cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2014.239
title: การจัดการมูลฝอยโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนในเขตเทศบาลตำบลระแหง อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์ ปัญหาและอุปสรรคในการจัดการมูลฝอยของชุมชน และเพื่อสร้างรูปแบบการจัดการมูลฝอยที่เหมาะสมกับบริบทของชุมชนชนบท โดยการมีส่วนร่วมของชุมชนในเขตเทศบาลตำบลระแหง อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี พบว่า ประชาชนมีความตระหนักในปัญหาในการจัดการมูลฝอย โดยการหลีกเลี่ยงการใช้โฟมหรือถุงพลาสติกเพื่อลดปริมาณมูลฝอย การคัดแยกมูลฝอยเป็นหน้าที่ทุกคนในชุมชนต้องรับผิดชอบและค่าธรรมเนียมการเก็นขนมูลฝอยของชุมชนเป็นเรื่องที่ทุกคนในชุมชนต้องรับผิดชอบ คิดเป็นร้อยละ 98.7 97.9 และ 97.4 ตามลำดับ การมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการจัดการปัญหามูลฝอย ในขั้นตอนการลดปริมาณมูลฝอยในระดับปานกลาง คือ การแยกมูลฝอยก่อนนำไปทิ้งหรือกำจัด (3.09±1.56) ในขั้นตอนการรวบรวมและขนส่งมูลฝอย ผู้ตอบแบบสอบถามมีส่วนร่วมในเรื่องการพัฒนาและรณรงค์ด้านความสะอาดในชุมชนในระดับมาก (3.51±1.12) และพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามไม่มีส่วนร่วมในขั้นตอนการกำจัดมูลฝอย เรื่องการนำเศษอาหารหรือเศษสิ่งของไปฝังหรือเผา (1.80±1.16) ความเห็นต่อแนวทางการแก้ไขปัญหาและรูปแบบการจัดการมูลฝอยที่มีความเป็นไปได้ โดยมีความเห็นในระดับมากในกิจกรรมสนับสนุนการจัดตั้งกลุ่มอาสาสมัครในการจัดการมูลฝอยชุมชน (3.91±1.66) และกิจกรรมการแก้ไขปัญหามูลฝอยชุมชน จะประสบความสำเร็จต้องเกิดจากการมีส่วนร่วมของชุมชน (3.65±1.17) พบว่าปัญหาและอุปสรรคในการมีส่วนร่วมในกระบวนการการจัดการปัญหามูลฝอยอยู่ในระดับมาก ในเรื่องช่องทางในการเข้าไปมีส่วนร่วม (3.69±1.02) เวลาในการเข้าร่วมดำเนินการ (3.55±1.11) และขาดการแนะนำและการสนับสนุนจากเทศบาล (3.51±1.11) ความคิดเห็นต่อรูปแบบการจัดการมูลฝอยอยู่ในระดับมาก ได้แก่ ในกิจกรรมระบบการรับซื้อของเก่าและมูลฝอยที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ที่มีการกำหนดระยะเวลารับซื้อที่ชัดเจน (3.98±1.02) กิจกรรมธนาคารขยะ (3.96±1.14) กิจกรรมมูลฝอยแลกของ ได้แก่ ไข่ น้ำมันพืช น้ำปลา น้ำตาล (3.91±1.28) และกิจกรรมการทอดผ้าป่ามูลฝอยรีไซเคิล (3.50±1.23)เทศบาล จะต้องตระหนักและเร่งรัดการประชาสัมพันธ์ถึงการดำเนินงานด้านการจัดการมูลฝอยและบริการที่จัดให้กับประชาชน ตลอดจนเร่งรัดการจัดกิจกรรมการมีส่วนร่วมของชุมชนที่ประชาชนต้องปฏิบัติในการทิ้งมูลฝอย ให้ประชาชนรับทราบเพื่อการมีส่วนร่วม มิฉะนั้นแล้วการจัดการด้านมูลฝอยก็จะยังคงเป็นปัญหาและขาดความร่วมมือจากประชาชนดังเช่นในอดีตจนถึงปัจจุบัน
DOI: 10.6084/m9.figshare.12980486.v2
title: (Training)interpolated_hydrograph.csv

description: hydrographs for the training<br>
DOI: 10.14457/tu.the.2014.240
title: การตอบสนองของราคาหลักทรัพย์ต่อการประกาศจ่ายและงดจ่ายเงินปันผล: กรณีศึกษา: บริษัท 100 อันดับแรกในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

description: เงินปันผลเป็นสิ่งสำคัญที่นักลงทุนคาดหวัง เพราะ ถือเป็นผลตอบแทนที่สำคัญอย่างหนึ่งในการลงทุน ดังนั้นเมื่อบริษัทประกาศจ่ายเงินปันผล หรือประกาศงดจ่ายเงินปันผล บริษัทได้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงการเปลี่ยนแปลงนโยบายของบริษัท งานวิจัยชิ้นนี้ได้ศึกษาถึงการตอบสนองของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (SET100) ผ่านราคาหุ้นต่อการประกาศจ่ายและงดจ่ายเงินปันผล ด้วยวิธีการศึกษาเหตุการณ์ (Event Study) รวมถึงศึกษาปัจจัยอื่นที่เกี่ยวข้องในช่วงเหตุการณ์ดังกล่าวด้วยสมการความสัมพันธ์อย่างถดถอย (Series of Regression Analysis)ผลการศึกษาพบว่า