cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1397
title: การลดความเปราะและแปรสภาพด้วยความร้อนของพลาสติกชีวภาพพอลิแลคติกแอซิด

description: พอลิแลคติกแอซิด (Polylactic acid, PLA) เป็นพลาสติกชีวภาพที่แข็งแรง แต่ไม่ทนต่อความร้อนและเปราะ การศึกษานี้มุ่งช่วยเพิ่มการทนต่อความร้อนให้ PLA โดยเพิ่มระดับความเป็นผลึก อีกส่วนหนึ่ง มุ่งปรับลดความเปราะให้กับ PLA ด้วยสารเพิ่มความยืดหยุ่น งานวิจัยแบ่งเป็น 3 ส่วน ส่วนแรกปรับปรุงเสถียรทางความร้อนของ PLA ด้วยสารก่อผลึก 2 ชนิด ได้แก่ ทัลก์และไทเทเนียมไดออกไซด์ (TiO2) ปริมาณ 0–10 %wt พบว่าทั้งทัลก์และ TiO2 ช่วยให้ PLA เกิดผลึกได้มากและเร็วขึ้น โดยเฉพาะเมื่อเติมทัลก์ 5 %wt ทำให้ระดับความเป็นผลึกของ PLA เพิ่มสูงสุดจาก 5.8% เป็น 17.1% ส่งผลให้เสถียรความร้อนในรูปอุณหภูมิอ่อนตัวเพิ่มขึ้นสูงสุดจาก 54.1°C เป็น 59.1°C นอกจากการเติมสารก่อผลึกแล้ว งานวิจัยนี้ได้ใช้เทคนิคการดึงยืดทิศทางเดียว ช่วยเพิ่มเสถียรทางความร้อนให้กับ PLA ขึ้นไปได้อีกจนอุณหภูมิอ่อนตัวเพิ่มขึ้นเป็น 71.2°C ภายหลังฟิล์มผ่านการดึงยืดทิศทางเดียว การเติมทัลก์ 5 %wt ยังทำให้ทนแรงกระแทกเพิ่มขึ้นสูงสุดจาก 327.5 J/m ของ PLA เป็น 685.8 J/m ส่วนการเติม TiO2 ปริมาณ 3 %wt ช่วยเพิ่มสมบัติเชิงความร้อนได้มากที่สุด โดยอุณหภูมิอ่อนตัวเพิ่มเป็น 68.4°C แต่ยังต่ำกว่าการเติมทัลก์ 5 %wt และเพิ่มระดับความเป็นผลึกเป็น 12.3 % แสดงว่าทัลก์มีประสิทธิภาพเพิ่มเสถียรความร้อนได้ดีกว่า TiO2 ส่วนที่สองมุ่งปรับลดความเปราะของ PLA ด้วยสารเพิ่มความยืดหยุ่น 3 ชนิด ได้แก่ ยางซิลิโคน เรซินซิลิโคน และยางผสม SAR ปริมาณ 0–10 %wt ยางผสม SAR อนุภาคขนาด 1–2 ไมโครเมตร มีการกระจายตัวและการยึดติดกับ PLA ได้ดีกว่ายางซิลิโคนและเรซินซิลิโคน ทั้งยังมีประสิทธิภาพช่วยเพิ่มความเหนียวให้กับ PLA ได้สูงสุด เมื่อเติมยางผสม SAR 3 %wt ทำให้ระยะยืด ณ จุดขาดเพิ่มถึง 24 เท่าจาก 7.4% ของ PLA เป็น 179.4% ส่วนยางผสม SAR 10 %wt ช่วยให้ความต้านทานแรงกระแทกเพิ่มขึ้น 3 เท่าเป็น 932.9 J/m จาก 327.5 J/m ของ PLA ยางซิลิโคนไม่ช่วยเพิ่มความเหนียวเพราะเกิดการรวมตัว ไอน้ำและก๊าซออกซิเจนซึมผ่านฟิล์ม PLA ได้เพิ่มขึ้นเมื่อใส่สารเพิ่มความยืดหยุ่นเพิ่มขึ้น เนื่องจากสารที่เติมทำให้สายโซ่ที่เป็นอสัณฐานเพิ่มขึ้น ส่วนสุดท้ายปรับปรุงทั้งกระบวนการเกิดผลึกและลดความเปราะของ PLA ด้วยการใช้สารก่อผลึกร่วมกับสารเพิ่มความยืดหยุ่น การศึกษาสองส่วนแรกชี้ให้เห็นว่าการเติมทัลก์ 5 %wt ให้สมบัติเชิงกลและเชิงความร้อนซึ่งดีที่สุด ส่วนการเติม SAR 3 %wt ก็ช่วยให้ระยะยืด ณ จุดขาดสูงสุด และการเติม SAR 10 %wt ก็ช่วยเพิ่มความต้านทานแรงกระแทกสูงสุด จึงเลือกปริมาณการเติมสารดังกล่าวมาศึกษาในส่วนที่สาม พบว่าทัลก์และยางผสม SAR กระจายตัวทั่วเมตริกซ์ PLA มีการยึดดีระหว่างวัฏภาค ฟิล์มสูตร PLA/ทัลก์/ยางผสม SAR อัตราส่วน 85/5/10 สามารถทนแรงกระแทกสูงขึ้นถึง 5 เท่าเป็น 1,627.4 J/m ฟิล์มสูตร 92/5/3 และ 85/5/10 มีระยะยืด ณ จุดขาดเพิ่มเป็น 124.3% และ 62.5%
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1398
title: การวิเคราะห์พื้นที่กันชนสำหรับโรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับสารประกอบอินทรีย์ไอระเหย

