cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.17188/1665130
title: Materials Data on Mg2Cd by Materials Project

description: Mg2Cd crystallizes in the monoclinic Cm space group. The structure is three-dimensional. there are four inequivalent Mg sites. In the first Mg site, Mg is bonded to nine Mg and three Cd atoms to form distorted MgMg9Cd3 cuboctahedra that share corners with eighteen MgMg9Cd3 cuboctahedra, edges with eight MgMg7Cd5 cuboctahedra, edges with ten CdMg8Cd4 cuboctahedra, faces with seven CdMg8Cd4 cuboctahedra, and faces with thirteen MgMg9Cd3 cuboctahedra. There are a spread of Mg–Mg bond distances ranging from 3.11–3.23 Å. There are one shorter (3.07 Å) and two longer (3.08 Å) Mg–Cd bond lengths. In the second Mg site, Mg is bonded to seven Mg and five Cd atoms to form distorted MgMg7Cd5 cuboctahedra that share corners with eighteen MgMg9Cd3 cuboctahedra, edges with eight CdMg8Cd4 cuboctahedra, edges with ten MgMg9Cd3 cuboctahedra, faces with eight CdMg8Cd4 cuboctahedra, and faces with twelve MgMg9Cd3 cuboctahedra. There are a spread of Mg–Mg bond distances ranging from 3.08–3.23 Å. There are a spread of Mg–Cd bond distances ranging from 3.09–3.14 Å. In the third Mg site, Mg is bonded to eight Mg and four Cd atoms to form distorted MgMg8Cd4 cuboctahedra that share corners with eighteen MgMg9Cd3 cuboctahedra, edges with six CdMg8Cd4 cuboctahedra, edges with twelve MgMg9Cd3 cuboctahedra, faces with nine CdMg8Cd4 cuboctahedra, and faces with eleven MgMg9Cd3 cuboctahedra. There are two shorter (3.11 Å) and two longer (3.23 Å) Mg–Mg bond lengths. There are a spread of Mg–Cd bond distances ranging from 3.06–3.13 Å. In the fourth Mg site, Mg is bonded to eight Mg and four Cd atoms to form distorted MgMg8Cd4 cuboctahedra that share corners with six equivalent MgMg8Cd4 cuboctahedra, corners with twelve CdMg8Cd4 cuboctahedra, edges with six CdMg8Cd4 cuboctahedra, edges with twelve MgMg9Cd3 cuboctahedra, faces with six CdMg8Cd4 cuboctahedra, and faces with fourteen MgMg9Cd3 cuboctahedra. Both Mg–Mg bond lengths are 3.23 Å. There are two shorter (3.16 Å) and two longer (3.18 Å) Mg–Cd bond lengths. There are two inequivalent Cd sites. In the first Cd site, Cd is bonded to eight Mg and four Cd atoms to form distorted CdMg8Cd4 cuboctahedra that share corners with six equivalent MgMg8Cd4 cuboctahedra, corners with twelve CdMg8Cd4 cuboctahedra, edges with three equivalent CdMg8Cd4 cuboctahedra, edges with fifteen MgMg9Cd3 cuboctahedra, faces with five CdMg8Cd4 cuboctahedra, and faces with fifteen MgMg9Cd3 cuboctahedra. There are two shorter (3.23 Å) and two longer (3.25 Å) Cd–Cd bond lengths. In the second Cd site, Cd is bonded to eight Mg and four Cd atoms to form distorted CdMg8Cd4 cuboctahedra that share corners with six equivalent MgMg8Cd4 cuboctahedra, corners with twelve CdMg8Cd4 cuboctahedra, edges with three equivalent CdMg8Cd4 cuboctahedra, edges with fifteen MgMg9Cd3 cuboctahedra, faces with five CdMg8Cd4 cuboctahedra, and faces with fifteen MgMg9Cd3 cuboctahedra. Both Cd–Cd bond lengths are 3.23 Å.
DOI: 10.17188/1665131
title: Materials Data on ZrTiNi2 by Materials Project

description: ZrTiNi2 crystallizes in the orthorhombic Amm2 space group. The structure is three-dimensional. Zr is bonded in a 7-coordinate geometry to seven Ni atoms. There are a spread of Zr–Ni bond distances ranging from 2.62–2.72 Å. Ti is bonded in a 7-coordinate geometry to seven Ni atoms. There are six shorter (2.62 Å) and one longer (2.74 Å) Ti–Ni bond lengths. There are two inequivalent Ni sites. In the first Ni site, Ni is bonded in a 7-coordinate geometry to four equivalent Zr and three equivalent Ti atoms. In the second Ni site, Ni is bonded in a 7-coordinate geometry to three equivalent Zr and four equivalent Ti atoms.
DOI: 10.14457/cu.the.2017.668
title: การศึกษาลักษณะของอาการมือสั่นในผู้ป่วยโรคพาร์กินสันที่มีอาการมือสั่นเป็นอาการเด่น โดยใช้เครื่องวัดอาการสั่น และเปรียบเทียบอาการมือสั่นระหว่างท่าพัก ท่ายกแขนต้านแรงโน้มถ่วงของโลก และขณะที่มีการเคลื่อนไหวมือ เทียบกับอาการสั่นขณะผู้ป่วยกำลังเดิน ในผู้ป่วยโรคพาร์กินสันที่มีอาการมือสั่นเป็นอาการเด่น

description: บทนำ : ลักษณะของอาการมือสั่นในผู้ป่วยโรคพาร์กินสันมีหลายรูปแบบ รูปแบบของอาการมือสั่นในผู้ป่วยพาร์กินสันที่พบได้บ่อยคืออาการมือสั่นในขณะพัก อย่างไรก็ตาม ผู้ป่วยส่วนหนึ่งพบว่ามีอาการมือสั่นขณะกำลังเดิน แต่ปัจจุบันยังไม่ค่อยมีการศึกษาเกี่ยวกับลักษณะของอาการมือสั่นในผู้ป่วยโรคพาร์กินสันในขณะเดิน วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาและบรรยายลักษณะของอาการมือสั่นขณะเดินในผู้ป่วยพาร์กินสันที่มีอาการมือสั่นเป็นอาการเด่น โดยใช้อุปกรณ์เซ็นเซอร์ตรวจจับลักษณะการหมุนในการตรวจวัดจลนศาสตร์ของอาการมือสั่น (ChulaPD tremor device, www.chulapd.org) วัสดุและวิธีการ : เป็นการศึกษาแบบตัดขวางในผู้ป่วยจำนวน 22 รายที่ได้รับการวินิจฉัยว่าโรคพาร์กินสันที่มีอาการมือสั่นเป็นอาการเด่นและมีอาการมือสั่นในขณะเดิน โดยการใช้อุปกรณ์เซ็นเซอร์ติดตั้งบริเวณข้อมือในการวัดความเร่งและเซ็นเซอร์ตรวจจับลักษณะการหมุน (ChulaPD tremor device, www.chulapd.org) เพื่อศึกษาลักษณะจลนศาสตร์ของอาการมือสั่น โดยมีการวัดเปรียบเทียบกับอาการมือสั่นรูปแบบอื่นได้แก่อาการมือสั่นขณะพัก อาการมือสั่นขณะยกแขนต้านแรงโน้มถ่วงของโลก และวัดอาการมือสั่นในขณะที่ให้ผู้ป่วยเดินด้วยความผ่อนคลายในระยะเวลา 30 วินาที และมีการเก็บข้อมูลพื้นฐานของผู้ป่วย การตรวจร่างกายผู้ป่วยตามระบบของ UKPDS และนำข้อมูลทางจลนศาสตร์ได้แก่ค่าเฉลี่ยกำลังสองของอัตราเร็วเชิงมุม ค่าเฉลี่ยกำลังสองของมุมในการสั่น ขนาดของการสั่น และความถี่ของการสั่น มาทำการวิเคราะห์ต่อไป ผลการศึกษา : จากผู้ป่วยโรคพาร์กินสันที่เข้าร่วมการศึกษาทั้งหมด 22 ราย มีอายุเฉลี่ยที่ 68.18 ปี (SD=8.93) ระยะเวลาเฉลี่ยที่เป็นโรคพาร์กินสัน 6.91 ปี (SD=5.5) ผู้ป่วยทุกรายในการศึกษานี้มีอาการมือสั่นในขณะพัก โดยผลการศึกษาพบว่าอาการมือสั่นในขณะพักในแนวแกนที่มีอาการสั่นมากที่สุด มีค่าความถี่เฉลี่ย 4.07 ครั้งต่อวินาที (SD=1.96) โดยมีลักษณะใกล้เคียงกับอาการมือสั่นในขณะยกแขนต้านแรงโน้มถ่วงของโลก ซึ่งเข้าได้กับอาการมือสั่นที่พบบ่อยในผู้ป่วยโรคพาร์กินสัน ส่วนอาการสั่นในขณะที่ผู้ป่วยกำลังเดิน ในแนวแกนที่มีอาการสั่นมากที่สุด พบว่ามีค่าความถี่ต่ำกว่าอาการสั่นในขณะพักอย่างมีนัยสำคัญ โดยมีความถี่ 1.67 ครั้งต่อวินาที (SD=1.77) (p=0.001) ลักษณะทางจลนศาสตร์ของอาการมือสั่นอื่นๆเช่นค่าเฉลี่ยกำลังสองของอัตราเร็วเชิงมุมในการสั่น ค่าเฉลี่ยกำลังสองของมุมในการสั่น ขนาดของอาการสั่น และค่า Q-value มีความแตกต่างกับอาการมือสั่นขณะพักอย่างมีนัยสำคัญ (p&lt;0.05 ในทุกลักษณะทางจลนศาสตร์) สรุป : จากผลการศึกษาพบว่าอาการมือสั่นขณะเดินในผู้ป่วยโรคพาร์กินสัน มีลักษณะทางจลนศาสตร์ของอาการสั่นแตกต่างจากอาการสั่นที่พบได้ทั่วไปในผู้ป่วยโรคพาร์กินสัน บ่งบอกว่าอาการมือสั่นในขณะเดินอาจจะเป็นอาการสั่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับอาการมือสั่นในขณะพัก ซึ่งในอนาคตต้องมีการศึกษาวิจัยเพิ่มเติมเกี่ยวกับกลไกการเกิดการมือสั่นในขณะเดินในผู้ป่วยโรคพาร์กินสัน
DOI: 10.17188/1665132
title: Materials Data on SmNiO3 by Materials Project

