cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1017
title: การสื่อสารทางการเมืองเบื้องหลังดาวค้างฟ้า

description: ดุษฎีนิพนธ์เรื่อง “การสื่อสารทางการเมืองเบื้องหลังดาวค้างฟ้า” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาในประเด็น ดังต่อไปนี้1.การสื่อสารทางการเมืองเพื่อสร้างภาพลักษณ์ของนักแสดงในวงการบันเทิงไทย2.การแย่งชิงพื้นที่สาธารณะของนักแสดงเพื่อให้ได้รับบทบาทตัวละครเอกในละครโทรทัศน์ไทย3.การใช้อำนาจเพื่อจัดการภาพลักษณ์ให้คงไว้ซึ่งความเป็นดาวค้างฟ้าในวงการบันเทิงไทยการศึกษาในครั้งนี้มุ่งศึกษาการสื่อสารทางการเมืองเบื้องหลังดาวค้างฟ้า จากนักแสดงผู้ให้ข้อมูลชายหญิงที่มีอายุตั้งแต่ 30 ปีขึ้นไปจำนวน 15 คน ที่ยังคงสถานะความเป็นตัวเอกของละครโทรทัศน์ไทย โดยเป็นการสัมภาษณ์เจาะลึกผู้ให้ข้อมูล ร่วมกับการสังเกตการณ์และศึกษาเอกสารที่เกี่ยวข้องผลการศึกษาพบว่าภาพลักษณ์มีผลต่อความสำเร็จของอาชีพนักแสดงเป็นอย่างยิ่ง โดยการสร้างภาพลักษณ์ต้องมีการวางแผนอย่างเป็นระบบ ด้วยการค้นหาลักษณะเด่น กำหนดขอบเขตกลุ่มเป้าหมาย ใช้วิธีการประชาสัมพันธ์ด้วยกลยุทธ์ที่เหมาะสมให้เกิดภาพลักษณ์ที่โดดเด่นต่างจากผู้อื่น นักแสดงจำเป็นต้องถ่ายทอดผลงานด้วยภูมิปัญญา ความสามารถและความเชี่ยวชาญอย่างมีศีลธรรม ให้เกิดเป็นอุดมการณ์ที่ครอบครองความเป็นเจ้า (Hegemony) และครอบงำความคิดของมวลชนให้เห็นคุณค่า (Value) ตามที่นักแสดงต้องการ เมื่อเป็นที่ยอมรับแล้ว การส่งเสริมและรักษาภาพลักษณ์ให้คงทนก็เป็นสิ่งจำเป็นเช่นเดียวกัน ซึ่งคุณลักษณะสำคัญของนักแสดงที่จะตอกย้ำภาพลักษณ์ได้ดีคือความเป็นผู้นำที่มีบารมี (Charismatic Leadership) ที่จะสร้างเสน่ห์ดึงดูดให้ผู้ชมประทับใจ จนเกิดเป็นอำนาจที่สะท้อนความแตกต่างไม่เหมือนใคร อำนาจอันเกิดจากตัวตนของนักแสดงและความสำเร็จของผลงาน มาจากความศรัทธาที่มวลชนมอบให้ โดยมองว่านักแสดงมีคุณสมบัติที่คู่ควร ไม่ใช่อำนาจตามตำแหน่งหน้าที่แต่อย่างใด โดยผลงานจะเป็นเครื่องชี้วัดความสำเร็จของอาชีพและทำให้นักแสดงกลายเป็นดาวค้างฟ้าได้ในท้ายที่สุด
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1019
title: การพิจารณาเลือกใช้ระบบควบคุมสัญญาณไฟจราจรแบบต่อเนื่อง: กรณีศึกษา โครงข่ายทางแยกบนถนนมหิดล จังหวัดเชียงใหม่

description: งานวิจัยนี้ เป็นการศึกษาเพื่อหาช่วงเวลาที่เหมาะสมในการพิจารณาเลือกใช้ระบบควบคุมสัญญาณไฟจราจรแบบต่อเนื่อง หรือแบบทำงานประสานสัมพันธ์กัน ของโครงข่ายทางหลวง บนถนนมหิดล จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งประกอบด้วยทางแยก 2 ทางแยกที่มีระยะห่างกัน 205 เมตร ด้วยการใช้แบบจำลองการจราจร จากผลการศึกษาพบว่า ในการเลือกใช้ระบบการควบคุมทางแยกแบบทำงานประสานสัมพันธ์กันนอกจากจะขึ้นกับปริมาณจราจรต่อความจุของทั้งทางแยก ระยะห่างระหว่างทางแยก ปริมาณจราจรบนทิศทางหลัก การขัดขวางการไหลของกลุ่มจราจร และความเร็วของการจราจรแล้ว สัดส่วนของปริมาณจราจรของทิศทางหลักต่อปริมาณจราจรของทั้งทางแยก ยังเป็นตัวแปรสำคัญที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้ระบบควบคุมสัญญาณไฟจราจรแบบดังกล่าวด้วย การศึกษายังพบอีกว่า ระบบควบคุมสัญญาณไฟจราจรแบบทำงานประสานสัมพันธ์กันจะมีความเหมาะสมสำหรับใช้ควบคุมการจราจรบนโครงข่ายทางแยกบนถนนมหิดลนี้ เมื่อระดับของอัตราส่วนปริมาณจราจรต่อความจุของทั้งทางแยกค่อนข้างสูง (มากกว่า 0.6) อันเนื่องจากสัดส่วนของปริมาณจราจรของทิศทางหลักต่อปริมาณจราจรของทั้งทางแยกของโครงข่ายทางแยกนี้มีค่าค่อนข้างต่ำ (มีค่าอยู่ระหว่างร้อยละ 20-43)
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1020
title: การประเมินความแข็งแรงโครงสร้างชั้นทางของทางขับภายในท่าอากาศยาน และผลกระทบต่ออายุการใช้งานคงเหลือจากการใช้งานอากาศยานที่มีค่า ACN เพิ่มขึ้น

