cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1971
title: การพัฒนาขีดความสามารถของกรมอู่ทหารเรือ กองทัพเรือ ในเชิงพาณิชย์

description: งานวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาขีดความสามารถ (Capability) ในการต่อเรือและซ่อมเรือของกรมอู่ทหารเรือ กองทัพเรือ และของอู่เรือเอกชนภายในประเทศ รวมถึงศึกษาสภาวะทางเศรษฐกิจของอุตสาหกรรมการต่อเรือและซ่อมเรือของประเทศไทยในปัจจุบัน ได้แก่ ปริมาณความต้องการต่อเรือและซ่อมเรือ ราคาของเรือที่ต่อใหม่ รวมถึงต้นทุนในการต่อและซ่อมเรือ โดยจะนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ความคุ้มค่าในเชิงพาณิชย์ โดยใช้วิธีคำนวณทางเศรษฐศาสตร์การเงิน ด้วยวิธีไม่ทอนค่าเงิน และทอนค่าเงิน และใช้หลักการอนุมัติโครงการที่รัฐบาลกำหนด คือ รายได้ต้องสูงกว่าอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ (R&gt;8%) และมีระยะเวลาคืนทุนของโครงการต้องไม่เกิน 35 ปี เครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัย คือ แบบสอบถามที่ส่งไปยังผู้เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรรมต่อเรือและซ่อมเรือไทย จำนวน 60 ราย ผลการวิจัยพบว่า การคำนวณโดยวิธีไม่ทอนค่าเงิน พบว่า กรณีคิดผลตอบแทนทางเศรษฐศาสตร์และกรณีคิดผลตอบแทนทางการเงิน มีอัตราผลตอบแทนภายในจากการลงทุนมากกว่า 8% ในทุกสภาพการณ์ ระยะเวลาคืนทุนมากที่สุดคือ 17 ปี ส่วนวิธีทอนค่าเงิน พบว่ากรณีคิดผลตอบแทนทางเศรษฐศาสตร์ สภาพการณ์เล็งผลเลิศ จะให้ผลตอบแทนลงทุนภายใน มีค่ามากกว่า 8% และเกือบทุกสภาพการณ์ ให้อัตราส่วนผลได้ต่อทุน ใกล้เคียงหรือมากกว่า 1% มูลค่าปัจจุบันสุทธิมีค่าเป็นบวก ส่วนกรณีคิดผลตอบแทนทางการเงิน ให้ผลต่ำกว่าเล็กน้อยยกเว้นในสภาพการณ์ขีดความสามารถต่ำและต่ำมากที่ให้ค่าค่อนข้างน้อย ซึ่งเราต้องระวังไม่ให้เกิดขึ้นได้ ดังนั้น โครงการพัฒนาอู่เรือนี้จึงมีความคุ้มค่าในเชิงพาณิชย์ ซึ่งสอดคล้องกับความเห็นที่ได้จากแบบสอบถามที่ส่วนใหญ่เห็นด้วยกับการพัฒนาขีดความสามารถของอู่ราชนาวีมหิดลอดุลยเดช กรมอู่ทหารเรือ กองทัพเรือ ในเชิงพาณิชย์
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1972
title: การหาวิธีที่เหมาะสมสำหรับการแปลงค่าพิกัดจีพีเอสประเทศไทยเข้าสู่กรอบอ้างอิงนานาชาติ ปี ค.ศ. 2005 ด้วยซอฟต์แวร์ GIPSY

description: เทคนิคการประมวลผลข้อมูลจีพีเอสแบบจุดเดี่ยวความละเอียดสูงได้ถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การกำหนดกรอบอ้างอิงในระดับท้องถิ่นและระดับประเทศ โปรแกรมจีพีเอสที่ใช้เทคนิคการประมวลผลแบบจุดเดี่ยวความละเอียดสูงมีมากมายแต่โปรแกรม GIPSY-OASIS II เป็นโปรแกรมที่ได้รับความนิยมมากที่สุด โดยได้มีการนำไปใช้อย่างแพร่หลายในงานวิจัยของสถาบันต่างๆ ทั่วโลก การประมวลผลข้อมูลจีพีเอสด้วยโปรแกรม GIPSY-OASIS II จะประกอบด้วยขั้นตอนหลัก 3 ขั้นตอน ดังนี้ ขั้นตอนแรกคือการคำนวณผลของข้อมูลจีพีเอสที่ได้ในแต่ละวันของแต่ละสถานี ต่อจากนั้นเป็นขั้นตอนการหาค่าเฉลี่ยรายสัปดาห์ และขั้นตอนสุดท้าย เป็นขั้นตอนการนำค่าเฉลี่ยรายสัปดาห์ที่ได้ในขั้นตอนที่ 2 เข้าสู่กรอบอ้างอิงนานาชาติ (International Terrestrial Reference Frame, ITRF) และในขั้นตอนนี้โดยทั่วไปจะใช้สถานี International GNSS service (IGS) ซึ่งเป็นตัวแปรสำคัญในการคำนวณหาค่าพารามิเตอร์ที่ใช้ในการแปลง ทั้งนี้เพื่อให้ผลในขั้นตอนที่ 3 มีความถูกต้องและแม่นยำจึงต้องมีการเลือกสถานี IGS ที่จะใช้สำหรับการแปลงค่าเฉลี่ยรายสัปดาห์ที่ได้เข้าสู่กรอบอ้างอิงนานาชาติ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาจำนวนและการกระจายของสถานี IGS ที่มีผลกับค่าพิกัดโครงข่ายประเทศไทยและข้อมูลที่ใช้ในงานวิจัยนี้ได้นำข้อมูลจากกรมแผนที่ทหารมาใช้ในการตรวจสอบ 2 ช่วงเวลา (ก่อนและหลังแผ่นดินไหวที่เกาะสุมาตรา แถบทะเลอันดามัน ปี 2004) โดยงานวิจัยนี้ได้เสนอแนวทางการเลือกสถานี IGS ที่เหมาะสมสำหรับขั้นตอนสุดท้ายของการแปลง ซึ่งจะใช้สถานี IGS ตั้งแต่ 4-30 สถานีมาพิจารณา จากผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าการใช้จำนวน IGS อย่างน้อย 14 สถานีทำให้ผลลัพธ์ที่ได้มีความถูกต้องและน่าเชื่อถือตามกรอบอ้างอิงนานาชาติ นอกจากนี้ยังพบว่าการกระจายของสถานี IGS ที่ดี ทำให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่าการกระจายของสถานี IGS ที่ไม่ดี
