cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1152
title: การคัดเลือกข้าว (Oryza Sativa L.) ให้ทนต่ออะลูมิเนียมโดยการฉายแคลลัสจากเมล็ดข้าวด้วยรังสีแกมมา

description: ศึกษาผลของอะลูมิเนียมต่อการเจริญเติบโตของข้าว (Oryza sativa L.) พันธุ์ กข31 ในระยะต้นกล้าและชักนำให้เกิดการกลายพันธุ์ด้วยรังสีเพื่อคัดเลือกต้นข้าวที่ทนอะลูมิเนียม ปลูกต้นกล้าในสารละลายธาตุอาหารที่เติมอะลูมิเนียมความเข้มข้น 0 - 100 mg/l ในรูปของ AlCl3 ที่ pH 3.9 พบว่าอะลูมิเนียมแสดงผลเด่นชัดในราก อะลูมิเนียม 25 mg/l มีผลกระตุ้นความยาวราก แต่ที่ 50 – 100 mg/l มีผลยับยั้งความยาวราก จึงใช้อะลูมิเนียมที่ความเข้มข้น 50 และ 100 mg/l ในการคัดเลือกต้นข้าวที่ทนอะลูมิเนียม ฉายรังสีแกมมา 0, 35 และ 50 Gy แก่แคลลัสจากคัพภะข้าว แล้วย้ายเลี้ยงในอาหารเหลวที่มีอะลูมิเนียมเป็นเวลา 10 วัน ก่อนชักนำให้เป็นต้น พบว่าเมื่อปริมาณรังสีและอะลูมิเนียมเพิ่มขึ้น เปอร์เซ็นต์แคลลัสตายจะเพิ่มขึ้น ในขณะที่เปอร์เซ็นต์แคลลัสที่ไม่มีการพัฒนา แคลลัสที่พัฒนาเป็นราก และแคลลัสที่เกิดกลุ่มเซลล์สีเขียวลดลง เมื่อย้ายแคลลัสลงอาหารใหม่ พบว่าแคลลัส ที่ฉายรังสี 35 Gy ในอาหารที่เติมอะลูมิเนียม 50 mg/l สามารถพัฒนาเป็นต้นได้ จึงนำออกปลูกเพื่อทดสอบความทนต่ออะลูมิเนียมต่อไป และได้ศึกษาการแสดงออกของยีน SR (sulphur reductase) และ LRR (leucien rich repeat) ในตัวอย่างแคลลัสข้าวที่ใช้คัดเลือกข้าวทนอะลูมิเนียม พบว่ายีน SR มีการแสดงออกที่ลดลงเมื่อปริมาณรังสีและความเข้มข้นของอะลูมิเนียมเพิ่มขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1153
title: ผลของความเข้มข้นซีโอดีและพื้นที่ผิวตัวกลางต่อประสิทธิภาพระบบกรองไร้อากาศ

description: งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาประสิทธิภาพของระบบกรองไร้อากาศในการบำบัดน้ำเสียสังเคราะห์จากน้ำตาลทรายที่มีค่าซีโอดี 100 - 5,000 มก./ล. (เทียบเท่าเป็นอัตราภาระบรรทุกสารอินทรีย์ 0.1 – 5 กก.-ซีโอดี/ลบ.ม./วัน) ป้อนน้ำเสียโดยเดินระบบแบบต่อเนื่อง 36 ล./วัน เข้าสู่ถังกรองไร้อากาศขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 0.2 ม. สูง 1.5 ม. คิดเป็นเวลากักพักชลศาสตร์ 24 ชั่วโมง โดยใส่ตัวกลางพลาสติกรุ่น R-190 ที่มีพื้นที่ผิวจำเพาะ 190 ตร.ม./ลบ.ม. เต็มถังกรองไร้อากาศ ควบคุมพีเอชอยู่ในช่วง 6.8-7.2 และใส่หัวเชื้อจากการหมักมูลสุกรที่ผ่านการเลี้ยงให้ชินกับน้ำเสียสังเคราะห์จากน้ำตาลทรายเป็นระยะเวลา 203 วันประมาณ 40 %ของปริมาตรถัง ผลการทดลองพบว่าที่อัตราภาระบรรทุกสารอินทรีย์ 0.1 0.2 0.5 1 2 และ 5 กก.-ซีโอดี/ลบ.ม./วัน มีประสิทธิภาพในการบำบัดซีโอดีร้อยละ 90±0.7 91.1±1.2 95.4±1 97±0.1 97.8±0.4 และ 97.7±0.3 ตามลำดับ และพบว่าค่าซีโอดีเกือบทั้งหมดลดลงที่ความสูงเพียง 0.25 ม.ของถังปฏิกิริยา การศึกษาผลของพื้นที่ผิวตัวกลางตั้งแต่ 0 – 56,000 ตร.ซม. ที่อัตราภาระบรรทุกสารอินทรีย์ 0.1 และ 1 กก.-ซีโอดี/ลบ.ม./วันมีประสิทธิภาพใกล้เคียงกันในการบำบัดซีโอดีคิดเป็นร้อยละ 83±1.7 ถึง 92.3±1.6 แสดงให้เห็นว่าการลดปริมาณตัวกลางลงไม่ส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพของระบบ และพบว่าเวลากักพักทางชลศาสตร์ลดลงตามอัตราภาระบรรทุกสารอินทรีย์ โดยคิดเป็นร้อยละ 3.8 9.8 10.9 15.8 5.5 และ 18 ที่อัตราภาระบรรทุกสารอินทรีย์ 0.1 0.2 0.5 1 2 และ 5 กก.-ซีโอดี/ลบ.ม./วัน ตามลำดับ ซึ่งลักษณะการกระจายตัวของน้ำเกลือแสดงถึงลักษณะการไหลในถังปฏิกิริยาที่อาจอยู่ในสภาพระหว่างถังแบบกวนสมบูรณ์และถังแบบไหลตามกัน การวิเคราะห์หาค่าจลนพลศาสตร์พบว่าปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นเป็นอันดับที่หนึ่งโดยมีค่าคงที่ k1 เท่ากับ 68.98 ต่อวัน เมื่อนำไปสร้างแบบจำลองทางคอมพิวเตอร์ด้วยโปรแกรม AQUASIM 2.1b พบว่าค่าซีโอดีออกที่ได้จากแบบจำลองกับการบำบัดได้จริงมีค่าใกล้เคียงกัน เมื่อทำการทดสอบความคลาดเคลื่อนค่าจลนพลศาสตร์พบว่าค่าที่ได้จากสมการส่วนใหญ่มีค่าน้อยกว่าร้อยละ 10 ของความเข้มข้นซีโอดีเริ่มต้น แสดงว่าสามารถนำค่าจลนพลศาสตร์ไปใช้ในการออกแบบระบบกรองไร้อากาศได้
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1154
title: การศึกษาและเปรียบเทียบระหว่างยูโรโค้ด 7 กับแนวทางปฏิบัติสำหรับการออกแบบทางวิศวกรรมธรณีเทคนิคในประเทศไทย

