cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1169
title: เทคนิคการตรวจวัดคลื่นสมองสำหรับการทำการฟื้นฟูการรับรู้โดยใช้อีอีจีราคาประหยัดแบบน้อยช่องสัญญาณ

description: ในปัจจุบันมีอุปกรณ์ที่ถูกผลิตขึ้นมาเพื่อตรวจวัดคลื่นสมองอย่างแพร่หลาย ทั้งแบบอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่มีราคาสูงมากและอุปกรณ์ที่มีราคาประหยัด งานวิจัยนี้ได้นำเสนอแนวทางที่จะสามารถนำอุปกรณ์ตรวจวัดคลื่นสมองที่มีราคาประหยัด มาใช้สำหรับการทำการฟื้นฟูการรับรู้ในผู้สูงอายุให้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยการหาความสัมพันธ์ระหว่างการรู้จำกับคลื่นแกมม่า เบต้า และแอลฟ่า หาตำแหน่งบนหนังศีรษะที่สามารถตรวจวัดคลื่นสมองได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยใช้น้อยช่องสัญญาณ และเปรียบเทียบประสิทธิภาพอุปกรณ์ตรวจวัดคลื่นสมองระหว่างอุปกรณ์ g.MOBIlab+ ซึ่งเป็นอุปกรณ์ในมาตรฐานระดับงานวิจัยที่มีราคาสูง และอุปกรณ์ Emotiv EPOC ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่มีราคาประหยัด งานวิจัยนี้ใช้ผู้เข้ารับการทดลองจำนวน 10 คน โดยให้ผู้เข้ารับการทดลองทำแบบทดสอบเพื่อกระตุ้นการรับรู้ด้านต่างๆ และตรวจวัดคลื่นสมองของผู้เข้ารับการทดลองขณะทำแบบทดสอบเพื่อนำไปวิเคราะห์ ผลจากการวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่า เมื่อมีความตั้งใจสมองจะปล่อยพลังงานคลื่นเบต้าที่มีค่าสูงกว่าในขณะผ่อนคลาย ในทางกลับกันเมื่อมีความผ่อนคลายสมองจะปล่อยพลังงานคลื่นแอลฟ่าที่มีค่าสูงกว่าในขณะตั้งใจ และคลื่นแกมม่าก็มีค่าพลังงานที่สูงขึ้นในขณะใช้ความทรงจำเช่นกัน จาก electrode จำนวน 14 จุด ของ Emotiv EPOC งานวิจัยนี้ได้แนะนำจุดที่สามารถทำการตรวจวัดคลื่นสมองได้ดีเป็นจำนวน 4 จุด คือ จุดที่สามารถตรวจวัดคลื่นแอลฟ่าและคลื่นเบต้าได้ดีคือจุดที่ 2(F7) และจุดที่ 13(F8) ตามลำดับ จุดที่สามารถตรวจวัดคลื่นแกมม่าได้ดีคือจุดที่ 6(P7) และ 9(P8) และจากการทดลองเปรียบเทียบประสิทธิภาพระหว่างอุปกรณ์ Emotiv EPOC และ g.MOBIlab+ โดยให้ผู้เข้ารับการทดลองใช้งานโปรแกรมสะกดคำ ผลจากการทดลองชี้ให้เห็นว่าสามารถนำอุปกรณ์ตรวจวัดคลื่นสมอง Emotiv EPOC ที่มีราคาประหยัดนี้ไปใช้งานกับโปรแกรมสำหรับการทำการฟื้นฟูการรับรู้ได้ เนื่องจากมีประสิทธิภาพที่น้อยกว่าอุปกรณ์ g.MOBIlab+ ซึ่งเป็นอุปกรณ์ในมาตรฐานระดับงานวิจัยที่มีราคาสูงเพียง 3%
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1170
title: การแบ่งประโยคภาษาไทยโดยแคททิกอเรียลแกรมม่าและหลักเกณฑ์ไวยากรณ์

description: ประโยคจัดได้ว่าเป็นองค์ประกอบพื้นฐานที่สำคัญมากในงานด้านการประมวลผลข้อความ เช่น การแปลภาษาอัตโนมัติ (Machine translation) การค้นคืนสารสนเทศ (Information retrieval) และการสรุปข้อความ (Text summarization) ประสิทธิภาพของการประมวลผลดังกล่าวขึ้นอยู่กับความถูกต้องของประโยคที่ใช้เป็นสิ่งเข้า (Input) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาษาไทยซึ่งไม่มีการแสดงการสิ้นสุดประโยคอย่างชัดเจน ดังนั้นวิทยานิพนธ์นี้จึงเสนอ การใช้แคททิกอเรียลแกรมม่า จำนวนคำระหว่างการเว้นวรรคที่พิจารณากับการเว้นวรรคใกล้เคียง และจำนวนคำระหว่างการเว้นวรรคที่กำลังพิจารณากับจุดสิ้นสุดของข้อความ เป็นลักษณะสำคัญในระเบียบวิธีทางสถิติและเสนอการประยุกต์ใช้กฎบางส่วนจากหลักเกณฑ์การใช้เครื่องหมายวรรคตอน และหลักเกณฑ์การเว้นวรรคที่กำหนดโดยราชบัณฑิตยสถาน เพื่อเพิ่มความถูกต้องให้กับผลลัพท์ที่ได้จากระเบียบวิธีเรียนรู้ทางสถิติ เพื่อแก้ปัญหาการแบ่งประโยคภาษาไทย โดยการทดลองได้ใช้ข้อความและการกำกับข้อความจากฐานข้อมูล Thai speech corpus for speech synthesis (TsynC) และได้ผลการทดลองดังนี้ ความถูกต้องของการแบ่งประโยค (sentence-break-recall) เท่ากับ 84.11% ความถูกต้องโดยรวม (space-correct) เท่ากับ 93.54% และความผิดพลาดของการแบ่งประโยค (false-break) เท่ากับ 2.99%
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1171
title: การระบุและแก้ไขส่วนที่แตกต่างของบทถอดความระหว่างเสียงบันทึกการประชุมรัฐสภาไทยและรายงานการประชุม

