cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1684
title: การชดใช้ค่าสินไหมทดแทนในคดีอาญา

description: เมื่อมีอาชญากรรมเกิดขึ้นผู้เสียหายย่อมตกเป็นผู้ได้รับผลร้ายจากการกระทำความผิดอาญา ผู้เสียหายจึงเป็นผู้ที่สมควรที่จะได้รับการชดใช้เยียวยาความเสียหายที่เกิดขึ้น บทบัญญัติของกฎหมายจึงเป็นสิ่งสำคัญที่จะเข้ามารองรับสิทธิของผู้เสียหายในเรื่องนี้ ผลการวิจัยพบว่าในปัจจุบันผู้เสียหายในประเทศไทยยังไม่ได้รับความเป็นธรรมในการเยียวยาความเสียหาย สาเหตุหลักมาจากการที่กฎหมายไทยในส่วนนี้ยังขาดความชัดเจน เพราะไม่อาจยืนยันได้ว่าสิทธิในการยื่นคำร้องให้มีการชดใช้ค่าสินไหมทดแทนนั้น ครอบคลุมถึงความเสียหายแก่อนามัยด้วยหรือไม่ และบทบัญญัติฐานความผิดที่เป็นฐานแห่งสิทธิ์มีความซ้ำซ้อนกัน อยู่นอกจากนี้ บทบัญญัติแห่งกฎหมายยังขาดมาตรการในการบังคับ ที่จะช่วยให้ผู้เสียหายได้รับการชดใช้ค่าสินไหมทดแทนอย่างแท้จริง วิทยานิพนธ์นี้จึงเสนอให้มีการแก้ไขบทบัญญัติของกฎหมาย ในส่วนที่เกี่ยวกับสิทธิของผู้เสียหายในการยื่นคำร้องเข้ามาในคดีอาญา ให้ครอบคลุมถึงความเสียหายที่เกิดแก่อนามัย และให้ยกเลิกความผิดฐานโจรสลัดซึ่งเป็นฐานความผิดที่ไม่จำเป็น เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาสับสนในการตีความกฎหมายในภายหน้า รวมทั้งเสนอให้มีการสร้างมาตรการในการบังคับให้ผู้กระทำความผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้เสียหายในลักษณะต่างๆ เข้ามาเสริมมาตรการในการบังคับคดีตามกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งที่มีใช้อยู่แล้ว ทั้งนี้รวมไปถึงการสร้างหน่วยงานที่มีความเชี่ยวชาญโดยเฉพาะเพื่อทำหน้าที่บังคับให้เป็นไปตามมาตรการเหล่านั้น และเสนอให้มีการตั้งกองทุนค่าสินไหมทดแทนในความรับผิดชอบของรัฐ เพื่อจ่ายค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้เสียหายที่มีสิทธิได้รับค่าสินไหมทดแทนตามคำพิพากษาไปก่อน เพื่อเป็นประกันการได้รับชดใช้อย่างแท้จริงในกรณีที่คดีบางลักษณะที่สามารถเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์ได้ ก็ควรส่งเสริมให้เข้าสู่กระบวนการประนอมข้อพิพาทเพื่อให้ความขัดแย้งยุติลงด้วยความสมานฉันท์ของทุกฝ่าย
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1685
title: การลดของเสียด้วยวิธีการการวิเคราะห์พีเอ็ม

description: งานวิจัยชิ้นนี้เป็นการลดของเสียเรื้อรังที่เกิดขึ้นในสายการผลิตตัวกรองอากาศโดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์พีเอ็ม ซึ่งเหตุผลที่ต้องเลือกใช้เทคนิคดังกล่าวเข้ามาดำเนินการแก้ไขปัญหา เนื่องจากเทคนิคนี้เหมาะสมสำหรับปัญหาที่ค่อนข้างมีความสลับซับซ้อน และมีหลายปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการเกิดปัญหา โดยมีแนวคิดในการค้นหาจุดบกพร่องจากปัจจัยที่มีส่วนเกี่ยวข้องทั้งหมดแล้วนำมาดำเนินการแก้ไข การวิเคราะห์พีเอ็มมีกระบวนการและขั้นตอนคร่าวๆ ดังต่อไปนี้ 1) การศึกษาและวิเคราะห์ปรากฏการณ์ของการเกิดปัญหา 2) ค้นหาและรวบรวมปัจจัยที่เกี่ยวข้องทั้งหมด 3) กำหนดเกณฑ์มาตรฐานที่ใช้ในการตรวจสอบ 4) ค้นหาจุดบกพร่อง 5) ดำเนินการปรับปรุงและแก้ไข ผลจากการใช้เทคนิคการวิเคราะห์พีเอ็มแก้ไขปัญหาการตกค้างของคาร์บอนและซิลิกา ซึ่งเป็นปัญหาของเสียเรื้อรังที่เกิดขึ้นมากที่สุดในสายการผลิตตัวกรองอากาศและยังสอดคล้องกับสภาวะปัญหาข้างต้น ปรากฏว่าได้ผลลัพธ์เป็นที่น่าพอใจ โดยทำให้ปัญหาดังกล่าวลดลงจากเดิม 62% และส่งผลให้ลดความสูญเสียลงได้ปีละประมาณ 1,180,000 บาท
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1686
title: มาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองการทำงานและผลประโยชน์ตอบแทนของผู้ปฏิบัติงานในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน

description: ศึกษามาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองการทำงานและผลประโยชน์ตอบแทนของผู้ปฏิบัติงานในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ตามที่ได้กำหนดไว้ในกฎกระทรวงว่าด้วยการคุ้มครองการทำงานและผลประโยชน์ตอบแทน ของผู้ปฏิบัติงานในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน พ.ศ.2549 โดยศึกษาวิเคราะห์ถึงหลักการคุ้มครองการทำงานและผลประโยชน์ตอบแทน ของผู้ปฏิบัติงานในสถาบันอุดมศึกษาเอกชนเปรียบเทียบกับสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในประเทศไทย และสถาบันอุดมศึกษาของรัฐหรือเอกชนในต่างประเทศ และกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงาน โดยคำนึงถึงความมีเสรีภาพทางวิชาการของผู้ปฏิบัติงานในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน เพื่อพิจารณาถึงความเหมาะสมในการคุ้มครองการทำงานและผลประโยชน์ตอบแทนของผู้ปฏิบัติงานในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน จากการศึกษาพบว่าโดยรวมแล้วการคุ้มครองการทำงานและผลประโยชน์ตอบแทนของผู้ปฏิบัติงานในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน มีมาตรฐานสูงกว่าที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานและกฎหมายแรงงานสัมพันธ์ แต่การคุ้มครองการทำงานและผลประโยชน์ตอบแทนของผู้ปฏิบัติงานในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ยังมีมาตรฐานต่ำกว่าการคุ้มครองการทำงานและผลประโยชน์ตอบแทนของผู้ปฏิบัติงาน ในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในประเทศและสถาบันอุดมศึกษาของรัฐหรือเอกชนในต่างประเทศ อีกทั้งยังไม่สามารถส่งเสริมสนับสนุนให้ผู้ปฏิบัติงาน สามารถปฏิบัติงานตามพันธกิจหลักของสถาบันอุดมศึกษาเอกชนได้อย่างเต็มที่ ดังนั้นผู้เขียนจึงเสนอให้มีการแก้ไข ปรับปรุงกฎกระทรวงว่าด้วยการคุ้มครองการทำงานและผลประโยชน์ตอบแทน ของผู้ปฏิบัติงานในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน พ.ศ. 2549 ในเรื่องการกำหนดมาตรฐานภาระงานของผู้ปฏิบัติงานที่เป็นอาจารย์ให้มีความชัดเจนยิ่งขึ้น การไม่นำหลักการเลิกสัญญาจ้างที่ไม่มีกำหนดระยะเวลาโดยการบอกกล่าวล่วงหน้ามาบังคับใช้ในกฎกระทรวง การกำหนดจรรยาบรรณทางวิชาชีพ การกำหนดค่าจ้างไม่ต่ำกว่าอัตราเงินเดือนข้าราชการพลเรือน และที่สำคัญเป็นอย่างยิ่งคือ การกำหนดให้ผู้ปฏิบัติงานที่เป็นอาจารย์มีเสรีภาพทางวิชาการในการจัดการเรียนการสอน ทั้งนี้ เพื่อกำหนดมาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองการทำงาน และผลประโยชน์ตอบแทนของผู้ปฏิบัติงานในสถาบันอุดมศึกษาเอกชนให้สูงขึ้น เพื่อสนับสนุนให้ผู้ปฏิบัติงานในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน สามารถปฏิบัติงานตามพันธกิจหลักของสถาบันอุดมศึกษาเอกชนได้อย่างเต็มที่
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1642
title: Polyelectrolyte multilayer film containing polydiacetylene vesicles for naked eye detection of aromatic compounds

description: For preliminary analytical screening in the field test of toxic chemicals, it is desirable to have a sensing system which is inexpensive and convenient to use. Polydiacetylene is known to possess unique colorimetric sensing properties in which its color changing upon exposure to chemical stimulants can be easily observed by naked eyes. In this thesis study, a sensing system consisting of an active polydiacetylene agent, poly(10,12-pentacosadiynoic acid) (PCDA) vesicle, is constructed in a form of polyelectrolyte multilayer (PEM) film using a layer-by-layer deposition technique. The PEM film using PCDA as a polyanion and chitosan as a polycation has the most satisfactory film quality. The color of poly(PCDA)/chitosan PEM film can be induced from blue to red by aqueous solution of 10 mM α-cyclodextrin (α-CD). The α-CD induced color transition of poly(PCDA) PEM film can be inhibited by equimolar some aromatic compounds such as p-nitrophenol, benzoic acid and 2,4-dichlorophenoxyacetic acid (2,4-D) probably by the competitive inclusion complexation. There are some selectivity in the color transition inhibition of various aromatic compounds probably depended on their binding strength with α-CD. The multichannel chip constructed from the poly(PCDA)/chitosan PEM film and the polydimethylsiloxane channel show fast colorimetric response to α-CD that can provide a simultaneous test of multiple samples on the chip.
