cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.5281/zenodo.6510857
title: Data -The potential of alternative seed treatments to control anthracnose disease in white lupin

description: White lupin (Lupinus albus L.) is a promising crop to meet the rising global demand for plant-based protein. The<br> seed-borne pathogen Colletotrichum lupini, however, threatens lupin cultivation worldwide. Seed dressings using<br> synthetic fungicides were shown effective to reduce infection levels, but their negative environmental impact and<br> exclusion from organic production calls for more sustainable solutions. In this study, a total of eleven different<br> alternative seed treatments were tested in field trials in Switzerland between 2018 and 2021. Treatment types<br> consisted of: hot water, steam, electron, long-term storage, elevated partial pressure of oxygen (EPPO), vinegar,<br> plant extracts and biological control agents (BCAs). The BCAs were tested for potential antagonistic activity<br> against C. lupini during white lupin infection under controlled conditions prior to field trials. Long-term storage<br> and vinegar treatments successfully reduced disease incidence and increased yield to levels similar to those<br> observed for certified seeds, without significantly affecting germination rate. Although promising, effectiveness<br> of these treatments needs further validation. Four BCAs showed significant disease reductions under controlled<br> conditions. Besides lowering disease severity, two BCAs also reduced C. lupini DNA in stem tissue. These reductions,<br> however, were not observed in the field, highlighting the importance of field validations. The treatments<br> identified in this study provide a solid basis for the development of sustainable and effective seed<br> protection strategies in white lupin to control C. lupini successfully.
DOI: 10.5281/zenodo.6510856
title: Data -The potential of alternative seed treatments to control anthracnose disease in white lupin

description: White lupin (Lupinus albus L.) is a promising crop to meet the rising global demand for plant-based protein. The<br> seed-borne pathogen Colletotrichum lupini, however, threatens lupin cultivation worldwide. Seed dressings using<br> synthetic fungicides were shown effective to reduce infection levels, but their negative environmental impact and<br> exclusion from organic production calls for more sustainable solutions. In this study, a total of eleven different<br> alternative seed treatments were tested in field trials in Switzerland between 2018 and 2021. Treatment types<br> consisted of: hot water, steam, electron, long-term storage, elevated partial pressure of oxygen (EPPO), vinegar,<br> plant extracts and biological control agents (BCAs). The BCAs were tested for potential antagonistic activity<br> against C. lupini during white lupin infection under controlled conditions prior to field trials. Long-term storage<br> and vinegar treatments successfully reduced disease incidence and increased yield to levels similar to those<br> observed for certified seeds, without significantly affecting germination rate. Although promising, effectiveness<br> of these treatments needs further validation. Four BCAs showed significant disease reductions under controlled<br> conditions. Besides lowering disease severity, two BCAs also reduced C. lupini DNA in stem tissue. These reductions,<br> however, were not observed in the field, highlighting the importance of field validations. The treatments<br> identified in this study provide a solid basis for the development of sustainable and effective seed<br> protection strategies in white lupin to control C. lupini successfully.
DOI: 10.6084/m9.figshare.19534396.v1
title: Supplementary Material for: Interplay between the Conserved Pore Residues Thr-91 and His-209 Controls Formate Translocation through the FocA Channel

description: The formate channel A (FocA) belongs to the formate-nitrite transporter (FNT) family, members of which permeate small monovalent anions. FocA from Escherichia coli translocates formate/formic acid bi-directionally across the cytoplasmic membrane during fermentative growth. Two residues are particularly well conserved within the translocation pores of FNTs: threonine-91 and histidine-209, based on E. coli FocA numbering. These residues are located at the tips of two broken transmembrane helices and control anion passage. H209 is the only charged residue within the pore and interacts with T91. Here, we addressed the role of the T91-H209 interaction network in the permeation of formate in vivo through FocA by performing an extensive amino acid-exchange study. Monitoring changes in intracellular formate using a formate-responsive fdhFP::lacZ reporter system revealed that T91 is essential for the ability of FocA to translocate formate bi-directionally. Only exchange for serine was partially tolerated, indicating that the hydroxyl group of T91 is mechanistically important. Substitution of H209 with N or Q was previously shown to convert FocA into a formate efflux channel. We show here that residue-exchanges A, I and T at this position resulted in a similar phenotype. Moreover, efflux function was confirmed for these FocA variants by measuring excreted formate in the culture medium. Substitution of bulky or charged residues for H209 prevented bi-directional formate passage. Studies using hypophosphite, a toxic analogue of formate taken up by FocA, and which causes impaired growth, confirmed that T91 and H209 substitutions essentially abolished, or drastically reduced, FocA´s translocation activity, as shown by reduction of growth rate. The exceptions were T91S- and T91Y-exchange variants that retained partial ability to take up inhibitory hypophosphite. Together, our findings indicate that T91 is essential for formate permeation in both directions; however, it is particularly important to allow anion efflux. Moreover, H209 is essential for formate uptake by FocA, strongly suggesting that protonation-deprotonation of this residue plays a role in formate uptake. Finally, our results substantiate the premise that efflux and influx of formate by FocA are mechanistically distinct processes that are controlled by the interplay between T91 and H209.
