cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1178
title: การพัฒนาตัวแปรปรับแก้ค่าสัมประสิทธิ์การถ่ายเทความร้อนรวมของหลังคาอาคารที่มีลักษณะสองชั้น

description: หลังคาเป็นส่วนประกอบของอาคารที่รับอิทธิพลจากแสงอาทิตย์มากที่สุด หากไม่มีการป้องกันแสงอาทิตย์เข้ามากระทำโดยตรงแล้ว ย่อมส่งผลกระทบโดยตรงต่อค่าพลังงานการทำความเย็นอาคารเป็นอย่างมาก งานวิจัยนี้จึงมีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาประสิทธิภาพของหลังคาอาคารที่มีลักษณะสองชั้น เพื่อนำไปใช้ในการพัฒนาตัวแปรปรับแก้ค่าสัมประสิทธิ์การถ่ายเทความร้อนรวมของหลังคาอาคารที่มีลักษณะสองชั้น อาคารที่ใช้ในการวิจัยเป็นอาคารสำนักงานพื้นที่ไม่เกิน 10,000 ตารางเมตร หลังคาชั้นบนเป็นคสล.หนา 0.10 เมตร WWR 50% เปิดเครื่องปรับอากาศระบบ VAV (Variable Air Volume) วันจันทร์-ศุกร์ 8.00-17.00 คำนวณการบังเงาและการใช้พลังงานด้วยการจำลองในโปรแกรม Ecotect Analysis 2011 และโปรแกรม VisualDOE 4.0 โดยแบ่งขั้นตอนออกเป็น 3 ส่วน ส่วนที่ 1 ศึกษาการบังเงาบนหลังคาคสล.ชั้นล่าง โดยการสร้างแบบจำลองที่มีหลังคาสองชั้นรูปทรงต่างๆ พบว่าหลังคาสองชั้นมีรูปทรงแบน (Flat Roof) สูงจากหลังคาชั้นล่างขึ้นมา 1.5 เมตร ระยะยื่นชายคา 3 เมตร มีประสิทธิภาพในการบังเงาให้กับหลังคา คสล. ชั้นล่างได้ดีที่สุด ส่วนที่ 2 ศึกษาประสิทธิภาพของหลังคาสองชั้น โดยสร้างแบบจำลองอาคารที่มีหลังคาสองชั้นรูปทรงต่างๆ แล้วเพิ่มฉนวนใต้หลังคาเพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพในการลดพลังงานการทำความเย็นอาคาร พบว่าหลังคาสองชั้นที่รูปทรงแบน (Flat Roof) ที่มีค่าการบังเงาหลังคาคสล.ชั้นล่างสูง มีประสิทธิภาพในการลดพลังงานการทำความเย็นอาคารได้มากที่สุด ส่วนที่ 3 วิเคราะห์ข้อมูลเพื่อพัฒนาตัวแปรปรับแก้ค่าสัมประสิทธิ์การถ่ายเทความร้อนรวมของหลังคาอาคารที่มีลักษณะสองชั้น โดยการเปรียบเทียบค่าพลังงานในการทำความเย็นของอาคารที่มีหลังคาสองชั้นกับค่าพลังงานของอาคารที่ใช้ฉนวนใต้หลังคา พบว่าการเพิ่มหลังคาที่มีลักษณะสองชั้นในอาคารที่มีค่าการถ่ายเทความร้อนรวมของหลังคาอาคาร (RTTV) สูงจะช่วยลดการถ่ายเทความร้อนรวมของหลังคาอาคารได้มากกว่าหลังคาที่มี RTTV ต่ำ ซึ่งสามารถแสดงวิเคราะห์ความสัมพันธ์ออกมาในรูปแบบตารางค่าสัมประสิทธิ์การถ่ายเทความร้อนรวมของหลังคาอาคารที่มีลักษณะสองชั้น และสมการ (4) RTTVs = A[subscript S] * RTTV + B[subscript S] (4) สรุปผลการวิจัยตัวแปรปรับแก้ค่าสัมประสิทธิ์การถ่ายเทความร้อนรวมของหลังคาอาคารที่มีลักษณะสองชั้นในรูปแบบตารางเพื่อให้สะดวกต่อการนำไปใช้งาน แต่ค่าสัมประสิทธิ์ที่พัฒนาขึ้นสามารถคำนวณได้เฉพาะอาคารสำนักงานที่มีลักษณะตรงกับตัวแปรควบคุมที่กำหนดไว้เท่านั้น จึงจำเป็นจะต้องมีการพัฒนาต่อยอดเพื่อให้ครอบคลุมอาคารที่มีลักษณะและการใช้งานที่หลากหลายต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1179
title: การพัฒนาเครื่องมือการเฝ้าสังเกตความมั่นคงเว็บเซอร์วิส

description: วิทยานิพนธ์นี้นำเสนอการพัฒนาเครื่องมือการเฝ้าสังเกตความมั่นคงเว็บเซอร์วิส ซึ่งพัฒนาในรูปแบบเว็บแอพพลิเคชัน โดยมีคุณสมบัติหลายประการ เช่น สร้างข้อความร้องขอโซพจากดับบลิวเอสดีแอลโดยอัตโนมัติ แนบไฟล์กับข้อความร้องขอโซพ เพิ่มข้อมูล ส่วนหัวเอชทีทีพี และรองรับการกำหนดความมั่นคงเว็บเซอร์วิส โดยการเพิ่มยูสเซอร์เนมโทเคน การระบุตัวจริงโดยใช้ใบรับรองเอ็กซ์. 509 การลงลายเซ็นข้อความโซพ การเข้าและถอดรหัสข้อความโซพ การเพิ่มข้อมูลการพิสูจน์ตัวจริงแบบเอสเอเอ็มแอล และการเพิ่มข้อมูล การระบุตัวตนแบบเอสเอเอ็มแอลในข้อความร้องขอโซพ การทดสอบทำโดยส่งข้อความร้องขอโซพไปยังผู้ให้บริการเว็บเซอร์วิสและทำการตรวจสอบข้อความตอบสนองโซพ ผลการทดสอบพบว่าเครื่องมือไม่เพียงแต่ช่วยให้ ผู้ทดสอบหรือผู้พัฒนาเว็บเซอร์วิสติดตามเว็บเซอร์วิสที่กำลังการพัฒนาอยู่ แต่ยังทำให้มั่นใจว่าเว็บเซอร์วิสที่พัฒนาดำเนินการถูกต้องตามมาตรฐานความมั่นคงเว็บเซอร์วิสสอดคล้องตาม ที่โอเอซิสกำหนดไว้
