cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.1999.344
title: การเผยแพร่ข่าวประชาสัมพันธ์ของรัฐบาลและการนำเสนอข่าวเกี่ยวกับประเทศไทยของสื่อมวลชนต่างประเทศ

description: การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์ ดังนี้ (1) เพื่อศึกษาประเด็นการเผยแพร่ข่าวประชาสัมพันธ์ภาคภาษาอังกฤษของรัฐบาล (2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดรับข่าวสารกับความรู้ ทัศนคติ และการใช้ประโยชน์จากเอกสารข่าวประชาสัมพันธ์ ภาคภาษาอังกฤษของรัฐบาล (3) เพื่อศึกษาการคัดเลือกและการนำเสนอข่าวเกี่ยวกับประเทศไทยของสื่อมวลชนต่างประเทศ ระเบียบวิธีวิจัยที่ใช้ในการศึกษาวิจัยครั้งนี้ คือ (1) การวิเคราะห์เอกสารข่าวประชาสัมพันธ์ฯ จำนวน 93 ชิ้นที่เผยแพร่ในปี 2542 (2) ใช้แบบสอบถามสำรวจกลุ่มตัวอย่างซึ่งเป็นผู้สื่อข่าวต่างประเทศที่เดินทางเข้ามาทำงานในประเทศไทยจำนวน 100 คน และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ t-test, การหาค่าสหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ จากโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป SPSS/PC for window (3) การสัมภาษณ์เชิงลึกสื่อมวลชนต่างประเทศ 4 แห่ง คือ หัวหน้าสำนักข่าวเอพี, หัวหน้าสำนักข่าวเอเอฟพี, หัวหน้าสำนักข่าวซินหัว และหัวหน้าสำนักข่าวเกียวโด ผลการวิจัยพบว่า (1) กรมประชาสัมพันธ์เผยแพร่ข่าวเกี่ยวกับประเทศไทยด้านเศรษฐกิจมากกว่าข่าวประเภทอื่น (2) กรมประชาสัมพันธ์เผยแพร่ข่าวที่มีเนื้อหาด้านการพัฒนาในสัดส่วนที่น้อยกว่าข่าวด้านอื่น (3) จำนวนข่าวประชาสัมพันธ์ทั้งหมดที่กรมประชาสัมพันธ์เผยแพร่มีการใช้แหล่งข่าวที่เป็นข้าราชการและพนักงานรัฐวิสาหกิจมากที่สุด (4) การเปิดรับข่าวสารของผู้สื่อข่าวต่างประเทศไม่มีความสัมพันธ์กับความรู้เกี่ยวกับประเทศไทย (5) การเปิดรับข่าวสารเกี่ยวกับประเทศไทยของผู้สื่อข่าวต่างประเทศไม่มีความสัมพันธ์กับทัศนคติต่อประเทศไทย (6) การเปิดรับข่าวสารเกี่ยวกับประเทศไทยของผู้สื่อข่าวต่างประเทศมีความความสัมพันธ์กับการใช้ประโยชน์จากเอกสารข่าวประชาสัมพันธ์ฯ (7) ความรู้เกี่ยวกับประเทศไทยของผู้สื่อข่าวต่างประเทศมีความสัมพันธ์กับทัศนคติต่อประเทศไทย (8) ความรู้เกี่ยวกับประเทศไทยผู้สื่อข่าวต่างประเทศไม่มีความสัมพันธ์กับการใช้ประโยชน์จากเอกสารข่าวประชาสัมพันธ์ฯ (9) ทัศนคติต่อประเทศไทยของผู้สื่อข่าวต่างประเทศไม่มีความสัมพันธ์กับการใช้ประโยชน์จากเอกสารข่าวประชาสัมพันธ์ฯ (10) การเปิดรับข่าวสารเกี่ยวกับประเทศไทยของผู้สื่อข่าวต่างประเทศเท่านั้นที่สามารถอธิบายการใช้ประโยชน์จากเอกสารข่าวประชาสัมพันธ์ได้ (11) กระบวนการคัดเลือกข่าวเกี่ยวกับประเทศไทยของสื่อมวลชนต่างประเทศพิจารณาตามปัจจัยต่างๆ คือ นโยบายองค์กรคุณค่าข่าว และเกณฑ์การเผยแพร่ของบรรณาธิการ และพบว่าระบบสาขาทำให้สำนักงานสาขาแต่ละแห่งต้องส่งข่าวไปให้สำนักงานใหญ่ตรวจสอบก่อนข่าวจะถูกแพร่กระจาย (12) สื่อมวลชนต่างประเทศซีกโลกตะวันออกเน้นเสนอข่าวเกี่ยวกับประเทศไทยในด้านพัฒนามากกว่าสื่อมวลชนโลกตะวันตก และพบว่าสื่อมวลชนซีกโลกตะวันตกให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในการนำเสนอข่าวด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.1999.345
title: ผลของ พ.ร.บ.ข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ.2540 ที่มีต่อการตัดสินใจเปิดเผยข้อมูลข่าวสารของกองบัญชาการทหารสูงสุด

