cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2017.616
title: ผลกระทบจากธุรกรรมการเงินทางอิเล็กทรอนิกส์ต่อความสามารถในการทำกำไรของธนาคารพาณิชย์

description: งานวิจัยเรื่อง ผลกระทบจากธุรกรรมการเงินทางอิเล็กทรอนิกส์ต่อความสามารถในการทำกำไรของธนาคารพาณิชย์ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ผลกระทบต่อความสามารถในการทำกำไรของกลุ่มธนาคารพาณิชย์ขนาดใหญ่จากการให้บริการธุรกรรมทางการเงินอิเล็กทรอนิกส์ (e-banking) ในปัจจุบันรูปแบบการให้บริการของธนาคารพาณิชย์เปลี่ยนแปลงไปจากการให้บริการผ่านสาขา (Traditional Banking) เป็นการให้บริการผ่านช่องทางอิเล็กทรอนิกส์ (e-banking) มากขึ้น ซึ่งเป็นผลมาจากปัจจัยด้านพฤติกรรมผู้บริโภคที่เปลี่ยนแปลงไป การเข้าสู่ตลาดของผู้ใช้บริการรายใหม่ รวมถึงนโยบายภาครัฐที่ส่งเสริมการเข้าสู่สังคมไร้เงินสด การศึกษานี้ผู้วิจัยใช้ข้อมูลทุติยภูมิ (Secondary Data) จากธนาคารแห่งประเทศไทย ตั้งแต่ไตรมาสที่ 1 ปี พ.ศ. 2548 ถึงไตรมาสที่ 4 ปี พ.ศ. 2560 เฉพาะข้อมูลกลุ่มธนาคารพาณิชย์ขนาดใหญ่ งานวิจัยวิเคราะห์และประมาณค่าสมการถดถอยเชิงพหุ ด้วยวิธีกำลังสองน้อยที่สุด (Ordinary Least Squares) งานวิจัยศึกษา 2 แบบจำลอง โดยแบบจำลองที่ 1 เป็นการวิเคราะห์ผลกระทบจากปัจจัยด้านการให้บริการ e-banking ต่อความสามารถในการทำกำไร (ROA) และแบบจำลองที่ 2 เป็นการวิเคราะห์ผลกระทบจากปัจจัยด้านรายได้และต้นทุนที่เกี่ยวข้องกับการให้บริการ e-banking ต่อความสามารถในการทำกำไร (ROA) การศึกษาแบบจำลองที่ 1 พบว่า ตัวแปรที่สะท้อนบริการ e-banking มีทิศทางความสัมพันธ์ต่อความสามารถในการทำกำไรสอดคล้องกับสมมติฐาน แม้ว่าจะไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ โดยปริมาณธุรกรรมโอนและชำระเงินผ่าน Internet Banking และ Mobile Banking (INTMOB) และจำนวนบัตรพลาสติก (CAD) มีความสัมพันธ์ในทิศทางเดียวกับความสามารถในการทำกำไร ส่วนจำนวนสาขา (BRH) มีความสัมพันธ์ในทิศทางตรงกันข้ามกับความสามารถในการทำกำไรความสามารถในการทำกำไร ในขณะที่แบบจำลองที่ 2 พบว่า ตัวแปรรายได้บริการโอนเงินและเรียกเก็บเงิน (TFR) สอดคล้องกับสมมติฐานและมีนัยสำคัญทางสถิติ กล่าวคือ มีทิศทางความสัมพันธ์ในทางบวกกับความสามารถในการทำกำไร ค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับพนักงาน (LE) ไม่สอดคล้องกับสมมติฐาน แต่มีนัยสำคัญทางสถิติ อาจเนื่องมาจากข้อมูลที่ใช้สะท้อนรูปแบบการดำเนินงานของธนาคารพาณิชย์ที่อาศัยปัจจัยด้านพนักงานเป็นปัจจัยหลัก ทิศทางความสัมพันธ์จึงเป็นไปในทิศทางเดียวกับความสามารถในการทำกำไร ส่วนค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับอาคารสถานที่และอุปกรณ์ (KE) มีความสัมพันธ์ในทิศทางตรงกันข้ามกับความสามารถในการทำกำไรสอดคล้องตามสมมติฐาน แต่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้ตัวแปรควบคุมอย่างรายได้ดอกเบี้ย (IR) และค่าใช้จ่ายในการดำเนินงาน (OC) มีนัยสำคัญทางสถิติต่อความสามารถในการทำกำไรของกลุ่มธนาคารพาณิชย์ขนาดใหญ่ โดยรายได้ดอกเบี้ย (IR) มีทิศทางความสัมพันธ์เป็นบวก แสดงให้เห็นว่า รายได้หลักของธนาคารพาณิชย์ยังเป็นรายได้ดอกเบี้ย ส่วนค่าใช้จ่ายในการดำเนินงาน (OC) มีทิศทางความสัมพันธ์เป็นลบ ซึ่งอาจสะท้อนได้ว่า บริการ e-banking จะส่งผลต่อความสามารถในการทำกำไรของธนาคารพาณิชย์ในทางอ้อม จากการลดลงของต้นทุนค่าใช้จ่ายในการดำเนินงาน อาทิ ลดการให้บริการผ่านสาขา โดยสรุป บริการ e-banking จะยังไม่ส่งผลกระทบโดยตรงกับความสามารถในการทำกำไรของธนาคารพาณิชย์ อาจเนื่องมาจากบริการ e-banking ในบริบทประเทศไทยยังอยู่ในช่วงเริ่มต้น ธนาคารพาณิชย์มีต้นทุนการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานด้านเทคโนโลยี รวมถึงผู้บริโภคยังใช้บริการ e-banking ไม่มากพอที่จะชดเชยกับต้นทุนเหล่านั้นได้ แต่ส่งผลทางอ้อมจากการบริหารจัดการต้นทุนที่มีประสิทธิภาพได้
DOI: 10.14457/tu.the.2017.617
title: ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องสำอางแบรนด์ไทยผ่านช่องทางออนไลน์

