cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2022.568
title: ผลของโปรแกรมเสริมสร้างความเชื่อมั่นในสมรรถนะการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ร่วมกับไลน์แอปพลิเคชันต่อการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่อย่างเดียวในแม่ที่ผ่าตัดคลอดบุตร

description: การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่อย่างเดียวส่งผลดีต่อสุขภาพแม่และลูกนม แม่ที่ผ่าตัดคลอดบุตร อาจมีความมั่นใจในการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่เพียงอย่างเดียวลดลง โดยเฉพาะในช่วงเดือนแรกหลังคลอด การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมเสริมสร้างความเชื่อมั่นในสมรรถนะการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ร่วมกับไลน์แอปพลิเคชันต่อการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่อย่างเดียว 4 สัปดาห์ ในแม่ที่ผ่าตัดคลอดบุตร กลุ่มตัวอย่างคือ หญิงตั้งครรภ์ที่มารับการเตรียมผ่าตัดคลอดบุตรที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ของจังหวัดในภาคกลาง จำนวน 52 ราย แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 26 ราย กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมเสริมสร้างความเชื่อมั่นในสมรรถนะการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ร่วมกับไลน์แอปพลิเคชันและการพยาบาลตามปกติ กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติเท่านั้น เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสัมภาษณ์การให้อาหารทารก และแบบบันทึกสุขภาพแม่หลังคลอด วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และการทดสอบของฟิชเชอร์ (Fisher’s Exact Test) ผลการศึกษาพบว่า ความเชื่อมั่นในสมรรถนะการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ และอัตราการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่อย่างเดียว 4 สัปดาห์หลังคลอด ในแม่กลุ่มทดลอง สูงกว่าแม่ในกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p &lt; .001) โดยสรุป โปรแกรมเสริมสร้างความเชื่อมั่นในสมรรถนะการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ร่วมกับไลน์แอปพลิเคชัน สามารถเพิ่มเชื่อมั่นในสมรรถนะการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ และ เพิ่มอัตราการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่อย่างเดียว 4 สัปดาห์ ในแม่ที่ผ่าตัดคลอดบุตรได้ พยาบาลสามารถใช้โปรแกรมนี้เพื่อเพิ่มอัตราการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่อย่างเดียวในระยะ 4 สัปดาห์หลังคลอดได้ อย่างไรก็ตามมีข้อเสนอแนะ ให้ทำการศึกษาระยะยาวถึง 6 เดือนหลังคลอด และพัฒนาเนื้อหาที่ใช้ในไลน์แอปพลิเคชันให้สอดคล้องกับการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ให้เกิดการรับรู้สมรรถนะในการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ที่เหมาะสมยิ่งขึ้น
DOI: 10.14457/tu.the.2022.569
title: ผลของโปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตต่อภาวะสุขภาพจิตของนักศึกษาพยาบาล

description: การศึกษาวิจัยในครั้งนี้ เป็นแบบกึ่งทดลองวัดสองครั้งก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตของนักศึกษาพยาบาล กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาพยาบาล ที่มีอาย 18-20 ปี ที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนด จำนวน 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 30 คน กลุ่มทดลองจะได้รับโปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตที่ได้พัฒนาจากแนวคิดของจอร์ม ประกอบด้วย 8 กิจกรรม ดำเนินกิจกรรม สัปดาห์ละ 1 ครั้ง ๆ ละ 90 นาที ติดต่อกัน รวมทั้งสิ้น 8 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มควบคุมจะได้รับการดูแลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ โปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิต