cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2000.201
title: การวิเคราะห์เครื่องมือในการควบคุมบรรณานุกรมสิ่งพิมพ์ต่อเนื่อง ที่ผลิตในประเทศไทย

description: วิเคราะห์เครื่องมือในการควบคุมบรรณานุกรมสิ่งพิมพ์ต่อเนื่อง ที่ผลิตในประเทศไทย ในด้านลักษณะและรูปแบบ แหล่งผลิต เนื้อหา ความต่อเนื่องในการจัดทำ ข้อมูลบรรณานุกรมและการจัดเรียง พร้อมทั้งวิเคราะห์ประเภทและภาษาของสิ่งพิมพ์ต่อเนื่อง ที่ครอบคลุมในเครื่องมือในการควบคุมบรรณานุกรม ผลการวิจัยสรุปได้ว่า เครื่องมือในการควบคุมบรรณานุกรมสิ่งพิมพ์ต่อเนื่อง ที่ผลิตในประเทศไทยส่วนใหญ่จัดทำในลักษณะดรรชนีและสาระสังเขป ผลิตโดยห้องสมุด มีเนื้อหาทางด้านสังคมศาสตร์ และจัดทำอย่างไม่ต่อเนื่อง เครื่องมือฯ ส่วนใหญ่ลงรายการหลักครบทุกรายการ จัดเรียงส่วนหลักตามลำดับอักษรของหัวเรื่อง และจัดทำดรรชนีเพิ่มเติม ประเภทของสิ่งพิมพ์ต่อเนื่องที่ครอบคลุมในเครื่องมือฯ ส่วนใหญ่เป็นวารสารวิชาการ และส่วนใหญ่เป็นสิ่งพิมพ์ต่อเนื่องภาษาไทย
DOI: 10.14457/cu.the.2000.202
title: การเปรียบเทียบเฉ้อเตียวอิงสฺยงจฺว้านกับมังกรหยก

description: การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบสำนวนภาษาระหว่าง เฉ้อเตียวอิงสฺยงจฺว้าน ซึ่งเป็นต้นฉบับภาษาจีน กับ มังกรหยก ซึ่งเป็นฉบับแปลภาษาไทย ว่ามีความแตกต่างกันอย่างไรและวิเคราะห์สาเหตุที่มาของความต่างนั้น ทั้งนี้ผู้วิจัยได้จำกัดขอบเขตโดยศึกษาเฉพาะตอนประลองฝีมือเลือกคู่ จากการศึกษาพบว่า มังกรหยกมีการถ่ายทอดเนื้อหาหลักและภาพรวมได้ไม่แตกต่างจากเฉ้อเตียวอิงสฺยงจฺว้าน สิ่งที่แตกต่างอย่างเห็นได้ชัดคือฉบับภาษาจีนมีรายละเอียดปลีกย่อยมากกว่าภาษาไทย ทั้งนี้เพราะผู้แปลมิได้มีเจตนาที่จะแปลแบบคำต่อคำ เพียงต้องการจะแปลถอดความและเรียบเรียงให้ได้อรรถรสเหมาะสมกับผู้อ่านชาวไทย นอกจากนั้นความเชื่อวัฒนธรรม และประเพณีที่แตกต่างของไทยและจีน ทำให้ผู้แปลมีความจำเป็นต้องตัดทอน เพิ่มเนื้อความ หรือดัดแปลงเนื้อหาให้คนไทยอ่านเข้าใจได้ง่าย จึงทำให้เฉ้อเตียวอิงสฺยงจฺว้านและมังกรหยก มีรายละเอียดที่แตกต่างกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2000.203
title: ความต้องการกิจกรรมการพัฒนาบุคลากรของ บรรณารักษ์ห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษาเอกชน

description: ศึกษาความต้องการกิจกรรมการพัฒนาบุคลากร ของบรรณารักษ์ห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในด้านประเภท เนื้อหา หน่วยงานที่จัดและระยะเวลาจัดกิจกรรมการพัฒนาบุคลากร รวมทั้งศึกษาปัญหาในการเข้าร่วมกิจกรรมการพัฒนาบุคลากร ของบรรณารักษ์ห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษาเอกชน การดำเนินการวิจัยใช้แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูล จากบรรณารักษ์ห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษาเอกชนจำนวน 206 คน ผลการวิจัย พบว่า กิจกรรมการพัฒนาบุคลากรแบบเป็นทางการ ที่บรรณารักษ์จำนวนมากที่สุดต้องการเข้าร่วมคือ การศึกษาดูงานนอกสถานที่ ส่วนกิจกรรมการพัฒนาบุคลากรแบบไม่เป็นทางการคือ การฝึกปฏิบัติการ เนื้อหาของกิจกรรมการพัฒนาบุคลากรแบบเป็นทางการ และแบบไม่เป็นทางการที่บรรณารักษ์จำนวนมากที่สุดต้องการคือ เนื้อหาด้านเทคโนโลยีสารนิเทศ หน่วยงานที่จัดการฝึกอบรมและการสัมมนา ที่บรรณารักษ์จำนวนมากที่สุดต้องการให้จัดคือ สมาคมห้องสมุดแห่งประเทศไทยฯ ส่วนการประชุมคือ คณะอนุกรรมการพัฒนาห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษาเอกชน สมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย และการบรรยาย อภิปรายทางวิชาการคือ คณะอนุกรรมการพัฒนาห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษา ทบวงมหาวิทยาลัย ระยะเวลาจัดกิจกรรมการปฐมนิเทศงาน การฝึกอบรม การประชุม การสัมมนา การบรรยาย อภิปรายทางวิชาการ และการศึกษาดูงานนอกสถานที่ ที่บรรณารักษ์จำนวนมากที่สุดเห็นว่าเหมาะสมคือ 1-2 วัน ส่วนการหมุนเวียนกันทำงานคือ 1-3 เดือน สำหรับปัญหาในการเข้าร่วมกิจกรรมการพัฒนาบุคลากรโดยรวม บรรณารักษ์ประสบปัญหาในระดับปานกลางทั้งหมด โดยปัญหาที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ งานที่ปฏิบัติมีมากจนไม่มีเวลาเข้าร่วมกิจกรรม
DOI: 10.14457/cu.the.2000.204
title: การกำหนดเขตพื้นที่บริการของโรงเรียนมัธยมศึกษา : กรณีศึกษาพิ้นที่กลุ่มสหวิทยาเขตสามเสน