description: การออกแบบโครงสร้างทางวิศวกรรมธรณีเทคนิคในประเทศไทย ส่วนมากวิศวกรมักใช้ความรู้ความชำนาญหรือประสบการณ์จากการทำงานมาใช้ออกแบบ ซึ่งแตกต่างกับหลายประเทศที่มีมาตรฐานการออกแบบไว้ใช้สำหรับอ้างอิง งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อนำมาตรฐานการออกแบบของประเทศในกลุ่มสหภาพยุโรปหรือที่เรียกว่ายูโรโค้ด 7 มาศึกษาและเปรียบเทียบกับแนวทางปฏิบัติที่ใช้ในประเทศไทย โดยเลือกตัวอย่างการออกแบบทางวิศวกรรมธรณีเทคนิคคือ ฐานรากแผ่ ฐานรากเสาเข็ม และโครงสร้างกันดิน ทั้งนี้การออกแบบตามยูโรโค้ด 7 จะอ้างอิงวิธีสถานะขีดจำกัดประลัยและใช้แฟกเตอร์บางส่วนที่คำนึงถึงการใช้ค่าแรงกระทำ พามิเตอร์ และแรงต้านทานในการออกแบบ รวมถึงการใช้หลักการทางสถิติเพื่อประมวลผลค่าพารามิเตอร์สำหรับการออกแบบ ซึ่งต่างจากแนวทางปฏิบัติสำหรับการออกแบบในประเทศไทย ที่ส่วนมากยังนิยมใช้วิธีหน่วยแรงใช้งานในการออกแบบโดยอ้างอิงเฉพาะค่าแฟกเตอร์ความปลอดภัยเพียงอย่างเดียว จากผลการศึกษาและเปรียบเทียบด้วยวิธีการออกแบบตามมาตรฐานยูโรโค้ด 7 พบว่าการออกแบบฐานรากแผ่ และฐานรากเสาเข็มจะใช้แฟกเตอร์บางส่วนรูปแบบที่ 3 ส่วนโครงสร้างกันดินจะใช้แฟกเตอร์บางส่วนรูปแบบที่ 2 และรูปแบบที่ 3 โครงสร้างที่ออกแบบตามมาตรฐานยูโรโค้ด 7 จะได้ขนาดโครงสร้างที่เล็กกว่าการออกแบบด้วยแนวทางปฏิบัติสำหรับการออกแบบในประเทศไทย นอกเหนือไปจากนี้การวิเคราะห์ด้วยวิธีไฟไนต์อิลิเมนต์ด้วยโปรแกรม Plaxis 3D ของโครงสร้างที่ออกแบบตามแนวทางปฏิบัติในประเทศไทยจะให้ค่าแฟกเตอร์ความปลอดภัยที่สูงมากเมื่อเทียบกับการออกแบบตามมาตรฐานยูโรโค้ด 7 ซึ่งเป็นวิธีการออกแบบที่ใช้กำลังของดินได้อย่างเต็มประสิทธิภาพมากกว่า
DOI: 10.5281/zenodo.3472050
title: Code and Comments Dataset

description: The code and comment data are a compilation of code blocks and their related comments. Doxygen successfully ran on 106,304 different GitHub projects. A total of 16,115,540 code-comment pairs were obtained by running Doxygen on C, C++, Java, and Python projects. The source code in these pairs can be of various granularities: classes, methods, functions, and variables. These data provide an association between source code and a description of that code. The data directory contains one directory for each project downloaded from GitHub. These project directories are named with the GraphQL ID from GitHub's GraphQL API. In each of these GraphQL-ID labeled directories, there is a license.txt, a url.txt, and a derivatives directory. The license.txt contains the license for the original project, the url.txt contains a link to the original project on GitHub, and the derivatives directory contains the output of running Doxygen on the project. The Doxygen output is a json file, structured as a dictionary with a "contents" field, where the value of that field is a list of lists containing 3 elements each. The following is a mock example of that structure: {"contents": [[path1, snippet1, comment1], [path2, snippet2, comment2], ...]}. The "path" is a filepath relative to the original project from which the code and comment were obtained. The "snippet" is the actual body of the source code. The "comment" is the corresponding comment. For convenience, there is also an initialize.py python script that iterates through all of the json files in the data directory and stores them in an SQLite database called "all_data.db".
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1345
title: กลไกซ่อมแซมเส้นทางตามคำขอในเครือข่ายเคลื่อนที่แบบแอดฮอกโดยอาศัยวิธีการดักฟัง

