cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1529
title: ผลกระทบของสีพื้นผิวและอุณหภูมิสีของแสงต่อความคิดสร้างสรรค์ในพื้นที่ทำงานร่วมกัน

description: การวิจัยก่อนหน้าสนับสนุนแนวคิดว่าอารมณ์ในเชิงบวกส่งผลให้เกิดความคิดสร้างสรรค์ งานวิจัยนี้ศึกษาแนวคิดดังกล่าวโดยละเอียดถึงผลกระทบของสีพื้นผิวและอุณหภูมิสีของแสงในพื้นที่ทำงานต่ออารมณ์เชิงบวกและความคิดสร้างสรรค์ วิธีการศึกษาประกอบด้วยการทดลองที่ 1 การเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด 189 คน โดยให้ผู้ร่วมทดลองดูภาพจำลองห้องทำงานที่มีสีพื้นผิว และอุณหภูมิสีของแสงแตกต่างกันจำนวน 10 ภาพที่เกิดจากสีพื้นผิวที่แตกต่างกัน 5 สี และอุณหภูมิสีของแสง 2 สี กลุ่มตัวอย่างตอบแบบสอบถามความคิดเห็นทางด้านอารมณ์แบบคำคู่ตรงข้ามที่แสดงความหมายของอารมณ์ในเชิงลบและอารมณ์ในเชิงบวกทั้งหมด 8 คู่คำ ผลของแบบสอบถามจะได้อุณหภูมิสีของแสงและสีพื้นผิวห้องที่ส่งผลต่ออารมณ์ในเชิงบวกสูงที่สุด ผลการทดลองพบว่าสีพื้นผิวและอุณหภูมิสีของแสงที่แตกต่างกันส่งผลต่อการรับรู้ทางอารมณ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยรูปภาพห้องที่มีการใช้สีพื้นผิวสีขาว ร่วมกับอุณหภูมิสีของแสง Daylight มีค่าเฉลี่ยการรับรู้ทางอารมณ์ในเชิงบวกรวมมากที่สุด ผลการวิเคราะห์อุณหภูมิสีของแสงพบว่า แสง Daylight ทำให้ค่าเฉลี่ยการรับรู้ทางอารมณ์รวมสูงกว่าการใช้แสง Warm white อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และพื้นผิวสีขาวมีค่าเฉลี่ยการรับรู้ทางอารมณ์ในเชิงบวกรวมสูงที่สุด ส่วนการทดสอบความคิดสร้างสรรค์ในการทดลองที่ 2 ดำเนินการโดยใช้ผู้ร่วมทดลอง 46 คน สวมอุปกรณ์มองภาพความจริงเสมือน (VR) และแบบสอบถามในการทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวัดความคล่องแคล่ว ความยืดหยุ่น และความคิดริเริ่ม ในขณะที่กำลังดูภาพจำลองพื้นที่ทำงานร่วมกันที่มีสีพื้นผิวสีขาวในอุณหภูมิสีของแสง Daylight และสีพื้นผิวสีแดงเข้มในอุณหภูมิสีของแสง Warm white พบว่าห้องที่มีการใช้สีพื้นผิวสีขาวร่วมกับอุณหภูมิสีของแสง Daylight มีผลทำให้คะแนนระดับความคิดสร้างสรรค์สูงกว่าห้องที่มีการใช้สีพื้นผิวสีแดงเข้มร่วมกับอุณหภูมิสีของแสง Warm white อย่างมีนัยสำคัญ งานวิจัยจึงเสนอแนะว่าแนวทางการออกแบบพื้นที่ทำงานควรมีการเลือกใช้ผนังทาสีขาว หรือสีอ่อน ควบคู่ไปกับการใช้อุณหภูมิสีของแสง Daylight ซึ่งไม่เพียงช่วยสร้างการรับรู้ทางอารมณ์ที่ดี แต่ช่วยส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ด้วยเช่นกัน
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1530
title: โครงการออกแบบสถาปัตยกรรมที่พักอาศัยในพื้นที่ชายฝั่งที่มีการกัดเซาะ: กรณีศึกษา ชุมชนบ้านขุนสมุทรจีน จังหวัดสมุทรปราการ

