cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.17026/dans-zup-jm7c
title: Narrated (In)justice - Casus 2: De Holocaust schadeclaims, interview 14

description: In Nederland kwamen aan het einde van de jaren 1990 – net als in andere delen van Europa – verschillende restitutie- en compensatieregelingen tot stand met betrekking tot geroofd Joods bezit. Rond 2000 kwam het tot een aantal overeenkomsten tussen het Centraal Joods Overleg (CJO) en Stichting Platform Israël aan de ene kant en de overheid, verzekeraars, banken en effectenbeurs aan de andere kant. Als onderdeel van dit proces werd in 2001 de Stichting Maror-gelden (Morele aansprakelijkheid Roof en Rechtsherstel) opgericht. Het totaal gerestitueerde bedrag bedroeg €346,7 miljoen, waarvan tachtig procent beschikbaar was voor de individuele claims van ongeveer 34.000 overlevenden of hun kinderen. Het overige deel ging als collectieve Maror-gelden naar Joodse instellingen in Nederland en Israël. Daarmee accepteerde de Nederlandse overheid dat de behandeling van Holocaust overlevenden na de Tweede Wereldoorlog ‘koel’ en de toenmalige restitutie procedure ‘gebrekkig’ was geweest.Het onderzoek Narrated (In)Justice richt zich op de vragen: Hoe zijn de erkenning regelingen en de Maror-gelden door betrokkenen ervaren? Hoe kijken de betrokkenen naar deze processen? Wat kunnen wij van deze ervaringen leren voor andere groepen die erkenning van historisch onrecht vragen? Het doel was om beter te begrijpen wat de kansen en de beperkingen van dergelijke maatregelen van erkenning zijn.De dataset omvat 16 interviews met belangenvertegenwoordigers en onderhandelaars van de Joodse gemeenschap, Holocaust overlevenden en hun kinderen, en medewerkers van het Joods Maatschappelijk Werk (JMW).De interviews laten zien dat voor de vertegenwoordigers ook het proces op zich, nog los van de bereikte resultaten, van groot belangrijk was. JMW-medewerkers vertellen over hun ervaringen met Maror en andere maatregelen die gericht waren op de erkenning van het leed dat de Shoah/Tweede Wereldoorlog had veroorzaakt. De interviews laten zien op welke manier de maatregelen al dan niet betekenis krijgen: hoe zij familieleden soms dichter tot elkaar brengen, en soms verder uit elkaar drijven.Interview 14 is met Julie-Marthe Cohen (1961). Zij is conservator bij het Joods Historisch Museum (JHM). Het interview gaat over de tentoonstelling in het JHM ‘Joden in de Cariben’ (2015) en de verhoudingen tussen Joods en koloniaal leed.
DOI: 10.17026/dans-xne-za5h
title: Study strategies in secondary school

description: survey study
DOI: 10.48331/scielo.ui45xh
title: Alfabetización de datos

description: Presentaciónes de Patricia Garrido Villegas en el Seminario SciELO México – SciELO 25 Años: Alfabetización de datos. Página del evento: https://25.scielo.org/es/seminarios/mexico-dados/
DOI: 10.48331/scielo.ui45xh/ieudzw
title: Patricia Garrido Villegas_Alfabetizacion de datos1.pptx

description: :unav
DOI: 10.48331/scielo.ui45xh/x0qgcv
title: Patricia Garrido Villegas_Alfabetizacion de datos2.pptx

description: :unav
DOI: 10.17026/dans-z3v-25xs
title: The Acquisition of English Vowels by Javanese and Sundanese Native Speakers