description: Computed materials data using density functional theory calculations. These calculations determine the electronic structure of bulk materials by solving approximations to the Schrodinger equation. For more information, see https://materialsproject.org/docs/calculations
DOI: 10.14457/cu.the.2017.669
title: ความผันแปรทางกายวิภาคของหลอดเลือดแดงโคโรนารี่: การศึกษาในร่างอาจารย์ใหญ่ชาวไทย

description: โรคหัวใจและหลอดเลือดเป็นสาเหตุอันดับหนึ่งในการเสียชีวิตของประชากรโลกเช่นเดียวกับในประเทศไทย ซึ่งการวินิจฉัยโรคหลอดเลือดหัวใจนอกจากการประเมินเบื้องต้นแล้ว ยังต้องมีการตรวจเพิ่มเติมเพื่อดูกายวิภาคศาสตร์ของหลอดเลือดหัวใจ ด้วยเหตุนี้ความรู้ทางกายวิภาคศาสตร์ของหลอดเลือดหัวใจในรูปแบบปกติ, ความแปรผันและความผิดปกติ มีความสำคัญทางคลินิกเพื่อประกอบการประเมินวินิจฉัยรวมทั้งการรักษา จึงเป็นที่มาของงานวิจัยในครั้งนี้ เพื่อศึกษาจำนวนและตำแหน่งของรูเปิด, ขนาด,ความแปรผัน, ความผิดปกติของ coronary artery, ความแตกต่างในระหว่างเพศรวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างหลอดเลือด โดยศึกษาร่างอาจารย์ใหญ่จำนวน 95 ร่าง พบจำนวนรูเปิดใน right และ left aortic cusp อย่างละ 1 รู มากที่สุด 68.42% ในระนาบ axial plane พบว่ารูเปิด left coronary artery (LCA) และ right coronary artery (RCA) อยู่ในตำแหน่ง middle third 61.05% และ posterior third 45.16% มากที่สุด การอ้างอิงแนว sinotubular junction พบว่ารูเปิดทั้ง LCA และ RCA อยู่ใต้ระดับคิดเป็น 92.63% และ 97.58% ตามลำดับ การอ้างอิง bottom of aortic sinus ถึงรูเปิด LCA และ RCA มีระยะเฉลี่ย 11.59±1.91 และ 11.73±2.43 มม. ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของ LCA และ RCA มีขนาด 5.52±0.95 และ 4.75±1.05 มม. left main trunk มีความยาวเฉลี่ย 12.36±4.21 มม. มีการแตกแขนงแบบ trifurcation มากที่สุด แขนง anterior interventricular artery (AIA) สิ้นสุดเลยจาก apex มากที่สุด 55.79% แขนง diagonal artery (DA) ส่วนใหญ่พบจำนวน 2 แขนง แขนง circumflex artery (CxA) พบสิ้นสุดระหว่าง left margin กับ crux cordis มากที่สุด 47.36% lateral branch ส่วนใหญ่พบจำนวน 1 แขนง และแขนง left marginal artery พบแตกแขนงที่ left margin เป็นส่วนใหญ่ สำหรับแขนง RCA คือ sinoatrial node artery (SA) มีจุดกำเนิดจาก RCA 42.11% แขนง conus artery พบในทุกตัวอย่าง ส่วน dominant pattern พบรูปแบบ right dominance เป็นส่วนใหญ่ อุบัติการณ์ของ right posterior diagonal artery (RPDA) และ left retroventricular artery (LRVA) พบ 45.26% และ 87.37% อุบัติการณ์ myocardial bridge (MB) พบ 62.11% และรูเปิด RCA จาก left sinus พบ 1.05% ในที่นี้ไม่พบความแตกต่างระหว่างเพศของอุบัติการณ์ median artery, MB และ dominant pattern ความสัมพันธ์ระหว่างหลอดเลือดพบว่าจุดสิ้นสุดของ CxA และ อุบัติการณ์ของ LRVA มีความสัมพันธ์กัน ส่วนจุดสิ้นสุดของ AIA กับชนิด posterior interventricular artery (PIA) และอุบัติการณ์ของ RPDA และชนิด PIA พบว่าไม่มีความสัมพันธ์กัน จากการศึกษาในครั้งนี้คาดว่าจะเป็นแหล่งข้อมูลอ้างอิงสำหรับแพทย์ในการทำหัตถการ revascularization รวมทั้งหัตถการอื่นๆที่เกี่ยวข้อง
DOI: 10.17188/1665133
title: Materials Data on Ba8(CoO3)7 by Materials Project

