cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1212
title: ผลของการจัดการเรียนการสอนตามแนวคอนสตรักติวิสต์ร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือที่มีต่อความสามารถในการคิดวิเคราะห์และมโนทัศน์ทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดวิเคราะห์ก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนตามแนวคอนสตรักติวิสต์ร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือ (2) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดวิเคราะห์ระหว่างนักเรียนกลุ่มที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนตามแนวคอนสตรักติวิสต์ร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือกับนักเรียนที่เรียนด้วยวิธีการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์แบบทั่วไป (3) ศึกษามโนทัศน์ทางวิทยาศาสตร์หลังเรียนของนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนตามแนวคอนสตรักติวิสต์ร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือ และ (4) เปรียบเทียบมโนทัศน์ทางวิทยาศาสตร์หลังเรียนระหว่างนักเรียนกลุ่มที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนตามแนวคอนสตรักติวิสต์ร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือกับนักเรียนที่เรียนด้วยวิธีการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์แบบทั่วไป กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1โรงเรียนเอกชนในเขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร จำนวน 2 ห้องเรียน โดยกำหนดเป็นกลุ่มทดลอง 1 ห้อง ที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนตามแนวคอนสตรักติวิสต์ร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือ และกลุ่มควบคุม 1 ห้อง ที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์แบบทั่วไป เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ (1) แบบวัดความสามารถในการคิดวิเคราะห์ซึ่งมีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.78 ค่าความยากง่ายอยู่ในช่วง 0.32-0.79 ค่าอำนาจจำแนกอยู่ในช่วง 0.24-0.94 และ (2) แบบวัดมโนทัศน์ทางวิทยาศาสตร์ที่มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.83 ค่าความยากง่ายอยู่ในช่วง 0.21-0.76 ค่าอำนาจจำแนกอยู่ในช่วง 0.06-0.88 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพื้นฐาน ค่าเฉลี่ย (x ̅) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และสถิติทดสอบสมมติฐาน ค่าที (t-test) ผลการวิจัยสรุปได้ ดังต่อไปนี้1. นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการคิดวิเคราะห์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 2. นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการคิดวิเคราะห์หลังเรียนสูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3. นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยมโนทัศน์ทางวิทยาศาสตร์หลังเรียนเท่ากับร้อยละ 75.66 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด คือร้อยละ 70 4. นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยมโนทัศน์ทางวิทยาศาสตร์หลังเรียนสูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1213
