DOI: 10.17026/dans-22p-82ps
title: Leek, Zonnepark A7 (Gemeente Leek, Gr.). Een Inventariserend Archeologisch Veldonderzoek.

description: &lt;p&gt;Door De Steekproef bv is een inventariserend archeologisch veldonderzoek uitgevoerd op een terrein pal ten noorden van de A7 en op korte afstand ten oosten van de Mensumaweg in de gemeente Leek, in de provincie Groningen. Op dit terrein zal een zonnepark worden aangelegd. Omdat de hiervoor benodigde bodemroering tot aantasting van archeologische resten kan leiden is door De Steekproef een verkennend booronderzoek uitgevoerd.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;In het gespecificeerd archeologisch verwachtingsmodel is uitgegaan van een middelhoge kans op resten uit het laat-paleolithicum tot en met het middenneolithicum. Hierna raakte het plangebied overgroeid met veen en werd het pas vanaf de tiende eeuw opnieuw ontgonnen. Resten uit de steentijd worden met name verwacht op de hogere delen van het landschap die bedekt zijn met dekzand. Om het gespecificeerd archeologisch verwachtingsmodel te toetsen zijn door De Steekproef 120 boringen geplaatst in zeven min of meer noord-zuid gerichte boorraaien waarbij een boordichtheid is toegepast van gemiddeld zes boringen per hectare.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Uit de resultaten van het booronderzoek blijkt dat het plangebied van oorsprong uit welvingen van potklei en dekzand bestaat die overgroeid zijn geraakt met veen. Op de lagere delen van het plangebied is dit veen vaak nog aanwezig. Met name het zuidelijke, centrale deel van het plangebied bestaat uit direct onder het maaiveld aanwezige potklei. Deze potklei is dermate slecht ontwaterd dat hierop nooit bewoning mogelijk zal zijn geweest. Het noordwestelijke deel van het plangebied bestaat (behalve de uiterste noordwesthoek) uit laag gelegen terrein waarin nauwelijks podzolvorming heeft plaatsgevonden en waarin een relatief dik pakket veen is ontstaan. Ook dit deel van het plangebied zal nooit erg geschikt zijn geweest voor bewoning.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Langs de randen van het plangebied liggen relatief hoog gelegen terreindelen die bedekt zijn met een laag dekzand waarin podzolvorming heeft plaatsgevonden. Deze zones zijn in de steentijd geschikt geweest voor bewoning en sluiten bovendien aan op de hoger gelegen delen van het landschap in de omgeving van het plangebied waarop ook sporen van bewoning uit de steentijd zijn aangetroffen. In deze zones (met oranje lijnen omgeven in Figuur 6) werd een vlakdekkende oppervlaktekartering uitgevoerd. In de meest noordelijke en meest zuidwestelijke zones zijn daarbij geen relevante archeologische indicatoren gevonden. De archeologische verwachting voor deze twee zones kan worden bijgesteld tot een lage verwachting. Hier wordt geen verder onderzoek geadviseerd.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;In de overige drie zones (Figuur 6 en Appendix IV) zijn tijdens de veldkartering wel archeologische vondsten gedaan. Voor deze zones geldt een hoge archeologische verwachting. Indien op deze terreindelen bodemingrepen worden gepland die dieper reiken dan 30 centimeter onder het maaiveld, heipalen uitgezonderd, wordt geadviseerd om in het te verstoren gebied een archeologisch proefsleuvenonderzoek uit te laten voeren. Het is van belang dat daarbij aangrenzende zones met veenoverdekking worden meegenomen omdat hier eventueel randverschijnselen van steentijdbewoning aanwezig kunnen zijn die onder het veen goed geconserveerd kunnen zijn.&lt;/p&gt;