cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2012.963
title: พฤติกรรมการรับรู้ของประชาชนในกรุงเทพมหานครที่มีต่อสปอตการประชาสัมพันธ์ชุดทราบแล้วเปลี่ยน หลอดผอมเบอร์ 5

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงพฤติกรรมการรับรู้ของประชาชนในกรุงเทพมหานครที่มีต่อสปอตการประชาสัมพันธ์ชุดทราบแล้วเปลี่ยน หลอดผอมเบอร์ 5 การวิจัยเชิงสำรวจใช้แบบสอบถามในการเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน วิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป SPSS for windows (Statistical Package for the Social Science) ผลการวิจัยพบว่า ลักษณะทางประชากร ได้แก่ อายุ ระดับการศึกษา และอาชีพต่างกัน มีพฤติกรรมการรับรู้จากการชมสปอตการประชาสัมพันธ์ ชุดทราบแล้วเปลี่ยน หลอดผอมเบอร์ 5 ต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับนัยสำคัญไม่มากไปกว่า 0.05 และการรับรู้ของประชาชนของประชาชนมีความสัมพันธ์กับแนวโน้มในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับนัยสำคัญ 0.01 นอกจากนี้ยังพบว่า กลุ่มตัวอย่างที่มีอายุระหว่าง 19 – 25 ปี เป็นกลุ่มที่สามารถรับรู้และจดจำข้อความ เนื้อหาและประโยชน์เกี่ยวกับการรณรงค์ประชาสัมพันธ์ให้ประหยัดพลังงานได้มากสุด และพบว่า การจัดกิจกรรมส่งเสริม และการให้สิ่งจูงใจสามารถก่อให้เกิดการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเกิดในทันที
DOI: 10.14457/cu.the.2012.964
title: การขออนุญาตอาคารประเภทโรงแรมภายใต้กฎหมายไทย กรณีศึกษา อาคารขนาดใหญ่

description: โรงแรมเป็นธุรกิจประเภทหนึ่งที่มีผลจากนโยบายการค้าเสรีอาเซียนเพื่อรองรับการท่องเที่ยวที่จะเพิ่มมากขึ้นในอนาคต การขออนุญาตเป็นขั้นตอนทางกฎหมายที่จำเป็นในการประกอบธุรกิจโรงแรมที่มีหน่วยงานต่างๆเกี่ยวข้องในการให้อนุญาตตามกฎหมาย สถาปนิกในฐานะผู้ออกแบบโครงการจำเป็นต้องทราบขั้นตอนในการขออนุญาต การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและรวบรวมกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการขออนุญาตอาคารขนาดใหญ่ ประเภทโรงแรม ในปัจจุบันว่ามีข้อดี ข้อด้อยอย่างไร เพื่อรวบรวมความเห็น และข้อเสนอแนะของผู้เชี่ยวชาญทางด้านกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการขออนุญาต และเพื่อวิเคราะห์และเสนอแนวทางที่ชัดเจนต่อกฎหมายที่เป็นอุปสรรคต่อการขออนุญาต ระเบียบวิธีวิจัย คือ การศึกษาเอกสารชั้นต้น การสร้างแบบจำลอง การสำรวจ การเลือกกรณีศึกษาและการสัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่าง เพื่อนำมาวิเคราะห์ข้อมูลและสรุปผล จากการศึกษาพบว่า การแบ่งประเภทอาคารที่อยู่ในขอบเขตที่ศึกษา มี 4 ประเภท คือ1) อาคารที่ขออนุญาตเป็นโรงแรมพื้นที่น้อยกว่า 4,000 ตร.ม. หรือน้อยกว่า 80 ห้อง 2) อาคารที่ขออนุญาตเป็นโรงแรมพื้นที่ตั้งแต่ 4,000 ตร.ม. หรือตั้งแต่ 80 ห้อง ขึ้นไป 3) อาคารที่ขออนุญาตเป็นอาคารอยู่อาศัยรวมพื้นที่น้อยกว่า 4,000 ตร.ม.หรือน้อยกว่า 80 ห้อง แต่ประกอบธุรกิจเป็นโรงแรม 4) อาคารที่ขออนุญาตเป็นอาคารอยู่อาศัยรวมพื้นที่ตั้งแต่ 4,000 ตร.ม. หรือ ตั้งแต่ 80 ห้องขึ้นไป แต่ประกอบธุรกิจเป็นโรงแรม การขออนุญาตมีปัญหาในช่วงต่างๆ ได้แก่ 1) ปัญหาการขออนุญาตการจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม คือ เกณฑ์การพิจารณามีความไม่ชัดเจน การตรวจซ้ำซ้อนระหว่างหน่วยงาน การขาดความเข้าใจการทำรายงานฯของแต่ละฝ่าย หน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้องขาดระยะเวลาการตรวจสอบ ระยะเวลาในการนำเสนอโครงการต่อคณะกรรมการผู้ชำนาญการในที่ประชุมมีจำกัด และ การเพิ่มเติมความเห็นของรายงานฯ นอกเหนือจากประเด็นเดิม 2) ปัญหาการขออนุญาตก่อสร้าง คือ การแก้ไข รื้อถอน การก่อสร้างตามมาตรา 39 ทวิ การยื่นแก้ไขแบบตามมาตรา 39 ทวิ ในระยะเวลาที่กระชั้นชิดก่อนใบอนุญาตหมดอายุ และจำนวนเจ้าพนักงานน้อยเมื่อเปรียบเทียบกับโครงการที่ขออนุญาต 3) ปัญหาการขออนุญาตประกอบธุรกิจโรงแรม คือ การแก้ไขรายละเอียดอาคารและเอกสารการขออนุญาต ตาม พ.