cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.5281/zenodo.6517697
title: BiHCorp: Corpus of Parliamentary Debates in Bosnia and Herzegovina

description: The repository contains a cleaned and pre-processed corpus of parliamentary debates from the Parliamentary Assembly of Bosnia and Herzegovina. The corpus is accompanied by the metadata on elected representatives and their political parties. It covers the period of 1998-2018 (six complete terms) and counts over 127 thousand speeches. <strong>If you use the dataset, please cite</strong>: Mochtak, Michal, Josip Glaurdić, Christophe Lesschaeve, and Ensar Muharemović (2022): BiHCorp: Corpus of Parliamentary Debates in Bosnia and Herzegovina (v1.1.1),<br> https://doi.org/10.5281/zenodo.6517697. v1.1.1 (<strong>latest version</strong>)<br> - added the concept DOI to codebooks (DOI was generated only after the repository was published) v1.1.0<br> - fixed a typo in one of the debates' date<br> - fixed minor inconsistencies in the tag column v1.0.0<br> - originally posted on GESIS repository (https://doi.org/10.7802/2387); migrated to ZENODO due to limitations concerning the concept DOI
DOI: 10.5281/zenodo.6517698
title: BiHCorp: Corpus of Parliamentary Debates in Bosnia and Herzegovina

description: The repository contains a cleaned and pre-processed corpus of parliamentary debates from the Parliamentary Assembly of Bosnia and Herzegovina. The corpus is accompanied by the metadata on elected representatives and their political parties. It covers the period of 1998-2018 (six complete terms) and counts over 127 thousand speeches. v1.1<br> - fixed a typo in one of the debates' date<br> - fixed minor inconsistencies in the tag column v1.0<br> - originally posted on GESIS repository (migrated to ZENODO due to limitations concerning the concept DOI)
DOI: 10.5281/zenodo.6532285
title: Supplementary information chapter 7

description: Supplementary information for chapter 7: The multifocal transcriptomic landscape of locally advanced prostate cancer
DOI: 10.5281/zenodo.6532284
title: Supplementary information chapter 7

description: Supplementary information for chapter 7: The multifocal transcriptomic landscape of locally advanced prostate cancer
DOI: 10.34740/kaggle/dsv/3604940
title: 2021 World Population (updated daily)
DOI: 10.14457/cu.the.2001.636
title: การพัฒนารูปแบบการบริการนิสิตนักศึกษาเพื่อสนับสนุน พันธภาระต่อการศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา

description: ศึกษาพันธภาระต่อการศึกษาและใช้กรณีศึกษาในการทดสอบรูปแบบ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพันธภาระต่อการศึกษาของนิสิตนักศึกษา ศึกษาปัจจัยและบริการต่างๆ ที่มีผลในการสนับสนุนพันธภาระต่อการศึกษาของนิสิตนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา และพัฒนารูปแบบการบริการนิสิตนักศึกษาเพื่อสนับสนุนพันธภาระต่อการศึกษา ในสถาบันอุดมศึกษา แบบการวิจัยเชิงสำรวจใช้แบบสอบถามกับนิสิตนักศึกษากลุ่มตัวอย่างจำนวน 2,377 คน และใช้กรณีศึกษากับนักศึกษากลุ่มทดลองที่มีพันธภาระต่อการศึกษาต่ำ จำนวน 8 คน ผลการวิจัยเชิงสำรวจพบว่า