cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1034
title: ปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะสุขภาพของบุคลากรสาธารณสุข อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน

description: การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาภาคตัดขวาง (Cross-sectional study) เพื่อศึกษาปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะสุขภาพของบุคลากรสาธารณสุขอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน โดยประยุกต์ใช้โมเดลเชิงนิเวศวิทยา (Ecological Model) กลุ่มตัวอย่าง คือ บุคลากรสาธารณสุขอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน จำนวน 186 ราย ศึกษาในช่วงเดือน มีนาคม 2562 เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธแบบสเปยรแมน (Spearman rank correlation coefficient)ผลการวิจัย พบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุเฉลี่ย 46.54 ±7.43 ปี ดัชนีมวลกายอยู่ในช่วงปกติ ร้อยละ 50 มีสถานภาพสมรสคู่ ระดับการศึกษาปริญญาตรี ลักษณะงานส่วนใหญ่เป็นพยาบาลวิชาชีพ ตำแหน่งงานข้าราชการระดับชำนาญการ จำนวนชั่วโมงการปฏิบัติงานต่อวัน 8 ชั่วโมง รายได้ต่อเดือน 40,001 – 50,000 บาท กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีความรู้อยู่ในระดับสูง ระดับทัศนคติเกี่ยวกับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพอยู่ในระดับสูง ระดับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพอยู่ในระดับปานกลาง พฤติกรรมการรับประทานอาหารอยู่ในระดับปานกลาง พฤติกรรมการออกกำลังกายอยู่ในระดับต่ำ ระดับปัจจัยระหว่างบุคคลอยู่ในระดับสูง ระดับปัจจัยระดับองค์กรอยู่ในระดับสูง ระดับปัจจัยระดับชุมชนอยู่ในระดับปานกลาง ส่วนภาวะสุขภาพ พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีภาวะสุขภาพอยู่กลุ่มเสี่ยงปานกลาง คิดเป็นร้อยละ 45.2 รองลงมาคือกลุ่มปกติ ร้อยละ 31.2 เมื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะสุขภาพ พบว่า อายุ ดัชนีมวลกาย พฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพ พฤติกรรมการรับประทานอาหาร พฤติกรรมการออกกำลังกาย มีความสัมพันธ์กับภาวะสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value &lt;0.05) ส่วนปัจจัยระหว่างบุคคล ปัจจัยระดับองค์กร และปัจจัยระดับชุมชนไม่มีความสัมพันธ์กับภาวะสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05จากผลการวิจัยครั้งนี้ หน่วยงานสาธารณสุขควรสร้างความตระหนักและค่านิยมบุคลากรสาธารณสุขให้มีพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพที่ดีขึ้น ในการออกกำลังกาย และรับประทานอาหารที่ดีต่อสุขภาพ รวมถึงจัดโครงการรณรงค์ลดดัชนีมวลกายในบุคลากรสาธารณสุข
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1035
title: ปัจจัยทำนายพฤติกรรมการดูแลสุขภาพช่องปากเด็กอายุ 1 ปีครึ่ง ถึง 3 ปี ของผู้ปกครอง อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน

description: การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงภาคตัดขวาง เพื่อศึกษาปัจจัยทำนายพฤติกรรมการดูแลสุขภาพช่องปากเด็ก ประยุกต์ใช้แบบแผนสุขภาพเป็นกรอบแนวคิดในการศึกษาครั้งนี้ กลุ่มตัวอย่าง เป็นผู้ปกครองเด็กอายุ 1 ปีครึ่ง ถึง 3 ปี อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน จำนวน 261 คน เลือกโดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน (Multistage Stage Sampling) เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติไคสแคว์ และสถิติการถดถอยโลจิสติก ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้ปกครองเด็ก 261 คน ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ร้อยละ 88.5 อายุเฉลี่ย 40.51 ± 13.11 ปี ส่วนใหญ่เป็นมารดา ร้อยละ 55.9 ทำอาชีพเกษตรกรรม ร้อยละ 33.3 ส่วนใหญ่มีการศึกษาในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-6 ร้อยละ 29.1 เคยได้รับความรู้ทางด้านทันตสุขภาพ ร้อยละ 85.8 แบบแผนความเชื่อในการดูแลสุขภาพช่องปากเด็กในด้านการรับรู้ความรุนแรงเกี่ยวกับปัญหาสุขภาพช่องปากเด็ก การรับรู้โอกาสเสี่ยงที่ทำให้เกิดปัญหาสุขภาพช่องปากของเด็ก การรับรู้ประโยชน์ของการป้องกันการเกิดปัญหาสุขภาพช่องปากของเด็กและสิ่งชักนำสู่การปฏิบัติในการดูแลสุขภาพช่องปากเด็กของผู้ปกครอง พบว่า อยู่ในระดับสูง ส่วนของการรับรู้ถึงอุปสรรคในการป้องกันการเกิดปัญหาสุขภาพช่องปากของเด็กอยู่ในระดับต่ำ ความรู้ในการดูแลสุขภาพช่องปากเด็กอยู่ในระดับสูง และพฤติกรรมการดูแลสุขภาพช่องปากเด็กอยู่ในระดับปานกลาง ผลการวิเคราะห์ปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมการดูแลสุขภาพช่องปากเด็กด้วยสถิติไคว์สแคว พบว่า แบบแผนความเชื่อการดูแลสุขภาพช่องปากเด็กด้านปัจจัยกระตุ้นการปฏิบัติในการดูแลสุขภาพช่องปากเด็กและความรู้ในการดูแลสุขภาพช่องปากเด็กเป็นปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดูแลสุขภาพช่องปากเด็ก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P-value &lt; 0.05) ส่วนการทำนายพฤติกรรมการดูแลสุขภาพช่องปากเด็ก พบว่าสิ่งชักนำสู่การปฏิบัติในการดูแลสุขภาพช่องปากเด็กและการรับรู้อุปสรรคในการป้องกันปัญหาสุขภาพช่องปากเด็กของผู้ปกครอง สามารถร่วมกันทำนายพฤติกรรมการดูแลสุขภาพช่องปากเด็กได้ร้อยละ 58.2 จากผลการศึกษามีข้อเสนอแนะให้ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรมีการจัดกิจกรรมรณรงค์การสร้างเสริมทันตสุขภาพแก่ประชาชนในพื้นที่ เพิ่มการสื่อสารประชาสัมพันธ์ทางด้านทันตสุขภาพด้วยสื่อต่างๆ มีการจัดกิจกรรมส่งเสริมความรู้ในด้านประโยชน์ในการดูแลสุขภาพช่องปากแก่ประชาชน มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้จากสื่อบุคคล ซึ่งเป็นผู้ปกครองที่ดูแลสุขภาพช่องปากเด็กได้ประสบความสำเร็จให้กับผู้ปกครองเพื่อลดการรับรู้อุปสรรคในการป้องกันปัญหาสุขภาพช่องปากเด็ก เพื่อนำไปสู่การปฏิบัติพฤติกรรมการดูแลสุขภาพช่องปากและการป้องกันการเกิดปัญหาสุขภาพช่องปากเด็กต่อไป
DOI: 10.7910/dvn/l48twg/2txy7u
title: Inv-fs.xls

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/l48twg/ifw8pr
title: invest_din.xlsx

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/l48twg/rduwbq
title: Din-inv.xls

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/l48twg/wbpz5n
title: Nefin.xls

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/l48twg/xypcow
title: invest19.rar

description: :unav
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1036
title: ปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมการบริโภคอาหารของกลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวานและความดันโลหิตสูง ในอำเภอสบปราบ จังหวัดลำปาง