title: การวิเคราะห์ความสามารถในการใช้พื้นที่การจัดการเรียนรู้ของผู้ดูแลเด็กในศูนย์พัฒนาเด็กเล็กสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความสามารถในการใช้พื้นที่การจัดการเรียนรู้ของผู้ดูแลเด็กในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 ด้าน ได้แก่ พื้นที่การพัฒนาและการเรียนรู้ของเด็ก และพื้นที่การพัฒนาตนของครู ตัวอย่างประชากรคือ ผู้ดูแลเด็กดีเด่น สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จำนวน 336 คน ตัวอย่างประชากรในการสังเกตจำนวน 4 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสังเกต ผลการวิจัยพบว่า โดยภาพรวมผู้ดูแลเด็กมีความสามารถในการใช้พื้นที่การจัดการเรียนรู้อยู่ในระดับมาก (x ̅=3.67) ดังนี้ 1. พื้นที่การพัฒนาและการเรียนรู้ของเด็ก (x ̅=3.79) ได้แก่ กิจกรรมกลุ่มใหญ่ (x ̅=3.82) กิจกรรมมุมประสบการณ์ (x ̅=3.85) และสนามเด็กเล่น (x ̅=3.74) 2. พื้นที่การพัฒนาตนของครู (x ̅=3.78) ได้แก่ การเตรียมการสอน (x ̅=3.78) และการพัฒนาวิชาชีพ (x ̅=3.82)
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1214
title: THE EFFECTS OF USING GRAPHIC ORGANIZERS ON ENGLISH READING ABILITY OF ELEMENTARY SCHOOL STUDENTS

description: The objectives of the current study were to explore effects of using graphic organizers in English reading instruction on English reading ability of EFL elementary school students as well as to examine the opinions about using graphic organizers in the English reading course. The participants were 34 fifth-grade Thai elementary school students who studied in a private school in Bangkok in the second semester of the academic year 2013. Five types of graphic organizers: Timeline, Descriptive, Compare-and-Contrast, Cause-and-Effect and Problem-and-Solution organizers were employed in the current study. The research instruments in this study were the English reading comprehension pretest and posttest and the opinion questionnaire. The instruction lasted for 13 weeks. The data were analyzed using descriptive statistics to obtain mean and standard deviations, and the scores from the tests wer compared with the paired sample t-test.The findings revealed that the participants significantly gained higher scores on the posttest after learning in the reading instruction using graphic organizers. In addition, the participants were satisfied with the English reading course using graphic organizers. They revealed that the graphic organizers helped them to see the text structures and comprehend reading passages better.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1215
title: EFFECTS OF ENGLISH COLLOCATION AND COMMUNICATIVE GRAMMAR INSTRUCTION ON UNDERGRADUATE STUDENTS’ ENGLISH SPEAKING AND WRITING ABILITIES

description: The objectives of this research were 1) to investigate the effects of English Collocation and Communicative Grammar Instruction on undergraduate students’ English speaking and writing abilities, and 2) to explore students’ opinions towards English Collocation and Communicative Grammar Instruction. The sample was 38 undergraduate students at Udon Thai Rajabhat University enrolling in English for Specific Purposes for Teachers II in semester 2, academic year 2013. The instruments were an English speaking and writing abilities test which were used as a pre- and post-test and an opinion questionnaire. The findings revealed that 1) English speaking and writing post-test mean scores of the undergraduate students were higher than the pre-test mean scores at the significance level of .05. and 2) students’ opinions towards English Collocation and Communicative Grammar Instruction were found positive with the mean score of 4.32. It implied that undergraduate students expressed positive opinions towards English collocation and Communicative Grammar Instruction.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1216
