DOI: 10.14457/tu.the.2018.1598
title: ความร่วมมือในการพัฒนาสร้างสรรค์แหล่งเรียนรู้จากพื้นที่รกร้างให้เกิดประโยชน์: กรณีศึกษาสำนักงานเขตบางแค

description: การศึกษาเรื่อง “ความร่วมมือในการพัฒนาสร้างสรรค์แหล่งเรียนรู้จากพื้นที่รกร้างให้เกิดประโยชน์ กรณีศึกษาสำนักงานเขตบางแค”นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความร่วมมือในการพัฒนาสร้างสรรค์แหล่งเรียนรู้จากพื้นที่รกร้างให้เกิดประโยชน์ และวิเคราะห์ถึงปัจจัยที่ช่วยยกระดับความสำเร็จของความร่วมมือในการพัฒนาสร้างสรรค์แหล่งเรียนรู้จากพื้นที่รกร้างให้เกิดประโยชน์ โดยในการศึกษาผู้ศึกษาได้เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้วิธีการสัมภาษณ์ผู้ที่เกี่ยวข้องในการดำเนินการทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาชน และเก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับความร่วมมือ ความสำเร็จของการบริหารการจัดการ แนวคิดทฤษฎีความร่วมมือที่กล่าวถึงการทำงานร่วมกัน ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่ต้องร่วมกันในการตัดสินใจ หนังสือ คำสั่ง รายงานการดำเนินการ นโยบายแนวทางการปฏิบัติต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับความร่วมมือของเครือข่ายทางสังคม ในการพัฒนาสร้างสรรค์แหล่งเรียนรู้จากพื้นที่รกร้างให้เกิดประโยชน์ โดยหลังจากที่เก็บรวบรวมข้อมูลเสร็จสิ้นแล้ว ผู้ศึกษานำข้อมูลที่ได้ทั้งหมดมาวิเคราะห์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ก่อให้เกิดความร่วมมือ จนนำไปสู่ความสำเร็จในการร่วมกันเปลี่ยนที่รกร้างในพื้นที่เขตบางแค ให้เป็นพื้นที่สาธารณะประโยชน์ในการจัดกิจกรรม ออกแบบการเรียนรู้ และใช้ประโยชน์ในพื้นที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพผลการศึกษาพบว่า ความร่วมมือในการพัฒนาสร้างสรรค์แหล่งเรียนรู้จากพื้นที่รกร้างให้เกิดประโยชน์ กรณีศึกษาสำนักงานเขตบางแค ได้ยึดโครงสร้างและเป้าหมายตามนโยบายของผู้บริหารกรุงเทพมหานคร เพื่อให้การบริหารราชการดำเนินไปอย่างต่อเนื่องและมีประสิทธิภาพ โดยสร้างสัมพันธภาพที่ดีระหว่างภาครัฐ เอกชน และประชาชน ลดขั้นตอนความยุ่งยากของการสื่อสาร ขจัดปัญหาความขัดแย้ง มุ่งเน้นการเข้าร่วมมือกันจากหลายภาคส่วน(Collaborative governance) กล่าวคือ กลไกที่เกิดขึ้นจากการทำงานในระดับต่างๆ ที่ประกอบกันเป็นโครงสร้างที่ร่วมกันคิด วางแผน ตัดสินใจกระทำกิจกรรมต่างๆ ภายใต้วัตถุประสงค์เพื่อเป็นสาธารณะประโยชน์ การขับเคลื่อนความร่วมมือต้องเสริมสร้างและสนับสนุนให้คณะทำงานทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้องได้มีโอกาสเพิ่มพูนความรู้ มีโอกาสแลกเปลี่ยนประสบการณ์ในการทำงานโดยอาศัยความร่วมมือในการประสานงานที่ดี ตลอดจนเรียนรู้แนวทางในการแก้ไขปัญหาอุปสรรค เพื่อนำไปใช้ประโยชน์ในการถอดบทเรียนครั้งต่อไปปัจจัยสำคัญที่นำไปสู่ความร่วมมือจนประสบความสำเร็จประกอบด้วย (1) แนวนโยบายของกรุงเทพมหานคร ในฐานะผู้ริเริ่มจุดประกายทางความคิด การจัดทำแผนงาน จนนำไปสู่แนวทาง การปฏิบัติ (2) วิสัยทัศน์ร่วมกันของภาครัฐ ภาคเอกชน ประชาชน ผู้มีอำนาจหน้าที่จากทุกภาคส่วนตัดสินใจร่วมกัน มองเห็นประโยชน์ร่วมกัน ฟันฝ่าอุปสรรคและข้อจำกัดต่างๆ จนนำไปสู่กลไกการปรึกษาหารือ และกระบวนการทำบันทึกข้อตกลงและจัดตั้งคณะทำงานร่วมกันได้ในที่สุด (3) บทบาทของผู้นำที่มีเครือข่ายของภาครัฐเป็นแกนหลัก เพราะสามารถบูรณาการจากหลายภาคส่วน เป็นผู้ชำนาญในเชิงการวางกลยุทธ์ และมีความสามารถในการประสานประโยชน์ให้ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องยอมรับจากผลการศึกษา ผู้ศึกษามีข้อเสนอแนะว่า (1) การให้อำนาจ (Empower) แก่ภาคประชาชนได้เข้ามามีส่วนร่วมในการตัดสินใจ ในการออกแบบโครงการ เพื่อยกระดับความสัมพันธ์จาก (Involvement) ไปสู่ (Collaboration) (2) การบริหารราชการของหน่วยงานภาครัฐต้องเพิ่มขีดความสามารถในด้านการปรับตัว โดยทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยความสะดวก(Facilitate)ให้กับทุกภาคส่วนและเสริมสร้างให้เกิดความร่วมมือในการพัฒนาทางสังคมในรูปแบบต่างๆ (3)การให้ความรู้ ความเข้าใจ เป็นการพัฒนารูปแบบความสัมพันธ์ทางสังคมที่มีแนวโน้มในการใช้ฐานความรู้ ในการขยายแนวคิดและกระบวนการทำงาน เปิดโอกาสให้ภาครัฐได้เข้าใจความต้องการของประชาชนในพื้นที่และ ทุกภาคส่วนมีโอกาสในการแสดงออกอย่างทัดเทียมกัน เป็นกระบวนการความร่วมมืออย่างเป็นรูปธรรมที่ชัดเจนที่สุด (4) บทบาทของข้าราชการควรมีการปรับเปลี่ยนวัฒนธรรมในกระบวนการทำงานร่วมกันกับภาคส่วนอื่นๆ ปรับกลยุทธ์มาเป็นเชิงรุกด้วยการสร้างความสัมพันธ์ที่เกิดจากการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ นำไปสู่การสร้างความรู้ใหม่ วิธีการใหม่ ซึ่งเป็นรากฐานให้เกิดแนวร่วมในระดับที่สูงขึ้นไป (5) การใช้กลไกขับเคลื่อนความร่วมมือที่มีอยู่ตามกรอบในการศึกษา เป็นต้นทุนความร่วมมือในการบูรณาการทุกภาคส่วนเข้าด้วยกันภายใต้วัตถุประสงค์ เป็นเป้าหมายที่ทุกฝ่ายยึดถือร่วมกันอย่างเป็นเอกภาพ