cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1127
title: ไดอิเล็กทริกแบริเออร์ดิสชาร์จในของเหลวสำหรับผลิตไฮโดรเจน

description: งานวิจัยนี้เป็นการพัฒนาระบบผลิตไฮโดรเจนด้วยกระบวนการพลาสมารีฟอร์มมิงจากไอเอทานอล โดยอาศัยความร้อนในการเปลี่ยนเอทานอลซึ่งมีสภาวะเป็นของเหลวภายใต้อุณหภูมิห้องให้กลายเป็นไอ และส่งผ่านบริเวณดิสชาร์จของชุดกำเนิดพลาสมาที่มีการจ่ายไฟฟ้าแรงสูงย่านความถี่ต่ำ ด้วยแหล่งจ่ายไฟฟ้าแรงสูงที่พัฒนาขึ้นให้สามารถปรับเปลี่ยนความถี่และแรงดันไฟฟ้าได้อย่างต่อเนื่อง สามารถจ่ายแรงดันไฟฟ้าและกระแสสูงสุดได้ 10 kV และ 2.5 mA ตามลำดับ และตอบสนองได้ดีในย่านความถี่ 300-500 Hz เมื่อเอทานอลในสภาวะไอเคลื่อนผ่านบริเวณดิสชาร์จ จะแตกตัวและทำปฏิกิริยากับก๊าซอื่น ๆ ในอากาศและให้ผลิตภัณฑ์หลัก ๆ เช่น ก๊าซไฮโดรเจน ก๊าซมีเทน และก๊าซคาร์บอนมอนออกไซด์ ซึ่งจากการทดลองพบว่าสำหรับระบบที่ได้สร้างขึ้น แรงดันไฟฟ้าและความถี่ไฟฟ้าที่เหมาะสมในการผลิตก๊าซไฮโดรเจน คือ 10 kV และ 350 Hz ตามลำดับ อัตราการผลิตเข้าสู่สภาวะคงที่หลังจากเริ่มผลิต 80 นาที นอกจากนี้ ได้ทำการทดลองเพื่อหาความเข้มข้นของเอทานอลที่เหมาะสมในการผลิตก๊าซไฮโดรเจน พบว่า ที่ความเข้มข้นของเอทานอล 25%, 50% และ 75% มีอัตราการผลิตไฮโดรเจนใกล้เคียงกันอยู่ประมาณ 1 mol/ml/min ซึ่งมากกว่าอัตราการผลิตเมื่อใช้ความเข้มข้นของเอทานอลที่ 99.8% โดยปริมาตรอย่างเห็นได้ชัด ดังนั้น ปริมาณของไอน้ำที่ผสมกับเอทานอลจึงมีผลต่ออัตราการผลิตด้วยเช่นกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1128
title: ผู้หญิงกับภาวะสมัยใหม่แบบอาณานิคมในพม่า ค.ศ. 1885-1945

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาประวัติศาสตร์พม่าในช่วงเปลี่ยนผ่านจากยุคจารีตสู่ความเป็นสมัยใหม่ระหว่าง ค.ศ. 1885-1945 โดยพิจารณาการเปลี่ยนผ่านดังกล่าวนี้ผ่านการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นและถูกทำให้เกิดขึ้นกับผู้หญิงพื้นเมืองในพม่าบางกลุ่มที่มีการปรับเปลี่ยนอัตลักษณ์ให้สอดคล้องกับวิถีแบบใหม่ของสังคมอาณานิคมผลของการวิจัยแสดงให้เห็นแนวคิดและพฤติกรรมของตัวแทนเจ้าอาณานิคมในกระบวนการเปลี่ยนแปลงผู้หญิงพื้นเมืองในพม่า แนวคิดที่จะเปลี่ยนแปลงผู้หญิงเหล่านี้ปรากฏชัดเจนในงานเขียนของกลุ่มผู้ปกครองและผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการพัฒนาโครงการอาณานิคมในพม่า โดยแนวคิดของตัวแทนเจ้าอาณานิคมเหล่านี้ได้มีอิทธิพลต่อการกำหนดนโยบายและการปฏิบัติของรัฐบาลอาณานิคมในพม่า และทำให้ผู้หญิงในอาณานิคมพม่าเปลี่ยนแปลงสู่ความเป็นผู้หญิงแบบใหม่ รัฐบาลอาณานิคมอังกฤษและตัวแทนทางวัฒนธรรมของตะวันตกได้มีบทบาทในการแพร่ขยายความก้าวหน้าและความเป็นสมัยใหม่เข้ามาสู่สังคมอาณานิคมอย่างพม่า เพื่อก้าวข้ามความแตกต่างที่มีในสังคมพื้นเมือง และนำคนพื้นเมืองเข้าสู่วิถีทางเดียวกับเจ้าอาณานิคม ที่สำคัญคือในเรื่องการให้การศึกษาและการดูแลสุขภาพอนามัย ผลของการเปลี่ยนแปลงทำให้เกิดผู้หญิงในพม่าที่มีการศึกษา วิถีชีวิตและอาชีพแบบใหม่ แต่กระบวนการนี้ก็มิได้เป็นไปโดยสำเร็จรูป หากแต่มีการปรับและถูกเลือกรับปรับใช้ให้เข้ากับเงื่อนไขของสังคมพม่า และแสดงให้เห็นถึงภาวะสมัยใหม่แบบอาณานิคมในพม่า
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1129
title: ผลของไอโซซอร์ไบด์ไดไนเตรตสเปรย์ต่อการบีบตัวของหลอดอาหารในผู้ป่วยโรคหลอดอาหารส่วนปลายหดเกร็ง

