cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.17026/dans-xa9-sxuv
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 241

description: In de bezettingstijd hielp deze jonge man zijn vader, die in de omgeving van Venlo in het verzet zat, door wapens te repareren. In september 1944 meldde hij zich als vrijwilliger bij de Stoottroepen, in de hoop naar Engeland te kunnen gaan. Hij werd echter ingezet bij de Waal voor de nachtelijke bewakingsdienst en na een week ging de hele groep op Vught aan. Daar volgde, onder leiding van een Engelse majoor, een basisopleiding. Door iemand die hij kende van vroeger werd hij aan een baantje geholpen bij de gewondenverzorging. Hij moest gewonden ophalen uit de eerste linies, tolken voor de Engelstalige artsen en de opgenomen patiënten tot in Brussel volgen. De frontdienst van zijn eenheid in de koude winter van '44-45, aan de Maas bij Grubbenvorst en Baarlo was zwaar. In 1945 zwaaide hij af, maar in de vijftiger jaren kwam hij als beroepsmilitair bij de Koninklijke Luchtmacht te werken als vliegtuigplaatwerker en docent.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-zqq-z5hx
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 243

description: Deze hospitaalsoldaat is in 1922 in Indonesië geboren. Zijn grootvader was de eerste arts van Indonesische afkomst en zijn vader werkte voor het binnenlands bestuur. Op 9 jarige leeftijd kwam deze geïnterviewde met zijn moeder en zusje naar Nederland. Kort na de bevrijding door de Engelsen sloot hij zich aan bij de Binnenlandse Strijdkrachten. Zijn eenheid moest het KNIL aflossen, zij zouden daartoe een opleiding volgen in Australië. Een communistische groepering aldaar was echter fel gekant tegen hun gezagsbataljon, waardoor het werd omgevormd tot een algemeen bataljon: 2-25 RI. Gedurende de gehele missie heeft hij als hospitaalsoldaat gewerkt, eerst in Malakka en vervolgens vanaf eind maart 1946 in Soerabaja bij de X-brigade. Zij namen daar het werk over van de mariniers. Dagelijks ging hij alle legerposten af en desnoods samen met de arts terug, om de zieken te behandelen. De bevolking meldde zich ook bij deze posten.
DOI: 10.17026/dans-x3e-zy7j
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 301

description: Als soldaat eerste klas kwam deze man eind 1947 bij de welzijnsverzorging oftewel de welfare, op Zuid-Sumatra. Aan boord was hij al aangesteld als scheepsomroeper. In Indië mochten de NIWIN-artiesten vanwege het gevaar niet meer naar de buitengewesten. Toen werd deze soldaat zélf maar conferencier en ging op toernee. Een tijdje zat hij bij een KNIL-onderdeel en later werd hij baas van een telefooncentrale. Fourageren heeft hij ook nog gedaan. Vanuit zijn bijzondere perspectief vertelt deze man over de tijd in Indië, en de miskenning die daarna volgde van de jongens die niet terugkeerden én van hen die geschonden terugkeerden.
DOI: 10.17026/dans-x96-fus4
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 302

description: Na een moeilijke jeugd ging deze Drentse jongeman voor zijn nummer naar Nederlands-Indië in 1947. Terwijl hij daar was, overleed in Nederland zijn moeder. Hij had daar veel verdriet van, maar had weinig tijd om te treuren want hij kwam op Java in levensgevaarlijke gevechtssituaties terecht. Vaak bleek de groepscommandant daarin de zaak niet goed in de hand te hebben. Deze man voelde zich niet veilig genoeg om tegen het onrecht dat hij zag in Indië en het wangedrag van de militairen iets in te brengen. En nog steeds wil men volgens hem de fouten van toen niet onder ogen zien. Hij gaat daarom niet meer naar reünies.
DOI: 10.17026/dans-xt2-en7r
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 304

description: Deze pelotonscommandant van het Korps Mariniers was met zijn peloton op Nieuw Guinea bij een KL-peloton gevoegd, dat zich in zwaar terrein bevond. Er was weinig te eten en de Papoea's weigerden dienst. Vanuit deze situatie werd er jacht gemaakt op Indonesische infiltranten. Het kader van de mariniers bestond enkel uit beroepsmilitairen - een stuk ouder en met veel ervaring - waar dit bij de Koninklijke Landmacht met veel dienstplichtigen heel anders lag. Wat dat voor gevolgen kon hebben, bleek toen de mariniers in een hinderlaag liepen, omdat de adviezen van de KM niet door de KL eerste luitenant waren opgevolgd.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-z6k-dfxt
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 311

