cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.1999.214
title: การลดค่าการถ่ายเทความร้อนผ่านผนังไม่รับน้ำหนักชนิดเบา ของสำนักงานอาคารสูง

description: เสนอแนวทางปรับปรุงระบบผนังไม่รับน้ำหนักชนิดเบา ซึ่งนิยมใช้กับอาคารสูง เพื่อลดค่าการถ่ายเทความร้อน มีความเหมาะสมในเชิงเทคนิค และเชิงเศรษฐศาสตร์เบื้องต้น สำหรับปรับปรุงอาคารเก่า และเป็นแนวทางออกแบบสำหรับอาคารใหม่ในอนาคต ขั้นตอนการศึกษาเริ่มต้นจากสำรวจ เก็บข้อมูลเพื่อหาว่าอาคารรูปทรงใดมีจำนวนมากที่สุด ซึ่งพบว่าผังพื้นรูปทรงสี่เหลี่ยมมีมากที่สุด จากนั้นใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์จำลองแบบอาคารที่มีความสูง 1 ชั้น พื้นที่ผังพื้น 1 ตารางเมตร โดยแบ่งเป็นแนวทางปรับปรุง 4 แนวทาง ตามลักษณะทางกายภาพภายนอก (ผนังภายนอกเป็นกระจกทั้งหมด และผนังภายนอกเป็นผนังกระจกรวมกับผนังทึบ) และลักษณะการใช้งาน (อาคารที่มีการใช้งานอยู่แล้ว และอาคารใหม่) ทั้งนี้เป็นการศึกษาการลดค่าการถ่ายเทความร้อน โดยอ้างอิงตามกฎกระทรวง (พ.ศ. 2538) ออกตามความในพระราชบัญญัติการส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงาน พ.ศ. 2535 เป็นเกณฑ์ ขั้นตอนต่อไปศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพล ต่อปริมาณความร้อนผ่านผนังได้แก่ สัดส่วนอาคาร (กว้าง:ยาว) ค่าสัมประสิทธิ์ การบังแดดของกระจก อัตราส่วนพื้นที่ผนังกระจกต่อพื้นที่ผนังทั้งหมด ตลอดจนทิศทางการวางอาคาร ขั้นตอนสุดท้าย ทดสอบผลการศึกษากับอาคารกรณีศึกษา โดยปรับปรุงระบบผนัง และเปรียบเทียบค่าความร้อนที่ผ่านผนัง ค่าการถ่ายเทความร้อนรวมของผนังด้านนอก และมูลค่าใช้จ่ายสะสมเวลา 10 ปี ก่อนและหลังปรับปรุง ผลการวิจัยกับอาคารกรณีศึกษา 3 อาคาร สรุปได้ว่า อาคารที่มีผนังภายนอกเป็นกระจกทั้งหมด ปรับปรุงโดยเพิ่มผนังกระจกเดิมเพิ่มผนังภายในเป็นกระจกใส 10 มิลลิเมตร และยิปซั่ม 9 มิลลิเมตร ไม่มีความเหมาะสม เนื่องจากปริมาณความร้อนที่ผ่านผนังลดลงเพียงประมาณ 39 เปอร์เซ็นต์ เมื่อเปรียบเทียบกับค่าใช้จ่ายที่ค่อนข้างสูง ส่วนการทางปรับปรุงโดยเพิ่มฉนวนใยแก้ว 50 มิลลิเมตรด้านหลังผนังกระจก มีความเหมาะสมเพราะลดปริมาณความร้อนที่เข้ามาได้ประมาณ 50 เปอร์เซ็นต์ และลดค่าการถ่ายเทความร้อนของผนังด้านนอก ให้ผ่านตามเกณฑ์ที่ข้อกฎหมายกำหนด ตลอดจนคุ้มค่ากับการลงทุน (คืนทุนภายใน 5 ปี) ซึ่งส่งผลให้การศึกษานี้มีแนวโน้มความเป็นไปได้ ในการนำไปประยุกต์ใช้งานจริง ส่วนอาคารที่มีผนังภายนอกเป็นกระจกบางส่วนและผนังทึบบางส่วน สรุปได้ว่า ปรับปรุงโดยใช้ใยแก้ว 50 มิลลิเมตรบุด้านหลังผนังทึบมีความเหมาะสมที่สุด สำหรับค่าอัตราส่วนพื้นที่ผนังกระจกต่อพื้นที่ผนังทั้งหมดระหว่าง 0% ถึง 70% ซึ่งลดปริมาณความร้อนผ่านผนังได้ประมาณ 77% ถึง 23% ส่วนค่าอัตราส่วนพื้นที่ผนังกระจกต่อพื้นที่ผนังทั้งหมดมากกว่า 70 เปอร์เซ็นต์ ปริมาณความร้อนผ่านที่ผ่านผนังก่อนและหลังปรับปรุงมีค่าใกล้เคียงกัน
DOI: 10.14457/cu.the.1999.215
title: ผลกระทบของรูปทรงและคุณสมบัติการสะท้อนของแสงธรรมชาติภายในเอเทรียมสำหรับภูมิอากาศเขตร้อนชื้น

