cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.262
title: การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพตนเองสำหรับครูวัยก่อนเกษียณอายุราชการ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและศึกษาผลการใช้รูปแบบการดูแลสุขภาพตนเองสำหรับครูวัยก่อนเกษียณอายุราชการ ประชากรเป็นครูอายุระหว่าง 45-59 ปี ในเขตกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูโรงเรียนนิพัทธ์วิทยา ที่เป็นกลุ่มทดลอง และครูโรงเรียนอำนวยศิลป์ธนบุรี ที่เป็นกลุ่มควบคุม ซึ่งได้มาด้วยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบบันทึกภาวะสุขภาพ แบบวัดการปฏิบัติกิจกรรมรายสัปดาห์ แบบวัดความพึงพอใจต่อกิจกรรม และแบบประเมินการดูแลสุขภาพตนเอง สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของคะแนนที่ได้จากภาวะสุขภาพและแบบประเมินการดูแลสุขภาพตนเอง ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม โดยการทดสอบค่าที วิเคราะห์ข้อมูลความแปรปรวนหลายตัวแปรแบบวัดซ้ำ และทดสอบความมีนัยสำคัญของความแตกต่างค่าเฉลี่ยเป็นรายคู่ ด้วยวิธี แอลเอส ดี กำหนดระดับความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 ผลการวิจัย ปรากฎว่า1. รูปแบบการดูแลสุขภาพตนเองสำหรับครูวัยก่อนเกษียณอายุราชการที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย แนวคิด ทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง วัตถุประสงค์ กระบวนการจัดกิจกรรม (กิจกรรมด้านอาหาร ด้านการออกกำลังกาย และด้านการพักผ่อน รวม 12 กิจกรรม) และการนำไปใช้ ซึ่งได้วิเคราะห์ความตรงเชิงเนื้อหา และนำมาหาค่าดัชนีความสอดคล้อง ได้ค่าเท่ากับ 0.71 นับว่าเป็นรูปแบบที่มีประสิทธิภาพและสามารถนำไปใช้ทดลองได้ 2. ผลการทดลองใช้รูปแบบ พบว่า กระบวนการกิจกรรมการดูแลสุขภาพตนเองสำหรับครูวัยก่อนเกษียณอายุราชการที่พัฒนาขึ้นส่งผลให้ 1) ค่าเฉลี่ยภาวะสุขภาพของกลุ่มทดลองก่อนการทดลองและหลังการทดลอง ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แต่ค่าเฉลี่ยหลังการทดลองภาวะสุขภาพเพิ่มขึ้นเล็กน้อย 2) ค่าเฉลี่ยภาวะสุขภาพของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมหลังการทดลอง ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แต่ค่าเฉลี่ยหลังการทดลองภาวะสุขภาพเพิ่มขึ้นกว่ากลุ่มควบคุม 3) ค่าเฉลี่ยคะแนนการปฏิบัติเพื่อดูแลสุขภาพตนเองของกลุ่มทดลองก่อนการทดลองและหลังการทดลอง ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แต่ค่าเฉลี่ยหลังการทดลองเพิ่มขึ้นกว่าก่อนการทดลองเล็กน้อย ซึ่งแสดงให้เห็นว่า กลุ่มทดลองมีการดูแลสุขภาพเพิ่มขึ้น 4) ค่าเฉลี่ยคะแนนการปฏิบัติเพื่อดูแลสุขภาพตนเองของกลุ่มทดลองและครูกลุ่มควบคุมหลังการทดลอง ไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แต่ ค่าเฉลี่ยคะแนนปฏิบัติของกลุ่มทดลองเพิ่มขึ้นกว่ากลุ่มควบคุม 5) กลุ่มทดลองที่ทดลองใช้รูปแบบกิจกรรมการดูแลสุขภาพตนเอง มีความพึงพอใจต่อการจัดกิจกรรม โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
DOI: 10.14457/cu.the.2013.263
title: การพัฒนาตัวบ่งชี้คุณธรรมจริยธรรมของครูพลศึกษา

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาตัวบ่งชี้คุณธรรมจริยธรรมของครูพลศึกษา โดยทำการสังเคราะห์ตัวบ่งชี้คุณธรรมจริยธรรมของครูพลศึกษาและตรวจสอบความตรงของตัวบ่งชี้ที่ได้ การตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาใช้วิธีการพิจารณากลั่นกรองโดยคณะผู้ทรงคุณวุฒิในสาขาวิชาชีพพลศึกษาจำนวน 10 ท่าน และตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างโดยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันกับข้อมูลเชิงประจักษ์ กลุ่มตัวอย่างคือครูพลศึกษาทั่วประเทศ ได้มาด้วยการสุ่มแบบหลายขั้นตอนจำนวน 666 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบประเมินตนเองด้านการปฏิบัติตนตามตัวบ่งชี้คุณธรรมจริยธรรมของครูพลศึกษา การวิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานใช้สถิติพรรณนา รายงานผลด้วยค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์การกระจาย ค่าความเบ้ ค่าความโด่ง และวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันด้วยโปรแกรมลิสเรล 