cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1159
title: กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนประถมศึกษาในการส่งเสริมสุขภาพชุมชนแบบองค์รวม

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษากรอบแนวคิด 2) ศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ 3) พัฒนากลยุทธ์การบริหารโรงเรียนประถมศึกษาในการส่งเสริมสุขภาพชุมชนแบบองค์รวม โดยใช้วิธีการวิจัยแบบผสมผสาน ประชากรได้แก่ โรงเรียนประถมศึกษา สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จำนวน 279 แห่ง เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามแบบประเมิน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานค่าดัชนี PNIModified และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) กรอบแนวคิดการบริหารโรงเรียนประถมศึกษาในการส่งเสริมสุขภาพชุมชนแบบองค์รวม ประกอบด้วย (1) องค์ประกอบการบริหารการส่งเสริมสุขภาพชุมชน ได้แก่ การจัดทำนโยบายด้านสุขภาพ การจัดการเรียนรู้สุขภาพและพลศึกษา การจัดบริการและการให้คำปรึกษาด้านสุขภาพ การจัดอาหารและโภชนาการ การจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อสุขภาพและการสร้างภาคีเครือข่ายด้านสุขภาพ (2) แนวคิดสุขภาพชุมชนแบบองค์รวม ได้แก่ แนวคิดสุขภาพชุมชนแบบองค์รวมในมิติที่เกี่ยวข้องกับด้านบุคคล แบ่งออกเป็น 3 ระดับ ได้แก่ ระดับบุคคล ระดับสถานศึกษาและระดับชุมชน แนวคิดสุขภาพชุมชนแบบองค์รวมในมิติที่เกี่ยวข้องกับด้านสุขภาพอนามัย ได้แก่ สุขภาพทางกาย สุขภาพทางจิต สุขภาพทางสังคมและสุขภาพทางจิตวิญญาณ 2) สภาพปัจจุบันพบว่าอยู่ในระดับ ปานกลาง และสภาพที่พึงประสงค์พบว่าอยู่ในระดับมาก 3) กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนประถมศึกษาในการส่งเสริมสุขภาพชุมชนแบบองค์รวม ประกอบด้วย 6 กลยุทธ์หลัก 18 กลยุทธ์รอง กลยุทธ์หลัก คือ (1) กลยุทธ์เสริมสร้างความเข้มแข็งของภาคีเครือข่ายสุขภาพแบบองค์รวม (2) กลยุทธ์เพิ่มขีดความสามารถการจัดบริการและการให้คำปรึกษาด้านสุขภาพแบบองค์รวม (3) กลยุทธ์ยกระดับการขับเคลื่อนนโยบายด้านสุขภาพแบบองค์รวม (4) กลยุทธ์ยกระดับการส่งเสริมการจัดอาหารและโภชนาการด้านสุขภาพแบบองค์รวม (5) กลยุทธ์พัฒนาการจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อสุขภาพแบบองค์รวม (6) กลยุทธ์ปฏิรูปการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษาแบบองค์รวม
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1160
title: การพัฒนาแบบทดสอบสมรรถภาพทางกลไกสำหรับเด็กออทิสติก

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) พัฒนาแบบทดสอบสมรรถภาพทางกลไกสำหรับเด็กออทิสติกที่มีอาการระดับปานกลาง (2) สร้างเกณฑ์มาตรฐานคะแนนของแบบทดสอบสมรรถภาพทางกลไกสำหรับเด็กออทิสติกที่มีอาการระดับปานกลาง ขั้นตอนการวิจัยประกอบด้วย 4 ขั้นตอน คือ (1) ศึกษาเอกสารและสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญเพื่อกำหนดองค์ประกอบของแบบทดสอบสมรรถภาพทางกลไกสำหรับเด็กออทิสติกที่มีอาการระดับปานกลาง (2) การสนทนากลุ่มของผู้ทรงคุณวุฒิ (3) การศึกษาคุณภาพเครื่องมือวิจัย (4) สร้างเกณฑ์คะแนนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่าแบบทดสอบสมรรถภาพทางกลไกสำหรับเด็กออทิสติกที่มีอาการระดับปานกลางมี 8 รายการ คือ (1) การทดสอบการกลิ้งลูกบอลเข้าเป้า (2) การทดสอบการยืนทรงตัวขาเดียวบนขอนไม้ (3) การทดสอบการเดินบนคานทรงตัว (4) การทดสอบการเคลื่อนที่แตะลูกบอลสี ซ้าย ขวา (5) การทดสอบทุ่มลูกบอล 2 มือ (6) การทดสอบการยืนกระโดดไกล (7) การทดสอบการวิ่งเก็บลูกเทนนิส 2 จุด (8) การทดสอบการวิ่งเร็วระยะทาง 20 เมตร ผลการวิจัยพบว่าเครื่องมือมีคุณภาพสูงทั้งในด้านความตรงตามเนื้อหา (IOC=0.97) มีความเที่ยงอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ทุกรายการทดสอบ มีความเป็นปรนัยอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ทุกรายการทดสอบ และมีเกณฑ์มาตรฐานที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น โดยแบ่งระดับความสามารถออกเป็น 5 ระดับคือ ดีมาก ดี ปานกลาง ต่ำ และต่ำมาก
