cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1504
title: รางวัลศิลปาธร สาขาศิลปะการแสดง

description: งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ คือ ศึกษาประวัติความเป็นมา จุดมุ่งหมาย ความคาดหวังและประโยชน์การมอบรางวัลศิลปาธร ศึกษาประวัติและผลงานศิลปินศิลปาธร สาขาศิลปะการแสดง ศึกษาเกณฑ์การตัดสิน กระบวนการ ขั้นตอนและวิธีการพิจารณารางวัล สาขาศิลปะการแสดง ตลอดจนวิเคราะห์การบริหารจัดการ ผลสำเร็จ และแนวทางการพัฒนาโครงการ โดยศึกษาศิลปินศิลปาธร สาขาศิลปะการแสดง พ.ศ.2547 - พ.ศ.2553 ด้วยการศึกษาจากเอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึก และการทำแบบประเมินโครงการโดยการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงจากผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับรางวัลศิลปาธร ผลจากการศึกษาพบว่า รางวัลศิลปาธรมีวัตถุประสงค์การมอบเพื่อเชิดชูเกียรติต่อศิลปิน ที่มีการสร้างผลงานที่เหมาะสม เป็นประโยชน์ และเป็นแนวทางสำหรับผู้สนใจศิลปะร่วมสมัย แบ่งประโยชน์ที่เกิดจากรางวัล คือ 1.) ประโยชน์ที่มุ่งผลต่อศิลปิน 2.) ประโยชน์ที่มุ่งต่อประชาชน 3.) ประโยชน์ที่มุ่งต่อวงการศิลปะร่วมสมัย ตั้งแต่ปี พ.ศ.2547 – พ.ศ.2553 มีศิลปินศิลปาธรสาขาศิลปะการแสดง 7 คน สาขาดนตรีและคีตศิลป์ 7 คน และมีศิลปินศิลปาธรกิตติคุณ 2 คน ลักษณะผลงานของศิลปินคือ การประยุกต์ความรู้ด้านศิลปะการแสดงไทย ด้วยแนวคิด และหรือเทคนิคการแสดงแบบตะวันตก ด้านเกณฑ์การตัดสิน กระบวนการ ขั้นตอนและวิธีการพิจารณารางวัลศิลปาธรให้ความสำคัญกับ ศิลปินที่เป็นผู้มีความประพฤติและทักษะฝีมือทางด้านศิลปะการแสดงเป็นที่ยอมรับในวงการศิลปะ สร้างผลงานเพื่อสร้างสรรค์สังคม มีความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตน ส่วนผลการประเมินโครงการด้านการบริหารจัดการและผลสำเร็จรางวัลศิลปาธร ทั้ง 4 ด้าน คือ สภาวะแวดล้อม ปัจจัยป้อน กระบวนการและผลผลิตมีผลการประเมินระดับปานกลาง และมีแนวทางการพัฒนาที่ควรให้ความสำคัญในการดำเนินงานสรรหาศิลปิน คือ 1.) เกณฑ์การตัดสินประกอบด้วยคุณสมบัติส่วนตัวและคุณสมบัติของผลงานวิถีพุทธ 2.) เกณฑ์การคัดเลือกกรรมการ 3.) การมีส่วนร่วมของสังคม 4.) การเผยแพร่ข้อมูลข่าวสาร 5.) การใช้ประโยชน์เพื่อนำไปพัฒนาเยาวชน ในระดับประเทศและนานาชาติ 6.) การดูแลศิลปินให้มีความมั่นคงในวิชาชีพ
DOI: 10.20375/0000-000c-1f74-0
title: TopCollection

description: blablabla
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1503
title: ออกแบบและทดสอบรางพาราโบลาแบบผสมที่ไม่ต้องใช้ระบบติดตามดวงอาทิตย์

description: แผงรับแสงอาทิตย์รางพาราโบลาแบบผสม ได้รับความสนใจอย่างมากในอุตสาหกรรมที่ใช้กระบวนการทำความร้อนหรือระบบการทำความเย็นที่ต้องการอุณหภูมิใช้งานมากกว่า 100 องศาเซลเซียส รางพาราโบลาแบบผสมออกแบบโดยใช้โปรแกรม Mathematica 7.0 ออกแบบโดยหาเงื่อนไขที่เหมาะสมเชิงแสง อาศัยการวิเคราะห์ทางคณิตศาสตร์ โดยศึกษาสมการพาราโบลา y = ax2 ให้ค่า a เท่ากับ 4,9,16 เลือกสมการ y = 9x2 ไปออกแบบปรับความกว้าง(W) โดยปรับเป็น 3 ค่า คือ 0.05 ,0.10 ,0.15 เลือกความกว้าง(W)เท่ากับ 0.15 นำไปปรับมุมจากแนวระดับ ปรับเป็น 5,10,15 องศา ซึ่งรางรับแสงที่ปรับมุม 15 องศาจากแนวระดับ ทำมุมรับรังสีได้ 80 องศา สร้างโมเดลรางพาราโบลาแบบผสมที่ปรับมุม 15 องศาจากแนวระดับเพื่อทดสอบประสิทธิภาพเชิงแสงเทียบกับประสิทธิภาพจากการออกแบบ โดยในการทดลองใช้หลอดฮาโลเจนขนาด 50 