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาภาคตัดขวาง (Cross sectional study) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการบริโภคอาหารของกลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวานและความดันโลหิตสูง ประชากรที่ศึกษาในครั้งนี้ คือ กลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวานและโรคความดันโลหิตสูงที่มีอายุตั้งแต่ 35 ปีขึ้นไปในเขตอำเภอสบปราบ จังหวัดลำปาง จากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 299 คน คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างโดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบเป็นระบบ (Systematic random sampling) เก็บข้อมูลโดยใช้หัวข้อการค้นคว้าอิสระปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมการบริโภคอาหารของกลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวานและความดันโลหิตสูง ในอำเภอสบปราบ จังหวัดลำปาง ชื่อผู้เขียนนายวิชิตพงษ์ วงศ์เรือนชื่อปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชา/คณะ/มหาวิทยาลัยการจัดการสร้างเสริมสุขภาพสาธารณสุขศาสตร์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์อาจารย์ที่ปรึกษาการค้นคว้าอิสระผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ลภัสรดา หนุ่มคำปีการศึกษา2561 แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติไคสแควร์ ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ร้อยละ 60.5 อายุเฉลี่ย 58.19+10.34 ปี ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ร้อยละ 82.6 มีดัชนีมวลกายเกินเกณฑ์ &gt; 23.00 kg/m2 ร้อยละ 54.5 มีความรู้อยู่ในระดับดี ร้อยละ 74.6 การรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อโรค การรับรู้ประโยชน์ของการรักษาและป้องกันโรค สิ่งชักนำให้เกิดการปฏิบัติและการรรับรู้ความสามารถของตนในการปฏิบัติ อยู่ในระดับสูง ร้อยละ 67.2, 81.9, 84.6 และ 79.3 ตามลำดับ ส่วนการรับรู้ความรุนแรงและการรับรู้อุปสรรค อยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 77.69, 66.9 ตามลำดับ ผลการวิเคราะห์ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการบริโภคอาหารของกลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวานและความดันโลหิตสูงด้วยสถิติไคว์สแคว พบว่า การศึกษา อาชีพ ความรู้ การรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อโรค สิ่งชักนำให้เกิดการปฏิบัติและการรรับรู้ความสามารถของตนในการปฏิบัติ มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการบริโภคอาหารอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p &lt; 0.05) ดังนั้นบุคลากรสาธารณสุขควรจัดให้มีการเผยแพร่ข้อมูลความรู้เพิ่มเติมโดยการจัดกิจกรรมให้ความรู้แก่ประชากรกลุ่มเสี่ยงมากขึ้น จัดให้มีการบรรยายในภาษาถิ่น ตลอดจนสนับสนุนให้ครอบครัวชักนำให้เกิดการปฏิบัติพฤติกรรม รวมถึงจัดโครงการเพื่อเพิ่มการรับรู้ความสามารถของตนเองให้กลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวานและความดันโลหิตสูง
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1037
title: พฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรค มือ เท้า ปากของผู้ปกครองเด็กกลุ่มชาติพันธุ์และผู้ดูแลเด็กในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก ตำบลแม่ขะนิง อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน

description: การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงสำรวจ ( Survey study ) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อมูลส่วนบุคคล ความรู้เกี่ยวกับโรค มือ เท้า ปาก แบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพ ด้านการรับรู้โอกาสเสี่ยงของการเป็นโรคมือเท้าปาก การรับรู้ความรุนแรงของโรคมือเท้าปาก การรับรู้ถึงประโยชน์ของการป้องกันและควบคุมโรคมือเท้าปาก การรับรู้ต่ออุปสรรคของโรคมือเท้าปาก และพฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรค มือ เท้า ปาก ของผู้ปกครองเด็กกลุ่มชาติพันธุ์และผู้ดูแลเด็ก ในศูนย์พัฒนาเด็กเล็กตำบลแม่ขะนิง อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน โดยศึกษาในเดือน เมษายน 2562 จำนวน 132 คน โดยการใช้แบบสอบถาม สอบถามกลุ่มตัวอย่างโดย ผู้วิจัย และผู้ช่วยวิจัย เป็นผู้บันทึกข้อมูล จากการศึกษาผู้วิจัยได้นำข้อมูลดังกล่าวมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา (Descriptive statistics) ผลการศึกษาพบว่าผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่ เป็นผู้ปกครองเด็ก ร้อยละ 90.9 ผู้ดูแลเด็ก ร้อยละ 9.1 เป็นเพศหญิง ร้อยละ 80.3 เพศชาย ร้อยละ 19.7 อายุของกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่อยู่ในช่วง 20-30 ปี ร้อยละ 53 อายุ 31-40 ปี ร้อยละ 31.1อายุ 41-50 ปี ร้อยละ 12.9 อายุเฉลี่ย 31.95 ± 8.22 ปี อายุสูงสุด 56 ปี อายุต่ำสุด 20 ปี ส่วนใหญ่มีสถานภาพสมรส ร้อยละ 87.9 โสด และ หย่า/แยกกันอยู่ ร้อยละ 5.3 ส่วนใหญ่จบการศึกษาในระดับชั้นประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้น ร้อยละ 29.5 รองลงมาคือมัธยมศึกษาตอนปลาย ร้อยละ 16.7 ไม่ได้เรียนหนังสือ ร้อยละ 7.6 รายได้ต่อเดือนน้อยกว่า 5,000 บาทร้อยละ 62.1 รองลงมาคือ 5,000 – 10,000 บาท ร้อยละ 26.5 รายได้ของครัวเรือนต่อปีอยู่ระหว่าง 35,000 – 500,000 บาท รายได้ของครัวเรือนเฉลี่ยต่อปี 169,393.94 บาท ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ร้อยละ 46.2 รองลงมาได้แก่รับจ้าง ร้อยละ 44.7 และรับราชการ ร้อยละ 5.3 ตามลำดับ กลุ่มชาติพันธุ์ จำแนกเป็น เผ่าม้ง ร้อยละ 39.4 เผ่าขมุ ร้อยละ 18.2 เผ่าเมี่ยน ร้อยละ 14.4 เผ่ามลาบรี ร้อยละ 11.4 เผ่าถิ่น ร้อยละ 9.1 และชนพื้นราบ ร้อยละ 7.6 ประวัติสมาชิกในครอบครัวเคยป่วยด้วยโรคมือเท้าปาก ไม่เคย ร้อยละ 85.6 เคยป่วยด้วยโรคมือเท้าปาก ร้อยละ 14.4 ความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับเด็ก ส่วนใหญ่เป็นแม่ร้อยละ 63.6 พ่อ ร้อยละ 12.1 ผู้ดูแลเด็ก ร้อยละ 9.1 กลุ่มตัวอย่าง มีความรู้เกี่ยวกับโรค มือ เท้า ปาก อยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 42.4 แบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพ ด้านการรับรู้โอกาสเสี่ยงของการเป็นโรคมือเท้าปาก ในระดับปานกลาง ร้อยละ 73.5 การรับรู้ความรุนแรงของโรคมือเท้าปาก ระดับปานกลาง ร้อยละ 46.2 การรับรู้ถึงประโยชน์ของการป้องกันและควบคุมโรคมือเท้าปากอยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 48.5 การรับรู้ต่ออุปสรรคของโรคมือเท้าปาก อยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 67.4 และมี พฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรค มือ เท้า ปาก อยู่ในระดับสูง ร้อยละ 54.5 จากผลการศึกษา พบว่าควรมีการจัดกิจกรรมการให้สุขศึกษาที่เหมาะสม ให้กลุ่มตัวอย่างมีความรู้ และการรับรู้แบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพที่ถูกต้อง และควรมีการประเมินผลของกิจกรรม นอกจากนี้ควรสร้างมาตรการในการป้องกันควบคุมโรคได้แก่ การคัดกรองโรค การตรวจสุขภาพเบื้องต้น เพื่อให้เกิดการป้องกันและควบคุมโรคที่มีประสิทธิภาพ
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1038
title: ปัจจัยที่สัมพันธ์กับความตระหนักรู้ต่อการใช้ยาปฏิชีวนะอย่างสมเหตุผลของเจ้าหน้าที่ในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล จังหวัดแพร่

