cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1546
title: ผลกระทบของข้อมูลบนป้ายจราจรสลับข้อความและเส้นสีต่อการตัดสินใจในการเลือกเส้นทางของผู้ขับขี่

description: ป้ายสลับข้อความ (Variable Message Sign, VMS) เป็นเทคโนโลยีที่สามารถแสดงข้อมูลข่าวสารด้านการจราจร อาทิเช่นข้อมูลสภาพการจราจร ปัญหาการจราจร การแนะนำเส้นทางเลี่ยง และอุบัติการณ์ต่างๆบนท้องถนน ซึ่งป้ายสลับข้อความจะช่วยให้ผู้ขับขี่ได้รับรู้ถึงข้อมูลข่าวสารทางจราจร จึงทำให้ผู้ขับขี่สามารถวางแผนและตัดสินใจเลือกเส้นทางได้อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินการรับรู้และการตัดสินใจของผู้ขับขี่ต่อระบบแผ่นป้ายสลับข้อความที่แสดงข่าวสารเป็น ข้อความ เส้นสี และเส้นสีกับข้อความ เพื่อวิเคราะห์หาปัจจัยที่ส่งผลต่อการเลือกเส้นทางของผู้ขับขี่บนทางพิเศษ ผู้วิจัยได้พิจารณากลุ่มตัวอย่างที่เดินทางจากด่านเก็บค่าผ่านทางพิเศษดินแดงถึงทางลงสะพานพระราม 9 โดยอาศัยรูปแบบการนำเสนอชุดข้อมูลที่แตกต่างกัน ผลจากการวิเคราะห์ด้วยแบบจำลองวิยุตแบบลำดับ (Ordered Discrete Model) พบว่า ตัวแปรที่แสดงลักษณะข้อความต่างๆ ไม่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกเปลี่ยนเส้นทางของผู้ขับขี่ แต่ผู้ขับขี่จะสังเกตป้ายที่แสดงสภาพเส้นสีในโครงข่ายแทน ซึ่งป้ายที่แสดงเส้นสีนั้นสามารถแสดงข้อมูลสภาพจราจรที่น่าสนใจมากกว่าป้ายที่แสดงชุดข้อความ โดยตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อการเลือกเปลี่ยนเส้นทางของผู้ขับขี่มากที่สุดประกอบด้วยดัชนีความติดขัดที่แสดงบนชุดเส้นสี ความถี่ในการขับรถต่อสัปดาห์ และการได้ทราบข้อมูลจราจรก่อนออกเดินทาง ผลจากการศึกษาสามารถนำไปเป็นประโยชน์ในการศึกษาและพัฒนาข้อมูลที่นำเสนอบนป้ายจราจรสลับข้อความและเส้นสีในอนาคต ซึ่งข่าวสารที่นำเสนอบนป้ายควรแสดงข้อมูลด้านการจราจรที่มีประโยชน์ ถูกต้อง และมีความสอดคล้องกับความต้องการของผู้ขับขี่มากยิ่งขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1548
title: ผลของการใช้รูปแบบการเรียนการสอน EIMA ที่มีต่อมโนทัศน์เรื่อง บรรยากาศ และความสามารถในการสร้างคำอธิบายของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น

description: การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบมโนทัศน์เรื่องบรรยากาศของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นก่อนเรียนและหลังเรียนวิทยาศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน EIMA 2) เปรียบเทียบมโนทัศน์เรื่องบรรยากาศหลังเรียนของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นระหว่างกลุ่มที่เรียนวิทยาศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน EIMA กับกลุ่มที่เรียนวิทยาศาสตร์แบบปกติ 3) ศึกษาความสามารถในการสร้างคำอธิบายของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นหลังเรียนวิทยาศาสตร์ด้วยรูปแบบการเรียนการสอน EIMA กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1โรงเรียนศรีผไทสมันต์ ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2553 จำนวน 2 ห้องเรียนโดยกำหนดให้เป็นกลุ่มทดลอง จำนวน 31 คน เรียนโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน EIMA และกลุ่มเปรียบเทียบจำนวน 30 คน เรียนโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนแบบปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบวัดมโนทัศน์เรื่องบรรยากาศมีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.82 ค่าความยากง่ายอยู่ในช่วง 0.54-0.83 ค่าอำนาจจำแนกอยู่ในช่วง 0.21-0.86 และแบบประเมินความสามารถในการสร้างคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์มีค่าความเที่ยง 0.76 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าเฉลี่ย ค่าเฉลี่ยร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบค่าที ผลการวิจัยสรุปดังนี้ 1.นักเรียนที่เรียนโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน EIMA มีคะแนนเฉลี่ยมโนทัศน์เรื่องบรรยากาศหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.นักเรียนกลุ่มที่เรียนโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน EIMA มีคะแนนเฉลี่ยมโนทัศน์เรื่องบรรยากาศ สูงกว่านักเรียนที่เรียนโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนแบบปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3.นักเรียนที่เรียนโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน EIMA มีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการสร้างคำอธิบายเท่ากับร้อยละ 88.01 และมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการสร้างคำอธิบายใน 12 หัวข้อเรื่อง เท่ากับร้อยละ 83.67 86.67 80.95 86.67 90.47 93.33 88.57 91.43 80.95 90.47 86.67 83.30 90.47 และ 92.39 ตามลำดับ ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดคือร้อยละ 70 มีความสามารถระดับดีมาก
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1549
title: การศึกษากระบวนการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยของโรงเรียนประถมศึกษา: พหุกรณี

