cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2015.905
title: การพัฒนารูปแบบการสร้างเสริมสุขภาพเพื่อควบคุมและป้องกันโรคความดันโลหิตสูงและโรคเบาหวานในผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน

description: การวิจัยนี้ เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและทดสอบรูปแบบการสร้างเสริมสุขภาพเพื่อควบคุมป้องกันโรคความดันโลหิตสูงและโรคเบาหวานในผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนตำบลคลองขอย อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี การดำเนินงานมี 5 ระยะ คือ 1) การเตรียมความพร้อมสร้างสัมพันธภาพกับชุมชนและสร้างเครือข่ายสำรวจบริบทชุมชน คัดเลือกชุมชน 2) ศึกษาปัญหาสถานการณ์โรคไม่ติดต่อและความต้องการดูแลสุขภาพของผู้สูงอายุ 3) วางแผนแก้ไขปัญหาและพัฒนารูปแบบการสร้างเสริมสุขภาพ โดยความร่วมมือระหว่างแกนนำผู้สูงอายุและผู้นำชุมชน 4) นำแผนสู่การปฏิบัติและทดสอบรูปแบบ มีแผนการดำเนินงานของชุมชน ในการสร้างเสริมสุขภาพผู้สูงอายุ 3 แผนงาน คือ แผนงานรณรงค์ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพ 3อ แผนรณรงค์เผยแพร่ความรู้โรคความดันโลหิตสูงและโรคเบาหวานสู่ทุกกลุ่มวัย แผนการบริหารจัดการรถรับส่งผู้สูงอายุเพื่อเข้าถึงบริการเสมอภาค 5) ประเมินผลโครงการโดยใช้การถอดบทเรียนหลังการปฏิบัติการ ผู้วิจัยได้ทำหน้าที่ประสานความร่วมมือ สร้างการมีส่วนร่วมกับชุมชนเพื่อสร้างหุ้นส่วนในการทำงาน ผลการพัฒนารูปแบบการสร้างเสริสุขภาพโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนได้รูปแบบซึ่งมี 4 องค์ประกอบหลักคือ 1) ปัจจัยนำเข้า คือชุมชนมีความตระหนัก และต้องการแก้ไขปัญหาโรคไม่ติดต่อเรื้อรังการใช้ศักยภาพของชุมชนซึ่งมีทุนทางสังคมเข้ามามีส่วนร่วม ทั้งภาครัฐและภาคประชาชน และการมีนโยบายควบคุมป้องกันโรคไม่ติดต่อในชุมชน 2) กระบวนการพัฒนา ประกอบด้วยภาคีเครือข่าย บ้าน วัด โรงเรียน องค์การบริหารส่วนตำบล โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ร่วมกันขับเคลื่อนกิจกรรมสร้างเสริมสุขภาพ โดยใช้การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมเป็นเครื่องมือในการขับเคลื่อน 3) ผลผลิต เกิดแผนสุขภาพชุมชน นวัตกรรมชุมชนและการสร้างสิ่งแวดล้อมที่เอื้อต่อการสร้างเสริมสุขภาพ 4) ผลลัพธ์ นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงคือ ผู้สูงอายุเกิดการเรียนรู้จากการมีปฏิบัติสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมจนเกิดการรับรู้ความสามารถตนเอง ปรับเปลี่ยนความเชื่อ ทัศนคติ จากภายในบุคคลและมีพฤติกรรมตอบสนองจากการเรียนรู้ไปสู่การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมควบคุมป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรังได้ด้วยตนเอง การประเมินผลการทดสอบรูปแบบการสร้างเสริมสุขภาพ พบว่า ได้รับการมีส่วนร่วมจากทุกภาคส่วนทุกขั้นตอนการวิจัย ผลการวิจัยครั้งนี้สรุปได้ว่า ผลสำเร็จของรูปแบบการสร้างเสริมสุขภาพ มาจากการสร้างเสริมพลังอำนาจชุมชน การยกระดับจิตสำนึก การสร้างเสริมแรงจูงใจป้องกันโรค ส่งผลให้เกิดการเรียนรู้ในผู้สูงอายุจนสามารถปรับเปลี่ยนพฤติกรรมควบคุมและป้องกันโรคได้ด้วยตนเองและเกิดจิตสำนึกความเป็นเจ้าของ
DOI: 10.14457/cu.the.2015.906
title: ความต้องการผู้นำนันทนาการลีลาศของผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานคร

description: วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความต้องการผู้นำนันทนาการลีลาศของผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานคร วิธีดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ คือผู้สูงอายุที่มีอายุ 60 ขึ้นไป ที่เข้าร่วมนันทนาการลีลาศในกรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน ที่มาเข้าร่วมกิจกรรมนันทนาการลีลาศในชมรมลีลาศ โรงแรมที่จัดนันทนาการลีลาศ ร้านอาหารที่จัดนันทนาการลีลาศ โรงเรียนสอนลีลาศ และศูนย์เยาวชน กทม. ที่จัดนันทนาการลีลาศ ด้วยวิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน โดยใช้แบบสอบถามที่มีความตรงเชิงเนื้อหา เท่ากับ 0.80 และมีค่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่นของแบบสอบถาม เท่ากับ 0.91 นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์หาค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ใช้สถิติทดสอบความแตกต่างค่าที (t-test) และวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว (one-way analysis of variances) และทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่โดยวิธีของเชฟเฟ่ ผลการวิจัย พบว่า 1) ความต้องการผู้นำนันทนาการลีลาศของผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานคร โดยรวมทุกด้าน มีความต้องการอยู่ในระดับมาก (x¯= 4.37, S.D. = 0.37) พิจารณารายด้านได้ดังนี้ ด้านความเป็นผู้นำ โดยรวม มีความต้องการอยู่ในระดับมากที่สุด ( x¯= 4.52, S.D. = 0.55) ด้านความรู้ อยู่ในระดับมาก ( x¯= 4.25, S.D. = 0.63) ด้านบุคลิกภาพและมนุษย์สัมพันธ์ อยู่ในระดับมาก ( x¯= 4.21, S.D. = 0.49) ด้านคุณธรรมจริยธรรม อยู่ในระดับมาก ( x¯= 4.42, S.D. = 0.62) ด้านบริหารจัดการ อยู่ในระดับมาก ( x¯= 4.43, S.D. = 0.53) 2) เมื่อเปรียบเทียบความต้องการผู้นำนันทนาการลีลาศของผู้สูงอายุเพศชายกับเพศหญิงในเขตกรุงเทพมหานคร พบว่าไม่แตกต่างกันทุกด้าน 3) เมื่อเปรียบเทียบความต้องการผู้นำนันทนาการลีลาศของผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานครจำแนกตามระดับการศึกษา พบว่า แตกต่างกันทุกด้าน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4) เมื่อเปรียบเทียบความต้องการผู้นำนันทนาการลีลาศของผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานครจำแนกตามรายได้เฉลี่ยต่อเดือน พบว่า แตกต่างกันทุกด้าน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สรุปผลงานวิจัย ความต้องการผู้นำนันทนาการลีลาศของผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานครโดยรวมอยู่ในระดับมาก และพบว่าเพศต่างกันมีความต้องการไม่แตกต่างกัน ระดับการศึกษาและรายได้ต่อการเลี้ยงชีพต่างกันมีความต้องการแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2015.907
title: ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิผลของการจัดการนันทนาการในมหาวิทยาลัย : รูปแบบสมการโครงสร้าง

description: วัตถุประสงค์ของการวิจัยในครั้งนี้ เพื่อพัฒนาและตรวจสอบความสอดคล้องของรูปแบบสมการโครงสร้างของปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิผลของการจัดการนันทนาการในมหาวิทยาลัย ตามสมมติฐานที่ว่าโมเดลสมมุติฐานทางทฤษฎีสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์และเพื่อศึกษาน้ำหนักของอิทธิพลทางตรง อิทธิพลทางอ้อมและอิทธิพลรวมของปัจจัยเชิงสาเหตุของปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิผลของการจัดการนันทนาการในมหาวิทยาลัย โมเดลที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้นประกอบด้วยตัวแปรแฝง 5 ตัวแปร และตัวแปรสังเกตได้ 18 ตัวแปร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยผู้บริหาร อาจารย์ และนักศึกษา จำนวน 992 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอนจากมหาวิทยาลัย 4 กลุ่ม ได้แก่ มหาวิทยาลัยของรัฐและในกำกับ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล มหาวิทยาลัยราชภัฏ และมหาวิทยาลัยเอกชน เครื่องมือที่ใช้การรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามสำหรับ ผู้บริหาร อาจารย์ และนักศึกษาที่พัฒนาขึ้นและผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ มีค่าความสอดคล้องระหว่างความเห็นของผู้ทรงคุณวุฒิระหว่าง 0.80 ถึง 1.00 และตรวจสอบความเที่ยงโดยวิธีการหาสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาค (Cronbach’s Alpha Coefficient) โดยมีค่าความเที่ยงระหว่าง 