วัตต์ ให้แสงสว่างแทนแสงจากดวงอาทิตย์ ผลจากการทดสอบมีความสอดคล้องกับการออกแบบ ซึ่งจากการทดสอบรางรับแสงมีประสิทธิภาพสูงสุดเฉลี่ย 67.68% นำเงื่อนไขที่เหมาะสมจากการออกแบบมาสร้างเป็นรางรับแสงจริงซึ่งมีขนาดกว้าง 1 เมตร ยาว 1.9 เมตร นำไปทดสอบกับระบบเพื่อดูประสิทธิภาพเชิงกล ผลการทดสอบได้ประสิทธิภาพรวมเฉลี่ย 26.02% หลอดฮีตไปป์ทำอุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดอยู่ที่ 105.31 องศา ความเข้มแสงเฉลี่ยทุกช่วงเวลา 550.44 วัตต์ต่อตารางเมตร ข้อดีของแผงรับแสงอาทิตย์ที่ออกแบบนี้คือสามารถทำอุณหภูมิได้สูงกว่าแผงรับแสงแบบแผ่นราบหรือแบบท่อแก้ว ดังนั้นแผงรับแสงอาทิตย์นี้จึงมีความเหมาะสมสำหรับการใช้งานในที่อยู่อาศัย หรือในกระบวนการทำความร้อนของโรงงานอุตสาหกรรม
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1505
title: สภาวะที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการเคลือบผิวแบบเรียงตัวชั้นเดียว ของสารกลุ่มทิโอเลตบนพื้นผิวทองแดง

description: การเคลือบผิวแบบเรียงตัวชั้นเดียวของสารออแกโนทิออลเป็นวิธีการหนึ่งที่ใช้ในการป้องกันการกัดกร่อน สามารถประยุกต์ใช้ได้ในงานหลายๆ ด้าน ซึ่งสภาวะในการเคลือบผิวแบบเรียงตัวชั้นเดียวนั้น ส่งผลต่อคุณภาพของชั้นเคลือบที่ได้ และมีผลต่อประสิทธิภาพของการป้องกันการกัดกร่อน ดังนั้นในงานวิจัยนี้จึงศึกษาสภาวะของอุณหภูมิในช่วงตั้งแต่ -15 ถึง 50 องศาเซลเซียส สำหรับการเคลือบผิวของสารกลุ่มทิโอเลตบนพื้นผิวทองแดงที่ความเข้มข้น 0.005 ถึง 0.02 โมลต่อลิตร โดยศึกษาสารเคลือบสามชนิดด้วยกัน คือ ออคเทนทีออล (OTT) อีทิลเฮกเซนทีออล (2-EHT) และฟีนิลอีเทนทีออล (2-PET) ซึ่งสารเคมีทั้งสามชนิดมีจำนวนคาร์บอนในโครงสร้างเท่ากัน แต่มีลักษณะทางโครงสร้างที่แตกต่างกัน โดยใช้ contact angle SEM/EDX AFM และ potentiodynamic polarization เพื่อวิเคราะห์สมบัติความชอบน้ำและความไม่ชอบน้ำ สัดส่วนของคาร์บอนต่อทองแดง ลักษณะของพื้นผิว ความขรุขระ และความสามารถในการป้องกันการกัดกร่อน ผลจากงานวิจัยแสดงให้เห็นว่า การเคลือบผิวของสารเคลือบ OTT และ 2-EHT ที่อุณหภูมิ 40 องศาเซลเซียส และการเคลือบผิวของสารเคลือบ 2-PET ที่อุณหภูมิ 0 องศาเซลเซียส โดยสภาวะความเข้มข้นของสารเคลือบผิวกลุ่มทิโอเลตทั้งสามชนิดที่เหมาะสมที่สุดคือ 0.01 โมลต่อลิตร ส่งผลให้พื้นผิวของทองแดงมีคุณสมบัติความไม่ชอบน้ำสูงที่สุด ซึ่งมีมุมสัมผัส 124.79°, 130.66° และ 120.58° ตามลำดับ และมีประสิทธิภาพในการป้องกันการกัดกร่อนสูงที่สุดเท่ากับ 96.24%, 99.37% และ 98.90% ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1506
title: กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดหนังสือนวนิยายไทยของสำนักพิมพ์และการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภค

description: งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ทราบถึงกลยุทธ์และกลวิธีการสื่อสารการตลาดของหนังสือ นวนิยายที่สำนักพิมพ์เลือกใช้ 2) ทราบถึงความเหมือน และความแตกต่างของกลยุทธ์และกลวิธีการสื่อสารการตลาดของหนังสือนวนิยายของสำนักพิมพ์ขนาดใหญ่ และสำนักพิมพ์ขนาดเล็ก 3) ทราบถึงปัจจัยด้านการสื่อสารการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อหนังสือนวนิยายของผู้บริโภค โดยใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ คือ การสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-depth Interview) กับผู้บริหารที่ดูแลรับผิดชอบเกี่ยวกับการสื่อสารการตลาดของสำนักพิมพ์ 