cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1372
title: การแสดงออกของยีนที่เกี่ยวข้องกับการเจริญของกระดูกอ่อนในซิโนวิโอไซต์จากผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อม

description: โรคข้อเสื่อม (osteoarthritis, OA) เป็นโรคในกลุ่มอาการข้ออักเสบ (arthritis) จัดเป็นโรคกระดูกที่พบได้บ่อยในประชากรสูงอายุทั่วไปการแสดงออกของยีนที่เปลี่ยนแปลงไปและการเสื่อมของกระดูกอ่อนเป็นปัจจัยในการเกิดโรคข้อเข่าเสื่อม ในงานวิจัยนี้ใช้ชีวสารสนเทศน์ในการคัดเลือกยีนที่เกี่ยวข้องกับการเจริญของกระดูกอ่อนจากฐานข้อมูลไมโครอาร์เรย์ที่เปรียบเทียบการแสดงออกของยีนระหว่างผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อมและคนปกติ ผลจากไมโครอาร์เรย์พบว่ายีน EBP IMPAD1 PPAPDC1B และ FIBIN มีแนวโน้มที่จะมีระดับการแสดงออกแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ จากนั้นได้ยืนยันผลระดับการแสดงออกในซิโนวิโอไซต์ชนิดบีด้วยเทคนิค real-time PCR พบว่าการแสดงออกของยีน EBP IMPAD1 และ PPAPDC1B ระหว่างกลุ่มผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อม (N=33) และกลุ่มควบคุม (N=5) มีค่าไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในขณะที่ยีน FIBIN ซึ่งได้ออกแบบไพรเมอร์โดยอาศัยลำดับนิวคลีโอไทด์ของชุดโพรบที่จำเพาะต่อยีนค่าการจับของโพรบระหว่างกลุ่มผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อมและกลุ่มควบคุมมีค่าแตกต่างกันมากกว่า 5 เท่า พบว่ามีการแสดงออกเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.0228) ในผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อม เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม ซึ่งผลมีความสอดคล้องกับค่าที่ได้จากการวิเคราะห์ด้วยชีวสารสนเทศน์ เมื่อการเกิดเมทิลเลชันบนโพรโมเตอร์ของยีน FIBIN ด้วยเทคนิค pyrosequencing และวิเคราะห์ค่าสหสัมพันธ์ด้วยสถิติแบบ Pearson correlation พบว่าไม่มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&gt;0.05) ระหว่างระดับการแสดงออก และการเกิดเมทิลเลชันบนโพรโมเตอร์การแสดงออกที่เปลี่ยนไปของยีน FIBIN อาจเป็นกลไกที่ซิโนวิโอไซต์ชนิดบีใช้ในการซ่อมแซมกระดูกอ่อนที่เกิดการเสียหายของผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อม หรืออาจเป็นปัจจัยที่สำคัญในการเกิดกระดูกงอกในข้อเข่าของผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อม ซึ่งเป็นสาเหตุที่สำคัญที่ทำให้ผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อมมีอาการรุนแรงขึ้น และนำไปสู่สภาวะทุพลภาพ อย่างไรก็ตามกลไกของยีน FIBIN ที่มีต่อโรคข้อเข่าเสื่อมยังไม่แน่ชัด ดังนั้นควรมีการศึกษาเพิ่มเติมถึงกลไกการทำงานของยีน FIBIN เพื่ออาจใช้ในการพัฒนาการรักษาที่มีความจำเพาะต่อการเกิดโรคข้อเข่าเสื่อมได้
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1373
title: ผลของการมองเห็นสารย้อมคราบจุลินทรีย์ต่อความสามารถในการแปรงฟันของเด็กชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 กลุ่มหนึ่ง ที่ศูนย์การแพทย์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีฯ

description: วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของการมองเห็นการติดสีของสารย้อมคราบจุลินทรีย์ต่อ ความสามารถในการแปรงฟันของเด็กชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 วัสดุและวิธีการ งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาข้ามกลุ่มในเด็กชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 อายุ 8 - 10 ปี ของโรงเรียนรัฐบาลในความดูแลของศูนย์การแพทย์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยาม บรมราชกุมารี ฯ จังหวัดนครนายก เด็กจำนวน 122 คน จากโรงเรียน 12 แห่ง ใช้วิธีการสุ่มอย่าง ง่ายแบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มแรกทดสอบการแปรงฟันโดยไม่เห็นการติดสีของสารย้อมคราบ จุลินทรีย์ขณะแปรง ในขณะที่กลุ่มที่สองทดสอบการแปรงฟันโดยให้ส่องกระจกขณะแปรงฟัน เพื่อมองเห็นการติดสีของสารย้อมคราบจุลินทรีย์ หลังจากนั้น 1 เดือนทดสอบการแปรงฟันอีกครั้ง ด้วยขั้นตอนเดียวกันแต่สลับวิธีระหว่าง 2 กลุ่ม เด็กทั้งสองกลุ่มไม่ได้รับการสอนแปรงฟัน ใช้ดัชนี พีเอชพีในการวัดการติดสีของสารย้อมของคราบจุลินทรีย์ก่อนและหลังการแปรงฟัน ความ สามารถในการแปรงฟันประเมินจากผลต่างของคะแนนดัชนีพีเอชพีก่อนและหลังการแปรงฟัน (คะแนนดัชนีพีเอชพีที่ลดลง) ใช้สถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำในการวิเคราะห์ ข้อมูล ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ผลการศึกษา ค่าเฉลี่ยคะแนนดัชนีพีเอชพีที่ลดลงทั้งปากเมื่อไม่เห็นการติดสีมีค่า 1.29 + 0.57 (ร้อยละ 31.53) และเมื่อมองเห็นการติดสีมีค่า 1.78 + 0.56 (ร้อยละ 43.75) การ มองเห็นการติดสีของสารย้อมคราบจุลินทรีย์มีผลต่อค่าเฉลี่ยคะแนนดัชนีพีเอชพีที่ลดลงทั้งปาก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p &lt; 0.001) สรุป การมองเห็นการติดสีของสารย้อมคราบจุลินทรีย์โดยไม่สอนวิธีการแปรงฟัน ทำให้ เด็กชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 สามารถแปรงฟันลดคราบจุลินทรีย์ได้มากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1374
title: ผลของ 1-เมทิลไซโคลโพรพีนต่อการเปลี่ยนแปลงของวัฏจักรแอสคอร์เบต-กลูทาไทโอนในช่อดอกกล้วยไม้สกุลหวายพันธุ์ขาวสนาน Dendrobium ‘Khao Sanan’ และพันธุ์บูรณะเจตน์ Dendrobium ‘Burana Jade’

