cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1657
title: กระบวนการ และกลยุทธ์การสื่อสารเพื่อสร้างความเข้าใจ และการยอมรับของสถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์กระบวนการ และกลยุทธ์การสื่อสารภายในองค์กรเพื่อสร้างความเข้าใจ และการยอมรับต่อสถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์, วิเคราะห์กระบวนการและกลยุทธ์การสื่อสารภายนอกองค์กรเพื่อสร้างความเข้าใจ และการยอมรับต่อสถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ และวิเคราะห์ปัจจัยในการเลือกใช้กลยุทธ์การสื่อสารในการสร้างความเข้าใจและการยอมรับของสถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ โดยดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-depth Interview) การสนทนากลุ่ม (Focus Group Discussion) และวิจัยเอกสาร (Documentary Research) โดยศึกษาใน 2 ช่วงระยะเวลา คือ ช่วงที่ 1 ปี 2550-2551 และช่วงที่ 2 ปี 2552-2554 ผลการวิจัยพบว่า การสื่อสารเพื่อสร้างความเข้าใจและการยอมรับภายในองค์กรมีกระบวนการสื่อสาร คือ การสื่อสารระหว่างบุคคล, การสื่อสารองค์การ โดยใช้กลยุทธ์หลักคือ กลยุทธ์การใช้สื่อบุคคล และสื่อกิจกรรมในขณะที่ การสื่อสารเพื่อการสร้างความเข้าใจภายนอกองค์กรใช้กระบวนการสื่อสารคือ การสื่อสารระหว่างบุคคล, การสื่อสารองค์การ, การสื่อสารกลุ่มใหญ่ และการสื่อสารมวลชน โดยใช้กลยุทธ์สื่อบุคคล, สื่อกิจกรรม และการผสมผสานสื่อสารมวลชน ได้แก่ โทรทัศน์, วิทยุ และสื่อร้านสะดวกซื้อ เซเว่น อีเลฟเว่น ส่วนปัจจัยในการเลือกใช้กลยุทธ์การสื่อสาร มีทั้งภายใน และภายนอก คือ กลุ่มเป้าหมาย และการวางกลยุทธ์ตามกลุ่มเป้าหมาย มีการค้นพบองค์ประกอบที่เป็นแรงขับเคลื่อน ทำให้เกิดความเข้าใจ และการยอมรับ ประกอบด้วยไปด้วย 1) กิจกรรมเพื่อสังคม หรือ CRS ของ บมจ. ซีพี ออลล์ และแนวทางการเป็น Corporate University 2) รูปแบบการสื่อสารแบบการสื่อสารการตลาดแบบผสมผสาน และการประชาสัมพันธ์เพื่อการตลาด และ 3) กลยุทธ์การสื่อสาร โดยใช้สื่อหลัก คือ สื่อบุคคล และสื่อกิจกรรม และกลยุทธ์การใช้สาร คือ One Single Message คำสำคัญ: ปัญญาภิวัฒน์, กระบวนการสื่อสาร, กลยุทธ์การสื่อสาร, การสื่อสารเพื่อการโน้มน้าวใจ
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1658
title: การเตรียมโฟมพอลิยูรีเทนจากผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการไกลโคไลซ์ขวดเพ็ตใช้แล้วภายใต้พลังงานไมโครเวฟ

description: งานวิจัยนี้เป็นการเตรียมโฟมพอลิยูรีเทนจากผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการไกลโคไลซ์ พอลิเอทิลีนเทเรฟแทเลตหรือเพ็ตภายใต้พลังงานไมโครเวฟ โดยนำขวดเพ็ตมาย่อยสลายด้วย ไดเอทิลีนไกลคอล ที่อัตราส่วนระหว่างเพ็ตต่อไกลคอล 1:4 ภายใต้พลังงานไมโครเวฟ ในภาวะที่มีซิงค์แอซีเทต โซเดียมไบคาร์บอเนต และโซเดียมคาร์บอเนตเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา ในปริมาณร้อยละ 0.5 โดยน้ำหนัก เมื่อพิจารณาประสิทธิภาพการย่อยสลายเพ็ต พบว่าตัวเร่งปฏิกิริยาทั้งสามชนิดสามารถใช้เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาที่มีประสิทธิภาพสำหรับการไกลโคไลซ์เพ็ตภายใต้พลังงานไมโครเวฟ จากนั้นนำไกลโคไลซ์โพรดักส์ที่ได้มาทำปฏิกิริยากับไดฟีนิลมีเทนไดไอโซไซยาเนตเพื่อสังเคราะห์เป็นโฟมพอลิยูรีเทนร่วมกับเชนเอกซ์เทนเดอร์ ได้แก่ พอลิเอทิลีนไกลคอลที่มีน้ำหนักโมเลกุล 4,000 และ 6,000 เพื่อศึกษาผลของเชนเอกซ์เทนเดอร์ที่มีต่อโฟมพอลิยูรีเทนที่ได้ เมื่อนำโฟม พอลิยูรีเทนที่สังเคราะห์ได้ไปวิเคราะห์และทดสอบสมบัติต่างๆ พบว่าชนิดของตัวเร่งปฏิกริยาที่ใช้ในขั้นตอนการไกลโคไลซ์และชนิดของเชนเอกซ์เทนเดอร์ที่ใช้ในการสังเคราะห์โฟมพอลิยูรีเทนมีผลต่อสมบัติและสัณฐานวิทยาของโฟม