description: การกัดเซาะชายฝั่งในประเทศไทยจัดว่าเป็นปัญหาระดับวิกฤตอย่างสูงในปัจจุบัน และส่งผลกระทบในหลายๆ ด้านตั้งแต่ระดับเศรษฐกิจ สังคม คุณภาพชีวิต และโดยเฉพาะอย่างยิ่งความเป็นอยู่ของชุมชนบริเวณชายฝั่ง ซึ่งหนึ่งในชุมชนที่ได้รับผลกระทบมาอย่างยาวนานจวบจนปัจจุบันคือ ชุมชนบ้านขุนสมุทรจีน จังหวัดสมุทรปราการ จากสถานการณ์ดังกล่าวทำให้ชุมชนสูญเสียทั้งที่ดินตนเองและที่อยู่อาศัยของตนเอง ชาวบ้านต้องอพยพย้ายที่อยู่อาศัยกันทุก ๆ 5-10 ปี อีกทั้งยังเป็นครัวเรือนรายได้น้อยและไม่มีกำลังเพียงพอสำหรับการซ่อมแซมบ้านพกัอาศัย และการอพยพย้ายถิ่นฐานไปยังที่อื่น งานวิจัยและออกแบบนี้จึงมีเป้าหมายที่จะคิดค้นต้นแบบบ้านพักอาศัย เพื่อให้ชุมชนที่ประสบปัญหานั้นสามารถอยู่อาศัยและปรับตัวได้โดยไม่ต้องการอพยพย้ายถิ่นฐานไปยังที่อื่น โดยอาศัยกระบวนการวิเคราะห์ปัญหาทั้งทางกายภาพ สังคม วัฒนธรรม เศรษฐกิจในระดับชุมชน และเทคนิคการก่อสร้างอาคาร ร่วมกับการศึกษาสำรวจพื้นที่จริง พร้อมทบทวนแนวคิด ทฤษฎี และงานออกแบบ/วิจัยที่เกี่ยวข้องเพื่อทราบถึงข้อค้นพบต่าง ๆ ที่สามารถนำมากำหนดเกณฑ์ในการออกแบบและแนวคิดในการออกแบบ จนเข้าสู่กระบวนการออกแบบสถาปัตยกรรมและจัดทำแบบก่อสร้างจริง สำหรับแนวคิดในการออกแบบสรุปได้เป็น 3 ประเด็นหลักได้แก่ 1) การออกแบบโครงสร้างให้มั่นคงทนต่อการกัดเซาะ และช่วงเวลาน้ำท่วม 2) การออกแบบให้ปรับตัวได้ต่อสถานการณ์การเปลี่ยนแปลงของระดับน้ำที่เพิ่มขึ้น 3 เมตร ในอีก 30 ปีข้างหน้า อีกทั้งยังวางผังใช้สอยให้เหมาะสมกับรูปแบบการดำรงชีวิตของวิถีชาวประมง และ 3) การออกแบบให้มีความประหยัดและใช้วัสดุก่อสร้างอย่างพอดีลงตัวกับขนาดสำเร็จรูป เหมาะสมกับลักษณะทางกายภาพของชุมชน ซึ่งทั้งสามข้อนี้ได้นำไปพัฒนาสู่แบบทางสถาปัตยกรรม "ต้นแบบบ้านพักอาศัยสำหรับพื้นที่ชายฝั่งที่มีการกัดเซาะ" ภายใต้เงื่อนไขงบประมาณการก่อสร้างที่จำกัดโดยอาศัยเกณฑ์การคำนวณความเสี่ยงของภาครัฐในราคาไม่เกิน 3 แสนบาทต่อ 1 หลัง ผลงานการออกแบบนี้จึงน่าจะเป็นประโยชน์อย่างมากกับชุมชนบ้านขุนสมุทรจีน จังหวัดสมุทรปราการ และชุมชนอื่น ๆ ที่ได้รับผลกระทบจากปัญหาการกัดเซาะชายฝั่งเช่นเดียวกันและหวังว่าหน่วยงานภาครัฐสามารถนำไปต่อยอดใช้เป็นปะโยชน์ได้จริงในอนาคตอันใกล้นี้
DOI: 10.5281/zenodo.5112066
title: Quantifying the Tissue-Specific Regulatory Information within Enhancer DNA Sequences

description: Tables of mouse embryonic differential enhancers and promoters. The tables list the genomic coordinates of differential regulatory elements, the tissues in which they are active (labels column), a differential score, and the DNA sequence of the element. Tissues are numbered from 0 to 7, which correspond to heart, kidney, liver, limb, lung, forebrain, midbrain, and hindbrain, respectively. The tool segmentationDifferential from the <em>gonetics library</em> was used to compute differential elements. The length of all regions was set to 1000 base pairs around the center. Specifics of the experimental data can be found in the referenced publication.
DOI: 10.5281/zenodo.5112065
title: Quantifying the Tissue-Specific Regulatory Information within Enhancer DNA Sequences

description: Tables of mouse embryonic differential enhancers and promoters. The tables list the genomic coordinates of differential regulatory elements, the tissues in which they are active (labels column), a differential score, and the DNA sequence of the element. Tissues are numbered from 0 to 7, which correspond to heart, kidney, liver, limb, lung, forebrain, midbrain, and hindbrain, respectively. The tool segmentationDifferential from the <em>gonetics library</em> was used to compute differential elements. The length of all regions was set to 1000 base pairs around the center. Specifics of the experimental data can be found in the referenced publication.
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1531
title: ระบบการนำเสนอแบบจำลองสารสนเทศอาคารด้วยเทคโนโลยีการผสมผสานโลกจริงกับโลกเสมือนบนแบบก่อสร้าง

