cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1440
title: วรรณกรรมบันทึกการเดินทางของ เสกสรรค์ ประเสริฐกุล ในฐานะนิราศสมัยใหม่ : จากการคร่ำครวญสู่การใคร่ครวญและปัญญา

description: ศึกษาลักษณะนิราศสมัยใหม่ที่ปรากฏในวรรณกรรมบันทึกการเดินทางของ เสกสรรค์ ประเสริฐกุล (ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ พ.ศ.2552) ซึ่งนำเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับประสบการณ์ความทุกข์และการเดินทางอันสัมพันธ์กับชีวประวัติของผู้เขียน ผู้วิจัยเลือกศึกษางานเขียนจำนวน 9 เล่ม ได้แก่ เดินป่าเสาะหาชีวิตจริง เพลงเอกภพ ทางทากและสายน้ำเชี่ยว เลียบเลาะชายคาโลก ฟองเวลา ห้วงยามแห่งความพ่ายแพ้ วิหารที่ว่างเปล่า ผ่านพบไม่ผูกพัน และบุตรธิดาแห่งดวงดาว ผลการวิจัยพบว่า วรรณกรรมบันทึกการเดินทางของ เสกสรรค์ ประเสริฐกุล ปรากฏลักษณะนิราศ 3 ประการ ได้แก่ ประการแรก การคร่ำครวญ-ใคร่ครวญ คือกระบวนการพรรณนาความทุกข์อันนำไปสู่การใคร่ครวญและปัญญา ประการที่สอง การเคลื่อนที่ ประกอบด้วย การเคลื่อนของพื้นที่และการหมุนของเวลา ซึ่งเป็นปัจจัยที่ทำให้เกิดการเดินทางและภาวะพลัดพราก และประการสุดท้าย การพรรณนาธรรมชาติ คือการใช้ธรรมชาติเป็นสื่อกลางใน การเชื่อมโยงความทุกข์ไปสู่ปัญญา ทั้งนี้ลักษณะดังกล่าวเป็นองค์ประกอบที่สอดผสานกันอย่างกลมกลืนในงานเขียนกลุ่มนี้ เพื่อสะท้อนลักษณะการเดินทางจากความทุกข์ไปสู่ปัญญาของผู้เขียนได้เป็นอย่างดี ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่า วรรณกรรมบันทึกการเดินทางของ เสกสรรค์ ประเสริฐกุล เป็นวรรณกรรมนิราศร้อยแก้วที่มีลักษณะนิราศสมัยใหม่อย่างสมบูรณ์
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1441
title: ความรู้และทัศนคติเกี่ยวกับสุขภาพทางเพศของวัยรุ่นในกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความรู้และทัศนคติเกี่ยวกับสุขภาพทางเพศของวัยรุ่นในกรุงเทพมหานครเปรียบเทียบตามตัวแปรเพศ ค่าใช้จ่ายที่ได้รับต่อเดือน ลักษณะที่พักอาศัยและแหล่งที่ได้รับความรู้เรื่องสุขภาพทางเพศ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ภาคปกติในกรุงเทพมหานคร จำนวน 440 คน โดยใช้แบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นที่ได้ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาได้ค่า IOC ในภาพรวมเท่ากับ 0.95 และหาค่าความเที่ยงของแบบสอบถามความรู้เกี่ยวกับสุขภาพทางเพศได้ความเที่ยงเท่ากับ 0.79 และได้ความเที่ยงของแบบสอบถามทัศนคติเกี่ยวกับสุขภาพทางเพศเท่ากับ 0.82 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและเปรียบเทียบความแตกต่างโดยใช้ค่า “ที” (t-test) และค่า “เอฟ” (F-test) ในกรณีที่พบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จึงทำการทดสอบเป็นรายคู่โดยวิธีของเชฟเฟ่ ผลการวิจัย มีดังนี้ 1. นักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงมีความรู้เกี่ยวกับสุขภาพทางเพศโดยรวมอยู่ในระดับดีมาก ร้อยละ 52.2 และทัศนคติเกี่ยวกับสุขภาพทางเพศโดยรวมอยู่ในระดับปานกลางร้อยละ 56.70 2. เปรียบเทียบความรู้และทัศนคติเกี่ยวกับสุขภาพทางเพศตามตัวแปรเพศ ค่าใช้จ่ายที่ได้รับต่อเดือน ลักษณะที่พักอาศัยและแหล่งที่ได้รับความรู้เรื่องสุขภาพทางเพศ พบว่า แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สรุปผลการวิจัย นักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงมีความรู้เกี่ยวกับสุขภาพทางเพศโดยรวมอยู่ในระดับดีมากและทัศนคติเกี่ยวกับสุขภาพทางเพศโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง ดังนั้นสถาบันการศึกษาควรส่งเสริมการสร้างทัศนคติและการปฏิบัติตนที่ถูกต้องเกี่ยวกับสุขภาพทางเพศให้กับนักศึกษาให้มากขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1442
