cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2001.246
title: ผลกระทบของสภาวะที่ใช้ในการอัดรีดที่มีต่อการหดตัวของท่อพีวีซีชนิดอ่อน หลังการอบฆ่าเชื้อ

description: การศึกษาผลกระทบของสภาวะการอัดรีดที่มีต่อการหดตัวของท่อพีวีซีชนิดอ่อน หลังผ่านการฆ่าเชื้อด้วยไอนํ้า ได้กระทำที่ความเร็วการอัดรีด 46 และ 56 รอบต่อนาที และอุณหภูมิการอัดรีด ในช่วง 140 ถึง 170 องศาเซลเซียส (ขึ้นอยู่กับตำแหน่งขออุณหภูมิบนเครื่องอัดรีด) และอุณหภูมิน้ำหล่อเย็น 16 และ 21 องศาเซลเซียส จากการศึกษาพบว่าการเปลี่ยนสภาวะการอัดรีดจะมีผลต่อการหดตัวของท่อพีวีซีชนิดอ่อนหลังการอบฆ่าเชื้อด้วยไอน้ำดังนี้คือ การเพิ่มอุณหภูมิการอัดรีดทำให้ท่อที่ถูกอัดรีดมีการจัดเรียงตัวของโมเลกุล (orientation) ในแนวการอัดรีดเพิ่มขึ้น ทำให้ความเครียดคงค้างสูงขึ้น การคลายตัวจึงเกิดได้ช้าลงทำให้อัตราการหดตัวของท่อหลังฆ่าเชื้อลดลง โดยอุณหภูมิที่เพิ่มชื้นในช่วงการอัดขึ้นรูป (die zone) ทำให้โมเลกุลมีความเครียดสูงที่สุด อุณหภูมิช่วงป้อนพลาสติก (feed zone) และช่วงหลอมเหลว (compression and metering zone) มีผลกระทบในระดับที่ตํ่ากว่าตามลำดับ การเพิ่มอุณหภูมิหล่อเย็นมีผลทำให้อัตราการเย็นตัวช้าลง โมเลกุลมีเวลามากขึ้นในการคลายตัวในระหว่างการหล่อเย็นทำให้ความเครียดคงค้างลดลง การคลายตัวหลังการฆ่าเชื้อและการหดตัวของท่อจึงลดลง การเพิ่มความเร็วการอัดรีดส่งผลให้ท่อเกิดการหดตัวน้อยลงซึ่งอาจเกิดจากการขาดของสายโซ่พอลิเมอร์ขณะอัดรีด ทำให้การคลายตัวที่เกิดชื้นขณะฆ่าเชื้อเกิดได้เร็วขึ้น โดยสรุปแล้วเมื่อพิจารณาเปอร์เซ็นต์การหดตัวด้านความยาวของท่อในระหว่างการฆ่าเชื้อเป็นหลัก สภาวะที่ดีที่สุดคือ การอัดรีดที่อุณหภูมิการอัดรีดสูง ความเร็งสูงและอุณหภูมิการหล่อเย็นสูง
DOI: 10.14457/cu.the.2001.247
title: รูปแบบการตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนของชุมชนมอญบ้านบางกระดี่ กรุงเทพมหานคร

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนของชุมชนบ้านบางกระตี่ กรุงเทพมหานคร โดยเฉพาะปัจจัยด้านวัฒนธรรมที่ส่งผลต่อรูปแบบการตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนโดยใช้วิธีการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก และการใช้แบบสอบถาม เพื่อสอบถามเกี่ยวกับวิถีชีวิต ความเชื่อและการทำกิจกรรมในช่วงเวลาต่างๆ รวมทั้งศึกษาการเปลี่ยนแปลงและลักษณะทางกายภาพของชุมชนโดยการวิเคราะห์ภาพถ่ายทางอากาศและการสำรวจภาคสนาม ผลการศึกษาพบว่าชุมชนมอญแห่งนี้มีรูปแบบการตั้งถิ่นฐานที่เป็นเอกลักษณ์ได้แก่ 1 ) การวางทิศทางของบ้านเรือน ซึ่งมาจากความเชื่อเรื่องผีบรรพบุรุษของคนเชื้อชาติมอญ 2) การปลูกเรือนใกล้แหล่งนํ้า 3) การมีวัดเป็นศูนย์กลาง 4) การเกาะกลุ่มกันของบ้านเรือน 5) การมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์อยู่หัวและท้ายหมู่บ้าน 6) การมีพื้นที่เกษตรอยู่ล้อมรอบชุมชน การวางทิศทางของบ้านเรือนเป็นที่สิ่งที่สะท้อนความเป็นชุมชนมอญได้ชัดเจนที่สุด โดยที่บ้านเรือนในชุมชุนร้อยละ 94 วางหน้าจั่วบ้านไปทางทิศตะวันออก-ตะวันตก นอกจากนี้วิถีชีวิตและกิจกรรมของประชาชนในชุมชนยังมีเอกลักษณ์ ทั้งในส่วนของประเพณีและกิจวัตรประจำวัน บริเวณที่ยังคงเอกลักษณ์ด้านรูปแบบการตั้งถิ่นฐานได้มากที่สุดคือ พื้นที่ส่วนใหญ่ของชุมชนฝังล่างของคลองบริเวณหมู่ที่ 8 และ หมู่ที่ 9 บริเวณโดยรอบชุมชนมีการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2530 