8.80ผลการวิจัยพบว่า ตัวบ่งชี้คุณธรรมจริยธรรมของครูพลศึกษาประกอบด้วยคุณธรรมจริยธรรม 10 ประการ ได้แก่ ความมีน้ำใจนักกีฬา การเป็นแบบอย่างที่ดี ความรับผิดชอบ ความซื่อสัตย์สุจริต ความเมตตาปรานี ความยุติธรรม ความเสียสละ ความรักและศรัทธาในวิชาชีพ ความกตัญญูกตเวที และความมีระเบียบวินัย โดยผลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันพบว่า ตัวบ่งชี้คุณธรรมจริยธรรมของครูพลศึกษาที่พัฒนาขึ้นมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์อยู่ในเกณฑ์พอใช้ คือ มีค่า ไค-สแควร์ (2) เท่ากับ 4628.24 ค่าความน่าจะเป็น (p) เท่ากับ 0.000 ที่องศาอิสระ (df) เท่ากับ 1731 ค่า ไค-สแควร์สัมพัทธ์ (2/df ) เท่ากับ 2.67 ค่าดัชนีวัดระดับความกลมกลืน (GFI) เท่ากับ 0.81 ค่าดัชนีวัดระดับความกลมกลืนที่ปรับแก้แล้ว (AGFI) เท่ากับ 0.80 ค่าดัชนีวัดระดับความกลมกลืนเปรียบเทียบ (CFI) เท่ากับ 0.99 ค่ารากของค่าเฉลี่ยกำลังสองของเศษเหลือในรูปคะแนนมาตรฐาน (SRMR) เท่ากับ 0.045 ค่ารากกำลังสองของความคลาดเคลื่อนในการประมาณค่า (RMSEA) เท่ากับ 0.050 และค่าน้ำหนักองค์ประกอบมาตรฐานของคุณธรรมจริยธรรมทุกตัวเป็นบวกมีค่าระหว่าง 0.77-0.93 สรุปได้ว่าคุณธรรมจริยธรรมทั้ง 10 ประการ เป็นตัวบ่งชี้คุณธรรมจริยธรรมของครูพลศึกษาได้อย่างเหมาะสมและมีความตรงในการชี้วัด โดยความมีน้ำใจนักกีฬาเป็นคุณธรรมจริยธรรมที่มีความสำคัญในการชี้วัดคุณธรรมจริยธรรมของครูพลศึกษาได้สูงสุด
DOI: 10.14457/cu.the.2013.264
title: กลยุทธ์การบริหารสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนดนตรีเอกชนนอกระบบ

description: การวิจัยครั้งนี้วัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์การบริหารสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนดนตรีเอกชนนอกระบบ 2) วิเคราะห์จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาสและภาวะคุกคามในการบริหารสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนดนตรีเอกชนนอกระบบ 3) พัฒนากลยุทธ์การบริหารสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนดนตรีเอกชนนอกระบบ ประชากร คือ โรงเรียนดนตรีเอกชนนอกระบบจำนวน 331 โรง สุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นจำนวน 181 โรง แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ 1) โรงเรียนที่ผ่านเกณฑ์การประกันคุณภาพภายในระดับดีเด่น 2) โรงเรียนที่ยังไม่ผ่านเกณฑ์ ผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้อำนวยการ ผู้สอน เจ้าหน้าที่ ผู้เรียนและผู้ปกครอง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม แบบประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย (Means) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และค่าดัชนีลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็น PNI Modified (Priority Needs Index Modified) ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพปัจจุบันของโรงเรียนทั้ง 2 กลุ่ม มีการบริหารสู่ความเป็นเลิศด้านการวัดวิเคราะห์และการจัดการความรู้อยู่ในระดับมากที่สุดและด้านการมุ่งเน้นลูกค้าอยู่ในระดับน้อยที่สุด ส่วนสภาพที่พึงประสงค์โรงเรียนทั้ง 2 กลุ่มต้องการให้มีการบริหารสู่ความเป็นเลิศด้านการมุ่งเน้นลูกค้าอยู่ในระดับมากที่สุดและด้านการนำองค์กรอยู่ในระดับน้อยที่สุด 2) โรงเรียนทั้ง 2 กลุ่มมีจุดแข็งในการบริหารสู่ความเป็นเลิศเหมือนกัน 4 ด้านคือ (1) ด้านการวัดวิเคราะห์และการจัดการความรู้ (2) ด้านการมุ่งเน้นผู้ปฏิบัติงาน (3) ด้านการวางแผนเชิงกลยุทธ์ (4) ด้านการจัดการกระบวนการ ส่วนจุดอ่อนเหมือนกัน 2 ด้านคือ (1) ด้านการมุ่งเน้นลูกค้า (2) ด้านผลลัพธ์ ส่วนด้านการนำองค์กรเป็นจุดแข็งของโรงเรียนที่ผ่านเกณฑ์แต่เป็นจุดอ่อนของโรงเรียนที่ยังไม่ผ่านเกณฑ์ 3) กลยุทธ์การบริหารสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนดนตรีเอกชนนอกระบบมี 9 กลยุทธ์หลัก โดยมีกลยุทธ์หลักร่วมกัน 5 กลยุทธ์ ได้แก่ (1) การบริหารเชิงรุกด้านการวัดวิเคราะห์และการจัดการความรู้ (2) การบริหารเชิงรุกด้านการมุ่งเน้นผู้ปฏิบัติงาน (3) การบริหารเชิงรุกด้านการวางแผนเชิงกลยุทธ์ (4) การบริหารเชิงรุกด้านการจัดการกระบวนการ (5) การบริหารเชิงรุกด้านผลลัพธ์ ส่วนกลยุทธ์หลักเฉพาะของโรงเรียนที่ผ่านเกณฑ์มี 2 กลยุทธ์ กลยุทธ์หลักเฉพาะของโรงเรียนที่ยังไม่ผ่านเกณฑ์มี 2 กลยุทธ์