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์หาลักษณะและขนาดของพื้นที่กันชนสำหรับโรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับสารประกอบอินทรีย์ไอระเหยในนิคมอุตสาหกรรมที่เกิดการรั่วไหลจากถังเก็บ พิจารณาเป็น 2 กรณี คือ กรณีที่ 1 ในสภาพภูมิอากาศที่เกิดขึ้นบ่อยและกรณีที่ 2 ในสภาพภูมิอากาศที่ทำให้เกิดสถานการณ์เลวร้าย ผลการวิเคราะห์พบว่าสัดส่วนของขนาดพื้นที่กันชนในสภาพภูมิอากาศที่เกิดขึ้นบ่อยต่อขนาดพื้นที่กันชนในสภาพภูมิอากาศที่ทำให้เกิดสถานการณ์เลวร้ายของสารบิวทาไดอีน, สารอะคริโลไนไตรท์ และสารเบนซีน เป็น 0.80 – 0.99, 0.62 – 0.74 และ 0.29 – 0.66 ตามลำดับ ทั้งนี้ลักษณะของพื้นที่กันชนของสารอะคริโลไนไตรท์มีลักษณะคล้ายรูปวงรี ส่วนลักษณะของพื้นที่กันชนของสารเบนซีนและสารบิวทาไดอีนมีลักษณะคล้ายรูปพาราโบลา ในแต่ละนิคมอุตสาหกรรมได้รับอิทธิพลของลมประจำถิ่นและลมมรสุมในแต่ละปีไม่เหมือนกัน ซึ่งหากพิจารณาลักษณะและขนาดของพื้นที่กันชนของสารอะคริโลไนไตรท์สามารถแบ่งพื้นที่กันชนได้เป็น 3 ลักษณะ ได้แก่ ลักษณะที่ 1 เป็นพื้นที่กันชนของโรงงานในนิคมอุตสาหกรรมจังหวัดลำพูนและปทุมธานี ลักษณะที่ 2 เป็นพื้นที่กันชนของโรงงานในนิคมอุตสาหกรรมจังหวัดระยองและนครราชสีมา และลักษณะที่ 3 เป็นพื้นที่กันชนของโรงงานในนิคมอุตสาหกรรมจังหวัดสงขลา ส่วนกรณีสารเบนซีนและสารบิวทาไดอีนรั่วไหลสามารถแบ่งพื้นที่กันชนได้เป็น 2 ลักษณะ ได้แก่ ลักษณะที่ 1 เป็นพื้นที่กันชนของโรงงานในนิคมอุตสาหกรรมจังหวัดลำพูน ปทุมธานี ระยองและนครราชสีมา และลักษณะที่ 2 เป็นพื้นที่กันชนของโรงงานในนิคมอุตสาหกรรมจังหวัดสงขลา ดังนั้นการพิจารณาทำเลที่ตั้งของโรงงานใหม่จำเป็นต้องศึกษารัศมี ขนาด และลักษณะของพื้นที่กันชนในแต่ละที่ตั้งของโรงงาน ส่วนโรงงานที่มีอยู่เดิมควรต้องมีมาตรการป้องกันการรั่วไหลอย่างเข้มงวดเพื่อไม่ให้เกิดผลกระทบต่อประชาชนที่อาศัยอยู่ในบริเวณพื้นที่กันชน
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1400
title: การจัดกำหนดการของข้อความสำคัญสำหรับเหตุการณ์ภัยพิบัติ

description: ในช่วงภัยพิบัติ สภาพแวดล้อมในการสื่อสารมักจะไม่สามารถให้บริการได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงระยะ Response และ Recovery แบนด์วิดท์ของช่องสัญญาณไม่เพียงพอต่อความต้องการของผู้ใช้ ในขณะที่จำนวน และความถี่ของข้อมูล มีแนวโน้มสูงขึ้น ส่งผลให้การสื่อสารระหว่างผู้ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ภัยพิบัติ และทีมช่วยเหลือเป็นไปอย่างยากลำบาก และอาจจะได้รับข้อมูลที่ไม่ตรงกับความต้องการ ในงานวิจัยชิ้นนี้ ได้รวบรวมการวิเคราะห์ความสำคัญ, ความเร่งด่วน, และความซ้ำซ้อนของข้อมูล มาพิจารณา และจัดกำหนดการของข้อมูลในช่องสัญญาณ เพื่อเพิ่มผลลัพธ์ของจำนวนข้อความที่สำคัญ และเร่งด่วน พร้อมทั้งลดจำนวนของข้อความที่ไม่สำคัญออกไป ส่งผลให้ข้อมูลมีความถูกต้อง และตรงต่อความต้องการมากขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1401
title: การออกแบบระบบช่วยจัดทำข้อกำหนดของวัสดุท่อ

description: ตลอดทศวรรษที่ผ่านมาบริษัทก่อสร้างเฉพาะทางที่รับผิดชอบทั้งงานออกแบบทางวิศวกรรม งานจัดซื้อและงานก่อสร้าง หรือบริษัทอีพีซี ได้รับความนิยมในการก่อสร้างที่สมัยใหม่และซับซ้อน เช่น โรงกลั่นน้ำมันและโรงงานปิโตรเคมี ด้วยลักษณะงานและความผิดพลาดในจุดใดจุดหนึ่งส่งผลกระทบอย่างต่อเนื่องต่อโครงการทางบริษัทอีพีซีจึงต้องพัฒนาการติดต่อสื่อสารเพื่อให้มั่นใจว่าการบริการรวดเร็วปราศจากข้อผิดพลาดตั้งแต่การออกแบบจนกระทั่งถึงการก่อสร้าง งานวิจัยนี้นำเสนอกรณีศึกษาของแผนกระบบท่อของบริษัทอีพีซีแห่งหนึ่งที่มีการแก้ไขข้อกำหนดของวัสดุท่อบ่อยครั้งเนื่องจากข้อผิดพลาด