cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.59
title: DEVELOPMENT OF NANO-THIN FILMS OF CONDUCTIVE POLYMERS BY USING POLY(VINYL ALCOHOL) AND SPIN-COATING FOR ORGANIC SOLAR CELL APPLICATIONS

description: The integration of polymer blending and doping concepts to improve various properties of poly(3,4-ethylene dioxy thiophene) poly(styrene sulfonate) (PEDOT:PSS) nano-thin films were applied. According to the polymer blending concept, at 0.08 wt. %PVA, it could bring the conductivity of the blends to reach a maximum conductivity of 1.18 S/cm, and also could provide a good contact angle of 8.8o. The films transmission decreased with increasing PVA content; however, all specimens still showed excellent transmittance values of more than 80 %. The thermal stability and the resistance to abrasion of the nano-thin films were improved by strong covalent bonds between PVA and PSS. Use of the doping agent, quinoxaline, was aimed to particularly enhance the conductivity of PEDOT:PSS. The highest conductivity (2.75 S/cm) was achieved when 0.5 wt% quinoxaline was added into 0.08 wt% PVA/PEDOT:PSS while the other properties were not significantly altered. Poly(3,4-ethylenedioxythiophene): sulfonated polyimide (PEDOT:SPI) nano-thin films were successfully developed by the addition of anionic surfactant and poly(vinyl alcohol) (PVA). Sodium dodecyl sulfate (SDS) surfactant was introduced to improve the dispersion stability of the PEDOT:SPI particles in water. The highest conductivity was properly achieved at 0.08 wt. %PVA in PEDOT:SPI2/SDS/PVA film. In addition, PVA also improved the thermal stability of the conductive films. All of the conducting thin films showed a high transparency of more than 85% transmission. The interactions between conducting polymers, PVA, and SDS surfactant are the key factor to improve nano-thin film properties. Moreover, the interactions between SDS and SPI were proven to be different from those of between SDS and PSS in conventional PEDOT:PSS solutions.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.61
title: α-GLUCOSIDASE INHIBITORS FROM EDIBLE PLANTS

description: The present study investigated α-glucosidase inhibitors with the aim of developing therapeutics for the treatment of type 2 diabetes mellitus. We examined the inhibitory effect of edible plants against α-glucosidase. The leaves of Piper sarmentosum Roxb, seed pulp of Sesamum indicum L. and aerial part of Orthosiphon aristatus (Blume) Miq were selected for this investigation. Bioassay-guided fractionation led to the isolation of active compounds. The dichloromethane and methaol extracts from leaves of P. sarmentosum afford three new phenylpropanoyl amides, named chaplypupyrrolidones A (1) and B (2) and deacetylsarmentamide B (7),along with six known named N-(3-(4′methoxyphenyl)propanoyl)pyrrole (3), N-(3-phenylpropa-noyl)pyrrole (4), asaricin (5) and cinnamic acid (6), kaemferol-3-O-rhamnoside (8) and dihydrokaempferol-3-O-glucoside (9). Of isolated compounds, 2 showed most potent inhibition against yeast α-glucosidase with IC50 value of 430±1.2 µM. Kinetic evaluation of 2 suggested that it acts as a noncompetitive inhibitor. The methanol crude extract from seed pulp of Sesamum indicum L. afforded various three lignans named sesamin (10), sesamolin (11) and sesaminol monoglucoside (12). Of the compounds isolated, sesamin (10), the major component revealed inhibitory activity against yeast α-glucosidase with IC50 value of 450±1.9 µM. The kinetic study indicated that 10 showed competitive manner. The dichloromethane extract of aerial part of Orthosiphon aristatus (Blume) Miq was investigated using an α-glucosidase-guided isolation. Four flavonoids named sinensetin (13), salvigenin (14), tetramethylscutellarein (15) and 3,7,4'-tri-O-methylkaempferol (16) together with a diterpenoid named orthosiphol A (17) were isolated. Flavonoids 15 and 16 inhibited yeast α-glucosidase with IC50 values of 6.34 and 0.75 mM, respectively, whereas orthosiphol A (17) selectively inhibited maltase with an IC50 value of 6.54 mM. A kinetic investigation of 5 indicated that it retarded maltase function in a noncompetitive manner.In addition to edible plants, we also investigated α-glucosidase inhibition, antioxidant and LPS-elicited induction of various berry-defatted soybean flour (DSF) conmplexes. Blueberry-DSF complex (BB-DSF) and blackcurrant-DSF complex (BLC-DSF) were rich in anthocyanins (ANC), and proanthocyanidins (PAC). All polyphenol-enriched DSF exhibited significant against rat α-glucosidase (maltase and sucrase). BB-DSF was the most potent rat α-glucosidase inhibitor with IC50 values of 2.46 for maltase and 0.90 mg/mL for sucrase respectively. The mechanism underling inhibition against maltase was proved to be mixed-type manner while sucrase inhibited by noncompetitive manner. All polyphenol-enrich DSF demonstrated higher level of phenolic components, antioxidant capacity (DPPH) and exhibited LPS-elicited induction in RAW 264.7 cells. The data suggested that polyphenol-enriched DSF can provide a high-protein, low-sugar ingredient for novel food and dietary supplements.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.63
title: อิทธิพลของคุณลักษณะที่พึงประสงค์ต่อความพึงพอใจในครอบครัว โดยมีการประเมินแก่นแท้ของตนเองเป็นตัวแปรส่งผ่าน : การเปรียบเทียบโมเดลระหว่างวัยรุ่นตอนกลางและตอนปลาย

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1)ศึกษาคุณลักษณะที่พึงประสงค์ 5 ด้านของวัยรุ่นตอนกลางและตอนปลาย 2)เปรียบเทียบโมเดลเชิงสาเหตุของความพึงพอใจในครอบครัว โดยมีคุณลักษณะที่พึงประสงค์เป็นตัวแปรที่มีอิทธิพลทางตรง และมีอิทธิพลทางอ้อมผ่านตัวแปรส่งผ่านการประเมินแก่นแท้ของตนเอง ระหว่างวัยรุ่นตอนกลางและตอนปลาย และ 3)เปรียบเทียบอิทธิพลทางอ้อมผ่านตัวแปรส่งผ่านการประเมินแก่นแท้ของตนเองแบบ 4 มิติ (4-dimensional scale) ระหว่างวัยรุ่นตอนกลางและตอนปลาย ได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการพิจารณาจริยธรรมการวิจัยในคน กลุ่มสหสถาบัน ชุดที่ 1 มีกลุ่มตัวอย่างในการวิจัย 2 กลุ่ม คือ กลุ่มวัยรุ่นตอนกลาง ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 1,693 คน และกลุ่มวัยรุ่นตอนปลาย ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 จำนวน 1,714 คน ได้มาจากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบวัดคุณลักษณะที่พึงประสงค์ของวัยรุ่น 5 ด้าน ได้แก่ ด้านร่างกายและสุขภาพ ด้านสติปัญญาและทักษะความสามารถ ด้านอารมณ์ ด้านสังคม และด้านคุณธรรม แบบวัดการประเมินแก่นแท้ของตนเองแบบ 4 มิติ และแบบวัดความพึงพอใจในครอบครัว การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์สมการเชิงโครงสร้างเพื่อตรวจสอบความตรงและความไม่แปรเปลี่ยนของโมเดลสมมติฐานการวิจัยระหว่างอายุด้วยโปรแกรม LISREL ผลการวิจัยที่สำคัญ พบว่า1.