title: ผลของโปรแกรมการให้ข้อมูลเตรียมความพร้อมอย่างมีแผนร่วมกับการใช้ผ้าห่มแบบเป่าลมร้อนต่ออุณหภูมิของร่างกายและภาวะหนาวสั่นในผู้สูงอายุผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียม

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง ชนิดศึกษาสองกลุ่มวัดก่อนและหลังการทดลอง โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการให้ข้อมูลเตรียมความพร้อมอย่างมีแบบแผนร่วมกับการใช้ผ้าห่มแบบเป่าลมร้อนต่ออุณหภูมิของร่างกายและภาวะหนาวสั่น ในผู้สูงอายุผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียม กลุ่มตัวอย่างคือผู้สูงอายุโรคข้อเข่าเสื่อม ที่เข้ารับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียม ณ โรงพยาบาลตำรวจ จำนวน 40 ราย กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 20 ราย กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติส่วนกลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการให้ข้อมูลเตรียมความพร้อมอย่างมีแบบแผนร่วมกับการใช้ผ้าห่มแบบเป่าลมร้อน เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบบันทึก แผนการสอน ภาพประกอบ และคู่มือ ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ราย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการแจกแจงความถี่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เปรียบเทียบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยอุณหภูมิร่างกาย ก่อนและหลังการทดลอง ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม โดยใช้สถิติ Independent t-test ภาวะหนาวสั่นเปรียบเทียบโดยใช้สถิติ Chi-Square Test ผลการวิจัยพบว่า 1. ค่าเฉลี่ยอุณหภูมิร่างกายของผู้สูงอายุผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียม ในระยะก่อนผ่าตัด ระยะ ผ่าตัด และระยะหลังผ่าตัด กลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. การมีภาวะหนาวสั่นของผู้สูงอายุผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียม ในระยะก่อนผ่าตัด ระยะผ่าตัด และระยะหลังผ่าตัด กลุ่มทดลองไม่แตกต่างจากกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1443
title: การนำผลขาดทุนสุทธิมาถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิ : ศึกษากรณีการปรับโครงสร้างองค์กร

description: การนำผลขาดทุนสุทธิมาถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิเป็นสิทธิทางภาษีที่มีขึ้น เพื่อความเป็นธรรมของระบบปีภาษีในการจัดเก็บภาษีทางตรง สำหรับกิจการที่มีรายได้ไม่แน่นอนในแต่ละปีภาษี บทบัญญัติเกี่ยวกับการห้ามนำผลขาดทุนสุทธิมาถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิในการปรับโครงสร้างองค์กร จึงเป็นอุปสรรคในการปรับโครงสร้างองค์กรด้วยวิธีควบกิจการและการโอนกิจการทั้งหมด และยังเปิดโอกาสให้แสวงหาประโยชน์ทางภาษีโดยมิชอบในการปรับโครงสร้างองค์กรบางรูปแบบ จากการศึกษาพบว่า ตัวบทกฎหมาย แนวบรรทัดฐานคำพิพากษา และพัฒนาการของกฎหมายภาษีอากรของประเทศสหรัฐอเมริกา ประเทศสหราชอาณาจักร และประเทศออสเตรเลีย รวมถึงตัวบทกฎหมายฉบับอื่นนอกจากประมวลรัษฎากรของประเทศไทย อนุญาตให้นำผลขาดทุนสุทธิมาถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิในการปรับโครงสร้างองค์กรได้โดยตกอยู่ภายใต้เงื่อนไขต่างๆ โดยมีขอบเขตและจุดมุ่งหมายในการบังคับใช้แตกต่างกันไป ประมวลรัษฎากรของประเทศไทยจึงควรแก้ไขให้มีการอนุญาตให้นำผลขาดทุนสุทธิมาถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิต่อไปได้ ภายหลังการปรับโครงสร้างองค์กรภายใต้เงื่อนไขในการทดสอบความต่อเนื่องของผลประโยชน์ของความเป็นเจ้าของ ความต่อเนื่องของธุรกิจ และการจำกัดโดยการเปรียบเทียบมูลค่าสินทรัพย์ เพื่อป้องกันการแสวงหาประโยชน์ทางภาษีโดยมิชอบจากการนำผลขาดทุนสุทธิมาถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1444
