DOI: 10.17026/dans-xhd-tkdw
title: Archeologisch onderzoek plangebied Lindestraat te Echt
title: Bureauonderzoek en archeologische begeleiding plangebied Lindestraat te Echt, gemeente Echt-Susteren

description: &lt;p&gt;Het onderzoek heeft uitgewezen dat de Molenbeek in een geulvormige laagte ligt die deel uit-maakt van het Late Dryas terras van de Maas (jongste fase Geistingenterras). De huidige beek betreft een lokale gegraven afwatering zonder enig achterland en wordt, buiten perioden met hogere waterstanden van de Maas, voornamelijk gevoed met kwelwater vanuit het oostelijk aangrenzende terras. De afzettingen in de geulvulling lijken dan ook in hoofdzaak gesedimen-teerd vanuit het Maasdal. De grofzandige en grindhoudende basis van de geulvulling lijkt te kunnen worden geassocieerd met een periode waarin veel sediment kon worden aangevoerd vanuit de actieve Maasgeul (westelijker) en/of de geul nog deels als actieve nevengeul van het hoofdsysteem waardoor omliggende grond kon eroderen. In beide gevallen lijkt een vroeg-holocene datering van deze afzettingen waarschijnlijk. Tijdens de archeologische begeleiding zijn diverse archeologische resten verzameld. Het me-rendeel van het verzamelde materiaal bestaat uit aardewerk daterend uit de Late Middeleeu-wen. Verder werd metaal, hout, bot, vuursteen en glas verzameld. Tevens werd een restant van een bruggenhoofd aangetroffen. Het middeleeuwse en nieuwe tijd aardewerk is onderzocht door aardewerkspecialist J. Thijssen. Ook het botmateriaal is bekeken door de heer Thijssen. Er lijkt in het bestudeerde keramiekbeeld tussen grofweg de periode II en IV een hiaat te be-staan en ook lijkt er geen sprake te zijn van doorlopende nederzettingsactiviteiten ter plaatse. Het zou kunnen samenhangen met een verschijnsel dat met zwervende erven wordt aangeduid en wijst op een nog niet strikt vast gesitueerde bewoning. Nieuwe vondsten in een wat wijdere omgeving van de vindplaatsen kunnen hier in de toekomst wat meer informatie over geven. Ook hier lijkt de bewoning al aan het einde van de 11e eeuw aan te vangen en zich (met een onder-breking?) tot het midden van de 13de eeuw te handhaven, waarna gelet op jongere vondsten de bewoning zich in de directe omgeving tot in de 14de eeuw voortzet. Ook het aardewerk dat tijdens de bouw van de woning Lindestraat 13 werd aangetroffen, werd in het kader van dit onderzoek onderzocht. De samenstelling van dit vondstencomplex is zoda-nig, dat daarin vooral de vroege perioden van Brunssum-Schinveld vertegenwoordigd zijn, die op nederzettingsterreinen regelmatig worden aangetroffen, maar weinig of zelfs meestal niet in een dergelijk geconcentreerde vorm worden aangetroffen. Bovendien is ook de diversiteit van de aangetroffen vormen en technieken zodanig breed, dat hier meer inzicht kan worden gekre-gen in de aard van het aardewerk in deze periode (late 11e eeuw en eerste helft 12e eeuw). Meer inzicht in de aanwezige bakselgroepen zou dat beeld nog verder kunnen uitdiepen. Het belang van het complex verdient daardoor meer aandacht dan het in de vorm van deze rappor-tage krijgt. Een gedachte om bij de bestudering van vergelijkbaar vondstmateriaal nog eens in overweging te nemen. De diverse aangetroffen houten palen kunnen in verband worden gebracht met infrastructurele werken die in het verleden hebben plaatsgevonden. Zeer waarschijnlijk hebben de houten palen gediend als brugpijlers en vormen ze het restant van de voorgangers van de huidige brug. Ook het aangetroffen restant van het bruggenhoofd is een restant van een voorloper van de huidige brug over de Molenbeek. Op grond van de gebruikte bakstenen wordt dit bruggenhoofd geda-teerd in de 18e-19e eeuw. Het aangetroffen botmateriaal wordt geïnterpreteerd als slachtafval dat in de Molenbeek is ge-dumpt. Ook het middeleeuwse en nieuwe tijd aardewerk alsook het metaal wordt gezien als afval dat in de Molenbeek is gedumpt. Ook het aangetroffen handgevormde aardewerk en het verzamelde vuursteen kan deel hebben uitgemaakt van een dumpplaats. De geologische opbouw van het plangebied heeft immers uit-gewezen dat ter hoogte van de huidige Molenbeek een Maasmeander ligt, die in de prehistorie waarschijnlijk watervoerend is geweest. Het handgevormd aardewerk en het vuursteen kan derhalve dumpmateriaal (afval) zijn wat erop kan wijzen dat in de nabijheid een nederzettings-terrein uit de Prehistorie heeft gelegen. Huttenleem dat in dezelfde laag is aangetroffen als het vuursteen en het handgevormd aardewerk lijkt deze aanname te onderschrijven. Het onderzoek heeft uitgewezen dat de Molenbeek zeer waarschijnlijk in de loop der tijd is ver-plaatst, getuige de vondst van divers aangepunte palen ten oosten van de huidige Molenbeek. Er is tijdens het onderzoek één archeologisch spoor aangetroffen, een bruggenhoofd. De aan-getroffen archeologische artefacten duiden op bewoningsactiviteiten, die in de nabije omgeving van het plangebied hebben plaatsgevonden. Zeer waarschijnlijk betreft het afval dat in de voormalige beekloop van de Molenbeek is gedumpt.&lt;/p&gt;