cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1196
title: อิทธิพลของการสื่อสารแบบปากต่อปากที่กระทำผ่านอินเทอร์เน็ตต่อความตั้งใจซื้อสินค้าของผู้บริโภคทางพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์

description: การดำเนินธุรกิจในปัจจุบันมีการแข่งขันค่อนข้างสูง  จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่องค์กรธุรกิจต้องมีการปรับแผนกลยุทธ์การดำเนินงานให้ทันกับสภาวการณ์ในปัจจุบัน ในสหัสวรรษนี้ธุรกิจพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ จัดเป็นช่องทางการทำการค้าที่ส่งผลให้ธุรกิจที่นำไปใช้เกิดความได้เปรียบทางการแข่งขันเพิ่มมากขึ้น  องค์ประกอบที่สำคัญสิ่งหนึ่ง คือการส่งผ่านข้อมูลไปยังผู้บริโภค        การสื่อสารระหว่างบุคคลเป็นอีกแนวทางหนึ่งที่น่าสนใจทางการสื่อสารการตลาด การสื่อสารแบบปากต่อปากเมื่อกระทำผ่านอินเทอร์เน็ตก็กลายเป็น eWord of Mouth ก่อให้เกิดข่าวสารบอกต่อที่มีอิทธิพลต่อการรับรู้ และการยอมรับสิ่งต่างๆ ของผู้บริโภคอย่างมาก เนื่องจากเป็นข่าวสารที่เกิดจากการสื่อสารแลกเปลี่ยนข้อมูล ความคิด และประสบการณ์ระหว่างผู้บริโภคด้วยกันเองการศึกษาครั้งนี้ทำการสำรวจจากผู้บริโภคจำนวน 389 คนที่มีประสบการณ์ในการซื้อสินค้าและบริการทางธุรกิจพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์  ผู้วิจัยได้วิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันและนำโมเดลการยอมรับข้อมูลข่าวสาร (Elaboration Likelihood Model) มาอธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ความชำนาญของผู้บริโภค (Customer Expertise)  ระดับความเกี่ยวข้องของผู้บริโภคกับผลิตภัณฑ์ (Customer Involvement)  ความเสี่ยงที่ผู้บริโภครับรู้ (Perceived Risk) และระดับของความผูกพันใกล้ชิด (Tie Strength)   กับการรับรู้ความน่าเชื่อถือของการสื่อสารแบบปากต่อปาก(Perceived eWOM Credibility)  และการยอมรับข้อมูลของการสื่อสารแบบปากต่อปาก (eWOM Acceptance)   มีผลต่อความตั้งใจซื้อสินค้าของผู้บริโภคผ่านทางธุรกิจพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ (Intent to Purchase on E-Commerce)ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าระดับของความผูกพันใกล้ชิดมีผลอย่างมีนัยสำคัญมากที่สุดต่อการรับรู้ความน่าเชื่อถือของการสื่อสารแบบปากต่อปาก และการรับรู้ความน่าเชื่อถือของการสื่อสารแบบปากต่อปากมีผลต่อการยอมรับข้อมูลของการสื่อสารแบบปากต่อปาก และการยอมรับข้อมูลของการสื่อสารแบบปากต่อปากมีผลต่อความตั้งใจซื้อสินค้าของผู้บริโภคผ่านทางธุรกิจพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์
DOI: 10.14457/tu.the.2016.739
title: เจ้าพนักงานทุจริตเรียกเก็บภาษีศุลกากร

description: นับตั้งแต่องค์กรเพื่อความโปร่งใสนานาชาติ ทำการจัดลำดับความโปร่งใสจากประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก พบว่าประเทศไทยมีลำดับที่ต่ำลงอย่างต่อเนื่อง อันสะท้อนให้เห็นวิกฤตของปัญหาการทุจริตคอร์รัปชั่นในสังคมไทย โดยเฉพาะหน่วยงานศุลกากรที่มีบทบาทสำคัญในการจัดเก็บภาษีอากรจากการนำเข้าส่งออกระหว่างประเทศ กลับกลายเป็นหน่วยงานของรัฐลำดับต้น ๆ ที่มีการทุจริต  ซึ่งนำไปสู่การสูญเสียรายได้ของรัฐอันเป็นผลประโยชน์ของชาติ ดังนั้น การที่เจ้าพนักงานศุลกากรปฏิบัติหน้าที่โดยทุจริต หรือที่เรียกว่าฉ้อราษฎร์บังหลวง จึงเป็นการกระทำที่น่าตำหนิ สมควรถูกลงโทษ เพราะเป็นการใช้อำนาจหน้าที่แสวงหาผลประโยชน์ส่วนตนโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย วิทยานิพนธ์นี้จึงมุ่งศึกษาบทบัญญัติที่กำหนดความรับผิดกรณีเจ้าพนักงานจัดเก็บภาษีโดยทุจริตในประมวลกฎหมายอาญา ตลอดจนพระราชบัญญัติศุลกากร เพื่อวิเคราะห์ถึงปัญหาการบังคับใช้และช่องว่างของกฎหมายที่เอื้อต่อการเกิดการทุจริตคอร์รัปชั่นในหน่วยงานศุลกากร และเสนอแนวทางแก้ไขต่อไป
DOI: 10.5523/bris.16u0rx4tgbgx31zkqx6gn25whb
title: Data for PCCP (2018) paper "Amorphous Phase State Diagrams and Viscosity of Ternary Aqueous Organic/Organic and Inorganic/Organic Mixtures"

description: A Dimer Collision, Isolation and  Coalescence (DCIC) technique is used to probe the phase behaviour and glass transition temperatures of ternary aerosol mixtures. The DCI technique is used to perform temperature and relative humidity dependent viscosity measurements at viscosities near 5 × 106 Pa∙s. These measurements are compared with values from Holographic Optical Tweezer (HOT) measurements taken at room temperature. Measurements include organic-organic and organic-inorganic mixtures of sucrose-citric acid and sucrose-sodium nitrate mixtures. Overall, the viscosities determined from the DCI and HOT techniques are in good agreement. The data reported here add additional insight into the wide discrepancies in glass transition temperatures reported for pure sodium nitrate. The phase diagram model used in the work of Rothfuss and Petters (Phys. Chem. Chem. Phys., 2017, 19, 6532-6545) is expanded to include multiple solute components. Data and model predictions of the mixtures are in good agreement with the modified model.