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1180
title: การสังเคราะห์งานวิจัยนวัตกรรมการเรียนการสอนคณิตศาสตร์ : การวิเคราะห์อภิมาน และการวิเคราะห์กลุ่มแฝง

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสังเคราะห์งานวิจัยเชิงทดลองเกี่ยวกับนวัตกรรมการเรียนการสอนคณิตศาสตร์ด้วยการวิเคราะห์อภิมาน และเพื่อวิเคราะห์กลุ่มแฝงของขนาดอิทธิพลจากคุณลักษณะงานวิจัย โดยมีแบบแผนการวิจัยเป็นเชิงสำรวจ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย 2 กลุ่มคือ 1) วิทยานิพนธ์บัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยของรัฐบาล จำนวน 8 สถาบัน และ 2) งานวิจัยจากสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี รวมทั้งหมด 72 เล่ม ตัวแปรต้นคือ คุณลักษณะงานวิจัยจำนวน 47 ตัวแปร ตัวแปรตามมี 2 ตัวแปรคือ 1) ค่าขนาดอิทธิพลที่คำนวณโดยสูตรของ Glass และปรับแก้โดยสูตรของ Hunter และ 2) กลุ่มแฝงของค่าขนาดอิทธิพล เก็บรวบรวมข้อมูลในช่วงพ.ศ. 2542 – 2551 โดยใช้แบบบันทึกคุณลักษณะงานวิจัย และแบบประเมินคุณภาพงานวิจัย วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติบรรยาย การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณด้วยโปรแกรม SPSS และการวิเคราะห์กลุ่มแฝงด้วยโปรแกรม Mplus ผลการวิจัยสรุปได้ 2 ประการดังนี้ 1) ผลการวิเคราะห์อภิมานพบว่ามหาวิทยาลัยที่ผลิตงานวิจัยมากที่สุดคือ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (36.1%) ซึ่งเป็นสาขาวิชาการศึกษาคณิตศาสตร์มากที่สุด (31.9%) ช่วงปีที่ผลิตมากที่สุดคือพ.ศ. 2545 - 2548 (38.9%) ค่าขนาดอิทธิพลของงานวิจัยในการทดสอบสมมติฐานมี 141 ค่า (d̅ = 2.05) ผลการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวพบว่ามีตัวแปรคุณลักษณะงานวิจัยจำนวน 16 ตัวแปรที่ส่งผลต่อขนาดอิทธิพล ผลการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณพบว่ามีตัวแปรคุณลักษณะงานวิจัย 4 ตัวแปรได้แก่ ค่าสถิติทดสอบที ค่าความเที่ยง ช่วงระยะเวลาในการทดลองที่มากกว่า 3 ถึง 6 เดือน และการสุ่มตัวอย่างแบบง่ายส่งผลต่อค่าขนาดอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และพบว่าตัวแปรทั้ง 4 นี้สามารถอธิบายความแปรปรวนของขนาดอิทธิพลได้ 70.6% และ 2) ผลการวิเคราะห์กลุ่มแฝงพบว่าตัวแปรการสุ่ม ตัวแปรระยะเวลาที่ใช้ในการทดลอง ตัวแปรกลุ่มของความเที่ยง และตัวแปรกลุ่มของสถิติทดสอบทีทั้ง 4 ตัวแปรสามารถแบ่งกลุ่มแฝงของค่าขนาดอิทธิพลได้ 2 กลุ่มโดยตัวบ่งชี้ของกลุ่มแฝงขนาดอิทธิพลสูงประกอบด้วย งานวิจัยที่มีค่าความเที่ยงมากกว่า 0.84 และมีค่าสถิติทดสอบทีที่มากกว่า 6.435 ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1181
title: ระดับทักษะทางสังคมของวัยรุ่นอายุ 18-24 ปี ที่เล่นเกมส์ออนไลน์โดยใช้บริการที่ร้านอินเตอร์เนตในกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง เพื่อศึกษาระดับทักษะทางสังคม โดยการเปรียบเทียบทักษะทางสังคมโดยรวมและแยกเป็นแต่ละด้านจากเกมส์ 2 ประเภท (Casual Game และ Massive Multiplayer Online Role-Playing) และระยะเวลาที่ใช้ในการเล่นเกมส์ รวมไปถึงการหาความสัมพันธ์ระหว่างทักษะทางสังคมและเวลาที่ใช้ในการเล่นเกมส์ ของวัยรุ่นอายุ 18-24 ปีที่เล่นเกมส์ออนไลน์โดยใช้บริการจากร้านอินเตอร์เนตในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 471 คน โดยแบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบวัดทักษะทางสังคม แบบทดสอบพฤติกรรมการติดเกมส์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย, ร้อยละ, Kruskal-Wallis Test และ Spearman’s Rho correlation ผลการศึกษาพบว่า วัยรุ่นร้อยละ 1.3 มีทักษะทางสังคมอยู่ในระดับต่ำมาก ร้อยละ 18.3 อยู่ในระดับต่ำ ร้อยละ 32.5 อยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 