ร.บ.โรงแรม พ.ศ.2547 หลังการเปิดใช้งาน ประเภทโรงแรมไม่สอดคล้องกับลักษณะการใช้อาคารและขนาดอาคาร ความล่าช้าจากการรอตรวจสอบของหน่วยงานอื่นที่เกี่ยวข้อง การใช้ดุลพินิจของเจ้าหน้าที่ในการตรวจสอบ และการขาดการกำหนดระยะเวลายื่นขออนุญาตหลังได้รับใบรับรองการก่อสร้าง ข้อเสนอแนะ คือ การขออนุญาตรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อมควรมีกฎเกณฑ์ที่ชัดเจน เจ้าหน้าที่ทุกหน่วยงานควรมีการทำความเข้าใจในขั้นตอนอย่างต่อเนื่องกันและพิจารณาภายใต้กรอบของกฎหมาย ควรมีการจัดทำกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับอาคารประเภทโรงแรมแต่ละขนาดอาคารตามการใช้งานในหมวดหมู่เดียวกัน ควรมีการขออนุญาตต่อหน่วยงานที่มีอำนาจในการอนุญาตไปพร้อมๆกัน แบบที่ใช้ในการขออนุญาต ควรเป็นแบบที่สามารถใช้ร่วมกันได้ทุกหน่วยงาน ผู้ประกอบการ สถาปนิก วิศวกร และนิติบุคคลผู้มีสิทธิจัดทำรายงานฯ ควรมีการประสานงานตั้งแต่การเริ่มศึกษาโครงการ การตรวจสอบความถูกต้อง สมบูรณ์ ของอาคารและเอกสารก่อนการยื่นขออนุญาต การวิจัยต่อเนื่องในอนาคตควรมีการศึกษาการขออนุญาตอาคารประเภทอื่นๆ ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร
DOI: 10.14457/cu.the.2012.965
title: การขออนุญาตอาคารประเภทโรงแรมภายใต้กฎหมายไทย กรณีอาคารที่มีขนาดต่ำกว่าอาคารขนาดใหญ่ ตามกฎหมายควบคุมอาคาร

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์กฎหมายที่เกี่ยวกับโรงแรมว่ามีความเหมาะสมกับลักษณะทางกายภาพของอาคารที่ดัดแปลงเพื่อดำเนินกิจการเป็นที่พักลักษณะโรงแรมว่ามีความเหมาะสมเพียงไร เพื่อนำไปสู่การนำเสนอแนวทางในการปรับปรุงกฎหมายเพื่อให้สอดคล้องเหมาะสมกับกายภาพที่เกิดขึ้น โดยจะทำการศึกษาเฉพาะกฎหมายทางด้านกายภาพที่เกี่ยวข้องกับการขออนุญาตปลูกสร้างโรงแรม ที่สามารถวัด คำนวณหรือสังเกตได้ วิธีการศึกษาใช้การสังเกตและการสัมภาษณ์ในการเก็บข้อมูลกรณีศึกษา เมื่อเก็บข้อมูลลักษณะข้อมูลทั่วไปและข้อมูลที่เกี่ยวข้องด้านความปลอดภัยแล้ว นำไปเปรียบเทียบกับกฎหมายที่เกี่ยวข้อง เมื่อวิเคราะห์ความแตกต่างหรือความขัดแย้งของประเด็นด้านกฎหมาย กับลักษณะทางกายภาพที่เกิดขึ้นจริงแล้ว จึงทำแบบสอบถามเพื่อสอบถามความเห็นจากสถาปนิกผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบอาคารพักอาศัย จากการศึกษาสรุปได้ว่าสาเหตุของปัญหาที่ทำให้อาคารไม่สามารถจดทะเบียนเป็นโรงแรมถูกต้องตามกฎหมายได้นั้น มาจากหลายปัจจัยด้วยกัน ดังนี้ (1.) ปัญหาเรื่องของการให้ข้อมูลด้านการขออนุญาต มีแนวทางในการแก้ไขปัญหาคือการให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องอันได้แก่ สำนักควบคุมและตรวจสอบอาคาร กรมโยธาธิการและผังเมือง กระทรวงมหาดไทย สำนักการโยธาธิการ กรุงเทพมหานคร และกรมการปกครองกระทรวงมหาดไทย มีการประสานงานเพื่อเผยแพร่ข้อมูลทางสื่ออิเล็กทรอนิกส์ ในเรื่องของข้อมูลด้านการขออนุญาตโรงแรมเพื่อให้ประชาชนทั่วไปได้ทราบขั้นตอน และวิธีการในการดำเนินการขออนุญาตโรงแรม (2.) ปัญหาเรื่องกระบวนการขอออนุญาต แนวทางการแก้ไขปัญหาคือ การจัดตั้งจุดบริการเป็นจุดเดียว ให้ผู้ที่มาติดต่อเรื่องการขออนุญาตสามารถดำเนินการได้สะดวกมากขึ้น โดยมีการรวบเอาหน่วยงานที่เกี่ยวข้องมาไว้ ณ สถานที่เดียวกัน(3.) กฎหมายด้านกายภาพที่เกี่ยวข้อง แนวทางการแก้ไขปัญหาคือ การกำหนดกฎเกณฑ์การพิจารณาให้ใบอนุญาตจัดตั้งและเปิดดำเนินกิจการโรงแรมให้มีความสอดคล้องกับลักษณะและสภาพโรงแรมที่แตกต่างกันไป โดยเปรียบเทียบให้สอดคล้องกับอาคารเดิม