description: Computed materials data using density functional theory calculations. These calculations determine the electronic structure of bulk materials by solving approximations to the Schrodinger equation. For more information, see https://materialsproject.org/docs/calculations
DOI: 10.17188/1665134
title: Materials Data on LiMnPO4 by Materials Project

description: Computed materials data using density functional theory calculations. These calculations determine the electronic structure of bulk materials by solving approximations to the Schrodinger equation. For more information, see https://materialsproject.org/docs/calculations
DOI: 10.17188/1665135
title: Materials Data on ScInNi4 by Materials Project

description: ScNi4In is Hexagonal Laves-derived structured and crystallizes in the cubic F-43m space group. The structure is three-dimensional. Sc is bonded in a 12-coordinate geometry to twelve equivalent Ni and four equivalent In atoms. All Sc–Ni bond lengths are 2.86 Å. All Sc–In bond lengths are 2.99 Å. Ni is bonded to three equivalent Sc, six equivalent Ni, and three equivalent In atoms to form a mixture of face, edge, and corner-sharing NiSc3In3Ni6 cuboctahedra. There are three shorter (2.44 Å) and three longer (2.45 Å) Ni–Ni bond lengths. All Ni–In bond lengths are 2.86 Å. In is bonded in a 4-coordinate geometry to four equivalent Sc and twelve equivalent Ni atoms.
DOI: 10.14457/cu.the.2017.670
title: ระดับเปอร์เซ็นต์ความแตกต่างการแสดงออกของระดับไซคลินดีวันในชิ้นเนื้อมะเร็งปอดชนิดเซลล์ไม่เล็กที่มีและไม่มีการกลายพันธุ์ของเคราส

description: ที่มา: มะเร็งปอดชนิดเซลล์ไม่เล็ก (NSCLC)ในเอเชียตะวันออกส่วนใหญ่การกลายพันธุ์ที่พบเป็นการกลายพันธุ์ชนิดอีจีเอฟอาร์ (EGFR) สำหรับการกลายพันธุ์เคราส (KRAS)ซึ่งพบน้อยกว่าแต่เป็นความท้าทายในการวินิจฉัยและเป็นเป้าหมายในการรักษา การศึกษานี้รายงานความชุกของการกลายพันธุ์ KRAS ในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ร่วมกับการหาความแตกต่างของความเข้มข้นที่ติดสีไซคลินดีวัน (CyclinD1) บริเวณนิวเคลียส ในมะเร็งปอดชนิดไม่เล็กที่มีและไม่มีการกลายพันธุ์ KRAS วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาแบบขวางในผู้ป่วยมะเร็งปอดชนิดไม่เล็กที่ไม่มีการกลายพันธุ์ EGFR และเรียงตัวใหม่ของเอแอลเค (ALK) ในผู้ป่วยตั้งแต่ปี 1 มกราคม 2558 ถึง 31 กรกฎาคม 2560 ในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ และนำมาหาการกลายพันธุ์ KRAS ด้วยชุดตรวจสอบโคบาสและนำมาย้อมหาการติดสี CyclinD1บริเวณนิวเคลียส งานวิจัยได้เก็บข้อมูลลักษณะทางคลินิก ประวัติการสูบบุหรี่ ระยะ การกลับเป็นซ้ำของโรค รวมทั้งการเสียชีวิตรวมทั้งเปรียบเทียบความแตกต่างของการแสดงออกของ CyclinD1ในผู้ป่วยที่มีและไม่มีการกลายพันธุ์ KRAS ผลการศึกษา: จากกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด 95 รายที่ไม่มีการกลายพันธุ์ EGFR และไม่มีการเรียงตัวใหม่ ALK เราได้นำชิ้นเนื้อมาตรวจการติดสีไซคลินดีวันจำนวน 25 จาก 95 ราย (26%) มีการกลายพันธุ์ KRAS และ 27 จาก 95 ราย (28%) ที่ไม่มีการกลายพันธุ์ KRAS พบว่าสำหรับลักษณะทางคลินิกที่การกลายพันธุ์ KRAS แตกต่างกับไม่มีการกลายพันธุ์ KRAS อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติคือพบว่าเป็นชายมากกว่าหญิง ( p = 0.001) สูบบุหรี่พบมากกว่าไม่สูบบุหรี่ ( p = 0.005) มีแนวโน้มว่าการรอดชีวิตของที่มีการกลายพันธุ์ KRAS น้อยกว่าไม่มีการกลายพันธุ์แต่ว่าไม่ได้แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p = 0.053) และพบว่าการกลายพันธุ์ KRAS มีการติดสี cyclinD1 ที่นิวเคลียสมากกว่าไม่มีการกลายพันธุ์ KRAS อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ คือ 64.5% และ 49.3% (p = 0.03) ตามลำดับ สรุปผล: เราพบความชุกของการกลายพันธุ์ KRAS น้อยกว่าชาวตะวันตก แต่ว่าลักษณะทางคลินิกคล้ายกัน โดยที่พบการติดสี CyclinD1 ที่นิวเคลียสมากกว่าในการกลายพันธุ์ KRAS ซึ่งอาจจะเป็นตัวบ่งชี้ทางชีวภาพสำหรับการรักษามุ่งเป้าที่โปรตีนที่เกี่ยวข้องกับวัฏจักรของเซลล์
DOI: 10.17188/1665136
title: Materials Data on Li3FeAsCO7 by Materials Project

