cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2016.484
title: การหาตำแหน่งความผิดพร่องในระบบจำหน่ายไฟฟ้าโดยการวิเคราะห์แรงดันตกชั่วขณะ

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้ศึกษาวิธีการระบุตำแหน่งผิดพร่องในระบบจำหน่ายไฟฟ้า วิธีการที่นำเสนอประยุกต์ใช้คุณลักษณะของแรงดันตกชั่วขณะเทียบกับความยาวสายป้อน ซึ่งแบ่งพฤติกรรมของแรงดันตกชั่วขณะออกเป็น 2 ส่วนคือ แรงดันตกตำแหน่งก่อนความผิดพร่องและแรงดันตกตำแหน่งหลังความผิดพร่อง โดยใช้กระบวนการกำลังสองน้อยที่สุด และการระบุเส้นทางเดินของสายผิดพร่องจากสถานีไฟฟ้าจากการพิจารณาตำแหน่งของแรงดันตกชั่วขณะที่วัดได้ ซึ่งเหตุการณ์ผิดพร่องและกระบวนการที่นำเสนอจำลองในโปรแกรม DIgSILENT/MATLAB ใช้จำลองข้อมูลจากระบบทดสอบ IEEE 34 บัส ที่ระดับแรงดันปานกลาง เพื่อทดสอบลักษณะของความผิดพร่องและผลกระทบจากความซับซ้อนของระบบจำหน่าย วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ยังศึกษาผลกระทบของตำแหน่งผิดพร่อง ความต้านทานผิดพร่อง จำนวนข้อมูลวัด การเปลี่ยนแปลงของโหลด และชนิดความผิดพร่อง เพื่อเป็นแนวทางในการนำไปประยุกต์ใช้ในระบบจำหน่ายอื่นๆ
DOI: 10.14457/cu.the.2016.485
title: การขยายขนาดเครื่องปฏิกรณ์แบบกะสำหรับการสังเคราะห์ 7-ไฮดรอกซี่-4-คลอโรเมทิลคูมารินเชื่อมต่อกับกรดอินโดล-3-บิวทีริก

description: กรดอินโดล-3- บิวทีริกเป็นฮอร์โมนพืชใช้เพื่อเร่งการสร้างราก ในกรณีที่กรดอินโดล -3-บิวทีริกมีความเข้มข้นสูงจะส่งผลในการยับยั้งการเติบโตในส่วนอื่น ๆ ของพืชดังนั้นปริมาณของกรดอินโดล-3- บิวทีริกจำเป็นต้องถูกควบคุมไม่ให้มีปริมาณสูงเกินไป 7-ไฮดรอกซี่-4-คลอโรเมทิล คูมารินเชื่อมต่อกับกรดอินโดล-3-บิวทีริก สามารถนำมาใช้ในการเกษตรเพื่อเป็นฮอร์โมนพืชสำหรับช่วยในการเจริญเติบโตของพืช 7-ไฮดรอกซี่-4-คลอโรเมทิล คูมารินเชื่อมต่อกับกรดอินโดล-3-บิวทีริกสามารถควบคุมการปลดปล่อยของกรดอินโดล-3- บิวทีริกได้ในห้องปฏิบัติการ 7-ไฮดรอกซี่-4-คลอโรเมทิล คูมารินเชื่อมต่อกับกรดอินโดล-3-บิวทีริก ถูกแยกด้วยใช้วิธีโครมาโตรกราฟฟี งานวิจัยนี้ทำการขนาดการผลิตจากขวดกลมที่มีปริมาตร 250 มล.ไปสู่เครื่องปฏิกรณ์ถังกวนขนาด 2 ลิตรและ 10 ลิตรตามลำดับ ในขนาด 250 มล.ได้ทำการศึกษาผลของพารามิเตอร์ต่างๆที่มีผลต่อปฏิกิริยาซึ่งประกอบด้วย อุณหภูมิในการทำปฏิกิริยา (50 - 60 องศาเซลเซียส) เวลาในการทำปฏิกิริยา (15นาที - 5 ชั่วโมง) และเวลาในการตกผลึก (1 - 4 วัน) จากผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าผลผลิตของผลิตภัณฑ์ลดลงเมื่ออุณหภูมิสูงกว่า 60 องศาเซลเซียส สภาวะที่เหมาะสมคือ 55 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 1 ชั่วโมงให้ผลผลิตที่ 74% และทำการแยกสารโดยวิธีตกผลึกที่อุณหภูมิ 23 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 4 วัน ในเครื่องปฏิกรณ์ขนาด 2 ลิตรความเร็วของใบพัดที่เหมาะสมที่สุดคือ 700 รอบต่อนาทีและเมื่อขยายขนาดไปยังเครื่องปฏิกรณ์ขนาด 10 ลิตรพบว่าพบว่าเมื่อกาหนดให้การกระจายตัวของของเข็งคงที่ส่งผลให้ผลผลิตที่ 74% ใกล้เคียงกับในระดับห้องปฏิบัติการ
DOI: 10.14457/cu.the.2016.486
title: การทำนายเนื้อหาที่ดึงดูดใจเพื่อเพิ่มการเข้าถึงเฟซบุ๊กแบบออร์แกนิก

