cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1422
title: แนวทางการปรับปรุงผนังอาคารห้องสมุดเพื่อลดการถ่ายเทความร้อนเข้าสู่อาคาร กรณีศึกษาอาคารห้องสมุดโรงเรียนพูลเจริญวิทยาคม

description: แนวทางการปรับปรุงผนังอาคารห้องสมุด เพื่อลดการถ่ายเทความร้อนเข้าสู่อาคาร อากาศที่ร้อนขึ้นในปัจจุบันทำให้มนุษย์ทุกคนมีความต้องการสถานที่หรืออาคารต่างๆ ที่อยู่ในสภาวะน่าสบายอาคารห้องสมุดก็เป็นอาคารที่ต้องการสภาวะน่าสบายเพื่อให้เกิดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ สูงยิ่งขึ้น ผนังอาคารก็เป็นส่วนหนึ่งที่ได้รับผลจากการแผ่รังสีของดวงอาทิตย์ทั้งทางตรงและ ทางอ้อม ส่งผลต่ออุณหภูมิภายในอาคารไม่อยู่ในสภาวะที่น่าสบาย ซึ่งปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อสภาวะน่าสบายของนักเรียนภายในอาคารห้องสมุด คือ การลดอุณหภูมิเฉลี่ยของผิวอาคารโดยรอบผสมผสานกับความเร็วลม (พัดลม) ซึ่งเป็นวัตถุประสงค์หลักของงานวิจัยนี้ ขั้นตอนการวิจัยแบ่งออกเป็น 2 ขั้นตอน 1)การศึกษาและการเก็บข้อมูลจากอาคารห้องสมุดโรงเรียนพูลเจริญวิทยาคม 2) นำข้อมูลที่ได้จากการเก็บข้อมูลมาวิเคราะห์และประมวลผลประกอบด้วย 1) วิเคราะห์เปรียบเทียบปริมาณความร้อนที่ถ่ายเทเข้าสู่อาคาร 2) วิเคราะห์และเปรียบเทียบอุณหภูมิเฉลี่ยพื้นผิวโดยรอบภายในอาคารก่อนและหลังการปรับปรุงและความเร็วลมที่เหมาะสมซึ่งมีผลต่อสภาวะน่าสบายของนักเรียนภายในอาคารห้องสมุด จากการวิเคราะห์ทำให้ทราบว่า การปรับปรุงอาคารก่ออิฐฉาบปูนโดยการติดฉนวน EIFS หนาแตกต่างกัน 4 ขนาด ดังนี้ 1 นิ้ว - 4 นิ้ว ภายนอกผนังอาคาร นำไปเปรียบเทียบกับอาคารก่ออิฐฉาบปูน พบว่า การปรับปรุงผนังด้วยฉนวน EIFS 4 นิ้ว (โดยไม่รวมกระจก) สามารถลดความร้อนที่ถ่ายเทเข้ามาภายในอาคารได้ถึง 10.37 เท่าของผนังอาคารห้องสมุดแบบก่ออิฐฉาบปูน ในกรณีที่อาคารห้อมสมุดปรับอากาศ ส่วนกรณีอาคารห้องสมุดที่ไม่ปรับอากาศจะมีวิธีคำนวณหาค่า MRT โดยมีรายละเอียดดังนี้ ผนังอาคารเดิมมีค่า MRTภายในมีค่า 32.43 ℃ ซึ่งใกล้เคียงกับอุณหภูมิภายนอก 35.9 ℃ ทำให้อาคารห้องสมุดไม่อยู่ในสภาวะน่าสบาย แต่เมื่อทำการปรับปรุงและปรับอากาศที่อุณหภูมิ 25 ℃ จะทำให้ค่า MRT ภายในลดลง 30.04 ℃ ทำให้นักเรียนที่มาใช้บริการเสมือนว่าอยู่ในสภาวะน่าสบายเพิ่มมากขึ้น ผลการวิจัยสรุปได้ว่า แนวทางในการปรับปรุงอาคารห้องสมุดโรงเรียนพูลเจริญวิทยาคมเพื่อลดการถ่ายเทความร้อนของผนังทำให้อาคารอยู่ในสภาวะน่าสบาย ทำได้โดยการเลือกใช้วัสดุที่มีคุณสมบัติการหน่วงเหนี่ยวความร้อน เพื่อลดอุณหภูมิพื้นผิวภายในอาคาร เช่นการติดตั้งฉนวนภายนอกอาคารเดิมจะช่วยเพิ่มสภาวะน่าสบายของนักเรียนที่มาใช้บริการในอาคารห้องสมุดได้
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1423
title: การสังเคราะห์น้ำตาลจากเซลลูโลสบนตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะออกไซด์

description: งานวิจัยนี้ศึกษาตัวแปรที่มีผลต่อปฏิกิริยาไฮโดรไลซิสของเซลลูโลสด้วยตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะออกไซด์ ตัวแปรที่จะศึกษา คือ อุณภูมิที่ใช้ทำปฏิกิริยาระหว่าง 150 - 250 องศาเซลเซียส เวลาที่ใช้ในการทำปฏิกิริยาระหว่าง 1 - 30 นาที ความดันเริ่มต้นของแก๊ซไฮโดรเจนระหว่าง 5 - 7 เมกกะปาสคาล และอัตราส่วนระหว่างเซลลูโลสต่อตัวเร่งปฏิกิริยาระหว่าง 1:0.25 - 1:0.75 การเตรียมตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะออกไซด์ โดยเทคนิคการทำให้เอิบร่วมของนิกเกิลออกไซด์ที่มีความเข้มข้นของนิกเกิล ร้อยละ 20 โดยน้ำหนัก แล้วนำไปเร่งทำปฏิกิริยาไฮโดรไลซิสของเซลลูโลสในเครื่องปฏิกรณ์แบบแบตซ์ขนาด 250 มิลลิตร ซึ่งจะใช้น้ำเป็นตัวกลางและอัดความดันด้วยแก๊ซไฮโดรเจนที่อุณภูมิห้อง จากนั้นเพิ่มอุณภูมิด้วยอัตรา 300 องศาเซลเซียสต่อชั่วโมง และทำการกวนที่ 500 รอบต่อนาที เมื่อหยุดปฏิกิริยานำของเหลวที่ได้มากรองแล้วนำส่วนที่เป็นของแข็งที่เหลืออยู่ไปอบให้แห้ง ทิ้งไว้ข้ามคืนและนำไปเผาเพื่อหาปริมาณของเซลลูโลสที่เหลืออยู่โดยการคำนวน ส่วนของเหลวที่ได้ทำไปวิเคราะห์ด้วยเทคนิคไฮเปอร์ฟอร์แมนซ์ลิควิดโคมาโทกราฟี(HPLC) จากการวิเคราะห์ด้วยเทคนิค HPLC พบว่าภาวะที่เหมาะสมสำหรับปฏิกิริยาไฮโดรไลซิสของเซลลูโลสด้วยตัวเร่งปฏิกิริยานิกเกิลออกไซด์ คือ อุณภูมิที่ใช้ทำปฏิกิริยา 230 องศาเซลเซียส เวลาที่ใช้ในการทำปฏิกิริยา 5 นาที ความดันเริ่มต้นของแก๊ซไฮโดรเจน 6 เมกกะปาสคาล และอัตราส่วนระหว่างเซลลูโลสต่อตัวเร่งปฏิกิริยา 1:0.5
