cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2023.647
title: ความผิดฐานละเมิดอำนาจศาลกรณีวิจารณ์คำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญ

description: สารนิพนธ์ฉบับนี้ศึกษาเกี่ยวกับความผิดฐานละเมิดอำนาจศาลกรณีวิจารณ์คำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญเป็นสำคัญ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงแนวคิด ความเป็นมา ลักษณะและขอบเขตของการกระทำที่เป็นการวิจารณ์คำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญอันจะถือเป็นความผิดฐานละเมิดอำนาจศาลรัฐธรรมนูญไทย ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2561 และข้อกำหนดศาลรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2562ในการศึกษาเปรียบเทียบได้ทำการศึกษาความผิดฐานละเมิดอำนาจศาลของประเทศอังกฤษเป็นสำคัญ เนื่องจากความผิดฐานละเมิดอำนาจศาลมีรากฐานมาจากระบบกฎหมายแบบคอมมอนลอว์ และแม้ว่าตามกฎหมายของประเทศอังกฤษในปัจจุบันการกระทำความผิดฐานละเมิดอำนาจศาลนั้นไม่ได้หมายความรวมไปถึงการวิจารณ์คำพิพากษาของศาลอันอาจเป็นความผิดฐานทำให้ศาลเสียชื่อเสียงหรือความผิดฐานดูหมิ่นศาลซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความผิดฐานละเมิดอำนาจศาลแล้ว แต่ก่อนจะมีการยกเลิกบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว เดิมกฎหมายของประเทศอังกฤษได้บัญญัติให้การกระทำดังกล่าวถือเป็นความผิดฐานละเมิดอำนาจศาลด้วย ดังนั้น จึงมีความสำคัญที่จะต้องศึกษาถึงกฎหมายของประเทศอังกฤษเป็นหลักจากการศึกษาพบว่าปัญหาการวิจารณ์คำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญอันจะเป็นความผิดฐานละเมิดอำนาจศาลรัฐธรรมนูญในระบบกฎหมายไทยนั้นมีประเด็นปัญหาเนื่องมาจากบทบัญญัติของกฎหมายและปัญหาการตีความการกระทำในความผิดฐานละเมิดอำนาจศาลรัฐธรรมนูญ ภายใต้บทบัญญัติมาตรา 38 วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2561 ซึ่งพิจารณาประกอบกับข้อกำหนดศาลรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2562 ข้อ 10 และข้อ 11 ที่ได้บัญญัติเกี่ยวกับกรณีของการวิพากษ์วิจารณ์คำสั่งหรือคำวินิจฉัยคดีของศาลรัฐธรรมนูญอันอาจถือเป็นความผิดฐานละเมิดอำนาจศาลรัฐธรรมนูญไว้ และปัญหาเรื่องความได้สัดส่วนของการจำกัดเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับคำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญที่มีการจำกัดเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นซึ่งเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานตามรัฐธรรมนูญเกินกว่าความจำเป็น อีกทั้ง บทบัญญัติแห่งกฎหมายที่จำกัดเสรีภาพของประชาชนนั้นยังไม่สอดคล้องกับเจตนารมณ์ที่แท้จริงของการบัญญัติความผิดฐานละเมิดอำนาจศาลขึ้นอีกด้วยดังนั้น สารนิพนธ์ฉบับนี้จึงมีข้อเสนอแนะในประเด็นปัญหาเกี่ยวกับกรณีของการวิจารณ์คำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญในความผิดฐานละเมิดอำนาจศาลรัฐธรรมนูญว่าควรมีการทบทวนและแก้ไขบทบัญญัติของกฎหมายให้มีความชัดเจนและจำกัดขอบเขตการบังคับใช้กฎหมายเรื่องละเมิดอำนาจศาลให้รัดกุมมากยิ่งขึ้น เพื่อให้การบังคับใช้ความผิดฐานละเมิดอำนาจศาลนั้นเป็นไปอย่างสอดคล้องกับเจตนารมณ์ของการบัญญัติกฎหมาย และเพื่อเป็นการรับรองเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นของประชาชนให้การใช้เสรีภาพวิพากษ์วิจารณ์คำสั่งหรือคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญสามารถกระทำได้อย่างแท้จริง
DOI: 10.14457/tu.the.2023.648
title: ปัญหาการออกหุ้นให้แก่พนักงานของบริษัทจำกัดในประเทศไทย