description: ศึกษาวิธีการกำหนดเขตพื้นที่บริการของโรงเรียนมัธยมศึกษา 6 แห่ง ที่อยู่ในกลุ่มสหวิทยาเขตสามเสนในปีการศึกษา 2543-2545 การกำหนดเขตพื้นที่บริการทำโดยใช้ ซอฟต์แวร์ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์แมปอินโฟ ข้อมูลที่นำเข้าในระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ ได้แก่ แผนที่ตำแหน่งของโรงเรียน แผนที่ถนน แผนที่ตำแหน่งที่อยู่ของนักเรียนที่มีสิทธิ แผนที่พื้นที่บริการของสหวิทยาเขตสามเสน เกณฑ์ของการกำหนดเขตคือ เขตบริการของโรงเรียนแต่ละแห่งต้องไม่ซ้ำซ้อนกัน นักเรียนที่มีสิทธิทุกคน จะได้รับการจัดสรรให้อยู่ในโรงเรียนใดโรงเรียนหนึ่ง และนักเรียนควรจะได้ไปโรงเรียนที่อยู่ใกล้บ้านมากที่สุด ได้มีการเปรียบเทียบพื้นที่และจำนวนนักเรียน ในเขตบริการปัจจุบันและเขตบริการที่กำหนดขึ้นใหม่ พบว่าได้แก้ปัญหาความซ้ำซ้อนของพื้นที่บริการ และจำนวนนักเรียนที่จัดสรรให้กับโรงเรียน มีสัดส่วนที่เหมาะสมมากขึ้น นอกจากนี้การใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ ทำให้สามารถพิมพ์เขตบริการ และตำแหน่งที่อยู่ของนักเรียนเป็นแผนที่ พร้อมทั้งพิมพ์รายชื่อนักเรียนที่ได้จัดสรรในโรงเรียนต่างๆ ได้ด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2000.205
title: ถ้อยคำสำนวนใหม่ในหนังสือพิมพ์รายวันภาษาไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2537-2541

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะ ส่วนประกอบ ที่มา และความหมายของถ้อยคำสำนวนที่เกิดขึ้นใหม่ ซึ่งตีพิมพ์เผยแพร่ในหนังสือพิมพ์รายวันปี พ.ศ. 2537-2541 ผู้วิจัยเก็บข้อมูลจากหนังสือพิมพ์รายวันภาษาไทย 5 ชื่อ ได้แก่ ไทยรัฐ เดลินิวส์ ข่าวสด มติชน และสยามรัฐ รวมจำนวนหนังสือพิมพ์ที่เป็นแหล่งเก็บข้อมูลทั้งหมด 900 ฉบับ ผลการศึกษาพบว่า ถ้อยคำสำนวนใหม่มีลักษณะต่างๆ 4 ลักษณะ ได้แก่ ถ้อยคำสำนวนที่สร้างขึ้นใหม่ ถ้อยคำสำนวนที่ดัดแปลงจากถ้อยคำสำนวนเดิม ถ้อยคำสำนวนที่เปลี่ยนบริบทการใช้ และถ้อยคำสำนวนที่มาจากภาษาต่างประเทศ ลักษณะต่างๆ เหล่านี้เป็นลักษณะเด่นของการใช้ถ้อยคำสำนวนในหนังสือพิมพ์รายวัน ซึ่งมีผลในการเพิ่มอารมณ์ ความรู้สึก และทำให้ผู้อ่านเกิดภาพที่ชัดเจนยิ่งขึ้น ถ้อยคำสำนวนใหม่สามารถแบ่งตามลักษณะส่วนประกอบได้เป็น 3 ประเภท คือ คำ วลี และภาคแสดงหรือประโยค แต่ในการใช้ถ้อยคำสำนวนเหล่านี้ จะทำหน้าที่เป็นเพียงหน่วยที่มีฐานะเท่าคำคำหนึ่ง และจะสื่อความหมายถึงสิ่งใดสิ่งหนึ่งเพียงสิ่งเดียว สำหรับที่มาของถ้อยคำสำนวนใหม่พบว่า ถ้อยคำสำนวนใหม่จะมีที่มาจากถ้อยคำสำนวนเดิม เหตุการณ์หรือข่าวที่รู้กันทั่วไป เทคโนโลยีและวิทยาการสมัยใหม่ และกิจกรรมเพื่อความบันเทิง ถ้อยคำสำนวนใหม่ซึ่งมีที่มาจากถ้อยคำสำนวนเดิมมีมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 42.61 ของข้อมูลทั้งหมด ถ้อยคำสำนวนใหม่ซึ่งมีที่มาจากกิจกรรมเพื่อความบันเทิงมีน้อยที่สุด คิดเป็นร้อยละ 1.65 ของข้อมูลทั้งหมด การศึกษาเรื่องความหมายของถ้อยคำสำนวนใหม่ สามารถจำแนกความหมายของถ้อยคำสำนวนใหม่ได้เป็น 2 ประเภท คือ ประเภทที่มีความหมายนัยตรง และประเภทที่มีความหมายเปรียบเทียบ พบว่าถ้อยคำสำนวนใหม่จะใช้ในความหมายเปรียบเทียบเป็นจำนวนมาก คิดเป็นร้อยละ 67.86 ของข้อมูลทั้งหมด และใช้ในความหมายนัยตรงเพียงร้อยละ 32.14 ของข้อมูลทั้งหมด
DOI: 10.14457/cu.the.2000.206
title: การจัดการภาพในศูนย์ข้อมูลหนังสือพิมพ์

