cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1008
title: การสื่อความหมายในเพลงชาติของประเทศสมาชิกอาเซียน

description: งานวิจัยเรื่องนี้ใช้การวิเคราะห์ตัวบท (Textual Analysis) ควบคู่กับการสัมภาษณ์ (Interview) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการสื่อความหมายในเพลงชาติ และเพื่อวิเคราะห์อุดมการณ์ที่ปรากฏในเพลงชาติของประเทศสมาชิกอาเซียนฉบับปัจจุบัน ด้วยแนวคิดวัจนกรรมและโวหารภาพพจน์ ประกอบกับการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญด้านเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษาหรืออาเซียนศึกษา ผลการวิจัยพบว่า 1. ในเพลงชาติฉบับปัจจุบันของประเทศสมาชิกอาเซียนมีการสื่อความหมายด้วยวัจนกรรมบรรยายมากที่สุด ซึ่งพบว่าปรากฏในเนื้อเพลงเพลงชาติของทุกชาติ ใช้ในการถ่ายทอดเรื่องราวต่าง ๆ เกี่ยวกับดินแดน เพื่อให้มวลชนเกิดภาพของดินแดนที่ตรงกัน รองลงมาคือวัจนกรรมชี้นำ เพื่อชักชวนให้ประชาชนร่วมกันสร้างความสามัคคีและพัฒนาชาติบ้านเมือง รวมถึงการวิงวอนต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์เพื่อให้คุ้มครองประมุขแห่งรัฐและสั่งสอนให้เคารพเชื่อฟังบรรพบุรุษ นอกจากนี้ ยังพบการใช้ วัจนกรรมให้คำมั่น วัจนกรรมประกาศ และวัจนกรรมแสดงออก ตามลำดับ และพบว่ามีการสื่อความหมายด้วยการใช้โวหารภาพพจน์ประเภทสัมพจนัยหรืออนุนามนัยมากที่สุด เพื่อสร้างความเป็นพวกพ้องเดียวกัน รองลงมาคือ อติพจน์เพื่อสร้างอารมณ์และความรู้สึกให้ประชาชนระลึกถึงความเสียสละของบรรพบุรุษ อุปลักษณ์ เพื่อให้ความหมายของดินแดนที่ตนเป็นเจ้าของ และไม่พบการใช้บุคลาธิษฐาน สัทพจน์ และปฏิวาทะ 2. อุดมการณ์ที่ปรากฏในเพลงชาติของประเทศสมาชิกอาเซียนฉบับปัจจุบันมีความหลากหลาย โดยภาพรวมของเพลงชาติฉบับปัจจุบันของประเทศสมาชิกอาเซียนนั้น พบอุดมการณ์ความเป็นปึกแผ่นอันหนึ่งอันเดียวกันและอุดมการณ์ความรักและความเสียสละเพื่อแผ่นดิน มากที่สุดในจำนวนที่เท่ากัน รองลงมาคือ อุดมการณ์ความเป็นเอกราชและอิสรภาพ และยังพบอุดมการณ์ความศรัทธาต่อศาสนาและความจงรักภักดีต่อพระมหากษัตริย์ และอุดมการณ์ประกาศความยิ่งใหญ่ของดินแดน ตามลำดับ นอกจากนี้ จากการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญด้านเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา พบว่า ผู้เชี่ยวชาญมีความเห็นที่หลากหลาย แต่ส่วนใหญ่เป็นไปในทิศทางที่สอดคล้องกับผลการวิเคราะห์
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1009
title: การเเสดงตัวตนของกลุ่มเจเนอเรชั่นมีผ่านรูปถ่ายตัวเอง (selfie) บนอินสตาเเกรม

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเเละเข้าใจการเเสดงตัวตนของกลุ่มเจเนอเรชั่นมีผ่านการศึกษาจาก รูปถ่ายตัวเอง (selfie) ที่เเชร์บนอินสตาเเกรมโดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพซึ่งกลุ่มตัวอย่าง ในงานวิจัยนี้มีเกณฑ์ใน การเลือกเเบบเจาะจงจำนวน 10 กลุ่มตัวอย่าง งานวิจัยนี้ใช้เครื่องมือวิจัย 2 วิธี ได้เเก่ การวิเคราะห์ตัวบทเเละการสัมภาษณ์เชิงลึก ผลการวิจัยพบว่า 1) เนื้อหาของรูปถ่ายตัวเอง (selfie) ของกลุ่มเจเนอเรชั่นมีนำเสนอเนื้อหาที่เป็นเอกลักษณ์เเตกต่างกันออกไป ตามเเต่ละความสนใจ ในส่วนของการเเสดงตัวตนพบว่า กลุ่มตัวอย่างที่เป็นตัวเเทนความสนใจเเต่ละประเภทนำเสนอ เนื้อหาของรูปถ่ายตัวเอง (selfie) โดยอิงมาจากความสนใจที่มีอยู่เเล้วอย่างสม่ำเสมอเนื่องจาก มองว่าสิ่งที่เเสดงตัวตน ออกไปนั้นสะท้อนส่วนหนึ่งของตัวตนได้ 2) การเเสดงตัวตนของกลุ่มเจเนอเรชั่นมีผ่านรูปถ่ายตัวเอง (selfie) บนอินสตาเเกรมพบว่า เหมือนกับการ เเสดงตัวตนในชีวิตประจำวันในด้านความสนใจซึ่งถูกถ่ายทอดออกมาผ่านรูปถ่ายตัวเอง (selfie) เพื่อเเชร์กับเพื่อนฝูง ในสังคมออนไลน์ซึ่งสำหรับกลุ่มตัวอย่างนั้นรูปถ่ายตัวเอง (selfie) คือวิธีการรูปเเบบหนึ่งที่กลุ่มตัวอย่างใช้ในการเเสดง