cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2076
title: การพัฒนาโปรแกรมโยคะเพื่อพัฒนาความจำและสมรรถภาพทางกายสำหรับนักเรียนประถมศึกษา

description: พัฒนาโปรแกรมโยคะที่มีผลต่อความจำซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเชาวน์ปัญญา และสมรรถภาพทางกายสำหรับนักเรียนประถมศึกษา ซึ่งพัฒนาโปรแกรมโยคะโดยผู้วิจัย และนำไปใช้กับกลุ่มตัวอย่างที่เป็นนักเรียนประถมศึกษาจำนวน 80 คน ที่สมัครเข้าร่วมการทดลองโดยผ่านเกณฑ์การคัดเข้า แบ่งออกเป็น 4 กลุ่มๆ ละ 20 คน เป็นชาย 10 คน หญิง 10 คน รวม 80 คน กลุ่มที่ 1 เชาวน์ปัญญาต่ำ-สมรรถภาพทางกายต่ำ กลุ่มที่ 2 เชาวน์ปัญญาปกติ-สมรรถภาพทางกายต่ำ กลุ่มที่ 3 เชาวน์ปัญญาต่ำ-สมรรถภาพทางกายปกติ กลุ่มที่ 4 เชาวน์ปัญญาปกติ-สมรรถภาพทางกายปกติ ดำเนินการทดลอง 12 สัปดาห์ ให้กลุ่มที่ 1, 2, 3 เข้ารับการฝึกโปรแกรมโยคะ กลุ่มที่ 4 ไม่ได้เข้ารับการฝึก ทำการเก็บข้อมูลก่อนทดลองและหลังการทดลอง นำข้อมูลที่ได้หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม (ANC0VA) และทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ ด้วยวิธีบอนเฟอโรนี (Bonferroni) ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 ผลการวิจัยพบว่า 1. โปรแกรมโยคะเพื่อพัฒนาความจำซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเชาวน์ปัญญา และสมรรถภาพทางกายสำหรับนักเรียนประถมศึกษา มีความตรงเชิงเนื้อหา โดยมีค่าดัชนีความสอดคล้องของการประเมินเชิงเนื้อหา ขั้นอบอุ่นร่างกาย เท่ากับ 0.91 ขั้นฝึกปฏิบัติ เท่ากับ 0.87 และขั้นผ่อนคลาย เท่ากับ 0.92 2. โปรแกรมโยคะเพื่อพัฒนาความจำซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเชาวน์ปัญญาของนักเรียนประถมศึกษาทั้ง 4 กลุ่ม พบว่าไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. โปรแกรมโยคะเพื่อพัฒนาสมรรถภาพทางกายของนักเรียนประถมศึกษาทั้ง 4 กลุ่ม พบว่ามีสมรรถภาพทางกายแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และจากการทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ด้วยวิธีบอนเฟอโรนีพบว่าทั้ง 4 กลุ่มมีสมรรถภาพทางกายแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 คือ ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อหน้าท้องแตกต่างกัน 2 คู่ คือ กลุ่มที่ 2 แข็งแรงกว่ากลุ่มที่ 1 และกลุ่มที่ 3 แข็งแรงกว่ากลุ่มที่ 1 ความแข็งแรงของ แขน ไหล่ หน้าอก แตกต่างกัน 2 คู่ คือ กลุ่มที่ 3 แข็งแรงกว่ากลุ่มที่ 1 กลุ่มที่ 2 และกลุ่มที่ 4 ด้านการทรงตัวแตกต่างกัน 1 คู่ กลุ่มที่ 2 ทรงตัวดีกว่ากลุ่มที่ 4 ด้านความสัมพันธ์ระหว่างมือกับตาแตกต่างกัน 2 คู่ คือ กลุ่มที่ 1 สูงกว่ากลุ่มที่ 2 และกลุ่มที่ 3 สูงกว่ากลุ่มที่ 2 สรุปได้ว่าโปรแกรมโยคะเพื่อพัฒนาความจำซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเชาวน์ปัญญาและสมรรถภาพทางกาย มีผลต่อสมรรถภาพทางกายอย่างชัดเจน ด้านความแข็งแรงของกล้ามเนื้อหน้าท้อง ความแข็งแรงของแขน ไหล่ หน้าอก การทรงตัวและความสัมพันธ์ระหว่างมือกับตา ส่วนความจำมีการพัฒนาแต่ยังไม่ชัดเจนอันเนื่องมาจากวุฒิภาวะ ประสบการณ์การเรียนรู้เพิ่มขึ้นตามช่วงเวลาของการทดลองนาน 12 สัปดาห์
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2077
title: ตัวแบบจำลองการสับไพ่โดยการแจกแจงแบบเบตา

