cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.17632/xj57p6sb32.1
title: Data for: Association between red tide exposure and detection of corresponding neurotoxins in bottlenose dolphins from Texas waters during 2007-2017

description: Results of brevetoxin analysis of dead-stranded bottlenose dolphin (Tursiops truncatus) samples from Texas, and corresponding Karenia brevis abundance values
DOI: 10.6084/m9.figshare.13108430
title: Inner Mongolian grassland aboveground biomass measurements

description: A dataset including Inner Mongolian grassland aboveground biomass observations, measured mainly during 1981-2015.
DOI: 10.21227/qg2e-t627
title: mes_aps

description: The worker allocation problem in the aircraft final assembly line was solved by several multi-objective evolutionary algorithms. The data set cannot be published to the public due to involving military secrets. However, in order to validate it, you can download the oracle dataset “mes_aps.rar” which contains (6+1)×30=210 independent experiments in table “assembly_algorithm” and all evaluated individuals in table “assembly_result”.
DOI: 10.6084/m9.figshare.11783673
title: SHEN_DATA_JGR_2020

description: <b>One can use this dataset to observe internal tides and near-inertial waves in the northern South China Sea.</b><br>
DOI: 10.6084/m9.figshare.11783673.v2
title: SHEN_DATA_JGR_2020

description: <b>One can use this dataset to observe internal tides and near-inertial waves in the northern South China Sea.</b><br>
DOI: 10.6084/m9.figshare.13107962
title: R0309_20191115a_videos

description: Rat 0309, skilled reaching data collected in Leventhal laboratory by Alexandra Bova
DOI: 10.6084/m9.figshare.13108490.v1
title: variance_specimen condition

description: variance_specimen condition
DOI: 10.25919/5f8cf2d5677e9
title: Parkes observations for project P595 semester 2020APRS_20

description: We propose to continue the PULSE@Parkes project in which high school students from Australia and around the World use the Parkes radio telescope in a remote observing model to observe and analyse pulsar data. The data from some PULSE@Parkes observations are used to support the FERMI Gamma ray mission, other observations supplement the P456 Pulsar Timing Array project and the remainder were chosen in order to make a detailed analysis of pulsar timing irregularities and intermittency.
DOI: 10.6084/m9.figshare.13108490.v2
title: Towards the restoration of ancient hominid faces: Chimpanzee anatomy reveals covariation between craniometrics and facial soft tissue thickness

description: Collection includes:<br>- in-group_tests_comparison<br>- skin_thickness_raw_data_file<br>- SPSS_data_file<br>- technical_error<br>- variance_sexual_dimorphism<br>- variance_specimen condition
DOI: 10.14457/tu.the.2019.574
title: มาตรการลงโทษทางแพ่งและมาตรการทางอาญาต่อกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

description: เนื่องจากความยากในการพิสูจน์พยานหลักฐาน ความล่าช้าของการดำเนินกระบวนการทางอาญา ประเทศไทยจึงได้มีการบัญญัติมาตรการลงโทษทางแพ่งบังคับใช้กับการกระทำความผิดเกี่ยวกับกฎหมายหลักทรัพย์บางประเภทเป็นการเฉพาะขึ้น ซึ่งมาตรการดังกล่าวจะนำมาใช้ลงโทษแทนการลงโทษทางอาญา โดยมุ่งเน้นลงโทษเอากับทรัพย์สินของผู้กระทำความผิด. อย่างไรก็ตาม กฎเกณฑ์การบังคับใช้มาตรการลงโทษทางแพ่งกับความผิดทางอาญาจึงทำให้เกิดปัญหาความขัดแย้งกับแนวคิดพื้นฐานของมาตรการทางอาญา วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงมุ่งประสงค์จะศึกษาถึงมาตรการลงโทษทางแพ่งที่นำมาใช้กับความผิดทางอาญาในกฎหมายหลักทรัพย์ของประเทศไทย การศึกษาสภาพบังคับของมาตรการทางอาญาที่บังคับใช้ในปัจจุบัน และการศึกษาหลักเกณฑ์การบังคับใช้มาตรการลงโทษทางการเงินกับความผิดเกี่ยวกับกฎหมายหลักทรัพย์ของต่างประเทศ ได้แก่ การบังคับใช้มาตรการลงโทษทางแพ่งของประเทศสหรัฐอเมริกา และประเทศออสเตรเลีย และการใช้มาตรการค่าปรับทางปกครองของสหพันธรัฐเยอรมัน และประเทศญี่ปุ่น พบว่า การบังคับใช้มาตรการดังกล่าวยังได้นำการคุ้มครองสิทธิทางอาญาบางประการมาคุ้มครองมาตรการนั้นด้วย เพราะความต้องการสร้างความเป็นธรรมแก่ผู้ถูกกล่าวหาว่ากระทำความผิด ซึ่งควรนำมาเป็นแนวทางในการกำหนดหลักเกณฑ์การคุ้มครองสิทธิในการที่จะบังคับใช้มาตรการลงโทษทางแพ่งของประเทศไทยเพื่อให้มีความเป็นธรรมมากยิ่งขึ้น
DOI: 10.14457/tu.the.2019.575
title: การกำกับดูแลการประกอบธุรกิจระบบเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์สำหรับธุรกรรมสินเชื่อระหว่างบุคคลกับบุคคล