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1643
title: Genetic relationships between two honey bees (Apis mellifera linnaeus, 1758 and Apis cerana fabricius, 1753) and varroa mites in Thailand

description: To determine the matrilineal origin of Thai Apis mellifera, mtDNA haplotypes of 476 colonies in North, Central, Northeast and South Thailand were determined by RFLPs and DNA sequencing. Three haplotype groups were found: ThaiA1 (22%) matched A. m. ligustica, ThaiA2 (60%) matched A. m. carnica (both C lineage), ThaiB (18%) matched O lineage; O lineage was rare in North and Central populations. Two mtDNA lineages of A. cerana occur in Thailand: Mainland Asia and Sundaland, meeting at Kra ecotone. Investigation of population structure of 184 samples from 6 populations (North, Central, Northeast, Prachuap Khiri Khan, Chumporn, Peninsular), using AFLPs, TE-AFLPs and AMOVA revealed little differentiation among populations. Three mtDNA lineages of Varrroa destructor were found on A. mellifera colonies: Korea (n=38), Japan (n=3) and Vietnam (n=1); the Vietnam haplotype was found on A. cerana in mountainous regions north of 18 °N latitude. V. jacobsoni occurred only in A. cerana colonies: Malaysia haplotype on Sundaland A. cerana lineage, NorthThai haplotype on Mainland Asia lineage
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1644
title: Synthesis of nanosized zeolite beta for plastic conversion to gasoline

description: ได้สังเคราะห์ซีโอไลต์บีตาจากเซโรเจลซิลิกาที่เตรียมขึ้นใหม่ซึ่งผสมกับอะลูมิเนียมไอโซโพร-พอกไซด์และสารละลายเททระเอทิลแอมโมเนียมไฮดรอกไซด์ตามด้วยการตกผลึกแบบไฮโดรเทอร์มัลที่ 135 องศาเซลเซียส เป็นเวลาต่างๆ กัน ได้สำรวจอิทธิพลของการฉายรังสีอัลตราซาวนด์ระหว่างขั้นตอนการเกิดเจลต่อสมบัติเชิงเคมี-กายภาพและเชิงเร่งปฏิกิริยา ได้ศึกษาเปรียบเทียบผลของตัวแปรต่างๆ ได้แก่ เวลาในการฉายรังสีอัลตราซาวนด์ เวลาในการตกผลึก และอัตราส่วนของซิลิกอนต่ออะลูมิเนียมในเจลกับซีโอไลต์บีตาที่เตรียมโดยไม่มีการฉายรังสีอัลตราซาวนด์ ได้ตรวจสอบลักษณะเฉพาะของซีโอไลต์บีตาด้วยเทคนิคการหักเหรังสีเอกซ์ กล้องจุลทรรศน์แบบส่องกราด อินดักทิฟลีคัปเปิลพลาสมาอะตอมมิคอีมิสชันสเปกโทรสโคปิก อะลูมิเนียมแมจิกแองเกิลสปินนิวเคลียร์แมกเนติกเรโซแนนซ์ การดูดซับไนโตรเจน และการคายแอมโมเนียด้วยการเพิ่มอุณหภูมิแบบตั้งโปรแกรม สามารถสังเคราะห์ซีโอไลต์บีตาที่บริสุทธิ์ด้วยวิธีการฉายรังสีอัลตราซาวนด์หลังการตกผลึกเพียง 16 ชั่วโมง การใช้รังสีอัลตราซาวนด์ไม่มีผลต่อโครงสร้างแต่มีผลต่อขนาดอนุภาคของซีโอไลต์บีตาอย่างมีนัยสำคัญ การฉายรังสีอัลตราซาวนด์ไม่เพียงทำให้ได้ปริมาณซีโอไลต์บีตาเพิ่มขึ้นแต่ยังทำให้อะลูมิเนียมเข้าไปในตำแหน่งโครงสร้างที่เป็น เททะฮีดรัลได้มากขึ้นเป็นผลให้มีความเป็นกรดเพิ่มขึ้น ได้สำรวจสมบัติเชิงเร่งปฏิกิริยาของซีโอไลต์บีตาที่สังเคราะห์ได้ในการแตกตัวของพอลิโพรพิลีน และพอลิเอทิลีนที่มีความหนาแน่นสูงภายใต้ภาวะต่างๆ การแตกตัวของพอลิเอทิลีนที่มีความหนาแน่นสูงเกิดได้ยากกว่าการแตกตัวของพอลิโพรพิลีน เมื่อใช้ ซีโอไลต์บีตาเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาค่าการเปลี่ยนของพลาสติกทั้งสองชนิดเพิ่มขึ้นอย่างมากเมื่อเทียบกับไม่ใช้ตัวเร่งปฏิกิริยา