cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2022.638
title: การพิจารณาความคล้ายคลึงของนวนิยายเพื่อวิเคราะห์การละเมิดลิขสิทธิ์จากการทำซ้ำหรือดัดแปลงงานวรรณกรรม

description: ข้อยกเว้นการละเมิดลิขสิทธิ์ที่บัญญัติในมาตรา 32 วรรคสอง ของพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ที่บัญญัติถึงหลักการใช้อย่างเป็นธรรม (Fair Use) นั้น ไม่ได้ระบุชัดเจนว่า ในนวนิยายเรื่องหนึ่ง การใช้องค์ประกอบของงานวรรณกรรม อันได้แก่ โครงเรื่อง (Plot) แก่นเรื่อง (Theme) แนวความคิด (Idea) บทสนทนาของตัวละคร (Dialogue) เหตุการณ์ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง (Event) ลักษณะและบุคลิกของตัวละคร (Character) ฉากที่ปรากฏ ในเรื่องราว (Setting หรือ Scene) ลำดับการนำเสนอเนื้อเรื่อง (Timeline) ฯลฯ ในนวนิยายเรื่องหนึ่งอย่างมีความคล้ายคลึงกันกับนวนิยายอีกเรื่องหนึ่งเพียงไรถึงจะเป็นการใช้อย่างเป็นธรรม จึงจำเป็นต้องศึกษาจากคำพิพากษาของศาลต่างประเทศเปรียบเทียบกับคำพิพากษาของศาลไทย เพื่อกำหนดแนวทางการพิจารณาความคล้ายคลึงของนวนิยายให้แก่ศาลว่าต้องใช้หลักเกณฑ์หรือปัจจัยใดบ้างในการพิจารณางานประพันธ์ชิ้นหนึ่งว่าเป็นการทำซ้ำหรือดัดแปลงงานวรรณกรรมหรือไม่ เพื่อประโยชน์ในการพิจารณาของผู้ตัดสินคดี และเพื่อประโยชน์ของผู้ประพันธ์ สำนักพิมพ์ และนักอ่านต่อไป ซึ่งจากการศึกษาพบว่า แม้ในงานวรรณกรรมใด ๆ จะมีทั้งแก่นเรื่อง แนวความคิด ฉากสำคัญ ลักษณะตัวละคร ความคิดและอารมณ์ของตัวละครที่เกิดขึ้น เหตุการณ์ การดำเนินเรื่อง วลีที่ใช้ในงาน ที่คล้ายคลึงกันหรือเหมือนกันแล้ว แต่หากมีการจัดเรียงลำดับเหตุการณ์ในงานวรรณกรรมที่ไม่เหมือนกัน ก็จะถือว่าเนื้อเรื่องของงานวรรณกรรมโดยรวมนั้นไม่เหมือนกันและไม่มีความคล้ายคลึงกันอีกต่อไป ทำให้การกระทำดังกล่าวไม่ถือเป็นการทำซ้ำหรือดัดแปลงงานวรรณกรรมอันมีลิขสิทธิ์ ซึ่งผู้ประพันธ์ผลงานอาจเลือกใช้แนวทางนี้ในการกล่าวอ้างได้ว่า งานสร้างสรรค์ของตนนั้นเกิดจากการใช้อย่างเป็นธรรม และไม่ได้ทำซ้ำหรือดัดแปลงมาจากงานวรรณกรรมอันมีลิขสิทธิ์ของผู้อื่นนั่นเอง
DOI: 10.14457/tu.the.2022.639
title: ปัญหาการเพิกถอนเครื่องหมายการค้าในกรณีที่ไม่มีการใช้เครื่องหมาย

description: ในการเพิกถอนการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าโดยเหตุที่ไม่มีการใช้เครื่องหมายนั้น มาตรา 63 แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2534 กำหนดให้ผู้มีส่วนได้เสียหรือนายทะเบียนที่ประสงค์จะขอเพิกถอนการจดทะเบียนพิสูจน์ข้อเท็จจริงสองประการ คือ (1) ในขณะขอจดทะเบียนเจ้าของเครื่องหมายไม่ได้ตั้งใจโดยสุจริตที่จะใช้เครื่องหมายการค้านั้นสำหรับสินค้าที่ได้จดทะเบียนไว้ และ (2) ตามความเป็นจริงไม่เคยมีการใช้เครื่องหมายการค้านั้นโดยสุจริตสำหรับสินค้าดังกล่าวเลย การกำหนดให้พิสูจน์ข้อเท็จจริงตาม (1) นับเป็นอุปสรรคสำคัญและทำให้แทบไม่สามารถที่จะเพิกถอนเครื่องหมายการค้าโดยเหตุของการไม่ใช้ได้เลย เนื่องจากข้อเท็จจริงเกี่ยวกับความตั้งใจโดยสุจริตที่จะใช้เครื่องหมายการค้าย่อมอยู่ในความรู้เห็นของผู้เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าเป็นการเฉพาะ การค้นคว้าอิสระนี้จึงมุ่งศึกษาทางแก้อุปสรรคดังกล่าวโดยศึกษาเปรียบเทียบกฎหมายไทยกับกฎหมายต่างประเทศ จากการศึกษาพบว่ากฎหมายของหลายประเทศผลักภาระการพิสูจน์เกี่ยวกับการใช้หรือไม่ใช้เครื่องหมายการค้าไปยังเจ้าของเครื่องหมายการค้าที่ถูกร้องขอให้เพิกถอนโดยเหตุที่ไม่มีการใช้เครื่องหมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กฎหมายกำหนดให้เจ้าของเครื่องหมายการค้าพิสูจน์ว่าตนมีความตั้งใจโดยสุจริตที่จะใช้เครื่องหมายการค้า ทั้งยังกำหนดด้วยว่าเมื่อผู้ร้องขอให้เพิกถอนเครื่องหมายการค้าพิสูจน์ข้อเท็จจริงเบื้องต้นเกี่ยวกับการไม่ใช้เครื่องหมายการค้าแล้ว เจ้าของเครื่องหมายการค้าต้องแสดงหลักฐานโต้แย้งว่าตนได้ใช้เครื่องหมายการค้า หากเจ้าของเครื่องหมายไม่โต้แย้งก็จะถือว่าละทิ้งเครื่องหมายการค้านั้น ผู้เขียนจึงเสนอแนะว่าควรแก้ไขมาตรา 63 ข้างต้น เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมยิ่งขึ้น โดยกำหนดให้ภาระการพิสูจน์ในเรื่องการไม่มีความตั้งใจโดยสุจริตที่จะใช้เครื่องหมายการค้าตกเป็นของเจ้าของเครื่องหมายการค้า เนื่องจากเป็นข้อเท็จจริงที่อยู่ในความรู้เห็นของเจ้าของเครื่องหมายการค้าเท่านั้น ทั้งนี้ การผลักภาระการพิสูจน์ดังกล่าวเป็นไปตามหลักกฎหมายพยานที่ว่าเมื่อข้อเท็จจริงใดอยู่ในความรู้เห็นของฝ่ายใดโดยเฉพาะ ฝ่ายนั้นย่อมมีภาระการพิสูจน์ข้อเท็จจริงนั้น นอกจากนี้ควรกำหนดว่าเจ้าของเครื่องหมายการค้าซึ่งมิได้ยื่นคำโต้แย้งคำขอให้ เพิกถอนการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าต้องได้รับผลกระทบในทางลบโดยถูกถือว่าละทิ้งเครื่องหมายการค้า การกำหนดดังกล่าวเป็นมาตรการกระตุ้นให้เจ้าของเครื่องหมายการค้าใส่ใจที่จะชี้แจงการใช้หรือไม่ใช้เครื่องหมายการค้าของตน
DOI: 10.3886/icpsr38363.v1
title: Harvard School of Public Health/Robert Wood Johnson Foundation Poll # 2006-TOBACCO1: Tobacco Survey, United States, 2006
title: Version 1

description: This catalog record includes detailed variable-level descriptions, enabling data discovery and comparison. The data are not archived at ICPSR. Users should consult the data owners (via the Roper Center for Public Opinion Research) directly for details on obtaining the data. This collection includes variable-level metadata of Poll # 2006-TOBACCO1: Tobacco Survey, a survey from the Harvard School of Public Health and the Robert Wood Johnson Foundation conducted by ICR-International Communications Research. Topics covered in this survey include: Opinion on smoking in public places Favor/oppose total ban on smoking in public places Favor/oppose using money from cigarette taxes to pay for programs to help smokers quit Perceived amount of state tobacco taxes spent on control/prevention initiatives Importance of state government spending of money on control/prevention initiatives Effectiveness of ways of quitting smoking Personal smoking habits The data and documentation files for this survey are available through the Roper Center for Public Opinion Research [Roper #31092317]. Frequencies and summary statistics for the 122 variables from this survey are available through the ICPSR social science variable database and can be accessed from the Variables tab.
