DOI: 10.17026/dans-z6x-6nq9
title: Gemeente Sint-Michielsgestel. Plangebied NBW knelpunt BeA5, Gouverneursweg / Leijgraaf te Middelrode. Archeologisch bureauonderzoek. BAAC Rapport V-19.0320.

description: &lt;p&gt;In opdracht van Waterschap Aa en Maas heeft het onderzoeks- en adviesbureau BAAC een archeologisch bureauonderzoek uitgevoerd voor het plangebied NBW knelpunt BeA5, Gouverneursweg/ Leijgraaf te Middelrode.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Het plangebied maakt deel uit van het Zuid-Nederlandse dekzandgebied. Dit landschap bestond van nature uit een afwisseling van dekzandruggen, dekzandvlaktes, beekdalen en vennetjes. Het plangebied ligt op de overgang van een dekzandrug in het noordoosten naar een dekzandvlakte in het westen. De oorspronkelijke bodem binnen het plangebied is een gooreerdgrond ter hoogte van de dekzandrug en een beekeerdgrond ter hoogte van de dekzandvlakte. Vanwege de dikte van de humeuze bovenlaag zullen eventuele vindplaatsen veelal nog gaaf aanwezig zijn.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;In de omgeving van het plangebied zijn archeologische vondsten en sporen bekend uit de ijzertijd, de Romeinse tijd en de middeleeuwen. Er zijn geen vondsten uit de periode laat-paleolithicum – neolithicum aangetroffen in de omgeving van het plangebied (vuursteenvindplaatsen, vondstmateriaal, (paal)sporen, grafheuvels e.d.). Echter, het kan niet worden uitgesloten dat deze binnen onderhavig plangebied wel aanwezig zijn. Het landschap kan in de periode laat-paleolithicum – vroeg neolithicum een aantrekkelijke jachtlocatie zijn geweest, vanwege de grote variatie in biotoop en drinkend wild bij de beken die rondom het plangebied stroomden. Uit de periode laat-paleolithicum – vroeg neolithicum worden met name vondststrooiingen van vuurstenen artefacten, houtskool of vondstconcentraties behorende tot tijdelijke kampementen van jagers/verzamelaars verwacht. In de loop van het neolithicum gingen de mensen sedentair leven en kunnen, op de hoger gelegen delen van het plangebied, sporen van nederzettingsterreinen bestaande uit individuele huis- of boerderijplaatsen met erven, afvalkuilen, waterputten en aardewerkstrooiing worden verwacht. Bij nederzettingsterreinen kunnen ook grafvelden voorkomen. Circa 200 m ten oosten van het plangebied, nabij het Klotven, ligt bijvoorbeeld een urnenveld uit de ijzertijd. Over het algemeen geldt dat hoger gelegen gebieden een toenemende bevolkingsdichtheid kenden en vaak voortdurend bewoond zijn geweest tot in de Romeinse tijd. Nabij het plangebied is bijvoorbeeld een Romeinse boerderij aangetroffen op de overgang van een laaggelegen beekdal naar een hoger gelegen dekzandgebied. In de middeleeuwen zullen boerderijen en nederzettingen voornamelijk aan de randen van de bouwlandcomplexen hebben gestaan. Op historische kaarten is te zien dat het plangebied in een relatief nat gebied lag. Enkel het noordoostelijke deel van het plangebied, ter hoogte van de dekzandrug, was in gebruik als weiland, bouwland en bosland. Binnen het plangebied is, voor zover bekend, vanaf het begin van de 19e eeuw nooit sprake geweest van bebouwing.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Binnen de zone met een dekzandrug, in het noordoostelijke deel van het plangebied, kunnen archeologische vindplaatsen uit de periode laat-paleolithicum-Romeinse tijd aanwezig zijn. Vanwege de dikte van de humeuze bovenlaag zullen eventuele vindplaatsen veelal nog gaaf aanwezig zijn. Voor deze zone geldt een hoge verwachting voor archeologische waarden uit de periode laat-paleolithicum-middeleeuwen. Voor de periode daarna geldt een lage verwachting. Binnen de zone waar een dekzandvlakte aanwezig is worden geen (intacte) archeologische vindplaatsen verwacht. Hier geldt een lage verwachting. Voor de zone met een hoge archeologische verwachting (circa 3,7 ha) wordt vervolgonderzoek geadviseerd in de vorm van een verkennend booronderzoek.&lt;/p&gt;