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1197
title: บุคลิกภาพเชาวน์จิตอัจฉริยะ เชาวน์จัดการอุปสรรค ความเหนื่อยหน่ายในการทำงานที่มีผลต่อคุณภาพการบริการของพนักงานบริการลูกค้าทางโทรศัพท์ บริษัทผู้ให้บริการด้านการสื่อสารโทรคมนาคมไร้สายแห่งหนึ่ง

description: การวิจัยครั้งนี้ ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างบุคลิกภาพเชาวน์จิตอัจฉริยะ เชาวน์จัดการอุปสรรค ความเหนื่อยหน่ายในการทำงาน และคุณภาพการบริการ กลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานบริการลูกค้าทางโทรศัพท์ จำนวน 240 คน บริษัทผู้ให้บริการด้านการสื่อสารโทรคมนาคมไร้สายแห่งหนึ่ง เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาคือ (1)แบบสอบถามบุคลิกภาพเชาวน์จิตอัจฉริยะ (2)แบบสอบถามเชาวน์จัดการอุปสรรค(3)แบบสอบถามความเหนื่อยหน่ายในการทำงาน(4)แบบสอบถามคุณภาพการบริการสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน เพื่อศึกษาข้อมูลทั่วไปของกลุ่มตัวอย่าง การวิเคราะห์สัมประสิทธ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันและการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณแบบมีขั้นตอนเพื่อสร้างสมการพยากรณ์คุณภาพการบริการ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้1. พนักงานบริการลูกค้าทางโทรศัพท์มีความสมดุลของบุคลิกภาพเชาวน์จิตอัจฉริยะทั้ง 6ลักษณะอยู่ในระดับค่อนข้างสูง ได้แก่ บุคลิกภาพแบบยึดระเบียบแบบแผนบุคลิกภาพแบบชอบสังคมบุคลิกภาพแบบชอบสำรวจบุคลิกภาพแบบชอบงานศิลป์บุคลิกภาพแบบยึดความจริง และบุคลิกภาพแบบกล้าได้กล้าเสียเชาวน์จัดการอุปสรรคโดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับค่อนข้างสูงได้แก่ ด้านการควบคุมสถานการณ์ ด้านสาเหตุและความรับผิดชอบต่อปัญหา ด้านผลกระทบของปัญหาและด้านความคงทนของปัญหาความเหนื่อยหน่ายในการทำงานโดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับค่อนข้างต่ำ ได้แก่ ความเหนื่อยล้าทางอารมณ์การลดค่าความเป็นบุคคลของผู้อื่นการลดค่าความสำเร็จในงานของตนเอง และคุณภาพการบริการอยู่ในระดับค่อนข้างสูง ได้แก่ ด้านบริการที่เป็นรูปธรรมด้านความน่าเชื่อถือและความไว้วางใจได้ด้านการตอบสนองต่อลูกค้าด้านการให้ความเชื่อมั่นต่อลูกค้าและด้านการรู้จักและเข้าใจลูกค้า2. ผลการวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน2.1 บุคลิกภาพเชาวน์จิตอัจฉริยะทั้ง 6ลักษณะมีความสัมพันธ์ทางบวกกับเชาวน์จัดการอุปสรรคโดยรวมและรายด้าน 2.2 เชาวน์จัดการอุปสรรคโดยรวมและรายด้านมีความสัมพันธ์ทางลบกับความเหนื่อยหน่ายในการทำงานโดยรวมและรายด้าน2.3บุคลิกภาพเชาวน์จิตอัจฉริยะทั้ง6ลักษณะมีความสัมพันธ์ทางลบกับความเหนื่อยหน่ายในการทำงานโดยรวมและรายด้าน2.4 บุคลิกภาพเชาวน์จิตอัจฉริยะทั้ง6ลักษณะมีความสัมพันธ์ทางบวกกับคุณภาพการบริการโดยรวมและรายด้าน2.5 เชาวน์จัดการอุปสรรคโดยรวมและรายด้านมีความสัมพันธ์ทางบวกกับคุณภาพการบริการโดยรวมและรายด้าน2.6 ความเหนื่อยหน่ายในการทำงานโดยรวมและรายด้านมีความสัมพันธ์ทางลบกับคุณภาพการบริการโดยรวมและรายด้าน3. ผลการทดสอบสมการทำนายคุณภาพการบริการเชาวน์จัดการอุปสรรคด้านผลกระทบของปัญหาด้านสาเหตุและความรับผิดชอบต่อปัญหาด้านการควบคุมสถานการณ์ด้านความคงทนของปัญหาบุคลิกภาพเชาวน์จิตอัจฉริยะแบบชอบสำรวจและบุคลิกภาพเชาวน์จิตอัจฉริยะแบบยึดความจริงมีอำนาจร่วมกันทำนายคุณภาพการบริการได้ร้อยละ 92.3ผลการวิจัย ครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าเชาวน์จัดการอุปสรรคและบุคลิกภาพเชาวน์จิตอัจฉริยะเป็นตัวแปรสำคัญที่ส่งเสริมให้พนักงานบริการลูกค้าทางโทรศัพท์มีคุณภาพการบริการที่มีประสิทธิภาพซึ่งสามารถใช้เป็นแนวทางสำหรับการศึกษา และการพัฒนาบุคลิกภาพเชาวน์จิตอัจฉริยะเชาวน์จัดการอุปสรรค คุณภาพการบริการ และแนวทางป้องกันความเหนื่อยหน่ายในการทำงาน เพื่อผลการปฏิบัติงานที่ดีและเพิ่มขีดความสามารถในการให้บริการลูกค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1198
