cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.17171/1-8-5866
title: Inscription ICG 3877

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-5867
title: Inscription ICG 3878

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-5868
title: Inscription ICG 3879

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-5869
title: Inscription ICG 3880

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-5870
title: Inscription ICG 3881

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-5871
title: Inscription ICG 3882

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-6419-1
title: Figure 1 for ICG 3179

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-6419-2
title: Figure 2 for ICG 3179

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-6420-1
title: Figure 1 for ICG 3180

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-6421-1
title: Figure 1 for ICG 3184

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-6422-1
title: Figure 1 for ICG 3189

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-6423-1
title: Figure 1 for ICG 3190

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-6424-1
title: Figure 1 for ICG 3195

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-6425-1
title: Figure 1 for ICG 3198

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-6426-1
title: Figure 1 for ICG 3199

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.14457/cu.the.2011.320
title: ผลกระทบด้านเศรษฐกิจต่อผู้เช่าจากการรื้อถอนอาคารในชุมชนสวนหลวงเพื่อการพัฒนาตามการวางผังแม่บทจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

description: งานวิจัยนี้ศึกษาผลกระทบด้านเศรษฐกิจของผู้เช่าจากการรื้อถอนอาคารในชุมชนสวนหลวงเพื่อพัฒนาตามผังแม่บทจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นการฟื้นฟูเมืองแบบรื้อสร้างใหม่ คำถามงานวิจัยคือการพัฒนาผังแม่บทจุฬาลงกรณ์มีผลกระทบต่อผู้เช่าเดิมอย่างไร สมมติฐานหลักคือการรื้อถอนอาคารเพื่อการพัฒนาตามผังแม่บทจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้ทำให้เกิดความไม่มั่นคงทางเศรษฐกิจของผู้เช่าเดิม โดยมีสมมติฐานรองคือ (1) ผู้เช่าเดิมส่วนใหญ่ยังคงย้ายที่อยู่อาศัยและแหล่งงานภายในเขตผลประโยชน์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (2) ผู้เช่าเดิมในชุมชนสวนหลวงมีรายได้มากพอสำหรับค่าเช่าที่เพิ่มมากขึ้นและยอมเสี่ยงต่อสัญญาเช่าระยะสั้น (3) ผู้เช่าช่วงส่วนใหญ่ได้รับผลกระทบทางด้านเศรษฐกิจมากกว่าผู้เช่าโดยตรงจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หน่วยวิเคราะห์ในงานวิจัยคือผู้เช่าในชุมชนสวนหลวง ตัวแปรแทรกแซงคือการวางผังแม่บทจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตัวแปรตามคือความไม่มั่นคงทางด้านเศรษฐกิจของผู้เช่าในชุมชนสวนหลวง ขอบเขตการดำเนินงานวิจัยคือศึกษาผลกระทบด้านเศรษฐกิจจากการย้ายที่อยู่อาศัยและแหล่งงานของคนชุมชนสวนหลวง ภายหลังการรื้อถอนอาคารตามการพัฒนาตามผังแม่บทจุฬาลงกรณ์ โดยมุ่งเน้นการหาข้อเท็จจริงของปัจจัยการย้ายออกและการเปลี่ยนแหล่งงาน ที่มีผลกระทบต่อความไม่มั่นคงทางเศรษฐกิจของผู้เช่าในชุมชนสวนหลวงผลการศึกษาพบว่าผู้เช่าเดิมในชุมชนสวนหลวงมีความไม่มั่นคงทางเศรษฐกิจ จากการปรับค่าเช่าที่สูงขึ้นและการปรับสัญญาเช่าระยะสั้น การรื้อถอนอาคารตามการพัฒนาตามผังแม่บทจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยส่งผลกระทบทั้งเชิงบวกและเชิงลบต่อผู้อยู่อาศัยในพื้นที่และชุมชนโดยรอบ ในด้านบวกคือเจ้าของที่ดินสามารถใช้ประโยชน์ที่ดินได้คุ้มค่ามากขึ้น ส่วนในด้านลบมักเกิดกับผู้เช่าโดยเฉพาะผู้เช่าช่วงต่อจากผู้เช่าโดยตรงจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ส่วนใหญ่เป็นผู้เช่าที่มีภูมิลำเนาอยู่ต่างจังหวัดและผู้เช่าที่มีถิ่นกำเนิดในชุมชนสวนหลวงที่เช่าอาศัยอยู่ในชุมชนมาเป็นเวลานานกว่า 30 ปี ในบางกรณีที่ผู้เช่าไม่ยอมที่จะย้ายออกจึงเกิดปัญหาการไล่ที่และเกิดความขัดแย้งด้านสังคมเมือง ส่วนผู้เช่าที่ยินยอมมีแนวโน้มจะย้ายถิ่นและแหล่งงานกลับภูมิลำเนาเดิมเป็นส่วนมาก ผลการวิจัยจะเป็นประโยชน์ในการสร้างแนวทางแก้ไขปัญหาเพื่อเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาผังแม่บทจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในการพัฒนาพื้นที่อื่นต่อไป และเป็นตัวอย่างสำหรับด้านการศึกษาผลกระทบต่อผู้เช่าเพื่อให้เกิดความตระหนักถึงสิทธิของผู้เช่าในการพัฒนาเมืองในอนาคต
DOI: 10.14457/cu.the.2011.321
title: การเปรียบเทียบการฝึกแบบสลับช่วงด้วยการวิ่งและการปั่นจักรยานที่มีต่อความสามารถที่แสดงออกทางแอนโรบิกและแอโรบิกของนักกีฬารักบี้ฟุตบอล