description: การก่อสร้างทางสถาปัตยกรรมมีองค์ประกอบและกระบวนการที่ซับซ้อนมากมาย ในกรณีส่วนใหญ่แบบก่อสร้างใช้เป็นสื่อกลางในการสื่อสารระหว่างสถาปนิกและผู้จัดการฝ่ายก่อสร้าง กระบวนการนี้ต้องมีการวางแผนที่ดีเพื่อลดปัญหาการจัดการเกี่ยวกับระยะเวลาของการก่อสร้าง งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อออกแบบและพัฒนาระบบต้นแบบสำหรับกระบวนการวางแผนการก่อสร้างให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น วิธีการที่นำเสนอของเรามุ่งเน้นไปที่การจัดสรรเวลาเพื่อให้บรรลุเป้าหมายในการวางแผนการก่อสร้างและเพื่อสร้างความเข้าใจที่ดีขึ้นเกี่ยวกับภาพรวมของงานระหว่างผู้ใช้ โดยในปัจจุบันเทคโนโลยี Building Information Model (BIM) มีบทบาทอย่างมากในการจัดการออกแบบสถาปัตยกรรม สามารถเห็นภาพรูปแบบองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมและรายละเอียดของข้อมูลอาคารในสามมิติรวมถึงข้อมูลเชิงพื้นที่ของกระบวนการก่อสร้าง ระบบที่พัฒนาขึ้นของเราผสมผสานด้านนี้เข้ากับเทคโนโลยี Augmented Reality (AR) ทำให้ผู้ใช้ระบบสามารถเข้าถึงข้อมูลอาคารได้ง่ายขึ้น สามารถอัปเดตและแสดงการเปลี่ยนแปลงทีละขั้นตอนในกระบวนการก่อสร้างในรูปแบบ 3 มิติ คุณลักษณะต่าง ๆ ได้รับการพัฒนาเช่นการดึงข้อมูลหลายมิติแบบเรียลไทม์และการแสดงภาพสถานะการก่อสร้าง (ทั้งในการก่อสร้างจริงและสถานะการวางแผน) ผลการวิจัยนี้ได้รับการประเมินโดยผู้ใช้ทั่วไปและมืออาชีพ
DOI: 10.5281/zenodo.5112114
title: Epizoanthus ramosus SPAdes preassembly

description: .
DOI: 10.5281/zenodo.5112113
title: Epizoanthus ramosus SPAdes preassembly

description: .
DOI: 10.5281/zenodo.5112116
title: Test Sample for EnhancedPCA

description: Test sample for EnhancedPCA method
DOI: 10.5281/zenodo.5112115
title: Test Sample for EnhancedPCA

description: Test sample for EnhancedPCA method
DOI: 10.5281/zenodo.4778147
title: Functional crosstalk between phosphorylation and disease-causing mutations in the cardiac sodium channel Nav1.5

description: Source data underlying Figs 1b, 2b-c, 3b-c, 4a-d, and Supplementary Figs 3b-e, 4b-c, 5a-b
DOI: 10.5281/zenodo.4313852
title: Functional crosstalk between phosphorylation and disease-causing mutations in the cardiac sodium channel Nav1.5

description: Source data underlying Figs 1b, 2b-c, 3b-c, 4a-d, and Supplementary Figs 3b-e, 4b-c, 5a-b
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1532
title: แนวทางการออกแบบบูรณาการของอาคารสำนักงานพลังงานสุทธิเข้าใกล้ศูนย์ในประเทศไทย

description: ในปัจจุบันยังคงมีแนวโน้มความต้องการพลังงานที่สูงขึ้นนำไปสู่วิกฤตการณ์ด้านพลังงานที่เกิดขึ้นทั่วโลก โดยจากความกังวลในเรื่องนี้กระทรวงพลังงานจึงได้กำหนดแผนอนุรักษ์พลังงาน 20 ปีของประเทศ (National Energy Efficiency Plan: EEP) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อลดการใช้พลังงาน (Energy Intensity) ลงร้อยละ 30 ภายในปี พ.ศ. 2573 เทียบกับปี พ.ศ. 2553 ซึ่งจากรายงานพบว่าอาคารสำนักงานมีการใช้พลังงานสูงถึงร้อยละ 37 ของการใช้พลังงานในกลุ่มอาคารควบคุมทั้งหมดรองจากภาคอุตสาหกรรม ทว่าแนวทางการออกแบบเพื่อลดความต้องการพลังงานของอาคารสำนักงานลงให้บรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้กลับมีอยู่อย่างจำกัด งานวิจัยนี้จึงศึกษาศักยภาพการออกแบบเพื่อให้สามารถบรรลุเป้าหมายการเป็นอาคารพลังงานสุทธิเป็นศูนย์ โดยเริ่มเก็บข้อมูลจากกรณีศึกษาอาคารพลังงานสุทธิเป็นศูนย์และเข้าใกล้ศูนย์ที่ตั้งอยู่ในสภาพภูมิอากาศแบบร้อนชื้น จากนั้นจึงได้นำแนวทางไปใช้ในการออกแบบอาคารสำนักงาน 6 ชั้น ขนาดพื้นที่รวม 5,000, 15,000 และ 32,500 ตารางเมตร โดยกำหนดให้แบบจำลองอาคาร ตั้งอยู่ในพื้นที่แถบชานเมืองซึ่งไม่ได้รับผลกระทบจากการบังแดดของอาคารข้างเคียงหรือสภาพแวดล้อมโดยรอบ โดยการศึกษาเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการใช้พลังงานในอาคารสำนักงานจะมุ่งเน้นไป 2 แนวทางหลัก ได้แก่ 1. การออกแบบกรอบอาคารและการเพิ่มประสิทธิภาพการระบายความร้อนของวัสดุรวมถึงการลดอัตราส่วนช่องเปิดต่อพื้นที่ผนังและติดตั้งอุปกรณ์บังแดด 2. การออกแบบงานระบบที่มีประสิทธิภาพผ่านการจำลองด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ eQuest 3.65 เพื่อคำนวณศักยภาพในการประหยัดพลังงานจากวิธีการออกแบบองค์ประกอบข้างต้นและเปรียบเทียบกับระดับศักยภาพการประหยัดพลังงานไฟฟ้าที่กำหนดใน แผนอนุรักษ์พลังงาน 20 ปีของกระทรวงพลังงาน จากนั้นนำมาวิเคราะห์ร่วมกับพลังงานจากระบบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ที่ติดตั้งบนพื้นที่หลังคาเพื่อประเมินศักยภาพในการออกแบบอาคารใช้พลังงานสุทธิเป็นศูนย์ ผลการวิจัยพบว่าแบบจำลองอาคารสามารถลดความต้องการพลังงานต่อพื้นที่ลงได้ต่ำกว่าระดับศักยภาพการประหยัดพลังงานไฟฟ้า ZEB (57 kWh/m2-year) ทว่าปริมาณไฟฟ้าที่ผลิตได้จากระบบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์บนพื้นที่หลังคาสามารถทดแทนพลังงานไฟฟ้าของอาคารเป็นสัดส่วนร้อยละ 60-72 ของความต้องการพลังงานของแบบจำลองภายหลังการออกแบบ ส่งผลให้แบบจำลองเป็นอาคารใช้พลังงานสุทธิเข้าใกล้ศูนย์ โดยอาคารขนาดกลาง (15,000 ตารางเมตร) เป็นแบบจำลองที่มีความต้องการพลังงานต่อพื้นที่ต่ำที่สุด (45.31-48.15 kWh/m2-year) ในขณะที่อาคารขนาดใหญ่ (32,500 ตารางเมตร) เป็นแบบจำลองที่มีความต้องการพลังงานต่อพื้นที่สูงสุด (48.30-50.80 kWh/m2-year) เนื่องจากอาคารขนาดใหญ่มีการใช้ระบบปรับอากาศแบบรวมศูนย์ส่งผลต่อการติดตั้งงานระบบบนพื้นที่หลังคาทำให้พื้นที่ติดตั้งระบบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ลดน้อยลงผลการวิจัยนี้สามารถนำไปเป็นแนวทางในการออกแบบกรอบอาคารและการเลือกใช้ระบบประหยัดพลังงานสำหรับออกแบบอาคารพลังงานสุทธิเข้าใกล้ศูนย์ ทว่าเนื่องจากปริมาณพลังงานจากระบบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ไม่เพียงพอต่อความต้องการพลังงาน ในอนาคตจึงควรมีการศึกษาเพิ่มเติมในการแก้ปัญหาดังกล่าวเพื่อออกแบบหรือปรับปรุงอาคารให้มีประสิทธิภาพการใช้พลังงานที่สูงขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2006.2139
title: การศึกษาการใช้โปรแกรมการให้คำปรึกษาครอบครัวต่อคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
DOI: 10.14457/cu.the.2007.2215
title: การศึกษาการใช้กลุ่มจิตบำบัดแบบประคับประคองต่อภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยจิตเภท โรงพยาบาลมะการักษ์ จังหวัดกาญจนบุรี
DOI: 10.14457/cu.the.2007.2216
title: การศึกษาการใช้โปรแกรมการสอนสุขภาพจิตศึกษารายครอบครัวและการติดตามทางโทรศัพท์ต่อภาระการดูแลของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภท ในอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
DOI: 10.14457/cu.the.2008.2104
title: การศึกษาการใช้โปรแกรมการให้คำปรึกษาครอบครัวต่อความคิดฆ่าตัวตายของผู้ที่พยายามฆ่าตัวตาย โรงพยาบาลลาดบัวหลวง
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1533
title: การประยุกต์ใช้ขั้นตอนวิธีเชิงพันธุกรรมแบบหลายวัตถุประสงค์ในการออกแบบโครงสร้างเปลือกตารางด้วยไม้ไผ่อัดประสาน

