cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2014.127
title: Indigenous Development and Empowerment in Mimika Regency, Papua Province of Indonesia

description: The Amungme and Kamoro are indigenous groups that are among the most underprivileged and vulnerable groups in Mimika Regency, Indonesia. Modernization came to the area since the 1960s through mining activity and has encouraged modern infrastructure that disrupted Amungme and Kamoro indigenous lifestyles. These state-led developments have further underpinned the marginalization of these groups by the transmigration program that brought a high influx of migrants who are more supported and benefit from economic activities in the regency. To bridging the gap of economic advancement to indigenous people, non-government organizations have emerged with the purpose of developing and building the capacity of indigenous people to assist them to engage in and adapt to economic and social changes. However, these approaches of empowerment are challenging for Amungme and Kamoro to fully benefit with its prominent aims. This research focuses on the development of indigenous people in Mimika to find the link between current empowerment programs with the indigenousness of Amungme and Kamoro as beneficiaries. The research objectives are to describe the current condition of Amungme and Kamoro in relation to recent development in Mimika; to analyze the role of civil society in improving development projects through in-depth analysis on the development process of LPMAK, Lemasa, Lemasko and government; and to analyze the idea of indigenousness within current empowerment programs conducted by civil society while identifying key areas to improve current empowerment programs. This research uses qualitative methods to collect data from key informants with in-depth interviews from relevant stakeholders involved and through document analysis. Various perspectives from the customary institutions, non-government organizations and indigenous people of Amungme and Kamoro are analyzed and evaluated. The research findings reveal that the premise of current empowerment programs in health, economy and education does not fit with the Amungme and Kamoro’s empowerment needs. Although current empowerment programs have developed the capacity of Amungme and Kamoro by bridging the gap between their condition and modernization, and the engagement of customary institution has enhanced its strategy to better empower indigenous people, the different focus of empowerment has limited the Amungme and Kamoro to be fully empowered by the program. The Amungme and Kamoro people’s ecological context, livelihood and gender have played a key role in criticizing those programs against their indigenousness.
DOI: 10.14457/cu.the.2014.128
title: "CHALLENGES OF THE PRESS FREEDOM TO PRIVATE NEWS MEDIA IN MYANMAR"

description: The role of media, as “the fourth pillar” of the nation is important for country’s reformation process. Media freedom (press freedom) in Myanmar got improved when reformation started in 2011. Censorship board was eliminated; a number of imprisoned bloggers and journalists were released; private daily papers are permitted to publish; some political opinions or comments are allowed in the publications. Although reformation in Myanmar gives lots of freedom to press, but there are still many limitations such as lawsuit pressures, charges, editorial control, difficulty in accessing the information. Media personnel are still facing with several challenges during this transition period in Myanmar. Since the time censorship board was abolished in 2012, the exercising of responsible editorial control is posed as a challenge for media professionals. Accessing the information is also still a challenge for the journalists in Myanmar even though changes took place since 2011. Media houses in Myanmar are also facing with difficulties in capacities in terms of human resource and finance resource capacities. Qualitative research in terms of in-depth interviews (structural and semi-structural interview), background history, case studies and document research were conducted to study the situation of press freedom in the country. The concept of this research is to examine the extent of press freedom in Myanmar during the transition period by observing recent changes and assessing the challenges that private news media are trying to cope with. This paper will argue about the control of press freedom is a constraint for the ongoing democratic reformation of the country.
DOI: 10.14457/cu.the.2014.129
title: Reference Group Influences on Consumer's Product and Brand Decisions

description: This research study aims to examine the influences of three types of reference groups on consumer’s product and brand decisions. Quantitatively, self-administered questionnaires were used to collect survey data from 400 undergraduate students who are studying in public and private institutions in Bangkok Metropolitan Areas, Thailand. Three product categories were tested and selected to represent a) publicly-consumed, luxurious product (handbags), b) publicly-consumed, necessary product (mobile phones), and c) privately-consumed, luxurious product (perfumes). As result, informational influence is found to be the most outperformed approach shown to impact on all product and brand selections. Meanwhile, normative influence shows less impact on young adults since they are likely to be an influencer rather than being influenced by others. However, value-expressive influence presents non-significant evidence to explain its power on consumer product and brand decisions. Therefore, this research supports Deutsch and Gerard’s (1955) original work with the non-U.S. samples that there should be only two types of reference group influences.
