cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2022.252
title: การศึกษาความเป็นไปได้ในการทำธุรกิจสิ่งทอบนโต๊ะอาหารอย่างยั่งยืน

description: ในประเทศไทยธุรกิจสิ่งทอบนโต๊ะอาหารยังไม่เป็นที่แพร่หลายนัก แต่พบว่ามีกลุ่มผู้บริโภคและธุรกิจที่จำเป็นต้องใช้สิ่งทอบนโต๊ะอาหารอยู่ อาทิ ผู้บริโภคที่มีรายได้สูงที่ต้องจัดงานพบปะสังสรรค์กัน รวมถึงกลุ่มโรงแรมและร้านอาหารหรูที่มีอยู่จำนวนมาก จึงเป็น Niche Market ที่น่าเข้าไปทำตลาด อีกทั้งยังมีศักยภาพที่จะขยายเป็นธุรกิจส่งออกไปยังประเทศอื่นๆ ด้วยความได้เปรียบในเรื่องของคุณภาพการตัดเย็บ ประกอบกับเล็งเห็นความเป็นไปได้ที่จะนำแนวคิดเรื่องความยั่งยืนมาใช้กับธุรกิจสิ่งทอบนโต๊ะอาหารซึ่งยังไม่มีแบรนด์ใดในประเทศไทยมุ่งไปในแนวทางนี้ จึงสามารถนำมาใช้เป็นข้อได้เปรียบทางการแข่งขันได้จากการวิจัยตลาด ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เห็นว่า ปัจจัยด้านความยั่งยืนมีผลต่อการตัดสินใจซื้อ โดยปัจจัยเรื่องคุณภาพสินค้าดี ใช้ได้งานได้นาน มีความสำคัญเป็นอันดับหนึ่ง และยังให้ความสนใจกับกลยุทธ์การรับซื้อคืนสิ่งทอบนโต๊ะอาหารเพื่อแลกกับเครดิตเงินคืน จึงนำไปสู่การสกัด Brand DNA ออกมาได้เป็น Flexible Premium และ Responsible ซึ่งจะเป็นกรอบแนวทางในการพัฒนาแบรนด์ต่อไปส่วนแผนการปฏิบัติการ เนื่องจากเป็นบริษัทขนาดเล็ก จึงหลีกเลี่ยงการลงทุนในสินทรัพย์ถาวร จะเน้นความยืดหยุ่นขององค์กรเป็นหลัก เพื่อเปลี่ยน Fixed Cost เป็น Variable Cost ให้ได้มากที่สุด โดยการ Outsourcing และจ้างพนักงาน Part-timeเมื่อทำการประเมินแผนการเงิน พบว่า หากเงินลงทุนเริ่มต้นอยู่ที่ 1,700,000 บาท จะมีระยะเวลาคืนทุนประมาณ 4 ปี 4 เดือน และมีอัตราผลตอบแทนภายใน (IRR) อยู่ที่ร้อยละ 17 สูงกว่าต้นทุนทางการเงินเฉลี่ยของกิจการ (WACC) ซึ่งอยู่ที่ร้อยละ 14.2 แผนธุรกิจนี้จึงมีความเป็นไปได้และคุ้มค่าที่จะลงทุน รวมถึงมีศักยภาพที่จะเติบโตอย่างยั่งยืนได้ในระยะยาว ปัจจัยสำคัญที่จะทำให้ธุรกิจประสบความเสร็จได้ คือ การเข้าถึงกลุ่มลูกค้าเป้าหมายให้ได้และการสร้าง Brand Loyalty ผ่าน Customer Journey โดยจะต้องเป็นกลุ่มลูกค้าที่ให้คุณค่ากับงานฝีมือและสามารถมองข้ามปัญหาสำคัญของสิ่งทอบนโต๊ะอาหารในเรื่องความยุ่งยากในการดูแลรักษาได้ รวมถึงการควบคุมต้นทุนให้กิจการมีกำไรได้เร็วที่สุด
DOI: 10.14457/tu.the.2022.253
title: ความสัมพันธ์ระหว่างความรับผิดชอบด้านสิ่งแวดล้อม สังคม และบรรษัทภิบาลขององค์กร (ESG) กับโอกาสการเติบโตของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

description: งานวิจัยฉบับนี้เป็นการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความรับผิดชอบด้านสิ่งแวดล้อม สังคม และบรรษัทภิบาลขององค์กร (ESG) กับโอกาสการเติบโตของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในช่วงปี พ.ศ.2562-2564 โดยตัวชี้วัดความรับผิดชอบด้านสิ่งแวดล้อม สังคม และบรรษัทภิบาล (ESG) ที่ประกอบไปด้วย ผลการประเมินการกำกับดูแลกิจการของบริษัทจดทะเบียน (CGR), การจัดอันดับกลุ่มหลักทรัพย์ ESG100, การได้รับคัดเลือกให้มีรายชื่ออยู่ในหุ้นยั่งยืน Thailand Sustainability Investment: THSI และการได้รับรางวัลรายงานการเปิดเผยข้อมูลความยั่งยืน และโอกาสเติบโตที่ประกอบไปด้วย อัตราส่วนมูลค่าตลาดของสินทรัพย์ต่อมูลค่าตามบัญชีของสินทรัพย์ (PBVA) อัตราส่วนมูลค่าตลาดต่อมูลค่าตามบัญชีของหุ้นสามัญ (PBVE) และอัตราส่วนกำไรต่อหุ้นขั้นพื้นฐานต่อมูลค่าตลาดของหุ้นสามัญ (EPS) จะใช้การวิเคราะห์จากการสกัดปัจจัย และใช้การวิเคราะห์แบบสมการถดถอยเชิงพหุคูณในการทดสอบความสัมพันธ์ดังกล่าว ผลการวิจัยพบว่าความรับผิดชอบด้านสิ่งแวดล้อม สังคม และบรรษัทภิบาล (ESG) มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับโอกาสเติบโตของบริษัทที่ระดับนัยสำคัญ 0.01 แสดงว่าบริษัทที่มีการดำเนินกิจการด้าน ESG มากขึ้นจะส่งผลต่อโอกาสการเติบโตของบริษัทมากขึ้นตามด้วย
DOI: 10.18712/nsd-nsd3049-v2
title: School Election 2021, Questionnaire survey among pupils