0.93-0.97 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยาย ด้วยโปรแกรม SPSS V. 15 ตรวจสอบความตรงของรูปแบบสมการโครงสร้างของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลของการจัดการนันทนาการในมหาวิทยาลัย ด้วยโปรแกรม LISREL 8.72 ผลการวิจัยที่สำคัญ สรุปได้ว่า รูปแบบสมการโครงสร้างของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลของการจัดการนันทนาการในมหาวิทยาลัย มีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (X2 =124.75, df=83, p=.048,RMSEA = 0.035, GFI = 0.93, AGFI =0.96) ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลของการจัดการนันทนาการในมหาวิทยาลัย ตามลำดับจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ปัจจัยด้านลักษณะของมหาวิทยาลัย ปัจจัยด้านสภาพแวดล้อมภายในมหาวิทยาลัย ปัจจัยด้านคุณลักษณะของบุคลากร และปัจจัยด้านนโยบายการบริหารจัดการและการปฏิบัติ โดยมีขนาดอิทธิพลเท่ากับ 0.32, 0.21, 0.14 และ 0.13 ตามลำดับ ทั้งนี้ตัวแปรอิสระในโมเดลสามารถอธิบายความแปรปรวนของประสิทธิผลของการจัดการนันทนาการในมหาวิทยาลัย ได้ ร้อยละ 68
DOI: 10.14457/cu.the.2015.908
title: แนวทางการพัฒนาพื้นที่สุขภาวะในเขตกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมและความต้องการการใช้บริการสวนสาธารณะ และลานกีฬาของประชาชนในเขตกรุงเพมหานคร และแนวทางการพัฒนาพื้นที่สุขภาวะในเขตกรุงเทพมหานคร เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี โดยใช้วิธีวิจัยเชิงปริมาณด้วยการเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม จำนวน 500 ชุด วิธีวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการเก็บข้อมูลด้วยแบบสัมภาษณ์ จำนวน 30 คน และการสนทนากลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ 4 ท่าน โดยกลุ่มตัวอย่างในการเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามและผู้ให้ข้อมูลหลักในการสัมภาษณ์ คือ ประชาชนผู้ใช้สวนสาธารณะ ประชาชนผู้ใช้ลานกีฬา และประชาชนที่พักอาศัยโดยรอบสวนสาธารณะหรือลานกีฬาในรัศมี 1 กิโลเมตร ใน 10 เขตการปกครองของกรุงเทพมหานครที่มีสวนสาธารณะชุมชนและลานกีฬาประเภท A วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยการแจกแจงความถี่ ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบความแตกต่างโดยใช้สถิติทดสอบ “ที” (t-test) และสถิติทดสอบ “เอฟ” (F-test) ในกรณีที่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 จึงทำการทดสอบเป็นรายคู่ โดยวิธีของ LSD และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยหาความสัมพันธ์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัย 1. พฤติกรรมการใช้บริการสวนสาธารณะและลานกีฬาอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 2.15 2. ความต้องการการใช้บริการสวนสาธารณะและลานกีฬาอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.40 และ 3.49 ตามลำดับ โดยประชาชนมีความต้องการกิจกรรมที่หลากหลายทุกช่วงเวลาการใช้บริการ มีกิจกรรมเสริมการเรียนรู้ให้เด็ก/เยาวชนในช่วงวันหยุดหรือในเวลาว่าง มีสภาพแวดล้อมที่เป็นธรรมชาติ มีความปลอดภัยต่อการเข้าใช้บริการ และมีความต้องการอุปกรณ์และสิ่งอำนวยความสะดวกเพียงพอ มีการบำรุงรักษา ซ่อมแซมให้พร้อมใช้งานอยู่เสมอ 3. แนวทางการพัฒนาพื้นที่สุขภาวะเน้นหลักทางสุขภาพในมิติทางด้านร่างกาย จิตใจ สังคม และจิตวิญญาณ โดยการส่งเสริมให้มีกิจกรรมเพื่อสุขภาพอย่างเป็นองค์รวม สร้างการมีส่วนร่วมของชุมชน จัดบริการด้านสถานที่ให้มีมุมพักผ่อนควบคู่กับการมีพื้นที่ออกกำลังกายและเล่นกีฬา มีอุปกรณ์ สิ่งอำนวยความสะดวก และเจ้าหน้าที่ให้เป็นส่วนหนึ่งในการส่งเสริมสุขภาพประชาชน สรุปผลการวิจัย ผู้ใช้บริการสวนสาธารณะและลานกีฬามีพฤติกรรมการใช้บริการอยู่ในระดับปานกลาง และประชาชนต้องการการให้สวนสาธารณะและลานกีฬามีการให้บริการด้านต่างๆ ที่ครอบคลุมสุขภาพทั้งด้านร่างกาย จิตใจ สังคม และจิตวิญญาณ จึงจำเป็นต้องพัฒนาสวนสาธารณะและลานกีฬาให้ตอบสนองต่อความต้องการการใช้บริการ อันจะเป็นการเพิ่มแรงจูงใจให้ประชาชนเข้าใช้บริการและมีพฤติกรรมเพื่อสุขภาพมากขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2015.909
