cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1414
title: แนวทางในการกำกับดูแลธุรกิจการให้บริการพิสูจน์ยืนยันตัวตนทางดิจิทัล

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบและแนวทางในการกำกับดูแลธุรกิจการให้บริการพิสูจน์ยืนยันตัวตนทางดิจิทัล ภายใต้ระบบการพิสูจน์ยืนยันตัวตนทางดิจิทัลของประเทศไทย ซึ่งเป็นบริการที่มีความสำคัญต่อการทำธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ ก่อให้เกิดความสะดวก ปลอดภัย และมีความเป็นส่วนตัวกับผู้ใช้บริการ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้หลักการวิเคราะห์ข้อมูลจากการศึกษารวบรวมข้อมูลจากเอกสารของสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ และ (ร่าง) พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการควบคุมดูแลการประกอบธุรกิจบริการเกี่ยวกับระบบการพิสูจน์และยืนยันตัวตนทางดิจิทัลที่ต้องได้รับใบอนุญาต พ.ศ. .... เปรียบเทียบการกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการกำกับดูแลของสหราชอาณาจักรและเครือรัฐออสเตรเลีย ประกอบกับการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ทรงคุณวุฒิ ผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมาย และผู้ประกอบการที่ให้บริการระบบพิสูจน์ยืนยันตัวตนทางดิจิทัล เพื่อให้ได้มาซึ่งแนวทางในการกำกับดูแลการประกอบธุรกิจการให้ระบบการพิสูจน์และยืนยันตัวตนทางดิจิทัลสำหรับประเทศไทย จากการวิจัยพบว่า สหราชอาณาจักรใช้วิธีการกำกับดูแลโดยรัฐบาลเป็นผู้ให้บริการแลกเปลี่ยนข้อมูลเพื่อการพิสูจน์ยืนยันตัวตน GOV.UK Verify โดยผู้ให้บริการพิสูจน์ยืนยันตัวตนต้องได้รับการรับรอง หรือ Certify จากหน่วยงานที่รัฐบาลกำหนดแล้วจึงเข้ามาทำสัญญาเพื่อเป็นผู้ให้บริการพิสูจน์ยืนยันตัวตน ในขณะระบบการพิสูจน์ยืนยันตัวตนทางดิจิทัลของประเทศไทย รัฐบาลไม่ได้เป็นผู้ให้บริการแพลตฟอร์มในการแลกเปลี่ยนข้อมูลเพื่อการยืนยันตัวตน ซึ่งมีลักษณะคล้ายกันกับการให้บริการระบบพิสูจน์ยืนตัวตนของเครือรัฐออสเตรเลียที่ใช้วิธีการให้การรับรองมาตรฐานหรือ Accredited ให้กับผู้ให้บริการแพลตฟอร์มในการแลกเปลี่ยนข้อมูลเพื่อการพิสูจน์และยืนยันตัวตน ทางดิจิทัล (Digital Identity Platform Service) และผู้ให้บริการพิสูจน์ยืนยันตัวตน (Identity Provider) โดยหน่วยงานของรัฐบาลที่ทำหน้าที่กำกับดูแล และจากการศึกษา (ร่าง) พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการควบคุมดูแลธุรกิจบริการเกี่ยวกับระบบการพิสูจน์และยืนยันตัวตนทางดิจิทัลที่ต้องได้รับใบอนุญาต พ.ศ. …. พบว่ามีการกำหนดประเภทของบริการเกี่ยวกับระบบพิสูจน์และยืนยันตัวตนทางดิจิทัลที่ต้องได้รับใบอนุญาต ไว้คล้ายกันกับข้อกำหนดของเครือรัฐออสเตรเลีย แต่ไม่มีการกำหนดขั้นตอนหรือวิธีการในการกำกับดูแลผู้ให้บริการไว้ชัดเจน อย่างไรก็ตาม การกำกับดูแลธุรกิจการให้บริการพิสูจน์ยืนยันตัวตนทางดิจิทัลนั้นต้องคำนึงถึงประเด็นสำคัญ ได้แก่ การรักษาความมั่นคงปลอดภัย การคุ้มครองความเป็นส่วนตัว และความรับผิดของผู้ให้บริการ เพื่อให้เกิดความสอดคล้องกับแนวคิดการสร้างความไว้วางใจในการให้บริการ
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1415
title: การพัฒนาการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเขตกรุงเทพมหานคร

description: การพัฒนาการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเขตกรุงเทพมหานคร เป็นการศึกษาวิจัย เชิงผสมผสาน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการส่งเสริมประสิทธิภาพการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมใน เขตกรุงเทพมหานครที่ส่งผลต่อรายได้จากการท่องเที่ยวของประเทศ เพื่อศึกษาลักษณะของการ จัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่ส่งผลต่อปริมาณนักท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมใน เขตกรุงเทพมหานคร โดยผู้วิจัยได้ใช้วิธีการศึกษาจากเอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึก และใช้เครื่องมือ แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง คือ ข้าราชการระดับบริหารที่เกี่ยวข้องกับ นโยบายการท่องเที่ยวของกรุงเทพมหานคร และผู้บริหารองค์กรเอกชนผลการวิจัยสามารถนํามาใช้เป็นแนวทางการพัฒนาแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาการจัดการ การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเขตกรุงเทพมหานคร ดังนี้ ประการแรก คือ การส่งเสริมประสิทธิภาพการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม โดยนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ให้ความสําคัญกับบริการการท่องเที่ยว สิ่งอํานวยความสะดวกในแหล่งท่องเที่ยว นอกจากนี้ต้องดําเนินการควบคู่กับการพัฒนาศักยภาพ บุคลากรด้านการท่องเที่ยว และระบบการขนส่งสาธารณะ ทั้งยังต้องสร้างการรับรู้เส้นทางการ คมนาคมที่เข้าใจง่าย พัฒนามาตรการดูแลความปลอดภัย พัฒนาการประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวเชิง วัฒนธรรม ด้วยการสื่อสารวัฒนธรรมไทยเป็นเครื่องมือ และการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเขตกรุงเทพมหานคร รวมถึงส่งเสริมให้ทุกภาคส่วนทําการตลาดโดยแหล่งท่องเที่ยว และชุมชนมีส่วนร่วม ประการที่สอง คือ การจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม โดยส่งเสริมให้เกิดการทํางานร่วมกัน ระหว่างภาครัฐ เอกชน ผู้ประกอบการ และคนในชุมชน เพื่อให้ได้แนวทางในการวางแผนพัฒนาอย่างมีประสิทธิภาพ ส่งเสริมให้ทุกภาคส่วนได้รับประโยชน์จากการท่องเที่ยว เพื่อให้เกิดการกระจายรายได้จนสามารถนําไปพัฒนาการท่องเที่ยวในแต่ละพื้นที่ได้อย่างยั่งยืน อีกทั้งส่งเสริมให้นักท่องเที่ยว มีส่วนร่วมกับแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมให้เกิดการเรียนรู้ และสืบทอดวัฒนธรรม ประชาชนเกิดการจัดการความรู้อย่างเป็นระบบ เพื่อให้สามารถรวบรวมข้อมูลให้นักท่องเที่ยวได้มีโอกาสเรียนรู้วัฒนธรรมได้อย่างครบถ้วน
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1416
title: แนวทางการออกแบบโมบายแอปพลิเคชันทางการเงินที่มุ่งเน้นการบริการกับผู้บริโภค

description: ธุรกรรมผ่านโมบายแอปพลิเคชันทางการเงินได้รับความนิยมมากขึ้นจากทุกกลุ่มผู้บริโภค อย่างไรก็ตามลูกค้าต่างลักษณะทางประชากรย่อมมีประสบการณ์ที่แตกต่างกัน ส่งผลถึง พฤติกรรมและความต้องการด้านการใช้งานที่แตกต่างกัน จึงจำเป็นต้องสร้างการตอบสนองที่แตกต่างกันซึ่งเป็นที่มาของการวิจัยศึกษาในครั้งนี้งานวิจัยชิ้นนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ โดยมีระเบียบวิธีวิจัยเป็นการวิเคราะห์เอกสาร การสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญทางด้านการออกแบบผลิตภัณฑ์ทางการเงินและการออกแบบโมบายแอปพลิเคชัน ผ่านการวิเคราะห์ด้วยแนวคิดทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง กลั่นกรองออกมาเป็นแนวทางและคำแนะนำในการออกแบบแบงก์กิ้งโมบายแอปพลิเคชันที่ตอบสนองความต้องการของผู้บริโภคต่างเจเนอเรชั่นเพื่อประสบการณ์ผู้บริโภคด้านบริการทางการเงินอย่างสูงสุด
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1417
title: แนวทางการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน: กรณีศึกษาการปลูกเฮมพ์เพื่อแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ชุมชน ตำบลแม่ตาว อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก

description: การส่งเสริมการปลูกเฮมพ์ในพื้นที่เกษตรกรที่ปนเปื้อนแคดเมียม เพื่อพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ชุมชนในตำบลแม่ตาว อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสภาพแวดล้อมในบริบทของชุมชน ปัญหาผลกระทบจากสารแคดเมียมที่ปนเปื้อน ทัศนคติและความคิดเห็นของคนในชุมชนเพื่อการส่งเสริมการปลูกเฮมพ์ และนำมาพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ชุมชนในพื้นที่ตำบลแม่ตาว อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก เพื่อแสวงหาแนวทางในการแก้ปัญหาชุมชนอย่างยั่งยืนด้วยการส่งเสริมการปลูกพืชทดแทนหรือพืชที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจ และยังคงสามารถดำรงวิถีชีวิตเกษตรกรรมดั้งเดิมได้ การศึกษาในครั้งนี้เป็นกระบวนการวิจัยเชิงคุณภาพ มีการเก็บข้อมูลระดับปฐมภูมิผ่านการลงพื้นที่ภาคสนาม การสัมภาษณ์เชิงลึก และการสัมภาษณ์กลุ่ม ในมุมมองของผู้นำและตัวแทนในชุนชน ผลการศึกษา พบว่า ชุมชนส่วนใหญ่มีการประกอบอาชีพเกษตรกรรม เช่น การปลูกข้าว ประกอบกับมีวัฒนธรรมและความเชื่อต่าง ๆ บนพื้นฐานของวิถีชีวิตเกษตรกรและวัฒนธรรมการปลูกข้าว นอกจากนี้ยังพบว่า การปนเปื้อนแคดเมียมในดินของเกษตรกรส่งผลกระทบในด้านของการประกอบอาชีพ ด้านรายได้ และด้านสุขภาพ เช่น ประชากรในชุมชนมีอาการปวดข้อ ปวดกระดูก ซึ่งเป็นผลมาจากการได้รับสารปนเปื้อนแคดเมียม แนวทางในการแก้ไขปัญหาทางหนึ่ง คือ การปลูกพืชทดแทน เช่น เฮมพ์หรือกัญชงที่สามารถผลิตเป็นเส้นใยเพื่อส่งออกต่างประเทศ หรือเพื่อการแปรรูป และพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ชุมชนในรูปแบบต่าง ๆ ออกจำหน่าย เนื่องจากเส้นใยของเฮมพ์มีคุณภาพที่เหนียวมากทำให้มีราคาสูง และจากการศึกษายังพบว่า ผู้นำและตัวแทนในชุมชนมีความคิดเห็นเป็นไปในทิศทางเดียวกัน คือ เห็นด้วยหากมีการส่งเสริมให้มีการปลูกเฮมพ์ในพื้นที่ปนเปื้อน แต่จะต้องมีการควบคุมการผลิต การดูแลแปลงปลูก การรักษาความปลอดภัย ตลอดจนการมีหนังสือรับรองว่าสามารถปลูกได้อย่างถูกกฎหมาย นอกจากนี้ควรให้มีการจัดอบรมเพื่อให้ความรู้แก่ชาวบ้านในเรื่องวิธีการปลูก การดูแลรักษา และการแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ชุมชนเพื่อให้เกิดการสร้างงาน สร้างรายได้ และเกิดการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1418
title: แรงจูงใจที่ทำให้นักท่องเที่ยวชาวไทยเดินทางไปท่องเที่ยวในประเทศญี่ปุ่นด้วยตนเอง

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแรงจูงใจ ทัศนคติ และพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวไทยกลุ่มมิลเลนเนียลที่เดินทางท่องเที่ยวในประเทศญี่ปุ่นด้วยตนเอง และเพื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวในประเทศญี่ปุ่นด้วยตนเองของนักท่องเที่ยวชาวไทยกลุ่มมิลเลนเนียลงานวิจัยชิ้นนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ โดยกลุ่มตัวอย่างคือคนไทยกลุ่ม Millennial ที่มีอายุ 19 - 39 ปี เคยมีประสบการณ์การเดินทางท่องเที่ยวในต่างประเทศด้วยตัวเองในประเทศญี่ปุ่น และไปเที่ยวด้วยตนเองมากกว่า 2 ครั้ง ใน 1 ปี เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกผลการวิจัยพบว่าแรงจูงใจในการท่องเที่ยวด้วยตนเองที่ประเทศญี่ปุ่นที่น่าสนใจคือแรงจูงใจในการทำกิจกรรมเฉพาะด้าน และแรงจูงใจที่ได้รับการยอมรับนับถือจากสังคม สำหรับทัศนคติต่อการท่องเที่ยวประเทศญี่ปุ่นด้วยตนเองส่วนใหญ่เป็นทางบวกทำให้มีแนวโน้มที่จะเดินทางอีกในอนาคต พฤติกรรมในการเดินทางท่องเที่ยวเป็นไปตามความชอบและความสนใจของแต่ละบุคคล ปัจจัยหลักที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวประเทศญี่ปุ่นคือปัจจัยส่วนบุคคล และปัจจัยภายในของแหล่งท่องเที่ยว
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1419
title: เพศวิถีในหนังสือแบบเรียน: กรณีศึกษา หนังสือเรียนวิชาสุขศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น

description: เพศวิถีในสังคมไทยปรากฏให้เห็นตามสื่อต่าง ๆ รวมถึงหนังสือเรียนที่ได้รับการถ่ายทอดผ่านสถาบันการศึกษาเฉกเช่น หนังสือเรียนวิชาสุขศึกษา งานวิจัยชิ้นนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาลักษณะของเพศวิถี ตลอดจนการผลิตซ้ำและมายาคติเกี่ยวกับเพศวิถีในหนังสือเรียนวิชาสุขศึกษา ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โดยการวิเคราะห์ตัวบท (Textual Analysis) ตามแนวคิดสัญวิทยาผ่านภาษา ภาพ และสีผลการศึกษาพบว่าหน้าปกหนังสือแบบเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นไม่นำเสนอเพศวิถี เนื่องจากภาพที่ถูกนำมาใช้เป็นภาพของอาหาร ต่อมาคือ เนื้อเรื่องที่มีภาพประกอบสะท้อนเพศวิถีทั้งแบบค่านิยม ความเชื่อ และพฤติกรรม และเนื้อเรื่องที่ไม่มีภาพประกอบมีการแสดงเพศวิถีแบบค่านิยมและความเชื่อ สิ่งเหล่านี้เป็นมายาคติที่แสดงให้เห็นเพศวิถีแบบคู่ต่างเพศ อันนำมาสู่มายาคติอีกหลายประการ เช่น บทบาททางเพศ ซึ่งนำเสนอเพศวิถีตามบทบาททางเพศที่สังคมคาดหวัง และภาพเหมารวมทางเพศ อันนำมาสู่การยกย่องเพศชาย และลดคุณค่าเพศหญิง อย่างไรก็ตาม เนื้อหาบางส่วนในหนังสือได้สะท้อนการรื้อสร้างบทบาททางเพศ โดยนำเสนอเพศวิถีของเพศทางเลือก การปลูกฝังความเท่าเทียมระหว่างเพศ รวมถึงการยอมรับความสามารถและสติปัญญาของเพศหญิง แต่เนื้อหาดังกล่าวพบจำนวนน้อย อันแฝงความหมายการละเลยหรือการยอมรับในวงกว้าง การศึกษาครั้งนี้นำไปสู่การพัฒนาเนื้อหาและภาพประกอบในหนังสือเรียนให้ครอบคลุมประเด็นด้านเพศวิถีมากขึ้นโดยศึกษารูปแบบการเรียนการสอนเพศศึกษาในต่างประเทศเป็นแนวปฏิบัติ
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1420
title: การศึกษาตัวแบบเชิงกลยุทธ์สำหรับเศรษฐกิจสร้างสรรค์: กรณีศึกษางานออกแบบผลิตภัณฑ์

description: การวิจัยเรื่อง การศึกษาตัวแบบเชิงกลยุทธ์สำหรับเศรษฐกิจสร้างสรรค์ กรณีศึกษางานออกแบบผลิตภัณฑ์ มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ คือ 1) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรเชิงกลยุทธ์กับมูลค่าทางเศรษฐกิจสร้างสรรค์ด้วยงานออกแบบผลิตภัณฑ์ และ 2) เพื่อพัฒนาตัวแบบเชิงกลยุทธ์ที่ใช้ในการส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ โดยศึกษากลุ่มตัวอย่างประชากร คือ แรงงานสร้างสรรค์หรือผู้ที่ประกอบอาชีพในอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีวิเคราะห์เชิงปริมาณ วิเคราะห์ระดับความเห็นด้วยกับตัวแบบเชิงกลยุทธ์สำหรับเศรษฐกิจสร้างสรรค์โดยใช้เกณฑ์แบบ Likert Scale และทดสอบสมมติฐานด้วยการวิเคราะห์ ANOVA (Analysis of Variance) ผลการศึกษา พบว่า ระดับความเห็นด้วยของกลุ่มตัวอย่างที่มีต่อตัวแบบเชิงกลยุทธ์สำหรับเศรษฐกิจสร้างสรรค์ในภาพรวมมีความเห็นด้วยในระดับมาก โดยมีความเห็นด้วยมากที่สุด คือ งานออกแบบผลิตภัณฑ์จะทำให้มูลค่าทางเศรษฐกิจสร้างสรรค์เพิ่มขึ้น รองลงมา คือ การมีสิ่งอำนวยความสะดวกพื้นฐานให้แก่นักออกแบบ เช่น ด้านแหล่งข้อมูล ด้านเทคโนโลยี จะช่วยเพิ่มมูลค่าให้กับงานออกแบบผลิตภัณฑ์มีความเห็นด้วยในระดับมากที่สุด และความเห็นด้วยน้อยที่สุด คือ การมีหน่วยงานที่ทำการศึกษา วิจัย และพัฒนางานออกแบบ จะช่วยเพิ่มมูลค่าให้กับงานออกแบบผลิตภัณฑ์มีความเห็นด้วยในระดับมาก นอกจากนี้ยัง พบว่า สมมติฐานโดยภาพรวมทั้งหมดส่งอิทธิพลต่อการเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ทั้งนี้มีโครงสร้างพื้นฐาน การตลาด การสร้างเครือข่าย กฎหมายและระเบียบ และกลไกการขับเคลื่อน ส่งอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญต่อการเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจสร้างสรรค์ แต่อย่างไรก็ดี พบว่า การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ การสนับสนุนการเงินและการลงทุน การวิจัยและพัฒนา และการจัดเก็บข้อมูล ไม่ส่งอิทธิพลต่อการเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจสร้างสรรค์
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1421
title: สติกเกอร์กับวาทกรรมในสังคมไทย

description: งานวิจัยเรื่อง “สติกเกอร์กับวาทกรรมในสังคมไทย” เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบสติกเกอร์ท้ายรถ และเพื่อวิเคราะห์วาทกรรมที่พบในสติกเกอร์ท้ายรถ จากสติกเกอร์ท้ายรถที่จัดจำหน่ายในคลองถมเซ็นเตอร์ โดยวิเคราะห์รูปแบบสติกเกอร์ท้ายรถด้วยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) และวิเคราะห์วาทกรรมที่พบในสติกเกอร์ท้ายรถด้วยทฤษฎีการวิเคราะห์วาทกรรมเชิงวิพากษ์ (Critical Discourse Analysis) ทฤษฎีปฏิบัติการในชีวิตประจำวัน (Practice of Everyday Life) และทฤษฎีสัญวิทยา (Semiology) ผลการวิจัยรูปแบบสติกเกอร์ท้ายรถ สามารถสรุปได้เป็น 4 ประเด็น คือ1)ประเภทเนื้อหาที่พบในสติกเกอร์ท้ายรถ มีทั้งหมด 6 ประเภท