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการจัดการภาพถ่าย ฟิล์มเนกาทีฟ และสไลด์ในศูนย์ข้อมูลหนังสือพิมพ ในด้านงานบริหาร งานเทคนิค และงานบริการ รวมทั้งปัญหาในการจัดการภาพ เพื่อเป็นแนวทางแก่ผู้บริหาร บรรณารักษ์ และหัวหน้างานภาพ ในการปรับปรุงการจัดการภาพในศูนย์ข้อมูลหนังสือพิมพ์ให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น ผลการวิจัยพบว่า ศูนย์ข้อมูลหนังสือพิมพ์ส่วนใหญ่ มีบรรณารักษณ์รับผิดชอบงานภาพโดยเฉพาะ มีสถานที่ที่ใช้ในการจัดการภาพ อยู่ภายในศูนย์ข้อมูลฯ โดยเป็นมุมหนึ่ง และมีการกั้นเป็นสัดส่วน สำหรับด้านงานเทคนิค ศูนย์ข้อมูลหนังสือพิมพ์ส่วนใหญ่ มีเกณฑ์ในการคัดเลือกภาพทุกประเภท จัดระบบและจัดเก็บภาพแต่ละประเภทด้วยหัวเรื่อง โดยแบ่งเนื้อหาออกเป็นกลุ่มใหญ่ๆ และภายใต้แต่ละกลุ่มเรียงตามลำดับอักษรของหัวเรื่อง ในด้านงานบริการ ศูนย์ข้อมูลหนังสือพิมพ์ส่วนใหญ่ให้บริการ ใช้ศูนย์ข้อมูลฯ บริการยืม-คืน บริการตอบคำถามและช่วยการค้นคว้าแก่บุคคลภายใน ส่วนบริการสารนิเทศเชิงพาณิชย์ที่ให้กับบุคคลภายนอก มี 3 ประเภท คือ บริการทำสำเนาภาพ บริการเช่าต้นฉบับภาพ และบริการขายต้นฉบับภาพ โดยคิดอัตราค่าบริการ ตั้งแต่ 60-2,100 บาทต่อภาพ ปัญหาในการจัดการภาพ โดยเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง โดยปัญหาที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด 3 อันดับแรก คือ ปัญหาโครงสร้างการบริหารงาน การจัดเก็บภาพและทรัพยากรภาพ
DOI: 10.14457/cu.the.2000.207
title: การเปลี่ยนความเชื่อ

description: ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ผู้เขียนได้เสนอการพิจารณาความเป็นไปได้ของ 'การเปลี่ยนความเชื่อ' ในขณะที่มีการเปลี่ยนพาราไดม์ โดยในเบื้องต้นผู้เขียนจะได้พิจารณาถึง 'หลักความสามารถประเมินด้วยเกณฑ์เดียวกัน' ซึ่งเป็นแกนกลางของทัศนะเรื่องการเปลี่ยนความเชื่อของไอแซค เลวี่ การเปลี่ยนความเชื่อตามหลักการข้างต้นของเลวี่ ผู้เขียนคิดว่าสามารถแบ่งได้เป็น 2 ประเด็นคือ มี 'ความต่อเนื่อง' และ ' ความสามารถแปลได้' ไปตลอดกระบวนการการสืบความรู้ อย่างไรก็ตาม ทัศนะของโทมัส คูห์น ในเรื่อง 'ความไม่สามารถประเมินด้วยเกณฑ์เดียวกัน' ปฏิเสธทั้ง 2 ประเด็นดังกล่าวตามข้อเสนอของเลวี่ ข้อเสนอของคูห์นเป็นการปฏิเสธ 'ความต่อเนื่อง' และ 'ความสามารถแปลได้' ในระดับชุมชนวิทยาศาสตร์โดยเฉพาะในเวลาที่มีการเปลี่ยนพาราไดม์ ผู้เขียนจะใช้แนวคิดเรื่อง 'มีม' หรือ การซ้ำแบบทางมโนทัศน์ที่ถูกเสนอโดยริชาร์ด ดอว์คิน เป็นคนแรก มาพิจารณาความสัมพันธ์ระหว่าง 'ประสบการณ์' ของการเปลี่ยนความเชื่อของบุคคลกับ 'ปรากฏการณ์' การเปลี่ยนพาราไดม์ของชุมชนตามทัศนะของคูห์น จากนั้นผู้เขียนจะเสนอว่า เราไม่อาจปฏิเสธ 'ความไม่ต่อเนื่อง' ในกระบวนการการเปลี่ยนความเชื่อของบุคคลในขณะเปลี่ยนพาราไดม์ได้ แต่ในความไม่ต่อเนื่องนั้น แม้คูห์นจะกล่าวถึงข้อจำกัดของภาษาที่ทำให้เกิดความล้มเหลวในการแปลและปัญหาในการสื่อสารระหว่างกัน แต่เราสามารถหาวิธีสนทนาระหว่างสภาวะความเชื่อในพาราไดม์ที่ต่างกันได้ เช่น แนวคิดเรื่องการขนถ่ายเชิงมโนทัศน์ของฮอฟสตัดเตอร์ ที่มองการแปลไปในกระบวนการเชิงสร้างสรรค์ซึ่งเท่ากับว่าทัศนะเรื่อง 'ความไม่สามารถแปลได้' ของคูห์นอาจไม่ใช่อุปสรรคของการสืบความรู้ไปเสียทั้งหมด
DOI: 10.14457/cu.the.1996.1050
title: Acute respiratory infections in under five children :|ba study of knowledge and practices of mothers in urban communities, Dhaka
DOI: 10.14457/cu.the.2000.208
title: หน่วยเชื่อมโยงปริจเฉทภาษาไทยตั้งแต่สมัยสุโขทัยจนถึงปัจจุบัน

