cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2014.978
title: โครงข่ายเข้าถึงเส้นใยแสงแบบยืดหยุ่นที่ใช้สัญญาณซูเปอร์ชาแนลโอเอฟดีเอ็มทางแสงแบบโคฮีเรนต์

description: เทคโนโลยีการสื่อสารในปัจจุบันมีความต้องการใช้แบนด์วิดท์จากผู้ใช้บริการมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง และความก้าวหน้าของเทคโนโลยีที่มีการพัฒนาให้มีประสิทธิภาพสูงสุดเพื่อรองรับการประยุกต์ใช้งานในรูปแบบต่างๆ เช่น การตรวจรักษาโรคผ่านทางไกล (telemedicine) เป็นอีกรูปแบบหนึ่งในการติดต่อสื่อสารที่จะเข้ามามีบทบาทสำคัญในเร็ววันนี้อย่างแน่นอน การส่งข้อมูลในปริมาณมากแต่มีแบนด์วิดท์จำกัด จึงต้องออกแบบให้แต่ละช่องสัญญาณมีความห่างกันน้อยที่สุด เพื่อตอบสนองความต้องการอัตราข้อมูลที่เพิ่มขึ้น ในวิทยานิพนธ์นี้ได้ศึกษาการส่งผ่านสัญญาณโอเอฟดีเอ็มทางแสงแบบโคฮีเรนต์ ทำงานร่วมกับ self-coherent detection และสวิตซ์แบบเลือกความยาวคลื่น WSS สามารถจัดสรรความยาวคลื่นไปยังผู้ใช้บริการแต่ละรายที่มีความต้องการอัตราข้อมูลที่แตกต่างกัน ซึ่งมีการวิเคราะห์เกี่ยวกับปัจจัยหลักที่ส่งผลต่อสมรรถนะความสามารถของการส่งผ่านสัญญาณ CO-OFDM บน fiber access network จากผลการศึกษาของระบบ CO-OFDM ทำงานร่วมกับ self-coherent detection และ WSS บนช่วงความยาวคลื่น c band ซึ่ง WSS แต่ละประเภทมีผลของ switching characteristic แตกต่างกัน จึงเลือกศึกษาทั้งหมด 4 ประเภท พบว่าระบบสามารถส่งผ่านสัญญาณด้วยอัตราข้อมูลสูงสุด 1 Tbps มีระยะทางในการส่งสัญญาณได้ไกล 50.1 กิโลเมตร ซึ่งมีสมรรถนะสูงกว่ามาตรฐาน NG-PON2 (ITU-T G.989.1) เป็นมาตรฐานในปัจจุบัน การส่งสัญญาณผ่าน SMF จะเกิดความผิดเพี้ยนของสัญญาณและการลดทอนสัญญาณ ทำให้ได้รับสัญญาณผิดพลาด จึงนำเทคโนโลยี DSP มาใช้เพื่อที่จะแก้ไขความผิดเพี้ยนของสัญญาณ ดังนั้นปัจจัยหลักที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพของระบบ CO-OFDM บนช่วงความยาวคลื่น c band คือ การลดทอนกำลังของสัญญาณ นอกจากนี้ตัวแปรสำคัญส่งผลต่อประสิทธิภาพในการส่งสัญญาณ CO-OFDM ของระบบนี้ คือ จำนวน symbol จำนวนบิตที่ส่ง และจำนวนคลื่นพาห์ย่อย เมื่อเพิ่มจำนวนคลื่นพาห์ย่อยให้มากขึ้น จะส่งผลให้จำนวน symbol ที่ส่งสัญญาณได้น้อยลง ซึ่งการเพิ่มจำนวนคลื่นพาห์ย่อยให้มากขึ้นส่งผลให้ความยาวของสัญลักษณ์ CO-OFDM เพิ่มมากขึ้น สามารถสรุปเป็นแนวทางในการออกแบบจำนวน symbol และการเลือกส่งสัญญาณบนความยาวคลื่นที่มีอัตราการลดทอนกำลังสัญญาณต่ำ ทำให้ระบบมีสมรรถนะสูงในการส่งสัญญาณ
DOI: 10.14457/cu.the.2014.979
title: โปรแกรมชีวกลศาสตร์ในสภาวะสถิตแบบ 2 มิติโดยใช้แท็บเล็ต

description: ชีวกลศาสตร์ (Biomechanics) เป็นแนวทางหนึ่งที่ใช้ในการประเมินภาระงานเพื่อลดความเสี่ยงการบาดเจ็บหรืออันตรายที่อาจเกิดขึ้นต่อร่างกายผู้ปฏิบัติงาน โดยใช้ข้อมูลท่าทางของร่างกายจากการวัดขนาดด้วยภาพถ่าย (Photogrammetry) และหลักการทางกลศาสตร์ในการคำนวณหาขนาดแรงและโมเมนต์ลัพธ์ที่เกิดขึ้นต่อร่างกาย ปัจจุบันได้ใช้เครื่องคอมพิวเตอร์และกล้องถ่ายภาพดิจิตอลร่วมกันในการศึกษา ด้วยเทคโนโลยีที่ถูกพัฒนาอย่างรวดเร็ว แท็บเล็ต (Tablet) ได้รวมคุณสมบัติของเครื่องคอมพิวเตอร์และกล้องถ่ายภาพดิจิตอลไว้ด้วยกัน สามารถป้อนข้อมูลจากการสัมผัสหน้าจอด้วยนิ้ว (Finger) หรือปากกาดิจิตอล (Digital Pen) ผู้วิจัยจึงได้พัฒนาโปรแกรมชีวกลศาสตร์บนแท็บเล็ต โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อออกแบบและทดสอบโปรแกรมบนแท็บเล็ตสำหรับคำนวณหาขนาดแรงและโมเมนต์ลัพธ์ในสภาวะสถิตแบบ 2 มิติ และเพื่อประเมินผลการใช้โปรแกรมเมื่อชี้พิกัดข้อต่อด้วยนิ้วและปากกาดิจิตอลบนแท็บเล็ตเทียบกับการชี้พิกัดด้วยเมาส์ (Mouse) บนเครื่องคอมพิวเตอร์ โดยที่โปรแกรมสามารถสร้างแผนภาพวัตถุอิสระ (Free Body Diagram) ซ้อนทับบนภาพนิ่งของคนขณะทำงานได้ และสามารถให้อิสระในการใส่ขนาดและทิศทางของแรงภายนอกที่กระทำบนร่างกาย จากผลการทดลองใช้งานโปรแกรมที่ความสว่าง 250 ลักซ์ และระยะห่างของแท็บเล็ตในการบันทึกภาพ 6 เมตร