cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1148
title: การสนับสนุนทางสังคม ความเหมาะสมกันระหว่างคนกับสิ่งแวดล้อมและความผูกพันในงาน: กรณีศึกษาพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินบนสายการบินแห่งหนึ่ง

description: การวิจัยครั้งนี้จุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการสนับสนุนทางสังคม ความเหมาะสมกันระหว่างคนกับสิ่งแวดล้อม และความผูกพันในงาน และเพื่อทำนายความผูกพันในงานของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินจากการสนับสนุนทางสังคมและความเหมาะสมกันระหว่างคนกับสิ่งแวดล้อมกลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินสายการบินแห่งหนึ่ง จำนวน 189 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคม แบบวัดความเหมาะสมกันระหว่างคนกับสิ่งแวดล้อม และแบบวัดความผูกพันในงาน โดยการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน (Pearson’s Product Moment Correlation) และการวิเคราะห์การถดถอยพหุแบบมีขั้นตอน (Stepwise Multiple Regression Analysis) ได้ผลการวิจัยดังนี้1. การสนับสนุนทางสังคมมีความสัมพันธ์กับความเหมาะสมกันระหว่างคนกับองค์กร (r=.351, p &lt; .01) โดยที่การสนับสนุนทางสังคมจากครอบครัว (r=.335, p &lt; .01) การสนับสนุนทางสังคมจากเพื่อน (r=.227, p &lt; .01) และการสนับสนุนทางสังคมจากคนสำคัญอื่น (r=.299, p &lt; .01) มีความสัมพันธ์กับความเหมาะสมกันระหว่างคนกับองค์กร2. การสนับสนุนทางสังคมมีความสัมพันธ์กับความเหมาะสมกันระหว่างคนกับงาน (r=.196, p &lt; .01) โดยที่การสนับสนุนทางสังคมจากครอบครัว (r=.185, p &lt; .05) และการสนับสนุนทางสังคมจากคนสำคัญอื่น (r=.169, p &lt; .05) มีความสัมพันธ์กับความเหมาะสมกันระหว่างคนกับงาน3. การสนับสนุนทางสังคมมีความสัมพันธ์ความผูกพันในงาน (r=.164, p &lt; .05) โดยพบว่ามีความสัมพันธ์กับความผูกพันในงานด้านความขยันขันแข็ง (r=.153, p &lt; .05) ด้านความทุ่มเทในงาน (r=.182, p &lt; .05) ส่วนการสนับสนุนทางสังคมจากคนสำคัญอื่นมีความสัมพันธ์กับความผูกพันในงาน (r=.228, p &lt; .01) ด้านความขยันขันแข็ง (r=.187, p &lt; .01) ด้านความทุ่มเทในงาน (r=.264, p &lt; .01) ด้านความรู้สึกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับงาน (r=.207, p &lt; .01)4. ความเหมาะสมกันระหว่างคนกับองค์กรมีความสัมพันธ์กับความผูกพันในงาน (r=.614, p &lt; .01) โดยมีความสัมพันธ์กับด้านความขยันขันแข็ง (r=.588, p &lt; .01) ด้านความทุ่มเทในงาน (r=.596, p &lt; .01) และด้านความรู้สึกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับงาน (r=.572, p &lt; .01)5. ความเหมาะสมกันระหว่างคนกับงานมีความสัมพันธ์กับความผูกพันในงาน (r=.647, p &lt; .01) โดยมีความสัมพันธ์กับด้านความขยันขันแข็ง (r=.591, p &lt; .01) ด้านความทุ่มเทในงาน (r=.710, p &lt; .01) และด้านความรู้สึกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับงาน (r=.563, p &lt; .01)6. ความเหมาะสมกันระหว่างคนกับงาน ความเหมาะสมกันระหว่างคนกับองค์กร การสนับสนุนทางสังคมจากครอบครัว และการสนับสนุนทางสังคมจากคนสำคัญอื่น สามารถร่วมกันทำนายความผูกพันในงานได้ร้อยละ 52.9
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1149
title: ความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตในการทำงาน การรับรู้บรรยากาศองค์การกับความตั้งใจที่จะลาออกของพนักงาน โดยมีความผูกพันต่อองค์การเป็นตัวแปรสื่อ

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาลักษณะความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตในการทำงาน การรับรู้บรรยากาศองค์การ และความผูกพันต่อองค์การ กับความตั้งใจที่จะลาออกของพนักงาน และ (2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตในการทำงาน การรับรู้บรรยากาศองค์การ กับความตั้งใจที่จะลาออกจากองค์การ โดยมีความผูกพันต่อองค์การเป็นตัวแปรสื่อ กลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานประจำของบริษัทเอกชนตัวแทนจำหน่ายอุปกรณ์เครื่องมือด้านเทคโนโลยีแห่งหนึ่ง ในกรุงเทพมหานคร จำนวน 260 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลลักษณะส่วนบุคคล แบบสอบถามวัดคุณภาพชีวิตในการทำงาน แบบสอบถามวัดการรับรู้บรรยากาศองค์การ แบบสอบถามวัดความผูกพันต่อองค์การ และแบบสอบถามวัดความตั้งใจที่จะลาออก โดยสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ การวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน การวิเคราะห์การถดถอย และสถิติทดสอบ Z โดยทำการทดสอบบทบาทการเป็นตัวแปรสื่อ ตามแนวคิดของ บารอน และ เคนนี (Baron & Kenny, 1986) และโซเบล (Sobel, 1982) ซึ่งสามารถสรุปผลการวิจัยได้ดังนี้1. คุณภาพชีวิตในการทำงาน การรับรู้บรรยากาศองค์การ และความผูกพันต่อองค์การ มีความสัมพันธ์ทางลบกับความตั้งใจที่จะลาออกของพนักงาน โดยมีค่าสหสัมพันธ์ r = -.385,          r = -.258 และ r = -.168 ตามลำดับ ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ .012. คุณภาพชีวิตในการทำงานส่งผลทางลบโดยตรงต่อความตั้งใจที่จะลาออก โดยไม่ผ่านความผูกพันต่อองค์การในฐานะตัวแปรสื่อ3. การรับรู้บรรยากศองค์การส่งผลทางลบโดยอ้อมทั้งหมด ผ่านความผูกพันต่อองค์การไปสู่ความตั้งใจที่จะลาออกโดยผลการศึกษาครั้งนี้ สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการบริหารจัดการทรัพยากรมนุษย์ในองค์การ เพื่อก่อให้เกิดประสิทธิภาพและลดแนวโน้มในการลาออกของพนักงาน ซึ่งจะช่วยให้องค์การลดต้นทุนที่อาจเกิดขึ้นเมื่อพนักงานตัดสินใจลาออกจากองค์การได้
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1150
title: ความสัมพันธ์ระหว่างสภาพแวดล้อมในการทำงาน การรับรู้รูปแบบภาวะผู้นำของพนักงาน ความผูกพันในงานกับความพึงพอใจในงาน

description: ความสัมพันธ์ระหว่างสภาพแวดล้อมในการทำงาน การรับรู้รูปแบบภาวะผู้นำของพนักงาน ความผูกพันในงานกับความพึงพอใจในงาน เป็งการศึกษาเชิงสำรวจ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์คือเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสภาพแวดล้อมในการทำงาน การรับรู้รูปแบบภาวะผู้นำของพนักงาน ความผูกพันในงาน กับความพึงพอใจในงาน และศึกษาอิทธิพลของปัจจัยที่มีผลต่อความพึงพอใจในงาน โดยมีสมมติฐานว่า (1) สภาพแวดล้อมในการทำงานมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในงาน โดยมีสมมติฐานย่อยดังนี้ (1.1) สภาพแวดล้อมทางกายภาพมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในงาน (1.2) สภาพแวดล้อมด้านสังคมมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในงาน และ (1.3) สภาพแวดล้อมด้านจิตใจมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในงาน (2) การรับรู้รูปแบบภาวะผู้นำของพนักงานมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในงาน โดยมีสมมติฐานย่อยดังนี้ (2.1) การรับรู้รูปแบบภาวะผู้นำที่มุ่งเน้นงานมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในงาน (2.2) การรับรู้รูปแบบภาวะผู้นำที่มุ่งเน้นความสัมพันธ์มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในงาน และ (2.3) การรับรู้รูปแบบภาวะผู้นำที่เน้นการเปลี่ยนแปลงมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในงาน (3) ความผูกพันในงานมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในงาน โดยมีสมมติฐานย่อยดังนี้ (3.1) ความขยันขันแข็งในงานมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในงาน (3.2) ความทุ่มเทในงานมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในงาน และ (3.3) ความรู้สึกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับงานมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในงาน (4) สภาพแวดล้อมในการทำงาน การรับรู้รูปแบบภาวะผู้นำของพนักงาน และความผูกพันในงานสามารถทำนายความพึงพอใจในงานได้ กลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานในโรงงานผลิตรองเท้าแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร จำนวน 143 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม ประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามความพึงพอใจในงาน 22 ข้อ แบบสอบถามสภาพแวดล้อมในการทำงาน 32 ข้อ แบบสอบถามการรับรู้ภาวะผู้นำของพนักงาน 21 ข้อ และแบบสอบถามความผูกพันในงาน 20 ข้อโดยมีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามเท่ากับ 0.93, 0.89, 0.92 และ 0.91 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และค่าสัมประสิทธิ์การถดถอยผลการวิจัยพบว่า