cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.984
title: ความชุกของการเกิดภาวะเสื่อมสมรรถภาพทางเพศในผู้ป่วยพาร์กินสันเปรียบเทียบกับผู้ป่วยที่ไม่เป็นโรคพาร์กินสัน ประเมินโดยแบบสอบถามประสบการณ์ทางเพศของมหาวิทยาลัยอาริโซนา

description: บทนำ : ภาวะเสื่อมสมรรถภาพทางเพศเป็นอาการที่ไม่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวที่พบไดบ่อยในคนไข้พาร์กินสัน แต่เป็นภาวะที่คนไข้ส่วนใหญ่มีความลำบากใจในการให้ข้อมูลและแพทย์ส่วนใหญ่ก็ไม่ได้ให้ความสนใจในการสืบค้นเหมือนกับอาการผิดปกติทางการเคลื่อนไหว วัตถุประสงค์ : เพื่อหาความชุกของการเกิดภาวะเสื่อมสมรรถภาพทางเพศในผู้ป่วยพาร์กินสันเปรียบเทียบกับผู้ป่วยที่ไม่เป็นโรคพาร์กินสัน ประเมินโดยแบบสอบถามประสบการณ์ทางเพศของมหาวิทยาลัยอาริโซนา และหาปัจจัยเสี่ยงของการเกิดภาวะเสื่อมสมรรถภาพทางเพศในผู้ป่วยพาร์กินสัน วัสดุและวิธีการ :การศึกษาในคนไข้โรคพาร์กินสันจำนวน 60 ราย และคนที่ไม่ได้เป็นโรคพาร์กินสันจำนวน 60 ราย ที่มาเข้ารับการรักษาแบบผู้ป่วยนอกในคลินิกโรคพาร์กินสันและกลุ่มโรคความเคลื่อนไหวผิดปกติและคลินิกอายุรกรรม คลินิกตรวจสุขภาพ และคลินิกเวชศาสตร์ผู้สูงอายุโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ โดยผู้เข้าร่วมการศึกษาทุกรายจะทำแบบสอบถามประสบการณ์ทางเพศของมหาวิทยาลัยอาริโซนาซึ่งมีความเที่ยงตรงและเชื่อถือได้ในการประเมินภาวะเสื่อมสมรรถภาพทางเพศในผู้ป่วยพาร์กินสันเพื่อหาความชุกของการเกิดภาวะเสื่อมสมรรถภาพทางเพศ และได้รับการประเมินสภาพสมองและประเมินภาวะซึมเศร้าด้วยแบบประเมินที่เป็นมาตรฐานร่วมกับได้รับการตรวจเลือดเพิ่มเติมเพื่อหาปัจจัยเสี่ยงของภาวะเสื่อมสมรรถภาพทางเพศผลการศึกษา : จากผู้เข้าร่วมการศึกษาทั้งหมด 120 ราย แบ่งเป็นคนไข้โรคพาร์กินสันจำนวน 60 ราย และคนที่ไม่ได้เป็นโรคพาร์กินสันจำนวน 60 ราย และมีอายุเฉลี่ยที่ 57.33 ปี (SD =7.88) และ 54.57 ปี (SD = 7.70 ) ตามลำดับ โดยไม่พบมีความแตกต่างกันของอายุและคะแนนจากการประเมินสภาพสมองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างสองกลุ่ม แต่พบว่าค่าดัชนีมวลกาย, คะแนนที่ได้จากการทำแบบประเมินภาวะซึมเศร้า และ จำนวนครั้งของการมีเพศสัมพันธ์ต่อเดือน มีความแตกต่างระหว่างสองกลุ่มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P&lt;0.001) จากการใช้แบบประเมินประสบการณ์ทางเพศของมหาวิทยาลัยอาริโซนาพบคนไข้พาร์กินสันมีภาวะเสื่อมสมรรถภาพทางเพศจำนวน 49 ราย (คิดเป็นร้อยละ 81.6) และ คนที่ไม่เป็นพาร์กินสันที่มีภาวะเสื่อมสมรรถภาพทางเพศจำนวน 29 ราย (คิดเป็นร้อยละ 48.3 ) โดยพบว่าการไม่มีเพศสัมพันธ์ในช่วง 1 เดือนที่ผ่านมา และการพบความผิดปกติจากแบบประเมิน UPDRS ส่วนที่ 1 เป็นปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะเสื่อมสมรรถภาพทางเพศในผู้ป่วยพาร์กินสัน สรุป : ภาวะเสื่อมสมรรถภาพทางเพศเป็นอาการที่ไม่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวที่พบได้บ่อยในผู้ป่วยโรคพาร์กินสันซึ่งส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยได้มากและพบมักร่วมกับภาวะซึมเศร้า จึงมีความจำเป็นที่แพทย์จำเป็นต้องสืบค้นภาวะดังกล่าว ร่วมกับหาปัจจัยอื่นๆ ที่ส่งผลกระทบหรืออาจพบร่วมกับการเกิดภาวะเสื่อมสมรรถภาพทางเพศในผู้ป่วยโรคพาร์กินสัน เพื่อใช้ในการพยากรณ์หรือใช้ในการป้องกันการเกิดภาวะดังกล่าวในอนาคต
DOI: 10.14457/cu.the.2013.985
title: ความสัมพันธ์ระหว่างการทำงานกะและการรับประทานยาต้านไวรัสเอชไอวีอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ ของผู้ประกอบอาชีพ ที่มารับการรักษาที่โรงพยาบาลนพรัตนราชธานี