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1424
title: การนำเสนอแนวทางการพัฒนาการสอนเปียโนระดับชั้นต้นของหลักสูตรเปียโนอัลเฟรดสำหรับสถาบันสอนดนตรีเอกชนในกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารายละเอียดเกี่ยวกับการสอนเปียโนระดับชั้นต้น โดยใช้หลักสูตรเปียโนอัลเฟรดชุด Beginner Alfred’s Basic ของสถาบันสอนดนตรีเอกชนในกรุงเทพมหานคร 2) นำเสนอแนวทางในการพัฒนาการสอนเปียโนระดับชั้นต้นของหลักสูตรเปียโนอัลเฟรด สำหรับสถาบันสอนดนตรีเอกชนในกรุงเทพมหานคร วิธีดำเนินการวิจัยเป็นงานวิจัยเชิงสำรวจ โดยกลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ หัวหน้าภาควิชาเปียโนของโรงเรียนจินตการดนตรีและสถาบันดนตรีเคพีเอ็น จำนวน 2 คน ครูสอนเปียโนระดับชั้นต้นที่สอนในโรงเรียนจินตการดนตรีและสถาบันดนตรีเคพีเอ็นในกรุงเทพมหานครที่ใช้หนังสือเปียโนของหลักสูตรเปียโนอัลเฟรดชุด Beginner Alfred’s Basic ระดับ 1A ถึงระดับ 2 และสอนนักเรียนในช่วงอายุ 7-9 ปี รวมทั้งหมดจำนวน 70 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์และแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1) การจัดหลักสูตรเปียโนอัลเฟรดของครูในสถาบันดนตรีเอกชนมีความสอดคล้องกับการจัดหลักสูตรแบบเกลียว (Spiral Curriculum) อยู่ในระดับมาก (M = 3.91, SD = 1.01) การสอนที่มีความสอดคล้องกับพัฒนาการทางสติปัญญาและพัฒนาการทางสังคมของนักเรียน อยู่ในระดับ มาก (M = 3.71, 3.70, SD = 1.00) การใช้สื่อการเรียนการสอนมีความพร้อมอยู่ในระดับ ปานกลาง (M = 3.43, SD = 1.16) ด้านการวัดและประเมินผลมีความพร้อมอยู่ในระดับ ปานกลาง (M = 3.34, SD = 1.23) 2) แนวทางในการพัฒนาการสอนเปียโนระดับชั้นต้นของหลักสูตรเปียโนอัลเฟรด พบว่า ครูควรศึกษาหลักสูตรเปียโนอัลเฟรดเพื่อให้เข้าใจถึงวัตถุประสงค์เพื่อจัดหลักสูตรให้มีความสัมพันธ์ต่อเนื่องกันเป็นลำดับขั้นตอนโดยคำนึงถึงระดับพัฒนาการทางสติปัญญาและพัฒนาการทางสังคมของนักเรียนในช่วงอายุ 7-9 ปี ในการจัดเนื้อหาให้เหมาะสม ควรใช้หนังสือเปียโนหลักสูตรอัลเฟรดในแต่ละเล่มให้มีความสัมพันธ์กัน ควรมีการวัดและประเมินผลการสอนของครูผู้สอนเพื่อนำมาปรับปรุงและพัฒนาการสอนของครูผู้สอนให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1425
title: การพัฒนาซอฟต์แวร์เพื่อคำนวณคาร์บอนฟุตพริ้นท์ของผลิตภัณฑ์น้ำดื่มบรรจุขวด

description: การศึกษานี้เป็นการพัฒนาซอฟต์แวร์เพื่อคำนวณคาร์บอนฟุตพริ้นท์ของน้ำดื่มบรรจุขวด โดยอาศัยข้อมูลปฐมภูมิจากโรงงานผลิตน้ำดื่มบรรจุขวดแห่งหนึ่งในประเทศไทย และ ข้อมูลทุติยภูมิจากเอกสารงานวิจัยของ Franklin Associates และพัฒนาซอฟต์แวร์คำนวณคาร์บอนฟุตพริ้นท์ของน้ำดื่มบรรจุขวด ด้วยซอฟต์แวร์ Joomla ภาษา HTML และ ภาษา PHP ซอฟต์แวร์แบ่งออกเป็น 2 ส่วน ตามการใช้งาน ได้แก่ 1) ซอฟต์แวร์ส่วนออกแบบจะให้ข้อมูล เกี่ยวกับคาร์บอนฟุตพริ้นท์และน้ำดื่มบรรจุขวด 2) ซอฟต์แวร์ส่วนวิเคราะห์ใช้ในการคำนวณปริมาณคาร์บอนฟุตพริ้นท์ตลอดวัฏจักรวงจรชีวิตผลิตภัณฑ์น้ำดื่มบรรจุขวด ผลการศึกษาพบว่า ซอฟต์แวร์ที่พัฒนาขึ้นนี้ได้รวบรวมข้อมูลที่อยู่กระจัดกระจายไว้อย่างมีระบบ ทำให้การวิเคราะห์ข้อมูลมีความถูกต้อง และรวดเร็วเมื่อเทียบกับการคำนวณ ด้วยเครื่องคำนวณอิเล็กทรอนิกส์ อีกทั้งยังสามารถเพิ่มฐานข้อมูล