cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1573
title: การพัฒนารูปแบบกระบวนการถ่ายทอดองค์ความรู้เพื่อส่งเสริมการพึ่งตนเองอย่างพอเพียงและยั่งยืนสำหรับครูภูมิปัญญาไทย

description: การวิจัยนี้เป็นการพัฒนารูปแบบกระบวนการถ่ายทอดองค์ความรู้เพื่อส่งเสริมการพึ่งตนเองอย่างพอเพียงและยั่งยืนสำหรับครูภูมิปัญญาไทย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์กระบวนการถ่ายทอดองค์ความรู้ครูภูมิปัญญาไทย นำเสนอรูปแบบกระบวนการถ่ายทอดองค์ความรู้เพื่อส่งเสริมการพึ่งตนเองอย่างพอเพียงและยั่งยืนสำหรับครูภูมิปัญญาไทย และเสนอข้อเสนอแนะเชิงนโยบายที่นำไปสู่การส่งเสริมภูมิปัญญาไทยในการจัดการศึกษาชาติ โดยศึกษากรณีศึกษาซึ่งเป็นครูภูมิปัญญาไทย 4 ท่าน ได้แก่ ครูประยงค์ รณรงค์ ครูมนรัตน์ สารภาพ ครูขวัญดิน สิงห์คำ และครูอินสอน สุริยงค์ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ได้แก่ การสัมภาษณ์เชิงลึก การสังเกตอย่างมีส่วนร่วม การสังเกตอย่างไม่มีส่วนร่วม การศึกษาเอกสาร และการสนทนากลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แบบสัมภาษณ์เชิงลึกและแบบสังเกต ผู้วิจัยใช้เวลา 10 เดือนในการเก็บรวบรวม วิเคราะห์ สังเคราะห์ข้อมูลและจัดทำรายงานวิจัย โดยรูปแบบกระบวนการถ่ายทอดองค์ความรู้เพื่อส่งเสริมการพึ่งตนเองอย่างพอเพียงและยั่งยืนสำหรับครูภูมิปัญญาไทยที่นำเสนอได้รับการตรวจสอบจากผู้ทรงคุณวุฒิและผู้เกี่ยวข้อง ผลการวิจัยพบว่า 1. กระบวนการถ่ายทอดองค์ความรู้ของครูภูมิปัญญาไทยได้รับอิทธิพลจากปรัชญาชีวิต ความเชื่อพื้นฐาน และบริบททางสังคมและวัฒนธรรมของครูภูมิปัญญาไทย ซึ่งเป็นผู้ที่มีความเชื่อมั่นและตั้งตนอยู่ในหลักธรรมทางพุทธศาสนา ได้รับการหล่อหลอมจากบริบทรอบตัวให้เป็นคนเสียสละ มีวินัย อดทน รู้จักวางแผนชีวิต และน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาเป็นหลักในการดำเนินชีวิตและในการถ่ายทอดองค์ความรู้ ครูภูมิปัญญาไทยซึ่งเป็นกรณีศึกษาทุกท่านเคยประสบกับปัญหาและวิกฤตรุนแรงในชีวิตทั้งของตนเองและ ผู้ใกล้ชิดหลายครั้ง และผ่านพ้นวิกฤตทุกครั้งด้วยความไม่ย่อท้อ ไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรค เห็นปัญหาเป็นโอกาส ส่งผลให้เป็นผู้ที่มีจิตสาธารณะ เอื้อเฟื้อเกื้อกูลต่อผู้คนรอบข้างและสังคม จึงเผยแพร่และถ่ายทอดองค์ความรู้ และประสบการณ์ของตนให้แก่ชุมชนและสังคมอย่างกว้างขวาง ซึ่งจากการศึกษาพบว่ากระบวนการถ่ายทอดองค์ความรู้ของครูภูมิปัญญาไทยสามารถทำให้ผู้รับการถ่ายทอดพึ่งตนเองได้อย่างพอเพียงและยั่งยืนจริง 2. กระบวนการถ่ายทอดองค์ความรู้เพื่อส่งเสริมการพึ่งตนเองอย่างพอเพียงและยั่งยืนสำหรับ ครูภูมิปัญญาไทยที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย 8 ขั้นตอน ได้แก่ ตรวจสอบประสบการณ์และปัญหาของผู้รับการถ่ายทอด ปรับกระบวนทัศน์ วางแผนการถ่ายทอดองค์ความรู้ บรรยาย สาธิต และฝึกปฏิบัติ ใช้สื่อและทรัพยากรที่มีอยู่ในท้องถิ่น ปลูกฝังค่านิยมความเสียสละและสำนึกสาธารณะ สร้างเครือข่ายการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และ บูรณาการองค์ความรู้เข้าสู่วิถีชีวิต โดยมีองค์ประกอบที่ส่งผลต่อกระบวนการถ่ายทอด 2 องค์ประกอบคือ ปรัชญาชีวิตและความเชื่อพื้นฐานของผู้ถ่ายทอดและบริบททางสังคมและวัฒนธรรม 3. ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายเพื่อส่งเสริมภูมิปัญญาไทยในการจัดการศึกษาชาติ ได้แก่ 1) ส่งเสริมการจัดตั้งและดำเนินการเครือข่ายการเรียนรู้สำหรับครูภูมิปัญญาไทยและเครือข่าย 2)ส่งเสริมการกระบวนการปลูกฝังค่านิยมความเสียสละและสำนึกสาธารณะของครูภูมิปัญญาไทยและเครือข่าย และ 3) สนับสนุนให้มีการจัดตั้งศูนย์เรียนรู้ภูมิปัญญาไทยเป็นศูนย์กลางข้อมูลสารสนเทศภูมิปัญญาไทย
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1574