description: Computed materials data using density functional theory calculations. These calculations determine the electronic structure of bulk materials by solving approximations to the Schrodinger equation. For more information, see https://materialsproject.org/docs/calculations
DOI: 10.14457/cu.the.2017.671
title: เภสัชจลนศาสตร์ของยาเซฟาโซลินร่วมกับเซฟตาซิดิม ที่บริหารทางช่องท้องในผู้ป่วยบำบัดทดแทนไตทางช่องท้องด้วยเครื่องอัตโนมัติ ที่มีภาวะเยื่อบุช่องท้องอักเสบจากเชื้อแบคทีเรีย

description: ความสำคัญและที่มา: คำแนะนำมาตรฐาน ของการบริหารยาปฏิชีวนะทางช่องท้องในผู้บำบัดทดแทนไตทางช่องท้องด้วยเครื่องอัตโนมัติที่มีภาวะเยื่อบุช่องท้องอักเสบในปัจจุบัน คือผสมในน้ำยาล้างช่องท้องโดยค้างท้องไว้นานอย่างน้อย 6 ชั่วโมงซึ่งอาจไม่สามารถทำได้ เนื่องจากผู้ป่วยมีภาวะน้ำเกินจากการแลกเปลี่ยนสารผ่านเยื่อบุช่องท้องที่เปลี่ยนแปลงไป (ultrafiltration failure) วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาชีวปริมาณการออกฤทธิ์ (bioavailability) และวัดระดับความเข้มข้นของยาเซฟาโซลินและเซฟตาซิดิม ซึ่งใช้บ่อยในการบริหารยาปฏิชีวนะแบบครอบคลุมเชื้ออย่างกว้าง (empirical treatment) ในผู้ป่วยบำบัดทดแทนไตทางช่องท้องที่มีภาวะเยื่อบุช่องท้องอักเสบ โดยการบริหารยาด้วยเครื่องอัตโนมัติทางช่องท้องและค้างน้ำยาเพียง 2 ชั่วโมง ระเบียบวิธีวิจัย: ผสมยาเซฟาโซลินและเซฟตาซิดิมขนาด 2,500 มิลลิกรัม ในน้ำยาล้างช่องท้องที่มีน้ำตาลเด็กซ์โตรสความเข้มข้นร้อยละ 2.5 ปริมาตร 5 ลิตร วางถุงน้ำยาบนถาดทำความร้อนของเครื่องล้างช่องท้องอัตโนมัติ โดยมีน้ำยาล้างช่องท้องปริมาตร 5 ลิตร อีกถุงวางด้านข้าง ผู้ป่วยจะได้รับการล้างช่องท้องด้วยเครื่องอัตโนมัติโดยการเปลี่ยนถ่ายน้ำยา 5 ครั้ง ครั้งละ 2 ลิตร รวม 10 ชั่วโมง โดยจะมีการเก็บตัวอย่างเลือดที่เวลา 0, 1, 2, 4, 6, 8, 10, 14, 18, และ 24 ชั่วโมง น้ำยาล้างช่องท้องแต่ละรอบจะถูกเก็บที่เวลา 0, 2, 4, 6, 8, 10 และ 24 ชั่วโมง จากนั้นตรวจระดับยาโดยวิธี high performance liquid chromatography ผลการศึกษา: ผู้ป่วยบำบัดทดแทนไตทางช่องท้องที่มีภาวะเยื่อบุช่องท้องอักเสบ จำนวน 6 ราย เข้าร่วมการศึกษา พบว่า ค่าชีวปริมาณการออกฤทธิ์ของยาเซฟาโซลินและเซฟตาซิดิมที่บริหารทางช่องท้องคือร้อยละ 50.3±16.4 และร้อยละ 56.6±18.4 ตามลำดับ ระดับยาเซฟาโซลินและเซฟตาซิดิมในพลาสมามีระดับสูงกว่าค่า MIC ภายในชั่วโมงแรก (ระดับยาเซฟาโซลินและเซฟตาซิดิมคือ 37.0±6.5 และ 21.4±5.7 มิลลิกรัมต่อลิตร ตามลำดับ) และสามารถคงระดับยาทั้ง 2 ชนิด ในพลาสมาสูงกว่าค่า MIC ตลอด 24 ชั่วโมง (82.3±3.2 และ 40.2±10.5 มิลลิกรัมต่อลิตร ที่ 24 ชั่วโมง ตามลำดับ) นอกจากนี้ระดับยาเซฟาโซลินและเซฟตาซิดิมในน้ำยาล้างช่องท้อง มีระดับสูงกว่าค่า MIC ตลอดช่วงเวลาที่ใส่น้ำยาเช่นกัน สรุป: การบริหารยาเซฟาโซลินและเซฟตาซิดิมทางช่องท้องโดยมีระยะเวลาค้างท้องเพียง 2 ชั่วโมง สามารถให้ค่าชีวปริมาณการออกฤทธิ์ที่เพียงพอ ทำให้ระดับความเข้มข้นของยาทั้ง 2 ชนิดในพลาสมาสูงกว่าค่า MIC ได้ตลอด 24 ชั่วโมง การบริหารยาทางช่องท้องรูปแบบนี้สามารถนำมาใช้เป็นมาตรฐานในการรักษาผู้ป่วยที่มีภาวะเยื่อบุช่องท้องอักเสบจากเชื้อแบคทีเรียที่ได้รับการบำบัดช่องท้องด้วยเครื่องอัตโนมัติหรือผู้ป่วยที่ล้างช่องท้องด้วยตนเองแต่มีภาวะ ultrafiltration failure ได้
DOI: 10.17188/1665138
title: Materials Data on CePa3 by Materials Project