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาตัวแบบจำลองการสับไพ่แบบ overhand shuffling และจำนวนการสับไพ่ โดยกำหนดให้รูปแบบการแจกแจงของตำแหน่งที่ทำการสับไพ่นั้นเป็นแบบเบตา และการแจกแจงความหนาของการสับไพ่เป็นแบบยูนิฟอร์มไม่ต่อเนื่อง ผู้วิจัยได้ศึกษาตัวแบบการสับไพ่ โดยการจำลองตัวแบบทั้งหมด 9 ตัวแบบ โดยการทำซ้ำ 10,000 ครั้ง และใช้ค่าระดับความสุ่มของการสับไพ่ในการเปรียบเทียบ ผู้วิจัยได้นิยามค่าระดับความสุ่ม [โปรดดูสมการในตัวเล่มหรือไฟล์วิทยานิพนธ์ฉบับเต็ม] เพื่อใช้ในการเปรียบเทียบตัวแบบการสับไพ่ทั้ง 9 ตัวแบบ จากการศึกษาพบว่าตัวแบบผู้สับไพ่ที่เลือกสับไพ่ส่วนบนและมีความหนาของการสับไพ่แบบมาก เป็นตัวแบบที่ดีที่สุดและมีจำนวนครั้งที่น้อยที่สุดที่ทำให้ไพ่มีระดับความสุ่มที่ยอมรับได้คือ 7 ครั้ง ส่วนตัวแบบผู้สับไพ่ที่เลือกสับไพ่ส่วนบนและมีความหนาของการสับไพ่แบบกลาง เป็นตัวแบบปานกลางและมีจำนวนครั้งที่น้อยที่สุดที่ทำให้ไพ่มีระดับความสุ่มที่ยอมรับได้คือ 17 ครั้ง และตัวแบบผู้สับไพ่ที่เลือกสับไพ่ส่วนล่างและมีความหนาของการสับไพ่แบบมาก นั้นเป็นตัวแบบที่ไม่ดี เนื่องจากระดับความสุ่มไม่อยู่ในระดับที่ยอมรับได้ แม้จะทำการสับไพ่แล้วถึง 50 ครั้ง
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2078
title: การวิเคราะห์การเลือกรูปแบบการเดินทางของรถไฟความเร็วสูงด้วยวิธี Stated Preference : กรณีศึกษาผู้เดินทางทางอากาศจากกรุงเทพฯ สู่พื้นที่ภาคเหนือ

description: การพัฒนาระบบรถไฟความเร็วสูงในประเทศไทย อาจส่งผลกระทบต่อปริมาณผู้เดินทางด้วยสายการบินภายในประเทศที่มีระยะทางปานกลางจนถึงระยะไกล เนื่องจากรูปแบบการเดินทั้ง 2 แบบนี้มีความคล้ายคลึงกันในหลายๆ ด้าน งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนรูปแบบการเดินทางจากการเดินทางทางอากาศเป็นการเดินทางด้วยรถไฟความเร็วสูง และคาดการณ์ผลกระทบในด้านปริมาณผู้โดยสารที่เกิดขึ้นจากรถไฟความเร็วสูงต่อการเดินทางทางอากาศ ผู้วิจัยสำรวจข้อมูลด้วยวิธี Stated Preference (SP) และสร้างแบบ จำลองโลจิตทวินาม เพื่อวิเคราะห์ความน่าจะเป็นที่ผู้เดินทางจะตัดสินใจเลือกรูปแบบการเดินทาง โดยใช้แบบสอบถามผู้เดินทางจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ไปยังจังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย และลำปาง จำนวนทั้งสิ้น 467 คน ผลการศึกษาพบว่า ตัวแปรหลักที่มีอิทธิพล ได้แก่ ระยะเวลาในการเดินทาง ราคา และช่วงห่างในการให้บริการ ตัวแปรเศรษฐกิจสังคม ได้แก่ อายุ และระดับการศึกษาของผู้เดินทาง ตัวแปรด้านการเดินทาง ได้แก่ ราคาค่าโดยสารจากจุดเริ่มต้นไปยังท่าอากาศยาน ในการคาดการณ์ผลกระทบต่อการเดินทางทางอากาศ พบว่าหากมีการให้บริการรถไฟความเร็วสูงสู่พื้นที่ภาคเหนือที่มีช่วงห่างของการให้บริการ 4 ชั่วโมงต่อขบวน มีราคาค่าโดยสารไปถึงสถานีลำปาง และเชียงใหม่ เป็นเงิน 1,800 และ 2,250 บาท ตามลำดับ และใช้เวลาเดินทางถึงจังหวัดลำปางและเชียงใหม่ในเวลา 3 และ4 ชั่วโมง ตามลำดับ และไปถึงจังหวัดเชียงรายที่ไม่มีสถานีรถไฟฟ้าความเร็วสูงโดยใช้รูปแบบการเดินทางอื่นต่อจากสถานีเชียงใหม่ จะทำให้มีผู้เดินทางทางอากาศเส้นทางกรุงเทพ – ลำปาง กรุงเทพฯ – เชียงใหม่ และกรุงเทพฯ – เชียงราย ลดลงร้อยละ 74 42 และ 18 ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2079
title: พฤติกรรมไตรโบโลยีของเหล็กกล้าไร้สนิมและวาเนเดียมคาร์ไบด์ที่เคลือบด้วยกระบวนการทีอาร์ดี

