cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1531
title: การประยุกต์ใช้ระบบไชนินในการลดของเสียประเภทรูเข็ม แตก ด้านข้างและแตกบริเวณบ่อเก็บของเสียในการผลิตโถสุขภัณฑ์

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อลดสัดส่วนของเสียที่เกิดในกระบวนการผลิตโถสุขภัณฑ์ โดยใช้ระบบไชนิน (Shainin System) ในการลดปริมาณของเสียที่เกิดขึ้นกับโถสุขภัณฑ์รุ่น BW13 จากการทำแผนภาพพาเรโต จะพบว่าลักษณะข้อบกพร่องที่ต้องแก้ไข คือ รูเข็ม แตกด้านข้าง และแตกบริเวณบ่อเก็บของเสีย ทำการเก็บข้อมูลแล้วนำมาวิเคราะห์โดยใช้ Multi-Vari Chart พบว่าความผันแปรที่เกิดขึ้นในกระบวนการผลิตโถสุขภัณฑ์รุ่น BW13 เกิดจากความผันแปรภายในชิ้นงาน (Within Unit) จากนั้นทำแผนภาพความสนใจ (Concentration Chart) เพื่อที่จะได้ทราบถึงความถี่ในการเกิดของเสียและตำแหน่งที่เกิดขึ้น จากนั้นทำการค้นหาสาเหตุหลักของปัญหา ซึ่งเรียกว่า Red X และใช้หลักการวิเคราะห์ความแตกต่าง (Gap Analysis) ระหว่าง BOB และ WOW ซึ่งจะได้ว่า Red X ของลักษณะข้อบกพร่องประเภทรูเข็ม คือ ขนาดของท่อที่ใช้ในการหล่อ Red X ของลักษณะข้อบกพร่องประเภทแตกด้านข้าง คือ ความหนาบริเวณใต้ปีก และ Red X ของลักษณะข้อบกพร่องประเภทแตกบริเวณบ่อเก็บของเสีย คือ ความแข็งของเม็ดกระดุม ขั้นตอนต่อไปจะเป็นขั้นตอนที่จะทำการทดสอบว่า Red X ที่พบในขั้นตอนออกแบบการทดลองนั้น เป็นสาเหตุที่แท้จริงหรือไม่ โดยนำมาทำการทดสอบ โดยใช้หลักการ B vs C มาทำการทดสอบและเปรียบเทียบ ซึ่งจะพบว่า กระบวนการ กระบวนการหลังปรับปรุง (B) นั้นดีกว่ากระบวนการ กระบวนการก่อนการปรับปรุง (C) ด้วยความเชื่อมั่นที่ 95% หลังจากการปรับปรุง พบว่าสามารถลดสัดส่วนของเสียประเภทรูเข็มจาก 14.01% ไปเป็น 2.15% ของเสียประเภทแตกด้านข้าง ลดลงจาก 8.51% ไปเป็น 0.23% และแตกบริเวณบ่อเก็บของเสียลดลงจาก 4.57% ไปเป็น 0.95% คิดเป็นมูลค่าความสูญเสียที่ลดลงได้ 7,209,360 บาท (ในช่วงระยะเวลา 6 เดือน)
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1532
title: การลดเวลาสูญเสียของเครื่องผสมยางจากยางติดประตูปล่อยยาง

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อลดเวลาสูญเสียของเครื่องผสมยางและจัดทำมาตรฐานการทำงานเพื่อปรับปรุงกระบวนการผลิตและลดเวลาสูญเสียที่เกิดขึ้นในกระบวนการผสมยางของโรงงานผลิตยางรถยนต์ โดยได้นำแนวทางของซิกซ์ ซิกมา มาประยุกต์ใช้ในการแก้ไขปัญหา ขั้นตอนการดำเนินงานวิจัยนี้ประกอบไปด้วย 5 ระยะ(DMAIC) ได้แก่ (I) ระยะกำหนดปัญหา(D)ได้ทำการคัดเลือกปัญหาที่จะทำการวิเคราะห์สาเหตุและแนวทางแก้ไข คือ ปัญหาเวลาสูญเสียของเครื่องผสมยางมีสาเหตุหลักมาจากยางติดประตูปล่อยยาง โดย ยางสูตร A ที่มีส่วนผสมของซิลิกาเป็นหลัก ทำให้เกิดเวลาสูญเสียของเครื่องจักรสูงถึง 31.9% (II) ระยะการหาสาเหตุหลักของปัญหา(M) พบว่า สาเหตุหลักของปัญหาปัจจัยด้านคนและวิธีการ และปัจจัยด้านเครื่องจักร 5 ปัจจัย ได้แก่ 1) อุณหภูมิของโรเตอร์ 2) อุณหภูมิแชมเบอร์ 3) อุณหภูมิประตูปล่อยยาง 4) ความเร็วโรเตอร์ และ 5) เวลาเปิด-ปิดประตูปล่อยยาง (III) ระยะการหาวิธีการแก้ปัญหา (A) ประกอบด้วย 2 วิธี คือ การสร้างระเบียบวิธีการปฏิบัติงานและการออกแบบการทดลอง โดยใช้การออกแบบการทดลองแบบเศษส่วนแฟคทอเรียล แบบ 1 เรพลิเคต เพื่อคัดกรองปัจจัยที่มีผลอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งพบว่า ปัจจัยที่ อุณหภูมิประตูปล่อยยาง 4) ความเร็วโรเตอร์ และ 5) เวลาเปิด-ปิดประตูปล่อยยาง มีผลอย่างมีนัยสำคัญ และใช้การออกแบบการทดลองด้วยวิธีพื้นผิวตอบเพื่อหาค่าระดับที่เหมาะสมสำหรับการปรับตั้งเครื่องจักร (IV) ระยะการปรับปรุงแก้ไขกระบวนการ (I) ได้นำวิธีการแก้ปัญหาไปปฏิบัติตามแผนงานที่กำหนดไว้ (V) ระยะควบคุมและติดตามผล (C) พบว่า หลังจากปรับปรุงสามารถลดปัญหายางสูตร A ติดประตูปล่อยยางได้จาก 31.9 % เป็น 14.3% เป็นไปตามวัตถุประสงค์หลัก
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1533
title: การลดและควบคุมของเสียของการเชื่อมลวดไม่ติดบนแผงวงจรรวม ในกระบวนการเชื่อมลวดทองคำของโรงงานผลิตเซมิคอนดัคเตอร์

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อลดและควบคุมปัญหาการเชื่อมลวดไม่ติดบนแผงวงจรรวมโดยประยุกต์ใช้เทคนิคทางคุณภาพ เริ่มต้นด้วยการจัดตั้งทีมงานในการปรับปรุงคุณภาพเพื่อทำการแก้ไขปัญหาคุณภาพอย่างตรงจุด และมีขั้นตอนการดำเนินการวิจัยประกอบไปด้วย 5 ระยะได้แก่ (I) ระยะการกำหนดปัญหา โดยทำการศึกษาสภาพปัญหาปัจจุบันพบว่ากระบวนการที่พบปัญหามากที่สุดคือ กระบวนการเชื่อมลวดทองคำ โดยมีปัญหาหลักคือการเชื่อมลวดไม่ติดบนแผงวงจรรวมเป็นจำนวนมากถึง 47% การวิจัยนี้จึงมุ่งลดและควบคุมปัญหานี้ (II) ระยะการหาสาเหตุหลักของปัญหาโดยใช้แผนผังก้างปลาเพื่อหาสาเหตุหลักที่ส่งผลต่อปัญหาการเชื่อมลวดไม่ติดบนแผงวงจรรวมและทำการวิเคราะห์สาเหตุและผลกระทบของสาเหตุหลักของปัญหาที่มีความรุนแรงมากที่สุดมาดำเนินการแก้ไข พบว่าพารามิเตอร์ในการเชื่อมลวดทองคำไม่เหมาะสมและพนักงานขาดทักษะในการปฏิบัติงาน (III) ระยะการหาวิธีการแก้ปัญหาประกอบด้วยการออกแบบการทดลองเพื่อหาค่าที่เหมาะสมของพารามิเตอร์ในการปรับตั้งเครื่องจักรโดยมีตัวแปรตอบสนองคือค่าความแข็งแรงของการยึดติดของเส้นลวด และการสร้างมาตรฐานการปฏิบัติงานในกระบวนการเชื่อมลวดทองคำ (IV) ระยะการนำวิธีการแก้ปัญหาไปปฏิบัติตามแผนงานที่กำหนดไว้ ดังนี้ (1)กำหนดให้มีค่าปรับตั้งพารามิเตอร์ของเครื่องจักรตามลำดับดังนี้ กำลังในการเชื่อมลวดอยู่ที่ 80 มิลลิแอมป์และแรงในการเชื่อมลวดอยู่ที่ 50 กรัม (2)ฝึกอบรมพนักงานตามมาตรฐานที่จัดทำขึ้นมาใหม่และมีติดตามผลการฝึกอบรมอย่างเป็นระยะ (3) กำหนดแผนควบคุมโดยใช้แผนภูมิควบคุมเพื่อควบคุมค่าความแข็งแรงในการยึดติดของเส้นลวด (V) ระยะการประเมินผลเปอร์เซ็นต์ของเสียการเชื่อมลวดไม่ติดบนแผงวงจรรวมก่อนทำการปรับปรุง ระหว่างทำการปรับปรุงและหลังทำการปรับปรุง พบว่าหลังทำการปรับปรุงเปอร์เซ็นต์ของเสียการเชื่อมลวดไม่ติดบนแผงวงจรรวมลดลงจาก 9.40% เป็น 2.14% คิดเป็นเปอร์เซ็นต์ของเสียที่ลดลง 7.26% ซึ่งสามารถลดต้นทุนได้ถึง 4.6 ล้านบาทต่อปี
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1534
title: การลดต้นทุนคุณภาพของกระบวนการเขียนแบบและตัดเลเซอร์สำหรับโรงงานแปรรูปโลหะแผ่น