description: ในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบัน เอเทรียมเป็นส่วนของอาคารที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในงานสถาปัตยกรรม อย่างไรก็ตามความรู้ในปัจจุบันเกี่ยวกับการนำแสงธรรมชาติมาใช้ในเอเทรียมยังไม่เพียงพอที่จะเป็นแนวทางพื้นฐานให้ผู้ออกแบบคาดคะเนปริมาณความส่องสว่างภายในตั้งแต่ขั้นตอนการออกแบบเบื้องต้นได้ การศึกษาครั้งนี้จึงนำเสนอแนวทางการออกแบบที่สามารถประมาณระดับการส่องสว่าง และสร้างความเข้าใจเรื่องผลกระทบของปัจจัยต่างๆ ที่คาดว่ามีนัยสำคัญต่อการส่องสว่างโดยใช้แสงธรรมชาติในเอเทรียม ตัวแปรเหล่านี้ ได้แก่ ทิศทางของแสง คุณสมบัติการสะท้อนแสงของพื้นผิวภายใน รูปทรง และค่าสัดส่วนทางเรขาคณิต การศึกษาครั้งนี้อาศัยเทคนิคจากการสร้างหุ่นจำลอง เพื่อการวิเคราะห์และทดสอบ ซึ่งประกอบด้วยเอเทรียมสามลักษณะรูปทรง คือ แบบผังพื้นวงกลม สี่เหลี่ยมจัตุรัส และสี่เหลี่ยมผืนผ้า ที่มีค่าสัดส่วนความกว้างต่อความสูงเป็น 1 2 และ 3 ทุกกรณีมีค่าการสะท้อนแสงภายในเป็น 20% 40% 60% และ 80% การวิจัยทำการทดสอบภายในห้องจำลองสภาพท้องฟ้าและภายใต้สภาพท้องฟ้าจริง การประเมินผลแบ่งออกเป็นสองแนวทางคือ การประเมินด้านปริมาณและการประเมินด้านคุณภาพ ผลการวิจัยพบว่าการปรับเปลี่ยนรูปทรง สัดส่วนทางเรขาคณิต และคุณสมบัติการสะท้อนแสงของพื้นผิวภายในอาคาร สามารถเพิ่มปริมาณความสว่างภายในได้ ขึ้นอยู่กับเงื่อนไขและขอบเขตการปรับปรุงตัวแปรที่เกี่ยวข้อง แนวทางที่เหมาะสมแบ่งออกเป็นสองกรณีคือ กรณีแรกเมื่อพื้นผิวมีค่าการสะท้อนแสงต่ำ ตัวแปรที่มีนัยสำคัญ คือ องค์ประกอบการส่องสว่างโดยตรงของแสง จากกาารวิจัยพบว่าเอเทรียมผังพื้นสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีค่าสัดส่วนความสว่างภายในต่อภายนอกมากที่สุด กรณีที่สองเมื่อพื้นผิวมีค่าการสะท้อนแสงเพิ่มขึ้น ตัวแปรที่มีนัยสำคัญคือ องค์ประกอบการสะท้อนแสงภายใน ในกรณีนี้พบว่าเอเทรียมผังพื้นวงกลมมีค่าสัดส่วนความสว่างภายในต่อภายนอกมากที่สุด เอเทรียมแบบผังพื้นวงกลมมีความเหมาะสมในการนำไปใช้งานมากที่สุด ไม่เพียงแต่ค่าความส่องสว่างขึ้นกับองค์ประกอบที่สามารถควบคุมได้เท่านั้น แต่ยังเป็นแบบที่มีปริมาณและความสม่ำเสมอของความส่องสว่างมากที่สุดอีกด้วย รองลงมาได้แก่ แบบผังพื้นสี่เหลี่ยมจัตุรัส และสี่เหลี่ยมผืนผ้าตามลำดับ ผลจากการวิจัยนี้จะเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์อย่างยิ่งต่อการออกแบบเอเทรียมขั้นต้น ผู้ออกแบบจะสามารถประมาณค่าความส่องสว่างที่เกิดขึ้นจริงภายในเอเทรียมได้อย่างถูกต้องตามหลักวิชาการด้วยการเลือกใช้เทคนิคทางกายภาพต่างๆอย่างเป็นระบบ
DOI: 10.14457/cu.the.1999.216
title: การศึกษาและเปรียบเทียบชิ้นส่วนสำเร็จรูปประเภทผนังรับน้ำหนัก กรณีศึกษา : ผู้ประกอบการซื้อสำเร็จจากโรงงานผลิต กับการผลิตในที่ก่อสร้าง