พบว่าค่าโมเมนต์ลัพธ์ที่คำนวณได้จากวิธีใช้นิ้วและปากกาดิจิตอลบนแท็บเล็ตกับวิธีใช้เมาส์บนเครื่องคอมพิวเตอร์ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ.05 และผลการวิเคราะห์ระบบการวัดด้านรีพีททะบิลิตี้และรีโปรดิวซิบิลิตี้ (Gage Repeatability and Reproducibility, Gage R&R) ด้วยวิธีอาศัยการวิเคราะห์ความแปรปรวน (ANOVA) จากผู้ใช้งาน 5 คน พบว่าค่าความผันแปรที่ยอมให้ (Precision-to-Total Variation, P/TV) เมื่อชี้พิกัดด้วยนิ้วเท่ากับ 0.98% และเมื่อชี้พิกัดด้วยปากกาดิจิตอลเท่ากับ 0.95% ซึ่งมีค่าน้อยกว่า 10% แสดงว่าโปรแกรมชีวกลศาสตร์ที่สร้างขึ้นนี้มีความเที่ยง (Precision) อยู่ในเกณฑ์ที่สามารถยอมรับความสามารถของระบบการวัดได้ คำสำคัญ: ชีวกลศาสตร์, แรงและโมเมนต์บนข้อต่อ, โมเมนต์สูงสุดบนข้อต่อ, สภาวะสถิต
DOI: 10.14457/cu.the.2014.98
title: WASHBACK EFFECTS OF THE ORDINARY NATIONAL EDUCATIONAL TEST (O-NET) ON ENGLISH LANGUAGE TEACHING AND LEARNING IN NINTH GRADE

description: This study aimed to investigate the extent to which the Ordinary National Educational Test (O-NET) had any washback effects on English language teaching and English language learning in Grade 9 as well as to explore teachers’ and students’ opinions towards the O-NET. The population was English teachers and Grade 9 students in the Secondary Educational Service Area Office 6 in Chachoengsao province in the academic year 2013. Both quantitative and qualitative data were collected in this study. For quantitative data, the participants consisted of 75 English teachers and 400 Grade 9 students. The instruments were questionnaires for both teachers and Grade 9 students. The independent samples t-test, means, and standard deviation were used to analyze the data. For qualitative data, the samples comprised 6 English teachers and 60 Grade 9 students. The instruments were semi-structured interviews of English teachers and group interviews of Grade 9 students. The content analysis was used to analyze the data. The results revealed that: 1) most English teachers agreed that the contents of the O-NET emphasized critical-thinking skills and the O-NET preparation had impact on teaching in classrooms. However, they had varied opinions towards the O-NET in terms of the consistency between the contents of the O-NET and contents in textbooks as well as using the O-NET scores to indicate how well students learned in classrooms; 2) the majority of Grade 9 students agreed that the O-NET could be used to check students’ language proficiency and the O-NET emphasized critical-thinking skills. However, they had varied opinions about the O-NET in terms of the consistency between the contents of the O-NET and contents in textbooks as well as the consistency between the contents of the O-NET and curriculum; 3) washback of the O-NET had negative impact in some aspects of language teaching. The results showed that teachers taught tested contents and used the O-NET related materials, adapted test-items from previous O-NET to school tests, allocated time for test-preparation, assigned homework relevant to the O-NET, and had high test anxiety; and 4) washback of the O-NET had both positive and negative impact on the aspects of language learning. Positive washback occurred when students focused learning on communicative skills and studied English harder to enhance their English abilities rather than to get high O-NET scores. In contrast, negative washback occurred when students spent time preparing for the test and had high level of test anxiety.