description: หลายปีที่ผ่านมา ผู้ใช้เฟซบุ๊กจำนวนมากได้มีความกังวลเกี่ยวกับค่าการเข้าถึงออร์แกนิกที่ลดลงบนเฟซบุ๊กเพจ ซึ่งส่งผลกระทบด้านลบสำหรับหลายๆธุรกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งธุรกิจขนาดเล็กและกิจการสตาร์ทอัพ การเข้าถึงออร์แกนิก คือ ค่าที่บอกถึงจำนวนคนที่ไม่ซ้ำกันทั้งหมดที่ได้เห็นโพสต์บนเฟซบุ๊กแฟนเพจของผู้ใช้แต่ละราย ค่าที่ลดลงของการเข้าถึงออร์แกนิกเป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญเพื่อปรับปรุงหลักการเลือกเนื้อหาของนิวส์ฟีดบนเฟซบุ๊ก โดยจะมุ่งเน้นยึดถือความดึงดูดของเนื้อหาเป็นสำคัญในสถานการณ์ที่มีการแชร์เนื้อหาบนเฟซบุ๊กที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว บทความฉบับนี้ได้นำเสนอเทคนิคหนึ่งเพื่อเพิ่มค่าการเข้าถึงออร์แกนิก ด้วยวิธีการตรวจสอบหลายๆปัจจัยที่มีศักยภาพสามารถใช้ทำนายเนื้อหาที่ดึงดูดซึ่งโพสต์บนเพจธุรกิจ เพื่อให้โพสต์นั้นสามารถได้ปรากฏในนิวส์ฟีดของผู้ใช้ที่ชื่นชอบบนเฟซบุ๊ก แนวทางที่นำเสนอมีประโยชน์ในการเป็นทางเลือกสำหรับธุรกิจเพื่อใช้เพิ่มค่าการเข้าถึงออร์แกนิก โดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายสำหรับการโพสต์โฆษณาเพิ่มขึ้นบนเฟซบุ๊กเพจอื่นๆ
DOI: 10.14457/cu.the.2016.487
title: การบูรณาการระบบบริหารคุณภาพ อาชีวอนามัยและความปลอดภัย และสิ่งแวดล้อม ในโรงงานผลิตกระเบื้องหลังคาคอนกรีต

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อปรับปรุงระบบบริหารงานของโรงงานกรณีศึกษาให้สอดคล้องกับระบบบริหารงานคุณภาพ ระบบการจัดการสิ่งแวดล้อม และระบบการจัดการอาชีวอนามัยและความปลอดภัย อย่างบูรณาการ การดำเนินงานวิจัยมีขั้นตอน (1) รวบรวมปัญหาจากกระบวนการสังเกตและสอบถาม (2) วิเคราะห์สาเหตุของปัญหา (3) ศึกษาและวิเคราะห์พื้นฐานของระบบมาตรฐานที่มีการประยุกต์ใช้อยู่จำนวน 8 มาตรฐาน (4) เทียบเคียงข้อกำหนดระหว่างมาตรฐาน (5) เชื่อมโยงและออกแบบโครงสร้างระบบบริหารงานอย่างบูรณาการ บนตัวแบบที่หมุนตามวงจร PDCA (6) ระบุข้อกำหนดลงในโครงสร้างระบบบริหารงาน (7) ประยุกต์เข้ากับคู่มือระบบบริหารงานคุณภาพ จากนั้นผู้วิจัยสำรวจความเห็นต่อคู่มือระบบบริหารงานจากผู้ปฏิบัติงานผ่านแบบสอบถามที่มีคะแนน 5 เต็ม ซึ่งพบว่าในด้านความรู้ความเข้าใจในระบบบริหารงานได้ 4.05 คะแนน ด้านการนำไปใช้งานได้ 4.08 คะแนน ด้านการตรวจติดตามภายในได้ 4.04 คะแนน ด้านการตรวจประเมินจากภายนอกได้ 4.23 คะแนน และด้านการทบทวนโดยฝ่ายบริหารได้ 4.15 คะแนน และมีผลสัมภาษณ์ความคิดเห็นของตัวแทนฝ่ายจัดการที่มีบทบาทเป็นผู้รับผิดชอบงานระบบบริหาร พบว่า (1) ระบบบริหารงานคุณภาพอย่างบูรณาการนี้ทำให้มั่นใจได้ว่าบริษัทฯ จะผ่านการรับรอง ISO 9001:2015 และ ISO 14001:2015 (2) ผู้ปฏิบัติงานสามารถเรียนรู้คู่มือระบบบริหารงานคุณภาพนี้ด้วยตัวเองได้ (3) ระบบบริหารงานนี้จะสามารถลดความสับสนของผู้ปฏิบัติงาน ลดความถี่ในการประชุมทบทวนฝ่ายบริหาร และสามารถตรวจติดตามทุกระบบบริหารงานในการตรวจติดตามภายในเพียงครั้งเดียวได้ ในท้ายที่สุดโรงงานกรณีศึกษานี้จะ (1) สามารถลดความซ้ำซ้อนของข้อกำหนดลงได้ 85% (2) สามารถลดภาระการตรวจติดตามภายในได้ทั้งหมด 200 วันทำงานต่อปี คิดเป็น 29% (3) สามารถลดความถี่ของการประชุมทบทวนฝ่ายบริหารลงได้ประมาณ 45 วันทำงานต่อปี คิดเป็น 86%
DOI: 10.14457/cu.the.2016.488
title: การพัฒนาแบบจำลองของท่อลมที่คำนึงถึงการรั่วและการสูญเสียความร้อนของลมภายในท่อ