description: เครือข่ายไร้สายเป็นเครือข่ายที่กำลังได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในปัจจุบัน ทั้งนี้เนื่องจากเครือข่ายไร้สายได้ช่วยเพิ่มขีดความสามารถของการติดต่อสื่อสารในชีวิตประจำวัน ให้มีความคล่องตัวและสะดวกสบายมากยิ่งขึ้น โดยเครือข่ายไร้สายแบบไม่มีโครงสร้างพื้นฐานหรือ MANETs มีคุณลักษณะที่โดดเด่นในเรื่องความอิสระในการเคลื่อนที่ของอุปกรณ์ภายในเครือข่าย ซึ่งส่งผลให้รูปแบบเครือข่ายมีการเปลี่ยนแปลงอยู่อย่างตลอดเวลา และในการติดต่อสื่อสารระหว่างอุปกรณ์ต่างๆ ภายในเครือข่ายจำเป็นต้องพึ่งพาโพรโทคอลจัดเส้นทาง เพื่อทำหน้าที่ค้นหาและบำรุงรักษาเส้นทางในการติดต่อสื่อสารให้แก่อุปกรณ์ ซึ่งโพรโทคอลจัดเส้นทางจะได้รับผลกระทบโดยตรง จากอัตราการเปลี่ยนแปลงรูปแบบของเครือข่าย ซึ่งเป็นคุณลักษณะเด่นของเครือข่ายประเภทนี้ ส่งผลให้ประสิทธิภาพของโพรโทคอลจัดเส้นทางลดลงเป็นอย่างมาก ทั้งในด้านของปริมาณค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นในเครือข่าย ค่าความล่าช้าในการส่งกลุ่มข้อมูล และประสิทธิภาพการส่งกลุ่มข้อมูล รวมไปถึงประสิทธิภาพการใช้พลังงานของเครือข่าย จากผลการทดลองด้วยการจำลองการทำงานของเครือข่ายไร้สายแบบไม่มีโครงสร้างพื้นฐาน ด้วยโปรแกรมจำลองเครือข่าย (Network simulation) ของโพรโทคอลจัดเส้นทาง Ad-hoc on-demand distance vector (AODV) พบว่าประสิทธิภาพของโพรโทคอลจัดเส้นทางที่ลดลงเป็นผลเนื่องมาจาก กระบวนการซ่อมแซมเส้นทางที่เสียหายไม่มีประสิทธิภาพ ด้วยเหตุนี้จึงปรับปรุงกระบวนการซ่อมแซมเส้นทางให้มีประสิทธิภาพที่ดีขึ้น โดยอาศัยข้อมูลเส้นทางที่ได้จากการดักฟังเป็นตัวช่วยประกอบการซ่อมแซมเส้นทาง ส่งผลให้ปริมาณค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นในเครือข่ายลดลงตั้งแต่ 29% ถึง 59% ซึ่งช่วยให้ประสิทธิภาพในการส่งกลุ่มข้อมูลของโพรโทคอลจัดเส้นทางดีขึ้นอีกด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1346
title: การวิเคราะห์ลักษณะทางพันธุกรรม human enterovirus 71 และ coxsackievirus A16 ในผู้ป่วยเด็กไทยที่เป็นโรคมือเท้าปาก ระหว่างปี พ.ศ. 2552-2553

description: เชื้อ human enterovirus 71 (HEV-71) และ coxsackievirus A16 (CV-A16) เป็นเชื้อไวรัสสาเหตุหลักที่ก่อโรคมือ เท้า ปาก สามารถจัดจำแนกสายพันธุ์ด้วยวิธีทางชีวโมเลกุลได้ 3 สายพันธุ์ ได้แก่ สายพันธุ์ A สายพันธุ์ B และสายพันธุ์ C การติดเชื้อ HEV-71 อาจทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรงทางระบบประสาทและเป็นสาเหตุทำให้เสียชีวิตได้ ซึ่งตรงข้ามกับการติดเชื้อ CV-A16 ผู้ป่วยมักมีอาการไม่รุนแรงและหายได้เอง งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกของเชื้อ HEV-71 และ CV-A16 ในประเทศไทย และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงชีวโมเลกุลของเชื้อ HEV-71 และ CV-A16 แต่ละสายพันธุ์นำมาเปรียบเทียบกัน ผลการศึกษาที่ได้พบว่าจากจำนวนตัวอย่างทั้งสิ้น 50 ตัวอย่าง ตรวจพบเชื้อ HEV-71 3 ราย มีค่าความชุก เท่ากับ 6% และเชื้อ CV-A16 25 ราย มีค่าความชุกเท่ากับ 50% โดยจากตัวอย่างที่ให้ผลบวกทั้งหมด พบว่า CV-A16-C เป็นสายพันธุ์ที่มีการระบาดมากในประเทศไทย ผลจากการจัดจำแนกสายพันธุ์ของเชื้อ HEV-71 ทั้ง 3 สายพันธุ์ พบว่าจัดเป็น HEV71-B5, HEV71-C1 และ HEV71-C4 ผลจากการวิเคราะห์ข้อมูลในส่วน coding sequence พบว่า HEV-71 ทั้ง 3 สายพันธุ์มีความหลากหลายทางพันธุกรรมในบริเวณ VP1, VP2 และ VP3 การเปลี่ยนแปลงของลำดับกรดอะมิโนใน VP1 ของ CV-A16 น้อยกว่าเมื่อเทียบกับ HEV-71 การวิเคราะห์ใน 5´-UTR พบว่า ทั้ง HEV-71 และ CV-A16 มีการเปลี่ยนแปลงลำดับนิวคลีโอไทด์ในลักษณะเป็นกลุ่มเกิดขึ้นในส่วนที่เป็น IRES นอกจากนี้พบความแตกต่างของลำดับกรดอะมิโนบริเวณ finger domain ของ เอนไซม์ 3D RNA-dependent RNA polymerase
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1347
title: ผลของลักษณะพื้นผิวของเดือยฟันสำเร็จรูปชนิดเหล็กกล้าไร้สนิมต่อความต้านทานแรงดึง และแรงบิดหมุน