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาคือ เพื่อศึกษาว่าปัจจัยใดมีผลต่อการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภคในการเลือกบริโภคเครื่องสำอางแบรนด์ไทยผ่านช่องทางออนไลน์ มีกรอบแนวคิดในการศึกษาคือเป็นการประยุกต์ใช้แบบจำลองพฤติกรรการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภคโดยพัฒนาแบบจำลองให้สอดคล้องกับความเป็นจริง ด้วยการเพิ่มตัวแปรทางด้านต้นทุนและพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภค โดยใช้การเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามออนไลน์จากกลุ่มตัวอย่างที่เคยซื้อเครื่องสำอางแบรนด์ไทยผ่านช่องทางออนไลน์ในเขตกรุงเทพมหานคร รวม 400 ตัวอย่าง ผลการศึกษาจากแบบจำลองโลจิต พบว่า กลุ่มผู้บริโภคที่เป็น เพศหญิง มีอายุมาก มีการศึกษาสูง มีค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปซื้อเครื่องสำอางโดยเฉลี่ยต่อชิ้นสูง มีอาชีพข้าราชการ พนักงานของรัฐ พนักงานบริษัทเอกชน และมีรายได้ต่อเดือนน้อยกว่า 25,000 บาท/เดือน มีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นผู้ที่ซื้อเครื่องสำอางแบรนด์ไทยผ่านช่องทางออนไลน์เป็นประจำ ขณะที่การวิเคราะห์ ANOVA แสดงให้เห็นว่า คนที่ได้ซื้อเครื่องสำอางแบรนด์ไทยผ่านช่องทางออนไลน์ดิจิตอลเป็นประจำ มีจำนวนครั้งในการค้นหาและอัพเดทข้อมูลเครื่องสำอางแบรนด์ไทย(ครั้ง/เดือน) มีค่าเฉลี่ยของเวลาที่ใช้ในการเดินทางไปซื้อเครื่องสำอางและใช้เงินในการซื้อเครื่องสำอางแบรนด์ไทยผ่านช่องทางออนไลน์ สูงกว่า คนที่ไม่ได้ซื้อเครื่องสำอางแบรนด์ไทยผ่านช่องทางออนไลน์ดิจิตอลเป็นประจำ โดยที่ปัจจัยต่างๆ มีทิศทางความสัมพันธ์สอดคล้องกับสมมุติฐานที่ตั้งไว้
DOI: 10.14457/tu.the.2017.618
title: การศึกษาความเป็นไปได้ในการขยายอายุเกษียณการทำงาน: กรณีศึกษา การประปาส่วนภูมิภาค

description: การศึกษาความเป็นไปได้ในการขยายอายุเกษียณการทำงาน กรณีศึกษา การประปาส่วนภูมิภาค โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการตัดสินใจการเลือกทำงานต่อของอุปทานแรงงาน หากมีการขยายอายุเกษียณมากกว่า 60 ปี เพื่อศึกษาความต้องการในการจ้างงานต่อการจ้างงานกลุ่มแรงงานอายุมากกว่า 60 ปีขึ้นไป และเพื่อเสนอแนะแนวทางแก้ไข พัฒนาด้านบุคลากรให้สอดคล้องกับยุทธศาสตร์องค์กร การศึกษานี้เป็นการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณในด้านของอุปทานแรงงานต่อการเลือกการทำงานต่อ หากมีการขยายอายุเกษียณการทำงานมากกว่า 60 ปี โดยทำการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) ซึ่งเก็บรวบรวมข้อมูลจากพนักงานในการประปาส่วนภูมิภาค ที่มีอายุอยู่ในช่วง 50-59 ปี กลุ่มตัวอย่างจำนวน 300 ราย และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพในด้านของความต้องการในการจ้างงานต่อการจ้างงานกลุ่มแรงงานอายุมากกว่า 60 ปีขึ้นไป โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้บริหารระดับสูงจำนวน 3 ท่านผลการศึกษาทางด้านอุปทานแรงงานพบว่า หากการประปาส่วนภูมิภาคมีการขยายอายุเกษียณการทำงานมากกว่า 60 ปี ส่วนใหญ่กลุ่มแรงงานที่ต้องการทำงานต่อ คือ กลุ่มแรงงานที่ปฏิบัติงานอยู่ในกลุ่มระดับปฏิบัติการ มีระดับการศึกษาสูงสุดต่ำกว่าระดับปริญญาตรี มีรายได้ต่อเดือนมากกว่า 50,000 บาท ที่มีสุขภาพแข็งแรง ไม่มีปัญหาสุขภาพ และมีการออมและการลงทุนไม่เพียงพอสำหรับใช้ในยามเกษียณ อีกทั้งผลจากการศึกษาด้วยวิธีการถดถอยโลจีสติก (Logistic Regression) ยังพบว่า ปัจจัยด้านภาระหนี้สินมีผลต่อการเลือกทำงานต่อหรือเลือกไม่ทำงานต่อของแรงงานอย่างมีระดับนัยสำคัญ 0.10 และปัจจัยด้านการออมและการลงทุนไม่เพียงพอสำหรับใช้ในยามเกษียณ มีผลต่อการเลือกทำงานต่อหรือเลือกไม่ทำงานต่อของอุปทานแรงงานอย่างมีระดับนัยสำคัญ 0.05 นอกจากนี้ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกทำงานต่อของแรงงาน คือ แรงงานมองว่าตนเองยังสามารถทำงานได้ และ ยังคงต้องการได้รับสวัสดิการคงเดิมเช่นเดียวกับก่อนเกษียณอายุการทำงาน