cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1146
title: ข้อเสนอเชิงนโยบายด้านการพัฒนาการให้บริการงานทะเบียน กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย

description: การศึกษาเรื่อง “การพัฒนาการให้บริการงานทะเบียนของกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย” มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคของการบริหารงานทะเบียนที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน เพื่อกำหนดทิศทางการพัฒนางานทะเบียนในอนาคต 2. เพื่อพัฒนาการให้บริการงานทะเบียน ให้มีประสิทธิภาพและสอดคล้องกับสภาพการณ์ปัจจุบันเพื่อนำไปสู่รูปแบบศูนย์บริการเบ็ดเสร็จ (One Stop Service)การศึกษาครั้งนี้ เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยใช้วิธีการศึกษาเอกสาร (Documentary Research) แนวคิดทฤษฎีจากเอกสารทางวิชาการที่เกี่ยวข้องระเบียบ ข้อกฎหมาย แผนยุทธศาสตร์ภารกิจเฉพาะด้านของกระทรวงมหาดไทย 10 ปี หนังสือ สั่งการงานทะเบียน นโยบายยุทธศาสตร์ รวมทั้งงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการบริการงานทะเบียนราษฎรและบัตรประจำตัวประชาชน และทะเบียนอื่น ๆ การพัฒนาการให้บริการงานทะเบียนของกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทยตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน แม้จะมีการพัฒนาเป็นไปในทิศทางบวกและมีจุดเปลี่ยนทำให้การพัฒนาของภารกิจก้าวกระโดดหลายครั้ง เช่น การออกแบบและใช้เลข 13 หลัก ให้กับคนไทยทุกคนเมื่อ พ.ศ. 2526 การให้บริการด้วยระบบคอมพิวเตอร์ออนไลน์ทั่วประเทศตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 เป็นต้น ทำให้ภารกิจงานด้านทะเบียนสามารถพัฒนารองรับการเปลี่ยนแปลงได้ดีในระดับหนึ่ง รวมทั้งมุมมองภารกิจด้านงานทะเบียนจากมิติ ความมั่นคงไปสู่มิติของการให้บริการและพัฒนาประเทศ และความมั่นคงของประเทศ แต่อย่างไรก็ตามการเปลี่ยนแปลงของสังคมเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วกว่าการแก้ไขปรับปรุงกฎหมายให้ทันต่อสถานการณ์ได้ การให้บริการงานทะเบียนของกรมการปกครอง จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องพัฒนาการให้บริการงานทะเบียนในรูปแบบใหม่เพื่อสามารถตอบสนองต่อความต้องการ และวิถีชีวิตของประชาชนที่เปลี่ยนแปลงไปให้ได้ โดยเฉพาะ ในการปรับปรุงแก้ไขข้อกฎหมายให้สอดคล้องกับสถานการณ์ปัจจุบัน และความท้าทายของการ ก้าวสู่อาเซียนที่ประเทศไทย เดินทางเข้าออกภายในประเทศส่งผลให้งานทะเบียนต้องเร่งดำเนินการจัดทำระบบควบคุมบุคคลกลุ่มดังกล่าว และประชากรภายในประเทศ เพื่อความมั่นคงของประเทศ
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1147
title: การเพิ่มประสิทธิภาพการจัดทำคำของบประมาณฝ่ายบริหารของสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย

description: การศึกษาค้นคว้าอิสระกรณี การเพิ่มประสิทธิภาพการจัดทำคำของบประมาณฝ่ายบริหาร ของสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย วัตถุประสงค์เพื่อค้นหาปัญหาและอุปสรรคการจัดทำคำของบประมาณฝ่ายบริหารของสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยเพื่อเสนอแนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพกระบวนการจัดทำคำของบประมาณฝ่ายบริหาร ซึ่งขอบเขตในการวิจัยแบ่งออกเป็น ขอบเขตด้านเนื้อหา ขอบเขตด้านเวลา ขอบเขตด้านประชากร ในการศึกษาเป็นการศึกษารูปแบบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยศึกษาค้นคว้าวิจัยจาก ข้อมูลเอกสารต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์เชิงลึก