cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2015.971
title: ผลกระทบจากการใช้ระบบกระดาษทำการอิเล็กทรอนิกส์สำหรับงานตรวจสอบงบการเงินในสำนักงานสอบบัญชีขนาดใหญ่ในประเทศไทย : การวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้ทฤษฎีฐานราก

description: งานวิจัยนี้ศึกษาผลกระทบของการใช้ระบบกระดาษทำการอิเล็กทรอนิกส์ในงานตรวจสอบงบการเงินในสำนักงานสอบบัญชีขนาดใหญ่ที่มีเครือข่ายทั่วโลกในประเทศไทย งานวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพซึ่งดำเนินการตามขั้นตอนของทฤษฎีฐานราก การจัดเก็บข้อมูลใช้วิธีการสัมภาษณ์ การวิเคราะห์เอกสารและการสังเกต ผู้ให้สัมภาษณ์ประกอบด้วยผู้สอบบัญชีจำนวนทั้งสิ้น 41 คนในระดับตำแหน่งที่หลากหลายตั้งแต่ผู้ช่วยผู้สอบบัญชีถึงหุ้นส่วนซึ่งเป็นผู้ที่ใช้ระบบกระดาษทำการอิเล็กทรอนิกส์มาแล้วเป็นเวลา 1-20 ปี การวิเคราะห์ข้อมูลได้แสดงให้เห็นว่า วัตถุประสงค์ของการติดตั้งระบบกระดาษทำการอิเล็กทรอนิกส์ในสำนักงานสอบบัญชีเหล่านี้คือเพื่อพัฒนาประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของผู้สอบบัญชี การปรับปรุงกระบวนการทำงานให้มีความคล่องตัวมากขึ้น และปรับระบบกระดาษทำการอิเล็กทรอนิกส์ให้เป็นไปตามมาตรฐานการบัญชีใหม่ที่เป็นสากล นอกจากนี้ ประเด็นที่พบแสดงถึงผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการใช้ระบบกระดาษทำการอิเล็กทรอนิกส์ในด้านต่อไปนี้ 1) การพัฒนาทักษะของผู้สอบบัญชี การใช้ระบบกระดาษทำการอิเล็กทรอนิกส์สามารถช่วยพัฒนาทักษะการตรวจสอบได้ ในกรณีผู้สอบบัญชีมีประสบการณ์และความระมัดระวังในการปฏิบัติงาน ทักษะของผู้สอบบัญชีที่เพิ่มขึ้นช่วยเพิ่มคุณภาพการตรวจสอบงบการเงิน 2) การเปลี่ยนแปลงในองค์กร กระบวนการปฏิบัติงาน และเทคโนโลยี เช่น การเปลี่ยนบทบาทและความรับผิดชอบของผู้สอบบัญชีในทุกระดับ การปรับกระบวนการปฏิบัติงานให้เป็นอัตโนมัติมากขึ้น และการจัดให้มีเครื่องมือและเทคโนโลยีที่เป็นอัตโนมัติที่ต้องสอดคล้องกับหน้าที่งานของระบบกระดาษทำการอิเล็กทรอนิกส์ที่เลือกใช้ และ 3) ความสมดุลในการทำงานและชีวิตของผู้สอบบัญชี เมื่อผู้สอบบัญชีมีการใช้ระบบกระดาษทำการอิเล็กทรอนิกส์ ผู้สอบบัญชีมีความยืดหยุ่นในการทำงานมากขึ้น ส่งผลให้มีความสมดุลการทำงานและชีวิตมากขึ้น สาเหตุของผลกระทบและความสัมพันธ์ของประเด็นที่กล่าวถึงทั้งหมดนั้นมีการอภิปรายไว้ในงานวิจัยนี้
DOI: 10.14457/cu.the.2015.972
title: การเปรียบเทียบวิธีการใส่ค่าข้อมูลสูญหายแบบนอนอิกนอร์เรเบิลในการวิเคราะห์อนุกรมเวลาที่มีคุณสมบัติคงที่

description: ข้อมูลสูญหายไปในข้อมูลอนุกรมเวลาเป็นปัญหาที่พบบ่อยในการวิเคราะห์ทางสถิติ ซึ่งอาจเกิดขึ้นเนื่องจากสาเหตุหลายๆประการเพื่อที่จะประมาณค่าสูญหายให้เกิดความถูกต้องแม่นยำนั้นเป็นสิ่งจำเป็นที่จะต้องเลือกวิธีการที่เหมาะสมซึ่งขึ้นอยู่กับชนิดและกลไกที่ทำให้เกิดค่าสูญหาย เพื่อทำให้ค่าประมาณที่ได้ดีที่สุดของค่าสูญหาย ในการศึกษาครั้งนี้ได้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบวิธีการใส่ค่าสูญหายสำหรับการวิเคราะห์อนุกรมเวลาที่มีข้อมูลสูญหาย การศึกษานี้ ใช้วิธี Mean Imputation วิธี LOCF และวิธี EM Algorithm ข้อมูลที่ใช้ในการศึกษาได้จากการจำลองข้อมูล โดยมีสัดส่วนการสูญหาย 3 ระดับ คือ 10%, 20% และ 30% มีระดับการสูญหายแบบนอนอิกนอร์เรเบิล 3 ระดับ คือ ไม่มี ปานกลาง และสูง จากการเปรียบเทียบแต่ละวิธีการโดยใช้ค่าเฉลี่ยของค่าเฉลี่ยค่าสัมบูรณ์เปอร์เซ็นต์ความคลาดเคลื่อน (Average Mean Absolute Percentage Error : AMAPE) พบว่า i) สำหรับตัวแบบAR(1) วิธีการใส่ค่าสูญหายวิธี Mean Imputation จะมีประสิทธิภาพดีที่สุดในกรณีที่ขนาดตัวอย่างมีขนาดเล็ก (n=50,100) และพารามิเตอร์แสดงค่าของกระบวนการถดถอยในตัวอันดับที่ 1 เป็น 0.2 ii) วิธี EM