ตัวตนบนอินสตาเเกรม เเต่อย่างไรก็ตามมีเพียงการเเสดงบางส่วนที่เเตกต่างจากการเเสดงตัวตนในชีวิตประจำวัน โดย เฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มตัวอย่างเลือกที่จะไม่เเสดงตัวตนหรือนำเสนอด้านที่ไม่ไดีของตนเองบนอินสตาเเกรมเนื่องจาก ปัจจัย ด้านการเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวบนพื้นที่ออนไลน์เเละความปลอดภัยในการใช้โซเชียลเน็ตเวิร์ค 3) การสื่อสารด้วยรูปถ่ายตัวเอง (selfie) เพื่อสื่อสารมิติทางสังคมพบว่า การเเสดงตัวผ่านรูปถ่ายตัวเอง (selfie) บนอินสตาเเกรมก่อให้เกิดการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นในเครือข่ายสังคมออนไลน์ เช่น การกดไลค์ การเเสดงความคิดเห็น จากผู้อื่น เป็นต้น ซึ่งการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นในสังคมอนไลน์นั้นมีส่วนส่งผลเเละมีอิทธิพลต่อการเเสดงตัวตนผ่านรูปถ่าย ตัวเอง (selfie) ของกลุ่มเจเนอเรชั่นมีบนอินสตาเเกรม นอกจากนี้ยังพบว่า ค่านิยมทางสังคมมีอิทธิพลต่อการเเสดงตัวตน ของกลุ่มตัวอย่างบนอินสตาเเกรม เช่น การให้ความสนใจต่อสิ่งที่ได้รับความนิยมในโซเชียลเน็ตเวิร์คการได้รับเเรงบันดาล ใจจากบุคคลที่กลุ่มตัวอย่างชื่นชอบ เป็นต้น
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1010
title: การสื่อสารโน้มน้าวใจเชิงอารมณ์เพื่อต่อต้านการใช้สัตว์ทดลองของบริษัทเครื่องสำอาง

description: วิทยานิพนธ์เรื่อง “การสื่อสารโน้มน้าวใจเชิงอารมณ์เพื่อต่อต้านการใช้สัตว์ทดลองของบริษัทเครื่องสำอาง” เป็นการวิจัยแบบสหวิธี โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเนื้อหาและจุดจูงใจที่ใช้ในการสื่อสารโน้มน้าวใจเชิงอารมณ์เพื่อต่อต้านการใช้สัตว์ทดลองของบริษัทเครื่องสำอาง และเพื่อศึกษาผลของสารโน้มน้าวใจเชิงอารมณ์เพื่อต่อต้านการใช้สัตว์ทดลองของบริษัทเครื่องสำอางในประเทศไทยที่แตกต่างกันต่อความคิดเห็นและแนวทางปฏิบัติของผู้บริโภคและสาธารณชน โดยใช้วิธีศึกษาสองวิธี ได้แก่ การวิจัยเชิงเอกสาร (Documentary Research) โดยศึกษาและเก็บข้อมูลสารในรูปของสิ่งพิมพ์ที่มีการรณรงค์เรื่องการต่อต้านการใช้สัตว์ทดลองของบริษัทเครื่องสำอางทั้งในต่างประเทศและในประเทศไทยซึ่งเกี่ยวข้องกับการใช้กลวิธีและจุดจูงใจเชิงอารมณ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2543 - พ.ศ. 2558 โดยผู้วิจัยคัดเลือกสารที่มีการใช้จุดจูงใจเชิงอารมณ์ รวมทั้งสิ้น 4 ชิ้นที่ตรงกับขอบเขตของงานวิจัยมากที่สุดจากทั้งหมด 8 ชิ้น เพื่อใช้ในการสนทนากลุ่ม (Focus Group) กับกลุ่มตัวอย่างรวมทั้งสิ้น 34 คน ซึ่งแบ่งเป็นกลุ่มที่เป็นผู้บริโภคเพศหญิงที่เคยซื้อหรือใช้ผลิตภัณฑ์ของบริษัทเครื่องสำอางที่ต่อต้านการใช้สัตว์ทดลอง 9 คน ผู้บริโภคเพศชายที่เคยซื้อหรือใช้ผลิตภัณฑ์ของบริษัทเครื่องสำอางที่ต่อต้านการใช้สัตว์ทดลอง 9 คน กลุ่มสาธารณชนทั่วไปเพศหญิง 8 คนและกลุ่มสาธารณชนทั่วไปเพศชาย 8 คน ผลการวิจัยพบว่า ในภาพรวมเนื้อหาและจุดจูงใจที่ใช้ในการสื่อสารโน้มน้าวใจเชิงอารมณ์เพื่อต่อต้านการใช้สัตว์ทดลองของบริษัทสำอางเป็นสารที่ใช้ข้อความซึ่งมุ่งเน้นที่ความรู้สึกมากที่สุดและใช้ภาพเหมือนจริงที่มีการตกแต่ง โดยใช้กระต่ายเป็นตัวแทนของสัตว์ทดลอง โดยพบว่ามีการใช้จุดจูงใจเชิงอารมณ์ด้านความกลัวมากที่สุด นอกจากนี้ ผลการสนทนากลุ่ม ความคิดเห็นของผู้เข้าร่วมการสนทนาต่อประเด็นการต่อต้านการใช้สัตว์ทดลองของบริษัทเครื่องสำอางเป็นไปในเชิงบวก กล่าวคือ เกิดความรู้สึกสงสารสัตว์ที่ถูกนำไปใช้ในการทดลอง อยากให้บริษัทรณรงค์เรื่องดังกล่าวต่อไป พร้อมทั้งหาสิ่งอื่นมาทดลองแทนสัตว์ และสารที่ใช้จุดจูงใจเชิงอารมณ์ด้านความกลัวมีผลกับความคิดเห็นของผู้เข้าร่วมการสนทนามากที่สุด ในทางตรงกันข้าม ผู้เข้าร่วมการสนทนากลับรู้สึกในแง่ลบกับบริษัทเครื่องสำอางที่ต่อต้านการใช้สัตว์ทดลองที่ใช้สารด้านความกลัว เพราะสารดูรุนแรง รวมถึงผู้เข้าร่วมการสนทนามีแนวทางปฏิบัติที่จะไม่ซื้อสินค้าที่บริษัทเครื่องสำอางเลือกใช้สารที่ใช้จุดจูงใจเชิงอารมณ์ทุกรูปแบบ