description: ในการสร้างบ้านระบบสำเร็จรูปในปัจจุบันผู้ประกอบการจัดสรรนั้น สามารถเลือกวิธีการโดยลงทุนสร้างโรงงานผลิตขึ้นเองในโครงการกับการเลือกซื้อจากผู้ผลิตที่รับสร้างบ้านในระบบสำเร็จรูป ดังนั้น ในการศึกษาและเปรียบเทียบก็มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงค่าใช้จ่ายในเบื้องต้นถ้าผู้ประกอบการเลือกสร้างโรงงานผลิตเอง กับศึกษาค่าใช้จ่ายของการเลือกซื้อจากผู้ผลิตรับสร้างบ้าน เพื่อใช้เป็นแนวทางในการตัดสินใจเลือก โดยในการเปรียบเทียบได้เลือกบริษัทรับสร้างบ้านด้วยระบบสำเร็จรูปมาเปรียบเทียบกับการสร้างโรงงานผลิตขึ้นเอง ซึ่งได้เลือกบ้านที่สร้างด้วยระบบสำเร็จรูปในโครงการเพลส แอนด์ พาร์ค โดยลักษณะรูปแบบของบ้านเป็นบ้านเดี่ยว 2 ชั้น มีความใกล้เคียงกับการก่อสร้างด้วยระบบดั้งเดิมเป็นอย่างมาก จึงได้กำหนดบ้านที่มีพื้ที่ใช้สอยประมาณ 180 ตารางเมตร จำนวน 1 หลัง เป็นกรณีศึกษา ผลจากการลงสู่ภาคสนามได้พบว่า ถ้าผู้ประกอบการลงทุนสร้างโรงงานผลิตขึ้นเองจะต้องมีการลงทุนในอุปกรณ์, เครื่องจักร ค่าบริการ ที่ดินที่ตั้งโรงงานผลิตและค่าวัสดุกับแรงงานเกิดขึ้น แต่ถ้าผู้ประกอบการเลือกซื้อจากผู้รับสร้างบ้านด้วยระบบสำเร็จรูปนั้นจะไม่มีค่าใช้จ่ายเหมือนกับการสร้างโรงงานผลิตเอง แต่จะมีค่าดำเนินการเปลี่ยนแปลงแก้ไขแบบให้เป็นระบบสำเร็จรูปกับค่าก่อสร้างเท่านั้น ผลจากการวิเคราะห์โดยการคำนวณค่าใช้จ่ายในการลงทุนพบว่า ถ้าผู้ประกอบการสร้างโรงงานผลิตขึ้นเองจะต้องเสียค่าใช้จ่ายเบื้องต้นเป็นค่าอุปกรณ์ เครื่องจักร ค่าเปลี่ยนแปลงแก้ไขแบบ ค่าบริการ ค่าวัสดุก่อสร้างและค่าแรงงานในอัตราที่สูงในเบื้องต้น และจะต้องสร้างบ้านในปริมาณที่ 38 หน่วย (พื้นที่ใช้สอย 6,840 ดร.ม.) ขึ้นไปจึงจะคุ้มกับการลงทุนและราคาก่อสร้างเฉลี่ยที่ 5,310.33 บาทต่อตารางเมตร (กรณีไม่รวมค่าภาษีมูลค่าเพิ่ม) และในกรณีคิดค่าภาษีมูลค่าเพิ่มจะต้องสร้างบ้านในปริมาณที่ 46 หน่วย (พื้นที่ใช้สอย 8,280 ตร.ม.) ขึ้นไปจึงจะคุ้มกับการลงทุน และราคาก่อสร้างเฉลี่ยที่ 5,675.69 บาทต่อตารางเมตร ถ้าผู้ประกอบการเลือกซื้อสำเร็จจากผู้ผลิตหรือโดยการจ้างผู้รับเหมาก่อสร้างไปสร้างโรงงานผลิตในสถานที่ก่อสร้าง ราคาจะเฉลี่ยที่ 6,897-8,700 บาท/ตารางเมตร และถ้าผู้ประกอบการเลือกวิธีการก่ออิฐฉาบปูนเรียน ราคาต้นทุนจะเฉลี่ยที่ 6,965 บาท/ตารางเมตร และในการสร้างบ้านโดยวิธีสร้างโรงงานผลิตขึ้นเองจะใช้เวลาก่อสร้างทั้งสิ้น 94 วัน/หลัง (ไม่รวมระยะเวลาในการสร้างโรงงานผลิตชั่วคราวอีก 1 เดือน)ในกรณีคิดค่าภาษีมูลค่าเพิ่มการสร้างโรงงานผลิตเองจะไม่เหมาะสมกับการลงทุน ผู้ประกอบการควรเลือกซื้อระบบผลิตจากบริษัทจะดีกว่า แต่ถ้าปริมาณการผลิตมีจำนวนมากกว่า 38 หน่วย ในกรณีไม่คิดค่าภาษีมูลค่าเพิ่มหรือการผลิตมากกว่า 46 หน่วย ในกรณีคิดค่าภาษีมูลค่าเพิ่มการก่อสร้างโรงงานผลิตก็จะเหมาะสมกว่า ทั้งในด้านต้นทุน ระยะเวลาการก่อสร้างและรูปแบบ ทั้งนี้การเปรียบเทียบครั้งนี้เป็นการเปรียบเทียบในเบื้องต้นเท่านั้น ในการคิดราคาเปรียบเทียบครั้งนี้ได้ใช้ราคาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2542
DOI: 10.14457/cu.the.1999.217
title: การประยุกต์ใช้รูปแบบ "ข่วง" กับการพัฒนาที่โล่งในเมือง : กรณีศึกษาเมืองเชียงใหม่