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/4tbknx
title: product_process_patents_abstr_ep_Chemical engineering.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/5t1wud
title: product_process_patents_abstr_ep_Audio-visual technology.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/bbdwrp
title: product_process_patents_abstr_ep_Computer technology.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/bnodjf
title: product_process_patents_abstr_ep_Civil engineering.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/famezv
title: product_process_patents_abstr_ep_Basic materials chemistry .png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/gmgwoq
title: product_process_patents_abstr_ep_Biotechnology.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/ig39ui
title: product_process_patents_abstr_ep_Basic communication processes.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/roqwj5
title: product_process_patents_abstr_ep_C05.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/wkv3yk/jqnwkr
title: 21080614_XPEEM_2CA_1FA_30um_380eV_41eV_Pd3d_2.jpg

description: :unav
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1974
title: บทบาทของซีเมนต์อุดคลองรากฟันต่อแบคทีเรียในระบบคลองรากฟัน

description: มีความเชื่อว่าการอุดคลองรากฟันมีบทบาทในการจัดการกับแบคทีเรีย ที่เกี่ยวข้องกับเอ็นโดดอนต์โดยการฝังกลบแบคทีเรียที่อยู่ในบริเวณที่เข้าไม่ถึงเช่น ในท่อเนื้อฟัน การศึกษาที่ผ่านมาพบว่าเอเอชพลัสซีเมนต์มีการไหลแผ่ที่ดีกว่าซิงค์ออกไซด์ยูจีนอลซีเมนต์ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อจะติดตามผลว่าซีเมนต์อุดคลองรากฟันที่มีความสามารถในการไหลแผ่ต่างกันนั้นจะสามารถยับยั้งแบคทีเรียในท่อเนื้อฟันไม่ให้กลับมาเจริญเติบโตในคลองรากฟันได้ต่างกันหรือไม่ โดยเตรียมชิ้นงานที่ทำให้ติดเชื้อ Enterococcus faecalis จากนั้นทำการขยายคลองรากฟันถึงขนาด 50 และกำจัดเสมียร์แลร์ ทำการอุดคลองรากฟันด้วยวัสดุอุดต่างๆดังนี้ กัตตาเปอร์ชาและเอเอชพลัส, กัตตาเปอร์ชาและซิงค์ออกไซด์ยูจีนอล, กัตตาเปอร์ชาโดยไม่ใช้ซีเมนต์อุดคลองรากฟัน และกลุ่มสุดท้ายเคลือบผนังคลองรากฟันด้วยคอมโพสิทเหลว ต่อจากนั้นทำการรื้อกัตตาเปอร์ชาและซีเมนต์ที่เคลือบผนังคลองรากฟันออกและใส่อาหารเลี้ยงเชื้อเข้าไปแทนที่ ตรวจวัดการเจริญเติบโตของแบคทีเรียในคลองรากฟันเป็นระยะเวลา 30 วัน ผลการศึกษาพบว่าแบคทีเรียในท่อเนื้อฟันสามารถกลับมาเจริญเติบโตในคลองรากฟันได้ โดยเอเอชพลัสมีจำนวนชิ้นงานที่พบการเจริญของแบคทีเรียน้อยกว่าซิงค์ออกไซด์ยูจีนอล คือพบจำนวนชิ้นงานที่มีการเจริญของแบคทีเรียร้อยละ 30 และร้อยละ 70 ตามลำดับ เอเอชพลัสสามารถยับยั้งแบคทีเรียไม่ให้เจริญเติบโตในคลองรากฟันได้นานกว่าซิงค์ออกไซด์ยูจีนอล อย่างไรก็ตามพบว่าซีเมนต์ทั้งสองชนิดไม่สามารถฝังแบคทีเรียในท่อเนื้อฟันและป้องกันแบคทีเรียไม่ให้กลับมาเจริญเติบโตในคลองรากฟันได้อย่างสมบูรณ์
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1975
title: การแสดงเดี่ยวเปียโน โดย ณัฐสินี นาคสุวรรณ

description: การแสดงเดี่ยวเปียโนครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อพัฒนาทักษะในด้านการตีความบทเพลง ด้านการบริหารจัดการเวลาในการฝึกซ้อม ด้านเทคนิคการเล่น และด้านการควบคุมจิตใจขณะแสดง ทักษะทั้งหมดนี้ล้วนเป็นปัจจัยเกื้อหนุนให้การแสดงเดี่ยวประสบความสำเร็จ ผู้แสดงได้เลือกบทเพลงในการแสดงครั้งนี้ จำนวน 5 บทเพลงได้แก่ 1. Piano Sonata in A minor, K.310 ประพันธ์โดย โวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมสาร์ท 2. Ballade No.1 in G minor, Op.23 ประพันธ์โดย เฟรเดริค โชแปง 3. Polonaise in A-flat major, Op.53 ประพันธ์โดย เฟรเดริค โชแปง 4. Sonetto 104 del Petrarca ประพันธ์โดย ฟรานซ์ ลิสต์ 5. Rhapsody in Blue ประพันธ์โดย จอร์จ เกิร์ชวิน การแสดงเดี่ยวเปียโนครั้งนี้ใช้เวลาแสดงทั้งหมดประมาณ 1 ชั่วโมง 20 นาที ณ ห้องแสดงดนตรีธงสรวง ในวันจันทร์ที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2555 เวลา 16.00 น.
