cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1011
title: COST-EFFECTIVENESS ANALYSIS OF 4RH AND 6EH IN THE CONTINUATION PHASE OF TB TREATMENT IN AFGHANISTAN

description: Objective: To conduct a cost effectiveness analysis of the 4RH and 6EH TB treatment regimens in Afghanistan in 2011-2012 from the provider’s perspective.Method: The cost effectiveness analysis was conducted. The bottom-up costing method was used in the Excel program to find the unit cost of the one TB patient treated with 6EH in 2011 and with the 4RH in 2012. The outcome (effectiveness) indicator used was the number of successfully treated patients. The cost-effectiveness ratio was subsequently derived by dividing the overall cost of the program by the number of successfully treated patients. The analysis was conducted at three levels i) at the health facility level ii) at the province level and iii) at the national level.Results: From the provider’s perspective at the national level, the total cost of the 6EH TB treatment regimen implemented in 2011 was 7,327,648 USD, and the number of patients successfully treated was equal to 12601, the cost effectiveness ratio was equal to 582 USD. On the other hand, the total cost of the 4RH TB treatment regimen piloted in 2012 was 5,786,582 USD, the number of the total TB patients successfully treated was equal to 11959, and the cost effectiveness ratio was 484 USD. The difference of the CER between the two regimens was 98 USD that less spent with 4RH. The CER analyses at the province level was 121 USD for 6EH and 103 USD for 4RH, and the ratios at the health facility level for Basic Health Center, Comprehensive Health Center and District Hospital was USD192, USD64, and USD90 in 2011. And USD142, USD 45 and USD 56 for 4RH in 2012.Conclusion: The 4RH regimen has proved to be more cost effective than the 6EH regimen at all levels of analysis. The sensitivity analysis that assumes changes in the cost of drugs under the 4RH regimen only suggests that, even with a 100% increase in the cost of drugs under 4RH, the CER of 4RH is still lower that of 6EH. This implies that the national TB Program has mad right decision in switching from 6EH to 4RH as the latter is not only more cost-effectiveness now but also in the future when the price of drugs may likely to rise, the 4RH regimen would still be more cost-effective.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1012
title: COST EFFECTIVENESS ANALYSIS OF MUTADIN HOSPITAL AND NEJAT HOSPITAL FOR SUBSTANCE USER IN AFGHANISTAN

description: The incidence and prevalence of substance users are increasing day to day and the number of treatment center, which is provided by Public and private is not enough to cover all patients. The Ministry of Public Health and Ministry of Counter and Narcotic in Afghanistan is planning to increase access to drug treatment and expand treatment centers in an effective way.The cost effectiveness is a good economic evaluation tool to find the effective way. The costing is from the provider's perspective for fiscal year 2012 to find each unit cost for each OPD/counseling and IPD, types of substance as well and cost-effective treatment within public and private hospitals.The step down method