cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/lru.res.2022.112
title: ผลการดำเนินงานในการอนุรักษ์พลังงาน 10 ปี ตามพระราชบัญญัติการส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงาน พ.ศ. 2535 และแก้ไขเพิ่มเติม

description: งานวิจัยเรื่องผลการเนินงานในการอนุรักษ์พลังงาน 10 ปี ตามพระราชบัญญัติการส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงาน พ.ศ. 2535 และแก้ไขเพิ่มเติม มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อมูลความสำเร็จของการดำเนินมาตรการอนุรักษ์พลังงานในโรงงานควบคุมในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา ประกอบด้วย จำนวนมาตรการที่ดำเนินการ ผลประหยัดพลังงานจากการดำเนินมาตรการ และความคุ้มค่าในการลงทุน แยกประเภทอุตสาหกรรมและระดับมาตรการอนุรักษ์พลังงาน เพื่อนำเสนอแนวทางในการให้การส่งเสริมสนับสนุนต่อภาครัฐ โดยศึกษาข้อมูล รายงานการจัดการพลังงานในฐานข้อมูลอนุรักษ์พลังงาน พพ. จากโรงงานควบคุมทุกประเภทอุตสาหกรรมที่ส่งรายงานผลการตรวจสอบและรับรองการจัดการพลังงาน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 - 2562 แล้ววิเคราะห์ข้อมูลผลการดำเนินมาตรการอนุรักษ์พลังงานในโรงงานควบคุม 3 ด้าน ได้แก่ จำนวนมาตรการที่ดำเนินการ, ผลประหยัดพลังงานจากการดำเนินมาตรการ และความคุ้มค่าในการลงทุน พบว่า มาตรการที่มีการดำเนินการมากที่สุด คือ มาตรการการเปลี่ยนจากหลอดฟลูออเรสเซนต์ (FL) เป็นหลอด LED จำนวน 6,144 มาตรการ มาตรการที่มีผลประหยัดพลังงานมากที่สุด คือ มาตรการเพิ่มประสิทธิภาพในการใช้พลังงานความร้อนอื่นๆ ประหยัดพลังงานได้ 8,649,238,535 MJ และมาตรการที่มีระยะเวลาคืนทุนเฉลี่ยเร็วที่สุด คือ มาตรการเปลี่ยนบัลลาสต์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับหลอดแสงจันทร์ มีระยะเวลาคืนทุนเฉลี่ย 0.01 ปี มีข้อเสนอแนะต่อกระทรวงพลังงาน โดยกรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน ควรส่งเสริมสนับสนุนมาตรการการเปลี่ยนจากหลอดฟลูออเรสเซนต์ (FL) เป็นหลอด LED อย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะกับบางประเภทอุตสาหกรรมที่ยังมีการดำเนินมาตรการนี้ในจำนวนที่น้อยอยู่ และควรมีการทดสอบประสิทธิภาพหลอด LED เพื่อเป็นการกำหนดเกณฑ์มาตรฐานใหม่ตามระยะเวลาที่เหมาะสม ควรพิจารณาแก้ไขกฎหมายในส่วนของระบบการจัดการพลังงาน ที่เน้นไปที่การใช้พลังงานเป็นรายเครื่องจักร/อุปกรณ์ที่มีนัยสำคัญ มาเป็นระบบการจัดการพลังงานที่เน้นไปที่การใช้พลังงานเป็นภาพรวมของกระบวนการผลิตในแต่ละประเภทโรงงานอุตสาหกรรม และควรพิจารณานำข้อมูลส่วนของมาตรการเปลี่ยนบัลลาสต์อิเล็กทรอนิกส์, การใช้ระบบขนถ่ายด้วยลมประสิทธิภาพสูง และการใช้ก๊าซธรรมชาติมาเป็นเชื้อเพลิงทดแทน ซึ่งเป็นมาตรการที่มีระยะเวลาคืนทุนเฉลี่ยเร็วแต่ไม่มีการดำเนินการทุกปีและไม่ได้ดำเนินการครอบคลุมทุกประเภทโรงงานอุตสาหกรรม เพื่อนำไปกำหนดเป็นแนวทางในการส่งเสริมสนับสนุนให้มาตรการที่มีการคืนทุนเฉลี่ยอย่างรวดเร็วดังกล่าวได้มีการนำไปดำเนินการให้มากขึ้นอย่างเหมาะสมต่อไป
DOI: 10.14457/lru.res.2022.113
title: ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ ร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาของโพลยาที่ส่งผลต่อความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่องโจทย์ปัญหาการคูณของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถในการแก?ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่องโจทย์ปัญหาการคูณ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 หลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาของโพลยา ระหว่างก่อนเรียนกับหลังเรียน 2) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการแก?ปัญหาทางคณิตศาสตร์เรื่อง โจทย์ปัญหาการคูณ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 หลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาของโพลยากับเกณฑ์ร้อยละ 70 กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยในครั้งนี้ เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเทศบาล 4 บ้านภูบ่อบิด ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2564 ได้มาโดยใช้คะแนนการทดสอบเรื่องโจทย์ปัญหาการบวก และการลบ จำนวน 41 คน โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงทดลอง เครื่องมือในการวิจัย 1) แผนการจัดการเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 เรื่อง โจทย์ปัญหาการคูณ ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ ร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาของโพลยา 2) แบบทดสอบวัดความสามารถในการแก?ปัญหาทางคณิตศาสตร์ สถิติที่ใช้ในการวิจัย คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทีที่กลุ่มตัวอย่าง 2 กลุ่มที่ไม่เป็นอิสระต่อกัน และสถิติทีที่กลุ่มตัวอย่างกลุ่มเดียวเทียบกับเกณฑ์ จากผลการศึกษาที่การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาของโพลยาควรมีการขยายผลศึกษาในเนื้อหาคณิตศาสตร์อื่นๆ เช่น การบวก การลบ การคูณ และการหารเศษส่วนและจำนวนคละ เวลา ผลการวิจัยครั้งนี้พบว่า 1. ความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ หลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาของโพลยา เรื่องโจทย์ปัญหาการคูณ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 2. ความสามารถในการแก้ปัญหาทาง คณิตศาสตร์หลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาของโพลยาเรื่อง โจทย์ปัญหาการคูณ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/lru.res.2022.114
title: ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้รูปแบบ STLEAM ต่อสมรรถนะครูโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้รูปแบบ STLEAM ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 70/70 2) เปรียบเทียบสมรรถนะของครูในโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนก่อนและหลังจัดกิจกรรมการเรียนรู้รูปแบบ STLEAM 3) เปรียบเทียบสมรรถนะของครูในโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนหลังจัดกิจกรรมการเรียนรู้รูปแบบ STLEAM กับเกณฑ์ร้อยละ 70 และ 4) ศึกษาความพึงพอใจของครูต่อการจัดการเรียนรู้รูปแบบ STLEAM ประเภทของการวิจัยเป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง แผนการวิจัยแบบศึกษากลุ่มเดียววัดผลก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้วิจัยในครั้งนี้ คือ ครูโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนในจังหวัดเลย จำนวน 3 แห่ง (โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านห้วยเป้า โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านนานกปีด และโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนฮิลมาร์พาเบิล) จำนวน 20 คน จากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้การจัดกิจกรรมการเรียนรู้รูปแบบ STLEAM แบบทดสอบวัดสมรรถนะ และแบบสอบถามความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้รูปแบบ STLEAM สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิตินอนพาราเมตริก (Nonparametric Statistics) ใช้วิธีทดสอบแบบ The Wilcoxon signed rank testผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. แผนการจัดการเรียนรู้รูปแบบ STLEAM โดยภาพรวมมีประสิทธิภาพเท่ากับ 82.55 / 76.85 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 70/70 2. สมรรถนะของครูในโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนหลังจัดกิจกรรมการเรียนรู้รูปแบบ STLEAM สูงกว่าก่อนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้รูปแบบ STLEAM อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. สมรรถนะของครูในโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนหลังจัดกิจกรรมการเรียนรู้รูปแบบ STLEAM สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. ความพึงพอใจของครูโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนหลังได้รับการจัดการเรียนรู้รูปแบบ STLEAM มีคะแนนเฉลี่ย 4.64 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.51 ซึ่งอยู่ในระดับมากที่สุด
DOI: 10.14457/lru.res.2022.115
title: ผลของการจัดกิจกรรมเคลื่อนไหวและจังหวะที่มีต่อการพัฒนาทักษะคิดเชิงบริหารของเด็กปฐมวัย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบทักษะคิดเชิงบริหารของเด็กปฐมวัย ก่อนและหลังการจัดกิจกรรมเคลื่อนไหวและจังหวะ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ได้แก่ เด็กปฐมวัยชาย-หญิง อายุระหว่าง 4-5 ปี กำลังศึกษาระดับชั้นอนุบาลปีที่ 2 โรงเรียนวัดศรีสุนทร (มิตรภาพ15) ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2564 จำนวนทั้งหมด 14 คน จาก 2 ห้องเรียน โดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง (Purposive sampling) ซึ่งผู้วิจัยเป็นผู้ดำเนินการจัดกิจกรรมด้วยตนเอง โดยทำการทดลอง สัปดาห์ละ 3 วัน วันละ 20 นาที รวมเป็นระยะเวลาในการจัดกิจกรรมทั้งสิ้น 7 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ได้แก่ แผนการจัดกิจกรรมเคลื่อนไหวและจังหวะ จำนวน 21 แผน และแบบประเมิน ทักษะคิดเชิงบริหารของเด็กปฐมวัย ได้แก่ ทักษะความจำเพื่อใช้งาน ทักษะการยั้งคิดไตร่ตรอง ทักษะยืดหยุ่นความคิด ทักษะควบคุมอารมณ์ ทักษะจดจ่อใส่ใจ ทักษะติดตามประเมินตนเอง ทักษะริเริ่มและลงมือทำ ทักษะวางแผนและจัดระบบดำเนินการ และทักษะมุ่งเป้าหมาย จำนวน 9 ข้อที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลการหาค่าร้อยละ (Percentage) และค่าสถิติ Nonparametric แบบ Chi-Square ผลการวิจัยพบว่า หลังการทดลองการจัดกิจกรรมเคลื่อนไหวและจังหวะของเด็กปฐมวัยพบว่ามีคะแนนร้อยละทักษะคิดเชิงบริหารสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีค่า เท่ากับ 15.028a เมื่อพิจารณารายทักษะพบว่าก่อนการทดลองทักษะคิดเชิงบริหารมีค่าร้อยละสูงสุด ได้แก่ ทักษะที่ 5 ทักษะควบคุมอารมณ์ ร้อยละ 57.14 อยู่ในระดับปานกลาง และหลังการทดลองทักษะคิดเชิงบริหารมีค่าร้อยละสูงสุด ได้แก่ ทักษะที่ 4 ทักษะจดจ่อใส่ใจ และทักษะที่ 5 ทักษะควบคุมอารมณ์ ร้อยละ 78.57 อยู่ในระดับดี
DOI: 10.14457/lru.res.2022.116
title: ผลของการตรวจหาเชื้อ Salmonella spp. ในมะเขือเทศสีดาที่วางจำหน่ายในตลาดสด บริเวณเขตอำเภอเมือง จังหวัดเลย

description: การตรวจหาเชื้อ Salmonella spp. ในมะเขือเทศสีดาที่วางจำหน่ายในตลาดสด บริเวณเขตอำเภอเมือง จังหวัดเลย ในเดือนมิถุนายน พ.ศ.2564 โดยการเก็บตัวอย่างมะเขือเทศสีดา จำนวน 18 ตัวอย่าง จากตลาดสด 3 แห่ง ตรวจสอบโดยอาหารเลี้ยงเชื้อ Modified Semi-Solid Rappaport Vassiliadis Broth (MSRV), Xylose-Lysine Deoxycholate Agar (XLD) และ Salmonella-Shigella Agar (SS Agar) ผลการศึกษาพบว่าไม่พบเชื้อ Salmonella spp. ในตัวอย่างมะเขือเทศทั้งหมด ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์คุณภาพทางจุลชีววิทยาของอาหารและภาชนะสัมผัสอาหาร ฉบับที่ 3 ที่กำหนดไว้ว่าต้องไม่พบเชื้อ Salmonella spp. ในตัวอย่าง 25 กรัม ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญในการจัดการด้านสุขลักษณะของร้านค้าที่จัดจำหน่าย และเป็นข้อมูลด้านความปลอดภัยของผู้บริโภคในการเลือกซื้อมะเขือเทศสีดาที่วางจำหน่ายในตลาดสด
