cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2011.766
title: ประสิทธิภาพของฟอลลิเคิล สติมูเลติง ฮอร์โมน ชนิดรีคอมบิแนนต์ในการเหนี่ยวนำการเป็นสัด การตอบสนองของรังไข่และการตั้งท้องภายหลังการผสมเทียมผ่านทางท่อนำไข่ในแมวบ้าน

description: การทดลองที่ 1 ของการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาขนาดการใช้ rhFSH ที่เหมาะสมต่อการเหนี่ยวนำการเป็นสัด และความสามารถในการเจริญไปถึงระยะพร้อมปฏิสนธิของโอโอไซต์ (COCs) ภายหลังได้รับฮอร์โมน rhFSH แมวบ้านจำนวน 24 ตัว นำมาใช้ในการศึกษาเพื่อเปรียบเทียบขนาดการใช้ของ rhFSH ในการเหนี่ยวนำการเป็นสัด (กลุ่มควบคุม, 5 ไอยู, 10 ไอยู และ 25 ไอยูต่อตัว) โดยการฉีด rhFSH เข้ากล้ามเนื้อทุก 12 ชั่วโมง เป็นเวลา 3 วันติดต่อกัน ในวันที่ 4 ทำหมันแมวเพื่อทำการเก็บโอโอไซต์ COCs ที่ได้มาจะถูกเลี้ยงในตู้ควบคุมอุณหภูมิ 38 องศาเซลเซียส และความชื้น 5% เป็นเวลา 24 ชั่วโมง แล้วจึงประเมินโอโอไซต์ที่เจริญถึงระยะพร้อมปฏิสนธิ (metaphase II) โดยย้อมสี Hoechst33342 ผลการศึกษาคือ แมวที่ได้รับ rhFSH 5 ไอยู ไม่พบการเปลี่ยนแปลงของพฤติกรรมและเซลล์เยื่อบุช่องคลอด ในขณะที่แมวที่ได้รับ 10 ไอยูหรือ 25 ไอยู แสดงอาการเป็นสัด 67% ทั้งสองกลุ่มและเซลล์เยื่อบุช่องคลอดเปลี่ยนแปลง 50% และ 67% ตามลำดับ หลังจากได้รับฮอร์โมน จำนวน COCs ที่ได้จากแมวที่ได้รับฮอร์โมน 10 ไอยู และ 25 ไอยู มากกว่ากลุ่มควบคุมและกลุ่มที่ได้รับฮอร์โมน 5 ไอยู (31%, 40%, 54% และ 61% ตามลำดับ) (P &lt; 0.05) โดยอัตราการเจริญถึงระยะพร้อมปฏิสนธิมีความแตกต่างกันในแต่ละกลุ่ม (กลุ่มควบคุม 25%, กลุ่ม 5 ไอยู 43%, กลุ่ม 10 ไอยู 42% และกลุ่ม 25 ไอยู 54%) จากการศึกษานี้ฮอร์โมน rhFSH ขนาด 10 ไอยู คือขนาดที่เหมาะสมในการเหนี่ยวนำการเป็นสัดและเหนี่ยวนำการตกไข่ด้วยฮอร์โมน hCG การทดลองที่ 2 มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอัตราการผสมติดภายหลังการผสมเทียมผ่านทางท่อนำไข่ทั้งสองข้าง ด้วยน้ำเชื้อแช่แข็งในแมวที่เหนี่ยวนำการเป็นสัดด้วย rhFSH แมวจำนวน 9 ตัว ได้รับฮอร์โมน rhFSH ขนาด 10 ไอยู วันละสองครั้ง จนกระทั่งแสดงอาการเป็นสัดและเซลล์เยื่อบุช่องคลอดมีการเปลี่ยนแปลง (วันที่ 1 ของการเป็นสัด) ในวันที่ 4 ของการเป็นสัดเหนี่ยวนำการตกไข่ด้วย hCG 150 ไอยู 24 ชั่วโมงภายหลังฉีด hCG ทำการผสมเทียมโดยใช้น้ำเชื้อแช่แข็ง (อสุจิ 5×106 ตัวมีอัตราการเคลื่อนที่ของตัวอสุจิภายหลังการละลายน้ำเชื้อไม่ต่ำกว่า 50%) ทำการผสมเทียมผ่านทางท่อนำไข่ทั้งสองข้างผ่านทางสายยางให้อาหารโดยสอดเข้าไปใน ampulla โดยผ่าน fimbria เข้าไปประมาณ 2 ซม. หลังจากผสมเทียม20 วัน ทำอัลตราซาวน์เพื่อยืนยันการตั้งท้อง ได้อัตราการตั้งท้องเป็น 20% (1 ใน 5 ตัว) โดยลูกคลอดสมบูรณ์ 2 ตัว
DOI: 10.14457/cu.the.2011.767
title: การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของผู้เรียนที่เป็นผู้ใหญ่ในมหาวิทยาลัยราชภัฏ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์คุณลักษณะการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของผู้เรียนที่เป็นผู้ใหญ่ในมหาวิทยาลัยราชภัฏ 2) พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของผู้เรียน 3) พัฒนากลยุทธ์ในการนำรูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองไปปฏิบัติ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาระดับปริญญาตรีนอกเวลาราชการจำนวน 354 คน ผู้ทรงคุณวุฒิทางการศึกษาและผู้บริหารในมหาวิทยาลัยราชภัฏจำนวน 17 คน และผู้ปฏิบัติงานในสถานศึกษาทางเลือก 4 คน ผู้วิจัยจัดทำรูปแบบการจัดการเรียนรู้และกลยุทธ์ด้วยวิธีการวิเคราะห์สภาพแวดล้อม และปัจจัยที่เกี่ยวข้องประกอบกับข้อเสนอแนะจากผู้บริหารในมหาวิทยาลัยราชภัฏ ผลการวิจัยพบว่า ผู้เรียนมีความคิดเห็นว่าตนเองมีคุณลักษณะการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองเฉลี่ยในระดับปานกลาง คุณลักษณะที่ 9 การเห็นคุณค่าในตนเอง พบว่าอยู่ในระดับมาก แต่ในคุณลักษณะที่ 14 ทัศนคติที่ดีต่อการเรียนรู้ พบว่าอยู่ในระดับน้อย รูปแบบการจัดการเรียนรู้ ได้แก่ 1) หลักการและแนวคิด 2) เป้าหมาย 3) กระบวนการ 4) กิจกรรม 5) คุณลักษณะของผู้เรียน 6) บทบาทของผู้เรียนและผู้สอน 7) แหล่งทรัพยากร 8) การประเมินผลของรูปแบบ กลยุทธ์ในการนำรูปแบบไปปฏิบัติ ได้แก่ 1) ส่งเสริมการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองให้กับผู้เรียน 2) พัฒนาให้ผู้เรียนมีศักยภาพอย่างสมดุล 3) ส่งเสริมค่านิยมในการเรียนรู้เพื่อส่วนรวม 4) พัฒนาแหล่งการเรียนรู้ทั้งในมหาวิทยาลัยและชุมชนท้องถิ่น
DOI: 10.14457/cu.the.2011.768
title: การวิเคราะห์การถ่ายเทความร้อนและการเผาไหม้ของเตาเผาเหล็กกล้าโดยการประยุกต์ใช้การคำนวณทางพลศาสตร์ของไหล