DOI: 10.14457/cu.the.2013.265
title: การพัฒนาระบบสิ่งแวดล้อมเสมือนที่เน้นการคิดวิจารณญาณเพื่อสนับสนุนกระบวนการเขียนบทความวิจัยสำหรับนิสิตนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา

description: งานวิจัยนี้เสนอการพัฒนาระบบสิ่งแวดล้อมเสมือนที่เน้นการคิดวิจารณญาณเพื่อสนับสนุนกระบวนการเขียนบทความวิจัยสำหรับนิสิตนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา งานวิจัยนี้แบ่งเป็น 3ระยะ ดังนี้: 1)การวิเคราะห์และสังเคราะห์และสำรวจความต้องการจำเป็นของสภาพแวดล้อมการคิดวิจารณญาณและขั้นตอนการดำเนินการของการเขียนบทความวิจัย 2)การพัฒนาระบบสิ่งแวดล้อมเสมือนบนฐานการคิดวิจารณญาณ 3)การศึกษาผลการใช้ระบบความคิดวิจารณญาณของบัณฑิตศึกษาในระบบสิ่งแวดล้อมเสมือนฯระบบสิ่งแวดล้อมเสมือนบนฐานการคิดวิจารณญาณ ประกอบด้วย 6ส่วน ต่อไปนี้ 1)การคิดกลั่นกรองรายรอบ ในส่วนชื่อคำสำคัญทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง 2)การคิดมุ่งเป้าในส่วนบทคัดย่อ 3)การคิดนอกกรอบในส่วน บทนำ 4)การคิดหาทางเลือกที่เหมาะสมในส่วนวิธีวิจัยที่นำเสนอ 5)การคิดวิพากษ์ออกความเห็นในส่วนสรุปผลการวิจัย 6)การคิดแยกแยะในส่วนอ้างอิง ผลการวิจัยเสดงให้เห็นว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนการคิดวิจารณญาณสูงขึ้นเมื่อเทียบกับก่อนการใช้ระบบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
DOI: 10.25532/opara-32
title: Dataset (video sequences and orientation information) to measure river surface flow velocities
DOI: 10.5284/1053675
title: Rapid Coastal Zone Assessment: Cornwall South Coast

description: The South Coast Cornwall Rapid Coastal Zone Assessment Survey is part of a national programme funded by Historic England. The project was undertaken by Cornwall Archaeological Unit, Cornwall Council, and COARS, Southampton University between 2017 and 2018. The project consisted of a desk-based assessment of the threat posed to heritage assets along the coast by rising sea levels and increasing coastal erosion. The project area extended from Andurn Point in Devon to Land's End in Cornwall and included Plymouth and the Tamar Estuaries. It included an assessment of surviving remains along the open coast and its tidal estuaries, including the intertidal zone out to Lowest Astronomical Tide, with a 1km 'hinterland' to the landward side of Mean High Water and extending up estuaries to 1km beyond the tidal extent. The project area was sub-divided according to Policy Scenario Areas (PSAs) and the Policy Development Zones (PDZs) as set out in Shoreline Management Plans for Durlston Head to Rame Head and Rame Head to Hartland Point. The Phase 1 Desk-based Assessment (DBA) assessed the data available on the character of the historic environment within the project area, and potential threats to heritage assets, in order to design a strategy for Phase 2 (Field Survey) which prioritises areas where heritage assets may be most at risk. The project updated and added new records to the Historic Environment Records for Cornwall and the Isles of Scilly, Devon County Council and the City of Plymouth. Overall the project added, updated or amended 2,737 records; the new sites created totalled 2,294 for Cornwall, 82 for Devon and 227 for Plymouth. Research priorities and themes identified by the desk-based assessment are presented in the context of the regional themes and research aims set out in the South West Archaeological Research Framework (SWARF). Specific sites and areas which would benefit from further research or work are also summarised in the final report.
