cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2018.490
title: การรับรู้วัฒนธรรมองค์กรกับความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานกลุ่มเจนเนอเรชั่นเอ็กซ์ และกลุ่มเจนเนอเรชั่นวาย ระดับปริญญาตรีขึ้นไป ในกลุ่มบริษัทผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

description: งานวิจัยงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการรับรู้วัฒนธรรมองค์กร และระดับความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานระดับปริญญาตรีขึ้นไปในกลุ่มบริษัทผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และศึกษาการรับรู้วัฒนธรรมองค์กรที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานกลุ่มเจนเนอเรชั่นเอ็กซ์ และกลุ่มเจนเนอเรชั่นวาย เพื่อนำเสนอแนวทางการบริหารงานด้านทรัพยากรมนุษย์ที่จะก่อให้เกิดการพัฒนาที่เหมาะสมสำหรับพนักงานกลุ่มเจนเนอเรชั่นเอ็กซ์ และกลุ่มเจนเนอเรชั่นวาย การวิจัยครั้งนี้ทำการรวบรวมข้อมูลโดยการออกแบบสอบถามออนไลน์ สุ่มตัวอย่างในกลุ่มบริษัทผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำนวน 10 บริษัท จำนวนทั้งสิ้น 400 ตัวอย่าง โดยใช้ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานในการอธิบายข้อมูลเชิงพรรณนาของตัวแปรต่างๆ ในการวิจัย ได้แก่ หาระดับการรับรู้วัฒนธรรมองค์กร และระดับความผูกพันต่อองค์กร และใช้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson’s product – moment Correlation Coefficient) สถิติ t-test และการวิเคราะห์ถดถอยพหุแบบขั้นตอน (Multiple Regress Analysis) ในการวิเคราะห์วัฒนธรรมองค์กรที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานกลุ่มเจนเนอเรชั่นเอ็กซ์ และกลุ่มเจนเนอเรชั่นวาย ผลการศึกษาพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีระดับการรับรู้วัฒนธรรมองค์กรแบบเครือญาติ แบบปรับตัว แบบมุ่งเน้นความสำเร็จ และแบบลำดับชั้นอยู่ในระดับมาก โดยมีระดับการรับรู้วัฒนธรรมแบบลำดับชั้นมากที่สุด และมีระดับความผูกพันต่อองค์กรด้านความรู้สึกอยู่ในระดับมาก ส่วนความผูกพันต่อเนื่องและความผูกพันในบรรทัดฐานอยู่ในระดับปานกลาง โดยการรับรู้วัฒนธรรมองค์กรทั้ง 4 แบบล้วนมีความสัมพันธ์กับความผูกพันต่อองค์กร แต่การรับรู้วัฒนธรรมแบบเครือญาติเป็นวัฒนธรรมที่มีความสัมพันธ์กับความผูกพันต่อองค์กรมากที่สุด สำหรับปัจจัยส่วนบุคคลที่มีความสัมพันธ์ต่อความผูกพันต่อองค์กร ได้แก่ อายุงาน รายได้ต่อเดือน สถานภาพสมรสและหม้าย/หย่าร้าง ทุนการศึกษา และค่ารักษาพยาบาล โดยพนักงานกลุ่มเจนเนเรชั่นวายจะมีความผูกพันต่อองค์กรน้อยกว่าพนักงานกลุ่มเจนเนอเรชั่นเอ็กซ์ และเมื่อวิเคราะห์ปัจจัยส่วนบุคคลและการรับรู้วัฒนธรรมองค์กรที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานกลุ่มเจนเนอเรชั่นเอ็กซ์และกลุ่มเจนเนอเรชั่นวาย พบว่าการรับรู้วัฒนธรรมองค์กรแบบเครือญาติส่งผลทำให้ความผูกพันต่อองค์กรของทั้งสองเจนเนอเรชั่นเพิ่มขึ้น ในขณะที่การรับรู้วัฒนธรรมองค์กรแบบอื่นไม่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กร นอกจากนี้ อายุงาน และสวัสดิการด้านทุนการศึกษายังส่งผลให้ความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานกลุ่มเจนเนอเรชั่นวายเพิ่มขึ้น แต่ไม่มีผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานกลุ่มเจนเนอเรชั่นเอ็กซ์ องค์กรที่มุ่งเน้นความผูกพันต่อองค์กรจึงควรส่งเสริมให้เกิดวัฒนธรรมแบบเครือญาติกับพนักงานทั้งสองเจนเนอเรชั่น และสำหรับพนักงานกลุ่มเจนเนอเรชั่นวาย ควรจัดสวัสดิการด้านทุนการศึกษา และมีแรงจูงใจให้พนักงานทำงานกับองค์กรเป็นเวลานาน
DOI: 10.14457/tu.the.2018.491
title: ศึกษาการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินในเส้นทางรายรอบรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน

description: งานวิจัยนี้ศึกษาการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินในเส้นทางรายรอบรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน โดยเป็นการศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินประเภทอาคารอยู่อาศัยรวม และพื้นที่พาณิชยกรรม รวมไปถึงศึกษาการใช้ที่ดินอย่างมีประสิทธิภาพ ตามแนวทางแนวทางการพัฒนาพื้นที่รอบสถานีขนส่งมวลชน (Transit-oriented development-TOD) โดยใช้ข้อมูลของสัดส่วนการใช้ประโยชน์ที่ดินรายรอบสถานีรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงินของแต่ละสถานี ตั้งแต่ปี พ.ศ.2542-2561 ผ่านการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธี Panel Data Analysis เพื่ออธิบายความสัมพันธ์ของตัวแปรต่างๆผลการศึกษาพบว่ารายได้ประชากรเฉลี่ยในกรุงเทพมหานครฯ และจำนวนผู้โดยสารรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงินเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินทั้งประเภทอาคารอยู่อาศัยรวม โดยเมื่อรายได้ประชากรเฉลี่ย และจำนวนผู้โดยสารเพิ่มขึ้น การใช้พื้นที่ประเภทอาคารอยู่อาศัยรวมจะเพิ่มขึ้นเช่นเดียวกัน และพบว่าราคาที่ดินและความหนาแน่นของประชากรเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงการใช้พื้นที่พาณิชยกรรม โดยเมื่อราคาที่ดินเพิ่มสูงขึ้น การใช้ที่ดินประเภทพาณิชยกรรมจะเพิ่มสูงขึ้น แต่เมื่อความหนาแน่นของประชากรเพื่มขึ้น การใช้ประโยชน์ที่ดินประเภทพื้นที่พาณิชยกรรมจะลดลง ทั้งนี้จากการศึกษาตามแนวการพัฒนาพื้นที่รอบสถานีขนส่งมวลชน (Transit-oriented development-TOD) พบว่ามีสถานีที่มีศักยภาพ เป็นไปตามแนวคิด TOD ทั้งหมด 4 สถานี ได้แก่ สถานีห้วยขวาง สถานีศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย สถานีเพชรบุรี และสถานีคลองเตย ซึ่งมีการใช้ประโยชน์ที่ดินแบบผสมผสาน ที่มีความหนาแน่นของทั้งที่อยู่อาศัยและแหล่งพาณิชยกรรม
DOI: 10.14457/tu.the.2018.492
title: อิทธิพลที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ skincare ผ่านช่องทาง Facebook

description: การศึกษาวิจัยนี้ เป็นการศึกษาวิจัยที่ต้องการวิเคราะห์อิทธิพลที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ Skincare ประเภท Moisturizer (เฉพาะตัวบำรุงผิวหน้า) ผ่านช่องทาง Facebook โดยได้กำหนดปัจจัยต่าง ๆ เพื่อทำการวิเคราะห์ ได้แก่ ปัจจัยทางด้านประชากรศาสตร์ ปัจจัยทางด้านพฤติกรรมการของผู้บริโภค และพฤติกรรมการใช้งาน Facebook และปัจจัยทางด้านส่วนประสมทางการตลาด 6P โดยทำการสำรวจผ่านการทำแบบสอบถามออนไลน์ ด้วยแบบสอบถามปลายปิด (Close Ended Question) จำนวน 612 กลุ่มตัวอย่าง พบกลุ่มตัวอย่างผู้มีบัญชีใช้งาน Facebook จำนวน 602 กลุ่มตัวอย่าง และกลุ่มตัวอย่างที่เคยซื้อ หรือเคยใช้ผลิตภัณฑ์ Skincare ประเภท Moisturizer (เฉพาะตัวบำรุงผิวหน้า) จำนวน 453 กลุ่มตัวอย่าง ที่นำมาวิเคราะห์ โดยได้ใช้วิธีการแปลงตัวแปรอิสระ (X) ในคำถามส่วนที่ 1 และ 2 เป็นตัวแปรหุ่น (Dummy Variable) เป็น 0 และ 1 และหาค่าเฉลี่ย (Mean) ในแต่ปัจจัยในแบบสอบถามส่วนที่ 3 ก่อนทำการวิเคราะห์ทางสถิติด้วยแบบจำลองโลจิสติก (Logistic Regression Analysis) แบบ Binary Logistic Regression เพื่อทราบถึงตัวแปรอิสระ หรือตัวแปรทำนาย (X) ใด ที่สามารถอธิบายตัวแปรเกณฑ์ หรือตัวแปรตาม (Y) ซึ่งมีค่าเพียง 2 ค่า นั้นคือ Y = 0 หมายถึง ตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์Skincare ประเภท Moisturizer (เฉพาะตัวบำรุงผิวหน้า) ไม่ผ่านช่องทาง Facebook และ Y = 1 ตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์Skincare ประเภท Moisturizer (เฉพาะตัวบำรุงผิวหน้า) ผ่านช่องทาง Facebook โดยประมวลผลข้อมูลต่าง ๆ ด้วยโปรแกรม IBM SPSS Statistic Version 19 จากผลการศึกษา พบปัจจัยเชิงบวกที่มีนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 ระดับความเชื่อมั่นที่ 95% คือ ปัจจัยทางด้านช่วงเวลาในการซื้อระหว่างช่วงเวลา 16.01 – 20.00 น. และ ช่วงเวลา 20.01 – 00.00 น. ระยะทางจากบ้าน หรือที่ทำงาน ไปยังร้านค้า หรือห้างสรรพสินค้า 5 – 10 กิโลเมตร ปัจจัยด้านช่องทางการจัดจำหน่าย และปัจจัยด้านการให้บริการส่วนบุคคล ส่วนปัจจัยการใช้อุปกรณ์สื่อสารประเภท Notebook /Computer PC ที่บ้านเป็นประจำ ความถี่ในการซื้อ 2 เดือนต่อครั้ง ความถี่ในการซื้อ 3 เดือนต่อครั้ง และความถี่ในการซื้อ 4 เดือนขึ้นไปต่อครั้ง มีผลเป็นปัจจัยเชิงลบ ในการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ Skincare ประเภท Moisturizer (เฉพาะตัวบำรุงผิวหน้า) ผ่านช่องทาง Facebook
DOI: 10.14457/tu.the.2018.493
title: ปัจจัยทางเศรษฐกิจที่ส่งผลต่อรายได้ภาษีเงินได้นิติบุคคลในพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก

description: งานวิจัยนี้ศึกษาถึงปัจจัยทางเศรษฐกิจที่ส่งผลต่อรายได้ภาษีเงินได้นิติบุคคลในเขตพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออกโดยเป็นการศึกษาเชิงพรรณนาทางด้านแผนงานพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก (พ.ศ. 2560-2564) และการวิเคราะห์เชิงปริมาณเพื่อศึกษาปัจจัยทางเศรษฐกิจที่ส่งผลต่อการจัดเก็บภาษีในเขตพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออกและความพยายามในการจัดเก็บภาษีเงินได้นิติบุคคลโดยใช้ข้อมูลย้อนหลังตั้งแต่ พ.ศ.2541-2560 ผ่านการวิเคราะห์ข้อมูลแบบ Panel Data Analysis โดยใช้วิธีการทางเศรษฐมิติสร้างสมการถดถอยเชิงซ้อน (Pooled regression model) และประมาณค่าสัมประสิทธิ์เพื่ออธิบายความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระต่างๆ ผลการศึกษาพบว่าปัจจัยที่มีผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติต่อการจัดเก็บภาษีเงินได้นิติบุคคลในพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก ได้แก่ จำนวนนิติบุคคลที่จดทะเบียนใหม่ ผลิตภัณฑ์มวลรวมจังหวัด รายได้ภาคบริการ รายได้ภาคอุตสาหกรรม โดยทิศทางความสัมพันธ์ในทางบวก ซึ่งแบบจำลองสามารถอธิบายการเปลี่ยนแปลงของรายได้ภาษีเงินได้นิติบุคคลในพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออกได้ร้อยละ 54 โดยในช่วงเวลาที่ทำการศึกษาดัชนีความพยายามในการจัดเก็บภาษีของรัฐบาลในพื้นที่ดังกล่าวพบว่าค่อนข้างมีความผันผวนอยู่พอสมควรโดยจากค่าดัชนีชี้ให้เห็นว่าในช่วงที่เกิดสภาวะวิกฤตหรือช่วงระยะฟื้นตัวภาษีเงินได้นิติบุคคลที่รัฐบาลจัดเก็บได้ของทั้ง 3 จังหวัด ได้แก่ ชลบุรี ระยองและฉะเชิงเทราอยู่ในเกณฑ์ต่ำ (ดัชนีมีค่าต่ำกว่า 1) อย่างไรก็ตามในสภาวะปกติดัชนีความพยายามในการจัดเก็บภาษีของรัฐบาลถือว่ามีแนวโน้มที่ดีขึ้นอย่างสม่ำเสมอโดยในช่วงระยะเวลาที่ศึกษาจังหวัดระยองถือเป็นจังหวัดที่มีค่าเฉลี่ยความพยายามในการจัดเก็บภาษีสูงที่สุดในพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก โดยมีค่าเฉลี่ยดัชนีความพยายามในการจัดเก็บภาษีเท่ากับ 1.13 และรองลงมาคือจังหวัดชลบุรีมีค่าดัชนีเท่ากับ 1.01 และฉะเชิงเทราเท่ากับ 0.98 ตามลำดับ
DOI: 10.14457/tu.the.2018.494
title: ปัจจัยที่ส่งผลต่อความถี่ของการซื้อสินค้าเข้าบ้านจากซุปเปอร์มาร์เก็ตและซุปเปอร์เซ็นเตอร์ของครัวเรือนในกรุงเทพมหานคร

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความถี่ของการซื้อสินค้าเข้าบ้านจากซุปเปอร์มาร์เก็ตและซุปเปอร์เซ็นเตอร์ของครัวเรือนในกรุงเทพมหานคร โดยมีระเบียบวิธีวิจัยทั้งที่เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพและการวิจัยเชิงปริมาณภายใต้ทฤษฎีปริมาณการสั่งซื้อที่ประหยัด (EOQ) และแนวคิดช่วงวัยของประชากร ซึ่งกลุ่มตัวอย่างเป็นกลุ่มที่ทำหน้าที่หลักในการซื้อสินค้าเข้าบ้านจากซุปเปอร์มาร์เก็ตและซุปเปอร์เซ็นเตอร์ในกรุงเทพมหานครจำนวนทั้งสิ้น 469 รายผลการวิเคราะห์ด้วยแบบจำลองโพรบิตแบบเรียงลำดับ (Ordered Probit) พบว่า ปัจจัยด้านต้นทุนในการเดินทาง อันได้แก่ระยะเวลาในการเดินทางไปซื้อสินค้าเข้าบ้าน และสถานะอาชีพที่ไม่ใช่พนักงานประจำหรือพ่อบ้านแม่บ้าน ปัจจัยด้านต้นทุนในการเก็บรักษาวัตถุดิบ ได้แก่ ช่วงอายุ และระดับการศึกษา ปัจจัยด้านความต้องการบริโภค ได้แก่รายได้ครัวเรือน ขนาดครัวเรือน 2 คนขึ้นไปและมีจำนวนบุตรหรือมีสมาชิกที่เป็นวัยรุ่นอาศัยในครัวเรือน ปัจจัยด้านทัศนคติ ได้แก่ทัศนคติที่มีต่อการซื้อสินค้า ทัศนคติที่มีต่อการทำอาหาร ปัจจัยด้านพฤติกรรม ได้แก่ความถี่ของการทานอาหารที่ทำเองที่บ้าน ความถี่ของการทานอาหารปรุงสำเร็จพร้อมทาน และความถี่ของการซื้อสินค้าเข้าบ้านผ่านช่องทางออนไลน์ ส่งผลต่อความถี่ของการซื้อสินค้าเข้าบ้านของครัวเรือนจากซุปเปอร์มาร์เก็ตและซุปเปอร์เซ็นเตอร์ในกรุงเทพมหานครอย่างมีนัยสำคัญ
DOI: 10.14457/tu.the.2018.495
title: การกำหนดนโยบายการเงินของประเทศไทยโดยใช้กฎของเทย์เลอร์

description: งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงผลกระทบของช่องว่างเงินเฟ้อ ช่องว่างผลผลิต และช่องว่างอัตราแลกเปลี่ยนต่อการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ยนโยบาย โดยใช้รูปแบบของสมการเทย์เลอร์ในการกำหนดนโยบายการเงินภายใต้กรอบเป้าหมายเงินเฟ้อ รวมถึงการวัดประสิทธิภาพของการกำหนดนโยบายในทางเลือกต่าง ๆ ซึ่งมีการให้น้ำหนักหรือค่าสัมประสิทธิ์ต่อช่องว่างอัตราเงินเฟ้อ ช่องว่างผลผลิต และช่องว่างอัตราแลกเปลี่ยนที่แตกต่างกัน โดยจะใช้กระบวนการ Simulation ในการจำลองการกำหนดนโยบายของไทย และวัดประสิทธิภาพของนโยบายผ่านฟังก์ชันการสูญเสีย (Loss