cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1703
title: กระบวนการสื่อสารของชุมชนในการสืบทอดประเพณีผีปู่ย่า ตำบลวอแก้ว อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง

description: ศึกษาบทบาทหน้าที่ของประเพณีการเลี้ยงผีปู่ย่าจากอดีตถึงปัจจุบัน หลังจากที่มีการรื้อฟื้นว่ามีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรบ้าง (คงเดิม / หายไป / คลี่คลาย / หน้าที่ใหม่) และอะไรคือปัจจัยที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง และศึกษากระบวนการสื่อสารของชุมชนในการสืบทอดประเพณีผีปู่ย่า โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณค่า (Qualitative research) ด้วยการศึกษาและวิเคราะห์จากเอกสารที่เกี่ยวข้อง (Documentary research) การสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (Indepth interview) การสัมภาษณ์แบบไม่เป็นทางการ (Informal interview) และการสังเกตแบบมีส่วนร่วม (Participatory observation) ผลการวิจัยพบว่า 1. บทบาทหน้าที่ของประเพณีผีปู่ย่ามีทั้งหมด 15 ข้อ โดยแบ่งเป็นหน้าที่ที่ยังคงสืบเนื่องมา ได้แก่ หน้าที่การสืบทอดความเชื่อ หน้าที่สร้างภราดรภาพและความเป็นปึกแผ่น หน้าที่สร้างและสืบทอดอัตลักษณ์ตัวตน หน้าที่สร้างความอบอุ่น และความมั่นคงทางจิตใจ หน้าที่ให้ความบันเทิง หน้าที่ปลอบขวัญและคลายกังวล หน้าที่ในการสร้างความรู้สึกร่วม หน้าที่เป็นพื้นที่สาธารณะพบปะแลกเปลี่ยนประสบการณ์ หน้าที่เป็นสื่อกลางในการดูแลสุขภาพอนามัยของสมาชิก หน้าที่ที่คลี่คลาย ได้แก่ หน้าที่จัดระเบียบสังคม และหน้าที่การอบรมบ่มเพาะ หน้าที่ใหม่ ได้แก่ หน้าที่เป็นพื้นที่/ช่องทางในการสื่อสารการเมือง หน้าที่เป็นพื้นที่ในการเรียนรู้ระหว่างกลุ่มและระหว่างรุ่น และหน้าที่เป็นช่องทาง/ประตูไปสู่สื่อพื้นบ้านประเภทอื่น และไม่มีหน้าที่ที่หายไป ส่วนปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง ได้แก่ ด้านการศึกษาและโรงเรียน ด้านอาชีพ และด้านความเจริญก้าวหน้าของการคมนาคมและการติดต่อสื่อสาร 2. กระบวนการสื่อสารของชุมชนในการสืบทอดประเพณีผีปู่ย่า เป็นกระบวนการทำงานวัฒนธรรมเชิงรุกที่มองว่าผีปู่ย่าเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมชุมชน มีการมองวัฒนธรรมเป็นกระบวนการ เป็นการทำงานแบบเคารพสิทธิของเจ้าของวัฒนธรรม และการมองหน้าที่ผีปู่ย่าแบบมีพลวัต เป็นต้น โดยกระบวนการสื่อสารแบ่งเป็น 3 ช่วง ได้แก่ ช่วงอดีตก่อนมีการรื้อฟื้น มีเก๊าผีและกำลังผีทำหน้าที่หลักในการสื่อสาร ช่วงที่มีการรื้อฟื้นมีการสลับบทบาทระหว่างผู้ส่งสารและผู้รับสาร มีการนำสื่อสมัยใหม่มาใช้ร่วมกับพื้นบ้านแบบคาราวานกิจกรรม ช่วงการขยายผล เป็นการขยายกิจกรรมการผลิตซ้ำเพื่อการสืบทอด 3 ด้าน ได้แก่ การขยายกลุ่มคน การขยายกิจกรรม และการขยายวิธีการ
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1704
title: การปรับแปลงรูปแบบและเนื้อหารายการวิทยุกระจายเสียงผ่านวิทยุออนไลน์ ในเครือบริษัท คลิก เรดิโอ จำกัด

description: วิเคราะห์การปรับแปลงรูปแบบและเนื้อหารายการที่ถูกนำเสนอผ่านสื่อวิทยุกระจายเสียงและผ่านสื่อ online radio ในโฮมเพจ www.thisisclick.com และค้นหาปัจจัยที่มีผลต่อการปรับแปลงรูปแบบและเนื้อหารายการที่นำเสนอผ่านสื่อวิทยุกระจายเสียงและผ่านสื่อ online radio ในโฮมเพจ www.thisisclick.com โดยใช้การศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพ ระเบียบวิธีวิจัยที่ใช้คือ การสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-depth Interview) และการวิเคราะห์เนื้อหา (Textual analysis) โดยอาศัยแนวคิดเรื่องการปรับแปลง (transform) แนวคิดที่เกี่ยวกับธรรมชาติของสื่อวิทยุกระจายเสียงและสื่ออินเทอร์เน็ต แนวคิดเรื่องการผสานศักยภาพสื่อ แนวคิดเรื่องเทคโนโลยีเป็นตัวกำหนด แนวคิดเกี่ยวกับองค์ประกอบของการผลิตรายการวิทยุกระจายเสียง และรูปแบบรายการวิทยุกระจายเสียง และแนวคิดที่เกี่ยวกับรูปแบบและเนื้อหาของเว็บไซต์ มาเป็นกรอบความคิดเพื่อวิเคราะห์การปรับแปลงลักษณะรูปแบบและเนื้อหาของรายการวิทยุกระจายเสียง เมื่อนำเสนอผ่านสื่ออินเทอร์เน็ตในโฮมเพจ www.thisisclick.com ตลอดจนค้นหาปัจจัยที่มีผลต่อการปรับแปลงรูปแบบและเนื้อหารายการที่นำเสนอผ่านสื่อวิทยุกระจายเสียงและผ่านสื่อ online radio ทาง www.thisisclick.com ผลการศึกษาพบว่า การปรับแปลงเนื้อหา ซึ่งรวมถึง ภาษา ปริมาณ เพลง ข่าว กิจกรรม ประชาสัมพันธ์ และเกม ของรายการวิทยุกระจายเสียงในเครือบริษัท คลิค เรดิโอ จำกัด เมื่อนำเสนอผ่านสื่อ online radio ในโฮมเพจ www.thisisclick.com มีลักษณะดังนี้ คือ มีการใช้ภาษาที่เป็นทางการมากกว่า บรรจุปริมาณเนื้อหามากกว่า สามารถเพิ่มรายละเอียดต่างๆ เข้ามา เช่น รายละเอียดของศิลปิน อัลบั้มเพลง ชาร์ตเพลง กิจกรรมประชาสัมพันธ์ และกฎ กติกา ในการเล่นเกม ส่วนการการปรับแปลงรูปแบบ ซึ่งรวมถึงเทคนิคการนำเสนอ ลำดับขั้นการนำเสนอเนื้อหา ระยะเวลาในการออกอากาศ เวลาในการออกอากาศ และพื้นที่สื่อ ของรายการวิทยุกระจายเสียงในเครือบริษัท คลิค เรดิโอ จำกัด เมื่อนำเสนอผ่านสื่อ online radio ในโฮมเพจ www.thisisclick.com มีลักษณะดังนี้ คือ มีความหลากหลาย มีลูกเล่นมากกว่า มีการเพิ่มภาพกราฟิก ใช้เทคนิคตัวอักษรและภาพเคลื่อนไหว อีกทั้ง รายละเอียดข้อมูลต่างๆ ก็ง่ายต่อการเรียกดู ไม่มีเวลาและพื้นที่จำกัด ปัจจัยที่มีผลต่อการปรับแปลงรูปแบบและเนื้อหารายการที่นำเสนอผ่านสื่อวิทยุกระจายเสียงและผ่านสื่อ online radio ทาง www.thisisclick.com ได้แก่ ปัจจัยทางด้านธรรมชาติและศักยภาพของสื่ออินเทอร์เน็ต ปัจจัยทางด้านกลุ่มผู้ฟังเป้าหมาย และปัจจัยทางด้านการตลาด
DOI: 10.14457/tu.the.2014.646
title: การออกแบบและสร้างสถานีงานต้นแบบโดยใช้หลักการยศาสตร์: กรณีศึกษา

description: การศึกษาวิจัยนี้เพื่อออกแบบและสร้างสถานีประกอบอันเนื่องมาจากได้มีการนำสวิตช์ตัดตอนไฟฟ้าแรงสูงชนิดภายในเป็นสุญญากาศแบบ 3 ขั้ว มาทดแทนสวิตช์ตัดตอนไฟฟ้าแรงสูงชนิดภายในบรรจุก๊าชเอสเอฟซิกซ์แบบ 3 ขั้ว ที่เป็นผลิตภัณฑ์เดิม ทั้งนี้ถึงแม้ว่าหน้าที่และหลักการทำงานของผลิตภัณฑ์ทั้งสองชนิดจะเหมือนกัน แต่ลักษณะภายนอกค่อนข้างแตกต่างกัน ทำให้ต้องทำการศึกษาขั้นตอนการประกอบของผลิตภัณฑ์เดิมก่อน และใช้หลักการประเมินทางการยศาสตร์ด้วยวิธีการลูล่าเข้ามาช่วยในการประเมิน จากผลการศึกษาพบว่าการประกอบผลิตภัณฑ์เดิมประกอบด้วย 11 ขั้นตอน (11 สถานีงาน) ใช้ระยะทางการประกอบทั้งหมด 113 เมตร และผลคะแนนการประเมินความเสี่ยงทางการยศาสตร์การทำงานโดยวิธีการลูล่าเฉลี่ยเป็น 6.45 คะแนน ซึ่งเป็นระดับที่สูงมากจำเป็นต้องการปรับปรุงสถานีงานทันที ดังนั้น จึงได้ทำการออกแบบสถานนีงานใหม่โดยได้นำหลักการทางการยศาสตร์ หลักการออกแบบจิ๊กฟิกเจอร์ รวมไปถึงหลักการออกแบบสถานีงาน เพื่อปรับปรุงกระบวนการโดยออกแบบขั้นตอนการประกอบได้ 7 ขั้นตอนและรวมสถานีงานให้เป็นสถานีงานเดียวเพื่อลดระยะทางในการขนย้าย สถานีงานสามารถปรับระดับและหมุนรอบได้เพื่อให้สามารถปรับให้เข้ากับผู้ปฏิบัติงาน ผลคะแนนการประเมินความเสี่ยงทางการยศาสตร์การทำงานโดยวิธีการลูล่าเฉลี่ยเป็น 4.57 คะแนน ซึ่งลดลงเมื่อเทียบกับสถานีงานเดิม
DOI: 10.14457/tu.the.2014.647
title: การจัดการความรู้: กรณีศึกษาบริษัทผลิตกล้อง