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษากระบวนการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารของกองบัญชาการทหารสูงสุด (บก.ทหารสูงสุด) ภายหลัง พ.ร.บ. ข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. 2540 มีผลบังคับใช้ (2) ศึกษาผลของ พ.ร.บ. ข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. 2540 ที่มีต่อวัฒนธรรมองค์การในด้านการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารของ บก.ทหารสูงสุด (3) เพื่อศึกษาความคิดเห็นของผู้สื่อข่าว น.ส.พ. รายวันที่มีต่อการเข้าถึงแหล่งข่าวและการนำเสนอข่าวเกี่ยวกับ บก.ทหารสูงสุด โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงเจาะลึก (In-depth Information) และศึกษาจากเอกสาร ผลการวิจัยพบว่า (1) กระบวนการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารของ บก. ทหารสูงสุดมีกรอบการเปิดเผยโดยคำนึงถึงผลประโยชน์ของกองทัพและให้เปิดเผยเท่าที่จำเป็น โดยเอกสารใดที่กำหนดชั้นความลับตั้งแต่ชั้นลับขึ้นไปห้ามมิให้เปิดเผย หากจำเป็นต้องเปิดเผยต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการข้อมูลข่าวสาร ส่วนข้อมูลข่าวสารที่จัดให้ประชาชนตรวจดูตาม พ.ร.บ. ข้อมูลข่าวสารของราชการ ให้เปิดเผยโดยไม่ลงรายละเอียด ซึ่งขั้นตอนการเปิดเผย มีผู้บังคับบัญชาระดับสูงสั่งให้เปิดเผย ตามสายบังคับบัญชา หรือนำเรื่องเข้าสู่การพิจารณาของคณะกรรมการข้อมูลข่าวสาร บก.ทหารสูงสุด และนำมติที่ประชุมเรียนผู้บัญชาการทหารสูงสุด หากกรณีใดที่มีผู้ร้องขอเปิดเผยข้อมูลข่าวสารไม่พอใจในการตัดสินใจของ บก.ทหารสูงสุด สามารถอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการวินิจฉัยการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารด้านต่างประเทศและความมั่นคงได้ (2) ผลของ พ.ร.บ. ข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. 2540 ที่มีต่อวัฒนธรรมองค์การในด้านการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารของ บก.ทหารสูงสุด พบว่า มีการจัดตั้งคณะกรรมการข้อมูลข่าวสารขึ้นมาเพื่อกำหนดแนวทางและกลั่นกรองข้อมูลข่าวสารที่ได้รับการร้องขอจากประชาชน ขณะที่ทัศนคติของนายทหารเริ่มมีแนวคิดเปลี่ยนไปสู่การยินยอมการเปิดเผยข้อมูลมากขึ้นแต่จะต้องไม่กระทบกับความมั่นคงของประเทศ (3) ความคิดเห็นของผู้สื่อข่าว น.ส.พ. รายวันในการเข้าถึงแหล่งข่าว และการนำเสนอข่าว กล่าวคือ ในการเข้าถึงแหล่งข่าวยังคงมีขั้นตอนยุ่งยาก ต้องใช้ความสัมพันธ์ส่วนตัวเพื่อสร้างความไว้วางใจจากแหล่งข่าว ขณะที่การนำเสนอข่าวไม่สามารถให้รายละเอียดครบสมบูรณ์ เนื่องจากการแสวงหาข้อมูลสนับสนุนค่อนข้างยาก ข่าวส่วนใหญ่จึงออกมาในรูปของข่าวเพื่อประชาสัมพันธ์ สร้างภาพพจน์กองทัพ
DOI: 10.14457/cu.the.1999.346
title: การเปิดรับสื่อมวลชนและสื่อบุคคลกับการเลือกคณะและสถาบันเพื่อศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา

description: การวิจัยครั้งนี้ใช้วิธีวิจัยเชิงสำรวจ และมีกลุ่มตัวอย่างในการศึกษาทั้งสิ้น 423 คน โดยมีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1. เพื่อศึกษาเปรียบเทียบการเปิดรับข่าวสารของนักเรียนมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 5 และ 6 ในเขตกรุงเทพมหานคร ในเรื่องการสอบเอนทรานซ์ระบบใหม่จากสื่อมวลชน และสื่อบุคคล 2. เพื่อศึกษาความต้องการด้านข่าวสารเกี่ยวกับการสอบเอนทรานซ์ระบบใหม่ของนักเรียนมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 5 และ 6 จากสื่อมวลชน และสื่อบุคคล 3. เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลในการเลือกคณะและสถาบันอุดมศึกษาในการสอบเอนทรานซ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 และ 6 ในเขตกรุงเทพมหานคร ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 5 และ 6 มีการเปิดรับข่าวสารเรื่องการสอบเอนทรานซ์ระบบใหม่จากโทรทัศน์ วิทยุ และนิตยสารไม่ต่างกัน แต่นักเรียนมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 6 มีการเปิดรับข่าวสารจากหนังสือพิมพ์มากกว่านักเรียนมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 5 นักเรียนมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 5 และ 6 