function)ผลการศึกษาพบว่าช่องว่างอัตราเงินเฟ้อ ช่องว่างผลผลิต และช่องว่างอัตราแลกเปลี่ยนมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับอัตราดอกเบี้ยนโยบายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แสดงถึงความเป็นไปได้ในการใช้รูปแบบสมการของเทย์เลอร์ในการกำหนดนโยบายการเงิน และผลการจำลองให้ประเทศไทยกำหนดนโยบายการเงินพบว่าการเปลี่ยนแปลงน้ำหนักของกับปัจจัยทางเศรษฐกิจทำให้เกิดการ trade-off กันระหว่างความผันผวนของอัตราเงินเฟ้อ และช่องว่างผลผลิต อย่างไรก็ตามค่า Loss function ในทางเลือกของสมการเทย์เลอร์ดั้งเดิมมีค่าน้อยที่สุด ทำให้การกำหนดนโยบายมีประสิทธิภาพมากที่สุด โดยน้ำหนักของช่องว่างอัตราเงินเฟ้อ ช่องว่างผลผลิต และช่องว่างอัตราแลกเปลี่ยนของทางเลือกนี้เท่ากับ 1.5, 0.5 และ 0.05 ตามลำดับ
DOI: 10.14457/tu.the.2018.496
title: ปัจจัยที่ส่งผลต่อการยอมรับการใช้บริการนวัตกรรมทางการเงิน (พร้อมเพย์) ของประชาชนกลุ่ม Generation X

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการยอมรับการใช้บริการนวัตกรรมทางการเงิน (พร้อมเพย์) ของประชาชนกลุ่ม Generation X ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลโดยมีจำนวนปัจจัยที่นำมาศึกษาและทดสอบอยู่ 4 กลุ่มปัจจัย คือ ปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ ปัจจัยด้านการยอมรับเทคโนโลยี ปัจจัยด้านการรับรู้ความเสี่ยงและปัจจัยด้านสื่อมวลชน ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยด้านการยอมรับเทคโนโลยีเป็นปัจจัยที่สำคัญที่สุดที่ส่งผลต่อการยอมรับการใช้บริการพร้อมเพย์ ตามมาด้วยปัจจัยด้านสื่อมวลชนและปัจจัยด้านการรับรู้ความเสี่ยง ตามลำดับ นอกจากนั้นการวิเคราะห์เชิงปริมาณผ่านแบบจำลองโลจิตยังพบด้วยว่า แรงกระตุ้นด้านอิทธิพลทางสังคม (Social influence) มีผลสำคัญต่อการยอมรับการใช้บริการพร้อมเพย์โดยโอกาสในการยอมรับการใช้บริการพร้อมเพย์จะเพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 8.14 หากบุคคลรอบข้างของกลุ่ม Generation X หันมาใช้บริการพร้อมเพย์ จากผลการศึกษาข้างต้นชี้ให้เห็นว่าหากต้องการให้กลุ่ม Generation X ยอมรับการใช้บริการพร้อมเพย์อย่างต่อเนื่อง ธนาคารแห่งประเทศไทยและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรส่งเสริมความรู้เกี่ยวกับบริการพร้อมเพย์โดยเน้นที่ผู้ใช้บริการกลุ่มอื่นอย่าง Generation Y และ Baby Boomer ซึ่งล้วนเป็นกลุ่มคนรอบข้างที่มีอิทธิพลสำคัญต่อการตัดสินใจใช้และการยอมรับการใช้บริการพร้อมเพย์ของกลุ่ม Generation X หากสามารถสร้างการรับรู้ให้กับกลุ่มดังกล่าวได้ โอกาสที่กลุ่ม Generation X จะยอมรับการใช้บริการพร้อมเพย์ก็จะเพิ่มสูงขึ้น
DOI: 10.17632/g5sg5np4pm.1
title: The CCSM3 Deep Time Climate Simulation lpia.lowstand.highstand

description: I. Top Level Description This dataset archives a simulation with Community Climate System Model version 3 (CCSM3) known as lpia.lowstand.highstand. It was called icehouse.highsealevel in Heavens et al. (2015), the publication in which it was first reported in the peer-reviewed literature. This publication should be used for reference concerning the overarching methodology of the simulation. The simulation was run on the bluefire machine operated by the Computational Information Systems Laboratory (CISL) of the National Center for Atmospheric Research (NCAR) between 5 May 2011 and 25 May 2011. The included README.TXT provides a more detailed description. References: Heavens, N.G., N.M. Mahowald, G.S. Soreghan, M.J. Soreghan, C.A. Shields, 2015, A model-based evaluation of tropical climate in Pangaea during the late Palaeozoic Icehouse, Palaeogeogr. Palaeoclimatol., Palaeoecol., 425, 109–127, doi:10.1016/j.palaeo.2015.02.024. Rosenbloom, N., C. Shields, E. Brady, S. Levis, and S. Yeager, 2011, Using CCSM3 for Paleoclimate Applications, National Center for Atmospheric Research (Boulder, CO) Technical Note, NCAR/TN-483+STR. Acknowledgments: This simulation made use of CISL-NCAR resources and was supported by the National Science Foundation under EAR-0745961, EAR-0932946, and EAR-1003509. It was archived under EAR-1337363.
