cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1074
title: ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล ค่านิยมทางสุขภาพและการสนับสนุนทางสังคมกับความสุขสมบูรณ์ของนักร้องอาชีพ

description: การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสุขสมบูรณ์ของนักร้องอาชีพ ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล ค่านิยมทางสุขภาพและการสนับสนุนทางสังคมกับความสุขสมบูรณ์ของนักร้องอาชีพ และการทำนายความสุขสมบูรณ์ของนักร้องอาชีพ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักร้องอาชีพของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) จำนวน 198 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นได้ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา (IOC=0.85) หาค่าความเที่ยงโดยหาค่าสัมประสิทธิ์ของครอนบราค (r=0.88) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันและการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นักร้องอาชีพมีความสุขสมบูรณ์อยู่ในระดับดี (X̅ = 4.16,SD = 0.37) ค่านิยมทางสุขภาพอยู่ในระดับดี (X̅ = 3.95,SD = 0.24) และการสนับสนุนทางสังคมอยู่ในระดับดี (X̅ = 3.97,SD = 0.47) 2. ปัจจัยส่วนบุคคล ค่านิยมทางสุขภาพและการสนับสนุนทางสังคมมีความสัมพันธ์กับความสุขสมบูรณ์ของนักร้องอาชีพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ปัจจัยส่วนบุคคล ค่านิยมทางสุขภาพและการสนับสนุนทางสังคมสามารถร่วมกันทำนายความสุขสมบูรณ์ของนักร้องอาชีพได้ร้อยละ 41.7 (R²=.417) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ได้สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน ดังนี้ ความสุขสมบูรณ์ของนักร้องอาชีพ = (.713) ระยะเวลาในการทำงาน+ (.591) การสนับสนุนทางสังคม+ (.397) ค่านิยมทางสุขภาพ+ (-.126) อายุ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1075
title: การตรวจหาแกมีโตไซต์ของพลาสโมเดียม ไวแวกซ์ ในกระแสเลือด โดยวิธีปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอร์เรส รีเวอร์ส ทรานสคริปชั่น

description: โรคมาลาเรียเป็นปัญหาสำคัญทางสาธารณสุขในหลายประเทศทั่วโลก ในแต่ละปีมีผู้ป่วยมาลาเรียประมาณ 350 - 500 ล้านคน และเสียชีวิตประมาณ 1 ล้านคน ถึงแม้ว่าโรคมาลาเรียส่วนใหญ่จะเกิดจากการติดเชื้อพลาสโมเดียม ฟัลซิปารัม ซึ่งก่อให้เกิดอาการรุนแรงและมีอุบัติการณ์ก่อโรคมากกว่ามาลาเรียชนิดอื่นๆ อย่างไรก็ตามเชื้อพลาสโมเดียม ไวแวกซ์ มีการแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์อย่างกว้างขวางและมีความสามารถในการก่อให้เกิดความเจ็บป่วยเรื้อรังและกลับมาเป็นซ้ำได้เนื่องจากการมีระยะพักตัวที่อยู่ในเซลล์ตับและเป็นสาเหตุทำให้เกิดอาการรุนแรงทางคลินิก สำหรับเป้าหมายของการจำกัดเชื้อมาลาเรียโดยการตัดขั้นตอนในการติดต่อของเชื้อนั้น ระยะแกมีโตไซต์ในกระแสเลือดของผู้ที่ติดเชื้อมาลาเรียจึงเป็นเป้าหมายสำคัญสำหรับยาและวัคซีน ดังนั้นการประมาณการแพร่กระจายของระยะดังกล่าวจึงมีความสำคัญต่อการควบคุมโรค ถึงแม้ว่าวิธีการตรวจหาเชื้อภายใต้กล้องจุลทรรศน์ถือเป็นวิธีที่ใช้กันทั่วไปทางห้องปฏิบัติการในการตรวจวินิจฉัยโรคมาลาเรีย แต่ยังมีข้อจำกัดในเรื่องการตรวจหาเชื้อในตัวอย่างที่มีปริมาณเชื้อต่ำกว่าการตรวจสอบภายใต้กล้องจุลทรรศน์ ปัจจุบันได้มีการพัฒนานำเทคนิคทางชีวโมเลกุลมาใช้ในการตรวจหาแกมีโตไซต์ การศึกษานี้จึงได้พัฒนาวิธีปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอร์เรส รีเวอร์ส ทรานสคริปชั่น โดยใช้ยีนเป้าหมาย คือ พีวีเอส 25 เพื่อการตรวจหาแกมีโตไซต์ระยะที่ 5 ของเชื้อพลาสโมเดียม