DOI: 10.6084/m9.figshare.19534396
title: Supplementary Material for: Interplay between the Conserved Pore Residues Thr-91 and His-209 Controls Formate Translocation through the FocA Channel

description: The formate channel A (FocA) belongs to the formate-nitrite transporter (FNT) family, members of which permeate small monovalent anions. FocA from Escherichia coli translocates formate/formic acid bi-directionally across the cytoplasmic membrane during fermentative growth. Two residues are particularly well conserved within the translocation pores of FNTs: threonine-91 and histidine-209, based on E. coli FocA numbering. These residues are located at the tips of two broken transmembrane helices and control anion passage. H209 is the only charged residue within the pore and interacts with T91. Here, we addressed the role of the T91-H209 interaction network in the permeation of formate in vivo through FocA by performing an extensive amino acid-exchange study. Monitoring changes in intracellular formate using a formate-responsive fdhFP::lacZ reporter system revealed that T91 is essential for the ability of FocA to translocate formate bi-directionally. Only exchange for serine was partially tolerated, indicating that the hydroxyl group of T91 is mechanistically important. Substitution of H209 with N or Q was previously shown to convert FocA into a formate efflux channel. We show here that residue-exchanges A, I and T at this position resulted in a similar phenotype. Moreover, efflux function was confirmed for these FocA variants by measuring excreted formate in the culture medium. Substitution of bulky or charged residues for H209 prevented bi-directional formate passage. Studies using hypophosphite, a toxic analogue of formate taken up by FocA, and which causes impaired growth, confirmed that T91 and H209 substitutions essentially abolished, or drastically reduced, FocA´s translocation activity, as shown by reduction of growth rate. The exceptions were T91S- and T91Y-exchange variants that retained partial ability to take up inhibitory hypophosphite. Together, our findings indicate that T91 is essential for formate permeation in both directions; however, it is particularly important to allow anion efflux. Moreover, H209 is essential for formate uptake by FocA, strongly suggesting that protonation-deprotonation of this residue plays a role in formate uptake. Finally, our results substantiate the premise that efflux and influx of formate by FocA are mechanistically distinct processes that are controlled by the interplay between T91 and H209.
DOI: 10.14457/cu.the.2002.603
title: การเปรียบเทียบแรงยึดเฉือนและการรั่วซึมของวัสดุเคลือบหลุมและร่องฟันประเภทเรซินผสมฟลูออไรด์กับประเภทเรซินไม่ผสมฟลูออไรด์
DOI: 10.14457/cu.the.2003.1297
