cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1919
title: ความชุกของปัญหาสุขภาพจากการทำงานในบุคลากรห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ที่ปฏิบัติงานในโรงเรียนแพทย์แห่งหนึ่ง

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับของอุบัติเหตุจากการ ทำงาน ปัญหาสุขภาพทั่วไปจากการสัมผัสสารเคมี ปัญหาความผิดปกติทางระบบกล้ามเนื้อและกระดูก โครงร่าง และปัญหาความเครียดจากงานของบุคลากรห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ โดยใช้การศึกษา รูปแบบเชิงพรรณนาภาคตัดขวาง ทำการเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามชนิดตอบด้วยตนเอง ตั้งแต่เดือน พฤศจิกายน ถึง ธันวาคม 2552 โดยศึกษาประชากรกลุ่มตัวอย่างที่เป็นบุคลากรห้องปฏิบัติการทาง การแพทย์จาก 13 หน่วยในโรงพยาบาลที่เป็นโรงเรียนแพทย์ จำนวน 162 คน ผลการศึกษาพบว่า ความชุกของอุบัติเหตุจาการทำงาน ร้อยละ 30.0 ความชุกของอาการ ผิดปกติจากการสัมผัสสารเคมี บริเวณผิวหนังร้อยละ 46.7 บริเวณตา ร้อยละ 28.7 ระบบทางเดินหายใจ ร้อยละ 18.0 ระบบประสาท ร้อยละ 18.0 ปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ ระยะเวลาในการปฏิบัติงานต่อปี และ ความถี่ในการใช้สารเคมีต่อสัปดาห์ (p&lt;0.05) ความชุกของการเกิดความผิดปกติทางระบบกล้ามเนื้อ และกระดูกโครงร่าง ร้อยละ 42.9 บริเวณที่มีอาการอย่างสม่ำเสมอที่เกิดจากงาน 3 อันดับแรก ได้แก่ หลังส่วนบน ร้อยละ 29.2 คอ ร้อยละ 28.6 และไหล่ซ้าย ร้อยละ 23.8 ตามลำดับ ปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ ระยะเวลาในการปฏิบัติงาน ท่าทางในการทำงานที่ไม่สบาย การทำงานในท่าทางซ้ำๆ การทำงานกับ คอมพิวเตอร์เป็นเวลานาน และความรู้สึกต่อความต้องการในงานที่สูง ความสามารถในการควบคุมงาน ที่ต่ำ (p&lt;0.05) ความชุกความเครียดจากงาน ร้อยละ 17.9 ปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ อายุ ระยะเวลาใน การปฏิบัติงาน และประสบการณ์การเกิดอุบัติเหตุขณะปฏิบัติงานกับสารชีวภาพ (p&lt;0.05) จากการศึกษาครั้งนี้ พบว่ามีปัญหาสุขภาพจากการทำงานที่มีความชุกสูงในบุคลากร ห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ คือ ปัญหาสุขภาพทั่วไปจากการสัมผัสสารเคมี ปัญหาอาการผิดปกติของ ระบบกล้ามเนื้อและกระดูกโครงร่าง อุบัติเหตุจากการทำงาน และความเครียดจากงาน ตามลำดับ ดังนั้นหน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรให้ความสำคัญและความสนใจปัญหาดังกล่าวในบุคคลกลุ่มนี้ นอกจากนี้ การค้นหาปัจจัยที่เกี่ยวข้องจะช่วยให้เกิดการวางแผนป้องกันการเกิดความผิดปกติดังกล่าวต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1920
title: การบริบาลทางเภสัชกรรมในผู้ป่วยที่ได้รับอาหารทางหลอดเลือดดำแบบสำเร็จรูปที่โรงพยาบาลนพรัตนราชธานี

description: วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของการบริบาลทางเภสัชกรรมในกลุ่มผู้ป่วยที่ได้รับอาหารทางหลอดเลือดดำแบบสำเร็จรูปในโรงพยาบาลนพรัตนราชธานี ในด้านการจัดการเกี่ยวกับปัญหาทางยาและอาหารที่ให้ทางหลอดเลือดดำ ผลการรักษาทางคลินิกและการเกิดภาวะแทรกซ้อนจากการได้รับอาหารทางหลอดเลือดดำ วิธีวิจัย รูปแบบการศึกษาเชิงพรรณนา เก็บข้อมูลผลการบริบาลทางเภสัชกรรมตามแนวทางในการดูแลและการติดตามผู้ป่วยที่ได้รับอาหารทางหลอดเลือดดำแบบสำเร็จรูปที่กำหนดขึ้นโดยทีมแพทย์ เภสัชกร และพยาบาล โดยใช้การทบทวนเวชระเบียนและสัมภาษณ์ผู้ป่วย ตั้งแต่เริ่มต้นจนหยุดให้อาหารดังกล่าว ระหว่างเดือนมกราคม ถึง เมษายน พ.