DOI: 10.17026/dans-xtq-mmw8
title: A1769 Maassluis, Zuidbuurt 13 en 17 Eindrapport

description: &lt;p&gt;Archeologisch onderzoeksbureau IDDS Archeologie heeft van 08-03-2022 tot 11-03-2022 een Opgraving (variant archeologische begeleiding), uitgevoerd aan de Zuidbuurt 13 en 17 in Maassluis, gemeente Maassluis. De aanleiding voor dit onderzoek is de geplande herinrichting van het terrein met een kantoor met lichte bedrijfshal. De diepte van de bodemverstoring die hierdoor optreedt is ca. 0,55 m -mv. De kans bestaat dat eventueel aanwezige archeologische waarden hierdoor verstoord dan wel vernietigd zullen worden.&lt;br&gt;Voor het plangebied is in 2019 een archeologisch vooronderzoek uitgevoerd in de vorm van een bureau- en booronderzoek. In dit onderzoek is geadviseerd om een vervolgonderzoek in de vorm van proefsleuven uit te voeren. Archol B.V. heeft in opdracht van Weverskade B.V. in januari 2022 het archeologisch proefsleuvenonderzoek uitgevoerd en het onderhavige onderzoek betreft de doorstart naar een Opgraving volgens de variant Archeologische Begeleiding. Deze doorstart bleek noodzakelijk op basis van de resultaten van het proefsleuvenonderzoek, waarbij twee vindplaatsen zijn aangewezen. De resten van de meest noordelijke vindplaats (1) zijn goed bewaard onder een recente puinlaag, maar vanwege de veronderstelde jonge ouderdom niet als behoudenswaardig bestempeld. De historische kaarten wijzen uit dat direct ten zuidoosten hiervan een ouder erf aanwezig was uit de periode 1712 tot 1811‐1832 of ouder (vindplaats 2). Uitgaande van de hogere inhoudelijke kwaliteit en een vergelijkbare conservering werd vindplaats 2 behoudenswaardig geacht.&lt;br&gt;De doelstelling van de opgraving (variant archeologische begeleiding) is het documenteren van gegevens en het veiligstellen van materiaal van de vindplaatsen om daarmee informatie te behouden die van belang is voor de kennisvorming over het verleden. De centrale vraagstelling in het addendum bij het PvE richt zich op het verkrijgen van een samenhangend beeld van de resten op het erf met historische bebouwing van vindplaats 2 in relatie tot de reeds aangetroffen muurresten op het erf van vindplaats 1.&lt;br&gt;Conform het Programma van Eisen is één werkput aangelegd van circa 19 bij 27 m. Op deze wijze is circa 375 m2 (vrijwel het gehele oppervlakte van het opgravingsgebied) onderzocht.&lt;br&gt;In het opgravingsgebied zijn tijdens de uitgevoerde archeologische begeleiding van de werkzaamheden de archeologische resten van een vindplaats uit de Nieuwe Tijd C aangetroffen.&lt;br&gt;De structuur (vindplaats 1) die reeds bij het proefsleuvenonderzoek was aangetroffen, is weer vrijgelegd en het lijkt op basis van de omvang, oriëntatie en de locatie van het bouwwerk, op ruime afstand van het pad langs de waterloop, om een schuur of wagenstalling te gaan. Het keramisch bouwmateriaal waaruit dit gebouwtje was opgetrokken duidt op een datering in de tweede helft van de 19e eeuw.&lt;br&gt;Van de op basis van historische bronnen verwachte behoudenswaardige vindplaats 2 – het oudere erf uit de periode 1712 tot 1811‐1832 – zijn geen archeologische resten van bebouwing teruggevonden. De sporen zoals de straat en goot die wel ruwweg op de locatie van deze vindplaats zijn aangetroffen, lijken namelijk te dateren in de periode na de tweede helft van 19e eeuw (op basis van de waterweg die hier nog tot 1832 aanwezig zou zijn geweest).&lt;/p&gt;