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบการฝึกแบบสลับช่วงด้วยการวิ่งและการปั่นจักรยานที่มีต่อความสามารถที่แสดงออกทางแอนแอโรบิกและแอโรบิกของนักกีฬารักบี้ฟุตบอล กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักกีฬารักบี้ฟุตบอลชายของทีมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อายุระหว่าง 18 – 22 ปี จำนวน 27 คน โดยการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง จากนั้นทำการแบ่งกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่ายออกเป็น 3 กลุ่มๆ ละ 9 คน ได้แก่ กลุ่มฝึกแบบสลับช่วงด้วยการวิ่ง กลุ่มฝึกแบบสลับช่วงด้วยการปั่นจักรยาน และกลุ่มควบคุม ทำการฝึกเป็นระยะเวลา 6 สัปดาห์ๆ ละ 2 ครั้ง ทำการทดสอบความสามารถที่แสดงออกทางแอนแอโรบิกและแอโรบิกก่อนการทดลองและหลังการทดลอง 6 สัปดาห์ นำผลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละการเปลี่ยนแปลง และเปรียบเทียบความแตกต่างก่อนและหลังการทดลอง 6 สัปดาห์ภายในแต่ละกลุ่ม โดยทดสอบค่าทีแบบรายคู่ (Paired t-test) และเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างกลุ่มด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One – way Analysis of Variance) โดยหากพบความแตกต่างจึงเปรียบเทียบความแตกต่างเป็นรายคู่โดยวิธีการของแอลเอสดี ทดสอบความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05ผลการวิจัยหลังการทดลอง 6 สัปดาห์พบว่า กลุ่มฝึกแบบสลับช่วงด้วยการวิ่งและกลุ่มฝึกแบบสลับช่วงด้วยการปั่นจักรยาน มีค่าเฉลี่ยพลังแบบแอนแอโรบิก ความสามารถสูงสุดแบบแอนแอโรบิก และเวลาในการทดสอบด้วยวิธีของบรูซ สูงกว่ากลุ่มควบคุมและก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ขณะที่ค่าเฉลี่ยดัชนีความเหนื่อยล้า มีเพียงกลุ่มทดลองที่ 1 ที่มีการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เมื่อเปรียบเทียบกับก่อนการทดลอง ส่วนร้อยละดัชนีความเหนื่อยล้ามีเพียงกลุ่มควบคุมที่มีการลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และสมรรถภาพการใช้ออกซิเจนสูงสุดพบว่า ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในทั้ง 3 กลุ่ม
DOI: 10.14457/cu.the.2011.322
title: การศึกษาศักยภาพการท่องเที่ยวของจังหวัดขอนแก่น

