cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2022.36
title: การศึกษาเปรียบเทียบสมบัติทางอิเล็กโตรโครมิคของฟิล์มนิกเกิลออกไซด์ที่เตรียมโดยเทคนิคอ่างเคลือบสารเคมีและการเคลือบแบบจุ่ม

description: ฟิล์มนิกเกิลออกไซด์ (NiO) แบบโครงสร้างเดี่ยวและโครงสร้างผสมถูกเตรียมลงบนกระจก ITO โดยฟิล์มโครงสร้างเดี่ยวเตรียมด้วยวิธีอ่างเคลือบสารเคมี (chemical bath deposition, CBD) และวิธีจุ่มเคลือบ (dip coating, DC) มีเงื่อนไขที่ความเข้มข้นและจำนวนชั้นในการเคลือบต่างกัน ตามลำดับ ส่วนฟิล์ม NiO แบบโครงสร้างผสมถูกเตรียมด้วยวิธี CBD ผสม DC โดยมีลำดับในการเคลือบต่างกันคือ CBD/DC และ DC/CBD โดยนำฟิล์ม NiO ทั้ง 2 โครงสร้างไปตรวจสอบสมบัติทางโครงสร้างด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด ชนิดฟิลด์อีมิสชัน (field emission scanning electron microscope, FE-SEM) และเทคนิควิเคราะห์การเลี้ยวเบนของรังสีเอ็กซ์ (X-Ray Diffraction, XRD) วิเคราะห์องค์ประกอบของธาตุบนพื้นผิวด้วยเทคนิคการวิเคราะห์ด้วยรังสีเอกซ์แบบกระจายพลังงาน (energy dispersive X-ray spectroscopy, EDS) ตรวจสอบสมบัติทางแสงและสมบัติทางอิเล็กโตรโครมิคด้วย เครื่องวัดการส่งผ่านแสงในช่วงอัลตร้าไวโอเล็ต และช่วงตามองเห็น (uv-visible spectrophotometer, UV-Vis สเปกโตรโฟโตมิเตอร์) และเทคนิคไซคลิกโวลแทมเมตรี (cyclic voltammetry, CV) ตามลำดับ โดยสมบัติทางแสงและสมบัติทางอิเล็กโตรโครมิคของฟิล์ม NiO ถูกทดสอบในสารละลายโปรแตสเซียมไฮดรอกไซด์ (KOH) ความเข้มข้น 1 M จ่ายความต่างศักย์ในช่วง -1 ถึง 1 V ฟิล์ม NiO แสดงโครงสร้างผลึกในระนาบ (111) (200) และ (220) ลักษณะทางสัณฐานวิทยาของฟิล์ม NiO แบบโครงสร้างเดี่ยวที่เคลือบด้วยวิธี CBD และ DC มีลักษณะโครงสร้างนาโนเป็นรูพรุนและอนุภาค ตามลำดับ ส่วนฟิล์ม NiO แบบโครงสร้างผสมลักษณะทางสัณฐานวิทยาที่ปรากฏของฟิล์มจะขึ้นอยู่กับวิธีสุดท้ายในการเคลือบ ซึ่งมีลักษณะเป็นรูพรุนหรืออนุภาค ผลการตรวจสอบสมบัติทางแสงของฟิล์ม NiO แบบโครงสร้างเดี่ยวจากการคำนวณค่าความต่างระหว่างการเกิดสีและการจางสีของวิธี CBD และ DC ด้วยเงื่อนไขที่ดีที่สุดมีค่าเท่ากับ 56.03% และ 27.59% ตามลำดับ ส่วนฟิล์ม NiO แบบโครงสร้างผสมค่าความต่างระหว่างการเกิดสีและการจางสีของทั้งสองเงื่อนไข (CBD/DC หรือ DC/CBD) มีค่าใกล้เคียงกันคือ 53.29% และ 51.4% ตามลำดับ และผลจากการทดสอบ CV พบว่าฟิล์ม NiO โครงสร้างผสมที่เตรียมแบบ DC/CBD มีความเสถียรและคงทนมากที่สุด
DOI: 10.14457/tu.the.2022.37
title: ผลของโปรแกรมการสนับสนุนทางสังคมต่อความเหนื่อยหน่ายในผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียง

description: การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลองแบบสองกลุ่ม วัดก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการสนับสนุนทางสังคมต่อความเหนื่อยหน่ายในผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียง กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียง และมีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนดจำนวน 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 30 คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการสนับสนุนทางสังคม ซึ่งประกอบด้วย 8 กิจกรรม ใช้เวลากิจกรรมละประมาณ 60 นาที สัปดาห์ละ 2 ครั้ง ติดต่อกัน 4 สัปดาห์ และกลุ่มควบคุมได้รับการดูแลปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ โปรแกรมการสนับสนุนทางสังคมซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 3 ท่าน และแบบประเมินความเหนื่อยหน่าย ของแมสเลช (Maslach Burnout Inventory) มีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาคเท่ากับ .87 วิเคราห์ข้อมูลทั่วไปโดยใช้สถิติพรรณนา เปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยความเหนื่อยหน่ายของผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียงในกลุ่มทดลองก่อนและหลังการทดลอง ด้วยสถิติทดสอบค่าทีชนิดที่ไม่เป็นอิสระต่อกัน (Dependent t-test) และเปรียบเทียบผลต่างค่าเฉลี่ยคะแนนความเหนื่อยหน่ายของผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียงระหว่างก่อนและหลังได้รับโปรแกรมการโปรแกรมการสนับสนุนทางสังคม ในกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม ด้วยสถิติทดสอบค่าทีชนิดที่เป็นอิสระต่อกัน (Independent t-test)ผลการวิจัยสรุปได้ ดังนี้ คือ1) คะแนนเฉลี่ยความเหนื่อยหน่ายของผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียง กลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมการสนับสนุนทางสังคมหลังการทดลอง (M=42.47, SD=12.23) ต่ำกว่าก่อนการทดลอง (M=63.60, SD=12.09) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t=17.23, p&lt;.001) 2) ผลต่างค่าเฉลี่ยคะแนนความเหนื่อยหน่ายของผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียงก่อนและหลังการทดลอง ระหว่างกลุ่มทดลอง (D1=21.13, SD=6.72) และกลุ่มควบคุม (D2=1.93, SD=3.78) แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญมางสถิติ (t=-16.39, p&lt;.001)ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า โปรแกรมการสนับสนุนทางสังคม สามารถลดความเหนื่อยหน่ายในการดูแลผู้ป่วยติดเตียงของผู้ดูแลได้อย่างมีประสิทธิผล ดังนั้นโปรแกรมการสนับสนุนทางสังคมจึงเป็นอีกทางเลือกหนึ่ง สำหรับบุคลากรทางสุขภาพ ที่จะนำไปช่วยเหลือผู้ดูแลผู้ป่วยในกลุ่มผู้ป่วยติดเตียง หรือกลุ่มผู้ป่วยอื่น ๆ ที่มีระยะเวลาในการดูแลคล้ายกันเป็นระยะเวลานาน ในการส่งเสริมให้ความเหนื่อยหน่ายในการดูแลลดลงได้
DOI: 10.14457/tu.the.2022.38
title: ผลของโปรแกรมส่งเสริมความรอบรู้สมรรถนะวัยรุ่นต่อความผาสุกทางจิตของนักศึกษามหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

description: การศึกษานี้ออกแบบเป็นการวิจัยกึ่งทดลอง เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมความรอบรู้สมรรถนะวัยรุ่นต่อความผาสุกทางจิตของนักศึกษามหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี จำนวน 63 คน สุ่มตัวอย่างแบบง่ายด้วยวิธีจับฉลาก แบ่งเป็นกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมส่งเสริมความรอบรู้สมรรถนะวัยรุ่น จำนวน 32 ราย และกลุ่มควบคุมที่ศึกษาและดำเนินชีวิตตามปกติในมหาวิทยาลัย จำนวน 31 ราย ใช้เวลาในการทดลอง 6 สัปดาห์ การรวบรวมข้อมูล ใช้แบบวัดความผาสุกทางจิต วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติแบบทีชนิดที่ไม่เป็นอิสระต่อกัน สถิติแบบทีชนิดที่เป็นอิสระต่อกัน และสถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม ผลการวิจัยพบว่า1. ค่าเฉลี่ยคะแนนความผาสุกทางจิตของกลุ่มทดลอง หลังการทดลอง (M = 212.09, SD = 35.62) มากกว่าก่อนการทดลอง (M = 174.16, SD = 49.76) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 3.28, p &lt; .01)2. เมื่อกำหนดค่าเฉลี่ยคะแนนความผาสุกทางจิตก่อนการทดลองเป็นตัวแปรร่วมเพื่อทำนายคะแนนความผาสุกทางจิต พบว่า ค่าเฉลี่ยคะแนนความผาสุกทางจิตหลังการทดลองของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (F(1,60) = 14.69, p &lt; .001)3. ผู้ที่เข้าร่วมโปรแกรมส่งเสริมความรอบรู้สมรรถนะวัยรุ่นร้อยละ 19.7 มีคะแนนความผาสุกทางจิตสูงกว่าผู้ที่ศึกษาและดำเนินชีวิตตามปกติในมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรีการศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่า โปรแกรมการส่งเสริมความรอบรู้สมรรถนะวัยรุ่น สามารถเพิ่มความผาสุกทางจิตในกลุ่มวัยรุ่นได้เป็นอย่างดี
DOI: 10.14457/tu.the.2022.39
title: Employees' right to disconnection outside working hours

