DOI: 10.17026/ar/dwwk2x
title: Replication Data for: Transect-rapport 3070: Een Archeologisch Bureauonderzoek. Brandwijk, Brandwijksedijk 7c. Gemeente Molenlanden.

description: Op basis van het bureauonderzoek is voor het plangebied een lage archeologische verwachting vastgesteld voor de periode Laat-Paleolithicum tot Vroeg-Neolithicum. Het plangebied heeft op grond van landschappelijke informatie in deze periode in een oerstroomgeul van de Rijn-Maas gelegen, die na het inactief worden bij hoogwater bedekt is met leem. Doordat het plangebied geleidelijk steeds 
verder van de rivieren is komen te liggen, heeft zich hierna een dunne laag veen (Basisveen) kunnen ontwikkelen. Deze is in het plangebied aangetroffen vanaf circa 10 m -Mv.In de periode van het Midden- tot Laat-Neolithicum stroomde in de omgeving van het plangebied de Langerak stroomgordel. De hoge activiteit van deze stroomgordel is af te leiden aan enkele crevassegeulen, die zich op een afstand van ten minste 500 m vanaf het plangebied in verschillende 
windrichtingen hebben ontwikkeld. Door de Langerak stroomgordel is een circa 2 m dik pakket komafzettingen in het plangebied afgezet. Na het inactief worden van de stroomgordel is het plangebied bedekt geraakt met een ongeveer 7 m dik pakket veen (Hollandveen Laagpakket). De slechte ontwatering zal het plangebied ook in de periode tot aan de laatmiddeleeuwse ontginningen slecht bewoonbaar hebben gemaakt. Hierdoor geldt tevens een lage archeologische verwachting voor 
de periode Midden-Neolithicum tot en met de Vroege-Middeleeuwen.
Op basis van historische gegevens is de Brandwijksedijk, waaraan het plangebied ligt, opgeworpen in het midden van de 12e eeuw. Bewoning langs de dijk gaat in elk geval terug tot in de LateMiddeleeuwen. Of in het plangebied al in deze tijd bebouwing heeft gestaan is niet bekend, omdat van het plangebied geen gedetailleerde kaarten beschikbaar zijn, die ouder zijn dan 1811. Op historische 
kaarten vanaf 1811 staat echter geen bebouwing in het plangebied weergegeven. Het plangebied is in de afgelopen 200 jaar steeds in gebruik geweest als bouwland, waarin enkele sloten aanwezig waren. Bebouwing concentreerde zich net ten westen van het plangebied. Hier is mogelijk een terp aanwezig geweest. De terp is nog zichtbaar in het landschap en aan de hand van het AHN. Op grond hiervan is 
de verwachting op historische bebouwingsresten en erf gerelateerde resten in het plangebied laag.De mate waarin historische resten in het plangebied kunnen worden verwachting, hangt verder samen met de aanwezigheid van 20e
-eeuwse bebouwing en de realisatie van de huidige kelder. Ter plaatse 
van de 20e
-eeuwse bebouwing zal de bodem reeds zijn verstoord. Verder is zowel bij de voormalige eigenaar van de ligboxenstel als vanuit een sonderingsonderzoek bekend dat de ondergrond onder de huidige stal tot de einddiepte van de ligboxen (1,922 m -Mv) geheel is verstoord. Voor het aanleggen van de stal is namelijk het gehele grondoppervlak ontgraven om de ligboxen te plaatsen. Vervolgens is 
in het midden van de stal een ophogingslaag gestort, waarop zich het huidige loopvlak bevindt. Ter plaatse van de ligboxenstal worden dan ook geen archeologische resten (meer) verwacht.