เป็นต้นมา จากพื้นที่เกษตรกรรม เป็นชุมชนที่อยู่ติดกับโรงงานอุตสาหกรรมและบ้านจัดสรร ขณะที่ภายในชุมชนมีการเพิ่มขึ้นของสิ่งปลูกสร้างที่ขัดแย้งกับสภาพบ้านเรือนในชุมชน ทำให้เอกลักษณ์ของรูปแบบการตั้งถิ่นฐานถูกทำลาย ดังนั้นจึงเสนอแนะให้กรุงเทพมหานครคงเอกลักษณ์ของรูปแบบการตั้งถิ่นฐานของชุมชนบางกระตี่ไว้โดย 1) การควบคุมความสูงและรูปแบบอาคาร 2) การเตรียมพื้นที่เพื่อรองรับการขยายตัวของชุมชน 3) การอนุรักษ์พื้นที่เกษตรกรรม 4) การจัดระเบียบพื้นทีเพื่อการพาณิชยกรรม 5 ) การอนุรักษ์และส่งเสริมกิจกรรมทางวัฒนธรรม 6) การปรับปรุงภูมิทัศน์แลสภาพแวดล้อม 7) การพัฒนาโครงข่ายทางสัญจร ซึ่งการกระทำดังกล่าวจะสำเร็จได้ด้วยการมีส่วนร่วมของประชาชนในชุมชน
DOI: 10.14457/cu.the.2001.248
title: ความสัมพันธ์ระหว่างสภาพแวดล้อมในการทำงาน ความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง ความยึดมั่นผูกพันต่อการปฎิบัติการพยาบาล กับการปฎิบัติงานร่วมกับแพทย์ในการดูแลรักษาผู้ป่วย ตามการรับรู้ของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลของรัฐ เขตกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตอุประสงค์เพื่อศึกษาและหาความสัมพันธ์ระหว่างสภาพแวดล้อมในการทำงาน ความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง ความยึดมั่นผูกพันต่อการปฏิบัติการพยาบาล กับ การปฏิบัติงานร่วมกับแพทย์ในการดูแลรักษาผู้ป่วยตามการรับรู้ของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลของรัฐ เขตกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลวิชาชีพจำนวน 411 คน ได้จากการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) และแบบแยกประเภท (Stratified Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามสภาพแวดล้อมในการทำงาน แบบวัดความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง แบบสอบถามความยึดมั่นผูกพันต่อการปฏิบัติการพยาบาล และแบบสอบถามการปฏิบัติงานร่วมกับแพทย์ในการดูแลรักษาผู้ป่วย ได้รับการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาและวิเคราะห์ค่าความเที่ยงของแบบสอบถามโดยหาค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค มีค่าเท่ากับ 0.92, 0.71, 0.94 และ 0.93 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพแวดล้อมในการทำงานของพยาบาลวิชาชีพ อยู่ในระดับเหมาะสมมาก 2. ความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองของพยาบาลวิชาชีพ อยู่ในระดับมากที่สุด 3. ความยึดมั่นผูกพันต่อการปฏิบัติการพยาบาลของพยาบาลวิชาชีพ อยู่ในระดับมาก 4. การปฏิบัติงานร่วมกับแพทย์ในการดูแลรักษาผู้ป่วยของพยาบาลวิชาชีพ อยู่ในระดับดีมาก 5. สภาพแวดล้อมในการทำงานมีความสัมพันธ์ทางบวก กับ การปฏิบัติงานร่วมกับแพทย์ในการดูแลรักษาผู้ป่วยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = 0.47) 6. ความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองเองมีความสัมพันธ์ทางบวก กับ การปฏิบัติงานร่วมกับแพทย์ในการดูแลรักษาผู้ป่วยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = 0.32) 7. ความยึดมั่นผูกพันต่อการปฏิบัติการพยาบาลมีความสัมพันธ์ทางบวก กับ การปฏิบัติงานร่วมกับแพทย์ในการดูแลรักษาผู้ป่วย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = 0.54)
DOI: 10.14457/cu.the.2001.249
title: การเติบโตและสมบัติในการฟอกสีเยื่อกระดาษของสายพันธุ์เห็ดแครง Schizophyllum commune Fr.