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อทดสอบการยึดอยู่ของเดือยฟันสำเร็จรูปชนิดเหล็กกล้าไร้สนิมที่มีลักษณะพื้นผิวแตกต่างกัน ด้วยการทดสอบความต้านทานต่อแรงดึงและ แรงบิดหมุน ใช้ฟันกรามน้อยล่างจำนวน 100 ซี่ ทำการรักษารากฟัน เตรียมช่องว่างสำหรับใส่เดือยฟัน ด้วยหัวเจาะของระบบพาราโพสท์ (ParaPost) เบอร์ 5 จากนั้นยึดเดือยฟันทั้งหมดซึ่งประกอบด้วยเดือยฟันระบบพาราโพสท์ ที่มีพื้นผิวเป็นเกลียวถี่ร่วมกับมีร่องแนวขวาง รอยปั๊มนูน (PP, XP) และเดือยฟันที่ผลิตขึ้นซึ่งมีพื้นผิวเป็นเกลียวห่าง เกลียวถี่ และผิวเรียบ (TPP1, TPP2, SSP) ด้วยซิงค์ฟอสเฟตซีเมนต์ (Hy-Bond) และแบ่งชิ้นงานในแต่ละกลุ่มเพื่อทำการทดสอบ 2 อย่าง (n=10) คือ การทดสอบความต้านทานต่อแรงดึงด้วยเครื่องทดสอบสากล (Lloyd) ใช้ความเร็วหัวดึง 5 มิลลิเมตร/นาที และ การทดสอบความต้านทานต่อแรงบิดหมุนด้วยเครื่องทดสอบแรงบิดระบบมอเตอร์ (Nextech) บิดในทิศทางตามเข็มนาฬิกา สถิติที่ใช้ คือ การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และวิเคราะห์หาความแตกต่างระหว่างกลุ่มด้วยสถิติบอนเฟอร์โรนี ผลการวิจัยพบว่ากลุ่ม TPP1 และ XP มีค่าเฉลี่ยทั้งของแรงดึง (395.73 ± 46.38 และ 391.09 ± 43.47 N) และแรงบิดหมุน (23.67 ± 4.19 และ 23.54 ± 3.88 N-cm) สูงที่สุด ในขณะที่กลุ่ม SSP มีค่าเฉลี่ยของแรงทั้งสองต่ำที่สุด (147.80 ± 27.85 N และ 6.33 ± 1.48 N-cm) นอกจากนั้นพบว่าค่าแรงดึง และแรงบิดมีแนวโน้มไปในทิศทางเดียวกัน โดยแรงบิดมีค่าน้อยกว่าแรงดึงประมาณ 20 เท่า จึงสรุปได้ว่าลักษณะพื้นผิวที่แตกต่างกันมีผลต่อความต้านทานต่อแรงดึง และแรงบิดหมุนของเดือยฟันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และเดือยฟันที่มีพื้นผิวลักษณะเป็นร่องกว้างและลึกจะมีความต้านทานต่อแรงดึง และแรงบิดหมุนดีกว่าชนิดอื่น
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1348
title: การจัดการผู้ป่วยที่มีปัญหาการทำหน้าที่ของระบบบดเคี้ยวโดยทันตแพทย์ภาครัฐในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย

description: วัตถุประสงค์ เพื่อสำรวจข้อมูลในกลุ่มทันตแพทย์ภาครัฐในภาคตะวันออกเฉียงเหนือเกี่ยวกับการจัดการผู้ป่วยที่มีปัญหาการทำหน้าที่ของระบบบดเคี้ยว วัสดุและวิธีการ สำรวจทันตแพทย์ที่ปฏิบัติงานในสถานบริการสาธารณสุขของรัฐในภาคตะวันออกเฉียงเหนือจำนวน 857คน โดยใช้แบบสอบถามทางไปรษณีย์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติเชิงพรรณนา ผลการศึกษา แบบสอบถามตอบกลับที่มีข้อมูลเพียงพอจำนวน 509 ชุด โดยผู้ตอบแบบสอบถามเป็นชายจำนวน 139 คน และหญิงจำนวน 370 คน มีอายุตั้งแต่ 24 ถึง 58 ปี (เฉลี่ย 33.9 ปี) ปฏิบัติงานใน โรงพยาบาลศูนย์ โรงพยาบาลทั่วไป โรงพยาบาลชุมชน และอื่น ๆ ทันตแพทย์ส่วนใหญ่ (ร้อยละ 75.2) ปฏิบัติงานทั้งทันตกรรมทั่วไปและเฉพาะทางโดยไม่ปรากฏทันตแพทย์ผู้เชี่ยวชาญสาขาทันตกรรมบดเคี้ยวตอบแบบสอบถาม ทันตแพทย์ทุกคนพบผู้ป่วยที่มีปัญหาการทำหน้าที่ของระบบบดเคี้ยวโดยมีอาการและ/หรืออาการแสดงอย่างน้อยหนึ่งอาการ ทันตแพทย์เกือบทุกคน (ร้อยละ 98.8) พบผู้ป่วยที่มีฟันและ/หรือวัสดุบูรณะฟันสึกจนมีอาการเสียวฟัน รองลงมา(ร้อยละ68.73- 88.4 )พบผู้ป่วยที่มีอาการเกี่ยวข้องกับเท็มโพโรแมนดิบิวลาร์ดิสออเดอร์(ทีเอ็มดี) และทันตแพทย์จำนวนมาก (ร้อยละ 53.2-70.3) พบผู้ป่วยที่มีปัญหาเกี่ยวข้องกับการสบฟันและการบดเคี้ยว ทันตแพทย์ทุกคนให้การตรวจและรักษาผู้ป่วย ด้วยวิธีที่หลากหลายตามอาการต่างๆ และมีทันตแพทย์จำนวนไม่น้อยส่งต่อผู้ป่วย ไปยังบุคลากรทางการแพทย์ต่างๆ โดยส่งไปยังทันตแพทย์อื่นมากที่สุดด้วยสาเหตุของการขาดบุคลากร ความรู้/ทักษะ และเครื่องมือ ทันตแพทย์ที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลชุมชนมักจะส่งต่อผู้ป่วย ที่มีอาการต่างๆ ไปยังโรงพยาบาลสังกัดกระทรวงสาธารณสุขอื่นๆ ในขณะที่ทันตแพทย์ที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลศูนย์ โรงพยาบาลทั่วไป มักส่งต่อผู้ป่วยไปยังคณะทันตแพทยศาสตร์ ด้วยเหตุผลว่ามีความพร้อมมากกว่า สรุป ทันตแพทย์ภาครัฐในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยพบผู้ป่วยที่มีปัญหาการทำหน้าที่ของระบบบดเคี้ยวได้ทั่วไป โดยทันตแพทย์ให้การจัดการผู้ป่วยเหล่านี้ได้ในระดับหนึ่ง
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1349
title: ความชุกและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของอาการผิดปกติของระบบกล้ามเนื้อและกระดูกโครงร่างในอาชีพหมอนวดแผนไทย

description: วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความชุกและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของอาการผิดปกติของระบบกล้ามเนื้อและกระดูกโครงร่าง (musculoskeletal discomfort, MSD) ในอาชีพหมอนวดแผนไทย วิธีการ เป็นการศึกษาเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง กลุ่มตัวอย่างคือ หมอนวดแผนไทย 322 คนที่ปฏิบัติงานประจำในสถานประกอบการนวดแผนไทยเพื่อสุขภาพจำนวน 13 แห่งในกรุงเทพมหานคร การเก็บข้อมูลประกอบด้วยแบบสอบถามเกี่ยวกับปัจจัยด้านบุคคลและด้านงาน แบบสอบถามเกี่ยวกับอาการ MSD ซึ่งดัดแปลงจาก Nordic Musculoskeletal Questionnaire และการตรวจวัดร่างกายและสมรรถภาพทางกายของหมอนวดแผนไทย ผล ความชุกของอาการ MSDในอาชีพหมอนวดแผนไทย (โดยรวม) นับตั้งแต่เริ่มทำอาชีพนวดแผนไทย (lifetime prevalence) และในช่วง 12 เดือน (12-month prevalence) คือ ร้อยละ 96.6 และ 93.2 ตามลำดับ ตำแหน่งที่มีความชุกสูงที่สุด คือ ไหล่ รองลงมาได้แก่ นิ้วโป้ง และหลังส่วนล่าง ปัจจัยด้านบุคคลที่เกี่ยวข้องกับอาการ MSD ได้แก่ เพศหญิง อายุมากกว่า 40 ปี ค่าดัชนีมวลกายตั้งแต่ 25 ขึ้นไป ค่าสัดส่วนข้อมือตั้งแต่ 0.7 ขึ้นไป ส่วนปัจจัยด้านงานที่เกี่ยวข้องกับอาการ MSD ได้แก่ การใช้ไม้กดนวด และการใช้เก้าอี้นั่งขณะนวดเท้า สถานประกอบการนวดแผนไทยที่ให้บริการนวดเท้าเป็นหลัก และขนาดสถานประกอบการที่มีหมอนวดปฏิบัติงานมากกว่า 30 คน สรุป อาชีพหมอนวดแผนไทยมีความชุกของอาการ MSD ค่อนข้างสูง และเกิดขึ้นกับทุกส่วนของร่างกาย ควรเพิ่มความตระหนักในการป้องกันการเกิด MSD จากการทำงานนวดแผนไทย
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1155
title: การวิเคราะห์แบบไร้เชิงเส้นของโครงข้อหมุนสามมิติที่พิจารณาความไม่สมบูรณ์ตั้งต้น

