cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.25345/c5g08w
title: MassIVE MSV000084251 - LYH_Fusarium_xz_17GNPS_20190828_test
title: 20190928_liyihong_ters_fusarium_xz_17_mse_continuum
DOI: 10.7479/gj7g-2s08
title: How to collate sample and legal information with existing data management systems? – An example for handling regulation according to Access and Benefit Sharing and its documentation for the collection of the Museum für Naturkunde Berlin
DOI: 10.14457/cu.the.2012.354
title: การศึกษาเปรียบเทียบคุณภาพและอัตราการกัดกร่อนของรอยเชื่อมของโลหะผสมโคบอลต์-โครเมียมที่ปราศจากนิกเกิลระหว่างวิธีบัดกรีด้วยไฟและการเชื่อมด้วยเลเซอร์ที่ใช้โลหะเติม

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบคุณภาพและอัตราการกัดกร่อนของรอยเชื่อมของโลหะผสมโคบอลต์-โครเมียมที่ปราศจากนิกเกิลระหว่างวิธีบัดกรีด้วยไฟและการเชื่อมด้วยเลเซอร์ที่ใช้โลหะเติม โดยเตรียมชิ้นงานทั้งหมด 45 ชิ้น ตามมาตรฐาน ISO 9333 แบ่งเป็น 3 กลุ่มกลุ่มละ 15 ชิ้น กลุ่มควบคุมเป็นชิ้นงานที่ไม่มีการเชื่อมโลหะ ชิ้นงานของกลุ่มบัดกรีด้วยไฟและกลุ่มเชื่อมด้วยเลเซอร์จะถูกนำมาตัดตรงกลาง และใช้อุปกรณ์ยึดชิ้นงานเพื่อควบคุมให้มีขนาดช่องว่างที่เท่ากันทุกชิ้นงานคือ 0.2±0.1 มิลลิเมตร และทำการเชื่อมด้วยวิธีบัดกรีด้วยไฟโดยใช้โลหะบัดกรี และเชื่อมด้วยเลเซอร์โดยใช้โลหะเติมตามคำแนะนำของบริษัทผู้ผลิต การประเมินคุณภาพของรอยเชื่อมทำโดยใช้วิธีทดสอบแบบไม่ทำลายชิ้นงานด้วยเครื่องไมโครโฟกัสเอกซเรย์ ซึ่งได้ข้อมูลเป็นภาพดิจิตอล และใช้โปรแกรมอิมเมจ เจ ในการคำนวณเปอร์เซ็นต์รูพรุนในภาพรอยเชื่อมการทดสอบความต้านทานการกัดกร่อนใช้วิธีทางไฟฟ้าเคมีด้วยเทคนิคโพเทนชิออไดนามิกโพลาไรเซชัน ในสารละลายโซเดียมคลอไรด์ความเข้มข้น 0.9% โดยน้ำหนัก ที่ปรับค่า pH เท่ากับ 2.3 ด้วยกรดแลกติก และควบคุมอุณหภูมิที่ 37ºC วิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วยโปรแกรม one-way analysis of variance (ANOVA) ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มเชื่อมด้วยเลเซอร์มีเปอร์เซ็นต์รูพรุนเฉลี่ยสูงสุด(3.58%) รองลงมาคือกลุ่มบัดกรีด้วยไฟ (0.52%) และกลุ่มควบคุม (0.06%) ตามลำดับ จากผลการทดสอบความต้านทานการกัดกร่อนพบว่า กลุ่มเชื่อมด้วยเลเซอร์มีอัตราการกัดกร่อนเฉลี่ยสูงสุด(0.19 มิลลิเมตรต่อปี) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P&lt; .05) ในขณะที่อัตราการกัดกร่อนเฉลี่ยของกลุ่มบัดกรีด้วยไฟ (0.14 มิลลิเมตรต่อปี) และกลุ่มควบคุม (0.14 มิลลิเมตรต่อปี) ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P&gt; .05) สรุปว่า การเชื่อมโลหะผสมโคบอลต์-โครเมียมที่ปราศจากนิกเกิลด้วยวิธีการเชื่อมด้วยเลเซอร์มีโอกาสเกิดรูพรุนและรอยแตกได้มากกว่าซึ่งนำไปสู่การมีอัตราการ กัดกร่อนที่สูงกว่า และถึงแม้ว่ากลุ่มบัดกรีด้วยไฟจะมีเปอร์เซ็นต์รูพรุนที่มากกว่ากลุ่มควบคุมแต่อัตราการกัดกร่อนของทั้ง 2 กลุ่มนี้ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.355
title: ภูมิทัศน์วัฒนธรรมชุมชนลัวะ อ.บ่อเกลือ จ.น่าน : ภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องกับภูมิสถาปัตยกรรม

description: ประชากรชาวไทยภูเขาอำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน ส่วนใหญ่เป็นชาวเขาเผ่าลัวะ ซึ่งเป็นกลุ่มชนพื้นเมืองท้องถิ่นที่มีการตั้งถิ่นฐานในบริเวณที่ราบและพื้นที่ภูเขามายาวนาน โดยสามารถพบหมู่บ้านชาวลัวะได้ที่บริเวณไหล่เขาสูงหรือเชิงเขาที่ระดับความสูง 600-1,200 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง และไม่อยู่อาศัยปะปนกับชุมชนชาวพื้นเมืองอื่น ชาวลัวะมีภาษาพูดเป็นของตัวเอง มีลักษณะวิถีชีวิตแบบดั้งเดิมและยังมีการนับถือผีอยู่ ซึ่งเท่าที่ผ่านมามีการศึกษาชุมชนชาวเขาเผ่าลัวะในด้านสุนทรียภาพทางสถาปัตยกรรม การเลือกใช้วัสดุในการสร้างที่อยู่อาศัย ด้านมานุษยวิทยา สังคมการอยู่อาศัย การประกอบอาชีพ วัฒนธรรมและประเพณีของชาวลัวะเท่านั้น วิทยานิพนธ์นี้จึงมุ่งเน้นศึกษาภูมิปัญญาท้องถิ่นของชาวเขาเผ่าลัวะบนพื้นที่สูง ที่เกี่ยวข้องกับการวางผัง ออกแบบ และการจัดการภูมิทัศน์ เพื่อให้ผลจากการศึกษาสามารถนำไปสรุปเป็นหลักการออกแบบและการจัดการภูมิทัศน์บนพื้นที่สูงได้ ข้อมูลส่วนใหญ่ในงานวิทยานิพนธ์นี้จะได้จากการออกภาคสนามในพื้นที่ 3 หมู่บ้าน เพื่อให้เห็นภาพรวมของหมู่บ้านทั้ง 3 หมู่บ้าน ที่มีลักษณะการตั้งถิ่นฐานแตกต่างและคล้ายคลึงกัน โดยมีการพิจารณาจากองค์ประกอบทางภูมิทัศน์ที่สำคัญภายในหมู่บ้านทั้ง 3 หมู่บ้าน ได้แก่ สภาพภูมิประเทศ การวางผังบริเวณ การจัดการภูมิทัศน์ ระบบทางสัญจร พืชพรรณพื้นถิ่น และสถาปัตยกรรมที่พักอาศัย จากการออกภาคสนามรวมถึงการวิเคราะห์ลักษณะทางกายภาพของหมู่บ้านชาวเขาเผ่าลัวะทั้ง 3 หมู่บ้าน พบความสัมพันธ์ของระบบนิเวศและวัฒนธรรมความเชื่อที่ส่งผลต่อการออกแบบภูมิสถาปัตยกรรมของชาวเขาเผ่าลัวะ ซึ่งเป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นที่สะท้อนออกมาในรูปแบบทางภูมิทัศน์ของหมู่บ้าน
DOI: 10.14457/cu.the.2012.356
title: ค่าตัวคูณความต้านทานสำหรับการประเมินค่ากำลังรับน้ำหนักบรรทุกของเสาเข็มตอก

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาค่าตัวคูณความต้านทานที่ใช้ออกแบบด้วยวิธีตัวคูณความต้านทานและน้ำหนักบรรทุกของการประเมินค่ากำลังรับน้ำหนักบรรทุกของเสาเข็ม ด้วยวิธีการประเมินค่ากำลังรับน้ำหนักบรรทุกของเสาเข็มด้วยวิธีสถิตยศาสตร์,การทดสอบค่ากำลังรับน้ำหนักบรรทุกของเสาเข็มในสนามด้วยวิธีพลศาสตร์และวิธีการประเมินค่ากำลังรับน้ำหนักบรรทุกของเสาเข็มด้วยสูตรตอกเสาเข็ม 10 สูตร โดยใช้ค่ากำลังรับน้ำหนักบรรทุกของเสาเข็มที่ประเมินโดยการทดสอบเสาเข็มในสนามด้วยวิธีสถิตยศาสตร์แล้วแปรผลหาค่ากำลังรับน้ำหนักบรรทุกสูงสุดด้วยวิธีของ Mazurkiewicz เป็นค่ามาตรฐานในการเปรียบเทียบ การศึกษาดำเนินการโดยการรวบรวมข้อมูลของเสาเข็มตอก จำนวน 45 ต้น ที่มีรายงานการเจาะสำรวจชั้นดิน,รายงานบันทึกการตอกเสาเข็ม,ค่ากำลังรับน้ำหนักบรรทุกของเสาเข็มในสนามด้วยวิธีพลศาสตร์และรายงานผลการทดสอบค่ากำลังรับน้ำหนักบรรทุกของเสาเข็มในสนามด้วยวิธีสถิตยศาสตร์ ทำการประเมินค่ากำลังด้วยวิธีข้างต้น นำค่าที่ได้ไปเข้ากระบวนการทางสถิติ หาค่าความสัมพันธ์ต่าง ๆ ด้วยการสร้างสมการเส้นตรงและค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจ (R2),ค่าเอนเอียง,ค่าสัมประสิทธิ์ความแปรปรวน เพื่อนำค่าที่ได้จากกระบวนการทางสถิตินี้ ไปแทนค่าในสูตรหาค่าตัวคูณความต้านทาน ที่เสนอโดย AASHTO ผลการศึกษาที่ได้คือ วิธีการประเมินที่มีความเหมาะสมที่จะนำไปใช้ สำหรับการออกแบบด้วยวิธี LRFD จะพิจารณาจากวิธีการประเมินที่มีความเที่ยงตรงมากที่สุด จากการกระจายตัวของข้อมูลต่ำ ค่าสัมประสิทธิ์ความแปรปรวนที่ต่ำที่สุด ซึ่งวิธีการประเมินที่ให้ค่าที่ต่ำสุด 3 วิธี แยกตามชนิดดิน คือ ดินเหนียว วิธี Dutch, Modified ENR, Gate ค่าสัมประสิทธิ์ความแปรปรวน เท่ากับ 0.09 , 0.15 และ 0.16 ทราย วิธี Dutch, Gate,Modified ENR ค่าสัมประสิทธิ์ความแปรปรวน เท่ากับ 0.08 , 0.11 , 0.12 ดินทุกชนิด วิธี Dutch, Gate,Modified ENR ค่าสัมประสิทธิ์ความแปรปรวน เท่ากับ 0.10 , 0.16 , 0.17
DOI: 10.14457/cu.the.2012.357
title: การเปลี่ยนสมบัติทางกายภาพของซีเรียมไดออกไซด์ภายใต้ความดันสูง

