cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1108
title: Cloning and expression analysis of genes in the G protein pathway in the black tiger shrimp Penaeusmonodon

description: การพิสูจน์เอกลักษณ์และลักษณะสมบัติของจีนและโปรตีนที่เกี่ยวข้องกับวิถีการส่งสัญญาณระหว่างการพัฒนารังไข่ มีความสำคัญต่อความเข้าใจของกลไกระดับโมเลกุลของการสมบูรณ์พันธุ์ของกุ้งกุลาดำ จึงหาลำดับนิวคลีโอไทด์ที่สมบูรณ์ของจีนที่เกียวข้องกับวิถีการส่งสัญญาณดังกล่าวของกุ้งกุลาดำ ประกอบด้วย P. monodon GTP binding protein alpha subunit G[subscript o] (PmG[subscript αo]), G protein gamma subunit (PmG[subscript γ]), calcitonin gene-related peptide-receptor component protein-like(PmCGRP-RCP) and downstream of receptor kinase(PmDrk)พบว่ามี ORF ขนาด 1065, 204, 417 และ 672 คู่เบส ตามลำดับ นอกจากนี้ยังพบลำดับนิวคลีโอไทด์บางส่วนของจีน GTP binding protein alpha subunit G[subscript q] (PmG[subscript αq]), GTP binding protein alpha subunit G[subscript s](PmG[subscript αs])และG protein beta 1 subunit(PmG[subscript β]) ตรวจสอบการแสดงออกของจีนต่างๆในรังไข่ของแม่พันธุ์กุ้งจากธรรมชาติด้วยวิธี quantitative real-time PCR พบว่า PmG[subscript αq], PmG[subscript αs] และ PmCGRP-RCPมีระดับการแสดงออกเพิ่มขึ้นระหว่างการพัฒนารังไข่ของกุ้งปกติที่ไม่ตัดก้านตา (P&lt; 0.05) ในขณะที่ PmDrkและ PmSelMมีระดับการแสดงออกระหว่างการพัฒนารังไข่ที่ไม่แตกต่างกันทางสถิติ(P&gt; 0.05) อย่างไรก็ตามการตัดตาไม่ส่งผลต่อระดับการแสดงออกของจีน PmDrk (P&gt; 0.05) แต่ส่งผลให้PmG[subscript αq], PmG[subscript αs] และ PmCGRP-RCPมีการแสดงออกลดลงระหว่างการพัฒนารังไข่อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P&lt; 0.05) ซึ่งแตกต่างจากPmSelMในกุ้งที่ตัดก้านตามีการแสดงออกสูงขึ้นระหว่างการพัฒนารังไข่เมื่อเทียบกับกุ้งปกติที่ไม่ตัดก้านตาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P&lt; 0.05) ผลการศึกษาบ่งชี้ว่า PmG[subscript αq], PmG[subscript αs], PmCGRP-RCPและ PmSelMมีหน้าที่สำคัญต่อการเจริญพันธุ์ โดยสามารถใช้จีนดังกล่าวเป็นเครื่องหมายโมเลกุลเพื่อตรวจสอบความสมบูรณ์พันธุ์ของแม่พันธุ์กุ้งกุลาดำ ทำการฉีดกระตุ้นกุ้งกุลาดำที่ทำการเลี้ยงด้วยฮอร์โมนโปรเจสเตอโรน 17β-estradiol และ serotonin (5-HT) และตรวจสอบการแสดงออกของจีนด้วยวิธี quantitative real-time PCR พบว่า 5-HT (50 µg/g น้ำหนักตัว) ซึ่งเป็น neurotransmitter ที่มีรายงานว่าสามารถกระตุ้นการพัฒนารังไข่ของกุ้งกุลาดำได้ ส่งผลต่อรูปแบบการแสดงออกของจีน PmCGRP-RCP โดยมีระดับการแสดงออกเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 6-48 ชั่วโมงหลังการฉีดกระตุ้น (P&lt; 0.05) ส่วนโปรเจสเตอโรน ส่งผลต่อการแสดงออกของ PmG[subscript αs]โดยทำให้มีการแสดงออกของจีนที่ลดลงในชั่วโมงที่ 24 หลังจากฉีดกระตุ้น (P&lt; 0.05) แต่ไม่มีผลต่อการแสดงออกของ PmDrk(P&gt; 0.05) ในขณะที่การฉีด 17β-estradiolให้ผลกระทบในทางตรงกันข้าม โดยการฉีดสารดังกล่าวส่งผลให้ระดับการแสดงออกของPmDrkต่ำลงหลังจากการฉีดกระตุ้นเป็นเวลา 7 และ 14 วัน (P&lt; 0.05) แต่ไม่ส่งผลต่อระดับการแสดงออกของ PmG[subscript αs] ในรังไข่ของกุ้งแม่พันธุ์ในภาวะเพาะเลี้ยง กระตุ้น (P&gt; 0.05) จากการศึกษาจีนที่เกี่ยวข้องกับวิถีการส่งสัญญาณระหว่างการพัฒนารังไข่ของกุ้งกุลาดำ บ่งชี้ว่าจีนดังกล่าวมีหน้าที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนารังไข่ของกุ้งกุลำดำ ซึ่งสามารถนำความรู้ความเข้าใจที่ได้ไปช่วยควบคุมความสมบูรณ์พันธุ์ของกุ้งกุลาดำในภาวะเพาะเลี้ยงต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1109