description: การศึกษากระบวนการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยของโรงเรียนประถมศึกษา มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาและเปรียบเทียบกระบวนการในการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยของโรงเรียนที่มีขนาดใหญ่และขนาดเล็ก 2) เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบปัจจัยที่สนับสนุนและปัจจัยที่เป็นอุปสรรคในกระบวนการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยของโรงเรียนที่มีขนาดใหญ่และขนาดเล็ก ด้วยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพโดยการศึกษาแบบพหุกรณี เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการศึกษาเอกสาร การสังเกตแบบมีส่วนร่วมและไม่มีส่วนร่วม และการสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา. ผลการวิจัยพบว่า 1. กระบวนการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยของโรงเรียนขนาดใหญ่และขนาดเล็ก มีลักษณะที่คล้ายคลึงกันในด้านการบริหารจัดการ คือ ใช้หลักการบริหารแบบโรงเรียนเป็นฐาน (school based management) ใช้วงจรคุณภาพ PDCA ในการดำเนินงานทุกโครงการ มีการบริหารโดยยึดหลักธรรมาภิบาล โดยเน้นการบริหารแบบมีส่วนร่วมจากทุกภาคส่วน สื่อและแหล่งการเรียนรู้มีทั้งสื่อสำเร็จรูปและสื่อที่ครูผลิตขึ้นเองการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ ใช้การประเมินตามสภาพจริง ใช้การสังเกต การประเมินชิ้นงาน แฟ้มสะสมผลงาน และใช้แบบทดสอบ ส่วนการจัดการเรียนรู้นั้น ครูจะใช้เทคนิคการสอนที่ไม่เหมือนกัน 2. ปัจจัยสนับสนุนที่ทำให้เกิดกระบวนการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ได้แก่ 1) วิสัยทัศน์ของผู้บริหารที่เห็นถึงความสำคัญของการเรียนการสอนภาษาไทย 2) ความร่วมมือ และความเสียสละของครู 3) ความร่วมมือของผู้ปกครองและเครือข่ายผู้ปกครอง 4) การสนับสนุนจากชุมชน และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง 5) งบประมาณสนับสนุนที่เพียงพอในการจัดกิจกรรมของโรงเรียน 6) สภาพแวดล้อมภายในห้องเรียนที่ดีและเอื้อต่อการเรียนรู้ 7) เพื่อนร่วมห้องเรียนที่มีความรับผิดชอบและตั้งใจเรียน ส่วนปัจจัยที่เป็นอุปสรรคต่อกระบวนการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ได้แก่ 1) ภาระงานที่เพิ่มขึ้นของครู 2) ครูที่สอนไม่มีความเชี่ยวชาญด้านภาษาไทย 3) ขาดครูภาษาไทย 4) นักเรียนบางส่วนขาดความร่วมมือ ไม่มีปฏิสัมพันธ์กับครู 5) ปัญหาด้านครอบครัวของนักเรียน 6) ผู้ปกครองบางส่วนขาดความตระหนักถึงความสำคัญของการศึกษา 7) เพื่อนร่วมห้องเรียนที่ไม่สนใจเรียน และรบกวนการเรียนของเพื่อน
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1550
title: ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับภาวะซึมเศร้าในพระภิกษุสูงอายุในเขตกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาวะซึมเศร้าและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับภาวะซึมเศร้าของพระภิกษุสูงอายุในเขตกรุงเทพมหานคร เก็บข้อมูลจากพระภิกษุสูงอายุ จำนวน 214 คน โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอนจากวัดในเขตกรุงเทพมหานคร เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย 1) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 2) แบบทดสอบสมรรถภาพสมองของไทย TMSE (Thai Mental State Examination) ของ กลุ่มฟื้นฟูสมรรถภาพสมอง และ 3) แบบวัดภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุไทย TGDS (Thai Geriatric Depression Scale) ของ กลุ่มฟื้นฟูสมรรถภาพสมอง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา, ค่าร้อยละ, ค่าเฉลี่ย, ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน, Chi – square test , t -test, One way ANOVA, Pearson’s product moment correlation coefficient เพื่อทดสอบหาความสัมพันธ์ของตัวแปรต่างๆ และใช้ Multiple Linear Regression Analysis หาปัจจัยทำนายภาวะซึมเศร้า ผลการศึกษาพบว่าความชุกของภาวะซึมเศร้าในพระภิกษุสูงอายุ ร้อยละ 12.1 สถานภาพสมรสโสด มีโรคประจำตัว และรายได้ 500 บาทขึ้นไป มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 อายุที่เริ่มบวชน้อยกว่า 50 ปี มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และ พระภิกษุสูงอายุที่มีอายุ 70 – 74 ปี มีจำนวนพรรษามาก สถานภาพเป็นเจ้าอาวาสวัด และมีระดับการศึกษาปริยัติแผนกธรรมชั้นนักธรรมศึกษาเอก มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และพบว่าคะแนนภาวะซึมเศร้าและคะแนนทดสอบสมรรถภาพสมองมีความสัมพันธ์เชิงลบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1551
title: การโคลนและการแสดงออกยีนแลกเคสจาก Agrocybe sp. CU43 ใน Escherichia coli เพื่อการย่อยสลายฟลูออรีน

