cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1641
title: การปรับตัวด้านที่อยู่อาศัยในชุมชนพื้นถิ่นที่มีน้ำท่วมซ้ำซาก : กรณีศึกษาบ้านนนทรีย์ ตำบลพุทเลา อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

description: ในปี พ.ศ.2554 เกิดมหาอุทกภัยขึ้นในประเทศไทย ที่อยู่อาศัยได้รับความเสียหายเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะหมู่บ้านจัดสรรซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยแบบสมัยใหม่ ทำให้เกิดแนวคิดอยู่ร่วมกับน้ำขึ้น นำมาสู่การศึกษาการปรับตัวด้านที่อยู่อาศัยของชุมชนพื้นถิ่นที่มีน้ำท่วมซ้ำซากในชุมชนบ้านนนทรีย์ ตำบลพุทเลา อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาการปรับตัวด้านที่อยู่อาศัยเนื่องจากน้ำท่วมของชุมชนตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน โดยศึกษาจากลักษณะทางกายภาพ สังคม และ เศรษฐกิจ ของครัวเรือนและชุมชนพื้นถิ่น และคัดเลือกเรือนเก่าแก่จำนวน 5 หลัง เพื่อทำการศึกษาการปรับตัวด้านที่อยู่อาศัยตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน และเสนอแนะแนวทางในการปรับตัวและพัฒนาที่อยู่อาศัยในปัจจุบัน งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ มีการรวบรวมข้อมูลจากเอกสาร ภาพถ่ายทางอากาศและภาพถ่ายเก่าตั้งแต่อดีตปัจจุบัน การสำรวจ การสังเกต และการสัมภาษณ์เชิงลึก จากผู้อยู่อาศัยและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ตามขอบเขตพื้นที่วิจัย ผลการศึกษาพบว่าในเขตพื้นที่วิจัยของชุมชนบ้านนนทรีย์เป็นชุมชนที่ตั้งอยู่ริมน้ำ จึงมีเหตุการณ์น้ำท่วมครั้งใหญ่อย่างน้อย 6 ครั้ง มีที่อยู่อาศัยที่มีการปรับตัว (เรือนไทยเรือนพื้นถิ่น) คิดเป็นร้อยละ 91 จากจำนวน 307 หลังคาเรือน โดยเรือนที่ไม่มีการปรับตัวด้านที่อยู่อาศัย (เรือนสมัยใหม่) คิดเป็นร้อยละ 9 จากการศึกษาที่อยู่อาศัยที่มีการปรับตัวจากเรือนเก่าแก่จำนวน 5 หลัง พบว่า (1) ที่อยู่อาศัยมีความยืดหยุ่นสูงเนื่องไม้เป็นวัสดุที่มีน้ำหนักเบาสามารถปรับเปลี่ยนได้ง่าย (2) มีการปรับตัวจากการย้ายที่ตั้งและถอยร่นที่อยู่อาศัย (3) มีการปรับยกระดับตัวเรือนให้สูงขึ้น (4) มีการสร้างส้วมให้อยู่บนเรือน (5) มีการทำโคก เนินเดินขนาดย่อมเพื่อใช้เป็นพื้นที่ปลูกผัก เลี้ยงสัตว์ ในภาวะน้ำท่วม (6) ในบริเวณใต้ถุนมีการแบ่งพื้นที่ยกพื้นเพื่อเก็บเรือและไม้กระดานแผ่นเพื่อใช้ในช่วงน้ำท่วม (7) มีการแยกระบบไฟบริเวณเรือนชั้นบนและชั้นล่าง (8) มีการปลูกต้นไผ่บริเวณรอบพื้นตัวเรือน ไว้ใช้ทำเป็นเสาและคานสำหรับทางเดินชั่วคราวและหนุนพื้นเรือน เมื่อเปรียบเทียบค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นในช่วงมหาอุทกภัยปี 2554 กับเรือนสมัยใหม่พบว่าค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นตั้งแต่ก่อนและหลังน้ำท่วมเรือนไทยเรือนพื้นถิ่นมีค่าใช้จ่ายที่ประหยัดกว่า โดยเรือนไทยเรือนพื้นถิ่นมีค่าใช้จ่ายระหว่าง 2,500-14,500 บาท ส่วนเรือนสมัยใหม่มีค่าใช้จ่ายระหว่าง 60,000 – 231,000 บาท ข้อเสนอแนะ (1) หากระบวนการทำให้ชาวชุมชนตระหนักรู้ถึงคุณค่าและสามารถทอดองค์ความรู้ของรูปแบบที่อยู่อาศัยที่เหมาะสมสู่คนรุ่นหลังให้ได้ (2) องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นควรให้ความรู้ความเข้าใจถึงความสำคัญในการปรับตัวของลักษณะทางกายภาพของเรือนไทยเรือนพื้นถิ่นแก่ประชาชน (3) ออกข้อบัญญัติกำหนดรูปแบบที่อยู่อาศัยที่อยู่ร่วมกับอุทกภัยได้ (4) การเลือกที่ตั้งการออกแบบที่อยู่อาศัยต้องสอดคล้องกับสภาพภูมิประเทศ โดยเฉพาะในพื้นที่น้ำท่วมซ้ำซาก (5) รัฐควรที่จะหาวิธีการให้มีการนำไม้มาใช้เป็นวัสดุหลักในการก่อสร้างที่อยู่อาศัยในอนาคต เนื่องจาก ไม้ เป็นวัสดุที่มีน้ำหนักเบา มีความยืดหยุ่นสูง ทำให้ไม้เป็นวัสดุที่เหมาะสมในการพัฒนาที่อยู่อาศัยในพื้นที่ ที่เสี่ยงต่อการถูกน้ำท่วม
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1642
title: ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อการเกิดสนิมของเหล็กและเหล็กเคลือบผิวด้วยสังกะสีในโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก

description: งานวิจัยนี้ศึกษาปัจจัยที่มีผลกระทบต่อการเกิดสนิมของเหล็กและเหล็กเคลือบผิวด้วยสังกะสีด้วยวิธีจุ่มร้อน และทาสีสังกะสีเหลวในโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก โดยดำเนินการเตรียมตัวอย่างคอนกรีตที่สัดส่วนผสมแตกต่างกันทั้ง อัตราส่วนน้ำต่อวัสดุประสาน และชนิดของวัสดุประสานการเกิดสนิมในเหล็กเสริมจะถูกเร่งโดยการขังสารละลายโซเดียมคลอไรด์ และดำเนินการวัดการเกิดสนิมของเหล็กเสริมที่เวลาต่างๆ กันโดยการตรวจวัดค่าความหนาแน่นกระแสการกัดกร่อน (Corrosion current density) และค่าศักย์ไฟฟ้าครึ่งเซลล์ (Half-cell potentials) เมื่อเหล็กเสริมเริ่มเกิดสนิม จะดำเนินการเก็บผงตัวอย่างคอนกรีตเพื่อทำการวิเคราะห์หาค่าคลอไรด์วิกฤติของเหล็กเสริมแต่ละชนิด ซึ่งผลในการศึกษาสามารถวิเคราะห์หาผลกระทบของอัตราส่วนน้ำต่อวัสดุประสาน ชนิดของวัสดุประสานต่อค่าคลอไรด์วิกฤติของเหล็กเสริม และเหล็กเสริมเคลือบผิวด้วยสังกะสี เพื่อเป็นแนวทางในการออกแบบอายุการใช้งานของโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก และกำหนดวิธีการซ่อมแซมโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กได้อย่างถูกต้องเหมาะสมต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1643
title: ระบบแคชแบบปรับเปลี่ยนรหัสข้อมูลสำหรับอุปกรณ์โทรศัพท์เคลื่อนที่อัจฉริยะ

description: งานวิจัยนี้ เราได้นำเสนอระบบแคชแบบปรับเปลี่ยนรหัสข้อมูล ซึ่งเป็นระบบแคชสำหรับอุปกรณ์โทรศัพท์เคลื่อนที่อัจฉริยะสำหรับแคชข้อมูลจากบริการต่างๆ บนระบบเครือข่ายอินเตอร์เน็ต โดยระบบแคชนี้มีแนวคิดใหม่สำหรับการแคชแฟ้มข้อมูลเพื่อให้ได้ประสิทธิภาพในการทำงานที่มากขึ้น โดยไม่ได้เปลี่ยนอัลกอริทึมการแทนที่ แต่ระบบแคชแบบปรับเปลี่ยนการเข้ารหัสข้อมูลจะใช้วิธีการปรับเปลี่ยนการเข้ารหัสของแฟ้มข้อมูลที่ต้องการแคช ให้เหมาะสมกับพฤติกรรมการใช้งานของผู้ใช้ จากผลการทดลองของเราพบว่าระบบแคชแบบปรับเปลี่ยนรหัสข้อมูลมีประสิทธิภาพดีกว่าระบบแคชทั่วไป ซึ่งระบบแคชแบบปรับเปลี่ยนรหัสข้อมูลนี้ สามารถลดการส่งข้อมูลผ่านระบบเครือข่ายได้มากถึง 15 % เมื่อเทียบกับระบบแคชแบบทั่วไป
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1644
title: การทบทวนคำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญ

description: ศาลรัฐธรรมนูญเป็นองค์กรมีหน้าที่วินิจฉัยคดีรัฐธรรมนูญ พิทักษ์รักษาไว้ซึ่งหลักการต่าง ๆ ที่รัฐธรรมนูญบัญญัติ การดำรงสถานะความเป็นศาลซึ่งมีหน้าที่อำนวยความยุติธรรมและคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของประชาชนให้เกิดขึ้นภายใต้หลักนิติรัฐย่อมต้องยอมรับการตรวจสอบและถ่วงดุลการใช้อำนาจ คำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญอันเป็นการใช้อำนาจทางตุลาการจึงต้องมีหนทางในการโต้แย้งหรือตรวจสอบทบทวนความผิดพลาดบกพร่องอันอาจเกิดขึ้นและกระทบถึงสิทธิเสรีภาพของประชาชน วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้ศึกษาแนวคิด ทฤษฎีสำคัญอันเป็นรากฐานในการจัดตั้งศาลรัฐธรรมนูญ โดยศาลรัฐธรรมนูญไทยได้รับการกำหนดให้มีอำนาจวินิจฉัยปัญหาอันเกี่ยวกับรัฐธรรมนูญหลายประเภทด้วยกันซึ่งมีทั้งปัญหาข้อกฎหมายและปัญหาข้อเท็จจริง อย่างไรก็ตาม กฎหมายมิได้กำหนดแนวทางการทบทวนคำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญไว้อย่างชัดเจน คงมีเพียงแนวทางการเปลี่ยนแปลงแนวคำวินิจฉัยซึ่งต้องใช้ระยะเวลาพอสมควร คำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญได้รับการรับรองโดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 ให้เป็นเด็ดขาด มีผลผูกพันรัฐสภา คณะรัฐมนตรี ศาล และองค์กรอื่นของรัฐ ดังนั้น หากคำวินิจฉัยรัฐธรรมนูญเกิดความผิดพลาดบกพร่องก็อาจสร้างผลกระทบต่อระบบกฎหมายหรือในบางกรณีอาจกระทบถึงสิทธิเสรีภาพของประชาชน ซึ่งจากการศึกษาแนวคิดทฤษฎีทางกฎหมายต่าง ๆ พบว่า การที่ศาลรัฐธรรมนูญมิได้กำหนดแนวทางในการทบทวนคำวินิจฉัยที่ผิดพลาดบกพร่องอาจขัดต่อหลักการสำคัญหลายประการ อย่างไรก็ดี เมื่อศึกษาแนวคิดและหลักเกณฑ์ที่เกี่ยวกับการทบทวนคำพิพากษาหรือคำวินิจฉัย ประกอบกับการศึกษาเปรียบเทียบกับองค์กรทางยุติธรรมของประเทศไทย องค์กรยุติธรรมต่างประเทศ รวมถึงองค์กรที่มีหน้าที่วินิจฉัยคดีรัฐธรรมนูญของต่างประเทศ ทำให้สามารถกำหนดแนวทางที่เหมาะสมในการที่จะสามารถทบทวน คำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญได้ ผู้เขียนจึงได้มีข้อเสนอแนะให้มีการตรากฎหมายว่าด้วยวิธีพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญโดยเร็ว พร้อมทั้งเสนอให้มีการปรับปรุงการคัดเลือกบุคคลเข้าดำรงตำแหน่งตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ และกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการในการทบทวนคำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญด้วยวิธีการรื้อฟื้นคดีขึ้นพิจารณาใหม่โดยการจำกัดเฉพาะปรากฏข้อเท็จจริงใหม่ที่เป็นกรณีวินิจฉัยสมาชิกภาพของสมาชิกรัฐสภา คุณสมบัติของคณะกรรมการการเลือกตั้งและสถานภาพความเป็นรัฐมนตรี และกรณีที่ศาลรัฐธรรมนูญดำเนินกระบวนการอันขัดต่อหลักการดำเนินกระบวนพิจารณาคดีอย่างชัดแจ้ง เพื่อแก้ไขความผิดพลาดบกพร่องของคำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1645
title: บทบาทของประชาชนในการจัดการร่วมด้านสิ่งแวดล้อมตามรัฐธรรมนุญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550

description: วิทยานิพนธ์เรื่องบทบาทของประชาชนในการจัดการร่วมด้านสิ่งแวดล้อมตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 เป็นการศึกษาเพื่อทำการตรวจสอบความมีอยู่ของการจัดการร่วมในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 และกฎหมายอื่นๆ ที่เกี่ยวกับการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และเพื่อตรวจสอบความมีอยู่ของบทบาทของประชาชนในการนำหลักการจัดการร่วมมาใช้บริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ทั้งในรัฐธรรมนูญ กฎหมายอื่นๆ และในทางปฏิบัติ ผลของการศึกษาพบว่า รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550มาตรา 66 ได้มีการนำเอาหลักการจัดการร่วมมาบัญญัติเอาไว้ แต่ยังไม่มีกฎหมายในระดับพระราชบัญญัติฉบับใดที่นำเอาหลักการจัดการร่วมมาบัญญัติไว้ เพื่อใช้ในการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ส่วนในระดับการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในระดับชุมชนและท้องถิ่น รัฐ ชุมชนและท้องถิ่นได้มีการนำหลักการในการจัดการร่วม (Co-Management) มาปฏิบัติในการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในหลายมิติ เช่น การจัดการทรัพยากรประมงชายฝั่ง การจัดการทรัพยากรป่าไม้และการจัดการทางด้านชลประทาน โดยปัจจัยที่ทำให้การจัดการร่วมในทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเหล่านั้นประสบผลสำเร็จ คือ การที่รัฐให้การยอมรับสิทธิของชุมชนและเปิดโอกาสให้ประชาชนในชุมชนและท้องถิ่นสามารถเข้ามามีบทบาทเป็นหุ้นส่วนในการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมร่วมกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1646
title: วิธีการสร้างเครื่องประมวลผลตรรกะทางธุรกิจ

description: สาเหตุสำคัญของการแก้ไข ปรับเปลี่ยนโปรแกรมประยุกต์ เป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงความต้องการ และการเปลี่ยนแปลงของกฎธุรกิจ ทั้งในระหว่างขั้นตอนการออกแบบ ขณะกำลังทำการพัฒนา และหลังจากที่โปรแกรมได้นำไปใช้งานจริงแล้ว ซึ่งการพัฒนาซอฟต์แวร์แบบดั้งเดิม กฎธุรกิจจะถูกรวมเข้าไปอยู่ในโค้ดของโปรแกรมประยุกต์ เมื่อต้องมีการเปลี่ยนแปลงแก้ไข ทำให้ใช้ระยะเวลานาน และมีค่าใช้จ่ายสูง แม้เป็นการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อย ดังนั้นจึงเกิดแนวความคิดในการแยกกฎธุรกิจให้เป็นอิสระออกจากโค้ดของโปรแกรมประยุกต์ขึ้นมา งานวิจัยนี้นำเสนอวิธีการกำหนดกฎให้อยู่ในรูปแบบของฟังก์ชัน ด้วยภาษาเอกซ์เอ็มแอล โดยมีไวยากรณ์ในการเขียนกฎที่คล้ายคลึงกับการเขียนโปรแกรม พร้อมกันนี้ยังได้พัฒนาเครื่องประมวลผลสำหรับกฎดังกล่าว ซึ่งมีลักษณะเป็นส่วนประกอบที่สามารถนำไปใช้ทำงานร่วมกับโปรแกรมประยุกต์อื่นได้ โดยไม่ผูกติดกับสถาปัตยกรรม จากผลการทดสอบแสดงให้เห็นว่าเครื่องประมวลผลทำงานได้อย่างถูกต้อง สามารถฝังตัวอยู่ในโปรแกรมประยุกต์ได้ทั้งแบบที่ทำงานอยู่บนเครือข่าย และแบบที่ไม่ได้ทำงานอยู่บนเครือข่าย (สแตนด์อโลน) ทำให้บรรลุวัตถุประสงค์ในการแยกตรรกะทางธุรกิจออกจากตรรกะของโปรแกรมประยุกต์
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1647
title: การปรับปรุงการจัดการคลังสินค้าสำเร็จรูปในโรงงานผลิตสปริงรถยนต์