description: วัตถุประสงค์: การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์หลัก คือ เพื่อศึกษา (1) ความสัมพันธ์ระหว่างการทำงานกะกับอัตราของการรับประทานยาต้านไวรัสเอชไอวีอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ, และ (2) สัดส่วนของผู้ที่รับประทานยาต้านไวรัสเอชไอวีที่ค่า adherence ไม่ดี ในกลุ่มผู้ทำงานกะ และในกลุ่มผู้ทำงานเวลากลางวันปกติ วิธีการศึกษา: ทำการศึกษาแบบภาคตัดขวาง ในช่วง พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 – มกราคม พ.ศ. 2557 กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ติดเชื้อเอชไอวี/ผู้ป่วยเอดส์ที่กำลังทำงาน และรับประทานยาต้านไวรัสเอชไอวี มีนัดมารับการรักษาที่คลินิกเอชไอวี รพ.นพรัตนราชธานี จำนวน 400 คน ประกอบด้วยผู้ที่ทำงานกลางวันปกติ และทำงานกะ กลุ่มละ 200 คน เก็บข้อมูลจากบันทึกข้อมูลการรักษาร่วมกับการใช้แบบสอบถาม และใช้วิธีโทรศัพท์สัมภาษณ์สำหรับผู้ป่วยที่ไม่มาตามนัด ปัจจัยหลักที่ศึกษาคือ อัตราของการรับประทานยาต้านไวรัสเอชไอวีอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอในช่วง 30 วันที่ผ่านมา ลักษณะของเวลาทำงาน ร่วมกับปัจจัยอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับอัตราของการรับประทานยาต้านไวรัสเอชไอวีอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ วิเคราะห์ทางสถิติด้วยวิธี logistic regression สำหรับการหาค่าสถิติ odds ratio และ 95% confidence intervalผลการศึกษา: การทำงานกะมีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของ poor adherence (adjusted odds ratio = 3.63, 95% confidence interval: 1.89, 6.99) สัดส่วนของผู้ที่มี poor adherence ในผู้ป่วยที่ทำงานกะ สูงกว่าในผู้ป่วยที่ทำงานกลางวันปกติ (21.0% vs. 7.5%, p-value &lt; 0.001) สรุป: งานวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่า การทำงานกะมีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของ poor adherence ดังนั้น การถามประวัติการทำงานของผู้ป่วยจึงมีความสำคัญ และผู้ป่วยที่ทำงานกะควรได้รับความใส่ใจเป็นพิเศษจากบุคลากรทางการแพทย์ รวมถึงควรได้รับความช่วยเหลือและอำนวยความสะดวกในการรับประทานยาในขณะทำงานและการลาเพื่อไปรับการรักษา จากนายจ้างอย่างเหมาะสม
DOI: 10.14457/cu.the.2013.986
title: ผลของยาเคมีบำบัดที่ใช้รักษามะเร็งเต้านมต่อการเปลี่ยนแปลงระยะการเคลื่อนที่ของวงลิ้นหัวใจไตรคัสปิสในช่วงหัวใจบีบตัว

description: ผลของยาเคมีบำบัดที่ใช้รักษามะเร็งเต้านมต่อการเปลี่ยนแปลงระยะการเคลื่อนที่ของวงลิ้นหัวใจไตรคัสปิสในช่วงหัวใจบีบตัวอาทิตย์ ทองถนอมกุล, วิโรจน์ ศรีอุฬารพงศ์, สมนพร บุณยะรัตเวช สองเมือง, ศริญญา ภูวนันท์บทคัดย่อความสำคัญและที่มาของการวิจัย: ปัจจุบันมีการศึกษาจำนวนมากพบความสัมพันธ์ของยาเคมีบำบัดกลุ่ม Anthracycline ที่ใช้รักษา ผู้ป่วยมะเร็งเต้านม กับการลดลงของการทำงานของหัวใจห้องล่างซ้ายอย่างชัดเจน แต่การศึกษาเกี่ยวกับการทำงานของหัวใจห้องล่างขวาในผู้ป่วยกลุ่มนี้ยังมีน้อย และมีข้อมูลที่ขัดแย้งกัน วัตถุประสงค์ของการวิจัย: ศึกษาผลของยาเคมีบำบัดที่ใช้รักษามะเร็งเต้านมกลุ่ม anthracycline กับการงานของหัวใจห้องล่างขวาโดย ใช้การเปลี่ยนแปลงระยะการเคลื่อนที่ของวงลิ้นหัวใจไตรคัสปิสในช่วงหัวใจบีบตัว จากคลื่นเสียงสะท้อนหัวใจ วิธีการศึกษา: เปรียบเทียบการทำงานของหัวใจห้องล่างขวา โดยการตรวจคลื่นเสียงสะท้อนหัวใจในผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเต้านม ก่อนและหลังได้รับยาเคมีบำบัดสูตร [cyclophosphamide (600 mg/m2)+adriamycin (60 mg/m2)] ครบ 4 รอบ ผลการศึกษาวิจัย: จากผู้ป่วยที่ศึกษา 100 ราย เป็นเพศหญิงทั้งหมด และมีอายุเฉลี่ย 