โดยการศึกษาข้อมูลเบื้องต้นของการแก้ไขงานระบุว่าข้อผิดพลาดเกิดขึ้นจากบุคลากรของแผนกอาทิเช่น พิมพ์ผิด คำนวณผิด และละเลย วิธีการหนึ่งที่สามารถช่วยแก้ปัญหาความผิดพลาดของมนุษย์ดังกล่าวได้อย่างเป็นระบบคือการใช้ระบบสารสนเทศที่รวมข้อมูลมาตรฐานการออกแบบ รหัสวัสดุและลักษณะของวัสดุเข้าไว้ด้วยกัน ระบบช่วยเหลือการจัดทำข้อกำหนดของวัสดุท่อดังกล่าวทำงานบนเครือข่ายสื่อสารภายในของบริษัทและถูกพัฒนาขึ้นจากการรวบรวมข้อกำหนดของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียและเอกสารที่เกี่ยวข้อง หลังจากที่ได้ออกแบบความสัมพันธ์และการไหลของข้อมูลแล้วทางผู้วิจัยได้ทดสอบระบบช่วยเหลือการจัดทำข้อกำหนดของวัสดุท่อกับโครงการก่อสร้างที่อยู่ในระยะดำเนินการออกแบบ ผลการทดสอบพบว่าเปอร์เซ็นต์เฉลี่ยความผิดพลาดเฉลี่ยของโครงการลดลงจาก 5.36 เหลือ 0.20 นอกจากนี้ระบบดังกล่าวยังช่วยลดเวลาการสร้างรหัสวัสดุและลดความซ้ำซ้อนของการป้อนข้อมูล
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1402
title: ทันตกรรมทางไกล: แนวคิดและการออกแบบเบื้องต้น

description: วิทยานิพนธ์นี้นำเสนอการออกแบบโปรแกรมทันตกรรมทางไกล (Teledentistry) สำหรับอำนวยความสะดวกให้ทันตแพทย์หรือทันตบุคลากรอื่น ๆ ในพื้นที่ห่างไกลที่ไม่สามารถติดต่อสื่อสารกับทันตแพทย์เฉพาะทางในเมืองได้ โดยแบ่งเป็น 2 ส่วนคือ ส่วนแรก เป็นโปรแกรมสำหรับบันทึกประวัติผู้ป่วยให้อยู่ในรูปแบบ PDF เพื่อเก็บไว้เป็นข้อมูลในการวินิจฉัยเอง หรือสามารถส่งให้ทันตแพทย์เฉพาะทางร่วมวินิจฉัยได้หากผู้ป่วยมีอาการซับซ้อนเกินกว่าที่ตนจะให้การรักษาได้ ส่วนที่สอง เป็นโปรแกรมสนทนาทางจอภาพและรับ-ส่งไฟล์ภาพและประวัติผู้ป่วย มีหลักการทำงานกล่าวคือ ให้ผู้ใช้งาน Log in เข้าสู่ระบบเพื่อให้ฐานข้อมูลกลางทราบและเชื่อมต่อให้ จากนั้นทันตแพทย์เฉพาะทางจะทำหน้าที่เป็นเซิร์ฟเวอร์สำหรับให้บริการสนทนาทางจอภาพ (Teleconference) และเมื่อฝ่ายหนึ่งต้องการรับ-ส่งข้อความ ไฟล์ภาพ หรือประวัติผู้ป่วย ก็สามารถกระทำได้เพียงเรียกให้ผู้ใช้งานอีกฝ่ายทำหน้าที่เป็นบัฟเฟอร์ในการรับ-ส่งได้ตามต้องการ ซึ่งจะมีความสะดวกมากกว่าการใช้โปรแกรมสนทนาออนไลน์ทั่วไป อาทิ Skype หรือ LINE เนื่องจากโปรแกรมที่นำเสนอนี้มีความเบ็ดเสร็จ ณ จุดเดียว (One stop service) มากกว่า โปรแกรมที่จัดทำขึ้นนี้ได้จัดส่งให้ทันตแพทย์กลุ่มตัวอย่างกลุ่มละ 50 รายทดลองใช้และตอบแบบสอบถามสำรวจความคิดเห็นและความพึงพอใจ ประกอบด้วย อาจารย์ทันตแพทย์ จากคณะทันตแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ทันตแพทยศาสตรบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยรุ่นที่ 70 ซึ่งปฏิบัติงานชดใช้ทุนรัฐบาลตามภูมิภาคต่าง ๆ และทันตแพทย์พี่เลี้ยงของทันตแพทย์ผู้ปฏิบัติงานชดใช้ทุนรัฐบาลดังกล่าว แต่เนื่องจากมีทันตแพทย์ตอบแบบสอบถามนี้เพียงรายเดียว จึงมิได้นำผลมารวมอยู่ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ด้วย ซึ่งหากมองในอีกด้านหนึ่งก็จะถือได้ว่า ความคิดเห็นจากทันตแพทย์รายนี้ ก็คือจุดเริ่มต้นของการพัฒนาโปรแกรมทันตกรรมทางไกลฝีมือคนไทยต่อไปในอนาคต
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1403
title: การสร้างกรณีทดสอบการออกแบบคลังข้อมูล