description: เห็ดแครง หรือ Schizophyllum commune Fr. เป็นเห็ดที่บริโภคได้ และมีคุณสมมิติเป็นเห็ดสมุนไพร ซึ่งยังไม่มีการเพาะจำหน่าย ชาวบ้านจะเก็บได้จากธรรมชาติ เมื่อนำเอาเห็ดแครง 7 สายพันธุ์ จากจังหวัดต่างๆ ของประเทศไทยมาทดสอบการเจริญบนอาหารเลี้ยงเชื้อในห้องปฏิบัติการ พบว่าสามารถเจริญบนอาหาร Potato Dextrose Agar(PDA) ได้ดีในช่วง pH 6-7 ส่วนในอาหาร PDB จะให้เส้นใยเจริญเต็มที่ภายในช่วง 10-18 วัน เมื่อใช้ไม้หางนกยูง มะม่วง สะเดา และมะขามเป็นวัสดุในการเพาะ พบว่าค่าประสิทธิภาพในการใช้วัสดุเพาะที่ได้ คือ 10.65% 10.27% 8.39% และ 7.15% ตามลำดับ S. commune สายพันธุปัตตานี และพังงา ให้ค่าการทดสอบการผลิตเอนไซม์แลคเคสบนอาหาร PDA ที่มี 0.1% gallic acid ได้มากกว่าลายพันธุ์อื่น และ เปรียบเทียบค่าการสร้างเอนไซม์ลิกนิน เปอร์ออกซิเดส ในอาหารสูตรproduction ที่มี 0.4 mM guaiacol และมีการเติมเยื่อยูคาลิปตัลที่ยังไม่ผ่านการฟอก 6.25 กรัม (นํ้าหนักแห้ง) ทำการศึกษา pH ที่เหมาะสม 4 ระดับ คือ 4.0, 5.0, 6.0 และ 7.0 ที่ภาวะอุณหภูมิ 25℃, 30℃, 35℃ และ 40℃ ตามลำดับ ในภาวะที่มีการเขย่า พบว่า ทั้งสายพันธุ์ปัตตานี และพังงามี pH เริ่มต้นที่เหมาะสมคือ 7.0 อุณหภูมิที่เหมาะสมสำหรับสายพันธุ์ปัตตานี คือ 35℃ ให้ค่าแอคติวิตีของเอนไซม์ลิกนินเปอร์ออกซิเดสเท่ากับ 0.165 U/ml ส่วนสายพันธุ์พังงาคือ 40℃ ให้ค่าแอคติวิตีเท่ากับ 0.149 U/ml เนื่องจากสายพันธุ์ปัตตานีให้ค่าเอนไซม์แอคติวิตีสูงกว่าจึงนำไปใช้ในการผลิตเอนไซม์และฟอกเยื่อใน อาหารสูตร production ที่เติมเยื่อที่ยังไม่ผ่านการฟอกที่ pH 7.0 อุณหภูมิ 35℃ สภาวะนิ่ง นาน 15 วัน พบว่าให้ค่าแอคติวิตีของเอนไซม์ลิกนิน เปอร์ออกซิเดล แมงกานีส เปอร์ออกซิเดล และแลคเคส เท่ากับ 0.192 0.009 และ 0.010 U/ml ตามลำดับ ให้ค่าคัปปานัมเบอร์ของเยื่อเท่ากับ 10.53 ค่าความขาวสว่างเท่ากับ 38.75%
DOI: 10.14457/cu.the.2001.250
title: ผลของสุขภาพจิตศึกษาแบบกลุ่มต่อ ความรู้ เจตคติ และการปฏิบัติของผู้ปกครองเด็กปัญญาอ่อน

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบความรู้, เจตคติและการปฏิบัติของผู้ปกครองเด็กปัญญาอ่อน ก่อนและหลังการได้รับสุขภาพจิตศึกษาแบบกลุ่มโดยใช้กระบวนการเรียนรู้อย่างมีส่วนร่วม ร่วมกับ การได้รับสุขภาพจิตศึกษาเป็นรายบุคคลตามมาตราฐาน และศึกษาเปรียบเทียบความรู้, เจตคติ และการปฏิบัติของผู้ปกครองเด็กปัญญาอ่อน ระหว่างการได้รับสุขภาพจิตศึกษาแบบกลุ่มโดยใช้กระบวนการเรียนรู้อย่างมีส่วนร่วม ร่วมกับ การได้รับสุขภาพจิตศึกษาเป็นรายบุคคลตามมาตรฐาน กับ การได้รับสุขภาพจิตศึกษาเป็นรายบุคคลตามมาตรฐานเพียงอย่างเดียว สำหรับเครื่องมือที่ใช้ในการทดลองเป็นโปรแกรมสุขภาพจิตศึกษาแบบกลุ่มโดยใช้กระบวนการเรียนรู้อย่างมีส่วนร่วม, แบบทดสอบความรู้, แบบสอบถามเจตคติ และแบบสอบถามการปฏิบัติต่อเด็ก ปัญญาอ่อน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยคอมพิวเตอร์โปรแกรม SPSS กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ปกครองเด็กปัญญาอ่อน อายุแรกเกิด - 1 ปี 6 เดือน ที่รับบริการส่งเสริมพัฒนาการจากโรงพยาบาลราชานุกูล จำนวน 59 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 29 คน และกลุ่มควบคุม 30 คน ผลการวิจัยพบว่า ก่อนและหลังการได้รับสุขภาพจิตศึกษาแบบกลุ่มโดยใช้กระบวนการเรียนรู้อย่างมีส่วนร่วม ร่วมกับ การได้รับสุขภาพจิตศึกษาเป็นรายบุคคลตามมาตรฐาน ผู้ปกครองมีความรู้, เจตคติ และการปฏิบัติ แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ในขณะที่ผู้ปกครองกลุ่มควบคุมซึ่งได้รับสุขภาพจิตศึกษาเป็นรายบุคคลตามมาตรฐาน มีเพียงเจตคติเท่านั้นที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ส่วนความรู้และการปฏิบัติไม่มีความแตกต่างกัน ซึ่งแสดงว่าการได้รับสุขภาพจิตศึกษาแบบกลุ่มโดยใช้กระบวนการเรียนรู้อย่างมีส่วนร่วม ร่วมกับ การได้รับสุขภาพจิตศึกษาเป็นรายบุคคลตามมาตรฐาน มีประสิทธิผลต่อการเสริมสร้างความรู้, เจตคติ และการปฏิบัติของผู้ปกครอง ดีกว่าการได้รับสุขภาพจิตศึกษาเป็นรายบุคคลตามมาตรฐานเพียงอย่างเดียว