ประกอบด้วย เรื่องการประกาศตัวตน เรื่องยานพาหนะและการขับขี่ เรื่องเพศ เรื่องคำด่า เรื่องความสัมพันธ์ในครอบครัว และเรื่องอื่น ๆ โดยเรื่องการประกาศตัวตนเป็นประเภทเนื้อหาที่พบได้มากที่สุด2)ภาษาที่พบในสติกเกอร์ท้ายรถพบว่า นิยมใช้ภาษาวัยรุ่น โดยเฉพาะภาษาสแลงเป็นหลัก3)สีที่พบในสติกเกอร์ท้ายรถพบว่า สีเหลือง สีเขียว และสีส้ม เป็นกลุ่มสีที่นิยมใช้กับตัวอักษรมากที่สุด และสีที่เกิดจากการไล่เฉดสี (Color Gradient) และสีทองเป็นกลุ่มสีที่นิยมใช้กับสีพื้นหลังตัวอักษรมากที่สุด4)ภาพประกอบที่พบในสติกเกอร์ท้ายรถ สามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภท ประกอบด้วย ภาพสิ่งมีชีวิต ซึ่งเป็นภาพที่นำเสนออวัจนภาษาด้วยการเคลื่อนไหวทางร่างกายเพื่อแสดงอารมณ์และความรู้สึกของผู้ส่งสารไปยังผู้รับสาร และภาพวัตถุ ซึ่งนิยมใช้เป็นภาพอะไหล่รถยนต์มากที่สุดส่วนวาทกรรมที่พบในสติกเกอร์ท้ายรถเป็นวาทกรรมในการประกาศตัวตนของกลุ่มผู้ใช้สติกเกอร์ท้ายรถ โดยสามารถจำแนกตัวตนออกเป็น 5 ประเภท ประกอบด้วย ตัวตนของคนจนที่น้อยเนื้อต่ำใจในชีวิตแต่ก็ขยันทำมาหากิน ตัวคนของนักเลงอันธพาล ตัวคนคนลามกอนาจาร ตัวตนของผู้ที่ขับรถแบบคึกคะนอง และตัวตนของวัยรุ่นยุคใหม่ที่ใช้ภาษาแชท (Chat) ในการสื่อสาร
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1422
title: การจัดการองค์ความรู้พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนครเสมือนจริง

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์อยู่ 2 ประการ ประการแรก เพื่อศึกษารูปแบบการจัดการองค์ความรู้พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนครเสมือนจริง ประการที่สอง ศึกษาความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวต่อการจัดการองค์ความรู้พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนครเสมือนจริง ดำเนินการวิจัยแบบผสมโดยทบทวนเอกสารที่เกี่ยวข้อง การสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม การใช้แบบสอบถาม และการสัมภาษณ์เชิงลึก กลุ่มตัวอย่างงานวิจัยเป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในการจัดการพิพิธภัณฑ์เสมือนจริง กล่าวคือ ผู้บริหารและนักวิชาการ เจ้าหน้าที่ และนักท่องเที่ยว ผลการวิจัยพบว่า ปัจจุบันรูปแบบการจัดการองค์ความรู้พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนครเสมือนจริง ได้มีรูปแบบการจัดการโดยหน่วยงานหลายภาคส่วนทั้งพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนคร ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศมรดกศิลปวัฒนธรรม และมูลนิธิพิพิธภัณฑ์สิ่งมีชีวิตแห่งประเทศไทย และรูปแบบการจัดการความรู้ในรูปแบบนี้สามารถแบ่งออกได้เป็นการบ่งชี้ความรู้ การสร้างและแสวงหาความรู้ การจัดเก็บความรู้ การแบ่งปันและกระจายความรู้ การวัดผลและประเมินผลความรู้ ส่วนผลการศึกษาระดับความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวต่อการจัดการองค์ความรู้พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนครเสมือนจริงพบว่า มีการจัดการทั้งในภาพรวมและแต่ละด้านอยู่ในระดับมาก
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1423
title: แบบแผนความเชื่อในวัฒนธรรมย่อยของกลุ่มเด็กแว้นชนชั้นกลางที่อยู่ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล

description: การวิจัยเรื่อง “แบบแผนความเชื่อในวัฒนธรรมย่อยของกลุ่มเด็กแว้นชนชั้นกลางที่อยู่ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล” โดยมีวัตถุประสงค์ 2 ข้อ ได้แก่ 1) เพื่อศึกษาวัฒนธรรมย่อย (Subculture) ของกลุ่มเด็กแว้นชนชั้นกลางในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล 2) เพื่อศึกษาแบบแผนความเชื่อที่ยึดถือปฏิบัติตามกันมาของกลุ่มเด็กแว้นชนชั้นกลางในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล การวิจัยในครั้งนี้จะใช้วิธีการดำเนินการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ที่มีวิธีการวิจัยโดย การวิจัยเชิงเอกสาร (Documentary