description: งานวิจัยนี้ได้โคลนยีนแลกเคสจากรา Agrocybe sp. CU43 เพื่อให้มีการแสดงออกในเซลล์เจ้าบ้าน E. coli โดยเลี้ยงราในภาวะที่มีการเติมฟลูออรีน 500 ppm จากนั้นสกัด total RNA จากเส้นใยรา ในวันที่ 21 ซึ่งมีแอกติวิตีของแลกเคสเท่ากับ 111.11 ยูนิตต่อมิลลิลิตร แล้วสร้าง cDNA สายแรก และนำมาใช้เพิ่มจำนวนยีนแลกเคสจาก cDNA โดยปฎิกิริยาลูกโซ่พอลิเมอเรสด้วยคู่โอลิโกนิวคลีโอไทด์ไพร์เมอร์ lacC-F1 และ lacC-R5 ผลิตภัณฑ์ที่ได้มีขนาด 1,584 bp ได้รับการโคลนเข้าเวกเตอร์ pGEM®-T easy vector และตั้งชื่อรีคอมบิแนนท์พลาสมิดว่า pTTLC จากนั้นใช้ pTTLC เป็นแม่แบบในการเพิ่มจำนวนยีนแลกเคสที่มีและไม่มี signal sequence จากรา แล้วโคลนเข้าสู่เวกเตอร์ pET2126_4 เพื่อให้มีการแสดงออกใน E. coli Rosetta-Gami B (DE3) pLysS โดยแลกเคสอยู่ภายใต้การควบคุมของ T7 promoter และปลาย 5’ เชื่อมต่อหลัง pelB coding sequence และปลาย 3’ เชื่อมต่อเข้ากับ His Tag coding sequence เมื่อทดสอบบนอาหารแข็ง LB ที่มีกัวเอคอลเป็นสับสเตรตพบว่าแลกเคสไม่สามารถออกซิไดซ์สับสเตรตได้ เมื่อเลี้ยงทรานสฟอร์แมนต์ในอาหารเหลว LB ที่ใส่ IPTG ชักนำให้เกิดการแสดงออกของรีคอมบิแนนท์แลกเคส เมื่อนำไปตรวจสอบการแสดงออกด้วย SDS PAGE พบว่าทรานสฟอร์แมนต์ที่ได้รับรีคอมบิแนนท์พลาสมิดที่มียีนแลกเคสที่ไม่มี signal sequence จากราแทรกอยู่มีแถบโปรตีนขนาดประมาณ 55 KDa เกิดขึ้น และแสดงออกในรูปแบบ insoluble เนื่องจากสามารถสกัดได้ภายใต้ภาวะ denature เท่านั้น ภาวะที่เหมาะสมต่อการผลิตรีคอมบิแนนท์แลกเคสมากที่สุดคือ บ่มที่อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียส ความเข้มข้น IPTG 400 ไมโครโมลาร์ เป็นเวลา 3 ชั่วโมง เมื่อนำไปทำบริสุทธิ์ด้วยวิธี affinity column chromatography แล้วนำไปผ่านกระบวนการ refolding พบว่าเอนไซม์มีปริมาณเท่ากับ 228.51 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร และเมื่อนำไปทดสอบแอกติวิตีพบว่าเอนไซม์ไม่สามารถออกซิไดส์ ABTS และไม่สามารถย่อยสลายฟลูออรีนได้
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1552
title: การวิเคราะห์กลุ่มของยีนที่ควบคุมลักษณะทางปริมาณของขนาดเมล็ดในถั่วเหลืองฝักสด Glycine max (L.) Merr.