title: การนำเสนอกระบวนการเสริมพลังชุมชนในการเสริมสร้างสันติสุขและความสมานฉันท์สำหรับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจมีวัตถุประสงค์คือ 1) ศึกษาบทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการเสริมสร้างสันติสุขและความสมานฉันท์ของชุมชน 2) ศึกษาปัจจัยเงื่อนไขขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการเสริมสร้างสันติสุขและความสมานฉันท์ของชุมชน และ3) นำเสนอกระบวนการเสริมพลังขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการเสริมสร้างสันติสุขและความสมานฉันท์ของชุมชน เก็บข้อมูลด้วยสัมภาษณ์เชิงลึกแบบมีโครงสร้างกับเจ้าหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ได้แก่ นายกองค์การบริหารส่วนตำบล ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบล นายกเทศมนตรีตำบล ปลัดเทศบาลตำบล นายกเทศมนตรีเทศบาลนคร ปลัดเทศบาลนคร เป็นต้น และหัวหน้าชุมชนกลุ่มต่างๆ ได้แก่ ประธานชุมชน ผู้ใหญ่บ้าน กำนัน เป็นต้น จากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีการปฏิบัติที่ดี จำนวน 3 แห่ง ได้แก่ 1) องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ทอง อำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช 2) เทศบาลตำบลเวียงพางคำ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย และ3) เทศบาลนครขอนแก่น อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น ซึ่งแบ่งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ทอง อำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช จำนวน 12 คน เทศบาลตำบลเวียงพางคำ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย จำนวน 12 คน และเทศบาลนครขอนแก่น อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น จำนวน 12 คน รวมทั้งสิ้น 36 คนผลการวิจัยพบว่า องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีบทบาทในการเสริมสร้างสันติสุขและความสมานฉันท์ของชุมชนใน 3 ด้าน คือ 1) บทบาทในการเริ่มต้น โดยการสร้างและเปิดพื้นที่ให้เกิดการพูดคุยแลกเปลี่ยน เกิดการสร้างการรวมกลุ่มภายในชุมชน กระจายอำนาจชุมชนจัดการตนเอง 2) บทบาทในการส่งเสริมและสนับสนุนการดำเนินการร่วมกัน โดยเริ่มจากการให้ความรู้ผ่านกิจกรรมในหลากหลายรูปแบบ เป็นที่ปรึกษาให้กับชุมชน ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการความขัดแย้ง รวมถึงเป็นคนกลางในการประสานภาคีความร่วมมือระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ชุมชนและหน่วยงานอื่นๆภายในพื้นที่ และ3) บทบาทการส่งเสริมให้เกิดความยั่งยืน โดยการส่งเสริมให้ชุมชนเข้ามีส่วนร่วมในการกำหนดแผนในระยะยาว เสริมสร้างจิตสำนึกของชุมชน ส่งเสริมให้เกิดกลไกชุมชน ทำให้ชุมชนสามารถจัดการความขัดแย้งด้วยตนเองได้ สร้างเครือข่ายภาคีความร่วมมือ ในขณะที่การเสริมสร้างสันติสุขและความสมานฉันท์ของชุมชนจะต้องประกอบด้วยปัจจัยเงื่อนไขต่างๆ ดังนี้ ภาวะผู้นำ การให้ข้อมูลข่าวสาร การเมืองท้องถิ่น ทุนทางสังคมไม่ว่าจะเป็นประเพณี ความเชื่อ ความเป็นเครือญาติ วัฒนธรรม สำหรับกระบวนการเสริมพลังขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการเสริมสร้างสันติสุขและความสมานฉันท์ของชุมชนตามแนวคิดของเปาโล แฟร์ สามารถแบ่งได้เป็น 4 ขั้นตอน ได้แก่ 1) การเสริมสร้างการรับรู้และความตระหนัก 2) การส่งเสริมการตั้งคำถามร่วมกัน 3) การส่งเสริมการดำเนินการร่วมกัน และ4) การส่งเสริมให้ชุมชนร่วมกันวิพากษ์วิจารณ์ผลการดำเนินการ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1217
title: การวิเคราะห์กิจกรรมส่งเสริมการมีจิตอาสาของนักเรียนมัธยมศึกษา: การวิจัยแบบผสมวิธี