Algorithm มีประสิทธิภาพดีที่สุดในกรณีที่พารามิเตอร์แสดงค่าของกระบวนการถดถอยในตัวอันดับที่ 1 เป็น 0.5 iii) วิธี LOCF มีประสิทธิภาพดีที่สุดในกรณีที่ขนาดตัวอย่างมีขนาดเล็ก (n=50,100) และพารามิเตอร์แสดงค่าของกระบวนการถดถอยในตัวอันดับที่ 1 เป็น 0.8 iv) สำหรับตัวแบบAR(2) วิธีการใส่ค่าสูญหายวิธี Mean Imputation จะมีประสิทธิภาพดีที่สุดในกรณีที่พารามิเตอร์แสดงค่าของกระบวนการถดถอยในตัวอันดับที่ 1 และ2 เป็น 0.1 v) วิธีการใส่ค่าสูญหายวิธี Mean Imputation จะมีประสิทธิภาพดีที่สุดในกรณีที่ขนาดตัวอย่างมีขนาดเล็ก (n=50) และ ในกรณีที่พารามิเตอร์แสดงค่าของกระบวนการถดถอยในตัวอันดับที่ 1 และ2 เป็น 0.25 vi) วิธีการใส่ค่าสูญหายวิธี EM Algorithmจะมีประสิทธิภาพดีที่สุดในกรณีที่พารามิเตอร์แสดงค่าของกระบวนการถดถอยในตัวอันดับที่ 1 และ2 เป็น 0.4
DOI: 10.14457/cu.the.2015.973
title: ผลกระทบของค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ต่อการอนุมานเชิงสถิติแบบมีข้อมูลประกอบเชิงอันดับในการจัดพอร์ตการลงทุน

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบของค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ต่อการอนุมานเชิงสถิติแบบมีข้อมูลประกอบเชิงอันดับในการจัดพอร์ตการลงทุน งานวิจัยนี้ดำเนินการศึกษาโดยทดลองจัดพอร์ตการลงทุนในข้อมูลจำลองตามหลักการค่าเฉลี่ยความแปรปรวนของมาร์โควิทซ์และประมาณค่าคาดหวังของแบบมีเงื่อนไขของผลตอบแทนที่มาจากตัวแบบปัจจัยเดียวด้วยเทคนิคปริพันธ์เวียนเกิด จากนั้นทำการเปรียบเทียบประสิทธิภาพการจัดพอร์ตการลงทุนด้วยค่าประมาณอรรถประโยชน์ ในการจัดพอร์ตการลงทุน 3 กรณีคือ การจัดพอร์ตการลงทุนแบบมีข้อมูลประกอบเชิงอันดับที่นำเสนอ การจัดพอร์ตการลงทุนโดยใช้ข้อมูลการแจกแจงก่อน และการจัดพอร์ตการลงทุนที่ใช้ข้อมูลผลตอบแทนที่เกิดขึ้นจริง ผลการศึกษาพบว่าการจัดพอร์ตการลงทุนแบบมีข้อมูลประกอบเชิงอันดับจะให้ประสิทธิภาพที่ดีกว่าการจัดพอร์ตการลงทุนโดยใช้ข้อมูลการแจกแจงก่อน และให้ประสิทธิภาพใกล้เคียงกับการจัดพอร์ตการลงทุนโดยใช้ข้อมูลผลตอบแทนจริงของหลักทรัพย์ โดยประสิทธิภาพของการจัดพอร์ตการลงทุนแบบมีข้อมูลประกอบเชิงอันดับจะใกล้เคียงกับการจัดพอร์ตการลงทุนโดยใช้ข้อมูลผลตอบแทนจริงของหลักทรัพย์มากขึ้นเมื่อหลักทรัพย์มีจำนวนมากขึ้น ส่วนผลกระทบของค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ต่อประสิทธิภาพของการจัดพอร์ตการลงทุนจะเห็นแนวโน้มการลดลงของประสิทธิภาพเฉพาะในพอร์ตการลงทุนที่มีจำนวนหลักทรัพย์มาก โดยผู้วิจัยได้ทำการทดลองจัดพอร์ตการลงทุนแบบมีข้อมูลประกอบเชิงอันดับกับข้อมูลจริงในข้อมูลจากตลาดหลักทรัพย์ของประเทศสหรัฐอเมริกาในช่วงปี ค.ศ.1900 ถึงปี ค.ศ.2015 และพบว่าการจัดพอร์ตการลงทุนแบบมีข้อมูลประกอบเชิงอันดับที่ถูกต้องให้ประสิทธิภาพการจัดพอร์ตการลงทุนสูงกว่าการจัดพอร์ตการลงทุนโดยใช้ข้อมูลการแจกแจงก่อน นอกจากนี้เมื่อปรับค่าคาดหวังของผลตอบแทนด้วยค่าความเชื่อมั่นต่อความถูกต้องของข้อมูลประกอบเชิงอันดับที่เหมาะสม การนำข้อมูลประกอบเชิงอันดับผลตอบแทนในอดีตมาประกอบการจัดพอร์ตการลงทุนแบบมีนโยบายขายชอร์ตจะให้ประสิทธิภาพการจัดพอร์ตการลงทุนสูงกว่าการจัดพอร์ตการลงทุนโดยใช้ข้อมูลการแจกแจงก่อน
DOI: 10.14457/cu.the.2015.974
title: การเปรียบเทียบวิธีการวิเคราะห์ความสำคัญของกลุ่มยีนและวิธีการถดถอยโลจิสติกทวิภาคในการหาความสัมพันธ์ระหว่างเซตของยีนและฟีโนไทป์แบบทวิภาค