description: ข้อมูลเสียงพูด (Speech utterance) และคำบรรยายเสียง (Transcription) ที่มีความถูกต้องเป็นส่วนสำคัญที่ใช้ ในการพัฒนาระบบรู้จำเสียงพูดอัตโนมัติ (Automatic speech recognition) โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับระบบที่นำไปใช้ในการถอดความการประชุมรัฐสภา สำหรับในประเทศไทยนั้น สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฏร ได้จัดทำรายงานการประชุมและจัดเก็บข้อมูลเสียงบันทึกระหว่างการประชุมไว้ตลอดช่วงสมัยประชุม ทำให้มีข้อมูลดังกล่าวเป็นจำนวนมากเพียงพอที่จะนำมาใช้ในการพัฒนาระบบรู้จำเสียงพูดอัตโนมัติอย่างไรก็ตามเนื่องจากข้อมูลทั้งสองส่วนยังมีความไม่สอดคล้องกันเกิดขึ้นในบางจุด ดังนั้น วิทยานิพนธ์นี้จึงนำเสนอวิธีในการระบุส่วนที่แตกต่างกันที่เกิดขึ้น กฎที่ได้จากการวิเคราะห์ หลักเกณฑ์การจัดทำรายงานการประชุมสภา และส่วนที่แตกต่างกันที่เกิดขึ้นจริงถูกนำมาใช้วิเคราะห์ประโยคจากรายงานการประชุม เพื่อสร้างประโยคสมมติฐานขึ้นมาเพิ่มเติม จากนั้น ประโยคจากรายงานการประชุมและประโยคสมมติฐานจะถูกนำไปผ่านกระบวนการปรับแนวเสียง (Force alignment) เพื่อประเมินความน่าจะเป็นของแต่ละประโยคซึ่งประโยคที่มีความน่าจะเป็นสูงที่สุด จะถูกเลือกเป็นคำบรรยายเสียงสำหรับข้อมูลเสียงพูดสำหรับใช้ใน กระบวนการระบุส่วนที่ไม่ตรงกัน จากการทดลองพบว่าระบบที่พัฒนาขึ้น มีค่าความแม่นยำในการระบุส่วนที่แตกต่างกัน 72.6% และคำบรรยายเสียงที่ได้จากประโยคที่มีความน่าจะเป็นสูงที่สุด มีความถูกต้องตรงกับข้อมูลเสียงพูดในระดับหน่วยเสียงย่อ 96.5% โดยเมื่อเปรียบเทียบกับคำบรรยายเสียงที่ได้จากรายงานการประชุมพบว่า สามารถลดความไม่ตรงกันได้ถึง 26.8%
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1172
title: การวิจัยและพัฒนาหลักสูตรการเสริมสร้างจิตสาธารณะตามทฤษฎีการศึกษาเพื่อสังคมที่ดีกว่าสำหรับนักเรียนประถมศึกษา

description: พัฒนาหลักสูตรตามทฤษฎีการศึกษาเพื่อสังคมที่ดีกว่า เพื่อเสริมสร้างจิตสาธารณะของนักเรียนประถมศึกษา และเพื่อประเมินคุณภาพของหลักสูตรกลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนวัดลาดสนุ่น จำนวน 35 คน ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง ใช้เวลาในการทดลองจำนวน 64 ชั่วโมง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบทดสอบความรู้ความเข้าใจ แบบสังเกตและประเมินความสามารถ และแบบบันทึกการเรียนรู้ของนักเรียน วิเคราะห์ข้อมูลแบบผสมผสานทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ โดยวิเคราะห์ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t-test) และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยมีดังนี้ 1. หลักสูตรตามทฤษฎีการศึกษาเพื่อสังคมที่ดีกว่าเพื่อเสริมสร้างจิตสาธารณะของนักเรียนประถมศึกษา จัดให้นักเรียนใช้ความรู้ความสามารถในการทำสาธารณประโยชน์ โดยค้นหาความต้องการของชุมชน ศึกษาความรู้ที่จำเป็น และลงมือทำสาธารณประโยชน์ด้วยตนเอง จุดหมายของหลักสูตร ได้แก่ นักเรียนมีจิตสาธารณะตามองค์ประกอบ ต่อไปนี้ 1) ด้านการรู้ความสำคัญของจิตสาธารณะ 2) ด้านการตระหนักรู้ความต้องการสาธารณประโยชน์ของชุมชน 3) ด้านการตระหนักรู้สาระเนื้อหาที่จำเป็นในการสร้างสรรค์สาธารณประโยชน์ 4) ด้านการสร้างสรรค์สาธารณประโยชน์ และ 5) ด้านการติดตามผลการสร้างสรรค์สาธารณประโยชน์ 2. จากการทดลองใช้หลักสูตรตามทฤษฎีการศึกษาเพื่อสังคมที่ดีกว่า เพื่อเสริมสร้างจิตสาธารณะของนักเรียนประถมศึกษา พบว่า หลังการทดลองใช้หลักสูตรนักเรียนมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับจิตสาธารณะสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และมีความสามารถในการปรับปรุงสาธารณประโยชน์สูงกว่าเกณฑ์ 60% อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1357
title: การเลือกทำเลที่ตั้งศูนย์กระจายสินค้าของอะไหล่ยานยนต์โดยใช้กระบวนลำดับชั้นเชิงวิเคราะห์