description: งานวิจัยนี้ทำการสำรวจสภาพทางกายภาพและประเมินความแข็งแรงของโครงสร้างชั้นทางของทางขับที่มีผิวทางแบบยืดหยุ่น โดยใช้ทฤษฎียืดหยุ่นของชั้นทาง (LED) หาค่าความเสียหายสะสม (CDF) ที่เกิดขึ้นในโครงสร้างชั้นทาง แล้วแสดงผลของการประเมินออกมาอยู่ในรูปอายุการใช้งานคงเหลือ และทำการประเมินความแข็งแรงของโครงสร้างชั้นทางด้วยวิธี “ค่าหมายเลขจำแนกอากาศยาน - ค่าหมายเลขจำแนกพื้นผิวจราจร (ACN-PCN)” ซึ่งใช้หลักการคำนวณด้วยวิธี CBR นอกจากนี้ยังทำการศึกษาผลกระทบต่ออายุการใช้งานคงเหลือของโครงสร้างชั้นทาง เมื่อรองรับการใช้งานอากาศยานที่มีค่า ACN เพิ่มขึ้นผลการศึกษาวิจัยพบว่า โครงสร้างชั้นทางที่ทำการสำรวจสภาพทางกายภาพ มีคะแนน ตามมาตรฐานในช่วงระดับ 3 และ 4 กล่าวคือมีสภาพทางกายภาพอยู่ในระดับปานกลางถึงระดับดี ส่วนการประเมินความแข็งแรงของโครงสร้างชั้นทางพบว่า พื้นที่ทางขับ A5 มีอายุการใช้งานคงเหลือ น้อยที่สุด (เท่ากับ 0.9 ปี) และพื้นที่ทางขับ A2 มีค่าตัวเลข PCN ต่ำสุด (เท่ากับ 130) ส่วนการศึกษาโครงสร้างชั้นทางซึ่งรองรับการใช้งานอากาศยานที่มีค่า ACN เพิ่มขึ้น พบว่า อายุการใช้งานคงเหลือของโครงสร้างชั้นทางมีค่าลดลงเมื่ออัตราส่วน ACN/PCN มีค่าตั้งแต่ 0.7 ถึง 0.8 ขึ้นไป และอายุการใช้งานคงเหลือจะลดลงอย่างรวดเร็วในรูปแบบของฟังก์ชันเอกซ์โพเนนเชียล (Exponential Function) เมื่ออัตราส่วน ACN/PCN มีค่ามากกว่า 1.0
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1021
title: การวิเคราะห์ความเสียหายและอายุใช้งานเนื่องจากการล้าของโครงสร้างสะพานกรุงธน

description: บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทฤษฏี และหลักการ รวมถึงวิธีการวิเคราะห์ และประเมินอายุความล้าที่เหลืออยู่ของสะพานเหล็กแบบหมุดย้ำ ที่ต้องรับแรงกระทำจากรถบรรทุก และเพื่อศึกษาแบบจำลองที่เหมาะสมและมีประสิทธิภาพ ในการวิเคราะห์การล้าของโครงสร้างสะพานเหล็กแบบหมุดย้ำภายใต้น้ำหนักบรรทุกจร โดยได้นำเสนอหลักการและวิธีในการประเมินอายุความล้า ในชิ้นส่วน Diagonal Member ด้วยวิธี Linear Elastic Fracture Mechanic โดยการประเมินได้พิจารณาจากข้อมูลที่ได้จากการตรวจวัดภาคสนาม จากการตรวจวัดค่าความเครียดที่เกิดขึ้นในชิ้นส่วนโครงสร้างสะพานกรุงธน ภายใต้สภาวะการใช้งานปกติประกอบการวิเคราะห์จากการศึกษาผลของขนาดและจำนวน Element ที่มีต่อการวิเคราะห์ค่า Von Mises Stress ที่เกิดขึ้น พบว่าตำแหน่งรอยแตกร้าวเริ่มต้น (Crack Initiation) จะเกิดบริเวณที่ค่า Von Mises Stress สูงสุด โดยจะเกิดบริเวณช่องเจาะหมุดย้ำขอบนอกสุดของแผ่น Gusset Plateจากการประเมินค่า Correction Factor สำหรับรอยแตกร้าวแบบ Through Thickness Crack โดยอาศัยสมการมาตรฐาน เปรียบเทียบกับผลการวิเคราะห์ที่ได้จากแบบจำลอง Finite Element พบว่ามีค่ามากกว่า ส่งผลให้การวิเคราะห์อายุความล้าหากพิจารณาสมการมาตรฐานในการคำนวณอายุความล้า จะได้อายุความล้าที่ปลอดภัยต่อการใช้งานของสะพานมากกว่า โดยแบบจำลองที่ใช้จะประยุกต์ใช้ในการหาค่า Correction Factor ของแผ่น Gusset Plateจากการศึกษาการเพิ่มจำนวนของ Loading Block ต่อวัน พบว่ามีผลให้ Damage Stress มีค่าเพิ่มขึ้น อย่างไรก็ตามการเพิ่มจำนวน Loading Block มีผลให้ต้องใช้ระยะเวลาในการคำนวณอายุความล้ามากขึ้น โดยอายุความล้าจะขึ้นกับความยาวรอยแตกร้าวเริ่มต้น โดยในการศึกษาครั้งนี้ ได้พิจารณาขนาดของรอยแตกร้าวที่จะสามารถมองเห็นหรือตรวจสอบได้ เมื่อรอยแตกร้าวที่เริ่มต้นจากขอบของรูเจาะและมีการขยายตัวต่อเนื่องจนปลายของรอยร้าวมีความยาวเกินหัวหมุดย้ำซึ่งจะสามารถมองเห็น และสามารถทำการประเมินอายุความล้าที่เหลือเพื่อให้ทราบถึงความจำเป็นเร่งด่วนของความเสียหายที่เกิดขึ้นในการซ่อมแซมแก้ไข จากผลการประเมินพบว่า Gusset Plate ของสะพานที่พิจารณาจะมีอายุความล้าเหลืออยู่ประมาณ 13.4 ปี ซึ่งจากผลที่ได้ จะทำให้สามารถกำหนดความเหมาะสมในการตรวจสอบรอยแตกร้าวจากการล้าโดยละเอียด รวมถึงรอบเวลาในการตรวจสอบความเสียหายเนื่องจากการล้าของสะพาน (Frequency of Fatigue Inspection) ได้อย่างเหมาะสมต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1022
title: โปรแกรมประยุกต์สำหรับวัดความเรียบของถนน

