DOI: 10.17026/dans-zay-5suf
title: Noordzijde 71a te Goudriaan, gemeente Molenwaard

description: &lt;p&gt;ADC ArcheoProjecten heeft in november 2018 een bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek uitgevoerd op de locatie Noordzijde 71a te Goudriaan (gemeente Molenwaard). De aanleiding van het onderzoek is de voorgenomen bouw van een woningen en bijgebouw, alsmede de verbreding van de sloot langs de zuidrand van het nieuwe woonerf. Het onderzoek wordt uitgevoerd in het kader van een bestemmingsplanwijziging.&lt;br&gt;Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde verwachting opgesteld. Hieruit blijkt dat het plangebied zich in de Alblasserwaard bevindt. Dit is landschappelijke gezien een overgangszone tussen het rivierengebied in het oosten en het getijdengebied in het westen. Tot de periode van de grootschalige ontginningen in de Late Middeleeuwen bevond zich ter plaatse van de huidige Alblasserwaard een zeer nat komgebied, waar op grote schaal veenvorming plaatsvond.&lt;br&gt;Vermoedelijk bood het landschap in deze periode, met uitzondering van de rivierduincomplexen en stroomruggen, geen mogelijkheden voor permanente bewoning. Op basis van de beschikbare geologische gegevens worden in de ondergrond van het plangebied geen rivierduinafzettingen verwacht en stroomgordelafzettingen evenmin. De kans op het aantreffen van resten uit de periode Mesolithicum – Vroege Middeleeuwen wordt daarom zeer klein geacht.&lt;br&gt;In de 11e-13e eeuw werden de veengebieden van de Alblasserwaard op grote schaal ontgonnen vanuit zogenoemde ontginningsassen. Langs deze assen ontstond bewoning die zich in de loop der tijd verdichtte, waardoor bewoningslinten ontstonden. Het plangebied maakt deel uit van het bewoningslint langs de noordzijde van het veenriviertje de Goudriaan. Vanwege wateroverlast werden de bewoners gedwongen hun erven op te hogen en ontstond langs de Goudriaan een reeks huisterpen. Ook oude kaarten, waaronder het minuutplan uit 1832, geven geen aanknopingspunten voor de aanwezigheid van bebouwing. Oudere kaarten dan genoemde kadastrale kaart zijn veelal onnauwkeurig en kunnen niet op perceelsniveau gebruikt worden.&lt;br&gt;Omdat de erven in de loop der tijd verplaatst kunnen zijn, kan de aanwezigheid van bewoning daarom niet volledig worden uitgesloten.&lt;br&gt;Een eventuele vindplaats uit de Late Middeleeuwen manifesteert zich in de vorm van omgewerkte en/of opgebrachte pakketten bestaande uit klei met daarin allerlei vondstmateriaal zoals baksteen, puin aardewerk en dierlijk bot. Het zal hierbij gaan om resten van een boerenerf. Archeologische resten kunnen plaatselijk verstoord zijn geraakt door 19e en 20e-eeuwse (land)bouwactiviteiten.&lt;br&gt;Teneinde deze verwachting te toetsen en aan te vullen is in het plangebied verkennend booronderzoek uitgevoerd. Hieruit bleek dat de ondergrond van het plangebied in overeenstemming met het bureauonderzoek uit mineraalarm rietveen en bosveen bestaat. Een dergelijke opbouw is kenmerkend voor zeer natte komgebieden. Op grond van het ontbreken van veraarde lagen mag worden aangenomen dat het veen voor de grootschalige laatmiddeleeuwse ontginningen geen ondergrond heeft gevormd voor bewoning. Het veen gaat naar boven toe over in matig siltige kleilaag gevolgd door een (sub)recent, 30 tot 40 cm dik puinhoudend kleipakket. In geen van de boringen zijn opgebrachte of omgewerkte pakketten aangetroffen die aan bewoning in de Late Middeleeuwen en de Nieuwe tijd zijn te relateren.&lt;/p&gt;