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างระบบวัดต้นทุนคุณภาพและลดต้นทุนคุณภาพของกระบวนการเขียนแบบและกระบวนการตัดเลเซอร์สำหรับโรงงานแปรรูปโลหะแผ่น โดยเริ่มจากการจัดทำระบบวัดต้นทุนคุณภาพของแต่ละกิจกรรมและปัจจัยที่มีผลต่อต้นทุนคุณภาพในแผนกเขียนแบบและแผนกตัดเลเซอร์มาทำการวิเคราะห์หาค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นในกิจกรรมตามหลัก PAF Model คำนวณต้นทุนคุณภาพก่อนการปรับปรุง ทำการบ่งชี้ปัญหาและพิจารณาประเด็นการปรับปรุง เช่น ใบบันทึกการตรวจสอบ (Check sheet) ใช้ในการเก็บข้อมูล แผนภูมิพาเรโต้ ใช้ในการจัดลำดับปัญหาในการปรับปรุง แผนภูมิก้างปลาใช้ในการหาสาเหตุของปัญหา Why-Why Analysis วิเคราะห์หาความสัมพันธ์ระหว่างปัญหา สาเหตุหลัก ต้นทุนคุณภาพ แนวทางการแก้ไข และใช้แผนภูมิแท่งในการเปรียบเทียบต้นทุนคุณภาพก่อนและหลังการลดต้นทุนคุณภาพ เป็นต้น ดำเนินการลดต้นทุนคุณภาพโดยการเพิ่มการเคลียร์แบบก่อนทำงาน อบรมพนักงานในการลดต้นทุน ปรับปรุงมาตรฐานการการทำงาน เปลี่ยนแบบฟอร์มการทำงาน เปลี่ยนวิธีการทำงาน กำหนดรายละเอียดการตรวจสอบในแบบฟอร์มการทำงาน หลังจากการดำเนินการลดต้นทุนคุณภาพแผนกเขียนแบบและแผนกตัดเลเซอร์พบว่าต้นทุนการป้องกันโดยรวมมีค่าจากเดิม 10,301 บาทต่อเดือน เพิ่มขึ้นเป็น 36,169 บาทต่อเดือน ต้นทุนการตรวจสอบตรวจวัดและการประเมินคุณภาพมีค่าจากเดิม 7,283 บาทต่อเดือนเพิ่มขึ้นเป็น 16,758 บาทต่อเดือน ต้นทุนความบกพร่องด้านคุณภาพภายในมีค่าจากเดิม 16,226 บาทต่อเดือน ลดลงเหลือ 2,027 บาทต่อเดือน ต้นทุนความบกพร่องด้านคุณภาพภายนอกมีค่าจากเดิม 122,275 บาทต่อเดือน ลดลงเหลือ 13,157 บาทต่อเดือน ต้นทุนคุณภาพโดยรวมมีค่าจากเดิม 156,086 บาทต่อเดือน มีค่าลดลงเหลือ 68,111 บาทต่อเดือน สามารถลดค่าใช้จ่ายได้ 87,975 บาทต่อเดือน
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1535
title: ระบบแนะนำความรู้สำหรับแผนกช่วยเหลือเทคโนโลยีสารสนเทศ

description: ปัญหาของแผนกช่วยเหลือเทคโนโลยีสารสนเทศคือ การต้องเสียเวลาในการค้นหาวิธีแก้ไขและแก้ปัญหาทางด้านสารสนเทศเรื่องเดิมซ้ำๆ โดยหากเป็นองค์กรที่มีขนาดใหญ่ ปัญหาในการใช้งานระบบสารสนเทศก็ยิ่งมีหลายรูปแบบมากขึ้น ส่งผลต่อการทำงานของแผนกช่วยเหลือสารสนเทศทำให้มีความซับซ้อนตามไปด้วย งานวิจัยนี้จึงนำเสนอระบบแนะนำความรู้สำหรับแผนกช่วยเหลือที่นำเทคนิคการให้เหตุผลอิงกรณีหรือซีบีอาร์ มาทำงานร่วมกับข้อมูลสารสนเทศพื้นฐานในองค์กร ได้แก่ ฐานข้อมูลการจัดการโครงแบบ และข้อมูลสิทธิการเข้าใช้ระบบงาน เพื่อค้นคืนความรู้แบบอัตโนมัติ ในการแก้ปัญหาด้านสารสนเทศในอดีตที่ตรงกับลักษณะของปัญหาปัจจุบัน ทำให้การแก้ปัญหาของแผนกช่วยเหลือเทคโนโลยีสารสนเทศมีความรวดเร็วและมีประสิทธิภาพมากขึ้น พร้อมทั้งเพิ่มประสิทธิผลในการบริหารจัดการความรู้ในการแก้ปัญหาสารสนเทศให้มีความทันสมัยอยู่ตลอดเวลา
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1536
title: การปรับปรุงกระบวนการทดสอบฮาร์ดดิสก์ไดร์ฟเพื่อลดข้อบกพร่องประเภทการอ่าน/เขียนสัญญาณบกพร่องของหัวอ่าน/เขียน

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อลดข้อบกพร่องประเภทการอ่าน/เขียนสัญญาณบกพร่องของหัวอ่าน/เขียน ในระหว่างการตรวจสอบคุณภาพก่อนส่งผลิตภัณฑ์ให้ลูกค้า โดยนำวิธีการปรับปรุงกระบวนการผลิตตามแนวทางซิกซ์ ซิกมา มาประยุกต์ใช้เพื่อศึกษาหาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อจำนวนการกระตุกของสัญญาณภายหลังการอ่านสัญญาณกลับ และหาเงื่อนไขที่เหมาะสมของปัจจัยดังกล่าวในกระบวนการผลิตที่จะทำให้ผลกระทบทางด้านการกระตุกของสัญญาณภายหลังการอ่านสัญญาณกลับลดลง โดยมีเป้าหมายในการปรับปรุงให้ลดลงต่ำกว่า 300 DPPM ผลของงานวิจัยที่ทำการศึกษาพบว่า ในส่วนของปัจจัยนำเข้าแบบแปรผัน เมื่อกำหนดระดับความต่างของสัญญาณในระหว่างการทดสอบที่ 43 DAC ความถี่ในการเขียนสัญญาณที่ 4T (125 เมกะเฮิรตซ์) และอุณหภูมิในระหว่างการทดสอบที่ 32 องศาเซลเซียส พร้อมกับทางด้านปัจจัยแบบคุณลักษณะที่กำหนดให้มีการระบุตำแหน่งของร่องรอยความบกพร่องบนแผ่นเก็บข้อมูลก่อนการทดสอบอ่าน/เขียน จึงทำให้จำนวนการกระตุกของสัญญาณภายหลังการอ่านสัญญาณกลับ มีค่าลดลงตามเป้าหมาย และเมื่อนำผลิตภัณฑ์ฮาร์ดดิสก์ไดร์ฟภายหลังการปรับปรุงกระบวนการดังกล่าวเข้าสู่กระบวนการตรวจสอบคุณภาพภายหลังการผลิต พบว่าผลิตภัณฑ์มีค่า DPPM ก่อนการปรับปรุงจาก 633 DPPM ลดลงเหลือ 287 DPPM คิดเป็น 54.67% ที่ลดลง และคาดการณ์ว่ามูลค่าต้นทุนความสูญเสียรวมจะลดลงประมาณ 11,805,505 บาทต่อปี
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1537
title: ระบบการประเมินผลกระทบการเปลี่ยนแปลงโครงการ ในโครงการก่อสร้างโรงงานผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดในครัวเรือน

description: การบริหารโครงการ เป็นวิธีการในการจัดการ และควบคุมโครงการ เพื่อให้บรรลุเป้าหมายตามที่กำหนดไว้ ซึ่งในช่วงที่อยู่ระหว่างการบริหารโครงการ จะมีอุปสรรคต่างๆที่ทำให้มีผลกระทบต่อเป้าหมายของโครงการ เช่น การเปลี่ยนแปลงต่างๆที่เกิดขึ้นทำให้โครงการเสร็จไม่ทันกำหนดและทำให้โครงการมีค่าใช้จ่ายที่สูงขึ้น โดยปัญหาการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในการบริหารโครงการในโครงการก่อสร้างโรงงานผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดในครัวเรือนที่ทำการวิจัยนี้มีอยู่หลายประเภท เช่น การเปลี่ยนชนิดของวัสดุที่ใช้ในการก่อสร้าง การเปลี่ยนแปลงของข้อตกลง หรือแบบเบื้องต้น การเปลี่ยนแปลงของระยะเวลาการส่งมอบสินค้า ซึ่งการเปลี่ยนแปลงทั้งหลายเหล่านี้ จะส่งผลกระทบโดยตรงกับ ระยะเวลาของโครงการ และ ค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้น ดังนั้นในงานวิจัยนี้ ได้สร้างระบบการประเมินผลกระทบการเปลี่ยนแปลงโครงการ ในโครงการก่อสร้างโรงงานผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดในครัวเรือน ได้ศึกษาประมาณการต้นทุนของโครงการ และ ทฤษฎีการประเมินระยะเวลาของโครงการ โดยใช้โปรแกรม Microsoft Project ในการติดตามผลการปฏิบัติงานของโครงการ และประเมินผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น ซึ่งผลจากการสร้างระบบการประเมินนี้จะสามารถทราบถึงผลกระทบที่เกิดขึ้นกับโครงการในด้านของต้นทุน และระยะเวลา เพื่อทำการนำเสนอ และเป็นแนวทางในการตัดสินใจต่อผู้บริหารโครงการในการดำเนินการปรับปรุง และจัดการส่งมอบโรงงานได้ทันเวลากำหนด และควบคุมค่าใช้จ่ายไม่ให้เกินจากงบประมาณที่ได้รับอนุมัติได้อย่างมีประสิทธิภาพมากที่สุด หลังจากการนำเสนอแนวทางในการตัดสินใจต่อผู้บริหารโครงการ โดยใช้หลักการวิเคราะห์แบบวิศวกรรมคุณค่าและดำเนินการปรับปรุงโดยใช้วัฏจักรเดมมิ่ง พบว่าสามารถลดต้นทุนค่าใช้จ่ายของโครงการที่คาดว่าจะเกิดขึ้นจาก 206.6 ล้านบาท เหลือ 199.48ล้านบาท และระยะเวลาของโครงการจะลดลงจาก 356 วัน เหลือเท่ากับ 269 วัน
DOI: 10.7910/dvn/qlmwhr/07ot9t
title: 1000lux_LDLL_W420Y_Rep2_Fly31.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/qlmwhr/ehzmu0
title: 1000lux_LDLL_W420Y_Rep2_Fly32.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/qlmwhr/gbknsm
title: 1000lux_LDLL_WTCRY_Rep2_Fly05.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/qlmwhr/hvjjmq
title: 1000lux_LDLL_W420Y_Rep2_Fly30.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/qlmwhr/poo7xn
title: 1000lux_LDLL_WTCRY_Rep2_Fly04.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/qlmwhr/q3vuzw
title: 1000lux_LDLL_WTCRY_Rep2_Fly03.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/qlmwhr/qt6w7w
title: 1000lux_LDLL_W420Y_Rep2_Fly29.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/qlmwhr/v1jb6a
title: 1000lux_LDLL_WTCRY_Rep2_Fly02.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/qlmwhr/w0ulq8
title: 1000lux_LDLL_WTCRY_Rep2_Fly01.txt

description: :unav
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1538
title: การลดต้นทุนกระดาษทำผิวกล่องโดยการปรับปรุงคุณภาพเยื่อเศษกระดาษพิมพ์เขียน