description: งานวิจัยนี้เคลือบวาเนเดียมคาร์ไบด์ด้วยกระบวนการทีอาร์ดีบนดิสก์เหล็กกล้าเครื่องมือและอบคืนตัวในอากาศอย่างตั้งใจเพื่อให้เกิดวาเนเดียมออกไซด์หนาขึ้นบนชั้นเคลือบวาเนเดียมคาร์ไบด์ ไถลกับวงแหวนเหล็กกล้าไร้สนิมออสเทนนิติคโดยทดสอบการสึกหรอแบบ ริง-ออน-ดิสก์ เพื่อตรวจสอบพฤติกรรมไตรโบโลยี ทดสอบการสึกหรอที่ระยะทางไถล 2000 เมตร ความเร็ว การไถล 1.432 เมตรต่อวินาที แปรผันแรงกดตั้งแต่ 120 ถึง 320 นิวตัน ชั่งน้ำหนักวงแหวนก่อนและหลังทดสอบการสึกหรอ วิเคราะห์ส่วนผสมทางเคมีของภาคตัดขวางของวงแหวนด้วยเครื่อง EPMA วิเคราะห์ผิวดิสก์ด้วยเครื่อง XPS ผลทดสอบการสึกหรอแสดงว่าน้ำหนักที่สูญไปของเหล็กกล้าไร้สนิมเพิ่มขึ้นตามแรงกด ที่เพิ่มขึ้นจาก 120 ถึง 320 นิวตัน ผลวิเคราะห์ EPMA ของภาคตัดขวางของวงแหวน แสดงว่าผิววงแหวนมีปริมาณโครเมียมมากกว่าปริมาณเหล็กในออกไซด์ที่ผิวชิ้นงานที่แรงกด 120 นิวตัน ในขณะที่ปริมาณเหล็กมากกว่าปริมาณโครเมียมในออกไซด์ที่ผิวชิ้นงานที่แรงกด 320 นิวตัน ออกไซด์ที่มีปริมาณโครเมียมมากกว่าปริมาณเหล็กส่งผลให้น้ำหนักที่สูญไปของวงแหวนลดลง ผล XPS ของผิวดิสก์ก่อนและหลังทดสอบการสึกหรอ แสดงวาเนเดียมเพนทอกไซด์บนชั้นเคลือบวาเนเดียมคาร์ไบด์ซึ่งส่งผลให้การเกาะติดของเหล็กกล้าไร้สนิมบนดิสก์ที่เคลือบวาเนเดียม คาร์ไบด์ลดลง
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2080
title: แบบจำลองสมดุลทางความร้อนเคมีของเตาผลิตแก๊สเชื้อเพลิงจากถ่านหินสำหรับเตาอุตสาหกรรม

description: งานวิจัยนี้เป็นการสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์สำหรับระบบการผลิตแก๊สเชื้อเพลิงจากถ่านหินเพื่อใช้ในเตาอุตสาหกรรม โดยอาศัยหลักการของสมดุลเคมี และสมดุลความร้อนในการจำลององค์ประกอบและค่าความร้อนของแก๊สเชื้อเพลิงที่ได้ อุณหภูมิในการทำปฏิกิริยา ประสิทธิภาพตามกฎข้อที่หนึ่งและข้อที่สองทางเทอร์โมไดนามิกส์ ถ่านหินที่ใช้ในการศึกษาให้แทนด้วยสูตรทางเคมีในรูป CHαOβNγSθ ซึ่งจะทำปฏิกิริยากับอากาศและไอน้ำ ได้แก๊สเชื้อเพลิงประกอบด้วยแก๊ส CO, CO₂, H₂, CH₄, H₂O, N₂, SO₂ และ C(s) แบบจำลองนี้จะช่วยในการวิเคราะห์เตาผลิตแก๊สเชื้อเพลิง เงื่อนไขในการควบคุมการทำงาน และความคุ้มค่าตามหลักเศรษฐศาสตร์เมื่อมีการเปลี่ยนเชื้อเพลิงมาเป็นแก๊สเชื้อเพลิง ผลจากแบบจำลองสำหรับถ่านหินอินโดมินโคที่ใช้ศึกษาพบว่า หลักของสมดุลทางความร้อนเคมีสามารถอธิบายระบบการผลิตแก๊สเชื้อเพลิงได้เป็นอย่างดีโดยให้ค่า รากที่สองของค่าเฉลี่ยความคลาดเคลื่อนกำลังสอง ที่ไม่เกิน 2.5 ค่าความร้อนของแก๊สเชื้อเพลิงมีค่าสูงที่สุดที่ปริมาณอากาศที่ทำให้คาร์บอนของแข็งในระบบหมดลงพอดี อัตราส่วนอากาศต่อถ่านหินที่เหมาะสมควรอยู่ระหว่าง 2.6 ถึง 3.3 ซึ่งจะให้ประสิทธิภาพทางความร้อนมากกว่าร้อยละ 70 และให้ค่าความร้อนของแก๊สเชื้อเพลิงระหว่าง 17.5 ถึง 20 เมกะจูลต่อกิโลกรัมถ่านหิน หากมีการใช้ถ่านหินชนิดนี้ในเตาเผาเหล็กขนาด 50 ตันต่อชั่วโมง จะสามารถประหยัดค่าใช้จ่ายทางด้านเชื้อเพลิงได้มูลค่า 20,957 ถึง 22,551 บาทต่อชั่วโมง (ราคาถ่านหินและราคาน้ำมันเตาเท่ากับ 3.56 บาทต่อกิโลกรัม และ 22.47 บาทต่อลิตรตามลำดับ) มีระยะเวลาคืนทุนไม่เกิน 13 เดือน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2081
title: การวัดขนาดของเว็บเซอร์วิซโดยอิงการกำกับความหมาย

