cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.18150/t31vz4
title: Kultury narodowe u korzeni

description: Zbiór zawiera fragment materiałów powstałych w ramach badań prowadzonych na zlecenie prof. Antoniny Kłoskowskiej. Materiały te powstały w 1992 r. Składają się nań głównie transkrypcje wywiadów przeprowadzonych przez (wówczas) dr Izabellę Bukrabę-Rylską z Instytutu Rozwoju Wsi i Rolnictwa PAN. Materiały zostały wykorzystane jako podstawa analiz zawartych w IV i V rozdziale książki Antoniny Kłoskowskiej „Kultury narodowe u korzeni”. Jest to – jak ustalono w ramach poszukiwań badawczych – jedyny zachowany fragment zbioru, na który składało się m.in. 70 wywiadów autobiograficznych, przeprowadzonych w latach 1992–1994, zarejestrowanych na taśmach magnetofonowych i spisanych w postaci 3182 stron maszynopisu. Badania prowadzone były w ramach prac Instytutu Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk (ISP PAN).Na zgromadzone w ramach kolekcji materiały składa się 11 transkrypcji wywiadów przeprowadzonych we wsiach położonych na pograniczu polsko-białoruskim. Nagrania nie zachowały się. Transkrypcje zostały opatrzone zdjęciami i krótkim opisem rozmówcy. Wywiady składają się z dwóch części. Pierwsza to zapis swobodnej wypowiedzi na temat historii życia rozmówcy, bez ingerencji. Druga to rozmowa oparta na instrukcji, dotyczącej zarówno faktów autobiograficznych, jak i nawiązującej już bezpośrednio do problematyki narodowej, etnicznej i religijnej.Pytania zadawane rozmówcom dotyczyły głównie zagadnień narodowych, jednak wiele z nich miało charakter projekcyjny. Wywiady dostarczyły informacji o postawach narodowych, ich funkcjach w kontaktach interpersonalnych, autoidentyfikacjach. Zbiór transkrypcji uzupełnia dokumentacja fotograficzna sporządzona przez badaczkę w 1992 r. (KNK_12_PHOTO)Na udostępnienie swoich wypowiedzi w celach naukowych zgody wyraziło troje spośród czworga żyjących w 2018 r. osób. Nie udało się dotrzeć do jednej z rozmówczyń. Reszta osób biorących udział w badaniu w 1992 roku, w momencie przygotowania materiałów do udostępnienia przez ADJ (2018 r.) nie żyła. Osoby, które w 2018 r. podpisały zgody na udostępnienie swoich wypowiedzi z 1992 r., zgodziły się również na nagranie i udostępnienie przez ADJ treści wywiadów przeprowadzonych z nimi we wrześniu 2018 r. Ich wypowiedzi z tego czasu zostały oznaczone w sygnaturach i nazwach plików skrótem POW (od: powrót). Rozmówcy w 2018 r. mówili głównie o zmianach, jakie zaszły od 1992 r. w ich miejscu zamieszkania, a także opowiadali o własnych losach. Ich wypowiedzi dotyczyły również kwestii wyznaniowych, narodowościowych, lokalnych tradycji.