description: การพัฒนาแบบจำลองใน 3 มิติที่สภาวะคงที่โดยการคำนวณทางพลศาสตร์ของไหลด้วยโปรแกรม FLUENT ถูกนำมาใช้ในการคำนวณการเผาไหม้เชื้อเพลิง และการถ่ายเทความร้อนภายในห้องเผาไหม้ของเตาเผาเหล็กชนิดผลัก ในขั้นแรกแบบจำลองถูกพัฒนาขึ้นเพื่อทำนายสภาวะการเผาไหม้ภายใต้สภาวะการทำงาน ณ ปัจจุบันของโรงงาน ซึ่งเป็นการเผาไหม้ระหว่างน้ำมันเชื้อเพลิงและอากาศปกติ ผลที่ได้จากการคำนวณแสดงให้เห็นการกระจายตัวของอุณหภูมิและลักษณะการไหลของก๊าซภายในห้องเผาไหม้ของเตาเผาเหล็ก โดยแบบจำลองที่พัฒนาขึ้นถูกประเมินความถูกต้องโดยการเปรียบเทียบค่าอุณหภูมิและส่วนผสมของก๊าซเสีย ที่ได้จากการคำนวณกับค่าที่วัดได้จริงจากเตาด้วยระบบวิเคราะห์ก๊าซ จากนั้นจึงประยุกต์ใช้แบบจำลองที่ผ่านการประเมินเพื่อศึกษาผลของการเผาไหม้ด้วยเทคนิค oxygen enrichment combustion ที่ 23% OEC และ 25% OEC ผลจากการคำนวนแสดงให้เห็นความแตกต่างของการกระจายอุณหภูมิ และลักษณะการไหลของก๊าซภายในเตาของการเผาไหม้ด้วยอากาศปกติและ oxygen enrichment combustion นอกจากนี้ยังสามารถสรุปได้ว่าการใช้การเผาไหม้ด้วยเทคนิค oxygen enrichment combustion นี้ทำให้ประสิทธิภาพของการเผาไหม้และประสิทธิภาพของการถ่ายเทความร้อนภายในเตาเผาเหล็กดีขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2011.769
title: การส่งเสริมการย่อยสลายของสีรีแอกทีฟไดอะโซ โดยระบบฟิล์มชีวภาพแบบไร้อากาศและเติมอากาศ