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1976
title: มาตรการจูงใจทางภาษีและสิทธิประโยชน์ต่าง ๆ เพื่อส่งเสริมให้เกิดธุรกิจที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม : กรณีศึกษาการดำเนินธุรกิจฟาร์มสุกรในรูปแบบปศุสัตว์อินทรีย์

description: ปัญหาสิ่งแวดล้อมและสภาพภูมิอากาศที่เปลี่ยนแปลงนับวันจะทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้น การทำเกษตรกรรมเป็นหนึ่งในกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่ก่อให้เกิดมลพิษและสร้างปัญหาสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะการทำฟาร์มสุกรที่ก่อให้เกิดมลพิษทั้งทางน้ำและทางอากาศอันเป็นสาเหตุหนึ่งของการเกิดภาวะโลกร้อน เนื่องจากมีการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากการเลี้ยงสัตว์อย่างหนาแน่น แม้ว่าที่ผ่านมาได้มีการใช้กฎหมายสิ่งแวดล้อมเพื่อควบคุมจัดการปัญหาสิ่งแวดล้อมที่เกิดจากแหล่งกำเนิดมลพิษเหล่านี้ แต่การใช้กฎหมายเชิงบังคับและควบคุมยังขาดประสิทธิภาพ มาตรการทางการคลังหรือเครื่องมือทางเศรษฐศาสตร์เป็นอีกหนึ่งมาตรการที่จะช่วยเสริมให้การใช้กฎหมายสิ่งแวดล้อมให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น เป็นการใช้กลไกด้านราคาประกอบกับการสร้างแรงจูงใจต่อผู้ผลิตและผู้บริโภค ให้ปรับเปลี่ยนรูปแบบการผลิตและพฤติกรรมการบริโภคให้เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม โดยการส่งเสริมให้เลี้ยงสุกรรูปแบบปศุสัตว์อินทรีย์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและสอดคล้องกับหลักการพัฒนาที่ยั่งยืน ด้วยการใช้มาตรการทางภาษีและสิทธิประโยชน์ต่างๆ แต่การนำเครื่องมือทางเศรษฐศาสตร์โดยเฉพาะมาตรการทางภาษีและสิทธิประโยชน์ต่างๆ ที่มีอยู่ในกฎหมายเพื่อการส่งเสริมให้เกิดการทำธุรกิจที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมในประเทศไทยมาปรับใช้กับธุรกิจฟาร์มสุกรนั้นยังมีปัญหาด้านหลักเกณฑ์และความไม่เหมาะสม ดังนั้น ผู้เขียนจึงได้นำเสนอการใช้มาตรการจูงใจทางภาษีเพื่อส่งเสริมเกษตรอินทรีย์ที่มีอยู่ในต่างประเทศได้แก่ ประเทศสหรัฐอเมริกา ประเทศจีน และประเทศฟิลิปปินส์ เพื่อนำมาใช้เป็นแนวทางในการกำหนดมาตรการทางภาษี รวมถึงการให้สิทธิประโยชน์ต่างๆ ที่เหมาะสมสำหรับธุรกิจฟาร์มสุกรปศุสัตว์อินทรีย์และเกษตรอินทรีย์ต่อไป ซึ่งวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้ศึกษาวิเคราะห์ถึงสิทธิประโยชน์ทางภาษีต่างๆแล้วพบว่า หากนำมาตรการเหล่านี้มาใช้ ก็จะทำให้เกิดธุรกิจฟาร์มสุกรและการทำเกษตรอินทรีย์ ซึ่งเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมากยิ่งขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1977
title: การพัฒนาแบบตรวจสอบกระบวนการประเมินผู้เรียนระดับประถมศึกษาด้วยแฟ้มสะสมงาน กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อสังเคราะห์ขั้นตอนที่สำคัญในการประเมินผู้เรียนระดับประถมศึกษาด้วยแฟ้มสะสมงาน กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย (2) เพื่อพัฒนาแบบตรวจสอบกระบวนการประเมินผู้เรียนระดับประถมศึกษาด้วยแฟ้มสะสมงาน กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย และ (3) เพื่อตรวจสอบคุณภาพแบบตรวจสอบกระบวนการประเมินผู้เรียนด้วยแฟ้มสะสมงาน กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลจากการศึกษาเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์ครู 4 ท่าน และผู้เชี่ยวชาญจำนวน 5 ท่าน และการสังเกตการประเมินผู้เรียนด้วยแฟ้มสะสมงานของครูกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยใน 2 โรงเรียน เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบวิเคราะห์เอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง แบบสัมภาษณ์ และแบบสังเกต วิเคราะห์ข้อมูลโดยการสร้างข้อสรุปแบบอุปนัย ผลการวิจัยสรุปได้ว่า 1. กระบวนการประเมินผู้เรียนระดับประถมศึกษาด้วยแฟ้มสะสมงาน กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยประกอบด้วยขั้นตอนที่สำคัญ 5 ขั้นตอน ได้แก่ (1) การวางแผนประเมินผู้เรียนด้วยแฟ้มสะสมงาน (2) การเก็บรวบรวมผลงาน (3) การตรวจสอบและประเมินความสามารถ (4) การปรับปรุงผลงาน และ (5) การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ 2. การพัฒนาแบบตรวจสอบกระบวนการประเมินผู้เรียนระดับประถมศึกษาด้วยแฟ้มสะสมงาน ประกอบด้วย 5 ขั้นตอน 13 ประเด็นตรวจสอบ ประเด็นตรวจสอบละ 4 - 5 รายการตรวจสอบ รวมทั้งสิ้น 58 รายการตรวจสอบ 3. ผลการตรวจสอบคุณภาพแบบตรวจสอบกระบวนการประเมินผู้เรียนด้วยแฟ้มสะสมงาน พบว่า (1) ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคของเครื่องมือทั้งฉบับและรายขั้นตอน พบว่าค่าความเที่ยงอยู่ในระดับน่าเชื่อถือ (2) ความคิดเห็นของผู้ใช้แบบตรวจสอบกระบวนการประเมินผู้เรียนระดับประถมศึกษาด้วยแฟ้มสะสมงานที่สร้างขึ้น ใน มาตรฐานด้านอรรถประโยชน์ มาตรฐานด้านความเป็นไปได้ มาตรฐานด้านความเหมาะสม และมาตรฐานด้านความถูกต้องอยู่ในระดับมาก
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1978
title: สภาพการอยู่อาศัยในโครงการเช่าพักอาศัยของชาวญี่ปุ่น : กรณีศึกษาสุขุมวิทซอย 41, กรุงเทพมหานคร

description: ที่ผ่านมาไทยและญี่ปุ่นมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดและราบรื่น ความร่วมมือของทั้งสองประเทศรอบคลุมทั้งในด้านเศรษฐกิจ การเมือง สังคม และวัฒนธรรม เพื่อเสริมสร้างศักยภาพของประเทศ และความร่วมมือกับญี่ปุ่นให้พัฒนาไปสู่ความเป็นหุ้นส่วนทางยุทธศาสตร์และเศรษฐกิจ อีกทั้งญี่ปุ่นมีแนวโน้มที่จะย้ายฐานการ ผลิตและการตลาดเพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะความน่าสนใจของประเทศไทยที่เป็นพื้นที่ประกอบการลงทุน ทำให้มีจำนวนชาวญี่ปุ่นที่เข้ามาในประเทศไทยมีจำนวนเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ซึ่งถือว่าเป็นจำนวนที่มากเมื่อเทียบกับชาติอื่น และมีแนวโน้มที่จะสูงขึ้นทุกปี วัตถุประสงค์ในการศึกษาครั้งนี้ เพื่อศึกษาเพื่อศึกษาสภาพสังคม เศรษฐกิจ และพฤติกรรมการอยู่อาศัยของชาวญี่ปุ่นและสภาพการอยู่อาศัยในโครงการเช่าพักอาศัยของชาวญี่ปุ่น รวมไปถึงปัญหาในการอยู่อาศัยในโครงการเช่าพักอาศัยของชาวญี่ปุ่น โดยเลือกศึกษาพื้นที่สุขุมวิทซอย 41 เนื่องมาจากชาวญี่ปุ่นที่ชอบใช้ชีวิตใกล้กับย่านที่มีชุมชนชาวญี่ปุ่นอาศัยอยู่ ใกล้กับสวนสาธารณะ และมีการคมนาคมที่สะดวกสบาย การดำเนินงานวิจัย เก็บข้อมูลจากกลุ่มประชากรตัวอย่าง ทั้งสิ้น 157 ชุด ตามสูตรของยามาเน่ โดยใช้วิธีการแจกแบบสอบถาม และทำการสัมภาษณ์ผู้ที่เกี่ยวข้องในโครงการเช่าพักอาศัย และทำการสำรวจโครงการเช่าพักอาศัย ซึ่งผลการศึกษา สะท้อนให้เห็นถึงความต้องการที่พักอาศัยในอนาคตของชาวญี่ปุ่น และยังใช้เป็นแนวทางในการปรับปรุงพื้นที่ใช้สอยเดิมให้ตอบสนองความต้องการของชาวญี่ปุ่นในปัจจุบัน จากการศึกษาพฤติกรรมการอยู่อาศัย พบว่า เป็นผู้ที่มีการศึกษาดีและรายได้ที่แน่นอนในแต่ละเดือน และส่วนมากอาศัยอยู่คนเดียว โดยกลุ่มชาวญี่ปุ่นวัยทำงานเข้ามาพักที่ประเทศไทยเนื่องมาจากเหตุผลทางธุรกิจ และกลุ่มชาวญี่ปุ่นวัยเกษียณอายุเลือกจะอยู่ที่ประเทศไทยเนื่องจากครองชีพค่อนข้างต่ำซึ่งสอดคล้องกับเงินบำเหน็จที่ได้รับหลังเกษียณ โดยกลุ่มคนที่เข้ามาพักอาศัยในพื้นที่ศึกษาส่วนใหญ่จะออกไปทำงาน ส่วนกลุ่มคนที่เกษียณแล้วส่วนใหญ่จะใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในที่พัก ส่วนทำเลที่ตั้งของโครงการในพื้นที่ตัวอย่างมีความเหมาะสมกับชาวญี่ปุ่น