cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2020.1100
title: การศึกษาการขับเคลื่อนชุมชนคุณธรรมด้วยพลังบวรของสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดปทุมธานี

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษากลไกการขับเคลื่อนชุมชนคุณธรรมด้วยพลังบวร ของสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดปทุมธานี 2) ศึกษาภาวะผู้นำของผู้นำชุมชน วัด และสถานศึกษา การมีส่วนร่วม และการบริหารจัดการโครงการ ในการขับเคลื่อนชุมชนคุณธรรมด้วยพลังบวร และ 3) ศึกษาปัญหา อุปสรรคและข้อเสนอแนะในการดำเนินงานโครงการชุมชนคุณธรรม ของสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดปทุมธานี ผู้วิจัยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ การเก็บรวบรวมข้อมูลในชุมชนคุณธรรมต้นแบบ จำนวน 8 ชุมชน ในจังหวัดปทุมธานี ด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญจากตัวแทนของชุมชน วัด และโรงเรียน จำนวน 27 คน ซึ่งสรุปผลการวิจัยได้ดังนี้การขับเคลื่อนชุมชนคุณธรรมด้วยพลังบวร สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดปทุมธานี ได้ขับเคลื่อนชุมชนคุณธรรมด้วยกิจกรรม 3 มิติเป็นฐานในการขับเคลื่อน คือการใช้หลักธรรมทางพระพุทธศาสนา เช่น กิจกรรมหมู่บ้านศีล 5 กิจกรรมสวดมนต์ข้ามปีและปฏิบัติธรรม เป็นต้น หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง เช่น การออมวันละบาท หมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียง และการพัฒนาอาชีพ และหลักวัฒนธรรมประเพณีท้องถิ่นของชุมชน เช่น การถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่น กิจกรรมวิถีไทยวิถีธรรม และส่งเสริมการมีส่วนร่วมของผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งภาครัฐ เอกชน และชุมชน โดยดำเนินงานในรูปแบบคณะกรรมการร่วมกัน มีการบริหารจัดการโครงการ และติดตามประเมินผลอย่างต่อเนื่อง ภาวะผู้นำของชุมชน เจ้าอาวาส และผู้บริหารโรงเรียนมีความสำคัญมาก ซึ่งลักษณะเด่นของภาวะผู้นำนั้นเป็นลักษณะผู้นำทางจิตวิญญาณ โดยมีความไว้วางใจและได้รับการยอมรับ จากชุมชน มีความเป็นผู้นำ เอาใจใส่เห็นอกเห็นใจ มีความเอื้อเฟื้อ มองโลกในแง่ดีและมีความสุขกับการทำงานร่วมกับผู้อื่นสภาพปัญหาและอุปสรรคในการขับเคลื่อนชุมชนคุณธรรม ประกอบด้วย ความรู้ความเข้าใจในหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของผู้นำชุมชนและผู้ที่เกี่ยวข้อง การสรรหาคณะกรรมการดำเนินงานโครงการ การวางแผนในการขับเคลื่อนชุมชนคุณธรรมในทุกมิติอย่างมีคุณภาพ และการทำงานเป็นทีมข้อเสนอแนะ สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดปทุมธานี ควรทำความเข้าใจในการกำหนดกิจกรรมที่ต้องประยุกต์หลักธรรม หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและวิถีวัฒนธรรมชุมชน โดยให้ความรู้และอบรมร่วมกับผู้นำและคนในชุมชนเพื่อทำความเข้าใจร่วมกันซึ่งจะส่งผลต่อการกำหนดกิจกรรมร่วมกันระหว่างชุมชนและคณะทำงานการสรรหาคณะกรรมการเพื่อดำเนินงานโครงการ ในแต่ละชุมชนนั้นเป็นเรื่องที่สำคัญ เนื่องจากคณะกรรมการจะเป็นผู้ขับเคลื่อนโครงการ และเป็นกลไกสำคัญนอกเหนือจากกิจกรรมที่ดำเนินงาน ดังนั้นคณะกรรมการต้องประกอบด้วยตัวแทนของ “บวร” อย่างแท้จริง
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1648
title: การแยกงานสอบสวนเพื่อเป็นเอกภาพของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ: กรณีศึกษาพนักงานสอบสวนทุกหน่วยงานในประเทศไทย