description: การศึกษาศักยภาพการท่องเที่ยวของจังหวัดขอนแก่น มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาศักยภาพการท่องเที่ยวของจังหวัดขอนแก่น และเปรียบเทียบศักยภาพด้านองค์ประกอบทางการท่องเที่ยว โดยจำแนกตามเพศและอายุ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยวในจังหวัดขอนแก่นจำนวน 400 คน ในแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ วัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และสนามกีฬา ได้แก่ อุทยานแห่งชาติภูเก้า-ภูพานคำ อุทยานแห่งชาติภูเวียง อุทยานแห่งชาติภูผาม่าน อุทยานแห่งชาติน้ำพอง เขื่อนอุบลรัตน์ หมู่บ้านเต่า หมู่บ้านงูจงอาง วัดหนองแวง สวนสัตว์เขาสวนกวาง และสนามกีฬากลางมหาวิทยาลัยขอนแก่น โดยเลือก แบบบังเอิญเป็นเพศชาย จำนวน 202 คน เพศหญิงจำนวน 198 คน ผู้ตอบแบบสอบส่วนใหญ่ มีอายุระหว่าง 15 - 25 ปี เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล เป็นแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ในการวิเคราะห์ข้อมูลแบบสอบถามศักยภาพการท่องเที่ยวของจังหวัดขอนแก่น โดยการแจกแจงความถี่ หาค่าเฉลี่ย ร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การเปรียบเทียบ ความแตกต่างระหว่างเพศโดยใช้ค่าที (t-test) และการเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างอายุ โดยใช้ค่าเอฟ (F-test)ผลการวิจัย 1. การศึกษาศักยภาพการท่องเที่ยวของจังหวัดขอนแก่น ตามองค์ประกอบการท่องเที่ยวอยู่ในระดับมาก ได้แก่ แหล่งท่องเที่ยว แหล่งพักผ่อนหย่อนใจ การคมนาคม ธุรกิจอาหารและเครื่องดื่ม ธุรกิจของที่ระลึก และธุรกิจที่พักแรม อยู่ในระดับปานกลาง ได้แก่ การผจญภัยและนันทนาการกลางแจ้ง การบริการทางการท่องเที่ยว และการจัดกิจกรรม 2. ผลการเปรียบเทียบความแตกต่างขององค์ประกอบการท่องเที่ยวของจังหวัดขอนแก่นที่มีเพศแตกต่างกัน พบว่า ด้านแหล่งท่องเที่ยว มีความคิดเห็นแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3. ผลการเปรียบเทียบความแตกต่างขององค์ประกอบการท่องเที่ยวของจังหวัดขอนแก่นที่มีช่วงอายุแตกต่างกัน พบว่าด้านแหล่งท่องเที่ยว แหล่งพักผ่อนหย่อนใจ การผจญภัยและนันทนาการกลางแจ้ง การบริการทางการท่องเที่ยว ธุรกิจอาหารและเครื่องดื่ม ธุรกิจของที่ระลึก ธุรกิจที่พักแรม และการจัดกิจกรรม มีความคิดเห็นแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
DOI: 10.14457/cu.the.2011.323
title: ความชุกและปัจจัยที่สัมพันธ์กับ Myofascial pain syndrome ในผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาที่คลินิกแพทย์แผนไทย โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี

description: การศึกษาเรื่อง Myofascial pain syndrome ในประเทศไทยมักกระจายอยู่ในกลุ่มแพทย์เวชศาสตร์ฟื้นฟู, ศัลยศาสตร์ออร์โธปิดิกส์ และอายุรแพทย์ ซึ่งพบอุบัติการณ์ที่แตกต่างกัน ส่วนใหญ่เป็นการศึกษาในคลินิกแพทย์แผนปัจจุบัน แต่ยังไม่มีการศึกษาในคลินิกแพทย์แผนไทย ในเชิงประจักษ์ ในการวิจัยนี้ การเป็น Myofascial pain syndrome กำหนดโดย การได้รับวินิจฉัยว่าเป็น Myofascial pain syndrome จากแพทย์แผนปัจจุบัน หรือโรคลมปลายปัตคาด จากแพทย์แผนไทยการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณาภาคตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อหาความชุกและปัจจัยที่สัมพันธ์กับ Myofascial pain syndrome ในผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาที่คลินิกแพทย์แผนไทย โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี โดยเก็บข้อมูลจากผู้ป่วยจำนวน 273 คน เครื่องมือที่ใช้มี 4 ส่วน ได้แก่ 1) แบบสอบถามเกี่ยวกับข้อมูลทั่วไปของผู้ป่วย 2) แบบบันทึกการวินิจฉัย จากแฟ้มประวัติผู้ป่วย 3) แบบสอบถาม Hospital Anxiety and Depression scale ฉบับภาษาไทย 4) แบบสอบถามคุณภาพชีวิตขององค์การอนามัยโลกชุดย่อ ฉบับภาษาไทย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา, Chi-Square Test และ Multiple logistic regressionผลการศึกษาพบว่าผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาที่คลินิกแพทย์แผนไทย โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็น Myofascial pain syndrome ร้อยละ 74.7 ส่วนปัจจัยที่สัมพันธ์กับการมี Myofascial pain syndrome คือ อายุ 55 ปี หรือน้อยกว่า และการมีคุณภาพชีวิตด้านร่างกายระดับกลางๆ ถึงไม่ดี
DOI: 10.14457/cu.the.2011.324
title: ตัวชี้วัดความมีชื่อเสียงของธนาคารพาณิชย์ที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยจากการรับรู้ของนักลงทุนและพนักงาน