description: โครงสร้างเปลือกตารางเป็นโครงสร้างที่มีลักษณะเฉพาะตัวที่โดดเด่นในด้านพื้นที่ใช้สอยที่ไม่มีอุปสรรครบกวนและการใช้วัสดุน้อยกว่าโครงสร้างเปลือกทั่วไป แต่ด้วยความซับซ้อนในการออกแบบทำให้โครงสร้างเปลือกตารางไม่เป็นที่นิยมหรือสามารถพบเห็นได้ทั่วไปได้ไม่มากนัก ด้วยเหตุนี้ผู้วิจัยจึงใช้เทคโนโลยีเข้ามาช่วยลดความซับซ้อนในการออกแบบโดยเลือกใช้ขั้นตอนวิธีเชิงพันธุกรรมซึ่งอ้างอิงทฤษฎีการวิวัฒนาการในการปรับปรุงและค้นหาจนได้ชุดของผลลัพธ์ที่ดีที่สุดออกมาผ่านวิธีการออกแบบเชิงพาราเมตริก ในด้านวัสดุสำหรับโครงสร้างเปลือกตารางมีสองประเภทคือไม้และเหล็กแต่ด้วยทิศทางของการออกแบบในยุดนี้มีการพูดถึงการใช้วัสดุที่คุ้มค่าและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมากยิ่งขึ้น ผู้วิจัยจึงเลือกศึกษาการใช้ไม้ไผ่ ซึ่งเป็นพืชที่เติบโตได้อย่างรวดเร็วและสามารถปลูกทดแทนได้เร็ว โดยใช้ไม้ไผ่อัดประสานเป็นวัสดุในการก่อสร้างเนื่องจากเป็นไม้ที่ผ่านการแปรรูปทางวิศวกรรมมาทำให้มีคุณสมบัติทางด้านกายภาพที่เหมาะกับโครงสร้างเปลือกตารางมากขึ้น งานวิจัยชิ้นนี้ผู้วิจัยได้ทำการออกแบบขั้นตอนวิธี (algorithm) สำหรับออกแบบด้วยขั้นตอนวิธีเชิงพันธุกรรมและวิเคราะห์โครงสร้างภายในซอฟต์แวร์ออกแบบเชิงพาราเมตริกเพื่อเป็นแนวทางในการออกแบบและวิเคราะห์โครงสร้างเบื้องต้น โดยสามารถนำขั้นตอนวิธีนี้ไปปรับปรุงและพัฒนาเพื่อใช้กับการออกแบบโครงสร้างอื่นได้งานวิจัยนี้สามารถประยุกต์นำขั้นตอนวิธีเชิงพันธุกรรมแบบหลายวัตถุมาใช้ในการออกแบบโครงสร้างเปลือกตารางได้สำเร็จ โดยได้สร้างผังระบบงานไว้สำหรับออกแบบโครงสร้างเปลือกตารางประเภทไม่ตึง (unstrained gridshell) ที่ใช้ข้อต่อประเภทจุดเชื่อมเหล็ก (steel node) และทำการวิเคราะห์โครงสร้างเบื้องต้นเพื่อพิสูจน์ว่าโครงสร้างที่ออกแบบมามีโอกาสในการนำไปก่อสร้างได้จริง และสุดท้ายได้นำผลลัพธ์และขั้นตอนวิธีไปให้ผู้เชี่ยวชาญทำการประเมินและทำการบันทึกผล
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1534
title: การพัฒนากล่องบรรจุสารดูดความชื้นจากวัสดุธรรมชาติสำหรับใช้ในอาคารที่พักอาศัย

description: อุณหภูมิกับความชื้นของอากาศในช่วงเวลากลางคืนส่งผลต่อสภาวะน่าสบายของผู้ใช้งานในห้องนอน จากการศึกษางานวิจัยก่อนหน้าพบว่าอุณหภูมิในช่วงเวลากลางคืนนั้นอยู่ระหว่าง 25-30 องศาเซลเซียส แต่ในช่วงเวลาเดียวกันนั้นกลับพบว่ามีความชื้นสัมพัทธ์ที่สูงถึง 70-90 % ส่งผลให้เกิดสภาวะไม่น่าสบาย งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะลดความชื้นจากอากาศก่อนที่จะเข้ามาในห้องนอน ด้วยสารดูดความชื้นที่ได้จากนำไส้ในมันสาปะหลังไปแช่ในสารละลายเกลือแกง 10% โดยมวลวิธีการศึกษาประกอบด้วยการทดสอบปริมาณความชื้นในวัสดุในช่วงการดูดและคายความชื้นของสารดูดความชื้น จากนั้นนำสารดูดความชื้นไปขึ้นรูปเป็นแท่งทรงกระบอกขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.02 เมตร ยาว 0.15 เมตร แล้วจึงนำแท่งวัสดุจำนวน 95 แท่งไปจัดเรียงในกล่องซึ่งมีอากาศไหลผ่าน ในช่วงเวลากลางคืนมีการเปิดใช้พัดลมดูดอากาศให้อากาศผ่านสารดูดความชื้นเพื่อลดความชื้นก่อนเข้ามาภายในห้อง ในช่วงเวลากลางวันใช้พัดลมไอร้อนช่วยคายความชื้นออกจากสารดูดความชื้นโดยทิ้งอากาศที่ร้อนและชื้นออกไปทิ้งข้างนอก สารดูดความชื้นจึงสามารถดูดความชื้นได้ใหม่ในช่วงเวลากลางคืนผลการทดสอบในกล่องทดลองภายใต้สภาวะควบคุมที่นาอากาศชื้นเข้ามาภายในห้องพักอาศัยผ่านกล่องบรรจุสารดูดความชื้นพบว่า แท่งวัสดุเริ่มมีการดูดความชื้นเมื่ออากาศมีความชื้นสัมพัทธ์ตั้งแต่ 68 % ขึ้นไป ซึ่งสารดูดความชื้นสามารถลดความชื้นสัมพัทธ์ของอากาศได้สูงสุด 5.4 % ทำให้ความชื้นสัมพัทธ์ภายในห้องมีค่า 67.3-85.7 % ค่าอัตราส่วนความชื้นลดลงเฉลี่ย0.05-0.54 g/kg dry air สำหรับกล่องขนาดยาว 1 เมตร แท่งวัสดุดูดความชื้นสามารถกักเก็บน้ำจากอากาศชื้นตลอดช่วงเวลากลางคืนได้ 53.58 กรัมหรือเฉลี่ยชั่วโมงละ 5.36 กรัม ในการใช้งานจริงต้องมีการเพิ่มความยาวและจำนวนกล่องบรรจุสารดูดความชื้นเป็นกล่องละ 4 เมตรจำนวน 4 กล่องสำหรับห้องนอนที่มีปริมาตร 34.23 ลูกบาศก์เมตร เพื่อให้สามารถควบคุมความชื้นสัมพัทธ์ให้อยู่ในขอบเขตสภาวะน่าสบายในที่พักอาศัย
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1535
title: แนวทางการใช้งานขั้นตอนวิธีเชิงพันธุกรรมในการออกแบบผังจัดแสดงชิ้นงานนิทรรศการศิลปะ