DOI: 10.14457/cu.the.2012.966
title: แนวทางการออกแบบบ้านในชุมชนแออัดในเขตเมือง(บ้านมั่นคง)ให้อยู่ในสภาวะน่าสบาย

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาแนวทางการออกแบบบ้านในชุมชนแออัดในเขตเมือง(บ้านมั่นคง)ให้อยู่ในสภาวะน่าสบาย เพื่อให้ผู้อยู่อาศัยมีมาตรฐานการดำรงชีวิตที่ดีขึ้น โดยใช้ปัจจัยพื้นฐานของบ้านมั่นคงเป็นกรอบของแนวทางการออกแบบร่วมกับกระบวนการศึกษาสำรวจชุมชน การทดลองและการปรึกษาร่วมกับสถาปนิกบ้านมั่นคง บ้านมั่นคงเป็นหน่วยงานในสังกัดของสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (พอช.) มีเป้าหมายหลักในการพัฒนาชุมชนแออัดด้วยที่อยู่อาศัยที่มีความมั่นคง ผ่านกระบวนการชุมชน และการดำเนินงานร่วมกันของ พอช.กับชาวชุมชน การศึกษาวิจัยที่ผ่านมาเกี่ยวกับบ้านมั่นคงมักจะเกี่ยวกับแนวทางการจัดการและสังคมศาสตร์ แต่ยังคงขาดประเด็นการออกแบบให้อยู่ในสภาวะน่าสบาย การวิจัยนี้จึงใช้ประเด็นนี้ในการศึกษาเพื่อให้เกิดองค์ความรู้และแนวทางการออกแบบบ้านมั่นคงให้อยู่ในสภาวะน่าสบาย เพื่อให้สถาปนิกบ้านมั่นคงซึ่งมักจะออกแบบบ้านด้วยเวลาอันจำกัด จากปัจจัยบุคลากรน้อยและปริมาณโครงการมาก สามารถทำงานได้สะดวกมากยิ่งขึ้น การวิจัยเริ่มต้นจากการศึกษาข้อมูลเบื้องต้นของบ้านมั่นคง และการสัมภาษณ์สถาปนิกพอช. ร่วมกับการศึกษากรณีศึกษาโครงการบ้านมั่นคงชุมชนบ่อนไก่ที่สร้างเสร็จแล้ว ผลการศึกษาขั้นแรกแสดงว่า ตัวแปรหลักที่มีผลต่อความน่าสบายซึ่งควรใช้ในการศึกษาวิจัยเชิงทดลองในขั้นต่อไป คือ อุณหภูมิ อุณหภูมิพื้นผิว และความเร็วลม โดยใช้บ้านต้นแบบ ขนาด 4.00 x 6.00 เมตร สูง 2 ชั้น ไปทำการศึกษาต่อไป การวิจัยเชิงทดลองประกอบด้วย การศึกษาอุณหภูมิ และความเร็วลม โดยมีปัจจัยของอาคารที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ ปริมาณรังสีอาทิตย์ที่เข้าสู่อาคาร ลักษณะแผงบังแดด หลังคา ชายคา ช่องเปิดและช่องระบายอากาศ และวัสดุที่ใช้ในการก่อสร้าง รวมถึงสภาพแวดล้อมซึ่งเป็นสิ่งที่ปรับปรุงให้ดีขึ้นได้ยาก เนื่องมาจากสภาพที่ตั้งในเขตเมืองซึ่งมักมีราคาสูงและมีจำนวนผู้อยู่อาศัยมาก การวางผังจึงค่อนข้างแออัด และอยู่ในมาตรฐานขั้นต่ำตามกฎหมาย การวิจัยจึงสร้างแนวทางก่อสร้างบนพื้นฐานของสภาพแวดล้อมที่แออัด และเป็นไปตามข้อกำหนดขั้นต่ำตามกฎหมายในทุกกรณี ผลการวิจัยนี้ คือ แนวทางการออกแบบบ้านในชุมชนแออัดในเขตเมืองให้อยู่ในสภาวะน่าสบาย ง่ายต่อการนำไปใช้ของสถาปนิกพอช. ซึ่งมีความน่าสบายทั้งปี คิดเป็น 24% ซึ่งเพิ่มขึ้น 12% มีราคาค่าก่อสร้างต่อหลัง 218,739 บาท ซึ่งเพิ่มขึ้น 3,664 บาท และมีราคาก่อสร้างต่อตารางเมตรเพิ่มขึ้น 76 บาท
DOI: 10.14457/cu.the.2012.967
title: การดำเนินการบวกแบบขนานบนระบบแทนจำนวนฐานคู่

description: ระบบแทนจำนวนฐานคู่เป็นระบบแทนจำนวนทางเลือกนอกเหนือจากระบบแทนจำนวนฐานสองรูปแบบแทนจำนวนในระบบแทนจำนวนฐานคู่นั้นมีความคล้ายคลึงกันกับรูปแบบแทนจำนวนในระบบอื่นทั่วไปแต่อาศัยเลขฐานสองฐาน ได้แก่ ฐานสอง และ ฐานสาม แทนเลขฐานเดียว คุณสมบัติที่สำคัญสองประการของระบบแทนจำนวนฐานคู่คือ คุณสมบัติความซ้ำซ้อน และคุณสมบัติการกระจายตัวของบิทหนึ่งสูง ซึ่งคุณสมบัติความซ้ำซ้อนนั้นมีประโยชน์สำหรับการคำนวณเชิงเลขคณิตแบบขนาน ในงานวิจัยนี้เราสนใจการดำเนินการบวกแบบขนานบนระบบแทนจำนวนฐานคู่ โดยได้นำเสนออัลกอริทึมสำหรับการดำเนินการบวกแบบขนานบนระบบแทนจำนวนฐานคู่ พร้อมทั้งบทพิสูจน์ความถูกต้องของอัลกอริทึม นอกจากนั้นงานวิจัยชิ้นนี้ยังได้พัฒนาการทำงานจากอัลกอริทึมที่ทำงานกับตารางย่อยซึ่งถูกแบ่งออกจากตารางหลักที่มีขนาดเป็นสองให้เป็นอัลกอริทึมที่สามารถทำงานได้บนตารางย่อยขนาดใดๆที่มากกว่าหรือเท่ากับสองได้ซึ่งประสิทธิภาพเชิงเวลาที่ได้ เป็นประสิทธิภาพเชิงเวลาคงตัว