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาและเปรียบเทียบระดับจิตอาสาของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา จำแนกตามเพศ สังกัดโรงเรียน ขนาดโรงเรียนและระดับชั้นนักเรียน 2) วิเคราะห์ลักษณะและนำเสนอแนวทางการจัดกิจกรรมส่งเสริมจิตอาสาของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา โดยการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมวิธี แบ่งการศึกษาเป็น 2 ระยะ คือ ระยะแรกเป็นการศึกษาข้อมูลเชิงปริมาณ ระยะที่สองเป็นการศึกษาข้อมูลเชิงคุณภาพ ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 540 คน เครื่องมือที่ ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ แบบบันทึกการสนทนากลุ่ม ทำการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้ค่าสถิติพื้นฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหาผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้1) ระดับจิตอาสาของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาในภาพรวมอยู่ในระดับสูง เมื่อจำแนกรายด้าน พบว่า ระดับจิตอาสาด้านการช่วยเหลือผู้อื่นและด้านการเสียสละต่อสังคมอยู่ในระดับสูง แต่ด้านการมุ่งมั่นพัฒนาอยู่ในระดับปานกลาง ระดับจิตอาสาของนักเรียนเมื่อจำแนกตามสังกัดโรงเรียนและขนาดโรงเรียน พบว่า ไม่แตกต่างกัน เมื่อจำแนกตามเพศ พบว่า นักเรียนหญิงมีระดับจิตอาสาสูงกว่านักเรียนชายในด้านการช่วยเหลือผู้อื่น แต่ระดับจิตอาสาด้านการเสียสละต่อสังคมและการมุ่งมั่นพัฒนาไม่แตกต่างกัน เมื่อจำแนกตามระดับชั้น พบว่า นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 มีระดับจิตอาสาสูงกว่านักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในด้านการช่วยเหลือผู้อื่น แต่ระดับจิตอาสาด้านการเสียสละต่อสังคมและการมุ่งมั่นพัฒนาไม่แตกต่างกัน 2) ลักษณะกิจกรรมส่งเสริมการมีจิตอาสาของนักเรียนแบ่งออกเป็น 4 ด้าน คือ กิจกรรมด้านการพัฒนาเยาวชนและส่งเสริมการเรียนรู้ ด้านการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ด้านสาธารณสุขและพัฒนาคุณภาพชีวิตและด้านศาสนาและศิลปวัฒนธรรม กิจกรรมที่โรงเรียนจัดมากที่สุดเป็นกิจกรรมด้านการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม กิจกรรมที่โรงเรียนจัดน้อยที่สุดเป็นกิจกรรมด้านศาสนาและศิลปวัฒนธรรม กิจกรรมที่นักเรียนเข้าร่วมมากที่สุดเป็นกิจกรรมด้านการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม กิจกรรมที่นักเรียนเข้าร่วมน้อยที่สุดเป็นกิจกรรมด้านศาสนาและศิลปวัฒนธรรม แนวทางการส่งเสริมจิตอาสาควรให้นักเรียนได้ทำกิจกรรมอย่างหลากหลายทั้งภายในและภายนอกโรงเรียนตามความสนใจ และให้นักเรียนมีส่วนร่วมในการนำเสนอ ออกแบบและวางแผนทำกิจกรรม สถานศึกษาควรสำรวจความต้องการและความสนใจของนักเรียนในการเข้าร่วมกิจกรรมจิตอาสาและจัดกิจกรรมให้ครอบคลุมทั้ง 4 ด้าน
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1218
title: การพัฒนาตัวบ่งชี้คุณลักษณะความเป็นพลโลกของนักเรียนมัธยมศึกษา

description: ปาจรีย์ รัตนานุสนธิ์ : การพัฒนาตัวบ่งชี้คุณลักษณะความเป็นพลโลกของนักเรียนมัธยมศึกษา. (DEVELOPMENT OF INDICATORS OF GLOBAL CITIZEN CHARACTERISTICS OF SECONDARY SCHOOL STUDENTS) อ.ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์หลัก: รศ. ดร.วรรณี แกมเกตุ, หน้า.การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1 )พัฒนาตัวบ่งชี้คุณลักษณะความเป็นพลโลกของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา 2 )ตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลตัวบ่งชี้คุณลักษณะความเป็นพลโลกของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้นกับข้อมูลเชิงประจักษ์ และ 3) ทดสอบความไม่แปรเปลี่ยนของโมเดลตัวบ่งชี้คุณลักษณะความเป็นพลโลกของนักเรียนระหว่างระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลาย ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนมัธยมศึกษา จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ และแบบวัดคุณลักษณะความเป็นพลโลกของนักเรียน การวิเคราะห์ข้อมูล ใช้สถิติเชิงบรรยาย และสถิติเชิงอ้างอิง ซึ่งประกอบด้วย ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์การกระจาย ความเบ้ ความโด่ง การวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS for windows การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับที่สอง และการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างกลุ่มพหุ โดยใช้โปรแกรม LISREL ผลการวิจัยพบว่า 1) ตัวบ่งชี้คุณลักษณะความเป็นพลโลกของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ คือ องค์ประกอบด้านการประพฤติตน องค์ประกอบด้านการปฏิสัมพันธ์ในสังคม องค์ประกอบด้านการลงมือปฏิบัติตามบทบาทหน้าที่ และองค์ประกอบด้านการตระหนักถึงสถานการณ์ของทรัพยากร สิ่งแวดล้อม และสาธารณสุข องค์ประกอบด้านการประพฤติตน มีตัวบ่งชี้ทั้งหมด 3 ตัวบ่งชี้ ได้แก่ ความรับผิดชอบต่อตนเอง การคิดอย่างมีวิจารณญาณ และการปรับตัวตามความหลากหลายทางวัฒนธรรม องค์ประกอบด้านการปฏิสัมพันธ์ในสังคม มีตัวบ่งชี้ทั้งหมด 3 ตัวบ่งชี้ ได้แก่ ความสามารถในการทำงานร่วมกับผู้อื่น การยอมรับแนวคิดที่แตกต่างทางการเมือง และการเคารพสิทธิและเสรีภาพ องค์ประกอบด้านการลงมือปฏิบัติตามบทบาทหน้าที่ มีตัวบ่งชี้ทั้งหมด 3 ตัวบ่งชี้ ได้แก่ ความสามารถในการคิดสร้างสรรค์ การส่งเสริมสันติภาพและความเท่าเทียมกัน และการมีส่วนร่วมทางการเมืองในระดับต่างๆ องค์ประกอบด้านการตระหนักถึงสถานการณ์ของทรัพยากร สิ่งแวดล้อม และสาธารณสุข มีตัวบ่งชี้ทั้งหมด 3 ตัวบ่งชี้ ได้แก่ การใช้ทรัพยากรธรรมชาติเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน การตระหนักและมีส่วนร่วมในปัญหาของสิ่งแวดล้อม และการตระหนักถึงความสำคัญในสาธารณสุขพื้นฐาน2) โมเดลตัวบ่งชี้คุณลักษณะความเป็นพลโลกของนักเรียนระดับมัธยมศึกษามีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยมีค่า χ^2 = 45.297, df = 33, p = 0.075, GFI = 0.981, AGFI = 0.956, RMR = 0.009513). โมเดลตัวบ่งชี้คุณลักษณะความเป็นพลโลกของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และมัธยมศึกษาตอนปลาย มีความไม่แปรเปลี่ยนของรูปแบบโมเดล แต่มีความแปรเปลี่ยนของค่าน้ำหนักองค์ประกอบของแต่ละตัวบ่งชี้ และค่าน้ำหนักองค์ประกอบขององค์ประกอบหลักด้านการประพฤติตน ด้านการปฏิสัมพันธ์ในสังคม ด้านการลงมือปฏิบัติตามบทบาทหน้าที่ และด้านการตระหนักถึงสถานการณ์ของทรัพยากร สิ่งแวดล้อม และสาธารณสุข
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1220
title: การวิเคราะห์ความพึงพอใจของนิสิตนักศึกษาที่มีต่อลักษณะการให้คำปรึกษาของอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์โดยประยุกต์ใช้โมเดลคาโน

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ความพึงพอใจของนิสิตนักศึกษาต่อลักษณะการให้คำปรึกษาของอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์จำแนกตามกลุ่มสาขาวิชาและประเภทของหลักสูตร 2) เปรียบเทียบความพึงพอใจของนิสิตนักศึกษาต่อลักษณะการให้คำปรึกษาของอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์จำแนกตามกลุ่มสาขาวิชา และ 3) เปรียบเทียบความพึงพอใจของนิสิตนักศึกษาต่อลักษณะการให้คำปรึกษาของอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์จำแนกตามประเภทของหลักสูตร ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือนิสิตนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ จำนวน 308 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามตามแนวคิดโมเดลคาโน มีลักษณะเป็นข้อคำถามแบบเลือกตอบ ซึ่งประกอบด้วยข้อคำถามแบบเชิงบวกและเชิงลบโดยผู้วิจัยจำแนกข้อคำถามออกเป็น 2 รูปแบบ คือ การให้คำปรึกษาแบบปล่อยและการให้คำปรึกษาแบบป้อน ค่าความเที่ยงของแบบสอบถามจำแนกลักษณะการให้คำปรึกษาแบบปล่อยมีค่าเท่ากับ .934 แบบสอบถามลักษณะการให้คำปรึกษาแบบป้อนมีค่าเท่ากับ .940 เก็บข้อมูลจากตัวอย่างโดยการแจกแบบสอบถามทางไปรษณีย์ วิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานโดยใช้ค่าเฉลี่ย ร้อยละ วิเคราะห์ข้อมูลเพื่อตอบปัญหาวิจัยโดยใช้รูปแบบการวิเคราะห์ของโมเดลคาโน การวิเคราะห์ตารางไขว้ และการทดสอบไค – สแควร์ ผลการวิจัยพบว่า 1. ความพึงพอใจของนิสิตนักศึกษาต่อลักษณะการให้คำปรึกษาของอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์เมื่อจำแนกตามสาขาวิชาพบว่า การให้คำปรึกษาแบบปล่อยเป็นลักษณะที่นิสิตนักศึกษารู้สึกเฉยๆทั้งนิสิตนักศึกษาสาขาวิทยาศาสตร์และสังคมศาสตร์ ยกเว้นในขั้นตอนการทบทวนเอกสาร/งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และการเสนอโครงร่างวิทยานิพนธ์เป็นลักษณะที่ดึงดูดให้รู้สึกพึงพอใจมากสำหรับนิสิตนักศึกษากลุ่มวิทยาศาสตร์ ส่วนการให้คำปรึกษาแบบป้อนพบว่าเป็นลักษณะที่นิสิตนักศึกษารู้สึกเฉยๆทั้งนิสิตนักศึกษาในสาขาวิทยาศาสตร์และสังคมศาสตร์ เมื่อจำแนกตามประเภทหลักสูตรพบว่า การให้คำปรึกษาแบบปล่อยเป็นลักษณะที่นิสิตนักศึกษารู้สึกเฉยๆทั้งนิสิตนักศึกษากลุ่มในเวลาและนอกเวลาราชการ ยกเว้นในขั้นตอนการเสนอโครงร่างวิทยานิพนธ์เป็นลักษณะที่ดึงดูดให้พึงพอใจสำหรับทั้งนิสิตนักศึกษากลุ่มในเวลาและนอกเวลาราชการ ส่วนการให้คำปรึกษาแบบป้อนพบว่าเป็นลักษณะที่นิสิตนักศึกษารู้สึกเฉยๆทั้งนิสิตนักศึกษาในกลุ่มในเวลาและนอกเวลาราชการ2. ความพึงพอใจของนิสิตนักศึกษาที่มีต่อลักษณะการให้คำปรึกษาของอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์จำแนกตามสาขาวิชาพบว่า มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 กรณีการให้คำปรึกษาแบบปล่อย (ในขั้นตอนการเลือกหัวข้อวิทยานิพนธ์ การทบทวนเอกสาร/งานวิจัย ที่เกี่ยวข้อง การเสนอโครงร่างวิทยานิพนธ์ การเก็บข้อมูลวิจัย การสรุปผลการวิจัย การเขียนรูปเล่มวิทยานิพนธ์) และกรณีการให้คำปรึกษาแบบป้อน (ในขั้นตอนการทบทวนเอกสาร/งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง การวิเคราะห์ข้อมูลวิจัย และการเขียนรูปเล่มวิทยานิพนธ์) 3. ความพึงพอใจของนิสิตนักศึกษาที่มีต่อลักษณะการให้คำปรึกษาของอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์จำแนกตามประเภทหลักสูตรที่เรียนพบว่า มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 กรณีการให้คำปรึกษาแบบปล่อย (ในขั้นตอน การสรุปผลการวิจัย การเขียนรูปเล่มวิทยานิพนธ์) และกรณีการให้คำปรึกษาแบบป้อน (ในขั้นตอนการเลือกหัวข้อวิทยานิพนธ์ และการเขียนรูปเล่มวิทยานิพนธ์)
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1221
title: การนำเสนอแนวทางความร่วมมือด้านการศึกษาระดับทวิภาคีไทย – เวียดนามเพื่อเสริมสร้างความเป็นประชาคมอาเซียน

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อวิเคราะห์สภาพปัจจุบัน ปัญหา และลักษณะความร่วมมือด้านการศึกษาระดับทวิภาคีประเทศไทยกับประเทศเวียดนาม และ2)นำเสนอแนวทางความร่วมมือด้านการศึกษาระดับทวิภาคีไทย – เวียดนามเพื่อเสริมสร้างความเป็นประชาคมอาเซียน โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยการศึกษาเอกสารและการสัมภาษณ์ ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสังเกตแบบมีส่วนร่วม และการสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม สัมภาษณ์อย่างไม่เป็นทางการ สัมภาษณ์แบบเจาะลึกและการสนทนากลุ่ม โดยลงพื้นที่ศึกษาภาคสนามในประเทศไทยและประเทศเวียดนามในสัดส่วนและจุดเน้นที่ใกล้เคียงกัน ผลการวิจัยพบว่า