description: Since 1989, school elections have been held at the upper secondary schools in connection with parliamentary, municipal and county council elections. The present data file is from a survey conducted at the same time as the school election in 2021.

17 739 students from 162 schools answered the questions in the 2021 school election project.

This file is an extract from the complete data file. Based on the variables "region" and "simplified education program", we have created this file which is more representative of the population "students in upper secondary education in the autumn of 2021". 

Due to low response rates in a couple of regions, we have weighted the geographical selection in this file based on a modified regional variable. The variable "region" consists of five categories: Eastern Norway, Agder and Rogaland, Western Norway, Trøndelag, and Northern Norway.
DOI: 10.14457/tu.the.2022.254
title: ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการกลับมาใช้งานแอปพลิเคชันบนสมาร์ทโฟนซ้ำ

description: แอปพลิเคชัน คือโปรแกรมชนิดหนึ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างเฉพาะทางโดยมีจุดมุ่งหมายในการอำนวยความสะดวกในด้านต่าง ๆ ให้แก่มนุษย์ อย่างเช่น การสื่อสาร การคำนวณ การอัปโหลดวีดิโอ การตกแต่งรูปภาพ เพื่อความบันเทิง หรือ การซื้อขายสินค้าออนไลน์ เป็นต้น ซึ่งในปัจจุบันแอปพลิเคชัน ต่าง ๆ เป็นที่นิยมอย่างมาก และปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามีผลเนื่องจากการเพิ่มขึ้นของจำนวนการใช้งานโทรศัพท์มือถือสมาร์ทโฟน และการเข้ามาของอินเทอร์เน็ตซึ่งส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการดำเนินชีวิตของผู้คนเป็นอย่างมากประชากรทั่วโลกมีแนวโน้มของพฤติกรรมเป็นไปในทางเดียวกัน โดยในปัจจุบัน ปี 2566 พบว่าผู้คนทั่วโลกนิยมเข้าใช้งานอินเทอร์เน็ตผ่านโทรศัพท์มือถือมากที่สุดคิดเป็น 92.3% และเฉลี่ยแล้วผู้คนทั่วโลกใช้เวลาไปกับการใช้อินเทอร์เน็ตประมาณ 2.31 ชั่วโมงต่อวัน โดยที่ประชากรไทยใช้เวลาสูงกว่าค่าเฉลี่ยของโลกอยู่ที่ประมาณ 2.44 ชั่วโมงต่อวัน นอกจากนี้จากรายงานในอดีตยังพบว่าผู้ใช้งานอินเทอร์เน็ตทั่วโลกมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นในทุก ๆ ปี โดยในปัจจุบันมีแอปพลิเคชันที่ประสบความสำเร็จที่มีทั้งยอดผู้ใช้งานที่มากมาย ถึงหลัก พันล้านคนทั่วโลก อาทิ Facebook ที่มีจำนวนผู้ใช้งานทั่วโลกรวมกันสูงถึง 2,958 ล้านคน, YouTube 2,514 ล้านคนทั่วโลก, WhatsApp และ Instagram 2,000 ล้านคนทั่วโลก หรือ ในแง่ของความการประสบความสำเร็จในแง่ของจำนวนเวลาที่ผู้ใช้งานใช้บนแอปพลิเคชัน อาทิ TikTok ที่ผู้คนทั่วโลกใช้เวลาด้วยสูงถึง 23.5 ชั่วโมง/เดือน หรือคิดเป็นเกือบ 1 วันต่อเดือนที่ผู้ใช้งานอยู่บนแอป TikTokงานวิจัยฉบับนี้ศึกษาเกี่ยวกับปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการกลับมาใช้งาน แอปพลิเคชันบนสมาร์ทโฟนซ้ำ ดังนั้น ผู้วิจัยจึงมุ่งเน้นใช้ปัจจัยจากทฤษฎี The Hook Model เข้ามาใช้ ได้แก่ ปัจจัยทางด้านสิ่งกระตุ้น (Trigger) ปัจจัยด้านการกระทำ (Action) ปัจจัยด้านความพึงพอใจ (Reward) และ ปัจจัยด้านสิ่งตอบแทน (Investment) โดยประชากรที่ศึกษาวิจัยครั้งนี้เป็นผู้ที่ใช้บริการแอปพลิเคชันประเภท Lifestyle (เช่น Spotify, Agoda, Tripadvisor, Jook เป็นต้น), Social Media (เช่น Facebook, Instagram, Twitter เป็นต้น), Games (เช่น ROV, Clash of Clans, Subway Surfer เป็นต้น) และ Information (เช่น Buzzfeed, Google News, Linkedin เป็นต้น) โดยไม่นับรวมถึงประเภท Mobile Banking (SCB Easy, K PLUS, CIMB TH เป็นต้น), Food Delivery (เช่น Grab, Robinhood, Lineman เป็นต้น) และ Productivity (MSTeam, Sharepoint, Trello เป็นต้น) ที่ใช้งานผ่านทางสมาร์ทโฟน โดยงานวิจัยนี้เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง 400 ตัวอย่าง ซึ่งผู้วิจัยได้ตรวจสอบความเที่ยงของเครื่องมือ (Reliability Analysis) โดยการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาช (Cronbach's alpha) และตรวจสอบความตรงของเครื่องมือ (Validity Analysis) โดยการวิเคราะห์องค์ประกอบ (Factor Analysis) และทดสอบสมมติฐานตามแบบจำลองโดยใช้การวิเคราะห์การถดถอย (Regression Analysis)ผลการวิจัยสรุปได้ว่าปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการใช้งานแอปพลิเคชันบนสมาร์ทโฟนซ้ำของกลุ่มตัวอย่างมี 3 ปัจจัย คือ ปัจจัยด้านการสร้างความพึงพอใจ และการตอบแทนกลับผ่านการใช้งาน ปัจจัยด้านการออกแบบการกระทำของผู้ใช้งานให้ง่าย สะดวก และรวดเร็วต่อการใช้งาน และ ปัจจัยด้านการสร้างสิ่งกระตุ้นภายในแก่ผู้ใช้งาน ส่วนปัจจัยที่ไม่ส่งผลต่อพฤติกรรมการใช้งานแอปพลิเคชันบนสมาร์ทโฟนของกลุ่มตัวอย่างซ้ำมี 1 ปัจจัย คือ ปัจจัยด้านการสร้างสิ่งกระตุ้นภายนอกแก่ผู้ใช้งาน
DOI: 10.14457/tu.the.2022.255
title: แผนธุรกิจหมูแดดเดียวบ้านลลิตา