DOI: 10.14457/cu.the.2001.251
title: รูปแบบการดำเนินชีวิต ทัศนคติ และพฤติกรรมของผู้บริโภค ที่มีต่ออาหารเพื่อสุขภาพ ในเขตเมืองเชียงใหม่

description: การวิจัยเชิงสำรวจครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาถึงรูปแบบการดำเนินชีวิตของผู้บริโภคในเมืองเชียงใหม่ (2) ศึกษาถึงทัศนคติและพฤติกรรมที่มีต่ออาหารเพื่อสุขภาพ และ (3) ศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการดำเนินชีวิต ทัศนคติ และพฤติกรรมการบริโภคอาหารเพื่อสุขภาพ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัยกลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน ผลการวิจัยพบว่า 1. กลุ่มรูปแบบการดำเนินชีวิตของผู้บริโภคในเขตเมืองเชียงใหม่ สามารถจัดแบ่งได้เป็น 6 แบบ คือ 1) สนใจข้อมูลใส่ใจสุขภาพ 2) สุขภาพดีรู้วิธีปฏิบัติ 3) ทำร้ายสุขภาพ 4) หลีกหนีความเครียด 5) ไม่ตระหนักถึงสุขภาพ และ 6) ชอบรับประทานอาหารมัน 2. ผู้บริโภคในเขตเมืองเชียงใหม่มีทัศนคติที่ดีต่อการบริโภคอาหารเพื่อสุขภาพ 3. พฤติกรรมการบริโภคอาหารเพื่อสุขภาพโดยรวมของผู้บริโภคในเขตเมืองเชียงใหม่อยู่ในระดับตํ่า นอกจากนี้ยังพบว่าพฤติกรรมการบริโภคอาหารเพื่อสุขภาพที่มาจากธรรมชาติมีระดับสูงกว่าพฤติกรรมการบริโภคผลิตภัณฑ์เสริมอาหารที่เป็นสารสกัดจากธรรมชาติ 4. กลุ่มรูปแบบการดำเนินชีวิตแบบ สนใจข้อมูลใส่ใจสุขภาพ และ แบบสุขภาพดีรู้วิธีปฏิบัติ มีความสัมพันธ์ทางบวกกับทัศนคติที่มีต่ออาหารเพื่อสุขภาพ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 5. กลุ่มรูปแบบการดำเนินชีวิตแบบสนใจข้อมูลใส่ใจสุขภาพ แบบสุขภาพดีรู้วิธีปฏิบัติ และแบบชอบรับประทานอาหารมัน มีความ สัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการบริโภคอาหารเพื่อสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 6. ทัศนคติที่มีต่ออาหารเพื่อสุขภาพ มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการบริโภคอาหารเพื่อสุขภาพ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระคับ 0.05
DOI: 10.14457/cu.the.2001.252
title: ผลของการสอนโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนซิปปา ที่เน้นกระบวนการเรียนรู้ทางภาษาที่มีต่อ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและเจตคติต่อการเรียนภาษาไทย ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3

description: การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการสอนโดยใช้รูปแบบภารเรียนการลอนซิปปาที่เน้นกระบวนการเรียนรู้ทางภาษาที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและเจตคติต่อการเรียนภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ตัวอย่างประชากรคือนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียน-อำนวยศิลป์ จำนวน 2 กลุ่ม กลุ่มละ 28 คนได้จากการลุ่มอย่างง่าย กลุ่มทดลองได้รับการสอนโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนซิปปาที่เน้นกระบวนการเรียนรู้ทางภาษามีขั้นตอนการดำเนินการสอนดังนี้ 1) ขั้นสำรวจความรู้เดิม 2) ขั้นสร้างความรู้ด้วยกระบวนการเรียนรู้ทางภาษา 3) ชั้นฝึกทักษะ 4) ขั้นแลกเปลี่ยนความรู้ 5) ขั้นสรุปจัดระเบียบความรู้และวิเคราะห์ กระบวนการเรียนรู้ 6) ขั้นประยุกต์ใช้ ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการสอนตามปกติมีชั้นตอนการดำเนินการสอนดังนี้ 1) ขั้นนำ 2) ขั้นสอน 3) ขั้นสรุป ผู้วิจัยทำการสอนตามแผนการสอนที่สร้างขึ้น ใช้เวลาในการสอน 16 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาไทย และแบบวัดเจตคติที่มีต่อการเรียนภาษาไทย ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. คะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาไทยของนักเรียนที่ได้รับการสอนโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนซิปปาที่เน้นกระบวน การเรียนรู้ทางภาษาสูงกว่านักเรียนที่ได้รับการสอนตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. คะแนนเจตคติที่มีต่อการเรียนภาษาไทยของนักเรียนที่ได้รับการสอนโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนซิปปาที่เน้นกระบวนการเรียนรู้ทางภาษาสูงกว่านักเรียนที่ได้รับการสอนตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2001.253
title: การวิเคราะห์นักลงทุนแมลงเม่าในตลาดหุ้น : กรณีนักลงทุนไทย

description: แนวคิดสมมติฐานตลาดทุนที่มีประสิทธิภาพกล่าวว่าราคาหลักทรัพย์จะสะท้อนอย่างถูกต้องและทันทีทันใดถึงสารสนเทศทั้งหมดที่มีอยู่ ซึ่งมีนัยว่าราคาหลักทรัพย์จะมีการตอบสนองอย่างรวดเร็วและถูกต้องต่อสารสนเทศที่เกี่ยวกับปัจจัยพื้นฐานของหลักทรัพย์ และจะไม่มีการตอบสนองต่อสิ่งที่ไม่ใช่สารสนเทศ แต่อย่างไรก็ตามมีหลักฐานเชิงประจักษ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหตุการณ์ความผันผวนของตลาดหุ้นนิวยอร์คและมีผลต่อตลาดหุ้นทั่วโลกเมื่อวันจันทร์ที่ 19 ตุลาคม 1987 ที่รู้จักกันดีในชื่อของ "Black Monday" ซึ่งได้แสดงให้เห็นว่าการเปลี่ยนแปลงของราคาหลักทรัพย์ได้สะท้อนถึงสิ่งอื่นนอกเหนือจากสารสนเทศเกี่ยวกับมูลค่าตามปัจจัยพื้นฐานของหลักทรัพย์นั้น งานศึกษานี้ไม่ได้มุ่งที่จะทดสอบความมีประสิทธิภาพของตลาดทุนซึ่งเป็นงานที่มีการศึกษากันอย่างแพร่หลายแล้ว แต่งานศึกษานี้มุ่งที่จะทดสอบถึงการมีอยู่หรือไม่ของนักลงทุนที่ไม่ใช้ข้อมูลสารสนเทศในการตัดสินใจลงทุนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย โดยเรียกนักลงทุนดังกล่าวนี้ว่า "นักลงทุนแมลงเม่า" นอกจากนี้แล้วงานศึกษานี้ยังได้ศึกษาถึงผลกระทบของนักลงทุนแมลงเม่าที่มีต่อตลาดหลักทรัพย์ด้วย เมื่อนิยาม "นักลงทุนแมลงเม่า” ว่าเป็นนักลงทุนที่ทำการซื้อขายหลักทรัพย์โดยพิจารณาถึงปัจจัยอื่น ๆ ที่ไม่ใช่สารสนเทศ นักลงทุนแมลงเม่าจึงหมายความรวมถึงนักลงทุนที่ใช้ปัจจัยทางเทคนิคในการตัดสินใจซื้อขายหลักทรัพย์ เนื่องจากการซื้อขายหลักทรัพย์ของนักลงทุนดังกล่าวนี้ไม่ได้อยู่บนพื้นฐานของสารสนเทศที่ถูกต้องเกี่ยวกับปัจจัยพื้นฐานของบริษัท การพิสูจน์ว่าจะมีนักลงทุนแมลงเม่าเกิดขึ้นหรือไม่ในตลาดหลักทรัพย์ตามนิยามดังกล่าวข้างต้น จึงทำได้ด้วยการตรวจสอบการวิเคราะห์ทางเทคนิคในลักษณะรูปแบบของราคา โดยที่การศึกษานี้ได้พิจารณาการวิเคราะห์ทางเทคนิครูปแบบหัวและไหล่ รูปแบบสองยอด/ฐาน รูปแบบสามยอด/ฐาน และรูปแบบสามเหลี่ยม จากนั้นพิจารณาถึงปริมาณการซื้อขาย ณ วันที่เกิดสัญญาณทางเทคนิค จากผลการศึกษาพบว่าปริมาณการซื้อขาย ณ วันที่เกิดสัญญาณทางเทคนิคนั้นสูงผิดปกติ ซึ่งมีนัยว่ามีนักลงทุนที่ได้ใช้การวิเคราะห์ทางเทคนิคในการตัดสินใจซื้อขายหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย หรือกล่าวได้ว่ามีนักลงทุนแมลงเม่าเกิดขึ้นในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยนั่นเอง นอกจากนี้แล้วยังพบว่าการซื้อขายหลักทรัพย์ของนักลงทุนแมลงเม่าได้ก่อให้เกิดความผันผวนของราคาหลักทรัพย์
DOI: 10.14457/cu.the.2001.254
title: ลักษณะของตัวเชื่อมโยงที่มีผลต่อการเลือกการเชื่อมโยง ในเว็บการศึกษาของนิสิตนักศึกษามหาวิทยาลัย ที่มีแบบการคิดต่างกัน

