cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2011.863
title: นโยบายการส่งสินค้า สำหรับการขนส่งสองรูปแบบ

description: ลักษณะความต้องการของสินค้าอุปโภคบริโภคมีลักษณะเฉพาะที่ลูกค้าต้องการสินค้าทันทีที่ต้องการ ดังนั้น ผู้ผลิตสินค้าประเภทนี้จึงต้องผลิตสินค้าภายใต้การพยากรณ์ การส่งสินค้าไปตอบสนองความต้องการของผู้บริโภคที่เปลี่ยนแปลงรวดเร็วในประเทศที่อยู่ห่างจากฐานการผลิต ก็ยิ่งใช้เวลาขนส่งนาน โดยเฉพาะระยะเวลาการขนส่งที่ยาวนานกว่าระยะเวลาพิจารณาระดับสินค้าคงคลัง ทำให้องค์กรต้องทำการผลิตก่อนที่จะเกิดการขายจริง ทำให้ต้องมีการพยากรณ์อุปสงค์ล่วงหน้า แต่ค่าพยากรณ์นี้ ไม่ใช่ค่าอุปสงค์ที่แท้จริงจึงเกิดความผิดพลาดได้ การพยายามส่งสินค้าให้เร็วขึ้น เพื่อลดความผันผวนของค่าพยากรณ์ ก็จะทำให้มีต้นทุนการขนส่งที่เพิ่มขึ้น และการเก็บสินค้าคงคลังไว้เป็น Safety Stocks ที่มากเกินไป ก็จะมีต้นทุนสินค้าคงคลัง งานวิจัยในที่นี้ เสนอนโยบายสองลักษณะ คือ Periodic-Periodic Review และ Periodic-Continuous Review นโยบายที่นี้จะพิจารณาการตัดสินใจส่งสินค้าสองรูปแบบคือ รูปแบบเร่งด่วน และรูปแบบปกติ โดยพิจารณาส่งสินค้าทั้งสองรูปแบบให้ถึงระดับ Base Stock ที่กำหนด เพื่อลดต้นทุนรวม โดยนโยบาย Periodic-Periodic Review สามารถลดต้นทุนรวมได้ 46% โดยสามารถลดต้นทุนสินค้าคงคลังได้มากที่สุดคือ 54% ขณะที่นโยบาย Periodic-Continuous Review สามารถลดต้นทุนรวมได้ 60% โดยสามารถลดต้นทุนสินค้าขาด ได้มากที่สุดคือ 71% โดยนโยบาย Periodic-Continuous Review นี้ สามารถรักษาระดับสินค้าคงคลัง สำหรับลักษณะอุปสงค์ที่มีความผันผวนจากค่าพยากรณ์มาก ได้ดี นอกจากนี้จากการทดสอบจุดหมาย 3 แห่ง ที่มีระยะเวลาการขนส่งที่แตกต่างกัน จุดหมาย L1 คือจุดหมายที่มีระยะเวลาการขนส่งระหว่างสองรูปแบบต่างกันมาก การนำนโยบายมาใช้สามารถลดต้นทุนได้มากที่สุด ขณะที่จุดหมายที่มีระยะเวลาการขนส่งทั้งสองรูปแบบยาวนาน สามารถลดต้นทุนได้น้อยที่สุด
DOI: 10.14457/cu.the.2011.864
title: ผลของเว็บคอมไพเลอร์ที่ใช้คอคนิทีฟทูลที่แตกต่างกันที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการแก้ปัญหาการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่มีระดับผลการเรียนแตกต่างกัน

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาผลของการเรียนแก้ปัญหาด้วยเว็บคอมไพเลอร์ที่ใช้คอคนิทีฟทูลที่แตกต่างกันที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการแก้ปัญหาการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ 2) เพื่อเปรียบเทียบผลของนักเรียนที่มีระดับผลการเรียนแตกต่างกันที่เรียนแก้ปัญหาด้วยเว็บคอมไพเลอร์ที่ใช้คอคนิทีฟทูลที่แตกต่างกันที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการแก้ปัญหาการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ 3) เพื่อศึกษาปฏิสัมพันธ์ระหว่างนักเรียนที่มีระดับผลการเรียนแตกต่างกันกับการเรียนแก้ปัญหาด้วยเว็บคอมไพเลอร์ที่ใช้คอคนิทีฟทูลที่แตกต่างกันที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการแก้ปัญหา การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองแบบแฟคทอเรียล 2x3 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนชุมพวงศึกษา อำเภอชุมพวง จังหวัดนครราชสีมา ที่กำลังศึกษาอยู่ในภาคการศึกษาที่ 2 ปีการศึกษา 2554 จำนวน 110 คน จัดกลุ่มตัวอย่างเข้ากลุ่มทดลอง 2 กลุ่มๆ ละ 55 คน กลุ่มทดลองที่ 1 เรียนแก้ปัญหาด้วยเว็บคอมไพเลอร์ที่ใช้คอคนิทีฟทูลสร้างผังงานแบบมีระบบตรวจสอบกระบวนการทำงานของผังงานโดยอัตโนมัติ กลุ่มทดลองที่ 2 เรียนแก้ปัญหาด้วยเว็บคอมไพเลอร์ที่ใช้คอคนิทีฟทูลสร้างผังงาน แต่ละกลุ่มทดลองแบ่งนักเรียนออกเป็น 3 ระดับ คือ ระดับผลการเรียนสูง ปานกลาง และต่ำ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ เว็บคอมไพเลอร์ที่ใช้คอคนิทีฟทูล แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบวัดทักษะการแก้ปัญหา สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนพหุนามแบบสองทาง(Two-Way MANOVA) และทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยเป็นรายคู่ด้วยวิธี LSD ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนที่เรียนแก้ปัญหาด้วยเว็บคอมไพเลอร์ที่ใช้คอคนิทีฟทูลที่แตกต่างกัน มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการแก้ปัญหาการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. นักเรียนที่มีระดับผลการเรียนแตกต่างกันเมื่อเรียนแก้ปัญหาด้วยเว็บคอมไพเลอร์ที่ใช้คอคนิทีฟทูลที่แตกต่างกัน มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการแก้ปัญหาการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ไม่มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างระดับผลการเรียนกับแบบคอคนิทีฟทูลในการเรียนแก้ปัญหาด้วยเว็บคอมไพเลอร์ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการแก้ปัญหาการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์
DOI: 10.14457/cu.the.2011.865
title: การพัฒนารูปแบบและกลไกการบริหารจัดการสถาบันการพลศึกษาสู่ความเป็นเลิศ

description: วิเคราะห์ผลการประเมินคุณภาพการศึกษาตามยุทธศาสตร์สถาบันการพลศึกษา วิเคราะห์ความต้องการจำเป็นในการบริหารจัดการสถาบันการพลศึกษาสู่ความเป็นเลิศ พัฒนารูปแบบและนำเสนอกลไกการบริหารจัดการสถาบันการพลศึกษาสู่ความเป็นเลิศ เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง 1) การสอบถาม โดยกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างประชากรที่มีลักษณะต่างกัน 50/50 มีความคลาดเคลื่อนจากการสุ่ม 5% ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% กับผู้บริหารและอาจารย์ ได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 369 คน ประกอบด้วย ผู้บริหาร จำนวน 109 คน อาจารย์ จำนวน 260 คน 2) การสัมภาษณ์ ผู้บริหาร จำนวน 27 คน ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน 3) การจัดประชุมจัดทำวงล้ออนาคต ผู้บริหารและอาจารย์ จำนวน 19 คน ประกอบด้วย ผู้บริหาร จำนวน 12 คน อาจารย์ จำนวน 7 คน 4) การประเมินร่างรูปแบบและกลไกฯ จากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 16 คน 5) การจัดประชุมโดยวิธีอิงผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 10 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบวิเคราะห์เอกสาร แบบสัมภาษณ์ แบบสอบถาม เทคนิควงล้ออนาคต แบบประเมิน ร่างรูปแบบและกลไกฯ การวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การวิเคราะห์เนื้อหา ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าดัชนี Modified Priority Needs Index (PNI Modified) และสถิติทดสอบที ผลการวิจัยพบว่า 1. ยุทธศาสตร์สถาบันการพลศึกษา 8 ยุทธศาสตร์สอดคล้องกับผลการประเมินคุณภาพภายนอกระดับอุดมศึกษา รอบที่สอง (พ.ศ. 2549-2553) 2. การบริหารจัดการทุกด้านของระดับการปฏิบัติปัจจุบันและการปฏิบัติที่พึงประสงค์มีความแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และอันดับความสำคัญของผลการประเมินความต้องการจำเป็น อันดับแรกคือ การบริหารงานวิจัย อันดับที่สองคือ การบริหารนวัตกรรม เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร และอันดับที่สาม คือ การบริหารจัดการทรัพยากร 3. รูปแบบการบริหารจัดการสถาบันการพลศึกษาสู่ความเป็นเลิศประกอบด้วยการบริหาร 8 ด้าน ได้แก่ 1) ระบบการบริหารและโครงสร้างสถาบันการพลศึกษา 2) การบริหารจัดการทรัพยากร 