description: งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงการจัดการคลังสินค้าสำเร็จรูปในโรงงานผลิต ปริงที่ใช้ในชิ้นส่วนยานยนต์โดยมุ่งเน้นการลดความสูญเปล่าที่เกิดจากขั้นตอน การทำงานในคลังสินค้าและการปรับปรุงประสิทธิภาพในการทำงาน โดยสภาพปัญหาในปัจจุบันพบว่าหน่วยงานคลังสินค้ามีค่าใช้จ่ายทางด้านค่าแรงเกินจากที่ฝ่ายบริหารตั้งงบประมาณไว้เนื่องจากปัญหาขั้นตอนการทำงานที่ไม่ก่อให้เกิดมูลค่าเพิ่มในส่วนของการปรับปรุงการจัดการคลังสินค้าเริ่มตั้งแต่การสำรวจสภาพปัจจุบันและนำมาวิเคราะห์ขั้นตอนการทำงานด้วยการศึกษาวิธีการทำงานกับหลักการ ECRS (Eliminate-Combine-Rearrange-Simplify) จากนั้นจึงได้ดำเนินการปรับปรุงการและแก้ไขปัญหาการขนส่งขนย้ายในคลังสินค้ามากเกินไป โดยการแบ่งกลุ่มสินค้าแบบ ABC โดยสินค้าที่เคลื่อนไหวเร็วควรอยู่ใกล้กับประตูทางออก และดำเนินการปรับปรุงขั้นตอนการทำงานในคลังสินค้าเพื่อลดความสูญเปล่าโดยมีการสร้างรถ AGVs (Automatic Guided Vehicle System) มาใช้ในการขนส่งขนย้ายในโรงงานแทนการขนส่งขนย้ายโดยพนักงานและการนำเอาระบบERP ร่วมกับแถบรหัสสินค้า (Barcode) มาใช้เพื่อลดขั้นตอน การทำงานและเพิ่มความถูกต้องในการทำงานในคลังสินค้า จากการดำเนินการปรับปรุงออกแบบและจัดการคลังสินค้าพบว่าสามารถลดระยะทางในการเคลื่อนย้ายสินค้าจากเดิม28,376 เมตรต่อวันเป็น14,603 เมตรต่อวันหรือลดลง 49% และสามารถลดระยะเวลาการทำงานในคลังสินค้าจากเดิม2,457 นาทีต่อวันเป็น633 นาทีต่อวัน หรือลดลง 74% และผลจากการปรับปรุงทำให้สามารถลดจำนวนพนักงานที่ทำหน้าที่ขนย้ายได้2 คนจากเดิม 51 คนเหลือ49 คนหรือลดลง4% หรือลดค่าแรงได้ 326,256 บาทต่อปี
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1648
title: การพัฒนาสิ่งทดแทนอาหารเพาะเชื้อที่มีนมเป็นองค์ประกอบและการหาภาวะที่เหมาะสมสำหรับการผลิต Bifidobacterium animalis