การตอบสนองของราคาหุ้นสำหรับการประกาศจ่ายเงินปันผลนั้น จะแตกต่างจากการประกาศงดจ่ายเงินปันผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ซึ่งการประกาศจ่ายเงินปันผลนั้นจะทำให้ราคาหุ้นปรับตัวสูงขึ้น ขณะที่การประกาศงดจ่ายเงินปันผลจะทำให้ราคาหุ้นปรับตัวต่ำลงนอกจากนี้เมื่อศึกษาถึงปัจจัยอื่นๆแล้วพบว่า การเพิ่มขึ้นของเงินปันผลนั้นจะส่งผลกระทบต่อราคาหุ้นให้มีการปรับตัวสูงขึ้น แต่เมื่อนำมาศึกษาร่วมกับการประกาศจ่ายและงดจ่ายเงินปันผลแล้วพบว่าผลกระทบที่เกิดขึ้นนั้นเป็นผลเนื่องมาจากการประกาศจ่ายและงดจ่ายเงินปันผลอย่างเดียวเท่านั้น ไม่ได้เกิดขึ้นเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของเงินปันผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แสดงให้เห็นว่าการประกาศจ่ายและงดจ่ายเงินปันผลเป็นเหตุการณ์ที่สำคัญที่จะส่งผลกระทบต่อราคาหุ้นให้มีการปรับตัวขึ้นหรือลง
DOI: 10.14457/tu.the.2014.241
title: ปัจจัยที่ส่งผลต่อการคงอยู่ในองค์การของพนักงานกลุ่ม Generation Y: กรณีศึกษากลุ่มธุรกิจออนไลน์แห่งหนึ่ง

description: หัวข้อการค้นคว้าอิสระปัจจัยที่ส่งผลต่อการคงอยู่ในองค์การของพนักงานกลุ่ม Generation Y: กรณีศึกษากลุ่มธุรกิจออนไลน์แห่งหนึ่งชื่อผู้เขียนนางสาวธนพร ปทุมรังสรรค์ชื่อปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิตคณะ/มหาวิทยาลัยคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์อาจารย์ที่ปรึกษาการค้นคว้าอิสระผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. สมบูรณ์ กุลวิเศษชนะปีการศึกษา2557บทคัดย่อการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการคงอยู่ในองค์การของพนักงานเจนเนอเรชั่นวาย และศึกษาว่าปัจจัยแต่ละปัจจัยนั้นมีน้ำหนักความสำคัญที่ส่งผลต่อการคงอยู่ในองค์การที่แตกต่างกันหรือไม่ และยังเป็นการศึกษาแนวโน้มของการคงอยู่ในองค์การของพนักงาน กลุ่มประชากรการวิจัยในครั้งนี้ คือ พนักงานกลุ่มเจนเนอเรชั่นวายของกลุ่มธุรกิจออนไลน์แห่งหนึ่ง จำนวน 527 คน โดยใช้วิธีการเก็บข้อมูลจากการใช้แบบสอบถามจากกกลุ่มตัวอย่าง 227 คน และวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้มาด้วยวิธีการทางสถิติ ได้แก่ สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ การหาค่าความถี่ (Frequency) และร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ยเลขคณิต (Mean) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) ในการอธิบายระดับของตัวแปรในการวิจัย ในส่วนของการทดสอบสมมติฐานใช้วิธีการหาค่าสหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson’s Product Moment Correlation) ในการวัดปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการคงอยู่ในองค์การของพนักงานกลุ่มเจนเนอเรชั่นวาย และใช้วิธีการหาค่า Multiple Regression เพื่อหาว่าปัจจัยทุกปัจจัยนั้นส่งผลต่อการคงอยู่ในองค์การของพนักงานกลุ่มเจนเนอเรชั่นวายอย่างแตกต่างกันหรือไม่จากผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างจำนวน 227 คนในพนักงานกลุ่มเจนเนอเรชั่นวายนั้น ปัจจัยที่ส่งผลต่อการคงอยู่ในองค์การของพนักงานกลุ่มเจนเนอเรชั่นวายที่ทำงานอยู่ในกลุ่มธุรกิจออนไลน์นั้น พบว่า1) ความพึงพอใจในแต่ละปัจจัยของกลุ่มตัวอย่างนั้นอยู่ในระดับที่สูง ยกเว้นความพึงพอใจในด้านของการจ่ายค่าตอบแทนและสวัสดิการต่างๆ ที่อยู่ในระดับปานกลาง2) ระดับการคงอยู่ในองค์การของกลุ่มตัวอย่าง อยู่ในระดับที่สูง3) ปัจจัยที่ส่งผลให้กลุ่มประชากรคงอยู่ในองค์การ ได้แก่ ด้านลักษณะงานที่ได้รับมอบหมาย ด้านชื่อเสียงขององค์การ ด้านการจ่ายค่าตอบแทนและสวัสดิการต่างๆ และปัจจัยด้านความก้าวหน้าในสายอาชีพจากผลการวิจัยในครั้งนี้จะช่วยให้องค์การสามารถที่จะนำผลวิจัยไปใช้ในการกำหนดนโยบายการบริหารทรัพยากรมนุษย์ขององค์การ ให้มีความตอบสนองต่อความพึงพอใจที่จะส่งผลให้พนักงานกลุ่มเจนเนอเรชั่นวายที่เป็นกลุ่มประชากรที่มีจำนวนมากที่สุด และยังเป็นกำลังสำคัญในการปฏิบัติงานให้กับองค์การมีแนวโน้มที่จะคงอยู่กับองค์การ เพื่อลดอัตราการลาออกและตำแหน่งงานว่างในองค์การที่ยังมีแนวโน้มอยู่ในระดับที่สูงอยู่ในขณะนี้คำสำคัญ: การคงอยู่, เจเนอเรชั่นวาย, ความพึงพอใจในการทำงาน