description: ศึกษาพัฒนาการของรูปแบบและระบบข่วงของเมืองในระดับต่างๆ ที่มีความสัมพันธ์ต่อวิถีชีวิตผู้คน วัฒนธรรมประเพณีและกิจกรรมของชุมชนด้านต่างๆ เพื่อสร้างแนวทางการประยุกต์ใช้รูปแบบข่วง กับการพัฒนาพื้นที่โล่งในสภาพสังคมเมืองในปัจจุบัน เพื่อการสร้างเอกลักษณ์ของเมืองเชียงใหม่ จากการศึกษาในครั้งนี้พบว่า รูปแบบข่วงก่อเกิดมาจากแง่มุมของการรองรับ กิจกรรมด้านประโยชน์ใช้สอย ด้านคติความเชื่อและกิจกรรมเนื่องในวิถีชีวิต ที่ตอบสนองต่อวิถีชีวิตของคน ตั้งแต่ยุคบรรพกาลถึงยุคสังคมเกษตรกรรมที่มีตัวแปรหลัก อันได้แก่ คติความเชื่อดั้งเดิมอันเกี่ยวข้องกับผีบรรพบุรุษและคติทางฮินดู พระพุทธศาสนา และลักษณะการดำรงชีวิตประจำวันในช่วงเวลาขณะนั้น ทั้งนี้รูปแบบและระบบของข่วงมีระดับและหน้าที่ ในการรองรับกิจกรรมทั้งที่ชัดเจนมีหน้าที่เฉพาะกิจกรรม และการเป็นพื้นที่เอนกประสงค์สาธารณะทั่วไป อันสัมพันธ์กับกลุ่มคนและชนชั้นทางสังคม ลักษณะกิจกรรมด้านต่างๆ เช่น การเมืองการปกครอง เศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรมประเพณี ระบบนิเวศวิทยาและสิ่งแวดล้อม ซึ่งส่งผลต่อรูปแบบการตั้งถิ่นฐานชุมชนเมือง อันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของเมืองในแถบดินแดนล้านนา เมื่อเปรียบเทียบรูปแบบข่วงในอดีต กับรูปแบบพื้นที่โล่งในเมืองเชียงใหม่ ปัจจุบันพบว่าสภาพพื้นที่โล่งของเมืองในระดับและรูปแบบต่างๆ ได้ถูกทำลายลงแทบหมดสิ้นเนื่องมาจากปัจจัยหลักๆ หลายสาเหตุรวมทั้งเกิดความเปลี่ยนแปลงต่อรูปแบบกิจกรรม ของสังคมเมืองอันมีบริบทที่แตกต่างจากอดีต สังคมเมืองขาดความต่อเนื่องในพัฒนาการทางหลักไวยากรณ์ ด้านสุนทรียภาพ ศิลปวัฒนธรรม สถาปัตยกรรมและรูปแบบการตั้งถิ่นฐาน และคติความเชื่อต่างๆ ส่งผลให้เกิดความไม่สอดคล้องกลมกลืน ระหว่างรูปแบบการดำรงชีวิตของสังคมเมือง ต่อลักษณะทางกายภาพและระบบนิเวศวิทยาของเมือง รวมทั้งพื้นที่โล่งเมืองเชิงวัฒนธรรมขาดหายไป การประยุกต์ใช้รูปแบบข่วงในการพัฒนาพื้นที่โล่ง เพื่อสร้างเอกลักษณ์ของเมือง ได้เสนอแนะแนวทางการรื้อพื้นที่โล่งเมืองในปัจจุบัน เพื่อให้สอดคล้องต่อรูปแบบการดำเนินชีวิต และกิจกรรมของผู้คนในสังคมปัจจุบัน รวมทั้งการประสานให้มีความสอดคล้องกับลักษณะกายภาพเมือง และระบบนิเวศวิทยาสิ่งแวดล้อม อันนำไปสู่การอนุรักษ์นครประวัติศาสตร์ของเมืองเชียงใหม่
DOI: 10.14457/cu.the.2001.332
title: การใช้ระบบธรรมชาติ โดยผนังสัมผัสน้ำ เพื่อปรับอุณหภูมิภายในห้องกรณีศึกษา : อาคารผนังสัมผัสน้ำ ที่จังหวัดเชียงราย