description: The study dataset contains weight factors that should be employed in any data analysis. Typically weights are used in an attempt to assure that the survey sample more accurately represents the population. The weight variables in this study are HOHWGHT and POPWGHT.
description: The sample includes 1,076 national adults.
description: Datasets: DS1: Harvard School of Public Health/Robert Wood Johnson Foundation Poll # 2006-TOBACCO1: Tobacco Survey, United States, 2006
description: National adult. Smallest Geographic Unit: State
description: telephone interviewPlease visit the Roper Center for Public Opinion Research website for more information on Poll # 2006-TOBACCO1: Tobacco Survey.
DOI: 10.14457/tu.the.2022.641
title: การตีความอนุสัญญาเพื่อการทำให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันซึ่งกฎเกณฑ์บางประการสำหรับการรับขนระหว่างประเทศทางอากาศ: ศึกษากรณีการบาดเจ็บทางจิตใจของผู้โดยสารตามข้อ 17(1)

description: อนุสัญญาเพื่อการทำให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันซึ่งกฎเกณฑ์บางประการสำหรับการรับขนระหว่างประเทศทางอากาศ ค.ศ. 1999 (อนุสัญญามอนตริออล) ข้อ 17(1) บัญญัติว่า ผู้ขนส่งต้องรับผิดเพื่อความเสียหายที่ได้รับในกรณีที่คนโดยสารถึงแก่ความตายหรือได้รับบาดเจ็บแก่ร่างกายโดยมีเงื่อนไขเพียงว่าอุบัติเหตุซึ่งก่อให้เกิดความตายหรือบาดเจ็บนั้น ได้เกิดขึ้นบนอากาศยานหรือในระหว่างการดำเนินการใด ๆ เพื่อขึ้นหรือลงจากอากาศยาน โดยอนุสัญญามอนตริออลไม่ได้บัญญัติในกรณีที่คนโดยสารได้รับบาดเจ็บทางจิตใจและผู้ขนส่งต้องรับผิดเพื่อความเสียหายเช่นว่านั้นไว้อย่างชัดเจน จึงต้องอาศัยการตีความบริบทและวัตถุประสงค์ของอนุสัญญามอนตริออลว่า กรณีเช่นนี้คนโดยสารสามารถรับการชดใช้ได้หรือไม่ เพียงใด การค้นคว้าอิสระฉบับนี้ใช้วิธีการตีความสนธิสัญญาในการศึกษาผ่านเอกสารประชุมร่างอนุสัญญาที่เกี่ยวข้องและการตีความภายหลังโดยศาลภายในรัฐภาคี โดยพิจารณาจากหลักเกณฑ์การตีความภายใต้อนุสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยกฎหมายสนธิสัญญา ค.ศ. 1969 เพื่อนำไปสู่ข้อเสนอแนะในการหาข้อยุติการตีความสำหรับการพิจารณาความเสียหายทางจิตใจ
DOI: 10.3886/icpsr38363
title: Harvard School of Public Health/Robert Wood Johnson Foundation Poll # 2006-TOBACCO1: Tobacco Survey, United States, 2006
title: Archival Version

description: This catalog record includes detailed variable-level descriptions, enabling data discovery and comparison. The data are not archived at ICPSR. Users should consult the data owners (via the Roper Center for Public Opinion Research) directly for details on obtaining the data. This collection includes variable-level metadata of Poll # 2006-TOBACCO1: Tobacco Survey, a survey from the Harvard School of Public Health and the Robert Wood Johnson Foundation conducted by ICR-International Communications Research. Topics covered in this survey include: Opinion on smoking in public places Favor/oppose total ban on smoking in public places Favor/oppose using money from cigarette taxes to pay for programs to help smokers quit Perceived amount of state tobacco taxes spent on control/prevention initiatives Importance of state government spending of money on control/prevention initiatives Effectiveness of ways of quitting smoking Personal smoking habits The data and documentation files for this survey are available through the Roper Center for Public Opinion Research [Roper #31092317]. Frequencies and summary statistics for the 122 variables from this survey are available through the ICPSR social science variable database and can be accessed from the Variables tab.
description: The study dataset contains weight factors that should be employed in any data analysis. Typically weights are used in an attempt to assure that the survey sample more accurately represents the population. The weight variables in this study are HOHWGHT and POPWGHT.
description: The sample includes 1,076 national adults.
description: Datasets: DS1: Harvard School of Public Health/Robert Wood Johnson Foundation Poll # 2006-TOBACCO1: Tobacco Survey, United States, 2006
description: National adult. Smallest Geographic Unit: State
description: telephone interviewPlease visit the Roper Center for Public Opinion Research website for more information on Poll # 2006-TOBACCO1: Tobacco Survey.