title: ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด 7Ps ที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการโรงแรมฮาลาลของนักท่องเที่ยวมุสลิมชาวไทยในจังหวัดภูเก็ต

description: จากการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด 7Ps ที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการโรงแรมฮาลาลของนักท่องเที่ยวมุสลิมชาวไทยในจังหวัดภูเก็ต กลุ่มตัวอย่าง คือ นักท่องเที่ยวมุสลิมชาวไทย จำนวน 400 คน การเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม มีค่าความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 0.79 และมีค่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่นของแบบสอบถาม เท่ากับ 0.86 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการทางสถิติโดยใช้การวิเคราะห์สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์สถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การทดสอบค่าที (t-test) การทดสอบความแปรปรวนทางเดียว (One Way ANOVA) และการวิเคราะห์สมการถดถอยเชิงเส้นพหุคูณ (Multiple Linear Regression) โดยตั้งระดับนัยสำคัญทางสถิติไว้ที่ 0.05 ผลการวิจัย พบว่านักท่องเที่ยวมุสลิมชาวไทยมีความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด 7Ps โดยรวม อยู่ในระดับมาก (x-= 3.92, S.D. = 0.47) และความคิดเห็นเกี่ยวกับการตัดสินใจเลือกใช้บริการโรงแรมฮาลาล โดยรวม อยู่ในระดับมาก (x-= 3.95 , S.D. = 0.36) นักท่องเที่ยวมุสลิมชาวไทยที่มีเพศ อายุ สถานภาพสมรส อาชีพ ระดับการศึกษาสูงสุด รายได้เฉลี่ยต่อเดือน และถิ่นพำนักต่างกัน มีความคิดเห็นเกี่ยวกับการตัดสินใจเลือกใช้บริการโรงแรมฮาลาลในจังหวัดภูเก็ตไม่แตกต่างกัน และส่วนประสมทางการตลาดด้านผลิตภัณฑ์ ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย ด้านการส่งเสริมการตลาด ด้านพนักงานผู้ให้บริการ ด้านกระบวนการให้บริการ และด้านลักษณะทางกายภาพ มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการโรงแรมฮาลาลของนักท่องเที่ยวมุสลิมในจังหวัดภูเก็ต อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 สรุปผลการวิจัย นักท่องเที่ยวมุสลิมชาวไทยที่มีเพศ อายุ สถานภาพสมรส อาชีพ ระดับการศึกษาสูงสุด รายได้เฉลี่ยต่อเดือน และถิ่นพำนักต่างกัน มีความคิดเห็นเกี่ยวกับการตัดสินใจเลือกใช้บริการโรงแรมฮาลาลในจังหวัดภูเก็ตไม่แตกต่างกัน และส่วนประสมทางการตลาดด้านผลิตภัณฑ์ ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย ด้านการส่งเสริมการตลาด ด้านพนักงานผู้ให้บริการ ด้านกระบวนการให้บริการ และด้านลักษณะทางกายภาพ มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการโรงแรมฮาลาลของนักท่องเที่ยวมุสลิมในจังหวัดภูเก็ต
DOI: 10.14457/cu.the.2015.910
title: ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการจัดการแข่งขันฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2

description: ในการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการจัดการแข่งขันระดับลีก ภูมิภาค ดิวิชั่น2 ศึกษากับกลุ่มตัวอย่าง 2 กลุ่มคือ 1) กลุ่มตัวอย่างจากสโมสรที่เข้าร่วมแข่งขัน จำนวน 438 คนทำการสุ่มตัวอย่างโดยไม่ใช้ทฤษฎีความน่าจะเป็น(Non-Probability Sampling) สุ่มด้วยวิธีการสุ่มแบบเจาะจง (Purposive Sampling) 2) กลุ่มตัวอย่างจากผู้ที่เกี่ยวข้องกับการแข่งขัน จำนวน 1,068 คนทำการสุ่มตัวอย่างโดยไม่ใช้ทฤษฎีความน่าจะเป็น (Non-Probability Sampling) สุ่มด้วยวิธีการสุ่มแบบบังเอิญเจอ(Accidental Sampling) สำหรับเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบมาตรวัดประเมินค่า การวิเคราะห์ข้อมูลโดยการใช้โปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติและโปรแกรม Lisrel (Linear Structure Relation) วิเคราะห์ข้อมูลสถิติพรรณนาและสถิติอนุมาน มีผลการวิจัยดังนี้ 1) ปัจจัยที่ส่งผลต่อการแข่งขันทั้ง 6 ปัจจัย พบว่า อยู่ในระดับมาก ทุกปัจจัย ประกอบด้วย ปัจจัยการจัดการ ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด ปัจจัยวิทยาศาสตร์การกีฬา ปัจจัยการเมืองและนโยบายของภาครัฐ ปัจจัยการค้นหาและคัดเลือกนักกีฬา และปัจจัยระบบการวิเคราะห์ผลงานนักกีฬา 2) ตัวแปรแฝงภายนอกในส่วนผู้บริหารที่ส่งผลต่อตัวแปรแฝงภายในความสำเร็จในการจัดการแข่งขันที่มีสัมประสิทธิ์ (Г) สูงที่สุดคือปัจจัยระบบการวิเคราะห์ผลงานนักกีฬา (Portfolio) รองลงมา คือ ปัจจัยการจัดการ (Management) และปัจจัยการค้นหาและคัดเลือกนักกีฬา (Selection) ซึ่งมีผลต่อตัวแปรแฝงภายในความสำเร็จในการจัดการแข่งขันในทิศทางบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 โดยปัจจัยเชิงสาเหตุทั้งสามร่วมกันพยากรณ์ความสำเร็จในการจัดการแข่งขันได้ร้อยละ 76 3) ตัวแปรแฝงภายนอกในส่วนของแฟนคลับที่ส่งผลต่อตัวแปรแฝงภายในความสำเร็จในการจัดการแข่งขันที่มีสัมประสิทธิ์ (Г) สูงที่สุดคือปัจจัยการเมืองและนโยบายภาครัฐ (Policies) รองลงมาคือ ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดการกีฬา (Market mix) มีผลทางตรงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 โดยปัจจัยเชิงสาเหตุทั้งสองร่วมกันพยากรณ์ความสำเร็จในการจัดการแข่งขันได้ร้อยละ 65
DOI: 10.14457/cu.the.2015.911
title: การเสริมโคลีน กรดโฟลิค และวิตามินบี 12 ในไก่ไข่ ต่อสมรรถภาพการผลิต คุณภาพไข่ และระดับฟอสฟาทิดิลโคลีนในไข่

description: การทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการเสริมโคลีน กรดโฟลิค และวิตามินบี 12 ในอาหารไก่ไข่ต่อสมรรถภาพการผลิต คุณภาพไข่ ความเข้มข้นของฟอสฟาทิดิลโคลีน และฟอสฟาทิดิลเอทาโนลามีนในไข่แดง โดยแบ่งออกเป็น 2 การทดลอง การทดลองที่ 1 ใช้ไก่ไข่พันธุ์ ISA brown อายุ 44 สัปดาห์ จำนวน 840 ตัว ทำการสุ่มไก่แบ่งออกเป็น 5 กลุ่มๆ ละ 6 ซ้ำๆ ละ 28 ตัว ไก่แต่ละกลุ่มจะได้รับอาหารทดลองหนึ่งชนิดจาก 5 ชนิดเป็นเวลา 6 สัปดาห์ อาหารทดลองประกอบด้วย กลุ่มที่ 1 อาหารพื้นฐานที่มีโคลีนตามคำแนะนำของสายพันธุ์ และกลุ่มที่ 2-5 เป็นอาหารพื้นฐานเสริมด้วยโคลีนระดับ 1,000 1,500 2,000 และ 2,500 มก./กก.อาหาร ตามลำดับ การทดลองที่ 2 ใช้ไก่ไข่พันธุ์ ISA brown อายุ 72 สัปดาห์ จำนวน 288 ตัว แบ่งออกเป็น 9 กลุ่มๆ ละ 4 ซ้ำๆ ละ 8 ตัว ไก่แต่ละกลุ่มจะได้รับอาหารทดลองหนึ่งชนิดจาก 9 ชนิดเป็นเวลา 8 สัปดาห์ อาหารทดลองประกอบด้วย กลุ่มที่ 1 อาหารพื้นฐานที่เสริมโคลีนในระดับที่ให้ความเข้มข้นของฟอสฟาทิดิลโคลีนในไข่แดงมีค่าสูงที่สุดจากการทดลองที่ 1 และกลุ่มที่ 2-9 อาหารพื้นฐานร่วมกับการเสริมกรดโฟลิค และวิตามินบี 12 ที่ระดับ 0×0.02 0×0.04 4×0 4×0.02 4×0.04 8×0 8×0.02 และ 8×0.04 มก./กก.อาหาร ตามลำดับ ทั้ง 2 การทดลองทำการเก็บข้อมูลสมรรถภาพการผลิตตลอดการทดลอง ขณะที่คุณภาพไข่ ความเข้มข้นของฟอสฟาทิดิลโคลีน และฟอสฟาทิดิลเอทาโนลามีนในไข่ ประเมิน และวิเคราะห์เมื่อสิ้นสุดการทดลอง การเสริมโคลีนทุกระดับในการทดลองที่ 1 และการเสริมโฟลิค หรือวิตามิน บี 12 รวมทั้งการเสริมวิตามินทั้ง 2 ตัวร่วมกันทุกระดับในการทดลองที่ 2 ไม่ส่งผลกระทบต่อสมรรถภาพการผลิตในทุกด้าน ได้แก่น้ำหนักไก่ที่เปลี่ยนแปลง อัตราการตาย ผลผลิตไข่ น้ำหนักไข่ มวลไข่ ปริมาณอาหารที่กิน อัตราการเปลี่ยนอาหาร และต้นทุนค่าอาหารต่อการผลิตไข่ 1 กิโลกรัม (P&gt;0.05) และไม่ส่งผลต่อคุณภาพไข่ที่ตรวจวัด ได้แก่ค่าฮอกยูนิต สีไข่แดง น้ำหนักไข่แดง น้ำหนักไข่ขาว และน้ำหนักเปลือกไข่ (P&gt;0.05) การเสริมโคลีนที่ระดับ 1,500 มก./กก.อาหาร ทำให้ความเข้มข้นของฟอสฟาทิดิลโคลีนในไข่แดงเพิ่มสูงที่สุด (P&lt;0.0001) และทำให้ความเข้มข้นของฟอสฟาทิดิลเอทาโนลามีนลดลงต่ำสุด (P&lt;0.0001) ในขณะที่การเสริมในระดับสูงขึ้น (2,000-2,500 มก./กก.