cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2011.966
title: การวิเคราะห์ภาพลักษณ์ของอาชีวศึกษาตามทัศนะของนักเรียน : การวิจัยแบบผสมวิธี

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ภาพลักษณ์ของอาชีวศึกษาตามความคิดเห็นของนักเรียน 2) วิเคราะห์เปรียบเทียบความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพลักษณ์ของอาชีวศึกษาระหว่างนักเรียนที่มีภูมิหลังแตกต่างกัน และ 3) วิเคราะห์เปรียบเทียบความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพลักษณ์ของอาชีวศึกษาระหว่างนักเรียน ที่มีบริบทของโรงเรียนแตกต่างกัน แบ่งการศึกษาออกเป็น 2 ระยะคือ ระยะแรก เป็นการศึกษาข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการจัดสนทนากลุ่มนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 จำนวน 18 คน เพื่อนำผลมาพัฒนาเป็นเครื่องมือวิจัย ระยะที่สอง เป็นการเก็บข้อมูลเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 จำนวน 1,338 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บข้อมูล คือเครื่องบันทึกเสียง แบบบันทึกการสนทนากลุ่มและแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา สถิติพื้นฐานและสถิติทดสอบเอฟแบบ One-way ANOVA ผลการวิจัยสรุปได้ดังต่อไปนี้ 1) นักเรียนมัธยมศึกษาเห็นว่าภาพลักษณ์ของอาชีวศึกษาโดยรวมทั้ง 8 ด้านอยู่ในระดับพอใช้ทุกด้าน โดยเรียงจากด้านที่มีภาพลักษณ์ดีสุดไปต่ำสุดพบว่า (1) ด้านหลักสูตรการศึกษามีภาพลักษณ์ดีสุด รองลงมา ได้แก่ (2) ด้านการจัดการเรียนการสอน (3) ด้านอาคารสถานที่และสิ่งแวดล้อม (4) ด้านความก้าวหน้าในอาชีพ (5) ด้านสื่อการเรียนการสอน (6) ด้านผู้บริหารและคณาจารย์ (7) ด้านนักเรียนนักศึกษา และ (8) ด้านการศึกษาต่อ2) นักเรียนมัธยมศึกษาที่มีเพศ เกรดเฉลี่ย ระดับชั้น การศึกษาของผู้ปกครอง อาชีพของผู้ปกครองและรายได้ของผู้ปกครองต่างกัน มีความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพลักษณ์ของอาชีวศึกษาในแต่ละด้านต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยพบว่า (1) เพศหญิงมีความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพลักษณ์ของอาชีวศึกษาดีกว่าเพศชาย (2) นักเรียนที่มีผลการเรียนสูงมีความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพลักษณ์ของอาชีวศึกษา ดีกว่านักเรียนที่มีผลการเรียนต่ำ 3) นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นมีความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพลักษณ์ของอาชีวศึกษา ดีกว่านักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (4) นักเรียนที่มีผู้ปกครองที่มีการศึกษาต่ำกว่าปริญญาตรีมีความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพลักษณ์ของอาชีวศึกษา ดีกว่านักเรียนที่มีผู้ปกครองที่มีการศึกษาตั้งแต่ระดับปริญญาตรีขึ้นไป (5) นักเรียนที่มีผู้ปกครองที่มีอาชีพพนักงานบริษัท อาชีพรับจ้าง มีความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพลักษณ์ของอาชีวศึกษาดีกว่านักเรียนที่มีผู้ปกครองที่มีอาชีพอื่น (6) นักเรียนที่มีผู้ปกครองที่มีรายได้น้อยมีความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพลักษณ์ของอาชีวศึกษา ดีกว่านักเรียนที่มีผู้ปกครองที่มีรายได้สูง 3) นักเรียนมัธยมศึกษาที่มีประเภทของโรงเรียน ที่ตั้งของโรงเรียนและภูมิภาคที่ต่างกันมีความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพลักษณ์ของอาชีวศึกษา ในแต่ละด้านต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยพบว่า (1) นักเรียนโรงเรียนขยายโอกาสสังกัด สพฐ. มีความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพลักษณ์ของอาชีวศึกษาดีกว่านักเรียนโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัด สพฐ. และนักเรียนโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัด สช. (2) นักเรียนโรงเรียนในเมืองมีความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพลักษณ์ของอาชีวศึกษาดีกว่านักเรียนโรงเรียนนอกเมือง ยกเว้นภาพลักษณ์ของวิทยาลัยประเภทเกษตรกรรม ซึ่งนักเรียนในเมืองและนักเรียนนอกเมืองมีความคิดเห็นไม่แตกต่างกัน 3) นักเรียนภาคกลางมีความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพลักษณ์ของอาชีวศึกษาดีกว่านักเรียนภาคอื่นๆ ยกเว้นด้านการศึกษาต่อที่นักเรียนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพลักษณ์ของอาชีวศึกษาดีกว่าภาคอื่น