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความตระหนักรู้ต่อการใช้ยาปฏิชีวนะอย่างสมเหตุผล ตลอดจนปัจจัยที่สัมพันธ์กับความตระหนักรู้ต่อการใช้ยาปฏิชีวนะอย่างสมเหตุผลของเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ในเขตจังหวัดแพร่ จำนวน 119 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม ได้แบบสอบถามกลับมา จำนวน 114 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 95.80 เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามแบ่งออกเป็น 5 ส่วน ได้แก่ ส่วนที่ 1 แบบสอบถามทั่วไป เป็นข้อมูลส่วนบุคคล ส่วนที่ 2 แบบประเมินความตระหนักรู้ในการใช้ยาปฏิชีวนะอย่างสมเหตุผล ส่วนที่ 3 แบบสอบถามความรู้เกี่ยวกับยาปฏิชีวนะ ส่วนที่ 4 แบบสอบถามเกี่ยวกับการรับรู้ข้อมูลข่าวสารการดำเนินงาน และส่วนที่ 5 ปัญหาอุปสรรคและข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการดำเนินงานส่งเสริมการใช้ยาปฏิชีวนะอย่างสมเหตุผล ตรวจสอบคุณภาพค่าความตรงของเครื่องมือ (IOC) = 0.88 และค่าความเชื่อมั่น = 0.89 วิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติ Chi square test และ Fisher’s Exact Test โดยโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป SPSS ผลการวิจัย พบว่า เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ส่วนใหญ่มีระดับความตระหนักรู้อยู่ในระดับสูง ร้อยละ 70.2 โดยมีความตระหนักรู้สูงในด้านนโยบายการใช้ยาปฏิชีวนะอย่างสมเหตุผล การให้ความสำคัญของยาในบัญชียาหลักแห่งชาติ การรายงานผลการใช้ยาและการติดตามวิชาการความรู้ด้านยา ส่วนความตระหนักรู้ในส่วนของหลักการในการเลือกใช้ยาอยู่ในระดับปานกลาง อายุ ตำแหน่ง ระยะเวลาปฏิบัติราชการในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล การได้รับการอบรมเรื่องยา จำนวนครั้งที่ได้รับการอบรม และระดับการรับรู้ข้อมูลข่าวสารมีความสัมพันธ์กับระดับความตระหนักรู้ต่อการใช้ยาปฏิชีวนะอย่างสมเหตุผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p – value &lt; 0.05) ส่วนปัจจัยด้านเพศ ระดับการศึกษา และประสบการณ์ในการปฏิบัติงานเกี่ยวข้องกับยา และระดับความรู้เกี่ยวกับการใช้ยาปฏิชีวนะไม่มีความสัมพันธ์กับระดับความตระหนักรู้ต่อการใช้ยาปฏิชีวนะอย่างสมเหตุผล ดังนั้นผู้รับผิดชอบงานส่งเสริมการใช้ยาปฏิชีวนะอย่างสมเหตุผลควรให้ความสำคัญในเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารการดำเนินงานส่งเสริมการใช้ยาปฏิชีวนะ และเน้นย้ำถึงตัวชี้วัด แนวทางการดำเนินงานอย่างสม่ำเสมอ เพื่อนำไปสู่การเพิ่มความตระหนักรู้ต่อการใช้ยาปฏิชีวนะอย่างสมเหตุผลของเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1040
title: การสำรวจพฤติกรรมการบริโภคผลิตภัณฑ์สุขภาพในกลุ่มผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง และ/หรือโรคเบาหวาน ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดแพร่