description: การออกหุ้นให้แก่พนักงานเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับบริษัทที่เพิ่งก่อตั้งใหม่หรือบริษัทขนาดเล็กเพื่อใช้เป็นเครื่องมือในการสร้างแรงจูงใจให้พนักงานที่มีความสามารถสูงอยู่ร่วมทำงานกับบริษัท และมอบความรู้สึกความเป็นเจ้าขององค์กรร่วมกันให้กับพนักงาน นอกจากการเสนอผลตอบแทนเพื่อดึงดูดพนักงานในรูปแบบของเงินเดือน โบนัส หรือสวัสดิการแต่เพียงเท่านั้น เนื่องจากธุรกิจบางประเภทจำเป็นที่ต้องใช้วิธีการออกหุ้นให้กับพนักงานด้วย เช่น บริษัทสตาร์ทอัพ (Startup) และธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ซึ่งส่วนใหญ่มักจดทะเบียนนิติบุคคลอยู่ในรูปแบบบริษัทจำกัด จึงต้องอยู่ภายใต้บทบัญญัติและมีข้อจำกัดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของไทย ทำให้บริษัทจำกัดไม่สามารถออกหุ้นให้แก่พนักงานได้ ซึ่งมีประเด็นปัญหาที่กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 3 ลักษณะ 22 หุ้นส่วนและบริษัท เนื่องจากกฎหมายดังกล่าวมีบทบัญญัติบางประการที่เป็นข้อจำกัดและเป็นอุปสรรคในการออกหุ้นให้แก่พนักงานของบริษัท เช่น ปัญหาการต้องมีผู้เข้าชื่อซื้อหุ้นจนครบก่อนการจดทะเบียนจัดตั้งบริษัท ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1104 ปัญหาการห้ามมิให้บริษัทจำกัดเป็นเจ้าของถือหุ้นของตนเอง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1143 และปัญหาการออกหุ้นใหม่ต้องเสนอขายให้แก่ผู้ถือหุ้นคนเดิมก่อนตามสัดส่วน ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1222 วรรคหนึ่งแต่จากการศึกษาพบว่าตามพระราชบัญญัติบริษัท Companies Act (Chapter 50) ในประเทศสิงคโปร์ ไม่มีข้อจำกัดดังกล่าวเหมือนกับในประเทศไทย กล่าวคือ บริษัทจำกัดในประเทศสิงคโปร์สามารถออกหุ้นที่ได้รับอนุญาตแต่ยังไม่ได้ออก (authorized but unissued) ไม่จำเป็นต้องมีผู้เข้าชื่อซื้อหุ้นจนครบถ้วนก่อนจดทะเบียนจัดตั้งบริษัท จึงสามารถกันหุ้นบางส่วนให้แก่พนักงานในอนาคตได้ บริษัทจำกัดสามารถซื้อหุ้นและเป็นเจ้าของถือหุ้นของบริษัทตนเองได้ เพียงแต่อาจเอาเงินจากกำไรมาซื้อ และการดำเนินการดังกล่าวต้องไม่ทำให้ทุนของบริษัทลดลง นอกจากนี้บริษัทจำกัดในสิงคโปร์หากมีการเสนอขายหุ้นเพิ่มทุนโดยกรรมการสามารถเสนอให้แก่บุคคลภายนอกได้เช่นเดียวกับบริษัทมหาชนจำกัด เพียงแต่ต้องได้รับอนุมัติจากที่ประชุมผู้ถือหุ้นเท่านั้น ทั้งนี้เพราะตามกฎหมายบริษัทของประเทศสิงคโปร์ค่อนข้างจะให้อิสระแก่องค์กรธุรกิจ และให้ความสำคัญกับหลักเกณฑ์ในการดำเนินกิจการของบริษัทจำกัดผ่านทางธรรมนูญของบริษัทเป็นสำคัญ กฎหมายสิงคโปร์จึงมีความยืดหยุ่นในการจัดการและตอบสนองต่อโอกาสทางธุรกิจหรือความต้องการทางการเงินมากกว่า จะเห็นได้ว่าประเทศสิงคโปร์เป็นประเทศที่มีเศรษฐกิจเสรี เพราะมีสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมต่อการดำเนินธุรกิจ ดังจะเห็นได้จากการที่บริษัทสตาร์ทอัพ (Startup) ส่วนใหญ่จากทั่วทุกมุมโลกมุ่งเข้าไปตั้งกิจการในประเทศสิงคโปร์เป็นหลัก ซึ่งบริษัทประเภทดังกล่าวจำเป็นต้องใช้เครื่องมือในการออกหุ้นให้แก่พนักงาน (Employee Stock Ownership Plan - ESOP) เป็นสิ่งสำคัญในการประกอบธุรกิจดังนั้น เมื่อประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของประเทศไทย มีบทบัญญัติบางประการที่เป็นอุปสรรคต่อการออกหุ้นให้แก่พนักงานของบริษัทจำกัดในประเทศไทย จึงเห็นควรมีการแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์เพื่อให้สอดคล้องกับการดำเนินธุรกิจในปัจจุบัน เพื่อสร้างโอกาสและทางเลือกให้แก่องค์กรธุรกิจใช้เป็นเครื่องมือในการดำเนินกิจการของตนเองให้ประสบความสำเร็จ และตอบสนองต่อโอกาสทางธุรกิจของบริษัทจำกัดในประเทศไทยต่อไปในอนาคตด้วย เพราะหากไม่มีการแก้ไขกฎหมายก็จะทำให้นักลงทุน หรือองค์กรธุรกิจภายนอกมาจัดตั้งบริษัทจำกัดในประเทศไทยลดน้อยลง อันส่งผลต่อการจ้างงาน และเศรษฐกิจภาพรวมของประเทศ
DOI: 10.14457/tu.the.2023.653
title: มาตรการทางภาษีเงินได้เพื่อส่งเสริมการบริจาคโลหิต