description: จากการศึกษากระบวนการผลิตกระดาษทำผิวกล่องสีขาวของโรงงานกรณีศึกษาพบว่ามีปัญหาต้นทุนการผลิตสูงจากการใช้เยื่อสีขาวใยสั้นและเยื่อใยยาวซึ่งเป็นวัตถุดิบที่มีราคาสูงในปริมาณมาก งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อลดปริมาณการใช้เยื่อสีขาวใยสั้นและเยื่อใยยาวโดยยังคงรักษาระดับคุณภาพของสินค้าให้ได้ตามมาตรฐาน ในขั้นตอนของกระบวนการเตรียมเยื่อพบว่าการเพิ่มความขาวของเยื่อเศษกระดาษพิมพ์เขียนด้วยสารเคมีโซเดียมไฮโดรซัลไฟต์สามารถลดปริมาณการใช้เยื่อสีขาวใยสั้นและเยื่อใยยาวได้ ในเบื้องต้นพบปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการเพิ่มความขาวของเยื่อเศษกระดาษพิมพ์เขียนมี 3 ปัจจัย คือ ปริมาณสารเคมีโซเดียมไฮโดรซัลไฟต์ อุณหภูมิและความเข้มข้นของเยื่อเศษกระดาษพิมพ์เขียนที่เครื่องจักร Hot Dispersion สรุปสภาวะที่ดีที่สุดของการปรับปรุงคุณภาพเยื่อเศษกระดาษพิมพ์เขียนด้วยสารเคมีโซเดียมไฮโดรซัลไฟต์ที่ทำให้ได้ความขาวของเยื่อเศษกระดาษพิมพ์เขียนสูงสุดได้ดังนี้ ปริมาณสารเคมีโซเดียมไฮโดรซัลไฟต์ 1.35 กิโลกรัมต่อตันเยื่อ ตั้งค่าอุณหภูมิและความเข้มข้นของเยื่อเศษกระดาษพิมพ์เขียนที่เครื่องจักร Hot Dispersion ที่ 110 องศาเซลเซียส และ 25 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ ในขั้นตอนของกระบวนการผลิตกระดาษทำการศึกษาหาสัดส่วนของปริมาณเยื่อสีขาวใยสั้นและใยยาวกับปริมาณเยื่อเศษกระดาษพิมพ์เขียนที่ทำให้คุณภาพด้านความขาวและความแข็งแรงของกระดาษได้ตามมาตรฐานที่กำหนดและมีต้นทุนในการผลิตต่ำที่สุด และสรุปสภาวะที่เหมาะสมของปริมาณเยื่อสีขาวใยสั้นและใยยาวกับปริมาณเยื่อเศษกระดาษพิมพ์เขียนที่ 45 และ 40 กรัมต่อตารางเมตร ตามลำดับ และที่สภาวะดังกล่าวนี้สามารถลดต้นทุนการผลิตได้ 395 บาทต่อตันกระดาษ หรือคิดเป็น 11.69 ล้านบาทต่อปี
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1539
title: การเสื่อมสภาพของตัวเร่งปฎิกิริยาอะลูมินาในกระบวนการคลอสและการฟื้นฟูตัวเร่งปฎิกิริยา

description: งานวิจัยนี้ศึกษาคุณลักษณะของตัวเร่งปฎิกิริยาอะลูมินาในกระบวนการคลอส ก่อนและหลังการใช้งานและฟื้นฟูเพื่อหาสาเหตุการเสื่อมสภาพของตัวเร่งปฎิกิริยาโดยตัวเร่งปฎิกิริยาผ่านการใช้งานที่อุณหภูมิ 250 และ 350 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 2.5-3.5 ปีและทำการฟื้นฟูตัวเร่งปฎิกิริยาที่ภายใต้สภาวะการฟื้นฟูที่แตกต่างกันแต่ล่ะตัวเร่งปฎิกิริยา เมื่อทำการวิเคราะห์ด้วยเครื่องมือวิเคราะห์ต่างๆได้แก่เครื่องเอ็กซเรย์ฟลูออเรสเซน (XRF) เครื่องวัดพื้นที่ผิว (BET) กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราดและเอ็กซเรย์สเปกโตรสโกปีแบบกระจายพลังงาน (SEM-EDX) เครื่องกระเจิงรังสีเอ็กซ์ (XRD) และ เครื่องมือวิเคราะห์องค์ประกอบของธาตุ (CHN/O analyzer) พบว่าตัวเร่งปฎิกิริยาอะลูมินาเสื่อมสภาพเนื่องจากการอุดตันของซัลเฟอร์ในรูพรุนและการเกิดสารประกอบซัลเฟตส่งผลให้ตัวเร่งปฏิกิริยามีพื้นที่ผิวและปริมาตรรูพรุนลดลง อุณหภูมิในการฟื้นฟูสภาพมีผลต่อการกำจัดซัลเฟอร์อย่างมาก อย่างไรก็ตามการใช้อุณหภูมิสูงกว่า 500 องศาเซลเซียสทำให้อะลูมินาเกิดการเปลี่ยนโครงสร้างจากแกมมาอะลูมินาเป็นเซตาอะลูมินาทำให้พื้นที่ผิวลดลงมากขึ้น และการใช้อุณหภูมิต่ำกว่า 200 องศาเซลเซียสไม่สามารถกำจัดสารประกอบซัลเฟตได้หมด สำหรับการฟื้นฟูตัวเร่งปฎิกิริยาด้วยสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์และไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ความเข้มข้น 0.5 โมลาลิตี้และ 1.0 โมเลลิตี้พบว่าสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์สามารถกำจัดกำมะถันออกจากตัวเร่งปฎิกิริยาได้ สารละลายไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ไม่ได้บ่งบอกถึงการกำจัดกำมะถันออกจากตัวเร่งปฎิกิริยาได้อย่างมีนัยยะสำคัญ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1540
title: การวิเคราะห์ระดับโมเลกุลและโครงสร้างอติจุลภาคของชุมชนราที่เกี่ยวข้องกับปลวกที่สร้างสวนรา

