cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.523
title: IMPLEMENTATION OF ENERGY STORAGE SYSTEM WITH FLEET MANAGEMENT ON ELECTRIC SHUTTLE BUSES

description: Electric public bus scheduling problem is studied for the service in Chulalongkorn university campus. This thesis presents an integrated bus scheduling simulation combined with options of energy storage system with the target to minimize the wait time. The bus system is simulated by Arena software for the bus scheduling. The solution dictates the change of the bus schedule; the resulting change of wait time is then observed. Lead-acid equipped with supercapacitor and lithium-ion batteries were compared in this study to exhibit the improved performance. The supercapacitor hybrid and lithium-ion battery provides an improvement of 14% and 45.7% in discharge energy, respectively. The supercapacitor hybrid was shown to reduce battery stress as well as improved driving dynamics. The optimized lead-acid case can reduce the waiting time significantly and at the similar level to the supercapacitor hybrid. With much higher cost, the lithium-ion battery reduce the waiting time the most by 25% due to its superior energy efficiency as well as shorter charging period. The full-scaled battery testing also performed and compared with the lab-scaled battery. There is no discernible difference between both experiments. This study concludes that, compared to full-scaled test, the lab-scaled test is an alternative way to test the energy storage system on electric shuttle buses.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.98
title: ชนิด ความชุกชุม และการกระพริบแสงของหิ่งห้อยในป่าชายเลนลุ่มน้ำเวฬุ จังหวัดจันทบุรี

description: การศึกษา ชนิด ความชุกชุม และการกระพริบแสงของหิ่งห้อยในป่าชายเลนบริเวณสถานีพัฒนา ทรัพยากรป่าชายเลนที่ 2 ลุ่มน้ำเวฬุ จังหวัดจันทบุรี ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 จนถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2556 พบหิ่งห้อย 3 ชนิด คือ หิ่งห้อยชนิดเด่นที่อยู่ปะปนกัน 2 ชนิด ได้แก่ Pteroptyx malaccae และ P. valida นอกจากนี้ยังพบหิ่งห้อยชนิด Asymmetricata circumdata อีกด้วย ในแต่ละเดือนที่ศึกษาใช้วิธีการถ่ายภาพการกระพริบแสงของหิ่งห้อยในช่วงคืนเดือนแรม และใช้จำนวนแสงกระพริบของหิ่งห้อยที่ปรากฏอยู่บนภาพถ่ายเป็นข้อมูลของความชุกชุมและข้อมูลการกระพริบแสงของหิ่งห้อย ผลการศึกษาความชุกชุมของหิ่งห้อยพบว่ามีความชุกชุมของหิ่งห้อย P. valida และ P. malaccae มากที่สุดอย่างมีนัยสำคัญในเดือนตุลาคม นอกจากนี้ยังพบว่าความชุกชุมของหิ่งห้อยแปรผันตามอุณหภูมิอากาศและความชื้นสัมพัทธ์อากาศ แต่แปรผกผันกับปริมาณน้ำฝน อย่างไรก็ตามจากการศึกษาไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของความชุกชุมของหิ่งห้อยระหว่างฤดูฝนกับฤดูแล้ง ช่วงเวลาที่หิ่งห้อยกระพริบแสงมากอยู่ที่ช่วงเวลาประมาณ 19:00 – 22:00 น. หลังจากช่วงเวลานี้การกระพริบแสงของหิ่งห้อยค่อย ๆ ลดน้อยลงจนถึงเวลาใกล้รุ่ง แม้ว่าจะพบการกระพริบแสงของหิ่งห้อยทั้งสองชนิดในพื้นที่ศึกษามากในเดือนตุลาคมและเดือนมีนาคม แต่การกระพริบแสงยังคงปรากฏให้พบเห็นตลอดทุกเดือนที่ทำการศึกษาลักษณะเช่นนี้บ่งให้เห็นว่าพื้นที่ศึกษาสามารถถูกใช้เป็นพื้นที่ท่องเที่ยวเชิงนิเวศได้ตลอดทั้งปี การจัดการป่าชายเลนและการท่องเที่ยวเชิงนิเวศควรจะมีการวางแผนสำหรับการอนุรักษ์หิ่งห้อยในพื้นที่ เช่น ช่วงเวลาที่เหมาะสมในการเข้าชมการกระพริบแสงของหิ่งห้อยในพื้นที่นี้ คือ ช่วงคืนเดือนแรมเวลา 19:00 น. – 22:00 น.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.106