อีกทั้งไม่ต้องการเป็นภาระของสังคม ทั้งนี้กลุ่มแรงงานส่วนใหญ่คิดว่าอายุที่เหมาะสมต่อการขยายอายุเกษียณการทำงาน คือ 65 ปี โดยส่วนใหญ่คิดว่าควรทำงานที่เกี่ยวข้องก่อนการเกษียณอายุการทำงาน เพราะสามารถนำความรู้ ความสามารถ ความชำนาญในงานมาประยุกต์ใช้และให้คำปรึกษาแก่พนักงานรุ่นหลังได้ ในขณะเดียวกันได้ศึกษาถึงปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกไม่ทำงานต่อของแรงงาน พบว่าแรงงานส่วนใหญ่ที่เลือกไม่ทำงานต่อ เพราะต้องการพักผ่อนจากการทำงานที่ยาวนานและอยากหยุดพัก และมีเงิน ออมและการลงทุนที่เพียงพอสำหรับใช้ในยามเกษียณ อีกทั้งต้องการหยุดทำงานตามกติกาของสังคมและต้องการอยู่กับครอบครัว นอกจากนี้พบว่าแรงงานส่วนใหญ่ให้ความสำคัญกับการได้รับสวัสดิการเช่นเดิมกับก่อนเกษียณอายุการทำงาน เช่น การได้รับสวัสดิการค่ารักษาพยาบาล การตรวจสุขภาพประจำปี กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ เป็นต้น นอกจากนี้แรงงานส่วนใหญ่ให้ความเห็นว่าการขาดแรงจูงใจในการทำงานเป็นปัญหาและอุปสรรคที่สำคัญในการเลือกทำงานต่อในส่วนของการศึกษาด้านอุปสงค์แรงงาน พบว่า ได้มีการเตรียมความพร้อมการขยายอายุเกษียณการทำงานมากกว่า 60 ปี ทั้งในระยะสั้นและระยะยาว โดยมีการพัฒนาศักยภาพของบุคลากร เพื่อเพิ่มความสามารถในการทำงานให้มีผลิตภาพมากยิ่งขึ้น และมีการสื่อสารไปยังพนักงานให้เกิดความเข้าใจ อีกทั้งได้เตรียมความพร้อมด้านการปรับโครงสร้างการทำงานที่ชัดเจนและเหมาะสมในการรองรับโครงสร้างกำลังแรงงานที่กำลังเปลี่ยนแปลงไป
DOI: 10.14457/tu.the.2014.231
title: ความคาดหวังของผู้ที่สนใจจะศึกษาต่อโครงการปริญญาโททางบริหารธุรกิจ (MBA) ที่มีต่อมหาวิทยาลัยสำหรับเรียน MBA

description: ในการวิจัยเรื่อง ความคาดหวังของผู้ที่สนใจจะศึกษาต่อโครงการปริญญาโททางบริหารธุรกิจ (MBA) ที่มีต่อมหาวิทยาลัยสำหรับเรียน MBA ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงการรับรู้ และความคาดหวัง รวมไปถึงปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ (Block) และปัจจัยด้านมหาวิทยาลัยสำหรับเรียน MBA (Treatment) ที่แตกต่างกัน มีอิทธิพลต่อระดับความคาดหวังของผู้ที่สนใจจะศึกษาต่อโครงการปริญญาโททางบริหารธุรกิจ (MBA) เกี่ยวกับปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด (8Ps) เพื่อใช้เป็นข้อมูลในการพัฒนาหลักสูตร กลยุทธ์และการบริหารงานได้สอดคล้องต่อความคาดหวังของผู้ที่สนใจจะศึกษาต่อมากยิ่งขึ้น โดยผู้วิจัยได้ทำการคัดกรองเพื่อเก็บข้อมูลเชิงปริมาณและคุณภาพจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นเป้าหมาย ด้วยแบบสอบถามจำนวน 130 คนผลการศึกษาพบว่า การรับรู้ และความคาดหวังของผู้ที่สนใจจะศึกษาต่อโครงการปริญญาโททางบริหารธุรกิจ (MBA) ที่มีต่อแต่ละมหาวิทยาลัยสำหรับเรียน MBA นั้น แตกต่างกัน และเมื่อทดสอบปัจจัยทุกด้านทั้งหมดพร้อมกัน พบว่ามีเพียงปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ (Block) ที่มีอิทธิพลต่อระดับความคาดหวังของปัจจัยด้านสถานที่และทำเลที่ตั้ง (อาคารเรียนสวยงาม สะอาดและมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน) ที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติส่วนการศึกษาปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ (Block) และปัจจัยด้านมหาวิทยาลัยสำหรับเรียน MBA (Treatment) ที่แตกต่างกัน มีอิทธิพลต่อระดับความคาดหวังของผู้ที่สนใจจะศึกษาต่อโครงการปริญญาโททางบริหารธุรกิจ (MBA) เกี่ยวกับปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด (8Ps) หรือไม่นั้น พบว่า มีเพียงบางปัจจัยเท่านั้น ที่ส่งผลต่อระดับความคาดหวัง ที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
DOI: 10.14457/tu.the.2017.619
title: ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อประกันสุขภาพ: กรณีเปรียบเทียบช่วงอายุของกลุ่มผู้ซื้อ