title: การดูดซับสารประกอบอินทรีย์พอลีฟีนอลโดยตัวดูดซับเมโซพอรัสซิลิเกต และซูเปอร์พาราแมกเนติก

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพการกำจัดลิกนิน แทนนิน กรดฮิวมิคและกรดฟลูวิคด้วยตัวกลางดูดซับสังเคราะห์ชนิดเมโซพอรัสซิลิเกตที่ผ่านการปรับปรุงพื้นผิวด้วยการแทนที่ด้วยอะลูมิเนียม ไททาเนียมและต่อติดหมู่ฟังก์ชันด้วยหมู่ 3-aminopropyltriethoxy- 3-mercaptopropyl- และ n-octyldimethyl- รวมถึงการเปรียบเทียบประสิทธิภาพการกำจัดลิกนิน แทนนิน กรดฮิวมิคและกรดฟลูวิคด้วยถ่านกัมมันต์ชนิดผง และอนุภาค Fe3O4 โดยทำการศึกษาจลนพลศาสตร์และไอโซเทอมการดูดซับที่ความเข้มข้นสูง (0-400 มิลลิกรัมต่อลิตร) ผลกระทบของพีเอชต่อประสิทธิภาพการดูดซับและการมีอยู่ของกรดฮิวมิคต่อสมบัติการดูดซับแบบคัดเลือกในการดูดซับ ciprofloxacin (CIP) จากผลการทดลองพบว่าเมโซพอรัสซิลิเกตที่ต่อติดหมู่ 3-aminopropyltriethoxy- มีประสิทธิภาพในการดูดซับลิกนินและกรดฮิวมิคสูงสุด ในขณะที่ถ่านกัมมันต์ชนิดผงสามารถดูดซับแทนนินและกรด ฟลูวิคได้ดีที่สุด ซึ่งความสามารถในการดูดซับเป็นไปตามความสัมพันธ์ทางคุณสมบัติความชอบน้ำและความสัมพันธ์เชิงประจุบนพื้นผิวของตัวกลางดูดซับและตัวถูกดูดซับ นอกจากนี้ยังพบว่าการมีอยู่ร่วมกันของกรดฮิวมิคและ CIP ทำให้ประสิทธิภาพการดูดซับ CIP เพิ่มขึ้น อาจเป็นเพราะ CIP เกิดอันตรกิริยากับกรดฮิวมิคเกิดเป็นสารประกอบที่มีความซับซ้อน ซึ่งมีขนาดโมเลกุลและตำแหน่งของ active site เพิ่มขึ้น จึงทำให้กความสามารถในการดูดซับเพิ่มขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1575
title: ประสิทธิศักย์ของซิลเวอร์ซิงค์ซัลฟาไดอะซีนครีมที่เติมเซริรินจากไหมในการรักษาแผลไหม้

description: การวิจัยนี้เป็นการเปรียบเทียบผลการดูแลบาดแผลไหม้ด้วย 1% ซิลเวอร์ซิงค์ซัลฟาไดอะซีนครีมซึ่งเป็นวิธีมาตรฐานในการดูแลบาดแผลไหม้กับ 1% ซิลเวอร์ซิงค์ซัลฟาไดอะซีนครีมที่เติมเซริซินจากไหม โดยทำการศึกษาบาดแผลไหม้ระดับสองของผู้ป่วยซึ่งเข้ารับการรักษา ณ หอผู้ป่วยอุบัติเหตุ 4 โรงพยาบาลศิริราชระหว่างเดือนกันยายน 2553 ถึง พฤษภาคม 2554 จำนวนทั้งสิ้น 34 บาดแผล แบ่งบาดแผลไหม้เป็นกลุ่มควบคุมคือได้รับการดูแลบาดแผลด้วย 1% ซิลเวอร์ซิงค์ซัลฟาไดอะซีนครีม จำนวน 17 บาดแผล (8 ราย) และกลุ่มทดลองคือได้รับการดูแลบาดแผลด้วย 1% ซิลเวอร์ซิงค์ซัลฟาไดอะซีนครีมที่เติมเซริซิน จำนวน 17 บาดแผล (8 ราย) ผู้ป่วยทั้งสองกลุ่มมีข้อมูลพื้นฐาน ได้แก่ เพศ อายุ น้ำหนักตัว ความดันโลหิต ระดับน้ำตาลในเลือด ประวัติการแพ้ยาหรือสารเคมีและขนาดบาดแผลไหม้ รวมถึงประวัติทางสังคม ได้แก่ ประวัติการดื่มสุรา ประวัติการดื่มชาหรือกาแฟ และประวัติการสูบบุหรี่ แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p &gt; 0.05) ในการวิจัยนี้ทำการวัดพื้นที่บาดแผลไหม้ทุกวัน และเปรียบเทียบอัตราการลดลงของพื้นที่บาดแผลไหม้ทั้งสองกลุ่มพบว่าบาดแผลไหม้กลุ่มทดลองมีอัตราการลดลงของพื้นที่บาดแผลไหม้แตกต่างกับกลุ่มควบคุมอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p &gt; 0.05) แต่เมื่อสิ้นสุดการวิจัยผลการศึกษาแสดงให้ว่าระยะเวลาการหายของบาดแผลไหม้กลุ่มควบคุมเท่ากับ 29.53±8.12 วัน ขณะที่บาดแผลไหม้กลุ่มทดลองใช้ระยะเวลาทั้งสิ้น 23.88±6.34 วัน ซึ่งบาดแผลไหม้กลุ่มทดลองหายเร็วกว่าบาดแผลไหม้กลุ่มควบคุมเป็นเวลาทั้งสิ้น 5.65±2.50 วัน ซึ่งแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p = 0.031) โดยไม่มีการติดเชื้อของบาดแผลไหม้ทั้งสองกลุ่ม ด้านความปลอดภัย ผู้ป่วยทั้งสองกลุ่มปริมาณสารเคมีในเลือดที่แสดงการทำงานของตับและไต ได้แก่ ค่าเอนไซม์ AST, ALT, ALP, ค่าครีอาทินีนในซีรัมและปริมาณยูเรียไนโตรเจนในเลือดสูงขึ้นในวันแรกรับและมีแนวโน้มลดลงในสัปดาห์ต่อมา