used for the costing of both hospitals. The outcome for the cost effectiveness is the successful treatment of detoxification. The data were collected for the year of 2012 from a provider's perspective. The study shows that the treatment in a private hospital is more cost-effective than the public as the successful treatment for heroin and opium users in a public hospital is 532 USD for opium 527 USD and for the multi users 532 while it is less in private hospital as it is 509 USD for heroin user, 493 USD for opium and 506 for multi user. In addition the percentage of effectiveness of treatment is higher in private hospital than the public hospital as well.The MoPH should establish the core principles to guide the development and implementation of a positive, productive and collaborative working relationship between the MoPH and the private sector. Through this relationship, the MoPH propose to increase the contribution of the private sector to MoPH goals for the health of the Afghan population by facilitating and supporting private sector investments.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1013
title: DETERMINANTS OF CONSUMER’S PERCEPTION ON DRUGSTORE STANDARDS: CASE STUDY OF PRACHANIVET 3 VILLAGE, NONTHABURI PROVINCE, THAILAND

description: The study of determinants of consumer’s perception on drugstore standards in Prachanivet 3 village, Nonthaburi Province, Thailand is subjected to investigate about the consumer’s perception on drugstore standards in different characteristic of people and comparison among many determinants that impact the consumer’s perception on drugstore standards in families living in Prachanivet 3 Village. The method using in this study was convenient sampling for 200 samples by questionnaire survey. The results discovered that the perception levels of all drugstore standards are important( x= 4.22), whereas the perception level of each drugstore standard was found that Standard no.1: Place, equipment and service support issues, the perception level is important (x = 4.21); determinants are gender and frequency of using drugstore. Standard no.2: Administration and management for quality, the perception level is important (x = 4.24); determinants are gender, household income and frequency of using drugstore. Standard no.3: Good pharmacy services, the perception level is important (x = 4.18); determinants are occupation, right to medical care and money spend in drugstores.Standard no.4: Compliance with rules, regulations and professional ethics, the perception level is important ( x= 4.34); determinants are gender, household income and influenced person in drugstore. Standard no.5: Services and participation to the community and society, the perception level is important ( x= 4.16); determinants are gender, age, money spend in drugstores and influenced person in drugstore. This study found out about consumer’s perception of all 5 drugstore standards. The regulator of drugstore standards, owners of drugstore and general public can use this study to improve drugstores to be more acceptable and more reliable for Thai people.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1014
title: TECHNICAL EFFICIENCY OF COMPREHENSIVE HEALTH CENTERS IN AFGHANISTAN