Research) การสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-depth Interview) การสัมภาษณ์อย่างไม่เป็นทางการ (Informal Interview) การสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วม (Participative Observation) และความสัมพันธ์ของผู้วิจัยกับกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ (The Relationship of the Researcher and Key Informant) นอกจากนี้ผู้วิจัยจะเลือกกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) โดยกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญจะมี 11 คน เป็นการให้ข้อมูลแบบการสัมภาษณ์เชิงลึก และอีก 10 คน เป็นการให้ข้อมูลโดยสัมภาษณ์อย่างไม่เป็นทางการ จากนั้นเมื่อผู้วิจัยได้ข้อมูลจากการสัมภาษณ์ และการสังเกต จะนำประเด็นที่ได้มาวิเคราะห์เชิงเนื้อหา (Content Analysis) รวมถึงการอภิปรายประเด็นควบคู่กับทฤษฎีที่ผู้วิจัยได้สืบค้นไว้ผลการวิจัย ผู้วิจัยพบว่า อันดับแรกประเด็นด้านชนชั้นกลางที่ผู้วิจัยได้ข้อมูลด้านรายได้ที่ บ่งบอกถึงความเป็นชนชั้นกลาง ต่อมาเป็นประเด็นด้านวัฒนธรรมย่อยของกลุ่มเด็กแว้นชนชั้นกลาง ดังนี้ 1.วัฒนธรรมย่อยด้านพฤติกรรมการแสดงออก 2. วัฒนธรรมย่อยด้านการแต่งกาย และการเลือกใช้รถจักรยานยนต์ 3. วัฒนธรรมย่อยด้านทัศนคติของกลุ่มเด็กแว้น และประเด็นด้านแบบแผนความเชื่อที่ยึดถือและปฏิบัติตามกันมา มีดังนี้ 1. แบบแผนความเชื่อตามแบบการยึดถือปฏิบัติ ทำซ้ำ และสืบทอด 2. แบบแผนในการเสริมความงามรถจักรยานยนต์ 3. แบบแผนการขับขี่รถจักรยานยนต์ 4. แบบแผนความเชื่อเรื่องสิ่งศักดิ์สิทธิ์ 5. แบบแผนความเชื่อกับความเป็นกลุ่ม 6. บทบาทของค่านิยมสั่งสมเป็นความเชื่อ ทั้งหมดนี้แสดงให้เห็นถึงที่มาของแบบแผนความเชื่อ รวมถึงความเป็นวัฒนธรรมย่อยที่แตกต่างกันออกไป ทำให้แบบแผนการปฏิบัติ หรือแนวทางการปฏิบัติ รวมถึงทัศนคติต่างเช่นเดียวกัน เพียงแค่เด็กแว้นชนชั้นกลางมีความผูกโยงกับรถจักรยานยนต์เป็นหลัก จนกลายเป็นกลุ่มวัฒนธรรม แต่กลุ่มวัฒนธรรมย่อยนี้ไม่สามารถแสดงออกในพื้นที่ทางสังคมได้ เนื่องจากผู้คนไม่ให้การยอมรับ
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1424
title: ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าในร้านค้ามัลติแบรนด์ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ประเภท Instagram ของผู้บริโภคเจนเนอเรชั่นวาย

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา “ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าในร้านค้ามัลติแบรนด์ ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ประเภท Instagram ของผู้บริโภคเจนเนอเรชั่นวาย” ใช้วิธีเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามผ่าน Google Form จากกลุ่มตัวอย่างผู้บริโภคเจนเนอเรชั่นวายที่มี ช่วงอายุ 19-39ปี ที่ติดตาม (Follow) อินสตาแกรมของร้านค้ามัลติแบรนด์ที่มีผู้ติดตามสูงสุด 10 อันดับแรกในประเทศไทย และกลุ่มตัวอย่างต้องเคยมีประสบการณ์ในการตัดสินใจซื้อสินค้าแบบออฟไลน์หรือออนไลน์ จำนวน 400 คน โดยผู้วิจัยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบตามสะดวก (Convenience Sampling) และวิเคราะห์เป็น 2 ส่วน คือการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนา เพื่อนำเสนอในรูปแบบของตารางแจกแจง ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงอนุมาน ได้แก่ การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว เพื่อทดสอบความแตกต่างว่าส่งผลต่อการตัดสินใจหรือไม่การวิเคราะห์สมการถดถอยเชิงพหุคูณ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระกับตัวแปรตามของกลุ่มตัวอย่างที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 95%ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าในร้านค้ามัลติแบรนด์ ผ่านสื่อสังคม ออนไลน์ประเภท Instagram คือ ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดด้านผลิตภัณฑ์ ซึ่งผู้บริโภคเห็นด้วย มากที่สุดว่าควรเลือกสินค้าจากคุณภาพและความทันสมัยส่วนเหตุผลในการใช้ประโยชน์ที่เลือกเปิดรับ สื่อข่าวสารทั้ง 5 ข้อ (พฤติกรรมการเลือกเปิดรับสื่อข่าวสาร) ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าในร้านค้า มัลติแบรนด์ ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ ประเภท Instagram เช่นกัน โดยหลังจากที่เปิดรับสื่อข่าวสารของร้านค้ามัลติแบรนด์ ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ประเภท Instagram ผู้บริโภคเจนเนอเรชั่นวายส่วนมาก เลือกซื้อสินค้าแบบออนไลน์ แต่เลือกซื้อสินค้าผ่าน Line Official มากที่สุด ความถี่ของการซื้อสินค้า จะอยู่ในช่วง 1-2 ครั้งต่อเดือน และมีค่าใช้จ่ายเฉลี่ยต่อครั้งต่ำกว่า 1,000 บาท สำหรับการทดสอบ สมมติฐานในเรื่องลักษณะประชากรศาสตร์ที่แตกต่างกัน ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าในร้านค้า มัลติแบรนด์ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ประเภท Instagram ของผู้บริโภคเจนเนอเรชั่นวาย พบว่า ด้านเพศ อายุ อาชีพ ที่แตกต่างกันส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าในร้านค้ามัลติแบรนด์ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ ประเภท Instagram ของผู้บริโภคเจนเนอเรชั่นวายที่แตกต่างกัน และการทดสอบสมมติฐานเรื่อง ส่วนประสมทางการตลาด 4Ps ปัจจัยด้านราคา ทำให้การซื้อสินค้าตามราคาที่ต้องการโดยไม่ตระหนัก ถึงคุณภาพสินค้า ส่งผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อสินค้าในร้านค้ามัลติแบรนด์ของผู้บริโภคเจนเนอเรชั่นวายเท่านั้น ส่วนปัจจัยด้านอื่น ๆ ไม่ส่งผลและการทดสอบสมมติฐานพฤติกรรมเลือกเปิด รับสื่อข่าวสาร ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ประเภท Instagram พบว่า เหตุผลในการใช้ประโยชน์ที่เลือก เปิดรับข่าวสารทั้ง 5 เหตุผล ไม่มีเหตุผลใดส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าในร้านค้ามัลติแบรนด์ของ ผู้บริโภคเจนเนอเรชั่นวาย
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1425
title: แนวทางการจัดการเพื่อสื่อความหมายอวัจนสื่อสารในการแสดงนาฏศิลป์ไทย

description: งานวิจัยเรื่องแนวทางการจัดการเพื่อสื่อความหมายอวัจนสื่อสารในการแสดงนาฏศิลป์ไทย มีวัตถุประสงค์สำคัญ 2 ประการ คือ (1) เพื่อศึกษาการรับรู้และความเข้าใจของผู้ชมการแสดงและประชาชนทั่วไปที่มีต่อภาษาท่านาฏศิลป์ ในการแสดงนาฏศิลป์ไทย (2) เพื่อเสนอแนวทางในการสื่อความหมาย ในการแสดงนาฏศิลป์ไทย โดยใช้วิจัยเชิงปริมาณ และเก็บข้อมูลจากแบบสอบถาม ผลวิจัยพบว่าปัจจุบันบุคคลทั่วไปร้อยละ 77 ไม่เข้าใจความหมายของอวัจนภาษาในการแสดงนาฏศิลป์ไทย ดังนั้น แนวทางในการสื่อความหมาย คือ การสร้างตัวละครโดยใช้สติ๊กเกอร์ไลน์ เนื่องจากสติ๊กเกอร์ไลน์เป็นเครื่องมือที่สามารถสื่อสารและแสดงความรู้สึก อารมณ์ พร้อมการแสดงออกทางร่างกายบนมือถือได้อย่างชัดเจนและสามารถเข้าถึงผู้ชมทุกกลุ่มได้ง่าย ดังนั้นตัวละครจากวรรณกรรมเรื่องรามเกียรติ์ 4 ตัว ได้แก่ ตัวพระ(พระราม) ตัวนาง(นางสีดา) ตัวยักษ์(ทศกัณฐ์) และตัวลิง(หนุมาน) จึงถูกนำมาสื่อความหมาย เพื่อให้ผู้ชมสามารถเข้าใจอวัจนภาษานาฏศิลป์ไทยได้มากขึ้น และควรมีการใช้ภาษาต่างประเทศเพื่อการเผยแพร่ระดับนานาชาติ
DOI: 10.14457/tu.the.2019.1426
title: บทบาทของโรงละครแห่งชาติในการสืบสานมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทและการจัดการของโรงละครแห่งชาติ และนำเสนอแนวทางการจัดการในโรงละครแห่งชาติเพื่อสืบสานมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม มีระเบียบวิธีวิจัยเชิงผสมผสานเก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก และแบบสอบถามความคิดเห็นต่อการจัดการของโรงละครแห่งชาติ กับกลุ่มผู้บริหาร กลุ่มนักวิชาการด้านศิลปะการแสดงและการจัดการของโรงละคร และกลุ่มผู้ชมทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ จำนวน 400 คนผลการวิจัยพบว่าโรงละครแห่งชาติประกอบด้วยทรัพยากรการบริหาร 6 ปัจจัย ได้แก่ 1) คน 2) เงิน 3) วัตถุดิบ 4) วิธีการ 5) การจัดการ 6) เครื่องจักรกล