cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.3886/e110781
title: Exploring the boundaries of post-retrieval extinction in healthy and anxious individuals

description: Over a dozen studies have examined the efficacy of post-retrieval extinction (PRE) in healthy adults in the fear conditioning laboratory, with a recent meta-analysis (Kredlow et al.., 2016) reporting an overall small-moderate effect on attenuating the return of fear compared to standard extinction. The current study was designed to extend PRE effects to a mixed sample of healthy and anxious individuals, explore potential moderators, and examine the benefit of PRE for a memory conditioned over multiple days. These data were also used to examine whether demographic factors predicted failure to condition and whether modifications to the unconditioned stimulus enhanced fear learning.
DOI: 10.3886/e110781v1
title: Exploring the boundaries of post-retrieval extinction in healthy and anxious individuals

description: Over a dozen studies have examined the efficacy of post-retrieval extinction (PRE) in healthy adults in the fear conditioning laboratory, with a recent meta-analysis (Kredlow et al.., 2016) reporting an overall small-moderate effect on attenuating the return of fear compared to standard extinction. The current study was designed to extend PRE effects to a mixed sample of healthy and anxious individuals, explore potential moderators, and examine the benefit of PRE for a memory conditioned over multiple days. These data were also used to examine whether demographic factors predicted failure to condition and whether modifications to the unconditioned stimulus enhanced fear learning.
DOI: 10.14457/cu.the.2014.882
title: ผลของการยืนยันคุณค่าของตนเองต่อปฏิกิริยาตอบสนองการดูถูกโดยบุคคลในกลุ่มและนอกกลุ่ม

description: วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้เพื่อศึกษาผลของการยืนยันคุณค่าของตนเองต่อความโกรธ อารมณ์ และการแก้แค้นเมื่อถูกดูถูกโดยบุคคลในกลุ่มและนอกกลุ่ม กลุ่มตัวอย่างคือนิสิตปริญญาตรี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยภาคปกติ ที่มีอายุ18 ปีขึ้นไป จำนวน 100 คน ใช้การวิจัยแบบการทดลอง (Experiment) โดยมีตัวแปรต้น 2 ตัว ได้แก่ วิธีตอบสนองต่อความโกรธ (การยืนยันคุณค่าในตนเอง และการคิดหมกมุ่นในความโกรธ) และสถานะของหน้าม้าที่ดูถูกผู้ร่วมการทดลอง (นิสิต นักศึกษามหาวิทยาลัยเดียวกัน และนิสิต นักศึกษาต่างมหาวิทยาลัย) กลุ่มตัวอย่างถูกแบ่งเข้าสู่เงื่อนไขการทดลอง 4 เงื่อนไข ด้วยการสุ่มแบบจัดบล็อก (Block randomization) ได้กลุ่มตัวอย่างกลุ่มละ 25 คน ผู้ร่วมการทดลองในแต่ละเงื่อนไขต้องกรอกแบบฟอร์มข้อมูลส่วนตัวโดยย่อ และถูกดูถูกด้วยข้อความทางลบที่เขียนโดยหน้าม้าเพื่อกระตุ้นให้เกิดความโกรธ แล้วให้ผู้ร่วมการทดลองประเมินความโกรธและอารมณ์ของตนเอง หลังจากนั้นผู้ร่วมการทดลองได้รับคำสั่งให้เข้าสู่เงื่อนไขวิธีตอบสนองต่อความโกรธ แล้วจึงประเมินแบบฟอร์มข้อมูลส่วนตัวโดยย่อของหน้าม้า และประเมินความโกรธและอารมณ์อีกครั้งหนึ่ง ผลการทดลองพบว่าวิธีตอบสนองต่อความโกรธไม่ส่งอิทธิพลต่อคะแนนความโกรธ แต่ส่งอิทธิพลหลักต่อคะแนนอารมณ์และคะแนนการตอบกลับด้วยการประเมินกลับหรือคะแนนการแก้แค้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในขณะที่สถานะของหน้าม้าไม่ส่งอิทธิพลใดๆ ต่อทุกตัวแปรตาม ในกรณีที่หน้าม้าที่ดูถูกผู้ร่วมการทดลองเป็นคนในกลุ่ม แต่พบว่าวิธีตอบสนองต่อความโกรธกับสถานะของหน้าม้ามีอิทธิพลปฏิสัมพันธ์ต่อตัวแปรตามทั้งสาม กล่าวคือ ผู้ร่วมการทดลองที่ได้ยืนยันคุณค่าในตนเองมีความโกรธน้อยกว่า มีอารมณ์ดีกว่า และมีพฤติกรรมแก้แค้นน้อยกว่าผู้ร่วมการทดลองในเงื่อนไขหมกมุ่นในความโกรธอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนกรณีที่หน้าม้าที่ดูถูกเป็นคนนอกกลุ่ม ผู้ร่วมการทดลองในเงื่อนไขยืนยันคุณค่าในตนเองกับเงื่อนไขหมกมุ่นในความโกรธ มีคะแนนความโกรธ อารมณ์ และการแก้แค้นไม่ต่างกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2014.883