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1011
title: พัฒนาการของเพลงละครโทรทัศน์ไทย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1. พัฒนาการและอัตลักษณ์ของเพลงละครโทรทัศน์ไทยในช่วงปี พ.ศ. 2498-2558 และ 2. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อสุนทรียทัศน์ และการสร้างสรรค์เพลงละครโทรทัศน์ไทย ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ประกอบด้วย การสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ประพันธ์เพลงละครโทรทัศน์ และผู้เกี่ยวข้องที่มีบทบาทต่อการสร้างสรรค์เพลงละครโทรทัศน์ไทยในยุคสมัยต่าง ๆ รวมทั้งหมด 29 คน และการวิจัยเชิงเอกสารที่เกี่ยวกับเพลงละครโทรทัศน์ รวมถึงการวิเคราะห์เพลงละครโทรทัศน์ ซึ่งผลการศึกษาพบว่า 1. เพลงนำละครในยุคแรกส่วนใหญ่ถูกย้ายสื่อมาจากเพลงละครเวที ภาพยนตร์ และละครวิทยุเป็นส่วนใหญ่ และมีอยู่ในละครบางเรื่องเท่านั้น นอกจากนี้ ผู้ชมยังให้ความสนใจกับเพลงที่นักแสดงร้องสื่ออารมณ์ในขณะแสดงละครสดมากกว่า ต่อมาเพลงนำละครเริ่มได้รับความนิยมมากขึ้น โดยเป็นเพลงที่เล่าเรื่องย่อของละครโทรทัศน์ จนเมื่อค่ายเพลงได้เข้ามามีบทบาทในการประพันธ์เพลงละครโทรทัศน์ เพลงนำละครจึงได้เปลี่ยนสัดส่วนจากการเล่าเรื่องของละครมาสู่การเล่าอารมณ์ของตัวละครมากกว่า เพื่อให้ง่ายต่อการจำหน่ายเพลงหลังละครจบ แต่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปกี่ปี เพลงละครโทรทัศน์ยังคงเป็นการสรุปเรื่องราว และมีเนื้อหาที่ไม่หนีไปจากเนื้อหาของละคร และ 2. มีปัจจัยจำนวนมากที่มีอิทธิพลต่อสุนทรียศาสตร์และการสร้างสรรค์เพลงละครโทรทัศน์ ได้แก่ ปัจจัยภายใน อันประกอบด้วย 1) เนื้อหาของละครโทรทัศน์ ซึ่งประกอบด้วย เนื้อเรื่องและอารมณ์ของละคร แนวเรื่อง แก่นเรื่อง และตัวละคร และ 2) ผู้ผลิต ซึ่งประกอบด้วย ผู้จัดละคร นักแต่งเพลง นักร้อง และค่ายเพลง ในขณะที่ปัจจัยภายนอก ประกอบด้วยผลประโยชน์ทางธุรกิจ ลิขสิทธิ์ของเพลงละครโทรทัศน์ รวมถึงเพลงไทยสากลทั่วไปที่ได้รับความนิยมอยู่ก่อนแล้ว และเพลงละครผลิตซ้ำ (Remake)
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1012
title: การกำกับดูแลเนื้อหารายการข่าวในโทรทัศน์ภาคพื้นดินที่ออกอากาศในระบบดิจิทัล ในช่วงหลังรัฐประหาร พ.ศ. 2557

description: งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการกำกับดูแลเนื้อหารายการข่าว และบทบาทในการกำกับดูแลเนื้อหารายการข่าวของผู้ประกอบการสื่อ องค์กรวิชาชีพสื่อและองค์กรกำกับดูแลที่เป็นอิสระของรัฐในโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล และเพื่อแสวงหาแนวทางการพัฒนาและปรับปรุงการกำกับดูแลเนื้อหารายการข่าวในโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการวิจัยเอกสารทางวิชาการ กฎหมาย ประกาศที่เกี่ยวกับการกำกับดูแลเนื้อหารายการและมาตรฐานจริยธรรมวิชาชีพสื่อมวลชนของประเทศไทย และต่างประเทศ ได้แก่ สหภาพยุโรป สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกาและสิงคโปร์ ประกอบกับการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับกิจการโทรทัศน์และการกำกับดูแลกิจการโทรทัศน์ ได้แก่ 1) ผู้ให้บริการโทรทัศน์ที่ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการบริการสาธารณะ และผู้ประกอบการที่ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการทางธุรกิจ จำนวน 14 ราย 2) สภาวิชาชีพ/องค์กรวิชาชีพด้านข่าว 4 ราย และ 3) ผู้บริหารระดับนโยบายและและผู้มีหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการกำกับดูแลเนื้อหาและการกำกับดูแลกันเองในกิจการโทรทัศน์ของสำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) 4 ราย ผลการวิจัย พบว่า การกำกับดูแลเนื้อหารายการข่าวในโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัลให้ความสำคัญกับเนื้อหาด้านการเมืองเป็นลำดับแรก เนื่องจากอยู่ในช่วงของการปกครองภายใต้ คณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (คสช.) โดย คสช. ได้แต่งตั้งคณะทำงานติดตามสื่อเพื่อทำหน้าที่เฝ้าระวังและตรวจสอบเนื้อหาดังกล่าวซึ่งคณะทำงานจะส่งข้อมูล การตรวจสอบให้ทาง กสทช. ทุกสัปดาห์เพื่อให้นำไปพิจารณาว่าเข้าข่ายผิด 37 แห่งพระราชบัญญัติการประกอบกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ พ.ศ.2551 หรือไม่ ควบคู่กับการใช้ประกาศคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (คสช.) ฉบับที่ 97/2557 และฉบับที่ 103/2557 ส่งผลให้การกำกับดูแลมีความเข้มข้นกว่าเดิม นอกจากนี้ กสทช. ยังใช้เครื่องมืออื่น ในการกำกับดูแล ได้แก่ การแบ่งช่วงเวลาในการนำเสนอ การจัดระดับความเหมาะสมรายการ และเงื่อนไขใบอนุญาตประกอบกิจการโทรทัศน์ เป็นเครื่องมือในการกำกับดูแลเนื้อหารายการข่าว นอกจากนี้พบว่าองค์กรกำกับดูแลกันเอง ทั้งในระดับองค์กรสื่อและระดับสภาวิชาชีพ/องค์กรวิชาชีพข่าวไม่มีประสิทธิภาพ มีการออกอากาศเนื้อหาข่าวที่ไม่เหมาะสมอย่างต่อเนื่อง ประกอบกับสภาวิชาชีพ/องค์กรวิชาชีพข่าวไม่มีกระบวนการกำกับดูแลเนื้อหาและกระบวนการพิจารณาเรื่องร้องเรียนที่ชัดเจน ทั้งนี้การนำศักยภาพเทคโนโลยีมาใช้เพื่อกลั่นกรองเนื้อหาและสร้างการมีส่วนร่วมจากประชาชนในการเฝ้าระวังเนื้อหา ยังไม่ถูกนำมาใช้เป็นเครื่องมือกำกับดูแลเนื้อหาในกิจการโทรทัศน์ของประเทศไทย งานวิจัยมีข้อเสนอแนะว่าประเทศไทยควรส่งเสริมบทบาทการกำกับดูแลกันเองให้เข้มแข็ง โดยส่งเสริมให้องค์กรกำกับดูแลกันเองมีกระบวนการกำกับดูแลเนื้อหาและกระบวนการรับเรื่องร้องเรียนที่มีประสิทธิภาพ บังคับใช้มาตรการทางจริยธรรมอย่างเป็นรูปธรรม ตลอดจน สร้างการรับรู้ต่อสาธารณะต่อการมีอยู่ขององค์กรวิชาชีพ และสร้างศรัทธาให้เกิดในสาธารณะว่าองค์กรวิชาชีพสื่อมีประสิทธิภาพจริงในการกำกับดูแลกันเอง
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1013
title: ความคลั่งผิวขาวในสังคมไทย

description: งานวิจัยชิ้นนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพัฒนาการของค่านิยมผิวขาวในสังคมไทย จนกระทั่งมีลักษณะเป็นปรากฏการณ์ “ความคลั่งผิวขาว” ในปัจจุบัน รวมทั้งศึกษาพัฒนาการของการครอบงำและสร้างวาทกรรมผิวขาว และศึกษาการผลิตซ้ำวาทกรรมผิวขาวในยุคทุนนิยมปัจจุบัน โดยใช้กรอบวาทกรรมของ มิเชล ฟูโกต์ มาประกอบการวิเคราะห์เชิงพรรณนาและตีความสัมพันธ์-บทบาทของ อำนาจ ความรู้ และความจริง ในการประกอบสร้างวาทกรรมผิวขาวในแต่ละสมัย และส่งผลต่อค่านิยมผิวขาวของปัจเจกบุคคลภายใต้โครงสร้าง โดยใช้วิธีศึกษาจากเอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึกกลุ่มตัวอย่างจำนวน 28 คน โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จากผลการศึกษา พบว่าค่านิยมผิวขาวของสังคมไทยสามารถแบ่งได้เป็น 3 สมัย สมัยที่หนึ่ง คือผิวสีเนื้อสองสีที่มีความนวลเนียน หรือผิวขาวเหลืองดั่งทอง/ดั่งดวงจันทร์ ซึ่งเป็นผลจากการประกอบสร้างวาทกรรมผ่านงานวรรณกรรมจากชนชั้นสูงและระบบปิตาธิปไตย โดยรับอิทธิพลมาจากวัฒนธรรมของอินเดีย สมัยที่สอง คือผิวขาวเลืองและผิวสีน้ำผึ้ง ที่เริ่มมีกลิ่นไอจากอิทธิพลผิวขาวอมชมพูแบบตะวันตก เมื่อวัฒนธรรมอินเดียถูกกดทับและแทนที่ด้วยวัฒนธรรมตะวันตก สมัยนี้ค่านิยมสีผิวขาวอมชมพูแบบตะวันตกจึงเป็นวาทกรรมใหม่ที่เข้ามาปะทะและกดทับค่านิยมผิวงามแบบอินเดียให้อ่อนแรงลง โดยวาทกรรมผิวขาวในช่วงแรกของสมัยที่สองมาจากชนชั้นสูงและช่วงหลังมาจากภาครัฐหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 และสมัยที่สามซึ่งเป็นยุคปัจจุบัน คือผิวสีขาวอมชมพู หรือขาวออร่าแบบเกาหลี เป็นสมัยที่วาทกรรมผิวขาวเกิดจากการผลิตซ้ำร่วมกันระหว่างฝั่งทุนนิยมและปัจเจกบุคคลภายใต้โครงสร้าง