DOI: 10.14457/tu.the.2016.1755
title: บทวิเคราะห์การแปลกริยาวลีภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยที่ปรากฏในพระราชหัตถเลขาในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ถึงนายเมย์นาร์ด วิลโลบี คอลเชสเตอร์–วีมซ คหบดี

description: สารนิพนธ์เล่มนี้ มุ่งวิเคราะห์การแปลกริยาวลีภาษาอังกฤษใน 3 ประเด็น กล่าวคือ 1) หน้าที่ของกลุ่มคำภาษาไทยที่ใช้แปลกริยาวลีภาษาอังกฤษ 2) ประเภทของกลุ่มคำภาษาไทยที่ใช้แปลกริยาวลีภาษาอังกฤษ 3) กลวิธีการปรับบทแปลกริยาวลีภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทย เอกสารที่ใช้ในการวิเคราะห์ คือ พระราชหัตถเลขาในพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ถึงนายเมย์นาร์ด วิลโลบี คอลเชสเตอร์ – วีมซ คหบดี จากหนังสือเรื่อง “พระราชากับคหบดีแห่งชนบท” แปลโดย มาลิทัต พรหมทัตตเวที จำนวนทั้งสิ้น 26 ฉบับ ผู้วิจัยคัดเลือกพระราชหัตถเลขาเพื่อนำมาศึกษาตั้งแต่ฉบับแรกเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พุทธศักราช 2446 ถึงวันที่ 17 สิงหาคม พุทธศักราช 2466 ทั้งนี้ ผู้วิจัยใช้หลักวากยสัมพันธ์ของอุปกิตศิลปสาร (2545) และกลวิธีการปรับบทแปลของสัญฉวี สายบัว (2553) เป็นกรอบในการวิจัยครั้งนี้จากการศึกษาในประเด็นต่างๆ พบว่า1) กลุ่มคำภาษาไทยที่ใช้แปลกริยาวลีภาษาอังกฤษมีทั้งสิ้น 6 หน้าที่ เรียงลำดับจากอัตราความถี่สูงสุดไปยังอัตราความถี่ต่ำสุด ได้แก่ 1) วิเศษณ์ขยายนาม พบร้อยละ 50.52 2) ส่วนขยายบอกอาการของคำนาม พบร้อยละ 30.52 3) ส่วนขยายประโยค พบร้อยละ 9.47 4) กรรม พบร้อยละ 6.31 5) ส่วนขยายกริยาวลี พบร้อยละ 2.10 และ 6) ประธาน พบร้อยละ 1.05  2) ประเภทของกลุ่มคำภาษาไทยที่ใช้แปลกริยาวลีภาษาอังกฤษมีทั้งสิ้น 13 ประเภท โดยเรียงลำดับจากความอัตราถี่สูงสุดไปยังอัตราความถี่ต่ำสุด ได้แก่ 1) คุณานุประโยค พบร้อยละ 38.94 2) กริยาวลี พบร้อยละ 20.65 3) บุพบทวลี พบร้อยละ 7.36 4) วิเศษณานุประโยค พบร้อยละ 6.31 5) เอกรรถประโยค พบร้อยละ 5.26 6) นามานุประโยค พบร้อยละ 5.26 7) นามวลี พบร้อยละ 4.21 8) กริยา พบร้อยละ 4.21  9) ประโยคระคน พบร้อยละ 3.15 10) อเนกรรถประโยค พบร้อยละ 3.15 11) วิเศษณ์วลี พบร้อยละ 1.05 12) ส่วนหนึ่งของอเนกรรถประโยค พบร้อยละ 1.05 และ 13) สังกรประโยค พบร้อยละ 1.053)   กลวิธีการปรับบทแปลกริยาวลีภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทย มีทั้งสิ้น 16 กลวิธี  เรียงลำดับจากความอัตราถี่สูงสุดไปยังอัตราความถี่ต่ำสุด ได้แก่  1) เพิ่มคำ “ที่” “ซึ่ง” หรือ “อัน” เมื่อเปลี่ยนกริยาวลีภาษาอังกฤษให้เป็นคุณานุประโยค พบร้อยละ 36.84 2) คงหน้าที่ของกริยาวลีภาษาอังกฤษไว้ พบร้อยละ 12.63 3) เปลี่ยนกริยาวลีภาษาอังกฤษให้เป็นกริยาแท้ พบร้อยละ 12.63 4) เปลี่ยนกริยาวลีภาษาอังกฤษให้เป็นบุพบทวลี พบร้อยละ 7.36 5) ขึ้นประโยคใหม่ พบร้อยละ 6.31 6) เพิ่มคำ “ถ้า…ก็” หรือ “เพราะ” “เนื่องจาก” เมื่อเปลี่ยนกริยาวลีภาษาอังกฤษให้เป็น      วิเศษณานุประโยค พบร้อยละ 6.31 7) เปลี่ยนกริยาวลีภาษาอังกฤษให้เป็นนามานุประโยค พบร้อยละ 5.26 8) ตัดไม่แปลกริยาวลีภาษาอังกฤษ พบร้อยละ 5.26 9) เปลี่ยนกริยาวลีภาษาอังกฤษให้เป็นนามวลี พบร้อยละ 4.21 10) เพิ่มคำ “โดย” เมื่อเปลี่ยนกริยาวลีภาษาอังกฤษให้เป็นประโยคระคน พบร้อยละ 3.15 11) ละคำ “ที่” “ซึ่ง” หรือ “อัน” เมื่อเปลี่ยนกริยาวลีภาษาอังกฤษให้เป็นคุณานุประโยค พบในร้อยละ 2.10 12) เปลี่ยนกริยาวลีภาษาอังกฤษให้เป็นส่วนหนึ่งของอเนกรรถประโยค พบร้อยละ 2.10 13) เปลี่ยนกริยาวลีภาษาอังกฤษให้เป็นวิเศษณ์วลี พบร้อยละ 1.05 14) เรียงลำดับคำใหม่ พบร้อยละ 1.05 15) ทำเป็นปฏิเสธ พบร้อยละ 1.05 16) เปลี่ยนกริยาวลีภาษาอังกฤษให้เป็นสังกรประโยค พบร้อยละ 1.05ผลการวิเคราะห์การแปลกริยาวลีภาษาอังกฤษของงานวิจัยชิ้นนี้ แสดงให้เห็นว่า      มาลิทัต พรหมทัตตเวที ผู้แปล เลือกใช้วิธีการแปลแบบรักษารูปแบบของภาษาต้นฉบับไว้ ทั้งนี้ สังเกตได้จากผู้แปลไม่ได้ปรับบทแปลโดยใช้โครงสร้างที่ต่างไปจากเดิมมากนัก ขณะเดียวกันกลับเลือกที่จะคงโครงสร้างให้ใกล้เคียงกับโครงสร้างของต้นฉบับมากที่สุด