ไวแวกซ์ โดยทำการเก็บตัวอย่างเลือดจำนวน 106 ตัวอย่าง จากผู้ป่วยติดเชื้อพลาสโมเดียม ไวแวกซ์ ที่เข้ารับการรักษาจากมาลาเรียคลินิกในจังหวัดตาก จัดเป็นตัวอย่างในฤดูฝนจำนวน 49 ตัวอย่าง และในฤดูแล้งจำนวน 57 ตัวอย่าง โดยใช้อาร์เอ็นเอที่ถูกเตรียมจากเลือดที่เก็บในสารคงสภาพอาร์เอ็นเอและเลือดที่เก็บบนกระดาษกรอง ผลการศึกษาพบระยะแกมีโตไซต์ในกระแสเลือด จากการตรวจภายใต้กล้องจุลทรรศน์จากฟิล์มเลือดชนิดหนาและชนิดบางที่ย้อมด้วยสียิมซ่าร้อยละ 56.0 และร้อยละ 52.38 ของผู้ที่ติดเชื้อพลาสโมเดียม ไวแวกซ์ ในช่วงฤดูแล้งและฤดูฝน ตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบกับผลปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอร์เรส รีเวอร์ส ทรานสคริปชั่น ที่มีความจำเพาะต่อยีนพีวีเอส 25 ผลการตรวจพบร้อยละ 91.84 และร้อยละ 94.87 ของอาร์เอ็นเอจากตัวอย่างเลือดผู้ป่วยที่ติดเชื้อพลาสโมเดียม ไวแวกซ์ ในช่วงฤดูแล้งและฤดูฝน ตามลำดับ โดยสรุปผลการตรวจหาแกมีโตไซต์ให้ผลบวกร้อยละ 93.18 จากการใช้อาร์เอ็นเอที่เตรียมจากเลือดที่เก็บในสารคงสภาพอาร์เอ็นเอ และร้อยละ 89.77 โดยวิธีการหยดเลือดบนกระดาษกรอง การวินิจฉัยความไวของการตรวจสอบยีนพีวีเอส 25 โดยวิธีปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอร์เรส รีเวอร์ส ทรานสคริปชั่น อาร์เอ็นเอที่ถูกเตรียมจากเลือดที่เก็บในสารคงสภาพอาร์เอ็นเอและเลือดที่เก็บบนกระดาษกรองไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 และพบว่าความชุกของแกมีโตไซต์ในช่วงฤดูแล้งและฤดูฝนไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างกลุ่มตัวอย่างที่เก็บรวบรวมในช่วงฤดูแล้งและฤดูฝน การศึกษาในครั้งนี้ชี้ให้เห็นว่าวิธีปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอร์เรส รีเวอร์ส ทรานสคริปชั่น มีความไวในการตรวจพบแกมีโตไซต์ของเชื้อพลาสโมเดียม ไวแวกซ์ ได้ดีกว่าการตรวจสอบภายใต้กล้องจุลทรรศน์ จากตัวอย่างเลือดผู้ป่วยที่ถูกเก็บในสารคงสภาพอาร์เอ็นเอและบนกระดาษกรอง และพบความชุกสูงของแกมีโตไซต์ของเชื้อพลาสโมเดียม ไวแวกซ์ เกิดขึ้นทั้งในฤดูกาลที่มีการแพร่กระจายของเชื้อต่ำในช่วงฤดูแล้งและสูงในช่วงฤดูฝนจากพื้นที่ที่มีการแพร่กระจายของเชื้อในประเทศไทย
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1076
title: การผสานกฎจากป่าแบบสุ่ม

description: วิธีการป่าแบบสุ่ม เป็นเครื่องมือการทำนายที่มีประสิทธิภาพในการทำเหมืองข้อมูล อย่างไรก็ตาม การใช้กฏที่ได้จากป่าเป็นเรื่องที่ยากมากเพราะมีกฎจำนวนมาก ซึ่งอยู่ในรูปแบบของข้อมูลที่ได้จากจำนวนของต้นไม้ งานวิจัยนี้ได้นำเสนอวิธีการใหม่ที่สามารถผสานกฎจากต้นไม้หลายต้นในป่าแบบสุ่ม การทดลองแสดงให้เห็นว่ากฏที่ได้จากวิธีการที่นำเสนอให้ผลลัพธ์ที่สามารถเปรียบเทียบและเข้าใจได้จากค่าเฉลี่ยของจำนวนกฎที่ลดลง
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1077
title: ผลของการวางผังและออกแบบโครงการบ้านจัดสรรที่มีต่อผู้อยู่อาศัย : กรณีศึกษา โครงการบ้านสวนริมคลองบางมด และโครงการบ้านสวนริมคลองกรุงเทพกรีฑา

description: กระแสของงานออกแบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ (Modern Architecture) ได้แผ่ขยายไปทั่วทุกพื้นที่ของโลก ส่งผลให้มีการลอกเลียนแบบกันไปโดยไม่ได้คำนึงถึงความแตกต่างทางกายภาพและวิถีในการดำเนินชีวิตของคนในท้องถิ่น จากการศึกษางานสถาปัตยกรรมอาคารพักอาศัยของประเทศไทยในช่วงปี พ.ศ.2526 และในช่วงปี พ.