title: การวิเคราะห์และออกแบบโคลสซิงลูปสำหรับการดึงฟันเขี้ยว

description: วัตถุประสงค์ของการวิจัย คือ เพื่อเปรียบเทียบค่าความแข็งตึงของโคลสซิงลูป ซึ่งหาได้จากการคำนวณโดยใช้ทฤษฎีบทของคาสติกลิอาโนและจากการทดลอง กลุ่มตัวอย่างเป็นโคลสซิงลูปที่ดัดจากลวดเหล็กกล้าไร้สนิมขนาด 0.016x0.022 นิ้ว จำนวน 4 รูปแบบ รูปแบบละ 5 ลูป ได้แก่ vertical helical loop, T-loop, Opus90 loop และ helical T-loop ซึ่งมีสัดส่วนตามสัดส่วนที่ให้ค่าอัตราส่วนโมเมนต์ต่อแรงที่ได้จากการคำนวณทางทฤษฎีมากที่สุด นำมาวัดขนาดแรงในแนวขนานกับขาของลูปในแนวระดับที่ได้จากการแอคทิเวทที่ระยะแอคทิเวท 0.50, 1.00, 1.50, 2.00, 2.50 และ 3.00 มม. โดยใช้ลอยด์ยูนิเวอร์แซลเทสติงแมชชีนรุ่น LF plus เปรียบเทียบค่าความแข็งตึงของโคลสซิงลูปทั้ง 4 รูปแบบ ซึ่งได้จากการคำนวณทางทฤษฎีและจากการทดลอง โดยใช้สถิติทดสอบค่าเฉลี่ยของประชากรเดียวที่ระดับนัยสำคัญ .05 ผลการวิจัยพบว่า ค่าความแข็งตึงของ vertical helical loop, T-loop, Opus90 loop และ helical T-loop ที่ได้จากการคำนวณโดยใช้ทฤษฎีบทของคาสติกลิอาโนเท่ากับ 33.80, 23.80, 19.60 และ 23.50 กรัม/มม. ตามลำดับ ส่วนค่าความแข็งตึงที่ได้จากการทดลองเท่ากับ 81.90, 59.63, 55.94 และ 47.66 กรัม/มม. ตามลำดับ การทดสอบค่าเฉลี่ยของประชากรเดียวพบว่า ค่าความแข็งตึงของโคลสซิงลูปทั้ง 4 รูปแบบที่ได้จากการทดลองไม่เท่ากับค่าความแข็งตึงที่ได้จากการคำนวณทางทฤษฎีที่ระดับนัยสำคัญ .05 (p = .000) ดังนั้นทฤษฎีบทของคาสติกลิอาโนจึงไม่เหมาะสมที่จะนำมาใช้คำนวณหาค่าความแข็งตึงของโคลสซิงลูป อย่างไรก็ตามผลทางทฤษฎียังมีประโยชน์ในการทำให้ทราบอิทธิพลของการแปรเปลี่ยนสัดส่วนต่างๆ ของลูปต่อค่าอัตราส่วนโมเมนต์ต่อแรงและค่าความแข็งตึง เพราะฉะนั้นทฤษฎีบทของคาสติกลิอาโนก็เป็นวิธีการทางคณิตศาสตร์ที่อาจมีส่วนช่วยในการออกแบบ และเข้าใจคุณลักษณะของโคลสซิงลูปอันเกิดจากสัดส่วนต่างๆ ของลูปได้
DOI: 10.14457/cu.the.2003.1298
title: ผลของแรงอัดซ้ำที่มีต่อแรงยึดของซีเมนต์ชั่วคราวที่ใช้กับรากเทียมระบบหนึ่ง

description: งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาผลของแรงอัดซ้ำซึ่งเป็นการเลียนแบบแรงบดเคี้ยวในช่องปากว่ามีผลต่อแรงยึดของซีเมนต์ชั่วคราวชนิดหนึ่ง(Temp-Bond(R))ที่ใช้ในการยึดครอบฟันกับหลักยึดของรากเทียมระบบพารากอนเพื่อหาความสัมพันธ์ของจำนวนแรงอัดซ้ำและแรงยึดที่เปลี่ยนแปลงไป โดยทำการเปรียบเทียบค่าแรงยึดก่อนและหลังได้รับแรงอัดซ้ำในลักษณะเส้นโค้งรูปไซนย์(Sine curve)ขนาด 20-130 N ซึ่งมีทิศทางของแรงขนานแต่ออกนอกแนวแกนรากเทียม 3 มม. จำนวนรอบของแรงอัดซ้ำที่ให้กับชิ้นทดสอบแบ่งเป็น 3 กลุ่มคือ 500,000 รอบ 1,000,000 รอบและ 5,000,000 รอบซึ่งเทียบเท่าการใช้งานในช่องปากเป็นเวลา 6 เดือน, 1 ปีและ 5 ปีตามลำดับ นำค่าแรงยึดก่อนและหลังได้รับแรงอัดซ้ำมาวิเคราะห์ด้วยสถิติ Paired sample t-test (alpha = 0.05) และนำค่าแรงยึดที่เปลี่ยนแปลงไปทั้ง 3 กลุ่มมาวิเคราะห์ด้วยสถิติ One way ANOVA (alpha = 0.05) และ Scheffe's multiple contrasts หาความสัมพันธ์ของจำนวนแรงอัดซ้ำและแรงยึดที่เปลี่ยนแปลงไปด้วย Pearson Correlation coefficient ผลการทดลองพบว่าแรงอัดซ้ำมีผลทำให้แรงยึดลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(P = 0.000)ทั้ง 3 กลุ่ม โดยที่แรงยึดในกลุ่มที่ได้รับแรงอัดซ้ำจำนวน 500,000 รอบ 1,000,000 รอบและ 5,000,000 รอบมีค่าลดลงร้อยละ 16.75, 18.73 และ 19.68 ตามลำดับ อย่างไรก็ตามแรงยึดที่ลดลงทั้ง 3 กลุ่มกลับไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(P=0.792) ภายใต้ข้อจำกัดต่างๆของการวิจัยครั้งนี้สามารถสรุปผลได้ว่า แม้แรงอัดซ้ำจะมีผลทำให้ค่าแรงยึดลดลงก็ตาม แต่จำนวนแรงอัดซ้ำที่เพิ่มขึ้นกลับมีความสัมพันธ์น้อยมากในรูปเชิงเส้น (R=0.119) ต่อค่าแรงยึดที่ลดลงของซีเมนต์ชั่วคราวที่ใช้ในการยึดครอบฟันโลหะกับหลักยึดรากเทียมระบบนี้
DOI: 10.14457/cu.the.2003.1299
title: ผลการฆ่าเชื้อของแคลเซียมไฮดรอกไซด์ที่พี-เอช ต่างๆ ต่อเชื้อที่ใช้ออกซิเจนและไม่ใช้ออกซิเจนในห้องปฏิบัติการ

description: แคลเซียมไฮดรอกไซด์เป็นยาใส่ในคลองรากฟันที่นิยมใช้กันมากที่สุด เนื่องจากประสิทธิภาพในการ ฆ่าเชื้อที่ดีซึ่งสัมพันธ์กับความเป็นด่างที่สูง แต่อย่างไรก็ตามยังมีข้อจำกัดเกี่ยวกับประสิทธิภาพในการฆ่าเชื้อ หลายประการที่ทำให้ความเป็นด่างของแคลเซียมไฮดรอกไซด์ไม่อยู่ในระดับที่สามารถทำลายเชื้อได้ นอกจากนั้นเชื้อแต่ละชนิดยังมีความทนทานต่อความเป็นกรด-ด่างที่แตกต่างกันไป การศึกษาในห้องปฏิบัติการครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการฆ่าเชื้อของแคลเซียมไฮดรอกไซด์ที่ระดับความเป็นกรด-ด่างต่างๆ ต่อเชื้อ Porphylomonas gingivalis Actinomyces viscosus Streptococcus mitis Staphylococcus aureus และ Enterococcus faecalis โดยทดสอบกับปริมาณของแบคทีเรียที่หลงเหลืออยู่จากการขยายคลองรากฟัน (10[superscript 3] โคโลนี) พบว่าระดับความเป็นกรด-ด่างที่มีผลในการทำลายเชื้อ Actinomyces viscosus และ Streptococcus mitis คือระดับความเป็นกรด-ด่างสูงกว่า 10.50 โดยใช้เวลา 6 และ 12 ชั่วโมง ตามลำดับ ในขณะที่ความเป็นกรด-ด่างที่มีผลต่อการทำลายเชื้อ Staphylococcus aureus และ Porphylomonas gingivalis คือระดับความเป็นกรด-ด่างสูงกว่า 10.50 โดยใช้เวลา 12 ชั่วโมง และที่ระดับความเป็นกรด-ด่าง 11.00 ใช้เวลา 6 ชั่วโมง นอกจากนั้นพบว่าเชื้อ Enterococcus faecalis ถูกทำลายที่ระดับความเป็นกรด-ด่างสูงที่สุดคือที่ระดับความเป็นกรด-ด่างสูงกว่า 11.50 โดยใช้เวลา 24 ชั่วโมง
DOI: 10.14457/cu.the.2003.1300
title: การวิเคราะห์แบบจำลองฟันในทันตกรรมจัดฟันด้วยคอมพิวเตอร์

description: จัดทำโปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยในการเก็บฐานข้อมูลผู้ป่วย สามารถสืบค้นได้และมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อช่วยในการวิเคราะห์แบบจำลองฟัน ซึ่งมีวิธีวิเคราะห์ที่มีความหลากหลาย เช่น การวิเคราะห์ขนาดฟันด้วยวิธีวิเคราะห์ของบอลตัน ซึ่งเป็นวิธีที่ทันตแพทย์จัดฟันส่วนใหญ่นิยมใช้ และมีประโยชน์ในการวางแผนการรักษา การทำนายผลรวมของขนาดฟันเขี้ยว ฟันกรามน้อยซี่ที่หนึ่งและฟันกรามน้อยซี่ที่สองในฟันชุดผสม การวิเคราะห์ขนาดของแนวโค้งฟันซึ่งสามารถนำมาเปรียบเทียบกับ ค่ามาตรฐานของคนไทยและคนผิวขาวได้ รวมทั้งวิเคราะห์เนื้อที่สำหรับการเรียงตัวของฟันด้วย เพื่อผู้ใช้สามารถเลือกให้เหมาะสมกับผู้ป่วยแต่ละราย รวมทั้งมีแฟ้มรูปภาพของผู้ป่วย