description: ผลของ 1-เมทิลไซโคลโพรพีน (1-MCP) ต่อการเปลี่ยนแปลงคุณภาพหลังการเก็บเกี่ยวและวัฏจักรแอสคอร์เบต-กลูทาไทโอนของดอกกล้วยไม้สกุลหวายพันธุ์ขาวสนานและพันธุ์บูรณะเจตน์ พบว่าการรมด้วย 1-MCP สามารถยืดอายุการปักแจกัน ชะลอการเสื่อมสภาพของช่อดอก การร่วงของดอกตูมและการเปลี่ยนแปลงของสีกลีบดอก (C value) ของช่อดอกกล้วยไม้สกุลหวายพันธุ์ขาวสนาน สำหรับช่อดอกกล้วยไม้สกุลหวายพันธุ์บูรณะเจตน์ การรมด้วย 1-MCP สามารถยืดอายุการปักแจกัน ชะลอการเสื่อมสภาพของช่อดอก การร่วงของดอกตูมและการเปลี่ยนแปลงของสีกลีบดอก (L, C, h และ DE) ในขณะที่ช่อดอกที่รมด้วยเอทิลีนแสดงถึงคุณภาพหลังการเก็บเกี่ยวที่ลดลงและมีการสังเคราะห์เอทิลีนเพิ่มขึ้น การรมด้วย 1-MCP ไม่มีผลช่วยลดการสร้างไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์เมื่อเปรียบเทียบกับชุดควบคุม ในขณะที่ช่อดอกกล้วยไม้สกุลหวายพันธุ์ขาวสนานที่รมด้วยเอทิลีนมีความเข้มข้นของไฮโดรเจนเปอร์ต่ำสุด ช่อดอกกล้วยไม้สกุลหวายพันธุ์ขาวสนานที่รมด้วย1-MCP มีแอกทิวิตีของ dehydroascorbate reductase (DHAR) และ ascorbate peroxidase (APX) สูงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในวันที่ 0 และ 2 ตามลำดับ ส่วนในช่อดอกกล้วยไม้พันธุ์บูรณะเจตน์ที่รมด้วย 1-MCP พบแอกทิวิตีของเอนไซม์เพิ่มสูงขึ้นในวันที่ 8 และการรมด้วยเอทิลีนไม่มีผลต่อแอกทิวิตีของเอนไซม์ในระบบดังกล่าว ดังนั้นการใช้ 1-MCP สามารถรักษาคุณภาพของช่อดอกกล้วยไม้และสามารถกระตุ้นการทำงานของเอนไซม์ในวัฏจักรแอสคอร์เบต-กลูทาไทโอนในดอกกล้วยไม้ได้ 1-MCP จึงมีผลต่อการชะลอการเสื่อมสภาพของช่อดอกกล้วยไม้ผ่านวัฏจักรแอสคอร์เบต-กลูทาไทโอน
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1375
title: ความแปรปรวนของอัตราการเต้นของหัวใจในสุนัขที่เป็นโรคลิ้นหัวใจไมตรัลรั่วหลังได้รับการรักษาด้วยยาอีนาลาพริล