ค่าการเปลี่ยนพลาสติกและปริมาณของผลิตภัณฑ์ส่วนที่เป็นของเหลวขึ้นกับอุณหภูมิที่ใช้ในการแตกตัวและอัตราส่วนของพลาสติกต่อตัวเร่งปฏิกิริยา อย่างไรก็ตามอัตราส่วนของซิลิกอนต่ออะลูมิเนียมในช่วง 40 ถึง 80 ไม่มีผลต่อค่าการเปลี่ยนของพลาสติกและปริมาณผลิตภัณฑ์ การใช้รังสี อัลตราซาวนด์กับตัวอย่างที่มีค่าอัตราส่วนของซิลิกอนต่ออะลูมิเนียมต่ำคือ 20 ทำให้ได้ค่าการเปลี่ยนและปริมาณผลิตภัณฑ์ที่เป็นของเหลวสูงสุดเนื่องจากค่าความเป็นกรดสูงสุดของตัวเร่งปฏิกิริยานี้ ความเลือกจำเพาะต่อผลิตภัณฑ์ได้รับผลเล็กน้อย ผลิตภัณฑ์ที่เป็นแก๊สที่ได้จากการแตกตัวของพอลิโพรพิลีน และ พอลิเอทิลีนที่มีความหนาแน่นสูงส่วนใหญ่เป็นโพรพีน ไอโซบิวทีน และไอสารที่มีจุดหลอมเหลวสูงกว่านอมัลเพนเทน ผลิตภัณฑ์ที่เป็นของเหลวที่ได้จากการแตกตัวของพลาสติกทั้งสองชนิดส่วนใหญ่มีจุดเดือดอยู่ในช่วงของเฮกเซนถึงโนเนน สามารถปรับสภาพตัวเร่งปฏิกิริยาที่ใช้แล้วให้นำกลับมาใช้ใหม่ได้ง่ายด้วยการเผาและความว่องไวยังคงไม่เปลี่ยนแปลงมากนัก
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1645
title: Development of effervescent granules and pellets containing Phyllanthus emblica L. fruit extract

description: มะขามป้อม (Phyllantus emblica L.) เป็นพืชในวงศ์ Euphobiaceae เป็นไม้พื้นเมืองในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีรายงานฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาของมะขามป้อม เช่น ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ แก้อักเสบ ลดระดับไขมัน ป้องกันเซลล์ตับ บรรเทาอาการไอ ลดไข้ และอาการเจ็บปวด เป็นต้น วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้คือ พัฒนาแกรนูลฟู่และเพลเลตผสมสารสกัดจากผลมะขามป้อม และทดสอบคุณสมบัติทางเคมีกายภาพและความคงตัวของผลิตภัณฑ์ สารสกัดจากผลมะขามป้อมที่ใช้อยู่ในรูปผงพ่นแห้ง การทดสอบคุณสมบัติทางเคมีกายภาพและปริมาณจุลินทรีย์ของสารสกัด พบว่า สารสกัดมีการไหลที่ไม่ดี สารละลายของสารสกัดที่มีความเข้มข้น 1 เปอร์เซ็นต์ มีความเป็นกรด-ด่าง ประมาณ 3 และปริมาณเชื้อจุลินทรีย์ของสารสกัดเป็นไปตามข้อกำหนดของเภสัชตำรับประเทศไทยแกรนูลฟู่เตรียมโดยผสมแห้งแกรนูลของสารสกัด อะซีซัลเฟมโพแทสเซียม และแมนนิทอล ร่วมกับกรดซิตริกและด่าง ศึกษาผลของตัวแปรสูตรตำรับ ได้แก่ ปริมาณของสารสกัด ปริมาณกรดซิตริก ปริมาณคอลลอยดอลซิลิกอนไดออกไซด์และชนิดของด่าง ต่อคุณสมบัติของแกรนูลฟู่ ตามรูปแบบจุดศูนย์กลางของความถ่วง (center of gravity design) แกรนูลฟู่ที่ได้มีสีค่อนข้างเหลือง ไหลได้ดี และสามารถกระจายในน้ำภายใน 5 นาที ภายหลังการเก็บที่ 40∓2 องศาเซลเซียส ความชื้นสัมพัทธ์ 75 เปอร์เซ็นต์ และ 30∓2 องศาเซลเซียส ความชื้นสัมพัทธ์ 75 เปอร์เซ็นต์ หลายสูตรตำรับจะเกิดการจับตัวแน่น และ/หรือ เกิดการรวมมวลเป็นกลุ่มใหญ่ การเปลี่ยนแปลงของคุณสมบัติทางกายภาพไม่สัมพันธ์โดยตรงกับการเปลี่ยนแปลงของปริมาณแทนนินและปริมาณกรดแกลลิกในสูตรตำรับ และยังไม่ทราบสาเหตุของการเปลี่ยนแปลงนี้ การวิเคราะห์ความแปรปรวนพบว่ามีผลหลักและผลร่วมของตัวแปรสูตรตำรับ ต่อปริมาณความชื้น ปริมาณแทนนิน และกรดแกลลิก อย่างมีนัยสำคัญ (p&lt;0.05)เพลเลตผสมสารสกัด อะซีซัลเฟมโพแทสเซียม กรดซิตริก และ แมนนิทอล เตรียมโดยเทคนิคการอัดเป็นเส้นและทำให้เป็นทรงกลม โดยการทดลองรูปแบบแฟคทอเรียล (full factorial design) พบว่า ในการขึ้นรูปเพลเลต มวลเปียกที่มีสารสกัดปริมาณน้อยเท่ากับ 20 เปอร์เซ็นต์ ต้องการปริมาณน้ำมากกว่ามวลเปียกที่มีสารสกัดปริมาณมากเท่ากับ 40 เปอร์เซ็นต์ เพลเลตที่มีสารสกัดปริมาณน้อยมีรูปร่างค่อนข้างกลม