สภาพแวดล้อมในการทำงานที่มีความเหมาะสมทั้งทางด้านกายภาพ ด้านสังคม และด้านจิตใจ มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความพึงพอใจในงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = 0.50, 0.72, 0.75,  p &lt; .01) ทางด้านการรับรู้รูปแบบภาวะผู้นำของพนักงาน ทั้งผู้นำที่มุ่งเน้นงาน ผู้นำที่มุ่งเน้นความสัมพันธ์ และผู้นำที่มุ่งเน้นการเปลี่ยนแปลง มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความพึงพอใจในงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01  (r =  0.55, 0.60, 0.71, p &lt; .01) และความผูกพันในงาน ทั้งด้านความขยันขันแข็งในงาน ด้านความทุ่มเทในงาน และด้านความรู้สึกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับงานมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความพึงพอใจในงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = 0.63, 0.64, 0.60, p &lt; .01)  นอกจากนี้ ผลการวิจัยพบว่า สภาพแวดล้อมด้านจิตใจและสภาพแวดล้อมด้านสังคม  รูปแบบผู้นำที่เน้นการเปลี่ยนแปลง  และความผูกพันในงานด้านความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับงาน สามารถทำนายความพึงพอใจในงานได้ 73 เปอร์เซ็นต์
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1151
title: บรรยากาศองค์การ พฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การและความพึงพอใจในงาน: กรณีศึกษาโรงแรมสามพราน ริเวอร์ไซด์ จังหวัดนครปฐม

description: การศึกษาเรื่อง “บรรยากาศองค์การ พฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ และความพึงพอใจในงาน: กรณีศึกษาโรงแรมสามพราน ริเวอร์ไซด์ จังหวัดนครปฐม” เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ของพนักงานโรงแรมสามพรานริเวอร์ไซด์ จังหวัดนครปฐม โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา เพื่อศึกษา 1) ระดับการรับรู้บรรยากาศองค์การ  พฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ และความพึงพอใจในงานของพนักงานโรงแรมสามพรานริเวอร์ไซด์ จังหวัดนครปฐม 2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้บรรยากาศองค์การกับการเป็นสมาชิกที่ดีในองค์การ การรับรู้บรรยากาศองค์การและความพึงพอใจในงานของพนักงานโรงแรมสามพรานริเวอร์ไซด์ จังหวัดนครปฐม และ 3)เพื่อสร้างสมการทำนายความพึงพอใจในงาน ด้วยตัวแปรการรับรู้บรรยากาศองค์การ  และตัวแปรพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ เป็นพนักงานโรงแรมสามพรานริเวอร์ไซด์ จำนวน 195 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม ประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามบรรยากาศองค์การ จำนวน 76 ข้อ ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .927 แบบสอบถามพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ จำนวน 60 ข้อ ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .938 และแบบสอบถามความพึงพอใจในงาน จำนวน 75 ข้อ ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .955สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ประกอบด้วย ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน     ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการศึกษาสรุปได้ดังนี้1) พนักงานโรงแรมสามพรานริเวอร์ไซด์ มีระดับการรับรู้บรรยากาศองค์การ ระดับพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ และระดับความพึงพอใจในงาน อยู่ในระดับสูง มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.73, 3.94 และ 3.88 ตามลำดับ2) บรรยากาศขององค์การมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ ระดับ .05 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เท่ากับ .534 3) บรรยากาศขององค์การมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในงาน ระดับ .05 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เท่ากับ .4174) พฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความพึงพอใจในงาน ระดับ .05 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เท่ากับ .5195) ตัวแปรที่สามารถพยากรณ์ความพึงพอใจในงาน คือ ตัวแปรบรรยากาศองค์การ และตัวแปรพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ  โดยมีอำนาจในการพยากรณ์ได้ ร้อยละ 31คำสำคัญ: บรรยากาศองค์การ, พฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ, ความพึงพอใจในงาน
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1153
title: ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ภาระงาน สัมพันธภาพในการทำงานกับความเหนื่อยหน่ายในงานโดยมีการรับรู้ความสามารถของตนเองเป็นตัวแปรกำกับ

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ภาระงาน สัมพันธภาพในการทำงานกับความเหนื่อยหน่ายในงานโดยมีการรับรู้ความสามารถของตนเองเป็นตัวแปรกำกับตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นพนักงานระดับปฏิบัติการ ฝ่ายบริการและสนับสนุนลูกค้ารายย่อยของธนาคารพาณิชย์แห่งหนึ่ง จำนวน 154 คน มีการรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามประกอบด้วย 5 ส่วน คือ 1) ข้อมูลปัจจัยส่วนบุคคล 2) การรับรู้ภาระงาน 3) สัมพันธภาพในการทำงาน 4) การรับรู้ความสามารถของตนเอง 5) ความเหนื่อยหน่ายในงาน   สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติเชิงพรรณา ค่าสหสัมพันธ์และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบเป็นขั้นผลการวิจัยพบว่า1) การรับรู้ภาระงาน สัมพันธภาพในการทำงานมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความ เหนื่อยหน่ายในงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .328, r = .357, p &lt; .01)2) การรับรู้ความสามารถของตนเองไม่เป็นตัวแปรกำกับความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ภาระงาน สัมพันธภาพในการทำงานกับความเหนื่อยหน่ายในงานคำสำคัญ: การรับรู้ภาระงาน, สัมพันธภาพในการทำงาน, การรับรู้ความสามารถของตนเอง, ความเหนื่อยหน่ายในงาน
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1155
title: เจตคติที่มีต่องานขายประกัน ความพึงพอใจในงานและความตั้งใจคงอยู่ในงานของพนักงานขายประกันทางโทรศัพท์: กรณีศึกษาบริษัทโบรคเกอร์ประกันภัยรถยนต์แห่งหนึ่ง

description: การวิจัยครั้งนี้ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างเจตคติที่มีต่องานขายประกัน ความพึงพอใจในงาน และความตั้งใจคงอยู่ในงาน ของพนักงานขายประกันทางโทรศัพท์ของบริษัทโบรคเกอร์ประกันภัยรถยนต์แห่งหนึ่ง ตัวอย่างเป็นพนักงานขายประกันทางโทรศัพท์ของบริษัทโบรคเกอร์ประกันภัยรถยนต์แห่งหนึ่ง จำนวน 305 คน เครื่องมือที่ใช้ศึกษาคือ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล เจตคติที่มีต่องานขายประกัน ความพึงพอใจในงาน และความตั้งใจคงอยู่ในงาน สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ การวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน (Pearson’s product moment correlation coefficient) ผลการวิจัยสรุปได้ ดังนี้1 ตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 58.7) อายุระหว่าง 29 - 31 ปี (ร้อยละ 24.3) มีอายุงานน้อยกว่า 1 ปี (ร้อยละ 36.7) การศึกษาอยู่ในระดับปริญาตรี (ร้อยละ 38.7) สถานภาพโสด (ร้อยละ 73.4) และเป็นพนักงานประเภทสัญญาจ้าง (ร้อยละ 51.8)2 ลักษณะเจตคติที่มีต่องานขายประกัน อยู่ในระดับสูง ลักษณะความพึงพอใจในงานและความตั้งใจคงอยู่ในงาน อยู่ในระดับปานกลาง3 ผลการวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน พบว่า3.1 เจคคติที่มีต่องานขายประกันมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในงาน3.2 ความพึงพอใจในงานมีความสัมพันธ์กับความตั้งใจคงอยู่ในงาน3.3 เจคคติที่มีต่องานขายประกันมีความสัมพันธ์กับความตั้งใจคงอยู่ในงาน
DOI: 10.5517/ccdc.csd.cc1zbdc2
title: CCDC 1827244: Experimental Crystal Structure Determination

description: Related Article: Victor B. Rybakov, Alexey O. Chagarovskiy, Olga A. Ivanova, Igor V. Trushkov|2018|CSD Communication|||
description: An entry from the Cambridge Structural Database, the world’s repository for small molecule crystal structures. The entry contains experimental data from a crystal diffraction study. The deposited dataset for this entry is freely available from the CCDC and typically includes 3D coordinates, cell parameters, space group, experimental conditions and quality measures.