description: ในปัจจุบันธนาคารแห่งประเทศไทยได้มีการออกประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยที่ สนส. 4/2562 เรื่อง การกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการประกอบระบบหรือเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์สำหรับธุรกรรมสินเชื่อระหว่างบุคคลกับบุคคล (peer to peer lending platform) เพื่อใช้ในการกำกับการประกอบธุรกิจระบบเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์สำหรับธุรกรรมสินเชื่อระหว่างบุคคลกับบุคคล แต่การบังคับใช้กฎหมายในการกำกับดูแลการประกอบธุรกิจระบบเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์สำหรับธุรกรรมสินเชื่อระหว่างบุคคลกับบุคคล (peer to peer lending platforms) ยังมีความไม่เหมาะสมและเพียงพอ ดังนั้น วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงมุ่งศึกษาปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการกำกับดูแลการประกอบธุรกิจระบบเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์สำหรับธุรกรรมสินเชื่อระหว่างบุคคลกับบุคคลที่ใช้บังคับอยู่ในปัจจุบันว่าอาจมีปัญหาหรือความเสี่ยงเกี่ยวกับการกำกับดูแลการประกอบธุรกิจระบบเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์สำหรับธุรกรรมสินเชื่อระหว่างบุคคลกับบุคคลอย่างไรบ้าง โดยมุ่งวิเคราะห์ว่าควรกำหนดหลักเกณฑ์ทางกฎหมายเพิ่มเติมหรือควรจำกัดขอบเขตสิทธิหน้าที่ระหว่างผู้ประกอบธุรกิจและผู้ใช้บริการหรือไม่ นอกจากนี้ ยังวิเคราะห์ผลกระทบทั้งในเชิงบวกและเชิงลบที่อาจเกิดขึ้นจากการกำหนดหลักเกณฑ์ในการกำกับดูแล เพื่อมิให้เกิดความเสียหายต่อผู้บริโภค และส่งผลกระทบต่อเสถียรภาพระบบการเงินของประเทศไทย ทั้งนี้ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้ทำการศึกษา วิเคราะห์เปรียบเทียบกฎหมายของประเทศไทยกับกฎหมายต่างประเทศ ได้แก่ ประเทศสหราชอาณาจักร ประเทศสหรัฐอเมริกา ประเทศจีน และประเทศญี่ปุ่น เพื่อหาแนวทางการกำกับดูแลที่เหมาะสมและเพียงพอต่อการกำกับดูแลการประกอบธุรกิจระบบเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์สำหรับธุรกรรมสินเชื่อระหว่างบุคคลกับบุคคลในประเทศไทย
DOI: 10.14457/tu.the.2019.576
title: ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับปฏิกิริยาตอบสนองต่อการอักเสบทั่วร่างกายในผู้ป่วยสูงอายุที่ติดเชื้อปอดอักเสบที่มารับบริการที่แผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉินในโรงพยาบาลในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา

description: การติดเชื้อปอดอักเสบในผู้ป่วยจากทั่วโลกมีมากถึง 450 ล้านรายและในจำนวนนี้มีผู้ป่วยเสียชีวิตจากโรคปอดอักเสบสูงถึง 4 ล้านรายใน 1 ปีเนื่องจากการติดเชื้อในกระแสเลือด ซึ่งเป็นสาเหตุการเสียชีวิตเป็นอันดับ 1 ในผู้ป่วยสูงอายุที่นอนโรงพยาบาล การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยายมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับปฏิกิริยาตอบสนองต่อการอักเสบทั่วร่างกายในผู้สูงอายุที่ติดเชื้อปอดอักเสบที่มารับบริการที่แผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉินในโรงพยาบาล ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุที่ติดเชื้อปอดอักเสบที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์ ที่กำหนด จำนวน 125 คน เก็บข้อมูลระหว่างเดือนธันวาคม 2562 ถึง เดือนมีนาคม 2563 เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย 1) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคลทั่วไป 2) แบบสอบถามความสามารถในการประกอบกิจวัตรประจำวัน 3) แบบสอบถามการมีโรคร่วม4) แบบสอบถามด้านภาวะโภชนาการ 5) แบบสอบถามด้านแรงสนับสนุนทางสังคมและ 6) แบบประเมินปฏิกิริยาตอบสนองต่อการอักเสบทั่วร่างกายวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติสหสัมพันธ์พอยท์ไบซีเรียล และสถิติสหสัมพันธ์สเปียร์แมน ผลการศึกษา พบว่า กลุ่มตัวอย่างเกิดกลุ่มอาการตอบสนองต่อการอักเสบทั่วร่างกายร้อยละ 86.4 ภาวะทุพโภชนาการมีความความสัมพันธ์ทางบวกกับปฏิกิริยาตอบสนองต่อการอักเสบทั่วร่างกายในผู้ป่วยสูงอายุที่ติดเชื้อปอดอักเสบที่มารับบริการที่แผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉิน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (rs= .224, p
DOI: 10.14457/tu.the.2019.577
title: มาตรการส่งเสริมและรักษาภูมิปัญญาอาหารไทยที่ขึ้นทะเบียนมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ

description: ภูมิปัญญาอาหารไทยเป็นความภาคภูมิใจของคนไทยทั้งชาติ และเป็นวัฒนธรรมของประเทศไทยที่มีความสำคัญ แสดงให้เห็นถึงคุณค่าทางประวัติศาสตร์ และเอกลักษณ์ทางขนบธรรมเนียมที่งดงาม และนำมาซึ่งผลประโยชน์ในทางเศรษฐกิจ ดังนั้นภูมิปัญญาอาหารไทยจึงควรได้รับการรักษา และสืบสานต่อไปยังคนรุ่นต่อไป เพื่อเป็นทุนทางวัฒนธรรมของประเทศ และชุมชนของไทย แต่เมื่อพิจารณากฎหมายไทยที่ใช้ในการรักษาภูมิปัญญาอาหารไทย กล่าวคือ มาตรการทางกฎหมายภายใต้พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม พุทธศักราช 2559 พบว่า ไม่สามารถรักษาภูมิปัญญาอาหารไทยได้อย่างเป็นรูปธรรม และอาหารไทย หลายรายการยังคงมีความเสี่ยงที่จะสูญหาย ด้วยเหตุผลดังกล่าวจึงเป็นที่มาของการศึกษาฉบับนี้ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์มาตรการทางกฎหมายที่เหมาะสมในการส่งเสริมและรักษาภูมิปัญญาอาหารไทยการศึกษาวิจัยจะดำเนินการศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการวิจัยเอกสาร (Documentary Research) มีวัตถุแห่งการศึกษา คือ รายการภูมิปัญญาอาหารไทยที่ขึ้นทะเบียนมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติที่สามารถเป็นตัวแทนอาหารไทยต่างๆที่มีความหลากหลายได้ ซึ่งจะดำเนินการศึกษาแนวคิดทฤษฎี ตัวบทกฎหมาย แนวคำพิพากษาของศาลที่เกี่ยวข้อง รายงานการศึกษา เอกสารประกอบการประชุมสัมมนาทางวิชาการ รวมถึงบทความและบทวิจารณ์ต่างๆเกี่ยวกับลักษณะของอาหารไทย พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม พุทธศักราช 2559 แนวคิดทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับการสงวนรักษามรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ อนุสัญญาว่าด้วยการสงวนและรักษามรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ ค.ศ.2003 รวมถึงศึกษามาตรการสงวนรักษามรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของสหภาพยุโรป สาธารณรัฐฝรั่งเศส สาธารณรัฐประชาชนจีน ประเทศญี่ปุ่น สาธารณรัฐเกาหลีโดยผลการศึกษาพบว่าข้อจำกัดสำคัญของพระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม พุทธศักราช 2559 คือ การรักษาองค์ภูมิปัญญาอาหารไทยอย่างคงที่ ซึ่งไม่สามารถเป็นไปได้ในทางปฏิบัติ ประกอบกับมาตรการเพื่อส่งเสริมการส่งต่อองค์ความรู้มีอยู่อย่างจำกัด นอกจากนี้ยังมีความไม่สอดคล้องกับแนวคิดทฤษฎี และอนุสัญญาว่าด้วยการสงวนรักษามรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ ค.ศ. 2003 ในบริบทของความหมายของมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม ผู้ทรงสิทธิในการส่งเสริมและรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม และมาตรการส่งเสริมและรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม ดังนั้นจึงควรมีการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม พุทธศักราช 2559 ในประเด็นดังกล่าว และควรเพิ่มเติมระเบียบที่ออกตามความพระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม พุทธศักราช 2559 บางประการเพื่อสนับสนุนการรักษา และการสืบต่อองค์ความรู้ในอาหารไทย นอกจากนี้ประเทศไทยควรดำเนินการในทางนโยบายเพื่อสร้างความร่วมมือด้านการส่งเสริมและรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมในทางระหว่างประเทศ และการเสนอขึ้นทะเบียนภูมิปัญญาอาหารไทยเป็นมรดกโลก เพื่อให้ภูมิปัญญาอาหารไทยได้รับการตระหนักถึง และเพิ่มการส่งเสริมการรักษา และการพัฒนาองค์ความรู้ในภูมิปัญญาอาหารไทยต่อไปในอนาคต
DOI: 10.14457/tu.the.2019.578
title: มาตรการส่งเสริมการอนุรักษ์แม่น้ำในประเทศไทยตามแนวคิดการให้สิทธิแก่ธรรมชาติ: ศึกษากรณีการกำหนดให้แม่น้ำเป็นนิติบุคคลของประเทศนิวซีแลนด์