และแบบประเมินภาวะสุขภาพจิตฉบับภาษาไทยซึ่งประกอบด้วย 3 ด้าน ผ่านการตรวจสอบความตรงของเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 ท่าน และแบบประเมินภาวะสุขภาพจิตมีค่าสัมประสิทธิ์สัมพันธ์แอลฟาครอนบาค เท่ากับ .91 วิเคราะห์ข้อมูลส่วนบุคคลด้วยสถิติเชิงพรรณนา แจกแจงความถี่ ร้อยละ และเปรียบเทียบคะแนนภาวะสุขภาพจิตระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมด้วยสถิติทดสอบทีชนิดที่ไม่เป็นอิสระต่อกัน (Dependent t-test) และเปรียบเทียบผลต่างค่าเฉลี่ยคะแนนภาวะสุขภาพจิตก่อนและหลังได้รับโปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมด้วยสถิติทดสอบทีชนิดที่เป็นอิสระต่อกัน (Independent t-test)ผลการวิจัย พบว่า 1) ค่าเฉลี่ยคะแนนภาวะสุขภาพจิตของกลุ่มทดลองหลังได้รับโปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตทุกด้าน (ภาวะซึมเศร้า [M = 1.4, SD = 1.3] ภาวะวิตกกังวล [M = 1.8, SD = 1.7] ภาวะเครียด [M = 1.2, SD = 1.5]) ต่ำกว่าก่อนการทดลอง (ภาวะซึมเศร้า [M = 3.6, SD = 3.5] ภาวะวิตกกังวล [M = 4.2, SD = 3.2] ภาวะเครียด [M = 3.9, SD = 3.2]) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 3.21, 3.60, 4.21, p&lt;.001 ตามลำดับ) 2) ผลต่างค่าเฉลี่ยคะแนนภาวะสุขภาพจิตของนักศึกษาพยาบาล ระหว่างก่อนและ หลังได้รับโปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตของกลุ่มทดลองทุกด้าน (ภาวะซึมเศร้า [D1 = 2.20, SD = 3.04] ภาวะวิตกกังวล [D1 = 2.40, SD = 2.91] ภาวะเครียด [D1 = 2.70, SD = 3.01]) ต่ำกว่ากลุ่มควบคุม (ภาวะซึมเศร้า [D2 = -.53, SD = 1.35] ภาวะวิตกกังวล [D2 = -.46, SD = 1.83] ภาวะเครียด [D2 = -.23, SD = 1.47]) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = -3.55, -3.76, -4.20, p&lt;.001 ตามลำดับ)ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า โปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิต สามารถพัฒนาภาวะสุขภาพสุขภาพจิตของนักศึกษาพยาบาลได้อย่างมีประสิทธิผล ดังนั้นโปรแกรมการเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิต จึงเป็นอีกทางเลือกหนึ่งสำหรับบุคลากรทางสุขภาพที่จะนำไปเสริมสร้างภาวะสุขภาพจิตของนักศึกษาพยาบาล
DOI: 10.14457/tu.the.2022.570
title: ผลของโปรแกรมการจัดการตนเองของบุคคลและครอบครัวต่อพฤติกรรมป้องกันกลับเป็นซ้ำ ผลลัพธ์ทางคลินิกและคุณภาพชีวิตในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง

description: การศึกษาวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการจัดการตนเองของบุคคลและครอบครัวต่อพฤติกรรมป้องกันกลับเป็นซ้ำ ผลลัพธ์ทางคลินิกและคุณภาพชีวิตในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง โดยประยุกต์ใช้กรอบแนวคิดการจัดการตนเองของบุคคลและครอบครัวของไรอันและซาวิน ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ 2565 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ 2566 กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองที่ได้รับการวินิจฉัยจากแพทย์ว่าเป็นโรคหลอดเลือดสมองตีบตันครั้งแรกที่เข้ารักษาตัวในหอผู้ป่วยความเป็นเลิศผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างโดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจงที่มีลักษณะตรงตามคุณสมบัติที่กำหนด แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 32 คน และกลุ่มควบคุม 32 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ประกอบด้วย 1) โปรแกรมการจัดการตนเองของบุคคลและครอบครัว 2) แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคลของผู้ป่วยและญาติ 3) แบบสอบถามพฤติกรรมการป้องกันการกลับเป็นซ้ำโรคหลอดเลือดสมอง 4) แบบวัดความร่วมมือในการใช้ยาสำหรับชาวไทย 5) แบบบันทึกการนับเม็ดยา 6) แบบประเมินพุทธิปัญญา 7) แบบสอบถามวัดความรู้สึกเครียด และ 8) แบบประเมินคุณภาพชีวิต วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติไคสแควร์ สถิติฟิชเชอร์ แอ็กแซคท์ สถิติที สถิติแมน-วิทนีย์ สถิติวิลคอกซัน และสถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำผลการศึกษาพบว่า ภายหลังเข้าร่วมโปรแกรมกลุ่มทดลองมีการเปลี่ยนแปลงของคะแนนพฤติกรรมป้องกันกลับเป็นซ้ำโรคหลอดเลือดสมอง คะแนนภาวะพุทธิปัญญาบกพร่อง และค่าเฉลี่ยความดันโลหิต อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&lt;.05) ภายหลังสัปดาห์ที่ 2 และ 12 เมื่อเปรียบเทียบกับก่อนเข้าร่วมโปรแกรม และมีความแตกต่างกับกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&lt;.05) เมื่อเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มในสัปดาห์ที่ 2 และ 12 อีกทั้งการศึกษายังพบการเปลี่ยนแปลงของค่าเฉลี่ยระดับน้ำตาลเฉลี่ยสะสมในเลือด ค่าเฉลี่ยระดับไขมันในเลือด คะแนนความเครียด และคะแนนคุณภาพชีวิตภายในกลุ่มทดลองและระหว่างกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&lt;.05) เมื่อเปรียบเทียบก่อนและหลังเข้าร่วมโปรแกรม 12 สัปดาห์ โดยไม่พบอัตราการกลับเป็นซ้ำของโรคหลอดเลือดสมองทั้งในกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมผลการศึกษาในครั้งนี้แสดงให้เห็นว่า โปรแกรมการจัดการตนเองของบุคคลและครอบครัวที่มีลักษณะเฉพาะบุคคลและครอบครัวมีการจัดการบริบทให้เหมาะสมเฉพาะบุคคลสามารถเพิ่มพฤติกรรมป้องกันกลับเป็นซ้ำโรคหลอดเลือดสมองและส่งผลให้ผลลัพธ์ทางคลินิกและคุณภาพชีวิตดีขึ้นได้ ดังนั้นพยาบาลและบุคลากรทางสุขภาพสามารถนำโปรแกรมการจัดการตนเองของบุคคลและครอบครัวต่อพฤติกรรมป้องกันกลับเป็นซ้ำ ผลลัพธ์ทางคลินิกและคุณภาพชีวิตในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง ไปประยุกต์ใช้ในศูนย์ความเป็นเลิศผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง และแผนกตรวจรักษาผู้ป่วยนอกอายุรกรรม ส่งผลให้ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองลดการเกิดกลับเป็นซ้ำโรคหลอดเลือดสมองต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2022.571
title: ผลของโปรแกรมการส่งเสริมสมรรถนะแห่งตนในการประยุกต์ใช้ชี่กงร่วมกับการฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจระยะที่ 1 ต่อผลลัพธ์ทางด้านสุขภาพในผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันภายหลังการขยายหลอดเลือดหัวใจ

description: การศึกษาวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการส่งเสริมสมรรถนะแห่งตนในการประยุกต์ใช้ชี่กงร่วมกับการฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจระยะที่ 1 ต่อผลลัพธ์ทางด้านสุขภาพในผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันภายหลังการขยายหลอดเลือดหัวใจ หอผู้ป่วยวิกฤตหัวใจและหลอดเลือด โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันภายหลังการขยายหลอดเลือดหัวใจครั้งแรก จำนวนทั้งสิ้น 60 ราย ซึ่งมีคุณสมบัติตามเกณฑ์คัดเข้า แบ่งเป็นกลุ่มควบคุม 30 รายและกลุ่มทดลอง 30 ราย กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามแนวทางปกติ ในขณะที่กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการส่งเสริมสมรรถนะแห่งตนในการประยุกต์ใช้ชี่กงร่วมกับการฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจระยะที่ 1 ต่อผลลัพธ์ทางด้านสุขภาพในผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันภายหลังการขยายหลอดเลือดหัวใจ โปรแกรมการฝึกใช้ระยะเวลาตั้งแต่ผู้ป่วยมีอาการคงที่ภายหลังการขยายหลอดเลือดหัวใจจนกระทั่งภายหลังการจำหน่ายออกจากโรงพยาบาล 14 วัน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) โปรแกรมการส่งเสริมสมรรถนะแห่งตนในการประยุกต์ใช้ชี่กงร่วมกับการฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจระยะที่ 1 ต่อผลลัพธ์ทางด้านสุขภาพในผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันภายหลังการขยายหลอดเลือดหัวใจ 2) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 