โดยโฟมที่เตรียมได้ส่วนใหญ่ประกอบด้วยเซลล์ปิด การกระจายตัวของเซลล์ที่ใช้ซิงค์แอซีเทตเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาไม่สม่ำเสมอเท่าการกระจายตัวของเซลล์ที่ใช้โซเดียมไบคาร์บอเนตและโซเดียมคาร์บอเนต แต่โฟมที่เตรียมจากไกลโคไลซ์โพรดักส์ที่ใช้ซิงค์แอซีเทตเป็นตัวเร่งปฏิกิริยามีความสามารถในการคืนตัวที่ดีกว่าและมีความหนาแน่นสูงกว่า ส่วนอุณหภูมิการสลายตัวไม่แตกต่างกันมากนัก ในขณะที่การใช้พอลิเอทิลีนไกลคอลที่มีน้ำหนักโมเลกุล 4,000 เป็นเชนเอกซ์เทนเดอร์ให้โฟมที่มีความสม่ำเสมอของเซลล์โฟมดีกว่าการใช้พอลิเอทิลีนไกลคอลที่มีน้ำหนักโมเลกุล 6,000 อีกทั้งยังให้โฟมที่มีความหนาแน่นสูงกว่า มีการคืนตัวที่ดีกว่า และมีอุณหภูมิกลาสแทรนซิชันที่สูงกว่า แต่มีอุณหภูมิการสลายตัวต่ำกว่าเล็กน้อย
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1659
title: การเตรียมตัวเร่งปฏิกิริยาวิวิธพันธุ์ชนิดเบสจากเปลือกหอยสำหรับทรานส์เอสเทอริฟิเคชัน

description: งานวิจัยนี้ศึกษาการเตรียมตัวเร่งปฏิกิริยาวิวิธพันธุ์ชนิดเบสจากเปลือกหอยสำหรับ ทรานส์เอสเทอริฟิเคชันของน้ำมันปาล์มกับเมทานอล การเตรียมตัวเร่งปฏิกิริยาใช้วิธีการละลาย-การตกตะกอน (dissolution-precipitation method) ซึ่งพัฒนาขึ้นเป็นครั้งแรก ขั้นตอนทั่วไปประกอบด้วย นำเปลือกหอยที่ผ่านการเผาที่ 400-800 องศาเซลเซียส มากวนผสมในสารละลายซิงค์ไนเตรต (Zn(NO3)2) กับอะลูมินา (Al2O3) ในภาวะกรด และนำของแข็งที่ได้ไปเผาที่อุณหภูมิ 300-900 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 2 ชั่วโมง ปัจจัยที่ศึกษาในการเตรียมตัวเร่งปฏิกิริยา ได้แก่ สัดส่วนองค์ประกอบของตัวเร่งปฏิกิริยา ความเป็นกรดเบสของของผสมที่จะเตรียมเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา ลำดับในการผสมองค์ประกอบต่างๆ อุณหภูมิในการเผาเปลือกหอย อุณหภูมิในการเผาตัวเร่งปฏิกิริยา และศึกษาลักษณะสมบัติของตัวเร่งปฏิกิริยาด้วยเทคนิคต่างๆ เช่น X-ray fluorescence spectroscopy (XRF), powder X-ray diffraction (XRD), Fourier transform infrared spectroscopy (FTIR), thermogravimetric/differential thermal analysis (TG/DTA), scanning electron microscopy (SEM), temperature-programmed desorption ของ CO2 (CO2-TPD) และ CO2- pulse chemisorption ภาวะที่เหมาะสมในการเตรียมตัวเร่งปฏิกิริยา คือ ปริมาณซิงค์ออกไซด์ (ZnO) ร้อยละ 30 เทียบกับน้ำหนักของอะลูมินา (Al2O3), ปรับความเป็นกรดเบสของของผสมเท่ากับ 1, เวลาในการกวนสารละลายซิงค์ไนเตรตกับเปลือกหอย 2 ชั่วโมง, อุณหภูมิในการเผาเปลือกหอย 600 องศาเซลเซียสและอุณหภูมิในการเผาตัวเร่งปฏิกิริยา 500 องศาเซลเซียส ตัวเร่งปฏิกิริยาที่ได้ให้ร้อยละผลได้ของเมทิล เอสเทอร์สูงถึง 99 ที่อัตราส่วนโดยโมลของเมทานอลต่อน้ำมันเป็น 30 ปริมาณตัวเร่งปฏิกิริยาร้อยละ 10 โดยน้ำหนักเทียบกับน้ำหนักน้ำมัน ภายในเวลา 3 ชั่วโมง ที่อุณหภูมิ 60 องศาเซลเซียส และสามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้อย่างน้อย 5 ครั้ง โดยที่ร้อยละผลได้ของเมทิลเอสเทอร์ยังสูงกว่า 96
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1660
title: การเตรียมยูรีเทนออยล์จากผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการไกลโคไลซ์ขวดเพ็ตใช้แล้วภายใต้พลังงานไมโครเวฟ

description: งานวิจัยนี้เป็นการนำขวดเพ็ตใช้แล้วมาย่อยสลายด้วยกระบวนการไกลโคลิซิสภายใต้พลังงานไมโครเวฟที่กำลัง 600 วัตต์ โดยใช้โพรพิลีนไกลคอลเป็นสารย่อยสลาย ที่อัตราส่วนโดยน้ำหนักของขวดเพตต่อโพรพิลีนไกลคอลเท่ากับ 37.5 : 62.5 และใช้ซิงก์แอซีเตตเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา พบว่า ไกลโคไลซ์โพรดักส์ที่ได้ประกอบด้วยโอลิโกเมอร์ไดออลที่มีน้ำหนักโมเลกุลเฉลี่ยโดยจำนวนเท่ากับ 2265 นำไกลโคไลซ์-โพรดักส์มาทำปฏิกิริยากับโทลูอีนไดไอโซไซยาเนตและน้ำมันชนิดต่าง ๆ ได้แก่ น้ำมันลินสีด น้ำมันถั่วเหลืองหรือน้ำมันปาล์ม ที่อัตราส่วนระหว่างหมู่ไฮดรอกซิลต่อหมู่ไอโซไซยาเนตเท่ากับ 1 : 0.9 และใช้เมทานอลเป็นสารบล็อก ได้ยูรีเทนออยล์เป็นผลิตภัณฑ์ นำยูรีเทนออยล์ที่เตรียมได้มาวิเคราะห์และทดสอบสมบัติเปรียบเทียบกับคอนเวน-ชันนอลยูรีเทนออยล์ที่เตรียมจากกลีเซอรอล และยูรีเทนออยล์ทางการค้า จากการทดลองพบว่า ยูรีเทนออยล์ที่เตรียมได้ทุกสูตรมีลักษณะเป็นของเหลวหนืดสีเหลืองที่มีน้ำหนักโมเลกุลต่ำ โดยยูรี-เทนออยล์ที่สังเคราะห์จากไกลโคไลซ์โพรดักส์มีน้ำหนักโมเลกุลต่ำกว่า และใช้เวลาในการแห้งตัวเป็นฟิล์มนานกว่าคอนเวนชันนอลยูรีเทนออยล์ นอกจากนี้ ยังพบด้วยว่า ยูรีเทนออยล์ที่สังเคราะห์ได้จากน้ำมันลินสีดมีระยะเวลาการแห้งน้อยที่สุดและที่สังเคราะห์ได้จากน้ำมันปาล์มมีระยะเวลาการแห้งนานที่สุด จากการทดสอบสมบัติและเปรียบเทียบกับยูรีเทนออยล์ทางการค้า พบว่า ยูรีเทนออยล์ที่สังเคราะห์ได้มีสีเข้มกว่าและมีความหนืดต่ำกว่ายูรีเทนออยล์ทางการค้า สำหรับสมบัติของฟิล์มพบว่าส่วนใหญ่ใกล้เคียงกัน กล่าวคือ ฟิล์มมีความแข็งดี มีความอ่อนตัว ความติดแน่น ความทนแรงกระแทกและความทนน้ำดีเยี่ยม แต่ความทนด่างพอใช้
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1661
title: การเปรียบเทียบความยาวคลองรากฟันกรามน้ำนมระหว่างวิธีคำนวณจากภาพรังสีรอบปลายรากกับวิธีวัดจากเครื่องกำหนดตำแหน่งปลายคลองรากฟันด้วยไฟฟ้า

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความแตกต่างในการวัดความยาวคลองรากฟันกรามน้ำนมจำนวน 40 คลองรากฟัน ระหว่างวิธีคำนวณจากภาพรังสีรอบปลายราก เปรียบเทียบกับวิธีวัดจากเครื่องกำหนดตำแหน่งปลายคลองรากฟันด้วยไฟฟ้า โดยวิธีคำนวณจากภาพรังสีรอบปลายราก จะใช้ไฟล์ที่มีขนาดพอดีกับคลองรากใส่ในคลองรากฟัน กรอตัดตัวฟันบริเวณที่สัมผัสกับตำแหน่งของยางซิลิโคนให้ตั้งฉากกับแนวแกนไฟล์ในคลองราก เพื่อใช้เป็นตำแหน่งอ้างอิงแล้วถ่ายภาพรังสี นำฟิล์มที่ได้มาคำนวณค่าความยาวคลองรากฟัน สำหรับวิธีวัดจากเครื่องกำหนดตำแหน่งปลายคลองรากฟันด้วยไฟฟ้า ใช้ไฟล์ตัวใหม่ที่มีขนาดเดียวกับที่ใช้ในวิธีคำนวณจากภาพรังสีใส่ในคลองรากฟันเดิม จัดแผ่นยางซิลิโคนให้สัมผัสตำแหน่งอ้างอิงเดียวกัน เมื่อเครื่องอ่านค่าที่ตำแหน่ง “เอเพกซ์” ใช้เป็นค่าความยาวคลองรากฟัน ทำการวิเคราะห์ผลการศึกษาด้วยสถิติแพร์ ที เทสต์ พบว่ากรณีที่รากฟันไม่มีการละลายหรือมีการละลายเพียงเล็กน้อย ค่าเฉลี่ยความยาวคลองรากฟันกรามน้ำนมที่ได้จากวิธีคำนวณจากภาพรังสีรอบปลายราก เปรียบเทียบกับความยาวที่วัดจากเครื่องกำหนดตำแหน่งปลายคลองรากฟันด้วยไฟฟ้า เมื่ออ่านค่าที่ตำแหน่งเอเพกซ์ ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&gt;0.05) ซึ่งค่าความยาวคลองรากฟันเฉลี่ยที่ได้จากวิธีคำนวณจากภาพรังสีรอบปลายรากมากกว่าค่าที่วัดได้จากเครื่องกำหนดตำแหน่งปลายคลองรากฟันด้วยไฟฟ้าเท่ากับ 0.26 ± 0.86 มิลลิเมตร
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1662
title: การพัฒนาระบบการบริหารทรัพยากรบุคคลในสถานศึกษาปฐมวัยของรัฐ

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาวิเคราะห์สภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของระบบการบริหารทรัพยากรบุคคลในสถานศึกษาปฐมวัยของรัฐ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน 2)พัฒนาระบบการบริหารทรัพยากรบุคคลในสถานศึกษาปฐมวัยของรัฐ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่โรงเรียนที่มีการจัดการศึกษาตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาลถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เป็นจำนวนทั้งสิ้น 463 แห่ง