cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2014.599
title: ความคาดหวังของนักท่องเที่ยวนานาชาติที่มีต่อการบริการของสำนักแก้ไขปัญหาการหลอกลวงและช่วยเหลือนักท่องเที่ยว กระทรวงท่องเที่ยวและกีฬา

description: การวิจัยเรื่องความคาดหวังของนักท่องเที่ยวนานาชาติที่มีต่อการบริการของสำนักแก้ไขปัญหาการหลอกลวงและช่วยเหลือนักท่องเที่ยว กระทรวงท่องเที่ยวและกีฬา มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความคาดหวังของนักท่องเที่ยวนานาชาติในการบริการของสำนักแก้ไขปัญหาการหลอกลวงและช่วยเหลือนักท่องเที่ยว กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือนักท่องเที่ยวนานาชาติที่ทราบเกี่ยวกับสำนักแก้ไขปัญหาการหลอกลวงและช่วยเหลือนักท่องเที่ยว กระทรวงท่องเที่ยวและกีฬา จำนวน 400 คน ที่ได้จากการเลือกตัวอย่างแบบเจาะจง โดยเลือกเก็บเฉพาะที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ท่าอากาศยานดอนเมือง และบริเวณสำนักแก้ไขปัญหาการหลอกลวงและช่วยเหลือนักท่องเที่ยว ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือและนำผลที่ได้มาวิเคราะห์ด้วยการแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ในการทดสอบสมมติฐาน ใช้สถิติทดสอบหาความแตกต่างค่าที t-test สถิติทดสอบความแปรปรวนทางเดียว One-Way ANOVA กรณีพบความแตกต่างเป็นรายกลุ่ม ใช้การวิเคราะห์ความแตกต่างเป็นรายคู่ด้วยวิธีของเชฟเฟ (Scheffe ’s Method) ผลการวิจัย พบว่านักท่องเที่ยวนานาชาติมีความคาดหวังในการบริการโดยรวม อยู่ในระดับความคาดหวังมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่ามีความคาดหวังมากที่สุดทุกด้านเช่นกัน ได้แก่ ด้านความสะดวก ด้านการติดต่อสื่อสาร ด้านกระบวนการ ด้านคุณค่าที่ผู้รับบริการได้รับ ด้านการตอบสนองความต้องการ และด้านผู้ให้บริการ ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า เพศและอายุของนักท่องเที่ยวนานาชาติที่แตกต่างกัน ไม่มีผลต่อความคาดหวังในบริการของสำนักแก้ไขปัญหาการหลอกลวงและช่วยเหลือนักท่องเที่ยว รายได้เฉลี่ยต่อเดือนของนักท่องเที่ยวนานาชาติที่แตกต่างกันมีผลต่อความคาดหวังในบริการของสำนักแก้ไขปัญหาการหลอกลวงและช่วยเหลือนักท่องเที่ยวในด้านความสะดวก ด้านตอบสนองความต้องการ และด้านการติดต่อสื่อสารแตกต่างกันอย่างมีระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 ตามลำดับ สรุปผลการวิจัย นักท่องเที่ยวนานาชาติมีความคาดหวังในการบริการของสำนักแก้ไขปัญหาการหลอกลวงและช่วยเหลือนักท่องเที่ยว กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา มากที่สุดทุกด้าน เมื่อเปรียบเทียบระดับความคาดหวังกับเพศและอายุ พบว่าไม่แตกต่างกัน แต่เมื่อเปรียบเทียบระดับความคาดหวังกับรายได้เฉลี่ยพบว่าแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2014.600
title: ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บัตรเครดิตกับธุรกิจการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวไทยในกรุงเทพมหานคร

description: วัตถุประสงค์ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการเลือกใช้บัตรเครดิตในการซื้อสินค้าและบริการทางด้านการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวไทย และปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บัตรเครดิตในธุรกิจการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวไทยในกรุงเทพมหานคร วิธีดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่าง คือ นักท่องเที่ยวชาวไทยที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานครจำนวน 400 คน โดยนักท่องเที่ยวต้องเป็นผู้มีบัตรเครดิตมากกว่า 1 ใบ และเคยมีประสบการณ์ในการใช้บัตรเครดิตในการซื้อสินค้าและบริการทางการท่องเที่ยวใน 3 ธุรกิจที่ผู้วิจัยทำการศึกษาอย่างน้อยหนึ่งธุรกิจ ได้แก่ ธุรกิจที่พัก ธุรกิจคมนาคมขนส่ง