3) แบบประเมินความวิตกกังวลขณะเผชิญ 4) แบบประเมินความวิตกกังวลแฝง 5) แบบทดสอบสภาพสมองเบื้องต้น TMSE (Thai Mental State Examination) 6) แบบประเมินการรับรู้สมรรถนะแห่งตนผู้ป่วยโรคหลอดเลือด 7) แบบประเมินความเหนื่อยล้า 8) แบบสอบถามคุณภาพการนอนหลับ 9) แบบบันทึกการออกกำลังกาย และ10) แบบประเมินความรุนแรงของอาการเจ็บหน้าอก วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติไคสแควร์ สถิติที และสถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนซ้ำ (Repeated measures ANOVA)ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยคุณภาพการนอนหลับเพิ่มขึ้นมากกว่าก่อนได้รับโปรแกรมการส่งเสริมสมรรถนะแห่งตนในการประยุกต์ใช้ชี่กงร่วมกับการฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจระยะที่ 1 ทั้งก่อนเข้าร่วมโปรแกรมและมากกว่ากลุ่มควบคุมภายหลังเข้าร่วมโปรแกรม ในวันที่ผู้ป่วยจำหน่ายออกจากโรงพยาบาล และหลังจำหน่ายออกจากโรงพยาบาล 2 สัปดาห์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&lt;.001) สำหรับค่าเฉลี่ยความเหนื่อยล้าและความวิตกกังวลเผชิญของกลุ่มทดลองลดลงทั้งก่อนเข้าร่วมโปรแกรมและน้อยกว่ากลุ่มควบคุมภายหลังเข้าร่วมโปรแกรม ในวันที่จำหน่ายออกจากโรงพยาบาล และหลังจำหน่ายออกจากโรงพยาบาล 2 สัปดาห์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&lt;.001) ผลการศึกษาในครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าโปรแกรมการส่งเสริมสมรรถนะแห่งตนในการประยุกต์ใช้ชี่กงร่วมกับการฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจระยะที่ 1 ต่อผลลัพธ์ทางด้านสุขภาพในผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันภายหลังการขยายหลอดเลือดหัวใจสามารถเพิ่มคุณภาพการนอนหลับและลดความเหนื่อยล้า ความวิตกกังวลเผชิญได้ ดังนั้นพยาบาลหรือบุคลากรทางสุขภาพจึงควรพิจารณานำโปรแกรมการส่งเสริมสมรรถนะแห่งตนในการประยุกต์ใช้ชี่กงร่วมกับการฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจระยะที่ 1 ในการฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจในหอผู้ป่วยวิกฤตหัวใจและหลอดเลือด และหอผู้ป่วยโรคหัวใจ อันนำไปสู่การเพิ่มคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2022.572
title: ผลของโปรแกรมการพยาบาลเพื่อความสงบของชีวิตในระยะท้ายต่อการรับรู้ระยะท้ายของชีวิตที่สงบและคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยมะเร็งศีรษะและคอที่ได้รับรังสีรักษาร่วมกับยาเคมีบำบัด

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการพยาบาลเพื่อความสงบของชีวิตในระยะท้าย ต่อการรับรู้ระยะท้ายของชีวิตที่สงบ และคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยมะเร็งศีรษะและคอที่ได้รับรังสีรักษาร่วมกับยาเคมีบำบัด กลุ่มตัวอย่างจำนวนทั้งสิ้น 64 ราย เป็นผู้ป่วยมะเร็งศีรษะและคอที่ได้รับรับรังสีรักษาร่วมกับยาเคมีบำบัด เข้ารับการรักษาที่หอผู้ป่วยสามัญชาย และหอผู้ป่วยสามัญหญิงโรงพยาบาลมหาวชิราลงกรณธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี โดยมีเครื่องมือที่ใช้ในการคัดกรอง ได้แก่ 1) แบบประเมิน Palliative Performance Scale (PPS) และ 2) แบบประเมิน Mini - Mental State Examination ฉบับภาษาไทย (TMSE) เก็บข้อมูลในเดือนตุลาคม 2564 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ 2566 คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงที่มีลักษณะตรงตามคุณสมบัติที่กำหนด คือ ผู้ป่วยที่มีคะแนน PPS = 50-80% และคะแนน TMSE มากกว่า 23 คะแนน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 32 ราย และกลุ่มควบคุม 32 ราย โดยกลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามปกติ กลุ่มทดลองได้รับการดูแลตามปกติและได้รับโปรแกรมการพยาบาลเพื่อความสงบในระยะท้ายของชีวิตโปรแกรมการพยาบาลเพื่อความสงบในระยะท้ายของชีวิต