description: Pa3Ce is Uranium Silicide structured and crystallizes in the cubic Pm-3m space group. The structure is three-dimensional. Pa is bonded to eight equivalent Pa and four equivalent Ce atoms to form PaCe4Pa8 cuboctahedra that share corners with twelve equivalent PaCe4Pa8 cuboctahedra, edges with eight equivalent CePa12 cuboctahedra, edges with sixteen equivalent PaCe4Pa8 cuboctahedra, faces with four equivalent CePa12 cuboctahedra, and faces with fourteen equivalent PaCe4Pa8 cuboctahedra. All Pa–Pa bond lengths are 3.29 Å. All Pa–Ce bond lengths are 3.29 Å. Ce is bonded to twelve equivalent Pa atoms to form CePa12 cuboctahedra that share corners with twelve equivalent CePa12 cuboctahedra, edges with twenty-four equivalent PaCe4Pa8 cuboctahedra, faces with six equivalent CePa12 cuboctahedra, and faces with twelve equivalent PaCe4Pa8 cuboctahedra.
DOI: 10.17188/1665139
title: Materials Data on Ba17SrSm12Cl68 by Materials Project

description: Ba17SrSm12Cl68 crystallizes in the tetragonal P4/m space group. The structure is three-dimensional. there are three inequivalent Ba sites. In the first Ba site, Ba is bonded in a body-centered cubic geometry to eight equivalent Cl atoms. All Ba–Cl bond lengths are 3.15 Å. In the second Ba site, Ba is bonded in a 10-coordinate geometry to ten Cl atoms. There are a spread of Ba–Cl bond distances ranging from 3.13–3.59 Å. In the third Ba site, Ba is bonded in a 10-coordinate geometry to ten Cl atoms. There are a spread of Ba–Cl bond distances ranging from 3.14–3.58 Å. Sr is bonded in a body-centered cubic geometry to eight equivalent Cl atoms. All Sr–Cl bond lengths are 3.05 Å. There are four inequivalent Sm sites. In the first Sm site, Sm is bonded in a 8-coordinate geometry to eight Cl atoms. There are a spread of Sm–Cl bond distances ranging from 2.80–2.94 Å. In the second Sm site, Sm is bonded in a 8-coordinate geometry to eight Cl atoms. There are a spread of Sm–Cl bond distances ranging from 2.79–2.93 Å. In the third Sm site, Sm is bonded in a 8-coordinate geometry to eight Cl atoms. There are four shorter (2.86 Å) and four longer (2.89 Å) Sm–Cl bond lengths. In the fourth Sm site, Sm is bonded in a 8-coordinate geometry to eight Cl atoms. There are four shorter (2.86 Å) and four longer (2.87 Å) Sm–Cl bond lengths. There are eleven inequivalent Cl sites. In the first Cl site, Cl is bonded to three Ba and one Sm atom to form a mixture of edge and corner-sharing ClBa3Sm tetrahedra. In the second Cl site, Cl is bonded to three Ba and one Sm atom to form a mixture of edge and corner-sharing ClBa3Sm tetrahedra. In the third Cl site, Cl is bonded to four Ba atoms to form ClBa4 tetrahedra that share corners with twelve ClBa3Sm tetrahedra and edges with six ClBa2Sm2 tetrahedra. In the fourth Cl site, Cl is bonded to three Ba and one Sm atom to form a mixture of edge and corner-sharing ClBa3Sm tetrahedra. In the fifth Cl site, Cl is bonded to two equivalent Ba, one Sr, and one Sm atom to form a mixture of edge and corner-sharing ClBa2SrSm tetrahedra. In the