DOI: 10.14457/cu.the.2014.509
title: ปัจจัยการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินนาเกลือ จังหวัดเพชรบุรี

description: เกลือสมุทรมีความสำคัญต่อการบริโภคและกระบวนการผลิตในภาคอุตสาหกรรม ปัจจุบันการขยายตัวของเมือง สังคม เศรษฐกิจ มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินพื้นที่นาเกลือ อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี เป็นแหล่งผลิตเกลือสมุทรที่สำคัญ แต่ปัจจุบันพื้นที่นาเกลือมีจำนวนลดลง ทำให้ประเทศไทยประสบปัญหาขาดแคลนเกลือสมุทรและต้องมีการนำเข้าเกลือสมุทรจากต่างประเทศ เพื่อให้เพียงพอต่อความต้องการในประเทศ จากปัญหาดังกล่าวจึงนำมาซึ่งการศึกษาถึงปัจจัยการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินนาเกลืออำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินนาเกลือในอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรีโดยมีวัตถุประสงค์ในการศึกษาคือ (1) ศึกษาการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินนาเกลือตั้งแต่พ.ศ.2534-2555 (2) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินนาเกลือ (3) ศึกษาแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินพื้นที่นาเกลือ การศึกษาครั้งนี้ใช้ภาพถ่ายทางอากาศ พ.ศ.2534 พ.ศ.2543 พ.ศ.2555 แบบสอบถามและการสัมภาษณ์ เพื่อหาปัจจัยที่เกี่ยวข้องต่อการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินพื้นที่นาเกลือ กรอบแนวคิดในการศึกษาครั้งนี้ ใช้แนวคิดการใช้ที่ดินพื้นที่เกษตรของ Von Thu nen (1850) ในการอธิบายการใช้ที่ดินพื้นที่เกษตรแต่ละประเภท การเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศของ Joseph L.Bast(2010) ภูมิศาสตร์ของพื้นที่เกษตรของ Jasbir Singh (2004) และปัจจัยที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินของ Helen Briassoulis (2000) นำมาใช้เป็นกรอบแนวคิดเพื่อเป็นแนวทางในการวิเคราะห์ผลการศึกษา การศึกษาครั้งนี้ พบว่าการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินพื้นที่นาเกลือ จังหวัดเพชรบุรี มีแนวโน้มลดลงมาตั้งแต่ พ.ศ. 2534–2555 ปัจจัยหลักที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงพื้นที่นาเกลือ จังหวัดเพชรบุรี คือ ปัจจัยทางด้านสิ่งแวดล้อม โดยการเปลี่ยนพื้นที่นาเกลือเป็นพื้นที่เกษตรเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศ รวมทั้งเป็นศูนย์การเรียนรู้ในการเป็นแหล่งบำบัดน้ำเสียของชุมชนเมืองและคืนนำดีให้กับธรรมชาติ ผลของโครงการทำให้ประชาภายในพื้นที่มีรายได้เพิ่มขึ้นจากการขายผลิตภัณฑ์ของชุมชนรอบโครงการ และเศรษฐกิจได้รับการกระตุ้นก่อให้เกิดรายได้และการจ้างงาน ปัจจัยทางด้านสังคมและเทคโนโลยี จำนวนแรงงานมีแนวโน้มลดลง เนื่องจากขาดคนสืบทอดภูมิปัญญาการทำนาเกลือ ปัจจัยทางด้านการเงินและการแข่งขันของตลาดเกลือสมุทรมีเกลือสินเธาว์จากภาคตะวันออกเฉียงเหนือถูกแปรรูปของอุตสาหกรรมและการบริโภคมากขึ้น ในปัจจุบันนาเกลือมีแนวโน้มลดลง จึงควรมีแนวทางในการบริหารจัดการพื้นที่นาเกลือให้เกิดความเหมาะสม ประชาชนในพื้นที่มีรายได้ มีการสืบทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นให้คงอยู่อย่างยั่งยืน