ผลการศึกษาคุณลักษณะที่พึงประสงค์ 5 ด้านของกลุ่มวัยรุ่นตอนกลางและกลุ่มวัยรุ่นตอนปลายมีรูปแบบแตกต่างกัน และโมเดลการวัดคุณลักษณะที่พึงประสงค์ 5 ด้านของกลุ่มวัยรุ่นตอนกลางและกลุ่มวัยรุ่นตอนปลายมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ทั้ง 2 กลุ่ม2.ผลการวิเคราะห์ความตรงของโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของความพึงพอใจในครอบครัว โดยมีการประเมินแก่นแท้ของตนเองเป็นตัวแปรส่งผ่าน ของกลุ่มวัยรุ่นตอนกลางและกลุ่มวัยรุ่นตอนปลายมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ทั้ง 2 กลุ่ม โดยมีความแปรเปลี่ยนของค่าพารามิเตอร์เมทริกซ์ค่าน้ำหนักองค์ประกอบของตัวแปรแฝงภายนอกและตัวแปรแฝงภายใน (GA)และอิทธิพลเชิงสาเหตุระหว่างตัวแปรแฝงภายใน (BE)3.ผลการเปรียบเทียบอิทธิพลทางอ้อมของคุณลักษณะที่พึงประสงค์ที่มีต่อความพึงพอใจในครอบครัวผ่านตัวแปรการประเมินแก่นแท้ของตนเองแบบ 4 มิติ พบว่า ตัวแปรความเชื่ออำนาจควบคุมตนเองในโมเดลวัยรุ่นตอนกลาง และตัวแปรการเห็นคุณค่าในตนเองในโมเดลวัยรุ่นตอนปลาย สามารถอธิบายอิทธิพลทางอ้อมได้สูงสุด
DOI: 10.14457/cu.the.2013.406
title: ทัศนคติ บรรทัดฐานเชิงอัตวิสัย และระดับความเกี่ยวข้องของผลิตภัณฑ์ที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมของผู้บริโภค

description: งานวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยด้านทางทัศนคติและบรรทัดฐานเชิงอัตวิสัยที่มีผลต่อความตั้งใจจะซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม และได้ศึกษาปัจจัยแทรกซ้อนเกี่ยวกับระดับความเกี่ยวข้องของผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมในมุมมองของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร โดยพบว่า ผู้บริโภคมีความรู้สึกต่อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมที่มีระดับเกี่ยวข้องต่ำแตกต่างจากระดับความเกี่ยวข้องสูง ซึ่งปัจจัยทางด้านทัศนคติและบรรทัดฐาน ได้แก่ คุณภาพของผลิตภัณฑ์ เทคโนโลยีที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม การโฆษณาของผลิตภัณฑ์ และบรรทัดฐานเชิงอัตวิสัย มีอิทธิพลต่อความตั้งใจจะซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมที่มีระดับความเกี่ยวข้องต่ำ โดยทัศนคติทางด้านโฆษณามีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมที่มีระดับความเกี่ยวข้องต่ำมากที่สุด ในขณะที่ทัศนคติทางด้านเทคโนโลยีที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมในระดับความเกี่ยวข้องสูงมากที่สุด อย่างไรก็ตามปัจจัยทัศนคติทางด้านคุณภาพไม่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมที่มีระดับความเกี่ยวข้องสูง เนื่องจากผลิตภัณฑ์ที่มีระดับความเกี่ยวข้องสูงเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีผลต่อความเกี่ยวข้องทางด้านอารมณ์ความรู้สึกของผู้บริโภค ผู้บริโภคอาจพิจารณาปัจจัยในด้านอื่นๆร่วมด้วยประกอบการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ อาทิ ความรู้สึกพึงพอใจ ค่านิยมของสังคม เป็นต้น ดังนั้นภาครัฐและเอกชนจึงสามารถนำผลการศึกษาที่ได้จากงานวิจัยไปสนับสนุนและส่งเสริมผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมที่มีระดับความเกี่ยวข้องที่แตกต่างกัน ซึ่งจะนำไปสู่การบริโภคผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม และแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมให้ลดลงได้
DOI: 10.14457/cu.the.2013.407
title: การประมาณค่าพารามิเตอร์ที่มีการปรับค่าเอนเอียงด้วยวิธีบูทสแตรปสำหรับตัวแบบถดถอยเมื่อความคลาดเคลื่อนมีอัตตสัมพันธ์อันดับหนึ่ง