description: ลักษณะขนาดเมล็ดเป็นลักษณะทางปริมาณที่สำคัญในการปรับปรุงพันธุ์ถั่วเหลืองฝักสด วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือเพื่อหาเครื่องหมายพันธุกรรม simple sequence repeat (SSR) ที่อยู่ใกล้กับกลุ่มของยีนที่ควบคุมลักษณะขนาดเมล็ด โดยการสร้างประชากรถั่วเหลืองรุ่น F₂ และ F₃ จำนวน 183 families จากถั่วเหลืองคู่ผสมพันธุ์เชียงใหม่ 60 และ Kaori เก็บข้อมูลขนาดเมล็ด ได้แก่ ความยาวของเมล็ด ความกว้างของเมล็ด และน้ำหนัก 100 เมล็ด เมื่อนำมาประมาณค่าอัตราพันธุกรรมแบบแคบ (h²[subscript n]) พบว่าค่า (h²[subscript n]) ของลักษณะความยาวของเมล็ด ความกว้างของเมล็ด และน้ำหนัก 100 เมล็ดมีค่าเท่ากับ 0.908 0.656 และ 0.753 ตามลำดับ นอกจากนี้ลักษณะทั้งสามมีการกระจายตัวของประชากร F₃ แบบปกติ ซึ่งเป็นผลจากการทำงานของยีนแบบผลบวก ความสัมพันธ์ระหว่างประชากร F₂ และ F₃ เป็นไปในทางบวกอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ เมื่อสกัดดีเอ็นเอจากพ่อแม่และประชากร F₂ เพื่อทดสอบความแตกต่างทางพันธุกรรมระหว่างถั่วเหลืองพันธุ์พ่อแม่ด้วยเครื่องหมายพันธุกรรม SSR จำนวน 18 เครื่องหมาย พบว่า เครื่องหมายพันธุกรรม Satt143 Satt179 Satt184 Satt373 และSatt513 ให้ความแตกต่างระหว่างทั้งสองพันธุ์ หลังจากนั้นนำไปทดสอบในประชากร F₂ จัดกลุ่มเครื่องหมายพันธุกรรมด้วยโปรแกรม MAPMAKER version 3.0 และวิเคราะห์หาความสัมพันธ์ระหว่างเครื่องหมายพันธุกรรมและลักษณะขนาดเมล็ดด้วยโปรแกรม SPSS พบว่าสามารถจัดกลุ่มเครื่องหมายพันธุกรรมได้เพียงหนึ่งกลุ่ม ประกอบด้วยเครื่องหมายพันธุกรรม Satt513 และ Satt373 และไม่พบตำแหน่ง QTL ที่ควบคุมลักษณะทั้งสาม
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1553
title: ขั้นตอนวิธีต้นแบบในการกำหนดสีฟันเทียมด้วยภาพถ่ายดิจิทัล

description: งานวิจัยนี้นำเสนอขั้นตอนวิธีในการกำหนดสีฟันเทียมด้วยการวิเคราะห์ภาพถ่ายดิจิทัล โดยการนำเสนอแบ่งออกเป็นสองหัวข้อใหญ่ๆ คือ ปัญหาเกี่ยวกับแสงที่มีผลต่อความแม่นยำในการกำหนดสีและขั้นตอนวิธีกำหนดสีฟันเทียมที่มีการแก้ปัญหาดังกล่าว ปัญหาเกี่ยวกับแสงที่นำเสนอในงานวิจัยนี้ประกอบด้วยความไม่เสถียรของแสงตกกระทบและความไม่เป็นเอกรูปของการตกกระทบของแสง ความไม่เสถียรของแสงเกิดจากปริมาณแสงที่ไม่คงที่เมื่อเวลาเปลี่ยนไป ส่วนความไม่เป็นเอกรูปของการตกกระทบของแสงเกิดจากการที่แสงที่ตกกระทบในแต่ละบริเวณมีปริมาณไม่เท่ากัน นอกจากการนำเสนอปัญหาดังกล่าวแล้ว งานวิจัยนี้ยังนำเสนอมาตรวัดที่สามารถใช้แสดงการเกิดขึ้นของปัญหาทั้งสองนี้ด้วย ขั้นตอนวิธีการกำหนดสีฟันเทียมที่นำเสนอคือเก็บภาพของฟันที่ต้องการกำหนดสี ชุดพอร์ซเลนสีมาตรฐานและอุปกรณ์ที่ใช้ในการปรับเทียบแสงในภาพเดียวกันเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาความไม่เสถียรของแสงตกกระทบ หลังจากนั้นคำนวณการตกกระทบของแสงแบบสัมพัทธ์ในแต่ละบริเวณของอุปกรณ์ที่ใช้ในการปรับเทียบแสงเพื่อสร้างแบบจำลองการตกกระทบของแสงด้วยวิธีการ Ordinary Kriging แล้วใช้แบบจำลองดังกล่าวปรับเทียบแสงเพื่อลดปัญหาความไม่เป็นเอกรูปของการตกกระทบของแสงแล้วจึงเปรียบคู่สีโดยวัดระยะห่างของค่าสีในแบบจำลองสี HSV การทดสอบขั้นตอนวิธีการกำหนดสีฟันเทียมที่นำเสนอนั้นใช้การวัดความถูกต้องในการกำหนดสีพอร์ซเลนที่รู้สีและใช้มาตรวัดที่นำเสนอเป็นตัววัดประสิทธิภาพของขั้นตอนวิธี จากผลการทดลองแสดงว่าขั้นตอนวิธีที่นำเสนอสามารถปรับปรุงความถูกต้องในการกำหนดให้ผลดีที่สุดเมื่อเทียบกับการกำหนดสีด้วยตามนุษย์และการกำหนดสีโดยใช้คอมพิวเตอร์เปรียบคู่สีโดยตรงโดยไม่ใช้การปรับเทียบแสงที่นำเสนอ
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1554
title: ระบบสรุปบทวิจารณ์สินค้าแบบมีโครงสร้างโดยอัตโนมัติ