ศ. 2554 ผลการศึกษา ผู้ป่วยเข้าเกณฑ์การศึกษา 38 ราย อายุเฉลี่ย 64.8±17.3 ปี ได้รับอาหารทางหลอดเลือดดำแบบสำเร็จรูปจำนวน 71 ครั้ง ผู้ป่วย 19 รายได้รับอาหารไม่เต็มส่วนทางหลอดเลือดดำ 30 ครั้ง(ร้อยละ 42.3) โดยมีข้อบ่งชี้เป็นการให้หลังการผ่าตัด 8 ครั้ง รองลงมาคือ ให้ก่อนการผ่าตัดและภาวะท้องเสียเรื้อรังอย่างละ 3 ครั้ง ผู้ป่วย 19 รายได้รับอาหารครบถ้วนทางหลอดเลือดดำ 41 ครั้ง(ร้อยละ 57.7) โดยมีข้อบ่งชี้ คือภาวะ enterocutaneous fistula 9 ครั้ง และการให้หลังผ่าตัด 7 ครั้ง เภสัชกรพบปัญหาทางยาและอาหารที่ให้ทางหลอดเลือดดำรวม 81 ปัญหา เภสัชกรให้ข้อเสนอแนะเพื่อแก้ไขหรือป้องกันปัญหา 51 ปัญหา(ร้อยละ 63.0) เป็นปัญหาจากการให้อาหารทางหลอดเลือดดำ 39 ปัญหา ปัญหาจากยาอื่น 12 ปัญหา ข้อเสนอแนะได้รับการยอมรับ 33 ปัญหา(ร้อยละ 64.7) ส่วนใหญ่เป็นข้อเสนอแนะในด้านการตรวจติดตามผลจากการให้อาหารทางหลอดเลือดดำ การให้ข้อเสนอแนะด้วยวาจาจะได้รับการตอบรับมากกว่าการบันทึก เมื่อวัดผลการรักษาทางคลินิกในผู้ป่วยที่ได้รับอาหารนานกว่า 1 สัปดาห์ ซึ่งมีการให้รวม 32 ครั้ง ได้รับผลการรักษาทางคลินิก 19 ครั้ง(ร้อยละ 59.4) ส่วนใหญ่คือมีระดับอัลบูมินในเลือดเพิ่มขึ้น 0.2 กรัม/เดซิลิตร/สัปดาห์(ร้อยละ 47.4) ภาวะแทรกซ้อนส่วนใหญ่เป็นภาวะแทรกซ้อนทางเมแทบอลิก พบภาวะน้ำตาลสูงในเลือด ร้อยละ 31.4 ภาวะเลือดมีโซเดียมต่ำ ร้อยละ 26.5 ภาวะเลือดมีโพแทสเซียมต่ำ ร้อยละ 15.5 ภาวะแทรกซ้อนอื่นที่พบ คือการอักเสบของหลอดเลือดดำร้อยละ 23.3 ซึ่งพบเฉพาะในกลุ่มที่ได้รับอาหารไม่เต็มส่วนทางหลอดเลือดดำ สรุป อาหารทางหลอดเลือดดำแบบสำเร็จรูปมีโอกาสใช้ในโรงพยาบาลทั่ว ๆ ไปมากกว่าการใช้อาหารทางหลอดเลือดดำที่เตรียมขึ้นตามความต้องการเฉพาะราย แต่ข้อจำกัดที่สำคัญคือเป็นผลิตภัณฑ์ที่พัฒนาให้เหมาะสมกับผู้ป่วยทั่วไป จึงอาจไม่เหมาะกับผู้ป่วยบางรายที่มีความต้องการเฉพาะหรือมีปัญหาบางประการ เช่น ผู้ป่วยมีภาวะไตหรือตับทำงานบกพร่อง มีภาวะเสียดุลของน้ำและอิเล็กโทรไลต์ จึงอาจก่อปัญหาให้แก่ผู้ป่วยได้ หากทีมบุคลากรที่ดูแลผู้ป่วยขาดความเชี่ยวชาญในการสั่งใช้หรือติดตามผลการใช้อย่างใกล้ชิด การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าผู้ป่วยที่ได้รับอาหารทางหลอดเลือดดำแบบสำเร็จรูป ยังพบปัญหาทางยาตลอดจนภาวะแทรกซ้อนจำนวนมาก บทบาทของเภสัชกรในการดูแลผู้ป่วยร่วมในทีมสามารถช่วยให้พบปัญหาและแก้ไขก่อนเกิดอันตรายต่อผู้ป่วยได้
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1921
title: การเปิดรับข่าวสาร ทัศนคติ และการยอมรับของวัยรุ่นที่มีต่อกฎหมายห้ามจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แก่บุคคลซึ่งมีอายุต่ำกว่า 20 ปีบริบูรณ์

description: การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเปิดรับข่าวสาร ทัศนคติและการยอมรับของวัยรุ่นที่มีต่อกฎหมายห้ามจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แก่บุคคลซึ่งมีอายุต่ำกว่า 20 ปีบริบูรณ์ กลุ่มตัวอย่างคือ วัยรุ่นผู้ซึ่งมีอายุระหว่าง 15-19 ปีที่อาศัยอยู่ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ แบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลอาศัยค่าเฉลี่ย t-test One-way ANOVA ค่าสถิติสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหูคูณ ประมวลผลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป SPSS. ผลการวิจัยพบว่า 1.วัยรุ่นที่มีเพศ ระดับการศึกษา และระดับรายได้ของครอบครัวแตกต่างกันมีการเปิดรับข่าวสารเกี่ยวกับกฎหมายห้ามจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แก่บุคคลซึ่งมีอายุต่ำกว่า 20 ปีบริบูรณ์ไม่แตกต่างกัน 2.วัยรุ่นที่มีอายุแตกต่างกันมีการเปิดรับข่าวเกี่ยวกับสารกฎหมายห้ามจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แก่บุคคลซึ่งมีอายุต่ำกว่า 20 ปีบริบูรณ์แตกต่างกัน 3.วัยรุ่นที่มีลักษณะทางประชากรแตกต่างกันมีทัศนคติต่อกฎหมายห้ามจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แก่บุคคลซึ่งมีอายุต่ำกว่า20ปีบริบูรณ์ไม่แตกต่างกัน 4.วัยรุ่นที่มีเพศ อายุ และระดับการศึกษาแตกต่างกันมีการยอมรับกฎหมายห้ามจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แก่บุคคลซึ่งมีอายุต่ำกว่า20 ปีบริบูรณ์แตกต่างกัน 5.วัยรุ่นที่มีระดับรายได้ของครอบครัวแตกต่างกันมีการยอมรับกฎหมายห้ามจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แก่บุคคลซึ่งมีอายุต่ำกว่า20ปีบริบูรณ์ไม่แตกต่างกัน 6.การเปิดรับข่าวสารเกี่ยวกับกฎหมายห้ามจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แก่บุคคลซึ่งมีอายุต่ำกว่า20 ปีบริบูรณ์ของวัยรุ่น มีความสัมพันธ์ในระดับต่ำกับทัศนคติต่อกฎหมายห้ามจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แก่บุคคลซึ่งมีอายุต่ำกว่า20ปีบริบูรณ์ 7.การเปิดรับข่าวสารเกี่ยวกับกฎหมายห้ามจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แก่บุคคลซึ่งมีอายุต่ำกว่า20ปีบริบูรณ์ของวัยรุ่น มีความสัมพันธ์ในระดับปานกลางกับการยอมรับกฎหมายห้ามจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แก่บุคคลซึ่งมีอายุต่ำกว่า 20 ปีบริบูรณ์ 8.ทัศนคติต่อกฎหมายห้ามจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แก่บุคคลซึ่งมีอายุต่ำกว่า20ปีบริบูรณ์ของวัยรุ่น มีความ สัมพันธ์ในระดับปานกลางกับการยอมรับกฎหมายห้ามจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แก่บุคคลซึ่งมีอายุต่ำกว่า20ปีบริบูรณ์ 9.ตัวแปรที่สามารถอธิบายการยอมรับกฎหมายห้ามจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แก่บุคคลซึ่งมีอายุต่ำกว่า 20 ปีบริบูรณ์โดยมีความสำคัญตามลำดับ คือ การเปิดรับข่าวสารจากสื่อบุคคล และทัศนคติ
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1922
title: การพัฒนาระบบการสัญจรเสริมภายในเขตเทศบาลนครสงขลา

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพกายภาพ เศรษฐกิจ สังคม และสถานการณ์การจราจรภายในเขตเทศบาลนครสงขลาเพื่อให้ทราบถึงสภาพพื้นที่ และบทบาทของเมือง สภาพปัญหาอันเนื่องมาจากการจราจร ศึกษาระบบการคมนาคมขนส่ง และเส้นทางการคมนาคมภายในเขตเทศบาลนครสงขลา ศึกษาลักษณะการเดินทาง และรูปแบบการเดินทางของประชาชนเพื่อทราบถึงพฤติกรรมการเดินทางของประชาชนภายในเขตเทศบาลนครสงขลา สำรวจทัศนคติของประชาชนต่อการพัฒนาระบบการสัญจรเสริมเพื่อทราบถึงความต้องการของประชาชนภายในเขตเทศบาลนครสงขลา ตลอดจนเสนอแนะระบบการสัญจรเสริม และเส้นทางที่เหมาะสมในการพัฒนาระบบการสัญจรเสริมภายในเขตเทศบาลนครสงขลา การดำเนินการวิจัยประกอบด้วยการใช้ข้อมูลปฐมภูมิ ข้อมูลทุติยภูมิ จากนั้นทำการเก็บรวบรวมข้อมูล โดยการสุ่มตัวอย่างประชากร จากการสัมภาษณ์ครัวเรือน โดยการกรอกแบบสอบถาม (Questionnaire) สำรวจจุดต้นทาง-จุดปลายทาง (Origin-Destination Surveys or O-D Surveys) ตลอดจนทัศนคติของประชาชนภายในเขตเทศบาลนครสงขลา จำนวน 400 ตัวอย่าง เพื่อเป็นตัวแทนของประชาชนภายในเขตเทศบาลนครสงขลา โดยการแบ่งพื้นที่เป็นพื้นที่ย่อยที่มีลักษณะคล้ายกันทั้งด้านกายภาพ สังคม และเศรษฐกิจ การใช้ประโยชน์ที่ดิน และขอบเขตของเส้นทางที่มีการกำหนดชัดเจน การวิเคราะห์ระบบการสัญจรเสริมที่เหมาะสม พิจารณาจากลักษณะการเดินทาง พฤติกรรมการเดินทางของประชาชน สภาพพื้นที่ สภาพกายภาพของพื้นที่ ขนาดของเมือง สภาพแวดล้อมของเมือง ความต้องการของประชาชน มาวิเคราะห์ร่วมกับลักษณะของยานพาหนะแต่ละประเภท เพื่อให้สอดคล้องกับพฤติกรรมการเดินทางของประชาชนภายในเขตเทศบาลนครสงขลา ตลอดจนเส้นทางในการพัฒนาระบบการสัญจรเสริมภายในเขตเทศบาลนครสงขลา