description: จากการฟื้นตัวหลังสถานการณ์โควิด – 19 ธุรกิจด้านร้านอาหารและการจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับวัตถุดิบและอาหารสดพร้อมรับประทานได้รับการฟื้นตัวจากกำลังซื้อของภาคประชาชนและนโยบายของภาครัฐมากยิ่งขึ้น โดยผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับเนื้อหมูถือได้ว่าเป็นผลิตภัณฑ์หลักที่ได้รับความนิยมในการนำมาประกอบอาหารหลากหลายประเภทในประเทศไทยและเพื่อการส่งออกในรูปแบบต่าง ๆ การดำเนินธุรกิจหมูแดดเดียวบ้านลลิตามีพื้นฐานมาจากการพัฒนาสูตรในการผลิตเนื้อหมูแปรรูป เพื่อเป็นการเพิ่มมูลค่าเนื้อหมูในการจัดจำหน่ายในเชิงพาณิชย์และการปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ความผันผวนของราคาเนื้อหมูภายในประเทศที่เกิดขึ้นมาตลอดหลายปีที่ผ่านมาทั้งจากสถานการณ์โรคระบาดและการนำเข้าเนื้อหมูจากต่างประเทศ โดยโครงสร้างธุรกิจเป็นแบบครัวเรือนที่มีงบประมาณการลงทุนไม่เกิน 2 ล้านบาทหรือจัดเป็นกลุ่มธุรกิจขนาดย่อย (Micro) กลุ่มเป้าหมายของธุรกิจคือกลุ่มผู้บริโภคเป็นเพศหญิง อยู่ในช่วงอายุ 25 – 49 ปี มีระดับการศึกษาที่ปริญญาตรี ส่วนใหญ่เป็นพนักงานบริษัทเอกชน รายได้ต่อเดือนโดยเฉลี่ย 20,001 – 40,000 บาท โดยทำการสำรวจจากตัวแทนประชากรในประเทศไทยที่มีประสบการณ์บริโภคผลิตภัณฑ์เนื้อหมูแดดเดียวแบบพร้อมรับประทานและแบบปรุงสุกแช่แข็งพร้อมรับประทานในช่วงระยะเวลา 1 เดือนที่ผ่านมา จำนวน 400 คน โดยมีแนวทางการดำเนินธุรกิจที่พัฒนาจากแผนการตลาด โดยแนวทางหลักของแผนการดำเนินการตลาดสำคัญของธุรกิจคือการสร้างการสื่อสารการตลาดผ่านกลุ่ม Influencer และช่องทางการตลาดออนไลน์เพื่อสร้างการเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายอย่างมีประสิทธิภาพ โดยเป็นการสร้างการรับรู้ในผลิตภัณฑ์ และสร้างความเข้าใจถึงความแตกต่างของหมูแดดเดียวบ้านลลิตากับหมูแดดเดียวแบรนด์อื่น ๆ ในตลาดด้วยการนำเสนอของกลุ่ม Influencer ที่ดำเนินการสร้างสรรค์เนื้อหาตามที่กำหนดเอาไว้ ธุรกิจเนื้อหมูแดดเดียวบ้านลลิตาได้ปัจจัยเกื้อหนุนจากการเติบโตของตลาดในการสนับสนุนการจำหน่ายในระดับครัวเรือนและการช่วยตรึงราคาสินค้านำเข้าเพื่อให้สามารถแข่งขันได้ในปัจจุบันแต่มีความเสี่ยงจากการแข่งขันที่สูง ซึ่งจะต้องสร้างการรับรู้เพื่อหาทางเข้าตลาดและไปอยู่ในใจของผู้บริโภค โดยคู่แข่งสำคัญคือแบรนด์ขนาดใหญ่ที่ดำเนินการในตลาดอยู่แล้วแต่มีราคาต่อหน่วยที่ค่อนข้างสูง ซึ่งเมื่อพิจารณาจากต้นทุนการผลิตต่อหน่วยแล้วถือได้ว่าแบรนด์บ้านลลิตาสามารถดำเนินการแข่งขันได้ หากแผนการดำเนินกลยุทธ์เป็นไปตามการดำเนินการที่วางเอาไว้คาดการณ์จากงบประมาณการลงทุนและการดำเนินการตลาดแล้วธุรกิจเนื้อหมูแดดเดียวบ้านลลิตาจะมีมูลค่าปัจจุบันสุทธิอยู่ที่ 857,513.08 และอัตราผลตอบแทนภายใน อยู่ที่ 14.8% ภายในระยะเวลา 5 ปี และสามารถคืนทุนได้ภายในระยะเวลา 4.17 ปี หรือประมาณ 50 เดือนหากแผนการดำเนินกลยุทธ์ไม่เป็นไปตามที่วางเอาไว้เบื้องต้นจะทำการประเมินจากความเสี่ยงที่คาดการณ์เอาไว้เพื่อหาแนวทางสำรองมารับมือและปรับตัวตามกลยุทธ์ที่คาดการณ์เพื่อปรับปรุงการดำเนินธุรกิจให้มีความเหมาะสมให้มากที่สุดต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2022.256
title: แผนธุรกิจสารผสมสีเทฟลอน

