cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2022.1450
title: การออกแบบและประเมินสมรรถนะของโครงสร้างอาคารเหล็กรูปพรรณภายใต้แรงแผ่นดินไหว

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความสามารถต้านทานแรงแผ่นดินไหวของอาคารเหล็กรูปพรรณที่มีความแตกต่างทางด้านระบบโครงสร้างต้านทานแรงด้านข้าง ความเหนียว ความสูง และพื้นที่ตั้งของอาคาร ระบบโครงสร้างที่นำมาใช้ในการศึกษาแบ่งออกเป็น 3 ประเภทประกอบด้วย 1.โครงต้านแรงดัดเหล็ก (Moment Resisting Frame) 2.โครงแกงแนงเหล็กตรงศูนย์ (Concentric Braced Frame) 3.โครงแกงแนงเหล็กเยื้องศูนย์ (Eccentric Braced Frame) ในแต่ละระบบโครงสร้างประกอบด้วยระดับความเหนียว 3 ระดับ 1.แบบธรรมดา (Ordinary) 2.ความเหนียวปานกลาง (Intermediate/Limited) 3.มีความเหนียวพิเศษ (Special/Ductile) ของอาคารที่มีความสูง 3 และ 8 ชั้น ที่ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองเชียงใหม่และกรุงเทพมหานคร จากนั้นทำการออกแบบและประเมินความสามารถต้านทานแรงแผ่นดินไหวด้วยวิธีการผลักอาคารแบบสถิตไม่เชิงเส้น (Nonlinear-Static Pushover Analysis) ร่วมกับวิธีสเปกตรัมกำลัง (Capacity Spectrum Method) ผลการศึกษาแสดงให้เห็นพฤติกรรมการวิบัติของโครงสร้างอาคารเหล็กรูปพรรณตั้งแต่ช่วงยืดหยุ่นไปจนถึงช่วงไม่ยืดหยุ่น ที่มีการพิจารณาถึงผลของกำแพงอิฐก่อ โดยผลการวิเคราะห์แสดงให้เห็นถึงเส้นโค้งกำลัง (Capacity Curve) ที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่างค่าแรงเฉือนที่ฐาน (Base Shear) กับการเคลื่อนตัวด้านข้างที่ชั้นหลังคา (Roof displacement) ของอาคารเหล็กรูปพรรณที่ถูกออกแบบให้มีระบบโครงสร้างต้านทานแรงด้านข้างและความเหนียวแตกต่างกัน ผลการวิจัยพบว่าอาคารโครงต้านแรงดัดเหนียวปานกลางมีค่ากำลังส่วนเกิน 2.20 เท่า โดยความสามารถในการดูดซับและสลายพลังงานจะขึ้นอยู่กับระดับความเหนียวของอาคาร ซึ่งจะทำให้โครงสร้างสามารถดูดซับและสลายพลังงานจากแผ่นดินไหวได้มากขึ้น สำหรับผลของระบบโครงสร้างพบว่าอาคารโครงแกงแนงตรงศูนย์สามารถต้านทานแรงแผ่นดินไหวได้สูงสุด อีกทั้งผลของกำแพงอิฐก่อจะช่วยเพิ่มกำลังการต้านทานแรงแผ่นดินไหวของอาคารในขณะที่กำแพงอิฐก่อยังไม่เกิดการวิบัติเป็นประมาณ 148.50%
DOI: 10.14457/tu.the.2022.1451
title: สมบัติทางวิศวกรรมและการชะละลายโลหะหนักของมอร์ตาร์ปรับระดับผสมร่วมซากแผงวงจรอิเล็กทรอนิกส์แทนที่มวลรวมละเอียด

description: ปัจจุบันขยะจากอุปกรณ์ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ที่หมดอายุการใช้งานได้กลายมาเป็นปัญหาขยะที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะขยะจากซากแผงวงจรอิเล็กทรอนิกส์ซึ่งยากต่อการกำจัด ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงเลือกใช้ซากแผงวงจรอิเล็กทรอนิกส์ส่วนที่เป็นอโลหะ ซึ่งเป็นขยะเหลือทิ้งจากกระบวนการแปรใช้ใหม่โดยวิธีทางกายภาพมาใช้ในงานผลิตมอร์ตาร์ปรับระดับ กำหนดสัดส่วนผสมของมอร์ตาร์โดยการนำซากแผงวงจรอิเล็กทรอนิกส์มาทำการแทนที่มวลรวมละเอียดอัตราส่วนร้อยละ 2.5 – 20 โดยน้ำหนัก ทำการทดสอบสมบัติทางกายภาพของซากแผงวงจรอิเล็กทรอนิกส์ สมบัติของมอร์ตาร์ในสภาวะเหลวและสภาวะแข็งตัว สมบัติการเป็นฉนวนกันความร้อน การวิเคราะห์สารประกอบด้วยรังสีเอ็กซ์และพฤติกรรมการชะละลายโลหะหนักของมอร์ตาร์ปรับระดับผสมร่วมซากแผงวงจรอิเล็กทรอนิกส์ ผลการทดสอบพบว่าลักษณะการกระจายตัวของซากแผงวงจรอิเล็กทรอนิกส์มีค่าใกล้เคียงกับมวลรวมละเอียด ส่วนความถ่วงจำเพาะและความหนาแน่นต่ำกว่ามวลรวมละเอียด