description: The current study aims to examine to what extent the properties of the vowel system in the first language interfere with the second language acquisition of American English for American English L2 learners who exhibit a smaller L1 vowel inventory than that of English, and to what extent they might have problems in producing L2 vowels and, therefore, are predicted to have difficulties with perceiving and producing English sounds (e.g. vowels).We analyzed whether mouse-tracking responses were influenced by the phonetic distance between the two response vowels and whether the stimulus vowel was new or similar. Because there were only new vowels for Distance 1, this level of distance was excluded from the analyses. Hence, we performed an RM-ANOVA with Distance (level 2-5), Category (new, similar) and Group (native, non-native) as independents for every dependent variable (error rate, Area Under the Curve (AUC), initiation time, reaction time and velocity profiles). Responses with a reaction time exceeding 2000 ms (6.23% of the total responses) were excluded from the analysis. Two participants’ responses were discarded from subsequent analysis of the Area Under the Curve (AUC) because their responses deviated more than 3 SDs from the grand mean.Auditory stimuli comprised of ten American English vowels, /iː/, /ɝ/, /ɑː/, /ɔː/, /uː/, /ɪ/, /ɛ/, /æ/, /ʌ/, and /ʊ/, in two consonantal contexts, /bVd/ such as bead and bid and /hVd/ such as heed and hid, were produced in the carrier sentence: Click bead, please or Click heed, please. Each stimulus was recorded using Praat (version 5.5.04) at 44.1 kHz and produced by a single male native speaker of English originating from New York. He was asked to read out loud auditory stimulus items, which include English vowels. The target stimuli were composed of 35 minimal pairs (see Table 3.3). Pairs of stimuli were presented in a random order without repetitions. The visual target stimuli were letter strings presented using MouseTracker. One letter string appeared in the top left corner and the other in the top-right corner. The mouse movements were recorded at a sampling rate of 60 Hz. The display resolution was set to 1024 x 768 pixels.Information about the software used and its role in the construction of the raw data files can be found as a relation in the metadata under the tab 'description'.
DOI: 10.17026/dans-xpz-85w5
title: Narrated (In)justice - Casus 1: De koloniale schadeclaims, Interview 20

description: Abdul Halik (1937) uit Bulukumba, reisde in 2014 met Shafiah Paturusi en Andi Monji naar Den Haag om voor de rechtbank te getuigen in verband met de executies in de dorpen Suppa en Bulukumba in Sulawesi, waar zij hun vaders hebben verloren. Zij eisten gelijke rechten op excuses en compensaties voor de kindslachtoffers met het argument dat het onrechtvaardig is geweest dat de Nederlandse rechter in 2011 alleen de weduwen heeft erkend: ‘We konden niet meer naar school gaan, we konden ons leven niet verbeteren’. In 2015 kregen zij van de rechter gelijk. Tegenwoordig helpt Halik Yvonne Rieger-Rompas van het Comité Nederlandse Ereschulden/ Komite Utang Kehormatan Belanda (KUKB). Als voormalig ambtenaar kent hij zijn weg in de bureaucratie en de archieven en hij vertelt hoe hij de onderzoekgegevens van de lokale slachtoffers verzamelt. In veel gevallen is het moeilijk om de identiteit van de slachtoffers vast te stellen; sommigen zijn, net als zijn vader, herbegraven en documentatie ontbreekt.
DOI: 10.17026/dans-zga-bj83
title: Narrated (In)justice - Casus 1: De koloniale schadeclaims, Interview 22

description: Jeffry Pondaag (1953), geboren in Jakarta, kwam samen met zijn Nederlandse moeder op 16-jarige leeftijd naar Nederland. Hij vertelt over zijn ervaringen op school en als cement arbeider waar hij met zijn achtergrond vaak als ‘anders’ gezien wordt, en over de verdeeldheden in zijn Indonesisch-Nederlandse familie. In 2005 richt hij met Batara Hutagalung het Comité Nederlandse Ereschulden, Komite Utang Kehormatan Belanda (KUKB) op. In 2007 werd de Nederlandse tak een stichting met als doel het behartigen van de belangen van de Indonesische burgerslachtoffers en hun nakomelingen, die onder het geweld van het Nederlandse koloniale regime hebben geleden. Met hulp van advocaat Liesbeth Zegveld spanden zij in 2009, namens de ‘weduwen van Rawagede’, een rechtszaak aan tegen de Nederlandse Staat. In 2011 oordeelde de rechtbank in Den Haag dat de Nederlandse Staat aansprakelijk was voor het aangerichte leed en compensatie en excuses moest aanbieden aan de weduwen. Als gevolg eisten tientallen weduwen en kindslachtoffers van Zuid-Sulawesi ook excuses en compensatie, terwijl in Nederland een debat over het koloniaal verleden op gang kwam. Pondaag zelf gaat het niet alleen om de rechtvaardigheid in Indonesië zelf, maar ook hier in Nederland: ‘Nederland moet beseffen, wat ze gedaan hebben.’
DOI: 10.17026/dans-2cx-x5th
title: Effects of partial sleep deprivation and threat manipulation on response inhibition, sleep and affect in healthy young adults in the region of Nijmegen, the Netherlands.