description: The purpose of this study is to explore the possibility of the right to disconnect, which should be enacted under Thai law. Since nowadays, despite all the benefits of information and communication technologies, their existence also blurs the boundaries between professional and private life of people, especially for employees. Now that it is easier for employers to contact employees outside of working hours via digital devices, employees’ private and family time are compromised. This affects employees’ health and safety. The author therefore conducts this law research regarding the right to disconnect in other countries, e.g., France, Canada and Philippines in the hope of promoting Thai employees’ well-being. This law can raise employers’ awareness regarding their employees’ privacy right. This is the reason why the author is very eager to study about the right to disconnect.In this research, the author compares the existing Thai law with other countries’ laws, as mentioned above, through the written provisions of legislations regarding the right to disconnect. it studies both the advantages and the disadvantages in order to consider whether they are appropriate for Thai law. The author also studied some articles which thoroughly explained the right to disconnect of each country by reliable scholars, including the articles published in the news or by international organizations. It has been found that the right to disconnect under each country’s labour law could not be adopted directly into Thai legislation. It should be considered as a case-by-case basis based on the types of company in Thailand. Furthermore, the Article 24 of Labour Protection Act 1998, deemed as the one of obstacles to the employees’ privacy right, should be replaced with the provision pertaining a collective bargaining agreement, an individual agreement and company policy, which will effectively entitle employees’ right to disconnect in case there is the regulation governing the establishment of whether the agreement and the company policy because each company in Thailand has a different policy regarding working hours.
DOI: 10.14457/tu.the.2022.41
title: The securities of radioactive waste management

description: As the application of nuclear technology plays an important role in our daily life. Thailand tends to develop the use of nuclear and radiation significantly every year. By definition, radioactive waste is the by-product of medical, research, and industrial applications using radiation. Despite being deemed unusable; it is still regarded as a safety risk due to its radioactivity and volume. Thus, radioactive waste requires careful management to protect both people and the environment.Additionally, reducing the burden on the future generation is another primary reason to require proper management. Therefore, providing the securities of radioactive waste management is one of the most effective measures to ensure the proper and careful management. Currently, the existing laws governing the use of nuclear and radiation in Thailand is the Nuclear Energy for Peace Act B.E.2559 (2016) and The Nuclear Energy for Peace Act B.E.2562 (2019). Presently, the ministerial regulation detailing the securities of radioactive waste management in Thailand is undergoing the process of drafting which is still ineffective and ambiguous. As consequence, this independent study aims to examine and suggest the securities of radioactive waste management in Thailand, especially the type of instruments that can be used as the securities and its assessment system. Furthermore, for Thai law analysis, there will be the comparative study of foreign laws, namely Austria, Canada, including the guidance from international organizations. In order to determine the most effective mean to guarantee the responsibility of radioactive waste safe in Thailand, it is necessary to identify the appropriate securities for Thailand's circumstances and international standards.
DOI: 10.14457/tu.the.2022.42
title: Conflict of laws in regard to cross-border consumer contracts

description: Conflict of laws was once seen remote from the lives of ordinary people. With the limits of borders, people traditionally made contracts within the territory of their own country. Thus, consumer protection was a national matter and was not the major concern of this area of law. The development in transportation and communication has changed that. A borderless world is created in which individuals are allowed to easily participate in cross-border transactions. Consumer contracts are no longer limited to the matter of purely domestic contracts. Anyone travelling from one country to another is immediately exposed to the operation of conflict of law. The same holds true for anyone who logs onto the Internet. The objectives of this independent study are to study the existing approaches, principles and laws related to conflict of laws in cross-border consumer contracts of the chosen foreign legal systems and to compare Thai law with the foreign laws in order to conclude and propose a potential solution for Thailand to be able to appropriately resolve disputes generated by cross-border consumer contracts. Party autonomy is the prominent principle in conflict of laws. It can effectively provide certainty and predictability. However, in a transaction where one party is less informed and weaker than the other, the unlimited party autonomy causes injustice to the vulnerable party. More consideration needs to be given to consumer protection in conflict of laws. The research finds that the existing Thai conflict of law rules do not give any special consideration to consumer protection. There is no distinct rules for consumer contracts. All types of contracts are subject to article 13 of the Conflict of Laws Act B.E. 2481 where party autonomy is unlimitedly guaranteed and the approach taken for the default law in the absence of choice is obsolete and unreasonable. The existing rules of Thai conflict of law are insufficient to protect consumers. The author suggests Thailand to amend conflict of law rules in contractual obligation and the relevant domestic consumer laws in order to appropriately resolve consumer contract disputes and to provide certainty and predictability in cross-border transactions by adopting the approaches used in the chosen foreign laws. The author sincerely hopes that this research may be beneficial to those interested in this area of law.
DOI: 10.14457/tu.the.2022.43
title: วัตถุ ผัสสะ และสังคมของคนเล่นแผ่นเสียงในยุคดิจิทัล