description: ศึกษาการบำบัดน้ำเสียสังเคราะห์สีรีแอกทีฟแบล็ค 5 ที่ความเข้มข้น 100 มิลลิกรัมต่อลิตร โดยใช้ระบบทางชีวภาพแบบถังกรองไร้อากาศตามด้วยถังโปรยกรอง เดินระบบแบบต่อเนื่องในระดับปฏิบัติการ ตัวกลางที่ใช้ในทั้งสองถังปฏิกิริยาเป็นตัวกลางพลาสติกแบบ Random flow โดยใช้น้ำตาลความเข้มข้น 500-20,000 มก/ล เป็นแหล่งพลังงานให้กับจุลินทรีย์และศึกษาการเวียนน้ำจากถังโปรยกรองกลับเข้าถังกรองไร้อากาศที่อัตรา 0.5-5.0 เท่า เพื่อศึกษาสภาวะในการบำบัดสีและค่าซีโอดีที่เหมาะสมที่สุด จากการทดลองพบว่า สีรีแอกทีฟแบล็ค 5 เกือบทั้งหมดลดลงในขั้นตอนไร้อากาศซึ่งเกิดขึ้นในช่วงการสร้างกรด (Acidogenesis) โดยที่น้ำตาลความเข้มข้น 500 มก/ล มีค่าเพียงพอที่ทำให้บำบัดสีได้อย่างมีประสิทธิภาพ (75.6%) และสามารถบำบัดค่าซีโอดี (91.5%) ได้จนผ่านเกณฑ์มาตรฐานน้ำทิ้ง ผลการศึกษาพบว่า การลดลงของซีโอดีในถังกรองไร้อากาศเป็นปฏิกิริยาอันดับที่หนึ่ง โดยมีค่า k₁ คือ 0.311 ต่อวัน และการลดลงของซีโอดีในถังโปรยกรองเป็นปฏิกิริยาโมนอด โดยมีค่า km และ ks คือ 5.479 ± 0.726 กก/ลบ.ม/วัน และ 1.009 ± 0.339 กก./ลบ.ม ตามลำดับ ส่วนการลดลงของสีในถังกรองไร้อากาศเป็นปฏิกิริยาอันดับที่ศูนย์โดยมีค่าอัตราการบำบัดคือ 37 ± 1.5 มก/ล/วัน ผลการศึกษาการเวียนน้ำกลับเข้าถังกรองไร้อากาศพบว่า ไม่มีผลต่อการบำบัดสีและซีโอดีแต่สามารถลดการใช้ปริมาณด่างลงได้ถึง 53.3% ที่อัตราการเวียนน้ำ 5.0 เท่า ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่ากระบวนการทางชีวภาพแบบไร้อากาศ-เติมอากาศแบบมีตัวกลาง สามารถบำบัดสีและค่าซีโอดีที่ย่อยสลายยากได้อย่างมีประสิทธิภาพ และอาจนำไปปรับใช้ในระดับโรงงานอุตสาหกรรมได้
DOI: 10.17632/xb52kdr56b.1
title: Data for: Gradient boosting machine for predicting return temperature of district heating system: A case study for residential buildings in Tianjin

description: a heat exchange station operating data within a month.
DOI: 10.14457/cu.the.2011.770
title: การหาค่าพารามิเตอร์ริดจ์ที่เหมาะสมเพื่อแก้ปัญหาพหุสัมพันธ์ในการวิเคราะห์ความถดถอยโลจิสติกแบบสองกลุ่ม

description: หาค่าพารามิเตอร์ริดจ์ที่เหมาะสมสำหรับแก้ปัญหาพหุสัมพันธ์ ในการวิเคราะห์ความถดถอยโลจิสติกแบบสองกลุ่มซึ่งดำเนินการภายใต้ขอบเขตของจำนวนตัวแปรอิสระที่ศึกษาคือ 2 และ 3 ตัว ระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระซึ่งมีทั้งระดับความสัมพันธ์สูง กลางและต่ำ การแจกแจงของค่าตัวแปรอิสระซึ่งศึกษาภายใต้ 3 การแจกแจงคือ การแจกแจงปัวซองส์ การแจกแจงปกติ และการแจกแจงแกมมา ค่าประสิทธิ์ความถดถอยมีค่า 2, 3 และ 4 และขนาดตัวอย่างเป็น 40 และ 70 สำหรับจำนวนตัวแปรอิสระเท่ากับ 2 ตัว ส่วนจำนวนตัวแปรอิสระเท่ากับ 3 ตัว จะศึกษาที่ขนาดตัวอย่าง 60 และ 100 โดยจำลองข้อมูลและวิเคราะห์ผลด้วยโปรแกรม R 2.9.0 และโปรแกรม SPSS for Windows ver.19 ทั้งนี้การประมาณค่าสัมประสิทธิ์ความถดถอยด้วยวิธีการแบบริดจ์ใช้หลักการของนิวตัน-ราฟสัน ส่วนเกณฑ์ที่ใช้ในตัดสินใจเลือกค่าพารามิเตอร์บริดจ์ที่เหมาะสมมีด้วยกัน 2 เกณฑ์คือ เกณฑ์ Mean absolute percentage error (MAPE) และเกณฑ์ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) การศึกษาภายใต้ขอบเขตดังกล่าวผลปรากฎว่า ในกรณีของจำนวนตัวแปรอิสระเท่ากับ 2 และ 3 ตัว ให้ผลสอดคล้องไปในทิศทางเดียวกัน โดยถ้าเพิ่มระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระหรือเพิ่มขนาดตัวอย่าง จะส่งผลให้ค่าพารามิเตอร์ริดจ์มีค่าสูงขึ้น ซึ่งถ้าพิจารณาเปอร์เซ็นต์การเพิ่มขึ้นของค่าพารามิเตอร์ริดจ์ในแต่ละการแจกแจงของตัวแปรอิสระจะพบว่า การแจกแจงที่ให้เปอร์เซ็นต์การเพิ่มขึ้นเรียงลำดับจากมากไปน้อยดังนี้ การแจกแจงแกมมา การแจกแจงปกติ และการแจกแจงปัวซองส์ ตามลำดับ ส่วนถ้าพิจารณาค่าสัมประสิทธิ์ความถดถอยที่เพิ่มขึ้นพบว่า ค่าพารามิเตอร์ริดจ์มีค่าลดลง โดยเปอร์เซ็นต์การลดลงของค่าพารามิเตอร์ริดจ์เรียงลำดับการแจกแจงของตัวแปรอิสระสำหรับค่าสัมประสิทธิ์ความถดถอยเท่ากับ 2 และ 3 จากมากไปน้อย เป็นดังนี้ การแจกแจงแกมมา การแจกแจงปกติ และการแจกแจงปัวซองส์ ส่วนค่าสัมประสิทธิ์ความถดถอยเท่ากับ 4 สามารถเรียงลำดับได้ดังนี้ การแจกแจงปกติ การแจกแจงแกมมา และการแจกแจงปัวซองส์ ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.771
title: ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน 4E×2 ที่มีต่อมโนทัศน์และความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3

description: เปรียบเทียบมโนทัศน์และความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ระหว่างกลุ่มที่ได้รับการสอนโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน 4E×2 กับกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบปกติ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนศรีพฤฒา ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2554 จำนวน 88 คน เป็นนักเรียนกลุ่มทดลอง จำนวน 43 คน และนักเรียนกลุ่มควบคุม จำนวน 45 คน โดยนักเรียนกลุ่มทดลองได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน 4E×2 และนักเรียนกลุ่มควบคุมได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบทดสอบวัดมโนทัศน์ทางคณิตศาสตร์ และแบบทดสอบวัดความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่องพื้นที่ผิวและปริมาตร เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองคือ แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน 4E×2 และแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบปกติ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่ามัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน 4E×2 มีมโนทัศน์ทางคณิตศาสตร์สูงกว่านักเรียนกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. นักเรียนกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน 4E×2 มีความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สูงกว่านักเรียนกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2011.772
title: ผลของการฝึกโปรแกรมการเคลื่อนที่ทางกีฬาบาสเกตบอล ที่มีต่อความคล่องแคล่วว่องไวและสมรรถภาพแอนแอโรบิกของนักกีฬาบาสเกตบอลหญิงระดับเยาวชน

description: ศึกษาผลของการฝึกโปรแกรมการเคลื่อนที่ทางกีฬาบาสเกตบอลที่มีต่อความคล่องแคล่วว่องไว และสมรรถภาพแอนแอโรบิกของนักกีฬาบาสเกตบอลหญิงระดับเยาวชน กลุ่มตัวอย่างเป็นอาสาสมัครนักกีฬาบาสเกตบอลหญิง อายุระหว่าง 16-18 ปี จำนวน 24 คน โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จากนั้นทดสอบก่อนการทดลอง โดยทดสอบความคล่องแคล่วว่องไว สมรรถภาพแอนแอโรบิก และความอดทนของระบบไหลเวียนเลือดและระบบหายใจ เพื่อแบ่งเป็น 2 กลุ่ม โดยจัดเข้ากลุ่มด้วยวิธีจับคู่เข้ากลุ่ม โดยกลุ่มที่ 1 คือกลุ่มควบคุม กลุ่มตัวอย่างฝึกตามปกติ (12 คน) กลุ่มที่ 2 คือกลุ่มทดลอง กลุ่มตัวอย่างฝึกโปรแกรมการเคลื่อนที่กีฬาบาสเกตบอล (12 คน) ควบคู่กับการฝึกตามปกติ โดยฝึก 3 ครั้งต่อสัปดาห์ คือ วันจันทร์ วันพุธ และวันศุกร์ ใช้เวลาในการฝึก 8 สัปดาห์ และทดสอบหลังการทดลอง 8 สัปดาห์ นำผลที่ได้มาวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ โดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยโดยใช้ค่าที ทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยที่ความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัยพบว่า หลังการทดลองสัปดาห์ที่ 8 พบว่ากลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยความคล่องแคล่วว่องไว สมรรถภาพแอนแอโรบิกด้านความสามารถสูงสุดแบบแอนแอโรบิก พลังแบบแอนแอโรบิก และดัชนีความล้า ดีกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แต่ค่าเฉลี่ยความอดทนของระบบไหลเวียนเลือดและระบบหายใจ ไม่มีความแตกต่างแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สรุปได้ว่าโปรแกรมการเคลื่อนที่ทางกีฬาบาสเกตบอล สามารถพัฒนาความคล่องแคล่วว่องไวและสมรรถภาพแอนแอโรบิกในนักกีฬาบาสเกตบอลหญิงระดับเยาวชน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.773
title: การจัดการการบำบัดด้านยาสำหรับผู้ป่วยนอกโรคเบาหวานชนิดที่ 2 โดยเภสัชกร ณ โรงพยาบาลหนองบัว