DOI: 10.14455/nrct.img.2019.590
title: ผลของผงถังเช่าสีทองต่อการยับยั้งเซลล์มะเร็งลำไส้เพาะเลี้ยง
DOI: 10.14455/nrct.img.2019.591
title: องค์ประกอบของอาหารในกระเพาะหมึกหลอด (Uroteuthis (Photololigo) duvaucelii) บริเวณเกาะเสม็ด จังหวัดระยอง
DOI: 10.14455/nrct.img.2019.592
title: การประเมินมูลค่าเศรษฐกิจของการบริการของระบบนิเวศบริเวณแหล่งต้นน้ำที่เสี่ยงต่อการเกิดดินถล่มและการวิเคราะห์ต้นทุนและผลตอบแทนของการลงทุนเพื่อเพิ่มเสถียรภาพของลาดดิน
DOI: 10.14455/nrct.img.2019.593
title: การพัฒนาชุมชนเป็นมิตรกับผู้สูงอายุ: โรงเรียนผู้สูงอายุตำบลนาพู่ อ.เพ็ญ อุดรธานี
DOI: 10.14455/nrct.img.2019.594
title: แสง-เงาบนอารยธรรมเขมรจากความงดงามสู่การเสื่อมสลาย
DOI: 10.14457/cu.the.2013.267
title: รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการจัดการความรู้ของนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหาและอุปสรรคเกี่ยวกับการพัฒนาสมรรถนะการจัดการความรู้ วิเคราะห์และสังเคราะห์แนวคิดเกี่ยวกับกระบวนการพัฒนาสมรรถนะการจัดการความรู้ และพัฒนารูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการจัดการความรู้ของนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต กลุ่มตัวอย่างได้แก่ (1) ผู้เชี่ยวชาญที่มีประสบการณ์การจัดการความรู้ในองค์กรและสถาบันอุดมศึกษา รวมทั้งสิ้น 14 คน (2) นิสิตนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐที่เปิดครบ 3 สาขาวิชาตามมาตรฐาน ISCED รวม 7 สถาบัน จำนวน 618 คน และ (3) นิสิตนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต ชั้นปีที่ 1-4 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์ แบบสอบถาม แบบประเมินและแบบบันทึก การวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหาและสถิติเชิงบรรยาย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างกลุ่ม ผลการวิจัย สรุปได้ดังนี้1. สมรรถนะการจัดการความรู้ของนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต ประกอบด้วย 9 สมรรถนะ ได้แก่ (1) มีความรู้ด้านหลักการจัดการความรู้ (2) มีความรู้ความเข้าใจด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ (3) มีทักษะด้านการบ่งชี้ความรู้ (4) มีทักษะในการจัดการความรู้ (5) มีทักษะการสื่อสารระหว่างบุคคล (6) มีทักษะในการแบ่งปันความรู้ (7) มีทักษะการคิดและแก้ปัญหา (8) มีจิตสำนึกด้านคุณธรรม จริยธรรม และความซื่อสัตย์ในการจัดการความรู้ และ (9) มีความรับผิดชอบในการแบ่งปันความรู้ 2. สรุปผลการประเมินสมรรถนะการจัดการความรู้ ของนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต ทั้ง 9 สมรรถนะพบว่า สมรรถนะการจัดการความรู้ของนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิตโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ย 3.25) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เมื่อพิจารณารายข้อพบว่า สมรรถนะที่ค่าเฉลี่ย ต่ำสุดคือ สมรรถนะด้านความรู้ความเข้าใจด้านเทคโนโลยีสารสนเทศอยู่ในระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ย 2.89) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สมรรถนะที่ค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ สมรรถนะการมีจิตสำนึกด้านคุณธรรมจริยธรรมอยู่ในระดับดี (ค่าเฉลี่ย 