description: งานวิจัยนี้ดำเนินการเพื่อพัฒนาสูตรอาหารทดแทนอาหารเลี้ยงเชื้อที่มีนมเป็นองค์ประกอบ ในการเลี้ยงเชื้อ B. animalis TISTR 1925 โดยคัดเลือกองค์ประกอบเบื้องต้นด้วยวิธี 23 full factorial design เพื่อเลือกองค์ประกอบที่สำคัญในอาหารเลี้ยงเชื้อที่ส่งผลต่อการเจริญของเชื้อ ประกอบด้วยกากน้ำตาล สารสกัดจากยีสต์และยูเรีย จากผลการวิเคราะห์ทางสถิติพบว่าสารสกัดจากยีสต์ และความสัมพันธ์ระหว่างกากน้ำตาลกับสารสกัดจากยีสต์ให้ผลต่อการเจริญของเชื้อ แต่ยูเรียและความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบไม่มีผลต่อการเจริญของเชื้อ โดยสมการหลายตัวแปรระบุว่าเมื่อเพิ่มปริมาณสารสกัดจากยีสต์จะส่งผลต่อการเจริญเพิ่มขึ้นแต่ถ้าเพิ่มปริมาณกากน้ำตาลจะส่งผลต่อการเจริญลดลง ดังนั้นจึงใช้วิธีการแบบ Steepest ascent เพื่อหาแนวโน้มของอัตราส่วนระหว่างองค์ประกอบทั้ง 2 ชนิดในอาหารเลี้ยงเชื้อ จากการทดลองได้ค่าความเข้มข้นของกากน้ำตาล 46.4 กรัมต่อลิตร และสารสกัดจากยีสต์ 10 กรัมต่อลิตร สามารถให้ค่าความเข้มข้นของเซลล์ได้สูงสุด จึงนำค่าอัตราส่วนที่ได้มาหาค่าความเข้มข้นขององค์ประกอบที่เหมาะสมด้วยวิธีการออกแบบการทดลองแบบ Central Composite Circumscribed (CCC) พบว่ากากน้ำตาล 46.5 กรัมต่อลิตร และสารสกัดจากยีสต์อยู่ที่ 8 กรัมต่อลิตร เป็นปริมาณที่เหมาะสมที่ให้ความเข้มข้นของเซลล์สูงสุด เมื่อทดสอบจริงพบว่าให้ความเข้มข้นของเซลล์สูงถึง 9.2495 log10 โคโลนีต่อมิลลิลิตร สำหรับต้นทุนของวัตถุดิบในสูตรอาหารพบว่าถูกกว่าอาหาร Milk based 20.36 เปอร์เซ็นต์ และถูกกว่าอาหาร MRS 69.51 เปอร์เซ็นต์ จึงนำสูตรอาหารทดแทนมาศึกษาภาวะที่เหมาะสมสำหรับการเลี้ยงเชื้อในเครื่องปฏิกรณ์ชีวภาพขนาด 15 ลิตร พบว่าค่าความเร็วรอบในการกวนที่ 200 รอบต่อนาที ค่า pH ที่ 6.0 ให้ค่าอัตราการเจริญจำเพาะที่ 0.9835 ต่อชั่วโมง และปริมาณความเข้มข้นของเซลล์สูงสุดที่ 9.3116 log10 โคโลนีต่อมิลลิลิตร
DOI: 10.17632/6m2s6rt48x.1
title: Dataset of scholarly publications for empirical evaluation of research productivity and trends of the ISI over two decades (1991-2010)
DOI: 10.17632/r3ss3v53sj.2
title: Video Inter-Frame Forgery Detection
DOI: 10.17632/r3ss3v53sj.3
title: Video Inter-Frame Forgery Detection
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1649
title: ผลของการเสริมใบมะรุมในอาหารต่อการเติบโต การรอด และความต้านทานต่อเชื้อ Vibrio harveyi ของกุ้งขาว Litopenaeus vannamei

description: ทำการสกัดใบมะรุม (Moringa oleifera) ด้วยตัวทำละลายเอทานอล 95% นำสารสกัดที่ได้มาทดสอบประสิทธิภาพในการยับยั้งการเจริญของ Vibrio harveyi ด้วยวิธี Disc diffusion assay ผลการศึกษาพบว่าสารสกัดใบมะรุมด้วย 95% เอทานอล สามารถยับยั้งการเจริญของ V. harveyi ได้ที่ความเข้มข้นของสารสกัดใบมะรุม 6.25 mg/ml และสามารถต้านการเจริญของเชื้อได้ดีที่สุดที่ความเข้มข้นของสารสกัดใบมะรุม 800 mg/ml หลังจากนั้นทำการศึกษาผลของอาหารที่เสริมใบมะรุมที่ระดับต่างกัน 4 ระดับ ได้แก่ 0, 1, 5 และ 10 เปอร์เซ็นต์ ในอาหารเลี้ยงกุ้งขาวเพื่อศึกษาผลของใบมะรุมต่อการเติบโต การรอด การตอบสนองทางภูมิคุ้มกัน และความต้านทานต่อเชื้อ V. harveyi ผลการศึกษาหลังจากเลี้ยงกุ้งเป็นระยะเวลา 9 สัปดาห์ พบว่า กุ้งในชุดการทดลองที่เสริมใบมะรุมในอาหารที่ระดับ 5 และ 10 เปอร์เซ็นต์ มีค่าการเติบโตสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P ˂ 0.05) อัตราการรอดของกุ้งขาวในชุดการทดลองที่เสริมใบมะรุมในอาหารที่ระดับ 10 เปอร์เซ็นต์ไม่มีความแตกต่างกับกลุ่มควบคุม ในขณะที่ค่าการตอบสนองทางภูมิคุ้มกัน ได้แก่ ปริมาณเม็ดเลือดรวม และค่าการทำงานของฟีนอลออกซิเดส มีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น เมื่อสิ้นสุดการทดลองในสัปดาห์ที่ 9 แต่ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P ˂ 0.05) ในการทดลองครั้งที่ 2 เลี้ยงกุ้งด้วยอาหารทดลองเป็นเวลา 6 สัปดาห์ แล้วสุ่มกุ้งเพื่อเหนี่ยวนำให้เกิดโรคด้วย V. harveyi ที่ความเข้มข้นเชื้อ 1 x 10⁷ cfu/ml พบว่า กุ้งในชุดการทดลองที่เสริมใบมะรุมในอาหาร มีค่าอัตราการตายสะสมต่ำกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P ˂ 0.05) จากการศึกษานี้ สามารถสรุปได้ว่าการเสริมใบมะรุมในอาหาร ทำให้กุ้งขาวมีความต้านทานต่อการติดเชื้อ V. harveyi ได้
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1650
title: การใช้โปรตีเอสร่วมกับเดกซ์แทรนเนสในการสลายคราบจุลินทรีย์ในแบบจำลองภายนอกร่างกาย