description: Dit is een vervolg-interview, waarin deze man ingaat op zijn tijd bij de MP in Palembang tussen maart en juli 1949 en later bij een detachement van 3 MP III in de Riouw-archipel. Hij vertelt over zijn collega's, het werk en de salariëring. Zelf handelde hij naast zijn werk in sigaretten, een goede bijverdienste. Hij vertelt over de zaken die hij als MP'er moest onderzoeken, zijn dienstreizen en de samenwerking met de burgerpolitie.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-x2r-2m89
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 317

description: Oudejaarsavond 1945-1946 ging deze oorlogsvrijwilliger naar Engeland. Hij vertelt over zijn opleidingstijd daar, en de boottocht die volgde naar Nederlands Indië. Op de rede van Singapore ging hij van boord en verbleef zes weken in een bivak op Malakka. Hij meldde zich in september 1946 voor een opleiding tot paracommando in Nieuw Guinea. Met een Dakota werd zijn groepje naar Sevenfleet op Nieuw Guinea gevlogen, naar de SOP, de School Opleiding Parachutisten. Oud KNIL-mensen verzorgden de intensieve en zware opleiding tot "Rode Baret". Later volgden verschillende acties op Java waar meerdere maten van deze man bij zijn omgekomen.
DOI: 10.17026/dans-xn4-p8cj
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 327

description: Deze Indische man overleefde tijdens de tweede wereldoorlog in Nederlands-Indië zijn gevangenschap in een Japans interneringskamp en moest direct daarna opkomen voor zijn militaire dienst bij de Andjing Nica. Het was de tijd van de Bersiap, waarin groepen plunderende jonge Indonesiërs een gevaar vormden voor de Nederlandse en Indische mensen die na de capitulatie van Japan weer terug konden keren naar huis en ontdekten dat het tijd gekeerd was en grote delen van de Indonesische bevolking de onafhankelijkheid van hun land wensten. Na zijn betrokkenheid bij de Eerste Politionele Actie in Bandoeng kreeg deze man in Batavia een jaar een MP-opleiding en deed tot medio 1949 MP-werk. In Tjimahi hoorde hij later van de mogelijkheid naar Korea te gaan, waar hij veel geld zou kunnen verdienen. In Roosendaal kreeg hij een infanteristen-opleiding voor Korea en in de winter van 1951 werd deze man naar de Korea-oorlog verscheept. De helft van dit gesprek gaat over Indië, de andere helft over deze Korea-oorlog, die met een internationale troepenmacht werd gestreden.
DOI: 10.17026/dans-248-8phd
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 341

description: Bij één van de laatste razzia’s in de Duitse bezettingstijd werd deze jongeman naar Dachau gebracht als dwangarbeider voor de Duitsers. De Amerikaanse bevrijders brachten hem enkele maanden later weer thuis, doodziek. In februari 1947 moest hij opkomen voor de militaire dienst in Amersfoort, bij de infanterie. Hij had bij de keuring al kenbaar gemaakt dat hij antimilitarist was. Vanuit zijn belangstelling wist hij wel wat er aan de hand was in Nederlands Indië en hij wilde niet aan oorlogshandelingen deelnemen. Omdat hier in eerste instantie weinig mee gedaan werd, heeft hij een brief geschreven aan het ministerie. Uiteindelijk is hij als hospik aan een infanterie-eenheid toegevoegd die in juni 1947 naar Indië werd uitgezonden. De Indië-oorlog door de ogen van een hospik die ook oog heeft voor de armoede en ziekte van de lokale bevolking.
DOI: 10.17026/dans-zsp-z2zt
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 343

description: Na de HBS in Deventer ging deze jongeman naar het KIM, het Koninklijk Instituut voor de Marine. Hij wilde vlieger worden en bij de Koninklijke Marine kon dat met een baangarantie, daar werd je eerst zee-officier. Hij vertelt over het leven op het KIM. Als officier kwam hij op de kruiser De Zeven Provinciën en daarna begon hij aan zijn vliegopleiding te Gilze-Rijen. Er gaapte een diepe kloof tussen de zee-officieren die vlieger wilden worden en de instructeurs van de Koninklijke Luchtmacht, die nog niks van de wereld hadden gezien behalve de vliegschool in Texas. Dit verhaal gaat met name over de uitzending van deze vlieger naar Nieuw Guinea, waar naast vele oefeningen ook daadwerkelijk luchtgevechten plaatsvonden met Indonesische gevechtsvliegtuigen. Ook komt het sociale leven te Biak aan bod, waar ook de vrouwen en kinderen van de marine-officieren verbleven.
DOI: 10.17026/dans-2zx-jsmr
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 346

description: Na zijn eindexamen HBS in 1947 moest deze man direct naar Indië, omdat hij tijdens zijn opleiding uitstel voor militaire dienst had gehad. Hij werd geen officier, waarschijnlijk omdat hij politieke opvattingen had en slecht in sport was. Hij kwam bij het tweede peloton van de vierde compagnie, dat bestond uit Brabantse Rooms-katholieken, terwijl hij zelf een hervormde achtergrond had. Zijn bataljon nam op Java steeds posten over ter aflossing, steeds dichter bij de demarcatielijn. Hijzelf had de functie van ordonnans/schrijver en was toegevoegd aan de compagniescommandant. Hij vertelt onder meer over de tweede politionele actie, de onderlinge sfeer tussen de jongens en het contact met zijn penvriendin, met wie hij later is getrouwd.
DOI: 10.17026/dans-xuf-3v7r
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 349

description: Al snel na opening van dit gesprek vertelt deze man hoe hij in Indië - waarheen hij als oorlogsvrijwilliger was vertrokken - ingezet werd in een vuurpeloton voor saluutschoten bij de begrafenis van een gesneuvelde sergeant. Dit heeft veel indruk op hem gemaakt. Hij vertelt over het verloop van de strijd in Indië en is openhartig over de seksuele omgang die de jongens hadden met lokale meisjes. Als MP van de Koninklijke Marine werkte hij weinig samen met de KL. Hij heeft ook nog even gereden op "de lintworm", een opstapwagen tussen de haven en het centrum in Soerabaja. Er waren wel dagen dat hij naar huis wilde, maar hij had zijn tijd in Indië achteraf toch niet gemist willen hebben. Na zijn terugkeer besloot hij naar Korea te gaan. Het tweede deel van dit gesprek handelt over de Korea-oorlog, waar het stevig vroor bij aankomst van deze man. Er vielen veel doden en gewonden. Nieuw was hier de multinationale inzet.
DOI: 10.17026/dans-xzc-2tva
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 351

description: In februari 1954 moest deze dienstplichtige zich melden bij de mariniers in Doorn. Hij hoopte naar Curaçao te mogen gaan, maar het werd Nieuw Guinea. De reis met een 4-motorig KLM vliegtuig was een geweldige belevenis voor deze jonge Fries, evenals de blote inlandse vrouwen te Biak. Van Biak ging hij naar het opleidingscentrum op Woendi. Eens per week kwam daar een Catalina met post, een nieuwe film en voedsel. In Fak Fak werd hij bij de Infanterie Compagnie geplaatst en bevorderd tot marinier 2. De opdracht was: de orde handhaven op Nieuw Guinea. Een couleur locale verhaal over het dagelijks leven bij het uitgezonden Korps Mariniers onder de constante dreiging van Indonesische infiltraties.
DOI: 10.17026/dans-26m-s2fq
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 367

description: Dit is het verhaal van een dienstplichtige bij de Koninklijke Luchtmacht. In september 1960 vertrok geïnterviewde met motorschip De Keerkring naar Biak op Nederlands Nieuw-Guinea en hij keerde op 30 juni 1961 weer terug in Nederland. Hij volgde een vliegtechnische opleiding en zijn diensttijd telde mee als stagejaar voor die opleiding, daarom ging hij vrijwillig naar Nieuw Guinea. Naast het verhaal over het leven aan boord - waar deze man als elektricien werkte - gaat het interview over de werkzaamheden die hij aan de Hunters op Nieuw Guinea moest verrichten om het squadron operationeel te krijgen.
DOI: 10.17026/dans-zjj-5hgg
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 368