description: ทำการตรวจความแปรปรวนของอัตราการเต้นของหัวใจ (Heart rate variability, HRV) การบันทึกภาพหัวใจด้วยคลื่นเสียงความถี่สูง (echocardiography) ภาพคลื่นไฟฟ้าหัวใจ (electrocardiogram, ECG) ภาพบันทึกเสียงหัวใจ (phonocardiogram, PCG) และความดันโลหิต (blood pressure) ในสุนัขจำนวน 14 ตัวที่มีภาวะลิ้นหัวใจไมตรัลรั่วก่อนและหลังให้ยาอีนาลาพริล (enalapril) ในขนาด 0.5 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมเป็นเวลา 14 วัน สุนัขทุกตัวที่ศึกษามีหัวใจล้มเหลวระดับ B1 และ B2 ตามการแบ่งของ Consensus Statements of the American College of Veterinary Internal Medicine (ACVIM) จากผลการทดลองพบการลดลงของความดันตัวล่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P &lt;0.05) ผลการศึกษาค่าความแปรปรวนของอัตราการเต้นของหัวใจแบบการวิเคราะห์ตามช่วงเวลา(time domain analysis of HRV) พบว่า SDNN index และ RMSSD มีการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P &lt;0.05) ความแปรปรวนของอัตราการเต้นของหัวใจแบบการวิเคราะห์คลื่นความถี่ (frequency domain analysis of HRV) พบว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงช่วงคลื่นความถี่ต่ำ (low frequency, LF) ในขณะที่ช่วงคลื่นความถี่สูง (high frequency, HF) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (P &lt;0.01) ค่าผลรวมของคลื่นความถี่ทั้งหมด (total frequency, TF) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (P &lt;0.05) จึงทำให้อัตราส่วนระหว่าง LF และ HF (LF/HF) มีค่าลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P &lt;0.05) จากการตัดค่าช่วงคลื่นความถี่ต่ำมากที่สุด (ultra low frequencies, ULF) และช่วงคลื่นความถี่ต่ำมาก (very low frequencies, VLF) มาใช้ในการคำนวณพบว่า LF norm ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ (P &lt;0.05) ในขณะที่ HF norm เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (P &lt;0.05) เปอร์เซ็นต์พื้นที่ของเลือดที่ไหลย้อนกลับไปที่หัวใจห้องบนซ้ายเมื่อตรวจด้วย Color Doppler echocardiography (The percentage of mitral regurgitation, %MR) ลดลงจาก 66.3% เป็น 43.4% (P&lt;0.05) ข้อมูลจากการตรวจ echocardiography electrocardiographic phonocardiogram และความดันโลหิตไม่มีการเปลี่ยนแปลงยกเว้นการลดลงเล็กน้อยของขนาดหัวใจห้องล่างซ้ายในช่วงสิ้นสุดการคลายตัว (left ventricular end diastolic diameter, LVEDd) และขนาดของหัวใจห้องล่างซ้ายในช่วงสิ้นสุดการคลายตัวเทียบกับน้ำหนักตัว (left ventricular end diastolic diameter, normalized for body weight, LVEDDN) (P &lt;0.05) อาการโรคหัวใจที่ตรวจโดยเจ้าของดีขึ้น โดยสรุปสุนัขที่มีภาวะลิ้นหัวใจไมตรัลรั่วซึ่งได้รับการรักษาด้วยยา enalapril เป็นเวลา 14 วันมีการทำงานของระบบประสาทอัตโนวัติที่ควบคุมการทำงานของหัวใจเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะระบบประสาทพาราซิมพาเทติค (parasympathetic)
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1376
title: ผลของรูปแบบการให้ข้อมูลย้อนกลับที่แตกต่างกันที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของผู้เรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ในแต่ละระดับความสามารถทางการเรียนคณิตศาสตร์ ที่ได้รับรูปแบบการให้ข้อมูลย้อนกลับแบบอธิบายรายละเอียด แบบชี้แนะ แบบผสม และแบบบอกคำตอบที่ถูกต้อง และ (2) ศึกษาปฏิสัมพันธ์ระหว่างระดับความสามารถทางการเรียนคณิตศาสตร์ของผู้เรียนกับรูปแบบการให้ข้อมูลย้อนกลับที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของผู้เรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้เรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 140 คน แบ่งเป็นผู้เรียนที่มีความสามารถทางการเรียนคณิตศาสตร์ระดับสูง ปานกลางและต่ำ โดยผู้เรียนในแต่ละระดับความสามารถจะได้รับข้อมูลย้อนกลับ 4 รูปแบบ (ข้อมูลย้อนกลับแบบอธิบายรายละเอียด ข้อมูลย้อนกลับแบบชี้แนะ ข้อมูลย้อนกลับแบบผสม และข้อมูลย้อนกลับแบบบอกคำตอบที่ถูกต้อง) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ประกอบด้วย (1) แบบทดสอบความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ก่อนเรียน และหลังเรียน (2) แบบฝึกทักษะ เรื่อง สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว และ(3) โปรแกรมบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ในการวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงบรรยาย การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวและการวิเคราะห์ความแปรปรวนสองทาง ผลการวิจัยพบว่า 1. ผู้เรียนที่มีความสามารถทางการเรียนคณิตศาสตร์ระดับสูงที่ได้รับข้อมูลย้อนกลับแบบอธิบายรายละเอียดและแบบชี้แนะมีความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สูงกว่าผู้เรียนที่ได้รับข้อมูลย้อนกลับแบบบอกคำตอบที่ถูกต้องอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ .01 ตามลำดับ ส่วนผู้เรียนที่มีความสามารถทางการเรียนคณิตศาสตร์ระดับปานกลางที่ได้รับข้อมูลย้อนกลับแบบอธิบายรายละเอียด แบบชี้แนะและแบบผสม มีความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สูงกว่าผู้เรียนที่ได้รับข้อมูลย้อนกลับแบบบอกคำตอบที่ถูกต้องอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และผู้เรียนที่ได้รับข้อมูลย้อนกลับแบบผสมมีความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สูงกว่าผู้เรียนที่ได้รับข้อมูลย้อนกลับแบบอธิบายรายละเอียดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และผู้เรียนที่มีความสามารถทางการเรียนคณิตศาสตร์ระดับต่ำที่ได้รับข้อมูลย้อนกลับแบบอธิบายรายละเอียด แบบชี้แนะและแบบผสม มีความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สูงกว่าผู้เรียนที่ได้รับข้อมูลย้อนกลับแบบบอกคำตอบที่ถูกต้องอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และผู้เรียนที่ได้รับข้อมูลย้อนกลับแบบผสมมีความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สูงกว่าผู้เรียนที่ได้รับข้อมูลย้อนกลับแบบชี้แนะอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างระดับความสามารถทางการเรียนคณิตศาสตร์กับรูปแบบการให้ข้อมูลย้อนกลับอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1378
title: การประเมินความแม่นตรงทางคลินิกของเครื่องกำหนดตำแหน่งปลายคลองรากฟันด้วยไฟฟ้าชนิดเอเพ็กซ์พอยน์เตอร์และรูทซีเอกซ์ในฟันกรามน้ำนม

