cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1180
title: ปัญหาความเป็นนิติบุคคลของสถานศึกษาภายใต้ พ.ร.บ. ระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2546

description: การศึกษานี้ ผู้วิจัยใช้กระบวนการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการวิจัยเอกสารร่วมกับการสนทนากลุ่ม จากผู้แทนสถานศึกษานิติบุคคลเพื่อค้นหาข้อมูลที่เป็นปัญหาในเชิงปฎิบัติ ผลการศึกษาได้พบข้อดีที่สนับสนุนการเกิดสถานศึกษานิติบุคคลหลายประการ แต่ในขณะเดียวกันได้พบปัญหาและผลกระทบที่เกิดหรืออาจเกิดจากการที่สถานศึกษามีฐานะเป็นนิติบุคคลหลายประการเช่นกัน โดยผู้วิจัยขอสรุปดังนี้ ความเป็นสถานศึกษานิติบุคคล เกิดขึ้นตามมาตรา 35 แห่ง พ.ร.บ. ระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2546 แต่ทั้งนี้กฎหมายดังกล่าวยังขาดความชัดเจน เพราะมิได้ระบุรายละเอียดเพิ่มเติมใดๆ ถึงความเป็นนิติบุคคลที่ชัดเจนเพียงพอ โดยเฉพาะในเรื่องของขนาดสถานศึกษาซึ่งควรต้องระบุเป็นเงื่อนไขของการเป็นนิติบุคคล โดยการบริหารงานภายในสถานศึกษาพบว่า มีปัญหาทั้ง 4 ด้าน ในระดับที่แตกต่างกันไป ซึ่งด้านที่พบปัญหามากที่สุดคือ ด้านการบริหารงานบุคคลและการบริหารงบประมาณ เนื่องจากในการบริหารงาน 2 ด้านดังกล่าว กฎหมายยังมิได้มีการมอบอำนาจมาให้สถานศึกษาที่จะมีอำนาจดำเนินการได้โดยตรง เพราะอำนาจที่มอบมายังคงถูกรวมศูนย์อยู่ที่สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเช่นเดิม การมอบอำนาจลงมาสู่สถานศึกษาจะเป็นเพียงการมอบอำนาจเฉพาะเรื่องที่อาศัยคำสั่งเป็นเรื่องๆ มิใช่การมอบอำนาจเป็นการทั่วไป ในลักษณะที่จะสามารถดำเนินการตัดสินใจและบริหารสถานศึกษานิติบุคคลเป็นงานประจำได้ แต่สำหรับปัญหาการบริหารงานภายในสถานศึกษาที่เหลืออีก 2 ด้าน ได้แก่ การบริหารวิชาการและการบริหารงานทั่วไป ในภาพรวมพบว่ามีปัญหาในระดับที่ไม่มาก สำหรับปัญหาความรับผิดของสถานศึกษานิติบุคคลในกรณีที่อาจถูกฟ้องร้อง เนื่องจากสถานศึกษามีฐานะเข้าเป็นคู่ความในคดีต่างๆ ได้ พบว่า มีความเสี่ยงที่อาจถูกฟ้องร้องในคดีปกครองมากที่สุด เนื่องจากกฎหมายให้สิทธิใช้อำนาจปกครองได้ และผู้อำนวยการสถานศึกษาจะมีการทำนิติกรรมทางปกครองอยู่ตลอดเวลา แนวทางแก้ปัญหาที่ควรจะเป็น ควรเพิ่มเติมเนื้อหาของมาตรา 35 โดยกำหนดให้ขนาดสถานศึกษาหรือจำนวนนักเรียนเป็นเกณฑ์ในการให้สถานะความเป็นนิติบุคคล และระบุอำนาจหน้าที่ของการบริหารงานภายในสถานศึกษาทั้ง 4 งานหลักที่ต้องการให้มีการกระจายอำนาจเพิ่มเติมลงไปในมาตรา 35 และรับรองความเป็นผู้ทรงสิทธิและเสรีภาพให้กับสถานศึกษานิติบุคคลไว้ในวรรคท้ายของมาตรา 35 รวมทั้งจัดอบรมและทำคู่มือรวบรวมกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องให้แก่ผู้บริหารและครูร่วมกับการตั้งศูนย์ประสานงาน Call Center ของแต่ละสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา เพื่อลดความเสี่ยงในการทำนิติกรรมของสถานศึกษานิติบุคคล
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1181
title: ระบบสนับสนุนการจัดเส้นทางเดินรถแบบเปิด