description: การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาภาคตัดขวาง (Cross-sectional descriptive study) เพื่อสำรวจพฤติกรรมการบริโภคผลิตภัณฑ์สุขภาพของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงและ/หรือโรคเบาหวาน ที่อาศัยในเขตอำเภอเมือง จังหวัดแพร่ จำนวนตัวอย่าง 285 คน โดยสุ่มตัวอย่างแบบสุ่มหลายขั้นตอน (Multi-stage random sampling) ตามรายชื่อผู้ป่วยที่มารับบริการในคลินิกโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลในเขตอำเภอเมือง จังหวัดแพร่ เก็บข้อมูลระหว่างเดือนมีนาคมถึงเมษายน 2562 โดยใช้แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบสอบถามเกี่ยวกับปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ ปัจจัยเสริมและแบบสอบถามพฤติกรรมการบริโภคผลิตภัณฑ์สุขภาพ และชุดทดสอบสารสเตียรอยด์ที่ปนปลอมในยาแผนโบราณของกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณา ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุเฉลี่ย 61.4810.78 ปี ไม่ได้ประกอบอาชีพ รายได้ต่อเดือนของครอบครัวน้อยกว่า 5,000 บาท ส่วนใหญ่ป่วยด้วยโรคความดันโลหิตสูงอย่างเดียว มีระยะเวลาการเจ็บป่วยระหว่าง 1-5 ปี กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีค่าความดันโลหิตและค่าน้ำตาลในเลือดอยู่ในเกณฑ์ปกติ ผลการศึกษาปัจจัยนำด้านความรู้เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์สุขภาพและสเตียรอยด์ ส่วนใหญ่มีความรู้อยู่ในระดับน้อย ด้านการรับรู้ความเสี่ยงจากการใช้ผลิตภัณฑ์สุขภาพอยู่ในระดับปานกลาง ผลการศึกษาปัจจัยเอื้อด้านการเข้าถึงแหล่งจำหน่ายผลิตภัณฑ์สุขภาพและการรับรู้โฆษณาอยู่ในระดับต่ำ ผลการศึกษาปัจจัยเสริม การสนับสนุนของบุคคลได้แก่บุคคลในครอบครัวและเพื่อนบ้านอยู่ในระดับต่ำ ผลการศึกษาด้านพฤติกรรมการบริโภคอยู่ในระดับดี ความชุกของการใช้การใช้ผลิตภัณฑ์สุขภาพในกลุ่มผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง ร้อยละ 26.70 โดยความถูกต้องของผลิตภัณฑ์ร้อยละ 77.10 และพบการปนเปื้อนสารสเตียรอยด์ในผลิตภัณฑ์สุขภาพ ร้อยละ 25.49 ดังนั้น บุคลากรทางการแพทย์ควรเพิ่มการให้ความรู้ที่ถูกต้องเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์สุขภาพแก่ผู้ป่วย ญาติ และผู้ดูแล และหน่วยงานสาธารณสุขควรเฝ้าระวังการโฆษณาและขายผลิตภัณฑ์ที่ไม่ถูกต้อง เพื่อให้ผู้บริโภคในจังหวัดแพร่ได้รับผลิตภัณฑ์สุขภาพที่ปลอดภัยต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1041
title: Comparative study on efficacy and safety of Benjakul ethanolic extract and loratadine for treatment of allergic rhinitis (clinical trial phase II)