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อพัฒนาระบบสรุปบทวิจารณ์สินค้าโดยผู้บริโภคแบบอัตโนมัติบนข้อความภาษาไทย ซึ่งเป็นระบบที่ช่วยสรุปข้อความบนเว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ที่ผู้บริโภคได้แสดงความคิดเห็นต่อสินค้า ในการสรุปความคิดเห็นนี้จะพิจารณาเฉพาะคุณลักษณะของสินค้าที่ผู้บริโภคให้ความสำคัญและทิศทางความเห็นที่ผู้บริโภคมีต่อคุณลักษณะนั้น ๆ ของสินค้าว่าเป็นความคิดเห็นในเชิงบวกหรือเชิงลบ สำหรับการสรุปความคิดเห็นในบทความภาษาไทยนั้นยังไม่ค่อยเป็นที่รู้จักและนำไปใช้งานอย่างแพร่หลาย ในงานวิจัยนี้จึงได้ประยุกต์การใช้เทคนิคต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นการตัดคำและกำหนดหน้าที่ของคำ การสร้างและกำหนดทิศทางในรายการคำแสดงความคิดเห็นต้นกำเนิด การแยกคำแสดงคุณลักษณะของสินค้า และการระบุทิศทางของคำแสดงคุณลักษณะ ซึ่งเป็นส่วนประกอบของระบบสรุปบทวิจารณ์สินค้า รวมถึงศึกษาค่าคงที่ต่าง ๆ ที่เหมาะสมสำหรับภาษาไทย งานวิจัยนี้มีขั้นตอนการทำงาน 3 ขั้นตอนหลัก (1)การเก็บรวบรวมและประมวลผลข้อมูลบทวิจารณ์สินค้าโดยผู้บริโภค (2)การแยกคำแสดงคุณลักษณะของสินค้าจากบทวิจารณ์สินค้า และการสร้างรายการคำแสดงความคิดเห็นที่ได้ระบุทิศทางของคำไว้ (3)การระบุทิศทางของความคิดเห็นในบทวิจารณ์ที่มีต่อคุณลักษณะต่าง ๆ ของสินค้าและสรุปผลงานวิจัย ระบบที่พัฒนาขึ้นได้ทดลองบนข้อมูลบทวิจารณ์สินค้าจากเว็บไซต์เครื่องสำอางจำนวน 1,680 บทวิจารณ์ จากสินค้า 4 กลุ่มสินค้า การสรุปผลจะเปรียบเทียบผลการทดลองที่ได้กับผลสรุปบทวิจารณ์สินค้าจากผู้เชี่ยวชาญด้านการตลาดซึ่งเป็นอาจารย์ที่สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาโทหรือเอก และรับผิดชอบสอนรายวิชาทางด้านการตลาดจำนวน 3 ท่าน จากการเปรียบเทียบพบว่า ความถูกต้องของระบบในด้านการค้นหาคุณลักษณะมีค่าระลึกเฉลี่ยที่ 0.77 มีค่าความแม่นยำก่อนกรองคำและหลังกรองคำที่ 0.33 และ 0.53 ตามลำดับ ในส่วนการระบุทิศทางของคุณลักษณะมีค่าความแม่นยำที่ 0.58
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1555
title: การพัฒนาส่วนบริการของโปรแกรมดีสเปซสำหรับการร้องขอจากโปรแกรมดรูปัล

description: วิทยานิพนธ์นี้นำเสนอการปรับปรุงการทำงานของระบบคลังปัญญาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อประเทศไทยที่ใช้โปรแกรมดีสเปซในการจัดเก็บและค้นคืนผลงานวิจัย โดยได้เลือกโปรแกรมดรูปัลซึ่งเป็นระบบจัดการเนื้อหาที่เป็นที่นิยมมาใช้เป็นระบบการทำงานเบื้องหน้าหรือส่วนต่อประสานผู้ใช้มาทำงานร่วมกับโปรแกรมดีสเปซซึ่งเป็นระบบการทำงานเบื้องหลังด้วยวิธีการพัฒนามอดูลของโปรแกรมดรูปัลสำหรับแก้ปัญหาส่วนต่อประสานผู้ใช้ที่ใช้งานยาก เช่น การแก้ไขเมทาดาตา การส่งผลงานวิจัย การไม่สามารถตรวจสอบสถานะของผลงานวิจัย การจัดการผลงานวิจัยในกระแสงาน และการสืบค้นผลงานวิจัยตามโพรโทคอล โอเอไอพีเอ็มเอช เป็นต้น นอกจากนี้มีการนำรูปแบบการออกแบบฟาซาดมาใช้ในการห่อหุ้มความซับซ้อนของโปรแกรมดีสเปซด้วยเว็บเซอร์วิสที่ง่ายกับระบบการทำงานเบื้องหน้า โดยสามารถเปลี่ยนแปลงเว็บส่วนต่อประสานผู้ใช้ได้ง่ายซึ่งจะไม่ส่งผลกระทบในส่วนการทำงานเบื้องหลัง
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1556
title: การพัฒนากระบวนการเรียนการสอนโดยใช้แนวคิดการคิดเชิงสัมพันธ์และแนวคิดการเสริมต่อการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการให้เหตุผลเชิงพีชคณิตของนักเรียนประถมศึกษา