title: ความสัมพันธ์ของความไม่ซื่อสัตย์ทางการศึกษากับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยมีตัวแปรความมีศีลธรรมเป็นตัวแปรกำกับ

description: การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของความไม่ซื่อสัตย์ทางการศึกษากับผลสัมฤทธิทางการเรียน โดยมีตัวแปรความมีศีลธรรมเป็นตัวแปรกำกับ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ คือ นิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จำนวนทั้งสิ้น 144 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ มาตรวัดความไม่ซื่อสัตย์ทางการศึกษา มาตรวัดความมีศีลธรรม และ มาตรวัดความต้องการเป็นที่ยอมรับในสังคม (ใช้เพื่อคัดกรองกลุ่มตัวอย่าง) ผลการวิจัยพบว่า 1. จากผลการวิเคราะห์ค่าสหสัมพันธ์พบว่าค่าสหสัมพันธ์ระหว่างความไม่ซื่อสัตย์ทางการศึกษากับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนมีค่าเท่ากับ -.221 (p = .004, หนึ่งหาง) 2. จากผลการวิเคราะห์ตัวแปรกำกับโดยใช้โปรแกรม PROCESS ของ Hayes (2013) พบว่าความมีศีลธรรมไม่เป็นตัวแปรกำกับ (p = .52)
DOI: 10.14457/cu.the.2014.885
title: แนวทางการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ตามยุทธศาสตร์ของกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อวิเคราะห์แนวทางการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ของเมืองแห่งการเรียนรู้ในต่างประเทศ 2) เพื่อวิเคราะห์สภาพปัจจุบัน ปัญหาและความต้องการที่เกี่ยวข้องกับแหล่งเรียนรู้ตามยุทธศาสตร์ของกรุงเทพมหานคร และ 3) เพื่อนำเสนอแนวทางการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ตามยุทธศาสตร์ของกรุงเทพมหานคร ผู้วิจัยใช้การวิจัยเอกสารเพื่อวิเคราะห์เมืองแห่งการเรียนรู้ 16 เมือง ในสหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย แคนาดา สาธารณรัฐฟินแลนด์ และสาธารณรัฐเกาหลี สำหรับข้อมูลในกรุงเทพมหานครใช้การวิจัยเชิงสำรวจโดยส่งแบบสอบถาม ได้ข้อมูลคืนจากผู้ให้บริการแหล่งเรียนรู้จำนวน 248 ชุด คิดเป็นร้อยละ 86.71 ส่วนผู้ใช้บริการแหล่งเรียนรู้ได้รับข้อมูลคืนจำนวน 709 ชุด คิดเป็นร้อยละ 78.77 นอกจากนี้ผู้วิจัยยังได้ทำการศึกษาภาคสนามในชุมชน 5 ประเภท คือ เคหะชุมชน ชุมชนหมู่บ้านจัดสรร ชุมชนชานเมือง ชุมชนเมือง และชุมชนแออัด โดยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก และการสนทนากลุ่ม ผู้วิจัยนำแนวทางการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ที่ยกร่างขึ้นจากข้อมูลข้างต้นไปสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อสรุปแนวทางการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ตามยุทธศาสตร์ของกรุงเทพมหานคร ผลการวิจัยพบว่าเมืองในต่างประเทศที่ศึกษาได้กำหนดนโยบายเมืองแห่งการเรียนรู้โดยมีการพัฒนานวัตกรรมด้านยุทธศาสตร์ที่จะเอื้อให้บุคคลทุกคนได้เรียนรู้ทักษะและพัฒนาความสามารถได้ตลอดชีวิต และการจัดแหล่งเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพในชุมชนจึงมีความสำคัญที่จะช่วยให้บรรลุเป้าหมายดังกล่าว ปัจจัยสำคัญในการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ได้แก่ความมุ่งมั่นในการดำเนินการ ความร่วมมือระหว่างภาคส่วนที่เกี่ยวข้องทั้งภาครัฐ เอกชน และชุมชน รวมทั้งการจัดสรรทรัพยากรที่จำเป็น