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1161
title: การนําเสนอรูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยใช้ทฤษฎีการเรียนรู้แบบร่วมมือและการจัดการความรู้เป็นฐานเพื่อพัฒนาทักษะทางปัญญา

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) นำเสนอรูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยใช้ทฤษฎีการเรียนรู้แบบร่วมมือและการจัดการความรู้เป็นฐานเพื่อพัฒนาทักษะทางปัญญา และ 2) ศึกษาผลการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยใช้ทฤษฎีการเรียนรู้แบบร่วมมือและการจัดการความรู้เป็นฐานที่มีต่อการพัฒนาทักษะทางปัญญา ขั้นตอนการวิจัยแบ่งเป็น 2 ระยะ คือ 1) การสร้างรูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยใช้ทฤษฎีการเรียนรู้แบบร่วมมือและการจัดการความรู้เป็นฐาน และ 2) การประเมินประสิทธิภาพของรูปแบบการเรียนการสอน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ทดลองเป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยรามคำแหง จำนวน 30 คน ดำเนินการทดลองเป็นระยะเวลา 10 สัปดาห์ โดยมีการทดสอบทักษะทางปัญญาและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสุขศึกษาด้านความรู้ เจตคติและการปฏิบัติ ก่อนและหลังการทดลอง นำข้อมูลที่ได้มาหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ยด้วยค่า “ที” และประเมินประสิทธิภาพของการจัดการเรียนรู้ (Efficiency) ผลการวิจัยพบว่า 1. รูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยใช้ทฤษฎีการเรียนรู้แบบร่วมมือและการจัดการความรู้เป็นฐานเพื่อพัฒนาทักษะทางปัญญา ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) แนวคิดและหลักการของรูปแบบ 2) วัตถุประสงค์ 3) กระบวนการจัดการเรียนรู้ และ 4) การประเมินการเรียนรู้ ซึ่งกระบวนการจัดการเรียนรู้ประกอบด้วย 8 ขั้นตอน ได้แก่ 1) การทำงานเป็นกลุ่มย่อย 2) การแบ่งกลุ่มคละความสามารถ 3) การร่วมมือและช่วยเหลือกัน 4) การจัดกิจกรรมเน้นความรับผิดชอบและมีเป้าหมายการทำงานร่วมกัน 5) การคิดและการทำงานร่วมกันในกลุ่ม 6) การจัดการทรัพยากรความรู้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด 7) มีการจัดกระบวนการในการสร้างและรวบรวมความรู้ และ 8) การให้คุณค่าแก่ทรัพยากรความรู้ โดยมีค่าดัชนีความสอดคล้องโดยรวมเท่ากับ 0.92 และผลการประเมินประสิทธิภาพของการจัดการเรียนรู้อยู่ในเกณฑ์ 81.11/80.8 2. ผลการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยใช้ทฤษฎีการเรียนรู้แบบร่วมมือและการจัดการความรู้เป็นฐานเพื่อพัฒนาทักษะทางปัญญา พบว่า 2.1 กลุ่มทดลองมีคะแนนผลสัมฤทธิ์ด้านทักษะทางปัญญาสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.2 กลุ่มทดลองมีคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสุขศึกษาสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1162
title: การพัฒนาหนังสืออ่านเพิ่มเติมโดยใช้เพลงและนิทานในการบูรณาการมาตรฐานการเรียนรู้สาระดนตรีเพื่อสร้างเสริมคุณธรรมสำหรับนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาตอนต้น

