DOI: 10.17026/dans-z4u-5v2g
title: Transect-rapport 2217: Een Opgraving, variant Archeologische Begeleiding. Panningen, Parklaan Gemeente Peel en Maas (LB).

description: &lt;p&gt;In maart 2019 is een archeologische opgraving, variant Archeologische Begeleiding uitgevoerd in een park aan de Parklaan in Panningen (gemeente Peel en Maas). Het plangebied wordt heringericht. Binnen het plangebied bevindt zich volgens de archeologische beleidskaart één categorie Waarde-Archeologie 4 (gebied met een hoge archeologische verwachting). Deze is op de verbeelding van het vigerende bestemmingsplan opgenomen als dubbelbestemming archeologie ter bescherming van de archeologische waarden. Hiervoor geldt dat een archeologisch (voor-)onderzoek nodig is als de omvang van het gebied waarbinnen de bodemverstoring plaatsvindt, dieper gaan dan 40 cm -Mv én groter is dan 250 m2 . &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Uit vooronderzoek was gebleken dat het plangebied een nagenoeg intacte bodemopbouw kent, gekenmerkt door een oude akkerlaag (plaggendek) met daaronder sporadisch nog een oudere akkerlaag (cultuurlaag) die uit de Middeleeuwen of zelfs vroeger kan dateren. De dikte van het (laatmiddeleeuwse) akkerdek bedraagt minimaal 85 centimeter en vormt daarmee een dikke beschermende buffer bovenop het archeologisch relevante (sporen-)niveau. De meeste voorgenomen bodemingrepen zouden die diepte niet overtreffen. Uitzondering hierop vormde de aanleg van de infiltratiekoffer. Omdat de grondwerkzaamheden ten behoeve van de realisatie van de infiltratiekoffer zouden leiden tot verstoring van archeologische resten, is gekozen voor een Opgraving, variant Archeologische Begeleiding.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Methode&lt;br&gt;Er is één werkput aangelegd op het gehele vlak van het toekomstige infiltratiebassin, waarbij aan alle kanten van het bassin 3 meter extra is aangehouden. Vanaf 40 cm onder maaiveld (i.e., onder de moderne bouwvoor) vonden de graafwerkzaamheden plaats onder regie van een KNA-archeoloog. Eerst is op ca 20 cm boven het archeologisch leesbare vlak, oftewel de C-horizont, een ‘tussenvlak’ aangelegd, dat visueel en met metaaldetector is afgezocht op aanlegvondsten en ook op eventuele sporen. Vervolgens is laagsgewijs verdiept totdat het leesbare vlak was bereikt, waarbij ook telkens op dezelfde manier is gezocht naar aanlegvondsten. Het vlak is met de schep opgeschaafd en gedocumenteerd, waarna sporen, vondsten en profielen zijn gedocumenteerd conform PvE. Nadat alle archeologische resten gedocumenteerd en geborgen waren, is het terrein vrijgegeven voor de civieltechnische werkzaamheden. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Resultaten&lt;br&gt;In het onderzoeksgebied zijn twee elkaar kruisende karresporen, een greppel en een kuil of paalkuil aangetroffen, alsmede een oud bouwlanddek. Het vondstmateriaal bestond uit 11 fragmenten keramiek, 1 fragment natuursteen en 1 fragment vuursteen. Op basis van de datering van het aardewerk dateren de karresporen en greppel uit de periode van de 10e tot en met 14e eeuw. Op basis van stratigrafie en datering van aardewerk is het oude bouwlanddek te dateren in de periode vanaf de Late-Middeleeuwen. Ten opzichte van bestaande kennis over de Middeleeuwen in Panningen heeft het onderzoek het bestaan aangetoond van twee elkaar kruisende routes (noord-zuid en oost-west) die tegelijkertijd of na elkaar in gebruik zijn geweest in de periode van de 10e tot en met 14e eeuw. De fragmenten vuursteen en natuursteen (V.3 en V.4) zijn mogelijk oudere archeologische resten; een context hiervoor ontbrak echter. Met deze resultaten is de archeologische verwachting ten dele uitgekomen.&lt;/p&gt;