description: การค้นคว้าอิสระนี้มุ่งหมายศึกษาเกี่ยวกับมาตรการทางภาษีเงินได้เพื่อส่งเสริมการบริจาคโลหิต ซึ่งในปัจจุบันนั้น การบริจาคโลหิตไม่เพียงพอต่อความต้องการหรือมีปัญหาการขาดแคลนในบางช่วงเวลา เนื่องจากจำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้น และประเทศไทยเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุ ทำให้มีจำนวนผู้ป่วยมากขึ้น ส่งผลให้มีความต้องการปริมาณโลหิตที่เพิ่มขึ้นตามไปด้วย ซึ่งเทคโนโลยีทางการแพทย์ในปัจจุบันยังไม่มีผู้ใดสามารถคิดค้นสิ่งใดมาทดแทนได้ และโลหิตมีอายุจำกัด ทำให้ต้องมีการบริจาคโลหิตให้เพียงพออยู่เสมอ ซึ่งในปี พ.ศ. 2564 พบว่าผู้บริจาคส่วนใหญ่ยังคงบริจาคไม่ประจำสม่ำเสมอ จึงเป็นสาเหตุของการขาดแคลนโลหิตในบางช่วงเวลา แม้ระบบภาษีของประเทศไทย มีมาตรการทางภาษีเพื่อส่งเสริมเงินบริจาคให้กับศูนย์รับบริจาคหรือสถานพยาบาล โดยให้สิทธิประโยชน์ในค่าลดหย่อน กรณีบริจาคเงินให้กับสถานพยาบาลหรือ ศูนย์รับบริจาคอวัยวะ สภากาชาดไทย ตามมาตรา 47 (7) แห่งประมวลรัษฎากร มีสิทธิลดหย่อนได้ 2 เท่าของจำนวนเงินที่บริจาค แต่เมื่อรวมกับเงินได้ที่ได้รับยกเว้นสำหรับค่าใช้จ่ายเพื่อสนับสนุนการศึกษา ต้องไม่เกินร้อยละสิบของเงินได้พึงประเมินหลังจากหักค่าใช้จ่ายและค่าลดหย่อน แต่ไม่มีบทบัญญัติเพื่อส่งเสริมการบริจาคโลหิตได้โดยตรง ทั้งภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา และภาษีเงินได้นิติบุคคล ซึ่งไม่มีกฎหมายบัญญัติส่งเสริมการลาเพื่อไปบริจาคโลหิต หรือเครดิตค่าใช้จ่ายในการส่งเสริมบริจาคโลหิตแต่ประการใด และมาตรการของกระทรวงสาธารณสุขในการจูงใจให้มีผู้บริจาคโลหิตได้ในประเทศไทยนั้น มีเพียงการเน้นไปที่การเผยแพร่ข้อมูล จูงใจให้มีการบริจาคโลหิตโดยให้สิทธิประโยชน์ในค่ารักษาพยาบาล หากบริจาคได้ตามเงื่อนไข หรือได้ของแถม และสนับสนุนการบริจาคโลหิต ด้วยเหตุผลเพื่อการกุศล หรือเป็นการทำบุญเท่านั้น ซึ่งไม่เพียงพอต่อการส่งเสริมให้มีผู้บริจาคโลหิต หากเปรียบเทียบกับต่างประเทศ รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา มีกฎหมายบัญญัติให้สามารถเครดิตภาษี หากผู้เสียภาษีบริจาคเลือดครบตามจำนวนที่กฎหมายกำหนด นอกจากนี้ในประเทศเช็ก และประเทศโปแลนด์ ผู้บริจาคโลหิตสามารถลดหย่อนภาษีได้ ซึ่งหลักฐานที่ใช้ในการได้รับสิทธิประโยชน์ทางภาษีนั้น ต้องเป็นหลักฐานที่ออกโดยองค์กรที่ดูแลเกี่ยวกับการบริจาคโลหิต ซึ่งเป็นองค์กรที่น่าเชื่อถือ และมีกฎหมายรับรองว่าหากบริจาคโลหิตกับองค์กรดังกล่าวสามารถรับสิทธิประโยชน์ทางภาษีได้ จึงมีประเด็นปัญหาที่ต้องศึกษามาตรการทางภาษีเพื่อส่งเสริมการบริจาคโลหิตที่เหมาะสมกับประเทศไทยการค้นคว้าอิสระนี้มุ่งศึกษาสภาพปัญหาข้างต้น และศึกษาเปรียบเทียบกับหลักการการบริจาคโลหิต แนวคิดสนับสนุนและโต้แย้งกรณีให้สิทธิประโยชน์ทางภาษีกับการบริจาคโลหิต หลักการที่เกี่ยวข้องในการจัดเก็บภาษีอากร และเปรียบเทียบมาตรการส่งเสริมการบริจาคโลหิตจากต่างประเทศ พร้อมทั้งนำเสนอข้อดีและข้อเสีย และมาตรการดังกล่าวที่เหมาะสมกับประเทศไทย เพื่อส่งเสริมให้มีการบริจาคโลหิตเพิ่มมากขึ้น
DOI: 10.14457/tu.the.2023.654
title: ปัญหาการจัดเก็บภาษีเงินได้ซ้ำซ้อนจากการขายฝากอสังหาริมทรัพย์