ในขณะที่เพลเลตที่มีสารสกัดปริมาณมากคงเป็นรูปร่างดัมเบลล์ ภายหลังการเก็บที่ 40∓2 องศาเซลเซียส ความชื้นสัมพัทธ์ 75 เปอร์เซ็นต์ และ 30∓2 องศาเซลเซียส ความชื้นสัมพัทธ์ 75 เปอร์เซ็นต์ เพลเลตที่มีสารสกัดปริมาณมากมีการเปลี่ยนสีที่ชัดเจน พบว่ามีผลหลักและผลร่วมของปริมาณสารสกัด ปริมาณอะซีซัลเฟมโพแทสเซียม และปริมาณกรดซิตริก ต่อปริมาณกรดแกลลิก อย่างมีนัยสำคัญ (p&lt;0.05) ปริมาณของสารเหล่านี้ยกเว้นปริมาณสารสกัดมีผลต่อปริมาณแทนนินอย่างมีนัยสำคัญ (p&lt;0.05) ด้วยผลการทดลองแสดงให้เห็นว่ามีความเป็นไปได้ในการพัฒนาแกรนูลฟู่และเพลเลตผสมสารสกัดจากผลมะขามป้อมโดยความสำเร็จในการพัฒนาส่วนหนึ่งขึ้นกับคุณสมบัติของสารสกัด ดังที่สะท้อนให้เห็นในความคงตัวทางกายภาพของแกรนูลฟู่หลายสูตรที่มีปริมาณสารสกัด 30 เปอร์เซ็นต์ และ เพลเลตที่มีสารสกัด 20 เปอร์เซ็นต์ ทั้งนี้ยังคงมีความจำเป็นในการศึกษาผลกระทบของสารสกัด และตัวแปรสูตรตำรับ ต่อความคงตัวของผลิตภัณฑ์ต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1687
title: ปัจจัยเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มอาการเมแทบอลิซึมในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่โรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดช

description: การควบคุมปัจจัยเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มอาการเมแทบอลิซึมมีความสำคัญในการป้องกันโรคหัวใจและหลอดเลือด ในประเทศไทยมีการศึกษาความชุกของกลุ่มอาการเมแทบอลิซึมแต่ข้อมูลเกี่ยวกับปัจจัยต่างๆที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มอาการเมแทบอลิซึมยังมีอยู่อย่างจำกัด วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาความชุกและประเมินความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยเสี่ยงกับกลุ่มอาการเมแทบอลิซึมในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 วิธีการดำเนินการวิจัย : เป็นการศึกษาแบบภาคตัดขวางในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 อายุตั้งแต่ 20 ปีขึ้นไป ที่เข้ารับการรักษาที่ห้องตรวจผู้ป่วยนอก กองอายุรกรรม โรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดช โดยทำการเก็บข้อมูลจากเวชระเบียน และการสัมภาษณ์ผู้ป่วยระหว่างเดือนตุลาคม 2550 ถึง ธันวาคม 2550 ผลการวิจัย: มีผู้ป่วยเข้าร่วมการศึกษาจำนวน 185 คน แบ่งเป็นผู้ชาย 62 คน และ ผู้หญิง 123 คน พบว่าความชุกของกลุ่มอาการเมแทบอลิซึมในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 เท่ากับร้อยละ 77.3 (ร้อยละ 62.9 ในผู้ป่วยชาย และร้อยละ 84.6 ในผู้ป่วยหญิง) โดยใช้เกณฑ์การวินิจฉัยของ International Diabetes Federation เมื่อใช้เกณฑ์ของ NCEP ATP III (ปรับเส้นรอบเอวตามเกณฑ์เอเชีย) พบว่ามีผู้ป่วยกลุ่มอาการเมแทบอลิซึมร้อยละ 93.5 ความถี่สูงสุดของกลุ่มอาการเมแทบอลิซึมในการวิจัยนี้นอกจากพบในผู้ป่วยที่มีเส้นรอบเอวเกินและระดับกลูโคสเมื่ออดอาหารสูงแล้ว ยังพบในผู้ป่วยที่มีความดันโลหิตสูง (ร้อยละ 93.71) และ ระดับเอช-ดีแอล โคเลสเตอรอลต่ำ (ร้อยละ 89.51) ในการศึกษานี้ พบว่าปัจจัยเสี่ยงที่มีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของการเกิดกลุ่มอาการเมแทบอลิซึม ได้แก่ อายุที่เพิ่มขึ้น (OR 1.10, P=0.005) ดัชนีมวลกาย (1.66, P=0.000) และเพศหญิง (OR 3.70, P=0.026) ปัจจัยอื่นๆ ได้แก่ การสูบบุหรี่ สภาพทางเศรษฐานะ พฤติกรรมการรับประทานอาหาร การดื่มแอลกอฮอล์ การออกกำลังกาย อาชีพ ระดับการศึกษา และ สถานภาพการสมรส ไม่พบความสัมพันธ์กับกลุ่มอาการเมแทบอลิซึม