DOI: 10.14457/cu.the.2014.980
title: การระบุโอกาสสำหรับการรีแฟคทอริงแบบมูฟเมท็อดโดยใช้ทฤษฎีการตัดสินใจ

description: วิทยานิพนธ์นี้นำเสนอวิธีการระบุโอกาสการมูฟเมท็อดรีแฟคทอริงโดยใช้ทฤษฎีการตัดสินใจ ซึ่งวิธีการนี้จะค้นหาคลาสของผู้สมัครที่มีการเรียกใช้เมท็อดเป้าหมายและเลือกเพียงหนึ่งคลาส ที่มีมูลค่าการเข้าคู่มากที่สุดโดยใช้วิธีลาปลาสเป็นเกณฑ์ในการตัดสินใจ วิธีการที่นำเสนอสามารถช่วยให้นักพัฒนาเลือกเมท็อดเป้าหมายที่จะถูกย้ายไปยังคลาสที่เหมาะสม งานวิจัยนี้ได้มีการออกแบบวิธีการปรับปรุงคุณภาพของรหัสต้นทาง โดยการมูฟเมท็อดรีแฟคทอริงเพื่อปรับปรุงคุณภาพของซอฟต์แวร์เชิงวัตถุ การค้นหาเมท็อดเป้าหมายจะถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วน โดยส่วนแรกคือ การหาคลาสใดมีการเรียกใช้เมท็อดเมท็อดเป้าหมายบ้าง ส่วนที่สองคือ การพิจารณาว่าจะย้ายเมท็อดเป้าหมายไปที่คลาสใดที่เหมาะสม โดยวัด CIM, RMC, ICBC และ IMC ในแต่ละคลาส และเลือกคลาสที่เหมาะสมสำหรับให้เมท็อดเป้าหมายย้ายไป ด้วยเกณฑ์ลาปลาส งานวิจัยนี้ได้พัฒนาเครื่องมือสำหรับการระบุโอกาสการรีแฟคทอริงแบบมูฟเมท็อดด้วยภาษาซีชาร์ป และได้ทำการทดสอบเครื่องมือกับระบบที่พัฒนาด้วยภาษาซีชาร์ป 6 ระบบ โดยระบบที่นำมาทดสอบจะวัดด้วยมาตรวัด LCOM, TCC, RFC, CBO ผลการประเมินพบว่า การประยุกต์ใช้วิธีการระบุโอกาสการรีแฟคทอริงแบบมูฟเมท็อดด้วยทฤษฎีการตัดสินใจ สามารถเพิ่มคุณภาพของรหัสต้นทางได้ โดยพิจาณาจากมาตรวัด เมื่อคิดเป็นร้อยละของมาตรวัดจากทั้งระบบโดยนำค่า Mean ของมาตรวัดการเกาะกลุ่มกันและการเข้าคู่กัน ก่อนและหลังรีแฟคทอริงมาคำนวณร้อยละของการเพิ่มขึ้นหรือลดลงของมาตรวัด โดยมาตรวัด LCOM ลดลงร้อยละ 34.82 TCC เพิ่มขึ้นร้อยละ 8.46 RFC ลดลงร้อยละ 33.07 CBO ลดลงร้อยละ 13.43
DOI: 10.14457/cu.the.2014.981
title: การพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อการปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และคอมพิวเตอร์โดยใช้สัญญาณสมองร่วมกับสัญญาณอื่นๆหลายรูปแบบ

description: ในปัจจุบันคอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่ยังขาดการรับรู้ในเรื่องของอารมณ์ ส่งผลให้คอมพิวเตอร์ไม่สามารถตัดสินใจกระทำการที่เหมาะสมเพื่อตอบสนองอารมณ์ความต้องการของมนุษย์ได้ มีเพียงไม่กี่งานวิจัยที่นำเสนอระบบจำแนกอารมณ์แบบเรียลไทม์โดยใช้สัญญาณคลื่นไฟฟ้าสมองร่วมกับสัญญาณทางสรีรวิทยาอื่นๆ เราจึงได้พัฒนากระบวนการจำแนกอารมณ์ โดยใช้สัญญาณคลื่นไฟฟ้าสมอง คลื่นไฟฟ้าหัวใจ และ ความนำไฟฟ้าของผิวหนัง ตัวกระตุ้นที่ใช้ คือ ภาพและเสียง ตัวจำแนกที่ใช้ คือ SVM จากผลการทดลองแสดงให้เห็นว่า ในการจำแนกอารมณ์แบบขึ้นอยู่กับตัวบุคคล ค่าความแม่นยำในการจำแนกอารมณ์เชิงบวกและอารมณ์ตื่นเต้น อยู่ที่ 77.50% และ 77.50% ตามลำดับ ในการจำแนกอารมณ์แบบไม่ขึ้นอยู่กับตัวบุคคล ค่าความแม่นยำในการจำแนกอารมณ์เชิงบวกและอารมณ์ตื่นเต้น อยู่ที่ 71.75% และ 68.75% ตามลำดับ เมื่อใช้วินโดว์เวลาที่เพิ่มขึ้น พบว่าค่าความแม่นยำในการจำแนกอารมณ์มีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้นด้วย เมื่อใช้ข้อมูลเฉพาะการกระตุ้นอารมณ์รอบแรก