ศ.2528 พบว่าโครงการบ้านจัดสรรในประเทศไทยมีการนำแบบบ้านต่างๆจากยุโรปมาสร้างจนกลายเป็นรูปแบบสมัยนิยม ในขณะที่ บริษัท แปลน อาคิเต็ค จำกัด หรือแปลนกรุ๊ปในเวลาต่อมา ได้ออกแบบโครงการบ้านจัดสรรที่มีความแตกต่างจากโครงการบ้านจัดสรรส่วนใหญ่ โดยมีการวางผังและออกแบบเป็นกลุ่มบ้าน และได้รับรางวัลทางสถาปัตยกรรมทั้งจากภายในประเทศและภายนอกประเทศ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาแนวความคิดในการวางผังและออกแบบ สภาพทางกายภาพที่เกิดขึ้น และผลที่ผู้อยู่อาศัยได้รับจากการวางผังและออกแบบโครงการบ้านจัดสรร โดยใช้การสัมภาษณ์ผู้ออกแบบวางผัง และผู้ที่เกี่ยวข้อง สอบถามกลุ่มตัวอย่างผู้อยู่อาศัย และการสังเกตในโครงการบ้านสวนริมคลองบางมดและโครงการบ้านสวนริมคลองกรุงเทพกรีฑา ผลจากการศึกษาพบว่า แปลนกรุ๊ปมีแนวความคิดในการวางผังและออกแบบที่เน้นการสร้างชุมชนและให้ความสำคัญกับการอยู่อาศัยกับธรรมชาติ โดยใช้พื้นที่ร้อยละ 30-50 เป็นพื้นที่ส่วนกลางให้ทุกบ้านเดินเข้าสู่สวนส่วนกลางที่เชื่อมต่อกันหมด และเชื่อมต่อไปยังศูนย์ชุมชน แนวความคิดในการออกแบบตัวบ้านให้สัมผัสธรรมชาติ ผลที่ผู้อยู่อาศัยได้รับโดยส่วนใหญ่ทั้งสองโครงการเป็นไปตามแนวความคิดที่วางไว้ ยกเว้นโครงการบ้านสวนริมคลองบางมดที่มีปัญหา 1.การออกแบบพื้นที่จอดรถ 2.บ้านเช่า อันเนื่องมาจากการขยายตัวของครอบครัวที่ส่งผลให้ผู้อยู่อาศัยย้ายออกจากบ้านและปล่อยบ้านให้เช่า 3.การบริหารจัดการโครงการที่ให้เช่าอาคารสโมสร ทำให้ผู้อยู่อาศัยไม่สามารถใช้ประโยชน์ได้และไม่มีพื้นที่สำหรับการทำกิจกรรมร่วมกัน แนวความคิดในการวางผังและออกแบบโครงการที่ให้ความสำคัญกับการสร้างชุมชนและการอยู่อาศัยกับธรรมชาติเป็นตัวอย่างของแนวความคิดที่ประสบความสำเร็จ โดยมีข้อเสนอแนะสำหรับการวางผังและออกแบบโครงการบ้านจัดสรรในอนาคต คือ 1.การวางผังให้ทุกครัวเรือนเข้าถึงอาคารสโมสรได้อย่างสะดวก หากชุมชนมีขนาดใหญ่ อาจแยกออกเป็นจุดๆให้เข้าถึงได้สะดวก 2.การบริหารจัดการชุมชนหลังการเข้าอยู่อาศัยและในการวางผังและออกแบบต้องคำนึงถึงการบริหารจัดการโครงการควบคู่กันไป 3.ต้องมีการติดตามและประเมินผลการวางผังและออกแบบโครงการบ้านจัดสรร เพื่อพัฒนาการวางผังและออกแบบตลอดเวลา
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1078
title: การพัฒนาเครื่องมือเพื่อการวิเคราะห์ความสนใจร่วมกันในด้านงานวิจัยสำหรับนักวิจัย

description: วิทยานิพนธ์นี้นำเสนอระเบียบวิธีและพัฒนาเครื่องมือเพื่อวิเคราะห์ความสนใจร่วมกันในด้านงานวิจัยสำหรับนักวิจัย ซึ่งการวิเคราะห์จะมีประโยชน์สำหรับนักวิจัยในการสร้างความร่วมมือกัน รวมทั้งสามารถช่วยในการระบุด้านของงานวิจัยและระดับของความสนใจที่นักวิจัยมีความสนใจร่วมกัน ในการนี้ผู้วิจัยใช้คำสำคัญจากผลงานวิจัยที่ได้รับการตีพิมพ์และจัดทำดัชนีโดยฐานข้อมูลไอเอสไอเพื่อสร้างออนโทโลจีโปรไฟล์งานวิจัยสำหรับนักวิจัย ซึ่งแนวคิดการสร้างออนโทโลจีข้อมูลงานวิจัย และวิเคราะห์ความสนใจร่วมกันในด้านงานวิจัยได้ประยุกต์วิธีการสร้างออนโทโลจีและการจับคู่ออนโทโลจีที่มีอยู่แล้ว โดยการเปรียบเทียบความเหมือนกันระหว่างออนโทโลจีโปรไฟล์งานวิจัยจะพิจารณาจากความเหมือนกันของสายอักขระและความเหมือนกันในเชิงภาษาของคำที่ปรากฏในสองโปรไฟล์ นอกจากนี้ผู้วิจัยได้เพิ่มแนวคิดเกี่ยวกับน้ำหนักความลึกสำหรับการจับคู่ออนโทโลจี โดยที่น้ำหนักความลึกของคู่คำที่ถูกจับคู่จะถูกกำหนดโดยระยะทางจากรากของออนโทโลจีจนถึงตำแหน่งของคู่คำที่ปรากฏในออนโทโลจี เนื่องจากคู่คำที่เหมือนกันและอยู่ลึกลงไปในระดับล่างของออนโทโลจีจะได้รับความสนใจมากกว่าคู่คำที่อยู่ในระดับบน เพราะถือว่าเป็นคู่คำที่แสดงความสนใจเฉพาะทางมากกว่า การวัดประสิทธิภาพระหว่างระเบียบวิธีที่นำเสนอกับวิธีการจับคู่ออนโทโลจีที่มีอยู่แล้วจะใช้มาตรฐานของโอเออีไอ 2011 ซึ่งผลที่ได้พบว่าแนวคิดของน้ำหนักความลึกจะให้ค่าความแม่นยำที่ดีขึ้น แต่ค่าเรียกคืนจะลดลง