มอร์ตาร์ปรับระดับมีแนวโน้มความต้องการน้ำในส่วนผสมและระยะเวลาการก่อตัวเพิ่มขึ้นตามร้อยละการแทนที่มวลรวมละเอียดด้วยซากแผงวงจรอิเล็กทรอนิกส์ที่เพิ่มขึ้น ในขณะที่ความหนาแน่นและการพัฒนากำลังอัดมีแนวโน้มลดลง มอร์ตาร์ปรับระดับมีสมบัติความเป็นฉนวนที่ดี ส่วนการชะละลายโลหะหนักที่ปะปนอยู่ในซากแผงวงจรอิเล็กทรอนิกส์มีค่าอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานกำหนด การพิจารณานำมอร์ตาร์ปรับระดับไปใช้งาน ปริมาณที่เหมาะสมสำหรับการผสมร่วมซากแผงวงจรอิเล็กทรอนิกส์ไม่ควรเกินร้อยละ 15 สำหรับการใช้งานเทรองพื้น และไม่เกินร้อยละ 7.5 สำหรับงานเททับหน้า
DOI: 10.14457/tu.the.2022.1453
title: การตรวจจับรอยร้าวของอาคารชลประทานโดยใช้โครงข่ายประสาทเทียมแบบคอนโวลูชัน

description: ปัญหาหลักของโครงสร้างอาคารชลประทานที่พบได้บ่อยคือ คอนกรีตมีการผุกร่อน, แตกร้าว,ทรุดตัว และความเสียหายอื่นๆ การตรวจสอบโครงสร้างอาคารจึงมีความจำเป็นในการตรวจสอบเพื่อป้องกันความเสียหาย งานวิจัยนี้เป็นการนำโครงข่ายประสาทเทียมคอนโวลูชัน (Convolutional neural network) คือแบบจำลอง VGG19 และ ResNet152V2 โดยการดึงคุณสมบัติ (Feature extraction) เพื่อนำมาสร้างแบบจำลองใหม่ในการตรวจสอบรอยร้าวบนอาคารชลประทานและนำผลที่ได้มาเปรียบเทียบกับวิธี STRUM (Spatially tuned robust multi feature) คือการนำคุณลักษณะเด่นของภาพ (Feature) มาใช้ร่วมกับเครื่องมือจำแนกของการเรียนรู้ของเครื่อง (Machine learning) มาทำการฝึกแบบจำลองให้เรียนรู้ และนำมาใช้ในการจำแนกรูปภาพอาคารชลประทาน จากการศึกษาพบว่าค่าความถูกต้องของกลุ่มแบบจำลอง CNN โครงสร้างสถาปัตยกรรม VGG19 ได้ค่าความถูกต้องสูงสุดที่ 99.37% และกลุ่มแบบจำลอง STRUM Classifier จำแนกด้วย Support Vector Machine ได้ค่าสูงสุดที่ 95.36%
DOI: 10.14457/tu.the.2022.1454
title: การระบุคุณสมบัตเชิงพลศาสตร์ของโครงสร้างจากผลการตอบสนองการสั่นไหวตามธรรมชาติ

description: คุณสมบัติเชิงพลศาสตร์ของโครงสร้างประกอบด้วย ความถี่ธรรมชาติ รูปร่างการสั่นไหว และ ความหน่วง เป็นข้อมูลสำคัญที่ใช้ในการศึกษาพฤติกรรมของโครงสร้างภายใต้แรงกระทำต่าง ๆ การวิเคราะห์ค่าคุณสมบัติเชิงพลศาสตร์สามารถทำได้จากการวิเคราะห์ผลตอบสนองของโครงสร้าง จากการตรวจวัดจริง การวิเคราะห์คุณสมบัติเชิงพลศาสตร์ของโครงสร้างทางวิศวกรรมโยธามีข้อจำกัด หลายประการ ได้แก่ เครื่องมือตรวจวัดที่มีจำนวนน้อย ผลการตอบสนองของโครงสร้างมีค่าตำ่ และไม่สามารถตรวจวัดแรงกระตุ้นที่กระทำกับโครงสร้างซึ่งมักมีลักษณะสุ่มตามธรรมชาติได้ จากข้อจากัด ดังกล่าวเพื่อให้ได้ผลของคุณสมบัติเชิงพลศาสตร์ที่ถูกต้องจึงจำเป็นต้องมีวิธีการวิเคราะห์ที่มีประสิทธิภาพ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการนำวิธี Covariance-Driven Stochastic Subspace Identification (SSI-COV) และวิธี Data-Driven Stochastic Subspace Identification (SSI-DATA) มาประยุกต์ใช้ในการวิเคราะห์ และปรับปรุงความแม่นยำในการการระบุคุณสมบัติเชิงพลศาสตร์ของโครงสร้างอาคาร วิธี SSI-COV และ SSI-DATA เป็นวิธีที่มีการพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง และเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ตามความถูกต้องของผลค่าคุณสมบัติเชิงพลศาสตร์จากวิธี SSI- COV ขึ้นอยู่กับการเลือกขนาดของเมทริกซ์โทพลิทซ์ (Toeplitz Matrix) ซึ่งเป็นเมทริกซ์ที่ใช้ใน กระบวนการวิเคราะห์ หากใช้ขนาดของ Toeplitz Matrix ที่เล็กเกินไปจะไม่สามารถวิเคราะห์คำตอบ ได้ และหากใช้ขนาดของ Toeplitz Matrix ที่ใหญ่เกินไปจะทำให้มีโหมดรบกวนเพิ่มขึ้นมา และอาจไม่สามารถวิเคราะห์ค่าคุณสมบัติเชิงพลศาสตร์ของโครงสร้างได้ และความถูกต้องของผลค่าคุณสมบัติ เชิงพลศาสตร์จากวิธี SSI-DATA ขึ้นอยู่กับความยาวของขนาดเมทริกซ์ ซึ่งเป็นข้อจากัดในการ วิเคราะห์ งานวิจัยนี้ได้นำเสนอกระบวนการที่สามารถให้ผลคำตอบที่แม่นยำสูงโดยอัตโนมัติและไม่ต้องใช้การตัดสินใจจากผู้วิเคราะห์ โดยการวิเคราะห์ด้วยวิธี SSI-COV โดยใช้ข้อมูลจากการใช้ขนาดของเมทริกซ์โทพลิทซ์ที่แตกต่างกันหลาย ๆ ขนาด และหาผลคาตอบที่ดีที่สุดจากการเฉลี่ยแบบถ่วง น้าหนัก สำหรับวิธี SSI-DATA สามารถวิเคราะห์คุณสมบัติเชิงพลศาสตร์ด้วยความยาวของขนาดเมทริกซ์เท่ากับจานวนข้อมูลทั้งหมดลบด้วยออเดอร์สูงสุดที่ใช้ในการวิเคราะห์ โดยมีตัวอย่าง การศึกษา คือ การจำลองผลการตอบสนองของระบบมวลรวม (Lump Mass) แบบจาลอง Finite Element อย่างง่าย และการตอบสนองของอาคารที่ได้จากสัญญาณการโยกตัวของอาคารสูงจาก ข้อมูลการตรวจวัดจริง โดยมีการจำลองปัญหา และอุปสรรคต่าง ๆ ในแบบจาลอง เพื่อแสดงถึง ขั้นตอนและประสิทธิภาพต่าง ๆ ของวิธี SSI-COV และ วิธี SSI-DATA พบว่าวิธี SSI-COV และ SSI- DATA สามารถวิเคราะห์ให้ผลคาตอบที่มีเสถียรภาพ สามารถวิเคราะห์คำตอบในโหมดที่สูงขึ้น และ สามารถวิเคราะห์ค่าความหน่วงได้ ผลการศึกษาของงานวิจัยนี้ได้แสดงถึงประสิทธิภาพของการ ประยุกต์ใช้เทคนิควิธี SSI-COV และ SSI-DATA ในการวิเคราะห์ผลโดยอัตโนมัติจากการตรวจวัด ต่อเนื่องซึ่งเป็นประโยชน์ในการตรวจสอบสมรรถนะระยะยาวของโครงสร้าง
DOI: 10.14457/tu.the.2022.1455
title: การวิเคราะห์ผลตอบสนองเนื่องจากแรงแผ่นดินไหวของชั้นดินด้วยแบบจำลอง 2 มิติ

description: การวิเคราะห์การตอบสนองของชั้นดินเพื่อประเมินระดับความรุนแรงและลักษณะของคลื่นแผ่นดินไหวอาจใช้แบบจำลองแบบ1 มิติ ที่จำลองให้ชั้นดินเรียงตัวไม่มีขอบเขตทางข้าง ซึ่งเหมาะสมสำหรับตำแหน่งบริเวณกลางแอ่งดินขนาดใหญ่ที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงของรูปทรงของแอ่ง แต่สำหรับแอ่งดินขนาดเล็ก การแพร่และสะท้อนของคลื่นแผ่นดินไหวภายในแอ่งดินอาจมีผลต่อการตอบสนองของพื้นได้มาก วิทยานิพนธ์นี้เสนอการศึกษาผลของรูปร่างแอ่งดินคือ ความกว้างของแอ่ง ความชันของขอบแอ่ง ต่อการตอบสนองของพื้นผิวเนื่องจากแผ่นดินไหวโดยใช้แบบจำลองแอ่งดินแบบ 2 มิติ และพิจารณาผลตอบสนองของพื้นที่ตำแหน่งต่าง ๆ จากการวิเคราะห์ด้วยวิธีเชิงเส้นเทียบเท่าสำหรับแบบจำลองไฟไนต์เอลิเมนต์ โดยเริ่มจากการเสนอขั้นตอนในการปรับพารามิเตอร์ของแบบจำลอง 2 มิติให้ได้ผลเท่ากับแบบจำลอง 1 มิติที่เป็นวิธีที่ใช้กันทั่วไปให้ได้ผลที่สอดคล้องกันสำหรับแอ่งดินขนาดใหญ่ แล้วทำการเปรียบเทียบความเร่งตอบสนองเชิงสเปกตรัมกับผลที่ได้จากการวิเคราะห์ทั้ง 2 วิธี ซึ่งผลแสดงว่า สำหรับแอ่งขนาดใหญ่ที่มีอัตราส่วนความกว้างประมาณ 20 เท่าของความลึก การวิเคราะห์โดยแบบจำลอง 1 มิติให้ผลใกล้เคียงกับแบบจำลอง 2 มิติ แต่หากแอ่งมีขนาดเล็กลง เช่น แอ่งที่มีความกว้างประมาณ 5 เท่าของความลึก ผลการวิเคราะห์จากแบบจำลอง 2 มิติอาจสูงกว่าผลจากแบบจำลองแบบ 1 มิติถึงประมาณมากกว่าร้อยละ 70 และผลของความชันแสดงความสำคัญของรูปร่างของขอบแอ่ง ตัวอย่างเช่น หากขอบแอ่งมีความชัน 45 องศา ผลการวิเคราะห์จากแบบจำลอง 2 มิติอาจสูงกว่าผลจากแบบจำลองแบบ 1 มิติถึงประมาณมากกว่าร้อยละ 90
DOI: 10.14457/tu.the.2022.1456
title: การตรวจวัดความถี่ธรรมชาติของอาคารพักอาศัยขนาดเล็กในพื้นที่เสี่ยงภัยแผ่นดินไหว