เว้นแต่มีปริมาณอัลบูมินต่ำกว่าช่วงค่าปกติในวันแรกรับและมีแนวโน้มสูงขึ้นในสัปดาห์ต่อมา ทั้งนี้ปริมาณสารเคมีในเลือดของผู้ป่วยทั้งสองกลุ่มตลอดระยะเวลาการวิจัยแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p &gt; 0.05) โดยไม่มีรายงานการเกิดอาการไม่พึงประสงค์ที่รุนแรงจากการใช้ยาทั้งสองกลุ่ม อย่างไรก็ตามมีเพียงอาการคันและแสบบริเวณบาดแผล การวิจัยนี้สรุปได้ว่าการดูแลบาดแผลไหม้ด้วย 1% ซิลเวอร์ซิงค์ซัลฟาไดอะซีนครีมที่เติมเซริซินช่วยให้บาดแผลไหม้หายเร็วกว่าการดูแลด้วย 1% ซิลเวอร์ซิงค์ซัลฟาไดอะซีนครีมซึ่งเป็นวิธีมาตรฐาน โดยสามารถป้องกันการติดเชื้อของบาดแผลไหม้ได้ไม่แตกต่างกัน ไม่ก่อให้เกิดอาการไม่พึงประสงค์ที่รุนแรงและพิษต่อ การทำงานของตับและไต
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1577
title: การตอบสนองของเด็กต่อการเห็นเข็มขณะฉีดยาชา

description: วัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบการตอบสนองของเด็กต่อการไม่เห็นหรือเห็นเข็มขณะฉีดยาชา วัสดุและวิธีการ กลุ่มตัวอย่างเป็นเด็กก่อนวัยเรียน 60 คน แบ่งออกเป็นสองกลุ่มเท่ากันโดยการสุ่ม กลุ่มควบคุมไม่เห็นเข็มขณะฉีดยา กลุ่มทดลองแสดงให้เห็นเข็มขณะฉีดยา เปรียบเทียบการตอบสนองของเด็กทางด้านระดับพฤติกรรมจากวิดีทัศน์ ใช้เกณฑ์การประเมินพฤติกรรมที่ปรับปรุงจากเกณฑ์ของแฟรงค์ โดยทันตแพทย์ที่ไม่เกี่ยวข้องกับงานวิจัย และเปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงอัตราการเต้นของหัวใจโดยใช้ผลต่างระหว่างอัตราการเต้นสูงสุดขณะฉีดยาชาเทียบกับค่าขณะพักก่อนฉีดยาชาของแต่ละบุคคล ผลการศึกษา ระดับพฤติกรรมของกลุ่มไม่เห็นเข็มและกลุ่มเห็นเข็มขณะฉีดยาชาไม่แตกต่างกัน (ไคสแควร์ p=1.000) และการเปลี่ยนแปลงอัตราการเต้นของหัวใจไม่แตกต่างกัน ระหว่างกลุ่มที่ไม่เห็นเข็มและเห็นเข็มเช่นกัน (แมนวิทนีย์ p=0.609)
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1578
title: สมบัติการป้องกันการกัดกร่อนของเหล็กกล้าไร้สนิมเคลือบด้วยอะลูมิเนียมไนไตรด์โดยแมกนีตรอนสปัตเตอริง

description: งานวิจัยนี้ศึกษาผลขององค์ประกอบ ความหนา และกำลังไฟฟ้าที่ใช้ในกระบวนการเคลือบฟิล์มบางอะลูมิเนียมไนไตรด์ที่มีผลต่อสมบัติความต้านทานการกัดกร่อนและสมบัติเชิงไฟฟ้าของแผ่นเหล็กกล้าไร้สนิมเคลือบด้วยฟิล์มบางอะลูมิเนียมไนไตรด์ โดยการเปลี่ยนค่าความดันย่อยของแก๊สไนโตรเจน ตั้งแต่ร้อยละ 0-50 ของของแก๊สทั้งหมดที่เข้าสู่ภายในภาชนะสุญญากาศ (Vacuum chamber) หรือมีค่าตั้งแต่ 0 – 2.8 x10-3 มิลลิบาร์ โครงสร้างผลึก สมบัติเชิงไฟฟ้า และสมบัติความต้านทานการกัดกร่อนของฟิล์มบางทดสอบโดยการเลี้ยวเบนของรังสีเอกซ์ วัดความต้านทานเชิงสัมผัส และวัดอัตราการกัดกร่อนด้วยวิธีการเคมีไฟฟ้าในกรดซัลฟิวริกที่มีความเข้มข้น 0.1 โมลต่อลิตร ผลการทดลองพบว่า สามารถเคลือบฟิล์มบางอะลูมิเนียมไนไตรด์ Wurtzite (hexagonal) บนแผ่นรองรับเหล็กกล้าไรสนิมได้ ค่าความดันย่อยของแก๊สไนโตรเจนที่ใช้ในกระบวนการเคลือบฟิล์มบางร้อยละ 5 มีความเหมาะสมมากที่สุดสำหรับใช้เป็นเงื่อนไขในการเคลือบฟิล์มบางอะลูมิเนียมไนไตรด์ เนื่องจากมีสมบัติความต้านทานเชิงสัมผัสและอัตราการกัดกร่อนต่ำ ส่วนความหนาของฟิล์มบางเพิ่มตามการเพิ่มเวลาที่ใช้ในการเคลือบ ตั้งแต่ 15-60 นาที พบว่า ฟิล์มบางที่เคลือบด้วยเวลา 60 นาที มีความหนา 18.05 ไมโครเมตร มีความต้านทานเชิงสัมผัสและอัตราการกัดกร่อนต่ำที่สุดคือ 5.8 มิลลิโอห์มตารางเซนติเมตร และ 8.2 ไมโครแอมแปร์ต่อตารางเซนติเมตร ตามลำดับ และฟิล์มบางที่เคลือบด้วยกำลังไฟฟ้า 200 วัตต์ ที่ความหนาประมาณ 10 ไมโครเมตร มีความต้านทานเชิงสัมผัสและอัตราการกัดกร่อนต่ำที่สุดคือ 3 มิลลิโอห์มตารางเซนติเมตร และ 12.9 ไมโครแอมแปร์ต่อตารางเซนติเมตร ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1579