description: This study aimed to inspect the issues surrounding efficiency in the Afghanistan public health sector with specific focus on comprehensive health centres (CHC), in order to find out and evaluate the relative efficiency and also to investigate the factors that are affecting the performance of CHCs in Afghanistan. This study applied Data Envelopment Analysis (DEA) approach to observe efficiency scores of 304 sample CHCs'. Outputs of the study include: Antenatal care services, postnatal care services, Skilled birth attendance services, Family planning services, Outpatients services, Vaccination services and Tuberculosis positive case detection. And also the inputs to the study include Outreach health worker, Medical health provider, Ancillary service staff, and supportive staffs. The results disclosed that there were considerable variations of efficiency scores from the best practice frontier in either of return to scale assumptions. Such as: the mean pure technical efficiency (TEVRS) and overall technical efficiency (TECRS) were 64% and 59%, while mean scale efficiency (SE) was 92% under output oriented DEA model. However, TEVRS and TECRS were 66% and 59% and mean SE was of 87% under input oriented DEA model. According to this study 88%(270) of the CHCs found that were running inefficiently and about 70% (215) comprehensive health centres were found to be operating below their average pure technical efficiency score (64%) and 75 CHCs show scale efficient. In Addition the pattern of scale inefficiency shows that a majority (204) of the CHCs were decreasing return to scale efficiency under output oriented DEA. In addition, Tobit regression shown that catchment population positively linked and significantly affecting the technical efficiency [P-value = 0.000]. That means relatively efficient health centres are located in high catchment population areas. Furthermore, from the total explanatory variable for regression analysis only RBF-incentive shown positive link with technical efficiency while the rest of variables shown negative correlation except catchment population described before.In respect to the output oriented DEA model, majority of the CHCs are operating under decreasing return to scale, so reducing the size of those health facilities is recommended to become efficient.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1015
title: การนำข้อเท็จจริงตามคำพิพากษาคดีอื่นมาใช้ในคดีอาญา

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงผลผูกพันของคำพิพากษาคดีอื่นที่มีต่อการวินิจฉัยข้อเท็จจริงในคดีอาญา ในกรณีที่คดีทั้งสองมีคู่ความและข้อเท็จจริงเกี่ยวพันกัน (Same Parties and Same Issue) ภายใต้หลักกฎหมายปิดปากเฉพาะประเด็นแห่งคดี (Issue Estoppel) รวมถึงนำเสนอแนวทางปฏิบัติ และแนวทางในการแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาเพื่อกำหนดสถานะของคำพิพากษาคดีอื่นที่มีต่อการวินิจฉัยข้อเท็จจริงในคดีอาญาให้ชัดเจนด้วยจากการศึกษาพบว่า บทบัญญัติแห่งกฎหมายอันเป็นพื้นฐานของหลักกฎหมายปิดปากเฉพาะประเด็นแห่งคดี บัญญัติอยู่ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 145 และประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 46 โดยกฎหมายทั้งสองมาตราดังกล่าวได้กำหนดให้มีการนำเอาหลักกฎหมายปิดปากเฉพาะประเด็นแห่งคดีมาใช้เฉพาะในคดีแพ่งเท่านั้น