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อหาตัวชี้วัดความมีชื่อเสียงของธนาคารพาณิชย์ที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยจากมุมมองของนักลงทุน และพนักงาน 2) เพื่อจัดลำดับความสำคัญตัวชี้วัดความมีชื่อเสียงของธนาคารพาณิชย์ที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยจากมุมมองของนักลงทุน และพนักงาน 3) เพื่อหาปัจจัยที่มีผลต่อความมีชื่อเสียงของธนาคารพาณิชย์ขนาดใหญ่ ขนาดกลาง และขนาดเล็ก ที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ในการศึกษาครั้งนี้ใช้การวิจัยเชิงปริมาณ และการวิจัยเชิงสำรวจ ซึ่งจะใช้แบบสอบถาม ในการเก็บข้อมูล โดยใช้ RepTrak™ System ของสถาบันชื่อเสียง มาใช้ในการกำหนดแบบสอบถาม โดยจะแบ่งกลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่ใช้ในการเก็บข้อมูลออกเป็น 2 กลุ่ม คือกลุ่มนักลงทุนและกลุ่มพนักงาน โดยสถิติที่ใช้คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติวิเคราะห์ค่าที (Independent sample T-test) และสถิติวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression)ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มนักลงทุนและกลุ่มพนักงานได้จัดให้ ปัจจัยด้านสถานที่ทำงานปัจจัยด้านผลประกอบการ ปัจจัยด้านความเป็นผู้นำ และปัจจัยด้านการกำกับดูแล เป็นปัจจัยที่เป็นตัวชี้วัดความมีชื่อเสียงของธนาคารพาณิชย์ที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ โดยกลุ่มพนักงานได้จัดให้ปัจจัยด้านสถานที่ทำงานเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลมากที่สุด ในขณะที่กลุ่มนักลงทุนได้จัดให้ ปัจจัยด้านผลประกอบการ เป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลมากที่สุด
DOI: 10.14457/cu.the.2011.325
title: ผลของการคุกคามจากภาพในความคิด การเห็นคุณค่าในตนเอง และรูปแบบการอนุมานสาเหตุต่อผลงานด้านคณิตศาสตร์ในนักเรียนหญิงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ผลของการคุกคามจากภาพในความคิด การเห็นคุณค่าในตนเอง และรูปแบบการอนุมานสาเหตุ ต่อผลงานด้านคณิตศาสตร์ในนักเรียนหญิงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ผู้เข้าร่วมการทดลองประกอบด้วย นักเรียนหญิงระดับมัธยมศึกษาตอนปลายโรงเรียนรัฐบาลขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร จำนวน 167 คน แยกได้ 8 เงื่อนไข คือ ภาพในความคิด 2 แบบ (ถูกคุกคามจากภาพในความคิด หรือไม่ถูกคุกคามจากภาพในความคิด) x การเห็นคุณค่าในตนเอง 2 แบบ (เห็นคุณค่าในตนเองสูง หรือเห็นคุณค่าในตนเองต่ำ x รูปแบบการอนุมานสาเหตุ 2 แบบ (แบบมองโลกในแง่ดี หรือแบบมองโลกในแง่ร้าย) จากนั้นจึงให้ผู้เข้าร่วมการทดลอง ทำแบบทดสอบทางด้านคณิตศาสตร์ตามเงื่อนไขผลการวิจัยพบว่า จากการวิเคราะห์ความแปรปรวน 3 ทาง คือ ภาพในความคิด 2 แบบ (ถูกคุกคามจากภาพในความคิด หรือไม่ถูกคุกคามจากภาพในความคิด) x รูปแบบการอนุมานสาเหตุ 2 แบบ (แบบมองโลกในแง่ดี หรือแบบมองโลกในแง่ร้าย) x การเห็นคุณค่าในตนเอง 2 แบบ (เห็นคุณค่าในตนเองสูง หรือเห็นคุณค่าในตนเองต่ำ) พบว่า ผลหลักของภาพในความคิด มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 [F(1,159) = 4.71, p &lt; .05] คือ นักเรียนในเงื่อนไขถูกคุกคามจากภาพในความคิดมีคะแนนความสามารถทางด้านคณิตศาสตร์ที่ (M = 8.01, SD = 5.99) น้อยกว่านักเรียนในเงื่อนไขไม่ถูกคุกคามจากภาพในความคิดมีคะแนนความสามารถทางด้านคณิตศาสตร์ที่ (M = 10.18, SD = 5.89) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลหลักของการเห็นคุณค่าในตนเอง มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 [F(1,159) = 18.91, p &lt; .001] คือ นักเรียนที่มีการเห็นคุณค่าในตนเองต่ำมีคะแนนความสามารถทางด้านคณิตศาสตร์ที่ (M = 7.37, SD = 5.41) น้อยกว่านักเรียนที่มีการเห็นคุณค่าในตนเองสูงมีคะแนนความสามารถทางด้านคณิตศาสตร์ที่ (M = 11.10, SD = 6.08) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 แต่ผลหลักของรูปแบบการอนุมานสาเหตุ ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ [F(1,159) = 0.05, ns] และปฏิสัมพันธ์ระหว่าง ภาพในความคิด กับ การเห็นคุณค่าในตนเอง มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 [F(1,159) = 8.88, p &lt; .001]
DOI: 10.14457/cu.the.2011.327
title: การวิเคราะห์เปรียบเทียบโมเดลการประเมินคุณภาพการจัดการศึกษาวิชาคณิตศาสตร์ : การประยุกต์ใช้โมเดลมูลค่าเพิ่มที่มีการวิเคราะห์การทำหน้าที่ต่างกันของข้อสอบและการวิเคราะห์การทำหน้าที่ต่างกันของตัวลวง