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ศึกษาวัฒนธรรมการเล่นแผ่นเสียงในปัจจุบันที่เผยให้เห็นสถานะเชิงวัฒนธรรมทางวัตถุของแผ่นเสียงจากยุคแอนะล็อกมาสู่ยุคดิจิทัล มิติเชิงผัสสะของคนเล่นแผ่นเสียง และรูปแบบสังคมคนเล่นแผ่นเสียงในปัจจุบัน ผู้ศึกษาวิเคราะห์ผ่านกรอบแนวคิดวัฒนธรรมทางวัตถุ (material culture) และมานุษยวิทยาผัสสะ (anthropology of the senses) ผู้ศึกษาเก็บข้อมูลทั้งในพื้นที่ออนไลน์และพื้นที่กายภาพ ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ได้แก่ การเข้าร่วมกลุ่มคนเล่นแผ่นเสียงในเฟซบุ๊กและสังเกตการณ์สื่อออนไลน์ต่าง ๆ ของคนเล่นแผ่นเสียง การสังเกตการณ์อย่างมีส่วนร่วมในร้านแผ่นเสียง และการสัมภาษณ์เจ้าของร้านแผ่นเสียงและคนเล่นแผ่นเสียงทั้งคนที่เติบโตมาในยุคของแผ่นเสียงและคนรุ่นใหม่ที่หันมาสนใจแผ่นเสียง จากการศึกษาพบว่า สถานะทางวัฒนธรรมของแผ่นเสียงมีหลากหลายสถานะและแปรเปลี่ยนอยู่ตลอดช่วงเวลา แต่ละสถานะยังเชื่อมโยงกับมิติเชิงผัสสะในด้านต่าง ๆ ทั้งที่ถูกลดทอนจากอดีตและเสริมเพิ่มเข้ามาในปัจจุบัน และกระบวนการเล่นของคนเล่นแผ่นเสียงทำให้พวกเขาได้มิติเชิงผัสสะที่หลากหลายทั้งการได้ยิน การได้เห็น การได้กลิ่น และการได้สัมผัสวัตถุทางดนตรี ซึ่งเป็นการเชื่อมต่อร่างกายของพวกเขากับแผ่นเสียงผ่านผัสสะ และผัสสะเหล่านี้ยังเกี่ยวพันกับประวัติศาสตร์และความทรงจำที่ล้อมรอบวัตถุแผ่นเสียง อีกทั้งด้วยบริบทเทคโนโลยีดิจิทัลได้ทำให้สังคมคนเล่นแผ่นเสียงไม่ได้ผูกติดพื้นที่กายภาพอย่างร้านแผ่นเสียงเท่านั้นแต่ได้ขยายสังคมไปสู่พื้นที่ออนไลน์และคนรุ่นใหม่ก็หันมาสนใจเล่นแผ่นเสียงอีกด้วย กล่าวได้ว่า วัฒนธรรมทางวัตถุของแผ่นเสียงในปัจจุบันได้สะท้อนให้เห็นถึงรูปแบบทางเลือกของการบริโภคดนตรีที่มีการรวมกลุ่มเฉพาะของคนที่มีรสนิยมและความชอบแผ่นเสียงเหมือนกันทั้งในพื้นที่ออนไลน์และพื้นที่กายภาพผ่านการมีประสบการณ์เชิงผัสสะร่วมกัน วัฒนธรรมนี้ไม่ได้คงอยู่แค่เฉพาะในกลุ่มคนที่เติบโตมาในยุคแผ่นเสียงจึงมีความระลึกถึงอดีตและมีความคุ้นเคยกับผัสสะเหล่านี้เท่านั้น แต่มันยังได้แพร่กระจายไปสู่คนรุ่นใหม่ที่ทำให้พวกเขาได้ประสบการณ์เชิงผัสสะทางดนตรีที่หลากหลายที่พวกเขาไม่เคยได้รับมาก่อน วัฒนธรรมทางวัตถุของแผ่นเสียงในยุคดิจิทัลจึงเป็นการผสมผสานกันระหว่างวัฒนธรรมทางวัตถุแบบแอนะล็อกกับดิจิทัลของสิ่งที่เคยมีมาในอดีตและสิ่งที่อยู่ในปัจจุบันไว้ด้วยกัน วัตถุวัฒนธรรมนี้บรรจุไว้ด้วยวัตถุ คุณค่าและความหมาย ตลอดจนประสบการณ์เชิงผัสสะ
DOI: 10.17632/xxn86yg5x2.1
title: Dermatologists grow lead in cutaneous reconstructions over the last decade: A cross-sectional analysis of 2009 to 2019 Medicare data - Supplemental Material

description: Supplemental material for 'Total volume of cutaneous reconstructions performed in the Medicare population by physician specialty in 2019', published in Journal of the American Academy of Dermatology.