เป็นโปรแกรมที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้นโดยประยุกต์ใช้กรอบแนวคิดทฤษฎีระยะท้ายของชีวิตที่สงบ โปรแกรมมีระยะเวลา 4 สัปดาห์ กิจกรรมประกอบด้วย 1) การบรรเทาความเจ็บปวด 2) การส่งเสริมความสุขสบาย 3) การให้ความเคารพคุณค่าและความมีศักดิ์ศรีของผู้ป่วย 4) การมีความใกล้ชิดกับญาติมิตรและบุคคลที่รักและผูกพัน และ 5) การดูแลให้อยู่ในความสงบ เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล ได้แก่ 1) แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล 2) แบบบันทึกข้อมูลด้านการรักษา 3) แบบประเมินการรับรู้ระยะท้ายของชีวิตที่สงบ และ 4) แบบประเมินคุณภาพชีวิตผู้ป่วยมะเร็งศีรษะและคอฉบับภาษาไทย version 4 โดยวัดผลก่อนการทดลอง ภายหลังการทดลองทันที ระยะติดตามผลสัปดาห์ที่ 4 และระยะติดตามผลสัปดาห์ที่ 8 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติไคแสควร์ และสถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบผสมผลการศึกษาพบว่า กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยคะแนนการรับรู้ระยะท้ายของชีวิตที่สงบ เพิ่มขึ้นมากกว่าก่อนทดลองและมากกว่ากลุ่มควบคุม ภายหลังการทดลองทันที ระยะติดตามผลสัปดาห์ที่ 4 และระยะติดตามผลสัปดาห์ที่ 8 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p &lt;.001) และกลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยคะแนนคุณภาพชีวิตเพิ่มขึ้นมากกว่ากลุ่มควบคุม ภายหลังการทดลองทันที ระยะติดตามผลสัปดาห์ที่ 4 และระยะติดตามผลสัปดาห์ที่ 8 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p &lt;.001) แต่ภายในกลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยคะแนนคุณภาพชีวิต ภายหลังการทดลองทันที และระยะติดตามผลสัปดาห์ที่ 4 ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p &gt;.05) เมื่อเทียบกับก่อนการทดลองผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่า โปรแกรมการพยาบาลเพื่อความสงบของชีวิตในระยะท้าย สามารถเพิ่มการรับรู้ความสงบของชีวิตและคุณภาพชีวิตในผู้ป่วยมะเร็งศีรษะและคอที่ได้รับรังสีรักษาร่วมกับยาเคมีบำบัด ซึ่งเป็นประโยชน์ให้กับบุคลากรทีมสุขภาพในการนำไปประยุกต์ใช้ในการดูแลผู้ป่วย เพื่อเป็นการส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยตั้งแต่ระยะเริ่มต้นของการรักษาจนถึงระยะท้ายของชีวิต
DOI: 10.14457/tu.the.2022.575
title: การจำแนกอาชีพจากภาพถ่ายเครื่องแบบโดยใช้เทคนิคการเรียนรู้เชิงลึก

description: การจำแนกอาชีพจากภาพถ่ายของเครื่องแบบในประเทศไทยนั้นมีความท้าทาย เนื่องจากความคล้ายคลึงกันในเครื่องแบบของหลายอาชีพ หรือที่เรียกว่า ความคล้ายคลึงกันระหว่างคลาส (Inter-class similarity) และความหลากหลายของเครื่องแบบภายในอาชีพเดียวกัน หรือที่เรียกว่า ความต่างภายในคลาสเดียวกัน (Intra-class variance) โมเดลที่มีอยู่ในปัจจุบันเช่น ResNet50 มีแนวโน้มที่จะเลือกรู้จำเครื่องแบบจากสีมากกว่าลักษณะอื่นๆ งานวิจัยนี้นำเสนอเทคนิค Grayscale feature extractor (GFE) ซึ่งสามารถนำไปใช้เพิ่มประสิทธิภาพโมเดลจำแนกภาพเดิมให้เรียนรู้คุณลักษณะอื่นๆ นอกจากสีของภาพให้มากขึ้น ช่วยแก้ปัญหา Inter-class similarity และ Intra-class variance และเพิ่มความแม่นยำให้กับโมเดล งานวิจัยนี้นำเสนอชุดข้อมูลรูปภาพอาชีพในประเทศไทย ได้แก่ ข้าราชการพลเรือน ทหาร ตำรวจ พระ มอเตอร์ไซค์รับจ้าง นักเรียน หมอ พยาบาล พนักงานรักษาความปลอดภัย และอื่นๆ รวมทั้งหมด 40,070 รูป โดยการทดลองได้แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ การทดลองร่วมกับชุดข้อมูล 10,000 รูป ที่มีจำนวนรูปเท่ากันในแต่ละคลาส และการทดลองร่วมกับชุดข้อมูล 40,070 รูป ที่มีจำนวนรูปไม่เท่ากันในแต่ละคลาส ซึ่งทั้งสองการทดลองจะทำร่วมกับโมเดล MobileNet ResNet50 ResNet101 และ InceptionV3 จากผลการทดลองพบว่า GFE สามารถลดผลกระทบการจำแนกอาชีพจากภาพที่มีปัญหา Inter-class similarity และ Intra-class variance ลงได้ และสามารถเพิ่มค่าความแม่นยำในการจำแนกชุดข้อมูล 10,000 รูปจากโมเดลดั้งเดิมที่ไม่ได้ใช้ GFE ได้ประมาณ 3 ถึง 10 เปอร์เซ็นต์ แต่ในชุดข้อมูล 40,070 รูปนั้น GFE ไม่สามารถเพิ่มค่าความแม่นยำได้มากนัก