มีการเปิดรับข่าวสารเรื่องการสอบเอนทรานซ์ระบบใหม่จากพ่อแม่ พี่น้อง ญาติ ครูอาจารย์ และเพื่อนบ้านไม่ต่างกัน แต่นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 6 มีการเปิดรับข่าวสารจากเพื่อนมากกว่านักเรียนมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 5 กลุ่มตัวอย่างมีความต้องการทราบข่าวสารเรื่องการสอนเอนทรานซ์ระบบใหม่จากสื่อมวลชนมากกว่าสื่อบุคคล ปัจจัยอื่น (สถานที่น่าเรียน เป็นที่ยอมรับของตลาดแรงงาน เป็นที่ที่มีชื่อเสียง ค่าธรรมเนียมการศึกษาราคาไม่แพง อยู่ใกล้บ้าน) มีอิทธิพลมากกว่าสื่อบุคคล และสื่อมวลชนในเรื่องการเลือกคณะและสถาบันอุดมศึกษาในการสอบเอนทรานซ์ และสื่อบุคคลมีอิทธิพลมากกว่าสื่อมวลชนในเรื่องการเลือกคณะและสถาบันอุดมศึกษาในการสอบเอนทรานซ์
DOI: 10.14457/cu.the.1999.347
title: การสื่อสารในการจัดการประชาคมบางลำพู

description: ศึกษาพัฒนาการของประชาคมบางลำพู ปัจจัยที่เกื้อหนุนต่อการก่อตัวของประชาคมบางลำพู กลไกการสื่อสารในการจัดการประชาคมบางลำพู โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสังเกตแบบมีส่วนร่วม และการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ผลการวิจัยพบว่า 1. พัฒนาการของประชาคมบางลำพูสามารถแบ่งออกได้เป็น 4 ระยะ คือ ระยะเรียนรู้ ระยะปรับกระบวนการ ระยะเผชิญปัญหา และระยะแสวงหาทางออก 2. ปัจจัยที่เกื้อหนุนต่อการก่อตัวของประชาคมบางลำพู ประกอบด้วย 5 ปัจจัย คือ แนวคิดของบุคคลในการเข้าร่วม ความผูกพันกับชุมชนของคนดั้งเดิมในพื้นที่ ลักษณะของแกนนำริเริ่มในการก่อตัว ลักษณะเครือข่ายการสื่อสารในการก่อตัว และการกระตุ้นจากบุคคลภายนอก 3. กลไกการสื่อสารในการจัดการประชาคมบางลำพู โดยการวิเคราะห์จาก กิจกรรมชิงรุก และกิจกรรมในเชิงปกป้องผลประโยชน์ของชุมชน พบว่า 3.1 กิจกรรมเชิงรุก กลไกการสื่อสารภายในแกนนำประชาคม ได้แก่ การประชุมระดมสมอง การไปมาหาสู่กัน การพูดคุยโดยบังเอิญ กลไกการสื่อสารระหว่างแกนนำประชาคมกับประชาชนในพื้นที่ ได้แก่ การติดประกาศตามชุมชน ใบปลิว รถกระจายเสียง สื่อมวลชน การประชุมกลุ่มย่อย การพูดคุยระหว่างแกนนำริเริ่มกับเจ้าของธุรกิจ การใช้กลไกกรรมการชุมชน เสียงสะท้อนจากชุมชน กลไกการสื่อสารระหว่างแกนนำประชาคมกับบุคคลภายนอก ได้แก่ การประชุมระดมสมอง การประชุมเพื่อขอความสนับสนุน การพูดคุยในจุดเริ่มต้น การชักชวนบุคคลภายนอก การพูดคุยขอความช่วยเหลือ 3.2 กิจกรรมในเชิงปกป้องผลประโยชน์ของชุมชน กลไกการสื่อสารภายในแกนนำประชาคม ได้แก่ การประชุมระดมสมอง การพูดคุยกัน การบอกต่อ กลไกการสื่อสารระหว่างแกนนำประชาคมกับประชาชนในพื้นที่ ได้แก่ การแจกแบบสอบถาม การจัดกิจกรรม การพูดคุยกัน กลไกการสื่อสารระหว่างแกนนำประชาคมกับบุคคลภายนอก ได้แก่ การยื่นจดหมายถึงผู้ที่เกี่ยวข้อง การส่งข่าวให้สื่อมวลชน การประชุมเพื่อขอความร่วมมือ การประชุมเพื่อต่อรอง การสร้างแนวร่วม การต่อรองนอกรอบ
DOI: 10.14457/cu.the.1999.348
title: บทบาทการสื่อสารเชิงอวัจนะของผู้ประกาศข่าวโทรทัศน์ในปัจจุบัน

description: การวิจัยเรื่องนี้เป็นการศึกษา เพื่อให้ทราบความคิดเห็นจากผู้ชม เกี่ยวกับการสื่อสารเชิงอวัจนะในลักษณะต่างๆ ของผู้ประกาศข่าวโทรทัศน์ ว่ามีผลต่อความเชื่อถือ และติดตามการรายงานข่าวหรือไม่ โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงทดลอง จากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 30 คน จากผลการวิจัย พบว่า ผู้ชมข่าวโทรทัศน์ให้ความสำคัญกับลักษณะการสื่อสารเชิงอวัจนะ ที่เกี่ยวกับการอ่านออกเสียง น้ำเสียง และการสบตากับผู้ชมมากที่สุด ซึ่งจะทำให้ผู้ชมเชื่อถือและติดตามการรายงานข่าวของผู้ประกาศข่าว ส่วนในด้านอื่นๆ เช่น ลีลาท่าทาง บุคลิกของผู้ประกาศข่าว และการแต่งกายเป็นเรื่องรองลงมา นอกจากนั้นยังพบว่า เมื่อปริบทของข่าวเปลี่ยนไป ลักษณะทางอวัจนภาษาที่มีอิทธิพลต่อการติดตามข่าวของผู้ชมยังคงเป็น การอ่านออกเสียง น้ำเสียงในการอ่าน และการสบตากับผู้ชมมากที่สุด
