DOI: 10.17026/dans-272-ev7p
title: Transect-rapport 2301: Een Opgraving, variant Archeologische Begeleiding. Purmerland, Purmerland 82, Gemeente Landsmeer (NH).

description: &lt;p&gt;In januari 2017 is een opgraving, variant archeologische begeleiding, uitgevoerd in een plangebied aan Purmerland 82 te Purmerland (gemeente Landsmeer). Tijdens de opgraving zijn zeven werkputten aangelegd, waarin 86 sporen zijn gevonden die gerelateerd kunnen worden aan eenzelfde gebouwstructuur (woonhuis / boerderij). De sporen bevinden zich binnen de contouren van deze bebouwing, zoals gekarteerd op (historisch) kaartmateriaal tot en met heden. De sporen bestaan uit drie bakstenen funderingsresten (waarvan twee met een spaarbogenconstructie die de zuid- en westwand van de bebouwing vormden), drie bakstenen poeren, een plavuizen vloertje, een kuil en 69 houten funderingspalen. De bebouwing is gedateerd in de Nieuwe tijd C op basis van baksteenonderzoek, gebruikte mortel van de bakstenen funderingen, vondsten die zijn aangetroffen in de ‘opvulling’ van de spaarbogen (spoor 2003) en bestudering van historisch kaartmateriaal. Minimaal vanaf de vroeg-19e eeuw (Kadastrale Minuut uit 1811 - 1832) is reeds bebouwing aanwezig in het plangebied, die door de tijd heen op dezelfde locatie constant aanwezig blijft. Het meest recente huis is gebouwd in 1915 (Vries 2016). Het lijkt erop dat funderingen van de directe voorganger van dat huis zijn gevonden, maar evenwel bestaat de kans dat de aangetroffen funderingen direct gerelateerd kunnen worden aan het huis van 1915. In ieder geval kan worden gesteld dat de bebouwingsrestanten dateren in de Nieuwe tijd C. De bebouwing bevindt zich op een aantal ophoogpakketten (maximaal drie pakketten op elkaar gelegen). De ophoog-pakketten konden aan de hand van het vondstmateriaal slechts globaal worden gedateerd. Duidelijk is geworden dat het oudste pakket (spoor 2005) dateert in de Nieuwe tijd A - C en het jongste ophoogpakket (spoor 2001) in de Nieuwe tijd B - C (niet ouder dan de 17e eeuw). De ophoogpakketten zijn aangebracht om bewoning mogelijk te maken op het natte, relatief laag gelegen rietveen. De 395 aangetroffen vondsten bestaan uit de categorieën keramiek (327 stuks), dierlijk botmateriaal (35 fragmenten), bouwmateriaal (23 stuks), hout (8 stuks) en glas (2 fragmenten), maar zijn voornamelijk aangetroffen in de bouwvoor, ophoogpakketten en in de kuil (spoor 76). Duidelijk is dat het vondstmateriaal uit de bouwvoor en de ophoogpakketten geïnterpreteerd kan worden als afvalmateriaal zonder duidelijke / gesloten context. In de omgeving van het plangebied zijn weinig concrete / relevante archeologische waarden bekend vanuit het vooronderzoek (Vries 2016). Bekend is dat aan Purmerland 69 een nieuwetijds ophogings-pakket aanwezig is (Jonge et al. 2011). Aan Purmerland 75 zijn restanten van een afgebrande woning aangetroffen, die was gefundeerd op poeren (Hanemaaijer 2015). Zowel ophogingspakketten uit de Nieuwe tijd als poeren zijn ook aangetroffen tijdens onderhavig onderzoek. Vanuit het vooronderzoek gold een hoge verwachting op het aantreffen van restanten uit de Middeleeuwen - Nieuwe tijd. Deze verwachting bleek enkel te kloppen voor de Nieuwe tijd C, uit de overige perioden zijn geen sporen aangetroffen. De vraagstelling uit het Programma van Eisen (Langeveld 2016) die in dit rapport wordt beantwoord, luidt: Zijn binnen de grenzen van de voorgenomen bodemingrepen in het plangebied archeologische waarden aanwezig en wat vertellen deze over de bewonings-/gebruiksgeschiedenis, bewonings-/ gebruikscontinuïteit en locatiegebruik van het plangebied en zijn directe omgeving? Zeer beknopt gezegd zijn in het plangebied archeologische sporen gevonden uit de Nieuwe tijd C die gerelateerd kunnen worden aan een gebouw (woonhuis / boerderij) en dat het plangebied in ieder geval vanaf de vroeg-19e eeuw bebouwd was en daarna continu in gebruik is geweest, waarbij de bebouwing telkens op dezelfde locatie werd geplaatst.&lt;/p&gt;