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เพื่อศึกษาผลของข้อสอบที่เกิดการทำหน้าที่ต่างกันของข้อสอบ (DIF) และการทำหน้าที่ต่างกันของตัวลวง (DDF) ในแบบสอบประเมินความรู้วิชาคณิตศาสตร์ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 2. เพื่อศึกษาผลของข้อสอบที่ทำหน้าที่ต่างกัน และผลของตัวแปรคุณลักษณะของนักเรียนและสถานศึกษาต่อการประเมินคุณภาพการจัดการศึกษาวิชาคณิตศาสตร์เมื่อใช้โมเดลการประเมินคุณภาพการจัดการศึกษาต่างกัน 4 โมเดล และ 3. เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพโมเดลการประเมินคุณภาพการจัดการศึกษาวิชาคณิตศาสตร์ เมื่อใช้โมเดลการประเมินคุณภาพการจัดการศึกษา 4 โมเดล ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นข้อมูลทุติยภูมิจากโครงการการศึกษาแนวโน้มการจัดการศึกษาคณิตศาสตร์หรือ TIMSS ปี 2007 กลุ่มตัวอย่างของโครงการประกอบด้วย นักเรียน ครูคณิตศาสตร์ ที่สอนนักเรียนที่เป็นกลุ่มตัวอย่างในการวิจัยและผู้บริหารสถานศึกษาที่นักเรียนกลุ่มตัวอย่างศึกษา จำนวน 150 สถานศึกษา และจำนวนนักเรียน 5,412 คน โดยศึกษาเฉพาะวิชาคณิตศาสตร์ จากแบบสอบประเมินความรู้วิชาคณิตศาสตร์ จำนวน 14 ฉบับ การวิเคราะห์ข้อมูลดำเนินการใน 3 ขั้นตอน ดังนี้ ขั้นตอนที่ 1 การตรวจสอบการทำหน้าที่ต่างกันของข้อสอบและการทำหน้าที่ต่างกันของตัวลวง ด้วยโปรแกรม DDFS 1.0 ขั้นตอนที่ 2 การวิเคราะห์มูลค่าเพิ่มในโมเดลการประเมินคุณภาพการจัดการศึกษา โดยประยุกต์ใช้โมเดลมูลค่าเพิ่ม (Value-Added Model) ด้วยโมเดลเชิงเส้นตรงแบบลดหลั่น (HLM) ด้วยการวิเคราะห์ 2 ระดับ และขั้นตอนที่ 3 การตรวจสอบผลการประเมินคุณภาพการจัดการศึกษาของสถานศึกษา ประกอบด้วย 4 โมเดลที่ต่างกัน คือ โมเดล 1 “Undetected DIF-DDF & Adjusted” โมเดล 2 “Detect DIF & Adjusted” โมเดลที่ 3 “Detect DIF-DDF & Unadjusted” โมเดล 4 “Detect DIF-DDF & Adjusted”ผลการวิจัยพบว่า 1. ตัวแปรเพศเป็นคุณลักษณะที่พบการทำหน้าที่ต่างกันของข้อสอบ และการทำหน้าที่ต่างกันของตัวลวงในแบบสอบวิชาคณิตศาสตร์ มากที่สุด โดยพบว่าข้อสอบส่วนใหญ่ที่เกิดการทำหน้าที่ต่างกัน (DIF) มีจำนวนข้อสอบที่เพศหญิงมีโอกาสที่จะตอบถูกมากกว่าเพศชาย ในขณะที่ข้อสอบที่เกิดการทำหน้าที่ต่างกันของตัวลวง (DDF) ข้อสอบส่วนใหญ่เพศชายมีโอกาสที่จะเลือกตอบมากกว่าเพศหญิง 2. ผลของข้อสอบที่ทำหน้าที่ต่างกันในแบบสอบวิชาคณิตศาสตร์ต่อการประเมินคุณภาพการจัดการศึกษาวิชาคณิตศาสตร์ พบว่า ข้อสอบที่ทำหน้าที่ต่างกันในแบบสอบวิชาคณิตศาสตร์ไม่มีผลต่อการประเมินคุณภาพการจัดการศึกษา (จากการเปรียบเทียบ โมเดล 1 และ 2, โมเดล 1 และ 4, โมเดล 2 และ 4) ส่วนผลของตัวแปรคุณลักษณะของนักเรียนและสถานศึกษาต่อการประเมินคุณภาพการจัดการศึกษาวิชาคณิตศาสตร์ พบว่าคุณลักษณะของนักเรียนและสถานศึกษา มีผลต่อการประเมินคุณภาพการจัดการศึกษาของสถานศึกษา โดยการการจัดอันดับคุณภาพการจัดการศึกษา ระหว่างโมเดล 1 และ 3, โมเดล 2 และ 3 และระหว่างโมเดล 3 และ 4 มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. การเปรียบเทียบประสิทธิภาพโมเดลการประเมินคุณภาพการจัดการศึกษาวิชาคณิตศาสตร์ พบว่าโมเดลการประเมินคุณภาพการจัดการศึกษาวิชาคณิตศาสตร์ที่มีการควบคุมอิทธิพลของตัวแปรระดับนักเรียน และระดับสถานศึกษาให้ผลการประเมินคุณภาพการจัดการศึกษาวิชำคณิตศาสตร์ใกล้เคียงกัน โดยโมเดล 4 มีค่าสัมประสิทธิ์การทำนาย (R²) สูงสุดเท่ากับ 52.04% รองลงมาได้แก่โมเดล 1 และโมเดล 2 ซึ่งมีค่าสัมประสิทธิ์การทำนาย (R²) เท่ากับ 51.96% และ 51.86% ตามลำดับ
DOI: 10.17171/1-8-5872
title: Inscription ICG 3883