DOI: 10.6084/m9.figshare.12980486.v1
title: interpolated_hydrograph.csv

description: hydrographs for the training<br>
DOI: 10.14457/tu.the.2014.242
title: การวิเคราะห์การเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับทุนมนุษย์

description: พนักงานคือปัจจัยสำคัญผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของการทำธุรกิจ ดังนั้น ทุนมนุษย์จึงเป็นทรัพยากรที่สำคัญและมีคุณค่าซึ่งจะทำให้องค์กรนั้นมีความสามารถสร้างความได้เปรียบเหนือคู่แข่งขันอย่างไรก็ตามข้อจำกัดที่เกิดจากมาตรฐานการบัญชีกำหนดห้ามไม่ให้กิจการบันทึกรายการลงทุนในทุนมนุษย์เป็นสินทรัพย์ไม่มีตัวตน ทั้งนี้ได้กำหนดให้เปิดเผยข้อมูลการลงทุนในทุนมนุษย์แยกต่างหากอยู่ในรายงานประจำปีแทน ส่งผลให้การเปิดเผยข้อมูลเป็นการเปิดเผยตามความสมัครใจของบริษัท ดังนั้นจึงไม่มีรูปแบบแนวทางที่กำหนดไว้อย่างชัดเจน งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเกี่ยวกับขอบเขตและระดับการเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับทุนมนุษย์ในประเทศไทย ณ ปัจจุบัน และเพื่อวิเคราะห์รูปแบบและวิธีการที่บริษัทต่างๆใช้ในการนำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับทุนมนุษย์ในแต่ละด้าน โดยเก็บข้อมูลจากแบบแสดงรายการข้อมูลประจำปี (56-1) และรายงานประจำปี 2556 โดยบันทึกผลการสำรวจลงบนกระดาษทำการที่พัฒนาขึ้นมาหลังจากที่รวบรวมข้อมูลและนำความถี่ในการเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับทุนมนุษย์มาเรียงลำดับในแต่ละหัวข้อ พบว่า หัวข้อจำนวนพนักงานทั้งหมด เป็นหัวข้อที่ได้รับการเปิดเผยจากกลุ่มตัวอย่างทุกบริษัท คิดเป็นร้อยละ 100 รองลงมาคือนโยบายในการพัฒนาหรือฝึกอบรม และลักษณะและมูลค่าผลตอบแทนรวม โดยมีร้อยละการเปิดเผยข้อมูลที่ร้อยละ 96 และ 92 ตามลำดับ หัวข้อค่าใช้จ่ายในการพัฒนาหรือฝึกอบรม และค่าใช้จ่ายในการดูแลเรื่องอาชีวอนามัยและความปลอดภัยของพนักงานได้รับการเปิดเผยน้อยที่สุดเป็นสองอันดับสุดท้ายที่ร้อยละ 10 และร้อยละ 2 ตามลำดับทั้งนี้เมื่อพิจารณาระดับการเปิดเผยข้อมูลตามหลักเกณฑ์ของ Wallace (1988) พบว่า 35 บริษัทเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับทุนมนุษย์ตามความสมัครใจอยู่ในระดับสูง ซึ่งครอบคลุมเนื้อหาที่      9 - 14 หัวข้อ โดยส่วนใหญ่เปิดเผย 11 หัวข้อ และระดับปานกลางมี 12 บริษัท ครอบคลุมเนื้อหาที่   6 - 8 หัวข้อ ซึ่งส่วนใหญ่เปิดเผย 8 หัวข้อ และมีเพียง 3 บริษัทเท่านั้นที่จัดอยู่ในระดับต่ำ โดยมีการเปิดเผย 5 หัวข้อในเรื่องของรูปแบบการเปิดเผยข้อมูล พบว่า สำหรับบางหัวข้อนั้นถึงแม้จะมีการกล่าวถึง แต่เป็นเพียงการให้ข้อมูลเพียงผิวเผิน ไม่ได้มีการอธิบายรายละเอียดเพิ่มเติมแต่อย่างใด สามารถสรุปได้ว่า ถึงแม้การจัดระดับจะได้ผลว่า บริษัทส่วนใหญ่มีระดับการเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับทุนมนุษย์ในระดับสูง แต่เมื่อพิจารณาถึงเนื้อหาหรือข้อมูลที่บริษัทนำเสนอในรายงานแล้วพบว่า บริษัทจำนวนไม่น้อยให้ข้อมูลเพียงผิวเผิน และกล่าวขึ้นมาอย่างเลื่อนลอย
DOI: 10.14457/kmitl.res.2017.10
title: การเปรียบเทียบประสิทธิภาพในการทำนายผลภาวะการติดเกม ของเด็กและวัยรุ่นในเขตกรุงเทพมหานคร
DOI: 10.14457/kmitl.res.2017.11
title: การเปรียบเทียบประสิทธิภาพความเท่ากันของความแปรปรวนประชากรหลายกลุ่ม
DOI: 10.14457/kmitl.res.2017.12