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1004
title: การผลิตไบโอดีเซลจากน้ำมันสบู่ดำ Jatropha curcas L. เร่งปฏิกิริยาด้วยยีสต์ Aureobasidium pullulans var. melanogenum

description: การศึกษาการผลิตไบโอดีเซลจากน้ำมันสบู่ดำ (Jatropha curcas L.) โดยใช้ตัวเร่งปฏิกิริยายีสต์ Aureobasidium pullulans var. melanogenum แบบทั้งเซลล์เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา พบว่าช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดในการนำยีสต์ A. pullulans มาเร่งปฏิกิริยา คือชั่วโมงที่ 96 หลังจากเริ่มเลี้ยงยีสต์ A. pullulans ในอาหารเหลวสูตรสำหรับเลี้ยงเพื่อผลิตไลเพสหรือช่วงกลางของระยะคงที่ สามารถวัดค่ากิจกรรมของไลเพส และค่ากิจกรรมจำเพาะสูงสุดได้เท่ากับ 7.61±0.15 ยูนิตต่อมิลลิลิตร และ 9.67±1.21 ยูนิตต่อมิลลิกรัมโปรตีน ตามลำดับ โดยภาวะที่เหมาะสมต่อการเร่งปฏิกิริยาทรานส์เอสเทอริฟิเคชันของตัวเร่งปฏิกิริยายีสต์ A. pullulans แบบทั้งเซลล์ คือ ที่อุณหภูมิในการทำปฏิกิริยาเท่ากับ 30 องศาเซลเซียส และอัตราส่วนโดยโมลของน้ำมันสบู่ดำต่อเมทานอลเท่ากับ 1:3 ที่เวลาในการเกิดปฏิกิริยา 72 ชั่วโมง พบว่าการเปลี่ยนเป็นไบโอดีเซล หรือเมทิลเอสเทอร์สูงสุดเท่ากับ 71.8±2.8 เปอร์เซ็นต์ การเพิ่มอุณหภูมิ และอัตราส่วนโดยโมลของน้ำมันสบู่ดำต่อเมทานอลเกินกว่าจุดที่เหมาะสม ส่งผลให้การเปลี่ยนเป็นไบโอดีเซล หรือ เมทิลเอสเทอร์มีปริมาณลดลง เนื่องจากระดับอุณหภูมิ และความเข้มข้นของเมทานอลที่สูงเกินไป จะทำให้ไลเพสซึ่งเป็นโปรตีนเกิดการเสียสภาพ และไม่สามารถเร่งปฏิกิริยาได้ ซึ่งการทำปฏิกิริยา ทรานส์เอสเทอริฟิเคชันโดยใช้ตัวเร่งปฏิกิริยายีสต์ A. pullulans แบบทั้งเซลล์เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา เป็นวิธีการผลิตไบโอดีเซลที่มีประสิทธิภาพเมื่อเทียบกับต้นทุนในการทำปฏิกิริยาที่ต่ำ อันเป็นผลมาจากสารตั้งต้น น้ำมันสบู่ดำเป็นน้ำมันที่รับประทานไม่ได้ มีราคาถูก การทำปฏิกิริยาใช้อุณหภูมิ และปริมาณเมทานอลที่ไม่สูง จึงไม่สิ้นเปลืองต้นทุนในการจัดเตรียม และที่สำคัญตัวเร่งปฏิกิริยายีสต์ A. pullulans แบบทั้งเซลล์ มีต้นทุนในการจัดเตรียมที่ต่ำกว่าการใช้ไลเพสทางการค้า เนื่องจากไม่ต้องผ่านการทำให้บริสุทธิ์ และการตรึงบนตัวค้ำจุนที่มีต้นทุนในการเตรียมที่สูง
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1005
title: การพัฒนาชุดตรวจสอบแรกโทพามีนโดยใช้เทคนิคเอนไซม์ลิงค์อิมมูโนซอร์เบนต์แอสเสย์

description: แรกโทพามีนเป็นสารเคมีที่อยู่ในกลุ่มเบตาอะโกนิสต์ และได้รับการอนุญาตให้ใช้เป็นส่วนผสมในอาหารสำหรับสุกรและโคกระบือโดยสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาสหรัฐอเมริกา เพื่อเร่งการสร้างโปรตีนและเร่งการสลายไขมัน ทำให้สัตว์มีกล้ามเนื้อมากขึ้น แต่กลุ่มประเทศในยุโรปและเอเชียนั้นห้ามใช้แรกโทพามีนเป็นส่วนผสมในอาหารสัตว์ จึงได้มีการกำหนดค่าปริมาณสารตกค้างสูงสุดที่ให้มีได้ (Maximum Residue Limits, MRL) ทำให้ต้องมีการตรวจวัดปริมาณแรกโทพามีนในผลิตภัณฑ์จากสัตว์ และเนื่องจากสถาบันวิจัยเทคโนโลยีชีวภาพและวิศวกรรมพันธุศาสตร์ได้ประสบความสำเร็จในการผลิตโมโนโคลนอลแอนติบอดี (mAb) ต่อแรกโทพามีน ในการวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินประสิทธิภาพการใช้แอนติบอดีดังกล่าวตรวจวัดแรกโทพามีนด้วยวิธีเอนไซม์ลิงค์อิมมูโนซอร์เบนต์แอสเสย์ (enzyme-linked immunosorbent assay, ELISA) ในรูปแบบต่างๆ จากการทดลองพบว่า Direct competitive ELISA (RAC-HRP) ให้ค่าปริมาณของสารที่ทำให้อัตราส่วนของค่าการดูดกลืนแสง B/Bo ลดลงครึ่งหนึ่ง (50% inhibition concentration, IC50) และค่าปริมาณสารต่ำสุดที่วัดได้ (limit of detection, LOD) เท่ากับ 21.0 และ 5.33 นาโนกรัมต่อมิลลิลิตรตามลำดับ ในขณะที่ Indirect competitive ELISA (GAM-HRP) จะให้ค่า IC50 และ LOD เท่ากับ 0.60 และ 0.09 นาโนกรัมต่อมิลลิลิตรตามลำดับ และในรูปแบบสุดท้าย Indirect competitive ELISA (streptavidin-HRP) มีค่า IC50 และ LOD เท่ากับ 0.23 และ 0.035 นาโนกรัมต่อมิลลิลิตรตามลำดับ รูปแบบ Indirect competitive ELISA (streptavidin-HRP) สามารถตรวจวัดแรกโทพามีนได้ในช่วงความเข้มข้น 0.05-5 นาโนกรัมต่อมิลลิลิตร โมโนโคลนอลแอนติบอดีสามารถ เกิดปฏิกิรยาข้ามกับสารอื่นในกลุ่มเบตาอะโกนิสต์ ต่ำกว่า 48.5% แต่เกิดปฏิกิริยาข้ามกับสารนอกกลุ่มเบตาอะโกนิสต์ต่ำกว่า 0.01% เมื่อทดสอบหาปริมาณแรกโทพามีนในตัวอย่างเนื้อหมูที่เติมแรกโทพามีนลงไป พบว่า % recovery อยู่ในช่วง 85-108% และ % coefficient of variation (CV) อยู่ในช่วง 1.6-14.7% ผลการทดลองต่างๆ แสดงว่าการใช้ Indirect competitive ELISA (streptavidin-HRP) เหมาะสมสำหรับตรวจหาแรกโทพามีนในตัวอย่างเนื้อหมู
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1006
title: การประเมินคุณภาพการใช้งานซอฟต์แวร์โดยใช้การทำเหมืองบทวิจารณ์ผู้ใช้งาน

description: ข้อมูลบทวิจารณ์ที่อยู่ในรูปภาษาธรรมชาติและให้ความคิดเห็นเกี่ยวกับคุณภาพของซอฟต์แวร์จากผู้ใช้ที่มีประสบการณ์ในการใช้งานที่ปรากฏบนอินเทอร์เน็ตนั้นมีจำนวนมาก ซึ่งข้อมูลนี้มีประโยชน์อย่างยิ่งเพื่อใช้ประกอบการตัดสินใจในการเลือกใช้ซอฟต์แวร์ที่มีความสามารถและคุณภาพตามความต้องการของผู้ใช้ จึงเป็นสิ่งที่ท้าทายในการรวบรวม สกัด และสรุปข้อมูลบทวิจารณ์เพื่อให้คะแนนคุณภาพในการใช้งานให้อยู่ในรูปแบบที่ง่ายต่อการนำไปใช้ดังกล่าว วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาวิธีการในการประเมินคุณภาพซอฟต์แวร์จากบทวิจารณ์ให้อยู่ในรูปของคะแนน วิธีการที่นำเสนอมีสี่ขั้นตอน ขั้นตอนที่หนึ่ง การรวบรวมและการเตรียมข้อมูลให้เหมาะสมสำหรับวิธีการประเมินที่นำเสนอ ขั้นตอนที่สอง การหาความเกี่ยวข้องของประโยคจากบทวิจารณ์กับคุณลักษณะของคุณภาพซอฟต์แวร์จากมุมมองของผู้ใช้งานตามมาตรฐานไอเอสโอ 9126 ที่ได้จำแนกคุณภาพในการใช้งานเป็นสี่คุณลักษณะ คือประสิทธิผล ผลิตผล ความปลอดภัย และความพึงพอใจ ขั้นตอนที่สาม การจำแนกความคิดเห็นของประโยค ประยุกต์ใช้รายการคำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับความรู้สึกกับกฎที่สร้างขึ้นจากประโยคในบทวิจารณ์ ขั้นตอนที่สี่ การคำนวณคะแนนคุณภาพการใช้งาน ทั้งในระดับประโยค ระดับบทวิจารณ์ และระดับซอฟต์แวร์ จากผลการทดลองสรุปได้ว่า ประการแรกคือการขยายออนโทโลยีของคุณลักษณะของคุณภาพซอฟต์แวร์ด้วยอรรถาภิธานไม่ได้ช่วยเพิ่มประสิทธิผลของการหาความเกี่ยวข้องของประโยค ประการที่สองการจำแนกความคิดเห็นของประโยคด้วยวิธีที่นำเสนอให้ประสิทธิผลด้านความถูกต้องดีกว่าด้วยวิธีการใช้คำศัพท์เกี่ยวกับความรู้สึกเพียงอย่างเดียวคิดเป็นร้อยละ 4 ประการที่สามคือการคำนวณคะแนนคุณภาพการใช้งานด้วยวิธีที่นำเสนอให้ประสิทธิผลด้านความถูกต้องดีกว่าด้วยวิธีการใช้คำศัพท์เกี่ยวกับความรู้สึกเพียงอย่างเดียว คิดเป็นร้อยละ 1.7 ประการที่สี่คือคะแนนคุณภาพการใช้งานมีความสอดคล้องกับความคิดเห็นของบทวิจารณ์มากกว่าคะแนนที่คิดจากความคิดเห็นของประโยคเพียงอย่างเดียวคิดเป็นร้อยละ 0.5 วิธีการที่นำเสนอนี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้กับคุณภาพซอฟต์แวร์ด้านอื่นๆ หรือสินค้าประเภทอื่นๆ ได้
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1007