พบว่าค่าความแม่นยำในการจำแนกอารมณ์มีค่าเพิ่มขึ้นเกือบทั้งหมด เมื่อใช้เฉพาะคุณลักษณะที่มีนัยสำคัญ พบว่าค่าความแม่นยำในการจำแนกอารมณ์มีค่าลดลงจากการใช้คุณลักษณะทั้งหมดเล็กน้อย เมื่อใช้จำนวนช่วงเวลาที่ใช้เป็นข้อมูลฝึกเพิ่มขึ้นในการจำแนกอารมณ์แบบไม่ขึ้นอยู่กับช่วงเวลา และ เมื่อใช้จำนวนคนที่ใช้เป็นข้อมูลฝึกเพิ่มขึ้นในการจำแนกอารมณ์แบบไม่ขึ้นอยู่กับตัวบุคคล พบว่าค่าความแม่นยำในการจำแนกอารมณ์มีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้นด้วย เมื่อใช้ค่าขีดแบ่งอารมณ์ที่เพิ่มขึ้น พบว่าค่าความแม่นยำในการจำแนกอารมณ์มีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้นด้วย จากผลการทดลองเหล่านี้ เราได้พัฒนาระบบจำแนกอารมณ์แบบเรียลไทม์ ซึ่งสามารถนำเอาไปประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรมการแพทย์และอุตสาหกรรมบริการ เช่น ระบบดูแลสุขภาพ และ เกม เป็นต้น
DOI: 10.14457/cu.the.2014.982
title: รูปแบบการม้วนเมมเบรนไคโตซานเป็นมอดูลแบบม้วนเป็นเกลียวสำหรับการบำบัดน้ำเสียจากสีย้อม

description: งานวิจัยนี้ได้เตรียมมอดูลแบบม้วนเป็นเกลียวหลายรูปแบบเพื่อใช้บำบัดน้ำเสียสีย้อมรวมจากโรงงาน กรณีศึกษาด้วยเมมเบรนไคโตซาน 3 ชนิด คือ แบบเนื้อแน่นไม่เชื่อมขวาง แบบเนื้อแน่น มีการเชื่อมขวาง และแบบคอมพอสิตบนผ้าสปันปอนด์มีการเชื่อมขวาง เมมเบรนทั้งสามให้ค่ามุมสัมผัสกับน้ำเท่ากับ 77.8±1.3, 92.1±1.1 และ 70.2±1.7 องศา ตามลำดับ แสดงถึงสมบัติความชอบน้ำจากมากไปน้อยดังนี้ แบบคอมพอสิต &gt; แบบเนื้อแน่นไม่เชื่อมชวาง &gt; แบบเนื้อแน่นเชื่อมชวาง เมื่อนำเมมเบรนทั้งสามมาทำเป็นมอดูลแบบม้วนเป็นเกลียวแบบไม่มีสแพเซอร์ พบว่ามอดูลที่เตรียมจากแบบเนื้อแน่นไม่เชื่อมขวางที่ความยาว 30, 60 และ 90 ซม. มีค่าความสามารถการแพร่ผ่านน้ำบริสุทธิ์เท่ากับ 3.1, 1.1 และ 0.5 ลบ.ซม.ต่อชม.ต่อตร.ม.ต่อปอนด์ต่อตารางนิ้ว ตามลำดับ จากแบบเนื้อแน่นเชื่อมขวางเท่ากับ 1.2, 0.3 และ 0.2 ลบ.ซม.ต่อชม.ต่อตร.ม.ต่อปอนด์ต่อตารางนิ้ว ตามลำดับ และจากแบบคอมพอสิตเชื่อมขวางเท่ากับ 188.3, 12.9 และ 7.9 ลบ.ซม.ต่อชม.ต่อตร.ม.ต่อปอนด์ต่อตารางนิ้ว ตามลำดับ จากการใช้บำบัดน้ำเสียสีย้อมด้วยกระบวนการเพอร์แวพอเรชันที่ –0.7 บาร์ พบว่าน้ำหลังการบำบัดจากมอดูลทุกแบบมีลักษณะใส แต่ค่าซีโอดียังคงเกินค่ามาตรฐานน้ำทิ้ง ยกเว้นมอดูลที่เตรียมจากแบบเนื้อแน่นเชื่อมขวางยาว 90 ซม. โดยมอดูลชนิดนี้ให้เพอร์มิเอตฟลักซ์เท่ากับ 0.4±0.0 ลบ.ซม.ต่อชม.ต่อตร.ม. มีคุณภาพน้ำหลังการบำบัดในเทอมของของแข็งทั้งหมด ซีโอดี และสีเท่ากับ 1.2±0.3 ก./ล., 0.3±0.1 ก./ล. และ 4.9±0.2 มก./ล. ตามลำดับ จากน้ำเสียสีย้อมตั้งต้นเท่ากับ 6.6±1.0 ก./ล., 4.8±0.2 ก./ล. และ 17.4±0.2 มก./ล. ตามลำดับ คิดเป็นประสิทธิภาพการกำจัดเท่ากับร้อยละ 82.0±3.3, 93.6±2.6 และ 71.9±1.2 ตามลำดับ ผลการศึกษาใช้สแพเซอร์ 2 ชนิด คือผ้าสปันปอนด์และตาข่ายมุ้งลวดพลาสติกที่ความยาว 3 ขนาด คือ 30, 60 และ 90 ซม. พบว่ามอดูลที่ใช้สแพเซอร์ตาข่ายมุ้งลวดพลาสติกให้เพอร์มิเอตฟลักซ์มากกว่าแต่ประสิทธิภาพการบำบัดต่ำกว่ามอดูลที่ใช้สแพเซอร์ผ้าสปันปอนด์ สรุปว่ารูปแบบการม้วนเมมเบรนไคโตซานเป็นมอดูลแบบม้วนเป็นเกลียวที่เหมาะสมเพื่อใช้บำบัดน้ำเสียสีย้อมด้วยกระบวนการเพอร์แวพอเรชันที่ –0.7 บาร์ คือใช้ เมมเบรนแบบเนื้อแน่นเชื่อมขวางยาว 90 ซม. ม้วนรอบแกนกลางเจาะรูไปพร้อมกับสแพเซอร์ผ้าสปันปอนด์ยาว 90 ซม. จะให้เพอร์มิเอตฟลักซ์เท่ากับ 7.8±0.0 ลบ.