description: ที่มา: ไนตริกออกไซด์มีส่วนช่วยให้หลอดอาหารมีการบีบตัวแบบเพอริสทัลซิสในคนปกติวัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของไอโซซอร์ไบด์ไดไนเตรตซึ่งเป็นไนตริกออกไซด์ donor ต่อการกลับมาบีบตัวแบบเพอริสทัลซิสของหลอดอาหารในผู้ป่วยโรคหลอดอาหารส่วนปลายหดเกร็งที่มีอาการวิธีการวิจัย: ผู้ป่วย 10 ราย เข้ารับการตรวจด้วยเครื่องตรวจการเคลื่อนไหวของหลอดอาหารชนิดความละเอียดสูง 2 ครั้งห่างกันอย่างน้อย 48 ชั่วโมง ในการศึกษาชนิด crossover randomized controlled trial (assessor blind) โดยในการตรวจ 2 ครั้งผู้ป่วยจะได้รับยาต่างชนิดกันในแต่ละครั้งจากการสุ่ม คือ ไอโซซอร์ไบด์ไดไนเตรตสเปรย์ (1.25 มิลลิกรัม/กด) และน้ำเกลือสเปรย์ ซึ่งการตรวจแต่ละครั้งจะให้ผู้ป่วยกลืนน้ำครั้งละ1 คำ 12 ครั้งก่อนพ่นยา, 12 ครั้งหลังพ่นยาครั้งที่ 1 และ12 ครั้งหลังพ่นยาครั้งที่ 2ผลการศึกษา: ความชุกการบีบตัวของหลอดอาหารชนิดเพอริสทัลซิสไม่ต่างกันระหว่างกลุ่มที่ได้ รับไอโซซอร์ไบด์ไดไนเตรตและกลุ่มที่ได้รับน้ำเกลือ ทั้งก่อนพ่นยาและหลังพ่นยาครั้งที่ 2 (p&gt;0.05) แต่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติหลังพ่นยาไอโซซอร์ไบด์ไดไนเตรตครั้งที่ 1 (65% vs. 50%, p =0.045)เมื่อเทียบกับน้ำเกลือ ค่าเฉลี่ย DCI ของหลอดอาหารส่วนปลายลดลงหลังพ่นยาไอโซซอร์ไบด์ไดไนเตรตครั้งที่ 1 (1421±839 vs. 2363±1581 mmHg s⁻¹cm⁻¹, p =0.050) และลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติหลังพ่นยาครั้งที่ 2 เมื่อเทียบกับน้ำเกลือ (1399±739 vs. 2409±1289 mmHg s⁻¹cm⁻¹, p =0.006) ค่า residual upper esophageal sphincter (UES) relaxation pressureเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติหลังพ่นยาไอโซซอร์ไบด์ไดไนเตรตครั้งที่ 1 (0.5±3.7 vs. -4.0±6.2 mmHg, p =0.026) และครั้งที่ 2 (1.2±4.5 vs. -3.9±6.5 mmHg, p =0.027)เมื่อเทียบกับน้ำเกลือ แต่ไม่พบความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของค่าเฉลี่ย UES resting pressure, 4-second IRP และ PFV ระหว่าง 2กลุ่ม ทั้งก่อนพ่นยา หลังพ่นยาครั้งที่ 1 และครั้งที่ 2สรุป: สัดส่วนการบีบตัวของหลอดอาหารชนิดเพอริสทัลซิสในผู้ป่วยโรคหลอดอาหารส่วนปลายหดเกร็งเพิ่มขึ้นตามระยะเวลาหลังจากใส่สายวัดการตรวจ ไอโซซอร์ไบด์ไดไนเตรตช่วยให้หลอดอาหารมีการบีบตัวแบบเพอริสทัลซิสได้เร็วกว่าน้ำเกลือ ลด DCI หรือแรงบีบตัวของหลอดอาหารและเพิ่มค่า residual UES relaxation pressure การศึกษานี้สนับสนุนถึงบทบาทของระบบประสาทส่วนกลาง การปรับ ตัวของหลอดอาหารต่อสิ่งกระตุ้นเฉพาะที่ และผลของไนตริกออกไซด์จากภายนอกต่อการทำให้ หลอดอาหารกลับมามีบีบตัวแบบเพอริสทัลซิสที่ปกติในผู้ป่วยโรคหลอดอาหารส่วนปลายหดเกร็ง
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1130
title: การทดสอบความเที่ยงตรงและเชื่อถือได้ของแบบวัดกลวิธีการเผชิญความเครียดเชิงรุก ฉบับภาษาไทย

description: กลวิธีการเผชิญความเครียดเชิงรุก เป็นทฤษฎีการศึกษาการเผชิญความเครียด ในหลากหลายมิติ ซึ่งมองการเผชิญความเครียดเป็นเชิงบวกเพื่อการปรับตัวให้บรรลุไปถึง เป้าหมายที่ได้วางไว้ เน้นการพัฒนาตนเองมากกว่าแก้ปัญหาที่คุกคาม ซึ่งปัจจุบันยังไม่มี ผู้พัฒนาแบบวัดกลวิธีการเผชิญความเครียดเชิงรุกเป็นภาษาไทยอย่างเป็นทางการ วัตถุประสงค์ของงานวิจัยฉบับนี้ คือ เพื่อแปลและพัฒนาเครื่องมือแบบวัดกลวิธีการ เผชิญความเครียดเชิงรุก ฉบับภาษาไทย ให้มีความเที่ยงตรงและความน่าเชื่อถือ ในระดับที่ยอมรับได้ การศึกษาดำเนินการเก็บข้อมูลจากกลุ่มประชากรตัวอย่างซึ่งเป็นนิสิต ระดับปริญญาตรี อายุ 18 ปี ขึ้นไป ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่กำลังศึกษาอยู่ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2555 ผู้เข้าร่วมวิจัยจำนวน 308 คน โดยแต่ละท่านตอบแบบสอบถาม 1) ข้อมูล พื้นฐานทั่วไป และ 2) แบบวัดกลวิธีการเผชิญความเครียดเชิงรุกของ Greenglass, Schwarzer และ Taubert ซึ่งทดสอบ ความเที่ยงตรงและความเชื่อถือได้ของเครื่องมือแบบวัดโดยตรวจสอบ ความตรง (Validity) คือ ความตรงตามเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญ (Content Validity) และ ความเที่ยง (Reliability) คือ ความสัมพันธ์ภายใน (Internal Consistency Reliability) โดยวิธีของ Cronbach (Cronbach's Alpha)ผลการศึกษาพบว่า แบบวัดกลวิธีการเผชิญความเครียดเชิงรุกฉบับภาษาไทย มีความเที่ยงตรงและความน่าเชื่อถือ ในระดับที่ยอมรับได้มีค่าสัมประสิทธ์อัลฟ่าของครอนบัค (Cronbach’s Alpha) ระหว่าง 0.70 – 0.81 ดังนั้นจึงสรุปว่า แบบวัดกลวิธีการ เผชิญความเครียดเชิงรุก ฉบับภาษาไทย ซึ่งประกอบไปด้วยข้อคำถาม 55 ข้อ แบ่งเป็น 7 มิติ ที่พัฒนามีค่าความเที่ยงตรงและความเชื่อถือ ในระดับที่ยอมรับได้ จำนวนข้อคำถามไม่มากเกินไป ที่จะนำมาใช้ในทางปฏิบัติ และแต่ละมิติสามารถนำไป แยกใช้วิจัยตามวัตถุประสงค์ที่ต้องการวัดในหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับการเผชิญความเครียด และการเผชิญความเครียดเชิงรุกในประเทศไทย
DOI: 10.1285/i20380313v25papp
title: Appendice: "Rimario-Letterario" (e non solo) Leccese e ... Salentino
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1131
title: รายละเอียดของแบบแผนผังประกอบการขออนุญาตจัดสรรที่ดินในกรุงเทพมหานคร

description: กระบวนการพิจารณาออกใบอนุญาตจัดสรรที่ดิน กำหนดให้ผู้ยื่นขออนุญาตจัดสรรต้องแสดงหลักฐานต่อเจ้าหน้าที่ ใน 2 ลักษณะ คือ 1. เอกสารราชการ และ 2. แบบแผนผัง โดยการศึกษาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิธีการเขียนแผนผังประการขออนุญาต, ปัญหา และข้อผิดพลาดต่างๆของการเขียนแผนผัง เพื่อเป็นข้อเสนอแนะให้ผู้ยื่นขออนุญาตจัดสรรได้ใช้เป็นเกณฑ์ประกอบการเขียนแผนผังให้ถูกต้องจากผลการศึกษาวิธีการขออนุญาตจัดสรรที่ดิน ตามพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ.2543 ในหมวด1 ระบุแบบแผนผังที่ใช้ในการยื่นขออนุญาตฯไว้ทั้งหมด 4 รายการ ประกอบด้วย แผนผังสังเขป, แผนผังบริเวณรวม, แผนผังการแบ่งแปลงที่ดิน และแผนผังระบบสาธารณูปโภค/บริการสาธารณะ พบรายละเอียดของปัญหาแบ่งได้ดังนี้ รายละเอียดตามกฏหมาย รายละเอียดตามมติของคณะกรรมการในที่ประชุม และรายละเอียดตามความคิดเห็นของผู้ชำนาญการ ทั้งยังพบว่าเป็นรายการแบบที่คณะกรรมการขอเพิ่มเติม ทั้งหมด 5 รายการ ได้แก่ แบบรั้ว-กำแพงกันดิน, แบบป้อมยาม-ซุ้มโครงการ, แบบอาคารพักขยะ, แบบอาคารนิติบุคคล และแบบอาคารสโมสร สระว่ายน้ำ ซึ่งเป็นรายการแบบขยายประกอบแผนผัง เพื่อคำนวณสัญญาค้ำประกันสาธารณูปโภคหรือบริการสาธารณะ และพบว่ามีรายการแบบที่ต้องได้รับการอนุญาตจากหน่วยงานราชการอื่นอีก 4 รายการ ได้แก่ แบบขออนุญาตก่อสร้างสะพาน, แบบขออนุญาตเชื่อมทาง, แบบขออนุญาตจ่ายไฟฟ้า และแบบขออนุญาตจ่ายน้ำประปาการศึกษาพบว่าความล่าช้าของการยื่นขออนุญาตจัดสรร ในส่วนของรายการแบบแผนผังปัญหาเกิดขึ้นจาก การยื่นแผนผังไม่ครบถ้วน ไม่ถูกต้อง และคณะกรรมการขอรายการแบบเพิ่มเติม ซึ่งแนวทางการแก้ไขปัญหาคือ ผู้ยื่นต้องทำการศึกษารายการแบบแผนผังว่าคณะกรรมการมีหลักเกณฑ์ในการพิจารณารายละเอียดของรายการแผนผังทั้งองค์ประกอบของรายการแบบในแต่ละประเภท เกี่ยวกับรูปแบบ ข้อความที่ต้องระบุในรายการแบบ การแสดงสัญลักษณ์ที่ต้องใช้สื่อความหมาย การแสดงรายละเอียดและข้อมูลหลายเรื่องพร้อมกันจากการศึกษา พบว่ามี 20 โครงการ จากทั้งหมด 138 โครงการ ไม่มีการแก้ไขในส่วนของแผนผัง โดยมีระยะเวลาในการแก้ไขนานสุด 369 วัน ซึ่งมี 2 โครงการ สามารถแก้ไขแล้วเสร็จภายใน 45 วัน แสดงให้เห็นว่า หากผู้ประกอบการมีความเข้าใจอย่างถูกต้องตามที่กล่าวมาก็สามารถได้รับใบอนุญาตจัดสรรที่ดินในระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดไว้ อันจะนำไปสู่ต้นทุนในการดำเนินโครงการที่ลดลง ซึ่งจะเป็นประโยชน์ทั้งกับผู้ประกอบการและผู้บริโภค รวมถึงเป็นการลดระยะเวลาและขั้นตอนในการพิจารณาของเจ้าหน้าที่อีกด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1132
title: ปัญหากฎหมายของ มาตรา 445 ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