2 แห่ง ได้แก่ สำนักพิมพ์สถาพรบุ๊คส์ และสำนักพิมพ์เดซี่ รวมทั้งหมด 3 ท่านด้วยกัน และวิธีวิจัยเชิงปริมาณด้วยการสำรวจพฤติกรรมโดยใช้แบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่างทั้งเพศชายและหญิง อายุ 12 ปีขึ้นไป ที่เคยซื้อหนังสือนวนิยายจากทั้ง 2 สำนักพิมพ์ดังกล่าว จำนวน 400 คน ผลการวิจัยเชิงคุณภาพพบว่า สำนักพิมพ์สถาพรบุ๊คส์ มุ่งเน้นในเรื่องของการสื่อสารเพื่อเสริมสร้าง ตราสินค้า (Brand) ของสำนักพิมพ์ ส่วนสำนักพิมพ์เดซี่ มุ่งเน้นเรื่องการสื่อสารเพื่อให้สามารถเข้าถึงผู้บริโภคจำนวนมากได้ จึงเลือกใช้กลยุทธ์การสื่อสารทางการตลาดแบบใช้ช่องทางที่ผู้บริโภคส่วนใหญ่ให้ความสนใจ นั่นคือสื่อออนไลน์ประเภทต่างๆ แต่ทั้งนี้ แม้ว่าจะมีวัตถุประสงค์ที่ที่แตกต่าง แต่สำนักพิมพ์ทั้ง 2 ขนาดกลับมีการเลือกใช้เครื่องมือสื่อสารการตลาดหลักที่เหมือนกัน ซึ่งได้แก่ การประชาสัมพันธ์ การตลาดเชิงกิจกรรม และการสื่อสารออนไลน์ มากกว่าเครื่องมืออื่นๆสำหรับผลการวิจัยเชิงปริมาณพบว่า 1) ผู้บริโภคส่วนใหญ่มีการเปิดรับการสื่อสารการตลาดของสำนักพิมพ์สัมพันธ์กับทัศนคติที่มีต่อการสื่อสารการตลาดของสำนักพิมพ์ในเชิงบวก อย่างมีนัยยะสำคัญทางสถิติ และมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระดับปานกลาง แต่อยู่ในระดับต่ำเมื่อเป็นความสัมพันธ์ระหว่าง การเปิดรับการสื่อสารการตลาดของสำนักพิมพ์กับการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภค อย่างมีนัยยะสำคัญทางสถิติ ในทั้ง 2 สำนักพิมพ์ 2) ผู้บริโภคส่วนใหญ่มีทัศนคติต่อการสื่อสารการตลาดของสำนักพิมพ์อยู่ในระดับสูง โดยมีความชื่นชอบในส่วนของการส่งเสริมการขายมากที่สุด 3) ปัจจัยทางการสื่อสารด้านราคา สถานที่จัดจำหน่าย และการส่งเสริมการขายพฤติกรรมของทั้ง 2 สำนักพิมพ์ มีผลต่อการตัดสินใจของผู้บริโภคส่วนใหญ่มากที่สุด 4) ทัศนคติที่มีต่อการสื่อสารการตลาดของสำนักพิมพ์ มีความสัมพันธ์กับการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภคในเชิงบวก อย่างมีนัยยะสำคัญทางสถิติ และมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระดับสูง 5) การเปิดรับการสื่อสารการตลาดของสำนักพิมพ์ และทัศนคติต่อการสื่อสารการตลาดของสำนักพิมพ์ มีความสัมพันธ์กับการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภคในเชิงบวก อย่างมีนัยยะสำคัญทางสถิติ และมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระดับสูง
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1507
title: สมบัติการต้านออกซิเดชันและสมบัติเชิงหน้าที่ของโปรตีนไฮโดรไลเสตจากถั่วอะซูกิ Vigna angularis

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการผลิตโปรตีนไฮโดรไลเสตจากถั่วอะซูกิโดยใช้เอนไซม์ชนิดจำเพาะและเพื่อศึกษาสมบัติการเป็นสารต้านออกซิเดชันรวมทั้งสมบัติเชิงหน้าที่ของโปรตีนไฮโดรไลเสตที่ได้ โดยขั้นตอนแรกเริ่มจากการวิเคราะห์องค์ประกอบทางเคมีของถั่วอะซูกิ พบว่า ประกอบด้วย โปรตีน 28.53 %, ไขมัน 2.19 %, เถ้า 4.76 %, เส้นใยอาหาร 4.01 % และคาร์โบไฮเดรต 60.51 % (โดยน้ำหนักแห้ง) ขั้นตอนต่อมานำถั่วอะซูกิไปย่อยด้วยเอนไซม์ Flavourzyme® 500 MG โดยแปรความเข้มข้นเอนไซม์เป็น 4 ระดับ (1, 3, 5 และ 7 % w/w) และเวลาในการย่อยเป็น 4 ระดับเช่นกัน (1, 2, 3 และ 4 ชั่วโมง) หลังจากนั้นนำตัวอย่างโปรตีนไฮโดรไลเสตที่ได้ (ของเหลว) ไปวัดระดับการย่อย (degree of hydrolysis: DH) ด้วยวิธี ortho-phthaldialdehyde (OPA) รวมทั้งสมบัติการต้านออกซิเดชันด้วย วิธีต่าง ๆ ได้แก่ วิธี 2, 2-diphenyl-1-picrylhydrazyl (DPPH) radical-scavenging activity, วิธี metal ions chelating activity, วิธี ferric reducing antioxidant power (FRAP) และวิเคราะห์ปริมาณสารประกอบฟีนอลิคทั้งหมดด้วยวิธี Folin-Ciocalteu พบว่า ทั้งความเข้มข้นเอนไซม์และเวลาที่ใช้ในการย่อยเป็นปัจจัยที่ส่งผลต่อสมบัติต่าง ๆ ดังกล่าว ดังนั้นจึงเลือกภาวะของการย่อยมา 2 ภาวะ คือ ภาวะที่ย่อยด้วยเอนไซม์ความเข้มข้น 1 % ย่อย 1 ชั่วโมง (DH=31.46 %) และภาวะที่ย่อยด้วยเอนไซม์เข้มข้น 7 % ย่อย 4 ชั่วโมง (DH=47.94 %) เพื่อนำไปวิเคราะห์ชนิดและปริมาณกรดอะมิโนอิสระ ขนาดของโมเลกุล เพปไทด์ และศึกษากระบวนการทำแห้งวิธีแบบพ่นกระจาย รวมทั้งวิเคราะห์สมบัติการต้านออกซิเดชันของโปรตีนไฮโดรไลเสตก่อนและหลังการทำแห้งและสมบัติเชิงหน้าที่ของโปรตีนไฮโดรไลเสตผงที่ได้ พบว่า ตัวอย่างที่ย่อยด้วยภาวะแรกมีปริมาณกรดอะมิโนอิสระที่น้อยกว่า และมีขนาดโมเลกุลของเพปไทด์ ที่ใหญ่กว่า และกระบวนการทำแห้งยังมีผลต่อสมบัติการต้านออกซิเดชันของโปรตีนไฮโดรไลเสตสำหรับสมบัติเชิงหน้าที่ด้านต่าง ๆ พบว่า ตัวอย่างผงที่ได้จากระดับการย่อยสูงมีความสามารถในการละลาย และค่าความสามารถในการอิมัลซิไฟที่ดีกว่า แต่ค่าความสามารถในการเกิดโฟม เสถียรภาพของโฟมและ ของอิมัลชันน้อยกว่าตัวอย่างที่มีระดับการย่อยต่ำ ดังนั้นโปรตีนไฮโดรไลเสตจากถั่วอะซูกิที่มีระดับการย่อย ที่เหมาะสม จึงไม่เพียงมีแต่สมบัติการต้านออกซิเดชันที่ดีเท่านั้น แต่ยังมีสมบัติเชิงหน้าที่สำหรับการประยุกต์ใช้อย่างจำเพาะในผลิตภัณฑ์อาหารต่าง ๆ ได้ด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1508
title: การเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเมืองเรณูนคร จังหวัดนครพนม

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพัฒนาการภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเมืองเรณูนครตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน (พ.ศ.2384-2554) 2) ศึกษาปรากฏการณ์การเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเมืองเรณูนครในแต่ละช่วงเวลา 3) วิเคราะห์สาเหตุของการเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเมืองเรณูนคร จากการวิจัยพบว่า ภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเมืองเรณูนครมีพัฒนาการจากภูมิทัศน์วัฒนธรรมแบบชนบทกลายเป็นภูมิทัศน์วัฒนธรรมแบบกึ่งเมืองกึ่งชนบทและมีปรากฏการณ์การเปลี่ยนแปลงตามลำดับดังนี้ ช่วงที่ 1 (พ.ศ.2384-2500) คนได้ปรับตัวให้เข้าสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติและฤดูกาลด้วยการทำนาข้าวอาศัยน้ำฝนและสวนชนบทที่ผสมกลมกลืนกับป่าโปร่งและ ป่าบุ่งอยู่ล้อมรอบพื้นที่ดอนซึ่งเป็นหมู่บ้านที่มีสภาพเป็นเรือนผู้ไทเกาะกลุ่มอยู่ตาม ลานบ้าน มีวิถีชีวิตเรียบง่ายแบบชนบทยึดถือฮีตสิบสองคองสิบสี่จารีตประเพณีของชาวผู้ไทอย่างเคร่งครัดโดยมี พระธาตุเรณูเป็นศูนย์กลาง เกิดเป็นภูมิทัศน์วัฒนธรรมหมู่บ้านชาวนาผู้ไท ช่วงที่ 2 (พ.ศ.2501-2531) คนเริ่มเข้ามาจัดการสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติเพื่ออำนวยความสะดวกมากขึ้นจากการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและการพัฒนาเศรษฐกิจโดยภาครัฐ เกิดเป็นภูมิทัศน์ถนนที่มีบ้านครึ่งตึกครึ่งไม้และตลาดเรือนแถวเกาะตัวอยู่ย่านใจกลางชุมชนพื้นที่โดยรอบยังคงเป็นนาข้าวและสวนชนบทที่ผสมกับไร่พืชเศรษฐกิจ โดยวิถีชีวิตยังคงลักษณะความเป็นชนบทที่มีพื้นฐานมาจากวัฒนธรรมผู้ไทและสังคมของชาวนาในลักษณะของภูมิทัศน์วัฒนธรรมหมู่บ้านพัฒนา และช่วงที่ 3 (พ.