cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2015.593
title: การพัฒนาแบบจำลองการวิเคราะห์ระบบผลิตไฟฟ้าจากเซลล์แสงอาทิตย์เพื่อลดผลกระทบด้านแรงดันในระบบจำหน่ายไฟฟ้า

description: ในปัจจุบันเศรษกิจของประเทศไทยขยายตัวอย่างรวดเร็วในหลายด้านส่งผลให้เกิดความต้องการใช้ไฟฟ้าเพิ่มขึ้น พลังงานทางเลือกจึงเป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่ประเทศไทยให้การสนับสนุนดังเห็นได้จากการส่งเสริมภายในแผนพัฒนาพลังงานทดแทนและพลังงานทางเลือก พ.ศ.255-2564 โดยเฉพาะอย่างยิ่งพลังงานแสงอาทิตย์ที่ประเทศไทยมีศักยภาพในระดับสูงมาก ส่งผลให้ปัจจุบันมีการเชื่อมต่อระบบผลิตไฟฟ้าจากเซลล์แสงอาทิตย์มากยิ่งขึ้น ซึ่งการเชื่อมต่อของระบบผลิตไฟฟ้าจากเซลล์แสงอาทิตย์ส่งผลต่อคุณภาพไฟฟ้าโดยเฉพาะแรงดันในระบบโครงข่ายไฟฟ้า จึงต้องมีข้อกำหนดการเชื่อมต่อโครงข่ายไฟฟ้าทั้งจากการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคและการไฟฟ้านครหลวง เพื่อควบคุมการจ่ายกำลังไฟฟ้าและรักษาระดับแรงดันในระบบโครงข่ายไฟฟ้า วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงได้เริ่มพัฒนาแบบจำลองการทำงานของระบบผลิตไฟฟ้าจากเซลล์แสงอาทิตย์ให้มีส่วนสนับสนุนแรงดัน โดยการเลือกใช้โหมดควบคุมแรงดันและพารามิเตอร์ในรูปแบบต่างๆ เพื่อศึกษาถึงผลกระทบต่อรายได้ของระบบผลิตไฟฟ้าจากเซลล์แสงอาทิตย์จากการเลือกใช้โหมดควบคุมแรงดันและพารามิเตอร์ในรูปแบบต่างๆ โดยแบ่งกรณีศึกษาเป็น 3 กรณี คือ 1) เมื่อมีระบบผลิตไฟฟ้าจากเซลล์แสงอาทิตย์เชื่อมต่อกับระบบโครงข่ายไฟฟ้า 1 ระบบ 2) เมื่อมีระบบผลิตไฟฟ้าจากเซลล์แสงอาทิตย์เชื่อมต่อกับระบบโครงข่ายไฟฟ้า 2 ระบบโดยทั้ง 2 ระบบเชื่อมต่อไม่พร้อมกัน 3) เมื่อมีระบบผลิตไฟฟ้าจากเซลล์แสงอาทิตย์เชื่อมต่อกับระบบโครงข่ายไฟฟ้า 2 ระบบโดยทั้ง 2 ระบบเชื่อมต่อพร้อมกัน ทั้งนี้การทดสอบทั้งหมดจะถูดทดสอบผ่านการใช้ DIgSILENT Programming Language (DPL) ในโปรแกรม DIgSILENT POWER FACTORY
DOI: 10.14457/cu.the.2015.594
title: การพัฒนาเทคนิคการวัดความชื้นในมัดเศษกระดาษอัดก้อนโดยใช้การส่งผ่านนิวตรอนเร็วและรังสีแกมมา

description: งานวิจัยนี้ได้ทำการพัฒนาเทคนิคการวัดความชื้นโดยใช้เทคนิคการส่งผ่านนิวตรอนเร็วและรังสีแกมมาในมัดเศษกระดาษอัดก้อนที่ใช้เป็นวัตถุดิบในโรงงานอุตสาหกรรมการผลิตกระดาษ ในเบื้องต้นได้ศึกษาความเป็นไปได้ของเทคนิคดังกล่าวโดยการจำลองการส่งผ่านรังสีกับมัดเศษกระดาษขนาด 80x90x60 ลบ.ซม. ด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ MCNP5 ผลการคำนวณพบว่าเมื่อเพิ่มปริมาณความชื้นให้แก่ตัวอย่าง 30% ทำให้เกิดการลดทอนของฟลักซ์นิวตรอนประมาณ 50% และของรังสีแกมมาประมาณ 70% จากผลการคำนวณแสดงให้เห็นว่าเทคนิคการส่งผ่านนิวตรอนเร็วและรังสีแกมมามีศักยภาพในการนำไปใช้วัดความชื้นของมัดเศษกระดาษในโรงงานอุตสาหกรรมกระดาษได้ เพื่อที่จะเลือกเงื่อนไขที่เหมาะสมมาใช้ในการจัดระบบในการทดลองวัดความชื้นในมัดเศษกระดาษจึงได้จำลองวัดความชื้นกับตัวอย่างมัดเศษกระดาษหลายขนาดได้แก่ ขนาด 90x90x90 ลบ.ซม., ขนาด 30x30x30 ลบ.ซม. และขนาด 15x15x15 ลบ.ซม. ถึงแม้ว่ามัดเศษกระดาษขนาด 90x90x90 ลบ.ซม.จะให้ค่าการเปลี่ยนแปลงของฟลักซ์นิวตรอนที่ผ่านมัดเศษกระดาษต่อความชื้นในมัดเศษกระดาษที่เปลี่ยนไปสูงที่สุดแต่ตัวอย่างมัดเศษกระดาษที่มีขนาด 15x15x15 ลบ.ซม.