DOI: 10.14457/lru.res.2022.117
title: ผลของบรรจุภัณฑ์ต่อคุณภาพของเมล็ดกาแฟคั่ว

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของบรรจุภัณฑ์ต่อคุณภาพของเมล็ดกาแฟคั่วในระหว่างการเก็บรักษา โดยการเก็บเมล็ดกาแฟคั่วระดับกลางในบรรจุภัณฑ์ 2 ชนิด คือ บรรจุในถุงอลูมิเมียมฟอยด์พับข้างติดวาล์ว (V) และถุงอลูมิเมียมฟอยด์พับข้าง(NV) ก่อนนำไปเก็บรักษาที่อุณหภูมิห้องเป็นเวลา 2 เดือน และทำการวิเคราะห์คุณภาพทุกๆ 15 วัน ดังนี้ คุณภาพทางเคมี ได้แก่ ความชื้น, คุณภาพทางกายภาพ ได้แก่ ค่าสี (L a b), คุณภาพทางประสาทสัมผัส และคุณภาพทางจุลินทรีย์ ผลการวิจัยพบว่า เมื่ออายุการเก็บรักษาเพิ่มขึ้นเมล็ดกาแฟคั่วที่บรรจุในถุง V และถุง NV มีความชื้นเพิ่มขึ้นเล็กน้อย และเมล็ดกาแฟคั่ว เมล็ดกาแฟคั่วบด และกาแฟร้อนจากเมล็ดที่บรรจุในถุง V และ NV มีค่าสี L a และ b เปลี่ยนแปลง(p&lt;0.05) และเมื่ออายุการเก็บรักษาเพิ่มขึ้นกาแฟร้อนจากเมล็ดกาแฟคั่วบรรจุในถุง NV ได้รับคะแนนความชอบด้านสีและกลิ่นหอมลดลง และคะแนนความชอบดังกล่าวมีค่าน้อยกว่าคะแนนความชอบด้านสีและกลิ่นหอมของกาแฟร้อนจากเมล็ดกาแฟคั่วบรรจุในถุง V (p&lt;0.05) แต่คะแนนความชอบด้านสีและกลิ่นหอมที่ลดลงไม่มีผลให้ความชอบโดยรวมของกาแฟร้อนจากเมล็ดกาแฟคั่วที่บรรจุในบรรจุภัณฑ์ทั้ง 2 ชนิดแตกต่างกัน (p&gt;0.05) และเมล็ดกาแฟคั่วที่บรรจุในบรรจุภัณฑ์ทั้ง 2 ชนิด มีปริมาณจุลินทรีย?ทั้งหมดอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชนกาแฟคั่ว (มผช.268/2558) ตลอดอายุการเก็บรักษา
DOI: 10.14457/lru.res.2022.118
title: ผลของระยะปลูกต่อการเจริญเติบโตและผลผลิตของหญ้าเนเปียร์แคระ

description: การศึกษาผลของระยะปลูกต่อการเจริญเติบโตและผลผลิตของหญ้าเนเปียร์แคระ วางแผนการทดลองแบบ Randomized Complete Block Design (RCBD) จำนวน 5 บล็อค 5 กรรมวิธี ดังต่อไปนี้ 40x20, 40x30, 40x40 (ระยะอ้างอิง), 40x50 และ 40x60 เซนติเมตร โดยเก็บข้อมูลด้านการเจริญเติบโต เมื่อหญ้าอายุ 20 30 40 วันหลังปลูก และ 30 วันหลังตัด เก็บข้อมูลด้านผลผลิต ที่อายุ 40 วันหลังปลูก และ 30 วันหลังตัด ผลการทดลองพบว่า การเจริญเติบโตของหญ้าเนเปียร์แคระ มีจำนวนหน่อต่อกอในแต่ละกรรมวิธี ไม่แตกต่างกัน อายุ 10 20 และ 30 วันหลังปลูก แต่พบความแตกต่างของจำนวนหน่อต่อกอที่อายุ 40 วันหลังปลูก และที่อายุ 30 วันหลังตัด ในระยะปลูก 40x60 เซนติเมตร มีจำนวนหน่อต่อกอมากที่สุด (13.35 และ 14.23 หน่อต่อกอ) แต่ไม่แตกต่างทางสถิติกับระยะปลูก 40x40 เซนติเมตร (11.36 และ13.24 หน่อต่อกอ) และ 40x50 เซนติเมตร(12.50 และ 13.22 หน่อต่อกอ) ส่วนจำนวนใบต่อต้น และความสูงในแต่ละกรรมวิธีไม่พบความแตกต่างทางสถิติ ในด้านผลผลิต เก็บข้อมูลเมื่อหญ้าอายุ 40 วันหลังปลูกในแต่ละกรรมวิธีไม่พบความแตกต่างทางสถิติ แต่พบความแตกต่างทางสถิติเมื่อหญ้าอายุ 30 วันหลังตัด พบว่า ระยะปลูก 40x20 เซนติเมตร มีผลผลิตต่อไร่มากที่สุด (13,164.00 กิโลกรัม) ไม่แตกต่างทางสถิติ กับระยะปลูก 40x30 เซนติเมตร (9923.55 กิโลกรัม) และระยะปลูก 40x40 เซนติเมตร (10012.67 กิโลกรัม) ดังนั้นการปลูกหญ้าเนเปียร์แคระในระยะปลูกที่แตกต่างกันจึงมีผลต่อการเจริญเติบโตและผลผลิตของหญ้าเนเปียร์ โดยระยะปลูก 40x60 เซนติเมตร มีการเจริญเติบโตดีที่สุด และระยะปลูก 40x20 เซนติเมตร มีผลผลิตต่อไร่มากที่สุด
DOI: 10.14457/lru.res.2022.119
title: พฤติกรรมการตัดสินใจเลือกซื้อผลิตภัณฑ์ผ้าฝ้ายทอมือตามส่วนประสมทางการตลาดของผู้ซื้อในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเลย

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการตัดสินใจเลือกซื้อผลิตภัณฑ์ผ้าฝ้ายทอมือตามส่วนประสมทางการตลาดของผู้ซื้อในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเลย ซึ่งเป็นการศึกษาพฤติกรรมการตัดสินใจเลือกซื้อผลิตภัณฑ์ผ้าฝ้ายทอมือจากผู้ที่ซื้อผ้าฝ้ายทอมือในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเลย จำนวน 400 คน ผลการวิจัยพบว่า ส่วนประสมทางการตลาดโดยรวมมีผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อผ้าฝ้ายทอมืออยู่ในระดับมาก ทั้งในด้านของผลิตภัณฑ์ ด้านราคา ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย และด้านการส่งเสริมการตลาด ในส่วนของผลการเปรียบเทียบพฤติกรรมการตัดสินใจเลือกซื้อผ้าฝ้ายทอมือของผู้ซื้อ โดยจำแนกตาม เพศ อายุ และ อาชีพ พบว่ามีความแตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 ทุกด้าน
DOI: 10.14457/lru.res.2022.120
title: พฤติกรรมของผู้บริโภคในการใช้บริการแอปพลิเคชันฟู้ดเดลิเวอรี่ ของผู้บริโภคในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเลย

description: การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาพฤติกรรมของผู้บริโภคในการใช้บริการแอปพลิเคชันฟู้ดเดลิเวอรี่ ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเลย และ 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมใช้บริการแอปพลิเคชันฟู้ดเดลิเวอรี่ ในเขตอำเภอเมืองจังหวัดเลย โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรคือ ผู้บริโภคที่เคยใช้บริการแอปพลิเคชันฟู้ดเดลิเวอรี่ ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเลย โดยกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามวิธีการของ Cochran (1977) กรณีไม่ทราบจำนวนประชากร ที่ความคลาดเคลื่อน 0.1 และใช้วิธีสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ (Accidental Selection) จำนวนตัวอย่าง 100 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบียงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ใช้ Application Line Man มากที่สุด ส่วนใหญ่สั่งซื้อไปรับประทานเอง เหตุผลที่ใช้บริการแอปพลิเคชันฟู้ดเดลิเวอรี่ เพราะไม่มีเวลาไปซื้อ อาหารที่สั่งเป็นประจำคือ อาหารไทย ช่วงเวลาที่ใช้บริการบ่อยที่สุดคือ บ่อยที่สุด คือ 12.01 - 14.00 และสั่งทุกวัน สถานที่ที่ใช้บริการเป็นประจำคือ บ้าน ส่วนใหญ่ชำระค่าอาหารและบริการด้วยการชำระเงินปลายทาง และเข้าร่วมกิจกรรมทางการตลาด เช่น การเข้าร่วมกิจกรรมเพื่อแลกส่วนลด การเก็บโค้ดส่วนลด โค้ดส่งฟรี เป็นประจำ ส่วนปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการใช้บริการแอปพลิเคชันฟู้ดเดลิเวอรี่ ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเลย ภาพรวมในด้านส่วนประสมทางการตลาด ด้านลักษณะของแอพพลิเคชั่น ความน่าเชื่อถือ และด้านการให้ข้อมูล แก้ปัญหา และการตอบสนอง มีระดับความสำคัญอยู่ในระดับมากทุกด้าน
DOI: 10.14457/lru.res.2022.121
title: ภูมิปัญญาผ้าไหมหมักโคลนกลุ่มอาชีพสตรีทอผ้าไหมบ้านเสี้ยวน้อย ตำบลบ้านเล่า อำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภูมิปัญญาการผลิตผ้าไหมหมักโคลนของกลุ่มอาชีพสตรีทอผ้าไหมบ้านเสี้ยวน้อย ตำบลบ้านเล่าบ้านเล่า อำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ กลุ่มผู้ให้ข้อมูลคัดเลือกแบบเจาะจง คือ ประธานกลุ่มอาชีพสตรีทอผ้าไหมบ้านเสี้ยวน้อยและสมาชิกกลุ่ม รวม 10 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสังเกต แบบสัมภาษณ์ และแบบบันทึกการสนทนากลุ่มย่อย การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เนื้อหาและตรวจสอบข้อมูลแบบสามเส้า และนำเสนอข้อมูลแบบพรรณนาวิเคราะห์ ผลการศึกษาพบว่า ภูมิปัญญาผ้าหมักโคลนของกลุ่มอาชีพสตรีทอผ้าไหมบ้านเสี้ยวน้อย มีการสืบทอดมาจากบรรพบุรุษ จากการสังเกตเห็นว่าผ้าทอที่สวมใส่ส่วนที่แช่ในน้ำโคลนตมมีสีเข้มขึ้น สีติดทนนาน และอ่อนนุ่มกว่าเดิม