51±10 ปี เปรียบเทียบการทำงานของหัวใจห้องล่างขวา โดยใช้คลื่นเสียงสะท้อนหัวใจก่อนและหลังให้ยาเคมีบำบัดครบ พบว่ามีการลดลงของระยะการเคลื่อนที่ของวงลิ้นหัวใจไตรคัสปิสในช่วงหัวใจบีบตัว (tricuspid annular plane systolic excursion: TAPSE) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (22 ± 3 กับ 20 ± 3.0 mm, p &lt; 0.001) นอกจากนี้ยังมีพารามิเตอร์คลื่นเสียงสะท้อนหัวใจของการทำงานหัวใจห้องล่างขวาอื่น ที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเปรียบเทียบก่อนและหลังได้รับยาเคมีบำบัดครบ ดังนี้ right ventricular fractional area change (56 ±9 กับ 50 ±11 %, p &lt; 0.001), peak systolic tricuspid annular velocity (S’) (13 ± 2 กับ 12 ± 2 mm, p &lt; 0.001), tricuspid E/A ratio (1.4 ± 0.4 กับ 1.3 ± 0.3, p &lt; 0.001) , tricuspid e’ (10.9 ± 2.8 กับ 10.0 ± 2.3 cm/s, p &lt; 0.001) และ Tissue doppler right ventricular Tei index (0.28 ± 0.18 กับ 0.36 ± 0.17 ,p &lt;0.001). บทสรุป:ยาเคมีบำบัดที่ใช้รักษามะเร็งเต้านมกลุ่ม anthracycline มีผลลดระยะการเคลื่อนที่ของวงลิ้นหัวใจไตรคัสปิสในช่วงหัวใจบีบตัว (tricuspid annular plane systolic excursion: TAPSE) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.987
title: ประโยชน์ของการบริหารกล้ามเนื้อหายใจส่วนต้นในการรักษาภาวะหยุดหายใจขณะหลับจากการอุดกั้นระดับปานกลางและระดับรุนแรงในกลุ่มผู้ป่วยไทย

description: ที่มา การทำงานของกล้ามเนื้อหายใจส่วนต้นอย่างเพียงพอนั้นเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญของการลดการตีบแคบลงของทางเดินหายใจส่วนต้นในผู้ป่วยภาวะหยุดหายใจขณะหลับจากการอุดกั้น โดยการศึกษาก่อนหน้านี้ ในผู้ป่วยภาวะหยุดหายใจขณะหลับจากการอุดกั้นระดับปานกลาง ชาวยุโรปและอเมริกาใต้ แสดงให้เห็นว่าสามารถลดระดับความรุนแรงของภาวะนี้ได้ หลังฝึกบริหารกล้ามเนื้อหายใจส่วนต้น แต่ยังไม่มีการศึกษาในผู้ป่วยชาวเอเชียที่มีลักษณะโครงสร้างกะโหลกศีรษะแตกต่างจากชาวตะวันตก วิธีการศึกษา การศึกษานี้เป็นการศึกษาเชิงทดลองแบบสุ่มและปกปิดสองทางเปรียบเทียบผลของการบริหารกล้ามเนื้อหายใจส่วนต้นกับการบริหารโดยวิธีหายใจเข้าออกลึก โดยผู้ป่วยทุกรายได้รับการวินิจฉัยภาวะหยุดหายใจขณะหลับจากการอุดกั้นระดับปานกลางหรือระดับรุนแรง จากการตรวจการนอนหลับในห้องปฏิบัติการ ผู้ป่วยที่ยินยอมเข้าร่วมการรักษา แบ่งเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มบริหารกล้ามเนื้อหายใจส่วนต้น และกลุ่มบริหารโดยวิธีหายใจเข้าออกลึก ซึ่งให้ฝึกหายใจเข้าออกลึก ผู้ป่วยทุกรายต้องฝึกออกกำลังกายตามที่กำหนด และวัดผลจากการตรวจการนอนหลับในห้องปฏิบัติการ และแบบประเมินอาการแสดงที่เกี่ยวกับภาวะนี้ ก่อนเข้าการศึกษา และภายหลังการบริหารกล้ามเนื้อหายใจส่วนต้น 12 สัปดาห์ ผลการศึกษา ผู้เข้าร่วมการศึกษาทั้งหมด 28 ราย (กลุ่มละ 14 ราย) ผู้ป่วยในกลุ่มบริหารกล้ามเนื้อหายใจส่วนต้น มีการลดลงของ AHI อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อเปรียบเทียบกับก่อนและหลังบริหารกล้ามเนื้อ (36.73±17.86 และ 30.68±19.96 ;p=0.13) อย่างไรก็ตาม พบว่ามีการลดลงของ REM RDI อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (38.11±20.24 และ 27.27±17.60 ;p=0.02) ส่วนในกลุ่มบริหารโดยวิธีหายใจเข้าออกลึก มีการลดลงของ AHI อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (30.65±13.86 และ 24.13±13.07 ;p=0.04) แต่เมื่อเปรียบเทียบร้อยละของAHIที่ลดลงไม่พบความแตกต่างกันระหว่างสองกลุ่ม (17.07±27.84 และ 17.45±38.08;p=0.73) นอกจากนี้ทั้งสองกลุ่มมีการลดลงของอาการที่เกี่ยวข้องกับภาวะนี้เหมือนกันสรุป การบริหารกล้ามเนื้อหายใจส่วนต้นไม่สามารถแสดงให้เห็นถึงการลดลงของระดับความรุนแรงของภาวะหยุดหายใจขณะหลับจากการอุดกั้น อย่างไรก็ตามก็ยังแสดงให้เห็นถึงการลดลงของ REM RDI และอาการแสดงที่เกี่ยวข้องกับภาวะนี้ ส่วนการฝึกหายใจเข้าออกลึก แสดงให้เห็นถึงการลดลงของระดับความรุนแรงของภาวะนี้ และอาการที่เกี่ยวข้องกับภาวะนี้ได้