description: งานวิจัยนี้ ศึกษาการสลายคราบจุลินทรีย์ในแบบจำลองภายนอกร่างกาย โดยเดกซ์แทรนเนสจากรา Penicillium pinophilum SMCU3-14 และแบคทีเรีย Arthrobacter sp. AG-2 ซึ่งไม่ว่าจะใช้เดกซ์แทรนชนิดใดเป็นสารชักนำการผลิตเดกซ์แทรนเนสก็ตาม เดกซ์แทรนเนสที่ผลิตจากรา Penicillium pinophilum SMCU3-14 ให้แอกทิวิตีสูงกว่าเดกซ์แทรนเนสที่ผลิตจากแบคทีเรีย Arthrobacter sp. AG-2 เสมอ และจากการผลิตเดกซ์แทรนเนสทั้งหมด เดกซ์แทรนเนส จากราที่มีเดกซ์แทรนเกรดอุตสาหกรรมเป็นสารชักนำจะให้แอกทิวิตีสูงที่สุด ปาเปนมีความสามารถย่อยโปรตีนดีกว่าเปปซิน เนื่องจากสามารถย่อยสลายคราบจุลินทรีย์ในช่วงความเป็นกรด-เบสที่กว้างกว่าเปปซิน เดกซ์แทรนเนสที่มีความจำเพาะต่อพันธะ α-1,6 สามารถผสมกับปาเปนได้และยังคงสลายคราบจุลินทรีย์ได้เช่นเดิม การใช้เดกซ์แทรนเนสร่วมกับปาเปนจึงย่อยสลายคราบจุลินทรีย์ได้ดีกว่าการใช้เดกซ์แทรนเนสหรือปาเปนเพียงอย่างใดอย่างหนึ่ง สารผสมเดกซ์แทรนเนสและปาเปนจะเตรียมเป็นสารทดสอบโดยการผสมพร้อมกันก่อนนำไปทดสอบการสลายคราบจุลินทรีย์ และส่วนผสมที่เหมาะสมที่สุดต่อการสลายคราบจุลินทรีย์ คือ เดกซ์แทรนเนสที่มีความจำเพาะต่อพันธะ α-1,6 ที่ความเข้มข้นสุดท้ายเท่ากับ 10 หน่วยต่อมิลลิลิตร และปาเปน ความเข้มข้นสุดท้ายเท่ากับ 0.25 หน่วยต่อมิลลิลิตร โดยทำปฏิกิริยากับคราบจุลินทรีย์ที่อุณหภูมิห้อง เป็นเวลา 5 นาที สามารถลดคราบจุลินทรีย์ ได้ประมาณ 80 เปอร์เซ็นต์ โดยคราบจุลินทรีย์ที่ศึกษาผ่านกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราดมีลักษณะคล้ายร่างแห เซลล์จุลินทรีย์ยึดติดกันน้อยลง ทำให้คราบจุลินทรีย์หลุดล่อนได้ง่ายขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1651
title: การพัฒนาระบบวัดค่าความถี่กำธรและค่าคงตัวเวลาของตัวตรวจวัดชนิด QCM

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เสนอการพัฒนาระบบวัดค่าความถี่กำธรและค่าคงตัวเวลาของตัวตรวจวัดชนิด QCM โดยที่ค่าความถี่กำธรวัดโดยวิธีการนับความถี่โดยตรง จากวงจรออสซิลเลเตอร์แบบคอลพิตท์ ส่วนค่าคงตัวเวลาวัดจากสัญญาณที่ลดทอนเมื่อหยุดการทำงานของวงจรออสซิลเลเตอร์ โดยระบบที่พัฒนาใช้อุปกรณ์ Tri-state buffer ในการปลดวงจรออสซิลเลเตอร์ และใช้อุปกรณ์แปลงแอนาลอกเป็นดิจิตอล จากการทดสอบความสามารถของระบบที่ประดิษฐ์ขึ้น โดยการหาค่าความถี่กำธรและหาค่าคงตัวเวลาด้วยสารละลายน้ำตาลกลูโคสปริมาตร 0.3 ไมโครลิตรที่มีค่าความเข้มข้นร้อยละ 5, 10, 15, 20 และ 25 โดยมวล พบว่าค่าความถี่ที่เปลี่ยนแปลงและค่าคงตัวเวลามีความสัมพันธ์เชิงเส้นกับค่าความเข้มข้นของสารละลายน้ำตาล ได้ค่าการเปลี่ยนแปลงค่าความถี่กำธรที่ดีที่สุดจากวงจรแบบที่ 4 โดยมีค่าความไวที่ -12.2 Hzโดยมวล มีค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจที่ 0.93 และได้ค่าการเปลี่ยนแปลงค่าคงตัวเวลาที่ดีที่สุดจากวงจรแบบที่ 3 โดย มีค่าความไวที่ - 8.4 µs ต่อร้อยละความเข้มข้นโดยมวล และมีค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจที่ 0.98
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1652
title: การพัฒนาแนวทางสำหรับการควบคุมกระบวนการโดยใช้แผนภูมิควบคุมในกระบวนการผลิตแผ่นลายวงจรชนิดอ่อน