อาหาร) ไม่สามารถเพิ่มและลดความเข้มข้นของฟอสฟาทิดิลโคลีนและฟอสฟาทิดิลเอทาโนลามีนในไข่แดงได้อีก (P&gt;0.05) ส่วนการเสริมกรดโฟลิค หรือวิตามินบี 12 และการเสริมวิตามินทั้ง 2 ตัวร่วมกันไม่สามารถเพิ่มความเข้มข้นของฟอสฟาทิดิลโคลีน หรือลดความเข้มข้นของฟอสฟาทิดิลเอทาโนลามีนในไข่แดงในอาหารที่เสริมโคลีน 1,500 มก./กก. ได้ (P&gt;0.05) ผลการทดลองสรุปได้ว่า การเสริมโคลีนในอาหารที่ระดับ 1,500 มก./กก. ทำให้ความเข้มข้นของฟอสฟาทิดิลโคลีนเพิ่มขึ้นสูงสุด และทำให้ฟอสฟาทิดิลเอทาโนลามีนลดต่ำที่สุด การเสริมกรดโฟลิค หรือวิตามินบี 12 และทั้ง 2 อย่างร่วมกันในอาหารที่เสริมโคลีนสูง 1,500 มก./กก.อาหาร ไม่สามารถเพิ่มปริมาณฟอสฟาทิดิลโคลีนได้อีก รวมทั้งไม่ส่งผลกระทบใดๆต่อสมรรถภาพการผลิตและคุณภาพไข่
DOI: 10.14457/cu.the.2015.912
title: การวิเคราะห์คลื่นไฟฟ้ากล้ามเนื้อขณะตีลูกบอลในนักกีฬาฮอกกี้สนาม

description: วัตถุประสงค์ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบกล้ามเนื้อหลักที่ใช้ในการออกแรงตีลูกบอลในแต่ละช่วงท่าของการตีลูกบอลของนักกีฬาฮอกกี้หญิง วิธีดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้เป็นนักกีฬาฮอกกี้หญิงทีมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จำนวน 12 คน และนักกีฬาฮอกกี้หญิงทีมชาติ จำนวน 17 คน โดยการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เก็บข้อมูลโดยการติดขั้วรับสัญญาณไฟฟ้ากล้ามเนื้อบนผิวหนังบริเวณกล้ามเนื้อลำตัวช่วงบน 4 จุดและลำตัวช่วงล่าง 4 จุด ทำการทดสอบความสามารถในการหดตัวของกล้ามเนื้อสูงสุด (MVC) จากนั้นทำการวัดคลื่นไฟฟ้ากล้ามเนื้อ โดยให้นักกีฬาทำการตีลูกบอล จำนวน 6 ครั้ง นำคลื่นไฟฟ้ากล้ามเนื้อที่ได้มาทำการหาค่าร้อยละของการหดตัวของกล้ามเนื้อสูงสุด เปรียบเทียบจากค่าการหดตัวสูงสุดของกล้ามเนื้อ (MVC) นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติโดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ หาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เปรียบเทียบความแตกต่างระหว่าง 2 กลุ่มตัวอย่าง (Independent t-test) ทดสอบความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัย จังหวะการง้างไม้ ทีมชาติไทยใช้กล้ามเนื้อ Latissimus Dorsi, Pectoralis Major, Tensor Fascia Latae และ Rectus Femoris แต่ทีมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ใช้กล้ามเนื้อ Middle Deltoid และ Gluteus Maximus มากที่สุด จังหวะการดึงไม้ลง ทีมชาติไทย ใช้กล้ามเนื้อ Pectoralis Major, External Abdominal Obliques, Gluteus Maximus และ Tensor Fascia Latae แต่ ทีมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยใช้กล้ามเนื้อ adductor Magnus และLatissimus Dorsi มากที่สุด จังหวะไม้กระทบลูกบอล ทีมชาติไทยใช้กล้ามเนื้อ Pectoralis Major, External Abdominal Obliques, Gluteus Maximus และ Tensor Fascia Latae แต่ทีมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยใช้กล้ามเนื้อ Middle Deltoid และ Adductor Magnus มากที่สุด จังหวะส่งแรงตามลูกบอล ทีมชาติไทยใช้กล้ามเนื้อ Pectoralis Major, Middle Deltoid, Tensor Fascia Latae และ Gluteus Maximus แต่ ทีมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ใช้กล้ามเนื้อ Latissimus Dorsi และ Adductor Magnus มากที่สุด สรุปผลการวิจัย นักกีฬาทีมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยมีการใช้กล้ามเนื้อที่แตกต่างกับนักกีฬาทีมชาติไทยและมีบางกล้ามเนื้อที่ไม่สอดคล้องกับท่าทางของการตี ทำให้การตียังไม่มีประสิทธิภาพเท่าที่ควร
DOI: 10.14457/cu.the.2015.913
title: ผลของการเสริมมันสำปะหลังเส้นต่อการหมักในกระเพาะรูเมน ผลผลิตก๊าซมีเทนและน้ำนม และการย่อยได้ของสารอาหารของแพะนมลูกผสมในเขตร้อนชื้น