Supplementary Table I. Total volume of cutaneous reconstructions performed in the Medicare population by physician specialty in 2019.
DOI: 10.14457/tu.the.2022.44
title: การตอบสนองของกะเพรา 2 สายพันธุ์ต่อสเปกตรัมแสงและความหนาแน่นปลูก

description: งานวิจัยชิ้นนี้เป็นการศึกษาการตอบสนองด้านการเจริญเติบโตและสารทุติยภูมิในกะเพราขาว และกะเพราแดง ต่อสเปกตรัมแสงที่ใช้ร่วมกับความหนาแน่นปลูก การศึกษาในกะเพราขาวจะใช้สเปกตรัมแสงสีขาว และสีผสม (2R:1G:2B) ร่วมกับความหนาแน่นปลูก 22.5, 45 และ 65 ต้น/ตารางเมตร ขณะที่การศึกษากะเพราแดงจะใช้สเปกตรัมแสงสีขาว และสีน้ำเงิน (1R:2B) ร่วมกับความหนาแน่นปลูก 22.5 45 และ 65 ต้น/ตารางเมตร ทำการศึกษาภายใต้สภาพแวดล้อมควบคุมในโรงงานผลิตพืช โดยวางแผนการทดลองแบบ split plot in completely randomized design (CRD) จากผลการทดลอง พบว่า ในกะเพราขาวที่ได้รับสเปกตรัมแสงสีผสมร่วมกับความหนาแน่นปลูก 22.5 ต้น/ตารางเมตร ส่งผลให้กะเพราขาวมีการเจริญเติบโตที่ดี ได้แก่ จำนวนใบ พื้นที่ใบ ความสูงต้น น้ำหนักสด น้ำหนักแห้ง และจำนวนกิ่งสูงสุด ขณะที่การใช้สเปกตรัมแสงสีผสมร่วมกับความหนาแน่นปลูก 45 ต้น/ตารางเมตร ส่งผลให้กะเพราขาวมีปริมาณสารทุติยภูมิ ได้แก่ คลอโรฟิลล์ สารประกอบฟีนอลิก ฟลาโวนอยด์ และฤทธิ์ในการต้านอนุมูลอิสระสูงสุด ขณะที่การใช้สเปกตรัมแสงสีขาวส่งผลให้กะเพราขาวมีปริมาณเทอร์พีนอยด์สูงสุดที่อายุ 196 วันหลังย้ายปลูก ในการศึกษากะเพราแดง พบว่า การใช้สเปกตรัมแสงสีน้ำเงินร่วมกับความหนาแน่นปลูก 22.5 ต้น/ตารางเมตร ส่งผลให้กะเพราแดงมีการเจริญเติบโตที่ดี ได้แก่ จำนวนใบ พื้นที่ใบ (196 วันหลังย้ายปลูก) ความสูงต้น น้ำหนักสด น้ำหนักแห้ง และจำนวนกิ่ง นอกจากนี้ยังส่งผลให้กะเพราแดงมีปริมาณสารทุติยภูมิ ได้แก่ สารประกอบฟีนอลิก ฟลาโวนอยด์ แอนโทไซยานิน ฤทธิ์ในการต้านอนุมูลอิสระ และเทอร์พีนอยด์ (175 วันหลังย้ายปลูก) สูงสุด ในงานวิจัยนี้ยังได้ข้อสรุปที่สำคัญสำหรับความสัมพันธ์ของสารในกลุ่มฟีนิลโพรพานอยด์ (เมทิลยูจีนอล และยูจีนอล) กับเทอร์พีนอยด์ที่มีความสัมพันธ์ในทิศทางตรงกันข้ามกับสารในกลุ่มแอนโทไซยานินและสารประกอบฟีนอลิก โดยการใช้สเปกตรัมแสงสีขาวจะส่งผลให้สารในกลุ่มเทอร์พีนอยด์และฟีนิลโพรพานอยด์มีปริมาณที่สูงกว่าการใช้สเปกตรัมแสงสีผสมในกะเพราขาว และสเปกตรัมแสงสีน้ำเงินในกะเพราแดง
DOI: 10.14457/tu.the.2022.45
title: การจัดการระบบการผลิตที่แตกต่างต่อปริมาณและคุณภาพผลผลิตของหน่อไม้ฝรั่ง: กรณีศึกษา พื้นที่ตำบลท่าดินดำ อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี

description: การศึกษาผลของการจัดการระบบการผลิตที่แตกต่างต่อปริมาณและคุณภาพผลผลิตของหน่อไม้ฝรั่ง (Asparagus officinalis L.) กรณีศึกษาในพื้นที่ ต.ท่าดินดำ อ.ชัยบาดาล จ.ลพบุรี เป็นการเก็บข้อมูลเชิงสำรวจร่วมกับการสัมภาษณ์เชิงลึกกับเกษตรกรผู้ผลิตหน่อไม้ฝรั่ง และนำข้อมูลไปทดสอบความสม่ำเสมอของหน่วยทดลอง ซึ่งมีค่าความสม่ำเสมอของหน่วยทดลองอยู่ที่ 81.08, 89.18 และ 86.47 เปอร์เซ็นต์ (สูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนด) ทั้งในระบบการผลิตแบบทั่วไป ระบบการผลิตตามมาตรฐาน GAP และระบบการผลิตตามมาตรฐานเกษตรอินทรีย์ หลังจากนั้นนำข้อมูลที่ได้ไปวิเคราะห์ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สำหรับการศึกษาสมบัติทางเคมีของดินและคุณภาพผลผลิตของหน่อไม้ฝรั่งในห้องปฏิบัติการ วางแผนการทดลองแบบบล็อกสุ่มสมบูรณ์ (RCBD) ประกอบด้วยการผลิตหน่อไม้ฝรั่ง 3 ระบบ คือ ระบบการผลิตแบบทั่วไป ระบบการผลิตตามมาตรฐาน GAP และระบบการผลิตตามมาตรฐานเกษตรอินทรีย์ จากผลการทดลอง พบว่า หน่อไม้ฝรั่งที่ได้จากระบบการผลิตแบบทั่วไปมีปริมาณผลผลิตและปริมาณธาตุอาหารในผลผลิตสูงที่สุด โดยเฉพาะปริมาณไนโตรเจน โพแทสเซียม แคลเซียม แมกนีเซียม เหล็ก สังกะสี ทองแดง และยังมีปริมาณคลอโรฟิลล์กับสารต้านอนุมูลอิสระในปริมาณที่สูงกว่าหน่อไม้ฝรั่งที่ได้จากระบบการผลิตแบบอื่น ๆ แต่ในส่วนของปริมาณฟอสฟอรัส พบว่า หน่อไม้ฝรั่งที่ได้จากระบบการผลิตตามมาตรฐานเกษตรอินทรีย์มีปริมาณสูงที่สุด (15.13 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม) นอกจากนี้ยังพบว่า หน่อไม้ฝรั่งที่ได้จากระบบการผลิตตามมาตรฐานเกษตรอินทรีย์ยังมีการเจริญเติบโต (ความกว้างทรงพุ่ม) มากกว่าระบบอื่น ๆ ซึ่งมีค่าเท่ากับ 58.11 เซนติเมตร สำหรับปริมาณสารพิษตกค้างและโลหะหนัก พบว่า หน่อไม้ฝรั่งที่ได้จากระบบการผลิตแบบทั่วไปยังมีปริมาณไนเตรทสูงที่สุดแต่ไม่เกินค่ามาตรฐานที่ยอมรับได้ ส่วนปริมาณของโลหะหนักโดยเฉพาะแคดเมียมและตะกั่ว พบว่า หน่อไม้ฝรั่งที่ได้จากทุกระบบการผลิตยังคงมีค่าเกินมาตรฐาน แต่ในด้านสารตกพิษตกค้างประเภท Carbamate, Organochiarine, Organophosphate และ Pyrethroid Group พบว่า หน่อไม้ฝรั่งที่ได้จากทุกระบบการผลิตไม่พบสารพิษตกค้างทุกประเภท และเมื่อพิจารณาด้านสมบัติทางเคมีของดิน พบว่า ดินที่ปลูกหน่อไม้ฝรั่งในระบบการผลิตตามมาตรฐานเกษตรอินทรีย์มีการสะสมของปริมาณอินทรียวัตถุ ไนโตรเจนและฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์สูงกว่าดินที่ปลูกในระบบการผลิตอื่น ๆ นอกจากนี้ยังพบว่า การผลิตหน่อไม้ฝรั่งในระบบการผลิตตามมาตรฐานเกษตรอินทรีย์ ยังมีความคุ้มทุนทางเศรษฐกิจสูงที่สุด เนื่องจากสามารถคืนทุนได้เร็วที่สุด (ประมาณ 1.5 เดือน หลังการเก็บเกี่ยว) และมีต้นทุนในการผลิตในปีแรกน้อยที่สุด (95,680 บาท) แม้ว่าผลผลิตเฉลี่ยในแต่ละปีจะมีปริมาณน้อยกว่าผลผลิตเฉลี่ยในระบบการผลิตแบบทั่วไป (2,173.50 กิโลกรัม) แต่ก็ยังสามารถมีกำไร และคืนทุนได้ในระยะเวลาอันสั้น เนื่องจากมีราคาขายที่แน่นอน ดังนั้นจากผลการทดลองสามารถสรุปได้ว่า แม้ปริมาณและคุณภาพผลผลิตของหน่อไม้ฝรั่งที่ได้จากระบบการผลิตตามมาตรฐานเกษตรอินทรีย์มีค่าไม่เทียบเท่ากับหน่อไม้ฝรั่งที่ได้จากระบบการผลิตแบบทั่วไป แต่ในด้านความคุ้มทุนทางเศรษฐกิจ พบว่า การผลิตหน่อไม้ฝรั่งในระบบการผลิตตามมาตรฐานเกษตรอินทรีย์มีความคุ้มทุนมากที่สุด และสามารถคืนทุนได้เร็วที่สุด
DOI: 10.14457/tu.the.2022.46
title: สมบัติเชิงหน้าที่ของเห็ดแครงและการพัฒนาผลิตภัณฑ์ห่อหมกมังสวิรัติสำหรับผู้บริโภคเบบี้บูม