ซม.ต่อชม.ต่อตร.ม. มีประสิทธิภาพการกำจัด ของแข็งทั้งหมด ซีโอดี และสีเท่ากับร้อยละ 74.4±2.7, 90.7±1.9 และ 29.8±3.1 ตามลำดับ สามารถใช้บำบัดน้ำเสียสีย้อมเป็นเวลาอย่างน้อย 21 วัน โดยเพอร์มิเอตฟลักซ์ลดลงจาก 8.0±0.0 ลบ.ซม.ต่อชม.ต่อตร.ม. ในวันที่ 1 เหลือ 3.2±0.0 ลบ.ซม.ต่อชม.ต่อตร.ม. ในวันที่ 21 และมีค่าซีโอดีเพิ่มขึ้นจาก 0.33±0.20 ก./ล. ในวันที่ 1 เป็น 0.40±0.09 ก./ล. ในวันที่ 21
DOI: 10.14457/cu.the.2014.983
title: เอสเทอริฟิเคชันช่วยโดยเพอร์แวพอเรชัน และทรานส์เอสเทอริฟิเคชันของดิสทิลเลตกรดไขปาล์มในเครื่องปฏิกรณ์เมมเบรนไคโตซาน

description: งานวิจัยนี้เตรียมไบโอดีเซลจากวัตถุดิบดิสทิลเลตกรดไขมันปาล์มที่มีปริมาณกรดไขมันอิสระสูงร้อยละ 87.1±1.3 โดยน้ำหนัก ด้วยปฏิกิริยาเอสเทอริฟิเคชันต่อเนื่องด้วยปฏิกิริยาทรานส์เอสเทอริฟิเคชัน โดยไม่มีขั้นตอนการล้างระหว่างกลางในเครื่องปฎิกรณ์เมมเบรนไคโตซานเพอร์แวพอเรชัน 3 แบบ เรียกว่า แบบภายใน แบบภายนอก และแบบผสม ทำการศึกษาเมมเบรนไคโตซานเนื้อแน่น 2 ชนิด ได้แก่ แบบเชื่อมขวาง และแบบไม่เชื่อมขวาง พบว่าเมมเบรนแบบไม่เชื่อมขวางมีความเหมาะสมมากกว่า เนื่องจากมีความชอบน้ำมากกว่า สามารถกันไม่ให้เมทานอล ดิสทิลเลตกรดไขมันปาล์ม และเมทิลเอสเทอร์แพร่ผ่านเมมเบรนไปได้ ภาวะการดำเนินปฏิกิริยาเอสเทอริฟิเคชันที่เหมาะสมในเครื่องปฎิกรณ์เมมเบรนไม่เชื่อมขวางแบบภายใน คือ ใช้อัตราส่วนดิสทิลเลตกรดไขมันปาล์มต่อเมทานอล 1:15 ปริมาณกรดซัลฟิวริกร้อยละ 2 โดยน้ำหนักของดิสทิลเลตกรดไขมันปาล์ม อัตราการป้อนเมทานอล 20 มล./นาที เป็นเวลา 180 นาที เหลือกรดไขมันอิสระร้อยละ 1.24±0.01 โดยน้ำหนัก และมีปริมาณเมทิลเอสเทอร์ร้อยละ 83.9±0.6 โดยน้ำหนัก สำหรับเครื่องปฏิกรณ์เมมเบรนไม่เชื่อมขวางแบบภายนอก และแบบผสมใช้ภาวะเดียวกัน ที่อัตราส่วนดิสทิลเลตกรดไขมันปาล์มต่อเมทานอล 1:15 ปริมาณกรดซัลฟิวริกร้อยละ 2 โดยน้ำหนักของดิสทิลเลตกรดไขมันปาล์ม อัตราการป้อนเมทานอล 20 มล./นาที เป็นเวลา 120 นาที เหลือกรดไขมันอิสระร้อยละ 1.12±0.01 และ 1.09±0.03 โดยน้ำหนัก ตามลำดับ และมีปริมาณเมทิลเอสเทอร์ร้อยละ 85.4±0.3 และ 85.9±0.2 โดยน้ำหนัก ตามลำดับ ภาวะการดำเนินปฏิกิริยาทรานส์เอสเทอริฟิเคชันที่เหมาะสมเหมือนกันในทุกชนิดเครื่องปฏิกรณ์ ที่อัตราส่วนดิสทิลเลตกรดไขมันปาล์มต่อเมทานอล 1:6 ปริมาณโซเดียมไฮดรอกไซด์ร้อยละ 1 โดยน้ำหนักของดิสทิลเลตกรดไขมันปาล์มตั้งต้น อัตราการป้อนเมทานอล 20 มล./นาที เป็นเวลา 60 นาที เมื่อสิ้นสุดกระบวนการทั้งหมด กล่าวได้ว่าเครื่องปฏิกรณ์เมมเบรนแบบภายนอก และแบบผสมให้ผลิตภัณฑ์ไบโอดีเซลได้สมบัติตามเกณฑ์มาตรฐาน โดยเครื่องปฏิกรณ์ที่เหมาะสมมากกว่า คือ เครื่องปฏิกรณ์เมมเบรนแบบผสม แต่ยกเว้นค่าความเป็นกรดที่ยังสูงเกินค่ามาตรฐานฯของ EN 14214 และของประเทศไทย แต่อยู่ในเกณฑ์มาตรฐานฯของ ASTM D6751-02