description: Deze dienstplichtig soldaat van de Koninklijke Landmacht is tijdens zijn hele uitzending naar Nieuw Guinea in Kaimana gelegerd geweest en heeft in de jungle tientallen patrouilles gelopen en regelmatig gevochten. Er zijn veel Indonesiërs gesneuveld en krijgsgevangen genomen, vertelt deze man. Indonesische militairen bleken vaak fout voorgelicht; ze dachten dat ze in een oefening zaten. De krijgsgevangenen werden op een vliegtuig naar het eiland Woendi gezet. Later is hij nog langs geweest bij de ouders van een gesneuvelde vriend. Er zijn Nederlanders gesneuveld door vijandelijk én eigen vuur. De auto's zijn na afloop van de missie de steiger af gereden en gedumpt, net als de munitie; verschepen kostte te veel.
DOI: 10.17026/dans-xpz-kgb8
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 369

description: Zijn vader diende bij het KNIL, zo kreeg deze militair de interesse voor de militaire luchtvaart met de paplepel ingegoten. Zelf heeft hij in een Japans interneringskamp gezeten. Hij wilde vlieger worden, maar kwam bij de marine terecht en werd vliegtuigmaker. Na een jaar op Marinevliegkamp De Kooy en Marinevliegkamp Valkenburg kreeg hij drie weken voor vertrek aangezegd dat hij naar Nieuw-Guinea moest. In 1959 werd er een vliegverbod ingesteld voor de Martin Mariner en kreeg de MLD enkele Dakota's als patrouille-vliegtuigen. Met de Martin Mariner zijn veel collega's verongelukt.
DOI: 10.17026/dans-239-smy5
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 371

description: Deze man was altijd al gek op vliegtuigen en is door zijn hobby als zeventienjarige bij de Koninklijke Luchtmacht gekomen, beroeps geworden in 1957. Hij had een schoolopleiding als instrumentenmaker en werd aangenomen als radio- en radarmonteur. In mei 1958 ging hij naar de Luchtmacht Elektronische School in Arnhem voor radio-theorie en vervolgens naar radar-theorie, specialisatie grondradar. Eenmaal uitgezonden naar Nieuw Guinea werd hij gelegerd op The Ridge. Hij werkte hier aan de aanleg van Heuvel 100, een zend- en ontvangststation hoog op een heuveltop. Augustus 1962 was het station klaar.
DOI: 10.17026/dans-zrr-cajt
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 372

description: Deze man studeerde vliegtuigtechniek in Delft en koos voor de Koninklijke Luchtmacht, omdat dat het grootste vliegbedrijf was in Nederland. Hij zat tussen 1954 en 1957 op de KMA en werd als jonge luitenant op de vliegbasis Leeuwarden gestationeerd. Hij werd aangewezen om naar Nieuw Guinea te gaan omdat hij jong was, vrijgezel en de Hunter kende. De toestellen werden met de Karel Doorman naar Nieuw Guinea gebracht en op Boeroekoe in elkaar gezet. De tanks moesten worden gevuld en nagekeken, en omdat er geen uitwijkmogelijkheden waren voor de vliegtuigen, werd er extra aandacht besteed aan de primaire functies van het toestel.
DOI: 10.17026/dans-z4r-9znd
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 376

description: Dit is het verhaal van een Marine-telegrafist in Biak op Nieuw Guinea, in de tijd dat de Indonesische infiltraties ernstig toe begonnen te nemen en de Nederlandse aanwezigheid op zijn eind liep. Door zijn werk leefde hij erg mee met de mensen aan het front. Vanuit de MLD-barak deden de marconisten wedstrijdjes wie het eerst radio-telegrafisch contact kreeg met een schip op weg naar Biak. Ook het dagelijks leven van de uitgezonden mariniers in Biak komt in dit gesprek uitgebreid aan de orde. Later werd hij nog overgeplaatst naar Woendi, waar hij niet meer alleen als telegrafist maar ook als bewaker werd ingezet.
DOI: 10.17026/dans-zfb-cznk
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 373

description: Van 1950 tot 1954 werkte deze schrijver van het Korps Mariniers in Jakarta. In december 1949 werd hij bij zijn Schipper geroepen, die hem vertelde dat hij naar de dokter moest, in verband met een keuring. Hij zou voor drie jaar naar Indonesië gaan, waar hij bij het Geheim Archief te werk werd gesteld, waar men bezig was met de afwikkeling van de Koninklijke Marine in voormalig Nederlands-Indië. In het Geheim Archief zaten documenten en contracten van de marine met andere partijen. In december 1950 werd een gedeelte van het Geheim Archief verscheept naar Nederland. Het resterende deel is toen verplaatst naar een villa waar ongeveer 40 man werkten en waar deze geïnterviewde als koerier aan verbonden werd.
DOI: 10.17026/dans-222-zet2
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 377