การพูดคุย และการเข้าสังเกตการณ์การประชุม ผลการศึกษาพบปัญหา 3 ด้าน ได้แก่ 1) ปัญหาด้านระบบงบประมาณ ผู้จัดทำงบประมาณไม่เข้าใจระบบงบประมาณอย่างแท้จริง ไม่ทราบปัญหาและความเป็นมาของบทบาทและภารกิจของหน่วยงานโดยรวม ปัญหาทางด้านกฎหมาย ระเบียบ เนื่องจากเป็นกฎหมาย ระเบียบกระทรวงการคลังที่ใช้มานาน 2) ปัญหาด้านองค์กร หน่วยงานต่าง ๆ มีการจัดทำคำของบประมาณของตนเองโดยไม่มีการพิจารณากลั่นกรองความสอดคล้องกับนโยบายและแผนงานที่ได้กำหนด ปัญหาความซ้ำซ้อนของงานและโครงการ 3) ปัญหาด้านประสิทธิภาพของบุคลากรซึ่งขาดความเชี่ยวชาญการวิเคราะห์ ปัญหาที่เกี่ยวข้องที่สำคัญคือ บุคลากรไม่มีความรู้ความสามารถในการจัดทำคำของบประมาณ¬ข้อเสนอแนะจากการศึกษาครั้งนี้คือ1. มีการวางเงื่อนไขการปฏิบัติงาน เพื่อวางแผนลำดับความสำคัญงาน โดยให้ความสำคัญของกระบวนการจัดทำคำของบประมาณมากกว่ากรอบวงเงิน ตั้งเกณฑ์มาตรฐานของกระบวนการจัดทำคำของบประมาณ เพื่อใช้เป็นแนวทางปฏิบัติเดียวกัน ใช้เทคโนโลยีต่าง ๆ เข้ามาช่วยในการจัดทำคำของบประมาณ ควรมีการจัดเก็บข้อมูลที่ส่วนกลาง หรือตั้งเป็นศูนย์รวมข้อมูลข่าวสารสำหรับการจัดทำคำของบประมาณ เพื่อสะดวกแก่การค้นคว้าข้อมูล และประโยชน์ในการนำข้อมูลมาวิเคราะห์และใช้จัดทำคำของบประมาณในปีต่อไป2. ลดการแทรกแซงการใช้อำนาจ ทั้งจากภายในและภายนอก ใช้คนให้ตรงกับมาตรการกำหนดตำแหน่ง เพื่อให้เกิดระบบงาน และการจัดทำคำของบประมาณอย่างเป็นธรรมและทันสมัยต่อเหตุการณ์บ้านเมือง เทคโนโลยีใหม่ ๆ ที่เข้ามามีบทบาทต่อการดำเนินงาน ควรมีการวางโครงสร้างขององค์กรเพื่อลดการปฏิบัติงานซ้ำซ้อน และลดขั้นตอนงานที่ซับซ้อนเกินไป3. จัดอบรมผู้ที่เกี่ยวข้องกับการจัดทำคำของบประมาณเฉพาะด้านและต่อเนื่อง โดยพัฒนาทักษะทางด้านความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับงาน รวมถึงการนำไปปฏิบัติตามขั้นตอนและแผนงานให้ สอดคล้องกับวัตถุประสงค์ขององค์กร
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1148
title: ความสำคัญในการสร้างเครือข่ายบริการสุขภาพของโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ

description: การศึกษาเรื่อง ความสำคัญในการสร้างเครือข่ายบริการสุขภาพของโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ มีวัตถุประสงค์เพื่อค้นหา และออกแบบแนวทางในการสร้างเครือข่ายบริการสุขภาพที่มีความเหมาะสมกับบริบทของโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ (The Healthcare Network of Thammasat University Hospital) ซึ่งมีบริบทที่แตกต่างไปจากโรงพยาบาลอื่น ๆ ที่อยู่โดยรอบ ในการศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษารูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการใช้ข้อมูลจากเอกสาร ทฤษฏีที่มีความเกี่ยวข้องกับการสร้างเครือข่ายการบริการ รวมทั้งทฤษฏีในส่วนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการสร้างเครือข่าย การสอบถามความคิดเห็นของผู้ปฏิบัติงานเกี่ยวกับการสร้างเครือข่าย การสัมภาษณ์เชิงลึก และการเข้าสังเกตการณ์ แล้วนำมาทำการวิเคราะห์เพื่อหาความเชื่อมโยงในการสร้างเครือข่ายบริการสุขภาพเพื่อให้มีความเหมาะสมกับการดูแลรักษาผู้ป่วยในรูปแบบของโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติต่อไป จากผลการศึกษาพบว่า ในการที่จะสร้างให้เกิดเครือข่าย (Network) ของการบริการที่เหมาะสมกับโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติได้นั้น ประกอบด้วยปัจจัยหลายอย่าง โดยตามกรอบแนวคิดในงานชิ้นนี้แบ่งปัจจัยที่สำคัญออกเป็น 6 ส่วน ได้แก่ 1) สมาชิกของเครือข่าย (Actors) 2) รูปแบบของความร่วมมือที่จะใช้ซึ่งแบ่งออกเป็น 3 ระดับ จากน้อยไปมาก คือ Coordination, Cooperation และ Collaboration 3) การแบ่งปันและการแลกเปลี่ยนทรัพยากรต่าง ๆ เช่น กำลังคน ยา เงิน ความรู้ใหม่ ๆ ทางด้านการแพทย์ อุปกรณ์และเวชภัณฑ์ทางการแพทย์ เป็นต้น 4) ระบบสารสนเทศและเทคโนโลยีใหม่ ๆ ที่ใช้ในการประสานงาน 5) กฎ กติกาที่ต้องปฏิบัติร่วมกัน และ 6) จุดมุ่งหมายที่มีร่วมกันของสมาชิกภายในเครือข่ายฯ นั้น จึงจะทำให้การทำงานร่วมกันแบบเครือข่ายฯ สามารถประสบผลสำเร็จได้ อย่างไรก็ตามการที่จะประสบความสำเร็จในการสร้างเครือข่ายการบริการสุขภาพได้นั้นยังมีเงื่อนไขส่วนอื่นประกอบด้วย กล่าวคือ เงื่อนไขที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการสร้างเครือข่ายบริการสุขภาพทางสังคม อาทิ การบูรณาการด้านการดูแลผู้ป่วยร่วมกันทั้งทางด้านการรักษาพยาบาล การส่งเสริมสุขภาพ การป้องกัน การควบคุมโรค และการฟื้นฟูสุขภาพอย่างสอดคล้องกับสภาพความต้องการของประชาชนผู้รับบริการ และนอกจากนั้นยังมีเงื่อนไขที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการสร้างเครือข่ายบริการสุขภาพจากปัจจัยภายในโรงพยาบาลเอง ได้แก่ นโยบายของผู้บริหารโรงพยาบาล การจัดสรรงบประมาณที่เพียงพอในการสร้างเครือข่าย การสร้างทีมให้มีความพร้อม ความตั้งใจมุ่งมั่นของสมาชิกภายในทีม ซึ่งเมื่อนำปัจจัยต่าง ๆ ดังกล่าวมาประยุกต์ร่วมกัน ก็จะทำให้การสร้างเครือข่ายประสบความสำเร็จได้ในที่สุด
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1150
title: การเพิ่มประสิทธิภาพในการขับเคลื่อนแผนการพัฒนาพื้นที่เพื่อเสริมความมั่นคงของชาติ (พ.ศ. 2561–2564) สำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ

description: การศึกษาวิจัยเรื่อง การเพิ่มประสิทธิภาพในการขับเคลื่อนแผนการพัฒนาพื้นที่เพื่อเสริมความมั่นคงของชาติ (พ.ศ. 2561 – 2564) สำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสาระสำคัญของแผนการพัฒนาพื้นที่เพื่อเสริมความมั่นคงของชาติ (พ.ศ. 2561 – 2564) ที่สำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติจัดทำขึ้น ว่ามีความครอบคลุมและถูกต้องตามหลักการวางแผนยุทธศาสตร์ หรือไม่ และศึกษาข้อจำกัดที่เป็นอุปสรรคในการขับเคลื่อนแผนสู่การปฏิบัติ ตลอดจนความเชื่อมโยง สอดคล้องของแผนการพัฒนาพื้นที่เพื่อเสริมความมั่นคงของชาติ (พ.ศ. 2561 – 2564)กับยุทธศาสตร์อื่น ๆ เพื่อหาแนวทางในการเพิ่มประสิทธิภาพและลดข้อจำกัดที่เป็นอุปสรรคต่อการดำเนินงานในพื้นที่ให้ดียิ่งขึ้นจากการศึกษาพบว่าในส่วนสาระสำคัญของแผนการพัฒนาพื้นที่เพื่อเสริมความมั่นคงของชาติ (พ.ศ. 2561 – 2564) มีเนื้อหาที่ครอบคลุมเนื่องจากกระบวนการจัดทำมีการรับฟังความเห็นจากทุกภาคส่วนทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน ภาควิชาการ และภาคประชาสังคม ทั้งในระดับท้องถิ่นและระดับประเทศ นอกจากนี้แผนการพัฒนาพื้นที่เพื่อเสริมความมั่นคงของชาติ (พ.ศ. 2561 – 2564) ยังมีความเชื่อมโยงกับยุทธศาสตร์ชาติ ระยะ 20 ปี นโยบายและแผนระดับชาติว่าด้วยความมั่นคงแห่งชาติ (พ.ศ. 2560 – 2564) และแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 ในลักษณะที่มุ่งดำเนินการไปในทิศทางเดียวกัน ในส่วนของข้อจำกัดที่เป็นอุปสรรคต่อการดำเนินการพบว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือเจ้าหน้าที่ที่ปฏิบัติงานยังขาดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับแผนการพัฒนาพื้นที่เพื่อเสริมความมั่นคงของชาติ (พ.