description: การแยกงานสอบสวนเพื่อเป็นเอกภาพของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ: กรณีศึกษาพนักงานสอบสวนทุกหน่วยงานในประเทศไทย มีวัตถุประสงค์เพื่อการศึกษาบทบาทและการทำหน้าที่ของพนักงานสอบสวนโดยเฉพาะอย่างยิ่งพนักงานสอบสวนที่เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ทำการอำนวยความสะดวกและบังคับใช้กฎหมายกับประชาชนโดยทั่วไป โดยเก็บข้อมูล 2 รูปแบบคือการศึกษาข้อมูลเอกสารและการสัมภาษณ์พูดคุยกับบุคคลที่เกี่ยวข้องผลการศึกษาพบว่า1. ในปัจจุบันที่งานสอบสวนยังอยู่ในหน่วยงานของสำนักงานตำรวจแห่งชาตินั้น ทำให้การบริหารงานคดีไม่เป็นไปในทิศทางที่ถูกต้อง และยังมีปัญหาอื่นอีก หลายประการ ได้แก่ ปัญหาด้านอัตรากำลัง ปัญหาจำนวนพนักงานสอบสวนไม่สมดุลกับปริมาณคดีในสถานีตำรวจ ซึ่งการดำเนินการของพนักงานสอบสวนในสถานีตำรวจนั้น มีการดำเนินงานมีขั้นตอน ระเบียบปฏิบัติและสายการบังคับบัญชาที่มากตามระบบราชการ ทำให้เกิดความไม่คล่องตัวและล่าช้า2. แนวทางในการแยกงานสอบสวนเพื่อให้เป็นเอกภาพ ควรแยกงานสอบสวนออกจากสำนักงานตำรวจแห่งชาติเป็นอีก หน่วยงานหนึ่ง อาจมีการขึ้นตรงกับสำนักนายกรัฐมนตรีหรือแยกเป็นหน่วยงานอิสระ และมีรายได้เทียบเคียงกับข้าราชการสังกัดกระทรวง ยุติธรรม หรือโอนไปสังกัดกระทรวงยุติธรรม หรือตั้งกองบัญชาการที่รับผิดชอบงานสอบสวนเป็นการเฉพาะ เพื่อให้มีการพัฒนาการทำงานให้มีประสิทธิภาพ รวมทั้งการพัฒนาบุคลากร และสวัสดิการให้เหมาะสมกับการทำงาน โดยที่แยกงานสอบสวนเป็นอีกหน่วยงานหนึ่ง แบ่งแยกกันชัดเจน โดยทำหน้าที่สอบสวนรวบรวมพยานหลักฐานส่งมอบสำนวนให้กับพนักงานอัยการเพื่อพิจารณา แต่พนักงานอัยการนั้นไม่มีอำนาจสอบสวนคดีอาญารวมทั้งไม่มีอำนาจอย่างเด็ดขาดในการสั่งพนักงานสอบสวนทำการสอบสวน เพิ่มเติม พนักงานอัยการมีเพียงแต่การแนะนำขอความร่วมมือในการรวบรวมพยานหลักฐานของพนักงานสอบสวนเท่านั้น ดังนั้นความสัมพันธ์ระหว่างพนักงานสอบสวน และพนักงานอัยการเป็นไปในลักษณะการประสานการปฏิบัติการขอความร่วมมืออย่างถ้อยที และอาศัยกันมากกว่าที่จะสั่งการอย่างใดอย่างหนึ่ง รวมถึงแนวทางการพัฒนากำหนดโครงสร้างตำแหน่งพนักงานสอบสวนจากการสร้างความชำนาญเฉพาะด้านโดยต้องการให้ทำงานสอบสวนอย่างต่อเนื่องไม่ย้ายไปมา ในระหว่างงานที่แปลกแยกไปจากงานสอบสวน เพื่อให้เกิดประสบการณ์ที่สั่งสมให้มีประสบการณ์สูงในการสอบสวนคดีที่ยุ่งยากซับซ้อน ให้พนักงานสอบสวนมีอิสระในการทำงานโดยปราศจากการแทรกแซงจากผู้ที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง และเพิ่มให้มีอิสระในการรวบรวมพยานหลักฐาน โดยให้มีความคล่องตัว และเป็นพนักงานสืบสวน และสอบสวนในตัวคนเดียวกัน สุดท้ายให้มีความก้าวหน้าในการปฏิบัติงานสายอาชีพ
DOI: 10.14457/tu.the.2020.1102
title: บทบาท กลไกภาครัฐ ภาคีเครือข่ายต่าง ๆ ในการบริหารจัดการแก้ไขปัญหาผักตบชวา: กรณีศึกษาพื้นที่ลุ่มน้ำท่าจีน จังหวัดสุพรรณบุรี

description: บทบาท กลไกภาครัฐ ภาคีเครือข่ายต่าง ๆ ในการบริหารจัดการแก้ไขปัญหาผักตบชวา : กรณีศึกษาพื้นที่ลุ่มน้ำท่าจีน จังหวัดสุพรรณบุรีมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาหลักการ กระบวนการ และโครงสร้าง อำนาจหน้าที่ ในการบริหารจัดการแก้ไขปัญหาผักตบชวาในพื้นที่จังหวัดสุพรรณบุรี ศึกษาการใช้อำนาจทางการปกครองของส่วนราชการและอำนาจของผู้มีอิทธิพลในการบริหารจัดการและทราบถึงปัญหาและอุปสรรคในการบริหารจัดการผักตบชวาในพื้นที่จังหวัดสุพรรณบุรี โดยผู้ศึกษาใช้วิธีการศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพ โดยเก็บข้อมูล 3 รูปแบบ คือ การศึกษาข้อมูลเอกสาร การสัมภาษณ์กับบุคคลที่เกี่ยวข้อง และการสังเกตแบบมีส่วนร่วม ผลการศึกษาพบว่า 1. การบริหารจัดการแก้ไขปัญหาผักตบชวา ใช้หลักการ กระบวนการ ที่เป็นแนวทางการขับเคลื่อนคือการบริหารงานคุณภาพ (PDCA) โดยมีกระบวนการทำงานในลักษณะแบ่งงานกันทำที่แบ่งหน้าที่ให้รับผิดชอบในส่วนของแหล่งน้ำเปิดและแหล่งน้ำปิดให้ดับส่วนราชการหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และกำหนดให้มีคณะทำงานชุดต่าง ๆ โดยมีภาคส่วนต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องเข้ามาร่วมเป็นคณะทำงาน ซึ่งเป็นกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนการบริหารจัดการ ในลักษณะการทำงานแบบมีส่วนร่วม