description: งานวิจัยนี้เป็นการประยุกต์ใช้กระบวนการลำดับชั้นเชิงวิเคราะห์ (Analytical Hierarchy Process) ในการตัดสินใจเลือกทำเลที่ตั้งศูนย์กระจายสินค้าอะไหล่ยานยนต์แห่งใหม่ซึ่งจะทำงานร่วมกับศูนย์กระจายสินค้าอะไหล่ยานยนต์เดิม โดยมีกรณีศึกษาเป็นบริษัทผู้ประกอบธุรกิจด้านการกระจายสินค้า และจำหน่ายชิ้นส่วนอะไหล่ ตลอดจนบริหารจัดส่งชิ้นส่วนอะไหล่ยานยนต์ โดยมีการวิเคราะห์ปัจจัยเชิงปริมาณด้วยการวิเคาระห์ต้นทุนโลจิสติกส์โดยรวมร่วมกับมูลค่าความเป็นเจ้าของทั้งหมด และได้พิจารณาปัจจัยเชิงคุณภาพ ดังนี้ ความเข้าถึงของการขนส่ง, ความพร้อมของสาธารณูปโภค, และความสามารถในการขยายขนาด การวิจัยได้ใช้ผลจากแบบสอบถามเรื่องปัจจัยที่มีความสำคัญต่อการตัดสินใจเลือกทำเลที่ตั้งศูนย์กระจายสินค้า เพื่อให้เห็นความเป็นไปได้ในการจัดตั้งศูนย์กระจายสินค้าของแต่ละทางเลือก และสามารถใช้ข้อมูลดังกล่าวไปนำเสนอในการจัดตั้งศูนย์กระจายสินค้า
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1358
title: การแทนแบบพิมพ์เขียวธุรกิจอีอาร์พีด้วยภาษากำกับเพิ่มอีพีซี

description: โดยปกติการพัฒนาระบบสารสนเทศให้กับองค์กรประกอบด้วยขั้นตอนการออกแบบและปรับปรุงกระบวนการ แล้วสร้างเป็นพิมพ์เขียวธุรกิจ โดยเลือกใช้แบบจำลองที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นมาตรฐานสำหรับการปรับปรุงกระบวนการธุรกิจและการออกแบบสำหรับระบบสารสนเทศ ในปัจจุบัน แบบจำลองที่กำลังได้รับความนิยมคือ โซ่กระบวนการขับเคลื่อนด้วยเหตุการณ์ หรือเรียกย่อๆ ว่า อีพีซี ซึ่งผู้ผลิตซอฟต์แวร์หลายรายต่างผลิตเครื่องมือขึ้นมาช่วยในการวาดพิมพ์เขียวกระบวนการธุรกิจตามแบบจำลองดังกล่าว อย่างไรก็ตาม เนื่องจากแต่ละผู้ผลิตซอฟต์แวร์มีวิธีการจัดเก็บรูปแบบข้อมูลภายในที่แตกต่างกัน จึงทำให้เกิดปัญหาการจัดการภายในของข้อมูล งานวิจัยนี้จึงได้นำเสนอแนวทางการแทนแบบพิมพ์เขียวธุรกิจอีอาร์พีด้วยภาษากำกับเพิ่มอีพีซี หรืออีพีเอ็มแอล ซึ่งเป็นภาษามาตรฐานของแบบจ าลองอีพีซี โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อแก้ปัญหารูปแบบของข้อมูลภายในที่แตกต่างกันจากการใช้ซอฟต์แวร์ของผู้ผลิตแต่ละราย
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1359
title: วิธีการสกัดรูปแบบการใช้งานของอ็อบเจกต์โดยการค้นคืนด้วยชนิดของบริบทที่หลากหลาย

description: ในปัจจุบัน นักพัฒนาซอฟต์แวร์นิยมใช้กรอบงานและไลบรารีมาช่วยพัฒนาซอฟต์แวร์ให้เสร็จสิ้นตามระยะเวลาที่กำหนด แต่กรอบงานและไลบรารีเหล่านี้เรียนรู้และใช้งานยาก เนื่องจากเอกสารการใช้งานไม่ได้อธิบายวิธีการใช้อย่างละเอียด อีกทั้งรูปแบบการใช้งานของกรอบงานและไลบรารีจะซับซ้อน และประกอบไปด้วยคลาสจำนวนมาก นักพัฒนาซอฟต์แวร์จึงนิยมใช้โค้ดตัวอย่างเพื่อช่วยลดระยะเวลาในการเรียนรู้การใช้งาน และเพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนาซอฟต์แวร์ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงนำเสนอวิธีการสกัดรูปแบบการใช้งานโค้ดจากคลังข้อมูล เพื่อแนะนำตัวอย่างรูปแบบการใช้งานที่มีบริบทโค้ดใกล้เคียงกับโปรแกรมที่กำลังพัฒนาให้แก่นักพัฒนาซอฟต์แวร์ ประโยชน์ที่ได้รับจากวิทยานิพนธ์นี้คือ (1) วิธีการสกัดรูปแบบการใช้งานอ็อบเจกต์ (2) ประเภทของการสืบค้นรูปแบบการใช้งานอ็อบเจกต์โดยใช้บริบทโค้ดชนิดต่างๆ ช่วยคัดกรองผลลัพธ์ จากการทดลองพบว่า วิธีการที่นำเสนอสามารถตอบโจทย์ได้ครบถ้วน และสามารถเรียงอันดับผลลัพธ์ตามความสอดคล้องกับซอฟต์แวร์ที่กำลังพัฒนาได้เป็นอย่างดี
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1360
title: การเตรียมตัวเร่งปฏิกิริยาโคบอลต์บนเส้นใยซิลิกาโดยเทคนิคอิเล็กโทรสปินนิงสำหรับการสังเคราะห์ฟิสเชอร์-ทรอปช์