DOI: 10.18150/8uocfw
title: Autobiografie chłopskie

description: Na zbiór składa się 39 autobiografii pisanych przez młodych mieszkańców wsi z regionu Polesia oraz innych wschodnich województw II Rzeczypospolitej. W większości są to prace nadesłane na ogólnopolski konkurs „Opis swojego życia, prac, przemyśleń i dążeń”, ogłoszony w 1937 roku przez Państwowy Instytut Kultury Wsi (kierowany podówczas przez Józefa Chałasińskiego i Józefa Obrębskiego) oraz pismo "Przysposobienie Rolnicze". Na konkurs napłynęło ogółem 1544 prace, które zostały potem częściowo wykorzystane w klasycznym dziele Józefa Chałasińskiego "Młode pokolenie chłopów" wydanym w 1938 roku.Celem organizatorów konkursu było poznanie warunków życia, ambicji edukacyjnych i działalności społecznej młodych mieszkańców wsi (poniżej 30. roku życia), którzy mieli odgrywać istotną rolę w kształtowaniu przyszłości niepodległej Rzeczypospolitej. Większość respondentów stanowili mężczyźni. Autorów proszono o dokładny opis swojego życia wraz ze szczegółami dotyczącymi środowiska rodzinno-sąsiedzkiego, sytuacji materialnej, warunków życia codziennego, etc. Proszono również o ustosunkowanie się do kwestii edukacji wsi oraz działających tam organizacji młodzieżowych. Autorzy mieli również wyrazić swoje zdanie na temat funkcjonowania społeczności lokalnej, narodu i państwa.Zgromadzone w zbiorze autobiografie różnią się między sobą stopniem szczegółowości, sprawnością w posługiwaniu się językiem pisanym, formą narracyjną. Pisane są przeważnie ręcznie (niektóre posiadają kopie w maszynopisie) po polsku, ewentualnie rosyjsku lub białorusku. Niektóre mieszczą się na zaledwie kilku stronach, inne to długie kilkusetstronicowe elaboraty. Kilka z nich pisanych jest wierszem. Wszystkie autobiografie zawierają adnotacje dotyczące organizacyjnej przynależności ich autorów (w przypadku braku przynależności umieszczano literę Dz – „dzikie”) oraz wstępną ocenę naukowej przydatności danej pracy. Jedna z należących do tego zbioru autobiografii (ACH1) została przetłumaczona na język angielski i opublikowana w pracy Obrębskiego „The Changing Peasantry of Eastern Europe”. Fragmenty trzech innych (ACH4, ACH10, ACH22) cytowane są przez Józefa Chałasińskiego w „Młodym pokoleniu chłopów”.Józef Obrębski prawdopodobnie wypożyczył tę część prac, których autorzy pochodzili z Polesia (24) oraz z okolicznych województw w celu wykorzystania ich w swoich własnych opracowaniach. Stąd znalazły się one w archiwum w Amherst (i dzięki temu zachowały do dziś). Nie wszystkie jednak autobiografie pochodzą z konkursu. Kilka z nich powstało najprawdopodobniej za namową samego Obrębskiego. Wśród nich źródło szczególne stanowią pisane po białorusku prace Michała Zieniewicza, który korespondował z Józefem Obrębskim (zachowały się dwa listy) w tej sprawie. Ich skrócona wersja została opublikowana w „Młodym pokoleniu chłopów” jako „Życiorys Białorusina”.
DOI: 10.18150/i4snuf
title: Kanon kultury narodowej nowej elity politycznej

description: Zbiór zawiera materiały z badań przeprowadzonych na przełomie 1994 i 1995 roku w ramach projektu „Kanon kultury narodowej nowej elity politycznej”. Projekt realizowany był od 19 czerwca 1992 do 31 maja 1995. Na zbiór składają się 42 transkrypcje indywidulnych wywiadów pogłębionych z parlamentarzystami: liderami partii politycznych parlamentarnych, rzecznikami prasowymi i reprezentantami tych partii w komisji ds. Kultury i Środków Przekazu Sejmu I kadencji oraz liderami wybranych ugrupowań narodowych pozaparlamentarnych. Obok materiałów badawczych w postaci wywiadów i towarzyszących im notatek zbiór zawiera scenariusz wywiadu oraz skrócony raport końcowy z realizacji projektu badawczego przygotowany w 1995 roku.Celem projektu była rekonstrukcja podstawowych wzorców kultury narodowej nowej elity politycznej w kontekście ówczesnych przemian ustrojowych, a także ocena adekwatności stosowanych w tym projekcie koncepcji teoretycznych kultury narodowej i kanonu kulturowego. Projekt stanowił próbę odpowiedzi teoretycznej i empirycznej na pytanie, jak specyfika polskiej elity politycznej (na którą wpływ miały biografie indywidualne i zbiorowe, odrębność doświadczeń okresu PRL-u) wyznaczała w latach 90-tych treści i formy przekazów publicznych dotyczących kultury narodowej, ich funkcje legitymizacyjne i integracyjne oraz typ i zakres ich modyfikacji.W związku z koniecznością ochrony danych osobowych rozmówców dostępne są wyłącznie zanonimizowane transkrypcje wywiadów (skany maszynopisów). Z tych samych względów z niektórych sygnatur usunięto nazwy partii politycznej rozmówcy lub fragmenty nazwy partii.Oznaczenia kodowe w sygnaturach: K (Skrót nazwy projektu Kanon…); liczba – numer kolejnego wywiadu; oznaczenie literowe – skrót nazwy partii: PSL – Polskie Stronnictwo Ludowe; SLD – Sojusz Lewicy Demokratycznej; NSZZ_S – NSZZ Solidarność; UW – Unia Wolności; UP – Unia Pracy; UPR – Unia Polityki Realnej; BBWR – Bezpartyjny Blok Wspierania Reform; PK – Partia Konserwatywna; KK – Koalicja Konserwatywna; KPN – Konfederacja Polski Niepodległej; RdR – Ruch dla Rzeczypospolitej; ZCHN – Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe; PC – Porozumienie Centrum.