และธุรกิจนำเที่ยวและบริการการท่องเที่ยว ใช้แบบสอบถาม ตรวจสอบความตรงของเนื้อหาได้ค่าเท่ากับ 0.94 และนำแบบสอบถามไปทดลองใช้ (Try out) กับกลุ่มตัวอย่างจำนวน 30 คน เพื่อตรวจสอบความเที่ยง (Reliability) ของแบบสอบถาม โดยหาค่าสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาคได้ 0.82 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการแจกแจงความถี่ หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์สถิติเชิงอนุมาน(Inferential Statistics Analysis) ใช้สถิติทดสอบสมมติฐานคือสมการถดถอยเชิงเส้นพหุคูณ (Multiple Linear Regression) โดยตั้งระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.01 ผลการวิจัย พบว่า นักท่องเที่ยวชาวไทยที่อาศัยในกรุงเทพมหานครใช้บัตรเครดิตชำระค่าที่พักผ่านช่องทางออนไลน์มากที่สุด ระดับความคิดเห็นด้านปัจจัยผู้ออกบัตรเครดิตและภาพลักษณ์ ด้านคุณสมบัติและสิทธิประโยชน์ของบัตรเครดิต ด้านการส่งเสริมการขายที่ผู้ออกบัตรเครดิตทำร่วมกับร้านค้า และด้านการส่งเสริมการขายจากผู้ออกบัตรเครดิต ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บัตรเครดิตในภาพรวมอยู่ในระดับมากทั้ง 4 ปัจจัย โดยปัจจัยทั้ง 4 ด้านส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บัตรเครดิตกับธุรกิจการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวไทยในกรุงเทพมหานคร มีค่าอิทธิพลร้อยละ 40.40 (R2 = 0.404) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 สรุปผลการวิจัย การวิจัยปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บัตรเครดิตกับธุรกิจการท่องเที่ยว ด้านผู้ออกบัตรเครดิตและภาพลักษณ์ ด้านคุณสมบัติและสิทธิประโยชน์ของบัตรเครดิต ด้านการส่งเสริมการขายที่บัตรเครดิตทำร่วมกับร้านค้า และด้านการส่งเสริมการขายจากผู้ออกบัตรเครดิต มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บัตรเครดิตในธุรกิจการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวไทยในกรุงเทพมหานคร
DOI: 10.14457/cu.the.2014.601
title: ความต้องการการท่องเที่ยวเชิงกีฬาของแฟนคลับฟุตบอลลีกอาชีพของประเทศไทย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงกีฬาของแฟนคลับฟุตบอลลีกอาชีพของประเทศไทยระหว่างภูมิภาค เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความต้องการการท่องเที่ยวเชิงกีฬาตามหลักองค์ประกอบการท่องเที่ยวของแฟนคลับฟุตบอลลีกอาชีพของประเทศไทยระหว่างภูมิภาค กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือแฟนคลับฟุตบอลลีกอาชีพของประเทศไทย จำนวน 420 คน ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย นำผลที่ได้มาวิเคราะห์แจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ในการเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างตัวแปรใช้การทดสอบสถิติไคสแควร์ และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว กรณีพบความแตกต่างเป็นรายคู่ จะใช้การวิเคราะห์รายคู่ด้วยวิธี แอล เอส ดี ผลการวิจัยพบว่าผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่ มีการเข้าชมการแข่งขัน 1 – 5 ครั้งต่อ 1 ฤดูกาล มีผู้ร่วมเดินทางมาชมการแข่งขันเป็นเพื่อน เดินทางมาถึงวันที่แข่งขันและเดินทางกลับเลย เลือกเดินทางมาชมการแข่งขันด้วยรถส่วนตัวเพราะความสะดวกสบาย เคยไปท่องเที่ยวในจังหวัดที่มีการแข่งขันฟุตบอลลีกอาชีพก่อนและหลังการแข่งขัน เลือกช่วงเวลาในการเดินทางไปท่องเที่ยวภายในวันที่แข่งขัน (ก่อนเวลาการแข่งขัน) เคยมีการเดินไปท่องเที่ยวจังหวัดที่อยู่ใกล้เคียงกับจังหวัดที่มีการแข่งขันฟุตบอลลีกอาชีพ ที่พักที่เลือกใช้บริการคือโรงแรม/รีสอร์ต/บังกะโลเพราะความสะดวกสบาย จองที่พักผ่านทางโทรศัพท์ และมีการซื้อสินค้าพื้นเมืองหรือของที่ระลึกระหว่างเดินทาง