description: ความไม่สมบูรณ์ตั้งต้นในโครงสร้างเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงได้ยากในการก่อสร้างจริงและไม่สามารถคาดการณ์ได้ล่วงหน้า ส่งผลให้พฤติกรรมที่เกิดขึ้นจริงในโครงสร้างไม่เป็นไปตามที่ได้สมมุติไว้ และอาจเกิดพฤติกรรมแบบไร้เชิงเส้นขึ้น นั่นคือการเสียรูปที่เกิดขึ้นจะทำให้โครงสร้างเสียสมดุลได้เร็วขึ้นและกำลังรับน้ำหนักบรรทุกวิกฤติมีค่าลดลง ซึ่งหมายถึงสัดส่วนความปลอดภัยนั้นลดลง ดังนั้นเพื่อที่จะสามารถวิเคราะห์พฤติกรรมดังกล่าวของโครงสร้างได้อย่างถูกต้องแม่นยำมากขึ้น วิทยานิพนธ์นี้จึงเสนอ การวิเคราะห์โครงข้อหมุนสามมิติแบบไร้เชิงเส้นที่พิจารณาความไม่สมบูรณ์ตั้งต้นทั้งจากความโค้งตั้งต้น (out-of-straightness) และพิกัดไม่ตรงจุด (out-of-plumbness) คุณสมบัติทางวัสดุใช้แบบเส้นตรงสองเส้น (bilinear) การวิเคราะห์จะคำนวณด้วยระเบียบวิธีการควบคุมน้ำหนักบรรทุก (load control) และระเบียบวิธีการควบคุมการเสียรูป (displacement control) ในการหาค่ากำลังรับน้ำหนักบรรทุกวิกฤติของโครงสร้าง ผลจากการวิเคราะห์โครงสร้างกรณีศึกษาด้วยวิธีการที่พัฒนาขึ้นในงานวิจัยนี้พบว่า สามารถวิเคราะห์พฤติกรรมได้ใกล้เคียงงานวิจัยในอดีต ทั้งกรณีโครงสร้างสมบูรณ์และโครงสร้างมีความโค้งตั้งต้น และเมื่อทำการวิเคราะห์กรณีศึกษาโครงสร้างสะพานลอยพบว่า ถ้าพิจารณาความโค้งตั้งต้นของชิ้นส่วนขนาด L/1,000 (ตามมาตรฐาน AISC) น้ำหนักบรรทุกวิกฤติจะลดลงร้อยละ 12.20 เทียบกับโครงสร้างสมบูรณ์ และหากพิจารณาพิกัดไม่ตรงจุดตั้งต้นด้วยการสุ่มขนาดไม่เกิน L/500 (ตามมาตรฐาน AISC) ร่วมด้วย น้ำหนักบรรทุกวิกฤติจะลดลงอีกร้อยละ 1.16 โดยเฉลี่ย
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1156
title: กรณีศึกษาการประเมินและการปรับปรุงสะพานตัวอย่างเพื่อต้านทานแผ่นดินไหว

description: เนื่องจากช่วงหลังได้มีเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่ส่งผลกระทบต่อโครงสร้างในประเทศไทย มากขึ้น โครงสร้างสะพานเป็นโครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญในการขนส่งหลังจากเกิดภัยพิบัติ แต่สะพานโดยส่วนใหญ่ที่สร้างไว้เดิมไม่ได้มีการออกแบบให้มีความสามารถในการต้านทานแผ่นดินไหวได้ จึงควรมีการศึกษาเพื่อที่จะประเมินสมรรถนะของสะพานที่มีอยู่ในการต้านทานแผ่นดินไหว โดยสะพานที่เลือกใช้ในการศึกษานี้เป็นสะพานที่มีอยู่เป็นจำนวนมากที่สุดของกรมทางหลวงชนบท ซึ่งเป็นสะพานที่มีช่วงสะพานยาว 10 เมตร เสาตอม่อมีขนาด 0.40x0.40 ซม. คานขวางขนาด 0.40x0.40 ซม. และคานพาดหัวเสามีขนาด 0.50x0.70 ซม. โดยพื้นสะพานเป็นแผ่นคอนกรีตหล่อสำเร็จหนา 0.50 ม. ในการศึกษานี้สมมติให้สะพานตั้งอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ ในการวิเคราะห์การตอบสนองของโครงสร้างได้ใช้วิธีแบบประวัติเวลาไม่เชิงเส้น (nonlinear response history analysis, NL-RHA) ด้วยโปรแกรม PERFORM 3D โดยคลื่นแผ่นดินไหวที่มากระทำกับโครงสร้างนั้น ได้ทำการคัดเลือกจากชุดคลื่นแผ่นดินไหวที่มีขนาดอยู่ระหว่าง 6.6 ถึง 6.9 และมีระยะทางจากแหล่งกำเนิดถึงสถานีตรวจวัด 15 ถึง 30 กิโลเมตร หลังจากทำการวิเคราะห์แล้วจะต้องทำการประเมินโครงสร้างโดยใช้ขีดจำกัดความปลอดภัยของโครงสร้างที่อ้างอิงตามมาตรฐาน ASCE41-06 ซึ่งหลังจากการประเมินพบว่าสะพานเกิดความเสียหายที่โคนเสาและคานขวางเนื่องจากแรงดัด จึงได้ศึกษาแนวทางการปรับปรุงสะพานทั้งหมด 3 วิธี คือ 1) วิธีพอกเสา 2) วิธีเสริมค้ำยันทแยง และ 3) วิธีเสริมก้อนยางที่ฐานรองรับ ซึ่งพบว่าวิธีที่สามารถป้องกันความเสียหายที่จะเกิดขึ้นได้ คือวิธีการพอกเสาซึ่งต้องทำการพอกเสาตลอดความสูงของเสาตอม่อจึงจะสามารถป้องกันความเสียหายที่โคนเสาเนื่องจากแรงดัดได้ ส่วนวิธีอื่นๆจะไม่สามารถป้องกันความเสียหายที่เกิดขึ้นได้เมื่อมีแรงกระทำทางยาวของสะพาน
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1157
title: ความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะทางกายภาพของเมาส์และสมรรถนะการใช้งานของผู้ใช้