พันธภาระต่อการศึกษาของนิสิตนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาอยู่ในระดับมาก และปัจจัยที่มีผลในการสนับสนุนพันธภาระต่อการศึกษา 3 ปัจจัยแรก ได้แก่ (1) ภูมิหลังคือ อาชีพมารดา ระดับการศึกษาของมารดาและผู้เป็นกำลังใจสำคัญ ตามลำดับ (2) ปัจจัยในสถาบันคือ การได้ทำกิจกรรม โปรแกรมการช่วยเหลือและการได้เรียนในสาขาวิชาที่ต้องการ ตามลำดับ (3) ด้านบริการ พบว่าบริการที่มีผลในการสนับสนุนพันธภาระต่อการศึกษา ได้แก่ บริการต่างๆ ของมหาวิทยาลัยทำให้รักและผูกพัน คู่มือนิสิตนักศึกษาและมหาวิทยาลัยดูแลด้านความปลอดภัยเป็นอย่างดี ตามลำดับ รูปแบบการบริการนิสิตนักศึกษาเพื่อสนับสนุนพันธภาระต่อการศึกษา ที่ทดลองกับกรณีศึกษาประกอบด้วย 4 ส่วน คือ (1) มีองค์กร เป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการพัฒนานิสิตนักศึกษาระดับคณะ (2) ผู้รับผิดชอบคือ คณะกรรมการสนับสนุนพันธภาระต่อการศึกษา (3) การดำเนินการ ใช้แบบวัดพันธภาระต่อการศึกษาและจัดให้นิสิตนักศึกษา ที่มีพันธภาระต่อการศึกษาต่ำเข้าโปรแกรมการสนับสนุนพันธภาระต่อการศึกษา ได้แก่ โปรแกรมแผนการเรียนสำเร็จรูป 7 หน่วยกิต โปรแกรมทัศนศึกษา 3 ครั้งและโปรแกรมการประชุม 6 ครั้ง โดยใช้เวลาตลอดภาคฤดูร้อน (4) การประเมิน ประเมินโปรแกรมต่างๆ ประเมินพฤติกรรมโดยทั่วไปของนิสิตนักศึกษา และประเมินผลพันธภาระต่อการศึกษาของนิสิตนักศึกษาก่อนและหลังการทดสอบรูปแบบ ผลการทดสอบรูปแบบกับกรณีศึกษาพบว่า หลังการทดสอบนักศึกษามีพันธภาระต่อการศึกษาเพิ่มขึ้นกว่าก่อนการทดสอบ และนักศึกษาทั้งหมดยังศึกษาอยู่ต่อไปในสถาบัน กลุ่มตัวอย่างประเมินโปรแกรมต่างๆ ว่าได้รับความรู้และประโยชน์อยู่ในระดับมาก จากการประเมินพฤติกรรม นักศึกษามีความกระตือรือร้น รื่นเริง แจ่มใสมากขึ้น โดยนักศึกษากลุ่มทดลอง มีความสนใจในการเรียนและมีผลการเรียนดี ทำกิจกรรมมากขึ้น และมีความภาคภูมิใจในสถาบันมากขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2001.637
title: การศึกษาทักษะปฏิบัติการฟิสิกส์ของนักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์ ชั้นปีที่ 1 สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล

description: ศึกษาทักษะปฏิบัติการฟิสิกส์ของนักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์ชั้นปีที่ 1 สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ในการปฏิบัติการด้านการใช้เครื่องมือวัด การติดตั้งอุปกรณ์การทดลอง การดำเนินการทดลอง และการดัดแปลงอุปกรณ์หรือวิธีการได้ตามความเหมาะสม ตัวอย่างประชากรเป็นนักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์ ชั้นปีที่ 1 ที่ลงทะเบียนเรียนวิชาฟิสิกส์ ปีการศึกษา 2544 จำนวน 144 คน จาก 40 กลุ่มการทดลอง โดยสุ่มแบบแบ่งชั้นจากนักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์ ศูนย์กลางสถาบันเทคโนโลยีราชมงคลจาก 10 สาขา สาขาละ 4 กลุ่มการทดลอง นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์หาค่าสถิติโดยการหาค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า ตัวอย่างประชากรส่วนใหญ่มีทักษะปฏิบัติการฟิสิกส์ในการใช้เครื่องมือวัด การติดตั้งอุปกรณ์การทดลอง การดำเนินการทดลอง และการดัดแปลงอุปกรณ์หรือวิธีการได้ตามความเหมาะสม ครบทั้ง 4 ด้านคือ ด้านความถูกต้องในการปฏิบัติการทดลอง ด้านความชำนาญและความคล่องแคล่วในการปฏิบัติการ ด้านความปลอดภัยในการปฏิบัติการและด้านความเป็นระเบียบในการปฏิบัติการ ยกเว้นทักษะการดัดแปลงอุปกรณ์หรือวิธีการได้ตามความเหมาะสม พบว่า ตัวอย่างประชากรส่วนใหญ่ไม่ได้ปฏิบัติ
DOI: 10.14457/cu.the.2001.638