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-5873
title: Inscription ICG 3884

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-5874
title: Inscription ICG 3885

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-5875
title: Inscription ICG 3886

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-5876
title: Inscription ICG 3887

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-5877
title: Inscription ICG 3888

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-5878
title: Inscription ICG 3889

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-6427-1
title: Figure 3 for ICG 3201

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-6427-2
title: Figure 1 for ICG 3201

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-6427-3
title: Figure 2 for ICG 3201

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-6428-1
title: Figure 1 for ICG 3203

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-6429-1
title: Figure 1 for ICG 3205

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-6430-1
title: Figure 1 for ICG 3210

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-6431-1
title: Figure 1 for ICG 3214

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-6432-1
title: Figure 1 for ICG 3219

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-6433-1
title: Figure 1 for ICG 3221

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.17171/1-8-6434-1
title: Figure 1 for ICG 3223

description: Inscriptiones Christianae Graecae
DOI: 10.14457/cu.the.2011.328
title: การปรับปรุงประสิทธิภาพการอุ่นเบ้ารับน้ำเหล็กโดยการใช้ Oxy burner

description: วิทยานิพนธ์นี้เสนอผลการศึกษาด้วยการทดลอง เพื่อหาสภาวะทางความร้อนประสิทธิภาพการใช้พลังงานของการอุ่นเบ้ารับน้ำเหล็ก ระหว่างการอุ่นเบ้ารับน้ำเหล็กด้วยแอร์เบิร์นเนอร์ (Air burner) ที่ใช้น้ำมันเตาเป็นเชื้อเพลิง กับการอุ่นเบ้ารับน้ำเหล็กด้วยออกซิเบิร์นเนอร์ (Oxy burner) ที่ใช้ก๊าซธรรมชาติเป็นเชื้อเพลิง เบ้ารับน้ำเหล็กที่ใช้ในการศึกษามีขนาดความจุขนาด 18 ตันน้ำเหล็กงานวิจัยนี้ได้ทำการทดลองอุ่นเบ้ารับน้ำเหล็กด้วยแอร์เบิร์นเนอร์ 2 ครั้ง และอุ่นเบ้ารับน้ำเหล็กด้วยออกซิเบิร์นเนอร์ 3 ครั้ง ซึ่งครั้งที่ 1 และ 2 อุ่นด้วยโหมดอัตโนมัติ ส่วนครั้งที่ 3 อุ่นด้วยโหมดจ่ายเชื้อเพลิงสูง โดยในการทดลองแต่ละครั้งจะมีการอุ่นเบ้ารับน้ำเหล็ก 2 กรณี คือ เบ้าเย็นและเบ้าร้อนจากการทดลองการอุ่นเบ้ารับน้ำเหล็กเย็นปรากฏว่า มีพลังงานสูญเสียในรูปก๊าซเสียและพลังงานสูญเสียอื่นๆ ของการอุ่นด้วยแอร์เบิร์นเนอร์ 59% ออกซิเบิร์นเนอร์โหมดอัตโนมัติและโหมดจ่ายเชื้อเพลิงสูงมีค่าประมาณ 31% ส่วนประสิทธิภาพการใช้พลังงานของการอุ่นด้วยแอร์เบิร์นเนอร์มีค่าประมาณ 34% ออกซิเบิร์นเนอร์โหมดอัตโนมัติและโหมดจ่ายเชื้อเพลิงสูงมีค่าประมาณ 57% ส่วนการอุ่นเบ้ารับน้ำเหล็กร้อนปรากฏว่า มีพลังงานสูญเสียในรูปก๊าซเสียและพลังงานสูญเสียอื่นๆ ของการอุ่นด้วยแอร์เบิร์นเนอร์ 65% ออกซิเบิร์นเนอร์โหมดอัตโนมัติมีค่าประมาณ 43% โหมดจ่ายเชื้อเพลิงสูงมีค่าประมาณ 49% ส่วนประสิทธิภาพการใช้พลังงานของการอุ่นด้วยแอร์เบิร์นเนอร์ 16% อุ่นด้วยออกซิเบิร์นเนอร์โหมดอัตโนมัติและโหมดจ่ายเชื้อเพลิงมีค่าประมาณ 30%สำหรับเบ้าเย็น การอุ่นเบ้ารับน้ำเหล็กด้วยออกซิเบิร์นเนอร์โหมดอัตโนมัติสามารถประหยัดพลังงานได้ 41% โหมดจ่ายเชื้อเพลิงสูงประหยัดพลังงานได้ 50% เมื่อเปรียบเทียบกับแอร์เบิร์นเนอร์ สำหรับการอุ่นเบ้าร้อน ออกซิเบิร์นเนอร์โหมดอัตโนมัติสามารถประหยัดพลังงานได้ 58% โหมดจ่ายเชื้อเพลิงสูงสามารถประหยัดพลังงานได้ 56% เมื่อเปรียบเทียบกับแอร์เบิร์นเนอร์ นอกจากนี้ ออกซิเบิร์นเนอร์ยังลดเวลาการอุ่นเบ้าลง 40% โดยประมาณ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.329
title: การศึกษาการตรวจการทำงานของหัวใจห้องขวา เพื่อใช้บ่งบอกพยากรณ์โรคในผู้ป่วยหัวใจล้มเหลวก่อนกลับบ้านร่วมกับค่าเอ็นทีโปรบีเอ็นพี