ศ. 2561 – 2564) ทำให้ไม่สามารถปฏิบัติงานได้ตรงตามเป้าหมาย ปัญหางบประมาณที่ยังไม่มีการตั้งงบประมาณมารองรับอย่างจริงจัง และการบูรณาการการดำเนินการร่วมกันระหว่างทหารและพลเรือนยังไม่มีเอกภาพเท่าที่ควรทั้งด้านการบูรณาการด้านข้อมูลพื้นฐานและการบูรณาการการทำงานในพื้นที่โดยจากการศึกษาผู้เขียนได้เสนอแนวทางในการเพิ่มประสิทธิภาพในการขับเคลื่อนแผนการพัฒนาพื้นที่เพื่อเสริมความมั่นคงของชาติ (พ.ศ. 2561 – 2564) ซึ่งมี 3 ส่วนหลัก ได้แก่ 1) ส่วนของสาระสำคัญของแผนการพัฒนาพื้นที่เพื่อเสริมความมั่นคงของชาติ (พ.ศ. 2561 – 2564) โดยให้นำส่วนราชการระดับจังหวัดมาร่วมกันในการพิจารณากำหนดพื้นที่เป้าหมาย 2) เรื่องงบประมาณ โดยให้สำนักงบประมาณจัดสรรงบประมาณผ่านสำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ โดยพิจารณาจากแผนงานพัฒนาในพื้นที่นั้นตามที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเสนอมา และ 3) คือสร้างความรู้ความเข้าใจแก่เจ้าหน้าที่ที่ปฏิบัติงานในพื้นที่เพื่อให้การปฏิบัติงานเป็นไปในทิศทางเดียวกันและตรงตามเป้าหมายที่วางไว้
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1151
title: ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวก ทรัพยากรในงาน พฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ โดยมีความผูกพันในงานเป็นตัวแปรสื่อ: กรณีศึกษาครูสอนดนตรียามาฮ่ากรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยเรื่อง ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวก และทรัพยากรในงาน ส่งผลต่อ พฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ โดยมีความผูกพันในงานเป็นตัวแปรสื่อ กรณีศึกษาครูสอนดนตรียามาฮ่ากรุงเทพ มหานคร มีกลุ่มตัวอย่างในการศึกษา คือ ครูสอนดนตรียามาฮ่าในกรุงเทพมหานคร จํานวน 259 คน โดยเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามทุนทางจิตวิทยาเชิงบวก แบบสอบถามทรัพยากรในงาน แบบสอบถามความผูกพันในงาน และแบบสอบถามพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ การวิเคราะห์สหสัมพันธ์ แบบเพียร์สัน การวิเคราะห์การถดถอย และสถิติทดสอบ Z ตามวิธีของโชเบล (Sobel, 1982) ผลการวิจัยสรุปได้ดังต่อไปนี้ 1. ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกโดยรวมและรายด้าน ได้แก่ ด้านความคาดหวังในการทำงาน ด้านการรับรู้ความสามารถของตนเอง ด้านการพลิกฟื้นจิตใจ และด้านการมองโลกในแง่ดี มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .629, r = .602, r = .521, r = .562, และ r = .517 ตามลําดับ) 2. ทรัพยากรในงานโดยรวมและรายด้าน ได้แก่ ด้านอิสระในการทำงาน ด้านการสนับสนุนจากเพื่อนร่วมงาน ด้านการสอนงานจากผู้บังคับบัญชา ด้านข้อมูลป้อนกลับจากการทำงาน และด้านโอกาสในการเรียนรู้และการพัฒนา มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .726, r = .680, r = .536, r = .350, r = .399, และ r = .636 ตามลำดับ) 3. ความผูกพันในงานโดยรวมและรายด้าน ได้แก่ ด้านความขยันขันแข็ง ด้านการอุทิศตนในงาน และด้านความเป็นหนึ่งเดียวกับงาน มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .719, r = 691, r = 752, และ r = .544 ตามลําดับ) 4. ความผูกพันในงานเป็นตัวแปรสื่อบางส่วนระหว่างทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกโดยรวมและรายด้าน ได้แก่ ด้านความคาดหวังในการทำงาน ด้านการรับรู้ความสามารถของตนเอง ด้านการพลิกฟื้นจิตใจ และด้านการมองโลกในแง่ดี กับพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (z = 7.2429, z = 5.6397, z = 7.1118, z = 7.0378, และ z = 6.4078 ตามลําดับ) 