DOI: 10.14457/cu.the.2014.984
title: การตรวจติดตามเอนไซม์สำคัญที่เกี่ยวข้องกับการเจริญของเซลล์และการสังเคราะห์ พอลิ(3-ไฮดรอกซีบิวทิเรต) ใน Bacillus megaterium BA-019

description: งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาภาวะที่เหมาะสมบางประการ ได้แก่ ปริมาณออกซิเจนละลาย (dissolved oxygen) ในอาหารเลี้ยงเชื้อ และการเติมกรดซิตริกความเข้มข้นที่เหมาะสมในอาหารเลี้ยงเชื้อ เพื่อให้ Bacillus megaterium BA-019 มีการเจริญและการสังเคราะห์พอลิ(3-ไฮดรอกซีบิวทิเรต) หรือ P(3HB) เพิ่มมากขึ้น โดยการตรวจวัดแอคติวิตีของบีต้า-คีโตไทโอเลส ซึ่งเป็นเอนไซม์ตัวแรกในวิถีการสังเคราะห์ P(3HB) และตรวจวัดแอคติวิตีของซิเตรท ซินเทส ซึ่งเป็นเอนไซม์ตัวแรกในวิถีกรดไตรคาร์บอกซิลิก ในภาวะที่แปรปริมาณออกซิเจนที่ละลายอยู่ในอาหารเลี้ยงเชื้อเท่ากับ 20 40 60 และ 80% ของค่าความอิ่มตัวของออกซิเจน พบว่าแอคติวิตีของซิเตรท ซินเทสเพิ่มขึ้นระหว่างชั่วโมงที่ 12 ถึง 18 ของกระบวนการเลี้ยงเชื้อทั้ง 4 ภาวะ ซึ่งภาวะที่ดีที่สุดสำหรับการเจริญของ B. megaterium BA-019 และการสังเคราะห์ P(3HB) คือ ภาวะที่มีปริมาณออกซิเจนเท่ากับ 60% ของค่าความอิ่มตัวของออกซิเจน โดยมีแอคติวิตีมากสุดที่ 12 ชั่วโมงคือ 0.6007 ยูนิตต่อมิลลิกรัมโปรตีน และมีน้ำหนักเซลล์แห้งมากที่สุดคือ 24.39 กรัมต่อลิตร ส่วนแอคติวิตีของบีต้า-คีโตไทโอเลสเพิ่มสูงสุดที่ชั่วโมงที่ 3 ของกระบวนการเลี้ยงเชื้อในทุกภาวะ แต่เมื่อมีปริมาณออกซิเจนเท่ากับ 60% ของค่าความอิ่มตัวของออกซิเจนทำให้มีแอคติวิตีของบีต้า-คีโตไทโอเลสสูงที่สุดเท่ากับ 0.0408 ยูนิตต่อมิลลิกรัมโปรตีน และได้ความเข้มข้นของ P(3HB) สูงที่สุดที่ชั่วโมงที่ 18 คือ 6.98 กรัมต่อลิตร ส่วนการศึกษาผลของความเข้มข้นของกรดซิตริก (1 2 3 4 และ 5 กรัมต่อลิตร) พบว่าเมื่อเติมกรดซิตริกที่มีความเข้มข้นเท่ากับ 2 กรัมต่อลิตร พบว่าแอคติวิตีของซิเตรท ซินเทสมีค่าสูงที่สุดเท่ากับ 2.3239 ยูนิตต่อมิลลิกรัมโปรตีน และได้น้ำหนักเซลล์แห้งมากที่สุดที่ชั่วโมงที่ 12 เท่ากับ 29.93 กรัมต่อลิตร และยังมีผลทำให้แอคติวิตีของบีต้า-คีโตไทโอเลสสูงสุด ได้แก่ 1.1584 ยูนิตต่อมิลลิกรัมโปรตีนที่ชั่วโมงที่ 3 และได้ความเข้มข้นของ P(3HB) สูงที่สุดที่ชั่วโมงที่ 12 เท่ากับ 8.71 กรัมต่อลิตร
DOI: 10.14457/cu.the.2014.985
title: นวัตกรรมเรือนแพชุมชนต้นแบบ ตำบลบ้านโพธิ์ อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

description: เรือนแพเป็นมรดกภูมิปัญญาทางสถาปัตยกรรมในด้านการก่อสร้างที่อยู่อาศัยบริเวณที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึงของไทย ที่สืบทอดมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ผู้วิจัยเล็งเห็นถึงศักยภาพของเรือนแพที่จะสามารถพัฒนาเป็นสถาปัตยกรรมสะเทินน้ำสะเทินบกได้ จึงได้ทำการศึกษาร่วมกับหน่วยงาน อบต.