title: ศึกษาปัจจัยและพฤติกรรมผู้บริโภคที่ใช้บริการร้านเคเอฟซี ในเขตกรุงเทพมหานคร
DOI: 10.14457/kmitl.res.2017.13
title: วิธีใหม่ในการสุ่มตัวอย่างแบบผสมสำหรับการจำแนกประเภทของชุดข้อมูลที่ไม่สมดุล
DOI: 10.14457/kmitl.res.2017.14
title: แบบจำลองการทดลองเพื่อหาสภาวะที่เหมาะสมในการกำจัดทองแดงจาก สารละลายเชิงซ้อนคอปเปอร์-แอมมีนโดยการเปลี่ยนเป็นคอปเปอร์เฟอร์ไรท์
DOI: 10.14455/nrct.res.2009.41
title: การพัฒนาการผลิตเมล็ดพันธุ์หญ้ากินนีมอมบาซาเพื่อการส่งออก
DOI: 10.14455/nrct.res.2014.175
title: การวิจัยวัคซีนเพื่อป้องกันการติดเชื้อ สเตรปโทคอคคัสในปลานิลเลี้ยง
DOI: 10.14455/nrct.res.2016.320
title: Epstein-Barr virus แนวคิดใหม่ในการอธิบายการเกิดมะเร็งปากมดลูก
DOI: 10.14455/nrct.res.2012.90
title: แนวทางการพัฒนาระบบสนับสนุนการตัดสินใจ ของการท่องเที่ยวเพื่อบำเพ็ญประโยชน์สำหรับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติในประเทศไทยเพื่อรองรับเขตการค้าเสรีอาเซียน
DOI: 10.14455/nrct.res.2013.127
title: การเพิ่มผลผลิตและคุณภาพเนื้อโคลูกผสมวากิวเพื่อลดการนำเข้าและส่งออก
DOI: 10.14455/nrct.res.2014.176
title: การศึกษาเภสัชพันธุศาสตร์กับการเกิดภาวะแพ้ยาทางผิวหนังที่รุนแรงจากยา Phenytoin, Phenobarbital และยาปฏิชีวนะกลุ่ม Beta-lactam
DOI: 10.15151/esrf-es-142757577
title: Mechanical properties of single Au nano-crystals with single planar defect studied by in situ nano-indentation in combination with Bragg coh
DOI: 10.14457/tu.the.2017.644
title: ผลของการใช้กระเจี๊ยบแดงเป็นสารเสริมในน้ำดื่มของไก่เนื้อต่อค่าการตอบสนองทางสรีรวิทยาในสภาวะเครียด

description: การทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเจริญเติบโต คุณภาพซาก ค่าโลหิตวิทยา ไขมันในเลือด และคุณภาพซากของไก่เนื้อในสภาพการเลี้ยงที่หนาแน่นด้วยการให้กระเจี๊ยบแดงเป็นน้ำดื่ม โดยวางแผนการทดลองแบบ 2x2 Factorial in Completely Randomized Design มี 2 ปัจจัย คือ ปัจจัยที่ 1 คือ ความหนาแน่น โดยเลี้ยงไก่ในคอกที่มีความหนาแน่น 6 ตัวต่อตารางเมตร  เทียบกับไก่ที่มีความหนาแน่น 10 ตัวต่อตารางเมตร และปัจจัยที่ 2 คือ ระดับของการเสริมกระเจี๊ยบแดงในน้ำ แบ่งเป็น 0 และ 4 กรัม/น้ำ 1 ลิตร แบ่งออกเป็น 4 กลุ่มทดลองๆ ละ 4 ซ้ำ ไก่ทดลองทุกกลุ่มได้รับอาหารสำเร็จรูปทางการค้า ชนิดเม็ดเหมือนกันตลอดระยะเวลาทดลอง 35 วัน พบว่า น้ำหนักตัว น้ำหนักที่เพิ่มขึ้น และอัตราการเจริญเติบโตแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P&lt;0.05) แต่ปริมาณที่กินได้ อัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อ ค่าโลหิตวิทยา และไขมันในเลือดแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p&gt;0.05) นอกจากนี้ พบว่า เปอร์เซ็นต์ไขมันช่องท้องลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P&lt;0.05) แต่คุณภาพซากในส่วนอื่นๆ และคุณภาพเนื้อแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p&gt;0.05) จากผลการทดลองจึงสรุปได้ว่า การให้กระเจี๊ยบแดงในน้ำดื่มของไก่เนื้อทำให้ไก่เนื้อมีการเจริญเติบโตดีขึ้น ช่วยลดไขมันช่องท้องในไก่เนื้อ และไม่มีผลทำให้คุณภาพของเนื้อไก่ลดลงอีกด้วย
DOI: 10.14457/tu.the.2017.645
title: ผลกระทบของการออกหุ้นเพิ่มทุนที่มีต่อบริษัทผู้ออกหุ้นเพิ่มทุนและบริษัทคู่แข่งในอุตสาหกรรมเดียวกัน