5. ความผูกพันในงานเป็นตัวแปรสื่อบางส่วนระหว่างทรัพยากรในงานโดยรวมและรายด้าน ได้แก่ ด้านอิสระในการทำงาน ด้านการสนับสนุนจากเพื่อนร่วมงาน ด้านการสอนงานจากผู้บังคับบัญชา ด้านข้อมูลป้อนกลับจากการทำงาน และด้านโอกาสในการเรียนรู้และการพัฒนากับพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (z = 7.5611, z = 7.7108, z = 4.2084, z = 5.0553, z = 5.7844, และ z = 7.7245 ตามลําดับ) ผลจากการศึกษาครั้งนี้ แสดงให้เห็นว่า ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวก ทรัพยากรในงานและ ความผูกพันในงาน ล้วนเป็นปัจจัยที่ส่งผลต่อผลพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ รวมทั้งความผูกพันในงานเป็นตัวแปรสื่อบางส่วนระหว่างทุนทางจิตวิทยาเชิงบวก และทรัพยากรในงาน กับพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ ดังนั้น องค์การจึงควรให้ความสำคัญ โดยสนับสนุนให้มีทรัพยากรในทุกมิติ และส่งเสริมให้เกิดความผูกพันในงานในแต่ละองค์ประกอบ เพื่อให้พนักงานมีพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การมากขึ้นสามารถดำเนินธุรกิจได้ตามเป้าหมายที่องค์การคาดหวัง
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1152
title: การรับรู้การสนับสนุนจากองค์การ ความผูกพันในงานกับความผูกพันต่อองค์การ: กรณีศึกษาบุคลากรภายในหน่วยงานสำนักการระบายน้ำ กรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยเรื่อง การรับรู้การสนับสนุนจากองค์การ ความผูกพันในงาน กับความผูกพันต่อองค์การ: กรณีศึกษาบุคลากรภายในหน่วยงานสำนักการระบายน้ำ กรุงเทพมหานคร มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้การสนับสนุนจากองค์การ ความผูกพันในงาน และความผูกพันต่อองค์การ 2) สร้างสมการทำนายความผูกพันต่อองค์การกลุ่มตัวอย่างในการศึกษา คือ บุคลากรที่ปฏิบัติงานภายในหน่วยงานในสำนักการระบายน้ำ กรุงเทพมหานคร จำนวน 360 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ประกอบด้วย 1) แบบสอบถามการรับรู้การสนับสนุนจากองค์การ 2) แบบสอบถามความผูกพันในงาน และ 3) แบบสอบถามความผูกพันต่อองค์การสถิติเชิงอนุมานที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ การวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบมีขั้นตอน โดยผลการวิจัยสรุปได้ดังต่อไปนี้1. ผลการวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน1.1 การรับรู้การสนับสนุนจากองค์การโดยรวมมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความผูกพันต่อองค์การโดยรวมและรายด้าน ได้แก่ ด้านความรู้สึก ด้านการคงอยู่ และด้านบรรทัดฐานทางสังคม (r=0.390, p&lt;0.01; r=0.238, p&lt;0.01; r=0.243, p&lt;0.01 และ r=0.366, p&lt;0.01 ตามลำดับ)1.1.1 การรับรู้การสนับสนุนจากองค์การด้านการได้รับการสนับสนุนจากหัวหน้างานมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความผูกพันต่อองค์การโดยรวมและรายด้าน ได้แก่ ด้านความรู้สึก และด้านบรรทัดฐานทางสังคม (r=0.156, p&lt;0.01; r=0.101, p&lt;0.05 และ r=0.212, p&lt;0.01 ตามลำดับ) ยกเว้น ด้านการคงอยู่1.1.2 การรับรู้การสนับสนุนจากองค์การด้านผลตอบแทนจากองค์การและสภาพการทำงานมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความผูกพันต่อองค์การโดยรวมและรายด้าน (r=0.377, p&lt;0.01; r=0.252, p&lt;0.01; r=0.251, p&lt;0.01 และ r=0.298, p&lt;0.01 ตามลำดับ)1.1.3 การรับรู้การสนับสนุนจากองค์การด้านความมั่นคงในการทำงานมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความผูกพันต่อองค์การโดยรวมและรายด้าน (r=0.437, p&lt;0.01; r=0.220, p&lt;0.01; r=0.278, p&lt;0.01 และ r=0.460, p&lt;0.01 ตามลำดับ)1.2 ความผูกพันในงานมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความผูกพันต่อองค์การทั้งโดยรวมและรายด้าน (r=0.437, p&lt;0.01; r=0.327, p&lt;0.01; r=0.279, p&lt;0.01 และ r=0.323, p&lt;0.01 ตามลำดับ)1.3 การรับรู้การสนับสนุนจากองค์การโดยรวมและรายด้านมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความผูกพันในงาน (r=0.680, p&lt;0.01; r=0.515, p&lt;0.01; r=0.687, p&lt;0.01 และ r=0.458, p&lt;0.01 ตามลำดับ)2. ผลการทดสอบสมการทำนายความผูกพันต่อองค์การการรับรู้การสนับสนุนจากองค์การด้านความมั่นคงในการทำงาน ด้านการได้รับการสนับสนุนจากหัวหน้างาน ด้านผลตอบแทนจากองค์การและสภาพการทำงาน และตัวแปรความผูกพันในงาน สามารถร่วมกันทำนายความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรภายในสำนักการระบายน้ำ กรุงเทพมหานครได้ร้อยละ 31.1ผลการศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นถึงปัจจัยที่สัมพันธ์กับความผูกพันต่อองค์การและสามารถทำนายความผูกพันต่อองค์การได้ โดยผู้วิจัยหวังว่าองค์การจะสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางการปรับปรุงและพัฒนานโยบายการบริการจัดการด้านทรัพยากรมนุษย์ในสำนักการระบายน้ำ กรุงเทพมหานครได้ เพื่อช่วยส่งเสริมการรับรู้การสนับสนุนจากองค์การและความผูกพันในงาน รวมถึงเพิ่มความผูกพันต่อองค์การทำให้บุคลากรคงอยู่กับองค์การต่อไป
DOI: 10.5281/zenodo.3585958
title: The use of ancient DNA from sediment as a viable measure of Quaternary biodiversity within the Brecon Beacons National Park: a preliminary study

description: Contains 3 files. One spreadsheet containing processed sequences -SM1_results_spreadsheets The other two containing Read 1 and Read 2 of the raw sequences (fastq). Abstract A major challenge in the study of Quaternary environments is the variable preservation of paleoenvironmental evidence at many locations. Using ancient DNA from sediment cores (sedaDNA) allows the reconstruction of past biodiversity patterns at locations where traditional techniques often only reveal a partial picture. To test the feasibility of this approach, we analysed a sediment core from a peat bog, Traeth Mawr, in the Brecon Beacons National Park. Plant DNA was extracted and subjected to DNA metabarcoding, combining the use of universal PCR primers with Next-Generation Sequencing, to analyse a 7-143bp segment of the chloroplast <em>trn</em>L gene in five temporally separated sections of the core. Pollen analyses, from sections of the core, provide a comparison between the sedaDNA results and more traditional methods for studying the paleoenvironment. Partial reconstruction of past environmental variation was possible with the recovery of 113,682 DNA sequences representing six plant families, adding complementary results to traditional pollen analysis. This study is the first in the UK to successfully report the sequencing of ancient plant DNA from terrestrial sediments (currently a peat bog) using a DNA metabarcoding approach and exemplifies a promising area of research for addressing a range of questions about Quaternary environmental change.