description: สภาพอากาศที่ร้อน ดังเช่นประเทศไทย ความร้อนจากสภาพแวดล้อม และอากาศ ที่ผ่านเข้ามาทางเปลือกอาคาร เป็นผลให้อุณหภูมิห้องสูงขึ้น จากการศึกษาพบว่า ระบบผนังสัมผัสน้ำเป็นระบบธรรมชาติ ระบบหนึ่งที่น่าสนใจ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณสมบัติน้ำ ว่าสามารถลดช่วงความต่างของอุณหภูมิสูงสุด กับต่ำสุดในช่วงวัน โดยการใช้น้ำสัมผัสกับผนังห้อง เพื่อปรับอุณหภูมิภายในห้องให้อยู่ หรือเข้าใกล้เขตสบาย ได้มากที่สุด การศึกษาใช้วิธีวิจัยเชิงทดลอง โดยทำแบบจำลองบ่อน้ำ ค.ส.ล. 3 บ่อ คือ บ่อเล็ก บ่อกลาง และบ่อใหญ่ ตัดอิทธิพลจากพื้นและผนังโดยรอบ ยกเว้นผนังด้านที่พิจารณาอิทธิพลของอุณหภูมิน้ำ ต่ออุณหภูมิห้อง และทำหน่วยทดลอง (ห้องจำลอง) โดยตัดอิทธิพลจากภายนอกเช่นกัน การทดลองขึ้นตอนแรก เริ่มจาก การเปรียบเทียบอิทธิพลจากน้ำ และอากาศ ต่ออุณหภูมิห้อง และศึกษาพฤติกรรมน้ำในทุกระดับความลึก 50 ชม. โดยมีตัวแปรคือ ปริมาตร และระบบการระเหยที่แตกต่างกันได้แก่ การเปิดบ่อ การปิดบ่อ และบังแดดบ่อ ขั้นตอนที่ 2 เป็นการทดสอบประสิทธิภาพน้ำกับอุณหภูมิห้องจำลอง ในระบบการระเหยที่แตกต่างกัน การทดลองทั้ง 2 ขึ้นตอนกระทำที่กรุงเทพฯ ขั้นตอนสุดท้าย เป็นการนำผลสรุป และกระบวนการทดสอบที่เหมาะสมมาทดสอบกับอาคารจริง ที่จังหวัดเชียงราย ในบ่อตามสภาพแวดล้อมจริง การทดลองจะเก็บข้อมูลตลอด 24 ชั่วโมง ทุก 30 นาที ด้วยเครื่องมือที่เชื่อถือได้ ช่วงเดือนมกราคม-กุมภาพันธ์ ผลการศึกษาพบว่า อุณหภูมิน้ำมีอิทธิพลต่ออุณหภูมิห้องมากกว่าอุณหภูมิอากาศ และระดับน้ำที่สามารถนำมาใช้ได้ จะมีอุณหภูมิต่ำสุดอยู่ที่ระดับ -2.00 ม. ในระบบบังแดด เพราะมีค่าการแกว่งตัวของอุณหภูมิตลอดวันน้อยที่สุด รองลงมา คือ -1.50 ม. และ -1.00 ม. ตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบอุณหภูมิน้ำทั้ง 3 ระบบ จะพบว่าช่วงกลางคืน อุณหภูมิน้ำ ระบบบังแดดจะต่ำที่สุด ระบบเปิดจะสูงที่สุด ส่วนช่วงกลางวัน ระบบปิดจะต่ำที่สุด ระบบเปิดจะสูงที่สุด นอกจากนี้จะพบว่า ในระดับความลึกที่เท่ากัน ปริมาตรจะไม่มีผลต่ออุณหภูมิน้ำ แต่จะมีผลต่ออุณหภูมิห้อง คือ บ่อใหญ่ระบบปิดจะมีอุณหภูมิหน่วยทดลอง ต่ำกว่าอุณหภูมิอากาศภายนอก ในตอนกลางวัน และสูงกว่าในตอนกลางคืน ขณะที่บ่อใหญ่ระบบบังแดด จะมีอุณหภูมิหน่วยทดลอง ตลอดวัน ต่ำกว่าอุณหภูมิอากาศภายนอก ส่วนกรณีศึกษา มีแนวโน้มว่าอุณหภูมิน้ำจะมีผลต่ออุณหภูมิภายในห้องมากกว่าอุณหภูมิอากาศภายนอก เพราะส่งผลให้ ช่วงความต่างของอุณหภูมิสูงสุด กับต่ำสุดในช่วงวัน ของห้องลดลงได้ โดยเฉพาะกลางคืนจะมีอุณหภูมิห้องเท่ากับ 22.92 อยู่ต่ำกว่าเขตสบายผลจากการศึกษาจะเห็นได้ว่าแนวโน้มของอุณหภูมิน้ำที่ระดับ -2.00 ม.ในระบบบังแดดบ่อจะมีค่าต่ำที่สุดและหากจะทำการลดอุณหภูมิหน่วยทดลอง ช่วงกลางคืนควรใช้ระบบบังแดด กลางวันควรใช้ระบบปิด สำหรับหน่วยทดลองที่มีการใช้งานตลอดวันควรใช้ระบบบังแดด ผลของกรณีศึกษาและผลการทดลองทั้งหมด แสดงให้เห็นว่าผนังสัมผัสน้ำจะได้ผลดีในระดับหนึ่งเท่านั้น ดังนั้นผู้ที่จะนำระบบนี้ไปใช้งาน ควรจะศึกษาเพิ่มเติมในตัวแปรอื่นๆ ที่มีอิทธิพลต่อระบบผนังสัมผัสน้ำต่อไป
DOI: 10.6084/m9.figshare.16696033
title: Supplement tables

