cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1449
title: ความชุกของภาวะหมดระดูก่อนกำหนดในผู้ป่วยโรคลูปุสที่มีอาการกำเริบของอวัยวะสำคัญและได้รับการรักษาด้วยยากดภูมิต้านทานในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์

description: ที่มา โรคลูปุส (systemic lupus erythematosus) เป็นโรคที่เกิดจากภูมิต่อต้านตนเอง มักจะเกิด กับผู้หญิงในวัยเจริญพันธุ์ การรักษาอาการกำเริบของอวัยวะสำคัญด้วยยากดภูมิต้านทาน โดยเฉพาะยา กลุ่ม alkylating ทำให้อัตราการรอดชีวิตของผู้ป่วยดีขึ้นแต่มีผลข้างเคียงต่อภาวะเจริญพันธุ์ของผู้ป่วย วิธีการศึกษา ศึกษาแบบภาคตัดขวาง ในผู้ป่วยโรคลูปุสอายุ 18 - 40 ปี ที่ได้รับการรักษาด้วย ยากดภูมิต้านทานที่มารับการรักษาที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ระหว่าง มกราคม พ.ศ. 2553 ถึง มีนาคม พ.ศ. 2554 เพื่อศึกษาความชุกของภาวะหมดระดูก่อนกำหนดและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษา จากการศึกษาผู้ป่วยโรคลูปุสจำนวน 92 ราย อายุเฉลี่ย 30 ± 6.9 ปี ระยะเวลาที่ เป็นโรคเฉลี่ย 103 ± 67.5 เดือน มีความชุกของภาวะหมดระดูก่อนกำหนดร้อยละ 12 (11 ราย) ผู้ป่วยที่มี ภาวะหมดระดูก่อนกำหนดมีอายุขณะที่ทำการศึกษามากกว่า ระยะเวลาที่เป็นโรคนานกว่า ค่าการทำงาน ของไตน้อยกว่า การสูญเสียการทำงานของอวัยวะจากการประเมินด้วย SLICC/ACR damage index (SDI) มากกว่าและปริมาณยา cyclophosphamide สะสมโดยเฉลี่ยมากกว่ากลุ่มที่ไม่มีภาวะหมดระดู ปัจจัยที่เพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะหมดระดูก่อนกำหนดได้แก่ ขนาดยา cyclophosphamide สะสม มากกว่า 10 กรัม สรุปผลการศึกษา ภาวะหมดระดูก่อนกำหนดพบได้ร้อยละ 12 ในผู้ป่วยโรคลูปุสที่มีอาการกำเริบ ของอวัยวะสำคัญ และมีความสัมพันธ์กับผู้ป่วยที่มีอายุมาก ระยะเวลาที่เป็นโรคนาน และได้รับการรักษา ด้วยยา cyclophosphamide ขนาดสูง
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1450
title: ผลของจำนวนและความยาวเดือยฟันคอมโพสิตเสริมเส้นใยต่อความต้านทานการแตกในฟันกรามน้อยบน

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของจำนวนและความยาวของเดือยฟันคอมโพสิต เสริมเส้นใยต่อความต้านทานการแตกและรูปแบบการแตกในฟันกรามน้อยบน ใช้ฟันกรามน้อยบน จำนวน 40 ซี่ ตัดส่วนตัวฟันที่ตำแหน่งเหนือรอยต่อเคลือบฟันและเคลือบรากฟัน 2 มิลลิเมตร แล้ว รักษาคลองรากฟัน แบ่งฟันแบบสุ่มเป็ น 4 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่ 1 ใส่เดือยฟัน 1 คลองรากฟันด้าน เพดานยาว 8 มิลลิเมตร กลุ่มที่ 2 ใส่เดือยฟัน 2 คลองรากฟันด้านเพดานและด้านแก้มยาว 8 มิลลิเมตร กลุ่มที่ 3 ใส่เดือยฟัน 1 คลองรากฟันด้านเพดานยาว 4 มิลลิเมตร กลุ่มที่ 4 ใส่เดือยฟัน 2 คลองรากฟันด้านเพดานและด้านแก้มยาว 4 มิลลิเมตร ยึดเดือยฟันไฟบรีเคลียร์และครอบฟันโลหะ ด้วยสารยึดติดเอ็กไซด์ ดีเอสซี และเรซินซีเมนต์วาริโอลิงค์ทู นำชิ้นทดลองทัง้ หมดทดสอบค่าความ ต้านทานการแตกด้วยเครื่องทดสอบสากลชนิดอินสตรอน ให้แรงอัดทำมุม 45 องศากับแนวแกนฟัน ความเร็วหัวกด 0.5 มิลลิเมตร/นาที จนเกิดฟันแตก บันทึกค่าแรงที่ทำให้เกิดการแตกและรูปแบบ การแตก วิเคราะห์ค่าแรงที่วัดได้ทางสถิติด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบสองทาง และ วิเคราะห์ความแตกต่างระหว่างกลุ่มด้วยวิธีทูกีย์ (p&lt;0.05) ผลการทดลองพบว่าความต้านทานการ แตกของกลุ่มที่ 1 และกลุ่มที่ 2 แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.008) แต่ไม่แตกต่างกับ กลุ่มที่ 3 และ 4 และกลุ่มที่ 2, 3 และ 4 มีค่าเฉลี่ยไม่แตกต่างกัน รูปแบบการแตกทุกกลุ่มเกิดราก ฟันแตกในแนวเฉียงไปที่บริเวณปลายเดือยฟัน ในกลุ่มที่ 1 2 และ 4 รอยแตกส่วนมากเกิดบริเวณ ส่วนกลางรากฟัน ส่วนกลุ่มที่ 3 รอยแตกส่วนมากเกิดบริเวณส่วนต้นของรากฟันมากกว่ากลุ่มอื่น จากผลการศึกษาสรุปได้ว่าความต้านทานการแตกของฟันที่บูรณะด้วยเดือยฟันเพียงคลองราก เดียวมากกว่ากลุ่มที่ใส่เดือยฟันสองคลองรากฟัน แต่ความต้านทานการแตกของฟันกลุ่มที่ใส่เดือย ฟันคอมโพสิตเสริมเส้นใยที่ความยาวของเดือย 4 และ 8 มิลลิเมตร มีค่าไม่แตกต่างกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1451