title: การจัดสรรความเสี่ยงและการวิเคราะห์ความเสี่ยงของสัญญาจ้างออกแบบวิศวกรรม จัดหา และก่อสร้าง สำหรับโครงการโรงไฟฟ้า

description: ความต้องการใช้พลังงานไฟฟ้าในประเทศไทยมีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง จึงจำเป็นต้องมีการก่อสร้างโรงไฟฟ้าเพิ่มขึ้นตามไปด้วย โครงการก่อสร้างโรงไฟฟ้าเป็นโครงการขนาดใหญ่ที่มีความสลับซับซ้อน และมีต้นทุนการก่อสร้างสูง นอกจากนั้นยังเกี่ยวข้องกับปัจจัยเสี่ยงหลายประการ ซึ่งบางปัจจัยเสี่ยงมีความแตกต่างจากโครงการก่อสร้างทั่วไป ดังนั้นจึงจำเป็นต้องมีการจัดการความเสี่ยง (Risk Management) เพื่อช่วยในการวางแผนและบริหารโครงการให้ประสบความสำเร็จ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการคือ (1) ระบุและวิเคราะห์การจัดสรรความเสี่ยงในสัญญาจ้างออกแบบวิศวกรรม จัดหา และก่อสร้าง (สัญญา EPC) เพื่อเสนอแนวทางการจัดสรรความเสี่ยงที่เหมาะสม และ (2) วิเคราะห์ระดับความสำคัญของความเสี่ยงและสำรวจแนวทางตอบสนองความเสี่ยงของโครงการก่อสร้างโรงไฟฟ้าในมุมมองผู้รับจ้าง จากการทบทวนเอกสารงานวิจัยและการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญในโครงการโรงไฟฟ้าจำนวน 22 ท่านจากโครงการกรณีศึกษา 4 โครงการ ผู้วิจัยสามารถระบุปัจจัยเสี่ยงได้ 39 ปัจจัยซึ่งจำแนกได้เป็น 9 กลุ่ม จากการวิเคราะห์การจัดสรรความเสี่ยงในสัญญา EPC ของโครงการกรณีศึกษาพบว่า สัญญาครอบคลุมปัจจัยเสี่ยงเกือบทั้งหมด และปัจจัยเสี่ยงส่วนใหญ่ถูกจัดสรรให้ผู้รับจ้าง งานวิจัยนี้ได้เสนอแนวทางการจัดสรรความเสี่ยงในสัญญาที่เหมาะสมซึ่งเป็นการจัดสรรความเสี่ยงให้แก่ผู้รับจ้าง ผู้ว่าจ้างและร่วมกันรับผิดชอบจำนวน 24 ปัจจัย 8 ปัจจัยและ 7 ปัจจัยตามลำดับ นอกจากนี้งานวิจัยยังได้เสนอแนวทางการปรับปรุงเนื้อหาสัญญาอีก 14 ประเด็น หลังจากทราบการจัดสรรความเสี่ยงในสัญญาแล้ว คู่สัญญาจึงจำเป็นต้องดำเนินการจัดการความเสี่ยงโดยเริ่มจากการวิเคราะห์ระดับความสำคัญของปัจจัยเสี่ยงในมุมมองผู้รับจ้างจำนวน 6 ท่าน ซึ่งใช้กระบวนการเก็บข้อมูลด้วยเทคนิคเดลฟายปรับปรุง (Modified Delphi Technique) พบว่า กลุ่มปัจจัยเสี่ยงด้านบุคคล กลุ่มปัจจัยเสี่ยงด้านการออกแบบและกลุ่มปัจจัยเสี่ยงด้านการปฏิบัติงานมีระดับความสำคัญสูง จากนั้นจึงรวบรวมมาตรการตอบสนองความเสี่ยงที่ถูกใช้ในโครงการพบว่า มาตรการลดความเสี่ยงนิยมใช้มากที่สุด ขณะที่มาตรการที่มีความนิยมรองลงมาคือ มาตรการหลีกเลี่ยงความเสี่ยง และมาตรการถ่ายโอนความเสี่ยง ตามลำดับ ผลการวิจัยนี้สามารถนำไปประยุกต์เป็นแนวทางในการบริหารความเสี่ยงในสัญญาเพื่อให้สัญญาครอบคลุมปัจจัยเสี่ยงและมีการจัดสรรความเสี่ยงระหว่างคู่สัญญาที่ชัดเจนและเหมาะสม ตลอดจนเป็นแนวทางการวิเคราะห์ระดับความสำคัญของความเสี่ยงและการวางแผนตอบสนองความเสี่ยงสำหรับโครงการก่อสร้างโรงไฟฟ้าในอนาคต
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1445
title: การเปรียบเทียบการจัดอันดับและมูลค่าความเสี่ยงระหว่างตัวแบบ โพรบิทแบบภาวะภัยและตัวแบบเกาซ์เซียนคอพพูลาโพรบิทแบบภาวะภัย

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบการจัดอันดับคะแนนสินเชื่อและมูลค่าความเสี่ยงของตัวแบบคะแนนสินเชื่อ 2 ตัวแบบ คือ ตัวแบบโพรบิทแบบภาวะภัย และตัวแบบเกาซ์เซียนคอพพูลาโพรบิทแบบภาวะภัย โดยทำการศึกษาจากข้อมูลจำลองภายใต้เงื่อนไขต่อไปนี้ ข้อมูลเป็นแบบภาวะภัยซึ่งมีหลายช่วงเวลา ตัวแปรตามเป็นตัวแปรเชิงคุณภาพที่มีเพียง 2 ค่า โดยให้ค่าสังเกตของตัวแปรตามในช่วงเวลาเดียวกันมีความสัมพันธ์กันด้วยปัจจัยเกาซ์เซียนคอพพูลาเดียวกัน ซึ่งปัจจัยเกาซ์เซียนคอพพูลาสัมพันธ์กันด้วยค่าสหสัมพันธ์ คือ = 0.1, =0.3, =0.5 และ = 0.7 และค่าสังเกตของตัวแปรตามในช่วงเวลาที่ต่างกันเป็นอิสระกัน ตัวแปรอิสระมีจำนวน 2 ตัวแปร ซึ่งจำลองจากการแจกแจงแบบปกติมาตรฐาน จำนวนระยะเวลาที่ใช้ในการทดลอง คือ 3, 6, 9 และ 12 ช่วงเวลา จำนวนหน่วยตัวอย่าง คือ 1,000 ต่อช่วงเวลา ในทุกๆ การทดลอง จำนวนการกระทำซ้ำในแต่ละสถานการณ์เป็น 100 รอบ เกณฑ์ในการตัดสินใจสำหรับการจัดอันดับคะแนนสินเชื่อ คือ ค่าสหสัมพันธ์อันดับระหว่างตัวแบบในการจัดอันดับเทียบกับตัวแบบของข้อมูล ส่วนเกณฑ์ในการตัดสินใจสำหรับมูลค่าความเสี่ยงด้านเครดิต คือ ผลต่างมูลค่าความเสี่ยงด้านเครดิตระหว่างตัวแบบประเมินความเสี่ยงเทียบกับตัวแบบของข้อมูล ทำการเปรียบเทียบโดยทดสอบสมมติฐานบนความแตกต่างของตัวชี้วัดของสองตัวแบบ ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 จากการวิเคราะห์ผลการจำลองพบว่าการจัดอันดับคะแนนสินเชื่อจากสองตัวแบบไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในเกือบทุกกรณี ในขณะที่มูลค่าความเสี่ยงที่คำนวณจากสองตัวแบบแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญในทุกกรณี ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1446
title: การตามรอยเชิงฟีเจอร์สำหรับวิวัฒนาการสายผลิตภัณฑ์ซอฟต์แวร์

description: วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อออกแบบวิธีการตามรอยเชิงฟีเจอร์สำหรับวิวัฒนาการสายผลิตภัณฑ์ซอฟต์แวร์ ซึ่งมีลักษณะเป็นการนำเสนอวิธีการแก้ปัญหาสำหรับปัญหาที่เกิดขึ้นในการตามรอยเชิงฟีเจอร์สำหรับวิวัฒนาการสายผลิตภัณฑ์ซอฟต์แวร์ ปัญหาของการตามรอยเชิงฟีเจอร์สำหรับวิวัฒนาการสายผลิตภัณฑ์ซอฟต์แวร์คือ ปัญหาการขาดการจัดการกับการเปลี่ยนแปลงของลิงค์การตามรอยระหว่างฟีเจอร์กับส่วนประกอบของสิ่งประดิษฐ์เชิงซอฟต์แวร์ งานวิจัยนี้มีการนำเสนอฟังก์ชันลิงค์การตามรอยที่เป็นไปได้เพื่อที่จะแก้ปัญหานี้ ฟังก์ชันลิงค์การตามรอยที่เป็นไปได้สามารถค้นหาลิงค์การตามรอยที่สามารถเกิดขึ้นใหม่ระหว่างฟีเจอร์กับส่วนประกอบของสิ่งประดิษฐ์เชิงซอฟต์แวร์ ภายหลังการเกิดวิวัฒนาการสายผลิตภัณฑ์ซอฟต์แวร์ โดยใช้ความสัมพันธ์ระหว่างฟีเจอร์กับส่วนประกอบของสิ่งประดิษฐ์เชิงซอฟต์แวร์ ผลของการประเมินฟังก์ชันลิงค์การตามรอยที่เป็นไปได้แสดงให้เห็นว่า ฟังก์ชันลิงค์การตามรอยที่เป็นไปได้มีความเหมาะสมที่จะใช้เป็นฟังก์ชันที่ใช้ในการค้นหาลิงค์การตามรอยที่สามารถเกิดขึ้นใหม่ระหว่างฟีเจอร์กับส่วนประกอบของสิ่งประดิษฐ์เชิงซอฟต์แวร์ ภายหลังการเกิดวิวัฒนาการสายผลิตภัณฑ์ซอฟต์แวร์ นอกจากนี้ งานวิจัยนี้ได้มีการพัฒนาเครื่องมือที่ใช้ในการตามรอยเชิงฟีเจอร์สำหรับวิวัฒนาการสายผลิตภัณฑ์ซอฟต์แวร์ รวมถึงมีการทดสอบความสามารถของเครื่องมือในการตามรอยเชิงฟีเจอร์สำหรับวิวัฒนาการสายผลิตภัณฑ์ซอฟต์แวร์ด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1447
title: เครื่องมือช่วยประเมินแบบจำลองทีเอ็มเอ็ม

description: การทดสอบซอฟต์แวร์เป็นส่วนสำคัญของวงจรการพัฒนาซอฟต์แวร์ที่จะทำให้ผลิตภัณฑ์ซอฟต์แวร์ที่ได้มีคุณภาพที่ดี ดังนั้นองค์กรที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์จึงจำเป็นต้องมีการยกระดับกระบวนการทดสอบเพื่อให้มีประสิทธิภาพที่สูง แบบจำลองทีเอ็มเอ็มจึงเป็นทางเลือกหนึ่งในการนำมาประยุกต์ใช้เพื่อเป็นแนวทางในการปรับปรุงกระบวนการทดสอบขององค์กร และแบบจำลองทีเอ็มเอ็ม-เอเอ็มเป็นแบบจำลองสำหรับการประเมินกระบวนการทดสอบที่เป็นไปตามแบบจำลองทีเอ็มเอ็ม ซึ่งประกอบด้วยกระบวนการสำหรับประเมินระดับความสามารถของกระบวนการทดสอบขององค์กร ปัจจุบันการประเมินกระบวนการยังขาดเครื่องมือที่ช่วยให้การประเมินกระบวนการสามารถทำงานได้ง่ายขึ้น งานวิจัยนี้จึงนำเสนอเครื่องมือช่วยประเมินแบบจำลองทีเอ็มเอ็มที่จะช่วยทำให้องค์กรสามารถประเมินความสามารถของกระบวนการทดสอบด้วยตนเอง พร้อมทั้งรายงานระดับวุฒิภาวะของกระบวนการทดสอบและข้อเสนอแนะในการปรับปรุงกระบวนการตามแบบจำลองทีเอ็มเอ็มเพื่อให้บรรลุระดับวุฒิภาวะที่กำหนดไว้ตามต้องการ การทำงานของเครื่องมือถูกแบ่งออกเป็น 4 วิธีการนำเข้าตามความต้องการขององค์กรที่ทำการประเมินกระบวนการทดสอบ ซึ่งจะใช้ผลิตภัณฑ์งานการทดสอบที่มีของโครงการ และแบบสอบถามเป็นข้อมูลนำเข้าสำหรับการประเมิน นอกจากนี้ทดสอบเครื่องมือโดยการทดสอบกับกรณีทดสอบที่เตรียมไว้ เพื่อทดสอบความถูกต้อง และนำไปทดลองใช้จริงกับองค์กร 4 องค์กร ซึ่ง 3 องค์กรมีการปรับปรุงกระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์ตามมาตรฐาน เช่น แบบจำลองซีเอ็มเอ็ม แบบจำลองซีเอ็มเอ็มไอ หรือ แบบจำลองทีเอ็มเอ็ม และอีกหนึ่งองค์กรที่ยังไม่เคยปรับปรุงกระบวนการใดๆ เลย ทั้งหมด 4 องค์กร ซึ่งผลที่ได้คือเครื่องมือช่วยประเมินแบบจำลองทีเอ็มเอ็มสามารถนำไปใช้ประเมินกระบวนการทดสอบได้จริง
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1448
title: การศึกษาการเปรียบเทียบประสิทธิภาพการขจัดสารไซโตคายน์อินเตอร์ลิวคิน 6 ด้วยการฟอกเลือดด้วยตัวกรองที่มีรูกรองขนาดใหญ่พิเศษเปรียบเทียบกับการฟอกด้วยตัวกรองที่มีรูขนาดใหญ่ปกติในเครื่องฟอกไดอะฟิลเตรชั่นประสิทธิผลต่ำต่อเนื่องในผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสโลหิตที่มีภาวะไตวายฉับพลัน

description: วิธีการศึกษา : การศึกษาวิจัยทดลองทางคลินิกในผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสโลหิตร่วมกับภาวะไตวายฉับพลันทั้งหมด 15 ราย เปรียบเทียบประสิทธิภาพการขจัดสารไซโตคายน์ interleukin 6 (IL-6) ระหว่าง HCO dialyzer และตัวกรอง HF dialyzer ในเทคนิคการฟอกเลือด SLED-f รวมทั้งปริมาณร้อยละการลดลงของสารอัลบูมินในเลือด ปริมาณสารอัลบูมินที่เสียในน้ำยาฟอกเลือด และอุบัติการณ์ความดันโลหิตต่ำขณะฟอกเลือด ผลการศึกษา : ผู้ร่วมวิจัยในกลุ่ม HCO-SLED-f มีค่ามัฐยฐานอายุน้อยกว่า [85 ปี (65.0-88.0) vs. 70 ปี (46.5-75.3) p=0.042] และมีจำนวนอวัยะที่ล้มเหลวน้อยกว่า [3 อวัยวะ (2-4) vs. 4 อวัยวะ (3-5) p=0.042] เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่ม HF-SLED-f แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ การฟอกเลือดด้วยเทคนิค HCO-SLED-f มีอัตราการขจัดสารไซโตคายน์ IL-6 ในเลือด และร้อยละการลดลงของสารไซโตคายน์ IL-6 ในเลือด ไม่แตกต่างกับเทคนิค HF-SLED-f แต่พบการเสียสารอัลบูมินในน้ำยาฟอกเลือดในการฟอกเลือดด้วยเทคนิค HCO-SLED-f มากกว่า HF-SLED-f อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ปริมาณสารอัลบูมินที่เสียในน้ำยาฟอกเลือด 4.72 กรัมต่อการฟอกเลือดหนึ่งรอบของเทคนิค HCO-SLED-f ในระยะเวลาหกชั่วโมง แต่อย่างไรเมื่อติดตามวัดระดับสารอัลบูมินในเลือดพบว่าร้อยละการลดลงของ albumin ภายหลังการฟอกเลือด SLED-f ระหว่างสองกลุ่มไม่แตกต่างกัน ดังแสดงในตาราง เราพบอุบัติการณ์ของความดันโลหิตต่ำขณะฟอกเลือด HCO-SLED-f ร้อยละ 50 และ HF-SLED-f ร้อยละ 42.3 ไม่แตกกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างสองกลุ่ม สรุป : การฟอกเลือดด้วยเทคนิค HCO-SLED-f มีแนวโน้มว่าสามารถขจัดสารไซโตคายน์ IL-6 ในเลือดได้มากกว่า HF-SLED-f โดยที่มีการเสียสารอัลบูมินในน้ำยาฟอกเลือดจำนวน 4.72 กรัมในการฟอกเลือดนานหกชั่วโมง ดังนั้นเทคนิคนี้จึงมีเพียงแนวโน้มว่าน่าจะมีประสิทธิภาพและปลอดภัย แต่เนื่องจากการศึกษานี้มีขนาดเล็ก ต้องรอการศึกษาขนาดใหญ่ขึ้นเพื่อยืนยันประสิทธิภาพในการนำมาใช้ในการรักษาภาวะติดเชื้อในกระแสโลหิตร่วมกับไตวายฉับพลัน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1449
title: การเปรียบเทียบผลของการฝึกเทนนิสระหว่างโปรแกรมการจับไม้มือเดียวกับโปรแกรมการจับไม้สองมือที่มีต่อความสามารถของผู้เริ่มฝึกกีฬาเทนนิสวัยเด็ก

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลของโปรแกรมการฝึกการจับไม้มือเดียวและการจับไม้สองมือที่มีต่อความสามารถของผู้เริ่มฝึกกีฬาเทนนิสวัยเด็ก กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สมัครเรียนเทนนิสในโครงการพัฒนาเยาวชนสู่นักเทนนิสอาชีพของลอนเทนนิสสมาคมแห่งประเทศไทย อายุระหว่าง 7-10 ปี จำนวน 30 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง ทดสอบการตีลูกหน้ามือแล้วแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม โดยวิธีจับคู่แล้วสุ่มกำหนดเข้าแต่ละกลุ่ม ๆ ละ 15 คน คือกลุ่มทดลองที่ 1 โปรแกรมการจับไม้มือเดียว และกลุ่มทดลองที่ 2 โปรแกรมการจับไม้สองมือ ทำการฝึกสัปดาห์ละ 3 วัน เป็นระยะเวลา 8 สัปดาห์ ทดสอบผลการฝึก 3 ครั้ง คือ ก่อนการฝึก หลังการฝึก 4 สัปดาห์และหลังการฝึก 8 สัปดาห์ วิเคราะห์ผลโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่า“ที”และการวิเคราะห์ความแปรปรวนชนิดวัดซ้ำหากพบว่ามีความแตกต่างจึงเปรียบเทียบเป็นรายคู่ โดยวิธีแอล เอส ดี กำหนดความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัยพบว่า 1. ผลการฝึกการตีลูกหน้ามือของกลุ่มทดลองที่ 1 มีความแตกต่างกันระหว่างก่อนการฝึก หลังการฝึก 4 สัปดาห์ และหลังการฝึก 8 สัปดาห์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนการตีลูกหลังมือของกลุ่มทดลองที่ 1 ระหว่างก่อนการฝึก หลังการฝึก 4 สัปดาห์ และหลังการฝึก 8 สัปดาห์ ไม่แตกต่างกัน 2. ผลการฝึกการตีลูกหน้ามือและการตีลูกหลังมือของกลุ่มทดลองที่ 2 มีความแตกต่างกันระหว่างก่อนการฝึก หลังการฝึก 4 สัปดาห์ และหลังการฝึก 8 สัปดาห์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ผลการฝึกการตีลูกหน้ามือและหลังมือ ระหว่างกลุ่มทดลองที่ 1 และกลุ่มทดลองที่ 2 ก่อนการฝึก หลังการฝึก 4 สัปดาห์ และหลังการฝึก 8 สัปดาห์ ไม่แตกต่างกัน สรุปได้ว่าการฝึกกีฬาเทนนิสด้วยโปรแกรมการจับไม้มือเดียวไม่แตกต่างกันกับโปรแกรมการจับไม้สองมือ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1451
title: การเมืองเรื่องชาติพันธุ์และอัตลักษณ์ของไทยทรงดำ : ศึกษากรณี อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเพื่อศึกษาความเกี่ยวข้องเชื่อมโยงระหว่างการเมืองของรัฐกับอัตลักษณ์ของกลุ่มชาติพันธุ์ไทยทรงดำ อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี และศึกษาการแข่งขันทางอัตลักษณ์ภายในกลุ่มชาติพันธุ์ไทยทรงดำ อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี เป็นการวิจัยเชิงมานุษยวิทยา (Anthropological Research)โดยอาศัยข้อมูลที่ได้จากการศึกษาเอกสาร (Documentary Research) การสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-depth Interview) และการลงพื้นที่ภาคสนาม (Field Work) แบ่งเป็นการสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วม (Participant Observation) และสังเกตการณ์แบบไม่มีส่วนร่วม (Non Participant Observation) ผู้ให้ข้อมูลสำคัญมีทั้งสิ้น 25 คน ประกอบด้วยผู้มีความรู้ความเชี่ยวชาญด้านศิลปวัฒนธรรมไทยทรงดำจำนวน 5 คนบุคลากรในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจำนวน 10 คนชาวบ้านซึ่งเป็นคนไทยทรงดำในอำเภอเขาย้อย จำนวน 10 คนซึ่งการคัดเลือกผู้ให้ข้อมูลสำคัญใช้วิธีสุ่มเลือกแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) และอาศัยการสอบถามต่อๆกัน (Snow Ball Technique)วิเคราะห์ข้อมูลจากเอกสาร จากการลงพื้นที่ภาคสนาม และจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ โดยใช้วิธีการเขียนเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า นโยบายทางการเมืองของภาครัฐก่อนพุทธศักราช 2475 และหลังพุทธศักราช 2475 ส่งผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงทางอัตลักษณ์ของชาวไทยทรงดำ อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี ทั้งในลักษณะของความยินยอมและถูกบังคับให้ต้องปฏิบัติตาม ส่วนการแข่งขันทางอัตลักษณ์ภายในกลุ่มชาติพันธุ์ไทยทรงดำอำเภอเขาย้อย เป็นปรากฏการณ์ช่วงชิงนิยามความหมายของการเป็นไทยทรงดำแท้ เพราะอัตลักษณ์ของไทยทรงดำในปัจจุบันเริ่มถูกกลืนกลาย ชาวไทยทรงดำจึงพยายามหาจุดยืนของกลุ่มชาติพันธุ์ตนเองผ่านการแสดงออกในรูปแบบต่างๆ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1452