3) การบริหารงานวิชาการและกิจกรรมพัฒนานักศึกษา 4) การบริหารงานวิจัย 5) การบริหารนวัตกรรม เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร 6) การบริการวิชาการและการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม 7) การบริหารคุณภาพการศึกษาและการประกันคุณภาพการศึกษา 8) การพัฒนาการกีฬา 4. กลไกในการบริหารจัดการสถาบันการพลศึกษาสู่ความเป็นเลิศ ประกอบด้วย 8 วงล้อ 38 กลไก ได้แก่ วงล้อที่หนึ่ง 7 กลไก วงล้อที่สอง 3 กลไก วงล้อที่สาม 7 กลไก วงล้อที่สี่ 4 กลไก วงล้อที่ห้า 4 กลไก วงล้อที่หก 2 กลไก วงล้อที่เจ็ด 2 กลไก วงล้อที่แปด 9 กลไก
DOI: 10.14457/cu.the.2011.866
title: คุณลักษณะของภาพยนตร์ผีตลกไทย ลักษณะชนชั้นและอุดมการณ์ชนชั้นทางสังคมที่ปรากฏในภาพยนตร์ผีตลกไทย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์คุณลักษณะเด่นที่ปรากฏในภาพยนตร์ผีตลกไทย วิเคราะห์ลักษณะชนชั้นและอุดมการณ์ชนชั้นทางสังคมที่แฝงอยู่ในภาพยนตร์ผีตลกไทย โดยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยการวิเคราะห์ตัวบทภาพยนตร์ โดยมีกลุ่มตัวอย่างเป็นภาพยนตร์ผีตลกไทยที่ฉายในโรงภาพยนตร์จำนวน 10 เรื่อง แบ่งเป็นภาพยนตร์ผีตลกชนชั้นกลางและชนชั้นล่างอย่างละ 5 เรื่อง ผลการวิจัยพบว่า คุณลักษณะในการเล่าเรื่องของภาพยนตร์ผีตลกไทยชนชั้นกลาง ปรากฏโครงเรื่องที่เรียบง่ายและซับซ้อน มีการสลับเวลาการเล่าเรื่อง (flashback) มีการสลับลำดับองค์ประกอบการพัฒนาการเล่าเรื่อง มีการผสมผสานแก่นเรื่องที่เกี่ยวกับความเชื่อเดิมกับความเชื่อใหม่ และเล่าเรื่องในมุมมองของผีและของคน ส่วนคุณลักษณะเด่นในการเล่าเรื่องของภาพยนตร์ผีตลกไทยชนชั้นล่างปรากฏโครงเรื่องที่เรียบง่าย มีทั้งการสลับเวลาการเล่าเรื่องและไม่สลับเวลาการเล่าเรื่อง การเล่าเรื่องเป็นไปตามลำดับองค์ประกอบการพัฒนาเรื่องราว แก่นเรื่องเป็นแนวคิดเดิม และเล่าเรื่องในมุมมองของคนเท่านั้น คุณลักษณะชนชั้นและอุดมการณ์ชนชั้นทางสังคมของภาพยนตร์ผีตลกไทยชนชั้นกลางและภาพยนตร์ผีตลกไทยชนชั้นล่าง มีลักษณะที่สอดคล้องกับลักษณะทางสังคมของคนที่พบได้ในโลกจริง เช่น การมีรูปแบบการดำเนินชีวิตแบบคนเมือง/คนชนบท อุดมการณ์ความสำเร็จ อุดมการณ์ความสุข อุดมการณ์ไสยศาสตร์ อุดมการณ์โชคลาภวาสนา ฯลฯ ทั้งนี้ มีการหยิบยืมแลกเปลี่ยนคุณลักษณะระหว่างกันในภาพยนตร์ผีตลกทั้งสองชนชั้นเพื่อขยายกลุ่มลูกค้าเป้าหมาย ภาพยนตร์ผีตลกไทยจึงสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่1 ภาพยนตร์ผีตลกไทยที่สามารถจัดให้อยู่ในกลุ่มชนชั้นใดชนชั้นหนึ่งได้อย่างชัดเจน กลุ่มที่ 2 ภาพยนตร์ผีตลกไทยที่ไม่สามารถจัดให้อยู่ในกลุ่มใดได้เนื่องจากปรากฏคุณลักษณะร่วมกันของทั้งสองชนชั้น
DOI: 10.14457/cu.the.2011.867
title: ประสิทธิภาพการตรวจสอบการทำหน้าที่ต่างกันของข้อสอบในวิธีถดถอยโลจิสติก โดยใช้เกณฑ์ขนาดอิทธิพล 2 วิธี สำหรับข้อสอบที่มีรูปแบบการตรวจให้คะแนนแบบทวิวิภาค : ข้อมูลจำลองและข้อมูลเชิงประจักษ์

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบอัตราความถูกต้องและอัตราความคลาดเคลื่อนประเภทที่ 1 ของการตรวจสอบการทำหน้าที่ต่างกันของข้อสอบที่มีรูปแบบการให้คะแนนแบบทวิวิภาค โดยการจำลองข้อมูลและ ข้อมูลเชิงประจักษ์ ในวิธีถดถอยโลจิสติก ระหว่างการวัดขนาดอิทธิพลตามเกณฑ์ Jodoin and Gierl กับเกณฑ์ Zumbo and Thomas การศึกษาครั้งนี้จำลองข้อมูลภายใต้ทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบแบบสองพารามิเตอร์ จำลองผลการตอบภายใต้ปัจจัยที่แปรเปลี่ยน 4 ปัจจัย รวมข้อมูลที่ศึกษาทั้งหมด 24 เงื่อนไข (2 x 3 x 2 x 2) คือ รูปแบบของข้อสอบที่ทำหน้าที่ต่างกัน (อเนกรูป และ เอกรูป) ขนาดของการทำหน้าที่ต่างกัน (0.1, 0.2 และ 0.4) จำนวนข้อสอบที่ทำหน้าที่ต่างกัน (ทั้งฉบับคิดเป็นร้อยละ 10 และ 20) และความยาวของแบบสอบทั้งฉบับ (40 และ 50 ข้อ) ในทุกเงื่อนไขจำลองข้อมูลซ้ำ 25 ครั้ง วิเคราะห์ข้อมูลในแต่ละเงื่อนไขด้วยวิธีถดถอยโลจิสติก ระหว่างการวัดขนาดอิทธิพลตามเกณฑ์ Jodoin and Gierl และเกณฑ์ Zumbo and Thomas การวิเคราะห์การทำหน้าที่ต่างกันของข้อสอบทั้งหมดใช้ระดับนัยสำคัญ .05 ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. วิธีถดถอยโลจิสติก โดยการวัดขนาดอิทธิพลตามเกณฑ์ Jodoin and Gierl มีอัตราความถูกต้องในการตรวจสอบการทำหน้าที่ต่างกันของข้อสอบสูงกว่าเกณฑ์ Zumbo and Thomas ภายใต้เกือบทุกเงื่อนไข 2. ข้อสอบที่ทำหน้าที่ต่างกันแบบอเนกรูปมีอัตราความถูกต้องจากการวัดขนาดอิทธิพลทั้ง 2 เกณฑ์สูงกว่าแบบเอกรูป แบบสอบที่มีจำนวนข้อสอบทำหน้าที่ต่างกันทั้งฉบับคิดเป็นร้อยละ 20 มีอัตราความถูกต้องจากการวัดขนาดอิทธิพลทั้ง 2 เกณฑ์สูงกว่าในแบบสอบที่มีจำนวนข้อสอบที่ทำหน้าที่ต่างกันทั้งฉบับคิดเป็นร้อยละ 10 และเมื่อขนาดอิทธิพลของข้อสอบที่การทำหน้าที่ต่างกันเพิ่มขึ้น มีผลทำให้อัตราความถูกต้องจากการวัดขนาดอิทธิพลทั้ง 2 เกณฑ์เพิ่มขึ้นภายใต้เกือบทุกเงื่อนไข 3. ผลการตรวจสอบการทำหน้าที่ต่างกันของข้อสอบในข้อมูลเชิงประจักษ์ พบว่าขนาดอิทธิพลตามเกณฑ์ Jodoin and Gierl ให้อัตราความถูกต้องสูงกว่า และ มีอัตราความคลาดเคลื่อนประเภทที่ 1 ต่ำกว่าเกณฑ์ของ Zumbo and Thomas เมื่อข้อมูลเชิงประจักษ์มีประชากรขนาดใหญ่สามารถตรวจพบข้อสอบที่ทำหน้าที่ต่างกันด้วยการทดสอบระดับนัยสำคัญอย่างมีนัยสำคัญ ส่งผลให้ความคลาดเคลื่อนประเภทที่ 1 มีแนวโน้มสูงขึ้น ข้อเสนอแนะ : ภายใต้การตรวจสอบการทำหน้าที่ต่างกันของข้อสอบด้วยวิธีถดถอยโลจิสติก นักวิจัยควรใช้ผลการทดสอบระดับนัยสำคัญในการตัดสินข้อสอบที่ทำหน้าที่ต่างกันร่วมกับผลของการวัดขนาดอิทธิพล
DOI: 10.14457/cu.the.2011.868
title: "แหนแห่ให้เห็นงาม" พฤติกรรมการยอมรับและมีส่วนร่วม ในการแหนแห่ทางวัฒนธรรม ในเขตอำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

description: “การแหนแห่” เป็นส่วนหนึ่งในวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของชาวล้านนามาตั้งแต่โบราณกาล ซึ่งมักจะให้ความสำคัญต่อการแหนแห่ต่างๆ ในฐานะองค์ประกอบของหลักพิธีกรรมที่มีความสำคัญทั้งในระดับครอบครัว ระดับท้องถิ่น ชุมชน ตลอดไปจนถึงระดับอาณาจักร การแหนแห่ยังเป็นส่วนหนึ่งในวัฒนธรรมประเพณีของคนล้านนาที่มีความสำคัญ โดยในปัจจุบันได้มีการรื้อฟื้นขบนบธรรมเนียมการแห่แหนขึ้น เพื่อให้ความรู้ทางการศึกษา ความเป็นมาในอดีต ความงดงามในวิถีชีวิต และพิธีกรรมแห่งชีวิตที่เคยปรากฏให้เป็นภาพแห่งความจริงที่ยังคงจับต้องได้ การศึกษาวิจัยครั้งนี้มุ่งเน้นการศึกษาพฤติกรรมการยอมรับและมีส่วนร่วม ในการแหนแห่ทางวัฒนธรรมในเขต อ.เมืองเชียงใหม่ จ.เชียงใหม่ เพื่อที่จะได้ทราบถึงทัศนคติ การยอมรับและพฤติกรรมการมีส่วนร่วมของสังคมต่อการจัดขบวนแหนแห่ และเพื่อทราบถึงปัญหาและอุปสรรค์ที่ส่งผลสำคัญต่อการจัดการขบวนแหนแห่ อันจะนำมาสู่การสร้างแนวทางที่เหมาะสม ในการมีส่วนร่วมของคนในสังคมโลกปัจจุบัน ผลการสำรวจแสดงให้เห็นว่า รูปแบบขบวนแหนแห่ในปัจจุบันมุ่งเน้นด้าน “การสร้างภาพลักษณ์ทางการส่งเสริมการท่องเที่ยว” การยอมรับต่อขบวนแหนแห่ของชาวเชียงใหม่อยู่ในระดับปานกลาง แสดงออกผ่านด้านความคิด ด้านความรู้สึก และพฤติกรรม โดยชาวเชียงใหม่ 87% เคยมีส่วนร่วมในขบวนแหนแห่ของเมืองที่จัดขึ้น ปรากฏลักษณะของการมีส่วนร่วมแบบโดยตรง การมีส่วนร่วมแบบชักนำ และการมีส่วนร่วมแบบบังคับ เป็นการเข้าร่วมการแหนแห่เกี่ยวกับเทศกาลประเพณีที่เน้นด้านการท่องเที่ยวมากกว่าขบวนแหนแห่ที่เกี่ยวกับประเพณีแห่งชีวิตและพิธีกรรม นอกจากนี้ชาวเชียงใหม่ยังสะท้อนปัญหาในเรื่องของสถานที่จอดรถไม่เพียงพอ, ปัญหาการเข้าถึงการบริการสาธารณูปโภค และจุดรับชมขบวนที่ไม่มีระเบียบมากที่สุด ล้วนเป็นปัญหาที่มีความสำคัญโดยผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการบริหารจัดการควรแก้ไขอย่างเร่งด่วน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.869