DOI: 10.14457/cu.the.2014.510
title: ผลของการใช้โซเดียมซิเตรตต่อระดับแลคเตทและภาวะต้านอนุมูลอิสระในเลือดภายหลังจากการออกกำลังกายอย่างหนักจนหมดแรง

description: งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้สารละลายโซเดียมซิเตรตต่อระดับแลคเตทและภาวะต้านอนุมูลอิสระในเลือดภายหลังจากการออกกำลังกายอย่างหนักจนหมดแรงโดยเปรียบเทียบกับสารควบคุม (สารละลายโซเดียมคลอไรด์) เป็นการศึกษาวิจัยเชิงทดลองแบบไขว้ โดยทำการศึกษาในอาสาสมัครเพศชายอายุ 18-30 ปี จำนวน 24 คน เปรียบเทียบระหว่างการดื่มสารละลายโซเดียมซิเตรต (จำนวน 0.5 กรัมต่อกิโลกรัมน้ำหนักตัว) และสารควบคุม (สารละลายโซเดียมคลอไรด์ จำนวน 0.045 กรัมต่อกิโลกรัมน้ำหนักตัว) ก่อนออกกำลังจนหมดแรงโดยทำการทดสอบด้วยการวิ่งบนลู่วิ่งตาม Bruce treadmill protocol และทำการวัดค่าพารามิเตอร์ในเลือด คือ ระดับแลคเตทในเลือด ระดับภาวะสารต้านอนุมูลอิสระ Frap และ Total plasma thiol ในเลือดที่เวลาก่อนดื่ม หลังดื่มสองชั่วโมง หลังการทดสอบ 5, 10, และ 30 นาที ผลการวิจัยพบว่า ระดับแลคเตทในเลือดมีปริมาณเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ หลังการออกกำลังอย่างหนักจนหมดแรง และระหว่างทั้งสองกลุ่มการทดสอบ ที่จุดเวลาหลังการทดสอบนาทีที่ 5 และนาทีที่10 (p&lt;0.05) ระดับภาวะต้านอนุมูลอิสระในเลือด (Frap และ Total plasma thiol) เมื่อเปรียบเทียบกันที่ทุกช่วงเวลา พบว่าไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อวิเคราะห์เวลาที่สามารถออกกำลังกายได้จนหมดแรง (Time to exhaustion) พบว่า การทดสอบครั้งที่ได้รับสารทดลอง (สารละลายโซเดียมซิเตรท) มีแนวโน้มทำการทดสอบได้ยาวนานขึ้น คือ ทำเวลาได้นานขึ้น 6.70 ± 7.61 วินาที อย่างไรก็ตาม การประเมินค่า Vetilatory threshold พบว่ากลุ่มที่ได้รับสารละลายโซเดียมซิเตรตมีช่วงเวลาก่อนการเกิด Ventilatory threshold มากกว่ากลุ่มที่ได้รับสารละลายโซเดียมคลอไรด์ โดยมีค่านัยสำคัญทางสถิติที่ p=0.049 การศึกษานี้ไแสดงให้เห็นว่า สารละลายโซเดียมซิเตรตสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการออกกำลังได้โดยอาศัยคุณสมบัติของ alkalinization
DOI: 10.14457/cu.the.2014.753
title: การพัฒนาเครื่องมือประเมินผลลัพธ์ด้านการรักษาด้วยการใช้ยาที่ได้จากการรายงานของผู้ป่วย: คุณภาพชีวิตด้านยา

description: วัตถุประสงค์: เพื่อตรวจสอบความตรงทางเนื้อหาและคุณสมบัติทางด้านจิตวิทยาโดยเบื้องต้นของแบบประเมินผลลัพธ์ด้านการรักษาด้วยการใช้ยาที่ได้จากการรายงานของผู้ป่วยสำหรับคุณภาพชีวิตด้านยา (PROMPT-QoL) วิธีการศึกษา: ผู้วิจัยนำ PROMPT-QoL ซึ่งมีข้อคำถามจำนวน 43 ข้อ ไปให้ผู้เชี่ยวชาญจำนวน 15 ท่าน ประเมินความสอดคล้องของข้อคำถามกับมิติของคำถาม เพื่อนำข้อมูลมาคำนวณค่าดัชนีความตรงทางเนื้อหา หลังจากนั้นผู้วิจัยนำ PROMPT-QoL ไปตรวจสอบความตรงทางเนื้อหากับอาสาสมัครซึ่งเป็นผู้ป่วยนอกจำนวน 60 คน ที่มีการใช้ยาต่อเนื่องกันเป็นเวลาอย่างน้อย 3 เดือน ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย โดยใช้เทคนิคสัมภาษณ์เชิงปัญญาจำนวน 