title: Regioselectivity of phenol alkylation using metal impregnated aluminium pillared bentonite

description: Aluminium-pillared clays such as aluminium-pillared bentonite (Al-PLB), aluminium-pillared taeniolite (Al-PLT) were synthesized by intercalation of AlCl₃ into clay interlayers and calcined at 500℃ for 1 h. The impregnation with metal chlorides (InCl₃, LaCl₃, CeCl₃, NdCl₃, and GdCl₃) was carried out with calcination at 450℃. The synthesized clays and raw clays were characterized using powder X-ray diffraction, N₂ adsorption-desorption, temperature programmed desorption of ammonia and inductively coupled plasma optical emission spectrometry techniques. These synthesized catalysts were used for acid-catalyzed phenols alkylation. The catalytic activity of synthesized clays was compared with raw clays (bentonite and taeniolite), different metal chlorides on Al-PLB and calcination temperatures and with Al-PLT. InCl₃/Al-PLB provided significantly the highest yield for O-alkylation, while Al-PLT calcined at 450℃ was selective for mono-substitution of C-alkylated product. The optimized conditions for acid-catalyzed reaction were disclosed. Those reactions could smoothly be proceeded in the presence of synthesized clays to furnish the corresponding products in good to excellent yield with excellent selectivity for O-alkylation under mild conditions.
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1110
title: Shape memory polymers from benzoxazine-modified epoxy

description: Shape memory properties of specimens consisted of aromatic epoxy (E), aliphatic epoxy (N), Jeffamine D230 (D) and BA-a benzoxazine monomer (B) were evaluated. The mole ratio of D/B = 1/0, 0.8/0.2, 0.6/0.4, 0.4/0.6, 0.2/0.8 and 0/1 were used as a mixed curing agent for epoxy system with a fixed E/N mole ratio of 1/1. Effects of BA-a content on thermal, mechanical and shape memory properties of epoxy-based shape memory polymers (SMPs) were investigated by differential scanning calorimetry (DSC), dynamic mechanical analysis (DMA), flexural test and shape recovery test. The results revealed that the obtained SMPs exhibited a higher flexural strength and flexural modulus than those of the unmodified epoxy-based SMP at room temperature and at 20℃ above glass transition temperature (T[subscript g]). The presence of 1 mole BA-a as a curing agent provided the specimen with the highest T[subscript g])., i.e. about 72℃ higher than that of epoxy-based SMP cured by Jeffamine D230. The results of the shape-memory tests suggested that the obtained SMPs showed outstanding shape recovery and shape ﬁxity performances with an addition of the BA-a. All SMP samples needed only a few minutes to fully recover to their original shape. The samples exhibited high shape fixity (98-99%) and shape recovery ratio (90-100%) which increased with increasing recovery temperature. In addition, recovery stress values increased with increasing BA-a mole ratio from 20 kPa to 38 kPa, when BA-a up to 1 mole ratio was added. All of the SMP samples fully recovered to their original shape at the end of 100 cycles with minimum change on their flexural strength.