ซึ่งอยู่ภายใต้โครงสร้างอำนาจหน้าที่แบบสายการบังคับบัญชา ผ่านราชการส่วนกลาง ราชการส่วนภูมิภาค และราชการส่วนท้องถิ่น รวมถึงภาคีเครือข่ายต่าง ๆ ซึ่งกลไกการทำงานดังกล่าวจำเป็นต้องอาศัยความรู้ในบริบทลักษณะเฉพาะของพื้นที่ต่าง ๆ ด้วย 2. การใช้อำนาจทางการปกครองของส่วนราชการในการบริหารจัดการแก้ไขปัญหาผักตบชวานั้นเป็นไปในลักษณะการใช้อำนาจที่เป็นทางการ โดยอาศัยระเบียบกฎหมายระบุอำนาจหน้าที่ให้เกิดการขับเคลื่อนนโยบายของรัฐ ส่วนการใช้อำนาจของผู้มีอิทธิพลหรือผู้นำที่มีศักยภาพเป็นไปในลักษณะของการใช้อำนาจอย่างไม่เป็นทางการ โดยใช้ความสนิทสนมใกล้ชิดกับผู้มีอำนาจสั่งการในหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ให้เข้ามาแก้ไขปัญหาโดยเร็วที่สุด3. ปัญหาและอุปสรรคที่เกิดขึ้น ส่งผลต่อการบริหารจัดการแก้ไขปัญหาผักตบชวาที่ทำให้เกิดความไม่ต่อเนื่องในการแก้ไขปัญหาและไม่สามารถดำเนินการแก้ไขปัญหาได้อย่าง มีประสิทธิภาพ
DOI: 10.14457/tu.the.2020.1103
title: ต้นทุนและผลประโยชน์จากการดำเนินการตามพระราชบัญญัติคุ้มครองพันธุ์พืช พ.ศ. 2542: กรณีศึกษา ส้มเขียวหวานพันธุ์เทพรส พันธุ์พืชพื้นเมืองเฉพาะถิ่นคุ้งบางกะเจ้า

description: การศึกษาต้นทุนและผลประโยชน์จากการดำเนินการตามพระราชบัญญัติคุ้มครองพันธุ์พืช พ.ศ. 2542 : กรณีศึกษา ส้มเขียวหวานพันธุ์เทพรส พันธุ์พืชพื้นเมืองเฉพาะถิ่นคุ้งบางกะเจ้า มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ 1) เพื่อศึกษากระบวนการในการปฏิบัติตามพระราชบัญญัติคุ้มครองพันธุ์พืช พ.ศ. 2542 กรณีส้มเขียวหวาน พันธุ์เทพรส พันธุ์พืชพื้นเมืองเฉพาะถิ่นของชุมชนคุ้งบางกะเจ้า 2) เพื่อศึกษาปัญหา อุปสรรค และข้อจำกัดจากการบังคับใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองพันธุ์พืช พ.ศ. 2542 3) เพื่อวิเคราะห์ผลของการบังคับใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองพันธุ์พืช พ.ศ. 2542 ในด้านต้นทุนและผลประโยชน์ที่จะเกิดขึ้นจากการศึกษาในด้านต้นทุนการจดทะเบียนของชุมชนผู้ทรงสิทธิจะมีทั้งการนัดประชุมร่วมกัน การแสวงหาข้อมูลต่าง ๆ และเสียเวลาในการดำเนินการกว่าที่จะได้รับการจดทะเบียนเป็นพันธุ์พืชพื้นเมืองเฉพาะถิ่นเป็นเวลา 3 ปี 6 เดือน 17 วัน ส่วนต้นทุนในการบังคับใช้สิทฺธิของชุมชนในส่วนของการฟ้องร้องค่าเสียหายกรณีที่มีผู้ละเมิดสิทธิจะมีทั้งค่าธรรมเนียมศาล ค่าทนายความ ค่าเดินทาง และค่าเสียเวลา ในส่วนการตรวจตราดูแลจะมีต้นทุนที่เกิดขึ้นคือ ทุกคนในชุมชนมีหน้าที่และความรับผิดชอบที่จะรักษาส้มเทพรสไว้โดยใช้ความรู้สึกของการเป็นเจ้าของ และมีการรวมกลุ่มกันเป็นกลุ่มเกษตรกรทำสวนส้มเทพรสคุ้งบางกะเจ้า ด้านผลประโยชน์ของส้มเทพรสมีในด้านแบ่งปันผลประโยชน์ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองพันธุ์พืช พ.ศ. 2542 และมีผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นนั้นในส่วนของสังคมจะได้รับทั้งการพัฒนาความคิดในการปกป้องสิทธิการใช้ระบบกรรมสิทธิ์เข้ามาต่อรองกับตลาด และการจัดการร่วมกันของคนในชุมชน
DOI: 10.14457/tu.the.2020.1104
title: ธรรมาภิบาลเชิงอุปถัมภ์: ความคิด ความเชื่อ ความจริง กรณีศึกษาการเมืองการปกครองท้องถิ่น

description: วัตถุประสงค์การศึกษาเรื่อง ธรรมาภิบาลเชิงอุปถัมภ์ : ความคิด ความเชื่อ ความจริง กรณีศึกษาการเมืองการปกครองท้องถิ่น เพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงสัมพันธภาพเชิงอุปถัมภ์ด้วยหลักธรรมาภิบาลที่ส่งผลต่อการปกครองท้องถิ่นอันเป็นภาพสะท้อนให้เห็นถึงการเปลี่ยนผ่านทางสังคมและการเมืองซึ่งมีผลเนื่องมาจากระบบฐานเศรษฐกิจในกลไกตลาดทุนนิยม โดยธรรมาภิบาลคือเงื่อนไขของสถาบันทางการเงินโลกที่ใช้ในการปรับโครงสร้างทางการเมืองการปกครองของแต่ละประเทศสมาชิกผู้กู้เงินจากสถาบันการเงินให้เอื้อต่อการแข่งขันอย่างเป็นธรรมในตลาดโลกเสรี