title: การเปรียบเทียบความตรงตามสภาพและความคงที่ในการประมาณค่าความสามารถ ของผู้สอบในการทดสอบแบบปรับเหมาะกับความสามารถของผู้สอบด้วยคอมพิวเตอร์ เมื่อระดับความสามารถของผู้สอบและอัตราการใช้ข้อสอบซ้ำแตกต่างกัน

description: เปรียบเทียบความตางตามสภาพและความคงที่ในการประมาณค่าความสามารถ ของผู้สอบในการทดสอบแบบปรับเหมาะกับความสามารถของผู้สอบด้วยคอมพิวเตอร์ เมื่อระดับความสามารถของผู้สอบ และอัตราการใช้ข้อสอบซ้ำแตกต่างกัน กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2543 จังหวัดสุพรรณบุรี จำนวน 319 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบวัดความสามารถทางภาษาอังกฤษ คลังข้อสอบวิชาภาษาอังกฤษ และโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำหรับการทดสอบแบบปรับเหมาะกับความสามารถของผู้สอบ (MicroCAT) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าสถิติเบื้องต้น ค่าสหสัมพันธ์ ค่าไคสแควร์ และการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับความสามารถของผู้สอบ และอัตราการใช้ข้อสอบซ้ำที่แตกต่างกัน ทำให้ความตรงตามสภาพในการประมาณค่าความสามารถของผู้ทดสอบ ในการทดสอบแบบปรับเหมาะกับความสามารถของผู้สอบด้วยคอมพิวเตอร์แตกต่างกัน โดยผู้สอบที่มีระดับความสามารถสูง และมีอัตราการใช้ข้อสอบซ้ำที่ถูกต้องขึ้น ส่งผลให้ความตรงตามสภาพของการทดสอบลดลง 2. ระดับความสามารถของผู้สอบและอัตราการใช้ข้อสอบซ้ำที่แตกต่างกัน ทำให้ความคงที่ในการประมาณค่าความสามารถของผู้สอบ ในการทดสอบแบบปรับเหมาะกับความสามารถของผู้สอบด้วยคอมพิวเตอร์แตกต่างกัน โดยผู้สอบที่มีระดับความสามารถสูงและมีอัตราการใช้ข้อสอบซ้ำที่สูงขึ้น ส่งผลให้ความคงที่ในการประมาณค่าความสามารถของผู้สอบลดลง 3. ปฏิสัมพันธ์ระหว่างระดับความสามารถของผู้สอบและอัตรการใช้ข้อสอบซ้ำร่วมกัน ส่งผลต่อความคงที่ในการประมาณค่าความสามารถของผู้สอบ โดยผู้สอบที่มีระดับความสามารถสูงและมีอัตราการใช้ข้อสอบซ้ำที่สูงขึ้น จะทำให้แนวโน้มของการประมาณค่าความสามารถของผู้สอบสูงขึ้นด้วย 4. ปฏิสัมพันธ์ระหว่างจำนวนครั้งที่ทดสอบและอัตราการใช้ข้อสอบซ้ำร่วมกัน ส่งผลต่อความคงที่ในการประมาณค่าความสามารถของผู้สอบ เมื่อจำนวนครั้งที่ทดสอบเพิ่มขึ้นและมีอัตราการใช้ข้อสอบซ้ำที่สูงขึ้น จะทำให้แนวโน้มของการประมาณค่าความสามารถของผู้สอบสูงขึ้นด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2001.639
title: การนำเสนอกระบวนการประเมินโครงงานของนักเรียนระดับประถมศึกษา

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสภาพการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนโดยใช้กิจกรรมโครงงานและการประเมินโครงงาน และนำเสนอกระบวนการประเมินโครงงานของนักเรียนระดับประถมศึกษา โดยใช้วิธีการศึกษาเอกสาร การสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ เพื่อสร้างกรอบของกระบวนการประเมินและกรอบการศึกษาภาคสนาม และการศึกษาภาคสนามโดยศึกษาครู 3 คนในกรุงเทพมหานคร ได้แก่ ครูสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ ครูสังกัดสำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร และครูสังกัดทบวงมหาวิทยาลัย โดยการสังเกตการสอน สัมภาษณ์ ดูผลงานการทำโครงงานและการประเมินผล จากนั้นผู้วิจัยสร้างและนำเสนอกระบวนการประเมินโครงงานของนักเรียนระดับประถมศึกษา ผลการวิจัยพบว่า ในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนโดยใช้กิจกรรมโครงงานแบ่งออกเป็น 2 