DOI: 10.17026/dans-xfh-2vv9
title: Dr. Wiardi Beckmansingel 4 te Vlaardingen

description: &lt;p&gt;ADC ArcheoProjecten heeft in augustus en september 2017 een bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek uitgevoerd op de locatie Dr. Wiardi Beckmansingel 4 te Vlaardingen, gemeente Vlaardingen. Aanleiding is de voorgenomen ontwikkeling binnen het centrumplan Westwijk. In dit plan is de realisatie van winkels, appartementen en sportfaciliteiten voorzien. Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde verwachting opgesteld. Hieruit blijkt dat er in het plangebied sprake is van een gestapeld landschap waarin op meerdere niveaus archeologische waarden aanwezig kunnen zijn. Van ca. 6.350 tot 5.150 v. Chr. is de Pijnackerse meandergordel in het onderzoeksgebied actief geweest. De top van de rivierafzettingen van de Pijnackerse meandergordel wordt op ca. 9 m –mv (circa 11 m –NAP) verwacht. In de top van de oeverafzettingen van deze meandergordel kunnen archeologische waarden uit het Mesolithicum aanwezig zijn. Een vindplaats zal bestaan uit een strooiing van vuursteenfragmenten en houtskool, eventueel in een humeuze bewoningslaag. Na de actieve fase van de Pijnackerse meandergordel kwam het plangebied onder invloed van de zee te liggen en werd het onderdeel van een kweldergebied, waarin afzetting van klei en zand plaatsvond. Waarschijnlijk is door mariene erosie de top van de afzettingen van de Pijnackerse meandergordel verstoord geraakt. In theorie waren de oevers van actieve kreken en kreekruggen bewoonbaar. In de top van zandige kreekafzettingen op ca. 5 m –mv kunnen dus archeologische waarden uit het Neolithicum aanwezig zijn. Een eventuele vindplaats zal zich manifesteren als een archeologische laag, een humeuze en/of ontkalkte laag met daarin aardewerk-, houtskool- en vuursteenfragmenten. In de periode na ca. 3.850 v. Chr. nam als gevolg van het sluiten van de kust de invloed van de zee af en trad verzoeting van het landschap op. In dit milieu vond op grote schaal veenvorming plaats en raakte het kwelderlandschap overdekt met veen. Tot aan de IJzertijd heeft het plangebied deel uitgemaakt van een veengebied. Het gebied was in deze periode een ontoegankelijk veenmoeras. Op de kleiige oevers van de kreken van het Vlaardingstelsel, die het veengebied vanaf de IJzertijd doorsneden, moet rekening worden gehouden met potentiële archeologische waarden uit de IJzertijd en de Romeinse tijd. Op ca. 100 m ten noordwesten van het plangebied is een dergelijke kreekgeul gevonden. Een eventuele vindplaats uit deze periode zal zich manifesteren als een humeuze kleilaag boven het veen of een veraarde bovenlaag met daarin fragmenten aardewerk, huttenleem en houtskool. Na de Romeinse tijd kwam het plangebied weer binnen de mariene invloedssfeer te liggen. In de Late Middeleeuwen zijn door overstromingen een klei-deklaag in het gebied afgezet; het Vlaardingendek. Naar verwachting is dit kleidek ongeveer 50 cm dik en de top van het dek wordt dus op ca. 2 m –mv verwacht. In de 12e eeuw n. Chr. is de Aalkeet-Buitenpolder bedijkt waarna het gebied in gebruik is genomen voor de landbouw. In principe worden daarom geen bewoningsresten uit de Late Middeleeuwen en de Nieuwe tijd verwacht. Bovendien zal een eventueel niveau uit de Late Middeleeuwen of Nieuwe tijd, op ca. 2 m –mv, verstoord geraakt zijn door het bouwrijp maken van de locatie in de jaren 60 van de vorige eeuw. Tijdens de aanleg van de Westwijk is in het gebied een 2 tot 3 m dik zandpakket opgebracht. Teneinde deze verwachting te toetsen en aan te vullen is in het plangebied een verkennend booronderzoek uitgevoerd. Hierbij zijn elf boringen gezet, in twee raaien over het plangebied. Vanwege de aanwezigheid van een dik zandpakket waarvan de basis zich onder de grondwaterspiegel bevond was het niet mogelijk om alle boringen tot de geplande diepte uit te voeren. Uit de profielen van de vier boringen die wel tot de juiste diepte zijn gezet, blijkt dat het gebied deel heeft uitgemaakt van een kweldergebied dat geleidelijk een veengebied is geworden. In de basis van het veenpakket komt op ca. 370 tot 470 cm –mv een maximaal 30 cm dikke kleilaag voor. Mogelijk houdt deze laag verband met het krekensysteem dat verder naar het zuiden is gevonden en waarop resten uit het Neolithicum zijn aangetroffen. In het uiterste noordwesten is sprake van een veraarde top van het veen. Waarschijnlijk is dit gebied ontwaterd of veraard door 6 de nabijheid tot een kreek van het Vlaardingstelsel in het gebied ten noordwesten van het plangebied. Deze kreek was actief in de Late IJzertijd of Romeinse tijd. In het centrale deel van het plangebied zijn door de kreek komafzettingen afgezet. Er zijn geen sporen van een intacte veenlaag uit de laat-Romeinse tijd of de Vroege Middeleeuwen of van het Vlaardingendek uit de Late Middeleeuwen gevonden. Mogelijk zijn deze lagen opgenomen in de oude bouwvoor, die is aangetroffen op ca. 230-360 cm –mv. Boven de oude bouwvoor is een heterogeen pakket aanwezig, dat tijdens de aanleg van de Westwijk in de jaren 60 van de vorige eeuw is opgebracht. Dit pakket is ten minste tot een diepte van 150 cm –mv aanwezig. Eén boring is op een diepte van 150 cm –mv op een puinfragment gestuit. Het is mogelijk dat onder het recent opgebrachte pakket nog archeologische waarden aanwezig zijn.&lt;/p&gt;