DOI: 10.14457/tu.the.2022.576
title: การปรับปรุงวิธีการกรองแบบร่วมกันสำหรับระบบแนะนำสินค้าเชิงพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์โดยใช้กฎของความสัมพันธ์

description: ระบบแนะนำเป็นบริการที่วิเคราะห์ข้อมูลของลูกค้า รวมไปถึงข้อมูลการซื้อสินค้าเพื่อที่จะแนะนำสินค้าหรือบริการที่เหมาะสมสำหรับลูกค้ารายนั้น ๆ เนื่องจากเทคโนโลยีที่พัฒนาขึ้น ทำให้ข้อมูลในโลกอินเทอร์เน็ตมีปริมาณเพิ่มขึ้นตามไปด้วย การมีระบบแนะนำจะช่วยให้ผู้ใช้งานสามารถกรองข้อมูลที่มีปริมาณมากเหล่านั้น ให้เหมาะสมต่อผู้ใช้ เพื่อให้เกิดความสะดวกรวดเร็ว และช่วยผู้ใช้ในการตัดสินใจ ในงานวิจัยนี้ ผู้วิจัยได้พัฒนาระบบแนะนำแบบพิจารณาการกรองร่วม ร่วมกับการแนะนำสินค้าโดยใช้กฎความสัมพันธ์ เพื่อเป็นการแนะนำสินค้าให้กับผู้ใช้ได้ตรงตามเป้าหมายยิ่งขึ้น การนำวิธีการแนะนำแบบพิจารณาการกรองร่วมเพื่อเป้าหมายในการแนะนำสินค้าที่ผู้ใช้ยังไม่เคยให้คะแนนความชื่นชอบซึ่งจะมีพื้นฐานการแนะนำมาจากสิ่งที่ผู้ใช้ชอบ ส่วนการใช้กฎความสัมพันธ์จะเข้ามาเสริมในส่วนของสินค้าที่ผู้ใช้ซื้อเป็นประจำอยู่แล้ว เพื่อดูว่าผู้ใช้คนอื่น ๆ ในระบบมักจะซื้อสินค้าชนิดใดด้วย ผลการทดสอบระบบแนะนำที่เสนอเทียบกับระบบแนะนำแบบพิจารณาการกรองร่วมดั้งเดิม โดยใช้ผลการแนะนำจากเว็บไซต์อะเมซอนเป็นเกณฑ์ในการเปรียบเทียบ พบว่าระบบแนะนำที่พัฒนาขึ้นให้ค่าระลึกได้ ค่าความแม่นยำ และค่าประสิทธิภาพโดยรวมของการแนะนำสูงกว่าระบบแนะนำแบบดั้งเดิม
DOI: 10.14457/tu.the.2022.577
title: Molecular study of AS1411 aptamer binding for application of anti-cancer drug carrier

description: Cancer is the leading cause of death, which has a significant effect on public healthcare management. Most patients have suffered from side effects of therapeutic drugs, partly because of a lack of specificity. To improve drug specificity, the incorporation of recognition ligands is a fascinating strategy that could minimize side effects. Aptamers, single-stranded oligonucleotides, are promising candidates for incorporation with chemotherapeutic agents because they exhibit the specific binding ability to their targets. This work investigated the possibility of using a modified AS1411 aptamer as a carrier of doxorubicin (Dox), an anticancer drug, to the cancer cell. We have used molecular dynamics (MD) simulation to study the interaction between nucleolin and aptamer in either the absence or presence of Dox. In addition, we prepared doxorubicin-loaded aptamer train (Dox-AT) to experimentally confirm the specific recognition of nucleolin on SW480 cells and effectively deliver the therapeutic drug to the target cells. MD simulation results provided information on fluctuations, conformational changes, binding energy, and their binding sites. The results showed that the fluctuation of amino acid residues in nucleolin was decreased due to the binding interaction with AS22nt and Dox-AS22nt. Binding energy revealed that Dox had no role in the nucleolin-aptamer interaction. This suggests the role of AS22nt aptamer as a Dox carrier towards nucleolin. For the experimental parts, the successful preparation of AT complex was characterized by gel electrophoresis and dynamic light scattering. Dox was loaded into the AT complex, which was verified by fluorescence spectrophotometry. The AT was able to be internalized into SW480 cells, as verified by fluorescence microscopy. The cytotoxicity result indicated that AT inhibited the proliferation of SW480. The success of this work demonstrated that molecular dynamics simulation could fill in more understanding of the interaction between AS1411 aptamer, Dox, and nucleolin and the developed aptamer-based drug carrier is a promising system for anticancer drug delivery that could be beneficial to cancer-suffering patients