description: นำเสนอระบบสนับสนุนการจัดเส้นทางเดินรถแบบเปิด โดยปัญหาเส้นทางขนส่งในงานวิจัยนี้ เป็นการขนส่งแบบต่อเนื่องที่มีทั้งการรับและส่งสินค้าได้ตลอดเส้นทาง รถขนส่งไม่จำเป็นจะต้องย้อนกลับมายังจุดปล่อยรถ และสามารถหยุดที่จุดสุดท้ายของเที่ยวเพื่อเริ่มงานรอบใหม่ได้ งานวิจัยนี้ประกอบด้วย 2 ส่วนคือ 1. การนำเสนอฮิวริสติกสำหรับการจัดเส้นทางเดินรถแบบเปิดเพื่อลดต้นทุนการขนส่ง และ 2. การออกแบบระบบสารสนเทศ สำหรับฮิวริสติกที่นำเสนอแบ่งการทำงานเป็น 2 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนแรกเป็นการเลือกความต้องการขนส่งสินค้า โดยพิจารณาจากความเร่งด่วนของงานที่มีกำหนดส่งมอบเร็วสุด และขั้นตอนที่สองเป็นการจัดเส้นทางเดินรถด้วยวิธีการ Insertion heuristic ภายใต้ข้อจำกัดความจุรถขนส่งและเวลากำหนดรับส่งสินค้า คุณภาพคำตอบจากฮิวริสติกที่นำเสนอให้ถูกประเมินใน 2 ประเด็นคือ การเปรียบเทียบต้นทุนขนส่งที่ได้จากการจัดเส้นทางแบบปิดกับแบบเปิด และการจัดเส้นทางด้วยฮิวริสติกวิธีการ Insertion กับวิธีการ Nearest neighbor ซึ่งเป็นวิธีทั่วไปที่นิยมใช้แก้ปัญหาการจัดเส้นทางเดินรถ ผลที่ได้จากการทดสอบในประเด็นแรกพบว่า การจัดเส้นทางแบบเปิดมีความเหมาะสมกับลักษณะปัญหาวิจัยที่เป็นการขนส่งระยะทางไกล ซึ่งสามารถลดต้นทุนขนส่งลงโดยเฉลี่ย 28% และการจัดเส้นทางเดินรถแบบเปิดด้วยวิธี Insertion heuristic ที่นำเสนอนั้นให้ค่าคำตอบที่ดีกว่าและต้นทุนการขนส่งต่ำกว่าโดยเฉลี่ย 4% ซึ่งผลลัพธ์ที่ได้ให้ค่าต้นทุนที่ต่ำกว่าทุกลักษณะของตัวอย่างการขนส่งที่สร้างขึ้นจากความต้องการขนส่งจริง ส่งผลให้ฮิวริสติกที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิภาพสำหรับการลดต้นทุนการขนส่งของปัญหาการจัดเส้นทางเดินรถแบบเปิด ส่วนที่ 2 ของงานวิจัยนี้เป็นการออกแบบระบบสารสนเทศเพื่อสนับสนุนการตัดสินใจการจัดเส้นทางเดินรถ ประกอบด้วยโครงสร้างฐานข้อมูลและหน้าจอการใช้งานระบบ เพื่อให้ผู้ใช้งานสามารถทำงานได้อย่างง่ายและรวดเร็ว
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1363
title: หลักฐานการตรวจพบเชื้อไวรัสเซอร์โคไทป์สอง (PCV2) เชื้อไวรัสพีอาร์อาร์เอส (PRRSV) และเชื้อไวรัสอหิวาต์สุกร (CSFV) ในลูกสุกรดูดนมและอนุบาลจากฟาร์มที่มีปัญหากลุ่มอาการป่วย Post-weaning multi-systemic wasting syndrome (PMWS)

description: การศึกษากลุ่มลูกสุกรดูดนมสภาพร่างกายป่วยโทรมที่มีอายุระหว่าง 14-25 วัน และกลุ่มสุกรอนุบาลป่วยโทรมที่มีอายุระหว่าง 6-8 สัปดาห์ โดยการสุ่มเฉพาะลูกสุกรที่มีการป่วยด้วยอาการผ่ายผอม ไม่กินอาหาร มีไข้ ขนลุกฟู ขนยาวหยาบกร้าน ตัวซีด หยุดโตและทรุดโทรม ทำการเก็บตัวอย่างซีรั่มและผ่าซากเพื่อเก็บอวัยวะต่างๆ นำมาตรวจด้วยวิธีการพีซีอาร์ เพื่อหาไวรัสเซอร์โคไทป์สอง ไวรัสพีอาร์อาร์เอส และไวรัสอหิวาต์สุกร ในจำนวนฟาร์มที่ศึกษาครั้งนี้ 10 ฟาร์ม และฟาร์มศึกษาควบคุม case control farm อีกหนึ่งฟาร์ม รวมเป็น 11 ฟาร์ม จำนวนลูกสุกรดูดนมป่วยโทรมที่ผ่าซาก 59 ตัว และสุกรอนุบาลป่วยโทรมที่ผ่าซาก 67 ตัว รวมจำนวนทั้งสิ้น 126 ตัว จากจำนวน 10 ฟาร์มที่ศึกษา ผลการตรวจพีซีอาร์จากตัวอย่างซีรั่มรวมจากลูกสุกรดูดนมป่วยโทรมของแต่ละฟาร์ม ไม่พบไวรัสเซอร์โคไทป์สองในซีรั่ม พบไวรัสพีอาร์อาร์เอส 20% และพบไวรัสอหิวาต์สุกร 10% ส่วนผลการตรวจพีซีอาร์จากตัวอย่างอวัยวะรวม พบไวรัสเซอร์โคไทป์สอง 10% พบไวรัสพีอาร์อาร์เอส 20% และพบไวรัสอหิวาต์สุกร 10% สำหรับกลุ่มสุกรอนุบาลป่วยโทรม ผลการตรวจพีซีอาร์จากตัวอย่างซีรั่มรวม พบไวรัสเซอร์โคไทป์สอง 50% พบไวรัสพีอาร์อาร์เอส 80% และพบไวรัสอหิวาต์สุกร 30% ส่วนผลการตรวจพีซีอาร์ตัวอย่างอวัยวะรวม พบไวรัสเซอร์โคไทป์สอง 50% ไวรัสพีอาร์อาร์เอส 70% และไวรัสอหิวาต์สุกร 40%ไวรัสทั้งสามชนิดถูกตรวจพบด้วยความถี่ที่สูงมากในกลุ่มสุกรป่วยของภาคอนุบาล