title: แบบจำลองราคาทองคำโดยใช้ระบบพลวัต

description: ทองคำได้ถูกนำมาใช้ในอุตสาหกรรมต่างๆมากมาย ไม่ว่าจะเป็นอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ การบินและอวกาศ การแพทย์ ผลิตภัณฑ์เครื่องประดับ รวมถึงด้านการลงทุน ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงราคาทองคำจึงส่งผลกระทบเป็นวงกว้าง ผู้วิจัยจึงได้นำพลวัตระบบ (System Dynamics) ซึ่งเป็นแนวคิดการวิเคราะห์ข้อมูลแบบโครงสร้างทั้งระบบที่มีความสัมพันธ์เชื่อมโยงต่อกัน มาใช้ศึกษาพฤติกรรมการเคลื่อนไหวของราคาทองคำ วิทยานิพธ์ฉบับนี้ มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาระบบโครงสร้างและความสัมพันธ์ของราคาทองคำกับปัจจัยที่เกี่ยวข้อง พร้อมทั้งสร้างพลวัตของระบบและจำลองพฤติกรรมการเคลื่อนไหวราคาทองคำ เพื่อให้ผู้ประกอบการหรือผู้บริหารสามารถนำไปใช้ประกอบการตัดสินใจหรือวางแผนสำหรับการบริหารจัดการ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยได้ใช้ซอฟต์แวร์ Vensim Professional Version ในการสร้างและทดสอบระบบพลวัตของราคาทองคำ และได้ใช้ซอฟต์แวร์ Eviews ในการวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้นของความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัย ผู้วิจัยได้ทำการทดสอบระบบพลวัตโดยเปรียบเทียบค่าที่ได้จากตัวแบบกับค่าจริงแบบเฉลี่ยรายเดือนในปี พ.ศ. 2553 และเดือนมกราคมจนถึงมิถุนายนปี พ.ศ. 2554 โดยการทดสอบครั้งแรกเป็นการใช้ข้อมูลนำเข้าเริ่มต้นเพียงชุดเดียวทำการประมาณการณ์ราคาทองคำ ผลที่ได้มีค่าเฉลี่ยเปอร์เซ็นต์ความคลาดเคลื่อนสัมบูรณ์ (Mean Absolute Percent Error: MAPE) ของค่าจริงกับค่าจากตัวแบบอยู่ที่ประมาณร้อยละ 9 เนื่องจากในปี 2553 มีเหตุการณ์และสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไปหลายครั้ง ทำให้ราคาทองคำมีความผันผวนมาก ค่าที่ได้จึงมีความคลาดเคลื่อนตามไปด้วย จึงได้ทำการทดสอบอีกครั้ง โดยทำการเปลี่ยนแปลงค่าข้อมูลนำเข้าตามเหตุการณ์และสถานการณ์ที่เกิดขึ้น ผลที่ได้มีค่าเฉลี่ยเปอร์เซ็นต์ความคลาดเคลื่อนสัมบูรณ์ของค่าจริงกับค่าจากตัวแบบอยู่ที่ประมาณร้อยละ 2
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1580
title: แรงจูงใจกับระยะเวลาในการรับนวัตกรรมสินค้าเทคโนโลยีสารสนเทศของผู้บริโภคชาวไทยวัยทำงาน

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อจำแนกกลุ่มผู้บริโภคตามแรงจูงใจทางด้านต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อการบริโภคสินค้านวัตกรรมเทคโนโลยีสารสนเทศของผู้บริโภคชาวไทยวัยทำงานในเขตกรุงเทพมหานคร ได้แก่ แรงจูงใจด้านสังคม แรงจูงใจด้านความบันเทิง แรงจูงใจด้านความรู้และทักษะการคิด แรงจูงใจด้านประโยชน์ของสินค้าและแรงจูงใจด้านความสวยงามของสินค้า งานวิจัยเรื่องนี้เป็นงานวิจัยเชิงพรรณนา ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากประชาชนจำนวน 400 คน ที่ทำงานอยู่ในเขตกรุงเทพมหานครและมีอายุ 21-60 ปี โดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบวิจารณญาณ สำหรับการวิเคราะห์ข้อมูล ใช้วิธี Factor Analysis รวมตัวแปรแรงจูงใจ จากนั้นใช้วิธี Cluster Analysis เพื่อจำแนกกลุ่มผู้บริโภคที่มีแรงจูงใจที่เหมือนกันหรือต่างกันออก สุดท้ายวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มผู้บริโภคที่จำแนกตามแรงจูงใจในการรับนวัตกรรมกับระยะเวลาที่ใช้ในการรับนวัตกรรม และความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มผู้บริโภคที่จำแนกตามแรงจูงใจกับตรายี่ห้อสินค้าเทคโนโลยีสารสนเทศที่เลือกใช้ของผู้บริโภคชาวไทยวัยทำงานในปัจจุบันด้วยวิธี Chi-Square ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ผลการวิจัยพบว่า สามารถจำแนกกลุ่มผู้บริโภคได้เป็น 5 กลุ่มตามแรงจูงใจในการบริโภคสินค้านวัตกรรมเทคโนโลยีสารสนเทศ ได้แก่ กลุ่มไม่สนใจนวัตกรรม กลุ่มความรู้และทักษะการคิด กลุ่มความสวยงาม กลุ่มแรงจูงใจหลายด้าน และกลุ่มนวัตกรรมสูง โดยผู้บริโภคแต่ละกลุ่มมีความแตกต่างกันในตราสินค้าที่เลือกซื้อ และระยะเวลาที่ใช้ในการรับสินค้านวัตกรรมเทคโนโลยีสารสนเทศประเภทต่าง ๆ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1581