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1079
title: การวัดมูลค่าความเสี่ยงแบบมีเงื่อนไขของพอร์ตโฟลิโอดัชนีเซท 50 และพันธบัตรรัฐบาลโดยใช้การแจกแจงแบบทรังเคต เลวี่ ไฟลท์

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการแจกแจงที่เหมาะสมกับอัตราผลตอบแทนจากการลงทุนในดัชนีเซท50 และพันธบัตรรัฐบาล ด้วยการใช้การแจกแจงแบบปกติเปรียบเทียบกับการแจกแจงแบบทรังเคต เลวี่ ไฟลท์ (TLF) พร้อมคาดการณ์อัตราผลตอบแทนจากการลงทุนของสัดส่วนการลงทุนในพอร์ตโฟลิโอระหว่างดัชนีเซท 50 และพันธบัตรรัฐบาล รวมทั้งวัดมูลค่าความเสี่ยงแบบมีเงื่อนไข (CVaR) ของสัดส่วนการลงทุนในพอร์ตโฟลิโอระหว่างดัชนีเซท 50 และพันธบัตรรัฐบาล เพื่อให้ได้ระดับความเสี่ยงและอัตราผลตอบแทนที่เหมาะสมที่องค์กรรับได้ ข้อมูลที่ใช้ในงานวิจัยนี้ คือ อัตราผลตอบแทนจากการลงทุนในพันธบัตรรัฐบาล และดัชนีเซท 50 ย้อนหลังเป็นเวลา 9 ปี ตั้งแต่พ.ศ.2545 ถึงพ.ศ.2553 เป็นรายวัน และรายสัปดาห์ ผลการวิจัยพบว่าการแจกแจงแบบทรังเคต เลวี่ ไฟลท์มีความเหมาะสมกับอัตราผลตอบแทนของดัชนีเซท 50 และพันธบัตรรัฐบาล เมื่อจำลองการจัดสัดส่วนของพอร์ตโฟลิโอด้วยวิธีมอนติคาร์โล และผลการวิจัยยังชี้ให้เห็นว่าพอร์ตโฟลิโอก็มีการแจกแจงแบบทรังเคต เลวี่ ไฟลท์ เช่นกัน อัตราผลตอบแทนรายวันระหว่างการลงทุนใน 60% ดัชนีเซท 50 และ 40% พันธบัตรรัฐบาลมีมูลค่าความเสี่ยงแบบมีเงื่อนไขอยู่ในระดับกลางๆจากทั้งหมด 7 สัดส่วน มีอัตราผลตอบแทนของหลักทรัพย์ที่ปรับด้วยค่าความเสี่ยง (Risk adjusted return) สูงที่สุด ส่วนอัตราผลตอบแทนรายสัปดาห์การลงทุนในพันธบัตรรัฐบาลเพียงอย่างเดียวมีอัตราผลตอบแทนเฉลี่ยสูงที่สุด มูลค่าความเสี่ยงแบบมีเงื่อนไขที่วัดได้ก็มีค่าความเสี่ยงน้อยที่สุด และนอกจากนี้ยังมีอัตราผลตอบแทนของหลักทรัพย์ที่ปรับด้วยค่าความเสี่ยงสูงที่สุดอีกด้วย ผลจากการคาดการณ์อัตราผลตอบแทนในการวิจัยนี้ยังพบว่าระยะเวลาในการถือครองหลักทรัพย์ที่นานขึ้นความเสี่ยงของแต่ละพอร์ตโฟลิโอที่มีสัดส่วนแตกต่างกันมีความเสี่ยงไม่ค่อยแตกต่างกัน ทั้งนี้การเลือกสัดส่วนของพอร์ตโฟลิโอนักลงทุนควรเลือกสัดส่วนที่เหมาะสมกับระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ (Risk appetite)
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1080
title: การศึกษาความเป็นไปได้เบื้องต้นของการลอยแร่โพแทสเซียมเฟลด์สปาร์จากทรายเหลือทิ้ง

description: วัตถุประสงค์ของการวิจัยในครั้งนี้ คือการศึกษาความเป็นไปได้เบื้องต้น ในการคัดแยก แร่โพแทสเซียมเฟลด์สปาร์จากทรายเหลือทิ้งจากแหล่งทรายบ้านโป่ง อำเภอบ้านโป่ง จังหวัด ราชบุรี โดยใช้กระบวนการลอยแร่ โดยเป็นการปรับปรุงคุณภาพของแร่โพแทสเซียมเฟลด์สปาร์ ให้ได้ตามข้อกำหนด และมาตรฐานของแร่ความต้องการของอุตสาหกรรมเซรามิก ซึ่งในการ ศึกษาองค์ของประกอบของแร่จะใช้เครื่องมือดังนี้คือ กล้องจุลทรรศน์ เครื่องวิเคราะห์การเลี้ยวเบน รังสีเอกซ์ (XRD) เครื่องวิเคราะห์การเรืองรังสีเอกซ์ (XRF) และการวิเคราะห์ขนาดด้วยตะแกรง มาตรฐาน นอกจากนั้นยังใช้เครื่องแยกแร่แม่เหล็กแบบเปียกความเข้มสูงเพื่อลดการปนเปื้อนของ แร่ติดแม่เหล็ก และปรับปรุงคุณภาพแร่โพแทสเซียมเฟลด์สปาร์โดยประสิทธิภาพของการลอยจะ ประเมินจากเปอร์เซนต์การเก็บแร่ได้ และผลวิเคราะห์องค์ประกอบทางเคมีของแร่โพแทสเซียม เฟลด์สปาร์ที่ลอยได้ด้วยเครื่องวิเคราะห์การเรืองรังสีเอกซ์ (XRF)จากการศึกษาทรายเหลือทิ้งพบว่ามีส่วนประกอบของ แร่เฟลด์สปาร์ แร่ควอรตซ์ แร่มัสโคไวต์ และแร่แคลไซต์ โดยมีผลวิเคราะห์ทางเคมีคือ SiO₂ 84.45 เปอร์เซ็นต์ K₂O 6.45 เปอร์เซ็นต์ Na₂O 0.74 