DOI: 10.17026/ar/r5tlcf
title: Replication Data for: Transect-rapport 3434: Een Archeologisch Bureauonderzoek en Inventariserend Veldonderzoek, verkennende fase. 's-Gravendeel, Boendersweg 38. Gemeente Hoeksche Waard.

description: Op basis van het bureauonderzoek bevindt het plangebied zich van origine op de rand van een kleinaar een veengebied. Sinds het begin van het Holoceen speelt het grondwater hier een grote rol. In eerste instantie leidde de stijgende zeespiegel ertoe dat het land tot circa 2,5 km ten westen van het plangebied veranderde in een lagune. Het plangebied maakte van deze lagune geen deel uit, maar stond wel onder invloed van het Maas-estuarium. Als het gevolg van zeeslag vanuit de lagune kreeg de zee grip op het binnenland. In het binnenland trad in eerste instantie nog geen verzilting op, waardoor zich door de stijgende grondwaterspiegel veen ontwikkelde. Naarmate de lagune zich verder uitbreidde raakte het veen echter doorsneden door getijdenkreken. Deze kreken zorgden voor een afzetting van mariene klei tijdens overstromingsfasen. Dit landschap is vermoedelijk niet goed 
bewoonbaar geweest. Toen de stijging van de zeespiegel vanaf het Midden-Neolithicum afnam, groeide de lagune langzaamaan dicht en ‘verzoette’ het landschap weer. Vanaf dan tot aan de LateMiddeleeuwen heeft zich een dik pakket veen ontwikkeld. In dit veen is vanaf de IJzertijd/Romeinse tijd plaatselijk bewoning mogelijk geweest, als het gevolg van menselijke ingrepen. Van dergelijke ingrepen zijn in de omgeving van het plangebied ook sporen gevonden, in de vorm van een gegraven kanaal uit de Romeinse tijd. Dit is circa 400 m noordoosten van het plangebied gevonden. In de omgeving van het plangebied zijn vooralsnog geen vindplaatsen met sporen bekend. Op grond hiervan geldt een lage archeologische verwachting voor alle perioden tot aan de IJzertijd. Voor de periode van de IJzertijd tot en met de Late-Middeleeuwen geldt een middelhoge verwachting.Aan het einde van de middeleeuwen (circa 1421) is het plangebied deel gaan uitmaken van een gorzengebied. Het plangebied stond onder water en was niet bewoonbaar. Pas na inpoldering aan het einde van de 16e eeuw is het plangebied weer bewoonbaar geweest. Historische kaarten vanaf het einde van de 16e eeuw tonen echter geen bebouwing in het plangebied. Op basis hiervan geldt een lage archeologische verwachting voor de Nieuwe tijd. Op basis van het archeologisch vooronderzoek is vastgesteld dat de verwachting op archeologische resten in het plangebied laag is. Dit is gebaseerd op de erosie die heeft plaatsgevonden van de top van het veen en de getijdeafzettingen die zich in de periode IJzertijd-Romeinse tijd hebben gevormd. &lt;br&gt;
Hiermee is het de verwachting dat eventueel aanwezige archeologische resten op deze niveaus zullen zijn verspoeld. De erosie van het veen heeft vermoedelijk plaatsgevonden vanuit een getijdegeul in de omgeving van het plangebied, waarvan de exacte ligging vooralsnog niet bekend is. Op basis van het AHN heeft een dergelijke geul mogelijk vrijwel direct ten oosten van het plangebied gelegen. De klei die is afgezet als onderdeel van de Afzettingen van Duinkerke-0 (Laagpakket van Walcheren), is geërodeerd als gevolg van Sint-Elisabethsvloed (1421). Hierna is het plangebied bedekt met de afzettingen van deze overstroming (Duinkerke III; Laagpakket van Walcheren). Eventuele resten uit de periode IJzertijd-Late Middeleeuwen (tot 1421) zijn zodoende verdwenen. Voor wat betreft de (LateMiddeleeuwen) Nieuwe tijd zullen uitsluitend sporen van landgebruik aanwezig kunnen zijn (kleine kavelsloten of akkerlagen). Deze hebben echter binnen de regionale archeologische context geeninformatiewaarde. Aanwijzingen voor bewoning (in de vorm van funderingen, aanduidingen op historisch kaartmateriaal en/of archeologisch relevante ophooglagen) zijn tijdens onderhavig 
onderzoek niet gevonden.