description: The datasets in this archive contain all processed data of which the results are described in ‘Effects of Threat and Sleep Deprivation on Action Tendencies and Response Inhibition’ (Van Peer, Gladwin, and Nieuwenhuys, 'Emotion', 2018, forthcoming). The paper addresses the question how partial sleep deprivation and acute threat affect the ability to control impulsive responses, in 52 healthy young adults (14M/38F, age M = 21.8, SD = 3.2) performing a simulated shooting task. Participants were screened for current depression and sleep problems (exclusion criteria). Sleep was manipulated between-subjects by means of a three-day partial sleep-deprivation protocol (i.e., five hours sleep [n=28] vs. eight hours sleep [n=24] per night, random assignment). Sleep protocol adherence was monitored with a sleep diary and by means of continuous Actiwatch recording (Actiwatch 2, Philips Respironics, Murrysville, USA). On the day after the third night of the sleep protocol, participants performed a simulated Go/NoGo shooting task with integrated stop-signal trials to directly measure inhibition of activated responses. During the task, threat was manipulated within-subjects by a cue that predicted the presentation of a quiet (low threat, 50 dB) or loud (high threat, 97 dB) white noise stimulus whenever participants made a response error. In addition to the task, questionnaires were administered to measure individual differences in relevant trait variables, and subjective responses to the sleep and threat manipulations. All data were collected individually. A full description of the materials and procedures is given in the Methodology document. The Documentation_Codebook document describes the participant flow and the content of the individual datasets.
DOI: 10.17026/dans-zw4-fsr8
title: Narrated (In)justice - Casus 2: De Holocaust schadeclaims, interview 15

description: In Nederland kwamen aan het einde van de jaren 1990 – net als in andere delen van Europa – verschillende restitutie- en compensatieregelingen tot stand met betrekking tot geroofd Joods bezit. Rond 2000 kwam het tot een aantal overeenkomsten tussen het Centraal Joods Overleg (CJO) en Stichting Platform Israël aan de ene kant en de overheid, verzekeraars, banken en effectenbeurs aan de andere kant. Als onderdeel van dit proces werd in 2001 de Stichting Maror-gelden (Morele aansprakelijkheid Roof en Rechtsherstel) opgericht. Het totaal gerestitueerde bedrag bedroeg €346,7 miljoen, waarvan tachtig procent beschikbaar was voor de individuele claims van ongeveer 34.000 overlevenden of hun kinderen. Het overige deel ging als collectieve Maror-gelden naar Joodse instellingen in Nederland en Israël. Daarmee accepteerde de Nederlandse overheid dat de behandeling van Holocaust overlevenden na de Tweede Wereldoorlog ‘koel’ en de toenmalige restitutie procedure ‘gebrekkig’ was geweest.Het onderzoek Narrated (In)Justice richt zich op de vragen: Hoe zijn de erkenning regelingen en de Maror-gelden door betrokkenen ervaren? Hoe kijken de betrokkenen naar deze processen? Wat kunnen wij van deze ervaringen leren voor andere groepen die erkenning van historisch onrecht vragen? Het doel was om beter te begrijpen wat de kansen en de beperkingen van dergelijke maatregelen van erkenning zijn.De dataset omvat 16 interviews met belangenvertegenwoordigers en onderhandelaars van de Joodse gemeenschap, Holocaust overlevenden en hun kinderen, en medewerkers van het Joods Maatschappelijk Werk (JMW).De interviews laten zien dat voor de vertegenwoordigers ook het proces op zich, nog los van de bereikte resultaten, van groot belangrijk was. JMW-medewerkers vertellen over hun ervaringen met Maror en andere maatregelen die gericht waren op de erkenning van het leed dat de Shoah/Tweede Wereldoorlog had veroorzaakt. De interviews laten zien op welke manier de maatregelen al dan niet betekenis krijgen: hoe zij familieleden soms dichter tot elkaar brengen, en soms verder uit elkaar drijven.Interview 15 is met B. (1949), kunstenaar. Het interview gaat over haar liefde voor Joodse geschiedenis en de moeilijkheden om het verleden los te laten.
DOI: 10.17026/dans-25x-ska6
title: Household Survey on the Gendered Access to Electricity and Uses of Appliances in Selected Contexts in Rural Nepal, Kenya and India (EFEWEE Project)