description: ในการออกแบบพื้นที่จัดแสดงนิทรรศการเป็นงานออกแบบที่จำเป็นจะต้องใช้รูปแบบทางเลือกของการวางผังหลายทางเลือกเพื่อหารูปแบบการวางผังที่เหมาะสมต่อการรับชมชิ้นงานและเพียงพอความต้องการของผู้เข้าชมงานจัดแสดง ปัญหาในการจัดพื้นที่การจัดแสดงมักจะเกิดขึ้นในขั้นตอนดังกล่าว เนื่องจากมีรูปแบบความเป็นไปได้ในการวางผังที่หลากหลายรูปแบบและมักจะมีระยะเวลาในการเตรียมงานที่ค่อนข้างจำกัด ทำให้รูปแบบทางเลือกที่คัดกรองและเลือกโดยมนุษย์มักจะไม่หลากหลายและไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นทางออกที่ดีที่สุดที่ตอบสนองความต้องการของผู้ใช้พื้นที่หรือไม่งานวิจัยนี้เสนอวิธีการใช้ขั้นตอนวิธีทางพันธุกรรมในกระบวนการออกแบบ โดยอัลกอริทึมนี้สามารถช่วยคำนวณความเป็นไปได้ทั้งหมดและนำเสนอผลลัพธ์ที่ตอบรับความต้องการของผู้ใช้งานภายในระยะเวลาที่สั้นกว่า โดยที่สถาปนิกหรือผู้ออกแบบสามารถกำหนดจุดประสงค์ในการออกแบบขึ้นมาได้เอง ผลลัพธ์ของงานวิจัยนี้จะแสดงค่าคะแนนความเหมาะสมและรูปแบบทางเลือกที่สามารถจะนำไปใช้กับพื้นที่จัดแสดงในโครงการต่าง ๆ รูปแบบการวางผังที่ถูกคัดเลือกได้ถูกนำไปประเมินด้วยโปรแกรมจำลองสถานการณ์ฝูงชน เพื่อเป็นเป็นการยืนยันถึงศักยภาพในเชิงพื้นที่ที่เพิ่มขึ้น
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1537
title: ระบบสนับสนุนการตัดสินใจในการเลือกใช้อุปกรณ์อัตโนมัติภายในบ้านอัจฉริยะด้วยการใช้เทคโนโลยีการผสมผสานโลกจริงเข้ากับโลกเสมือน

description: ในปัจจุบันกระแสเรื่องระบบบ้านอัจฉริยะเป็นเทคโนโลยีใหม่ที่กำลังเข้ามามีบทบาทในเรื่องของวิชาชีพสถาปนิกมากขึ้น ซึ่งในระบบบ้านอัจฉริยะมีอุปกรณ์อัตโนมัติหลากหลายประเภทที่ช่วยอำนวนความสะดวกในด้านต่าง ๆ ให้แก่ผู้ใช้งานทั้งด้านความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน การประหยัดพลังงาน ด้านการดูแลสุขภาพของผู้อยู่อาศัยภายในบ้าน รวมไปถึงความสะดวกสบายในการใช้งาน โดยผู้ใช้งานสามารถใช้สมาร์ทดีไวซ์ในการควบคุมอุปกรณ์อัตโนมัติต่าง ๆ ได้ แต่ยังมีข้อจำกัดของสื่อดิจิตอลในการอธิบายวิธิการใช้งานหรือข้อมูลของอุปกรณ์อัตโนมัติภายในบ้านอัจฉริยะ ยกตัวอย่างเช่น การหาข้อมูลเกี่ยวกับข้อมูลการใช้งานในเว็บไซต์ยังไม่สามารถให้ผู้บริโภคได้ทดลองใช้งานอุปกรณ์ได้ หรือการให้ข้อมูลการจำลองการใช้งานของอุปกรณ์ต่าง ๆ ผู้บริโภคจะต้องเดินทางไปยังสถานที่ที่มีการติดตั้งอุปกรณ์แต่ละชนิดไว้แล้วเท่านั้น ทำให้เกิดความไม่สะดวกให้กับผู้บริโภคได้เทคโนโลยีการผสมผสานโลกจริงเข้ากับโลกเสมือนหรือ Augmented Reality (AR) เป็นเทคโนโลยีสารสนเทศที่กำลังได้รับความนิยมในสมัยใหม่ที่ช่วยให้ผู้ใช้เห็นภาพจำลองที่ไม่ได้เกิดขึ้นในโลกแห่งความจริงได้ และเทคโนโลยีนี้ยังสามารถใช้งานได้อย่างสะดวกผ่านสมาร์ทดีไวซ์ได้ ซึ่งในปัจจุบันได้มีการนำเอาเทคโนโลยีนี้ไปประยุกต์ใช้ในด้านอื่นงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบสนับสนุนการตัดสินใจในการเลือกใช้อุปกรณ์อัตโนมัติภายในบ้านอัจฉริยะด้วยการใช้เทคโนโลยีการผสมผสานโลกจริงเข้ากับโลกเสมือนที่ให้ผู้ใช้งานได้ทดลองใช้งานอุปกรณ์อัตโนมัติต่าง ๆ ในรูปแบบโต้ตอบ (Interactive) ได้ นอกจากนี้ยังบอกข้อมูลความสามารถและราคาของอุปกรณ์แต่ละชนิด และยังสามารถสรุปงบประมาณที่ใช้ในการซื้ออุปกรณ์ที่ผู้ใช้งานสนใจได้เช่นกัน ซึ่งผลการประเมินแสดงให้เห็นว่าระบบที่พัฒนาสามารถช่วยอำนวยความสะดวกให้ผู้ใช้งานตัดสินใจและเลือกใช้อุปกรณ์ได้ง่ายมากยิ่งขึ้น
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1538
title: การออกแบบผสานพื้นที่กึ่งสาธารณะประเภทลานและพื้นที่การค้าสำหรับไลฟ์สไตล์คอมมูนิตี้มอลล์ในพื้นที่รอยต่อเมืองของกรุงเทพมหานคร

