DOI: 10.17026/ar/tk30ga
title: Fraterspark te Oss, gemeente Oss Een bureauonderzoek

description: &lt;p&gt;Op de gemeentelijke beleidskaart ligt het plangebied binnen twee beleidscategorieën waarvan de
vrijstellingsgrenzen voor bodemroerende ingrepen met de geplande ingrepen worden
overschreden. De initiatiefnemer dient aan de bevoegde overheid een bureauonderzoek voor te
leggen waarin de archeologische waarde naar oordeel van het bevoegd gezag voldoende is
vastgelegd en op basis waarvan een selectiebesluit kan worden genomen voor ofwel
vervolgonderzoek, behoud in situ of vrijgave van het plangebied. In het kader daarvan is
onderhavige rapportage opgesteld.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;
In het plangebied kunnen sporen uit alle archeologische perioden voorkomen. De ondergrond van
het plangebied bestaat uit dekzand op zandige en grindrijke rivierafzettingen, die op het hoger
gelegen Peelblok liggen. Het landschap kan vanaf het Laat-Paleolithicum door mensen gebruikt zijn
geweest. In eerste instantie door jager-verzamelaars die seizoensgebonden kampementen hadden,
waarvan ondiepe (haard)kuilen en losse vondsten van bijvoorbeeld vuursteen en houtskool
teruggevonden kunnen worden. Vanaf het Laat-Neolithicum werd de omgeving steeds meer door
boeren bewoond en bewerkt: er kunnen sporen van bewoning, begraving en landgebruik worden
aangetroffen. Dit geldt tot aan de Vroege Middeleeuwen. Dan wordt de grond steeds meer verrijkt
met plaggen en/of mest, waardoor een esdek is ontstaan dat sporen in het dekzand heeft afgedekt.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;
Dit heeft een goede conserverende werking. Het is onbekend in welke mate het esdek in het
plangebied aanwezig, dan wel verstoord is. Op basis van milieukundige boringen is de verwachting
dat er (deels) een esdek in het plangebied aanwezig is.
In de Late Middeleeuwen komt Oss als stad tot ontwikkeling: het dorp wordt in de 14e eeuw
versterkt door de aanleg van een stadsgracht waarvan de vrijkomende grond voor de aanleg van
een naastgelegen aarden wal werd gebruikt. Eind 19e eeuw is de gracht gedempt. Deze
verdedigingsstructuren liepen door het plangebied: in de ondergrond zal de gedempte gracht
aanwezig zijn. Er kan onder andere stadsafval in de grachtvulling voorkomen en met name
vondsten die zich onderin de gracht bevinden dateren mogelijk reeds uit de Late Middeleeuwen. In
de zone binnen de stad bestaat kans op resten van bewoning en landgebruik: mogelijk zijn resten
van het ten noordoosten gelegen versterkte ’Huys te Os’ aanwezig. Buiten de stad zijn in de Late
Middeleeuwen tot en met de 19e eeuw boerderijen met akkers aanwezig geweest. Hiervan kunnen
sporen van bebouwing, erfinrichting zoals water- en beerputten, perceelsgrenzen en afvalkuilen
aanwezig zijn. Verder is het gebied binnen de stad vanaf eind 19e eeuw bebouwd geweest met een
kloostercomplex. Dit complex had telkens een wisselende samenstelling en de meeste gebouwen
binnen het plangebied zijn reeds afgebroken, waarvan in de ondergrond resten aanwezig kunnen
zijn. Tevens kunnen resten van de kloostertuin aanwezig zijn, bijvoorbeeld puin/grindverharding
van paden, die reeds in milieukundige boringen zijn aangetroffen.
De mate van verstoring door de reeds gesloopte en huidige bebouwing beperkt zich waarschijnlijk
tot aan de top van het dekzand, dat als vaste grondlaag is gebruikt voor het plaatsen van de
poerfunderingen. Ook zijn onder de huidige panden kruipruimtes aanwezig tot deze diepte. De
verwachting is dat sporen in de top van het dekzand uit de prehistorie tot en met de Nieuwe tijd nog
aanwezig kunnen zijn.&lt;/p&gt;