description: “The report derives from the independent research project “Exploring factors that Enhance and restrict Women’s Empowerment through Electrification” (EFEWEE). The project constitutes Research Area 1, ‘Electrification through grid and decentralised systems’, under the Gender and Energy Research Programme funded by the UK Department for International Development (DFID), coordinated by ENERGIA, the International Network on Gender and Sustainable Energy”
DOI: 10.17026/dans-xeq-xgwc
title: Narrated (In)justice - Casus 2: De Holocaust schadeclaims, interview 13

description: In Nederland kwamen aan het einde van de jaren 1990 – net als in andere delen van Europa – verschillende restitutie- en compensatieregelingen tot stand met betrekking tot geroofd Joods bezit. Rond 2000 kwam het tot een aantal overeenkomsten tussen het Centraal Joods Overleg (CJO) en Stichting Platform Israël aan de ene kant en de overheid, verzekeraars, banken en effectenbeurs aan de andere kant. Als onderdeel van dit proces werd in 2001 de Stichting Maror-gelden (Morele aansprakelijkheid Roof en Rechtsherstel) opgericht. Het totaal gerestitueerde bedrag bedroeg €346,7 miljoen, waarvan tachtig procent beschikbaar was voor de individuele claims van ongeveer 34.000 overlevenden of hun kinderen. Het overige deel ging als collectieve Maror-gelden naar Joodse instellingen in Nederland en Israël. Daarmee accepteerde de Nederlandse overheid dat de behandeling van Holocaust overlevenden na de Tweede Wereldoorlog ‘koel’ en de toenmalige restitutie procedure ‘gebrekkig’ was geweest.Het onderzoek Narrated (In)Justice richt zich op de vragen: Hoe zijn de erkenning regelingen en de Maror-gelden door betrokkenen ervaren? Hoe kijken de betrokkenen naar deze processen? Wat kunnen wij van deze ervaringen leren voor andere groepen die erkenning van historisch onrecht vragen? Het doel was om beter te begrijpen wat de kansen en de beperkingen van dergelijke maatregelen van erkenning zijn.De dataset omvat 16 interviews met belangenvertegenwoordigers en onderhandelaars van de Joodse gemeenschap, Holocaust overlevenden en hun kinderen, en medewerkers van het Joods Maatschappelijk Werk (JMW).De interviews laten zien dat voor de vertegenwoordigers ook het proces op zich, nog los van de bereikte resultaten, van groot belangrijk was. JMW-medewerkers vertellen over hun ervaringen met Maror en andere maatregelen die gericht waren op de erkenning van het leed dat de Shoah/Tweede Wereldoorlog had veroorzaakt. De interviews laten zien op welke manier de maatregelen al dan niet betekenis krijgen: hoe zij familieleden soms dichter tot elkaar brengen, en soms verder uit elkaar drijven.Interview 13 is met Nora Nord-Kammerer (1939). Ze komt uit een familie die actief was in het verzet (Het Parool). Ze trouwde in 1964 met oud-verzetsman Max Nord, die zich - net als zij - ook tegen compensatie verzette.
DOI: 10.6084/m9.figshare.22586859
title: Applications of artificial intelligence in clinical management, research, and health administration: imaging perspectives with a focus on hemophilia