ลักษณะคือจัดการเรียนการสอนเป็นวิชาโครงงานโดยเฉพาะและจัดเป็นกิจกรรมส่วนหนึ่งของวิชาที่สอนโดยครูผู้จะต้องวิเคราะห์หลักสูตรที่เพื่อประโยชน์ในการวางแผนการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน การประเมินของครูที่สอนโดยใช้กิจกรรมโครงงานยังเน้นการประเมินช่วงสิ้นสุดโครงงานโดยการประเมินผลงาน และปัญหาของการประเมินคือ ครูไม่มีเวลาในการเตรียมการประเมิน ครูยังไม่เข้าใจ ยังไม่มีความรู้เรื่องการประเมิน ภาระงานของครูมีมากทำให้ไม่ได้มีการประเมินตลอดเวลา ครูไม่ได้สร้างเครื่องมือในการประเมิน ครูขาดการวางแผนการประเมิน ขาดการบันทึกข้อมูลเกี่ยวกับการประเมินนักเรียน ครูต้องการให้การประเมินเป็นการประเมินตามสภาพจริงโดยใช้เครื่องมือที่หลากกหลายและประเมินตั้งแต่เริ่มดำเนินโครงงานจนสิ้นสุดโครงงาน กระบวนการที่นำเสนอแบ่งออกเป็น 3 ระยะ คือ ระยะก่อนดำเนินโครงงาน ขณะดำเนินโครงงานและหลังดำเนินโครงงาน เพื่อให้ครูผู้สอนได้มีแนวทางในการประเมินนักเรียนในทุก ๆ ด้านเพื่อการพัฒนาผู้เรียน
DOI: 10.14457/cu.the.2001.640
title: การเปรียบเทียบความสามารถในการอ่านเพื่อความเข้าใจภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ระหว่างกลุ่มที่ได้รับการสอนด้วยกลวิธีการตั้งคำถามตนเองและกลวิธีการจดบันทึก

description: ศึกษาความสามารถในการอ่านเพื่อความเข้าใจภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการสอนด้วยกลวิธีการตั้งคำถามตนเองและกลวิธีการจดบันทึก และเปรียบเทียบความสามารถในการอ่านเพื่อความเข้าใจภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการสอนด้วยกลวิธีการตั้งคำถามตนเอง และกลวิธีการจดบันทึกตัวอย่างประชากรในการวิจัยคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร ปีการศึกษา 2544 ซึ่งได้จากการสุ่มแบบเจาะจงมา 2 ห้อง โดยสุ่มให้นักเรียนห้องหนึ่งจำนวน 41 คนเป็นกลุ่มทดลองที่ 1 ที่ได้รับการสอนด้วยกลวิธีตั้งคำถามตนเอง และนักเรียนอีกห้องหนึ่งจำนวน 48 คนเป็นกลุ่มทดลองที่ 2 ที่ได้รับการสอนด้วยวิธีการจดบันทึก ผู้วิจัยสอนทั้ง 2 กลุ่มด้วยตนเอง โดยใช้เวลาทั้งสิ้น 9 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองคือ แผนการสอนกลุ่มละ 9 แผนการสอน และเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบวัดความสามารถในการอ่านเพื่อความเข้าใจภาษาอังกฤษจำนวน 1 ฉบับที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น และได้รับการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา และความถูกต้องในการใช้ภาษาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน ได้ค่าความเที่ยงของแบบสอบเท่ากับ .89 และทดสอบตัวอย่างประชากรหลังการทดลองสอน แล้วนำมาวิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่ามัชฌิมเลขคณิต ค่าร้อยละของค่ามัชฌิมเลขคณิต ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตราฐานและค่าที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการสอนด้วยกลวิธีการตั้งคำถามตนเอง มีความสามารถในการอ่านเพื่อความเข้าใจภาษาอังกฤษ อยู่ในระดับผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำที่กำหนด ตามเกณฑ์การประเมินผลการเรียนของกระทรวงศึกษาธิการ และนักเรียนที่ได้รับการสอนด้วยกลวิธีการจดบันทึก มีความสามารถในการอ่านเพื่อความเข้าใจภาษาอังกฤษ อยู่ในระดับต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนด 2. นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการสอนด้วยกลวิธีการตั้งคำถามตนเอง มีความสามารถในการอ่านเพื่อความเข้าใจภาษาอังกฤษ สูงกว่านักเรียนที่ได้รับการสอนด้วยกลวิธีการจดบันทึก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2001.641