description: งานวิจัยฉบับนี้เป็นการนำการจัดการความรู้มาประยุกต์ใช้ในการเพิ่มระดับความเข้าใจที่ได้รับจากคลังความรู้ โดยงานวิจัยได้ศึกษากับองค์กรกรณีศึกษาซึ่งเป็นผู้ผลิตกล้องที่เริ่มต้นระบบ SAP (System Application and Product in Data Processing ) แทนระบบเดิม งานวิจัยเริ่มจากการใช้แบบสอบถามเพื่อระบุประเด็นในการพัฒนาเรื่องการใช้งานระบบ SAP ด้วยการจัดการความรู้ ซึ่งผลการวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่าปัจจุบันองค์กรยังไม่มีความเข้าใจต่อการใช้งาน SAP ไม่มีการรวบรวมความรู้ สำหรับใช้ร่วมกัน ไม่มีการเผยแพร่ แบ่งปันความรู้ที่ได้จัดทำขึ้นให้แก่ส่วนอื่น รวมทั้งยังไม่มีกระบวนการเข้าถึงเนื้อหาที่สะดวก รวดเร็ว อีกทั้งองค์กรยังไม่มีคลังความรู้จากระบบสารสนเทศในองค์กร ผู้วิจัยจึงได้ออกแบบคลังความรู้ผ่านระบบอินทราเน็ตเป็นเครื่องมือที่ช่วยรวบรวมและสนับสนุนการเข้าถึงความรู้ และแบ่งปันความรู้ผ่านกระดานสนทนาเพื่อให้ผู้ใช้งานเข้าไปแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน รวมทั้งการจัดกิจกรรมระบบพี่เลี้ยง และการทบทวนหลังปฏิบัติงาน เพื่อกระตุ้นการเรียนรู้ระหว่างกัน ผลจากการนำการจัดการความรู้ดังกล่าวไปประยุกต์ใช้ในองค์กรกรณีศึกษาพบว่าผู้ปฏิบัติงานมีความเข้าใจต่อการใช้งาน SAP ร้อยละ 92-96 อยู่ในระดับดี และความพึงพอใจของผู้ที่เกี่ยวข้องกับการนำระบบการจัดการความรู้มาประยุกต์ใช้ ร้อยละ 82.7-90.7 อยู่ในระดับดีมาก
DOI: 10.14457/tu.the.2014.648
title: การศึกษาปัจจัยและค่าที่เหมาะสมเพื่อลดปริมาณฝุ่น: กรณีศึกษาของกระบวนการล้างลำตัวเลเซอร์เฮดด้วยเครื่องล้างอัลตร้าโซนิค

description: การศึกษาค้นคว้าอิสระนี้นำเสนอการลดของเสียในกระบวนการผลิตก๊าซเลเซอร์ วัตถุประสงค์ของการวิจัย คือ เพื่อลดปริมาณฝุ่นของกระบวนการล้างลำตัวเลเซอร์เฮดด้วยเครื่องล้างอัลตร้าโซนิค วิธีการวิจัยเริ่มจากการรวบรวมข้อมูลการเกิดของเสียในการผลิตก๊าซเลเซอร์ซึ่งปัญหาที่มากที่สุดคือการเกิดรอยไหม้ที่กระจกสะท้อนและเลนส์ (Burn Optic) ซึ่งเกิดจากฝุ่นที่ตกค้างหลังกระบวนการล้างลำตัวเลเซอร์เฮด (เฮ้าส์ซิ่ง) จากนั้นทำการออกแบบการทดลองโดยใช้วิธีการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ แล้วทำการกรองปัจจัยที่คาดว่ามีผลกระทบต่อปริมาณฝุ่นของเครื่องล้างอัลตร้าโซนิค ปัจจัยที่พิจารณา ได้แก่ กำลังในการสั่น เวลาในการล้าง อุณหภูมิของการล้างและอัตราการไหลเวียนของน้ำ วัดค่าปริมาณฝุ่นโดยใช้ค่า LPC (Liquid particle Counter) เป็นตัวตอบสนอง ผลการศึกษาพบว่าปัจจัยที่มีผลต่อปริมาณฝุ่นหลังกระบวนการล้าง คือ กำลังในการสั่น เวลาในการล้าง และอุณหภูมิของการล้าง จากนั้นทำการหาผลของปัจจัยที่มีอิทธิพลหลักและอิทธิพลร่วม รวมทั้งระดับที่เหมาะสมที่ทำให้ผลตอบสนองมีค่าต่ำสุดโดยการทดลองแบบฟูลแฟกทอเรียลชนิดสองระดับ ผลการวิจัยพบว่าระดับปัจจัยที่มีผลให้ปริมาณฝุ่นน้อยที่สุดคือกำลังในการสั่น 80% อุณหภูมิของการล้าง 95°C และระยะเวลาในการล้าง 9 นาที โดยสามารถให้ค่าปริมาณฝุ่นลดลง 32.83%
DOI: 10.14457/tu.the.2014.649
title: การออกแบบและปรับปรุงระบบขับเคลื่อนรถปั่นพลังงานมนุษย์

description: บทความนี้นาเสนอการออกแบบ และจาลองการทดสอบ เพื่อปรับปรุงระบบขับเคลื่อนของรถปั่นพลังงานมนุษย์ให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น การวิจัยเริ่มจากการศึกษารูปแบบและข้อจากัดของระบบส่งกาลังแบบเดิมซึ่งได้พบข้อจากัด คือความเร็วรอบของเพลาขับในขณะที่ปั่นยังมีความเร็วรอบที่ต่า ส่งผลให้ความเร็วของรถสามารถทาได้เพียง 10.3 กิโลเมตรต่อชั่วโมงในขณะที่ใช้ความเร็วในการปั่นเท่ากับ 60 รอบต่อนาที และเป็นการออกแรงโดยตรงเพื่อใช้ในการปั่นรถให้เคลื่อนที่ การออกแบบระบบการขับเคลื่อนแบบใหม่ ใช้หลักการของชุดเฟืองแพลนเนตตารี่ ซึ่งช่วยให้สามารถลดแรงในการปั่นได้ และยังสามารถเพิ่มความเร็วของเพลาปั่นให้มีความเร็วรอบสูงขึ้นในขณะที่ใช้ความเร็วในการปั่นเท่าเดิมคือ 60 รอบต่อนาที หลังจากที่ได้ออกแบบและจาลองการทางานของระบบขับเคลื่อนแบบใหม่โดยใช้หลักการของชุดเฟืองแพลนเนตตารี่แล้ว ก็พบว่าระบบขับเคลื่อนแบบใหม่นี้สามารถเพิ่มความเร็วของรถได้จาก 10.3 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไปเป็น 37.6 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ในขณะที่ยังใช้ความเร็วรอบในการปั่นเท่าเดิม
DOI: 10.14457/tu.the.2014.650
title: การปรับปรุงกระบวนการตัดแผ่นเวเฟอร์ด้วยเลเซอร์

description: งานวิจัยนี้ได้นาเสนอวิธีการปรับปรุงกระบวนการตัดแผ่นเวเฟอร์ด้วยเลเซอร์ เพื่อลดการสูญเสียตัวดาย (Die) จากการกระบวนการตัดแผ่นเวเฟอร์ด้วยเลเซอร์เป็นจานวนมาก ซึ่งพบว่ามีข้อบกพร่องการไม่แยกกันของตัวดายนั้นเป็นอันดับหนึ่งของปัญหาทั้งหมด โดยนาเทคนิคการออกแบบการทดลองทางสถิติเข้ามาช่วยในการวิเคราะห์เพื่อปรับปรุงกระบวนการ การศึกษาเริ่มจากหาปัจจัยที่มีผลการกระบวนการตัดแผ่นเวเฟอร์ด้วยเลเซอร์ โดยใช้การออกแบบการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ และใช้การออกแบบการทดลองเชิงแฟกทอเรียลเพื่อยืนยันผลการการทดลองอีกครั้ง แล้วจึงนาทฤษฎีทั้งสองมาประยุกต์ใช้เพื่อค้นหาระดับที่มีผลต่อกระบวนการตัดแผ่นเวเฟอร์ด้วยเลเซอร์ จากขั้นตอนแรกนั้น การออกแบบการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์และการออกแบบการทดลองแบบเชิงแฟคทอเรียล 2k ได้ถูกนามาประยุกต์เพื่อศึกษาอิทธิพลของปัจจัยทั้ง 3 ปัจจัย ที่มีผลต่อค่าตอบสนอง ทาให้ทราบว่ามีปัจจัย 2 ปัจจัย ที่มีผลอิทธิพลต่อค่าตอบสนอง คือ ความหนาของแผ่นเวเฟอร์ และค่าความต้านทานของแผ่นเวเฟอร์ ซึ่งจากการทดลองพบว่า ยิ่งค่าระดับต่าๆ ทาให้ได้ค่าบกพร่องการไม่แยกกันของตัวดายมีค่าน้อยลงไปเรื่อย จากนั้นทาการหาระดับปัจจัยที่เหมาะสมด้วยวิธีการปีนลงด้วยทางชันที่สุด ซึ่งพบว่าทาให้มีค่าเฉลี่ยการไม่แยกกันของตัวดายลดลงเหลือ 0.323% ซึ่งต่ากว่าค่าที่ลูกค้ากาหนด ที่ 1%
DOI: 10.14457/tu.the.2014.651
title: การลดของเสียในกระบวนการเจาะของอุตสาหกรรมการผลิตพีซีบี

description: งานวิจัยนี้ เป็นการศึกษาการลดปริมาณของเสียในกระบวนการเจาะของอุตสาหกรรมการผลิตแผ่นวงจรอิเล็กทรอนิกส์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อลดเปอร์เซ็นต์ของเสีย ด้วยการประยุกต์ใช้ขั้นตอน DMAIC แนวทางการดำเนินงานเริ่มจากการวัดและกำหนดปัญหาซึ่งพบว่าของเสียที่เกิดขึ้นกับงาน คือ ของเสียหลักที่เกิดขึ้นในกระบวนการ ซึ่งมีปริมาณของเสียที่เป็นรอยขีดข่วน 0.57% เจาะไม่สมบูรณ์ 0.30% และตำแหน่งรูไม่ถูกต้อง 0.09% ซึ่งปัจจัยที่ทำให้เกิดของเสียหลังผ่านขั้นตอนการวิเคราะห์ด้วยแผนภูมิก้างปลา พบว่าการหยิบจับเคลื่อนย้ายงานของพนักงานคือต้นเหตุของปัญหารอยขีดข่วน ดอกหัก คือต้นเหตุของปัญหาเจาะไม่สมบูรณ์ และการเจาะรูร้อยพินไม่ตรง คือต้นเหตุของปัญหาตำแหน่งรูไม่ถูกต้อง จากนั้นทำการปรับปรุงกระบวนการโดยการอบรมให้ความรู้กับพนักงาน การเปลี่ยนดอกที่มีการลับคมน้อยครั้งกว่า การปรับความเร็วรอบและอัตราป้อนในการเจาะ ตรวจสอบการร้อยพิน ผลหลังปรับปรุงกระบวนการพบว่ารอยขีดข่วนลดลงเหลือ 0.20% (ลดลง 64.91%) เจาะไม่สมบูรณ์เหลือ 0.06% (ลดลง 80%) และตำแหน่งรูไม่ถูกต้องลดลงเหลือ 0.05% (ลดลง 44.44%) สรุปได้ว่าการปรับปรุงกระบวนการนั้นทำให้ของเสียทุกชนิดลดลงมากกว่า 20%
DOI: 10.14457/tu.the.2014.652
title: การพัฒนาระบบเพื่อช่วยในการซ่อมบำรุง: กรณีศึกษาธุรกิจวาล์วควบคุม