description: Joints of persons with hemophilia are frequently affected by repetitive hemarthrosis. In this paper, concepts, perks, and quirks of the use of artificial intelligence (AI), machine learning (ML), and deep learning are reviewed within clinical and research contexts of hemophilia and other blood-induced disorders’ patient care, targeted to the imaging diagnosis of hemophilic joints, under the perspective of different stakeholders (radiologists, hematologists, nurses, physiotherapists, technologists, researchers, managers, and patients/caregivers). Rubrics that determine the suitability of the utilization of AI in blood-induced disorders’ patient care, including diagnosis and follow-up of patients are discussed, focusing on features in which AI can replace or augment the role of radiology in the clinical management and in research of patients. Insights on features in the design and conduct of AI projects in which the human intervention remains critical are provided. The author discusses research concepts in radiogenomics, and challenges for the utilization of AI in different healthcare fields such as patient safety, data sharing and privacy regulations, workforce education and future jobs’ shortage. Finally, the author proposes alternatives and potential solutions to mitigate challenges in successfully deploying ML algorithms into clinical practice.
DOI: 10.17026/dans-z2u-dt3b
title: Leerlingenvervoer in Nederland

description: Met de Monitor Leerlingenvervoer is in de periode van 2012 tot en met 2017 de omvang van het leerlingenvervoer in Nederland in beeld gebracht.. De monitor geeft zicht op de ontwikkelingen gedurende de afgelopen jaren.
DOI: 10.6084/m9.figshare.22586859.v1
title: Applications of artificial intelligence in clinical management, research, and health administration: imaging perspectives with a focus on hemophilia

description: Joints of persons with hemophilia are frequently affected by repetitive hemarthrosis. In this paper, concepts, perks, and quirks of the use of artificial intelligence (AI), machine learning (ML), and deep learning are reviewed within clinical and research contexts of hemophilia and other blood-induced disorders’ patient care, targeted to the imaging diagnosis of hemophilic joints, under the perspective of different stakeholders (radiologists, hematologists, nurses, physiotherapists, technologists, researchers, managers, and patients/caregivers). Rubrics that determine the suitability of the utilization of AI in blood-induced disorders’ patient care, including diagnosis and follow-up of patients are discussed, focusing on features in which AI can replace or augment the role of radiology in the clinical management and in research of patients. Insights on features in the design and conduct of AI projects in which the human intervention remains critical are provided. The author discusses research concepts in radiogenomics, and challenges for the utilization of AI in different healthcare fields such as patient safety, data sharing and privacy regulations, workforce education and future jobs’ shortage. Finally, the author proposes alternatives and potential solutions to mitigate challenges in successfully deploying ML algorithms into clinical practice.
DOI: 10.17026/dans-x74-cez7
title: Narrated (In)justice - Casus 2: De Holocaust schadeclaims, interview 02