DOI: 10.14457/cu.the.2012.968
title: การวางนัยทั่วไปของฟังก์ชันสัมพรรคทางเดียว

description: ระบบเลขคณิตแบบช่วง เป็นงานวิจัยหนึ่งในด้านระบบตรวจสอบตนเองอัตโนมัติ กล่าวคือ ระบบสามารถตรวจตามค่าความคลาดเคลื่อนที่เกิดขึ้นจากการปัดเศษและเอ่อล้นได้ระหว่างขั้นตอนการคำนวณ ปัญหาที่เกิดขึ้นของระบบเลขคณิตแบบช่วงคือ ปัญหาความสัมพันธ์ของตัวแปร ทำให้ช่วงจำนวนผลลัพธ์กว้างกว่าช่วงคำตอบจริง ส่งผลให้การนำเอาช่วงจำนวนที่แสดงถึงค่าความคลาดเคลื่อนที่เกิดขึ้นนั้นไปใช้ อาจทำให้เกิดการเตือนที่ผิดพลาดขึ้นได้ จึงมีงานวิจัยที่นำเอาแนวคิดของระบบเลขคณิตแบบช่วงมาพัฒนาต่อ และได้เสนอ ระบบเลขคณิตสัมพรรคขึ้น เพื่อแก้ปัญหาความสัมพันธ์ของตัวแปร แต่ยังคงเกิดปัญหาการขยายกว้างเกินค่าจริงของช่วงอยู่ สาเหตุหลักหนึ่งของการขยายกว้างเกินค่าจริงของช่วงบนเลขคณิตสัมพรรค คือ การประมาณค่าเกินจริงของฟังก์ชันจำนวนจริงที่ไม่มีสมบัติปิดบนรูปสัมพรรค กล่าวคือ การสร้างสัญกรณ์รบกวนตัวใหม่โดยที่สัมประสิทธิ์ของสัญกรณ์ยังไม่มีค่าน้อยที่สุดที่ทำให้ผลลัพธ์ยังคงถูกต้อง งานวิจัยนี้ได้เสนอทฤษฎีและบทพิสูจน์ของการสร้างฟังก์ชันสัมพรรคที่ประมาณฟังก์ชันจำนวนจริงตัวแปรเดียวที่ไม่มีสมบัติปิดบนรูปสัมพรรคที่ครอบคลุมถึงกรณียกเว้น กล่าวคือ ฟังก์ชันสัญญาณสมมาตร ซึ่งด้วยทฤษฎีบทเดิมนั้นไม่เพียงพอในการสร้างฟังก์ชันสัมพรรคการประมาณที่ให้ผลลัพธ์ในรูปสัมพรรคที่แทนช่วงที่แคบที่สุดได้ และจากผลของการสร้างทฤษฎีบทใหม่ทำให้สามารถคำนวณรูปสัมพรรคจากฟังก์ชันยกกำลังที่ช่วงผลลัพธ์แคบที่สุดบนเลขคณิตสัมพรรคได้
DOI: 10.5519/qd.b21owbdc
title: Query on the Natural History Museum Data Portal (data.nhm.ac.uk) (31 records)
DOI: 10.14457/cu.the.2012.969
title: ระบบควบคุมทางพลศาสตร์ของยานยนต์สำหรับการเคลื่อนที่แบบไถลในสภาวะคงตัว

description: การดริฟเป็นเทคนิคการเข้าโค้งด้วยมุมไถลค่ามากในลักษณะโอเวอร์สเตียร์ซึ่งเป็นที่นิยมเพราะทำให้ผู้ขับขี่มั่นใจได้ว่ารถจะไม่เกิดอาการดื้อโค้ง อย่างไรก็ตามในขณะดริฟนั้นล้อหลังเกิดการไถลแบบผสมและแรงเสียดทานมีลักษณะไม่เป็นเชิงเส้นซึ่งต้องอาศัยความชำนาญในการควบคุม ในงานวิจัยนี้ได้ศึกษาพฤติกรรมทางพลศาสตร์และได้ออกแบบระบบควบคุมการดริฟในสภาวะคงตัวของรถยนต์ขับเคลื่อนล้อหลังโดยการจำลองบนคอมพิวเตอร์ ด้วยแบบจำลองทาง พลศาสตร์ของยานพาหนะแบบสองล้อ และใช้สูตรเมจิกร่วมกับแบบจำลองที่ปรับปรุงแล้วของ นิโคลัสและคอมสตอกในการประมาณค่าแรงเสียดทานที่ผิวยาง ชุดคำสั่งโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่พัฒนาขึ้นจากสมการการเคลื่อนที่ซึ่งพิสูจน์จากกรอบอ้างอิงที่ติดกับตัวรถ ภายใต้สมมติฐานคือไม่คำนึงถึงแรงเสียดทานในทิศการกลิ้งซึ่งเกิดขึ้นที่ล้อหน้า สามารถคำนวณหาอัตราเร็วที่เหมาะสมและสัญญาณควบคุมแบบวงจรเปิดของการขับขี่ที่สอดคล้อง ได้แก่ มุมเลี้ยวล้อหน้าและอัตราการไถลของล้อหลัง สำหรับเงื่อนไขการเข้าโค้งในสภาวะคงตัวที่กำหนด คือ รัศมีความโค้งและมุมไถลของรถ จากการจำลองบนโปรแกรมแมทแลบ พบว่าระบบควบคุมป้อนกลับตัวแปรสถานะแบบออพติมัลสำหรับการดริฟในสภาวะคงตัว ภายใต้ข้อจำกัดของสัญญาณควบคุม ซึ่งพัฒนาจากแบบจำลองทางพลศาสตร์ในรูปแบบของปริภูมิสถานะที่พิสูจน์จากกรอบอ้างอิงในทิศขนานและตั้งฉากกับความเร็ว สามารถควบคุมให้ รัศมีความโค้ง มุมไถล และอัตราเร็วในการเข้าโค้ง ลู่เข้าสู่ค่าในสภาวะคงตัวที่ต้องการได้เสมอ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.970