title: การนำนโยบายสาธารณะเพื่อสุขภาพไปปฏิบัติ: กรณีธรรมนูญสุขภาพเฉพาะพื้นที่

description: การศึกษาเรื่อง “การนำนโยบายสาธารณะเพื่อสุขภาพไปปฏิบัติ กรณีธรรมนูญสุขภาพเฉพาะพื้นที่” โดยใช้พื้นที่อำเภอสูงเม่น จังหวัดแพร่ เป็นกรณีศึกษา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งเสริมสนับสนุนให้การนำธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพเฉพาะพื้นที่ไปสู่การปฏิบัติ  และเพื่อศึกษาผลการดำเนินการ ตลอดจนปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะในการจัดทำธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพเฉพาะพื้นที่  เพื่อนำไปปรับใช้ในการจัดทำธรรมนูญสุขภาพเฉพาะพื้นที่อื่น ๆ  และใช้เป็นแนวทางในการนำนโยบายไปสู่การปฏิบัติ  การศึกษานี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพโดยเทคนิคการสัมภาษณ์ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้กำหนดนโยบาย  เจ้าหน้าที่ผู้นำนโยบายไปปฏิบัติ  และประชาชนผู้มีส่วนได้ส่วนเสียกับนโยบาย การวิเคราะห์ข้อมูลใช้เทคนิคการตีความโดยใช้ตัวแบบทางด้านการพัฒนาองค์การเป็นกรอบแนวคิดในการศึกษา  และใช้ข้อมูลที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ ข้อมูลจากเอกสาร หนังสือ กฎหมาย  กฎ ระเบียบ คำสั่ง  วิทยานิพนธ์  รายงานการค้นคว้าอิสระ  งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง  รายงานประจำปี หนังสือพิมพ์ บทความ  เอกสารของทางราชการและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง  รวมทั้งข้อมูลที่สืบค้นจากอินเทอร์เน็ต  ผลการศึกษาพบว่า การนำธรรมนูญสุขภาพประจำอำเภอสูงเม่นในฐานะที่เป็นนโยบายเพื่อสุขภาพไปสู่การปฏิบัติเกิดขึ้นได้โดยผู้นำที่เห็นความสำคัญของนโยบายและพร้อมที่จะผลักดันให้เกิดการมีส่วนร่วมทุกภาคส่วน ทำให้ประชาชนในพื้นที่กล้าที่จะแสดงความเห็นและบอกเล่าปัญหาที่ต้องการให้แก้ไข  จึงสามารถนำนโยบายไปปฏิบัติได้ตรงกับปัญหาที่แท้จริงของประชาชน  นอกจากนี้ ยังพบว่ามีการทำงานเป็นทีมและมีการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของทุกฝ่ายตั้งแต่เริ่มต้นกระบวนการจัดทำธรรมนูญสุขภาพประจำอำเภอสูงเม่นจนถึงการดำเนินงานตามโครงการ ทำให้ประชาชนรู้สึกถึงความเป็นเจ้าของและสามารถนำนโยบายนั้นไปปฏิบัติให้ประสบความสำเร็จอย่างเป็นรูปธรรม   ปัญหาและอุปสรรคที่เกิดขึ้นที่เห็นได้ชัดเจนคือ การไม่ยอมรับจากคนบางส่วนในพื้นที่เนื่องจากยังไม่มีความเข้าใจในนโยบาย และมีบางตำบลที่ยังไม่มีโครงการขับเคลื่อนตามธรรมนูญสุขภาพประจำอำเภอสูงเม่นอย่างเป็นรูปธรรม  จึงเป็นความท้าทายของผู้นำในการนำนโยบายไปสู่การปฏิบัติ  หากผู้นำในการขับเคลื่อนธรรมนูญสุขภาพมีความจริงใจในการดำเนินงาน  สามารถสร้างความไว้วางใจให้เกิดขึ้นในชุมชนนั้นได้ การมีส่วนร่วมของภาคประชาชนในพื้นที่ก็จะมีมากขึ้น และเป็นการสร้างความเข้มแข็งของภาคประชาชนในอำเภอสูงเม่นต่อไปข้อเสนอแนะในการพัฒนานโยบายคือ การส่งเสริมให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการดำเนินการกำหนดนโยบายสุขภาพในท้องถิ่นมากขึ้น โดยให้ประชาชนในพื้นที่เกิดการรวมกลุ่มเพื่อจัดกิจกรรมที่เป็นประโยชน์โดยใช้ธรรมนูญสุขภาพประจำอำเภอสูงเม่นเป็นแนวทาง
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1199