ศ.2532-2554) คนเข้ามาจัดการสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติโดยอาศัยเทคโนโลยีสมัยใหม่และการปรับให้เข้าระบบเศรษฐกิจแบบ ทุนนิยมมากขึ้น พื้นที่ชุมชนมีการเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจนจากอาคารบ้านเรือนสมัยใหม่ วิถีชีวิตมีความเป็นเมืองมากขึ้นจากอาชีพการค้าและการบริการภายในชุมชน พื้นที่เกษตรกรรมที่อยู่โดยรอบมีรูปแบบการผลิตที่เข้มข้นขึ้นและเน้นเพื่อการค้า การดำรงชีวิตแบบดั้งเดิมของชาวผู้ไทที่มีความเป็นชนบทจึงพบเห็นได้น้อยลง แต่สังคมชาวผู้ไทเมืองเรณูนครยังคงมีพระธาตุเรณูเป็นศูนย์กลางสำคัญและยึดเหนี่ยวกันด้วยวัฒนธรรมประเพณีที่มีรากฐานมาจากฮีตสิบสองคองสิบสี่และวิถีชีวิตชาวนา เกิดเป็นภูมิทัศน์วัฒนธรรมแบบกึ่งเมืองกึ่งชนบทที่มีหน้าตาไม่แตกต่างจากเมืองอื่นทั่วไปใน ยุคปัจจุบันและอยู่ในภาวะเสี่ยงต่อการสูญเสียเอกลักษณ์ทางภูมิทัศน์วัฒนธรรมแบบชนบทของชาวผู้ไทไปอย่างสิ้นเชิง สาเหตุของการเปลี่ยนแปลงมีความเชื่อมโยงกับเหตุการณ์ภายนอกที่มากระทบต่อเมืองเรณูนครทำให้ ภูมิทัศน์วัฒนธรรมเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างเป็นผลกระทบเกี่ยวเนื่องกันและยังเกิดการต่อเนื่องกันมาในแต่ละช่วงเวลา มีสาเหตุดังนี้ 1) นโยบายการวางแผนจากภาครัฐเพื่อเปลี่ยนบ้านเรณูให้เป็นเมืองในฐานะสุขาภิบาลตำบลและเทศบาลตำบลตามลำดับ 2) การปลูกฝังแนวความคิดการพัฒนาไปสู่ความทันสมัยให้กับชาวผู้ไทในช่วงการพัฒนาประเทศหลัง พ.ศ.2500 3) การพัฒนาและปรับปรุงเส้นทางคมนาคมขนส่งทางถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2031และถนนเชื่อมต่อภายในชุมชนเมืองเรณูนคร 4) การปรับตัวของชาวผู้ไทให้สอดคล้องกับกระแสการพัฒนาเศรษฐกิจแบบทุนนิยม 5) การเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติที่อยู่รอบพื้นที่ชุมชนเมืองเรณูนคร 6) การยืมรูปแบบอาคารในชุมชนเมืองและนำวัสดุจากภายนอกท้องถิ่นเข้ามาใช้ในวิถีชีวิตของชาวผู้ไทเรณูนคร
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1510
title: การเปรียบเทียบผลของการใช้อัลโลพูรินอล (ALLOPURINOL) และสารสกัดหญ้าหนวดแมว [ORTHOSIPHON ARISTATUS (BLUME) MIQ.] ต่อค่าโลหิตวิทยาและค่าองค์ประกอบทางเคมีของปัสสาวะในเต่าดาวอินเดีย (GEOCHELONE ELEGANS)

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลการใช้อัลโลพูรินอล และสารสกัดหญ้าหนวดแมว ต่อค่าโลหิตวิทยาและค่าองค์ประกอบทางเคมีของปัสสาวะ รวมถึงการประเมินขนาดของนิ่วในกระเพาะปัสสาวะในเต่าดาวอินเดีย โดยแบ่งกลุ่มการทดลองออกเป็น 4 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่พบนิ่วและได้รับอัลโลพูรินอล (CA) กลุ่มที่พบนิ่วและได้รับสารสกัดหญ้าหนวดแมว (CO) กลุ่มที่ไม่พบนิ่วและได้รับอัลโลพูรินอล (NA) และ กลุ่มที่ไม่พบนิ่วและได้รับสารสกัดหญ้าหนวดแมว (NO) โดยการให้อัลโลพูรินอล ขนาด 50 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม และสารสกัดหญ้าหนวดแมว ขนาด 200 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ด้วยวิธีการป้อนให้กินผ่านทางการสอดท่อป้อนสาร วันละ 1 ครั้ง เป็นเวลา 18 วัน ในเต่า 38 ตัว ผลการทดลองพบว่าอัลโลพูรินอลมีผลในการลดระดับกรดยูริกทั้งในพลาสมาและปัสสาวะลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p &lt; 0.05) ในขณะที่สารสกัดหญ้าหนวดแมวมีผลในการลดระดับโพแทสเซียมในพลาสมาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(p &lt; 0.05) ส่วนผลการตรวจวิเคราะห์องค์ประกอบของนิ่วในเชิงปริมาณ พบว่าส่วนใหญ่เป็นนิ่วที่มีองค์ประกอบเป็นเกลือของกรดยูริกบริสุทธิ์ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับเมแทบอลิซึมของโปรตีนเป็นหลัก ส่วนการถ่ายภาพรังสีมีประโยชน์ในการตรวจคัดกรอง สำหรับการวินิจฉัยในเบื้องต้นเท่านั้น แต่ไม่สามารถใช้ในการประเมินขนาดของนิ่วได้อย่างถูกต้องแม่นยำ เนื่องจาก มีปัจจัยเรื่ององค์ประกอบ คุณสมบัติของนิ่ว และการสะสมของแร่ธาตุเข้ามาเกี่ยวข้อง ดังนั้น อัลโลพูรินอลและสารสกัดหญ้าหนวดแมว จึงเป็นสารที่มีผลต่อค่าโลหิตวิทยาและองค์ประกอบทางเคมีของปัสสาวะในเต่าดาวอินเดีย โดยสามารถใช้เป็นข้อมูลเบื้องต้นในการนำไปประยุกต์ใช้ในสำหรับงานวิจัยทางคลินิกสัตวแพทย์ขั้นสูงต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1509
title: ปฏิกิริยาเอสเทอร์ริฟิเคชันแบบไม่ใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาของกรดปาล์มิติกและกรดสเตียริกกับเมทานอล

description: งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาปฏิกิริยาเอสเทอร์ริฟิเคชันแบบไม่ใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาของกรด ปาล์มิติกและกรดสเตียริกกับเมทานอล โดยตัวแปรที่ทำการศึกษา คือ ความเร็วรอบในการกวนในช่วงระหว่าง 50 – 600 รอบต่อนาที อัตราส่วนโดยโมลของกรดไขมันต่อเมทานอลระหว่าง 1:1 - 1:6 และอุณหภูมิอยู่ในช่วงระหว่าง 175 - 250 องศาเซลเซียส การทดลองทำในเครื่องปฏิกรณ์แบบกะขนาด 2 ลิตร ที่ความดัน 1000 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าปฏิกิริยาเอสเทอร์ริฟิเคชันแบบไม่ใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาสามารถเกิดขึ้นได้ โดยปฏิกิริยาเป็นปฏิกิริยาแบบผันกลับได้และไม่มีปฏิกิริยาข้างเคียงอื่นๆเกิดขึ้น อีกทั้งร้อยละการเปลี่ยนแปลงของกรดไขมันขึ้นกับอัตราส่วนโดยโมลของกรดไขมันต่อเมทานอล และอุณหภูมิ แต่ไม่ขึ้นกับความเร็วรอบในการกวนโดยอัตราส่วนโดยโมลของกรดไขมันต่อเมทานอลที่มากกว่า 1:2 ปฏิกิริยาไม่ขึ้นกับปริมาณของเมทานอล และเมื่ออุณหภูมิเพิ่มขึ้นส่งผลให้ร้อยละการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงแรกของการเกิดปฏิกิริยา การศึกษาจลนพลศาสตร์ของปฏิกิริยาเอสเทอร์ริฟิเคชันแบบไม่ใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาของกรดปาล์มิติกและกรดสเตียริกกับเมทานอลที่ช่วงแรกของปฏิกิริยาเข้ากันได้กับรูปแบบปฏิกิริยาอันดับหนึ่งแบบไม่ผันกลับ ค่าพลังงานก่อกัมมันต์ของปฏิกิริยาเอสเทอร์ริฟิเคชันแบบไม่ใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาของกรดปาล์มิติกและกรดสเตียริกกับเมทานอล มีค่าเท่ากับ 40.54 กิโลจูลต่อโมลของกรดปาล์มิติก และ 45.43 กิโลจูลต่อโมลของกรดสเตียริก ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1511
title: การสร้างโครงสร้างการจำแนกต้นทุนของอุปกรณ์เครื่องกลสำหรับงานโครงการ

description: การประมาณการต้นทุนเบื้องต้นสำหรับแผนกวิศวกรรมเครื่องกลของบริษัทกรณีศึกษา ได้ประสบกับปัญหาการประมาณการต้นทุนที่ผิดพลาดเนื่องจากเป็นการคำนวณโดยปราศจากหลักการที่ถูกต้อง โดยเฉพาะต้นทุนในส่วนของทรัพยากรบุคคลที่ไม่เพียงพอต่อความต้องการเมื่อเกิดเป็นโครงการก่อสร้างจริง ส่งผลกระทบให้ต้องเพิ่มปริมาณทรัพยากรให้มากขึ้นเพื่อให้งานเสร็จทันตามเวลาที่กำหนด ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อออกแบบระบบการประมาณการต้นทุนเบื้องต้นให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น โดยการนำระบบโครงสร้างการจำแนกต้นทุนมาเป็นเครื่องมือในการจัดสร้างระบบการประมาณการต้นทุนเบื้องต้นสำหรับอุปกรณ์เครื่องกล เนื่องจากระบบโครงสร้างการจำแนกต้นทุนนั้นสามารถชี้ให้เห็นถึงปริมาณทรัพยากรที่แท้จริงในแต่ละกิจกรรมงาน ทำให้การประมาณการต้นทุนเบื้องต้นมีความถูกต้องและแม่นยำมากยิ่งขึ้น ผลจากการวิจัยพบว่า ต้นทุนที่คำนวณได้ตามระบบโครงสร้างการจำแนกต้นทุนมีค่าน้อยกว่าช่วงของการก่อสร้างโครงการจริง 0.25% ในขณะที่ต้นทุนที่คำนวณตามระบบเดิมมีค่ามากกว่าช่วงการก่อสร้างจริงถึง 0.99% และเมื่อทำการเปรียบเทียบปริมาณชั่วโมงทำงานจากการคำนวณตามระบบโครงสร้างการจำแนกต้นทุนกับช่วงของการก่อสร้างโครงการจริงพบว่า การคำนวนตามระบบโครงสร้างการจำแนกต้นทุนมีค่าน้อยกว่าช่วงการก่อสร้างโครงการจริง 22.30% ในขณะที่การคำนวณตามระบบเดิมที่ใช้ในช่วงของประมูลงานมีค่าน้อยกว่าช่วงการก่อสร้างจริงถึง 30.64% จึงทำให้งบประมาณและปริมาณทรัพยากรบุคคลที่ตั้งไว้ในช่วงประมูลงานนั้นไม่เพียงพอเมื่อเกิดเป็นโครงการก่อสร้างจริง จากผลการวิจัยสามารถสรุปได้ว่ากระบวนการคำนวณต้นทุนโดยการสร้างระบบโครงสร้างการจำแนกต้นทุนนั้นสามารถช่วยควบคุมงบประมาณที่มีอยู่อย่างจำกัดได้ และยังเป็นเครื่องมือที่สำคัญสำหรับผู้บริหารองค์กรในการจัดการและวางแผนการใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดอีกด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1512
title: ผลของการใช้ยาสลบเคตามีนร่วมกับมีเดทโตมิดีนและยาสลบไทเรทามีน-โซราซีแพมร่วมกับมีเดทโตมิดีนต่อปลากระเบนสายพันธุ์โมโตโร่

description: การศึกษาเปรียบเทียบผลของการใช้ยาสลบแบบฉีดเข้ากล้ามเนื้อร่วมกัน 2 ชนิด ในปลากระเบนสายพันธุ์โมโตโร่ พบว่าการใช้ยา Ketamine 5 mg/kg ร่วมกับ Medetomidine 0.1 mg/kg นั้นสามารถทำให้ปลากระเบนสลบได้ในระดับ sedation (stage 1) ซึ่งแตกต่างจากกลุ่มที่ให้ Tiletamine-zolazepam 6 mg/kg ร่วมกับ Medetomidine 0.1 mg/kg ที่ทำให้ปลากระเบนสลบได้แต่ไม่สามารถทำการศัลยกรรมได้ (stage 3 plan 1) โดยเวลาที่ให้เหนี่ยวนำให้ซึมและเวลาที่ใช้ในการฟื้นจากการซึมหรือสลบด้วยการฉีด Atipamezole นั้นไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ใช้เวลาประมาณ 10 นาที แต่เมื่อลดขนาดของ Tiletamine-zolazepam ลงเหลือ 3 mg/kg สามารถทำให้กระเบนสลบได้ในระดับ narcosis (stage 2) เท่านั้น ผลของการศึกษาพฤติกรรมในการสลบและการฟื้นจากการสลบของปลากระเบนต่อกลุ่มของยาสลบที่ใช้ทดลองนั้น มีพฤติกรรมที่ไม่ตื่นเต้นหรือทุรนทุราย มีอัตราการหายใจและการเต้นของหัวใจลดลงในระหว่างการสลบ ผลการศึกษาค่าทางชีวเคมีของเลือดปลากระเบนต่อการใช้ยา Tiletamine-zolazepam 6 mg/kg ที่ให้ร่วมกับ Medetomidine 0.1 mg/kg ในระหว่างที่ปลากระเบนสลบ พบว่ามีระดับของ corticosterone ค่า pH และ HCO3 ของเลือดลดต่ำลงอย่างมีนัยสำคัญ (p&lt;0.05) แต่ระดับกลูโคสในเลือดเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (p&lt;0.05) ค่าอิเล็กโทรไลต์ในเลือดไม่มีการเปลี่ยนแปลง ยกเว้น K+ ที่จะเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (p&lt;0.05) ในระยะที่ปลาฟื้นจากการสลบ ส่วนค่าทางเคมีอื่นๆ นั้นมีค่าไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับระยะปกติ ผลการศึกษานี้สามารถใช้เป็นข้อมูลเบื้องต้นในการเลือกใช้ยาสลบแบบฉีดเข้ากล้ามเนื้อร่วมกัน 2 ชนิดในการวางยาสลบปลากระเบน ให้เหมาะสมเพื่อช่วยลดความเครียด ลดความสูญเสียและเพิ่มความปลอดภัยให้กับปลากระเบนในการขนส่งหรือการตรวจวินิจฉัยรักษาหรือการรักษาปลากระเบน