ที่มีการแบ่งแยกจัดเก็บอย่างชัดเจนครอบคลุมทั้งรูปภาพใบหน้าผู้ป่วย รูปภาพในช่องปากผู้ป่วย และรูปภาพแบบจำลองฟัน พร้อมกันนี้ได้มีระบบรักษาความปลอดภัยของข้อมูล โดยมีการจัดแบ่งความสามารถในการเข้าถึงข้อมูลของแต่ละกลุ่มผู้ใช้งาน ซึ่งถือเป็นมาตรฐานที่โปรแกรมจัดการฐานข้อมูลควรมี เพื่อเป็นจุดเริ่มต้นในการเก็บข้อมูลแบบจำลองฟันในคอมพิวเตอร์ของ ภาควิชาทันตกรรมจัดฟัน คณะทันตแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และในอนาคตอาจมีการพัฒนาให้มีการจัดเก็บแบบจำลองฟันสามมิติต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2004.1491
title: การศึกษาเปรียบเทียบความสำเร็จของการรักษาประสาทฟันน้ำนมโดยวิธีแคลเซียมไฮดรอกไซด์ พาร์เชียล พัลโพโตมี กับการรักษาด้วยวิธีฟอร์โมครีซอล พัลโพโตมีในฟันกรามน้ำนมล่าง : ศึกษาทางคลินิกที่ 6 เดือน และ 12 เดือน

description: การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบอัตราความสำเร็จของการรักษาประสาทฟันน้ำนมโดยวิธีแคลเซียม ไฮดรอกไซด์ พาร์เชียล พัลโพโตมี กับการรักษาประสาทฟันน้ำนมด้วยวิธีฟอร์โมครีซอล พัลโพโตมี ในฟันกรามน้ำนมล่าง ศึกษาทางคลินิกที่ 6 เดือน และ 12 เดือน โดยทำการคัดเลือกตัวอย่างฟันกรามน้ำนมล่างที่มีลักษณะตรงตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ จำนวน 63 ซี่ฟัน จากจำนวนผู้ป่วย 40 คน จัดตัวอย่างแบบสุ่มเข้าสู่การรักษาแต่ละวิธี ประเมินความสำเร็จทางคลินิกและภาพถ่ายรังสีที่ 6 เดือน และ 12 เดือนหลังการรักษา โดยทันตแพทย์สำหรับเด็กผู้ประเมินไม่ทราบว่าตัวอย่างใดได้รับการรักษาด้วยวิธีใด สำหรับการประเมินทางภาพถ่ายรังสี ตัวอย่างจะถูกประเมินแบ่งเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มประสบความสำเร็จ กลุ่มที่จะติดตามผลการรักษาต่อไปและกลุ่มประสบความล้มเหลว เมื่อสิ้นสุดการศึกษา คงเหลือจำนวนตัวอย่าง 63 ซึ่ วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างผลการรักษากับชนิดของการรักษาด้วยสถิติ ไคสแควร์เทสต์ (Chi-square test) ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ผลการศึกษาพบว่า ที่ระยะเวลา 6 เดือน สามารถติดตามผลการรักษาจากตัวอย่างได้ครบทุกซี่ผลการประเมินทางคลินิกไม่พบว่ามีตัวอย่างใดมีลักษณะความล้มเหลวตามเกณฑ์ที่วางไว้ การรักษาด้วยวิธีพาร์เชียลพัลโพโตมี มีอัตราความสำเร็จร้อยละ 96.87 สูงกว่าอัตราความสำเร็จของการรักษาด้วยวิธีฟอร์โมครีซอล พัลโพโตมี ซึ่งมีอัตราความสำเร็จร้อยละ 90.32 โดยในกลุ่มฟอร์โมครีซอล พบตัวอย่างที่จัดอยู่ในกลุ่มติดตามผลการรักษาต่อไปร้อยละ 9.68 ตัวอย่างเดียวที่ล้มเหลวพบพยาธิสภาพบริเวณปลายรากฟันในกลุ่มพาร์เชียล พัลโพโตมี ที่ระยะเวลา 12 เดือน อัตราความสำเร็จของการรักษาด้วยวิธีพาร์เชียล พัลโพโตมีอยู่ที่ร้อยละ 96.77 และวิธีฟอร์โมครีซอลพัลโพโตมี ร้อยละ 90.32 ความล้มเหลวอีก 1 ตัวอย่างที่พบนอกเหนือจากที่ 6 เดือน ได้แก่การละลายตัวภายในคลองรากฟันที่มีการลุกลามมากขึ้นในกลุ่มฟอร์โมครีซอล พัลโพโตมี โดยไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติสำหรับการรักษาทั้ง 2 วิธี (p = 0.7, p = 0.7)
DOI: 10.14457/cu.the.2010.2230
