสำนักงานวิทยทรัพยากร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งมีลักษณะทางกายภาพที่แตกต่างกัน โดยวิธีการดำเนินวิจัย ประกอบด้วย การสำรวจพื้นที่ เก็บแบบสอบถาม สัมภาษณ์ผู้ใช้งานและนักออกแบบแสงสว่าง โดยผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับสภาพแวดล้อมในพื้นที่ห้องสมุดล้วนส่งผลต่อการรับรู้แสงสว่างของผู้ใช้งาน ไม่เพียงเฉพาะปัจจัยทางกายภาพเท่านั้น แต่ปัจจัยเชิงสังคม เช่น พฤติกรรมเฉพาะบุคคลในการเลือกใช้พื้นที่ ก็ส่งผลทางอ้อมต่อการรับรู้คุณภาพแสงสว่างเช่นกัน ดังนั้น แนวทางการจัดสภาพแวดล้อมของห้องสมุดสมัยใหม่ที่เหมาะสมกับการรับรู้แสงสว่างของผู้ใช้งาน จึงควรคำนึงถึงปัจจัยด้านสภาพแวดล้อมกายภาพและปัจจัยเชิงสังคมที่รวมถึงพฤติกรรมของผู้ใช้งานที่มีความหลากหลาย นอกจากนี้ยังต้องมีการบริหารจัดการพื้นที่ เพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงการใช้งานของห้องสมุด และสนับสนุนการรับรู้คุณภาพของแสงสว่างในพื้นที่ห้องสมุดสมัยใหม่ในสถานศึกษาได้อย่างแท้จริง