description: คลังข้อมูลสำหรับฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ประกอบด้วยหลากหลายระยะวงจรชีวิต โดยทั่วไป การจำลองแบบในระยะการออกแบบมักให้ความสำคัญกับโครงสร้างทางความคิด โครงสร้างทางตรรกะ และโครงสร้างทางกายภาพ งานวิจัยนี้ได้นำเสนอแนวทางการสร้างกรณีทดสอบโครงสร้างแต่ละระดับข้างต้นด้วยวิธีการดึงข้อมูลจากโครงสร้างที่ได้จากการออกแบบซึ่งแสดงอยู่ในเอกสารการออกแบบ และสร้างคำสั่งในการทดสอบด้วยภาษาเอสคิวแอลที่สามารถแก้ไขคำผิดบิดเบือนด้วยวิธีระยะการแก้ไขน้อยสุด ระบบที่พัฒนาขึ้นคาดว่าจะสามารถทำให้คุณภาพข้อมูลเป้าหมายดีขึ้นและลดภาระการแก้งาน กล่าวคือ แนวทางที่นำเสนอจะลดจำนวนข้อบกพร่องที่เกิดขึ้นในระยะการออกแบบก่อนที่จะเข้าสู่ระยะอีทีแอล ส่งผลให้ภาระการแก้งานสำหรับการประมวลผลก่อนของข้อมูลเป้าหมายที่ระยะอีทีแอลลดน้อยลง
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1404
title: ระบบรับความต้องการของลูกค้าเพื่อแผนการพัฒนาผลิตภัณฑ์รถยนต์โดยโมเดลคาโนและเทคนิคการแปรหน้าที่เชิงคุณภาพ

description: วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อออกแบบระบบรับความต้องการของลูกค้า เพื่อแผนการพัฒนาผลิตภัณฑ์รถยนต์โดยประยุกต์ใช้โมเดลคาโน (Kano’s model) และเทคนิคการแปรหน้าที่เชิงคุณภาพ (QFD) กรณีศึกษาบริษัทประกอบรถยนต์ โดยขั้นตอนในการดำเนินงานวิจัยนี้ถูกแบ่งเป็น 3 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 เป็นขั้นตอนการรวบรวมปัญหา ข้อมูลในอดีตเพื่อใช้ในการประเมินสำหรับการปรับปรุงบริษัทกรณีศึกษา, ขั้นตอนที่ 2 ขั้นตอนการออกแบบระบบรับความต้องการของลูกค้าโดยใช้โมเดลคาโนและเทคนิคการแปรหน้าที่เชิงคุณภาพและสร้างแบบจำลองทางเทคนิคการแปรหน้าที่เชิงคุณภาพผ่าน Microsoft Excel ซึ่งถูกนำไปประยุกต์ใช้ในการพัฒนารถยนต์ 3 รุ่น คือ รถยนต์นั่งประหยัดพลังงาน 5 ประตู, รถยนต์นั่งประหยัดพลังงาน 4 ประตู และรถยนต์นั่งอเนกประสงค์แบบ SUV โดยเริ่มต้นจากการเก็บความต้องการของลูกค้าที่ซื้อรถยนต์ใหม่และจากข้อมูลงานเคลม จากนั้นนำไปออกแบบแบบสอบถามตามลักษณะของโมเดลคาโน และวิเคราะห์โดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์ความพึงพอใจเพื่อลำดับความสำคัญของความต้องการของลูกค้า ต่อมานำเทคนิคการแปรหน้าที่เชิงคุณภาพมาใช้ในการแปลงความต้องการของลูกค้าไปยังแผนการพัฒนาผลิตภัณฑ์ ซึ่งได้ทำการประยุกต์การประเมินความเสี่ยงเข้ามาพิจารณาด้วย เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการตัดสินใจและขั้นตอนที่ 3 ขั้นตอนการประเมินระบบรับความต้องการของลูกค้าเพื่อแผนการพัฒนาผลิตภัณฑ์รถยนต์ โดยใช้แบบสอบถามกับพนักงาน และผู้จัดการในบริษัทกรณีศึกษาประเมินความพึงพอใจและการยอมรับในระบบรับความต้องการของลูกค้า พบว่ามีความพึงพอใจโดยรวมคือ 78.4% ความเป็นไปได้โดยเฉลี่ยคือ 86.2% ความเป็นไปได้ของการใช้งานโดยเฉลี่ยคือ 74.6% และความเป็นประโยชน์ในการใช้งานโดยเฉลี่ยคือ 78.9% ซึ่งสามารถสรุปได้ว่า ระบบรับความต้องการของลูกค้าเพื่อแผนการพัฒนาผลิตรถยนต์โดยโมเดลคาโนและเทคนิคการแปรหน้าที่เชิงคุณภาพมีความสมเหตุสมผล โดยบริษัทกรณีศึกษาอนุญาตและยอมรับให้ใช้ระบบรับความต้องการของลูกค้านี้ในงบประมาณปี พ.ศ. 2558
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1405
title: การปรับปรุงคุณภาพการบริการห้องสมุด คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