3.57) อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. การพัฒนารูปแบบสมรรถนะการจัดการความรู้ของนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต ประกอบด้วย หลักการ วัตถุประสงค์ ผลลัพธ์การเรียนรู้ที่คาดหวัง สาระการเรียนรู้ กระบวนการจัดกิจกรรมและการประเมินประสิทธิผลของรูปแบบ กระบวนการจัดกิจกรรมแบ่งเป็น 3 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ให้ความรู้และจัดกิจกรรมกระบวนการพัฒนาสมรรถนะการจัดการความรู้ 27 ชั่วโมง ระยะที่ 2 ดำเนินโครงงานพัฒนาสมรรถนะการจัดการความรู้และระยะที่ 3 ติดตามผลและประเมินสมรรถนะการจัดการความรู้ 9 ชั่วโมง รวมทั้งหมดเป็น 36 ชั่วโมง ประสิทธิผลของสมรรถนะการจัดการความรู้ของผู้เรียนพบว่า ผลการประเมินหลังการทดลองสูงกว่าผลการประเมินก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (p= .018) โดยค่าเฉลี่ยสมรรถนะด้านการจัดการความรู้ในภาพรวมก่อนการทดลองอยู่ในระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ย 3.42) ค่าเฉลี่ยสมรรถนะด้านการจัดการความรู้หลังการทดลองอยู่ในระดับดี (ค่าเฉลี่ย 3.92)
DOI: 10.14457/cu.the.2013.268
title: การพัฒนาโปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนเพื่อเสริมสร้างการพึ่งตนเองสำหรับผู้ใช้แรงงานที่ได้ค่าจ้างรายวัน

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1.ศึกษาปัญหาและแนวทางการเสริมสร้างการพึ่งตนเองแบบมีส่วนร่วมที่สอดคล้องกับความต้องการและบริบทของผู้ใช้แรงงานที่ได้ค่าจ้างรายวัน 2. พัฒนาโปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนเพื่อเสริมสร้างการพึ่งตนเองสำหรับผู้ใช้แรงงาน ที่ได้ค่าจ้างรายวัน 3. ศึกษาผลการพึ่งตนเองของผู้ใช้แรงงานที่ได้ค่าจ้างรายวันหลังการนำโปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนไปใช้ 4. เพื่อศึกษาปัจจัยและปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการนำโปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนเพื่อเสริมสร้างการพึ่งตนเองสำหรับผู้ใช้แรงงานที่ได้ค่าจ้างรายวันไปใช้ การวิจัยนี้ใช้วิธีการวิจัยเชิงปฏิบัติการ โดยกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ใช้แรงงานที่ได้ค่าจ้างรายวันที่มีรายได้ไม่เกิน 15,000 บาท ต่อเดือน จำนวน 10 คนที่ยินดีเข้าร่วมโปรแกรม ผู้วิจัยใช้แนวคิดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน และแนวคิดนีโอฮิวแมนนิส เป็นกรอบในการพัฒนาเป็นโปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนเพื่อเสริมสร้างการพึ่งตนเองของกลุ่มเป้าหมายผลการวิจัยพบว่า1.จากทั้งหมด 10 คน กลุ่มเป้าหมายทุกคนมีปัญหาการพึ่งตนเองทางด้านสุขภาพ 4 คน มีปัญหาการพึ่งตนเองทางด้านจิตใจ 9 คน มีปัญหาทางด้านเศรษฐกิจ และ 4 คน มีปัญหาทางด้านสังคม ส่วนการพึ่งตนเองทางด้านความคิดนั้นกลุ่มเป้าหมาย5 คน มีความสามารถในการแก้ปัญหา แต่ต้องได้รับการเสริมสร้างการรักการเรียนรู้ให้มากขึ้น2.