DOI: 10.14457/cu.the.1999.349
title: การเปิดรับข่าวสาร การสื่อสารในครอบครัว และการตัดสินใจในครอบครัวของคู่สามีภรรยา

description: ศึกษาการเปิดรับข่าวสาร รูปแบบการสื่อสาร และการตัดสินใจในครอบครัวของคู่สามีภรรยา ที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานคร โดยศึกษาจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 400 คน โดยเป็นสามีและภรรยากลุ่มละ 200 คน ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บข้อมูล ประมวลด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS นำเสนอผลวิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ แสดงค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และการหาค่าสถิติแบบ t-test One way ANOVA และการหาค่าสหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการทดสอบความแตกต่างรายคู่ตามวิธีการของ Scheffe ผลการวิจัยพบว่า 1. การเปิดรับข่าวสารของคู่สามีภรรญาโดยรวมจากสื่อบุคคล และสื่อมวลชนมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับ รูปแบบการสื่อสารในครอบครัวทั้งแบบปิด แบบเปิดและแบบปล่อย โดยพบว่ามีความสัมพันธ์ในระดับต่ำ กับรูปแบบการสื่อสารในครอบครัวแบบปิด มีความสัมพันธ์ระดับปานกลางกับรูปแบบการสื่อสารในครอบครัวแบบเปิด และระดับต่ำมาก กับรูปแบบการสื่อสารในครอบครัวแบบปล่อย 2. การเปิดรับข่าวสารทั่วไปของคู่สามีภรรยา มีความสัมพันธ์กับการตัดสินใจในครอบครัว โดยมีความสัมพันธ์กับสื่อบุคคลทุกประเภทในเชิงบวก และเป็นไปในทิศทางเดียวกันในระดับต่ำถึงต่ำมาก ข่าวสารจากสื่อมวลชนประเภทวิทยุไม่มีความสัมพันธ์กับการตัดสินใจ ส่วนสื่อมวลชนประเภทอื่นมีความสัมพันธ์กับการตัดสินใจในทิศทางเดียวกัน และมีความสัมพันธ์ระดับต่ำมาก การเปิดรับข่าวสารเกี่ยวกับครอบครัว กับการตัดสินใจในครอบครัวมีการเปิดรับข่าวสารจากสื่อบุคคลทุกประเภท โดยมีความสัมพันธ์กับการตัดสินใจของคู่สามีภรรยา เป็นไปในทิศทางเดียวกันในระดับต่ำถึงต่ำมาก 3. รูปแบบการสื่อสารในครอบครัวมีความสัมพันธ์เชิงบวก กับการตัดสินใจในครอบครัวของคู่สามีภรรยาแบบปิดในระดับต่ำมาก แบบเปิดในระดับต่ำ และแบบปล่อยในระดับต่ำมาก 4. คู่สามีภรรยาที่มีลักษณะทางประชากรต่างกัน มีการเปิดรับข่าวสารทั่วไป และข่าวสารเกี่ยวกับครอบครัวแตกต่างกันตามสถานภาพความเป็นสามีภรรยา ระยะเวลาในการสมรส และจำนวนคนในครอบครัว ลักษณะทางประชากร 5. คู่สามีภรรยาที่มีลักษณะทางประชากรต่างกัน มีรูปแบบการสื่อสารในครอบครัวต่างกันตามสถานภาพความเป็นสามีภรรยา อายุ ระยะเวลาการสมรสและระดับการศึกษา 6. คู่สามีภรรยาที่มีลักษณะทางประชากรต่างกัน มีการตัดสินใจในครอบครัวต่างกัน ตามสถานภาพความเป็นสามีภรรยาและระดับการศึกษา
DOI: 10.14457/cu.the.1999.350
title: ปัจจัยการสื่อสารการตลาดที่ก่อให้เกิดการใช้ธุรกิจเสริมและบริการเสริมในสถานีน้ำมันของคนกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทราบถึง 1) การเปิดรับข่าวสารการตลาดธุรกิจเสริมและบริการเสริมของสถานีบริการน้ำมันของคนกรุงเทพมหานคร 2) การใช้ธุรกิจเสริมและบริการเสริมในสถานีบริการน้ำมันของคนกรุงเทพมหานคร 3) ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการใช้ธุรกิจเสริมและบริการเสริมในสถานีบริการน้ำมันของคนกรุงเทพมหานคร 4) ความสัมพันธ์ระหว่างการสื่อสารการตลาดของธุรกิจเสริมและบริการเสริมในสถานีบริการน้ำมันกับการใช้ธุรกิจเสริมและบริการเสริมของสถานีบริการน้ำมันของคนกรุงเทพมหานคร 5) ความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดรับข่าวสารการตลาดธุรกิจเสริมและบริการเสริมของสถานีบริการน้ำมันการใช้ธุรกิจเสริมและบริการเสริมในสถานีบริการน้ำมันของคนกรุงเทพมหานครโดยใช้วิธีแจกแบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่าง