เพื่อเป็นหลักประกันว่ารัฐจะมีความสามารถในการชดใช้หนี้คืนแก่สถาบันการเงินโลกการศึกษาครั้งนี้หาคำตอบโดยใช้การวิจัยเชิงคุณภาพ ซึ่งเก็บและวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้จากเอกสารและจากการสัมภาษณ์บุคลากรผู้เกี่ยวข้องกับงานวิจัย ทั้งแบบรายบุคคลและแบบกลุ่ม(focus group) เป็นการสัมภาษณ์ในเชิงลึก(in-depth interview) ให้ผู้ถูกสัมภาษณ์เล่าเรื่อง แสดงความคิดเห็นโดยไม่ชี้นำ โดยใช้กรอบการวิเคราะห์ในการตีความและถอดข้อมูล ใช้วิธีเชิงพรรณาในการเล่าเรื่องผลการวิจัย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ นักการเมืองท้องถิ่น ระดับนายกเทศมนตรี จำนวน 1 คน เจ้าหน้าที่ของรัฐ ประกอบด้วย ข้าราชการระดับผู้บริหาร จำนวน 2 คน และพนักงานจ้างตามภารกิจ จำนวน 2 คนจากการศึกษาในครั้งนี้สรุปได้ว่าหลักธรรมาภิบาลเป็นเงื่อนไขสำคัญในการพัฒนาประเทศโดยเฉพาะกลุ่มประเทศที่ดำรงสถานะลูกหนี้ต่อสถาบันทางการเงินโลก ซึ่งหลักการดังกล่าวนี้เป็นตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อรูปแบบความสัมพันธ์เชิงอุปถัมภ์โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับโครงสร้างการเมืองการปกครองส่วนท้องถิ่น คือ ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสัมพันธภาพในลักษณะพลวัตรโดยภาพรวมแต่ละมิติ จากสัมพันธภาพในลักษณะ ธรรมาภิบาลเชิงอุปถัมภ์ สู่ สัมพันธภาพเชิงพึ่งพา ,สัมพันธภาพเชิงตลาด ตามลำดับ ซึ่งสัมพันธภาพธรรมภิบาลเชิงอุปถัมภ์จะเกิดขึ้นเฉพาะภายในองค์กรรัฐหรือมีส่วนเกี่ยวข้องกับกระบวนนโยบายของรัฐ จากโครงสร้างความสัมพันธ์ของรัฐที่เป็นแนวดิ่งตามสายการบังคับบัญชาที่เอื้อต่อความสัมพันธ์เชิงอุปถัมภ์ ในขณะที่ความสัมพันธ์ในชุมชนเป็นลักษณะเชิงพึ่งพาที่ความสัมพันธ์อยู่บนระนาบเดียวกัน และอาจพัฒนาการเป็นความสัมพันธ์เชิงตลาดได้ตามสภาพสังคมที่เปลี่ยนแปลงไปสู่ความทันสมัย ส่วนสัมพันธภาพที่เป็นทางการระหว่างรัฐกับเอกชนหรือประชาชนซึ่งอยู่นอกองค์กรรัฐ จะเปลี่ยนเป็นความสัมพันธ์เชิงตลาด ซึ่งถือว่าบรรลุวัตถุประสงค์ตามเงื่อนไขของสถาบันการเงินโลกที่ต้องการให้ธรรมาภิบาลสามารถเปลี่ยนสภาพสังคมรัฐสู่กลไกตลาดได้ในที่สุด จากบทสรุปดังกล่าวพบว่าปัญหาสำคัญที่เป็นอุปสรรคขัดขวางต่อการพัฒนาการเมืองการปกครองท้องถิ่นไปสู่ธรรมาภิบาล คือสถาบันที่เป็นทางการ และสถาบันที่ไม่เป็นทาง ดังนั้นจึงเสนอแนวทางในการศึกษาเพื่อหาคำตอบในเรื่องดังกล่าว 2 แนวทาง คือ แนวทางการปฏิรูปโครงสร้างกฎหมายเพื่อเอื้อต่อหลักการทำงานของธรรมาภิบาล และโครงสร้างสถาบันที่เป็นอุปสรรคต่อหลักธรรมาภิบาล เพื่อหาคำตอบว่ามีปัจจัยอะไรที่เอื้อให้เกิดปรากฏการณ์ในลักษณะเช่นนี้ และจะมีวิธีการแก้ไขอย่างไรต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2020.1106
title: องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในโรงเรียนผู้สูงอายุ: กรณีศึกษา โรงเรียนผู้สูงอายุตำบลยายชา อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม

description: การศึกษาเรื่อง องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ ในโรงเรียนผู้สูงอายุ กรณีศึกษา โรงเรียนผู้สูงอายุตำบลยายชา อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัญหาของโรงเรียนผู้สูงอายุในตำบลยายชา อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม บทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการขับเคลื่อนและพัฒนาโรงเรียนผู้สูงอายุ และแนวทางการดำเนินงานของโรงเรียนผู้สูงอายุให้ประสบความสำเร็จ เป็นการศึกษาวิจัยเชิงนโยบาย ผลการวิเคราะห์ พบว่า บทบาทขององค์การบริหารส่วนตำบลยายชามีบทบาทในการตั้งแต่การก่อตั้ง การสนับสนุนงบประมาณ การจัดทำหลักสูตร และบุคลากรในการสนับสนุนการทำงานของโรงเรียนผู้สูงอายุยายชา สำหรับการบริหารจัดการการดำเนินงานของโรงเรียนผู้สูงอายุในตำบลยายชา อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม แบ่งการบริหารจัดการในแต่ละส่วนดังนี้1. บุคลากร นายกองค์การบริหารส่วนตำบลยายชา เป็นผู้ริเริ่มงานของโรงเรียนผู้สูงอายุ และวางแผนขับเคลื่อนงาน กำหนดครูผู้สอน คณะกรรมการที่ปรึกษาและสนับสนุน ร่วมกับผู้นำชุมชน ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบล และผู้แทนจากหน่วยงานภาคีต่าง ๆ 2. งบประมาณ ที่ใช้ในการดำเนินงานได้รับการสนับสนุนจาก กองทุนหลักประกันสุขภาพองค์การบริหารส่วนตำบลยายชา อย่างน้อยปีละ 500,00 บาท 3. การดำเนินงานและการบริหารจัดการหลักสูตรโรงเรียนผู้สูงอายุ เน้นในเรื่องการมีส่วนร่วมของนักเรียน ตั้งแต่กระบวนการคิด การกำหนดกิจกรรม และการตัดสินใจ และการทำงานเชิงบูรณาการกับหน่วยงานภายนอกทั้งหน่วยงานภาครัฐและเอกชน 4. การดูแล ติดตามและประเมินผลการดำเนินงาน การดำเนินงานของโรงเรียนผู้สูงอายุในตำบลยายชา จะปรากฏในรูปแบบของการประชุมเพื่อปรึกษาหารือร่วมกันอย่างน้อยเดือนละหนึ่งครั้ง เพื่อร่วมกันออกแบบและกำหนดลักษณะของกิจกรรมการเรียนการสอน รวมถึงติดตามผลการดำเนินงานเป็นไปตามแผนที่กำหนดไว้ 5.หลักสูตรและกิจกรรมการเรียนการสอนในโรงเรียนผู้สูงอายุ การจัดและวางแผนกระบวนการจัดทำหลักสูตรของโรงเรียนผู้สูงอายุในตำบลยายชา ได้มีการวางแผนและพัฒนากระบวนการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนได้อย่างเป็นระบบ โดยคำนึงถึงสภาพแวดล้อม วัฒนธรรมประเพณี ภูมิปัญญาท้องถิ่น ความเชื่อความศรัทธา และสภาพการเปลี่ยนแปลงของสังคมไทยในปัจจุบัน เพื่อให้สอดคล้องในการจัดทำและวางแผนหลักสูตรของโรงเรียนผู้สูงอายุในตำบลยายชา
DOI: 10.14457/tu.the.2020.1107
title: ข้อเสนอทางนโยบายในแนวทางแก้ไขปัญหาการขาดแคลนน้ำเพื่อการ เกษตรกรรม: กรณีศึกษา ตำบลโคกสูง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา

description: การศึกษาเรื่อง ข้อเสนอทางนโยบายในแนวทางแก้ไขปัญหาการขาดแคลนน้ำเพื่อการเกษตรกรรม กรณีศึกษา : ตำบลโคกสูง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา มีจุดมุ่งหมายเพื่อที่จะหาวิธีการหรือแนวทางที่จะทำให้เกษตรกรที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ดังกล่าว สามารถเข้าถึงน้ำเพื่อการเกษตรได้อย่างเพียงพอต่อความต้องการ โดยอาศัยระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ซึ่งข้อมูลที่ได้มานั้นมาจาก 2 แหล่ง ได้แก่ ข้อมูลจากเอกสาร และการสัมภาษณ์เชิงลึก โดยในการกำหนดทางเลือกในการแก้ไขปัญหาน้ำแล้งนั้น ผู้ศึกษาได้กำหนดเป็น 3 ทางเลือก ได้แก่การหาแหล่งเก็บกักน้ำใหม่ การสร้างหลุมขนมครกตามศาสตร์พระราชาภายในพื้นที่ของเกษตรกรและ การสนับสนุนองค์กรชุมชน องค์กรลุ่มน้ำและเครือข่ายระหว่างลุ่มน้ำทุกระดับ โดยมีเกณฑ์การประเมินทางเลือก 3 วิธีคือ ปัจจัยทางกายภาพ การบริหารจัดการน้ำ และความเป็นไปได้ในการดำเนินการ ผลการศึกษาดังนี้แนวทางเลือกที่ 1 การหาแหล่งเก็บกักน้ำใหม่นั้นทำให้ได้ปริมาตรน้ำประมาณ 160,000-240,000 ลูกบาศก์เมตร ผู้ที่เป็นเจ้าของน้ำก็คือเทศบาลตำบลโคกสูงและได้รับการบริหารจัดการโดยเทศบาลตำบลโคกสูง อีกทั้งยังมีความเป็นไปได้ในการยอมรับจากตัวแสดงที่เกี่ยวข้องต่าง ๆ สูง แต่กลับใช้ระยะเวลาในการดำเนินการที่นานและใช้งบประมาณที่สูงแนวทางเลือกที่ 2 การสร้างหลุมขนมครกตามศาสตร์พระราชาภายในพื้นที่ของเกษตรกร พบว่าปริมาตรน้ำที่ได้นั้นขึ้นอยู่กับจำนวนไร่ของเกษตรกร ซึ่งส่งผลให้ขนาดของหลุมขนมครกมีความแตกต่างกันออกไป และมีความลึกที่แตกต่างกัน เกษตรกรสามารถเป็นเจ้าของน้ำได้ทั้งหมดและสามารถบริหารจัดการน้ำได้ตามอิสระ อีกทั้งยังพบว่างบประมาณที่ใช้ไม่สูงนักและระยะเวลาไม่นานเท่าทางเลือกแรก แต่กลับพบว่าการยอมรับจากเกษตรกรนั้นอยู่ในระดับที่ต่ำมาก แนวทางเลือกที่ 3 การสนับสนุนองค์กรชุมชน องค์กรลุ่มน้ำและเครือข่ายระหว่างลุ่มน้ำทุกระดับ พบว่า ปริมาตรน้ำที่ได้จะขึ้นอยู่กับปริมาตรของต้นทุนน้ำซึ่งมีความไม่แน่นอนในแต่ละปี โดยชลประทานนั้นยังเป็นเจ้าของต้นน้ำอยู่ แต่ทั้งนี้การบริหารจัดการน้ำจะเป็นไปในลักษณะของเครือข่ายมิได้รวมศูนย์ไว้ที่หน่วยงานรัฐอย่างเดียว ทั้งนี้ แนวทางเลือกนี้ยังได้รับการยอมรับจากทุกภาคส่วนเป็นอย่างดี ใช้งบประมาณต่ำและสามารถเริ่มดำเนินการได้ทันทีอย่างไรก็ตาม ผู้ศึกษาได้เลือกทางเลือกที่ 1การหาแหล่งเก็บกักน้ำใหม่ และทางเลือกที่ 3 การสนับสนุนองค์กรชุมชน องค์กรลุ่มน้ำและเครือข่ายระหว่างลุ่มน้ำทุกระดับ เนื่องจากในพื้นที่ตำบลโคกสูงยังไม่มีแหล่งเก็บกักน้ำสำหรับทำการเกษตรเป็นของตนเอง และถึงแม้การสร้างแหล่งเก็บกักน้ำอาจจะยังไม่ครอบคลุมความต้องการน้ำทั้งหมด แต่ในอีกแง่หนึ่งยังสามารถบรรเทาความเดือดร้อนของเกษตรกรได้ โดยขณะที่ทำการก่อสร้างแหล่งเก็บกักน้ำใหม่ซึ่งใช้ระยะเวลานานจึงมีความจำเป็นต้องอาศัยเครือข่ายลุ่มน้ำเพื่อผันน้ำมาใช้เป็นการชั่วคราวก่อน ทั้งนี้ เหตุผลที่ทางเลือกที่ 2 การสร้างหลุมขนมครกตามศาสตร์พระราชาภายในพื้นที่ของเกษตรกรยังไม่มีความเหมาะสมกับพื้นที่ตำบลโคกสูงเนื่องจากการคำนวนการลงทุนและผลผลิตที่เสียไปยังไม่เกิดความคุ้มค่าในแง่ของการลงทุน ประกอบกับเกษตรกรยังไม่เห็นด้วยเนื่องจากพื้นที่นาในบางรายนั้นเป็นพื้นที่นาเช่า ไม่สามารถดัดแปลงแต่งเสริมอะไรได้ อีกทั้งวัฒนธรรมการทำนาของตำบลโคกสูงจะเป็นการทำนาปี ซึ่งทำในฤดูฝนของทุก ๆ ปี ความเดือดร้อนที่ผ่านมาจึงเป็นความเดือดร้อนที่น้ำฝนน้อย ซึ่งถ้าสามารถหาแหล่งน้ำเพิ่มเติมเพื่อใช้เฉพาะการทำเกษตรกรรมได้ ก็จะยิ่งสามารถบรรเทาหรือแก้ไขปัญหาการขาดแคลนน้ำได้อย่างยั่งยืน
DOI: 10.14457/tu.the.2020.1108
title: ปัจจัยที่มีผลต่อการยกฐานะเป็นเทศบาลเมือง: กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากด

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาถึงความจำเป็นในการยกฐานะเป็นเทศบาลเมือง ขององค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากด ปัญหาปัญหาอุปสรรคที่ทำให้องค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากดไม่สามารถยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองได้ รวมถึงเสนอแนะแนวทางที่เหมาะสมต่อการยกฐานะเป็นเทศบาลเมือง โดยใช้การศึกษาเชิงคุณภาพด้วยการศึกษาจากเอกสาร และการสัมภาษณ์เชิงลึก โดยทำการสัมภาษณ์จากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ และประชาชนในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการจากผลการศึกษาพบว่า การยกฐานะองค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากด มีความจำเป็นต้องยกฐานะเป็นเทศบาลเมือง เนื่องจากการยกฐานะ จะช่วยเพิ่มอำนาจหน้าที่ในการให้บริการสาธารณะแก่ประชาชนได้มากขึ้น ช่วยอำนวยความสะดวกแก่ประชาชนในการมาติดต่อราชการ และด้านการเมืองจะช่วยให้มีสมาชิกสภาเพิ่มมากขึ้นหากเปลี่ยนแปลงเป็นเทศบาลเมืองทั้งนี้ที่ผ่านมา มีปัญหาอุปสรรคที่ไม่สามารถยกฐานะได้คือ ปัจจัยการเมือง เนื่องจากการยกฐานะย่อมทำให้มีคนได้ประโยชน์และเสียผลประโยชน์ จึงทำให้เกิดปัญหาด้านการเมือง ที่ส่งผลกระทบไปยังปัจจัยอื่น ๆ นอกจากนี้ยังมีปัจจัยด้านอาณาเขตที่ตั้ง ที่ยังมีพื้นที่ไม่ได้กำหนดอาณาเขตที่ชัดเจนเกิดความซ้ำซ้อนกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ใกล้เคียง เนื่องจากยังไม่เคยมีการกำหนดแนวเขตร่วมกันระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จากเหตุผลที่กล่าวมาข้างต้นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้ยังไม่สามารถยกฐานะเป็นเทศบาลได้หากองค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากดมีความต้องการที่จะยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองนั้น สามารถทำได้ถ้าหากการเมืองมีการจัดสรรผลประโยชน์ที่ลงตัว นักการเมืองท้องถิ่นแต่ละฝ่ายพึงพอใจกับตำแหน่งที่ได้รับการจัดสรร พนักงานส่วนตำบลได้มีการดำเนินการประสานกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ใกล้เคียงกำหนดแนวเขตที่ชัดเจน พร้อมทั้งมีการให้ความรู้กับประชาชนในการยกฐานะเป็นเทศบาลเพื่อให้ประชาชนได้มีความรู้ ความเข้าใจ และมีความพร้อมรับต่อการเปลี่ยนแปลง