description: งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบวิธีการวิเคราะห์ความสำคัญของกลุ่มยีน และการถดถอยโลจิสติกทวิภาค ในการหาค่า p-value ของแต่ละเซตยีน โดยคำนึงถึงความสัมพันธ์และการทำงานร่วมกันเป็นเซตของยีนเป็นหลัก โดยการศึกษานี้จะเปรียบเทียบประสิทธิภาพ จากการวิเคราะห์ข้อมูลจำลองทั้งในกรณีที่ข้อมูลมีขนาดตัวอย่างมากกว่าจำนวนของยีนหรือตัวแปรอิสระ และกรณีที่ข้อมูลมีขนาดตัวอย่างน้อยกว่าจำนวนของตัวแปรอิสระ หรือที่เรียกว่า “ข้อมูลที่มีมิติสูง” ในขอบเขตการศึกษาต่างๆกัน ในงานวิจัยนี้จะเปรียบเทียบค่าอัตราความผิดพลาดรวม และค่าอำนาจในการทดสอบเพื่อวัดประสิทธิภาพจากวิธีทั้งสอง จากการศึกษาภายใต้ขอบเขตดังกล่าวผลปรากฏว่าวิธีการถดถอยโลจิสติกทวิภาค มีค่าอำนาจการทดสอบ(เฉลี่ย)สูง ในกรณีขนาดตัวอย่างมากกว่าจำนวนของตัวแปรอิสระ ในขณะที่วิธีการวิเคราะห์ความสำคัญของกลุ่มยีนมีค่าอำนาจการทดสอบ(เฉลี่ย)สูง ในกรณีขนาดตัวอย่างน้อยกว่าจำนวนของตัวแปรอิสระ แต่เมื่อพิจารณาถึงการวัดประสิทธิภาพจากค่าอัตราความผิดพลาดรวม พบว่าวิธีการวิเคราะห์ความสำคัญของกลุ่มยีนมีค่าต่ำ สำหรับกรณีขนาดตัวอย่างมากกว่าจำนวนของตัวแปรอิสระ ในขณะที่วิธีการถดถอยโลจิสติกทวิภาค มีค่าต่ำสำหรับกรณีขนาดตัวอย่างน้อยกว่าจำนวนของตัวแปรอิสระ
DOI: 10.14457/cu.the.2015.975
title: บทบาทและศักยภาพของผู้พิการทางสายตาที่ถูกนำเสนอผ่านรายการโทรทัศน์ "Blind Date"

description: งานวิจัยชิ้นนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพมีวัตุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาแนวทางในการสร้างสรรค์รายการโทรทัศน์ที่ส่งเสริมบทบาทและศักยภาพของผู้พิการทางสายตา (2) ศึกษาบทบาทและศักยภาพของผู้พิการทางสายตาที่ถูกนำเสนอผ่านเนื้อหารายการโทรทัศน์ Blind Date และ (3) ศึกษาการรับรู้และทัศนคติของผู้ชมปกติและผู้ชมที่พิการทางสายตาที่มีต่อรายการโทรทัศน์ Blind Date โดยมีระเบียบวิธีวิจัยคือการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-Depth interview) ผู้ผลิตรายการ, การวิเคราะห์ตัวบท (Textual Analysis) จากเนื้อหารายการโทรทัศน์ Blind Date และการสนทนากลุ่ม (Focus group) ผู้ชมปกติและผู้ชมที่พิการทางสายตา ผลการวิจัยพบว่ารายการโทรทัศน์ Blind Date มีรูปแบบเป็นรายการเรียลลิตี้ (Reality) กึ่งสารคดีที่นำเสนอเรื่องราวชีวิตของผู้พิการทางสายตา (แขกรับเชิญ) ผ่านมุมมองของคนตาดี (พิธีกร) ซึ่งเป็นบุคคลผู้มีชื่อเสียงโดยการนัดพบกัน (date) เพื่อแลกเปลี่ยน เรียนรู้และทำความเข้าใจวิถีชีวิตของผู้พิการทางสายตาเพื่อปรับเปลี่ยนเจตคติไปสู่การอยู่ร่วมกันอย่างเข้าใจ ซึ่งการคัดเลือกเรื่องหรือประเด็นนำเสนอนั้นพิจารณาจากความน่าสนใจในเรื่องราวชีวิตของแขกรับเชิญเป็นหลักทั้งยังต้องมีมุมมอง ความคิดที่สามารถสะท้อนการเห็นคุณค่าในตนเองได้ด้วย ส่วนพิธีกรคัดเลือกจากกรอบประสบการณ์ที่ใกล้เคียงกับแขกรับเชิญเพื่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกันอย่างลึกซึ้ง เมื่อผู้วิจัยวิเคราะห์บทบาทและศักยภาพของผู้พิการทางสายตาที่ปรากฏในรายการพบว่าการนำเสนอศักยภาพของผู้พิการทางสายตาเรียงตามลำดับความถี่ของการนำเสนอศักยภาพของผู้พิการทางสายตาจากมากไปน้อยได้ดังนี้ (1) ด้านการเรียนรู้และรับรู้ (2) ด้านการประกอบอาชีพ (3) ด้านการดำเนินชีวิต (4) ด้านการสื่อสารและการเข้าสังคมและ (5) ด้านการเห็นคุณค่าในตนเอง นอกจากนี้ผู้วิจัยยังพบว่าบทบาทของผู้พิการทางสายตาที่ปรากฎนั้นเป็นบทบาทที่เกิดจากสถานภาพที่ได้รับในภายหลังอาจได้มาโดยตำแหน่งหรือการแต่งตั้ง ทั้งนี้จากการสนทนากลุ่มผู้ชมทั้ง 2 กลุ่มพบว่าผู้ชมมีการรับรู้ มีความเข้าใจต่อประเด็นเรื่องการเรียนรู้และรับรู้ การประกอบอาชีพและการดำเนินชีวิตของผู้พิการทางสายตาได้เป็นอย่างดี และได้เห็นมุมมองความคิดที่หลากหลายของผู้พิการทางสายตา โดยพบว่าตอน “ช่างไม้ ทักษะอาชีพคนตาบอด” เป็นตอนที่ผู้เข้าร่วมการสนทนากลุ่มชื่นชอบมากที่สุดเนื่องจากได้เห็นศักยภาพของผู้พิการทางสายตาในการประกอบอาชีพที่มีอันตรายสูง รองลงมาคือตอน “เที่ยว ด้วยมุมมองใหม่” ที่นำเสนอให้เห็นว่าผู้พิการทางสายตาสามารถท่องเที่ยวได้ด้วยการใช้ประสาทสัมผัสอื่นๆ ในการรับรู้ความสวยงามของแหล่งท่องเที่ยวซึ่งทำให้ผู้ชมเข้าใจว่าการท่องเที่ยวที่แท้จริงไม่ได้ใช้แค่สายตาเพื่อรับรู้แต่ต้องใช้ใจสัมผัสกับความงามของธรรมชาตินั้นด้วย ทั้งนี้ผู้เข้าร่วมการสนทนากลุ่มยังชื่นชอบพิธีกรและแขกรับเชิญที่มีกรอบประสบการณ์ใกล้เคียงกันซึ่งส่งผลให้ผู้ชมได้เห็นมุมมองความคิดที่หลากหลายของทั้งคู่นำมาซึ่งความเข้าใจกันอย่างลึกซึ้ง อย่างไรก็ดีผู้เข้าร่วมสนทนากลุ่มมีข้อเสนอแนะเพิ่มเติมคือต้องการให้ผู้ผลิตรายการนำเทคโนโลยีเสียงบรรยายภาพ (Audio Description) มาใช้เพื่อให้ผู้ชมทุกกลุ่มเข้าถึงได้
DOI: 10.14457/cu.the.2015.976
title: กระบวนการสร้างสรรค์ภาพถ่ายโฟโต้บุ๊คเพื่อเสริมสร้างการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุ

description: การวิจัยเรื่องกระบวนการสร้างสรรค์ภาพถ่ายโฟโต้บุ๊คเพื่อเสริมสร้าสงการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1)ศึกษากระบวนการสร้างสรรค์ภาพถ่ายโฟโต้บุ๊คเพื่อเสริมสร้างการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุ และ 2)เพื่อศึกษาทัศนคติของผู้ชมที่มีต่อภาพถ่ายโฟโต้บุ๊ค ใช้การวิจัยเชิงสร้างสรรค์ (Creative Research) เพื่อผลิตภาพถ่ายโฟโต้บุ๊ค ผลการวิจัยมีดังนี้ กระบวนการสร้างสรรค์โฟโต้บุ๊คประกอบไปด้วย 4 ขั้นตอน คือ 1) ขั้นตอนการหาและคัดเลือกผู้สูงอายุต้นแบบ โดยใช้แนวคิดการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุมาเป็นหลักเพื่อวางกรอบการทำงาน จากการคัดเลือกจึงได้ผู้สูงอายุจำนวน 6 ท่าน เพื่อเป็นต้นแบบสำหรับภาพถ่ายโฟโต้บุ๊ค จำนวน 5 เรื่องราวโดยแบ่งเรื่องราวแต่ละตอนด้วยการใช้สีที่แตกต่างกัน 5 สี 2) ขั้นตอนการออกแบบและสร้างสรรค์โฟโต้บุ๊ค โดยมีขั้นตอนย่อยคือขั้นตอนการสัมภาษณ์หาแนวคิดในการทำงานและการถ่ายภาพเพื่อนำเป็นข้อมูลพื้นฐานในการจัดทำโฟโต้บุ๊ค โดยใช้รูปแบบการสัมภาษณ์ชีวิตความเป็นอยู่ แนวคิด และทัศนคติ โดยใช้วิธีการสังเกต การสอบถาม และการมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่างๆ กับผู้สูงอายุเพื่อนำข้อมูลเชิงข้อความที่ได้มาผนวกกันกับภาพถ่ายซึ่งการถ่ายภาพใช้วิธีการถ่ายภาพ 2 แบบ คือ การถ่ายภาพแบบไม่เป็นทางการเพื่อเน้นความเป็นธรรมชาติของตัวแบบและการถ่ายภาพแบบเป็นทางการเพื่อให้ได้ความสมบูรณ์ของเนื้อหา เช่น ร่องรอยความแก่ชรา อิริยาบถการประกอบกิจวัตรประจำวันของผู้สูงอายุ ขั้นตอนการทำรูปเล่มภาพถ่ายโฟโต้บุ๊ค โดยทั้งภาพและข้อความที่คัดเลือกมาได้ จะถูกใช้ในการจัดวางตัวอักษร การจัดวางภาพถ่ายให้เป็นเอกภาพสอดคล้องกับเนื้อหาหลักของแต่ละเล่ม โดยนำเสนอภาพถ่ายโฟโต้บุ๊คออกมา 2 แบบ คือแบบเล่มเล็กขนาด 8x8 นิ้ว รวมเรื่องราวทั้ง 6 คน และแบบใหญ่ขนาด 12x12 นิ้วแยกเรื่องตามรายบุคคล เพื่อขยายจัดเน้นที่ยังไม่ได้ถูกพูดในเล่มรวมให้เด่นขึ้น 3) ขั้นตอนการเผยแพร่และสอบถามความคิดเห็นจากผู้รับชมโดยการจัดนิทรรศการภาพถ่ายโฟโต้บุ๊คด้วยวิธีแจกแบบสอบถามให้ผู้รับชมผลงานที่เป็นผู้สูงอายุจำนวน 50 ชุด พร้อมทั้งสัมภาษณ์ความคิดเห็นจากผู้สูงอายุต้นแบบและผู้ใกล้ชิดผู้สูงอายุต้นแบบประกอบด้วย ผลการสำรวจความคิดเห็นจากผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่พบว่าผลงานภาพถ่ายโฟโต้บุ๊คสามารถเป็นแรงบันดาลใจให้ผู้ตอบแบบสอบถามมองเห็นคุณค่าในตนเองได้ ซึ่งส่งผลให้ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่คิดว่าผลงานภาพถ่ายโฟโต้บุ๊คสามารถสร้างความรู้สึกเห็นคุณค่าในตัวเองและมีแรงบันดาลใจในการดำเนินชีวิตต่อไปได้ จากการสอบถามความคิดเห็นถึงในส่วนของภาพถ่ายและข้อความพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เห็นว่า ภาพถ่ายเป็นสิ่งที่สามารถสร้างการเห็นคุณค่าในตนเองได้มากกว่าข้อความที่ใช้ประกอบภาพ และสุดท้ายภาพถ่ายโฟโต้บุ๊คทั้ง 5 เรื่องราว มีส่วนเสริมสร้างการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุได้ในระดับใกล้เคียงกันทั้ง 5 เรื่องราว