description: การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติภายใต้แนวคิดที่มีมนุษย์เป็นศูนย์กลาง ยังคงเกิดปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมมากมาย สืบเนื่องมาจากความต้องการใช้ทรัพยากรธรรมชาติของมนุษย์ที่มากจนเกินขีดจำกัด เป็นปัจจัยสำคัญที่ก่อให้เกิดปัญหาการขาดแคลนทรัพยากรธรรมชาติ และความเสื่อมโทรมของสิ่งแวดล้อม ดังนั้น มนุษย์จึงได้เริ่มหาวิธีการแก้ปัญหาดังกล่าว ด้วยวิธีการใหม่ ๆ และพัฒนาจนเกิดการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติภายใต้แนวคิดที่มีระบบนิเวศเป็นศูนย์กลางขึ้น ซึ่งการอนุรักษ์ภายใต้แนวคิดนี้ ส่งผลทำให้มนุษย์ให้ความสำคัญกับธรรมชาติมากขึ้น ตลอดจนเกิดวิธีการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติรูปแบบใหม่ขึ้น เช่น การให้สิทธิแก่ธรรมชาติ (rights of nature) การกำหนดให้แม่น้ำเป็นนิติบุคคล (legal person) เป็นต้น ซึ่งในปัจจุบันมีประเทศที่ให้ความสำคัญต่อวิธีการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ โดยการกำหนดให้แม่น้ำเป็นนิติบุคคล ได้แก่ ประเทศอินเดีย และประเทศนิวซีแลนด์ เป็นต้น วิทยานิพนธ์นี้ได้ศึกษาและวิเคราะห์ถึงมาตรการกำหนดให้แม่น้ำเป็นนิติบุคคลเฉพาะประเทศนิวซีแลนด์ เพราะประเทศนิวซีแลนด์เป็นประเทศแรกที่มีการกำหนดให้แม่น้ำเป็นนิติบุคคล เพื่อส่งเสริมการอนุรักษ์แม่น้ำอย่างเป็นรูปธรรม ดังนั้น ผลการศึกษาของวิทยานิพนธ์นี้จะนำไปสู่แนวทางการนำมาตรการกำหนดให้แม่น้ำเป็นนิติบุคคลมาปรับใช้ในประเทศไทย ตามบริบทสังคมไทยอย่างเหมาะสม เพื่อเป็นประโยชน์ต่อการศึกษาถึงวิธีการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ด้วยวิธีการใหม่ ๆ และเป็นทางเลือกใหม่ในการส่งเสริมการอนุรักษ์แม่น้ำให้กับประเทศไทยอย่างยั่งยืนต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2019.579
title: มาตรการส่งเสริมการใช้ผลิตภัณฑ์จากไม้ภายใต้มาตรฐานการรับรองทางป่าไม้