description: ศูนย์การค้าชุมชน หรือ คอมมูนิตี้มอลล์ เป็นพื้นที่ค้าปลีกที่มีพัฒนาการมากว่า 20 ปี โดยเป็นอาคารซึ่งแทรกตัวอยู่ในย่านต่าง ๆ บริเวณรอยต่อและชานเมือง เพื่อตอบสนองการจับจ่ายสินค้าในชีวิตประจำวันของผู้คน และบางแห่งมีพื้นที่กึ่งสาธารณะไว้รองรับการใช้งานของชุมชน ปัจจุบันได้มีการเกิดขึ้นของศูนย์การค้าชุมชนเชิงไลฟ์สไตล์รูปแบบใหม่ ซึ่งมีแนวคิดเชิงชุมชนที่มีความชัดเจนมากขึ้น และมีผู้เช่าที่ไม่ใช่กลุ่มร้านค้าลูกโซ่ (Chain Store) ที่พบโดยทั่วไป เพื่อตอบรับกับผู้บริโภคที่มีความต้องการเฉพาะซึ่งคล้ายคลึงกัน อีกทั้งมีการให้ความสำคัญกับการออกแบบพื้นที่กึ่งสาธารณะอย่างโดดเด่น งานวิจัยได้ศึกษาวิวัฒนาการและรูปแบบของพื้นที่ลานกึ่งสาธารณะในโครงการคอมมูนิตี้มอลล์ในช่วงแรกเริ่ม (พ.ศ.2539-2557) และโครงการไลฟ์สไตล์มอลล์ในปัจจุบัน (พ.ศ.2557-2562) ผ่านประเด็นการวิเคราะห์ลักษณะทางกายภาพ (Physical) และทางที่ว่าง (Spatial) ของลานกึ่งสาธารณะที่มีความสัมพันธ์กับองค์ประกอบต่าง ๆ ในโครงการ ผลการศึกษาพบว่ามีความแตกต่างอย่างมีนัยยะสำคัญในการเชื่อมต่อระหว่างงานสถาปัตยกรรมและภูมิสถาปัตยกรรม โดยโครงการในอดีตนิยมแยกส่วนภูมิสถาปัตยกรรมออกจากตัวอาคารอย่างชัดเจน ในขณะที่โครงการปัจจุบัน พยายามผสานเข้ากับตัวอาคาร มีการสร้างและเชื่อมภูมิทัศน์ธรรมชาติในระดับและตำแหน่งต่าง ๆ เข้ากับพื้นที่การค้า โดยทำให้เกิดความต่อเนื่องของมุมมองและปริมาตรที่โล่ง นอกจากนี้ ลานกึ่งสาธารณะยังมีบทบาทสำคัญเช่นเดียวกับทางเดินสัญจรในการจัดเรียงและการเข้าถึงร้านค้า ด้านการเชื่อมต่อระหว่างศูนย์การค้ากับบริบทโดยรอบ พบว่าลานเป็นองค์ประกอบสำคัญที่เปลี่ยนแปลงการกั้นรั้วโครงการซึ่งพบในคอมมูนิตี้มอลล์ช่วงแรกเกือบทุกโครงการ ความเข้าใจเหล่านี้เป็นหลักการออกแบบเพื่อผสานลานกึ่งสาธารณะและพื้นที่การค้าเข้าด้วยกัน ในส่วนการออกแบบเชิงทดลอง งานวิจัยคัดเลือกโครงการคอมมูนิตี้มอลล์ เจ อเวนิว เป็นโครงการตัวอย่าง ซึ่งมีประเด็นที่สำคัญ คือ การดึงศักยภาพของลานกึ่งสาธารณะให้รองรับกิจกรรมที่หลากหลายทั้งด้านส่งเสริมการขายและด้านความเป็นชุมชน, การเข้าถึงพื้นที่ลานกึ่งสาธารณะและร้านค้าได้โดยตรงจากทางเดินสาธารณะและพื้นที่โดยรอบ, การสร้างความหลากหลายของระดับพื้นลานเพื่อเกิดการใช้งานแบบต่าง ๆ ทั้งเป็นพื้นที่กิจกรรม พื้นที่พักผ่อน และพื้นที่ทางสัญจร, การมีพื้นที่ลานอยู่ในทุกส่วนของโครงการที่ช่วยสร้างการเข้าถึงร้านค้าจากพื้นที่ลานได้โดยตรง และการเชื่อมต่อระหว่างลานในส่วนต่าง ๆ ในแนวราบและแนวเฉียงร่วมกับบันไดหรือทางลาด ท้ายที่สุด การผสานระหว่างลานและร้านได้ส่งผลให้เกิดการผสานระหว่างสถาปัตยกรรมและภูมิสถาปัตยกรรมด้วย ข้อสรุปของงานวิจัยในประเด็นต่าง ๆ นี้สามารถใช้เป็นข้อเสนอแนะการปรับปรุงพัฒนาโครงการคอมมูนิตี้มอลล์ในอดีตหรือการพัฒนาโครงการขึ้นใหม่ ให้เกิดการเชื่อมต่อระหว่างพื้นที่ลานกึ่งสาธารณะและพื้นที่การค้าที่มีศักยภาพและส่งเสริมการเข้าถึงของชุมชนต่าง ๆ ให้มากขึ้น
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1539
title: แนวทางการพัฒนาพื้นที่เชื่อมต่อแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร: กรณีศึกษา จังหวัดสระบุรี