title: การประเมินความเชื่อถือได้ของสถานีไฟฟ้าย่อยร่วมกับการพิจารณาความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์

description: เนื่องด้วยความต้องการกำลังไฟฟ้าที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องในปัจจุบัน จึงจำเป็นต้องมีการสร้างสถานีไฟฟ้าย่อยเพิ่มขึ้น เพื่อใช้สำหรับรองรับความต้องการกำลังไฟฟ้าเหล่านี้ ซึ่งในการสร้างสถานีไฟฟ้าย่อยโดยทั่วไปจะมีปัจจัยที่ควรพิจารณา เช่น รูปแบบการจัดเรียงบัส จำนวนอุปกรณ์ที่ใช้ มูลค่าการดำเนินการ มูลค่าการบำรุงรักษา และ มูลค่าการลงทุนในการก่อสร้างเริ่มต้น เป็นต้น โดยปัจจัยเหล่านี้จะส่งผลต่อความเชื่อถือได้ของระบบไฟฟ้า รวมถึงมูลค่าการลงทุนสร้างสถานีไฟฟ้าย่อยอีกด้วย ดังนั้นการวางแผนและการออกแบบสถานีไฟฟ้าย่อยที่ดีและเหมาะสมจึงถือเป็นประเด็นที่ควรให้ความสำคัญ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้นำเสนอวิธีการประเมินความเชื่อถือได้และคำนวณการลงทุนของแต่ละรูปแบบการจัดเรียงบัสภายในสถานีไฟฟ้าย่อย รวมทั้งพิจารณาเหตุการณ์การล้มเหลวของอุปกรณ์ภายในทั้งหมด โดยในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้พิจารณารูปแบบการจัดเรียงบัสทั้งหมด 7 รูปแบบ คือ Single bus, Sectionalized single bus, Main-and-transfer, Breaker-and-a-half, Ring Bus, Double-bus-double-breaker และ Double-bus-single-breaker รวมทั้งพิจารณาเหตุการณ์ล้มเหลวของอุปกรณ์ภายในสถานีไฟฟ้าย่อยทั้งหมด 3 เหตุการณ์ คือ การล้มเหลวแบบพาสสีฟ (Passive failures) การล้มเหลวแบบแอคทีฟ (Active failures) และ การเกิดเหตุขัดข้องในช่วงการบำรุงรักษา (Maintenance outage) และคำนวณการลงทุนในการสร้างสถานีไฟฟ้าย่อยที่เหมาะสม โดยการพิจารณาดัชนีตามหลักเศรษฐศาสตร์เบื้องต้น คือ ค่าปัจจุบันสุทธิ (Net Present Value: NPV) และค่าอัตราการตอบแทนภายใน (Internal Rate of Return: IRR)
DOI: 10.14457/cu.the.2012.971
title: พฤติกรรมและปัจจัยที่ส่งผลต่อการเลือกใช้บริการคอมมูนิตี้ มอลล์ : กรณีศึกษา บริษัท เพียวสัมมากร ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด

description: พฤติกรรมการจับจ่ายใช้สอยซื้อสินค้าของผู้บริโภค ที่เป็นลักษณะแบบรายวันตามตลาดหรือแผงลอย และการซื้อปลีกจำนวนไม่มากตามร้านชำหรือโชวห่วย ได้ปรับเปลี่ยนมาสู่การเข้าใช้บริการธุรกิจค้าปลีกสมัยใหม่ เช่น ห้างสรรพสินค้า ซูเปอร์เซ็นเตอร์ และซูเปอร์มาร์เก็ตต่างๆ เมื่อระบบโครงข่ายการคมนาคมได้มีการกระจายสู่พื้นที่ชานเมืองมากขึ้น ที่อยู่อาศัยมีการขยายตัวออกไป แต่สถานที่รองรับการจับจ่ายใช้สอยยังมีไม่เพียงพอต่อความต้องการ จึงทำให้เกิดลักษณะของการรวมกลุ่มร้านค้าประเภทหนึ่ง ที่คนทั่วไปเรียกว่า คอมมูนิตี้ มอลล์ หรือ ศูนย์การค้าชุมชน และจากการที่แนวคิดและวิธีการในการดำเนินโครงการคอมมูนิตี้ มอลล์ยังเป็นเรื่องใหม่ ดังนั้นผู้วิจัยจึงสนใจที่จะศึกษาพฤติกรรมและปัจจัยที่ส่งผลต่อการเลือกใช้บริการคอมมูนิตี้ มอลล์ โดยมีกรณีศึกษาคือ โครงการเพียวเพลสทั้ง 3 โครงการของบริษัท เพียวสัมมากร ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยสำคัญในการเลือกใช้บริการคอมมูนิตี้ มอลล์แบ่งได้เป็น 2 ส่วน คือ 1. ลักษณะทางกายภาพของโครงการ พบว่า ปัจจัยที่เอื้อให้เกิดการใช้บริการคอมมูนิตี้ มอลล์ คือ (1) การเข้าถึงโคงการที่สะดวกสบาย ด้วยทำเลที่ใกล้แหล่งที่พักอาศัย ใช้ระยะเวลาในการเดินทางน้อยกว่า 10 นาทีหรือรัศมี 3 กิโลเมตรโดยรอบโครงการ (2) มีการจัดเตรียมสถานที่จอดรถในจำนวนที่เพียงพอ (3) ร้านค้าภายในโครงการ เช่น ซูเปอร์มาร์เก็ต ร้านอาหาร ขนมและเครื่องดื่ม