DOI: 10.14457/cu.the.2015.977
title: การวางตำแหน่งตราสินค้าประเทศสำหรับภาคส่วนการท่องเที่ยวของประเทศไทย

description: การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเอกลักษณ์และภาพลักษณ์ตราสินค้าประเทศไทยที่เกี่ยวข้องกับภาคส่วนการท่องเที่ยวซึ่งนำไปสู่การเสนอทางเลือกของตำแหน่งตราสินค้าประเทศไทยสำหรับภาคส่วนการท่องเที่ยว มีขั้นตอนการศึกษาทั้งหมด 3 ขั้นตอน คือ 1) การศึกษาเอกลักษณ์ตราสินค้าประเทศไทยที่เกี่ยวข้องกับภาคส่วนการท่องเที่ยว โดยการทบทวนเอกสารที่เกี่ยวข้องและการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกกับผู้เชี่ยวชาญด้านการสื่อสารและการจัดการการท่องเที่ยว 2) การศึกษาภาพลักษณ์ตราสินค้าประเทศไทยที่เกี่ยวข้องกับภาคส่วนการท่องเที่ยว โดยการทบทวนเอกสารที่เกี่ยวข้องและการวิจัยเชิงสำรวจกับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ และ 3) การเสนอทางเลือกของตำแหน่งตราสินค้าประเทศไทยสำหรับภาคส่วนการท่องเที่ยว โดยการวิเคราะห์ตนเอง กลุ่มเป้าหมาย และคู่แข่งตามกระบวนการวางตำแหน่งตราสินค้าประเทศ ผู้วิจัยพบว่ามิติและองค์ประกอบของเอกลักษณ์ตราสินค้าประเทศไทยที่เกี่ยวข้องกับภาคส่วนการท่องเที่ยวมีทั้งหมด 6 มิติ คือ 1) มิติวัฒนธรรม 2) มิติผู้คน 3) มิติการท่องเที่ยว 4) มิติภูมิศาสตร์ 5) มิติศิลปกรรม และ 6) มิติความเป็นไทย นอกจากนี้ มิติและองค์ประกอบของภาพลักษณ์ตราสินค้าประเทศไทยที่เกี่ยวข้องกับภาคส่วนการท่องเที่ยวที่กลุ่มตัวอย่างรับรู้ในระดับปานกลางถึงระดับสูง มีทั้งหมด 40 องค์ประกอบ แบ่งออกเป็น 9 มิติ คือ 1) มิติวัฒนธรรม 2) มิติผู้คน 3) มิติการท่องเที่ยว 4) มิติภูมิศาสตร์ 5) มิติศิลปกรรม 6) มิติความเป็นไทย 7) มิติเศรษฐกิจ 8) มิติประวัติศาสตร์ และ 9) มิติความบันเทิง โดยผลการวิจัยดังกล่าวเป็นพื้นฐานสำหรับการวิเคราะห์ตนเองและการวิเคราะห์กลุ่มเป้าหมาย ทั้งนี้ จากการวิเคราะห์ตนเอง กลุ่มเป้าหมาย และคู่แข่งตามกระบวนการวางตำแหน่งตราสินค้าประเทศพบว่าทางเลือกของตำแหน่งตราสินค้าประเทศไทยสำหรับภาคส่วนการท่องเที่ยวมีทั้งหมด 6 ทางเลือก คือ ทางเลือกตำแหน่งตราสินค้าประเทศไทยสำหรับภาคส่วนการท่องเที่ยว 1) ด้านวัฒนธรรม 2) ด้านผู้คน 3) ด้านการท่องเที่ยว 4) ด้านภูมิศาสตร์ 5) ด้านศิลปกรรม และ 6) ด้านความเป็นไทย
DOI: 10.14457/cu.the.2015.978
title: การเล่าเรื่องความทรงจำของสงครามโลกครั้งที่สองในภาพยนตร์สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบความทรงจำร่วมและการสื่อความหมายจากมุมมองตัวละครผู้ถูกกระทำในภาพยนตร์สงครามโลกครั้งที่สองของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี โดยใช้การวิเคราะห์ตัวบท (Textual analysis) จากภาพยนตร์เยอรมัน 7 เรื่อง ที่เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ตั้งแต่ปีพ.ศ 2533 -2558 และจากการรวบรวมข้อมูลจากเอกสารที่เกี่ยวข้อง ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบความทรงจำร่วมในภาพยนตร์ประกอบด้วย 2 ส่วนคือ ส่วนที่ 1 รูปแบบการเล่าเรื่อง ได้แก่ รูปแบบประสบการณ์ รูปแบบคู่ปรปักษ์ รูปแบบสะท้อน และรูปแบบผสม โดยรูปแบบที่ต่างส่งผลต่อความทรงจำที่จะต่างออกไปด้วย ส่วนที่ 2 กลวิธีการสร้างความทรงจำมีการนำเสนอข้อมูลทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นรูปธรรม ได้แก่ การใช้ข้อความบรรยายเสริม ใช้ภาพจากบุคคลจริง และภาพยนตร์หรือเสียงบันทึกจากช่วงเวลาจริงเพื่อเสริมความเข้าใจและสร้างความน่าเชื่อถือให้ภาพยนตร์ มีการนำเสนอเหตุการณ์ในภาพยนตร์และสร้างการมีส่วนร่วมแก่ผู้ชมผ่านองค์ประกอบภาพยนตร์ ซึ่งประกอบด้วย องค์ประกอบด้านภาพ องค์ประกอบด้านแสงและเงาองค์ประกอบด้านสี และองค์ประกอบด้านฉาก