title: ความต้องการที่อยู่อาศัยหลังเกษียณของบุคลากรมหาวิทยาลัยขอนแก่น

description: บ้านพักข้าราชการที่ไม่เพียงพอต่อความต้องการของบุคลากรที่ย้ายมาปฏิบัติงานในมหาวิทยาลัยขอนแก่นทำให้บุคลากรที่มีภูมิลำเนาต่างถิ่นบางส่วนต้องจัดหาที่อยู่อาศัยเองและเมื่อปฏิบัติงานจนเกษียณการจัดการที่อยู่อาศัยหลังเกษียณจึงเป็นปัญหาต่อบุคลากรที่มีภูมิลำเนาต่างถิ่นมากดังนั้น การวิจัยครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสังคม เศรษฐกิจ และสภาพการอยู่อาศัย ของบุคลากรก่อนเกษียณรวมถึงความต้องการและประเภทที่อยู่อาศัยหลังบุคลากรเกษียณแล้ว เพื่อเป็นข้อมูลในการบริหารจัดการที่พักอาศัยให้เหมาะสมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต่อไป โดยการวิจัยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือศึกษา 253 ตัวอย่างที่มีอายุตั่งแต่ 50-60 ปี ไม่ใช่คนที่เกิดและมีภูมิลำเนาเดิมในจังหวัดขอนแก่น ผลการศึกษา พบว่า บุคลากรต่างถิ่นที่ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่มีภูมิลำเนาอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ร้อยละ 44.7 ส่วนมากเป็นข้าราชการสมรสแล้ว การศึกษาปริญญาโท มีรายได้บุคคลเฉลี่ยต่อเดือน 50,001-75,000 บาท ที่อยู่อาศัยเดิมส่วนใหญ่อาศัยอยู่บ้านบิดา มารดาและอยู่กับบิดา มารดา เป็นหลัก เมื่อย้ายมาทำงานส่วนมากจะอาศัยอยู่นอกมหาวิทยาลัยในบ้านตนเองโดยจะซื้อบ้านจัดสรร ร้อยละ 33.6 แบบบ้านเดี่ยวเมื่ออายุ 36- 40 ปี ที่ราคา 2,000,001-3,000,000 บาท เนื่องจากสะดวกและกู้เงินง่าย และใช้สวัสดิการเคหะสงเคราะห์ มข. คู่กับสถาบันการเงินนอกมหาวิทยาลัยเป็นหลัก รองมาคือสร้างบ้านอยู่เอง ร้อยละ 22.1 เนื่องจากกำหนดความต้องการได้ เมื่ออายุ 30 -35 ปี ราคาบ้าน มากกว่า 3,000,000 บาท โดยเริ่มซื้อที่ดินไว้ก่อนแล้วจึงสร้างบ้านอยู่เอง และใช้สถาบันการเงินนอกมหาวิทยาลัยช่วยให้มีที่อยู่อาศัย โดย5 ปัจจัยแรกในการเลือกที่อยู่อาศัยนอกมหาวิทยาลัย คือ1.ใกล้ที่ทำงาน 2.ราคาเหมาะสม 3.สภาพแวดล้อมดี 4.ปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน 5.ใกล้สิ่งอำนวยความสะดวก ส่วนบุคลากรที่อยู่บ้านพักราชการ ส่วนใหญ่จะสมรสแล้วและมีบุตร 2 คน ตามลำดับ โดยบุคลากรที่ปฏิบัติงานส่วนใหญ่มีอายุราชการ 21-30 ปี และเมื่อเกษียณอายุแล้ว พบว่า ร้อยละ 63.2 จะไม่กลับภูมิลำเนาเดิม ซึ่งเป็นคู่สมรส รองมาคือคนโสด ที่ยังคงต้องการใช้ชีวิตหลังเกษียณที่จังหวัดขอนแก่น เนื่องจากทำงานนานจนเคยชินในสถานที่อันดับแรก รองมาคือเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจ สังคม การศึกษา มีเพียงร้อยละ14.6 ที่ต้องการกลับภูมิลำเนาเดิมซึ่งสิ่งที่มีผลต่อการตัดสินใจมากสุดคือ กลับไปอยู่ใกล้ญาติ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคนโสด รองมาคือคู่สมรส ส่วนความไม่แน่ใจจะกลับหรือไม่ จำนวนร้อยละ 22.1 ส่วนใหญ่เป็นคู่สมรส รองมาคือ คนโสด สิ่งที่มีผลต่อการตัดสินใจ คืออนาคต รองมาคือตามบุตร การมีบ้าน 2 แห่ง ตามลำดับ ส่วนผู้ที่ต้องการซื้อที่อยู่อาศัยใหม่ 75 คนแต่ต้องการซื้อบ้านในจังหวัดขอนแก่น ร้อยละ 81.3 ส่วนใหญ่เป็นคู่สมรสที่มีบ้านแล้วจะซื้อใน 5-10 ปี เพราะเป็นบ้านพักผ่อน รองมาเป็นผู้ที่พักบ้านพักราชการจะซื้อภายใน 2-5 ปีเพราะไม่มีบ้านของตนเอง โดยผู้ซื้อบ้านใหม่จะซื้อบ้านเดี่ยว ราคา 2,000,001-3,000,000 บาท และต้องการให้หาแหล่งเงินกู้ ดอกเบี้ยต่ำผ่อนที่อยู่อาศัยใหม่ ส่วนปัจจัยเลือกซื้อบ้านที่ต้องการอยู่หลังเกษียณ 5 อันดับแรกคือ 1.