description: พื้นที่ภาคเหนือของประเทศไทยเป็นบริเวณที่มีโอกาสเกิดแผ่นดินไหวสูงที่สุด และจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นในอดีตได้สร้างความเสียหายในระดับต่าง ๆ ต่ออาคารและระบบโครงสร้างพื้นฐาน อาคารที่ได้รับความเสียหายส่วนใหญ่เป็นอาคารขนาดเล็ก เช่น บ้านพักอาศัยที่ไม่ได้รับการออกแบบต้านทานแผ่นดินไหว และยังไม่มีการศึกษาด้านคุณสมบัติเชิงพลศาสตร์ของอาคารเหล่านี้ ดังนั้น งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาค่าความถี่ธรรมชาติของกลุ่มอาคารที่พักอาศัยขนาดเล็กด้วยการตรวจวัดการสั่นสะเทือนในสภาพแวดล้อม โดยทำการศึกษากับอาคารจำนวน 33 หลังในจังหวัดเชียงราย ที่ประกอบด้วย อาคารคอนกรีตจำนวน 15 หลัง อาคารคอนกรีต-ไม้ จำนวน 18 หลัง อาคารขั้นเดียว จำนวน 4 หลัง อาคาร 2 ชั้น จำนวน 27 หลัง และอาคาร 3 ชั้น จำนวน 2 หลัง การตรวจวัดสัญญาณการสั่นสะเทือนระดับต่ำใช้เครื่องมือแบบวัดความเร็วที่มีความละเอียดสูงจำนวน 2 ชุด และวิเคราะห์หาค่าความถี่ธรรมชาติของการสั่นไหวในแนวการโยกตัวทางข้างของอาคาร และพิจารณาคุณลักษณะของโครงสร้าง เช่นจำนวนเสา ปริมาณกำแพงอิฐก่อในแต่ละแนวของอาคารเพื่อศึกษาผลที่มีต่อสติฟเนสด้านข้างของอาคาร โดยผลการศึกษาพบว่าความถี่ธรรมชาติของอาคารส่วนใหญ่ มีค่าอยู่ระหว่าง 3 ถึง 5 Hz. อย่างไรก็ตาม พบความแปรปรวนของค่าความถี่ธรรมชาติในอาคารอื่น ๆ บางอาคารพบว่าค่าความถี่ธรรมชาติหลักมีค่าอยู่ในช่วง 5 ถึง 10 Hz. ซึ่งแสดงถึงความหลากหลายของรูปแบบอาคารขนาดเล็กที่ศึกษา ที่มีความแตกต่างของรูปแบบโครงสร้างและวัสดุที่ใช้ก่อสร้าง นอกจากนั้นพบด้วยว่าในอาคารที่ใช้วัสดุผสมเช่น โครงสร้างคอนกรีตผสมไม้การตรวจวัดพบความถี่ธรรมชาติที่ต่างกันในส่วนที่ใช้วัสดุต่างกันได้ โดยเมื่อเปรียบเทียบค่าคาบธรรมชาติของอาคารที่ตรวจวัดกับสมการประมาณค่าตามมาตรฐาน มยผ 1301/1302-61 พบว่า อาคารที่ศึกษามีคาบธรรมชาติสูงกว่าค่าจากสมการอย่างมีนัยสำคัญ
DOI: 10.14457/tu.the.2022.1457
title: ผลของแบบจำลองผนังอิฐก่อต่อผลตอบสนองแบบอินอีลาสติกของอาคาร

description: การวิเคราะห์การตอบสนองไม่เชิงเส้นแบบประวัติเวลา (Nonlinear Response History Analysis, NLRHA) เป็นวิธีการวิเคราะห์ที่มีความแม่นยำในการทำนายพฤติกรรมของอาคารภายใต้แรงแผ่นดินไหว ซึ่งการใช้งานส่วนใหญ่มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์หาผลตอบสนองช่วงพฤติกรรมอินอีลาสติกชิ้นส่วนโครงสร้าง เช่น เสา คาน หรือผนังโครงสร้าง แต่ผนังอิฐก่อซึ่งเป็นส่วนประกอบที่ไม่ใช่โครงสร้างมักถูกจำลองในโครงอาคารด้วยค้ำยันแนวทแยงเทียบเท่า โดยใช้แบบจำลองของชิ้นส่วนแบบเส้นเพื่อลดความซับซ้อนในการวิเคราะห์ อย่างไรก็ตาม ค่าสติฟเนสด้านข้างของอาคารจากค้ำยันแนวทแยงเทียบเท่านั้นมีค่าน้อยกว่าพฤติกรรมจากผนังจริงที่เป็นแผ่นอย่างมาก ซึ่งทำให้แบบจำลองอาคารมีความอ่อนเกินไป ส่งผลให้ค่าคาบธรรมชาติที่ได้จากการวิเคราะห์มีค่าสูงกว่าค่าจริงและทำให้ผลการวิเคราะห์ผลตอบสนองแบบอินอีลาสติกคลาดเคลื่อนได้ งานวิจัยนี้ดำเนินการศึกษาผลกระทบของการสร้างแบบจำลองผนังอิฐก่อต่อผลตอบสนองแบบอินอีลาสติกของอาคารภายใต้สั่นสะเทือนจากแผ่นดินไหว โดยอาคารตัวอย่างเป็นอาคารโครงต้านแรงดัดคอนกรีตเสริมเหล็กสูง 5 ชั้น ใช้แบบจำลองแบบรวมมวล 2 มิติและแบบจำลองไฟไนต์เอลิเมนต์ 3 มิติ โดยผนังอิฐก่อใช้แบบจำลองค้ำยันแนวทแยงเทียบเท่าที่ค่าโมดูลัสความยืดหยุ่นของค้ำยันแนวทแยงเทียบเท่าถูกนำมาใช้เพื่อปรับค่าคาบธรรมชาติของแบบจำลองอาคารให้ตรงกับผลการตรวจวัดการสั่นสะเทือนในสภาพแวดล้อมของอาคารจริง และทำการวิเคราะห์ผลการตอบสนองของอาคารภายใต้ระดับความรุนแรงต่าง ๆ โดยวิธีการวิเคราะห์การตอบสนองไม่เชิงเส้นแบบประวัติเวลา เพื่อศึกษาผลกระทบการสร้างแบบจำลองต่อความแตกต่างของผลการตอบสนองจากการวิเคราะห์
DOI: 10.14457/tu.the.2022.1458
title: การออกแบบอุปกรณ์หน่วงแบบใช้มวลเพื่อควบคุมการสั่นสะเทือนสำหรับปัญหาแรงลมต่ออาคารหอสูง

