cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.15468/dl.8v73s7
title: Occurrence Download

description: A dataset containing 89 species occurrences available in GBIF matching the query:
{
 "and" : [
 "Country is Madagascar",
 "HasCoordinate is true",
 "HasGeospatialIssue is false",
 "OccurrenceStatus is Present",
 "TaxonKey is Typha domingensis Pers."
 ]
}

 The dataset includes 89 records from 5 constituent datasets; see https://api.gbif.org/v1/occurrence/download/0027742-240906103802322/datasets/export for details.
 
Data from some individual datasets included in this download may be licensed under less restrictive terms.
DOI: 10.15468/dl.5fgp5h
title: Occurrence Download

description: A dataset containing 6713 species occurrences available in GBIF matching the query:
{
 "and" : [
 "BasisOfRecord is Human Observation",
 "Country is Spain",
 "OccurrenceStatus is Present",
 "TaxonKey is Pyrrhocorax graculus (Linnaeus, 1766)",
 "Year 2019-2024"
 ]
}

 The dataset includes 6713 records from 8 constituent datasets; see https://api.gbif.org/v1/occurrence/download/0027741-240906103802322/datasets/export for details.
 
Data from some individual datasets included in this download may be licensed under less restrictive terms.
DOI: 10.5281/zenodo.13831663
title: UML Diagram Dataset from the paper Creating and Validating a Ground Truth Dataset of UML Diagrams Using Deep Learning Techniques

description: Dataset of six UML diagram classes, comprising a total of 2,626 images (426 activity diagrams, 636 class diagrams, 352 component diagrams, 357 deployment diagrams, 435 sequence diagrams, and 420 use case diagrams). Importantly, unlike other existing datasets, ours contains no duplicate elements and all diagrams are correctly classified.
DOI: 10.5281/zenodo.13831664
title: UML Diagram Dataset from the paper Creating and Validating a Ground Truth Dataset of UML Diagrams Using Deep Learning Techniques

description: Dataset of six UML diagram classes, comprising a total of 2,626 images (426 activity diagrams, 636 class diagrams, 352 component diagrams, 357 deployment diagrams, 435 sequence diagrams, and 420 use case diagrams). Importantly, unlike other existing datasets, ours contains no duplicate elements and all diagrams are correctly classified.
DOI: 10.15468/dl.tntbn5
title: Occurrence Download

description: A dataset containing 34258 species occurrences available in GBIF matching the query:
{
 "DatasetKey" : [
 "is Animal Sound Archive"
 ]
}

 The dataset includes 34258 records from 1 constituent datasets; see https://api.gbif.org/v1/occurrence/download/0027744-240906103802322/datasets/export for details.
 
Data from some individual datasets included in this download may be licensed under less restrictive terms.
DOI: 10.14457/tu.the.2023.987
title: การศึกษาความเต็มใจที่จะจ่ายของกลุ่มผู้บริโภคต่อสิ่งเพิ่มมูลค่าบ้านเดี่ยวในระดับราคา 7-15 ล้านบาท ในโครงการจัดสรรในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล

description: ในปัจจุบันธุรกิจการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ประเภทบ้านเดี่ยวมีรูปแบบที่หลากหลายมากขึ้น ซึ่งเกิดจากนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ที่มองหารูปแบบสินค้าและบริการใหม่ ๆ ที่มีคุณภาพมาตอบสนองความต้องการของผู้บริโภค อย่างไรก็ตาม การพัฒนาบ้านเดี่ยวที่มีคุณภาพสูง และมีรูปแบบตามความต้องการของผู้บริโภค ย่อมส่งผลต่อราคาของบ้านที่จะมีมูลค่าสูงตามไปด้วย โดยหากเพิ่มเติมสิ่งเพิ่มมูลค่าที่มีราคาสูงแต่ไม่สอดคล้องกับความรู้สึกเต็มใจที่จะจ่ายของผู้บริโภคนั้น อาจจะส่งผลในทางลบต่อการพัฒนาโครงการ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสิ่งเพิ่มมูลค่าบ้านเดี่ยวในโครงการจัดสรรและระดับความเต็มใจจะจ่ายของผู้บริโภคต่อสิ่งเพิ่มมูลค่าบ้านเดี่ยว โดยเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างผู้บริโภคที่อยู่ในกลุ่มคนวัยทำงาน ช่วงอายุระหว่าง 23-60 ปี และมีแนวโน้มที่จะซื้อบ้านเดี่ยวในโครงการจัดสรรระดับราคา 7-15 ล้านบาท ของโครงการจัดสรรที่อยู่ในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 416 ราย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และประเมินระดับความเต็มใจจะจ่ายด้วยวิธีการสมมุติเหตุการณ์ให้ประเมินค่า โดยคัดเลือกสิ่งเพิ่มมูลค่าจากสื่อทางการตลาดของบริษัทผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ที่นำเสนอต่อผู้บริโภคเพื่อส่งเสริมการขายจำนวน 30 รายการ ผลที่ได้สามารถสรุปเป็นข้อเสนอแนะสำหรับผู้พัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์ในการเลือกสิ่งเพิ่มมูลค่าในบ้านเดี่ยวเพื่อส่งเสริมการขาย โดยผลการวิจัยพบว่า มีรายการสิ่งเพิ่มมูลค่าที่มีระดับราคาที่ผู้บริโภคเต็มใจจะจ่ายมากกว่าต้นทุนร้อยละ 40 ขึ้นไป 3 รายการ ได้แก่ 1) ที่บังแดดและฝนเพิ่มความยาวกว่ามาตรฐาน 2) การเปลี่ยนยี่ห้อวัสดุสุขภัณฑ์ในห้องน้ำจากยี่ห้อทั่วไปเป็นยี่ห้อเกรดเอ และ 3) พื้นห้องนอนที่มีความยืดหยุ่นสูงช่วยลดการบาดเจ็บหากเกิดอุบัติเหตุจากการหกล้ม และในด้านการวิเคราะห์ความเต็มใจที่จะจ่ายของผู้บริโภคโดยแบ่งตามข้อมูลด้านประชากรศาสตร์ ทำให้ทราบถึงกลุ่มประชากรที่มีความเต็มใจจะจ่ายมากที่สุดและน้อยที่สุดต่อสิ่งเพิ่มมูลค่าแต่ละรายการ ซึ่งสามารถนำข้อมูลไปประยุกต์ใช้ในการออกแบบผลิตภัณฑ์บ้านเดี่ยวและจัดทำรายการส่งเสริมการขายได้ตรงกับกลุ่มเป้าหมายมากยิ่งขึ้น
DOI: 10.14457/tu.the.2023.988
title: อัตราผลตอบแทนการลงทุนในห้องชุดพักอาศัยบริเวณถนนพระราม 9