DOI: 10.14457/tu.the.2020.1109
title: ความกตัญญูกตเวทีในฐานะหน้าที่ต่อบุพการีกับสังคมไทย

description: งานค้นคว้าวิจัยชิ้นนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิดว่าด้วยหลักความกตัญญูกตเวทีในฐานะหน้าที่ต่อบิดามารดากับสังคมไทย ภายใต้กรอบพื้นฐานความคิด กระบวนการรับรู้ การตีความและการให้คุณค่าของความกตัญญูกตเวทีต่อบุพการีจากกลุ่มเจนเนอเรชั่น วาย รวมถึงการวิเคราะห์กระบวนการและตัวแปรสำคัญในการส่งผ่านแนวความคิดดังกล่าวจากรุ่นบิดามารดาสู่รุ่นลูกหลานที่เป็นเจนเนอเรชั่น วาย เพื่ออธิบายปรากฏการณ์ทางความคิดและการกระทำที่แสดงออกภายใต้การรับรู้ของกรอบความกตัญญูกตเวที เพราะสังคมไทยกำลังก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุอย่างเต็มรูปแบบ การทำความเข้าใจกรอบความคิดของเจนเนอเรชั่นที่มีความแตกต่างกันจะทำให้เราสามารถเข้าใจถึงบริบทความสัมพันธ์ คุณลักษณะ มุมมอง ความคาดหวัง และความต้องการ เพื่อเป็นการลดช่องว่างทางความคิดและประยุกต์กรอบคิดเพื่อส่งเสริมการสร้างคุณค่าในสถาบันทางสังคมโดยเฉพาะสถาบันครอบครัวผลการศึกษาวิจัยพบว่า เจนเนอเรชั่น วาย ในปัจจุบันยังคงให้ความสำคัญกับหลักหน้าที่ความกตัญญูกตเวทีต่อบิดามารดาอยู่ แต่นอกเหนือจากการตั้งอยู่บนฐานคิดเรื่องความสัมพันธ์(Relation) แล้วยังต้องอ้างอิงอยู่บนกรอบของหลักการสมเหตุสมผล (Rational) อีกด้วย กระบวนการคิดและตัดสินใจบนเงื่อนไขหน้าที่ความกตัญญูกตเวทีต่อบิดามารดาในปัจจุบันปรากฏแนวโน้มออกมาในรูปแบบการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์เชิงต่างตอบแทน ความกตัญญูกตเวทีจึงไม่ใช่ภาระหน้าที่ของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งที่จะต้องกระทำเสมอไป ซึ่งการกระทำที่แสดงออกซึ่งพฤติกรรมกตัญญูในกรอบคิดของเจนเนอเรชั่น วาย สามารถวิเคราะห์ผ่านตัวแปรในมิติความสัมพันธ์ได้ 4 ด้านคือ ด้านวัฒนธรรมครอบครัว ด้านลักษณะของครอบครัว ด้านการประกอบอาชีพ และด้านเศรษฐกิจและรายได้การทำความเข้าใจการเปลี่ยนแปลงของหลักความกตัญญูกตเวทีในฐานะหน้าที่ต่อบิดามารดาที่มีกรอบคิดเปลี่ยนไปจากแต่ก่อน จะสามารถทำให้เกิดความเข้าใจถึง บริบท หน้าที่ ภายในครอบครัวและสังคม ที่สมาชิกมีความแตกต่างด้านเจนเนอเรชั่น ซึ่งการศึกษารูปแบบนี้อาจเป็นเครื่องมือกลไกหนึ่งที่ช่วยผลักดันนโยบายการศึกษาคุณสมบัติความแตกต่างด้านประชากร หรือส่งเสริมการพัฒนา แก้ไขปัญหาในบริบทความสัมพันธ์ของสถาบันทางสังคมและครอบครัวในระดับอื่น ๆ ต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2020.1111
title: นโยบายต่างประเทศของจีนในสมัยเลขาธิการพรรคและประธานาธิบดีสีจิ้นผิงต่อกรณีพิพาทเกี่ยวกับหมู่เกาะสแปรตลี่ระหว่าง ค.ศ. 2012-2015

description: การศึกษาเรื่อง นโยบายต่างประเทศของจีนในสมัยเลขาธิการใหญ่พรรคและประธานาธิบดีสีจิ้นผิงต่อกรณีพิพาทหมู่เกาะสแปรตลี่ ระหว่าง ค.ศ. 2012-2015 มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการดำเนินนโยบายต่างประเทศของจีนในสมัย สี่จิ้นผิง ผู้นำรุ่นที่ 5 ที่มีท่าทีแข็งกร้าวต่อกรณีพิพาทเกี่ยวกับหมู่เกาะสแปรตลี่ ดังจะเห็นได้จากความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้นระหว่างจีนกับฟิลิปปินส์และจีนกับเวียดนาม โดยใช้แนวคิดเรื่องผลประโยชน์แห่งชาติ (National Interest) แนวคิดเรื่องอำนาจ (Power) และแนวศึกษาสภาพจริงนิยมใหม่ (Neo Realism) ที่ให้ความสำคัญกับโครงสร้างระบบระหว่างประเทศ (Structure) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเอเซียแปซิฟิค แนวคิดทั้ง 3 ช่วยอธิบายถึงสาเหตุที่จีนภายใต้ผู้นำจีน สี จิ้นผิง