DOI: 10.18150/ibkwbw
title: Współczesne społeczeństwo polskie wobec przeszłości

description: Zbiór zawiera materiały z jakościowej części badania „Współczesne społeczeństwo polskie wobec przeszłości”, prowadzonego przez zespół pod kierownictwem Andrzeja Szpocińckiego w Instytucie Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk (ISP PAN). Badanie zostało zrealizowane przez Instytut Badania Opinii i Rynku Pentor na zlecenie ISP PAN, pomiędzy czerwcem a wrześniem 2003 roku, w ramach grantu przyznanego przez Komitet Badań Naukowych.Na zbiór składają się uporządkowane tematycznie transkrypcje 11 dyskusji grupowych, trwających przeciętnie 2,5 godziny, przeprowadzonych w 6 dużych miastach (Katowice, Warszawa, Poznań, Białystok, Wrocław, Gdańsk). Udział w badaniu wzięły osoby zainteresowane historią, z wykształceniem średnim lub wyższym, kobiety i mężczyźni (około 50:50%), w wieku 18-65 lat (3 grupy pokoleniowe). Zapisy tych dyskusji znajdują się w pliku pdf z oznaczeniem WSPP_1 (wewnątrz pliku zip z materiałami). Dyskusje grupowe były podstawą badań ilościowych, przeprowadzonych w listopadzie i grudniu 2003 r. (ogólnopolska, losowo dobrana próba mieszkańców wieku powyżej 18 lat (N=800), nadreprezentacja: 200 wywiadów na ogólnopolskiej, losowo dobranej próbie mieszkańców Polski posiadających wykształcenie wyższe). Zagregowane dane z tych badań zawarto w plikach Excel: WSPP_2 i WSPP_3 (wewnątrz pliku zip z materiałami).Na zbiór składają się dane będące podstawą jednego z największych i najbardziej kompleksowych ilościowych badań nad pamięcią, jakie zrealizowano w Polsce po 1989 roku. Ich autorzy, zajmujący się wcześniej tematyką pamięci przeszłości i „żywej historii” – Barbara Szacka, Andrzej Szpociński, Piotr Kwiatkowski; w części jakościowej zebrali dane dotyczące m.in. regionalnego zróżnicowania postaw wobec przeszłości, kwestii dotyczących źródeł wiedzy historycznej, rodzinnej pamięci przeszłości, stosunku do wybranych okresów historycznych, postaci i symboli. Pozyskany materiał stał się podstawą kluczowych dla tematyki publikacji (m.in. Szpociński 2005, Szacka 2006, Szpociński, Kwiatkowski 2006, Kwiatkowski 2008).Dane zebrane w ramach tego zbioru pozwalają m.in. na analizy regionalnych zróżnicowań stosunku do przeszłości, lokalnej specyfiki odniesień do historii narodowej, ale też recepcji odgórnie konstruowanych narracji w różnych regionach kraju, a nawet – ze względu na porównywalność pozyskanych wyników z wynikami innych badań dotyczących podobnej tematyki* – ich zmienności w czasie. Dane te mogą być także istotnym elementem analiz dotyczących metodologii i historii badań społecznych. Zrealizowany projekt był podstawą kolejnych przedsięwzięć badawczych (np. Kwiatkowski i in. 2010).*Szacka B., Sawisz A. 1990, Czas przeszły i pamięć społeczna, IS UW, Warszawa.