description: เมาส์เป็นอุปกรณ์มาตรฐานสำหรับเครื่องคอมพิวเตอร์ เพื่อชี้ตำแหน่งในการเลือกรายการใช้งานต่างๆ บนมอร์นิเตอร์ การใช้งานเมาส์เป็นเวลานานสามารถเกิดความเสี่ยงต่อความผิดปกติของระบบกล้ามเนื้อและกระดูกบริเวณข้อมือได้ จึงมีการพัฒนาเมาส์การยศาสตร์ (Ergonomic mouse) ซึ่งได้รับการออกแบบโดยคำนึงถึงหลักสรีรศาสตร์เป็นสำคัญ ด้วยเหตุนี้เมาส์การยศาสตร์จึงมีน้ำหนัก ขนาดและลักษณะการวางมือที่แตกต่างจากเมาส์ทั่วไป อย่างไรก็ตามเมาส์การยศาสตร์ยังไม่เป็นที่นิยมแพร่หลาย เนื่องจากราคาที่ค่อนข้างสูงกว่าเมาส์ทั่วไปและจากลักษณะพิเศษของเมาส์การยศาสตร์ดังกล่าวทำให้ผู้ใช้ไม่เคยชินกับการใช้งาน จึงส่งผลกระทบต่อสมรรถนะการทำงาน ทำให้เกิดความคิดเห็นว่าการเลือกใช้เมาส์การยศาสตร์นั้นไม่คุ้มค่า งานวิจัยนี้จึงได้ศึกษาเปรียบเทียบสมรรถนะการทำงานของเมาส์ปกติที่ใช้ในสำนักงานกับเมาส์ การยศาสตร์ใน 3 ลักษณะคือ น้ำหนัก ขนาด และองศาการวางมือ การทดสอบได้ประยุกต์ใช้แนวคิดในการทดลองของ Fitts’law และมาตรฐาน ISO 9241-9 เป็นแนวทางในการศึกษา โดยกำหนดลักษณะการทำงาน คือ การชี้ตำแหน่ง (pointing task) ใน 2 ทิศทาง ได้แก่ ทิศทางตามแนวแกนนอน (horizontal) หรือซ้าย-ขวา และแกนตั้ง (vertical) หรือบน-ล่าง โดยแบ่งระดับความยากของงานเป็น 3 ระดับ ขณะทดสอบได้กำหนดเป้าหมายของงานคือ ทำงานให้เร็วที่สุดโดยไม่ให้เกิดความผิดพลาดและชี้ตำแหน่งให้อยู่ภายในขอบเขตที่กำหนด ผลการวิจัยพบว่าการใช้เมาส์การยศาสตร์ทั้ง 3 ลักษณะ คือ น้ำหนัก ขนาด และองศาการวางมือในระหว่างการทดลองคงที่ ผู้ทดสอบมีสมรรถนะการทำงานเทียบเท่ากันการใช้งานของเมาส์ทั่วไป โดยไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ทั้งในแนวการทดสอบแกนนอนและแกนตั้ง และไม่พบความผิดพลาดของการใช้เมาส์การยศาสตร์และเมาส์ทั่วไปที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จากการเปรียบเทียบรูปแบบดัชนีงานของฟิตส์ (Fitts) วอลฟอร์ด (Welford) และแชลนอล (Shannon) กับเวลาในการเคลื่อนที่ พบว่า แบบดัชนีงานของฟิตส์ให้ค่าจุดตัดแกนดิ่งใกล้เคียงจุดกำเนิดมากที่สุด และแบบดัชนีงานของแชลนอลให้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพัทธ์ระหว่างเวลาในการเคลื่อนที่กับดัชนีการทำงานมากที่สุด
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1158
title: ผลของการดูดซับสารสกัดผลหม่อนบนอนุภาคไมโครอัลจิเนตต่อความคงตัวของสารแอนโธไซยานินที่อุณหภูมิสูง

description: การศึกษาลักษณะสมบัติของสารสกัดผลหม่อนสดและผลหม่อนทำแห้งแบบเยือกแข็งจากแหล่งปลูก 2 แหล่งคือ จังหวัดเพชรบูรณ์ และจังหวัดนครราชสีมา พบว่าสารสกัดผลหม่อนจากทั้ง 2 แหล่ง มีค่าร้อยละของน้ำหนักแห้ง และปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำทั้งหมด ปริมาณกรดที่ไทเทรตได้ น้ำตาลรีดิวซ์ ค่าพีเอช และสี แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ปริมาณแอนโธไซยานินในสารสกัดผลหม่อนจากนครราชสีมาสูงกว่าเพชรบูรณ์เท่ากับ 14.35±0.43 มิลลิกรัมต่อกรัมน้ำหนักแห้ง และมีฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระมากกว่าโดยมีค่า IC50 เท่ากับ 0.23±0.01 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร ผลการศึกษาการเปลี่ยนแปลงของเซลล์ต้นกําเนิดไขกระดูกที่แยกจากหนูวิสต้า พบว่าการเลี้ยงเซลล์ด้วยอาหารผสมแอนโธไซยานินบริสุทธิ์ในรูปสารไซยานิดิน-3-กลูโคไซด์ (C3G) ปริมาณ 50 และ 100 ไมโครโมลลาร์ สามารถเพิ่มกิจกรรมเอนไซม์อัลคาไลน์ฟอสฟาเตส (ALP) และการสะสมแคลเซียมของเซลล์ให้สูงขึ้น แต่การใช้สารสกัดจากผลหม่อนในปริมาณที่มีแอนโธไซยานินเท่ากันกลับมีผลในการลดกิจกรรมของเอนไซม์ ALP และการสะสมของแคลเซียมอย่างมีนัยสำคัญ และในผลการศึกษาความคงตัวของแอนโธไซยานินในสารสกัดผลหม่อนที่ถูกดูดซับบนอนุภาคไมโคร อัลจิเนตขนาดเม็ดอัลจิเนตเปียกขนาด 415.63±13.09 ไมโครเมตร สามารถกักเก็บแอนโธไซยานินได้ 17.08±0.25 มิลลิกรัมต่อกรัมไมโครอัลจิเนต เมื่อผ่านการให้ความร้อนที่อุณหภูมิ 70 และ 100 องศาเซลเซียส ปริมาณแอนโธไซยานินในอนุภาคไมโครอัลจิเนตลดเหลือร้อยละ 92 และ 24 ซึ่งมีความคงตัวกว่าในสารสกัดที่ไม่ได้ถูกดูดซับ ในสภาวะการฆ่าเชื้อแบบสเตอริไรส์ทำให้ แอนโธไซยานินในอนุภาคไมโครอัลจิเนตมีความคงตัวสูงขึ้น การดูดซับแอนโธไซยานินจากสารสกัดหม่อนในอนุภาคไมโครอัลจิเนตช่วยเพิ่มความคงตัวของแอนโธไซยานินที่อุณหภูมิสูงได้
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1159
title: แนวทางการจัดการส่วนต่อประสานสำหรับการบูรณาการผลิตภัณฑ์