description: ในปัจจุบันการออกแบบท่อลมตามมาตรฐานของ ASHRAE มีระบุไว้จำนวน 4 วิธีด้วยกันคือ วิธี Equal Friction,วิธี Static Regain,วิธี T-Method และ วิธี Velocity Reduction โดยวิธีเหล่านี้ ไม่มีการคำนึงถึงการรั่วไหล และ การถ่ายเทความร้อนของลมภายในท่อ ซึ่งมักจะเกิดขึ้นกับท่อลมเมื่อมีการใช้งานไประยะหนึ่ง โดยผลของทั้งคู่ทำให้เกิดความดันลดเพิ่มขึ้นภายในท่อลม ทำให้สมรรถนะการส่งลมของท่อลมลดลงและมีผลต่อพลังงานที่ใช้ในการส่งลมในท่อ งานวิจัยนี้จึงมีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษา และ พัฒนาแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ของท่อลมโดยคำนึงถึงผลกระทบของการรั่ว และ การถ่ายเทความร้อนที่มีต่อความดันลดในท่อ โดยทำการทดลองเพื่อศึกษาพฤติกรรมของพารามิเตอร์ที่เกี่ยวข้อง และพบว่าการเพิ่มขึ้นของค่า Reynold No. ส่งผลให้เกิดการถ่ายเทความร้อนมากขึ้น อีกทั้งยังทำให้ความดันรวมลดในท่อเพิ่มมากขึ้น ในขณะที่การเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิส่งผลให้ความดันรวมลดเพิ่มมากขึ้น นอกจากนี้ ยังพบว่าค่า Friction Factor จากการไหลในท่อที่มีการรั่ว มีค่าสูงกว่าท่อที่ไม่มีการรั่ว ผลการทดลองได้ถูกนำมาใช้ในการพัฒนาสมการในการหาค่า Friction Factor สำหรับการไหลในท่อที่มีการรั่ว เพื่อนำไปใช้ในแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ แบบจำลองถูกพัฒนาขึ้นบนแนวคิดของการได้ความดันสถิตในท่อลมคืนมา โดยมีการคำนึงถึงการรั่วไหล และ การถ่ายเทความร้อนเข้าไปในแบบจำลองด้วยทั้งนี้ แบบจำลองที่พัฒนาประกอบด้วย 3 แบบจำลอง ได้แก่ 1. แบบจำลองสำหรับท่อตรงที่มีรอยต่อ และ ตะเข็บในท่อลม ซึ่งได้พัฒนาขึ้นจากสมการอนุรักษ์มวล สมการอัตราการรั่วไหล และ สมการพลังงาน โดยคำนึงถึงผลกระทบจากการรั่วไหล และ การถ่ายเทความร้อน 2.แบบจำลองสำหรับท่อตรงที่มีรอยต่อ และ ตะเข็บในท่อลม และมีการจ่ายลมสู่บริเวณปรับอากาศ ซึ่งได้พัฒนาขึ้นจากสมการอนุรักษ์มวล สมการอัตราการรั่วไหล สมการพลังงาน และ สมการระยะส่งลม โดยคำนึงถึงผลกระทบจากการรั่วไหล และ การถ่ายเทความร้อน 3. แบบจำลองสำหรับข้อต่อ ซึ่งได้พัฒนาขึ้นจากสมการอนุรักษ์มวล และ สมการพลังงาน โดยไม่มีการนำเอาการรั่วและการถ่ายเทความร้อนเข้ามาพิจารณาด้วย เนื่องจากความยาวของข้อต่อที่น้อยเมื่อเทียบกับความยาวท่อลม โดยขั้นตอนการแก้สมการในแบบจำลอง จะเริ่มต้นด้วยการแก้สมการในแบบจำลองทั้งสามไปพร้อม ๆ กัน ผลลัพธ์ที่ได้คือ ขนาดความดันสถิตของพัดลม และ ข้อมูลขาออกจากท่อลมท่อนแรก ซึ่งได้แก่ ความดันสถิตขาออก, ความเร็วของลม, อัตราการไหล และ อุณหภูมิขาออก จากนั้นนำผลลัพธ์ที่ได้มาคำนวณต่อบนแบบจำลองท่อตรงที่มีการจ่ายลม หรือ แบบจำลองข้อต่อ โดยใช้ข้อมูลขาออกที่ได้จากท่อลมท่อนแรก เป็นข้อมูลขาเข้าของสำหรับการคำนวณในแบบจำลองท่อตรงที่มีการจ่ายลม หรือ แบบจำลองข้อต่อ โดยขึ้นกับลักษณะของท่อลมท่อนถัดไปว่าเป็นอะไร และ เพื่อลดความซับซ้อนในการแก้สมการจากแบบจำลอง งานวิจัยนี้จึงสร้างโนโมแกรมที่พัฒนาขึ้นจากแบบจำลอง เพื่อเป็นเครื่องมือสำหรับการคำนวณและออกแบบท่อลม ทำให้สามารถหาขนาดความดันสถิตของพัดลม,ขนาดความดันสถิตขาเข้าและออกของท่อลม, ขนาดท่อลม, ความเร็วของลมในท่อทั้งเข้าและออก, อุณหภูมิขาเข้าและออกของลมในท่อ และ อัตราการรั่วไหลของท่อลมทั้งระบบได้อย่างไม่ยุ่งยาก
DOI: 10.14457/cu.the.2016.489
title: การวางแผนธุรกิจสำหรับอุตสาหกรรมแปรรูปมะพร้าวน้ำหอม

description: จากครอบครัวเกษตรกร ผู้ปลูกมะพร้าวน้ำหอมแห่งหนึ่งในจังหวัดราชบุรี ซึ่งมีลักษณะการค้าแบบขายมะพร้าวผลสดส่งโรงงาน งานวิจัยนี้จึงต้องการเพิ่มกำไรภายในธุรกิจมะพร้าวผ่านการขยายบทบาทห่วงโซ่อุปทานจากเกษตรกรสู่ผู้แปรรูป เราพบว่าการขายแบบส่งออกนั้นให้ผลตอบแทนที่ดีกว่าการค้าผลสดแบบปัจจุบัน แต่การส่งออกจะต้องใช้เวลาในการขนส่ง ซึ่งมะพร้าวเป็นสินค้าที่มีอายุการบริโภคสั้น หากต้องการส่งออกควรมีการแปรรูปมะพร้าวเพื่อยืดอายุการเก็บรักษา นอกจากนี้การส่งออกนั้นจะต้องทำสัญญาซื้อ ขายล่วงหน้าแบบรายปี