ลักษณะการเดินทางของประชาชนภายในเขตเทศบาลนครสงขลาส่วนใหญ่ เป็นการเดินทางภายในเขตเทศบาลนครสงขลา โดยมีจุดต้นทาง – ปลายทางการเดินทางการเดินทางระหว่างพื้นที่ย่อย และพื้นที่ย่อยเดียวกันโดยมีระยะทางการเดินทางส่วนใหญ่น้อยกว่า 3.00 กิโลเมตร มีวัตถุประสงค์การเดินทางส่วนใหญ่เพื่อ ไปทำงาน ไปเรียน/ศึกษา ไปซื้อของ ตามลำดับ มีรูปแบบการเดินทางเป็นรูปแบบรถจักรยานยนต์ส่วนใหญ่ รองลงมาเป็นรถยนต์ส่วนบุคคล และรถโดยสารขนาดเล็ก (ตุ๊ก ตุ๊ก) ตามลำดับ จากการศึกษาพฤติกรรมการเดินทางของประชนพบว่าเป็นการเดินทางในระยะสั้นเป็นส่วนใหญ่ ดังนั้นระบบการสัญจรเสริมที่เหมาะสมภายในเขตเทศบาลนครสงขลา และสอดคล้องกับสภาพพื้นที่ และลักษณะการเดินทางของประชาชนภายในเขตเทศบาลนครสงขลา ได้แก่ รูปแบบการเดินเท้า และรูปแบบจักรยาน ซึ่งเป็นรูปแบบการเดินทางในระยะสั้น อีกทั้งยังช่วยส่งเสริมภาพลักษณ์เมืองด้านประวัติศาสตร์ ธรรมชาติ และศูนย์กลางทางด้านต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านด้านราชการ และการศึกษาตลอดจนแก้ปัญหาด้านสภาพแวดล้อมอันเนื่องมาจากการจราจรอีกด้วย การศึกษาได้เสนอแนะแนวทางการพัฒนาระบบการสัญจรเสริมที่เหมาะสม โดยรูปแบบการเดินเท้า และรูปแบบจักรยาน ตลอดจนเส้นทางที่เหมาะสมในการพัฒนาระบบการสัญจรเสริม เพื่อให้สอดคล้องกับสภาพพื้นที่ ลักษณะการเดินทาง พฤติกรรมการเดินทาง ความต้องการของประชาชน และความเหมาะสมด้านเกณฑ์มาตรฐานการออกแบบเส้นทางเดินเท้า และการออกแบบเส้นทางจักรยานโดยนำมาพิจารณาร่วมกันเพื่อกำหนดระบบการสัญจรเสริมที่เหมาะสมในแต่ละเส้นทางต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1923
title: อัตลักษณ์ตราสินค้าแฟชั่นที่ปรับเปลี่ยนรูปแบบได้ สำหรับคนวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร

description: ปัจจุบันวิถีการดำเนินชีวิตของคนวัยทำงานในเมืองใหญ่เช่นกรุงเทพมหานคร ต้องเผชิญกับสภาวะอากาศที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา อันเนื่องจากปัญหาสภาวะโลกร้อนที่ส่งผลกระทบกับการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศอย่างเฉียบพลันในประเทศต่าง ๆทั่วโลกรวมถึงประเทศไทยด้วยเช่นกัน จากการสำรวจพบว่ากลุ่มประชากรวัยทำงานในกรุงเทพมหานครเป็นกลุ่มหนึ่งที่ต้องเผชิญกับสภาวะอากาศที่เปลี่ยนแปลงในระหว่างวัน เนื่องจากมีกิจวัตรประจำวันที่ต้องเดินทางไปทำงานผ่านสภาวะอากาศร้อนและเย็นหรือฝนตกเป็นระยะ อาทิเช่น อากาศร้อนหรือฝนตกจากภายนอกอาคาร สลับกับอากาศเย็นจากเครื่องปรับอากาศในสถานที่ทำงาน รวมถึงมีวิถีการดำเนินชีวิตหลังเลิกงานที่ต้องมีกิจกรรมพบปะสังสรรค์และดินทางบนท้องถนนในเวลากลางคืน ซึ่งจากปัญหาที่เกิดขึ้นดังกล่าว เห็นได้ว่าสิ่งสำคัญอันเป็นปัจจัยที่สามารถช่วยรองรับต่อการเปลี่ยนแปลงของสภาวะอากาศได้แก่ เครื่องแต่งกาย โดยจากการศึกษาวิเคราะห์ตลาดในประเทศไทยปัจจุบันพบว่ายังไม่มีตราสินค้าเครื่องแต่งกายแฟชั่นที่มีความสวยงามและมีประโยชน์รองรับกับปัญหาสภาวะอากาศที่เปลี่ยนแปลงเฉียบพลัน ผู้วิจัยจึงเห็นว่าเป็นช่องว่างทางการตลาดแฟชั่นที่น่าสนใจในการค้นหาแนวทางเพื่อสร้างอัตลักษณ์ตราสินค้าแฟชั่นที่ปรับเปลี่ยนรูปแบบได้ เพื่อตอบสนองต่อสภาวะอากาศที่เปลี่ยนแปลงเฉียบพลัน เหมาะสมกับวิถีการดำเนินชีวิตในระหว่างวันของคนวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร ทั้งนี้ผู้วิจัยได้เปรียบเทียบความอยู่รอดของมนุษย์ที่ใช้เครื่องแต่งกายปกป้องจากการเปลี่ยนแปลงของอากาศ เปรียบเสมือนกับสิ่งมีชีวิตที่มีการปรับเปลี่ยนรูปแบบโครงสร้างเพื่อความอยู่รอดในธรรมชาติ ดังนั้นผู้วิจัยจึงได้ศึกษาแนวคิดทฤษฎีการปรับเปลี่ยนของสิ่งมีชีวิต (Adaptation) ได้แก่ พืช สัตว์เซลเดียว