title: ปัจจัยที่สัมพันธ์กับโรคฟันผุในเด็กอายุ 12-18 เดือน

description: โรคฟันผุในเด็กเป็นปัญหาสาคัญของประเทศไทย เนื่องจากเด็กไม่สามารถดูแลสุขภาพช่องปากของตนเองได้ ผู้ปกครองจึงมีบทบาทสาคัญในการดูแลสุขภาพช่องปากให้แก่เด็ก การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงวิเคราะห์ ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง มีวัตถุประสงค์เพื่อหาปัจจัยที่สัมพันธ์กับสภาวะโรคฟันผุในเด็กอายุ 12-18 เดือน ที่คลินิกเด็กดี โรงพยาบาลพระปกเกล้า จังหวัดจันทบุรี จำนวน 330 คน โดยการสัมภาษณ์แบบสอบถามผู้ปกครอง และการตรวจช่องปากเด็ก ใช้สถิติ Pearson chi-square หรือ Fisher’s exact test, Mann-Whitney U test หรือ Kruskal-Wallis test และ Binary logistic regression พบว่าโรคฟันผุสัมพันธ์กับปริมาณคราบจุลินทรีย์สูง รายได้ครอบครัวต่ำ และระดับการศึกษาต่ำของผู้ปกครองอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติ แต่ความถี่ของการทำความสะอาดช่องปาก ไม่สัมพันธ์กับปริมาณคราบจุลินทรีย์และสภาวะโรคฟันผุที่ตรวจพบ สรุปว่าปริมาณคราบจุลินทรีย์ในช่องปาก รายได้ครอบครัว และระดับการศึกษาของผู้ปกครองสัมพันธ์กับสภาวะโรคฟันผุในเด็กอายุ 12-18 เดือน ดังนั้นจึงควรเน้นการให้ความรู้และส่งเสริมให้ผู้ปกครองที่มีการศึกษาและรายได้ต่ำ ทำความสะอาดช่องปากเด็กอย่างถูกวิธีตั้งแต่เด็กมีฟันน้านมขึ้นเพียงไม่กี่ซี่ เพื่อจะสามารถป้องกันการเกิดโรคฟันผุในเด็กได้อย่างมีประสิทธิภาพต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1452
title: การประหยัดค่าใช้จ่ายไฟฟ้าในอาคารสำนักงานโดยการควบคุมค่าความต้องการพลังไฟฟ้า กรณีศึกษา : อาคารตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

description: อาคารตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเป็นประเภทกิจการขนาดใหญ่ ซึ่งการไฟฟ้านครหลวง กำหนดอัตราค่าไฟฟ้า TOU (Time of use tariff) ตามค่าพลังงานไฟฟ้า ค่าความต้องการพลังไฟฟ้า และค่าไฟฟ้าผันแปร (Ft) จึงมีวัตถุประสงค์จะศึกษาหาวิธีประหยัดค่าใช้จ่ายไฟฟ้า อาคารตลาดหลักทรัพย์ฯ เป็นอาคารสูง 18 ชั้น มีพื้นที่ใช้สอยรวม 22,198 ตร.ม. มีสัดส่วนการใช้พลังงานไฟฟ้าของระบบปรับอากาศ คิดเป็น 57.60% ระบบไฟ้ฟ้าแสงสว่างเป็น 12.40% ระบบสุขาภิบาล คิดเป็น 4.70% ระบบลิฟท์โดยสาร คิดเป็น 3.30% และระบบอื่นคิดเป็น 22.00% ปัจจุบันอาคารเปิดทำการ จันทร์-ศุกร์ ระบบปรับอากาศ เปิดเครื่องทาความเย็น 1 ตัว เครื่องส่งอากาศเย็น 58 ตัว เครื่องส่งอากาศเย็นขนาดเล็ก 40 ตัว เครื่องปรับอากาศแบบแยกส่วน 34 ตัว พร้อมเปิดระบบระบายอากาศจำนวน 5 ตัว ระบบไฟฟ้าแสงสว่างควบคุมการเปิดและปิดแบบสองทิศทาง ระบบเครื่องสูบน้ำมีถังเก็บน้ำประปาอยู่บนยอดอาคาร โดยสูบน้ำขึ้น 2 ช่วงเวลาคือ 10.30-12.30 น และเวลา 18.00-21.00 น จากการศึกษาการใช้ไฟ้ฟ้าในเดือนพฤศจิกายน 2553 ซึ่งเป็นเดือนที่มีการใช้ไฟฟ้าใกล้คียงกับ ค่าเฉลี่ยการใช้ไฟฟ้าต่อเดือนทั้งปี พบว่า ค่าพลังงานไฟฟ้า เท่ากับ 526,000 kWh ค่าความต้องการพลังไฟฟ้าเกิดขึ้น ในช่วงเวลา 10.30-11.45 น. และมีค่าสูงสุดของเดือนเท่ากับ 1,391 kW ค่าไฟฟ้าผันแปร (Ft) คงที่เท่ากับ 92.55 สตางค์ต่อkWh เพื่อประหยัดค่าใช่จ่ายไฟฟ้าจะต้องปรับเปลยี่นเวลาทำงานเครื่องสูบน้ำระบบปรับอากาศจำนวน 4 ตัว ระบบระบายอากาศ จำนวน 1 ตัว และระบบไฟฟ้าแสงสว่างบางส่วนบริเวณโถง จะทำให้ลดค่าความต้องการพลังไฟฟ้าในช่วงเวลาดังกล่าวลงให้เหลือ 1,327.24 kW ส่งผลให้ ค่าใช้จ่ายไฟฟ้าลงได้เท่ากับ 8,465.72 บาท อีกทั้งลดค่าพลังงานไฟฟ้าได้เท่ากับ 424.90 บาท รวมกันก็จะประหยัดค่าใช้จ่ายไฟฟ้าได้ 8,890.71 บาทต่อเดือน หรือ 106,688.52 บาทต่อปี ทั้งนี้วิธีการประหยัดค่าใช้จ่ายไฟฟ้าที่เสนอ เป็นวิธีการที่ดำเนินการได้ทันที