DOI: 10.14457/cu.the.2013.988
title: การศึกษาความสัมพันธ์ของขนาดก้อนติดเชื้อเวเจเทชันที่เยื่อบุหัวใจฝั่งซ้ายกับโอกาสการเกิดก้อนติดเชื้อแพร่กระจายในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์

description: โรคติดเชื้อเยื่อบุหัวใจ ( Infective endocarditis) สามารถพบภาวะแทรกซ้อนที่อันตราย และมีผลต่อพยากรณ์ โรคของผู้ป่วยนั่นคือ ภาวะก้อนติดเชื้อแพร่กระจาย(Systemic embolism) ในปัจจุบัน ข้อมูลของประเทศไทยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างขนาดของก้อนติดเชื้อ (Vegetation size) กับโอกาสเกิดภาวะก้อนติดเชื้อแพร่กระจายนั้นยังมีจำกัดวัตถุประสงค์ของการศึกษานี้ เพื่อหาความสัมพันธ์ของขนาดก้อนติดเชื้อกับโอกาส การเกิดก้อนติดเชื้อแพร่ กระจายในผู้ป่วยที่ติดเชื้อเยื่อบุหัวใจฝั่งซ้ายวิธีการศึกษา จากผู้ป่วย 156 ราย ที่ได้รับการวินิจฉัย โรคติดเชื้อเยื่อบุหัวใจอ้างอิงจาก ICD-10 นั้น 95 ราย ถูกคัดออกเนื่องจาก การวินิจฉัยไม่ครบตามเกณฑ์(definite diagnosis) การติดเชื้ออยู่ทางฝั่งขวา มีโรคหัวใจพิการแต่กำเนิด หรือ ไม่สามารถนำข้อมูลภาพechocardiogram มาวัดใหม่ มีผู้ป่วย 61 ราย ที่เข้าเกณฑ์การศึกษา วัดขนาดของก้อนติดเชื้อใหม่เทียบกันด้วยผู้วัดสองคน แยกกัน ในส่วนของข้อมูลทางคลินิก นำมาจากแฟ้มประวัติการเป็นผู้ป่วยในและ ผู้ป่วยนอกของโรงพยาบาล ผลการศึกษา ผู้ป่วย 61 ราย เป็นเพศชาย 35 ราย (คิดเป็นร้อยละ 57) อายุเฉลี่ย 49 ± 16 ปี พบการติดเชื้อที่ลิ้นหัวใจเทียม 8 ราย(คิดเป็นร้อยละ 13) ผู้ป่วยที่พบขนาดของก้อนติดเชื้อมากกว่าหรือเท่ากับ 10 มิลลิเมตร มี 42 ราย(คิดเป็นร้อยละ 69) พบก้อนติดเชื้อที่ ลิ้นไมตรัล 38 ราย(คิดเป็นร้อยละ 62) ลิ้นเอออร์ติก 11 ราย (คิดเป็นร้อยละ 18) ก้อนติดเชื้อทั้งสองลิ้นพบได้ 12 ราย(คิดเป็นร้อยละ 20) Viridan streptococci เป็นเชื้อก่อโรคที่พบมากที่สุด 11 ราย(คิดเป็นร้อยละ 18) อัตราการเกิดภาวะก้อนติดเชื้อแพร่กระจาย และ อัตราการเสียชีวิตในโรงพยาบาล 12 ราย และ 6 ราย (คิดเป็นร้อยละ 20 และ ร้อยละ 10) ตามลำดับ สาเหตุของการเสียชีวิตมาจากภาวะติดเชื้อในกระแสเลือดมากที่สุด กลุ่มผู้ป่วยที่มีขนาดของก้อนติดเชื้อ มากกว่าเท่ากับ 10 มิลลิเมตร มีแนวโน้มของการเกิดภาวะก้อนติดเชื้อแพร่กระจายสูงกว่ากลุ่มผู้ป่วยที่ก้อนติดเชื้อขนาดเล็กกว่า 10 มิลลิเมตร ( Odd ratio 6.4, 95%CI [0.76 – 53.63], p value = 0.088 ) ในขณะที่อัตราการเกิดก้อนติดเชื้อแพร่กระจาย ในผู้ป่วยกลุ่มที่มีการติดเชื้อ Staphylococcus ไม่ต่างจากกลุ่มผู้ป่วยที่มีการติดเชื้อก่อโรคชนิดอื่น (p value = 0.40) ไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างขนาดของก้อนติดเชื้อและอัตราการเสียชีวิต (Odd ratio=2.43, 95%CI [0.26, 22.39] p value= 0.433) ผู้ป่วยที่อายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป พบว่ามีแนวโน้มเสียชีวิตมากชึ้น (Odd ratio 5.9, 95%CI [0.97-35.52], p value 0.055) มีจำนวนผู้ป่วยที่ให้การรักษาด้วยการผ่าตัดเปลี่ยนลิ้นหัวใจทั้งสิ้น 28 ราย (คิดเป็นร้อยละ 46) โดย ภาวะหัวใจล้มเหลวและภาวะลิ้นหัวใจรั่วรุนแรง เป็นข้อบ่งชี้ที่พบได้บ่อยที่สุด คือ 25 ราย (คิดเป็นร้อยละ 41) สรุปผลการศึกษา ผู้ป่วยที่มีขนาดของก้อนติดเชื้อมากกว่าเท่ากับ 10 มิลลิเมตร มีความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะก้อนติดเชื้อแพร่กระจายเพิ่มขึ้น 6 เท่า เมื่อเทียบกับกลุ่มที่ขนาดก้อนติดเชื้อเล็กกว่า 10 มิลลิเมตร ในส่วนของอัตราการเสียชีวิตของผู้ป่วย พบว่าไม่ขึ้นกับขนาดของก้อนติดเชื้อ และสำหรับกลุ่มผู้ป่วยที่อายุมากกว่าเท่ากับ 60 ปี พบมีแนวโน้มที่จะเสียชีวิตจากการติดเชื้อเยื่อบุหัวใจสูงขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2013.989