description: เว็บเซอร์วิซเป็นเทคโนโลยีที่กำลังได้รับความนิยมในวงการพัฒนาซอฟต์แวร์ เนื่องจากความสามารถในการนำกลับมาใช้ซ้ำ และการนำไปประกอบกัน เพื่อสร้างเป็นแอพพลิเคชันใหม่ รวมไปถึงความสามารถในการเชื่อมต่อระบบงานต่างๆ เข้าด้วยกัน โดยขนาดของเซอร์วิซซึ่งหมายถึงขอบเขตในการทำงานของเซอร์วิซ หรือปริมาณรายละเอียดในการออกแบบเซอร์วิซจะส่งผลกระทบต่อความสามารถในการนำกลับมาใช้ซ้ำ และการนำไปประกอบกันในบริบทต่างๆ ดังนั้นการออกแบบเซอร์วิซให้มีขนาดที่เหมาะสมและสอดคล้องกับความต้องการจึงเป็นสิ่งที่ท้าทายสำหรับผู้ออกแบบ งานวิจัยนี้จึงได้นำเสนอแบบจำลองการวัดขนาดของเว็บเซอร์วิซ โดยอิงการกำกับความหมายบนเอลิเมนต์ต่างๆ ของวิสเดิล ซึ่งแบบจำลองสามารถแบ่งแยกการวัดตามประเภทของขนาด โดยนำการกำกับความหมายมาใช้ในการวิเคราะห์ขอบเขต และรายละเอียดที่สัมพันธ์กับเซอร์วิซเพิ่มเติม นอกจากนี้ยังนำแบบจำลองที่ได้ไปประยุกต์ใช้ในการสร้างแบบจำลองการวัดความสามารถในการนำกลับมาใช้ซ้ำ ทั้งแบบการนำเซอร์วิซทั้งหมดไปใช้ซ้ำในการทำงานอื่นๆ และแบบการนำโอเปอเรชันของแต่ละเซอร์วิซไปประกอบกัน เพื่อสร้างความสามารถใหม่ ผู้วิจัยได้พัฒนาเครื่องมือสนับสนุนการวัดตามแบบจำลอง และตรวจสอบความสมเหตุสมผลของแบบจำลองโดยนักออกแบบเซอร์วิซจำนวนหนึ่ง ซึ่งให้ความเห็นโดยสรุปว่า แบบจำลองสามารถวัดขนาดของเซอร์วิซได้สอดคล้องกับการพิจารณาของนักออกแบบ และสามารถใช้เป็นแนวทางในการออกแบบเซอร์วิซ รวมถึงการพัฒนาแอพพลิเคชันที่สร้างจากการประกอบกันของเซอร์วิซ
DOI: 10.7910/dvn/ocwidn/9bpa0o
title: Fig2B.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/ocwidn/bpfihs
title: Fig2D_Al2O3sub_NiO.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/ocwidn/f8uswt
title: Fig3B_data.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/ocwidn/h68j2d
title: Fig2D_Al2O3sub_BiSe_NiO.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/ocwidn/jcqrkj
title: Fig3B_V_AF_A.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/ocwidn/jrgkko
title: Fig2A_NiO100nm.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/ocwidn/mgi3f1
title: Fig3B_VsFs.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/ocwidn/yemxzc
title: Fig3B_Fit.txt

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/ocwidn/zwtpla
title: Fig2C.txt

description: :unav
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2082
title: การบำบัดน้ำเสียปนเปื้อนน้ำมันตัดด้วยกระบวนการรวมตะกอนด้วยไฟฟ้าและการทำให้ลอย ภายในถังปฏิกิริยาแบบอากาศยกที่มีการไหลวนภายนอก

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการบำบัดน้ำเสียปนเปื้อนน้ำมันตัดด้วยกระบวนการรวมตะกอนด้วยไฟฟ้าและการทำให้ลอย (Electro-coagulation/flotation) ภายในถังปฏิกิริยาแบบฟองอากาศ (Bubble Column Reactor, BCR) และถังปฏิกิริยาแบบอากาศยกที่มีการไหลวนภายนอก (Air-lift reactor, ALR) เพื่อลดปัญหาการเติมสารโคแอกกูแลนท์และความยุ่งยากในการการติดตั้งอุปกรณ์ของกระบวนการโคแอกกูเลชัน โดยทำการศึกษาผลกระทบของชนิดของขั้วไฟฟ้า ระยะห่างระหว่างขั้วไฟฟ้า และจำนวนขั้วไฟฟ้าต่อประสิทธิภาพการบำบัดด้วยการเดินระบบแบบทีละเท จากผลการทดลอง พบว่า สภาวะการเดินระบบที่เหมาะสม คือ ใช้ขั้วอะลูมิเนียมเป็นขั้วไฟฟ้าจำนวน 2 แผ่น ระยะห่างระหว่างขั้ว 2 เซนติเมตร จากการเปรียบเทียบการเดินระบบด้วยถังปฏิกิริยาแบบ BCR และแบบ ALR พบว่า การใช้ความหนาแน่นของกระแสไฟฟ้า ที่ 100 - 125 แอมแปร์ต่อตารางเมตร ให้ประสิทธิภาพในการบำบัด 99 เปอร์เซ็นต์ โดยข้อดีของการเดินระบบในถังปฏิกิริยาแบบอากาศยก คือ มีการวนกลับของอะลูมิเนียมอิออน และใช้พลังงานน้อยกว่า ทำให้อายุการใช้งานของขั้วอิเล็กโทรดเพิ่มขึ้น รวมถึงตะกอนด้านบนมีความแน่นมากกว่าตะกอนในถังปฏิกิริยาแบบ BCR และจากการพิจารณาตัวแปรด้านอุทกพลศาสตร์ของฟองอากาศพบว่ามีความสัมพันธ์กับประสิทธิภาพและอัตราเร็วในการบำบัดน้ำเสียปนเปื้อนน้ำมันตัดด้วยถังปฏิกิริยาทั้งสองแบบ จากการศึกษาการเดินระบบแบบต่อเนื่องในถังปฏิกิริยาทั้ง 2 แบบ พบว่า ที่อัตราการไหลของน้ำเข้าต่ำกว่า 15 ลิตรต่อชั่วโมง ให้ประสิทธิภาพการบำบัดประมาณ 85% โดยผลการวิเคราะห์ฟังก์ชันการกระจายเรซิเดนซ์ไทม์ พบว่า ถังปฏิกิริยาแบบอากาศยกสามารถรักษารูปแบบการไหลเป็นแบบไหลในท่อ (Plug flow reactor) ได้มากกว่าถังปฏิกิริยาแบบฟองอากาศ ดังนั้น จึงให้ประสิทธิภาพการบำบัดที่สูงกว่าเมื่ออัตราการไหลของน้ำเสียขาเข้าสูงขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2083
title: จลนพลศาสตร์ของปฏิกิริยาเอสเทอร์ริฟิเคชัน ของกรดลอริกและกรดสเตียริกกับเอทานอล โดยไม่ใช้ตัวเร่งปฏิกิริยา