description: การเรียกค่าสินไหมทดแทนนั้นมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ผู้ที่ได้รับความเสียหายมีโอกาสได้รับการชดใช้เยียวยาจากผู้ที่กระทำละเมิด เพื่อมิให้เกิดการล้างแค้นเอาคืนกันเองระหว่างประชาชน ดังนั้น ผู้ที่จะมีสิทธิเรียกค่าสินไหมทดแทนได้จึงต้องเป็นผู้ที่ได้รับความเสียหายและจะต้องเป็นผู้ที่กฎหมายได้กำหนดให้มีสิทธิในการเรียกเอาค่าสินไหมทดแทนไว้อย่างเป็นลายลักษณ์อักษรเท่านั้นเมื่อพิจารณา มาตรา 445 ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ จะเห็นได้ว่ากฎหมายได้กำหนดให้สิทธิแก่บุคคลภายนอกซึ่งมิใช่ผู้ที่ถูกกระทำละเมิดโดยตรง หากแต่ในสายตาของกฎหมายนั้น ถือว่าบุคคลดังกล่าวได้รับความเสียหายจากการกระทำละเมิดที่เกิดขึ้นนั้นด้วยในการเขียนวิทยานิพนธ์เล่มนี้ ผู้เขียนได้ศึกษาถึงประวัติศาสตร์ความเป็นมาตั้งแต่การยกร่างมาตราดังกล่าว พบว่าต้นร่างของ มาตรา 445 นั้น มีที่มาจากประมวลกฎหมายแพ่งเยอรมัน มาตรา 845 หากแต่วิธีการปรับใช้และการตีความกฎหมายระหว่างประเทศไทย และประเทศสหพันธรัฐเยอรมนีนั้นมีความแตกต่างกันอย่างไรก็ตาม จะเห็นได้ว่าคณะกรรมการร่างกฎหมายนั้นมีความประสงค์ที่จะให้มาตรา 445 คุ้มครองนายจ้างประเภทอุตสาหกรรมในครัวเรือนเท่านั้น และเมื่อพิจารณาถึงสภาพสังคมและเศรษฐกิจของประเทศไทยในปัจจุบันก็จะเห็นได้ว่าธุรกิจประเภทอุตสาหกรรมในครัวเรือนนั้นเป็นธุรกิจที่มีขนาดเล็ก ปริมาณลูกจ้างมีจำนวนไม่มาก ถ้าหากลูกจ้างคนใดคนหนึ่งถูกกระทำละเมิดจนไม่สามารถมาปฏิบัติงานให้แก่นายจ้างได้ ย่อมจะส่งผลกระทบถึงธุรกิจอย่างแน่นอน ดังนั้น ถ้าหากศาลได้ปรับใช้และตีความมาตรา 445 ให้เฉพาะนายจ้างภาคอุตสาหกรรมในครัวเรือนเท่านั้นที่จะสามารถเรียกค่าขาดแรงงานจากผู้ที่กระทำละเมิดได้ ย่อมจะเป็นการสร้างความมั่นใจให้กับภาคธุรกิจอุตสาหกรรมในครัวเรือนเป็นอย่างมาก และในขณะเดียวกันอัตราการเกิดอุบัติเหตุก็จะลดน้อยลง เนื่องจากประชาชนในประเทศย่อมจะต้องเพิ่มความระมัดระวังมากขึ้น เพราะต้องตระหนักถึงการชดใช้ค่าเสียหายที่อาจจะต้องรับผิดต่อนายจ้างของผู้เสียหายด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1133
title: ส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกโรงแรมประเภทบูติคในจังหวัดเชียงใหม่ของนักท่องเที่ยวนานาชาติ

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาส่วนประสมทางการตลาดในการตัดสินใจเลือกโรงแรมประเภทบูติค ศึกษาพฤติกรรมนักท่องเที่ยวนานาชาติ และเปรียบเทียบความคิดเห็นเกี่ยวกับส่วนประสมทางการตลาดในการตัดสินใจเลือกโรงแรมประเภทบูติคในจังหวัดเชียงใหม่ระหว่างเพศและระหว่างถิ่นพำนัก โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือนักท่องเที่ยวนานาชาติ จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถาม ที่ผ่านการตรวจสอบคุณภาพของเครื่องมือ โดยการหาความตรงและความเที่ยง แล้วนำผลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติ โดยการหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ด้วยการทดสอบค่าเอฟ (F-test) กรณีพบการแตกต่างเป็นรายคู่ จะใช้การวิเคราะห์รายคู่ด้วยวิธีแอล เอส ดี (LSD)ผลการวิจัยพบว่า 1. ความคิดเห็นของผู้ตอบแบบสอบถามเกี่ยวกับส่วนประสมทางการตลาดส่วนใหญ่อยู่ในระดับมาก ได้แก่ ด้านผลิตภัณฑ์บริการ (ค่าเฉลี่ย = 4.06) ด้านราคา (ค่าเฉลี่ย = 4.05) ด้านการส่งเสริมการตลาด (ค่าเฉลี่ย = 3.77) ด้านพนักงาน (ค่าเฉลี่ย = 4.23) ด้านกระบวนการให้บริการ (ค่าเฉลี่ย = 4.06) และด้านสิ่งแวดล้อมทางกายภาพ (ค่าเฉลี่ย = 3.65) ยกเว้นด้านช่องทางและสถานที่จัดจำหน่ายอยู่ในระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ย = 3.29) 2. ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เดินทางมาจังหวัดเชียงใหม่ 1 - 2 ครั้ง ระยะเวลาพำนัก 8 - 14 วัน วัตถุประสงค์ในการเดินทางเพื่อการท่องเที่ยว/นันทนาการ เดินทางมาในช่วงวันหยุดเทศกาล และเดินทางกับครอบครัว ระยะเวลาในการวางแผนการเดินทาง 7 เดือน - 1 ปี ค่าที่พักเฉลี่ยต่อคืน 50 - 100 ดอลล่าร์สหรัฐอเมริกา รู้จักโรงแรมผ่านทางอินเทอร์เน็ต และวางแผนที่จะกลับมาพักอีก 3. ผู้ตอบแบบสอบถามที่มีเพศ และถิ่นพำนักแตกต่างกัน มีความคิดเห็นเกี่ยวกับส่วนประสมทางการตลาดในการตัดสินใจเลือกโรงแรมประเภทบูติคแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1134