description: ปลวกที่จัดอยู่ในวงศ์ Termitidae วงศ์ย่อย Macrotermitinae อาศัยอยู่โดยมีความสัมพันธ์แบบพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน (mutualism) กับรา Termitomyces ที่สร้างเห็ดโคน ปลวกจะสร้างสวนรา (fungus garden) ที่ประกอบด้วยเส้นใยของรา งานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาชุมชนราใน สวนรา ลำไส้ปลวก ดินรังปลวก และดินที่ระยะห่างจากจอมปลวก 10 เมตร โดยวิธี Denaturing Gradient Gel Electrophoresis (DGGE) และสำรวจชุมชนราในสวนราโดยวิธี Dilution plating method พร้อมทั้งตรวจสอบโครงสร้างสวนราและลำไส้ปลวกระดับอติ-จุลภาคภายใต้กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด (Scanning Electron Microscope; SEM) โดยเก็บตัวอย่างจากจังหวัดนครปฐม และราชบุรี ซึ่งเป็นปลวกสกุล Macrotermes sp.1 ผลการสำรวจประชากรราในสวนราโดยวิธี DGGE นอกจากพบรา Termitomyces แล้วยังพบรา 3 ชนิดในตัวอย่างจังหวัดนครปฐม น่าจะเป็นรา Tylophilus leucomycelinus, Glomus intraradices และ Scutellospora pellucida รา 5 ชนิดในตัวอย่างจังหวัดราชบุรี น่าจะเป็นรา Agaricaceae sp., Tylopilus leucomycelinus, Scutellospora pellucida, uncultured ectomycorrhiza (Basidiomycota) และ uncultured soil fungus clone 317_0222 ผล DGGE ยังแสดงถึงการพบดีเอ็นเอของเห็ดโคนในลำไส้ปลวกจากตัวอย่างทั้งสอง และเป็นที่น่าสังเกตว่ามีการพบรา Tylophilus leucomycelinus ซึ่งจัดเป็น Basidiomycetes และ Scutellospora pellucida ซึ่งจัดเป็น Arbuscular mycorrhizal fungi ในชุมชนราของตัวอย่างทั้งสองพื้นที่ ผลการสำรวจประชากรราในสวนราโดยวิธี Dilution plating method พบรา Penicillium sp. ในตัวอย่างนครปฐม และพบรา Aspergillus sp. ในตัวอย่างราชบุรีเป็นราส่วนใหญ่ ภาพถ่ายสวนราด้วยกล้อง SEM ไม่พบโครงสร้างของราชนิดอื่นในสวนรา จากการตรวจสอบด้วยวิธี DGGE และ Dilution plating method พบราหลายชนิด แสดงว่าปลวกมีวิธีการยับยั้งการงอกของ spore ราชนิดอื่น ซึ่งวิธีการยับยั้งมิให้ราแปลกปลอมมาเจริญได้นั้นอาจมาจากการกำจัดด้วยการกัดถอนเส้นใยแปลกปลอมออกโดยปลวก หรือสารหลั่งในน้ำลายและมูลของปลวกที่ออกฤทธิ์ทางชีวภาพ ภาพถ่าย SEM ภายในลำไส้ปลวกพบก้อนกลมจำนวนมากซึ่งมีโครงสร้างและขนาดคล้าย primordia ที่อยู่บนสวนรา จากผล DGGE ซึ่งมีการพบดีเอ็นเอของเห็ดโคนในลำไส้ปลวกและผลภาพถ่าย SEM ซึ่งพบก้อนกลมลักษณะคล้าย primordia ภายในลำไส้ปลวก จึงเป็นการสนับสนุนว่าปลวกกิน primordia.
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1541
title: การเตรียมตัวโคบอลต์บนเส้นใยนาโนซิลิกา-อะลูมินาโดยอิเล็กโทรสปินนิงสำหรับการสังเคราะห์ฟิสเชอร์-ทรอปช์

description: ตัวเร่งปฏิกิริยาโคบอลต์บนเส้นใยซิลิกา-อะลูมินาสำหรับการสังเคราะห์ฟิสเชอร์-ทรอปช์เตรียมจากเทคนิคอิเล็กโตรสปินนิงและวิธีการเคลือบ โดยเตรียมเส้นใยที่อะลูมินาแตกต่างกัน คือร้อยละ 1,2,3,4 และ 5 โดยน้ำหนักของอะลูมินา ภาวะที่เหมาะสมในการเตรียมเส้นใยซิลิกา-อะลูมินา คือ ขนาดหัวเข็มเท่ากับ 0.4 มิลลิเมตร,ความต่างศักย์ 15 กิโลโวลต์ และ ระยะทางระหว่างปลายเข็มถึงฉากรับเท่ากับ 15 เซนติเมตร โดยขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของเส้นใยเพิ่มขึ้นเมื่อเพิ่มปริมาณอะลูมินา สำหรับตัวเร่งปฏิกิริยาโคบอลต์บนเส้นใยซิลิกา-อะลูมินาเตรียมจากการเคลือบสารละลายโคบอลต์ไนเตรตที่มีปริมาณโคบอลต์แตกต่างกัน ได้แก่ ร้อยละ 10, 15 และ 20 โดยน้ำหนักแล้วเผาที่อุณหภูมิ 400 องศาเซลเซียส และพิสูจน์เอกลักษณ์ด้วยเทคนิค SEM/EDS, TEM, BET, XRD และTPR เปรียบเทียบกับตัวเร่งปฏิกิริยาโคบอลต์บนซิลิกาแบบรูพรุน ผลการทดลองพบว่า ตัวเร่งปฏิกิริยาแบบเส้นใยถูกรีดิวซ์ได้ง่ายกว่าตัวเร่งปฏิกิริยาแบบรูพรุน การทดสอบประสิทธิภาพของตัวเร่งปฏิกิริยาสำหรับการสังเคราะห์ฟิสเชอร์-ทรอปช์ พบว่า ตัวเร่งปฏิกิริยาแบบรูพรุนให้ค่าการเปลี่ยนคาร์บอนมอนอกไซด์สูง และค่าการเลือกเกิดมีเทนต่ำกว่าตัวเร่งปฏิกิริยาแบบเส้นใย เนื่องจากตัวเร่งปฏิกิริยาแบบรูพรุนเกิดวอร์เตอร์ก๊าซชิฟต์สูง โดยตัวเร่งปฏิกิริยาเส้นใย Co/SiO₂-Al₂O₃ ให้ค่าร้อยละการเปลี่ยนคาร์บอนมอนอกไซด์สูงสุดเท่ากับ 56.37 และร้อยละการเลือกเกิดมีเทนเท่ากับ 95.04 สำหรับค่าการเปลี่ยนคาร์บอนมอนอกไซด์ของตัวเร่งปฏิกิริยาแบบเส้นใยที่มีปริมาณโคบอลต์แตกต่างกัน พบว่า ค่าการเปลี่ยนคาร์บอนมอนอกไซด์เพิ่มขึ้น เมื่อปริมาณโคบอลต์เพิ่มขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1542
title: การแตกตัวเชิงเร่งปฏิกิริยาของน้ำมันเมล็ดเรพบนตัวเร่งปฏิกิริยาแมกนีเซียมออกไซด์และเอฟซีซี