description: งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาจลนพลศาสตร์ของปฏิกิริยาเอสเทอร์ริฟิเคชันของกรดลอริกและกรดสเตียริกกับเอทานอลแบบไม่ใช้ตัวเร่งปฏิกิริยา โดยทำการทดลองภายในถังปฏิกรณ์แบบกะ ที่ความดัน 700 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว อุณหภูมิ 150 200 250 และ 300 องศาเซลเซียส และอัตราส่วนโดยโมลของกรดลอริกและกรดสเตียริกต่อเอทานอลเท่ากับ 1:1 1:2.5 1:5 และ 1:10 ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าปฏิกิริยาเอสเทอร์ริฟิเคชันของกรดลอริกและกรด สเตียริกสามารถเกิดได้โดยไม่ใช้ตัวเร่งปฏิกิริยา ปริมาณเอทานอลที่มากเกินพอไม่ส่งผลต่อปฏิกิริยาเอสเทอร์ริฟิเคชันอย่างมีนัยสำคัญ ผลการศึกษาปฏิกิริยาตามหลักมวลสารสัมพันธ์ ณ ช่วงแรกของปฏิกิริยาถูกนำมาแปรผลทางจลนพลศาสตร์ด้วยรูปแบบปฏิกิริยาอันดับสองแบบไม่ผันกลับ พบว่าพลังงานกระตุ้น (Ea) ของกรดลอริกและกรดสเตียริกมีค่าเท่ากับ 33.40 และ 40.39 กิโลจูลต่อโมล ตามลำดับ นอกจากนี้ยังพบได้ว่าความยาวสายไฮโดรคาร์บอนของกรดไขมันมีผลต่อปฏิกิริยาเอสเทอร์ริฟิเคชันแบบไม่ใช้ตัวเร่งปฏิกิริยา
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2084
title: วิธีการหาคำตอบสำหรับปัญหาเศษตัดริมในโรงงานกระดาษ

description: งานวิจัยนี้ได้ศึกษาปัญหาเศษตัดริมกระดาษ ในขั้นตอนวางแผนแปรรูปของโรงงานผลิตกระดาษแห่งหนึ่ง ซึ่งมีเครื่องจักรสำหรับแปรรูปที่แตกต่างกันสามเครื่อง คือ เครื่องกรอม้วน และเครื่องตัดแผ่นสองเครื่อง ปัญหาที่ทำการศึกษาคือการเลือกรูปแบบการตัด และความยาวของรูปแบบการตัด สำหรับแปรรูปม้วนวัตถุดิบขนาดใหญ่ให้กลายเป็นม้วนวัตถุดิบขนาดเล็กหรือกระดาษตัดแผ่น เพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้า วิธีการหาคำตอบจะใช้โปรแกรมเชิงเส้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อทำให้ความสูญเสียที่เกิดขึ้นในกระบวนการแปรรูปน้อยที่สุด แต่รูปแบบสมการที่สร้างขึ้นมาอยู่ในรูปแบบ Non-convex mixed integer non -linear programming (MINLP) เนื่องจากมีสมการวัตถุประสงค์และสมการข้อจำกัดบางข้อที่ไม่เป็นเส้นตรง จึงใช้วิธีการ 2 ขั้นตอนในการแปลงให้กลายเป็น Convex mixed integer linear programming (MILP) โดยในขั้นตอนแรกจะสร้างรูปแบบการตัดที่เป็นไปได้ เพื่อทำให้รูปแบบการตัดที่เป็นตัวแปรตัดสินใจกลายเป็นตัวแปรที่ทราบค่า จากนั้นจึงนำเข้าสู่การหาคำตอบด้วยโปรแกรมเชิงเส้น นอกจากนี้ในส่วนของการแปรรูปกระดาษตัดแผ่น ที่มีเครื่องจักรในการแปรรูปสองเครื่อง จะใช้วิธีการฮิวริสติกในการจัดสรรผลิตภัณฑ์เข้าแปรรูป เพื่อลดการใช้เครื่องจักรใดเครื่องจักรหนึ่งจนเกินกำลังการผลิต โดยผลจากการใช้วิธีการหาคำตอบของเศษตัดริมกระดาษด้วยโปรแกรมเชิงเส้น ร่วมกับวิธีฮิวริสติกในการจัดสรรผลิตภัณฑ์เข้าแปรรูป จะลดความสูญเสียในการแปรรูปกระดาษกรอม้วนได้ 49.33 % และกระดาษตัดแผ่นได้ 28.19% หรือคิดเป็นมูลค่าที่ลดลงได้เฉลี่ย 900,000 บาทต่อเดือน เมื่อเปรียบเทียบกับวิธีปัจจุบันที่ใช้ประสบการณ์ของพนักงานวางแผนแปรรูป และลดเวลาในการวางแผนแปรรูปรายสัปดาห์เหลือเพียง 3 ชั่วโมง จากเดิมที่ใช้เวลาเฉลี่ย 8 ชั่วโมงต่อการวางแผนแปรรูปแต่ละครั้ง
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2085
title: การออกแบบการส่งไร้สายแบบ Multi-Hop สำหรับโครงข่ายเข้าถึงสื่อสารไร้สายร่วมกับสื่อสารผ่านเส้นใยแสง