เพื่อให้ข้อมูลมีความ ทันสมัยอยู่เสมอ และจากการคำนวณปริมาณคาร์บอนฟุตพริ้นท์ของผลิตภัณฑ์น้ำดื่มบรรจุ ขวดขนาด 600 มิลลิลิตร จำนวน 1 โหลด้วยซอฟต์แวร์ พบว่ากระบวนการที่เกิดคาร์บอน ฟุตพริ้นท์มากที่สุด คือ กระบวนการผลิตบรรจุภัณฑ์มีค่า 1.2355 กิโลกรัม คิดเป็นร้อยละ 44.94 ของปริมาณคาร์บอนฟุตพริ้นท์ตลอดวัฏจักรวงจรชีวิต รองลงมาคือ กระบวนการขนส่ง และของเสียและการจัดการมีค่า 1.0559 และ 0.4303 กิโลกรัม คิดเป็นร้อยละ 38.40 และ 15.65 ตามลำดับ และปริมาณคาร์บอนฟุตพริ้นท์ตลอดวัฏจักรวงจรชีวิตผลิตภัณฑ์น้ำดื่ม บรรจุขวด มีค่าเท่ากับ 2.75 กิโลกรัมคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่า/น้ำดื่มบรรจุขวด 1 โหล
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1426
title: ผลกระทบสิ่งแวดล้อมจากพลอยคอรันดัมและเบ้าที่ผ่านกระบวนการเผาด้วยแก้วตะกั่วและเบริลเลียม

description: การศึกษาปริมาณตะกั่วในพลอยทับทิมและเบริลเลียมในพลอยบุษราคัมที่ผ่านกระบวนการเผาด้วยสารประกอบตะกั่วและเบริลเลียมด้วยการย่อยอย่างสมบูรณ์ พบว่า ค่าความเข้มข้นทั้งหมดของตะกั่วและเบริลเลียมเท่ากับ 1,610-2,963 และ 80.05-124.00 มก./กก. ตามลำดับ ส่วนการศึกษาการชะละลายของสารประกอบดังกล่าวในพลอยโดยวิธี Three-Stage Sequential Extraction Procedure (BCR three stages) ซึ่งประกอบด้วย 3 สภาวะ คือ 1) exchangeable 2) reducible และ 3) oxidisable พบว่า ตะกั่วในพลอยผงและพลอยเม็ดมีค่าของทุกขั้นตอนอยู่ระหว่าง 0.14-31.84 และ 0.32-16.44 มก./กก. ตามลำดับ ส่วนเบริลเลียมในพลอยผงมีค่าอยู่ระหว่าง 0.55-1.33 มก./กก. แต่พลอยเม็ดมีค่าต่ำกว่าค่าต่ำสุดที่เครื่อง ICP-MS สามารถวิเคราะห์ได้ (0.001 มคก./กก.) ส่วนลักษณะทางกายภาพภายหลังการสกัดพบว่า พลอยทับทิมภายหลังการทดสอบมีลักษณะกร่อน และซีดจางมากขึ้นในทุกๆ สภาวะ ขณะที่พลอยบุษราคัมไม่พบการเปลี่ยนแปลง สำหรับคุณลักษณะทางอัญมณีพบว่าไม่การเปลี่ยนแปลงในพลอยทั้งสองชนิด และเมื่อเปรียบเทียบความเข้มข้นตะกั่วในพลอยผงกับมาตรฐานการทดสอบปริมาณตะกั่วในตัวเรือนเครื่องประดับ พบว่ามีความเข้มข้นเท่ากับ 910-1,530 มก./กก. ซึ่งสูงกว่ามาตรฐานที่กำหนดไว้ที่ 600 มก./กก. แต่พลอยเม็ดมีค่าความเข้มข้นเท่ากับ 70.67-169.00 มก./กก. ซึ่งต่ำกว่าค่ามาตรฐาน สำหรับการศึกษาความเป็นของเสียอันตรายจากเบ้าที่ใช้ในการปรับปรุงพลอยตามมาตรฐานสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วที่เป็นของเสียอันตรายตามประกาศของกรมโรงงานอุตสาหกรรม พบว่า เบ้าที่ใช้ในการปรับปรุงคุณภาพพลอยทับทิม มีค่าความเข้มข้นตะกั่วเท่ากับ 1,990.33-42,278.67 มก./กก. ซึ่งสูงกว่าค่ามาตรฐานกำหนดไว้ จึงจัดว่าเบ้าที่ใช้ในการปรังปรุงพลอยทับทิมเป็นของเสียอันตราย ขณะที่เบ้าที่ใช้ในการปรับปรุงคุณภาพพลอยบุษราคัม มีความเข้มข้นเบริลเลียมเท่ากับ 19.67-35.33 มก./กก. ซึ่งต่ำกว่าค่ามาตราฐานที่กำหนดไว้ ดังนั้นเบ้าที่ใช้ในการปรับปรุงบุษราคัมจึงไม่จัดเป็นของเสียอันตราย
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1427
title: การเมืองตามเจตนารมณ์ของพระเจ้า : การทำความเข้าใจการเมืองตามทัศนะของพุทธทาสภิกขุ

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เป็นการทำความเข้าใจความหมายของ “การเมือง” และความสัมพันธ์ระหว่าง “การเมือง” กับ “พระเจ้า” ตามทัศนะของพุทธทาสภิกขุ โดยใช้กรอบการศึกษาที่สร้างจากแนวคิดเรื่องภาษาคน-ภาษาธรรมของท่านอธิบายแนวคิดธัมมิกสังคมนิยมที่พุทธทาสภิกขุเสนอไว้ ผลการศึกษาพบว่า ตามทัศนะของพุทธทาสภิกขุ สิ่งมีชีวิตทุกชนิดย่อมมีกิริยาทางการเมือง อันเป็นการกระทำและแสดงออกในลักษณะการต่อสู้ ดิ้นรน ปรับปรุงตัว ไปตามอำนาจของสัญชาตญาณแห่งความมีตัวตน ดังนั้น ความหมายของ “การเมือง” ก็คือการจัดให้สิ่งมีชีวิตที่ประกอบด้วยกิริยาทางการเมืองเหล่านั้นสามารถดำรงอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติ ในกรณีของมนุษย์ พุทธทาสภิกขุเห็นว่าโดยทั่วไปมนุษย์ใช้ความจริงแบบที่ท่านเรียกว่า “สัจจาภินิเวส” ในการจัดความสัมพันธ์ระหว่างกัน “สัจจาภินิเวส” เป็นความจริงที่เป็นไปตามเหตุผลและผลประโยชน์ของผู้ชนะในแต่ละช่วงเวลา แต่ท่านเสนอว่ามนุษย์ควรจะใช้ความจริงตามธรรมชาติที่ “พระเจ้า” ใช้จัดสรรพสิ่งทั้งหลายมาจัดความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ในสังคมการเมือง ซึ่งพุทธทาสภิกขุเรียกว่า “ธรรมสัจจะ” อันได้แก่ ธรรมสัจจะเรื่องสังคมนิยม การทำหน้าที่ และการไม่กอบโกยส่วนเกิน ระบบความสัมพันธ์ใดก็ตามที่นำเอาความจริงตามธรรมชาติ (ธรรมสัจจะ) มาใช้ในการจัดระเบียบตัวตนและความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ในสังคมได้ ระบบความสัมพันธ์นั้นก็ได้ชื่อว่าเป็นระบบการเมืองแบบธัมมิกสังคมนิยม ดังนั้น ธัมมิกสังคมนิยมจึงสามารถปรากฏอยู่ในการปกครองรูปแบบใดก็ได้ และสามารถจะนำไปปฎิบัติได้ในทุกระดับความสัมพันธ์ ไม่จำกัดว่าจะต้องเป็นระบบความสัมพันธ์ที่จัดโดยอาศัยกลไกอำนาจของรัฐเท่านั้น
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1428
title: การวิเคราะห์อัตราการเต้นหัวใจและกรดแลกติกในเลือดระหว่างการแข่งขันแบดมินตันประเภทเดี่ยวของนักกีฬาระดับเยาวชน

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อวิเคราะห์อัตราการเต้นหัวใจ การใช้พลังงาน ปริมาณกรดแลคติกในเลือด โครงสร้างและลักษณะการเคลื่อนไหวในเกมการแข่งขันแบดมินตันประเภทเดี่ยวของนักกีฬาระดับเยาวชน กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬาที่เข้าร่วมเก็บตัวกับทางสมาคมแบดมินตันแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ เพื่อทำการฝึกซ้อมสำหรับเตรียมการแข่งขันเยาวชนโอลิมปิคปี 2010 ที่ประเทศสิงคโปร์ เป็นเพศชาย 8 คนและเพศหญิง 2 คน อายุ 17 - 19 ปี ทำการเลือกแบบเจาะจง และด้วยความสมัครใจ บันทึกอัตราการเต้นหัวใจ ปริมาณการใช้พลังงาน กรดแลคติก และโครงสร้างของเกม โดยเก็บข้อมูลจากรายการ SCG แบดมินตันชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทยและรายการวิคเตอร์กรุงเทพ-เชียงใหม่โอเพ่นปี 2010 จำนวน คนละรอบการแข่งขัน นำผลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบด้วยสถิติที วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวแบบวัดซ้ำ ทดสอบความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัยพบว่า 1.อัตราการเต้นหัวใจเฉลี่ยในเพศชายของรอบการแข่งขันแรก ในเซตที่ 1 และ 2 เท่ากับ 169 และ 179.6 ครั้งต่อนาที รอบการแข่งขันที่สอง ในเซตที่ 1 และ 2 เท่ากับ 171.5 และ 179.1 ครั้งต่อนาที การใช้พลังงานเฉลี่ยในเพศชายของรอบการแข่งขันแรก ในเซตที่ 1 และ 2 เท่ากับ 111.8 และ 124.9 กิโลแคลอรี่ รอบการแข่งขันที่สองในเซตที่ 1 และ 2 เท่ากับ 119.6 และ146 กิโลแคลอรี่ กรดแลคติกเฉลี่ยในเพศชายขณะอบอุ่นร่างกาย ภายหลังการแข่งขันเซตที่ 2 ทันที และในนาทีที่ 5 เท่ากับ 2.5 3.5 และ 3.3 มิลลิโมลตามลำดับ และเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยอัตราการเต้นหัวใจ พลังงานที่ใช้ และกรดแลคติกในเลือดระหว่างการแข่งขันทั้งสองรอบ พบว่าไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.เปรียบเทียบความแตกต่างของอัตราการเต้นหัวใจเฉลี่ยทั้ง 4 เซต ของการแข่งขันทั้งสองรอบในเพศชาย พบว่านักกีฬาคนที่ 6 ต่ำกว่าคนที่ 2, 3, 5, 7และ 8 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3.จากโครงสร้างของเกมการแข่งขันพบว่า จำนวนครั้งที่ตีโต้ในหนึ่งแต้มเท่ากับ 7.3 ครั้ง ระยะเวลาเฉลี่ยในแต่ละเซตเท่ากับ 14 นาที แบ่งเป็นระยะเวลาที่เคลื่อนที่และหยุดพัก เท่ากับ 5.6 และ 8.5 นาที และมีลักษณะการเคลื่อนที่ไปตีลูกที่ตำแหน่งกลางซ้ายมากที่สุด เท่ากับ 32.1 เปอร์เซ็นต์ ผู้ฝึกสอนสามารถใช้ข้อมูลดังกล่าวมาพัฒนาโปรแกรมการฝึกซ้อม และการวางแผนทางด้านโภชนาการให้เหมาะสมกับการแข่งขัน เพื่อความสำเร็จในอนาคตต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1429