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1111
title: Effect of ions on the hydroxylation of benzene to phenol by hydrogen peroxide over TS-1 catalyst

description: งานวิจัยนี้ศึกษาปฏิกิริยาไฮดรอกซิเดชันของเบนซีนเป็นฟีนอลโดยไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ในเครื่องปฏิกรณ์แบบสามเฟส ด้วยผลของไอออนต่างๆ(H⁺, NH₄⁺, NO₃⁻, Cl⁻ และ CH₃COO⁻) ในสารละลายโดยการใช้กรด 3 ชนิดและเกลือ 2 ชนิด(กรดไฮโดรคลอริก, กรดอะซิติก, กรดไนตริก,แอมโมเนียมไนเตรต และ แอมโมเนียมคลอไรค์) พบว่า ในสารละลายที่มีโปรตอน เบนซีนสามารถละลายได้เพิ่มมากขึ้นเนื่องจากความแข็งแรงของพันธะไฮโดรเจนในโมเลกุลของน้ำลดลง และในสารละลายที่มีไอออน NH₄⁺, NO₃- และ Cl⁻ อัตราการละลายของเบนซีนจะเพิ่มขึ้นเนื่องจากการลดลงของแรงตึงผิวและความหนืดของสารละลาย ในกรณี CH₃COO⁻ ไอออน เนื่องจากโมเลกุลมีส่วนที่ไม่มีขั้วจึงช่วยในการละลายของเบนซีนได้มากขึ้น ในส่วนของการเกิดปฏิกิริยา พบว่า ความเข้มข้นสมดุลและอัตราการละลายของเบนซีนส่งผลต่อการเกิดปฏิกิริยา ที่จุดเหมาะสมของความเข้มข้นสมดุลและอัตราการละลายของเบนซีน การเปลี่ยนแปลงของไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ไปเป็นผลิตภัณฑ์จะเพิ่มขึ้น นอกเหนือจากนั้น พบว่า ปฏิกิริยานี้สามารถอธิบายได้ด้วยแบบจำลองแลงเมียร-ฮินเชลวูดซึ่งสารตั้งต้นสองตัวจำเป็นต้องดูดซับลงบนพื้นผิวของตัวเร่งปฏิกิริยาเพื่อให้การเกิดปฏิกิริยา
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1737
title: ผลของน้ำผึ้งและน้ำสับปะรดต่อการอบแห้งและคุณภาพบีตรูตแช่อิ่มอบแห้ง

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของน้ำผึ้งและน้ำสับปะรดต่อการถ่ายเทมวลสาร จลนพลศาสตร์การอบแห้ง และคุณภาพของผลิตภัณฑ์บีตรูตแช่อิ่มอบแห้ง ขั้นแรกศึกษาภาวะที่เหมาะสมในการแช่บีตรูตในสารละลายผสมกรดซิตริกเข้มข้น 1% w/v และแคลเซียมคลอไรด์ความเข้มข้น 4 ระดับ (0, 0.5, 1.0 และ 1.5% w/v) พบว่าการใช้แคลเซียมคลอไรด์เข้มข้น 1.0% w/v ส่งผลให้ปริมาณแคลเซียมในชิ้นบีตรูตสูงที่สุดแต่ไม่แตกต่างจากการใช้แคลเซียมคลอไรด์เข้มข้น 1.5% w/v (p&gt;0.05) และให้ค่าความแข็งของชิ้น บีตรูตสูงสุดแต่ไม่แตกต่างจากการใช้แคลเซียมคลอไรด์เข้มข้น 0.5 และ 1.5% w/v (p&gt;0.05) ขั้นตอนที่สองศึกษาผลการใช้น้ำผึ้งและน้ำสับปะรดร่วมกับซูโครสต่อการถ่ายเทมวลสารในระหว่างการออสโมซิส โดยแช่ชิ้น บีตรูตในสารละลายซูโครสเข้มข้น 35 และ 45 องศาบริกซ์ ตามลำดับ ความเข้มข้นละ 6 ชั่วโมง โดยที่ระดับ 45 องศาบริกซ์ ทดแทนสารละลายซูโครสด้วยน้ำผึ้งและน้ำสับปะรดปริมาณ 10 และ 15% v/v (H-10, H-15, P-10 และ P-15) เปรียบเทียบกับชุดควบคุมที่ไม่มีการทดแทน และชุดเปรียบเทียบซึ่งทดแทนสารละลายซูโครสด้วยน้ำตาลอินเวิร์ตปริมาณ 10% v/v เมื่อพิจารณาค่าการสูญเสียน้ำ (WL) และค่าการเพิ่มขึ้นของของแข็ง (SG) ที่ชั่วโมงที่ 12 ของการออสโมซิส พบว่าบีตรูตชุด H-10 และ H-15 ให้ค่า WL และ SG สูงที่สุดเมื่อเทียบกับชุด อื่น ๆ เมื่ออบแห้งบีตรูตที่ผ่านการออสโมซิสที่อุณหภูมิ 60 องศาเซลเซียส จนผลิตภัณฑ์สุดท้ายมีความชื้นประมาณ 14% (โดยน้ำหนักเปียก) พบว่าชุด H-15 มีอัตราการอบแห้งสูงที่สุด รองลงมาคือชุด H-10, P-15, P-10 ชุดเปรียบเทียบ และชุดควบคุม ตามลำดับ เมื่อใช้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ทำนายพฤติกรรมการอบแห้ง พบว่าแบบจำลอง modified Henderson and Pabis สามารถทำนายพฤติกรรมการอบแห้งของผลิตภัณฑ์ได้ดีที่สุด การศึกษาคุณภาพของผลิตภัณฑ์หลังอบแห้งพบว่าชุด H-10 และ H-15 มีปริมาณน้ำตาลกลูโคสและฟรุกโทสสูงกว่าชุดอื่น ๆ (p≤0.05) ส่วนชุดควบคุมมีปริมาณน้ำตาลซูโครสสูงที่สุด เมื่อพิจารณาผลิตภัณฑ์หลังอบแห้งที่ระดับความชื้นประมาณ 14% (โดยน้ำหนักเปียก) พบว่าชุด H-10 และ H-15 มีค่า วอเตอร์แอกติวิตีและความสามารถในการเคลื่อนที่ของน้ำต่ำกว่าชุดอื่น ๆ เนื่องจากชุดดังกล่าวมีน้ำตาลกลูโคสและฟรุกโทสในปริมาณมากทำให้สามารถจับกับโมเลกุลน้ำได้ดี เมื่อพิจารณาลักษณะเนื้อสัมผัสพบว่าชุด H-15 มีค่าความแข็งและค่างานในการตัดต่ำที่สุดแต่ไม่แตกต่างจากชุด H-10 (p&gt;0.05) ขณะที่ชุดการทดลอง P-15 มีค่าความแข็งและค่างานในการตัดสูงกว่าชุดอื่น ๆ และพบว่าชุด H-10 และ H-15 ไม่เกิดผลึกน้ำตาลที่ผิวหน้า ขณะที่ชุดควบคุมเกิดผลึกน้ำตาลที่ผิวหน้ามากที่สุด ผลิตภัณฑ์ทั้งหกชุดมีเฉดสีแดง โดยที่ชุดควบคุมมีค่า L* และ a* สูงที่สุดอย่างมีนัยสำคัญ (p≤0.05) ขณะที่ชุด H-15 มีค่า L*, a*, b* และความเข้มสีต่ำที่สุด เมื่อเก็บผลิตภัณฑ์ไว้ 30 วัน พบว่าทุกชุดมีค่า L*, a*, b* และความเข้มสีลดลง ยกเว้นชุด H-10 ที่มีค่า a* และความเข้มสีใกล้เคียงกับผลิตภัณฑ์หลังอบแห้ง การประเมินคุณภาพทางประสาทสัมผัสพบว่าชุด H-15 มีคะแนนความชอบโดยรวมสูงที่สุด ส่วนปริมาณแบคทีเรีย ยีสต์และรา ของทุกชุดมีปริมาณต่ำกว่าเกณฑ์ที่มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมกำหนดไว้สำหรับผลิตภัณฑ์ผลไม้แห้ง (มอก. 919-2532) การเปลี่ยนแปลงทางสัณฐานของเซลล์ พบว่าบีตรูตที่ผ่านการออสโมซิสในสารละลายทั้งหกชุดมีการหดตัวของเซลล์ชัดเจน และหดตัวมากขึ้นเมื่อผ่านการอบแห้ง โดยชุด H-10 และ H-15 มีการหดตัวของเซลล์ต่ำสุด
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1738
title: การใช้ฟิล์มบริโภคได้เสริมสารต้านจุลินทรีย์ในผลิตภัณฑ์ปลากะพง (Lates calcarifer) รมควันเย็น

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิธีการแปรรูปที่เหมาะสมในการผลิตปลากะพงรมควันเย็นและศึกษาการใช้ฟิล์มบริโภคได้ต้านจุลินทรีย์เพื่อยืดอายุการเก็บรักษาผลิตภัณฑ์ โดยแบ่งงานวิจัยเป็น 3 ขั้นตอน ดังนี้ ขั้นตอนที่ 1 ศึกษากระบวนการรมควันเย็นที่เหมาะสม โดยแช่ชิ้นเนื้อข้างลำตัวปลากะพงในน้ำตะไคร้ที่เติมเกลือ แปรความเข้มข้นของเกลือ 3 ระดับ ได้แก่ 5, 10 และ 15% (w/v) ใช้เวลาในการแช่ปลา 30 นาที (ปลา ต่อ สารสกัดตะไคร้ผสมเกลือ, 1:1) จากนั้นแปรอุณหภูมิรมควัน 3 ระดับ ได้แก่ 35, 40 และ 45°C และแปรเวลารมควัน 2, 2.5 และ 3 ชม. พบว่า เมื่อเพิ่มอุณหภูมิและเวลาในการรมควันมากขึ้น ตัวอย่างปลาที่ได้มีความชื้นลดลง เนื้อสัมผัสแข็งขึ้น ค่า L* และ a* ของตัวอย่างมีแนวโน้มลดลง ในขณะที่ค่า b* ของตัวอย่างมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (p &lt; 0.05) ส่งผลให้ตัวอย่างปลารมควันมีสีเข้มขึ้น และเมื่อนำตัวอย่างที่แช่สารละลายเกลือที่มีความเข้มข้นของเกลือสูงขึ้น ไปรมควันที่อุณหภูมิเดียวกันและใช้เวลารมควันเท่ากัน พบว่า ปริมาณความชื้นของตัวอย่างลดลงอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเพิ่มความเข้มข้นของสารละลายเกลือ แต่ตัวอย่างดังกล่าว มีค่า L* a* และ b* ไม่แตกต่างกันทางสถิติ (p &gt; 0.05) ผลการประเมินทางประสาทสัมผัสของตัวอย่างที่เลือกมาพบว่าผู้บริโภคให้คะแนนการยอมรับในผลิตภัณฑ์ปลากะพงรมควันเย็นที่ผลิตจากเนื้อปลากะพงขาวแช่ในน้ำตะไคร้ที่เติมเกลือ ความเข้มข้นของเกลือ 5% (w/v) ใช้เวลาในการแช่ปลา 30 นาที รมควันที่อุณหภูมิ 45°C ใช้เวลารมควัน 2 ชม. มากที่สุด ค่าวอเตอร์แอคติวิตี (aw) ของปลากะพงรมควันเย็น มีค่า 0.957 ค่า L* a* และ b* มีค่า 46.87, 6.04 และ 13.17 ตามลำดับ มีความชื้น ปริมาณโปรตีน ไขมัน เถ้าและคาร์โบไฮเดรตร้อยละ 71.48, 18.9, 2.31, 2.78, 4.53 and 2.98 ตามลำดับ จำนวนเชื้อจุลินทรีย์ทั้งหมด 3.5x10³ CFU/g จำนวนยีสต์และรา น้อยกว่า 30 CFU/g ขั้นตอนที่ 2ศึกษาการนำฟิล์มบริโภคได้ต้านจุลินทรีย์ 3 ชนิด ได้แก่ ฟิล์มเพกตินที่ตรึงไลโพโซมของสารต้านจุลินทรีย์จากสมุนไพร ได้แก่ น้ำมันหอมระเหยจากกระเทียม กานพลูและสารสกัดจากทับทิมด้วยเอธานอล ฟิล์มคาราจีแนนเติมน้ำมันหอมระเหยจากอบเชยและฟิล์มไคโตซานผสมไนซิน นำตัวอย่างที่หุ้มฟิล์มบรรจุในถุงพลาสติก LDPE ปิดผนึกและเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 4ºC พบว่า ฟิล์มไคโตซานผสมไนซินมีประสิทธิภาพในการยืดอายุของผลิตภัณฑ์ได้นานที่สุด 40 วัน ในขณะที่ฟิล์มคาราจีแนนที่ใส่สารสกัดจากอบเชยและฟิล์มเพกตินผสมไลโพโซมของน้ำมันกานพลู น้ำมันกระเทียมและสารสกัดจากเปลือกทับทิมด้วยเอธานอล สามารถยืดอายุของผลิตภัณฑ์ได้นาน 30 และ 25 วันตามลำดับ โดยผู้บริโภคให้คะแนนการยอมรับผลิตภัณฑ์ปลากะพงรมควันเย็นที่หุ้มฟิล์มไคโตซานผสมไนซินมากที่สุด (p &lt; 0.05) และขั้นตอนที่ 3 ศึกษาประสิทธิภาพการยับยั้งจุลินทรีย์ก่อโรคและทำให้อาหารเสื่อมเสียของฟิล์มไคโตซานผสมไนซินต่อปลากะพงรมควันเย็น พบว่าฟิล์มสามารถยับยั้งการเจริญของเชื้อจุลินทรีย์ (total plate count, Lactic acid bacteria, Listeria spp. and Staphylococcus aureus) ได้ตลอดอายุการเก็บรักษา 40 วัน
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1739
title: คุณค่าทางอาหารและฤทธิ์ต้านออกซิเดชันของเห็ดป่าบริโภคได้จากภาคเหนือของประเทศไทย

description: ศึกษาคุณค่าทางอาหารและฤทธิ์ต้านออกซิเดชัน รวมถึงผลของกระบวนการ แปรรูปเพื่อยืดอายุการเก็บรักษาเห็ดป่าบริโภคได้จากภาคเหนือของประเทศไทย เห็ดป่าบริโภคได้ที่นำมาศึกษามี 7 ชนิด ได้แก่ เห็ดหล่มขาว (Russula delica Fr.) เห็ดโคน (Termitomyces sp.) เห็ดไข่ห่านขาว (Amanita princeps Corner et Bas.) เห็ดไข่ห่านเหลือง (Amanita calyptroderma Ark. et Bal.) เห็ดแดง (Russula lepida Fr.) เห็ดห้า (Phaeogyroporus braunii [Bres.] Sing.) และเห็ดเผาะ (Astreaus sp.) การศึกษาองค์ประกอบเคมีของเห็ดป่าบริโภคได้พบว่า เห็ดป่าสดมีความชื้นสูงอยู่ในช่วง 80.30-93.96 กรัมต่อ 100 กรัมน้ำหนักสด และประกอบด้วยคาร์โบไฮเดรต โปรตีน ไขมัน เส้นใยหยาบ และเถ้า ในปริมาณ 49.50-59.74, 18.35-27.57, 1.47-5.85, 4.19-12.90 และ 4.03-10.74 กรัมต่อ 100 กรัมน้ำหนักแห้ง เห็ดหล่มขาวมีปริมาณคาร์โบไฮเดรต (59.74 กรัมต่อ 100 กรัมน้ำหนักแห้ง) สูงที่สุด ส่วนเห็ดห้า มีปริมาณโปรตีน (27.57กรัมต่อ 100 กรัมน้ำหนักแห้ง) สูงที่สุด เมื่อวิเคราะห์ปริมาณแร่ธาตุหลักในเห็ด ได้แก่ เหล็ก แคลเซียม โพแทสเซียม และฟอสฟอรัส พบว่าเห็ดที่นำมาศึกษามีปริมาณแร่ธาตุโดยเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 3.43-15.35, 16.83-85.84, 577.32-3,169.50 และ 144.63-701.25 มิลลิกรัมต่อ 100 กรัมน้ำหนักแห้ง ตามลำดับ ปริมาณสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมดของเห็ดอยู่ในช่วง 6.14-20.63 มิลลิกรัมกรดแกลลิกต่อกรัมน้ำหนักแห้ง โดยเห็ดเผาะและเห็ดห้ามีปริมาณสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมดสูงที่สุด ผลการศึกษาชนิดและปริมาณกรดอะมิโนในเห็ดป่าบริโภคได้พบ กรดกลูทามิก (2.82-43.64 มิลลิกรัมต่อกรัมน้ำหนักแห้ง) และกรดแอสพาร์ติก (3.25-19.57 มิลลิกรัมต่อกรัมน้ำหนักแห้ง) เป็นกรดอะมิโนที่มีมากที่สุดในเห็ด และกรดอะมิโนที่มีจำกัดในเห็ดคือ ซิสเทอีน เมไทโอนีน และไลซีน เห็ดป่าบริโภคได้ทุกชนิดมีค่า Amino Acid Score (AAS) ต่ำกว่า 100ซึ่งคุณภาพโปรตีนของเห็ดเหล่านี้จัดเป็นอาหารที่มีโปรตีนไม่สมบูรณ์ การวิเคราะห์ฤทธิ์ต้านออกซิเดชันของสารสกัดจากเห็ดรายงานในรูป