จากเหตุผลข้างต้น จึงเป็นที่มาในการจัดทำแผนธุรกิจ เพื่อประเมินและเตรียมความพร้อมล่วงหน้าให้กับผู้ประกอบการ โดยการประเมินสถานการณ์ จุดแข็ง จุดอ่อน และโอกาสธุรกิจที่จะประสบความสำเร็จก่อนการดำเนินงานจริง เพื่อเตรียมพร้อมและหลีกเลี่ยงความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น ภายในแผนธุรกิจนี้จะประกอบไปด้วย บทสรุปผู้บริหารซึ่งจะแสดงภาพรวมธุรกิจที่ต้องการทำ สถานการณ์กิจการปัจจุบัน แนวโน้มโอกาสที่จะสำเร็จ ซึ่งเป็นผลมาจากแผนการตลาด แผนการขยายห่วงโซ่อุปทานและแผนการเงิน ในงานวิจัยนี้เลือกจัดทำแผนการตลาดเป็นสิ่งแรก เพื่อทราบกลุ่มลูกค้า สินค้าที่ต้องการนำส่ง และรูปแบบการส่งออก รวมไปถึงแผนการตลาดเพื่อการเติบโตอนาคต หลังจากทราบกลุ่มลูกค้าและสินค้าที่ต้องการนำส่งแล้ว ผู้ประกอบการจะต้องเตรียมพร้อมสำหรับการผลิต ที่มาจากการขยายบทบาทจากเกษตรกรสู่ผู้แปรรูป ส่วนนี้ผู้ประกอบการจะต้องตัดสินใจจำนวนมะพร้าวที่ต้องการทำสัญญา และหลังจากการทำสัญญาผู้ประกอบการจะต้องพิจารณาการรับจำนวนวัตถุดิบแต่ละช่องทาง จำนวนแรงงานเก็บเกี่ยวและแปรรูป โดยงานวิจัยนี้ได้นำแบบจำลองคณิตศาสตร์มาเป็นเครื่องมือช่วยสนับสนุนการตัดสินใจปัจจัยข้างต้น ภายใต้เงื่อนไขที่กำหนด ผ่านOpensolver ด้วยExcel Program เพื่อให้ผู้ประกอบการทราบค่าที่เหมาะสม ความเป็นไปได้ในการผลิตที่สามารถทำได้ ภายใต้ข้อจำกัด และในส่วนท้ายคือแผนการเงิน ในส่วนนี้จะแสดงรายละเอียดทางการเงินอนาคต ประกอบไปด้วยเงินลงทุน รายได้และรายจ่าย เพื่อพิจารณาให้เห็นถึงผลกำไรในอนาคต ว่ามีความคุ้มค่าที่จะดำเนินงานหรือไม่ อีกทั้งเพื่อช่วยประเมินความสามารถด้านการลงทุนแต่ละส่วน นอกจากนี้ในส่วนแผนการเงินยังแสดงให้เห็นถึงความเป็นไปได้ธุรกิจ หากมีการนำเครื่องจักรเข้ามาใช้ แสดงโอกาสและความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นเพื่อให้เป็นช่องทางเลือกให้ผู้ประกอบการตัดสินใจใช้ในอนาคต
DOI: 10.14457/cu.the.2016.490
title: การตัดยอดโหลดสำหรับระบบบริหารจัดการพลังงานในอาคารที่มีการพยากรณ์โหลดและการทำงานร่วมกันของอุปกรณ์ด้วยมาตรฐาน IEEE1888

description: วิทยานิพนธ์นี้สาธิตการตัดยอดโหลดสำหรับอาคารบุญรอด บิณฑสันต์ (อาคารวิศวกรรมไฟฟ้าเดิม) คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ด้วยตัวกักเก็บพลังงานแบตเตอรี่ชนิดเชื่อมต่อกริดสำหรับระบบบริหารจัดการพลังงานในอาคาร CUBEMS ที่มีอยู่ องค์ประกอบสำคัญสำหรับระบบนี้ประกอบด้วย 1) ข้อมูลโหลดในอดีตที่จัดเก็บอยู่ในหน่วยเก็บข้อมูล 2) โปรแกรมประยุกต์การตัดยอดโหลด และ 3) ระบบกักเก็บพลังงานแบตเตอรี่ ประเด็นที่วิทยานิพนธ์นี้ให้ความสนใจและพัฒนาขึ้นคือ 1) โปรแกรมประยุกต์การตัดยอดโหลดสำหรับ CUBEMS ที่ประกอบด้วยการพยากรณ์โหลดและการกำหนดรูปแบบการอัดและคายประจุสำหรับอินเวอร์เตอร์ของระบบกักเก็บพลังงานแบตเตอรี่ และ 2) การประสานการทำงานร่วมกันระหว่างองค์ประกอบต่างๆที่มีมาตรฐานแตกต่างกันด้วยมาตรฐานเปิด IEEE 1888 โดยในส่วนของการพยากรณ์โหลด วิทยานิพนธ์นี้พิจารณาเลือกแบบจำลอง ARIMA (4,1,4)x(0,1,1)96 ด้วยระเบียบวิธี Box-Jenkins ที่อาศัยข้อมูลโหลดในอดีต ทั้งนี้แบบจำลองดังกล่าวสามารถพยากรณ์ความต้องการสูงสุดได้แม่นยำในระดับหนึ่ง ในส่วนของการประสานการทำงาน วิทยานิพนธ์นี้ได้พัฒนาเกตเวย์สำหรับอินเวอร์เตอร์แบตเตอรี่ โดยเกตเวย์จะทำหน้าที่เป็นตัวกลางในการเชื่อมต่อระหว่างอินเวอร์เตอร์ที่ใช้มาตรฐาน Modbus และ CUBEMS ที่ใช้มาตรฐาน IEEE 1888 ผลการทดลองกับระบบจริงแสดงให้เห็นว่า โปรแกรมประยุกต์ที่พัฒนาขึ้นสามารถนำข้อมูลโหลดในอดีตของ CUBEMS มาพยากรณ์ความต้องการใช้ไฟฟ้าเพื่อกำหนดรูปแบบการอัดและคายประจุที่เหมาะสมและส่งผ่านเกตเวย์ไปที่อินเวอร์เตอร์ พร้อมทั้งยังสามารถประสานการทำงานร่วมกันกับระบบกักเก็บพลังงานแบตเตอรี่ขนาด 5 kW 14.4 kWh โดยโปรแกรมประยุกต์สามารถตัดยอดค่าโหลดสูงสุดของอาคารบุญรอด บิณฑสันต์ ได้สูงถึง 4.06 kW