description: ปัจจุบันบริษัทเอส อาร์เอนเนอจีกรุ๊ป เป็นบริษัทรับเหมา และดำเนินการเกี่ยวกับระบบสำรองไฟฟ้า ดำเนินการในกลุ่มอุตสาหกรรมหนักมาเป็นระยะเวลามากกว่า 10 ปี และปัจจุบันทางบริษัทได้ร่วมพัฒนา ผลิตภัณฑ์ชนิดใหม่กับบริษัท ไอ อาร์ พี ซี จัด (มหาชน) เพื่อที่จะขยายฐานลูกค้า แหละเพื่อที่จะกระจายความเสี่ยงจากผลิตภัณฑ์ชนิดเดิม โดยการที่ทางบริษัท พัฒนาผลิตภัณฑ์ชนิดใหม่ คือ ผลิตภัณฑ์สารผสมสีเทฟลอน หรือ คือแบรนด์ Rhinoc นั่นเองผลิตภัณฑ์สารผสมสีเทฟลอนนั้นเป็นผลิตภัณฑ์ชนิดพี่พิเศษที่สามารถเพิ่มคุณภาพของสีอีพ๊อกซี่ และสีโพลี่ยูริเทน โดยหากน้ำสารผสมสีเทฟลอนไปผสมกับสีชนิดดังกล่าวจะได้คุณภาพของสีที่เพิ่มขึ้น และสามารถลดปริมาณของเนื้อสีที่ใช้ลงได้โดยที่ราคาของสารผสมสีเทฟลอนนั้นมีราคาที่ถูกกว่าสีดังกล่าวจึงส่งผลต่อต้นทุนของสี ที่ถ้าหากผสมกับสารผสมสีเทฟลอนแล้ว สามารถเพิ่มคุณภาพและสามารถลดราคาลงได้ แต่เพื่อ ตอบสนองความต้องการของกลุ่มลูกค้าบางราย ที่ต้องการสีสำเร็จไม่ต้องการที่จะผสมเอง ทางบริษัทจึงพัฒนาสีสำเร็จที่ผสมสารผสมสีเทฟลอนแล้วควบคู่ไปด้วยกลุ่มเป้าหมายของบริษัทนั้น ในระยะแรกเริ่มจะมี 2 กลุ่ม โดยกลุ่มเป้าหมายหลัก คือ กลุ่มผู้จัดจำหน่ายและให้บริการด้านสีโดยเฉพาะ และกลุ่มเป้าหมายรอง คือ กลุ่มผู้ใช้งานโดยตรง ซึ่งระยะแรกของแผนธุรกิจนั้นจำเป็นที่จะต้องเร่งทำให้แบรนด์ผลิตภัณฑ์ของบริษัทติดตลาดก่อน จึงจำเป็นที่จะต้องร่วมมือกับกลุ่มผู้จัดจำหน่ายแหละให้บริการด้านสีโดยเฉพาะซึ่งหากสามารถเป็นพาทเนอร์กับกลุ่มเป้าหมายหลักนี้ได้ จะส่งผลที่ดีต่อผลิตภัณฑ์ในการเป็นที่รู้จักได้เป็นอย่างมาก ซึ่งเป้าหมายในระยะกลาง จะสลับ จากกลุ่มเป้าหมายรองเป็นเป้าหมายหลัก เนื่องจากหากสารผสมสีสามารถเป็นที่รู้จักได้แล้ว จะง่ายต่อการขายเองโดยตรงต่อผู้บริโภคเป็นอย่างมากสำหรับกลยุทธ์ด้านการตลาดนั้น เนื่องจากกลุ่มลูกค้าหลัก และรองเป็นกลุ่มลูกค้าที่อยู่ในอุตสาหกรรมหนักทั้งสิ้น โดยลูกค้าทั้ง 2 กลุ่มนี้ จะให้ความสนใจด้านคุณภาพเป็นอันดับแรก จึงจำเป็นที่จะต้องเน้นย้ำกลยุทธ์ ไปในแนวที่เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ เกี่ยวกับการให้ความรู้เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ และให้ความรู้เกี่ยวกับคุณภาพต่อผู้ใช้งาน กลยุทธ์ด้านการรับรู้จึงเป็นสิ่งสำคัญในผลิตภัณฑ์ชนิดนี้ในส่วนของกลยุทธ์ด้านการเงินนั้นเนื่องจากแผนธุรกิจนี้เป็นเพียงผลิตภัณฑ์ชนิดใหม่ของบริษัท และแจกแผนทางการเงินได้แสดงให้เห็นถึงความคุ้มค่าในการลงทุน เช่น จากการคำนวณมูลค่าปัจจุบันแล้วมีมูลค่าเท่ากับ 3,015,377.59 ซึ่งถือได้ว่าการลงทุนในโครงการนี้ หากสามารถดำเนินการได้เป็นไปตามแผนของโครงการ จะได้กำไรจากการดำเนินโครงการเป็นอย่างมากหลายเท่าตัวจากการลงทุน และ มี ค่าอัตราผลตอบแทนภายในที่ 154.82% และ มีระยะเวลาคืนทุนที่ 5 เดือน ซึ่งหากพิจารณาตามหลักการดำเนินธุรกิจด้วยความเป็นจริงอาจจะไม่ใช่ระยะเวลาคืนทุนภายใน 5 เดือน ตามการคำนวณ เนื่องจากลักษณะของธุรกิจจะเป็นการดำเนินการตามโครงการต่าง ๆ ไม่ใช่กลุ่มธุรกิจที่มีการซื้อขายเป็นประจำทุกวัน อาจจะคืนทุนภายใน 1 ปีตามงบการเงินที่คาดการณ์ไว้ หรือ อาจจะเร็วกว่านั้นก็ได้โดยปัจจุบันบริษัทได้ดำเนินการมาเป็นระยะเวลาอันสมควรแล้ว จึงมีเงินทุนสำรองเพียงพอต่อการเริ่มผลิตภัณฑ์ใหม่โดยไม่จำเป็นที่จะต้องกู้ยืมใด ๆ จะทำให้ไม่มีหนี้สิน และส่งผลใด ๆ ต่อบริษัท และหากแผนธุรกิจนี้สามารถเป็นไปได้ตามแผน ทางบริษัทจะสามารถสร้างผลประโยชน์ และสามารถก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำในกลุ่มอุตสาหกรรมหนักได้ต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2022.257
title: ปัจจัยที่ทำให้นักลงทุนตัดสินใจลงทุนใน cryptocurrency exchange ในประเทศไทย

