DOI: 10.17026/dans-zb9-w2rr
title: Transect-rapport 1743: Een Archeologisch Inventariserend Veldonderzoek door middel van Proefsleuven (IVO-P). Lochem, Tusselerhof Gemeente Lochem (Gld).

description: &lt;p&gt;In mei 2018 is een archeologisch proefsleuvenonderzoek uitgevoerd in een plangebied aan de Tusselerhof in Lochem (gemeente Lochem). Tijdens het onderzoek zijn tien spoornummers uitgedeeld aan zeven paalsporen, een kuil en twee natuurlijke verstoringen. Daarnaast zijn recente verstoringen aangetroffen. De zeven paalsporen zouden eventueel tot een (gebouw-)structuur kunnen behoren, maar overtuigend bewijs ontbreekt hiervoor. De paalsporen lijken min of meer in een V-vorm te liggen, maar liggen niet erg mooi in een lijn. Vondstmateriaal is in de sporen niet aangetroffen, waarmee deze moeilijk te dateren zijn. Naar aanleiding van historisch kaartmateriaal wordt gedacht dat de paalsporen binnen het plangebied niet jonger kunnen zijn dan de Late-Middeleeuwen. Indien het echter een hekwerk of een schuurtje betreft dat nooit gekarteerd is geweest op kaartmateriaal, zou de eventuele structuur ook uit de Nieuwe tijd kunnen stammen. &lt;br&gt; &lt;br&gt;Tijdens het proefsleuvenonderzoek is slechts één vondst aangetroffen, namelijk een randfragment van een gedraaide, grijsbakkende aardewerkscherf. De scherf is gedateerd aan het einde van de 13e - 14e eeuw (Late-Middeleeuwen). De vondst is aangetroffen in de verstoorde bovenlaag in werkput 1 en heeft daarmee geen duidelijke, archeologische context. Waarschijnlijk was het plangebied dus in de Late-Middeleeuwen in gebruik, maar dit geldt niet als (een deel van) de grond binnen het plangebied van elders is aangevoerd, waarin de scherf aanwezig was. &lt;br&gt; &lt;br&gt;De bodemopbouw in werkput 1 (zuidelijk helft van het plangebied) bestaat uit een verstoorde bovenlaag met daaronder een plaggendek en daar weer onder vermoedelijk een oud akkerdek, dat direct op de natuurlijke ondergrond ligt. In de top van de natuurlijke ondergrond, die bestaat uit geel, matig fijn dekzand, is een mollenlaag van 10 - 12 cm dik ontstaan. Deze mollenlaag is deels (enkele cm) verstoord, vanwege de verploeging van de basis van het oude akkerdek. De top van de natuurlijke ondergrond is dus voor het grootste deel intact, wat het aantreffen van de paalkuilen in werkput 2 verklaard. Uit welke bodemlaag de paalsporen oorspronkelijk afkomstig zijn, is vanwege de verstoring van de bodem tot net in de top van de C-horizont niet duidelijk geworden. In de natuurlijke ondergrond is geen podzolering aanwezig, ondanks de kartering van het plangebied op de bodemkaart als haarpodzolgronden. Waarschijnlijk is de podzol opgenomen in het oude akkerdek t.g.v. verploeging. &lt;br&gt; &lt;br&gt;In werkput 2 is de bodemopbouw in grotere mate verstoord. Hier is in profiel 3 namelijk een verstoorde bodemlaag aanwezig, direct op de (licht afgetopte) natuurlijke ondergrond. Profiel 4 toont onder de verstoorde bovenlaag een (afgetopte) AE-horizont, waarbij de basis verploegd is in de top van het dekzand. De A-horizont kan zowel het plaggendek als het oudere akkerdek betreffen, maar vanwege de aftopping en verploeging is dit niet geheel duidelijk. Als gekeken wordt naar de stratigrafie en context, gaat het logischerwijs om het oude akkerdek. De bodemopbouw in werkput 2 is dus minder intact dan in werkput 1.&lt;/p&gt;