title: การประเมินความเสี่ยงต่อคอมมานด์อินเจคชันและการปฏิเสธการให้บริการโดยอิงสกีมาข้อมูลของเว็บเซอร์วิซ

description: ปัญหาด้านความมั่นคงเป็นปัญหาที่ผู้ให้บริการและผู้ใช้เว็บเซอร์วิซมีความกังวล เพราะเว็บเซอร์วิซมีโอกาสเสี่ยงที่จะถูกโจมตีจากผู้ประสงค์ร้ายต่อระบบ ซึ่งประกอบไปด้วยการปลอมแปลงข้อมูล การเปิดเผยข้อมูล การแก้ไขดัดแปลงข้อมูล การหยุดให้บริการข้อมูล และการละเมิดข้อมูล โดยเฉพาะหากข้อมูลนำเข้าในสกีมามีการออกแบบที่ไม่เข้มงวด อาจจะเป็นช่องโหว่ทำให้เว็บเซอร์วิซมีความเสี่ยงต่อการโจมตีจากคอมมานด์อินเจคชันและการปฏิเสธการให้บริการ งานวิจัยนี้จึงได้นำเสนอการประเมินความเสี่ยงต่อการโจมตีสำหรับเว็บเซอร์วิซในเบื้องต้น การประเมินจะเริ่มต้นด้วยการวิเคราะห์ข้อมูลนำเข้าที่กำหนดไว้ในสกีมาซึ่งได้อธิบายไว้ในเอกสารวิสเดิล เพื่อตรวจสอบว่าข้อมูลเหล่านี้ได้มีการกำหนดข้อบังคับไว้หรือไม่และมีความเสี่ยงต่อการโจมตีแบบคอมมานด์อินเจคชันและแบบการปฏิเสธการให้บริการอย่างไร จากนั้นจะทำการตรวจสอบว่าความเสี่ยงดังกล่าวสามารถทำให้บรรเทาลงได้หรือไม่โดยพิจารณาจากข้อมูลเชิงความหมายที่กำกับไว้ที่ข้อมูลนำเข้าในวิสเดิล หากข้อมูลเชิงความหมายที่กำกับไว้มีความเข้มงวดมากกว่าสกีมาของข้อมูลนำเข้า งานวิจัยจะถือว่าเป็นกรณีของการออกแบบที่หละหลวมของส่วนต่อประสานของเว็บเซอร์วิซ ซึ่งหากทำการออกแบบใหม่ให้สกีมาของข้อมูลมีความเข้มงวดขึ้น จะช่วยลดความเสี่ยงจากการถูกโจมตีได้ นอกจากนี้งานวิจัยนี้ยังนำเสนอแบบจำลองการประเมินความเสี่ยงสำหรับประเมินระดับความเสี่ยงต่อการโจมตีสำหรับเว็บเซอร์วิซ เพื่อเป็นแนวทางให้กับผู้ให้บริการในการปรับสกีมาให้เข้มงวดขึ้น และเป็นแนวทางให้กับผู้ใช้บริการในการเลือกใช้เว็บเซอร์วิซรายต่าง ๆ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1008
title: ซอย : พื้นที่ว่างสาธารณะสำหรับคนเดินเท้าในพื้นที่ธุรกิจศูนย์กลางเมือง กรุงเทพมหานคร

description: การศึกษาองค์ประกอบทางกายภาพของซอย ในประเด็นการเป็นพื้นที่ว่างสาธารณะสำหรับคนเดินเท้าในเมือง เนื่องจากซอยเป็นพื้นที่ว่างสาธารณะที่มีความสำคัญทั้งในระดับเมืองและระดับชุมชน เป็นพื้นที่รองรับทั้งกิจกรรมการสัญจร และกิจกรรมทางสังคม โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์หาคุณสมบัติสำคัญของซอยที่ดีในย่านธุรกิจศูนย์กลางเมือง เสนอแนวทางเบื้องต้นในการกำหนดองค์ประกอบทางกายภาพ ของการพัฒนาฟื้นฟูพื้นที่ธุรกิจศูนย์กลางเมือง กรุงเทพฯ ที่เกี่ยวเนื่องกับการใช้ซอยเป็นพื้นที่ว่างสาธารณะสำหรับคนเดินเท้า ซึ่งหากได้รับการพัฒนาที่ดีนอกจากจะสามารถใช้ซอยเป็นทางสัญจรลัดที่สะดวกสบายได้ร่มเงาตลอดทั้งวันแล้ว ยังเป็นการเปิดพื้นที่ของกิจกรรมทางเศรษฐกิจ และสังคมขนาดเล็กให้กระจายเข้าสู่เนื้อเมืองในพื้นที่ปิดล้อมขนาดใหญ่ของเมือง ที่เป็นสาเหตุหลักอย่างหนึ่งของปัญหาการจราจรติดขัดในกรุงเทพฯ และสอดคล้องกับนโยบายการพัฒนาเมืองของกรุงเทพฯ ในปัจจุบัน โดยเน้นขนส่งมวลชนระบบรางเป็นหลัก ซึ่งซอยก็จะช่วยทำหน้าที่กระจายการสัญจรของคนจากสถานีระบบรางเข้าสู่พื้นที่โดยรอบได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะในย่านที่มีปริมาณการสัญจรสูงอย่างธุรกิจศูนย์กลางเมือง เป็นการยกระดับความเป็นอยู่และคุณภาพชีวิตของคนในเมืองให้ดีขึ้น จากการศึกษาได้ข้อสรุปว่า การที่จะเป็นซอยที่ประสบผลสำเร็จของย่านธุรกิจศูนย์กลางเมือง กรุงเทพมหานครได้นั้นจะประกอบไปด้วย 2 ส่วนหลักๆ ได้แก่ 1) คุณสมบัติทางกายภาพพื้นฐาน 3 ข้อหลัก คือ การเข้าถึงที่ดี, การประโยชน์อาคารและทางเดินเท้าที่หลากหลาย โดยเฉพาะพาณิชยกรรม และมีคุณภาพร่มเงาที่ดีตลอดทั้งวัน รวมถึงควรมีการพิจารณาคุณภาพทางด้านมุมมอง และความปลอดภัยกับคนเดินเท้าเป็นองค์ประกอบรองด้วย 2) คุณลักษณะพิเศษของซอย เช่น สินค้าและบริการที่เฉพาะตัว, การเป็นพื้นที่ประวัติศาสตร์ หรือการมีสถาปัตยกรรมที่สวยงาม เป็นต้น
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1009