DOI: 10.6084/m9.figshare.13699066
title: Supplementary Material for: Expression and Significance of MicroRNA-126 and MicroRNA-21 in Peripheral Blood Mononuclear Cells in Patients with Myasthenia Gravis

description: <b><i>Objective:</i></b> The aim of the study was to investigate the expression and significance of microRNA-126, microRNA-21, FOXP3mRNA, acetylcholine receptor antibody (AChR-Ab), and interleukin 6 (IL-6) in peripheral blood of patients with myasthenia gravis (MG). <b><i>Methods:</i></b> From September 2015 to March 2018, 60 patients with MG who were first diagnosed as MG were selected as the MG group, and 50 healthy people in the same period were selected as the normal group. RT-PCR technology was used to detect the relative expression of microRNA-126, microRNA-21, and FOXP3mRNA in peripheral blood mononuclear cells of the MG group and the control group. The EILISA and IPA technique was used to detect the expression levels of IL-6 and AChR-Ab in the peripheral serum of the 2 groups. <b><i>Results:</i></b> There were no differences between groups regarding patient’s characteristics and baseline data. microRNA-21 and microRNA-126 are highly conserved in the human genome. microRNA-21, microRNA-126, FOXP3mRNA, AChR-Ab, and IL-6 are differentially expressed in the MG group and the control group (<i>p</i> &lt; 0.05). microRNA-21 is positively correlated with AChR-Ab and IL-6 in MG patients (<i>r</i> = 0.746, 0.789, <i>p</i> &lt; 0.05), but has no correlation with FOXP3mRNA (<i>r</i> = −0.249 <i>p</i> = 0.055), while micro­RNA-126 is positively correlated with FOXP3mRNA and negatively correlated with AChR-Ab and IL-6 (<i>r</i> = 0.526, −0.797, −0.801, <i>p</i> &lt; 0.05). <b><i>Conclusion:</i></b> Patients with MG have differential expression of microRNA-21 and microRNA-126 and may participate in the pathogenesis of MG by regulating pathways related to inflammatory immune response.
DOI: 10.14457/cu.the.2016.491
title: การพัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์เพื่อคำนวณความหนาของคอนกรีตสำหรับกำบังรังสีแกมมา

description: งานวิจัยนี้ได้พัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์เพื่อใช้ในการคำนวณความหนาผนังคอนกรีตสำหรับกำบังรังสีแกมมา โดยการทดลองวัดหาค่า Build-up factor และสัมประสิทธิ์การลดทอนเชิงเส้นของแผ่นคอนกรีตที่มีความหนาแน่นต่างกัน 3 ชนิด ได้แก่ 2.13 g/cm3, 2.44 g/cm3 และ 2.47 g/cm3 ใช้ความหนาในช่วง 0-60 เซนติเมตร ต้นกำเนิดรังสีแกมมาจาก Cs-137 พลังงาน 0.662 MeV และ Co-60 พลังงานเฉลี่ย 1.25 MeV และได้คำนวณค่า Build-up factor จากการจำลองด้วยโปรแกรม MCNP5 โดยใช้คอนกรีตความหนาแน่น 2.35 g/cm3 และต้นกำเนิดรังสีแกมมาพลังงาน 0.662 MeV, 1.25 MeV, 5 MeV และ 10 MeV ทั้งนี้พบว่า ค่า Build-up factor จากการทดลองและการจำลองด้วยโปรแกรม MCNP5 นั้น ให้ผลที่สอดคล้องกัน เมื่อเปรียบเทียบกับค่ามาตรฐาน เมื่อนำข้อมูลจากการทดลองมาใช้ในการคำนวณความหนาของผนังคอนกรีตด้วยโปรแกรมที่พัฒนาขึ้น พบว่าสะดวกรวดเร็วและได้ผลเป็นที่น่าพอใจ เหมาะสำหรับใช้ในการคำนวณความหนาของผนังคอนกรีต