ผู้ตอบแบบสอบถามที่อยู่ในภูมิภาคต่างกันมีพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงกีฬาแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 ยกเว้นจำนวนในการเข้าชมการแข่งขันฟุตบอลลีกอาชีพ (ไม่ใช่จังหวัดที่พักอาศัย) ต่อ 1 ฤดูกาล เหตุผลในการเลือกวิธีการเดินทางเพราะความปลอดภัย เหตุผลในการเลือกวิธีการเดินทางอื่น ๆ เหตุผลในการตัดสินใจเดินทางไปท่องเที่ยวจังหวัดที่มีการแข่งขัน และช่องทางในการจองที่พักไม่แตกต่างกัน ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่มีความต้องการการท่องเที่ยวเชิงกีฬาตามองค์ประกอบหลักของการท่องเที่ยวอยู่ในระดับมาก ซึ่งความต้องการด้านที่พัก (ค่าเฉลี่ย=3.35) ด้านคมนาคมขนส่ง (ค่าเฉลี่ย=3.34) ด้านอาหารและเครื่องดื่ม (ค่าเฉลี่ย=3.32) และด้านสินค้าและของที่ระลึก (ค่าเฉลี่ย=3.30) อยู่ในระดับมากที่สุด ผู้ตอบแบบสอบถามที่มีภูมิภาคต่างกัน มีความต้องการการท่องเที่ยวเชิงกีฬาตามองค์ประกอบหลักการท่องเที่ยวในด้านแหล่งท่องเที่ยว และด้านสินค้าและของที่ระลึก แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
DOI: 10.14457/cu.the.2014.602
title: ผลฉับพลันของการสั่นสะเทือนทั้งร่างกายโดยใช้ท่าฝึกและช่วงระยะเวลาแตกต่างกันที่มีต่อพลังกล้ามเนื้อ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลฉับพลันของการสั่นสะเทือนทั้งร่างกายระหว่างท่าฝึกและช่วงระยะเวลาแตกต่างกันที่มีต่อพลังกล้ามเนื้อ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬากรีฑาและนักกีฬาซอฟต์บอลของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพศหญิง จำนวน 12 คน ในการทดลองใช้วิธีถ่วงดุลลำดับ ให้กลุ่มตัวอย่างทำการสั่นสะเทือนทั้งร่างกาย 6 แบบ การสั่นสะเทือนทั้งร่างกายแบบที่ 1-3 ใช้ท่า Static half squat โดยแบบที่ 1 ใช้ช่วงระยะเวลา 15 วินาที แบบที่ 2 ใช้ช่วงระยะเวลา 30 วินาที แบบที่ 3 ใช้ช่วงระยะเวลา 45 วินาที และแบบที่ 4-6 ใช้ท่า Static quarter squat โดยแบบที่ 4 ใช้ช่วงระยะเวลา 15 วินาที แบบที่ 5 ใช้ช่วงระยะเวลา 30 วินาที แบบที่ 6 ใช้ช่วงระยะเวลา 45 วินาที ใช้ความถี่ในการสั่น 45 เฮิร์ทซ แอมพลิจูด 4 มิลิเมตร โดยในช่วงของการทดสอบจะทำการทดสอบทั้งหมด 2 ครั้ง คือ ก่อนและหลังการสั่น โดยค่าที่ได้จากการกระโดดด้วยความสามารถสูงสุด 1 ครั้ง นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ความแปรปรวนสองทางแบบวัดซ้ำ เปรียบเทียบ 6 แบบ โดยถ้าพบความแตกต่างจึงเปรียบเทียบรายคู่โดยวิธีการของแอลเอสดีและเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของกลุ่มตัวอย่างก่อนและหลังการทดลองโดยการทดสอบค่าที (t-test) แบบไม่เป็นอิสระต่อกันโดยทดสอบความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จากการทดลองพบว่า ท่าฝึกที่ต่างกันไม่มีผลทำให้ค่าพลังกล้ามเนื้อสูงสุดแตกต่างกัน และช่วงระยะเวลาในการกระตุ้นที่แตกต่างกันไม่มีผลทำให้ค่าพลังกล้ามเนื้อสูงสุดแตกต่างกัน แต่ท่าย่อตัวค้างไว้ให้เข่าทำมุม 135 องศา และช่วงระยะเวลาในการกระตุ้น 45 วินาที ค่าพลังกล้ามเนื้อสูงสุดมีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2014.938
title: สุภาษิตพระร่วงสมัยรัชกาลที่ 5: การสร้างสรรค์จากสุภาษิตพระร่วงฉบับวัดพระเชตุพนฯ

description: วิทยานิพนธ์นี้มุ่งศึกษาสุภาษิตพระร่วงสำนวนที่กวีสร้างสรรค์ขึ้นใหม่ในสมัยรัชกาลที่ 5 จำนวน 4 สำนวน ได้แก่สุภาสิตพระร่วงกลอนลิลิต (เนื้อหาส่วนที่ 2) สุภาสิตพระร่วงกลอนลิลิต (เนื้อหาส่วนที่ 4) สุภาสิตพระร่วงในลิลิตพงศาวดารเหนือ และโคลงภาษิตพระร่วงในวชิรญาณ โดยมีจุดประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลและวิธีสร้างสรรค์ตัวบทจากร่ายสุภาษิตพระร่วงสำนวนจารึกวัดพระเชตุพนฯ ผลการศึกษาพบว่า กวีในสมัยรัชกาลที่ 5 สร้างสรรค์สุภาษิตพระร่วงขึ้นใหม่โดยมีร่ายสุภาษิตพระร่วงสำนวนจารึกวัดพระเชตุพนฯ เป็นต้นแบบในการประพันธ์ สุภาษิตพระร่วงที่กวีสร้างสรรค์ขึ้นใหม่ในสมัยรัชกาลที่ 