DOI: 10.14457/tu.the.2022.578
title: การจำแนกอนุประโยคอัตวิสัยจากบทความภาษาไทยด้วยการเรียนรู้เชิงลึก

description: การจำแนกประโยคอัตวิสัยเป็นหนึ่งในขั้นตอนหนึ่งที่สำคัญในการวิเคราะห์อารมณ์จากข้อมูลจำพวกบทความหรือสื่อออนไลน์ ซึ่งข้อมูลเหล่านั้นมีมากขึ้นเป็นทวีคูณ การที่ต้องการสกัดประโยคอัตวิสัยเพื่อใช้เป็นข้อมูลในการผลิตสินค้าจึงสำคัญ แต่อย่างไรก็ตามการวิเคราะห์อัตวิสัยระดับอนุประโยคก็เป็นสิ่งที่ควรสนใจเหมือนกันเนื่องจากอนุประโยคเป็นส่วนประกอบของประโยคที่อาจตัดสินใจได้ว่าเป็นประโยคอัตวิสัย คำที่แสดงถึงอัตวิสัยในอนุประโยคจะมีลักษณะของมันอยู่ซึ่งหากนำมาวิเคราะห์ระดับคำที่ปรากฏในประโยค คาดว่าจะสามารถจำแนกอัตวิสัยได้ดีงานวิจัยนี้จึงต้องการวิจัยอนุประโยคอัตวิสัยโดยใช้การเรียนรู้เชิงลึกอย่างหน่วยความจำระยะสั้นยาวแบบสองทางในการจำแนกและเปรียบเทียบกับการเรียนรู้ของเครื่องอย่างต้นไม้ตัดสินใจ ซึ่งลักษณะที่ใช้ในการเรียนรู้คือคำที่แสดงถึงอัตวิสัยที่ผู้วิจัยวิเคราะห์ขึ้นและคำรอบข้าง และใช้เวิร์ดเอ็มเบ็ดดิงอย่างฟาสต์เท็กซ์ที่เป็นโมเดลสำหรับการเปลี่ยนคำเป็นเวกเตอร์ตัวเลขอีกทั้งงานวิจัยนี้ได้ทดลองสร้างโมเดลจากชุดข้อความในโดเมนหลายโดเมน เพื่อวัดความถูกต้องในการจำแนกโดยใช้ชุดข้อมูล LST20 ที่มีอนุประโยคจำนวน 44,423 อนุประโยคที่ได้ตัดคำไว้แล้ว รวมถึงมีข้อมูลชนิดคำ และชื่อเฉพาะซึ่งถูกนำมาใช้เป็นลักษณะสำหรับการเรียนรู้ของโมเดล ในการวัดประสิทธิภาพของโมเดลได้ใช้การสุ่มเลือกแบ่งข้อมูลแบบความเที่ยงตรง 5 กลุ่ม พบว่าโมเดลที่ดีที่สุดคือหน่วยความจำระยะสั้นยาวแบบสองทางซึ่งให้ค่าความถูกต้อง 84.053% และ ค่าเอฟวัน 68.578% เมื่อกำหนดจำนวนเซลล์ประสาทของหน่วยความจำระยะสั้นยาวแบบสองทางเป็น 200 เซลล์ และใช้ลักษณะคำเท่านั้น
DOI: 10.14457/tu.the.2022.579
title: Strengthening the Health Promotion Center for Ban Chang Community

description: As proposed in the Global age-friendly cities guide, the WHO age-friendly cities framework proposes eight interconnected domains that can assist in identifying and addressing barriers to older people's well-being and participation. These domains cross over and communicate with one another to facilitate easy and safe access to public spaces, areas of social engagement, entertainment, and employment. Ban Chang district in Rayong province is located close to U-Tapao international airport. According to the EEC analysis, the population will grow. The growth will mostly be attributed to the working population, however, the World Health Organization (WHO) analysis shows once this population ages, the elderly population will grow and be a larger proportion than the working-age population. Therefore, interested and want to develop a small town far from the capital to be a livable city that can support the elderly. Because the Thep Jinda market area most of them are residences and from interviews with people in the community, most people have lived for more than 60 years. In the future, from the analysis, the elderly will be more. Therefore, use the concept of an age-friendly city to develop and apply it to Ban Chang city, Rayong province to increase accessibility and support for the elderly.