สรุป: กลุ่มอาการเมแทบอลิซึมพบว่ากำลังกลายเป็นปัญหาสำคัญของของชุมชนในเมือง โดยพบความชุกในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ถึงร้อยละ 77.3 ซึ่งปัจจัยดัชนีมวลกายเป็นปัจจัยที่สามารถปรับเปลี่ยนได้ การวินิจฉัยและการรักษาผู้ป่วยกลุ่มอาการเมแทบอลิซึม โดยเฉพาะการเฝ้าระวังปัจจัยเสี่ยงที่มีความสัมพันธ์กับกลุ่มอาการเมแทบอลิซึมเป็นสิ่งที่ควรปฏิบัติประจำในโรงพยาบาลเพื่อช่วยป้องกันการเกิดโรคหลอดเลือดหัวใจต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1688
title: การรับรู้ของผู้ชมต่อรายการเล่าข่าวทางโทรทัศน์

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบของการรายงานข่าวด้วยรูปแบบการเล่าข่าวต่อความจำ และความเข้าใจเนื้อหาข่าวของผู้รับสาร ระเบียบวิธีวิจัยประกอบด้วยการวิจัยเชิงทดลองและการวิจัยเชิงสำรวจ การวิจัยเชิงทดลอง โดยแบ่งกลุ่มผู้เข้าร่วมการทดลองออกเป็น 2 กลุ่ม ด้วยวิธีการจับคู่ ประกอบด้วย กลุ่มทดลองคือกลุ่มผู้ชมรายการเล่าข่าว และกลุ่มควบคุมคือ กลุ่มผู้อ่านข่าวจากหนังสือพิมพ์ ทำการทดลองโดยให้กลุ่มทดลองชมข่าวจากรายการเล่าข่าวทางโทรทัศน์ ส่วนกลุ่มควบคุมอ่านข่าวเดียวกันจากหนังสือพิมพ์ หลังจากนั้นจึงให้กลุ่มตัวอย่างทั้งสองกลุ่มทำแบบทดสอบวัดความจำและความเข้าใจชุดเดียวกัน การวิจัยเชิงสำรวจ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยกลุ่มผู้ชมรายการเล่าข่าวและกลุ่มผู้อ่านหนังสือพิมพ์ การเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามความคิดเห็นของผู้รับสารต่อข่าวการเมืองและข่าวทั่วไป ผลการวิจัย พบว่า 1. คะแนนความจำของผู้ชมรายการเล่าข่าวและผู้อ่านข่าวจากหนังสือพิมพ์ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 2. ผู้ชมรายการเล่าข่าวมีคะแนนความเข้าใจสูงกว่าผู้อ่านข่าวจากหนังสือพิมพ์ 3. ความคิดเห็นระหว่างผู้ชมรายการเล่าข่าวและผู้อ่านหนังสือพิมพ์แตกต่างกัน ในบางประเด็นข่าว การวิจัยนี้สรุปผลได้ว่า การรายงานข่าวด้วยรูปแบบการเล่าข่าวช่วยให้ผู้ชมเข้าใจข่าวได้ดีขึ้นและส่งผลกระทบต่อความคิดเห็นต่อข่าวของผู้ชม
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1689
title: การรักษาสุนัขป่วยเบาหวานด้วยมะระขี้นก (Momordica charantia) ชนิดแคปซูล ร่วมกับฮอร์โมนอินซูลิน

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาผลของการใช้มะระขี้นกชนิดแคปซูล ในการรักษาสุนัขป่วยเบาหวานร่วมกับอาหารชนิดที่มีส่วนประกอบคาร์โบไฮเดรตต่ำ เส้นใยสูงและฮอร์โมนอินซูลิน สุนัขที่เข้าร่วมการทดลองเป็นสุนัขป่วยเบาหวานที่เข้ารับการรักษา ณ โรงพยาบาลสัตว์จำนวนทั้งสิ้น 25 ตัว โดยแต่ละตัวได้รับอาหารชนิดที่มีส่วนประกอบคาร์โบไฮเดรตต่ำ เส้นใยสูง และอินซูลินฉีดเข้าใต้ผิวหนัง วันละครั้งตลอดการศึกษา แบ่งสุนัขทั้งหมดออกเป็น 2 กลุ่มแบบสุ่ม คือ กลุ่มควบคุมจำนวน 5 ตัว และกลุ่มทดลอง จำนวน 20 ตัว สำหรับสุนัขกลุ่มทดลองได้รับมะระขี้นกชนิดแคปซูลขนาด 2,000 มก./น้ำหนักตัว 10 กก./วัน กินพร้อมอาหาร ติดต่อกันเป็นเวลา 2 เดือน ต่อมาเพิ่มขนาดเป็น 4,000 มก./ น้ำหนักตัว 10 กก./วัน ติดต่อกันเป็นเวลา 2 เดือน เจาะเลือดเพื่อวัดระดับน้ำตาลกลูโคสหลังอดอาหาร ระดับฟรุคโตซามีน ค่าเคมีโลหิต และตรวจนับแยกชนิดเม็ดเลือด ก่อนเริ่มการทดลอง และหลังจากให้มะระขี้นกชนิดแคปซูลเสริมการรักษาเดือนละ 1 ครั้ง รวมระยะเวลาการศึกษาทั้งสิ้น 5 เดือน จากผลการทดลองพบว่า หลังจากสุนัขเบาหวานได้รับมะระขี้นกชนิดแคปซูลขนาด 2,000 มก./ น้ำหนักตัว 10 กก./ วัน ติดต่อกันเป็นเวลา 1 และ 2 เดือนตามลำดับ พบว่า ระดับฟรุคโตซามีนในซีรัมลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อเทียบกับค่าเริ่มต้นในเดือนที่ 0 ของกลุ่มเดียวกัน และเมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม ณ เวลาเดียวกัน และพบว่ามีผลลดระดับน้ำตาลกลูโคสในเลือดหลังอดอาหารเล็กน้อยในเดือนที่หนึ่ง และลดลงอย่างมีนัยสำคัญในเดือนที่สองเมื่อเทียบกับค่าเริ่มต้นในเดือนที่ 0 ของกลุ่มเดียวกัน แต่เมื่อเพิ่มขนาดมะระขี้นกเป็น 4,000 มก./ น้ำหนักตัว 10 กก. / วัน นาน 1 และ 2 เดือนตามลำดับ พบว่าระดับน้ำตาลในเลือดหลังอดอาหาร และระดับฟรุคโตซามีนในซีรัมเพิ่มสูงขึ้นและไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเทียบกับค่าเริ่มต้น นอกจากนี้ยังไม่พบการเปลี่ยนแปลงของปริมาณอัลบูมินในเลือด จำนวนและชนิดเม็ดเลือด รวมทั้งค่าเคมีโลหิตอื่นๆ ยกเว้นค่าเอนไซม์ alkaline phosphatase ซึ่งพบว่าในกลุ่มที่ได้รับมะระขี้นกชนิดแคปซูลมีระดับสูงกว่ากลุ่มควบคุมตลอดระยะเวลาที่ทำการศึกษา หากพิจารณาจากผลการลดระดับฟรุคโตซามีนในซีรัม (ต่ำกว่า 450 [micro]mol/L) และ/หรือการลดขนาดของอินซูลินที่ใช้ลงได้ พบว่า สุนัขเบาหวานที่ตอบสนองต่อการรักษาด้วยมะระขี้นกชนิดแคปซูลเท่ากับ 12 ตัว และที่ไม่ตอบสนองต่อการรักษาเท่ากับ 8 ตัว สรุปได้ว่า การให้มะระขี้นกชนิดแคปซูลขนาด 2,000 มก./ น้ำหนักตัว 10 กก./วัน ร่วมกับอาหารชนิดที่มีคาร์โบไฮเดรตต่ำเส้นใยสูง ช่วยให้การควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของสุนัขเบาหวานดีขึ้นและสามารถลดขนาดการใช้ฮอร์โมนอินซูลินได้เล็กน้อย
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1690
title: การศึกษาการจัดการวัสดุไม่ใช้แล้วประเภทของแข็งในอุตสาหกรรมเรซิน

description: ศึกษาการจัดการวัสดุไม่ใช้แล้วประเภทของแข็งในอุตสาหกรรมเรซิน ผลิตอัลคิดเรซินและโพลีเอสเตอร์เรซินชนิดไม่อิ่มตัว ซึ่งพบวัสดุไม่ใช้แล้วประเภทของแข็งที่เกิดขึ้นก่อให้เกิดผลกระทบต่อโรงงานคือ ค่าใช้จ่ายในการกำจัดวัสดุไม่ใช้แล้ว สูญเสียพื้นที่ในการจัดเก็บ และก่อให้เกิดปัญหามลพิษภายในโรงงาน จากการเก็บรวบรวมข้อมูล ตั้งแต่เดือน มกราคม-กันยายน 2548 พบแหล่งกำเนิดวัสดุไม่ใช้แล้วประเภทของแข็งในโรงงานตัวอย่างจากขั้นตอนกระบวนการผลิต ดังนี้ 1) กระบวนการตรวจรับและจัดเก็บวัตถุดิบ 2) กระบวนการเทวัตถุดิบลงถังทำปฏิกิริยา 3) กระบวนการควบคุมปฏิกิริยาและผสม 4) กระบวนการกรองและบรรจุ 5) กระบวนการตรวจสอบคุณภาพ และ 6) กระบวนการจัดเก็บและเคลื่อนย้ายผลิตภัณฑ์ จากการวิเคราะห์สาเหตุการเกิดวัสดุไม่ใช้แล้วประเภทของแข็งโดยใช้แผนภาพสาเหตุและผล วิเคราะห์ 5 ปัจจัย คือ คน วัสดุ เครื่องจักร วิธีการ และ สิ่งแวดล้อม พบสาเหตุหลัก คือ 1) พนักงานขาดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องวัตถุดิบและวิธีการผลิตที่ถูกต้อง 2) เครื่องจักรอุปกรณ์ อุปกรณ์ และวิธีการผลิตแบบเดิมก่อให้เกิดวัสดุไม่ใช้แล้วเป็นจำนวนมาก และ 3) ไม่มีการคัดแยกประเภทของวัสดุไม่ใช้แล้ว การดำเนินการปรับปรุงการจัดการวัสดุไม่ใช้แล้วประเภทของแข็ง ทำโดยจัดตั้งคณะกรรมการเพื่อดำเนินการลดวัสดุไม่ใช้แล้วในโรงงาน แล้วดำเนินการปรับปรุง ตั้งแต่เดือน ตุลาคม 2548-มีนาคม 2549 วิธีการปรับปรุงประกอบไปด้วย จัดฝึกอบรมเพิ่มความรู้และความเข้าใจให้กับพนักงานเกี่ยวกับเรื่องวัตถุดิบ และกระบวนการผลิตที่ถูกต้อง ปรับปรุงวิธีการทำงาน ปรับปรุงระบบท่อและเครื่องจักรในการผลิต ติดตั้งระบบอัตโนมัติในขั้นตอนการเตรียมวัตถุดิบ และกำหนดการคัดแยกและจัดเก็บวัสดุไม่ใช้แล้วประเภทของแข็งอย่างถูกวิธี จากการเก็บข้อมูลตั้งแต่เดือน