DOI: 10.5517/ccdc.csd.cc1zbdd3
title: CCDC 1827245: Experimental Crystal Structure Determination

description: Related Article: Victor B. Rybakov, Alexey O. Chagarovskiy, Olga A. Ivanova, Igor V. Trushkov|2018|CSD Communication|||
description: An entry from the Cambridge Structural Database, the world’s repository for small molecule crystal structures. The entry contains experimental data from a crystal diffraction study. The deposited dataset for this entry is freely available from the CCDC and typically includes 3D coordinates, cell parameters, space group, experimental conditions and quality measures.
DOI: 10.5517/ccdc.csd.cc1zbflb
title: CCDC 1827282: Experimental Crystal Structure Determination

description: Related Article: HaoHong Li, YuKang Wang, ZhiRong Chen, XiaoYan Lin, Daohua Wang, Liming Zhao|2018|CSD Communication|||
description: An entry from the Cambridge Structural Database, the world’s repository for small molecule crystal structures. The entry contains experimental data from a crystal diffraction study. The deposited dataset for this entry is freely available from the CCDC and typically includes 3D coordinates, cell parameters, space group, experimental conditions and quality measures.
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1158
title: ความสัมพันธ์ระหว่าง การรับรู้ความสามารถตนเอง การกำหนดเป้าหมาย บุคลิกภาพเชิงรุกกับประสิทธิผลในการทำงานของพนักงานสถาบันการเงินแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ  1) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง การรับรู้ความสามารถตนเอง การกำหนดเป้าหมาย และบุคลิกภาพเชิงรุก กับประสิทธิผลในการทำงาน ของพนักงานสถาบันการเงินแห่งหนึ่งใน กรุงเทพมหานคร  2) เพื่อศึกษาว่าปัจจัยใดสามารถแยกแยะความมีประสิทธิผลในการทำงานของพนักงาน สถาบันการเงินแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร กลุ่มประชากรที่ใช้ในการศึกษาวิจัยครั้งนี้ คือ พนักงานฝ่ายบริหารอาคารและงานกลาง ของสถาบันการเงินแห่งหนึ่ง ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 125 คน รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามปัจจัยส่วนบุคคล และแบบสอบถามปัจจัยที่สัมพันธ์กับความมีประสิทธิผลในการทำงานจำนวน 3 ปัจจัย อันได้แก่ แบบสอบถามการรับรู้ความสามารถตนเอง มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .832 แบบสอบถามการกำหนดเป้าหมาย มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .931 แบบสอบถามบุคลิกภาพเชิงรุก มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .936 ส่วนแบบสอบถามความมีประสิทธิผลในการทำงาน มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .853 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติบรรยายค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน (Pearson’s product moment correlation) และการวิเคราะห์โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์จำแนกกลุ่ม (Discriminant analysis) ซึ่งผลการวิจัย พบว่า การรับรู้ความสามารถตนเองมีความสัมพันธ์กับความมีประสิทธิผลในการทำงาน ส่วนการกำหนดเป้าหมาย และบุคลิกภาพเชิงรุกไม่มีความมีความสัมพันธ์กับความมีประสิทธิผลในการทำงาน และปัจจัยทั้งหมดสามารถแยกแยะความมีประสิทธิผลในการทำงานได้ถูกต้อง ร้อยละ 67.3