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนากระบวนการเรียนการสอนโดยใช้แนวคิดการคิดเชิงสัมพันธ์และแนวคิดการเสริมต่อการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการให้เหตุผลเชิงพีชคณิตของนักเรียนประถมศึกษา 2) เพื่อศึกษาคุณภาพของกระบวนการเรียนการสอนโดยใช้แนวคิดการคิดเชิงสัมพันธ์และแนวคิดการเสริมต่อการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น ผู้วิจัยได้พัฒนากระบวนการเรียนการสอนโดย วิเคราะห์และสังเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานที่สัมพันธ์กับหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน 2551 การเรียนการสอนคณิตศาสตร์ ความสัมพันธ์ระหว่างแนวคิดและทฤษฎีเพื่อพัฒนากระบวนการเรียนการสอน แล้วนำไปทดลองใช้กับกลุ่มตัวอย่างซึ่งเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนดาราคาม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร ในปีการศึกษา 2553 จำนวน 52 คน โดยแบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มทดลอง 26 คน และกลุ่มควบคุม 26 คน ใช้ระยะเวลาดำเนินการทดลอง 40 ชั่วโมงต่อกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง คือ แบบวัดความสามารถ ในการให้เหตุผลเชิงพีชคณิตในระดับประถมศึกษา แบบบันทึกการสังเกตพฤติกรรมการเรียนรู้ของนักเรียน และแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสถิติที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. กระบวนการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วยขั้นตอน 4 ขั้นตอน ได้แก่ 1) ขั้นการค้นหาความสัมพันธ์ 2) ขั้นการใช้วิธีคิดเชิงสัมพันธ์ 3) ขั้นการสร้างข้อสรุป 4) ขั้นการตรวจสอบและยืนยันข้อสรุป 2. ผลการทดลองใช้กระบวนการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้น มีดังนี้ 2.1 ความสามารถในการให้เหตุผลเชิงพีชคณิตของนักเรียนที่เรียนด้วยกระบวนการเรียนการสอนโดยใช้แนวคิดการคิดเชิงสัมพันธ์และแนวคิดการเสริมต่อการเรียนรู้ หลังการเรียนสูงกว่าก่อนการเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.2 ความสามารถในการให้เหตุผลเชิงพีชคณิตหลังการเรียนด้วยกระบวนการเรียนการสอนโดยใช้แนวคิดการคิดเชิงสัมพันธ์และแนวคิดการเสริมต่อการเรียนรู้ ของนักเรียนกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.3 ความสามารถในการให้เหตุผลเชิงพีชคณิตของนักเรียนที่เรียนด้วยกระบวนการเรียนการสอนโดยใช้แนวคิดการคิดเชิงสัมพันธ์และแนวคิดการเสริมต่อการเรียนรู้ มีพัฒนาการสูงขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1557
title: การพัฒนาวิธีการและเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์เพื่อวัดความอ่อนตัวสำหรับผู้สูงวัย