ซึ่งเป็นคนกรุงเทพฯ อายุระหว่าง 25-60 ปี ในกรุงเทพมหานคร จำนวน 403 คน และใช้ค่าสถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว t-test และสถิติวิเคราะห์ถดถอยพหุคุณ ในการวิเคราะห์ข้อมูล ประมวลผลข้อมูลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป SPSS ทั้งนี้ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยส่วนบุคคลไม่มีความสัมพันธ์กับการใช้ธุรกิจเสริมและบริการเสริม (ไม่เป็นไปตามสมมติฐาน) 2) ปัจจัยทางสังคม ในด้านของบุคคลผู้มีบทบาทในการให้ความคิดเห็นไม่มีความสัมพันธ์กับการใช้ธุรกิจเสริมและบริการเสริม (ไม่เป็นไปตามสมมติฐาน) แต่ปัจจัยทางสังคมด้านบุคคลผู้มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจมีความสัมพันธ์กับการใช้ธุรกิจเสริมและบริการเสริมโดยมีตัวแปรย่อย 3 ตัว ที่มีความสัมพันธ์ คือ พ่อ บุตร สามีหรือภรรยา (เป็นไปตามสมมติฐาน) 3) ปัจจัยกลยุทธ์การสื่อสารการตลาดธุรกิจเสริมและบริการเสริม (1) ปัจจัยการสื่อสารการตลาดของผลิตภัณฑ์และบริการ มีความสัมพันธ์กับการใช้ธุรกิจเสริมและบริการเสริม ได้แก่ การมีธุรกิจเสริมและบริการเสริมที่ตรงกับความต้องการ การมีบริการที่รวดเร็ว การมีเทคโนโลยีทันสมัย (2) ปัจจัยการสื่อสารการตลาดของราคาผลิตภัณฑ์และบริการ มีความสัมพันธ์กับการใช้ธุรกิจเสริมและบริการเสริม ได้แก่ การสามารถชำระค่าสินค้าและบริการผ่านบัตรเครดิต และราคาของธุรกิจเสริมและบริการเสริมมีความยุติธรรมคุ้มค่า (3) ปัจจัยการสื่อสารการตลาดของสถานที่, การจัดจำหน่าย มีความสัมพันธ์กับการใช้ธุรกิจเสริมและบริการเสริม ได้แก่ การมีสาขาใกล้บ้าน, ที่ทำงาน และพนักงานมียูนิฟอร์มสะอาดเรียบร้อย สวยงาม (4) ปัจจัยการสื่อสารการตลาดของการส่งเสริมการตลาด เป็นตัวแปรย่อยเพียงตัวแปรเดียวที่ไม่มีความสัมพันธ์กับการใช้ธุรกิจเสริมและบริการเสริม 4) ปัจจัยการเปิดรับข่าวสารการตลาดเกี่ยวกับธุรกิจเสริมและบริการเสริมจากสื่อบุคคลและสื่อมวลชนไม่มีความสัมพันธ์กับการใช้ธุรกิจเสริมและบริการเสริม มีเพียงสื่อเฉพาะกิจที่มีความสัมพันธ์กับการใช้ธุรกิจเสริมและบริการเสริม ได้แก่ พนักงานสถานีบริการน้ำมันใส่ชุดตุ๊กตาโบกธงก่อนถึงทางเข้าสถานีบริการ 5) ปัจจัยกลยุทธ์การสื่อสารการตลาดธุรกิจเสริมและบริการเสริม เป็นตัวแปรที่สามารถอธิบายการใช้ธุรกิจเสริมและบริการเสริมของคนกรุงเทพมหานครได้ดีที่สุด (เป็นไปตามสมมติฐาน) โดยมีตัวแปรย่อย 2 ตัวที่สามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวณของการใช้ธุรกิจเสริมและบริการเสริมของคนกรุงเทพมหานครได้ร้อยละ 5.7 ได้แก่ การส่งเสริมการขาย และราคาผลิตภัณฑ์และบริการ ซึ่งทั้ง 2 ตัวแปรนี้สามารถอธิบายการใช้ธุรกิจเสริมและบริการเสริมในสถานีบริการน้ำมันได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
DOI: 10.14457/cu.the.1999.351
title: ปัจจัยด้านการสื่อสารทางการตลาดระหว่างองค์กร และพฤติกรรมการซื้อสินค้าสำหรับทำความสะอาด ของโรงงานอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องดื่มที่ได้รับมาตรฐาน

description: ศึกษา (1) รูปแบบหรือกิจกรรมทางการตลาดของสินค้าประเภทความสะอาด จากฝ่ายบริษัทผู้จำหน่ายสินค้า ที่จำหน่ายสินค้าให้แก่โรงงานอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องดื่ม ที่ได้รับมาตรฐานในปัจจุบัน (2) พฤติกรรมการซื้อสินค้าสำหรับทำความสะอาด ของโรงงานอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องดื่มที่ได้รับมาตรฐาน (3)โรงงานอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องดื่มที่ได้รับมาตรฐาน ตัดสินใจซื้อสินค้าทำความสะอาดโดยใช้ข้อมูลจาก รูปแบบ หรือกิจกรรมทางการตลาดของบริษัทที่จำหน่ายสินค้าสำหรับทำความสะอาด ในลักษณะใด โดยวิธีการวิจัยในครั้งนี้คือการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (Indepth