title: การศึกษาดีเอ็นเอเมทิลเลชันทั้งจีโนมในเซลล์เม็ดเลือดขาวและผลของการรักษาด้วยมะนาวผงในผู้ป่วยโรคนิ่ว

description: บทนำ: อุบัติการณ์การเกิดโรคนิ่วไตเพิ่มสูงขึ้นทั่วโลก และมีอัตราการกลับเป็นซ้ำสูง ในปัจจุบันยังไม่มีสารทางชีวภาพใดที่ช่วยบ่งชี้ระดับการอักเสบและความเสี่ยงในการเกิดนิ่วซ้ำ ผู้วิจัยจึงสนใจศึกษาระดับการเติมหมู่เมทิลทั้งจีโนมในดีเอ็นเอเม็ดเลือดขาว ภาวะอักเสบ ภาวะเครียดจากออกซิเดชันและเมแทบอไลท์ในปัสสาวะของผู้ป่วยโรคนิ่วไตเทียบกับคนปกติ และศึกษาผลของยาสูตรมะนาวผง (LPR) ต่อระดับการเติมหมู่เมทิลทั้งจีโนมและภาวะอักเสบ ระเบียบวิธีวิจัย: ผู้เข้าร่วมโครงการจำนวน 100 ราย ประกอบด้วยผู้ป่วยโรคนิ่วไต (Renal stone patients; RSP) จำนวน 50 รายและกลุ่มควบคุมจำนวน 50 ราย (Control) ผู้เข้าร่วมโครงการได้รับการเจาะเลือดและเก็บปัสสาวะ 24 ชั่วโมง โดยเก็บครั้งเดียวในกลุ่มควบคุม (Control group: 50 คน) และสามครั้งในกลุ่ม RSP ประกอบด้วย ระยะก่อนผ่าตัดนำนิ่วออก (RS group: 50 คน) ระยะหลังผ่าตัดนำก้อนนิ่วออกและก่อนรับสูตรมะนาวผง (LPR0 group: 36 คน) และระยะหลังได้รับยาสูตรมะนาวผงเป็นระยะเวลา 6 เดือน (LPR6 group: 36 คน) จากนั้นทำการวิเคราะห์ระดับร้อยละ 5-methylcytosine (5-mC%) ของ DNA ในเม็ดเลือดขาว ตรวจวัดระดับ protein carbonyl ในพลาสมา และตรวจวัดระดับ IL-8 ครีเอตินิน สารต้านอนุมูลอิสระโดยรวม (TAS) ซิเทรตออกซาเลต กรดยูริก และโปรตีนในปัสสาวะ ผลการวิจัย: RS มีระดับ 5-mC%, IL-8, protein carbonyl, ออกซาเลต, กรดยูริก และโปรตีน สูงกว่า Control อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&lt;0.001, p&lt;0.001, p=0.015, p&lt;0.001, p&lt;0.001 และ p=0.022 ตามลำดับ) และมีปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระโดยรวม และซิเตรทในปัสสาวะ ต่ำกว่า control (p&lt;0.001) และพบว่าระดับ 5-mC% มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับ IL-8 (r=0.378, p&lt;0.001) ในขณะที่ทั้ง 5-mC% และ IL-8 มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับระดับออกซาเลต กรดยูริกและโปรตีน และมีความสัมพันธ์เชิงลบกับ TAS และซิเตรทอย่างมีนัยสำคัญ นอกจากนี้ การศึกษาผลของยาสูตรมะนาวผงต่อระดับการเติมหมู่เมทิลทั้งจีโนมและภาวะอักเสบ พบว่า LPR6 มีระดับ 5-mC% และระดับ IL-8 ต่ำกว่า LPR0 อย่างมีนัยสำคัญ (p=0.014 และ p=0.005 ตามลำดับ) เมื่อวิเคราะห์คุณค่าทางการวินิจฉัยของตัวบ่งชี้ระดับการเติมหมู่เมทิลทั้งจีโนมและภาวะอักเสบ พบว่า 5-mC% มีค่า AUC เท่ากับ 0.8155 (95% CI; 0.7110-0.8870) ที่ค่า cutoff 0.5% มีค่า sensitivity เท่ากับ 68.00% และค่า specificity เท่ากับ 74.00% สำหรับ IL-8 มีค่า AUC เท่ากับ 0.9514 (95% CI; 0.9408-1.000) ที่ค่า cutoff 247.1 pg/mg Cr มีค่า sensitivity เท่ากับ 94.00% และค่า specificity เท่ากับ 92.00% สรุปผลการวิจัย: รายงานนี้เป็นรายงานการศึกษาแรกเกี่ยวกับระดับการเติมหมู่เมทิลทั้งจีโนมในผู้ป่วยโรคนิ่วไต ซึ่งพบว่ามีระดับที่สูงเมื่อเทียบกับคนปกติ และสัมพันธ์กับตัวบ่งชี้การอักเสบ IL-8 ในปัสสาวะ ข้อมูลวิจัยนี้ชี้แนะว่าการตรวจวัดระดับการเติมหมู่เมทิลทั้งจีโนมและการวัดปริมาณ IL-8 น่าจะใช้เป็นตัวบ่งชี้เพิ่มเติมเพื่อติดตามโรคนิ่วไตกลับเป็นซ้ำได้ และอาจมีประโยชน์ในการช่วยติดตามผลการรักษาโรคนิ่วไตในอนาคต