description: งานวิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) หาวิธีการทดสอบสมรรถภาพทางกายด้านความอ่อนตัวที่เหมาะสม สำหรับผู้สูงวัยไทย โดยใช้เทคนิคเดลฟายในการเลือกรายการทดสอบ จากผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์ พยาบาล กายภาพบำบัด สาธารณสุข วิทยาศาสตร์การกีฬา และพลศึกษา จำนวน 18 ท่าน 2) เพื่อตรวจประเมินความความเชื่อถือได้ และความเป็นปรนัยของรายการทดสอบสมรรถภาพทางกายด้านความอ่อนตัวที่ได้จากกระบวนการเดลฟาย ซึ่งผู้วิจัยได้ทดลองใช้ในกลุ่มตัวอย่างผู้สูงวัย จำนวน 408 คน จากจังหวัดอำนาจเจริญ สระบุรี กำแพงเพชร ระนอง และกรุงเทพมหานคร หาค่าความเชื่อถือได้ด้วยวิธีการวัดซ้ำ ภายใน 1 สัปดาห์ และหาค่าความเป็นปรนัย โดยใช้ผู้ดำเนินการทดสอบ จำนวน 2 คน 3) เพื่อสร้างเครื่องมือวัดความอ่อนตัวที่เหมาะสมสำหรับผู้สูงวัย ที่มีราคาไม่แพง สะดวกในการใช้งาน และมีความเที่ยงตรงเฉพาะหน้าสูง ซึ่งผู้วิจัยได้ศึกษาความเที่ยงตรงเฉพาะหน้า (Face validity) โดยผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 3 ท่าน 4) เพื่อตรวจประเมินความเชื่อถือได้ และความเป็นปรนัยของเครื่องมือวัดความอ่อนตัวที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ซึ่งผู้วิจัยทดลองใช้ในกลุ่มตัวอย่างผู้สูงวัย ตำบลกาบิน อำเภอกุดข้าวปุ้น จังหวัดอุบลราชธานี จำนวน 60 คน แบ่งเป็นผู้สูงวัยเพศชาย จำนวน 30 คน และผู้สูงวัยเพศหญิง จำนวน 30 คน หาค่าความเชื่อถือได้ด้วยวิธีการวัดซ้ำ ภายใน 1 สัปดาห์ และหาค่าความเป็นปรนัย โดยใช้ผู้ทดสอบ จำนวน 2 คน วิเคราะห์ ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. รายการทดสอบสมรรถภาพทางกายด้านความอ่อนตัวที่มีความเหมาะสมสำหรับทดสอบในกลุ่มผู้สูงวัยไทย ที่ได้จากกระบวนการเดลฟาย มีจำนวน 6 รายการทดสอบ คือ รายการทดสอบนั่งงอตัวไปข้างหน้า รายการทดสอบแตะมือด้านหลัง รายการทดสอบนั่งเก้าอี้แตะปลายเท้า ซึ่งมีค่าดัชนีความสอดคล้อง เท่ากับ 0.88 ทั้งสามรายการทดสอบ และรายการทดสอบนั่งงอตัวแตะผนัง รายการทดสอบการหมุนของลำตัว และรายการทดสอบ Hamstring and hip flexor flexibility ซึ่งมีค่าดัชนีความสอดคล้อง เท่ากับ 0.76 ทั้งสามรายการทดสอบ 2. จากการตรวจประเมินความเชื่อถือได้ และความเป็นปรนัยของรายการทดสอบสมรรถภาพทางกายด้านความอ่อนตัวที่ได้จากกระบวนการเดลฟาย พบว่า รายการทดสอบนั่งงอตัวไปข้างหน้า รายการทดสอบแตะมือด้านหลัง และรายการทดสอบนั่งเก้าอี้แตะปลายเท้า มีค่าความเชื่อถือได้ เท่ากับ 0.83, 0.76 และ 0.88 ตามลำดับ และมีค่าความเป็นปรนัย เท่ากับ 0.83, 0.80 และ 0.87 ตามลำดับ 3. เครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์เพื่อวัดความอ่อนตัวสำหรับผู้สูงวัย ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น มีค่าความเชื่อถือได้ และค่าความเป็นปรนัย เท่ากับ 0.99 และ 0.98 ตามลำดับ จากผลการวิจัยสามารถสรุปได้ว่าเครื่องมือวัดความอ่อนตัวที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น เป็นเครื่องมือวัดความอ่อนตัวที่ มีคุณภาพ และเหมาะกับบริบทของผู้สูงอายุไทย
DOI: 10.5519/qd.hvei716l
title: Query on the Natural History Museum Data Portal (data.nhm.ac.uk) (1716 records)
DOI: 10.7910/dvn/frvbbj/m6k5kb
title: Final Data-Khademi-Fakhreddin-Child Consumer Behavior.tab

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/frvbbj/razomm
title: Final Data-Khademi-Fakhreddin-Child Consumer Behavior-1.tab

description: :unav
DOI: 10.14469/hpc/6202
title: Mitsunobo, 1 using PBE1PBE G=-2248.433927

description: Gaussian Calculation
DOI: 10.5281/zenodo.3471415
title: Simulated and experimental data distributed to the CASP13 participants in protein structure prediction assisted with sparse NMR data

description: All simulated and experimental data distributed to the CASP participants in protein structure prediction assisted with sparse NMR data in CASP13. Also available at http://predictioncenter.org/casp13/results.cgi?view=targets&model=first&tr_type=others&sub_type=N&groups_id=
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1513
title: การล้างดินปนเปื้อนตะกั่วและโครเมียมด้วยอีดีทีเอและทวีน 80