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความแม่นตรงทางคลินิกของเครื่องกำหนดตำแหน่งปลายคลองรากฟันด้วยไฟฟ้าชนิดเอเพ็กซ์พอยน์เตอร์และรูทซีเอกซ์ในฟันกรามน้ำนมจำนวน 86 คลองรากฟัน โดยในแต่ละคลองรากฟันกำหนดตำแหน่งปลายคลองรากฟันด้วยเครื่องชนิดเอเพ็กซ์พอยน์เตอร์และรูทซีเอกซ์ในขณะที่เครื่องอ่านค่าเอเพ็กซ์ จากนั้นถอนฟันนำมาหาตำแหน่งจริงของรูเปิดปลายคลองรากฟันโดยใช้กล้องจุลทรรศน์สเตอริโอ ความแม่นตรงของเครื่องกำหนดตำแหน่งปลายคลองรากฟันด้วยไฟฟ้าทั้งสองชนิดมีค่าความแตกต่างระหว่างตำแหน่งจริงและตำแหน่งที่เครื่องอ่านค่าเอเพ็กซ์ ในช่วง ± 0.5 มิลลิเมตร ร้อยละ 65.12 และ 68.60 และในช่วง ± 1 มิลลิเมตร ร้อยละ 89.53 และ 93.02 ตามลำดับ อย่างไรก็ตามความแม่นตรงในการกำหนดตำแหน่งของเครื่องทั้งสองชนิดไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&gt;.05)
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1379
title: นวัตกรรมแบบจำลองการป้องกันความรับผิดต่อสินค้าสำหรับอุตสาหกรรมการแปรรูปอาหารในประเทศไทย

description: กฎหมายความรับผิดต่อสินค้า ส่งผลให้ผู้ประกอบการมีภาระและความเสี่ยงมากขึ้น ในการพิสูจน์ ป้องกันความบกพร่องของสินค้าและเยียวยาเมื่อเกิดความเสียหาย และสำหรับอุตสาหกรรมการแปรรูปอาหาร ความเสี่ยงจะยิ่งสูงขึ้นเนื่องจากความเสียหายจะส่งผลต่อสุขภาพของผู้บริโภคโดยตรง การศึกษานี้ มุ่งหาแนวทางและสร้างนวัตกรรมเพื่อป้องกันความรับผิดดังกล่าวตามพระราชบัญญัติความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย พ.ศ.2551 โดยศึกษาข้อมูลจากเอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึกกับโรงงานตัวอย่างที่เลือกแบบเจาะจง 1 โรงงาน สังเคราะห์ปัจจัยจากทางกฎหมาย เทียบกับการดำเนินงานด้านความปลอดภัยของผู้ประกอบการ สร้างแบบจำลองเพื่อป้องกันความเสี่ยงในความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้า และพัฒนาเป็นโปรแกรมป้องกันความเสี่ยงตามกฎหมายความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย เป็นนวัตกรรมประเภทนวัตกรรมกระบวนการ นวัตกรรมแบบจำลองและโปรแกรมดังกล่าว เป็นแนวทางการเก็บหลักฐานที่จำเป็นต่อการยืนยันความไม่บกพร่องของสินค้า และกิจกรรมอื่นๆเพื่อความปลอดภัยตามปัจจัยที่สังเคราะห์จากกฎหมาย ใช้หลักการบริหารความเสี่ยงเพื่อชี้วัดและเตือนภัยความเสี่ยงต่อกฎหมายความรับผิดต่อสินค้า ซึ่งโปรแกรมที่พัฒนานี้สามารถเก็บรักษาหลักฐานในรูปแบบดิจิตอล ทำให้สามารถตรวจสอบความครบถ้วนของเอกสารได้สะดวกและรวดเร็ว ง่ายต่อการสืบค้นข้อมูล เก็บรักษาข้อมูลได้นาน โดยใช้พื้นที่เก็บรักษาน้อย สามารถแสดงระดับความเสี่ยงแบบองค์รวมและลงลึกในแต่ละกระบวนการ มีการแสดงผลความปลอดภัยโดยใช้รหัสสี แจ้งเตือนความเสี่ยงแก่ผู้เกี่ยวข้องผ่านทางอีเมล์ และรายงานผลการดำเนินงานตามเงื่อนไข ซึ่งทำให้สามารถตรวจสอบย้อนกลับได้
DOI: 10.17632/xx4k24y6jb.1
title: Data for: "The GeGaLo Index - Geopolitical gains and losses after energy transition"

