DOI: 10.17026/dans-x4a-e93k
title: Archeologisch bureau- en verkennend veldonderzoek, door middel van boringen Keulseweg 187 te Reuver (AM13101)

description: &lt;p&gt;Op 7 mei 2013 is door Aeres Milieu een archeologisch bureau- en verkennend booronderzoek uitgevoerd aan de Keulseweg 187 te Reuver. Het doel van het booronderzoek is de in het bureauonderzoek opgestelde specifieke verwachting te toetsen. Aan de hand van deze gegevens kunnen vervolgens adviezen over de aanwezige archeologische resten, of vervolgtraject worden opgesteld.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Het plangebied is gelegen in een zone van veldpodzolgronden. Deze worden gekenmerkt door een uitspoelingslaag (AE-horizont) en een donkerbruine tot roodbruine inspoelingslaag (B-horizont). De B-horizont gaat veelal via een overgangslaag (de BC-horizont) over in het niet door bodemvorming beïnvloede zand (de C-horizont). &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Op basis van de bekende gegevens omtrent archeologische waarden in het gebied en geografische ligging moet worden geconcludeerd dat voor het plangebied een hoge verwachting geldt voor archeologische resten uit het laat-paleolithicum. Gezien de grote vertegenwoordiging van mesolithische vondsten geldt ook voor vondsten uit deze periode een hoge verwachting. Wel moet men zich realiseren dat vele van deze vondsten aan het oppervlak tijdens veldkarteringen gevonden zijn. Het materiaal is dan niet meer in-situ en heeft daardoor een lage informatiewaarde. Voor het neolithicum geldt een middelhoge verwachting door een combinatie van de weinig bekende archeologische vondsten maar de schijnbaar gunstige omgeving voor bewoning. In de omgeving van het plangebied zijn enkele grafheuvels uit de bronstijd aangetroffen. Tevens staat er in de nabije omgeving van het plangebied een Romeinse weg aangegeven op de kaart van Renes (1999). Voor resten uit de bronstijd tot en met de Romeinse periode geldt een hoge archeologische verwachting. &lt;br&gt;Voor resten vanaf de vroege middeleeuwen geldt een lage verwachting. Dit wordt mede bepaald door de ligging ver buiten de bebouwde kom van Reuver. Reuver en de gehuchten in de omgeving worden vanaf de 13e eeuw genoemd. Ook lijken er tijdens veldkarteringen geen middeleeuwse resten aangetroffen. Men moet hier wel rekening houden met de mogelijkheid dat tijdens de veldkartering een bepaalde fixatie op een specifieke vondstencategorie kan hebben bestaan. Gezien de gegevens op de historische kaartmateriaal geldt voor vondsten uit de nieuwe tijd een middelhoge verwachting. Er hebben in ieder geval enkele herverdelingsactiviteiten en agrarische activiteiten plaatsgevonden in de omgeving.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Op basis van het uitgevoerde verkennend onderzoek kan worden gesteld dat er binnen het plangebied in vrijwel alle boringen een B-horizont aanwezig is. Hoewel in geen van de zes boringen een volledig ongeroerde podzol aangetroffen is, is in vijf van de zes boringen wel nog een deel van de B-horizont aangetroffen. Deze horizont varieert qua dikte van 15 cm in boring 2 tot 35 cm in boring 3. Het gegeven dat de B-horizont nog niet volledig is opgenomen in het bovendek wijst erop dat de verstoring niet intensief is geweest. Indien aanwezig dan kunnen sporen en resten in het plangebied nog in-situ voorkomen. Tevens is het fragment houtskool in de B/C-horizont van boring 4 interessant aangezien dit op menselijke activiteit kan duiden. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;De verwachting voor resten uit de periode laat-paleolithicum tot en met het mesolithicum wordt bijgesteld naar laag vanwege de kwetsbaarheid van dit type vindplaatsen. Eventuele aanwezige sporen en resten uit andere perioden kunnen wel nog steeds in en onder de B-B/C-horizont in-situ aangetroffen worden. &lt;br&gt;Boren is voor het opsporen van dergelijke eventuele sporen echter een minder geschikte methode. Het advies voor het plangebied luidt dat verder archeologisch onderzoek noodzakelijk wordt geacht. Een dergelijk vervolgonderzoek vindt bij voorkeur plaats door middel van een proefsleuvenonderzoek. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Voorwaarden voor behoud zijn dat het verstoringsoppervlakte groter dan 500 m2 is en/ of gelegen binnen een straal van 50 meter van een AMK-terrein met een hoge of zeer hoge waarde of vindplaatsen zoals aangegeven in Archis. Het totaal onderzochte perceel heeft een oppervlakte van circa 1.000 m2 terwijl de daadwerkelijke verstoring een kleiner gebied beslaat. Derhalve dient een afweging gemaakt te worden of het plangebied aan de voorwaarden van behoud voldoet.&lt;/p&gt;