sixth Cl site, Cl is bonded to two equivalent Ba and two equivalent Sm atoms to form ClBa2Sm2 tetrahedra that share corners with ten ClBa3Sm tetrahedra and edges with four ClBa4 tetrahedra. In the seventh Cl site, Cl is bonded to two equivalent Ba and two equivalent Sm atoms to form ClBa2Sm2 tetrahedra that share corners with ten ClBa3Sm tetrahedra and edges with four ClBa4 tetrahedra. In the eighth Cl site, Cl is bonded in a 4-coordinate geometry to two equivalent Ba and two Sm atoms. In the ninth Cl site, Cl is bonded in a 4-coordinate geometry to two equivalent Ba and two Sm atoms. In the tenth Cl site, Cl is bonded in a distorted bent 150 degrees geometry to two equivalent Ba and two equivalent Sm atoms. In the eleventh Cl site, Cl is bonded in a distorted bent 150 degrees geometry to two equivalent Ba and two equivalent Sm atoms.
DOI: 10.14457/cu.the.2017.672
title: การประเมินความเสี่ยงต่อการถูกเครื่องกระตุกหัวใจช็อค โดยอาศัยค่า T-peak to T-end จากคลื่นไฟฟ้าหัวใจในกลุ่มผู้ป่วยโรคใหลตาย

description: ที่มา: การประเมินความเสี่ยงว่าผู้ป่วยโรคใหลตายลักษณะใดจะเกิดภาวะหัวใจห้องล่างเต้นผิดจังหวะชนิด ventricular tachycardia/ventricular fibrillation; VT/VF มีความสำคัญมาก แต่ปัจจุบันยังทำได้ไม่สมบูรณ์ การศึกษาก่อนหน้านี้พบว่าค่า T-peak to T- end จากบนคลื่นไฟฟ้าหัวใจที่ยาวมีความสัมพันธ์กับการเกิด VT/VF จุดประสงค์: เพื่อศึกษาหาค่า TpTe ลักษณะทางคลื่นไฟฟ้าหัวใจ และปัจจัยทางคลินิก ที่เพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดเครื่องกระตุกหัวใจช็อค (appropriate ICD shock) ในผู้ป่วยโรคใหลตาย ระเบียบวิธีวิจัย: เป็นงานวิจัยแบบย้อนหลังในผู้ป่วยโรคใหลตายที่ได้รับการใส่เครื่องกระตุกหัวใจ ที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ.2540-2560 พบว่ามีผู้ป่วยโรคใหลตาย 32 ราย (ชาย 96.9%, อายุเฉลี่ย 37 ± 12.7 ปี) เป็นผู้ที่ได้รับการใส่เครื่องกระตุกหัวใจเพื่อป้องกันระดับปฐมภูมิ (primary prevention) 3 ราย (9.4%) ได้รับการใส่เครื่องเนื่องจากเคยเป็นลมหมดสติ 12 ราย (37.5%) และได้รับการใส่เครื่องกระตุกหัวใจเนื่องจากเคยหัวใจหยุดเต้น 17 ราย (53.1%) จากนั้นจึงทำการศึกษาข้อมูลอันได้แก่ ลักษณะทางคลินิก ลักษณะทางคลื่นไฟฟ้าหัวใจ รวมถึงค่า T-peak to T- end ที่ได้วัดจาก lead V2 เพื่อประเมินความเสี่ยงต่อการถูกเครื่องกระตุกหัวใจช็อค ผลการศึกษา: เมื่อติดตามไป 7.3 ± 4.9 ปี พบว่ามีเครื่องกระตุกหัวใจช็อค 313 ครั้ง เกิดในผู้ป่วย 13 ราย (40.6%) พบว่าผู้ป่วยที่เคยหัวใจหยุดเต้นจาก VT/VF มีความสัมพันธ์กับการถูกเครื่องกระตุกหัวใจช็อค [odds ratio (OR) = 4.85, confidence interval (CI) = 1.3-18.5, p=0.025] และ ค่า T-peak to T-end จะยาวกว่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในกลุ่มที่ถูกเครื่องช็อค (108.9 ± 29.2 ms vs. 87.5 ± 16.2 ms; p=0.027) และการมีค่า T-peak to T-end ที่ยาวกว่า 110 มิลลิวินาทีให้ค่า sensitivity 53.8%, specificity 89.5%, positive predictive value 77.8%, และ negative predictive value 73.9% ในการทำนายการเกิดเครื่องกระตุกหัวใจช็อค สรุป: การศึกษานี้พบว่า ค่า T-peak to T-end จากคลื่นไฟฟ้าหัวใจที่ยาว โดยเฉพาะมากกว่า 110 มิลลิวินาที มีความสัมพันธ์ และให้ค่า specificity ที่สูงต่อการเกิดเครื่องกระตุกหัวใจช็อคในผู้ป่วยใหลตาย
DOI: 10.17188/1665140
title: Materials Data on CuCl2 by Materials Project