description: การสั่นสะเทือนของอาคารเนื่องจากแรงลมอาจทำให้เกิดปัญหาด้านการใช้งานต่อผู้อยู่อาศัยหากค่าความเร่งของการสั่นสะเทือนเกินระดับความสะดวกสบายของมนุษย์ ปัญหาดังกล่าวมักเกิดขึ้นโดยเฉพาะกับการออกแบบอาคารสูง การแก้ปัญหาการสั่นสะเทือนด้วยการเพิ่มสติฟเนสด้านข้างของโครงสร้างมักทำให้องค์อาคารมีขนาดใหญ่มาก ซึ่งแนวทางการลดการสั่นสะเทือนด้วยอุปกรณ์ควบคุมการสั่นสะเทือน เช่น อุปกรณ์หน่วงแบบใช้มวล (Tuned Mass Damper, TMD) หรืออุปกรณ์หน่วงแบบใช้มวลหลายชุด (Multiple Tuned Mass Damper, MTMD) มีประสิทธิภาพดีกว่า บทความนี้นำเสนอการออกแบบ MTMD ที่จำลองและวิเคราะห์ด้วยโปรแกรมวิเคราะห์โครงสร้างทั่วไป สำหรับตัวอย่างอาคารหอสูง ที่มีความสูง 140 เมตร ความถี่พื้นฐานประมาณ 0.26 เฮิรตซ์ มีความหน่วงน้อยมาก และพบว่าเกิดการสั่นสะเทือนสูงเกินระดับการรับรู้ของผู้ใช้อาคารบ่อยครั้ง ค่าพารามิเตอร์ที่เหมาะสมของ MTMD หาจากการวิเคราะห์แบบจำลองพลศาสตร์ ภายใต้แรงกระตุ้นแบบฮาร์มอนิก แล้วทำการศึกษาประสิทธิภาพของ MTMD จากแรงจำลองที่ทำให้เกิดการตอบสนองของอาคารเทียบเท่ากับผลการตรวจวัดในระดับรุนแรงที่เกิดกับอาคารจริง รวมถึงศึกษาการออกแบบส่วนประกอบของอุปกรณ์หน่วงแบบใช้มวลเพื่อเสนอรูปแบบการใช้งาน
DOI: 10.14457/tu.the.2022.1459
title: คอนกรีตไหลอัดแน่นด้วยตนเองที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมผสมร่วมขยะอิเล็กทรอนิกส์

description: การนำขยะอิเล็กทรอนิกส์จากกระบวนการผลิตแผงวงจรพิมพ์กลับมารีไซเคิลใช้ในงานคอนกรีตนอกจากลดค่าใช้จ่ายในการกำจัดขยะอิเล็กทรอนิกส์ ยังช่วยลดผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิต สิ่งแวดล้อมและระบบนิเวศ ตลอดจนเป็นการพัฒนาคอนกรีตที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมอีกทางหนึ่งด้วย วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อประเมินสมบัติทางด้านซีเมนต์ของขยะอิเล็กทรอนิกส์และผลกระทบจากการนำขยะอิเล็กทรอนิกส์หรือขยะอิเล็กทรอนิกส์ผสมร่วมเถ้าลอยในการผลิตคอนกรีตไหลอัดแน่นด้วยตนเอง โดยกำหนดวัสดุผงรวมคงที่เท่ากับ 550 กิโลกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ในขณะที่ส่วนผสมที่เหลือทำการแทนที่ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ประเภทที่ 1 ด้วยขยะอิเล็กทรอนิกส์ร้อยละ 5-30 และขยะอิเล็กทรอนิกส์ผสมร่วมเถ้าลอยร้อยละ 15-60 โดยปริมาตร ตามลำดับ ปริมาณน้ำในแต่ละส่วนผสมปรับตามความสามารถในการไหลแผ่ของคอนกรีตสดซึ่งกำหนดคงที่ทุกส่วนผสมในช่วง 700±50 มิลลิเมตร ทำการประเมินสมบัติของคอนกรีตสด ความสามารถในการทำงานได้และสมบัติของคอนกรีตแข็งตัว ผลการทดสอบพบว่าขยะอิเล็กทรอนิกส์ไม่มีสมบัติทางด้านซีเมนต์ เมื่อนำขยะอิเล็กทรอนิกส์มาผสมร่วมปูนซีเมนต์ในการผลิตคอนกรีตไหลอัดแน่นด้วยตนเอง ความสามารถในการทำงานได้มีแนวโน้มลดลง เมื่อพิจารณาตามเกณฑ์มาตรฐานของ European Federation of National Associations Representing for Concrete (EFNARC) สามารถนำขยะอิเล็กทรอนิกส์มาผสมร่วมในการผลิตคอนกรีตไหลอัดแน่นด้วยตนเองไม่เกินร้อยละ 20 โดยปริมาตร ในขณะเดียวกันเมื่อผสมร่วมเถ้าลอยในส่วนผสมคอนกรีตไหลอัดแน่นด้วยตนเองพบว่าช่วยปรับปรุงความสามารถในการทำงานได้ของคอนกรีตสดและสามารถนำขยะอิเล็กทรอนิกส์มาผสมร่วมเถ้าลอยในการผลิตคอนกรีตไหลอัดแน่นด้วยตนเองได้สูงสุดถึงร้อยละ 40 โดยปริมาตร ส่วนการทดสอบสมบัติของคอนกรีตในสภาวะแข็งตัว ประกอบไปด้วย กำลังอัด กำลังดึงผ่าซีก กำลังดัด และความเร็วคลื่นอัลตร้าโซนิค พบว่ามีแนวโน้มลดลงเมื่อปริมาณขยะอิเล็กทรอนิกส์ในส่วนผสมเพิ่มสูงขึ้น