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างแบบจำลองพยากรณ์อัตราผลตอบแทนการลงทุนในห้องชุดพักอาศัยบริเวณถนนพระราม 9 และศึกษาปัจจัยที่มีผลต่ออัตราผลตอบแทนการลงทุนในห้องชุดพักอาศัยบริเวณถนนพระราม 9 ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างห้องชุดพักอาศัยให้เช่าที่อยู่ในโครงการอาคารชุดพักอาศัยที่มีราคาขายน้อยกว่า 200,000 บาทต่อตารางเมตร ที่ตั้งอยู่ในระยะ 1,000 เมตร จากเส้นขอบถนนพระราม 9 ตั้งแต่แยกพระราม 9 ซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนรัชดาภิเษกและถนนอโศก-ดินแดงในพื้นที่เขตดินแดง ไปจนถึงทางแยกต่างระดับศรีนครินทร์ รวมระยะทาง 9 กิโลเมตร ที่ถูกประกาศขายหรือให้เช่าในเว็บไซต์ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2566 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2566 จำนวน 100 ห้องชุด จากนั้นทำการคำนวณหาอัตราผลตอบแทนการลงทุนจากสูตรการหาอัตราผลตอบแทนการให้เช่าเบื้องต้น และวิเคราะห์หาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระโดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน รวมถึงสร้างแบบจำลองพยากรณ์โดยใช้การวิเคราะห์ความถดถอยเชิงพหุโดยการเลือกตัวแปรด้วยวิธีเพิ่มตัวแปรอิสระแบบขั้นตอน ตลอดจนนำแบบจำลองพยากรณ์ที่ได้ไปทดสอบกับกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 30 ตัวอย่าง เพื่อวิเคราะห์เปรียบเทียบอัตราผลตอบแทนการลงทุนที่คำนวณได้จากแบบจำลองพยากรณ์กับอัตราผลตอบแทนการลงทุนจากข้อมูลที่ประกาศในเว็บไซต์โดยใช้การทดสอบความแตกต่างของค่ากลางของสองประชากรไม่อิสระ ผลการวิจัยพบว่า ระยะห่างจากห้างสรรพสินค้าและสัดส่วนระหว่างจำนวนห้องชุดต่อจำนวนช่องจอดรถ เป็นปัจจัยที่สามารถพยากรณ์อัตราผลตอบแทนการลงทุนในห้องชุดพักอาศัยบริเวณถนนพระราม 9 ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ซึ่งสามารถอธิบายอิทธิพลที่มีต่ออัตราผลตอบแทนได้ร้อยละ 22.70 และสามารถสร้างแบบจำลองพยากรณ์ได้ว่า อัตราผลตอบแทนการลงทุนในห้องชุดพักอาศัยบริเวณถนนพระราม 9 ต่อปี เท่ากับ 6.839 + [0.027 x (Sqrt) ระยะห่างจากห้างสรรพสินค้า)] + [(-0.894) x (สัดส่วนระหว่างจำนวนห้องชุดต่อจำนวนช่องจอดรถ) สำหรับผลการทดสอบความแตกต่างของค่ากลางของสองประชากรไม่อิสระได้ค่า Sig. เท่ากับ 0.429 แสดงว่า แบบจำลองพยากรณ์สามารถพยากรณ์อัตราผลตอบแทนการลงทุนในห้องชุดพักอาศัยบริเวณถนนพระราม 9 ไม่แตกต่างกับอัตราผลตอบแทนการลงทุนจากข้อมูลที่ประกาศในเว็บไซต์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ทั้งนี้ อัตราผลตอบแทนจากการลงทุนเฉลี่ยเท่ากับร้อยละ 5.63
DOI: 10.14457/tu.the.2023.989
title: แนวทางการวางกลยุทธ์พื้นที่สำนักงานเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของพื้นที่ในหน่วยงานรัฐที่ไม่เป็นส่วนราชการ