29.5 อยู่ในระดับสูง และร้อยละ 18.5 อยู่ในระดับสูงมาก ประเภทของเกมส์ไม่มีความสัมพันธ์กับทักษะทางสังคม ระยะเวลาที่ใช้ในการเล่นเกมส์ออนไลน์และทักษะทางสังคม มีความสัมพันธ์กันเชิงลบที่ระดับนัยสำคัญ 0.01 ระยะเวลาที่ใช้ในการเล่นเกมส์ต่างกันมีผลต่างกันต่อทักษะสังคมในแต่ละด้าน ทักษะทางสังคมและพฤติกรรมการติดเกมส์มีความสัมพันธ์เชิงลบที่ระดับนัยสำคัญ 0.01 พฤติกรรมการติดเกมส์ส่งผลต่างกันในทักษะทางสังคมแต่ละด้าน ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า วัยรุ่นที่เล่นเกมส์ออนไลน์ส่วนใหญ่มีทักษะทางสังคมในตั้งแต่ระดับปานกลางเป็นต้นไป (80.5%) และระยะเวลาที่ใช้เล่นเกมส์มีความสัมพันธ์กับทักษะทางสังคมอย่างเห็นได้ชัด ประโยชน์ที่ได้จากการศึกษานี้สามารถนำไปเป็นแนวทางในช่วยพัฒนาทักษะทางสังคมของวัยรุ่นที่กำลังเติบโตไปเป็นผู้ใหญ่ต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1182
title: การดูดซับเมทานอลในไบโอดีเซลด้วยถ่านดูดซับจากเปลือกถั่วแมคคาเดเมีย

description: ถ่านดูดซับจากเปลือกถั่วแมคคาเดเมียสังเคราะห์ด้วยสารละลายกรดฟอสฟอริกเข้มข้นร้อยละ 30 – 50 โดยมวล และนำไปเผา ณ อุณหภูมิ 250 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 1 ชั่วโมง หลังจากล้างถ่านดูดซับด้วยน้ำกลั่น นำถ่านดูดซับไปอบ ณ อุณหภูมิ 50, 80, 120 และ 200 องศาเซลเซียส ตามลำดับ เป็นเวลา 5 ชั่วโมง เมื่อนำไปดูดซับเมทานอลในไบโอดีเซลพบว่าถ่านดูดซับที่อบ ณ อุณหภูมิ 200 องศาเซลเซียส สามารถดูดซับเมทานอลและไบโอดีเซลไปพร้อมๆกัน โดยมีปริมาณดูดซับเมทานอลและไบโอดีเซลจำเพาะ 181.564 และ 122.448 มิลลิกรัมต่อกรัมถ่านดูดซับ ตามลำดับ ภายในระยะเวลา 3 ชั่วโมง แต่ความสามารถในการดูดซับของถ่านดูดซับลดลงหลังจากการฟื้นฟูสภาพถ่านดูดซับประมาณร้อยละ 20 ส่วนถ่านดูดซับที่อบ ณ อุณหภูมิ 50 องศาเซลเซียส มีปริมาณดูดซับเมทานอลจำเพาะ 157.890 มิลลิกรัมต่อกรัมถ่านดูดซับ และหลังจากการฟื้นฟูสภาพถ่านดูดซับไม่ส่งผลต่อความสามารถในการดูดซับของถ่านดูดซับ การดูดซับเมทานอลในไบโอดีเซลสามารถอธิบายได้ด้วยแบบจำลองสมดุลดูดซับของแลงเมียร์โดยมีค่าคงที่สมดุลดูดซับของแลงเมียร์ เท่ากับ 0.200 และปริมาณสมดุลดูดซับจำเพาะสูงสุด เท่ากับ 238.152 มิลลิกรัมต่อกรัมถ่านดูดซับ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1183
title: การสืบทอดและบทบาทของพิธีเลี้ยงผีบรรพบุรุษของชาวกูย ที่บ้านละเอาะ อำเภอน้ำเกลี้ยง จังหวัดศรีสะเกษ

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการสืบทอดและบทบาทของพิธีเลี้ยงผีบรรพบุรุษของชาวกูยที่บ้านละเอาะ อำเภอน้ำเกลี้ยง จังหวัดศรีสะเกษ ผู้วิจัยเก็บข้อมูลภาคสนามระหว่างปี พ.ศ. 2553-2555 โดยการสัมภาษณ์และการสังเกตอย่างมีส่วนร่วมในพิธีเลี้ยงผีบรรพบุรุษ ผลการศึกษาพบว่า ชาวกูยบ้านละเอาะนับถือทั้งผีสะเอิงและผีแถนเป็นผีบรรพบุรุษประจำสายตระกูล ผีสะเอิงเป็นผีดั้งเดิมมีฐานะสูงกว่าผีแถนที่รับเข้ามา ทุกปีระหว่างเดือน 3 ถึงเดือน 6 จะจัดพิธีเลี้ยงผีบรรพบุรุษขึ้น พิธีเลี้ยงผีบรรพบุรุษสืบทอดมาได้จนถึงทุกวันนี้เพราะมีปัจจัยหลายประการ ทั้งปัจจัยภายใน คือ มีครูบาเป็นผู้สืบทอดองค์ความรู้ต่างๆ เกี่ยวกับพิธีเลี้ยงผีบรรพบุรุษและบริบทชุมชนบ้านละเอาะ รวมถึงปัจจัยภายนอก คือ นโยบายของภาครัฐที่ช่วยส่งเสริมให้เกิดจิตสำนึกทางชาติพันธุ์ บทบาทของพิธีเลี้ยงผีบรรพบุรุษที่มีต่อชุมชนบ้านละเอาะในปัจจุบัน คือ บทบาทในการสืบทอดฮีตคองของชาวกูยบ้านละเอาะ และบทบาทในการสั่งสอนลูกหลาน ขณะเดียวกันก็มีบทบาทในการเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างชาวกูยและชาวลาว ทั้งยังมีบทบาทในการสร้างกำลังใจให้กับปัจเจกบุคคล รวมถึงมีบทบาทในการแสดงความเป็นเจ้าของพื้นที่เดิมของชาวกูยพิธีนี้สามารถตอบสนองความต้องการทางจิตใจและสร้างความเข้มแข็งให้ชุมชน จึงดำรงอยู่จนถึงทุกวันนี้และกลายเป็นอัตลักษณ์สำคัญของชาวกูยบ้านละเอาะ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1184