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1453
title: การศึกษาความสามารถในการแปรสภาพเป็นเซลล์สร้างเนื้อเยื่อแข็งของเซลล์เนื้อเยื่อในโพรงฟันน้ำนมของ ผู้ป่วยดาวน์ ซินโดรม

description: ดาวน์ ซินโดรม เป็นโรคทางพันธุกรรมที่พบได้มากทั้งในประเทศไทยและทั่วโลก นอกจากความพิการทางสติปัญญาแล้ว ผู้ป่วยดาวน์ ซินโดรมยังมีความผิดปกติในพัฒนาการของฟันด้วย อย่างไรก็ดียังไม่มีการศึกษาถึงพฤติกรรมของเซลล์ในช่องปากของผู้ป่วยดาวน์ ซินโดรมว่ามีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร ในการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบอัตราการแบ่งตัวของเซลล์ และความสามารถในการแปรสภาพเป็นเซลล์สร้างเนื้อเยื่อแข็งของเซลล์เนื้อเยื่อในโพรงฟันน้ำนมของผู้ป่วยดาวน์ ซินโดรมกับเด็กปกติ โดยเพาะเลี้ยงเซลล์ในห้องปฏิบัติการเพื่อศึกษาอัตราการแบ่งตัวโดยใช้วิธีเอ็มทีที ศึกษาระดับการแสดงออกยีนของอาร์เอ็นเอนำรหัสคอลลาเจน ชนิดที่ 1 ออสติโอแคลซิน คอร์บายดิ้งแฟกเตอร์1 และอัลคาไลน์ฟอสฟาเตส โดยใช้วิธีอาร์ที-พีซีอาร์ ศึกษาค่าการทำงานของเอนไซม์อัลคาไลน์ฟอสฟาเตส และศึกษาการเกิดตะกอนแคลเซียมด้วยการย้อมสีอะลิซารินเรด ผลการทดลองพบว่าเซลล์ของผู้ป่วยดาวน์ ซินโดรมมีอัตราการแบ่งตัวช้ากว่า แต่สามารถแปรสภาพเป็นเซลล์คล้ายเซลล์สร้างกระดูกเร็วกว่าเซลล์จากเนื้อเยื่อในโพรงฟันน้ำนมของเด็กปกติ โดยมีระดับการแสดงออกของยีนออสติโอแคลซิน คอร์บายดิ้งแฟกเตอร์ 1 อัลคาไลน์ฟอสฟาเตส และค่าการทำงานของเอนไซม์อัลคาไลน์ฟอสฟาเตสสูงกว่า รวมทั้งมีการสะสมตะกอนแคลเซียมได้เร็วและมากกว่าเซลล์ของผู้ป่วยเด็กปกติ จากการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่า เซลล์ของเนื้อเยื่อในโพรงฟันน้ำนมของผู้ป่วยดาวน์ ซินโดรมมีอัตราการเจริญที่ช้า และมีความไวต่อการกระตุ้นการแปรสภาพเป็นเนื้อเยื่อแข็งได้มากกว่าเด็กปกติ ความรู้นี้จะเป็นประโยชน์ในการศึกษาหาวิธีการป้องกันและรักษาฟันของผู้ป่วยดาวน์ ซินโดรมต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1454
title: การพัฒนารูปแบบการฝึกอบรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนผ่านเว็บตามแนวคิดการเรียนรู้แบบนำตนเองและแบบใช้ทรัพยากรเป็นฐาน เพื่อส่งเสริมการรู้สารสนเทศและการเรียนรู้แบบนำตนเองของผู้ใช้บริการศูนย์บรรณสารสนเทศทางการศึกษา

description: การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) ศึกษาสภาพ ปัญหา และความต้องการในการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมการรู้สารสนเทศและการเรียนรู้แบบนำตนเองของผู้ใช้บริการที่เป็นผู้เรียนวัยผู้ใหญ่ ในศูนย์บรรณสารสนเทศทาง การศึกษา 2) พัฒนารูปแบบการฝึกอบรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนผ่านเว็บที่ส่งเสริมการรู้สารสนเทศและการ เรียนรู้แบบนำตนเองโดยใช้กระบวนการเรียนรู้แบบนำตนเองและการเรียนรู้แบบใช้ทรัพยากรเป็นฐาน 3) ศึกษาผล ของการใช้รูปแบบการฝึกอบรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนผ่านเว็บที่ได้พัฒนาขึ้นทางด้านการรู้สารสนเทศ การ เรียนรู้แบบนำตนเอง และความพึงพอใจในการฝึกอบรม 4) ศึกษาปัจจัยในการใช้รูปแบบการฝึกอบรมและปัญหาจาก การจัดฝึกอบรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนผ่านเว็บที่พัฒนาขึ้น โดยการวิจัยครั้งนี้ใช้แบบการวิจัยกึ่งทดลองที่มี กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยเป็นผู้ใช้บริการของศูนย์บรรณสารสนเทศทางการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาฯ ที่อาสาเข้าร่วม ฝึกอบรม ซึ่งในการวิจัยครั้งนี้ใช้การสุ่มแบบสโนว์บอล และการสุ่มแบบเจาะจง โดยมีกลุ่มควบคุมและใช้การ เปรียบเทียบผลก่อนและหลังฝึกอบรม ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการเรียนรู้ในปัจจุบันควรส่งเสริมให้ผู้เรียนในรายวิชาต่างๆ ได้ศึกษาค้นคว้าจาก แหล่งข้อมูลในห้องสมุด ส่วนสภาพการเรียนรู้ที่คาดหวัง พบว่าควรมีสื่อการสอนที่เน้นให้ผู้เรียนได้เรียนรู้ด้วย ตนเองในเรื่องการสืบค้นข้อมูล สำหรับปัญหาที่พบมากที่สุดคือเรื่องเทคนิคในการสืบค้นข้อมูล ส่วนความต้องการ ในการเรียนรู้พบว่ากลุ่มตัวอย่างต้องการเนื้อหาสาระในเรื่องการประเมินสารสนเทศมากที่สุด 2) รูปแบบการ ฝึกอบรมทางการศึกษานอกระบบโรงเรียนผ่านเว็บ ประกอบด้วย 7 องค์ประกอบ คือ 1. วัตถุประสงค์ 2. ผู้เรียน 3. ช่วงเวลา 4. เนื้อหาสาระ 5. กิจกรรมการเรียนรู้ 6. สื่อการเรียนการสอน และ 7. การประเมินผล 3) ผลของรูปแบบ การฝึกอบรมผ่านเว็บที่พัฒนาขึ้นพบว่าสามารถเสริมสร้างความรู้ และทัศนคติในการรู้สารสนเทศ และพฤติกรรมใน การเรียนรู้แบบนำตนเองของกลุ่มทดลองให้มีระดับสูงขึ้นกว่าก่อนการทดลอง และมีระดับสูงขึ้นกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4) ปัจจัยที่ส่งเสริมรูปแบบการฝึกอบรม คือ ปัจจัยด้านผู้เรียน ด้านเนื้อหาสาระ และด้านสื่อการเรียนการสอน ส่วนปัญหาที่พบระหว่างการจัดฝึกอบรม คือ ปัญหาด้านกลุ่มผู้เรียน ด้านกิจกรรมการ เรียนรู้ และด้านสัญญาณอินเทอร์เน็ต
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1455
title: แบบจำลองอัตราการเปลี่ยนแปลงสำหรับปริมาณน้ำตาลในอ้อย

description: อ้อย (Saccharum officinaram L.) เป็นพืชเศรษฐกิจของไทย ที่มีผลผลิตอ้อยเฉลี่ยประมาณ 8-9 ตัน/ไร่ ซึ่งต่ำกว่าประเทศคู่แข่งมาก ดังนั้นการจัดการในด้านต่างๆที่จะส่งผลต่อปริมาณและคุณภาพของอ้อยจึงมีความสำคัญ ค่าความหวานของน้ำตาลในต้นอ้อย (Commercial Cane Sugar, C.C.S) เป็นตัวชี้วัดระดับราคาของอ้อยในอุตสาหกรรมน้ำตาล จากการศึกษาข้อมูลพบว่าช่วงระยะย่างปล้องจะเริ่มมีการสะสมน้ำตาลมากขึ้นจนกระทั่งถึงระยะแก่และสุกจากนั้นการสะสมของน้ำตาลจะมีปริมาณลดลงเนื่องจากมีการนำน้ำตาลไปใช้ในการสร้างดอกเพื่อการขยายพันธุ์ งานวิจัยนี้ได้แสดงแบบจำลองการเจริญเติบโตของต้นอ้อยและการสะสมของน้ำตาลที่สามารถนำไปใช้ในการตรวจสอบความเข้มข้นของน้ำตาลในต้นโดยใช้สมการเชิงอนุพันธุ์ (Differential equation) มีการกำหนดข้อมูลเข้าเป็น วันหลังจากปลูก และตัวแปรเป้าหมายคือ ความเข้มข้นของน้ำตาล (%brix) ทำการเก็บข้อมูลจากอ้อยพันธุ์สุพรรณบุรี 60 ที่ปลูกในไร่อ้อย อ.บ้านบึง จ.ชลบุรี นำมาสร้างแบบจำลองการเจริญเติบโตและอัตราการเปลี่ยนแปลงของปริมาณน้ำตาลในต้นอ้อย พบว่าสามารถทำนายปริมาณความเข้มข้นของน้ำตาลได้ดี พบว่ามีค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจ ( ) ที่ 0.9684 เปอร์เซ็นต์ความคลาดเคลื่อนสัมพัทธ์เฉลี่ยประมาณ 0.5 % สำหรับข้อมูลความเข้มข้นเฉลี่ยทั้งต้น 3 % สำหรับข้อมูลความเข้มข้นเฉลี่ยในแต่ละปล้อง 5.3 % สำหรับความเข้มข้นเฉลี่ยของแต่ละปล้องในแต่ละครั้งที่เก็บข้อมูล และแบบจำลองการเจริญเติบโตของต้นอ้อยที่ได้มีความสามารถในการทำนายความสูงของต้นอ้อยได้ดีเช่นกัน จากการทดสอบพบว่ามีค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจ (R2) ที่ 0.9987 มีค่าเปอร์เซ็นต์ความคลาดเคลื่อนสัมพัทธ์เฉลี่ยของความสูงน้อยกว่า 3 %
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1456
title: การทำนายร่องรอยที่ไม่ดี ของโมเดลการออกแบบซอฟต์แวร์โดยใช้วิธีการเรียนรู้ของเครื่อง

