DOI: 10.14457/tu.the.2016.928
title: มาตรฐานความปลอดภัยของเรือเฟอร์รี่ภายในประเทศและระหว่างประเทศ

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งทำการศึกษาว่า ประเทศไทยมีการกำหนดมาตรฐานความปลอดภัยของเรือเฟอร์รี่มีความเหมาะสมและเพียงพอต่อการให้ความคุ้มครองชีวิตและทรัพย์สินของผู้ใช้บริการหรือไม่ โดยศึกษาจากอนุสัญญาและตราสารระหว่างประเทศ กฎหมายต่างประเทศ ได้แก่ ประเทศมอลตาร์ ประเทศนอรเวย์ ประเทศแคนาดา ประเทศสหรัฐอเมริกา และกฎหมายไทยที่ใช้บังคับในปัจจุบันและร่างกฎหมายจากการศึกษาในประเด็นต่างๆ พบว่า กฎหมายไทยมีการกำหนดมาตรฐานความปลอดภัยของเรือเฟอร์รี่ เพียงแค่การตรวจลักษณะโครงสร้างของเรือ ตรวจชนิดและจำนวนของอุปกรณ์บนเรือ และมีขอบเขตการใช้บังคับกับเรือเฟอร์รี่ที่เดินลำน้ำภายในประเทศเท่านั้น ในขณะที่อนุสัญญาและตราสารระหว่างประเทศ และกฎหมายต่างประเทศ นอกจากจะคำนึงถึงความปลอดภัยของโครงสร้างเรือ และอุปกรณ์ต่างๆ ที่จำเป็นต้องมีอยู่บนเรือแล้ว ยังคงให้ความสำคัญกับการประเมินความปลอดภัย การวางแผนความปลอดภัย เพื่อพิจารณาความเสี่ยงของภัยพิบัติที่อาจเกิดขึ้น ตลอดจนมีการฝึกซ้อมตามแผนการรักษาความปลอดภัย เพื่อสามารถตอบสนองต่อภัยคุกคามได้อย่างทันท่วงที แสดงให้เห็นว่ามาตรฐานความปลอดภัยที่ไม่เพียงพอต่อการให้ความคุ้มครองผู้ใช้บริการเรือเฟอร์รี่ และไม่ครอบคลุมตามลักษณะการให้บริการที่มีอยู่ในปัจจุบันและที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ผู้เขียนจึงเสนอให้มียกเลิกกฎข้อบังคับสำหรับการตรวจเรือ (ฉบับที่ 19) พ.ศ. 2534 ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการตรวจเรือเฟอร์รี่ และกำหนดมาตรฐานความปลอดภัยเรือเฟอร์รี่ขึ้นใหม่ โดยออกเป็นกฎข้อบังคับเกี่ยวกับมาตรฐานความปลอดภัยของเรือเฟอร์รี่ เพื่อให้สามารถปรับปรุง แก้ไข เพิ่มเติมมาตรการความปลอดภัยให้มีความเหมาะสม ทันสมัย และมีประสิทธิภาพอยู่เสมอ และแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติการเดินเรือในน่านน้ำไทย พระพุทธศักราช 2456 โดยให้มีการเพิ่มเติมบทบัญญัติที่สามารถให้เจ้าท่าโดยความเห็นชอบของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมมีอำนาจออกกฎข้อบังคับเพื่อกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขมาตรฐานความปลอดภัยของเรือแต่ละประเภทด้วยในส่วนรายละเอียดมาตรฐานความปลอดภัย ผู้เขียนเสนอให้มีการกำหนดนิยามความหมายของเรือเฟอร์รี่ เพื่อให้มีความชัดเจนถึงลักษณะการให้บริการเรือเฟอร์รี่ที่ต้องมีการให้มาตรฐานความปลอดภัย และควรกำหนดให้ข้อบังคับเกี่ยวกับมาตรการความปลอดภัยเรือเฟอร์รี่สามารถใช้บังคับกับเรือที่เดินภายในประเทศและระหว่างประเทศ เพื่อให้เป็นมาตรฐานขั้นต่ำสำหรับการดำเนินการเพื่อความปลอดภัย นอกจากนี้ ผู้เขียนเสนอให้กำหนดแนวทางมาตรฐานความปลอดภัยของเรือเฟอร์รี่ ได้แก่ มาตรฐานความปลอดภัยเชิงกายภาพ และมาตรฐานความปลอดภัยเชิงระบบ ในส่วนร่างพระราชบัญญัติเรือไทย พ.ศ. .... เนื่องจากมีการกำหนดให้การจัดการความปลอดภัย และการรักษาความปลอดภัย ใช้บังคับเฉพาะกับเรือเดินทะเลระหว่างประเทศ อีกทั้งไม่มีการให้อำนาจเกี่ยวกับการออกกฎข้อบังคับมาตรฐานความปลอดภัยสำหรับเรือแต่ละประเภทไว้ ผู้เขียนจึงพิจารณาเสนอแนวทางการแก้ไขปัญหาแบ่งออกเป็น 2 แนวทาง กล่าวคือ แนวทางที่หนึ่ง แก้ไขเพิ่มเติมร่างพระราชบัญญัติเรือไทย พ.ศ. .... โดยให้มีการเพิ่มเติมบทบัญญัติที่สามารถให้เจ้าท่าโดยความเห็นชอบของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมมีอำนาจออกกฎข้อบังคับเพื่อกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขมาตรฐานความปลอดภัยของเรือแต่ละประเภท เพื่อนำไปสู่การออก กฎข้อบังคับที่เกี่ยวกับการกำหนดมาตรฐานความปลอดภัยเชิงกายภาพและเชิงระบบของเรือเฟอร์รี่ต่อไป หรือแนวทางที่สอง แก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติในร่างพระราชบัญญัติเรือไทย พ.ศ. .... โดยกำหนดให้สามารถนำเรื่องการจัดการความปลอดภัย และการรักษาความปลอดภัย มาใช้บังคับกับเรือที่เดินทางภายในประเทศได้ด้วย นอกจากนี้ ผู้เขียนเสนอให้แก้ไขเพิ่มเติมให้องค์กรรักษาความปลอดภัยที่ได้รับการยอมรับที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าท่า ทำการตรวจสอบและอนุมัติแผนการรักษาความปลอดภัยหรือข้อแก้ไขของแผนที่ได้รับอนุมัติแล้วได้ หรือทำการตรวจสอบครั้งแรกหรือตรวจสอบเพื่อออกใบสำคัญรับรองใหม่ เพื่อให้เป็นไปตามประมวลข้อบังคับว่าด้วยการรักษาความปลอดภัยของเรือและท่าเรือระหว่างประเทศ