DOI: 10.17026/dans-xsy-47ah
title: Een aanvullend archeologisch inventariserend veldonderzoek door middel van boringen ter plaatse van monumentterrein 4.282 de Munnikenhof te Brakel, gemeente Zaltbommel (Gld)

description: &lt;p&gt;In het kader van het uitvoeringsprogramma Ruimte voor de Rivier is het monumentterrein 4.282 (de Munnikenhof) onderzocht middels een verkennend-, een waarderend- en een aanvullend booronderzoek. Het monumentterrein is momenteel van archeologische waarde en bevat resten van bovengenoemde kloosterboerderij.&lt;br&gt;In het waarderend onderzoek zijn een groot aantal archeologische indicatoren en twee grondsporen waargenomen die kunnen worden gerelateerd aan deze kloosterboerderij. In de verspreiding van deze indicatoren kunnen twee duidelijke concentraties worden onderscheiden: op het centrale ´en op het zuidelijke deel van het monument. Deze kernen liggen op de plaatsen waar de vondstlaag het hoogst ligt (gemeten ten opzichte van NAP). De vondstlaag ligt gemiddeld op een diepte van ca. 0,8 m –mv maar ligt met name op het noordwestelijke deel van het monumentterrein minder diep (&lt;0,5m –mv). De vondstlaag is afgedekt door sedimenten van de Maas. De resten zijn hierdoor goed geconserveerd. Bij de ontkleiing in de jaren 70 is een deel van de resten van de kloosterboerderij verloren gegaan. De begrenzing van het monument is grotendeels voldoende om de nog aanwezige resten te beschermen. Ten oosten, noorden en westen van het monument zijn geen intacte archeologische resten waargenomen die te relateren zijn aan de kloosterboerderij.&lt;br&gt;Gezien de vondstconcentraties direct langs de zuidelijk grens van het monument is het niet onwaarschijnlijk dat de resten zich uitstrekken tot aan de geul van de Afgedamde Maas. Dit wordt bevestigd door de waarneming van kloostermoppen en bouwpuin tijdens lage waterstanden van de Afgedamde Maas. Dit deel is in onderhavig onderzoek niet onderzocht omdat hier de zomerdijk van de Afgedamde Maas ligt. Met behulp van het vondstmateriaal uit het aanvullend onderzoek kan de datering van de kloosterboerderij worden bepaald. De oorsprong van de boerderij, als afkomstig uit de 13e eeuw, is met behulp van het vondstmateriaal bevestigd. De boerderij is in ieder geval in de 14e eeuw en mogelijk zelfs in de 15e eeuw aanwezig geweest. Een fragment uit de 16e – 17e eeuw, afkomstig van net boven de cultuurlaag die wordt toegeschreven aan de kloosterboerderij, lijkt niet te behoren bij de kloosterhoeve. &lt;br&gt;In het kader van het uitvoeringsprogramma Ruimte voor de Rivier is het monumentterrein 4.282 (de Munnikenhof) onderzocht middels een verkennend-, een waarderend- en een aanvullend booronderzoek. Het monumentterrein is momenteel van archeologische waarde en bevat resten van bovengenoemde kloosterboerderij.&lt;br&gt;In het waarderend onderzoek zijn een groot aantal archeologische indicatoren en twee grondsporen waargenomen die kunnen worden gerelateerd aan deze kloosterboerderij. In de verspreiding van deze indicatoren kunnen twee duidelijke concentraties worden onderscheiden: op het centrale ´en op het zuidelijke deel van het monument. Deze kernen liggen op de plaatsen waar de vondstlaag het hoogst ligt (gemeten ten opzichte van NAP). De vondstlaag ligt gemiddeld op een diepte van ca. 0,8 m –mv maar ligt met name op het noordwestelijke deel van het monumentterrein minder diep (&lt;0,5m –mv). De vondstlaag is afgedekt door sedimenten van de Maas. De resten zijn hierdoor goed geconserveerd. Bij de ontkleiing in de jaren 70 is een deel van de resten van de kloosterboerderij verloren gegaan. De begrenzing van het monument is grotendeels voldoende om de nog aanwezige resten te beschermen. Ten oosten, noorden en westen van het monument zijn geen intacte archeologische resten waargenomen die te relateren zijn aan de kloosterboerderij.&lt;br&gt;Gezien de vondstconcentraties direct langs de zuidelijk grens van het monument is het niet onwaarschijnlijk dat de resten zich uitstrekken tot aan de geul van de Afgedamde Maas. Dit wordt bevestigd door de waarneming van kloostermoppen en bouwpuin tijdens lage waterstanden van de Afgedamde Maas. Dit deel is in onderhavig onderzoek niet onderzocht omdat hier de zomerdijk van de Afgedamde Maas ligt. Met behulp van het vondstmateriaal uit het aanvullend onderzoek kan de datering van de kloosterboerderij worden bepaald. De oorsprong van de boerderij, als afkomstig uit de 13e eeuw, is met behulp van het vondstmateriaal bevestigd. De boerderij is in ieder geval in de 14e eeuw en mogelijk zelfs in de 15e eeuw aanwezig geweest. Een fragment uit de 16e – 17e eeuw, afkomstig van net boven de cultuurlaag die wordt toegeschreven aan de kloosterboerderij, lijkt niet te behoren bij de kloosterhoeve.&lt;/p&gt;
description: Issued: 2009-08-17