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1159
title: เที่ยวเมืองไทยเหมือนไปเมืองนอก: ปฏิสัมพันธ์ของนักท่องเที่ยวชาวไทยกับธีมพาร์คแนวยุโรป

description: “เที่ยวเมืองไทยเหมือนไปเมืองนอก” คือ ประสบการณ์ของนักท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวที่มีบรรยากาศแบบต่างประเทศในประเทศไทย นำมาซึ่งวัตถุประสงค์ในการศึกษา              3 ประการได้แก่ 1) เพื่อศึกษาพัฒนาการและความสำคัญของธีมพาร์คแนวยุโรปในประเทศไทย        2) เพื่อศึกษาการรับรู้และความเข้าใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อแหล่งท่องเที่ยวธีมพาร์คแนวยุโรปและ 3) เพื่อศึกษาและทำความเข้าใจรสนิยมการท่องเที่ยวผ่านรูปแบบของปฏิสัมพันธ์ระหว่างนักท่องเที่ยวไทยกับแหล่งท่องเที่ยวธีมพาร์คแนวยุโรป ผลการศึกษาพบว่า ธีมพาร์คแนวยุโรปในประเทศไทยเน้นการประกอบสร้างสถานที่และบรรยากาศให้นักท่องเที่ยวสามารถถ่ายรูปได้ และควรตั้งอยู่ทำเลที่เหมาะสมจึงจะประสบความสำเร็จนอกจากนี้ พบว่า การศึกษาปฏิสัมพันธ์ระหว่างนักท่องเที่ยวชาวไทยกับธีมพาร์คแนวยุโรป 5 แห่ง ได้แก่ ปาลิโอ (เขาใหญ่) เดอะ เวเนเซีย (หัวหิน) ซานโตรินี่ พาร์ค (ชะอำ) มิโมซ่า (พัทยา) และ ซีเนอรี่  วินเทจ ฟาร์ม (สวนผึ้ง) ในรูปแบบการ ชม ชิม ช็อป แชะ และแชร์ ภายใต้กรอบแนวคิดวัฒนธรรมเชิงวัตถุ พบว่า นักท่องเที่ยวชาวไทยที่มาเที่ยวในพื้นที่ดังกล่าว มีความเข้าใจและรับรู้สอดคล้องกับบรรยากาศความเป็นเมืองนอกของสถานที่ผ่านการชม การแชะ และการแชร์  สะท้อนให้เห็นรสนิยมการท่องเที่ยวของคนกลุ่มนี้ว่า ชอบแหล่งท่องเที่ยวที่แปลกใหม่ ชอบถ่ายภาพ และแชร์ภาพลงในสื่อสังคมออนไลน์  นอกจากนี้ ยังพบว่า พื้นที่ธีมพาร์คแนวยุโรปเป็นพื้นที่แสดงรสนิยมด้านการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่ชอบความแปลกใหม่ แตกต่างจากชีวิตประจำวัน ยิ่งไปกว่านั้น ยังเป็นพื้นที่ที่ใช้แสดงรสนิยมการแต่งกายของนักท่องเที่ยวที่สะท้อนให้เห็นความทันสมัย ทันกระแสผ่านภาพถ่ายที่แชร์ลงในสื่อสังคมออนไลน์
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1160
title: การจัดการศึกษาขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการเพิ่มโอกาสการศึกษาของกลุ่มผู้ด้อยโอกาส

description: งานวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดการศึกษาขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในประเทศไทย  การจัดการศึกษาขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการเพิ่มโอกาสการศึกษากลุ่มผู้ด้อยโอกาส และเสนอข้อเสนอแนะเชิงนโยบายในการเพิ่มโอกาสการศึกษาแก่กลุ่มผู้ด้อยโอกาส  กลุ่มตัวอย่าง คือ เทศบาลเมืองเดชอุดม  เทศบาลตำบลนาโพธิ์  และองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี  จังหวัดอุบลราชธานี โดยเก็บข้อมูลจากเอกสาร การสัมภาษณ์แบบไม่มีโครงสร้าง และการสนทนากลุ่มกับผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ผู้บริหารโรงเรียน และครูผู้สอน และใช้แบบสอบถามเก็บรวบรวมข้อมูลจากนักเรียนและผู้ปกครองนักเรียน          ผลการศึกษา พบว่า  องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในประเทศไทยจัดการศึกษาในระบบตั้งแต่ระดับชั้นก่อนประถมศึกษา  ถึงระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง  โดยเทศบาลตำบลมีสัดส่วนโรงเรียนในสังกัดเพิ่มสูงสุด  โรงเรียนมีสัดส่วนนักเรียนต่อห้องตามเกณฑ์มาตรฐาน  และคะแนนเฉลี่ยผลการทดสอบการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET)  ของโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระหว่างปีการศึกษา 2555 – 2558  มีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น แต่คะแนนอยู่ในลำดับท้ายเกือบทุกระดับชั้นเมื่อเทียบกับโรงเรียนสังกัดอื่นๆ          โรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดอุบลราชธานีมีสัดส่วนนักเรียนด้อยโอกาสเพิ่มขึ้น เนื่องด้วยโรงเรียนมีนโยบายและมาตรการสำคัญในการเพิ่มโอกาสการศึกษาให้แก่นักเรียนด้อยโอกาส โดยเฉพาะกลุ่มนักเรียนยากจน สอดคล้องกับความต้องการจำเป็นของครอบครัวนักเรียน และเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้ผู้ปกครองตัดสินใจให้นักเรียนศึกษาที่โรงเรียน  โรงเรียนจัดโครงการ และกิจกรรมทางวิชาการให้แก่นักเรียนเพิ่มเติม  ทำให้นักเรียนด้อยโอกาสมีสัมฤทธิผลทางการศึกษาไม่แตกต่างจากนักเรียนทั่วไป  การจัดการศึกษาขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจึงเพิ่มโอกาสการศึกษาแก่กลุ่มผู้ด้อยโอกาสได้           ข้อเสนอแนะในการจัดการศึกษาเพื่อเด็กด้อยโอกาส คือ โรงเรียนต้องสำรวจข้อมูล วิเคราะห์ความต้องการ และวางแผนการให้ความช่วยเหลือแก่นักเรียนด้อยโอกาสอย่างเป็นระบบ และเปิดโอกาสให้กับกลุ่มผู้ด้อยโอกาสกลุ่มอื่นๆ เข้าศึกษาในโรงเรียนเพิ่มขึ้น องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นต้องสนับสนุนงบประมาณเพื่อกลุ่มนักเรียนด้อยโอกาสมากขึ้น  และกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น และสำนักงานคณะกรรมการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นควรนำประเด็นเรื่องการเพิ่มโอกาสการศึกษาให้นักเรียนด้อยโอกาส  เป็นส่วนหนึ่งของการพิจารณาจัดสรรงบประมาณด้านการศึกษาให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1162
title: Les citations et les références dans Rien que la terre de Paul Morand

description: Rien que la terre est un récit de voyage qui date du début du XXe siècle. Le contenu de ce récit concerne le Siam (ou la Thaïlande d’aujourd’hui) mais aussi les pays où Paul Morand, l’auteur de ce récit, passe durant son voyage pour venir occuper le poste d’ambassadeur au Siam en 1925 (à la fin du règne du roi Rama VI).Notre travail a pour but d’analyser la pratique intertextuelle dans ce récit. En effet, Paul Morand se réfère à plusieurs reprises aux écrits des auteurs qui lui sont antérieurs. Parmi les différents types d’intertextes, nous nous intéressons plus précisément aux citations et aux références repérées dans la partie concernant le Siam dans l’ouvrage Rien que la terre. Il s’agit des citations et références provenant des envoyés par Louis XIV au XVIIe siècle, d’autres personnes célèbres mais aussi des sources anonymes.Outre l’étude des caractéristiques de ces intertextes, nous allons aussi nous intéresser à leurs fonctions.