title: การศึกษาความสัมพันธ์การลดทอนคลื่นสั่นสะเทือนของพื้นดินจากการใช้ วัตถุระเบิด

description: งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อสร้างการทำนายความสั่นสะเทือนของพื้นดินจากการใช้วัตถุระเบิด โดยการส่งสัญญาณคลื่นสั่นสะเทือนลงสู่ชั้นธรณีวิทยาใต้พื้นดิน โดยการทำนายค่าความสั่นสะเทือนจากทฤษฎีมีค่าน้อยกว่าค่าความสั่นสะเทือนจากตรวจวัดข้อมูลภาคในสนามประมาณ 1.7 เท่า (Jones & Stokes, 2004) ซึ่งความสั่นสะเทือนพื้นดินอาจส่งผลกระทบต่อโครงสร้างทางวิศวกรรมต่างๆ โดยรอบพื้นที่ ในการตรวจวัดความสั่นสะเทือนจะใช้มาตรวัดความเร็วในแกนดิ่งจำนวน 16 ตัว โดยกำหนดตำแหน่งการวางมาตรวัดตัวแรกให้มีระยะห่างจากหลุมระเบิดประมาณ 10 เมตร และวางตำแหน่งมาตรวัดตัวอื่น ๆ ระยะห่างประมาณ 20 เมตร ตามแนวหลุมระเบิด ทำการติดตั้งเครื่องบันทึกข้อมูล จากการตรวจวัดความสั่นสะเทือนซึ่งมีพื้นที่แตกต่างกันประกอบด้วยพื้นที่ดินปนทราย พื้นที่ทรายปนหินและพื้นที่ดินเหนียว พบว่าค่าการส่งผ่านความสั่นสะเทือนในพื้นที่ดินเหนียวมีค่าสูงและค่าสัมประสิทธิ์การลดทอนคลื่นสั่นสะเทือนของพื้นที่การตรวจวัดเกิดจากการรวมตัวกันระหว่างคลื่นในตัวกลาง (Body waves) และคลื่นพื้นผิว (Surface wave) ซึ่งความเร็วอนุภาคสูงสุดจะมีค่าการลดทอนคลื่นสั่นสะเทือนแบบเลขชี้กำลังตามระยะทางที่เพิ่มขึ้น เมื่อระยะทางมากกว่า 500 เมตร น้ำหนักวัตถุระเบิดมีค่าไม่เกิน 4 กิโลกรัมทุกลักษณะชั้นดิน ค่าความเร็วอนุภาคสูงสุดจะมีค่าไม่เกิน 3 มม/วินาที ด้านความถี่การสั่นสะเทือนดินเหนียวสามารถกระจายความถี่สั่นสะเทือนมากกว่าชั้นดินประเภทอื่น โดยพื้นที่ดินปนทรายและพื้นที่หินปนทรายค่าการตรวจวัดมีค่าความเร็วอนุภาคสูงสุดมีค่าสูงและมีค่าความถี่ต่ำ พื้นที่ดินเหนียวค่าการตรวจวัดมีค่าความเร็วอนุภาคสูงสุดมีค่าสูงและมีค่าความถี่สูง ซึ่งค่าความถี่ต่ำจะส่งผลกระทบต่อโครงสร้างทางวิศวกรรมมากกว่าค่าความถี่สูง
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1453
title: การผลิตสาร 1,3-โพรเพนไดออลจากกลีเซอรอลจากกระบวนการผลิตไบโอดีเซลโดย Clostridium butyricum DSM 5431 และการลดค่าใช้จ่ายในการผลิต โดยการปรับองค์ประกอบของอาหารเลี้ยงเชื้อ

description: 1,3-โพรเพนไดออลเป็นสารที่มีมูลค่าสูงและนิยมใช้เป็นโมโนเมอร์ในการผลิตพลาสติกที่ย่อยสลายได้และในอีกหลายอุตสาหกรรม การผลิตสาร 1,3-โพรเพนไดออลโดยวิธีทางชีวภาพอาศัยการหมักกลีเซอรอลกับจุลินทรีย์ในสภาวะไร้อากาศ ในงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนากระบวนการผลิตสาร 1,3-โพรเพนไดออล จากการหมักกลีเซอรอลรวมถึงแนวทางการลดต้นทุนในการผลิต ในส่วนแรกของงานวิจัยได้ทำการศึกษาการผลิตสาร 1,3 โพรเพนไดออลจากกลีเซอรอลบริสุทธิ์และกลีเซอรอลจากกระบวนการผลิตไบโอดีเซลในระบบแบบต่อเนื่องในถังปฏิกรณ์ชีวภาพแบบเบดเคลื่อนที่โดยการตรึงเชื้อ C. butyricum DSM 5431 บนวัสดุตรึง BCN-009 ซึ่งพบว่าความเข้มข้นของสาร 1,3-โพรเพนไดออลสูงสุดเท่ากับ 35.86±0.19 และ 31.65±0.44 กรัมต่อลิตร อัตราการผลิตผลิตภัณฑ์เท่ากับ 10.76±0.06 และ 9.49±0.13 กรัมต่อลิตรต่อชั่วโมง และผลได้ของผลิตภัณฑ์เท่ากับ 0.76 และ 0.70 จากการหมักกลีเซอรอลบริสุทธิ์และกลีเซอรอลจากกระบวนการผลิตไบโอดีเซลตามลำดับ เมื่อคงความเข้มข้นของกลีเซอรอลขาเข้าที่ 60 กรัมต่อลิตร และอัตราการเจือจางเท่ากับ 0.3 ชม-1 ในส่วนที่สองของงานวิจัยได้ศึกษาแนวทางการลดต้นทุนในการผลิตสาร 1,3-โพรเพนไดออล โดยการเจือจางความเข้มข้นของสูตรอาหารลดลง 5 และ 10 เท่าของสูตรอาหารเลี้ยงเชื้อเดิม