description: These are the data for the article GeGaLo index
DOI: 10.5281/zenodo.3490188
title: Measuring magnetic field texture in correlated electron systems under extreme conditions

description: data plots in spreadsheet form
DOI: 10.5281/zenodo.3490189
title: Measuring magnetic field texture in correlated electron systems under extreme conditions

description: data plots in spreadsheet form
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1380
title: การโคลนยีนไฟโคไซยานินซีสายเบต้าเพื่อศึกษาบทบาทใน การปกป้องเม็ดเลือดแดงที่มีฮีโมโกลบินอีจากการถูกทำลายด้วยอนุมูลอิสระ

description: ภาวะ oxidative stress เป็นภาวะที่ร่างกายมี reactive oxygen species (ROS) ในปริมาณที่มากเกินจนร่างกายไม่สามารถกำจัด ROS ได้หรือมีความสามารถกำจัดได้น้อยลง ก่อให้เกิดความไม่สมดุลระหว่างสารต้านอนุมูลอิสระกับสารอนุมูลอิสระ ROS จึงมีบทบาทสำคัญในการเหนี่ยวนำให้เกิดพยาธิสภาพในโรคต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในโรคเลือดบางชนิด เช่น โรคเม็ดเลือดแดงรูปเคียว, โรคพร่องเอนไซม์ G6PD และ โรคธาลัสซีเมีย ปัจจุบันมีการศึกษาและค้นหาสารต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสารที่สกัดได้จากธรรมชาติที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ เพื่อนำมาใช้เสริมฤทธิ์การรักษาของโรคที่มีภาวะ oxidative stress ได้ ไฟโคไซยานินซีเป็นไฟโคบิลิโปรตีนที่มีคุณสมบัติเด่นทางด้านการต่อต้านอนุมูลอิสระ ด้วยเหตุนี้จึงได้ศึกษาประสิทธิภาพความเป็นสารต้านอนุมูลอิสระของ apo-c-PC() เปรียบเทียบกับ native c-PC ที่สกัดได้จากสาหร่ายสไปรูลินา โดยสามารถโคลนยีนและแสดงออกโปรตีน apo-c-PC() ใน Escherichia coli วิเคราะห์และประเมินฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของ apo-c-PC() และ native c-PC ด้วยการวัดค่า Trolox equivalent antioxidant capacities และความสามารถในการปกป้องเซลล์เม็ดเลือดแดงปกติและเซลล์เม็ดเลือดแดงของผู้ป่วย homozygous hemoglobin E จากการทำลายด้วย peroxyl radicals และ hydrogen peroxide พบว่า apo-c-PC() และ native c-PC สามารถปกป้องเซลล์เม็ดเลือดแดงจากการถูกทำลายด้วยอนุมูลอิสระได้ ดังนั้น การผลิตโปรตีน c-PC ในแบคทีเรียนั้นช่วยลดต้นทุนและเวลาในการผลิต และได้ผลผลิตโปรตีนที่มีความบริสุทธิ์สูง นอกจากนี้สามารถทำการพัฒนาเทคนิคการผลิตด้วยเทคโนโลยีทางอณูชีววิทยาเพื่อให้ได้โปรตีนที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นและนำไปใช้ในเสริมฤทธิ์ การรักษาผู้ป่วยได้ในอนาคต
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1381
title: ระบบเตือนของการเปลี่ยนแปลงความต้องการสำหรับการพัฒนาซอฟต์แวร์