title: ปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพของพนักงานโรงงานอุตสาหกรรมอาหารและแปรรูปผลิตภัณฑ์อาหาร จังหวัดปทุมธานี

description: การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพ โดยมุ่งเน้นศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ ปัจจัยเสริมกับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพ และศึกษาพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพของพนักงานโรงงานอุตสาหกรรมอาหารและแปรรูปผลิตภัณฑ์อาหาร จังหวัดปทุมธานี กลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานโรงงานอุตสาหกรรมอาหารและแปรรูปผลิตภัณฑ์ อาหาร จังหวัดปทุมธานี จำนวน 450 คน โดยใช้แบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นที่ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 0.80 และหาค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.85 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและหาความสัมพันธ์ของตัวแปรโดยใช้ค่าไคว์สแควร์และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ปัจจัยนำด้านความรู้และทัศนคติเกี่ยวกับการสร้างเสริมสุขภาพ ปัจจัยเอื้อด้านนโยบายและการจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการสร้างเสริมสุขภาพ ปัจจัยเสริมด้านการได้รับการสนับสนุนจากสื่อและการได้รับการสนับสนุนทางสังคม มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. พฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพของพนักงานโรงงานอุตสาหกรรมอาหารและแปรรูปผลิตภัณฑ์อาหารโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง ([Mean] = 2.93,SD = 0.57) โดยมีพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพ ด้านการจัดการกับความเครียดอยู่ในระดับดี ([Mean] = 3.87,SD = 0.37) และมีพฤติกรรมด้านการออกกำลังกายอยู่ในระดับไม่ดี ([Mean] = 1.85,SD = 0.77)
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1185
title: การวิเคราะห์มุมมองสู่สถานที่สำคัญริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาในพื้นที่กรุงเทพมหานคร

description: วิทยานิพนธ์นี้ศึกษามุมมองสู่สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อค้นหาตำแหน่งมุมมองที่เป็นเอกลักษณ์ในทัศนคติของกลุ่มผู้ตอบแบบสอบถาม โดยให้กลุ่มผู้ตอบแบบสอบถามเลือกภาพถ่ายมุมมองสู่สถานที่สำคัญที่มีศักยภาพเป็นตัวแทนพื้นที่ภูมิทัศน์ประวัติศาสตร์ริมแม่น้ำเจ้าพระยา จากนั้นจึงนำภาพมาวิเคราะห์องค์ประกอบทางภูมิทัศน์เพื่อสรุปปัจจัยที่ส่งเสริมความเป็นเอกลักษณ์ทางมุมมองสู่สถานที่สำคัญริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา, ปัจจัยที่ลดทอนความเป็นเอกลักษณ์ทางมุมมองสู่สถานที่สำคัญริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา และเสนอแนะแนวทางการอนุรักษ์และปรับปรุงภูมิทัศน์บริเวณที่เป็นเอกลักษณ์ทางมุมมองสู่สถานที่สำคัญริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา โดยงานวิจัยชิ้นนี้นอกจากจะสามารถกระตุ้นให้เกิดการอนุรักษ์ความเป็นเอกลักษณ์ของพื้นที่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาแล้ว ยังสามารถใช้เป็นฐานข้อมูลเพื่อผลักดันพื้นที่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาให้สามารถขึ้นทะเบียนมรดกโลกได้ อีกทั้งเป็นการเพิ่มคุณค่าทางทัศนียภาพให้กับการคมนาคม และการท่องเที่ยวตามแนวริมน้ำเจ้าพระยาอันเป็นจุดเด่นของกรุงเทพมหานครอีกด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1186
title: สภาพและปัญหาการบูรณาการสันติศึกษาในหลักสูตรสถานศึกษาของโรงเรียนในพื้นที่จังหวัดชายแดนใต้