เมืองแห่งการเรียนรู้ในต่างประเทศส่วนใหญ่มีการลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐานโดยนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้อย่างกว้างขวาง มีการจัดโครงการและกิจกรรมที่หลากหลายเพื่อให้เข้าถึงกลุ่มเป้าหมายที่ต้องการให้มารับบริการ และเน้นการทำงานแบบมีส่วนร่วมกับชุมชน ส่วนผลการสำรวจผู้ให้บริการและผู้ใช้บริการแหล่งเรียนรู้ในกรุงเทพมหานคร และผลการศึกษาภาคสนาม พบว่ากรุงเทพมหานครและชุมชนมีการกำหนดนโยบาย ยุทธศาสตร์ โครงการและกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับเมืองแห่งการเรียนรู้และแหล่งเรียนรู้ แต่น่าสังเกตว่าชุมชนยังไม่ค่อยมีความเข้าใจยุทธศาสตร์ของกรุงเทพมหานคร การดำเนินการมีปัญหาระดับมากในด้านเจ้าหน้าที่ สื่อวัสดุ อุปกรณ์ในการเรียนรู้ และโครงสร้างพื้นฐานต่างๆ ส่วนกิจกรรมที่จัดให้ก็ยังไม่สอดคล้องกับความต้องการของชุมชน การพัฒนาแหล่งเรียนรู้ตามยุทธศาสตร์ของกรุงเทพมหานครจึงจำเป็นต้องมีการทำให้ผู้เกี่ยวข้องรวมทั้งภาครัฐและชุมชนเกิดความเข้าใจเป้าหมายร่วมกันและมีเจตจำนงเข้ามามีส่วนร่วม นอกจากนี้กรุงเทพมหานครยังต้องมีการลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐานที่พอเพียง พัฒนาบุคลากรที่เกี่ยวข้อง พัฒนานวัตกรรมในแหล่งเรียนรู้และกิจกรรมการเรียนรู้ที่จะทำให้เข้าถึงกลุ่มเป้าหมายต่างๆ ที่กำหนดไว้ และตรงตามความต้องการของชุมชน
DOI: 10.14457/cu.the.2014.886
title: ต้นทุนและปัจจัยที่มีผลต่อต้นทุนของเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประมาณการต้นทุนทางการแพทย์ของเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ในโรงพยาบาล วิธีการศึกษา เป็นการศึกษาย้อนหลัง (retrospective cross sectional study) โดยใช้ข้อมูลทุติยภูมิจากฐานข้อมูลโรงพยาบาลและเวชระเบียน และเปรียบเทียบการประมาณการต้นทุนการแพทย์โดยใช้แบบจำลองทางสถิติ (modeling) และโดยการทบทวนเวชระเบียนโดยแพทย์ (case review) เพื่อหาต้นทุนทางการแพทย์ของผู้ป่วยแต่ละรายต่อค่าน้ำหนักสัมพัทธ์ (Adjusted relative weight) ศึกษาจากเวชระเบียนของผู้ป่วยในที่พักรักษาในโรงพยาบาลในปีพ.ศ. 2550 จำนวน 574 ฉบับ ในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ผลการศึกษาพบว่า ในกลุ่มที่มีการเกิดเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ในโรงพยาบาลมีค่าเฉลี่ยของต้นทุนทางการแพทย์ ต่อ 1 adj.RW เพิ่มขึ้น 4,255 บาท เมื่อเทียบกับกลุ่มที่ไม่เกิดเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ในโรงพยาบาล ภายหลังการควบคุมตัวแปรลักษณะทั่วไป และลักษณะทางคลินิกของผู้ป่วยแล้ว คิดเป็น 52.5% ของต้นทุนที่สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.) จ่ายให้แก่โรงพยาบาล 8,100 บาทต่อ 1 adj.RW และการประมาณการต้นทุนทางการแพทย์โดย 2 วิธีมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value&lt;0.001) สรุปจากผลการศึกษานี้ค้นพบว่าเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ทำให้ต้นทุนของโรงพยาบาลเพิ่มขึ้นอยู่กับค่าน้ำหนักสัมพัทธ์ของกลุ่มการวินิจฉัยโรค แต่ไม่สามารถเรียกเก็บได้ภายใต้การจ่ายเงินในระบบ DRG ที่เป็นระบบปลายปิดในประเทศไทย การพัฒนาโปรแกรมที่มีคุณภาพจะนำไปสู่ความปลอดภัยในผู้ป่วย และความมั่นคงทางการเงินของโรงพยาบาลด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2014.887
title: การพัฒนารูปแบบการจัดการโปรแกรมนันทนาการเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ สำหรับนักท่องเที่ยวสูงอายุพำนักระยะยาว