title: LIFE CYCLE ASSESSMENT OF VEHICLE BATTERIES

description: This study evaluated environmental impacts throughout the life cycle of the three types of vehicle batteries which were maintenance free, hybrid, and conventional batteries. Five environmental impacts were evaluated, i.e. global warming potential, acidification, ozone depletion, heavy metal emission and energy resource consumption. Functional unit was one unit of battery (12V) with the capacity of not less than 75 Ampere-hour (Ah) for pickup trucks with a life time of 4 years. The result showed that, without recycling scheme, the maintenance free, hybrid, and conventional batteries emitted GHGs gas 62.3, 83.4, and 119 kgCO2eq and sulfur dioxide 0.961, 1.21, and 1.66 kgSO2eq, respectively. The maintenance free battery released 4.35E-06 following by 5.67E-06, and 7.99E-06 kgCFC11eq by hybrid, and conventional batteries, respectively. The emission of heavy metal was from lead accounted for 4.54E-02 (maintenance free), 5.66E-02 (hybrid), and 7.44E-02 (conventional) kgPbeq. All batteries consumed energy throughout their lives, i.e. 1,072 MJ LHV for maintenance free, 1,462 MJ LHV for hybrid, and 2,116 MJ LHV for the conventional battery. The conventional battery affected the environment more significantly than the hybrid and maintenance free, respectively. The raw material acquisition stage and waste management stage were two main causes for the environmental impacts. The acquisition of lead resulted in a large quantity of gas being emitted, while sodium hydroxide used to neutralize sulfuric acid could pose some serious effect on the water course. This study proposed two options to reduce the environmental impacts: 1) Recycling materials from collected spent batteries, and 2) Replacement of sodium hydroxide (NaOH) with calcium hydroxide (Ca(OH)2). Each environmental mitigating option could be further classified into three scenarios, i.e. Option A (75% collection, Ca(OH)2 as pretreatment chemical), Option B (100% collection, NaOH), Option C (100% collection, Ca(OH)2 as pretreatment chemical). In general, Option C provided the highest potential of reducing most of environmental impacts. Option A gave the second best when focused mainly on global warming potential, ozone depletion, and energy resource consumption whereas Option B provided the second best performance when acidification and energy resource consumption. In part of economic analysis, maintenance free battery was better than hybrid and conventional batteries in terms of environmental consideration for purchase a new battery option. Turning in an old battery and purchasing a new one option was better for hybrid battery than the other two.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.107