description: การวิจัยครั้งนี้ มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะของตัวเชื่อมโยงที่มีผลต่อการเลือกการเชื่อมโยงในเว็บการศึกษาของนิสิตนักศึกษามหาวิทยาลัยที่มีแบบการคิดต่างกันโดยจะศึกษาลักษณะตัวเชื่อมโยงตามที่ได้สำรวจจากเว็บไซต์และสอบถามผู้เชี่ยวชาญ ได้ตัวเชื่อมโยงแบบปุ่ม, แบบกราฟิก, แบบภาพ, แบบข้อความ ซึ่งในแต่ละตัวเชื่อมโยงจะศึกษาคุณลักษณะได้แก่สีร้อน-เย็น,ตำแหน่งบน-ล่าง, ซ้าย-ขวา, ขนาดใหญ่-เล็ก กลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตอาสาสมัคร ชั้นปีที่ 1 คณะครุศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งได้จากการทำแบบทดสอบ CSA ของ Richard J. Riding เพื่อแบ่งกลุ่มตัวอย่างตามแบบการคิดได้ 4 กลุ่ม คือ 1. Wholist-lmager 2. Wholist-Verbalizer 3. Analytic-Imager 4. Analytic-Verbalize กลุ่มละ 25 คน จำนวนทังสิน 100 คน ส่วนเหตุผลในการเลือกลักษณะตัวเชื่อมโยง จะศึกษาตามทฤษฏีแรงจูงใจ (ARCS Model) ของ Keller ซึ่งประกอบด้วย 1.ความสนใจ 2 ความเกี่ยวข้อง 3. ความมั่นใจ 4. ความพอใจโดยวิเคราะห์การเลือกลักษณะตัวเชื่อมโยงและเหตุผลในการเลือก โดยแจกแจงเป็นค่าร้อยละ และ เปรียบเทียบการเลือกลักษณะตัวเชื่อมโยงและเหตุผล โดยใช้ Pearson Chi-Square Test ที่ระดับนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 ผลการวิจัยสามารถสรุปได้ดังนี้ 1 .กลุ่มตัวอย่างที่มีแบบการคิดแบบ Wholist-lmager เลือกลักษณะตัวเชื่อมโยงแบบกราฟิก ปุ่ม ภาพสีเย็น ตำแหน่งขวา ขนาดใหญ่ มีเหตุผล คือความพอใจ และความสนใจ 2. กลุ่มตัวอย่างที่มีแบบการคิดแบบ Wholist-Verbalizer เลือกลักษณะตัวเชื่อมโยงแบบข้อความกราฟิก ภาพ ลีเย็น ตำแหน่งขวา ขนาดใหญ่ มีเหตุผล คือความพอใจ 3. กลุ่มตัวอย่างที่มีแบบการคิดแบบ Analytic-Imager เลือกลักษณะตัวเชื่อมโยงแบบกราฟิก ภาพ สีร้อน ตำแหน่งขวา ขนาดใหญ่ มีเหตุผล คือความพอใจ 4. กลุ่มตัวอย่างที่มีแบบการคิดแบบ Analytic-Verbalizer เลือกลักษณะตัวเชื่อมโยงแบบข้อความภาพ สีเย็น ตำแหน่งขวา ขนาดใหญ่ มีเหตุผล คือความพอใจ และความเกี่ยวข้อง 5. กลุ่มตัวอย่างทั้งหมดมีการเลือกลักษณะตัวเชื่อมโยง แบบข้อความ สีเย็น ตำแหน่งล่าง ตำแหน่งขวา ขนาดใหญ่ มากที่สุด โดยมีเหตุผลในการเลือกตัวเชื่อมโยงที่มากคือ ความพอใจ
DOI: 10.14457/cu.the.2001.255
title: ปัจจัยคัดสรรที่สัมพันธ์กับการนำเด็กเข้ารับการกระตุ้นพัฒนาการของผู้เลี้ยงดู

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยคัดสรรที่สัมพันธ์กับการนำเด็กเข้ารับการกระตุ้นพัฒนาการของผู้เลี้ยงดู กลุ่มตัวอย่างมีจำนวนทั้งสิ้น 143 คน โดยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มผู้เลี้ยงดูที่นำเด็กเข้ารับบริการ จำนวน 73 คน และกลุ่มผู้เลี้ยงดูที่เลิกนำเด็กเข้ารับบริการจำนวน 70 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามระดับความพึงพอใจที่มีต่อการให้บริการของหน่วยงานกระตุ้นพัฒนาการ และแบบสอบถามความเข้าใจและความเชื่อเรื่องการกระตุ้นพัฒนาการของผู้เลี้ยงดู นำข้อมูลมาวิเคราะห์โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์การจำแนกกลุ่ม (Discriminant Analysis) ด้วยวิธีการวิเคราะห์แบบขั้นตอน (Stepwise) โดยใช้สถิติวิลค์ส แลมดา (Wilks 's Lambda) เป็นเกณฑ์ในการคัดเลือกตัวแปรเข้าวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่า จากตัวแปรทั้งหมด 7 ตัวแปรที่นำเข้าวิเคราะห์มี 4 ตัวแปรที่มีนัยสำคัญทางสถิติ (P&lt; .01) และความสามารถจำแนกความแตกต่างระหว่างกลุ่มตัวอย่างได้ถึงร้อยละ 68.6 จึงสรุปได้ว่า ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการนำเด็กเข้ารับการกระตุ้นพัฒนาการของผู้เลี้ยงดูคือ บริการด้านการเสริมสร้างปฏิสัมพันธ์ระหว่างเด็กและผู้เลี้ยงดู บริการด้านการกระตุ้น พัฒนาการ บริการด้านการจัดการ และบริการด้านการให้ความรู้ คำปรึกษา และข้อมูล (เรียงตามลำดับความสำคัญ จากค่าสัมประสิทธิ์ของตัวแปร) และกลุ่มตัวแปรทั้ง 4 นี้ มีความแม่นยำในการคาดคะเนการนำเด็กเข้ารับบริการของผู้เลี้ยงดูได้ถูกต้องถึงร้อยละ 93.7
DOI: 10.14457/cu.the.2001.256
title: การนำเสนอรายการฟุตบอลต่างประเทศกับการพนันฟุตบอล