description: การค้นคว้าอิสระฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเกี่ยวกับกรณีปัญหาการเสียภาษีเงินได้จากการขายฝากอสังหาริมทรัพย์และปัญหาการเสียภาษีเงินได้ซ้ำซ้อนกันจากการไถ่ถอนอสังหาริมทรัพย์ที่ขายฝาก วิเคราะห์ถึงปัญหาการเสียภาษีเงินได้จากการขายฝากอสังหาริมทรัพย์และปัญหาการเสียภาษีเงินได้ซ้ำซ้อนกันจากการไถ่ถอนอสังหาริมทรัพย์ที่ขายฝาก ศึกษาทั้งจากทฤษฎีภาษีอากรที่ดี ข้อกฎหมายภาษีอากรของประเทศไทย และข้อกฎหมายการขายฝากอสังหาริมทรัพย์ของประเทศไทยในปัจจุบัน รวมไปถึงศึกษาจากคำพิพากษาฎีกา หนังสือตอบข้อหารือของกรมสรรพากร เพื่อความชัดเจนในประเด็นของปัญหาที่นำไปสู่วิธีแก้ปัญหาที่มีประสิทธิภาพต่อไปเมื่อได้ทำการศึกษาข้อกฎหมายภาษีอากรเกี่ยวกับการขายฝากอสังหาริมทรัพย์ตามประมวลรัษฎากรประกอบกับข้อกฎหมายเกี่ยวกับการขายฝากอสังหาริมทรัพย์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์แล้ว พบว่า ข้อกฎหมายภาษีเกี่ยวกับการเสียภาษีเงินได้จากการขายฝากอสังหาริมทรัพย์ มิได้มีการกำหนดวิธีการใดเพื่อแก้ปัญหาการเสียภาษีเงินได้ซ้ำซ้อนจากการขายฝากอสังหาริมทรัพย์ ส่งผลให้คู่สัญญาที่เป็นผู้ขายฝากต้องเสียภาษีเงินได้จากการขายฝาก ทั้งที่ผู้ขายฝากมิได้มีเจตนาที่แท้จริงที่จะโอนกรรมสิทธิ์ในอสังหาริมทรัพย์ที่ขายฝากแบบเด็ดขาด หากแต่เพียงต้องการโอนอสังหาริมทรัพย์ไปเป็นหลักประกันการกู้ยืมเงินแล้วมีความประสงค์จะไถ่ถอนคืนเท่านั้น และคู่สัญญาที่ผู้รับซื้อฝากที่ได้รับความเดือดร้อนจากการที่ตนมีหน้าที่ต้องเสียภาษีเงินได้จากการโอนอสังหาริมทรัพย์นั้นให้แก่ผู้ขายฝาก เมื่อมีการไถ่ถอนคืนและยังต้องนำค่าสินไถ่มาเสียภาษีเงินได้อีก อันเป็นการเสียภาษีถึงสองครั้งจากการทำนิติกรรมเพียงครั้งเดียว ซึ่งก่อให้เกิดความไม่เป็นธรรมแก่คู่สัญญาอย่างยิ่งจากการพิจารณาทฤษฎีภาษีอากรที่ดี ประกอบกับข้อกฎหมายภาษีตามประมวลรัษฎากร ข้อกฎหมายการขายฝากอสังหาริมทรัพย์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ คำพิพากษาฎีกา และหนังสือตอบข้อหารือกรมสรรพากรแล้ว ผู้เขียนจึงมีความเห็นว่า ควรยกเว้นภาษีเงินได้จากการโอนอสังหาริมทรัพย์ในขณะกระทำนิติกรรมการขายฝากอสังหาริมทรัพย์นั้น แต่เนื่องจากการยกเว้นภาษีเงินได้ให้เด็ดขาดอาจก่อให้เกิดปัญหาการหลักเลี่ยงการเสียภาษีจากการขายอสังหาริมทรัพย์ตามมาตรา 453 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ไปทำสัญญาขายฝากแทน ดังนั้น จึงควรจัดเก็บภาษีเงินได้ในขณะที่ได้ทำสัญญาขายฝากก่อน แล้วกำหนดให้มีการขอคืนภาษีเงินได้ที่เสียไปเมื่อไถ่ถอนคืน โดยกำหนดให้สามารถนำภาษีเงินได้ที่เสียไปมาใช้เป็นเครดิตภาษีในปีที่มีการไถ่ถอนได้ ส่วนกรณีผู้รับซื้อฝาก หากได้โอนอสังหาริมทรัพย์คืนให้ผู้ขายฝากเมื่อมีการไถ่ถอนการขายฝากอสังหาริมทรัพย์ภายในกำหนดระยะเวลา ผู้เขียนเห็นว่าควรจัดเก็บภาษีเฉพาะค่าสินไถ่ที่ได้รับ และกำหนดให้ยกเว้นการเสียภาษีเงินได้จากการโอนอสังหาริมทรัพย์คืนให้ผู้ขายฝากในกรณีนี้ทั้งจำนวน
DOI: 10.14457/tu.the.2023.655
title: กฎหมายว่าด้วยความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์กับการคุ้มครองสิทธิมนุษยชน: ศึกษากรณีพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ พ.ศ. 2562