title: แนวทางการเตรียมความพร้อมกรณีฉุกเฉินทางรังสีสำหรับสถานประกอบ การทางรังสี ในเขตนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด จังหวัดระยอง

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อจัดทำแนวทางการเตรียมความพร้อมกรณีฉุกเฉินทางรังสี สำหรับสถานประกอบการทางรังสี ในเขตนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด จังหวัดระยอง โดยใช้แผนการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยแห่งชาติ พ.ศ.2553-2557 เป็นแนวทางเริ่มต้นและวิเคราะห์ร่วมกับเอกสารภายในประเทศที่เกี่ยวข้องกับพื้นที่ที่ทำการศึกษา นอกจากนี้ยังได้นำเอกสารทบวงการพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ ฉบับเลขที่ 1162 และฉบับที่ EPR-First Responders 2006 มาพิจารณาร่วมด้วย ผลการศึกษาสรุปว่าแนวทางการเตรียมความพร้อมกรณีฉุกเฉินทางรังสีในพื้นที่นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด มีลักษณะการดำเนินการแบ่งเป็น 3 ส่วน คือ ก่อนเกิดภัย ขณะเกิดภัยและหลังเกิดภัย โดยครอบคลุมถึงการเตรียมความพร้อม หน้าที่ความรับผิดชอบและแนวทางการดำเนินการของสถานประกอบการทางรังสี หน่วยงานระดับท้องถิ่น หน่วยงานระดับจังหวัดและหน่วยงานระดับชาติที่มีหน้าที่เกี่ยวข้องในการระงับเหตุฉุกเฉินทางรังสี นอกจากนี้ได้ใช้โปรแกรม Hotspot ทำนายการแพร่กระจายของสารกัมมันตรังสีในอากาศโดยวิเคราะห์ร่วมกับระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ โดยจำลองการเกิดเหตุฉุกเฉินทางรังสีที่เกี่ยวข้องกับสารกัมมันตรังสี 2 ประเภท คือ อเมริเซียม-241 (Am-241) และ ซีเซียม-137 (Cs-137) ผลการศึกษาพบว่า ทั้งสองกรณีไม่มีความจำเป็นต้องอพยพประชาชน เนื่องจากปริมาณรังสีต่ำกว่าค่า Generic Intervention Level แต่อาจต้องจัดเตรียมพื้นที่ ในการตรวจวัดการเปื้อนสารกัมมันตรังสีเพื่อลดความกังวลของประชาชน นอกจากนี้เจ้าหน้าที่ระงับเหตุฉุกเฉินทางรังสีควรใช้ความระมัดระวังในการใช้เส้นทางเข้าออกพื้นที่เกิดเหตุรวมถึงการหลีกเลี่ยงการดำเนินการต่างๆ ในพื้นที่ที่มีการฟุ้งกระจายของสารกัมมันตรังสี
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1582
title: การบำบัดน้ำเสียปนเปื้อนน้ำมันด้วยโคเอเลสเซอร์โดยใช้เส้นใยปาล์มเป็นตัวกลาง

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการนำเส้นใยปาล์มซึ่งเป็นวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร มาใช้เป็นตัวกลางในกระบวนการโคเอเลสเซอร์เพื่อบำบัดน้ำเสียที่ปนเปื้อนน้ำมันในรูปอิมัลชันประเภทน้ำมันในน้ำด้วยระบบแบบไหลต่อเนื่อง ทำการศึกษาด้วยระบบโคเอเลสเซอร์ที่ทำจากแก้ว ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางภายใน 2.54 เซนติเมตร และความยาวของถังปฏิกรณ์ 10 เซนติเมตร น้ำเสียที่ใช้ในการทดลองมีความเข้มข้นของน้ำมันที่ปนเปื้อน 500 ถึง 2000 มิลลิกรัมต่อลิตร และกำหนดความเร็วการไหลผ่านชั้นตัวกลาง 0.1 ถึง 0.5 เซนติเมตรต่อวินาที และคำนวณประสิทธิภาพจากการวิเคราะห์ปริมาณน้ำมันที่เหลือในน้ำเสียหลังผ่านระบบ ผลการทดลองพบว่าเส้นใยปาล์มมีประสิทธิภาพในการช่วยรวมตัวของเม็ดน้ำมันจากอนุภาคเล็กให้มีอนุภาคที่ใหญ่ขึ้น ตัวกลางประเภทเส้นใยปาล์มสามารถเพิ่มประสิทธิภาพในการทำลายความเป็นอิมัลชันของน้ำมันปาล์มและน้ำมันไบโอดีเซลในน้ำเสีย