DOI: 10.17026/dans-z8m-r3fj
title: Transect-rapport 2233: Een Archeologisch Inventariserend Veldonderzoek door middel van Proefsleuven (IVO-P). Hei en Boeicop, Hei en Boeicopseweg 103-103a Gemeente Vijfheerenlanden (UT).

description: &lt;p&gt;In april 2019 is een archeologisch proefsleuvenonderzoek uitgevoerd in een plangebied aan de Hei en Boeicopseweg 103-103a in Hei en Boeicop (gemeente Vijfheerenlanden). De aanleiding voor het onderzoek was de aanvraag van een omgevingsvergunning met betrekking tot de sloop van de huidige bebouwing en de realisatie van een nieuwe woning. Als gevolg van grondverzet ten behoeve van de voorgenomen werkzaamheden zouden de oorspronkelijke bodem en daarmee eventueel aanwezige archeologische resten in het gebied worden verstoord. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;In het plangebied geldt in het vigerende bestemmingsplan een dubbelbestemming Waarde Archeologie 1. Gezien de omvang en diepte van voorgenomen bodemingrepen was archeologisch onderzoek noodzakelijk. Op basis van vooronderzoek werd gold voor het noordelijke deel van het plangebied een hoge archeologische verwachting op de aanwezigheid van nederzettingsresten uit de periode Late-Middeleeuwen - Nieuwe tijd. Deze verwachting was met name gebaseerd op de aanwezigheid van een oude cultuurlaag en een terpachtige verhoging. Resten vielen in ieder geval minimaal vanaf een diepte van 50 cm -Mv te verwachten. In de rest van het plangebied en voor de overige archeologische perioden gold een lage archeologische verwachting. &lt;br&gt;Door de bevoegde overheid is besloten om voorafgaand aan de sloop van de huidige bebouwing een proefsleuvenonderzoek uit te voeren. In geval van behoudenswaardige archeologische resten kon eventueel een doorstart naar een opgraving plaatsvinden na een selectiebesluit van de bevoegde overheid; naar aanleiding van de resultaten van het veldwerk is dit laatste echter niet gebeurd. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Methode&lt;br&gt;Conform PvE zijn twee werkputten uitgezet. De ligging van de werkputten is te velde iets aangepast vanwege de werkelijke veldsituatie (kabels en leidingen). In de werkputten zijn met behulp van een graafmachine met gesloten gladde bak twee vlakken aangelegd, waarvan één vlak (vlak 1; diepte ca 0,3 m -NAP) direct onder de subrecente ophoging in de top van de vermeende oude woonheuvel en één eindvlak (vlak 2; diepte ca 0,7 - 0,8 m -NAP) in de top van het veen. Vlakken, sporen, vondsten en profielen zijn conform PvE gedocumenteerd. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Resultaten&lt;br&gt;Tijdens het proefsleuvenonderzoek zijn twee historische ophogingslagen en twee sporen aangetroffen uit de periode vanaf de Middeleeuwse ontginning, alsmede aardewerk, bouwkeramiek en glas. De jongste ophogingslaag valt op zijn vroegst te dateren in de late zestiende eeuw (zeventiende of achttiende eeuw lijkt ons echter waarschijnlijker), de oudste ophogingslaag was wegens gebrek aan vondstmateriaal niet nader te dateren. Ondanks het voorkomen van deze twee lagen is een middeleeuwse woonheuvel en/of terpzool niet als zodanig aangetroffen. De enige twee grondsporen waren een sloot en een muurtje uit de negentiende en/of twintigste eeuw. Hiermee is de verwachting vanuit het vooronderzoek niet bevestigd. De resten zijn ons inziens te schaars en inhoudelijk niet voldoende informatief om te spreken van een behoudenswaardige vindplaats.&lt;/p&gt;