description: Benjakul remedy is a traditional Thai herbal medicine prescribed as an adaptogen and for treatment of several diseases. Previous in vitro study showed that ethanolic extract of Benjakul exhibited potential anti-allergic activity by reducing the release of β-hexosaminidase in RBL-2H3 cells. Therefore, the purposes of this study were to investigate the clinical efficacy, safety and quality of life of Benjakul extract in allergic rhinitis patients comparing with loratadine treatment. This trial was approved by the Medical Ethics Committee of the Faculty of Medicine, Thammasat University. A phase 2, double-blind, randomized controlled study was designed to investigate efficacy, safety and quality of life of Benjakul in mild to moderate allergic rhinitis (AR) patients. In this study, 60 patients who were diagnosed with allergic rhinitis by otolaryngologist were recruited. The patients were divided into two groups. Along six weeks of treatment, experimental group received 300 mg/day of the Benjakul extract and control group was treated with 10 mg/day of loratadine. All patients were followed up at 21 and 42 days. The changes of total nasal symptom score and acoustic rhinometry parameters were evaluated as efficacy parameters. Regarding safety issue, clinical signs and symptoms, complete physical examination, and blood chemistries and components were evaluated. All patients were measured quality of life follow as Rhinoconjuctivitis Quality of Life questionnaires (RCQ-36) at 0, 3 and 6 weeks and all data were analyzed with statistics.Sixty patients were completed this clinical investigation. After treatments, total nasal symptom score (TNSS) parameters of both groups were decreased from baseline but the acoustic rhinometry parameters did not significantly decrease. Between groups comparison showed no differences. The blood analysis of both groups did not change after treatments. In the part of quality of life of the AR patients treated with the Benjakul extracts did not differ those receiving loratadine. Moreover, the patients receiving the Benjakul extract significantly improved quality of life by reducing Rhinitis symptoms (RS), Other symptoms (OS), Eye symptoms (ES), Physical functioning (PF), Role Limitation (RL), Sleep, Social functioning (SF), Emotions (E) and Overall health (OH) at 3 weeks and 6 weeks of treatment (p&lt;0.05).In conclusion, orally administration of 100 mg BJK extract three times dairy for 42 days in allergic rhinitis patients can reduce allergic rhinitis symptoms with safety and improved quality of life of allergic rhinitis patients after treatment. Thus, the ethanolic benjakul extract could be a drug of choice for treating allergic rhinitis.
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1042
title: ประสิทธิผลภาคสนามของวัคซีนป้องกันไข้หวัดใหญ่ชนิดเชื้อตายสามสายพันธุ์ในผู้สูงอายุชนบทของประเทศไทย: การติดตามเชิงสังเกตการณ์ 1 ปี