5 ได้รับอิทธิพลด้านรูปแบบคำประพันธ์ เนื้อหา ศิลปะการประพันธ์ และมีการเลียนถ้อยคำจากร่ายสุภาษิตพระร่วงสำนวนจารึกวัดพระเชตุพนฯ อย่างเด่นชัด อิทธิพลด้านรูปแบบคำประพันธ์ สุภาษิตพระร่วงสมัยรัชกาลที่ 5 ทุกสำนวน กวียังคงใช้ร่ายที่มีเอกลักษณ์ในการนำเสนอคำสอน อิทธิพลด้านเนื้อหา เห็นได้ชัดว่าทุกสำนวนต่างอ้างว่า “พระร่วง” เป็นเจ้าของสุภาษิตและยังคงเน้นย้ำคำสอนเรื่องหลักการครองตนและหลักการปฏิบัติต่อบุคคลที่มีสถานภาพทางสังคมในระดับต่างๆ เช่นเดียวกับร่ายสุภาษิตพระร่วงสำนวนจารึกวัดพระเชตุพนฯ อิทธิพลด้านศิลปะการประพันธ์ สุภาษิตพระร่วงที่กวีสร้างสรรค์ขึ้นใหม่ในสมัยรัชกาลที่ 5 หลายสำนวนได้สืบทอดศิลปะการใช้ภาษาและวิธีการนำเสนอคำสอนจากร่ายสุภาษิตพระร่วงสำนวนจารึกวัดพระเชตุพนฯ นอกจากนี้สุภาษิตพระร่วงสมัยรัชกาลที่ 5 บางสำนวนยังได้รับอิทธิพลด้านการใช้ถ้อยคำจากร่ายสุภาษิตพระร่วงสำนวนจารึกวัดพระเชตุพนฯ ด้วย สุภาษิตพระร่วงสมัยรัชกาลที่ 5 ไม่เพียงสืบทอดคำสอนโบราณจากร่ายสุภาษิตพระร่วงสำนวนจารึกวัดพระเชตุพนฯ ด้วยการรักษารูปแบบคำประพันธ์ สืบทอดเนื้อหา ประยุกต์ใช้ศิลปะการประพันธ์ รวมทั้งเลียนถ้อยคำได้อย่างมีศิลปะเท่านั้น แต่ในการสร้างสรรค์สุภาษิตพระร่วงขึ้นใหม่ กวียังมีการปรับเปลี่ยนและเพิ่มรูปแบบคำประพันธ์ การอธิบายความ การตีความใหม่ และการเพิ่มเนื้อหาคำสอนด้วย ด้านการปรับเปลี่ยนรูปแบบและเพิ่มคำประพันธ์ สุภาษิตพระร่วงสมัยรัชกาลที่ 5 บางสำนวน มีการเพิ่มโคลงในตอนต้นและตอนท้ายร่ายสุภาษิต และบางสำนวนมีการแต่งโคลงประกอบเข้าคู่ร่ายสุภาษิตทีละวรรค ด้านการอธิบายความ สุภาษิตพระร่วงสมัยรัชกาลที่ 5 บางสำนวน กวีได้อธิบายขยายความคำสอนของร่ายสุภาษิตพระร่วงสำนวนจารึกวัดพระเชตุพนฯ ด้วยการให้คำนิยามศัพท์ การยกตัวอย่างประกอบ และการใช้ถ้อยคำอธิบายคำสอนเพิ่มเติม ด้านการตีความใหม่ สุภาษิตพระร่วงสมัยรัชกาลที่ 5 บางสำนวน กวีได้นำคำสอนบางหัวข้อของร่ายสุภาษิตพระร่วงสำนวนจารึกวัดพระเชตุพนฯ มาตีความใหม่เพื่อสื่อความให้ตรงความต้องการของกวี ด้านการเพิ่มเติมเนื้อหาคำสอน กวีได้เพิ่มเติมเนื้อหาคำสอนทั้งคำสอนที่มีสารัตถะคล้ายคลึงกับร่ายสุภาษิตพระร่วงสำนวนจารึกวัดพระเชตุพนฯ และคำสอนที่มีสารัตถะใหม่ซึ่งบางคำสอนให้คติที่สัมพันธ์กับยุคสมัย ผลจากการสืบทอดและสร้างสรรค์ตัวบทจากร่ายสุภาษิตพระร่วงสำนวนจารึกวัดพระเชตุพนฯ ทำให้สุภาษิตพระร่วงสมัยรัชกาลที่ 5 มีคุณค่าหลากหลาย เช่น คุณค่าด้านวรรณศิลป์และคุณค่าด้านวรรณคดี คุณค่าด้านปัญญา รวมทั้งคุณค่าด้านสังคม อันสะท้อนให้เห็นอัจฉริยภาพในการสืบสรรค์โบราณภาษิตของกวี
DOI: 10.14457/cu.the.2014.939
title: สถานภาพทางสังคมกับความสัมพันธ์ในครอบครัวในวรรณกรรมเรื่องโอะชิกุโบะ โมะโนะงะตะริ

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานภาพทางสังคมและความสัมพันธ์ของคนในครอบครัวในสมัยเฮอันที่ปรากฏในวรรณกรรมเรื่องโอะชิกุโบะ โมะโนะงะตะริ โดยผู้วิจัยจะวิเคราะห์อิทธิพลของสถานภาพทางสังคม และความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครเอกหญิงกับคนในครอบครัว รวมถึงศึกษาเปรียบเทียบกับสถานภาพทางสังคมและความสัมพันธ์ของคนในครอบครัวในเทพนิยายเรื่องซินเดอเรลลาซึ่งเป็นวรรณกรรมที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับแม่เลี้ยงลูกเลี้ยงเหมือนกันเพื่อหาจุดร่วมทางวัฒนธรรมในวรรณกรรมประเภทเดียวกันนี้ และหาลักษณะเฉพาะทางสังคมและวัฒนธรรมในสมัยเฮอันที่ปรากฏเฉพาะในผลงานเรื่องโอะชิกุโบะ โมะโนะงะตะริให้เห็นชัดเจนยิ่งขึ้น จากการศึกษาพบว่าโอะชิกุโบะ โมะโนะงะตะริเป็นวรรณกรรมที่สะท้อนให้เห็นถึงสภาพสังคมในสมัยเฮอันที่เน้นความสำคัญของชาติตระกูลและสถานภาพทางสังคมซึ่งมีอิทธิพลต่อการดำเนินเรื่องและความสัมพันธ์ของตัวละคร กล่าวคือ สถานภาพทางสังคมที่สูงขึ้นของตัวละครเอกหญิงหลังแต่งงานกับขุนนางระดับสูงมีส่วนช่วยให้ความขัดแย้งของคนในครอบครัวคลี่คลายลงได้ เรื่องโอะชิกุโบะ โมะโนะงะตะริและเทพนิยายเรื่องซินเดอเรลลามีจุดร่วมคือตัวละครเอกหญิงได้รับความสุขและความสำเร็จจากการการแต่งงานกับคู่ครองที่มีสถานภาพทางสังคมสูง แต่ลักษณะที่ปรากฏเฉพาะในเรื่องโอะชิกุโบะ โมะโนะงะตะริคือ ความสุขของตัวละครเอกหญิงไม่ใช่เพียงการได้แต่งงานกับคู่ครองที่มีสถานภาพทางสังคมสูงและมีชีวิตความเป็นอยู่ที่สุขสบายเท่านั้น แต่การคลี่คลายความขัดแย้งกับครอบครัวถือเป็นส่วนหนึ่งของความสุขของตัวละครเอกหญิงด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2014.940
title: พิธีสวดนพเคราะห์ : พลวัตของพิธีกรรมประดิษฐ์ในสังคมไทยปัจจุบัน

description: วิทยานิพนธ์เล่มนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเป็นมาและการผลิตซ้ำพิธีสวดนพเคราะห์ในสังคมไทย และวิธีการประดิษฐ์พิธีสวดนพเคราะห์รูปแบบต่างๆ ในสังคมไทยปัจจุบัน ตลอดจนศึกษาบทบาทของพิธีสวดนพเคราะห์ในสังคมไทยปัจจุบัน ข้อมูลที่ใช้ศึกษาวิเคราะห์ ได้แก่ ข้อมูลเอกสาร และข้อมูลภาคสนามเกี่ยวกับพิธีกรรมสวดนพเคราะห์ที่จัดขึ้นในพื้นที่เขตภาคกลางและตะวันออกในช่วง พ.ศ. 2554-2557 ผลการศึกษาพบว่าความเชื่อและพิธีกรรมที่เกี่ยวกับนพเคราะห์ในสังคมไทยเป็นการประสานความเชื่อเกี่ยวกับเทพนพเคราะห์ ที่รับแนวคิดแบบศาสนาพราหมณ์- ฮินดูกับความเชื่อที่เกี่ยวกับเทพนพเคราะห์ที่รับแนวคิดแบบศาสนาพุทธ ความเป็นมาของพิธีสวดนพเคราะห์ในสังคมไทยปรากฏหลักฐานตั้งแต่สมัยอยุธยาสืบทอดในลักษณะพิธีกรรมราชสำนัก จนกระทั่งเริ่มแพร่กระจายสู่สังคมเมื่อเริ่มมีการพิมพ์ตำราโหราศาสตร์และหนังสือเกี่ยวกับพิธีกรรม การศึกษาพิธีสวดนพเคราะห์ในสังคมไทยปัจจุบันพบว่า ช่วงเวลาในการจัดพิธีกรรมมักจัดในช่วงบ่ายถึงค่ำ กลุ่มผู้ประกอบพิธีมีหลากหลาย ได้แก่ พระสงฆ์ โหร พราหมณ์ บัณฑิต และคณะเร่ ในส่วนประเภทของพิธีกรรม พบทั้งพิธีสวดนพเคราะห์ที่สืบสานมาจากพิธีบูชาเทวดานพเคราะห์ และพิธีสวดนพเคราะห์ที่ประดิษฐ์เพื่อวัตถุประสงค์ใหม่ ด้านการศึกษาการใช้สัญลักษณ์ในพิธีสวดนพเคราะห์ พบว่าพิธีสวดนพเคราะห์เป็นการสะท้อนตัวตนของเทวดานพเคราะห์อย่างมีเรื่องราว มีการจำลองพิธีกรรมให้เสมือนเป็นที่สถิตของเทวดานพเคราะห์ ในขณะเดียวกันการประดิษฐ์สร้างสัญลักษณ์ในพิธีสวดนพเคราะห์ เพื่อแสดงความหมายของสัญลักษณ์ที่สัมพันธ์กับแนวคิดโลกศาสตร์และจักรวาลวิทยา ด้านการศึกษาบทบาทหน้าที่ของพิธีสวดนพเคราะห์และปัจจัยในการดำรงอยู่ของพิธีกรรมในสังคมไทยปัจจุบัน พบว่าพิธีสวดนพเคราะห์สามารถบรรเทาทุกข์และขจัดความกลัว เสริมความมั่นคงทางจิตใจ ตลอดจนสามารถผ่อนคลายความตึงเครียดทางเศรษฐกิจและการเมือง และในขณะเดียวกันพิธีสวดนพเคราะห์ในสังคมไทยปัจจุบันนำแนวคิดทางทุนนิยมมาใช้บริหารจัดการพิธีกรรม ดังนั้นพิธีกรรมจึงสามารถระดมมวลชน ระดมทุน ตลอดจนสามารถชักจูงคนเข้าวัดได้มากยิ่งขึ้น ในส่วนปัจจัยที่ทำให้พิธีสวดนพเคราะห์ได้รับความนิยมนั้น เนื่องจากพิธีสวดนพเคราะห์มีการปรับเปลี่ยนรูปแบบของพิธีให้เข้ากับพลวัตทางสังคม มีต้นทุนและค่าใช้จ่ายในการประกอบพิธีที่ลดลง และมักจัดพิธีสวดนพเคราะห์ในวันหยุดสำคัญและวันหยุดนักขัตฤกษ์ทำให้เดินทางมาร่วมงานได้สะดวก อีกทั้งพิธีสวดนพเคราะห์ในสังคมไทยปัจจุบันมีการประดิษฐ์รูปแบบของพิธีให้อลังการ ผู้ประกอบพิธีกรรมมักสร้างรูปแบบใหม่ๆ เสมอเพื่อจูงใจมวลชนให้เข้าร่วมพิธีกรรม
DOI: 10.14457/cu.the.2014.941
title: ประวัติศาสตร์การประกวดศิลปกรรมในประเทศไทยตั้งแต่ทศวรรษ 2480 ถึงทศวรรษ 2530