description: ที่มา เป็นที่ทราบกันดีว่าการทำงานของหัวใจห้องขวาและการตรวจเลือดวัดระดับ natriuretic peptide มีความสำคัญในการพยากรณ์โรคหัวใจล้มเหลว อย่างไรก็ตามการศึกษาความสำคัญของการตรวจทำงานของหัวใจห้องขวาและการตรวจเลือดวัดระดับ NT-proBNP ก่อนกลับบ้านยังมีน้อย จุดประสงค์ของการศึกษานี้เพื่อศึกษาบทบาทการพยากรณ์โรคหัวใจล้มเหลวของการตรวจทำงานของหัวใจห้องขวาและการตรวจเลือดวัดระดับ NT-proBNP ก่อนกลับบ้านการวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบ prospective cohort study ทำในผู้ป่วย 62 คนซึ่งนอนโรงพยาบาลดวยภาวะหัวใจล้มเหลวฉับพลัน ผู้ป่วยที่มีภาวะไตวาย,การติดเชื้อรุนแรง, มะเร็งระยะสุดท้าย, ภาวะโรคหัวใจรุนแรงที่จำเป็นต้องรักษาด้วยการผ่าตัด,โรคลิ้นหัวใจรุนแรง, ภาวะเจ็บป่วยที่ต้องทำให้นอนโรงพยาบาลเกิน 2 สัปดาห์, ไม่สามารถตรวจ echocardiography ได้ชัดจะถูกคัดออกจากการศึกษา จากนั้นก่อนกลับบ้านจะทำการตรวจ echocardiographyดูการทำงานของหัวใจห้องขวาและการตรวจเลือดวัดระดับ NT-proBNP ในผู้ป่วยทุกรายและทำการติดตามไป 6 เดือนเพื่อดูผลการศึกษาหลักซึ่งรวมอัตราตาย การมานอนโรงพยาบาลซ้ำหรือมารับการรักษาที่ห้องฉุกเฉินด้วยภาวะหัวใจล้มเหลวในผู้ป่วยที่ทำการศึกษาทั้งหมด 62 คน(อายุเฉลี่ย 66 ± 14 year, 48% เป็นผู้หญิง) 70 % (43 คน) ได้รับการวินิจฉัยว่ามีภาวะหัวใจล้มเหลวร่วมกับการบีบตัวของหัวใจห้องซ้ายลดลง ( HF with reduced ejection fraction). ค่าเฉลี่ยระดับ NT-pro BNP( mean ± SD = 5,083± 8159.6 pg/ml). ตรวจ echocardiography พบการทำงานหัวใจห้องขวาผิดปกติก่อนกลับบ้าน (Tricuspid annular plane excursion (TAPSE) &lt;15 mm) 39% ของผู้ป่วยในการศึกษาทั้งหมด. ระยะเวลาการติดตามผู้ป่วยโดยเฉลี่ย 5.1± 1.5 เดือน. ระหว่างนี้มีผู้ป่วยที่ไม่สามารถติดตามผลได้ 2 คน, 5 คน เสียชีวิต, และ 25 คนกลับมานอนโรงพยาบาลซ้ำหรือมารับการรักษาที่ห้องฉุกเฉินด้วยภาวะหัวใจล้มเหลว. จาก univariate analysis, ประวัติที่เคยมีภาวะหัวใจล้มเหลวมาก่อน, การได้รับยาขับปัสสาวะ, การลดลงของ peak systolic excursion velocity of tricuspid annulus (RV S’) สามารถพยากรณ์ผลการศึกษาหลักได้โดยไม่ขึ้นต่อกัน (p &lt; 0.05). ค่าที่ใช้แยก ของระดับ NT-proBNP สำหรับการพยากรณ์ผลการศึกษาหลักคือ 950 pg/ml ( sensitivity 82%, specificity 40%). ค่าTAPSE &lt; 14 mm ( sensitivity of 48% , specificity of77% )และ RV TDI S’ &lt; 8.5 cm/s( sensitivity of 57% ,specificity of 79% )ใช้ในการพยากรณ์ผลการศึกษาหลักเช่นกัน. ระดับ NT-proBNP สูงร่วมกับการลดลงของ TAPSE (p &lt; 0.05) หรือ RV TDI S’ (p &lt; 0.001) สามารถใช้ร่วมกันในการพยากรณ์การเสียชีวิต การกลับมานอนโรงพยาบาลซ้ำหรือมารับการรักษาที่ห้องฉุกเฉินด้วยภาวะหัวใจล้มเหลวได้ กลุ่มผู้ป่วยที่มีระดับ NT-proBNP &lt; 950 pg/ml และ RV S’&gt; 8.5 cm/sจะมี event-free interval ที่ยาวที่สุด(mean survival ± SE 5.7 ± 0.2 เดือน, p &lt; 0.001).สรุป การตรวจ echocardiographyดูการทำงานของหัวใจห้องขวาโดยใช้ RV TDI index ร่วมกับตรวจระดับ NT-proBNP ก่อนกลับบ้านสามารถใช้พยากรณ์การดำเนินโรคของผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวได้
DOI: 10.14457/cu.the.2011.330
title: การเปรียบเทียบผลการควบคุมค่าการแข็งตัวของเลือดของผู้ป่วยในวอร์ฟารินคลินิกกับคลินิกทั่วไปของโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์