description: ศึกษาหน้าที่และความสัมพันธ์ทางความหมายของหน่วยเชื่อมโยง ในปริจเฉทภาษาไทยตั้งแต่สมัยสุโขทัยจนถึงปัจจุบัน ตลอดจนศึกษาวิวัฒนาการของหน่วยเชื่อมโยงโดยใช้ข้อมูลจากเอกสาร ที่ตีพิมพ์และเผยแพร่แล้วของแต่ละสมัย ผลการวิจัยพบว่าหน่วยเชื่อมโยงในปริจเฉทภาษาไทยจำแนกตามหน้าที่ได้ 2 ประเภท คือ หน่วยเชื่อมโยงจุลภาคและหน่วยเชื่อมโยงมหภาค หน่วยเชื่อมโยงจุลภาคจำแนกประเภททางอรรถศาสตร์ได้ทั้งหมด 13 ประเภท คือ แสดงความขัดแย้ง แสดงเงื่อนไข แสดงการคาดคะเนหรือสมมุติ แสดงทางเลือก แสดงการเสริม แสดงเวลา แสดงเหตุ แสดงวัตถุประสงค์และผล แสดงการเปรียบเทียบ แสดงตัวอย่าง แสดงการขยายความ แสดงการสรุปความ และแสดงวิธีการ ส่วนหน่วยเชื่อมโยงมหภาคจำแนกประเภททางอรรถศาสตร์ได้ทั้งหมด 6 ประเภท คือ บอกการเปลี่ยนประเด็น บอกการเพิ่มความ บอกการแจกแจงความ บอกการสรุปความ บอกความเป็นเหตุเป็นผล และบอกความขัดแย้ง ข้อมูลสมัยสุโขทัยประกอบด้วยปริจเฉท 2 ประเภทคือ นิทานปริจเฉทและปฏิบัติปริจเฉทพบหน่วยเชื่อมโยงทั้งหมด 50 หน่วยเชื่อมโยง จำแนกเป็นหน่วยเชื่อมโยงจุลภาค 11 ประเภท คือ แสดงความขัดแย้ง แสดงเงื่อนไข แสดงการคาดคะเนหรือสมมุติ แสดงการเสริม แสดงเวลา แสดงเหตุ แสดงวัตถุประสงค์และผล แสดงการเปรียบเทียบ แสดงตัวอย่าง แสดงการขยายความและแสดงวิธีการ จำแนกเป็นหน่วยเชื่อมโยงมหภาค 2 ประเภท คือ บอกการเปลี่ยนประเด็นและบอกการแจกแจงความ ข้อมูลสมัยอยุธยา ธนบุรีและรัตนโกสินทร์ตอนต้นประกอบด้วยปริจเฉท 4 ประเภทคือนิทานปริจเฉท ปฏิบัติปริจเฉท ปราศรัยปริจเฉทและทัศนปริจเฉท พบหน่วยเชื่อมโยงทั้งหมด 90 หน่วยเชื่อมโยง จำแนกเป็นหน่วยเชื่อมโยงจุลภาค 12 ประเภท คือ แสดงความขัดแย้ง แสดงเงื่อนไข แสดงการคาดคะเนหรือสมมุติ แสดงการเสริม แสดงเวลา แสดงเหตุ แสดงผลและวัตถุประสงค์ แสดงการเปรียบเทียบ แสดงการขยายความ และแสดงวิธีการ จำแนกเป็นหน่วยเชื่อมโยงมหภาค 4 ประเภท คือ บอกการเปลี่ยนประเด็น บอกการเพิ่มความ บอกการแจกแจงความ และบอกความเป็นเหตุเป็นผล ข้อมูลสมัยรัชกาลที่ 4 เป็นต้นมาเป็นปริจเฉท 4 ประเภทคือนิทานปริจเฉท ปฏิบัติปริจเฉท ปราศรัยปริจเฉทและทัศนปริจเฉท พบหน่วยเชื่อมโยงทั้งหมด 198 หน่วยเชื่อมโยง จำแนกเป็นหน่วยเชื่อมโยงจุลภาคทั้งหมด 13 ประเภท คือ แสดงความขัดแย้ง แสดงเงื่อนไข แสดงการคาดคะเนหรือสมมุติ แสดงทางเลือก แสดงการเสริม แสดงเวลา แสดงเหตุ แสดงผลและวัตถุประสงค์ แสดงการเปรียบเทียบ แสดงตัวอย่าง แสดงการขยายความ แสดงการสรุปความ และแสดงวิธีการ จำแนกเป็นหน่วยเชื่อมโยงมหภาคทั้งหมด 6 ประเภท คือ บอกการเปลี่ยนแปลงประเด็น บอกการเพิ่มความ บอกการแจกแจงความ บอกการสรุปความ บอกความเป็นเหตุผล และบอกความขัดแย้ง จากการศึกษาเกี่ยวกับวิวัฒนาการของหน่วยเชื่อมโยงทั้งหมด 4 ด้าน คือ จำนวน ขนาด และรูป หน้าที่และความหมาย จะพบว่า หน่วยเชื่อมโยงมีการเปลี่ยนแปลงในเรื่องของจำนวนและขนาดมากที่สุด เพื่อให้สามารถแสดงความรู้สึกและความคิดเห็นมากยิ่งขึ้น ในขณะที่เมื่อพิจารณาการเปลี่ยนแปลงทางความหมายของหน่วยเชื่อมโยงแต่ละหน่วยเชื่อมโยงมีเพียง 6 หน่วยเชื่อมโยงเท่านั้นที่เปลี่ยนแปลง คือ ด้วย ต่อ แต่ เท่า เพื่อ หาก หากแต่การเพิ่มขึ้นของหน่วยเชื่อมโยงในแต่ละประเภททางอรรถศาสตร์กลับมากขึ้นทั้งหน่วยเชื่อมโยงจุลภาคและมหภาค มีหน่วยเชื่อมโยงระดับจุลภาคที่แสดงวิธีการเท่านั้นที่มีจำนวนหน่วยเชื่อมลดลง 1 หน่วยเชื่อโยง
DOI: 10.14457/cu.the.2000.209
title: ความสัมพันธ์ระหว่างภาษาป้อนเข้ากับสัมฤทธิผลของผู้เรียนในชั้นเรียนภาษาอังกฤษ

