cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.153
title: ปัจจัยคัดสรรที่สัมพันธ์กับการอาสาสมัครของนิสิตปริญญาตรีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยคัดสรรที่สัมพันธ์กับการอาสาสมัครในนิสิตนักศึกษามหาวิทยาลัย กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้เป็นนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยที่มีอายุระหว่าง 17-24 ปี จำนวน 360 คน จำแนกตามพฤติกรรมอาสาสมัครเป็น 2 กลุ่มคือ กลุ่มนิสิตที่ไม่มีพฤติกรรมอาสาสมัครในระยะเวลา 3 เดือนที่ผ่านมา 180 คน และกลุ่มนิสิตที่มีพฤติกรรมอาสาสมัครอย่างน้อย 30 ชั่วโมงในระยะเวลา 3 เดือนที่ผ่านมา 180 คน ตัวแปรอิสระที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับแรงจูงใจในการอาสาสมัคร ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรมอาสาสมัคร และปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับบุคลิกภาพเอื้อต่อสังคม ตัวแปรตามคือ พฤติกรรมอาสาสมัคร เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป มาตรวัดแรงจูงใจในการอาสาสมัคร มาตรวัดการรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรมอาสาสมัคร และมาตรวัดบุคลิกภาพเอื้อต่อสังคม นำข้อมูลมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติวิเคราะห์ถดถอยโลจิสติก ผลการวิจัยพบว่าตัวแปรอิสระทั้งหมดในสมการถดถอยโลจิสติกร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของพฤติกรรมอาสาสมัครได้ร้อยละ 32.8 (R2CS = .328) ปัจจัยที่สามารถทำนายพฤติกรรมอาสาสมัครได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p &lt; .001) ได้แก่ ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับแรงจูงใจในการอาสาสมัครในด้านการเสริมสร้างความรู้และความเข้าใจ และปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรมอาสาสมัคร โดยสมการถดถอยโลจิสติกสามารถทำนายพฤติกรรมอาสาสมัครได้ถูกต้องร้อยละ 77.2
DOI: 10.14457/cu.the.2013.568
title: ความคาดหวังและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวต่างชาติที่มีต่อการบริการของอุทยานแห่งชาติเอราวัณ จังหวัดกาญจนบุรี

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคาดหวังและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวต่างชาติที่มีต่อการบริการของอุทยานแห่งชาติเอราวัณ จังหวัดกาญจนบุรี และเพื่อทดสอบความมีนัยสำคัญ ความแตกต่างระหว่างค่าเฉลี่ยความคาดหวังกับความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวต่างชาติที่มีต่อการบริการของอุทยานแห่งชาติ จังหวัดกาญจนบุรี โดยใช้แบบสอบถาม (Questionnaire) เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างนักท่องเที่ยวต่างชาติที่เดินทางเข้ามาท่องเที่ยวอุทยานแห่งชาติเอราวัณ จังหวัดกาญจนบุรี จำนวน 400 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ (Frequency) หาค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และทดสอบค่า “ที” แบบกลุ่มตัวอย่างเป็นกลุ่มเดียวกัน (Paired sample t-test)ผลการวิจัย พบว่า นักท่องเที่ยวต่างชาติส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 20-29 ปี อาศัยอยู่ในภูมิภาคยุโรป แต่นักท่องเที่ยวแคนาดากลับเป็นกลุ่มที่เดินทางเข้ามาท่องเที่ยวมากกว่าสัญชาติอื่น โดยมีวัตถุประสงค์ในการท่องเที่ยวเพื่อพักผ่อนในวันหยุด นิยมเดินทางมาท่องเที่ยวกับเพื่อน โดยรถบริษัทนำเที่ยว ไม่เคยเดินทางมาท่องเที่ยวที่อุทยานแห่งชาติเอราวัณมาก่อน ใช้ระยะเวลาในการท่องเที่ยว 1-6 ชั่วโมง ไม่ได้พักค้างแรม และทราบแหล่งข้อมูลมาจากบริษัทนำเที่ยว นอกจากนี้ นักท่องเที่ยวต่างชาติยังมีความคาดหวังและความพึงพอใจต่อการบริการของอุทยานแห่งชาติเอราวัณโดยภาพรวมทั้ง 6 ด้าน อันประกอบด้วย ด้านสิ่งดึงดูดใจ ด้านการเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยว ด้านสิ่งอำนวยความสะดวก ด้านแพ็คเกจท่องเที่ยว ด้านกิจกรรม และด้านบริการเสริม อยู่ในระดับมากเช่นเดียวกัน และเมื่อเปรียบเทียบความมีนัยสำคัญ ความแตกต่างระหว่างค่าเฉลี่ยความคาดหวังกับความพึงพอใจที่มีต่อการบริการของอุทยานแห่งชาติเอราวัณ จังหวัดกาญจนบุรี พบว่า นักท่องเที่ยวมีความคาดหวังกับความพึงพอใจต่อองค์ประกอบแหล่งท่องเที่ยวทุกด้าน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สรุปผลการวิจัยพบว่า นักท่องเที่ยวต่างชาติมีระดับความพึงพอใจต่อการบริการของอุทยานแห่งชาติเอราวัณ จังหวัดกาญจนบุรีมากกว่าระดับความคาดหวัง จึงอาจกล่าวได้ว่า อุทยานแห่งชาติเอราวัณ จังหวัดกาญจนบุรี สามารถจัดการการบริการในองค์ประกอบแหล่งท่องเที่ยวทุกด้านของอุทยานแห่งชาติได้ดี
DOI: 10.14457/cu.the.2013.569
title: การเปรียบเทียบรูปแบบการเคลื่อนไหวทางคิเนเมติกส์ในทักษะเตะตัดบนของนักกีฬามวยไทยสมัครเล่นในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42

description: วัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบตัวแปรทางคิเนเมติคส์ของการเตะตัดบนของนักกีฬามวยไทยสมัครเล่นวิธีดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการดำเนินการวิจัยครั้งนี้มาจากการสุ่มแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) เป็นนักกีฬามวยไทยสมัครเล่นที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์ รุ่นเฟเธอร์เวท น้ำหนักเกิน 54 กิโลกรัม ไม่เกิน 57 กิโลกรัม จำนวน 10 คน แบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 2 กลุ่ม คือ 1.นักกีฬามวยไทยสมัครเล่นที่ไม่ผ่านรอบแรก 2.นักกีฬามวยไทยสมัครเล่นที่ผ่านรอบแรก ทำการรวบรวมข้อมูลที่ได้นำไปวิเคราะห์ทางชีวกลศาสตร์แบบคิเนเมติกส์ ของการออกอาวุธโดยการเตะตัดบนในหัวข้อต่างๆ ดังนี้ คือ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานความเร็วสูงสุด และความเร่งสูงสุดของข้อเท้า ข้อเข่า ข้อสะโพก ในการเตะตัดบน นำข้อมูลที่ได้มาเปรียบเทียบค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของความเร็วสูงสุด ความเร่งสูงสุด ของข้อเท้า ข้อเข่า ข้อสะโพก ระหว่างนักกีฬามวยไทยสมัครเล่นที่ไม่ผ่านรอบแรกและนักกีฬามวยไทยสมัครเล่นที่ผ่านรอบแรก โดยการทดสอบค่า “ที” (Independent t-test) ความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05ผลการวิจัย พบว่าความเร็วสูงสุดของข้อเท้า ข้อเข่า ข้อสะโพก ในกลุ่มนักกีฬามวยไทยสมัครเล่นที่ไม่ผ่านรอบแรกมีค่าเท่ากับ 10.48 ± 2.78, 7.72±1.36 และ 2.76±0.73 เมตร/วินาที ส่วนความเร็วสูงสุดของข้อเท้า ข้อเข่า ข้อสะโพก ในกลุ่มนักกีฬามวยไทยสมัครเล่นที่ผ่านรอบแรกมีค่าเท่ากับ 9.45±3.14, 6.59±1.24 และ 2.27±0.83 เมตร/วินาที ตามลำดับ ความเร่งสูงสุดสุดของข้อเท้า ข้อเข่า ข้อสะโพก ในกลุ่มนักกีฬามวยไทยสมัครเล่นที่ไม่ผ่านรอบแรกมีค่าเท่ากับ 206.96 ± 130.63, 125.91 ± 65.14 และ 66.92±61.97 เมตร/วินาที² ส่วนความเร่งสูงสุดของข้อเท้า ข้อเข่า และข้อสะโพกในกลุ่มนักกีฬามวยไทยสมัครเล่นที่ผ่านรอบแรกมีค่าเท่ากับ 292.79 ± 246.72, 97.55 ± 67.61 และ 50.96±28.30 เมตร/วินาที² ตามลำดับจากการทดสอบทางสถิติ พบว่า ความเร็วสูงสุด และความเร่งสูงสุด ของข้อเท้า ข้อเข่า ข้อสะโพก ของทั้งสองกลุ่มไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 ซึ่งแสดงให้เห็นว่าทักษะในการเตะตัดบนของนักกีฬามวยไทยสมัครเล่น ในรุ่นเฟเธอร์เวท น้ำหนักเกิน 54 กิโลกรัม ไม่เกิน 57 กิโลกรัม ที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 “สุพรรณบุรีเกมส์” มีความเร็วและความเร่งไม่แตกต่างกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2013.570
title: แนวทางพัฒนาสมรรถนะผู้นำเที่ยว