description: บทนำ :ระดับค่าการแข็งตัวของเลือดของผู้ป่วยที่ได้รับยาวอร์ฟารินในประเทศไทยยังอยู่ในเกณฑ์ที่ไม่เหมาะสมทำให้เกิดปัญหาเลือดออกและลิ่มเลือดอุดตันสูง ถึงแม้ว่าปัจจุบันมีการศึกษาในต่างประเทศที่สนับสนุนว่าวอร์ฟารินคลินิกสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการควบคุมระดับค่าการแข็งตัวของเลือดเข้าเป้าหมายมากขึ้นแต่อย่างไรก็ตามยังขาดข้อมูลที่เปรียบเทียบและแลดงผลการควบคุมค่าการแข็งตัวของเลือดโดยวอร์ฟารินคลินิกในประเทศไทยวิธีการศึกษา : การเก็บข้อมูลผู้ป่วยในวอร์ฟารินคลินิกเป็นแบบย้อนหลัง-ไปข้างหน้า โดยเก็บข้อมูลผู้ป่วยทุกคนที่อยู่ในวอร์ฟารินคลินิกของโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ.2553 ถึงวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ.2554 ส่วนข้อมูลในกลุ่มควบคุมได้จากการทบทวนเวชระเบียนผู้ป่วยนอกที่ถูกเลือกมาแบบสุ่มในอัตราส่วน 1:1 เมื่อเทียบกับผู้ป่วยในวอร์ฟารินคลินิก โดยผู้ป่วยในกลุ่มควบคุมคือผู้ป่วยที่แผนกผู้ป่วยนอกอื่นๆของโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ที่ได้รับยาวอร์ฟารินในช่วงเวลาเดียวกัน วัดผลโดยเปรียบเทียบสัดส่วนของระยะเวลาที่ค่าการแข็งตัวของเลือดอยู่ในช่วงการรักษาที่เหมาะสมซึ่งอ้างอิงตามแนวทางเวชปฏิบัติมาตรฐานหากไม่ได้ระบุไว้โดยชัดเจน และเปรียบเทียบการเกิดภาวะแทรกซ้อนผลการศึกษา : มีผู้ป่วยจำนวนกลุ่มละ 59 คนในวอร์ฟารินคลินิกและคลินิกทั่วไป ผู้ป่วยในวอร์ฟารินคลินิกมีระดับค่าการแข็งตัวของเลือดอยู่ในเป้าหมายเป็นระยะเวลา 55.8% ซึ่งสูงกว่าผู้ป่วยในคลินิกทั่วไปที่มีค่าการแข็งตัวของเลือดอยู่ในเป้าหมายเป็นระยะเวลา 43.4% อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p = 0.043) ระยะห่างของการตรวจติดตามค่าการแข็งตัวของเลือดของผู้ป่วยในวอร์ฟารินคลินิกน้อยกว่าของคลินิกทั่วไป คือ 30 และ 76 วัน ตามลำดับ (p &lt; 0.001) วอร์ฟารินคลินิกมีแนวโน้มการเกิดภาวะเลือดออกบ่อยกว่าแต่การเกิดลิ่มเลือดอุดตันน้อยกว่ากลุ่มคลินิกทั่วไปแต่อย่างไรก็ตามไม่มีนัยสำคัญทางสถิติสรุปผลการศึกษา : วอร์ฟารินคลินิกสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการควบคุมระดับค่าการแข็งตัวของเลือดเข้าเป้าหมายมากขึ้นแต่ไม่ลดการการเกิดภาวะแทรกซ้อนจากการได้รับยาวอร์ฟาริน