แต่ยังมีพื้นที่ในโครงการเช่าพักอาศัยบางส่วนยังไม่ตอบสนองการอยู่อาศัยของชาวญี่ปุ่น ปัญหาที่พบในการปรับตัวในการอยู่อาศัย และปัญหาในโครงการเช่าพักอาศัย คือ พื้นที่ใช้สอยภายในห้องพักยังไม่เหมาะสมกับวิถีชีวิตชาวญี่ปุ่น ข้อเสนอแนะ ควรปรับปรุงโครงการเช่าพักอาศัยให้เหมาะสมกับชาวญี่ปุ่นที่เป็นชนชาติที่มีความเป็นชาตินิยมสูงให้เหมาะสมกับวัฒนธรรมการอยู่อาศัยของชาวญี่ปุ่น ซึ่งจากผลการศึกษาพบว่าชาวญี่ปุ่นชอบสิ่งอำนวยความสะดวกที่ครบครันและใช้เวลาส่วนมากในโครงการเช่าพักอาศัยอยู่ในห้องพัก ดังนั้นการปรับปรุงควรเน้นไปที่การปรับปรุงภายในห้องพัก ได้แก่ ทางเข้าบ้านแบบญี่ปุ่น ห้องครัวที่มีลักษณะเปิดโล่งเป็นห้องเดียวกันกับห้องนั่งเล่น และห้องน้ำที่ต้องแยกบริเวณฝักบัวกับอ่างอาบน้ำ และยังต้องคำนึงถึงความปลอดภัยของกลุ่มผู้สูงอายุอีกด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1979
title: การบำบัดน้ำเสียปนเปื้อนน้ำมันด้วยกระบวนการอัลตราฟิลเตรชัน

description: งานวิจัยนี้เป็นการศึกษากระบวนการอัลตราฟิลเตรชัน (Ultrafiltration process) ในการบำบัดน้ำเสียปนเปื้อนน้ำมัน โดยเปรียบเทียบประสิทธิภาพในการบำบัดน้ำเสียปนเปื้อนน้ำมันที่มีลักษณะทางกายภาพแตกต่างกัน คือ น้ำเสียปนเปื้อนน้ำมันตัดและน้ำเสียปนเปื้อนน้ำมันปาล์ม โดยศึกษาสภาวะการเดินระบบที่เหมาะสมและการนำแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ของ Hermia และสมการการกรองที่ผิวหน้า (Surface filtration equation) มาประยุกต์ใช้ในการอธิบายลักษณะการอุดตันของเมมเบรน รวมไปถึงการศึกษาผลการทำความสะอาดเมมเบรนด้วยสารเคมี จากการศึกษาพบว่ากระบวนการอัลตราฟิลเตรชันมีประสิทธิภาพในบำบัดสูงกว่าร้อยละ 95 โดยสภาวะที่เหมาะสมต่อการเดินระบบคือ ใช้น้ำเสียที่มีความเข้มข้นเท่ากับ 1 กรัม/ลิตร ความดันเท่ากับ 2.5 บาร์ และความเร็วตามขวางเท่ากับ 0.24 เมตร/วินาที ทั้งนี้ จากการใช้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ในการอธิบายลักษณะการอุดตันของเมมเบรนพบว่าเมมเบรนเกิดการอุดตันแบบการเกิดชั้นเค้ก (Cake formation) ซึ่งมีค่าความพรุน (ɛ) และค่าความหนาของชั้นเค้กเท่ากับ 0.32 และ 3.14 ไมโครเมตร ตามลำดับ โดยเมื่อความดันและความเข้มข้นของน้ำเสียเพิ่มขึ้น ทำให้ค่าความต้านทานจำเพาะของเค้ก (α) และค่าความต้านทานของฟาวลิง(R[subscript f]) เพิ่มขึ้น ในขณะที่การเพิ่มความเร็วตามขวางจะทำให้ค่า α และค่า R[subscript f] มีค่าลดลง จากการทำความสะอาดเมมเบรนโดยใช้สารเคมีและวิเคราะห์ประสิทธิภาพการทำความสะอาดด้วยค่าประสิทธิภาพการฟื้นฟูฟลักซ์ (FR) และค่าประสิทธิภาพการกำจัดแรงต้านทานของเมมเบรน(RR) พบว่า เมื่อใช้สาร SDS NaOH และ EDTA ร่วมกันจะสามารถทำความสะอาดเมมเบรนได้สะอาดที่สุด โดยให้ค่า FR และค่า RR เท่ากับ 96% และ 55% ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1980
title: การบำบัดน้ำเสียปนเปื้อนน้ำมันตัดและน้ำเสียปนเปื้อนสาหร่ายด้วยกระบวนการทำให้ลอยตัวด้วยอากาศละลายร่วมกับกระบวนการโคแอกกูเลชัน

description: งานวิจัยนี้ทำการศึกษาการกำจัดอนุภาคแขวนลอยออกจากน้ำเสียด้วยกระบวนการลอยตะกอนด้วยอากาศละลายร่วมกับกระบวนการโคแอกกูเลชันหรือ MDAF (Modified Dissolved Air Flotation) ด้วยน้ำเสียปนเปื้อนน้ำมันตัดและน้ำเสียปนเปื้อนสาหร่าย จากการศึกษาพบว่าปัจจัยที่ส่งผลต่อการบำบัด คือ ชนิดของน้ำเสียและพลศาสตร์ของไหลของน้ำเสีย โดยชนิดของน้ำเสียจะส่งผลต่อความจำเป็นของกระบวนการโคแอกกูเลชัน และปริมาณอากาศที่เหมาะสมต่อการบำบัดหรือค่าสัดส่วน A/S ในขณะที่ปัจจัยทางพลศาสตร์ของไหลจะส่งผลต่อการรวมและการแยกตะกอนที่เหมาะสมซึ่งสามารถอธิบายได้ด้วยตัวแปร G.T (ผลคูณระหว่างความปั่นป่วนและระยะเวลากัก) และค่า OFR (อัตราน้ำล้นผิว) โดยงานวิจัยนี้พบว่าค่า G.T และ OFR ที่เหมาะสมคือ 5,500 