ถูกเลือกมาใช้ในการทำการทดลองจริงด้วยเหตุผลเรื่องความสะดวกในการจัดอุปกรณ์การทดลอง การทดสอบการวัดความชื้นในมัดเศษกระดาษด้วยเทคนิครังสีได้ถูกกระทำขึ้นที่หลายสภาวะการทดลองที่มีการเปลี่ยนแปลงปริมาณความชื้นและความหนาแน่นของตัวอย่างมัดเศษกระดาษ สำหรับต้นกำเนิดรังสีที่ใช้ในการทดลองได้แก่ ต้นกำเนิดรังสีนิวตรอนอะเมริเซียม-241/เบริลเลียม และต้นกำเนิดรังสีแกมมาซีเซียม-137 พร้อมด้วยเครื่องสำรวจรังสีแกมมาและนิวตรอนในการวัดความชื้นในมัดเศษกระดาษเปรียบเทียบกับเทคนิคการประเมินความชื้นด้วยการอบไล่ความชื้น โดยผลการทดลองทั่วไปแสดงให้เห็นว่าปริมาณความชื้นและความหนาแน่นของตัวอย่างมัดเศษกระดาษมีผลต่อการลดทอนนิวตรอนเร็ว ในขณะที่รังสีแกมมาจะถูกลดทอนเมื่อเพิ่มความหนาแน่นของตัวอย่างมัดเศษกระดาษ ในท้ายที่สุดสมการแสดงความสัมพันธ์ระหว่างพจน์ของสัดส่วนของฟลักซ์ที่ถูกลดทอนของนิวตรอนเร็วและรังสีแกมมากับปริมาณความชื้นในมัดเศษกระดาษได้ถูกพัฒนาขึ้นจากผลการทดลองที่ทำขึ้นในการศึกษาครั้งนี้
DOI: 10.14457/cu.the.2015.595
title: การสร้างสรรค์นาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยในแนวคิด เบื้องหน้าเบื้องหลัง

description: วิทยานิพนธ์เรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการสร้างสรรค์ผลงานการแสดง และหาแนวคิดในการสร้างสรรค์นาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยในแนวคิด เบื้องหน้าเบื้องหลัง โดยใช้วิธีการดำเนินการวิจัยเชิงสร้างสรรค์และเชิงคุณภาพ และได้เก็บข้อมูลจากเอกสารตำรา สัมภาษณ์ผู้เกี่ยวข้องกับงานวิจัย สื่อสารสนเทศ สำรวจข้อมูลภาคสนาม การสัมมนา สังเกตการณ์ และเกณฑ์มาตรฐานศิลปิน ประสบการณ์ส่วนตัวของผู้วิจัย โดยนำข้อมูลดังกล่าวมาวิเคราะห์ สังเคราะห์ ทดลอง แก้ไขและสรุปผล ผลการวิจัยพบว่าการสร้างสรรค์นาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยในแนวคิดเบื้องหน้าเบื้องหลังได้ผ่านการวิเคราะห์ เพี่อหาคำถามการวิจัยและอภิปรายผลตามองค์ประกอบนาฏยศิลป์ได้ดังนี้ 1) ออกแบบบทการแสดงเป็น 3 องก์ ได้แก่ เบื้องหน้า เบื้องหลัง และเบื้องหน้าเบื้องหลัง 2) ออกแบบเสียงใช้วงดนตรีไทยเดิมบรรเลงโดยใช้คีตปฏิภาณ(improvisation) 3) ออกแบบลีลาโดยใช้ความหลากหลาย ของนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยที่ผสมผสานระหว่างนาฏยศิลป์หลังสมัยใหม่(Post-Moderndance) และท่าในชีวิตประจำวัน(Everyday Movement) 4) การออกแบบเครื่องแต่งกายมีการลดทอนรายละเอียดให้เหลือแต่โครงสร้างภายใต้แนวคิด minimalism และโปรงใส(see through)ตามแนวคิดหลักของการมองเห็นเบื้องหน้าเบื้องหลัง 5) การออกแบบอุปกรณ์ประกอบการแสดงเน้นความสมจริงแต่เรียบง่าย 6) การออกแบบสถานที่พื้นที่เวทีการแสดงใช้แนวคิดโพสโมเดิร์น (Post-Modern) เสนอเบื้องหน้า เบื้องหลังและผู้ชมทั้ง 3 เหตุการณ์พร้อมกัน 7) การออกแบบแสงเบื้องหน้าใช้แสงเคลื่อนไหวแต่เบื้องหลังใช้แสงนิ่ง 8) คัดเลือกนักแสดงแบบ try out นอกจากนี้การสร้างสรรค์ผลงานยังได้คำนึงถึงแนวคิดสำคัญอีก 5 ประเด็นคือ 1) แนวคิดการแสดงเบื้องหน้าเบื้องหลัง (Front and back) 2) ความคิดสร้างสรรค์ 3) ความหลากหลายในการแสดง 4) การคำนึงถึงทฤษฎีและแนวคิดโพสโมเดิร์น(Post-modern) 5) การคำนึงถึงการใช้สัญลักษณ์เพื่อสื่อสารในการแสดง จากแบบสำรวจความคิดเห็น พบว่าร้อยละ 80 มีความพึงพอใจแต่ประเด็นสำคัญที่ความนำมาอภิปรายคือการออกแบบสถานที่ ยังสื่อความหมายได้ไม่เด่นชัดดั้งนั้นผู้วิจัยจะนำไปเป็นข้อเสนอแนะในการวิจัยครั้งต่อไป การวิจัยครั้งนี้สามารถตอบคำถามตรงตามทุกองก์ประกอบของงานวิจัยสร้างสรรค์นาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัย ในแนวคิดเบื้องหน้าเบื้องหลังทุกประการ ดังนั้นผลงานชิ้นนี้จะเป็นข้อมูลในการสร้างนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยในอนาคตต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2015.596
title: นาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยโพสต์โมเดอร์นดานซ์ (Post – Modern Dance) ชุดอ้างว้าง โดย นราพงษ์ จรัสศรี