description: การวิจัยครั้งนี้เปรียบเทียบวิธีการประมาณพารามิเตอร์ในตัวแบบเชิงเส้นอย่างง่าย ระหว่างวิธีกำลังสองน้อยสุด วิธีเพรส-วินส์เทน และวิธีการปรับค่าเอนเอียงด้วยวิธีบูทสแตรป เมื่อความคลาดเคลื่อนในตัวแบบเกิดอัตตสัมพันธ์อันดับ 1 (AR1) กระทำภายใต้เงื่อนไข ค่าอัตตสัมพันธ์ที่ระดับ 0.1,0.2,0.3,0.4,0.5 รูปแบบตัวแปรอิสระ 3 รูปแบบ คือ รูปแบบความสัมพันธ์เชิงเส้นกับเวลา ( = t เมื่อ t = 1, 2, .., n) รูปแบบอัตตสัมพันธ์อันดับ 1 (DGP1 : ) รูปแบบอัตตสัมพันธ์อันดับหนึ่งและมีความสัมพันธ์เชิงเส้นกับเวลา ( DGP2 : ) และข้อมูลจริงของมูลค่าการนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศ(X) กัผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ (Y) ระหว่างปี 1950-1969 ของประเทศไทยกำหนดพารามิเตอร์ในตัวแบบถดถอยคือ , ขนาดตัวอย่างที่ศึกษาคือ ตัวอย่างขนาดเล็ก(15,20) ขนาดกลาง(50,60),ขนาดใหญ่(90,100)กำหนดจำนวนตัวอย่างบูทสแตรปที่สุ่มซ้ำจำนวน 500ชุด เพื่อหาค่าความเอนเอียงของตัวประมาณพารามิเตอร์ กำหนดจำนวนตัวอย่างบูทสแตรปที่สุ่มซ้ำจำนวน ชุด เพื่อหาการแจกแจงตัวประมาณพารามิเตอร์ที่แก้ไขความเอนเอียงแล้วและนำมาสร้างช่วงความเชื่อมั่นพารามิเตอร์ กำหนดข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ได้จากการจำลองด้วยเทคนิคมอนติคาร์โลและทำการทดลองซ้ำกัน 2000 ครั้ง ในแต่ละสถานการณ์เพื่อหาระดับความเชื่อมั่นของค่าประมาณช่วงความเชื่อมั่นพารามิเตอร์ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 2) ระดับความเชื่อมั่นของค่าประมาณช่วงความเชื่อมั่นพารามิเตอร์มีค่าสูงขึ้นเมื่ออค่าอัตตสัมพันธ์ของความคลาดเคลื่อนสูงขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2013.408
title: INVESTOR TYPES AND REACTIONS TO DISCRETIONARY ACCRUALS

description: This paper examines each type of investors and their reactions to discretionary accruals in the Stock Exchange of Thailand. When the earnings are announced, large investors like institutions react to discretionary accruals in the right direction by selling when the discretionary accrual information level is high. This action occurs only when the earnings beats analyst forecast. The result is consistent with that of Battalio et al. (2012) who claim that in the event that earnings are greater than analyst forecast, large trades which are thought as institutions, tend to react negatively to accruals while small trades which are thought as individuals cannot detect accrual information. However, I do not find the relationship to discretionary accruals for individual and proprietary investors. This probably happens because they are not aware of discretionary accrual information. Additionally, I also find that institutions follow analyst forecasts rather than using time series analysis. This is because institutions are sophisticated traders hence, they use more sophisticated information for instance, analyst forecasts consensus rather than time series analysis. Moreover, Individuals and proprietary trades do not follow both analyst forecast and times series analysis. These investors probably use other sources of information to make an investment decision.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.409
title: การศึกษาสมรรถนะการบริหารของผู้บริหารระดับกลาง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในภาคใต้