description: ผู้สูงอายุเป็นกลุ่มที่มีความเสี่ยงสูงต่อการเกิดภาวะแทรกซ้อนรุนแรงและเสียชีวิตจากการติดเชื้อไข้หวัดใหญ่ การศึกษาประสิทธิผลของวัคซีนในการป้องกันการเจ็บป่วยด้วยไข้หวัดใหญ่ที่ได้รับผลยืนยันทางห้องปฏิบัติการในประเทศไทยยังมีน้อย การศึกษาเชิงสังเกตนี้เป็นการติดตามไปข้างหน้าในอาสาสมัคร 3,500 คน ที่เป็นผู้สูงอายุตั้งแต่ 65 ปีขึ้นไป เพื่อเปรียบเทียบอุบัติการณ์ของโรคติดเชื้อเฉียบพลันในระบบทางเดินหายใจรวมทั้งผู้ที่มีอาการรุนแรงที่มีผลยืนยันทางห้องปฏิบัติการระหว่างผู้ที่ได้และไม่ได้รับวัคซีนป้องกันไข้หวัดใหญ่ ในแต่ละสัปดาห์เมื่อเกิดการป่วยอาสาสมัครเก็บตัวอย่างจากโพรงจมูกด้วยตนเองหรือพยาบาลเก็บตัวอย่างจากหลังโพรงจมูกในอำเภอปลาปาก และอำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม ทดสอบเชื้อไข้หวัดใหญ่ด้วยวิธีreal-time reverse-transcription polymerase chain reaction วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการ multivariable poisson regression with propensity scorer โดยใช้ random effect model รวมทั้งทำการศึกษาระดับภูมิคุ้มกันโดยวิธี HAI assay เพื่อวัดการตอบสนองของแอนติบอดีต่อวัคซีนป้องกันโรคไข้หวัดใหญ่เมื่อเวลา 1 เดือน 6 เดือน และ 12 เดือนจากการติดตามอาสาสมัคร 3,220 คน (3,220/3,500; 92%) รายสัปดาห์เป็นระยะเวลา 1 ปี เป็นอาสาสมัครที่ได้รับวัคซีนเท่ากับ 1,666 คน (52%) มีโรคประจำตัว 39% ภาวะเปราะบางต่อการทำกิจวัตรประจำวันคิดเป็น16% เกิดการเจ็บป่วย 1,298 ครั้ง ตรวจพบเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่ 49 คนค่าประสิทธิผลของวัคซีนอย่างหยาบต่อวัคซีนไข้หวัดใหญ่ทั้ง 3 ชนิดที่มีผลยืนยันทางห้องปฏิบัติการเท่ากับ -4% (95%CI: -82% ถึง 41%)และมีค่าลดลงถึง -15% (95% CI -106%-36%) หลังจากควบคุมตัวแปรกวด ได้แก่ โรคประจำตัว ระดับการศึกษา ความสามารถในการประกอบกิจวัตรประจำวัน และความคลอบคลุมของการได้รับวัคซีน ค่าประสิทธิผลของวัคซีนไข้หวัดใหญ่แต่ละสายพันธุ์เมื่อคุมตัวแปรกวน ชนิด A/H1N1 ชนิด A/H3N2 และชนิด B พบว่ามีค่าเท่ากับ -46% (95% CI -422%-59%) 5% (95% CI -99%-55%) และ 18% (95% CI -293%-83%) ตามลำดับในการศึกษาระดับภูมิคุ้มกัน อาสาสมัคร 384 ราย มีอัตราการเปลี่ยนแปลงตัวอย่างเลือดต่อไข้หวัดใหญ่ชนิด A/H1N1 53%ชนิด A/H3N2 83% และชนิด B 61% ในทำนองเดียวกันในอาสาสมัคร 74% มีระดับภูมิคุ้มกัน (seroprotection) ต่อไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ A/H1N1 ภายหลังหลังรับวัคซีน 1 เดือน และลดลงเหลือ 57% ภายหลังรับวัคซีน 6 เดือน และภายหลังรับวัคซีนครบ 12 เดือน ลดลงเหลือ 47% มีระดับภูมิคุ้มกันต่อไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ A/H3N2 ภายหลังรับวัคซีน 1 เดือน 6 เดือน และ 12 เดือน มีค่า 94%,85% และ 80% ตามลำดับ และต่อไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ B มีค่า 80%,59% และ 49% ตามลำดับในการศึกษานี้แม้ว่าไม่ประสิทธิของวัคซีนในการป้องกันไข้หวัด แต่แนวโน้มของระดับภูมิต้านทานที่ป้องกันโรคได้ยังคงอยู่ประมาณครึ่งหนึ่งของอาสาสมัครที่ได้รับวัคซีน เมื่อเวลาผ่านไป 1 ปี การศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่า ระดับ seroconversion หลังการได้รับวัคซีน 1 เดือนอยู่ในระดับที่สูง ดังนั้น การรณรงค์ให้วัคซีนในผู้สูงอายุควรดำเนินการให้แล้วเสร็จก่อนฤดูกาลไข้หวัดใหญ่ 1 เดือนคำสำคัญ: วัคซีนไข้หวัดใหญ่, ภูมิคุ้มกัน, ผู้สูงอายุ
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1043
title: Inhibition of colorectal cancer cell proliferation by regulating platelet-derived growth factor B signaling with a DNA aptamer

description: Colorectal cancer is a common malignancy that causes high mortality. Platelet-derived growth factors (PDGFs) play critical roles in cancer cells by stimulating proliferation, angiogenesis, and metastasis via Akt and ERK signaling pathways. PDGF-BB, one of the PDGF isoforms, is overexpressed in CRC patients and related to the disease severity. The PDGF-BB aptamer is a short single-stranded DNA that binds specifically to PDFG-BB, and this binding can interrupt the interaction between PDGF-BB and its receptor. In this study, the amount of endogenous PDGF-BB in model CRC cells; Caco-2 and SW490, was examined by ELISA. The effects of PDGF-BB and the PDGF-BB aptamer on the cell proliferation were investigated by MTS assay. The p-ERK and p-Akt expression were evaluated with Western blot. The results showed that CRC cells could induce secretion of endogenous PDGF-BB. PDFG-BB could increase CRC cell proliferation. While, the PDGF-BB aptamer could inhibit CRC cell proliferation. The p-ERK level increased in CRC cells treated with PDGF-BB and decreased in CRC cells treated with the PDGF-BB aptamer. The p-Akt level was not detectable.In conclusion, the PDGF-BB aptamer inhibits CRC cell proliferation by decreased ERK signaling pathways. Thus, the PDGF-BB aptamer may be an alternative molecule used for the treatment of colorectal cancer.
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1044
title: การศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิผลและผลข้างเคียงของผงยาสมุนไพรแห้งตำรับยาปราบชมพูทวีปกับยาลอราทาดีนในการรักษาโรคจมูกอักเสบจากภูมิแพ้ (งานวิจัยคลินิกระยะที่ 2)

