DOI: 10.17026/dans-zy2-6psg
title: Archeologisch onderzoek Kranenburgweg 10 te Zwolle

description: &lt;p&gt;Gespecificeerde archeologische verwachting bureauonderzoek&lt;br&gt;Uit de landschappelijke ligging op een rivierduin, blijkt dat het plangebied vanaf het Paleo¬lithicum gunstig is geweest voor jagers-verzamelaars en vanaf het Neolithicum voor landbouwers. De kans op het voorkomen van de resten is hoog voor de periode Mesolithicum – Romeinse tijd. Resten uit het Paleolithicum zijn in het westelijk deel van het Vechtdal (nog) niet aangetroffen, maar kunnen niet uitgesloten worden. Vanaf het Laat-Neolithicum raakte de omgeving van het plangebied vermoedelijk bedekt met veen, waardoor het hoger gelegen rivierduin waar het plangebied op ligt één van de weinige gunstige bewoningslocaties vormde. Aan het eind van de Romeinse tijd vond vermoedelijk een sterke afname in bevolking plaats, waardoor de kans op het aantreffen van archeologische resten uit de Vroege-Middeleeuwen middelhoog geacht wordt. In de Late-Middeleeuwen is de omgeving van het plangebied ontgonnen. Op basis van historische kaarten concentreerden de akkers en boerderijen zich echter meer richting het westen en was het plangebied nog tot in de 18e eeuw onontgonnen. Wel liep een historische weg (Kerkepad) door het plangebied. De kans op resten uit de Late-Middeleeuwen en Nieuwe tijd wordt op basis hiervan middelhoog geacht. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;De archeologische resten worden in de top van het rivierduin verwacht. Naar verwachting is dit duin-zand afgedekt met een ophogingspakket dat in de 20e eeuw is opgebracht in het kader van de reali-satie van een restaurant met parkeerruimte. Het rivierduinzand wordt daarom op ca. 1 à 1,5 m –mv verwacht. Het oosten van het plangebied is in het verleden in gebruik geweest als parkeerterrein. Bij de realisatie hiervan kan de top van het rivierduinzand verstoord zijn geraakt. Het westen van het plangebied is bebouwd geweest met een hotel/restaurant. Ten tijde van dit onderzoek was hier een 2 tot 2,5 m diepe kuil aanwezig. Eventuele resten in de top van het rivierduinzand zullen hier hoogst-waarschijnlijk verloren zijn gegaan. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Resultaten inventariserend veldonderzoek&lt;br&gt;Tijdens het inventariserend veldonderzoek (verkennend booronderzoek) zijn vier van de zes boringen gestuit op een diepte variërend tussen 60 en 120 cm –mv. In de overige boringen is rivierduinzand aangetroffen op een diepte van 140 à 220 cm –mv. In boring 1 is het rivierzand op 70 cm –mv aangetroffen, maar deze boring is in een kuil ter plaatse van de voormalige bebouwing gezet, waardoor eigenlijk sprake is van een diepteligging van 140 cm onder het oorspronkelijke maaiveld. De top van het rivierduin is, op basis van het ontbreken van aanwijzingen voor bodemvorming, verstoord. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Conclusie&lt;br&gt;Op basis van de huidige bouwplannen zal de bodem tot maximaal 1 m –mv verstoord worden. In de boringen die tot in het rivierduinzand konden worden doorgezet, bevindt het onverstoorde zand zich op minstens 140 cm –mv. Bovendien is op basis van het AHN geconcludeerd dat het plangebied 1 tot 1,5 m is opgehoogd bij de bouw van het restaurant en inrichting van het parkeerterrein. Op basis van deze gegevens kan worden geconcludeerd dat geen archeologische waarden zullen worden verstoord bij de geplande bodemingreep.&lt;/p&gt;