DOI: 10.14457/cu.the.2016.492
title: การจำแนกข้อความขนาดใหญ่แบบหลายฉลากมีลำดับชั้นโดยใช้วิธีการแบบแฟลตด้วยยุทธศาสตร์ตัดเล็มแบบเอสวีเอ็ม

description: การจำแนกประเภทแบบหลายฉลากมีลำดับชั้น เป็นการจำแนกประเภทที่รวมลักษณะเฉพาะของปัญหาสองรูปแบบคือ ข้อมูลแต่ละตัวอาจจัดอยู่ได้ในหลายคลาส และคลาสเหล่านี้มีความสัมพันธ์เป็นโครงสร้างลำดับชั้น ซึ่งข้อมูลในชีวิตจริงมักจะมีลักษณะซับซ้อนเช่นนี้ การจำแนกประเภทข้อความแบบหลายฉลากมีลำดับชั้น เป็นหัวข้อการวิจัยที่ได้รับความสนใจอย่างมากในปัจจุบัน เพราะโครงสร้างลำดับชั้นใช้อธิบายความสัมพันธ์ของข้อมูลประเภทข้อความได้ดี ข้อมูลประเภทข้อความที่เราพบอยู่ทุกวันก็คือ ข้อมูลบนเว็บไซต์นั่นเอง เว็บไซต์ที่เพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้เว็บอย่างเว็บไดเรกทอรีและวิกิพีเดียจำเป็นต้องมีระบบการจำแนกประเภทอย่างอัตโนมัติเมื่อมีหน้าเว็บใหม่เข้ามาในฐานข้อมูล ด้วยข้อมูลมหาศาลเช่นนี้ ปัญหานี้จึงถือเป็นการจำแนกประเภทขนาดใหญ่แบบหลายฉลากมีลำดับชั้น งานวิจัยหลายงานนำเสนอวิธีแก้ปัญหาการจำแนกประเภทแบบหลายฉลากมีลำดับชั้น แต่วิธีเหล่านั้นประมวลผลข้อมูลขนาดใหญ่ไม่ได้ เนื่องจากการประมวลผลอาจต้องใช้พื้นที่เก็บข้อมูลขนาดใหญ่มาก อาจใช้เวลาประมวลผลนานเกินไป หรือทำนายคลาสได้ไม่แม่นยำ บางวิธีการที่พอจะรองรับข้อมูลขนาดใหญ่ได้ก็ไม่ได้นำโครงสร้างลำดับชั้นมาใช้ให้เกิดประโยชน์ งานวิจัยนี้จึงได้นำเสนอการจำแนกข้อความขนาดใหญ่แบบหลายฉลากมีลำดับชั้นที่ปรับปรุงวิธีการ k-NN ซึ่งเป็นวิธีการแบบแฟลต และนำโครงสร้างลำดับชั้นมาใช้ด้วยการฝึกตัวจำแนกประเภท SVM ที่โหนดชั้นบนของโครงสร้างลำดับชั้น เพื่อช่วยกรองคำตอบให้มีความถูกต้องแม่นยำมากขึ้น นอกจากนี้ยังมีการตัดฟีเจอร์ที่ปรากฏน้อยครั้งออกไปเพื่อช่วยลดจำนวนฟีเจอร์ และการนำฟีเจอร์สำคัญของข้อมูลทดสอบมาช่วยเลือกข้อมูลเรียนรู้เพื่อลดข้อมูลที่จะต้องพิจารณาอีกด้วย ผลการประเมินประสิทธิภาพแสดงให้เห็นว่าวิธีที่นำเสนออยู่อันดับที่ 4 มีค่า LBMaF เท่ากับ 25.70% เมื่อทดสอบบนข้อมูลวิกิพีเดียขนาดกลาง และอยู่อันดับที่ 2 มีค่า LBMaF เท่ากับ 23.48% เมื่อทดสอบบนข้อมูลวิกิพีเดียขนาดใหญ่
DOI: 10.14457/cu.the.2016.493
title: การเพิ่มสมรรถนะต้านแผ่นดินไหวของอาคารเตี้ยด้วยกำแพงคอนกรีตเบาแบบเสียดทาน

description: อาคารเตี้ยจำนวนมากออกแบบและก่อสร้างก่อนกฎกระทรวงด้านแผ่นดินไหวมีผลบังคับใช้ ทำให้โครงสร้างมีความต้านทานแผ่นดินไหวต่ำกว่าเกณฑ์ที่ใช้ออกแบบอาคารใหม่ในปัจจุบัน การเสริมความแข็งแรงหรือเพิ่มความสามารถในการสลายพลังงานให้กับอาคารเหล่านี้ แม้จะสามารถทำได้แต่มักมีค่าใช้จ่ายสูงหรือกระทบต่อการใช้งานปกติทำให้ไม่เป็นที่นิยม งานวิจัยนี้ศึกษาความเป็นไปได้และประสิทธิภาพของกำแพงคอนกรีตเบาแบบเสียดทาน ซึ่งติดตั้งแทนที่ผนังก่ออิฐเดิมเพื่อเพิ่มสมรรถนะในการต้านทานแผ่นดินไหวให้กับอาคาร โดยระบบกำแพงคอนกรีตเบาแบบเสียดทานที่นำมาประยุกต์ใช้นี้ประกอบด้วยแผ่นโลหะที่สร้างแรงเสียดทานและกำแพงหล่อคอนกรีตมวลเบาเพื่อสร้างแรงกดทับ ซึ่งข้อดีของระบบกำแพงคอนกรีตเบาแบบเสียดทานเมื่อเปรียบเทียบกับระบบสลายพลังงานทั่วไป คือ มีราคาถูก ไม่ต้องการการบำรุงรักษาและไม่ส่งผลกระทบต่อความสวยงามหรือการใช้งานปกติของอาคาร