DOI: 10.14457/cu.the.2013.754
title: ธรรมชาตินิยมในการสร้างสรรค์ภาพยนตร์ของฌอง-ปิแอร์ ดาร์เดนน์ และลุค ดาร์เดนน์

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะเฉพาะของธรรมชาตินิยมในภาพยนตร์ของ ฌอง-ปิแอร์ ดาร์เดนน์ และลุค ดาร์เดนน์ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ทำการวิเคราะห์ตัวบท คือภาพยนตร์ขนาดยาว 6 เรื่อง ผลการวิจัยพบว่าธรรมชาตินิยมในภาพยนตร์ของสองพี่น้องดาร์เดนน์ส่วนใหญ่ได้แรงบันดาลใจจาก 1) สิ่งแวดล้อมในถิ่นเกิดคือเมืองลีแยช ประเทศเบลเยียม 2) แนวคิดของผู้กำกับภาพยนตร์สัจนิยมในอดีตและนักการละคร โดยภาพยนตร์ทุกเรื่องของพวกเขาถ่ายทำในลีแยชและมุ่งนำเสนอประเด็นปัญหาที่เกิดขึ้นในเมืองนี้การนำเสนอภาพยนตร์ของสองพี่น้องดาร์เดนน์เป็นการผสมผสานระหว่างวรรณกรรมธรรมชาตินิยมและภาพยนตร์สารคดี ตัวละครในภาพยนตร์ของพวกเขาส่วนใหญ่มีลักษณะเป็นชนชั้นล่างที่ถูกสังคมบีบให้ต้องกระทำความผิด ในส่วนการเล่าเรื่องภาพยนตร์ของพวกเขามักใช้การเล่าเรื่องแบบคลาสสิคผสมผสานกับการเล่าเรื่องแบบมินิมัลลิสท์ด้วยการวางจังหวะของความขัดแย้งใหม่หลังจากที่ความขัดแย้งก่อนหน้ากำลังเข้าสู่ภาวะคลี่คลายเพื่อทำให้ชีวิตของตัวละครเป็นมากกว่าชีวิตของคนทั่วไป อย่างไรก็ตาม พวกเขายังใช้วิธีการเล่าเรื่องแบบภาพยนตร์เขย่าขวัญเพื่อทำให้เสี้ยวหนึ่งของชีวิตคนธรรมดามีความน่าสนใจสำหรับผู้ชมมากขึ้น การใช้ฉากและสถานที่สองพี่น้องดาร์เดนน์มีการใช้ non-place หรือพื้นที่แห่งการเปลี่ยนผ่านเพื่อแสดงถึงความไร้จุดมุ่งหมายของตัวละครและทำให้ผู้ชมใกล้ชิดกับตัวละครมากขึ้น สำหรับเทคนิคทางภาพยนตร์พวกเขามักใช้ฉากลองเทค การถ่ายภาพแบบมือถือ ตลอดจนการถ่ายภาพตามตัวละครและการถ่ายภาพขนาดใกล้เพื่อทำให้ผู้ชมเชื่อมโยงกับตัวละครด้านพื้นที่และเวลาจนสามารถรับรู้ความรู้สึกที่เหมือนจริงของตัวละครได้
DOI: 10.14457/cu.the.2013.755
title: THAI PEOPLE'S ATTITUDES TOWARDS INFOGRAPHICS AND TEXTS AS MEANS OF COMMUNICATION FOR SOCIAL CAMPAIGNS

description: The objective of this research was to examine the relationship of Attitudes, Understanding and Intention to Change behavior towards in social campaigns among Thais mainly in the categories of (1) infographic stimulus and (2) text stimulus to gain a better understanding of both infographic and text contents. This research employed both quantitative and qualitative approach by online and pen-and-paper survey research from 400 sample population. The samples in this research are Thai males and females ages between 15-45 year old, graduated to at least lower secondary school level. They have registered social network accounts and are active on one social platform account at least once a week. The samples are presented with three types of presentation style: (1) pure text stimulus, (2) the graphic content of 30-60 percent stimulus and (3) the graphic content over 60 percent stimulus. The research result shows that the association level of the samples’ Attitude and Understanding towards Intention to Change behavior in the infographic stimulus is higher than the text stimulus. The data shows that excessive picture communication is useful for drawing attention while excessive text communication is more useful for explaining complex and detailed concepts. Therefore, the most balanced communication that will have the most effective impact on attractiveness and intention to change behavior in any stage of AIDA model is a message that contains graphic content of 40% to 60% of overall design. All in all, communication objective must be taken as the main consideration when forming a message campaign.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.756