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ศึกษาองค์ความรู้และสร้างคำอธิบายทางประวัติศาสตร์ของการประกวดศิลปกรรมในประเทศไทย ตั้งแต่ทศวรรษ 2480 เมื่อผู้อุปถัมภ์การประกวดศิลปกรรมเปลี่ยนจากพระมหากษัตริย์และชนชั้นนำมาเป็นภาครัฐ จนกระทั่งการประกวดศิลปกรรมรุ่งเรืองสูงสุดในทศวรรษ 2530 เพื่อศึกษาปัจจัยทางการเมืองและเศรษฐกิจที่สัมพันธ์กับการประกวดศิลปกรรม รวมถึงการสร้างรูปแบบและเนื้อหาของงานศิลปะ ตลอดจนการอุปถัมภ์ศิลปะของรัฐและเอกชน ซึ่งก่อให้เกิดผลกระทบในเชิงพัฒนาการหรือปัญหาแก่วงการศิลปะสมัยใหม่ของไทย วิทยานิพนธ์นี้เสนอว่านอกจากแนวความคิด จินตนาการ เสรีภาพ และความเป็นปัจเจกของศิลปินแล้ว การประกวดศิลปกรรมยังมีส่วนในการสร้างศิลปะสมัยใหม่และร่วมสมัยของไทย การประกวดศิลปกรรมสะท้อนปฏิสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มบุคคลในสังคมและในวงการศิลปะ อาทิ ชนชั้นนำ ผู้นำรัฐบาล เจ้าหน้าที่รัฐ นักการเมือง นักธุรกิจ ศิลปิน และปัญญาชน บุคคลเหล่านี้มีส่วนสำคัญต่อการอุปถัมภ์การสร้างสรรค์ การกำกับชี้นำ การวิจารณ์ และการเผยแพร่ ภายใต้ปัจจัยทางการเมืองและเศรษฐกิจในแต่ละช่วงเวลา การประกวดศิลปกรรมยังเป็นพื้นที่ทางศิลปะอีกชนิดหนึ่งที่เอื้อประโยชน์หลายด้านต่อศิลปินและวงการศิลปะ อาทิ การอุปถัมภ์ศิลปะของรัฐและเอกชน การพัฒนาหลักสูตรและสถาบันการศึกษาให้มีความก้าวหน้า การพัฒนาและผลักดันแนวงานศิลปะ การพัฒนาหอศิลป์ การกระตุ้นให้เกิดการวิจารณ์ศิลปะ ตลอดจนเป็นพื้นที่แสวงหาโอกาสและชื่อเสียง มีผลต่อการเพิ่มมูลค่าของผลงานในตลาดการค้างานศิลปะ อย่างไรก็ตาม การประกวดไม่ได้รับการยอมรับจากคนในวงกว้างอย่างจริงจัง เนื่องจากไม่สามารถพัฒนาก้าวพ้นไปจากรูปแบบหรือประเพณีดั้งเดิมที่ดำเนินสืบต่อมาอย่างยาวนาน ทั้งยังไม่มีการแก้ไขปัญหาที่สั่งสม โดยเฉพาะปัญหาการผูกขาดคณะกรรมการตัดสิน
DOI: 10.14457/cu.the.2014.942
title: ผลลัพธ์ของการใช้จ่ายภาครัฐที่มีต่อคุณภาพชีวิตของประชาชนในระดับจังหวัด

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับคุณภาพชีวิตของประชาชนในระดับจังหวัดของประเทศไทย และ 2) ศึกษาในเชิงประจักษ์ถึงผลลัพธ์ของการใช้จ่ายภาครัฐและการจัดการเชิงสถาบันทางการคลังที่มีต่อคุณภาพชีวิตของประชาชนในระดับจังหวัดของประเทศไทย โดยในการวิจัยนี้ใช้หน่วยในการวิเคราะห์ระดับจังหวัด (provincial - level) ประกอบด้วย ข้อมูลขนาดภาครัฐ ข้อมูลทางการเงินการคลัง และข้อมูลทางเศรษฐกิจและสังคม ในปี 2553 และ 2555 ในการวิเคราะห์ผลลัพธ์ของการใช้จ่ายภาครัฐและการจัดการเชิงสถาบันทางการคลังที่มีต่อคุณภาพชีวิตของประชาชนในระดับจังหวัดของประเทศไทยใช้การวิเคราะห์แบบตามขวาง (cross-sectional analysis) และในการวิเคราะห์ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุและผลลัพธ์ใช้การวิเคราะห์สมการถดถอยเชิงพหุ (multiple regression analysis) โดยแบ่งออกเป็น 3 ด้าน ประกอบด้วย 1) ด้านการพัฒนาเศรษฐกิจและการกระจายรายได้ 2) ด้านการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ (ด้านการศึกษาและการบริการด้านการแพทย์/สาธารณสุข) และ 3) ด้านการพัฒนาเชิงกายภาพและคุณภาพชีวิต ผลการวิจัยพบว่า โดยภาพรวมของแต่ละด้านผลลัพธ์ของการใช้จ่ายภาครัฐและการจัดการเชิงสถาบันทางการคลังมิได้มีความสัมพันธ์โดยตรงกับระดับคุณภาพชีวิตของประชาชนในระดับจังหวัดของไทย เนื่องจากหลักเกณฑ์ในการจัดตั้งหน่วยงานภาครัฐ การกำหนดจำนวนบุคลากร และการจัดสรรงบประมาณรายจ่ายของภาครัฐที่เกิดขึ้นในแต่ละจังหวัดยังไม่ได้สอดคล้องกับประเด็นปัญหาและความต้องการของประชาชนในระดับจังหวัด ในทางกลับกันการจัดตั้งหน่วยงานภาครัฐเพื่อมาทำหน้าที่ในการจัดบริการสาธารณะในระดับจังหวัดมีจำนวนมาก ปฏิบัติหน้าที่ซ้ำซ้อนกันและกระจัดกระจาย (fragmented) ทำให้ขาดประสิทธิภาพในการใช้จ่ายงบประมาณและไม่ได้เป็นไปเพื่อมุ่งสู่ประโยชน์สูงสุดของประชาชนในแต่ละจังหวัดแต่อย่างใด ความเข้าใจดังกล่าวนี้จึงนำไปสู่การทบทวนเพื่อปรับปรุงและพัฒนาโครงสร้างการบริหารและกระบวนการจัดสรรงบประมาณรายจ่ายแบบใหม่ในระดับพื้นที่จังหวัด
DOI: 10.14457/cu.the.2014.603
title: แนวทางพัฒนาการจัดการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพแหล่งน้ำพุร้อนในภูมิภาคทางตอนเหนือของประเทศไทย