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาแนวทางสำหรับการควบคุมกระบวนการโดยใช้แผนภูมิควบคุมในกระบวนการผลิตแผ่นลายวงจรชนิดอ่อน ซึ่งปัญหาสำคัญในการประยุกต์ใช้แผนภูมิควบคุมคือ ควรออกแบบการใช้แผนภูมิควบคุมอย่างไร เพื่อก่อให้เกิดความคุ้มค่าและเกิดประโยชน์ต่อองค์กร ขั้นตอนของงานวิจัยประกอบด้วย 5 ขั้นตอนหลัก คือ 1) การเลือกและจัดลำดับความสำคัญของพารามิเตอร์ โดยการพิจารณาความวิกฤติเชิงเทคนิค และความวิกฤติเชิงต้นทุน 2) การจัดลำดับความสำคัญของกระบวนการจากการพิจารณาความสัมพันธ์กับพารามิเตอร์โดยการประยุกต์ใช้แผนผังเมทริกซ์ 3) การเลือกประเภทแผนภูมิควบคุม การกำหนดความถี่ในการสุ่มและขนาดในการสุ่มตัวอย่าง 4) การประเมินความคุ้มค่าในการใช้แผนภูมิควบคุมด้วยการเปรียบเทียบผลประโยชน์ที่ได้รับจากการใช้แผนภูมิควบคุมกับค่าใช้จ่ายในการใช้แผนภูมิควบคุม โดยพิจารณาจากอัตราส่วนผลประโยชน์ต่อต้นทุน และ 5) การกำหนดหลักเกณฑ์ในการทบทวนแผนภูมิควบคุม งานวิจัยนี้ได้นำแนวทางที่พัฒนาขึ้นไปใช้ในโรงงานกรณีศึกษา พบว่าสามารถเลือกพารามิเตอร์ที่ควรทำการควบคุม 7 ประเภท จากพารามิเตอร์ทั้งหมด 51 ประเภท และได้ดำเนินการวิเคราะห์ความคุ้มค่าของการประยุกต์ใช้แผนภูมิควบคุมกับผลิตภัณฑ์ตัวอย่างในส่วนที่เป็นข้อมูลเชิงผันแปรและข้อมูลเชิงลักษณะ โดยการวิเคราะห์อัตราส่วนผลประโยชน์ต่อต้นทุน ซึ่งมีค่าเท่ากับ 10.75 และ 3.55 ตามลำดับ แสดงให้เห็นได้ว่ามีความคุ้มค่าต่อการใช้งานแผนภูมิควบคุม
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1653
title: การปรับปรุงกำลังการผลิต ของชิ้นส่วนเบาะที่นั่งรถยนต์ ด้วยแนวคิดระบบการผลิตแบบโตโยต้า

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงกำลังการผลิตของสายการผลิตชิ้นส่วนเบาะที่นั่งรถยนต์ซึ่งมีไม่เพียงพอต่อยอดการสั่งซื้อของลูกค้าที่เพิ่มขึ้นมาเกือบเท่าตัว ทางผู้บริหารจึงมีแนวคิดที่จะแก้ปัญหาด้วยวิธีการเพิ่มจำนวนชั่วโมงการทำงาน และขณะเดียวกันก็ต้องการปรับปรุงประสิทธิภาพของการทำงานโดยการนำแนวคิดของระบบการผลิตแบบโตโยต้ามาประยุกต์ใช้โดยปรับเปลี่ยนกระบวนการผลิตแบบเป็นงวดให้เป็นแบบการไหลทีละชิ้น เพื่อมุ่งเน้นการลดต้นทุนที่เกินความจำเป็นและการกำจัดความสูญเปล่าที่เกิดขึ้นในกระบวนการ การดำเนินการปรับปรุงเริ่มจากการศึกษากระบวนการผลิตโดยใช้เครื่องมือของการศึกษาวิธีการทำงาน การศึกษาเวลา การจัดทำผังของสถานที่ทำงาน และการจัดทำแผนภูมิกระบวนการผลิต แล้วนำมาใช้วิเคราะห์และระบุความสูญเปล่า 7 ประการที่อาจมีในกระบวนการทำงานจากนั้นได้จัดทำแผนภูมิพาเรโตเพื่อคัดเลือกกระบวนการทำงานที่เป็นปัญหาประสิทธิภาพที่สำคัญที่จะมุ่งเน้นการปรับปรุง แล้วใช้ Why-Why Analysis วิเคราะห์หาสาเหตุของแต่ละปัญหาเหล่านั้น เพื่อนำไปใช้ในการปรับปรุงประสิทธิภาพการทำงานด้วยหลักการ ECRS วิธีการทำงานที่ปรับปรุงถูกนำไปใช้เป็นการทำงานมาตรฐานในการออกแบบระบบการผลิตใหม่ที่เป็นแบบการไหลทีละชิ้นโดยใช้การจัดสมดุลของสายการผลิต แล้วปรับปรุงแผนผังสถานที่การทำงานให้สอดคล้องกับระบบการผลิตแบบใหม่ เพื่อให้มีกำลังการผลิตเพียงพอต่ออัตราผลิตที่ต้องการ จะต้องปรับเพิ่มชั่วโมงการผลิตเป็น 2 กะ แต่ผลจากการปรับปรุงประสิทธิภาพของการทำงานทำให้ลดความสูญเปล่าได้หลายประการ แต่ที่สำคัญคือมีประสิทธิภาพการใช้แรงงานในสายการผลิตที่ดีกว่าเดิมประมาณ 23 เปอร์เซ็นต์ ทำให้ลดการใช้พนักงานลง 6 คน จากที่เคยวางแผนไว้ 26 คนและประหยัดการใช้พื้นที่ในกระบวนการผลิตลงเพื่อนำไปใช้ในการขยายสายการผลิตอื่นได้ 103ตารางเมตร คิดเป็น 22.85 เปอร์เซ็นต์ จากที่เคยต้องใช้ 452 ตารางเมตร
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1654
title: การเปรียบเทียบการหายของแผลที่เหงือกระหว่างการใช้แผ่นเนื้อเยื่อปะปลูกแบบ full thickness flap และแบบ partial thickness flap ภายหลังการถอนฟัน