description: การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการโปรแกรมนันทนาการเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพสำหรับนักท่องเที่ยวสูงอายุพำนักระยะยาว วิธีดำเนินการวิจัยเป็นแบบวิธีผสม ทั้งการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ ขั้นตอนการวิจัยมี 5 ขั้นตอนประกอบด้วย 1) การศึกษาค้นคว้าและรวบรวมข้อมูลเบื้องต้น 2) การศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับการตัดสินใจมาท่องเที่ยว ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวสูงอายุพำนักระยะยาวที่เดินทางมาท่องเที่ยวในประเทศไทย พำนักอยู่ในประเทศไทยมากกว่า 30 วัน มีอายุมากกว่า 50 ปีขึ้นไป โดยพำนักที่บริเวณที่มีสภาพแวดล้อมทางกายภาพ ธรรมชาติ แหล่งประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม และตั้งอยู่ในเขตเมือง จำนวน 400 คน และการศึกษาความคิดเห็นของผู้ที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวพำนักระยะยาวทั้งภาครัฐและเอกชน จำนวน 7 คน 3) การสร้างและพัฒนาร่างรูปแบบฯ 4) การตรวจสอบคุณภาพของร่างรูปแบบฯ โดยผู้ทรงคุณวุฒิและผู้เชี่ยวชาญในการพิจารณาร่างรูปแบบจำนวน 8 คน 5) ปรับปรุงและนำเสนอรูปแบบฯ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์เนื้อหาและสถิติเชิงบรรยาย ผลการวิจัยสรุปดังนี้ 1) การตัดสินใจเดินทางมาและความพึงพอใจระหว่างการท่องเที่ยวในประเทศไทยของนักท่องเที่ยวสูงอายุพำนักระยะยาว เลือกเดินทางมาพำนักระยะยาวเพราะอากาศดี คุ้มค่าเงิน อาหารอร่อยโดยมาในช่วงเดือนตุลาคม-มกราคม เพื่อเข้าร่วมเทศกาลลอยกระทง ชอบการเข้าร่วมกิจกรรมท่องเที่ยวเชิงนิเวศ การท่องเที่ยวเชิงผจญภัย กิจกรรมส่งเสริมสุขภาพที่เลือกเข้าร่วมมากที่สุด คือ การนวดไทย และการดูแล/รักษาช่องปาก สุขภาพฟัน การจัดกิจกรรมนันทนาการภายในและภายนอกที่พำนักระยะยาวควรคำนึงถึงความปลอดภัยเป็นอันดับแรก ความเหมาะสมเตรียมสถานที่ให้พร้อมรวมถึงต้องมีความร่มรื่น โปรแกรมนันทนาการให้บริการได้ตรงตามความจำเป็น ความต้องการ แรงจูงใจและความปรารถนาเพื่อเดินทางมาพำนักในประเทศไทยของนักท่องเที่ยวสูงอายุพำนักระยะยาว ผู้นำนันทนาการมีความสามารถและทักษะในการให้บริการผู้สูงอายุ 2) รูปแบบการจัดการโปรแกรมนันทนาการเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพสำหรับนักท่องเที่ยวสูงอายุพำนักระยะยาว มี 3 องค์ประกอบ ได้แก่ องค์ประกอบที่ 1 ลักษณะของรูปแบบการจัดการโปรแกรมนันทนาการเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพสำหรับนักท่องเที่ยวสูงอายุพำนักระยะยาว มีลักษณะสำคัญ 7 ประการ ประกอบด้วย (1) การจัดกิจกรรมที่เหมาะสมตามที่พำนักระยะยาว (2) หลักการจัดกิจกรรมนันทนาการสำหรับผู้สูงอายุพำนักระยะยาวที่ต้องคำนึง (3) หลักการจัดกิจกรรมนันทนาการเพื่อให้ได้รับประสบการณ์นันทนาการ (4) ประเภทกิจกรรม (5) แบบการให้บริการกิจกรรมนันทนาการ (6) หลักการจัดการ POLC (7) การตัดสินใจดำเนินการโปรแกรมนันทนาการ องค์ประกอบที่ 2 แนวทางการนำรูปแบบฯ ไปใช้ องค์ประกอบที่ 3 เงื่อนไขและข้อจำกัดของการนำรูปแบบฯ ไปใช้ ประกอบด้วยปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จ และสิ่งที่เป็นอุปสรรคต่อความสำเร็จ
DOI: 10.14457/cu.the.2014.888
title: โอกาสและข้อจำกัดของยุทธศาสตร์วิเทศสัมพันธ์กับการบริหารจัดการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น : กรณีศึกษา กรุงเทพมหานคร

description: กรุงเทพมหานครเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีศักยภาพที่น่าจะได้รับประโยชน์อย่างสูงจากโลกาภิวัตน์และยุทธศาสตร์วิเทศสัมพันธ์ แต่ไม่สามารถใช้ประโยชน์จากศักยภาพที่มีอยู่ได้เต็มที่เนื่องจากกรุงเทพมหานครในฐานะที่เป็นส่วนราชการไม่มีการกำหนดเป้าหมายที่ชัดเจนในการดำเนินยุทธศาสตร์ดังกล่าว การดำเนินยุทธศาสตร์วิเทศสัมพันธ์จึงยึดโยงอยู่กับวิสัยทัศน์ของผู้บริหารกรุงเทพมหานครฝ่ายการเมืองที่มาจากการเลือกตั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เมื่อมีการเปลี่ยนผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เป้าหมายของยุทธศาสตร์วิเทศสัมพันธ์ก็เปลี่ยนไป