description: บทคัดย่อ ปัจจุบันทรัพยากรป่าไม้ยังคงเป็นที่ต้องการอย่างมากในตลาดการค้าไม้ทั่วโลกซึ่งจากความต้องการการใช้ประโยชน์ที่ไม่สอดคล้องกับจำนวนทรัพยากรป่าไม้ที่มีอยู่อย่างจำกัดในธรรมชาติทำให้เกิดปัญหาการทำอุตสาหกรรมป่าไม้ที่ผิดกฎหมายขึ้นไม่ว่าจะเป็นการลักลอบตัดไม้เพื่อทำอุตสาหกรรมต่างๆ และการลักลอบตัดไม้เพื่อการค้าไม้ระหว่างประเทศจากการศึกษาพบว่าปัญหาการทำลายทรัพยากรป่าไม้ได้ขยายเป็นวงกว้างในหลายประเทศโดยเฉพาะอย่างยิ่งการทำอุตสาหกรรมป่าไม้ที่ผิดกฎหมายในประเทศที่กำลังพัฒนาซึ่งก่อให้เกิดปัญหามากมายเกินจะแก้ไขทำให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งหมดในเรื่องของการจัดการป่าไม้ได้กำหนดหลักการในการจัดการป่าไม้ขึ้นเพื่อแก้ไขปัญหาการทำลายทรัพยากรป่าไม้รวมถึงแก้ไขปัญหาการค้าไม้ที่ผิดกฎหมายระหว่างประเทศทั้งระบบ จึงได้มีการจัดตั้งเป็นหน่วยงานระหว่างประเทศมีชื่อว่า องค์การสภาพิทักษ์ป่าไม้ (Forest Stewardship Council) จึงกำหนดมาตรฐานการรับรองทางป่าไม้โดยเป็นมาตรฐานในการรับรองผลิตภัณฑ์จากไม้ที่นำออกมาจากป่าพร้อมกับการติดฉลากตรา FSC เพื่อเป็นการรับรองว่าผลิตภัณฑ์นั้นเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและยังเป็นการการันตีผลิตภัณฑ์ที่นำออกมาจากป่าอย่างถูกต้องตามกฎหมายโดยไม่มีการละเมิดกฎหมายใดๆ ซึ่งถือเป็นหลักการทางป่าไม้ที่มีการบังคับใช้อย่างแพร่หลายและช่วยลดปัญหาการค้าไม้ที่ผิดกฎหมายได้อย่างมีประสิทธิภาพ จากการศึกษาดังกล่าวพบว่าประเทศไทยเป็นประเทศที่มีสภาพพื้นที่และสภาพทางภูมิศาสตร์ที่เหมาะต่อการปลูกไม้หลากหลายชนิดแต่ยังมีข้อจัดทางกฎหมายที่เป็นอุปสรรค ทั้งในเรื่องของประชาชนส่วนใหญ่ยังขาดความรู้และความเข้าใจถึงความสำคัญของหลักการในการจัดการป่าไม้ตามแนวทาง FSC ว่ามีความสำคัญต่อวงการป่าไม้ของประเทศไทยอย่างไรทั้งนี้กฎหมายต่างๆ ที่มีความเกี่ยวข้องรวมถึงกฎระเบียบในเรื่องของการจัดการป่าไม้ซึ่งเดิมทีมีลักษณะในการควบคุมและมาตรการเชิงลงโทษเป็นหลักต่อผู้ที่กระทำผิดโดยไม่มีมาตรการจูงใจในการส่งเสริมให้ประชาชนหรือภาคเอกชน มีความสนใจในการปลูกป่าเพื่อการค้ามากเท่าใดนัก และนอกจากนี้แม้มีการแก้ไขพระราชบัญญัติป่าไม้ที่เป็นกฎหมายหลักในเรื่องดังกล่าวแล้วแต่การแก้ไขกฎหมายนั้นยังมีกฎหมายอื่นๆ ที่เป็นอุปสรรคต่อการส่งเสริมการปลูกป่าเพื่อการค้า ทั้งนี้จากกฎหมายภายในของประเทศไทยมีข้อจำกัดโดยไม่สอดคล้องตามหลักเกณฑ์การพิจารณาให้การรับรองทางป่าไม้ตามแนวทาง FSC ได้อย่างมีประสิทธิภาพซึ่งทำให้ประเทศไทยเสียโอกาสและเสียผลประโยชน์ในการค้าไม้และการส่งออกผลิตภัณฑ์จากไม้ให้แก่ประเทศที่ต้องการไม้และผลิตภัณฑ์ที่ผ่านการรับรองตามหลักเกณฑ์ของ FSC ดังนั้นวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ผู้เขียนจึงขอเสนอแนะถึงมาตรการในการส่งเสริมการนำมาตรฐานการรับรองทางป่าไม้ตามแนวทาง FSC มาปรับใช้กับประเทศไทยเพื่อให้เกิดการพัฒนาศักยภาพของภาคส่วนที่เกี่ยวข้องในภาคป่าไม้ทั้งระบบเพื่อให้เกิดความถูกต้องในการจัดการป่าไม้และช่วยแก้ไขปัญหาการทำไม้ที่ผิดกฎหมายของประเทศไทยและรวมถึงการปรับปรุงกฎหมายในภาคป่าไม้ที่ยังเป็นข้อจำกัดในกาส่งเสริมการปลูกป่าเพื่อการค้าทั้งในเรื่องของปัญหาการรับรองที่ดินสวนป่า ปัญหาการรับรองผลิตภัณฑ์จากไม้ และปัญหาข้อจำกัดในการส่งออกไม้และผลิตภัณฑ์จากไม้ไปยังต่างประเทศ ทั้งนี้เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อภาครัฐในเรื่องของการสร้างมาตรการในการเพิ่มพื้นที่ ป่าไม้และยังเป็นการส่งเสริมการปลูกป่าเพื่อการค้าไม้ในภาคเอกชนควบคู่กันไปอย่างยั่งยืนในอนาคต
DOI: 10.14457/tu.the.2019.580
title: มาตรการคุ้มครองบุคคลภายนอกซึ่งทำนิติกรรมโดยสุจริตและเสียค่าตอบแทนภายหลังศาลมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ก่อนมีการประกาศในราชกิจจานุเบกษา