6 รอบ ๆ ละ 10 คน และตรวจสอบคุณสมบัติทางด้านจิตวิทยาโดยเบื้องต้นของ PROMPT-QoL โดยใช้ทฤษฎีทดสอบแบบดั้งเดิมและราสซ์โมเดล ผลการศึกษา: ข้อคำถามทุกข้อใน PROMPT-QoL มีค่าดัชนีความตรงทางเนื้อหาของคำถามแต่ละข้อตั้งแต่ 0.80 เป็นต้นไป และมีค่าดัชนีความตรงทางเนื้อหาของคำถามในแต่ละมิติตั้งแต่ 0.90 เป็นต้นไป ปัญหาของ PROMPT-QoL ที่พบมากที่สุดจากการสัมภาษณ์เชิงปัญญา ได้แก่ อาสาสมัครไม่แน่ใจว่าผลกระทบต่อร่างกายและสังคมที่ได้รับเกิดจากการใช้ยาและอาการข้างเคียงของยา หรือเกิดจากโรค/อายุ/หรือการรักษาโดยวิธีอื่น พบมิติของคำถามจำนวน 2 มิติ ที่มีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาต่ำกว่า 0.70 และมีมิติของคำถามจำนวน 5 มิติ ที่มีค่า person reliability ต่ำกว่า 0.80 จากข้อคำถามจำนวน 42 ข้อ พบข้อคำถามจำนวน 8 ข้อ ที่มีค่า infit mean-squares และ/หรือค่า outfit mean-squares ต่ำกว่า 0.70 หรือมากกว่า 1.30 สรุป: ข้อคำถามทุกข้อใน PROMPT-QoL ซึ่งประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญมีความตรงทางเนื้อหาอยู่ในเกณฑ์ที่ดี ข้อคำถามโดยส่วนใหญ่มีความเหมาะสมของข้อคำถามสอดคล้องกับราสซ์โมเดล แต่อย่างไรก็ตามควรมีการศึกษาเพื่อทดสอบคุณสมบัติทางด้านจิตวิทยาโดยสมบูรณ์ของ PROMPT-QoL ในผู้ป่วยจำนวนมากเป็นลำดับต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2014.754
title: ผลของการใช้กระบวนการพยาบาลร่วมกับการนวดแบบสวีดิชต่อความปวดในผู้ป่วยสูงอายุโรคมะเร็งปอด

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-experimental research) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบคะแนนความปวดในผู้ป่วยสูงอายุโรคมะเร็งปอดก่อน ระหว่าง และหลังได้รับโปรแกรมการนวดแบบสวีดิช โดยประยุกต์แนวคิดกระบวนการพยาบาลร่วมกับทฤษฎีควบคุมประตูเป็นกรอบแนวคิดในการวิจัย ศึกษากลุ่มเดียววัดแบบอนุกรมเวลา (One-Group Time Series Design) กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ที่มีอายุ 60 ปีบริบูรณ์ขึ้นไปทั้งเพศชายและหญิง ที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งปอดที่มีความปวด ผู้ป่วยนอก แผนกรังสีรักษาและมะเร็งวิทยา และแผนกอายุรศาสตร์มะเร็งวิทยา โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ จำนวน 26 คน ที่ได้มาจากการคัดเลือกตามเกณฑ์ที่กำหนด ดำเนินโปรแกรมการนวดแบบสวีดิช โดยผู้วิจัยสอนให้ญาติผู้ดูแลหลักนวดแบบสวีดิชให้ผู้ป่วยสูงอายุโรคมะเร็งปอดที่บ้าน วันละ 1 ครั้ง ใช้ระยะเวลาในการนวด 30 นาที นวด 3 วันติดต่อกัน เป็นเวลา 5 สัปดาห์ รวม 15 ครั้ง เครื่องมือที่ใช้ในการดำเนินการทดลอง ได้แก่ โปรแกรมการนวดแบบสวีดิช ประกอบด้วย แผนการสอน คู่มือการนวดแบบสวีดิชพร้อมดีวีดี เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบประเมินความปวดชนิดตัวเลข (Numeric Rating Scale) มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .88 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำและการเปรียบเทียบรายคู่ ผลการวิจัยสรุปได้ ดังนี้ ค่าเฉลี่ยคะแนนความปวดของผู้ป่วยสูงอายุโรคมะเร็งปอดหลังเสร็จสิ้นโปรแกรมการใช้กระบวนการพยาบาลร่วมกับการนวดแบบสวีดิชน้อยกว่าก่อนได้รับโปรแกรม