EC50 ของวิธีวิเคราะห์ DPPH (2,2-diphenyl-l-picrylhydrazyl) radical scavenging activity และ reducing power ค่า EC50 ของเห็ดป่าบริโภคได้อยู่ในช่วง 5.00-50.00, 11.67-55.56 มิลลิกรัมน้ำหนักแห้งต่อมิลลิลิตร ตามลำดับ ขณะที่การวิเคราะห์ chelating effect on ferrous ions ของเห็ด 10 มิลลิกรัมน้ำหนักแห้ง มีค่า chelating effect ร้อยละ 49.03-80.27 ส่วนค่า AEAC (ascorbic acid equivalent capacity) และค่า TE (trolox equivalent) ของเห็ดป่าบริโภคได้อยู่ในช่วง 19.38-77.40 มิลลิกรัมกรดแอสคอร์บิกต่อ 100 กรัมน้ำหนักแห้ง และ 6.52-42.23 ไมโครโมล trolox ต่อกรัมน้ำหนักแห้ง ตามลำดับ เห็ดป่าบริโภคได้มีฤทธิ์ต้านออกซิเดชันในด้านต่างๆ สูงกว่าเห็ดหอม (Lentinus edodes) ที่เพาะเพื่อการค้า (p ≤ 0.05) และการอบแห้งเห็ดป่าที่อุณหภูมิ 50 องศาเซลเซียส นาน 8 ชั่วโมง มีผลต่อองค์ประกอบเคมีและฤทธิ์ต้านออกซิเดชันของเห็ดที่เลือกมาศึกษา กรดอะมิโนของเห็ดป่าอบแห้ง (เห็ดหล่มขาว เห็ดห้า และเห็ดเผาะ) มีปริมาณต่ำกว่าเห็ดสดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p ≤ 0.05) เช่นเดียวกับปริมาณสารประกอบฟีนอลิกและฤทธิ์ต้านออกซิเดชัน (เห็ดหล่มขาวและเห็ดห้า)
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1740
title: ผลของอุณหภูมิในการอบแห้งต่อฤทธิ์ต้านออกซิเดชันของกระเจี๊ยบแดง Hibiscus sabdariffa

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของอุณหภูมิในการอบแห้ง และระยะเวลาการเก็บต่อฤทธิ์ต้านออกซิเดชันของกลีบเลี้ยงดอกกระเจี๊ยบแดง ตัวอย่างสดที่ใช้ศึกษามีปริมาณสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมดคำนวณในรูปของกรด แกลลิก 74.59 มิลลิกรัมต่อกรัมกระเจี๊ยบแดง (น้ำหนักแห้ง) มีปริมาณแอนโทไซยานินคำนวณในรูปของไซยานิดิน-3- กลูโคไซด์ 11.5 มิลลิกรัมต่อกรัมกระเจี๊ยบแดง (น้ำหนักแห้ง) มีฤทธิ์ต้านออกซิเดชันที่วิเคราะห์ในรูป DPPH radical scavenging activity รายงานเป็นค่าความสามารถในการกำจัดอนุมูลอิสระเทียบเท่าวิตามินซี 15.24 มิลลิกรัมวิตามินซีต่อกรัมกระเจี๊ยบแดง (น้ำหนักแห้ง) และมีฤทธิ์ต้านออกซิเดชันที่วิเคราะห์ในรูป ferric ion reducing antioxidant power เทียบเท่า trolox 272.67 ไมโครโมลต่อกรัมกระเจี๊ยบแดง (น้ำหนักแห้ง) ในขั้นแรกศึกษาผลของอุณหภูมิ (55, 60, 65 และ 70 องศาเซลเซียส) ต่ออัตราการอบแห้งกระเจี๊ยบแดง พบว่าการอบแห้งกระเจี๊ยบแดงที่ 70 องศาเซลเซียส มีอัตราการอบแห้งสูงที่สุด รองลงมาคือที่ 65, 60 และ 55 องศาเซลเซียส ตามลำดับ เมื่อวิเคราะห์สมบัติของสารสกัด เมทานอลจากกระเจี๊ยบแดงอบแห้ง (ความชื้นร้อยละ 9 โดยน้ำหนักเปียก) พบว่ากระเจี๊ยบแดงที่อบแห้งที่ 60 องศา-เซลเซียส มีปริมาณสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมด ปริมาณแอนโทไซยานิน และฤทธิ์ต้านออกซิเดชันสูงที่สุด (p≤0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับกระเจี๊ยบแดงที่อบแห้งที่อุณหภูมิอื่น ๆ เมื่อนำกระเจี๊ยบแดงอบแห้งจากขั้นตอนที่หนึ่งมาชงชา พบว่า น้ำชาจากกระเจี๊ยบแดงที่อบแห้งที่ 60 องศาเซลเซียส มีปริมาณสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมด ปริมาณแอนโทไซยานิน และฤทธิ์ต้านออกซิเดชันสูงที่สุด (p≤0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับน้ำชาจากกระเจี๊ยบแดงที่อบแห้งที่อุณหภูมิอื่น ๆ จากนั้นแปรอุณหภูมิในการอบแห้ง (55, 60 และ 65 องศาเซลเซียส) และระยะเวลาการเก็บ (1, 70 และ 140 วัน) กระเจี๊ยบแดง พบว่าที่ระยะเวลาการเก็บเดียวกันกระเจี๊ยบแดงที่อบแห้งที่ 60 องศาเซลเซียส มีปริมาณสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมด ปริมาณแอนโทไซยานิน และฤทธิ์ต้านออกซิเดชันสูงที่สุด (p≤0.05) รองลงมาคือกระเจี๊ยบแดงที่อบแห้งที่ 55 และ 65 องศา-เซลเซียส ตามลำดับ และเมื่อระยะเวลาการเก็บเพิ่มขึ้นฤทธิ์ต้านออกซิเดชันของกระเจี๊ยบแดงที่อบแห้งที่ทุกอุณหภูมิจะมีแนวโน้มลดลง (p≤0.05) ซึ่งการลดลงของฤทธิ์ต้านออกซิเดชันสอดคล้องกับการลดลงของปริมาณสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมด และปริมาณแอนโทไซยานิน ขั้นตอนสุดท้ายศึกษาผลของอุณหภูมิในการอบแห้ง (55, 60 และ 65 องศา-เซลเซียส) และระยะเวลาการเก็บ (1, 21, 42, 63, 84, 105, 126, 147 และ 168 วัน) ต่อฤทธิ์ต้านออกซิเดชันของน้ำชากระเจี๊ยบ พบว่าที่ระยะเวลาการเก็บเดียวกันน้ำชาจากกระเจี๊ยบแดงที่อบแห้งที่ 60 องศาเซลเซียส มีปริมาณสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมด ปริมาณแอนโทไซยานิน และฤทธิ์ต้านออกซิเดชันสูงที่สุด (p≤0.05) และเมื่อระยะเวลาการเก็บเพิ่มขึ้นฤทธิ์ต้านออกซิเดชันของน้ำชาจากกระเจี๊ยบแดงที่อบแห้งที่ทุกอุณหภูมิจะมีแนวโน้มลดลง (p≤0.05) ซึ่งการลดลงของฤทธิ์ต้านออกซิเดชันสอดคล้องกับการลดลงของปริมาณสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมด และปริมาณ แอนโทไซยานิน
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1741
title: ความรู้ในงานประชาสัมพันธ์และการนำไปใช้เพื่อความสำเร็จทางการตลาด

description: สำรวจระดับความรู้ในงานประชาสัมพันธ์ของนักการตลาด และอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างการนำการประชาสัมพันธ์ไปใช้ในการตลาด กับความสำเร็จทางการตลาด และอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างระดับการศึกษาและประสบการณ์การทำงานทางการตลาด ของนักการตลาดกับความรู้ในงานประชาสัมพันธ์ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey research) โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างคือ พนักงานทุกระดับชั้นของบริษัทที่ทำงานในสายงานการตลาด หรือในฝ่ายที่มีหน้าที่รับผิดชอบงานการตลาด ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล เป็นจำนวน 400 ท่าน ผลการวิจัยพบว่า1. ความรู้ในงานประชาสัมพันธ์ของนักการตลาดอยู่ในระดับสูง นอกจากนี้ ระดับความรู้ในงานประชาสัมพันธ์ของนักการตลาด ไม่มีความสัมพันธ์กับระดับการศึกษาของนักการตลาด แต่มีความสัมพันธ์กับประสบการณ์การทำงานทางการตลาดในระดับต่ำมาก และเป็นความสัมพันธ์แบบผกผัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 2. ความถี่ในการใช้เครื่องมือประชาสัมพันธ์ทางการตลาดโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณาในรายละเอียด พบว่าเครื่องมือประชาสัมพันธ์ที่มีความถี่ในการใช้อยู่ในระดับมาก ได้แก่ โบรชัวร์/ใบปลิว เว็บไซต์ การจัดประชุม/สัมมนา อีเมล โปสเตอร์ ภาพข่าวทางหนังสือพิมพ์ นิตยสาร และการจัดงานนิทรรศการ นอกจากนี้ยังพบว่า ความถี่ในการใช้เครื่องมือประชาสัมพันธ์ทางการตลาด มีความสัมพันธ์กับความสำเร็จทางการตลาด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และเป็นความสัมพันธ์ในระดับต่ำ 3. ในบริษัทที่เป็นกลุ่มตัวอย่างพบว่า มีรูปแบบความเกี่ยวข้องกันระหว่างการประชาสัมพันธ์และการตลาด เป็นลักษณะฝ่ายประชาสัมพันธ์อยู่ในฝ่ายการตลาดมากที่สุด และพบว่ามีความสัมพันธ์กับความสำเร็จทางการตลาด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1112
title: Characterization of a novel protein containing TBC1 domain in the black tiger shrimp Penaeus monodon and its role in reponse to white spot syndrome virus infection