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสมรรถนะของผู้นำเที่ยวที่พึงประสงค์ และเพื่อพัฒนาแนวทางพัฒนาสมรรถนะผู้นำเที่ยว กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางไปท่องเที่ยวต่างประเทศ จำนวน 400 คน และกลุ่มผู้ประกอบการธุรกิจนำเที่ยว และผู้นำเที่ยว จำนวนทั้งสิ้น 20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น นำแบบสอบถามไปเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง และสัมภาษณ์กลุ่มผู้ประกอบการธุรกิจนำเที่ยว และผู้นำเที่ยวด้วยแบบสัมภาษณ์ นำข้อมูลจากการตอบแบบสอบถามไปวิเคราะห์หาค่าความถี่ (Frequency) ร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard deviation) ส่วนข้อมูลจากการให้สัมภาษณ์นำไปวิเคราะห์ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา โดยใช้วิธีการจัดกลุ่มสาระข้อมูล แล้วนำผลการวิเคราะห์ข้อมูลจากเครื่องมือทั้งสองชุด มาร่างเป็นแนวทางพัฒนาสมรรถนะผู้นำเที่ยว หลังจากนั้น ผู้วิจัยได้จัดประชุมระดมความคิดเห็นของผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 6 คน เพื่อพิจารณาร่างแนวทางพัฒนาสมรรถนะผู้นำเที่ยว ให้ข้อเสนอแนะ และนำมาสรุปเป็นแนวทางพัฒนาสมรรถนะผู้นำเที่ยวที่สมบูรณ์ต่อไป ผลการวิจัย พบว่า ผู้ตอบแบบสอบถาม มีความคิดเห็นเกี่ยวกับสมรรถนะของผู้นำเที่ยวที่พึงประสงค์ อยู่ในระดับมาก ในด้านความรู้ และด้านทักษะ ยกเว้น ด้านคุณลักษณะส่วนบุคคล ที่มีความคิดเห็นอยู่ในระดับมากที่สุด ซึ่งผลจากการวิจัยได้นำไปสู่การพัฒนาแนวทางพัฒนาสมรรถนะผู้นำเที่ยว ที่สามารถสรุปได้ดังต่อไปนี้ 1) ควรคัดสรรบุคคลที่มีคุณภาพ และมีความตั้งใจในการประกอบอาชีพผู้นำเที่ยว 2) ควรจัดการฝึกอบรมบุคคลที่ได้จากการคัดสรรแล้ว ด้วยหลักสูตรการพัฒนาสมรรถนะผู้นำเที่ยวที่มีมาตรฐาน 3) ควรพัฒนาบุคคลที่ปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้นำเที่ยวอยู่แล้ว ด้วยการจัดฝึกอบรมเพิ่มพูนความรู้ และสนับสนุนให้มีการพัฒนาตนเองอยู่ตลอดเวลาและอย่างต่อเนื่อง
DOI: 10.14457/cu.the.2013.571
title: แนวทางพัฒนาการจัดการแหล่งท่องเที่ยวศูนย์ศึกษาธรรมชาติและอนุรักษ์ป่าชายเลน เพื่อการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ จังหวัดชลบุรี

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเพื่อสร้างแนวทางพัฒนาการจัดการแหล่งท่องเที่ยวศูนย์ศึกษาธรรมชาติและอนุรักษ์ป่าชายเลน เพื่อการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ จังหวัดชลบุรี กลุ่มตัวอย่างมี 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่ม นักท่องเที่ยวชาวไทยที่มาท่องเที่ยวบริเวณป่าชายเลนทั้ง 4 จังหวัดทางภาคตะวันออกได้แก่ จังหวัดฉะเชิงเทรา ระยอง จันทบุรี และตราด จำนวน 400 คน ใช้วิธีการได้มาซึ่งกลุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เริ่มจากการได้มาซึ่งกลุ่มตัวอย่างแบบโควตา โดยการนำกลุ่มตัวอย่าง 400 คน ทำการแบ่งกลุ่มตัวอย่างจำนวนเท่าๆกัน ทั้ง 4 แห่ง จังหวัดละ 100 คน รวบรวมข้อมูลโดยการใช้แบบสอบถาม ทำการสัมภาษณ์แบบกึ่งมีโครงสร้าง จากกลุ่มผู้เชี่ยวชาญและตัวแทนจากเจ้าหน้าที่ทางภาครัฐที่มีความรู้ ความสามารถ พร้อมทั้งมีส่วนเกี่ยวข้องกับการอนุรักษ์ การพัฒนา การปรับปรุง และการฟื้นฟูการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ป่าชายเลน จังหวัดละ 3 คน รวมจำนวน 12 คน การได้มาซึ่งกลุ่มตัวอย่างกลุ่มนี้เป็นการเลือกแบบเจาะจง และการสนทนากลุ่มในกลุ่มผู้เชี่ยวชาญและตัวแทนจากเจ้าหน้าที่ทางภาครัฐ จำนวนรวมทั้งสิ้น 8 คน ใช้วิธีการได้มาซึ่งกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงเช่นกัน นำข้อมูลจากแบบสอบถามมาวิเคราะห์โดยการแจกแจงความถี่และหาค่าร้อยละ ข้อมูลจากการสัมภาษณ์และการสนทนากลุ่มนำข้อมูลมาวิเคราะห์โดยการวิเคราะห์เนื้อหาและจัดเนื้อหาให้เป็นหมวดหมู่ นำเสนอผลการวิเคราะห์ในรูปตารางประกอบความเรียงและนำเสนอแนวทางเป็นรายข้อผลการวิจัยพบว่านักท่องเที่ยวทั้งเพศชายและเพศหญิงมีจำนวนเท่ากัน มีอายุต่ำกว่า 20 ปี มีภูมิลำเนาอยู่ในภาคตะวันออก มีการศึกษาระดับปริญญาตรีหรือเทียบเท่า เป็นนักเรียน นักศึกษา ส่วนใหญ่ต้องการสนับสนุนการท่องเที่ยวที่คนท้องถิ่นได้รับประโยชน์ ต้องการให้มีการฝึกอบรมเพื่อเพิ่มทักษะในการบริการด้านต่างๆ ให้แก่เจ้าหน้าที่ เช่น บริการนำเที่ยวและสื่อความหมาย และมีความต้องการเป็นส่วนหนึ่งของการท่องเที่ยวที่รับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมผู้เชี่ยวชาญด้านป่าชายเลนและเจ้าหน้าที่จากภาครัฐที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับป่าชายเลนมีความต้องการให้ทุกภาคส่วนเข้ามามีส่วนร่วมในการจัดการท่องเที่ยว และควรปลูกฝังให้นักท่องเที่ยวมีจิตสำนึกในการอนุรักษ์ ฟื้นฟูป่าชายเลน รวมทั้งปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวแนวทางพัฒนาการจัดการแหล่งท่องเที่ยวศูนย์ศึกษาธรรมชาติและอนุรักษ์ป่าชายเลน เพื่อการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ จังหวัดชลบุรี ที่ได้จากการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ หน่วยงานรับผิดชอบหลักในพื้นที่ ควรจัดทำแผนงาน และนโยบายด้านการท่องเที่ยวในพื้นที่อย่างชัดเจน รวมทั้งโครงการส่งเสริมและพัฒนาที่เป็นรูปธรรม ที่มีความเป็นไปได้ และสอดคล้องกับศักยภาพของพื้นที่ ความจำเป็นของนักท่องเที่ยว และความต้องการของชุมชน ดูแลปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวกเพิ่มเติมตามความเหมาะสมของพื้นที่
DOI: 10.14457/cu.the.2013.572
title: ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการโค้ชกับความสำเร็จในการเเข่งขันกีฬาเทเบิลเทนนิสชาย กีฬาระหว่างโรงเรียนส่วนกลาง กรมพลศึกษา ประจำปี 2556

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการโค้ชกับความสำเร็จในการแข่งขันของนักกีฬาเทเบิลเทนนิสเยาวชนชาย กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬาเทเบิลเทนนิสเยาวชนชายที่ลงแข่งขันประเภทชายเดี่ยวรุ่น 13-14 ปี 15-16 ปีและ 17-18 ปี ในการแข่งขันเทเบิลเทนนิสกีฬาระหว่างโรงเรียนส่วนกลางกรมพลศึกษา ประจำปี 2556 ระหว่างวันที่ 9-12 ธันวาคม พ.ศ.2556 จำนวนทั้งหมด 158 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามเชิงสัมภาษณ์เกี่ยวกับพฤติกรรมการโค้ช แบบบันทึกผลการแข่งขันของนักกีฬา และตารางแบ่งกลุ่มความสำเร็จของนักกีฬา นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ แจกแจงความถี่ หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ความสัมพันธ์แบบสหสัมพันธ์ (Pearson Correlation Coefficient) โดยทดสอบความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05ผลการวิจัย1.ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการโค้ชกับความสำเร็จจากการปฏิบัติตามความคาดหวังของนักกีฬาเทเบิลเทนนิสพบว่า พฤติกรรมการโค้ชด้านหลักการและปรัชญาการโค้ชที่เน้นพัฒนาตัวนักกีฬาเป็นอันดับแรกชัยชนะเป็นอันดับรอง มีความสัมพันธ์ในระดับสูงกับกลุ่มที่ประสบความสำเร็จระดับสูง พฤติกรรมการโค้ชด้านวิธีการโค้ชแบบนำเข้าสู่เกมการเล่น มีความสัมพันธ์ในระดับปานกลางกับกลุ่มที่ประสบความสำเร็จระดับสูง พฤติกรรมการโค้ชด้านรูปแบบการโค้ชที่โค้ชเปิดโอกาสให้นักกีฬามีส่วนร่วมในการตัดสินใจ มีความสัมพันธ์ในระดับปานกลางกับกลุ่มที่ประสบความสำเร็จระดับสูงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .052.ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการโค้ชกับความสำเร็จตามผลลัพธ์ที่ได้จากการแข่งขันของนักกีฬาเทเบิลเทนนิสพบว่า พฤติกรรมการโค้ชด้านหลักการและปรัชญาการโค้ชที่เน้นการพัฒนาตัวนักกีฬาเป็นอันดับแรกชัยชนะเป็นอันดับรอง มีความสัมพันธ์ในระดับปานกลางกับกลุ่มที่ประสบความสำเร็จระดับสูง พฤติกรรมการโค้ชด้านวิธีการโค้ชแบบนำเข้าสู่เกมการเล่น มีความสัมพันธ์ในระดับปานกลางกับกลุ่มที่ประสบความสำเร็จระดับสูง พฤติกรรมการโค้ชด้านรูปแบบการโค้ชที่โค้ชเปิดโอกาสให้นักกีฬามีส่วนร่วมในการตัดสินใจ มีความสัมพันธ์ในระดับสูงกับกลุ่มที่ประสบความสำเร็จระดับสูงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2013.573