เปอร์เซ็นต์ Al₂O₃ 6.15 เปอร์เซ็นต์ Fe₂O₃ 1.30 เปอร์เซ็นต์ CaO 0.23 เปอร์เซ็นต์ P₂O₅ 0.08 เปอร์เซ็นต์ TiO₂ 0.24 เปอร์เซ็นต์ และ MgO 0.26 เปอร์เซ็นต์ ผลวิเคราะห์แร่เฟลด์สปาร์ที่ลอยได้จากตัวอย่างขนาด -30 เมชพบว่ามีองค์ประกอบ ทางเคมีดังนี้ SiO₂ 76.87 เปอร์เซ็นต์ K₂O 11.06 เปอร์เซ็นต์ Na₂O 1.48 เปอร์เซ็นต์ Al₂O₃ 8.65 เปอร์เซ็นต์ Fe₂O₃ 0.73 เปอร์เซ็นต์ CaO 0.18 เปอร์เซ็นต์ P₂O₅ 0.10 เปอร์เซ็นต์ TiO₂ 0.17 เปอร์เซ็นต์ และ MgO 0.08 เปอร์เซ็นต์ ผลวิเคราะห์แร่เฟลด์สปาร์ที่ลอยได้จากตัวอย่างขนาด -60 เมชพบว่ามีองค์ประกอบ ทางเคมีดังนี้ SiO₂ 76.10 เปอร์เซ็นต์ K₂O 8.37 เปอร์เซ็นต์ Na₂O 1.04 เปอร์เซ็นต์ Al₂O₃ 12.34 เปอร์เซ็นต์ Fe₂O₃ 0.95 เปอร์เซ็นต์ CaO 0.19 เปอร์เซ็นต์ P₂O₅ 0.12 เปอร์เซ็นต์ TiO₂ 0.31 เปอร์เซ็นต์ และ MgO 0.15 เปอร์เซ็นต์ นอกจากนั้นยังมีการประเมินทางเศรษฐศาสตร์ โดยการประเมินค่าใช้จ่ายของการคัดแยก และรายได้ที่คาดว่าจะได้รับ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1081
title: การพัฒนาอุปกรณ์วัดแรงกดในฝ่าเท้าอย่างง่าย

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้ทำการศึกษาและพัฒนาอุปกรณ์วัดแรงกดในฝ่าเท้าอย่างง่าย ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่ใช้งานง่าย และมีราคาถูก โดยอุปกรณ์มีลักษณะเป็นเครื่องวัดแรงกดในฝ่าเท้าแบบแผ่นรองเท้า (In-shoe system) สำหรับวัดแรงกดในฝ่าเท้าที่เกิดขึ้นในขณะยืนและเดิน ในส่วนของแผ่นรองเท้านั้นถูกออกแบบให้มีเซนเซอร์วัดแรงข้างละ 3 ตัว สำหรับวัดแรงตรงตำแหน่งปุ่มกระดูกสำคัญทั้งสามตามหลักชีวกลศาสตร์เท้าที่สามารถตรวจวัดหาแรงกดในฝ่าเท้าได้ง่าย ซึ่งได้แก่ ส้นเท้า (Heel) ปุ่มกระดูกนิ้วหัวแม่เท้า (1st MTH) และปุ่มกระดูกนิ้วก้อยเท้า (5th MTH) ซึ่งเซนเซอร์ที่เลือกใช้ในการพัฒนาอุปกรณ์นี้ เป็นเซนเซอร์ที่อาศัยหลักการของปรากฏการณ์เปียโซรีซิสทีฟ (Piezoresistive sensor) ที่สามารถวัดแรงที่มากระทำให้อยู่ในรูปของการเปลี่ยนแปลงค่าความต้านทานไฟฟ้าได้ โดยมีวงจรวัดแรงที่อยู่ภายในกล่องตรงตำแหน่งซ้ายและขวาของเอว สำหรับประมวลผลข้อมูลที่ได้จากเซนเซอร์ แล้วข้อมูลที่ได้รับการประมวลผลเรียบร้อยแล้วซึ่งเป็นสัญญาณแอนาล็อก จะถูกส่งไปแปลงเป็นสัญญาณดิจิตอลที่กล่องตรงตำแหน่งกึ่งกลางเอว เพื่อความสะดวกในการเชื่อมต่อกับคอมพิวเตอร์สำหรับแสดงผลด้วยบลูทูธโมดูล การแสดงผลของข้อมูลบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ใช้โปรแกรม LabView ในการพัฒนา โดยออกแบบให้สามารถแสดงผลการวัดแรงกดในฝ่าเท้าทั้งในขณะยืนและเดินได้ในหน้าจอเดียวกัน การศึกษานี้ได้ทำการทดสอบเก็บผลข้อมูลการวัดแรงกดในฝ่าเท้าตรงตำแหน่งปุ่มกระดูกที่สำคัญทั้งสามของเท้าทั้งสองข้างที่เกิดขึ้นในขณะยืนและเดิน ด้วยอุปกรณ์ที่พัฒนาขึ้นและเครื่องอ้างอิงมาตรฐาน คือ เครื่อง F-scan ในอาสาสมัครปกติ 30 คน เมื่อนำค่าเฉลี่ยของแรงกระทำสูงสุดของแต่ละจุดที่วัดมาทำการทดสอบด้วย t-test for independent samples พบว่า อุปกรณ์ที่พัฒนาขึ้นมีวัดค่าได้แตกต่างจากเครื่องมืออ้างอิงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับนัยสำคัญ α = 0.05 จากการวิเคราะห์ Intra-class correlation พบว่าอุปกรณ์ที่พัฒนาขึ้นมีความสอดคล้องในการวัดแรงกดในฝ่าเท้าเทียบเคียงได้กับเครื่องมืออ้างอิง ซึ่งจากผลการทดสอบนี้สามารถยืนยันได้ว่าอุปกรณ์ที่พัฒนาขึ้นนี้สามารถวัดแรงกดในฝ่าเท้าแบบ real-time ได้
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1082