เพื่อนำเสนอภาพความเสียหายในช่วงสงคราม, นำเสนอทุกข์ของตัวละคร , ชะตากรรมที่ตกเป็นรองของตัวละคร สร้างความสมจริงและสร้างบรรยากาศหดหู่ นอกจากนี้ยังใช้การตัดต่อระหว่างฉากเพื่อสะท้อนถึงภาวะจิตใจตัวละครหรือเพื่อสื่อสารกับผู้ชมโดยตรง การสื่อความหมายจากมุมมองผู้ถูกกระทำ พบว่ามีการสื่อถึงความเจ็บปวดโดยการนำเสนอภาพความเจ็บปวดทั้งที่เกิดแก่ร่างกายและจิตใจของตัวละคร ในภาพยนตร์ที่นำเสนอเหตุการณ์ในสงครามกลุ่มผู้ถูกกระทำจะเป็นประชากรทั้งหมดและตัวละครเอกมักเป็นผู้ที่สนับสนุนรัฐบาล ส่วนภาพยนตร์ที่นำเสนอตัวละครเอกที่มีลักษณะต่อต้านรัฐบาลหรือไม่อาจอยู่ภายใต้ระบอบนาซีได้กลุ่มตัวละครเอกจะถูกกระทำเลวร้ายเป็นพิเศษ โดยลักษณะของผู้ถูกกระทำจากทั้ง 7 เรื่อง มี 3 ลักษณะ คือ ลักษณะน่าเห็นใจ ลักษณะน่าชื่นชม และลักษณะที่ให้ความรู้สึกเป็นกลาง ส่วนการนำเสนอสาเหตุของความเจ็บปวดมี 2 ลักษณะ ได้แก่ ต้นตอความเจ็บปวดคือนาซีและมีการนำเสนอตัวละครคู่ปรปักษ์ซึ่งเป็นภาพแทนของระบอบ อีกลักษณะคือต้นตอความเจ็บปวดคือระบอบความเชื่อ
DOI: 10.14457/cu.the.2015.979
title: นโยบายด้านรายการโทรทัศน์ในการขับเคลื่อนสังคมผู้สูงอายุขององค์กรสื่อโทรทัศน์และความต้องการเนื้อหารายการโทรทัศน์ของผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อทราบถึง 1) นโยบายด้านรายการโทรทัศน์สำหรับผู้สูงอายุขององค์กรสื่อโทรทัศน์ 2) ความต้องการเนื้อหารายการโทรทัศน์ของผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานคร โดยใช้การวิจัยแบบผสมผสาน ประกอบด้วยการวิจัย 2 ส่วน ส่วนที่ 1 เพื่อทราบถึงนโยบายด้านรายการโทรทัศน์ขององค์กรสื่อโทรทัศน์ ใช้การวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative research) ด้วยเทคนิคการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth interview) กับกลุ่มตัวอย่างคือ บุคลากรของสถานีโทรทัศน์กลุ่มเป้าหมายที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับนโยบายด้านรายการโทรทัศน์สำหรับผู้สูงอายุและบุคคลากรจากบริษัทผลิตรายการโทรทัศน์สำหรับผู้สูงอายุ ด้วยการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive sampling) และการเลือกแบบบอกต่อ (Snowball technique) และส่วนที่ 2 เพื่อทราบถึงความต้องการเนื้อหารายการโทรทัศน์ของผู้สูงอายุ ใช้การการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative research) ด้วยเทคนิคการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey research) และเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม (Questionnaire) กับบุคคลที่มีอายุ 60 ปีขึ้นไปที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานครจำนวน 400 คน และใช้สถิติเชิงพรรณนาแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลวิจัยเชิงคุณภาพพบว่า สถานีโทรทัศน์กลุ่มเป้าหมายที่ปรากฏรายการโทรทัศน์สำหรับผู้สูงอายุออกอากาศในงานวิจัยชิ้นนี้ ในส่วนของสถานีโทรทัศน์เชิงพาณิชย์ที่เอกชนดำเนินงาน มีแนวโน้มพิจารณาและกำหนดนโยบายด้านรายการสำหรับผู้สูงอายุโดยเน้นคำนึงถึงอิทธิพลจากความนิยมของผู้ชมต่อรายการ หรือที่เรียกว่า เรตติ้ง (Rating) ของรายการเป็นหลัก เพื่อเป็นการตอบโจทย์ทางธุรกิจ เนื่องจากเรตติ้งถูกใช้เป็นเกณฑ์สำคัญในการพิจารณาลงโฆษณาในรายการใดรายการหนึ่งของผู้สนับสนุนรายการ (Sponsors) ในปัจจุบัน สอดคล้องกับสถานีโทรทัศน์กลุ่มเป้าหมายที่ไม่ปรากฏรายการโทรทัศน์สำหรับผู้สูงอายุออกอากาศ ที่นโยบายด้านรายการจะเน้นกลุ่มเป้าหมายเป็นคนส่วนมาก (Mass) มากกว่าที่จะรายการโทรทัศน์ที่เน้นกลุ่มเป้าหมายเฉพาะกลุ่ม (Niche) ถึงแม้จะมีรายการบางประเภท เช่น รายการสุขภาพ รายการธรรมะที่ผู้สูงอายุน่าจะนิยมรับชม แต่เพื่อความอยู่รอดทางธุรกิจทำให้รายการประเภทนี้มีไม่เยอะมาก และไม่ออกอากาศในช่วงไพร์มไทม์ (Prime time) เพราะทำธุรกิจได้ยาก ไม่มีโฆษณามาลงรายการประเภทดังกล่าว เนื่องจากเรตติ้งของรายการไม่ตอบโจทย์ผู้สนับสนุนรายการ ขณะเดียวกันสถานีโทรทัศน์กลุ่มเป้าหมายที่ปรากฏรายการโทรทัศน์สำหรับผู้สูงอายุออกอากาศในงานวิจัยชิ้นนี้ ในส่วนของสถานีโทรทัศน์สาธารณะนั้น นโยบายด้านรายการโทรทัศน์สำหรับผู้สูงอายุมีแนวโน้มพิจารณาและกำหนดให้สอดคล้องไปกับทิศทางของพันธกิจองค์กรที่จะมีรายการตอบสนองกับทุกกลุ่มคน และหนึ่งในนั้นคือกลุ่มผู้สูงอายุ ขณะที่ สถานีโทรทัศน์ของรัฐนั้น นโยบายด้านรายการโทรทัศน์สำหรับผู้สูงอายุมีแนวโน้มพิจารณาและกำหนดให้สอดคล้องประกาศคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ หรือ กสทช. เรื่องหลักเกณฑ์การจัดผังรายการสำหรับการให้บริการกระจายเสียงหรือโทรทัศน์ พ.ศ. 2556 ในฐานะเป็นสถานีโทรทัศน์สำหรับการให้บริการโทรทัศน์ในระบบดิจิทัล ประเภทกิจการบริการสาธารณะ ผลการวิจัยเชิงปริมาณพบว่า กลุ่มตัวอย่างรับชมรายการโทรทัศน์ทางเครื่องรับโทรทัศน์มากที่สุด โดยเนื้อหารายการโทรทัศน์ที่ผู้สูงอายุต้องการในระดับมากที่สุด ได้แก่ เนื้อหารายการเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพให้มีร่างการที่แข็งแรง และการพัฒนาจิตใจให้เบิกบานแจ่มใส ขณะที่เนื้อหารายการโทรทัศน์ที่ผู้สูงอายุต้องการน้อยที่สุด ได้แก่ เนื้อหาเกี่ยวกับเทคโนโลยี
DOI: 10.14457/cu.the.2015.980
title: การใช้สื่อดิจิทัลด้านการท่องเที่ยวของกลุ่มดิจิทัลเนทีฟไทย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทัศนคติและพฤติกรรมการใช้สื่อดิจิทัลเพื่อการจัดการการท่องเที่ยวของกลุ่มดิจิทัลเนทีฟไทย รวมทั้งปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อทัศนคติและพฤติกรรมการใช้สื่อดิจิทัลเพื่อการจัดการการท่องเที่ยว โดยดำเนินการวิจัยเชิงผสมผสาน ทั้งการสำรวจออนไลน์กับกลุ่มตัวอย่างที่เป็นดิจิทัลเนทีฟไทย จำนวน 400 คน เพื่อทดสอบโมเดลสมการโครงสร้าง (Structural Equation Modeling) และการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยเทคนิคการสนทนากลุ่ม และการสัมภาษณ์เจาะลึก ผลการวิจัยพบประเด็นสำคัญดังนี้ 1) กลุ่มดิจิทัลเนทีฟไทยมีทัศนคติในเชิงบวกและมีพฤติกรรมการใช้สื่อดิจิทัลไม่แตกต่างจากดิจิทัลเนทีฟในสากล 2) การใช้สื่อดิจิทัลเพื่อแสวงหาข้อมูลท่องเที่ยว มักเกิดขึ้นช่วงก่อนและระหว่างการเดินทาง โดยนิยมใช้โทรศัพท์มือถือสมาร์ทโฟนและโปรแกรมค้นหาสืบค้นข้อมูล เพื่อเข้าถึงฐานข้อมูลนานาชาติที่ให้บริการเป็นภาษาไทย และเน้นข้อมูลประเภทสถานที่ท่องเที่ยว ภาพถ่าย และข้อมูลจากชุมชนออนไลน์ด้านการท่องเที่ยวของไทย 3) ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อทัศนคติในการใช้สื่อดิจิทัลเพื่อการจัดการการท่องเที่ยว ได้แก่ ประโยชน์จากการใช้งาน ความรู้สึกคล้ายระหว่างผู้ส่งสาร-ผู้รับสารและความน่าไว้วางใจของแหล่งสาร 4) ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการใช้สื่อดิจิทัลเพื่อการจัดการการท่องเที่ยว ได้แก่ ประโยชน์จากการใช้งานและทัศนคติในการใช้สื่อ 5) ปัจจัยอื่นๆ ที่ส่งผลต่อทัศนคติและพฤติกรรมการใช้สื่อ ได้แก่ แรงบันดาลใจในการท่องเที่ยว กระแสการท่องเที่ยว การส่งเสริมการขาย การเกื้อหนุนของระบบสื่อดิจิทัล เวลาและการเข้าถึงสัญญาณอินเทอร์เน็ต และการอาศัยประสบการณ์ท่องเที่ยวเดิม 6) ในมิติด้านโครงสร้างทางสังคม ประเด็นที่ผู้กำหนดนโยบายด้านดิจิทัลพึงตระหนัก ได้แก่ ช่องว่างทางดิจิทัล (Digital Divide) และระดับความรู้เท่าทันข้อมูลข่าวสารในสื่อดิจิทัล (Digital Literacy) ของกลุ่มดิจิทัลเนทีฟไทย
DOI: 10.14457/cu.the.2015.981
title: ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยเชิงสาเหตุ ทัศนคติและความตั้งใจในการบอกต่อผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ในธุรกิจบริการ