description: เนื่อความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีและการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการใช้งานห้องสมุดของผู้ใช้บริการ ทำให้เกิดความไม่พึงพอใจห้องสมุดและบริการแบบเดิม แสดงให้เห็นถึงความต้องการการบริการแบบใหม่ รวมถึงโครงสร้างพื้นฐานที่จะตอบสนองรูปแบบพฤติกรรมของผู้ใช้บริการ งานวิจัยนี้จึงนำเสนอแนวทางในการได้มาซึ่งความต้องการของผู้ใช้บริการ และแปลงความต้องการเหล่านั้นเป็นข้อกำหนดทางเทคนิคด้วยวิธีการที่เหมาะสม โดยใช้กรณีศึกษาคือห้องสมุดคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย งานวิจัยนี้ได้ประยุกต์แบบจำลอง SERVQUAL เข้ากับการแปลงหน้าที่ผลิตภัณฑ์เชิงคุณภาพ (QFD) ในการออกแบบคุณสมบัติทางกายภาพและบริการ สร้างแบบสอบถามเพื่อวัดความคาดหวังและการรับรู้บริการของผู้ใช้บริการ จากนั้นนำคะแนนเฉลี่ยความแตกต่างของความคาดหวังและการรับรู้บริการมาทดสอบทางสถิติ ที่ช่วงความเชื่อมั่น 95% พบว่าจาก 5 มิติของ SERVQUAL มี 3 มิติ (รูปลักษณ์ทางกายภาพ, ความน่าเชื่อถือ และการดูแลเอาใจใส่) ที่การรับรู้บริการมีความแตกต่างกับความคาดหวังอย่างมีนัยสำคัญ จากนั้นจึงสร้างบ้านคุณภาพเพื่อแปลงความต้องการของผู้ใช้บริการเป็นข้อกำหนดทางเทคนิคเพื่ออกแบบห้องสมุดใหม่ และเริ่มการปรับปรุงด้านกายภาพ ในส่วนของการบริการจะถูกปรับปรุงใหม่ด้วยแนวคิดการจัดการเทคโนโลยีและนวัตกรรม โดยการสร้างแนวคิดการบริการที่หลากหลาย และเลือกแนวคิดที่ดีที่เหมาะสมที่สุดด้วย Pugh matrix หลังจากการปรับปรุงได้มีการใช้แบบสอบถามเพื่อวัดความคาดหวังและการรับรู้บริการของผู้ใช้บริการอีกครั้ง พบว่าช่องว่างระหว่างการรับรู้บริการและความคาดหวังในมิติรูปลักษณ์ทางกายภาพลดจาก -0.612 เหลือ -0.114 มิติความน่าเชื่อถือลดลงจาก -0.223 เป็น 0.14 มิติการตอบสนองลดลงจาก 0.047 เป็น 0.42 มิติความมั่นใจลดลงจาก -0.055 เป็น 0.233 และมิติการดูแลเอาใจใส่ลดลงจาก -0.135 เป็น 0.28 ซึ่งคะแนนการรับรู้บริการในแต่ละมิตินั้นเพิ่มสูงขึ้นเกินกว่าคะแนนความคาดหวัง และการลดลงของช่องว่างแสดงถึงความพึงพอใจของผู้ใช้บริการต่อการปรับปรุงนี้
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1406
title: การขยายขนาดการสังเคราะห์ไซโคลเด็กซ์ทรินเชื่อมกับไคโตซาน

description: ไซโคลเด็กซ์ทรินเชื่อมกับไคโตซานเป็นตัวพาที่ได้รับการพัฒนาเพื่อใช้ในระบบนำส่งยา ซึ่งสามารถประยุกต์ใช้ได้หลายด้าน โดยสังเคราะห์จากพาราโทลูอีนซัลโฟนิลไซโคลเด็กซ์ทรินและ ไคโตซานภายใต้สภาวะกรดและแยกสารให้บริสุทธิ์ด้วยเทคนิคไดอะไลซิส อย่างไรก็ตามการสังเคราะห์ดังกล่าวยังคงจำกัดอยู่ภายในห้องปฏิบัติการเท่านั้น ในงานวิจัยนี้จึงศึกษาผลกระทบจากสภาวะในการสังเคราะห์ อันได้แก่ อัตราส่วน จำนวนโมลของไคโตซานต่อพาราโทลูอีนซัลโฟนิลไซโคลเด็กซ์ทริน อุณหภูมิการเกิดปฏิกิริยาและเวลาการเกิดปฏิกิริยาในระดับห้องปฏิบัติการ 250 มิลลิลิตรและศึกษาการขยายขนาดในระดับ 2 ลิตรและ 10 ลิตร ตามลำดับ วิเคราะห์ร้อยละการแทนที่ของเบต้าไซโคลเด็กซ์ทรินบนสายโซ่ไคโตซาน (The degree of N-substitution, DS) ด้วยเครื่องนิวเคลียร์แมกเนติกเรโซแนนท์สเปกโตสโกปี (nuclear magnetic resonance, NMR) พบว่าร้อยละการแทนที่ของเบต้าไซโคลเด็กซ์ทรินบนสายโซ่ไคโตซานมีค่าเพิ่มขึ้นเมื่อโมลของพาราโทลูอีนซัลโฟนิลไซโคลเด็กซ์ทรินมีค่าเพิ่มขึ้น อุณหภูมิสูงขึ้นในช่วง 75-95 องศาเซลเซียสและมีค่าลดลงเมื่ออุณหภูมิมากกว่า 95 องศาเซลเซียส ส่วนเวลาการเกิดปฏิกิริยาพบว่าร้อยละการแทนที่ของเบต้าไซโคลเด็กซ์ทรินบนสายโซ่ไคโตซานมีค่าเพิ่มขึ้นตามเวลาที่มากขึ้นเช่นกัน ผู้วิจัยพบว่าความเร็วรอบในการปั่นกวน 450 รอบต่อนาทีเป็นความเร็วรอบที่เหมาะสมที่สุดในการสังเคราะห์ไซโคลเด็กซ์ทรินเชื่อมกับไคโตซานในเครื่องปฏิกรณ์ขนาด 2 ลิตร ซึ่งร้อยละการแทนที่ของเบต้าไซโคลเด็กซ์ทรินบนสายโซ่ไคโตซานมีค่าเท่ากับในระดับห้องปฏิบัติการ การศึกษาอัตราส่วนการขยายขนาดที่ใช้ขยายขนาดจากเครื่องปฏิกรณ์ขนาด 2 ลิตรเป็น 10 ลิตร พบว่าเมื่อกำหนดให้สัมประสิทธิ์การถ่ายโอนความร้อนคงที่ส่งผลให้ร้อยละการแทนที่ของเบต้าไซโคลเด็กซ์ทรินบนสายโซ่ไคโตซานมีค่าใกล้เคียงกับในระดับห้องปฏิบัติการและในเครื่องปฏิกรณ์ขนาด 2 ลิตร ส่วนการแยกสารให้บริสุทธิ์พบว่าสามารถการใช้ระบบกรองเมมเบรนแทนที่เทคนิคไดอะไลซิสได้เพื่อลดระยะเวลาและความยุ่งยากในการกำจัดสารละลายและผลิตภัณฑ์ข้างเคียง