description: งานวิจัยนี้ มุ่งศึกษาถึงผลกระทบของการออกหุ้นเพิ่มทุน ที่มีต่อราคาหุ้นหรืออัตราผลตอบแทนเกินปกติของกิจการผู้ออกหุ้นเพิ่มทุน และกิจการคู่แข่งที่อยู่ในอุตสาหกรรมเดียวกันที่ไม่ได้ออกหุ้นเพิ่มทุน โดยกลุ่มตัวอย่างที่เลือกมาใช้ในการศึกษา คือบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ที่มีการออกหุ้นเพิ่มทุนโดยการเสนอขายหุ้นเพิ่มทุนให้กับประชาชนทั่วไป และเสนอขายให้กับบุคคลในวงจำกัด ในช่วงปีพ.ศ.2550-2559 โดยเลือกกิจการทุกกลุ่มอุตสาหกรรม ยกเว้นอุตสาหกรรมการเงิน และบริษัทในหมวดธุรกิจกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์และกองทรัสต์เพื่อการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ ทั้งนี้ จะไม่รวมบริษัทจดทะเบียนที่มีข้อมูลไม่ครบถ้วน หรือบริษัทที่อยู่ระหว่างการฟื้นฟูกิจการจากการศึกษาแบบเหตุการณ์ ได้ผลการศึกษาว่า กิจการที่ออกหุ้นเพิ่มทุนมีอัตราผลตอบแทนเกินปกติเฉลี่ยสะสมเป็นลบอย่างมีนัยสำคัญในช่วงที่เกิดเหตุการณ์ออกหุ้นเพิ่มทุน โดยอัตราผลตอบแทนมีแนวโน้มลดลงอย่างมีนัยสำคัญตั้งแต่ช่วงเวลา 5 วันก่อนเกิดเหตุการณ์จนกระทั่ง 5 วันหลังเกิดเหตุการณ์ออกหุ้นเพิ่มทุน นอกจากนี้ การออกหุ้นเพิ่มทุนยังส่งผลกระทบในทางลบต่อกิจการคู่แข่งที่อยู่ในอุตสาหกรรมเดียวกันที่ไม่ได้ออกหุ้นเพิ่มทุน โดยพบว่าอัตราผลตอบแทนเกินปกติเฉลี่ยสะสมมีค่าเป็นลบอย่างมีนัยสำคัญในช่วงเหตุการณ์ ดังนั้น จึงกล่าวได้ว่าการออกหุ้นเพิ่มทุนมีอิทธิพลต่อสภาวะการแข่งขันในอุตสาหกรรม และส่งผลกระทบในทางลบต่ออัตราผลตอบแทนของทั้งกิจการผู้ออกหุ้นเพิ่มทุน และกิจการคู่แข่งที่ไม่ได้ออกหุ้นเพิ่มทุน
DOI: 10.14457/tu.the.2017.646
title: การประมาณขนาดประชากรด้วยวิธีการจับ–จับใหม่ กรณีที่จำนวนครั้งที่พบหน่วยตัวอย่างเป็นแบบช่วงและเป็นวิวิธพันธ์

description: วิธี Capture-Recapture เป็นวิธีการที่ใช้ในการประมาณขนาดประชากร (N) ที่หน่วยตัวอย่างยากต่อการพบเจอ ข้อมูลที่ใช้ในการศึกษาได้จากการพบหน่วยตัวอย่างซ้ำๆ ซึ่งแสดงจำนวนหน่วยตัวอย่างที่ถูกพบ i ครั้ง (f_i) การแจกแจงสำหรับข้อมูลแจงนับโดยทั่วไปมักใช้การแจกแจงปัวซงที่มีพารามิเตอร์ λ แต่ด้วยลักษณะที่หลากหลายของประชากร จึงสนใจกรณีที่จำนวนครั้งที่พบหน่วยตัวอย่างเป็นวิวิธพันธ์ จึงศึกษาภายใต้การแจกแจงเรขาคณิตที่มีพารามิเตอร์ p ซึ่งมาจากการแจกแจงปัวซง เมื่อพารามิเตอร์ Λ มีการแจกแจงเลขชี้กำลัง และสนใจกรณีที่จำนวนครั้งที่พบหน่วยตัวอย่างถูกจัดกลุ่มเป็น 1-2 ครั้ง , 3 – 4 ครั้ง , 5 – 6 ครั้ง และตั้งแต่ 7 ครั้งขึ้นไป โดยงานวิจัยนี้ได้นำเสนอตัวประมาณขนาดประชากร 2 ตัว คือ ตัวประมาณด้วยวิธีภาวะน่าจะเป็นสูงสุด (N ̂_(new-MLE)) และตัวประมาณที่พัฒนาจากแนวคิดตัวประมาณของชาวส์ (N ̂_(new-C)) ภายใต้การแจกแจงเรขาคณิต โดยใช้กระบวนการหาค่าคาดหวังและการหาค่าสูงสุด (expectation–maximization (EM) algorithm) ในการประมาณค่าพารามิเตอร์ พร้อมทั้งหาความแปรปรวนของตัวประมาณที่นำเสนอ โดยใช้เทคนิคการมีเงื่อนไข เพื่อสร้างช่วงเชื่อมั่นของขนาดประชากร             เพื่อเปรียบเทียบตัวประมาณขนาดประชากรที่พัฒนาทั้ง 2 ตัว จึงทำการจำลองสถานการณ์ภายใต้การแจกแจงเรขาคณิต เมื่อ   0.1 , 0.3 , 0.5 และ 0.7 จำลองสถานการณ์ภายใต้การแจกแจงเรขาคณิต 0.5Geo(p_1 )+0.5Geo(p_2) เมื่อกำหนด (p_1,p_2 )= (0.1,0.2) , (0.1,0.3) , (0.3,0.4) , (0.3,0.5) , (0.1,0.4) และ (0.1,0.5) จำลองสถานการณ์ภายใต้การแจกแจงปัวซง 0.5Poi(λ_1 )+0.5Poi(λ_2) เมื่อ (λ_1,λ_2 )= (0.5,1.0) , (1.0,2.0) , (1.0,3.0) และ (2.0,3.0) เพื่อประมาณประชากรขนาด N = 500, 1000 และ 5000 โดยแต่ละสถานการณ์ทำซ้ำๆ 10,000 รอบ            ผลลัพธ์จากการจำลองสถานการณ์แบบมอนติคาร์โล จะได้ว่าN ̂_(new-MLE)เป็นตัวประมาณที่มีความแปรปรวนต่ำกว่าหรือใกล้เคียงค่าความแปรปรวนจริงเสมอ แต่ให้ค่าประมาณที่ค่อนข้างสูง เป็นผลให้ช่วงเชื่อมั่นของขนาดประชากรให้ค่าประมาณสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่นต่ำกว่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่นที่กำหนด ในขณะที่N ̂_(new-C)เป็นตัวประมาณที่ความแปรปรวนสูงกว่าค่าความแปรปรวนจริงเสมอ แต่ให้ค่าประมาณใกล้เคียงกว่าค่าที่ได้จากN ̂_(new-MLE) ทำให้ช่วงเชื่อมั่นที่ได้จากN ̂_(new-C) มีประสิทธิภาพมากกว่าช่วงเชื่อมั่นที่ได้จากN ̂_(new-MLE) และทั้งสองตัวประมาณสามารถให้ค่าประมาณขนาดประกรที่มีประสิทธิภาพดี เมื่อข้อมูลอยู่ภายใต้การแจกแจงเรขาคณิต เมื่อค่าพารามิเตอร์ p มีค่าต่ำ