ราคาเหมาะสม 2.สภาพแวดล้อมดี 3.ปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน 4.ใกล้สิ่งอำนวยความสะดวก 5.ใกล้แหล่งทำงาน ส่วนผู้ไม่ต้องการซื้อบ้านใหม่ ส่วนใหญ่ร้อยละ 44.4 มีที่อยู่เดิมเหมาะสมแล้ว รองมาคือผู้ที่ปรับปรุงที่อยู่ใหม่ร้อยละ 32.6 ต้องการให้หาแหล่งเงินกู้ดอกเบี้ยต่ำซ่อมแซมปรับปรุงที่อยู่อาศัยเดิม ส่วนผู้สร้างที่อยู่เอง ร้อยละ21.3 ต้องการให้หาแหล่งเงินกู้ ดอกเบี้ยต่ำ สร้างที่อยู่อาศัยใหม่ในที่ดินเดิม ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.870
title: ความหลากหลายทางชนิดของแมงมุมในพื้นที่ป่าทุติยภูมิ และพื้นที่เกษตรที่ตำบลไหล่น่าน อาเภอเวียงสา จังหวัดน่าน

description: วัตถุประสงค์ของงานวิจัยในครั้งนี้คือการประเมินความหลากหลายของแมงมุมโดยเปรียบเทียบลักษณะพื้นที่สามประเภทคือ ป่าทุติยภูมิ พื้นที่ชายป่า และพื้นที่การเกษตร ตำบลไหล่น่าน อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน โดยเก็บตัวอย่างแมงมุมด้วยวิธีการวางกับดักหลุม การเก็บดินและเศษซากใบไม้ การจับด้วยมือ และการใช้สวิงการศึกษานี้ได้ดำเนินการเก็บตัวอย่างระหว่างเดือนกันยายน 2553 ถึงเดือน สิงหาคม 2554 ผลการศึกษาพบว่าเก็บตัวอย่างแมงมุมได้ทั้งหมด 2,397ตัว จัดจำแนกออกเป็น 26 วงศ์โดยแมงมุมวงศ์ที่มีความชุกชุมมากที่สุดในพื้นที่ป่าทุติยภูมิและพื้นที่ชายป่าคือวงศ์ Araneidae (22% และ 23% ตามลำดับ) ขณะที่พื้นที่การเกษตรพบแมงมุมวงศ์ Lycosidae มากกว่า 52% สำหรับค่าดัชนีความมากชนิดของมากาแลฟ ดัชนีแชนนอน ดัชนีซิมป์สัน และค่าดัชนีความสม่ำเสมอของพีลิว ในพื้นที่ป่าทุติยภูมิมีค่ามากกว่าพื้นที่การเกษตรอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการวิเคราะห์ความชุกชุมของแมงมุมวงศ์ที่สำคัญพบว่าแมงมุมวงศ์ Lycosidae ในพื้นที่การเกษตรมีความชุกชุมมากกว่าพื้นที่ป่าทุติยภูมิและพื้นที่ชายป่า ส่วนแมงมุมในวงศ์ Araneidae,Salticidae,Oxyopidae,Tetragnathidae, Thomisidaeและ Theridiidaeในพื้นที่ป่าทุติยภูมิมีความชุกชุมมากกว่าพื้นที่การเกษตรอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการวิเคราะห์องค์ประกอบกิลด์ของแมงมุม พบว่าสัดส่วนของแต่ละกิลด์ในทั้งสามพื้นที่วิจัยมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ซึ่งแมงมุมนักล่าอื่นๆ และแมงมุมใยกลมพบมากในพื้นที่ป่าทุติยภูมิและพื้นที่ชายป่า ขณะที่แมงมุมนักล่าตามพื้นพบมากในพื้นที่การเกษตร ผลการศึกษาครั้งนี้แสดงถึงการรบกวนและการดัดแปลงพื้นที่ป่าให้เป็นพื้นที่การเกษตรส่งผลให้ความหลากหลายแมงมุมลดลงและเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดการเพิ่มความชุกชุมของแมงมุมที่อยู่ตามพื้นดินอันเนื่องมาจากลักษณะความแตกต่างระหว่างพื้นที่
DOI: 10.14457/cu.the.2011.871
title: ผลของการใช้โปรแกรมการเรียนโดยใช้ปัญหาเป็นฐานที่มีต่อความสามารถในการทำงานเป็นทีมของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลของการใช้โปรแกรมการเรียนโดยใช้ปัญหาเป็นฐานในการพัฒนาความสามารถในการทำงานเป็นทีมของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น 2) เพื่อเปรียบเทียบคะแนนความสามารถในการทำงานเป็นทีมของนักเรียนกลุ่มทดลองที่ใช้โปรแกรมการเรียนโดยใช้ปัญหาเป็นฐานและนักเรียนกลุ่มควบคุมที่ไม่ได้ใช้โปรแกรมการเรียนโดยใช้ปัญหาเป็นฐาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ของโรงเรียนเทพศิรินทร์ สมุทรปราการ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2554 จำนวน 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 30 คน และกลุ่มควบคุม 