โปรแกรมการศึกษาการศึกษานอกระบบโรงเรียนเพื่อเสริมสร้างการพึ่งตนเอง ประกอบไปด้วย โปรแกรมการเสริมสร้างการพึ่งตนเองรายบุคคลและรายกลุ่ม โดยโปรแกรมรายบุคคลเป็นโปรแกรมที่กลุ่มเป้าหมายวางแผนด้วยตัวเองเพื่อเสริมสร้างการพึ่งตนเองทั้ง 5 ด้าน ส่วนโปรแกรมกลุ่ม ประกอบด้วย โปรแกรมที่ 1 การเรียนรู้วิธีการออมเงินโปรแกรม ที่ 2 การเรียนรู้เรื่องอาหารเพื่อสุขภาพและการสร้างความภาคภูมิใจในตัวเองและ โปรแกรมที่ 3 การเรียนรู้วิธีการแก้ปัญหาทางการเงิน3. ผลการศึกษาผลการพึ่งตนเองของกลุ่มเป้าหมายทั้ง 10 คน หลังการนำโปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนไปใช้ พบว่า 1) การพึ่งตนเองทางด้านจิตใจ กลุ่มเป้าหมายส่วนใหญ่เห็นคุณค่าในตัวเอง เชื่อมั่นในศักยภาพของตัวเองในการแก้ปัญหาได้มากขึ้น 2) การพึ่งตนเองด้านสุขภาพ กลุ่มเป้าหมายทุกคนมีความรู้และพฤติกรรมในการรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ต่อสุขภาพ รวมทั้งมีพฤติกรรมการพักผ่อนที่เพียงพอดีขึ้น แต่ยังไม่มีพฤติกรรมการออกกำลังกายที่ดีขึ้น 3) การพึ่งตนเองทางด้านความคิด กลุ่มเป้าหมายมีการพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาและในการเรียนรู้ดีขึ้น 4) กลุ่มเป้าหมายทุกคนมีการพัฒนาในการพึ่งตนเองทางด้านเศรษฐกิจดีขึ้น และ 5) การพึ่งตนเองทางด้านสังคม พบว่า กลุ่มเป้าหมายส่วนใหญ่สามารถพัฒนาความมั่นใจในการเข้าสังคมได้ดีขึ้น 4. ปัจจัยที่ช่วยสนับสนุนให้การนำโปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนไปใช้เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล ได้แก่ 1) กิจกรรมตามแนวคิดนีโอฮิวแมนนิสที่ทำให้คลื่นสมองต่ำ ผ่อนคลาย ทำให้เกิดบรรยากาศที่ผ่อนคลาย ไว้ใจซึ่งกันและกัน 2) การจัดการการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานที่ทำให้กลุ่มเป้าหมายสนใจและกระตือรือร้นที่จะค้นหาแนวทางในการแก้ปัญหา 3) กลุ่มเป้าหมายที่มีความต้องการการเปลี่ยนแปลงเพื่อพัฒนาการพึ่งตนเอง และ 4) ผู้จัดกระบวนการกลุ่มที่มีความเข้าใจในปัญหาของกลุ่มเป้าหมายและมีจิตใจที่เปิดกว้าง ส่วนปัญหาที่เป็นอุปสรรค ได้แก่ 1) การสื่อสารเพื่อสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับโปรแกรมให้แก่กลุ่มเป้าหมาย และ 2) ระยะเวลาที่ใช้ในการจัดกิจกรรมที่ไม่สอดคล้องกับการทำงานของกลุ่มเป้าหมาย
DOI: 10.14457/cu.the.2013.269
title: การพัฒนารูปแบบการบริหารทรัพยากรมนุษย์ของโรงเรียนเอกชน

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นงานวิจัยแบบผสมโดยใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ มี วัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน และสภาพที่พึงประสงค์เกี่ยวกับรูปแบบการบริหาร ทรัพยากรมนุษย์ของโรงเรียนเอกชน (2) เพื่อศึกษารูปแบบการบริหารทรัพยากรมนุษย์ของโรงเรียนเอกชนที่มีการปฏิบัติที่ดี (3) เพื่อพัฒนารูปแบบการบริหารทรัพยากรมนุษย์ของโรงเรียนเอกชน ประชากรคือ โรงเรียนเอกชนในระบบทั่วประเทศจำนวน 3,049 โรง สุ่มตัวอย่างโดยวิธีสุ่มแบบแบ่งชั้นตามภูมิภาคจำนวน 346 โรง จำนวนผู้ให้ข้อมูลทั้งสิ้น 1,730 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถามประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีความต้องการจำเป็น แล้วนำมาวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อยกร่างรูปแบบ และประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของรูปแบบโดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 24 ท่าน ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพปัจจุบันโรงเรียนเอกชนบริหารทรัพยากรมนุษย์โดยใช้ รูปแบบเชิงผลสำเร็จแบบยืดหยุ่นมากกว่ารูปแบบเชิงเหตุผลแบบเข้มงวด (ค่าเฉลี่ย = 3.78 และ 3.39 ตามลำดับ) ส่วนสภาพที่พึงประสงค์ผู้ให้ข้อมูลต้องการให้การบริหารทรัพยากรมนุษย์เป็นรูปแบบเชิง