description: การเปลี่ยนแปลงความต้องการมักเกิดขึ้นอยู่เสมอในโครงการพัฒนาซอฟต์แวร์ แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงจะนำมาซึ่งการปรับปรุงคุณภาพของผลิตภัณฑ์ซอฟต์แวร์ที่กำลังทำการพัฒนาให้ดียิ่งขึ้น แต่ในอีกมิติหนึ่งนั้นการเปลี่ยนแปลงนั้นนำมาซึ่งผลกระทบหรือความเสี่ยงต่อปัจจัยต่างๆ เช่นเดียวกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการเปลี่ยนแปลงความต้องการซึ่งได้รับการวิเคราะห์ตั้งแต่ขั้นตอนแรกๆของโครงการพัฒนาซอฟต์แวร์ แล้วเมื่อโครงการพัฒนาซอฟต์แวร์ไปได้ระยะหนึ่ง พบว่ามีการเสนอขอเปลี่ยนแปลงความต้องการเกิดขึ้นด้วยสาเหตุต่างๆ ย่อมนำมาซึ่งผลกระทบต่อโครงการอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้นการได้รับการแจ้งเตือนความเสี่ยงหรือผลกระทบต่างๆ ก่อน เมื่อทำการเสนอขอเปลี่ยนแปลงความต้องการจึงมีความจำเป็น เพราะหากได้รับการเตือนก่อน ผู้จัดการโครงการก็จะสามารถตัดสินใจในการดำเนินการสำหรับการเปลี่ยนแปลงความต้องการดังกล่าวตามคำเสนอขอ หรือแก้ไขในวิธีการอื่นๆ เมื่อมีความเสี่ยงมากเกินไปต่อโครงการพัฒนาซอฟต์แวร์ที่กำลังพัฒนาอยู่ งานวิจัยนี้นำเสนอแนวคิดและแบบจำลองของการเตือนความเสี่ยงเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงความต้องการที่เชื่อมโยงกับข้อมูลการวิเคราะห์ความต้องการที่บันทึกโดยผู้จัดการโครงการ เพื่อทำการประเมินระดับความรุนแรงของผลกระทบที่จะเกิดขึ้น และแจ้งเตือนเมื่อมีระดับของความรุนแรงที่เป็นผลเสียต่อโครงการซอฟต์แวร์ ซึ่งปัจจัยสำคัญที่งานวิจัยนี้นำมาพิจารณา คือ เซตของการเปลี่ยนแปลง, เซตของความเสี่ยง, ความสัมพันธ์ของแต่ละองค์ประกอบและค่าน้ำหนัก โดยพิจารณาความสัมพันธ์กันของแต่ละปัจจัยในรูปแบบของเมทริกซ์ของความสัมพันธ์ แล้วนำมาคำนวณร่วมกันเพื่อหาระดับผลกระทบ และระดับความเสี่ยงภัยในรูปแบบของเมทริกซ์ความเสี่ยงรวมทั้งประเมินความเสี่ยงในภาพรวมของโครงการ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1382
title: ขั้นตอนวิธีปรับเปลี่ยนโครงข่ายในระบบส่งไฟฟ้าโดยพิจารณาการจำกัดกระแสลัดวงจร และดัชนีเสถียรภาพเชิงแรงดัน

description: การขยายระบบส่งไฟฟ้าในเขตเมืองใหญ่ ทำให้ระบบส่งไฟฟ้ามีความเสี่ยงต่อขนาดกระแสลัดวงจรที่มีค่าสูง วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอขั้นตอนวิธีปรับเปลี่ยนโครงข่ายในระบบส่งไฟฟ้าโดยใช้วิธีแบ่งแยกบัสเพื่อจำกัดค่ากระแสลัดวงจรให้ต่ำกว่าพิกัดการตัดกระแสลัดวงจรของเซอร์กิตเบรกเกอร์ นำเสนอกฎการแบ่งแยกบัสที่มีรูปแบบเป็นมาตรฐานโดยคำนึงถึงความเป็นไปได้ในทางปฏิบัติ คำตอบที่ได้จะแสดงถึงตำแหน่งและจำนวนการแบ่งแยกบัสที่มีความเหมาะสม จากนั้นนำมาประเมินผลกระทบต่อความมั่นคงเชิงเสถียรภาพแรงดันของระบบผ่านดัชนีชี้วัดเสถียรภาพแรงดันพีคิว ทดสอบสมรรถนะกับระบบส่งไฟฟ้าจริงของประเทศไทย โดยพิจารณาค่ากระแสลัดวงจรเฉพาะสถานีไฟฟ้าแรงสูง 21 แห่ง บริเวณเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑล เมื่อเปรียบเทียบผลการทดสอบกับทางเลือกอื่นๆ ที่ได้ศึกษามาก่อนหน้านี้พบว่าวิธีการที่ได้นำเสนอจะมีค่าดัชนีชี้วัดเสถียรภาพแรงดันพีคิวที่ต่ำกว่าวิธีอื่นๆ แสดงให้เห็นว่าระบบมีความมั่นคงเชิงเสถียรภาพแรงดันที่ดีกว่า
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1383
title: การพัฒนาแหล่งกำเนิดพลาสมาความหนาแน่นสูงที่ความดันบรรยากาศแบบไดอิเล็กทริกแบริเออร์ดิสชาร์จ