title: การเปลี่ยนแปลงการเติมหมู่เมทิลที่ LINE-1 และ RUNX3 โดยเคอร์คิวมิน และสูตรมะนาวผง ในเซลล์มะเร็งกระเพาะปัสสาวะ

description: ภาวะเครียดออกซิเดชัน ภาวะอักเสบ และการเปลี่ยนแปลงการเติมหมู่เมทิลที่ดีเอ็นเอเป็นปรากฏการณ์ที่พบได้บ่อยในผู้ป่วยมะเร็งกระเพาะปัสสาวะ การศึกษาก่อนหน้าได้แสดงให้เห็นว่าทั้งภาวะเครียดออกซิเดชันและภาวะอักเสบแปรผกผันกับการเติมหมู่เมทิลที่ Long-interspersed nuclear element-1 (LINE-1) ซึ่งเป็นทรานสโพซอนที่กระจายอยู่ทั่วไปในจีโนม นอกจากนี้ในผู้ป่วยมะเร็งกระเพาะปัสสาวะยังพบการเติมหมู่เมทิลเพิ่มขึ้นที่โปรโมเตอร์ของยีน Runt-related transcription factor 3 (RUNX3) ในการศึกษาครั้งนี้จึงศึกษาการเปลี่ยนแปลงการเติมหมู่เมทิลที่ LINE-1 และ RUNX3 โดยวิธี Conbined bisulfite restriction analysis และ Methylation-specific PCR ตามลำดับ ในเซลล์มะเร็งกระเพาะปัสสาวะ UM-UC-3 ภายใต้สภาวะเครียดออกซิเดชันและสภาวะอักเสบ ผลการศึกษาพบว่าเมื่อเซลล์ได้รับ H₂O₂ ความเข้มข้น 10 และ 50 µM เป็นเวลา 72 ชั่วโมงเพื่อกระตุ้นความเครียดออกซิเดชัน ทำให้ระดับ protein carbonyl เพิ่มสูงขึ้น ขณะที่ระดับการเติมเมทิลที่ LINE-1 ลดลง และเมื่อเซลล์ได้รับสารต้านอนุมูลอิสระ tocopheryl acetate ความเข้มข้น 50 และ 300 µM ควบคู่กันไป ระดับ protein carbonyl กลับลดลง และระดับการเติมเมทิลที่ LINE-1 กลับเพิ่มขึ้น แต่ระดับการเติมเมทิลที่ LINE-1 ไม่เพิ่มขึ้นเมื่อเซลล์ได้รับสูตรมะนาวผง ส่วนการเติมหมู่เมทิลที่โปรโมเตอร์ของยีน RUNX3 นั้นเพิ่มขึ้นเมื่อเซลล์ได้รับ H₂O₂ และลดลงเมื่อได้รับ tocopheryl acetate ควบคู่กัน สำหรับการกระตุ้นภาวะอักเสบ เซลล์ได้รับการกระตุ้นโดย TNF-α ความเข้มข้น 1-20 ng/ml เป็นเวลา 72 ชั่วโมง พบว่าภาวะดังกล่าวไม่สามารถเปลี่ยนแปลงระดับการเติมหมู่เมทิลที่ LINE-1 ได้อย่างมีนัยสำคัญ สรุป ผลการศึกษานี้สนับสนุนสมมติฐานที่ว่า ภาวะเครียดออกซิเดชันกระตุ้นการเกิดมะเร็งโดยการเปลี่ยนแปลงการเติมหมู่เมทิลที่ดีเอ็นเอ และผลการวิจัยนี้ยังชี้ให้เห็นว่ากลไกระหว่างการเติมหมู่เมทิลในยีนและส่วนที่ไม่ใช่ยีนนั้นน่าจะมีความแตกต่างกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.967
title: การทดลองเพื่อกำหนดพารามิเตอร์ที่เหมาะสมต่อการลดอัตราความผิดพลาด ในการอ่านเขียนของฮาร์ดดิกส์ไดร์ฟ

description: เสนอแนวทางการควบคุมคุณภาพโดยแนวทางของซิกซ์ ซิกม่า เพื่อลดปริมาณฮาร์ดดิกส์ไดร์ฟที่ไม่ได้ขนาดตามความจุเริ่มต้น (Prime Capacity) ที่ 500GB ในกระบวนการประกอบฮาร์ดดิกส์ไดร์ฟ และทดสอบฟังก์ชันการใช้งาน และศึกษาหาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่ออัตราความผิดพลาดในการทดสอบการอ่านเขียน (Bit error rate) ของฮาร์ดดิสก์ไดร์ฟ ซึ่งเป็นข้อกำหนดของผลิตภัณฑ์และพิจารณาหาระดับของปัจจัยที่เหมาะสม การวิจัยดำเนินตามขั้นตอนการวิธีการทางซิกซ์ ซิกม่าทั้ง 5 ขั้นตอน โดยเริ่มจากขั้นตอนนิยามปัญหา ขั้นตอนการวัดเพื่อกำหนดสาเหตุของปัญหา ขั้นตอนการวิเคราะห์สาเหตุของปัญหา ขั้นตอนการปรับปรุงแก้ไขกระบวนการ และขั้นตอนการควบคุมการผลิตตามลำดับ โดยมี 25 ปัจจัยในตอนเริ่มต้น และถูกกลั่นกรองเหลือ 4 ปัจจัย เพื่อนำเข้าในการทดลองเชิงแฟกทอเรียลแบบ 2ᵏ ผลการวิเคราะห์โดยใช้หลักการทางสถิติวิศวกรรมที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่ออัตราความผิดพลาดในการอ่านเขียนของฮาร์ดดิกส์ไดร์ฟ 3 ปัจจัย ได้แก่ความหนาของสารเคลือบหัวอ่านเขียนปัจจุบันเท่ากับ 21 อังสตรอม ความหนาของสารเคลือบผิวบนแผ่นดิกส์ปัจจุบันเท่ากับ 22 อังสตรอม และระยะห่างระหว่างหัวอ่านเขียนและแผ่นดิกส์ปัจจุบันเท่ากับ 1.9 นาโนเมตร โดยระดับของปัจจัยที่เหมาะสมต่อการลดอัตราความผิดพลาดในการอ่านเขียนของฮาร์ดดิกส์ไดร์ฟคือ ความหนาของสารเคลือบหัวอ่านเขียนเท่ากับ 17 อังสตรอม ความหนาของสารเคลือบผิวบนแผ่นดิกส์ เท่ากับ 20 อังสตรอม