description: ในปัจจุบันเทคโนโลยีของโทรศัพท์มือถือมีการพัฒนาจากเดิมมากเช่น มีอุปกรณ์ตรวจจับสัญญาณต่าง ๆ ในโทรศัพท์มือถือหรือสามารถติดตั้งโปรแกรมประยุกต์เพิ่มได้ โครงการวิจัยนี้คือ การนำโทรศัพท์มือถือมาประยุกต์ในการตรวจจับความเร่งที่เกิดจากการเคลื่อนที่ในขณะขับรถยนต์และนำไปหาความสัมพันธ์กับค่าดัชนีความขรุขระสากล (IRI : INTERNATIONAL ROUGHNESS INDEX) สำหรับโปรแกรมประยุกต์ในโครงการวิจัยนี้เป็นการพัฒนาขึ้นมาใหม่บนระบบปฏิบัติการ ANDROID หลักการทำงานของโปรแกรมคือจะทำการตรวจวัดค่าความเร่งที่เกิดการสั่นสะเทือนจาก ACCELEROMETER ทั้ง 3 แกน ด้วยความถี่ 100 ครั้งต่อวินาที (100 Hz) ใช้โทรศัพท์มือถือที่แตกต่างกันทั้งหมด 3 รุ่นการสำรวจภาคสนาม ผู้วิจัยได้ออกไปสำรวจพร้อมกับรถสำรวจสภาพเส้นทาง โดยนำโทรศัพท์มายึดติดกับแผงกระจกของประตูรถยนต์สำรวจ โทรศัพท์ทั้ง 3 เครื่องและคอมพิวเตอร์ของรถสำรวจได้ทำการเชื่อมต่อสัญญาณ WIFI เพื่อทำการปรับตั้งเวลาให้ตรงกัน ระยะทางในการสำรวจประมาณ 9 กิโลเมตร โทรศัพท์บันทึกค่าความเร่งทุก 1 วินาที หลังจากนั้นจึงนำค่า IRI จากรถสำรวจสภาพผิวทางและค่าความเร่งจากโทรศัพท์มาเทียบกันในแต่ละวินาที ทำให้มีข้อมูลในการเทียบประมาณ 600 จุดผลการทดสอบเป็นดังนี้โทรศัพท์แต่ละยี่ห้อให้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน และความสัมพันธ์ระหว่างค่า IRI กับค่าจาก ACCELEROMETER ของโทรศัพท์มีความสัมพันธ์กันน้อยมาก
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1023
title: ปัจจัยที่มีผลต่อกิจกรรมทางกายของประชาชนกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูงในอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง

description: ปัจจุบันโรคความดันโลหิตสูงเป็นปัญหาที่กำลังทวีความรุนแรงเพิ่มมากขึ้น และกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูงก็เพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน การมีกิจกรรมทางกายเป็นประจำช่วยลดอุบัติการณ์การเกิดโรคเรื้อรัง ดังนั้นการศึกษาภาคตัดขวางครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะกิจกรรมทางกายและมีปัจจัยที่มีผลต่อกิจกรรมทางกายของประชาชนกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูง ในเขตอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง โดยการประยุกต์ใช้แนวคิด PRECEDE framework กลุ่มตัวอย่างที่เป็นประชาชนกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูงมีอายุ 35 ปีขึ้นไป ในเขตอำเภอเมืองลำปาง จำนวน 325 ราย เก็บข้อมูลระหว่างเดือนมิถุนายน – กรกฎาคม 2561 โดยใช้แบบสอบถาม ประกอบด้วยปัจจัยนำ ได้แก่ ข้อมูลทั่วไป (เพศ อายุ สถานภาพการสมรส ระดับการศึกษา อาชีพ รายได้ ข้อมูลโรคประจำตัว ประวัติโรคประจำตัว) ปัจจัยเอื้อ คือ อิทธิพลจากสิ่งแวดล้อมกับกิจกรรมทางกาย ปัจจัยเสริม คือ อิทธิพลระหว่างบุคคลต่อกิจกรรมทางกาย และกิจกรรมทางกายระดับสากลขององค์การอนามัยโลก (Global Physical Activity Questionnaire: GPAQ version 2) มีค่าความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 0.84 และค่าความเชื่อมั่นสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาค เท่ากับ 0.84, 0.85, 0.83 และ 0.83 ตามลำดับ และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา สถิติ Chi-square และสถิติวิเคราะห์การถดถอยโลจิสติกผลการวิจัย พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุเฉลี่ย 54.83 ±9.43 ปี ส่วนใหญ่มีสถานภาพสมรสคู่มากที่สุด ร้อยละ 61.2 จบการศึกษาระดับประถมศึกษา ร้อยละ 46.8 มีอาชีพรับจ้างทั่วไป และไม่ได้ประกอบอาชีพร้อยละ 28.9 มีรายได้ต่อเดือน น้อยกว่า 5,000 ร้อยละ 59.4 ไม่มีโรคประจำตัว ร้อยละ 63.7 แต่กลุ่มตัวอย่างมีญาติสายตรง (พ่อ แม่ พี่ น้อง ปู่ ย่า ตา ยาย) เป็นโรคความดันโลหิตสูง ร้อยละ 53.2 เมื่อทดสอบปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการมีกิจกรรมทางกายด้วยสถิติไคว์สแคว์ พบว่า อายุ สถานภาพสมรส ระดับการศึกษา ลักษณะงานที่ทำ โรคประจำตัว และ ความรู้เกี่ยวกับกิจกรรมทางกาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value &lt; 0.05) เมื่อทดสอบอำนาจการทำนายของปัจจัยต่างๆ ต่อกิจกรรมทางกายของประชาชนกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูง ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดลำปางด้วยสถิติการถดถอยโลจิสติก พบว่า ลักษณะงานที่ทำ โรคประจำตัว และอิทธิพลจากสิ่งแวดล้อมกับกิจกรรมทางกาย สามารถร่วมกันทำนายพฤติกรรมการมีกิจกรรมทางกายของประชาชนกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูง 80.6% ผลการศึกษามีข้อเสนอแนะสำหรับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรจัดโปรแกรมส่งเสริมกิจกรรมทางกายที่เหมาะสมสำหรับแต่ละบุคคลโดยเฉพาะกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูงที่มีสถานภาพโสด และผู้ที่มีอายุมากกว่า 60 ปี รวมถึงจัดโปรแกรมเฉพาะสำหรับกลุ่มประชาชนที่ไม่ได้เรียนหนังสือ ตลอดจนควรมีนโยบายส่งเสริมและการสนับสนุนอุปกรณ์ สถานที่ สิ่งอำนวยความสะดวกที่เพียงพอและเอื้อต่อการเพิ่มกิจกรรมทางกาย
DOI: 10.15468/1m2glk
title: Type species designation for Archaebranchinecta Rogers & Coronel (Branchiopoda: Anostraca)

description: This dataset contains the digitized treatments in Plazi based on the original journal article Rogers, D. Christopher (2019): Type species designation for Archaebranchinecta Rogers & Coronel (Branchiopoda: Anostraca). Zootaxa 4700 (2): 299-300, DOI: https://doi.org/10.11646/zootaxa.4700.2.9
DOI: 10.15468/6zmswp
title: First description of the larvae of the fishfly genus Anachauliodes Kimmins, 1954 (Megaloptera: Corydalidae: Chauliodinae)

description: This dataset contains the digitized treatments in Plazi based on the original journal article Tu, Yuezheng, Hayashi, Fumio, Liu, Xingyue (2019): First description of the larvae of the fishfly genus Anachauliodes Kimmins, 1954 (Megaloptera: Corydalidae: Chauliodinae). Zootaxa 4700 (2): 270-278, DOI: https://doi.org/10.11646/zootaxa.4700.2.6
DOI: 10.14469/hpc/6335
title: tetrodotoxin, neutral form 3 iso + 2CHCl3 G= -4034.009143

description: Gaussian Calculation
DOI: 10.17638/datacat.liverpool.ac.uk/988
title: Computationally-guided discovery of a new compound in the Li-Al-S phase field, Li3AlS3: structure and lithium conductivity
DOI: 10.5281/zenodo.3549530
title: ANGUS II Scenarios Raw Data

description: Raw data for ANGUS II project.
DOI: 10.5281/zenodo.3549531
title: ANGUS II Scenarios Raw Data

description: Raw data for ANGUS II project.
DOI: 10.13140/rg.2.2.14629.86244
title: Habitats in transact 20190724_007
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2057
title: ผลของราอาบัสคูลาร์ไมคอร์ไรซาต่อการเติบโตและอัตราผลผลิตของผักสลัดอินทรีย์