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1163
title: แนวทางการใช้คัมภีร์อรรถกถาธรรมบทของอนุศาสนาจารย์กองทัพบก

description: การศึกษาเรื่องแนวทางการใช้คัมภีร์อรรถกถาธรรมบทของอนุศาสนาจารย์กองทัพบก มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ 1) เพื่อศึกษาบทบาทหน้าที่ตามโครงสร้างในอดีตกับบทบาทหน้าที่ตามโครงสร้างในปัจจุบันของอนุศาสนาจารย์กองทัพบก 2) เพื่อศึกษาการใช้คัมภีร์อรรถกถาธรรมบทของอนุศาสนาจารย์กองทัพบก 3) เพื่อศึกษาแนวทางการใช้คัมภีร์อรรถกถาธรรมบทของอนุศาสนาจารย์กองทัพบกผลจากการศึกษาพบว่า ปัจจุบันบทบาทหน้าที่ของอนุศาสนาจารย์ถูกส่งเสริมให้เกิดความร่วมมือต่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนาที่มีความเกี่ยวเนื่องกับสังคมภายนอกหน่วยงานทหารเพิ่มมากขึ้นกว่าในอดีต ด้วยการเป็นผู้นำบรรยายธรรม เป็นผู้นำปฏิบัติศาสนพิธีกรรมทั้งงานอวมงคลและงานมงคลให้แก่วัด องค์กรทางศาสนา สถานศึกษาและองค์กรทางภาครัฐและเอกชนคัมภีร์อรรถกถาธรรมบทมีความสำคัญในการบรรยายธรรมของอนุศาสนาจารย์กองทัพบก เพราะ ตัวคัมภีร์ 1) มีความเป็นเรื่องเล่าที่ช่วยกระตุ้นความสนใจจากผู้ฟัง 2) ช่วยสร้างเหตุผลให้ง่ายขึ้น 3) นำไปสู่การแตกประเด็นหรือเชื่อมโยงกับข้อมูลแหล่งอื่นได้โดยง่าย และ 4) เป็นตำราเรียนของอนุศาสนาจารย์กองทัพบกเมื่อยังเป็นภิกษุ นอกจากนี้อนุศาสนาจารย์มีวัตถุประสงค์ในการใช้คัมภีร์อรรถกถาธรรมบท 1) เพื่อต้องการให้ผู้ฟังทราบและตระหนักถึงแก่นหลักธรรมคำสอนทางพระพุทธศาสนา 2) เพื่อแสดงให้เห็นว่าหลักธรรมคำสอนทางพระพุทธศาสนาใช้ได้กับทุกยุคสมัย และ 3) เพื่อให้ผู้ฟังนำความรู้จากการฟังไปปฏิบัติตามหรือเกิดการสืบค้นเพิ่มเติมภายหลัง อย่างไรก็ดีอนุศาสนาจารย์มีหลักการใช้คัมภีร์อรรถกถาธรรมบท ที่ปรากฏอยู่สามประการด้วยกัน กล่าวคือ ประการแรกว่าด้วยการพิจารณาถึงความสอดคล้องหรือสัมพันธ์กับหัวข้อการบรรยายธรรมและหลักธรรม ประการต่อมาคือการพิจารณาถึงความสอดคล้องกับบริบทของผู้ฟัง และประการสุดท้ายว่าด้วยการพิจารณาถึงความสอดคล้องกับเหตุการณ์ปัจจุบันหรือสื่อสมัยใหม่ที่นำมาประกอบการบรรยายเทียบเคียงอนุศาสนาจารย์มีแนวทางการใช้คัมภีร์อรรถกถาธรรมบท ที่เป็นไปในทิศทางเดียวกันตามลำดับ คือ 1) การได้รับหัวข้อหรือประเด็นการบรรยายธรรม 2) การวิเคราะห์บริบทกลุ่มผู้ฟัง 3) การค้นคว้าเรื่องเล่าทางคัมภีร์อรรถกถาธรรมบท และ 4) การวิเคราะห์เหตุการณ์ปัจจุบันหรือสื่อสมัยใหม่ แต่ถึงอย่างไรก็ตามการนำเสนอด้วยคัมภีร์อรรถกถาธรรมบท อนุศาสนาจารย์จะไม่มีกรอบการบรรยายหรือรูปแบบการนำเสนอที่ตายตัว กล่าวคือ ในบางครั้งอนุศาสนาจารย์อาจจะเริ่มนำเสนอด้วยเหตุการณ์หรือสื่อปัจจุบันก่อน แล้วจึงค่อยนำเสนอเรื่องเล่าจากคัมภีร์อรรถถาธรรมบทหรือหลักธรรมภายหลัง ในทางตรงกันข้ามอาจจะเริ่มนำเสนอด้วยเรื่องเล่าจากคัมภีร์อรรถกถาธรรมบทหรือหลักธรรมก่อน แล้วจึงค่อยนำเสนอเหตุการณ์หรือสื่อปัจจุบันภายหลัง