จึงน่าจะเป็นสาเหตุหลักของการสูญเสียที่มักพบสูงมากของฟาร์มทั่วไปในปัจจุบัน ที่มีประวัติพบกลุ่มอาการป่วยโทรมหลายระบบหลังหย่านม (PMWS) โดยมีจุดเริ่มต้นของการติดโรคไวรัสทั้งสามแล้วตั้งแต่ในห้องคลอด โรคพีอาร์อาร์เอสยังเป็นปัญหาใหญ่สุด การตรวจวินิจฉัยโดยการเก็บตัวอย่างซีรั่มจากสุกรป่วยหลายตัวมารวมกัน เพื่อตรวจพีซีอาร์กับโรคพีอาร์อาร์เอสยังเป็นวิธีที่ได้ผลดี การตรวจวินิจฉัยโดยใช้ซีรั่มไม่แม่นยำทั้งหมดหากเป็นกรณีของโรคเซอร์โคไวรัสไทป์สอง เมื่อต้องการศึกษาเปรียบกับการใช้อวัยวะเป้าหมายเก็บจากการผ่าซาก ส่วนภาวะโรคอหิวาต์สุกรที่ให้ผลบวกในจำนวนหนึ่งนั้น แสดงถึงการหวนกลับมาพบสูงขึ้นในระบบฟาร์มที่น่าจะมีภาวะแฝงโรคอยู่ในฝูงสุกรแม่พันธุ์ ขณะที่ผลการตรวจพีซีอาร์ต่อไวรัสเซอร์โคไทป์สองจากตัวอย่างอวัยวะต่างๆ ที่แยกตรวจ 8 อวัยวะ (35 pools) โอกาสตรวจพบไวรัสเซอร์โคไทป์สองพบว่าเพิ่มสูงขึ้นในลูกสุกรดูดนมป่วยโทรมสูงขึ้นเป็น 50% และโอกาสตรวจพบไวรัสเซอร์โคไทป์สองเพิ่มสูงขึ้นในสุกรอนุบาลป่วยโทรมสูงเป็น 60% โดยมี 2 ฟาร์มที่พบไวรัสทั้งในลูกสุกรดูดนมและสุกรอนุบาล ขณะที่อีก 2 ฟาร์ม พบเฉพาะในลูกสุกรดูดนม กับอีก 2 ฟาร์มที่พบเฉพาะในสุกรอนุบาล ในจำนวน 6 จาก 10 ฟาร์มที่ตรวจพบไวรัสเซอร์โคไทป์สอง (24 pools) พบผลบวก 58.33% ของตัวอย่างอวัยวะต่างๆ ที่ตรวจ (14/24 pools) อวัยวะที่ตรวจพบไวรัสเซอร์โคไทป์สอง ได้มากสุดคือ ท็อนซิลและไต หากคิดเป็นความถี่ตัวอย่างอวัยวะที่ให้ผลบวก โอกาสพบสูงเรียงตามลำดับคือ ที่ท็อนซิล 50% ไต 41.66% กลุ่มต่อมน้ำเหลืองในช่องท้อง 25% กลุ่มต่อมน้ำเหลืองในระบบทางเดินหายใจ 16.66% ต่อมน้ำเหลืองพวงลำไส้ 16.66% ต่อมน้ำเหลืองที่ขาหนีบ 12.50% ที่เหลือคือที่ปอดพบเพียงตัวอย่างเดียว (4.16%) และที่ม้ามตรวจไม่พบเลย ม้ามจึงอาจจะไม่ใช่อวัยวะเป้าหมายของไวรัสเซอร์โคไทป์สอง
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1364
title: การสังเคราะห์งานวิจัยที่ศึกษาปัจจัยด้านเด็กและครอบครัวที่มีอิทธิพลต่อผลลัพธ์การเรียนรู้ของเด็กด้วยเอ็มเอเอสอีเอ็ม

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาผลการวิจัยของปัจจัยด้านเด็กและครอบครัวที่มีต่อผลลัพธ์การเรียนรู้ของเด็ก และศึกษาความแตกต่างของผลการวิจัยตามคุณลักษณะงานวิจัย (2) เพื่อศึกษาอิทธิพลส่งผ่านโมเดลสมการโครงสร้างของปัจจัยด้านเด็กและครอบครัว ที่มีต่อผลลัพธ์การเรียนรู้ของเด็ก และตรวจสอบความตรงของโมเดล และ(3) เพื่อศึกษาความไม่แปรเปลี่ยนของโมเดลสมการโครงสร้างระหว่างระดับชั้นศึกษาของเด็ก งานวิจัยที่นำมาสังเคราะห์เป็นงานวิจัยที่ศึกษาปัจจัยด้านเด็กและครอบครัวที่มีอิทธิพลต่อผลลัพธ์การเรียนรู้ของเด็ก ที่ตีพิมพ์เผยในช่วงปี พ.ศ. 2542-2552 จากมหาวิทยาลัยและหน่วยงาน 10 แห่ง จำนวน 120 เล่ม ผลการวิจัยประกอบด้วยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ 2,048 ค่า การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณเป็นการวิเคราะห์อภิมาน การตรวจสอบความตรงของโมเดลและตรวจสอบความไม่แปรเปลี่ยนของโมเดลเป็นการวิเคราะห์ด้วยโปรแกรมลิสเรลผลการวิจัยมีดังต่อไปนี้ (1) ค่าขนาดอิทธิพลของคุณลักษณะเด็ก จิตลักษณะเด็ก คุณลักษณะครอบครัวและการอบรมเลี้ยงดูที่มีต่อผลลัพธ์การเรียนรู้ เท่ากับ 0.323, 0.232, 0.171 และ 0.039 ตามลำดับ คุณลักษณะงานวิจัยด้านประเภทสมมุติฐานส่งผลให้ค่าขนาดอิทธิพลแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (2) โมเดลสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ดีมาก (X² = 111.92, df = 97, p = 0.143, X² /df = 1.15 GFI = 0.96, AGFI = 0.95, RMSEA = 0.020, SRMR = 0.052) ตัวแปรคุณลักษณะครอบครัว ส่งอิทธิพลทางอ้อมสูงสุดต่อผลลัพธ์การเรียนรู้ ผ่านตัวแปรการอบรมเลี้ยงดู คุณลักษณะเด็ก และจิตลักษณะเด็ก(3) รูปแบบและเส้นทางอิทธิพลของตัวแปรคุณลักษณะครอบครัวไปยังตัวแปรการอบรมเลี้ยงดู คุณลักษณะเด็ก จิตลักษณะเด็ก และผลลัพธ์การเรียนรู้ ระหว่างกลุ่มเด็กระดับประถมศึกษาและระดับมัธยมศึกษาไม่แตกต่างกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1365
title: โครงสร้างพื้นที่ตงถี่เพื่อประหยัดพลังงาน

description: จากการศึกษาพื้นรูปแบบเดิมที่ใช้กันอยู่แพร่หลาย พบว่า การออกแบบและก่อสร้างพื้นขนาดของโครงสร้างพื้นจะมีขนาดค่อนข้างใหญ่ ซึ่งจะส่งผลต่อคานและโครงสร้างอาคารอื่น ๆ ทั้งระบบและจะส่งผลกระทบต่อน้ำหนักอาคาร ระยะเวลาการก่อสร้าง งบประมาณการก่อสร้าง และพลังงานที่ใช้ในอาคารผู้วิจัยจึงเกิดแนวคิดในการออกแบบพื้นรูปแบบใหม่เพื่อแก้ปัญหาดังกล่าว โดยได้นำหลักการของทฤษฎีโครงสร้าง ทฤษฎีการออกแบบโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก และเทคนิคการก่อสร้าง มาประยุกต์ใช้ในการออกแบบพื้นและคานรูปแบบใหม่ โดยที่ผลการวิจัยการออกแบบพื้นรูปแบบใหม่มีความหนา 0.05 ม. ความกว้างตั้งแต่ 1.20-3.60 ม. ยาว 1.00-10.00 ม. โดยมีกี่ออกแบบเป็นสองแบบ ได้แก่ แบบที่หนึ่ง คือ พื้นมีความมั่นคงและคานก็มีความลึกคงที่ตลอดความยาว และแบบที่สอง พื้นก็มีความหนาคงที่แต่คานมีความลึกที่แปรผันตามความยาวและพื้นที่รูปแบบเดิมที่นิยมใช้กันในปัจจุบันและการเปรียบเทียบพื้นรูปแบบใหม่ทั้งสองแบบและพื้นรูปแบบเดิม พบว่า 1) นักหนักพื้น ที่พื้นกว้าง 1.20 ม. พื้นรูปแบบใหม่ทั้ง 2 แบบ และพื้นรูปแบบเดิมมีน้ำหนักเท่ากัน ที่พื้นกว้าง 2.40 ม. พื้นรูปแบบใหม่ทั้ง 2 แบบ มีน้ำหนักน้อยกว่าพื้นรูปแบบเดิมถึง 228 ก.ก./ม. (37 %) ที่พิ้นกว้าง 3.60 ม. พื้นรูปแบบใหม่ทั้ง 2 แบบ มีน้ำหนักน้อยกว่าพื้นรูปแบบเดิมถึง 864 ก.ก./ม. (75%) 2) เวลาในการก้อสร้างที่พื้นว่าง 1.20 ม. พื้นรูปแบบใหม่แบบที่ 1 เสร็จเร็วกว่าแบบที่ เท่ากับ 0.43 วัน (8 %) และเสร็จเร็วกว่าพื้นรูปแบบเดิม เท่ากับ 4.55 วัน (88 %) ที่พื้นกว้าง 2.40 ม. พื้นรูปแบบใหม่แบบที่ 1 เสร็จเร็วกว่าแบบที่ 2 เท่ากับ 3.04 วัน (33 %) และเสร็จเร็วกว่าพื้นรูปแบบเดิม เท่ากับ 3.58 วัน (39 %) ที่พื้นกว้าง 3.60 ม. พื้นรูปแบบใหม่แบบที่ 1 เสร็จเร็วกว่าแบบที่ 2 เท่ากับ 1.16 วัน (9 %) และเสร็จเร็วกว่าพื้นรูปแบบเดิม เท่ากับ 4.08 วัน (30 %) 3) งบประมาณในการก่อสร้าง ที่พื้นกว้าง 1.20 ม. แบบที่ 1 งบประมาณน้อยกว่าพื้นแบบที่ 2 เท่ากับ 1,125 บาท (4.5 %) และน้อยกว่าพื้นแบบเดิมเท่ากับ 7,531 (28 %) ที่พื้นกว้าง 2.40 ม. แบบที่ 1 งบประมาณน้อยกว่าพื้นแบบที่ 2 เท่ากับ 4,524 บาท (909 %) และน้อยกว่าพื้นแบบเดิมเท่ากับ 901 บาท (2 %) ที่พื้นกว้าง 3.60 ม. แบบที่ 1 งบประมาณน้อยกว่าพื้นแบบที่ 2 เท่ากับ 2,943 บาท (4.1 %) และน้อยกว่าพื้นแบบเดิม เท่ากับ 2,919 บาท (4.2 %) 4) อุณหภูมิ พื้นที่ความหนาต่าง ๆ กัน มีโฟมด้านล่างจะทำให้อุณหภูมิที่ผิวด้านล่างเย็นกว่าผิวด้านบน เฉลี่ย 2.63 องศาเซลเซียส ที่ผิวบนของพื้นที่ความหนาต่าง ๆ จะมีอุณหภูมิอยู่ระหว่าง 26.16 - 30.25 องศาเซลเซียส พื้นที่บุโฟมอยู่ใต้แผ่นพื้น จะทำให้ผิวบนของพื้นมีอุณหภูมิสูงกว่าแผ่นพื้นที่ไม่มีโฟม เฉลี่ยนอยู่ประมาณ 0.50 องศาเซลเซียส