title: ผลฉับพลันของการสั่นสะเทือนทั้งร่างกายต่อพลังกล้ามเนื้อขาในขณะกล้ามเนื้อหดตัวแบบอยู่กับที่และเคลื่อนที่

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลฉับผลันของการสั่นสะเทือนทั้งร่างกายต่อพลังกล้ามเนื้อขาในขณะกล้ามเนื้อหดตัวแบบอยู่กับที่และเคลื่อนที่ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือนิสิตคณะวิทยาศาสตร์การกีฬา เพศหญิง อายุ 18-22 ปี จำนวน 16 คนความแข็งแรงสัมพัทธ์ 1.5-2.0 ใช้การถ่วงดุลลำดับ (counterbalancing) ด้วยการเลือกแบบสุ่ม โดยทำการสั่นสะเทือนทั้งร่างกาย 4 แบบ สัปดาห์ละ 1 แบบ การสั่นสะเทือนทั้งร่างกายแบบที่1 ใช้ท่า Static half squat ทำการสั่นสะเทือนเป็นเวลา 45 วินาที ด้วยความถี่ 40 เฮิรตซ์ แอมพลิจูด 2-4 มิลิเมตร, แบบที่2 ใช้ท่า Static half squat ทำการสั่นสะเทือน เป็นเวลา 45 วินาที ด้วยความถี่ 50 เฮิรตซ์ แอมพลิจูด 4-6 มิลิเมตร, แบบที่3 ใช้ท่า Dynamic half squat ทำการสั่นสะเทือนเป็นเวลา 45 วินาที ด้วยความถี่ 40 เฮิรตซ์ แอมพลิจูด 2-4 มิลิเมตร, แบบที่4 ใช้ท่า Dynamic half squat ทำการสั่นสะเทือนเป็นเวลา 45 วินาที ด้วยความถี่ 50 เฮิรตซ์ แอมพลิจูด 4-6 มิลิเมตร โดยในช่วงของการทดสอบจะทำการทดสอบทั้งหมด 2 ครั้ง คือก่อนและหลังการสั่นโดยค่าที่ได้จากการกระโดดด้วยความสามารถสูงสุด 1 ครั้ง นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ผลทางสถิติหาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตราฐาน วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวแบบวัดซ้ำเปรียบเทียบ 4 แบบ โดยถ้าพบความแตกต่างจึงเปรียบเทียบรายคู่โดยวิธีการของแอลเอสดีและเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของกลุ่มตัวอย่างก่อนและหลังการทดลองโดยการทดสอบค่าที (t-test) แบบไม่เป็นอิสระต่อกันโดยทดสอบความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 จากการทดลองพบว่า พลังกล้ามเนื้อสูงสุดภายหลังการสั่นสะเทือนทั้งร่างกายในแบบที่1 นั้นเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่.05 ทั้งนี้แรงปฏิกิริยาในแนวดิ่งจากพื้นสูงสุดภายหลังการสั่นสะเทือนทั้งร่างกาย ในแบบที่ 3 และความเร็วสูงสุดของบาร์เบลในแบบที่1และแบบที่4 เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 แต่เมื่อนำค่าพลังกล้ามเนื้อสูงสุด แรงปฏิกิริยาในแนวดิ่งจากพื้นสูงสุดและความเร็วสูงสุดของบาร์เบลทั้งก่อนและหลังการสั่นสะเทือนทั้งร่างกายทั้ง 4 แบบมาเปรียบเทียบกันแล้วพบว่า ไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่.05
DOI: 10.14457/cu.the.2013.574
title: ส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเข้าชมการแข่งขันแบดมินตันรายการ เอสซีจี แบดมินตันเยาวชนชิงแชมป์โลก 2013

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเข้าชมการแข่งขันแบดมินตันรายการ เอสซีจี แบดมินตันเยาวชนชิงแชมป์โลก 2013 และเปรียบเทียบส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเข้าชมการแข่งขันแบดมินตัน จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้ กลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม ซึ่งมีค่าความตรงตามเนื้อหาเท่ากับ 0.90 และค่าความเชื่อมั่น สัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาค เท่ากับ 0.97 