description: งานวิจัยนี้ศึกษาตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อกระบวนการแตกตัวเชิงเร่งปฏิกิริยาของน้ำมันเมล็ดเรพเป็นเชื้อเพลิงเหลวในเครื่องปฏิกรณ์แบบแบตช์ขนาด 250 มิลลิลิตร ประกอบด้วย ช่วงอุณหภูมิการทดลอง 380-450 องศาเซลเซียส เวลาในการทำปฏิกิริยา 30-60 นาที ความดันแก๊สไฮโดรเจนเริ่มต้น 1-5 บาร์ ตัวเร่งปฏิกิริยาแมกนีเซียมออกไซด์ (MgO) และเอฟซีซีที่ปริมาณร้อยละ 1-10 ของน้ำมันป้อนเข้า วัตถุประสงค์เพื่อหาภาวะที่เหมาะสมที่ให้สัดส่วนร้อยละผลได้ของแนฟทาและดีเซลที่เหมาะสม โดยเชื้อเพลิงเหลวที่ได้จะถูกนำไปวิเคราะห์หาองค์ประกอบด้วยเครื่องแก๊สโครมาโทกราฟจำลองการกลั่น (Simulated Distillation Gas Chromatograph) ผลการทดลองพบว่า ภาวะที่เหมาะสมเมื่อใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาแมกนีเซียมออกไซด์ คือ อุณหภูมิ 380 องศาเซลเซียส เวลาที่ใช้ 60 นาที ความดันแก๊สโฮโดรเจนเริ่มต้น 1 บาร์ และปริมาณตัวเร่งปฏิกิริยาร้อยละ 4.1 โดยน้ำหนัก ได้ผลิตภัณฑ์น้ำมันเหลวร้อยละ 65.19 เมื่อวิเคราะห์องค์ประกอบตามคาบจุดเดือดมีปริมาณร้อยละผลได้ของแนฟทา 16.30 ดีเซล 20.21 โดยน้ำหนัก โดยภาวะที่เหมาะสมเมื่อใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาเอฟซีซี คือ อุณหภูมิ 380 องศา-เซลเซียส เวลาที่ใช้ 30 นาที ความดันแก๊สโฮโดรเจนเริ่มต้น 1 บาร์ และปริมาณตัวเร่งปฏิกิริยาร้อยละ 1 โดยน้ำหนัก ให้ร้อยละของน้ำมันเหลว 68.84 องค์ประกอบของผลิตภัณฑ์เชื้อเพลิงเหลวตามคาบจุดเดือดให้ร้อยละผลได้ของแนฟทาและดีเซลร้อยละ 23.41 และ 21.34 โดยน้ำหนักตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1543
title: การประมาณแบบกราฟด้วยข้อมูลบางส่วนจากข้อมูลที่ถูกตัดปลายกำหนดเวลา