DOI: 10.14457/tu.the.2022.642
title: ความสอดคล้องของมาตรการคุ้มครองเด็กปฐมวัยจากของเล่นไม่ปลอดภัยภายใต้อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก ข้อ 19 (1)

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ให้ทราบวิวัฒนาการของสิทธิที่เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองเด็กปฐมวัยภายใต้หลักสากลโดยเฉพาะอย่างยิ่งภายใต้อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก ค.ศ.1989 ข้อ 19 (1) 2. ปรับใช้ทฤษฎีการคุ้มครองเด็กปฐมวัยจากของเล่นไม่ปลอดภัยในประเทศไทยภายใต้หลักสากลโดยเฉพาะอย่างยิ่งภายใต้อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก ค.ศ.1989 ข้อ 19 (1) 3. พิจารณาความสอดคล้องของการปรับใช้ทฤษฎีการคุ้มครองเด็กปฐมวัยจากของเล่นไม่ปลอดภัยในประเทศไทย และ 4. จัดทำข้อเสนอแนะในเบื้องต้นให้กฎหมายไทยสามารถปรับใช้ได้อย่างสอดคล้องกับพันธกรณีภายใต้หลักสากลโดยเฉพาะอย่างยิ่งภายใต้อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก ค.ศ.1989 ข้อ 19 (1) วิธีดำเนินการวิจัยเป็นการศึกษาในเชิงคุณภาพ ด้วยการศึกษาแนวคิดในการคุ้มครองสิทธิเด็กปฐมวัยจากอนุสัญญาว่าสิทธิเด็ก ข้อ 19 (1) ศึกษากฎหมายที่ควบคลุมมาตรฐานของเล่นจากสหภาพยุโรป กลุ่มประเทศความร่วมมือแห่งอ่าวอาหรับ ประเทศสหราชอาณาจักร ประเทศญี่ปุ่น รวมทั้งประเทศไทยด้วย ผลการวิจัย สรุปได้ดังนี้1. วิวัฒนาการในการคุ้มครองเด็กปฐมวัยมีวิวัฒนาการมาตั้งแต่สมัยโบราณจนมาถึงปัจจุบันที่ให้ความสำคัญในเรื่องศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ ซึ่งกลายมาเป็นพื้นฐานของอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก ค.ศ.1989 ที่มุ่งคุ้มครองเด็กปฐมวัยจากความรุนแรงทุกรูปแบบ2. การปรับใช้ทฤษฎีการคุ้มครองเด็กปฐมวัยจากของเล่นไม่ปลอดภัยในประเทศไทยภายใต้หลักอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก ค.ศ.1989 ข้อ 19 (1) ซึ่งกำหนดให้ประเทศไทยในฐานะรัฐภาคีจะต้องสร้างมาตรการเพื่อคุ้มครองเด็กปฐมวัยจากของเล่นไม่ปลอดภัยซึ่งถือว่าเป็นความรุนแรงที่เกิดกับเด็กปฐมวัยอีกรูปแบบหนึ่ง 3. ความสอดคล้องของการปรับใช้ทฤษฎีการคุ้มครองเด็กปฐมวัยจากของเล่นไม่ปลอดภัยในประเทศไทย อยู่บนหลักการที่ว่าการปล่อยปละละเลย (Neglect) ให้เด็กปฐมวัยเล่นของเล่นไม่ปลอดภัยถือเป็นความรุนแรงรูปแบบหนึ่งที่ประเทศไทยจะต้องสร้างมาตรการในการคุ้มครองเด็กปฐมวัยตามความในข้อ 19 (1) แห่งอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก ค.ศ.19894. ข้อเสนอแนะในการปรับใช้กฎหมายไทยให้สอดคล้องกับความในข้อ 19 (1) แห่งอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก ค.ศ.1989 มีดังต่อไปนี้ 4.1 มีคณะกรรมการกำกับมาตรฐานของเล่นที่เชี่ยวชาญทั้งทางด้านจิตวิทยา วิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์จะส่งผลให้การตรากฎหมายเพื่อคุ้มครองเด็กปฐมวัยจากของเล่นไม่ปลอดภัยในประเทศไทยเกิดประสิทธิภาพ 4.2 การบูรณาการศาสตร์ทางด้านจิตวิทยา วิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ในการตรากฎหมายกำกับมาตรฐานของเล่นเพื่อคุ้มครองเด็กปฐมวัยจากของเล่นไม่ปลอดภัยทั้งทางด้านร่างกาย ความคิดและพฤติกรรม 4.3 การควบคุมและตรวจสอบของเล่นด้วยเกณฑ์ที่หลากหลายทั้งทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ วิทยาศาสตร์และจิตวิทยาที่สามารถรับประกันได้ว่าของเล่นที่ผ่านการตรวจสอบแล้วมีความปลอดภัย 4.4 การมีองค์กรคอยเฝ้าระวังกำกับและติดตามมาตรฐานของเล่นทั้งก่อนและหลังการวางจำหน่ายของเล่นในท้องตลาดที่หลากหลายควบคู่กันโดยมีการแลกเปลี่ยนข้อมูลเกี่ยวกับของเล่นต่อกันอย่างสม่ำเสมอ