title: REDUCTION OF BACTERIOPHAGE IN SURFACE WATER BY COAGULATION WITH CERAMIC MEMBRANE MICROFILTRATION

description: The main objective of this study was examining the reduction of F-specific RNA bacteriophage Qβ from spiked-surface water by coagulation with ceramic membrane microfiltration. The effects of pore size of the ceramic membrane (0.1, 0.5 and 1.0 µm), coagulant dosages (1.5, 2.0, 2.5 and 3.0 mg-Al/L), and initial bacteriophage Qβ concentration (5.00E+05, 8.00E+06 และ 8.00E+07 PFU/mL) to the reduction of F-specific RNA bacteriophage Qβ were investigated. Bacteriophage Qβ was used as an indicator of human enteric viruses which a major cause of waterborne diseases. The reduction performance of Qβ was measured by overlay plaque assay and reported in plaque forming unit (PFU) method. In this study, water sample was collected from Ping River in December 2011 (Chiang Mai, Thailand), which contained turbidity of 41.77 NTU. Polyaluminium Chloride (PACl) was used as a coagulant in coagulation process. From the experiment results, the smaller pore size ceramic membrane, microfiltration yields higher bacteriophage Qβ log removal. When the coagulation was applied, coagulants dosage strongly affected bacteriophage Qβ removal. The high log removal (7.9) was achieved with 0.1 µm ceramic membrane pore size at 3.0 mg-Al/L PACl dosage, while 0.2 log removal was observed by ceramic membrane microfiltration alone. Furthermore bacteriophage Qβ concentrations in feed water affected the removal efficiency as well. The high initial Qβ concentration (8.00E+07 PFU/mL) was affected the reduction efficiency. It was required more amount of PACl dosage to form the large aggregate which larger than the pore size of 0.1 µm ceramic membrane microfiltration. At the highest PACl dosage coagulation(3.0 mg-Al/l) , 0.5 µm and 0.1 µm pore size achieved equivalent capability to reduce bacteriophage Qβ. Thus, the PACl coagulation with 0.5 µm ceramic membrane filtration was the achievable condition for reduce bacteriophage Qβ since it can produce in larger filtrated volume than 0.1 µm.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.108
title: การพัฒนาแบบจำลองสมรรถนะเครื่องทำน้ำเย็นแบบดูดกลืน

description: ในวิทยานิพนธ์นี้ได้ศึกษาแบบจำลองสมรรถนะเครื่องทำน้ำเย็นระบบดูดกลืนขนาด 10 กิโลวัตต์ ด้วยการสร้างแบบจำลองโครงข่ายประสาทเทียมแบบแพร่ย้อนกลับ ตัวแปรในแบบจำลองมีอุณหภูมิน้ำร้อนเข้าและออกในช่วง 80 ถึง 100 ℃ อุณหภูมิน้ำเย็นเข้าและออกในช่วง 5 ถึง 18℃ และอุณหภูมิน้ำหล่อเย็นเข้าและออกในช่วง 27 ถึง 40℃ เพื่อทำนายค่าสัมประสิทธิ์สมรรถนะ COP ของเครื่องทำน้ำเย็น มีฟังก์ชัน Log-Sigmoid เป็นฟังก์ชันการแปลง ในการเรียนรู้ด้วยโครงข่ายประสาทเทียมจะมีการเปลี่ยนจำนวนชั้นซ่อนและจำนวนนิวรอน เพื่อให้ได้ความสัมพันธ์ที่แม่นยำที่สุด โดยสมการที่ได้จากแบบจำลองโครงข่ายประสาทเทียมสามารถนำไปใช้ควบคุมการทำงานของเครื่องทำน้ำเย็น โดยการปรับอุณหภูมิน้ำหล่อเย็นเข้าเครื่องทำน้ำเย็น (TC,i) และอุณหภูมิน้ำร้อนเข้าเครื่องทำน้ำเย็น (TG,i) ตามภาระการทำความเย็น (Load) ที่ 100% 75% และ 50% เพื่อหาค่าสัมประสิทธิ์สมรรถนะ COP