จึงบอกต่อลูกหลานสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน การขั้นตอนการทำผ้าหมักโคลนบ้านเสี้ยวน้อย ประกอบด้วย 1) เตรียมโคลนให้พร้อมสำหรับทำผ้าหมักโคลน 2) นำผ้าไหม ที่ทอเป็นผืนแล้วหมักโคลนขยำกับน้ำเปล่า แล้วนำไปแช่โคลนและขยำให้เข้ากับโคลนอย่างทั่วถึงสม่ำเสมอทั่วทั้งผืน แช่ไว้ประมาณ 1 ชั่วโมง 3) นำผ้าไปต้มในน้ำร้อน อุณหภูมิประมาณ 40 องศา ประมาณ 15 นาที จึงนำผ้าไปล้างน้ำให้สะอาด 4) นำผ้าลงแช่ในน้ำยาปรับผ้านุ่มผสมครีมนวดผม อัตราส่วน 1:1 ประมาณ 15-20 นาที 5) นำผ้าตากผึ่งลมพอหมาด แล้วนำผ้าไปรีดให้เรียบ ผ้าไหมหลังจากหมักโคลนแล้วจะมีความอ่อนนุ่มมากขึ้น สีติดทน สวมใส่สบาย
DOI: 10.14457/lru.res.2022.122
title: ระบบสารบรรณอิเล็กทรอนิกส์เทศบาลตำบลหนองขาหย่าง

description: ระบบสารบรรณอิเล็กทรอนิกส์เทศบาลตำบลหนองขาหย่าง มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อออกแบบระบบสารบรรณอิเล็กทรอนิกส์ เทศบาลตำบลหนองขาหย่าง 2) เพื่อพัฒนาระบบสารบรรณอิเล็กทรอนิกส์ เทศบาลตำบลหนองขาหย่าง 3) เพื่อประเมินคุณภาพระบบสารบรรณอิเล็กทรอนิกส์ เทศบาลตำบลหนองขาหย่าง โดยมีขั้นตอนการดำเนินการวิจัย ดังนี้ 1. ค้นคว้าองค์ความรู้ต่างๆเกี่ยวกับการพัฒนาระบบสารบรรณอิเล็กทรอนิกส์ 2. ระบบสารบรรณอิเล็กทรอนิกส์เทศบาลตำบลหนองขาหย่าง ในส่วนของเครื่องมือที่ใช้ในการออกแบบและพัฒนาระบบสารบรรณอิเล็กทรอนิกส์เทศบาลตำบลหนองขาหย่าง คือ โปรแกรมไมโครซอฟต์ วิชวลสตูดิโอ โค้ด (Microsoft Visual Studio Code) และ phpMyAdmin นำมาใช้ในการจัดเก็บฐานข้อมูล ผลการประเมินคุณภาพของระบบสารบรรณอิเล็กทรอนิกส์เทศบาลตำบลหนองขาหย่าง ที่พัฒนาแล้ว พบว่า ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อจำแนกเป็นรายข้อพบว่าผู้ตอบแบบสอบถามมีความคิดเห็นด้านเนื้อหาอยู่ในระดับมากที่สุด ด้านรูปแบบของโปรแกรม อยู่ในระดับมากที่สุด และด้านการใช้ประโยชน์ อยู่ในระดับมากที่สุด ตามลำดับ
DOI: 10.14457/lru.res.2022.123
title: ระบบสารสนเทศยืม-คืนอุปกรณ์เครื่องแก้วและครุภัณฑ์ห้องปฏิบัติการ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษา ระบบสารสนเทศยืม-คืนอุปกรณ์เครื่องแก้วและครุภัณฑ์ห้องปฏิบัติการ และ 2) เพื่อพัฒนาเว็บไซต์ ระบบสารสนเทศยืม-คืนอุปกรณ์เครื่องแก้วและครุภัณฑ์ กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 30 คน ประกอบด้วย คณะกรรมการบริหารหลักสูตร อาจารย์ ผู้สอน นักศึกษาสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ นักศึกษาสาขาฟิสิกส์ นักศึกษาสาขาเคมี และนักศึกษาสาขาชีววิทยา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามความพึงพอใจที่มีต่อระบบสารสนเทศเพื่อให้ พัฒนาเว็บไซต์ ระบบสารสนเทศยืม-คืนอุปกรณ์เครื่องแก้วและครุภัณฑ์ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1) ศึกษาระบบสารสนเทศยืม-คืนอุปกรณ์เครื่องแก้วและครุภัณฑ์ห้องปฏิบัติการประกอบด้วย 3 ส่วน ได้แก่ 1.1) ส่วนจัดการข้อมูล (Data Management Module) ประกอบด้วย ผู้ใช้ระบบทั่วไป (Users), เจ้าหน้าที่ (Authorities) ผู้จัดการระบบ (Administrator) 1.2) ส่วนการยืม (Lend Module) และ1.3) ส่วนการคืน (Borrow Module) พบว่าองค์ประกอบมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก 2) ระบบสารสนเทศยืม-คืนอุปกรณ์เครื่องแก้วและครุภัณฑ์ห้องปฏิบัติการ มีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด และ 3) ความพึงพอใจที่มีต่อระบบสารสนเทศยืม-คืนอุปกรณ์เครื่องแก้วและครุภัณฑ์ห้องปฏิบัติการ อยู่ในระดับมากที่สุด
DOI: 10.14457/lru.res.2022.124