นำผลที่ได้มาวิเคราะห์ค่าทางสถิติโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เปรียบเทียบตามเพศด้วยการทดสอบค่า"ที"(t-test) และเปรียบเทียบตาม อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้ ด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว โดยการทดสอบค่า"เอฟ"(F-test) เมื่อพบความแตกต่าง ใช้วิธีการเปรียบเทียบรายคู่ด้วยวิธีของเชฟเฟ่ (Scheffe Method) ที่นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05ผลการวิจัย1. ส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเข้าชมการแข่งขันแบดมินตันรายการ เอสซีจี แบดมินตันเยาวชนชิงแชมป์โลก 2013 โดยรวมและรายด้านทุกด้านอยู่ในระดับมาก ได้แก่ ด้านสถานที่ให้บริการ ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านกระบวนการ ด้านการสร้างและนำเสนอลักษณะทางกายภาพ ด้านบุคลากร ด้านการส่งเสริมการขาย และด้านราคา ตามลำดับ2. เมื่อเปรียบเทียบโดยจำแนกตาม เพศ พบว่า ส่วนประสมทางการตลาดส่งผลต่อการตัดสินใจเข้าชมการแข่งขันแบดมินตันระหว่างเพศชายและเพศหญิงไม่แตกต่างกัน3. เมื่อเปรียบเทียบโดยจำแนกตาม อายุ พบว่า ส่วนประสมทางการตลาดส่งผลต่อการตัดสินใจเข้าชมการแข่งขันแบดมินตันแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในด้านการส่งเสริมการขาย 4. เมื่อเปรียบเทียบโดยจำแนกตาม ระดับการศึกษา พบว่า ส่วนประสมทางการตลาดส่งผลต่อการตัดสินใจเข้าชมการแข่งขันแบดมินตันแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในด้านผลิตภัณฑ์ ด้านการส่งเสริมการขาย และด้านบุคลากร5. เมื่อเปรียบเทียบโดยจำแนกตาม อาชีพ พบว่า ส่วนประสมทางการตลาดส่งผลต่อการตัดสินใจเข้าชมการแข่งขันแบดมินตันแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในด้านราคา และด้านสถานที่ให้บริการ6. เมื่อเปรียบเทียบโดยจำแนกตาม รายได้ พบว่า ส่วนประสมทางการตลาดส่งผลต่อการตัดสินใจเข้าชมการแข่งขันแบดมินตันแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในด้านผลิตภัณฑ์
DOI: 10.14457/cu.the.2013.575
title: การเปรียบเทียบผลการฝึกด้วยแรงต้านแบบมีการพักระหว่างการออกแรง กับแบบประเพณีนิยมที่มีต่อการพัฒนาพลังกล้ามเนื้อขา

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลการฝึกพลังกล้ามเนื้อขาระหว่างการฝึกด้วยแรงต้านแบบมีการพักระหว่างการออกแรง กับวิธีการฝึกด้วยแรงต้านแบบประเพณีนิยม ว่ามีผลต่อการพัฒนาพลังกล้ามเนื้อชนิดใช้งานอย่างเป็นวงจร และพลังกล้ามเนื้อชนิดใช้งานอย่างไม่เป็นวงจร แตกต่างกันอย่างไร กำหนดกลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตเพศชาย คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จำนวน 50 คน ด้วยวิธีการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง แบ่งเป็น 2 กลุ่มด้วยการกำหนดกลุ่มแบบสุ่ม กลุ่มละ 25 คน กลุ่มทดลองที่ 1 ทำการฝึกด้วยน้ำหนัก 85% ของน้ำหนักที่ทำได้สูงสุด โดยการออกแรงติดต่อกันจำนวน 5 ครั้ง กลุ่มทดลองที่ 2 ทำการฝึกด้วยน้ำหนัก 85% ของน้ำหนักที่ทำได้สูงสุด โดยการออกแรง 1 ครั้ง พักระหว่างการออกแรง 20 วินาที จำนวน 5 ครั้ง ฝึกเป็นเวลา 6 สัปดาห์ ทำการทดสอบเพื่อเปรียบเทียบผลก่อน และหลังการฝึกด้วยการทดสอบกระโดดแบบมีการพักระหว่างการกระโดด 20 วินาที และกระโดดต่อเนื่อง นำค่าการส่งออกพลังสูงสุดต่อน้ำหนักตัว แรงกระทำต่อพื้นในแนวดิ่งสูงสุดต่อน้ำหนักตัว และความเร็วคานสูงสุด เฉลี่ยตั้งแต่ครั้งที่ 1 ถึงครั้งที่ 5 มาทำการทดสอบค่า “ที” ที่ตัวอย่างสองชุดเกี่ยวข้องกัน (Pair samples t-test) ภายในกลุ่ม และนำค่าหลังการฝึก ของทั้งสองรูปแบบมาเปรียบกันระหว่างกลุ่มด้วยการทดสอบค่า “ที” ที่ตัวอย่างเป็นอิสระกัน (Independent samples t-test)โดยในกรณีที่การทดสอบความเท่ากันของค่าเฉลี่ยก่อนการฝึกพบว่ามีความแตกต่าง จะใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม (ANCOVA) ในการทดสอบระหว่างกลุ่มผลการวิจัยพบว่า1. ผลการเปรียบเทียบค่าองค์ประกอบของพลังกล้ามเนื้อขาก่อนและหลังการฝึกภายในกลุ่มทั้งสองกลุ่มมีการพัฒนาพลังกล้ามเนื้อมากขากว่าก่อนการฝึกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .052. ผลการเปรียบเทียบค่าองค์ประกอบของพลังกล้ามเนื้อขาหลังการฝึกระหว่างทั้งสองกลุ่ม ไม่แตกต่างกันสรุปผลการทดลอง การฝึกด้วยแรงต้านแบบมีการพักระหว่างการออกแรง และการฝึกด้วยแรงต้านแบบประเพณีนิยมมีผลการพัฒนาพลังกล้ามเนื้อขาไม่แตกต่างกัน แต่การฝึกด้วยแรงต้านแบบมีการพักระหว่างการออกแรงมีแนวโน้มในการพัฒนาองค์ประกอบของพลังกล้ามเนื้อขาได้หลากหลายรูปแบบมากกว่า
DOI: 10.14457/cu.the.2013.576
title: ความต้องการเข้าร่วมกิจกรรมนันทนาการของประชาชน ในสนามกีฬาแห่งชาติ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาและเพื่อเปรียบเทียบความต้องการการเข้าร่วมกิจกรรมนันทนาการของประชาชนในสนามกีฬาแห่งชาติ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ ประชาชนที่มาเข้าร่วมกิจกรรมนันทนาการในบริเวณสนามกีฬาแห่งชาติ จำนวน 400 คน ที่ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ (Accidental Sampling) และเจ้าหน้าที่ ข้าราชการ และผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการบริหารจัดการการจัดกิจกรรมนันทนาการภายในบริเวณสนามกีฬาแห่งชาติ จำนวน 4 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามที่มีค่าความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 0.93 และมีค่าความเที่ยงสัมประสิทธิ์อัลฟา เท่ากับ 0.936 และแบบสัมภาษณ์แบบไม่มีโครงสร้าง นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบค่า “ที” วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว กรณีผลการวิเคราะห์ความแปรปรวนพบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จะทำการวิเคราะห์เปรียบเทียบเป็นรายคู่ด้วยวิธีของเชฟเฟ และวิเคราะห์ข้อมูลจากแบบสัมภาษณ์โดยการวิเคราะห์เนื้อหา นำผลการวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้จากแบบสอบถามมาเสนอในรูปตารางประกอบความเรียง และสรุปผลการสัมภาษณ์ มานำเสนอในรูปความเรียงและรายข้อผลการวิจัย พบว่าผู้ตอบแบบสอบถามมีระดับความต้องการเข้าร่วมกิจกรรมนันทนาการในสนามกีฬาแห่งชาติ โดยรวมทั้ง 4 ด้าน ได้แก่ ด้านบุคลากร ด้านอุปกรณ์และสิ่งอำนวยความสะดวก ด้านสถานที่ และด้านการบริการ อยู่ในระดับมาก ทุกด้าน ผู้ตอบแบบสอบถามชายและหญิงมีระดับความต้องการเข้าร่วมกิจกรรมนันทนาการในสนามกีฬาแห่งชาติ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในด้านอุปกรณ์และสิ่งอำนวยความสะดวก ผู้ตอบแบบสอบถามกลุ่มอายุที่แตกต่างกัน มีระดับความต้องการต่อการเข้าร่วมกิจกรรมนันทนาการในสนามกีฬาแห่งชาติ ในด้านบุคลากร และด้านการบริการ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05
DOI: 10.14457/cu.the.2013.869
title: ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับกรรมการอิสระในบริษัทจดทะเบียน

description: กรรมการอิสระ (Independent Director) เป็นกรรมการจากภายนอกที่มิได้เป็นกรรมการบริหาร และไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการบริหารงานประจำ รวมถึงมีความเป็นอิสระจากผู้ถือหุ้นรายใหญ่ หรือกลุ่มของผู้ถือหุ้นรายใหญ่ หรือกลุ่มผู้มีส่วนได้เสียอื่นๆ และมีคุณสมบัติเป็นไปตามที่กฎหมายกำหนด โดยเป็นกลไกสำคัญในเรื่องการกำกับดูแลกิจการที่ดี (Corporate Governance) ที่จะทำหน้าที่ในการสนับสนุนนโยบายที่เป็นประโยชน์ต่อผู้ถือหุ้น หรือคัดค้านเมื่อเห็นว่าบริษัทอาจตัดสินใจไม่โปร่งใส เป็นธรรม ดังนั้น กรรมการอิสระจึงต้องมีความเป็นอิสระจากการควบคุมของผู้บริหาร ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ และต้องไม่มีส่วนเกี่ยวข้องหรือมีส่วนได้เสียกับบริษัท อีกทั้งควรมีจำนวนที่มากเพียงพอที่จะก่อให้เกิดการถ่วงดุลอำนาจการตัดสินใจของกรรมการทั้งคณะ เพื่อให้การบริหารจัดการของบริษัทมีความโปร่งใสและเป็นไปเพื่อประโยชน์ของผู้ถือหุ้นโดยรวมอย่างไรก็ดี ปัจจุบันยังไม่มีกฎหมายที่บัญญัติเกี่ยวกับกรรมการอิสระในบริษัทจดทะเบียนโดยเฉพาะ มีเพียงกฎเกณฑ์ซึ่งเป็นกฎหมายลำดับรองที่กำหนดเฉพาะคุณสมบัติและสัดส่วนของกรรมการอิสระ ซึ่งไม่เพียงพอต่อการส่งเสริมให้เกิดความเป็นอิสระอย่างแท้จริง และไม่เอื้อต่อเข้ามาการดำรงตำแหน่งของกรรมการอิสระจากการศึกษากฎเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับกรรมการอิสระทั้งภายในและต่างประเทศ จึงมีข้อเสนอแนะในประเด็นต่างๆ 4 เรื่อง ได้แก่ ควรมีการกำหนดคุณสมบัติของกรรมการอิสระให้มีความเหมาะสมและรัดกุมเพื่อป้องกันช่องว่างที่อาจจะเกิดขึ้น และเพื่อให้กรรมการอิสระสามารถใช้ดุลยพินิจหรือการตัดสินใจที่มีความอิสระอย่างแท้จริง โครงสร้างของคณะกรรมการควรประกอบด้วยกรรมการอิสระเป็นส่วนมากหรือมากกว่าครึ่งหนึ่งของคณะกรรมการทั้งคณะ เพื่อแสดงให้เห็นถึงความโปร่งใสของบริษัทจดทะเบียนและสามารถถ่วงดุลอำนาจการตัดสินใจของกรรมการทั้งคณะได้ ควรมีการจำกัดวาระการดำรงตำแหน่งของกรรมการอิสระไว้ไม่เกิน 3 วาระ หรือไม่ควรเกิน 9 ปี และประการสุดท้าย ควรมีการกำหนดความรับผิดของกรรมการอิสระให้มีความชัดเจนยิ่งขึ้นว่าในกรณีใดจึงจะต้องร่วมรับผิดกับกรรมการที่เป็นผู้บริหาร หรือขอบเขตของความรับผิดเป็นอย่างไร รวมถึงควรมีการพิจารณาถึงมาตรการเพื่อคุ้มครองกรรมการอิสระจากความรับผิดที่อาจจะเกิดขึ้น ทั้งนี้เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้กรรมการอิสระมีความรับผิดมากจนเกินไป อันจะนำไปสู่ปัญหาการขาดแคลนกรรมการอิสระได้
DOI: 10.14457/cu.the.2013.870
title: การกระทำความผิดต่อเนื่องในคดีสิ่งแวดล้อม : ศึกษากรณีการรุกล้ำลำน้ำ

description: ในอดีตปัญหาการรุกล้ำลำน้ำในประเทศไทยไม่มีความรุนแรงมากนัก เนื่องด้วยอัตราส่วนระหว่างประชากรกับที่ดินในประเทศมีความสมดุลกัน ต่อมาเมื่อสังคมเปลี่ยนแปลงเข้าสู่ยุคสมัยใหม่ ความต้องการใช้ที่ดินจึงเพิ่มขึ้น ทำให้คนที่ไม่สามารถจับจองที่ดินได้ ก็จะอาศัยการบุกรุกที่ดินบริเวณริมลำน้ำ โดยสาเหตุส่วนหนึ่งมาจากการบังคับใช้กฎหมายที่ไม่มีประสิทธิภาพ อีกทั้งประชาชนโดยทั่วไปขาดความรู้และความเข้าใจ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้การรุกล้ำลำน้ำอย่างผิดกฎหมายยังคงเกิดขึ้นต่อไป ซึ่งโดยมากแล้วการกระทำความผิดก็จะเป็นไปในลักษณะต่อเนื่อง ซึ่งมีความหมายว่าผู้กระทำความผิดได้กระทำความผิดในฐานความผิดเดียวหรือหลายฐานความผิด เพื่อให้บรรลุถึงวัตถุประสงค์ของการกระทำความผิดเดียวกัน โดยความผิดทุกฐานได้ถูกกระทำลง ก่อนที่จะถูกจับกุมดำเนินคดีในทุกฐานความผิด โดยอาจใช้ระยะเวลานานเท่าใดก็ได้ ซึ่งในเรื่องนี้กฎหมายของประเทศไทย ไม่ได้มีการกำหนดนิยามของการกระทำความผิดต่อเนื่องไว้เป็นการเฉพาะ จึงทำให้การเพิ่มโทษแก่ความผิดประเภทนี้ต้องนำหลักเกณฑ์การเพิ่มโทษเนื่องจากการกระทำความผิดซ้ำในประมวลกฎหมายอาญา มาใช้บังคับแทน ในฐานะที่เป็นกฎหมายที่มีความใกล้เคียงที่สุดเท่านั้น ซึ่งมีข้อบกพร่องหลายประการ ทั้งนี้เมื่อศึกษาถึงการกระทำความผิดต่อเนื่องในกฎหมายสิ่งแวดล้อมของต่างประเทศ เช่น ประเทศออสเตรเลีย ประเทศสิงคโปร์ และเขตบริหารพิเศษฮ่องกง ประเทศเหล่านี้จะใช้การเพิ่มโทษปรับเป็นรายวันเพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าวผู้เขียนเห็นว่า การนำกฎหมายควบคุมการกระทำความผิดต่อเนื่องในกฎหมายสิ่งแวดล้อมของต่างประเทศ มาเป็นแนวทางในการบัญญัติกฎหมายควบคุมการกระทำความผิดต่อเนื่องในคดีรุกล้ำลำน้ำถือได้ว่ามีความเหมาะสม โดยควรนำมาปรับใช้ควบคู่กับแนวทางการเพิ่มโทษเนื่องจากการกระทำความผิดซ้ำ