ความร่วมมือด้านการศึกษาระดับทวิภาคีไทย – เวียดนามที่ดำเนินการอยู่ในปัจจุบันเป็นความร่วมมือ(Cooperation) อย่างเป็นทางการโดยมีเป้าหมายและกำหนดผลประโยชน์ร่วมกัน เน้นการแลกเปลี่ยนหรือกิจกรรมร่วมกันเพื่อวัตถุประสงค์หนึ่ง ๆ มีการลงนามในบันทึกข้อตกลงร่วมกัน(Memorandum of Understanding: MOU) โดยมีโครงการความร่วมมือด้านการศึกษาดังนี้ 1) ศึกษาดูงาน 2) สนับสนุนการทุนการศึกษา 3) การแลกเปลี่ยนครูอาจารย์และนักเรียน นักศึกษา 4) ฝึกอบรมพัฒนาบุคคลากร 5) สนับสนุนวัสดุอุปกรณ์การเรียนการสอนและอาคารสถานที่ 6) ส่งผู้เชี่ยวชาญ 7) จัดหลักสูตรและพัฒนาหลักสูตร 8) การประชุมสัมมนา นำเสนอผลงาน/บทความวิชาการ และ 9) การวิจัยและพัฒนาร่วมกันการดำเนินความร่วมมือพบว่ามีปัญหาและอุปสรรคใน 2 ด้าน ดังนี้ 1) ด้านนโยบายในการส่งเสริมความร่วมมือ นโยบายและวิสัยทัศน์ของผู้บริหารส่งผลต่อความต่อเนื่องของการดำเนินความร่วมมือ แนวทางในการส่งเสริมความร่วมมือยังไม่ปรากฏเป็นรูปธรรมชัดเจนและยังไม่มีการประเมินผลความสอดคล้องระหว่างนโยบายกับการดำเนินการ และ2) ด้านการบริหารจัดการความร่วมมือ บุคลากรสนับสนุนความร่วมมือมีจำนวนไม่เพียงพอ การจัดสรรงบประมาณโครงการความร่วมมือต่าง ๆ ยังมีความไม่เท่าเทียม และยังขาดระบบติดตามการดำเนินโครงการอย่างต่อเนื่องแนวทางความร่วมมือด้านการศึกษาระดับทวิภาคีไทย – เวียดนามเพื่อเสริมสร้างความเป็นประชาคมอาเซียน มีวิธีการดำเนินการ คือ 1) ส่งเสริมความร่วมมือระหว่างสถาบันอุดมศึกษาไทย – เวียดนามในการวิจัยร่วมและการพัฒนาหลักสูตรรองรับประชาคมอาเซียน 2) ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างไทย – เวียดนามเพื่อเป็นกลไกในการส่งเสริมความสัมพันธ์และสร้างความเข้าใจอันดี และ 3) ส่งเสริมให้ทุกภาคส่วนเข้ามามีส่วนร่วมในการเสริมสร้างความเป็นประชาคมอาเซียน
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1222
title: การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมลักษณะความเป็นไทยอย่างยั่งยืนของนักศึกษาการศึกษานอกระบบโรงเรียน

description: การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาตัวชี้วัดลักษณะความเป็นไทย 2) พัฒนารูปแบบการส่งเสริมลักษณะความเป็นไทยอย่างยั่งยืน และ 3) ศึกษาผลของการทดลองใช้รูปแบบการส่งเสริมลักษณะความเป็นไทยอย่างยั่งยืน กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยเป็นนักศึกษาการศึกษานอกระบบโรงเรียนในกรุงเทพมหานครจำนวน 542 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสำรวจลักษณะความเป็นไทยอย่างยั่งยืน แบบประเมินรูปแบบ แบบประเมินตนเอง แบบวัดความรู้ แบบวัดเจตคติ และแบบวัดความพึงพอใจเกี่ยวกับลักษณะความเป็นไทยอย่างยั่งยืน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละ ดัชนีความสอดคล้อง (IOC) การวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) การทดสอบค่าที (Paired-samples t – test) และการวิเคราะห์องค์ประกอบ (Exploratory Factor Analysis) ผลการวิจัยพบว่า1. ตัวชี้วัดของลักษณะความเป็นไทยของนักศึกษาการศึกษานอกระบบโรงเรียนมีจำนวนรวม 68 ตัวชี้วัด จัดเป็นกลุ่มองค์ประกอบหลัก 4 ด้าน ได้แก่ องค์ประกอบด้านองค์ประกอบ 1) ด้านความภาคภูมิใจไทยมี 34 ตัวชี้วัด 2) ด้านความศรัทธาไทยมี 15 ตัวชี้วัด 3) ด้านมารยาทอย่างไทยมี 13 ตัวชี้วัด และ 4) ด้านวัฒนธรรมไทยมี 6 ตัวชี้วัด2. รูปแบบการส่งเสริมลักษณะความเป็นไทยอย่างยั่งยืนของนักศึกษาการศึกษานอกระบบโรงเรียน ที่พัฒนาขึ้นใช้ชื่อว่า “รูปแบบฝึกฟื้นใจไทย (Sustainable Thainess’s Resurrection Model)” ประกอบด้วย การจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความเป็นไทยอย่างยั่งยืน 4 ขั้นตอน ได้แก่ 1) การกระตุ้นการเรียนรู้ 2) การปรับเปลี่ยนความคิด 3) การกระทำ 4) การทบทวน และแนวทางการส่งเสริมลักษณะความเป็นไทยอย่างยั่งยืน