โดยประสิทธิภาพของการบำบัดน้ำมันในน้ำเสียเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 24 เป็นร้อยละ 80 สำหรับน้ำเสียปนเปื้อนน้ำมันปาล์ม และ ร้อยละ 30 เป็นร้อยละ 50 สำหรับน้ำเสียปนเปื้อนน้ำมันไบโอดีเซล และเมื่อความเร็วการไหลสูงขึ้น ระบบจะมีการบำบัดน้ำเสียได้ดีกว่าที่ความเร็วการไหลต่ำ ซึ่งประสิทธิภาพของการบำบัดนี้เกิดจากกระบวนการโคเอเลสเซนซ์ซึ่งเป็นกระบวนการที่ตัวกลางช่วยในการจับยึดเม็ดน้ำมันไว้ ทำให้เกิดการรวมตัวจากเม็ดน้ำมันที่มีขนาดเล็กกลายเป็นเม็ดน้ำมันที่มีขนาดใหญ่ขึ้น สามารถเอาชนะแรงดึงดูดระหว่างน้ำและน้ำมัน เป็นผลให้เกิดการแยกตัวของเม็ดน้ำมัน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1583
title: การออกแบบระบบปรับอากาศที่เหมาะสมสำหรับตู้ฟักไข่ที่ใช้ในอุตสาหกรรม

description: ตู้ฟักไข่เป็นเทคโนโลยีที่สามารถสร้างสภาวะอากาศที่เหมาะต่อการฟัก ช่วยให้ลูกไก่ฟักได้ครั้งละมากๆ และมีคุณภาพเพื่อทันต่อความต้องการของผู้บริโภค แต่ผู้ผลิตในปัจจุบันต้องนำเข้าตู้ฟักจากต่างประเทศในราคาสูง และตู้ฟักไม่ได้ถูกออกแบบมาใช้กับเมืองไทยทำให้มีค่าใช้จ่ายด้านพลังงานสูง จากสภาพปัญหาดังกล่าว การออกแบบตู้ฟักไข่สำหรับใช้ในประเทศเองจะช่วยลดการสูญเสียพลังงานและลดงบประมาณของการนำเข้า จุดประสงค์ของงานวิจัยคือการออกแบบระบบปรับอากาศของตู้ฟักขนาดบรรจุ 103,680 ฟอง กว้าง 5.35 เมตร ยาว 5.35 เมตร สูง 2.48 เมตร เพื่อรักษาสภาวะอากาศให้เหมาะสมต่อการฟัก และเปรียบเทียบระบบที่ออกแบบขึ้นตามเกณฑ์การออกแบบ เพื่อให้ได้ระบบที่เหมาะสมต่อการฟักที่สุด ผลการออกแบบคือระบบปรับอากาศจะประกอบด้วย 2 ส่วนที่ทำงานร่วมกันคือระบบปรับอากาศภายในตู้ฟักซึ่งประกอบด้วยคอยล์ร้อน สเปรย์น้ำและเครื่องเติมอากาศที่มีองค์ประกอบภายในประกอบด้วยแผ่นกรองอากาศ คอยล์เย็น ท่อนำความร้อน รันอะราวคอยล์ คอยล์ร้อน สเปรย์น้ำ โดยสามารถทำสภาวะอากาศภายในตู้ฟักได้อุณหภูมิอยู่ในช่วง 36.5-38.0 ความชื้นสัมพัทธ์อยู่ในช่วง 50-65% และรักษาระดับคาร์บอนไดออกไซด์ได้อยู่ระดับที่รับได้ตามเกณฑ์การออกแบบ สามารถจัดการสภาวะภูมิอากาศภายใต้ภาระทำความร้อนสูงสุดได้ ดูแลรักษาง่าย ค่าใช้จ่ายตลอดอายุการใช้งานและมีค่าใช้ไฟฟ้าต่ำสุดเมื่อเปรียบเทียบกับรูปแบบอื่นๆ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1584
title: การดูดซับไตรฮาโลมีเทนโดยมีโซพอรัสซิลิเกต

description: งานวิจัยนี้ทำการสังเคราะห์ตัวกลางดูดซับมีโซพอรัสซิลิเกตและดัดแปรพื้นผิวด้วยการต่อติดหมู่ฟังก์ชั่นแบบเดี่ยว ได้แก่ 3-aminopropyltriethoxy- 3-mercaptopropyl- และ n-octyldimethyl- และแบบคู่ระหว่าง 3-aminopropyltriethoxy- และ 3-mercaptopropyl เพื่อศึกษาผลของการต่อติดหมู่ฟังก์ชั่นอินทรีย์ต่อประสิทธิภาพและกลไกการดูดซับสาร ไตรฮาโลมีเทน (Trihalomethanes: THMs) เปรียบเทียบกับถ่านกัมมันต์ชนิดผง (PAC) จากนั้นทำการศึกษาเปรียบเทียบจลนพลศาสตร์และประสิทธิภาพในการดูดซับไตรฮาโลมีเทนทั้ง 4 ชนิด ได้แก่ คลอโรฟอร์ม (CHCl₃), ไดคลอโรโบรโมมีเทน (CHBrCl₂), ไดโบรโมคลอโรมีเทน (CHBr₂Cl) และไตรโบรโมมีเทน (CHBr₃) ที่ช่วงความเข้มข้นต่ำ (0-500 ไมโครกรัมต่อลิตร) ที่ พีเอช 7 และค่าความแรงประจุ 0.01 โมลาร์ และทำศึกษาผลกระทบของโครงสร้างของ THMs ที่แตกต่างกันต่อสมบัติการดูดซับแบบคัดเลือกของตัวกลางดูดซับในสารละลายทั้งแบบเดี่ยวและแบบผสม จากผลการทดลองพบว่า หมู่3-mercaptopropyl- บนมีโซพอรัสซิลิเกต มีประสิทธิภาพในการดูดซับสารไตรฮาโลมีเทนทั้ง 4 ชนิด อัตราเร็วในการดูดซับของตัวกลางดูดซับชนิดไม่ชอบน้ำมีค่าสูงกว่าตัวกลางดูดซับชนิดชอบน้ำ โครงสร้างของสาร THMs ที่แตกต่างกันส่งผลต่อประสิทธิภาพการดูดซับและสมบัติการดูดซับแบบคัดเลือก ซึ่งสารประกอบกลุ่ม โบรโมมีเทน มีแนวโน้มในการถูกดูดซับโดยหมู่ M-HMS ได้ดีกว่าสารประกอบกลุ่มคลอโรมีเทน กลไกการดูดซับสาร THMs คาดว่าเกิดจากแรงทางประจุไฟฟ้าระหว่างไอออนและคู่ขั้ว (Ion-dipole electrostatic force) นอกจากนี้ สารอิเล็กโตรไลท์ในน้ำประปาไม่ส่งผลต่อสมบัติการคัดเลือกของตัวกลางดูดซับมีโซพอรัสซิลิเกต ในขณะที่ส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพการดูดซับของ PAC โดยทำให้ประสิทธิภาพการดูดซับ THMs ลดลง