description: Supplement tables <br>
DOI: 10.6084/m9.figshare.16696033.v3
title: Supplement tables

description: Supplement tables <br>
DOI: 10.6084/m9.figshare.16696033.v2
title: Supplement tables and figures

description: 补充表 1. 6 h 感染与 6 h 未感染的变异 mRNA 补充表 2. 24 h 感染与 24 h 未感染的差异表达 mRNA 附表3。6小时和24小时内所有变化所涉及的内容 附表4.STC表达趋势分析 附表 5. Gbp2b_profile_Gene_Pathway 分析 补充表 6. Gbp2b-ComRNA-Pathway <b>补充图 1. 进行</b>实时 RT-PCR 以验证 RNA-Seq 数据中 10 个随机基因的水平。 <b>补充</b><b>图2.</b> <b></b>Cells viability assay
DOI: 10.21227/0daw-s840
title: Balloon Decorations Brisbane

description: Helium Balloons Gold Coast :These days ordering balloons online has become a trend. Flower, chocolate and cakes are now considered as a traditional way of celebrating, people considering order balloons online instead of these traditional ways. Kids love places decorated with balloons. If you’re from Gold Coast or Brisbane, then you can purchase balloons online using our website balloonhq.com.au. At Ballon HQ, you can avail a wide range of balloons at a competitive price. If you manage to order balloons before 10:30 AM then you can avail our same day balloon delivery services. Our delivery services are open 6 days a week and we offer balloons delivery across the surrounding suburb of Melbourne. To surprise your loved ones by gifting them balloons, check out our website to order balloons online.
DOI: 10.6084/m9.figshare.16830724
title: Supplementary Material for: Identifying High-Risk Triple-Negative Breast Cancer Patients by Molecular Subtyping

description: <b><i>Introduction:</i></b> Triple-negative breast cancer (TNBC) is considered the most aggressive type of breast cancer (BC) with limited options for therapy. TNBC is a heterogeneous disease and tumors have been classified into TNBC subtypes using gene expression profiling to distinguish basal-like 1, basal-like 2, immunomodulatory, mesenchymal, mesenchymal stem-like, luminal androgen receptor (LAR), and one nonclassifiable group (called unstable). <b><i>Objectives:</i></b> The aim of this study was to verify the clinical relevance of molecular subtyping of TNBCs to improve the individual indication of systemic therapy. <b><i>Patients and Methods:</i></b> Molecular subtyping was performed in 124 (82%) of 152 TNBC tumors that were obtained from a prospective, multicenter cohort including 1,270 histopathologically confirmed invasive, nonmetastatic BCs (NCT 01592825). Treatment was guideline-based. TNBC subtypes were correlated with recurrence-free interval (RFI) and overall survival (OS) after 5 years of observation. <b><i>Results:</i></b> Using PAM50 analysis, 87% of the tumors were typed as basal with an inferior clinical outcome compared to patients with nonbasal tumors. Using the TNBCtype-6 classifier, we identified 23 (15%) of TNBCs as LAR subtype. After standard adjuvant or neoadjuvant chemotherapy, patients with LAR subtype showed the most events for 5-year RFI (66.7 vs. 80.6%) and the poorest probability of 5-year OS (60.0 vs. 84.4%) compared to patients with non-LAR disease (RFI: adjusted hazard ratio [aHR] = 1.87, 95% confidence interval [CI] 0.69–5.05, <i>p</i> = 0.211; OS: aHR = 2.74, 95% CI 1.06–7.10, <i>p</i> = 0.037). <b><i>Conclusion:</i></b> Molecular analysis and subtyping of TNBC may be relevant to identify patients with LAR subtype. These cancers seem to be less sensitive to conventional chemotherapy, and new treatment options, including androgen receptor-blocking agents and immune checkpoint inhibitors, have to be explored.