สัตว์และแมลง รวมถึงการปรับเปลี่ยนรูปแบบโครงสร้างในงานศิลปะและการออกแบบที่มนุษย์สร้างขึ้น (Man-made) ได้แก่ กรรมวิธีในงานกราฟฟิค กรรมวิธีในงานเฟอร์นิเจอร์ และกรรมวิธีในงานสถาปัตยกรรมเพื่อให้ได้กรรมวิธีการปรับเปลี่ยนรูปแบบในการนำมาประยุกต์ใช้ในการออกแบบเครื่องแต่งกายที่สามารถตอบสนองต่อสภาวะอากาศที่เปลี่ยนแปลงเฉียบพลัน อันเป็นอัตลักษณ์เฉพาะของตราสินค้าผู้วิจัย ทั้งนี้ผลจากการวิจัยพบว่าการสร้างอัตลักษณ์ตราสินค้าแฟชั่นสำหรับเครื่องแต่งกายที่สามารถปรับเปลี่ยนรูปแบบได้ มีกรรมวิธีการปรับเปลี่ยนได้แก่ การพับ การม้วน การซ้อน การคลี่กาง การปรับระดับ การพลิกกลับ การยื่นออก การถอดประกอบ การสลายโครงสร้างและการเรืองแสง ควบคู่กับการเลือกใช้วัสดุและนวัตกรรมสิ่งทอที่มีคุณสมบัติไม่ซับน้ำ และระบายอากาศได้ดี เพื่อตอบสนองต่อสภาวะอากาศที่เปลี่ยนแปลงเฉียบพลัน รวมถึงเป็นเครื่องแต่งกายที่มีส่วนตกแต่งด้วยผ้าที่เรืองแสง ทำให้กลุ่มเป้าหมายคนวัยทำงานในกรุงเทพมหานครปลอดภัยในการดำเนินชีวิตที่ต้องเดินทางบนท้องถนนในเวลากลางคืน การสร้างอัตลักษณ์ตราสินค้าแฟชั่นที่สามารถปรับเปลี่ยนรูปแบบได้ ให้รองรับกับสภาวะการเปลี่ยนแปลงของอากาศ ซึ่งเป็นการตอบสนองต่อกระแสสังคมเกี่ยวกับปัญหาสภาวะโลกร้อน และเป็นนวัตกรรมทางแฟชั่นที่เป็นประโยชน์ในการต่อยอดสำหรับวงการศึกษา นักออกแบบและอุตสาหกรรมแฟชั่นและสิ่งทอต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1924
title: หนุมานในหนังสือการ์ตูนไทยปัจจุบัน

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการปรับเปลี่ยนบุคลิกลักษณะและบทบาทของตัวละครหนุมานที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนไทยปัจจุบัน โดยพิจารณาเปรียบเทียบกับตัวละครหนุมานในบทละครเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 1 ผู้วิจัยได้รวบรวมข้อมูลจากหนังสือการ์ตูนไทยที่ปรากฏตัวละครหนุมานซึ่งตีพิมพ์ระหว่าง พ.ศ.2547-2551 จำนวน 11 เรื่อง ผลการศึกษาพบว่าเนื้อเรื่องในหนังสือการ์ตูนไทยปัจจุบันที่ปรากฏตัวละครหนุมานสามารถจำแนกได้ 3 ลักษณะ คือ ใช้เนื้อเรื่องเดียวกับเรื่องรามเกียรติ์ เนื้อเรื่องมีการดัดแปลงจากเรื่องรามเกียรติ์และผสมผสานกับอนุภาคใหม่ และสร้างเนื้อเรื่องขึ้นใหม่ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องรามเกียรติ์ จากการศึกษาลักษณะบุคลิกและบทบาทของตัวละครหนุมานในหนังสือการ์ตูนไทยปัจจุบันมีทั้งส่วนที่คงเดิมและปรับเปลี่ยนจากตัวละครหนุมานในบทละครเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่1ส่วนที่ยังคงเดิม คือรูปลักษณ์ภายนอกที่ยังคงความเป็นวานรเผือกและมีตรีเพชรเป็นอาวุธประจำกาย ในขณะที่บางเรื่องพบว่ามีการปรับเปลี่ยนลักษณะของตัวละครหนุมานให้มีรูปร่างขนาดเล็กเพื่อให้เหมาะสมกับกลุ่มเป้าหมายที่เป็นเด็ก รวมถึงการสร้างสรรค์ลักษณะของตัวละครหนุมานให้เป็นยอดมนุษย์ตามอิทธิพลของวัฒนธรรมร่วมสมัย ตัวละครหนุมานมีบทบาทเป็นผู้ช่วยตัวละครเอกในวรรณคดีเรื่องรามเกียรติ์ แต่สำหรับหนังสือการ์ตูนไทยปัจจุบันแม้บทบาทผู้ช่วยตัวละครเอกยังคงปรากฏอยู่แต่หนุมานในการ์ตูนบางเรื่องได้รับการปรับเปลี่ยนให้เป็นผู้ช่วยตัวละครอื่นที่ไม่ใช่พระรามและไม่ได้ช่วยทำศึกสงคราม กล่าวคือ หนุมานมีบทบาทในการคุ้มครองและช่วยเหลือตัวละครเอกให้ปลอดภัยจากอันตรายในการผจญภัย ในขณะเดียวกันตัวละครหนุมานก็มีบทบาทเป็นตัวละครเอกในการ์ตูนที่มีเนื้อเรื่องแบบใหม่ที่เกี่ยวกับยอดมนุษย์ผู้พิทักษ์โลกและจักรวาล หนุมานมีหน้าที่ปราบสัตว์ประหลาดและปกป้องพระพุทธศาสนา สำหรับเหตุปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการปรับเปลี่ยนบุคลิกลักษณะและบทบาทของตัวละครหนุมานที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนไทยปัจจุบันมี 4 ประการ คือ จินตนาการของผู้แต่ง อิทธิพลจากวรรณกรรมและวัฒนธรรมไทย อิทธิพลจากวรรณกรรมและวัฒนธรรมต่างชาติ และลักษณะการสร้างงานแนววัฒนธรรมประชานิยม ส่วนลักษณะเด่นที่เกิดจากการปรับเปลี่ยนบุคลิกลักษณะและบทบาทของตัวละครหนุมาน ได้แก่ลักษณะการผสมผสานทางวัฒนธรรมและลักษณะสัมพันธบท พลวัตของการปรับเปลี่ยนดังกล่าวจึงส่งผลให้ตัวละครหนุมานในการ์ตูนไทยปัจจุบันมีลักษณะที่โดดเด่นและน่าสนใจ
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1925
title: การออกแบบพื้นที่ส่วนกลางอาคารชุดพักอาศัยระดับปานกลาง ใกล้รถไฟฟ้าขนส่งมวลชน กรณีศึกษา : ย่านลาดพร้าว-รัชดาภิเษก

description: จากการศึกษาข้อมูลตลาดอาคารชุดพบว่าอาคารชุดพักอาศัยระดับราคาปานกลางส่วนใหญ่จะมีที่ตั้ง ใกล้แนวเส้นทางรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนซึ่งพื้นที่ส่วนกลางของอาคารชุดมีผลต่อราคาและมูลค่าของโครงการ โครงการวิจัยนี้เป็นการศึกษาแนวทางการออกแบบพื้นที่ส่วนกลางของอาคารชุดระดับราคาปานกลาง อันได้แก่ โถงต้อนรับ พื้นที่ภูมิทัศน์และจัดสวน ทางสัญจรหลัก(โถงลิฟต์ บันไดหลัก ทางเดินหลัก) สระว่ายน้ำ และห้องออกกำลังกาย เป็นต้น เพื่อให้เข้าใจแนวทางการออกแบบพื้นที่ส่วนกลางสำหรับผู้เกี่ยวข้องใช้ประโยชน์ ในการออกแบบในอนาคต การศึกษานี้ใช้วิธีเลือกกรณีศึกษาแบบเจาะจง ให้สอดคล้องกับการเข้าถึงข้อมูลและระยะเวลาการ ศึกษาที่จำกัด ขอบเขตการศึกษาเลือกพื้นที่ศึกษาใกล้รถไฟฟ้าใต้ดินสถานีลาดพร้าว – รัชดาภิเษกระยะไม่เกิน 1 กม. กรณีศึกษาเป็นอาคารชุดพักอาศัยระดับราคาปานกลาง มีจำนวน 16 โครงการ การศึกษาด้านลักษณะทั่วไป ของโครงการนั้นได้จากการสืบค้นเอกสาร ด้านคุณลักษณะทางสถาปัตยกรรม ของพื้นที่ส่วนกลางนั้นใช้วิธีการ สังเกตและสำรวจจากสภาพปัจจุบัน ด้านความพึงพอใจและความถี่ในการใช้งานใช้แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง กับเจ้าของห้องชุด และด้านแนวทางการออกแบบใช้การสัมภาษณ์ผู้ออกแบบหรือเจ้าของโครงการที่เกี่ยวข้อง จากการศึกษาพบว่าปัจจัยหลักของการออกแบบพื้นที่ส่วนกลางอาคารชุดระดับราคาปานกลางนั้น ขึ้นอยู่กับงบประมาณ ขนาด/รูปร่างของพื้นที่ และคุณลักษณะทางสถาปัตยกรรม ดังนี้ กลุ่มโครงการขนาดเล็กนั้นจะมีโถงต้อนรับเป็นเพียงห้องเล็กๆสำหรับเป็นทางผ่านเข้าทางสัญจรหลักใน ตัวอาคาร พื้นที่ภูมิทัศน์และจัดสวนจะมีไม้กระถางและไม้พุ่มเตี้ยเป็นหลัก ห้องออกกำลังกายมีขนาดพื้นที่ โดยประมาณเท่าขนาดห้องพัก 1 หรือ 2 ห้อง และไม่มีสระว่ายน้ำเพราะมีผู้ใช้ในอาคารจำนวนน้อย กลุ่มโครงการขนาดกลางนั้นจะมีโถงต้อนรับขนาดอย่างน้อย 6 X 8 ม. พื้นที่ภูมิทัศน์และจัดสวนเน้นไม้ พุ่มเตี้ยและไม้ยืนต้น สระว่ายน้ำและห้องออกกำลังกายมักจะอยู่ชั้นล่าง หรือชั้นหลังคาที่จอดรถ หรือหลังคา ดาดฟ้าชั้นบนสุด สระว่ายน้ำในโครงการมีขนาดประมาณ 6 X 12 ม. กลุ่มโครงการขนาดใหญ่นั้นนอกจากพื้นที่สัญจรหลักจะมีพื้นที่ส่วนกลางทุกอย่างมีขนาดใหญ่กว่ากลุ่ม โครงการขนาดกลางตามจำนวนผู้ใช้ที่มากขึ้น แต่สระว่ายน้ำจะไม่อยู่หลังคาดาดฟ้าชั้นบนสุดเพราะผู้ใช้ขึ้นไป ใช้ได้ไม่สะดวก โดยมักจะใกล้ห้องออกกำลังกายและพื้นที่ภูมิทัศน์และจัดสวน
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1926
title: การออกแบบวงจรซีมอสออสซิลเลเตอร์แบบวงแหวนที่กินกำลังงานต่ำและไม่ขึ้นกับแรงดันขีดเริ่มเปลี่ยน เพื่อประยุกต์ใช้กับวงจรนาฬิกาเวลาจริง