description: CuCl2 crystallizes in the tetragonal P4/mmm space group. The structure is two-dimensional and consists of one CuCl2 sheet oriented in the (0, 0, 1) direction. Cu2+ is bonded in a square co-planar geometry to four equivalent Cl1- atoms. All Cu–Cl bond lengths are 2.26 Å. Cl1- is bonded in a linear geometry to two equivalent Cu2+ atoms.
DOI: 10.14457/cu.the.2017.673
title: การศึกษาการใช้ระดับตัวรับพลาสมิโนเจน แอคติเวเตอร์ชนิดยูโรไคเนสในเลือดเพื่อตรวจหาการกลับเป็นซ้ำของมะเร็งเต้านม ในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์

description: วัตถุประสงค์ เพื่อประเมินความสามารถในการวินิจฉัยการกลับเป็นซ้ำของมะเร็งเต้านม โดยใช้ปริมาณ uPAR ในเลือด เทียบกับการวินิจฉัยมาตรฐาน วิธีการวิจัย การวิจัยโดยการสังเกตในผู้ป่วยหญิงที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเต้านมระยะ 1 ถึง 3 ผ่านการรักษาโดยการผ่าตัด และการรักษาเสริมตามเกณฑ์มาตรฐานโดยหวังเพื่อการหายขาด ที่ได้รับการตรวจติดตามในคลินิกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เป็นเวลา 1 ปี โดยเจาะเลือดตรวจค่าตัวรับพลาสมิโนเจนแอคติเวเตอร์ชนิดยูโรไคเนส (suPAR), CEA, และ CA 15-3 ผู้ป่วยจะถูกแบ่งเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มมีการกลับเป็นซ้ำของมะเร็งเต้านม และกลุ่มควบคุมคือไม่พบการกลับเป็นซ้ำของมะเร็งเต้านม ค่าเลือดที่ได้จะถูกนำมาคำนวณเพื่อหาค่าความไว และความจำเพาะ(Sensitivity and specificity) ในการวินิจฉัยการกลับเป็นซ้ำของมะเร็งเต้านม ผลการศึกษา มีอาสาสมัครเข้าร่วมวิจัย 135 ราย โดยเป็นกลุ่มมีการกลับเป็นซ้ำ 38 ราย(28.1%) กลุ่มควบคุม 97 ราย(71.9%) โดยลักษณะพื้นฐานของผู้ป่วยกลุ่มควบคุมมีแนวโน้มจะเป็นกลุ่มที่มีพยากรณ์โรคที่ดีกว่า เช่น อยู่ในชนิดย่อยที่มีตัวรับฮอร์โมน 66% เทียบกับ 50%ในกลุ่มควบคุม และกลุ่มกลับเป็นซ้ำมีผู้ป่วยชนิดทริปเปิลเนกาทิพ(triple negative)มากกว่า ในผู้ป่วยกลุ่มที่มีการกลับเป็นซ้ำพบว่าเป็นแบบแพร่กระจาย 30 ราย(79%) และกลับเป็นซ้ำที่ตำแหน่งเดิม 8 ราย(21.1%) ความไวและความจำเพาะในการวินิจฉัยของ suPAR อยู่ที่ 68% และ 78% ตามลำดับที่จุดตัดที่ 2392 pg/ml ส่วนการใช้ค่า CEA ร่วมกับ CA153 มีความไวและความจำเพาะอยู่ที่ 52.8% และ 92.8% ตามลำดับ สรุป การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าค่า suPAR สามารถช่วยการวินิจฉัยการกลับเป็นซ้ำของมะเร็งเต้านมได้ โดยความไวอยู่ที่ 68% และความจำเพาะที่ 78% โดยกลุ่มที่ suPAR ใช้ในการวินิจฉัยได้ดีคือกลุ่มระยะโรคที่ 3, ชนิดทริปเปิลเนกาติพ, และโปรเจสเตอโรนเป็นลบ