title: ลักษณะทางพฤกษศาสตร์และการเจริญของข้าวไร่พันธุ์พื้นเมืองในอำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะทางพฤกษศาสตร์และการเจริญของข้าวไร่พันธุ์พื้นเมืองในอำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย โดยทำการปลูกทดลองในกระถาง ในโรงเรือนที่มุงหลังคาด้วยผ้าพลาสติกป้องกัน UV ระหว่างเดือนมิถุนายน กันยายน พ.ศ. 2564 ณ ศูนย์ฝึกเกษตร มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย (ซำไก่เขี่ย) โดยมีข้าวไร่จากอำเภอด่านซ้าย จำนวน 7 สายพันธุ์ และข้าวไร่จากศูนย์วิจัยข้าวแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน เพื่อใช้ในการเปรียบเทียบ จำนวน 3 สายพันธุ์ ใช้แผนการทดลองแบบ Completely Randomized Design (CRD) จำนวน 10 สายพันธุ์ 10 ซ้ำ ผลการศึกษาพบว่า การมีขนบนแผ่นใบ สีของแผ่นใบ สีของกาบใบ รูปร่างของลิ้นใบ สีของหูใบ สีของข้อต่อใบ สีของปล้อง สีของยอดเกสรตัวเมีย สีของยอดดอก สีของกลีบรองดอก และสีของหางข้าว มีความแตกต่างกันในทั้ง 10 พันธุ์ ในขณะที่ มุมของยอดแผ่นใบ สีของลิ้นใบ ทรงกอ และหางข้าว ไม่มีความแตกต่างกัน และสำหรับ ความยาวลิ้นใบ (มิลลิเมตร) เส้นผ่านศูนย์กลางลำต้น (มิลลิเมตร) อายุวันออกดอก ความสูงต้น (เซนติเมตร) และจำนวนต้นต่อกอ มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าข้าวไร่ทั้ง 10 สายพันธุ์ ที่ทำการศึกษามีลักษณะทางพันธุกรรมที่แตกต่างกัน
DOI: 10.14457/lru.res.2022.125
title: ศึกษาการทำอิฐประสานจากส่วนผสมของกาบกล้วยน้ำว้า

description: การวิจัยเรื่องศึกษาการทำอิฐประสานจากส่วนผสมของกาบกล้วยน้ำว้า มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณสมบัติทางกายภาพของอิฐประสานในด้านสี การหดตัว การดูดซึมน้ำ และความแข็ง เพื่อนำมาใช้ในการเปรียบเทียบกับคุณสมบัติทางกายภาพของอิฐประสานที่มีตามท้องตลาด โดยการนำดินเหนียวมาผสมกับกาบกล้วยน้ำว้าในอัตราส่วนโดยปริมาตร 4 อัตราส่วน ดังนี้ 1:0, 1:1, 1:2 และ 1:3 พบว่า ในอัตราส่วนที่ 1:1 มีค่าเฉลี่ยของร้อยละการหดตัวก่อนการเผาและหลังการเผาอิฐ เท่ากับ 22.78 ค่าเฉลี่ยของร้อยละการดูดซึมน้ำเท่ากับ 22.66 และมีค่าเฉลี่ยความแข็งที่ 0.08 เมกะปาสคาล จากการนำผลของการวิจัยในครั้งนี้มาเปรียบเทียบกับมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (มอก.) ปี พ.ศ. 2517 พบว่า อัตราส่วนผสมที่ 1:1 มีค่าการดูดซึมน้ำที่น้อยกว่ามาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (มอก.) แต่มีค่าเฉลี่ยความแข็งที่น้อยกว่ามาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (มอก.)
DOI: 10.14457/lru.res.2022.126
title: ศึกษาการทำอิฐประสานจากส่วนผสมของซังข้าวโพด

description: ศึกษาการทำอิฐประสานจากส่วนผสมของซังข้าวโพด มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณสมบัติทางกายภาพของอิฐประสาน คือ สี การหดตัว ความพรุนและความแข็ง และเพื่อเปรียบเทียบคุณสมบัติทางกายภาพของอิฐประสานจากที่มีขายตามท้องตลาด โดยการนำดินมาผสมกับซังข้าวโพด ทั้งหมด 4 อัตราส่วน โดยปริมาตร ดิน:ซังข้าวโพด ได้แก่ 1:0, 1:1, 1:2 และ 1:3 ศึกษาคุณสมบัติทางกายภาพของอิฐประสานจากส่วนผสมของซังข้าวโพด พบว่า คุณสมบัติสีของอิฐประสาน เมื่ออิฐประสานผ่านการบ่มจะมีสีที่อ่อนลงกว่าเดิม และอิฐประสานผ่านการเผาจะมีสีที่เข้มขึ้นกว่าเดิม อัตราส่วน 1:2 มีสีน้ำตาลเหลืองอมส้มอ่อนซึ่งมีความคล้ายคลึงกับสีอิฐประสานตามท้องตลาดมากที่สุด คุณสมบัติการหดตัวของอิฐประสาน พบว่า อัตราส่วน 1:2 เป็นอัตราส่วนที่มีร้อยละการหดตัวน้อยที่สุด ทำให้มีความยืดหดตัวน้อยทำให้เกิดปัญหาการแตกร้าวน้อยที่สุด คุณสมบัติความพรุนของอิฐประสาน อิฐประสานอัตราส่วน 1:2 มีค่าเฉลี่ยร้อยละการดูดซึมน้ำ เท่ากับ 25 ตรงตามเกณฑ์มาตรฐาน มอก.77-2517 คุณสมบัติความแข็งของอิฐประสาน อัตราส่วน 1:1 มีค่าเฉลี่ยกำลังรับแรงอัด เท่ากับ 0.015 เมกะนิวตันต่อตารางเมตร เป็นอัตราส่วนที่มีความแข็งมากที่สุด ซึ่งอิฐประสานแต่ละอัตราส่วนมีค่าต่ำกว่าเกณฑ์แรงอัดต่ำสุดตามมาตรฐานเลขที่ มอก.77-2517 ที่มีค่าเท่ากับ 3.5 เมกะนิวตันต่อตารางเมตร