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาวิเคราะห์แนวความคิด รูปแบบของลีลาการแสดง องค์ประกอบการแสดง ตลอดจนการบริหารจัดการ ของการแสดงนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยในรูปแบบโพสต์โมเดอร์นดานซ์ (Post – Modern Dance) ชุดอ้างว้าง และศึกษาเพื่อนำมาวิเคราะห์ความสำคัญของการแสดงนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยในรูปแบบโพสต์โมเดอร์นดานซ์ ชุดอ้างว้างโดย นราพงษ์ จรัสศรี ที่ส่งผลต่อบริบททางสังคม การศึกษาครั้งนี้ผู้วิจัยเลือกใช้วิธีดำเนินการวิจัยที่หลากหลาย ได้แก่ ศึกษาค้นคว้าข้อมูลจากหนังสือ เอกสารทางวิชาการ และเว็บไซต์ต่างๆ รวมทั้งศึกษาข้อมูลจากการสัมภาษณ์บุคลากรในการจัดงาน If...International Performing Arts Festival เทศกาลศิลปะ โดยรวบรวมข้อมูลนำมาวิเคราะห์และดำเนินการจัดทำเป็นรูปเล่ม งานวิจัยในระดับต่อไป ผลการศึกษาจากการดำเนินการดังกล่าวพบว่ารูปแบบของการแสดงประกอบด้วย นักแสดงเครื่องแต่งกาย เพลงประกอบการแสดง ฉาก สถานที่ที่ใช้ในการแสดง อุปกรณ์ประกอบการแสดงการแต่งหน้าทำผม การฝึกซ้อม รวมถึงแนวคิดของการออกแบบลีลาและการเคลื่อนไหว ซึ่งเป็นแนวคิดของการแสดงนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยในรูปแบบนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยในรูปแบบโพสต์โมเดอร์นดานซ์ ชุดอ้างว้าง ศิลปินต้องการที่สื่อให้เห็นถึงความอ้างว้าง ความเหงาของมนุษย์ที่ประสบกับสภาวะดังกล่าวของแต่ละเชื้อชาติ โดยนำเสนอผ่านการแสดงในรูปแบบโพสต์โมเดอร์นดานซ์ ศิลปินได้หยิบยก นำอุปกรณ์ต่างๆอาทิ ม่านสีขาว สุนัข ไม้พาย เป็นต้น นำมาใช้ในการแสดงเพื่อสื่อในเชิงสัญญาลักษณ์ของความเหงาโดยนราพงษ์ จรัสศรี ซึ่งเป็นผู้บุกเบิกการแสดงในรูปแบบนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัย และเล็งเห็นถึงประโยชน์ทางด้านการศึกษาในวงการนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยในอนาคต ทั้งนี้ความสำคัญของการแสดงนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยในรูปแบบโพสต์โมเดอร์นดานซ์ ชุดอ้างว้างที่ส่งผลต่อบริบททางสังคม อาทิ ทางด้านสังคมและสิทธิของผู้สูงอายุ การศึกษา เศรษฐกิจ และผู้ชมการแสดงอันเป็นประโยชน์ต่อนิสิต นักศึกษา และประชาชนบุคคลทั่วไปที่มีความสนใจทางด้านนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัย เพื่อเป็นการต่อยอดทางด้านความคิด การออกแบบ และก่อให้เกิดผลงานที่มีประสิทธิภาพต่อไปตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2015.597
title: การสร้างสรรค์ละครเพลงร่วมสมัย เรื่องศิลปินผู้บุกเบิกนาฏยศิลป์ร่วมสมัยในประเทศไทย

description: วิทยานิพนธ์เรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหารูปแบบและแนวคิดในการสร้างสรรค์ละครเพลงร่วมสมัย เรื่องศิลปินผู้บุกเบิกนาฏยศิลป์ร่วมสมัยในประเทศไทย โดยใช้วิธีการดำเนินการวิจัยเชิงสร้างสรรค์และเชิงคุณภาพ ทั้งนี้ผู้วิจัยได้รับแรงบันดาลใจจากเกณฑ์การสร้างมาตรฐานการยกย่องศิลปินต้นแบบนาฏยศิลป์ ที่ได้ทำการศึกษาถึงแนวความคิดของศิลปินผู้ที่มีมาตรฐานควรค่าแก่การยกย่องในด้านต่าง ๆ โดยเฉพาะประเด็นที่ผู้วิจัยเล็งเห็นถึงความสำคัญ ทั้งในประวัติผลงานและแนวความคิดในการสร้างสรรค์ผลงานทางด้านนาฏยศิลป์ที่มีความหลากหลายของศิลปินผู้บุกเบิกนาฏยศิลป์ร่วมสมัยในประเทศไทย โดยนำข้อมูลสำคัญดังกล่าวมาวิเคราะห์เพื่อศึกษารูปแบบและองค์ประกอบในการแสดง และดำเนินการทดลองปฏิบัติการสร้างสรรค์ผลงาน ตลอดจนดำเนินการพัฒนา แก้ไข ปรับปรุงการแสดง การนำเสนอผลงานสร้างสรรค์สู่สาธารณชน และสรุปผลที่ได้จากการวิจัย ผลการวิจัยพบว่าการสร้างสรรค์ละครเพลงร่วมสมัย เรื่องศิลปินผู้บุกเบิกนาฏยศิลป์ร่วมสมัยในประเทศไทย โดยการวิเคราะห์แนวคิดจากเกณฑ์การสร้างมาตรฐานการยกย่องศิลปินต้นแบบนาฏยศิลป์ ซึ่งการแสดงประกอบไปด้วย 3 องก์ แบ่งออกเป็น 11 ตอน โดยศึกษาจากองค์ประกอบการแสดงที่ประกอบไปด้วย 