DOI: 10.17026/dans-z9w-576e
title: Honderdland fase 2A, Burgermeester Elserweg in Maasdijk, gemeente Westland
title: Een Bureauonderzoek en Inventariserend Veldonderzoek in de vorm van een verkennend booronderzoek

description: &lt;p&gt;ADC ArcheoProjecten heeft een bureauonderzoek en een inventariserend veldonderzoek in de vorm van een verkennend booronderzoek en een beperkte oppervlaktekartering uitgevoerd voor het plangebied Honderdland fase 2A in Maasdijk (gemeente Westland). In het plangebied zal een bedrijventerrein worden gerealiseerd. Voor deze activiteit moet de initiatiefnemer een omgevingsvergunning aanvragen.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Het eerste te ontwikkelen deel van Honderdland fase 2 zal een oppervlakte van 30.000 m² beslaan.&lt;br&gt;De nieuwbouw zal in principe zwevend worden gebouwd. Dit houdt in dat de randbalken op maaiveldniveau liggen en de vloer op de heipalen ruim boven het maaiveld.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Een alternatieve constructie die de ontwikkelaar voor ogen heeft, is die waarbij het maaiveld eerst 60 cm wordt opgehoogd waarop vervolgens een betonvloer wordt gestort.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Op basis van de aardwetenschappelijke informatie is vastgesteld dat in het plangebied wad- en kwelderafzettingen aanwezig die zijn afgezet in de Middeleeuwen. Op deze afzettingen kunnen resten uit de Middeleeuwen en de Nieuwe tijd voorkomen. Mogelijk zijn de middeleeuwse afzettingen erosief afgezet, waardoor eventuele oudere resten (uit de Ijzertijd/Romeinse tijd) alleen in een verspoelde context aanwezig zullen zijn. Dit wordt bevestigd door onderzoek direct ten zuiden van het plangebied waar verspoelde resten uit de Romeinse tijd zijn aangetroffen. Echter, niet overal blijkt sprake te zijn van erosieve afzettingen: In de top van een hoger opgeslibd deel is een intacte huisplattegrond uit de Vroege Middeleeuwen aangetroffen. De bewoning lijkt op grond van het aangetroffen aardewerk te eindigen rond 1020, wat overeen komt met de historisch beschreven overstroming in 1014. Het archeologische niveau wordt direct onder de bouwvoor verwacht. De verwachte archeologische resten bestaan hoofdzakelijk uit grondsporen en aardewerkstrooiïngen. De meeste typen archeologische resten (bot, hout, houtskool, aardewerk, metaal) zullen door de natte en zuurstofloze condities goed zijn geconserveerd. De resten worden direct aan het maaiveld verwacht. De beperkte beschikbare gegevens laten niet toe, het complextype en de omvang van de verwachte resten nader te specificeren.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Als gevolg van de voormalige bebouwing (kassen, schuren, woonhuizen) is het waarschijnlijk dat er (lokaal) verstoringen aanwezig zijn.&lt;br&gt;Teneinde de bodemopbouw en de archeologische verwachting van het plangebied te toetsen werd in het plangebied een beperkte oppervlaktekartering en een verkennend booronderzoek uitgevoerd.&lt;br&gt;De beperkte oppervlaktekartering heeft enkele aardewerkfragmenten uit de 18e – 19e eeuw opgeleverd. Deze resten worden niet als archeologisch waardevol beschouwd.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Tijdens het verkennend booronderzoek zijn globaal 2 verschillende pakketten onderscheiden: Het onderste pakket bestaat uit klei die wordt geïnterpreteerd als een komzafzetting. Het pakket heeft een slappe consistentie en er zijn geen vegetatielagen in aangetroffen. Daarom wordt geconcludeerd dat deze afzettingen te nat waren voor bewoning Het bovenste zandige pakket wordt geïnterpreteerd als een kwelder- of wadplaatafzetting. Binnen een dergelijk landschap zijn hoger opgeslibde delen geschikt voor bewoning: de top van deze afzettingen wordt dus beschouwd als archeologisch waardevol niveau. Hier kunnen archeologische resten uit de Middeleeuwen en mogelijk ook de Romeinse tijd voorkomen. Echter, aangezien het landschap is afgetopt zijn de hoger gelegen delen op basis van het huidige booronderzoek niet te onderscheiden. Daarnaast blijkt uit eerder onderzoek dat vondstconcentraties laag zijn, zodat ook de vindplaatsen zelf niet goed met boringen zijn op te sporen.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;In de oosthoek van het plangebied blijkt de bodem tot een diepte die varieert van 50 tot 80 cm –mv verstoord. Hier worden geen archeologische resten meer verwacht.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Aanbeveling ADC ArcheoPorojecten&lt;br&gt;Door de zwevende constructie, al dan niet in combinatie met het ophogen van het maaiveld zal het archeologische niveau nauwelijks worden aangetast. Alleen door de heipalen zullen eventuele vindplaatsen plaatselijk worden verstoord. In het algemeen wordt deze verstoring, die vaak ruim minder dan 5% van het oppervlak bedraagd, als acceptabel beschouwd. Door de voorgenomen werkwijze worden eventuele archeologische waarden in situ bewaard hetgeen in lijn is met geldende beleidsuitgangspunten.&lt;br&gt;Wij adviseren daarom het plangebied vrij te geven voor de voorgenomen ontwikkeling en geen archeologisch vervolgonderzoek uit te voeren.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Aanvulling mevr. P. Kloosterman, archeologisch adviseur gemeente Westland Archeologisch onderzoek hoeft niet plaats te vinden als de bodem alleen verstoord wordt door heipalen (maximaal 5% van het oppervlak) of als het maaiveld wordt opgehoogd. Dit betekent dat er in het bestemmingsplan wel een dubbelbestemming archeologie op moet blijven rusten, het wordt dus niet vrijgegeven. Als er nog kabels en leidingen moeten worden aangelegd of andere bodemingrepen moeten gebeuren, dan is bij verstoringen kleiner dan 250 m² en ondieper dan 50 cm –mv geen archeologisch vervolgonderzoek noodzakelijk. Bij verstoringen groter dan 250 m² en dieper dan 50 cm –mv is archeologisch vervolgonderzoek wel noodzakelijk.&lt;/p&gt;
description: &lt;p&gt;Een Bureauonderzoek en Inventariserend Veldonderzoek in de vorm van een verkennend booronderzoek&lt;/p&gt;