description: นำเสนอการออกแบบวงจรออสซิลเลเตอร์แบบวงแหวนที่ให้กำเนิดสัญญาณรูปสามเหลี่ยม ที่มีความถี่คงที่และแม่นยำโดยไม่ต้องใช้ผลึกควอตซ์เพื่อนำมาประยุกต์ใช้กับวงจรนาฬิกาเวลาจริง วงจรออสซิลเลเตอร์ที่ออกแบบนี้ใช้หลักการอัดประจุด้วยกระแสคงที่ และคายประจุด้วยสวิตซ์สลับกันไป โดยวงจรออสซิลเลเตอร์แบบวงแหวนประกอบด้วยวงจรขยายสัญญาณ 3 ภาค (Stage) ต่อพ่วงกันเป็นวงแหวน (Ring) แต่ละภาคใช้ NMOS ขับแหล่งกำเนิดกระแส และตัวเก็บประจุขนาด 1 พิโคฟารัด แหล่งกำเนิดกระแสที่ใช้ได้ถูกออกแบบมาให้มีขนาดขึ้นกับแรงดันขีดเริ่มเปลี่ยน จึงทำให้ความถี่ไม่แปรตามแรงดันขีดเริ่มเปลี่ยนได้ และแสดงค่าความถี่ที่ได้จากการออกแบบโดยการวิเคราะห์วงจรออสซิลเลเตอร์ ที่ออกแบบเปรียบเทียบกับค่าความถี่ที่ได้จากผลการจำลองการทำงานของโปรแกรม HSPICE และโปรแกรมวาดลายวงจร ได้ผลการทดสอบโดยสร้างวงจรด้วยเทคโนโลยีระดับ 0.35 ไมครอน พบว่าวงจรสามารถสร้างความถี่ได้ตามต้องการโดยจะมีความผิดพลาด ±0.1% ผลการทดสอบแสดงให้เห็นว่า วงจรสามารถทำงานได้ที่แรงดันไฟเลี้ยงตั้งแต่ 2.5 ถึง 3.3 โวลต์ วงจรดังกล่าวกินกำลังไฟฟ้าเฉลี่ย 5.08 ไมโครวัตต์ ที่แรงดันไฟเลี้ยง 3.3 โวลต์ และอุณหภูมิ 27 องศาเซลเซียส
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1960
title: การพัฒนากลยุทธ์การบริหารความขัดแย้งสำหรับสถานศึกษาของรัฐ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาวิเคราะห์สภาพความขัดแย้ง และวิธีการบริหารความขัดแย้ง ในสถานศึกษาของรัฐ 2) พัฒนากลยุทธ์การบริหารความขัดแย้งสำหรับสถานศึกษาของรัฐ และ 3) ประเมินความเหมาะสมของกลยุทธ์การบริหารความขัดแย้งสำหรับสถานศึกษาของรัฐที่พัฒนาขึ้น การดำเนินการวิจัย มี 6 ขั้นตอน ได้แก่ 1) กำหนดกรอบแนวคิดในการวิจัยเบื้องต้น 2) ศึกษาสภาพความขัดแย้งในสถานศึกษา และวิธีการบริหารความขัดแย้งสำหรับสถานศึกษาของรัฐ โดยสอบถามความคิดเห็นจากผู้บริหารสถานศึกษาของรัฐ จำนวน 240 คน 3) ยกร่างกลยุทธ์การบริหารความขัดแย้งสำหรับสถานศึกษาของรัฐ โดยใช้เทคนิค SWOT Analysis และ TOWS Matrix 4) พัฒนากลยุทธ์การบริหารความขัดแย้งสำหรับสถานศึกษาของรัฐ โดยจัดการสนทนากลุ่มผู้เชี่ยวชาญ (focus group) 5) ตรวจสอบความเหมาะสมของกลยุทธ์ โดยสอบถามความเหมาะสมจากผู้บริหารสถานศึกษาของรัฐ 6) ปรับปรุงและนำเสนอกลยุทธ์การบริหารความขัดแย้งสำหรับสถานศึกษาของรัฐ ผลการวิจัยพบว่า (1) สภาพความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในสถานศึกษาของรัฐ ส่วนใหญ่เป็นความขัดแย้งตามสายบังคับบัญชา โดยสาเหตุของความขัดแย้งเกิดจากความแตกต่างในส่วนบุคคลทั้งด้านความคิด ค่านิยม ทัศนคติ ประสบการณ์ แต่อย่างไรก็ตาม ผู้บริหารสถานศึกษา มีความคิดเห็นว่า ความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในสถานศึกษาอยู่ในระดับน้อย และความขัดแย้งช่วยส่งเสริมให้เกิดผลดีมากกว่าผลเสียในการปฏิบัติงาน (2) การบริหารความขัดแย้งในสถานศึกษาของรัฐที่พบมากที่สุด คือ การประนีประนอม เทคนิคที่ใช้ในการจัดการความขัดแย้งมากที่สุด คือ การยึดหลักความเสมอภาค ความยุติธรรม และกระจายความเป็นธรรม (3) กลยุทธ์การบริหารความขัดแย้งสำหรับสถานศึกษาของรัฐที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย 4 กลยุทธ์หลัก 4 กลยุทธ์ ได้แก่ 1) กลยุทธ์พัฒนาประสิทธิภาพการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษา 2) กลยุทธ์พัฒนาสมรรถนะครูและบุคลากรทางการศึกษาสู่ความเป็นมืออาชีพ 3) กลยุทธ์เสริมสร้างบรรยากาศที่ดีในการทำงานและสร้างขวัญกำลังใจ และ 4) กลยุทธ์สร้างระบบบริหารจัดการสถานศึกษาที่ดีตามหลักธรรมาภิบาล (4) ผลการประเมินความเหมาะสมของกลยุทธ์การบริหารความขัดแย้งสำหรับสถานศึกษาของรัฐ มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด ข้อเสนอแนะในการนำผลการวิจัยไปใช้คือ 1) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาควรเสริมสร้างความรู้ ทักษะ และทัศนคติที่ดีของผู้บริหารสถานศึกษาเกี่ยวกับการบริหารความขัดแย้งในสถานศึกษา 2) สถานศึกษาควรมีมาตรการที่จะส่งเสริมสนับสนุน และกระตุ้นให้ครูและบุคลากรทางการศึกษาเห็นความสำคัญของการพัฒนาตนเอง ระบบการทำงานเป็นทีม และสร้างความสัมพันธ์ที่ดีในสถานศึกษา