description: การคาดการณ์เป็นสิ่งสำคัญในการตัดสินใจสำหรับการประยุกต์ใช้ในด้านต่างๆ เช่นทางธุรกิจ ทางการแพทย์ หรือทางประกันภัย เมื่อต้องเผชิญกับข้อมูลที่ไม่สมบูรณ์การคาดเดาอาจจะทำได้ยาก ข้อมูลตัดปลายด้วยเวลา(Time-censored data) เป็นข้อมูลไม่สมบูรณ์ที่พบได้ทั่วไป โดยเป็นข้อมูลที่จะตัดปลายทางขวาด้วยเวลาคงที่ที่ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้า ในการศึกษานี้ผู้วิจัยต้องการศึกษาเปรียบเทียบการประมาณค่าควอนไทล์ของการแจกแจงปกติ (Normal Distribution; NOR) การแจกแจงโลจิสติค (Logistic Distribution; LOG) การแจกแจงค่าต่ำสุดขีด (Smallest Extreme Value Distribution; SEV) และการแจกแจงค่าสูงสุดขีด (Largest Extreme Value Distribution; LEV) ด้วยวิธีภาวะน่าจะเป็นสูงสุด (Maximum Likelihood Estimation Method; MLE Method) วิธีการประมาณแบบกราฟ (Graphical Estimation Method; GE Method) และวิธีการประมาณแบบกราฟด้วยข้อมูลบางส่วน(Graphical Estimation with Partial Data Method; GEPD Method) ซึ่งประกอบไปด้วย วิธี K-Cluster Mean, วิธี Trimmed q% และวิธี Trimmed q% & K-Cluster Meanโดย K = 4, 6, 8 และ q = 5, 10 ตามลำดับ ในสถานการณ์ต่าง ๆ ที่ขนาดตัวอย่าง (Sample Size; n) เท่ากับ 20, 40, 80 และ 120 ด้วยสัดส่วนของข้อมูลที่ถูกตัดปลาย(Censoring Proportion; p) เป็น 0.1, 0.2 และ 0.3 ได้ถูกศึกษาในครั้งนี้ การศึกษาแบบจำลองได้ทำขึ้นจากโปรแกรม R โดยทำซ้ำจำนวน 5,000 รอบในแต่ละสถานการณ์ จากการศึกษาพบว่า i) วิธี GEPD แบบ trimmed 10% จะมีประสิทธิภาพดีที่สุดสำหรับข้อมูลที่มีการแจกแจงค่าต่ำสุดขีด, ค่าสูงสุดขีดและ โลจิสติค ที่ขนาดตัวอย่างขนาดเล็ก (n=20), ii) วิธี GEPD แบบ trimmed 10%& 6-Cluster Mean จะมีประสิทธิภาพดีที่สุดสำหรับข้อมูลที่มีการแจกแจงปกติ ที่ขนาดตัวอย่างขนาดเล็ก (n=20), และ iii) โดยทั่วไปวิธี GE จะมีประสิทธิภาพมากสุดสำหรับข้อมูลในทุกการแจกแจงที่ศึกษาที่ขนาดตัวอย่างที่ใหญ่ขึ้น (n≥ 40) เมื่อพิจารณาประกอบความเรียบง่ายของการประมาณ วิธี GE น่าจะเป็นวิธีการที่น่าใช้งานมากที่สุดเนื่องจากทุกวิธีการแทบมีประสิทธิภาพที่ไม่แตกต่างกัน
DOI: 10.7910/dvn/qlmwhr/7dgea3
title: 1000lux_LDLL_WTCRY_Rep2_Fly14.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/qlmwhr/bpleom
title: 1000lux_LDLL_WTCRY_Rep2_Fly09.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/qlmwhr/dql0pi
title: 1000lux_LDLL_WTCRY_Rep2_Fly12.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/qlmwhr/h70cau
title: 1000lux_LDLL_WTCRY_Rep2_Fly11.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/qlmwhr/j2jbcl
title: 1000lux_LDLL_WTCRY_Rep2_Fly07.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/qlmwhr/ngnfw4
title: 1000lux_LDLL_WTCRY_Rep2_Fly06.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/qlmwhr/thrd3c
title: 1000lux_LDLL_WTCRY_Rep2_Fly08.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/qlmwhr/wjvcf7
title: 1000lux_LDLL_WTCRY_Rep2_Fly13.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/qlmwhr/z2mckj
title: 1000lux_LDLL_WTCRY_Rep2_Fly10.txt

description: :unav
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1544
title: ตัวแบบจำลองการสับไพ่โดยการแจกแจงเบตาภายใต้เกณฑ์คะแนนความเรียงลำดับ

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงจำนวนครั้งในการสับไพ่เพื่อให้ไพ่มีความเป็นสุ่ม จึงได้จำลองการสับไพ่แบบ The Stripping หรือ Overhand shuffle โดยกำหนดรูปแบบการแจกแจงของตำแหน่งที่ทำการสับไพ่มีการแจกแจงแบบเบตา(Beta Distribution) และการแจกแจงของความหนา ของการสับไพ่มีการแจกแจงแบบยูนิฟอร์มไม่ต่อเนื่อง(Discrete Uniform Distribution) ผู้วิจัยได้ทำการศึกษาตัวแบบของการสับไพ่ โดยการจำลองตัวแบบทั้งหมด 9 ตัวแบบด้วย การทำซ้ำ 10,000 ครั้งในแต่ละตัวแบบ และใช้ค่าระดับความสุ่ม(Randomness level) ของสำรับไพ่ด้วยเกณฑ์ความเรียงลำดับ (Sequencing-score criteria) ในการเปรียบเทียบ ผู้วิจัยได้นิยาม ค่าระดับความสุ่มของไพ่ 100% เมื่อ คือ ระดับความสุ่มของสำรับไพ่ คือ ความเรียงลำดับที่มีค่ามากที่สุดของสำรับไพ่ และ คือฟังก์ชันลำดับของไพ่หลังจากการสับไพ่ในการสับไพ่ครั้งที่ โดยที่ 5,6,…,40 เพื่อใช้ในการเปรียบเทียบตัวแบบจำลองทั้ง 9 ตัวแบบ ผลการวิจัยพบว่า สำหรับเกณฑ์ระดับความสุ่มที่ยอมรับได้ 80% ตัวแบบของผู้สับไพ่เลือกการสับไพ่ส่วนกลางและมีความหนาของการสับไพ่แบบกลาง เป็นตัวแบบที่ดีที่สุดและมีจำนวนครั้งที่น้อยที่สุด คือ 7 ครั้ง สำหรับเกณฑ์ระดับความสุ่มที่ยอมรับได้ 85% และ 90% ตัวแบบของผู้สับไพ่เลือกการสับไพ่ส่วนล่างและมีความหนาของการสับไพ่แบบน้อย เป็นตัวแบบที่ดีที่สุดและมีจำนวนครั้งที่น้อยที่สุด คือ 10 ครั้ง และ 19 ครั้ง ตามลำดับ และสำหรับเกณฑ์ระดับความสุ่มที่ยอมรับได้ 95% นั้น ไม่มีตัวแบบ ที่ทำให้ไพ่มีระดับความสุ่มอยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้เลย