description: วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างกฎหมายว่าด้วยความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์กับการคุ้มครองสิทธิมนุษยชน โดยมุ่งเน้นการวิเคราะห์พระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ พ.ศ. 2562 (Cybersecurity Act B.E. 2562) ของประเทศไทย และผลกระทบที่กฎหมายฉบับนี้มีต่อสิทธิมนุษยชนในบริบทของยุคดิจิทัล การศึกษานี้เริ่มต้นด้วยการทบทวนแนวคิดเกี่ยวกับความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ (Cybersecurity) และสิทธิมนุษยชนในยุคดิจิทัล รวมถึงแนวทางฐานสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวข้อง จากนั้นได้ทำการวิเคราะห์ตราสารระหว่างประเทศและกฎหมายต่างประเทศที่เกี่ยวข้อง เพื่อเปรียบเทียบกับกฎหมายไทย ผลการศึกษาพบว่า พระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ พ.ศ. 2562 มีมาตรการหลายประการที่อาจกระทบต่อสิทธิมนุษยชน เช่น การเข้าถึงข้อมูลส่วนบุคคล และการจำกัดเสรีภาพในการแสดงออก โดยเฉพาะในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการควบคุมและการเข้าถึงข้อมูลและระบบสารสนเทศของภาคเอกชนและประชาชนทั่วไป การวิจัยชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นในการปรับปรุงกฎหมายดังกล่าว เพื่อให้สอดคล้องกับมาตรฐานสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ โดยเน้นให้มีความสมดุลระหว่างการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์และการคุ้มครองสิทธิมนุษยชน ข้อเสนอแนะจากการศึกษาคือการสร้างกลไกการกำกับดูแลที่โปร่งใสและเป็นธรรม การให้ความรู้แก่ประชาชนเกี่ยวกับสิทธิและความปลอดภัยทางไซเบอร์ และการสร้างความร่วมมือระหว่างประเทศในการพัฒนากรอบกฎหมายความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ เพื่อรับมือกับความท้าทายที่เกิดขึ้นอย่างมีประสิทธิภาพ
DOI: 10.14457/tu.the.2023.656
title: การจัดเก็บภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง: ศึกษากรณีการทำป่าไม้

description: รัฐบาลได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562 โดยมีหมายเหตุท้ายพระราชบัญญัติใจความว่า ภาษีโรงเรือนและที่ดินได้มีการบังคับใช้มาเป็นเวลานาน การจัดเก็บภาษีตามกฎหมายภาษีโรงเรือนและที่ดินจึงไม่เหมาะสมกับสถานการณ์ปัจจุบัน จึงสมควรยกเลิกกฎหมายภาษีโรงเรือนและที่ดินแล้วบังคับใช้พระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562 แทนจากการศึกษาพบว่า หลักการของพระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562 เป็นการลดความเหลื่อมล้ำของผู้ถือครองทรัพย์สินภายในประเทศ โดยมีการจัดเก็บภาษีในอัตราก้าวหน้า มีการแบ่งประเภททรัพย์สินที่ต้องเสียภาษีโดยที่ดินประเภทเกษตรกรรมเสียภาษีในอัตราที่ต่ำ อีกทั้งยังมีการจัดเก็บภาษีที่ดินประเภทที่รกร้างว่างเปล่าในอัตราสูงเพื่อกระตุ้นให้เจ้าของที่ดินใช้ที่ดินของตน ให้เกิดประโยชน์แต่อย่างไรก็ตามหลักการของพระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562 ส่งผลเสียต่อที่ดินที่เป็นพื้นที่ป่าไม้ อันเป็นการจูงใจให้มีการตัดไม้ทำลายป่าเป็นจำนวนมาก ทั้งป่าไม้ที่อยู่บนบกและป่าชายเลน อันเนื่องมาจากที่ดินป่าไม้ของเอกชนอาจถูกประเมินให้เป็นที่ดินประเภทที่ดินรกร้างว่างเปล่าจึงทำให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองที่ดินนั้นต้องถางที่ดินป่าไม้ของตนให้เป็นที่ดินของตนแล้วเปลี่ยนมาทำการเกษตรเพื่อให้เสียภาษีในอัตราที่ต่ำ อีกทั้งการที่จะถือว่าที่ดินป่าไม้นั้นเป็นที่ดินเกษตรกรรมจะต้องปลูกปลูกต้นไม้ตามที่ ประกาศกระทรวงการคลังและกระทรวงมหาดไทยเรื่องหลักเกณฑ์การใช้ประโยชน์ในการประกอบเกษตรกรรมกำหนดเท่านั้น จึงถือว่าเป็นที่ดินเกษตรกรรม
DOI: 10.14457/tu.the.2023.659
title: การพัฒนาระบบการคุ้มครองเยียวยาผู้หญิงที่ถูกข่มขืนกระทำชำเรา