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะทางวากยสัมพันธ์ที่แสดงระดับมากน้อยของปฏิสัมพันธ์ในภาษาป้อนเข้าของผู้สอนในชั้นเรียนภาษาอังกฤษ และความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะของภาษาป้อนเข้าของผู้สอนกับสัมฤทธิผลทางภาษาของผู้เรียน ข้อมูลที่ใช้ในการวิเคราะห์ได้มาจากการบันทึกเสียงของกลุ่มตัวอย่างผู้สอนภาษาอังกฤษจำนวน 2 คน และคะแนนทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียนของกลุ่มตัวอย่างผู้เรียน 15 คู่ ผลการวิจัยพบว่ารูปภาษาที่เร้าปฏิสัมพันธ์ ได้แก่ รูปประโยคคำถาม และรูปประโยคคำสั่งตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบปริมาณการใช้รูปประโยคทั้งสองดังกล่าว พบว่าผู้สอนคนที่ 2 ใช้รูปประโยคคำถามมากกว่า ส่วนผู้สอนคนที่หนึ่งใช้รูปประโยคคำสั่งมากกว่า เมื่อเปรียบเทียบผลต่างของคะแนนทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียนของผู้เรียนทั้งสองกลุ่มพบว่า ผู้เรียนที่เรียนกับผู้สอนคนที่ 1 มีสัมฤทธิผลของการเรียนดีกว่าผู้เรียนที่เรียนกับผู้สอนคนที่สอง ผลของการวิจัยเป็นไปในลักษณะที่ตรงกันข้ามกับสมมติฐานที่ว่า ภาษาป้อนเข้าที่มีลักษณะเร้าปฏิสัมพันธ์จะมีผลในเชิงบวกต่อสัมฤทธิผลทางภาษาของผู้เรียน
DOI: 10.14457/cu.the.2000.210
title: กำเนิดและพัฒนาการของนวนิยายสัจนิยมแนวมหัศจรรย์

description: การวิจัยนี้มุ่งศึกษากำเนิดและพัฒนาการของนวนิยายสัจนิยมแนวมหัศจรรย์ เพื่อหาแนวทางในการจัดประเภทของนวนิยายแนวนี้อย่างมีระบบมากขึ้น นวนิยายที่คัดเลือกมาเป็นตัวอย่างเพื่อวิเคราะห์โครงสร้างและพัฒนาการมีจำนวน 7 เล่ม ได้แก่ One Hundred Years of Solitude (1976) ของ กาเบรียล การ์เซ๊ย มาร์เกซ (Gabriel Garcia Marquez) Nights at the Circus (1984) ของ แอนเจลลา คาร์เตอร์ (Angela Carter) Midnight's Children (1985) ของ ซัลมาน รุชดี (Salman Rushdie) The House of the Spirits (1985) ของ อิซาเบล อัลเยนเด้ (Isabel Allende) Beloved (1987) ของ โทนี มอริสัน (Toni Morrison) Like Water for Chocolate (1989) ของ ลอรา เอสกีเวล (Laura Esquivel) และ The Mule's Foal (1993) ของ โฟตินี อิปาโนมิติส (Fotini Epanomitis) จากการศึกษากำเนิด พัฒนาการ และความหมายของนวนิยายแนวนี้พบว่า นวนิยายแนวนี้มีต้นกำเนิดที่ได้รับอิทธิพลมาจากงานวิจารณ์ทางศิลปะแนวเดียวกันในประเทศเยอรมนีปี ค.ศ. 1925 และมีพัฒนาการเรื่อยมาจนได้รับความนิยมอยู่ในหลายประเทศ นวนิยายที่มีชื่อเสียงมากที่สุดและได้รับยกย่องว่าเป็นต้นแบบงานเขียนแนวนี้คือ นวนิยายเรื่อง One Hundred Years of Solitude ของ กาเบรียล การ์เซีย มาร์เกซ (Gabriel Garcia Marquez) ซึ่งได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี ค.ศ. 1982 นวนิยายสัจนิยมแนวมหัศจรรย์ จัดว่าเป็นนวนิยายที่ทำหน้าที่สะท้อนสังคม การเมือง และแนวคิดร่วมสมัย มีกลวิธีการประพันธ์ที่มีเอกลักษณ์ คือ เป็นการผสมผสานโลกในจินตนาการและโลกแห่งความเป็นจริงเข้าไว้ด้วยกันจนแยกไม่ออก ทำให้นวนิยายมีลักษณะสมจริงและมหัศจรรย์ ลักษณะเด่นของนวนิยายประการหนึ่ง คือการสร้างตัวละครที่มีพฤติกรรมแปลกประหลาดในโลกสัจนิยมที่สามารถพบเห็นได้ทั่วไป ตัวละครนั้นดำเนินชีวิตตามปกติและไม่รับรู้ความผิดปกตินั้น แต่ความมหัศจรรย์และแนวคิดต่างๆ จะปรากฏแก่สายตาผู้อ่าน
DOI: 10.14457/cu.the.2000.211
title: ตำราประพันธศาสตร์ไทย : แนวคิดและความสัมพันธ์กับขนบวรรณศิลป์ไทย