ทำให้กรุงเทพมหานครเสียโอกาสที่จะได้รับประโยชน์ที่สำคัญในการพัฒนาเมืองจากกระแสโลกาภิวัตน์ไป กรุงเทพมหานครมีโอกาสในการดำเนินยุทธศาสตร์วิเทศสัมพันธ์ คือ พื้นที่กรุงเทพฯ ได้รับผลจากกระแสโลกาภิวัตน์และมีโอกาสจากที่ตั้งที่อยู่ในจุดยุทธศาสตร์ที่เป็นจุดเชื่อมโยงเมืองสำคัญในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จึงถูกผนวกรวมเข้าไปอยู่ในเครือข่ายการเชื่อมโยงระดับโลก กรุงเทพมหานครในฐานะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น มีสถานะเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ มีการแบ่งส่วนราชการออกเป็นสำนัก สำนักงาน และสำนักงานเขต รับผิดชอบภารกิจหลากหลายครอบคลุมกิจการทุกด้าน มีการจัดเก็บรายได้ของตนเอง รวมทั้งกฎหมายยังระบุให้กรุงเทพมหานครมีอำนาจได้ในการพัฒนาพื้นที่กรุงเทพฯ ได้พอสมควร ข้อจำกัดที่สำคัญของยุทธศาสตร์วิเทศสัมพันธ์ของกรุงเทพมหานครคือ ความไม่ต่อเนื่องด้วยเงื่อนไขด้านวาระการดำรงตำแหน่งของผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ดังนั้น ผลจากการดำเนินยุทธศาสตร์ดังกล่าว จึงเป็นเพียงการตอบสนองเป้าหมายที่กำหนดโดยผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครที่อยู่ในตำแหน่ง โดยไม่ได้มีความเชื่อมโยงกับยุทธศาสตร์วิเทศสัมพันธ์ของอดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร และภารกิจตามอำนาจหน้าที่ของกรุงเทพมหานครในมิติอื่นๆ เป็นเหตุให้ยุทธศาสตร์วิเทศสัมพันธ์ของกรุงเทพมหานครไม่มีรูปธรรมในการพัฒนาพื้นที่กรุงเทพฯ โดยภาพรวม
DOI: 10.5281/zenodo.3269335
title: Data from "Label-free chemical imaging flow cytometry by high-speed multicolor stimulated Raman scattering"

description: Data from "Label-free chemical imaging flow cytometry by high-speed multicolor stimulated Raman scattering" published in PNAS.
DOI: 10.5281/zenodo.3269336
title: Data from "Label-free chemical imaging flow cytometry by high-speed multicolor stimulated Raman scattering"

description: Data from "Label-free chemical imaging flow cytometry by high-speed multicolor stimulated Raman scattering" published in PNAS.
DOI: 10.14457/cu.the.2014.889
title: ทางเลือกทางการบัญชีและการตอบสนองของตลาดต่อการรับรู้หนี้สินผลประโยชน์พนักงานประเภทโครงการผลประโยชน์ที่กำหนดไว้ตามมาตรฐานการบัญชีฉบับที่ 19 หลักฐานเชิงประจักษ์จากประเทศไทย

description: วัตถุประสงค์ของการศึกษาในครั้งนี้เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลกระทบต่อการเลือกวิธีการบัญชีสำหรับการรับรู้หนี้สินส่วนเพิ่มผลประโยชน์พนักงานภายใต้โครงการผลประโยชน์ที่กำหนดไว้ในช่วงการเปลี่ยนแปลง (หนี้สินส่วนเพิ่ม) และเพื่อศึกษาการตอบสนองของตลาดทุนต่อการรับรู้หนี้สินส่วนเพิ่ม การรับรู้หนี้สินส่วนเพิ่มเกิดขึ้นจากการนำมาตรฐานการบัญชีไทยฉบับที่ 19 เรื่อง ผลประโยชน์ของพนักงาน (TAS 19) มาใช้เป็นครั้งแรก การศึกษาครั้งนี้ได้แบ่งทางเลือกวิธีการรับรู้หนี้สินส่วนเพิ่มเป็น 3 วิธี ได้แก่ วิธีรับรู้โดยทันที วิธีรับรู้เป็นค่าใช้จ่ายตามวิธีเส้นตรงภายในระยะเวลา 5 ปี และวิธีปรับกับกำไรสะสม การศึกษาครั้งนี้ใช้กลุ่มตัวอย่างบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย จำนวน 309 บริษัท ที่เริ่มใช้มาตรฐานฉบับนี้ ในไตรมาส 1 ปี 2554 เป็นครั้งแรก ผลการศึกษาพบว่ากิจการที่ได้รับผลกระทบจากการรับรู้หนี้สินส่วนเพิ่มต่อกำไรต่อหุ้นสูง และกิจการที่มีค่าตอบแทนรวมของผู้บริหารสูงมีผลต่อแนวโน้มที่จะไม่เลือกวิธีรับรู้โดยทันทีเมื่อเปรียบเทียบกับวิธีปรับกับกำไรสะสม ในขณะที่ขาดทุนสะสมยกมาและขาดทุนสะสมที่เกิดขึ้นหลังจากการรับรู้หนี้สินส่วนเพิ่มมีผลต่อแนวโน้มที่ผู้บริหารจะเลือกวิธีรับรู้เป็นค่าใช้จ่ายตามวิธีเส้นตรงภายในระยะเวลา 5 ปี เมื่อเปรียบเทียบกับวิธีปรับกับกำไรสะสม ในขณะที่การศึกษาครั้งนี้ไม่พบว่าหนี้สินส่วนเพิ่มมีผลต่อแนวโน้มที่ผู้บริหารจะเลือกวิธีรับรู้เป็นค่าใช้จ่ายด้วยวิธีเส้นตรงภายในระยะเวลา 5 ปี เมื่อเปรียบเทียบกับวิธีปรับกับกำไรสะสม สุดท้ายการศึกษาครั้งนี้ไม่พบว่าตลาดทุนมีการตอบสนองต่อการรับรู้หนี้สินส่วนเพิ่ม