DOI: 10.14457/tu.the.2017.647
title: การขยายตัวประมาณขนาดประชากรของลินคอล์น-ปีเตอร์เซน ในกรณีที่ประชากรเป็นวิวิธพันธ์

description: ในการประมาณขนาดประชากรที่ยากต่อการพบเจอ วิธีจับ-จับใหม่เป็นวิธีหนึ่งที่ใช้ในการประมาณขนาดประชากรที่ไม่ทราบค่า งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาตัวประมาณขนาดประชากร ในสถานการณ์ที่มีแหล่งข้อมูล 2 แหล่ง โดยแหล่งหนึ่งให้ข้อมูลทวิภาค และอีกแหล่งหนึ่งให้ข้อมูลนับที่แสดงจำนวนครั้งที่พบหน่วยตัวอย่าง สำหรับประชากรที่เป็นวิวิธพันธ์ นอกจากนี้ยังสนใจในการสร้างช่วงความเชื่อมั่นของขนาดประชากรโดยใช้วิธีของวัลด์ ซึ่งอาศัยทฤษฎีการลู่เข้าสู่ส่วนกลาง ที่ต้องทราบค่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของตัวประมาณขนาดประชากร ดังนั้นผู้วิจัยจึงเสนอการหาความแปรปรวนของตัวประมาณขนาดประชากรที่นำเสนอ โดยใช้เทคนิคการหาค่าคาดหมายแบบมีเงื่อนไข          เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของตัวประมาณขนาดประชากรและช่วงความเชื่อมั่นของขนาดประชากรโดยวิธีที่นำเสนอ โดยเปรียบเทียบกับตัวประมาณขนาดประชากรของ Lincoln-Petersen ตัวประมาณขนาดประชากรของ Chapman และตัวประมาณขนาดประชากรของ Köse จึงได้จำลองสถานการณ์ภายใต้การแจกแจงเรขาคณิต; Geo(p) เมื่อ p = 0.1, 0.3, 0.5 และ 0.7  การแจกแจงปัวซง; Pois(λ)  เมื่อ λ= 0.5, 1, 2 และ 4 การแจกแจงเรขาคณิตแบบผสม; 0.5Geo(p0)+0.5Geo(p1) เมื่อ (p0,p1) = (0.1,0.3), (0.1,0.5), (0.1,0.7), (0.3,0.5), (0.3,0.7) และ (0.5,0.7) และการแจกแจงปัวซงแบบผสม; 0.5Pois(λ0)+0.5Pois(λ1) เมื่อ (λ0,λ1)  = (0.5,1), (0.5,2), (0.5,4), (1,2), (1,4) และ (2,4) เพื่อประมาณขนาดประชากร N = 100, 500, 1000, 5000 และ 10,000 และค่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่นที่กำหนด 1-α0 = 0.95 สำหรับการประมาณค่าแบบช่วง โดยแต่ละสถานการณ์จำลองซ้ำๆจนครบ 10,000 รอบ         ประสิทธิภาพของตัวประมาณขนาดประชากรพิจารณาจากค่าความเอนเอียงสัมพัทธ์ และค่าความคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ยสัมพัทธ์ และประสิทธิภาพของช่วงความเชื่อมั่นของขนาดประชากรพิจารณาจากค่าประมาณสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่น และค่าประมาณความกว้างเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่น ผลการจำลองแสดงให้เห็นว่า ตัวประมาณขนาดประชากรและช่วงความเชื่อมั่นของขนาดประชากรที่นำเสนอนั้น จะมีประสิทธิภาพสูงที่สุด เมื่อประชากรอยู่ภายใต้การแจกแจงเรขาคณิต เมื่อ p  มีค่ามากในประชากรขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ การแจกแจงเรขาคณิตแบบผสม เมื่อ p0  หรือ  p1 มีค่ามากในประชากรขนาดเล็กถึงขนาดกลาง นอกจากนี้เมื่อประชากรอยู่ภายใต้การแจกแจงปัวซง ตัวประมาณขนาดประชากรจะมีประสิทธิภาพต่ำในทุกกรณี ในขณะที่ช่วงความเชื่อมั่นของขนาดประชากรจะมีประสิทธิภาพสูงที่สุดในทุกกรณี และเมื่อประชากรอยู่ภายใต้การแจกแจงปัวซงแบบผสม ตัวประมาณขนาดประชากรจะมีประสิทธิภาพสูงที่สุด เมื่อประชากรมีขนาดใหญ่และวิวิธพันธ์มีค่าอยู่ในระดับสูง ในขณะที่ช่วงความเชื่อมั่นของขนาดประชากรจะมีประสิทธิภาพสูงที่สุด เมื่อ λ0 และ λ1  มีค่ามากกว่า 0.5 ในทุกขนาดประชากร ทั้งนี้ตัวประมาณขนาดประชากรและช่วงความเชื่อมั่นของขนาดประชากรโดยวิธีที่นำเสนอสามารถประยุกต์ใช้กับข้อมูลจำนวนผู้ป่วยโรคบรูเซลโลซิส ของเมืองอิซมีร์ ประเทศตุรกี ในปี ค.ศ.2003 ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
DOI: 10.14457/tu.the.2017.648