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการเสริมมันสำปะหลังเส้น ต่อประสิทธิภาพการใช้อาหาร การหมักในกระเพาะรูเมน เมทาโบไลท์ของเลือด ผลผลิตและองค์ประกอบน้ำนม และการผลิตก๊าซด้วยวิธี in vitro gas production technique (IVGPT) แพะนมพันธุ์ผสม (ซาเนน x พื้นเมือง) จำนวน 12 ตัว น้ำหนักเฉลี่ย 29 กิโลกรัม ช่วงให้น้ำนมมาแล้ว 35 วัน วางแผนงานวิจัยแบบเปลี่ยนสลับ (crossover design) เวลางานวิจัยช่วงละ 21 วัน โดย 14 วันแรกจะเป็นการปรับตัว และ 7 วันถัดมาจะเข้าสู่ช่วงเก็บข้อมูล อาหารทดสอบ 2 กลุ่ม ได้แก่อาหารทดสอบ 1 ได้รับหญ้าแพงโกลาเท่านั้น (สัดส่วน in vitro ของ Pangola:Cassava = 100:0) และอาหารทดสอบ 2 ได้รับหญ้าแพงโกลาและเสริมด้วยมันสำปะหลังเส้นที่ระดับ 0.5 เปอร์เซ็นต์ของน้ำหนักตัว (สัดส่วน in vitro ของ Pangola:Cassava = 79:21) สัตว์ทุกตัวจะได้รับหญ้าแพงโกลาแบบไม่จำกัด (ad libitum) บันทึกน้ำหนักตัว ปริมาณการกินได้ น้ำนม มูลและปัสสาวะ เพื่อหาค่าประสิทธิภาพการใช้อาหาร และวิเคราะห์องค์ประกอบทางเคมีของตัวอย่างอาหาร น้ำนม มูลและปัสสาวะ เก็บเลือดเพื่อวิเคราะห์หาค่าเมทาโบไลท์ของเลือด และ NEFA เก็บของเหลวในกระเพาะรูเมนเพื่อวิเคราะห์กรดไขมันระเหยง่าย วัดปริมาณก๊าซด้วยวิธี IVGPT และวิเคราะห์องค์ประกอบก๊าซมีเทนด้วยเครื่อง gas chromatography จากการศึกษาไม่พบค่าความแตกต่างทางสถิติระหว่างกลุ่ม T1 และ T2 ในด้านเปอร์เซ็นต์การเปลี่ยนแปลงน้ำหนักตัว ปริมาณการกินได้ สมดุลไนโตรเจน การย่อยได้ การหมักในกระเพาะรูเมน ระดับโปรตีนรวม ไตรกลีเซอร์ไรด์ BUN และ NEFA ในเลือด ผลผลิตน้ำนม และองค์ประกอบของ โปรตีน ไขมัน ของแข็งทั้งหมด ของแข็งที่ไม่รวมไขมันในน้ำนม และ 4%FCM แต่อาหารทดสอบ 2 ส่งผลทำให้ระดับกลูโคสในเลือด และองค์ประกอบแลคโตสในน้ำนมสูงกว่าอาหารทดสอบ 1 (p&lt;0.05) นอกจากนี้พบว่าอาหารทดสอบ 2 มีปริมาณก๊าซรวมที่เวลา 24 และ 48 ชั่วโมง ค่า ME NEL และมีองค์ประกอบก๊าซมีเทน ที่สูงกว่าอาหารทดสอบ 1 (p&lt;0.05) จากผลการทดลองสรุปได้ว่าการเสริมมันสำปะหลังเส้นที่ระดับ 0.5 เปอร์เซ็นต์ของน้ำหนักตัว สามารถใช้เป็นแหล่งคาร์โบไฮเดรต และแหล่งพลังงานสำหรับแพะนมที่ได้รับหญ้าแพงโกลาเป็นอาหารหยาบ โดยไม่ส่งผลเสียต่อประสิทธิภาพการใช้อาหาร และค่าการหมักในกระเพาะรูเมน แต่ไม่เหมาะสำหรับการนำมาใช้เลี้ยงแพะนม ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มผลผลิตควบคู่ไปกับการลดการผลิตก๊าซมีเทน
DOI: 10.14457/cu.the.2015.914
title: การปรับปรุงระดับการให้บริการของธุรกิจซื้อมาขายไปสำหรับแบตเตอรี่ทดแทน

description: ระดับการให้บริการ (Service level) มีความสำคัญต่อธุรกิจซื้อมาขายไป โดยเฉพาะกับสินค้าประเภทที่ทดแทนได้ง่ายเช่น แบตเตอรี่ทดแทน ในปัจจุบันระดับการให้บริการ ของบริษัทกรณีศึกษาซึ่งดำเนินธุรกิจซื้อมาขายไปยังอยู่ในระดับต่ำ งานวิจัยนี้ได้นำเสนอวิธีการในการปรับปรุงระดับการให้บริการสินค้าแบตเตอรี่ทดแทนสำหรับบริษัทกรณีศึกษา จากการวิเคราะห์การดำเนินงานพบว่าความต้องการแบตเตอรี่ทดแทนมีความไม่แน่นอน และคาดการณ์ได้ยาก อีกทั้งระยะเวลานำของการสั่งซื้อแบตเตอรี่มีเวลานาน วิธีการปรับปรุงที่นำเสนอในงานวิจัยได้แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ การออกแบบกระบวนการการสั่งซื้อสินค้าและการออกแบบกระบวนการพยากรณ์อุปสงค์ เพื่อให้มีสินค้าเติมเต็มตามความต้องการของลูกค้าได้ ในการทำวิจัยครั้งนี้ได้ประยุกต์แนวคิดระบบการสั่งซื้อสินค้าโดยใช้นโยบายระบบรอบเวลาสั่งซื้อคงที่ โดยได้มีการกำหนดรอบการสั่งซื้อ ระดับสินค้าคงคลังสูงสุดและระดับสินค้าปลอดภัย ในส่วนของกระบวนการการพยากรณ์ได้ประยุกต์ใช้กระบวนการวางแผนการขายและปฏิบัติการ มาใช้ในการพยากรณ์เชิงคุณภาพ ผลจากการจำลองสถานการณ์โดยใช้อุปสงค์เดียวกัน ในเดือน ม.ค. - ธ.