ปรับความบริสุทธิ์ของอาหารโดยเปลี่ยนมาใช้อาหารเลี้ยงเชื้อที่ใช้สารเคมีเกรดโรงงาน ปรับชนิดของแหล่งไนโตรเจนในอาหารเลี้ยงเชื้อโดยเปลี่ยนจากสารสกัดยีสต์เป็นยูเรีย แอลไลซีน กากผงชูรส และแอมโมเนียมซัลเฟต และปรับสัดส่วนของสารอนินทรีย์ไนโตรเจนต่อสารอินทรีย์ไนโตรเจนในสูตรอาหารเดิมโดยคงจำนวนไนโตรเจนทั้งหมดในอาหารให้คงที่ ผลการทดลองหมักกลีเซอรอลที่ความเข้มข้นเริ่มต้นเท่ากับ 40 กรัมต่อลิตร พบว่าความเข้มข้นของสาร 1,3-โพรเพนไดออล ที่สภาวะคงตัวมีค่าเท่ากับ 19.81±0.13, 11.32±0.26, 5.28±0.11, 13.88±0.05, 15.80±0.15 10.79±0.21, 9.68±0.08, 12.79±0.21, 7.03±0.42, 10.15±0.09 และ 5.67±0.62 กรัมต่อลิตร เมื่อใช้สูตรอาหารปกติ สูตรอาหารเจือจาง 5 และ10 เท่า สูตรอาหารเกรดโรงงาน ยูเรีย แอมโมเนียมซัลเฟต แอลไลซีน กากผงชูรส สัดส่วนสารสกัดยีสต์ต่อแอมโมเนียมซัลเฟตเป็น 1:11, 1:16 และ 1:34 ตามลำดับ โดยรวมแล้วงานวิจัยนี้สามารถสรุปได้ว่าการผลิตสาร 1,3-โพรเพนไดออลโดยการหมักกลีเซอรอลจากกระบวนการผลิตไบโอดีเซลในถังปฏิกรณ์ชีวภาพแบบเบดเคลื่อนที่มีความเป็นไปได้ และสามารถควบคุมสภาวะความเป็นกรด-ด่างได้ดีกว่าถังปฏิกรณ์ชีวภาพแบบเบดนิ่ง นอกจากนี้ชนิดและความบริสุทธิ์ของกลีเซอรอลมีผลต่อการผลิตสาร 1,3-โพรเพนไดออล โดยแบคทีเรีย C. butyricum DSM 5431 ดังนั้นจึงควรกำจัดสิ่งเจือปนในกลีเซอรอลก่อนดำเนินการหมัก และผลการศึกษาการเจือจางจากสูตรอาหารปกติลง 5 และ 10 เท่าของสูตรอาหารเดิมและการปรับเปลี่ยนความบริสุทธิ์ของสารเคมีโดยใช้สารเคมีเกรดโรงงานพบว่าให้ปริมาณ 1,3-โพรเพนไดออล ลดลง ซึ่งคล้ายคลึงกับการปรับแหล่งไนโตรเจนและการปรับสัดส่วนปริมาณสารอินทรีย์ต่อสารอนินทรีย์ไนโตรเจนในอาหารเลี้ยงเชื้อ นอกจากนี้การปรับมาใช้งานอาหารเลี้ยงเชื้อจากสารเคมีเกรดโรงงานจะมีต้นทุนในการผลิตต่ำกว่าการใช้สูตรอาหารปกติและการใช้สารเคมีเกรดการวิเคราะห์มาก ซึ่งทำให้มีความเป็นไปได้ในการพัฒนาเพื่อใช้งานจริงในระดับอุตสาหกรรม
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1454
title: ลักษณะโครงสร้างกะโหลกศีรษะแบบที่สามในผู้ป่วยไทยกลุ่มหนึ่ง

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะโครงสร้างและรูปแบบความผิดปกติของกะโหลกศีรษะและใบหน้า ในผู้ป่วยไทยที่มีลักษณะโครงสร้างกะโหลกศีรษะแบบที่สาม และเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างเพศชายและเพศหญิง โดยทำการศึกษาจากภาพรังสี ดิจิตัลวัดกะโหลกศีรษะด้านข้างของผู้ป่วยไทยที่มีลักษณะโครงสร้างกะโหลกศีรษะแบบที่สาม ที่มารับการรักษาทางทันตกรรมจัดฟันที่ภาควิชาทันตกรรมจัดฟัน และคลินิกทันตกรรมพิเศษ คณะทันตแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จำนวน 223 คน เป็นเพศชาย 78 คน และเป็นเพศหญิง 145 คน อายุเฉลี่ย 24.15 ปี ตามเกณฑ์ของ Sassouni และใช้สถิติ Chi-Square ในการเปรียบเทียบ ผลการศึกษาพบว่า ผู้ป่วยไทยที่มีลักษณะโครงสร้างกะโหลกศีรษะแบบที่สาม โดยส่วนใหญ่มีลักษณะขากรรไกรบนปกติ(49.78%)หรือถอยหลัง(49.33%) ขากรรไกรล่างยื่น(82.51%) มีความสัมพันธ์ในแนวดิ่งแบบสบเปิด(66.81%) และมีฟันหน้าบนยื่น(58.74%) เปรียบเทียบระหว่างเพศชายและเพศหญิง พบว่า เพศชายมีความยาวฐานกะโหลกศีรษะ ความยาวขากรรไกรล่าง และความสูงใบหน้าด้านหน้าและด้านหลัง มากกว่าเพศหญิงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05) ทั้งเพศชายและเพศหญิงมีความสูงใบหน้าด้านหน้าส่วนบนน้อยกว่าความสูงใบหน้าด้านหน้าส่วนล่าง และมีความความสูงใบหน้าด้านหลังส่วนบนมากกว่าความสูงใบหน้าด้านหลังส่วนล่าง ทำให้ทั้งเพศชายและเพศหญิงส่วนใหญ่มีความสัมพันธ์ใบหน้าในแนวดิ่งแบบสบเปิด จากการศึกษาสรุปได้ว่า รูปแบบความผิดปกติของโครงสร้างกะโหลกศีรษะแบบที่สามในผู้ป่วยไทยไม่มีความแตกต่างระหว่างเพศ แต่เพศชายมีขนาดกะโหลกศีรษะที่ใหญ่กว่าเพศหญิง