description: กฎหมายล้มละลายได้จำกัดอำนาจของลูกหนี้ในการจัดการทรัพย์สินของตนในระหว่างที่ลูกหนี้ถูกศาลสั่งพิทักษ์ทรัพย์ จนกว่าลูกหนี้จะสิ้นสุดการล้มละลาย ไม่ว่าด้วยวิธีการประนอมหนี้ การยกเลิกการล้มละลาย หรือการปลดจากล้มละลาย แล้วแต่กรณี ตามมาตรา 24 แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 เพื่อมิให้ทรัพย์สินของลูกหนี้ลดน้อยถอยลง เนื่องจากลูกหนี้อาจดำเนินการจัดการหรือยักย้ายถ่ายโอนทรัพย์สินของตน จนก่อให้เกิดความเสียหายแก่บรรดาเจ้าหนี้ในการได้รับชำระหนี้อย่างเป็นธรรมและเท่าเทียมกันตามสัดส่วนแห่งหนี้ โดยให้อำนาจในการจัดการทรัพย์สินของลูกหนี้นั้นอยู่ตกกับคนกลาง คือ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ในการเข้ามาดำเนินการจัดการทรัพย์สินของลูกหนี้ในระหว่างที่ลูกหนี้ถูกจำกัดอำนาจ ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 22 แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 ทั้งนี้ หากลูกหนี้ฝ่าฝืนดำเนินการใด ๆ เกี่ยวกับทรัพย์สินของตน การนั้นศาลได้ตีความว่าย่อมตกเป็นโมฆะ ตามมาตรา 150 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ แม้ว่าบุคคลภายนอกได้เข้าทำการนั้นกับลูกหนี้โดยสุจริตก็ตาม วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงนำมาสู่การพิจารณาศึกษาปัญหาคุ้มครองบุคคลภายนอกซึ่งทำนิติกรรมกับลูกหนี้ โดยสุจริตและเสียค่าตอบแทน ภายหลังลูกหนี้ถูกศาลสั่งพิทักษ์ทรัพย์ แต่ก่อนมีการประกาศคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ เนื่องจากความล่าช้าของการประกาศคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ทางราชกิจจานุเบกษาและหนังสือพิมพ์อย่างน้อย 1 ฉบับ ตามมาตรา 28 แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 หรือทางสื่ออิเล็กทรอนิกส์ กล่าวคือ ทางเว็บไซต์ของกรมบังคับคดี (www.led.go.th) ตามมาตรา 148/1 แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 ซึ่งทั้งสองมาตราดังกล่าวมีวัตถุประสงค์เพื่อแจ้งให้ทราบถึงฐานะและความสามารถในการจัดการทรัพย์สินของลูกหนี้ว่าในขณะที่ศาลมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์นั้นลูกหนี้มีฐานะที่ไม่สามารถจัดการเกี่ยวกับทรัพย์สินหรือกิจการของตนได้ เพื่อให้บุคคลภายนอกได้ระมัดระวังในการทำนิติกรรมหรือการใด ๆ กับลูกหนี้ ดังนั้น หากให้นิติกรรมที่บุคคลภายนอกทำกับลูกหนี้ภายหลังศาลมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ตกเป็นโมฆะทุกกรณี ย่อมก่อให้เกิดความเสียหายและไม่ยุติธรรมแก่บุคคลภายนอก
DOI: 10.14457/tu.the.2019.581
title: ปัญหาการใช้บังคับของกฎหมายว่าด้วยธุรกิจรักษาความปลอดภัย

description: แม้ประเทศไทยมีกฎหมายที่รองรับในการควบคุมบริการรักษาความปลอดภัยภาคเอกชนแล้วก็ตาม คือ พระราชบัญญัติธุรกิจรักษาความปลอดภัย พ.ศ. 2558 แต่หลังจากที่ประกาศใช้ก็พบว่า กฎหมายฉบับดังกล่าว มีปัญหาและข้อจำกัดหลาย ๆ ประการ ผู้เขียนจึงมุ่งศึกษากฎหมายไทยฉบับนี้โดยนำมาเปรียบเทียบกับในต่างประเทศ ซึ่งผู้เขียนเลือกประเทศสิงค์โปร์ ประเทศสหราชอาณาจักร และประเทศสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ โดยนำผลของการศึกษาที่ได้มาเปรียบเทียบกับกฎหมายไทยฉบับนี้ นำมาเป็นข้อมูลเพื่อแสวงหาแนวทางการแก้ไขสภาพปัญหาและประกอบการจัดทำข้อเสนอแนะจากการศึกษากฎหมายไทยฉบับนี้พบว่า ได้มุ่งเน้นควบคุมธุรกิจให้บริการรักษาความปลอดภัยเป็นหลัก และมีการกำกับดูแลพนักงานรักษาความปลอดภัยผ่านธุรกิจดังกล่าว นอกจากนี้ เจตนารมณ์ของกฎหมายมุ่งเน้นควบคุมบริการรักษาความปลอดภัยตามที่อยู่อาศัยและอาคารสถานที่เป็นสำคัญ เช่น อาคารสำนักงาน หมู่บ้านจัดสรร เป็นต้น และสำหรับอุปกรณ์ที่กฎหมายฉบับนี้กำหนดนั้น จะมีเพียงอุปกรณ์การสื่อสารเท่านั้น ในขณะที่กฎหมายในต่างประเทศมีการควบคุมตั้งแต่ระดับผู้ปฏิบัติหน้าที่ไปจนถึงระดับผู้ประกอบธุรกิจ และครอบคลุมถึงผู้ประกอบอาชีพรักษาความปลอดภัยที่รับจ้างโดยตรง รวมทั้งมีการกำหนดรูปแบบบริการอย่างชัดเจน ที่รองรับกับบริบทสังคมประเทศนั้น ๆ เช่น บริการรักษาความปลอดภัยทั่วไป บริการคุ้มกันแก่บุคคล บริการดูแลเงินสดและของมีค่าระหว่างการขนส่ง เป็นต้น รวมทั้งมีมาตรการควบคุมอุปกรณ์และอาวุธที่ใช้ระหว่างให้บริการรักษาความปลอดภัยของพนักงานรักษาความปลอดภัยอย่างชัดเจนและเข้มงวด จึงเห็นว่า กฎหมายของไทยฉบับนี้ยังมีความไม่ครอบคลุมถึงรูปแบบบริการต่าง ๆ ตามที่เกิดขึ้นในความเป็นจริงในทางปฏิบัติ และไม่ครอบคลุมถึงผู้ประกอบอาชีพรักษาความปลอดภัยที่รับจ้างโดยตรง และยังไม่มีความชัดเจนและขาดมาตรการควบคุมอุปกรณ์และอาวุธที่ใช้ในระหว่างให้บริการรักษาความปลอดภัยด้วยเหตุดังกล่าวส่งผลให้เกิดปัญหาต่าง ๆ ขึ้น ดังนั้น ผู้เขียนมีข้อเสนอแนะให้แก้ไขกฎหมายไทยฉบับนี้ โดยทำให้เป็นกฎหมายกลางในการควบคุมบริการรักษาความปลอดภัย และกำหนดรูปแบบบริการให้ครอบคลุมตามที่ปรากฏขึ้นจริงในทางปฏิบัติ และครอบคลุมถึงผู้ประกอบอาชีพรักษาความปลอดภัยที่รับจ้างโดยตรง รวมทั้งอุปกรณ์และอาวุธต่าง ๆ และปรับปรุงแก้ไขส่วนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้กฎหมายฉบับนี้มีความทันสมัย และเป็นระบบมากยิ่งขึ้นต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2019.582
title: มาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัวของบุคคลในที่สาธารณะ: ศึกษากรณีถ่ายภาพและเผยแพร่ภาพ