งานวิจัยนี้พิจารณาอาคารเตี้ยคอนกรีตเสริมเหล็กสูง 4 ชั้น ก่อสร้างในเขตภาคเหนือของประเทศไทยโดยไม่ได้มีการออกแบบรับแรงแผ่นดินไหว แต่มีการเพิ่มสมรรถนะต้านทานแผ่นดินไหวด้วยกำแพงคอนกรีตเบาแบบเสียดทาน งานวิจัยศึกษาถึงผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงค่าแรงเสียดทานที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการสลายพลังงานของกำแพงคอนกรีตเบาแบบเสียดทาน โดยพิจารณากรณีค่าแรงเสียดทานต่างกัน 5 ค่า ซึ่งแปรเปลี่ยนตามหน่วยน้ำหนักของกำแพง ผลการวิเคราะห์โครงสร้างอาคารด้วยวิธีพลศาสตร์ไม่เชิงเส้นภายใต้คลื่นแผ่นดินไหวสมมติจำนวน 12 คลื่นที่มีความรุนแรงในระดับออกแบบ แสดงให้เห็นว่าอาคารที่ติดตั้งระบบกำแพงคอนกรีตเบาแบบเสียดทานสามารถลดการเคลื่อนตัวของอาคารได้อย่างมีนัยสำคัญ โดยพบว่ากำแพงคอนกรีตเบาแบบเสียดทานสามารถลดค่าการเคลื่อนตัวสัมพัทธ์ของอาคารได้เฉลี่ย 53% ส่งผลให้ความเสียหายที่เกิดในเสาอาคารลดลง ทั้งนี้พบว่าค่าความเสียหายเฉลี่ยลดจากระดับ CP เหลือ LS ซึ่งเป็นความเสียหายที่อยู่ในระดับความปลอดภัยต่อชีวิตของผู้ใช้อาคารตามเกณฑ์มาตรฐานการออกแบบดังนั้นการติดตั้งกำแพงคอนกรีตเบาแบบเสียดทานให้กับอาคารเตี้ยจึงอาจเป็นอีกหนึ่งทางเลือกในการเพิ่มสมรรถนะต้านทานแผ่นดินไหวให้กับโครงสร้างอาคารเตี้ยได้อย่างมีประสิทธิภาพ
DOI: 10.14457/cu.the.2016.494
title: การศึกษาโครงสร้างจุลภาคและสมบัติเชิงกลของชิ้นงานโลหะผสมดีบุกที่ได้จากการหล่อแม่พิมพ์ถาวรด้วยวิธีแรงโน้มถ่วงและผ่านกระบวนการทุบขึ้นรูป

description: ผลของธาตุผสมบิสมัทและความเครียดในการทุบขึ้นรูปต่อโครงสร้างจุลภาคและสมบัติเชิงกลของโลหะดีบุกผสมบิสมัท 4 เปอร์เซ็นต์โดยมวล ถูกศึกษาในงานวิจัยนี้ โดยที่ชิ้นงานถูกผลิตโดยการหล่อด้วยแม่พิมพ์ถาวรด้วยวิธีแรงโน้มถ่วงและทุบขึ้นรูป เมื่อเติมธาตุผสมบิสมัททำให้โครงสร้างจุลภาคของชิ้นงานมีความละเอียดขึ้น เนื่องจาก undercooling เพิ่มขึ้น จากผลวิเคราะห์เชิงพลังงานของเทคนิค Differential Scanning Calorimetry (DSC) ที่ความเครียด 0.25 ขนาดเกรนลดลง เนื่องจากเกิดการตกผลึกใหม่ แต่เมื่อชิ้นงานได้รับความเครียดถึง 0.5 ขนาดเกรนเพิ่มขึ้น เนื่องจากเกิดการเติบโตของเกรน ซึ่งอธิบายในผลวิเคราะห์ Electron Backscatter Diffraction (EBSD) นอกจากนี้การศึกษาต่ำแหน่งและลักษณะของผลึกบิสมัทในโครงสร้างจุลภาคถูกศึกษาด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด (Field Emission Scanning Electron Microscope, FESEM) ดีบุกออกไซด์และตะกั่วออกไซด์พบบนผิวชิ้นงานหล่อ แต่ไม่พบบิสมัทออกไซด์จากผลวิเคราะห์ X-ray Photoelectron Spectroscopy (XPS) ค่าความแข็งของชิ้นงานถูกวัดด้วยเครื่อง micro Vickers hardness testing พบว่าชิ้นงานที่มีขนาดเกรนเล็กมีความแข็งมากกว่าชิ้นงานที่มีขนาดเกรนใหญ่ ซึ่งเป็นไปตามความสัมพันธ์ Hall-Petch
DOI: 10.14457/cu.the.2016.495
title: การพัฒนาและประเมินการเคลือบเม็ดอาร์บัสคูลาร์ไมคอร์ไรซา และปุ๋ยอินทรีย์ด้วยฟิล์มอัลจิเนต

description: อาร์บัสคูลาร์ไมคอร์ไรซา(Abuscular mycorrhizal fungi) เป็นเชื้อราที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายทางเกษตรกรรม เนื่องจากเส้นใยของราชนิดนี้มีความจำเพาะกับการดูดซับฟอสอรัสและยังทำหน้าที่เปรียบเหมือนรากพืชแต่มีขนาดเล็กกว่า ซึ่งสามารถช่วยเพิ่มความสามารถในการดูดซึมสารอาหารให้กับพืชได้ นอกจากนี้ ยังมีบทบาทสำคัญในการช่วยให้พืชสามากรถเจริญเติบโตได้ แม้ประสบปัญหาภัยแล้ง โดยในงานวิจัยนี้ ได้มีการเคลือบ Abuscular mycorrhiza (AM) ร่วมกับดิน และปุ๋ยอินทรีย์ (AM-organic