และระยะห่างระหว่างหัวอ่านเขียนและแผ่นดิกส์ที่ระดับ 1.5 นาโนเมตร จากนั้นจึงทดสอบเพื่อยืนยันผลก่อนนำไปใช้จริงในกระบวนการผลิต และทำการควบคุมปัจจัยนำเข้าดังกล่าว จากการดำเนินการคุณภาพตามแนวทางของซิกซ์ ซิกม่า สัดส่วนฮาร์ดดิกส์ไดร์ฟที่ต้องลดขนาดความจุลงจากเดิม 500GB เป็น 320GB เนื่องจากอัตราความผิดพลาดในการอ่านเขียนไม่ได้ตามเกณฑ์ลดลงจากเดิม 7.05% เหลือ 3.24% คำนวณเป็นจำนวนเงินที่ได้รับกลับคืนเท่ากับ 38,086,588 บาท/ปี นอกจากนี้ยังพบว่าสัดส่วนของฮาร์ดดิกส์ไดร์ฟที่มีอัตราความผิดพลาดไม่ได้ตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ที่อุณหภูมิ 25 องศาเซลเซียส และ 55 องศาเซลเซียสมีค่าลดลงเหลือ 0.42% ทำให้มีโอกาสในการยกเลิกการทดสอบดังกล่าวที่อุณหภูมิใดอุณหภูมิหนึ่งในอนาคต ทั้งนี้ต้องคำนึงถึงโอกาสที่ของเสียจะหลุดลอดไปถึงลูกค้าด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2011.968
title: ความสามารถในการจำและการคล้อยตามสิ่งชี้นำในกระบวนการซักถามของเด็กปกติ เปรียบเทียบกับเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินและเด็กที่มีความบกพร่องทางการมองเห็น

description: ศึกษาการเปรียบเทียบความสามารถในการจำและการคล้อยตามสิ่งชี้นำ เมื่อเปรียบเทียบในเด็กปกติกับเด็กพิเศษที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน และในเด็กปกติกับเด็กพิเศษที่มีความบกพร่องทางการมองเห็น กลุ่มตัวอย่างเป็นเด็กปกติ จำนวน 40 คน เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน จำนวน 20 คน และเด็กที่มีความบกพร่องทางการมองเห็น จำนวน 20 คน โดยกลุ่มตัวอย่างไม่มีความบกพร่องทางร่างกายและสติปัญญา และมีอายุอยู่ในช่วง 9-12 ปี เข้ากระบวนการทดลองเพื่อวัดการคล้อยตามสิ่งชี้นำในกระบวนการซักถาม โดยในการเปรียบเทียบในเด็กปกติกับเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน ให้กลุ่มตัวอย่างดูภาพ ระลึกความจำอิสระ ถามคำถามชี้นำ การให้ผลป้อนกลับทางลบ และการถามคำถามซ้ำอีกครั้ง เพื่อให้ได้คะแนนการระลึกความจำอิสระ การยอมเชื่อตามคำถามชี้นำครั้งที่ 1. การยอมเชื่อตามคำถามชี้นำครั้งที่ 2 การเปลี่ยนคำตอบ และการคล้อยตามสิ่งชี้นำโดยรวม ในการทดลองที่ 2. เปรียบเทียบในเด็กปกติกับเด็กที่มีความบกพร่องทางการมองเห็น จะมีขั้นตอนเหมือนกับการทดลองที่ 1 แต่เปลี่ยนจากให้กลุ่มตัวอย่างดูรูปภาพเป็นฟังเนื้อเรื่องแทนผลการวิจัยพบว่า 1. เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินมีความสามารถในการจำมากกว่าเด็กปกติ อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 2. เด็กที่มีความบกพร่องทางการมองเห็นมีความสามารถในการจำมากกว่าเด็กปกติ อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 3. เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินมีการคล้อยตามสิ่งชี้นำในกระบวนการซักถามโดยรวม ไม่แตกต่างจากเด็กปกติ แต่ถึงอย่างไรก็ตามคะแนนการเชื่อตามคำถามชี้นำครั้งที่ 1 พบว่าเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินมีการคล้อยตามสิ่งชี้นำมากกว่าเด็กปกติ อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 4. เด็กที่มีความบกพร่องทางการมองเห็นมีการคล้อยตามสิ่งชี้นำในกระบวนการซักถามโดยรวมน้อยกว่าเด็กปกติ อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01
DOI: 10.14457/cu.the.2011.969
title: การเพิ่มผลลัพธ์การอ่านภาษาอังกฤษของนักเรียนนายร้อยตำรวจโดยการเรียนการสอนอ่านแบบเน้นมโนทัศน์ในบทความวิจัย : การทดลองภาคสนาม