description: การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะการนำเสนอรายการฟุตบอลต่างประเทศของสื่อมวลชนไทยในอดีตและปัจจุบัน ตลอดจนวิเคราะห์ความเชื่อมโยงของการนำเสนอรายการในปัจจุบันกับการพนันฟุตบอลโดยศึกษาจากสื่อมวลชน 3 ประเภท ได้แก่ หนังสือพิมพ์ โทรทัศน์ และวิทยุ ผลการวิจัยพบว่า ในอดีต สื่อมวลชนให้ความสำคัญกับการนำเสนอรายการฟุตบอลต่างประเทศน้อย เนื่องจากกลุ่มผู้ชื่นชอบกีฬายังมีไม่มาก และเทคโนโลยีการสื่อสารยังไม่ทันสมัย ทำให้เนื้อหาของรายการมีเพียงการรายงานผลการแข่งขัน แต่ปัจจุบันสื่อได้พัฒนาการนำเสนอรายการฟุตบอลต่างประเทศอย่างมีสีสัน ทั้ง รูปแบบและเนื้อหา โดยเฉพาะอย่างยิ่งการนำเสนอเนื้อหาที่มีความเชื่อมโยงกับการพนันนั้น พบมากที่สุดในหนังสือพิมพ์ ส่วนโทรทัศน์และวิทยุ แม้ไม่ปรากฏการสนับสนุนการพนันผ่านทางเนื้อหา แต่โทรทัศน์มีอิทธิพลมากในการสร้างบรรยากาศการพนันจากการถ่ายทอดสด รวมถึงการบันทึกเทปซึ่งมีทั้งภาพและเสียง ส่วนวิทยุนั้นจะสามารถสร้างบรรยากาศได้ด้อยกว่าโทรทัศน์เพราะเสนอได้เพียงเสียงบรรยาย เนื้อหาเกี่ยวกับฟุตบอลต่างประเทศ ที่พบในสื่อมวลชนสามารถแยกได้เป็น 3 ประเภท คือ ข้อมูลที่นำไปใช้ในการพนันได้ทันที ข้อมูลที่ต้องตีความก่อนนำไปใช้พนัน และข้อมูลที่ไม่สามารถนำไปใช้ในการพนันได้เลย โดยข้อมูลประเภทแรกได้รับความนิยมจากผู้เล่นพนันในการนำไปใช้มากที่สุด ได้แก่ อัตราต่อรอง และการทำนายผลการแข่งขัน นอกจากนี้ยังพบว่า สาเหตุสำคัญที่ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงหลายประการในวงการฟุตบอลต่างประเทศ มาจากการที่กีฬาประเภทนี้ถูกทำให้เป็น “ธุรกิจ” ที่มีมูลค่ามหาศาล มีสินค้าต่างๆ เป็นสปอนเซอร์ โดยใช้ความก้าวหน้าของเทคโนโลยีและสื่อ สนับสนุนในการนำเสนอ ซึ่งได้ส่งผลให้เกิดกระแสนิยมฟุตบอลและการพนันอย่างแพร่หลาย อันเป็นที่มาของการพัฒนาการนำเสนอรายการฟุตบอลของสื่อมวลชนไทยทั้งรูปแบบและเนื้อหา ให้สอดคล้องกับกระแสดังกล่าว ทั้งนี้ สื่อทำเพื่อตอบสนองความต้องการของผู้บริโภค หากวิเคราะห์ ตามทฤษฏีหน้าที่นิยม (Functionalism) แล้ว จะเห็นได้ว่า สื่อกำลังทำหน้าที่ที่อาจเป็นอันตราย (Dysfunction) ต่อลังคมอยู่ เพราะจาก การวิจัยพบว่าในการเล่นพนันนั้น ผู้เล่นเกือบทั้งหมดใช้ข้อมูลจากสื่อต่างๆ เป็นหลักในการประกอบการดัดสินใจ
DOI: 10.14457/cu.the.2001.257
title: ผลของการแจ้งให้ทราบล่วงหน้าและสิ่งตอบแทน ที่มีต่ออัตราการตอบกลับแบบสอบถามทางอินเทอร์เน็ต

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบอัตราการตอบกลับแบบสอบถามทางอินเทอร์เน็ตที่มีการแจ้งให้ทราบล่วงหน้าต่างกัน ระหว่างการไม่แจ้งให้ทราบล่วงหน้าและการแจ้งให้ทราบล่วงหน้าด้วยการ์ดอิเล็กทรอนิกส์ (E-card) และการให้สิ่งตอบแทนต่างกัน คือ ระหว่างการไม่ให้สิ่งตอบแทนและการให้สิ่งตอบแทนด้วยล็อตเตอรี่เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามความคิดเห็นเกี่ยวกับการขายบริการทางเพศของนักศึกษา โดยการเก็บตัวอย่างจากผู้ใช้บริการเว็บบอร์ดที่ได้แจ้งที่อยู่ของจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ (E-mail address) ในกระทู้ต่างๆ ของเว็บไซต์พันธ์ทิพย์ (PANTTP) จำนวน 372 คน การทดลองครั้งนี้ได้แบ่งเป็น 4 กลุ่ม กลุ่มละ 93 คน กลุ่มที่ 1 ไม่แจ้งให้ทราบล่วงหน้าและไม่ให้สิ่งตอบแทน กลุ่มที่ 2 ไม่แจ้งให้ทราบล่วงหน้าและให้สิ่งตอบแทน กลุ่มที่ 3 แจ้งให้ทราบล่วงหน้าและไมให้สิ่งตอบแทน กลุ่มที่ 4 แจ้งให้ทราบล่วงหน้าและให้สิ่งตอบแทน โดยแบ่งระยะการตอบกลับ เป็น 3 ระยะ คือ ภายใน 1 วัน 4 วัน และ 10 วัน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การทดสอบค่าไค-สแควร์ (chi-square) และ Multiple Comparison ของ Marascuilo ผลการวิจัย พบว่า 1. อัตราการตอบกลับแบบลอบถามทางอินเทอร์เน็ตของกลุ่มที่แจ้งให้ทราบล่วงหน้าและไม่แจ้งให้ทราบล่วงหน้า ในระยะการตอบกลับ ภายใน 1 วัน 4 วัน และ 10 วัน ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. อัตราการตอบกลับแบบสอบถามทางอินเทอร์เน็ตฃองกลุ่มที่ให้สิ่งตอบแทนและไม่ให้สิ่งตอบแทนในระยะการตอบกลับ ภายใน 1 วัน 4 วัน และ 10 วัน ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2001.258