title: ผลของการใช้กระบวนการเรียนการสอนตามแนวการสอนแบบ ชุมชนแห่งการสืบสอบเชิงปรัชญา ที่มีต่อทักษะการคิดของเด็กชั้นประถมศึกษาปีที่ 1

description: ศึกษาผลการใช้กระบวนการเรียนการสอน ตามแนวการสอนแบบชุมชนแห่งการสืบสอบเชิงปรัชญา ที่มีต่อทักษะการคิดของเด็กชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 และศึกษาปฏิสัมพันธ์ระหว่างการสอน ตามแนวการสอนแบบชุมชนแห่งการสืบสอบเชิงปรัชญา กับบุคลิกภาพทั้ง 2 แบบ คือ แบบเก็บตัว (introvert) และแบบแสดงตัว (extravert) ที่มีต่อทักษะการคิด กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 60 คน จากโรงเรียนพิชญศึกษา แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 30 คน และกลุ่มควบคุม 30 คน มีบุคลิกภาพแบบเก็บตัวและแบบแสดงตัวกลุ่มละ 15 คน การดำเนินการวิจัยแบ่งออกเป็น 3 ขั้นตอนดังนี้ ขั้นที่ 1 การพัฒนากระบวนการเรียนการสอน ตามแนวการสอนแบบชุมชนแห่งการสืบสอบเชิงปรัชญา ขั้นที่ 2 การสร้างเครื่องมือวิจัยและขั้นที่ 3 การทดลองใช้กระบวนการเรียนการสอน ตามแนวการสอนแบบชุมชนแห่งการสืบสอบเชิงปรัชญา โดยใช้เวลาทดลอง 12 สัปดาห์ ผลการวิจัยมีดังนี้ 1) นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนทักษะการคิดหลังการทดลอง สูงกว่าก่อนการทดลองใช้กระบวนการเรียนการสอน ที่ระดับความมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 2) หลังการทดลองนักเรียนกลุ่มทดลอง มีคะแนนเฉลี่ยทักษะการคิดสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 3) การสอนตามแนวการสอนแบบชุมชนแห่งการสืบสอบเชิงปรัชญา และบุคลิกภาพของผู้เรียนไม่มีปฏิสัมพันธ์กัน ในด้านทักษะการคิดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ซึ่งไม่เป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้ และ 4) นักเรียนที่มีบุคลิกภาพต่างกัน มีคะแนนทักษะการคิดไม่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญทางสถิติ .01 กระบวนการเรียนการสอนฯ ที่ปรับปรุงแล้วประกอบด้วย หลักการ วัตถุประสงค์ เนื้อหา การจัดกระบวนการเรียนการสอนฯ และการประเมินผล ลักษณะของกระบวนการเรียนการสอนเป็นการนำ แนวการสอนแบบชุมชนแห่งการสืบสอบเชิงปรัชญา ไปบูรณาการในเนื้อหาสาระของกลุ่มประสบการณ์ต่างๆ ประกอบด้วย 4 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นที่ 1 การเรียนรู้เนื้อหาสาระ ขั้นที่ 2 การเตรียมความพร้อม ประกอบด้วย การทำงานร่วมกัน การพูด การฟัง และการใช้เหตุผล ขั้นที่ 3 การสร้างชุมชนแห่งการสืบสอบเชิงปรัชญา ประกอบด้วย การสร้างบรรยากาศที่เอื้อต่อการสืบสอบ การดำเนินการอภิปรายเชิงปรัชญา และการทำแบบฝึกหัดเชิงปรัชญา และขั้นที่ 4 การทำแบบฝึกหัดเชิงเนื้อหา ผลผลิตของการวิจัยครั้งนี้ได้แก่ เอกสารประกอบกระบวนการเรียนการสอน ตามแนวการสอนแบบชุมชนแห่งการสืบสอบเชิงปรัชญา แบบวัดทักษะการคิดของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 และคู่มือการใช้แบบวัดทักษะการคิด ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1
DOI: 10.14457/cu.the.2001.642
title: การศึกษาเกณฑ์มาตรฐานสื่อการเรียนการสอน สำหรับโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน

description: ศึกษาการใช้วิธีสอนในโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน ศึกษาสภาพและการใช้สื่อการเรียนการสอน ในโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน และกำหนดเกณฑ์มาตรฐานสื่อการเรียนการสอน สำหรับโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ ครูโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนที่เข้าร่วม โครงการจัดการศึกษาแนวใหม่ในโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน จำนวน 303 คน และผู้เชี่ยวชาญ จากกองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดนที่รับผิดชอบการจัดการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษา และสภาสถาบันราชภัฏ แห่งละ 20 คน ข้อมูลได้จากแบบสอบถาม ผลการวิจัยพบว่า 1. ครูโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน ใช้วิธีการสอนแบบบูรณาการมากที่สุด รองลงมาคือ วิธีสอนแบบกระบวนการกลุ่มสัมพันธ์ แบบทดลอง แบบสาธิต แบบค้นคว้าจากเอกสาร 2. ครูโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนไม่ค่อยใช้สื่อการเรียนการสอน สามารถจำแนกประเภทของสื่อการเรียนการสอนที่นำมาใช้ได้ ดังนี้ 2.1 สื่อการเรียนการสอนประเภทวัสดุที่ครูนำมาใช้เป็นบางครั้งคือ แผนที่และรูปภาพ สื่อการสอนที่นำออกมาใช้น้อย คือ แผ่นภาพ แผนภูมิ บัตรคำ บัตรภาพ ภาพพลิก ลูกโลก และโปสเตอร์ สื่อที่นำมาใช้ประจำ ไม่มี 2.2 สื่อการเรียนการสอนประเภทอุปกรณ์ที่นำมาใช้น้อยครั้งคือ เครื่องรับโทรทัศน์ 2.3 สื่อการเรียนการสอนประเภทสื่อประสม ที่นำมาใช้บ้างเป็นบางครั้งคือ ชุดการสอน 3. เกณฑ์มาตรฐานสื่อการเรียนการสอน สำหรับโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน 3.1 สื่อการเรียนการสอนประเภทวัสดุ ที่โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนควรจะต้องมีใช้คือ รูปภาพ แผ่นภาพ บัตรภาพ บัตรคำ วีดิโอเทป ภาพพลิก โปรแกรมคอมพิวเตอร์ ม้วนเทป แผนภูมิ แผ่นที่ หุ่นจำลองและแผ่นโปร่งใส 3.2 สื่อการเรียนการสอนประเภทอุปกรณ์ ที่โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนควรจะต้องมีใช้คือ เครื่องบันทึกเสียง (วิทยุเทป) เครื่องขยายเสียง โทรทัศน์ เครื่องฉายสไลด์ เครื่องเล่นวีดิทัศน์ และคอมพิวเตอร์ช่วยสอน 3.3 สื่อการเรียนการสอนประเภทสื่อประสม ที่โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนควรจะต้องมีไว้คือ ชุดการสอน ชุดเกมเพื่อการศึกษา ชุดสาธิต ชุดสไลด์ประกอบการสอน บทเรียนโปรแกรม และชุดทดลองวิทยาศาสตร์
DOI: 10.14457/cu.the.2001.643
title: ผลของการปรับพฤติกรรมทางปัญญา ที่มีต่อความมีระเบียบวินัยในตนเองของนักกีฬา

description: ศึกษาผลของการปรับพฤติกรรมทางปัญญา ที่มีต่อความมีระเบียบวินัยในตนเองของนักกีฬา กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬาฟุตบอลชายของโรงเรียนกีฬา กรุงเทพมหานคร ที่มีอายุระหว่าง 11-14 ปี จำนวน 8 คน กลุ่มตัวอย่างแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มทดลอง 4 คน ได้รับการปรับพฤติกรรมทางปัญญาด้วยการฝึกทักษะทางจิต ได้แก่ เทคนิคการตั้งเป้าหมาย การจินตภาพ การพูดกับตนเองในทางที่ดี การดูตัวแบบ และการให้แรงเสริมทางบวก ควบคู่กับการฝึกซ้อมและแข่งขันกีฬาฟุตบอล การเก็บรวบรวมข้อมูลดำเนินการ โดยบันทึกพฤติกรรมความมีระเบียบวินัยในตนเอง ของนักกีฬาที่เกิดในแต่ละวัน จากการสังเกตนักกีฬาทั้งสองกลุ่มโดยผู้สังเกตในระยะเส้นฐาน ระยะทดลอง และระยะติดตามผล และนักกีฬา ตอบแบบวัดความมีระเบียบวินัยในตนเองก่อนการทดลอง หลังสิ้นสุดการทดลอง และหลังสิ้นสุดการทดลอง 3 สัปดาห์ นำผลที่ได้จากการสังเกตโดยผู้สังเกต และจากการตอบแบบวัดพฤติกรรมความมีระเบียบวินัยในตนเองโดยนักกีฬา มาวิเคราะห์หาค่าร้อยละเฉลี่ยของพฤติกรรมที่เกิด วิเคราะห์ความแปรปรวนแบบสองทางชนิดวัดซ้ำ และทดสอบค่าทีผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า 1. การปรับพฤติกรรมทางปัญญามีผลต่อพฤติกรรม ความมีระเบียบวินัยในตนเองของนักกีฬา นักกีฬากลุ่มทดลองที่ได้รับการปรับพฤติกรรมทางปัญญา มีพฤติกรรมความมีระเบียบวินัยในตนเอง ในระยะสิ้นสุดการทดลองและระยะติดตามผล แตกต่างจากระยะก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แต่ในกลุ่มควบคุมไม่พบความแตกต่างกัน 2. ในระยะสิ้นสุดการทดลองและระยะติดตามผล นักกีฬากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม มีพฤติกรรมความมีระเบียบวินัยในตนเอง ไม่แตกต่างกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2001.644