description: วิทยานิพนธ์เรื่องมาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองสิทธิความเป็นอยู่ส่วนตัวของบุคคลในที่สาธารณะ : ศึกษากรณีถ่ายภาพและเผยแพร่ภาพนี้มุ่งที่จะศึกษาเกี่ยวกับสิทธิความเป็นอยู่ส่วนตัวที่เป็นสิทธิขั้นพื้นฐานของบุคคลทุกคน โดยมุ่งเน้นศึกษามาตรการทางกฎหมายที่คุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัวที่มีบังคับใช้อยู่ในปัจจุบันที่เกี่ยวข้องกับการถ่ายภาพและเผยแพร่ภาพสิทธิความเป็นอยู่ส่วนตัวนั้น คือ สิทธิในการที่จะดำรงชีวิตอยู่เป็นส่วนตัวไม่มีบุคคลอื่นใดเข้ามาวุ่นวายในชีวิตโดยที่ไม่ได้รับความยินยอม เป็นสิทธิขั้นพื้นฐานอย่างหนึ่งของบุคคลทุกคนที่พึงจะได้รับการเคารพในความเป็นส่วนตัวจากผู้อื่น ซึ่งการถ่ายภาพนั้นเป็นการบันทึกเรื่องราวเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นไว้เป็นหลักฐาน เป็นความทรงจำ เป็นการบันทึกสิ่งที่เราเห็นอยู่ข้างหน้าเรา ในบางครั้งการถ่ายภาพนั้นก็อาจเป็นการถ่ายภาพทั่วไป อาจมีการติดภาพบุคคลอื่นที่ผู้นั้นไม่อยากให้ตนเองติดอยู่ในภาพดังกล่าวเนื่องจากความไม่เหมาะสมต่าง ๆ เช่น การอยู่ในอากัปกิริยาที่น่าเกลียด หรือการไม่ต้องการที่จะถูกเปิดเผยตัวให้ผู้อื่นทราบ จากการศึกษานั้นพบว่าการถ่ายภาพนั้นต้องพิจารณาเป็นกรณีต่าง ๆว่ากรณีถ่ายภาพกรณีใดบ้างที่ถือว่าเป็นการกระทำที่มีลักษณะเป็นการกระทบสิทธิความเป็นส่วนตัวของบุคคลอื่น ซึ่งกรณีการถ่ายภาพบุคคลนั้นสามารถแยกการพิจารณาว่าเป็นการถ่ายภาพบุคคลในที่สาธารณะหรือในที่รโหฐานหรือสถานที่ที่เป็นส่วนตัว ซึ่งการถ่ายภาพในที่รโหฐานหรือสถานที่ที่มีความเป็นส่วนตัวนั้นย่อมได้รับการคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัวไว้อยู่แล้ว แต่ในส่วนการถ่ายภาพในที่สาธารณะที่เป็นการรบกวนสิทธิความเป็นส่วนตัวของบุคคลทั่วไปนั้น ยังคงต้องพิจารณาว่าการกระทำในลักษณะใดบ้างที่ถือได้ว่าเป็นการกระทำที่กระทบสิทธิความเป็นอยู่ส่วนตัว และศึกษามาตรการทางกฎหมายอาญาที่มีอยู่ว่าคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัวได้อย่างครอบคลุมหรือไม่เพียงใด รวมถึงการเผยแพร่ภาพดังกล่าว ซึ่งผู้ศึกษาเห็นว่าควรใช้มาตรการทางอาญาและทางแพ่งที่เหมาะสมในการที่คุ้มครองสิทธิความเป็นอยู่ส่วนตัวของบุคคลทั่วไปจากการถูกถ่ายภาพในที่สาธารณะและเผยแพร่ภาพ
DOI: 10.14457/tu.the.2019.584
title: ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับกฎเกณฑ์การควบคุมการนำรถยนต์ส่วนบุคคลมาให้บริการขนส่งคนโดยสารผ่านแอปพลิเคชันพกพา