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมบัติเชิงหน้าที่ของเห็ดแครง และการนำไปใช้ในผลิตภัณฑ์ทดแทนเนื้อสัตว์ในผลิตภัณฑ์ห่อหมก ผลการศึกษาพบว่า เห็ดแครงมีปริมาณโปรตีน ไขมัน เถ้า และคาร์โบไฮเดรต ร้อยละ 20.99, 2.06, 4.58 และ 57.35 ตามลำดับ ค่าความหนืด (Thickening) ของผงเห็ดแครงความเข้มข้น 0.1 g/ml มีค่าเท่ากับ 64.63 mPa.s ค่าการละลายของโปรตีน (Solubility capacity) สูงสุดที่พีเอช 9 มีค่าร้อยละ 11.10 ค่าการพองตัว (Swelling capacity, SWC) เท่ากับ 45.32 ml/g ค่าความสามารถในการจับน้ำ (Water holding capacity, WHC) และค่าความสามารถในการจับไขมัน (Oil holding capacity, OHC) เท่ากับ 8.30g water/g และ 2.80 g oil/g ตามลำดับ ค่าความสามารถในการเกิดอิมัลชัน (Emulsifying ability index, EAI) และค่าดัชนีความคงตัวของอิมัลชัน (Emulsion stability index, ESI) สูงสุดมีค่าเท่ากับ 49.74 m2/g และ 168.75 นาที ตามลำดับ ผลการศึกษาข้อมูลด้านทัศนคติเชิงลึกของผู้บริโภคกลุ่มเบบี้บูมที่มีต่อผลิตภัณฑ์ทดแทนเนื้อสัตว์เพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ทดแทนเนื้อสัตว์จากเห็ดแครง โดยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกผ่านทางสัมภาษณ์ออนไลน์ ผู้ทดสอบอายุมากกว่า 61 ปีขึ้นไป อาชีพข้าราชการครูบำนาญ จำนวน 10 คน พบว่าผู้ตอบแบบสอบถามกลุ่มเบบี้บูมมีความต้องการผลิตภัณฑ์ทดแทนเนื้อสัตว์ในด้านคุณลักษณะ (Attribute) จะเน้นเรื่องความปลอดภัย คุณค่าของสารอาหารที่ครบถ้วน ด้านผลลัพธ์ของการบริโภค (Consequence) จะเน้นเรื่องอาหารไม่มีสารเคมีตกค้าง และเน้นผักมากกว่าเนื้อ ด้านคุณค่า (Value) จะเน้นเรื่องสุขภาพและมีชีวิตที่ยาวนาน และจากการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้บริโภคกลุ่ม เบบี้บูมต่อชนิดของผลิตภัณฑ์อาหารที่ต้องการพบว่า ผู้บริโภคกลุ่มเบบี้บูมต้องการผลิตภัณฑ์ที่มีลักษณะคล้ายเนื้อปลา เนื่องจากมีเนื้อสัมผัสที่อ่อนนุ่ม จากนั้นทำการสำรวจเพื่อคัดเลือกผลิตภัณฑ์ทดแทนเนื้อสัตว์จากเห็ดแครง พบว่าผู้บริโภคกลุ่มเบบี้บูมร้อยละ 43.2 สนใจผลิตภัณฑ์ห่อหมกจากเห็ดแครงทดแทนเนื้อปลา การทดลองในขั้นตอนถัดมา ศึกษาสัดส่วนที่เหมาะสมในการใช้เห็ดแครงและบุกทดแทนเนื้อปลาในผลิตภัณฑ์ห่อหมก ทั้ง 4 สูตร คือ สูตร 1 (70:30 ) สูตร 2 (80:20) สูตร 3 (90:10) และ สูตร 4 (100:0) ตามลำดับ มาประเมินผลทางด้านกายภาพและเคมี ได้แก่ ค่าสี ค่า เนื้อสัมผัส ค่า aw ค่าความเป็นกรด-ด่าง และประเมินทางประสาทสัมผัส โดยใช้ผู้ทดสอบอายุมากว่า 61 ปีขึ้นไป จำนวน 20 คน พบว่าการใช้เห็ดแครงและบุกทดแทนในผลิตภัณฑ์ห่อหมกทั้ง 4 สูตรเปรียบเทียบกับสูตรควบคุม มีผลต่อคุณภาพทางกายภาพ เคมี และคุณภาพทางประสาทสัมผัสทางด้านลักษณะเนื้อสัมผัส สี กลิ่นพริกแกง รสเผ็ด ความชอบโดยรวมของผลิตภัณฑ์ห่อหมก พบว่า ผู้บริโภคมีความชอบในด้านลักษณะเนื้อสัมผัส สี กลิ่นพริกแกง รสเผ็ด ความชอบโดยรวม มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ (p ≤ 0.05) โดยผู้บริโภคให้คะแนนความชอบโดยรวมต่อผลิตภัณฑ์ห่อหมกอยู่ในระดับชอบเล็กน้อยถึงชอบปานกลาง แสดงให้เห็นว่าปริมาณส่วนผสมในห่อหมกมีผลต่อคุณภาพทางประสาทสัมผัสของผู้บริโภค ซึ่งผลิตภัณฑ์ห่อหมกสูตร 2 (80:20) เป็นสูตรที่เหมาะสมที่สุดที่ผู้บริโภคให้การยอมรับ โดยผลิตภัณฑ์ห่อหมกเห็ดแครงที่พัฒนาได้มีองค์ประกอบทางเคมี ได้แก่ ความชื้นร้อยละ 74.96 โปรตีนร้อยละ 4.24 ไขมันร้อยละ 3.37 เถ้าร้อยละ 2.19 เส้นใยร้อยละ 11.60 และคาร์โบไฮเดรตร้อยละ 15.24 และการเก็บรักษาของผลิตภัณฑ์ห่อหมก เห็ดแครงในถ้วยฟอยล์มีฝาปิดที่อุณหภูมิ 4 องศาเซลเซียส สามารถเก็บรักษาได้ไม่เกิน 7 วัน
DOI: 10.6084/m9.figshare.21915804
title: Supplementary Table 1