description: กระบวนการ Ab initio ที่นำทฤษฎีฟังก์ชันนัลความหนาแน่น (DFT) พร้อมกับการประมาณแบบผลต่างทั่วไป (GGA) และความหนาแน่นเฉพาะที่ (LDA) เพื่อศึกษาผลจากความดันสูงต่อซีเรียมไดออกไซด์ ซึ่งเป็นการยืนยันว่า ซีเรียมไดออกไซด์มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างผลึกจากโครงสร้างแบบฟลูออไรต์ไปเป็นโครงสร้างผลึกแบบออร์โทรอมบิก PbCl2 ที่ความดัน 27.7 GPa การคำนวณค่าคงที่โครงผลึก ความดันที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนวัฏภาคของซีเรียมไดออกไซด์สอดคล้องกับผลการทดลองและผลการคำนวณของงานวิจัยที่ผ่านมา ช่องว่างระหว่างแถบพลังงานของโครงสร้างผลึกแบบฟลูออไรต์ที่ความดันเป็นศูนย์มีค่าเท่ากับ 5.82 eV และเพิ่มขึ้นด้วยอัตรา 0.01 eV/GPa การดูดกลืนแสงและสัมประสิทธิ์การสะท้อนของพื้นผิวเพิ่มขึ้นเมื่อเปลี่ยนแปลงโครงสร้าง และมีความเป็นไปได้ว่าโครงสร้างที่เสถียรภาพภายใต้ความดันสูงคือ โครงสร้างผลึกแบบ ออร์โทรอมบิก PbCl2 ในโลหะออกไซด์กลุ่ม 4B แลนทาไนด์และแอกทิไนด์ ผลกระทบจากเหล็กที่โดปเข้าไปในซีเรียมไดออกไซด์ถูกศึกษาการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างภายใต้ความดันสูงถึง 50 GPa พบว่า โครงสร้างผลึกของซีเรียมไดออกไซด์ที่ถูกโดปด้วยเหล็กมีการเปลี่ยนแปลงจากโครงสร้างผลึกแบบฟลูออไรต์ไปเป็นโครงสร้างแบบออร์โทรอมบิก PbCl2 เหมือนกับซีเรียมไดออกไซด์บริสุทธิ์ที่ความดัน 44.8 และ 14.5 GPa สำหรับการโดปด้วยเหล็ก 3.0% และ 12.5% ตามลำดับ การเปลี่ยนแปลงความเข้มข้นของเหล็กส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงความหนาแน่นในเซลล์หน่วยและทำให้ช่องว่างระหว่างแถบพลังงานลดลงจาก 5.82 เป็น 4.76 และ 3.83 eV โดยการโดปด้วย 3.0% และ 12.5% การดูดกลืนแสงและสัมประสิทธิ์การสะท้อนของพื้นผิวเพิ่มขึ้นเมื่อความเข้มข้นของเหล็กเพิ่มขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2012.358
title: การนำกลับโมลิบดีนัมจากตัวเร่งปฏิกิริยาเอชดีเอสใช้แล้วโดยกรรมวิธีโลหการแบบใช้น้ำ

description: ตัวเร่งปฏิกิริยาไฮโดรดีซัลเฟอไรเซชันใช้แล้ว ประกอบไปด้วยโลหะหลายชนิด เช่น อะลูมินัม โมลิบดีนัม โคบอลต์ นิกเกิลและอื่นๆ ซึ่งสามารถนำกลับมาใช้ประโยชน์ได้โดยการแยกโลหะออกมา งานวิจัยนี้จึงมีความสนใจที่จะนำโลหะโมลิบดีนัมกลับคืนอย่างจำเพาะโดยการชะละลายด้วยกรดและการดูดซับด้วยถ่านกัมมันต์และการคายซับด้วยแอมโมเนียมไฮดรอกไซด์ กระบวนการเริ่มต้นจากตัวแปรที่มีผลต่อการย่าง ได้แก่ อุณหภูมิ เวลา และการบดตัวเร่งปฏิกิริยาใช้แล้วก่อนการย่าง พบว่าภาวะที่เหมาะสม คือ การย่างตัวเร่งปฏิกิริยาใช้แล้วที่ผ่านการบดที่อุณหภูมิ 900 องศาเซลเซียส เวลา 180 นาที สามารถกำจัดสิ่งเจือปนได้เกือบทั้งหมดและยังให้ปริมาณของโมลิบดีนัมในรูปของออกไซด์สูงขึ้นจากร้อยละ 9.34 เป็น 13.64 โดยสิ่งเจือปนที่หายไปคือซัลเฟอร์ จากนั้นศึกษาตัวแปรที่มีต่อการชะละลายด้วยกรดซัลฟิวริก ได้แก่ ความเข้มข้น อุณหภูมิ และเวลาในการสัมผัสกัน พบว่าการใช้กรดซัลฟิวริกความเข้มข้น 1 โมลต่อลิตร อุณหภูมิ 90 องศาเซลเซียส เวลาในการสัมผัสกัน 240 นาที สามารถชะละลายโลหะโมลิบดีนัมได้สูงถึงร้อยละ 96.7 ซึ่งเป็นภาวะที่ดีที่สุดในช่วงที่ทำการทดสอบ สำหรับการดูดซับโมลิบดีนัมไอออนด้วยถ่านกัมมันต์ พบว่าภาวะที่เหมาะสมในการดูดซับ คือ ค่าความเป็นกรด-เบส 1.5 เวลา 60 นาที และปริมาณตัวอย่างต่อสารชะละลายร้อยละ 20 โดยน้ำหนักต่อปริมาตร ตัวดูดซับสามารถดูดซับโมลิบดีนัมสูงสุดถึงร้อยละ 87.5 และในการคายซับโลหะโมลิบดีนัมด้วยแอมโมเนียมไฮดรอกไซด์ พบว่าเมื่อเพิ่มความเข้มข้นจะทำให้ประสิทธิภาพในการคายซับสูงขึ้น โดยแอมโมเนียมไฮดรอกไซด์ ที่ความเข้มข้นร้อยละ 40 โดยน้ำหนัก ที่เวลา 240 นาที สามารถสกัดโลหะโมลิบดีนัมออกมาได้ถึงร้อยละ 78 และสามารถนำกลับโมลิบดีนัมในรูปของโมลิบดีนัมไตรออกไซด์ที่มีความบริสุทธิ์สูงถึงร้อยละ 90.1 ได้โดยวิธีการตกตะกอนแอมโมเนียมโมลิบเดต
DOI: 10.14457/cu.the.2012.359
title: การคัดกรองแบคทีเรียดีไนทริไฟอิงจากตะกอนดินใต้ทะเลเพื่อการย่อยสลายสารประกอบพอลิไซคลิกแอโรแมติกไฮโดรคาร์บอน