title: การศึกษาการบริหารการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมในโรงเรียนประถมศึกษา ที่ร่วมโครงการรุ่งอรุณในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพี่อศึกษาการบริหารการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมในโรงเรียนประถมศึกษาที่ร่วมโครงการรุ่งอรุณ ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ประชากรในการวิจัยที่ตอบแบบสอบถาม ได้แก่ ผู้บริหารโรงเรียน 62 คน บุคลากรที่รับผิดชอบงานอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม 31 คน และครูหัวหน้าระดับชั้น 243 คน จากโรงเรียนประถมศึกษาที่เข้าร่วมโครงการรุ่งอรุณจำนวน 31 โรงเรียนแบบสอบถามที่ใช้แบ่งเป็น 6 ประเด็น ได้แก่ 1) การกำหนดจุดมุ่งหมาย 2) การวางแผน 3) การจัดสรรทรัพยากร 4) การจัดองค์กร 5) การดำเนินงาน และ 6) การควบคุม ซึ่งวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการทางสถิติ โดยการแจกแจงความถี่และหาค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า สิ่งที่โรงเรียนประถมศึกษาส่วนใหญ่จัดการได้เหมาะสมแล้วคือ การกำหนดวัตถุประสงค์และนโยบาย การจัดโปรแกรมการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม การเตรียมบุคลากร การจัดรูปแบบ การประสานงาน การดำเนินงานตามแผน และการกำหนดเกณฑ์และมาตรฐานการดำเนินงาน ส่วนสิ่งที่โรงเรียนควรจัดให้มีหรือปรับปรุงแก้ไข คือ การขาดงบประมาณ และการมอบหมายงาน
DOI: 10.14457/cu.the.2001.259
title: การศึกษาการขอโทษของผู้พูดที่มีสถานภาพทางสังคมต่างกันในภาษาไทย

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการขอโทษของผู้พูดที่มีสถานภาพต่างกันในภาษาไทย และความสัมพันธ์ระหว่างการขอโทษของผู้ที่มีสถานภาพต่างกัน กับนํ้าหนักความผิด ข้อมูลที่ใช้ในการวิเคราะห์ได้มาจากการตอบแบบสอบถาม ของกลุ่มตัวอย่าง ผู้ที่มีสถานภาพสูงกว่าได้แก่ ครู หัวหน้า และ พระภิกษุ จำนวน 100 คนและผู้ที่มีสถานภาพตํ่ากว่า ได้แก่ นักเรียน ลูกน้อง และฆราวาส จำนวน 100 คน รวมทั้งสิ้น 200 คน ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างใช้กลวิธีการขอโทษทั้งสิ้น 5 กลวิธี ได้แก่ การกล่าวคำแสดงเจตนาในการขอโทษ การยอมรับผิด การกล่าวแก้ตัว การเสนอชดใช้ และ การแสดงความใส่ใจผู้ฟัง และพบว่าสถานภาพเป็นปัจจัยที่มีผลต่อการขอโทษ พบว่าผู้ที่มีสถานภาพต่างกันมีโอกาสที่จะกล่าวขอโทษไม่เท่ากัน กล่าวคือผู้มี สถานภาพสูงกว่ากล่าวขอโทษน้อยกว่าผู้มีสถานภาพตํ่ากว่า นอกจากนี้พบว่าผู้พูดที่มีสถานภาพต่างกันนิยมใช้กลวิธีการขอโทษที่ต่างกัน ผู้มีสถานภาพสูงกว่านิยมใช้กลวิธีการกล่าวแก้ตัว มากกว่า การยอมรับผิด ในขณะที่ผู้มีสถานภาพตํ่ากว่านิยมใช้กลวิธี การยอมรับผิดมากกว่าการกล่าวแก้ตัว นอกจากนี้ยังพบว่า นํ้าหนักความผิดมีความสัมพันธ์กับโอกาสที่ผู้ที่มีสถานภาพต่างกันจะกล่าวขอโทษหรือไม่ขอโทษ กล่าวคือ เมื่อกระทำความผิดที่มีนํ้าหนักความผิดมาก ผู้ที่มีสถานภาพตํ่ากว่าจะยิ่งกล่าวขอโทษมากขึ้น ในขณะที่ผู้มีสถานภาพสูงกว่ากลับกล่าวขอโทษน้อยลง นอกจากนี้พบว่า นํ้าหนักความผิดมีความสัมพันธ์กับร้อยละการปรากฏของกลวิธีการขอโทษของผู้พูดที่มีสถานภาพต่างกัน กล่าวคือเมื่อกระทำความผิดที่มีน้ำหนักความผิดมาก ทั้งสองกลุ่ม จะใช้กลวิธีการกล่าวคำแสดงเจตนาในการขอโทษ และ การเสนอชดใช้น้อย ลง แต่จะใช้กลวิธีการยอมรับผิด และการแสดงความใส่ใจผู้ฟัง มากขึ้น อย่างไรก็ตามพบว่าแม้จะเป็นความผิดที่มีน้ำหนักความผิดมาก ผู้มีสถานภาพสูงกว่ากิคำนึงถึงหน้าของตนมากกว่าผู้มีสถานภาพตํ่ากว่า เห็นได้จากผู้มีสถานภาพสูงกว่าจะใช้กลวิธีการกล่าวแก้ตัวมากขึ้นในขณะที่ผู้มีสถานภาพตํ่ากว่าใช้น้อยลง