cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2011.585
title: การศึกษาไปข้างหน้าแบบชนิดย้อนกลับถึงประวัติความเสี่ยงต่างๆ ที่มีความสัมพันธ์กับอุบัติการณ์โรคหลอดเลือดสมองในพนักงานรัฐวิสาหกิจ ณ ส่วนกลาง

description: การศึกษาไปข้างหน้าแบบชนิดย้อนกลับนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาอัตราอุบัติการณ์ของโรคหลอดเลือดสมอง ในพนักงานรัฐวิสาหกิจที่ทำงานในส่วนกลาง และหาความสัมพันธ์ระหว่างประวัติความเสี่ยงกับอัตราอุบัติการณ์ของโรคหลอดเลือดสมองทุกชนิด โรคหลอดเลือดสมองตีบ และโรคหลอดเลือดสมองแตก การศึกษานี้ได้รับความร่วมมือจากแพทย์โรคหัวใจ คณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี ในการใช้ฐานข้อมูลโครงการวิจัยโรคหัวใจระหว่างปี พ.ศ. 2528-2550 มีประชากรตัวอย่าง จำนวน 3,432 คน ระยะเวลาติดตาม ทั้งหมด 70,499 บุคคล-ปี เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ประกอบด้วย แบบสอบถาม การตรวจร่างกาย และผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการ ผลการศึกษาพบว่า อัตราอุบัติการณ์ของโรคหลอดเลือดสมองทุกชนิด โรคหลอดเลือดสมองตีบ โรคหลอดเลือดสมองแตก และโรคหลอดเลือดสมองชนิดอื่นๆ เท่ากับ 13.48, 8.23, 4.54, และ 0.71 ต่อ 10,000 บุคคล-ปี ตามลำดับ อายุ โรคความดันโลหิตสูง โรคเบาหวาน ระดับผลรวมของไขมันคลอเลสเตอรอล และไตรกลีเซอไรด์ในซีรั่ม มีความสัมพันธ์กับโรคหลอดเลือดสมองทุกชนิด อายุ โรคความดันโลหิตสูง โรคเบาหวาน และระดับผลรวมของไขมันคลอเลสเตอรอลในซีรั่ม มีความสัมพันธ์กับโรคหลอดเลือดสมองตีบ ในขณะที่ระดับการศึกษา โรคความดันโลหิตสูง และระดับไตรกลีเซอไรด์ในซีรั่ม มีความสัมพันธ์กับโรคหลอดเลือดสมองแตก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value &lt; 0.05) โดยสรุป โรคหลอดเลือดสมองในพนักงานรัฐวิสาหกิจที่ทำงานในส่วนกลาง มีอัตราอุบัติการณ์สูง และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับอัตราอุบัติการณ์ของโรคหลอดเลือดสมอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ อายุ โรคความดันโลหิตสูง โรคเบาหวาน และระดับไขมันในซีรั่ม
DOI: 10.17632/zgy44yc22r.1
title: Data for: One for All? - The Impact of Different Types of Energy Feedback and Goal Setting on Individuals' Motivation to Conserve Electricity
DOI: 10.14457/cu.the.2009.2078
title: แหล่งกำเนิดและความเข้มข้นของสารประกอบอินทรีย์ระเหยในอาคารสำนักงานในกรุงเทพมหานคร