description: พื้นที่สำนักงานถือเป็นส่วนหนึ่งของงานบริหารทรัพยากรอาคารที่ส่งผลกระทบต่อกิจกรรมการทำงานของผู้ใช้งานและงบประมาณค่าใช้จ่ายของธุรกิจ จึงจำเป็นต้องมีการวางกลยุทธ์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพสูงสุดในการใช้งานพื้นที่สำนักงาน โดยเฉพาะหน่วยงานรัฐซึ่งเป็นองค์กรที่มีการใช้พื้นที่สำนักงานมากที่สุดในประเทศไทย การวิจัยเชิงผสมผสานนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการใช้พื้นที่สำนักงานของหน่วยงานรัฐในปัจจุบัน รวมถึงแนวทางการวางกลยุทธ์พื้นที่สำนักงานที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของพื้นที่สำนักงาน ตลอดจนเสนอแนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพของการใช้พื้นที่สำนักงานของหน่วยงานรัฐที่ไม่เป็นส่วนราชการ โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงประยุกต์ ทำการสำรวจข้อมูลด้านพื้นที่และคนหรือพนักงาน ประกอบกับการเก็บข้อมูลภาคสนาม ได้แก่ ระยะเวลาการใช้งานโต๊ะทำงานและพื้นที่ต่าง ๆ รูปแบบการทำงาน ความต้องการ และแนวโน้มการใช้งานพื้นที่สำนักงานในอนาคต รวมถึงปัญหา ข้อจำกัด และข้อเสนอแนะเกี่ยวกับรูปแบบการทำงาน ตลอดจนวิสัยทัศน์การดำเนินการขององค์กรหลังสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 รูปแบบการบริหารงาน และกระบวนการทำงานแบบไฮบริด โดยใช้เครื่องมือที่หลากหลาย ได้แก่ แบบสำรวจและบันทึกข้อมูล แบบสอบถาม การสัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม และการสัมภาษณ์ผู้บริหารระดับสูง ผลการวิจัยพบว่า พื้นที่สำนักงานของกรณีศึกษามีปัญหาในการใช้พื้นที่สำนักงานโดยรวมที่ไม่สอดคล้องกับพฤติกรรมและความต้องการของผู้ใช้งาน รวมถึงไม่สอดคล้องกับวิสัยทัศน์ของผู้บริหารในปัจจุบันที่ต้องการตอบสนองการทำงานแบบไฮบริด โดยผู้บริหารและพนักงานมีการใช้โต๊ะทำงานส่วนตัวลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ในขณะที่มีความต้องการใช้พื้นที่ทำงานร่วมกันมากขึ้น รวมถึงมีความต้องการด้านเทคโนโลยีและสวัสดิการสิ่งอำนวยความสะดวกมากขึ้น ทั้งนี้ หน่วยงานรัฐที่ไม่เป็นส่วนราชการควรมีการวางกลยุทธ์การบริหารจัดการพื้นที่สำนักงานเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของพื้นที่สำนักงานด้วยเปลี่ยนแปลงรูปแบบพื้นที่ทำงานไปสู่รูปแบบพื้นที่สำนักงานแบบคำนวณตามกิจกรรมการใช้งาน ซึ่งจะสามารถเพิ่มประสิทธิภาพของพื้นที่สำนักงานได้มากถึงร้อยละ 52.09 เมื่อเทียบกับรูปแบบพื้นที่สำนักงานที่ใช้งานอยู่ในปัจจุบัน ดังนั้น ผลการวิจัยนี้จะช่วยให้ฝ่ายบริหารทรัพยากรอาคารของหน่วยงานรัฐที่ไม่เป็นส่วนราชการอื่น สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางการวางกลยุทธ์พื้นที่สำนักงานเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพพื้นที่สำนักงานต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2023.990
title: แนวทางการกำหนดอัตราคิดลดที่เหมาะสมสำหรับการประเมินมูลค่าอสังหาริมทรัพย์ประเภทที่ก่อให้เกิดรายได้