วินาทีต่อวินาที และ0.15 ถึง 0.25 เมตรต่อนาที ตามลำดับ ซึ่งการเดินระบบที่สภาวะดังกล่าวเพื่อบำบัดน้ำเสียปนเปื้อนน้ำมันตัดด้วยกระบวนการ MDAF จะได้ประสิทธิภาพประมาณร้อยละ 82 (ประสิทธิภาพ DAF เท่ากับร้อยละ 0) ที่อัตราส่วน Al₂(SO₄)₃ 100 มิลลิกรัมต่อ 1 กรัมน้ำมันตัดในน้ำเสีย และค่าอัตราส่วน A/S ในช่วง 0.024 ถึง 0.052 กรัมอากาศต่อกรัมน้ำมัน ในขณะที่การบำบัดน้ำเสียปนเปื้อนสาหร่ายด้วยกระบวนการ DAF และ MDAF มีประสิทธิภาพการบำบัดที่เท่ากันคือ ร้อยละ 65 และ 45 สำหรับเซลล์สาหร่ายอายุ 10 วัน และ 15 วัน ตามลำดับ โดยใช้ปริมาณ Al₂(SO₄)₃ 15 มิลลิกรัมต่อ 10⁹ เซลล์สาหร่ายในน้ำเสีย และค่าสัดส่วน A/S เท่ากับ 0.053 กรัมอากาศต่อ10⁹ เซลล์ นอกจากนี้ จากการประยุกต์ใช้โมเดลการกรองและโมเดลการดูดซับพบว่า โมเดลการดูดซับมีความแม่นยำในการทำนายประสิทธิภาพสูงกว่าโมเดลการกรอง นอกจากนี้ โมเดลการดูดซับยังสามารถอธิบายลักษณะการเกาะติดระหว่างฟองอากาศและอนุภาคได้ว่าเป็นไปตามแบบจำลองของแลงมัวร์ และสามารถประมาณค่าสัดส่วน A/S หรือ A/∆S ที่เหมาะสมได้เท่ากับ 0.028 ถึง 0.033 กรัมอากาศต่อกรัมน้ำมันตัด
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1981
title: การเตรียมผงทวิโลหะเงิน - ทองแดงโดยการรีดิวซ์สารประกอบไนเตรตด้วยกลีเซอรอล

description: งานวิจัยนี้ได้ศึกษาการสังเคราะห์ผงทวิโลหะเงิน-ทองแดงโครงสร้างแบบ core-shell ที่มีทองแดงเป็นแกนกลาง และเงินเป็นเปลือกหุ้มโดยกรรมวิธีการรีดิวซ์ด้วยกลีเซอรอล โดยทำการสังเคราะห์ผงทองแดงเพื่อใช้เป็นสารตั้งต้นด้วยการทำปฏิกิริยาระหว่างคอปเปอร์ไนเตรตไตรไฮเดรตกับสารละลายกลีเซอรอลผสมโซเดียมไฮดรอกไซด์ในสัดส่วนโดยโมลของโซเดียมไฮดรอกไซด์ต่อคอปเปอร์ไนเตรตที่ 0:1, 1:1, 2:1, 3:1, 4:1 และ 5:1 อุณหภูมิการทำปฏิกิริยาที่ 120, 140 และ 160°C และใช้ความเร็วรอบการกวนคงที่ 700 rpm พบว่าการเพิ่มความเข้มข้นของโซเดียมไฮดรอกไซด์ และอุณหภูมิส่งผลให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเพิ่มขึ้นโดยลดเวลาที่ใช้ในการทำปฏิกิริยาจนเสร็จสมบูรณ์ และสร้างผงทองแดงที่มีขนาดลดลง การกระจายตัวสม่ำเสมอและเป็นทรงกลมมากขึ้น โดยสัดส่วนที่ 3:1 อุณหภูมิ 140°C ใช้เวลาทำปฏิกิริยาเสร็จสมบูรณ์ 27 นาที ได้ผงทองแดงมีการกระจายตัวที่ดีมาก รูปทรงค่อนข้างกลม ขนาดเฉลี่ยเท่ากับ 0.32±0.06 ไมครอน ผงทวิโลหะเงิน-ทองแดงสังเคราะห์โดยใช้ผงทองแดงที่ผลิตได้มาทำปฏิกิริยากับสารละลายกลีเซอรอลผสม EDTA, แอมโมเนียมไฮดรอกไซด์ และซิลเวอร์ไนเตรต ในขั้นต้นทำการศึกษาผลของเข้มข้นซิลเวอร์ไนเตรตในช่วง 0.01 - 0.10 โมลาร์ และเวลาในการทำปฏิกิริยาตั้งแต่ 1 - 30 นาที กับแผ่นทองแดง พบว่าการเพิ่มความเข้มข้นซิลเวอร์ไนเตรตทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาสูงจึงส่งผลให้ชั้นเงินมีความหนามากขึ้น แต่เมื่อใช้เวลาทำปฏิกิริยานานขึ้นอัตราการเกิดปฏิกิริยาลดลง ความหนาชั้นเงินที่ได้จากการทำปฏิกิริยาที่ความเข้มข้น 0.10 โมลาร์ เป็นเวลา 30 นาที เท่ากับ 0.242 ไมครอน ในการสังเคราะห์ผงทวิโลหะเงิน-ทองแดงโดยใช้ผงทองแดงตั้งต้นขนาดเฉลี่ย 0.130 ไมครอน ความเข้มข้นซิลเวอร์ไนเตรต 0.01 - 0.10 โมลาร์ เป็นเวลา 1 นาที พบว่าผงที่ได้มีการเกาะรวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อน โดยขนาดเฉลี่ยเพิ่มขึ้นจาก 0.180 - 0.187 ไมครอน และมีปริมาณเงินเพิ่มขึ้นจาก 62.80% - 75.34% โดยน้ำหนัก เมื่อใช้ความเข้มข้นเพิ่มขึ้นจาก 0.01 - 0.10 โมลาร์ ตามลำดับ
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/1f98vc
title: product_process_patents_abstr_ep_F02B.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/arubej
title: product_process_patents_abstr_ep_Electrical machinery, apparatus, energy.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/fke06j