description: In Nederland kwamen aan het einde van de jaren 1990 – net als in andere delen van Europa – verschillende restitutie- en compensatieregelingen tot stand met betrekking tot geroofd Joods bezit. Rond 2000 kwam het tot een aantal overeenkomsten tussen het Centraal Joods Overleg (CJO) en Stichting Platform Israël aan de ene kant en de overheid, verzekeraars, banken en effectenbeurs aan de andere kant. Als onderdeel van dit proces werd in 2001 de Stichting Maror-gelden (Morele aansprakelijkheid Roof en Rechtsherstel) opgericht. Het totaal gerestitueerde bedrag bedroeg €346,7 miljoen, waarvan tachtig procent beschikbaar was voor de individuele claims van ongeveer 34.000 overlevenden of hun kinderen. Het overige deel ging als collectieve Maror-gelden naar Joodse instellingen in Nederland en Israël. Daarmee accepteerde de Nederlandse overheid dat de behandeling van Holocaust overlevenden na de Tweede Wereldoorlog ‘koel’ en de toenmalige restitutie procedure ‘gebrekkig’ was geweest.Het onderzoek Narrated (In)Justice richt zich op de vragen: Hoe zijn de erkenning regelingen en de Maror-gelden door betrokkenen ervaren? Hoe kijken de betrokkenen naar deze processen? Wat kunnen wij van deze ervaringen leren voor andere groepen die erkenning van historisch onrecht vragen? Het doel was om beter te begrijpen wat de kansen en de beperkingen van dergelijke maatregelen van erkenning zijn.De dataset omvat 16 interviews met belangenvertegenwoordigers en onderhandelaars van de Joodse gemeenschap, Holocaust overlevenden en hun kinderen, en medewerkers van het Joods Maatschappelijk Werk (JMW).De interviews laten zien dat voor de vertegenwoordigers ook het proces op zich, nog los van de bereikte resultaten, van groot belangrijk was. JMW-medewerkers vertellen over hun ervaringen met Maror en andere maatregelen die gericht waren op de erkenning van het leed dat de Shoah/Tweede Wereldoorlog had veroorzaakt. De interviews laten zien op welke manier de maatregelen al dan niet betekenis krijgen: hoe zij familieleden soms dichter tot elkaar brengen, en soms verder uit elkaar drijven.Interview 02 is met Avraham Roet (1928) van het Platform Israel.
DOI: 10.17026/dans-xpy-jcbn
title: Arab West Report Interview Documentation Project: Egyptian Antiquities 1995

description: This Arab West Report Interview Documentation Project dataset consists of 11 audio recordings (6 items) on the subject of Egyptian Antiquities in 1995.
DOI: 10.17026/dans-zpk-x6ef
title: Narrated (In)justice - Casus 2: De Holocaust schadeclaims, interview 16

description: In Nederland kwamen aan het einde van de jaren 1990 – net als in andere delen van Europa – verschillende restitutie- en compensatieregelingen tot stand met betrekking tot geroofd Joods bezit. Rond 2000 kwam het tot een aantal overeenkomsten tussen het Centraal Joods Overleg (CJO) en Stichting Platform Israël aan de ene kant en de overheid, verzekeraars, banken en effectenbeurs aan de andere kant. Als onderdeel van dit proces werd in 2001 de Stichting Maror-gelden (Morele aansprakelijkheid Roof en Rechtsherstel) opgericht. Het totaal gerestitueerde bedrag bedroeg €346,7 miljoen, waarvan tachtig procent beschikbaar was voor de individuele claims van ongeveer 34.000 overlevenden of hun kinderen. Het overige deel ging als collectieve Maror-gelden naar Joodse instellingen in Nederland en Israël. Daarmee accepteerde de Nederlandse overheid dat de behandeling van Holocaust overlevenden na de Tweede Wereldoorlog ‘koel’ en de toenmalige restitutie procedure ‘gebrekkig’ was geweest.Het onderzoek Narrated (In)Justice richt zich op de vragen: Hoe zijn de erkenning regelingen en de Maror-gelden door betrokkenen ervaren? Hoe kijken de betrokkenen naar deze processen? Wat kunnen wij van deze ervaringen leren voor andere groepen die erkenning van historisch onrecht vragen? Het doel was om beter te begrijpen wat de kansen en de beperkingen van dergelijke maatregelen van erkenning zijn.De dataset omvat 16 interviews met belangenvertegenwoordigers en onderhandelaars van de Joodse gemeenschap, Holocaust overlevenden en hun kinderen, en medewerkers van het Joods Maatschappelijk Werk (JMW).De interviews laten zien dat voor de vertegenwoordigers ook het proces op zich, nog los van de bereikte resultaten, van groot belangrijk was. JMW-medewerkers vertellen over hun ervaringen met Maror en andere maatregelen die gericht waren op de erkenning van het leed dat de Shoah/Tweede Wereldoorlog had veroorzaakt. De interviews laten zien op welke manier de maatregelen al dan niet betekenis krijgen: hoe zij familieleden soms dichter tot elkaar brengen, en soms verder uit elkaar drijven.Interview 16 is met Saskia van Praag (1948).