description: สารประกอบพอลิไซคลิกแอโรแมติกไฮโดรคาร์บอน (PAHs) สามารถเกิดขึ้นได้เองตามธรรมชาติจากการเผาไหม้ที่ไม่สมบูรณ์ของสารอินทรีย์ กิจกรรมของมนุษย์ การขุดเจาะ-กลั่นน้ำมันดิบ รวมไปถึงการรั่วไหลจากเรือบรรทุกน้ำมันและเรือขนส่งสินค้า เป็นต้น การรั่วไหลของ PAHs เหล่านี้ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมโดยตรง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเกิดการรั่วไหลลงสู่บริเวณตะกอนใต้ทะเลที่มีออกซิเจนต่ำและการย่อยสลายเกิดได้ช้า งานวิจัยนี้จึงมีจุดประสงค์เพื่อคัดกรองแบคทีเรียดีไนทริไฟอิงที่สามารถย่อยสลาย PAHs ได้ในภาวะไร้ออกซิเจน ผลการคัดแยกได้แบคทีเรียไนทริไฟอิง 1 สายพันธุ์ คือ Clostridium barlettii และแบคทีเรียดีไนทริไฟอิงได้อีก 6 สายพันธุ์ คือ Enterococcus faecalis, Paenibacillus macerans, Bacillus subtilis, Bacillus tequilensis, Proteus mirabilis และ Enterobacter asburiae โดย P. macerans มีประสิทธิภาพในการย่อยสลายดีที่สุด สามารถย่อยสลายแนพธาลีน ไพรีน และเบนโซ-เอ-ไพรีนได้เมื่อเวลาผ่านไป 16 วัน จากปริมาณเริ่มต้น 200 ppm จนเหลือ 73, 167 และ 98 ppm ตามลำดับ นอกจากนี้ประสิทธิภาพในการย่อยสลายยังขึ้นอยู่กับจำนวนวงเบนซีนที่เป็นองค์ประกอบภายในโครงสร้างและไนเทรตซึ่งเป็นตัวรับอิเล็กตรอนในวิถีการย่อยสลาย PAHs ที่เกิดขึ้นภายใต้ภาวะไร้ออกซิเจนอีกด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2012.360
title: การพัฒนาฟิล์มต้านจุลินทรีย์จากคาร์บอกซีเมทิลเซลลูโลสร่วมกับน้ำมันสะระแหน่ Mentha piperita