ผลสำเร็จแบบยืดหยุ่นมากกว่ารูปแบบเชิงเหตุผลแบบเข้มงวดเช่นเดียวกัน (ค่าเฉลี่ย = 4.72 และ 4.64 ตามลำดับ) 2. การบริหารทรัพยากรมนุษย์ของโรงเรียนเอกชนที่มีการปฏิบัติที่ดีในปัจจุบันพบว่า มีการบริหารทรัพยากรมนุษย์โดยใช้รูปแบบเชิงผลสำเร็จแบบยืดหยุ่นมากกว่ารูปแบบเชิงเหตุผลแบบเข้มงวด (ค่าเฉลี่ย = 4.02 และ 3.82 ตามลำดับ) สำหรับสภาพที่พึงประสงค์นั้น โรงเรียนเอกชนที่มีการปฏิบัติที่ดีพึงประสงค์ให้มีการบริหารทรัพยากรมนุษย์เป็นรูปแบบเชิงผลสำเร็จแบบยืดหยุ่นมากกว่ารูปแบบเชิงเหตุผลแบบเข้มงวดเช่นเดียวกัน (ค่าเฉลี่ย = 4.77 และ 4.73 ตามลำดับ) 3. รูปแบบที่พัฒนาขึ้นสำหรับการบริหารทรัพยากรมนุษย์ของโรงเรียนเอกชนคือ "รูปแบบการบริหารทรัพยากรมนุษย์เชิงบูรณาการแบบเข้มงวดและแบบยืดหยุ่น" (IHS Model) ที่เน้นบูรณาการระหว่างการบริหารเชิงเหตุผลแบบเข้มงวด และการบริหารเชิงผลสำเร็จแบบยืดหยุ่นเพื่อมุ่งให้การบริหารทรัพยากรมนุษย์ของโรงเรียนเอกชนบรรลุเป้าประสงค์ (Goal) ทั้งในระดับส่วนบุคคลและระดับโรงเรียน
DOI: 10.14457/cu.the.2013.270
title: การพัฒนารูปแบบการบริหารวิชาการสำหรับโรงเรียนอนุบาล

description: การวิจัยครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงบรรยาย วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของรูปแบบการบริหารวิชาการของโรงเรียนอนุบาล และพัฒนารูปแบบการบริหารวิชาการสำหรับโรงเรียนอนุบาล โดยมีวิธีการดำเนินการวิจัย 5 ขั้นตอน ประชากรที่ศึกษา คือ ผู้บริหาร/ครูของโรงเรียนที่มีการจัดการเรียนการสอนระดับอนุบาล และผู้บริหาร/ครูของโรงเรียนอนุบาลที่ได้รับโล่รางวัลสถานศึกษาพระราชทาน 9 โรง รวม จำนวน 36,192 โรง กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหาร/ครูของโรงเรียนที่มีการจัดการเรียนการสอนระดับอนุบาล จำนวน 396 โรง โดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน และผู้บริหาร/ครูของโรงเรียนอนุบาลที่ได้รับโล่รางวัลสถานศึกษาพระราชทาน จำนวน 4 โรง โดยการสุ่มแบบเจาะจง ผู้ให้ข้อมูลประกอบด้วย ผู้อำนวยการโรงเรียน รองผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ หัวหน้าระดับปฐมวัย/ครู ได้รับข้อมูลกลับคืนจำนวน 371 โรง รวม 1,112 ชุด คิดเป็นร้อยละ 93.69 และผู้ทรงคุณวุฒิในการประเมิน/ตรวจสอบร่างรูปแบบ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ แบบตรวจสอบความเหมาะสม และความเป็นไปได้ของรูปแบบ สถิติที่ใช้คือ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของการบริหารวิชาการโรงเรียนอนุบาล โดยภาพรวมของการบริหารหลักสูตรสถานศึกษา การจัดการเรียนการสอน และการวัดผลและประเมินผล พบว่า รูปแบบการบริหารงานที่มีค่าสูงสุด (f=14) คือ การบริหารแบบเพื่อนร่วมงาน รองลงมามีค่าเท่ากัน (f=5) คือ การบริหารแบบทางการและการบริหารแบบการเมือง 2) รูปแบบการบริหารวิชาการสำหรับโรงเรียนอนุบาล ที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น คือ “รูปแบบการบริหารวิชาการที่เน้นการบูรณาการของรูปแบบการบริหารแบบเพื่อนร่วมงาน รูปแบบทางการ และรูปแบบการเมือง (An Academic Management Model which Focuses on the Integration of Collegial, Formal and Political Management Models: CFP Model)” มีลักษณะที่สำคัญ คือ 1) เป้าหมาย 1.1) ระดับที่กำหนดเป้าหมาย โดยระดับการศึกษาปฐมวัย 1.2) กระบวนการกำหนดเป้าหมาย