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1407
title: การพัฒนาแบบจำลองของการส่งผ่านความร้อนผ่านหน้าต่างกระจกที่ติดตั้งมู่ลี่

description: วิทยาพนธ์นี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาและพัฒนาแบบจำลองทางคณิตศาสตร์เพื่อใช้ทำนายการส่งผ่านความร้อนเข้าสู่อาคารผ่านหน้าต่างกระจกที่ติดตั้งมู่ลี่ และตรวจสอบผลเฉลยของแบบจำลองทางคณิตศาสตร์กับผลการทดลอง การประเมินการส่งผ่านความร้อนผ่านหน้าต่างกระจกที่ติดตั้งมู่ลี่จะพิจารณาค่าคุณสมบัติทาง optic ของหน้าต่างกระจกและมู่ลี่ เพื่อหาค่าคุณสมบัติทาง optic ของระบบรวมทั้งส่วนของรังสีคลื่นสั้น และคลื่นยาว รวมทั้งพิจารณาการนำความร้อน การพาความร้อน และการแผ่รังสีคลื่นยาวของหน้าต่างกระจกที่ติดตั้งมู่ลี่ เพื่อหาค่าสัมประสิทธิ์การถ่ายเทความร้อนรวม และค่า SHGC (Solar Heat Gain Coefficient) การพัฒนาแบบจำลองจะพัฒนาการหาค่าสัมประสิทธิ์การสะท้อนรังสีแสงอาทิตย์ของพื้น การหาสภาพนำความร้อนของมู่ลี่ และการหาค่าสัมประสิทธิ์การพาความร้อนของระบบหน้าต่างกระจกที่ติดตั้งมู่ลี่ การตรวจสอบความแม่นยำของผลเฉลยของแบบจำลองทางคณิตศาสตร์จะเปรียบเทียบกับผลเฉลยของการทดลอง โดยจะเปรียบเทียบ 6 กรณี คือใช้หน้าต่างกระจกใสที่ติดตั้งมู่ลี่สีครีม และสีฟ้า ปรับมุมบิดเป็น -45 0 และ 45 องศา พบว่า แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ที่พัฒนามีความแม่นยำในการทำนายค่า SHGC ในส่วนของรังสีคลื่นสั้น แต่ค่าความคลาดเคลื่อนของค่าการถ่ายเทความร้อนของหน้าต่างกระจกที่ติดตั้งมู่ลี่ และค่า SHGC ของรังสีแสงอาทิตย์รวมจากการทดลองมีค่ามาก จึงตรวจสอบความแม่นยำของผลเฉลยของแบบจำลองทางคณิตศาสตร์อีกวิธีหนึ่ง คือเปรียบเทียบค่า SHGC ของรังสีแสงอาทิตย์รวมที่ได้จากแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ที่พัฒนา กับผลการทดลองของ Collins, M.R. และ Harrison, S.J. และผลเฉลยของแบบจำลองทางคณิตศาสตร์แบบเก่า พบว่าแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ที่พัฒนาให้ผลเฉลยที่แม่นยำขึ้น และพบว่า การติดตั้งมู่ลี่ด้านหลังหน้าต่างกระจกช่วยลดการส่งผ่านความร้อนผ่านหน้าต่างกระจกเข้าสู่อาคารได้ การปรับบิดของมู่ลี่เป็นมุม 45 องศา จะช่วยลดการส่งผ่านความร้อนได้มากที่สุด และค่าคุณสมบัติทาง optic ของหน้าต่างกระจก และมู่ลี่จะมีผลต่อการส่งผ่านความร้อนผ่านหน้าต่างกระจกที่ติดตั้งมู่ลี่
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1408
title: การดูดซับแบบคัดเลือกของคาร์บามาซีปีนบนตัวกลางดูดซับชนิดคาร์บอนภายใต้การมีอยู่ของสารอินทรีย์ธรรมชาติและอิออนชนิดต่างๆ