description: การค้นคว้าอิสระนี้ ได้ทำการศึกษาถึงปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อประกันสุขภาพ: กรณีเปรียบเทียบช่วงอายุของกลุ่มผู้ซื้อรวมไปถึงศึกษาภาพรวมของธุรกิจประกันสุขภาพในประเทศไทยเพื่อเป็นแนวทางในการกำหนดกลยุทธ์ที่สอดคล้องกับแต่ละกลุ่มช่วงวัย การสุ่มตัวอย่างจำนวน 389 คน ที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพฯ ด้วยวิธี Convenience sampling ถูกนำมาใช้ในการศึกษาในครั้งนี้ โดยใช้เครื่องมือทางสถิติเชิงพรรณนาและเชิงอนุมานด้วยแบบจำลองโลจิท ในการวิเคราะห์ผลจากผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยส่วนใหญ่ทางด้านประชากรศาสตร์ อาทิเช่น อายุ เพศ และระดับการศึกษา ไม่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อประกันสุขภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีของอายุนั้น ชี้ให้เห็นชัดว่า ความแตกต่างในช่วงวัยไม่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อประกันสุขภาพ อาจจะเนื่องมาจากการเข้าถึงข้อมูลข่าวสารและการปรับตัวของสภาพแวดล้อมทางสังคมที่อาจจะลดช่องว่างของความแตกต่างทางความคิดเกี่ยวกับการซื้อประกันสุขภาพได้ ในกรณีของปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดพบว่า ปัจจัยส่วนใหญ่ล้วนแล้วแต่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อประกันสุขภาพ ยกเว้นเพียงปัจจัยด้านกายภาพเท่านั้นที่ไม่ผลต่อการตัดสินใจซื้อประกันสุขภาพ สิ่งที่น่าสนใจจากการศึกษาปัจจัยทางส่วนประสมทางการตลาดพบว่า ปัจจัยส่วนใหญ่ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อประกันสุขภาพของกลุ่มตัวอย่างนั้น ล้วนแล้วแต่เชื่อมโยงกับการทำงานของพนักบริษัทประกันสุขภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งทางด้านเกี่ยวกับการให้บริการข้อมูลข่าวสารและการบริการทางด้านอื่นๆข้อเสนอแนะที่ได้จากการศึกษาในครั้งนี้คือ เนื่องจากผู้บริโภคให้ความสำคัญกับ “ตัวแทน” มากที่สุด ดังนั้น บริษัทประกันสุขภาพควรเน้นในเรื่องการพัฒนาศักยภาพของตัวแทนประกันให้มีความรู้ในตัวผลิตภัณฑ์ จะต้องมีความละเอียดรอบคอบ มีความใส่ใจในการให้บริการ รวมไปถึงความซื่อสัตย์ แจ้งข้อมูลให้ถูกต้องและนำมาซึ่งประโยชน์แก่ผู้บริโภค อีกทั้งต้องมีการพัฒนาเทคโนโลยี เพื่อช่วยอำนวยความสะดวกในการซื้อประกันสุขภาพและมีการออกแบบตัวผลิตภัณฑ์ให้มีความหลากหลายเพื่อตอบโจทย์ความต้องการที่มีหลายรูปแบบของผู้บริโภคเช่นเดียวกัน
DOI: 10.14457/tu.the.2017.620
title: การศึกษาความเป็นไปได้ทางการเงินและเศรษฐศาสตร์ของการลงทุนผลิตพลังงานไฟฟ้าจากขยะมูลฝอยในเขตพื้นที่จังหวัดมุกดาหาร

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ทางการเงินและเศรษฐศาสตร์ของการลงทุนผลิตพลังงานไฟฟ้าจากขยะมูลฝอย ในเขตพื้นที่จังหวัดมุกดาหาร ขนาด 9.9 MW มีพลังงานไฟฟ้าที่จะจำหน่ายเข้าระบบ 8 MW เดินระบบ 7,920 ชั่วโมงต่อปี ปริมาณขยะมูลฝอยเข้าสู่เตาเผา 350 ตันต่อวัน ระยะเวลาของโครงการ คือ 20 ปี นอกจากโครงการจะช่วยกำจัดขยะมูลฝอยชุมชน ทั้งขยะมูลฝอยสร้างใหม่ และขยะมูลฝอยสะสมที่มีอยู่เดิม โครงการยังสามารถผลิตกระแสไฟฟ้าเพื่อจำหน่ายให้กับการไฟฟ้าฝ่ายผลิตได้อีกด้วย ผู้ศึกษานำข้อมูลที่รวบรวมได้มาวิเคราะห์ผลตอบแทนของโครงการผ่านตัวชี้วัดทางการเงินและทางเศรษฐศาสตร์ รวมทั้งการวิเคราะห์ความอ่อนไหวของโครงการทั้งการลดลงของปริมาณขยะมูลฝอยที่เข้าสู่ระบบ การเปลี่ยนแปลงของต้นทุนการดำเนินงานและบำรุงรักษา และการเปลี่ยนแปลงของผลประโยชน์ของโครงการ         ผลการวิเคราะห์ทางการเงิน พบว่า มูลค่าปัจจุบันสุทธิของโครงการ (NPV) มีค่าเท่ากับ 352,958,291.92 บาท อัตราผลตอบแทนภายในของโครงการ (IRR) มีค่าเท่ากับ 8.27% และอัตราส่วนผลตอบแทนต่อต้นทุน (B/C Ratio) มีค่าเท่ากับ 1.11 ส่วนผลการวิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์ พบว่า มูลค่าปัจจุบันสุทธิของโครงการ (NPV) มีค่าเท่ากับ 1,751,009,590.13 บาท อัตราผลตอบแทนภายในของโครงการ (IRR) มีค่าเท่ากับ 55.77% และอัตราส่วนผลตอบแทนต่อต้นทุน (B/C Ratio) มีค่าเท่ากับ 1.54 เมื่อวิเคราะห์ความอ่อนไหวของโครงการทางการเงิน