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพ ปัญหา และข้อเสนอแนะการแก้ไขปัญหาการบูรณาการสันติศึกษาในหลักสูตรสถานศึกษาของโรงเรียนในพื้นที่จังหวัดชายแดนใต้ โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ คือผู้บริหาร 16 คน ครูผู้สอนในกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม 7 คน ครูผู้สอนกลุ่มสาระการเรียนรู้อื่นๆ 8 คน ครูผู้สอนในกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน 42 คน รวมทั้งสิ้น 73 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบสัมภาษณ์เชิงโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ การหาค่าร้อยละและการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยค้นพบดังนี้ 1. สภาพการบูรณาการหลักสูตรสันติศึกษา 1.1 ด้านการเตรียมความพร้อม มีการพัฒนาตนเองโดยเข้าร่วมอบรมหลักสูตรสันติศึกษา 1.2 ด้านการจัดทำหลักสูตรสถานศึกษา มีการบูรณาการหลักสูตรสันติศึกษาในกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคม ศาสนาและวัฒนธรรม กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย กลุ่มสาระเรียนรู้การงาน อาชีพและเทคโนโลยีพื้นฐาน กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะและกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน 1.3 ด้านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ การจัดการเรียนรู้ที่ผู้เรียนเป็นสำคัญ เน้นการพัฒนาทักษะการแก้ปัญหา การเข้าใจตนเอง การเข้าใจผู้อื่นและการสื่อสาร 1.4 ด้านการใช้สื่อ ประยุกต์ใช้วัสดุ อุปกรณ์ ที่มีอยู่กับกิจกรรม 1.5 ด้านการวัดและประเมินผล เน้นจากการสังเกตพฤติกรรม 1.6 ด้านการพัฒนา/นิเทศ/ติดตามการเรียนรู้ ใช้ผลการประเมินการเรียนครั้งก่อนมาปรับกระบวนการสอนใหม่ 2. ปัญหาการบูรณาการหลักสูตรสันติศึกษาที่พบ คือ การขาดงบประมาณ การดำเนินงานที่ไม่ต่อเนื่อง ครูขาดความรู้/ความชำนาญการบูรณาการหลักสูตรสันติศึกษา การสังเกตพฤติกรรมผู้เรียนทำได้ยาก ไม่มีการทำวิจัยในชั้นเรียน 3. ข้อเสนอแนะการแก้ไขปัญหา ได้แก่ การระดมทุนจากเครือข่ายชุมชน การแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการดำเนินงาน การเข้าร่วมอบรมการบูรณาการหลักสูตรสันติศึกษาในกลุ่มสาระการเรียนรู้ต่างๆ การให้บุคคลที่เกี่ยวข้องมีส่วนร่วมในการวัดและประเมินผล ส่งเสริมการทำโครงการวิจัยในชั้นเรียน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1187
title: ประสิทธิภาพการใช้พลังงานของอาคารที่มีการบังแดดด้วยรูปทรงอาคาร

description: เรื่องประสิทธิภาพการใช้พลังงานของอาคารที่มีการบังแดดด้วยรูปทรงอาคาร มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบการใช้พลังงาน ของอาคารที่มีการบังแดดด้วยรูปทรงอาคารรูปทรงต่างๆ กับอาคารทั่วไปที่ไม่มีการบังแดดด้วยรูปทรงอาคาร ในทิศทางต่างๆ โดยศึกษาเฉพาะอาคารสำนักงานขนาดกลางในประเทศไทย ที่มีการใช้งานในเวลากลางวัน การศึกษาใช้วิธีการจำลองด้วยโปรแกรม VisualDOE 4.0 สำหรับคำนวณหาค่าการใช้พลังงานของอาคารและหาค่า OTTV ตามกฎกระทรวงพลังงาน พ.ศ.2552 เพื่อประเมินผลดีหรือผลเสียของอาคารทั้ง 2 ประเภท คือ 1) อาคารอ้างอิงที่ไม่มีการบังแดดด้วยรูปทรงอาคารขนาด 30X30 ตร.ม. จำนวน 7 ชั้น สูงชั้นละ3 ม. (Base case) และ 2) อาคารรูปทรงต่างๆ ความสูงเท่ากัน (Design case) โดยแบ่งเป็น 3 แนวทาง คือ 2.1) Base case และ Design case มีรูปทรงแตกต่างกัน 2.2) Base case และ Design case รูปทรงคล้ายกันเป็นอาคารที่มีส่วนนูนและส่วนเว้า 2.3) Base case และ Design case มีรูปทรงเหมือนกันแต่มีร่นระยะกระจกเข้าอาคาร จากการวิจัยพบว่าในอาคาร Design caseประเภทที่ 1 และ 2 อาคารที่มีการบังแดดด้วยรูปทรงอาคารมีการใช้พลังงานมากกว่าอาคารที่ไม่มีการบังแดด ซึ่งมากขึ้นตามอัตราส่วนพื้นที่ผนังต่อพื้นที่อาคารที่มากขึ้น และDesign case ประเภทที่ 1 ยิ่ง WWR เพิ่ม การเพิ่มการใช้พลังงานทำความเย็นยิ่งมีเปอร์เซ็นเพิ่มขึ้น ขณะที่ Design caseประเภทที่ 2 เมื่อ WWR เพิ่ม การเพิ่มการใช้พลังงานทำความเย็นยิ่งมีเปอร์เซ็นลดลง