cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/lru.res.2022.21
title: การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TGT เพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง แผนภูมิแท่ง ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนชุมชนวังสะพุง

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่สำคัญ 3 ประการ คือ 1) เพื่อพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิธีการสอนแบบ TGT ในกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ เรื่อง แผนภูมิแท่งของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 70/70 2) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน เรื่อง แผนภูมิแท่งของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้วิธีการสอนแบบร่วมมือเทคนิค TGT เปรียบเทียบกับเกณฑ์ร้อยละ 70 3) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน เรื่อง แผนภูมิแท่งของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ก่อนและหลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TGT กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5/2 โรงเรียนชุมชนวังสะพุง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลยเขต 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 34 คน ได้มาโดยเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แผนการจัดการเรียนรู้ เรื่อง แผนภูมิแท่ง กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยวิธีการสอนแบบร่วมมือเทคนิค TGT จำนวน 5 แผน แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง แผนภูมิแท่ง เป็นแบบปรนัย จำนวน 10 ข้อ ผลการวิจัยพบว่า 1. แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิธีการสอนแบบ TGT กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ เรื่อง แผนภูมิแท่ง ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่สร้างขึ้นมีประสิทธิภาพเท่ากับ 86.74 /90 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 2. นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบ TGT เรื่อง แผนภูมิแท่ง มีมีค่าเฉลี่ยในด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิธีการสอนแบบ TGT เรื่อง แผนภูมิแท่ง มีค่าเฉลี่ยในด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/lru.res.2022.22
title: การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบอุปนัย เรื่อง ทศนิยม ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนแบบอุปนัยและกิจกรรมการสอนแบบปกติ เรื่อง ทศนิยม ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 75/75 เพื่อศึกษาดัชนีประสิทธิผลของกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนแบบอุปนัยและกิจกรรมการสอนแบบปกติ เรื่อง ทศนิยม ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และเพื่อเปรียบเทียบผลการเรียนรู้ของผู้เรียนระหว่างนักเรียนที่เรียนโดยใช้รูปแบบการสอนแบบอุปนัยและกิจกรรมการเรียนรู้แบบปกติโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบอุปนัยก่อนเรียนและหลังเรียน โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้วิจัยในครั้งนี้ได้แก่นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 2 ห้อง ที่ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่มได้นักเรียนห้อง ม.1/4 มีจำนวนนักเรียน 44 คน เป็นกลุ่มทดลอง จะได้รับการสอนโดยใช้รูปแบบการสอนแบบอุปนัย และห้องเรียน ม.1/12 มีนักเรียนจำนวน 44 คน เป็นกลุ่มควบคุม จะได้รับการสอนโดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนแบบอุปนัย เรื่อง ทศนิยม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 6 แผน แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบปกติ เรื่อง ทศนิยม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 6 แผนแบบทดสอบวัดผลการจัดการเรียนรู้ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน เรื่อง ทศนิยม ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ซึ่งผู้ศึกษาสร้างขึ้น เป็นข้อสอบปรนัย ชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จำนวน 20 ข้อ และแบบฝึกทักษะ เรื่อง ทศนิยม ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 6 ชุด สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ค่าเฉลี่ยเลขคณิตส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบทีแบบอิสระจากกัน (t-test for Independent Samples) ซึ่งผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. กิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนแบบอุปนัยและกิจกรรมการสอนแบบปกติ เรื่อง ทศนิยม ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่มีประสิทธิภาพเท่ากับ 92.46/83.86 และ 86.60/76.68 ตามลำดับ ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 75/75 ที่กำหนดไว้ 2. ดัชนีประสิทธิผลของกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนแบบอุปนัยเท่ากับ 0.618 แสดงว่านักเรียนมีความรู้เพิ่มขึ้นหรือมีความก้าวหน้าในการเรียนคิดเป็นร้อยละ 61.80 และดัชนีประสิทธิผลของกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบปกติเท่ากับ 0.469 แสดงว่านักเรียนมีความรู้เพิ่มขึ้นหรือมีความก้าวหน้าในการเรียนคิดเป็นร้อยละ 46.90 3. ผลการเรียนรู้ของผู้เรียนที่เรียนโดยใช้รูปแบบการสอนแบบอุปนัยสูงกว่าผลการเรียนรู้ของผู้เรียนที่เรียนด้วยกิจกรรมการเรียนรู้แบบปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติอย่างมีนัยสำคัญ .05
DOI: 10.14457/lru.the.2022.3
title: การพัฒนาความสามารถในการสื่อสารภาษาอังกฤษด้วยการจัดการเรียนรู้ โดยใช้ภาระงานเป็นฐาน สำหรับผู้เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

description: ในการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาความสามารถในการการสื่อสารภาษาอังกฤษของผู้เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ภาระงานเป็นฐาน 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อการเรียนรู้แบบภาระงานเป็น โดยมีกลุ่มเป้าหมายในการดำเนินการวิจัยครั้งนี้ คือ ผู้เรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่เรียนวิชาภาษาอังกฤษที่สถาบันกวดวิชาแห่งหนึ่ง จำนวน 4 คน เครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัย ได้แก่ 1) สื่อการเรียนรู้ตามหน่วยการเรียนรู้จำนวน 3 หน่วยการเรียนรู้ ที่ผ่านการพิจารณาความสอดคล้องและความเหมาะสมของเนื้อหาจากผู้เชี่ยวชาญแล้ว พบว่ามีค่าเฉลี่ยความสอดคล้อง (IOC) ได้เท่ากับ .93 2) แบบประเมินความสามารถในการสื่อสารภาษาอังกฤษก่อนและหลังเรียน และเกณฑ์การประเมิน โดยมีค่าความสอดคล้องอยู่ในระดับดี 3) แบบประเมินความพึงพอใจของผู้เรียนหลังจากได้รับการจัดการเรียนรู้ สถิติที่ใช้ มีการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เพื่อวิเคราะห์คะแนนกับเกณฑ์การประเมิน (Scoring Rubrics) ผู้วิจัยทำการทดลองกับกลุ่มเป้าหมายโดยใช้การปฏิบัติงานเป็นระยะเวลา 3 สัปดาห์ ผลการวิจัย พบว่า 1. ผู้เรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ภาระงานเป็นฐาน (Task-based learning) มีคะแนนความสามารถในการสื่อสารภาษาอังกฤษหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 Z (Wilcoxon-Mann Whitney test) = -1.857*, p = .031 2. ผู้เรียนมีความพึงพอใจในการจัดการเรียนรู้โดยใช้ภาระงานเป็นฐานอยู่ในระดับสูง โดยมีค่าเฉลี่ย 4.55
DOI: 10.14457/lru.res.2022.23
title: การพัฒนาชุดการสอน เรื่อง อุปกรณ์ควบคุมการไหลของกระแสไฟฟ้าของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนกุดดินจี่พิทยาคม อำเภอนากลาง จังหวัดหนองบัวลำภู

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาชุดการสอน เรื่อง อุปกรณ์ควบคุมการไหลของกระแสไฟฟ้า ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ที่กำหนด 80/80 2) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนทางการเรียนระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียนโดยใช้ชุดการสอนประกอบการบรรยาย เรื่อง อุปกรณ์การควบคุมการไหลของกระแสไฟฟ้า 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนและหลังเรียนสอนด้วยชุดการสอนประกอบการบรรยาย เรื่อง อุปกรณ์ควบคุมการไหลของกระแสไฟฟ้า กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/4 โรงเรียนกุดดินจี่พิทยาคม อำเภอนากลาง จังหวัดหนองบัวลำภู ที่เรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ในภาคการศึกษา 2/2563 จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ ชุดการสอนสำหรับประกอบการบรรยาย เรื่อง อุปกรณ์ควบคุมการไหลของกระแสไฟฟ้า และแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เป็นแบบปรนัยชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จำนวน 20 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ผลการวิจัย พบว่า 1. ชุดการสอน เรื่อง อุปกรณ์ควบคุมการไหลของกระแสไฟฟ้า มีประสิทธิภาพชุดการสอน เท่ากับ 93.42/92.17 เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดคือ 80/80 (E1/E2) 2. การศึกษาสัมฤทธิ์ทางการเรียน สอนด้วยชุดการสอน เรื่อง อุปกรณ์ควบคุมการไหลของกระแสไฟฟ้า กลุ่มตัวอย่างได้คะแนนแบบทดสอบก่อนเรียนเฉลี่ยเท่ากับ 11.00 และคะแนนแบบทดสอบหลังเรียนเฉลี่ยเท่ากับ 18.43 มีความก้าวหน้าทางการเรียนเฉลี่ยเท่ากับ 7.43 3. การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนและหลังเรียน สอนด้วยชุดการสอน เรื่อง อุปกรณ์ควบคุมการไหลของกระแสไฟฟ้า คะแนนทดสอบหลังเรียนสูงกว่าคะแนนทดสอบก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
DOI: 10.14457/lru.res.2022.24
title: การพัฒนาชุดการสอน เรื่อง แผงสาธิตการต่อวงจรไฟฟ้าภายในบ้าน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนนาอ้อวิทยา ตำบลศรีสองรัก อำเภอเมือง จังหวัดเลย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาชุดการสอน เรื่อง แผงสาธิตการต่อวงจรไฟฟ้าภายในบ้าน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนนาอ้อวิทยา ตำบลศรีสองรัก อำเภอเมือง จังหวัดเลย ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ที่กำหนด 80/80 2) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยใช้ชุดการสอน เรื่อง แผงสาธิตการต่อวงจรไฟฟ้าภายในบ้าน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนนาอ้อวิทยา ตำบลศรีสองรัก อำเภอเมือง จังหวัดเลย 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนและหลังเรียนโดยใช้ชุดการสอน เรื่อง แผงสาธิตการต่อวงจรไฟฟ้าภายในบ้านสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนนาอ้อวิทยา ตำบลศรีสองรัก อำเภอเมือง จังหวัดเลย กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/2 โรงเรียนนาอ้อวิทยา ตำบลศรีสองรัก อำเภอเมือง จังหวัดเลย ที่เรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ในภาคการศึกษา 2/2563 จำนวน 21 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ ชุดการสอนสำหรับประกอบการบรรยาย เรื่อง แผงสาธิตการต่อวงจรไฟฟ้าภายในบ้าน และแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เป็นแบบปรนัยชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จำนวน 20 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ผลการวิจัย พบว่า 1. ชุดการสอน เรื่อง แผงสาธิตการต่อวงจรไฟฟ้าภายในบ้าน มีประสิทธิภาพชุดการสอน เท่ากับ 91.31/82.86 เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดคือ 80/80 (E1/E2) 2. การศึกษาสัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยใช้ชุดการสอน เรื่อง แผงสาธิตการต่อวงจรไฟฟ้าภายในบ้าน กลุ่มตัวอย่างได้คะแนนแบบทดสอบก่อนเรียนเฉลี่ยเท่ากับ 8.76 ส่วนเบี่ยงแบนมาตรฐานเท่ากับ 2.07 และคะแนนแบบทดสอบหลังเรียนเฉลี่ยเท่ากับ 16.57 ส่วนเบี่ยงแบนมาตรฐานเท่ากับ 1.50 มีความก้าวหน้าทางการเรียนเฉลี่ยเท่ากับ 7.81 คิดเป็นร้อยละ 89.16 3. การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนและหลังเรียน โดยใช้ชุดการสอน เรื่อง แผงสาธิตการต่อวงจรไฟฟ้าภายในบ้าน คะแนนทดสอบหลังเรียนสูงกว่าคะแนนทดสอบก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
DOI: 10.14457/lru.res.2022.25
title: การพัฒนาชุดฝึกทักษะวิชาคณิตศาสตร์ ด้วยรูปแบบ CIPPA Model เรื่องการบวก-ลบเศษส่วน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