description: Omdat hij als zendeling naar Indië wilde, meldde deze man zich na de tweede wereldoorlog aan als oorlogsvrijwilliger. In Indië wilde hij dan overgaan naar de zending. Hij werd opgeleid tot hospik bij de Koninklijke Landmacht en in oktober 1945 vertrok hij met De Nieuw Amsterdam naar Indië. Na een oponthoud in Malakka en de aankomst in Tandjoeng Priok in maart 1946, hoorde hij pas van de oorlogssituatie in het land. Een patrouille viel meteen in een hinderlaag en als hospik in de polikliniek te Priok kreeg deze man meteen te maken met door Nederlandse militairen doodgeslagen koelies en veel gesneuvelde militairen. Bij de Eerste Politionele Actie werd hij ingedeeld bij de Staf W-Brigade, als geheim schrijver. In konvooi kreeg hij een ongeluk bij Tandjoeng Sari en liep daarbij een whiplash en een schedelbasisfractuur op, zoals pas veel later bleek. Hij deed ondanks zware hoofdpijnen gewoon dienst en maakte zijn Bevelen van Dienst op.
DOI: 10.17026/dans-xsp-2mfm
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 378

description: Deze man uit Waalwijk stond vlak na de oorlog, net vers van de kweekschool, voor een klas met maar liefst 72 kinderen! Niet lang daarna moest hij opkomen voor militaire dienst in Amersfoort bij de Garde Grenadiers. In mei 1947 vertrok hij naar Indië. In Soerabaja kregen ze een tropentraining, maar er was bij de uitgezonden jongens geen enkel besef van de guerrillaoorlog waarin ze terecht zouden komen. Bij Grisee maakte deze man de eerste politionele actie mee. Aan de orde komen, naast het soldatenleven, ook het geloof en de vrije tijd in den vreemde.
DOI: 10.17026/dans-x77-qku3
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 381

description: Deze drager van het Bronzen Kruis meldde zich begin 1939 bij de SROI, de School Reserve Officieren Infanterie in Kampen. Tijdens de mobilisatie werd hij als sergeant gelegerd in Den Haag, waar hij als vaandrig bij de Grenadiers vocht in mei 1940 bij het vliegveld Ockenburg. Na de oorlog meldde hij zich begin augustus 1945 voor dienst in Indonesië, om tegen Japan te vechten en de kolonie te bevrijden. Via Engeland - intussen was de oorlog in Azië afgelopen - reisde hij samen met KNIL-kadetten naar Indië. Het grootste deel van dit interview gaat over de inzet van deze officier bij de Brigade Staf van de T-Brigade op Java. Na zijn demobilisatie, op 1 februari 1948, trad hij in dienst van Shell en bleef hij in Indonesië. Zijn gezin was daar in 1946 bij hem komen wonen.
DOI: 10.17026/dans-xdm-5yhp
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 382

description: Deze man uit 1917 heeft als vlieger gevochten tegen de Duitse luchtaanval in de Meidagen van 1940. Hij moest in 1937 opkomen voor militaire dienst. Om een universitaire studie te kunnen bekostigen, meldde hij zich aan voor een opleiding tot vlieger. Er waren honderden aanmeldingen en maar 15 opleidingsplaatsen, maar het lukte hem in de opleiding te komen. In 1938 werd hij aangesteld als reserve-officier, terwijl er steeds slechtere berichten uit Duitsland kwamen. Tijdens een vlucht om de grenzen te bewaken tegen binnendringende Duitse vliegtuigen onderschepte hij een Duits vliegtuig. Hij vloog zo hoog dat zijn mitrailleurs niet vuurden; ze waren bevroren. Op 10 mei vloog hij twee of drie missies op Duitse Junkers. Door de hevige aanvallen op Schiphol werd besloten om de vliegoperaties te verplaatsen naar een veld bij Buiksloot, waar vandaan de komende vijf dagen gevlogen werd. Een heel bijzonder ooggetuigenverslag van de Duitse inval.
DOI: 10.17026/dans-z5x-ktsa
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 386