ที่ดีที่สุดของเครื่องทำน้ำเย็นผลจากการเรียนรู้ด้วยโครงข่ายประสาทเทียมพบว่า แบบจำลองโครงข่ายประสาทเทียม 4-3-3-4-1 ที่ใช้ข้อมูลป้อนเข้า 4 ข้อมูล คือ อุณหภูมิน้ำเย็นเข้าเครื่องทำน้ำเย็น (TE,i) อุณหภูมิน้ำเย็นออกจากเครื่องทำน้ำเย็น (TE,o) อุณหภูมิน้ำหล่อเย็นเข้าเครื่องทำน้ำเย็น (TC,i) และอุณหภูมิน้ำร้อนเข้าเครื่องทำน้ำเย็น (TG,i) มีค่าผลรวมของกำลังสองของความคลาดเคลื่อนน้อยที่สุดคือ 0.0176 ส่วนค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจในการเรียนรู้มีค่ามากที่สุด 0.9780 เมื่อนำสมการทำนายค่าสัมประสิทธิ์สมรรถนะ COP จากแบบจำลองนี้มาควบคุมการทำงานของเครื่องทำน้ำเย็นระบบดูดกลืน ให้มีอุณหภูมิน้ำเย็นที่ออกจากเครื่องทำน้ำเย็น 5 ℃ พบว่า ที่ภาระการทำความเย็น 100% (8.28 kW) จะใช้อุณหภูมิน้ำหล่อเย็นเข้าเครื่องทำน้ำเย็น (TC,i) 28℃ อุณหภูมิน้ำร้อนเข้าเครื่องทำน้ำเย็น (TG,i)70℃ และภาระการทำความเย็น 75% (6.21 kW) จะใช้อุณหภูมิน้ำหล่อเย็นเข้าเครื่องทำน้ำเย็น (TC,i) 28℃ อุณหภูมิน้ำร้อนเข้าเครื่องทำน้ำเย็น (TG,i) 70℃ และที่ภาระการทำความเย็น 50% (4.14 kW) จะใช้อุณหภูมิน้ำหล่อเย็นเข้าเครื่องทำน้ำเย็น (TC,i) 27℃ อุณหภูมิน้ำร้อนเข้าเครื่องทำน้ำเย็น (TG,i) 70℃
DOI: 10.14457/cu.the.2013.109
title: AN INTERPRETATION PLAN FOR HERITAGE TOURISM PROMOTION IN CHIANG SAEN DISTRICT, CHIANG RAI

description: Chiang Saen is a town in Thailand, located along the banks of Mekong River with a long history and many heritage sites. Chiang Saen has a strong cultural heritage but inopportunely, they are still considered unpopular and there is a lack of activities within the cultural heritage sites that visitors may do. Thus, this research aims to promote Chiang Saen as a Cultural Heritage Tourism Destination by proposing contemporary strategies to improve the quality of the Cultural Tourist Destination. An Interpretation Plan will be the tool for presenting the values of Chiang Saen’s historic resources. An Interpretation Plan will also be used to identify an identity, target an audience and increase the appeal of Chiang Saen. The study will use both Quantitative and Qualitative methods; In-depth Interviews with stakeholders of the community, locals, local authorities, Tourism Authority of Thailand, academics from universities in Chiang Rai, entrepreneurs, and monks in order to attain the historical values, cultural/symbolic values, social values, spiritual/religious values and aesthetic values of Chiang Saen. A set of 400 questionnaires with a 0.9 IOC score was also administrated to locals and international tourists. The research found that the use of Interpretation to promote Cultural Tourism in Chiang Saen should emphasize on the theme of “The Historical Town with an Appeal of Buddhism Beliefs”. The Interpretation Plan Strategy for Chiang Saen are 1) to define significance, 2) to develop stories 3) to consider the audience 4) to determine an approach 5) to choose media and 6) to evaluate the strategy.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.110
title: ประสบการณ์การแสวงหาความช่วยเหลือด้านจิตใจทางอินเทอร์เน็ตในวัยรุ่น : การวิจัยเชิงคุณภาพแบบทีมผู้วิจัยเห็นชอบร่วมกัน