พบว่า หากราคารับซื้อไฟฟ้าลดลงร้อยละ 20 หรือมีปริมาณขยะมูลฝอยเข้าสู่เตาเผาลดลง 50 ตันต่อวัน จะส่งผลให้มูลค่าปัจจุบันสุทธิของโครงการ (NPV) เป็นลบ อัตราผลตอบแทนภายในของโครงการ (IRR) มีค่าน้อยกว่าอัตราคิดลด และอัตราส่วนผลตอบแทนต่อต้นทุน (B/C Ratio) น้อยกว่า 1 เท่า ส่วนการวิเคราะห์ความอ่อนไหวของโครงการทางเศรษฐศาสตร์ พบว่า ทุกกรณีมีมูลค่าปัจจุบันสุทธิของโครงการ (NPV) เป็นบวก อัตราผลตอบแทนภายในของโครงการ (IRR) มีค่ามากกว่าอัตราคิดลด และอัตราส่วนผลตอบแทนต่อต้นทุน (B/C Ratio) มีค่ามากกว่า 1 เท่า
DOI: 10.14457/tu.the.2017.621
title: ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกใช้ประเภทประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจประเภทที่ 1

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้ประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจประเภทที่ 1  โดยมีวัตถุประสงค์หลักๆ ได้แก่ วัตถุประสงค์ข้อที่ 1 คือเพื่อศึกษาถึงปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้ประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจประเภทที่ 1 วัตถุประสงค์ข้อ 2 คือเพื่อศึกษาถึงผลของมาตรการประกันภัยที่ให้ใช้อัตราเบี้ยประกันภัยรถยนต์ สำหรับรถยนต์ที่ติดตั้งระบบนิรภัย ที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้ประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจประเภทที่ 1 และวัตถุประสงค์ข้อที่3 คือเพื่อจัดทำข้อเสนอแนะต่อหน่วยงานหรือภาครัฐบาลที่เกี่ยวข้องกับมาตรการประกันภัยในด้านการจูงใจให้ผู้บริโภคมีการติดกล้องนิรภัยในรถยนต์มากขึ้น โดยใช้เครื่องมือแบบสอบถามไปศึกษาข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างผู้ใช้รถยนต์ที่มีการทำประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจในประเภทใดๆ โดยกลุ่มตัวอย่างจะมีชื่อเป็นผู้เอาประกันภัยในกรมธรรม์ของรถยนต์ซึ่งมีการเลือกซื้อและตัดสินใจทำประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจด้วยตัวเอง ในจังหวัดกรุงเทพมหานคร สำหรับผลการศึกษาด้านปัจจัยข้อมูลด้านประชากรศาสตร์ พบว่า ในด้านข้อมูลด้านปัจจัยส่วนบุคคลหรือด้านประชากรศาสตร์นั้น ไม่มีตัวแปรอิสระใดสามารถอธิบายปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้ประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจประเภทที่ 1 ส่วนข้อมูลการเลือกใช้ประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจประเภทที่ 1 นั้น กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีการเลือกใช้ประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจประเภทที่ 1 ถึงร้อยละ 75.33  มีรถครอบครองจำนวน 1 คัน รถยนต์ที่ส่วนใหญ่เป็นชนิดรถเก๋ง มีขนาดเครื่องยนต์ต่ำกว่า 2,000 ซีซี  มีความสนใจในมาตรการทางประกันภัยการติดกล้องนิรภัยและได้ส่วนลดค่าเบี้ยประกันภัย โดยจากการทดสอบความสัมพันธ์ตัวแปรอิสระและตัวแปรตามจากแบบจำลองโลจิต ผลการศึกษาพบว่าตัวแปรอิสระด้านข้อมูลของรถยนต์และข้อมูลพฤติกรรมการใช้ประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจประเภทที่ 1 ได้แก่ การทำประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจประเภทที่ 1 ต่อเนื่อง ปีรุ่นอายุของรถยนต์ ราคาของรถยนต์ และขนาดเครื่องยนต์ซีซีของรถยนต์ สามารถอธิบายตัวแปรตามปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้ประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจประเภทที่ 1 กล่าวคือตัวแปรอิสระดังกล่าวมีผลต่อการเลือกประเภทประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจประเภทที่ 1 และผลลัพธ์ในด้านการรับรู้ในผลลัพธ์จากการติดกล้องนิรภัยพบว่า ภาพจากกล้องนิรภัยในรถสามารถเป็นหลักฐานในการเกิดอุบัติเหตุได้ มีระดับความสำคัญสูงสุด และเกณฑ์ที่ใช้ในการตัดสินใจที่มีผลต่อการเลือกประเภทประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจประเภทที่ 1 สูงสุด คือ เมื่อเกิดอุบัติเหตุแล้ว