ผลการวิจัยสรุปได้ว่า 1) สภาพปัจจุบันของระบบการบริหารทรัพยากรบุคคลในสถานศึกษาปฐมวัยของรัฐอยู่ในระดับปานกลางทุกด้านตามลำดับ คือด้านการวางแผน(X̅ = 3.39)ด้านการดำเนินงาน(X̅ = 3.32)และด้านการประเมินผล(X̅ = 3.02) ส่วนสภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้านตามลำดับ คือ ด้านการวางแผน(X̅ = 4.61)ด้านการประเมินผล(X̅ = 4.53)และด้านการดำเนินงาน(X̅ = 4.46) เมื่อพิจารณาองค์ประกอบย่อยสภาพปัจจุบันที่มีค่าระดับมาก มี 2 ด้านคือด้านความสัมพันธ์ของบุคลากรในสถานศึกษา(X̅ = 3.76)และการวางแผนงานอาชีพ(X̅ = 3.65) สภาพที่พึงประสงค์ที่มีค่าระดับมากที่สุดมี 8 ด้าน ค่าที่มากที่สุด 3 อันดับแรก คือ ด้านความสัมพันธ์ของบุคลากรในสถานศึกษา(X̅ = 4.69)ด้านการพัฒนา(X̅ = 4.64) และด้านการวางแผนอัตรา กำลัง(X̅ = 4.62) 2) ระบบการบริหารทรัพยากรบุคคลในสถานศึกษาปฐมวัยของรัฐที่พัฒนาขึ้น คือ "ระบบการบริหารทรัพยากรบุคคลในสถานศึกษาปฐมวัยของรัฐที่มุ่งเน้นเครือข่ายและการมีส่วนร่วม"กล่าวคือ ด้านการวางแผน มีการวางแผนตำแหน่งงานให้มีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ด้านการดำเนินงานมีการสรรหาที่ร่วมมือกับสถาบันอุดมศึกษา ด้านการพัฒนามีการสร้างเครือข่ายพัฒนาครูในประเทศ และการสร้างเครือข่ายพัฒนาครูกับองค์กรด้านปฐมวัยในต่างประเทศ และด้านความสัมพันธ์ของบุคลากรในสถานศึกษาให้มีส่วนร่วมปรึกษาหารือเพื่อให้ทราบความคาดหวัง ระบบนี้มีผลการตรวจสอบความเหมาะสมที่มีค่าเฉลี่ยในระดับมากเท่ากับ4.09 – 4.73 และมีความเป็นไปได้ที่มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากเท่ากับ 3.73 - 4.55 ข้อเสนอแนะในการนำผลวิจัยไปใช้ สรุปได้ว่า 1) ควรปรับปรุงกฎระเบียบของการวางแผนอัตรากำลัง 2) ควรพัฒนาครูที่มีวุฒิไม่ตรงสาขาการศึกษาปฐมวัย 3) ควรตั้งองค์คณะบุคคลหรือคณะกรรมการการจัดบุคลากรด้านปฐมวัยของสถานศึกษา 4) ควรสร้างเครือข่ายพัฒนาครูและองค์กรวิชาชีพครูการศึกษาปฐมวัย 5) ควรปรับปรุงระบบการคัดเลือกนักศึกษาเข้าสู่สายวิชาชีพครูปฐมวัย 6) ควรจัดระบบการนิเทศภายในโดยใช้ครูอาวุโสที่มีความเชี่ยวชาญสูง
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1663
title: การพัฒนาระบบบริหารเครือข่ายสถานศึกษาขั้นพื้นฐานตามแนวคิดการบริหารแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบบริหารเครือข่าย สถานศึกษาขั้นพื้นฐานตามแนวคิดการบริหารแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลคือ แบบศึกษาเอกสารและแบบสัมภาษณ์ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ผู้ให้ข้อมูลได้แก่ ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประธานเครือข่ายสถานศึกษาประเภทที่หนึ่ง และเลขานุการ เครือข่าย วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา นำผลที่ได้มาเป็นข้อมูลในการออกแบบระบบใหม่ ตรวจสอบความเหมาะสมของระบบโดยการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ และประเมินความเป็นไปได้ของระบบ โดยการสอบถามประธานเครือข่ายสถานศึกษา ผลการวิจัยสรุปได้ว่า ระบบบริหารเครือข่ายสถานศึกษาขั้นพื้นฐานตามแนวคิดการบริหารแบบ มุ่งผลสัมฤทธิ์ที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ คือ ปัจจัยนำเข้า กระบวนการ ปัจจัยส่งออก ข้อมูลป้อนกลับ และสภาพแวดล้อมของระบบ ดังรายละเอียดโดยสรุป ดังนี้ 1.ปัจจัยนำเข้า ครอบคลุมนโยบายในการจัดตั้งเครือข่ายสถานศึกษา หลักการของเครือข่าย สถานศึกษา วิธีการจัดตั้งเครือข่ายสถานศึกษา และบทบาทของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาใน การส่งเสริมสนับสนุนระบบเครือข่ายสถานศึกษา2.กระบวนการ ครอบคลุมการวางแผนกลยุทธ์เครือข่าย การดำเนินการบริหารเครือข่าย การตรวจสอบและประเมินผลการดำเนินงาน การทบทวนผลการดำเนินงาน และการปฏิบัติการแก้ไข การดำเนินงานการบริหารเครือข่าย 3.ปัจจัยส่งออก ครอบคลุมผลสัมฤทธิ์ของเครือข่าย ประกอบด้วย ผลผลิตในการบริหารเครือข่าย และผลลัพธ์ในการบริหารเครือข่าย 4.ข้อมูลป้อนกลับ ครอบคลุมข้อมูลที่ได้จากการตรวจสอบและประเมินผลการดำเนินงาน การทบทวนผลการดำเนินงาน และการปฏิบัติการแก้ไขการดำเนินงานการบริหารเครือข่าย 5.สภาพแวดล้อมของระบบ ครอบคลุมการจัดการเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมภายนอก
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1664
title: การพัฒนาระบบบริหารการเงินสำหรับคณะกายภาพบำบัดในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาวิเคราะห์สภาพปัจจุบันและปัญหาของระบบบริหารการเงินในคณะสาขาวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพสังกัดสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ (2) พัฒนาระบบบริหารการเงินที่พึงประสงค์สำหรับคณะกายภาพบำบัดในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ และ (3) ตรวจสอบความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของระบบบริหารการเงินสำหรับคณะกายภาพบำบัดในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ ผลการวิจัยพบว่า (1) สภาพปัจจุบันของระบบบริหารการเงินในคณะสาขาวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพสังกัดสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ มีการดำเนินการด้านตรวจสอบภายในมากที่สุด (xˉ = 3.69) รองลงไปคือด้านการวางแผนงบประมาณ(xˉ = 3.61) และด้านการคำนวณต้นทุนผลผลิตน้อยที่สุด (xˉ = 2.83) เมื่อพิจารณาปัญหาและความต้องการในการพัฒนาระบบบริหารการเงินตามลำดับดัชนีความต้องการจำเป็นแบบปรับปรุง (PNImodified) พบว่า มีความต้องการพัฒนาด้านการคำนวณต้นทุนผลผลิตมากที่สุด(PNImodified =0.60) (2) ระบบบริหารการเงินสำหรับคณะกายภาพบำบัดในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐที่พัฒนาขึ้น ชื่อว่า “ ระบบบริหารการเงินสำหรับคณะกายภาพบำบัดในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐที่มุ่งเน้นต้นทุนผลผลิต” มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เป็นระบบกำกับการจัดทำงบประมาณที่มุ่งเน้นผลงานและการคำนวณต้นทุนผลผลิต 2) เป็นระบบกำกับการบริหารงบประมาณและการเงิน 3) เป็นระบบกำกับการติดตามและประเมินผลการบริหารงบประมาณและการเงิน มีลักษณะ 3 ข้อคือ 1) มีความเชื่อมโยงกับระบบบริหารการเงินของมหาวิทยาลัย และวางระบบการบริหารการเงินโดยใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ 2) มีความสอดคล้องกับกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ และแนวทางที่ราชการและมหาวิทยาลัยกำหนดในปัจจุบัน และแสดงรายงานตามหลักเกณฑ์ของสำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน 3) มีองค์ประกอบที่สามารถดำเนินการและปฏิบัติได้ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขของระบบบริหารการเงินการคลังภาครัฐแบบอิเลคทรอนิกส์ (GFMIS : Government Fiscal Management Information System) และ (3) ผลการตรวจสอบความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของระบบบริหารการเงินสำหรับคณะกายภาพบำบัดในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐที่พัฒนาขึ้นอยู่ในระดับมาก (xˉ = 4.16 และ 4.13 ตามลำดับ) ข้อเสนอแนะเพื่อการนำไปใช้ 1)มหาวิทยาลัยควรให้การสนับสนุนการวางระบบบริหารการเงินและงบประมาณโดยใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงาน 2) คณะกายภาพบำบัดในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐควรนำ “ระบบบริหารการเงินสำหรับคณะกายภาพบำบัดในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐที่มุ่งเน้นต้นทุนผลผลิต” ไปเป็นแนวทางปฏิบัติงานโดยปรับตามสภาพบริบท ข้อบังคับ ประกาศ ระเบียบของคณะและมหาวิทยาลัย มีการประเมินระบบและปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1665