DOI: 10.14457/cu.the.2014.890
title: การพัฒนาระบบพี่เลี้ยงเพื่อพัฒนาความสามารถในการผลิตงานวิจัยในชั้นเรียนของอาจารย์วิทยาลัยพยาบาล สังกัดสถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข

description: การวิจัยมีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหาและอุปสรรคเกี่ยวกับการผลิตงานวิจัยในชั้นเรียนของวิทยาลัยพยาบาล สังกัดสถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข 2) วิเคราะห์แนวคิดและกระบวนการของการพัฒนาทรัพยากรบุคคลที่เน้นการมีสัมพันธภาพระหว่างบุคคล 3) พัฒนาระบบพี่เลี้ยงเพื่อพัฒนาความสามารถในการผลิตงานวิจัยในชั้นเรียนของอาจารย์วิทยาลัยพยาบาล และ4) นำเสนอระบบพี่เลี้ยงเพื่อพัฒนาความสามารถในการผลิตงานวิจัยในชั้นเรียนของอาจารย์วิทยาลัยพยาบาล สังกัดสถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข กลุ่มตัวอย่าง ประกอบด้วย อาจารย์ที่ปฏิบัติงานอยู่ในวิทยาลัยพยาบาล สังกัดสถาบันพระบรมราชชนก จำนวน 10 แห่ง รวม 315 คน อาจารย์พยาบาลพี่เลี้ยง จำนวน 10 คน อาจารย์ผู้รับการดูแล จำนวน 10 คน และผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 9 คน เครื่องมือวิจัย ประกอบด้วย แบบสอบถาม แบบทดสอบความรู้เกี่ยวกับการวิจัยในชั้นเรียน แบบสอบถามทัศนคติ แบบประเมินผลงานวิจัยในชั้นเรียน และแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิตินอนพาราเมตริกด้วย The Wilcoxon Signed Ranks Test ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. สภาพปัจจุบัน ปัญหาและอุปสรรคเกี่ยวกับการผลิตงานวิจัยในชั้นเรียนของวิทยาลัยพยาบาล พบว่าด้านการบริหารจัดการองค์การ ด้านวัฒนธรรมองค์การ ด้านการบริหารการเงิน ด้านแหล่งศึกษาค้นคว้า สื่อเทคโนโลยี และวัสดุ อุปกรณ์ และด้านการบริหารบุคลากร มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.38 , 3.35 ,3.34 ,3.23และ 3.04ตามลำดับ) ปัญหาและอุปสรรคเกี่ยวกับการผลิตงานวิจัยในชั้นเรียน ด้านการบริหารเวลา มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก ( = 3.74) จึงได้ออกแบบกระบวนการทำวิจัยในชั้นเรียนควบคู่กับการสอน ด้านความรู้ในการทำวิจัยในชั้นเรียน มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง( = 3.30) และด้านทักษะในการทำวิจัยในชั้นเรียน มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.34) 2. ผลการวิเคราะห์แนวคิด และกระบวนการของการพัฒนาทรัพยากรบุคคลที่เน้นการมีสัมพันธภาพระหว่างบุคคล พบว่าระบบพี่เลี้ยง การสอนแนะ การนิเทศและการให้คำปรึกษา มีความแตกต่างด้านความหมาย ประเด็นสำคัญ และกระบวนการ แต่พบว่ามีประเด็นที่สำคัญเหมือนกัน คือ การมีสัมพันธภาพที่ดีระหว่างบุคคล 3. ระบบพี่เลี้ยงเพื่อพัฒนาความสามารถในการผลิตงานวิจัยในชั้นเรียนของอาจารย์วิทยาลัยพยาบาล ที่ได้พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย ปัจจัยนำเข้า กระบวนการ ผลผลิตและข้อมูลป้อนกลับ ทั้งนี้กระบวนการของระบบพี่เลี้ยง ประกอบด้วยขั้นตอน 1) การเตรียมการ 2) การดำเนินการ 3) การประเมินผล ผลการนำระบบพี่เลี้ยงไปใช้ 1 ภาคการศึกษา พบว่า ความรู้ และทัศนคติเกี่ยวกับการวิจัยในชั้นเรียนของอาจารย์ผู้รับการดูแลก่อน และหลังการทดลองแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 อาจารย์ผู้รับการดูแลทุกคนสามารถทำผลงานวิจัยในชั้นเรียน มีคุณภาพอยู่ในระดับดีมาก
DOI: 10.14457/cu.the.2014.891