description: การให้บริการ WOBAN คือการนำข้อดีของทั้งเทคโนโลยี FTTH และ WLAN มารวมกันนั่นคือ ความน่าเชื่อถือของระบบ และอัตรารับส่งข้อมูลที่สูงจาก FTTH และ ความยืดหยุ่นของ WLAN วิทยานิพนธ์นี้ มีจุดประสงค์จะนำเสนออัลกอริทึมสำหรับออกแบบ WOBAN โดยพิจารณาเงื่อนไขต่างๆของการสื่อสัญญาณข้อมูลระหว่างกันของผู้ใช้บริการแบบ multi-hop บนทอพอโลยีแบบตาข่าย (mesh topology) นอกจากนี้ยังพิจารณาถึงการแก้ไขในกรณี ONU กิดความเสียหายหรืออยู่ในสภาพที่ใช้การไม่ได้ อัลกอรึทึมที่จำลองขึ้นมานั้นจะพิจารณาในส่วน wireless part ที่มีการเชื่อมต่อกันระหว่างผู้ใช้บริการแบบ multi-hop ซึ่งในแต่ละข่ายเชื่อมโยงระหว่าง 2 access point (AP) ใดๆจะเป็นระยะทางที่สั้นที่สุด และตำแหน่งของ ONU ที่เหมาะสมจะถูก minimize ด้วยแนวความคิดของ Greedy approach มากไปกว่านั้นอัลกอรึทึมที่ออกแบบขึ้นมานั้นยังสามารถเลือกจำนวน hop ที่ต้องการได้ในการเข้าสู่ ONU ได้รวมถึง กำหนดเส้นทางป้องกันเมื่อเกิดเหตุขัดข้องกับ ONU ใดๆ ผลจากการทดสอบพบว่า ในพื้นที่จำลองขนาด 500 x 500 ตารางเมตร และสุ่มผู้ใช้บริการ 100 ราย จะได้ว่าสำหรับกรณีผู้ใช้บริการเชื่อมต่อสู่ ONU ภายใน 2, 3 และ 4 hop ใช้จำนวน ONU ทั้งสิ้น 29, 14 และ 9 ตัวตามลำดับ เมื่อกำหนดเงื่อนไขในการให้บริการของ ONU และ AP ของผู้ใช้บริการ โดยใช้ทฤษฎี wireless propagation ร่วมด้วย จะได้ผลว่า ONU มีระยะการให้บริการที่ 100 เมตร โดยมีอัตรารับส่งข้อมูล 900 Mb/s ส่วน AP ของผู้ใช้บริการมีระยะการให้บริการที่ 70 เมตร และมีอัตรารับส่งข้อมูล 300 Mb/s ทดสอบอัลรึทึมที่เพิ่มเงื่อนไขระยะทางในพื้นที่ทดสอบเดิมและผู้บริการเดิม จะได้ว่า กรณีผู้ใช้บริการเชื่อมต่อสู่ ONU ภายใน 2, 3 และ 4 hop ใช้จำนวน ONU ทั้งสิ้น 30, 15 และ 10 ตัว ตามลำดับ รวมทั้งคำนวณอัตรารับส่งข้อมูลของผู้ใช้บริการที่ได้รับน้อยที่สุด จะได้เท่ากับ 150, 30, 12.5 Mb/s ตามลำดับ หลังจากเพิ่มเงื่อนไขเส้นทางป้องกัน จะได้ผลว่า อัตรารับส่งข้อมูลของผู้ใช้บริการที่ได้รับน้อยที่สุดในขณะที่เกิดความผิดปกติของระบบ จะลดลงแหลือ 9.375, 2.57, 1.04 Mb/s ในกรณี 2, 3, 4 hop ตามลำดับ สุดท้ายเมื่อทดสอบอัลกอริทึมกับแผนที่จริงขนาดประมาณ 500 x 800 เมตร มีจำนวนผู้ใช้บริการ 214 หลังคาเรือน ใช้จำนวน ONU ทั้งสิ้น 61, 32 และ 26 ตัว ในกรณี 2, 3 และ 4 hop ตามลำดับ ในกรณีปกติ อัตรารับส่งข้อมูลของผู้ใช้บริการที่น้อยที่สุดในกรณีปกติที่ 2, 3 และ 4 hop นั้นเป็น 100, 33.33, 18.75 Mb/s ตามลำดับ และอัตรารับส่งข้อมูลของผู้ใช้บริการที่ได้รับน้อยที่สุดในขณะที่เกิดความผิดปกติของระบบ จะลดลงเหลือ 8.65, 2.27, 1.04 Mb/s ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2086
title: การประยุกต์แบบรูปสำหรับซอฟต์แวร์ที่ทนต่อความผิดพร่องกับกระบวนการดับเบิลยูเอส-บีเพล