เพื่อรองรับต่อความต้องการของผู้เข้าใช้บริการ 2. พฤติกรรมของผู้เข้าใช้บริการ พบว่า ผู้เข้าใช้บริการส่วนใหญ่เป็นคนรุ่นใหม่ มีที่พักอาศัยโดยรอบโครงการอยู่ในชุมชนบ้านจัดสรรประเภทบ้านเดี่ยว เข้าใช้บริการกับครอบครัว ญาติ พี่น้อง โดยมีระดับรายได้ปานกลางถึงสูง จากผลการศึกษาดังกล่าว สามารถวิเคราะห์ความสอดคล้องของลักษณะทางกายภาพ และพฤติกรรมการเข้าใช้บริการได้ว่า การใช้บริการส่วนใหญ่จะมีวัตถุประสงค์การเข้าใช้บริการที่ชัดเจน เช่น การจับจ่ายใช้สอยซื้อสินค้าอุปโภค บริโภค และรับประทานอาหาร จึงไม่จำเป็นต้องมีร้านค้าจำนวนมาก แต่ต้องมีร้านสำหรับซื้อสินค้าและบริการที่ใช้ในชีวิตประจำวันคือ ซูเปอร์มาร์เก็ต และร้านอาหาร ขนมและเครื่องดื่ม โดยพบว่าระดับการให้บริการของซูเปอร์มาร์เก็ต และร้านอาหาร ขนมและเครื่องดื่มจะมีการกำหนดราคาที่แปรผันตามระดับรายได้ของผู้เข้าใช้บริการ อีกทั้งในโครงการคอมมูนิตี้ มอลล์จะมีธนาคารเพื่อรองรับการทำธุรกรรมทางเงิน ที่จะมีลักษณะเป็นเคาน์เตอร์ที่ให้บริการได้หลากหลายกว่าเครื่องบริการอัตโนมัติ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.973
title: การทำให้บริสุทธิ์และการเปลี่ยนเชิงเคมีไฟฟ้าของกลีเซอรอลดิบจากการผลิตไบโอดีเซล

description: ศึกษาการทำให้บริสุทธิ์และการเปลี่ยนเชิงเคมีไฟฟ้าของกลีเซอรอลดิบ จากการผลิตไบโอดีเซลที่ใช้น้ำมันที่ผ่านการใช้งานแล้วเป็นสารตั้งต้น ส่วนแรกเป็นการศึกษาการเพิ่มความบริสุทธิ์ของกลีเซอรอลดิบด้วยกระบวนการทางเคมี ตัวแปรที่ศึกษาคือ ชนิดของสารสกัดมีขั้ว (เมทานอล เอทานอล และโพรพานอล) และสารสกัดไม่มีขั้ว (เฮกเซนและไดเอทิลอีเทอร์) และอัตราส่วนโดยปริมาตรระหว่างสารสกัดและกลีเซอรอลดิบปรับสภาพ (0.5-4) พบว่าโพรพานอลที่อัตราส่วนโดยปริมาตรต่อกลีเซอรอลดิบปรับสภาพเท่ากับ 2 จะให้กลีเซอรอลดิบปรับสภาพที่มีความบริสุทธิ์ถึง 97.85% และการลดลงของสี 94.96% ส่วนที่สองเป็นการสังเคราะห์สารเพิ่มมูลค่าจากกลีเซอรอลดิบปรับสภาพ ที่ผ่านการเพิ่มความบริสุทธิ์ด้วยกระบวนการเคมีไฟฟ้า ในเครื่องปฏิกรณ์เคมีไฟฟ้าแบบไม่มีเยื่อเลือกผ่าน ตัวแปรที่ศึกษา ได้แก่ ความเป็นกรด-เบสเริ่มต้น (ความเป็นกรด-เบสเท่ากับ 1, 7 และ 11) ความหนาแน่นกระแสไฟฟ้า (0.08-0.27 แอมแปร์ต่อ ตร.ซม.) ชนิดขั้วไฟฟ้า และอัตราการป้อนแก๊สไฮโดรเจน (30 60 และ 120 นาที) พบว่าการใช้แพลทินัมเป็นขั้วไฟฟ้าสำหรับสารละลายกลีเซอรอลที่ความเป็นกรด-เบสเท่ากับ 1 และความหนาแน่นกระแสไฟฟ้าเท่ากับ 0.14 แอมแปร์ต่อ ตร.ซม. จะให้ร้อยละการเปลี่ยนของกลีเซอรอลสูงถึง 97.00% ภายในเวลา 17 ชั่วโมง และเมื่อมีการป้อนแก๊สไฮโดรเจนให้กับระบบ พบว่าแก๊สไฮโดรเจนช่วยให้ร้อยละการเปลี่ยนของกลีเซอรอล และร้อยละผลได้ของสารเพิ่มมูลค่าเกิดได้เร็วขึ้นกว่า ระบบที่ไม่มีการป้อนแก๊สไฮโดรเจน โดยสารเพิ่มมูลที่เกิดขึ้นในระบบ เช่น ไกลไซดอล 1,2-โพรเพนไดออล และ 1,3-โพรเพนไดออล
DOI: 10.14457/cu.the.2012.974
title: การลดต้นทุนการสัญญาณในไอพีเคลื่อนที่โดยใช้การเพจสองขั้นตอนในพื้นที่การเพจย่อยภายนอก และการปรับเปลี่ยนการเพจตามผู้ใช้แต่ละคนในพื้นที่การเพจย่อยภายใน

description: ปัจจุบันโพรโทคอลไอพีเคลื่อนที่แบบไร้สายมีการใช้กันอย่างแพร่หลายรองรับผู้ใช้งานที่มีจำนวนเพิ่มมากขึ้น อย่างไรก็ตามกระบวนการลงทะเบียนแบบไม่จำเป็นสำหรับการติดตามการเคลื่อนที่ของผู้ใช้งาน ก่อให้เกิดต้นทุนการสัญญาณที่สูงมากและส่งผลกระทบต่อความยืดหยุ่นของระบบ ดังนั้นจึงมีความจำเป็นต้องตรวจสอบว่าจะลดต้นทุนการสัญญาณในโพรโทคอลไอพีเคลื่อนที่อย่างไร จากปัญหาข้างต้นงานวิจัยนี้ได้นำเสนอวิธีการลดต้นทุนการสัญญาณในโพรโทคอลไอพีเคลื่อนที่ โดยใช้การเพจสองขั้นตอนในพื้นที่การเพจย่อยภายนอก