title: ผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตในมิติสุขภาพช่องปากของผู้ป่วยทันตกรรมที่มีความเจ็บปวดช่องปาก-ใบหน้า ในคณะทันตแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตในมิติสุขภาพช่องปาก ของผู้ที่มีความเจ็บปวดช่องปาก-ใบหน้า โดยศึกษาแบบตัดขวางในผู้ป่วยจากคณะทันต-แพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 463 คน เป็นเพศชาย:หญิงเท่ากับ 1:1.4 อายุ 15-60 ปี เฉลี่ย 32.06±12.1 ปี ซึ่งประกอบด้วยกลุ่มอาการปวดจากความผิดปกติบริเวณขมับ-ขากรรไกรร้อยละ 10 กลุ่มอาการปวดจากความผิดปกติในปากร้อยละ 68 และกลุ่มที่ไม่มีความเจ็บปวดช่องปาก-ใบหน้าร้อยละ 22 เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามที่มีคำถามเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล ลักษณะความเจ็บปวดช่องปาก-ใบหน้า ภาวะสุขภาพจิต และคุณภาพชีวิตในมิติสุขภาพช่องปากโดยให้ตอบแบบสอบถามด้วยตนเอง พบว่าความเจ็บปวดช่องปาก-ใบหน้าส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตในมิติสุขภาพช่องปากอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (Kruskal-Wallis test, P&lt;0.0001) โดยกลุ่มความผิดปกติบริเวณขมับ-ขากรรไกรได้รับผลกระทบเรื่องความลำบากในการกินอาหาร และความรู้สึกกังวลกับลักษณะของตัวเองมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 57.1 ส่วนกลุ่มความผิดปกติจากอาการปวดในปากได้รับผลกระทบเรื่องปัญหาระหว่างการกินอาหารมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 42 ผลจากการศึกษาครั้งนี้แสดงว่าความเจ็บปวดช่องปาก-ใบหน้าส่งผลกระทบเชิงลบต่อคุณภาพชีวิตในมิติสุขภาพช่องปากอย่างชัดเจน และสะท้อนทิศทางความต้องการการรักษาของผู้ที่มีความเจ็บปวดช่องปาก-ใบหน้าประเภทต่าง ๆ
DOI: 10.14457/cu.the.2010.2231
title: ผลของการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิและแรงเชิงกลต่อความแข็งแรงล้าต่อแรงดัด และการรั่วซึมของไททาเนียมยึดกับเนื้อฟันโดยใช้สารปรับสภาพผิวโลหะต่างชนิด

description: ศึกษาผลของการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิและแรงเชิงกลต่อคุณภาพของพันธะการยึดติดระหว่างไททาเนียมกับเนื้อฟัน เมื่อเลือกใช้ซีเมนต์เรซินและสารปรับสภาพผิวโลหะต่างชนิด วัสดุและวิธีการ แบ่งกลุ่มวัสดุออกเป็น 4 กลุ่ม โดยเลือกใช้ซีเมนต์เรซินหนึ่งจากสองชนิด ได้แก่ ซูเปอร์บอนด์ซีแอนด์บีและพานาเวียร์เอฟ 2.0 ร่วมกับการเลือกใช้สารปรับสภาพผิวโลหะหนึ่งจากสองชนิด ได้แก่ เมทาฟาสท์บอนดิ้งไลเนอร์ และอัลลอยไพร์เมอร์ นำมาทดสอบคุณภาพการยึดติดด้วยการทดสอบสองวิธี ได้แก่ การทดสอบความแข็งแรงล้าต่อแรงดัด โดยการทดสอบการดัดขวางแบบสามจุดภายใต้เทอร์โมไซคลิง (5-55 องศาเซลเซียส, 5000 รอบ) และการทดสอบการแทรกซึมของสีย้อม (สารละลายเบสิกฟุสชิน) ภายใต้กระบวนการเทอร์โมไซคลิง และการเปลี่ยนแปลงแรงเชิงกล (6 นิวตัน 2 รอบต่อวินาที 20,000 รอบ) ผลการศึกษา กลุ่มควบคุมซูเปอร์บอนด์ซีแอนด์บี/อัลลอยไพร์เมอร์ให้จำนวนรอบที่ทนต่อการแตกหักมากที่สุด และมีระยะทางการแทรกซึมของสีย้อมน้อยที่สุด นำผลมาวิเคราะห์ทางสถิติด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวน 3 ทาง ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% พบว่า การเลือกใช้ซีเมนต์และเทอร์โมไซคลิงส่งผลต่อความล้าต่อแรงดัด และการเลือกใช้ซีเมนต์และเทอร์โมไซคลิงกับการเปลี่ยนแปลงแรงเชิงกล