DOI: 10.5281/zenodo.3377454
title: Protein interaction networks are substantially rewired across evolution

description: Complete data and source code deposit for Protein interaction networks are substantially rewired across evolution.
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1330
title: พัฒนาการการดำเนินงานอาคารเช่าของการเคหะแห่งชาติระหว่างพ.ศ.2516-2556

description: การเคหะแห่งชาติ (กคช.) เป็นหน่วยงานหลักในการจัดที่อยู่อาศัยสำหรับผู้มีรายได้น้อย ก่อตั้งเมื่อพ.ศ.2516 ปัจจุบันได้พัฒนาที่อยู่อาศัยประเภทเช่า 51,915หน่วย และหลังจากที่กคช.ไม่ได้พัฒนาอาคารเช่ามา ในช่วงปีพ.ศ.2545 ซึ่งมีนโยบายจัดทำบ้านเอื้ออาทร และในปัจุบันกคช.มีนโยบายจัดทำอาคารเช่าอีกและต้องการศึกษาเพื่อรวบรวมประสบการณ์จากการดำเนินงานที่ผ่านมา วิทยานิพนธ์นี้จึงมีวัตถุประสงค์ในการศึกษาพัฒนาการของการดำเนินงานอาคารเช่าของตั้งแต่เริ่มก่อตั้งถึงปัจจุบันเพื่อสรุปบทเรียนดังกล่าว โดยการทบทวนเอกสาร ทำแผนภูมิพัฒนาการ การสัมภาษณ์ การสำรวจ วิเคราะห์และสรุปบทเรียนเพื่อเสนอแนะแนวทางการดำเนินงานในอนาคต จากการศึกษาพบว่าพัฒนาการอาคารเช่าของกคช.สามารถแบ่งได้เป็น 4 ยุค คือ ยุคที่1 อาคารเช่าสำหรับผู้มีรายได้น้อยรองรับการรื้อย้ายจากชุมชนแออัด ยุคที่ 2 อาคารเช่าใกล้แหล่งงานอุตสาหกรรม ยุคที่ 3 บ้านพักข้าราชการและอาคารเช่ารัฐสวัสดิการบนที่ดินราชพัสดุ และยุคที่ 4 อาคารเช่ารัฐสวัสดิการบนที่ดินเทศบาล จากผลการศึกษาพบว่ามีพัฒนาการในด้านต่างๆดังนี้ 1).นโยบายกคช. ในยุคที่1 มีนโยบายรื้อล้างแหล่งเสื่อมโทรมโดยเน้นการพัฒนาในเขตเมือง ยุคที่2 มีนโยบายกระจายความเจริญสู่ปริมณฑลเพื่อลดการอพยพเข้าสู่กทม.โดยเน้นพัฒนาอาคารเช่าใกล้แหล่งงาน ยุคที่3 มีนโยบายจัดทำโครงการบ้านรัฐสวัสดิการในส่วนภูมิภาค ยุคที่4 มีนโยบายจัดทำบ้านรัฐสวัสดิการและปรับปรุงและฟื้นฟูอาคารเช่า 2). ลักษณะทางกายภาพแบ่งออกเป็น 2 แบบคือ บ้านแถว2ชั้น ขนาด 14-28 ตร.วา.และแฟลต4-12 ชั้นขนาด 24-67.14 ตรม. พบว่ามีขนาดห้องพักที่เล็กลงจากอดีตเนื่องจาก กคช.ได้พัฒนาให้เหมาะสมตามมาตรฐานที่อยู่อาศัยของกคช. 3).การจัดเก็บค่าเช่า ปัจจุบันมีอัตรา 300-3,200บาท พบว่าอัตรา 300 บาทนี้เป็นอัตราตั้งแต่ยุคที่1 และในปัจจุบันยังมีอยู่ 4).การปรับอัตราค่าเช่า พบว่ากคช.ไม่สามารถปรับค่าเช่าได้อย่างต่อเนื่อง เนื่องจากขาดระบบการขึ้นค่าเช่า ขาดความสัมพันธ์อันดีกับผู้อยู่อาศัยและอาคารทรุดโทรม 5).การบริหารจัดการมี 3 รูปแบบยังมีการค้างชำระอยู่ จากผลการศึกษาหาก กคช.จะทำโครงการอีกต้องมีการดำเนินงานดังนี้ 1).กคช.ควรชี้แจงต่อรัฐบาลให้เห็นความสำคัญเพื่อให้มีนโยบายที่ต่อเนื่อง ในเรื่องเงินสนันสนุน จัดหาเงินกู้ดอกเบี้ยต่ำ ความร่วมมือระหว่างนิคมอุตฯ และกคช.ควรทำงานควบคู่กับองค์กรส่วนท้องถิ่น 2).ด้านกายภาพ ควรขอใช้หรือขอเช่าที่ดินของรัฐ และมีการปรับปรุงพรบ.กคช.การเรื่องการเวนคืนที่ดิน เพื่อพัฒนาที่อยู่อาศัยสำหรับผู้มีรายได้น้อยตามแนวเส้นทางรถไฟฟ้า 3).