description: ตัวเร่งปฏิกิริยาโคบอลต์บนเส้นใยซิลิกาสำหรับการสังเคราะห์ฟิสเชอร์-ทรอปช์ เริ่มจากการเตรียมเส้นใยซิลิกาโดยเทคนิคอิเล็กโทรสปินนิงด้วยภาวะที่เหมาะสม คือ ระยะทางระหว่างปลายเข็มและฉาก 10 เซนติเมตร, ความต่างศักย์ 20 กิโลโวลต์ และขนาดเข็มเส้นผ่านศูนย์กลางภายใน 0.25 มิลลิเมตร เส้นใยที่เตรียมได้ผ่านการวิเคราะห์ด้วย SEM พบว่ามีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางเฉลี่ย 491 นาโนเมตร การเตรียมตัวเร่งปฏิกิริยาโคบอลต์บนเส้นใยซิลิกา โดยวิธีการอิมเพรกเนชันสารละลายโคบอลต์ไนเตรตที่มีความเข้มข้นของโลหะแตกต่างกัน ได้แก่ ร้อยละ 10, 15 และ 20 โดยน้ำหนัก แล้วตามด้วยการอบ และการเผา แล้วนำตัวเร่งปฏิกิริยามาตรวจสอบลักษณะโดย XRD, TPR, BET และ SEM/EDS เพื่อเปรียบเทียบกับตัวเร่งปฏิกิริยาแบบรูพรุน และเส้นใยซิลิกาที่มีขนาดต่างกัน เมื่อนำตัวเร่งปฎิริยาที่ได้มาทดสอบการสังเคราะห์ฟิสเชอร์-ทรอปช์ โดยศึกษาตัวแปรของการทดลองที่เกี่ยวข้อง 3 ตัวแปร ได้แก่ ชนิดตัวรองรับ ปริมาณโคบอลต์ และอุณหภูมิในการสังเคราะห์ฟิสเชอร์-ทรอปช์ วิเคราะห์ผลของปริมาณโคบอลต์บนตัวเร่งปฏิกิริยา พบว่าการเพิ่มปริมาณโคบอลต์ที่มากเกินไปกว่าร้อยละ 10 โดยน้ำหนักจะทำให้อนุภาคโคบอลต์กระจายตัวได้ไม่ดี ซึ่งส่งผลให้ค่าการเลือกเกิดมีเทนลดลง ผลของอุณหภูมิในปฏิกิริยา คือ 240 260 และ 280 องศาเซลเซียส พบว่าเมื่อเพิ่มอุณหภูมิเป็นการเพิ่มค่าการเลือกเกิดมีเทน เมื่อศึกษาผลของตัวรองรับเห็นได้ว่าค่าการเปลี่ยนคาร์บอนมอนนอกไซด์ของตัวเร่งปฏิกิริยาแบบรูพรุนมีค่ามากกว่า แต่ตัวรองรับแบบเส้นใยที่มีขนาด 329 นาโนเมตร ให้ค่าการเลือกเกิดมีเทนมาก รวมทั้งให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาฟิสเชอร์-ทรอปช์มากที่สุดด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1361
title: การศึกษาประสิทธิภาพการใช้พลังงานของโรงงานควบคุม : TSIC 31, 32, 34, และ 35

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ประสิทธิภาพการใช้พลังงานตามแนวทาง การจัดการพลังงานของโรงงานควบคุมในกลุ่มอุตสาหกรรม 4 กลุ่ม ได้แก่ อุตสาหกรรมอาหาร และเครื่องดื่ม (TSIC 31) อุตสาหกรรมสิ่งทอ (TSIC 32) อุตสาหกรรมกระดาษ (TSIC 34) และ อุตสาหกรรมเคมี (TSIC 35) โดย(1.)ศึกษาความสัมพันธ์ของการผลิตและการใช้ พลังงาน 3 ประเภท ได้แก่ พลังงานไฟฟ้ า พลังงานเชือ้ เพลิง และพลังงานรวมทัง้ หมด (2.)วิเคราะห์หาสมการเชิงเส้นแบบง่ายแสดงความสัมพันธ์ของการใช้พลังงานและปริมาณ การผลิตในแต่ละอุตสาหกรรม สำหรับโรงงานอุตสาหกรรมที่มีการผลิตผลิตภัณฑ์เดียว (single Product) และสมการเชิงเส้นแบบพหุสำหรับโรงงานอุตสาหกรรมที่มีการผลิตหลาย ผลิตภัณฑ์ (multiple product) (3.) วิเคราะห์ค่าการใช้พลังงานจำเพาะ (SEC) และตรวจ ติดตามการใช้พลังงาน โดยประยุกต์ใช้หลักการทางสถิติ คือ กราฟ CUSUM ซึ่งแสดงให้เห็น ช่วงที่มีการใช้พลังงานผิดปกติในกระบวนการผลิต และใช้ก าหนดเป้ าหมายการใช้พลังงานที่ เหมาะสม ผลที่ได้รับจากงานวิจัยนี ้คือ ได้สมการตัวแทนการใช้พลังงานและค่า SEC ของ แต่ละโรงงานอุตสาหกรรม รวมถึงการประยุกต์ใช้กราฟ CUSUM ที่สร้ างจากสมการตัวแทน ของโรงงานและคัดเลือกช่วงที่มีพฤติกรรมการใช้พลังงานต ่ากว่าที่คาดการณ์ไว้จ านวนทัง้ สิน้ 6 เดือน (ค่าผลต่างเป็ นลบ) เพื่อก าหนดเป็ นระดับเป้ าหมายการใช้พลังงานส าหรับแต่ละ โรงงาน อีกทัง้ ทราบถึงประสิทธิภาพการใช้พลังงานในแต่ละกลุ่มอุตสาหกรรมที่มีลักษณะ การผลิตใกล้เคียงกัน นอกจากนีจ้ ากกราฟ CUSUM แสดงให้เห็นถึงพฤติกรรมการใช้ พลังงาน ซึ่งเป็ นประโยชน์ในการตรวจติดตามการใช้พลังงานและสามารถใช้เป็ นแนวทางใน การจัดการพลังงานให้มีประสิทธิภาพต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1362
title: ผลของลักษณะและความแข็งของยางวงแหวนที่มีต่อแรงในการยึดอยู่