title: ความสัมพันธ์ระหว่าง กลุ่มอาการ การจัดการตนเอง ค่านิยมด้านสุขภาพ ความเข้มแข็งในการมองโลก และคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจตีบที่ได้รับการขยายหลอดเลือดหัวใจ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง กลุ่มอาการ การจัดการตนเอง ค่านิยมด้านสุขภาพ ความเข้มแข็งในการมองโลก กับคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจตีบที่ได้รับการขยายหลอดเลือดหัวใจในเขตกรุงเทพมหานคร โดยใช้ แนวคิดคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพของ Wilson & Cleary (1995) เป็นกรอบแนวคิดในการวิจัย กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจที่ได้รับการขยายหลอดเลือดที่เข้ารับการตรวจรักษาในแผนกผู้ป่วยนอกคลินิกโรคหัวใจและหลอดเลือดของโรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า โรงพยาบาลตำรวจ และคณะแพทยศาสตร์วชิรพยาบาล จำนวน 126 คน เลือกกลุ่มตัวอย่างโดยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินกลุ่มอาการ แบบประเมินการจัดการตนเอง แบบประเมินค่านิยมด้านสุขภาพ แบบประเมินความเข้มแข็งในการมองโลก และแบบประเมินคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจตีบที่ได้รับการขยายหลอดเลือด ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ หาค่าความเที่ยงจากแบบประเมินได้เท่ากับ .89, .81, .72, .83 และ .92 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัย 1.คุณภาพชีวิตด้านสุขภาพของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจตีบที่ได้รับการขยายหลอดเลือด หัวใจในเขตกรุงเทพมหานครอยู่ในระดับดี (X̅ = 562.87, SD = 152.27 ) 2.กลุ่มอาการ การจัดการตนเอง มีความสัมพันธ์ทางลบกับคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจตีบที่ได้รับการขยายหลอดเลือดหัวใจในเขตกรุงเทพมหานคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r= -.65, -.31) ตามลำดับ 3. ความค่านิยมด้านสุขภาพ และความเข้มแข็งในการมองโลกมีความสัมพันธ์ทางบวก กับคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจตีบที่ได้รับการขยายหลอดเลือดหัวใจในเขตกรุงเทพมหานคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r= .25, และ .47)
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1083
title: ผลของวิธีกำกับการเรียนบนเว็บและวิธีสอนเสริมในการเรียนแบบผสมผสานที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการกำกับตนเองในการเรียนของนักศึกษาปริญญาบัณฑิต

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของวิธีกำกับการเรียนบนเว็บและวิธีสอนเสริมในการเรียนแบบผสมผสานที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการกำกับตนเองในการเรียนของนักศึกษาปริญญาบัณฑิต แบบแผนการทดลองเป็นแบบแฟคทอเรียล 3x2 ตัวแปรต้น 2 ตัวแปรที่ศึกษา คือ วิธีกำกับการเรียนบนเว็บ 3 แบบ ได้แก่ การกำกับตนเอง (SRL) การกำกับจากภายนอก(ERL) การกำกับตนเองร่วมกับการกำกับจากภายนอก(SERL) และวิธีสอนเสริมในชั้นเรียน 2 แบบ คือ การทดสอบย่อยพร้อมเฉลยและอภิปราย (Quiz and Discussion) และการบรรยายสรุปโดยติวเตอร์และเพื่อนช่วยสอน(Tutor and Peer tutoring) กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชาอินเทอร์เน็ตและการสื่อสารในชีวิตประจำวัน ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2554 จำนวน 120 คน แบ่งออกเป็น 6 กลุ่มๆ ละ 20คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ 1) แผนการเรียนรู้ 2) เว็บไซต์รายวิชา 2) โปรแกรมบันทึกการกำกับตนเองบนเว็บ 3) แบบวัดทักษะการกำกับตนเองในการเรียน 4) แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 6) แบบสัมภาษณ์เชิงลึก สถิติที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ ความถี่(f) ค่าเฉลี่ย (X̅) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว (One-Way ANOVA) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วมแบบพหุนาม(Two-way MANCOVA)ผลการวิจัยพบว่า 1. นักศึกษาที่ใช้วิธีกำกับการเรียนบนเว็บต่างกันในการเรียนแบบผสมผสานมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการกำกับตนเองในการเรียนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เมื่อเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยรายคู่ด้วยวิธี LSD พบว่านักศึกษาที่ใช้วิธีกำกับการเรียนบนเว็บแบบ ERLและ แบบ SERLมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนแตกต่างจากแบบSRL อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และนักศึกษาที่ใช้วิธีกำกับการเรียนบนเว็บแบบSERL มีทักษะการกำกับตนเองในการเรียนแตกต่างจากนักศึกษาที่ใช้แบบ ERLอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. นักศึกษาที่ได้รับวิธีสอนเสริมในชั้นเรียนที่ต่างกันในการเรียนแบบผสมผสานมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการกำกับตนเองในการเรียนไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3.ไม่มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างวิธีกำกับการเรียนบนเว็บและวิธีสอนเสริมในชั้นเรียนในการเรียนแบบผสมผสาน ที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการทักษะการกำกับตนเองในการเรียนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4.เงื่อนไขที่ทำให้เกิดพัฒนาการทักษะการกำกับตนเองของนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต พบว่าวิธีการสอนแบบ SERL+ Quiz&Discussion มีประสิทธิภาพมากที่สุดในการพัฒนาความสามารถในการกำกับการเรียน (Regulation ability) ซึ่งเป็นองค์ประกอบหนึ่งของทักษะการกำกับตนเองในการเรียน ภายใต้เงื่อนไขดังนี้ 1) นักศึกษาตระหนักและกระตือรือร้นต่อการกำกับตนเองในการเรียนบนเว็บแบบผสมผสาน 2) นักศึกษามีวินัยและบันทึกการกำกับตนเองร่วมกับทำหน้าที่ติดตามเพื่อนผ่าน e-mail อย่างสม่ำเสมอ 3) นักศึกษาได้ตรวจสอบความเข้าใจของตนเองกับเนื้อหา ฝึกตั้งคำถามหาคำตอบและฝึกทำข้อสอบและพยายามเข้าชั้นเรียนตามเวลาที่กำหนด
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1084
title: การประดิษฐ์โครงสร้างวงแหวนนาโนของแกลเลียมฟอสไฟด์บนแกลเลียมอาร์เซไนด์ (100) ที่ปลูกด้วยวิธีดรอปเล็ทอิพิแทกซีจากลำโมเลกุล

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอการประดิษฐ์โครงสร้างวงแหวนนาโนของแกลเลียมฟอสไฟด์บนแกลเลียมอาร์เซไนด์ (100) ด้วยวิธีดรอปเล็ทอิพิแทกซีจากลำโมเลกุล โดยมีการเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขในการประดิษฐ์ ได้แก่ อุณหภูมิแผ่นผลึกฐานขณะขึ้นรูปหยดโลหะแกลเลียม (250-350℃) และปริมาณแกลเลียมในการขึ้นรูปหยดโลหะ (2.4-5.6 ML) ผลที่ได้แสดงให้เห็นว่าเมื่ออุณหภูมิแผ่นผลึกฐานขณะขึ้นรูปหยดโลหะแกลเลียมสูงขึ้น จะทำให้โครงสร้างวงแหวนนาโนของแกลเลียมฟอสไฟด์มีขนาดใหญ่ขึ้น แต่ความหนาแน่นของโครงสร้างวงแหวนนาโนของแกลเลียมฟอสไฟด์ลดลง เนื่องจากเมื่ออุณหภูมิแผ่นผลึกฐานสูงขึ้น โลหะแกลเลียมมีคุณสมบัติเป็นโลหะหลอมเหลวอยู่ทำให้สามารถเคลื่อนที่และรวมตัวกับหยดโลหะที่อยู่ใกล้เคียงเป็นหยดโลหะที่มีขนาดใหญ่ขึ้น ส่วนการเพิ่มปริมาณแกลเลียมในการขึ้นรูปหยดโลหะทำให้โครงสร้างวงแหวนนาโนของแกลเลียมฟอสไฟด์มีขนาดใหญ่ขึ้น ความหนาแน่นของโครงสร้างวงแหวนนาโนของแกลเลียมฟอสไฟด์มีค่าเพิ่มขึ้น แต่ที่อุณหภูมิแผ่นผลึกฐาน 250℃ นั้น เมื่อเพิ่มปริมาณแกลเลียมในช่วง 2.4-3.2 ML และ 4.0-4.8 