การบริหารจัดการ ขั้นตอนจัดทำโครงการ ควรมีการศึกษาวิจัยเพิ่มเติม รวมถึงควรมีการวางแผนและจัดทำระบบของทุกขั้นตอนตั้งแต่แรก เช่น การคัดเลือกคน การบรรจุคน การจัดงบประมาณซ่อมแซมอาคาร ขั้นตอนการบริหารจัดการชุมชน ควรเพิ่มความสัมพันธ์กับผู้อยู่อาศัย ควรแต่งตั้งผู้จัดการรายโครงการ กำหนดขอบเขตการดูแลของบุคลากรให้เหมาะสมกับผู้อยู่อาศัย ส่วนการจัดเก็บค่าเช่าและการค้างชำระ ควรมีการติดตามหนี้แบบเข้าถึงตัวเพื่อเจรจา จัดตั้งสหกรณ์และจ้างเหมาสหกรณ์เพื่อจัดเก็บค่าเช่า เพิ่มปฎิสัมพันธ์กับผู้อาศัย ปรับปรุงอาคารเช่าที่ทรุดโทรม และควรทำฐานข้อมูลเพื่อตรวจสอบฐานรายได้ของผู้เช่าได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยมีระบบในการขึ้นค่าเช่าและมีการดำเนินการอย่างต่อเนื่อง
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1331
title: ความสัมพันธ์ระหว่างโกลบอลดีเอ็นเอเมธิเลชันและไฮเปอร์เมธิเลชันของโปรโมเตอร์ของยีนเมธิลกวานีนเมธิลทรานสเฟอเรสในเนื้องอกสมองกลิโอบลาสโตมามัลติฟอร์เม

description: ที่มา: ภาวะเมธิเลชันของจีโนมทั้งหมดที่ลดลงเป็นลักษณะที่สำคัญลักษณะหนึ่งของมะเร็ง ในเนื้องอกสมองกลิโอบลาสโตมามัลติฟอร์เม (GBM) ภาวะไฮเปอร์เมธิเลชันของโปรโมเตอร์ของยีนเมธิลกวานีนเมธิลทรานสเฟอเรส (MGMT) เป็นทั้งปัจจัยพยากรณ์โรคที่สำคัญและเป็นปัจจัยทำนายการตอบสนองต่อยาในกลุ่มอัลคีเลชัน หลักฐานในปัจจุบันแสดงว่าระดับเมธิเลชันของจีโนมทั้งหมดจากการตรวจเมธิเลชันของ LINE-1 ในเนื้องอกสมองกลิโอบลาสโตมาต่ำกว่าเนื้องอกสมองชนิด low grade วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างไฮเปอร์เมธิเลชันของโปรโมเตอร์ของยีน MGMT และโกลบอลดีเอนเอเมธิเลชันในเนื้องอกสมองกลิโอบลาสโตมา วิธีการศึกษา: ตรวจชิ้นเนื้อพาราฟินเนื้องอกสมอง GBM ทั้งหมด 70 ตัวอย่างจากผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ระหว่าง พ.ศ.2551 ถึง พ.ศ.2556 โดยการตรวจเมธิเลชันของโปรโมเตอร์ของยีน MGMT ใช้วิธี pyrosequencing และ methylation specific polymerase chain reaction (MSP) และการตรวจร้อยละของเมธิเลชันของ LINE-1 ใช้วิธี pyrosequencing ผลการศึกษา: ชิ้นเนื้องอกสมอง GBM จากผู้ป่วย 70 รายได้เข้าการศึกษานี้ โดยค่ากลางของ LINE-1 และ โปรโมเตอร์ของยีน MGMT เมธิเลชันเท่ากับร้อยละ 66.6 และร้อยละ 8.2 ตามลำดับ ผู้ป่วยร้อยละ 41 ตรวจพบมีค่า LINE-1 เมธิเลชันสูง (&gt; ร้อยละ 68) ตรวจพบเมธิเลชันของโปรโมเตอร์ของยีน MGMT ด้วยวิธี MSP ร้อยละ 30 และด้วยวิธี pyrosequencing (&gt; ร้อยละ 22.7) ร้อยละ 25.7 ตามลำดับ การตรวจด้วยวิธีทั้งสองพบว่ามีผลไม่ตรงกันในผู้ป่วย 9 ราย ไม่พบความสัมพันธะหว่างเมธิเลชันของ LINE-1 และ เมธิเลชันของโปรโมเตอร์ของยีน MGMT(r=0.094, p=0.44) สรุปผลการวิจัย: ในจำนวนที่จำกัดของเนื้องอกสมองกลิโอบลาสโตมา ไม่พบความสัมพันธระหว่างเมธิเลชันของจีโนมทั้งหมดและเมธิเลชันของโปรโมเตอร์ของยีนเมธิลกวานีนเมธิลทรานสเฟอเรส เมธิเลชันของ LINE-1 ที่ต่ำมีแนวโน้มสัมพันธ์กับการอยู่รอดชีวิตที่ดีกว่า ควรมีการศึกษาในประชากรที่มากขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1332