description: งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาผลของราอาบัสคูลาร์ไมคอร์ไรซาต่อการเติบโตและอัตราผลผลิตของ ผักสลัด (Latuca sativa L.) เพื่อใช้ปลูกพืชในเกษตรอินทรีย์ โดยสปอร์ราอาบัสคูลาร์ไมคอร์ไรซาได้มาจากแปลงปลูกผักสลัดอินทรีย์ที่สวนผักปลอดสารพิษลุงไกร ต.ไทยสามัคคี อ.วังน้ำเขียว จ.นครราชสีมา เมื่อจำแนกไอโซเลทของสปอร์ราอาบัสคูลาร์ไมคอร์ไรซาโดยใช้ลักษณะทางสัณฐานวิทยา สามารถจำแนกได้ 7 ไอโซเลท จาก 4 สกุล คือ Acaulospora sp. Gigaspora sp. Glomus etunicatum Glomus geosporum Glomus mosseae Glomus multicaule และ Scutelluospora sp. เมื่อนำสปอร์แต่ละไอโซเลทในปริมาณ 50 สปอร์ มาทดสอบการเติบโตของผักสลัดพันธุ์กรีนโอ๊คและเรดโอ๊ค เทียบกับชุดควบคุมที่ไม่มีการปลูกเชื้อด้วยราอาบัสคูลาร์ไมคอร์ไรซา โดยประเมินผลจากจำนวนใบ น้ำหนักสด น้ำหนักแห้ง เปอร์เซ็นต์การติดเชื้อในรากพืช และปริมาณสปอร์ในดิน พบว่า Scutellospora sp. และ G. mosseae ให้ผล การเติบโตของผักสลัดพันธุ์กรีนโอ๊คและเรดโอ๊คมากที่สุดตามลำดับ โดยมีจำนวนใบ น้ำหนักสด และน้ำหนักแห้ง ต่างจากชุดควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และมีเปอร์เซ็นต์การติดเชื้อในรากมากที่สุด จากนั้นนำราอาบัสคูลาร์ไมคอร์ไรซาทั้ง 2 ไอโซเลท มาทดสอบปริมาณที่เหมาะสมต่อการเติบโตของผักสลัดพันธุ์กรีนโอ๊คและเรดโอ๊ค โดยใช้ปริมาณสปอร์ 5 ระดับ ได้แก่ 0 25 50 100 และ 200 สปอร์ต่อต้น พบว่าปริมาณสปอร์ของ Scutellospora sp. และ G. mosseae 200 สปอร์ต่อต้น ให้ผลการเติบโตของผักสลัดพันธุ์กรีนโอ๊คและเรดโอ๊คมากที่สุดตามลำดับ โดยมีจำนวนใบ น้ำหนักสด และน้ำหนักแห้ง ต่างจากชุดควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และมีเปอร์เซ็นต์การติดเชื้อในรากมากที่สุด อย่างไรก็ตามผักสลัดพันธุ์เรดโอ๊คที่ปลูกเชื้อด้วยสปอร์ของ G. mosseae ในปริมาณ 50 และ 100 สปอร์ต่อต้น ให้ผลผลิตได้ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับที่ปลูกด้วยเชื้อปริมาณ 200 สปอร์ต่อต้น ดังนั้นการใช้ราอาบัสคูลาร์ไมคอร์ไรซาร่วมกับการปลูกผักสลัดสามารถกระตุ้นการเติบโต รวมถึงเพิ่มอัตราผลผลิตของผักสลัดได้
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2058
title: การผลิตกรดแอล(+)- แลกติกจากสารละลายที่ได้จากการย่อยกากมันสำปะหลังโดย rhizopus oryzae ที่ถูกตรึงในเครื่องปฏิกรณ์ชีวภาพแบบเบดสถิต

description: งานวิจัยนี้ศึกษาการนำกากมันสำปะหลังมาใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตกรดแอล-แลกติกโดย Rhizopus oryzae NRRL 395 ในเครื่องปฏิกรณ์ชีวภาพแบบเบดสถิต โดยก่อนเข้าสู่กระบวนการหมัก จะต้องนำกากมันไปปรับสภาพและย่อยเพื่อให้ได้เป็นสารละลายซึ่งจะนำไปเป็นแหล่งคาร์บอนในอาหารเลี้ยงเชื้อ โดยเทคนิคทางเคมีกายภาพ กากถูกนำไปปรับสภาพภายใต้อุณหภูมิและความดันสูง เพื่อทำลายโครงสร้างลิกนินและเฮมิเซลลูโลส ทำให้สามารถย่อยเซลลูโลสและแป้งที่ติดอยู่ได้ง่ายขึ้น ในการปรับสภาพจะศึกษาผลของเวลาที่ใช้ (15-60 นาที) ความเข้มข้นของกากมัน (อัตราส่วนของกากมันแห้งต่อสารละลาย 5-20 เปอร์เซ็นต์) และความเข้มข้นของโซเดียมไฮดรอกไซด์ (0.1-1.0 นอร์มอล) โดยภาวะที่เหมาะสม คือ ใช้กากมัน 20 เปอร์เซ็นต์ นำไปปรับสภาพที่ 121 องศาเซลเซียส ภายใต้ความดัน 15 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว นาน 15 นาที จากนั้นนำกากมันที่ปรับสภาพไปย่อยต่อด้วยเซลลูเลสและอัลฟาอะไมเลสตามลำดับ โดยปัจจัยที่ศึกษา ได้แก่ ปริมาณเอนไซม์ที่ใช้ (เซลลูเลส: 5.61 และ 33.15 ยูนิตต่อกรัมกากมันแห้งที่ปรับสภาพแล้ว และอัลฟาอะไมเลส: 16.8 และ 33.6 ยูนิตต่อกรัมกากมันแห้งที่ปรับสภาพแล้ว) และเวลาที่ใช้ในการย่อย (เซลลูเลส: 1 และ 6 ชั่วโมง และอัลฟาอะไมเลส: 15 และ 30 นาที) โดยภาวะการย่อยที่เหมาะสมที่สุดใช้เซลลูเลส 33.15 ยูนิตต่อกรัมกากมันแห้งที่ปรับสภาพแล้ว ย่อยนาน 6 ชั่วโมง ต่อด้วยอัลฟาอะไมเลส 16.8 ยูนิตต่อกรัมกากมันแห้งที่ปรับสภาพแล้ว นาน 15 นาที โดยได้น้ำตาลออกมาสูงสุดที่ 0.6 กรัมต่อกรัมกากมันแห้ง คิดเป็นปริมาณน้ำตาลที่ได้ทั้งหมด เท่ากับ 0.541 กรัมต่อกรัมกากแห้ง หลังจากนั้นสารละลายที่ได้ถูกนำไปใช้เป็นแหล่งคาร์บอนในการหมักกรดแอล-แลกติกด้วย R.oryzae ที่ถูกตรึงในเครื่องปฏิกรณ์ชีวภาพแบบเบดสถิต โดยได้ความเข้มข้นของกรดแอล-แลกติกสูงสุดที่ 25.41 กรัมต่อลิตร คิดเป็นค่าปริมาณผลผลิตกรดแอล-แลกติก เท่ากับ 48.95% และค่าอัตราการผลิตกรดแอล-แลกติกเท่ากับ 1.12 กรัมต่อลิตรต่อชั่วโมง เมื่อเทียบกับการหมักภาวะอื่นๆ จากผลการทดลองแสดงการใช้แหล่งคาร์บอนที่แตกต่างกัน มีผลต่อการผลิตกรดแลกติกของ R.oryzae
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2059
title: ผลของ 1-เมทิลไซโคลโพรพีนต่อแอกทิวิตีของเซลลูเลสและบีตา-กาแล็กโทซิเดส และอายุการปักแจกันของกล้วยไม้สกุลหวาย 'บูรณะเจตน์' 'ขาวสนาน' และ 'สุรีย์พีช'