description: การแสวงหาความช่วยเหลือทางจิตใจนั้นเป็นการตอบสนองอย่างหนึ่งต่อการจัดการกับปัญหาในยามที่มนุษย์ต้องเผชิญกับความทุกข์ใจ และการแสวงหาความช่วยเหลือทางจิตใจอย่างมีประสิทธิภาพนั้นจึงเป็นสิ่งที่บุคคลที่บุคคลจะให้ความสำคัญ จากการศึกษาของ King และคณะ (2006) ในประเทศออสเตรเลีย มีการศึกษาถึงแรงจูงในที่วัยรุ่นตัดสินใจเลือกใช้ช่องทางอินเทอร์เน็ตในการใช้บริการการปรึกษาทางจิตวิทยา นี้เองจึงกลายมาเป็นคำถามของการวิจัยนี้ที่ต้องการศึกษาถึงประสบการณ์การแสวงหาความช่วยเหลือด้านจิตใจผ่านทางอินเทอร์เน็ตของวัยรุ่นในประเทศไทยผู้ให้ข้อมูลในการวิจัยครั้งนี้ อายุระหว่าง 18 - 25 ปี และเป็นผู้เคยมีประสบการณ์แสวงหาความช่วยเหลือด้านจิตใจผ่านอินเทอร์เน็ต และมีความสมัครใจให้ข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์จำนวน 9 คน ข้อมูลที่ได้จากการสัมภาษณ์ถูกนำมาวิเคราะห์ข้อมูลโดยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพแบบทีมผู้วิจัยเห็นชอบร่วมกัน ผลจากการวิเคราะห์ได้พบประเด็นหลักในประสบการณ์การแสวงหาความช่วยเหลือทางจิตใจผ่านอินเทอร์เน็ต 6 ประเด็นได้แก่ (1) การรับรู้ถึงสัญญาณเตือนที่รบกวนการใช้ชีวิตประจำวัน หรือการรับรู้ถึงภาวะใจที่เป็นทุกข์ (2) การจัดการกับสัญญาณเตือนที่รบกวนด้วยการ ลงมือจัดการกับความทุกข์ด้วยตนเอง (3) การเริ่มมองหา “แหล่งช่วยเหลืออื่น หรือ โอเอซิส” ด้วยการพิจารณาถึงบุคคลจะที่สามารถให้ประโยชน์กับตนเมื่อต้องการความช่วยเหลือ (4) การเลือกพึ่งพามืออาชีพผ่านทางอินเทอร์เน็ต รวมทั้งสิ่งที่เอื้อในการตัดสินใจแสวงหาความช่วยเหลือผ่านช่องทางอินเทอร์เน็ต (5) ประสบการณ์ขณะที่พูดคุยกับนักวิชาชีพ เช่น ความรู้สึกมีคนเข้าใจและการรับรู้ปัญหาที่ชัดเจนจนหาหนทางคลี่ตลายปัญหาได้ในระหว่างการสนทนา (6) ประสบการณ์ด้านข้อจำกัดในการพูดคุยปรึกษาทางอินเทอร์เน็ต ประสบการณ์ของผู้ให้ข้อมูลการวิจัยนี้ได้ช่วยเพิ่มความเข้าใจของประสบการณ์การแสวงหาความช่วยเหลือของผู้ใช้บริการที่เลือกช่องทางอินเทอร์เน็ตในการจัดการปัญหาของตน และยังเป็นข้อมูลสำคัญเพื่อนำมาปรับใช้เพื่อเพิ่มช่องทางในการบริการการปรึกษาเชิงจิตวิทยาให้มีประสิทธิภาพโดยการนำเทคโนโลยีเข้ามาช่วย
DOI: 10.14457/cu.the.2013.111
title: อิทธิพลของการมีข้อมูลพื้นฐานต่อความแม่นยำในการจับโกหกและจับความจริง

description: การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษา อิทธิพลข้อมูลพฤติกรรมพื้นฐานต่อความแม่นยำในการจับความจริง และความแม่นยำในการจับโกหก กลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตระดับปริญญาตรี จำนวน 240 คน โดยสุ่มเข้าสู่ 6 เงื่อนไข เงื่อนไขละ 40 คน เพศชาย 20 คน เพศหญิง 20 คน โดยการทดลองในแต่ละเงื่อนไขได้ชมวีดิทัศน์แตกต่างกันในเนื้อหา เมื่อผู้ร่วมงานวิจัยชมวีดิทัศน์เสร็จแล้วจึงตอบคำถาม ว่าบุคคลในวีดิทัศน์มีความเป็นไปได้ในการโกหก หรือพูดความจริงมากน้อยเพียงใดผลการวิจัยพบว่า1.พฤติกรรมพื้นฐานแบบตัวแสดงพูดความจริง ไม่ได้ทำให้ผู้ร่วมงานวิจัยมีความแม่นยำในการจับโกหก และความแม่นยำในการจับความจริงสูงกว่าเงื่อนไขอื่นๆ 2.พฤติกรรมพื้นฐานแบบตัวแสดงพูดโกหกไม่ได้ทำให้ผู้ร่วมงานวิจัยมีความแม่นยำในการจับความโกหก และความแม่นยำในการจับความจริงต่ำกว่ากลุ่มอื่นๆ3.เพศ หญิงมีความแม่นยำในการจับโกหก และความแม่นยำในการจับความจริงแตกต่างกับเพศชาย
DOI: 10.14457/cu.the.2013.112
title: ผลของกลุ่มการปรึกษาเชิงจิตวิทยาเพื่อยืนยันความเป็นตัวตนของชายรักชายต่อความรู้สึกด้อยค่าจากการรักเพศเดียวกันของชายรักชาย