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1366
title: ผลของไนโตรเจนและฟอสฟอรัสต่อการเติบโตและองค์ประกอบทางชีวเคมีของสาหร่ายทะเล สกุล Caulerpa, Ulva และ Gracilaria

description: การศึกษาอิทธิพลของสารอาหารไนโตรเจนและฟอสฟอรัสต่อการเติบโตและปริมาณสารชีวเคมีของสาหร่ายทะเลชนิด Caulerpa lentilifera, Ulva rigida และ Gracilaria fisheri ผลการศึกษาอัตราการเติบโตพบว่า ในการทดลองที่ 1 สาหร่ายชนิด C. lentilifera, U. rigida และ G. fisheri มีอัตราการเติบโตดีที่สุดหลังจากเติมสารอาหาร 1 สัปดาห์ ในอัตราส่วนโดยโมลของ N:P เท่ากับ 10:1, 30:1 และ 12:1 ตามลำดับ ในการทดลองที่ 2 สาหร่ายชนิด C. lentilifera มีอัตราการเติบโตดีที่สุดหลังจากเติม สารอาหาร 1 สัปดาห์ ในอัตราส่วนของ NO₃:NH₄⁺ เท่ากับ 25:1 ในสาหร่ายชนิด U. rigida และ G. fisheri มีอัตราการเติบโตดี ที่สุดในอัตราส่วนของ NO₃:NH₄⁺ เท่ากับ 0:100 การทดลองที่ 3 สาหร่ายชนิด C. lentilifera, U. rigida และ G. fisheri มีอัตราการ เติบโตดีที่สุดหลังจากเติมสารอาหาร 1 สัปดาห์ ในระดับความเข้มข้นของ DIN และ DIP เท่ากับ 1850 และ 151, 750 และ 26 และ 50 และ 8 μM อัตราส่วนโดยโมลของ N:P และระดับความเข้มข้นของ DIN และ DIP มีอิทธิพลต่อปริมาณสารชีวเคมีที่พบในสาหร่าย ทะเลทัง้ 3 ชนิด โดยพบว่าปริมาณคาร์โบไฮเดรตและโปรตีนจะมีปริมาณมากในชุดการทดลองที่อัตราส่วนของ N:P และระดับ ความเข้มข้นของ DIN และ DIP สูง ส่วนปริมาณเถ้า ปริมาณไขมันและชนิดของกรดไขมัน ในสาหร่ายไม่มีความแตกต่างระหว่างชุด การทดลองที่มีอัตราส่วนของ N:P และระดับความเข้มข้นของ DIN และ DIP ที่แตกต่างกัน โดยกรดไขมันที่พบมีปริมาณสูงในทุกชุด การทดลองคือ Palmitic Acid และ Oleic Acid โดยสาหร่ายที่มีอัตราการเติบโตสูง จะพบ Oleic Acid ในปริมาณที่สูงกว่าสาหร่าย ที่มีอัตราการเติบโตที่ตํ่ากว่า ในขณะที่รูปแบบของสารอาหารไนโตรเจนไม่มีผลต่อปริมาณเถ้า ปริมาณโปรตีน ปริมาณ คาร์โบไฮเดรต และปริมาณไขมันของสาหร่ายชนิด C.lentilifera และชนิด U. rigida แต่มีแนวโน้มว่าปริมาณเถ้า ปริมาณโปรตีน ปริมาณคาร์โบไฮเดรต และปริมาณไขมันของสาหร่ายทัง้ 2 ชนิดนีจ้ ะมีปริมาณเพิ่มขึน้ เมื่อเลี้ยงในอาหารที่มีแอมโมเนียมสูงกว่าไน เตรท แต่รูปแบบของสารอาหารไนโตรเจนมีผลต่อปริมาณคาร์โบไฮเดรต แต่ไม่มีผลต่อปริมาณเถ้า ปริมาณโปรตีน และปริมาณ ไขมันในสาหร่ายชนิด G. fisheriสาหร่ายสีเขียวชนิด C. lentilifera และชนิด U. rigida สามารถใช้เป็นดัชนีบ่งชี้ถึงสิ่งแวดล้อมในบริเวณที่มีปริมาณ สารอาหารสูงได้ เป็นสาหร่ายที่มีศักยภาพในการบำบัดน้ำ เสียที่มีปริมาณไนโตรเจนสูง โดยเฉพาะน้ำทิ้ง จากการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำเนื่องจากสามารถดึงแอมโมเนียมไปใช้ได้ดี นอกจากนี้ยังมีศักยภาพในการพัฒนาไปเป็นวัตถุดิบในการผลิตไบโอดีเซลได้เนื่องจาก มีปริมาณของกรดไขมันชนิด Palmitic acid ในปริมาณสูง เป็นแหล่งอาหารเนื่องจากอุดมไปด้วยปริมาณสารชีวเคมี โดยเฉพาะ สาหร่ายสีเขียวชนิด U. rigida ซึ่ง มีปริมาณโปรตีนค่อนข้างสูง ส่วนสาหร่ายสีแดงชนิด G. fisheri ก็มีศักยภาพในการบำบัดน้ำเสีย จากการเพาะเลีย้ งสัตว์น้ำ เช่นกันเนื่องจากสามารถนำแอมโมเนียมไปใช้ได้ดี และเหมาะที่จะใช้ประโยชน์ในการบริโภคเนื่องจากมี กรดไขมันชนิด Oleic acid ซึ่งมีประโยชน์ต่อสุขภาพในปริมาณค่อนข้างสูง
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1367