DOI: 10.18150/txfmxe
title: Zbliżając się do 40-tki: społeczno-ekonomiczne trajektorie i polityczne biografie osiemnastolatków z roku 1989

description: Zbiór obejmuje 40 transkrypcji pogłębionych wywiadów biograficznych, przeprowadzonych w 2009 roku w ramach badań wykonanych przez Instytut Studiów Politycznych PAN i sfinansowanych ze środków pochodzących z Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Wywiady zostały przeprowadzone z osobami zamieszkałymi w różnych częściach Polski, które w 1989 roku miały 18 lat. Kierownikiem projektu badawczego był prof. Bogdan W. Mach.Celem badania było spojrzenie na historyczne polskie przemiany ze szczególnej perspektywy – poprzez analizę losów pokolenia, które w dorosłe życie zaczęło wchodzić wraz z „wielką zmianą” roku 1989. Jego reprezentantami są osiemnastolatki z roku 1989, rówieśnicy polskiej transformacji, którzy w pierwszym jej roku sami weszli w pierwszy rok swego „dorosłego” życia. W ich losach cechy transformacji ujawniły się najszybciej, najpełniej i najsilniej. Zostali nią bowiem „dotknięci” w bardzo wrażliwej, pierwszej, formatywnej fazie swego dorosłego życia, w której dokonuje się zasadniczych wyborów i podejmuje ważne życiowe decyzje o dalekosiężnych i często nieodwracalnych konsekwencjach. Musieli decydować, wybierać i działać, nie mając zbyt wiele doświadczeń i zgromadzonych zasobów, ze świadomością, że nawet i te, które mają, ulegają przyspieszonym procesom dewaluacji i redefinicji w nowej rzeczywistości, pełnej ryzyka i niepewności. Losy osiemnastolatków z roku 1989 są dobrze ogniskującą soczewką, w której odbiła się rzeczywistość polskiej transformacji.Uwaga metodologiczna: sposób prowadzenia wywiadów był inspirowany techniką autobiograficznego wywiadu narracyjnego Fritza Schützego, choć przygotowano też dość obszerne dyspozycje.
DOI: 10.18150/dqlltt
title: Biografia i pamięć

description: Zbiór składa się z 19 wywiadów przeprowadzonych z Żydami ocalałymi z zagłady w trakcie II wojny światowej. Wszelkie nazwiska przytaczane w trakcie rozmów, jak również imiona samych narratorów wywiadów, zostały zanonimizowane lub zastąpione pseudonimami w transkrypcjach. Wszystkie nagrania zostały stworzone w latach 2003–2004, mają one charakter narracyjny. Rozmówcy opowiadają przede wszystkim o swoich przejściach w trakcie wojny, ale także po niej. Istotnym elementem łączącym wszystkie wywiady jest temat podróży: tułaczki podczas wojny, późniejszego wyjazdu do Izraela, ale także powrotów do Polski i przeżyć z nimi związanych. Wielu rozmówców porusza także temat przekazywania swojej historii młodszym pokoleniom.Wywiady zostały przeprowadzone przez Kaję Kaźmierską, obecną (w chwili archiwizacji zbioru) prof. nadzw. Uniwersytetu Łódzkiego, w ramach przygotowań do habilitacji. Transkrypcje wywiadów zostały sfinansowane ze środków statutowych Katedry Socjologii Kultury Uniwersytetu Łódzkiego. Oryginalnie zbiór obejmował 20 wywiadów, jednak jeden z nich nie zachował się.Szczegółowe zasady, zgodnie z którymi zanonimizowano transkrypcje:Imiona rozmówców zostały zastąpione pseudonimami. W przypadku imion innych osób pozostawiono pierwsze litery, to samo zrobiono w przypadku nazwisk (z wyjątkiem nazwisk osób ogólnie znanych, takich jak Mickiewicz czy Tuwim). Nazwy miejsc, o których opowiadają narratorzy, pozostały bez zmian, jeśli jednak pojawiały się dokładne adresy, numer ulicy zastąpiono oznaczeniem „xx”.