วาทกรรมผิวขาวในยุคปัจจุบัน จึงเป็นผลมาจากค่านิยมผิวขาวในประวัติศาสตร์ ผสมผสานกับการพัฒนา และอำนาจของสื่อโฆษณาที่แบ่งแยก-กีดกัน-กดทับ ให้วาทกรรมผิวขาวกลายเป็นเรื่องธรรมชาติ สื่อและสถาบันจึงมีบทบาทสำคัญในการสร้างอคติทางสีผิวให้เข้มข้นมากขึ้น จนกระทั่งเกิดปรากฏการณ์ความคลั่งในด้านพฤติกรรมของผู้บริโภคกลุ่มหนึ่งในสังคม ผ่านการทา ดื่ม กิน และฉีดยาเพื่อปรับ/เปลี่ยนสีผิวเดิมจากผิวคล้ำให้กลายเป็นผิวขาว เปรียบเสมือนการอัด-ฉีดยา สลักเรือนร่างเพื่อสร้างอำนาจย้อนแย้งโครงสร้างที่กดทับปัจเจกบุคคล และเสพสุขอำนาจ และทุนทางเศรษฐกิจและสังคมที่ได้กลับมาจากการสร้างทุนทางกายภาพผ่านการทำผิวขาว ​
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1014
title: ชื่อเสียงองค์กรของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย

description: การศึกษาเรื่อง “ชื่อเสียงองค์กรของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย” ในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาการรับรู้ชื่อเสียงองค์กรของกลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่มีต่อบริษัทอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย 2. เพื่อศึกษาปัจจัยชื่อเสียงองค์กรของกลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่มีต่อบริษัทอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย 3. เพื่อเปรียบเทียบการรับรู้ชื่อเสียงองค์กร และเปรียบเทียบปัจจัยชื่อเสียงองค์กรของกลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสียกลุ่มต่างๆ ที่มีต่อบริษัทอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย 4. เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยชื่อเสียงองค์กรและการรับรู้ชื่อเสียงองค์กรของกลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสียกลุ่มต่างๆ ที่มีต่อบริษัทอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย โดยเก็บข้อมูลจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย 3 กลุ่มได้แก่ กลุ่มสื่อมวลชน 60 คน ผู้ซื้อ 180 คน และผู้บริโภคทั่วไป 240 คน โดยใช้วิธีวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) โดยใช้แบบสอบถาม (Questionnaire) เป็นเครื่องมือในการวิจัย โดยประยุกต์จากเครื่องมือ Reptrak™ ของสถาบัน Reputation Institution ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยสถิติที่ใช้คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) และและค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน (Pearson’s correlation) โดยเลือกศึกษา 3 บริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ 3 บริษัทได้แก่ 1) บริษัท แสนสิริ จำกัด (มหาชน) 2) บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จํากัด (มหาชน) 3) บริษัท แผ่นดินทอง พร็อพเพอร์ตี้ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) ผลการวิจัยพบว่า ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียมีการรับรู้ชื่อเสียงองค์กรของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายบริษัทพบว่า บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จํากัด (มหาชน) มีการรับรู้ชื่อเสียงสูงสุด และพบว่า บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จํากัด (มหาชน) มีค่าเฉลี่ยปัจจัยชื่อเสียงองค์กรสูงที่สุด ซึ่งปัจจัยด้านความเป็นผู้นำ (Leadership) มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด เมื่อเปรียบเทียบการรับรู้ชื่อเสียงองค์กรของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียนั้น ไม่แตกต่างกัน ขณะที่เมื่อเปรียบเทียบปัจจัยชื่อเสียงพบว่า ปัจจัยด้านนวัตกรรม (Innovation) มีความแตกต่างระหว่างผู้มีส่วนได้ส่วนเสียมากที่สุด และผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยด้านสินค้าและบริการขององค์กร (Product and Service) มีความสัมพันธ์กับการรับรู้ชื่อเสียงองค์กรมากที่สุด