description: TBC domain (TRE2/BUB2/CDC16) is a 200-amino-acid protein containing a Rab-GTPase-activating protein (GAP) homology domain required for regulating the activity of Rab proteins which are center of endocytic membrane trafficking in cells. From cDNA microarray analysis, a novel PmTBC1D20 gene with deduced amino acid sequences that showed significant similarity with TBC1D20 protein in many organisms was up-regulated in response to White Spot Syndrome Virus (WSSV) in the black tiger shrimp (Penaeus monodon). In this study, a full-length sequence of PmTBC1D20 gene was determined by Rapid Amplification of cDNA Ends technique. The full-length sequence contained 2,004 bp with an open reading frame encoding a 480 amino acid protein. The PmTBC1D20 mRNA was expressed in many tissues including hemocytes and up-regulated about 2.3 and 2.0 fold at 24 and 48 h after WSSV infection, respectively. The effect of PmTBC1D20 suppression upon WSSV infection in primary hemocyte cell culture using RNA interference technique was investigated. The result revealed that the transcription level of VP28 gene, an envelope protein of WSSV, was decreased by about 50%. Moreover, the suppression of PmTBC1D20 transcript in WSSV-infected shrimp reduced the expression of three WSSV genes; VP28, ie1, and WSV477 by 90% compared to the control shrimp. When observed under the fluorescence microscope using coimmunofluorescense technique, the VP28 transcription level in PmTBC1D20 suppressed WSSV-infected hemocyte cells detected with anti-VP28 antibody was also decreased. Localization of PmTBC1D20 protein using anti-TBC antibody in shrimp hemocyte revealed that PmTBC1D20 protein localized both in cytoplasm and nuclear membrane in all types of hemocyte cells and the PmTBC1D20 protein signal in hemocytes of 48 h-WSSV-infected shrimp was higher than in the hemocytes of uninfected shrimp.These results suggested that PmTBC1D20 is involved in WSSV infection.
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1113
title: Do proprietary investors front run other investors' large orders?

description: The proprietary trading pattern is investigated around the large order events of individual, foreign, institution and insider investors to examine whether they front run other investors’ large orders, using the data from the Stock Exchange of Thailand (SET) during March 2007 to December 2009. The proprietary investors have statistically significant daily abnormal volume, in the same direction with the impending large orders, before the event date of the individual and insider large order events. The results suggest the evidence of front running in aggregate, after removing other explanations. Moreover, the daily abnormal returns and cumulative abnormal returns (CAR) around the large order events of each investor type suggest that the profits from front running the individual large orders are inconclusive. For the insider large order event, the proprietary investors gain on average according to the insider large buy event, while they not only have no profit but also lose the opportunities to gain according to the insider large sell event.