description: วัตถุประสงค์: ศึกษาผลลัพธ์ทางคลินิกของการจัดการการบำบัดด้านยาสำหรับผู้ป่วยนอกโรคเบาหวานชนิดที่ 2 โดยเภสัชกร ณ โรงพยาบาลหนองบัว วิธีการศึกษา: ผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ที่ใช้ยาเม็ดลดระดับน้ำตาลในเลือด จำนวน 86 ราย ดำเนินการศึกษาระหว่างเดือนสิงหาคม 2553 ถึงเดือนกันยายน 2554 ผู้ป่วยถูกสุ่มเข้ากลุ่มศึกษาและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 43 ราย ผู้ป่วยกลุ่มศึกษาจะได้รับการจัดการการบำบัดด้านยา โดยผู้วิจัยค้นหา แก้ไขและป้องกันปัญหาจากการใช้ยา ความรู้เรื่องโรคและการปฏิบัติตัวแก่ผู้ป่วย รวมทั้งการปฏิบัติตามแนวทางการจ่ายยาที่ผู้วิจัยจัดทำขึ้น ส่วนผู้ป่วยกลุ่มควบคุมรักษาในระบบเดิม ทั้ง 2 กลุ่มได้รับการติดตามผลการรักษาในเดือนที่ 0, 1, 2 และ 3 ผลการศึกษา: ลักษณะข้อมูลทั่วไปของผู้ป่วย และผลทางคลินิก (ระดับน้ำตาลในเลือด, ความดันเลือด, ระดับไขมันในเลือด) ของผู้ป่วยก่อนเข้าร่วมการศึกษาในเดือนที่ 0 ทั้ง 2 กลุ่มไม่แตกต่างกัน (P≥0.05) เมื่อสิ้นสุดการศึกษาในเดือนที่ 3 พบว่าผู้ป่วยกลุ่มศึกษามีค่าเฉลี่ยของระดับ A1C ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติจาก 8.6 ± 1.5% เป็น 8.1 ± 1.2% (P&lt;0.05) ขณะที่ผู้ป่วยกลุ่มควบคุมมีระดับ A1C เฉลี่ยเพิ่มขึ้นอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (P≥0.05) และระดับ FPG ของผู้ป่วยกลุ่มศึกษาในเดือนที่ 0,1, 2 และ 3 ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P&lt;0.05) แตกต่างจากผู้ป่วยกลุ่มควบคุมแม้ว่ามีระดับ FPG ลดลงแต่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ(P≥0.05) ผู้ป่วยกลุ่มศึกษาได้รับการจัดการการบำบัดด้านยา และปฏิบัติตามแนวทางการจ่ายยาที่จัดทำขึ้น 167 ครั้ง (97.1%) จากทั้งสิ้น 172 ครั้ง โดยพบจำนวนปัญหาจากการใช้ยาทั้งสิ้น 114 ปัญหา โดยเป็นปัญหาที่ผู้วิจัยสามารถแก้ได้เอง 104 ปัญหา และปัญหาที่ถูกส่งต่อขอรับคำปรึกษาจากแพทย์เป็นจำนวน 10 ปัญหา และพบปัญหาจากการปฏิบัติตนของผู้ป่วยทั้งสิ้น 97 ปัญหา สรุป: การจัดการการบำบัดด้านยา และปฏิบัติตามแนวทางการจ่ายยาที่ผู้วิจัยจัดทำขึ้น ช่วยเพิ่มความร่วมมือในการรักษาของผู้ป่วย แก้ไขปัญหาจากการใช้ยาและการปฏิบัติตน ส่งผลให้ผู้ป่วยสามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ดีขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2011.774
title: การปลูกและวัดลักษณะสมบัติของอินเดียมอาร์เซไนด์ควอนตัมคอตที่ซ้อนทับกันบนแผ่นฐานลายตาราง

description: นำเสนอการปลูกควอนตัมดอต InAs บนแผ่นฐานลายตาราง InGaAs หนึ่งชั้นและหลายชั้น ด้วยระบบเอพิแทกซีแบบลำโมเลกุล (MBE) ชิ้นงาน as-grown ถูกศึกษาลักษณะด้วยกล้องจุลทรรศน์แรงอะตอม (AFM) และการทดลองโฟโตลูมิเนสเซนส์ (PL) ที่อุณหภูมิต่ำ ชิ้นงานยังถูกอบแบบ in situ และ ex situ และวัดสมบัติทางแสง ความเข้าใจสัณฐานวิทยาพื้นผิวสามารถใช้อธิบายสมบัติทางแสงได้ นอกจากนั้นควอนตัมดอตที่ซ้อนทับกันหลายขั้นอาจปรับปรุงสมบัติทางแสงเนื่องจากการเพิ่มพาหะในโครงสร้าง หรืออาจขยายช่วงการเปล่งแสงจากการรวมกันของการเปล่งแสงแต่ละช่วง ควอนตัมดอต InAs บนลายตาราง InGaAs แสดงการเปล่งแสงจากหลายค่ายอด ประกอบด้วย 5 สถานะพื้นดังนี้ ควอนตัมดอตในทิศ [1-10] และ [110], WL ทั้งสองตำแหน่ง และลายตาราง หลังจากอบ in situ ด้วยอุณหภูมิ 700°C พบว่าการเปล่งแสงลดลงอย่างรวดเร็วจากลายตารางที่เสื่อมสภาพลง อุณหภูมิดังกล่าวจึงใช้เป็นขีดจำกัดบนของอุณหภูมิสำหรับการปลูกชั้น overlayer การอบ ex sity โดยผ่านไฮโดรเจนที่อุณหภูมิต่ำที่ 350°C ทำให้การเปล่งแสงโดยรวมดีขึ้น โดยเฉพาะ WL ที่พลังงานสูงมีสเปกตรัมการเปล่งแสงแคบลงพร้อมกับเกิด blueshift เนื่องจากพันธะไฮโดรเจนรักษาจุดบกพร่องและปลดปล่อยความเครียดบางส่วน ควอนตัมดอต InAs บนลายตารางสองชั้นถูกปลูกด้วยสัดส่วนโมลของ In ที่ต่างกันในแต่ละขั้นเพื่อศึกษาผลการเปล่งแสงโดย PL ผลการทดลองชี้ให้เห็นว่าชิ้นงานเปล่งแสงจากชั้นบนเท่านั้น ในขณะที่การเปล่งแสงจากชั้นล่าง (ถ้ามี) จะถูกดูดกลืนโดยชั้นลายตารางที่คั่นกลาง การเปล่งแสงจากควอนตัมดอต InAs บนลายตารางหลายชั้นจึงไม่ทำให้ผลการเปล่งแสงดีไปกว่าโครงสร้างควอนตัมดอต InAs บนลายตารางหนึ่งชั้น ในทางตรงกันข้าม โครงสร้างที่เป็นควอนตัมดอตหลายชั้นบนลายตารางโดยมี GaAs บางๆ (20 nm) คั่นกลางระหว่างควอนตัมดอตให้ผลโพลาไรเซชันที่ดีขึ้น อย่างไรก็ตาม DOP กลับลดลงเมื่อปลูกควอนตัมดอตหลายชั้นเกินไป DOP ที่มากขึ้นเนื่องจากการเปล่งแสงที่ควบคู่กันของควอนตัมดอต ขณะที่การเปล่งแสงที่ลดลงของโครงสร้างที่มีควอนตัมดอตหลายชั้นเกินไปเกิดจากการเสื่อมสภาพของวัสดุ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.775
title: อินเวอร์เตอร์แหล่งกระแสความถี่ 10 เมกกะเฮิรตซ์สำหรับเครื่อง จี้ตัดไฟฟ้า

