DOI: 10.17026/dans-z3t-yuce
title: Dorpsstraat 30 te Nigtevecht, gemeente Stichtse Vecht

description: &lt;p&gt;ADC ArcheoProjecten heeft in juni 2018 een bureauonderzoek uitgevoerd naar de archeologische waarde van de locatie Dorpsstraat 30 te Nigtevecht, gemeente Stichtse Vecht. De aanleiding van het onderzoek is de vervangende nieuwbouw van een woning. Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde verwachting opgesteld. Hieruit volgt dat het plangebied op de oever van de Vecht is gelegen. De meest actieve periode van de Vecht moet al vóór de Romeinse tijd gedateerd worden. Al in de Late Ijzertijd was de rivierafvoer dusdanig afgenomen dat nauwelijks migratie plaatsvond van de pas ontstane Vecht meandergordel. In de laat-Romeinse tijd en Vroege Middeleeuwen fungeerde de Vecht als een riviertje dat kwelwater afvoerde vanuit de Utrechtse Heuvelrug naar het Almere, de voorloper van de Zuiderzee. De oeverwallen en crevassecomplexen langs de rivier werden door hun hoge ligging en goede natuurlijke ontwatering als woongebied door de mens uitgekozen, met name vanaf de 1e/2e eeuw toen een eind kwam aan de grootste rivieractiviteit. Vrijwel alle oudere dorpen in het gebied zijn op oeverwallen ontstaan; ook de verbindingswegen lopen er overheen. Bekende archeologische resten in een vergelijkbare landschappelijke situatie als het plangebied (oeverafzettingen van de Vecht) stammen vrijwel altijd uit de Late Middeleeuwen en Nieuwe tijd. Sporen vanaf de Ijzertijd kunnen echter niet uitgesloten worden. Indien aanwezig liggen deze vaak tamelijk diep in de ondergrond en zijn ze meestal volledig afgedekt door jongere rivierafzettingen. Op basis van oude kaarten van het gebied maakte het plangebied deel uit van het erf van een nabijgelegen boerderij vanaf het begin van de 19e eeuw. Tot aan het begin van de 20e eeuw is het perceel onbebouwd geweest. Ter hoogte van de bestaande bebouwing heeft mogelijk na die periode verstoring plaatsgevonden van ondiepe archeologische resten. In het overige deel van het plangebied is ondiepe verstoring als gevolg van agrarisch landgebruik mogelijk. Aanwezigheid van een archeologische vindplaats kan vooralsnog niet uitgesloten worden. Om de op basis van het bureauonderzoek opgestelde gespecificeerde verwachting te toetsen en waar nodig aanvullen is een inventariserend veldonderzoek uitgevoerd. Hieruit blijkt dat het plangebied in de oude restgeul van de Vecht ligt. De ondergrond bestaat vanaf 1,5 m –mv (circa 1,3 m –NAP) en dieper uit natuurlijke opvulling in de vorm van zandige klei en veen. In de top bevinden zich fosfaatvlekken. Het bovenste deel van de bodem is grotendeels antropogeen waarbij niet duidelijk is of het gaat om een oude woongrond of een opvulling met nederzettingsafval van elders. In dit ophogingspakket bevinden zich baksteen en houtskool. Het baksteen is vanwege de geringe grootte van het materiaal niet te dateren. De grotere fragmenten zijn te dateren vanaf de Middeleeuwen tot de Nieuwe tijd. De overige indicatoren zijn niet te dateren. Op basis van het feit dat er in het gebied geen bebouwing wordt verwacht tot aan het begin van de 20e eeuw en het perceel pas vanaf de 19e eeuw deel uitmaakt van een erf is het aannemelijk dat het hier gaat om een relatief recent ophoogpakket als gevolg van landgebruik zonder (oude) bewoning. Uit de aanwezigheid van modern materiaal blijkt dat de bovenste 30 cm van het ophogingspakket recent verstoord is. Ten behoeve van de oprichting van de woning zal een grondpakket worden opgebracht, waarbij het maaiveld zal worden verhoogd van 0,2 +NAP naar 0,7 +NAP. De funderingen van de nieuwbouw zullen 80 cm beneden het toekomstige maaiveld (30 cm beneden het huidige maaiveld; circa 0,1 m -NAP) worden aangelegd, deels op de locatie van de fundering van het recent gesloopte woonhuis. De bodemingrepen zijn in omvang en diepte dermate beperkt dat aantasting van een eventueel archeologisch relevant niveau zeer minimaal is.&lt;/p&gt;