ML ความหนาแน่นของโครงสร้างวงแหวนนาโนของแกลเลียมฟอสไฟด์จะลดลง ส่วนเมื่อเพิ่มปริมาณแกลเลียมในช่วง 3.2-4.0 ML และ 4.8-5.6 ML ความหนาแน่นของโครงสร้างวงแหวนนาโนของแกลเลียมฟอสไฟด์จะเพิ่มขึ้น การที่ความหนาแน่นลดลงนี้เนื่องจากหยดขนาดเล็กของแกลเลียมเกิดการปกคลุมเต็มพื้นที่ผิวหน้า ซึ่งทำให้เกิดเป็นชั้นเรียบของแกลเลียมขึ้น สำหรับการวัดโฟโตลูมิเนสเซนต์ของโครงสร้างวงแหวนนาโนของแกลเลียมฟอสไฟด์ที่ถูกประดิษฐ์ขึ้นในบางเงื่อนไขและปลูกกลบด้วยชั้นของแกลเลียมอาร์เซไนด์หนา 100 nm อันประกอบด้วยชั้นแกลเลียมอาร์เซไนด์ที่ปลูกด้วยวิธีไมเกรชัน-เอนฮานซ์อิพิแทกซีและวิธีปกติ ผลการวัดโฟโตลูมิเนสเซนซ์ยืนยันให้เห็นว่าโครงสร้างวงแหวนนาโนของแกลเลียมฟอสไฟด์ที่ได้มีคุณสมบัติที่ดีและได้แสดงให้เห็นปรากฏการณ์การเปลี่ยนแปลงของแถบพลังงานจากความเครียดแบบดึงที่มีต่อโครงสร้างวงแหวนนาโนของแกลเลียมฟอสไฟด์ในเมตริกซ์แกลเลียมอาร์เซไนด์
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1085
title: การจำลองการแตกหักของส่วนหัวและส่วนปลายของกระดูกต้นขาและกระดูกต้นแขนที่เกิดจากอุบัติเหตุ

description: ปัญหากระดูกพรุนหรือกระดูกโปร่งบาง (Osteoporosis) เป็นภาวะที่อาจพบได้ในทุกคนโดยเฉพาะอย่างยิ่งในหญิงวัยหมดประจำเดือนและผู้สูงอายุ โรคกระดูกพรุนเป็นปัญหาหนึ่งของผู้สูงอายุเพราะเมื่อเกิดขึ้นแล้วย่อมมีปัญหาซับซ้อนตามมา ซึ่งโดยปกติแล้วร่างกายมนุษย์มีทั้งการสร้างและการทำลายเนื้อกระดูกไปพร้อมกันตลอดเวลาอย่างสมดุลและข้อมูลที่น่าสนใจ คือ อัตราผู้เสียชีวิตจากกระดูกหักจากภาวะกระดูกพรุนสูงกว่าอัตราผู้เสียชีวิตจากโรคมะเร็งปากมดลูก มะเร็งมดลูกและเต้านมรวมกัน โดยการศึกษานี้จะใช้กระดูกต้นขาและกระดูกต้นแขนของอาจารย์ใหญ่ อย่างละ 60 ข้าง อายุเฉลี่ย 76.6 ±9.3ปี แล้วทำการกดจุดเพื่อวัดค่าความแข็งของแต่ละตำแหน่งนั้น จะพบว่า ค่าความแข็งของกระดูกต้นขาส่วนหัวในช่วงการวัดตำแหน่งที่ 5, 6, 7, 8ซึ่งเป็นบริเวณส่วนคอของกระดูก จะมีค่าเฉลี่ยของค่าความแข็งในแบบระนาบมากที่สุด เท่ากับ 28.8±13.5 นิวตัน/ตร.มม.เพราะบริเวณดังกล่าวเป็นช่วงที่มีการรับน้ำหนักร่างกายมากที่สุด จึงทำให้มีความแข็งแรงมากกว่าบริเวณอื่น และในตำแหน่งที่ 9, 10, 11, 12ซึ่งเป็นบริเวณส่วนหัวของกระดูกนั้นจะมีค่าเฉลี่ยค่าความแข็งในแบบระนาบน้อยที่สุด เท่ากับ 20.8±10.1นิวตัน/ตร.มม. เป็นบริเวณที่มีความอ่อนนุ่มมาก เพราะเป็นช่วงที่ต้องมีการสัมผัสและเข้าไปอยู่ในส่วนของเบ้าของกระดูกสะโพกจึงทำให้มีความอ่อนนุ่มเพื่อลดการเสียดสีและรับกับรูปเบ้าของกระดูกสะโพกได้ ส่วนค่าความแข็งของกระดูกต้นแขนส่วนหัวในช่วงการวัด จะได้ว่า ในตำแหน่งที่ 1, 2, 3, 4 ซึ่งเป็นบริเวณส่วนฐานคอของกระดูกนั้น จะมีค่าเฉลี่ยของค่าความแข็งในแบบระนาบมากที่สุด เท่ากับ 25.3±11.9 นิวตัน/ตร.มม.เป็นเพราะบริเวณดังกล่าวเป็นช่วงที่มีการรับน้ำหนักร่างกายมากที่สุด จึงทำให้บริเวณดังกล่าวมีความแข็งแรงมากกว่าบริเวณอื่น และในตำแหน่งที่ 5, 6, 7, 8เป็นบริเวณส่วนคอของกระดูกนั้นจะมีค่าเฉลี่ยของค่าความแข็งในแบบระนาบน้อยที่สุด เท่ากับ 18.3±9.7นิวตัน/ตร.มม.เป็นบริเวณที่มีความอ่อนนุ่มมาก เพราะเป็นช่วงที่ต้องมีการสัมผัสและเข้าไปอยู่ในส่วนเบ้าของกระดูกหัวไหล่จึงทำให้บริเวณดังกล่าวมีความอ่อนนุ่มเพื่อลดการเสียดสีและรับกับรูปเบ้าของกระดูกหัวไหล่ได้ ซึ่งข้อมูลในงานวิจัยนี้จะช่วยแนะแนวทางแก่ศัลยแพทย์ ในการรักษา ป้องกันและลดปัญหาต่างๆก่อนที่กระดูกจะเกิดการแตกหักได้ และอาจเป็นข้อมูลพื้นฐานช่วยเสริมในงานทางด้าน Finite Element เพื่อลดโอกาสที่จะเกิดความผิดพลาดในการสร้างข้อมูลที่ไม่ได้มาจากกระดูกต้นขาและกระดูกต้นแขนได้