title: ผลกระทบของการปัดเศษของตัวแปรสุ่มแบบต่อเนื่องในการอนุมานเชิงสถิติสำหรับสถิติอิงพารามิเตอร์

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินขนาดความเอนเอียงของค่าเฉลี่ย ความแปรปรวนและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของข้อมูลที่ถูกปัดเศษ และประเมินความสามารถของสถิติอิงพารามิเตอร์บางตัว ได้แก่ สถิติทีสำหรับค่าเฉลี่ยหนึ่งประชากร สถิติทีสำหรับความแตกแต่งระหว่างค่าเฉลี่ยสองประชากร และสถิติเอฟในการวิเคราะห์ความแปรปรวนสำหรับค่าเฉลี่ยมากกว่าสองประชากร ในการประมาณค่าแบบช่วงและทดสอบสมมติฐานภายใต้ข้อมูลที่ถูกปัดเศษ โดยพิจารณาจากความน่าจะเป็นของความผิดพลาดแบบที่ 1 กำลังการทดสอบ ความน่าจะเป็นคุ้มรวมและความยาวช่วงเฉลี่ย จำลองข้อมูลด้วยเทคนิคมอนติคาร์โลโดยการทำซ้ำ 10,000 รอบในแต่ละสถานการณ์ จากผลการวิจัยพบว่า เมื่อข้อมูลถูกปัดเศษเป็นจำนวนเต็ม กรณีความแปรปรวนมีค่าเพิ่มขึ้น ขนาดของความเอนเอียงของค่าเฉลี่ยจะเข้าใกล้ 0 และค่าอัตราส่วนความแปรปรวนจะเข้าใกล้ 1 ซึ่งขัดแย้งกับความเป็นจริงเนื่องจากในการประมาณค่าพารามิเตอร์เราต้องการความแปรปรวนที่มีค่าน้อยเพราะจะแสดงให้เห็นว่าค่าประมาณที่ได้ใกล้เคียงกับค่าพารามิเตอร์ สถิติอิงพารามิเตอร์มีความแกร่งต่อข้อมูลที่ปัดเศษแล้วแต่ยังคงเหลือทศนิยม เนื่องจากให้ค่าความน่าจะเป็นของความผิดพลาดแบบที่ 1 ค่ากำลังการทดสอบ ค่าความน่าจะเป็นคุ้มรวม และค่าความยาวช่วงเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่นอยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้ ในทางตรงกันข้ามข้อมูลที่ปัดเศษเป็นจำนวนเต็มส่งผลต่อการทดสอบสมมติฐานและการประมาณค่า เมื่อความแปรปรวนมีค่าน้อยกว่า 1 จะส่งผลให้ความเอนเอียงและความน่าจะเป็นของความผิดพลาดแบบที่ 1 เพิ่มขึ้น และความน่าจะเป็นคุ้มรวมต่ำกว่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่นที่กำหนด อีกทั้งส่งผลให้กำลังการทดสอบลดลง และส่งผลให้ความยาวช่วงเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่นมีค่ามากกว่าข้อมูลที่มีตำแหน่งทศนิยม ภายใต้ขอบเขตของการวิจัย ผลการศึกษาที่ได้นี้เป็นข้อค้นพบใหม่ที่นำไปสู่ข้อสรุปว่า การปัดเศษข้อมูลยังสามารถทำได้แต่ควรหลีกเลี่ยงการปัดเศษเป็นจำนวนเต็ม
DOI: 10.14457/tu.the.2017.649
title: การปรับปรุงวิธีการกรองร่วมสำหรับระบบแนะนำด้วยข้อมูลความสัมพันธ์จากสื่อสังคมออนไลน์

description: ระบบแนะนำสินค้า (Recommendation System) เป็นเครื่องมือช่วยเพิ่มโอกาสในการขายสินค้าของผู้ขาย ทำหน้าที่คาดเดาสินค้าที่ผู้ซื้อน่าจะชื่นชอบ และแนะนำสินค้าดังกล่าวให้กับผู้ซื้อ เทคนิคของระบบแนะนำสินค้าที่นิยมใช้ในปัจจุบันคือวิธีการกรองร่วม (Collaborative Filtering) เนื่องจากเป็นเทคนิคที่สามารถหาผู้ใช้ในระบบที่มีความคล้ายคลึงกันได้ดี แต่อย่าไรก็ตามปัญหาของวิธีการกรองร่วมคือปัญหาของผู้ใช้ที่เริ่มต้นในระบบใหม่จากการมีข้อมูลไม่เพียงต่อการวิเคราะห์ข้อมูล (Cold-Start Problem) และปัญหาของช่องว่างในเมทริกซ์ (Data Sparsity)ในช่วงที่ผ่านมาได้มีงานวิจัยจำนวนมากนำความสัมพันธ์ของสังคมออนไลน์มาแก้ไขปัญหาผู้เริ่มต้นใหม่ในระบบเช่น การใช้ข้อมูลส่วนตัว, การหาความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนผ่านการแท็กข้อมูลร่วมกัน (Co-Tagging) การหาความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนผ่านการเช็คอิน (Check-in) ในสถานที่เดียวกัน และ การหาความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนผ่านพฤติกรรมที่ทำร่วมกัน งานวิจัยส่วนใหญ่ใช้ความสัมพันธ์ที่กล่าวมาข้างต้นแทนที่การหาความสัมพันธ์ระหว่างผู้ใช้ในระบบแบบที่มีในเทคนิคการกรองร่วมเดิม ทำให้ยังไม่สามารถแก้ปัญหาผู้เริ่มต้นใหม่ในระบบได้ดี และยังไม่สามารถเพิ่มประสิทธิภาพของระบบแนะนำได้อย่างเด่นชัดงานวิจัยนี้จึงได้ปรับปรุงวิธีการกรองร่วม