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหารูปทรงที่เหมาะสมของยางวงแหวน โดยทดสอบหาแรงในการยึดอยู่และแรงดึงของยางวงแหวน เตรียมรากเทียมลงในบล็อกเพื่อทดสอบ โดยใช้ระบบรากฟันเทียมของระบบฟันยิ้ม รูปทรงต่างๆ(รูปทรงกลมด้านในกลม รูปกระบอกด้านในหกเหลี่ยม รูปทรงกลมด้านในหกเหลี่ยม รูปทรงกระบอกด้านในกลม) และยางวงแหวนความแข็งผิว 50 60 และ70 ชอร์เอ โดยมีระบบรากฟันเทียมออสเทม เป็นกลุ่มสำหรับการเปรียบเทียบ (กลุ่มละ10 ชิ้นงาน) นำยางวงแหวนมาเร่งอายุการใช้งานโดยใส่เข้าและถอดออกจำนวน 1,440 2,880 และ 4,320 รอบ ด้วยความเร็ว 120 มิลลิเมตรต่อนาที ใช้เครื่องดึงอเนกประสงค์วัดแรงในการยึดอยู่และแรงดึง ใช้สถิติแบบพาราเมตริกซ์ชนิดวิเคราะห์ความแปรปรวนสองทาง วิเคราห์ความแตกต่างระหว่างกลุ่มด้วยเทอกี้และอินดิเพนเดนท์ ทีเทส วิเคราะห์ความแตกต่างระหว่างกลุ่มที่ระดับความเชื่อมั่น ร้อยละ95 ผลการศึกษาพบว่าแรงยึดอยู่ของยางวงแหวนมีค่าลดลงเมื่อผ่านกระบวนการเร่งอายุการใช้งาน ยกเว้นยางวงแหวนความแข็งผิว 70 ชอร์เอรูปทรงกลมด้านในหกเหลี่ยม และรูปทรงกระบอกด้านในหกเหลี่ยม ที่มีค่าแรงในการ ยึดอยู่เพิ่มขึ้นและมีค่าสูงกว่ากลุ่มของระบบออสเทม ผลแรงดึงของยางวงแหวนทุกกลุ่มมีค่าลดลง สรุปได้ว่าทั้งรูปทรงและความแข็งผิวต่างก็มีผลต่อแรงในการยึดอยู่ของยางวงแหวน
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1173
title: การระบุตำแหน่งความผิดพร่องบนสายส่งโดยพิจารณาผลของการเหนี่ยวนำร่วมระหว่างวงจรบนโครงข่ายระบบส่ง

description: ศึกษาผลจากการเหนี่ยวนำร่วมระหว่างวงจรที่มีต่อความแม่นยำการระบุตำแหน่งผิดพร่องในระบบส่ง โดยแบ่งการทดสอบออกเป็น 2 ประเภทคือ ประเภทที่ใช้ข้อมูลปลายเดียวและประเภทที่ใช้ข้อมูลสองปลาย ทดสอบโดยใช้ข้อมูลจากระบบจำลองที่แปรค่าประเภทความผิดพร่อง ตำแหน่งที่เกิดความผิดพร่อง และอิมพีแดนซ์ความผิดพร่องโดยใช้โปรแกรม ATP–EMTP (Alternative transient program - Electromagnetic transient program) และใช้ข้อมูลจากระบบส่งจริง การวิเคราะห์ผลใช้วิธีเปรียบเทียบระยะความผิดพร่องที่คำนวณได้กับระยะความผิดพร่องจริง เพื่อศึกษาความคลาดเคลื่อนของการระบุตำแหน่งผิดพร่อง โดยใช้ขั้นตอนวิธีมาตรฐานและขั้นตอนวิธีที่คิดผลของการเหนี่ยวนำร่วมระหว่างวงจร ผลการศึกษาพบว่า การคิดผลการเหนี่ยวนำร่วมระหว่างวงจรจะทำให้การระบุตำแหน่งผิดพร่องแบบสองปลายแม่นยำขึ้นทุกประเภทความผิดพร่อง ส่วนการระบุตำแหน่งผิดพร่องแบบปลายเดียวจะแม่นยำขึ้นอย่างมีนัยสำคัญเฉพาะกรณีที่เป็นความผิดพร่องแบบ 1 สายลงดิน ดังนั้น ขั้นตอนวิธีที่ใช้ในการคำนวณหาตำแหน่งผิดพร่องควรคำนึงถึงรูปแบบของสายส่ง ประเภทความผิดพร่อง ข้อมูลสายส่ง และข้อมูลที่ได้จากการวัด นอกจากนี้ ในวิทยานิพนธ์ได้นำเสนอวิธีการคำนวณหาพารามิเตอร์ของสายส่ง อิมพีแดนซ์เหนี่ยวนำร่วมระหว่างวงจรลำดับศูนย์ โดยใช้ข้อมูลกระแสและแรงดันขณะเกิดความผิดพร่อง โดยการใช้สมมติฐานว่าสายส่งทั้งสองวงจรสมมาตรกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1174
title: ผลของศิลปะบำบัดต่อการลดระดับภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุในศูนย์พัฒนาการจัดสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุบ้านธรรมปกรณ์ เชียงใหม่

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบระดับภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุ ในศูนย์พัฒนาการจัดสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุบ้านธรรมปกรณ์ จังหวัดเชียงใหม่ ภายในกลุ่มทดลอง ระหว่างก่อนและหลังได้รับศิลปะบำบัด และเพื่อศึกษาเปรียบเทียบระดับภาวะซึมเศร้า ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มตัวอย่างทั้งหมด 22 คน ถูกแบ่งกลุ่มโดยใช้วิธีการสุ่มอย่างเป็นระบบและจับฉลากเข้าไปยังกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 11 คน โดยกลุ่มทดลองจะได้รับศิลปะบำบัด จำนวน 10 กิจกรรมเป็นเวลา 5 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มควบคุมเข้าร่วมกิจกรรมของศูนย์ตามปกติ การศึกษานี้ใช้แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล และแบบวัดความซึมเศร้าในผู้สูงอายุไทย (TGDS) เพื่อประเมินระดับภาวะซึมเศร้าผู้สูงอายุทั้งสองกลุ่มก่อนและหลังการทดลอง สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน Chi-square, Fisher's Exact Test, Wilcoxon Signed Ranks Test และ Mann-Whitney Test ผลการวิจัยครั้งนี้พบว่าผู้สูงอายุกลุ่มทดลองหลังจากได้รับศิลปะบำบัด มีคะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าลดลงกว่าก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และมีคะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าลดลงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 กล่าวคือกลุ่มทดลองมีภาวะซึมเศร้าลดลงหลังได้รับศิลปะบำบัด และมีภาวะซึมเศร้าลดลงกว่ากลุ่มควบคุมที่ไม่ได้รับศิลปะบำบัด
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1175
title: การศึกษาแบบจำลองการกระจายตัวของประชากรจากข้อมูลการใช้ประโยชน์ที่ดิน โดยวิธีการสถิติเชิงพื้นที่ : กรณีศึกษาจังหวัดสุพรรณบุรี