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสมรรถนะการบริหารของผู้บริหารระดับกลางสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในภาคใต้ 2) เพื่อวิเคราะห์ความต้องการจำเป็นของสมรรถนะการบริหารของผู้บริหารระดับกลางสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในภาคใต้โดยใช้กรอบแนวคิดสมรรถนะของ Hellriegel, Jackson and Slocum.(2005) ผู้ให้ข้อมูลในการวิจัย ประกอบด้วย ผู้บริหารระดับสูง 240 คน และผู้บริหารระดับกลาง 210 คน รวมจำนวนทั้งสิ้น 450 คน ได้รับแบบสอบถามคืนทั้งหมด 431 ฉบับ คิดเป็น ร้อยละ 93.20 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ความต้องการจำเป็น (PNI) ผลการวิจัย พบว่า สมรรถนะการบริหารของผู้บริหารระดับกลางที่ปฏิบัติอยู่จริงในปัจจุบันอยู่ในระดับมากทุกสมรรถนะ แต่ที่พึงประสงค์ต้องการให้ปฏิบัติอยู่ในระดับมากที่สุด สำหรับการจัดลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็นของสมรรถนะแต่ละด้าน เรียงตามค่า PNI สูงสุดมาต่ำสุด ทั้ง 6 สมรรถนะ คือ 1) สมรรถนะในการตระหนักรับรู้โลกาภิวัตน์ โดยข้อที่มีความสำคัญลำดับ 1 ของสมรรถนะนี้ คือ สามารถรับรู้แนวโน้มทางการเมือง เศรษฐกิจและสังคม สถานการณ์ต่างๆของโลกได้ 2) สมรรถนะในการวางแผนและการบริหารจัดการ โดยข้อที่มีความสำคัญลำดับ 1 ของสมรรถนะนี้ คือ สามารถบริหารโครงการที่เป็นระบบโดยใช้ CIPP Model และสมรรถนะในการปฏิบัติเชิงกลยุทธ์ ซึ่งมีค่า PNI เท่ากัน โดยข้อที่มีความสำคัญลำดับ 1 ของสมรรถนะนี้ คือ สามารถนำหลักการบริหารโครงการมาใช้อย่างเหมาะสมและสามารถนำกลยุทธ์ที่ตั้งไว้ไปปฏิบัติให้บรรลุผลสำเร็จเป็นรูปธรรม 3) สมรรถนะในการสื่อสาร โดยข้อที่มีความสำคัญลำดับ 1 ของสมรรถนะนี้ คือ สามารถจัดประชุมที่มีประสิทธิภาพ 4) สมรรถนะในการบริหารตนเอง โดยข้อที่มีความสำคัญลำดับ 1 ของสมรรถนะนี้ คือ สามารถทำงานภายใต้แรงกดดันต่างๆเพื่อให้งานบรรลุตามวัตถุประสงค์ และสามารถเรียนรู้และพัฒนาตัวเองเพื่อให้ประสบความสำเร็จในชีวิต และ 5) สมรรถนะในการทำงานเป็นทีม โดยข้อที่มีความสำคัญลำดับ 1 ของสมรรถนะนี้ คือ สามารถสร้างบรรยากาศการทำงานให้เกิดความไว้วางใจซึ่งกันและกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2013.411
title: ความสัมพันธ์ของ ความรู้ ค่านิยม และพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศของ นิสิตนักศึกษาในกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ กับค่านิยม และพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศของ นิสิตนักศึกษาในเขตกรุงเทพมหานคร และเพื่อเปรียบเทียบ ความรู้ ค่านิยม และพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศตามตัวแปร เพศ และกลุ่มคณะ กลุ่มตัวอย่างได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เป็นนิสิตนักศึกษาในระดับอุดมศึกษาเพศชาย และเพศหญิงในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 480 คนเป็นเพศชาย และเพศหญิงเท่ากัน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามที่ผู้วิจัยได้สร้างขึ้นโดยผ่านการตรวจสอบจากทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 ท่าน ได้ค่าความสอดคล้องทั้งฉบับ (IOC) เท่ากับ 0.83 และได้ค่าความเที่ยงทั้งฉบับ (Reliability) เท่ากับ 0.79 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทำการเปรียบเทียบความแตกต่างโดยใช้ค่า “ที” (t-test) และ ค่า “เอฟ” (F-test) ในกรณีที่พบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 จึงทำการทดสอบเป็นรายคู่ โดยวิธีของเชฟเฟ่ และทำการวิเคราะห์หาค่าความสัมพันธ์ด้วย สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันผลการวิจัย มีดังนี้1. ความรู้ทางเพศ กับค่านิยมทางเพศ และค่านิยมทางเพศ กับพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศมีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.052. นิสิต นักศึกษาในเขตกรุงเทพมหานครมีความรู้ทางเพศในภาพรวม อยู่ในระดับปานกลาง (X ̅ = 13.78) มีค่านิยมทางเพศในภาพรวมอยู่ในระดับเป็นกลาง (X ̅ = 3.53) และมีพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศในภาพรวมอยู่ในระดับเสี่ยงปานกลาง (X ̅ = 3.65)3. นิสิต นักศึกษาในเขตกรุงเทพมหานครทั้งเพศชาย และเพศหญิงมีความรู้ ค่านิยม และพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศไม่แตกต่างกัน4. นิสิต นักศึกษาในเขตกรุงเทพมหานครที่เรียนต่างกลุ่มคณะมีความรู้ ค่านิยม และพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศไม่แตกต่างกันสรุปผลการวิจัย นิสิต นักศึกษาระดับอุดมศึกษามีความรู้ทางเพศอยู่ในระดับปานกลาง ค่านิยมทางเพศระดับเป็นกลาง และพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศในระดับเสี่ยงปานกลาง การให้ความรู้ ความเข้าใจในเรื่องเพศอย่างถูกต้อง และเสริมสร้างค่านิยมทางเพศให้กับ นิสิต นักศึกษาจึงมีความสำคัญ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.412