Interview) สองฝ่าย ได้แก่ฝ่ายผู้ส่งสาร ซึ่งเป็นบริษัทผู้จำหน่ายสินค้าทำความสะอาด จำนวน 10 ราย และฝ่ายผู้รับสารซึ่งเป็นโรงงานอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องดื่ม ที่ได้รับมาตรฐานจำนวน 32 ราย รวมผู้ให้สัมภาษณ์ทั้งสิ้น 42 ราย ผลการวิจัยพบว่า 1. รูปแบบและกิจกรรมการตลาด ที่บริษัทผู้จำหน่ายสินค้าทำความสะอาดใช้ ในการสื่อสารไปยังผู้รับสารที่เป็น โรงงานอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องดื่มในปัจจุบันนั้น ได้แก่ การเน้นการขายโดยบุคคล การตลาดทางตรง การโฆษณา การส่งเสริมการขาย และการประชาสัมพันธ์ ตามลำดับ 2. พฤติกรรมการซื้อสินค้าทำความสะอาด ของโรงงานอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องดื่มที่ได้รับมาตรฐานนั้น มีผู้ร่วมในการตัดสินใจด้วยกันหลายฝ่าย ได้แก่ ผู้ใช้ ผู้จัดการฝ่ายผลิต เจ้าหน้าที่ฝ่ายควบคุมคุณภาพ (QC) วิศวกร ผู้บริหารระดับสูง และเจ้าหน้าที่ฝ่ายจัดซื้อ ซึ่งขึ้นกับลักษณะการใช้งานและความซับซ้อนของหมวดผลิตภัณฑ์ ส่วนขั้นตอนของการซื้อสินค้าทำความสะอาดจะเริ่มจาก การรับรู้ปัญหา การกำหนดรายละเอียดผลิตภัณฑ์ หาบริษัทผู้จำหน่าย พิจารณาบริษัทผู้จำหน่ายโดยการทดสอบตัวอย่างผลิตภัณฑ์และเปรียบเทียบราคา เลือกบริษัทผู้จำหน่ายและสั่งซื้อ 3. ปัจจัยด้านรูปแบบและกิจกรรมการตลาด ของบริษัทผู้จำหน่ายสินค้าทำความสะอาดมีอิทธิพลต่อ การพิจารณาสั่งซื้อสินค้าทำความสะอาด ของโรงงานอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องดื่มที่ได้รับมาตรฐาน ทั้งในเชิงบวกและในเชิงลบ ซึ่งในเชิงบวก ทางโรงงานจะพิจารณาจากความเป็นมืออาชีพของพนักงานขายที่มีประสิทธิภาพ มีความรู้ความชำนาญ เข้าใจขั้นตอนการติดต่อสื่อสารกับทางโรงงาน การให้การบริการที่ดี และการให้ข้อมูลรายละเอียดของสินค้าอย่างครบถ้วน ส่วนรูปแบบการติดต่อที่มีอิทธิพลต่อการพิจารณาซื้อสินค้าทำความสะอาด ในเชิงลบได้แก่การเข้ามาพบโดยไม่นัดหมาย การเสนอขายสินค้าโดยไม่เสนอผ่านตามกระบวนการจัดซื้อของโรงงาน ความบกพร่องเกี่ยวกับข้อมูลของผลิตภัณฑ์ที่จะมานำเสนอ
DOI: 10.14457/cu.the.1999.352
title: การใช้สื่อของกลุ่มต่างๆ ในสถานการณ์ความขัดแย้ง กรณีการก่อสร้างโครงการท่อส่งก๊าซจากแหล่งยาดานาผ่านป่าสงวนแห่งชาติห้วยเขย่ง

description: งานชิ้นนี้มีวัตถุประสงค์ในการวิจัย 3 ประการคือ 1. เพื่อศึกษาวาทกรรมของกลุ่มต่างๆ ในช่วงที่มีความขัดแย้งกรณีโครงการท่อส่งก๊าซธรรมชาติจากแหล่งยาดานา 2. เพื่อศึกษาวิธีการการใช้สื่อของเจ้าของโครงการคือ การปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย (ปตท.) กลุ่มผู้สนับสนุน และกลุ่มผู้คัดค้านในสถานการณ์ความขัดแย้ง 3. เพื่อศึกษาถึงบทบาทของสื่อมวลชนในสถานการณ์ความขัดแย้ง โดยใช้วิธีการวิจัยแบบการวิเคราะห์เนื้อหา (Content analysis) การวิเคราะห์วาทกรรม (Discourse analysis) ผลการวิจัยพบว่าในสถานการณ์ความขัดแย้งกรณีการก่อสร้างโครงการท่อส่งก๊าซธรรมชาติจากแหล่งยาดานา การปิโตรเลียมแห่งประเทศไทยและกลุ่มผู้คัดค้านได้สร้างวาทกรรมขึ้นมาโดยเรียงลำดับความสำคัญดังนี้ 1. วาทกรรมว่าด้วยการพัฒนา 2. วาทกรรมว่าด้วยสิ่งแวดล้อม 3. วาทกรรมว่าด้วยสิทธิมนุษยชน 4. วาทกรรมว่าด้วยเทคโนโลยี 5. วาทกรรมว่าด้วยสิทธิชุมชน 6. วาทกรรมว่าด้วยความรู้ ผลการวิจัยพบว่า การใช้สื่อของการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย กลุ่มผู้สนับสนุน และกลุ่มผู้คัดค้านได้ใช้สื่อมวลชนใน 2 ระดับคือ สื่อมวลชนระดับชาติและสื่อมวลชนระดับท้องถิ่น ในสื่อมวลชนระดับชาติการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทยได้เข้าไปใช้สถานีโทรทัศน์ไอทีวี เพื่อตอบโต้ประเด็นที่กลุ่มผู้คัดค้านสร้างขึ้นชี้แจงข้อดีของโครงการท่อสงก๊าซธรรมชาติ ทั้งนี้เพราะสถานีโทรทัศน์ไอทีวีได้รับความน่าเชื่อถือในด้านข้อมูลข่าวสารสามารถถึงดูดความสนใจจากนักการเมืองและประชาชนทั่วประเทศ ส่วนในสื่อมวลชนระดับชาติอื่นๆ ที่นำมาศึกษาการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทยปิดกั้นไม่ให้กลุ่มผู้คัดค้านเข้าไปใช้ด้วยการให้การสนับสนุนหรือจัดกิจกรรมร่วมกับสื่อมวลชน ส่วนกลุ่มผู้สนับสนุนไม่ค่อยมีบทบาทในการใช้สื่อระดับชาติ ขณะที่กลุ่มผู้คัดค้านใช้เวทีของหนังสือพิมพ์ข่าวสดซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์ประชานิยม ทำให้วาทกรรมของกลุ่มผู้คัดค้านถูกนำเสนอเป็นวาระแห่งชาติ ในสื่อมวลชนท้องถิ่นจังหวัดกาญจนบุรีคือ วิทยุและหนังสือพิมพ์ที่นำมาศึกษาครั้งนี้การปิโตรเลียมแห่งประเทศไทยและกลุ่มผู้สนับสนุนยึดพื้นที่ด้วยการซื้อพื้นที่และสานความสัมพันธ์ส่วนตัว โดยใช้เวทีเหล่านี้เพื่อการตอบโต้และชี้แจง รวมทั้งปิดกั้นการเข้าไปใช้สื่อมวลชนท้องถิ่นของกลุ่มคัดค้านด้วย ผลการวิจัยยังพบว่า ในสถานการณ์ความขัดแย้งครั้งนี้สื่อมวลชนที่นำมาศึกษาส่วนใหญ่ไม่มีความอิสระในการนำเสนอข้อมูล ไม่เปิดโอกาสให้เป็นช่องทางการสื่อสารสำหรับประชาชน
DOI: 10.14457/cu.the.1999.353
title: การสร้างและการบริโภคสัญญะในปรากฏการณ์ชีวจิต และการทำหน้าที่ของสื่อมวลชน

description: การวิจัยนี้มุ่งศึกษาปรากฏการณ์ชีวจิต ในฐานะปรากฏการณ์ทางสังคมอย่างหนึ่ง การศึกษาเป็นไปเพื่อตอบวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ 1) เพื่อค้นหาสัญญะและการให้ความหมายของสื่อมวลชนโดยอาศัยแนวคิดสัญญะวิทยา (Seminotic) และแนวคิดการโหยหาอดีตเป็นกรอบในการศึกษา 2) เพื่อค้นหาระดับการให้คุณค่า ในการบริโภคชีวจิตของชนชั้นกลาง โดยอาศัยแนวคิดตรรกการบริโภค (Logic of consumption) ของโบดริยาร์ด 3) เพื่อศึกษาถึงหน้าที่ของสื่อมวลชน โดยอาศัยแนวคิดหน้าที่นิยมของสื่อมวลชน (Functionalism) เป็นกรอบในการวิเคราะห์ ผลการศึกษาพบว่า ปรากฏการณ์ชีวจิตเป็นปรากฏการณ์เชิงสัญลักษณ์ ที่มีความหมายสัมพันธ์กับสุขภาพและแนวคิดการโหยหาอดีตที่พบได้ 3 ลักษณะ คือ 1) การกระทำเชิงสัญลักษณ์ 2) การต่อต้านวัฒนธรรมสมัยใหม่ 3) การหวนสู่อดีต โดยอาศัยการอธิบายอย่างเป็นวิทยาศาสตร์ ความหมายที่พบทั้งหมดนี้ เกิดจากการให้ความหมายของสื่อมวลชน ด้วยวิธีการให้ข้อมูลอย่างเป็นระบบ และการสร้างความหมายใหม่ ในการบริโภคชีวจิตของชนชั้นกลางนั้น พบว่า อยู่ในระดับตรรกวิทยาเชิงหน้าที่การใช้สอยมากที่สุด คือ 1) เพื่อการบำบัดโรค 2) เพื่อสุขภาพ 3) เพื่อเป็นทางเลือก อย่างไรก็ตาม การบริโภคชีวจิตของชนชั้นกลางยังแฝงมูลค่าเชิงสัญญะ คือ ค่าความเจาะจงทางชนชั้น ในด้านการทำหน้าที่ของสื่อมวลชนนั้น พบว่า สื่อมวลชนแสดงหน้าที่ในปรากฏการณ์ชีวจิตดังนี้ 1) การให้สาระความรู้ 2) การเผยแพร่แนวคิดหรือการถ่ายทอดอุดมการณ์ 3) การนำเสนอทางเลือกใหม่ 4) การเป็นเวทีสาธารณะ จากข้อค้นพบในส่วนนี้ แสดงให้เห็นว่า สื่อมวลชนมีบทบาทสำคัญต่อการทำหน้าที่ในปรากฏการณ์ชีวจิต
DOI: 10.14457/cu.the.1999.354
title: วิธีการถ่ายทอดธรรมะของหลวงพ่อชา สุภัทโท

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิธีการถ่ายทอดธรรมะของหลวงพ่อชา สุภัทโท โดยนำทฤษฎีการเล่าเรื่องและทฤษฎีสัญญะวิทยามาใช้เป็นกรอบในการวิจัย ดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลจากการวิเคราะห์เนื้อหา และการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกพระภิกษุซึ่งเป็นผู้ที่ได้รับการถ่ายทอดธรรมะจากหลวงพ่อชา สุภัทโท โดยตรงจำนวน 15 รูป ผลการวิจัยพบว่า 1. หลวงพ่อชา สุภัทโท มีวิธีการถ่ายทอดธรรมะโดยการพูดเรื่องธรรมะให้ลูกศิษย์ฟัง ปฏิบัติในสิ่งที่พูดให้ฟังไปแล้วให้ดูเป็นตัวอย่าง และให้ลูกศิษย์ทดลองปฏิบัติเพื่อให้เกิดความเข้าใจด้วยตนเอง 2. การถ่ายทอดธรรมะของหลวงพ่อชา สุภัทโท โดยการพูดให้ฟังนั้น จะใช้วิธีการใช้คำพูดสั้นๆ ง่ายๆ ไม่ใช้คำศัพท์ภาษาบาลี สันสกฤต ในกรณีที่จำเป็นต้องใช้จะมีคำอธิบายประกอบ 3. หลวงพ่อชา สุภัทโท ใช้การยกตัวอย่างเปรียบเทียบแบบอุปมา อุปไมย ในการอธิบายหัวข้อธรรมะซึ่งเป็นนามธรรมให้เป็นรูปธรรมโดยสิ่งที่นำมาเปรียบเทียบนั้นเป็นธรรมชาติที่อยู่รอบๆ ตัวมนุษย์ ซึ่งมนุษย์ส่วนใหญ่เคยมีประสบการณ์มาก่อน จึงสามารถสร้างมโนภาพตัวอย่างเปรียบเทียบ และเข้าใจธรรมะได้ง่ายขึ้น 4. การถ่ายทอดธรรมะโดยการปฏิบัติให้ดูและให้ปฏิบัติตามนี้เป็นการใช้สัญลักษณ์โดยผ่านอวัจนภาษาเพื่อสื่อความหมายของการปฏิบัติในบริบทของพระธรรม ซึ่งจะช่วยย้ำความมั่นใจให้กับผู้รับการถ่ายทอดด้วยการเห็นของจริงและได้รับรู้ถึงความรู้สึกจริงจากการปฏิบัติด้วยตนเองหลังจากที่ได้ฟังเรื่องธรรมะมาก่อนแล้ว 5. ในแง่มุมของการเล่าเรื่องนั้น หลวงพ่อชาจะเล่าเรื่องที่ใช้ในการยกไปเปรียบเทียบกับธรรมะซึ่งเรื่องที่เล่านั้นจะเป็นเรื่องสั้นๆ มีเหตุการณ์เพียง 2-3 เหตุการณ์ มีตัวละครเพียง 1-2 ตัว เหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นมีความสัมพันธ์กันแบบเป็นเหตุเป็นผลตามหลักธรรมชาติ โดยมีความคิดหลักคือ การใช้สติพิจารณาความไม่แน่นอนของสรรพสิ่งเพื่อนำไปสู่การปล่อยวาง การปฏิบัติสมาธิภาวนา และการปฏิบัติตามหนทางแห่งความดับทุกข์ 6. เรื่องเล่าของหลวงพ่อชา สุภัทโท เป็นเรื่องที่เป็นไปได้ น่าเชื่อถือ และเป็นที่ยอมรับของลูกศิษย์เนื่องจากการปฏิบัติตนของท่านสอดคล้องกับสิ่งที่ท่านเล่าและเรื่องที่ท่านเล่านั้นมีความคงเส้นคงวาตลอดเรื่อง เป็นเรื่องจริงและมีคุณค่าในแง่ของศีลธรรมด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.1999.355
title: การสื่อความหมายจากประเด็นทางการเมืองผ่านการ์ตูนการเมือง

description: วัตถุประสงค์ของการวิจัยเรื่องการสื่อความหมายจากประเด็นทางการเมืองผ่านการ์ตูนการเมืองนี้ เพื่อศึกษาถึงเนื้อหาของการ์ตูนการเมือง ในระยะเวลาหกเดือน การใช้วิธีการสื่อความหมายประเภทต่างๆ ของนักเขียนการ์ตูนการเมือง รวมทั้งวิธีการสร้างภาพจากการเปรียบเทียบ การเข้ารหัสและมุขของการ์ตูนเหล่านั้น และยังได้ศึกษาถึงความคิดเห็นของผู้รับสารต่อการสื่อความหมายผ่านการ์ตูนการเมือง ผลจากการวิเคราะห์หาการ์ตูนการเมือง พบว่า ประเด็นการเมืองที่ปรากฏอยู่ในกรอบการ์ตูนต่างๆ แสดงออกถึงเรื่องการโจมตีรัฐบาลในช่วงนั้นเป็นหลัก รองลงมาคือประเด็นการวิจารณ์ ความประพฤตินักการเมือง และประเด็นเศรษฐกิจด้านต่างๆ ประเด็นวัดพระธรรมกาย และประเด็นการประสบปัญหาของธนาคารกรุงไทย ตามลำดับ ในส่วนการสื่อความหมายนั้นพบว่านักเขียนการ์ตูนการเมือง นิยมใช้การเปรียบเทียบอุปมาอุปมัย (Metaphor) มากกว่าการเปรียบเทียบเชื่อมโยง (Metonymy) และนิยมใช้รหัสบุคคลในการเข้ารหัสการ์ตูนมากที่สุด รองลงมาคือ รหัสวัตถุ รหัสสังคม และรหัสวัฒนธรรม ตามลำดับ และในเรื่องเกี่ยวกับมุขของการ์ตูน (Gag) ทั้งสิบ ผู้เขียนการ์ตูนนิยมมุขที่แสดงออกถึงความน่าอับอายและการเย้ยหยันมากที่สุด ในส่วนของผู้ส่งสารนั้น ผู้วิจัยพบว่า นักเขียนการ์ตูนทั้ง 6 คน ที่เป็นกรณีตัวอย่างล้วนมีวิธีการทำงานแตกต่างกันไป และทุกคนมีการสื่อความหมายอยู่ในความคิด โดยไม่ต้องอิงทฤษฎีใดๆ การศึกษาตลอดจนวัยวุฒิที่ผ่านมาของคนทั้งหก ส่งผลต่อการแสดงออกในการ์ตูนของเขาอย่างเด่นชัด และปัญหาอุปสรรคและอิทธิพลของนักเขียนการ์ตูนส่วนใหญ่ก็คือ การนำเสนออันรุนแรงไปในบางครั้ง หรือความคิดเห็นส่วนตัวที่แทรกซึมเข้าไปในงาน อันมักจะทำให้พวกเขาต้องแก้ไขงานให้ละมุนละม่อมลง ในด้านผู้รับสารนั้นพบว่า ผู้รับสารครึ่งหนึ่งอ่านการ์ตูนในหนังสือพิมพ์บ่อยครั้ง และผู้รับสารส่วนใหญ่ใช้เวลา 1 นาที ในการแสวงหาความหมายในการ์ตูนกรอบนั้น ผู้รับสารส่วนมากรู้สึกคล้อยตามการนำเสนอข่าวในการ์ตูนการเมือง และมีผู้ตอบว่า ความมีชื่อเสียงของนักเขียนการ์ตูนการเมือง มีผลทำให้ผู้รับสารอยากอ่านผลงานของเขา