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาหนังสืออ่านเพิ่มเติมโดยใช้เพลงและนิทานในการบูรณาการมาตรฐานการเรียนรู้สาระดนตรีเพื่อสร้างเสริมคุณธรรมสำหรับนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาตอนต้น 2) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการเรียนรู้ดนตรี และทัศนคติด้านคุณธรรมของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาตอนต้นหลังการใช้หนังสืออ่านเพิ่มเติมโดยใช้เพลงและนิทานในการบูรณาการมาตรฐานการเรียนรู้สาระดนตรีเพื่อสร้างเสริมคุณธรรม โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงวิจัยและพัฒนา(Research and Development) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แบบประเมินหนังสืออ่านเพิ่มเติม 2) แบบสำรวจพฤติกรรมการเรียนรู้ดนตรี 3) แบบสำรวจทัศนคติด้านคุณธรรม กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้คือนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จำนวน 18 คน ผลการวิจัยมีดังนี้ 1) ได้พัฒนาหนังสืออ่านเพิ่มเติมทั้งหมด 3 เล่ม ได้แก่ หนังสืออ่านเพิ่มเติมเรื่องเด็กเลี้ยงแกะ เรื่องกาดำกับหงส์ขาว และเรื่องดาวลูกไก่ 2) ผลจากการทดลองใช้หนังสืออ่านเพิ่มเติมแบ่งเป็น 2.1) ผลของการสำรวจพฤติกรรมการเรียนรู้ดนตรี 2.1.1) เรื่องเด็กเลี้ยงแกะ พบว่าผู้เรียนสูงกว่าร้อยละ90 ในห้องเข้าใจและปฏิบัติตามกิจกรรมสาระดนตรีที่กำหนดได้ถูกต้อง 2.1.2) เรื่องกาดำกับหงส์ขาว พบว่าผู้เรียนสูงกว่าร้อยละ90 ในห้องเข้าใจในสาระดนตรีที่กำหนดได้ถูกต้อง และผู้เรียนสูงกว่าร้อยละ70 ในห้องปฏิบัติตามกิจกรรมสาระดนตรีที่กำหนดได้ถูกต้อง 2.1.3) เรื่องดาวลูกไก่ พบว่าผู้เรียนสูงกว่าร้อยละ90 ในห้องเข้าใจในสาระดนตรีที่กำหนดได้ถูกต้อง และผู้เรียนสูงกว่าร้อยละ50 ในห้องปฏิบัติตามกิจกรรมสาระดนตรีที่กำหนดได้ถูกต้อง 2.2) ผลการสำรวจทัศนคติด้านคุณธรรม พบว่าผู้เรียนสูงกว่าร้อยละ90 ในห้องสามารถเลือกคำตอบที่กำหนดให้จากสถานการณ์ และตอบคำถามด้านคุณธรรมได้ทั้ง 3 เรื่อง
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1164
title: ผลของการให้ข้อมูลย้อนกลับจากแบบสอบอัตนัยประยุกต์ที่มีต่อพัฒนาการความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ (1) เพื่อพัฒนาแบบสอบอัตนัยประยุกต์วัดความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เกณฑ์การตรวจให้คะแนนแบบวิเคราะห์ย่อย และข้อมูลย้อนกลับแบบชี้แนะเพื่อการปรับปรุง (2) เพื่อตรวจสอบคุณภาพของแบบสอบอัตนัยประยุกต์วัดความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เกณฑ์การตรวจให้คะแนนแบบวิเคราะห์ย่อย และข้อมูลย้อนกลับแบบชี้แนะเพื่อการปรับปรุง และ (3) เพื่อเปรียบเทียบพัฒนาการความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนที่มีความสามารถทางคณิตศาสตร์แตกต่างกันที่ได้รับการให้ข้อมูลย้อนกลับแบบชี้แนะเพื่อการปรับปรุงจาก แบบสอบอัตนัยประยุกต์วัดความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ โดยใช้การวิจัยประเภทกึ่งทดลองแบบอนุกรมเวลา ตัวอย่างคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 30 คน และกลุ่มควบคุม 30 คน แต่ละกลุ่มจะแบ่งเป็นนักเรียนตามระดับความสามารถทางคณิตศาสตร์สูง ปานกลาง และต่ำ ระดับละ 10 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบอัตนัยประยุกต์วัดความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เกณฑ์การตรวจให้คะแนนแบบวิเคราะห์ย่อย และข้อมูลย้อนกลับแบบชี้แนะเพื่อการปรับปรุง สถิติที่ใช้คือสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ (1) แบบสอบอัตนัยประยุกต์วัดความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ที่พัฒนาขึ้นมีจำนวน 3 ฉบับที่มีความเป็นคู่ขนานกัน แต่ละฉบับมีจำนวน 3 เหตุการณ์เรื่องจำนวน ความยาว ระยะเวลา แต่ละเหตุการณ์มีสถานการณ์และข้อคำถาม 4 ข้อที่วัดความสามารถในการทำความเข้าใจปัญหา วางแผนการแก้ปัญหา ดำเนินการแก้ปัญหา และทบทวนและตรวจสอบคำตอบ รวมทั้งฉบับมีข้อคำถาม 12 ข้อ เกณฑ์การตรวจให้คะแนนแบบวิเคราะห์ย่อยใช้องค์ประกอบการคิดเชิงคณิตศาสตร์ (2, 1 และ 0 คะแนน) การใช้แนวคิดเชิงคณิตศาสตร์ (2, 1 และ 0 คะแนน) และการตีความ (1 และ 0 คะแนน) ส่วนข้อมูลย้อนกลับแบบชี้แนะเพื่อการปรับปรุงให้ตามองค์ประกอบการคิดเชิงคณิตศาสตร์และการใช้แนวคิดเชิงคณิตศาสตร์ (ระดับ A, B และ C) และการตีความ (ระดับ B และ C) (2) แบบสอบอัตนัยประยุกต์วัดความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์มีสถานการณ์และข้อคำถามที่สอดคล้องกับตัวชี้วัดพฤติกรรมและขั้นตอนการแก้ปัญหา (IOC มีค่าระหว่าง .6 – 1.0) เหตุการณ์มีความยากค่อนข้างง่าย (.43 – .69) อำนาจจำแนกดี (.36 – .49) และความเที่ยงสูง (.826 – .923) เกณฑ์การตรวจให้คะแนนแบบวิเคราะห์ย่อยและข้อมูลย้อนกลับแบบชี้แนะเพื่อการปรับปรุงสอดคล้องกับองค์ประกอบที่ใช้ในการตรวจให้คะแนน (IOC มีค่าระหว่าง .6 – 1.0) ความเที่ยงในการตรวจให้คะแนนของผู้ตรวจคนเดียวมีค่า .875 - .990 และความเที่ยงในการตรวจให้คะแนนระหว่างผู้ตรวจ 2 คนมีค่า .960 - .984 (3) นักเรียนมีพัฒนาการความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สูงที่สุดในระยะที่ 3 ทั้งกลุ่มที่ได้รับข้อมูลย้อนกลับแบบชี้แนะเพื่อการปรับปรุงและกลุ่มที่ไม่ได้รับข้อมูลย้อนกลับ โดยนักเรียนที่ได้รับข้อมูลย้อนกลับแบบชี้แนะเพื่อการปรับปรุงมีพัฒนาการความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สูงกว่านักเรียนที่ไม่ได้รับข้อมูลย้อนกลับแบบชี้แนะเพื่อการปรับปรุง และนักเรียนที่มีความสามารถทางคณิตศาสตร์แตกต่างกันที่ได้รับข้อมูลย้อนกลับแบบชี้แนะเพื่อการปรับปรุงมีพัฒนาการความสามารถ ในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1165
title: การพัฒนากลยุทธ์การสร้างคุณค่าสำหรับหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิตของสถาบันอุดมศึกษาไทย

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย มีวัตถุประสงค์เพื่อกำหนดกรอบและตัวบ่งชี้คุณค่าของหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิตของสถาบันอุดมศึกษาไทย วิเคราะห์คุณค่าของหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิตของสถาบันอุดมศึกษาไทย และพัฒนากลยุทธ์การสร้างคุณค่าสำหรับหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตของสถาบันอุดมศึกษาไทย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามกับนิสิต/นักศึกษา ดุษฎีบัณฑิตและอาจารย์ประจำในหลักสูตรของ 3 สถาบัน คือ มหาวิทยาลัยรามคำแหง มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต และมหาวิทยาลัยเกริก โดยมีประชากร ทั้งสิ้น 280 คน ซึ่งจำแนกแบ่งตามแต่ละสถาบัน คือ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จำนวน 94 คน มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต จำนวน 79 คน และมหาวิทยาลัยเกริก จำนวน 107 คน ทั้งนี้โดยใช้สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูล ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยกำหนดกรอบ และตัวบ่งชี้คุณค่าของหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิตของสถาบันอุดมศึกษาไทย และวิเคราะห์การบูรณาการแนวคิดห่วงโซ่คุณค่าและแนวคิดดัชนีชี้วัดแบบสมดุลจากเอกสารได้ตัวบ่งชี้เชิงคุณค่าทั้งหมด 18 ตัวบ่งชี้ นอกจากนี้ยังพบผลวิเคราะห์คุณค่าสำหรับหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิตของสถาบันอุดมศึกษาไทยทั้ง 3 สถาบัน คือ มหาวิทยาลัยรามคำแหง มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต และมหาวิทยาลัยเกริก พบว่าการประเมินคุณค่าสำหรับหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิตของสถาบันอุดมศึกษาไทยทั้ง 3 สถาบัน อยู่ในเกณฑ์ดี และพอใช้เป็นส่วนใหญ่ อย่างไรก็ดี การพัฒนาหลักสูตรควรกำหนดให้สอดคล้องกับบริบทและความต้องการของสังคมภายนอก แต่ต้องไม่ทำให้อัตลักษณ์ของมหาวิทยาลัยขาดหายไป โดยเฉพาะปี ค.ศ. 2015 ประเทศไทยก้าวสู่บริบทของประชาคมอาเซียนอย่างเต็มตัวแล้ว และจากการนำผลวิเคราะห์คุณค่าของหลักสูตรมาทำการวิเคราะห์SWOTและ TOWS matrix เพื่อกำหนดกลยุทธ์การสร้างคุณค่าสำหรับหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิตของสถาบันอุดมศึกษาไทย จะพบว่า ทั้ง 3 สถาบันเน้นกลยุทธ์เชิงรุกหรือสถานการณ์แบบดาวรุ่ง