description: การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษา ปัจจัยที่ทำให้นักลงทุนตัดสินใจลงทุนใน Cryptocurrency Exchange ในประเทศไทย ซึ่งมีการเก็บข้อมูลระหว่างวันที่ 1 พฤษภาคม 2565 ถึง 31 พฤษภาคม 2565 มีกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 400 คน ผ่านแบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.95 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สมการถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษาพบว่า 1. ปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ เพศ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ และระดับรายได้เฉลี่ย ส่งผลต่อความพึงพอใจในการใช้ Cryptocurrency Exchange ในประเทศไทยที่แตกต่างกัน 2. ปัจจัยด้านสังคมส่งผลบวกต่อความพึงพอใจในการใช้ Cryptocurrency Exchange ระดับต่ำ และมีทิศทางเดียวกันกับ 3. ปัจจัยด้านการรับรู้ถึงประโยชน์ที่ได้รับ 4. ปัจจัยด้านการเรียนรู้ถึงความง่ายในการใช้งาน และ 5. ปัจจัยด้านมูลค่าตามราคา
DOI: 10.14457/tu.the.2022.258
title: ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจที่จะลาออกจากงานของเภสัชกร

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจที่จะลาออกจากงานของเภสัชกร มีประชากรเป้าหมายคือ เภสัชกรผู้ปฏิบัติงาน ที่ไม่ได้เป็นเจ้าของกิจการ ผู้วิจัยใช้การเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามทางออนไลน์ จากกลุ่มตัวอย่างเฉพาะเจาะจง จำนวน 394 คน ระหว่างวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ถึง 7 มีนาคม 2566 โดยมีสมมติฐานว่า ปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ อายุ อายุงาน สถานที่ทำงาน (หน่วยงานที่สังกัด) รายได้เฉลี่ยต่อเดือน ที่แตกต่างกัน มีอิทธิพลต่อความตั้งใจที่จะลาออกจากงานแตกต่างกัน และปัจจัยด้านองค์กร ได้แก่ ลักษณะงาน โอกาสก้าวหน้าในงาน ค่าตอบแทนและสวัสดิการ ความสัมพันธ์กับผู้บังคับบัญชา และความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงาน มีอิทธิพลต่อความตั้งใจที่จะลาออกจากงาน วิเคราะห์ผลด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการถดถอยเชิงพหุคูณ ตามลำดับผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยส่วนบุคคลด้านอายุ อายุงาน และสถานที่ทำงาน (หน่วยงานที่สังกัด) ที่แตกต่างกันมีอิทธิพลต่อความตั้งใจที่จะลาออกจากงานแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 และปัจจัยด้านองค์กรที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจที่จะลาออกจากงานของเภสัชกรอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 ได้แก่ 1) ลักษณะงาน เช่น งานที่ทำตรงกับความถนัด มีคุณค่าทั้งต่อตนเองหรือสังคม 2) ค่าตอบแทนและสวัสดิการ เช่น ทำให้มีรายได้เพียงพอต่อการดำรงชีพ สวัสดิการมีความเหมาะสม 3) ความสัมพันธ์กับผู้บังคับบัญชา เช่น ผู้บังคับบัญชาเปิดโอกาสให้แสดงความคิดเห็น ให้การช่วยเหลือเมื่อเกิดปัญหา และ 4) ความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงาน เช่น มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ทำงานร่วมกันได้เป็นอย่างดี โดยทั้ง 4 ปัจจัยดังกล่าว ส่งผลทางลบต่อความตั้งใจที่จะลาออกจากงานของเภสัชกร
DOI: 10.14457/tu.the.2022.259
title: งานให้คำปรึกษาทางธุรกิจสำหรับธุรกิจขนส่งนำเข้าสินค้าจากประเทศจีน