title: ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการมีกิจกรรมทางกายของนิสิตนักศึกษา สถาบันอุดมศึกษาในกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการมีกิจกรรมทางกาย และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการมีกิจกรรมทางกายของนิสิตนักศึกษาสถาบัน อุดมศึกษาในกรุงเทพมหานคร การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ กลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตนักศึกษาสถาบันอุดมศึกษาในกรุงเทพมหานคร จำนวน 460 คน โดยใช้แบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นที่ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 0.86 ได้ค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.81 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าสถิติ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตาฐานและหาค่าความสัมพันธ์ของตัวแปรโดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้1. นิสิตนักศึกษาสถาบันอุดมศึกษาในกรุงเทพมหานครมีความรู้เกี่ยวกับกิจกรรมทางกายในภาพรวมอยู่ในระดับควรปรับปรุง (X ̅ = 7.81) มีทัศนคติเกี่ยวกับกิจกรรมทางกายในภาพรวมอยู่ในระดับดีมาก (X ̅= 4.34) และมีพฤติกรรมทางกายในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (X ̅= 1.94)2. ปัจจัยนำด้านความรู้มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการมีกิจกรรมทางกายไปในทิศทางตรงกันข้าม (r = -0.15) แต่ปัจจัยนำด้านทัศนคติ มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการปฏิบัติกิจกรรมทางกายไปในทิศทางเดียวกัน (r = 0.12) ปัจจัยเอื้อ และปัจจัยเสริม มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการปฏิบัติกิจกรรมทางกายไปในทิศทางเดียวกัน (r = 0.21, r = 0.23) ตามลำดับสรุปผลการวิจัยพบว่า นิสิตนักศึกษาในกรุงเทพมหานครมีความรู้เกี่ยวกับกิจกรรมทางกาย ในระดับควรปรับปรุง ความรู้กับพฤติกรรมมีความสัมพันธ์ไปในทิศทางตรงกันข้าม ปัจจัยเอื้อ และปัจจัยเสริมมีความสัมพันธ์ไปในทิศทางเดียวกันกับพฤติกรรม ดังนั้นสถาบันอุดมศึกษาควรมีการจัดหลักสูตรการเรียนรู้เกี่ยวกับวิชาสร้างเสริมสุขภาพให้กับนิสิตนักศึกษามากขึ้น และควรจัดสภาพแวดล้อมสำหรับการมีกิจกรรมทางกายให้นิสิตนักศึกษาให้เพียงพอและสามารถใช้งานได้อย่างสะดวก
DOI: 10.14457/cu.the.2013.414
title: EFFECTS OF MELAKA MANIPAL MEDICAL COLLEGE NEEDLE STICKS INJURY PREVENTION MODEL ON NEEDLE STICKS INJURY PREVENTION AMONG MEDICAL STUDENTS IN MELAKA, MALAYSIA

description: Needle stick injury (NSIs) is the major transmission source of blood borne infection among health care workers all over the world. Medical students are at a risk of needle stick injury with acquisition of blood-borne infection by pathogens while performing their clinical activities in the hospitals. To prevent from transmission of disease through injury, medical students should have knowledge on universal precaution of needle stick injury and preventive measures. This study was aim to study the effectiveness of Melaka Manipal Medical College (MMMC) needle stick injury prevention model on accidental needle sticks injury prevention among medical in Melaka, Malaysia.The study design