DOI: 10.14457/cu.the.2010.1762
title: รูปแบบความสัมพันธ์โครงสร้างเชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จด้านการประกันคุณภาพการศึกษาภายในของเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการและประกันคุณภาพการศึกษาของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1. พัฒนารูปแบบความสัมพันธ์โครงสร้างเชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จด้านการประกันคุณภาพการศึกษาภายใน 2. วิเคราะห์เปรียบเทียบขนาดและทิศทางของอิทธิพลของปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จด้านการประกันคุณภาพการศึกษาภายใน 3. เสนอแนวทางในการพัฒนาปัจจัยในการประกันคุณภาพการศึกษาภายใน โดยการศึกษาวิจัยครั้งนี้ได้เลือกศึกษาเฉพาะคณะวิชาที่ประสบความสำเร็จของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลในเขตกรุงเทพหานครและปริมณฑล จำนวน 5 มหาวิทยาลัย กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ อาจารย์ จำนวน 1,165 คน และผู้ทรงคุณวุฒิในการตรวจสอบความเป็นไปได้จำนวน 15 ท่าน โดยใช้วิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม ใช้การวิเคราะห์แบบสอบถามโดยใช้โปรแกรมลิสเรล และวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้จากผู้ทรงคุณวุฒิ โดยใช้วิธีวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่เป็นตัวแปรสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อตัวแปรความสำเร็จด้านการประกันคุณภาพมีค่าสัมประสิทธิ์การทำนาย (R2) เท่ากับ 0.89 แสดงว่า ตัวแปรสาเหตุสามารถอธิบายความแปรปรวนความสำเร็จด้านการประกันคุณภาพได้ร้อยละ 89.0โดยมีอิทธิพลมากที่สุด สำหรับผลการวิเคราะห์ตัวแปรสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จด้านการประกันคุณภาพ สรุปได้ดังนี้ ตัวแปรภาวะผู้นำของผู้บริหาร มีอิทธิพลมากที่สุดโดยมีอิทธิพลทางตรงต่อความสำเร็จด้านการประกันคุณภาพด้วยขนาดอิทธิพลเท่ากับ 0.52 ตัวแปรการทำงานเป็นทีมมีอิทธิพลมากรองลงมา 0.44 ตัวแปรวัฒนธรรมและบรรยากาศในการทำงานมีอิทธิพลน้อยที่สุด 0.20 ตัวแปรภาวะผู้นำของผู้บริหารมีแนวทางการส่งเสริมเชิงนโยบายที่สนับสนุนปัจจัยด้านภาวะผู้นำของผู้บริหาร มี 4 นโยบาย ดังนี้ 1. นโยบายปรับปรุงการสร้างประสิทธิภาพการทำงานเป็นรายปีหรือวาระแห่งปี 2. นโยบายจัดตั้งคณะกรรมการประกันคุณภาพการศึกษาประจำคณะ 3. นโยบายกำหนดการทำงานประกันคุณภาพการศึกษาให้ถือเป็นภาระงานและแต่งตั้งตำแหน่งรับผิดชอบงานโดยตรง 4. นโยบายส่งเสริมการปฏิบัติตามกระบวนการทำงานประกันคุณภาพอย่างเคร่งครัด ส่วนแนวทางการส่งเสริมเชิงปฏิบัติการที่สนับสนุนปัจจัยด้านภาวะผู้นำของผู้บริหาร แบ่งเป็น 7 ด้านดังนี้ 1. ด้านความเน้นหนักในการปฏิบัติงาน 2. การมุ่งความสัมพันธ์ 3. การเป็นแรงบันดาลใจ 4. การชื่นชมและยกย่อง 5. การให้รางวัลตอบแทน 6. การมีส่วนร่วมในการตัดสินใจ 7. การมอบหมายหน้าที่ให้ดำเนินการอย่างมีอิสระ ตัวแปรการทำงานเป็นทีมแนวทางส่งเสริมเชิงนโยบายที่สนับสนุนปัจจัยการทำงานเป็นทีม มี 6 นโยบาย ดังนี้ 1.นโยบายการทำงานแบบมีส่วนร่วมของอาจารย์ในการทำงานประกันคุณภาพการศึกษา 2.นโยบายกำหนดให้ทุกคนมีสิทธิในการเรียนรู้ในเรื่องการทำงานประกันคุณภาพการศึกษาอย่างเท่าเทียมกันโดยไม่มีการปิดกั้น 3.นโยบายการศึกษาดูงานประกันคุณภาพภายในประเทศหรือต่างประเทศจากคณะวิชาที่ประสบความสำเร็จ และจัดอบรมนอกสถานที่เพื่อการสร้างความสามัคคีแก่เพื่อนร่วมงาน 4.นโยบายการสร้างแรงจูงใจในการทำให้อาจารย์และบุคลากรรักองค์กร 5.นโยบายการสร้างความสามัคคีในองค์กร 6.นโยบายการสร้างบุคลากรรุ่นใหม่เพื่อการทำงานเป็นทีม ส่วนแนวทางการส่งเสริมเชิงปฏิบัติการที่สนับสนุนปัจจัยการทำงานเป็นทีมในการทำงานด้านการประกันคุณภาพการศึกษาภายในแบ่งออกเป็น 5 ด้าน 1.มีอุดมการณ์ที่แน่นอน 2.ถือหลักความถูกต้อง 3. ทุกคนมีความสำคัญ 4. เคารพในสิทธิและเสรีภาพ 5. มีส่วนร่วมในทุกขั้นตอนและแบ่งงานกันทำ ตัวแปรวัฒนธรรมและบรรยากาศในการทำงานแนวทางส่งเสริมเชิงนโยบายที่สนับสนุนปัจจัยด้านวัฒนธรรมและบรรยากาศในการทำงาน มี นโยบาย 4 นโยบาย ดังนี้ 1.นโยบายอบรมเชิงปฏิบัติการประจำปีเพื่อสร้างวัฒนธรรมองค์การแห่งการเรียนรู้ 2.นโยบายการสร้างความเข้าใจแก่ผู้บริหารระดับคณะวิชาในด้านการประกันคุณภาพการศึกษา 3.นโยบายส่งเสริมการทำงานเชิงรุกของแต่ละคณะวิชา 4.นโยบายการส่งเสริมบุคลากรเรื่องระเบียบวินัยในการทำงานร่วมกันในคณะวิชา ส่วนแนวทางการส่งเสริมเชิงปฏิบัติการที่สนับสนุนปัจจัยด้านวัฒนธรรมและบรรยากาศ ในการทำงานแบ่งออกเป็น 5 ด้าน 1.วัฒนธรรมองค์กรแห่งการเรียนรู้ 2. วัฒนธรรมองค์กรอัจฉริยะ 3.วัฒนธรรมสร้างสรรค์ 4.วัฒนธรรมการเปลี่ยนแปลง 5.วัฒนธรรมแห่งการตื่นรู้