ได้แก่ ความเชื่อพื้นฐาน/หลักการ วิธีการในการส่งเสริมการเรียนรู้ ผู้เกี่ยวข้อง/บทบาท และปัจจัยเงื่อนไขของการส่งเสริมลักษณะความเป็นไทยอย่างยั่งยืน3. การศึกษาผลของการทดลองใช้รูปแบบ พบว่า รูปแบบการส่งเสริมลักษณะความเป็นไทยอย่างยั่งยืนที่พัฒนาขึ้นนั้นมีความเหมาะสม รูปแบบการส่งเสริมลักษณะความเป็นไทยอย่างยั่งยืนมีประสิทธิภาพตามเกณฑ์นักศึกษาการศึกษานอกระบบโรงเรียนที่เข้าร่วมในการใช้รูปแบบมีพัฒนาการด้านความรู้ เจตคติ และพฤติกรรม ของลักษณะความเป็นไทยอย่างยั่งยืน เพิ่มขึ้นร้อยละ 73 และมีความพึงพอใจในรูปแบบอยู่ในระดับมาก (xˉ = 4.11 SD = 0.35) และจากการการติดตามความยั่งยืนของลักษณะความเป็นไทยของนักศึกษาหลังจากเสร็จสิ้นการทดลองเป็นระยะเวลา 3 เดือน พบว่า นักศึกษายังคงมีลักษณะความเป็นไทยอย่างยั่งยืนอยู่ จากการจัดกลุ่มสนทนาได้ให้ข้อเสนอแนะว่า 1) ในการนำรูปแบบที่พัฒนาไปใช้งานจริงควรคำนึงถึงการวางแผนกิจกรรมให้เหมาะสมกับบริบทของนักศึกษาและพื้นที่ใช้งาน 2) ควรคำนึงถึงความสอดคล้องของกิจกรรมในรูปแบบเพื่อให้การบูรณาการเข้ากับวิถีชีวิตเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ 3) ปัญหาและอุปสรรคของการใช้รูปแบบกิจกรรมเพื่อส่งเสริมลักษณะความเป็นไทยอย่างยั่งยืน ได้แก่ ด้านบุคลากร เครือข่าย และทรัพยากรการเรียนรู้
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1223
title: กลวิธีการเล่าเรื่องและการสร้างบุคลิกลักษณะตัวละครสมเด็จพระสุริโยทัยในบันเทิงคดีอิงประวัติศาสตร์ไทย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีการเล่าเรื่องและบุคลิกลักษณะของสมเด็จพระสุริโยทัยที่ปรากฏในสื่อบันเทิงคดีอิงประวัติศาสตร์เกี่ยวกับสมเด็จพระสุริโยทัย โดยใช้แนวทางการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์ตัวบท , จากสื่อที่ได้รับเผยแพร่แล้วมาศึกษา แบ่งออกเป็นบทประพันธ์ร้อยกรองจำนวน 2 เรื่อง นวนิยายอิงประวัติศาสตร์จำนวน 3 เรื่อง หนังสือการ์ตูน ภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ ละครวิทยุ ละครเวที อย่างละ 1 เรื่อง รวมถึงรวบรวมข้อมูลจากเอกสาร และการสัมภาษณ์บุคคลที่มีความเกี่ยวข้องกับการสร้างสื่อบันเทิงคดีของสมเด็จพระสุริโยทัย ผลการวิจัยพบว่า จากการศึกษาวิจัยพบว่า กลวิธีเล่าเรื่องในบันเทิงคดีอิงประวัติศาสตร์เกี่ยวกับสมเด็จพระสุริโยทัย และบุคลิกลักษณะตัวละครสมเด็จพระสุริโยทัยที่ปรากฏในสื่อต่างๆ มีรูปแบบการเล่าเรื่อง และสร้างตัวละครของสมเด็จพระสุริโยทัย ที่มีความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยตามยุคสมัย แต่แก่นของเรื่องเล่าคือเพื่อสดุดีพระวีรกรรมของสมเด็จพระสุริโยทัย ความเสียสละของพระองค์ ที่สละชีพเพื่อพระสวามีและเพื่อแผ่นดิน ยังคงเดิมในทุกฉบับ ส่วนบุคลิกตัวละครของสมเด็จพระสุริโยทัย ก็มีความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย แต่ลักษณะเด่นคือ ความกล้าหาญแบบนักรบ ควบคู่ไปกับความอ่อนโยนในแบบสตรีผู้เป็นภรรยาและมารดา พร้อมด้วยอุดมการณ์ความเสียสละและรักชาติบ้านเมือง ยังคงเด่นชัดเหมือนเดิมทุกฉบับเช่นกัน สมเด็จพระสุริโยทัย ทรงมีความเป็นอุดมคติ 4 ประการ คือ ความกตัญญู การตระหนักรู้ในอำนาจและหน้าที่ การรักษาเกียรติ และ การเสียสละเพี่อแผ่นดิน โดยรวมแล้ว พระองค์ถูกสร้างให้มีความโดดเด่นมากขึ้นตามยุคสมัย วีรกรรมของพระองค์ นอกจากความเป็นนักรบที่สละชีพเพื่อแผ่นดินแล้ว การต่อสู้เพื่อปกป้องอำนาจทางการเมืองของพระองค์ก็โดดเด่นมากขึ้น มีการเพิ่มเติมภูมิหลัง ที่ทำให้พระองค์กลายเป็นสตรีที่เกี่ยวข้องกับการปกป้องแผ่นดินในทุกแง่มุม ตั้งแต่สายเลือดความเป็นเจ้าสืบมา และการกระทำทั้งในทางการเมืองและทางการรบ และยังไม่ทิ้งความเป็นแม่ที่ดี สมเด็จพระสุริโยทัย จึงเป็นพระราชินี ในอุดมคติ ในคติความเชื่อของสังคมไทยในปัจจุบัน