description: งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของกลุ่มการปรึกษาเชิงจิตวิทยาเพื่อยืนยันความเป็นตัวตนของชายรักชายต่อความรู้สึกด้อยค่าจากการรักเพศเดียวกัน โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยแบบกึ่งทดลองที่มีกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม โดยทดสอบคะแนนความรู้สึกด้อยค่าจากการรักเพศเดียวกันช่วงก่อนและหลังการทดลอง ผู้ร่วมการวิจัยคือชายรักชายที่อาศัยอยู่ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลจำนวน 32 คน มีอายุเฉลี่ย 26.84 ปี (SD = 4.96) ผ่านทางการรับสมัครในเว็บบอร์ดและสมาคมเฉพาะกลุ่มตามความสมัครใจ โดยถูกแบ่งออกเป็นกลุ่มทดลอง 2 กลุ่ม และกลุ่มควบคุม 2 กลุ่ม กลุ่มละ 8 คนโดยการสุ่ม ระยะเวลาในการดำเนินกลุ่มรวมประมาณ 12 ชั่วโมง ผลการวิจัยพบว่า1. คะแนนความรู้สึกด้อยค่าจากการรักเพศเดียวกันของชายรักชายในกลุ่มทดลองช่วงหลังการทดลองต่ำกว่าคะแนนในช่วงก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p &lt; .01)2. คะแนนความรู้สึกด้อยค่าจากการรักเพศเดียวกันของชายรักชายในกลุ่มทดลองต่ำกว่าคะแนนของชายรักชายในกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p &lt; .05) ในช่วงหลังการทดลอง
DOI: 10.14457/cu.the.2013.113
title: โมเดลเชิงสาเหตุของความเต็มใจที่จะบริจาคอวัยวะ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาโมเดลเชิงสาเหตุของความเต็มใจที่จะบริจาคอวัยวะ มุ่งเน้นศึกษาตัวแปรค่านิยม ความรู้เกี่ยวกับการบริจาคอวัยวะต่อความเต็มใจที่จะบริจาคอวัยวะ โดยมีการรู้ซึ้งถึงความรู้สึกของผู้อื่น เจตคติต่อการบริจาคอวัยวะ และความเกี่ยวพัน เป็นตัวแปรส่งผ่าน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นิสิตนักศึกษาที่กำลังศึกษาอยู่ในระดับปริญญาตรีจาก 5 มหาวิทยาลัย ทั้งเพศชายและเพศหญิง จำนวนทั้งสิ้น 510 คน ตัวแปรที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยตัวแปรค่านิยม ตัวแปรความรู้เกี่ยวกับการบริจาคอวัยวะ ตัวแปรการรู้ซึ้งถึงความรู้สึกของผู้อื่น ตัวแปรเจตคติต่อการบริจาคอวัยวะ ตัวแปรความเกี่ยวพัน และตัวแปรความเต็มใจที่จะบริจาคอวัยวะ รวมทั้งสิ้น 6 ตัวแปร ประกอบด้วย 11 ตัวแปรสังเกตได้ ข้อมูลรวบรวมโดยใช้เครื่องมือวิจัยซึ่งเป็นแบบวัดประมาณค่ารวม 6 ตอน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติบรรยาย การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน และการวิเคราะห์เส้นทางอิทธิพลด้วยโปรแกรมลิสเรลผลการวิจัยที่สําคัญสรุปได้ดังนี้โมเดลลิสเรลของโมเดลเชิงสาเหตุของความเต็มในที่จะบริจาคอวัยวะโดยภาพรวมมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (ไค-สแควร์ = 41.16 ที่องศาอิสระ = 30, ความน่าจะเป็น = .084, RMSEA = 0.027, RMR = 0.014, GFI = 0.985, AGFI = 0.968) อย่างไรก็ตามพบว่าตัวแปรค่านิยม ตัวแปรความรู้เกี่ยวกับการบริจาคอวัยวะและตัวแปรความเกี่ยวพันมีอิทธิพลต่อเจตคติต่อการบริจาคอวัยวะ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1336
title: การกำหนดค่าเสียหายทางจิตใจในคดีละเมิดทางปกครอง

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาถึงปัญหาของการกำหนดค่าเสียหาย ทางจิตใจในคดีละเมิดทางปกครอง จากการศึกษาพบว่าประเทศไทยมีปัญหาเกี่ยวกับความเป็นผู้เสียหาย ปัญหาการให้ความคุ้มครองสิทธิของผู้เสียหาย ปัญหาการไม่มีบทบัญญัติของกฎหมาย ที่ให้กำหนดค่าสินไหมทดแทนกรณีความเสียหายทางจิตใจ และปัญหาของหลักเกณฑ์และวิธีการในการกำหนดค่าสินไหมทดแทนกรณีความเสียหายทางจิตใจอย่างเหมาะสม แม้ว่าปัจจุบัน ศาลปกครองเริ่มมีการยอมรับว่าในการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่นั้น