title: เทคนิคการสุ่มเพิ่มตัวอย่างข้างน้อยสังเคราะห์และเทคนิคการสุ่มลดตัวอย่างข้างมากสำหรับปัญหาความไม่สมดุลระหว่างกลุ่ม

description: เทคนิคการสุ่มเพิ่มตัวอย่างข้างน้อยสังเคราะห์และเทคนิคการสุ่มลดตัวอย่างข้างมากสำหรับปัญหาความไม่ดุลระหว่างกลุ่ม (SMOUTE) เป็นกระบวนจัดการข้อมูลก่อนการสร้างตัวแบบสำหรับการแก้ปัญหาความไม่ดุลระหว่างกลุ่ม SMOUTE เป็นการผสานระหว่าง SMOTE ซึ่งเป็นเทคนิคการเพิ่มจำนวนแบบสุ่ม (Over-sampling technique) โดยเพิ่มจำนวนข้อมูลของไมนอริตี้คลาสกับการใช้เทคนิคการลดแบบสุ่ม (Under-sampling technique) ลดจำนวนข้อมูลของมาจอริตี้คลาส ในส่วนของการลดแบบสุ่ม เราใช้ขั้นตอนวิธีค่าเฉลี่ย k (k-means algorithm) เพื่อแบ่งข้อมูลของมาจอริตี้คลาสออกเป็น k กลุ่ม และลดจำนวนข้อมูลของมาจอริตี้คลาสบริเวณใกล้เคียงกับเซนทรอยด์ (Centroid) แต่ละตัว เราใช้ตัวแบบ C4.5 ตัวแบบการแบ่งประเภทเบย์อย่างง่าย (Naïve Bayes) และตัวแบบเพอร์เซ็ปตรอนหลายชั้น (Multilayer perceptron) เป็นตัวแยกประเภท (Classifiers) ผลการทดสอบพบว่า SMOUTE มีความแม่นยำในการทำนายข้อมูลไมนอริตี้กว่า SMOTE และความเร็วของขั้นตอนวิธีของ SMOUTE เร็วกว่าขั้นตอนวิธีของ SMOTE สำหรับข้อมูลขนาดใหญ่
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1430
title: การศึกษาการดำเนินการแข่งขันฟุตบอลนักเรียน ประเภท ก. รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี กรมพลศึกษากระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ประจำปี 2553

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการดำเนินการแข่งขันฟุตบอลนักเรียน ประเภท ก. รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี กรมพลศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ประจำปี2553 ในด้านทรัพยากรการจัดการ และกระบวนการจัดการกีฬาของคณะอนุกรรมการในการจัดการแข่งขันฟุตบอลนักเรียน ประเภท ก. รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี กรมพลศึกษา การศึกษาครั้งนี้ใช้แบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่างคณะอนุกรรมการ จำนวน 27 คน และกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้จัดการทีม ผู้ฝึกสอน และผู้ชม จำนวน 444 คน ใช้การสัมภาษณ์สำหรับประธานคณะอนุกรรมการฝ่าย จำนวน 5 คน และใช้แบบสอบถาม ซึ่งผู้วิจัยเป็นผู้สร้างขึ้นเอง และนำแบบสอบถามมาวิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนข้อมูลในการสัมภาษณ์ที่ได้นำมาสรุปเป็นความเรียง ผลการวิจัยพบว่า 1. การดำเนินการแข่งขันฟุตบอลนักเรียน ประเภท ก. รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี กรมพลศึกษา ในส่วนทรัพยากรการจัดการ พบว่าทุกด้าน ได้แก่ ด้านบุคลากร ด้านการเงินและงบประมาณ ด้านสถานที่ วัสดุอุปกรณ์และสิ่งอำนวยความสะดวก และด้านการจัดการ อยู่ในระดับดี 2. การดำเนินการแข่งขันฟุตบอลนักเรียน ประเภท ก. รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี กรมพลศึกษา ในส่วนกระบวนการจัดการกีฬา พบว่าทุกด้าน ได้แก่ ด้านการวางแผน ด้านการจัดองค์กร ด้านการชี้นำ และด้านการประเมินผล อยู่ในระดับดี 3. การดำเนินการแข่งขันฟุตบอลนักเรียน ประเภท ก. รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี กรมพลศึกษา ในส่วนของความพึงพอใจ ตามความคิดเห็นของผู้จัดการทีม ผู้ฝึกสอน และผู้ชม พบว่าทุกด้านได้แก่ ด้านการดำเนินการจัดการแข่งขัน ด้านบุคลากร ด้านสถานที่ วัสดุอุปกรณ์และสิ่งอำนวยความสะดวก และด้านการประชาสัมพันธ์ อยู่ในระดับดี
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1431
title: กระบวนการสื่อสารและการตัดสินใจริเริ่มกิจการธุรกิจด้านสื่อที่มีเนื้อหาส่งเสริมสังคม