1) สร้างสรรค์บทการแสดงในรูปแบบปะติดตามเกณฑ์มาตรฐานศิลปิน 2) ใช้นักแสดงที่มีความสามารถหลากหลาย 3) นำเสนอลีลาผ่านรูปแบบนาฏยศิลป์ร่วมสมัยและนาฏยศิลป์หลังสมัยใหม่ 4) ออกแบบดนตรีที่ใช้ประกอบการแสดงหลากหลายรูปแบบ 5) การออกแบบอุปกรณ์การแสดง โดยสื่อความหมายในเชิงสัญลักษณ์และสื่อสารการแสดง 6) การออกแบบพื้นที่เวทีในเชิงสร้างสรรค์ เพื่อให้นักแสดงได้ใช้พื้นที่ในการเคลื่อนไหวร่างกายอย่างเต็มที่ 7) ออกแบบเครื่องแต่งกายในแนวคิดมินิมอลลิซึม 8) ออกแบบแสงและเทคนิคพิเศษ โดยใช้ความหลากหลายของทฤษฎีสีของแสง นอกจากนี้แนวคิดในการสร้างสรรค์ผลงานได้ให้ความสำคัญใน 9 ประเด็นคือ 1) การคำนึงถึงความคิดสร้างสรรค์ในงานละครเพลง 2) การใช้ความหลากหลายของรูปแบบการแสดง 3) การใช้ทฤษฎีทางด้านการสื่อสารการแสดง 4) การใช้ทฤษฎีทางด้านนาฏยศิลป์และทัศนศิลป์ 5) การใช้สัญลักษณ์เพื่อสื่อสาร 6) การสะท้อนให้เห็นถึงอัตลักษณ์ของนาฏศิลปิน 7) การสะท้อนให้เห็นถึงสภาพสังคม 8) การคำนึงถึงคุณธรรมจริยธรรม 9) ความหลากหลายทางวัฒนธรรม ซึ่งผลการวิจัยทั้งหมดนี้มีความสอดคล้องตรงตามวัตถุประสงค์ทุกประการ
DOI: 10.14457/cu.the.2015.598
title: การประพันธ์เพลง: เปียโนคอนแชร์โตหมายเลขหนึ่ง

description: บทประพันธ์เปียโนคอนแชร์โตหมายเลขหนึ่ง เป็นบทประพันธ์สำหรับเปียโนประกอบกับวงเชมเบอร์ออร์เคสตรา ประกอบด้วย 3 กระบวน มีอัตราความเร็วที่แตกต่างกันคือ อัตราเร็วปานกลาง อัตราช้า และ อัตราเร็ว สื่อถึงอารมณ์ที่หลากหลายในแต่ละกระบวน นำเสนอความสามารถทางทักษะด้านต่างๆ ของผู้เล่นเปียโนเป็นหลัก โดยมีวงเชมเบอร์ออร์เคสตราเป็นแนวตอบรับและส่งเสริมซึ่งกันและกัน บทประพันธ์นี้ได้แสดงเทคนิคการประพันธ์ในมิติต่างๆ ตามแบบแผนดนตรีตะวันตกประกอบด้วยเทคนิคการประพันธ์ดนตรียุคศตวรรษที่ยี่สิบ เช่น มิติการเลือกใช้ระดับเสียง มิติลักษณะของจังหวะ มิติของลักษณะของโครงสร้างต่างๆ และมิติสีสันของเสียง รวมถึงมีการนำหน่วยย่อยเอกทางด้านระดับเสียงและทางด้านจังหวะมาดัดแปลงทำซ้ำ โดยใช้เทคนิคที่หลากหลาย เพื่อให้บทประพันธ์นั้นมีความเป็นเอกภาพ ทั้งยังพิจารณาถึงการใช้เสียงที่กลมกลืนและเสียงที่กระด้างอย่างเหมาะสม บทประพันธ์นี้มีความยาวประมาณ 17 นาที
DOI: 10.14457/cu.the.2015.599
title: การออกแบบเรขศิลป์เคลื่อนไหวเพื่อสื่อสารต้นแบบตราสินค้าของไทย

description: การออกแบบอัตลักษณ์ตราสินค้าในปัจจุบันมีรูปแบบที่ไม่หยุดนิ่งตามสื่อที่พัฒนาไป การเคลื่อนไหวได้เข้ามามีบทบาทสำคัญและควรถูกพิจารณาว่าเป็นอีกหนึ่งส่วนประกอบที่สำคัญสำหรับนักออกแบบเรขศิลป์ ในการสร้างอัตลักษณ์ตราสินค้าเคลื่อนไหวเพื่อสื่อสารบุคลิกภาพของตราสินค้า ซึ่งบุคลิกภาพตราสินค้านี้สามารถกำหนดได้โดยทฤษฎีต้นแบบตราสินค้า อย่างไรก็ตามการศึกษาคุณสมบัติทางการเคลื่อนไหวเพื่อสื่อสารบุคลิกภาพและสร้างอารมณ์ความรู้สึกที่ต่างกันตามทฤษฎีต้นแบบตราสินค้ายังไม่เคยมีปรากฎ คำถามหลักของงานวิจัยชิ้นนี้จึงเพื่อค้นหาว่าคุณสมบัติทางการเคลื่อนไหวใด สามารถสื่อสารบุคลิกภาพของต้นแบบตราสินค้าแบบใดได้ การดำเนินการวิจัยตามวัตถุประสงค์แรกคือเพื่อค้นหาตัวแปรต้น (1) เพื่อสื่อสารบุคลิกภาพของตราสินค้า ซึ่งจากการทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องพบว่า “15 ต้นแบบตราสินค้าของไทย” มีความเหมาะสมที่จะนำมาใช้ วัตถุประสงค์ที่สองคือเพื่อค้นหาตัวแปรตาม (2) “คุณสมบัติทางการเคลื่อนไหว” ที่มีนัยสำคัญในการสื่อสารบุคลิกภาพของตราสินค้า โดยการศึกษาจาก 4 ศาสตร์ที่มีความเกี่ยวข้องคือ ฟิสิกส์ การออกแบบสื่อปฏิสัมพันธ์ นาฏยศาสตร์ และแอนิเมชัน คัดเลือกและตรวจสอบตัวแปรทางการเคลื่อนไหวที่มีความเป็นไปได้โดย 3 ผู้เชี่ยวชาญ ใช้เครื่องมือ Index of Item Objective Congruence (IOC) สามารถจำแนกการเคลื่อนไหวได้เป็น 2 กลุ่มใหญ่ คือ กลุ่มการเคลื่อนที่ของวัตถุ และกลุ่มการเปลี่ยนแปลงของวัตถุ โดยทั้งสองกลุ่มจะมีองค์ประกอบทางการเคลื่อนไหวซึ่งเปลี่ยนแปลงแปรผันกับเวลาที่ดำเนินไป แต่เฉพาะกลุ่มการเคลื่อนที่ของวัตถุที่มีองค์ประกอบทางการเคลื่อนไหวซึ่งเปลี่ยนแปลงแปรผันกับพื้นที่ว่าง กลุ่มการเคลื่อนที่ของวัตถุมีสองรูปแบบคือการเปลี่ยนตำแหน่งและการหมุน ซึ่งประกอบด้วย 3 ตัวแปร เส้นทางการเคลื่อนไหวซึ่งเป็นองค์ประกอบเชิงพื้นที่ และสององค์ประกอบเชิงเวลาคือ ความเร็ว และความเร่ง ขณะที่กลุ่มการเปลี่ยนแปลงของวัตถุมีสองรูปแบบเช่นกันคือ การเปลี่ยนแปลงแบบเทคนิคพิเศษทางภาพ และแบบเปลี่ยนแปลงรูปร่าง แต่มีตัวแปรเดียวคือความเร็วซึ่งเป็นองค์ประกอบเชิงเวลา วัตถุประสงค์ที่สามคือการจับคู่ตัวแปรต้นและตัวแปรตาม (1+2) โดย 9 ผู้เชี่ยวชาญเพื่อตอบคำถามหลักของงานวิจัย โดยผลสรุปมีดังนี้ ความเร็วเป็นตัวแปรที่มีความสำคัญสูงสุดเนื่องจากเป็นองค์ประกอบทางการเคลื่อนไหวที่สามารถมองเห็นและเปรียบเทียบได้ง่าย ความเร่งเป็นตัวแปรที่สำคัญรองลงมา โดยแม้ความเร่งอาจจะมองเห็นได้ยากกว่าความเร็ว แต่สามารถสร้างการรับรู้ได้ในลักษณะของความรู้สึก เส้นทางการเคลื่อนไหว การเปลี่ยนแปลงแบบเทคนิคพิเศษทางภาพ และแบบเปลี่ยนแปลงรูปร่าง ทั้ง 3 ตัวแปรหลังนี้ อาจจะไม่มีนัยยะสำคัญต่อการสื่อสารแต่ละต้นแบบตราสินค้ามากเท่ากับสององค์ประกอบแรกที่กล่าวไป แต่สามารถช่วยสร้างบุคลิกที่แตกต่างเพิ่มเติมได้ในหลายต้นแบบตราสินค้า
DOI: 10.14457/cu.the.2015.600
title: บทประพันธ์เพลง: รามัญ สำหรับวงออร์เคสตรา

description: บทประพันธ์เพลง: รามัญสำหรับวงออร์เคสตรา เป็นบทประพันธ์ที่ถูกสร้างขึ้นจากแนวคิดและแรงบัลดาลใจทางดนตรีที่ผู้ประพันธ์ได้รับจากดนตรีไทยสำเนียงมอญ ผู้ประพันธ์ได้ทำการศึกษา ค้นคว้า รวบรวมข้อมูลจากดนตรีไทยสำเนียงมอญทั้งในเรื่องของลักษณะเฉพาะทางการประพันธ์ แนวคิดในความเป็นชนชาติมอญ วัตถุดิบในการประพันธ์เพลงรวมถึงสำเนียงเฉพาะตัวของดนตรีไทยสำเนียงมอญ เมื่อนำมาผสมผสานเข้ากับเทคนิคการประพันธ์เพลงแบบตะวันตกจึงเกิดเป็นบทประพันธ์ใหม่ที่มีเสียงและลีลาในแบบเฉพาะตัวของผู้ประพันธ์เอง แนวคิดหลักทางด้านดนตรีที่มีอิทธิพลต่อผู้ประพันธ์และได้เลือกนำมาใช้ในบทประพันธ์บทนี้คือ “สำเนียง” ซึ่งแนวคิดทางสำเนียงนี้เป็นแนวคิดที่ปรากฏทั้งในดนตรีไทยสำเนียงมอญและดนตรีตะวันตกอีกทั้งยังเป็นแนวคิดที่ใช้ร่วมกับองค์ประกอบทางด้านการประพันธ์เพลงอีกด้วยโดยผู้ประพันธ์ได้กำหนดองค์ประกอบทางการประพันธ์เพลงขึ้นซึ่งประกอบไปด้วย (1) บรรยากาศ (2) การใช้กลุ่มโน้ต (3) การสร้างทำนอง (4) รูปแบบของจังหวะ (5) การใช้เครื่องดนตรี (6) เทคนิคพิเศษแบบต่างๆ (7) การคัดทำนอง (8) แนวคิดแบบตะวันออก รวมไปถึงพื้นผิวทางดนตรีกับฉันทลักษณ์ที่มีความน่าสนใจทำให้บทประพันธ์นั้นแสดงออกถึงความผสมผสานของเสียงและสำเนียงที่สนับสนุนด้วยแนวคิดและแรงบันดาลใจจากดนตรีไทยสำเนียงมอญนำเสนอด้วยเครื่องดนตรีในวงออร์เคสตราหลากหลายชนิดโดยมีการจัดวางรูปแบบและมิติของเสียงเครื่องดนตรีในวงออร์เคสตราซึ่งการนำเสนอบทประพันธ์นั้นประกอบไปด้วยวงออร์เคสตรากลุ่มหลักตั้งอยู่บนเวทีและกลุ่มย่อยด้านหลังกลุ่มผู้ฟังและด้านข้างของพื้นที่แสดงอีกด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2015.601
title: แนวคิดในการสร้างงานนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัย ที่สะท้อนถึงบริบทของสังคมไทยผ่านการแสดง ชุด "Contemporary visuality of Thai philosophy of life"