title: ลักษณะเด่นและบทบาททางสังคมของวรรณกรรมคำสอนภาคใต้ "ฉบับพิมพ์เล่มเล็ก"

description: วิทยานิพนธ์เรื่องลักษณะเด่นและบทบาททางสังคมของวรรณกรรมคำสอนภาคใต้ “ฉบับพิมพ์เล่มเล็ก” มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ลักษณะเด่นในด้านต่าง ๆ ปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้สร้างกับผู้เสพที่มีความเชื่อและรสนิยมทางวรรณคดีเหมือนกัน และวิเคราะห์บทบาทของวรรณคดีคำสอนนี้ที่มีต่อสังคม ทั้งนี้ ใช้ข้อมูลวรรณกรรมคำสอนภาคใต้ “ฉบับพิมพ์เล่มเล็ก” ที่พบบริเวณจังหวัดนครศรีธรรมราช สงขลาและพัทลุงเป็นสำคัญผลการศึกษาพบว่าวรรณกรรมคำสอนภาคใต้ “ฉบับพิมพ์เล่มเล็ก” ซึ่งแต่งตั้งแต่ พ.ศ. 2470 - พ.ศ. 2519 มีลักษณะเด่นด้านรูปเล่มที่เลียนแบบหนังสือวัดเกาะของภาคกลาง ทั้งยังให้รายละเอียดเกี่ยวกับผู้แต่งค่อนข้างมากเพื่อดึงดูดใจผู้ซื้อ วรรณกรรมคำสอนนี้แต่งเป็นคำประพันธ์ร้อยกรองประเภทกลอนมากที่สุด รองลงมา คือ กาพย์ และโคลง แต่ก็มีจำนวนน้อยมาก กลอนดังกล่าวเหมาะแก่การนำไปอ่าน ขับร้องหรือสวดได้โดยสะดวก ทั้งยังเข้าใจง่าย จึงเข้าถึงกลุ่มผู้เสพระดับชาวบ้านได้เป็นอย่างดีวรรณกรรมคำสอนภาคใต้ “ฉบับพิมพ์เล่มเล็ก” มีลักษณะเด่นด้านเนื้อหาคำสอนซึ่งอิงกับวิถีชีวิตของชาวบ้านภาคใต้และมีกลวิธีการสอนที่แปลกใหม่ เช่น สอนในรูปแบบนวนิยาย สอนผ่านบทสนทนาของตัวละคร สอนแทรกในอัตชีวประวัติของบุคคล และสอนแทรกในคำอธิบายพิธีกรรมของภาคใต้ ผู้สร้างมีลักษณะเด่นคือนอกจากเป็นพระสงฆ์และข้าราชการตามแบบที่มีมาแต่เดิมแล้ว ยังมีกลุ่มผู้แต่งเพิ่มมากขึ้นจากเดิม คือ ชาวนา พ่อค้า ศิลปินพื้นบ้าน ทั้งยังมีผู้แต่งที่เป็นผู้หญิงจำนวนไม่น้อย เนื้อหาคำสอนแบ่งได้เป็น ๒ กลุ่ม คือ เนื้อหาคำสอนที่สืบทอดมาจากคำสอนโบราณ แม้ปรากฏเพียงเล็กน้อย แต่ยังใช้ได้ดีในสังคมปัจจุบัน เพราะสอนการประพฤติปฏิบัติตน และเนื้อหาคำสอนที่สร้างสรรค์ขึ้นใหม่มีจุดมุ่งหมายเพื่อพัฒนาสังคมทั้งระบบ เช่น พัฒนาคุณภาพชีวิตของคนกลุ่มต่าง ๆ เช่น สอนเด็กให้เห็นความสำคัญของการศึกษา สอนผู้สูงวัยให้วางตนเหมาะสมแก่วัย สอนคนจนให้ขยันทำงาน และสอนชายชาวใต้ให้ช่วยเหลือกิจการงานในครอบครัว นอกจากนี้ ยังสอนเรื่องการพัฒนาการเกษตรของชุมชน และสนับสนุนการสร้างชาติตามนโยบายของรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม คำสอนเหล่านี้นำไปใช้เพื่อพัฒนาตนเอง สถาบันครอบครัว ชุมชน และประเทศชาติได้ดี ดังปรากฏว่ามีบุคคลหลายคนที่กล่าวว่าได้รับประโยชน์จากคำสอนเหล่านี้ เช่น ทำให้ตนเป็นคนดีขึ้น หรือทำการเกษตรได้ผลดียิ่งขึ้นวรรณกรรมคำสอนภาคใต้ “ฉบับพิมพ์เล่มเล็ก” มีบทบาททางสังคมที่เข้มข้นกว่าวรรณกรรมคำสอนภาคใต้สมัยโบราณ เพราะเพิ่มรายละเอียดเกี่ยวกับสังคมภาคใต้ไว้เด่นชัด โดยเฉพาะสภาพและปัญหาสังคมภาคใต้ เกิดจาก ผู้แต่งต้องการให้ชาวใต้ร่วมใจกันแก้ปัญหาของชุมชน โดยคำสอนเหล่านี้แทรกซึมอยู่ในวิถีชีวิตของชาวใต้ได้ง่ายและมีประสิทธิภาพ เพราะสอนควบคู่ไปกับการให้ความบันเทิง เช่น สอนผ่านการสวดหนังสือ หรือสอนผ่านการขับร้องที่ใช้ทำนองหนังตะลุง
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1135
title: แรงจูงใจที่มีผลต่อการท่องเที่ยวภายในประเทศของผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานคร

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแรงจูงใจที่มีผลต่อการท่องเที่ยวภายในประเทศของผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานคร และเปรียบเทียบความแตกต่างของแรงจูงใจที่มีผลต่อการท่องเที่ยวภายในประเทศของผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานครระหว่างเพศ ระดับการศึกษา และรายได้เฉลี่ยต่อเดือน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นผู้สูงอายุชาวไทยที่มีอายุ 60 ปีขึ้นไป ทั้งเพศชายและเพศหญิงที่เป็นสมาชิกชมรมผู้สูงอายุในสังกัดสหพันธ์ชมรมผู้สูงอายุกรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน โดยใช้การสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบหลายชั้น (Muti-Stage Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นและได้ทดสอบคุณภาพ มีค่าความตรงเชิงเนื้อหา (Content Validity) เท่ากับ 0.93 มีค่าความเที่ยง (Reliability) เท่ากับ 0.83 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การหาค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way : ANOVA) หรือ การทดสอบค่าเอฟ (F-test) การทดสอบรายคู่โดยวิธีผลต่างนัยสำคัญน้อยที่สุด (Least significant difference : LSD) ผลการวิจัยพบว่า1) ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 65 - 69 ปี แต่งงานแล้ว มีวุฒิการศึกษาต่ำกว่าปริญญาตรี มีอาชีพก่อนเกษียณคือรับราชการ อาชีพปัจจุบันคือไม่ได้ทำงาน มีรายได้ปัจจุบันต่ำกว่า 10,000 บาท 2) วัตถุประสงค์หลักในการท่องเที่ยวคือการพักผ่อนหย่อนใจ โดยใช้รถเช่าเป็นพาหนะที่ใช้ในการเดินทาง มักจะเดินทางท่องเที่ยวกับเพื่อน ใช้ระยะเวลาในการท่องเที่ยว 1-2 วัน มีช่วงเวลาที่มักเดินทางท่องเที่ยวคือวันเสาร์ - อาทิตย์ ค่าใช้จ่ายในการเดินทางเฉลี่ยต่อครั้งต่ำกว่า 1,000 บาท ชอบท่องเที่ยวแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติและได้รับข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับการท่องเที่ยวจากเพื่อน 3) ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่มีแรงจูงใจที่มีผลต่อการท่องเที่ยวอยู่ในระดับมาก ยกเว้นแรงจูงใจทางสถานภาพและชื่อเสียงอยู่ในระดับน้อย 4) เมื่อเปรียบเทียบแรงจูงใจที่มีผลต่อการท่องเที่ยวของผู้ตอบแบบสอบถามที่มีเพศแตกต่างกัน พบว่า แรงจูงใจทางสถานภาพและชื่อเสียงแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 5) เมื่อเปรียบเทียบแรงจูงใจที่มีผลต่อการท่องเที่ยวของผู้ตอบแบบสอบถามที่มีระดับการศึกษาแตกต่างกัน พบว่า แรงจูงใจทางกายภาพและแรงจูงใจระหว่างบุคคลแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 6) เมื่อเปรียบเทียบแรงจูงใจที่มีผลต่อการท่องเที่ยวของผู้ตอบแบบสอบถามที่มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนแตกต่างกัน พบว่า ไม่แตกต่างกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1136
title: การจัดบริการอ้างอิงเสมือนในห้องสมุดมหาวิทยาลัย

description: การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดบริการอ้างอิงเสมือนของห้องสมุดมหาวิทยาลัยในด้านวัตถุประสงค์ การจัดการ และการให้บริการ รวมถึงปัญหาในการจัดบริการอ้างอิงเสมือนของห้องสมุดมหาวิทยาลัย โดยใช้แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้รับผิดชอบหลักในการจัดบริการอ้างอิงเสมือนในห้องสมุดมหาวิทยาลัยที่มีฐานะเป็นห้องสมุดกลางและมีการจัดบริการอ้างอิงเสมือน จำนวนทั้งหมด 64 แห่ง ได้รับแบบสอบถามกลับคืนมา จำนวน 45 ชุด (ร้อยละ 70.03)ผลการศึกษา พบว่า ห้องสมุดจำนวนมากที่สุดจัดบริการอ้างอิงเสมือนเพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้ใช้ในการติดต่อกับบุคลากรที่ให้บริการได้ทุกที่และทุกเวลา ในด้านการจัดการ พบว่า ห้องสมุดส่วนใหญ่ไม่กำหนดนโยบายเกี่ยวกับการจัดบริการอ้างอิงเสมือน และไม่ใช้งบประมาณในการจัดบริการอ้างอิงเสมือน ทั้งนี้ ห้องสมุดจำนวนมากที่สุด มีบรรณารักษ์ฝ่าย / งานบริการ เป็นผู้รับผิดชอบหลักในการจัดบริการและให้บริการ สำหรับการประชาสัมพันธ์บริการอ้างอิงเสมือนนั้น ห้องสมุดส่วนใหญ่มีการประชาสัมพันธ์บริการอ้างอิงเสมือน แต่ไม่ประเมินบริการอ้างอิงเสมือน สำหรับด้านการให้บริการ พบว่า ห้องสมุดจำนวนมากที่สุดให้บริการอ้างอิงเสมือนทั้งแบบเอกเทศและแบบความร่วมมือ รวมทั้งเปิดให้บริการทั้งเวลาทำการ และล่วงเวลา ทั้งนี้ ห้องสมุดจำนวนมากที่สุดให้บริการอ้างอิงเสมือนผ่านเทคโนโลยีเว็บ 2.0 โดยเฉพาะเครือข่ายสังคม ส่วนปัญหาในการจัดบริการอ้างอิงเสมือนนั้น พบว่า ปัญหาที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ห้องสมุดกำหนดนโยบายในการจัดบริการอ้างอิงเสมือนไม่ชัดเจน
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1137
title: การปรับตัวของโครงการอสังหาริมทรัพย์แนวราบ ภายหลังเหตุการณ์อุทกภัยปี พ.ศ. 2554 : กรณีศึกษา โครงการเพอร์เฟค พาร์ค บางบัวทอง และโครงการเดอะ ลีฟวิ่ง บ้านกล้วย – ไทรน้อย

description: ในปี พ.ศ. 2554 ประเทศไทยได้เกิดปรากฏการณ์อุทกภัยครั้งใหญ่ ในพื้นที่ภาคกลางเป็นส่วนใหญ่ ก่อให้เกิดผลกระทบในทุกๆด้าน ทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม และที่อยู่อาศัย ทำให้ในส่วนของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ได้รับผลกระทบตามมา โดยพื้นที่เขตกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล ได้รับความเสียหายมากที่สุด ซึ่งเป็นโครงการจัดสรรถึง 540,000 หน่วย และเนื่องจากพื้นที่จังหวัดนนทบุรีมีโครงการอสังหาริมทรัพย์แนวราบจำนวนมาก และอยู่ในพื้นที่ที่ประสบภัยน้ำท่วมในบริเวณกว้าง ทำให้โครงการอสังหาริมทรัพย์แนวราบส่วนใหญ่ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์น้ำท่วมครั้งนี้การศึกษาในครั้งนี้ได้ทำการศึกษาโครงการในพื้นที่ประสบอุทกภัยปี พ.ศ. 2554 ในเขตอำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี โดยมีเกณฑ์การเลือกโครงการศึกษา คือ เป็นโครงการถูกน้ำท่วม เป็นโครงการที่ยังอยู่ในการดูแลของผู้ประกอบการ เป็นโครงการที่มีขนาดของผู้ประกอบที่ต่างกัน คือผู้ประกอบการที่เป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ และผู้ประกอบการที่เป็นบริษัทนอกตลาดหลักทรัพย์ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการปรับปรุงโครงการจัดสรรแนวราบ หลังเหตุการณ์อุทกภัยปี พ.ศ. 2554 และเพื่อศึกษาการเตรียมการแนวทางป้องกันน้ำท่วมโครงการจัดสรรแนวราบจากการศึกษาสรุปการปรับตัวของโครงการอสังหาริมทรัพย์แนวราบ โดยแบ่งเป็น 3 แนวทาง แนวทางแรก คือ การป้องกันน้ำท่วมด้านกายภาพบนดิน ซึ่งกายภาพบนดินประกอบไปด้วย การป้องกันในแนวรั้วรอบโครงการ การป้องกันบริเวณถนนทางเข้า – ออกโครงการ การป้องกันส่วนของระบบไฟฟ้า และการป้องกันโดยการถมดิน แนวทางที่สอง คือ การป้องกันน้ำท่วมด้านกายภาพใต้ดิน ในระบบสุขาภิบาลใต้ดิน และระบบไฟฟ้าใต้ดิน และแนวทางสุดท้าย คือ การป้องกันน้ำท่วมด้านการบริหารจัดการโครงการ การจัดเตรียมอุปกรณ์ และด้านนโยบาย มาตรการ และความช่วยเหลือของผู้ประกอบการ ในการให้ความร่วมมือในการป้องกันน้ำท่วมของโครงการข้อเสนอแนะสำหรับโครงการเดิมที่อยู่ในพื้นที่เสี่ยงภัย ควรตรวจสอบสภาพแวดล้อมของโครงการ สังเกตจุดเสี่ยงภัยน้ำเข้าโครงการ แล้วทำการแก้ไข จากนั้นก็ทำงานปรับปรุงโครงการ โดยมี 2 ส่วน คือ ส่วนบนดิน และใต้ดิน เพื่อทำให้โครงการเป็นพื้นที่ปิด กันไม่ให้น้ำเข้า และสำหรับโครงการก่อสร้างใหม่ ควรปรับสภาพกายภาพโครงการให้เป็นระบบปิดทั้งบนดินและใต้ดิน และดูสภาพแวดล้อมโดยรอบโครงการ โดยเฉพาะจุดเสี่ยงน้ำเข้า รั้วของโครงการต้องเป็นรั้วที่มีโครงสร้างใต้ดินที่สามารถป้องกันน้ำได้ส่วนบนของรั้วจะเป็นรั้วทึบ หรือรั้วโปร่ง ที่มีการติดตั้งระบบป้องกันน้ำท่วมชั่วคราว ระบบสุขาภิบาลใต้ดิน ต้องสามารถเปิด – ปิด ได้ โดยมีการวางแผนไว้ตั้งแต่เริ่มก่อสร้างโครงการ ซึ่งในด้านงบประมาณที่เพิ่มขึ้น จากข้อมูลโครงการที่มีการทำระบบป้องกันน้ำท่วมดังกล่าวจริง งบประมาณที่ใช้เพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 0.1 ของมูลค่าโครงการเดิม