มีท่าทีแข็งกร้าวต่อกรณีพิพาทในทะเลจีนใต้แตกต่างจากผู้นำจีนในอดีตผลประโยชน์แห่งชาติทางการเมืองโดยเฉพาะอย่างยิ่งการที่จีนได้ยกระดับความสำคัญของประเด็นอธิปไตยของจีนเหนือหมู่เกาะต่าง ๆ ในทะเลจีนใต้เป็นผลประโยชน์แกนหรือผลประโยชน์หลัก (Core Interest) ของจีนเทียบเท่ากับอธิปไตยเหนือไต้หวัน ฑิเบต และซินเจียง แสดงว่าจีนยืนยันความสำคัญของอธิปไตยของจีนในทะเลจีนใต้โดยจีนจะไม่ยอมประนีประนอมผลประโยชน์แห่งชาติทางเศรษฐกิจของจีนเหนือทะเลจีนใต้มีความสำคัญเพราะทรัพยากรในทะเล ทรัพยากรแร่ธาตุและพลังงานทั้งน้ำมันและก๊าซธรรมชาติตลอดจนเป็นเส้นทางเดินเรือที่สำคัญต่อการส่งออกสินค้าและนำเข้าวัตถุดิบของจีน ทำให้ผู้นำจีนให้ความสำคัญต่อผลประโยชน์ของทะเลจีนใต้ในการพัฒนาเศรษฐกิจของจีนให้เป็นสังคมนิยมที่ทันสมัยกระแสชาตินิยมที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจากความสำเร็จในการพัฒนาเศรษฐกิจของจีนด้วยนโยบายสี่ทันสมัย อีกทั้งการที่จีนสามารถบริหารจัดการความท้าทายจากวิกฤติเศรษฐกิจในหลายภูมิภาค โดยที่จีนได้รับผลกระทบน้อยที่สุดทำให้ผู้นำจีนโดยเฉพาะอย่างยิ่ง สี จิ้นผิง มีความมั่นใจในนโยบายและทิศทางของประเทศ พร้อมที่จะแสดงท่าทีที่แข็งกร้าวในการรักษาผลประโยชน์ของจีนระบบระหว่างประเทศในเอเซียแปซิฟิกที่เคยถูกครอบงำจากสหรัฐอเมริกตั้งแต่หลังสงครามโลกครั้งที่สอง แม้ว่าจีนจะทะยานขึ้นอย่างสันติ แต่สหรัฐอเมริกาก็หวาดระแวงว่า อิทธิพลของสหรัฐอเมริกาในเอเซียแปซิฟิกกำลังถดถอยลงจากปัญหาเศรษฐกิจ ทำให้ระบบระหว่างประเทศในแปซิฟิกลักษณะเป็น 2 ขั้วที่แข่งขันขับเคี่ยวเชิงอำนาจ นโยบาย “หมุนกลับสู่เอเซีย” (Pivot to Asia) ของประธานาธิบดีโอบาม่า ทำให้จีนมองว่าสหรัฐอเมริกากำลังสะกัดกั้นบทบาทของจีนที่เพิ่มขึ้นในเอเซียแปซิฟิก ความไม่พอใจของจีนได้แสดงออกมาจากท่าทีที่แข็งกร้าวในปัญหาพิพาททะเลจีนใต้อย่างไรก็ดี จีนยังแสดงว่าไม่ต้องการแตกหักหรือใช้กำลังทหารกับคู่กรณี แต่ใช้การกดดันด้วยกำลังกึ่งพลเรือน และเรียกร้องให้มีการแก้ไขความขัดแย้งด้วยการเจรจาอย่างสันติวิธีแบบทวิภาคี อีกทั้งยังเสนอความร่วมมือทางเศรษฐกิจ เพื่อลดความตึงเครียดและความขัดแย้ง เช่น การจัดตั้งธนาคารโครงสร้างพื้นฐานแห่งเอเซีย (AIIB) ข้อเสนอเชิงนโยบายด้วยแนวคิด “หนึ่งแถบ หนึ่งเส้นทาง” หมายถึงแถบเศรษฐกิจแพรไหมทางบก และเส้นทางแพรไหมทางทะล ในศตวรรษที่ 21 กล่าวโดยสรุป แม้ว่าจีนภายใต้ผู้นำ สี จิ้นผิงจะมีท่าทีแข็งกร้าวเกี่ยวกับอำนาจอธิปไตยเหนือหมู่เกาะในทะเลจีนใต้ แต่จีนก็ไม่ต้องการให้ความขัดแย้งขยายตัวออกไปเป็นการใช้กำลังเผชิญหน้า จึงเสนอความร่วมมือทางเศรษฐกิจในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อลดความความตึงเครียดและความหวาดระแวงของคู่กรณีในอาเซียน
DOI: 10.5281/zenodo.5921061
title: Tropical multi-datasource and multi-frequency temperature anomalies (TROPTEMP)

description: Multi-frequency temperature anomalies in the tropical region computed from the datasets: CPC, ECCO2_JPL cube92, J-OFURO, MODIS-Aqua, University of Delaware and Windsat.
description: We wish to express our thanks to the TRIATLAS project (Tropical and South Atlantic climate-based marine ecosystem predictions for sustainable management), to Tropical Atlantic Interdisciplinary Laboratory on physical, biogeochemical, ecological and human dynamics (IJL TAPIOCA) and the Brazilian Research Network on Global Climate Change (Rede CLIMA).
description: {"references": ["Humberto L. Varona. (2021). mNC: A tool for Oceanographers and Meteorologists to easily create their NetCDF files using Matlab (1.0). Zenodo. https://doi.org/10.5281/zenodo.5572749", "Humberto L. Varona. (2021). CalcPlotAnomaly: Matlab function set for the calculation and plotting of anomalies (1.01). Zenodo. https://doi.org/10.5281/zenodo.5576889"]}