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1166
title: การพัฒนากิจกรรมการสอนการจัดองค์ประกอบศิลป์โดยใช้มิติทางวัฒนธรรมสําหรับหลักสูตรศิลปศึกษาระดับปริญญาตรี

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาเนื้อหารายวิชาและแนวทางการจัดกิจกรรมการสอนการจัดองค์ประกอบศิลป์โดยใช้มิติทางวัฒนธรรม 2) เพื่อพัฒนารายวิชาการจัดองค์ประกอบศิลป์โดยใช้มิติทางวัฒนธรรมสำหรับหลักสูตรศิลปศึกษาระดับปริญญาตรี การวิจัยนี้เป็นวิจัยแบบผสม โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงทั้งหมด 44 คน ได้แก่ ครูผู้สอนในรายวิชาที่เกี่ยวกับการจัดองค์ประกอบศิลป์ระดับปริญญาตรี ผู้เชี่ยวชาญทางด้านวัฒนธรรม นักศึกษาศิลปศึกษาระดับปริญญาตรีใน 4 ภาคของประเทศไทย ผลงานศิลปะของศิลปิน 4 ภาค รวม 36 ผลงาน โดยทำการสัมภาษณ์ สอบถาม วิเคราะห์ผลงาน ใช้เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แบบสอบถาม แบบวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่าควรเพิ่มกิจกรรมการจัดองค์ประกอบศิลป์มิติทางวัฒนธรรมในลงในวิชาองค์ประกอบศิลป์เพราะจะทำให้ผู้เรียนรู้คุณค่าและเห็นข้อแตกต่างของวัฒนธรรมแต่ละภาคเพื่อนำมาประยุกต์ใช้กับงานของตนเองได้ โดยกิจกรรมการสอนการจัดองค์ประกอบศิลป์ควรประกอบไปด้วยด้านทฤษฎีและปฏิบัติ ดังนี้ 1) ด้านจุดประสงค์ คือ กำหนดให้มีเนื้อหาเกี่ยวกับที่มาและความสำคัญของวัฒนธรรมและให้ศึกษาวัฒนธรรมของแต่ละภาคแล้วนำมาสร้างสรรค์ผลงานที่มีเอกลักษณ์ของแต่ละภาคได้ 2) ด้านเนื้อหารายวิชา ภาคเหนือควรศึกษาเกี่ยวกับวัดและลวดลายทางสถาปัตยกรรมล้านนา ภาคกลางควรศึกษาเกี่ยวกับจิตรกรรมประเพณี ภาคตะวันออกเฉียงเหนือควรศึกษาจิตรกรรมฝาผนัง(ฮูบแต้ม)และวิถีชีวิตท้องถิ่น ประเพณี 12 เดือน ภาคใต้ควรศึกษาเรือกอแระ ลวดลายอิสลาม 3) ด้านการจัดกิจกรรมการการสอนควรเรียนกับผู้เชี่ยวชาญเพื่อแลกเปลี่ยนความรู้และมีการทัศนศึกษาเพื่อให้ได้ประสบการณ์ตรง 4) ด้านสื่อการเรียนการสอนควรมีสื่อที่มีความทันสมัยใช้ประกอบกับสื่อของจริง 5) ด้านการวัดและประเมินผล คือ วัดประเมินผลจากความสมบูรณ์ลงตัวขององค์ประกอบศิลป์ในมิติวัฒนธรรม ข้อเสนอแนะจากการวิจัยพบว่ากิจกรรมการสอนการจัดองค์ประกอบศิลป์โดยใช้มิติทางวัฒนธรรมควรนำไปทดลองใช้ในการจัดกิจกรรมการสอนจริงเพื่อให้กิจกรรมการสอนนี้เกิดประโยชน์สูงสุด
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1167
title: แนวทางการพัฒนาทักษะการเขียนภาพลายไทยโดยใช้สื่อดิจิทัลสำหรับนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรี

description: วัตถุประสงค์การวิจัย 1) เพื่อพัฒนาสื่อเรียนรู้ดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการพัฒนาทักษะการเขียนภาพลายไทยสำหรับนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรีและ 2) ศึกษาแนวทางการใช้สื่อเรียนรู้ดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการพัฒนาทักษะการเขียนภาพลายไทยสำหรับนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรี โดยมีกลุ่มตัวอย่างคือ ผู้เชี่ยวชาญด้านการสอนศิลปะไทย จำนวน 5 ท่าน ผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดการเรียนการสอนและการออกแบบสื่อการสอน จำนวน 3 ท่าน และนิสิตที่ลงทะเบียนเรียนวิชาลายไทย ประกอบด้วยนิสิตที่ผ่านการเรียน ในปีการศึกษา 2555 – 2557 จำนวน 35 คน และนิสิตที่ลงทะเบียนเรียนในปีการศึกษา 2558 จำนวน 10 คน ผลการวิจัยพบว่า 1) จากการศึกษาการพัฒนาสื่อเรียนรู้ดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการพัฒนาทักษะการเขียนภาพลายไทยสำหรับนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรี สรุปได้ว่า สื่อดิจิทัลสำหรับการเรียนการสอนการเขียนภาพลายไทยเป็นสื่อเสริมจากการสอนในชั้นเรียน สามารถถ่ายทอดองค์ความรู้ในการเขียนภาพลายไทยได้เป็นอย่างดี