title: ความชุกของการตรวจพบผลบวกด้วยวิธีทดสอบโดยการใช้ซีรัมของผู้ป่วย และการใช้พลาสมาของผู้ป่วยฉีดเข้าในผิวหนังในผู้ป่วยโรคลมพิษเรื้อรังที่เกิดเอง

description: วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบความชุกของการตรวจพบผลบวกด้วยวิธี ASST และ APST ในผู้ป่วยโรคลมพิษเรื้อรังที่เกิดเอง เปรียบเทียบ ASST และ APST ในแง่ของประสิทธิภาพการวินิจฉัย เมื่อเทียบกับ Basophil histamine release assay (BHRA) และ anti-FcεRIα autoantibody immunoassay รวมถึงหาระดับความสัมพันธ์ระหว่าง ASST และ APST และระหว่าง BHRA และ anti-FcεRIα autoantibody immunoassay วิธีการศึกษา: ผู้ป่วยโรคลมพิษเรื้อรังที่เกิดเอง 60 คน ได้รับการทดสอบ ASST, APST, BHRA และ anti-FcεRIα autoantibody immunoassay ผลการศึกษา: ผู้ป่วยโรคลมพิษเรื้อรังที่เกิดเอง 60 ราย ทดสอบพบผลบวกจาก ASST และ APST 24 ราย (ร้อยละ 40) และ 12 ราย (ร้อยละ 20) ตามลำดับ (p = 0.012) โดยมีค่า Cohen’s kappa 0.242 มีผู้ทดสอบ BHRA ได้ผลบวก และตรวจพบสารภูมิต้านทานต่อ FcεRIα autoantibody ร้อยละ 27.59 และ 25.86 ตามลำดับ โดยมีค่า Cohen’s kappa 0.164 เมื่อเปรียบเทียบกับการตรวจ BHRA พบว่าความไว, ความจำเพาะ, PPV, NPV, LR+, LR-, accuracy, และ DOR เป็น 31.33%, 54.8%, 20.8%, 67.6%, 0.691, 1.26, 48.3% และ 0.55 สำหรับ ASST, และ 12.5%, 76.2%, 16.7%, 69.6%, 0.525, 1.15, 58.6% และ 0.457 สำหรับ APST เมื่อเปรียบเทียบกับการตรวจ anti-FcεRIα autoantibody พบว่าความไว, ความจำเพาะ, PPV, NPV, LR+, LR-, accuracy, และ DOR เป็น 40%, 58.1%, 25%, 73.5%, 0.956, 1.03, 53.4% และ 0.93 สำหรับ ASST, และ 13.3%, 76.7%, 16.7%, 71.7%, 0.573, 1.13, 60.3% และ 0.51 สำหรับ APST โดยพบความชุกของผู้ป่วยโรคลมพิษเรื้อรังที่เกิดเองจากภูมิต้านตนเองร้อยละ 3.4 ของกลุ่มผู้ป่วยโรคลมพิษเรื้อรังที่เกิดเอง สรุปผล: ASST มีความชุกของการตรวจพบผลบวก รวมถึงความไวและประสิทธิภาพการวินิจฉัยในการตรวจพบผลบวกจาก BHRA และ anti-FcεRIα antibody assay มากกว่า APST ในผู้ป่วยโรคลมพิษเรื้อรังที่เกิดเอง แต่ก็ยังไม่มากพอสำหรับใช้เพื่อตรวจคัดกรองในการวินิจฉัยโรคลมพิษเรื้อรังที่เกิดเองจากภูมิต้านตนเอง ขณะที่ APST มีความจำเพาะมากกว่า ASST จึงมีประโยชน์ในการช่วยแยกผู้ป่วยที่ไม่น่าจะมีสาเหตุจากภูมิต้านตนเองออกไปมากกว่าหากทดสอบ APST ได้ผลลบ ความชุกของโรคลมพิษเรื้อรังที่เกิดเองจากภูมิต้านตนเองนั้นพบเพียงร้อยละ 3.4 ในกลุ่มผู้ป่วยโรคลมพิษเรื้อรังที่เกิดเอง
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1334
title: การศึกษาความชุกของระดับภูมิคุ้มกันของบาดทะยักและคอตีบในประชากรไทยและแรงงานต่างด้าว