และอาคารที่มีผังพื้นตามทิศจะใช้พลังงานการทำความเย็นในอาคารต่ำกว่าอาคารที่มีผังพื้นทำมุม 45° แต่อาคาร Base case และ Design case มีค่า OTTV เท่ากันเนื่องจากอาคารทั้ง 2 ประเภทไม่มีการบังแดดให้หน้าต่าง อาคารทั้งสองจึงมีค่า SC=1 ใน Design case ประเภทที่ 3 อาคารที่มีการบังแดดด้วยรูปทรงอาคารที่มีร่นระยะกระจกเข้าอาคาร มีการใช้พลังงานต่ำกว่าอาคารที่ไม่มีการบังแดดด้วยรูปทรงอาคาร และมีค่า OTTV ที่ต่ำกว่า Base case เพราะการร่นระยะกระจกเข้าอาคาร ทำให้ค่า SC ลดลง ค่า OTTV จึงลดลงตามไปด้วย ผลการวิจัยสรุปได้ว่าค่า OTTV ตามกฎหมายที่ใช้อยู่ยังไม่ครอบคลุมรูปทรงอาคารที่หลากหลาย ควรเพิ่มตัวแปรในการคำนวณ เพื่อให้ได้ค่า OTTV ที่แม่นยำมากยิ่งขึ้น และอาคารที่มีการบังแดดด้วยรูปทรงอาคารที่มีการใช้พลังงานทำความเย็นลดลงมากที่สุดคือ Design case ประเภทที่ 3 ซึ่งเป็นอาคารที่มีส่วนของอาคารที่เป็นส่วนทึบบังส่วนโปร่งแสงของอาคาร ต่างจาก Design case ประเภทที่ 1 ที่ส่วนของอาคารบังส่วนโปร่งแสงได้ไม่มาก หรือ Design case ประเภทที่ 2 ที่ใช้ส่วนโปร่งแสงบังส่วนโปร่งแสง ค่าการใช้พลังงานในอาคารจึงไม่ลดลง
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1188
title: การจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเมืองเชียงคาน อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย

description: การศึกษาการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเมืองเชียงคาน อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1. ศึกษาองค์ประกอบการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม 2. ศึกษากระบวนการจัดการท่องเที่ยวและวิเคราะห์ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในปัจจุบัน 3. วิเคราะห์ศักยภาพการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม และ 4. เสนอแนะการจัดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่เหมาะสมของเมืองเชียงคาน ซึ่งแนวทางการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีการรวบรวมข้อมูลโดยศึกษาจากเอกสาร และจากข้อมูลภาคสนาม ได้แก่ การสำรวจ การสังเกต การสนทนา และการสัมภาษณ์ผู้ที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษาพบว่ากระบวนการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของเมืองเชียงคานมีการดำเนินงานร่วมกันระหว่างคุ้มวัด เทศบาล และกลุ่มผู้ประกอบการ มี 5 ขั้นตอน คือ การวางแผน กลยุทธ์ การจัดการผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย การดำเนินงาน การประสานงาน และการจัดการความรู้ด้านต่างๆ ส่วนของบทบาทในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของเมืองเชียงคาน ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียมีลักษณะ ดังนี้ การหาแนวทางแก้ไขปัญหา การวางแผนพัฒนา การประสานงาน การให้ความรู้ การลงทุน การประชาสัมพันธ์ และการมีรายได้จากการท่องเที่ยว บทบาทที่สำคัญที่สุดในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของเมืองเชียงคานคือ การหาแนวทางแก้ไขปัญหา การวางแผนพัฒนาการท่องเที่ยวต่างๆ ของเทศบาลตำบลเชียงคาน กรมโยธาธิการและผังเมือง และสภาเมืองเชียงคาน บทบาทที่สำคัญรองลงมา คือ การลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานและสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ของเทศบาลตำบลเชียงคาน สำนักงานจังหวัดเลย และผู้ประกอบการนอกพื้นที่ สำหรับการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียซึ่งจัดตามลำดับความสำคัญในขั้นตอนการค้นหาปัญหาและสาเหตุของปัญหา ได้แก่ ผู้ประกอบการ และภาคประชาชน ขั้นตอนการวางแผนดำเนินการ ได้แก่ เทศบาล และกรมโยธาธิการ และผังเมือง ขั้นตอนการลงทุนและดำเนินงาน ได้แก่ ผู้ประกอบการ เทศบาล ภาคประชาชน และชมรมต่างๆ และขั้นตอนการติดตามประเมินผลงาน ได้แก่ เทศบาล