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1138
title: ความร่วมมือทางวิชาการระหว่างรัฐบาลญี่ปุ่นกับรัฐบาลไทย : กรณีความร่วมมือด้านการเกษตร พ.ศ. 2497-2534

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาความเป็นมาของความร่วมมือทางวิชาการระหว่างรัฐบาลญี่ปุ่นกับรัฐบาลไทยด้านการเกษตร และปัจจัยผลักดันภายในประเทศญี่ปุ่นและสถานการณ์โลกได้เข้ามามีอิทธิพลต่อความร่วมมือทางวิชาการด้านการเกษตรของรัฐบาลญี่ปุ่นกับรัฐบาลไทยอย่างไรบ้าง รวมถึงศึกษาผลกระทบที่เกิดขึ้นในประเทศไทยผ่านทางโครงการเกษตรต่างๆผลของการศึกษาพบว่า ความร่วมมือทางวิชาการระหว่างรัฐบาลญี่ปุ่นกับรัฐบาลไทยด้านการเกษตรเกิดขึ้นจากความต้องการพัฒนาผลผลิตทางการเกษตรในแนวทางที่สอดคล้องกันระหว่างทั้งสองรัฐบาล ปัจจัยผลักดันภายในประเทศญี่ปุ่นด้านทรัพยากรอาหาร ความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจระหว่างรัฐบาลญี่ปุ่นกับรัฐบาลไทย รวมถึงบทบาทของสหรัฐอเมริกาภายใต้สภาวะสงครามเย็นได้เข้ามามีอิทธิพลต่อการกำหนดความร่วมมือทางวิชาการด้านการเกษตรของรัฐบาลญี่ปุ่นกับรัฐบาลไทยการพัฒนาความรู้และเทคโนโลยีทางวิชาการในโครงการความร่วมมือ ส่งผลให้ประเทศไทยสามารถเพิ่มศักยภาพการส่งออกสินค้าเกษตรไปจำหน่ายยังตลาดโลกได้สูงขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1139
title: ปัญหาทางกฎหมายของค่าธรรมเนียมการชำระหนี้เงินกู้ยืมเก่อนกำหนด

description: เนื่องด้วยในปัจจุบัน การชำระหนี้เงินกู้ยืมก่อนกำหนดในประเทศไทยมีลักษณะแบบ Unconditional Right ผู้ให้กู้ที่เป็นสถาบันการเงินอาจมีข้อสัญญาเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้โดยให้ผู้กู้มีสิทธิชำระหนี้เงินกู้ยืมก่อนกำหนดได้ แต่จะเรียกเก็บค่าธรรมเนียมการชำระหนี้ก่อนกำหนดในอัตราที่สูงและแตกต่างกันทั้งในแต่ละสัญญากู้และแต่ละสถาบันการเงิน โดยมิได้คำนึงถึงการชำระหนี้คืนไปบ้างแล้วตามระยะเวลาการกู้ยืมที่ผ่านไป ทั้งมิได้พิจารณาถึงมูลค่าของเงินที่แท้จริง ณ เวลาที่มีการชำระหนี้เงินกู้ยืมก่อนกำหนด ซึ่งกฎหมายของประเทศไทยยังไม่มีบทบัญญัติเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้แต่อย่างใด ทั้งหน่วยงานที่เกี่ยวข้องก็มิได้ควบคุมการเรียกเก็บค่าธรรมเนียมดังกล่าว จึงก่อให้เกิดความไม่เป็นธรรมแก่ผู้กู้ซึ่งไม่ได้มีอำนาจในการต่อรองเจรจาและการทำสัญญากู้ยืมอย่างแท้จริงจากการศึกษากฎหมายของสหราชอาณาจักร สาธารณรัฐฝรั่งเศส และสหภาพยุโรป ได้ปรากฎหลักเกณฑ์เกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวโดยเฉพาะที่มีการยอมรับการชำระหนี้เงินกู้ยืมก่อนกำหนดในลักษณะที่เป็น Universal Right ของผู้กู้ และการคิดค่าชดเชย (Compensation) จากการชำระหนี้ก่อนกำหนดที่เกิดขึ้นก็สอดคล้องกับทฤษฎีมูลค่าปัจจุบันสุทธิ (Net Present of Value Theory) ซึ่งกฎเกณฑ์ของประเทศเหล่านี้ได้รับรองให้ผู้ให้กู้มีสิทธิเรียกเก็บค่าชดเชยจากการชำระหนี้ก่อนกำหนดได้ภายใต้หลักเกณฑ์ที่ชัดเจนและเป็นธรรมตามอัตราที่กำหนดโดยกฎหมาย อันเป็นการคุ้มครองผู้กู้ที่มีประสิทธิภาพอย่างยิ่งผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะให้ประเทศไทยควรมีกฎเกณฑ์การชำระหนี้เงินกู้ยืมก่อนกำหนดที่เป็นสิทธิพื้นฐานอันจะตกลงกันเป็นอย่างอื่นไม่ได้ และมีหลักเกณฑ์ที่ผู้ให้กู้มีสิทธิได้รับค่าชดเชยที่เป็นธรรมตามอัตราที่กฎหมายกำหนดเท่านั้น โดยคำนึงถึงมูลค่าของเงินที่แท้จริง ณ เวลาที่มีการชำระหนี้ก่อนกำหนดรวมถึงระยะเวลาการกู้ยืมที่ผ่านไปและผลประโยชน์ที่ผู้ให้กู้ได้รับไปแล้วตามสัญญา