title: การศึกษาการใช้หลักสูตรสถาบันราชภัฏ พุทธศักราช 2543 สาขาวิชาศิลปศาสตร์ ในระดับปริญญาตรี สถาบันราชภัฏกลุ่มรัตนโกสินทร์

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาการใช้หลักสูตรสถาบัน ราชภัฎ พุทธศักราช 2543 สาขาวิชาศิลปศาสตร์ ในระดับปริญญาตรี สถาบันราชภัฎ กลุ่มรัตนโกสินทร์ ผู้ให้ข้อมูลประกอบด้วยผู้บริหาร อาจารย์ผู้สอนวิชาการศึกษาทั่วไป และนักศึกษา จากสถาบันราชภัฎกลุ่มรัตนโกสินทร์ 6 สถาบัน ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า 1. ด้านการบริหารหลักสูตร สถาบันราชภัฏส่วนใหญ่เตรียมบุคลากร โดยประชุมทำแผนแนวปฏิบัติเกี่ยวกับหลักสูตร จัดอาจารย์เข้าสอนตามความสามารถ ความถนัด ประสบการณ์ของอาจารย์ จัดตารางสอนคำนึงถึงความเหมาะสมในการจัดการเรียนการสอนในแต่ละรายวิชาที่แตก ต่างกัน จัดแผนการเรียนวิชาการศึกษาทั่วไปให้เรียนภายใน 4 ภาคเรียนแรก จัดบริการวัสดุหลักสูตรให้การสนับสนุนอาจารย์ใช้และผลิตสื่อการสอนโดยใช้ เทคโนโลยีและแหล่งค้นคว้า IT จัดสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ แก่ผู้ใช้หลักสูตร ได้แก่ จัดอาคารมีห้องสมุดให้นักศึกษาได้ใช้ค้นคว้าโดยเฉพาะ นิเทศติดตามผลการใช้หลักสูตรโดยจัดประชุมอบรมสัมมนาเรื่องการจัดการเรียน การสอน ประชาสัมพันธ์หลักสูตรใน Web Site ของสถาบันอย่างต่อเนื่อง ไม่มีการจัดตั้งศูนย์วิชาการเพื่อสนับสนุนการใช้หลักสูตร ด้านปัญหาพบว่าสถาบันมีจำนวนบุคลากรไม่เพียงพอ ขาดห้องเรียนเฉพาะ ขาดการนิเทศติดตามผลหลักสูตรที่ต่อเนื่อง ขาดการวางแผนการประชาสัมพันธ์หลักสูตรอย่างเป็นระบบ มีการจัดตั้งศูนย์วิชาการเฉพาะในบางสถาบัน และขาดแคลนบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถในด้านการพัฒนาหลักสูตร 2. ด้านการเรียนการสอน สถาบันราชภัฎส่วนใหญ่ได้วางแผนการแปลงหลักสูตรไปสู่การสอนอาจารย์ได้รับการ สนับสนุนให้จัดทำแผนการสอนและเอกสารประกอบการสอน อาจารย์แจ้งจุดประสงค์การเรียนรู้ให้นักศึกษาทราบเสมอ ไม่มีการจัดสอนเสริม อาจารย์ใช้วิธีวัดและประเมินผลการเรียนรู้หลายวิธีประกอบกัน ด้านปัญหาพบว่าขาดคู่มืออาจารย์และหนังสือเรียน นักศึกษามีพื้นฐานความรู้แตกต่างกันมาก อาจารย์ผู้สอนขาดทักษะในการสร้างเครื่องมือวัดและประเมินผลที่มีประสิทธิภาพ และอาจารย์ผู้สอนมีความเข้าใจรายวิชาการศึกษาทั่วไปที่เป็นลักษณะบูรณาการ น้อย
DOI: 10.14457/cu.the.2001.645
title: ผลการสอนเรื่องการสร้างสรรค์ศิลปะด้วยวัสดุต่างๆในวิชาศิลปศึกษา โดยใช้วิธีการสอนแบบโครงงานที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการสอนแบบโครงงานเรื่องการสร้างสรรค์ศิลปะด้วยวัสดุต่างๆ ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและพฤติกรรมผู้เรียนวิชาศิลปศึกษา ของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ กลุ่มตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนหาดสนุกราษฎร์บำรุง ปีการศึกษา 2544 จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แผนการสอน แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบประเมินผลการเรียนแบบโครงงาน แบบสังเกตพฤติกรรม และแบบประเมินตนเอง ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t - test) ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องการสร้างสรรค์ศิลปะด้วยวัสดุต่างๆ ในวิชาศิลปศึกษา สูงขึ้นหลังจากที่เรียนโดยใช้วิธีการสอนแบบโครงงาน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 นอกจากนี้พบว่า การเรียนการสอนศิลปศึกษาโดยใช้วิธีการสอนแบบโครงงานสามารถพัฒนาพฤติกรรมผู้เรียนทั้ง 4 ด้าน ตามวัตถุประสงค์ของวิธีการสอนแบบโครงงาน คือ 1.