DOI: 10.18150/eeqcvr
title: Biografia a tożsamość narodowa

description: Celem badań była próba określenia związków między doświadczeniami osób polskiej narodowości, wyznaczonymi czasem drugiej wojny światowej, i tymi aspektami ich społecznej tożsamości, które odnoszą się do ich ówczesnego i współczesnego (lata 90-te, przyp.) poczucia oraz sposobów określania i komunikowania (o) własnej i cudzej tożsamości narodowej. Na podstawie raportu z badań Katedra Socjologii Kultury UŁ wydała publikację pt. "Biografia a tożsamość narodowa" (Łódź, 1996), na którą składa się cykl artykułów i opracowań, będących studium refleksji nad przyjętą przez zespół techniką badawczą oraz prezentujących zestaw kategorii i kierunków analizy, który ukształtował się podczas seminaryjno-warsztatowej pracy nad materiałem empirycznym. Zebrane narracje mogą stanowić wartościowe źródło dla uchwycenia biograficznej pracy nad przeszłością w dyskursie trzech żyjących pokoleń (wojenne, powojenne, pokolenie wnuków), który ciągle zdominowany jest przez pamięć wojny. Dodatkowo należy zauważyć, że nosiciele pamięci komunikacyjnej na temat wojny powoli stają się pokoleniem odchodzącym. Nagrane w projekcie wywiady są zbiorem zasobów znaczeniowych, gdzie „tamten” czas jest rekonstruowany przez narratorów w obrębie narracyjnego „teraz”. Z tego punktu widzenia zachowana w zebranych wypowiedziach pamięć biograficzna, odnosząca się do zbiorowo-historycznych doświadczeń, może być więc przedmiotem interpretacji: jak i dlaczego konstruuje się określoną wizję przeszłości.Badania prowadzono w latach 1992–1994. Zbiór liczy 57 wywiadów. Projekt był sfinansowany przez Komitet Badań Naukowych PAN i stanowił część międzynarodowych badań nad kolektywnymi aspektami biograficznych doświadczeń wojny, prowadzonych i koordynowanych przez prof. Fritza Schützego (Kessel-Magdeburg).W 2016 roku pod redakcją Katarzyny Waniek i Renaty Dopierały ukazała się rozszerzona wersja książki "Biografia a tożsamość narodowa", zatytułowana "Biografia i wojna. Metoda biograficzna w badaniu procesów społecznych”.Dostęp do zbioru danych jest możliwy po uzyskaniu zgody prof. Kai Kaźmierskiej, kontakt: kaja.kazmierska@eksoc.uni.lodz.plZałącznikiem do zbioru są wywiady z prof. Kają Kaźmierską i prof. Zbigniewem Bokszańskim dotyczące badania "Biografia a tożsamość narodowa". Wywiady przeprowadzono w latach 2017–2018.
DOI: 10.18150/agczyp
title: Dawne i nowe formy ubóstwa: styl życia biednych rodzin

description: Zbiór zawiera 72 retrospektywne wywiady pogłębione z lat 1997–1998, zebrane w ramach projektu „Dawne i nowe formy ubóstwa – styl życia biednych rodzin”, zrealizowanego w IFiS PAN pod kierunkiem prof. Elżbiety Tarkowskiej. Celem projektu było zgromadzenie wiedzy na temat „nowej biedy”, związanej z transformacją, oraz biedy dziedziczonej z przeszłości. Projekt był częścią międzynarodowego badania na temat społecznej historii ubóstwa w krajach postkomunistycznych.Elżbieta Tarkowska scharakteryzowała specyfikę badania następująco: „po pierwsze, właściwa mu perspektywa historyczna, pozwalająca na ujęcie obecnej biedy na tle jej przeszłych form oraz na odsłonięcie tkwiących w przeszłości jej korzeni oraz mechanizmów sprzyjających zjawisku dziedziczenia biedy; po drugie, perspektywa antropologiczna (kulturowa), umożliwiająca głęboki bezpośredni wgląd w indywidualne ludzkie losy, w dzieje rodzin i ich styl życia, w konkretne problemy, jakim stawiali i stawiają czoło ludzie żyjący w ubóstwie, w społeczny, kulturowy i subiektywny sens tych sytuacji”. (Tarkowska 2000, s. 27). Wśród inspiracji badawczych znalazły się: (1) case history of family Daniela Bertaux, (2) polska tradycja badań stylów życia, zapoczątkowana przez Andrzeja Sicińskiego, (3) tradycja oral history w ujęciu Paula Thompsona, (4) koncepcja wywiadów krzyżowych Oscara Lewisa i (5) postulaty mikrohistorii (historii codzienności i doświadczeń). Podstawową jednostką badaną była rodzina. W 23 przypadkach wywiadu udzieliły trzy osoby z tej samej rodziny, prawie zawsze z trzech różnych pokoleń. Pokolenie „średnie” było definiowane jako ubogie. Przeprowadzono także 4 pojedyncze wywiady. Starano się dotrzeć do zróżnicowanych przypadków ubóstwa w różnych częściach Polski, we wsiach i miastach różnej wielkości. Wielokrotnie korzystano z informacji ośrodków pomocy społecznej, które wskazywały potencjalnych badanych. Wśród respondentów ze średniego pokolenia większość stanowiły osoby z wykształceniem niepełnym podstawowym, podstawowym lub zawodowym, często bezrobotne, zwykle kobiety.Podstawową techniką zbierania materiałów był wywiad swobodny ukierunkowany (oparty o dyspozycje dla badacza). Badaczy proszono też o szczegółowy opis przypadku i komentarz do niego (rezultat „obserwacji socjologicznej”); opisy te nie zachowały się.W skład zbioru wchodzi wniosek o dofinansowanie projektu, adresowany do Komitetu Badań Naukowych. Zawiera on m.in. szczegółowy opis projektu.Załącznikiem do zbioru jest transkrypcja wywiadu z dr hab. Hanną Palską, prof. IFiS PAN, dotyczącego badania "Dawne i nowe formy ubóstwa". Wywiad przeprowadzono w kwietniu 2017 roku.