DOI: 10.14457/tu.the.2022.643
title: การพัฒนากฎหมายไทยบนพื้นฐานของอนุสัญญากรุงเฮกว่าด้วยเรื่องข้อตกลงเลือกศาล ค.ศ. 2005: กรณีศึกษาและพิจารณาเรื่องเขตอำนาจศาล

description: การค้นคว้าอิสระฉบับนี้มุ่งศึกษาเกี่ยวกับข้อตกลงเลือกศาลระหว่างคู่สัญญาในสัญญาที่มีลักษณะระหว่างประเทศโดยนำเอาบทบัญญัติอนุสัญญากรุงเฮกว่าด้วยข้อตกลงเลือกศาล ค.ศ. 2005 ในส่วนที่ว่าด้วยเขตอำนาจศาล และการพิจารณาคดีเกี่ยวกับข้อตกลงเลือกศาลของศาลต่างประเทศมาศึกษาเพื่อเสนอแนะแนวทางในการแก้ไขปรับปรุงกฎหมายของประเทศไทยให้เท่าทันสถานการณ์ในปัจจุบันและเกิดความแน่นอนในผลของข้อตกลงเลือกศาล โดยศึกษาตัวบทตามอนุสัญญากรุงเฮกฯ และการพิจารณาคดีของศาลต่างประเทศ เปรียบเทียบกับกฎหมายประเทศไทย ได้แก่ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง พระราชบัญญัติการขนส่งต่อเนื่องหลายรูปแบบ พ.ศ. 2548 รวมถึงคำพิพากษาศาลฎีกาประเทศไทย ผลจากการศึกษาพบว่า ข้อตกลงเลือกศาลเป็นข้อตกลงที่มาจากความเป็นอิสระในการตัดสินใจของคู่ความซึ่งต้องการเลือกสถานที่ในการระงับข้อพิพาท ข้อตกลงเลือกศาลจึงเกิดจากความยินยอมระหว่างคู่สัญญาเป็นหลัก ดังนั้น ในการพิจารณาคดีเกี่ยวกับข้อตกลงเลือกศาล ศาลต้องคำนึงถึงหลักความศักดิ์สิทธิ์ในการแสดงเจตนาระหว่างคู่สัญญา (Party Autonomy) ที่ต้องการเลือกสถานที่ในการระงับข้อพิพาท แต่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฉบับปัจจุบันมิได้มีการวางหลักเกี่ยวกับข้อตกลงเลือกศาลแต่อย่างใด และมิได้มีการวางหลักยอมรับเขตอำนาจศาลจากความยินยอมของเอกชน รวมถึงมิได้มีการวางหลักให้เอกชนสามารถตกลงยกเว้นเขตอำนาจศาลได้ แนวทางการพิจารณาคดีเกี่ยวกับข้อตกลงเลือกศาลของศาลไทยจึงคลุมเครือและไม่แน่นอนว่าศาลจะพิจารณาไปในทิศทางใด แต่เมื่อพิจารณาหลักการที่ข้อตกลงเลือกศาลตามอนุสัญญากรุงเฮกว่าด้วยข้อตกลงเลือกศาล ค.ศ. 2005 เห็นว่ามีความชัดเจนและแน่นอน คือ ข้อตกลงเลือกศาลที่มาจากความตกลงร่วมกันของคู่สัญญาย่อมมีความสมบูรณ์และศาลต้องพิจารณาเขตอำนาจของตนตามข้อตกลงเท่านั้น ศาลที่ถูกเลือกตามข้อตกลงย่อมมีเขตอำนาจในการพิจารณา ส่วนศาลที่ไม่ถูกเลือกตามข้อตกลงย่อมต้องระงับการพิจารณาหรือจำหน่ายคดีออกจากสารบบความ ผู้เขียนขอเสนอแนะแนวทางแก้ไขกฎหมายประเทศไทย ดังนี้ แนวทางที่หนึ่ง ในกรณีที่ประเทศไทยไม่เข้าเป็นภาคีในอนุสัญญากรุงเฮกว่าด้วยข้อตกลงเลือกศาล ค.ศ.2005 กรณีนี้ ประเทศไทยจำต้องมีการวางหลักกฎหมายเกี่ยวกับข้อตกลงเลือกศาลในกฎหมายไทยให้ชัดเจนโดยยอมรับข้อตกลงเลือกศาลที่มาจากความยินยอมระหว่างเอกชน รวมถึงวางหลักให้ศาลยอมรับหลักความศักดิ์สิทธิ์แห่งการแสดงเจตนาระหว่างคู่สัญญาผ่านข้อตกลงเลือกศาลในสัญญาซึ่งส่งผลให้ศาลมีหน้าที่ระงับการพิจารณาหรือจำหน่ายคดีออกจากสารบบความเมื่อศาลของตนมิใช่ศาลที่ถูกเลือกตามข้อตกลงเลือกศาลแบบเด็ดขาด แนวทางที่สอง ประเทศไทยเข้าเป็นภาคีในอนุสัญญากรุงเฮกว่าด้วยข้อตกลงเลือกศาล ค.ศ.2005 กรณีนี้ ประเทศไทยย่อมมีพันธกรณีที่จะต้องนำหลักการของอนสัญญากรุงเฮกฯ มาบัญญัติในกฎหมายไทย กล่าวคือ เมื่อศาลไทยเป็นศาลที่ถูกเลือกตามข้อตกลงเลือกศาล ศาลไทยย่อมมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดี ในทางกลับกัน หากศาลไทยไม่ใช่ศาลที่ถูกเลือกตามข้อตกลงเลือกศาล ศาลไทยย่อมต้องระงับการพิจารณาหรือจำหน่ายคดี
DOI: 10.14457/tu.the.2022.644