title: การพัฒนารูปแบบเครือข่ายกัลยาณมิตรนิเทศด้วยการใช้เทคโนโลยีเว็บ 2.0 โดยการวัดและประเมินตามสภาพจริง เพื่อส่งเสริมสมรรถนะทางวิชาชีพของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) การศึกษารูปแบบเครือข่ายกัลยาณมิตรนิเทศด้วยการใช้เทคโนโลยี เว็บ 2.0 โดยการวัดและประเมินตามสภาพจริงเพื่อส่งเสริมสมรรถนะทางวิชาชีพของนักศึกษา ฝึกประสบการณ์ วิชาชีพครู โดยการวิเคราะห์ สังเคราะห์เอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และศึกษาความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 17 ท่าน โดยใช้เทคนิคเดลฟาย 2) สร้างรูปแบบเครือข่ายกัลยาณมิตรนิเทศฯ 3) ศึกษาผลของการใช้รูปแบบเครือข่ายกัลยาณมิตรนิเทศฯ ที่พัฒนา 4) นำเสนอรูปแบบเครือข่ายกัลยาณมิตรนิเทศฯ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ นักศึกษาครูที่ออกฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 15 คน และกลุ่มควบคุม 15 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบ สัมภาษณ์ แบบประเมินสมรรถนะทางวิชาชีพครู วิเคราะห์ข้อมูล โดยหาความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t-test ผลการวิจัย พบว่า 1. รูปแบบประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) สมาชิกเครือข่ายกัลยาณมิตรนิเทศ 2) การวัดและประเมินตามสภาพจริง 3) เครื่องมือเทคโนโลยีเว็บ 2.0 2. รูปแบบประกอบด้วย 6 ขั้นตอน ได้แก่ 1) ขั้นผูกโยงเครือข่าย 2) ขั้นสร้างความสัมพันธ์ มุ่งมั่นสู่จุดมุ่งหมาย 3) ขั้นรับกัลยาณมิตร หมั่นฝึกจิตความเป็นครู 4) ขั้นร่วมช่วยแก้ไขเปิดใจรับเพื่อปรับปรุง 5) ขั้นประเมินผลพิสูจน์ตนเชิงประจักษ์ 6) ขั้นขยายเครือข่าย 3. ผลของการใช้รูปแบบเครือข่ายกัลยาณมิตรนิเทศฯ พบว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนประเมินเฉลี่ยของพฤติกรรมการจัดการเรียนรู้ ทักษะการวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ และคุณลักษณะความเป็นครูสูงกว่ากลุ่ม ควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1666
title: การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามทฤษฎีสหบท เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการเขียนภาษาไทยเชิงสร้างสรรค์ ของนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต

description: การวิจัยนี้เป็นการศึกษาเพื่อพัฒนามีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามทฤษฎีสหบท เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการเขียนภาษาไทยเชิงสร้างสรรค์ของนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต และเพื่อประเมินประสิทธิภาพของรูปแบบการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้น การดำเนินการวิจัยแบ่งออกเป็น 2 ระยะ คือ ระยะที่ 1 การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอน และระยะที่ 2 การประเมินประสิทธิผลของรูปแบบโดยนำไปทดลองใช้กับกลุ่มตัวอย่าง ซึ่งเป็นนักศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร จำนวน 30 คน ใช้เวลาในการทดลอง 1 ภาคการศึกษา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบทดสอบความสามารถในการเขียนภาษาไทยเชิงสร้างสรรค์ และเกณฑ์การประเมินงานเขียนเชิงสร้างสรรค์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยเปรียบเทียบคะแนนความสามารถในการเขียนภาษาไทยเชิงสร้างสรรค์ ก่อนและหลังการทดลอง โดยใช้สถิติทดสอบค่าที (t-test