description: ข้อมูลประชากรนับเป็นข้อมูลสำคัญที่ถูกใช้เป็นตัวแทนปัจจัยด้านเศรษฐกิจและสังคมในแบบจำลองการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพื้นที่ แต่เนื่องจากข้อมูลประชากรที่ใช้กันอยู่นั้นได้จากการสำรวจจัดเก็บเป็นรายพื้นที่เขตการปกครอง จึงมีรายละเอียดของการกระจายตัวเชิงพื้นที่ค่อนข้างต่ำ งานวิจัยนี้จึงได้ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างข้อมูลประชากร และข้อมูลการใช้ประโยชน์ที่ดินในพื้นที่จังหวัดสุพรรณบุรี เพื่อจัดทำแบบจำลองการกระจายตัวของประชากรเชิงพื้นที่ ในรูปแบบของสมการความสัมพันธ์เชิงเส้น โดยมีการประยุกต์ใช้วิธีการและโปรแกรมเครื่องมือวิเคราะห์สถิติเชิงพื้นที่ ช่วยในการคัดเลือกตัวแปรประเภทการใช้ที่ดินที่นำมาใช้ในสมการ ผลการศึกษาวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้นของความสัมพันธ์ดังกล่าว โดยใช้หน่วยพื้นที่ช่องกริดขนาดต่างๆ กันได้ค่าสัมประสิทธิ์ของการกำหนด (R²) อยู่ในช่วง 0.6-0.9 โดยที่ค่าสัมประสิทธิ์สูงขึ้นเมื่อเพิ่มขนาดของหน่วยพื้นที่ช่องกริดที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล และจากการทดลองปรับปรุงแบบจำลองด้วยวิธีต่างๆ รวมทั้งการใช้เทคนิคการวิเคราะห์การถดถอยแบบถ่วงน้ำหนักทางภูมิศาสตร์ (GWR) พบว่าไม่สามารถเพิ่มค่าสัมประสิทธิ์ดังกล่าวได้มากนัก ซึ่งบ่งชี้ว่าแบบจำลองการกระจายตัวของประชากรในรูปแบบสมการความสัมพันธ์เชิงเส้น กับข้อมูลการใช้ประโยชน์ที่ดินเพียงปัจจัยเดียวนั้น ถึงแม้จะสามารถนำไปใช้ช่วยให้การประมาณค่าประชากรเชิงพื้นที่มีความผิดพลาดน้อยลง แต่ยังคงมีข้อจำกัดของระดับความละเอียดที่ได้ และการนำไปใช้กับพื้นที่อื่นที่มีลักษณะทางภูมิศาสตร์และสังคมแตกต่างออกไป
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1176
title: การพัฒนากรอบรูปแบบความร่วมมือของกลุ่มผู้ประกอบการขนส่งสินค้าทางถนนแบบไม่เต็มคัน

description: พัฒนากรอบรูปแบบการร่วมกลุ่มผู้ประกอบการขนส่งสินค้าทางถนนแบบไม่เต็มคัน ให้สามารถดำเนินงานอย่างมีศักยภาพและยั่งยืน โดยอาศัยการเก็บรวบรวมข้อมูลและวิเคราะห์ผลการศึกษา ด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ประกอบการขนส่งสินค้าจำนวน 10 ราย และการตอบแบบสอบถาม จำนวน 50 ชุด จากนั้นจึงวิเคราะห์ข้อมูลที่รวบรวมได้ เพื่อมาพัฒนาเป็นกรอบรูปแบบใหม่ แล้วจึงนำมายืนยันผลอีกครั้งด้วยการจัดประชุมย่อย เพื่อนำไปสู่ข้อสรุปงานวิจัย ผลการศึกษาพบว่า กรอบรูปแบบสำหรับการรวมกลุ่มของผู้ประกอบการขนส่งสินค้าทางถนน แบบไม่เต็มคัน มีรายละเอียดดังนี้ ในมิติที่ 1 รูปแบบทางธุรกิจ มีเกณฑ์การคัดเลือกสมาชิกที่ชัดเจน จัดตั้งบริษัทกลางอย่างเป็นทางการ ลงนามในสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษร สมาชิกมีลักษณะและรูปแบบการให้บริการที่ไม่ทับซ้อน มีความสัมพันธ์สนิทสนมกัน มิติที่ 2 กระบวนการทางธุรกิจ บริษัทกลางกำหนดมาตรฐานในการบริหารและดำเนินงานอย่างชัดเจนให้สมาชิกทุกรายปฏิบัติตาม มีการกำหนดขอบเขตความรับผิดชอบและมีหลักฐานในการตรวจสอบย้อนหลังได้ มิติที่ 3 กระบวนการทางการเงิน มีการจัดเก็บและกระจายรายได้ที่ชัดเจน มีมาตรฐานราคากลาง ที่สมาชิกทุกรายสามารถนำไปเสนอขายได้ทันที มีความโปร่งใสและสามารถตรวจสอบได้ มิติที่ 4 กระบวนการปฏิบัติการควบคุมให้มีมาตรฐานการในบริการเดียวกัน รายงานผลและประสานงานผ่านระบบสารสนเทศให้การทำงานเป็นไปด้วยความสะดวก รวดเร็ว กรอบรูปแบบที่พัฒนาขึ้นจะประสบความสำเร็จได้ เมื่อสมาชิกผู้เข้าร่วมกลุ่มเข้าใจในวัตถุประสงค์ของการรวมกลุ่ม มีจุดยืนร่วมกัน พร้อมจะพัฒนาโครงข่ายการบริการให้เติบโตไปพร้อมกัน มากกว่าการพิจารณาในเรื่องของผลตอบแทนเพียงอย่างเดียว การรวมกลุ่มจะยั่งยืนได้เมื่อผู้ประกอบการลดความขัดแย้งในเรื่องของการจัดสรรผลประโยชน์ ก่อให้เกิดความไว้เนื้อเชื่อใจกันในกลุ่มสมาชิกผู้เข้าร่วม
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1177
title: กระบวนการกลายเป็นเด็กและเยาวชนหญิงค้ายาบ้า : ศึกษาเฉพาะกรณีศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชนหญิงบ้านปราณี