เนื่องจากมีการลำดับเนื้อหา ประวัติความเป็นมาของลวดลายเพื่อส่งเสริมความเข้าใจของผู้เรียน แสดงขั้นตอนการเขียนลายไทยอย่างมีลำดับขั้นจากง่ายไปหายาก แบ่งเนื้อหาออกเป็นแต่ละบท มีการชี้ให้เห็นถึงจุดที่ผู้เรียนมักเขียนผิดพลาด และวิธีการเขียนภาพลายไทยที่ถูกต้อง 2) ผลจากการนำแนวทางการใช้สื่อเรียนรู้ดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการพัฒนาทักษะการเขียนภาพลายไทยสำหรับนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรี สรุปได้ว่า การใช้สื่อดิจิทัลร่วมกับผู้สอนส่งผลให้ข้อผิดพลาดในการเขียนลวดลายของผู้เรียนลดลง โดยข้อผิดพลาดในการเขียนลายหางไหลลดลงจากเดิมร้อยละ 15.04 เป็นร้อยละ1.41 และข้อผิดพลาดในการเขียนลายกระหนกเปลวคิดลดลงจากเดิมจากเดิมร้อยละ 4.13 เป็นร้อยละ 0.72 สรุปได้ว่าการใช้สื่อดิจิทัลร่วมกับผู้สอนช่วยให้ผู้เรียนมีทักษะการเขียนภาพลายไทยสูงขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1169
title: การพัฒนารูปแบบการออกแบบโครงการเพื่อการแลกเปลี่ยนเรียนรู้แบบผสมผสานของชุมชนนักปฏิบัติแบบมีนักวิจัยต้นแบบเพื่อส่งเสริมค่านิยมด้านการวิจัยสำหรับอาจารย์มหาวิทยาลัยเอกชน

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาค่านิยมด้านการวิจัยที่เหมาะสมสำหรับอาจารย์มหาวิทยาลัยเอกชน และเพื่อสร้างรูปแบบการออกแบบโครงการการแลกเปลี่ยนเรียนรู้แบบผสมผสานของชุมชนนักปฏิบัติกับนักวิจัยต้นแบบเพื่อส่งเสริมค่านิยมด้านการวิจัยสำหรับอาจารย์มหาวิทยาลัยเอกชน ผู้วิจัยศึกษาความคิดเห็นผู้เชี่ยวชาญด้านการวิจัย 16 คน ด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกเกี่ยวกับค่านิยมด้านการวิจัยของอาจารย์และเทคโนโลยีสำหรับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ของชุมชนนักปฏิบัติกับนักวิจัยต้นแบบ แล้วสังเคราะห์เป็นรูปแบบการออกแบบโครงการฯ กลุ่มตัวอย่างที่ทดลองใช้รูปแบบฯ ได้แก่ เจ้าหน้าที่ฝ่ายวิจัย มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต 3 คน ผู้วิจัยทดลองจัดโครงการให้กับอาจารย์มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต 30 คน 8 สัปดาห์ สถิติที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1. ค่านิยมด้านการวิจัยสำหรับอาจารย์มหาวิทยาลัยเอกชน มี 13 ประการ แบ่งเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่ 1: คิดวิจัยสร้างสรรค์ ประกอบด้วย 1) คิดงานวิจัยใหม่ 2) คิดวิจัยที่ท้าทาย และ 3) คิดวิจัยที่มีประโยชน์ต่อสังคม กลุ่มที่ 2: วิจัยมืออาชีพ ประกอบด้วย 4) ทำงานวิจัยอย่างเป็นระบบ 5) มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี 6) ไม่มีอคติในการทำวิจัย 7) วิจัยด้วยความรับผิดชอบ 8) วิจัยอย่างมีเหตุผล 9) ไม่ละเมิดสิทธิมนุษยชน กลุ่มที่ 3: ยึดมั่นในความจริง ประกอบด้วย 10) มีความสามารถในการสืบค้นข้อมูล 11) ไม่บิดเบียนข้อมูล 12) ไม่คัดลอกผลงานของผู้อื่น และ 13) นำเสนอข้อมูลที่มีคุณภาพ 2. รูปแบบการออกแบบโครงการการแลกเปลี่ยนเรียนรู้แบบผสมผสานของชุมชนนักปฏิบัติกับนักวิจัยต้นแบบเพื่อส่งเสริมค่านิยมด้านการวิจัย สำหรับอาจารย์มหาวิทยาลัยเอกชน มี 5 องค์ประกอบได้แก่ 1) บุคลากร 2) ชุมชนนักปฏิบัติ 3) เนื้อหาด้านการวิจัย และเนื้อหาด้านค่านิยมวิจัย 4) สื่อเพื่อการเรียนรู้ค่านิยมด้านการวิจัย และ 5) เทคโนโลยีสำหรับการสื่อสารและการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ขั้นตอนของรูปแบบฯมี 3 ขั้นตอนหลัก 6 ขั้นตอนย่อย ได้แก่ 1) ขั้นออกแบบและพัฒนาโครงการฯ 1.1 การวิเคราะห์: บุคลากร , เนื้อหา , สื่อเพื่อการเรียนรู้ , เทคโนโลยีสำหรับการสื่อสารและการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ 1.2 การออกแบบ: กำหนดชุมชนนักปฏิบัติ, ออกแบบเนื้อหา, วีดิทัศน์กรณีศึกษา, ใบความรู้ออนไลน์, ใบงานออนไลน์, เทคโนโลยีเพื่อการสื่อสารและการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ 1.3 การพัฒนา: ผลิตวีดิทัศน์กรณีศึกษา, ใบความรู้ออนไลน์, ใบงานออนไลน์ , ผลิตเทคโนโลยีสำหรับการสื่อสารและแลกเปลี่ยนเรียนรู้ 2) ขั้นดำเนินโครงการ 2.1 ขั้นปฐมนิเทศโครงการฯ 2.2 ขั้นแลกเปลี่ยนเรียนรู้ 2.3 ขั้นประเมินค่านิยมด้านการวิจัยและผลงานวิจัย และ 3) ขั้นประเมินโครงการสร้างค่านิยมด้านการวิจัยฯ 3. ผลการประเมินค่านิยมวิจัยของอาจารย์ พบว่า กลุ่มตัวอย่างมีคะแนนค่านิยมด้านการวิจัยรวมในระดับมาก โดยมีคะแนนกลุ่มค่านิยมด้านวิจัยมืออาชีพมากที่สุด และผลการประเมินคุณภาพผลงานวิจัยของอาจารย์นักวิจัย พบว่า ทุกกลุ่มมีคุณภาพผลงานอยู่ในระดับดีมาก
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1170
title: การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนการเขียนโดยใช้ทฤษฎีกระบวนการเขียนเชิงปัญญาร่วมกับกลยุทธ์พุทธิปัญญาและอภิปัญญาเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการเขียนรายงานการวิจัยของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ คือ 1) เพื่อพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนการเขียนโดยใช้ทฤษฎีกระบวนการเขียนเชิงปัญญาร่วมกับกลยุทธ์พุทธิปัญญาและอภิปัญญาเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการเขียนรายงานการวิจัยของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 2) เพื่อประเมินประสิทธิภาพของรูปแบบการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้น โดยพิจารณาจากการเปรียบเทียบความสามารถในการเขียนรายงานการวิจัยของนักเรียน ที่เป็นกลุ่มตัวอย่างในการวิจัยหลังการทดลอง ระหว่างกลุ่มทดลองที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้น และกลุ่มควบคุมที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนโดยใช้วิธีการสอนปกติ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยเป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายมัธยม ปีการศึกษา 2558 จำนวน 70 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองจำนวน 36 คน และกลุ่มควบคุมจำนวน 34 คน ใช้เวลาในการทดลอง 19 คาบเรียน เก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณ โดยใช้เครื่องมือที่ประกอบด้วยแบบประเมินความสามารถในการเขียนรายงานการวิจัย มีลักษณะเป็นมาตรประมาณค่าเกณฑ์การประเมินระดับความสามารถในการเขียนรายงานการวิจัย และเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพ โดยใช้แบบสังเกตพฤติกรรมการเขียนรายงานการวิจัยและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบความแตกต่างระหว่างค่าเฉลี่ยความสามารถในการเขียนรายงานการวิจัย ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมด้วยสถิติทดสอบที และวิเคราะห์เนื้อหาของข้อมูลจากการสังเกตและสัมภาษณ์ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. รูปแบบการเรียนการสอนการเขียนที่พัฒนาขึ้นตั้งอยู่บนพื้นฐานของทฤษฎีกระบวนการเขียนเชิงปัญญาแนวคิดกลยุทธ์พุทธิปัญญา และแนวคิดกลยุทธ์อภิปัญญา มีองค์ประกอบ 4 ประการ คือ 1) หลักการของรูปแบบ มี 5 ประการ ได้แก่ การจัดปัจจัยที่ส่งเสริมการเขียน การจัดเตรียมข้อมูลในหน่วยความทรงจำระยะยาว การเสริมสร้างประสิทธิภาพของกิจกรรมทางปัญญาด้วยการใช้กลยุทธ์ทางปัญญา การเป็นตัวแบบในการดำเนินกิจกรรมทางปัญญา และการควบคุมและประเมินการทำงานของกิจกรรมทางปัญญา 2) วัตถุประสงค์ของรูปแบบ คือ เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการเขียนรายงานการวิจัย 3) ขั้นตอนของการจัดการเรียนการสอน มีจำนวน 4 ขั้น คือ ขั้นจูงใจและใช้กลยุทธ์เตรียมการเขียน ขั้นใช้กลยุทธ์ร่างความคิด ขั้นปฏิบัติการเขียน ขยายและทบทวนความคิด และขั้นไตร่ตรองกระบวนการเขียนรายงานการวิจัย และ 4) การประเมินผลการเรียนการสอน