title: การพัฒนารูปแบบการประเมินกิจกรรมส่งเสริมคุณลักษณะที่พึงประสงค์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ตามแนวคิดการประเมินแบบทฤษฎีแรงขับ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาสภาพและรูปแบบการจัดกิจกรรมและการประเมินกิจกรรมส่งเสริมคุณลักษณะที่พึงประสงค์ของผู้เรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 2) เพื่อพัฒนารูปแบบการประเมินการจัดกิจกรรมส่งเสริมคุณลักษณะที่พึงประสงค์ผู้เรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ตามแนวคิดการประเมินแบบทฤษฎีแรงขับ และ 3) เพื่อประเมินประสิทธิผลของรูปแบบการประเมินการจัดกิจกรรมส่งเสริมคุณลักษณะที่พึงประสงค์ผู้เรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ตามแนวคิดการประเมินแบบทฤษฎีแรงขับ ดำเนินการวิจัยแบ่งเป็น 4 ระยะ ดังนี้ 1) ศึกษาสภาพการจัดกิจกรรมและการประเมินด้วยการเก็บข้อมูลจากสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน 180 แห่ง วิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้สถิติเชิงบรรยาย 2) สร้างทฤษฎีโปรแกรม ใช้วิธีการผสมผสานระหว่างแนวคิดทางสังคมศาสตร์และจากผู้มีส่วนได้เสีย ตรวจสอบคุณภาพของทฤษฎีโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 3) พัฒนารูปแบบการประเมินฯ จากผลระยะ 1 และ 2 ตรวจสอบคุณภาพรูปแบบฯ โดยผู้ทรงคุณวุฒิด้านการวัดและประเมินผล นำไปทดลองใช้กับสถานศึกษาจำนวน 10 แห่ง และ 4) ประเมินประสิทธิผลของรูปแบบการประเมินฯ โดยประเมินความพึงพอใจของผู้บริหารและครูที่มีต่อรูปแบบการประเมินฯและประเมินคุณภาพของรูปแบบการประเมินฯ ตามมาตรฐานการประเมินทั้ง 4 ด้าน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. สถานศึกษาตระหนักถึงความสำคัญ มีการทำงานอย่างเป็นระบบ มีการกำหนดกลยุทธ์ไว้ในแผนปฏิบัติการสถานศึกษา บริหารงานแบบมีส่วนร่วม มีการโน้มน้าวและเสริมแรงทางบวก รูปแบบการประเมินส่วนมากไม่มีรูปแบบที่แน่นอนใช้การประเมินตามที่กระทรวงศึกษาธิการกำหนดโดยใช้ข้อมูลจากบันทึกของผู้เรียนและผู้ปกครอง โดยไม่มีรูปแบบที่เป็นระบบชัดเจน 2. รูปแบบการประเมิน ประกอบด้วย 1) หลักการ/แนวคิด/ทฤษฎีการประเมินแบบทฤษฎีแรงขับ 2) ตัวบ่งชี้ที่สำคัญ คือ โมเดลการกระทำ มี 2 ตัวบ่งชี้ คือ การบริหารกิจกรรมและการมีส่วนร่วมของผู้ปกครอง ตัวแทรกแซง คือ กิจกรรมส่งเสริมคุณลักษณะที่พึงประสงค์ผู้เรียน และโมเดลการเปลี่ยนแปลง มี 3 ตัวบ่งชี้ คือ การสร้างประสบการณ์ทางสังคมให้ผู้เรียน (ราก) ผู้เรียนเกิดจิตลักษณะ (ลำต้น) และผู้เรียนเกิดคุณลักษณะ (ดอกและผล) 3) เครื่องมือที่ใช้ในการประเมิน มี 3 ชุด 4) วิธีการวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงบรรยายและการวิเคราะห์เนื้อหา และ 5) การรายงานผลการประเมินเสนอผลการทำงานตามองค์ประกอบของทฤษฎีโปรแกรม 3. ประสิทธิผลของรูปแบบการประเมินฯ ผู้บริหารและครูมีความพึงพอใจต่อรูปแบบการประเมินอยู่ในระดับมาก และผลการประเมินคุณภาพตามมาตรฐาน 4 ด้าน พบว่า มีคุณภาพอยู่ในระดับมากทั้ง 4 ด้าน โดยในด้านความถูกต้องของผลการประเมินมีคุณภาพมากกว่าด้านอื่น ๆ
DOI: 10.14457/cu.the.2014.892
title: การพัฒนากระบวนการฝึกอบรมครูประจำการด้านการประเมินเด็กปฐมวัยโดยใช้จิตตปัญญาศึกษาและการชี้แนะทางปัญญา

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างและพัฒนากระบวนการฝึกอบรมครูประจำการด้านการประเมินเด็กปฐมวัยโดยใช้จิตตปัญญาศึกษาและการชี้แนะทางปัญญา และ 2) ศึกษาผลของกระบวนการฝึกอบรมที่พัฒนาขึ้นที่มีต่อความสามารถของครูในการประเมินเด็กปฐมวัย ผู้เข้าร่วมการวิจัย ได้แก่ ครูปฐมวัยของโรงเรียนในเครืออัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ ที่สอนในระดับชั้นเตรียมอนุบาลถึงอนุบาลปีที่ 3 จำนวน 8 คน การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา โดยใช้การเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพ ดำเนินการวิจัยและพัฒนาทั้งหมด 3 ระยะ ประกอบด้วย 