title: ความสัมพันธ์ระหว่างการบำบัดความคิดและพฤติกรรม และการเปลี่ยนแปลงของภาวะซึมเศร้า ของผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอชไอวี ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์

description: การศึกษาถึงผลของการบำบัดความคิดและพฤติกรรม(CBT) ต่อภาวะซึมเศร้า ในผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอชไอวียังอยู่ในวงจำกัดสำหรับประเทศไทย การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของการบำบัดความคิดและพฤติกรรม และการ เปลี่ยนแปลงของภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยผู้ใหญ่ที่ติดเชื้อเอชไอวี ภายหลังได้รับการบำบัดความคิดและพฤติกรรมครบ 1 เดือน และที่เวลา 3 เดือนหลังจากเสร็จสิ้นการบำบัดความคิดและพฤติกรรม โดยทำการศึกษาเชิงวิเคราะห์ชนิดไป ข้างหน้า ในผู้ป่วยผู้ใหญ่ที่ติดเชื้อเอชไอวีในกลุ่มศึกษา (CBT group) จำนวน 40 คน และกลุ่มเปรียบเทียบ (Non-CBT group) จำนวน 80 คน ณ คลินิกภูมิคุ้มกันและภูมิแพ้ และคลินิกโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ผลการศึกษาพบว่ากลุ่มที่เข้ารับการบำบัดความคิดและพฤติกรรม มีอายุเฉลี่ย 44.8 ปี ส่วนกลุ่มเปรียบเทียบมี อายุเฉลี่ย 43.4 ปี ประมาณครึ่งหนึ่งของกลุ่มตัวอย่างทั้งสองกลุ่มเป็นเพศหญิง เมื่อวิเคราะห์ความแตกต่างของปัจจัยพื้นฐานระหว่างกลุ่มตัวอย่างทั้งสองกลุ่ม พบว่าเหตุการณ์ความเครียดในชีวิตในช่วงหนึ่งปี ที่ผ่านมาของกลุ่มที่เข้ารับการบำบัดความคิดและพฤติกรรม สูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&lt;0.05)ในช่วง baseline คะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าของกลุ่มที่เข้ารับการบำบัดความคิดและพฤติกรรมเท่ากับ 26.7 คะแนน ส่วนในกลุ่มเปรียบเทียบ เท่ากับ 25.3 คะแนน เมื่อควบคุมอิทธิพลของปัจจัยร่วมอันได้แก่ อายุ เพศ การใช้ยา efavirenz แรงสนับสนุนทางสังคม เหตุการณ์ความเครียดในชีวิต และสัมพันธภาพของการรักษาระหว่างผู้ป่วยกับ แพทย์ พบว่าการเปลี่ยนแปลงของคะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้า ในกลุ่มที่เข้ารับการบำบัดความคิดและพฤติกรรมมี มากกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ทั้งจากการประเมินภายหลังจากได้รับการบำบัดความคิดและ พฤติกรรมครบ 1 เดือน [11.84 (95% CI: 9.55,14.13)] (p&lt;0.001) และที่ 3 เดือนหลังจากเสร็จสิ้นการบำบัดความคิด และพฤติกรรม [15.74 (95% CI: 13.28, 18.20)] (p&lt;0.001) จากผลการศึกษาในครั้งนี้ สรุปได้ว่าการบำบัดความคิดและพฤติกรรมมีประโยชน์ในการรักษาภาวะซึมเศร้า ในผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอชไอวี โดยประสิทธิผลของการรักษาพบทั้งหลังจากการเสร็จสิ้นการบำบัดทันที และยังคงอยู่เมื่อมีการติดตามไปข้างหน้าที่ระยะเวลา 3 เดือน
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1368
title: การศึกษาการจัดการธุรกิจกีฬาดำน้ำในเขตเมืองพัทยา

description: การศึกษาการจัดการธุรกิจกีฬาดำน้ำในเขตเมืองพัทยา มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการจัดการธุรกิจกีฬาดำน้ำในเขตเมืองพัทยา และ ความพึงพอใจของผู้ใช้บริการธุรกิจกีฬาดำน้ำ และเปรียบเทียบความพึงพอใจโดยจำแนกตาม เพศและอายุ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ กลุ่มผู้บริหารของสถาบันสอนดำน้ำในเขตเมืองพัทยา จำนวน 15 คน โดยเลือกแบบเฉพาะเจาะจง ซึ่งทำการศึกษาทรัพยากรในการจัดการและกระบวนการจัดการธุรกิจกีฬาดำน้ำ และกลุ่มผู้ใช้บริการธุรกิจกีฬาดำน้ำในเขตเมืองพัทยา จำนวน 400 คน เป็นเพศชาย จำนวน 229 คน และเพศหญิง จำนวน 171 คน และผู้ใช้บริการส่วนใหญ่มีอายุระหว่าง 21-40 ปี เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล เป็นแบบสัมภาษณ์และแบบสอบถามสำหรับผู้บริหารของสถาบันสอนดำน้ำในเขตเมืองพัทยา 15 แห่ง ในการวิเคราะห์ข้อมูลชุดที่ 1 แบบสัมภาษณ์และแบบสอบถามเกี่ยวกับทรัพยากรในการจัดการและกระบวนการจัดการ มาวิเคราะห์ข้อมูลโดยประมวลสาระสำคัญในประเด็นการสัมภาษณ์ และสรุปตามประเด็นโดยการเขียนพรรณนาเชิงอธิบาย การแจกแจงความถี่ และการหาร้อยละ การวิเคราะห์ข้อมูลชุดที่ 2 แบบสัมภาษณ์ความพึงพอใจของผู้ใช้บริการธุรกิจกีฬาดำน้ำในเขตเมืองพัทยาโดย นำข้อมูลมาวิเคราะห์โดยการแจกแจงความถี่ การหาร้อยละ หาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างเพศโดยใช้ค่าที (t-test) และการเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างอายุของผู้ใช้บริการโดยใช้ค่าเอฟ (F-test)ผลการวิจัย 1. การศึกษาการจัดการธุรกิจกีฬาดำน้ำในเขตเมืองพัทยา ด้านทรัพยากรในการจัดการ โดยรวมแล้วมีความคิดเห็นด้านทรัพยากรในการจัดการอยู่ในระดับ มากที่สุด และ ด้านกระบวนการจัดการ โดยรวมมีระดับความคิดเห็นอยู่ในระดับ มากที่สุด 2. ผลการเปรียบเทียบความพึงพอใจของผู้ใช้บริการต่อส่วนผสมทางการตลาดที่มีเพศแตกต่างกัน พบว่า ด้านการส่งเสริมการตลาด และด้านบุคลากร มีความพึงพอใจแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ผลการเปรียบเทียบความพึงพอใจของผู้ใช้บริการต่อส่วนผสมทางการตลาดที่มีอายุแตกต่างกัน พบว่า ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านราคา ด้านสถานที่ให้บริการ ด้านการส่งเสริมการตลาด ด้านบุคลากร ด้านกระบวนการให้บริการ และการสร้างและนำเสนอลักษณะทางกายภาพมีความพึงพอใจแตกต่างกันแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1182
title: กระแสวัฒนธรรมจีนบาบ๋าในบริบทการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม : ศึกษาเฉพาะกรณี ถนนถลาง อำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต

description: การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยผู้วิจัยได้มุ่งเก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสารที่เกี่ยวข้อง การวิจัยภาคสนามโดยการสังเกตการณ์ทั้งแบบมีส่วนร่วมและไม่มีส่วนร่วม การสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ โดยมีวัตถุประสงค์ของการวิจัย เพื่อศึกษาเกี่ยวกับวิถีชีวิต ความเป็นอยู่ของชาวไทยเชื้อสายจีนบาบ๋า ในบริบทของสังคมและวัฒนธรรมจังหวัดภูเก็ต และเพื่อศึกษาพัฒนาการและการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมของชาวไทยเชื้อสายจีนบาบ๋าจังหวัดภูเก็ต ที่เป็นมาจากกระแสการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในปัจจุบัน โดยได้ใช้กรอบแนวคิด แนวคิดวัฒนธรรม (Culture) แนวคิดการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรม (Cultural change) แนวคิดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม (Cultural tourism) มาเป็นแนวทางในการศึกษาและวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่า สภาพวิถีชีวิตของชาวไทยเชื้อสายจีนบาบ๋า ในชุมชนถนนถลางที่มีการ ท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเข้ามามีบทบาทกับการดำเนินชีวิตของคนในชุมชน มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น ทั้งจากภายนอกและภายในชุมชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกระแสของการท่องเที่ยว ที่ทำให้เกิดการแพร่กระจายทางวัฒนธรรมจากภายนอกเข้าสู่ชุมชน และการพัฒนาภายในชุมชนเอง ที่ปรับตัวรับมือให้เข้ากับกระแสการท่องเที่ยวที่เข้ามา ในส่วนของวัฒนธรรมประเพณีของชาวไทยเชื้อสายจีนบาบ๋า ยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะในเรื่องของวัฒนธรรมการไหว้เจ้า การเคารพบรรพบุรุษ ประเพณีการแต่งงาน โดยพิธีการบางอย่างมีการเปลี่ยนแปลงให้เข้ากับสภาพสังคมปัจจุบัน แต่ความหมายและคุณค่ายังคงเหมือนเดิม ในส่วนของวิถีชีวิตทั่วไป ประชากรในชุมชนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพค้าขาย โดยแบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ 1. กิจการที่รับช่วงต่อจากบรรพบุรุษ 2. เปลี่ยนกิจการเดิมหรือเปลี่ยนบ้านที่มีอยู่เดิมไปเพื่อการท่องเที่ยว 3. กิจการเปิดใหม่เพื่อรองรับการท่องเที่ยวที่เข้ามาในชุมชน จากการที่ชุมชนถนนถลาง เป็นชุมชนที่มีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมโดดเด่นที่แตกต่างจากที่อื่น ทำให้ท้องถิ่นและคนในชุมชนซึ่งเป็นชาวบาบ๋าเป็นส่วนใหญ่นัน้ นำเอาทุนทางวัฒนธรรมที่มีอยู่มาดึงดูดนักท่องเที่ยว โดยการเปิดให้เป็นถนนสายวัฒนธรรมของจังหวัด ให้นักท่องเที่ยวได้ศึกษาวัฒนธรรมชาวไทยเชื้อสายจีนบาบ๋าผ่านวิถีชีวิตของคนในชุมชน โดยที่คนในชุมชนส่วนใหญ่ไม่คิดจะเปลี่ยนตัวเองเพื่อการท่องเที่ยวที่เข้ามาในชุมชน แต่อยากให้การท่องเที่ยวที่เข้ามานั้น เคารพสิทธิของคนในชุมชน เน้นการเผยแพร่และเรียนรู้วัฒนธรรมที่แตกต่างผ่านวิถีชีวิตของคนในชุมชนมากกว่า
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1183
title: โครงสร้างภูมินิเวศกับบทบาทภูมิทัศน์ป่าบุ่งป่าทามและ การใช้ประโยชน์ของมนุษย์ในด้านการบริการเชิงนิเวศของพื้นที่ กรณีศึกษา ลุ่มน้ำสงครามตอนล่าง อำเภอศรีสงคราม จังหวัดนครพนม

description: งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาภูมิทัศน์ป่าบุ่งป่าทามในทางภูมินิเวศวิทยา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อจำแนกโครงสร้าง บทบาท และหน้าที่ทางภูมินิเวศของป่าบุ่งป่าทาม เพื่อให้เข้าใจถึงโครงสร้างภูมิทัศน์และเข้าใจถึงความสัมพันธ์ของชุมชนกับป่าบุ่งป่าทามในพื้นที่ศึกษา ซึ่งมีกระบวนการศึกษาจากข้อมูลแผนที่ ภาพถ่ายทางอากาศ และข้อมูลเชิงพื้นที่ ร่วมกับการสำรวจในภาคสนามและการสัมภาษณ์ โดยใช้การบ่งชี้และจำแนกลักษณะภูมิทัศน์ในด้านภูมินิเวศ และการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับป่าบุ่งป่าทามในด้านการบริการเชิงนิเวศเป็นวิธีการศึกษา และเลือกการใช้ประโยชน์ภูมิทัศน์ของมนุษย์เป็นตัวชี้วัด ผลการศึกษาพบว่า ภูมิทัศน์ประเภทป่าบุ่งป่าทามสามารถให้บริการเชิงนิเวศ โดยแบ่งบทบาทเป็นสองลักษณะตามฤดูกาล คือ ช่วงฤดูน้ำหลากจะเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของสัตว์ต่างๆและเป็นที่รองรับน้ำหรือตะกอน ช่วงฤดูน้ำแล้งจะเป็นแหล่งทรัพยากรที่มีคุณค่าสำหรับมนุษย์ในด้านต่างๆและเป็นแหล่งปรับสมดุลให้กับพื้นที่รอบข้าง การศึกษาแสดงให้เห็นกระบวนการที่มนุษย์ปรับตัวให้อยู่กับภูมิทัศน์ที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างเป็นพลวัตตามฤดูกาล และผลของการศึกษานี้จะเป็นข้อมูลพื้นฐานสำหรับการประเมินภูมิทัศน์ การวางแผนภูมิทัศน์ และการเสนอแนะแนวทางอนุรักษ์ภูมิทัศน์ป่าบุ่งป่าทามได้ต่อไป