DOI: 10.14457/tu.the.2022.580
title: การศึกษาความสามารถในการชะลอการไหลบ่าของน้ำฝนด้วยหลังคาเขียวในพื้นที่เทศบาลนครสมุทรปราการ

description: การเจริญเติบโตของเมืองส่งผลให้พื้นที่สีเขียวลดลงนำไปสู่การเพิ่มพื้นที่โล่งว่างและพื้นที่น้ำซึมผ่านไม่ได้มากขึ้น สถานการณ์ดังกล่าวมีอิทธิพลอย่างมากต่อวัฏจักรทางอุทกวิทยา ลดอัตราการซึมผ่านพื้นผิว และเพิ่มพื้นที่การไหลบ่าของน้ำ ส่งผลให้เกิดความเสี่ยงน้ำท่วมเพิ่มมากขึ้นโดยเฉพาะในเขตเมืองที่กำลังพัฒนาอย่างรวดเร็ว หลังคาเขียว (Green roof) เป็นหนึ่งในโครงสร้างพื้นฐานสีเขียวที่เหมาะสมที่สุดสำหรับพื้นที่ที่มีการพัฒนาหนาแน่นสูง เพราะหลังคาเขียวสามารถติดตั้งได้ทั้งบนอาคารใหม่หรือหลังคาอาคารเดิมที่มีอยู่โดยไม่ต้องใช้ที่ดินเพิ่มเติม การศึกษานี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาประเมินพื้นที่เหมาะสมในการติดตั้งหลังคาเขียว ในพื้นที่เทศบาลนครสมุทรปราการ และ 2) ศึกษาประเมินประสิทธิภาพของหลังคาเขียวในการชะลอการไหลบ่าของพายุฝน มีการประยุกต์สารสนเทศภูมิศาสตร์ (GIS) ในการประเมินพื้นที่ที่เหมาะสมในการติดตั้งหลังคาเขียว และใช้แบบจำลอง SWMM ในการประเมินประสิทธิภาพของหลังคาเขียว กำหนดสถานการณ์จำลองจำนวน 42 สถานการณ์ โดยแบ่งตามเงื่อนไขของสัดส่วนหลังคาเขียว และปริมาณน้ำฝน ผลการศึกษาพบว่า หลังคาเขียวมีประสิทธิภาพในการลดการไหลบ่าของฝน และอัตราการไหลสูงสุดของน้ำ หลังคาเขียวมีประสิทธิภาพในการกักเก็บน้ำฝนได้ตั้งแต่ ร้อยละ 14.60 ถึงร้อยละ 54.51 และช่วยลดอัตราการไหลสูงสุดได้ร้อยละ 7.43 ถึงร้อยละ 19.6 เมื่อพิจารณาจากอัตราการลดลงของน้ำท่า หลังคาเขียวสามารถให้ประโยชน์ทางอุทกวิทยามากกว่าระบบการจัดการน้ำจากพายุฝนแบบใช้โครงสร้าง แม้ว่าประสิทธิภาพของหลังคาเขียวในภูมิอากาศเขตร้อนอาจมีประสิทธิภาพน้อยกว่า เมื่อเทียบกับในเขตแห้งแล้งและเขตอบอุ่น แต่ผลการศึกษานี้สอดคล้องกับงานวิจัยที่เกี่ยวข้องและให้ข้อมูลเชิงลึกที่เป็นประโยชน์สำหรับการเพิ่มประสิทธิภาพการออกแบบและการใช้งานหลังคาเขียวในประเทศเขตร้อนอย่างประเทศไทยได้