description: ตำรับยาปราบชมพูทวีปเป็นตำรับยาที่มีข้อบ่งชี้เพื่อใช้บรรเทาอาการหวัดแพ้อากาศ บรรจุอยู่ในบัญชียาหลักแห่งชาติ มีการใช้งานในเชิงเวชปฏิบัติตามโรงพยาบาลต่างๆ แต่รายงานการวิจัยประสิทธิผลและความปลอดภัยในคนของตำรับยาปราบชมพูทวีปนั้นหาได้ยาก ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงมีจุดประสงค์เพื่อดูประสิทธิผลและความปลอดภัยของยาปราบชมพูทวีปเทียบกับยาลอราทาดีนในการรักษาโรคจมูกอักเสบจากภูมิแพ้ในการวิจัยทางคลินิกได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการจริยธรรมในคน คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (รหัสโครงการวิจัย MTU-EC-ES-6-021/59) โดยแบ่งกลุ่มอาสาสมัครเป็น 2 กลุ่มด้วยวิธีการสุ่ม ได้กลุ่มละ 40 คน คือกลุ่มที่ได้รับยาปราบชมพูทวีป 3,000 มิลลิกรัมต่อวัน รับประทานวันละ 3 มื้อ มื้อละ 2 แคปซูล ขนาดแคปซูลละ 500 มิลลิกรัมก่อนอาหารเช้า กลางวัน เย็น และกลุ่มที่ได้รับยาลอราทาดีน 10 มิลลิกรัมต่อวัน รับประทานวันละ 3 มื้อ มื้อละ 2 แคปซูล ก่อนอาหารเช้า (ยาลอราทาดีนขนาด 10 มิลลิกรัม 1 แคปซูลและยาหลอก 1 แคปซูล) มื้อกลางวันและเย็น (ยาหลอก 2 แคปซูล แคปซูลละ 500 มิลลิกรัม) รับประทานยาต่อเนื่อง 6 สัปดาห์ และติดตามผลทุกๆ สัปดาห์ที่ 3 และ 6 จากนั้นประเมินประสิทธิผลและความปลอดภัยจากการใช้ยาด้วยเครื่องมือประเมินอาการทางจมูก (Total Nasal Symptom Score: TNSS), แบบประเมินคุณภาพชีวิต RCQ-36 ฉบับภาษาไทย (ได้รับความอนุเคราะห์จากศ.พญ.ฉวีวรรณ บุนนาค: สงวนลิขสิทธิ์), ประเมินพื้นที่โพรงจมูกด้วยเครื่อง Acoustic Rhinometry (ARM), แบบประเมินอาการไม่พึงประสงค์หลังจากรับประทานยา รวมถึงการประเมินความปลอดภัยจากผลทางห้องปฏิบัติการ (Liver function, Kidney Function, Glucose, Lipid Profile, CBC)ผลการศึกษาพบว่าอาสาสมัครที่เข้าร่วมโครงการตามกำหนดเวลามีทั้งสิ้น 72 คน กลุ่มที่รับประทานยาปราบชมพูทวีป มีอาการทางจมูกลดลง (p &gt; 0.05) รวมถึงพื้นที่หน้าตัดโพรงจมูกที่แคบที่สุด ปริมาตรโพรงจมูกและระยะทางพื้นที่หน้าตัดจมูกที่แคบที่สุด ไม่แตกต่างกับกลุ่มที่ได้รับยาลอราทาดีน (p &gt; 0.05) ยกเว้นปริมาตรโพรงจมูกข้างซ้ายและระยะทางจากรูจมูกจนถึงพื้นที่ที่แคบที่สุดข้างขวาของอาสาสมัครมีความแตกต่างกันทางสถิติ (p &lt; 0.05) เมื่อประเมินคุณภาพชีวิตด้วยแบบสอบถาม RCQ-36 พบว่ากลุ่มที่ได้รับยาปราบชมพูทวีปและยาลอราทาดีนมีสุขภาพโดยรวมดีขึ้นไม่แตกต่างกัน (p &gt; 0.05) ผลการติดตามผลความปลอดภัยหลังจากได้รับยาปราบชมพูทวีปและยาลอราทาดีนเป็นระยะเวลา 6 สัปดาห์ ในอาสาสมัครทั้งสองกลุ่มไม่พบความผิดปกติของ Liver function, Kidney Function, Glucose, Lipid Profile, CBC