มีเจ้าหน้าที่ตรวจสอบอุบัติเหตุของบริษัทประกันภัยมาตรวจสอบความเสียหายและเคลมให้อย่างรวดเร็ว ส่วนในด้านความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจที่กลุ่มตัวอย่างให้ระดับความสำคัญน้อยที่สุด คือ เมื่อท่านเลือกทำประกันภัยภาคสมัครใจประเภทที่ 1 และมีการแจ้งการติดกล้องนิรภัยในรถยนต์ ท่านจะได้รับส่วนลดค่าเบี้ยประกันภัยมากที่สุด ซึ่งจากผลการศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้ประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจประเภทที่ 1 ดังกล่าวกลุ่มตัวอย่างได้ให้ความสำคัญกับการเลือกใช้ประกันภัยรถยนต์ประเภทที่ 1 มาก และการที่มีมาตรการทางประกันภัยจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ยิ่งทำให้เกิดการจูงใจให้มีการเข้าร่วมกับมาตรการดังกล่าวมากขึ้น โดยปัจจัยที่จะทำให้เกิดความสำเร็จในมาตรการนี้ คือการให้ความสำคัญในด้านปลูกฝังจิตสำนึก การรณรงค์ และการจูงใจด้วยมาตรการจากภาครัฐและภาคธุรกิจประกันวินาศภัย
DOI: 10.14457/tu.the.2017.622
title: การศึกษาเปรียบเทียบผลิตภัณฑ์สินเชื่อเพื่อการอุปโภคบริโภคและเพื่อธุรกิจ: กรณีศึกษาธนาคารออมสิน

description: การค้นคว้าอิสระเล่มนี้มุ่งหมายศึกษาเกี่ยวกับ ผลิตภัณฑ์สินเชื่อเพื่อการอุปโภคบริโภค และเพื่อธุรกิจ กรณีศึกษา ธนาคารออมสิน จำนวน 4 ผลิตภัณฑ์ ได้แก่ สินเชื่อโครงการธนาคารประชาชน สินเชื่อเพื่อพัฒนาชนบท สินเชื่อไทรทองเพื่อการศึกษา และสินเชื่อไทรทองเพื่อไปทำงานต่างประเทศ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบลักษณะผลิตภัณฑ์สินเชื่อเพื่อการอุปโภคบริโภคและเพื่อธุรกิจ ตลอดจนศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการเกิดหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ (NPLs) ซึ่งกระทบต่อความสำเร็จในการให้สินเชื่อเพื่อการอุปโภคบริโภคและเพื่อธุรกิจ      การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาวิจัยเชิงผสมผสานระหว่างการวิจัยเชิงคุณภาพและการวิจัยเชิงปริมาณ (Combine Qualitative and Quantitative Methodology Design) โดยการศึกษาเชิงคุณภาพ ใช้การวิเคราะห์เชิงพรรณาเปรียบเทียบเพื่ออธิบายลักษณะผลิตภัณฑ์สินเชื่อรูปแบบใด ที่ธนาคารควรจะออกผลิตภัณฑ์ (Documentary Research) ตลอดจนบทสัมภาษณ์ของพนักงานธนาคาร (In-Depth Interview) จำนวน 3 ท่าน เพื่ออธิบายกระบวนการให้สินเชื่อของธนาคาร และวิธีพิจารณาการให้สินเชื่อ สำหรับการศึกษาเชิงปริมาณ ใช้วิธีการวิเคราะห์ความถดถอยโลจิสติค (Logistic Regression Analysis) แบบ Binary Logistic เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการเกิดหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ (NPLs) ส่งผลกระทบต่อความสำเร็จดังกล่าว     ผลการศึกษาพบว่า ลักษณะผลิตภัณฑ์สินเชื่อ จำแนกได้ 8 ด้าน ดังนี้ 1) คุณสมบัติผู้กู้     2) วัตถุประสงค์การขอกู้ 3) จำนวนเงินให้กู้ 4) ระยะเวลาชำระคืน 5) อัตราดอกเบี้ยเงินกู้   6) หลักประกันการกู้เงิน 7) เงื่อนไขอื่น 8) วิธีปฏิบัติการพิจารณาสินเชื่อ สำหรับปัจจัยที่ส่งผลต่อการเกิดหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ (NPLs) จำแนกตัวแปร 3 กลุ่ม ดังนี้ 1) ตัวแปรเงื่อนไขสินเชื่อ ได้แก่ วงเงินกู้ และจำนวนเงินงวดที่มีปริมาณน้อย ระยะเวลาผ่อนชำระหนี้ยาว การมีหลักทรัพย์ค้ำประกัน ส่งผลต่อโอกาสที่ลูกค้าเกิดหนี้ค้างชำระน้อยลง อย่างไรก็ตามวัตถุประสงค์การกู้เพื่อประกอบธุรกิจ ส่งผลต่อโอกาสที่ลูกค้าเกิดหนี้ค้างชำระเพิ่มขึ้น 2) ตัวแปรอาชีพ ได้แก่ พนักงานและลูกจ้างในบริษัท อาชีพอิสระ ผู้รับจ้างทั่วไป/ผู้ใช้แรงงาน วิชาชีพเฉพาะ และอาชีพว่างงาน ส่งผลต่อโอกาสที่ลูกค้าเกิดหนี้ค้างชำระเพิ่มขึ้น เมื่อเปรียบเทียบกับข้าราชการและลูกจ้างในหน่วยงานของรัฐ อย่างไรก็ตามผู้ประกอบธุรกิจ ส่งผลต่อโอกาสที่ลูกค้าเกิดหนี้ค้างชำระลดลง 3) ตัวแปรปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ วงเงินกู้ จำนวนเงินงวดที่มีปริมาณน้อย ระยะเวลาผ่อนชำระหนี้ยาว การมีหลักทรัพย์ค้ำประกัน และวัตถุประสงค์การกู้เพื่ออุปโภคบริโภค ส่งผลต่อโอกาสที่ลูกค้าเกิดหนี้ค้างชำระลดลง สำหรับช่วงวัยกลางคนก่อหนี้สินมากกว่าวัยอื่น อย่างไรก็ตามวัยเริ่มต้นทำงาน ส่งผลต่อโอกาสเกิดหนี้ค้างชำระมากกว่าวัยอื่น