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการกำหนดอัตราคิดลดที่เหมาะสมสำหรับการประเมินมูลค่าอสังหาริมทรัพย์ประเภทที่ก่อให้เกิดรายได้ โดยใช้กระบวนการวิจัยด้วยเทคนิคเดลฟาย ซึ่งเป็นการวิจัยที่แบ่งออกเป็น 2 ระยะต่อเนื่องกัน คือ ระยะที่ 1 กระบวนการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แบบสัมภาษณ์แบบกึ่งมีโครงสร้างเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูล จำนวน 3 กลุ่ม ประกอบด้วย ผู้เชี่ยวชาญในวิชาชีพประเมินมูลค่าทรัพย์สิน จำนวน 5 ราย ผู้ประเมินมูลค่าหลักชั้นวุฒิของบริษัทประเมินมูลค่าทรัพย์สิน จำนวน 5 ราย และผู้รับรองรายงานการประเมินมูลค่าทรัพย์สินของธนาคารพาณิชย์ไทย จำนวน 5 ราย จากนั้นทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยเทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหา และกระบวนการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างผู้เชี่ยวชาญในวิชาชีพประเมินมูลค่าทรัพย์สิน ผู้ประเมินมูลค่าหลักชั้นวุฒิของบริษัทประเมินมูลค่าทรัพย์สิน และผู้รับรองรายงานการประเมินมูลค่าทรัพย์สินของธนาคารพาณิชย์ไทย รวม 100 ราย จากนั้นทำการสรุปฉันทามติของผู้เชี่ยวชาญที่มีต่ออัตราคิดลดที่เหมาะสมสำหรับการประเมินมูลค่าอสังหาริมทรัพย์ประเภทที่ก่อให้เกิดรายได้ จำแนกตามประเภทและทำเลที่ตั้ง โดยพิจารณาจากค่าความแตกต่างระหว่างมัธยฐานกับฐานนิยมและค่าความแตกต่างระหว่างควอไทล์ ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อการกำหนดอัตราคิดลดสำหรับการประเมินมูลค่าอสังหาริมทรัพย์ประเภทที่ก่อให้เกิดรายได้ โดยแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ 1) ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับทรัพย์ ประกอบด้วย ประเภทของทรัพย์ ทำเลที่ตั้ง สภาพอาคาร ลักษณะทางกายภาพ ผู้บริหารอาคาร จุดแข็งและจุดอ่อนของโครงการ 2) ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการลงทุน ประกอบด้วย สัดส่วนของเงินทุน ต้นทุนทางการเงิน อัตราผลตอบแทนจากการลงทุน ต้นทุนค่าเสียโอกาส และ 3) ปัจจัยภายนอก ประกอบด้วย ภาวะเศรษฐกิจ สภาวะตลาด อุปสงค์และอุปทาน ความเสี่ยงทางธุรกิจ อัตราดอกเบี้ย อัตราเงินเฟ้อ ทั้งนี้ ผู้ให้ข้อมูลส่วนใหญ่มีความคิดเห็นว่า วิธีการที่เหมาะสมในการกำหนดอัตราคิดลดสำหรับการประเมินมูลค่าอสังหาริมทรัพย์ประเภทที่ก่อให้เกิดรายได้ คือ วิธีต้นทุนถัวเฉลี่ยถ่วงน้ำหนัก อัตราคิดลดที่เหมาะสมสำหรับการประเมินมูลค่าโรงแรม เท่ากับ ร้อยละ 8 – 10 ในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล และร้อยละ 10 ในพื้นที่ต่างจังหวัด อัตราคิดลดที่เหมาะสมสำหรับการประเมินมูลค่าอพาร์ทเม้นท์ เท่ากับ ร้อยละ 8 – 10 ในทุกพื้นที่ และอัตราคิดลดที่เหมาะสมสำหรับการประเมินมูลค่าอาคารสำนักงานให้เช่าและศูนย์การค้า เท่ากับ ร้อยละ 8 – 10 ในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล และร้อยละ 10 – 12 ในพื้นที่ต่างจังหวัด
DOI: 10.14457/tu.the.2023.991
title: การเปรียบเทียบความพึงพอใจการใช้งานอาคารสำนักงานในพื้นที่ศูนย์กลางธุรกิจระหว่างอาคารที่บริหารโดยเจ้าของอาคารและโดยบริษัทบริหารอาคาร