description: การทำนายร่องรอยที่ไม่ดีในกระบวนการผลิตซอฟต์แวร์ เป็นหนึ่งวิธีการตรวจคุณภาพของซอฟต์แวร์ ในหลาย ๆ งานวิจัยก่อนหน้านี้ได้เสนอวิธีการทำนายร่องรอยที่ไม่ดีจากซอร์ส โค้ดของโปรแกรม การทำนายร่องรอยที่ไม่ดีจะมีประโยชน์อย่างมาก ถ้าเราสามารถทำการทำนายร่องรอยที่ไม่ดีได้อย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่ทำได้ในกระบวนการผลิตซอฟต์แวร์ เป้าหมายของงานวิจัยนี้ คือ การนำเสนอวิธีการในการทำนายร่องรอยที่ไม่ดีของโมเดลการออกแบบซอฟต์แวร์โดยใช้วิธีการเรียนรู้ของเครื่อง โดยเราได้ทำการเก็บรวบรวมชุดข้อมูล 7 ชุดจากงานวิจัยที่ผ่านมา ชุดข้อมูลทั้ง 7 ชุดนั้น ประกอบด้วย 27 มาตรวัดการออกแบบ และ ร่องรอยที่ไม่ดีทั้ง 7 ชนิด ชุดข้อมูลทั้ง 7 ชุดนั้นจะถูกใช้ในการเรียนรู้ และ ทำนายร่องรอยที่ไม่ดีโดยวิธีการเรียนรู้ของเครื่อง งานวิจัยนี้ใช้วิธีการเลือกสุ่มข้อมูลแบบความเที่ยงตรงโดยการแบ่งชุดข้อมูลเป็น 10 ส่วนเพื่อป้องกันการเข้ากันของชุดข้อมูลมากเกินไป (Over-fitting) งานวิจัยนี้ทำการประเมินผลโดยการคำนวณประสิทธิภาพการทำนายร่องรอยที่ไม่ดีด้วย ค่าความถูกต้องการทำนายร่องรอยที่ไม่ดี ความไวและความจำเพาะ และ ค่าพยากรณ์ของการทดสอบ แล้วเปรียบเทียบความสามารถในการทำนายของวิธีการเรียนรู้ของเครื่องแต่ละวิธี จากงานวิจัยนี้สามารถสรุปได้ว่าการทำนายร่องรอยที่ไม่ดีจากโมเดลการออกแบบโดยใช้วิธีการเรียนรู้ของเครื่องมีค่าใกล้เคียงกับจำนวนร่องรอยที่ไม่ดีจริงของคลาส
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1457
title: นิเวศวิทยาการกินอาหารของปลาจวด (วงศ์ Sciaenidae) ในอ่าวปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช

description: การศึกษานิเวศวิทยาการกินอาหารของปลาในวงศ์ปลาจวด (Family Sciaenidae) ในอ่าวปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยเฉพาะบริเวณปากคลองปากพูน ปากคลองปากพญาและปากคลองปากนครในช่วงเดือนมกราคม- พฤษภาคม ในปีพ.ศ. 2552 และพ.ศ. 2553 พบปลาจวดทั้งสิ้น 9 ชนิด ได้แก่ ปลาจวดเขี้ยว Otolithes ruber ปลาจวดหิน Johnius carouna ปลาจวดหางพัด Pennabia anea ปลาจวดคอม้า Panna microdon ปลาจวดหน้าสั้น Dendrophysa russellii ปลาจวดเทา Nibea soldado ปลาจวด Johnius borneensis ปลาจวด Aspericorvina jubata และปลาจวด Johnius sp.1 ปลาจวดกลุ่มเด่นที่พบอาศัยอยู่ในอ่าวปากพนังเป็นแหล่งหากินโดยสัมพันธ์กับปริมาณแพลงก์ตอนสัตว์กลุ่มเคย ได้แก่ ปลาจวดเขี้ยว ปลาจวดหิน ปลาจวดหางพัดและปลาจวดคอม้า ปลาจวดระยะวัยรุ่นและตัวเต็มวัยมีลักษณะสัณฐานวิทยาและนิเวศวิทยาการกินอาหารที่ต่างกันไปเพื่อแบ่งสรรทรัพยากรอาหาร ปลาจวดเขี้ยวระยะวัยรุ่นจะกินอาหารในมวลน้ำ โดยกินแพลงก์ตอนสัตว์พวกเคยเป็นอาหารหลักและกินปลาจวดขนาดเล็ก ส่วนปลาจวดเขี้ยวตัวเต็มวัยจะกินอาหารในมวลน้ำเป็นพวกเคยและมีสัดส่วนของอาหารประเภทปลาเพิ่มมากขึ้น โดยเป็นกลุ่มปลากะตักในวงศ์ Engraulidae และปลาหัวตะกั่วในวงศ์ Atherinidae ปลาจวดเขี้ยวตัวเต็มวัยจะมีขนาดซี่กรองเหงือกที่ใหญ่ขึ้นและมีฟันเขี้ยวที่มีขนาดใหญ่และยาวกว่าเมื่อเทียบกับระยะวัยรุ่น ปลาจวดหินระยะวัยรุ่นจะกินอาหารในมวลน้ำเป็นหลักโดยเฉพาะกลุ่มเคยและหาอาหารบริเวณหน้าดินบ้างเช่น ไส้เดือนทะเล ในขณะที่ปลาจวดหินตัวเต็มวัยหาอาหารเฉพาะบริเวณหน้าดินได้แก่ ไส้เดือนทะเล หอยสองฝาและปูเสฉวนเป็นต้น ปลาจวดหินมีการเปลี่ยนแปลงลักษณะสัณฐานวิทยาตามอายุและชนิดของอาหารที่มันกินโดยระยะวัยรุ่นมีซี่กรองเหงือกที่แข็งแรงและยาวเหมาะสำหรับกินเหยื่อประเภทแพลงก์ตอนสัตว์ เมื่อเข้าสู่ระยะตัวเต็มวัยจะมีซี่กรองเหงือกที่สั้นกว่าเพื่อลดการอุดตันของตะกอนเมื่อหากินบริเวณหน้าดิน ปลาจวดหางพัดระยะวัยรุ่นและตัวเต็มวัยจะกินอาหารคล้ายคลึงกันโดยกินอาหารในมวลน้ำเป็นหลักโดยกินแพลงก์ตอนสัตว์และปลาผิวน้ำ โดยสัดส่วนของอาหารประเภทปลาเพิ่มขึ้นตามอายุ ปลาจวดคอม้าระยะวัยรุ่นจะหากินทั้งในมวลน้ำและบริเวณหน้าดิน พบเคยเป็นอาหารหลักและพบไส้เดือนทะเลและปลาหน้าดินอีกด้วย การซ้อนทับกันของชนิดอาหารในกลุ่มปลาจวดระยะวัยรุ่นส่วนใหญ่กินอาหารในมวลน้ำเหมือนกันโดยกินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นหลักแต่ปลาจวดเขี้ยวยังกินปลาจวดขนาดเล็กชนิดอื่นเป็นอาหารด้วย ปลาจวดเขี้ยวที่โตเต็มวัยยังหาอาหารในมวลน้ำเป็นหลักจึงมีการซ้อนทับกันของชนิดอาหารกับปลาจวดหินระยะวัยรุ่น ปลาจวดหางพัดระยะวัยรุ่นและปลาจวดคอม้าระยะวัยรุ่น ปลาจวดหินที่โตเต็มวัยจะกินอาหารบริเวณหน้าดินทำให้ไม่มีการซ้อนทับกันของอาหารกับปลาจวดเขี้ยวที่โตเต็มวัยและปลาจวดหางพัด ผลการศึกษาครั้งนี้แสดงบทบาทของปลาในครอบครัวปลาจวดในสายใยอาหารป่าชายเลนที่เป็นผู้ล่าในมวลน้ำและบริเวณพื้นท้องทะเล อาหารหลักของปลากลุ่มนี้ได้แก่ แพลงก์ตอนสัตว์ ปลาผิวน้ำและหน้าดิน สัตว์ทะเลหน้าดินตลอดจนอินทรีย์สาร
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1458
title: การพัฒนาโมดูลชุดฝึกอบรมการส่งเสริมการรู้สารสนเทศตามลักษณะของกลุ่มผู้เรียนสำหรับนักศึกษาปริญญาบัณฑิต

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันของการจัดการรู้สารสนเทศของนักศึกษาปริญญาบัณฑิตในประเทศไทยและต่างประเทศ 2) วิเคราะห์การรู้สารสนเทศของนักศึกษาปริญญาบัณฑิตในประเทศไทย 3) พัฒนาโมดูลชุดฝึกอบรม 4) ติดตามผลการรู้สารสนเทศตามมาตรฐานการรู้สารสนเทศของนักศึกษาปริญญาบัณฑิต กลุ่มตัวอย่างสำหรับการวิจัยคือ 1) นักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิตชั้นปีที่ 1 ที่ศึกษาในมหาวิทยาลัยในกำกับรัฐมหาวิทยาลัยของรัฐ และมหาวิทยาลัยเอกชน จำนวน 1,200 คน 2) นักศึกษาชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี จำนวน 40 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสำรวจการรู้สารสนเทศ แบบทดสอบการรู้สารสนเทศ โมดูลชุดฝึกอบรมการรู้สารสนเทศตามลักษณะของกลุ่มผู้เรียนสำหรับนักศึกษาปริญญาบัณฑิต มี 3 แบบ คือ เอกสารชุดฝึกอบรมเว็บไซต์ และซีดีรอม โดยทั้ง 3 แบบประกอบด้วย หลักการและเหตุผล จุดประสงค์ การประเมินผลก่อนเรียน กิจกรรม การเรียนที่จัดตามจุดประสงค์ และการประเมินผลหลังเรียน เนื้อหาประกอบด้วย 6 โมดูล ตามมาตรฐานการรู้สารสนเทศ ผู้วิจัยนำโมดูลชุดฝึกอบรมการรู้สารสนเทศไปใช้ เริ่มจากใช้แบบทดสอบการรู้สารสนเทศ วิเคราะห์ข้อมูลโดยเปรียบเทียบกลุ่มมหาวิทยาลัย จำนวน 3 กลุ่ม ตามระดับการรู้สารสนเทศโดยการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว (One-way ANOVA) ด้วยการใช้สถิติทดสอบ F-test และทดสอบรายคู่ด้วยวิธีการของเชฟเฟ (Scheffe) จำแนกกลุ่มผู้เรียนที่ทดลองใช้โมดูลชุดฝึกอบรมการรู้สารสนเทศด้วยคะแนนเปอร์เซ็นไทล์ ใช้เอกสารชุดฝึกอบรม สำหรับผู้เรียนที่มีการรู้สารสนเทศระดับต่ำ เว็บไซต์และซีดีรอม สำหรับผู้เรียนที่มีการรู้สารสนเทศทุกระดับ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. การจัดการเรียนการสอนการรู้สารสนเทศในประเทศไทยมีอยู่ 4 ประเภท ประเภทที่ 1 เป็นรายวิชาบังคับให้นักศึกษาชั้นปีที่ 1 เรียนทุกคน ประเภทที่ 2 จัดเป็นรายวิชาบังคับในบางคณะประเภทที่ 3 จัดเป็นรายวิชาเลือกในบางคณะ และประเภทที่ 4 มอบหมายให้สำนักหอสมุดดำเนินการ ด้านเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับการรู้สารสนเทศในประเทศไทยจะเน้นทักษะการรู้สารสนเทศในบางมาตรฐานเท่านั้น มาตรฐานที่ไม่ได้นำมาสอนคือมาตรฐานจริยธรรมสารสนเทศและมาตรฐานการเป็นผู้เรียนรู้ตลอดชีวิต สำหรับการจัดการเรียนการสอนการรู้สารสนเทศในต่างประเทศจะเน้นการเรียนการสอนรูปแบบบทเรียนออนไลน์ โดยมีห้องสมุดเป็นผู้ดำเนินการ 