DOI: 10.5519/qd.7qji01mp
title: Query on the Natural History Museum Data Portal (data.nhm.ac.uk) (112 records)
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1585
title: การพัฒนาตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชายอายุไม่เกิน 18 ปี

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ (1) เพื่อพัฒนาตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชาย อายุไม่เกิน 18 ปี (2) เพื่อทดสอบประสิทธิภาพของแบบทดสอบตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชาย อายุไม่เกิน 18 ปี และ(3) เพื่อสร้างเกณฑ์ปกติของนักกีฬาวอลเลย์บอลระดับเยาวชนชายทีมชาติไทย อายุไม่เกิน 18 ปี และเกณฑ์ปกติของนักกีฬาวอลเลย์บอลระดับเยาวชนชาย อายุไม่เกิน 18 ปี ซึ่งมีขั้นตอนการวิจัย 4 ขั้นตอนคือ (1) การศึกษาเอกสารงานวิจัยเพื่อกำหนดตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชาย อายุไม่เกิน 18 ปี (2) การสร้างเครื่องมือการวิจัย (3) การศึกษาคุณภาพของเครื่องมือการวิจัย และ (4) การสร้างเกณฑ์ปกติ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลระดับเยาวชนชาย อายุไม่เกิน 18 ปี รวม 3 ระดับความสามารถ จำนวน 252 คน ผลการวิจัยพบว่าตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชายอายุไม่เกิน 18 ปี ประกอบด้วย 4 ตัวบ่งชี้ ได้แก่ (1) ตัวบ่งชี้ด้านสรีรวิทยา (2) ตัวบ่งชี้ด้านทักษะกีฬาวอลเลย์บอล (3) ตัวบ่งชี้ด้านจิตวิทยา และ (4) ตัวบ่งชี้ด้านการเรียนรู้ทักษะการเคลื่อนไหว เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ แบบทดสอบตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชาย อายุไม่เกิน 18 ปี ซึ่งประกอบด้วย รายการทดสอบตัวบ่งชี้ต่าง ๆ มีความตรงตามเนื้อหา 0.91 มีความตรงตามโครงสร้างทฤษฎี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ทุกรายการทดสอบ มีเกณฑ์ปกติแบบอิงกลุ่ม 2 เกณฑ์ คือ เกณฑ์ปกติของนักกีฬาวอลเลย์บอลระดับเยาวชนชายทีมชาติไทย อายุไม่เกิน 18 ปี และเกณฑ์ปกติของนักกีฬาวอลเลย์บอลระดับเยาวชนชายทั่วไป อายุไม่เกิน 18 ปี และเกณฑ์ระดับความสามารถซึ่งเป็นผลรวมของคะแนนจากการทดสอบตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทั้ง4 ด้านโดยแบ่งระดับความสามารถออกเป็น 5 ระดับ คือ ดีมาก ดี ปานกลาง ต่ำ และต่ำมาก การวิจัยครั้งนี้สรุปได้ว่าแบบทดสอบตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชาย อายุไม่เกิน 18 ปี เป็นแบบทดสอบชนิดทดสอบภาคสนาม ที่ใช้สำหรับบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชาย อายุไม่เกิน 18 ปี รวม 4 ด้าน ดังกล่าวข้างต้น ซึ่งเป็นเครื่องมือวิจัยที่มีคุณภาพสูง ทั้งในด้านความตรงตามเนื้อหา ความตรงตามโครงสร้างทฤษฎีที่สามารถจำแนกนักกีฬาวอลเลย์บอลที่มีความสามารถพิเศษกับนักกีฬาวอลเลย์บอลปกติทั่วไปได้ ด้านความเที่ยง มีเกณฑ์ปกติคะแนนที และเกณฑ์ระดับความสามารถ พร้อมทั้งคู่มือการใช้และรายละเอียดของการทดสอบ สำหรับผู้สอน ผู้ฝึกสอนที่จะนำไปใช้ในการทดสอบและคัดเลือกนักกีฬาวอลเลย์บอลที่มีความสามารถพิเศษในโอกาสต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1586
title: การสกัดแยกเพรซีโอดิเมียมด้วยเยื่อแผ่นเหลวที่พยุงด้วยเส้นใยกลวง