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบวัดความสามารถในการทำงานเป็นทีมและโปรแกรมการเรียนโดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อพัฒนาความสามารถในการทำงานเป็นทีม ดำเนินการทดลองเป็นระยะเวลา 6 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 ครั้ง ใช้เวลาครั้งละ 60 นาที วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและเปรียบเทียบความแตกต่างด้วยสถิติทดสอบที(t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. หลังการทดลองนักเรียนกลุ่มทดลองที่ใช้โปรแกรมการเรียนโดยใช้ปัญหาเป็นฐานมีค่าเฉลี่ยของคะแนนความสามารถในการทำงานเป็นทีมสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. หลังการทดลองนักเรียนกลุ่มทดลองที่ใช้โปรแกรมการเรียนโดยใช้ปัญหาเป็นฐานมีค่าเฉลี่ยของคะแนนความสามารถในการทำงานเป็นทีมสูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุมที่ไม่ได้ใช้โปรแกรมการเรียนโดยใช้ปัญหาเป็นฐานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2011.872
title: ความสอดคล้องระหว่างแนวคิดเกี่ยวกับตนเองและบุคลิกภาพตราสินค้าต่อการตอบสนองต่อตราสินค้าของผู้บริโภค

description: งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ในการวิจัยเพื่อศึกษา 1) ความสัมพันธ์ระหว่างความสอดคล้องในตนเองที่แท้จริงกับความชื่นชอบและความตั้งใจซื้อของผู้บริโภค 2) ความสัมพันธ์ระหว่างความสอดคล้องในตนเองในอุดมคติกับความชื่นชอบและความตั้งใจซื้อของผู้บริโภค และ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างความสอดคล้องของบุคลิกภาพตราสินค้าและบุคลิกภาพผู้บริโภคกับความชื่นชอบและความตั้งใจซื้อของผู้บริโภค ทำการวิจัยเชิงสำรวจโดยใช้แบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่างที่เป็นคนวัยทำงานอายุระหว่าง 21-45 ปี ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน โดยศึกษากับสินค้าประเภทที่ใช้ในที่สาธารณะคือ โทรศัพท์มือถือ และสินค้าประเภทที่ใช้ในที่ส่วนตัวคือ สบู่ผลการวิจัยพบว่า 1) ความสอดคล้องในตนเองทั้ง 2 มิติ มีความสัมพันธ์ทางบวกกับชื่นชอบและความ ตั้งใจซื้อ ทั้งในสินค้าประเภทที่ใช้ในที่สาธารณะและสินค้าที่ใช้ในที่ส่วนตัว นอกจากนี้ยังพบอีกว่า ค่าความสอดคล้องในตนเองที่แท้จริงของสินค้าประเภทที่ใช้ในที่สาธารณะสูงกว่าสินค้าประเภทที่ใช้ในที่ส่วนตัว อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 2) ความสอดคล้องของบุคลิกภาพตราสินค้าและบุคลิกภาพผู้บริโภค มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความชื่นชอบและความตั้งใจซื้อ ทั้งในสินค้าประเภทที่ใช้ในที่สาธารณะและสินค้าที่ใช้ในที่ส่วนตัว นอกจากนี้ยังพบอีกว่า ค่าความสอดคล้องของบุคลิกภาพตราสินค้าและบุคลิกภาพผู้บริโภคในสินค้าประเภทที่ใช้ในที่สาธารณะสูงกว่าสินค้าประเภทที่ใช้ในที่ส่วนตัว อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.873
title: การศึกษาผลของวิตามินอีต่อระดับภาวะเครียดจากออกซิเดชันในเลือดและน้ำไขข้อของผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อม

description: โรคข้อเข่าเสื่อมเป็นโรคที่เกิดจากการเสื่อมสภาพของข้อเข่าซึ่งพบได้บ่อยในผู้สูงอายุปัจจุบันมีหลักฐานงานวิจัยพบว่าภาวะเครียดจากออกซิเดชันมีบทบาทสำคัญเกี่ยวข้องกับพยาธิกำเนิดของโรคข้อเข่าเสื่อม วิตามินอีเป็นสารที่มีคุณสมบัติต้านอนุมูลอิสระและสามารถลดภาวะเครียดจากออกซิเดชันได้ วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้เพื่อศึกษาผลของการเสริมวิตามินอีต่อภาวะเครียดจากออกซิเดชันในเลือดและน้ำไขข้อของผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อม การศึกษานี้แบ่งกลุ่มตัวอย่างเป็นสามกลุ่ม กลุ่มคนปกติที่มีสุขภาพดี 35 ราย