fertilizer ; AMF) โดยใช้โซเดียมอัลจิเนตเป็นสารเคลือบ ศึกษาความเข้มข้นที่ต่างกัน 3 ค่า คือ 1 2 และ 3 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก และยังได้ศึกษาจำนวนชั้นในการเคลือบที่เหมาะสมคือ 1 และ 2 ชั้น โดยเปรียบเทียบผลการวิจัยระหว่างเม็ดตัวอย่าง AM และ AMF ซึ่งจากผลการศึกษาคุณสมบัติเชิงกลของเม็ดตัวอย่าง พบว่า ค่าความทนทานต่อการกดอัดของเม็ดตัวอย่าง และเปอร์เซ็นต์(%Porosity) จะเพิ่มขึ้น เมื่อความเข้มข้นของโซเดียมอัลจิเนตและจำนวนชั้นในการเคลือบเพิ่มขึ้น และยังพบว่า ที่ความเข้มข้น 2 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก ของโซเดียมอัลจิเนต จะให้อัตราการงอกของเชื้อราที่ดีที่สุด และมีสมบัติเชิงกลที่เหมาะสมสำหรับการจัดการ และการขนส่ง
DOI: 10.14457/cu.the.2016.496
title: การผลิตก๊าซชีวภาพจากของเสียจากการเลี้ยงสัตว์น้ำแบบหมุนเวียน

description: งานวิจัยนี้ศึกษาการผลิตก๊าซชีวภาพจากตะกอนอินทรีย์ซึ่งเป็นของเสียที่เกิดขึ้นในระบบหมุนเวียนน้ำสำหรับการเลี้ยงสัตว์น้ำ โดยทำการทดลองเพื่อหาศักยภาพในการผลิตก๊าซชีวภาพจากการย่อยสลายในสภาวะไร้อากาศ วัตถุดิบตั้งต้นในการทดลอง คือ ตะกอนอินทรีย์ 3 ชนิด จากรูปแบบการเลี้ยงสัตว์น้ำที่แตกต่างกัน ได้แก่ (1) ตะกอนในบ่อเลี้ยงสัตว์น้ำระบบไบโอฟล็อก (Biofloc) (2) ตะกอนขี้ปลา (Feces) ของเสียในบ่อเลี้ยงสัตว์น้ำที่แยกได้ด้วยเครื่องกรองแยกตะกอน และ (3) ตะกอนธรรมชาติในบ่อเลี้ยงสัตว์น้ำระบบปิด (Sludge) เพื่อเลือกตะกอนอินทรีย์ที่ให้ผลผลิตก๊าซมีเทนสูงสุด โดยทำการทดลองในขวดเซรั่มสีชาขนาด 100 มล. ด้วยเทคนิคบีเอ็มพี ใช้เวลาทดลองทั้งสิ้น 42 วัน ผลการทดลองพบว่า ตะกอนขี้ปลา (Feces) มีผลผลิตก๊าซมีเทนสะสมสูงสุดเท่ากับ 175.28±16.62 มล. มีเทน/ก.ของแข็งระเหยเริ่มต้นของวัตถุดิบตั้งต้น จากนั้นจึงทดลองแปรค่าอัตราส่วนตะกอนอินทรีย์ต่อหัวเชื้อจุลินทรีย์ 5 ระดับด้วยเทคนิคบีเอ็มพีในขวดเซรั่มสีชาขนาดเดิม ได้แก่ 1:4 2:3 1:1 3:2 และ 4:1 พบว่า สัดส่วน 3:2 ให้ผลผลิตก๊าซมีเทนสูงสุดเท่ากับ 194.10±1.98 มล. มีเทน/ก.ของแข็งระเหยเริ่มต้นของวัตถุดิบตั้งต้น แต่จากผลการทดสอบทางสถิติพบว่า ผลผลิตก๊าซมีเทนเมื่อใช้ค่าสัดส่วนตะกอนอินทรีย์ต่อหัวเชื้อจุลินทรีย์เท่ากับ 3:2 และ 4:1 ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (p&gt;0.05) จึงเลือกใช้ค่าสัดส่วน 4:1 สำหรับการทดลองในช่วงต่อไป เนื่องจากใช้หัวเชื้อจุลินทรีย์ในปริมาณที่น้อยกว่า ในการศึกษาผลของความเข้มข้นของแข็งทั้งหมดต่อประสิทธิภาพการผลิตก๊าซชีวภาพในถังปฏิกรณ์ไร้อากาศ โดยทำการแปรค่าความเข้มข้นของแข็งทั้งหมดของตะกอนขี้ปลา 3 ความเข้มข้น ได้แก่ 30 50 และ 100 ก.ของแข็งทั้งหมด/ล. เพื่อเลือกความเข้มข้นที่เหมาะสมสำหรับการผลิตก๊าซชีวภาพ โดยพบว่าตะกอนขี้ปลาที่ความเข้มข้น 50 ก.ของแข็งทั้งหมด/ล. มีความเหมาะสมในการผลิตก๊าซชีวภาพ เนื่องจากมีผลผลิตก๊าซมีเทนสูงสุดเท่ากับ 111.72 มล. มีเทน/ก.ของแข็งระเหยเริ่มต้นของวัตถุดิบตั้งต้น โดยพบการยับยั้งการผลิตก๊าซชีวภาพจากกรดอินทรีย์ระเหยเมื่อใช้ความเข้มข้นตะกอนอินทรีย์ 100 ก.ของแข็งทั้งหมด/ล. จากนั้นทำการศึกษาผลของเวลากักพักตะกอนในถังปฏิกรณ์ โดยเดินระบบการทดลองต่อจากการแปรค่าความเข้มข้นของแข็งทั้งหมด และถือว่าของเหลวที่อยู่ในระบบเป็นหัวเชื้อจุลินทรีย์สำหรับผลิตก๊าซชีวภาพ โดยผลการทดลองพบว่า เวลากักพักตะกอนที่เหมาะสมกับการเดินระบบผลิตก๊าซชีวภาพแบบแบตช์ในงานวิจัยนี้เท่ากับ 15 วัน มีผลผลิตก๊าซมีเทนเท่ากับ 138.23 มล. มีเทน/ก.ของแข็งระเหยเริ่มต้นของวัตถุดิบตั้งต้น