title: ข้อขัดข้องเกี่ยวกับมาตรฐานการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลที่เพียงพอตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของไทย

description: ประเทศไทยได้ให้ความสำคัญกับการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลโดยกำหนดมาตรฐานในการเก็บรวบรวม ใช้ หรือเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลของเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล เพื่อคุ้มครองความปลอดภัยของข้อมูลส่วนบุคคลอันเป็นการคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัวของเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล ซึ่งบัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 วิทยานิพนธ์เล่มนี้จึงมุ่งศึกษาข้อขัดข้องเกี่ยวกับมาตรฐานการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลที่เพียงพอตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองข้อมูล ส่วนบุคคลของไทย โดยเปรียบเทียบหลักการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลตามหลักสากลกับหลักการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของไทย การเปรียบเทียบบทบัญญัติของกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของไทยกับบทบัญญัติของกฎหมายการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลต่างประเทศ และแนวทางพัฒนากฎหมายการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของไทย จากการศึกษาพบว่า 1) หลักการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของไทยมีความเหมือนกับหลักการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลตามหลักสากล 2) บทบัญญัติของกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของไทยยังมีปัญหาความไม่ชัดเจนในเรื่อง คำนิยาม ขอบเขตการบังคับใช้กฎหมาย หน้าที่และความรับผิดชอบของผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคล สิทธิและหน้าที่ของผู้ประมวลผลข้อมูลส่วนบุคคล สิทธิของเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล และการส่งหรือโอนข้อมูลส่วนบุคคลไปยังต่างประเทศ 3) ความไม่ชัดเจนในบทบัญญัติของกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล แสดงให้เห็นข้อขัดข้องเกี่ยวกับมาตรฐานการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลที่เพียงพอ ซึ่งประเทศไทยจำเป็นต้องแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติของกฎหมายในประเด็นต่างๆ โดยผู้ศึกษาได้เสนอแนวทางการแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติของกฎหมายให้มีความชัดเจนเพื่อให้กฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของไทยมีมาตรฐานการคุ้มครองที่เพียงพอ
DOI: 10.3886/icpsr38364.v1
title: Harvard School of Public Health/Robert Wood Johnson Foundation Poll # 2006-TOBACCO2: Tobacco Survey II, United States, 2006
title: Version 1

description: This catalog record includes detailed variable-level descriptions, enabling data discovery and comparison. The data are not archived at ICPSR. Users should consult the data owners (via the Roper Center for Public Opinion Research) directly for details on obtaining the data. This collection includes variable-level metadata of Poll # 2006-TOBACCO2: Tobacco Survey II, a survey from the Harvard School of Public Health and the Robert Wood Johnson Foundation conducted by ICR-International Communications Research. Topics covered in this survey include: State government spending on tobacco control/prevention programs Personal smoking habits The data and documentation files for this survey are available through the Roper Center for Public Opinion Research [Roper #31092318]. Frequencies and summary statistics for the 90 variables from this survey are available through the ICPSR social science variable database and can be accessed from the Variables tab.