DOI: 10.14457/tu.the.2017.623
title: การเปลี่ยนแปลงเชิงพลวัตของราคาเหล็กแผ่นในประเทศ

description: การศึกษาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อที่จะสร้างแบบจำลองในการพยากรณ์ราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนและราคาเหล็กแผ่นรีดเย็นที่เหมาะสม และศึกษาการตอบสนองของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนและเหล็กแผ่นรีดเย็นในประเทศต่อตัวแปรที่เกี่ยวข้อง โดยอาศัยความสัมพันธ์เชิงพลวัตรของตัวแปรทางด้านอุปทานการผลิตที่มีผลต่อระดับราคา ด้วยวิธีการประมาณค่าของแบบจำลอง Vector Autoregressive (VAR) เพื่อวิเคราะห์ขนาด ระยะเวลา ทิศทาง ด้วยวิธี Impulse Response Function (IRF) และวิเคราะห์สัดส่วนผลกระทบที่มีผลต่อราคา ด้วยวิธี Variance Decomposition เนื่องจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบ และราคาพลังงาน ล้วนเป็นปัจจัยที่มีผลต่อความผันผวนของราคาเหล็กในตลาดโลก ส่งผลให้ราคานำเข้าเหล็กแผ่นจากต่างประเทศเปลี่ยนแปลงตาม และยากต่อการคาดการณ์ราคาเหล็กภายในประเทศ ซึ่งการศึกษาในครั้งนี้ได้นำปัจจัยที่คาดการณ์ว่าจะมีผลต่อราคาเหล็กแผ่นในประเทศ ได้แก่ ราคาถ่านหิน ราคาเหล็กแท่งแบน อัตราแลกเปลี่ยนเงินบาทของประเทศไทยต่อเงินดอลลาร์สหรัฐ ปริมาณนำเข้าเหล็กแผ่นรีดร้อนจากต่างประเทศ และราคานำเข้าเหล็กแผ่นรีดเย็นจากต่างประเทศ ใช้ในการประมาณค่าแบบจำลองและวิเคราะห์ผลการศึกษาจากการศึกษาในครั้งนี้พบว่าสมการที่คำนวณสามารอธิบายการเปลี่ยนแปลงของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนและราคาเหล็กแผ่นรีดเย็นในประเทศได้ประมาณร้อยละ 88 และร้อยละ 86 ตามลำดับ สะท้อนได้ว่าราคาเหล็กแผ่นในอดีตมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงของราคาเหล็กในปัจจุบันค่อนข้างมาก และในส่วนของการวิเคราะห์ Impulse Response Function พบว่าราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนและราคาเหล็กแผ่นรีดเย็นจะตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนในอดีตทันทีในทิศทางบวก ส่วนปัจจัยอื่นจะมีความล่าช้าในการตอบสนองในเดือนที่ 2 เนื่องจากผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมเหล็กมีการจัดเก็บสต็อกสินค้าและวัตถุดิบ ทำให้การเปลี่ยนแปลงของราคาปัจจัยการผลิต ราคานำเข้า และปัจจัยอื่นๆ มีความล่าช้าในการส่งผลต่อราคาเหล็กแผ่นในประเทศ ในส่วนของการวิเคราะห์ Variance Decomposition พบว่าสัดส่วนของผลกระทบจากตัวแปรที่ใช้ในการศึกษาที่มีผลต่อราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนและราคาเหล็กแผ่นรีดเย็นในประเทศ ส่วนใหญ่เกิดจาก Shock ของตัวแปรราคาเหล็กภายในประเทศมีสัดส่วนสูงถึงร้อยละ 97 และร้อยละ 93 ตามลำดับ ถึงแม้จะผ่านไปหลายช่วงเวลา
DOI: 10.14457/tu.the.2017.624
title: ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อราคาส่งออกยางพาราแผ่นรมควันชั้น 3 ของประเทศไทย ณ ท่าเรือกรุงเทพฯ

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยต่างๆ ที่ส่งผลกระทบต่อการกำหนดราคาส่งออกยางพาราแผ่นรมควันชั้น 3 ของประเทศไทย ณ ท่าเรือกรุงเทพ ด้วยแบบจำลองการถดถอยเชิงพหุ (Multiple Regression Model) อาศัยวิธีการประมาณค่าแบบกำลังสองน้อยที่สุด (Ordinary Least Square Method) ผลการศึกษาจะทำให้ทราบถึงปัจจัยที่เป็นตัวกำหนดราคา เพื่อเป็นแนวทางในการปรับตัวกับราคาที่เปลี่ยนแปลงไปสำหรับผู้ที่เกี่ยวข้องทุกฝ่าย ซึ่งการศึกษาในครั้งนี้ได้นำปัจจัยที่คาดการณ์ว่าจะมีผลกระทบต่อการกำหนดราคายางพาราแผ่นรมควันชั้น 3 ของประเทศไทย ณ ท่าเรือกรุงเทพ มาทำการศึกษาถึงผลกระทบ ผลการศึกษานี้พบว่าตัวแปรที่ส่งผลกระทบในทิศทางเดียวกับราคาส่งออกยางพาราแผ่นรมควันชั้น 3 ของประเทศไทย ณ ท่าเรือกรุงเทพ ประกอบด้วย ผลิตภัณฑ์มวลรวมของประเทศจีน อัตราแลกเปลี่ยนเงินบาทของประเทศไทยต่อเงินหยวนของประเทศจีน ราคายางสังเคราะห์ ปริมาณการส่งออกยางสังเคราะห์ และราคาน้ำมันดิบเฉลี่ย ปัจจัยที่ส่งผลกระทบในทิศทางตรงกันข้ามกับราคาส่งออกยางพาราแผ่นรมควันชั้น 3 ของประเทศไทย ณ ท่าเรือกรุงเทพ ประกอบด้วย ดัชนีผลผลิตยางพาราแผ่นรมควันชั้น 3 ปริมาณการส่งออกยางพาราแผ่นรมควันชั้น 3 ไปยังทั่วโลก ส่วนปัจจัยที่ส่งผลกระทบทั้งในทิศทางเดียวกันและทิศทางตรงข้ามกับราคาส่งออกยางพาราแผ่นรมควันชั้น 3 ของประเทศไทย ณ ท่าเรือกรุงเทพ คือฤดูกาล จากปัจจัยที่เป็นตัวกำหนดราคาส่งออกยางพาราแผ่นรมควันชั้น 3 ของประเทศไทย ณ ท่าเรือกรุงเทพฯ ที่กล่าวมาข้างต้นนี้ พบว่าผลของการศึกษาปัจจัยต่างๆ เหล่านี้ตรงตามสมมุติฐานที่ตั้งไว้ ซึ่งเป็นประโยชน์ในการคาดการณ์ราคายางพาราในอนาคต และทราบถึงปัจจัยที่เป็นตัวกำหนดให้ราคายางพารา เพื่อเป็นแนวทางในการรับมือแก้ไขปัญหาราคายางพาราที่ตกต่ำสำหรับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
DOI: 10.14457/tu.the.2014.234
title: การศึกษาความพึงพอใจในเรื่องการเลือกบริษัทผู้รับเหมาก่อสร้างขนาดเล็กของประชากรในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความพึงพอใจในเรื่องการเลือกบริษัทผู้รับเหมาก่อสร้างขนาดเล็กของประชากรในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล โดยใช้แบบจำลอง Thailand Customer Satisfaction Index Model (TCSI) ที่มีต้นแบบมาจากแบบจำลอง The American Customer Satisfaction Index Model (ACSI) เพื่อนำไปสู่ความพึงพอใจแก่ผู้ที่ว่าจ้างบริษัทรับเหมาก่อสร้างทั้งในนามบุคคลหรือนามบริษัทในการรับบริการด้านการสร้าง ต่อเติม ตกแต่งหรือเปลี่ยนแปลงที่อยู่อาศัย ทำให้ผู้รับเหมาก่อสร้างทั้งขนาดเล็กและขนาดใหญ่ สามารถเข้าใจพฤติกรรมของผู้บริโภคได้มากขึ้น รวมทั้งสามารถนำไปพัฒนา ปรับปรุงคุณภาพของการให้บริการ เพื่อตอบสนองให้ตรงตามความต้องการของลูกค้า เพื่อสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันจะนำไปสู่ผลกำไรของธุรกิจต่อไปโดยในการศึกษาครั้งนี้ ผู้วิจัยใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณและใช้วิธีวิจัยเชิงสำรวจ โดยมีกลุ่มตัวอย่างคือ กลุ่มผู้ที่เคยว่าจ้างบริษัทรับเหมาก่อสร้างในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 193 คน ซึ่งผู้วิจัยใช้วิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) โดยการใช้แบบสอบถามออนไลน์ (Online Questionnaire) ตลอดช่วงเดือนกุมภาพันธ์ – มีนาคม 2558 ซึ่งผู้วิจัยได้นำข้อมูลที่ได้กลับมาจากผู้ตอบแบบสอบถามเพื่อทำการวิเคราะห์และประมวลผล โดยแบ่งข้อมูลออกเป็น 2 ส่วนคือ ส่วนที่หนึ่งเป็นการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนา สำหรับอธิบายลักษณะทางประชากรของกลุ่มตัวอย่าง (Descriptive Statistics) และส่วนที่สองเป็นการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง (SEM) เพื่อใช้วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรสังเกตได้กับตัวแปรแฝง โดยใช้โปรแกรม AMOS ในการวิเคราะห์ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่ส่งผลต่อความพึงพอใจในเรื่องการเลือกบริษัทผู้รับเหมาก่อสร้างขนาดเล็ก คือ คุณภาพของบริการ ส่วนปัจจัยที่มีผลต่อความพึงพอใจในเรื่องการเลือกบริษัทผู้รับเหมาก่อสร้างขนาดเล็ก ในเชิงบวกคือ ความจงรักภักดีของลูกค้า และปัจจัยมีผลต่อความพึงพอใจในเรื่องการเลือกบริษัทผู้รับเหมาก่อสร้างขนาดเล็ก ในเชิงลบคือ ข้อร้องเรียนของลูกค้าสุดท้ายนี้ผู้วิจัยหวังเป็นอย่างยิ่งว่าผลการวิจัยชิ้นนี้จะช่วยให้ผู้ให้ผู้ประกอบการด้านรับเหมาก่อสร้างทั้งขนาดเล็กและขนาดใหญ่ สามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นแนวทางพัฒนาและดำเนินงานในองค์กรให้สอดคล้องกับความต้องการของลูกค้า เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผลอย่างแท้จริง สามารถสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันและนำมาซึ่งผลกำไรของธุรกิจ