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความพึงพอใจการใช้งานอาคารสำนักงานในพื้นที่ศูนย์กลางธุรกิจ รวมถึงศึกษาเปรียบเทียบความพึงพอใจการใช้งานอาคารสำนักงานในพื้นที่ศูนย์กลางธุรกิจระหว่างอาคารที่บริหารโดยเจ้าของอาคารและโดยบริษัทบริหารอาคาร ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างผู้ใช้งานอาคารสำนักงานซึ่งเป็นพนักงานประจำของบริษัทหรือองค์กรที่เช่าพื้นที่อาคารสำนักงานในพื้นที่ศูนย์กลางธุรกิจ จำนวน 400 คน โดยการสุ่มตัวอย่างโควต้า โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือ จากนั้นทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และการทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยของสองประชากร ผลการวิจัยพบว่า ความพึงพอใจต่อการใช้งานอาคารสำนักงานในพื้นที่ศูนย์กลางธุรกิจ ของกลุ่มตัวอย่างผู้ใช้งานอาคารสำนักงานที่ทำการบริหารอาคารโดยเจ้าของอาคารสูงสุด 5 ลำดับแรก ได้แก่ ความสะดวกสบายในการเข้าถึงพื้นที่สำนักงาน ความสะอาดของพื้นที่ส่วนกลางอาคารและพื้นที่บริเวณโดยรอบอาคาร ความสะดวกสบายในการเข้าถึงระหว่างอาคาร การรักษาความปลอดภัยของอาคาร และความเหมาะสมและความเพียงพอของห้องประชุม ตามลำดับ ในขณะที่ความพึงพอใจต่อการใช้งานอาคารสำนักงานในพื้นที่ศูนย์กลางธุรกิจของกลุ่มตัวอย่างผู้ใช้งานอาคารสำนักงานที่ทำการบริหารอาคารโดยบริษัทบริหารอาคารสูงสุด 5 ลำดับแรก ได้แก่ ความสะดวกสบายในการเข้าถึงพื้นที่สำนักงาน ความสะอาดของพื้นที่ส่วนกลางอาคารและพื้นที่บริเวณโดยรอบอาคาร ความสะดวกสบายในการเข้าถึงระหว่างอาคาร ความเหมาะสมและความเพียงพอของห้องประชุม และความสว่างในพื้นที่ทำงาน ตามลำดับ ทั้งนี้ ผลการศึกษาเปรียบเทียบความพึงพอใจการใช้งานอาคารสำนักงานในพื้นที่ศูนย์กลางธุรกิจระหว่างอาคารที่บริหารโดยเจ้าของอาคารและโดยบริษัทบริหารอาคาร พบว่า กลุ่มตัวอย่างผู้ใช้งานอาคารสำนักงานที่ทำการบริหารอาคารโดยบริษัทบริหารอาคารมีความพึงพอใจต่อความเหมาะสมและความเพียงพอของห้องประชุมมากกว่ากลุ่มตัวอย่างผู้ใช้งานอาคารสำนักงานที่ทำการบริหารอาคารโดยเจ้าของอาคารอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
DOI: 10.14457/tu.the.2023.992
title: การกำหนดรูปแบบของโครงการอาคารชุดพักอาศัยเพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตที่ดีด้วยเทคนิคการวิเคราะห์เชิงลำดับชั้นแบบประยุกต์

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อกำหนดรูปแบบของโครงการอาคารชุดพักอาศัยเพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตที่ดี เป็นการวิจัยเชิงผสมผสาน ทำการศึกษาปัจจัยที่สร้างคุณภาพชีวิตที่ดีสำหรับอาคารชุดพักอาศัย มีการแบ่งการเก็บข้อมูลออกเป็น 2 ช่วงคือ (1) การวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลเพื่อวิเคราะห์หาปัจจัยที่สร้างคุณภาพชีวิตที่ดีของการอยู่อาศัยในโครงการอาคารชุดพักอาศัยจากมุมมองของผู้เชี่ยวชาญในการบริหารโครงการอาคารชุดพักอาศัย จำนวน 7 รายและมุมมองผู้บริโภคที่ทำการซื้อและพักอาศัยในโครงการอาคารชุดพักอาศัย จำนวน 8 ราย รวม 15 รายโดยการสัมภาษณ์เชิงลึก ซึ่งทำให้สามารถคัดกรองเป็นปัจจัยหลักในการกำหนดรูปแบบโครงการอาคารชุดพักอาศัยเพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตที่ดีได้ 4 ด้านคือ 1) ปัจจัยหลักด้านทำเลที่ตั้ง 2) ปัจจัยหลักด้านการออกแบบห้องชุดพักอาศัย 3) ปัจจัยหลักด้านการออกแบบพื้นที่ส่วนกลางและสิ่งอำนวยความสะดวก 4) ปัจจัยหลักด้านการบริการและการอยู่อาศัย และปัจจัยรองในแต่ละปัจจัยหลัก ปัจจัยหลักละ 5 ปัจจัยรอง แล้วนำปัจจัยดังกล่าวมาพัฒนาเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูลเชิงปริมาณ และ (2) การวิจัยเชิงปริมาณเก็บข้อมูลเพื่อทำการวิเคราะห์ปัจจัยที่สร้างคุณภาพชีวิตที่ดีของการอยู่อาศัยในโครงการอาคารชุดพักอาศัย โดยการเก็บแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างผู้บริโภคที่ทำการซื้อและพักอาศัยในโครงการอาคารชุดพักอาศัย ซึ่งทำการสุ่มตัวอย่างแบบโควต้า ซึ่งสามารถจำแนกเป็น 3 ระดับราคา ดังนี้ ระดับราคาขายเฉลี่ยไม่เกิน 70,000 บาทต่อตารางเมตร จำนวน 172 ตัวอย่าง ระดับราคาขายเฉลี่ย 70,000 - 150,000 บาทต่อตารางเมตร จำนวน 218 ตัวอย่างและระดับราคาขายเฉลี่ย 150,000 บาทต่อตารางเมตรขึ้นไป จำนวน 32 ตัวอย่าง รวมทั้งสิ้น 422 ตัวอย่าง และทำการวิเคราะห์ด้วยเทคนิคการวิเคราะห์เชิงลำดับชั้นแบบประยุกต์ ผลการวิจัยพบว่า พบว่าปัจจัยหลักที่มีผลต่อการกำหนดรูปแบบโครงการอาคารชุดพักอาศัยที่ส่งเสริมคุณภาพชีวิตที่ดีในภาพรวมทุกกลุ่มระดับราคา คือ ปัจจัยด้านทำเลที่ตั้ง รองลงมาได้แก่ ปัจจัยด้านการออกแบบห้องชุดพักอาศัย ปัจจัยด้านการบริการและการอยู่อาศัย และปัจจัยด้านการออกแบบพื้นที่ส่วนกลางและสิ่งอำนวยความสะดวก ตามลำดับ โดยปัจจัยรองที่มีผลต่อการกำหนดรูปแบบอาคารชุดพักอาศัยที่ส่งเสริมคุณภาพชีวิตที่ดีในภาพรวมทุกกลุ่มระดับราคา ได้แก่ ที่ตั้งโครงการมีศักยภาพในการเติบโต การเดินทางสะดวกเข้าถึงได้ง่าย ใกล้ระบบขนส่งสาธารณะ ใกล้แหล่งสาธารณูปโภค รูปแบบการใช้งานในห้องชุดพักอาศัย และทีมบริหารโครงการมีคุณภาพ ทั้งนี้ปัจจัยในการกำหนดรูปแบบดังกล่าวจะเป็นตัวช่วยผู้พัฒนาโครงการ ในการพัฒนาโครงการอาคารชุดพักอาศัยที่เหมาะสมเพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตที่ดีให้กับผู้บริโภคและสร้างความยั่งยืนในการอยู่อาศัยในระยะยาวได้อีกด้วย
DOI: 10.14457/tu.the.2023.993
title: การพัฒนาเกณฑ์การประเมินความพร้อมด้านคุณลักษณะของผู้ประกอบการที่ประสบความสำเร็จสำหรับธุรกิจที่พักในจังหวัดตรัง