description: สาร 1-Methylcyclopropene (1-MCP) มีประสิทธิภาพในการยับยั้งการผลิตเอทิลีน ซึ่งมีผลต่อการวายของไม้ตัดดอกหลายชนิด ในการทดลองนี้ได้ศึกษาผลของ 1-MCP ที่ระดับความเข้มข้น 0, 100, 200 และ 300 ppb ต่อคุณภาพและอายุการปักแจกันของช่อดอกกล้วยไม้ 3 ชนิด ได้แก่ กล้วยไม้สกุลหวาย ‘บูรณะเจตน์’ ‘ขาวสนาน’ และ ‘สุรีย์พีช’ โดยรม เป็นเวลา 4 ชั่วโมงก่อนนำไปปักในน้ำกลั่นที่อุณหภูมิ 25oC พบว่า การรม 1-MCP ให้กับกล้วยไม้ทั้ง 3 สายพันธุ์นั้นสามารถยืดอายุการปักแจกันและชะลอการเปลี่ยนแปลงสีกลีบดอกได้ ช่อดอกที่รม 1-MCP มีการเปลี่ยนแปลงน้ำหนักสดน้อยกว่ากล้วยไม้ที่ไม่ได้รม 1-MCP แต่อย่างไรก็ตาม การรม 1-MCP ไม่มีผลต่อการบานเพิ่มของดอกตูม สำหรับความเข้มข้นที่เหมาะสมของ 1-MCP ในการรมกล้วยไม้สกุลหวายพันธุ์ ‘บูรณะเจตน์’ คือ 200 ppb สามารถยืดอายุการปักแจกันได้ถึง 30 วัน สำหรับกล้วยไม้สกุลหวายพันธุ์ ‘ขาวสนาน’ คือ 300 ppb สามารถยืดอายุการปักแจกันได้ถึง 17.1 วัน และ สำหรับกล้วยไม้สกุลหวายพันธุ์ ‘สุรีย์พีช’ คือ 100 ppb สามารถยืดอายุการปักแจกันได้ถึง 24 วัน เมื่อทำการศึกษาผลของเอทิลีนจากภายนอกต่อการทำงานของ 1-MCP โดยรมด้วยแก๊สเอทิลีนความเข้มข้น 1 ppm เป็นเวลา 3 วัน พบว่า เอทิลีนทำให้เกิดการร่วงของดอกตูมและดอกบานภายใน 3 วัน นอกจากนี้ การรม 1-MCP สามารถชะลออัตราการผลิตเอทิลีน และชะลอการเพิ่มขึ้นของแอกทิวิตีของ cellulase และ β-galactosidase ในกล้วยไม้สกุลหวายทั้ง 3 พันธุ์
DOI: 10.17632/k9ync2kd3g.2
title: Data for: Dietary lipids fuel GPX4-restricted enteritis resembling Crohn’s disease

description: The raw data set of lipid mediators determined by LC-MS/MS. Bioactive lipids from wildtype intestinal epithelial cells were compared to Acsl4 knockout cells after stimulation with fatty acids.
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2060
title: ความต้านทานการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิอย่างเฉียบพลันและสมบัติหลังเผาของวัสดุเชิงประกอบสปอดูมีน/คอร์เดียไรต์