ค. 2558 พบว่าการออกแบบระบบการสั่งซื้อรอบเวลาการสั่งคงที่ร่วมกับกระบวนการวางแผนการขายและปฏิบัติการ ทำให้ปริมาณสินค้าขาดมือจากนโยบายการสั่งซื้อปัจจุบันอยู่ที่ 33,173 ชิ้น มีปริมาณลดลงในนโยบายเสนอแนะที่ 16,013 ชิ้น โดยเปอร์เซนต์ปริมาณสินค้าขาดมือเมื่อเปรียบเทียบกับความต้องการอยู่ที่ 13.59% เมื่อเปรียบเทียบกับนโยบายปัจจุบันสินค้าขาดมือเฉลี่ยอยู่ที่ 31.22% โดยระดับสินค้าคงคลังเพิ่มขึ้น 94.09% ทั้งนี้เพราะค่าอุปสงค์ที่มีความผิดปรกติ และระดับการให้บริการนโยบายปัจจุบันอยู่ที่ 76.80% เพิ่มสูงขึ้นเป็น 90.60% จากนั้นได้นำรูปแบบการพยากรณ์ที่นำเสนอไปปฏิบัติจริงตั้งแต่เดือน ธันวาคม 2558 เป็นต้นมา โดยผลที่ได้รับคือ ค่าความคลาดเคลื่อน MAPE มีแนวโน้มของค่าความคลาดเคลื่อนลดลง โดยในเดือนธันวาคม ค่าความคลาดเคลื่อนเฉลี่ยอยู่ที่ 21.70% และในเดือนมีนาคม 9.28% และนำค่าพยากรณ์อุปสงค์ที่ได้จากการทดสอบจริงมาทำการจำลองสถานการณ์ร่วมกับนโยบายสั่งซื้อ ของช่วงเดือน ธ.ค.2558 - มี.ค. 2559 พบว่าปริมาณสินค้าขาดมืออยู่ที่ 2,070 ชิ้น โดยเมื่อเปรียบเทียบเป็นเปอร์เซนต์พบว่าสินค้าขาดมือเมื่อเปรียบเทียบกับอุปสงค์ที่เกิดขึ้นจริงมีเพียง 6.34%โดยที่ระดับการให้บริการสูงถึง 94.90%
DOI: 10.14457/cu.the.2015.915
title: อิทธิพลเชิงสาเหตุของการรู้เรื่องการประเมินของครู : การวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างพหุระดับที่มีสมรรถนะการประเมินของผู้บริหารเป็นตัวแปรปรับ

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาโมเดลสมการโครงสร้างพหุระดับของสมรรถนะการประเมินของ ผู้บริหารและการรู้เรื่องการประเมินของครูที่มีสมรรถนะการประเมินของผู้บริหารเป็นตัวแปรปรับข้ามระดับ เครื่องมือวิจัยเป็นแบบมาตรประมาตรค่า 5 ระดับ ตัวอย่างวิจัยประกอบด้วยผู้บริหาร 80 คน วัดตัวแปรสมรรถนะ การประเมินของผู้บริหารและทัศนคติต่อการประเมิน และครู 576 คน วัดตัวแปรการรู้เรื่องการประเมินของครู ทัศนคติต่อการประเมิน และการพัฒนาวิชาชีพ วิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานด้วยสถิติเชิงบรรยาย การวิเคราะห์การสมนัย การทดสอบสถิติที และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวด้วยโปรแกรม SPSS 22.0 และการวิเคราะห์โมเดล สมการโครงสร้างพหุระดับด้วยโปรแกรม Mplus 7.40 ผลการวิจัยพบว่า 1) การวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างระหว่างทัศนคติของผู้บริหารต่อการประเมินและสมรรถนะการ ประเมินของผู้บริหาร พบว่า โมเดลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (Chi-square(8, N = 80) = 8.80, p = .40, RMSEA = .04) โดยทัศนคติของผู้บริหารต่อการประเมินมีอิทธิพลทางตรงต่อสมรรถนะการประเมินของ ผู้บริหาร (B = .32, t(79) = 2.97, p = .40) 2) ผลการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างของครูระหว่างทัศนคติต่อการประเมิน การพัฒนาวิชาชีพ และการรู้เรื่องการประเมินของครู พบว่า โมเดลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (Chi-square(48, N = 576) = 62.50, p = .08, RMSEA = .02) โดยการพัฒนาวิชาชีพมีอิทธิพลทางตรงต่อการรู้เรื่องการประเมินของครู (B= .49, t(575) = 2.79, p &lt; .001) และมีอิทธิพลทางอ้อมต่อการรู้เรื่องการประเมินของครูผ่านทัศนคติต่อการ ประเมิน (B =.14, t(575) = 6.13, p &lt; .001) และทัศนคติต่อการประเมินมีอิทธิพลทางตรงต่อการรู้เรื่องการ ประเมินของครู (B = 0.17, t(575) = 17.97, p &lt; .001) 3) โมเดลสมการโครงสร้างพหุระดับของสมรรถนะการประเมินของผู้บริหารและการรู้เรื่องการประเมินของ ครูที่มีสมรรถนะการประเมินของผู้บริหารเป็นตัวแปรปรับข้ามระดับ พบว่า โมเดลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิง ประจักษ์ โดยอิทธิพลของทัศนคติของครูต่อการประเมินที่มีต่อการรู้เรื่องการประเมินของครู และอิทธิพลของการ พัฒนาวิชาชีพของครูที่มีต่อการรู้เรื่องการประเมินของครูมีสมรรถนะการประเมินของผู้บริหารทำหน้าที่เป็นตัวแปร ปรับ (Bmod1 = .26, tmod1(575) = 3.11, pmod1 &lt; .001, Bmod2 = -.72, tmod2(575) = -2.03, pmod2 &lt; .001)