was randomized control trial, intervention program emphasize on health education on needle stick injury prevention and universal precaution measure was carried out among the students of Melaka Manipal Medical College. Focus group discussion was carried out to develop the model and to evaluate the questionnaires. The students were randomized into two group based on their clinical posting. Intervention groups received the health education intervention based on the model and the effectiveness was measured by using pre and post test questionnaires. McNemar’s test was used to compare the difference of categorical variables. For pre and post intervention analysis for same population, Paired T test wasused and for comparison between intervention and control group, student t test wasused.There were total 316 medical students participated in this study, 136 (43.0%) in intervention and 180(57.0%) in control groups. The prevalence of needle stick injury in intervention groups was decreased from 25(18.4%) to 4(2.9%) after intervention and it was statistically significant. The finding reveals that both the knowledge and perception of students on needle stick injury was increased after intervention and it was statistically significant Implementing the MMMC needle stick injury model to medical students gave them increased in knowledge regarding needle stick injury prevention measure and motivates them to apply this knowledge in their daily clinical practice, which would lead to decrease incidence of needle stick injury among the students.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.415
title: การศึกษาเปรียบเทียบคำกริยา “kan” ในภาษาจีนกลางกับคำว่า “ดู” ในภาษาไทย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความหมาย ลักษณะทางวากยสัมพันธ์ และการขยายความหมายของคำกริยา kàn “ดู” ในภาษาจีนกลาง ตลอดจนการเปรียบเทียบคำกริยา kàn “ดู” ในภาษาจีนกลางกับคำว่า “ดู” ในภาษาไทย การวิจัยในครั้งนี้ใช้ทฤษฎีคำหลายความหมายอย่างมีหลักการของไทเลอร์และอีแวนส์กับทฤษฎีสี่ประเภทของคำหลายความหมายของไรเมอร์ผลการวิจัย พบว่า คำกริยา kàn “ดู” ในภาษาจีนกลางมีทั้งหมด 11 ความหมาย คือ ความหมายพื้นฐาน “ใช้สายตาสัมผัสรับรู้เป้าหมายโดยตรง” และความหมายที่ขยายจากความหมายพื้นฐานอีก 10 ความหมาย คือ ความหมาย “อ่าน” “ชม” “ดูแลเอาใจใส่” “เยี่ยมเยียน” “ตรวจรักษา” “สังเกตหรือตรวจสอบ” “คิดว่า” “อยู่ที่หรือขึ้นอยู่กับ” ทำนาย” และ “บอกหรือเตือน” โดยมี 5 ความหมาย คือ ความหมาย “อ่าน” “ชม” “ดูแลเอาใจใส่” “ตรวจรักษา” และ “ทำนาย” มีลักษณะทางวากยสัมพันธ์คล้ายคลึงกับลักษณะทางวากยสัมพันธ์ที่เป็นความหมายพื้นฐาน ส่วนอีก 5 ความหมาย คือ ความหมาย “เยี่ยมเยียน” “สังเกตหรือตรวจสอบ” “คิดว่า” “อยู่ที่หรือขึ้นอยู่กับ” และ “บอกหรือเตือน” มีลักษณะทางวากยสัมพันธ์แตกต่างจากลักษณะทางวากยสัมพันธ์ที่เป็นความหมายพื้นฐาน ทั้งนี้ความหมายที่ขยายจากความหมายพื้นฐานทั้ง 10 ความหมายนั้นเกิดจากกระบวนการอุปลักษณ์และกระบวนการนามนัย สำหรับการเปรียบเทียบคำกริยา kàn “ดู” ในภาษาจีนกลางกับคำว่า “ดู” ในภาษาไทยนั้น มีความหมายและลักษณะทางวากยสัมพันธ์เหมือนกัน 10 ความหมาย คือ ความหมาย “ใช้สายตาสัมผัสรับรู้เป้าหมายโดยตรง” “อ่าน” “ชม” “ดูแลเอาใจใส่” “เยี่ยมเยียน” “ตรวจรักษา” “สังเกตหรือตรวจสอบ” “คิดว่า” “อยู่ที่หรือขึ้นอยู่กับ” และ “ทำนาย” และแตกต่างกัน 3 ความหมาย คือ ความหมาย “บอกหรือเตือน” “เห็นจะ” และ “ศึกษา” ส่วนการขยายความหมายของคำว่า “ดู” ในภาษาไทยเกิดจากกระบวนการอุปลักษณ์และกระบวนการนามนัยเช่นเดียวกันกับคำกริยา kàn “ดู” ในภาษาจีนกลาง