และค่าเฉลี่ยคะแนนความปวดของผู้ป่วยสูงอายุโรคมะเร็งปอดระหว่างเข้าร่วมโปรแกรมน้อยกว่าก่อนได้รับโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยค่าเฉลี่ยคะแนนความปวดก่อนเข้าร่วมโปรแกรมเท่ากับ 3.83 (SD = 1.10) ระหว่างเข้าร่วมโปรแกรมค่าเฉลี่ยคะแนนความปวดลดลงตั้งแต่สัปดาห์แรกที่เข้าร่วมโปรแกรม โดยมีค่าเฉลี่ยคะแนนความปวดเท่ากับ 2.11 (SD = 0.92), 1.77 (SD = 0.74), 1.37 (SD = 0.71), 1.00 (SD = 0.64) และ 0.65 (SD = 0.55) ตามลำดับ และหลังเสร็จสิ้นโปรแกรมมีค่าเฉลี่ยคะแนนความปวดเท่ากับ 0.31 (SD = 0.47)
DOI: 10.14457/cu.the.2014.755
title: ปัจจัยที่สัมพันธ์กับความร่วมมือในการป้องกันการกลับเป็นซ้ำของโรคหลอดเลือดสมองของผู้ป่วยที่รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการทำหน้าที่ด้านการรู้คิด ความรู้เกี่ยวกับปัจจัยเสี่ยงของโรคหลอดเลือดสมอง การรับรู้ประโยชน์ของการป้องกันการกลับเป็นซ้ำของโรคหลอดเลือดสมอง การรับรู้เกี่ยวกับความเจ็บป่วย ภาวะซึมเศร้า การสนับสนุนทางสังคม และความร่วมมือในการป้องกันการกลับเป็นซ้ำของโรคหลอดเลือดสมองของผู้ป่วยที่รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองชนิดขาดเลือดที่มารับบริการที่แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลร้อยเอ็ดและโรงพยาบาลมหาสารคาม จำนวน 159 คน เลือกกลุ่มตัวอย่างโดยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินการทำหน้าที่ด้านการรู้คิด แบบสอบถามความรู้ แบบสอบถามการรับรู้ประโยชน์ แบบสอบถามการรับรู้เกี่ยวกับความเจ็บป่วย แบบสอบถามภาวะซึมเศร้า แบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคม และแบบสอบถามความร่วมมือในการป้องกันการกลับเป็นซ้ำของโรคหลอดเลือดสมอง ที่แบ่งเป็น 2 ตอน คือ ความร่วมมือในการรับประทานยาและความร่วมมือในการปรับพฤติกรรมสุขภาพ ที่ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิและหาความเที่ยงจากแบบประเมินได้เท่ากับ .82, .73, .72, .71, .89, .95, .91 และ .86 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ความร่วมมือในการป้องกันการกลับเป็นซ้ำของโรคหลอดเลือดสมองด้านการรับประทานยาและด้านการปรับพฤติกรรมสุขภาพของผู้ที่รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมองอยู่ในระดับสูง (=18.62, SD=2.75 และ = 57.09, SD=11.57 ตามลำดับ) 2. การรับรู้ประโยชน์ การทำหน้าที่ด้านการรู้คิด การรับรู้เกี่ยวกับความเจ็บป่วย และการสนับสนุนทางสังคมมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความร่วมมือในการป้องกันการกลับเป็นซ้ำของโรคหลอดเลือดสมองด้านรับประทานยาของผู้ป่วยที่รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .351, .344, .341 และ .291 ตามลำดับ) 3. การรับรู้ประโยชน์ การสนับสนุนทางสังคม และความรู้ มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความร่วมมือในการป้องกันการกลับเป็นซ้ำของโรคหลอดเลือดสมองด้านการปรับพฤติกรรมสุขภาพของผู้ป่วยที่รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r=.539, .506 และ .274 