description: งานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาแหล่งกำเนิดและความเข้มข้นของสารอินทรีย์ระเหย (สารวีโอซี) และอัตราการแลกเปลี่ยนอากาศภายในอาคารสำนักงานในกรุงเทพมหานครจำนวน 17 ตึก ในช่วงเดือน กันยายน-ตุลาคม 2552 ทำการเก็บตัวอย่างสารวีโอซีด้วยหลอดเก็บตัวอย่างชนิดเรซินเทเน็กซ์ (Tenax-TA[superscript TM] sorbent tube) ต่อกับปั๊มเก็บตัวอย่างชนิดพกพาด้วยอัตราการดูดอากาศ 0.04 ลิตร/นาที ในช่วงเวลา 10:00-12:00 น. และ 13:00-15:00 น. เป็นเวลา 4 ชั่วโมง ทำการเก็บตัวอย่าง 3 จุด ได้แก่ ภายในอาคาร 2 จุด ภายนอกอาคาร 1 จุด ทำการวิเคราะห์ตัวอย่างด้วยเครื่อง Thermal desorption/gas chromatrography-mass spectrometer (TD/GC-MS) ทำการศึกษาสารวีโอซีจำนวน 13 ชนิด พบว่าสารโทลูอินมีค่าความเข้มข้นเฉลี่ยสูงสุดทั้งภายในและภายนอกอาคารเท่ากับ 110.19 และ 43.61 มค.ก./ลบ.ม. รองลงมาได้แก่ ไลโมนีน เอ็ม/พี-ไซลีน เอทธิลเบนซิน และ โอ-ไซลีน มีค่าความเข้มข้นเฉลี่ยภายในอาคารเท่ากับ 73.53, 12.20, 12.09 และ 9.63 มค.ก./ลบ.ม. ตามลำดับ วัดอัตราการแลกเปลี่ยนอากาศของอาคาร (air exchange rate) ด้วยวิธี constant injection โดยใช้สารเฮกซะฟลูออโรเบนซิน (hexafluorobenzene) เป็นสารตามรอย (tracer gas) พบว่าอัตราการแลกเปลี่ยนอากาศ มีค่าเฉลี่ยอยู่ในช่วง 0.017-1.16 ชั่วโมง⁻¹ ทั้งนี้ร้อยละ 94 ของตึกตัวอย่างมีอัตราการแลกเปลี่ยนอากาศต่ำค่ามาตรฐาน 0.67 ชั่วโมง⁻¹ (พ.ร.บ. ควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522) นอกจากนี้พบว่าสัดส่วนความเข้มข้นเฉลี่ยของสารวีโอซีภายในอาคารเปรียบเทียบกับภายนอกอาคาร (I/O ratio) มีค่าอยู่ในช่วง 1.68-12.29 ซึ่งชี้ให้เห็นว่าแหล่งกำเนิดสารวีโอซีภายในอาคารมีความสำคัญมากกว่าการแพร่ของสารวีโอซีจากภายนอกตัวอาคารเข้าสู่ภายในอาคาร
DOI: 10.14457/cu.the.2011.586
title: ผลของโปรแกรมการเรียนรู้แบบโครงงานที่มีต่อความรู้และการปฏิบัติตนด้านสุขภาวะของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 4

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการเรียนรู้แบบโครงงาน ที่มีต่อความรู้และการปฏิบัติตนด้านสุขภาวะของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 4 กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนประถมศึกษาปีที่ 4 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2554 โรงเรียนวัดลาดปลาเค้า จังหวัดนครปฐม ได้มาจากการสุ่มแบบเฉพาะเจาะจง แบ่งเป็น 2 กลุ่มคือ กลุ่มทดลองที่เรียนโดยการเรียนรู้แบบโครงงานจำนวน 30 คน และกลุ่มควบคุมที่เรียนด้วยวิธีปกติจำนวน 30 คน ระยะเวลาในการทดลองใช้โปรแกรม 10 สัปดาห์ๆ ละ 2 ครั้งๆ ละ 1 ชั่วโมง โดยแบ่งเป็นการสอนในเวลาเรียนปกติ 20 ชั่วโมง และสอนนอกเวลาเรียน 9 ชั่วโมง รวมทั้งหมด 29 ชั่วโมง ก่อนดำเนินการทดลองนักเรียนกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมทำแบบทดสอบความรู้ด้านสุขภาวะ และแบบสอบถามการปฏิบัติตนด้านสุขภาวะ ระหว่างดำเนินการทดลองผู้วิจัยใช้แผนการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานจำนวน 10 แผนกับนักเรียนกลุ่มทดลอง ส่วนนักเรียนกลุ่มควบคุมเรียนด้วยแผนการจัดการเรียนรู้ปกติ หลังดำเนินการทดลองนักเรียนกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม ทำแบบทดสอบความรู้ด้านสุขภาวะและแบบสอบถามการปฏิบัติตนด้านสุขภาวะ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนจัดการเรียนรู้แบบโครงงานจำนวน 10 แผน แบบทดสอบความรู้ด้านสุขภาวะ และแบบสอบถามการปฏิบัติตนด้านสุขภาวะ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยสรุปคือ 1. ค่าเฉลี่ยของคะแนนความรู้ด้านสุขภาวะ และคะแนนการปฏิบัติตนด้านสุขภาวะหลังการทดลองของนักเรียนกลุ่มทดลอง สูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ค่าเฉลี่ยของคะแนนความรู้ด้านสุขภาวะหลังการทดลองของนักเรียนกลุ่มทดลอง สูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ค่าเฉลี่ยของคะแนนการปฏิบัติตนด้านสุขภาวะหลังการทดลองของนักเรียนกลุ่มทดลอง สูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2011.587
title: การพัฒนาโปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนตามแนวคิดแอนดราโกจีของ มัลคอม เอส. โนลส์ เพื่อส่งเสริมนิสัยรักการอ่าน ของนักศึกษาการศึกษานอกโรงเรียน วิธีเรียนทางไกล