description: งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาการใช้ประโยชน์จากน้ำมันสะระแหน่ซึ่งเป็นสารจากธรรมชาติที่ถูกจัดให้อยู่ใน General recognized as safe (GRAS) จากองค์การอาหารและยาประเทศสหรัฐอเมริกาและพบว่ามีฤทธิ์ในการยับยั้งแบคทีเรีย โดยเตรียมให้อยู่ในรูปผลิตภัณฑ์จากน้ำมันสะระแหน่ที่กระจายในน้ำ โดยใช้ตัวทำอิมัลชันที่สามารถบริโภคได้แก่ polyoxyethylene (20) sorbitan monolaurate (Tween 20) และเลซิตินพบว่าผลิตภัณฑ์ซึ่งมีน้ำมันสะระแหน่บรรจุในไมเซลล์ของ Tween 20 ที่ละลายน้ำมีขนาดของอนุภาคต่ำกว่า 10 นาโนเมตร เมื่อใช้น้ำมันสะระแหน่ความเข้มข้นต่ำกว่าร้อยละ 5 ในสารละลาย Tween 20 ที่ความเข้มข้นร้อยละ 25 และน้ำมันสะระแหน่เข้มข้นต่ำกว่าร้อยละ 8 ร่วมกับสารละลาย Tween 20 เข้มข้นร้อยละ 30 เมื่อปริมาณน้ำมันสะระแหน่มากขึ้นกว่านี้ได้อิมัลชันชนิดน้ำมันสะระแหน่ในน้ำซึ่งมีขนาดอนุภาคระหว่าง 3-5 ไมโครเมตร และอิมัลชันไม่สามารถเกิดได้เมื่อมีน้ำมันสะระแหน่มากกว่าร้อยละ 9 โดยน้ำหนัก และไลโพโซมเมื่อใช้เลซิตินร้อยละ 0.7 ร่วมกับน้ำมันสะระแหน่ร้อยละ 8–23 โดยน้ำหนัก มีขนาดอนุภาคอยู่ในช่วง 1-5 ไมโครเมตร จากการทดสอบฤทธิ์ต้านแบคทีเรียน้ำมันสะระแหน่และผลิตภัณฑ์จากน้ำมันสะระแหน่โดยพิจารณาจากวงใสที่เกิดขึ้น น้ำมันสะระแหน่มีขนาดวงใส 17.68, 14.78 และ 12.32 มิลลิเมตร สำหรับ Lactobacillus sp. TISTR 593, Staphylococcus aureus ATCC 25923 และ Escherichia coli ATCC 25922 ตามลำดับ ผลิตภัณฑ์น้ำมันสะระแหน่ต้องมีความเช้นข้นของน้ำมันสะระแหน่อย่างน้อยร้อยละ 5, 8 และ 7 (วงใสที่กว้างกว่า 8 มิลลิเมตร) E. coli, S. aureus และ เชื้อ Lactobacillus sp. ตามลำดับ สำหรับ Pseudomonas aeruginosa ATCC 9027 ไม่พบวงใสที่เกิดจากน้ำมันสะระแหน่ แต่พบวงใสเมื่อเตรียมน้ำมันสะระแหน่มากกว่าร้อยละ 7 โดยน้ำหนัก ในรูปไมเซลล์ มากกว่าร้อยละ 8 ในรูปอิมัลชันและร้อยละ 23 ในรูปไลโพโซม จึงคัดเลือกน้ำมันสะระแหน่ร้อยละ 23 ในรูปไลโพโซมเข้มข้นร้อยละ 5 และ 10 ตามลำดับ โดยเติมลงในสารละลายคาร์บอกซีเมทิลเซลลูโลส เพื่อผลิตฟิล์มต้านเชื้อจุลินทรีย์จากคาร์บอกซีเมทิลเซลลูโลส พบว่าฟิล์มที่ได้มีลักษณะใส มีความหนาระหว่าง 0.02 – 0.2 มิลลิเมตร มีความยืดหยุ่นอยู่ในช่วงร้อยละ 0.4-9 มีความต้านทานแรงดึงขาดระหว่าง 0.2 – 37 เมกะปาสคาล และอัตราการซึมผ่านไอน้ำในช่วง 0.4 – 3 (10-⁶ g m /m² d) และไม่พบวงใสสำหรับเชื้อแบคทีเรียทดสอบทั้ง 4 สายพันธุ์
DOI: 10.18739/a2t727g2x
title: Ice core ethane and acetylene measurements, Greenland and Antarctica, 0-1900 CE
DOI: 10.3886/e109001v5
title: Normative Force of generic-you

description: This project examines whether subtle shifts in language can affect people's endorsement of unfamiliar norms. Across five experiments (main text: N = 800) we test whether people judge behaviors described with generic-you (i.e., "You" that refers to people in general, e.g., "You carry an umbrella in the rain") as more normatively correct than behaviors described with "I" or third-person singular pronouns (i.e., "he" or "she"). Supplementary experiments 1-2 (N = 249) examine other linguistic cues that can also signal whether a given action is general.
DOI: 10.3886/e111586v1-13185
title: Intergenerational Education Mobility Trends by Race and Gender in the United States

description: Researchers have examined racial and gender patterns of intergenerational education mobility, but less attention has been given to the ways that race and gender interact to further shape these relationships. Based on data from the General Social Survey, this study examined the trajectories of education mobility among Blacks and Whites by gender over the past century. Ordinary least squares and logistic regression models revealed three noteworthy patterns. First, Black men and women have closed substantial gaps with their White counterparts in intergenerational education mobility. At relatively low levels of parental education, these gains have been experienced equally among Black men and women. However, Black men are most disadvantaged at the highest levels of parental education relative to Black women and Whites in general. Finally, the advantages in education mobility experienced by White men in the early and midpart of the 20th century have largely eroded. White women, in contrast, have made steady gains in education mobility across a variety of parental education levels.
description: see General Social Survey website: https://gss.norc.org
description: Non-institutionalized U.S. adults
DOI: 10.5281/zenodo.3380078
title: Ptolemy's catalogue of localities of the Iberian peninsula

description: Extract of Ptolemy's geographical catalogue, covering the localities of the Iberian peninsula (Geography 2.4-2.6) of the two main textual recensions of the work (Xi and Omega), based on the Greek text edited by (@StueckelbergerGrasshoff2006). The coordinates of the Xi recension follow the readings of the Vaticanus gr. 191, as they are edited in the main text together with the critical apparatus by the editors.
DOI: 10.14457/cu.the.2012.361
title: การตรวจหาพื้นที่ทิ้งร้างด้วยการประยุกต์ใช้เทคนิคอนุกรมดัชนีพืชพรรณหลายช่วงเวลา กรณีศึกษา จังหวัดชลบุรี

description: วัตถุประสงค์ของวิจัยนี้ได้เสนอวิธีการในการตรวจหาพื้นที่ทิ้งร้างในเขตพื้นที่เกษตรกรรม บริเวณพื้นที่อำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี โดยการใช้ข้อมูลอนุกรมดัชนีพืชพรรณผลต่างแบบนอร์แมลไลซ์และวงชีพลักษณ์ของพืชในแต่ละชนิด โดยผู้วิจัยได้กำหนดลักษณะของ spectral profile ของพื้นที่ทิ้งร้าง เพื่อนำมาใช้ในการจำแนกประเภทข้อมูล ซึ่งทำการจำแนกประเภทข้อมูลแบบกำกับดูแลด้วยวิธีความน่าจะเป็นไปได้สูงสุดมีค่าความถูกต้องโดยรวมเท่ากับร้อยละ 38 ในทางตรงกันข้ามการจำแนกประเภทข้อมูลแบบไม่กำกับดูแลด้วยเทคนิควิธี K-Means โดยทำการกำหนดค่าการจัดกลุ่มข้อมูลทั้งหมด 5 รูปแบบ ได้แก่การจัดกลุ่ม 20, 40, 60, 80 และ 100 ชั้นข้อมูล ผลจากความถูกต้องจากการกำหนดค่าการจัดกลุ่มข้อมูลเพื่อทำการตรวจหาพื้นที่ทิ้งร้างมีค่ามากที่สุดถึงร้อยละ 70 (จากการจัดกลุ่มชั้นข้อมูลแบบ 40 ชั้นข้อมูล) ซึ่งผลการจำแนกสามารถที่จะยืนยันวัตถุประสงค์ที่ว่า สามารถใช้ข้อมูลอนุกรมดัชนีพืชพรรณผลต่างแบบนอร์แมลไลซ์ทำการตรวจหาพื้นที่ทิ้งร้างในพื้นที่ศึกษาได้ ซึ่งกระบวนการในการวิจัยครั้งนี้สามารถที่จะนำไปประยุกต์ใช้ในพื้นที่ศึกษาอื่น ๆ ที่มีความหลากหลายทางด้านเกษตรกรรมได้ การศึกษาต่อไปในอนาคตอาจมีการเพิ่มจำนวนภาพถ่ายดาวเทียมเพื่อความต่อเนื่องของช่วงเวลาอีกทั้งอาจมีการใช้ดัชนีพืชพรรณตัวอื่น ๆ และอาจมีการนำข้อมูลภาพถ่ายดาวเทียม RADAR เข้ามาช่วยในการจำแนกเพื่อตรวจหาพื้นที่ทิ้งร้างได้
DOI: 10.14457/cu.the.2012.362
title: การประยุกต์ระบบผลิตพลังงานไฟฟ้าความร้อนและความเย็นร่วมสำหรับการจัดการพลังงานในอาคาร

description: เทคโนโลยีระบบผลิตไฟฟ้า ความร้อน และความเย็นร่วมสามารถนำมาใช้ในการจัดการพลังงานในอาคาร เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการใช้พลังงานปฐมภูมิ อีกทั้งช่วยลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก วิทยานิพนธ์นี้นำเสนอขั้นตอนวิธีกำหนดจุดทำงานที่เหมาะสมที่สุดในการเดินเครื่องผลิตไฟฟ้า ความร้อน และความเย็นร่วม รายชั่วโมง สำหรับโหลดอาคาร รวมถึงการเพิ่มถังเก็บความร้อน และระบบเซลล์แสงอาทิตย์ผนวกในขั้นตอนการจัดการพลังงาน กำหนดฟังก์ชันจุดประสงค์เพื่อหาค่าใช้จ่ายต่ำสุด โดยพิจารณาเงื่อนไขพิกัดของอุปกรณ์ และเงื่อนไขสมดุลพลังงาน ใช้กำหนดการเชิงเส้นในการแก้ปัญหา ผลลัพธ์ถูกแสดงในส่วนต่อประสานผู้ใช้ เพื่อแสดงผลให้ผู้ปฏิบัติการสามารถปรับตั้งอุปกรณ์ ณ จุดทำงานที่กำหนด ทดสอบสมรรถนะของระบบจัดการพลังงานกับอาคารห้างสรรพสินค้าตัวอย่าง ผลการศึกษาพบว่าระบบจัดการพลังงานที่นำเสนอสามารถลดค่าใช้จ่ายด้านพลังงานไฟฟ้าและความเย็นโดยรวมของอาคารได้ประมาณร้อยละ 12 ต่อปี นอกจากนี้หากมีการขายน้ำเย็นส่วนเกินจากความต้องการของโหลดความเย็นของอาคาร พบว่าสามารถลดค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นเป็นประมาณร้อยละ 40 ต่อปี
DOI: 10.14457/cu.the.2012.363
title: การดัดแปรผิวของเซลลูโลสเมมเบรนจากผักตบชวาด้วยพลาสมาเพื่อการประยุกต์ทางการแพทย์