description: เทคโนโลยีเว็บเซอร์วิซสนับสนุนการประกอบกันของเว็บเซอร์วิซในลักษณะของกระแสงานซึ่งจะแสดงกระบวนการทางธุรกิจ ดับเบิลยูเอส-บีเพลเป็นภาษามาตรฐานเพื่อใช้ในการกำหนดกระแสงานของการเรียกใช้เว็บเซอร์วิซตามกระบวนการทางธุรกิจ และอาศัยเครื่องประมวลบีเพลในการควบคุมการทำงาน อย่างไรก็ตามในช่วงที่มีการเรียกใช้เว็บเซอร์วิซ อาจพบความผิดพร่องที่ซ่อนอยู่ในระบบและส่งผลให้เกิดความผิดพลาดได้ เช่น เว็บเซอร์วิซคู่ค้าไม่สามารถตอบกลับได้ หรือตอบกลับมาไม่ทันเวลาที่กำหนด ซึ่งจะส่งผลให้เกิดความเสียหายให้กับองค์กรธุรกิจหากกระบวนการนั้นมีความวิกฤติและจำเป็นต้องดำเนินต่อไปให้เสร็จสิ้น เพื่อให้ระบบยังสามารถดำเนินงานต่อไปได้จำเป็นต้องออกแบบให้กระบวนการบีเพลรองรับการทนต่อความผิดพร่องที่เกิดขึ้น โดยสามารถใช้แบบรูปสำหรับซอฟต์แวร์ที่ทนต่อความผิดพร่องมาเป็นแนวทางในการออกแบบได้ งานวิจัยนี้เสนอกระบวนการในการนำแบบรูปสำหรับซอฟต์แวร์ที่ทนต่อความผิดพร่องมาประยุกต์ใช้กับการออกแบบกระแสงานบีเพล ตัวอย่างเช่น แบบรูปเชิงสถาปัตยกรรม แบบรูปการตรวจหา และแบบรูปการกู้ระบบจากความผิดพลาด สามารถนำมาใช้จัดการกับความผิดพร่องจากเซอร์วิซคู่ค้าได้ จากแบบรูปในกลุ่มดังกล่าวนำมาวิเคราะห์และคัดเลือกเพื่อหาแบบรูปที่มีความเหมาะสมในการนำมาใช้ในระดับกระแสงานบีเพล กล่าวคือสามารถใช้เพียงโครงสร้างของบีเพลในการออกแบบตามแบบรูปได้ และแสดงเป็นแม่แบบของโครงสร้างบีเพล เพื่อเป็นแนวทางให้ผู้ออกแบบสามารถนำไปใช้กับชุดเครื่องมือพัฒนาและสภาพแวดล้อมของบีเพลทั่วไปได้ นอกจากนี้ยังได้เสนอตัวอย่างของการประยุกต์ใช้แบบรูป และทำการทดสอบความเชื่อถือได้และผลกระทบต่อสมรรถนะของกระแสงานบีเพลหลังจากที่มีการประยุกต์ใช้แบบรูปแล้ว
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2087
title: ประสบการณ์ทางจิตใจในภาวะการเปลี่ยนผ่านจากการเรียนสู่การทำงานของผู้ที่ยังไม่ได้งานทำวัยผู้ใหญ่ตอนต้น

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสบการณ์ทางจิตใจในการเปลี่ยนผ่านจาก การเรียนสู่การทำงานของผู้ที่เพิ่งสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี โดยใช้ระเบียบการวิจัยเชิงคุณภาพแนวปรากฎการณ์วิทยาและได้เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกบัณฑิต ผู้กำลังอยู่ในช่วงการเปลี่ยนผ่านจากการเรียนสู่การทำงานจำนวน 12 ราย ผลการวิเคราะห์ข้อมูลแบ่งออกเป็น 4 ประเด็นดังนี้ 1)ความรู้สึกที่เกิดขึ้นภายในจิตใจ แบ่งเป็น 2 ด้านคือ ความรู้สึกด้านลบและความรู้สึกด้านบวก โดยความรู้สึกด้านลบบุคคลจะเกิดความรู้สึกใจหายกับการเปลี่ยนแปลง ความรู้สึกกดดัน ความรู้สึกละอายใจและความรู้สึกท้อแท้ ส่วนในด้านความรู้สึกด้านบวกบุคคลจะมีความรู้สึกอิสระและความรู้สึกว่าตนมีทางเลือกในการทำงาน 2)ผู้อยู่ระหว่างการเปลี่ยนผ่านจากการเรียนสู่การทำงานมีการขาดความชัดเจนในตนเองคือการไม่ชัดเจนในความชอบและการไม่เห็นทางที่จะไป 3)การเผชิญกับปัญหาที่เกิดขึ้นด้วยการจัดการกับความรู้สึกของตนเอง การรับมือกับปัญหาด้วยการกระทำและการรับการสนับสนุนจากคนรอบข้าง 4)การพยายามก้าวสู่โลกของการทำงาน โดยใช้การสำรวจตนเองทางอาชีพและ การดำเนินการสมัครงานและสัมภาษณ์งาน ผลการวิจัยครั้งนี้สามารถนำมาใช้เป็นแนวทางในการทำความเข้าใจประสบการณ์ของผู้ที่กำลังอยู่ในระหว่างการเปลี่ยนผ่านจากการเรียนสู่การทำงานที่ยังไม่ได้งานและเป็นข้อมูลสนับสนุนหน่วยงานและผู้ให้บริการการปรึกษาทางจิตวิทยาเชิงอาชีพ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2088
title: การคัดเลือกตัวแบบไม่ติดกลุ่มอย่างสมบูรณ์ของตัวแบบการถดถอยโลจิสติกแบบ 2 ประเภท โดยใช้ฟังก์ชันโพรบิตเป็นฟังก์ชันเชื่อมโยง

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อคัดเลือกตัวแบบไม่ติดกลุ่มอย่างสมบูรณ์ของตัวแบบการถดถอยโลจิสติกแบบ 2 ประเภท โดยใช้ฟังก์ชันโพรบิตเป็นฟังก์ชันเชื่อมโยง ปัจจัยที่ส่งผลต่อตัวแบบที่ถุกคัดเลือกคือ คู่ลำดับของจำนวนตัวแปรในตัวแบบแรก (p1) และจำนวนตัวแปรในตัวแบบที่สอง (p2); (p1,p2); (2,2),(2,3),(2,4),(2,5),(3,2),(3,3),(3,4),(3,5),(4,2),(4,3),(4,4),(4,5),(5,2),(5,3),(5,4),(5,5) ระดับความสัมพันธ์ในแต่ละคู่ของตัวแปรอิสระเท่ากับ 0.33, 0.66 และ0.99 และขนาดตัวอย่าง (n) คือ 50, 100, 150 และ 250 ซึ่งข้อมูลทั้งหมดนี้ในการจำลองโดยเทคนิคมอนติคาร์โล ด้วยโปรแกรม R โดยใช้พื้นที่ใต้โค้ง ROC สูงสุดเป็นเกณฑ์ในการคัดเลือก จากการวิจัยสรุปผลได้ดังนี้ ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการคัดเลือกตัวแบบไม่ติดกลุ่มอย่างสมบูรณ์ ของตัวแบบการถดถอยโลจิสติกแบบ 2 ประเภท โดยใช้ฟังชันก์โพรบิตเป็นฟังก์ชันเชื่อมโยงที่ทำให้ค่าเฉลี่ยพื้นที่ใต้โค้ง ROC เปลี่ยนแปลงไปในแตะละตัวแบบ กรณีจำนวนตัวแปรอิสระในตัวแบบแรก (p1) และจำนวนตัวแปรอิสระในตัวแบบที่สอง (p2); (p1,p2) เปลี่ยนแปลงไป ภายใต้ขอบเขตขนาดตัวอย่างและระดับความสัมพันธ์ในแต่ละคู่ของตัวแปรอิสระคงที่ พบว่าเมื่อจำนวนตัวแปรอิสระในตัวแบบแรก (p1) มีค่ามากกว่าจำนวนตัวแปรอิสระในตัวแบบที่สอง (p2) ตัวแบบที่ถูกเลือกคือตัวแบบแรก (p1) และเมื่อจำนวนตัวแปรอิสระในตัวแบบที่ที่สอง (p2) มีค่ามากกว่าจำนวนตัวแปรอิสระในตัวแบบแรก (p1) ตัวแบบที่ถูกเลือกคือตัวแบบที่สอง (p2) กรณีระดับความสัมพันธ์ในแต่ละคู่ของตัวแปรอิสระเปลี่ยนแปลงไป แต่ขนาดตัวอย่างและจำนวนตัวแปรอิสระของแต่ละตัวแบบคงที่ พบว่าเมื่อระดับความสัมพันธ์ในแต่ละคู่ของตัวแปรอิสระมีระดับต่ำ ตัวแบบจะมีค่าความน่าเชื่อถือสูง แต่เมื่อระดับความสัมพันธ์ในแต่ละคู่ของตัวแปรอิสระอยู่ในระดับปานกลางและสูง ตัวแบบจะมีค่าความน่าเชื่อถือลดลง กรณีขนาดตัวอย่างเปลี่ยนแปลงไป แต่จำนวนตัวแปรอิสระของแต่ละตัวแบบ และความสัมพันธ์ในแต่ละคู่ของตัวแปรอิสระคงที่ พบว่าเมื่อขนาดตัวอย่างมีค่าเพิ่มมากขึ้น ตัวแบบจะมีค่าความน่เชื่อถือสูงขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2011.2089
title: ผลของการจัดกิจกรรม การเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้โมเดลการเสนอแนวคิดนำที่มีต่อความสามารถ ในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์และเจตคติต่อการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้โมเดลการเสนอแนวคิดนำ 2) เปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ระหว่างกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้โมเดลการเสนอแนวคิดนำและกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบปกติ 3) ศึกษาเจตคติต่อการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้โมเดลการเสนอแนวคิดนำ 4) เปรียบเทียบ เจตคติต่อการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ระหว่างกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้โมเดลการเสนอแนวคิดนำและกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบปกติ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2554 โรงเรียนถิ่นโอภาสวิทยา จำนวน 74 คน เป็นนักเรียนกลุ่มทดลอง จำนวน 36 คน และนักเรียนกลุ่มควบคุม จำนวน 38 คน โดยนักเรียนกลุ่มทดลองได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้โมเดลการเสนอแนวคิดนำ และนักเรียนกลุ่มควบคุมได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย แบบวัดความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ก่อนเรียน แบบวัดความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์หลังเรียน และแบบวัดเจตคติต่อการเรียนคณิตศาสตร์ เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง คือ แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้โมเดลการเสนอแนวคิดนำ และแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบปกติ การวิเคราะห์ข้อมูลทำโดยใช้ค่ามัชฌิมเลขคณิต ค่ามัชฌิมเลขคณิตร้อยละ ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้โมเดลการเสนอแนวคิดนำมีความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 50 2. นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้โมเดลการเสนอแนวคิดนำมีความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สูงกว่านักเรียนที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้โมเดลการเสนอแนวคิดนำมีเจตคติต่อการเรียนคณิตศาสตร์หลังทดลองไม่สูงกว่าก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้โมเดลการเสนอแนวคิดนำมีเจตคติต่อการเรียนคณิตศาสตร์ไม่สูงกว่านักเรียนที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05