description: ภาชนะเซรามิกหุงต้มประเภทสัมผัสเปลวไฟได้โดยตรง เป็นภาชนะเครื่องครัวชนิดหนึ่งที่ทำจากวัสดุเซรามิกหรือแก้ว สามารถใช้เป็นภาชนะสำหรับปรุงอาหารโดยตั้งบนเตาแก๊ส เตาไฟฟ้า เตาอบ และเตาไมโครเวฟได้ โดยไม่เกิดการแตกร้าว วัสดุที่นำมาผลิตเป็นภาชนะประเภทนี้ต้องมีค่าสัมประสิทธิ์การขยายตัวทางความร้อนต่ำ มีค่าความแข็งแรงสูง และมีค่าการดูดซึมน้ำต่ำ สามารถทนทานต่อ การเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิอย่างเฉียบพลันได้ดี ซึ่งวัสดุสปอดูมีนและคอร์เดียไรต์มีสมบัติดังกล่าวข้างต้น เป็นวัสดุที่มีราคาไม่แพง สามารถนำมาขึ้นรูปด้วยวิธีเซรามิกดั้งเดิมได้ จึงเป็นวัสดุที่น่าสนใจนำมาศึกษาเพื่อใช้เป็นวัสดุผลิตภาชนะเซรามิกหุงต้ม ในงานวิจัยนี้สนใจนำบีตาสปอดูมีน ทัลค์ ดินดำ และอะลูมินา ทำให้เป็นวัสดุเชิงประกอบสปอดูมีน/คอร์เดียไรต์ ผสมกันในอัตราส่วนต่างๆ 0-100 เปอร์เซ็นต์ บดผสมแบบเปียกในหม้อบดอะลูมินา ขึ้นรูปด้วยวิธีการหล่อแบบ เผาที่อุณหภูมิ 1220 1250 1280 และ 1310 องศาเซลเซียส นำชิ้นงานไปทดสอบสมบัติต่างๆ หลังเผา จากการทดลองพบว่าอัตราส่วนผสมของ วัสดุเชิงประกอบที่เหมาะสม คือ สปอดูมีน 60 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก และคอร์เดียไรต์ 40 เปอร์เซ็นต์ โดยน้ำหนัก เผาที่อุณหภูมิ 1280 องศาเซลเซียส ยืนไฟที่อุณหภูมิสูงสุด 1 ชั่วโมง ตรวจสอบพบ 2 เฟส หลักคือ บีตาสปอดูมีน และ คอร์เดียไรต์ พบสปิเนล เล็กน้อย ให้ค่าการหดตัวรวมหลังเผา 10.40 เปอร์เซ็นต์ ค่าการดูดซึมน้ำ 0.03 เปอร์เซ็นต์ ความแข็งแรง 52.07 เมกะพาสคัล ค่าสัมประสิทธิ์การขยายตัวทางความร้อนต่ำ 2.154x10-6/℃ และสามารถทนทานต่อการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิอย่างเฉียบพลันได้ถึงอุณหภูมิ 400 องศาเซลเซียส ขยายผลการทดลองโดยขึ้นรูปชิ้นงานตัวอย่างผลิตภัณฑ์ต้นแบบ หม้อต้มอาหาร เส้นผ่านศูนย์กลาง 25 เซนติเมตร ความจุ 1 ลิตร และเผาที่อุณหภูมิ 1250 และ 1280 องศาเซลเซียส เกิดการยุบตัวของชิ้นงานที่อุณหภูมิ 1280 องศาเซลเซียส แต่ที่อุณหภูมิ 1250 องศาเซลเซียส ไม่เกิดการยุบตัวของชิ้นงาน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2061
title: ความต้องการที่พักอาศัย โครงการพัฒนาที่ดินบริเวณจุฬาซอย 9 (หมอน 41) ของนิสิตและบุคลากร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