description: การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. วิเคราะห์กรณีตัวอย่างการจัดโปรแกรมส่งเสริมนิสัยรักการอ่านที่ดีในประเทศไทย 2. พัฒนาโปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนตามแนวคิดแอนดราโกจี ของมัลคอม เอส. โนลส์ เพื่อส่งเสริมนิสัยรักการอ่าน 3. ศึกษาผลของการนำโปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนที่ผู้วิจัยได้พัฒนาขึ้นและนำไปใช้ 4. ศึกษาปัจจัยและข้อเสนอแนะที่เกี่ยวกับการนำโปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนที่ได้พัฒนาขึ้น ในการวิจัยครั้งนี้ใช้การวิเคราะห์กรณีตัวอย่างแหล่งการเรียนรู้ 5 แห่ง กลุ่มตัวอย่าง 30 คน และการวิจัยแบบกึ่งทดลอง ใช้รูปแบบการทดลองแบบ 1 กลุ่มมีการทดสอบก่อน-หลังการทดลอง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา และการใช้สถิติเชิงพรรณนา โดยกลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาการศึกษานอกโรงเรียน วิธีเรียนทางไกล จำนวน 30 คนผลการวิจัยพบว่า 1. การวิเคราะห์กรณีตัวอย่างได้ลักษณะกิจกรรมที่จะนำไปพัฒนาเป็นโปรแกรม 3 ด้านคือ ปลูกฝังนิสัยรักการอ่าน จัดกิจกรรมส่งเสริมนิสัยรักการอ่าน แก้ไขปัญหาที่มีผลต่อการอ่าน 2. โปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนตามแนวคิดแอนดราโกจี ของมัลคอม เอส. โนลส์ เพื่อส่งเสริมนิสัยรักการอ่าน มีองค์ประกอบสำคัญดังนี้ วัตถุประสงค์ ผู้เรียน ผู้สอน เนื้อหาสาระ แนวคิดในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ กิจกรรมการเรียนรู้ โดยเฉพาะกิจกรรมสัญญาการอ่านทำให้ผู้เรียนเกิดนิสัยรักการอ่านมากขึ้น ระยะเวลา และการประเมินผลโปรแกรม 3. ผลการใช้โปรแกรมฯ พบว่าทักษะการอ่านสูงกว่าก่อนดำเนินการที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.01 พฤติกรรมการอ่านส่วนใหญ่เกิดขึ้นสม่ำเสมอเป็นประจำ ด้านการประเมินความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก 4. ปัจจัยได้แก่ ความพร้อมของแหล่งเรียนรู้โดยการจัดบรรยากาศ การจัดกิจกรรมให้เหมาะสมเพื่อให้ผู้เรียนสามารถนำไปใช้ได้ในชีวิตประจำวัน ข้อเสนอแนะได้แก่การส่งเสริมห้องสมุดให้เป็นแหล่งเรียนรู้ การเปิดโอกาสให้ผู้เรียนมีส่วนร่วมในการจัดกิจกรรม จะเป็นการส่งเสริมนิสัยรักการอ่าน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.588
title: ผลของความสว่างในห้องต่อขีดเริ่มเปลี่ยนความเปรียบต่างของความส่องสว่างบนจอภาพแอลซีดีสำหรับผู้สูงอายุที่เป็นต้อกระจก

description: ศึกษาผลกระทบของระดับความสว่างภายในห้องต่อการอ่านข้อความบนจอภาพชนิดแอลซีดี ของผู้สูงอายุที่มีอาการต้อกระจก การวิจัยทำโดยให้ผู้สังเกตตัดสินขีดเริ่มเปลี่ยน ความเปรียบต่างของความส่องสว่างของข้อความที่แสดงบนจอภาพชนิดแอลซีดี ผู้สังเกตทดลองภายในห้องปิดที่สามารถปรับระดับความสว่างได้ 5 ระดับ 1, 10, 100, 300 และ 1,000 ลักซ์ ผู้สังเกตจะอ่านข้อความบนจอภาพผ่านช่องเปิดสี่เหลี่ยมจัตุรัส ความสูง 8 เซนติเมตร โดยข้อความที่แสดงมีความส่องสว่างต่างจากพื้นหลังเฉพาะระดับของความส่องสว่างเท่านั้น ผู้สังเกตจะทำการทดลองโดยมองจอภาพด้วยตาเปล่าและสวมแว่นจำลองสถานการณ์การเป็นต้อกระจก ผลที่ได้จากผู้สังเกตทั้ง 5 คน พบว่าที่ระดับความสว่างของห้อง 1 ถึง 100 ลักซ์ ข้อความบนพื้นหลังสีเขียว แดง และเหลือง ระดับความสว่างในห้องมีผลต่อการอ่านข้อความของผู้สังเกตเพียงเล็กน้อย ทั้งขณะสวมแว่นจำลองสถานการณ์การเป็นต้อกระจกและตาเปล่า ในระดับความสว่าง 100 ถึง 1,000 ลักซ์ ผู้สวมแว่นจำลองสถานการณ์การเป็นต้อกระจกต้องในความเปรียบต่างระหว่างข้อความและพื้นหลังสูงขึ้น และผลจะต่างออกไปเมื่อพื้นหลังเป็นแบบไม่มีสีหรือสีน้ำเงิน ที่ต้องเริ่มใช้ความเปรียบต่างของข้อความสูงมาก เมื่อความสว่างภายในห้องมีความสว่างตั้งแต่ 100 ลักซ์ ขึ้นไป
DOI: 10.5281/zenodo.3458605
title: DWD European Weather 2

