DOI: 10.17026/ar/qyua7j
title: Plangebied ’t Ven, 4 deellocaties te Eindhoven, gemeente Eindhoven;
title: archeologisch vooronderzoek: een bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek (verkennend booronderzoek).
title: RAAP Rapport 5092

description: &lt;p&gt; In opdracht van Woonstichting Thuis heeft RAAP in de periode maart tot en met juli 2021 een
archeologisch vooronderzoek in de vorm van een bureauonderzoek en verkennend booronderzoek
uitgevoerd voor vier deellocaties in de wijk 't Ven te Eindhoven in de gemeente Eindhoven.
&lt;p&gt; Bureauonderzoek
Het plangebied ligt op een dekzandrug, die naar het noorden afhelt. Ten zuiden van het plangebied ligt
het beekdal van de Gender. Het plangebied is niet gekarteerd op de bodemkaart. Op basis van
extrapolatie van omliggende bodemeenheden, werd verwacht dat zich hier hoge zwarte
enkeerdgronden bevinden. Rondom het plangebied zijn enkele vondstlocaties bekend, die stammen uit
verschillende tijdsperioden. Het plangebied maakte in het verleden deel uit van het dorp Strijp, maar is
volgens historische kaarten tot de tweede helft van de 20e eeuw onbebouwd gebleven en was
hoofdzakelijk in gebruik als akkerland. Direct ten oosten van het plangebied lag buurtschap ’t Ven. In
1920 is het dorp deel geworden van de gemeente Eindhoven. Gezien het feit dat het plangebied binnen
een gradiëntzone is gelegen en er mogelijk een afdekkend pakket aanwezig is, was naar aanleiding
van het bureauonderzoek de verwachting voor archeologische resten van jager-verzamelaars hoog.
&lt;p&gt; Ook de verwachting voor vindplaatsen van landbouwers, vanaf het neolithicum tot en met de late
middeleeuwen was hoog, gezien de vruchtbare bodems die in het plangebied verwacht werden.
&lt;p&gt; Veldonderzoek
De resultaten van het veldonderzoek hebben dit beeld bevestigd. In het plangebied zijn matig tot sterk
lemige zanden aangetroffen, waarin van oorsprong een moderpodzol aanwezig was. In enkele boringen
is nog een restant van een moderpodzol-BC-horizont waargenomen (boringen 2, 3 en 5). Soms lag het
akkerdek meteen op de C-horizont (boringen 8, 9 11, 12, 14 en 15). In enkele boringen is sprake van
een verstoord pakket op de C-horizont (boringen 6 en 10). Moderpodzolen ontwikkelen zich alleen in
goed ontwaterde bodems met een zeker gehalte aan afbreekbare mineralen. Moderpodzolen komen
daarom alleen voor op de meest vruchtbare zandgronden. Daarom was het gebied waarschijnlijk in trek
bij landbouwende gemeenschappen (vanaf het neolithicum). Het gebied is vanwege deze gunstige
ligging waarschijnlijk al vroeg in cultuur gebracht, mogelijk al in de volle middeleeuwen. Intacte
vindplaatsen van jager-verzamelaars uit het laat paleolithicum of mesolithicum worden niet meer
verwacht. Het bodemprofiel, dat dus uitsluitend uit een akkerdek op (B)C-horizonten bestaat, is
daarvoor te sterk geroerd.
&lt;p&gt; Advies
Op basis van de resultaten van het onderzoek blijkt dat in het plangebied (mogelijk) archeologische
resten bedreigd worden. De bouw van de bestaande huizen en de verhardingen zal het archeologische
niveau vermoedelijk niet hebben verstoord. Daarom wordt geadviseerd om de plannen zodanig aan te
passen dat verdere verstoring van de bodem wordt voorkomen. Dat kan door de toekomstige
bodemingrepen te beperken tot een diepte van maximaal 40 cm -mv, waarbij rekening is gehouden met
een buffer van 30 cm boven het archeologische niveau.
&lt;p&gt; Aangezien planaanpassing in verband met de voorgenomen bouw van woningen niet mogelijk is, wordt
aanbevolen in het kader van de bestaande planvorming een vervolgstap uit het proces van de Archeologische Monumentenzorg (AMZ) te nemen. Om de gespecificeerde verwachting aan te vullen
en te verfijnen wordt een vervolgonderzoek geadviseerd in de vorm van een inventariserend
veldonderzoek door middel van een proefsleuvenonderzoek.