description: งานวิจัย เรื่อง การพัฒนาชุดฝึกทักษะวิชาคณิตศาสตร์ ด้วยรูปแบบ CIPPA Model เรื่องการบวกเศษส่วน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาชุดฝึกทักษะวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องการบวกลบเศษส่วน ที่มีประสิทธิภาพ 2) เพื่อประเมินประสิทธิภาพของชุดฝึกทักษะวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องการบวกลบเศษส่วน 3) เพื่อประเมินผลการเรียนรู้ของผู้เรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องการบวกลบเศษส่วน ให้มีผลทดสอบหลังเรียนมากกว่า ร้อยละ 80 กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านนาสีนวล ตำบลนาเสียว อำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 1 ที่เรียนวิชาคณิตศาสตร์พื้นฐาน รหัสวิชา ค16101 ประจำภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แผนการเรียนรู้รายวิชาคณิตศาสตร์พื้นฐาน ที่ใช้รูปแบบ CIPPA Model จำนวน 16 แผน แต่ละแผนใช้เวลา 1 ชั่วโมง ชุดฝึกทักษะการบวกลบเศษส่วน จำนวน 16 ชุดฝึกทักษะ แบบทดสอบก่อนและหลังเรียน วิดีโอการสอน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบประเมินคุณภาพด้านเนื้อหาและด้านการออกแบบของชุดฝึกทักษะ โดยการนำข้อมูลมาวิเคราะห์ด้วยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าร้อยละ โดยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา และพรรณนาสรุปความ ผลการวิจัยพบว่า 1) ชุดฝึกทักษะจำนวน 16 ชุดฝึก ประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญ 3 ท่าน โดยมีค่าเฉลี่ยผลประเมินด้านเนื้อหา 4.48 และด้านการออกแบบ 4.50 2) ประสิทธิภาพกระบวนการ (E1) และประสิทธิภาพผลลัพธ์ (E2) มีค่าเท่ากับ 84/89.19 3) นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มีค่าเฉลี่ยของคะแนนจากแบบทดสอบหลังเรียนเท่ากับ 9.2 มีส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 1.04 คิดเป็นร้อยละ 92 ผ่านเกณฑ์การประเมิน ร้อยละ 80 มีระดับคุณภาพดีเยี่ยม
DOI: 10.14457/lru.res.2022.26
title: การพัฒนาชุมชนท้องถิ่นด้วยการหนุนเสริมโครงการบ้านพอเพียงของสภาองค์กรชุมชนตำบล เพื่อแก้ไขปัญหาที่อยู่อาศัยคนด้อยโอกาสในจังหวัดเลย

description: บทความวิชาการนี้แสดงให้เห็นการพัฒนาแบบไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลังซึ่งเป็นแนวทางการพัฒนาที่ต้องเกิดจากชุมชนท้องถิ่นเองที่จะต้องเกิดกระบวนการมีส่วนร่วมจากพหุภาคีที่มาร่วมกันค้นหาแนวทางการพัฒนาชุมชนท้องถิ่นด้วยการหนุนเสริมโครงการบ้านพอเพียงที่ได้รับการอุดหนุนงบประมาณผ่านสภาองค์กรชุมชนตำบลเพื่อใช้สำหรับการแก้ไขปัญหาที่อยู่อาศัยคนด้อยโอกาสในจังหวัดเลย มีวัตถุประสงค์เพื่อค้นหาแนวทางการพัฒนาชุมชนท้องถิ่นด้วยการหนุนเสริมโครงการบ้านพอเพียงในจังหวัดเลย ทั้งนี้ผู้เขียนใช้วิธีการพรรณาเปรียบเทียบผลการทำงานที่ผ่านมาเชื่อมโยงกับแนวคิดทฤษฎีการพัฒนาเพื่อให้เห็นแนวทางในการหนุนเสริมเพื่อการพัฒนา ทั้งนี้เนื่องจากชุมชนท้องถิ่นนับได้ว่าเป็นรากฐานสำคัญในการที่จะสร้างสังคมไทยให้มีความเข้มแข็ง ซึ่งในสภาวะปัจจุบันชุมชนท้องถิ่นกำลังประสบปัญหาล่มสลายและอ่อนแอเนื่องจากขาดอำนาจในการจัดการตนเองส่งผลให้การพัฒนาด้านต่างๆ ที่ลงไปสู่ชุมชนท้องถิ่นขาดการบูรณาการ/เชื่อมโยงกัน ผลการศึกษาค้นพบว่าสภาองค์กรชุมชนตำบลจังหวัดเลย ภายใต้การดำเนินงานของขบวนองค์กรชุมชนจังหวัดเลย มีรูปแบบการดำเนินงานเพื่อให้เกิดการเชื่อมโยงกลุ่มองค์กรและหน่วยงานภาคี เช่น สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ สำนักงานพัฒนาชุมชน ท้องถิ่นจังหวัด ปราชญ์ชาวบ้าน ส่วนงานปกครอง และหน่วยงานอื่นๆ ตามแต่ละภูมิสังคมจะเอื้ออำนวยให้เข้ามามีส่วนร่วมกันได้ โดยในกระบวนการมีส่วนร่วมของภาคีจะมีอยู่ 2 ประการคือ ในส่วนของสภาองค์กรชุมชนตำบลแต่ละพื้นที่ที่จะต้องแสวงหาแนวร่วมเพื่อดำรงไว้ซึ่งความเป็นธรรมของประชาชนในพื้นที่ กับส่วนของขบวนองค์กรชุมชนจังหวัดที่จะต้องแสวงหาภาคีร่วมทั้งหน่วยงานภาครัฐและเอกชน เพื่อให้พร้อมรองรับการส่งต่อหรือการให้ความช่วยเหลือตามภาระหน้าที่ต่อไป
DOI: 10.14457/lru.res.2022.27
title: การพัฒนาทักษะการอ่านสะกดคำ โดยการใช้เกมและแบบฝึกทักษะการอ่านสะกดคำของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3

description: การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาแบบฝึกทักษะการอ่านสะกดคำ เรื่อง คำที่มีตัวสะกดตรงตามมาตราของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 70/70 2) เปรียบเทียบผลหลังการจัดการเรียนรู้โดยการใช้เกมการศึกษาและแบบฝึกทักษะการอ่านสะกดคคำก่อนเรียนและหลังเรียน ประชากรที่ใช้ในการวิจัยในครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย จังหวัดเลย ที่กำลังเรียนอยู่ในปีการศึกษา 2563 จำนวน 52 คน กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ห้อง 1 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย จังหวัดเลย ที่กำลังเรียนอยู่ปีการศึกษา 2563 ได?