description: ปัญหาและอุปสรรคการเข้าถึงระบบการคุ้มครองผู้เสียหายที่ถูกข่มขืนกระทำชำเราของไทย เป็นเรื่องการเข้าถึงการช่วยเหลือเยียวยาทางการแพทย์และการเตรียมความพร้อมก่อนเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมทางอาญา การเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมทางอาญา การรับรองสิทธิขั้นพื้นฐานของผู้เสียหายไม่มีกฎหมายบัญญัติไว้ คดีเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมทางอาญาน้อยกว่าความเป็นจริงและผู้เสียหายถูกกระทำซ้ำจากกระบวนการยุติธรรมทางอาญาในด้านกฎหมายสารบัญญัติ ประมวลกฎหมายอาญาของไทยกับกฎหมายอาญาของต่างประเทศ มีบทบัญญัติในความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราคล้ายคลึงกัน แต่ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญายังมิได้มีความคุ้มครองผู้เสียหายที่ถูกข่มขืนกระทำชำเราในเรื่องสิทธิตามกฎหมายที่จะขอรับบริการที่จำเป็น ต่าง ๆ นอกจากนี้ ผู้เสียหายผู้มีอายุเกินกว่า 18 ปี ได้รับการคุ้มครองที่แตกต่างจากผู้เสียหายหรือพยานที่เป็นเด็กอายุไม่เกิน 18 ปี หน่วยงานในกระบวนการยุติธรรมทางอาญาดำเนินการคุ้มครองผู้หญิงซึ่งเป็นผู้เสียหายในคดีข่มขืนกระทำชำเราไม่แตกต่างจากคดีอาญาทั่ว ๆ ไป ซึ่งต่างจากในกฎหมายต่างประเทศที่มีโครงการที่กำหนดไว้เป็นการเฉพาะโดยบูรณาการความร่วมมือกับหน่วยงานทางการแพทย์ พยาบาล รวมถึงสวัสดิการต่าง ๆ ข้อเสนอแนะในงานวิจัยนี้ เพื่อการคุ้มครองเยียวยาผู้เสียหายที่ถูกข่มขืนกระทำชำเราอย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น สมควรมีการแก้ไขปรับปรุงในเรื่องต่าง ๆ ดังต่อไปนี้ (1) ตราพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายในคดีความผิดเกี่ยวกับเพศ พ.ศ. ... ขี้นเป็นการเฉพาะ โดยกำหนดสิทธิขั้นพื้นฐานของผู้เสียหายในคดีอาญา และมีมาตรการเฉพาะสำหรับผู้เสียหายในคดีความผิดเกี่ยวกับเพศ โดยเฉพาะมาตรการทางการแพทย์ และการตรวจทางนิติวิทยาศาสตร์ รวมถึงการเตรียมความพร้อมก่อนเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมทางอาญา (2) แก้ไขประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 133 ทวิ และมาตรา 172 ตรี โดยให้นำมาตรการพิเศษกรณีการสอบปากคำหรือสืบพยานผู้เสียหายหรือพยานที่เป็นเด็กอายุไม่เกิน 18 ปี ในคดีความผิดเกี่ยวกับเพศมาใช้กับการสอบปากคำผู้เสียหายในคดีความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราที่มีอายุเกิน 18 ปี (3) เสนอให้มีการจัดตั้ง “องค์กรคุ้มครองเยียวยาผู้เสียหายในคดีความผิดเกี่ยวกับเพศ” ขึ้นเป็นการเฉพาะ ทำหน้าที่คุ้มครองเยียวยาผู้เสียหายที่ถูกข่มขืนกระทำชำเรา มีระบบการสนับสนุนผู้เสียหายตั้งแต่เริ่มต้นจนจบกระบวนการ องค์กรดังกล่าวควรมีบทบาทในการกำหนดมาตรฐานในการช่วยเหลือผู้เสียหาย ในคดีความผิดเกี่ยวกับเพศ (4) รัฐบาลควรประกาศนโยบายให้การพัฒนาระบบการคุ้มครองเยียวยาผู้เสียหายในคดีความผิดเกี่ยวกับเพศ โดยเฉพาะที่ถูกข่มขืนกระทำชำเราเป็นวาระแห่งชาติ โดยกำหนดให้ทุกหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการยุติธรรม จัดให้มี “ศูนย์ช่วยเหลือผู้เสียหายในคดีความผิดเกี่ยวกับเพศ” เพื่อบูรณาการความร่วมมือระหว่างกัน โดยมี “ผู้จัดการคดี” (Case Manager) ซึ่งต้องผ่านการฝึกอบรมในหลักสูตรพิเศษ เพื่อเป็นกลไกในการบูรณาการความร่วมมือเพื่อช่วยเหลือผู้เสียหายที่ถูกข่มขืนกระทำชำเราแบบครบวงจร (5) การฝึกอบรมผู้เชี่ยวชาญที่จะปฏิบัติหน้าที่ “ผู้จัดการคดี” (Case Manager) (6) จัดให้มีบริการช่วยเหลือผู้เสียหายที่อยู่ในกลุ่มเปราะบางให้ครอบคลุมทุกกลุ่ม
DOI: 10.14457/tu.the.2023.662
title: มาตรการทางกฎหมายในการป้องกันและปราบปรามการก่อการร้ายในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสถานการณ์มาตรการทางกฎหมายในการป้องกันและปราบปรามการก่อการร้ายในสามจังหวัดชายแดนใต้ (2) ศึกษาถึงกระบวนการ ปัญหาและอุปสรรค มาตรการทางกฎหมายในการป้องกันและปราบปรามการก่อการร้ายในสามจังหวัดชายแดนใต้ โดยวิเคราะห์เปรียบเทียบต่อมาตรการป้องกันทางกฎหมายของต่างประเทศ และ(3) เสนอแนวทางมาตรการทางกฎหมายในการป้องกันและปราบปรามการก่อการร้ายในสามจังหวัดชายแดนใต้การวิจัยครั้งนี้ใช้แนวคิดการก่อการร้ายในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ร่วมกับกฎหมายพิเศษที่บังคับใช้ในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยใช้ระเบียบวิจัยเชิงคุณภาพ ประกอบด้วยการวิจัยจากเอกสาร ซึ่งได้รวบรวมข้อมูลเชิงปรากฏการณ์ด้านการใช้อำนาจรัฐในสถานการณ์ฉุกเฉินของต่างประเทศ ได้แก่ ประเทศฝรั่งเศส ประเทศอังกฤษ และประเทศสหรัฐอเมริกา และข้อมูลเชิงปรากฏการณ์กรณีการใช้กฎหมายพิเศษที่จังหวัดอาเจะห์ ประเทศอินโดนีเซีย และมินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ มาเป็นกรณีศึกษาในครั้งนี้จากการวิจัย พบว่า (1) กฎหมายพิเศษที่บังคับใช้ในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้ ที่ใช้ในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้ที่ยังมีความจำเป็น แต่ต้องมีการพิจารณาบังคับใช้อย่างเหมาะสมและปรับเปลี่ยนไปตามสถานการณ์ (2) กระบวนการทางกฎหมายในการป้องกันและปราบปรามการก่อการร้ายในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ได้วางอยู่บนหลักการของการเปิดพื้นที่เจรจาสันติภาพ โดยมีการประกาศเป้าหมาย “ไฟใต้ต้องมอดดับ ปี 2570” และคณะกรรมการพูดคุยเพื่อสันติสุขได้ดำเนินการเจรจากับกลุ่ม BRN ที่กรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย โดยทั้งสองฝ่ายได้จัดทำข้อตกลง “แผนปฏิบัติการร่วมกันเพื่อสร้างสันติภาพแบบครอบคลุม” (Join Comprehensive Plan Towards Peace, JCPP) เพื่อนำไปสู่การแก้ไขปัญหาความรุนแรงในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้อย่างสมบูรณ์ และ (3) แนวทางและข้อเสนอต่อมาตรการทางกฎหมายในการป้องกันและปราบปรามการก่อการร้ายในสามจังหวัดชายแดนใต้ โดยมีข้อเสนอ ดังนี้ นโยบายเกี่ยวกับการบังคับใช้กฎหมายความมั่นคง คือ (1) กฎหมายความมั่นคงต้องมีมาตรฐานกฎหมายบางอย่างกำกับและประเมินผลกฎหมายความมั่นคง และรายงานให้ประชาชนทั่วไปทราบถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นตลอดเวลา (2) สร้างเสริมกระบวนการปรับทัศนคติของเจ้าหน้าที่รัฐให้สอดคล้องกับสิทธิมนุษยชนและหลักนิติธรรม ทำให้ประชาชนในพื้นที่ไว้วางใจในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่รัฐ ภายใต้หลักการ “เข้าใจ เข้าถึง และประนีประนอม” และยืนอยู่บนฐานคิดของหลักสิทธิมนุษยชนในการปฏิบัติหน้าที่ 3) นิยามประเด็นของ “ความมั่นคง” อย่างมีขอบเขตที่ชัดเจน ในการตีความของเจ้าหน้าที่รัฐอย่างไม่เป็นธรรม (4) กำหนดนโยบายทั้งในระดับรัฐและระดับท้องถิ่นที่มุ่งเน้นการสร้างความเข้มแข็งของภาคประชาชนในพื้นที่ เพื่อมุ่งสร้างสันติภาพและธำรงไว้ซึ่งความสงบเรียบร้อยในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ แนวทางการปรับปรุงระบบกฎหมายพิเศษที่บังคับใช้ในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้ เสนอให้บัญญัติตามหลักนิติธรรมและสิทธิมนุษยชนไว้ในรัฐธรรมนูญ และเสนอแนะให้มีการสร้างกลไกตรวจสอบถ่วงดุลเชิงกระบวนการอย่างเป็นระบบ คือ (1) ให้องค์กรนิติบัญญัติมีอำนาจ ตรวจสอบ ถ่วงดุลการใช้ดุลพินิจตัดสินสถานการณ์ฉุกเฉินของฝ่ายบริหาร (2) ให้เจ้าหน้าที่รัฐต้องรับผิดชอบต่อความรับผิดทางอาญาและทางแพ่ง หรือการรับผิดรับชอบทางปกครอง (3) ส่งเสริมนโยบายในการพัฒนาเศรษฐกิจในพื้นที่ ควบคู่ไปกับการผ่อนปรนความเข้มข้นของนโยบายด้านความมั่นคงลักษณะที่คู่ขนานกันอย่างสมดุล
DOI: 10.14457/tu.the.2023.663
title: การนำอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่สามารถตรวจสอบหรือจำกัดการเดินทางของบุคคลมาใช้ในการปล่อยชั่วคราวของศาลยุติธรรม

