DOI: 10.14457/tu.the.2019.1064
title: แผนพัฒนาบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เพื่อรองรับยุคไทยแลนด์ 4.0

description: การศึกษาเรื่อง “แผนพัฒนาบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เพื่อรองรับยุคไทยแลนด์ 4.0” นี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษา ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบของแผนพัฒนาบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการของคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เพื่อรองรับยุคไทยแลนด์ 4.0 2) เพื่อสร้างข้อเสนอแนะเชิงนโยบายในการ ส่งเสริมการพัฒนาบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เน้นการศึกษาการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยการศึกษาจะใช้การเก็บข้อมูลทั้งข้อมูลปฐมภูมิและข้อมูลทุติยภูมิ โดยข้อมูลได้จากการวิจัยทางเอกสารต่าง ๆ และจากการสัมภาษณ์ การวิเคราะห์องค์ประกอบแผนพัฒนาบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เพื่อรองรับยุคไทยแลนด์ 4.0 นั้น ตามกรอบการศึกษาที่ผู้ศึกษาได้กำหนด ไว้ 2 ประเด็น คือ 1) ปัจจัยภายนอก ประกอบด้วย ความเปลี่ยนแปลงทางด้านโครงสร้างประชากร ยุทธศาสตร์ชาติและแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ แผนยุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และทิศทางการแข่งขันของภาคเอกชน 2) ปัจจัยภายใน ประกอบด้วย เป้าหมายเชิงยุทธศาสตร์ของคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ความต้องการในการพัฒนา บุคลากร สมรรถนะและศักยภาพของบุคลากรในปัจจุบัน แนวทางเดิมในการพัฒนาบุคลากรสาย สนับสนุนวิชาการ และปัญหาในการพัฒนาบุคลากร ดังนั้นจากการศึกษาจึงพบว่ามีการเตรียมความพร้อมรับมือการสถานการณ์ทั้งจากภายนอกและภายใน แต่แนวทางเดิมในการพัฒนาบุคลากรยังไม่ตอบโจทย์ในช่วงยุคที่กำลังมีการเปลี่ยนแปลง ควรมีการฝึกอบรมเพื่อเพิ่มพูนสมรรถนะทั้งในด้านความรู้ ทักษะ ทัศนคติ การใช้เทคโนโลยีดิจิตอล เพื่อประโยชน์ในการพัฒนาองค์กร และคณะศิลปศาสตร์ ยังขาดการสื่อสารภายในคณะ จากผลการศึกษา องค์ประกอบของแผนพัฒนาบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการของคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เพื่อรองรับยุคไทยแลนด์ 4.0 จึงนำไปสู่ข้อเสนอแนะจากผลการศึกษา โดยควรส่งเสริมและพัฒนาบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการ ดังนี้ 1) คณะมีบุคลากรทั้งสายวิชาการและสายสนับสนุนวิชาการ จึงมีความหลากหลายของเจนเนอเรชั่น มีการจำกัดอัตรากำลังคนในการทำงาน เพื่อให้บรรลุเป้าหมายยุทธศาสตร์การพัฒนา บุคลากรของคณะได้นั้น คณะจึงควรมีการส่งเสริมประเด็นการหมุนเวียนงาน (Job Rotation) คือ การสับเปลี่ยนหมุนเวียนให้บุคลากรปฏิบัติงานที่แตกต่างกันในแต่ละช่วงเวลาเพื่อเปิดโอกาสให้ บุคลากรได้รับการพัฒนาทักษะการสื่อสาร ทักษะการทำงานเป็นทีม ทักษะด้านเทคโนโลยี และด้าน ภาษา เพื่อเพิ่มพูนประสบการณ์ในการทำงานให้หลากหลายขึ้น 2) ปัญหาในการพัฒนาบุคลากรของคณะศิลปศาสตร์ คือไม่มีการวางแผนหรือวิเคราะห์ แนวทางการพัฒนาบุคลากร และปัญหาเกิดจากตัวบุคคลที่ยังคงมีความเคยชินกับแนวคิดและกฎเกณฑ์แบบเดิม คณะศิลปศาสตร์ ควรมีการทำแผนความก้าวหน้าในสายงานให้แก่บุคลากร เพื่อให้บุคลากรมองเห็นความก้าวหน้าในสายอาชีพของตนเอง เพื่อที่จะนำไปวางแผนพัฒนาให้บุคคล มีความรู้ ทักษะ และสมรรถนะที่เหมาะสมกับตำแหน่งงานหรือสายงานในอนาคตได้ โดยใช้แผนการ พัฒนารายบุคคล 3) สมรรถนะและศักยภาพของบุคลากรในปัจจุบัน ควรมีการส่งเสริมให้บุคลากรมีการ จัดทำคู่มือปฏิบัติงานของแต่ละประเภทงานเป็นประจำทุก ๆ 2-5 ปี เพื่อให้บุคลากรได้เข้าใจในแนว ทางการปฏิบัติงานของตนและเป็นไปในแนวทางเดียวกัน ทำให้บุคลากรได้ทบทวนกระบวนการทำงานที่รับผิดชอบอยู่เพื่อพัฒนาให้มีขั้นตอนที่สอดคล้องเหมาะสมกับบริบทสิ่งแวดล้อมของการทำงานที่เปลี่ยนไป และกำหนดสมรรถนะของบุคลากรคณะศิลปศาสตร์ตามลักษณะงานที่ปฏิบัติของตำแหน่งงาน เพราะแต่ละงานมีบทบาทอำนาจหน้าที่และภารกิจที่แตกต่างกัน ความสามารถความเป็นมืออาชีพแตกต่างกัน ทำให้เกิดความต่างของภารกิจแต่ละหน่วยงานจึงกำหนดสมรรถนะในลักษณะที่เป็นมาตรฐานกลางเดียวกัน สมรรถนะของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการในอนาคตควรมี การกำหนดจากการวิจัยหรือเปิดโอกาสให้บุคลากรกำหนดแบบประเมินผลสัมฤทธิ์ของงานและแบบประเมินพฤติกรรมการปฏิบัติราชการหรือสมรรถนะเองได้ตามเหมาะสม