บ้านโพธิ์ ตำบลเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในการก่อสร้างเรือนแพเพื่อใช้สำหรับสาธารณะประโยชน์ของชุมชน และเป็นต้นแบบอาคารหนีน้ำสำหรับพื้นที่บริเวณโดยรอบ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ประเด็นสำคัญที่ได้จากการศึกษากระบวนการก่อสร้าง และเพื่อสังเคราะห์ข้อมูลแนวทางการปรับปรุงเรือนแพต้นแบบ โดยบูรณาการองค์ความรู้ด้านลักษณะทางกายภาพของเรือนแพทรงไทย และเทคนิคการก่อสร้างในยุคสมัยปัจจุบัน เพื่อออกแบบ และทดลองก่อสร้าง ตลอดจนประเมินผลหลังการก่อสร้างอาคารเรือนแพต้นแบบ สำหรับชุมชนบ้านโพธิ์ อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยประยุกต์ใช้ไม้ไผ่เป็นวัสดุหลักของอาคาร ควบคู่ไปกับการทดลองใช้โฟม EPS เป็นทุ่นลอย ซึ่งถือได้ว่าเป็นนวัตกรรมการก่อสร้างเรือนแพที่ยังไม่ปรากฏการศึกษาใดได้ทำการทดลองและก่อสร้างจริง จากการศึกษาพบว่าระบบโครงสร้างคานแพคือองค์ประกอบหลัก ที่ทำหน้าที่กระจายแรงจากส่วนอาคารให้ลงสู่ทุ่นลอยอย่างสม่ำเสมอ เพื่อช่วยรักษาสมดุลการลอยตัวของอาคาร โดยองค์ความรู้ที่ได้จากงานวิจัยนี้สามารถนำไปต่อยอดงานออกแบบ และพัฒนาศักยภาพโครงสร้างอาคารในรูปแบบของนวัตกรรมการก่อสร้างเรือนสะเทินน้ำสะเทินบกต่อไปได้ ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อวิถีชีวิตที่เชื่อมโยงสายน้ำของผู้คนในพื้นที่ราบลุ่มริมแม่น้ำ ตามลักษณะภูมิประเทศ ในกระบวนการก่อสร้างที่เกิดขึ้นจริงนั้นมีเงื่อนไขและข้อจำกัดบางประการ จึงเกิดการคลาดเคลื่อนในบางขั้นตอนของแผนที่คาดการณ์ไว้ แต่อย่างไรก็ตามอาคารเรือนแพชุมชนต้นแบบที่สร้างเสร็จแล้วมีลักษณะโครงสร้างอาคาร และเสถียรภาพในการลอยที่สามารถรองรับการใช้งานจริงได้เป็นอย่างดี ซึ่งหากมีการก่อสร้างในโอกาสต่อไปควรปรับใช้ระบบการประสานโครงสร้างคานแพอย่างเต็มรูปแบบ เพื่อให้เกิดการกระจายแรงอย่างสมบูรณ์
DOI: 10.14457/cu.the.2014.99
title: THE IMPACT OF TERMS OF TRADE AND ITS VOLATILITY ON ECONOMIC GROWTH:A CASE OF ASEAN COUNTRIES

description: In this paper, the main purpose is to analyze the relationship between terms of trade and its volatility on economic growth, considering that both net barter and income terms of trade and their volatilities are one of crucial factors to determine growth. By utilizing annual data of ASEAN countries, which are four emerging market economies, for the period 1981-2010, using Unit root test, Johansen cointegration test, Vector error correction model (VECM), and Impulse response function are discussed to accomplish this study. In this paper, Johansen cointegration technique has been adopted and found the existence of long run relation between GDP per capita and terms of trade and its volatility in ASEAN. The results of the level and volatility of net barter terms of trade and income terms of trade of Indonesia and the Philippines, where depend largely on domestic consumption, have an unclear effect on economic growth. In case of countries relied deeply on international trade like Malaysia and Thailand, both net barter terms of trade and income terms of trade as well as their volatilities are economic factors which are clearly impacted real domestic growth and also support potential growth.