description: opendata.dwd.de - OpenData by Deutscher Wetter Dienst Conditions: https://www.dwd.de/EN/service/copyright/copyright_node.html dates and times are UTC.
DOI: 10.5281/zenodo.3458779
title: JoseBSL/Geonet: Climate mediates pollinator species roles in plant-pollinator networks

description: Code and data from the article "Climate mediates pollinator species roles in plant-pollinator networks".
description: Data and code
DOI: 10.5281/zenodo.3458780
title: JoseBSL/Geonet: Climate mediates pollinator species roles in plant-pollinator networks

description: Code and data from the article "Climate mediates pollinator species roles in plant-pollinator networks".
description: Data and code
DOI: 10.5281/zenodo.3458795
title: Crown morphology in Norway spruce (Picea abies [Karst.] L.) as adaptation to mountainous environments is associated with single nucleotide polymorphisms (SNPs) in genes regulating seasonal growth rhythm

description: Trees growing at high altitude or latitude have to be adapted, amongst others, to the lower temperatures, a shorter vegetation period, heavier snow load and frost desiccation. Association between molecular genetic markers and climatic variables may provide evidence for the genetic control of climatic adaptation. With increasing genomic resources, several genes with importance to climatic adaptation are identified over a wide range of tree species. Commonly, circadian clock genes are linked to the adaptation to lower temperatures and especially to a shortened vegetation period, as they are regulating metabolic and phenological processes in the day-night shift and seasonal change. Potentially adaptive "candidate" genes associated with latitudinal and elevational gradients were identified in several Picea spp. Before molecular markers became available to study climatic adaptation, phenotypic traits measured in natural populations and/or common garden studies were used to search for their association with climate variables. In Norway spruce, the crown architecture is the most noticeable trait associated with altitude and the related environment. The mountainous narrow-crowned morphotype is characterised by superior resistance to snow breakage in regions with heavy snow fall. In total, the crown shape was assessed in 765 individual trees from mountainous regions in the Thuringian Forest, the Ore Mountains (Saxony) and Harz Mountains (Lower-Saxony/Saxony-Anhalt), and they were genotyped at 44 single nucleotide polymorphisms (SNPs) in 24 adaptive trait related candidate genes. Six SNPs in three genes, APETALA 2-like 3 (AP2L3), GIGANTEA (GI), and mitochondrial transcription termination factor (mTERF) were associated with variation in crown shape. GI has previously been identified in angiosperms and gymnosperms to be associated with temperature and growth cessation. Our results showed that crown morphology in Norway spruce is associated with genetic markers which are putatively involved in the complex process of genetic adaptation to climatic conditions at high altitudes.
DOI: 10.5281/zenodo.3458796
title: Crown morphology in Norway spruce (Picea abies [Karst.] L.) as adaptation to mountainous environments is associated with single nucleotide polymorphisms (SNPs) in genes regulating seasonal growth rhythm