description: นำเสนอขั้นตอนวิธีการออกแบบวงจรอินเวอร์เตอร์แหล่งกระแสความถี่ 10 เมกกะเฮิรตซ์ที่ใช้ตัวเก็บประจุแฝงภายในมอสเฟตเป็นตัวเก็บประจุเรโซแนนซ์ของวงจรโหลด ค่าของตัวเก็บประจุภายในมอสเฟตมีการเปลี่ยนแปลงตามแรงดัน รูปคลื่นแรงดันคร่อมเดรนและซอร์สแตกต่างกันอย่างมากจากรูปคลื่นสัญญาณไซน์แบบเรียงกระแส ในการวิเคราะห์และออกแบบวงจรอินเวอร์เตอร์ แรงดันคร่อมขั้วเดรนและซอร์สของมอสเฟตถูกประมาณด้วยผลรวมของค่าคงที่กับฟังก์ชันโคไซน์ แรงดันคร่อมขั้วเดรนและซอร์สของเมสเฟตมีความเกี่ยวข้องกับแรงดันไฟตรงที่สำหรับเป็นแหล่งจ่ายกระแสตรงตามหลักสมดุล แรงดัน-วินาทีของตัวเหนี่ยวนำ กฏการอนุรักษ์พลังงานถูกนำมาประยุกต์ใช้ในเรื่องตัวประกอบคุณภาพที่สูงของวงจรโหลด ในการประเมินค่าตัวเหนี่ยวนำวงจรโหลดรวมถึงค่ากระแสสูงสุดในตัวเหนี่ยวนำ วิทยานิพนธ์นี้ยังได้สร้างวงจรอินเวอร์เตอร์แหล่งกระแสความถี่ 10 เมกกะเฮิรตซ์ กำลังงานออก 40 วัตต์ และมีประสิทธิภาพสูงสุดเท่ากับ 73% โดยค่ากำลังออกสูงสุดของวงจรถูกจำกัดโดยค่าสูงสุดของแรงดันและกระแสที่มอสเฟต ผลของการคำนวณที่ได้มีความสอดคล้องกับผลการจำลองการทำงานรวมถึงการทดลองที่ได้
DOI: 10.14457/cu.the.2011.776
title: การเปล่งแสงจากอินเดียมอาร์เซไนด์ควอนตัมดอตโมเลกุล

description: รายงานการปลูกและสมบัติทางแสงของควอนตัมดอตโมเลกุล (QDMs) ซึ่งประกอบด้วย ควอนตัมดอตกลาง (cQDs) และ ควอนตัมดอตบริวาร (sQDs) cQDs และ sQDs มีทั้งการเกิดและขนาดกระจายตัวต่างกัน ทำให้มีสเปกตรัมที่ต่างกัน โครงสร้าง QDMs ถูกเตรียมขึ้นโดยการปลูกซ้ำของ InAs บนแม่แบบหลุมนาโน (nanohole) ดังนั้นสมบัติของ cQDs และ sQDs จึงได้รับผลกระทบจากโครงสร้างหลุมนาโนชั้นล่าง โครงสร้างและสมบัติทางแสงของ QDMs ถูกศึกษาควบคู่กันไปโดยเปลี่ยนความหนาการกลบและการปลูกซ้ำ ผล PL ตามอุณหภูมิของ QDMs แสดงพฤติกรรมแบบ 2 กลุ่มที่เป็นเอกลักษณ์ ต่างจากโครงสร้าง QDs หรือโครงสร้างนาโนอื่น ซึ่งเป็นผลจาก QDMs มีขนาด QDs กระจายตัวเป็น 2 กลุ่ม สเปกตรัมของ QDMs อธิบายได้ด้วยฟังก์ชัน Gaussian หลายฟังก์ชัน ซึ่งแสดงการเปล่งแสงจากระดับพลังงานพื้นจาก cQDs และ sQDs การเปล่งแสงของ cQDs ขึ้นกับความหนาของชั้นกลบอย่างมาก และแทบจะเป็นอิสระต่อความหนาปลูกซ้ำ ในขณะที่การเปล่งแสงของ sQDs ขึ้นกับพารามิเตอร์ทั้ง 2 ตัว ยิ่งชั้นกลบหนา สเปกตรัมของ cQDs ก็ยิ่งมีระดับพลังงานต่ำ เมื่อชั้นกลบหนา 6 ML สเปกตรัมของ cQDs อยู่ในช่วง 1.16-1.19 eV และเมื่อชั้นกลบหนา 25 ML ระดับพลังงานทั้งช่วงจะลดลง (red-shifted) มาที่ 1.05-1.07 eV การเปล่งแสงของ sQDs ต้องปลูกซ้ำหนาขึ้นเมื่อชั้นกลบหนาขึ้น มิฉะนั้น sQDs จะเกิดขึ้นไม่สมบูรณ์และไม่ปรากฏการเปล่งแสงจาก sQDs สเปกตรัมของ sQDs เมื่อชั้นกลบและปลูกซ้ำหนาเหมาะสม อยู่ในช่วง 1.11-1.21 eV ความกว้างที่ครึ่งของยอด (FWHM) ของ cQDs และ sQDs มีค่า 20-35 และ 60-75 meV ตามลำดับ ผล PL ตามอุณหภูมิแสดงให้เห็นว่า เมื่ออุณหภูมิเพิ่มขึ้น สถานะพื้นของ cQDs มีพลังงานที่ลดลงอย่างช้าๆ ขณะที่ FWHM มีค่าเกือบคงที่ ในทางตรงกันข้าม สถานะพื้นของ sQDs เปลี่ยนแปลงแบบ sigmoidal ขณะที่ FWHM เปลี่ยนแปลงอย่างไม่สม่ำเสมอ เป็นผลจากการกระจายตัวใหม่ของคู่พาหะภายในและระหว่างโมเลกุล การซ้อน QDMs 2 ชั้นที่มีเงื่อนไขการปลูกต่างกันทำให้โครงสร้างสามารถเปล่งแสงได้ในช่วงกว้าง โครงสร้าง QDMs ซ้อน 2 ชั้นซึ่งยังไม่ถูกปรับให้เหมาะที่สุดแสดง FWHM ที่ 170 meV ส่วนนี้สามารถเป็นผลที่สำคัญสำหรับบทประยุกต์โฟโตโวลทาอิก
DOI: 10.14457/cu.the.2011.777
title: วิศวกรรมย้อนกลับเพื่อการทำเอกสารให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน

description: วิศวกรรมย้อนกลับเป็นกระบวนการกู้คืนพิมพ์เขียวการออกแบบของระบบซอฟต์แวร์ที่ใช้งานมานาน งานวิจัยนี้ได้ประยุกต์ใช้หลักการวิศวกรรมย้อนกลับและความสามารถของภาษาเอ็กซ์เอ็มแอล เพื่อค้นพบเค้าร่างมาตรฐานเอกสารจากเอกสารที่เคยสร้างขึ้นอย่างถูกต้องมาก่อนของหน่วยงาน เค้าร่างเอ็กซ์เอ็มแอลของเอกสารที่ถูกต้องตามมาตรฐานถูกใช้เพื่อเปรียบเทียบกับ เค้าร่างเอ็กซ์เอ็มแอลของเอกสารข้อความนำเข้า ซึ่งจะถูกจัดรูปแบบใหม่ให้ตรงตามข้อกำหนดของหน่วยงาน วิธีที่นำเสนอช่วยให้งานจัดเตรียมเอกสารสิ้นเปลืองทรัพยากรลดน้อยลง และเป็นไปตามมาตรฐานองค์กร เมื่อประยุกต์แนวทางดังกล่าวกับเรื่องการปรับปรุงกระบวนการ สามารถลดภาระค่าใช้จ่ายประจำของงานเอกสารและเร่งให้กิจกรรมการตรวจทาน เพื่อให้เป็นไปตามมาตรฐานรวดเร็วขึ้น การประเมินผลระบบที่พัฒนาขึ้นกระทำโดยการทวนสอบ และจัดรูปแบบวิทยานิพนธ์เป็นกรณีศึกษา
DOI: 10.14457/cu.the.2011.778
title: ระบบจัดการโครงแบบสำหรับสภาพแวดล้อมที่มีการบูรณาการทีมงาน

description: การพัฒนาซอฟต์แวร์ที่มีทีมร่วมพัฒนาหลายทีม จะมีสารสนเทศที่เกี่ยวข้องกับโครงสร้างพื้นฐาน ผลิตภัณฑ์งานและข้อมูลต่างๆ มากมายกระจายอยู่ในแต่ละทีมพัฒนา สิ่งที่สำคัญของกระบวนการจัดการโครงแบบคือการรักษาสารสนเทศนั้นให้เป็นปัจจุบัน และสามารถบอกรุ่นของผลิตภัณท์ได้ ข้อมูลชิ้นส่วนโครงแบบหรือซีไอจะถูกจัดเก็บไว้ในฐานข้อมูลจัดการโครงแบบหรือซีเอ็มดีบี งานวิจัยนี้นำเสนอการใช้วิธีการแตกกิ่งแบบคอมโพเน้นท์ไลน์ เพื่อควบคุมเวอร์ชันสำหรับการพัฒนาซอฟต์แวร์แบบขนาน และได้พัฒนาระบบจัดการโครงแบบสำหรับสภาพแวดล้อมที่มีการบูรณาการทีมงาน ให้สามารถบริหารสารสนเทศโครงแบบพร้อมทั้งสามารถควบคุมเวอร์ชันของแต่ละซีไอได้อย่างมีประสิทธิภาพ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.779
title: แผ่นซีเมนต์เสริมเส้นใยกาบหมากและใยมะพร้าว