description: Eggshell conductance values for 108 Neotropical bird species
DOI: 10.6084/m9.figshare.21915804.v1
title: Supplementary Table 1

description: Eggshell conductance values for 108 Neotropical bird species
DOI: 10.6084/m9.figshare.21915816
title: Supplementary Table 2

description: Eggshell thickness, pore density, and size for 147 Neotropical bird species
DOI: 10.6084/m9.figshare.21915816.v1
title: Supplementary Table 2

description: Eggshell thickness, pore density, and size for 147 Neotropical bird species
DOI: 10.14457/nida.the.2017.104
title: พฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงถวิลหาอดีตของนักท่องเที่ยวชาวไทยในแหล่งท่องเที่ยวตลาดเก่า จังหวัดฉะเชิงเทรา
DOI: 10.14457/nida.the.2017.105
title: การศึกษาคุณลักษณะของสื่อประเพณีจองพารา และการนำไปใช้ในการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของจังหวัดแม่ฮ่องสอน
DOI: 10.14457/nida.the.2017.106
title: ประสบการณ์การท่องเที่ยวและพฤติกรรมการแสวงหาข้อมูลการท่องเที่ยวผ่านเว็บไซต์กลุ่มดิจิทัลเนทีพและดิจิทัลอิมมิแกรนด์
DOI: 10.17632/d839yvkrcs.1
title: RussianCognates

description: This dataset contains a few number of cognate and non-cognate pairs of Russian words. 5 types of pairs are presented: 1) not cognate (totally different roots), 2) not cognate (homonymic roots), 3) not cognate (synonyms), 4) cognate (literal matching roots), 5) cognate (roots with alternations). Current dataset contains ~140 pairs of each type and will be increased.