ในขณะที่ผลการทดสอบการดูดกลืนน้ำเป็นไปในทางตรงข้ามกับผลการทดสอบสมบัติด้านกำลัง เมื่อทำการแทนที่ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ประเภทที่ 1 ด้วยขยะอิเล็กทรอนิกส์ในอัตราส่วนร้อยละ 5-30 โดยปริมาตร ที่อายุทดสอบ 28 วัน กำลังอัดของคอนกรีตมีแนวโน้มลดลงในช่วงร้อยละ 11.49-57.44 เมื่อเปรียบเทียบกับคอนกรีตควบคุม ในขณะเดียวกันเมื่อนำเถ้าลอยมาผสมร่วมขยะอิเล็กทรอนิกส์ในการผลิตคอนกรีตไหลอัดแน่นด้วยตนเองเห็นได้ว่าส่งผลต่อการปรับปรุงสมบัติทางด้านกำลังของคอนกรีต โดยคอนกรีตไหลอัดแน่นด้วยตนเองผสมร่วมขยะอิเล็กทรอนิกส์และเถ้าลอยอัตราส่วนร้อยละ 5 และ 10 โดยปริมาตร ตามลำดับ มีกำลังอัดสูงที่สุด (&gt; 60 MPa ที่ 28 วัน) และสูงกว่าคอนกรีตควบคุม ในขณะที่อายุทดสอบ 180 วัน การผสมร่วมขยะอิเล็กทรอนิกส์และเถ้าลอยในอัตราส่วนสูงถึงร้อยละ 40, 50 และ 60 โดยปริมาตร คอนกรีตสามารถพัฒนากำลังอัดได้สูงถึง 57.9, 52.1 และ 41.0 เมกะปาสคาล ตามลำดับ เนื่องจากผลของการผสมร่วมเถ้าลอยสามารถช่วยพัฒนากำลังอัดให้เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญเมื่อระยะเวลาในการบ่มยาวนานขึ้นถึง 180 วัน นอกจากนั้นยังพบว่าปริมาณการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ต่อหน่วยปริมาตรของคอนกรีตไหลอัดแน่นด้วยตนเองมีแนวโน้มลดลงเมื่อปริมาณการแทนที่ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ประเภทที่ 1 เพิ่มมากขึ้น ถือได้ว่าเป็นแนวทางในการพัฒนาคอนกรีตไหลอัดแน่นด้วยตนเองอย่างยั่งยืนและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมต่อไปในอนาคต
DOI: 10.14457/tu.the.2022.1460
title: แบบจำลองและการจำลองสถานการณ์สำหรับกระบวนการก่อสร้างที่มีลักษณะเป็นแนวเส้น

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาวิธีที่จะได้ค่าของเวลาในการทำกิจกรรมของกระบวนการก่อสร้างที่มีลักษณะเป็นแนวเส้น ได้ใกล้เคียงกับความเป็นจริงที่สุดและจากการศึกษาวิจัย พฤติกรรมและลักษณะเฉพาะของกระบวนการก่อสร้างที่เป็นแนวเส้นพบว่า มีกิจกรรมความก้าวหน้าเชิงพลวัตรเข้ามาเกี่ยวข้อง ผู้วิจัยจึงเริ่มพัฒนาและขยายความสามารถของวิธีการคอสมอส ซึ่งเป็นวิธีการจำลองสถานการณ์สำหรับงานก่อสร้างโดยเฉพาะ โดยมีจุดเด่นในเรื่องกราฟริกแสดงให้ผู้ใช้งานได้เห็นการดำเนินไปของทรัพยากร ตลอดจนสามารถนำมาปรับปรุงกระบวนการเพื่อนำเสนอข้อมูลประกอบการตัดสินใจกับผู้บริหารโครงการ หลังจากนำเอาวิธีการคอสมอสแบบดั้งเดิมบางส่วน ร่วมกับส่วนที่ขยายความสามารถมาสร้างโปรแกรมต้นแบบและนำไปทดลองโดยการเปรียบเทียบกับผลงานวิจัยเดิมที่ได้จากการจำลองโดยวิธีการอื่น พบว่าผลลัพธ์ที่ได้มีค่าเท่ากันในระบบคงที่และมีค่าไม่แตกต่างกันในระบบไม่คงที่ อีกทั้งได้มีการนำไปทดลองจริงในโครงการก่อสร้างถนนลาดยางแอสฟัลท์ติกคอนกรีต ซึ่งให้ผลลัพธ์ใกล้เคียงกับที่ทางผู้รับเหมาได้ประเมินไว้ก่อน ทำให้สามารถที่สรุปได้ว่าโปรแกรมต้นแบบสามารถที่จะให้ค่าผลลัพธ์ที่ใกล้เคียงความเป็นจริง เป็นเครื่องมือที่สามารถช่วยในการวางแผน ตลอดจนการบริหารโครงการได้ ซึ่งถือว่าเป็นอีกวิธีการทางเลือกใหม่ในการออกแบบจำลองกระบวนการก่อสร้าง
DOI: 10.14457/tu.the.2022.1461
title: พฤติกรรมรับแรงดัดของคานไม้เสริมกำลังด้วยแท่งพอลิเมอร์เสริมเส้นใยแก้ว

