DOI: 10.14457/tu.the.2015.860
title: การจัดการศิลปินในธุรกิจบันเทิง

description: การศึกษาเรื่อง “การจัดการศิลปินในธุรกิจบันเทิง” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดการศิลปินในธุรกิจบันเทิง การสื่อสารการตลาดศิลปินในธุรกิจบันเทิง และปัญหาอุปสรรคในการจัดการศิลปินในธุรกิจบันเทิงการศึกษาครั้งนี้ผู้ศึกษาใช้การวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยทำการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-depth Interview) จากผู้จัดการศิลปินสังกัดบริษัทและผู้จัดการศิลปินอิสระจำนวน 10 ท่าน ร่วมกับการค้นคว้าและวิเคราะห์จากข้อมูลต่างๆ จากเอกสารที่เกี่ยวข้อง(Documentary Research) โดยใช้ช่วงระยะเวลาในการศึกษาตั้งแต่ เดือน เมษายน 2559 ถึง เดือน พฤษภาคม 2559ผลการศึกษาสามารถสรุปเป็นข้อค้นพบดังนี้ข้อสรุปที่ 1 การจัดการศิลปินในธุรกิจบันเทิง ประกอบด้วย การเตรียมความพร้อมของผู้จัดการศิลปิน ด้านการศึกษาความรู้ ผู้จัดการศิลปินส่วนใหญ่จบการศึกษาด้านวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชนหรือนิเทศศาสตร์และการบริหารธุรกิจ นอกจากนี้ยังจบอาชีวศึกษา มีประสบการณ์ในการทำงานที่มีความใกล้ชิดเกี่ยวข้องกับศิลปิน มีการเตรียมความพร้อมด้านการลงทุน ส่วนทักษะด้านการจัดการศิลปินแบ่งเป็นทักษะส่วนตัวของผู้จัดการศิลปินและทักษะในการเตรียมความพร้อมให้กับศิลปิน พบว่า ผู้จัดการศิลปินมีการสร้างเครือข่ายสร้างความสัมพันธ์กับบุคคลในวงการบันเทิง และมีความสามารถในการเป็นผู้นำให้กับศิลปิน ด้านทักษะที่เตรียมให้กับศิลปินพบว่า ผู้จัดการศิลปิน     พาศิลปินออกงานและให้เรียนรู้การทำงานเพื่อสร้างประสบการณ์ให้กับศิลปิน ด้านปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการจัดการศิลปิน ได้แก่ อำนาจทางการเงิน ความรู้สึกส่วนตัว ส่วนการวางแผนของผู้จัดการศิลปินแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ ผู้จัดการศิลปินสังกัดบริษัท กับผู้จัดการศิลปินอิสระ พบว่า มีการวางแผนแตกต่างกัน ผู้จัดการศิลปินสังกัดบริษัท แบ่งการวางแผนการจัดการศิลปินออกเป็น 3 กลุ่ม คือ      1.)กลุ่มศิลปินหน้าใหม่ 2.) กลุ่มที่มีชื่อเสียงอยู่แล้ว และ 3.) กลุ่มที่เคยมีชื่อเสียง ศิลปินที่มีชื่อเสียงมากจะมีราคาค่าตัวที่สูงขึ้น และพบว่า มีการหักค่าคอมมิสชั่นจากศิลปินในสัดส่วน 30 ต่อ 70 โดยศิลปินได้ 70% ผู้จัดการได้ 30% ในส่วนของการจัดองค์การผู้จัดการศิลปิน ประกอบด้วย ฝ่ายสรรหาและพัฒนาศิลปิน ฝ่ายสื่อสารการตลาด ฝ่ายขาย ฝ่ายดูแลศิลปิน และ ฝ่ายบัญชีและการเงิน และทีมสนับสนุนด้านต่างๆ การศึกษาพบว่าการดูแลศิลปินที่เป็นสังกัดบริษัทจะใช้การเซ็นสัญญา ส่วนผู้จัดการศิลปินอิสระพบว่า ส่วนใหญ่จะเป็นการดูแลกันโดยไม่มีสัญญาที่เป็นเอกสารลายลักษณ์อักษร ใช้การดูแลกันที่เรียกว่า สัญญาใจข้อสรุปที่ 2 เพื่อศึกษาถึงการสื่อสารการตลาดของศิลปินในธุรกิจบันเทิง แบ่งเป็นหลักการตลาด ส่วนประสมทางการตลาด และการสื่อสารการตลาด ผู้จัดการศิลปินสังกัดบริษัทแบ่งกลุ่มตลาดเป้าหมายตามรูปแบบธุรกิจและตามไลฟ์สไตล์ผู้บริโภค ส่วนผู้จัดการศิลปินอิสระไม่ได้แบ่งกลุ่มเป้าหมายที่ชัดเจน ด้านผลิตภัณฑ์มีการ พัฒนาทักษะ รวมถึงการสร้างภาพลักษณ์ ด้านช่องทางในการนำเสนอผลงานของศิลปิน คือช่องทางในสื่อหลักและช่องทางโซเชียลมีเดีย ด้านราคาค่าตัวศิลปิน มาจากชื่อเสียง กระแสความนิยมจะเป็นปัจจัยหลักในการกำหนดค่าตัวศิลปิน การสื่อสารการตลาดทั้งผู้จัดการศิลปินสังกัดบริษัทและผู้จัดการอิสระมีลักษณะเหมือนกัน การโปรโมทในผลงาน มีการวางแผนและมีช่วงเวลาที่เหมาะสม สร้างข่าวเพื่อทำให้ศิลปินเป็นที่รู้จัก ผลักดันศิลปินใหม่ให้ออกงานควบคู่ไปกับศิลปินที่มีชื่อเสียงแล้วเพื่อให้ศิลปินใหม่ในสังกัดเป็นที่รู้จัก ในบางครั้งผู้จัดการศิลปินและศิลปินเองยังต้องมีการจัดกิจกรรมของตนเองเพื่อเป็นการประชาสัมพันธ์ตนเองและรักษาความสัมพันธ์อันดีกับผู้ให้การสนับสนุนอยู่ตลอดเวลา และต้องรู้จักการช่วยเหลือสังคมข้อสรุปที่ 3 เพื่อศึกษาปัญหาอุปสรรคที่ส่งผลในการจัดการงานศิลปินในธุรกิจบันเทิง ในการทำธุรกิจด้านการจัดการศิลปิน แบ่งปัญหาอุปสรรคการจัดการศิลปิน ออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ ปัญหาด้านปัจจัยที่มีผลต่อการจัดการศิลปิน ปัญหาด้านการจัดการ และปัญหาด้านการสื่อสารการตลาด ดังนี้ ปัญหาจากปัจจัยที่มีผลต่อการจัดการศิลปิน ด้านเงินทุน พบว่า ผู้จัดการศิลปินสังกัดบริษัทมีเงินทุนสนับสนุนศิลปินมากกว่าผู้จัดการอิสระ ทั้งนี้ยังพบว่าบริษัทที่มีเงินทุนมากกว่าให้ผลตอบแทนที่ดีกว่าส่งผลต่อการเซ็นสัญญา ส่วนปัญหาจากตัวศิลปิน พบว่า ศิลปินที่มีปัญหาเรื่องส่วนตัวส่งผลกระทบต่อการทำงานของศิลปิน ส่วนปัญหาด้านการจัดการ พบว่าปัญหาด้านการวางแผน ผู้จัดการศิลปินสังกัดบริษัทและผู้จัดการศิลปินอิสระ วางแผนการทำงานศิลปินที่ไม่เหมาะสมกับตัวของศิลปิน ปัญหาการจัดองค์กร พบว่า ผู้จัดการศิลปินสังกัดบริษัท มิศิลปินในสังกัดเยอะเกินไปและไม่ผลิตงานให้กับศิลปินจนศิลปินหมดสัญญา ส่วนผู้จัดการอิสระที่มีศิลปินในมือมากเกินไปไม่สามารถดูแลศิลปินได้ทั่วถึง และปัญหาด้านการควบคุม พบว่า ศิลปินที่มีชื่อเสียงแล้วกมีการย้ายสังกัดเมื่อหมดสัญญา ส่วนปัญหาด้านการสื่อสารการตลาด พบว่าผู้จัดการศิลปินสังกัดบริษัท มีปัญหาจากการแข่งขันในการสรรหาศิลปินเข้ามาอยู่ในสังกัด นอกจากนี้ยังพบปัญหาจากการแย่งงานในวงการบันเทิงของผู้จัดการศิลปินอิสระที่พยายามผลักดันเด็กในสังกัดของตนเองได้งานในวงการบันเทิง และด้านกิจกรรมพิเศษ พบว่าผู้จัดการศิลปินต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าจากลูกค้าและสื่อมวลชนในการออกงานกิจกรรมพิเศษการจัดการศิลปินในธุรกิจบันเทิงนั้นผู้จัดการศิลปินต้องเป็นผู้ที่ใจในการทำธุรกิจโดยแท้จริง มากกว่านั้นต้องเป็นผู้ที่อยากเห็นผู้อื่นประสบความสำเร็จ เป็นงานปิดทองหลังพระ ต้องใช้ความอดทน ต้องรู้จักการแก้ปัญหา ไหวพริบ และที่สำคัญต้องมีความจริงใจ การมีมิตรภาพที่ดีในวงการบันเทิงจะทำให้การจัดการศิลปินมีโอกาสประสบความสำเร็จ แต่ทั้งนี้การจัดการเป็นเพียงกระบวนการหนึ่งเท่านั้นที่มีแบบแผนในการสร้างศิลปิน สุดท้ายแล้วชื่อเสียงและความสำเร็จที่มาจากความพร้อมและคุณภาพในการทำงานของศิลปินและผู้จัดการศิลปินก็ไม่อาจตอบได้ถึงความสำเร็จทั้งหมด เพราะยังมีเรื่องของโชคชะตาฟ้าลิขิตที่บางครั้งอาจตอบไม่ได้เหมือนกันว่าศิลปินคนนี้ทำไมถึงโด่งดังมีชื่อเสียงประสบความสำเร็จมากกว่าคนอื่นๆ