description: วิทยานิพนธ์นี้มุ่งศึกษาตำราประพันธศาสตร์ไทยจำนวน 10 เล่ม เพื่อชี้ให้เป็นแนวคิดและความสัมพันธ์ที่มีต่อกระบวนการสร้างและสืบทอดขนบวรรณศิลป์ของไทย ผลการวิจัยสรุปได้ว่า ตำราประพันธศาสตร์ไทยทั้ง 10 เล่ม อันได้แก่ อลังการศาสตร์ พระคัมภีร์ สุโพธาลังการ คัมภีร์วุตโตทัย กาพยสารวิลาสินีและกาพยคันถะ จินดามณี กลบทศิริวิบุลกิตติ์ ประชุมลำนำตำราฉันท์มาตราพฤติและวรรณพฤติ และตำราฉันทลักษณ์ เหล่านี้มีพันธกิจร่วมกันคือเป็นตำราการประพันธ์ที่มุ่งประมวลแบบแผนและหลักการประพันธ์จากวรรณคดีแบบฉบับที่ได้สั่งสมมาในแต่ละยุคสมัย และกำหนดกฎเกณฑ์ให้เป็นระบบและบรรทัดฐานของวรรณคดีลายลักษณ์ โดยผ่านกระบวนการนิยามคำและความหมายอันเกี่ยวเนื่องกับหลักการประพันธ์ และการปฏิบัติคือสร้างบทประพันธ์ให้เป็นแบบอย่าง นอกจากนี้ ยังได้ปรับประยุกต์แบบแผนที่มีมาแต่เดิมมาสร้างสรรค์ให้เกิดแบบแผนใหม่ เพื่อส่งทอดต่อไปในกระบวนการสร้างงานกวีนิพนธ์ไทย ทั้งตำราประพันธศาสตร์และวรรณคดีแบบฉบับของไทยได้สะท้อนแนวคิดเรื่องความงามทางวรรณศิลป์ไทยสำคัญประการหนึ่ง คือกฤตยาการแห่งกล ในด้านเสียง คำ และโวหาร ซึ่งกวีไทยได้แสดงให้เห็นชัดเจนว่าได้ศึกษาธรรมชาติของภาษาไทยอย่างถ่องแท้ ทั้งนี้เพื่อสร้างตัวบทให้มีความสมบูรณ์แบบ คือ ประกอบไปด้วยความแจ่มชัด ความประณีต และความไพเราะ แนวคิดเรื่องกฤตยาการแห่งกลนี้นับเป็นหัวใจของการสร้างขนบวรรณศิลป์ในวรรณคดีไทย ตั้งแต่สมัยอยุธยาถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น กวีไทยได้ใช้เสียงสัมผัสคล้องจอง ฉันทลักษณ์ ไวยากรณ์ คำ ตลอดจนโวหารเป็นเครื่องมือในการเล่น "กล" เพื่อแสดงให้เห็นว่าในเนื้อหาเดียวกัน กวีสามารถใช้เครื่องมืออันหลากหลายดังกล่าวมาถักทอให้เกิดเป็นตัวบทใหม่อันงอกงามต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2000.212
title: การแปรของ (kh) ในภาษาไทยกรุงเทพฯ ตามสัทบริบทและอายุของผู้พูด

description: งานวิจัยนี้ศึกษาการแปรของ (kh) ในภาษาไทยกรุงเทพฯ ตามตัวแปรสัทบริบทและตัวแปรสังคม ตัวแปรสัทบริบทที่ศึกษา ได้แก่ การลงเสียงหนักเบา และเสียงที่ตามมา ซึ่งแบ่งเป็น 3 ชุด ได้แก่ พยัญชนะกับสระ สระหน้ากับสระหลัง และสระสูงกับสระต่ำ ส่วนตัวแปรสังคมที่ศึกษาในงานวิจัยนี้ ได้แก่ อายุ คือ กลุ่มอายุน้อย (อายุ 15-25 ปี) และกลุ่มอายุมาก (อายุ 40 ปี ขึ้นไป) การศึกษานี้มีสมมติฐาน 5 ข้อ คือ 1) (kh) ในภาษาไทยกรุงเทพฯ มี 2 รูปแปร คือ [kh] และ [kxh] 2) มีการใช้รูปแปร [kxh] ในพยางค์ที่ลงเสียงหนักมากกว่าพยางค์ที่ไม่ลงเสียงหนัก 3) มีการใช้รูปแปร [kxh] เมื่อตามด้วยสระมากกว่าพยัญชนะ 4) มีการใช้รูปแปร [kxh] เมื่อตามด้วยสระหลังมากกว่าสระหน้า และเมื่อตามด้วยสระสูงมากกว่าสระต่ำ 5) มีการใช้รูปแปร [kxh] ในกลุ่มอายุน้อยมากกว่ากลุ่มอายุมาก ผู้วิจัยกำหนดเสียง /i/ แทนสระหน้า /u/ แทนสระหลังกับสระสูง และ /c/ แทนสระต่ำ ข้อมูลที่ใช้ในงานวิจัยนี้มาจากละครโทรทัศน์ โดยผู้วิจัยวิเคราะห์เสียงของนักแสดงทั้งชายและหญิง จำนวน 40 คน ที่มีคุณสมบัติตรงตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ ผลการศึกษา พบว่า (kh) ในภาษาไทยกรุงเทพฯ มีรูปแปร 2 รูป คือ [kh] และ [kxh] โดยรูปแปร [kh] ซึ่งเป็นรูปแปรมาตรฐาน มีอัตราการปรากฏมากกว่า [kxh] ในเกือบทุกบริบทอย่างชัดเจน เมื่อพิจารณาการปรากฏของ [kxh] พบว่า สระหน้าเป็นตัวแปรที่สำคัญที่สุดที่ทำให้เกิดรูปแปร [kxh] ตามด้วยตัวแปรการลงเสียงหนัก และอายุ ผู้วิจัยพบว่า เสียง [kxh] ปรากฏมากพอๆ กับเสียง [kh] เมื่อปรากฏหน้าสระหน้าในการพูดของกลุ่มอายุน้อย งานวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่าสัทบริบทเป็นตัวแปรที่น่าจะศึกษาควบคู่ไปกับตัวแปรทางสังคมและการแปรของ (kh) ที่พบในงานวิจัยนี้ จัดเป็นการแปรระยะเริ่มต้น
DOI: 10.14457/cu.the.2000.213
title: ความพึงพอใจในการใช้บริการฐานข้อมูลซีดีรอม ของผู้ใช้ในห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษาเอกชน

description: ศึกษาการใช้ฐานข้อมูลซีดีรอมในด้านวัตถุประสงค์ในการใช้ ความถี่ในการใช้ ฐานข้อมูลที่ใช้ หัวข้อที่ค้น รูปแบบผลการค้นที่ได้รับ ความพึงพอใจและปัญหาในการใช้บริการฐานข้อมูลซีดีรอม โดยใช้แบบสอบถามแก่กลุ่มตัวอย่างจำนวน 224 ชุด (76.71%) ผลการวิจัยสรุปได้ว่า ผู้ใช้บริการจำนวนมากที่สุด เป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรี สังกัดสาขาการตลาด คณะบริหารธุรกิจ (12.55%) มีวัตถุประสงค์เพื่อทำรายงานประกอบวิชาเรียน (76.33%) ใช้ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย (33.03%) ฐาน ABI/INFORM (20.53%) ฐาน DAO และฐาน ERIC (11.60%) ค้นหัวข้อการตลาด (15.53%) รับผลการค้นในรายการรูปแบบบรรณานุกรมพร้อมสาระสังเขป (65.71%) ผู้ใช้พึงพอใจในระดับปานกลางในเรื่องการให้คำแนะนำ และช่วยเหลือในการใช้ฐานข้อมูล การมีมนุษยสัมพันธ์ของผู้ให้บริการ และประสบปัญหาระดับปานกลางเรื่อง ไม่ทราบวิธีการค้นฐานข้อมูลซีดีรอมที่ใช้ ไม่ทราบรายชื่อฐานข้อมูลซีดีรอมที่มีในห้องสมุด และไม่ทราบขอบเขตเนื้อหาของฐานข้อมูลซีดีรอมที่ห้องสมุดมีให้บริการ
DOI: 10.14457/cu.the.2000.214
title: ความสัมพันธ์ระหว่างชุมชนชาวจีนกับชุมชนมุสลิมในจังหวัดปัตตานี : กรณีศึกษาสุสานลิ้มกอเหนี่ยว พ.ศ. 2501-2533

description: วิทยานิพนธ์เรื่องนี้มีจุดมุ่งหมายศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างชุมชนชาวจีนกับชุมชนชาวมุสลิมในจังหวัดปิดตานี โดยมองผ่านการพิจารณาสุสานลิ้มกอเหนี่ยวซึ่งเป็นกาพตัวแทนของอัตลักษณ์จีนที่มีต่อความสัมพันธ์เชิงอำนาจระหว่างชาวจีนกับชาวมุสลิม และความสัมพันธ์ของชุมชนทั้งสองทีมีต่อกัน รวมทั้งนโยบายของรัฐบาลทีมีต่อสุสานลิ้มกอเหนียวอันมีมัสยิดกรือเซะเข้ามาเกี่ยวข้องทำให้ส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ของชุมชนทั้งสอง ปัตตานีในอดีตเป็นเมืองท่าทางการค้าที่สำคัญของอาณาจักรลังกาสุกะ จึงทำให้มีผู้คนเข้า มาตั้งถิ่นฐานในปัตตานีเป็นจำนวนมาก ชาวจีนและชาวมุสลิมเป็นสองชุมชนที่อาศัยอยู่ในปัตตานีมีตำนานที่เล่าสืบต่อกันมาถึงปัจจุบันว่า ลิ้มโต๊ะเคี่ยมเป็นชาวจีนที่เดินทางมาในปัตตานีและได้แต่งงานกับสตรีชาวมุสลิม เปลี่ยนศาสนาเป็นศาสนาอิสลาม และได้อาสาเจ้าเมืองสร้างมัสยิดกรือเซะประจวบกับลิ้มกอเหนี่ยวน้องสาวได้เดินทางมาตามให้กลับเมืองจีน ลิ้มโต๊ะเคี่ยมไม่ยอมกลับจึงทำให้ลิ้มกอเหนี่ยวฆ่าตัวตาย โดยนางได้สาปแช่งไม่ให้ลิ้มโต๊ะเคี่ยมสร้างมัสยิดได้สำเร็จ ลิ้มโต๊ะเคี่ยมได้สร้างสุสานให้คับลิ้มกอเหนี่ยว ปรากฎต่อมาว่าสุสานลิ้มกอเหนี่ยวได้เป็นภาพตัวแทนของความสัมพันธ์เชิงอำนาจระหว่างชุมชนชาวจีนกับชุมชนชาวมุสลิมในสายตาของชาวจีนมาตลอด เนื่องจากชาวจีนต้องการรักษาอัดลักษณ์จีนของตนไว้เมื่อเป็นชนกลุ่มน้อยในชุมชน จึงต้องสร้างความมั่นคงในจิตใจของตนขึ้น อย่างไรก็ดี ชาวจีนได้ปรับตัวในการอยู่ร่วมกับชาวมาเลย์มุสลิมได้ แต่เมื่อมีนโยบายของรัฐเกี่ยวกับโบราณสถานและการส่งเสริมการท่องเที่ยวมาเกี่ยวข้อง ทำให้ชาวมุสลิมไม่พอใจและก่อการประท้วงขึ้น ซึ่งผลที่เกิดขึ้นจากนโยบายของรัฐนี้ไม่ได้ส่งผลกระทบให้เกิดความขัดแย้งอย่างรุนแรงต่อความสัมพันธ์ระหว่างชุมชนทั้งสองในปัตตานี
DOI: 10.14457/cu.the.2000.215
title: แนวจริยปฏิบัติในงานวรรณศิลป์ในประชุมจารึกวัดพระเชตุพนฯ