DOI: 10.6084/m9.figshare.16830721
title: Supplementary

description: Supplemental materials for the article dedicated to Powassan virus phylogeography and re-evaluation of its evolutionary rate.
DOI: 10.6084/m9.figshare.16830721.v1
title: Supplementary

description: Supplemental materials for the article dedicated to Powassan virus phylogeography and re-evaluation of its evolutionary rate.
DOI: 10.6084/m9.figshare.11402142.v2
title: Learning from patients about patient-centredness: A realist review: BEME Guide No. 60

description: <b>Background:</b> Patient-centred work is an essential part of contemporary medicine. Literature shows that educational interventions contribute to developing patient-centredness, but there is a lack of insight into the associated learning processes. <b>Objective:</b> Through reviewing articles about educational interventions involving patients, we aspire to develop a program theory that describes the processes through which the educational interventions are expected to result in change. The processes will clarify contextual elements (called contexts) and mechanisms connected to learning patient-centredness. <b>Methods:</b> In our realist review, an initial, rough program theory was generated during the scoping phase, we searched for relevant articles in PubMed, PsycINFO, ERIC, CINAHL and Embase for all years before and through 2016. We included observational studies, case reports, interviews, and experimental studies in which the participants were students, residents, doctors, nurses or dentists. The relevance and rigour of the studies were taken into account during analysis. With deductive as well as inductive coding, we extended the rough program theory. <b>Results:</b> In our review, we classified five different contexts which affect how upcoming professionals learn patient-centredness. These aspects are influenced through components in the intervention(s) related to the <i>learner</i>, the <i>teacher, a</i>nd the <i>patient.</i> We placed the mechanisms together in four clusters <i>– comparing and combining as well as broadening perspectives, developing narratives and engagement with patients, self-actualisation,</i> and <i>socialisation –</i> to show how the development of (dimensions of) patient-centredness occurs. Three partial-program-theories (that together constituting a whole program theory) were developed, which show how different components of interventions within certain contexts will evoke mechanisms that contribute to patient-centredness. <b>Translation into daily practice:</b> These theories may help us better understand how the roles of patients, learners and teachers interact with contexts such as the kind of knowledge that is considered legitimate or insight in the whole illness trajectory. Our partial program theories open up potential areas for future research and interventions that may benefit learners, teachers, and patients.
DOI: 10.6084/m9.figshare.11402142
title: Learning from patients about patient-centredness: A realist review: BEME Guide No. 60