description: งานวิจัยนี้นำเสนอการตรวจสอบพฤติกรรมของคานไม้ที่เสริมกำลังด้วยแท่งพอลิเมอร์เสริมใยแก้ว (GFRP) ภายใต้การทดสอบกำลังรับแรงดัดสี่ตำแหน่ง โดยมีคานไม้ตัวอย่างในการทดสอบทั้งสิ้น 28 ตัวอย่าง ประกอบไปด้วยคานไม้ตัวอย่างที่ไม่เสริมกำลัง 4 ตัวอย่าง (คานควบคุม) และคานไม้ตัวอย่างเสริมกำลัง 24 ตัวอย่าง โดยทุกคานไม้ตัวอย่างมีขนาด กว้าง 45 มม. ลึก 95 มม. และยาว 1,800 มม. แท่ง GFRP ถูกนำมาใช้เพื่อเสริมกำลังให้กับบริเวณรับแรงดึงของคานไม้โดยใช้เทคนิค Near-surface mount (NSM) ตัวแปรที่ศึกษาประกอบด้วยอัตราส่วน GFRP โดยปริมาตร ได้แก่ 0% 0.59% 0.88% และ 1.32% ประเภทของการทดสอบแรงดัดสี่ตำแหน่งดำเนินการภายใต้แรงกระทำแบบต่อเนื่องและแบบวัฏจักร จากการศึกษา พบว่า ความสามารถในการรับแรงกระทำสูงสุดของคานไม้ที่เสริมกำลัง ภายใต้แรงกระทำแบบต่อเนื่อง มีความสามารถในการรับแรงกระทำสูงสุดเพิ่มขึ้นสูงสุดถึง 61.39% และภายใต้แรงกระทำแบบวัฏจักร เพิ่มขึ้นสูงสุดถึง 75.48% ค่าสติฟเนสของคานไม้ที่เสริมกำลัง ภายใต้แรงกระทำแบบต่อเนื่อง เพิ่มขึ้นสูงถึง 70.55% และภายใต้แรงกระทำแบบวัฏจักร เพิ่มขึ้นสูงสุดถึง 90.25% พลังงานภายใต้แรงกระทำสูงสุดของคานไม้ที่เสริมกำลัง ภายใต้แรงกระทำแบบต่อเนื่อง เพิ่มขึ้นสูงสุด 96.17% และภายใต้แรงกระทำแบบวัฏจักร เพิ่มขึ้นสูงสุด 37.37% สำหรับสมการทำนายโมเมนต์ดัดสูงสุด พบว่า อัตราส่วนโมเมนต์ดัดสูงสุดจากการทดสอบและการทำนาย มีค่าเท่ากับ 0.99 ซึ่งแสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพของสมการทำนาย และแบบจำลองไฟไนอิลิเมนต์ มีอัตราส่วนค่าสติฟเนสจากการทดสอบและแบบจำลอง เท่ากับ 1.25 ซึ่งแสดงถึงผลลัพธ์ที่ดีของแบบจำลองไฟไนอิลิเมนต์
DOI: 10.14457/tu.the.2022.1463
title: การตรวจสอบรอยร้าวอาคารชลประทานด้วยเทคโนโลยีสามมิติจากภาพถ่ายและโครงข่ายประสาทเทียมคอนโวลูชั่นแบบสมบูรณ์

description: ปัจจุบันกรมชลประทานใช้วิธีการตรวจสภาพอาคารชลประทานด้วยสายตา (Visual Inspection) หรือวิธีการตรวจสอบแบบพินิจ โดยการเดินตรวจสภาพในทุกองค์ประกอบของอาคารเพื่อนำข้อมูลที่ได้จากการตรวจสภาพอาคารชลประทานด้วยสายตา มาทำการประเมินสภาพอาคารชลประทานโดยวิธีดัชนีสภาพ (Dam assessment by Condition Index Method) ซึ่งวิธีการดังกล่าวเป็นวิธีการที่ไม่สามารถตรวจสอบได้ทั่วถึง เช่น บริเวณที่ผู้ตรวจสอบเข้าถึงได้ยากหรือไม่สามารถเข้าถึงได้ และอาจเป็นอันตรายต่อผู้ทาการสารวจ อีกทั้งอาจเกิดข้อผิดพลาดจากผู้ตรวจสอบเอง เพื่อการรักษาความปลอดภัยของอาคารชลประทาน งานวิจัยนี้จึงนำเสนอวิธีการตรวจสอบโดยเทคโนโลยีภาพถ่ายผ่านทางกล้องถ่ายรูปที่มีความละเอียดสูง การใช้อากาศยานไร้คนขับในการเก็บรวบรวมข้อมูล ร่วมกับเทคโนโลยีการสร้างแบบจำลองสามมิติด้วยภาพถ่ายด้วยเทคนิค photogrammetry ร่วมกับการพัฒนากระบวนการตรวจหารอยแตก รอยร้าวด้วยโครงข่ายประสาทเทียมแบบคอนโวลูชั่นแบบสมบูรณ์ Fully Convolutional Network (FCN) เพื่อตรวจหารอยร้าวบนอาคารชลประทาน ผลปรากฏว่าวิธีที่นำเสนอสามารถตรวจจับรอยร้าวในระดับพิกเซลได้อย่างแม่นยากว่า 90%
DOI: 10.6084/m9.figshare.24541870
title: Supplementary Material for: Ageing affects thymopoiesis and EAE development in a strain-dependent manner

description: Introduction: Considering significance of mechanisms of central tolerance for development of autoimmune diseases, including experimental autoimmune encephalomyelitis (EAE), and suppressive influence of circulating proinflammatory cytokines and alterations in brain-thymus communication characteristic for the central nervous system (CNS) autoimmune diseases, the study was undertaken to identify putative strain-based thymus-related specificities possibly relevant for the opposite effect of ageing on susceptibility of Dark Agouti (DA) and Albino Oxford (AO) rats to EAE. Methods: Quantitative and qualitative changes in thymopoiesis including