title: ปัญหาและอุปสรรคการดำเนินงานด้านการป้องกันและปราบปรามยาเสพติดของเจ้าหน้าที่ตำรวจของสถานีตำรวจภูธรในจังหวัดปทุมธานี

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคการดำเนินงานด้านการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด  เปรียบเทียบปัจจัยที่ส่งผลต่อปัญหาและอุปสรรคการดำเนินงาน และหาแนวทางในการแก้ปัญหาและอุปสรรคการดำเนินงานด้านการป้องกันและปราบปรามยาเสพติดของสถานีตำรวจภูธรในจังหวัดปทุมธานี  การเก็บข้อมูล โดยการสัมภาษณ์เจ้าหน้าที่ตำรวจที่ปฏิบัติหน้าที่เกี่ยวกับยาเสพติด  ซึ่งผลการศึกษา โดยสรุป ดังนี้  ผลการศึกษา พบว่า เจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานปราบปรามยาเสพติดมีจำนวนน้อยไม่เพียงพอ เนื่องจากไม่มีผู้อยากมาปฏิบัติงาน เป็นงานที่เสี่ยงอันตราย และยังขาดแคลนเครื่องมือ อุปกรณ์ในการปราบปรามยาเสพติด การนำนโยบายการปราบปรามยาเสพติดไปปฏิบัติ มีการสั่งงานที่ล่าช้าลงมาตามลำดับชั้นการบังคับบัญชา ทำให้เกิดความล่าช้าในการปฏิบัติงาน และหน่วยงานแต่ละหน่วยมีสายการบังคับบัญชาของแต่ละหน่วยงาน ทำให้การแก้ปัญหายาเสพติดไม่เป็นเอกภาพ มีปัญหาในการประสานงานระหว่างหน่วยงานการประสานงานมักใช้การประสานงานแบบไม่เป็นทางการนั้น  และจัดสรรงบประมาณในการปราบปรามยาเสพติด กระจัดกระจายอยู่หลายหน่วยงาน เกิดการแย่งชิงงบประมาณ  การดำเนินงานยังไม่เกิดการบูรณาการโดยแท้จริง รวมทั้งงบประมาณที่ได้รับการจัดสรรมีจำนวนจำกัด และจัดสรรล่าช้า ส่งผลต่อการปราบปรามยาเสพติด ปัญหาและอุปสรรคการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ตำรวจ คือ มาตรการในการบังคับใช้กฎหมายไม่จริงจัง   โทษในการลักลอบนำยาเสพติดเข้าประเทศยังไม่รุนแรงทำให้มีผู้กระทำผิดซ้ำ  อำนาจทางกฎหมายให้เจ้าหน้าที่ตำรวจสามารถตรวจค้นได้ไม่เต็มที่กำลังพลในการปฏิบัติหน้าที่ไม่เพียงพอเครื่องมือและอุปกรณ์และเทคโนโลยีไม่เพียงพอต่อการใช้งานสภาพร่างกายของเจ้าหน้าที่ไม่พร้อม และ เจ้าหน้าที่ตำรวจควรหมั่นพัฒนาความรู้ ทักษะ ของตนเองอยู่ตลอดเวลา เช่น การสังเกตท่าทาง อากัปกิริยาของค้ายาเสพติด การสังเกตลักษณะ  การทดสอบสารเสพติด
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1200
title: การศึกษาส่วนประสมทางการตลาดในโครงการบ้านพักผู้สูงอายุ: กรณีศึกษาโครงการบ้านพักบุศยานิเวศม์และโครงการสวางคนิเวศ

description: การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ การศึกษาส่วนประสมทางการตลาดในโครงการบ้านพักผู้สูงอายุ: กรณีศึกษาโครงการบ้านพักบุศยานิเวศม์และโครงการสวางคนิเวศ โดยการเก็บข้อมูลจาก โครงการที่พักอาศัยผู้สูงอายุโครงการบ้านพักบุศยานิเวศม์และโครงการสวางคนิเวศจำนวน 65 คนการวิจัยนี้จัดเก็บข้อมูลผู้สูงอายุที่พักอาศัยในโครงการและข้อมูลด้านส่วนประสมทางการตลาดที่ใช้ในการตัดสินใจซื้อโครงการบ้านพักผู้สูงอายุโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ในการอธิบายข้อมูลประชากรสูงอายุจากแบบสอบถามการสัมภาษณ์และการสำรวจ โดยการวิจัยนี้รวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์ ผู้ดูแลโครงการจำนวน 5 ท่านและผู้มีประสบการด้านโครงการที่พักเพื่อผู้สูงอายุจำนวน 4 ท่าน และเก็บข้อมูลสำรวจโครงการด้านกายภาพ เช่น พื้นที่สาธารณะ ห้องน้ำในสถานที่พักอาศัย และสถานพยาบาลบริเวณรอบๆโครงการผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างผู้สูงอายุ เป็นเพศหญิงสูงกว่าเพศชาย อยู่ในช่วงอายุระหว่าง 60 - 69 ปี เป็นส่วนใหญ่ ประกอบอาชีพ ข้าราชการร้อยละ 53.85 ผู้พักอาศัยมีความต้องการ การออกแบบเพื่อพักอาศัยคนเดียว ต้องการความปลอดภัยทางด้านทรัพย์สินและต้องการมีสถานพยาบาลใกล้สถานที่  