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อ 1) พัฒนากรอบการเรียนการสอนอ่านแบบเน้นมโนทัศน์ในบทความวิจัย (CORI) เพื่อเพิ่มผลลัพธ์การอ่านภาษาอังกฤษของนักเรียนนายร้อยตำรวจ 2) ศึกษาผลจากการเรียนการสอนอ่านแบบเน้นมโนทัศน์ (CORI) ที่เกิดกับผู้เรียนในด้านผลลัพธ์การอ่าน แรงจูงใจในการอ่านและกลวิธีการอ่านภาษาอังกฤษ 3) เปรียบเทียบผลลัพธ์การอ่าน แรงจูงใจในการอ่าน และกลวิธีการอ่านภาษาอังกฤษ ระหว่างกลุ่มการเรียนการสอนอ่านแบบเน้นมโนทัศน์ (CORI) แบบเน้นกลวิธีการอ่าน (SI) และแบบดั้งเดิม (TI) และ 4) เปรียบเทียบผลลัพธ์การอ่าน แรงจูงใจในการอ่าน และกลวิธีการอ่านภาษาอังกฤษ ระหว่างการอ่านเป็นคู่และเป็นทีมในกลุ่มการเรียนการสอนอ่านแบบเน้นมโนทัศน์ (CORI) และแบบเน้นกลวิธีการอ่าน (SI) ดำเนินการวิจัยด้วยการทดลองภาคสนามแบ่งเป็น 3 ระยะ คือ การวิจัยเชิงสำรวจ การสร้างและพัฒนากรอบการเรียนการสอน และการวิจัยเชิงทดลองแบบมีกลุ่มควบคุมที่มีการทดสอบก่อนและหลังการทดลอง (pretest and posttest, control group design) กลุ่มตัวอย่างในระยะสำรวจ คือ อาจารย์หลักสูตรนักเรียนนายร้อยตำรวจ จำนวน 10 คน และนักเรียนนายร้อยตำรวจ จำนวน 261 คน สำหรับกลุ่มตัวอย่างในระยะทดลอง คือ นักเรียนนายร้อยตำรวจชั้นปีที่ 3 จำนวน 124 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 2 กลุ่มๆ ละ 42 คน (CORI และ SI) และกลุ่มควบคุม (TI) จำนวน 40 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบวัดแรงจูงใจในการอ่าน แบบวัดกลวิธีการอ่าน แบบทดสอบความรู้-การนำไปใช้ และแบบสอบถามความผูกพันกับอ่าน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์ด้วยสถิติบรรยาย การวิเคราะห์เปรียบเทียบค่าเฉลี่ย t-test dependent การวิเคราะห์ความแปรปรวนของตัวแปรพหุนาม (MANOVA) การวิเคราะห์อิทธิพล (Path analysis) และการวิเคราะห์เนื้อหา (Content analysis) โดยผลการวิจัยพบว่า1. กรอบการเรียนการสอนอ่านบทความวิจัยที่พัฒนาขึ้น มี 4 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) เนื้อหาเชิงมโนทัศน์ 2) การเสริมแรงจูงใจในการอ่าน 3) การสอนกลวิธีการอ่าน และ 4) การปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น การเรียนการสอนมี 4 ขั้นตอนหลัก คือ 1) ขั้นสังเกตและสร้างความสนใจ 2) ขั้นค้นคว้าและเรียกคืน 3) ขั้นสร้างความเข้าใจและบูรณาการ และ 4) ขั้นสื่อสารกับผู้อื่น 2. ผลของการใช้กรอบการเรียนการสอนอ่านฯที่พัฒนาขึ้น พบว่า คะแนนเฉลี่ยผลลัพธ์การอ่าน แรงจูงใจในการอ่านและกลวิธีการอ่านหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เมื่อวิเคราะห์อิทธิพลของ CORI ต่อผลลัพธ์การอ่าน พบว่า โมเดลมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ มีค่าไค-สแควร์ X² = 33.72, df = 23, p = 0.069, RMSEA = 0.062, RMR = 0.050, GFI = 0.950, AGFI = 0.87, และ CFI = 0.99 โดยอิทธิพลรวมของ CORI ต่อผลลัพธ์การอ่านด้านความผูกพันกับการอ่านสูงที่สุด 3. ผลการเปรียบเทียบผลลัพธ์การอ่าน แรงจูงใจในการอ่านและกลวิธีการอ่านระหว่างกลุ่ม CORI, SI และ TI พบว่ามีคะแนนเฉลี่ยแตกต่างกันระหว่างกลุ่มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยกลุ่ม CORI มีคะแนนเฉลี่ยสูงกว่าทั้งกลุ่ม SI และ TI ขณะที่กลุ่ม SI มีคะแนนเฉลี่ยสูงกว่ากลุ่ม TI 4. ผลการเปรียบเทียบผลลัพธ์การอ่าน แรงจูงใจในการอ่านและกลวิธีการอ่านระหว่างการอ่านเป็นคู่และทีมในกลุ่ม CORI และ SI พบว่ามีปฏิสัมพันธ์ระหว่างการอ่านเป็นคู่-ทีมและกลุ่ม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1010
title: การพัฒนาระบบแผนผลิตหลักในโรงงานผลิตลวดอัดแรงโพสเทนชั่น

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอการพัฒนาระบบแผนผลิตหลักของโรงงานผลิตลวดอัดแรงโพสเทนชั่นซึ่งมีรูปแบบการผลิตตามการออกแบบทางวิศวกรรม (Engineering-To-Order) ทำให้ลวดอัดแรงที่ใช้ในโครงสร้างขึ้นอยู่กับธรรมชาติของโครงการ เช่น ลักษณะการใช้งาน รูปแบบการรับน้ำหนัก ซึ่งจำเป็นต้องถูกออกแบบโดยวิศวกรที่แตกต่างกันในแต่ละโครงการ โรงงานผลิตจึงได้รับข้อมูลความต้องการน้ำหนักลวดของแต่ละโครงการล่าช้าหรือใกล้เคียงกำหนดเวลาความต้องการใช้ ส่งผลให้ไม่สามารถวางแผนให้ดำเนินการผลิตได้อย่างมีประสิทธิภาพและมีความไม่แน่นอนของแผนที่วางไว้ การวิจัยนี้จึงศึกษาข้อมูลการออกแบบในอดีตเพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างสัดส่วนปริมาณลวดอัดแรงต่อพื้นที่และของปัจจัยทางวิศวกรรมของโครงสร้างที่ทราบก่อนการออกแบบโดยใช้วิธีการทดสอบความแปรปรวนแบบทางเดียว (One-Way Analysis of Variance) ด้วยค่าความเชื่อมั่น 95% พบว่าปัจจัยทางวิศวกรรมสี่ปัจจัยที่มีผลต่อสัดส่วนน้ำหนักลวดอัดแรงต่อพื้นที่คือระยะห่างระหว่างช่วงเสา ความลึกของคานกว้าง ความหนาพื้น และความสามารถในการรับน้ำหนักสถิต จึงนำปัจจัยดังกล่าวมาสร้างแบบจำลองถดถอยแบบเชิงเส้น (Linear Regression Model) เพื่อพยากรณ์น้ำหนักลวดอัดแรงเพื่อไปใช้ในการวางแผนการผลิต นอกเหนือจากการขาดข้อมูลความต้องการใช้ลวดแล้ว การผลิตลวดอัดแรงโพสเทนชั่นยังประสบปัญหาการสื่อสาร การแบ่งหน้าที่และความรับผิดชอบของแผนกต่างๆที่เกี่ยวข้อง เพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าวจึงมีการจัดประชุมกลุ่มย่อยเพื่อกำหนดขั้นตอนการทำงานมาตรฐานร่วมกัน พร้อมพัฒนาระบบการวางแผนผลิตหลักแบบออนไลน์โดยอาศัยขั้นตอนมาตรฐานและแบบจำลองการพยากรณ์ข้างต้น เมื่อทดสอบประสิทธิภาพของระบบออนไลน์ดังกล่าวในช่วงระหว่างเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 ถึง เดือนตุลาคม พ.ศ.2555 พบว่า 95% ของการผลิตเป็นไปตามแผนการผลิตที่ได้วางไว้ในขณะที่อดีตทำได้เพียงประมาณ 60% นอกจากนี้ระบบการวางแผนผลิตหลักดังกล่าวยังสามารถช่วยวางแผนวิธีขนส่งที่เหมาะสมอีกด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1011
title: แบบจำลองเพื่อประเมินประดับการให้บริการของกลุ่มวิศวกรที่ปรึกษา

description: การให้บริการของกลุ่มวิศวกรที่ปรึกษาเป็นปัจจัยที่มีความสำคัญต่อคุณภาพของโครงการซึ่งมีผลต่อความพึงพอใจของเจ้าของงาน อย่างไรก็ตามกลุ่มวิศวกรของบริษัทที่ปรึกษาเดียวกันที่ให้บริการในโครงการก่อสร้างต่างๆ อาจมีระดับการให้บริการที่แตกต่างกัน เนื่องจากปัจจัยต่างๆ เช่น ประสบการณ์และการปฏิบัติงานของกลุ่มวิศวกรที่ปรึกษา เป็นต้น โดยระดับการให้บริการที่แตกต่างกันนี้อาจส่งผลต่อความน่าเชื่อถือของบริษัทที่ปรึกษา ดังนั้นการพัฒนาและควบคุมระดับการให้บริการของกลุ่มวิศวกรที่ปรึกษาจึงมีความสำคัญ แต่จากการศึกษางานวิจัยที่เกี่ยวข้องพบว่า การประเมินระดับการให้บริการในอดีตนั้นใช้ความรู้สึกของผู้ประเมินในการให้คะแนนเป็นหลัก ซึ่งอาจส่งผลให้เกิดความไม่แน่นอนในการประเมิน ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อกำหนดปัจจัยและพัฒนาเกณฑ์การประเมินระดับการให้บริการของกลุ่มวิศวกรที่ปรึกษา จากการศึกษาเอกสารงานวิจัยและการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้เชี่ยวชาญสามารถสรุปรายการปัจจัยเบื้องต้นสำหรับการประเมินได้ทั้งหมด 34 รายการ จากนั้นผู้วิจัยทำการแบ่งรายการปัจจัยออกเป็นกลุ่มตามขั้นตอนการบริหารงานโครงการและการให้บริการทั่วไป และหาค่าถ่วงน้ำหนักความสำคัญของแต่ละรายการปัจจัยด้วยมาตรวัด 5 ระดับ ผลการวิเคราะห์พบว่ารายการปัจจัยที่มีความสำคัญต่อระดับการให้บริการคือ ประสบการณ์ของผู้จัดการโครงการ ความถูกต้องและครบถ้วนของเอกสารสำหรับการส่งมอบงาน และการตรวจสอบและอนุมัติแบบสำหรับการก่อสร้าง เป็นต้น สำหรับการพัฒนาเกณฑ์การประเมินระดับการให้บริการในแต่ละรายการปัจจัยนั้นงานวิจัยนี้ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกในการรวบรวมเกณฑ์การประเมินและตรวจสอบความเหมาะสมของเกณฑ์การประเมินที่พัฒนาขึ้นด้วยเทคนิคเดลฟาย โดยเกณฑ์การประเมินที่พัฒนาขึ้นมี 2 ลักษณะคือ เกณฑ์เชิงคุณภาพและเกณฑ์เชิงปริมาณ นอกจากนี้ผู้วิจัยได้นำผลของเกณฑ์การประเมินและค่าถ่วงน้ำหนักความสำคัญของรายการปัจจัยมาพัฒนาเป็นแบบจำลองเพื่อประเมินระดับการให้บริการของกลุ่มวิศวกรที่ปรึกษา สำหรับประโยชน์ที่ได้รับจากงานวิจัยนี้คือ กลุ่มวิศวกรที่ปรึกษาสามารถทราบระดับการให้บริการของตนเองและสามารถใช้ข้อมูลจากเกณฑ์การประเมินเพื่อพัฒนากระบวนการทำงานของตนเอง