description: การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการปล่อยชั่วคราวตามพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (ฉบับที่ 30) พ.ศ. 2558 ที่ให้นำอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (EM) มาใช้ปล่อยชั่วคราวในศาลยุติธรรม โดยมีสมมติฐานว่า เมื่อนำอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (EM) มาใช้ในการปล่อยชั่วคราวแล้วจะช่วยลดปัญหาความเหลื่อมล้ำในสังคม ปัญหาการเข้าถึงกระบวนยุติธรรม ปัญหาผู้ต้องหาหรือจำเลยหลบหนีระหว่างปล่อยชั่วคราว ปัญหาปริมาณผู้ต้องขังล้นคุก และปัญหาการปฏิบัติที่ไม่สอดคล้องกับหลักการที่ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่า “ผู้ต้องหาหรือจำเลยไม่มีความผิดและก่อนมีคำพิพากษาอันถึงที่สุดแสดงว่าบุคคลใดได้กระทำความผิดจะปฏิบัติต่อบุคคลนั้นเสมือนเป็นผู้กระทำความผิดมิได้”ผลการศึกษาพบว่า การปล่อยชั่วคราวของประเทศไทยตามกฎหมาย ระเบียบและข้อบังคับที่เกี่ยวข้องให้อำนาจศาลใช้ดุลพินิจในการเรียกหลักประกัน และแม้ปัจจุบันจะมีการนำอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (EM) มาใช้และมีกฎหมายหรือระเบียบที่ช่วยสนับสนุนการใช้ดุลพินิจในการพิจารณาปล่อยชั่วคราว แต่ศาลมักจะปล่อยชั่วคราวโดยอิงบัญชีเกณฑ์มาตรฐานกลางในการปล่อยชั่วคราวหรือยี่ต๊อกเป็นส่วนใหญ่ ปัจจุบันสำนักงานศาลยุติธรรมได้นำอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (EM) มาใช้ในการปล่อยชั่วคราวประมาณ 6 ปีแล้ว จากการประเมินผลการดำเนินงานความคุ้มค่าในเชิงภารกิจรัฐ และเพื่อเป็นการปฏิบัติภารกิจของส่วนราชการที่มีประสิทธิภาพได้ประเมินความคุ้มค่า 3 มิติ ได้แก่ มิติประสิทธิผล มิติประสิทธิภาพ และมิติผลกระทบ โดยสำนักงานศาลยุติธรรมสามารถดำเนินงานได้ตามตัวชี้วัดและตามวัตถุประสงค์หรือเจตนารมณ์การนำอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (EM) มาใช้ในการปล่อยชั่วคราวดังนั้น เพื่อการนำอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (EM) มาใช้อย่างมีประสิทธิภาพ ประสิทธิผล สอดคล้องกับการคุ้มครองสิทธิเสรีภาพผู้ถูกปล่อยชั่วคราว ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะ ดังนี้1. ด้านอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (EM) ควรมีการประเมินประสิทธิภาพอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (EM) และควรมีการพิจารณาเทคโนโลยีติดตามตัวอื่นมาประกอบการพิจารณาปล่อยชั่วคราว2. ด้านการปฏิบัติงาน ควรมีการบูรณาการในการบริหารจัดการโปรแกรมข้อมูลการเชื่อมต่อข้อมูลคดีภายในหน่วยงานและหน่วยงานอื่นให้สามารถเข้าถึงข้อมูลได้สะดวกต่อการปฏิบัติงาน และควรมีการป้องกันการรั่วไหลข้อมูลส่วนบุคคลและข้อมูลคดี 3. ด้านกฎหมาย ควรปรับปรุงกฎหมาย กำหนดความชัดเจนในประเภทของคดีหรือจำนวนทุนทรัพย์ที่กระทำความผิดที่นำอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (EM) มาใช้ โดยควรนำอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (EM) มาใช้กับคดีที่มีอัตราโทษสูงเกินสิบปีขึ้นไป หรือคดีที่มีการประเมินความเสี่ยงแล้วมีความเสี่ยงสูงที่จะหลบหนีหรือก่อภัยอันตราย หรือมีกรณีจำเป็นต้องคุ้มครองผู้เสียหายหรือพยาน และแก้ไขกฎหมายหรือระเบียบที่เกี่ยวข้องให้การพิจารณาคดีของผู้ที่ติดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (EM) ต้องพิจารณาพิพากษาคดีโดยเร็วถือเสมือนว่า ผู้ติดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (EM) เป็นผู้ต้องขัง4. ด้านสังคม ควรประชาสัมพันธ์ว่าผู้ติดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (EM) มิใช่อาชญากรและยังไม่ใช้ผู้กระทำความผิด เพื่อให้เกิดมุมมองและทัศนคติที่ดีต่อผู้ติดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (EM)5. ด้านหน่วยงานที่รับผิดชอบ ควรมีหน่วยงานที่ก่อตั้งขึ้น เพื่อดำเนินการควบคุมติดตามผู้ที่ใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (EM) โดยตรงเพื่อประโยชน์สูงสุดแก่รัฐและประชาชน6. ด้านการติดตามประเมินผล ควรมีการติดตาม ประเมินผลสม่ำเสมอ เพื่อการพัฒนาประสิทธิภาพของการติดตามตัวผู้ต้องหาหรือจำเลย ให้ประชาชนเกิดความมั่นใจในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (EM) ต่อไป
DOI: 10.15468/ku2tvq
title: 2023_kbif_joint_survey_bird_observation_information_nsmk_jnhm_357