description: การนำรถยนต์ส่วนบุคคลมาให้บริการขนส่งคนโดยสารผ่านแอปพลิเคชันพกพา หรือที่รู้จักในนามของผู้ให้บริการอย่าง Uber หรือ Grab ซึ่งได้รับความนิยมไปทั่วโลก โดยเป็นการเดินทางขนส่งคนโดยสารรูปแบบใหม่ ปรับใช้กับการเชื่อมต่อเครือข่ายอินเทอร์เน็ตทางโทรศัพท์สมาร์ตโฟน ทำให้ผู้โดยสารสามารถเรียกใช้บริการได้อย่างสะดวกสบาย อีกทั้งสามารถบรรเทาแก้ไขปัญหาที่ผู้ใช้บริการรถแท็กซี่ระบบเดิมต้องพบเจอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการปฏิเสธไม่รับผู้โดยสาร คิดค่าโดยสารเกินกว่าที่กำหนดไว้ เดินทางออกนอกเส้นทาง หรือการทิ้งผู้โดยสารไว้ระหว่างทาง โดยการให้บริการขนส่งคนโดยสารผ่านแอปพลิเคชันพกพา แม้จะมีค่าบริการแพงกว่าการโดยสารแท็กซี่ปกติ แต่ผู้โดยสารบางส่วนก็ยังคงเลือกใช้บริการเดินทางรูปแบบใหม่นี้ ซึ่งการให้บริการรถยนต์ลักษณะนี้ ส่วนใหญ่จะเป็นการให้บริการที่ผิดกฎหมายขนส่งเดิม แต่บางประเทศได้มีการออกกฎหมายมารองรับการนำรถยนต์ส่วนบุคคลมาให้บริการขนส่งคนโดยสารนี้แล้ว เช่น สหรัฐอเมริกา ประเทศอังกฤษ ประเทศฝรั่งเศส ประเทศสิงคโปร์ ส่วนประเทศไทยยังอยู่ในช่วงการพิจารณาถึงความเหมาะสมในการให้บริการรูปแบบใหม่นี้ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มุ่งเน้นศึกษาปัญหากฎหมายที่เกี่ยวกับการนำรถยนต์ส่วนบุคคลมาให้บริการขนส่งคนโดยสารผ่านแอปพลิเคชันพกพา โดยจะพิจารณาถึงข้อดี ข้อเสีย ผลกระทบด้านต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการขนส่ง ความสัมพันธ์ของบุคคลที่เกี่ยวข้อง การคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล การประกันภัย และการจัดเก็บภาษีอากร รวมถึงความเหมาะสมในการยินยอมให้นำรถยนต์ส่วนบุคคลออกให้บริการขนส่งคนโดยสารได้อย่างถูกกฎหมาย อีกทั้งจะศึกษากฎหมายต่างประเทศที่นำมาใช้ควบคุมการให้บริการดังกล่าว ได้แก่ Ride Sharing Bill ของสหรัฐอเมริกา มลรัฐแคลิฟอร์เนีย และ Commercial Passenger Vehicle Industry Act 2017 ของประเทศออสเตรเลีย มลรัฐวิคตอเรีย เพื่อที่จะสามารถเสนอแนะแนวทางในการแก้ไขปัญหาดังกล่าวและพิจารณาถึงความเหมาะสมในการนำมาปรับใช้ในประเทศไทย จากการศึกษาพบว่ากฎหมายขนส่งของประเทศไทย ไม่อนุญาตให้นำรถยนต์ส่วนบุคคลมาร่วมให้บริการขนส่งคนโดยสารได้ ด้วยเหตุนี้การให้บริการขนส่งนี้ จึงเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522 โดยผู้ขับขี่ไม่มีใบอนุญาตที่ถูกต้องและจดทะเบียนรถยนต์ผิดประเภท เมื่อเกิดข้อพิพาทหรือเหตุอันไม่เป็นธรรมขึ้น จึงไม่สามารถให้ความคุ้มครองได้อย่างถูกต้องเหมาะสมและเป็นธรรม เพื่อให้การให้บริการขนส่งรูปแบบใหม่นี้ สามารถให้บริการได้อย่างถูกต้องตามกฎหมายและสามารถคุ้มครองบุคคลที่เกี่ยวข้องอย่างเหมาะสม จึงควรต้องมีการแก้ไขปรับปรุงกฎหมายเกี่ยวกับการขนส่งคนโดยสารให้รองรับการนำรถยนต์ส่วนบุคคลมาให้บริการขนส่งคนโดยสารผ่านแอปพลิเคชันพกพาได้