title: THE INFLUENCE OF FOREIGN MARKETING COMMUNICATIONS ON MYANMARESE CONSUMERS BEHAVIOR.

description: In the era of globalization whereby the barriers of time and distance have been lifted through technological advancements, businesses have now the opportunity to expand effortlessly, rapidly and efficiently across borders, hence, the birth of numerous multi-national corporations across the globe. Utilizing standardization as a key means to communication, local host countries to foreign brands have become increasingly vulnerable to cultural imperialism, westernization and culture deterioration. As of November 8th 2012, Myanmar’s president Thein sein has established new foreign investment laws which formally announced Myanmar as a country freely open for trade. With astounding statistics that demonstrate how the Burmese market have flourished in foreign direct investments, an average growth by 542 percent per year between 1989 and 2012, the author took interest in exploring the explanation behind the successes in communicational tactics of these foreign brands in Myanmar. The sample group explored was male and female ages between 18-64 living in Yangon.Findings to reveal how high advertising expenditures made by foreign brands have viciously bombarded Burmese populates with standardized brand messages and have resulted in (1) Higher awareness, recognition and recall of multi-national brands over local brands (2) Higher product usage of foreign brands over local brands and finally (3) Higher product preference of foreign brand over local brands.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.757
title: Synthesis, antibacterial activity and molecular modeling of dicoumarols

description: Dicoumarol and its nineteen derivatives containing the substituted benzene ring at the methylenebis position were synthesized from the condensation reaction between 4-hydroxycoumarin with interesting aromatic aldehydes. These well-characterized compounds were evaluated for their antibacterial activity against gram-positive bacteria: Staphylococcus aureus and Bacillus subtilis and gram-negative bacteria: Escherichia coli and Klebsiella sp. The synthesized dicoumarols exhibited antibacterial activity selectively against gram-positive bacteria. Most derivatives with the substitution of steric bulky group on the methylenebis position appear to decrease in the efficacy of antibacterial effect. This finding is roughly described by the poorer docked poses of the derivatives to a homology model of S. aureus flavoprotein. 3D-QSAR study highlighted structural features around the substituted benzene ring of dicoumarols as the antibacterial activity. CoMFA and CoMSIA contour maps support the idea that steric repulsion at the para position could diminish the antibacterial activity. Futhermore, drug-likeness properties of the synthesized compounds were fallen in citeriors for Lipinski rule. The results of this study provide a better understanding of the molecular basis for the antibacterial activity of dicoumarols.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.758