description: วาล์วควบคุมเป็นอุปกรณ์ที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมปิโตรเคมี วาล์วควบคุมอันหนึ่งประกอบด้วยชิ้นส่วนหลากหลายชนิดซึ่งชิ้นส่วนแต่ละชนิดต้องการการซ่อมบำรุงที่แตกต่างกัน และสภาพแวดล้อมการทำงานที่แตกต่างกันก็ต้องการการซ่อมบำรุงที่แตกต่างกันด้วย งานวิจัยนี้จึงมีจุดมุ่งหมายที่จะพัฒนาระบบการจัดการซ่อมบำรุงด้วยโปรแกรม PHP ซึ่งระบบที่จัดทำขึ้นจะสามารถสร้างระบบการซ่อมบำรุงที่เหมาะสมสำหรับชิ้นส่วนแต่ละชิ้นส่วน ของแต่ละวาล์วควบคุมและของแต่ละลูกค้า นอกจากนั้นระบบที่ได้จัดทำขึ้นนี้ ยังช่วยในการจัดการด้านความพร้อมของชิ้นส่วน และเครื่องมือที่ต้องใช้ หลักจากที่ได้ใช้ระบบที่ได้จัดทำขึ้น พบว่าระบบนี้สามารถช่วยในการวางแผนซ่อมบำรุงรายปี และแผนกซ่อมบำรุงสามารถลดต้นทุนคงคลังของชิ้นส่วนอะไหล่ลงได้ถึง 30.28เปอร์เซนต์ ส่งผลให้ลูกค้ามีความพึงพอใจมากยิ่งขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1705
title: บทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาเมืองน่าอยู่ : กรณีศึกษาเขตเทศบาลนครเชียงราย

description: ศึกษาบทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชน ในการพัฒนาเมืองน่าอยู่ของเขตเทศบาลนครเชียงราย ผ่านโครงการพัฒนาชุมชนแออัดเป็นชุมชนเข้มแข็งแบบยั่งยืนเชิงบูรณาการ (Heart land) ใน 3 ชุมชนนำร่อง คือ ชุมชนราชเดชดำรง ชุมชนดอยทอง และชุมชนวัดพระแก้ว โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ ดำเนินการเก็บข้อมูลโดยการศึกษาจากเอกสาร การสัมภาษณ์เจาะลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ และจากการตอบแบบสอบถามของชาวบ้านร่วมด้วย ผลการศึกษาพบว่า เทศบาลนครเชียงรายในฐานะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ได้เข้าไปดำเนินการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชน โดยให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมตั้งแต่เริ่มต้นโครงการ ด้วยการค้นหาสาเหตุและวิเคราะห์ปัญหาร่วมกันภายในชุมชนจนนำไปสู่การสร้างกิจกรรม และผลักดันให้ประชาชนเข้าไปมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาทุกขั้นตอนของการดำเนินงาน ใช้ทุนทางสังคมเป็นตัวเชื่อมประสานให้คนในชุมชนเข้ามาร่วมกิจกรรม เช่น กลุ่มแกนนำ ความสัมพันธ์ของคนในชุมชน และวัด เป็นตัวกระตุ้นให้เกิดการมีส่วนร่วม รวมทั้งเทศบาลและหน่วยงานที่เข้าร่วมดำเนินงานในเชิงรุก ร่วมทำกิจกรรมกับชุมชนในฐานะของการเป็นพี่เลี้ยงที่เข้าไปมีบทบาทต่างๆ ทั้งการเป็นผู้นำ ผู้ประสาน ผู้สนับสนุน ผู้ให้ความรู้ ผู้ให้คำปรึกษาแนะนำ และเป็นผู้ตาม และให้องค์กรหรือหน่วยงานต่างๆ เข้ามามีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาเชิงบูรณาการร่วมกัน และจากการศึกษาการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาเมืองน่าอยู่ พบว่า ประชาชนได้เข้ามามีส่วนร่วมในโครงการถึง 76.67% โดยได้เข้าไปมีส่วนร่วมในการดำเนินงานในระดับที่มาก และมีส่วนร่วมในการรับผลประโยชน์ในระดับปานกลาง ส่วนการเข้ามามีส่วนร่วมในการคิด การตัดสินใจและวางแผน และการติดตามและประเมินผลของประชาชนยังอยู่ในระดับที่น้อย จากการดำเนินงานดังกล่าว ทำให้โครงการประสบความสำเร็จ สามารถแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นภายในชุมชนได้ดี สภาพแวดล้อมในชุมชนเปลี่ยนแปลงมีความสะอาดและมีความเป็นระเบียบเรียบร้อยมากขึ้น เกิดความน่าอยู่ และชาวบ้านมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมากขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1706
title: การวิเคราะห์นโยบายด้านการศึกษาในมณฑลปัตตานี ระหว่าง พ.ศ. 2449-2468