description: ผลิตแผ่นซีเมนต์เสริมเส้นใยกาบหมากและใยมะพร้าว โดยที่เส้นใยกาบหมากและใยมะพร้าวที่นำมาเสริมแรงนั้นเป็นวัสดุที่เหลือทิ้งจากการเกษตร งานวิจัยนี้ได้แบ่งงานวิจัยออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่ ส่วนที่หนึ่งศึกษาผลของความยาวของเส้นใยกาบหมากและใยมะพร้าว ที่มีต่อความต้านแรงดัดของแผ่นซีเมนต์ ส่วนที่สองศึกษาผลของปริมาณเจลาตินและพลาสติกรีไซเคิลที่มีต่อสมบัติเชิงกายภาพ เชิงกล และเชิงความร้อนของแผ่นซีเมนต์เสริมเส้นใยกาบหมากและใยมะพร้าว จากการทดลองในส่วนที่หนึ่งพบว่า การเสริมแรงด้วยเส้นใยกาบหมากและใยมะพร้าวลงในแผ่นซีเมนต์ จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพความต้านแรงดัด และมีความเหนียวเพิ่มขึ้น สำหรับความยาวที่เหมาะสมในงานวิจัยนี้คือ เส้นใยยาวที่มีการสานแบบสุ่มเป็นแผ่น และในการทดลองในส่วนที่สองพบว่า ผลของเจลาตินและพลาสติกรีไซเคิล ช่วยเพิ่มการยึดประสานระหว่างเส้นใยและซีเมนต์เพสต์ เมื่อปริมาณเจลาตินมากขึ้น ความต้านทานแรงดัดของแผ่นซีเมนต์มีค่ามากขึ้น และค่าความต้านแรงดัดของแผ่นซีเมนต์เสริมใยมะพร้าวผสมเจลาตินที่อัตราส่วน 10% มีค่าสูงสุดเท่ากับ 7.81 MPa ส่วนค่าความต้านแรงดัดของแผ่นซีเมนต์เสริมเส้นใยกาบหมากและใยมะพร้าวผสมพลาสติกรีไซเคิล มีค่าเพิ่มขึ้นเมื่ออบด้วยความร้อน 250℃ เป็นเวลา 2 ชั่วโมง โดยค่าความต้านทานแรงดัดหลังอบด้วยความร้อนของแผ่นซีเมนต์เสริมใยมะพร้าวผสมพลาสติกรีไซเคิลที่อัตราส่วน 5% มีค่าสูงสุดเท่ากับ 12.45 MPa นอกจากนี้การผสมเจลาตินและพลาสติกรีไซเคิลยังช่วยลดการนำความร้อนของแผ่นซีเมนต์ โดยที่แผ่นซีเมนต์เสริมเส้นใยกาบหมากผสมเจลาตินที่อัตราส่วน 10% ค่าการนำความร้อนมีค่าเท่ากับ 0.2837 W/mK ซึ่งมีค่านำความร้อนต่ำกว่าแผ่นซีเมนต์แบบเดียวกันที่มีขายในท้องตลาดถึง 50% และแผ่นซีเมนต์เสริมเส้นใยกาบหมากและใยมะพร้าวสามารถตอกตะปูได้โดยไม่แตกร้าว ดังนั้นแผ่นซีเมนต์ที่เสริมแรงด้วยเส้นใยธรรมชาติและผสมเจลาตินและพลาสติกรีไซเคิล จึงมีความเหมาะสมสำหรับใช้เป็นวัสดุทดแทนไม้ รวมทั้งช่วยประหยัดการใช้พลังงานภายในอาคารและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม
DOI: 10.14457/cu.the.2011.780
title: การพัฒนาตรวจจับการแตกหักเศษโลหะโดยใช้สัญญาณแรงตัดและอุณหภูมิ

description: พัฒนาระบบตรวจจับการแตกหักของเศษโลหะในกระบวนการกลึงขึ้น เนื่องจากตระหนักถึงความจำเป็นในการใช้เครื่องจักรกลอัจฉริยะ เพื่อตรวจจับเศษโลหะแบบต่อเนื่องและแบบแตกหัก โดยไม่ต้องคำนึงถึงเงื่อนไขในการตัด โดยประยุกต์ใช้ค่าความหนาแน่นเพาเวอร์สเปคตรัมของแรงตัดพลวัตร และค่าความแปรปรวนของอุณหภูมิตัดพลวัตร ซึ่งจะถูกตรวจวัดแรงตัดและอุณหภูมิด้วยเครื่องไดนาโมมิเตอร์ และเครื่องวัดอุณหภูมิแบบไม่สัมผัสในระหว่างการตัด ในขั้นตอนการปฏิบัติงานนั้นต้องการให้เกิดเศษโลหะแบบแตกหักเพื่อเสถียรภาพในการตัด โดยในการทดลองเบื้องต้นนั้นพบว่า สัญญาณจากแรงตัดและอุณหภูมินั้นสามารถจำแนกได้เป็นสองรูปแบบ ตามการแตกหักของเศษโลหะทั้งสองชนิด คือโลหะแบบแตกหักและโลหะแบบต่อเนื่องนั่นเอง ระบบที่พัฒนาขึ้นมาใหม่สามารถตรวจจับการเกิดเศษโลหะแบบแตกหักเป็นชิ้นเล็กๆ ได้โดยไม่ต้องคำนึงถึงเงื่อนไขการตัดที่แตกต่างกัน โดยได้เสนอพารามิเตอร์ AX, AY, AZ ซึ่งหาได้จากอัตราส่วนของค่าความหนาแน่นเพาเวอร์สเปคตรัมสะสมของแรงตัดในช่วงความถี่การแตกหักของเศษโลหะ เทียบกันระหว่างสามแกนและพารามิเตอร์ AVT ที่หาได้จากอัตราส่วนของค่าอุณหภูมิตัดสูงสุดต่อความเบี่ยงเบนของอุณหภูมิตัด ระบบนี้ได้รับการตรวจสอบด้วยชุดการทดลองแล้วพบว่าสามารถตรวจจับเศษโลหะแบบแตกหักได้เป็นอย่างมีประสิทธิภาพ โดยไม่ต้องคำนึงถึงสภาวะเงื่อนไขการตัดที่เปลี่ยนแปลงไป นอกจากนี้ตารางรูปร่างเศษโลหะที่ได้จากผลการทดลองสามารถนำมาเป็นแหล่งอ้างอิง เมื่อต้องการเปลี่ยนเงื่อนไขการตัดเพื่อให้ได้เศษโลหะที่แตกออกเป็นชิ้นเล็กๆ