และสภาเมืองเชียงคาน ปัญหาที่เกิดขึ้นในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของเมืองเชียงคาน คือ ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในแต่ละภาคส่วนขาดการบูรณาการในเรื่องแผนการจัดการการท่องเที่ยวอย่างเหมาะสม รวมทั้งการบริหารงานของแต่ละภาคส่วนยังไม่ชัดเจน และขาดการมีส่วนร่วมของประชาชน แนวทางการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของเมืองเชียงคานที่เหมาะสม คือ แนวทางการพัฒนาโดยการใช้โมเดลการพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชน ซึ่งการท่องเที่ยวโดยชุมชนมีพัฒนาการมาจากการท่องเที่ยวโดยการมีส่วนร่วมของประชาชนและการท่องเที่ยวที่ยั่งยืนโดยมีชุมชนเป็นฐาน และมีการจัดทำโครงการการท่องเที่ยวอย่างสร้างสรรค์ทำให้นักท่องเที่ยวได้เรียนรู้เกี่ยวกับการใช้ชีวิตของผู้คนในท้องถิ่น โดยสะท้อนให้เห็นถึงเอกลักษณ์ อัตลักษณ์ของชุมชน และผู้คนเจ้าของพื้นที่ โดยมุ่งเน้นให้นักท่องเที่ยวมีปฏิสัมพันธ์กับคนในพื้นที่ ทำให้สามารถเอื้อประโยชน์ต่อการอนุรักษ์ และเป็นกระบวนการสำคัญในการสร้างจิตสำนึกของชุมชนร่วมกันในการรักษาสมดุลของ และสร้างฐานความรู้สำหรับการพัฒนาอย่างสร้างสรรค์และยั่งยืน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1189
title: พรหมจักร :การศึกษารามเกียรติ์ฉบับล้านนาในฐานะวรรณคดีชาดก

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาความเป็นวรรณคดีชาดกที่ปรากฏในรามเกียรติ์ฉบับล้านนาเรื่องพรหมจักร ฉบับปริวรรตของสิงฆะ วรรณสัย ทั้งในด้านรูปแบบและเนื้อหา เพื่อแสดงให้เห็นว่า วรรณกรรมเรื่องพรหมจักรซึ่งมีเค้าโครงเรื่องมาจากเรื่องรามเกียรติ์นั้นมีกระบวนการปรับเปลี่ยนเรื่องให้กลายเป็นชาดกอย่างไร ตลอดจนมีลักษณะร่วมหรือแตกต่างจากวรรณกรรมชาดกล้านนา และรามเกียรติ์ฉบับท้องถิ่นอื่นอย่างไร ผลการวิจัยพบว่า รามเกียรติ์ฉบับล้านนาเรื่องพรหมจักรมีรูปแบบการประพันธ์คล้ายคลึงกับรูปแบบในอรรถกถาชาดกและปัญญาสชาดก กล่าวคือ มีปัจจุบันวัตถุ อดีตวัตถุ และสโมธาน ลักษณะสำคัญที่ปรากฏในเรื่องพรหมจักรคือ การแทรกความเชื่อเรื่องบุญกรรม ทำให้เรื่องราวดำเนินไปภายใต้กฎแห่งกรรม อันถือเป็นแนวคิดสำคัญเพื่อใช้สั่งสอนผู้ฟังหรือผู้อ่านให้ตั้งมั่นอยู่ในศีลธรรม แนวคิดดังกล่าวแสดงผ่านตัวละครซึ่งได้ก่อกรรมและต้องรับผลกรรมที่ตนเองก่อขึ้น ไม่มีใครหลุดพ้นจากกฎแห่งกรรมได้ ความเชื่อเรื่องบุญกรรมที่ปรากฏในเรื่องจึงเป็นเครื่องเตือนใจให้ผู้ฟังหรือผู้อ่านตระหนักในการทำความดี ลักษณะสำคัญที่ปรากฏในเรื่องพรหมจักรคือ การแทรกความเชื่อเรื่องบุญกรรม ทำให้เรื่องราวดำเนินไปภายใต้กฎแห่งกรรม อันถือเป็นแนวคิดสำคัญเพื่อใช้สั่งสอนผู้ฟังหรือผู้อ่านให้ตั้งมั่นอยู่ในศีลธรรม แนวคิดดังกล่าวแสดงผ่านตัวละครซึ่งได้ก่อกรรมและต้องรับผลกรรมที่ตนเองก่อขึ้น ไม่มีใครหลุดพ้นจากกฎแห่งกรรมได้ ความเชื่อเรื่องบุญกรรมที่ปรากฏในเรื่องจึงเป็นเครื่องเตือนใจให้ผู้ฟังหรือผู้อ่านตระหนักในการทำความดี ลักษณะตัวละครพระโพธิสัตว์ในเรื่องพรหมจักรได้มีการปรับเปลี่ยนให้เข้ากับลักษณะของวรรณกรรมชาดกมากขึ้น จากเดิมที่พระรามเป็นนักรบผู้กล้าหาญก็เปลี่ยนมาเน้นเรื่องการบำเพ็ญบุญบารมีเพื่อบรรลุพระสัพพัญญุตญาณ มีการหลีกเลี่ยงบางตอนที่พระโพธิสัตว์ต้องฆ่าตัวละครหรือต้องก่อกรรม ลักษณะตัวละครที่เป็นอุดมคติ มีจริยาวัตรอันดีงามนี้เป็นแบบอย่างให้ผู้ฟังหรือผู้อ่านเกิดความเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนา และนำพระจริยาวัตรของพระโพธิสัตว์ไปเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิต
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1190
title: แนวทางการออกแบบการส่องสว่างสำหรับประดับตกแต่งสะพานข้ามแม่น้ำในเขตเมืองของประเทศไทย