description: รีเจนเนอเรเทดเซลลูโลสเมมเบรน (regenerated cellulose membranes; RCM) ได้รับการใช้งานอย่างแพร่หลายในงานด้านการแยกสารด้วยการกรอง ในงานวิจัยนี้ได้เลือกใช้เส้นใยเซลลูโลสจากผักตบชวาซึ่งเป็นวัชพืชน้ำที่พบได้ทั่วไปในประเทศไทย ถูกนำเข้าสู่กระบวนการรีเจนเนอเรชัน (regeneration process) ด้วยการละลายในสารละลายผสมระหว่างโซเดียมไฮดรอกไซด์และ ไทโอยูเรียแล้วตามด้วยแอมโมเนียมซัลเฟตเป็นสารก่อการจับก้อน (coagulant) หลังจากนั้นนำ เมมเบรนที่ได้มาดัดแปรผิวด้วยพลาสมาของซัลเฟอร์เฮกซะฟลูออไรด์ (SF6) เพื่อเพิ่มสมบัติความ ไม่ชอบน้ำและการยับยั้งแบคทีเรียลงบนผิวของเมมเบรน สภาวะที่ใช้ในกระบวนการดัดแปรผิวด้วยพลาสมาคือ ปรับเปลี่ยนกำลังไฟฟ้าให้อยู่ระหว่าง 25-75 วัตต์, ความดันให้อยู่ระหว่าง 0.05-0.5 ทอร์และเวลาในการดัดแปรผิวด้วยพลาสมา 1-20 นาที เทคนิคกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบ ส่องกราดถูกนำมาใช้วิเคราะห์ลักษณะพื้นผิวเมมเบรน ด้วยเทคนิคอิเล็กตรอนโพรบไมโคร อนาลิซิสทำให้เห็นถึงปริมาณฟลูออรีนที่เพิ่มขึ้นบนพื้นผิวของเมมเบรนที่ดัดแปรผิวด้วยพลาสมาของ SF6 ส่วนการวิเคราะห์หมู่ฟังก์ชันที่เกิดขึ้นใหม่บนพื้นผิวกระทำโดยใช้เทคนิคเอกซ์-เรย์โฟโตอิเล็กตรอนสเปกโทรสโกปี ซึ่งพบสปีชีส์ (species) ของหมู่ฟลูออรีนเพิ่มขึ้น ส่วนเทคนิคการวัด มุมสัมผัสได้ถูกนำมาใช้วัดค่าการเปียกน้ำที่เปลี่ยนไปของเมมเบรน การวัดค่าความเป็นพิษกับเซลล์ได้ถูกทดสอบด้วยเซลล์เนื้อเยื่อจากหนู หลังจากนั้นจึงทำการวัดสมบัติการยับยั้งแบคทีเรีย พบว่าเมมเบรนที่ดัดแปรผิวด้วยพลาสมาของ SF6 ในสภาวะไม่รุนแรงนั้นมีปริมาณเซลล์แบคทีเรียลดลง 7% จากปกติ ทั้งหมดนั้นแสดงให้เห็นว่าเทคนิคการดัดแปรผิวได้ปรับเปลี่ยนโครงสร้างทางเคมีของรีเจนเนอเรเทดเซลลูโลสเมมเบรนให้มีความชอบน้ำเพิ่มขึ้น เพิ่มความขรุขระและปริมาณฟลูออรีนบนผิวให้สูงขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2012.364
title: การศึกษาปัญหาและสาเหตุของข้อบกพร่องในการก่อสร้างโครงการบ้านจัดสรร

description: ปัจจุบันพบการร้องเรียนปัญหาข้อบกพร่องในการก่อสร้างโครงการบ้านจัดสรรจากผู้บริโภคเป็น จำนวนมาก ประกอบกับข้อบกพร่องในงานก่อสร้างมีรูปแบบที่หลากหลาย ทั้งที่เป็นข้อบกพร่องที่สามารถตรวจสอบได้ในขั้นตอนการส่งมอบงานและไม่สามารถตรวจสอบได้ในขั้นตอนการส่งมอบงาน งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาและสาเหตุของข้อบกพร่องในการก่อสร้างโครงการบ้านจัดสรร เพื่อคัดกรองปัญหาข้อบกพร่องทั่วไปและข้อบกพร่องที่อาจจะเกิดการซ่อนเร้น โดยงานวิจัยนี้มีขั้นตอนการศึกษาประกอบด้วย 3 กระบวนการ คือ 1) การศึกษาสภาพปัญหาข้อบกพร่องที่ผู้บริโภคร้องเรียน โดยการใช้แบบสอบถามที่สร้างขึ้น จากประเด็นปัญหาที่ได้รับการร้องเรียน จากบันทึกของสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคและคณะอนุกรรมการ “คลินิกช่าง” สมาคมวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลปัญหาข้อบกพร่องในโครงการบ้านจัดสรร จากผู้บริโภคที่อาศัยอยู่ในโครงการ 2) การศึกษาสาเหตุของปัญหาข้อบกพร่อง โดยการสัมภาษณ์วิศวกรผู้ควบคุมงานจำนวน 30 ท่าน และการสังเกตสถานที่ก่อสร้าง จำนวน 30 โครงการ เพื่อวิเคราะห์ระบุสาเหตุของปัญหาข้อบกพร่องที่พบในโครงการบ้านจัดสรร และ 3) การวิเคราะห์คัดกรองและระบุปัญหาข้อบกพร่องทั่วไปและข้อบกพร่องที่อาจจะเกิดการซ่อนเร้น ด้วยวิธีการประชุมกลุ่มในการระดมความคิดเห็นจากผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 7 ท่าน ผลการวิจัยนี้ทำให้ทราบถึงปัญหาข้อบกพร่องที่อาจจะเกิดการซ่อนเร้น จำนวน 33 รายการ ซึ่งสามารถแบ่งออกเป็นหมวดหมู่ ดังนี้ 1) ปัญหาบริเวณภายนอกบ้าน ได้แก่ ปัญหาสีบริเวณรั้วบ้าน ปัญหาสนิมบริเวณรั้ว ปัญหาน้ำขัง 2) ปัญหาบริเวณตัวบ้าน ได้แก่ ปัญหารอยร้าว ปัญหาบ้านสีผิดเพี้ยน ปัญหาบ้านสีหลุดร่อน 3) ปัญหางานโครงสร้าง ได้แก่ ปัญหารอยร้าวที่โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ปัญหาเหล็กโครงหลังคาเกิดสนิม 4) ปัญหางานระบบและงานสถาปัตยกรรม ได้แก่ ปัญหาพื้นลามิเนต ปัญหากระเบื้อง ปัญหาระบบสุขาภิบาล ตามลำดับ โดยสาเหตุของปัญหาข้อบกพร่องที่อาจจะเกิดการซ่อนเร้นจะสามารถใช้เป็นแนวทางในการตรวจสอบงานก่อสร้างที่คลอบคลุมปัญหาข้อบกพร่องที่ไม่สามารถตรวจสอบได้ในขั้นตอนการส่งมอบงาน ซึ่งจะช่วยลดปัญหาข้อบกพร่องที่พบในโครงการบ้านจัดสรรได้
DOI: 10.14457/cu.the.2012.365
title: พฤติกรรมหลังโก่งเดาะของเหล็กเสริมที่มีการค้ำยันทางด้านข้างแบบไม่เชิงเส้น