ไม่มีบทบัญญัติแห่งกฎหมายมาตราใดกำหนดให้นำเอาหลักกฎหมายปิดปากเฉพาะประเด็นแห่งคดีมาใช้ในคดีอาญา ดังนั้น โดยหลักกฎหมายแล้ว ศาลในคดีอาญาจึงไม่มีความจำเป็นต้องถือข้อเท็จจริงเป็นยุติตามคำพิพากษาของศาลคดีอื่น แม้คดีทั้งสองจะมีคู่ความและข้อเท็จจริงเกี่ยวพันกันก็ตาม กลับกันสามารถวินิจฉัยข้อเท็จจริงไปตามพยานหลักฐานที่ปรากฏในสำนวนคดีอาญาได้เลย อย่างไรก็ตาม เมื่อศึกษาต่อไปพบว่าศาลฎีกาของประเทศไทยได้วางบรรทัดฐานให้ศาลในคดีอาญาจะต้องรับฟังข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีอื่น หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือศาลฎีกาของไทยนำเอาหลักกฎหมายปิดปากเฉพาะประเด็นแห่งคดีมาใช้ในคดีอาญาด้วย ซึ่งขัดต่อหลักการดำเนินคดีอาญาหลายประการและไม่สอดคล้องกับหลักกฎหมายในต่างประเทศ ไม่ว่าจะเป็นประเทศที่ใช้ระบบกฎหมายแบบคอมมอนลอว์หรือซีวิลลอว์ก็ตามด้วยเหตุดังที่กล่าวมาข้างต้น จึงเสนอแนะให้ศาลที่พิจารณาคดีอาญายกเลิกการนำข้อเท็จจริงในคดีอื่นมาใช้เป็นบทตัดสำนวนในคดีอาญา แต่ให้ศาลที่พิจารณาคดีอาญารับฟังข้อเท็จจริงตามคำพิพากษาคดีอื่นเป็นพยานหลักฐานชิ้นหนึ่งในคดีอาญาเพื่อประกอบกับพยานหลักฐานชิ้นอื่นที่นำสืบเข้ามาในคดีได้ อันจะทำให้สถานะของคำพิพากษาคดีอื่นต่อการวินิจฉัยข้อเท็จจริงในคดีอาญามีความชัดเจนมากยิ่งขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2013.779
title: ปัญหาการจัดเก็บภาษีเงินได้จากค่าสิทธิในสัญญาแฟรนไชส์

description: ค่าตอบแทนจากการให้ใช้สิทธิตามสัญญาแฟรนไชส์ ถือว่าเป็นเงินได้ของแฟรนไชส์ซอร์อันอยู่ในข่ายที่ต้องเสียภาษีเงินได้ตามประมวลรัษฎากร การบริหารจัดเก็บภาษีเงินได้ โดยเฉพาะในส่วนของความหมายของค่าสิทธิในสัญญาแฟรนไชส์นั้น ยังขาดความชัดเจนแน่นอน เพราะมีจุดประสงค์ในการเรียกเก็บที่แตกต่างกัน ก่อให้เกิดปัญหาและเป็นอุปสรรคต่อการจัดเก็บภาษีเงินได้ ในหลายๆกรณี ได้แก่การพิจารณาขอบเขตความหมายของเงินได้พึงประเมินที่เกิดจากค่าสิทธิในสัญญาแฟรนไชส์ ไม่สอดคล้องกับหลักการจัดเก็บภาษีเงินได้ ที่เป็นการจัดเก็บจากความมั่งคั่งในทางทรัพย์สินที่เพิ่มขึ้นอย่างแท้จริงของผู้มีเงินได้ ตามหลักในประมวลรัษฎากรเรื่องเกณฑ์เงินสดและเกณฑ์สิทธิ ประกอบกับการพิจารณาเรื่องการเป็นเงินได้พึงประเมินที่เข้าลักษณะตามที่กฎหมายกำหนด ต้องการตีความอย่างเคร่งครัดและต้องตีความภายใต้เจตนารมณ์ของประมวลรัษฎากร มาตรา 39 เป็นสำคัญ การพิจารณาความหมายของเงินได้ที่เกิดจากค่าสิทธิในสัญญาแฟรนไชส์ ว่าจะถือเป็น “ค่าสิทธิอย่างอื่น” ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 40 (3) หรือไม่ ซึ่งสาระสำคัญของสัญญาแฟรนไชส์ เป็นการใช้สิทธิที่เกี่ยวเนื่องกับทรัพย์สินทางปัญญาเป็นหลัก ดังนั้นการกำหนดนิยามหรือขอบเขตความหมายของค่าสิทธิอย่างอื่น จึงต้องสอดคล้องกับหลักสิทธิเด็ดขาด (Exclusive rights) ของกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาด้วย การแยกประเภทของเงินได้จากความช่วยเหลือต่างๆ ที่เกี่ยวเนื่องกับการใช้สิทธิในสัญญาแฟรนไชส์ โดยเงินได้จากค่าตอบแทนที่แฟรนไชส์ซีต้องชำระให้แก่แฟรนไชส์ซอร์นั้นอาจเป็นค่าสิทธิหรือไม่เป็นค่าสิทธิก็ได้ โดยต้องพิจารณาจากนิติกรรมที่เป็นฐานในการก่อให้เกิดเงินได้นั้น และต้องพิจารณาเจตนาที่แท้จริงของคู่สัญญา ประกอบกับต้องพิจารณาพฤติการณ์ที่คู่สัญญาได้ปฏิบัติต่อกันเป็นสำคัญการหักค่าใช้จ่ายของเงินได้ที่เกิดจากค่าสิทธิในสัญญาแฟรนไชส์ เนื่องจากประสบการณ์หรือการประสบความสำเร็จของแฟรนไชส์ซอร์ ย่อมจะต้องมีค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องเป็นจำนวนมาก ซึ่งการหักค่าใช้จ่ายตามประมวลรัษฎากร ไม่เป็นการสะท้อนต้นทุนที่แท้จริง กับค่าใช้จ่ายที่ก่อให้เกิดเป็นธุรกิจแฟรนไชส์ เพื่อแก้ปัญหาดังกล่าว จึงควรมีการให้อนุญาตเลือกหักค่าใช้จ่ายสำหรับค่าสิทธิในสัญญาแฟรนไชส์ โดยจะต้องสามารถหักค่าใช้จ่ายตามความจำเป็นและสมควรได้