ตามลำดับ) 4. การรับรู้เกี่ยวกับความเจ็บป่วยมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความร่วมมือในการปรับพฤติกรรมสุขภาพของผู้ป่วยที่รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r=.175) 5. ภาวะซึมเศร้ามีความสัมพันธ์ทางลบกับความร่วมมือในการป้องกันการกลับเป็นซ้ำของโรคหลอดเลือดสมองด้านปรับพฤติกรรมสุขภาพของผู้ป่วยที่รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r=-.368)
DOI: 10.14457/cu.the.2014.756
title: ประสบการณ์การเป็นพยาบาลวิชาชีพที่ประกอบวิชาชีพแบบบางเวลา

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อบรรยายประสบการณ์การเป็นพยาบาลวิชาชีพที่ประกอบวิชาชีพแบบบางเวลา โดยใช้วิธีการศึกษาเชิงคุณภาพแบบปรากฏการณ์วิทยา (Phenomenology) ตามแนวคิดปรากฏการณ์วิทยาของ Heidegger ผู้ให้ข้อมูลได้แก่ พยาบาลวิชาชีพที่มีประสบการณ์การปฏิบัติงานเป็นพยาบาลวิชาชีพแบบบางเวลาอย่างน้อย 3 ปีขึ้นไป โดยมีจำนวนชั่วโมงในการปฏิบัติงานตั้งแต่ 20 ชั่วโมงถึงไม่เกิน 40 ชั่วโมงและปฏิบัติงานพยาบาลอย่างต่อเนื่อง ในเขตจังหวัดกรุงเทพมหานคร จำนวน 15 ราย ที่มีความยินดีและเต็มใจเข้าร่วมงานวิจัยครั้งนี้ ซึ่งมีการคัดเลือกเป็นผู้ให้ข้อมูลหลักโดยใช้วิธีบอกต่อ (Snowballing Sampling) เก็บข้อมูลโดยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) ร่วมกับการบันทึกเทป การสังเกตและการจดบันทึกในระหว่างการเก็บข้อมูล นำข้อมูลที่ได้จากการถอดเทปแบบคำต่อคำมาวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหาตามวิธีการของ Diekelmann, Allen and Tanner (1989) ผลการศึกษาประสบการณ์การเป็นพยาบาลวิชาชีพที่ประกอบวิชาชีพแบบบางเวลาแบ่งเป็น 3 ประเด็นหลัก ดังนี้ 1. เหตุผลเลือกทำงานเป็นพยาบาลบางเวลา ประกอบด้วย 2 ประเด็นย่อย ได้แก่ (1.1) งานประจำไม่จูงใจให้อยู่นาน และ (1.2) อยากใช้เวลาตามความต้องการของตนเอง 2. ประสบการณ์การปฏิบัติงานของพยาบาลบางเวลา ประกอบด้วย 7 ประเด็นย่อย ได้แก่ (2.1) การเลือกสถานพยาบาลในการทำงานบางเวลา (2.2) การเลือกหน่วยงานที่ปฏิบัติตามความถนัดและความต้องการ (2.3) ลักษณะงานที่รับผิดชอบ (2.4) บทบาทที่ได้รับมอบหมายแตกต่างกันไปตามประสบการณ์ (2.5) การเผชิญกับปัญหาเมื่อทำงานบางเวลา (2.6) รายได้ดี สวัสดิการมีบ้างในบางหน่วยงาน และ (2.7) พัฒนาตนเองส่วนใหญ่ ออกค่าใช้จ่ายเอง 3. อนาคตไม่คิดกลับมาทำงานเป็นพยาบาล เช้า-บ่าย-ดึก ประกอบด้วย 2 ประเด็นย่อย ได้แก่ (3.1) ต้องการไปทำงานวิชาชีพอื่น และ (3.2) ยังอยู่ในวิชาชีพพยาบาล แต่ทำงานเฉพาะกลางวัน จากผลการวิจัยนี้ ทำให้เข้าใจประสบการณ์การเป็นพยาบาลวิชาชีพที่ประกอบวิชาชีพแบบบางเวลา โดยผู้บริหารการพยาบาลสามารถนำไปเป็นข้อมูลพื้นฐานในการบริหารจัดการทรัพยากรมนุษย์และพัฒนาบุคลากรทางการพยาบาลที่ประกอบวิชาชีพแบบบางเวลาให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดแก่องค์กร
DOI: 10.14457/cu.the.2014.757
title: ปัจจัยคัดสรรที่สัมพันธ์กับคุณภาพการนอนหลับของผู้ป่วยบาดเจ็บสมอง