description: การใช้ไฟประดับตกแต่งอาคารบ้านเรือน โดยเฉพาะสถานที่สำคัญของเมือง รวมทั้งสะพานข้ามแม่น้ำ มีบทบาทสำคัญในการเพิ่มความน่าสนใจให้กับสถานที่ท่องเที่ยวในเวลากลางคืน อีกทั้งยังเป็นการสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้แก่เมือง ทว่าสะพานแม่น้ำในประเทศไทยมีน้อยแห่งที่มีการส่องสว่างสำหรับประดับตกแต่ง งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาพัฒนาการ รวบรวม และวิเคราะห์องค์ประกอบของโครงสร้างทางสถาปัตยกรรมของสะพาน หลักเกณฑ์และแนวทางในการออกแบบ ที่มีผลต่อการออกแบบการส่องสว่างสำหรับประดับตกแต่งสะพานข้ามแม่น้ำ วิเคราะห์การออกแบบการส่องสว่างสำหรับประดับตกแต่งสะพานข้ามแม่น้ำจากกลุ่มตัวอย่าง และเสนอแนะแนวทางการออกแบบการส่องสว่างสำหรับประดับตกแต่งสะพานข้ามแม่น้ำในประเทศไทยแก่นักออกแบบและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องโดยทำการศึกษาจากการทบทวนวรรณกรรม การวิจัยเชิงประจักษ์โดยการสำรวจภาคสนาม และการจัดกลุ่มหัวข้อเพื่อแยกแยะข้อมูล จากนั้นจึงทำการวิเคราะห์ชุดข้อมูลที่ได้ตามลำดับ นอกจากนี้ผู้วิจัยยังได้ทำการวิจัยนำร่องเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างการส่องสว่างและส่วนประกอบหลักของงานสถาปัตยกรรมของสะพาน ซึ่งพบว่าองค์ประกอบของสะพานที่มีการส่องสว่าง มี 3 องค์ประกอบหลักได้แก่ โครงสร้างสะพานส่วนบน ตัวสะพาน และเสาตอม่อสะพาน จากการศึกษา สามารถจัดกลุ่มสะพานข้ามแม่น้ำในประเทศไทยตามลักษณะโครงสร้างสะพานส่วนบนเป็น 4 ประเภทคือ สะพานแบบคาน สะพานโค้ง สะพานโครงถัก และสะพานขึง และสามารถจัดกลุ่มย่อยของตัวสะพานเป็น 4 กลุ่ม และตอม่อสะพานเป็น 2 กลุ่ม จากนั้นนำผลการศึกษาที่ได้มาวิเคราะห์ลักษณะและรูปแบบการส่องสว่างขององค์ประกอบสะพาน โดยใช้หลักองค์ประกอบพื้นฐานทางสถาปัตยกรรมและมุมมองในการพิจารณาสร้างแนวทางในการส่องสว่างสำหรับประดับตกแต่งสะพานข้ามแม่น้ำแต่ละประเภทองค์ประกอบของสะพานข้ามแม่น้ำที่มีการส่องสว่างเป็นอันดับแรกคือ โครงสร้างสะพานส่วนบน ตัวสะพาน และตอม่อสะพานตามลำดับ ซึ่งโครงสร้างสะพานส่วนบนเป็นส่วนที่มีรูปร่างรูปทรงโดดเด่นและเป็นที่จดจำได้ โดยประกอบด้วยแนวทางในการส่องสว่างองค์ประกอบของสะพานแต่ลประเภท 4 แนวทางคือ การเน้นโครงกรอบ การเน้นระนาบ การเน้นรูปทรง และการเน้นโครงสร้าง และมีเกณฑ์ในการออกแบบที่ต้องพิจารณาได้แก่ การส่องสว่างทางสัญจร ระดับความส่องสว่างและความสว่างของสะพาน อัตราส่วนความสว่างของสะพานกับพื้นหลัง และมลภาวะทางแสง
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1191
title: กระแสการฟื้นฟูศาสนาอิสลามในมาเลเซียก่อนและหลังได้รับเอกราช

description: วิทยานิพนธ์นี้ศึกษา กระแสการฟื้นฟูศาสนาอิสลามในมาเลเซียทั้งก่อนและหลังการได้รับเอกราช จากการศึกษาพบว่า การก่อตัว แนวคิด และอิทธิพลของกระแสการฟื้นฟูศาสนาอิสลามทั้งช่วงก่อนและหลังมาเลเซียได้รับเอกราชมีความต่อเนื่องกัน โดยกระแสการฟื้นฟูทั้งสองช่วงนี้เกิดขึ้นจากอิทธิพลของกระแสการฟื้นฟูศาสนาอิสลามในตะวันออกกลางและปัญหาความขัดแย้งทางเชื้อชาติระหว่างชาวมลายูกับชาวจีนในช่วงทศวรรษที่ 1920 และหลังได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1957 จนถึงเหตุการณ์จลาจลทางเชื้อชาติใน ค.ศ. 1969 กระแสการฟื้นฟูศาสนาอิสลามในช่วงก่อนได้รับเอกราชเป็นการเคลื่อนไหวของกาอุม มูดา ส่วนกระแสการฟื้นฟูศาสนาอิสลามช่วงหลังได้รับเอกราชเป็นการเคลื่อนไหวของขบวนการดาวะห์ อย่างไรก็ตาม จากการศึกษาพบว่าการเคลื่อนไหวของกาอุม มูดาได้รับความนิยมน้อยกว่าขบวนการดาวะห์ เนื่องจากขบวนการกาอุม มูดาเป็นเสียงส่วนน้อยในสเตรตส์ เซตเติลเมนท์และเคลื่อนไหวอยู่ในขอบเขตพื้นที่ที่จำกัด อีกทั้งแนวคิดสำคัญของกาอุม มูดา คือ ความต้องการลดสถานะของสุลต่าน ทำให้การเคลื่อนไหวของกาอุม มูดาถูกควบคุมจากทางรัฐบาล อาณานิคมและชนชั้นนำมลายู ในขณะที่การเคลื่อนไหวของขบวนการดาวะห์เน้นที่การส่งเสริมให้ศาสนาอิสลามเป็นอัตลักษณ์หลักของชาวมลายูจึงได้รับการสนับสนุนอย่างแพร่หลายจากทั้งรัฐบาลและชาวมลายูมุสลิมอย่างกว้างขวาง