พักอาศัย ปัจจัยหลักทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อโครงการบ้านพักผู้สูงอายุ คือ ชื่อเสียงของเจ้าของโครงการถือเป็นสิ่งสำคัญด้านส่วนประสมทางการตลาดในโครงการบ้านพักผู้สูงอายุ ผลจากการสัมภาษณ์ผู้ดูแลโครงการพบว่า ทั้ง 2 โครงการ มีความแตกต่างกันในด้านรูปแบบโครงการและขนาดของโครงการ มีความคล้ายคลึงกันของส่วนประสมทางการตลาด ในด้านสินค้า คือ ภาพลักษณ์ความน่าเชื่อถือของผู้ก่อตั้งโครงการ ลักษณะการออกแบบที่สามารถช่วยเหลือตนเองในสถานที่พักอาศัยลักษณะ ความชื่นชอบของกลุ่มตัวอย่างผู้สูงอายุ มีความต้องการพักอาศัยเดี่ยวและการมีสวนสาธารณะให้ชื่นชมธรรมชาติ สำหรับราคาพบว่ามีการตั้งราคาที่ต่ำกว่ามูลค่าก่อสร้างโครงการและมีกำไรเมื่อมีการขายสิทธิ์โครงการในรอบถัดไป มีลักษณะการซื้อสินค้าโดยการตัดสินใจด้วยตนเองจากการเข้าชมโครงการจริง ด้านรายการส่งเสริมการขายพบว่า กลุ่มตัวอย่างผู้สูงอายุให้ความสำคัญต่อการจัดกิจกรรมในโครงการ เช่น  งานประเพณีไทย เป็นต้น สถานที่ตั้งโครงการพบว่าทั้งสองโครงการมีสถานพยาบาลตั้งอยู่ใกล้บริเวณโครงการ ด้านความต้องการอื่นๆ ของกลุ่มตัวอย่างผู้สูงอายุ คือ ความกังวลด้านการใช้ชีวิต เมื่อไม่สามารถดูแลตนเองได้และมีความคาดหวังในการมีรายได้ระหว่างการพักอาศัยในโครงการบ้านพักเพื่อผู้สูงอายุ การดำเนินการวิจัยนี้เพื่อเป็นแนวทางสำหรับผู้สูงอายุในการวางแผนการใช้ชีวิตในช่วงบั้นปลายในสถานที่พักอาศัยเพื่อให้เกิดความสุขและมีสุขภาพที่ดี การวิจัยนี้หวังเป็นอย่างยิ่งเพื่อเกิดประโยชน์ต่อผู้สูงอายุที่ต้องการเลือกซื้อสถานที่พักอาศัย ผู้ศึกษาวิจัยสามารถนำไปศึกษาค้นคว้าเพิ่มเติมด้านโครงการบ้านพักอาศัยผู้สูงอายุและผู้ประกอบการสามารถนำข้อมูลจากงานวิจัย ไปประยุกต์ใช้ในการวางรูปแบบที่พักอาศัยเพื่อตรงตามความต้องการของผู้สูงอายุชาวไทยคำสำคัญ: ส่วนประสมทางการตลาด, การตัดสินใจซื้อ, ผู้สูงอายุ, ที่พักอาศัยผู้สูงอายุ
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1201
title: กลยุทธ์การตลาดสำหรับอาคารชุดพักอาศัยริมเส้นทางสัญจรทางน้ำในเขตกรุงเทพมหานคร

description: บทคัดย่อการวิจัยนี้ศึกษาทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพโดยเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามจำนวน 350 ชุดจากผู้ใช้เส้นทางเรือโดยสารคลองแสนแสบเพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ด้านประชากรศาสตร์ที่มีต่อพฤติกรรมผู้บริโภคและความคิดเห็นต่อส่วนประสมการตลาดในการตัดสินใจซื้ออาคารชุดพักอาศัยริมเส้นทางคลองแสนแสบพร้อมกับข้อมูลกลยุทธ์การตลาดจากการสัมภาษณ์นักพัฒนาโครงการ5 รายที่มีประสบการณ์มากกว่า 5 ปีเพื่อวิเคราะห์ช่องว่างของกลยุทธ์แล้วนำเสนอกลยุทธ์การตลาดที่เหมาะสมในการพัฒนาอาคารชุดพักอาศัยริมเส้นทางคลองแสนแสบซึ่งมีแนวโน้มเติบโตตามระบบขนส่งทางน้ำในเขตกรุงเทพมหานคร และมีผู้นิยมโดยสารทางเรือซึ่งถือเป็นจุดขายใหม่ในปัจจุบันและอนาคตผลวิจัยพบว่า กลุ่มเป้าหมายคือพนักงานบริษัทเอกชนเพศหญิง อายุ 25-35 ปี สถานภาพโสดระดับการศึกษาปริญญาตรี มีรายได้ครอบครัวต่ำกว่า 40,000 บาทต่อเดือน และมีสมาชิกในครอบครัว 2-3 คน ต้องการอาคารชุดพักอาศัยรูปแบบทันสมัยพื้นที่ใช้สอย 30-35 ตารางเมตร แบบ 1 ห้องนอน 1 ห้องน้ำ 1 ห้องนั่งเล่น ปัจจัยสำคัญต่อการตัดสินใจซื้อ ได้แก่ ความปลอดภัยพื้นที่จอดรถ คุณภาพวัสดุก่อสร้าง ห้องตัวอย่างเงินดาวน์ต่ำ มีส่วนลดและของแถม นอกจากนี้ผู้ตอบแบบสอบถามต้องการให้ผู้ประกอบการมุ่งพัฒนาสภาวะแวดล้อมโดยรอบให้ดีขึ้นด้วยซึ่งสอดคล้องกับข้อมูลกลยุทธ์การตลาดของผู้ประกอบการ ดังนั้น กลยุทธ์การตลาดที่เหมาะสม คือ (1) สภาวะแวดล้อมที่ดีปลอดภัยสะดวกต่อการสัญจรทางน้ำ (2) อัตราผ่อนชำระใกล้เคียงค่าเช่าพักใน                อพาร์ทเมนท์ (3) อบรมเรื่องสภาวะแวดล้อมละแวกใกล้เคียงให้กับพนักงานขายเพื่อตอบข้อซักถาม (4) ส่วนลดหรือการส่งเสริมการตลาดสำหรับลูกค้า