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1015
title: การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประชากรกับผลกระทบต่อความยั่งยืนทางการคลังของเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุ

description: การก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุของประเทศไทยมาถึงเร็วกว่าที่คาดการณ์กันไว้ รัฐบาลจึงจำเป็นที่จะต้องบริหารจัดการงบประมาณรายจ่ายตลอดจนการจัดเก็บรายได้ของรัฐบาลให้สอดคล้องกับสภาพสังคมที่มีจำนวนผู้สูงอายุมากขึ้น โดยเฉพาะเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุซึ่งถูกกำหนดให้จ่ายให้กับผู้สูงอายุทุกคน งานวิจัยชิ้นนี้ใช้แบบจำลองคนเหลื่อมรุ่นมาทำการศึกษาและหลังจากนั้นก็ใช้กระบวนการจำลองสถานการณ์ (simulation) มาทำการศึกษา โดยแบบจำลองนี้สามารถแสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนผ่านจากลักษณะสังคมในปัจจุบันไปสู่สังคมผู้สูงอายุได้ ซึ่งการจำลองสถานการณ์จะแบ่งออกเป็น 3 หมวดด้วยกัน ประกอบด้วย หมวดที่ 1 ผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประชากรต่อระบบเศรษฐกิจ หมวดที่ 2 การปรับเพิ่มเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุกับผลกระทบต่อภาระทางการคลังที่จะเกิดขึ้น และหมวดที่ 3 ซึ่งอธิบายถึง การจัดหาเงินทุนเพื่อตอบสนองต่อค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น จากการศึกษาพบว่า รัฐบาลจะมีค่าใช้จ่ายในเรื่องเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุเพิ่มขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประชากรของประเทศและอายุของประชากรที่ยืนยาวขึ้น ค่าใช้จ่ายที่เพิ่มสูงขึ้นของรัฐบาลจะทำให้เกิดภาระทางการคลังเพิ่มมากขึ้น ส่งผลให้เกิดการผลักภาระการชำระหนี้ไปให้คนรุ่นหลังมากขึ้น โดยการปรับเพิ่มอัตราภาษีมูลค่าเพิ่มให้สูงขึ้นจะทำให้รัฐบาลจัดเก็บรายได้ได้มากกว่าการปรับเพิ่มอัตราภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา และภาษีมูลค่าเพิ่มก่อให้เกิดผลกระทบจากการบิดเบือนของภาษี (distortionary effect) ต่อระบบเศรษฐกิจมากกว่าภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1016
title: “กระจก หรือ ตะเกียง” การศึกษาเปรียบเทียบบทบาทของสื่อกรณีการชุมนุมเคลื่อนไหวทางการเมืองในช่วง พ.ศ. 2553 และ 2556-2557ผ่านบทบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ

description: การวิจัยครั้งมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการกำหนดกรอบ (Framing) ปัจจัยที่มีผลต่อการกำหนดกรอบ และการทำหน้าที่ของบทบรรณาธิการ หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ท่ามกลางสถานการณ์ความขัดแย้งทางการเมือง เปรียบเทียบระหว่างการชุมนุมทางการเมือง ช่วงเดือนมีนาคม-พฤษภาคม 2553 และ เดือนตุลาคม 2556 - พฤษภาคม 2557 ระหว่างการทำหน้าที่ในฐานะ “กระจก” ที่สะท้อนความจริงของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หรือ “ตะเกียง” ที่ส่องสว่างชี้แนะแนวทางแก้ไขความขัดแย้ง ผลการศึกษาพบว่า การกำหนดกรอบหลักของบทบรรณาธิการ หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ท่ามกลางสถานการณ์ความขัดแย้งทางการเมือง ช่วงเดือนมีนาคม - พฤษภาคม 2553 เน้นกำหนดกรอบแบบเสนอแนะแนวทางแก้ปัญหา การทำหน้าที่ของบทบรรณาธิการในช่วงเวลาดังกล่าวจึงเปรียบเหมือน “ตะเกียง” ที่เสนอแนวทางแก้ไขปัญหา และมีกรอบข่าวสาร (News frame) สำคัญ คือ “ประชาธิปไตยต้องเคารพกฎหมาย” ส่วนการกำหนดกรอบ เดือนตุลาคม 2556 - พฤษภาคม 2557 พบว่าการกำหนดกรอบแบบชี้ให้เห็นปัญหามีค่าเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยยะสำคัญ จนทำให้การทำหน้าที่ของบทบรรณาธิการช่วงเวลาดังกล่าว เป็นทั้ง "กระจกและตะเกียง" ในสัดส่วนที่เท่ากัน โดยมีกรอบข่าวสาร (News frame) สำคัญคือ “รัฐบาลยิ่งลักษณ์ คือประชาธิปไตยที่สอบทานไม่ได้” สำหรับปัจจัยที่มีผลต่อการกำหนดกรอบข่าวสารของบทบรรณาธิการไทยรัฐ ประกอบด้วยปัจจัยภายในและภายนอก ปัจจัยภายใน ได้แก่ ลักษณะเฉพาะและอุดมการณ์ของตัวผู้เขียนบทบรรณาธิการ และนโยบายองค์กรของไทยรัฐที่มักเน้นการไม่เป็นฝักฝ่ายทางการเมือง และปัจจัยภายนอก เช่น สถานการณ์ความรุนแรงทางการเมืองและพื้นที่การชุมนุม คู่ขัดแย้งทางการเมือง อิทธิพลของสื่อออนไลน์ เป็นต้น
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1017
title: การเข้าสู่การค้าหาบเร่แผงลอยในเขตกรุงเทพมหานคร

description: วิกฤตการณ์เศรษฐกิจประเทศไทย พ.ศ. 2540 ส่งผลให้แรงงานในเศรษฐกิจภาคทางการถูกเลิกจ้างเป็นจำนวนมากและทำให้ขนาดของเศรษฐกิจนอกระบบขยายตัว แรงงานส่วนหนึ่งเข้าสู่การค้าหาบเร่แผงลอยในเขตกรุงเทพมหานครในฐานะผู้ค้าหน้าใหม่ แต่เมื่อเศรษฐกิจของประเทศปรับตัวดีขึ้น จำนวนของผู้ค้าหาบเร่แผงลอยก็ไม่ได้ลดลงตาม อีกทั้งปัจจุบันผู้ค้าหาบเร่แผงลอยยังถูกร้องเรียนเนื่องจากปัญหาต่างๆ เช่น ปัญหาการรุกล้ำพื้นที่สาธารณะ ปัญหาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง เป็นต้น เมื่อภาครัฐกำหนดนโยบายการจัดระเบียบการค้าหาบเร่แผงลอย ผู้ค้าก็มักจะอ้างว่าเป็นผู้ด้อยโอกาสและยากจน ทั้งๆที่มีผู้ค้าบางกลุ่มสามารถเข้าสู่การจ้างงานในเศรษฐกิจภาคทางการได้ งานวิจัยฉบับนี้มุ่งศึกษาคุณลักษณะผู้ค้าหาบเร่แผงลอยตามกรอบแนวคิดเศรษฐกิจนอกระบบของกลุ่มสำนักคิดทั้ง 4 คือ กลุ่มทวิลักษณ์ (Dualism),กลุ่มโครงสร้างนิยม (Structuralism), กลุ่มกฎหมายนิยม (Legalism) และกลุ่มเจตจำนงนิยม (Voluntarism) และศึกษาประเภทสินค้าที่จำหน่าย รวมถึงต้นทุนในการเข้าสู่การค้าหาบเร่แผงลอย ใน 3 พื้นที่ศึกษาแบ่งตามเขตการปกครองของกรุงเทพมหานคร คือเขตกรุงเทพชั้นใน (เขตปทุมวัน), เขตกรุงเทพชั้นกลาง (เขตบางกะปิ) และเขตกรุงเทพชั้นนอก (เขตมีนบุรี) ผ่านรูปแบบการตอบแบบสอบถามและสัมภาษณ์ผู้ค้า ผลการศึกษาพบว่าผู้ค้าหาบเร่แผงลอยส่วนใหญ่ในกรุงเทพมหานครเป็นผู้ค้าที่สมัครใจเข้าสู่การค้าหาบเร่แผงลอยถึงแม้ว่าตนเองจะสามารถเข้าสู่การจ้างงานในเศรษฐกิจภาคทางการได้ ในขณะเดียวกันผู้ค้าไม่มีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนแปลงอาชีพและยังจะทำการค้าหาบเร่แผงลอยต่อไปเนื่องจากเหตุผลต่างๆ จากการศึกษายังพบความสัมพันธ์ที่สำคัญว่าระดับความเป็นเมือง (Urbanization) ส่งผลต่อประเภทสินค้าที่จำหน่ายและต้นทุนการเข้าสู่การค้าหาบเร่แผงลอยของผู้ค้าในแต่ละพื้นที่ ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าการค้าหาบเร่แผงลอยที่มีอยู่ในเขตกรุงเทพมหานครไม่ได้เป็นอาชีพชั่วคราวเพื่อการอยู่รอดของแรงงานส่วนเกินที่ไม่สามารถอยู่ในเศรษฐกิจภาคทางการเหมือนในอดีต ดังนั้นภาครัฐต้องมีแนวนโยบายที่มุ่งเน้นการพัฒนาเศรษฐกิจและการวางผังการจัดการเมืองควบคู่กันไปเพื่อผู้ค้าหาบเร่แผงลอยและคนกลุ่มอื่นๆ ในสังคมที่ใช้พื้นที่สาธารณะร่วมกัน เช่น คนเดินเท้า เจ้าของธุรกิจ ฯลฯ เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความขัดแย้งขึ้น และนโยบายจะต้องให้ความสำคัญต่อผู้ค้าหาบเร่แผงลอยที่ด้อยโอกาสที่อยู่ในตลาดการค้าอย่างแท้จริงเป็นอันดับแรกก่อน
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1018
title: การวิเคราะห์นโยบายค่าภาคหลวงแร่ทองคำในประเทศไทย