ส่งผลต่อการรั่วซึมของรอยต่อระหว่างไททาเนียมกับซีเมนต์กับเนื้อฟัน นอกจากนี้ ยังพบอิทธิพลร่วมของการเลือกใช้ซีเมนต์กับเทอร์โมไซคลิงกับการเปลี่ยนแปลงแรงเชิงกล ส่งผลต่อการรั่วซึมของรอยต่อ สรุป เมื่อยึดไททาเนียมกับเนื้อฟัน กระบวนการเร่งอายุโดยเทอร์โมไซคลิงลดคุณภาพของการยึดติด การเลือกใช้สารปรับสภาพผิวโลหะต่างชนิดไม่ส่งผลต่อคุณภาพของการยึดติด และซูเปอร์บอนด์ ซีแอนด์บีให้การยึดติดที่มีคุณภาพดีกว่าพานาเวียร์เอฟ 2.0
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2221
title: ความเสี่ยงของโรคปริทันต์อักเสบในคนเป็นโรคไตเรื้อรัง

description: หลักการและเหตุผล: โรคไตเรื้อรังเป็นภาวะที่ไตมีประสิทธิภาพในการทำงานลดลง ซึ่งจะมีความเสื่อมเพิ่มขึ้นและไม่สามารถกลับสู่ภาวะปกติ สามารถส่งผลกระทบต่อสุขภาพช่องปากได้ เนื่องจากภาวะคั่งยูเรียในเลือด ส่งผลต่อระบบภูมิคุ้มกันของร่างกาย จึงมีข้อสันนิษฐานว่าคนที่เป็นโรคไตเรื้อรังอาจมีความเสี่ยงในการเป็นโรคปริทันต์อักเสบมากกว่าคนปกติ วัตถุประสงค์: เพื่อประเมินความสัมพันธ์ระหว่างโรคไตเรื้อรังกับโรคปริทันต์อักเสบ รวมทั้งเปรียบเทียบสภาวะปริทันต์และหาอัตราเสี่ยงของการเป็นโรค ปริทันต์อักเสบในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังเทียบกับคนปกติ วิธีการ: กลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย จำนวน 5,125 คน กลุ่มตัวอย่างได้รับการซักประวัติ ตรวจร่างกายและตรวจสภาวะปริทันต์ การจำแนกประเภทของผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังใช้การประเมินจากค่าอัตราการกรองของกรวยกรองไต ซึ่งคำนวณจากระดับครีเอตินินในเลือดร่วมกับการตรวจโปรตีนรั่วในปัสสาวะ ขณะที่การจำแนกระดับความรุนแรงของโรคปริทันต์อักเสบอาศัยค่าเฉลี่ยระดับยึดของอวัยวะปริทันต์ทางคลินิก ทำการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของโรคไตเรื้อรังกับโรคปริทันต์อักเสบด้วยการทดสอบไคสแควร์ รวมทั้งทำการเปรียบเทียบระดับความรุนแรงและค่าการกระจายตัวของโรคระหว่างกลุ่มผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังกับคนปกติ ด้วยการทดสอบทางสถิติของครัสคาลและวัลลิส และทำการวิเคราะห์หาอัตราเสี่ยงของการเกิดโรคปริทันต์อักเสบในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง ด้วยสถิติสมการความถดถอยโลจิสติกแบบหลายตัวแปร ผลการศึกษา: มีกลุ่มตัวอย่างที่มีข้อมูลครบถ้วนทั้งสิ้น 3,206 คน มีอายุระหว่าง 39-73 ปี พบว่า โรคไตเรื้อรังกับโรคปริทันต์อักเสบมีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&lt;0.01) โดยในกลุ่มผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังทั้งระดับปานกลางและระดับรุนแรง จะมีความชุกของโรคปริทันต์อักเสบมากกว่าในกลุ่มคนปกติ นอกจากนี้พบว่า กลุ่มผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังจะมีค่าเฉลี่ยระดับยึดอวัยวะปริทันต์ และค่าการกระจายตัวของโรคปริทันต์อักเสบสูงกว่าคนปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&lt;0.01) และพบว่า ผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังจะมีอัตราเสี่ยงในการเป็นโรคปริทันต์มากกว่าคนปกติ 1.24-1.55 เท่า อย่างไรก็ตามภายหลังการวิเคราะห์หาอัตราเสี่ยงปรับ โดยการควบคุมปัจจัยด้านเพศ อายุ เศรษฐานะ การศึกษา การสูบบุหรี่และโรคเบาหวาน ไม่พบว่าผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังมีความเสี่ยงในการโรคปริทันต์อักเสบแตกต่างจากคนปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สรุป: โรคไตเรื้อรังมีความสัมพันธ์ แต่ไม่เป็นอิสระกับการเกิดโรคปริทันต์อักเสบ ทั้งนี้อาจเป็นเพราะทั้งสองโรคมีหลายปัจจัยร่วมที่เหมือนกัน โดยผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังมีสภาวะปริทันต์ที่ไม่ดีเมื่อเทียบกับคนปกติ ดังนั้นควรมีการสนับสนุนให้มีการใส่ใจถึงสภาวะปริทันต์ในผู้ป่วยกลุ่มนี้ เพื่อให้ผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังมีสุขภาพช่องปากดีขึ้น ซึ่งจะส่งผลให้มีคุณภาพชีวิตดีขึ้นไปด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2222
title: ผลของอุณหภูมิที่มีต่อค่าการบ่มตัวและค่ากำลังแรงยึดแบบดึงของเรซินซีเมนต์

description: งานวิจัยนี้ศึกษาผลของอุณหภูมิที่มีต่อค่าการบ่มตัวและค่ากำลังแรงยึดดึงของเรซินซีเมนต์ชนิดเซลฟ์แอดฮีซีฟ จำนวน 4 ชนิด (เคลียร์ฟิวเอสเอลูตทิง รีไลเอกซ์ยูร้อย แม็กซ์เซมอีไลท์ และ บิสเซม) การทดสอบแบ่งเป็น 4 ช่วงเวลา ได้แก่ ครั้งที่ 1 ทดสอบเรซินซีเมนต์แต่ละชนิดหลังจากได้รับจากผู้แทนจำหน่าย ภายในระยะเวลาไม่เกิน 1 สัปดาห์ ครั้งที่ 2 ทดสอบหลังจากเก็บเรซินซีเมนต์ไว้ที่อุณหภูมิ 4 และ 40 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 1 เดือน ครั้งที่ 3 ทดสอบหลังจากเก็บเป็นเวลา 3 เดือน และครั้งที่ 4 ทดสอบหลังจากเก็บเป็นเวลา 6 เดือน การทดสอบแต่ละครั้งประกอบด้วย การทดสอบค่าการบ่มตัวโดยฟูเรียร์ทรานสฟอร์มอินฟราเรดสเปกโทรโฟโตเมทรี และการทดสอบค่ากำลังแรงยึดดึง โดยการเตรียมผิวเนื้อฟันของฟันกรามใหญ่ซี่ที่สามของมนุษย์จำนวน 140 ซี่ และยึดกับชิ้นคอมพอสิตออนเลย์ด้วยเรซินซีเมนต์ จากนั้นเตรียมชิ้นทดสอบรูปร่างมินิดัมเบลล์ ขนาดพื้นที่ยึดติด 2x3 ตารางมิลลิเมตร และทดสอบหาค่ากำลังแรงยึดดึงด้วยเครื่องทดสอบวัสดุเอนกประสงค์ จากนั้นนำชิ้นทดสอบที่ผ่านการดึงมาแยกประเภทความล้มเหลวของการแตกหักด้วยกล้องสเตอริโอกำลังขยาย 40 เท่า วิเคราะห์ข้อมูลค่าการบ่มตัวและค่ากำลังแรงยึดดึงด้วยสถิติ ครัสคาวาริส เฟรดแมน และแมนวิทนี-ยูเทส (α=0.05) ทดสอบพบว่ามีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญของค่าการบ่มตัว ระหว่างชนิดเรซินซีเมนต์ และระหว่างอุณหภูมิการเก็บรักษา ในทุกช่วงระยะเวลาการเก็บรักษา และพบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญของค่ากำลังแรงยึดดึง ระหว่างชนิดของเรซินซีเมนต์ และระหว่างอุณหภูมิการเก็บรักษาของเรซินซีเมนต์ทุกชนิด ยกเว้นบิสเซม และพบว่าระยะเวลาการเก็บรักษามีผลต่อค่ากำลังแรงยึดดึงในทุกอุณหภูมิการเก็บรักษา ยกเว้นรีไลเอกซ์และแม็กซ์เซมอีไลท์ที่เก็บ ณ อุณหภูมิ 4 องศาเซลเซียส และประเภทของความล้มเหลวภายหลังการแตกหักของ เรซินซีเมนต์ทุกชนิดทั้งที่เก็บ ณ อุณหภูมิ 4 และ 40 องศาเซลเซียส ในทุกช่วงระยะเวลาการเก็บรักษา พบว่าส่วนใหญ่เกิดการแตกหักภายในชั้นของเรซินซีเมนต์ ดังนั้นการศึกษาครั้งนี้จึงยืนยันได้ว่าการเก็บรักษาเรซินซีเมนต์ไว้ ณ อุณหภูมิ 40 องศาเซลเซียส เป็นระยะเวลา 6 เดือน มีผลต่อค่าการบ่มตัวและค่ากำลังแรงยึดดึงของเรซินซีเมนต์ทั้งสี่ชนิด