2. ระดับการรู้สารสนเทศของนักศึกษาระดับบปริญญาบัณฑิตในประเทศไทย ในภาพรวมอยู่ในระดับดีนักศึกษามหาวิทยาลัยเอกชน มีการรู้สารสนเทศอยู่ในระดับดีที่สุด รองลงมาคือนักศึกษามหาวิทยาลัยของรัฐและนักศึกษามหาวิทยาลัยในกำกับรัฐ เมื่อเปรียบเทียบการรู้สารสนเทศของนักศึกษาปริญญาบัณฑิตจากสถาบันอุดมศึกษาทั้ง 3 กลุ่มและและจำแนกตามมาตรฐาน พบว่านักศึกษาที่ศึกษาอยู่ในสถาบันอุดมศึกษาต่างกลุ่มกันโดยภาพรวมพบว่า การรู้สารสนเทศในมาตรฐานรวม ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ผลการทดลองใช้โมดูลชุดฝึกอบรมพบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของกลุ่มตัวอย่างทั้ง 3 กลุ่มหลังอบรมสูงกว่าก่อนอบรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1459
title: การแสดงรูปแบบคิวทีไอที่สามารถเข้าถึงได้สำหรับอีเลิร์นนิงบนเว็บ

description: วิทยานิพนธ์นี้นำเสนอการแสดงรูปแบบคิวทีไอ (QTI: Question and Test Interoperability)ที่สามารถเข้าถึงได้สำหรับอีเลิร์นนิงบนเว็บ โดยได้เสนออัลกอริธึมในการแปลงรูปแบบโครงสร้างข้อมูลคำถามสำหรับคำถาม 7 ประเภท พร้อมกับสร้างเครื่องมือต้นแบบซึ่งใช้ในการแปลงโครงสร้างข้อมูลของคำถามซึ่งถูกสร้างตามข้อกำหนดคิวทีไอ และแสดงคำถามดังกล่าวให้อยู่ในรูปแบบที่สอดคล้องกับแนวทางดับเบิลยูซีเอจีเพื่อให้ผู้พิการทางการเห็นสามารถเข้าถึงได้ พร้อมทั้งมีการเพิ่มฟังก์ชันการใช้งานที่เหมาะสำหรับการทำข้อสอบโดยเฉพาะ คือฟังก์ชันสำหรับการแสดงคำถามข้อก่อนหน้า หรือข้อถัดไปที่ยังไม่ได้ทำ รวมถึงฟังก์ชันสำหรับการแสดงคำถามข้อที่ต้องการทันที ฟังก์ชันสำหรับการตรวจสอบสถานะการทำแบบทดสอบโดย แสดงคำถามข้อที่ทำไปแล้ว และคำตอบที่ได้ตอบไป และฟังก์ชันสำหรับการซ่อนปุ่มที่ไม่สามารถใช้งานได้ในขณะนั้นเพื่อป้องกันข้อผิดพลาดที่อาจเกิดขึ้น ฟังก์ชันดังกล่าวช่วยอำนวยความสะดวกให้ผู้พิการทางการเห็น สามารถใช้ประโยชน์จากคำถามที่มีอยู่อย่างมากมายบนระบบจัดการการเรียนร่วมกับโปรแกรมอ่านหน้าจอได้อย่างเหมาะสมยิ่งขึ้น การทดสอบถูกแบ่งออกเป็น 3 ส่วนคือ ส่วนแรกทดสอบความครบถ้วน และความถูกต้องในการทำงานของเครื่องมือต้นแบบ ผลการทดสอบพบว่าเครื่องมือต้นแบบมีความสามารถในการทำงานได้อย่างถูกต้องตามที่ต้องการ ส่วนที่สองทดสอบความเข้าถึงได้ของผลลัพธ์ที่ได้จากการแปลงโครงสร้างข้อมูลของคำถามว่าสามารถผ่านเกณฑ์ของแนวทางดับเบิลยูซีเอจีได้จริง โดยใช้วิธีการตรวจสอบกับเครื่องมือตรวจสอบอัตโนมัติ หรือเอเช็คเกอร์ (AChecker) ซึ่งผลจากการทดสอบส่วนนี้แสดงให้เห็นว่าไม่พบปัญหาที่ชัดเจนอันจะก่อให้เกิดอุปสรรคในการเข้าถึงได้ต่อผู้ใช้งานซึ่งเป็นผู้พิการทางการเห็น และ ส่วนสุดท้ายทดสอบความเข้าถึงได้ของผลลัพธ์ที่ได้จากการแปลงโครงสร้างข้อมูลของคำถาม โดยทดสอบกับกลุ่มผู้ใช้งานซึ่งเป็นผู้พิการทางการเห็น ซึ่งผลจากการทดสอบส่วนนี้แสดงให้เห็นว่า จะไม่เกิดอุปสรรคต่อการเข้าถึงได้ต่อผู้ใช้งาน และฟังก์ชันการใช้งานที่เพิ่มเข้ามามีส่วนช่วยให้ผู้พิการทางการเห็นสามารถทำข้อสอบได้อย่างสะดวกยิ่งขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1460
title: คุณสมบัติของสารสกัดจากเปลือกองุ่นแดงในการต้านอนุมูลอิสระและยับยั้งปฏิกิริยาการไกลเคชั่น

description: วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้เพื่อทดสอบคุณสมบัติของสารสกัดจากเปลือกองุ่นแดงในการต้านอนุมูลอิสระและยับยั้งกระบวนการไกลเคชั่นร่วมกับการวิเคราะห์ส่วนประกอบของสารพฤกษเคมี โดยพบว่าสารสกัดจากเปลือกองุ่นแดงประกอบด้วยสารประกอบฟีโนลิก สารฟลาโวนอยด์ สาร condensed tannin และสารแอนโธไซยานิน และสำหรับการทดสอบความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี 2, 2 – diphenyl – 1 – picrylhydrazyl (DPPH) radical scavenging activity, trolox equivalent antioxidant capacity assay (TEAC), hydroxyl radical scavenging activity, superoxide radical scavenging activity และferrous ion chelating power พบว่า มีค่า IC50 เท่ากับ 0.027 ± 0.001, 0.811 ± 0.003, 5.4 ± 0.04, 0.575 ± 0.008 และ 1.05 ± 0.01 mg/ml ตามลำดับ และค่า EC ของการทดสอบวิธี ferric reducing antioxidant power (FRAP) เท่ากับ 0.671 ± 0.006 mg/ml นอกจากนี้ยังพบว่า สารสกัดจากเปลือกองุ่นแดงสามารถยับยั้งการเกิดadvanced glycation end products (AGEs) ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(p &lt; 0.01)และสามารถลดปริมาณสารโปรตีนคาร์บอนิล สาร cross beta amyloid structure ฟรุกโตซามีนและ AGEs ชนิด Nε-(carboxymethyl) lysine (CML) รวมทั้งช่วยลดการสูญเสียโปรตีน thiol ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p &lt; 0.01)จากผลการทดลองดังกล่าวจึงสรุปได้ว่า สารสกัดจากเปลือกองุ่นแดงมีคุณสมบัติในการต้านอนุมูลอิสระและยับยั้งกระบวนการไกลเคชั่น ซึ่งอาจเป็นประโยชน์ต่อการป้องกันภาวะแทรกซ้อนจากเบาหวานได้
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1531
title: ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกแหล่งท่องเที่ยวของผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกแหล่งท่องเที่ยวของผู้สูงอายุ ในกรุงเทพมหานคร และเปรียบเทียบปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกแหล่งท่องเที่ยวของผู้สูงอายุที่มีระดับการศึกษาและอาชีพแตกต่างกัน กลุ่มตัวอย่างคือผู้สูงอายุทั้งเพศชายและเพศหญิงที่มีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป และเป็นสมาชิกในชมรมผู้สูงอายุเขตกรุงเทพมหานคร สังกัดสหพันธ์ชมรมผู้สูงอายุกรุงเทพมหานคร จานวน 420 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล นำผลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติ โดยหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกแหล่งท่องเที่ยวของผู้สูงอายุระหว่าง ระดับการศึกษาและอาชีพ โดยวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-Way analysis of variance: ANOVA) กรณีพบค่าความแตกต่างเป็นรายคู่ จะวิเคราะห์ความแตกต่างนั้นเป็นรายคู่ด้วยวิธีเชฟเฟ (Scheffe’s method) ผลการวิจัยพบว่า 1. ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศชาย มีอายุระหว่าง 65 -69 ปี มีระดับการศึกษาต่ำกว่าปริญญาตรี มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 10,001-15,000 บาท เกษียณอายุ มีสถานภาพสมรส มีบุตร และจะพักอาศัยอยู่กับญาติพี่น้อง ส่วนใหญ่ชอบไปท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ มีวัตถุประสงค์หลักในการท่องเที่ยวเพื่อเยี่ยมญาติ/เพื่อน ใช้รถยนต์ส่วนตัวในการเดินทางท่องเที่ยวโดยเดินทางท่องเที่ยวกับครอบครัว/ญาติ ใช้ระยะเวลาในการท่องเที่ยว 5-6 วันต่อครั้งไปท่องเที่ยว 3-4 ครั้งต่อปีในวันหยุดนักขัตฤกษ์ และเลือกพักแรมที่โรงแรม 2. ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกแหล่งท่องเที่ยวของผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานครที่อยู่ในระดับมากที่สุด คือปัจจัยด้านสถานที่ช่องทางการจัดจำหน่าย ([mean] = 3.29) X 3. เมื่อเปรียบเทียบปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกแหล่งท่องเที่ยวของผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานครที่มีระดับการศึกษาแตกต่างกัน พบว่าไม่แตกต่างกัน 4. เมื่อเปรียบเทียบปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกแหล่งท่องเที่ยวของผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานครที่มีอาชีพที่แตกต่างกัน พบว่าปัจจัยด้านผลิตภัณฑ์ และปัจจัยด้านประสิทธิภาพและคุณภาพแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05