description: ศึกษาถึงสาเหตุที่ทำให้เด็กและเยาวชนหญิงกระทำความผิดและกลายเป็นผู้ค้ายาบ้า และศึกษาถึงกระบวนการของเด็กและเยาวชนหญิงที่กลายเป็นผู้ค้ายาบ้า โดยใช้วิธีดำเนินการวิจัยเชิงคุณภาพ การสัมภาษณ์แบบเจาะลึกและการศึกษาประวัติชีวิต (Life-history) จากเด็กและเยาวชนหญิงภายในศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชนหญิงบ้านปรานี จำนวน 10 ราย ผลการศึกษาพบว่า สาเหตุที่ทำให้เด็กและเยาวชนหญิงกระทำความผิดและกลายเป็นผู้ค้ายาบ้า เกิดจากความต้องการทางการเงิน การชักจูงจากเพื่อนหรือเพื่อนสนิท (แฟน) ครอบครัว ชุมชน และโรงเรียน ส่วนกระบวนการกลายเป็นเด็กและเยาวชนหญิงค้ายาบ้านั้นมีลักษณะเป็นกระบวนการค้ายาบ้ารายย่อย ที่มีความต้องการทางการเงิน ครอบครัว กลุ่มเพื่อน/แฟน และชุมชน เป็นปัจจัยผลักดันให้เด็กและเยาวชนหญิงกลายเป็นผู้ค้ายาบ้า อีกทั้งการค้ายาบ้าได้รับผลตอบแทนเป็นเงินจำนวนมาก และคุ้มค่ากับความเสี่ยงหากรอดพ้นจากการจับกุมของเจ้าหน้าที่ตำรวจ โดยกระบวนการเริ่มจากการที่เด็กและเยาวชนหญิงเรียนรู้วิธีการค้ายาบ้าจากคนในครอบครัว เพื่อน/แฟน และจะรับยาบ้ามาตามจำนวนที่ลูกค้าสั่ง แล้วจึงนำยาบ้าไปส่งให้แก่ลูกค้าตามจุดนัดพบ โดยเด็กและเยาวชนหญิงส่วนใหญ่มีรายได้เฉลี่ยจากการค้ายาบ้าประมาณ 5,000-20,000 บาทต่อครั้ง และรายได้จากการค้ายาบ้าในแต่ละครั้งเด็กและเยาวชนหญิงจะนำเงินมาใช้จ่ายฟุ่มเฟือย นำมาชำระค่าใช้จ่ายที่เพิ่มมากขึ้น และยังนำเงินมาซื้อยาเสพติดเพื่อเสพ ซึ่งก่อนที่ผู้ให้ข้อมูลสำคัญค้ายาบ้าจะถูกจับกุม เด็กและเยาวชนหญิงส่วนใหญ่จะค้ายาบ้ามาแล้วเป็นระยะเวลาประมาณ 1-2 ปี ซึ่งเด็กและเยาวชนหญิงได้มีการเรียนรู้ถึงวิธีการและช่องทางในการหลบเลี่ยงการจับกุมของเจ้าหน้าที่ตำรวจ กล่าวคือ ก่อนที่จะมีการส่งยาบ้าให้แก่ลูกค้าตามสถานที่นัดหมาย เพื่อน/แฟนจะทำหน้าที่เป็นคนดูต้นทางในการส่งยาบ้า ซึ่งในการที่เด็กและเยาวชนหญิงถูกส่งตัวเข้ารับการฝึกและอบรมนั้น เนื่องจากถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจับกุมด้วยวิธีการล่อซื้อและตรวจจับยาบ้า
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1178
title: การใช้โบรอนออกไซด์เพื่อผลิตเป็นวัสดุกำบังรังสีนิวตรอน