และการเพจแบบปรับเปลี่ยนตามผู้ใช้แต่ละคนในพื้นที่การเพจย่อยภายใน (Two Step Paging In External Sub-Paging Area and Adaptive Individual Paging in Internal Sub-Paging Area, TSAP-MIP) เพื่อลดต้นทุนการสัญญาณและจุดอ่อนของระบบที่มีพารามิเตอร์ของผู้ใช้งานที่แตกต่างกันไป เมื่อเปรียบเทียบสมรรถนะกับวิธี Two-Step Paging for Mobile IP (TSP-MIP) และวิธี Adaptive Individual Distributed Local Paging Scheme (ADLP-MIP) ผ่านทางการวิเคราะห์ต้นทุนการสัญญาณในเชิงคณิตศาสตร์และการจำลองการทำงาน ผลการทดสอบแสดงให้เห็นว่า วิธี TSAP-MIP ที่เสนอมีต้นทุนการสัญญาณโดยรวมต่ำกว่า
DOI: 10.14457/cu.the.2012.975
title: ประสบการณ์ทางจิตใจของอาสาสมัครช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วม

description: ศึกษาประสบการณ์ทางจิตใจของอาสาสมัครช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วม โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพตามแนวคิดปรากฏการณ์วิทยา ผู้ให้ข้อมูลคือ อาสาสมัครช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วมจำนวน 8 ราย เก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก ผลวิเคราะห์ข้อมูลพบว่า ประสบการณ์ทางจิตใจของอาสาสมัครช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วม แบ่งออกเป็น 3 ประเด็นหลัก ดังนี้ 1) ความพร้อมในการช่วยเหลือ เป็นการเกิดขึ้นของเหตุปัจจัยที่เหมาะสมที่ทำให้สามารถเข้ามาเป็นอาสาสมัครช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วมได้ ซึ่งมาจากแรงจูงใจภายในของผู้ให้ข้อมูลที่ต้องการช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วม และการที่ผู้ให้ข้อมูลมีโอกาสในการเข้ามาเป็นอาสาสมัคร 2) ปัญหาและแนวทางการแก้ไขปัญหาขณะเป็นอาสาสมัครช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วม ประกอบด้วย ปัญหาที่อาสาสมัครรับรู้ ผลกระทบจากปัญหาที่เกิดขึ้น และแนวทางการแก้ปัญหา 3) สิ่งที่ได้รับจากการเป็นอาสาสมัครช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วม เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายหลังจากการเป็นอาสาสมัครช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วม ซึ่งก่อให้เกิดความรู้สึกทางบวก ก่อเกิดมิตรภาพที่ดีงาม นำมาสู่การเห็นคุณค่าในตนเองที่ได้ทำประโยชน์เพื่อสังคม และได้ข้อคิดที่มีประโยชน์ต่อการดำเนินชีวิต ผลการวิจัยครั้งนี้สามารถนำมาใช้เป็นแนวทางในการทำความเข้าใจประสบการณ์ทางจิตใจของอาสาสมัครช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วม และสามารถนำผลการวิจัยมาใช้ในการปรึกษาเชิงจิตวิทยา ในแง่ที่ให้ผู้รับบริการได้ตระหนักถึงการทำประโยชน์เพื่อสังคม ซึ่งเป็นการกระทำที่มีคุณค่าและมีความหมาย เอื้อให้เกิดการเห็นคุณค่าในตนเอง และเกิดความงอกงามในตน รวมทั้งใช้เป็นแนวทางในการเชิญชวนให้บุคคลในสังคมเกิดการตระหนักถึงความสำคัญของงานอาสาสมัคร
DOI: 10.14457/cu.the.2012.976
title: นโยบายรัฐบาลและการปฏิบัติต่อแรงงานข้ามชาติตามพระราชบัญญัติเงินทดแทน พ.ศ. 2537

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์อยู่ 3 ด้านคือ ด้านนโยบาย ด้านกระบวนการคุ้มครองและปัญหา อุปสรรค สำหรับในแง่ระเบียบวิธีวิจัยได้เก็บข้อมูลโดยศึกษาจากเอกสารด้านกฎหมาย ระเบียบราชการต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง และได้สัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญทั้งหมด 4 คน ได้แก่ เจ้าหน้าที่ระดับสูง สังกัดสำนักงานกองทุนเงินทดแทน เลขาธิการสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ ประธานคณะอนุกรรมการสิทธิมนุษยชนด้านชนชาติ ผู้ไร้สัญชาติแรงงานข้ามชาติและผู้พลัดถิ่น สภาทนายความ ผู้อำนวยการมูลนิธิสิทธิมนุษยชนเพื่อการพัฒนา และสัมภาษณ์แรงงานข้ามชาติซึ่งได้รับผลกระทบในเรื่องนี้อีก 11 ราย โดยจากผลการศึกษามีดังนี้ ด้านนโยบายการจัดการด้านสิทธิเงินทดแทนกรณีบาดเจ็บจากการทำงาน ผลการศึกษาพบว่าเป็นปัญหาด้านกระบวนนโยบาย ที่ไม่มีความสัมพันธ์ระหว่างการกำหนดนโยบายระดับชาติ กับการกำหนดนโยบายระดับหน่วยงาน จึงส่งผลให้เกิดปัญหาในด้านการจัดการสิทธิฯ ต่อแรงงานข้ามชาติ 3 สัญชาติ ได้แก่ พม่า กัมพูชาและลาว ด้านกระบวนการคุ้มครองสิทธิเงินทดแทนของแรงงานฯ ที่เน้นกรณีการจ่ายค่าทดแทนเมื่อแรงงานฯ ได้รับบาดเจ็บจากการทำงาน พบว่า กลไกหลักที่ใช้คุ้มครองสิทธิดังกล่าวที่สำนักงานประกันสังคม (สปส.) ยึดถือคือ พระราชบัญญัติเงินทดแทน พ.ศ. 2537 พ.ร.บ. ดังกล่าวเน้นความเสมอภาคเท่าเทียมไม่มีการเลือกปฏิบัติ ซึ่งเป็นไปตามหลักการแต่ตรงกันข้ามกับข้อเท็จจริง เพราะจากผลการศึกษาพบว่ามีแรงงานฯ บางส่วนไม่ได้รับเงินทดแทนที่เที่ยงธรรมตามที่กฎหมายเงินทดแทนกำหนด สุดท้าย ปัญหา อุปสรรค ข้อจำกัดการเชิงนโยบาย (รส 0711/ว751) ในการจ่ายเงินทดแทนที่พบว่า ปัญหาหลักคือ เอกสารประจำตัวของแรงงานฯ 3 สัญชาติ อันเป็นผลมาจากการตีความของทาง สปส. ซึ่งไม่สอดคล้องตามเจตนารมณ์ทางกฎหมายที่บัญญัติคุ้มครองแรงงานทั้งหมด โดยไม่ได้บัญญัติถึงเงื่อนไขด้านเอกสารของผู้มีสิทธิในเงินทดแทนจากกองทุนเงินทดแทน สิ่งนี้นำไปสู่ปัญหาการเข้าถึงกองทุนเงินทดแทนของแรงงานฯ อันกระทบต่อภาพลักษณ์ของประเทศในเรื่องการละเมิดสิทธิมนุษยชนด้านแรงงาน
DOI: 10.14457/cu.the.2012.977
title: ผลของโปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มต่อความสามารถในการเผชิญปัญหาของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน

description: กการวิจัยแบบกึ่งทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาผลของโปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่ม ต่อความสามารถในการเผชิญปัญหาของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน โดยใช้แนวคิดการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มของ Mahler (1969) เป็นแนวทางในการดำเนินกิจกรรมเพื่อส่งเสริมและพัฒนาความสามารถในการเผชิญปัญหาของผู้ดูแล กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชนในเขตสำนักงานสาธารณสุขอำเภอตาพระยา จังหวัดสระแก้ว โดยจับคู่ด้านเพศ อายุ และระยะเวลาการดูแลผู้ป่วย แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละจำนวน 20 คน กลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามปกติ กลุ่มทดลองได้รับการดูแลตามโปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่ม ซึ่งประกอบด้วย 4 ขั้นตอน คือ 1) ขั้นการก่อตั้งกลุ่ม 2) ขั้นการเปลี่ยนลักษณะของกลุ่ม 3) ขั้นการดำเนินงาน และ 4) ขั้นยุติการให้คำปรึกษา ซึ่งได้รับการตรวจสอบความตรงของเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 ท่าน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคลและแบบประเมินความสามารถในการเผชิญปัญหา มีค่าความเที่ยง .91 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยายและการทดสอบค่าที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ค่าเฉลี่ยของคะแนนความสามารถในการเผชิญปัญหาของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน หลังได้รับโปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่ม (X-bar = 2.60, SD = 0.12, ระดับดี) สูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่ม (X-bar = 0.79, SD = 0.29, ระดับไม่ดี) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p