description: งานค้นคว้าอิสระนี้ได้จัดทำขึ้นเพื่อให้คำปรึกษาแก่บริษัทกรณีศึกษา ที่ประกอบธุรกิจขนส่ง นำเข้าสินค้าจากประเทศจีนเข้ามายังประเทศไทย ที่กำลังเผชิญการเปลี่ยนผ่านที่สำคัญหลายประการ ทั้งการเปลี่ยนแปลงภายในองค์กรอย่างการส่งต่อกิจการจากผู้บริหารรุ่น1 ไปยังผู้บริหารรุ่น2 และการเปลี่ยนแปลงภายนอกที่มีความผันผวน อย่างเช่น การระบาดของโรค COVID-19 จากการวิเคราะห์ข้อมูลการดำเนินงานของบริษัท ข้อมูลของอุตสาหกรรม และปัจจัยที่มีผลต่อการดำเนินธุรกิจ ทำให้สามารถสรุปปัญหาของบริษัทออกมาได้หลายประการ โดยปัญหาที่สำคัญและควรได้รับการแก้ไขอย่างเร่งด่วน คือ ปัญหาความเสี่ยงจากการพึ่งพาลูกค้ากลุ่มหลัก ที่ส่งผลเสียต่อบริษัทในรูปแบบของกำไรสุทธิที่ลดลง โดยปัญหาดังกล่าวเกิดจากสาเหตุหลายระดับด้วยกัน ทั้งสาเหตุจากกลยุทธ์องค์กร คือ การขาดการจัดการสัดส่วนของกลุ่มลูกค้าให้เหมาะสม และการขาดกลยุทธ์ทางการตลาดที่เหมาะสมกับกลุ่มลูกค้า และยังมีสาเหตุในระดับการปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้อง คือ ค่าใช้จ่ายเพื่อรับมือเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด และค่าใช้จ่ายที่เกิดจากการบริหารทรัพย์สินของบริษัทอย่างไม่เต็มประสิทธิภาพจากปัญหาที่กล่าวมาข้างต้น ที่ปรึกษาได้นำเสนอแนวทางการแก้ไขปัญหา 3 แนวทางหลักด้วยกัน ได้แก่ (1) ปรับสัดส่วนกลุ่มลูกค้า เพื่อลดความเสี่ยงจากการพึ่งพาลูกค้ากลุ่มหลัก (2) ออกแบบกลยุทธ์การตลาดสำหรับลูกค้าธุรกิจ (B2B) และลูกค้าบุคคล (B2C) เพื่อสร้างฐานลูกค้าที่แข็งแรง และ (3) บริหารพื้นที่คลังสินค้าที่ประเทศจีน เพื่อให้เกิดรายได้ส่วนเพิ่ม
DOI: 10.14457/tu.the.2022.260
title: ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของนักตรวจสอบภาษี กองบริหารภาษีธุรกิจขนาดใหญ่ กรมสรรพากร

description: กรมสรรพากร ถือเป็นองค์กรที่มีหน้าที่หลักในการจัดเก็บภาษีอากร เพื่อเป็นรายได้หลักให้รัฐบาลบริหารประเทศ ซึ่งการจัดเก็บภาษีอากรจะให้ผู้เสียภาษีประเมินตนเองในการที่จะยื่นแบบแสดงรายการต่าง ๆ ได้ด้วยตนเอง และมีเจ้าหน้าที่ในการตรวจสอบและกำกับดูแลผู้เสียภาษีอย่างใกล้ชิดซึ่งผู้ที่ทำหน้าที่หลัก คือ นักตรวจสอบภาษี ทำให้ผู้เสียภาษีสามารถเสียภาษีได้อย่างถูกต้อง และครบถ้วน การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนบุคคล คุณภาพชีวิตการทำงาน และประสิทธิภาพในการปฏิบัติงาน รวมถึงปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของนักตรวจสอบภาษี กองบริหารภาษีธุรกิจขนาดใหญ่ กรมสรรพากร เนื่องจาก ภาษีอากรที่จัดเก็บได้จากธุรกิจขนาดใหญ่ภายในประเทศ คิดเป็นสัดส่วนถึงร้อยละ 46 จากจำนวนภาษีทั้งหมดที่กรมสรรพากรจัดเก็บได้ จึงเห็นได้ว่านักตรวจสอบภาษี ของกองบริหารภาษีธุรกิจขนาดใหญ่ กรมสรรพากร มีความสำคัญอย่างยิ่ง ในการที่จะทราบถึงปัจจัยที่ทำให้การปฏิบัติงานมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น โดยสำรวจผ่านแบบสอบถาม และมีผู้ตอบแบบสอบถามทั้งสิ้น 251 ราย จากประชากรทั้งหมด 269 ราย ผลการวิจัยพบว่า พบว่า ปัจจัยส่วนบุคคลที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของนักตรวจสอบภาษี กองบริหารภาษีธุรกิจขนาดใหญ่ กรมสรรพากร ได้แก่ ระดับการศึกษา ระดับตำแหน่ง รายได้เฉลี่ยต่อเดือน และอายุงานที่แตกต่างกัน ในส่วนของปัจจัยส่วนบุคคลที่ไม่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงาน ได้แก่ เพศ อายุ และสถานภาพสมรสที่แตกต่างกัน นอกจากนี้ ปัจจัยด้านคุณภาพชีวิตการทำงาน ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานทุกปัจจัย เรียงลำดับจากมากที่สุดไปน้อยที่สุด ได้แก่ ปัจจัยด้านความสมดุลระหว่างชีวิตงานกับชีวิตด้านอื่น ๆ และการเกี่ยวข้องสัมพันธ์กับสังคม ปัจจัยด้านการบริหารงาน ปัจจัยด้านการพัฒนาความสามารถของบุคคล ความก้าวหน้าและความมั่นคงในงาน ปัจจัยด้านค่าตอบแทน ปัจจัยด้านความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล และปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม
DOI: 10.14457/tu.the.2022.261
title: ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการ telepharmacy ในร้านขายยา