DOI: 10.18150/sk34td
title: Tradycje lokalne dla wspólnoty i demokracji

description: Zbiór zawiera materiały z badań przeprowadzonych w latach 1996–1999 w ramach projektu badawczego „Tradycja jako sposób radzenia sobie z nową rzeczywistością: studia porównawcze działań wzorotwórczych rodzin i autorytetów lokalnych”, realizowanego pod kierunkiem prof. dr hab. Joanny Kurczewskiej w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN.Celem projektu było uchwycenie roli tradycji jako czynnika konstytutywnego dla aktywizacji społeczności lokalnych oraz wskazanie integralności związków pomiędzy funkcjonowaniem struktur średniego rzędu a jakością demokracji, a w konsekwencji określenie roli różnego typu tradycji lokalnych w kształtowaniu elementów społeczeństwa obywatelskiego w Polsce. Badania przeprowadzono w trzech społecznościach lokalnych, usytuowanych w różnych regionach Polski i reprezentujących historie trzech różnych zaborów: we Wrześni, Skoczowie oraz Węgrowie. W ramach tych badań przeprowadzono pogłębione wywiady indywidualne z reprezentantami rodzin o różnym stopniu zakorzenienia w społeczności lokalnej, autorytetami formalnymi i nieformalnymi traktowanymi jako „strażnicy tradycji lokalnej” oraz przedstawicielami instytucji i stowarzyszeń znaczących w życiu społecznym danej społeczności lokalnej (m.in. samorządu lokalnego, lokalnego muzeum, Ochotniczej Straży Pożarnej i parafii). Na zbiór składa się 45 transkrypcji indywidualnych wywiadów pogłębionych przeprowadzonych w trzech społecznościach lokalnych, w tym: 30 transkrypcji indywidulnych wywiadów pogłębionych z rodzinami o różnym stopniu zakorzenienia w badanych społecznościach lokalnych, 10 transkrypcji indywidualnych wywiadów pogłębionych z autorytetami lokalnymi oraz 5 transkrypcji wywiadów z przedstawicielami wybranych instytucji i organizacji lokalnych.W związku z koniecznością ochrony danych osobowych rozmówców zarchiwizowane w wersji elektronicznej transkrypcje wywiadów (pdf) dostępne są w wersji zanonimizowanej.  Materiały empiryczne uzupełnione są materiałami dodatkowymi: opisem projektu oraz zestawem narzędzi badawczych wykorzystywanych podczas realizacji badania, który zawiera: 1/ kwestionariusz wywiadu z rodziną (wraz z ankietą pamiątek rodzinnych i instrukcją do opisu okoliczności wywiadu), 2/ kwestionariusz wywiadu z autorytetem lokalnym oraz 3/ instrukcje do wywiadu z przedstawicielami lokalnych instytucji i organizacji. SK – SkoczówW – WęgrówWR – WrześniaZ – rodzina zasiedziała (rodziny zakorzenione w społeczności przed 1939 rokiem, poczynając od XVIII wieku)S – rodzina średnio zasiedziała („dawni przybysze”: rodziny, które pojawiły się w społeczności po 1945 roku)N – rodzina nowa (rodziny, które pojawiły się w społeczności pod koniec lat 80-tych lub później)I – instytucja lokalnaA – autorytet lokalny