DOI: 10.14457/tu.the.2018.1010
title: การเปิดรับ การรับรู้ และทัศนคติเกี่ยวกับพระราชบัญญัติป้องกันการทารุณกรรมและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ. 2557

description: การศึกษาเรื่อง “การเปิดรับ การรับรู้ และทัศนคติ เกี่ยวกับพระราชบัญญัติป้องกันการทารุณกรรมและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ. 2557” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเปิดรับข้อมูลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติป้องกันการทารุณกรรมและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ. 2557 ของประชากรที่อาศัยในกรุงเทพมหานคร เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดรับและการรับรู้เกี่ยวกับ พระราชบัญญัติป้องกันการทารุณกรรมและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ. 2557 ของประชากรที่อาศัยในกรุงเทพมหานคร และเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้และทัศนคติของประชากรที่อาศัยในกรุงเทพมหานคร เกี่ยวกับพระราชบัญญัติป้องกันการทารุณกรรมและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ. 2557 โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) ด้วยวิธีการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) ทำการเก็บข้อมูลจากประชากรกลุ่มตัวอย่างทั้งเพศชายและหญิง อายุระหว่าง 18 – 60 ปี ที่อาศัยในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน โดยใช้แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูลผลการศึกษา พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงมากกว่าเพศชาย มีอายุระหว่าง 30-41 ปี ร้อยละ 44.3 จบการศึกษาในระดับปริญญาตรี ร้อยละ 60.7 ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพพนักงานบริษัทเอกชน ร้อยละ 31.4 มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 10,001 - 20,000 บาท ร้อยละ 31.8 ในส่วนของการเปิดรับความรู้เกี่ยวกับพระราชบัญญัติป้องกันการทารุณกรรมและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ. 2557 พบว่า กลุ่มตัวอย่างมีการเปิดรับในระดับปานกลาง โดยมีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 3.04 กล่าวคือ กลุ่มตัวอย่างเปิดรับผ่าน “สื่อออนไลน์” มากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.41 รองลงมาคือ สื่อโทรทัศน์ มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.29 สื่อบุคคล มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 2.86 สื่อสิ่งพิมพ์ มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 2.60 และสื่อวิทยุ มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 2.06 ตามลำดับสำหรับ การรับรู้เกี่ยวกับพระราชบัญญัติป้องกันการทารุณกรรมและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ. 2557 พบว่า กลุ่มตัวอย่างมีการรับรู้ ด้านข้อมูลทั่วไป อยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.59 กล่าวคือ กลุ่มตัวอย่างมีการรับรู้ในประเด็นที่ว่าการร่วมลงชื่อเพื่อผลักดัน พ.ร.บ. คุ้มครองสัตว์นั้น ต้องมีผู้ร่วมลงชื่อสนับสนุนกว่า 100,000 รายชื่อ โดยสามารถร่วมลงชื่อผ่านเว็บไซต์ Change.org มากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.74 ด้านการปฏิบัติงานของพนักงานเจ้าหน้าที่ กลุ่มตัวอย่างมีการรับรู้อยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.79 กล่าวคือ กลุ่มตัวอย่างมีการรับรู้ในประเด็นที่ว่า พนักงานเจ้าหน้าที่สามารถยึด หรืออายัดสัตว์หรือซากสัตว์ ที่ต้องสงสัยว่าถูกฆ่า หรือถูกทารุณกรรม รวมทั้งเอกสารหลักฐาน ยานพาหนะ เครื่องมืออุปกรณ์ หรือสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับการกระทำความผิด เพื่อเป็นพยานหลักฐานในการดำเนินคดี มากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.14 ด้านบทลงโทษ กลุ่มตัวอย่างมีการรับรู้อยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.78 กล่าวคือกลุ่มตัวอย่างมีการรับรู้ในประเด็นที่ว่าผู้ใดกระทําการอันเป็นการทารุณกรรมสัตว์โดยไม่มีเหตุอันสมควร ต้องระวางโทษจําคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท หรือทั้งจําทั้งปรับมากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.90 ด้านพฤติกรรมของการทารุณกรรม กลุ่มตัวอย่างมีการรับรู้อยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.18 กล่าวคือ กลุ่มตัวอย่างมีการรับรู้ในประเด็นที่ว่าการใช้งานสัตว์จนเกินสมควร หรือใช้งานไม่เหมาะสมกับประเภท และสภาพของสัตว์ เช่น การใช้งานสัตว์ป่วย ชรา ใกล้คลอด หรือพิการมากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.34ในส่วนของ ทัศนคติของประชากร เกี่ยวกับพระราชบัญญัติป้องการการทารุณกรรมสัตว์และการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ. 2557 พบว่า โดยรวมกลุ่มตัวอย่างมีความเห็นต่อพระราชบัญญัติป้องกันการทารุณกรรมและการจัด สวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ. 2557 อยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.64 ซึ่งมีความคิดเห็นต่อประเด็นเห็นควรว่า พระราชบัญญัติฉบับนี้มีประโยชน์เป็นอย่างมากต่อสัตว์และผู้เลี้ยงสัตว์ มากที่สุด ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.31 ผลการทดสอบสมมติฐานการวิจัย พบว่า ลักษณะทางประชากร ได้แก่ ตัวแปรเพศ แตกต่างกัน จะมีความถี่ในการเปิดรับข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับพระราชบัญญัติป้องกันการทารุณกรรมและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ.2557 แตกต่างกัน แต่ในขณะเดียวกัน ตัวแปรทางด้าน อายุ การศึกษา อาชีพ และรายได้ จะมีความถี่ในการเปิดรับข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับพระราชบัญญัติป้องกันการทารุณกรรมและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ.2557 ไม่แตกต่างกัน ทั้งนี้ ในส่วนของการเปิดรับข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับพระราชบัญญัติป้องกันการทารุณกรรมและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ.2557 “ไม่มีความสัมพันธ์” กับการรับรู้เกี่ยวกับพระราชบัญญัติป้องกันการทารุณกรรมและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ. 2557 ของกลุ่มตัวอย่าง อย่างไรก็ตาม การรับรู้เกี่ยวกับพระราชบัญญัติป้องกันการทารุณกรรมและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ. 2557 ของกลุ่มตัวอย่าง กลับ “มีความสัมพันธ์” กับทัศนคติและพฤติกรรมเกี่ยวกับพระราชบัญญัติป้องกันการทารุณและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ. 2557