description: Trees growing at high altitude or latitude have to be adapted, amongst others, to the lower temperatures, a shorter vegetation period, heavier snow load and frost desiccation. Association between molecular genetic markers and climatic variables may provide evidence for the genetic control of climatic adaptation. With increasing genomic resources, several genes with importance to climatic adaptation are identified over a wide range of tree species. Commonly, circadian clock genes are linked to the adaptation to lower temperatures and especially to a shortened vegetation period, as they are regulating metabolic and phenological processes in the day-night shift and seasonal change. Potentially adaptive "candidate" genes associated with latitudinal and elevational gradients were identified in several Picea spp. Before molecular markers became available to study climatic adaptation, phenotypic traits measured in natural populations and/or common garden studies were used to search for their association with climate variables. In Norway spruce, the crown architecture is the most noticeable trait associated with altitude and the related environment. The mountainous narrow-crowned morphotype is characterised by superior resistance to snow breakage in regions with heavy snow fall. In total, the crown shape was assessed in 765 individual trees from mountainous regions in the Thuringian Forest, the Ore Mountains (Saxony) and Harz Mountains (Lower-Saxony/Saxony-Anhalt), and they were genotyped at 44 single nucleotide polymorphisms (SNPs) in 24 adaptive trait related candidate genes. Six SNPs in three genes, APETALA 2-like 3 (AP2L3), GIGANTEA (GI), and mitochondrial transcription termination factor (mTERF) were associated with variation in crown shape. GI has previously been identified in angiosperms and gymnosperms to be associated with temperature and growth cessation. Our results showed that crown morphology in Norway spruce is associated with genetic markers which are putatively involved in the complex process of genetic adaptation to climatic conditions at high altitudes.
DOI: 10.14457/cu.the.2011.589
title: ผลของสารควบคุมการเติบโตของพืชและไคโทซานต่อการเพิ่มจำนวนยอดและปริมาณสตีวิโอไซด์ในหญ้าหวาน Stevia rebaudiana Bertoni ในหลอดทดลอง

description: ส่วนแรกงานวิจัยนี้ได้ศึกษาถึงสภาวะที่เหมาะสมต่อการชักนำการเพิ่มจำนวนยอดและการเจริญเติบโต ในการเลี้ยงเนื้อเยื่อข้อเดี่ยวของหญ้าหวาน ในอาหารที่มีสารควบคุมการเติบโตออกซิน ไซโทไคนิน และไคโทซาน โดยเปรียบเทียบกับการใช้สารควบคุมการเติบโต IAA (1 และ 2 mg/L) ร่วมกับ BA หรือ kinetin (0.25, 0.5, 0.75 และ 1 mg/L) กับการใช้ BA (0.5, 1, 1.5 และ 2 mg/L) หรือ kinetin (6, 12 และ18 mg/L) เพียงอย่างเดียวในอาหารสูตร MS พบว่า การเพิ่มจำนวนยอดไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ กับชุดควบคุมที่ไม่มีสารควบคุมการเติบโต อย่างไรก็ตามหญ้าหวานที่เลี้ยงบนอาหารที่เติม BA ความเข้มข้น 2 mg/L สามารถเพิ่มน้ำหนักสดและน้ำหนักแห้งยอดเป็น 2.8 และ 2.7 เท่าของชุดการทดลองควบคุมตามลำดับ สำหรับการใช้ไคโทซานพบว่าอาหารที่เติมไคโทซานชนิด P80 และ P90 ที่ความเข้มข้น 10 และ 5 mg/L ตามลำดับ มีจำนวนยอดเฉลี่ย 2.00 ± 0.00 ยอดต่อข้อ ซึ่งมีแนวโน้มมากที่สุดเมื่อเทียบกับทุกชุดการทดลอง และยังพบว่าการใช้ไคโทซานชนิด O80 ความเข้มข้น 5 mg/L สามารถเพิ่มความยาวยอดได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติจาก 7.0 ± 0.89 มิลลิเมตรในชุดการทดลองควบคุมที่ไม่เติมไคโทซาน เพิ่มขึ้นเป็น 11.13 ± 1.76 มิลลิเมตร ซึ่งทำให้ค่าเฉลี่ยน้ำหนักสดและน้ำหนักแห้งยอดเพิ่มขึ้นเป็น 2.3 และ 2.2 เท่าของชุดการทดลองควบคุมตามลำดับ นอกจากนี้ในชุดการทดลองเดียวกันนี้ยังมีแนวโน้มสามารถชักนำให้เกิดรากได้มากกว่า ชุดการทดลองควบคุม ในส่วนที่สองของงานวิจัยนี้ได้ศึกษาถึงปริมาณสารสตีวิโอไซด์ในหญ้าหวานที่เพาะเลี้ยงในหลอดทดลอง พบว่ามีปริมาณสารในชุดการทดลองที่ใช้สารควบคุมการเติบโตค่อนข้างต่ำ ในขณะที่ไคโทซานชนิด P90 40 mg/L, O80 20 mg/L และ O90 10 mg/L มีผลทำให้ปริมาณสารสตีวิโอไซด์เพิ่มมากขึ้นเป็น 1.3 เท่าของชุดการทดลองควบคุม ซึ่งแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.590
title: ผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนต่อพฤติกรรมการฟื้นฟูสภาพของผู้ป่วยกระดูกขาหักที่ได้รับการผ่าตัดใส่โลหะยึดตรึงภายใน