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสกัดไอออนเพรซีโอดิเมียมจากสารละลายผสมของโลหะหายากด้วยเยื่อแผ่นเหลวที่พยุงด้วยเส้นใยกลวงในระดับปฏิบัติการ ตัวแปรที่ศึกษา ได้แก่ ความเป็นกรด-เบสของสารละลายป้อน (สารละลายผสมของโลหะหายาก) ชนิดของสารสกัด (Cyanex 301, Bis(2,4,4-trimethylpentyl) phosphinic acid หรือ Cyanex 272 และ Aliquat 336) ที่ละลายในตัวทำละลายเคโรซีน ความเข้มข้นของสารสกัด ความเข้มข้นของสารละลายนำกลับ อัตราการไหลของสารละลายป้อนและสารละลายนำกลับ และเวลาในการสกัด สารละลายนำกลับที่ใช้คือกรดไฮโดรคลอริก ผลการวิจัยพบว่า Cyanex 272 มีความเหมาะสมในการสกัดและนำกลับไอออนเพรซีโอดิเมียมจากสารละลายผสมของโลหะหายากที่ค่าความเป็นกรด-เบสของสารละลายป้อนเท่ากับ 5.5 ความเข้มข้นของสารละลาย Cyanex 272 10% โดยปริมาตร ความเข้มข้นของสารละลายนำกลับกรดไฮโดรคลอริก 6 โมลต่อลิตร อัตราการไหลของสารละลายป้อนและสารละลายนำกลับเท่ากับ 100 มิลลิลิตรต่อนาที ได้ค่าร้อยละของการสกัดและนำกลับเท่ากับ 81 และ 69 ตามลำดับ และพบว่าเมื่อเวลาในการสกัดถึง 250 นาที ค่าร้อยละของการสกัดและนำกลับเพิ่มขึ้นสูงสุดเป็น 91 และ 75 ตามลำดับ นอกจากนี้งานวิจัยนี้ยังพบว่าค่าสัมประสิทธิ์การกระจาย (D) ของปฏิกิริยาการสกัดไอออนเพรซีโอดิเมียม เท่ากับ 4.68 และค่าสัมประสิทธิ์การซึมผ่าน (P) เท่ากับ 6.37 x 10-2 เซนติเมตร/วินาที ตามลำดับ ค่าสัมประสิทธิ์การถ่ายเทมวลของไอออนเพรซีโอดิเมียมภายในสารละลายป้อน (ki) และค่าสัมประสิทธิ์การถ่ายเทมวลของไอออนเชิงซ้อนของเพรซีโอดิเมียมภายในเยื่อแผ่นเหลว (km) เท่ากับ 0.013 และ 0.788 เซนติเมตร/วินาที สังเกตได้ว่าสัมประสิทธิ์การถ่ายเทมวลภายในเยื่อแผ่นเหลวมีค่าสูงกว่าสัมประสิทธิ์การถ่ายเทมวลภายในสารละลายป้อน แสดงว่าขั้นตอนการควบคุมอัตราการถ่ายเทมวล คือการถ่ายเทมวลผ่านชั้นฟิล์มระหว่างสารละลายป้อนและสารละลายเยื่อแผ่นเหลว
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1587
title: การพัฒนาแผ่นซีเมนต์เสริมเส้นใยกาบหมาก

description: งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาการนำเส้นใยกาบหมาก ซึ่งเป็นเส้นใยธรรมชาติมาใช้เป็นวัสดุเสริมแรงให้กับซีเมนต์เพสต์ วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อพัฒนาแผ่นซีเมนต์เสริมเส้นใยกาบหมากให้มีการจัดเรียงตัวของเส้นใย มีปริมาณเส้นใยและอัตราส่วนผสมที่เหมาะสมที่ให้ค่าความต้านแรงดัดมากที่สุดและเพื่อศึกษาอิทธิพลของตัวแปรต่างๆคือ ปริมาณเส้นใยโดยปริมาตร การจัดเรียงตัวของเส้นใย อัตราส่วนน้ำต่อซีเมนต์ และการขึ้นรูปโดยใช้การอัดความดันซึ่งควบคุมปริมาตรของแผ่นซีเมนต์เสริมเส้นใยก่อนและหลังการขึ้นรูป ที่มีผลต่อคุณสมบัติเชิงกลและเชิงกายภาพของแผ่นซีเมนต์เสริมเส้นใยกาบหมาก การศึกษานี้แบ่งออกเป็นสามส่วน คือ ส่วนแรก ศึกษาการจัดเรียงตัวและความยาวของเส้นใย ส่วนที่สอง ศึกษาอัตราส่วนผสมของแผ่นซีเมนต์เสริมเส้นใยโดยใช้การจัดเรียงและความยาวเส้นใยในส่วนที่แรก ในส่วนสุดท้าย ศึกษาคุณสมบัติเชิงกลและเชิงกายภาพของแผ่นซีเมนต์เสริมเส้นใยกาบหมากประกอบด้วย ทดสอบความหนาแน่น ปริมาณความชื้น ค่าการดูดซึมน้ำ ความต้านแรงดัด มอดุลัสยืดหยุ่น ค่าความเป็นกรด/ด่างที่ผิวหน้า ความต้านการรั่วซึม การนำความร้อน การเลื่อย การตอก/ถอนตะปู และสกรู ซึ่งสอดคล้องกับมาตรฐาน ASTM 1185 และ มอก.1427 และเปรียบเทียบคุณสมบัติของแผ่นซีเมนต์เสริมเส้นใยกาบหมากกับผลิตภัณฑ์ที่ขายตามท้องตลาดและงานวิจัยที่ผ่านมา ผลการศึกษาพบว่าเส้นใยที่ผสมในแผ่นลักษณะแบบสุ่มที่อัตราส่วนน้ำต่อซีเมนต์ 0.5 และปริมาณเส้นใย 8% โดยปริมาตร เป็นอัตราส่วนที่เหมาะสมที่ให้ค่าความต้านแรงดัดมากที่สุด และจากการทดลองนำเส้นใยมาผสมในซีเมนต์เพสต์จะทำให้มีปริมาณความชื้น ค่าการดูดซึมน้ำและค่าความต้านแรงดัดเพิ่มขึ้นแต่ค่าความหนาแน่นและมอดุลัสยืดหยุ่นลดลง นอกจากนี้แผ่นซีเมนต์เสริมเส้นใยธรรมชาติยังสามารถเป็นฉนวนกันความร้อนได้