description: งานวิจัยนี้ศึกษาผลของพีเอช อิออนต่างๆ สารอินทรีย์ธรรมชาติ และสารตกค้างร่วมจากซัลฟาเมทอซาโซล ที่มีผลต่อประสิทธิภาพการดูดซับคาร์บามาซีปีนบนตัวกลางดูดซับชนิดคาร์บอน (ถ่านกัมมันต์ชนิดผง ถ่านกัมมันต์ชนิดเกล็ด และ กราฟีนออกไซด์) จากผลการวิจัยพบว่า ตัวกลางดูดซับทุกชนิดดูดซับคาร์บามาซีปีนได้อย่างรวดเร็วในช่วง 20 นาทีแรก และการดูดซับทั้งหมดเป็นไปตามสมการจลนพลศาสตร์การดูดซับอันดับ 2 เสมือน จากการศึกษาผลของพีเอชต่อการดูดซับพบว่าพีเอชที่ศึกษา (6.2 7 และ 8.2) ไม่ส่งผลต่อการดูดซับคาร์บามาซีปีนบนถ่านกัมมันต์ชนิดผงและเกล็ด แต่ไม่สามารถสรุปผลของพีเอชต่อการดูดซับคาร์บามาซีปีนของกราฟีนออกไซด์ได้อย่างแน่ชัด จากการศึกษาการดูดซับคาร์บามาซีปีนภายใต้การมีอยู่ของอิออนชนิดต่างๆพบว่า การมีอยู่ของโมโนวาเลนซ์อิออน Na+ และ Cl- ร่วมกับมลสารตกค้างจากยา ไม่ทำให้ประสิทธิภาพการดูดซับของยาบนตัวกลางดูดซับชนิดคาร์บอนลดลง สำหรับอิออน K+ ไม่ทำให้ประสิทธิภาพการดูดซับคาร์บามาซีปีนบนกราฟีนออกไซด์ลดลง แต่ทำให้การดูดซับคาร์บามาซีปีนบนถ่านกัมมันต์ชนิดผงและถ่านกัมมันต์ชนิดเกล็ดลดลง อิออนประจุลบ NO3-, CO32- นั้นส่งผลให้ประสิทธิภาพการดูดซับคาร์บามาซีปีนบนทุกตัวกลางดูดซับลดลง จากการศึกษาพบว่า อิออน SO42- Mg2+ และ Ca2+ เพิ่มการดูดซับคาร์บามาซีปีนบนกราฟีนออกไซด์ให้สูงขึ้นเป็นอย่างมาก แต่กลับส่งผลให้การดูดซับคาร์บามาซีปีนบนถ่านกัมมันต์ชนิดผงและถ่านกัมมันต์ชนิดเกล็ดลดลงอย่างมาก นอกจากนี้ ยังพบว่าสารอินทรีย์ธรรมชาติทำให้การดูดซับคาร์บามาซีปีนบนถ่านกัมมันต์ชนิดผงลดลง แต่กลับเพิ่มประสิทธิภาพการดูดซับคาร์บามาซีปีนบนถ่านกัมมันต์ชนิดเกล็ดอย่างมาก จากการศึกษาการดูดซับเชิงสารผสมระหว่างคาร์บามาซีปีนและซัลฟาเมทอซาโซล พบว่า ถ่านกัมมันต์ชนิดผงและเกล็ดเลือกที่จะดูดซับคาร์บามาซีปีนมากกว่าซัลฟาเมทอซาโซล ในทางตรงกันข้ามกราฟีนออกไซต์มีเลือกที่จะดูดซับซัลฟาเมทอซาโซลมากกว่าคาร์บามาซีปีน ซึ่งจากผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า โมโนวาเลนซ์ ไดวาเลนซ์ สารอินทรีย์ธรรมชาติ และซัลฟาเมทอซาโซล ส่งผลกระทบต่อการดูดซับคาร์บามาซีปีนบนตัวกลางดูดซับชนิดคาร์บอน
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1409
title: การศึกษาความสบายเชิงความร้อนของผู้อยู่อาศัยที่อยู่ใกล้หน้าต่างกระจกที่มีการติดตั้งมู่ลี่

description: วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ เพื่อใช้ทำนายผลของความสบายเชิงความร้อนของผู้อยู่อาศัยที่อยู่ใกล้หน้าต่างกระจกที่ติดตั้งมู่ลี่ให้มีความแม่นยำ ซึ่งการพัฒนาแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ได้กระทำด้วยการปรับปรุงในหลายๆ ส่วน ได้แก่ การปรับปรุงค่าสัมประสิทธิ์การพาความร้อนในส่วนต่างๆของระบบหน้าต่างกระจกติดมู่ลี่ สภาพนำความร้อนของชั้นมู่ลี่ การปรับปรุงสัดส่วนของรังสีแสงอาทิตย์แบบกระจายจากท้องฟ้าและพื้นดินที่ตกกระทบระบบหน้าต่างกระจกติดมู่ลี่ และเพิ่มเติมการดูดกลืนรังสีแสงอาทิตย์แบบกระจายในชั้นของกระจกและมู่ลี่ จากนั้นตรวจสอบความแม่นยำของแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ที่ได้พัฒนาขึ้นกับผลการทดลองของหน้าต่างกระจกใสกับมู่ลี่สีครีมที่มุมบิดใบมู่ลี่เท่ากับ 0, 45 และ -45 องศา พบว่าค่าที่ได้มีความสอดคล้องกันดี จากนั้นจึงทำการศึกษาผลของพารามิเตอร์ต่าง ๆ ของหน้าต่างกระจกและมู่ลี่ที่มีต่อค่าความสบายเชิงความร้อนของผู้อยู่อาศัยที่อยู่ใกล้หน้าต่างกระจกที่มีการติดตั้งมู่ลี่ ได้แก่ ชนิดของกระจกที่ใช้ ค่าการสะท้อนรังสีของใบมู่ลี่ และสัดส่วนของรังสีแสงอาทิตย์แบบกระจายจากท้องฟ้าและพื้นดินที่ตกกระทบระบบหน้าต่างกระจกติดมู่ลี่ โดยในส่วนของชนิดของกระจกที่ใช้พบว่าการใช้กระจกที่มีค่าการส่งผ่านรังสีแสงอาทิตย์ต่ำ จะช่วยลดปริมาณรังสีแสงอาทิตย์ที่ส่งผ่านเข้ามาภายในห้องได้มาก ผู้อยู่อาศัยจึงมีความไม่สบายเชิงความร้อนลดลง ในส่วนของค่าการสะท้อนรังสีของใบมู่ลี่ พบว่ายิ่งใบมู่ลี่มีค่าการสะท้อนรังสีสูง ผู้อยู่อาศัยจะมีความไม่สบายเชิงความร้อนลดลงเช่นเดียวกัน และในส่วนของสัดส่วนของรังสีแสงอาทิตย์แบบกระจายจากท้องฟ้าและพื้นดินที่ตกกระทบระบบหน้าต่างกระจกติดมู่ลี่ พบว่าเมื่อสัดส่วนของรังสีแสงอาทิตย์แบบกระจายจากพื้นดินเพิ่มขึ้นและสัดส่วนของรังสีแสงอาทิตย์แบบกระจายจากท้องฟ้าลดลง สัดส่วนนี้แทบจะไม่มีผลกระทบต่อความไม่สบายเชิงความร้อนของผู้อยู่อาศัยเลยเมื่อใบมู่ลี่ทำมุมบิด 0 องศา แต่เมื่อใบมู่ลี่ทำมุมบิด 45 องศา ผู้อยู่อาศัยจะมีความไม่สบายเชิงความร้อนเพิ่มขึ้น และเมื่อใบมู่ลี่ทำมุมบิด -45 องศา ผู้อยู่อาศัยจะมีความไม่สบายเชิงความร้อนลดลง
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1410
title: การพัฒนาคิวอาร์โค้ดสีเพื่อเพิ่มความจุข้อมูล

description: บาร์โค้ดได้รับความนิยมนำมาใช้งานอย่างแพร่หลาย นักพัฒนาจึงพัฒนากระบวนการเข้ารหัสบาร์โค้ดออกมาหลากหลายรูปแบบ แบ่งได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ ๆ คือบาร์โค้ด 1 มิติ (เก็บข้อมูลในแนวนอน) และบาร์โค้ด 2 มิติ (เก็บข้อมูลได้ทั้งแนวตั้งและแนวนอน) แต่ปัจจุบันข้อมูลที่นำมาเข้ารหัสบาร์โค้ดแบบต่างๆ นั้น ยังมีปริมาณจำกัด งานวิจัยฉบับนี้เลือกใช้ QR Code (บาร์โค้ด 2 มิติ) เนื่องจากเก็บข้อมูลได้หลายชนิด การถอดรหัสทำได้ง่ายและโครงสร้างถูกกำหนดมาตรฐานจากผู้พัฒนาอย่างชัดเจน เพื่อพัฒนากระบวนการเข้ารหัสให้เก็บข้อมูลได้มากขึ้น โดยนำเสนอแนวคิดการเข้ารหัสคิวอาร์โค้ดแบบสีเพื่อเพิ่มความจุข้อมูลให้มากขึ้นเมื่อเทียบกับคิวอาร์โค้ดแบบขาวดำในขนาดเท่ากัน โดยคิวอาร์โค้ดที่เข้ารหัสมีจำนวนสีที่แตกต่างกัน 16 สี สามารถเก็บข้อมูลได้ 4 บิทต่อโมดูล ซึ่งมากกว่าคิวอาร์โค้ดแบบขาวดำ ที่เก็บข้อมูลได้เพียง 1 บิทต่อโมดูล ถึง 4 เท่าและอุปกรณ์ที่ใช้ถอดรหัสคิวอาร์โค้ดแบบสี มีค่าความละเอียดกล้อง ไม่น้อยกว่า 8 ล้านพิกเซล ถอดรหัสโดยแอพพลิเคชันที่พัฒนาขึ้นบนระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1411
title: การพัฒนาการทำนายค่าความตรงและความกลมของชิ้นงานในกระบวนการกลึงซีเอ็นซีโดยใช้การแปลงเวฟเลท

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความตรงและความกลมของชิ้นงานกับแรงตัด ภายใต้เงื่อนไขการตัดต่างๆในกระบวนการกลึง เพื่อใช้ในการสร้างสมการทำนายความตรงและความกลมของชิ้นงานเหล็กกล้าคาร์บอน (S45C) โดยใช้ไดนาโมมิเตอร์ในการตรวจวัดแรงในขณะตัดที่เกิดขึ้น และประยุกต์ใช้การแปลงเวฟเลทดอเบชีส์ในการแยกวิเคราะห์แรงตัดพลวัต เพื่อให้สามารถแยกสัญญาณสัญญาณแรงตัดออกจากสัญญาณจากเศษโลหะและสัญญาณรบกวนอื่นๆได้ จากการทดลองการแปลงเวฟเลทแรงตัดที่ได้จากการตัดภายใต้เงื่อนไขการตัดต่าง ๆ ซึ่งประกอบด้วย ความเร็วตัด อัตราป้อนตัด ความลึกตัด รัศมีจมูกมีด และมุมคายเศษโลหะ พบว่าความถี่จากการแตกหักของเศษโลหะจะมีความถี่ที่สูงและเกิดขึ้นในระดับชั้นเวฟเลทที่ต่ำกว่า แรง ในส่วนของความถี่สอดคล้องกับความตรงจะมีความถี่ต่ำและจะถูกแยกอยู่ในระดับที่ 8 จากการแปลงเวฟเลท ดังนั้นจึงนำแรงตัดในระดับที่ 8 ของการแปลงเวฟเลทมาใช้ในการสร้างสมการทำนายความกลมและความกลมชิ้นงานขณะตัดในรูปของฟังก์ชันเอกซ์โพเนนเชียล ผลการวิเคราะห์เพื่อตรวจสอบความแม่นยำของสมการโดยการทดสอบที่เงื่อนไขการตัดใหม่ พบว่าสมการทำนายค่าความตรงและความกลมของชิ้นงานมีค่าความแม่นยำเท่ากับ 92.14% และ 95.51% ตามลำดับ ซึ่งถือว่าสมการทำนายความตรงและความกลมที่ถูกพัฒนาขึ้นนี้มีความแม่นยำสูงและค่าความแม่นยำที่ได้สูงกว่างานวิจัยที่ผ่านมา