description: การวิจัยแบบกึ่งทดลอง ชนิดศึกษาสองกลุ่มวัดหลังการทดลองในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนต่อพฤติกรรมการฟื้นฟูสภาพของผู้ป่วยกระดูกขาหักที่ได้รับการผ่าตัดใส่โลหะยึดตรึงภายใน กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยกระดูกขาหักที่ได้รับการผ่าตัดใส่โลหะยึดตรึงภายในซึ่งเข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยศัลยกรรมกระดูก โรงพยาบาลศูนย์ตรัง คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงตามคุณสมบัติที่กำหนดไว้ จำนวน 50 คน และกำหนดให้ผู้ป่วย 25 คนแรกเป็นกลุ่มควบคุม และอีก 25 คนเป็นกลุ่มทดลอง โดยจับคู่กลุ่มตัวอย่างทั้งสองให้มีคุณคุณสมบัติคล้ายคลึงกันในด้านเพศ อายุ และระดับการศึกษา กลุ่มทดลองเข้าร่วมโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการฟื้นฟูสภาพ ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองได้แก่ โปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตน ซึ่งนำแนวคิดการรับรู้สมรรถนะแห่งตนของ Bandura (1997) มาประยุกต์ใช้ในการจัดกิจกรรมจำนวน 4 ครั้งโดยใช้เวลาในการทดลองทั้งหมด 8 สัปดาห์ เครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ แบบสอบถามพฤติกรรมการฟื้นฟูสภาพของผู้ป่วยกระดูกต้นขาหักที่ใส่โลหะยึดตรึงภายใน ซึ่งมีความตรงตามเนื้อหา และมีค่าความเที่ยงสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ 0.88 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติทดสอบค่าที (t-test)ผลการวิจัยพบว่า คะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมการฟื้นฟูสภาพของผู้ป่วยกระดูกขาหักกลุ่มตัวอย่างที่เข้าร่วมโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2011.591
title: การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้างกระบวนการเรียนรู้ในการพัฒนาเด็กและเยาวชนขององค์การบริหารส่วนตำบลและชุมชน

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สังเคราะห์บทบาทและแนวทางการบริหารจัดการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่เป็นกรณีศึกษา ในการดำเนินงานด้านการพัฒนาเด็กและเยาวชน และ 2) ใช้กระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมในการเสริมสร้างกระบวนการเรียนรู้ในการพัฒนาเด็กและเยาวชน ขององค์การบริหารส่วนตำบลและชุมชน วิธีดำเนินการวิจัยมี 3 ขั้นตอน ขั้นที่ 1 การวิเคราะห์และสังเคราะห์บทบาท แนวทางการบริหารจัดการของ อปท.ที่ประสบความสำเร็จในการพัฒนาเด็กและเยาวชน จำนวน 2 แห่ง ขั้นที่ 2 การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้างกระบวนการเรียนรู้ในการพัฒนาเด็กและเยาวชนของ อบต. และชุมชนที่มีปัญหาเกี่ยวกับเด็กและเยาวชน และขั้นที่ 3 การนำเสนอแนวทางการส่งเสริมกระบวนการเรียนรู้ในการพัฒนาเด็กและเยาวชนของ อบต. และชุมชน เครื่องมือการวิจัยได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ การสนทนากลุ่ม และตรวจสอบแนวทางโดยผู้ทรงคุณวุฒิผลการศึกษา มีดังนี้ 1. การพัฒนาเด็กและเยาวชนของ อบต. กุดรัง เป็นแบบ อบต. นำในการสร้างความตระหนัก จัดทำแผนพัฒนาเด็กและเยาวชน การสนับสนุนงบประมาณและทรัพยากร การสร้างภาคีเครือข่ายพัฒนากับหน่วยงานทั้งในและนอกพื้นที่ ส่วนการพัฒนาเด็กและเยาวชนของเทศบาลตำบลห้างฉัตรเป็นแบบชุมชนนำ เทศบาลสนับสนุน ไม่ได้จัดทำแผนพัฒนาเด็กและเยาวชน แต่กลุ่ม องค์กรและหน่วยงานในชุมชนเป็นผู้ขับเคลื่อนงานโดยเสนอโครงการพัฒนาเด็กและเยาวชนเพื่อขอสนับสนุนงบประมาณจากเทศบาล ดำเนินงานโดยอาศัยความร่วมมือของหน่วยงาน องค์กรในชุมชน การพัฒนาเด็กและเยาวชนของพื้นที่กรณีศึกษาทั้ง 2 ครอบคลุมเด็กและเยาวชนทุกกล่มอายุ โดยรูปแบบการจัดกิจกรรมครอบคลุมทั้ง 6 ด้าน คือ 1) การจัดระเบียบสังคม 2) การส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรม 3) การศึกษาและส่งเสริมอาชีพ 4) การส่งเสริมสุขภาพและอนามัย 5) การส่งเสริมกีฬา นันทนาการและดนตรี 6) การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและภูมิปัญญาท้องถิ่น 2. กระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้างกระบวนการเรียนรู้ในการพัฒนาเด็กและเยาวชน ของ อบต.และชุมชนพื้นที่ปฏิบัติการวิจัย พบว่า ชุมชนเกิดความตระหนักและมีส่วนร่วมในการจัดทำแผนพัฒนาเด็กและเยาวชน มีการจัดตั้งสภาเด็กและเยาวชนเป็นกลไกขับเคลื่อนโครงการ กิจกรรมต่างๆ และอาศัยความร่วมมือขององค์กร หน่วยงานต่างๆ อบต. และชุมชนมีความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมาก ทุกฝ่ายเห็นว่าการร่วมกันดำเนินการวิจัยในครั้งนี้เป็นจุดเริ่มต้นของการพัฒนา ชุมชนเห็นความสำคัญและสภาองค์กรชุมชนเป็นกลไกเสริมในการขับเคลื่อนงานสภาเด็กและเยาวชนต่อไปได้ 3. ยุทธศาสตร์การสร้างกระบวนการเรียนรู้ในการพัฒนาเด็กและเยาวชนเชิงพื้นที่มีดังนี้ 1) การทำงานบนฐานข้อมูล 2) การมีส่วนร่วมของเด็กและเยาวชน 3) การส่งเสริมศักยภาพของสภาเด็กและเยาวชน 4) การระดมความร่วมมือจากทุกภาคส่วน 5) การทำงานอย่างเป็นระบบ และ 6) การทำงานแบบองค์รวมเพื่อพัฒนาเด็กให้ครอบคลุมทุกด้านแนวทางในการพัฒนาเด็กและเยาวชนให้ประสบความสำเร็จคือ การส่งเสริมศักยภาพกลุ่มเด็กและเยาวชนพร้อมกับการส่งเสริมความเข้มแข็งของสถาบันครอบครัว กลไกสำคัญในการขับเคลื่อนงานพัฒนาเด็กและเยาวชนในพื้นที่ให้ประสบความสำเร็จคือ สภาเด็กและเยาวชน ครอบครัวและสภาองค์กรชุมชน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.592
title: ขบวนการนักศึกษาไทย : วิเคราะห์ความเคลื่อนไหวของขบวนการนักศึกษาไทยในเมืองช่วงระหว่าง 6 ตุลาคม พ.ศ.2519 ถึงปี พ.ศ.2531