มาจากการสุ?มแบบกลุ?ม (Cluster Random Sampling) จำนวน 26 คน และได้ทำการทดสอบเพื่อคัดเลือกนักเรียน โดยทำการทดสอบการอ่านสะกดคำ เรื่องคำที่มีตัวสะกดตรงตามมาตรา จำนวน 40 คำ มีนักเรียนที่ไม่ผ่านเกณฑ์ร้อยละ 60 จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ประกอบด้วย 1) แบบทดสอบการอ่านสะกดคำ เรื่อง คำที่มีตัวสะกดตรงตามมาตรา จำนวน 40 คำ 2) แผนการจัดการเรียนเรียนรู้รายวิชาภาษาไทย โดยใช้เกมการศึกษา ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 5 แผนๆละ 1 ชั่วโมง และ 3) แบบฝึกทักษะการสะกดคำ เรื่อง คำที่มีตัวสะกดตรงตามมาตรา ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โดยนําคะแนนจากการทดสอบการอ่านสะกดคำ เรื่อง คำที่มีตัวสะกดตรงตามมาตรา ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ และแบบฝึกทักษะการสะกดคำ มาหาค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานมาวิเคราะห์ โดยใช้โปรแกรมสําเร็จรูป ใช้สถิติ t-test ผลการวิจัยพบว่า 1) แบบฝึกทักษะการอ่านสะกดคำ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 มีประสิทธิภาพที่ 88.32/73.50 ซึ่งสูงกว่าเกินที่กำหนดไว้ และผู้เชี่ยวชาญมีความเห็นว่า แบบฝึกทักษะการอ่านสะกดคำมีคุณภาพอยู่ในความเหมาะสมระดับมากที่สุด และ 2) ผลหลังการจัดการเรียนรู้โดยการใช้เกมการศึกษาและแบบฝึกทักษะการอ่านสะกดคำก่อนเรียนและหลังเรียน (Pre-test) มีค่าเฉลี่ย 16.00 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 8.94 (Post-test) มีค่าเฉลี่ย 29.40 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 8.59 มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้
DOI: 10.14457/lru.res.2022.28
title: การพัฒนาทักษะการอ่านและการเขียนคำคล้องจอง โดยใช้ชุดฝึกเสริมทักษะสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านนาสีสลากกินแบ่งสงเคราะห์ 59 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างชุดฝึกเสริมทักษะ เรื่อง การพัฒนาทักษะการอ่านและการเขียนคำคล้องจอง สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านนาสีสลากกินแบ่งสงเคราะห์ 59 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1 ให้มีประสิทธิภาพ 80/80 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนเรียนกับหลังเรียน เรื่อง การพัฒนาทักษะการอ่านและการเขียนคำคล้องจอง สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 กลุ่มเป้าหมายในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านนาสีสลากกินแบ่งสงเคราะห์ 59 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 10 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) ชุดฝึกเสริมทักษะ จำนวน 5 ชุด 2) แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 5 แผน 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบปรนัย 3 ตัวเลือก จำนวน 10 ข้อ และแบบอัตนัย จำนวน 5 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิตินอนพาราเมตริก (Nonparametric Statistics) ใช้วิธีทดสอบแบบ The Wilcoxon signed - rank test ผลการวิจัยพบว่า 1. ชุดฝึกเสริมทักษะ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านนาสีสลากกินแบ่งสงเคราะห์ 59 มีค่าประสิทธิภาพ E1/E2 เท่ากับ 83.00/82.00 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้คือ 80/80 2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง การอ่านและการเขียนคำคล้องจอง สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 หลังได้รับการจัดการเรียนรู้ โดยใช้ชุดฝึกเสริมทักษะสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/lru.res.2022.29
title: การพัฒนาทักษะการเขียนเรียงความ โดยใช้ชุดฝึกทักษะสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านวังสะพุง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อสร้างและพัฒนาชุดฝึกทักษะเรื่อง การพัฒนาทักษะการเขียนเรียงความ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านวังสะพุง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลยเขต 2 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนเรียนกับหลังเรียน เรื่อง การพัฒนาทักษะการเขียนเรียงความ โดยใช้ชุดฝึกทักษะ กลุ่มเป้าหมายในการวิจัยในครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านวังสะพุง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลยเขต 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 10 คน ได้มาโดยการใช้เทคนิคการเลือกแบบเจาะจง (Purposive sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) ชุดฝึกทักษะ จำนวน 5 ชุด 2) แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 5 แผน 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน จำนวน 20 ข้อ และอัตนัย 1 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การหาประสิทธิภาพของชุดฝึกทักษะ และค่าที E1/E2 ผลการวิจัย พบว่า 1. ผลการหาประสิทธิภาพของชุดฝึกทักษะ เรื่อง การพัฒนาทักษะการเขียนเรียงความ มีค่าประสิทธิภาพ E1/E2 เท่ากับ 80.80/81.60 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้คือ 80/80 2. ผลการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนเรียนกับหลังเรียน เรื่อง การพัฒนาทักษะการเขียนเรียงความ โดยใช้ชุดฝึกทักษะ มีคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/lru.res.2022.30
title: การพัฒนาทักษะการเขียนแผนภาพโครงเรื่อง โดยใช้สื่อประสม สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านวังสะพุง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2

description: ในการวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อสร้างและพัฒนาสื่อประสม เรื่อง การพัฒนาทักษะการเขียนแผนภาพโครงเรื่อง สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านวังสะพุง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนเรียนกับหลังเรียน เรื่อง การพัฒนาทักษะการเขียนแผนภาพโครงเรื่อง โดยใช้สื่อประสม กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านวังสะพุง ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 11 คน ได้มาโดยการใช้การเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) สื่อประสม จำนวน 5 ชุด 2) แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 5 แผน และ 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน จำนวน 20 ข้อ และอัตนัย 1 ข้อ สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การหาประสิทธิภาพของสื่อประสม E1/E2 และสถิติทดสอบที ผลการวิจัย พบว่า 1. สื่อประสม เรื่อง การพัฒนาทักษะการเขียนแผนภาพโครงเรื่อง สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านวังสะพุง มีค่าประสิทธิภาพ E1/E2 เท่ากับ 81.45/80.73 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ คือ 80/80 2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง การพัฒนาทักษะการเขียนแผนภาพโครงเรื่อง สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 มีคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/lru.res.2022.31
title: การพัฒนาทักษะการแก้โจทย์ปัญหา เรื่อง โจทย์ปัญหาการบวกและโจทย์ปัญหาการลบ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนอนุบาลเชียงคาน "ปทุมมาสงเคราะห์" โดยการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดของโพลยาร่วมกับการใช้สื่อการสอน

description: การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อ 1) เพื่อเปรียบเทียบทักษะการแก้โจทย์ปัญหา เรื่อง โจทย์ปัญหาการบวกและโจทย์ปัญหา การลบ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนอนุบาลเชียงคาน"ปทุมมาสงเคราะห์" โดยการจัดการเรียนรู้การแก้โจทย์ปัญหาตามแนวคิดของโพลยาร่วมกับการใช้สื่อการสอน กับเกณฑ์ ร้อยละ 65 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนอนุบาลเชียงคาน "ปทุมมาสงเคราะห์" ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้การแก้โจทย์ปัญหาตามแนวคิดของโพลยาร่วมกับการใช้สื่อการสอน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยในครั้งนี้ เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3/1 โรงเรียนอนุบาลเชียงคาน "ปทุมมาสงเคราะห์" อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 1 ห้องเรียน ทั้งหมด 39 คน ซึ่งได้จากการสุ่มแบบเจาะจง โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงทดลอง เครื่องมือในการวิจัย คือ แผนการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดของโพลยาร่วมกับการใช้สื่อการสอนแบบวัดทักษะการแก้โจทย์ปัญหา แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิจัย คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบไม่เป็นอิสระต่อกัน ผลการวิจัยพบว่า 1) ทักษะการแก้โจทย์ปัญหา เรื่อง โจทย์ปัญหาการบวกและโจทย์ปัญหาการลบ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนอนุบาลเชียงคาน"ปทุมมาสงเคราะห์" โดยการจัดการเรียนรู้การแก้โจทย์ปัญหาตามแนวคิดของโพลยาร่วมกับการใช้สื่อการสอน หลังการจัดการเรียนรู้สูงกว่าเกณฑ์ ร้อยละ 65 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนอนุบาลเชียงคาน "ปทุมมาสงเคราะห์" มีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้การแก้โจทย์ปัญหาตามแนวคิดของโพลยาร่วมกับการใช้สื่อการสอน อยู่ในระดับมาก
DOI: 10.14457/lru.res.2022.32
title: การพัฒนาทักษะการใช้คำราชาศัพท์ โดยใช้บทเรียนสำเร็จรูป สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนอนุบาลเลย สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างและพัฒนาบทเรียนสำเร็จรูป เรื่อง การพัฒนาทักษะการใช้คำราชาศัพท์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปี 6 โรงเรียนอนุบาลเลย สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน เรื่อง การพัฒนาทักษะการใช้ คำราชาศัพท์ โดยใช้บทเรียนสำเร็จรูป สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนอนุบาลเลย สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1 กลุ่มเป้าหมายในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6/3 โรงเรียนอนุบาลเลย สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 20 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) บทเรียนสำเร็จรูป จำนวน 5 เล่ม 2) แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 5 แผน 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียน จำนวน 20 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานการหาประสิทธิภาพ (E1/ E2) และค่า t-test แบบ Dependent Sample t-test ผลการวิจัยพบว่า 1. ผลการหาประสิทธิภาพของบทเรียนสำเร็จรูป เรื่อง การพัฒนาทักษะการใช้คำราชาศัพท์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนอนุบาลเลย สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1 มีค่าประสิทธิภาพ E1/E2 เท่ากับ 81.10/83.50 เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้คือ 80/80 2. ผลการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนและหลังเรียน เรื่อง การพัฒนาทักษะการใช้คำราชาศัพท์ โดยใช้บทเรียนสำเร็จรูป สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนอนุบาลเลย สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1 ระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน มีคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/lru.res.2022.33
title: การพัฒนาทักษะการใช้คำราชาศัพท์ โดยใช้สื่อประสม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเทศบาลวังสะพุง 2 บ้านบุ่งไสล่ สังกัดกองการศึกษาเทศบาลเมืองวังสะพุง

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสร้างและพัฒนาสื่อประสม เรื่องการพัฒนาทักษะการใช้คำราชาศัพท์ 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนเรียนกับหลังเรียน เรื่อง การพัฒนาทักษะการใช้คำราชาศัพท์โดยใช้สื่อประสม กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี 4/1 โรงเรียนเทศบาลวังสะพุง 2 บ้านบุ่งไสล่ สังกัดกองการศึกษาเทศบาลเมืองวังสะพุง ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 25 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive selection) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) ชุดสื่อประสมจำนวน 5 ชุด 2) แผนการจัดการเรียนรู้ 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเป็นข้อสอบปรนัย 4 ตัวเลือก จำนวน 30 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่า ttest แบบ Dependent sample ผลการวิจัย พบว่า 1. ผลการหาประสิทธิภาพของสื่อประสม เรื่อง การพัฒนาทักษะการใช้คำราชาศัพท์ มีค่าประสิทธิภาพ E1/E2 เท่ากับ 83.36/81.87 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้คือ 80/80 2. ผลเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่อง การพัฒนาทักษะการใช้คำราชาศัพท์ โดยใช้สื่อประสม หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05