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการแสดงนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยชุด คอนเทมโพรารี วิชวลลิตี้ ออฟ ไทย ฟิลลอสโซฟี ออฟ ไลฟ์ “Contemporary Visuality of Thai Philosophy of Life” ที่สะท้อนบริบทของสังคมไทย ศึกษาแนวความคิดในการสร้างงานของการแสดงนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยที่สะท้อนบริบทของสังคมไทย ด้วยวิธีการรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ บุคคลที่เกี่ยวข้องในการแสดง เอกสาร ตำราวิชาการ สูจิบัตร ฯลฯ และสรุปวิเคราะห์หาแนวคิด การศึกษาวิเคราะห์การแสดงนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยชุด คอนเทมโพรารี วิชวลลิตี้ ออฟ ไทย ฟิลลอสโซฟี ออฟ ไลฟ์ “Contemporary Visuality of Thai Philosophy of Life” ในครั้งนี้ เพื่อนำผลงานชิ้นนี้มาศึกษาวิเคราะห์เพื่อให้เกิดความลึกซึ้งในด้านการออกแบบ ลีลาในการแสดง จากการวิเคราะห์ผลงานพบว่า กระบวนการ ท่าทาง ได้สื่อสารผ่านเรื่องราว ปรัชญา วิถีชีวิต สังคม ศาสนา วัฒนธรรม และขนบธรรมเนียม จารีต ประเพณี ในลักษณะของความเป็นไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งแนวคิดเรื่องศาสนาพุทธ ซึ่งผลงานชิ้นนี้มีการใช้ดอกบัวเป็นสัญลักษณ์ที่สามารถสื่อถึงลักษณะความเป็นนามธรรมได้หลายอย่าง เช่น เป็นตัวแทนของศาสนา ของพระพุทธศาสนา ความสงบของจิตใจ กิเลสตัณหาของมนุษย์ พฤติกรรมการแย่งชิงกัน เป็นสัญลักษณ์ที่แทนผู้คน อารมณ์ ในเหตุการณ์ต่างๆ และยังมีการใช้ศิลปะการแสดงในการสร้างสรรค์ผลงานทั้งองค์รวม เช่น การใช้ลีลา การจัดวางหรือออกแบบ ท่าทางอากัปกิริยาของนักแสดง ฉาก แสงสี การแต่งกาย เพลงประกอบการแสดง โดยใช้ศิลปะการแสดงสากลที่มีความร่วมสมัยควบคู่กับลีลาที่มีพื้นฐานมาจากนาฏยศิลป์ไทย ทำให้การแสดงชุดนี้มีความกลมกลืน มีการเคลื่อนไหว องค์ประกอบที่มีทั้งช้าและรวดเร็ว เช่น การกระโดดอย่างเบาลอยและการลื่นไหล ทำให้การแสดงมีชีวิตชีวามากขึ้น นอกจากนี้พบว่าการแสดงชุดนี้มีแนวคิดของหลักธรรมพระพุทธศาสนา วัฒนธรรม ขนบธรรมเนียม จารีตประเพณีไทย สภาพสังคมไทย ซึ่งอดีตมีจิตใจเอื้ออาทร ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน แต่ขณะเดียวกันคนในสังคมก็มีการเอารัดเอาเปรียบและแย่งชิงกัน แสดงออกถึงชีวิตที่สับสน และสุดท้ายผู้คนในสังคมก็ต่างหวนหาคืนวันเก่า ๆ ทำให้ศิลปะการแสดงร่วมสมัยชุดนี้ทรงคุณค่าของสังคมไทยที่แสดงเอกลักษณ์ของชาติออกสู่สายตาของนานาชาติ การวิจัยครั้งนี้ยังพบว่าการสร้างสรรค์งานมีหลักปรัชญาสุนทรียศาสตร์ เรื่องรูปแบบสุนทรียะ ตามหลักวิชาการคือ ศิลปะที่พัฒนาสร้างสรรค์ขึ้นใหม่อันมีวัฒนธรรมของไทยเป็นรากฐานตลอดจนจะเป็นประโยชน์ต่อการศึกษางานด้านศิลปวัฒนธรรมไทยและนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2015.602
title: การสร้างสรรค์ผลงานทางดุริยางคศิลป์ ชุด ตำนานเทพนพเคราะห์

description: การสร้างสรรค์ผลงานทางดุริยางคศิลป์ ชุด ตำนานเทพนพเคราะห์ มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างสรรค์ผลงานการประพันธ์เพลงที่ได้รับแรงบันดาลใจเกี่ยวกับลักษณะเฉพาะของเทพนพเคราะห์ และสร้างองค์ความรู้ด้านประพันธ์เพลงแนวใหม่ โดยถ่ายทอดผลงานในรูปแบบดนตรีพรรณนา ใช้กระบวนการวิจัยสร้างสรรค์ โดยการศึกษาเอกสาร บทสัมภาษณ์เกี่ยวกับตำนานเทพนพเคราะห์ตามหลักโหราศาสตร์ไทย และหลักการประพันธ์เพลงไทย เพื่อเป็นหลักในการสร้างสรรค์ผลงาน ผลการวิจัย คือ ผลงานการประพันธ์เพลง ชุด ตำนานเทพนพเคราะห์ ประกอบด้วยเพลงทั้งหมด 9 เพลง ลักษณะรูปแบบการประพันธ์แบบอิงขนบโบราณ 4 เพลง ได้แก่ เพลงพระเสาร์ (เล่ห์กล) เพลงพระราหู (นักเลง) เพลงพระศุกร์ (ความรัก) และเพลงพระเกตุ (โบราณ) ลักษณะรูปแบบการประพันธ์แบบสร้างสรรค์แนวใหม่ 3 เพลง ได้แก่ เพลงพระอาทิตย์ (ความยิ่งใหญ่) เพลงพระอังคาร (สงคราม) และเพลงพระพุธ (การเจรจา) และใช้ลักษณะรูปแบบการประพันธ์ทั้งสองแบบร่วมกัน 2 เพลง คือ เพลงพระจันทร์ (ความอ่อนหวาน) และเพลงพระพฤหัสบดี (ความศักดิ์สิทธิ์) โดยประพันธ์เพลงแขกโหราเพิ่มเติมอีก 1 เพลง เพื่อสร้างเอกภาพของผลงานสร้างสรรค์ชุดนี้ การแสดงนัยและอรรถรสของบทเพลงใช้บทบาทของเสียงดนตรี เช่น ลักษณะธรรมชาติของเสียง ความเข้มของเสียง การซ้ำเสียง ซ้ำทำนอง และองค์ประกอบอื่นๆ รวมถึงการจัดกลุ่มเครื่องดนตรีเป็นวงดนตรีให้สอดคล้องกับอารมณ์เพลงแต่ละประเภท โดยใช้เครื่องดนตรีไทยเป็นหลัก และนำเครื่องดนตรีอื่นๆ เข้ามาผสมตามความเหมาะสม รวมถึงใช้เครื่องกำกับจังหวะ เพื่อช่วยสร้างความไพเราะให้กับบทเพลง ผลงานวิจัยสร้างสรรค์นี้ สามารถนำไปใช้เป็นกรณีศึกษาหรือเป็นแรงบันดาลใจให้กับนักดนตรีรุ่นใหม่ เพื่อสร้างสรรค์ผลงานที่มีความแปลกใหม่ในบริบทสังคมที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วในปัจจุบัน
DOI: 10.14457/cu.the.2015.603
title: วิเคราะห์ลักษณะของเพลงมอญเกาะเกร็ดในวงปี่พาทย์มอญคณะแหยมศิลป์

description: งานวิทยานิพนธ์นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเป็นมาและสถานภาพบทบาทของวงดนตรี ปี่พาทย์มอญคณะแหยมศิลป์ และศึกษาลักษณะของบทเพลงในวงปี่พาทย์มอญคณะแหยมศิลป์ ที่เป็นเอกลักษณ์ของตำบลเกาะเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ผลการวิจัยพบว่า ครูแหยม รนขาว ได้รับการสืบทอดทางเพลงมอญดั้งเดิม มาจากครูจำปา ซึ่งเป็นครูปี่พาทย์ดั้งเดิมของเกาะเกร็ด เมื่อครูจำปาเสียชีวิต ครูแหยมจึงตั้งวงชื่อ วงแหยมศิลป์ โดยรับเครื่องดนตรีของวงครูจำปามาทั้งชุด ต่อมาครูสมจิตต์ รนขาว ซึ่งเป็นบุตรชายก็ได้รับช่วงสืบต่อ วงปี่พาทย์มาจากครูแหยม เมื่อครูสมจิตต์เสียชีวิต นางทองทรัพย์ รนขาว (ปัจจุบันถึงแก่กรรม) ผู้เป็นภรรยาและลูกๆ เป็นผู้รับผิดชอบดูแลวงต่อมา และยังคงยึดแบบแผนการบรรเลงแบบมอญเก่าเคร่งครัด วงดนตรีแหยมศิลป์ จึงมีชื่อเสียงโด่งดังในเกาะเกร็ดเป็นที่รู้จักยอมรับนับถือในฝีมือและความเป็นของแท้ในการบรรเลงเพลงมอญที่สมบูรณ์แบบ ได้รับการว่าจ้างให้ไปบรรเลงในงานต่างๆ ของทางวัดและทางราชการ ลักษณะของบทเพลงในวงปี่พาทย์มอญคณะแหยมศิลป์ เพลงประจำวัด เพลงประจำบ้าน เพลงเชิญ 2 ชั้น และเพลงพญาลิงขาวที่ผู้วิจัยเลือกศึกษา พบว่า สังคีตลักษณ์ของเพลงประจำวัดมีลักษณะการบรรเลงไม่ซ้ำทำนองเดิมซึ่งมีความแตกต่างกับคณะอื่นที่จะบรรเลงซ้ำในประโยคที่ 9 ส่วนเพลงประจำบ้าน เพลงเชิญ 2 ชั้นและเพลงพญาลิงขาวมีลักษณะสังคีตลักษณ์เหมือนเพลงมอญที่บรรเลงทั่วไป ด้านบันไดเสียงของเพลงทั้ง 4 เพลงใช้ 3 บันไดเสียง คือ บันไดเสียงเพียงออล่าง บันไดเสียงเพียงออบน และบันไดเสียงชวา โดยบันไดเสียงเพียงออบนเป็นบันไดเสียงหลักของทั้ง 4 เพลง การใช้ขั้นคู่เสียง มีการบรรเลงโดยใช้ขั้นคู่ 2 ถึงขั้นคู่ 11 โดยทั้ง 4 เพลงมีการทำเสียงคู่ 5 (คู่เสนาะ) ด้วยการใช้มือคู่ 4 การตีเสียงประสานคู่ 8 ด้วยมือคู่ 6 และคู่ 7 โดยพบเป็นจำนวนมากที่สุด และมีการทำเสียงคู่ 3 ซึ่งเป็นคู่เสนาะด้วยการใช้มือคู่ 2 มีการใช้มือขั้นคู่ 9 ขั้นคู่ 10 และขั้นคู่ 11 ในลักษณะมือถ่างด้วย กลวิธีการบรรเลง พบการตีคู่ประสาน การตีสลับมือตามแบบฉบับฆ้องมอญ การตีสะบัดขึ้น สะบัดลง การสะเดาะ มีการแบ่งมือในการบรรเลง 16 รูปแบบ ลักษณะการดำเนินทำนอง พบทำนองที่ปรุงแต่งมาจากลูกเท่าแต่ยังคงรูปแบบการยืนเสียง และพบว่าทั้ง 4 เพลง มีรูปแบบการดำเนินทำนองส่วนต้นวรรคท้า ส่วนท้ายวรรครับและลักษณะลูกตกจำนวน 15 รูปแบบ
DOI: 10.14457/cu.the.2015.604
title: การแสดงเดี่ยวฮอร์นโดย กุลชา แก้วเกตุสัมพันธ์