อาจก่อให้เกิดความเสียหายทางจิตใจอันเนื่องมาจากความเสียหายต่อร่างกาย อนามัย เสรีภาพ ชื่อเสียง และสิทธิของผู้เสียหายได้ และพิพากษาให้หน่วยงานทางปกครองหรืออีกนัยหนึ่งหน่วยงานของรัฐต้นสังกัดของเจ้าหน้าที่ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนความเสียหายทางจิตใจให้เฉพาะผู้เสียหายที่ถูกกระทำละเมิดโดยตรงและเป็นการกำหนดให้เฉพาะบางกรณี จึงยังไม่อาจถือได้ว่าสอดคล้องกับความเป็นจริง ความเสมอภาค ความเป็นธรรม และเป็นไปตามแนวนโยบายด้านกฎหมายและการยุติธรรมของรัฐ อันเป็นการอำนวยความเป็นธรรมให้แก่ผู้เสียหายได้อย่างครบถ้วน เนื่องจากในประเทศที่ใช้ระบบประมวลกฎหมาย (Civil Law) หรือกฎหมายลายลักษณ์อักษรเช่นเดียวกับประเทศไทย ได้แก่ ประเทศสาธารณรัฐฝรั่งเศสและประเทศสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีนั้น ศาลได้มีคำพิพากษากำหนดให้รัฐชดใช้ค่าสินไหมทดแทนความเสียหายทางจิตใจให้แก่ผู้ฟ้องคดีที่ได้รับความเสียหายทางจิตใจอันเนื่องมาจากความเสียหายด้านต่างๆ มากกว่าประเทศไทย รวมถึงให้ชดใช้แก่บุคคลใกล้ชิดกับผู้ที่ถูกทำละเมิดจนเสียชีวิต เช่น บิดา มารดา สามี ภรรยา บุตร เป็นต้น ซึ่งถือเป็นความก้าวหน้าเป็นอย่างยิ่งสำหรับการอำนวยความเป็นธรรมให้เกิดแก่ประชาชนผู้เขียนจึงมีข้อเสนอแนะเกี่ยวกับแนวทางแก้ไขปัญหาดังกล่าวเป็น 2 แนวทาง คือ แนวทางแรก ฝ่ายนิติบัญญัติและผู้ที่เกี่ยวข้องควรแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติของกฎหมาย ระเบียบ แนวทางปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับเรื่องการกำหนดค่าสินไหมทดแทนกรณีความเสียหายทางจิตใจ ในคดีละเมิดทางปกครอง เพื่อให้เกิดเป็นรูปธรรม และแนวทางที่สอง ตุลาการศาลปกครองสร้างหลักกฎหมายทั่วไปในเรื่องดังกล่าว ด้วยการเขียนคำวินิจฉัยเมื่อมีการทำคำพิพากษาหรือคำสั่ง โดยนำแนวคิด ทฤษฎีที่เกี่ยวข้องทางด้านกฎหมายมหาชนและหลักกฎหมายทั่วไปในเรื่องละเมิดตามบทบัญญัติของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาใช้โดยอนุโลมเท่าที่ไม่ขัดกับหลักการ ทางกฎหมายมหาชน
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1340
title: การเพิ่มศักยภาพการพัฒนาชุมชนผ่านการศึกษาอัตลักษณ์ของชุมชนตลาดโบราณบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ

description: งานวิจัยเรื่องการเพิ่มศักยภาพการพัฒนาชุมชนผ่านการศึกษาอัตลักษณ์ของชุมชนตลาดโบราณบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ มีวัตถุประสงค์ในการศึกษา คือ 1) เพื่อวิเคราะห์อัตลักษณ์ของชุมชนตลาดโบราณบางพลี 2) เพื่อเสนอแนะการเพิ่มศักยภาพการพัฒนาชุมชนตลาดโบราณบางพลี งานวิจัยชิ้นนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสังเกตทั้งแบบมีส่วนร่วมและไม่มีส่วนร่วม การสัมภาษณ์แบบเจาะลึก และการจัดประชุมกลุ่มย่อย กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญในชุมชนทั้ง 3 กลุ่ม คือ กลุ่มผู้นำที่เป็นทางการ กลุ่มผู้นำที่ไม่เป็นทางการ และกลุ่มผู้ประกอบการร้านค้าและประชาชน และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การตีความแบบอุปนัยเพื่อสร้างข้อสรุป ผลการวิจัยพบว่าอัตลักษณ์ของชุมชนตลาดโบราณบางพลี ประกอบด้วย การมีวิถีชีวิตแบบแม่ค้าชุมชนตลาดริมน้ำ มีวิถีชีวิตแบบคนไทยเชื้อสายจีน มีหลวงพ่อโตเป็นที่ยึดเหนี่ยวและเป็นศูนย์รวมจิตใจของผู้คนในชุมชน มีแบบแผนอาคารสถาปัตยกรรมแบบโบราณ มีประเพณีรับบัว มีการละเล่นพื้นบ้าน ได้แก่ การแข่งเรือมาด การละเล่นมวยทะเล และการเล่นกังหันเมล็ดมะม่วง มีขนมพื้นบ้านและอาหารพื้นบ้าน ได้แก่ ขนมสายบัว ขนมกะลา และปลาสลิดแดดเดียว