description: ทดลองหาปริมาณที่เหมาะสมของโบรอนออกไซด์เพื่อผลิตเป็นวัสดุกำบังรังสีนิวตรอน โดยการนำโบรอนออกไซด์ 1, 3 และ 5 phr โดยน้ำหนักของน้ำยางผสมระหว่างน้ำยางพาราธรรมชาติและน้ำยางสไตรีนบิวทาไดอีน ในอัตราส่วน 90:10, 80:20, 70:30, 60:40 และ 50:50 ร่วมกับสารเสริมแรงคือ ผงเขม่าดำ (N330) 0.5 และ 1 phr โดยน้ำหนักของน้ำยางผสม ขึ้นรูปเป็นชิ้นงานสี่เหลี่ยมขนาด 15 x 15 x 0.2ซม. นำไปวัดการลดทอนรังสีนิวตรอนจากต้นกำเนิดอเมอริเซียม 241/เบริลเลียม ที่บรรจุในโพลีเอทีลีนทรงกระบอกด้วยหัววัดรังสีนิวตรอนชนิด ⁶Li Glass scintillator จากผลการวิจัยพบว่า ชิ้นงานที่มีความสามารถในการลดทอนรังสีนิวตรอนมากที่สุดคือ ชิ้นงานที่มีส่วนผสมของน้ำยางพาราธรรมชาติและน้ำยางสไตรีนบิวทาไดอีนในอัตราส่วน 70:30 ผสมกับโบรอนออกไซด์ 3 phr และผงเขม่าดำ 0.5 phr โดยความหนาที่เหมาะสมในการกำบังรังสีนิวตรอนคือ 1.2 เซนติเมตร เกิดจากการเรียงซ้อนชิ้นงานจำนวน 6 ชิ้น สามารถลดทอนรังสีนิวตรอนจากต้นกำเนิดได้ 81% มีค่า HVL เท่ากับ 0.6 ซม. และมีค่าภาคตัดขวางมหภาคเท่ากับ 1.394 ซม.⁻¹
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1179
title: องค์ประกอบคาร์บอนในบรรยากาศทั่วไปในเมืองกรุงเทพมหานครบริเวณจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

description: ตรวจวัดองค์ประกอบคาร์บอนในฝุ่นละอองในบรรยากาศ หาความสัมพันธ์และความแตกต่างขององค์ประกอบเพื่อใช้บ่งชี้แหล่งกำเนิดของ PM₁₀ PM₂.₅ และ BC ในบรรยากาศกรุงเทพมหานคร โดยใช้เครื่องเก็บตัวอย่างฝุ่นแยกขนาด Dichotomous sampler ตั้งเครื่องมือที่ดาดฟ้าตึก 5 ชั้น ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เก็บตัวอย่างฝุ่น เฉลี่ย 24 ชั่วโมง ทุกๆ 6 วัน ทั้งในฤดูแล้งและฤดูฝน ตั้งแต่เดือนธันวาคม 2554-กรกฎาคม 2555 วิเคราะห์ OC และ EC ด้วยวิธีความร้อนและแสง (thermal-optical methods) ตรวจวัด BC ด้วยเครื่อง micro Aethalometer อย่างต่อเนื่อง 24 ชั่วโมง ทุกๆ 6 วันในฤดูฝนและฤดูแล้ง ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2555–มกราคม 2556 ผลการศึกษาพบว่า ในฤดูแล้งความเข้มข้นของ PM₁₀ และ PM₂.₅ มีค่าเฉลี่ย 80 มคก./ลบ.ม. และ 48 มคก./ลบ.ม. ตามลำดับ สัดส่วนความเข้มข้น PM₂.₅/PM₁₀ มีค่าเฉลี่ย 0.60 ในฤดูฝนความเข้มข้นของ PM₁₀ และ PM₂.₅ มีค่าเฉลี่ย 45 มคก./ลบ.ม. และ 23 มคก./ลบ.ม. ตามลำดับ สัดส่วนความเข้มข้น PM₂.₅/PM₁₀ มีค่าเฉลี่ย 0.51 ความเข้มข้น PM₁₀ และ PM₂.₅ ในฤดูฝนมีค่าต่ำกว่าฤดูแล้งประมาณ 40-50% ความเข้มข้นของ BC เฉลี่ยรายชั่วโมงในฤดูฝน และฤดูแล้งอยู่ในช่วง 1.91 ถึง 5.50 มคก./ลบ.ม. มีค่าเฉลี่ยในฤดูฝน 2.65 มคก./ลบ.ม. และค่าเฉลี่ยในฤดูแล้ง 3.64 มคก./ลบ.ม. ในฤดูแล้งความเข้มข้นของแบล็กคาร์บอนเฉลี่ยมีค่าสูงกว่าฤดูฝน 35% ในระหว่างวันความเข้มข้นของแบล็กคาร์บอนของทั้งสองฤดูเฉลี่ยรายชั่วโมงสูงสุดอยู่ในช่วง 5.00–9.00 น. และ 17.00-22.00 น. เนื่องจากการจราจรเร่งด่วนในช่วงเช้าและเย็น สัดส่วนของคาร์บอนทั้งหมดส่วนใหญ่อยู่ในฝุ่นขนาดเล็กกว่า 2.5 ไมครอนซึ่งในฤดูแล้งในฝุ่น PM2.5 พบคาร์บอนทั้งหมดประมาณ 36% ในฤดูฝนในฝุ่น PM₂.₅ พบคาร์บอนทั้งหมดประมาณ 25% ในฤดูแล้งสัดส่วนระหว่าง OC/EC ใน PM₁₀ และ PM₂.₅ มีค่าเฉลี่ย 4.63 และ 4.53 ตามลำดับ สัดส่วนความเข้มข้นระหว่าง Char-EC/Soot-EC ใน PM₁₀ และ PM₂.₅ มีค่าเฉลี่ย 1.42 และ 1.70 ตามลำดับ ความเข้มข้นของคาร์บอนทั้ง 8 ประเภท (OC1 OC2 OC3 OC4 EC1 EC2 EC3 และ OP) ที่พบเป็นส่วนใหญ่ ได้แก่ EC1 และ OP บ่งชี้ถึงแหล่งกำเนิดส่วนใหญ่มาจากการเผาไหม้จากเชื้อเพลิงชีวมวล ส่วนในฤดูฝนสัดส่วนความเข้มข้นระหว่าง OC/EC ใน PM₁₀ และ PM₂.₅ มีค่าเฉลี่ย 1.77 และ1.56 สัดส่วนความเข้มข้นระหว่าง Char-EC/Soot-EC ใน PM₁₀ และ PM₂.₅ มีค่าเฉลี่ย 0.52 และ 0.49 ตามลำดับ ความเข้มข้นของคาร์บอนทั้ง 8 ประเภท ที่พบเป็นส่วนใหญ่ ได้แก่ EC1 และ EC2 บ่งชี้ถึงแหล่งกำเนิดส่วนใหญ่มาจากไอเสียยานพาหนะ