DOI: 10.14457/cu.the.2013.780
title: ความผิดเกี่ยวกับการฝ่าฝืนข้อห้ามการประกอบอาชีพภายหลังพ้นจากตำแหน่งหน้าที่ในภาครัฐ

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาความผิดเกี่ยวกับการที่อดีตเจ้าหน้าที่ของรัฐกระทำการฝ่าฝืนข้อห้ามการประกอบอาชีพภายหลังพ้นจากตำแหน่งหน้าที่ในภาครัฐไม่ว่าชั่วคราวหรือถาวร โดยใช้ตำแหน่งหน้าที่ ความรู้พิเศษและข้อมูลภายในที่ได้เข้าถึงมาก่อน หรือการใช้อิทธิพลหรือความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเจ้าหน้าที่ของรัฐและผู้ทำการตัดสินใจในการแสวงหาประโยชน์แก่ตนเองหรือผู้อื่นโดยมิชอบ อันถือเป็นการใช้อำนาจหน้าที่ โดยใช้ช่องทางที่เจ้าหน้าที่ของรัฐมีอยู่ใช้แสวงหาประโยชน์ส่วนบุคคลหรือผู้อื่นโดยมิชอบ ซึ่งเป็นการกระทำที่ไม่เหมาะสมและละเมิดจริยธรรม ขัดต่อหลักความประพฤติอันชอบด้วยคุณธรรม ความไม่มีส่วนได้เสีย ระบบการบริหารงานที่ดี รวมถึงบั่นทอนความไว้เนื้อเชื่อใจของประชาชนต่อการดำเนินงานภาครัฐ โดยศึกษาถึงบทบัญญัติกฎหมายเกี่ยวกับการฝ่าฝืนข้อห้ามการประกอบอาชีพภายหลังพ้นจากตำแหน่งหน้าที่ในภาครัฐในประเทศไทยเปรียบเทียบกับในต่างประเทศ เพื่อตอบคำถามสำคัญอันเป็นเป้าหมายของวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ว่า มีความจำเป็นต้องแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายให้มีความสมบูรณ์มากขึ้นหรือไม่ เพื่อให้บทบัญญัติกฎหมายเกี่ยวกับการฝ่าฝืนข้อห้ามการประกอบอาชีพภายหลังพ้นจากตำแหน่งหน้าที่ในภาครัฐในประเทศไทยมีความเหมาะสมและเกิดประสิทธิภาพในการบังคับใช้ต่อไปผลการศึกษาพบว่า แม้ประเทศไทยจะมีบทบัญญัติที่เกี่ยวข้องกับการฝ่าฝืนข้อห้ามการประกอบอาชีพภายหลังพ้นจากตำแหน่งหน้าที่ในภาครัฐมาตั้งแต่ พ.ศ. 2540 แล้วก็ตาม แต่เมื่อเปรียบเทียบกับกฎหมายของต่างประเทศ บทบัญญัติที่มีอยู่นั้นยังไม่ครอบคลุมเพียงพอในการป้องกันและแก้ไขปัญหาการฝ่าฝืนข้อห้ามการประกอบอาชีพภายหลังพ้นจากตำแหน่งหน้าที่ในภาครัฐ ดังนั้น วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงได้เสนอแนะแนวทางในการปรับปรุงพัฒนากฎหมาย โดยการแก้ไขบทบัญญัติกฎหมายให้ครอบคลุมการกระทำที่เป็นการฝ่าฝืนข้อห้ามการประกอบอาชีพภายหลังพ้นจากตำแหน่งหน้าที่ในภาครัฐ และครอบคลุมขอบเขตการใช้บังคับแก่อดีตเจ้าหน้าที่ของรัฐ รวมถึงการสร้างมาตรการเสริมในเชิงป้องกันการฝ่าฝืนข้อห้ามการประกอบอาชีพภายหลังพ้นจากตำแหน่งหน้าที่ในภาครัฐและเสริมสร้างความประพฤติอันชอบด้วยคุณธรรม เพื่อให้บทบัญญัติกฎหมายในส่วนเกี่ยวกับการฝ่าฝืนข้อห้ามการประกอบอาชีพภายหลังพ้นจากตำแหน่งหน้าที่ในภาครัฐมีความเหมาะสมสอดคล้องและสมบูรณ์มากยิ่งขึ้นกว่าที่เป็นอยู่เดิม
DOI: 10.14457/cu.the.2013.781
title: มาตรการทางกฎหมายในการกำกับดูแลผู้ประกอบการ Internet TV : ศึกษากรณีการเผยแพร่เนื้อหาที่ไม่เหมาะสม

description: อินเทอร์เน็ตทีวี (Internet TV) เป็นบริการการเผยแพร่รายการในลักษณะเดียวกันกับรายการโทรทัศน์ผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ตสากล เป็นสื่อใหม่ (new media) ที่เกิดจากการหลอมรวมเทคโนโลยี (convergence) ระหว่างโทรทัศน์และอินเทอร์เน็ต ลักษณะดังกล่าวทำให้อินเทอร์เน็ตทีวีเป็นสื่อสารมวลชนที่มีความสามารถในการให้บริการได้อย่างไร้พรมแดนและเป็นสื่อมีมีต้นทุนในการผลิตต่ำเช่นเดียวกับเนื้อหาอินเทอร์เน็ตอื่นๆ ด้วยเหตุดังกล่าวการนำมาตรการทางกฎหมายในการกำกับดูแลกิจการโทรทัศน์ที่มีอยู่มาปรับใช้กับผู้ประกอบกิจการอินเทอร์เน็ตทีวีจึงอาจมีอุปสรรคทางด้านเขตอำนาจของกฎหมายและศาล (jurisdiction) ประกอบกับประเทศไทยยังไม่มีกฎหมายที่กำกับดูแลผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตประเทศไทยจึงยังไม่มีมาตรทางกฎหมายในการกำกับดูแลการเผยแพร่เนื้อหาที่ไม่เหมาะสมของผู้ประกอบกิจการอินเทอร์เน็ตทีวีแต่อย่างใด กรณีดังกล่าวทำให้เกิดผลกระทบตามมาคือความเหลื่อมล้ำระหว่างผู้ประกอบกิจการโทรทัศน์และผู้ประกอบกิจการอินเทอร์เน็ตทีวีและการที่ผู้บริโภคไม่ได้รับความคุ้มครองจากเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม จากการศึกษาพบว่า ในต่างประเทศยังไม่มีแนวทางในการกำกับดูแลที่เป็นสากล แต่สำหรับประเทศไทยสามารถมีมาตรการทางกฎหมายในการกำกับดูแลการเผยแพร่เนื้อหาที่ไม่เหมาะสมของผู้ประกอบกิจการอินเทอร์เน็ตทีวีได้ เนื่องจากรัฐธรรมนูญได้ให้อำนาจรัฐในการตรากฎหมายเพื่อคุ้มครองประชาชนจากเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม ทั้งนี้ นักวิชาการของไทยส่วนใหญ่มีความเห็นว่าควรกำกับดูแลผู้ประกอบกิจการโทรทัศน์เดิมที่นำรายการมาเผยแพร่ออนไลน์ด้วยการปรับใช้มาตรการกำกับดูแลการเผยแพร่เนื้อหาของผู้ประกอบกิจการโทรทัศน์วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงเสนอให้มีการกำกับดูแลออกเป็นสองส่วน ได้แก่ กรณีของผู้ประกอบกิจการที่อยู่ในราชอาณาจักรควรกำกับดูแลด้วยการปรับใช้มาตรการการกำกับดูแลการเผยแพร่เนื้อหาของผู้ประกอบกิจการโทรทัศน์ ส่วนกรณีของผู้ประกอบกิจการที่อยู่นอกราชอาณาจักรควรกำกับดูแลด้วยระบบการกำกับดูแลร่วมกันระหว่างภาครัฐ ภาคธุรกิจ และภาคเอกชน ด้วยการใช้กฎหมายลายลักษณ์อักษร มาตรการทางเทคนิคและองค์กรวิชาชีพประกอบกัน เพื่อการกำกับดูแลอย่างมีประสิทธิภาพ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.782
title: บทประพันธ์เพลงดุษฎีนิพนธ์: "ราชาแห่งแผ่นดิน" บทเพลงเทิดพระเกียรติ สำหรับวงซิมโฟนีออร์เคสตรา

description: บทประพันธ์เพลงดุษฎีนิพนธ์ “ราชาแห่งแผ่นดิน” ประพันธ์ขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ในรูปแบบดนตรีพรรณนา ที่มีเนื้อหาบรรยายโน้มนำผู้ฟังถึงจินตนาการความซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณของพระมหากษัตริย์ผู้ทรงรักพสกนิกรของพระองค์ และปฏิบัติพระราชกรณียกิจเพื่อสร้างความสุข และพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนไทยอย่างไม่ทรงเหน็ดเหนื่อยบทประพันธ์มีความยาวในการบรรเลงประมาณ 30 นาที เขียนขึ้นสำหรับวงซิมโฟนีออร์เคสตรา ประกอบด้วยท่อนที่มีลีลาเป็นเอกลักษณ์ต่างกัน 4 ท่อน อันได้แก่ 1) ทรงอยู่ในดวงใจไทยทั้งชาติ 2) ทรงครองแผ่นดินโดยธรรม 3) ใต้ร่มพระบารมี 4) ทรงพระเจริญบทประพันธ์ประกอบด้วยองค์ประกอบที่สำคัญหลากหลายในการประพันธ์เพลง เช่น แนวคิดดนตรีคลาสสิก ปรัชญาดนตรีไทย และลักษณะโดดเด่นของดนตรีร่วมสมัยเป็นต้น แนวดนตรีอยู่ในระบบโทนาลิตี มีการดัดแปลงนำเอาลักษณะเสียงที่แสดงลีลาวัฒนธรรมไทยและทำนองเพลงไทยมาสอดแทรก ผสมผสานเป็นบทบาทและโครงสร้างสำคัญของบทประพันธ์นี้
DOI: 10.14457/cu.the.2013.783
title: การประพันธ์เพลงช้าเรื่องปูจานครน่าน

description: การประพันธ์เพลงเรื่องปู่จานครน่านประพันธ์ขึ้นโดยการใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพและทำการเก็บข้อมูลภาคสนามในจังหวัดน่านเรื่องความเชื่อ พิธีกรรม การสร้างและระเบียบวิธีการบรรเลงกลองปู่จาในจังหวัดน่านเป็นระยะเวลา ๑๕ เดือนโดยใช้กรอบแนวคิดทางทฤษฎีเพื่อทำความเข้าใจโลกทัศน์ของชาวเมืองน่านโดยเฉพาะอย่างยิ่งคณะสงฆ์และฆราวาสผู้บรรเลงกลองปูจา จากการเก็บข้อมูลภาคสนามแบบมีส่วนร่วม และการศึกษาวิธีการตีกลองปูจากับบุคคลข้อมูลที่สำคัญในจังหวัดน่านคือเจ้าญาณ สองเมืองแก่นและการสัมภาษณ์พระสงฆ์ทั้งหมด ๙ รูป รูปแบบทำนองกลองปูจาเมืองน่านแสดงให้เห็นการเชื่อมโยงวิถีชีวิตกับทำนองดนตรีที่ปรากฏในจังหวะกลองปูจา โดยเฉพาะกุศโลบายทางธรรมเตือนใจผู้ฟังให้ได้พิจารณาการปรุงแต่งของรูป รส กลิ่น และเสียง แบบแผนของท่วงทำนองกลองปูจากุศโลบายทางพุทธศาสนาจึงเป็นต้นแบบการร้อยเรียงบทเพลงแบบซ่อนเงื่อนไว้ในเพลงเรื่องปูจานครน่านอย่างแยบยล