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1961
title: แนวทางการพัฒนาหลักสูตรสาระทัศนศิลป์ตามแนวพุทธศิลป์ในโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาการจัดการเรียนการสอนวิชาศิลปะในโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษาและเพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนาหลักสูตรการจัดการเรียนการสอนในกลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะตามแนวพุทธศิลป์ในโรงเรียนพระปริยัติธรรมในด้านการกำหนดวัตถุประสงค์ เนื้อหา กิจกรรมการเรียนการสอน การประเมินผล และสื่อการเรียนการสอน กลุ่มตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย ครูผู้สอนวิชาศิลปะในการตอบแบบสอบถาม จำนวน 100 คน ครูผู้สอนวิชาศิลปะ ผู้บริหารหรือฝ่ายวิชาการในโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษาในการตอบแบบสัมภาษณ์จำนวน 30 คน และศิลปินผู้ที่ทำงานเกี่ยวกับพุทธศิลป์ จำนวน 5 คน รวม 35 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า (Rating Scale)และแบบปลายเปิด (Open From) แบบสอบถามมีค่าความเชื่อมั่นที่ .92 และแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง (Semi-structured selection interview) วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนแบบสัมภาษณ์วิเคราะห์เนื้อหาแล้วนำเสนอในรูปแบบตารางความเรียง ผลการวิจัยพบว่าสภาพและปัญหาการจัดการเรียนการสอนโดยที่พบมากที่สุด คือ ครูผู้สอนไม่เข้าใจในกลวิธีการสอนศิลปะเนื่องจากไม่ได้จบด้านศิลปะมาโดยตรง รองลงมาคือด้านงบประมาณในการสนับสนุนด้านอุปกรณ์ศิลปะที่มีราคาแพง ด้านความคิดเห็นของผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการจัดการศึกษาให้มีความสอดคล้องกับความต้องการของสถานศึกษา โดยมีความเห็นด้วยอยู่ในระดับมาก สรุปสาระสำคัญด้านต่าง ๆ ได้ดังนี้ 1) ด้านวัตถุประสงค์ ผู้เรียนควรได้มีส่วนร่วมในการเผยแผ่หลักธรรมทางพุทธศาสนาอย่างเข้าใจง่ายผ่านงานพุทธศิลป์ โดยการปฏิบัติงานด้านศิลปะ หรือจัดนิทรรศการพุทธศิลป์ และเพื่อให้ผู้เรียนได้เรียนรู้เกี่ยวกับพุทธประวัติ รวมถึงคติธรรมในงานพุทธศิลป์ เห็นคุณค่า รักและภาคภูมิใจงานพุทธศิลป์ อันนำไปสู่การอนุรักษ์และสืบทอดภูมิปัญญางานพุทธศิลป์ต่อไป 2) ด้านเนื้อหาสาระ ผู้เรียนควรได้เรียนรู้เกี่ยวกับการอนุรักษ์และพัฒนางานพุทธศิลป์ในท้องถิ่นของตน รวมถึงวิธีการถ่ายทอด การสื่อความหมาย และการนำเสนองานพุทธศิลป์ทั้งแบบประเพณีดั้งเดิมและแบบสมัยใหม่ 3) ด้านกิจกรรมการเรียนการสอน ผู้เรียนควรได้ไปทัศนศึกษานอกสถานที่ ได้ศึกษาเรียนรู้ประวัติความเป็นมาของงานพุทธศิลป์ในท้องถิ่นและที่สำคัญในประเทศไทย และการนำเสนอโครงการพัฒนางานพุทธศิลป์โดยการบูรณาการกับศาสตร์วิชาอื่น ๆ เพื่อนำไปสู่การเสนอแนวทางในการอนุรักษ์สืบทอดและพัฒนางานพุทธศิลป์ในท้องถิ่นของตน 4) ด้านการประเมินผลการเรียนการสอน ผู้เรียนควรได้มีส่วนร่วมในการเผยแผ่หลักธรรมทางพุทธศาสนาผ่านงานพุทธศิลป์ โดยการปฏิบัติงานด้านศิลปะ หรือจัดนิทรรศการแสดงผลงานพุทธศิลป์ของตนได้ และผู้เรียนสามารถถ่ายทอดคติธรรมและสร้างสรรค์งานพุทธศิลป์ที่สอดคล้องกับคติธรรมในพุทธศาสนาตามแนวความคิดของตนเองได้ และ 5) ด้านสื่อการเรียนการสอน ผู้เรียนได้เรียนรู้จากหนังสือเรียนพุทธศิลป์ด้านทัศนศิลป์ ทั้งทฤษฎีและการปฏิบัติและแหล่งเรียนรู้พุทธศิลป์ในชุมชนได้แก่ โบราณสถาน โบราณวัตถุ พิพิธภัณฑ์ที่อยู่ภายในชุมชน