เป็นการประเมินหลังการเรียนการสอนโดยการประเมินระดับความสามารถในการเขียนงานการวิจัยจากการประเมินผลงานรายงานการวิจัยที่นักเรียนจัดทำขึ้นด้วยการให้แบบประเมินและเกณฑ์การประเมินระดับความสามารถในการเขียนรายงานการวิจัย 2. ประสิทธิภาพของรูปแบบการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้นพบว่า หลังการทดลอง คะแนนเฉลี่ยความสามารถในการเขียนรายงานการวิจัยในภาพรวมและรายด้านทั้ง 6 ด้าน ได้แก่ ด้านการนำเสนอเนื้อหา ด้านการจัดการความคิด ด้านการค้นคว้าและสืบค้นข้อมูล ด้านการเรียบเรียงประโยคและย่อหน้า ด้านการเลือกใช้คำและระดับภาษา และด้านการจัดรูปแบบของรูปเล่ม ของนักเรียนที่เป็นกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2015.1171
title: การศึกษาแนวทางการจัดกิจกรรมส่งเสริมการรู้การอ่านของครูภาษาไทยระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ในกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการจัดกิจกรรมส่งเสริมการรู้การอ่านของครูภาษาไทยระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และผู้บริหารโรงเรียน ประชากร คือ ครูภาษาไทย ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น 518 คน และผู้บริหารโรงเรียน 105 คน ในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 และ เขต 2 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วยแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ และค่าเฉลี่ยเลขคณิต ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพการจัดกิจกรรมส่งเสริมการรู้การอ่านของครูภาษาไทย ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ด้านการวางแผนการจัดกิจกรรมส่งเสริมการรู้การอ่าน ครูเตรียมบทอ่านและสื่อที่หลากหลาย เตรียมกิจกรรมที่เน้นการมีส่วนร่วม เตรียมวิธีวัดและประเมินผลที่หลากหลาย ด้านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ ครูได้จัดกิจกรรมที่ส่งเสริมการรู้การอ่านในชั้นเรียนตามความสนใจและความสามารถของนักเรียน จัดกิจกรรมนอกชั้นเรียนที่เพิ่มความรู้และกระตุ้นศักยภาพของนักเรียนและ ด้านการประเมินและนำผลไปใช้ในการจัดกิจกรรมส่งเสริมการรู้การอ่าน ครูมีวิธีวัดและประเมินนักเรียนด้วยวิธีที่หลากหลายเพื่อวัดสัมฤทธิผลทางการเรียนของนักเรียน ใช้ในการปรับปรุงการจัดการเรียนการสอนของครูและนักเรียนให้ดีขึ้น และทำให้ทราบสภาพและระดับของการรู้การอ่านของนักเรียนที่จะพัฒนาการรู้การอ่าน การให้นักเรียนสร้างสรรค์ชิ้นงานนอกเหนือจากการทดสอบ 2) สภาพการส่งเสริมครูในการจัดกิจกรรมส่งเสริมการรู้การอ่านของผู้บริหารโรงเรียน ด้านการกำหนดนโยบายในการจัดกิจกรรมส่งเสริมการรู้การอ่าน ผู้บริหารกำหนดกิจกรรม ระบุภาระงาน และสนองนโยบายตามกระทรวงศึกษาธิการเพื่อให้สอดคล้องกับการรู้การอ่าน ด้านการส่งเสริมและพัฒนาครูเกี่ยวกับการจัดกิจกรรมส่งเสริมการรู้การอ่าน ผู้บริหารโรงเรียนจัดประชุม อบรมเชิงปฏิบัติการ เชิญวิทยากรจากภายนอก สนับสนุนงานวิจัยของครู และเปิดโอกาสให้ครูเข้าร่วมสัมมนายังหน่วยงานภายนอกเพื่อเพิ่มพูนความรู้ และ ด้านการประเมินผลการจัดกิจกรรมส่งเสริมการรู้การอ่าน ผู้บริหารกำหนดให้ครูประเมินผลทั้งก่อน ระหว่าง และหลังการจัดกิจกรรมเพื่อใช้เป็นแนวทางในการปรับปรุงการจัดกิจกรรมครั้งต่อไป 3) แนวทางการจัดกิจกรรมของครู คือ เลือกบทอ่านและสื่ออย่างหลากหลายตามความสนใจ เพศและวัย จัดกิจกรรมที่ส่งเสริมการรู้การอ่านทั้งในและนอกชั้นเรียน รวมทั้งวัดและประเมินผลด้วยวิธีที่หลากหลายไม่เพียงใช้แบบทดสอบเท่านั้น แต่ได้ให้นักเรียนผลิตชิ้นงาน 4) แนวทางการส่งเสริมครูในการจัดกิจกรรมของผู้บริหาร คือ กำหนดนโยบายที่ส่งเสริมและสนับสนุนครูในการจัดกิจกรรมการรู้การอ่าน สนับสนุนค่าใช้จ่ายด้านอุปกรณ์และครุภัณฑ์ที่ใช้ในการจัดกิจกรรม ส่งเสริมและพัฒนาครูให้ได้มีส่วนรับผิดชอบในโครงการต่างๆ ที่จัดขึ้น มีการประเมินผลที่หลากหลาย เพื่อนำผลการประเมินการจัดกิจกรรมมาพัฒนาครูและนักเรียนให้มีการรู้การอ่านที่ดีขึ้น