DOI: 10.5281/zenodo.3585959
title: The use of ancient DNA from sediment as a viable measure of Quaternary biodiversity within the Brecon Beacons National Park: a preliminary study

description: Contains 3 files. One spreadsheet containing processed sequences -SM1_results_spreadsheets The other two containing Read 1 and Read 2 of the raw sequences (fastq). Abstract A major challenge in the study of Quaternary environments is the variable preservation of paleoenvironmental evidence at many locations. Using ancient DNA from sediment cores (sedaDNA) allows the reconstruction of past biodiversity patterns at locations where traditional techniques often only reveal a partial picture. To test the feasibility of this approach, we analysed a sediment core from a peat bog, Traeth Mawr, in the Brecon Beacons National Park. Plant DNA was extracted and subjected to DNA metabarcoding, combining the use of universal PCR primers with Next-Generation Sequencing, to analyse a 7-143bp segment of the chloroplast <em>trn</em>L gene in five temporally separated sections of the core. Pollen analyses, from sections of the core, provide a comparison between the sedaDNA results and more traditional methods for studying the paleoenvironment. Partial reconstruction of past environmental variation was possible with the recovery of 113,682 DNA sequences representing six plant families, adding complementary results to traditional pollen analysis. This study is the first in the UK to successfully report the sequencing of ancient plant DNA from terrestrial sediments (currently a peat bog) using a DNA metabarcoding approach and exemplifies a promising area of research for addressing a range of questions about Quaternary environmental change.
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1153
title: การศึกษาความสัมพันธ์ของความสอดคล้องระหว่างบุคคลกับองค์การและความผูกพันต่อองค์การที่มีต่อความตั้งใจคงอยู่ในงานโดยมีความผสมผสานระหว่างการทำงานและชีวิตส่วนตัวเป็นตัวแปรกำกับของพนักงานในกลุ่มธุรกิจการค้าและเทคโนโลยี

description: การศึกษาเรื่อง "การศึกษาความสัมพันธ์ของความสอดคล้องระหว่างบุคคลกับองค์การและความผูกพันต่อองค์การที่มีต่อความตั้งใจคงอยู่ในงาน โดยมีความผสมผสานระหว่างการทำงานและชีวิตส่วนตัวเป็นตัวแปรกำกับ ของพนักงานในกลุ่มธุรกิจการค้าและเทคโนโลยี" เป็นการศึกษาเชิงสำรวจ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความสัมพันธ์ของความสอดคล้องระหว่างบุคคลกับองค์การ ความผูกพันต่อองค์การ ความตั้งใจคงอยู่ในงาน และความผสมผสานระหว่างการทำงานและชีวิตส่วนตัว 2) ศึกษาการเป็นตัวแปรกำกับของความผสมผสานระหว่างการทำงานและชีวิตส่วนตัว ที่มีต่อความสอดคล้องระหว่างบุคคลกับองค์การกับความตั้งใจคงอยู่ในงานและ ความผูกพันต่อองค์การที่มีต่อความตั้งใจคงอยู่ในงานกลุ่มตัวอย่างที่ใช้วิจัยในครั้งนี้ เป็นพนักงานในกลุ่มธุรกิจการค้าและเทคโนโลยีแห่งหนึ่งในประเทศไทยจำนวน 165 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม แบ่งออกเป็น 5 ส่วน คือ 1) ข้อมูลส่วนบุคคล 2) แบบวัดความสอดคล้องระหว่างบุคคลกับองค์การ 3) แบบวัดความผูกพันต่อองค์การ 4) แบบวัดความตั้งใจคงอยู่ในงาน 5) แบบวัดความผสมผสานระหว่างการทำงานและชีวิตส่วนตัว สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ประกอบด้วย ค่าความถี่ ร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสหสัมพันธ์เพียร์สันและการวิเคราะห์การถดถอยพหุเชิงชั้น ผลการศึกษาสรุปได้ดังนี้(1) ผลการวิเคราะห์ค่าสหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน1. ความสอดคล้องระหว่างบุคคลกับองค์การมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความตั้งใจคงอยู่ในงาน (r = .463, p &lt; .01)2. ความผูกพันต่อองค์การมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความตั้งใจคงอยู่ในงานโดยรวม (r = .521, p &lt; .01) และความผูกพันต่อองค์การรายด้านมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความตั้งใจคงอยู่ในงาน ได้แก่ ด้านจิตใจ (r = .627, p &lt; .01) ด้านการคงอยู่ในองค์การ (r = .574, p &lt; .01) ด้านบรรทัดฐานในหน้าที่ (r = .521, p &lt; .01) ตามลำดับ(2) ผลการทดสอบความเป็นตัวแปรกำกับของความผสมผสานระหว่างการทำงานและชีวิตส่วนตัว พบว่าความผสมผสานระหว่างการทำงานและชีวิตส่วนตัวเป็นตัวแปรกำกับความสอดคล้องระหว่างบุคคลกับองค์การไปยังความตั้งใจคงอยู่ในงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (β= .154, ∆R2 = .023) และความผูกพันต่อองค์การไปยังความตั้งใจคงอยู่ในงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (β= -.125, ∆R2 = .023)ผลการวิจัยครั้งนี้แสดงให้เห็นถึงปัจจัยที่สัมพันธ์กับความตั้งใจคงอยู่ในงานและส่งผลต่อความตั้งใจคงอยู่ในงาน โดยผู้วิจัยหวังว่างานในครั้งนี้จะสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในกระบวนการพัฒนาบุคลากรของฝ่ายทรัพยากรบุคคล เพื่อส่งเสริมการทำงานของพนักงาน รวมถึงกระบวนการพัฒนาพนักงานให้มีคุณภาพ มุ่งมั่น ทุ่มเทให้กับการทำงานและองค์การ เพื่อให้พนักงานเหล่านั้นเติบโตก้าวหน้าพร้อมกับองค์การต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1154
title: ความสัมพันธ์ระหว่างความสุขในการทำงาน ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวก ความผูกพันกับองค์การและพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การของพนักงานโรงงานผลิตอุตสาหกรรมยานยนต์แห่งหนึ่งในจังหวัดสระบุรี

description: การวิจัยเรื่อง “ความสัมพันธ์ระหว่างความสุขในการทำงาน ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวก ความผูกพันกับองค์การและพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การของพนักงานโรงงานผลิตอุตสาหกรรมยานยนต์แห่งหนึ่งในจังหวัดสระบุรี” มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาระดับความสุขในการทำงาน ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวก ความผูกพันกับองค์การและพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ รวมทั้งศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างความสุขในการทำงาน ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวก ความผูกพันกับองค์การกับพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ ความสัมพันธ์ระหว่างทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกกับความผูกพันกับองค์การ และสร้างสมการพยากรณ์ทำนายพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ พนักงานโรงงานผลิตอุตสาหกรรมยานยนต์แห่งหนึ่งในจังหวัดสระบุรี จำนวน 340 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม ซึ่งประกอบด้วย 5 ส่วน คือ (1) แบบสอบถามปัจจัยส่วนบุคคล (2) แบบสอบถามวัดความสุขในการทำงาน (3) แบบสอบถามวัดทุนทางจิตวิทยาเชิงบวก (4) แบบสอบถามวัดความผูกพันกับองค์การ (5) แบบสอบถามวัดพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การสถิติที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันและการวิเคราะห์สมการถดถอยแบบพหุคูณแบบมีขั้นตอน โดยผลการวิจัยสามารถสรุปได้ ดังนี้1. พนักงานมีความสุขในการทำงาน ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวก ความผูกพันกับองค์การและพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การโดยรวมอยู่ในระดับสูง และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ความสุขในการทำงานด้านการเป็นที่ยอมรับและความผูกพันกับองค์การด้านจิตใจอยู่ในระดับปานกลาง2. ความสุขในการทำงานโดยรวมมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การโดยรวมและรายด้านได้แก่ ด้านการติดต่อสัมพันธ์ ด้านความรักในงาน ด้านความสำเร็จในงาน และด้านการเป็นที่ยอมรับ โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (r= .317, p &lt; .01, r= .456, p &lt; .01, r= .410, &lt; .01, r= .395, p &lt; .01 ตามลำดับ)3. ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกโดยรวมมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การโดยรวมและรายด้านได้แก่ ด้านความเชื่อมั่นในความสามารถของตนเอง ด้านความหวังในการทำงาน ด้านการมองโลกในแง่ดี และด้านความฟื้นสภาพได้ทางด้านจิตใจ โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (r= .427, p &lt; .01, r= .446, p &lt; .01, r= .462, p &lt; .01, r= .336, p &lt; .010 ตามลำดับ)4. ความผูกพันกับองค์การโดยรวมมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การโดยรวม โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (r= .364, p &lt; .01)5. ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกโดยรวมมีความสัมพันธ์กับความผูกพันกับองค์การโดยรวม โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (r= .416, p &lt; .01)6. ตัวแปรที่สามารถทำนายพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การได้คือ ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกด้านการมองโลกในแง่ดี ความผูกพันกับองค์การด้านบรรทัดฐาน ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกด้านความหวังในการทำงาน และความผูกพันกับองค์การด้านการคงอยู่ สามารถร่วมกันทำนายพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การได้ร้อยละ 27.9