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1202
title: การศึกษารูปแบบอาคารชุดพักอาศัยทางด้านกายภาพเพื่อตอบสนองคนเจเนอเรชั่นวายที่ใช้ชีวิตในย่านธุรกิจของกรุงเทพมหานคร

description: เนื่องจากกรุงเทพมหานครเป็นศูนย์กลางรายได้และอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ของประเทศไทย โดยเฉพาะในเขตศูนย์กลางธุรกิจ (Central Business District, CBD) เช่น สีลม สาทร เพลินจิต ชิดลม อโศก สยาม เป็นต้น มีระบบขนส่งมวลชนที่สะดวกสบายเชื่อมจากศูนย์กลางธุรกิจไปถึงยังย่านต่าง ๆ ทำให้มีประชากรเข้ามาประกอบอาชีพหรือทำการศึกษาในย่านดังกล่าวเป็นจำนวนมาก ซึ่งจากประชากรที่เข้ามาทำงานหรือทำการศึกษานั้น ในปัจจุบันคนกลุ่มใหญ่จะอยู่ในช่วงช่วงอายุ 19 - 35 ปี มากที่สุด ทำให้เกิดความต้องการที่อยู่อาศัยที่เหมาะสมกับการใช้ชีวิตในเมืองหลวงของกรุงเทพมหานคร ที่ใกล้แหล่งงานเพื่อรองรับคนกลุ่มนี้การวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางในการพัฒนารูปแบบทางด้านกายภาพโครงการที่อยู่อาศัยประเภทอาคารชุดพักอาศัย ที่ตอบสนองต่อความต้องการของกลุ่มคนที่เกิดในช่วง ปี 2523 - 2538 ซึ่งเป็น “คนกลุ่มใหญ่” ที่ใช้ชีวิตในย่านธุรกิจของกรุงเทพมหานคร และเริ่มเข้าสู่วัยการทำงาน มีรายได้เป็นของตัวเอง โดยได้มีการนิยามคนกลุ่มนี้ในภาษาอังกฤษไว้ว่า เจเนอเรชั่นวาย (“Generation Y”) ซึ่งในปัจจุบันปี พ.ศ. 2558 อยู่ในช่วงอายุ 19 - 35 ปี โดยการเก็บข้อมูลจากการสัมภาษณ์ผู้มีประสบการณ์ด้านออกแบบโครงการอาคารชุดพักอาศัยสำหรับกลุ่มเป้าหมายเจเนอเรชั่นวาย และนำข้อมูลจากการสัมภาษณ์จำนวน 4 ท่าน มาวิเคราะห์เปรียบเทียบและแปลความหมายในรูปของการวิเคราะห์เนื้อหา เพื่อนำมาคัดกรองจัดทำเครื่องมือแบบสอบถาม จากนั้นได้นำเครื่องมือแบบสอบถามมาเก็บข้อมูล จำนวน 400 ชุด ในเขตพื้นที่ สีลม สาทร เพลินจิต ชิดลม อโศก สยาม ที่อยู่ในพื้นที่ศึกษาของงานวิจัย เพื่อเก็บข้อมูลเชิงปริมาณ และนำผลมาวิเคราะห์แนวทางและรูปแบบในการพัฒนาโครงการอาคารชุดพักอาศัยที่ตอบสนองต่อแนวคิดต่อความต้องการของกลุ่มประชากรเจเนอเรชั่นวาย จากการวิจัยนั้น ผลการวิจัยที่ได้แสดงให้เห็นว่าประชากรกลุ่มเจเนอเรชั่นวาย ที่ใช้ชีวิตในย่านศูนย์กลางธุรกิจของกรุงเทพมหานคร มีความต้องการที่พักอาศัยพื้นที่ใช้สอยเล็กลง แต่มีรูปแบบการออกแบบที่มีพื้นที่ใช้สอยครบครัน ใกล้แหล่งงานและสะดวกในการเดินทาง เพื่อประหยัดเวลาและค่าใช้จ่าย โดยมีปัจจัยด้านรูปแบบการเดินทางเป็นแรงจูงใจในการตัดสินใจซื้อ ดังนั้นรูปแบบการพักอาศัยในห้องชุดหรืออาคารชุดพักอาศัยที่มีทำเลติดถนนใหญ่ และมีสาธารณูปโภคอยู่ใกล้บริเวณรอบโครงการ ที่สามารถขับรถส่วนตัวไปได้สะดวกและรวดเร็ว สิ่งอำนวยความสะดวกภายในโครงการที่เพิ่มมากขึ้นจากอดีต เช่น ร้านค้าสะดวกซื้อ ส่วนกลางที่มีขนาดและอุปกรณ์ที่เพียงพอต่อผู้อาศัยในโครงการ รวมถึงด้านราคาของโครงการที่สอดคล้องต่อรายได้ของกลุ่มประชากรเจเนอเรชั่นวายแต่ละช่วงอายุ สิ่งเหล่านี้สามารถตอบสนองความต้องการต่อพฤติกรรมการใช้ชีวิตและกำลังผ่อนชำระของกลุ่มประชากรเจเนอเรชั่นวายได้ในยุคปัจจุบัน
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1203
title: การสำรวจการเพิ่มอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดิน (FAR bonus) ในการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ประเภทอาคารสูงในเขตกรุงเทพมหานคร

description: กรุงเทพมหานครได้มีกฎกระทรวงบังคับใช้ผังเมืองรวมกรุงเทพมหานครมาเป็นเวลากว่า 20 ปี แต่ในปัจจุบันกรุงเทพมหานครยังคงเกิดปัญหามากมาย ทั้งปัญหาการจราจรติดขัด ปัญหามลพิษภาวะ ปัญหาชุมชนแออัด สาธารณูปโภค สาธารณูปการไม่เพียงพอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัญหาการขาดพื้นที่โล่งเพื่อประโยชน์สาธารณะและพื้นที่สีเขียว ดังนั้น จึงมีการประกาศใช้มาตรการ การเพิ่มอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดิน (FAR Bonus) เพื่อให้ผู้ประกอบการอสังหาริมทรัพย์สามารถพัฒนาโครงการให้มีพื้นที่อาคารได้เพิ่มขึ้น แลกกับการปฏิบัติตามเงื่อนไขที่รัฐเชื่อว่าจะเป็นประโยชน์กับเมือง จึงนำมาสู่การสำรวจว่าการใช้ (FAR Bonus) ตามผังเมืองรวมกรุงเทพมหานครนั้น ส่งผลกระทบต่อการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ประเภทอาคารสูงโดยเฉพาะในเขตกรุงเทพมหานครอย่างไร มีผลกระทบใดที่เป็นโอกาส และข้อจำกัดในการนำ (FAR Bonus) มาปฏิบัติ และการจะนำ (FAR Bonus) ไปใช้ต่อไปจะมีวิธีการอย่างไร ให้สามารถนำมาใช้งานอย่างได้ผลในการพัฒนาเมืองให้บรรลุวัตถุประสงค์ของการวางผังเมืองรวมการวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจการเพิ่มอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดิน  (FAR Bonus) ในการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ประเภทอาคารสูงในเขตกรุงเทพมหานคร วิเคราะห์ผลกระทบในการนำ (FAR Bonus) มาใช้เพื่อให้เกิดผลในทางปฏิบัติในการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ประเภทอาคารสูง และเสนอแนะมาตรการส่งเสริมการพัฒนา (FAR Bonus)  ในการเพิ่มประโยชน์ต่อการพัฒนาพื้นที่สาธารณะที่เหมาะสมในการพัฒนาต่อไปในอนาคต งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ และมีการตรวจสอบข้อมูลด้วยวิธีการตรวจสอบข้อมูลแบบ 3 เส้า โดยการวิเคราะห์ข้อมูลจากเอกสาร และการสัมภาษณ์เชิงลึกจากกลุ่มผู้ให้ข้อมูล 3 กลุ่ม ได้แก่ เจ้าพนักงานผู้มีอำนาจให้ใบอนุญาตก่อสร้างอาคารในกรุงเทพมหานคร นักวิชาการอิสระ และผู้ประกอบการอสังหาริมทรัพย์ในกรุงเทพมหานคร ถึงเงื่อนไขและข้อจำกัดต่อการนำการเพิ่มอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดิน (FAR Bonus) มาใช้ ซึ่งข้อมูลที่ได้นั้นจะนำไปสู่การวิเคราะห์เนื้อหาเชิงคุณภาพ และแสดงผลในรูปแบบของการวิจัยเชิงพรรณนาผลการศึกษา พบว่า การเพิ่มอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดิน (FAR Bonus) สามารถนำไปใช้ในทางปฏิบัติได้จริงในการเพิ่มพื้นที่โล่งเพื่อประโยชน์สาธารณะโดย การเพิ่มอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดิน (FAR Bonus) เป็นมาตรการส่งเสริมโดยไม่ได้มีการบังคับใช้ทางกฎหมายซึ่งเป็นมาตรการที่ดีที่จะส่งเสริมให้ผู้ประกอบการอสังหาริมทรัพย์ทำตามนโยบายที่ภาครัฐอยากให้เกิดขึ้น อย่างไรก็ตามการนำการเพิ่มอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดิน (FAR Bonus) การเพิ่มอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดิน (FAR Bonus) ไปใช้นั้น ยังต้องคำนึงถึงผลกระทบในหลาย ๆ ด้าน เช่น การทำเป็นพื้นที่โล่งในโครงการอาจจะไม่คุ้มค่าแก่การลงทุนที่จะแบ่งที่ดินไปใช้ประโยชน์ แทนที่จะนำไปทำเป็นพื้นที่ก่อสร้างอาคารเพราะต้องการพื้นที่ใช้สอยในอาคารและที่ดินราคาสูง หรือการจัดให้มีพื้นที่โล่งเพื่อประโยชน์สาธารณะนั้นจะต้องเป็นอาคารสาธารณะซึ่งเหมาะแก่อาคารที่มีประชาชนมาใช้บริการจำนวนมาก อยู่ในจุดเปลี่ยนถ่ายของการเดินทางจึงจะทำให้เหมาะแก่การทำเป็นพื้นที่โล่งเพื่อประโยชน์สาธารณะ ซึ่งผลกระทบเหล่านี้ เป็นเงื่อนไขเพิ่มเติมในการตัดสินใจขอใช้การเพิ่มอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดิน (FAR Bonus) ของผู้ประกอบการอสังหาริมทรัพย์ทำให้การเพิ่มอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดิน (FAR Bonus) ยังไม่ได้ถูกใช้อย่างแพร่หลาย