กลุ่มผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อมที่ไม่ได้รับการเสริมวิตามินอี 35 ราย และกลุ่มผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อมที่ได้รับการเสริมวิตามินอี ขนาด 400 อินเตอร์เนชั่นแนลยูนิตทุกวันโดยการรับประทาน เป็นระยะเวลา 2 เดือน 31 ราย โดยได้ทำการตรวจวัดสารอนุมูลอิสระและสารต้านอนุมูลอิสระ ได้แก่ nitrite, malondialdehyde, vitamin E, trolox equivalent antioxidant capacity (TEAC), ferric reducing antioxidant power (FRAP), inducible nitric oxide synthase (iNOS) และ 3-nitrotyrosine ผลการทดลองพบว่าผู้ป่วยหลังได้รับการเสริมวิตามินอีมีระดับ molondialdehyde ในเลือดและน้ำไขข้อลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P&lt;0.05) ระดับ vitamin E, TEAC และ FRAP ในเลือดหรือน้ำไขข้อเพิ่มสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P&lt;0.05) แต่ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของระดับ nitrite และ iNOS ในเลือดและน้ำไขข้อ นอกจากนี้ยังพบการย้อมติดสีของ 3-nitrotyrosine ในเยื่อหุ้มข้อของผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อม ดังนั้นการเสริมวิตามินอีสามารถเพิ่มระดับสารต้านอนุมูลอิสระและลดสารอนุมูลอิสระ การศึกษานี้จึงส่งเสริมประโยชน์ของวิตามินอีในการลดภาวะเครียดจากออกซิเดชันในผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อม
DOI: 10.14457/cu.the.2011.874
title: ความชุกของภาวะพร่องเอนไซม์กลูโคส 6-ฟอสเฟต ดีไฮโดรจีเนสและความหลากหลายทางพันธุกรรมของยีน G6PD ในชาวกะเหรี่ยง

description: ภาวะพร่องเอนไซม์ G 6-PD เป็นความแปรผันของเอนไซม์ G 6-PD ที่เกิดจากการกลายพันธุ์ของยีน G6PD บนโครโมโซมเพศ X โดยมีความจำเพาะกับชาติพันธุ์ การกลายพันธุ์ของยีน G6PD ที่พบบ่อยในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มี 2 ชนิด คือ G6PD Viangchan (871 G&gt;A : Valine 291 Methionine) พบมากในชาวไทย ลาวและเขมร และ G6PD Mahidol (487 G&gt;A : Glycine 163 Serine) พบมากในชาวพม่าและมอญ ปัจจุบันยังไม่มีรายงานการศึกษาพันธุศาสตร์ประชากรในชาวกะเหรี่ยงกลุ่มปากะญอ ซึ่งเป็นชนกลุ่มใหญ่ในพม่าและเป็นชนกลุ่มน้อยที่อาศัยอยู่บริเวณชายแดนไทย-พม่า ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาวะพร่องเอนไซม์ G 6-PD การกลายพันธุ์และความหลากหลายทางพันธุกรรมของยีน G6PD ในชาวกะเหรี่ยงกลุ่มปากะญอ จังหวัดสุโขทัย จำนวน 230 คน (ชาย 106 คน หญิง 124 คน) ผลการศึกษาด้วยวิธี Fluorescence spot test พบภาวะพร่องเอนไซม์ G 6-PD ร้อยละ 8.7 โดยแบ่งเป็นเพศชายร้อยละ 14.15 และเพศหญิงร้อยละ 4.03 ขณะที่กลุ่ม Intermediate พบร้อยละ 11.74 แบ่งเป็นเพศชายร้อยละ 7.55 และเพศหญิงร้อยละ 15.32 เมื่อศึกษาการกลายพันธุ์ของยีน G6PD ในประชากรเพศชายพบ G6PD Mahidol ร้อยละ 14.15 (15 ใน 106 คน) และ G6PD Canton ร้อยละ 0.94 (1 ใน 106 คน) จากการศึกษาพหุสัณฐาน SNPs nt1,311CT และ nt93TC ในอัลลีลปกติ (G6PD B) พบรูปแบบ haplotype ชนิดที่ 1 : 1,311C, 93T มากที่สุดร้อยละ 75.33 (226 ใน 300 อัลลีล) ขณะที่อัลลีล G6PD Mahidol และ G6PD Canton ทั้งหมดพบ haplotype ชนิดที่ 1 : 1,311C, 93T ดังนั้นงานวิจัยนี้สรุปได้ว่า ภาวะพร่องเอนไซม์ G 6-PD ในชาวกะเหรี่ยงกลุ่มปากะญอ พบได้มากเช่นเดียวกับชาติพันธุ์อื่นๆ ในภูมิภาคนี้ที่ซึ่งมีมาลาเรียระบาด อีกทั้งพบ G6PD Mahidol และ haplotype ชนิดที่ 1 : 1,311C, 93T มากที่สุดเช่นเดียวกับชาวพม่าและมอญ ซึ่งแตกต่างจากชาวไทย ลาวและเขมร ดังนั้นการกลายพันธุ์ของยีน G6PD แสดงให้เห็นว่าชาวกะเหรี่ยงกลุ่มปากะญอ น่าจะสืบเชื้อสายชาติพันธุ์ร่วมกับชาวพม่าและมอญ โดยมี G6PD B haplotype ชนิดที่ 1 : 1,311C, 93T เป็นอัลลีลบรรพบุรุษ