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการสื่อสารในการตัดสินใจริเริ่มกิจการเพื่อสังคมของผู้ประกอบการสังคมและเพื่อศึกษากระบวนการสื่อสารเพื่อสร้างการยอมรับในแนวคิดเรื่องกิจการเพื่อสังคมของผู้ประกอบการสังคมในกิจการธุรกิจด้านสื่อที่มีเนื้อหาส่งเสริมสังคม ด้วยเทคนิควิธีการสัมภาษณ์เจาะลึกผู้บริหารและเจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติการของกิจการธุรกิจด้านสื่อที่มีเนื้อหาส่งเสริมสังคม ผลการวิจัยพบว่ากระบวนการสื่อสารในการตัดสินใจริเริ่มกิจการธุรกิจด้านสื่อที่มีเนื้อหาส่งเสริมสังคม 4 ระยะ คือ (1) ระยะการริเริ่ม (2) ระยะตัดสินใจ (3) ระยะจัดระบบการทำงานเพื่อตอบสนองความอย่างยั่งยืน และ (4) ระยะสร้างการยอมรับ ซึ่งที่มาของการริเริ่มกิจการมาจากปัจจัย 3 ด้าน คือ (1) ความชื่นชอบในสื่อและคุณลักษณะของสื่อ (2) การมีอุดมการณ์ และ (3) การได้รับแรงกระตุ้น โดยในระยะตัดสินใจ กระบวนการสื่อสารเข้ามามีบทบาทและอิทธิพลต่อการตัดสินใจของผู้ประกอบการในการแสวงหาข้อมูลและการรับรู้ สำหรับกระบวนการสื่อสารเพื่อสร้างการยอมรับในแนวคิดเรื่องกิจการเพื่อสังคมของผู้ประกอบการสังคมมีการสื่อสาร 6 ขั้นตอน ดังต่อไปนี้ ได้แก่ (1) การทำให้ประจักษ์ (2) การเห็นพ้องที่จะเป็นส่วนหนึ่งของขบวนการกิจการเพื่อสังคม (3) การกำหนดสาธารณชนเป้าหมาย (4) การกำหนดจุดขาย (5) การเลือกช่องทางเสริมในการเข้าถึงสาธารณชนเป้าหมาย และ (6) สร้างระบบการสื่อสารเพื่อการรับรู้ในวงกว้างอย่างยั่งยืน โดยการสื่อสารเพื่อสร้างการยอมรับแนวคิดเรื่องกิจการเพื่อสังคมได้ข้อสรุปว่าเป็นการสื่อสารเพื่อสร้างตราสินค้าเพื่อให้เกิดการยอมรับในผลงานของผู้ประกอบการสังคม
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1432
title: การวิจัยและพัฒนาหลักสูตรรายวิชาการแก้ปัญหาความขัดแย้งตามแนวคิดกรอบอัตลักษณ์เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการแก้ปัญหาความขัดแย้งในสังคมอย่างมีวิจารณญาณสำหรับนักศึกษาปริญญาบัณฑิต

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาหลักสูตรรายวิชาการแก้ปัญหาความขัดแย้งตามแนวคิดกรอบอัตลักษณ์เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการแก้ปัญหาความขัดแย้งในสังคมอย่างมีวิจารณญาณสำหรับนักศึกษาปริญญาบัณฑิต และ 2) ประเมินคุณภาพของหลักสูตรรายวิชาการแก้ปัญหาความขัดแย้งตามแนวคิดกรอบอัตลักษณ์ที่พัฒนาขึ้น การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงพัฒนา การดำเนินการพัฒนาหลักสูตรรายวิชาประกอบด้วย 3 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 การวิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับความขัดแย้งในสังคมไทย ขั้นตอนที่ 2 การสร้างหลักสูตรรายวิชาและเอกสารประกอบหลักสูตรรายวิชาจากข้อมูลพื้นฐานโดยใช้แนวคิดกรอบอัตลักษณ์ ขั้นตอนที่ 3 การประเมินคุณภาพหลักสูตรรายวิชา แบ่งเป็นการประเมินคุณภาพหลักสูตรรายวิชาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ และการประเมินคุณภาพหลักสูตรรายวิชาโดยการนำไปทดลองใช้เป็นเวลา 16 สัปดาห์ กลุ่มเป้าหมายเป็นนิสิตระดับปริญญาบัณฑิต คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จำนวน 20 คน ที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชานี้ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบวัดความสามารถในการแก้ปัญหาความขัดแย้งในสังคมอย่างมีวิจารณญาณ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ความเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. หลักสูตรรายวิชาการแก้ปัญหาความขัดแย้งตามแนวคิดกรอบอัตลักษณ์มีเนื้อหาแบ่งออกเป็น 6 หน่วยการเรียนรู้ เวลาเรียน 48 ชั่วโมง แบ่งเป็นเรียนเนื้อหา 16 ชั่วโมง และฝึกปฏิบัติ 32 ชั่วโมง หน่วยการเรียนรู้ประกอบด้วยเรื่อง ความขัดแย้ง ความรุนแรง อัตลักษณ์ วาทกรรม การแก้ปัญหาความขัดแย้งตามแนวคิดกรอบอัตลักษณ์ และการฝึกปฏิบัติแก้ปัญหาความขัดแย้งตามแนวคิดกรอบอัตลักษณ์ จัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดการจัดการความรู้ และแก้ปัญหาความขัดแย้งตามแนวคิดกรอบอัตลักษณ์ ซึ่งการแก้ปัญหาความขัดแย้งตามแนวคิดกรอบอัตลักษณ์ ประกอบด้วย 6 ขั้น ได้แก่ 1) การระบุประเด็นความขัดแย้ง 2) การวิเคราะห์อัตลักษณ์ของกลุ่มตนเอง 3) การแสดงจุดยืนในประเด็นความขัดแย้ง 4) การวิเคราะห์สาเหตุความขัดแย้ง 5) การเปลี่ยนไปวิเคราะห์อัตลักษณ์ของกลุ่มอื่น และ 6) การสรุปจุดยืนของตนเอง 2. การประเมินคุณภาพหลักสูตรรายวิชาโดยการนำไปทดลองใช้ พบว่า นักศึกษาปริญญาบัณฑิตมีคะแนนความสามารถในการแก้ปัญหาความขัดแย้งในสังคมอย่างมีวิจารณญาณ คิดเป็นร้อยละ 88.33 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 60 ที่กำหนดไว้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1433
title: การพัฒนายุทธศาสตร์สู่ความเป็นเลิศทางวิชาชีพครู สำหรับคณะครุศาสตร์ กรณีศึกษา : มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหาและอุปสรรคทางการพัฒนาวิชาชีพครู ศึกษาความเป็นเลิศทางการพัฒนาวิชาชีพครู และเพื่อพัฒนายุทธศาสตร์สู่ความเป็นเลิศทางการพัฒนาวิชาชีพครู ตามเกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ สำหรับคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ โดยใช้การวิจัยเชิงพรรณนาและวิธีวิจัยแบบผสมผสาน เก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณ ด้วยแบบสำรวจข้อมูลพื้นฐาน ใช้การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยร้อยละ และค่าเฉลี่ย เก็บรวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพ โดยใช้แบบสัมภาษณ์ และการสนทนากลุ่มเป้าหมาย สัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิด้านครุศาสตร์ ศึกษาศาสตร์ และการสนทนากลุ่มเป้าหมายของผู้ทรงคุณวุฒิ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีวิเคราะห์เชิงเนื้อหา งานวิจัยนี้ใช้วิธีกำหนดยุทธศาสตร์จากตาราง TOWS Matrix โดยผู้ทรงคุณวุฒิ ยุทธศาสตร์ที่ได้จากการกำหนดมีการประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ โดยผู้ทรงคุณวุฒิและการประชาพิจารณ์จาก ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ผลการวิจัยพบว่า คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ มีสภาพปัจจุบัน ปัญหาและอุปสรรคด้านนโยบายการผลิตครูมีการเปลี่ยนแปลงบ่อยและไม่ต่อเนื่อง คณาจารย์มีอัตราการเกษียณอายุราชการมาก แต่จำนวนนักศึกษาครูมีปริมาณเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องทุกปี และงานวิจัย ตำรา เอกสารวิชาการมีอัตราส่วนต่อคณาจารย์ค่อนข้างต่ำ ส่วนความเป็นเลิศทางการพัฒนาวิชาชีพครู ตามเกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ สำหรับคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ พบว่า ยังดำเนินการได้ไม่สมบูรณ์และครอบคลุมทุกรายการ ยุทธศาสตร์สู่ความเป็นเลิศทางวิชาชีพครู สำหรับคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ มี 5 ยุทธศาสตร์ คือ 1. ยุทธศาสตร์การสร้างวิสัยทัศน์ความเป็นเลิศ 2. ยุทธศาสตร์การพัฒนาบุคลากรคุณภาพ 3. ยุทธศาสตร์การพัฒนากระบวนการเรียนรู้ 4. ยุทธศาสตร์การเสริมศักยภาพด้านเทคโนโลยีและสารสนเทศ และ 5. ยุทธศาสตร์การมีส่วนร่วมในการพัฒนา
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1434
title: ประสบการณ์ภัยพิบัติสึนามิและการฟื้นพลังของวัยรุ่นที่ได้รับผลกระทบภัยพิบัติสึนามิ พ.ศ. 2547 : การศึกษาแบบผสานวิธี