description: จากสถานการณ์การแพร่ระบาด COVID-19 ทำให้ปัจจุบันพฤติกรรมของผู้บริโภคเปลี่ยนแปลงไป มีการซื้อสินค้า และใช้บริการผ่านช่องทางออนไลน์เพิ่มมากขึ้น ผู้ประกอบการร้านขายยาต้องมีการปรับรูปแบบการให้บริการโดยเพิ่มบริการ Telepharmacy ให้สอดคล้อง และตอบโจทย์กับพฤติกรรมผู้บริโภคที่เปลี่ยนแปลง แต่การให้บริการ Telepharmacy ในประเทศไทย ยังไม่แพร่หลาย ผู้ประกอบการยังไม่มีข้อมูลเพียงพอที่จะพัฒนาด้านการบริการ และด้านการตลาด เพื่อดึงดูดผู้บริโภคให้หันมาใช้บริการ Telepharmacy และสามารถแข่งขันในตลาดร้านขายยาได้ โดยงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการ Telepharmacy ในร้านขายยา ในกลุ่มตัวอย่างที่เคยใช้บริการ Telepharmacy อายุ 18-64 ปี อาศัยในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 10 คน ด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก เพื่อนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ถึงปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการ Telepharmacy ในร้านขายยาของกลุ่มตัวอย่าง และนำเสนอข้อมูลปัจจัยหรือสิ่งที่กลุ่มตัวอย่างให้ความสำคัญ เพื่อนำไปปรับใช้พัฒนากลยุทธ์ทางการตลาด และออกแบบการให้บริการ Telepharmacy ให้เหมาะสมผลการวิจัยโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกพบว่า กลุ่มตัวอย่างที่มีระดับการศึกษา และรายได้ต่อเดือนที่แตกต่างกัน มีการตัดสินใจเลือกใช้บริการ Telepharmacy ในร้านขายยาไม่แตกต่างกัน ซึ่งไม่ว่าจะมีระดับการศึกษา และรายได้ต่อเดือนระดับไหนเมื่อมีอาการเจ็บป่วย ไม่สบาย โดยที่ไม่มีความสะดวกในการที่จะเดินทางไปร้านขายยาหรือมีความต้องการใช้ยาด่วนในเวลานั้น ๆ การใช้บริการ Telepharmacy เป็นสิ่งที่มาตอบสนองความต้องการใช้ยา ซึ่งเพิ่มความสะดวก รวดเร็ว และง่ายต่อการเข้าถึงบริการโดยที่ไม่ต้องออกไปซื้อยาด้วยตนเอง ด้านปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด จากการสัมภาษณ์พบว่ากลุ่มตัวอย่างให้ความสำคัญ และนำเอาปัจจัยด้านส่วนประสมทางการตลาดทั้ง 7 ด้าน มาพิจารณา และให้ความสำคัญ ในการตัดสินใจเลือกใช้บริการ Telepharmacy ทั้งร้านขายยาที่ให้บริการต้องมียาที่มีคุณภาพ มียาหลากหลายให้ตรงกับความต้องการ และบริการต้องสะดวกสบาย ใช้ง่าย ไม่ซับซ้อน มีเภสัชกรให้บริการ ด้านราคายาหรือค่าขนส่งต้องคุ้มค่าทั้งด้านประสิทธิภาพ ความสะดวก และรวดเร็ว ด้านช่องทางการให้บริการต้องเข้าถึงง่าย ใช้ง่าย สามารถเข้าถึงบริการผ่านทางสมาร์ทโฟนได้ด้วยตนเอง ด้านช่องทางการชำระเงิน และช่องทางการขนส่งต้องมีหลากหลายให้เลือก ด้านการส่งเสริมการขายควรต้องจัดส่งฟรีหรือเพิ่มการลดราคา และของแถม ด้านบุคลากรเภสัชกรต้องมีความน่าเชื่อถือ จ่ายยาตามหลักการบริบาลทางเภสัชกรรม รวมถึงต้องบริการด้วยใจ ด้านกระบวนการต้องง่าย สะดวก ทุกคนสามารถเข้าถึงได้ และด้านองค์ประกอบทางกายภาพขณะใช้บริการต้องไม่ติดขัด สัญญาณภาพ เสียงชัดเจน รวมถึงยาที่ได้รับต้องอยู่ในสภาพสมบูรณ์เหมาะสมดังนั้นผู้ประกอบร้านขายยาสามารถนำข้อมูลผลการศึกษาไปพัฒนากลยุทธ์ทางการตลาดโดยนำไปประยุกต์ และปรับให้ตรงกับความเหมาะสมตามความต้องการของผู้ใช้บริการ เพื่อเพิ่มความสามารถในการแข่งขันในตลาดร้านขายยา และเพิ่มช่องทางการให้บริการเพื่อเพิ่มรายได้ให้กับธุรกิจได้อีกด้วย
DOI: 10.14457/tu.the.2022.262
title: ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อสุขภาพจิตในที่ทำงานภายหลังเข้าสู่ระยะหลังการระบาดใหญ่ของ COVID-19