dependent) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. รูปแบบการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้นมีวัตถุประสงค์เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการเขียนภาษาไทยเชิงสร้างสรรค์ โดยมีขั้นตอน 2 ระยะคือ ระยะที่ 1 การวางแผนและเตรียมการเรียนรู้ของนักศึกษา และระยะที่ 2 ขั้นกิจกรรมการเรียนการสอนในชั้นเรียน ซึ่งประกอบด้วย 5 ขั้นตอน ได้แก่ 1) ขั้นสร้างประสบการณ์และวางแผนการเขียน 2) ขั้นเชื่อมโยงตัวบท 3) ขั้นร่างงานเขียน 4) ขั้นประเมินผลงาน และ 5) ขั้นเติมเต็มงานเขียนให้สมบูรณ์ การวัดและประเมินผลการเรียนรู้ดำเนินการระหว่างและหลังการจัดการเรียนการสอน โดยประเมินทั้งเชิงปริมาณและคุณภาพ 2. ประสิทธิผลของรูปแบบการเรียนการสอน ผลจากการทดลองใช้พบว่า 2.1 กลุ่มตัวอย่าง มีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์หลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และร้อยละ 80 ของกลุ่มตัวอย่างทั้งหมดผ่านเกณฑ์ที่กำหนดคือ ร้อยละ 70 2.2 ผลการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพจากบันทึกการเรียนรู้ของกลุ่มตัวอย่างแสดงให้เห็นว่า การเรียนรู้ตามรูปแบบการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้นช่วยเสริมสร้างความสามารถในการเขียนภาษาไทยเชิงสร้างสรรค์ และนักศึกษาสามารถวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวบทและเขียนงานเขียนภาษาไทยเชิงสร้างสรรค์ประเภทบันเทิงคดีได้เป็นอย่างดี
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1667
title: การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ร่วมกันอิเล็กทรอนิกส์โดยใช้กรณีศึกษาเพื่อพัฒนาพุทธพิสัยและการยอมรับแนวคิดองค์กรแห่งการเรียนรู้ตามปรัชญาของ สำหรับบุคลากรสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ร่วมกันอิเล็กทรอนิกส์ด้วยกรณีศึกษาเพื่อพัฒนาพุทธิพิสัยและการยอมรับแนวคิดองค์กรแห่งการเรียนรู้ตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของบุคลากรสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ เป็นการวิจัยและพัฒนาโดยมีการดำเนินการวิจัย 4 ขั้น ตอนคือ 1) ศึกษาสภาพการดำเนินงานและความต้องการของบุคลากรสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ 2) สร้างรูปแบบการเรียนรู้ร่วมกันอิเล็กทรอนิกส์ 3) ทดลองและศึกษาผลการใช้รูปแบบการเรียนรู้ร่วมกันอิเล็กทรอนิกส์ และ 4) รับรองและนำเสนอรูปแบบการเรียนรู้ร่วมกันอิเล็กทรอนิกส์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาสภาพการดำเนินงานและความต้องการมีจำนวน 362 คน กลุ่มตัวอย่างที่เรียนด้วยรูปแบบที่พัฒนาขึ้นมีจำนวน 20 คน โดยทั้งสองกลุ่มเป็นบุคลากรสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบวัดการยอมรับ แบบทดสอบพุทธิพิสัย และแบบสอบถามความพึงพอใจในกิจกรรมตามรูปแบบการเรียนรู้ร่วมกันอิเล็กทรอนิกส์ การดำเนินกิจกรรมใช้เวลา 10 สัปดาห์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์ค่าเฉลี่ย ([mean]̅) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และวิเคราะห์ค่า t-test ผลการวิจัย พบว่า 1. รูปแบบการเรียนรู้ร่วมกันอิเล็กทรอนิกส์ด้วยกรณีศึกษาเพื่อพัฒนาพุทธิพิสัยและการยอมรับแนวคิดองค์กรแห่งการเรียนรู้ตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของบุคลากรสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์มี 7 องค์ประกอบ คือ 1) วัตถุประสงค์ 2) ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ 3) บุคลากร 4) ปฏิสัมพันธ์ 5) การประเมินผล 6) สภาพแวดล้อม และ 7) การเรียนรู้ร่วมกันอิเล็กทรอนิกส์โดยใช้กรณีศึกษา สำหรับขั้นตอนการเรียนรู้ร่วมกันอิเล็กทรอนิกส์ประกอบด้วย 2 ขั้นตอน คือ 1) ขั้นการพัฒนาการยอมรับแนวคิดองค์กรแห่งการเรียนรู้ตามแนวปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง และ 2) ขั้นการพัฒนาพุทธิพิสัยเรื่ององค์กรแห่งการเรียนรู้ตามแนวปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง 2. ผลการทดลองใช้รูปแบบที่พัฒนาขึ้น พบว่า กลุ่มตัวอย่างมีคะแนนเฉลี่ยการพัฒนาพุทธิพิสัยหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3. บุคลากรของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ มีความคิดเห็นเกี่ยวกับสภาพการดำเนินงาน ว่า การเรียนรู้ร่วมกันอิเล็กทรอนิกส์ มีความสำคัญและจำเป็น เนื่องจากเป็นเครื่องมือที่สามารถช่วยในการเรียนรู้และติดต่อสื่อสารระหว่างกันได้ดี โดยมีคะแนนการยอมรับหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1668
title: การพัฒนารูปแบบการจัดการความรู้สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐาน

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ในการจัดการความรู้ของนักเรียน ระดับชั้นมัธยมศึกษาในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน 2) เพื่อศึกษาแนวทางในการจัดการ ความรู้ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน 3) เพื่อพัฒนา รูปแบบการจัดการความรู้สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้น พื้นฐาน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการวิเคราะห์เอกสาร การใช้แบบสอบถาม การสัมภาษณ์ และการทดลอง วิเคราะห์ข้อมูล โดยการวิเคราะห์เนื้อหา การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพปัจจุบันในการจัดการความรู้ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา พบว่า ผู้บริหารและครูส่วนใหญ่มีความ คิดเห็นว่าผู้บริหารได้ให้การส่งเสริมและสนับสนุนทั้งทางด้านองค์ประกอบและกระบวนการจัดการความรู้ของนักเรียน และครูได้มีการจัดกิจกรรมเพื่อให้นักเรียนดำเนินการจัดการความรู้โดยจัดสอดแทรกไว้ในรายวิชาต่าง ๆ และนักเรียนมี ความคิดเห็นว่าได้มีส่วนร่วมในกระบวนการจัดการความรู้ของนักเรียน ส่วนสภาพที่พึงประสงค์ในการจัดการความรู้ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา พบว่า ผู้บริหาร ครู และ นักเรียน มีความคิดเห็นสอดคล้องกัน โดยต้องการให้มีการจัดอบรมเรื่องการจัดการความรู้ของนักเรียน ต้องการให้มีการ ดำเนินกิจกรรมจัดการความรู้ควบคู่ไปกับการเรียนการสอนในรายวิชาต่าง ๆ ไม่จำกัดเฉพาะในกิจกรรมชมรม/ชุมนุม หรือ อาจจัดเป็นรายวิชาเพิ่มเติม รวมถึงต้องการให้มีการจัดนิทรรศการแสดงผลงานและเผยแพร่ความรู้ที่ได้จากการจัดการ ความรู้ของนักเรียน โดยฝ่ายบริหารควรกำหนดเป็นนโยบายไว้อย่างชัดเจน 2. แนวทางในการจัดการความรู้ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ได้จากการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ พบว่ามี องค์ประกอบของการจัดการความรู้ 4 องค์ประกอบ และกระบวนการจัดการความรู้ของนักเรียน มี 8 ขั้นตอน 3. รูปแบบการจัดการความรู้สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการ การศึกษาขั้นพื้นฐานที่ได้จากการวิจัยครั้งนี้ เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า “รูปแบบที่เน้นนวัตกรรม พฤติกรรม และความพึงพอใจ (Innovation, Behaviour and Satisfaction Model : IBS Model)” มีส่วนประกอบหลักที่สำคัญ 2 ส่วน คือ องค์ประกอบ ของการจัดการความรู้ มี 4 องค์ประกอบ คือ 1) คน 2) ปัจจัยแห่งความสำเร็จของโรงเรียน 3) เทคโนโลยีเพื่อการจัดการ ความรู้ 4) สิ่งจูงใจ ส่วนกระบวนการจัดการความรู้ของนักเรียน มี 8 ขั้นตอน คือ 1) การเตรียมความพร้อมของนักเรียน 2) การบ่งชี้ความรู้ 3) การแสวงหาความรู้ 4) การแลกเปลี่ยนความรู้ในชมรม/ชุมนุม 5) การจัดเก็บความรู้ 6) การประยุกต์ใช้ความรู้ในการทำกิจกรรมชมรม/ชุมนุม 7) การเผยแพร่ผลงานของชมรม/ชุมนุมและองค์ความรู้ 8) การประเมินผลการจัดการความรู้