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาเกณฑ์การประเมินความพร้อมด้านคุณลักษณะของผู้ประกอบการที่ประสบความสำเร็จสำหรับธุรกิจที่พักในจังหวัดตรัง ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างผู้ประกอบการธุรกิจที่พักในจังหวัดตรังที่มีการจดทะเบียนขอใบอนุญาตประกอบกิจการโรงแรมตามพระราชบัญญัติโรงแรม พ.ศ. 2547 จำนวน 64 ราย พบค่าผิดปกติ จำนวน 1 ราย เหลือกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 63 ราย จากนั้นทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์ปัจจัยเชิงสำรวจซึ่งนำเข้าตัวแปร จำนวน 20 ตัวแปร ผลการศึกษาพบว่า สามารถจัดตัวแปรเข้าสู่องค์ประกอบตามการจัดกลุ่มด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจได้ 4 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) การเรียนรู้และปรับตัว ประกอบด้วย ความสามารถในการปรับกลยุทธ์ให้สอดคล้องกับสถานการณ์ ความสามารถในการลดค่าใช้จ่าย การเรียนรู้จากประสบการณ์หรือความผิดพลาด และความไม่ย่อท้อต่อสิ่งที่เคยทำหรือตัดสินใจผิดพลาด 2) การพึ่งพาตนเอง ประกอบด้วย การตัดสินใจในสถานการณ์ที่บีบบังคับ การสะสมประสบการณ์อย่างยาวนาน และความสามารถในการพึ่งพาตนเอง 3) การจัดการความเสี่ยง ประกอบด้วย การเผชิญกับความเสี่ยงอย่างไม่ย่อท้อ และความพร้อมในการเผชิญและรับมือกับความเสี่ยง และ 4) การสร้างความได้เปรียบและนวัตกรรม ประกอบด้วย การสร้างความสามารถในการแข่งขัน และการนำเทคโนโลยีและนวัตกรรมมาใช้ในการบริหารจัดการ
DOI: 10.14457/tu.the.2023.994
title: ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อทรัพย์จากกรมบังคับคดีในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมาของนักลงทุน

description: การวิจัยครั้งนี้วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อทรัพย์จากกรมบังคับคดีในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมาของนักลงทุน โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ ทำการสัมภาษณ์เชิงลึกด้วยแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งมีโครงสร้างกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญซึ่งเป็นนักลงทุนรายย่อย (ไม่ใช่นิติบุคคล) ที่มีประสบการณ์ในการซื้อทรัพย์จากกรมบังคับคดีในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมาเพื่อการลงทุน ครอบคลุมอสังหาริมทรัพย์ประเภทที่อยู่อาศัยที่ทำการศึกษา ทั้งบ้านเดี่ยว บ้านแฝด และบ้านแถว จำนวน 5 ราย จากนั้นทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า นอกจากราคาที่ถูกและสามารถนำมาทำกำไรได้ รวมถึงราคาที่มีความเหมาะสมกับสภาพทรัพย์สินและเงินลงทุนที่มีอยู่แล้ว ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อทรัพย์จากกรมบังคับคดีในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมาเพื่อการลงทุน ประกอบด้วย ทำเลที่ตั้งที่น้ำไม่ท่วม การเดินทางสะดวก ถนนกว้างและมีสภาพที่ดี สาธารณูปโภคและสาธารณูปการครบครัน ความเจริญของพื้นที่ การตั้งอยู่ห่างจากแหล่งกำเนิดมลพิษ และสภาพทรัพย์ที่ค่อนข้างใหม่และสามารถนำมาซ่อมแซมเพื่อขายต่อได้ ทั้งนี้ ช่องทางการรับทราบข้อมูลข่าวสารประกอบการตัดสินใจและการซื้อทรัพย์จากกรมบังคับคดี คือ สำนักงานบังคับคดี
DOI: 10.14457/tu.the.2023.995
title: การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อที่พักอาศัยของผู้สูงอายุในจังหวัดนครราชสีมา

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อที่พักอาศัยของผู้สูงอายุในจังหวัดนครราชสีมา ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างผู้สูงอายุที่ต้องการซื้อที่พักอาศัยประเภทบ้านเดี่ยวในโครงการจัดสรรที่อยู่ในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมา จำนวน 400 ราย ด้วยการสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก โดยใช้แบบสอบถาม จากนั้นทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า ในภาพรวมปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อของกลุ่มตัวอย่างผู้สูงอายุกลุ่มระดับราคาไม่เกิน 3.00 ล้านบาทมากที่สุด คือ ส่วนลดเงินสด ทำเลที่ตั้งโครงการ แบบจำลองที่อยู่อาศัยหรือบ้านตัวอย่าง ความเหมาะสมของราคาขาย และการลดอัตราดอกเบี้ย ตามลำดับ ในขณะที่ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อที่พักอาศัยประเภทบ้านเดี่ยวในโครงการจัดสรรที่อยู่ในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมาของกลุ่มตัวอย่างผู้สูงอายุกลุ่มระดับราคามากกว่า 3.00 ล้านบาท มากที่สุด 5 ลำดับแรก คือ ทำเลที่ตั้งโครงการ ส่วนลดเงินสด แบบจำลองที่อยู่อาศัยหรือบ้านตัวอย่าง ช่องทางการจัดจำหน่ายออฟไลน์ ความเหมาะสมของราคาขาย และระบบการรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวด ตามลำดับ
DOI: 10.14457/tu.the.2023.996
title: ศึกษาแนวทางแก้ไขปัญหาผู้บุกรุกทรัพย์สินรอการขายในอสังหาริมทรัพย์ ประเภทบ้านเดี่ยวในพื้นที่กรุงเทพมหานครและจังหวัดปทุมธานี

description: การวิจัยครั้งนี้วัตถุประสงค์ศึกษาแนวทางการแก้ไขปัญหาการบุกรุกในอสังหาริมทรัพย์ ประเภทบ้านเดี่ยว ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร และในจังหวัดปทุมธานี โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ ทำการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกรายบุคคลผู้ให้ข้อมูลสาคัญซึ่งเป็นผู้บุกรุกในอสังหาริมทรัพย์ ที่ยังบุกรุก อยู่ในอสังหาริมทรัพย์ ประเภทบ้านเดี่ยวในหมู่บ้านจัดสรรจำนวน 10 ราย แบ่งเป็น ในกรุงเทพมหานคร 5 ราย และจังหวัดปทุมธานี 5 ราย นำมาวิเคราะห์เนื้อหา ซึ่งประกอบไปด้วย การวิเคราะห์ความ เหมือน และความแตกต่าง ของข้อมูลหลังจากนั้นผู้วิจัยจะนำปัจจัยต่าง ๆ มาวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อหา รูปแบบและแนวทางออก ผลการศึกษาพบว่า สาเหตุในการบุกรุกอสังหาริมทรัพย์ประกอบไปด้วย 3 สาเหตุหลัก อันได้แก่ เหตุผลในการอยู่กันเป็นครอบครัว เหตุผลในการดำเนินชีวิตประจาวัน และ เหตุผลในเรื่อง ของระยะเวลาในการขนย้าย จากสาเหตุดังกล่าวซึ่งทำให้ผู้บุกรุกไม่มีความพร้อมในการหาที่อยู่อาศัย ใหม่จึงต้องจำยอมต้องรับสภาพในการเป็น “ผู้บุกรุก” ไปโดยปริยาย ทั้งนี้ผู้บุกรุกไม่ได้มีเจตนาบุกรุก ตั้งแต่แรกอย่างใดมีเพียงแต่ความจำเป็นที่ยังไม่สามารถหาทางออกให้กับตนเองหรือครอบครัวเท่านั้น ดังนั้นปัญหาเหล่านี้จะสามารถคลี่คลายลงไปได้ด้วยดี และเป็นทางออกให้แก่สังคมได้ โดยอาศัย การจัดการด้วยระบบอุปถัมภ์ (Patronage System) ที่เน้นการแลกเปลี่ยนเป็นหลัก ทำให้ผู้บุกรุกที่ กำลังจะเจรจาด้วย รู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งที่สาคัญของผู้ซื้อ ไม่ได้ถูกมองว่าพวกเขาเหล่าเป็นปัญหา เป็นวิธีการที่เรียกว่า (Win-Win Solution)
DOI: 10.14457/tu.the.2023.997
title: การประยุกต์ใช้กระบวนการจัดการความรู้: กรณีศึกษา งานปูกระเบื้องขนาดใหญ่สำหรับผนังและพื้น