DOI: 10.25919/5d3132d8c1320
title: Parkes observations for project P958 semester 2019APRS_49

description: Fast radio bursts (FRBs) continue to raise more questions than they answer. Until a few months ago, only one burst – the only one known to repeat - had been localized to a bright radio nebula (either a young supernova remnant or pulsar wind nebulae) in a distant dwarf galaxy. Over the last year searches with the Australian Square Kilometre Array Pathfinder (ASKAP) have detected 28 bursts, two of which have been localised to host galaxies at redshifts &gt; 0.3. These bursts and their hosts are very unlike the repeater, suggesting there may be a dichotomy in the population. Over the next six months we expect to detect another 12 FRBs, which will also have sub-arcsecond localisations. Here we propose to search this population for repeats. Our comprehensive sample and a dense monitoring campaign of well localised bursts, at a fluence limit more than 60 times lower than that of their detections, will either confirm the presence of additional repeating FRBs or the uniqueness of FRB 121102 amongst the population.
DOI: 10.14457/cu.the.2014.106
title: THE CONFLUENCE BETWEEN ISLAM AND JAVANESE MYSTICISM IN THE AESTHETICS OF WAYANG PURWA: A RELIGIO-CULTURAL ACCULTURATION

description: This study is an attempt to investigate into the role of aesthetics as a medium for religio-cultural accommodation of others in the local; in this case the accommodation of Javanese Mysticism and Islam in Java through medium of wayang purwa. There are three issues which were crucial to this investigation: The stories and origins of wayang purwa, wayang purwa transformations under Islam influence, and wayang purwa in ritual ceremony. This study employs a qualitative descriptive method with cultural and historical approaches. To obtain comprehensive data, literary studies, observation, interviews, and documentation were also used. The stories of wayang purwa, originating from the prominent Indian epics, served as ethical and aesthetical media in which the stories are thoroughly adapted to the Javanese culture. Under Islam influence, the vastly popular and essential shadow play form did not only survive but underwent the most exhilarating artistic alteration in Indonesian theatre. The results showed that tawhid (unization) theology—the basic principle in Islamic art—which teaches there is no God but Allah, has been influencing the transformations of wayang purwa to a great extent. In particular, it emphasizes the abstract quality of its aesthetic aspect (stylization/denaturation of wayang figures), and the reduction of the status of the wayang purwa Hindu-Javanese gods, highlighting the concept of Allah as a single Divine Being. The research found that new stories are being developed as extensions of the main plots based on the Indian epics, Ramayana or Mahabharata. These stories use the original characters in newly-invented episodes, inspired by the Walisongo’s attempts to promote Islam. Essentially, wayang purwa as a traditional art form in the countryside remains a focal medium of ritual ceremony. It provides a sense of connection with the Javanese past, as a means of contact with the forefathers, as expressed in Ruwahan ritual ceremony. In essence, the Javanese Hindu-based wayang purwa finds a level of compatibility with the imported religious system of Islam, an act which has been relatively peaceful throughout the process of acculturation.
DOI: 10.14457/cu.the.2014.107
title: QUANTITATIVE COHESION COMPLEXITY MEASURE TO ENHANCING SOFTWARE QUALITY

description: This dissertation proposes a quantitative approach to measure module cohesion. The relatedness of elements within a module is quantified in the form of cohesion complexity. Firstly identify variable relatedness using variable dependence graph. Cohesion complexity is then analyzed and mathematically formulated in accordance with standard definitions. Variable relatedness being analyzed are data, selection, and loop. As such, traditional ordinal measure can be objectively clarified to distinguish the differences of design cohesion classification, reflecting the desired software quality. The result so obtained will help developers achieve better cohesive design of software