DOI: 10.14457/tu.the.2020.598
title: ความเป็นไปได้ของประเทศไทยในการเข้าเป็นภาคีอนุสัญญาว่าด้วยการคุ้มครองสิทธิของแรงงานโยกย้ายถิ่นฐานและสมาชิกครอบครัว

description: แรงงานมีความสำคัญในฐานะที่เป็นปัจจัยการผลิต ซึ่งส่งผลให้เกิดการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศ แต่เนื่องจากประเทศไทยขาดแคลนแรงงานเป็นอย่างมาก จึงต้องมีการนำเอาแรงงานจากประเทศเพื่อนบ้านเข้ามาทำงานทดแทนแรงงานไทยในหลายธุรกิจโดยเฉพาะในภาคการก่อสร้าง ภาคการประมง และงานบ้าน เป็นต้น และด้วยเหตุผลที่ว่าแรงงานมองว่าการโยกย้ายถิ่นฐานมาทำงานยังประเทศไทยจะทำให้ตัวแรงงานเองได้รับโอกาสในชีวิตที่ดีขึ้นเมื่อเทียบกับประเทศต้นทางของตนเองส่งผลให้แรงงานจำนวนนับหลายล้านคนเดินทางเข้ามาทำงานในประเทศไทย แต่ในความเป็นจริงกลับพบว่า แรงงานโยกย้ายถิ่นฐานที่เดินทางเข้ามาทำงานยังประเทศไทยเหล่านี้กลับต้องพบกับปัญหาต่างๆ อาทิ ปัญหาการค้ามนุษย์ ปัญหาการเข้าถึงบริการสุขภาพของรัฐ ปัญหาการไม่ได้รับการศึกษาขั้นพื้นฐานตามนโยบายของรัฐ ปัญหาเกี่ยวกับการยึดใบอนุญาตการทำงานหรือเอกสารสำคัญประจำตัวของแรงงานข้ามชาติ และปัญหาแรงงานข้ามชาติไม่สามารถจัดตั้งสมาคมและสหภาพแรงงานในรัฐที่มีการจ้างงาน เพื่อเรียกร้องสิทธิของตนเองได้ เป็นต้น ส่งผลให้แรงงานโยกย้ายถิ่นฐานเหล่านี้ถูกละเมิดสิทธิและไม่ได้รับความคุ้มครองตามสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐาน การค้นคว้าอิสระเล่มนี้จึงมุ่งศึกษาถึงมาตรการในการคุ้มครองสิทธิของแรงงานโยกย้ายถิ่นฐานและสมาชิกครอบครัว โดยศึกษาจากมาตรการในการคุ้มครองสิทธิของแรงงานโยกย้ายถิ่นฐานและสมาชิกครอบครัวของอนุสัญญาว่าด้วยการคุ้มครองสิทธิของแรงงานโยกย้ายถิ่นฐานและสมาชิกครอบครัว นอกจากนี้ยังมุ่งศึกษาถึงข้อดีและข้อเสียของการเข้าเป็นภาคีอนุสัญญาว่าด้วยการคุ้มครองสิทธิของแรงงานโยกย้ายถิ่นฐาน และสมาชิกครอบครัว เพื่อเป็นประโยชน์ในการที่ประเทศไทยจะพิจารณาเข้าร่วมเป็นภาคีอนุสัญญาว่าด้วยการคุ้มครองสิทธิของแรงงานโยกย้ายถิ่นฐาน และสมาชิกครอบครัว รวมถึงขั้นตอนและวิธีการดำเนินการหากประเทศไทยเข้าร่วมเป็นภาคีอนุสัญญาว่าด้วยการคุ้มครองสิทธิของแรงงานโยกย้ายถิ่นฐานและสมาชิกครอบครัวแล้ว จะต้องอนุวัติการให้เป็นไปตามอนุสัญญาว่าด้วยการคุ้มครองสิทธิของแรงงานโยกย้ายถิ่นฐาน และสมาชิกครอบครัวอย่างไร โดยพิจารณาว่ามาตรการทางกฎหมายของประเทศไทยที่มีอยู่ อันได้แก่ พระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 พระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ.2560พระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ.2533 และพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มีความสอดคล้องกับอนุสัญญาว่าด้วยการคุ้มครองสิทธิของแรงงานโยกย้ายถิ่นฐาน และสมาชิกครอบครัวหรือไม่เพียงใดจากการศึกษาพบว่าการเข้าร่วมเป็นภาคีอนุสัญญาว่าด้วยการคุ้มครองสิทธิของแรงงานโยกย้ายถิ่นฐานและสมาชิกครอบครัวนั้นเป็นประโยชน์แก่ประเทศไทยเป็นอย่างมาก เพราะการที่ประเทศไทยแก้ไขกฎหมายภายใน เพื่ออนุวัติการให้เป็นไปตามอนุสัญญาว่าด้วยการคุ้มครองสิทธิของแรงงานโยกย้ายถิ่นฐาน และสมาชิกครอบครัว จะส่งผลให้มาตรการทางกฎหมายของประเทศไทยที่เกี่ยวกับการคุ้มครองแรงงานโยกย้ายถิ่นฐานมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น ซึ่งจะทำให้ประเทศไทยได้รับความเชื่อมั่นและได้รับการยอมรับจากประเทศต่างๆว่า ประเทศไทยให้ความสำคัญกับการคุ้มครองสิทธิของแรงงานโยกย้ายถิ่นฐาน และสมาชิกครอบครัว อันเป็นการป้องกันไม่ให้ประเทศไทยถูกใช้มาตรการการกีดกันทางการค้าที่มิใช่ภาษีจากประเทศที่ทำการค้ากับประเทศไทย นอกจากนี้การที่ประเทศไทยเข้าเป็นภาคีอนุสัญญาดังกล่าวจะทำให้ประเทศไทยได้รับคำแนะนำจากคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ และได้รับความช่วยเหลือจากรัฐภาคีอื่น แต่จากการศึกษาพบว่าแม้ปัจจุบันประเทศไทยจะได้มีการกำหนดมาตรการในการคุ้มครองสิทธิของแรงงานโยกย้ายถิ่นฐานและสมาชิกครอบครัวไว้ในกฎหมายหลายฉบับด้วยกัน แต่กลับพบว่ายังไม่สอดคล้องกับอนุสัญญาว่าด้วยการคุ้มครองสิทธิของแรงงานโยกย้ายถิ่นฐาน และสมาชิกครอบครัว ด้วยเหตุนี้ประเทศไทยจึงควรดำเนินการแก้ไขกฎหมายที่มีอยู่ให้สอดคล้องกับอนุสัญญาว่าด้วยการคุ้มครองสิทธิของแรงงานโยกย้ายถิ่นฐาน และสมาชิกครอบครัว เพื่อเตรียมความพร้อมในการอนุวัติการให้เป็นไปตามอนุสัญญาดังกล่าว อันเป็นการส่งเสริมให้การคุ้มครองสิทธิของแรงงานโยกย้ายถิ่นฐานและสมาชิกครอบครัว มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น