underlying mechanisms were examined using flow cytometry, and RT-qPCR quantification of mRNAs for molecules relevant for integrity of stroma and T-cell development, respectively. Results: With ageing, differently from DA rats, in AO rats the surface density of CD90, a negative regulator of selection threshold, on thymocytes undergoing lineage commitment was upregulated (consistent with TGF-β expression downregulation), whereas the generation of natural CD4+CD25+Foxp3+ T-regulatory cells (nTregs) was impaired reflecting differences in thymic expression of cytokines supporting their development. Additionally, specifically in old AO rats, in whom EAE development depends on IL-17-producing CD8+ T cells, their thymic differentiation was augmented, reflecting augmented thymic IL-4 expression. In turn, differently from old DA rats developing self-limiting EAE, in age-matched AO rats developing EAE of prolonged duration, EAE development led to impaired generation of nTregs and accumulation of proinflammatory, cytotoxic CD28-CD4+ T cells in the periphery. Discussion: Study indicates that strain-differences in age-related changes in the efficacy of central tolerance, in addition to enhanced thymic generation of CD8+ T cells prone to differentiate into IL-17-producing cells, could partly explain the opposite effect of ageing on DA and AO rat susceptibility to EAE induction. Additionally, it suggested that EAE development leading to a less efficient thymic output of CD4+ cells and nTregs in old AO rats than their DA counterparts could contribute to prolonged EAE duration in AO compared with DA rats. Conclusion: The study warns to caution when designing therapeutic interventions to enhance thymic activity in genetically diverse populations, e.g. humans, and interpreting their outcomes. Furthermore, it indicates that CNS autoimmune pathology may additionally worsen thymic involution and age-related immune changes.
DOI: 10.6084/m9.figshare.22786166
title: <b>Mapping density, diversity and species-richness of the Amazon tree flora</b>

description: Files for "<b>Mapping density, diversity and species-richness of the Amazon tree flora</b>"PlotData.csv: Plot metadata and diversity data, needed to run the R-scripts, plus references.PlotsAbiotic.csv: Abiotic metadata for all plots, needed to run R-scriptsAmazonLowLandForestRaisg.csv: Coordinate file of Amazon forest (0.1 degree), withing Raisg boundary.SoterRaisg.asc: Raster PlotsAbiotic.csv: Abiotic metadata for all plots, needed to run R-scriptsTreeDiversityFunctions.R: Functions need to run R-scriptTreeDiversityScript.R: R-script to create all outputTreeDensity.asc: raster file of estimated tree density of Amazon forestTreeDiversity.asc: raster file of fisher's alpha (0.1 degree) of Amazon forest TreeRichness_ha.asc: raster file of species richness/ha (0.1 degree) of Amazon forest TreeDiversityPoster01.tif: High resolution poster of tree diversity (Fisher's alpha) of Amazon forestTreeDiversityPoster02.tif: High resolution poster of tree species richness/ha of Amazon forest