description: ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2022 ประเทศไทยได้ประกาศเข้าสู่ระยะหลังการระบาดใหญ่ของ COVID-19 เนื่องจากความรุนแรงของโรคที่ลดลง ทำให้หลายองค์กรเริ่มให้พนักงานกลับมาทำงานที่สำนักงาน แต่บางองค์กรยังคงให้พนักงานทำงานที่บ้านเต็มเวลาหรือทำงานที่บ้านบางส่วน โดยมีรายงานว่าอาจมีพนักงานบางส่วนที่มีปัญหาสุขภาพจิตในเชิงลบไม่ว่าจะทำงานจากสถานที่ใด จากการศึกษาที่ผ่านมาพบว่าในช่วงการแพร่ระบาดของ COVID-19 พนักงานมีปัญหาด้านสุขภาพจิตเพิ่มขึ้นจากช่วงก่อนการแพร่ระบาด โดยภาวะที่พบได้บ่อย เช่น ภาวะเครียด ภาวะซึมเศร้า ภาวะวิตกกังวล และภาวะหมดไฟ จึงเป็นที่มาของการศึกษานี้ที่ต้องการหาปัจจัยที่อาจมีผลกระทบต่อภาวะปัญหาสุขภาพจิตที่องค์กรควรให้ความสำคัญในระยะหลังการแพร่ระบาดใหญ่ และรูปแบบการทำงานที่แตกต่างกันทำให้ผลกระทบดังกล่าวมีความแตกต่างกันหรือไม่งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ เก็บแบบสอบถามออนไลน์จำนวน 394 ชุด จากพนักงานในอุตสาหกรรมไอทีประเทศไทย โดยมีตัวแปรอิสระ 9 ตัวแปร (ได้แก่ ปัญหาสมดุลในชีวิตการทำงาน ความไม่ไว้วางใจที่องค์กรมีต่อพนักงาน ความกังวลเรื่องความปลอดภัยจากเชื้อ COVID-19 ความกังวลต่อการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคม ความยืดหยุ่นในการทำงาน การสื่อสารที่ดีขององค์กร ความมั่นคงทางการเงิน ความหลากหลาย ความเท่าเทียม และการร่วมเป็นหนึ่ง และการรับรู้ในการสนับสนุนขององค์กร) โดยคาดว่ามีอิทธิพลต่อตัวแปรตามภาวะสุขภาพจิต 4 ตัวแปร (ได้แก่ ภาวะเครียด ภาวะซึมเศร้า ภาวะวิตกกังวล และภาวะหมดไฟ) และมีตัวแปรกำกับเป็นรูปแบบการทำงาน 3 รูปแบบ (ได้แก่ On-site Work, Remote Work และ Hybrid Work) ทำการวิเคราะห์ด้วยสถิติ Linear Regression และ Generalized Linear Modelจากการศึกษาพบว่าปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อสุขภาพจิตทั้ง 4 ภาวะ ในช่วงระยะหลังการระบาดใหญ่มากที่สุด คือ ปัญหาสมดุลในชีวิตการทำงาน รองลงมา คือ ความไม่ไว้วางใจที่องค์กรมีต่อพนักงาน ดังนั้นเพื่อส่งเสริมสุขภาพจิตของพนักงาน องค์กรควรตระหนักถึงสมดุลในชีวิตการทำงานของพนักงานและความไม่ไว้วางใจขององค์กร เนื่องจากมีแนวโน้มนำไปสู่ภาวะสุขภาพจิตมากที่สุด นอกจากนี้พบว่ารูปแบบการทำงาน On-site Work มีค่าเฉลี่ยปัญหาภาวะสุขภาพจิตมากที่สุด และมีอิทธิพลของปัญหาสมดุลในชีวิตการทำงานและความกังวลต่อการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคม ที่ส่งผลต่อภาวะสุขภาพจิตมากกว่ารูปแบบการทำงานอื่น ๆ นอกจากนี้รูปแบบการทำงาน Remote Work มีอิทธิพลของความไม่ไว้วางใจที่องค์กรมีต่อพนักงาน ที่ส่งผลต่อภาวะวิตกกังวล ภาวะหมดไฟด้านความอ่อนล้าทางอารมณ์ และภาวะหมดไฟด้านการเมินเฉยต่องานมากกว่ารูปแบบการทำงานอื่น ๆ ส่วนรูปแบบการทำงาน Hybrid Work มีอิทธิพลของความหลากหลาย ความเท่าเทียม และการร่วมเป็นหนึ่ง ที่ส่งผลต่อภาวะซึมเศร้ามากกว่ารูปแบบการทำงานอื่น ๆ