การพัฒนากระบวนการคิดของตนเอง 2.การลงมือปฏิบัติกิจกรรมได้ด้วยตนเอง 3.การแก้ไขปัญหาได้อย่างเป็นระบบ 4.การเห็นคุณค่าในตนเอง
DOI: 10.14457/cu.the.2001.646
title: การเปรียบเทียบทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์และความสามารถในการตั้งคำถามของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ที่เรียนวิชาวิทยาศาสตร์โดยมีและไม่มีการฝึกตั้งคำถามเพื่อพัฒนาทักษะกระบวนการทางการวิทยาศาสตร์

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ และความสามารถในการตั้งคำถามของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น หลังการฝึกตั้งคำถามเพื่อพัฒนาทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ 2) เปรียบเทียบทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ และความสามารถในการตั้งคำถามของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ระหว่างกลุ่มที่มีและไม่มีการฝึกตั้งคำถามเพื่อพัฒนาทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายมัธยม แบ่ง 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลอง จำนวน 33 คน และกลุ่มควบคุมจำนวน 33 คน เรียนโดยมีการฝึกตั้งคำถามเพื่อพัฒนาทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ และเรียนโดยไม่มีการฝึกตั้งคำถามเพื่อพัฒนากระบวนการทางวิทยาศาสตร์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) แบบวัดทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ ที่มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.90 และ 2) แบบวัดความสามารถในการตั้งคำถามเพื่อพัฒนาทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ที่มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.70 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิติทดสอบค่าที่ (t-test) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นักเรียนที่เรียนโดยมีการฝึกตั้งคำถามเพื่อพัฒนาทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ ในวิชาวิทยาศาสตร์ ได้คะแนนทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดคือ สูงกว่าร้อยละ 70 2. นักเรียนที่เรียนโดยมีการฝึกตั้งคำถามเพื่อพัฒนาทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ ในวิชาวิทยาศาสตร์ได้คะแนนความสามารถในการตั้งคำถามสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดคือ สูงกว่าร้อยละ 70 3. นักเรียนที่เรียนโดยมีการฝึกตั้งคำถามเพื่อพัฒนาทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ มีทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ ในวิชาวิทยาศาสตร์สูงกว่านักเรียนที่เรียนโดยไม่มีการฝึกตั้งคำถามเพื่อพัฒนาทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 4. นักเรียนที่เรียนโดยมีการฝึกตั้งคำถามเพื่อพัฒนาทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ มีความสามารถในการตั้งคำถามสูงกว่านักเรียนที่เรียนโดยไม่มีการฝึกตั้งคำถามเพื่อพัฒนาทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05