description: การวิจัยครั้งนี้ป็นการวิจัยเชิงบรรยาย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณภาพการนอนหลับของผู้ป่วยบาดเจ็บสมอง และเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยคัดสรร ได้แก่การปฏิบัติตนด้านสุขวิทยาเกี่ยวกับการนอน ความเหนื่อยล้า ความปวด และภาวะซึมเศร้ากับคุณภาพการนอนหลับของผู้ป่วยบาดเจ็บสมอง กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยบาดเจ็บสมองที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย และโรงพยาบาลตำรวจ จำนวน 110 คน เลือกกลุ่มตัวอย่างโดยวิธีการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคลและการเจ็บป่วย แบบประเมินคุณภาพการนอนหลับ แบบประเมินพฤติกรรมการปฏิบัติตนด้านสุขวิทยาเกี่ยวกับการนอน แบบประเมินความเหนื่อยล้า แบบประเมินอาการปวด และแบบประเมินภาวะซึมเศร้า ที่ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิและหาความเที่ยงแบบประเมินได้เท่ากับ .83, .50, .96, .90 และ .85 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. คุณภาพการนอนหลับของผู้ป่วยบาดเจ็บสมองอยู่ในระดับอยู่ในระดับดี มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 99.58 (SD = 23.44) 2. พฤติกรรมการปฏิบัติตนด้านสุขวิทยาเกี่ยวกับการนอนมีความสัมพันธ์ทางบวกกับคุณภาพการนอนหลับของผู้ป่วยบาดเจ็บสมองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .20, p &lt; .05) 3. ความเหนื่อยล้า ความปวด และภาวะซึมเศร้ามีความสัมพันธ์ทางลบกับคุณภาพการนอนหลับของผู้ป่วยบาดเจ็บสมองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = -.50, -.41, -.50, p &lt; .05)
DOI: 10.14457/cu.the.2014.758
title: ผลของโปรแกรมกระตุ้นการรู้คิดต่อความจำของผู้สูงอายุในชุมชนที่มีการรู้คิดบกพร่อง

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมกระตุ้นการรู้คิดต่อความจำของผู้สูงอายุที่มีการรู้คิดบกพร่องในชุมชน โดยใช้แนวคิดการกระตุ้นการรู้คิดของSpector (2003) ใช้รูปแบบการวิจัยแบบกลุ่มเดียววัดซ้ำ (One-Group Repeated Measures) โดยทำการวัดซ้ำทั้งหมด 8 ครั้ง คือ ทำการวัดก่อนการทดลอง 1 ครั้ง ระหว่างการทดลอง 6 ครั้ง และหลังเสร็จสิ้นการทดลอง 1 ครั้ง วัดแต่ละครั้งห่างกัน 1 สัปดาห์ โดยกลุ่มตัวอย่างคือผู้สูงอายุทั้งเพศชายและหญิงที่มีการรู้คิดบกพร่องจำนวน 25 คน ที่พักอาศัยอยู่ในชุมชนอยู่รวย เขตบางเขน แขวงอนุสาวรีย์ กรุงเทพมหานคร ซึ่งได้มาจากการคัดเลือกตามเกณฑ์ที่กำหนด ดำเนินการวิจัยโดยให้ผู้สูงอายุเข้าร่วมโปรแกรมกระตุ้นการรู้คิด สัปดาห์ละ 2 ครั้ง ครั้งละ 45-60 นาที เป็นระยะเวลา 7 สัปดาห์ รวมทั้งสิ้น 14 ครั้ง เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง ได้แก่ คู่มือดำเนินโปรแกรมกระตุ้นการรู้คิดสำหรับผู้สูงอายุที่มีการรู้คิดบกพร่องและแบบบันทึกในการเข้าร่วมโปรแกรมกระตุ้นการรู้คิด เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบทดสอบสภาพสมองเบื้องต้นฉบับภาษาไทย (MMSE-Thai 2002) และแบบประเมินพุทธิปัญญาฉบับภาษาไทย (The Montreal Cognitive Assessment: Thai Version)ที่แปลโดยอาจารย์ แพทย์หญิงโสฬพัทธ์ เหมรัญช์โรจน์ (2550) ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาและความเที่ยง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ (Repeated Measure ANOVA) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ ค่าเฉลี่ยคะแนนความจำภายหลังเสร็จสิ้นการเข้าร่วมโปรแกรมกระตุ้นการรู้คิดสูงกว่าก่อนการเข้าร่วมโปรแกรมกระตุ้นการรู้คิด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และค่าเฉลี่ยคะแนนความจำหลังเข้าร่วมกิจกรรมในสัปดาห์ที่ 1, 2, 3, 4, 5 และ 6 เพิ่มขึ้นต่อเนื่องอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 สรุปว่าโปรแกรมกระตุ้นการรู้คิดเพื่อส่งเสิรมความจำสามารถนำไปใช้ประโยชน์ในการส่งเสริมความจำของผู้สูงอายุที่มีการรู้คิดบกพร่องได้
DOI: 10.14457/cu.the.2014.759
title: ผลของการใช้รูปแบบบริการพยาบาลคลินิกคอลโปสโคป ต่อความพึงพอใจในบริการพยาบาลของผู้ป่วยและอัตราการกลับมาตรวจก่อนนัด

description: การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความพึงพอใจในบริการพยาบาลของผู้ป่วยและอัตราการกลับมาตรวจก่อนนัดของผู้ป่วยคลินิกคอลโปสโคประหว่างกลุ่มที่ได้รับบริการพยาบาลตามปกติและกลุ่มที่ได้รับบริการพยาบาลตามรูปแบบบริการพยาบาลคลินิกคอลโปสโคป กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยที่มีผลตรวจมะเร็งปากมดลูกผิดปกติที่มาใช้บริการตรวจที่คลินิกคอลโปสโคป แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ได้รับการคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง จำนวน 40 คน แบ่งเป็นกลุ่มที่ได้รับบริการพยาบาลตามปกติและกลุ่มที่ได้รับบริการพยาบาลตามรูปแบบบริการพยาบาลคลินิกคอลโปสโคป กลุ่มละ 20 คน เครื่องมือที่ใช้คือ โครงการอบรมเชิงปฏิบัติการเรื่อง การพัฒนารูปแบบบริการพยาบาลผู้ป่วยคลินิกคอลโปสโคป แผนการอบรมเชิงปฏิบัติการ แนวทางปฏิบัติการพยาบาล คู่มือการปฏิบัติการพยาบาล เอกสารคำแนะนำการปฏิบัติตัวเพื่อการตรวจคอลโปสโคปและการดูแลตนเองของผู้ป่วย แบบสังเกตการปฏิบัติกิจกรรมการบริการพยาบาลคลินิกคอลโปสโคป และเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามความพึงพอใจของผู้ป่วยที่ใช้บริการพยาบาลคลินิกคอลโปสโคป และแบบบันทึกการกลับมาตรวจก่อนนัด ซึ่งได้รับการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 6 คน และตรวจสอบค่าความเที่ยงของแบบสอบถามความพึงพอใจได้ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่าครอนบาคเท่ากับ .96 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบที (Independent t-test) และสถิติทดสอบไคสแควร์ (Chi-square test) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ความพึงพอใจในบริการพยาบาลของผู้ป่วยคลินิกคอลโปสโคปกลุ่มที่ได้รับบริการพยาบาลตามรูปแบบบริการพยาบาลคลินิกคอลโปสโคป (X̅= 4.80, SD = .22) สูงกว่ากลุ่มที่ได้รับบริการพยาบาลตามปกติ (X̅= 3.43, SD = .31) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. อัตราการกลับมาตรวจก่อนนัดของผู้ป่วยคลินิกคอลโปสโคปที่ได้รับบริการพยาบาลตามรูปแบบบริการพยาบาลคลินิกคอลโปสโคป (อัตราร้อยละ 0) น้อยกว่ากลุ่มที่ได้รับบริการพยาบาลตามปกติ (อัตราร้อยละ 20) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05