description: ที่มา: จากการระบาดของโรคคอตีบบริเวณชายแดนประเทศไทยในประชากรผู้ใหญ่ทำให้ตระหนักถึงความสำคัญว่าประชากรผู้ใหญ่บางส่วนไม่ได้รับการฉีดวัคซีนกระตุ้นทุก 10 ปี เนื่องจากจะมีการเปิดประเทศ ASEAN Economic Community(AEC) Era ในระยะเวลาอันใกล้นี้ ทำให้แรงงานต่างด้าวเข้ามาในประเทศไทยเพิ่มมากขึ้น เนื่องจากประเทศเพื่อนบ้านบางประเทศโดยเฉพาะประเทศกัมพูชา ไม่ได้มีการฉีดวัคซีนในวัยเด็กที่เพียงพอ (Expanded Programs on Immunization ;EPI) จึงอาจนำไปสู่อัตราการเกิดโรคบาดทะยักในกลุ่มแรงงานต่างด้าวและอาจเกิดการระบาดของโรคคอตีบในคนไทยและแรงงานต่างด้าวขึ้นมากกว่าเดิมได้ จึงได้มีการเจาะเลือดสำรวจระดับภูมิคุ้มกันโรคบาดทะยักและคอตีบประชากรที่เข้ามาทำงานในกรุงเทพมหานครและจังหวัดข้างเคียง และฉีดวัคซีน Td ให้ประชากรเหล่านี้ โดยจุดประสงค์เพื่อ สำรวจระดับภูมิคุ้มกันของimmunity ดูช่วงอายุที่ควรจะเป็นเป้าหมายหลักในการทำ mass vaccination แก่ประชากรไทยและแรงงานจากประเทศเพื่อนบ้านที่มาอาศัยในประเทศไทย เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการระบาดของโรคขึ้นมา โดยอาสาสมัครทั้งหมดในการศึกษา 229 คน เป็นอาสาสมัครคนไทย 117 คน และ แรงงานต่างด้าว 122 คน (กัมพูชา 72 คน และ พม่า 40 คน) พบว่าคนไทย 106 คน (90.6%)มีภูมิคุ้มกันสำหรับโรคบาดทะยัก (&gt;0.1 IU/ml) แต่แรงงานต่างด้าวมีภูมิเพียง 58 คน (51.8%) ค่า Geometric mean titer (GMT)ของแรงงานต่างด้าวได้เพียง 0.13 IU/ml ซึ่งต่ำกว่าคนไทยอย่างมีนัยสำคัญ คนไทยมีค่า GMT 1.38 IU/ml (p&lt;0.05, 95%CI 4.96-13.37) แต่อย่างไรก็ดี พบว่าระดับภูมิคุ้มกันต่อโรคคอตีบในคนไทยกลับน้อยกว่าแรงงานต่างด้าว โดยมีคนไทย 84 คน (70.9%)มีภูมิคุ้มกันสำหรับโรคบาดทะยัก (&gt;0.1 IU/ml) แรงงานต่างด้าวมีภูมิ 91 คน (81.3%) โดยค่าGeometric mean titer (GMT)ของคนต่างด้าวสูงกว่าคนไทยแต่ไม่มีนัยสำคัญ โดยมีค่า 0.28 และ 0.17 IU/ml ตามลำดับ (p =0.68, 95%CI 0.47-0.85) ซึ่งจากผลการศึกษานี้ที่พบว่าแรงงานต่างด้าวมีภูมิต่อคอตีบมากกว่าคนไทยในขณะที่มีภูมิต่อบาดทะยักน้อยกว่ามาก อาจจะเป็นเพราะมีภูมิต่อคอตีบผ่านทางการกระตุ้นทางธรรมชาติ ซึ่งภูมิที่เกิดขึ้นตามธรรมชาตินี้จะไม่สามารถป้องกันหรือลดอัตราการเป็นพาหะของโรคคอตีบได้ วิธีการ: หลังจากฉีดวัคซีนTd ให้ทุกคน 1 เข็ม พบว่าอาสาสมัครคนไทยเกือบทุกคนที่เดิมไม่มีภูมิตอบสนองต่อการฉีดวัคซีนที่สามารถป้องกันโรคคอตีบได้ ยกเว้น คนไทย 1 ราย (&lt;0.1 IU/ml ,2.6%) โดยเป็นภูมิที่สามารถป้องกันโรคได้แต่ไม่นาน 14 คน (0.1- &lt;1 IU/ml, 35.9%) และเป็นภูมิที่สามารถป้องกันโรคในระยะยาว 24 คน (&gt;1 IU/ml, 61.5%) ส่วนแรงงานต่างด้าวทุกคนตอบสนองต่อการฉีดวัคซีนคอตีบทุกคน แต่ไม่ตอบสนองต่อบาดทะยัก 5 คน (&lt;0.1 IU/ml ,9.2%) ในขณะที่คนไทยตอบสนองต่อบาดทะยักทุกคน โดยคนที่ภูมิไม่ขึ้นมักจะจำประวัติการฉีดวัคซีนในวัยเด็กไม่ได้ สรุปผลการวิจัย: โดยสรุป การจะป้องกันการระบาดของโรคคอตีบที่อาจจะเกิดขึ้นได้ในช่วง AEC จากการศึกษานี้แนะนำว่า ควรฉีดวัคซีน Td ให้แรงงานต่างด้าวทุกคนในทุกช่วงอายุ และ คนไทยที่อายุมากกว่า 30 ปี 1 เข็ม และฉีดกระตุ้นทุก 10 ปี โดยถ้าเป็นไปได้ในช่วงที่มีการระบาดของโรคคอตีบแนะนำให้ฉีดคนไทยอย่างน้อย 1 เข็มหรือถ้าเป็นเป็นได้ควรฉีด 2 เข็มเนื่องจากต้องการภูมิคุ้มกันระยะยาว ส่วนแรงงานต่างด้าวอาจพิจารณาฉีด 3 เข็ม