description: วิทยานิพนธ์เรื่อง “ขบวนการนักศึกษาไทย:วิเคราะห์ความเคลื่อนไหวของขบวนการนักศึกษาไทยในเมืองช่วงระหว่าง 6 ตุลาคม พ.ศ.2519 ถึงปี พ.ศ.2531” มุ่งตอบคำถามหลักคือ ขบวนการนักศึกษาในเมืองมีความเปลี่ยนแปลงอย่างไรภายหลังเหตุการณ์ 6 ตุลาคม พ.ศ.2519 จนถึง ปี พ.ศ.2531 มีปัจจัยใดบ้างที่ส่งผลให้เกิดความเปลี่ยนแปลงนั้นจากการศึกษาพบว่าโครงสร้างโอกาสทางการเมืองช่วงปี พ.ศ.2519 ถึง พ.ศ.2520 โดยนโยบายควบคุมทางการเมืองแบบเข้มงวด ส่งผลให้นักศึกษามีข้อจำกัดในการรวมตัวจัดตั้งองค์กรเคลื่อนไหวทางสังคม ต่อมาในปี พ.ศ.2521 ถึง พ.ศ.2523 รัฐดำเนินนโยบายผ่อนคลายทางการเมือง ทำให้นักศึกษามีโอกาสในการระดมทรัพยากรเพื่อจัดตั้งองค์กรเคลื่อนไหวทางสังคมจนประสบความสำเร็จ แต่การระดมทรัพยากรเพื่อจัดตั้งองค์กรของนักศึกษาตกอยู่ภายใต้อิทธิพลเชิงอุดมการณ์จากพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยอย่างลึกซึ้งจนกระทั่งถึงประมาณปี พ.ศ.2526 ขบวนการนักศึกษาถดถอยลงเนื่องจากเกิดวิกฤติศรัทธาต่ออุดมการณ์แบบปฎิวัติ เนื่องจากปัจจัย 3 ประการคือ ความขัดแย้งในโลกสังคมนิยมระดับสากล, ความเสื่อมถอยเชิงอุดมการณ์ปฎิวัติของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย และนโยบายรุกทางการเมืองของรัฐ 66/2523 จากนั้น ช่วงปี พ.ศ.2526 ถึง พ.ศ.2531 นักศึกษาทำการระดมทรัพยากรเพื่อจัดตั้งองค์กรเคลื่อนไหวทางสังคมการเมืองครั้งใหม่แต่ไม่ได้รับอิทธิพลเชิงอุดมการณ์จากภายนอกขบวนการเหมือนช่วงปี พ.ศ.2521-2526 แต่อย่างใด ขบวนการนักศึกษาเคลื่อนไหวในประเด็นที่หลากหลายมากขึ้นและมีองค์กรจัดตั้งของตนเองในการเคลื่อนไหวแต่ละประเด็นปัญหาที่แตกต่างกันไป และเคลื่อนไหวเป็นแนวร่วมกับองค์กรเคลื่อนไหวทางสังคมอื่นๆ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.593
title: พัฒนาการเชิงพื้นที่ของย่านบ้านหม้อ กรุงเทพมหานคร