title: product_process_patents_abstr_ep_Environmental technology.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/fltn29
title: product_process_patents_abstr_ep_Food chemistry.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/ofp4h3
title: product_process_patents_abstr_ep_Furniture, games.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/smwhed
title: product_process_patents_abstr_ep_Handling.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/txyzty
title: product_process_patents_abstr_ep_Control.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/v230sy
title: product_process_patents_abstr_ep_Engines, pumps, turbines.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/wtr0tv
title: product_process_patents_abstr_ep_Digital communication.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/xmzv8d
title: product_process_patents_abstr_ep_H01M.png

description: :unav
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1982
title: การกำจัดสารประกอบอินทรีย์ระเหย ด้วยแผ่นฟอกอากาศโดยกระบวนการโฟโตคะตะไลซีส

description: การวิจัยนี้เป็นการศึกษาประสิทธิภาพการกำจัดสารประกอบอินทรีย์ระเหย คือสารโทลูอีน สารไซลีน สารเอทิลเบนซีน และ สารอินทรีย์ระเหยรวม ที่ความเข้มข้น 5, 10, 15 และ 20 ส่วนในล้านส่วน ด้วยแผ่นฟอกอากาศชิเซน แอร์คลีน โดยกระบวนการโฟโตคะตะไลซีส ซึ่งทำการวิจัยโดยระบบต่อเนื่องและระบบทีละเท โดยใช้ถังปฏิกิริยาขนาด 0.03 ลูกบาศก์เมตร เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพของแผ่นฟอกอากาศ ได้แก่ ความเข้มข้นของสารอินทรีย์ระเหย เวลากักพัก พื้นที่แผ่นฟอกอากาศ และความเข้มแสงยูวี การหาสภาวะที่เหมาะสมโดยใช้สารโทลูอีนเป็นตัวแทน พบว่า สภาวะที่เหมาะสม คือ แผ่นฟอกอากาศขนาด 0.15 ตารางเมตร และแหล่งกำเนิดแสงฟลูออเรสเซนต์ ความเข้มแสงยูวี 2.5 ไมโครวัตต์ต่อตารางเซนติเมตร และเวลากักพักในงานวิจัยนี้ คือ 10 นาที สำหรับระบบต่อเนื่อง และทำการทดลองตลอด 180 นาที สำหรับระบบทีละเท จากสภาวะที่เหมาะสม นำมาศึกษาการกำจัดสารโทลูอีน สารไซลีน สารเอทิลเบนซีน และสารอินทรีย์ระเหยรวม พบว่า ระบบต่อเนื่อง ประสิทธิภาพการกำจัดและค่าคงที่ปฏิกิริยาลดลงเมื่อความเข้มข้นสารอินทรีย์ระเหยแต่ละชนิดสูงขึ้น เนื่องจาก ระบบต่อเนื่องมีปริมาณสารอินทรีย์ระเหยเข้าระบบตลอดเวลาจึงทำให้ประสิทธิภาพในการกำจัดสารอินทรีย์ระเหยน้อยลง ซึ่งประสิทธิภาพการกำจัดสูงสุดสารอินทรีย์ระเหยแต่ละชนิดเท่ากับ 66, 63, 64 และ 44 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ ส่วนระบบทีละเท พบว่า ประสิทธิภาพการกำจัดและค่าคงที่ปฏิกิริยาสูงขึ้นเมื่อความเข้มข้นสารอินทรีย์ระเหยแต่ละชนิดสูงขึ้น เนื่องจาก ระยะเวลานานถึง 180 นาทีในการกำปฏิกิริยา ซึ่งประสิทธิภาพการกำจัดสูงสุดของสารอินทรีย์ระเหยแต่ละชนิด เท่ากับ 64, 64, 66 และ 51 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1983
title: การเปรียบเทียบประสิทธิภาพของการดูดติดอาร์เซนิกระหว่างทรายเคลือบเหล็กและทรายเคลือบไคโตซานที่เตรียมจากทรายใช้แล้วของเตาฟลูอิดไดซ์เบด