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาโดยใช้วิธีการวิจัยแบบผสานวิธีประเภทเชิงอธิบายเป็นลำดับ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของประสบการณ์ภัยพิบัติสึนามิ และความสามารถในการฟื้นพลังของวัยรุ่นที่ได้รับผลกระทบภัยพิบัติสึนามิ พ.ศ.2547 กลุ่มตัวอย่าง คือ วัยรุ่นที่ได้รับผลกระทบภัยพิบัติสึนามิ พ.ศ. 2547 จำนวน 200 คน ตอบแบบสอบถามสำหรับข้อมูลการวิจัยเชิงปริมาณ จากนั้นวัยรุ่นที่ได้รับผลกระทบภัยพิบัติสึนามิมาก และมีค่าคะแนนความสามารถในการฟื้นพลังสูง จำนวน 8 คน ได้รับการคัดเลือกแบบเจาะจงเพื่อสัมภาษณ์เก็บข้อมูลเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบวัดประสบการณ์ภัยพิบัติสึนามิ แบบวัดความสามารถในการฟื้นพลัง และชุดคำถามสัมภาษณ์ ผลการวิจัยด้านข้อมูลเชิงปริมาณพบว่า ประสบการณ์ภัยพิบัติสึนามิมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความสามารถในการฟื้นพลังตามสถานการณ์ องค์ประกอบการมีบุคคลหรือแหล่งสนับสนุนทางสังคม และความสามารถในการฟื้นพลังจากลักษณะนิสัย องค์ประกอบการมีพลังภายในจิตใจที่เข้มแข็ง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และผลการวิจัยเชิงคุณภาพสนับสนุนข้อมูลเชิงปริมาณที่ว่าวัยรุ่นที่มีความสามารถในการฟื้นพลังภายหลังประสบภัยพิบัติสึนามิรายงานว่า พวกเขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับคนสำคัญในชีวิต เช่น บิดา มารดา ครู และเพื่อน ข้อค้นพบจากงานวิจัยนี้ทำให้มองเห็นภาพที่ชัดเจนขึ้นของประสบการณ์ภัยพิบัติ สึนามิ และความสามารถในการฟื้นพลังของวัยรุ่นที่ได้รับผลกระทบภัยพิบัติสึนามิ พ.ศ.2547 ผลการวิจัยนี้สามารถใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานสำหรับการวิจัยและการออกแบบรูปแบบบริการปรึกษาเชิงจิตวิทยาสำหรับวัยรุ่นที่ได้รับผลกระทบภัยพิบัติทางธรรมชาติที่มีประสิทธิภาพต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1435
title: องค์ประกอบทางการออกแบบแสงประดิษฐ์บนยอดอาคารสูงในกรุงเทพมหานคร

description: งานวิจัยฉบับนี้ได้ทำการศึกษาถึงรูปแบบของการออกแบบแสงภายนอกสำหรับอาคารสูงในกรุงเทพมหานคร ในช่วงปี ค.ศ. 1970-2010 เพื่อเก็บเป็นข้อมูลในการออกแบบสำหรับการนำไปใช้ในการออกแบบแสงให้กับอาคารในอนาคต โดยทำการศึกษาและวิเคราะห์ถึงองค์ประกอบทางการออกแบบที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะทางด้านรูปแบบของงานสถาปัตยกรรมและรูปแบบของการให้แสงที่มีในปัจจุบัน โดยเลือกกรณีศึกษาที่เป็นอาคารสูงในกรุงเทพมหานครมาเป็นจำนวน 30 อาคาร และมีวิธีการเก็บรวมรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์ผู้ออกแบบอาคารและจากการสำรวจอาคารจริง ในการรวบรวมข้อมูลและการวิเคราะห์รูปแบบทางการให้แสงในอาคารพบว่า รูปแบบขั้นต้นของการให้แสงบนยอดอาคารมีทั้งหมด 12 รูปแบบ เช่น การให้แสงโดยเน้นที่เส้นขอบของอาคาร หรือ การให้แสงโดยเน้นที่โครงสร้างอาคารซึ่งพบว่าการให้แสงแต่ละรูปแบบที่พบในบางรูปแบบ สามารถประยุกต์ใช้ได้กับอาคารทุกรูปทรง และจากการวิเคราะห์ด้านรูปทรงของอาคารโดยการอ้างอิงจากทฤษฏีการออกแบบเบื้องต้น เช่น การเพิ่มรูปทรงและการลดทอนรูปทรงทางสถาปัตยกรรม พบว่ารูปทรงของอาคารจากกรณีศึกษาแบ่งได้เป็น 5 แบบหลัก เช่น รูปทรงของอาคารที่เกิดจากการลดทอนรูปทรงอย่างเดียว หรือการเพิ่มรูปทรงของอาคาร โดยการออกแบบแสงกับรูปทรงของอาคารในบางประเภทที่พบจะสามารถให้แสงได้กับอาคารบางกลุ่มเท่านั้น และจากวิเคราะห์ถึงรูปทรงของอาคารและรูปแบบการให้แสง ผู้วิจัยได้ยกตัวอย่างอาคารในแต่ละแบบจากทั้ง 5 กลุ่มที่พบ และทำการเสนอทางเลือกในการออกแบบแสงไฟแต่ละอาคาร โดยพิจารณาจากรูปทรงของอาคาร และทำการจำลองการให้แสงโดยใช้โปรแกรม Photoshop ในการนำเสนอแสงที่รวบรวมได้จากอาคารกรณีศึกษาเพื่อแสดงให้เห็นถึงความหลากหลายในงานออกแบบแสงที่สามารถเกิดขึ้นได้ งานวิจัยชิ้นนี้ได้นำเสนอถึงแนวทางในการออกแบบแสงบนยอดของอาคารสูง โดยอ้างอิงจากอาคารสูงที่มีในปัจจุบัน และรูปแบบการให้แสงที่พบ ดังนั้น สถาปนิกหรือผู้ที่มีความสนใจในเรื่องของการออกแบบแสงสามารถนำผลการวิเคราะห์และแนวทางในการออกแบบแสงที่ได้จากการวิจัยนี้ไปประยุกต์ใช้ในการออกแบบแสงให้กับอาคารอื่นในอนาคต