description: Deze dienstplichtig korporaal van de Koninklijke Luchtmacht zat in 1961-1962 als schrijver (defensie-functie) op Nieuw Guinea. Hij was nog minderjarig, dus zijn ouders moesten tekenen voor instemming met zijn uitzending. Hij was op Biak de rechterhand van de commandant. Een interessante baan, want hij zag allerhande telegrammen voorbijkomen. De rapporten over de Indonesische strijdkrachten waren bijzonder gedetailleerd. Ook moest hij persmededelingen maken voor de luchtmacht populatie. Het leven in tropisch Biak beviel hem wel. Prachtige anekdotes, zoals het verhaal over het bejaardenhuis uit Nijmegen dat hen bivakmutsen stuurde (die zij aan de Papoea's gaven), het kamp in opbouw dat maar niet gereed kwam en de koks zonder opleiding.
DOI: 10.17026/dans-xpf-w6y9
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 388

description: Hier is een voormalig beroepsmarinier der eerste klasse, gespecialiseerd in Verbindingen, aan het woord. Tussen 1958 en 1960 zat hij op Nieuw Guinea, waar hij geconfronteerd werd met de vijandige houding van de bevolking bij de Wisselmeren. Hij heeft zelf regelmatig met scherp moeten schieten. Zelf werd hij ook beschoten, door Papoea's, met pijl en boog. Hij heeft vele patrouilles gelopen op jacht naar Indonesische infiltranten. Vanuit Manokwari duurde een patrouille een week of zes. Papoea's werden als dragers geronseld om 50 tot 100 kilo te dragen en werden daarvoor beloond met een pakje zware shag, 1,50 gulden en eventueel overgebleven eten.
DOI: 10.17026/dans-z8y-sptd
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 396

description: Als marechaussee werd deze man voor drie jaar uitgeleend aan het gouvernement op Nieuw Guinea. Hij was daar samen met zijn echtgenote. Hij had bij het Tropeninstituut drie maanden les gehad en moest nu zijn collega’s bijscholen in het Maleis. Hij draaide politiediensten in Biak, voor Nieuw Guinese begrippen een grote plaats. Er woonden 15.000 tot 20.000 Nederlanders, inclusief de militairen. Biak was ook de thuishaven van enkele torpedobootjagers. Die schepen gingen voor zes weken de zee op en als ze dan terugkwamen, gingen de opvarenden altijd de wal op en werd er gevochten. De Papoea's bleven kijken bij de gevechten totdat de Marechaussee het bevel tot ontruiming gaf. Hij had veel contact met de politie van de marine.
DOI: 10.17026/dans-z7t-vnj6
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 397

description: Deze man is actief bij de jaarlijkse herdenkingen door veteranen in Wageningen, en heeft een eigen correspondentie in huis met wijlen Prins Bernhard. Zelf was hij in de tweede wereldoorlog nog een tiener, die onrustig werd van de machteloze situatie en steeds aan het zoeken was naar manieren om zich te laten gelden tegen de Duitsers. Om die reden heeft hij ook geruime tijd op onderduikadressen doorgebracht. Op één van die adressen ontmoette hij het meisje waar hij mee zou trouwen. Tijdens de bevrijding was hij een waardevolle hulp voor de Canadezen en daarna kwam hij als oorlogsvrijwilliger te werken bij de mijnen opruimingsdienst. Deze dienst maakte letterlijk gebruik van Duitse krijgsgevangenen voor het gevaarlijkste werk.
DOI: 10.17026/dans-2x5-6twj
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 401

description: Deze matroos/radar specialist uit 1926 volgde zijn marine-opleidingen na de oorlog in Wales en Douglas. De opleiding was hard en degelijk. Eind 1945 was hij klaar voor Indië en ging hij op de Evertsen naar Batavia, Cheribon en Soerabaja. In de Straat Bali raakte de Evertsen geregeld in vuurgevecht met Indonesisch geschut aan wal. Als matroos maakte deze man ook de eerste Politionele Actie mee. Na een beschieting bij Grisee wordt deze man met andere aan land gebracht en ziet hij hoe slecht de bevolking in de kampongs eraan toe is, qua gezondheid. Op Celebes maakt hij kennis met de wrede praktijken van kapitein Raymond Westerling.