description: 2023 KBIF Joint Investigation Survey Area: Jeju-do, Republic of Korea
Subject to investigation: Birds
Participating institutions: Jeju Folklore & Natural History Museum
DOI: 10.15468/dl.qmdt5m
title: Occurrence Download

description: A dataset containing 1251 species occurrences available in GBIF matching the query:
{
 "and" : [
 "Country is China",
 "TaxonKey is Streptopelia tranquebarica (Hermann, 1804)",
 "Year 2013-2022"
 ]
}

 The dataset includes 1251 records from 6 constituent datasets; see https://api.gbif.org/v1/occurrence/download/0014192-240906103802322/datasets/export for details.
 
Data from some individual datasets included in this download may be licensed under less restrictive terms.
DOI: 10.15468/dl.qtb2x2
title: Occurrence Download

description: A dataset containing 41 species occurrences available in GBIF matching the query:
{
 "and" : [
 "Continent is Africa",
 "HasCoordinate is true",
 "HasGeospatialIssue is false",
 "TaxonKey is Sceletium tortuosum (L.) N.E.Br."
 ]
}

 The dataset includes 41 records from 4 constituent datasets; see https://api.gbif.org/v1/occurrence/download/0014193-240906103802322/datasets/export for details.
 
Data from some individual datasets included in this download may be licensed under less restrictive terms.