description: การจัดการความเปลี่ยนแปลงส่วนต่อประสานของส่วนประกอบในกระบวนการบูรณาการผลิตภัณฑ์ เป็นกิจกรรมหนึ่งที่มีความสำคัญ และเป็นปัจจัยหนึ่งที่ส่งผลต่อความสำเร็จของโครงการซอฟต์แวร์ การออกแบบสถาปัตยกรรมระบบจะแสดงให้เห็นภาพรวมการทำงานของทั้งระบบ อาทิเช่น ข้อกำหนดเชิงฟังก์ชันงาน และข้อกำหนดของการทำงานร่วมกันระหว่างส่วนต่อประสานส่วนประกอบ เป็นต้น อีกทั้งยังช่วยลดความเสี่ยงโครงการอันเนื่องมาจากความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนของผู้เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งทีมพัฒนาที่อาจมีการพัฒนาแต่ละส่วนประกอบขนานกัน งานวิจัยนี้ได้นำเสนอแนวทางการจัดการความเปลี่ยนแปลงส่วนต่อประสานของส่วนประกอบ โดยสกัดข้อมูลคำอธิบายส่วนต่อประสานจากเอกสารการออกแบบยูเอ็มแอล ได้แก่ แผนภาพส่วนประกอบ แผนภาพคลาส และแผนภาพลำดับ เพื่อนำไปสร้างเป็นความสัมพันธ์ระหว่างอินสแตนซ์ในเมตริกซ์พึ่งพา และกราฟพึ่งพา ตามลำดับ ซึ่งสามารถใช้เป็นเครื่องมือที่ช่วยในการวิเคราะห์ผลกระทบที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น รวมทั้งป้องกันความไม่เข้ากันของส่วนต่อประสานส่วนประกอบได้ตั้งแต่ตอนต้นโครงการ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1160
title: แบบจำลองการจัดการปริมาณรถบรรทุกสำหรับความต้องการหลายช่องทาง

description: ปัจจุบันผู้ผลิตจำนวนมากนิยมส่งสินค้าไปยังลูกค้าผ่านผู้ให้บริการขนส่ง ปัญหาสำคัญประการหนึ่งของผู้ให้บริการขนส่งคือการจัดการปริมาณรถบรรทุกให้เหมาะสมกับความต้องการของผู้ผลิตสินค้าเนื่องจากปริมาณรถบรรทุกที่ผู้ผลิตต้องการในแต่ละวันมีความแปรปรวนสูงและขาดการวางแผนขนส่งที่ประสิทธิภาพ ดังนั้นผู้วิจัยจึงศึกษาการวางแผนการขนส่งในระยะยาวของผู้ให้บริการขนส่งโดยให้ความสำคัญกับการพิจาณาค่าใช้จ่ายในการจ้างผู้รับเหมาภายนอกหากเตรียมรถบรรทุกจำนวนน้อยเกินไปเปรียบเทียบกับความสูญเสียโอกาสในการหารายได้จากลูกค้าช่องทางอื่นๆ หากมีการเตรียมจำนวนรถบรรทุกมากเกินไป โดยพบว่าการตัดสินใจดังกล่าวมีลักษณะคล้ายคลึงกับปัญหาการจัดการพัสดุคงคลังแบบความต้องการไม่แน่นอนหรือ ปัญหา Newsvendor ซึ่งสามารถนำมาประยุกต์เพี่อสร้างกรอบการทำสัญญาระหว่างผู้ผลิตและผู้ให้บริการขนส่งโดยวิเคราะห์หาปริมาณที่เหมาะสมในการเตรียมรถบรรทุกสำหรับการจองเพื่อให้คู่สัญญาทั้งสองมีความร่วมมือในการวางแผนขนส่งและมีการแลกเปลี่ยนข้อมูลอย่างเป็นระบบ จากผลการศึกษาข้อมูลของบริษัทผลิตสินค้าเครื่องดื่ม และบริษัทผู้ให้บริการขนส่งขนาดใหญ่รายหนึ่งพบว่า ผู้ให้บริการขนส่งจะสามารถหาปริมาณที่เหมาะสมในการเตรียมรถบรรทุกสำหรับการจองตามสัญญาโดยเพิ่มความยืดหยุ่นของสัญญาให้ผู้ผลิตอยู่ที่ ±5% จะส่งผลให้กำไรของผู้ให้บริการขนส่งเพิ่มขึ้นได้อย่างมีนัยสำคัญ