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1)วิเคราะห์นโยบายด้านการศึกษาในมณฑลปัตตานี ระหว่าง พ.ศ.2449-2468 และ 2) วิเคราะห์แนวคิดของคณะเสนาบดีด้านการศึกษาในมณฑลปัตตานีระหว่าง พ.ศ.2449-2468 การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิเคราะห์นโยบายด้านการศึกษาในมณฑลปัตตานี และวิเคราะห์แนวคิดของคณะเสนาบดีด้านการศึกษาในมณฑลปัตตานีระหว่างปี พ.ศ. 2449-2468 ที่ปรากฏในหลักฐานชั้นต้น โดยผู้วิจัยเลือกใช้ระเบียบวิจัยทางประวัติศาสตร์ ซึ่งเป็นการวิจัยจากเอกสารทั้งเอกสารปฐมภูมิและเอกสารทุติยภูมิ ผลการวิจัยพบว่า นโยบายที่สำคัญด้านการศึกษาในมณฑลปัตตานีคือ การจัดการศึกษาเบื้องต้นทั่วทั้งมณฑล โดยเน้นให้ราษฎรพูด อ่านและเขียนภาษาไทยได้ เนื่องจากราษฎรส่วนใหญ่ในมณฑลปัตตานีนับถือศาสนาอิสลาม และใช้ภาษามลายูในชีวิตประจำวัน แต่โรงเรียนที่รัฐจัดขึ้นในระยะแรกอยู่ในวัดทั้งสิ้น ทำให้บิดามารดาชาวมุสลิมไม่นิยมส่งบุตรหลานเข้าเรียนในโรงเรียนเหล่านั้น รัฐบาลจึงมีแนวคิดให้แทรกการสอนภาษาไทยในสุเหร่าและมัสยิด แต่ไม่ได้ผลเท่าที่ควร ต่อมารัฐบาลได้จัดตั้งโรงเรียนเพิ่มมากขึ้น และดำเนินการด้วยวิธีการต่างๆ เพื่อให้ราษฎรส่วนใหญ่ในมณฑลปัตตานียินยอมส่งบุตรหลานของตนเข้าเรียนภาษาไทย ในโรงเรียนที่รัฐบาลจัดตั้งขึ้น ในปีพ.ศ. 2464 เมื่อมีการประกาศใช้พระราชบัญญัติประถมศึกษา 2464 ขึ้น ทำให้สามารถเกณฑ์เด็กให้เข้าเรียนในโรงเรียนได้มากขึ้น แต่พ่อแม่ผู้ปกครองชาวมุสลิมพยายามหลีกเลี่ยงด้วยวิธีการต่างๆ เพื่อไม่ให้ลูกหลานได้เข้าเรียนภาษาไทย ความพยายามที่จะจัดการศึกษาในมณฑลปัตตานีช่วงหลังปี พ.ศ.2465 เป็นต้นมา ประสบความสำเร็จเป็นที่พอใจของราษฎรส่วนใหญ่ในมณฑลปัตตานี เนื่องจากการประชุมของคณะเสนาบดีเกี่ยวกับการศึกษา ที่ร่วมกันเสนอแนวทางอันเหมาะสมสำหรับการจัดการศึกษาในมณฑลปัตตานี โดยเฉพาะเมื่อประกาศใช้หลักรัฐศาสโนบาย ในปีพ.ศ. 2466 ตามมติของคณะเสนาบดี โดยการนำของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธ์ กรมหลวงนครสวรรค์วรพินิต และเหล่าเสนาบดี มีสาระสำคัญคือให้ยกเลิกสิ่งที่ขัดต่อหลักศาสนาหรือประเพณีทุกอย่าง และส่งเสริมสิ่งที่ทำให้ราษฎรเห็นว่า รัฐบาลอุดหนุนศาสนาอิสลาม และต้องสอนทั้งภาษามลายูและภาษาไทยด้วย ส่งผลให้ราษฎรในมณฑลปัตตานีพอใจ เพราะสามารถจัดการศึกษาในมณฑลปัตตานีให้สอดคล้องกับศาสนา ประเพณี วัฒนธรรมท้องถิ่นได้เป็นอย่างดี สถานศึกษาในขณะนั้น จึงเป็นเสมือนสถานที่สมานความสามัคคีระหว่างชนในชาติด้วย บทเรียนที่สำคัญในการจัดการศึกษาในมณฑลปัตตานีตลอดระยะเวลา 20 ปี นับตั้งแต่ พ.ศ. 2449-2468 นั้นพบว่า นโยบายด้านการศึกษาในพื้นที่ที่มีความแตกต่างทางด้านสังคม เช่นในมณฑลปัตตานีนั้น ต้องเน้นความเป็นเอกภาพท่ามกลางความหลากหลาย และคำนึงถึงความแตกต่างทั้งในด้านภาษา ศาสนา และวัฒนธรรม ทั้งนี้การจัดให้มีการเรียนการสอนภาษาไทยควบคู่กับภาษามลายูเป็นวิธีการหนึ่งที่เป็นที่พอใจของราษฎร รวมทั้งคำนึงถึงอัตลักษณ์ของคนในสังคมนั้นด้วย นอกจากนี้การสร้างสำนึกในความเป็นพลเมืองของชาติ สร้างความรู้สึกร่วมในการเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน สร้างค่านิยมของการมีส่วนร่วม ย่อมส่งผลให้การจัดการศึกษาบรรลุตามเป้าหมาย และนำไปสู่ความสันติอย่างแท้จริง
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1707
title: ความรักในทฤษฎีวรรณคดีสันสกฤต