DOI: 10.14457/lru.res.2022.127
title: ศึกษาการทำอิฐประสานจากส่วนผสมของผักตบชวา

description: การทำอิฐประสานจากส่วนผสมของผักตบชวา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา คุณสมบัติทางกายภาพของอิฐประสาน ได้แก่ สี การหดตัว ความพรุนและความแข็ง และเปรียบเทียบคุณสมบัติทางกายภาพของอิฐประสานที่จัดทำขึ้นกับที่ขายตามท้องตลาด โดยนำดินเหนียวผสมกับผักตบชวา ในอัตราส่วน 1:0, 1:1, 1:2 และ 1:3 พบว่า คุณสมบัติสีของอิฐประสานที่บ่มแล้ว จะมีสีอ่อน ส่วนสีของอิฐประสานที่เผาแล้วจะมีสีเข้ม คุณสมบัติการหดตัวของอิฐประสาน พบว่า ร้อยละการหดตัวหลังการบ่มมากที่สุดคือ อัตราส่วน 1:2 เท่ากับ 22.45 ร้อยละการหดตัวหลังการเผามากที่สุดคือ อัตราส่วน 1:0 เท่ากับ 22.98 คุณสมบัติความพรุนของอิฐประสาน อัตราส่วน 1:3 มีค่าเฉลี่ยร้อยการดูดซึมน้ำ เท่ากับ 23 ซึ่งต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐาน มอก.77-2517 คุณสมบัติความแข็งของอิฐประสาน อัตราส่วน 1:0 มีความแข็งมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยกำลังรับแรงอัด เท่ากับ 0.1864 เมกะนิวตันต่อตารางเมตร ซึ่งอิฐประสานแต่ละอัตราส่วนมีค่ากำลังรับแรงอัดต่ำกว่าเกณฑ์แรงอัดต่ำสุดตามมาตรฐานเลขที่ มอก.77-2517 ที่มีค่าเท่ากับ 3.5 เมกะนิวตันต่อตารางเมตร
DOI: 10.14457/lru.res.2022.128
title: ศึกษาการทำอิฐประสานจากส่วนผสมของฟางข้าว

description: การทำอิฐประสานจากส่วนผสมของฟางข้าว มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณสมบัติทางกายภาพของอิฐประสานจากส่วนผสมของฟางข้าว ได้แก่ สี มวล การหดตัว ความแข็งแรง และความพรุน เพื่อเปรียบเทียบคุณสมบัติทางกายภาพของอิฐประสานจากการทดลองกับอิฐประสานที่มีขายตามท้องตลาด โดยนำดินเหนียวผสมกับฟางข้าวในอัตราส่วนที่ต่างกัน ได้แก่ 4:0, 1:1, 1:2 และ 1:3 พบว่า อัตราส่วน 1:3 มีคุณสมบัติของสีและมวลที่คล้ายคลึงกับอิฐประสานตามท้องตลาดมากที่สุด คือสีน้ำตาลอมส้ม และมวลเท่ากับ 0.6 กิโลกรัม อัตราส่วน 1:2 มีคุณสมบัติการหดตัวเชิงปริมาตรดีที่สุดเนื่องจากมีค่าใกล้เคียงค่ามาตรฐานเท่ากับ 4.97 อัตราส่วน 1:1 มีค่ากำลังรับแรงอัดและค่าร้อยละการดูดซึมน้ำใกล้เคียงกับกำลังรับแรงอัดต่ำสุดและร้อยละการดูดซึมน้ำสูงสุดตามมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมมอก. 77-2517 ทั้ง 5 ก้อน ดังนั้น อิฐประสานในอัตราส่วน 1:1 จึงเหมาะที่จะนำไปใช้ในด้านของการทำงานก่อฉาบผนังหรือก่อสร้างห้องน้ำได้ อัตราส่วน 1:2 เหมาะที่จะนำไปใช้สำหรับการสร้างบ้านดิน และอัตราส่วน 1:3 เหมาะที่จะนำไปใช้ในการก่อฉาบผนังและตกแต่งสวนเพื่อความสวยงาม
DOI: 10.14457/lru.res.2022.129
title: ศึกษาการทำอิฐประสานจากส่วนผสมของใยมะพร้าว

description: การวิจัยเรื่องศึกษาการทำอิฐประสานจากส่วนผสมของใยมะพร้าว มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณสมบัติทางกายภาพของอิฐประสาน ได้แก่ สี การหดตัว ความพรุน ความแข็ง และมวล เพื่อเปรียบเทียบคุณสมบัติทางกายภาพจากท้องตลาด โดยการผสมดินเหนียวกับใยมะพร้าวในอัตราส่วนทั้ง 4 อัตราส่วน ได้แก่ 4:0, 1:1, 1:2 และ1:3 พบว่า อัตราส่วน 4:0 มีขนาดความกว้างเฉลี่ยเท่ากับ 80.600 มิลลิเมตร ความยาวเฉลี่ยเท่ากับ 175.60 มิลลิเมตร ความสูงเฉลี่ยเท่ากับ 34.80 มิลลิเมตร ค่ารับแรงอัดเฉลี่ยเท่ากับ 0.17 MPa ซึ่งมีค่าต่ำกว่ามาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม มอก.77-2545 และค่าการดูดซึมน้ำเฉลี่ยเท่ากับร้อยละ 10.00 ที่จัดอยู่ในประเภท ค ตามมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม มอก.77-2545 ดังนั้นอิฐประสานจากส่วนผสมของใยมะพร้าว จึงจัดเป็นอิฐประสานประเภทไม่รับน้ำหนัก