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการปูกระเบื้องขนาดใหญ่สำหรับผนังและพื้น รวมถึงนำเสนอแนวทางการประยุกต์ใช้กระบวนการจัดการความรู้ด้านงานปูกระเบื้องขนาดใหญ่สำหรับผนังและพื้นโดยใช้แนวคิดการจัดการความรู้ด้วยโมเดลเซกิ ประกอบด้วย การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ การสกัดความรู้ การควบรวมความรู้ และการผนึกฝังความรู้ รวมถึงใช้ชุมชนนักปฏิบัติเป็นเครื่องมือในการจัดการความรู้ ซึ่งมีองค์ประกอบหลัก 3 ประการ คือ คน เทคโนโลยี และกระบวนการความรู้ ตลอดจนใช้วงจรคุณภาพในการบันทึกข้อมูล โดยแบ่งขั้นตอนการทำงานออกเป็น 4 ขั้นตอนหลัก ได้แก่ การวางแผน การปฏิบัติตามแผน การตรวจสอบผลการปฏิบัติงาน และการแก้ปัญหา โดยทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากสมาชิกของชุมชนนักปฏิบัติซึ่งเป็นผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับกระบวนการปูกระเบื้องขนาดใหญ่สำหรับผนังและพื้น ประกอบด้วย ผู้เชี่ยวชาญจากบริษัทผู้ผลิตสินค้า ช่างฝีมือแรงงานด้านการปูกระเบื้องผนังและพื้น และผู้ควบคุมงานปูกระเบื้องผนังและพื้น จำนวน 6 ราย ผลการศึกษาแนวทางการประยุกต์ใช้กระบวนการจัดการความรู้ด้านงานปูกระเบื้องขนาดใหญ่สำหรับผนังและพื้นโดยใช้แนวคิดการจัดการความรู้ด้วยโมเดลเซกิ ประกอบด้วย 1) การแลกเปลี่ยนเรียนรู้องค์ความรู้ด้านงานปูกระเบื้องขนาดใหญ่สำหรับผนังและพื้นระหว่างสมาชิกในชุมชนนักปฏิบัติผ่านกระบวนการที่ใช้ในการส่งต่อความรู้และแบ่งปันประสบการณ์ต่าง ๆ คือ การประชุม การสอนงาน และการสนทนากลุ่ม 2) การสกัดความรู้แบบฝังลึกด้านงานปูกระเบื้องขนาดใหญ่สำหรับผนังและพื้นออกมาเป็นความรู้แบบชัดแจ้ง โดยใช้วงจรคุณภาพในการบันทึกความรู้ระหว่างสมาชิกในชุมชนนักปฏิบัติผ่านกระบวนการที่ใช้ในการถ่ายทอดองค์ความรู้ คือ การสำรวจ การสัมภาษณ์ การฝึกปฏิบัติในพื้นที่จริง และการจดบันทึก 3) การควบรวมความรู้ด้านกระบวนการปูกระเบื้องขนาดใหญ่สำหรับผนังและพื้นโดยการเชื่อมโยงความรู้แบบชัดแจ้งที่ได้จากขั้นตอนการสกัดความรู้กับความรู้แบบชัดแจ้งที่มีอยู่เดิมที่ได้จากการศึกษาเอกสารหรือคู่มือการปฏิบัติงานที่มีอยู่ในปัจจุบัน และทำการจัดเก็บองค์ความรู้ที่ควบรวมได้อย่างเป็นระบบผ่านกระบวนการจดบันทึกและการจัดทำคู่มือการปฏิบัติงานด้านการปูกระเบื้องขนาดใหญ่สำหรับผนังและพื้น และ 4) การผนึกฝังความรู้ด้านงานปูกระเบื้องขนาดใหญ่สำหรับผนังและพื้นที่ได้จากขั้นตอนการควบรวมความรู้เพื่อให้ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องได้ใช้ในการเรียนรู้และสร้างความรู้ใหม่โดยการเผยแพร่คู่มือการปฏิบัติงานด้านการปูกระเบื้องขนาดใหญ่สำหรับผนังและพื้นผ่านสื่อสังคมออนไลน์