description: การวิจัยครั้งนี้วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพทั่วไป ปัญหาการจัดการ ความต้องการการพัฒนา และพัฒนาแนวทางพัฒนาการจัดการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพแหล่งน้ำพุร้อนในภูมิภาคทางตอนเหนือของประเทศไทย ผู้วิจัยได้กำหนดวิธีการดำเนินงานวิจัยเป็น 2 ขั้นตอน โดยขั้นตอนที่ 1 ใช้แบบสำรวจสภาพทั่วไปและปัญหาการจัดการโดยการสำรวจแหล่งท่องเที่ยว และใช้แบบสอบถามความต้องการการพัฒนาการจัดการแหล่งท่องเที่ยว เก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยจากกลุ่มบุคคลผู้เกี่ยวข้องในการท่องเที่ยว ได้แก่ เจ้าหน้าที่ผู้ดูแลรับผิดชอบแหล่งท่องเที่ยว ประชาชนในชุมชนท้องถิ่น/ผู้ประกอบการธุรกิจท่องเที่ยว และนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยว จำนวนทั้งสิ้น 400 คน ผลการวิจัยในขั้นตอนที่ 1 จะนำไปพัฒนาเป็นแบบสอบถามในขั้นตอนที่ 2 และขั้นตอนที่ 2 ใช้แบบสอบถามพิจารณาความเป็นไปได้ที่จะนำแนวทางไปพัฒนาการจัดการแหล่งท่องเที่ยว เก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ทรงคุณวุฒิและผู้เชี่ยวชาญด้านการท่องเที่ยว และเจ้าหน้าที่ผู้ดูแลรับผิดชอบแหล่งท่องเที่ยวจำนวน 30 คน และนำข้อมูลที่ได้ไปวิเคราะห์หาค่าทางสถิติ โดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า แนวทางพัฒนาการจัดการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพแหล่งน้ำพุร้อนในภูมิภาคทางตอนเหนือของประเทศไทย ประกอบด้วย 1) ควรมีการประชาสัมพันธ์แหล่งท่องเที่ยวน้ำพุร้อนธรรมชาติให้เป็นที่รู้จักมากขึ้น 2) ควรปรับปรุงภูมิทัศน์สถานที่ท่องเที่ยวให้มีความสวยงาม 3) ควรปรับปรุงเรื่องความสะอาดโดยรวมของสถานที่ท่องเที่ยว 4) ควรจัดให้มีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับผู้สูงอายุ และผู้พิการ 5) ควรซ่อมแซมห้องสุขา ห้องแช่น้ำพุร้อน และห้องอาบน้ำพุร้อน ให้มีสภาพที่ดี 6) ควรจัดให้มีป้ายนิทรรศการแนะนำแหล่งท่องเที่ยว และสถานที่ท่องเที่ยวอื่น ๆ ใกล้เคียง 7) ควรมีการปรับอัตราค่าบริการให้เหมาะสม เพื่อการพัฒนาและการบริการที่ดี 8) ควรปรับปรุงระบบสาธารณูปโภคพื้นฐานทุกประเภทให้ดีมีคุณภาพ เพื่อตอบสนองความต้องการของนักท่องเที่ยว 9) ควรปรับปรุงมาตรการการรักษาความปลอดภัยในแหล่งท่องเที่ยวให้เหมาะสม และจัดให้มีชุดปฐมพยาบาลเบื้องต้น 10) ควรมีการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวระหว่างชุมชนและภาครัฐร่วมกัน เพื่อให้ประชาชนในชุมชนมีส่วนร่วมในการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว 11) ควรพัฒนาและปรับปรุงแหล่งท่องเที่ยวให้เป็นไปตามมาตรฐานคุณภาพแหล่งท่องเที่ยวเชิงสุขภาพประเภทน้ำพุร้อนธรรมชาติ 12) ควรมีการแบ่งส่วนงานฝ่ายส่งเสริมแหล่งท่องเที่ยวในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอย่างชัดเจน
DOI: 10.14457/cu.the.2014.604
title: แรงจูงใจในการเลือกเดินทางมาท่องเที่ยวกรุงเทพมหานครของนักท่องเที่ยวนานาชาติ

description: การวิจัยเรื่องแรงจูงใจในการเลือกเดินทางมาท่องเที่ยวกรุงเทพมหานครของนักท่องเที่ยวนานาชาติ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบเพศและรายได้ของนักท่องเที่ยวนานาชาติที่มีผลต่อแรงจูงใจในการเดินทางมาท่องเที่ยวกรุงเทพมหานคร โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือ นักท่องเที่ยวนานาชาติที่เดินทางมาท่องเที่ยวกรุงเทพมหานครจำนวน 400 คน ใช้แบบสอบถามในการรวบรวมข้อมูล มีค่า IOC เท่ากับ 0.90 และมีค่าสัมประสิทธิ์อัลฟา เท่ากับ 0.94 นำข้อมูลมาวิเคราะห์หาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบสมมติฐานใช้สถิติทดสอบหาความแตกต่างค่าที (t-test) สถิติทดสอบความแปรปรวนทางเดียว (One – Way ANOVA) ผลการวิจัย แรงจูงใจในการเลือกเดินทางมาท่องเที่ยวกรุงเทพมหานครของนักท่องเที่ยวนานาชาติ โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า มีระดับแรงจูงใจในการเลือกเดินทางมาท่องเที่ยวกรุงเทพมหานคร อยู่ในระดับมาก จำนวน 4 ข้อ คือ ด้านวัฒนธรรม ด้านกายภาพ ด้านสถานภาพและเกียรติภูมิ และด้านการพัฒนาตนเอง และมีระดับแรงจูงใจในการเลือกเดินทางมาท่องเที่ยวกรุงเทพมหานคร อยู่ในระดับปานกลาง จำนวน 1 ข้อ คือ ด้านความสัมพันธ์ของบุคคล เมื่อทดสอบสมมติฐาน พบว่า เพศที่แตกต่างกัน มีผลต่อแรงจูงใจในการเลือกเดินทางมาท่องเที่ยวกรุงเทพมหานครที่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 และ นักท่องเที่ยวนานาชาติที่มีรายได้ที่แตกต่างกัน มีผลแรงจูงใจในการเลือกเดินทางมาท่องเที่ยวกรุงเทพมหานครที่ไม่แตกต่างกัน สรุปผลการวิจัย นักท่องเที่ยวนานาชาติมีแรงจูงใจในการเลือกเดินทางมาท่องเที่ยวกรุงเทพมหานครในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อทดสอบสมมติฐาน พบว่า เพศที่แตกต่างกัน มีผลต่อแรงจูงใจในการเลือกเดินทางมาท่องเที่ยวกรุงเทพมหานครที่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 และรายได้ที่แตกต่างกันมีผลต่อแรงจูงใจในการเลือกเดินทางมาท่องเที่ยวกรุงเทพมหานคร ที่ไม่แตกต่างกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2014.605
title: ความคาดหวังและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมโดยใช้รถรางที่จัดโดยเทศบาลเมือง จังหวัดน่าน

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคาดหวังและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีผลต่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมโดยใช้รถรางที่จัดโดยเทศบาลเมือง จังหวัดน่าน และเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความคาดหวังและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมโดยใช้รถรางที่จัดโดยเทศบาลเมือง จังหวัดน่าน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือ นักท่องเที่ยวชาวไทยที่เข้ามาท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมโดยใช้รถรางที่จัดโดยเทศบาลเมือง จังหวัดน่าน จำนวน 400 คน ใช้แบบสอบถามในการรวบรวมข้อมูลมีค่า IOC เท่ากับ 0.84 และมีค่าสัมประสิทธิ์อัลฟา เท่ากับ 0.86 นำข้อมูลมาวิเคราะห์หาค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสถิติสมการถดถอยเชิงเส้นพหุคูณ และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่านักท่องเที่ยวชาวไทยมีความคาดหวังโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด มีความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมาก และมีความคิดเห็นต่อการใช้บริการรถรางในการท่องเที่ยงเชิงวัฒนธรรมที่จัดโดยเทศบาลเมือง จังหวัดน่านโดยรวมอยู่ในระดับมาก ความคาดหวังและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยไม่มีอิทธิพลต่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมโดยใช้รถรางที่จัดโดยเทศบาลเมือง จังหวัดน่าน ความคาดหวังและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมโดยใช้รถราง ที่จัดโดยเทศบาลเมือง จังหวัดน่าน ไม่มีความสัมพันธ์กัน นักท่องเที่ยวชาวไทยมีความคาดหวังโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด รวมทั้งมีความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมาก และมีความคิดเห็นต่อการใช้บริการรถรางในการท่องเที่ยงเชิงวัฒนธรรมที่จัดโดยเทศบาลเมือง จังหวัดน่านโดยรวมอยู่ในระดับมาก การทดสอบสมติฐาน ความคาดหวังและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยไม่มีอิทธิพลต่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมโดยใช้รถรางที่จัดโดยเทศบาลเมือง จังหวัดน่าน และความคาดหวังไม่มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทย ที่มีต่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมโดยใช้รถราง ที่จัดโดยเทศบาลเมือง จังหวัดน่าน