โดยจัดการแสดงเผยแพร่มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมตามรายการแสดงประจำที่แบ่งออกเป็น 5 ประเภทคือ โขน ละคร ดนตรีไทย ดนตรีสากล และรายการพิเศษอื่น ๆ ซึ่งการแสดงโขนได้รับความนิยมมากที่สุดจากจำนวนผู้เข้าชม และกลุ่มผู้ชมมีความพึงพอใจมากในภาพรวมต่อการจัดการของโรงละครแห่งชาติผลการวิจัยสามารถนำเสนอแนวทางการจัดการในโรงละครแห่งชาติได้ว่า ควรกำหนดขั้นตอนการปฏิบัติงานที่ชัดเจนให้สอดคล้องกับวิสัยทัศน์และพันธกิจของกรมศิลปากร โดยควรศึกษาวิเคราะห์การตลาดในปัจจุบัน สำหรับกำหนดแผนกลยุทธ์ให้สอดคล้องกับยุคสมัย และจัดการประเมินผลเพื่อให้การปฏิบัติงานแต่ละฝ่ายมีคุณภาพมากขึ้น รวมถึงสร้างการรับรู้และให้ข้อมูลเกี่ยวกับการแสดงต่าง ๆ ของโรงละครแห่งชาติให้มากขึ้น ช่วยให้เกิดการสืบสานและพัฒนามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมให้แพร่หลาย สู่กลุ่มคนทุกเพศ ทุกวัย และกลุ่มชาวต่างชาติ
DOI: 10.14457/tu.the.2020.60
title: ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจส่งพัสดุผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ในประเทศไทย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจส่งพัสดุผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้บริโภคที่เคยใช้บริการขนส่งพัสดุผ่านทางแพลตฟอร์มออนไลน์ จำนวน 400 คน โดยทำการสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.87 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วย การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน และการวิเคราะห์สมการเชิงโครงสร้างผลการวิจัยพบว่า การรับรู้ความง่ายต่อการใช้งาน มีองค์ประกอบได้แก่ ความเข้ากันได้ การสังเกตเห็นได้ และการรับรู้ความเพลิดเพลิน และการรับรู้ถึงประโยชน์ มีองค์ประกอบได้แก่ ประโยชน์ในเชิงเปรียบเทียบและอิทธิพลทางสังคม มีความสัมพันธ์ต่อทัศนคติต่อการส่งพัสดุผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ ทัศนคติต่อการใช้งาน และส่วนประสมทางการตลาดมีองค์ประกอบได้แก่ ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านการส่งเสริมการตลาด และด้านราคา มีความสัมพันธ์ต่อความตั้งใจส่งพัสดุผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ข้อเสนอแนะผู้ให้บริการควรพัฒนาแพลตฟอร์มออนไลน์ตลอดเวลาให้เข้ากับวิถีชีวิตของผู้ใช้งาน ให้มีความเสถียรภาพ รวดเร็ว และข้อมูลที่ถูกต้อง
DOI: 10.14457/tu.the.2020.61
title: ปัจจัยนวัตกรรมบริการที่ส่งผลต่อความพึงพอใจและความจงรักภักดีในการใช้บริการศูนย์ปฏิรูปอุตสาหกรรม (Industry Transformation Center: ITC) เพื่อยกระดับศักยภาพของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยนวัตกรรมที่มีผลต่อความพึงพอใจและความจงรักภักดีในการใช้บริการศูนย์ปฏิรูปอุตสาหกรรม (ITC) โดยการวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ โดยมีระเบียบวิธีวิจัยประกอบด้วย 5 ขั้นตอน คือ (1) การทบทวนวรรณกรรม (2) การพัฒนาแนวคิดและโมเดลงานวิจัย (3) การพัฒนาเครื่องมือในการเก็บข้อมูล (4) การทดสอบความเที่ยงตรงและความน่าเชื่อถือของเครื่องมือในการเก็บข้อมูล และ (5) การวิเคราะห์ สังเคราะห์ และสรุปผลการวิจัย ซึ่งกลุ่มเป้าหมายเป็นผู้ประกอบการ SME ที่เคยรับบริการ จำนวน 400 คนทั้งนี้จากผลการวิเคราะห์ด้วยแบบจำลองสมการโครงสร้าง (Structural Equation Modeling : SEM) ชี้ให้เห็นว่า องค์ประกอบของปัจจัยนวัตกรรมบริการ ประกอบด้วย (1) รูปแบบศูนย์ปฏิรูปอุตสาหกรรม (ITC concept) (2) ส่วนปฏิสัมพันธ์ลูกค้า (client interface) และ (3) การส่งมอบบริการ (service delivery) ร่วมกันส่งผลต่อความพึงพอใจของผู้ประกอบการ SME ที่ร้อยละ 67 ทั้งนี้ความพึงพอใจของผู้ประกอบการ SME ส่งผลต่อความจงรักภักดีของผู้ประกอบการ SME ที่ร้อยละ 33 ซึ่งผลการวิจัยในครั้งนี้สามารถใช้เป็นแนวทางในการวางแผนกลยุทธ์และกำหนดแนวทางการให้บริการให้สอดคล้องกับความต้องการของผู้ประกอบการอย่างแท้จริง
DOI: 10.14457/cu.the.1983.6
title: Bivalent vaccine of bacillus antracis and pasteurella multocida