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์นโยบายค่าภาคหลวงแร่ทองคำในประเทศไทยและเพื่อนำเสนอถึงแนวทางในการประเมินมูลค่าผลกระทบภายนอกที่อาจเกิดขึ้นจากกการทำเหมืองแร่ทองคำ ผลการศึกษาพบว่า การเก็บค่าภาคหลวงแร่ทองคำแบบอัตราก้าวหน้าสามารถสะท้อนต้นทุนส่วนเพิ่มของผู้ใช้ (Marginal User Cost: MUC) ได้ดีกว่าอัตราค่าภาคหลวงแร่แบบคงที่ อย่างไรก็ตาม อัตราค่าภาคหลวงแร่ที่ใช้ในปัจจุบันยังไม่สามารถสะท้อนต้นทุนส่วนเพิ่มของผู้ใช้ได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ จากผลการวิเคราะห์พบว่า การจัดเก็บค่าภาคหลวงแร่ทองคำด้วยโครงสร้างปัจจุบันส่งผลให้ผู้ประกอบการมีกำไรเกินปกติสูงถึงร้อยละ 46 การศึกษานี้ได้แสดงตัวอย่างการปรับอัตราค่าภาคหลวงแร่ทองคำใหม่โดยเรียกเก็บที่อัตราเฉลี่ยร้อยละ 12 ซึ่งจะส่งผลให้ผู้ประกอบการมีกำไรเกินปกติลดลงเหลือร้อยละ 39 แต่จะสามารถสร้างรายได้เข้าสู่รัฐได้เพิ่มสูงขึ้นจากเดิมถึงร้อยละ 50 สำหรับแนวทางในการประเมินมูลค่าผลกระทบภายนอกที่อาจเกิดขึ้นจากกการทำเหมืองแร่ทองคำในครั้งนี้จะใช้วิธี Benefit transfer method โดยมูลค่าความเสียหายจากผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากการทำเหมืองแร่ทองคำในประเทศไทยจะมีมูลค่าแยกตามประเภทของผลกระทบได้ดังนี้ มูลค่าความเสียหายจากการสูญเสียการใช้ประโยชน์ทางการเกษตรและการเก็บของป่า 1,572.21 บาทต่อไร่ต่อปี มูลค่าไม้และความหลากหลาย 109,494.51 บาทต่อไร่ต่อปี ผลกระทบทางภูมิทัศน์เป็นมูลค่าเท่ากับ 1,744.32 บาทต่อไร่ต่อปี ผลกระทบด้านมลพิษทางดิน 124,177.50 บาท/ไร่ ผลกระทบด้านมลพิษทางน้ำผิวดิน 2,943.34 บาท/ครัวเรือน/ปี ผลกระทบด้านมลพิษทางน้ำใต้ดิน 1,184.51บาท/ครัวเรือน/ปี ผลกระทบด้านมลพิษทางอากาศ 4,062.43 บาท/ครัวเรือน/ปี และผลกระทบด้านมลพิษทางเสียง 408.66 บาท/dBA/ครัวเรือน/ปี ผลการศึกษาได้แสดงให้เห็นว่า รัฐควรปรับปรุงโครงสร้างอัตราค่าภาคหลวงแร่ทองคำขึ้นใหม่ด้วยการคำนึงถึงมูลค่าของ MUC และโอกาสในการสร้างกำไรของผู้ประกอบการร่วมด้วย อีกทั้ง รัฐยังควรปรับปรุงระบบการจัดการสิ่งแวดล้อมเหมืองแร่ให้มีความชัดเจน มีระเบียบแบบแผนที่เป็นรูปธรรม และมีการคำนึงถึงมูลค่าความเสียหายทางสิ่งแวดล้อมที่เกิดขึ้นจริง เพื่อจูงใจให้ผู้ประกอบการเพิ่มความรับผิดชอบและความเคร่งครัดในการดูแลสิ่งแวดล้อม
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1019
title: ความยินดีที่จะจ่ายในการเลือกเป็นสมาชิกโทรทัศน์ดาวเทียมและเคเบิลทีวีในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล

description: การศึกษาครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเลือกซื้อแพ็คเกจโทรทัศน์ดาวเทียมและเคเบิลทีวีแบบจ่ายรายเดือน และประเมินค่าความยินดีที่จะจ่ายของผู้บริโภค โดยใช้วิธีการทดลองทางเลือก (Choice experiment) โดยในแต่ละทางเลือกนั้นประกอบไปด้วยคุณลักษณะของแพ็คเกจแบบรายเดือนของโทรทัศน์ดาวเทียมและเคเบิลทีวีในแต่ละระดับ และราคาของแพ็คเกจในทางเลือกนั้น ๆ แตกต่างกัน ซึ่งได้เก็บข้อมูลปฐมภูมิจากการสัมภาษณ์ผู้บริโภคกลุ่มตัวอย่าง ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลจำนวน 507 ราย และศึกษาโครงสร้างตลาดในกิจการโทรทัศน์ดาวเทียมและเคเบิลทีวีโดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ สำหรับผลการศึกษาโครงสร้างตลาดพบว่า ตลาดโทรทัศน์ดาวเทียมและเคเบิลทีวีมีการกระจุกตัวมากขึ้นหลังจากการเปลี่ยนผ่านเข้าสู่การรับส่งสัญญาณในระบบดิจิตอล และจากการวิเคราะห์อรรถประโยชน์ทางอ้อมของผู้บริโภคที่ได้จากการตัดสินใจเลือกแพ็คเกจภายใต้สถานการณ์ที่มีชุดของคุณลักษณะของแพ็คเกจในระดับที่แตกต่างกันโดยใช้ Conditional logit model พบว่า ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกซื้อแพ็คเกจของกลุ่มตัวอย่างมากที่สุดคือ ประเภทรายการฟุตบอล รองลงมาคือบริการเสริม คุณภาพสัญญาณ และรายการภาพยนตร์และซีรีส์ต่างประเทศตามลำดับ ในส่วนของความยินดีที่จะจ่ายกลุ่มตัวอย่างมีความยินดีที่จะจ่ายให้กับรายการฟุตบอลยุโรปมากที่สุด รองลงมาคือรายการฟุตบอลไทย การรวมบริการอินเทอร์เน็ตคุณภาพสูง คุณภาพสัญญาณความคมชัดสูง ซีรี่ส์ต่างประเทศ ภาพยนตร์ต่างประเทศ และรายการบันเทิง/วาไรตี้ ตามลำดับ