description: งานนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประวัติความเป็นมา ตลอดจนพัฒนาการเชิงพื้นที่ สังคม และเศรษฐกิจของย่านบ้านหม้อตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อพัฒนาการเชิงพื้นที่ อันนำไปสู่ การระบุเงื่อนไขเชิงพื้นที่ที่สำคัญที่สามารถทำให้ย่านการค้าเก่า สามารถดำรงความมีชีวิตชีวาของรูปแบบพาณิชยกรรมอยู่ได้ รวมทั้งเสนอแนะแนวทางเบื้องต้นของการพัฒนาฟื้นฟูพื้นที่ย่านบ้านหม้อ และการประยุกต์ใช้กับพื้นที่ย่านการค้าเก่าอื่นๆ ในกรุงเทพฯการศึกษาในครั้งนี้เป็นการวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงเชิงพื้นที่ของพื้นที่ศึกษา วิเคราะห์โครงสร้างและองค์ประกอบเชิงพื้นที่ของเมืองในรายละเอียดของ รูปแบบโครงข่ายการสัญจรและการเข้าถึงของพื้นที่ (transport and accessibility pattern) รูปแบบความหนาแน่นของสิ่งปลูกสร้างต่อพื้นที่ว่าง (figure and ground pattern) รูปแบบการใช้ประโยชน์ที่ดิน/อาคาร (land use / building use pattern) ในช่วงเวลาต่างๆ ของย่านบ้านหม้อ ผลการศึกษาพบว่า ย่านบ้านหม้อเป็นย่านที่มีรูปแบบและลักษณะของการเข้าถึงที่ดี โดยเฉพาะมีความสัมพันธ์และฝังตัวอยู่กับบริบทเชิงพื้นที่ของย่านและเมืองมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน รูปแบบการเปลี่ยนแปลงเชิงพื้นที่เกิดขึ้นเป็นไปในรายละเอียดปลีกย่อยภายในพื้นที่เท่านั้น ได้แก่ การปรับเปลี่ยนรูปแบบประโยชน์การใช้ที่ดินและการใช้อาคารภายในบล็อก การขยายอาคารใหม่สู่แปลง-บล็อกว่าง หรือการเพิ่มความหนาแน่น การเพิ่มชั้นอาคาร การเชื่อมแปลงที่ดิน การปรับเปลี่ยนบางส่วน หรือทั้งหมดของบล็อกอาคาร การปรับขนาดบล็อกอาคารจากการเปลี่ยนผังถนน ซึ่งเป็นลักษณะของพื้นที่พาณิชยกรรมกลางเมืองที่ดี ทำให้มีรูปแบบกิจกรรมการค้าเกิดขึ้นในพื้นที่อย่างหลากหลาย เช่น ร้านค้าเพชรและเครื่องประดับบริเวณถนนเจริญกรุง ร้านค้าเครื่องใช้ไฟฟ้าบริเวณแยกบ้านหม้อและซอยทิพย์วารี รวมไปถึงหาบเร่แผงลอยสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ในบริเวณดังกล่าว อีกทั้งยังมีผู้คนหลากหลายประเภทในแต่ละช่วงเวลา การรักษาคุณสมบัติเชิงพื้นที่ของย่านบ้านหม้อดังกล่าว รวมทั้งการส่งเสริมให้เกิดการใช้พื้นที่ที่เอื้อต่อการเกิดลักษณะความเป็นอเนกประโยชน์ สามารถนำไปประยุกต์ใช้กับย่านพาณิชยกรรมแห่งอื่นๆ ต่อไปได้
DOI: 10.7910/dvn/zsbz7k/c1yvsf
title: cces18_common_vv.tab

description: Comma-delimited data file.
DOI: 10.7910/dvn/zsbz7k/povr5q
title: cces18_common_vv.dta

description: Stata data file