จากนั้นผู้ประพันธ์จึงได้ทำการขยายทำนองและฉันทลักษณ์ของทำนองกลองปูจาเมืองน่านตามหลักการประพันธ์เพลงเรื่องตามขนบของราชสำนักเพลงเรื่องปูจานครน่านประกอบด้วยเพลงช้า เพลงสองไม้ เพลงเร็ว เพลงลา กระบวนเพลงทั้งหมดนี้เป็นโครงสร้างสำคัญของเพลงเรื่องประเภทเพลงช้าที่ใช้บรรเลงในงานพิธีกรรมมงคล การบรรเลงเพื่อพิธีสงฆ์ เพลงช้าแสดงความนอบน้อมและความศักดิ์สิทธิ์ โครงสร้างดังกล่าวเป็นโครงสร้างตามขนบดุริยางคศิลป์ไทยโดยใช้กลวิธีการประพันธ์ตามขนบ คือ โอด พัน การตัดทอน ลูกเท่า การใช้คู่กระด้าง การใช้คู่เสนาะ การใช้คู่กึ่งกระด้าง สำนวนเฉพาะสำหรับมือฆ้องของเพลงเรื่อง ส่วนลักษณะพิเศษในเพลงเรื่องปูจานครน่านคือการประพันธ์บทเพลงช้าและหน้าทับขึ้นใหม่และได้เผยแพร่สู่สาธารณะชนโดยเป็นที่ยอมรับของศิลปินสล่าผู้ทรงคุณวุฒิของจังหวัดน่านอีกทั้งยังใช้บรรเลงประกอบพิธีกรรมพระกฐินพระราชทานของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
DOI: 10.14457/cu.the.2013.784
title: ภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเมืองเก่าลพบุรี

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพัฒนาการของภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเมืองเก่าลพบุรี 2) วิเคราะห์หาองค์ประกอบและคุณค่าขององค์ประกอบภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเมืองเก่าลพบุรี 3) วิเคราะห์แนวโน้มการเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเมืองเก่าลพบุรี วิธีการศึกษา คือ การสำรวจภาคสนาม การสังเกตการณ์ การใช้แบบสอบถาม การสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญในท้องถิ่น และการศึกษาเอกสารที่เกี่ยวข้องจากการศึกษาพบว่า พัฒนาการของภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเมืองเก่าลพบุรีแบ่งเป็น 4 ช่วง คือ ช่วงที่ 1 สมัยทวารวดีและสมัยลพบุรี (พุทธศตวรรษที่ 12-18) เป็นช่วงแรกเริ่มในการตั้งถิ่นฐานสังคมพัฒนาขึ้นเป็นชุมชนเมือง มีบทบาทเป็นศูนย์กลางการค้าและศูนย์กลางศาสนาพุทธนิกายหินยาน ต่อมาได้รับอิทธิพลจากอารยธรรมขอม ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู และศาสนาพุทธนิกายมหายาน ในช่วงที่ 2 ก่อนสมัยอยุธยาและสมัยอยุธยา (พุทธศตวรรษที่ 18-23) เมื่ออิทธิพลของขอมเสื่อมลงจึงเปลี่ยนมานับถือศาสนาพุทธนิกายหินยาน ลพบุรีเป็นเมืองหน้าด่านของกรุงศรีอยุธยา จนกระทั่งรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชเมืองถูกยกฐานะเป็นราชธานีแห่งที่สอง เป็นยุครุ่งเรืองทั้งในด้านการเมืองการปกครอง เศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม ต่อมาช่วงที่ 3 สมัยรัตนโกสินทร์ (พ.ศ.2325 – พ.ศ.2475) ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมืองลพบุรีได้รับการบูรณะซ่อมแซมในหลายแห่งให้กลับมามีความสำคัญอีกครั้ง และในช่วงที่ 4 สมัยหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง (พ.ศ.2475 – ปัจจุบัน) สมัยจอมพล ป.พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี (พ.ศ.2481 - พ.ศ.2500) เมืองลพบุรีได้รับการพัฒนาเปลี่ยนแปลงให้เป็นเมืองศูนย์กลางด้านการทหาร มีการวางผังเมืองใหม่ การพัฒนาเศรษฐกิจ และการขยายเขตเมือง การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ส่งผลกระทบต่อภูมิทัศน์วัฒนธรรมเมืองเก่าลพบุรี ผลการศึกษาพบว่า ภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเมืองเก่าลพบุรีเกิดจากการกระทำร่วมกันของธรรมชาติและมนุษย์ก่อให้เกิดองค์ประกอบภูมิทัศน์วัฒนธรรมที่หลากหลาย ประกอบด้วยองค์ประกอบภูมิทัศน์วัฒนธรรมด้านกายภาพ คือ แม่น้ำลพบุรี คูเมือง คันดิน สิ่งก่อสร้างในแต่ละยุค เช่น สถานที่ราชการ พระราชวัง โบราณสถาน องค์ประกอบภูมิทัศน์วัฒนธรรมด้านเศรษฐกิจ คือ ย่านการค้าเก่า และองค์ประกอบภูมิทัศน์วัฒนธรรมด้านสังคมและวัฒนธรรม คือ สถานที่ที่เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ ตำนาน และศาสนสถาน ภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเมืองเก่าลพบุรีมีแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงมากที่สุดในภูมิทัศน์วัฒนธรรมด้านกายภาพ โดยเฉพาะสิ่งก่อสร้างและแหล่งโบราณสถานถูกบุกรุกจากการตั้งถิ่นฐานของชาวบ้านข้อเสนอแนะในการอนุรักษ์ภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเมืองเก่าลพบุรี ประกอบด้วยมาตรการทางด้านผังเมือง การควบคุมการใช้ประโยชน์ที่ดิน การป้องกันการบุกรุกทำลาย และการควบคุมอาคาร รวมถึงมาตรการจูงใจให้ชาวบ้านตระหนักถึงคุณค่าภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเมืองเก่าลพบุรี
DOI: 10.14457/cu.the.2013.785
title: การจัดการที่อยู่อาศัยในภาวะอุทกภัย กรณีศึกษา: โครงการบ้านพฤกษา 11 ต.คลองสาม อ.คลองหลวง จ.ปทุมธานี

description: วิกฤตอุทกภัยในปี 2554 ส่งผลให้ภาคเหนือตอนล่างถึงภาคกลางกรุงเทพมหานครและปริมณฑลประสบกับปัญหาอุทกภัยอย่างหนัก พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ รวมทั้งสิ้น 65 จังหวัด 684 อำเภอ 4,920 ตำบล 43,636 หมู่บ้าน 4,086,138 ครัวเรือน 13, 595,192 อุทกภัยครั้งนี้สร้างความเสียหายอย่างมหาศาลโดยเฉพาะด้านที่อยู่อาศัย ผู้วิจัยได้เลือกศึกษาโครงการหมู่บ้านพฤกษา 11 โดยมีวัตถุประสงค์ในการศึกษาการจัดการที่อยู่อาศัยในภาวะอุทกภัย 1. ศึกษาสถานภาพทางสังคม เศรษฐกิจของผู้อยู่อาศัย 2. ศึกษาการจัดการที่อยู่อาศัย ก่อน ระหว่างและหลังภาวะอุทกภัย 3. ศึกษาปัญหาการจัดการที่อยู่อาศัยในภาวะอุทกภัย 4. เสนอแนะแนวทางการจัดการที่อยู่อาศัยในภาวะอุทกภัย โดยการสำรวจ สังเกตและสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างผู้อยู่อาศัยจำนวน 80 ครัวเรือน นิติบุคคลจำนวน 3 คน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจำนวน 2 คน และการประชุมผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องผลการศึกษาพบว่าผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่มีรายได้ต่อครัวเรือน 15,000 - 25,000 บาท มีจำนวนสมาชิกในครัวเรือน 4 คนต่อครัวเรือน เข้าอยู่อาศัยในโครงการ 5 - 10 ปี ก่อนเกิดเหตุอุทกภัย มีการป้องกันที่อยู่อาศัย มีการย้ายทรัพย์สินขึ้นที่สูงและวางแผนอพยพออกจากพื้นที่ ระหว่างเกิดเหตุ ส่วนใหญ่ร้อยละ 80 อพยพ โดยอพยพไปยังต่างจังหวัดและบ้านญาติและไม่อพยพร้อยละ 20 การจัดการหลังเกิดเหตุผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่ร้อยละ 96.25 ปรับปรุงซ่อมแซมที่อยู่อาศัยให้เหมือนเดิม มีเพียงร้อยละ 3.75 เท่านั้นที่จะปรับปรุงซ่อมแซมให้แตกต่างจากเดิม หน่วยงานที่ให้ความช่วยเหลือมีวัดธรรมกาย องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ก่อนเกิดเหตุอุทกภัยนิติบุคคลและชาวชุมชนได้มีการยกมิเตอร์ไฟฟ้าขึ้นให้พ้นจากระดับน้ำ อ.บ.ต คลองสามได้มีการทำคันกั้นดินเพื่อป้องกันน้ำท่วมเข้าพื้นที่ ระหว่างเกิดอุทกภัย อ.บ.ต คลองสามได้มีการจัดตั้งศูนย์อพยพและประสานงานขอความช่วยเหลือกับหน่วยงานต่างๆ หลังเกิดอุทกภัยนิติบุคคลมีการซ่อมแซมถนน ท่อระบายน้ำ บ่อบำบัดน้ำเสีย ภายในโครงการ อ.บ.ต คลองสามมีการทำความสะอาดเก็บกวาดขยะต่างๆ และสำรวจความเสียหายด้านที่อยู่อาศัยเพื่อจ่ายเงินเยียวยาให้กับผู้ประสบภัยน้ำท่วม ข้อเสนอแนะ 1. สำหรับผู้อยู่อาศัย ด้านกายภาพควรมีการต่อเติมระเบียงบ้านเพื่อเพิ่มพื้นที่ในการเก็บของและการอพยพ 2. ชุมชนควรจัดทำแผนการจัดการที่อยู่อาศัยในภาวะอุทกภัยและควรวางแผนเตรียมการตั้งศูนย์อพยพและวิธีอพยพในภาวะอุทกภัย 3. องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นควรจัดทำแผนการจัดการที่อยู่อาศัยในภาวะอุทกภัยร่วมกับประชาชนในพื้นที่ เรื่องการจัดการที่อยู่อาศัยในภาวะอุทกภัยทั้งในระดับครัวเรือนและระดับชุมชนเพื่อเตรียมรับมืออุทกภัยที่จะเกิดขึ้นครั้งต่อไป