description: วิทยานิพนธ์เรื่องนี้ ผู้วิจัยมุ่งที่จะศึกษาเนื้อหาวรรณกรรมคำสอนจารึกวัดพระเซตุพนฯ โดยวิเคราะห์ด้านแนวคิดทางจริยปฏิบัติ และความสำคัญของวิธีการทางวรรณศิลป์ที่มีผลต่อการนำเสนอแนวคิดทางจริยปฏิบัติ ผลจากการวิจัยพบว่า วรรณกรรมคำสอนที่จารึกอยู่ในวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามซึ่งมีอยู่ทั้งสิน ๙ เรื่อง ได้แก่ ๑. นิรยกถา ๒. เปตกถา ๓. ฉันท์วรรณพฤติ ๔. ฉันท์มาตราพฤติ ๕ . ฉันท์อัษฏาพานร ๖. ฉันท์กฤษณาสอน-น้อง ๗. ฉันท์พาสีสอนน้อง ๘. ร่ายสุภาษิตพระร่วง ๙. โคลงโลกนิติ มีเนื้อหาแสดงให้เห็นแนวคิดที่ทั้งสอนจริยปฏิบัติครอบคลุมแก่บุคคลทุกชนชั้นในจังคมไทย ตั้งแต่ชนชั้นปกครอง ได้แก่ ชนชั้นพระมหากษัตริย์ ชนชั้นเจ้านาย ชนชั้นข้าราชการ ขุนนาง นอกจากนั้นก็มีชนชั้นพิเศษคือ สมณสงฆ์จนกระทั้งถึงชั้นและประชาชนสามัญทั่วไปทั้งชายและหญิง ในแต่ละชนชั้นจะกล่าวถึงแนวจริยปฏิบัติต่อบุคคลในครอบครัว บุคคลอื่นในจังคม ตลอดจนสั่งสอนจริยปฏิบัติในชีวิตประจำวันทั่วไป โดยภาพรวมแล้วคำสอนของทุกชนชั้นในสังคมไทยจะเน้นการสั่งสอนให้บุคคลปฏิบัติตามหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา ซึ่งจะทำให้เกิดประโยชน์ต่อการดำเนินชีวิตและการอยู่ร่วมกันในสังคม ผลการวิจัยอีกล่วนหนึ่งพบว่าศิลปะการประพันธ์มีส่วนสำคัญต่อการสอนแนวจริยปฏิบัติอยู่มาก กลวิธีการประพันธ์ในวรรณกรรมคำสอนเหล่านี้มีทั้งที่เป็นร้อยแก้วและร้อยกรอง ส่วนสำนวนโวหารนั้นเป็นเทศนาโวหารเป็นส่วนใหญ่ โวหารอื่น ๆ ได้แก่ บรรยายโวหาร พรรณนาโวหาร สาธกโวหาร เป็นส่วนที่นำมาประกอบอยู่บ้างไม่มากนัก นอกจากนี้ในด้านศิลปะการใช้คำก็ยังมีความน่าสนใจไม่น้อย กล่าวคือมีผลต่อการสื่อความหมายและก่อ ให้เกิดความงามทางด้านเสียงได้แก่การใช้สัมผัส และการเล่นคำซ้ำคำซ้อน การสรรคำ ฯลฯ ศิลปะการประพันธ์เหล่านี้ก่อให้เกิดสุนทรยภาพแก่ผู้อ่านผู้ฟัง มีส่วนทำให้เนื้อหาของคำทั้งสอนน่าสนใจ อีกทั้งยังทำให้ผู้อ่านผู้ฟังเข้าใจเนื้อหาคำสั่งสอนที่เป็นนามธรรม และส่งเสริมให้จดจำคำสอนได้ง่าย ทำให้ผู้อ่านผู้ฟังสามารถนำไปปฏิบัติในชีวิตประจำวันได้
DOI: 10.14457/cu.the.2000.216
title: ปริศนา แหล่งรัศมี, ผู้แต่ง Titleความแปลกแยกของคนผิวดำในนวนิยายของโทนี มอร์ริสัน

description: วิทยานิพนธ์เรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความแปลกแยกของคนผิวดำในสังคมอเมริกันร่วมสมัยที่ปรากฏในนวนิยายของโทนี มอร์ริสันทั้ง 6 เรื่อง และเพื่อศึกษาวิเคราะห์ศิลปะการประพันธ์ของผู้แต่ง จากการศึกษาพบว่านวนิยายของโทนี มอร์ริสันทั้ง 6 เรื่องนี้ได้สะท้อนถึงความแปลกแยกของคนผิวดำในสังคมอเมริกันร่วมสมัยโดยมีสาเหตุมาจากการแบ่งแยกซนชั้น การแบ่งแยกเชื้อชาติและการแบ่งแยกเพศ ความรู้สึกแปลกแยกนี้มิได้เกิดชื้นระหว่างคนผิวดำกับคนผิวขาวเท่านั้นหากแต่ใต้รวมไปถึงความแปลกแยกระหว่างคนผิวดำกับคนผิวดำด้วย ความแปลกแยกมี 4 ลักษณะ คือ ความแปลกแยกจากตนเอง ความแปลกแยกจากผู้อื่น ความแปลกแยกจากงานและ ความแปลกแยกจากสังคม ความแปลกแยกที่คนผิวดำกำลังเผชิญนี้ทำให้พวกเขาถูกกีดกันออก จากสังคมเสมือนดั่งเป็น “คนนอก" นอกจากนี้ในงานเขียนของโทนี มอร์ริสันยังพบจุดมุ่งหมายที่สำคัญอีกประการหนึ่งที่ผู้เขียนต้องการนำเสนอคือ เรื่องของ “ตัวตน” ความแปลกแยกของตัว ละครผิวดำไม่ว่าจะเกิดจากสาเหตุใดก็ตามล้วนมีผลในการทำลายตัวตน โทนี มอร์ริสันต้องการให้คนผิวดำทุกคนรู้จักตัวตนของตนเอง และดำรงไว้ซึ่งตัวตนของตน และความแปลกแยกของคนผิวดำนี้เองที่ได้ส่งผลกระทบตามมาในท้ายที่สุด ก่อให้เกิดปัญหาวิกฤตทั้งทางด้านสังคมและปัจเจกบุคคล นอกจากนี้ผู้วิจัยยังพบว่าศิลปะการประพันธ์ของโทนี มอร์ริสันมีลักษณะเฉพาะตนในอันที่จะมีส่วนช่วยนำเสนอภาวะความแปลกแยกนี้