โดยการนำข้อมูลความสัมพันธ์ของสังคมออนไลน์ที่มีความสัมพันธ์กันแบบเพื่อน (Friend Relationship) มาปรับปรุงวิธีการกรองร่วมในส่วนของการหาความคล้ายคลึงระหว่างผู้ใช้ในระบบกับผู้ใช้ที่ระบบต้องการแนะนำสินค้า หรือเรียกว่าผู้ใช้เป้าหมาย (Target User) จากวิธีการหาความคล้ายคลึงแบบโคซายน์ (Cosine Similarity) ด้วยการใช้ความสัมพันธ์ของเพื่อนในสังคมออนไลน์ 3 รูปแบบคือเพื่อนที่มีเพื่อนออนไลน์อยู่กลุ่มเดียวกัน (Real Friend) เพื่อนออนไลน์ที่มีคนติดตามจำนวนมากอาจเป็นคนที่ไม่รู้จักในชีวิตจริง (Celebrity Friend) และ เพื่อนที่เป็นคนน่าเชื่อถือในสังคมออนไลน์ (Trustworthy Friend) เพื่อแก้ไขปัญหาผู้เริ่มต้นใหม่ในระบบ และเติมช่องว่าในเมทริกซ์ให้เต็ม ผลการทดลองพบว่าการเพิ่มข้อมูลความสัมพันธ์ในสังคมออนไลน์ในขั้นตอนการหาความคล้ายคลึงของผู้ใช้ของวิธีการกรองร่วม ทำให้ระบบแนะนำมีความถูกต้องในการทำนายคะแนนความชื่นชอบมากขึ้นประมาณ 31 เปอร์เซ็นต์ของวิธีการหาความคล้ายคลึงแบบโคซายน์เพียงอย่างเดียว และมีความถูกต้องในการทำนายคะแนนความชื่นชอบมากขึ้นประมาณ 60 เปอร์เซ็นต์จากวิธีการหาความคล้ายคลึงของผู้ใช้ด้วยการใช้ข้อมูลความสัมพันธ์ของเพื่อนในสังคมออนไลน์เพียงอย่างเดียว นอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นว่าความสัมพันธ์ของเพื่อนทั้งสามรูปแบบในสังคมออนไลน์ มีอิทธิพลต่อการเลือกซื้อสินค้าของผู้ใช้ใกล้เคียงกัน
DOI: 10.14457/tu.the.2017.650
title: ระบบเช็คพอยต์แบบประสานสาหรับกลุ่มของเครื่องคอมพิวเตอร์เสมือนโดยใช้การประสานแบบบาร์ริเออร์และเวลาเสมือน

description: เนื่องจากความผิดพลาดสามารถเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ ดังนั้น Virtual Cluster หรือ Cluster ของ Virtual Machines (VMs) ที่ต้องใช้เวลาในการประมวลเป็นเวลานาน จึงจำเป็นต้องมีระบบที่มีความสามารถแบบ Fault Tolerance เพื่อให้ทนทานต่อความเสียหายต่างๆ ซึ่งวิธีการเช็คพอยต์แบบประสาน (Coordinated Checkpointing) เป็นวิธีการหนึ่งที่ให้บริการ Fault Tolerance สำหรับ Virtual Cluster ได้ แต่ในการพัฒนาวิธีการนั้นจำเป็นต้องคำนึงถึงข้อมูลที่อยู่ในระหว่างการสื่อสารบนเครือข่าย เนื่องจากถ้าหากทำการเก็บสถานะของ VM ไม่สอดคล้องกันจะทำให้เกิดสถานการณ์ Inconsistent Global State และ Domino Effect ขึ้น ทำให้ไม่สามารถนำ Checkpoint กลับมา Restart ได้อย่างถูกต้อง นอกจากนั้นยังมีปัญหา TCP Backoff ที่เกิดจากความล่าช้าในการกู้คืนการสื่อสารในรูปแบบ TCP Protocol ซึ่งปัญหานี้ส่งผลกระทบโดยตรงต่อประสิทธิภาพในการทำงานของ Virtual Cluster ดังนั้นในวิทยานิพนธ์นี้ได้นำเสนอ ระบบเช็คพอยต์แบบประสานสำหรับกลุ่มของเครื่องคอมพิวเตอร์เสมือนโดยใช้การประสานแบบบาร์ริเออร์และเวลาเสมือน โดยการนำแนวคิด Barrier Synchronization มาใช้เพื่อเป็นการบังคับให้การ Checkpoint เกิด Consistent Global State และยังสามารถแก้ไขปัญหา TCP Backoff ด้วยการประสานงานให้ VM ทำงานได้พร้อมกันมากยิ่งขึ้น นอกจากนั้นระบบได้ใช้หลักการ Time Virtualization โดยการกำหนดเวลาเสมือน (Virtual Time) ของ VMs เพื่อลดความแตกต่างของเวลาของ VM หลังจากที่มีการทำ Checkpoint ส่งผลให้การนำ Checkpoint กลับมา Restart ทำให้ VMs ภายใน Virtual Cluster มีเวลาที่แตกต่างกันน้อยลง ผู้วิจัยคาดว่าระบบนี้สามารถส่งผลให้การทำ Checkpoint/Restart มีคุณสมบัติโปร่งใส เนื่องจากผู้ใช้ไม่จำเป็นต้องเข้าไปแก้ไข Host OS, Guest OS และส่งผลกระทบต่อ Application น้อยที่สุด ทำให้ผู้ใช้งานสามารถนำระบบไปใช้งานกับ Application ของ Virtual Cluster ได้สะดวกมากยิ่งขึ้น และระบบยังสามารถลดปัญหาความล่าช้าของปัญหา TCP Backoff ทำให้การทำ Checkpoint/Restart ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