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1204
title: การรับรู้เกี่ยวกับระบบระบายอากาศโดยวิธีธรรมชาติของผู้บริโภคบ้านเดี่ยวระดับกลางในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล

description: การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการรับรู้เกี่ยวกับระบบการระบายอากาศโดยวิธีธรรมชาติของกลุ่มตัวอย่างผู้บริโภคบ้านเดี่ยวระดับกลางในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล โดยผู้ศึกษาวิจัยได้ใช้การวิจัยแบบเชิงปริมาณ เก็บรวบรวมข้อมูลแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่าง และนำข้อมูลที่ได้นำมาวิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนาผลการวิเคราะห์ การรับรู้เกี่ยวกับระบบระบายอากาศโดยวิธีธรรมชาติของผู้บริโภคบ้านเดี่ยวระดับกลางในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล สรุปผลการศึกษาดังนี้ การวิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานของกลุ่มตัวอย่างผู้บริโภคที่ต้องการซื้อบ้านเดี่ยวระดับกลาง จำนวน 400 คน ในภาพรวมพบว่าส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงมากกว่าเพศชาย อายุเฉลี่ยระหว่าง 26-35 ปี สถานภาพสมรส ระดับการศึกษาระดับปริญญาตรี อาชีพพนักงานบริษัทเอกชน รายได้รวมของครอบครัวต่ำกว่า 100,000 บาท/เดือน จำนวนสมาชิกในครอบครัว 3-4 คน การวิเคราะห์ข้อมูลเกี่ยวกับความต้องการซื้อบ้าน โดยส่วนใหญ่กลุ่มตัวอย่างมีการวางแผนที่จะซื้อที่อยู่อาศัยในระยะเวลา 7 เดือน ขึ้นไป ต้องการบ้านที่มีขนาดพื้นที่ใช้สอย 151-200 ตร.ม. งบประมาณในการซื้อบ้าน 3-5 ล้านบาท และต้องการรูปแบบบ้านเป็นแบบสมัยใหม่การวิเคราะห์ข้อมูลเกี่ยวกับการรับรู้เกี่ยวกับระบบระบายอากาศโดยวิธีธรรมชาติ โดยกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เคยศึกษา และได้รับการอบรมหรือได้รับข้อมูลเกี่ยวกับระบบระบายอากาศโดยวิธีธรรมชาติและวิธีกล แต่ยังไม่สามารถอธิบายถึงข้อดีหรือจุดเด่นของบ้านจัดสรรที่ประกอบด้วยระบบระบายอากาศโดยวิธีธรรมชาติได้ การวิเคราะห์ข้อมูลเกี่ยวกับความคิดเห็นเกี่ยวกับระบบระบายอากาศโดยวิธีธรรมชาติ โดยกลุ่มตัวอย่างมีความคิดเห็นว่าระบบระบายอากาศโดยวิธีธรรมชาติในภาพรวมมีความสำคัญปานกลาง ซึ่งกลุ่มตัวอย่างมีความคิดเห็นเกี่ยวกับระบบระบายอากาศโดยวิธีธรรมชาติในระดับมาก คือ ระบบระบายอากาศโดยวิธีธรรมชาติจะช่วยลดภาระค่าไฟฟ้า ระบบระบายอากาศโดยวิธีธรรมชาติมีส่วนช่วยส่งเสริมสุขภาพ และ ระบบระบายอากาศโดยวิธีธรรมชาติจะช่วยลดภาวะโลกร้อน           จากผลการวิจัยจึงสรุปได้ว่าควรเพิ่มช่องทางการประชาสัมพันธ์ให้ทราบถึงประโยชน์ของระบบระบายอากาศโดยวิธีธรรมชาติ ผ่านสื่อต่าง ๆ อาทิ โทรทัศน์ อินเทอร์เน็ต เป็นต้น ควรสนับสนุนให้ผู้ประกอบการออกแบบที่อยู่อาศัยโดยการนำระบบระบายอากาศโดยวิธีธรรมชาติมาเป็นจุดเด่น และนำเสนอว่าเป็นบ้านประหยัดพลังงาน ช่วยลดภาระค่าไฟฟ้า เพื่อให้สามารถตอบสนองความต้องการของผู้บริโภค ควรมีการเปรียบเทียบความแตกต่างของที่อยู่อาศัยที่ไม่มีระบบระบายอากาศโดยวิธีธรรมชาติ กับที่อยู่อาศัยที่มีระบบระบายอากาศโดยวิธีธรรมชาติ เพื่อเป็นส่วนช่วยให้ผู้บริโภคเห็นถึงความสำคัญมากขึ้น และจากการศึกษาครั้งนี้ เป็นการศึกษาเชิงปริมาณที่ได้รับข้อมูลในระดับหนึ่ง การวิจัยครั้งต่อไปควรเพิ่มรูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพประกอบการศึกษา ซึ่งจะได้รายละเอียดในเชิงลึกมากขึ้น