description: ศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับความรักในทฤษฎีวรรณคดีสันสกฤต รวมทั้งศึกษาความเหมือนและความต่างของความรักในทฤษฎีวรรณคดีสันสกฤตกับความรักในวรรณคดีสันสกฤต โดยศึกษาข้อมูลเรื่องทฤษฎีความรักจากวรรณคดีสันสกฤตประเภทตำรา 3 เล่มคือ นาฏยศาสตร์ ทศรูปกะ และสาหิตยทรรปณะ และศึกษาเรื่องความรักในวรรณคดีสันสกฤตประเภทขัณฑกาพย์ 3 เรื่องคือ อมรุศตกะของกวีอมรุ ศฤคารศตกะของภรรตฤหริ และเจารปัญจาศิกาของพิลหณะ นาฏยศาสตร์กล่าวถึงความรักระหว่างชายหญิงว่าเป็นศฤงคารรสซึ่งเป็นหนึ่งในรสทั้งแปด การเกิดขึ้นของรสเกี่ยวข้องกับภาวะต่างๆหลายขั้นตอนคือ สถายิภาวะ (ความรู้สึกถาวรและดำรงอยู่นาน) อนุภาวะ (ผลของความรู้สึกที่มีมาก่อน) สาตตวิกภาวะ (ความรู้สึกที่แท้จริง ซึ่งทำให้มีการแสดงออกโดยทันทีและโดยไม่ตั้งใจ) และวยภิจาริภาวะ (ความรู้สึกที่เกิดขึ้นและหายไปในระยะที่ไม่แน่นอน) ทฤษฎีรสในนาฏยศาสตร์นี้ได้รับการยอมรับจากนักคิดชาวอินเดียในสมัยต่อมา และกลายเป็นทฤษฎีหนึ่งในทศรูปกะและสาหิตยทรรปณะ โดยมีการเปลี่ยนแปลงน้อยมาก ความรักหรือศฤงคารรส แบ่งเป็น 2 ประเภทคือ สัมโภคะ (ความรักที่สมหวัง) และวิประลัมภะ (ความรักที่ต้องพลัดพรากจากกัน) โดยทศรูปกะได้เพิ่มเติมไว้อีกหนึ่งประเภทคือ อโยคะ ซึ่งแทบจะไม่มีอะไรแตกต่างกับวิประลัมภะเลย ในส่วนของขัณฑกาพย์ทั้ง 3 เรื่องที่อ้างมา เป็นบทลำนำที่เขียนขึ้นด้วยภาษาสันสกฤต ประดับด้วยอลังการต่างๆ และตามรอยทฤษฎีของนาฏยศาสตร์ ขัณฑกาพย์ทั้ง 3 เรื่องนี้เป็นคำประพันธ์ที่บรรยายความรู้สึกได้อย่างลึกซึ้ง โดยเฉพาะเมื่อคู่รักต้องพลัดพรากจากกัน ส่วนเจารปัญจาศิกาก็แสดงให้เห็นถึงความทรงจำและความคิดถึงกัน ซึ่งเป็นอนุภาวะตลอดทั้งเรื่อง
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1708
title: การบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับการคุ้มครองแรงงานเด็ก : ศึกษากรณีการใช้แรงงานเด็ก ในสถานประกอบกิจการประเภทร้านอาหาร และสถานบริการน้ำมันในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร

description: ศึกษาการบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับการคุ้มครองแรงงานเด็กในประเทศไทยและต่างประเทศ โดยศึกษาเฉพาะกรณีการใช้แรงงานเด็กในสถานประกอบกิจการประเภทร้านอาหารและสถานบริการนํ้ามัน ในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานครรวมถึงการศึกษาถึงสภาพปัญหา ทัศนคติของลูกจ้างนายจ้างและพนักงานตรวจแรงงาน โดยแยกหัวข้อตามลักษณะของการคุ้มครองการใช้แรงงานเด็ก เช่น กำหนดอายุขั้นตํ่า ลักษณะของงานที่ทํา กำหนดเวลาทำงานและเวลาพักวันหยุดวันลาค่าตอบแทนการทำงาน สวัสดิการ เป็นต้น ทั้งนี้เพื่อให้เห็นถึงข้อดี ข้อเสียและข้อแตกต่าง ที่ควรนำมาเป็นแนวทางในการปรับปรุงกฎหมายคุ้มครองแรงงานเด็ก ให้สามารถบังคับบังคับใช้กฎหมายคุ้มครองแรงงานเด็กได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น จากการศึกษาพบว่า การบังคับใช้กฎหมายคุ้มครองแรงงานเด็กตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานเด็ก พ.ศ. 2541 ยังไม่สามรถบังคับใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ เนื่องจากลูกจ้าง นายจ้าง บางส่วนยังไม่ทราบถึงกฎหมายคุ้มครองแรงงาน และยังไม่มีบทบัญญัติบางประการเช่นเรื่องสวัสดิการ เป็นต้น นอกจากนี้ในส่วนมาตรการการตรวจแรงงานและบทกำหนดโทษยังมีอัตราโทษที่ต่ำไป ไม่มีความร้ายแรงถึงขั้นที่จะทำให้นายจ้างเกิดความเกรงกลัวต่อกฎหมาย โดยเฉพาะมาตรการการลงโทษนายจ้างที่ฝ่าฝืนการใช้แรงงานเด็ก ก็มีสภาพบังคับใช้ที่ไม่แน่นอน เพราะนายจ้างที่กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 อาจไม่ถูกดำเนินคดีหากปฏิบัติตามคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานภายในระยะเวลาที่กำหนด ดังนั้นผู้เขียนจึงเสนอให้มีการแก้ไขพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานเกี่ยวกับการใช้แรงงานเด็ก เช่น กำหนดเรื่องสวัสดิการสำหรับลูกจ้างเด็กไว้เป็นพิเศษ การกำหนดอัตรโทษให้สูงขึ้น และเพิ่มมาตรการการลงโทษในลักษณะพักใบอนุญาตประกอบกิจการ หรือสั่งปิดสถานประกอบกิจการเพื่อให้นายจ้างเกิดความเกรงกลัว ซึ่งจะส่งผลให้สภาพการบังคับใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 โดยเฉพาะในหมวด 4 การใช้แรงงานเด็กเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ ทั้งนี้เพื่อให้เกิดการคุ้มครองการใช้แรงงานเด็กอย่างจริงจัง และสอดคล้องกับสภาพความเป็นจริงของประเทศไทยในปัจจุบัน