title: ความชุกและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความเครียดในแพทย์ใช้ทุน

description: การวิจัยนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกของความเครียด และปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความเครียดในแพทย์ใช้ทุน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่แพทย์ใช้ทุนจำนวน 283 คน ซึ่งได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามระหว่างเดือน เมษายน ถึง สิงหาคม พ.ศ.2556 อัตราการตอบกลับของแบบสอบถามคิดเป็นร้อยละ 71.11 สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบไค-สแควร์ และการวิเคราะห์ความถดถอยโลจิสติค ผลการศึกษา พบว่า ความชุกของความเครียดในแพทย์ใช้ทุน เท่ากับ ร้อยละ 29.40 แพทย์ใช้ทุนส่วนใหญ่มีระดับความเครียดอยู่ในเกณฑ์ปกติและไม่เครียด ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความเครียดในแพทย์ใช้ทุนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 มีดังนี้ ปัจจัยส่วนบุคคลได้แก่ รายได้ (p value=0.036) ปัจจัยด้านการทำงาน ได้แก่ การเตรียมตัวก่อนทำงานเป็นแพทย์ใช้ทุน (p value=0.007) ความกดดันเรื่องเวลา (p value&lt;0.001)
DOI: 10.14457/cu.the.2013.759
title: การวิเคราะห์ไมโครอาร์เอ็นเอของมนุษย์ที่สามารถยับยั้งเชื้อไวรัสตับอักเสบซีในเซลล์เพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อตับ

description: microRNA (miRNA) คืออาร์เอ็นเอสายสั้นๆขนาดประมาณ 21-23 นิวคลีโอไทด์ สามารถไปเข้าคู่ (hybridization) กับ mRNA เป้าหมาย และควบคุมการแสดงออกของยีนได้ จากงานวิจัยที่ผ่านมาพบว่า microRNAs (miRNAs) สามารถควบคุมการเพิ่มจำนวนของไวรัสได้ ไวรัสตับอักเสบซี (Hepatitis C virus) เป็นไวรัสที่ก่อให้เกิดปัญหาทางสาธารณสุขที่สำคัญ สามารถแบ่งออกเป็น 6 จีโนไทป์หลัก โดยจีโนไทป์ที่พบอัตราการระบาดมากในประเทศไทยได้แก่ 1, 3 และ 6 การศึกษาในครั้งนี้จึงสนใจวิเคราะห์หา miRNA ของมนุษย์ ที่สามารถไปเข้าคู่กับยีนของไวรัสตับอักเสบซีทั้ง 3 จีโนไทป์ (1, 3 และ 6) ได้ โดยอาศัยการทำนายด้วยโปรแกรมทาง Bioinformatics ได้แก่ miRBase และ RNA hybrid เพื่อวิเคราะห์รูปแบบการเข้าคู่กันระหว่าง miRNA และ ยีนของไวรัสตับอักเสบซี และค่าพลังงานในการจับ (Minimum free energy; MFE) พบว่ามี hsa-miR-4645-3p และ hsa-miR-4658 ที่สามารถเข้าคู่กับ บริเวณ 5'UTR ของไวรัสตับอักเสบซีได้อย่างมีประสิทธิภาพ จากนั้นทำการทดสอบ hsa-miR-4645-3p ในการยับยั้งการแสดงออกของยีน firefly luciferase ที่ต่อกับยีนของไวรัสตับอักเสบซี ในเซลล์เพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อตับ (HepG2 cell) โดยใช้เทคนิค Luciferase assay พบว่า hsa-miR-4645-3p ไม่สามารถยับยั้งการแสดงออกยีน (gene silencing) ได้ จึงทำให้สัญญาณ Luciferase ไม่เปลี่ยนแปลง เนื่องจาก mRNA ของ firefly luciferase ที่ต่อกับยีนของไวรัสตับอักเสบซีเกิดโครงสร้างทุติยภูมิที่ขัดขวางไม่ให้ hsa-miR-4645-3p มาจับที่ยีนของไวรัสตับอักเสบซี ดังนั้นหากต้องการทดสอบ hsa-miR-4645-3p ควรเปลี่ยน vector ให้มี reporter gene ชนิดอื่นที่ไม่เกิดโครงสร้างทุติยภูมิกับยีนของไวรัสตับอักเสบซี