5 ขั้นตอน ได้แก่ 1) เตรียมการ 2) การพัฒนาและวิจัยระยะที่ 1 สร้างกระบวนการฝึกอบรมครูประจำการด้านการประเมินเด็กปฐมวัยโดยใช้จิตตปัญญาศึกษาและการชี้แนะทางปัญญา 3) การพัฒนาและวิจัยระยะที่ 2 นำร่องกระบวนการฝึกอบรมฯ 4) การพัฒนาและวิจัยระยะที่ 3 ทดลองใช้กระบวนการฝึกอบรมฯ และ 5) การนำเสนอกระบวนการฝึกอบรมฯ ฉบับสมบูรณ์ ผลการวิจัย มีดังนี้ 1. กระบวนการฝึกอบรมครูประจำการด้านการประเมินเด็กปฐมวัยโดยใช้จิตตปัญญาศึกษาและการชี้แนะทางปัญญา เป็นกระบวนการที่ให้ความสำคัญกับมิติด้านในหรือด้านจิตใจของครู โดยสร้างให้เกิดการตระหนักรู้ และสนับสนุนการเปลี่ยนแปลงการปฏิบัติงานผ่านการชี้แนะ กระบวนการฝึกอบรมใช้เวลาทั้งสิ้น 30 สัปดาห์ ประกอบด้วย 6 ขั้นตอน ได้แก่ 1) การสร้างชุมชนการเรียนรู้ 2) การไตร่ตรองปัญหา 3) การฝึกการรู้เท่าทันตนเอง 4) การเพิ่มพูนความเข้าใจ 5) การชี้แนะรายบุคคล และ 6) การทบทวนไตร่ตรอง กิจกรรมการฝึกอบรมฯ แบ่งเป็น 2 ลักษณะ คือ การเรียนรู้ร่วมกันในห้องฝึกอบรม และการฝึกปฏิบัติรายบุคคลในห้องเรียน กลยุทธ์ในการดำเนินการฝึกอบรมประกอบด้วย 6 กลยุทธ์ ได้แก่ 1) การกระชับความสัมพันธ์กลุ่ม 2) การปลุกพลังทางบวก 3) การเสริมพลังใจ 4) การสร้างประสบการณ์ที่เชื่อมโยงสัมพันธ์ 5) การตั้งคำถามกระตุกความคิด และ 6) การให้ข้อมูลย้อนกลับ 2. ผลการใช้กระบวนการฝึกอบรมที่พัฒนาขึ้น พบว่า ครูจำนวน 7 จาก 8 คน มีระดับความสามารถในการประเมินเด็กปฐมวัยสูงขึ้น โดยครูจำนวน 6 คน มีระดับความสามารถในการประเมินเด็กปฐมวัยเพิ่มขึ้น 1 ระดับ จากระดับที่ 1 ขั้นยึดติดกรอบการปฏิบัติ เป็นระดับที่ 2 ขั้นก้าวสู่การปรับเปลี่ยน และครูจำนวน 1 คน มีระดับความสามารถในการประเมินเด็กปฐมวัยเพิ่มขึ้น 2 ระดับ จากระดับที่ 1 ขั้นยึดติดกรอบการปฏิบัติ เป็นระดับที่ 3 ขั้นค้นพบตัวตน ส่วนครูอีก 1 คน ไม่มีการเปลี่ยนแปลงความสามารถในการประเมินเด็กปฐมวัย โดยอยู่ในระดับที่ 1 ขั้นยึดติดกรอบการปฏิบัติ
DOI: 10.25919/5d3224982f8e5
title: Parkes observations for project P1014 semester 2019APRS_02

description: The spatial distribution of neutral gas is important for understanding the interstellar medium (ISM) evolution and star formation. However, the distribution of Tiny Scale Atomic Structures (TSAS), especially the extremely small scale structures with spatial scales ranging from a few to hundreds of AU are largely unexplored. The formation and evolution of TSAS are still on an active debate. Multi-epoch observations of HI absorption against pulsars are a tested, practical observational method to probe the TSAS, due to pulsar’s nature on-off state and proper motions of 1 to 100 AU per year. The new Parkes UWL receiver has a powerful capability to simultaneously observe not only the HI line, but nearly all the CH lines, the four L-band OH lines, several dozen C and H recombination lines, and possibly even denser tracers such as ammonia and formaldehyde. Detecting any of those along with the HI absorption would represent a major leap in our understanding of TSAS. A particularly interesting possibility is that we might discover molecular absorption associated with TSAS, which would then imply that TSAS are not transient structures. We thus propose two epoch observations, which are separated by about five months, for four bright pulsars with the new Parkes UWL receiver using multiple spectral windows for probing structures ranging from 0.5 to 500 AU, monitoring the evolution of a known TSAS traced by PSR B1557-50, and try and detect other interstellar molecules in the TSAS.