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1514
title: Developing economic model for picture archiving and communication systems installment decision making

description: A hospital needs cost-benefit evidence to support decision making to invest in high cost Picture Archiving and Communication System (PACS). However, not many hospitals are capable of conduct economic study. The first objective of the study was to develop economic cost models for installment of PACS, partial PACS and film-based system. The secondary objective was to analyze cost saving of installment of three systems by using data that represented large, medium, and small sized hospitals. The last objective was to measure break even point of PACS of three size hospitals. Cost-benefit analysis was used as a study framework for develop economic cost models. Cost items came from work process study, interviewing head of radiology department and radiology technician and literature review. To test the models, utilization rate and cost were gathered from previous studies, reports, price list, and statistics and other available published data. Present value was used to adjust time value of money. Differential cost analysis was applied to interpret result of model testing. Accumulated present value was used to indicate break even point. Sensitivity analysis was also conducted. From literature review and work process study, economic models, developed from provider’s perspective, were composed of direct cost and indirect cost items. The model assumed nine years PACS lifetime, three percent discount rate, five percent wage rate, five years replacement of PACS related hardware, and ten years replacement of other PACS and film-based items, two percent increase in film cost per year, and eight percent increase in service utilization rate. After testing the models, it was found that partial PACS was strongly not recommended in all hospital sizes. PACS showed no break even point for small size hospital, but worth investing for medium and large size hospitals. Implementing PACS would have saved 24.5 and 60.2 million baht for medium and large size hospitals, respectively. Break even point was recognized in 4th year for both medium and large size hospitals. Sensitivity analysis suggested that lowering initial cash flow in small size hospital by 30% would make PACS worth investment. Moreover, if service utilization rate remained unchanged, medium size hospital should not invest in PACS as there was no gain on investment in 10 year period. The economic cost model developed in this study was posted at http://goo.gl/ljubyO. Any hospitals that need cost-benefit evidence to support PACS investment can access and download freely for further use.