description: การใช้แผ่นเนื้อเยื่อปะปลูกชนิดแผ่นเต็ม (full thickness flap) และชนิดแผ่นไม่เต็ม (partial thickness flap) รักษาแผลที่เกิดจากการถอนฟันในสุนัข 6 ตัว และติดตามการเชื่อมติดของบาดแผลภายหลังการทำศัลยกรรม 1 7 14 และ 28 วัน พบว่ากลุ่ม partial thickness flap (2 ตัว) พบการอักเสบบริเวณผ่าตัดในวันที่ 1และ 7 การเชื่อมติดของบาดแผลทั้งในกลุ่ม full thickness flap (4 ตัว) และกลุ่ม partial thickness flap (2 ตัว) เกิดขึ้นอย่างสมบูรณ์ในวันที่ 7 ร้อยละ 100 การเปรียบเทียบผลจุลพยาธิวิทยาจากแผลที่ 14 วันพบว่าคล้ายกันในทั้งสองกลุ่ม โดยพบการสะสมของเซลล์สร้างเส้นใย เนื้อเยื่อใหม่รวมถึงหลอดเลือดจำนวนมาก บ่งชี้ว่าเกิดกระบวนการเพิ่มจำนวนและเปลี่ยนแปลงรูปร่างของเนื้อเยื่อต่างๆ เพื่อการซ่อมแซม ในวันที่ 28 พบลักษณะที่แตกต่างจากวันที่ 14 มีการจัดเรียงตัวของคอลลาเจนเป็นระเบียบและมีความหนาแน่นเพิ่มขึ้น บ่งชี้ว่าในระยะนี้บาดแผลมีกระบวนการซ่อมแซมและเปลี่ยนแปลงรูปร่างเพื่อให้มีความแข็งแรงและคล้ายคลึงเนื้อเยื่อเดิมมากที่สุด การจัดเรียงตัวของชั้นเยื่อบุผิวในกลุ่ม partial thickness flap นั้นมีความเป็นระเบียบและลักษณะใกล้เคียงกับชั้นเยื่อบุผิวในเนื้อเยื่อปกติ ดีกว่าที่พบในกลุ่ม full thickness flap เมื่อพิจารณาลักษณะภายนอกของการหายของแผล การสังเกตการเชื่อมติดกันของขอบแผล ร่วมกับการพิจารณาจากลักษณะทางจุลพยาธิวิทยา พบว่าทั้งสองกลุ่มการรักษามีการตอบสนองของเนื้อเยื่อต่อกระบวนอักเสบ การซ่อมแซมแผลปริแตกและการหายของแผลคล้ายคลึงกัน สำหรับการติดตามการเปลี่ยนแปลงของความสูงของกระดูกเบ้าฟันกลุ่ม full thickness flap ในวันที่ 28 กระดูกเบ้าฟันบริเวณทำศัลยกรรมพบว่าด้านหน้ามีความสูงเพิ่มขึ้น 0.25 มิลลิเมตร และด้านท้ายมีความสูงเพิ่มขึ้น 2.05 มิลลิเมตร
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1655
title: การสอบเทียบแบบจำลองคอมพิวเตอร์ของโครงสร้างสะพานโดยการทดสอบด้วยเครื่องปล่อยน้ำหนัก

description: การตรวจสอบและประเมินความสามารถในการรับน้ำหนักของสะพานที่มีอยู่เดิมให้อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์และใช้งานได้ด้วยความสะดวกและปลอดภัยเป็นสิ่งจำเป็น การทดสอบการรับน้ำหนักบรรทุกของสะพานเป็นกระบวนการหนึ่งในการประเมินความสามารถในการรับน้ำหนักบรรทุกของสะพาน โดยปกติการทดสอบจะกระทำภายใต้แรงกระทำจากน้ำหนักรถบรรทุก ซึ่งในการทดสอบลักษณะดังกล่าวมีขั้นตอนในการทดสอบและค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูง ดังนั้นในงานวิจัยนี้ได้นำเครื่อง falling weight deflectometer ซึ่งเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการทดสอบการแอ่นตัวของถนนมาประยุกต์ใช้ในการทดสอบโครงสร้างสะพานห้วยสามหาง ซึ่งเป็นสะพานคอนกรีตอัดแรง โดยได้ทำการทดสอบทั้งในสะพานที่มีความยาวช่วง 10 เมตรและ 20 เมตร จากนั้นจะทำการสร้างแบบจำลองไฟไนต์เอลิเมนต์ด้วยโปรแกรม SAP2000 และทำการศึกษาพารามิเตอร์ที่มีผลต่อพฤติกรรมของแบบจำลองโครงสร้างสะพาน พร้อมทั้งสอบเทียบแบบจำลองโครงสร้างสะพานกับผลการทดสอบจนมีพฤติกรรมใกล้เคียงกับโครงสร้างจริงมากที่สุด โดยพบว่าค่าโมดูลัสยืดหยุ่นของคอนกรีตและสภาพฐานรองรับของแบบจำลองมีผลต่อพฤติกรรมการแอ่นตัวเนื่องจากแรงกระแทกและความถี่ธรรมชาติในโหมดการสั่นไหวที่ 1 ของแบบจำลองค่อนข้างมาก โดยแบบจำลองโครงสร้างสะพานที่ปรับแก้แล้วจะถูกนำมาประเมินหาความสามารถในการรับน้ำหนักบรรทุกตามข้อแนะนำของมาตรฐาน AASHTO ในรูปของค่าดัชนีความปลอดภัย ด้วยวิธีตัวคูณน้ำหนักบรรทุก โดยจากการศึกษาพบว่า สะพานห้วยสามหางมีค่าดัชนีความปลอดภัยที่มากกว่า 1 ในทุกกรณีที่ทำการประเมิน สำหรับการประเมินในสะพานที่มีความยาวช่วง 10 เมตร และมีค่าดัชนีความปลอดภัยที่น้อยกว่า 1 ในบางกรณีที่ทำการประเมินในสะพานที่มีความยาวช่วง 20 เมตร