DOI: 10.17026/ar/4rmxeq
title: Inventariserend Veldonderzoek d.m.v. Proefsleuven - variant archeologische begeleiding Slaghout Braamt (gemeente Montferland)

description: In de periode maart en mei 2023 is in opdracht van Liander N.V. door Antea Group een inventariserend veldonderzoek d.m.v. proefsleuven – variant begeleiding (inventariserende fase) uitgevoerd voor Doetinchem Slaghout (gemeente Montferland). De aanleiding voor het onderzoek is de realisatie van een nieuw kabeltracé tussen Doetinchem en Zeddam (gemeenten Doetinchem en Montferland). De totale lengte van het beoogde tracé is circa 12,5 kilometer. De met de aanleg gepaarde graafwerkzaamheden vormden een bedreiging van eventueel aanwezige archeologische resten. 

De ligging van het plangebied op de oostflank van de stuwwal van Montferland wordt bevestigd door de waargenomen bodemopbouw. Het plangebied bevindt zich op een helling met een oost-west oriëntatie, het plangebied zelf is georiënteerd in de richting noord-zuid. De natuurlijke bodemopbouw was gelijk binnen alle werkputten. Binnen elke werkput zijn onder de bouwvoor een BC-horizont met daaronder een bioturbatielaag en de C-horizont waargenomen. Er is plaatselijk een verschil waargenomen tussen de dikte van de bouwvoor en het aanwezige plaggendek, die kan worden gerelateerd aan variërende intensiviteit van agrarisch grondgebruik ter plaatse. De hoogteverschillen tussen de werkputten varieert tussen de 1 meter + NAP. Het pleistocene dekzand is afgezet op de helling van de stuwwal. Het gebied is van origine een hoger gelegen en droge locatie geweest.

De sporen die zijn aangetroffen tijdens de begeleiding bevestigen de verwachtingen zoals die is gesteld in het bureau- en booronderzoek. Deze verwachtingen duidden op mogelijke vindplaatsen uit het Paleolithicum, de ijzertijd, de Romeinse tijd en de late middeleeuwen.

Er zijn meerdere vondsten verzameld uit de aangetroffen sporen en uit de natuurlijke lagen. Er is met name veel keramiek aangetroffen. Bovendien is er een aanzienlijk gewicht aan verbrand menselijk botmateriaal verzameld uit twee vlak bij elkaar gelegen kuilen.

De vuursteenassemblage bestaat overwegend uit klingtechnologie, kenmerkend voor de periode Mesolithicum. Ook de segmentatie van klingen is een kenmerkende techniek voor deze periode. Omdat in de buurt van het huidige plangebied resten uit de Federmesser cultuur zijn aangetroffen, kunnen de hier beschreven vuurstenen mogelijk behoren tot deze cultuur en dateren tot het Laat-Paleolithicum. 

Het aardewerk op de vindplaats betreft handgevormd vaatwerk hoofdzakelijk uit de periode tussen de tweede helft van de vroege ijzertijd en het begin van de midden-ijzertijd. Vanwege de hoge fragmentatiegraad en verbranding zijn geen potindividuen bewaard gebleven. Secundaire verbrandingssporen suggereren dat het vaatwerk is verhit nadat het gebakken is, bijvoorbeeld bij het koken of in het kader van een (graf)ritueel. Minder goed archeologisch aantoonbaar is of vaatwerk werd gebruikt om eten en producten in op te slaan. Bovendien ontbreekt een significant aantal aankoeksels om iets over het gebruik te kunnen zeggen. Het vaatwerk is waarschijnlijk lokaal geproduceerd.

De drie crematiegraven vormen de enige vindplaats aangetroffen tijdens het onderzoek. De aard van de vindplaats kan dankzij de aanwezigheid van secundaire verbrandingen van het aardewerk, de aanwezigheid van verbrand menselijk botmateriaal, en het ontbreken van aankoeksels en spinklossen of weefgewichten worden geïnterpreteerd als een onderdeel van of een heel klein crematiegrafveld daterende uit de late vroege ijzertijd tot en met de midden ijzertijd. In combinatie met middels aardewerk tot vroeg- en midden-ijzertijd gedateerde kuilen en paalkuilen is er eveneens sprake van een gelijktijdig nederzettingsterrein. 

De fysieke kwaliteit scoort hoog (5): de bodem is volledig intact en het archeologisch vlak was afgedekt door een plaggendek. Ook de aangetroffen sporen waren gaaf. Er is maar een enkele, plaatselijke recente verstoring waargenomen. De conservering van het aardewerk was goed genoeg voor de reconstructie ervan. Door de waardestelling van 5 op fysieke kwaliteit is er sprake van een behoudenswaardige vindplaats.