โดยใช้วิธีการตกลงร่วมกันของผู้บริหารและครู 1.3) ความสัมพันธ์ระหว่างเป้าหมายและการตัดสินใจ โดยยึดตามเป้าหมายที่ตกลงร่วมกันของผู้บริหารและครู 2) โครงสร้างองค์กร 2.1) ลักษณะของกระบวนการตัดสินใจ โดยการตัดสินใจขึ้นอยู่กับเพื่อนร่วมงาน 2.2) ลักษณะของโครงสร้าง โดยใช้แนวนอน 3) สภาพแวดล้อมภายนอก 3.1) ความเชื่อมโยงกับสภาพแวดล้อม โดยอาจจะ “มี” หรือ “ไม่” ขึ้นอยู่กับผู้นำ 4) ภาวะผู้นำ 4.1) ลีลาของภาวะผู้นำ โดยผู้นำเป็นทั้งคนกลางและผู้มีส่วนร่วม 4.2) รูปแบบภาวะผู้นำที่เกี่ยวข้อง โดยผู้นำมีส่วนร่วมและปฏิสัมพันธ์เพื่อเปลี่ยนแปลง
DOI: 10.14457/cu.the.2013.271
title: ยุทธศาสตร์การบริหารเพื่อพัฒนาภาวะผู้นำเชิงวัฒนธรรมไทยของ นักศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนามีวัตถุประสงค์1)เพื่อศึกษาคุณลักษณะของภาวะผู้นำเชิงวัฒนธรรมไทย 2)เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์การบริหารเพื่อพัฒนาภาวะผู้นำเชิงวัฒนธรรมไทยของนักศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ และ 3)พัฒนายุทธศาสตร์การบริหารเพื่อพัฒนาภาวะผู้นำเชิงวัฒนธรรมไทยของนักศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์โดยทำการศึกษาจากคณะศิลปศึกษา และเครือข่ายร่วมผลิตรวม 13 แห่งผู้ให้ข้อมูลประกอบด้วยคณบดีและผู้อำนวยการ 7 คน รองผู้อำนวยการ 22 คน หัวหน้าหมวด 15 คน อาจารย์ 104 คน และนักศึกษา 85 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบสอบถาม และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าดัชนีPNIModified การวิเคราะห์เนื้อหาผลการวิจัยพบว่า คุณลักษณะภาวะผู้นำเชิงวัฒนธรรมไทย มี 7 ด้าน คือ 1) ด้านบุคลิกภาพเชิงวัฒนธรรมไทย 2) ด้านความรู้เชิงวัฒนธรรมไทย 3) ด้านทักษะเชิงวัฒนธรรมไทย 4) ด้านทัศนคติเชิงวัฒนธรรมไทย 5) ด้านสื่อสารเชิงวัฒนธรรมไทย 6 )ด้านสัมพันธภาพเชิงวัฒนธรรมไทย และ 7) ด้านคุณธรรมและจริยธรรมเชิงวัฒนธรรมไทย สภาพปัจจุบันของการบริหารเพื่อพัฒนาภาวะผู้นำเชิงวัฒนธรรมไทยของนักศึกษาในภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมากเรียงตามลำดับดังนี้ 1)การทำนุบำรุงสืบสาน และสร้างสรรค์ศิลปวัฒนธรรมด้านนาฏศิลป์ ดนตรี และคีตศิลป์ 2)การจัดการศึกษาเพื่อผลิตครูนาฏศิลป์ ดนตรี และคีตศิลป์ให้คุณลักษณะที่พึงประสงค์ 3) การบริการทางวิชาการศิลปวัฒนธรรมด้านนาฏศิลป์ ดนตรี และคีตศิลป์ 4) การวิจัยและสร้างสรรค์ เพื่อพัฒนาองค์ความรู้ในการเรียนการสอนด้านนาฏศิลป์ ดนตรี และคีตศิลป์ ส่วนยุทธศาสตร์การบริหารเพื่อพัฒนาภาวะผู้นำเชิงวัฒนธรรมไทยที่มีความเหมาะสม และมีความเป็นไปได้ประกอบด้วย4 ประเด็นยุทธศาสตร์ 21 ยุทธศาสตร์ 37 โครงการ โดยมี 4 ยุทธศาสตร์หลักดังนี้ 1)ยกระดับคุณภาพการวิจัย และงานสร้างสรรค์ ให้เป็นศูนย์กลางความเป็นเลิศทางด้านนาฏศิลป์ ดนตรี และคีตศิลป์ให้เป็นที่ยอมรับในระดับชาติและระดับนานาชาติ2) ยกระดับคุณภาพการบริการวิชาการศิลปวัฒนธรรมด้านนาฏศิลป์ ดนตรี และคีตศิลป์อย่างมีส่วนร่วม และคุณภาพชีวิตของคนในชุมชน และสังคม 3) ยกระดับคุณภาพการจัดการศึกษาทั้งระบบเพื่อผลิตครูนาฏศิลป์ดนตรี และคีตศิลป์ให้มีคุณลักษณะที่พึงประสงค์4) ยกระดับคุณภาพการทำนุบำรุง สืบสาน และสร้างสรรค์ศิลปวัฒนธรรมด้านนาฏศิลป์ ดนตรี และคีตศิลป์เพื่อเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้อย่างยั่งยืนและพัฒนาภาพลักษณ์การแสดงของไทย