description: The study dataset contains weight factors that should be employed in any data analysis. Typically weights are used in an attempt to assure that the survey sample more accurately represents the population. The weight variable in this study is POPWGHT.
description: The sample includes 1,098 national adults.
description: Datasets: DS1: Harvard School of Public Health/Robert Wood Johnson Foundation Poll # 2006-TOBACCO2: Tobacco Survey II, United States, 2006
description: National adult. Smallest Geographic Unit: State
description: telephone interviewPlease visit the Roper Center for Public Opinion Research website for more information on Poll # 2006-TOBACCO2: Tobacco Survey II.
DOI: 10.3886/icpsr38364
title: Harvard School of Public Health/Robert Wood Johnson Foundation Poll # 2006-TOBACCO2: Tobacco Survey II, United States, 2006
title: Archival Version

description: This catalog record includes detailed variable-level descriptions, enabling data discovery and comparison. The data are not archived at ICPSR. Users should consult the data owners (via the Roper Center for Public Opinion Research) directly for details on obtaining the data. This collection includes variable-level metadata of Poll # 2006-TOBACCO2: Tobacco Survey II, a survey from the Harvard School of Public Health and the Robert Wood Johnson Foundation conducted by ICR-International Communications Research. Topics covered in this survey include: State government spending on tobacco control/prevention programs Personal smoking habits The data and documentation files for this survey are available through the Roper Center for Public Opinion Research [Roper #31092318]. Frequencies and summary statistics for the 90 variables from this survey are available through the ICPSR social science variable database and can be accessed from the Variables tab.
description: The study dataset contains weight factors that should be employed in any data analysis. Typically weights are used in an attempt to assure that the survey sample more accurately represents the population. The weight variable in this study is POPWGHT.
description: The sample includes 1,098 national adults.
description: Datasets: DS1: Harvard School of Public Health/Robert Wood Johnson Foundation Poll # 2006-TOBACCO2: Tobacco Survey II, United States, 2006
description: National adult. Smallest Geographic Unit: State
description: telephone interviewPlease visit the Roper Center for Public Opinion Research website for more information on Poll # 2006-TOBACCO2: Tobacco Survey II.
DOI: 10.14457/tu.the.2022.646
title: มาตรการพิเศษตามกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินในการต่อต้านการให้สินบนแก่เจ้าหน้าที่รัฐต่างประเทศ

description: ความก้าวหน้าของเทคโนโลยีการสื่อสารและการคมนาคมที่สะดวกรวดเร็วขึ้น ตลอดจนการมีกฎหมายส่งเสริมการประกอบธุรกิจจากต่างประเทศ ส่งผลให้ผู้ประกอบธุรกิจจากประเทศหนึ่งขยายการประกอบธุรกิจของตนออกไปยังตลาดต่างประเทศ การให้สินบนแก่ผู้ใช้อำนาจรัฐเพื่อประโชน์ในการประกอบธุรกิจจึงพัฒนารูปแบบตามลักษณะของการประกอบธุรกิจกลายเป็นอาชญากรรมข้ามชาติที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายว่า “การให้สินบนแก่เจ้าหน้าที่รัฐต่างชาติในการประกอบธุรกิจระหว่างประเทศ” ที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ระบบกลไกตลาดและเสถียรภาพของการประกอบธุรกิจระหว่างประเทศ โดยผู้ประกอบธุรกิจระหว่างประเทศต่างแข่งขันกันให้สินบนเพื่อความได้เปรียบทางธุรกิจมากกว่าลงทุนเพื่อพัฒนาสินค้าและบริการให้มีคุณภาพ ในขณะที่ประเทศต่างๆ ไม่สามารถใช้มาตรการทางกฎหมายภายในที่มีอยู่เพื่อดำเนินการกับการกระทำความผิดดังกล่าวได้ จึงนำไปสู่แนวคิดการบัญญัติให้การให้สินบนในรูปแบบดังกล่าวเป็นความผิดอาญาตามกฎหมายภายในของประเทศผู้ส่งออกการประกอบธุรกิจ รวมทั้งการใช้มาตรการพิเศษทางกฎหมายต่าง ๆ เพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพในการต่อต้านการให้สินบนแก่เจ้าหน้าที่รัฐต่างชาติในการประกอบธุรกิจระหว่างประเทศ หนึ่งในมาตรการพิเศษทางกฎหมายที่ถูกนำมาใช้ คือ มาตรการพิเศษตามกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินเพื่อดำเนินการกับทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดที่ผู้ประกอบธุรกิจโดยไม่สุจริตได้ไปจากการให้สินบนแก่เจ้าหน้าที่รัฐต่างชาติในการประกอบธุรกิจระหว่างประเทศ ปัจจุบันภาคการประกอบธุรกิจของไทยมีอัตราการส่งออกการลงทุนโดยตรงไปยังต่างประเทศเพิ่มขึ้น จึงมีแนวโน้มที่ผู้ประกอบธุรกิจไทยอาจเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องในการให้สินบนแก่เจ้าหน้าที่รัฐต่างประเทศ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงมุ่งศึกษาปัญหาการให้สินบนแก่เจ้าหน้าที่รัฐต่างชาติในการประกอบธุรกิจระหว่างประเทศ และแนวทางในการใช้มาตรการพิเศษตามกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินเพื่อต่อต้านการให้สินบนในรูปแบบดังกล่าว โดยศึกษากฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินของไทยเปรียบเทียบกับกฎหมายระหว่างประเทศ มาตรฐานสากล และกฎหมายของต่างประเทศ จากการศึกษาพบว่า กฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินของไทย ได้แก่ พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ. 2542 ไม่สามารถบังคับใช้กับผู้ประกอบธุรกิจไทยที่ให้สินบนแก่เจ้าหน้าที่รัฐต่างชาติในการประกอบธุรกิจระหว่างประเทศได้ เนื่องจากไม่ได้มีการกำหนดให้การกระทำความผิดดังกล่าวเป็นความผิดมูลฐานและการกำหนดนิยามของทรัพย์สินที่เกี่ยวกับการกระทำความผิดยังไม่เหมาะสมกับสภาพการประกอบธุรกิจระหว่างประเทศ ผู้เขียนจึงเห็นควรให้มีการกำหนดให้ความผิดฐานให้สินบนแก่เจ้าหน้าที่รัฐต่างชาติในการประกอบธุรกิจระหว่างประเทศเป็นความผิดมูลฐานตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ. 2542 และแก้ไขนิยามของทรัพย์สินที่เกี่ยวกับการกระทำความผิดให้ครอบคลุมทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดที่ผู้ประกอบธุรกิจได้รับจากการให้สินบนในการประกอบธุรกิจระหว่างประเทศทั้งทรัพย์สินที่ได้มาโดยตรงและโดยอ้อม เพื่อเป็นการป้องกันและปราบปรามให้ผู้ประกอบธุรกิจไทยตระหนักว่าการให้สินบนในการประกอบธุรกิจระหว่างประเทศไม่มีความคุ้มค่าในเชิงเศษรฐกิจ และต้องถูกดำเนินการตามกฎหมาย