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณและใช้วิธีวิจัยเชิงสำรวจ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง (1) ปัจจัยเชิงสาเหตุของผู้บริโภค อันได้แก่ การยอมรับเทคโนโลยี บรรทัดฐานของสังคม ความพึงพอใจต่อการบริการ และแรงจูงใจในการบอกต่อผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ กับทัศนคติในการบอกต่อผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ในธุรกิจบริการ และ (2) ทัศนคติในการบอกต่อผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ กับความตั้งใจในการบอกต่อผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ในธุรกิจบริการ โดยใช้แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูลกับกลุ่มตัวอย่าง ซึ่งเป็นเพศชายและหญิงที่มีอายุระหว่าง 22-34 ปี ในเขตกรุงเทพมหานคร และเป็นผู้ที่เคยทำการบอกต่อผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์เกี่ยวกับธุรกิจบริการที่กำหนดไว้อย่างใดอย่างหนึ่ง คือ ธุรกิจร้านอาหาร หรือธุรกิจผู้ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ ภายในระยะเวลา 6 เดือนที่ผ่านมา จำนวนรวม 400 คน ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยเชิงสาเหตุของผู้บริโภคทั้งการยอมรับเทคโนโลยี บรรทัดฐานของสังคม ความพึงพอใจต่อการบริการ และแรงจูงใจในการบอกต่อผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับทัศนคติในการบอกต่อผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์เกี่ยวกับธุรกิจบริการทั้งสองประเภทอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ อีกทั้งทัศนคติในการบอกต่อผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความตั้งใจในการบอกต่อผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์เกี่ยวกับธุรกิจบริการทั้งสองประเภทอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
DOI: 10.14457/cu.the.2015.982
title: การเปิดรับสื่อ ความผูกพันต่อเทรด คาแรคเตอร์ และความภักดีต่อตราสินค้า

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ซึ่งใช้วิธีวิจัยเชิงสำรวจ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การเปิดรับข่าวสารจากเทรด คาแรคเตอร์ ความผูกพันต่อเทรด คาแรคเตอร์ และความภักดีต่อตราสินค้าของผู้บริโภค 2) ความสัมพันธ์ของการเปิดรับข่าวสารจากเทรด คาแรคเตอร์กับความผูกพันต่อเทรด คาแรคเตอร์ของผู้บริโภค และ 3) ความสัมพันธ์ของความผูกพันต่อเทรด คาแรคเตอร์กับความภักดีต่อตราสินค้าของผู้บริโภค โดยแจกแบบสอบถามกับประชาชนที่อาศัยอยู่ในเขตกรุงเทพมหานคร อายุระหว่าง 18 – 50 ปี จำนวน 400 คน แบ่งเป็นผู้ที่ใช้บริการร้านบาร์บีคิว พลาซ่าในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมา และรู้จักมังกรบาร์บีกอน จำนวน 200 คน และผู้ที่ใช้บริการสถานีบริการน้ำมัน ปตท. ในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมา และรู้จักก๊อดจิ จำนวน 200 คน ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้บริโภคมีการเปิดรับข่าวสารจากเทรด คาแรคเตอร์อยู่ในระดับปานกลาง มีความผูกพันต่อเทรด คาแรคเตอร์และความภักดีต่อตราสินค้าอยู่ในระดับสูง 2) การเปิดรับข่าวสารจากเทรด คาแรคเตอร์มีความสัมพันธ์กับความผูกพันต่อเทรด คาแรคเตอร์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 3) ความผูกพันต่อเทรด คาแรคเตอร์มีความสัมพันธ์กับความภักดีต่อตราสินค้าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยองค์ประกอบของความผูกพันต่อเทรด คาแรคเตอร์ด้านความรู้สึกมีอิทธิพลต่อความภักดีต่อตราสินค้ามากที่สุด และ 4) ผู้บริโภคที่มีลักษณะทางประชากรด้านเพศหรือด้านอายุแตกต่างกันมีความผูกพันต่อเทรด คาแรคเตอร์แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