description: การท่องเที่ยวเป็นหนึ่งในตัวขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศไทยและทั่วโลก มีอัตราการเติบโตที่สูงขึ้นในแต่ละปี ทำให้การท่องเที่ยวได้รับการสนับสนุนและส่งเสริม ซึ่งรูปแบบการท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมและได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาล คือการท่องเที่ยวที่เน้นให้นักท่องเที่ยวได้สัมผัสกับวิถีชีวิตท้องถิ่น และชุมชน การท่องเที่ยวเชิงเกษตรจัดเป็นหนึ่งในรูปแบบการท่องเที่ยวที่นักท่องเที่ยวให้ความสนใจ โดยพื้นที่ศึกษาจังหวัดสระบุรีเป็นพื้นที่ที่มีความพร้อมด้านการท่องเที่ยวทั้งแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรที่น่าสนใจ เส้นทางการท่องเที่ยวที่หลากหลาย และการเดินทางที่สะดวกเนื่องจากใกล้กรุงเทพมหานคร ทำให้เป็นจังหวัดที่ได้รับความนิยมแก่นักท่องเที่ยว งานวิจัยนี้ได้เสนอแนวทางการพัฒนาพื้นที่เพื่อเชื่อมต่อแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรในจังหวัดสระบุรี โดยมีวัตถุประสงค์การศึกษาวิจัย 3 ข้อ ได้แก่ 1) ศึกษารูปแบบการท่องเที่ยวเชิงเกษตรจากกรณีศึกษาในประเทศและต่างประเทศ 2) ศึกษาการท่องเที่ยวในจังหวัดสระบุรีเพื่อประเมินศักยภาพในการพัฒนาพื้นที่เชื่อมต่อการท่องเที่ยว 3) เสนอแนวทางการออกแบบพื้นที่เชื่อมต่อการท่องเที่ยวเชิงเกษตรในจังหวัดสระบุรี จากการศึกษาแนวความคิดและวิธีการพัฒนาการท่องเที่ยวจากกรณีศึกษา โดยได้แนวทางการพัฒนา ได้แก่ องค์ประกอบการท่องเที่ยวเชิงเกษตร ลักษณะเส้นทางการท่องเที่ยว และรูปแบบกิจกรรม เพื่อนำการประเมินพื้นที่ศึกษาให้มีความพร้อมแก่การรองรับนักท่องเที่ยวงานวิจัยแนวทางการพัฒนาพื้นที่เชื่อมต่อแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร กรณีศึกษาจังหวัดสระบุรี โดยผู้วิจัยได้ทำผลวิเคราะห์เพื่อหาแนวทางการพัฒนาการพื้นที่เชื่อมต่อแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรให้มีความเหมาะสมกับบริบท ได้ผลสรุปดังนี้ 1) การพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงเกษตรให้เป็นพื้นที่เชื่อมต่อระหว่างแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรในจังหวัดสระบุรีกับที่พักในชุมชน โดยเชื่อมต่อการเดินทางจากรถยนต์และรถไฟ เพื่อให้นักท่องเที่ยวเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยวได้ง่ายมากขึ้น 2) การออกแบบปรับปรุงพื้นที่โครงการจากพื้นที่โครงการเดิม ได้ออกแบบให้มีพื้นที่อาคารพาณิชยกรรม และพื้นที่การเกษตรเชื่อมโยงกันเพื่อให้นักท่องเที่ยวเข้าถึงพื้นที่กิจกรรมทางการเกษตรมากขึ้น โดยแบ่งพื้นที่ออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่พื้นที่การค้า พื้นที่กิจกรรมในร่ม และพื้นที่กิจกรรมกลางแจ้ง 3) พื้นที่การเกษตรออกแบบให้แทรกอยู่กับพื้นที่อาคารพาณิชยกรรม เพื่อให้นักท่องเที่ยวได้รับประสบการณ์ด้านการท่องเที่ยวเชิงเกษตร และพื้นที่กิจกรรมกลางแจ้งออกแบบให้มีร่มเงาเพื่อให้เหมาะสมกับสภาพอากาศในพื้นที่ จากการศึกษาสามารถวิเคราะห์สรุปประเด็นการออกแบบพื้นที่ทางกายภาพของพื้นที่เชื่อมต่อการท่องเที่ยว ให้เห็นว่าพื้นที่เชื่อมต่อมีความสำคัญในระบบการท่องเที่ยวเป็นอย่างมาก ทั้งด้านการบริหารจัดการ ผู้ประกอบการ และนักท่องเที่ยว