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิภาพของการดูดติดอาร์เซนิก ระหว่างทรายเคลือบเหล็กและทรายเคลือบไคโตซานที่เตรียมจากทรายใช้แล้วของเตาฟลูอิดไดซ์เบด โดยทำการทดลองแบบทีละเท ศึกษาสภาวะที่เหมาะสมต่อการกำจัดอาร์เซนิกจากน้ำเสียสังเคราะห์ด้วยทรายธรรมชาติและทรายจากเตาฟลูอิดไดซ์เบดเคลือบเหล็กออกไซด์ และทรายธรรมชาติและทรายจากเตาฟลูอิดไดซ์เบดเคลือบไคโตซาน คือ ระยะเวลาที่เข้าสู่สมดุล พีเอช ปริมาณตัวกลางดูดติดผิว และไอโซเทอมการดูดติดผิว ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่า ระยะเวลาที่เหมาะสมในการกำจัดอาร์เซนิกด้วยทรายธรรมชาติและทรายจากเตาฟลูอิดไดซ์เบดเคลือบเหล็กออกไซด์อยู่ที่ 8 ชั่วโมง ที่ความเข้มข้นอาร์เซนิก 1 มิลลิกรัมต่อลิตร มีค่าประสิทธิภาพการกำจัดอาร์เซนิกร้อยละ 70.20 และ 45.65 ตามลำดับ ส่วนทรายธรรมชาติและทรายจากเตา ฟลูอิดไดซ์เบดเคลือบไคโตซาน ระยะเวลาที่เหมาะสม คือ 6 ชั่วโมง มีค่าประสิทธิภาพการกำจัดอาร์เซนิกร้อยละ 35.35 และ 32.33 ตามลำดับ และพีเอชที่เหมาะสมในการดูดติดอาร์เซนิกด้วยตัวกลางทรายเคลือบทั้ง 4 ชนิด คือ พีเอช 4 ไอโซเทอมแบบแลงเมียร์เหมาะสมในการนำมาอธิบายการดูดติดอาร์เซนิกด้วยตัวกลางทรายเคลือบทั้ง 4 ชนิด ซึ่งสามารถอธิบายได้ว่าการดูดติดผิวเป็นการดูดติดผิวแบบชั้นเดียว ผลการทดลองนี้สามารถสรุปได้ว่าทรายธรรมชาติเคลือบเหล็กออกไซด์เหมาะสมที่สุดที่จะนำไปใช้เป็นตัวกลางดูดติดผิวสำหรับกำจัดอาร์เซนิกออกจากน้ำที่มีการปนเปื้อน และในการทดลองแบบต่อเนื่องในคอลัมน์ บรรจุทรายธรรมชาติเคลือบเหล็กออกไซด์ ที่มีความเข้มข้นของอาร์เซนิก 1 มิลลิกรัมต่อลิตร ที่ความสูงของตัวกลางดูดติดผิว 30 60 และ 90 เซนติเมตร ป้อนน้ำเสียแบบไหลลงที่ 0.04 เมตรต่อนาที ผลการทดลองพบว่า ปริมาตรน้ำเสียไหลผ่านชั้นตัวกลางดูดติดผิวที่จุดหมดสภาพเท่ากับ 230 260 และ 293 เท่าของปริมาตรของคอลัมน์ ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1984
title: การจัดการแข่งขันฟุตบอลนักเรียน 7 คน แชมป์กีฬา 7 สี ประจำปี 2554

description: การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดการแข่งขันฟุตบอลนักเรียน 7 คน แชมป์กีฬา 7 สี ประจำปี2554 ในด้านทรัพยากรการจัดการ กระบวนการจัดการกีฬาความพึงพอใจของผู้เข้าร่วมการแข่งขันและผลการดำเนินการแข่งขัน การวิจัยครั้งนี้ใช้แบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่างซึ่งเป็นคณะกรรมการจัดการแข่งขันใช้วิธีการเลือกเก็บแบบข้อมูลแบบเฉพาะเจาะจงจำนวน 8 คน ผู้จัดการทีม ผู้ฝึกสอน เจ้าหน้าที่ทีมใช้วิธีการเลือกเก็บแบบข้อมูลแบบเฉพาะเจาะจง 50 คน และผู้ชมที่ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญจำนวน 400 คน ใช้การสัมภาษณ์คณะกรรมการจัดการแข่งขันจำนวน 8 คน ซึ่งผู้วิจัยเป็นผู้ศึกษาด้วยตนเอง ในการวิเคราะห์ข้อมูลนำแบบสอบถามมาวิเคราะห์ข้อมูล โดยหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนการสัมภาษณ์ที่ได้นำมาสรุปเป็นความเรียง ผลการวิจัยพบว่า 1.การจัดการแข่งขันฟุตบอลนักเรียน 7 คน แชมป์กีฬา 7 สี ประจำปี 2554 เกี่ยวกับทรัพยากรการจัดการโดยรวมอยู่ในระดับดี โดยด้านบุคลากร ด้านการจัดการ ด้านการเงินและงบประมาณ และด้านสถานที่ วัสดุอุปกรณ์และสิ่งอำนวยความสะดวก อยู่ในระดับดี 2.การจัดการแข่งขันฟุตบอลนักเรียน 7 คน แชมป์กีฬา 7 สี ประจำปี 2554 เกี่ยวกับ กระบวนการจัดการกีฬาโดยรวมอยู่ในระดับดี โดยมีด้านการประเมินผล อยู่ในระดับดีมาก และมีด้านการวางแผน ด้านการชี้นำ และด้านการจัดองค์กร มีความคิดเห็นอยู่ในระดับดี 3.ความพึงพอใจของผู้เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลนักเรียน 7 คน แชมป์กีฬา 7 สี ประจำปี 2554 ในด้านของการจัดการแข่งขันอยู่ในระดับดี โดยที่ด้านการดำเนินการจัดการแข่งขัน ด้านสถานที่ วัสดุอุปกรณ์และสิ่งอำนวยความสะดวก ด้านบุคลากร และด้านการประชาสัมพันธ์ อยู่ในระดับดี 4.ความคิดเห็นต่อผลการดำเนินการแข่งขันและผลกระทบด้านสังคมและเศรษฐกิจจากการแข่งขันฟุตบอลนักเรียน 7 คน แชมป์กีฬา 7 สี ประจำปี 2554 ของผู้จัดการทีม ผู้ฝึกสอน เจ้าหน้าที่ทีม และผู้ชม อยู่ในระดับดี โดยที่ด้านผลการดำเนินการจัดการแข่งขัน ด้านผลกระทบด้านสังคมและด้านผลกระทบด้านเศรษฐกิจ อยู่ในระดับดี