description: การล้างดินปนเปื้อนตะกั่ว และโครเมียมด้วยสารคีเลตคือ EDTA และสารลดแรงตึงผิวคือ TWEEN 80 โดยทำการศึกษาที่ระดับความเข้มข้นของสาร EDTA และ TWEEN 80 เท่ากับ 8, 16 และ 32 มิลลิโมลต่อกิโลกรัมดิน ใช้ดินตัวอย่างครั้งละ 20 กรัม ใส่ในสารละลาย 200 มิลลิลิตร ปรับ pH เท่ากับ 2, 4, 6, 8 และ 10 ทำการเขย่าที่อัตราเร็วรอบเท่ากับ 90, 120 และ 150 rpm และเก็บตัวอย่างสารละลายที่เวลา 15, 30, 60, 90, 120, 180 และทุกๆ 3 ชั่วโมงที่อุณหภูมิห้อง จนกว่าถึงจุดสมดุลสาร และทำการเก็บตัวอย่างน้ำไปวิเคราะห์หาปริมาณตะกั่ว และโครเมียมทั้งหมด ผลการศึกษาพบว่า เวลาในการสมดุลสารของทุกการทดลองคือ 30 นาที โดยการล้างดินด้วย EDTA สามารถกำจัดตะกั่วได้สูงสุด 80.55% ที่ระดับความเข้มข้น 32 มิลลิโมลต่อกิโลกรัมดิน pH 8 อัตราเร็วการเขย่าเท่ากับ 90 rpm และสามารถกำจัดโครเมียมได้สูงสุด 38.54% ที่ระดับความเข้มข้น 32 มิลลิโมล pH 10 อัตราเร็วการเขย่าเท่ากับ 120 rpm ส่วนการล้างดินด้วย TWEEN 80 นั้น สามารถกำจัดตะกั่วได้สูงสุด 19.53% ที่ระดับความเข้มข้น 8 มิลลิโมลต่อกิโลกรัมดิน pH 2 และสามารถกำจัดโครเมียมได้สูงสุด 9.86% ที่ระดับความเข้มข้น 32 มิลลิโมลต่อกิโลกรัมดิน pH 10 และมีอัตราเร็วการเขย่าเท่ากับ 150 rpm เช่นเดียวกัน ส่วนการล้างดินด้วยสารละลายผสมสามารถกำจัดตะกั่วได้มากที่สุด62.43% ที่ระดับความเข้มข้นที่เหมาะสม pH 4 อัตราเร็วการเขย่าเท่ากับ 150 rpm และสามารถกำจัดโครเมียมได้สูงสุด 27.58% ที่ระดับความเข้มข้นที่เหมาะสม pH 6 อัตราเร็วการเขย่าเท่ากับ 120 rpm สำหรับการล้างดินที่สามารถกำจัดตะกั่ว และโครเมียมได้มากที่สุดนั้น คือ การล้างดินด้วย EDTA ก่อน แล้วตามด้วย TWEEN 80 โดยสามารถกำจัดตะกั่ว และโครเมียมได้สูงที่สุด 94.78% และ 50.77% ตามลำดับ ที่ระดับความเข้มข้น pH และอัตราเร็วการเขย่าที่เหมาะสม ผลการศึกษาครั้งนี้สรุปได้ว่า สารคีเลตมีประสิทธิภาพในการกำจัดตะกั่ว และโครเมียมได้มากกว่าสารลดแรงตึงผิว และเมื่อใช้สารสองชนิดร่วมกัน สามารถกำจัดตะกั่ว และโครเมียมได้ดีกว่าการใช้สาร EDTA หรือ TWEEN 80 อย่างเดียว
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1514
title: การหาโปรตีนที่หลั่งออกมาจากไมโครเกลียเซลล์ที่ถูกกระตุ้นด้วยเบต้าอะไมลอยด์เปปไทด์

description: เบต้าอะไมลอยด์เปปไทด์ (Aβ1-42) เป็นองค์ประกอบหลักที่พบใน amyloid plaques ในสมองของผู้ป่วยโรคอัลไซเมอร์ เชื่อว่าการสะสมของ Aβ1-42 จะไปกระตุ้นให้เซลล์ไมโครเกลียหลั่งสารที่เป็นพิษและทำให้เกิดการตายของเซลล์ประสาทในที่สุด การถูกกระตุ้นของเซลล์ไมโครเกลียสามารถตรวจพบได้ในระยะแรกๆ ของโรคอัลไซเมอร์ จึงอาจใช้เป็น biomarker ได้ดีกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับการใช้ Aβ1-42 และ phosphorylated tau ที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบัน ดังนั้น ในการศึกษาครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษารูปแบบและชนิดของโปรตีนที่หลั่งออกมาจากเซลล์ ไมโครเกลียที่ถูกกระตุ้นด้วย Aβ1-42 เปรียบเทียบกับโปรตีนที่หลั่งจากเซลล์ไมโครเกลียที่ไม่ถูกกระตุ้นโดยใช้วิธี 1D LC-MS/MS โปรตีนที่หลั่งออกมาหลังจากที่เซลล์ถูกกระตุ้นเป็นเวลา 12 ชั่วโมง ถูกนำมาแยกด้วย SDS-PAGE band ที่ได้แต่ละ band ถูกย่อยด้วย trypsin ก่อนนำไปวิเคราะห์ด้วยเครื่อง LC-MS/MS ลำดับกรดอะมิโนที่ได้ถูกนำมาเปรียบเทียบกับฐานข้อมูล NCBInr เพื่อหาชนิดของโปรตีน ผลการศึกษาพบว่าการกระตุ้นด้วย Aβ1-42 เปลี่ยนแปลงรูปแบบของโปรตีนที่หลั่งออกมาจากเซลล์ไมโครเกลีย และพบโปรตีนแตกต่างกัน 46 ชนิด ที่พบเฉพาะในเซลล์ไมโครเกลียที่ถูกกระตุ้นด้วย Aβ1-42 สามารถจำแนกหน้าที่ได้ ดังนี้ คือ regulation of gene expression, cell communication/signal transduction, cellular transport, cytoskeletal structural integrity, metabolism, immune response/inflammation, heme association และ protease inhibitor ในจำนวนนี้พบโปรตีน 14 ชนิดที่มีความสัมพันธ์กับระยะแรกของโรคอัลไซเมอร์ หรือ mild cognitive impairment (MCI) จากการศึกษาแสดงให้เห็นว่า Aβ1-42 ไปกระตุ้นเซลล์ไมโครเกลียให้เกิดการตอบสนองได้ในหลายด้านและสัมพันธ์กับพยาธิสภาพกำเนิดของโรคอัลไซเมอร์ในระยะแรก โปรตีนเหล่านี้อาจนำไปประยุกต์ใช้เป็น biomarkers ของโรคอัลไซเมอร์ในระยะแรกๆ ต่อไป