ข้อเสนอแนะแนวทางการเพิ่มศักยภาพการพัฒนาชุมชนชนตลาดโบราณบางพลีตามแนวทางการพัฒนาที่ยั่งยืนโดยใช้อัตลักษณ์ของชุมชนมาเป็นเครื่องมือหรือกลไกต่อการเพิ่มศักยภาพการพัฒนาชุมชนด้านต่างๆดังนี้ 1) การพัฒนาด้านเศรษฐกิจ โดยใช้อัตลักษณ์ของชุมชนมาเป็นเครื่องมือหรือกลไกต่อการส่งเสริมการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวตลาดโบราณ ได้แก่ จัดจุดสาธิตการทำขนมสายบัว ขนมกะลา ประดิษฐ์กังหันเมล็ดมะม่วง และทำปลาสลิดแดดเดียว จัดแข่งขันชกมวยทะเลและแข่งเรือมาด จัดล่องเรือชมวิถีชีวิตริมคลองสำโรงและเลือกซื้อสินค้าจากทางเรือ 2) การพัฒนาด้านสังคมโดยใช้อัตลักษณ์ของชุมชนมาเป็นเครื่องมือหรือกลไกต่อการส่งเสริมการมีส่วนร่วม การเรียนรู้ และสร้างสำนึกความเป็นพลเมืองของชุมชน ได้แก่ จัดทำแหล่งเรียนรู้ในชุมชน จัดทำรายวิชา“อัตลักษณ์ของเรา”จัดทำประวัติศาสตร์ชุมชน และ 3) การพัฒนาด้านสิ่งแวดล้อมโดยใช้อัตลักษณ์ของชุมชนมาเป็นเครื่องมือหรือกลไกต่อการส่งเสริมการสร้างสิ่งแวดล้อมที่ดีให้กับชุมชน ได้แก่ รณรงค์การปลูกบัวภายในลำคลองสำโรง รณรงค์การใช้เรือพายแทนการใช้เรือเครื่องยนต์ รณรงค์การมีวิถีชีวิตที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ทั้งการส่งเสริมการใช้วัสดุที่ย่อยสลายได้ง่ายในการบรรจุหีบห่ออาหารและรณรงค์การใช้ปิ่นโตเป็นภาชนะในการบรรจุอาหารไปทำบุญตักบาตรที่วัดแทนการใช้ถุงพลาสติก รวมทั้งรณรงค์การรักษาความสะอาดอาคารบ้านเรือนและการขุดลอกคูคลองสำโรง
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1341
title: การวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อการขาดแคลนพนักงานคลังสินค้าที่เกิดขึ้นในระดับอุตสาหกรรมและระดับธุรกิจ

description: การวิจัยนี้เป็นการสำรวจทัศนคติที่มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อปัญหาการขาดแคลนพนักงานคลังสินค้า การศึกษาแบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มแรกเป็นนักเรียนอาชีวศึกษาซึ่งถือว่าเป็นตัวแทนของผู้ที่จะเป็นพนักงานคลังสินค้าในอนาคต โดยได้ให้นักเรียนทั้ง 150 คน ที่กำลังศึกษาในวิทยาลัยเทคนิค 4 แห่งในเขตกรุงเทพฯและปริมณฑลนี้แสดงทัศนคติต่ออาชีพคลังสินค้า กลุ่มตัวอย่างกลุ่มที่ 2 คือพนักงานคลังสินค้าระดับปฏิบัติการจำนวน 160 คนจาก 8 คลังสินค้าในเขตกรุงเทพฯและปริมณฑล ซึ่งในกลุ่มนี้ใช้การสอบถามความตั้งใจที่จะอยู่ในอาชีพและในงานปัจจุบันแบบสอบถามที่นำมาใช้ในการสำรวจทัศนคติแบ่งเป็นหลายมิติ ประกอบด้วยข้อความต่างๆเกี่ยวกับทัศนคติต่อการทำงานในคลังสินค้า และคุณภาพชีวิตการทำงาน การวิเคราะห์ข้อมูลจากการสำรวจนั้น ในเบื้องต้นใช้สถิติเชิงพรรณนาเพื่อแจงแจกลักษณะของข้อมูลที่ได้มา และในขั้นสุดท้ายใช้การวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุเพื่อตรวจสอบความสัมพันธ์ของตัวแปรต้นกับตัวแปรตามซึ่งจะแสดงให้เห็นปัจจัยสำคัญที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจที่จะเข้ามาอยู่ในอาชีพพนักงานคลังสินค้า ความตั้งใจที่จะประกอบอาชีพนี้ต่อไป และความตั้งใจที่จะปฏิบัติงานในคลังสินค้าปัจจุบันต่อไปผลการวิเคราะห์ สรุปได้ดังนี้ :1.สถานะทางสังคมของพนักงานคลังสินค้าเป็นปัจจัยที่สำคัญที่สุดที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจที่จะเข้ามาเป็นพนักงานคลังสินค้า2.การตัดสินใจที่จะประกอบอาชีพพนักงานคลังสินค้าต่อไปนั้น ขึ้นอยู่กับค่าตอบแทนที่ยุติธรรม และระดับความภาคภูมิใจในงาน3.ความตั้งใจที่จะทำงานในคลังสินค้าที่ปฏิบัติงานอยู่ในปัจจุบันต่อไปนั้น ขึ้นอยู่กับความภาคภูมิใจในงาน ความปลอดภัย และความสะดวกในการเดินทางไปทำงานของสถานที่ปฏิบัติงาน