description: <b>Background:</b> Patient-centred work is an essential part of contemporary medicine. Literature shows that educational interventions contribute to developing patient-centredness, but there is a lack of insight into the associated learning processes. <b>Objective:</b> Through reviewing articles about educational interventions involving patients, we aspire to develop a program theory that describes the processes through which the educational interventions are expected to result in change. The processes will clarify contextual elements (called contexts) and mechanisms connected to learning patient-centredness. <b>Methods:</b> In our realist review, an initial, rough program theory was generated during the scoping phase, we searched for relevant articles in PubMed, PsycINFO, ERIC, CINAHL and Embase for all years before and through 2016. We included observational studies, case reports, interviews, and experimental studies in which the participants were students, residents, doctors, nurses or dentists. The relevance and rigour of the studies were taken into account during analysis. With deductive as well as inductive coding, we extended the rough program theory. <b>Results:</b> In our review, we classified five different contexts which affect how upcoming professionals learn patient-centredness. These aspects are influenced through components in the intervention(s) related to the <i>learner</i>, the <i>teacher, a</i>nd the <i>patient.</i> We placed the mechanisms together in four clusters <i>– comparing and combining as well as broadening perspectives, developing narratives and engagement with patients, self-actualisation,</i> and <i>socialisation –</i> to show how the development of (dimensions of) patient-centredness occurs. Three partial-program-theories (that together constituting a whole program theory) were developed, which show how different components of interventions within certain contexts will evoke mechanisms that contribute to patient-centredness. <b>Translation into daily practice:</b> These theories may help us better understand how the roles of patients, learners and teachers interact with contexts such as the kind of knowledge that is considered legitimate or insight in the whole illness trajectory. Our partial program theories open up potential areas for future research and interventions that may benefit learners, teachers, and patients.
DOI: 10.6084/m9.figshare.11402142.v1
title: Learning from patients about patient-centredness: A realist review: BEME Guide No. 60

description: <b>Background:</b> Patient-centred work is an essential part of contemporary medicine. Literature shows that educational interventions contribute to developing patient-centredness, but there is a lack of insight into the associated learning processes. <b>Objective:</b> Through reviewing articles about educational interventions involving patients, we aspire to develop a program theory that describes the processes through which the educational interventions are expected to result in change. The processes will clarify contextual elements (called contexts) and mechanisms connected to learning patient-centredness. <b>Methods:</b> In our realist review, an initial, rough program theory was generated during the scoping phase, we searched for relevant articles in PubMed, PsycINFO, ERIC, CINAHL and Embase for all years before and through 2016. We included observational studies, case reports, interviews, and experimental studies in which the participants were students, residents, doctors, nurses or dentists. The relevance and rigour of the studies were taken into account during analysis. With deductive as well as inductive coding, we extended the rough program theory. <b>Results:</b> In our review, we classified five different contexts which affect how upcoming professionals learn patient-centredness. These aspects are influenced through components in the intervention(s) related to the <i>learner</i>, the <i>teacher, a</i>nd the <i>patient.</i> We placed the mechanisms together in four clusters <i>– comparing and combining as well as broadening perspectives, developing narratives and engagement with patients, self-actualisation,</i> and <i>socialisation –</i> to show how the development of (dimensions of) patient-centredness occurs. Three partial-program-theories (that together constituting a whole program theory) were developed, which show how different components of interventions within certain contexts will evoke mechanisms that contribute to patient-centredness. <b>Translation into daily practice:</b> These theories may help us better understand how the roles of patients, learners and teachers interact with contexts such as the kind of knowledge that is considered legitimate or insight in the whole illness trajectory. Our partial program theories open up potential areas for future research and interventions that may benefit learners, teachers, and patients.