description: การแสดงเดี่ยวฮอร์นในครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาและค้นคว้าหาข้อมูลเกี่ยวกับบทเพลงที่ใช้แสดงเดี่ยวฮอร์น ประกอบด้วยการศึกษาเกี่ยวกับชีวประวัติของผู้ประพันธ์และแรงบันดาลใจในการประพันธ์เพลงของผู้ประพันธ์ การศึกษาบทเพลงในแต่ละยุคสมัยที่แตกต่างกัน เพื่อที่จะวิเคราะห์ถึงความแตกต่างของรูปแบบการประพันธ์และการเรียบเรียงเสียงประสาน เพื่อให้เป็นประโยชน์แก่ผู้สนใจ ผู้แสดงได้คัดเลือกบทเพลงตั้งแต่ยุคบาโรกจนถึงยุคปัจจุบันมาแสดงรวมถึงบทเพลงจากนักประพันธ์ชาวไทย โดยคัดเลือกมายุคละหนึ่งบทเพลงเพื่อที่จะได้เห็นความแตกต่างของอารมณ์เพลงและรูปแบบการประพันธ์เพลงอย่างชัดเจน รวมถึงเทคนิคในการบรรเลงเครื่องดนตรีฮอร์นในแต่ละยุคสมัยที่แตกต่างกัน ซึ่งสามารถสังเกตได้ชัดเจนจากบทเพลงที่ผู้แสดงได้คัดเลือกมาทั้งหมด 5 บทเพลงได้แก่ (1) Air on the G String ประพันธ์โดย Johann Sebastian Bach (2) Concerto for Two Horns in E-flat Major ประพันธ์โดย Joseph Haydn (3) Concert Piece in F Major for Four Horns ประพันธ์โดย Robert Schumann (4) Andante for Horn and Piano ประพันธ์โดย Richard Strauss (5) Passion ประพันธ์โดย กิตติ เครือมณี การแสดงเดี่ยวฮอร์นในครั้งนี้กำหนดจัดการแสดงในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 เวลา 14.00 น. ณ.ห้องแสดงดนตรี ชั้น 4 อาคารสยามกลการ ถนนพระรามที่1 รวมเวลาที่ใช้ในการแสดงทั้งหมดประมาณ 1 ชั่วโมง
DOI: 10.14457/cu.the.2015.605
title: การออกแบบเรขศิลป์สำหรับวงดนตรีร็อคของไทยโดยใช้แนวคิดหลังสมัยใหม่

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อค้นหาแนวทางการออกแบบเรขศิลป์ที่สามารถสื่อสาร และสะท้อนลักษณะของดนตรีร็อคในปัจจุบันที่ได้รับอิทธิพลของดนตรีร็อคในแต่ละยุค ผ่านแนวคิดหลังสมัยใหม่ (Post-Modern) วิธีที่ใช้ในงานวิจัยคือ การศึกษาและรวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวกับดนตรีร็อคในยุค 50, 60, 70, 80, 90 และ ปัจจุบัน โดยนำข้อมูลที่ได้มาสร้างเป็นแบบสอบถามสำหรับผู้เชี่ยวชาญด้านดนตรี เพื่อคัดกรองกลุ่มตัวอย่างในการวิจัยจำนวน 86 จาก 2,001 ปกอัลบั้ม จากนั้นผู้วิจัยได้ทำการวิเคราะห์กลุ่มตัวอย่างในเรื่องของสี ตัวอักษร และการใช้ภาพประกอบโฆษณา โดยนำผลที่วิเคราะห์ได้มาทำการตรวจสอบผลโดยผู้เชี่ยวชาญด้านกราฟฟิคและภาพอีกครั้ง สรุปผลการวิจัยพบว่า เรื่องของการใช้สี ตัวอักษร และภาพประกอบโฆษณาของกลุ่มตัวอย่างปกอัลบั้มดนตรี ร็อคในแต่ละยุค มีผลลัพธ์และภาพรวมที่แตกต่างกัน คือ เรื่องของการใช้สี และภาพประกอบโฆษณา และในส่วนที่มีผลลัพธ์ที่คล้ายคลึงกัน คือ เรื่องการใช้ตัวอักษร ซึ่งผู้วิจัยได้นำผลสรุปดังกล่าวมาใช้เป็นแนวทางในการออกแบบ เรขศิลป์ของวงดนตรีร็อคไทยโดยใช้แนวคิดหลังสมัย โดยพบว่าสามารถนำหลักการของแนวคิดหลังสมัยใหม่มาใช้ในการออกแบบเรขศิลป์ของวงดนตรีร็อคของไทยที่ได้รับอิทธิพลทางดนตรีร็อคในแต่ละยุคได้อย่างแตกต่างกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2015.606
title: บทประพันธ์เพลงดุษฎีนิพนธ์ : เทวะ สวีทสำหรับวงออร์เคสตรา

description: บทบรรเลงดุริยางค์นิพนธ์ “เทวะ” สวีทสำหรับวงออร์เคสตรา (DEVAS Suite for Orchestra ) มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างบทประพันธ์ดนตรีคลาสสิกที่เข้าใจได้ง่าย เพื่อขยายกลุ่มผู้ฟังดนตรีคลาสสิกในสังคมไทย โดยอาศัยแนวคิดจากสิ่งที่พบเห็นได้ในชีวิตประจำวันของคนไทย คือความเชื่อถือเรื่องเทพเจ้า เทพที่เลือกมาใช้ในบทประพันธ์ “เทวะ” นี้ ได้แก่ พระศิวะ พระอุมาเทวี พระพิฆเนศ พระอาทิตย์ และพระจันทร์ ซึ่งเป็นเทพเจ้าที่ได้รับความนิยมนับถือเป็นอย่างมาก ผู้วิจัยได้ถ่ายทอดเอกลักษณ์ของเทพแต่ละองค์ในรูปแบบการประพันธ์บทบรรเลงดุริยางค์นิพนธ์ (Symphonic Poem) ประกอบด้วย 5 ท่อนเพลง ความยาวประมาณ 57-60 นาที บรรเลงด้วยวงออร์เคสตรา ผสมผสานด้วยการเดี่ยวเครื่องดนตรีเอเซียน สร้างความลงตัวของสีสันเสียงแบบตะวันตกและตะวันออก ทำนองหลักของแต่ละท่อน สร้างขึ้นจากชื่อของเทพเจ้าแต่ละองค์ ผนวกกับการใช้เทคนิคทางการประพันธ์ดนตรีตะวันตกร่วมสมัยต่างๆ เช่น การแปลงทำนอง (Thematic Transformation) ไซคลิก เทคนิค (Cyclic technique) เป็นต้น