description: ปัจจุบัน พลาสมาอุณหภูมิต่ำที่ความดันบรรยากาศเริ่มมีบทบาทเพิ่มขึ้นในอุตสาหกรรม การแพทย์ และงานวิจัยต่าง ๆ อย่างไรก็ตามพลาสมาในลักษณะนี้มักจะมีความหนาแน่นที่ค่อนข้างต่ำจึงมีข้อจำกัดทางด้านประสิทธิภาพและประเภทของงานที่นำไปใช้ งานวิจัยนี้เป็นการพัฒนาแหล่งกำเนิดพลาสมาแบบโคแอ็กเซียลไดอิเล็กทริกแบริเออร์ดิสชาร์จเพื่อกำเนิดพลาสมาความหนาแน่นสูงที่ความดันบรรยากาศ และการพัฒนาเครื่องกำเนิดไฟฟ้าแรงดันสูงความถี่สูงขนาด 30 วัตต์ ที่ความถี่ระหว่าง 20 - 100 kHz แรงดันไฟฟ้า 40 kV[subscript pp] เพื่อใช้ขับดันแหล่งกำเนิดพลาสมา ซึ่งพบว่าแหล่งกำเนิดไฟฟ้าเมื่อต่อกับแหล่งกำเนิดพลาสมาที่พัฒนาขึ้นที่ 30 kV[subscript pp] มีช่วงความถี่ตอบสนองอยู่ระหว่าง 67.8 - 74 kHz และที่ 20 kV[subscript pp] มีช่วงระหว่าง 65.28 – 76.65 kHz สำหรับเครื่องกำเนิดพลาสมา ได้ทำการวิเคราะห์หาอุณหภูมิและความหนาแน่นอิเล็กตรอนของพลาสมาที่ได้โดยใช้เครื่องสเปกโทรสโกปีแบบเปล่งแสง (Optical Emission Spectrometer : OES) ในการวัดสเปกตรัม ใช้วิธีการเขียนกราฟของโบลทซ์มันน์ (Boltmann’s Plot) ในการหาอุณหภูมิ และใช้ความสัมพันธ์ของสมการซาฮาโบลทซ์มันน์ (Saha-Boltzmann equation) ในการหาความหนาแน่น นอกจากนี้ยังได้ทำการศึกษาผลกระทบของขนาดและความถี่ของแรงดันไฟฟ้าที่ป้อนให้กับแหล่งกำเนิดพลาสมาที่มีต่อความเข้มของสเปกตรัม อุณหภูมิ และความหนาแน่นของพลาสมา ซึ่งพบว่า ด้วยความสามารถของแหล่งจ่ายไฟฟ้าที่มีอยู่ในขณะนี้ สเปกตรัมของอาร์กอนพลาสมาที่ได้ยังมีลักษณะคล้ายคลึงกันที่ขนาดและความถี่ของแรงดันไฟฟ้าต่าง ๆ ที่ทดลอง และอุณหภูมิของอิเล็กตรอนที่ได้อยู่ระหว่าง 1.67 eV ถึง 1.78eV ส่วนความหนาแน่นอิเล็กตรอนอยู่ในช่วง 0.14x10[superscript 24] m[superscript -3] ถึง 3.87x10[superscript 24] m[superscript -3]
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1384
title: การพัฒนาแพลตฟอร์มรับแรงสำหรับการวิเคราะห์แรงจากการยืนและเดินของสุนัข

description: ระบบแพลตฟอร์มรับแรงในงานวิจัยนี้ได้ถูกพัฒนาขึ้นสำหรับการวัดการกดน้ำหนักของฝ่าเท้าสุนัขขณะยืนและเดิน ระบบประกอบด้วยระบบตรวจวัดแรง ระบบเก็บข้อมูลและโปรแกรมวิเคราะห์ข้อมูล ระบบตรวจวัดแรงที่นำมาจัดเรียงในพื้นที่ขนาด 12x12 cm2 ประกอบด้วยเซนเซอร์จำนวน 144 ตัว ระบบถูกทดสอบและปรับเทียบมาตรฐาน โดยใช้น้ำหนักมาตรฐานจำนวน 25 ชิ้นที่น้ำหนัก 40 g ถึง 3000 g วางลงบนเซนเซอร์แต่ละตัว สมการเทียบมาตรฐานที่ได้สามารถแบ่งเป็น 5 ช่วงตามน้ำหนักที่มีเปอร์เซ็นต์ความผิดพลาดน้อยกว่า 5% ระบบแพลตฟอร์มรับแรงถูกนำไปทดสอบต่อเพื่อตรวจสอบความแม่นยำในการตรวจวัดการกระจายน้ำหนักด้วยมวลมาตรฐานที่มีรูปร่างของฐานที่แตกต่างกัน 3 แบบ ได้ผลที่มีเปอร์เซ็นต์ความผิดพลาดน้อยกว่า 3.5% จากนั้นจึงนำมาตรวจวัดการยืนโดยใช้สุนัข_48_ตัว ที่มีน้ำหนักอยู่ในช่วง 2-40 kg ถูกเลือกและตรวจร่างกายโดยสัตวแพทย์ สุนัขทั้งหมดแบ่งเป็น_3_กลุ่ม เป็นสุนัขปกติ สุนัขมีความผิดปกติที่มีโรคกล้ามเนื้อและกระดูกและสุนัขที่น้ำหนักเกินมาตรฐาน จากการตรวจวัดการยืน สุนัขปกติมีอัตราส่วนค่าเฉลี่ยของน้ำหนักที่กดลงบนเท้าคู่หน้าต่อเท้าคู่หลัง (คู่หน้า:คู่หลัง) อยู่ที่ประมาณ 61:39 และอัตราส่วนค่าเฉลี่ยของน้ำหนักที่กดลงบนเท้าคู่ซ้ายต่อเท้าคู่ขวา (คู่ซ้าย:คู่ขวา) มีค่าประมาณ 50:50 โดยมีเปอร์เซ็นต์ความแตกต่างระหว่างค่าเฉลี่ยของน้ำหนักที่กดลงบนเท้าคู่ซ้ายและเท้าคู่ขวาที่น้อยกว่า 7.3% สำหรับสุนัขที่ผิดปกติอัตราส่วน คู่หน้า:คู่หลัง มีค่าประมาณ 67:33 และมีอัตราส่วน คู่ซ้าย:คู่ขวา อยู่ในช่วง_27:73_ถึง_74:26_โดยมีความแตกต่างระหว่างค่าเฉลี่ยของน้ำหนักที่กดลงบนเท้าคู่ซ้ายต่อเท้าคู่ขวาที่ในช่วง 4.4-97% สำหรับสุนัขที่มีน้ำหนักเกินมีอัตราส่วน คู่หน้า:คู่หลัง มีค่าประมาณ 58:42 และมีอัตราส่วน คู่ซ้าย:คู่ขวา ที่ 50:50 สำหรับการตรวจวัดการเดินโดยใช้สุนัข 3 ตัว (สุนัขปกติ 2 ตัวและสุนัขที่มีน้ำหนักเกินมาตรฐาน 1 ตัว) ในสุนัขปกติจะมีแรงกดสูงสุดที่ขาหน้าในขณะเดินเป็น 1.6 เท่าของแรงกดขณะยืน มีแรงกดสูงสุดที่เท้าหลังขณะเดินเป็น 1.48 เท่าของแรงกดขณะยืนและมีอัตราส่วน คู่หน้า:คู่หลัง ขณะเดินอยู่ที่ประมาณ 60:40 สำหรับสุนัขที่มีน้ำหนักเกินมาตรฐานจะมีแรงกดสูงสุดที่เท้าหน้าขณะเดินเป็น 0.95 เท่าของแรงกดขณะยืน มีแรงกดสูงสุดที่เท้าหลังขณะเดินเป็น 1.29 เท่าของแรงกดขณะยืนและมีอัตราส่วน คู่หน้า:คู่หลัง ขณะเดินอยู่ที่ประมาณ 52:48
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1385
title: การเตรียมสารเคลือบผิวที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม เพื่อลดการกระเจิงของรังสีบีตา จากอะลูมิเนียม