description: การศึกษาในครั้งนี้เป็นการศึกษาความต้องการที่พักอาศัยโครงการพัฒนาที่ดินบริเวณ จุฬาฯ ซอย 9 (หมอน 41) ของนิสิตระดับบัณฑิตศึกษาและบุคลากรสายวิชาการ ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อศึกษาจำนวนอุปสงค์ (Demand) และปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกโครงการพัฒนาในการตอบสนองความต้องการของกลุ่มเป้าหมายและระดับราคาค่าเช่า โดยเสนอแนะแนวทางการบริหารด้านกิจกรรมทางการตลาดให้มีความสอดคล้องกับแผนพัฒนา เนื่องจากโครงการดังกล่าวเป็นโครงการขนาดใหญ่ใช้งบประมาณในการลงทุนและรองรับผู้อยู่อาศัยเป็นจำนวนมากจึงมีความสำคัญยิ่งต่อมหาวิทยาลัยทั้งในแง่ผู้ลงทุนและผู้ใช้ประโยชน์ วิธีการศึกษาเป็นการวิจัยเชิงปริมาณขนาดของกลุ่มตัวอย่าง กำหนดขึ้นตามสูตรคำนวณของ YAMANE ระดับของความเชื่อมั่น 95 โดยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มบุคลากรสายวิชาการ ประชากร 2,861 ราย ใช้จำนวนกลุ่มตัวอย่าง 150 ราย และกลุ่มนิสิตไทยและต่างชาติระดับบัณฑิตศึกษา จากประชากรจำนวนรวมทั้งสิ้น 13,064 ราย โดยมีจำนวนกลุ่มตัวอย่างรวม 250 ราย รวมทั้งสิ้น 400 ราย ผลการศึกษา พบว่า กลุ่มเป้าหมายที่เป็นบุคลากร มีความสนใจโครงการพัฒนา(62.7%)โดยจำแนกประเภทอาชีพ ได้แก่ กลุ่มอาจารย์ที่มีความสนใจ (59.3%) และพนักงานมหาวิทยาลัย (67.8%) ลักษณะการครอบครองที่อยู่อาศัย (56.7%) เป็นผู้ที่ไม่มีกรรมสิทธิ์เป็นของตนเอง รายได้ครอบครัวพบว่ามี (85.1%) ที่มีรายได้ตั้งแต่ 60,000 บาทขึ้นไป ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกที่พัก คือ ทำเลที่ตั้งเป็นอันดับสูงสุด และความพึงพอใจทางด้านราคาตามลำดับ ผลการศึกษากลุ่มนิสิตระดับบัณฑิตศึกษา จะพบว่ามีความสนใจ (72.4%) ลักษณะการครอบครองที่อยู่อาศัยของนิสิตจะพบว่ามีอัตราการเช่าสิทธิที่พักอาศัย (73.5%) งบประมาณค่าเช่าโครงการพัฒนาพบว่านิสิตไทย (43.6%) สามารถจ่ายได้ตั้งแต่ 8,501 บาทได้ และนิสิตต่างชาติ (64.6%) สามารถจ่ายค่าเช่างบประมาณตั้งแต่ 11,001 บาทขึ้นไปได้ซึ่งเป็นราคาตามที่ทางโครงการกำหนด สำหรับนิสิตที่มีงบประมาณน้อยกว่าทางโครงการพัฒนากำหนดก็ยังสามารถมีเพื่อนร่วมห้องเพื่อแบ่งเบารายจ่ายค่าที่พักได้ ปัจจัยที่มีผลต่อการที่พักคือความพอใจทางด้านราคาและความสะดวกในการเดินทางตามลำดับ สรุปข้อเสนอแนะแนวทางการบริหารโครงการ ได้แบ่งกลุ่มเป้าหมายเป็น 2 กลุ่ม คือ 1.ผู้สนใจเซ้งสิทธิระยะยาว 30 ปี ควรรองรับด้วยอาคารพักอาศัยทั้งหมดในเชิงพาณิชย์ เนื่องจากมีความต้องการจำนวนมากซึ่งจะช่วยรักษาอัตราห้องพักได้ 2.คือกลุ่มบุคลากรที่สนใจเช่าสิทธิรายเดือนและกลุ่มนิสิตควรจัดสรรเป็นผู้เช่ากลุ่มเดียวกันในอาคารหอพักนานาชาติ ที่มีสวัสดิการรองรับโดยได้รับการอุดหนุนช่วยเหลือค่าที่พักจากมหาวิทยาลัยเพื่อพัฒนาวิชาการสำหรับกลุ่มบุคลากรที่ต้องการเช่าสิทธิรายเดือน อย่างเช่น หอพักวิทยนิเวศน์ สำหรับทางด้านนิสิตควรมีการปรับอัตราค่าเช่าราคาพิเศษช่วงปิดภาคเรียนเพื่อช่วยรักษาอัตราการเช่าห้องได้
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2062
title: การศึกษาเปรียบเทียบผลการผ่าตัดฝังรากเทียมแบบขั้นตอนเดียวและสองขั้นตอนเพื่อรองรับฟันเทียมคร่อมรากเทียมในขากรรไกรล่าง

description: เพื่อเปรียบเทียบผลของการฝังรากเทียมแบบขั้นตอนเดียวและสองขั้นตอน ในด้านลักษณะเนื้อเยื่อรอบรากเทียม (ดัชนีคราบจุลินทรีย์ ดัชนีภาวะการมีเลือดออกของเหงือก ดัชนีสภาพเหงือก ร่องลึกปริทันต์ และปริมาณเยื่อเมือกที่มีเคอราติน) ระดับสันกระดูกรอบรากเทียม เสถียรภาพของรากเทียม และภาวะแทรกซ้อนภายหลังการผ่าตัด โดยทำการศึกษาในผู้ป่วยที่มารับการรักษาที่กลุ่มงานทันตกรรม สถาบันประสาทวิทยา กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข ตั้งแต่เดือนกันยายน 2553 ถึงเดือนมีนาคม 2554 จำนวน 63 คน แบ่งออกเป็น 2 กลุ่มโดยการสุ่ม กลุ่มควบคุม(ฝังรากเทียมแบบขั้นตอนเดียว) 32 คน กลุ่มทดลอง(ฝังรากเทียมแบบสองขั้นตอน) 31 คน โดยผู้ป่วยแต่ละคนจะได้รับการฝังรากเทียมฟันยิ้ม ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 3.7 มิลลิเมตร ยาว 13 มิลลิเมตร จำนวน 2 ตัวในบริเวณฟันเขี้ยวของขากรรไกรล่าง และติดตามผลในสัปดาห์ที่ 0,18, 22 และ 26 หลังการฝังรากเทียม พบว่ากลุ่มควบคุมมีอัตราการอยู่รอดของรากเทียมร้อยละ 98.44 กลุ่มทดลองร้อยละ 98.39 ในด้านของลักษณะเนื้อเยื่อรอบรากเทียม ระดับสันกระดูกรอบรากเทียม และเสถียรภาพของรากเทียมของทั้ง 2 กลุ่มไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(p&gt;0.05) จากผลการศึกษาสรุปได้ว่า ในการศึกษาระยะสั้น ผลการฝังรากเทียมแบบขั้นตอนเดียวและการฝังรากเทียมแบบสองขั้นตอนโดยใช้รากเทียมฟันยิ้ม เพื่อรองรับฟันเทียมคร่อมรากเทียมในขากรรไกรล่างไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และมีแนวโน้มที่จะใช้การฝังรากเทียมแบบขั้นตอนเดียวแทนการฝังรากเทียมแบบสองขั้นตอนให้กับผู้ป่วยในโครงการได้