เมษายน-ธันวาคม 2549 ผลการปรับปรุงสามารถลดปริมาณวัสดุไม่ใช้แล้วประเภทของแข็งคือ 1) โพลีเอสเตอร์เรซินไม่ได้คุณภาพ ลดลงจาก 0.10% เหลือ 0.03% คิดเป็น 70% 2) วัตถุดิบหมดอายุและเสื่อมคุณภาพ ลดลงจาก 112 กิโลกรัม เหลือ 48 กิโลกรัม คิดเป็น 57.14% 3) ถังบรรจุปนเปื้อนเรซิน ลดลงจาก 0.018 ใบ/ตัน เหลือ 0.008 ใบ/ตัน คิดเป็น 55.56% 4) เรซินที่เหลือจากการตรวจสอบคุณภาพลดลงจาก 0.009% เหลือ 0.005% 5) ถังบรรจุปนเปื้อนวัตถุดิบลดลงจาก 0.072 ใบ/ตัน เหลือ 0.041 ใบ/ตัน คิดเป็น 43.06% 6) ถุงบรรจุปนเปื้อนวัตถุดิบขนาด 25 กิโลกรัมลดลงจาก 3.618 ใบ/ตัน เหลือ 2.394 ใบ/ตัน คิดเป็น 33.83% และ 7) เรซินที่เหลือจากกระบวนการกรองและบรรจุลดลงจาก 0.166% เหลือ 0.114% มูลค่าความเสียหาย ลดลงจากเดิม 345.64 บาท/ตัน เหลือ 192.17 บาท/ตัน คิดเป็น 44.40% และ ค่าใช้จ่ายในการกำจัด ลดลงจากเดิม 18.82 บาท/ตัน เหลือ 11 บาท/ตัน คิดเป็น 41.56% ค่าใช้จ่ายในการปรับปรุงเป็นจำนวนเงิน 733,000 บาท สามารถประหยัดค่าใช้จ่ายได้ 1,323,328 บาท/ปี มีระยะเวลาคืนทุน 7 เดือน
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1691
title: การตรวจวัดการกัดกร่อนภายในท่อเหล็กกล้าโดยใช้เทคนิคการส่งผ่านรังสีแกมมา

description: ออกแบบและสร้างระบบตรวจวัดการกัดกร่อนภายในท่อเหล็กกล้าโดยใช้เทคนิคการส่งผ่านรังสีแกมมา ระบบที่พัฒนาขึ้นมีส่วนประกอบหลักคือ หัววัดรังสีโซเดียมไอโอไดด์(ทัลเลียม) ขนาด 2 นิ้ว x 2 นิ้ว และต้นกำเนิดรังสีแกมมาชนิดซีเซียม-137 ความแรง 4.4 มิลลิคูรี ซึ่งมีตะกั่วเป็นอุปกรณ์บังคับลำรังสี หัววัดรังสีถูกต่อเข้ากับเครื่องวิเคราะห์แบบช่องเดียวรุ่น LUDLUM 2200 ในขั้นแรกได้ทดสอบระบบในห้องปฏิบัติการเพื่อวัดการเปลี่ยนแปลงความหนาของแผ่นเหล็กและท่อเหล็กกล้า ซึ่งผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าเทคนิคนี้สามารถนำไปใช้ตรวจวัดการกัดกร่อนของท่อเหล็กกล้าได้ จึงได้ออกแบบและสร้างกลไกเพิ่มเติมสำหรับติดตั้งต้นกำเนิดรังสีและหัววัดรังสี เพื่อให้มีความสะดวกในการเคลื่อนที่ตามแนวท่อและหมุนรอบได้ อุปกรณ์ต้นแบบสามารถใช้งานได้กับท่อที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางไม่เกิน 10 นิ้ว มีระยะเคลื่อนที่ตามแนวนอนประมาณ 70 เซนติเมตร โดยที่ต้นกำเนิดรังสีกับหัววัดรังสีเคลื่อนที่ไปพร้อมกันและอยู่ตรงกันข้ามกันเสมอ จากการทดสอบกับท่อที่มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 4 นิ้ว ที่มีความหนา 6 มิลลิเมตร พบว่ามีความไวในการตรวจวัดความหนาที่เปลี่ยนแปลงไปตั้งแต่ประมาณ 0.3 มิลลิเมตร ซึ่งขึ้นอยู่กับความแรงของต้นกำเนิดรังสีและเวลาในการนับรังสี ต่อมาได้ทำการตรวจวัดความหนาของท่อเหล็กกล้าหนา 7 มิลลิเมตร ที่ผ่านการใช้งานแล้วและมีรอยเชื่อม ซึ่งพบว่าจำนวนนับรังสีแกมมาที่ได้ มีค่าลดลงอย่างชัดเจนตรงตำแหน่งที่มีรอยเชื่อม ทั้งกรณีที่มีและไม่มีคอลลิเมเตอร์หน้าหัววัดรังสี ในขั้นสุดท้ายได้นำท่อเหล็กกล้าที่มีรอยเชื่อมนี้ไปปาดผิวที่สองบริเวณให้บางลงอีก 0.2 และ 0.4 มิลลิเมตรตามลำดับ เพื่อนำไปทดสอบด้วยระบบที่พัฒนาขึ้น เปรียบเทียบกับวิธีการตรวจสอบด้วยการถ่ายภาพด้วยรังสีแกมมาและอัลตราโซนิก ซึ่งพบว่าระบบที่พัฒนาขึ้นสามารถแยกความแตกต่างของความหนาตรงตำแหน่งที่ทดสอบได้หมด ซึ่งทัดเทียมกับวิธีอุลตราโซนิก นอกจากนี้งานวิจัยนี้ยังได้นำเสนอและทดสอบ วิธีการหาความหนาของท่อเหล็กกล้าด้วยเทคนิคการส่งผ่านรังสีแกมมาด้วย
DOI: 10.5519/qd.eamttbwc
title: Query on the Natural History Museum Data Portal (data.nhm.ac.uk) (4361308 records)