description: งานวิจัยนี้ศึกษาการเตรียมสารเคลือบผิวที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม เพื่อลดการกระเจิงของรังสีบีตาจากอะลูมิเนียมโดยใช้ Polyurethane diol solution เป็นโอลิโกเมอร์ ใช้มอนอเมอร์คือ Trimethylolpropane trimethacrylate (TMPTMA) และ 1 – 6 Hexanediol diacrylate (HDDA) ใช้ตัวริเริ่มปฏิกิริยาทางแสงคือ Phenylbis (2 4 6-trimethyl benzoyl) Phosphine oxide และสารเติมแต่งคือ สไตรีน และ ถ่านกัมมันต์ ผลการวิจัยพบว่าส่วนผสมของสารเคลือบผิวที่ดีที่สุด ประกอบด้วย Polyurethane diol solution 50 มิลลิลิตร, TMPTMA 25 มิลลิลิตร, HDDA 25 มิลลิลิตร, ตัวริเริ่มปฏิกิริยาทางแสง 3 กรัม, สไตรีน 10 มิลลิลิตร และ ถ่านกัมมันต์ 1 กรัม สารเคลือบผิวที่มีส่วนผสมดังกล่าวมีคุณสมบัติยึดติดผิวอะลูมิเนียม และความแข็งของฟิล์มดีที่สุด ความคงสภาพของสารเคลือบผิวมากกว่า 30 วัน จำนวนรอบการฉายรังสียูวีที่น้อยที่สุด 4 รอบ และสามารถลดการกระเจิงของรังสีบีตาจากอะลูมิเนียมได้มากที่สุด 59%
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1386
title: การศึกษาการขนส่งสินค้าข้ามแดนและพัฒนาดัชนีชี้วัดการอำนวยความสะดวกสำหรับการขนส่งสินค้าส่งออกที่จุดผ่านแดน

description: งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาการขนส่งสินค้าข้ามแดน โดยเน้นไปที่การส่งออกที่จุดผ่านแดนหลักของประเทศไทยกับประเทศเพื่อนบ้านรวม 6 ด่าน โดยการสังเกตการณ์การปฏิบัติงานที่ด่าน สัมภาษณ์เจ้าหน้าที่ผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง และใช้แบบสอบถามไปยังผู้ประกอบการขนส่งสินค้าระหว่างประเทศ และพนักงานขับรถบรรทุกสินค้าที่ด่าน จากนั้น จึงนำมาสร้างเป็นดัชนีชี้วัดการอำนวยความสะดวกในการขนส่งข้ามแดนขาออกของไทย โดยกำหนดดัชนีเป็น 3 ส่วนคือ กระบวนการศุลกากร สภาพด่านศุลกากร และสภาพด่านพรมแดน โดยได้แบ่งองค์ประกอบย่อยอีกด้วย ข้อมูลที่ใช้ในการวิเคราะห์มาจากแบบสอบถามพนักงานขับรถบรรทุกขนส่งสินค้าข้ามแดน 199 คน ผู้ประกอบการขนส่งสินค้าข้ามแดน 27 ราย รวมถึงจากการสังเกตการณ์ที่พรมแดนโดยตรงทั้ง 6 ด่าน และนำมาวิเคราะห์โดยใช้กระบวนการลำดับชั้นเชิงวิเคราะห์เพื่อให้ได้น้ำหนักความสำคัญของแต่ละองค์ประกอบ และให้คะแนนแต่ละองค์ประกอบนั้น ดัชนีที่ได้นั้นแสดงให้เห็นระดับการอำนวยความสะดวกในการขนส่งข้ามแดนของไทยในปัจจุบัน ซึ่งสามารถใช้วิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นจากแผนการพัฒนาของไทย ตลอดจนทราบถึงความแตกต่างระหว่างการพัฒนาของไทยและผลที่คาดว่าจะเกิดขึ้นหากข้อตกลงประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนมีผลบังคับใช้อย่างสมบูรณ์ได้