description: งานวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการรับแรงในแนวแกนของเหล็กเสริมตามยาวโดยใช้แบบจำลองไฟเบอร์ในการวิเคราะห์ด้วยโปรแกรม OpenSeesในการวิเคราะห์ได้แบ่งการวิเคราะห์เป็นสองส่วนคือ การวิเคราะห์แบบจำลองเหล็กเสริมตามยาวที่มีการค้ำยันและไม่มีการค้ำยันทางด้านข้าง ในการวิเคราะห์แบบจำลองที่มีค้ำยันทางด้านข้าง ใช้ขนาดหน้าตัดเส้นผ่านศูนย์กลาง 25 มม. อัตราส่วนความยาวต่อเส้นผ่านศูนย์กลาง (L/D) เท่ากับ 16การเยื้องศูนย์เริ่มต้นเท่ากับ 0.001 ที่กึ่งกลางของแบบจำลอง กำลังที่จุครากเท่ากับ 400 เมกกะปาสคาล และอัตราส่วนการพัฒนากำลังหลังจุดคราก (strain hardening, b) เท่ากับ 0.01 โดยพิจารณาพฤติกรรมของค้ำยันแบบเป็นเชิงเส้นและไม่เป็นเชิงเส้น โดยพิจารณาตัวแปรต่างๆได้แก่ สติฟเนสของค้ำยัน และ กำลังที่จุดครากของค้ำยันแบบจำลองที่มีค้ำยันแบบเป็นเชิงเส้นที่ L/D เท่ากับ 16 เมื่อเพิ่มสติฟเนสของค้ำยันมากขึ้นจนกระทั่งประมาณ 9-12%ของสติฟเนสต้านทานการเสียรูปทางด้านข้างของเหล็กเสริมตามยาวพบว่ากำลังหลังจุดครากใกล้เคียงแบบจำลองที่ไม่มีการค้ำยันทางด้านข้างที่มีอัตราส่วน L/D เท่ากับ 8 การเสียรูปด้านข้างเกิดมากที่สุดที่กึ่งกลางของแบบจำลอง เมื่อสติฟเนสของค้ำยันเกิน 20 %การเสียรูปด้านข้างที่เกิดมากที่สุดที่ L/4จากปลายทั้งสองของแบบจำลองโดยประมาณ แบบจำลองที่มีค้ำยันแบบไม่เป็นเชิงเส้นนั้นเมื่อค้ำยันถึงจุดครากกำลังหลังจุครากของเหล็กเสริมตามยาวจะลดลงอย่างกะทันหัน การเสียรูปทางด้านข้างของแบบจำลองมีค้ำยันแบบไม่เป็นเชิงเส้นเกิดมากที่สุดที่กึ่งกลางของแบบจำลองเมื่อค้ำยันถึงจุดคราก
DOI: 10.14457/cu.the.2012.366
title: จลนพลศาสตร์ของการสังเคราะห์เชื้อเพลิงชีวภาพจากน้ำมันปาล์มและแอลกอฮอล์ภาวะเหนือวิกฤตที่อุณหภูมิสูง

description: งานวิจัยนี้ศึกษาจลนพลศาสตร์ของการสังเคราะห์เชื้อเพลิงชีวภาพจากน้ำมันปาล์มและแอลกอฮอล์ภาวะเหนือวิกฤตผ่านปฏิกิริยาทรานส์เอสเทอริฟิเคชัน โดยศึกษาที่อุณหภูมิ 325 จนถึง 400 องศาเซลเซียส ความดัน 10 – 15 เมกะพาสคัล อัตราส่วนโดยโมลต่อน้ำมันปาล์ม 9:1 – 21:1 และเวลาการเกิดปฏิกิริยา 2 – 10 นาทีในเครื่องปฏิกรณ์แบบแบตช์ อิทธิพลของอัตราส่วนโดยโมลของแอลกอฮอล์ต่อน้ำมันปาล์ม อุณหภูมิ เวลาและชนิดของแอลกอฮอล์ที่ใช้มีผลอย่างมีนัยสำคัญต่อร้อยละผลได้ของผลิตภัณฑ์ที่เกิดขึ้น จากการศึกษาแบบจำลองคณิตศาสตร์ของจลนพลศาสตร์พบว่า ปฏิกิริยาทรานส์เอสเทอริฟิเคชันที่เกิดขึ้นนั้นเป็นปฏิกิรยาอันดับหนึ่งแบบเทียมผันกลับไม่ได้ ซึ่งปฏิกิริยาจะเกิดได้ดีที่อุณหภูมิและอัตราส่วนโดยโมลของแอลกอฮอล์ต่อน้ำมันสูงและพลังงานกระตุ้นของปฏิกิริยาทรานส์เอสเทอริฟิเคชันในภาวะเหนือวิกฤตของเมทานอลที่อัตราส่วน 9:1 12:1 และ 15:1 มีค่าเท่ากับ 81.42 57.80 และ 54.15 กิโลจูลต่อโมล ตามลำดับ และในภาวะเหนือวิกฤตของเอทานอลพลังงานกระตุ้นของปฏิกิริยาทรานส์เอสเทอริฟิเคชัน มีค่าเท่ากับ 63.21 62.64 และ 57.12 กิโลจูลต่อโมล ที่อัตราส่วน 15:1 18:1 และ 21:1 ตามลำดับ