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1709
title: ปัญหากระบวนการสรรหาผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน

description: บุคคลที่ดำรงตำแหน่งในองค์กรตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด นับว่ามีความสำคัญยิ่ง เนื่องจากรัฐธรรมนูญคาดหวังว่า บุคคลเหล่านั้นจะเป็นตัวจักรที่สำคัญในการขับเคลื่อนบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ ให้บรรลุวัตถุประสงค์ตามเจตนารมณ์ที่ได้ยกร่างรัฐธรรมนูญไว้ ดังนั้น ในการเข้าสู่ตำแหน่ง จึงต้องมีการกำหนดคุณสมบัติ ลักษณะต้องห้าม มีการสรรหา การเลือก และการให้ความเห็นชอบถูกต้องตามกระบวนการตามที่กฎหมายกำหนด ทั้งยังต้องมีความมั่นคงในการดำรงตำแหน่ง ที่จะเป็นหลักประกันให้ผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งมีความเป็นอิสระ และเป็นกลางในการปฏิบัติหน้าที่ และอยู่ปฏิบัติหน้าที่ไปจนกว่าจะพ้นจากตำแหน่งตามวาระ หรือมีเหตุให้พ้นจากตำแหน่งตามที่กฎหมายกำหนดไว้อย่างชัดแจ้ง ผลการศึกษาพบว่า ในกระบวนการสรรหาและการเลือกผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดินกฎหมาย กำหนดให้เป็นอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน โดยให้วุฒิสภาเป็นผู้ให้ความเห็นชอบ ผู้ที่ได้รับคะแนนเสียงสูงสุดและมีคะแนนไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของคณะกรรมการทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ ตามที่คณะกรรมการสรรหาเสนอรายชื่อ เมื่อวุฒิสภาได้ให้ความเห็นชอบและได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งแล้ว ถือว่าผู้ดำรงตำแหน่งนั้นได้รับการแต่งตั้งโดยสมบูรณ์ คำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญที่วินิจฉัยว่า กระบวนการสรรหาผู้ดำรงตำแหน่งเป็นไปโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่มีผลผูกพันให้ผู้ดำรงตำแหน่งนั้นพ้นจากตำแหน่งไปโดยผลของคำวินิจฉัย เนื่องด้วยรัฐธรรมนูญไม่ได้ให้อำนาจศาลรัฐธรรมนูญ ในการวินิจฉัยถึงสถานภาพของผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดินไว้โดยตรง แต่มีผลผูกพันให้องค์กรที่เกี่ยวข้องต้องดำเนินกระบวนการสรรหา การเลือกและการให้ความเห็นชอบบุคคลใหม่ และเมื่อมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งแล้วจึงจะมีผลให้ผู้ดำรงตำแหน่งคนเดิมพ้นจากตำแหน่งไปโดยอัตโนมัติ ทั้งนี้ เป็นไปตามหลักความมั่นคงในตำแหน่ง และหลักการคุ้มครองความเชื่อมั่นในความคงอยู่ของคำสั่งทางปกครอง จากผลการศึกษาข้างต้น ผู้จัดทำวิทยานิพนธ์ จึงสรุปเป็นข้อเสนอแนะว่า เห็นควรแก้ไขปรับปรุงบทบัญญัติของกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการสรรหา การเลือก และการให้ความเห็นชอบ เพื่อมิให้เกิดความเข้าใจสับสนในการใช้อำนาจหน้าที่ขององค์กรที่เกี่ยวข้อง ทั้งควรบัญญัติหลักเกณฑ์คำว่า องค์กรตามรัฐธรรมนูญและปัญหาเกี่ยวกับอำนาจหน้าที่ขององค์กรตามรัฐธรรมนูญให้ชัดเจน และบัญญัติข้อสังเกตเกี่ยวกับแนวทางหรือวิธีการดำเนินการให้เป็นไปตามคำวินิจฉัย ไว้ในคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญด้วย