DOI: 10.17026/ar/xboqyz
title: Archeologisch onderzoek Westerstraat 49c te Huijbergen
title: Archeologisch bureau- en booronderzoek aan de Westerstraat 49c te Huijbergen, gemeente Woensdrecht

description: In opdracht van Teeuws Holding BV heeft Geonius Archeologie in juli 2019 een archeologisch bureauonderzoek en Inventariserend Veldonderzoek Overig (IVO-O) verkennende fase door middel van boringen uitgevoerd voor het plangebied Westerstraat 49c te Huijbergen, gemeente Woensdrecht. Aanleiding voor het uitvoeren van het onderzoek is de aanvraag van een omgevingsvergunning ten behoeve van de bouw van een vrijstaande woning met een vrijstaand bijgebouw.
Het plangebied bevindt zich op de Brabantse Wal, een natuurlijke verhoging die in het Pleistoceen is ontstaan door tektonische ontwikkelingen. De bodem bestaat uit klei- en zand sedimenten die fluviatiel zijn afgezet door de Schelde en de Maas zo’n 1,6 tot 2 miljoen jaar geleden. Over dit pakket is tijdens het Weichselien een eolisch
zandpakket afgezet van enkele meters. Op het eind van deze geologische periode vonden er veel zandverstuivingen plaats waardoor er duinen ontstonden op de Brabantse Wal. In deze dekzandbodem heeft zich een hoge zwarte enkeerdgrond ontwikkeld.
De ligging van het plangebied was niet zeer aantrekkelijk voor jager-verzamelaars. Het was ver uit de buurt van water, in dit geval de Schelde die ten westen van de Brabantse Wal stroomde. Ook de eerste boeren zullen niet in het gebied zijn getrokken omdat het dekzand van nature geen vruchtbare grond was. Pas vanaf de 12e eeuw n. Chr. trokken de eerste boeren de hooggelegen Wal in. Terwijl in eerste instantie sprake zal zijn geweest van zwervende boerderijen door het landschap, trokken de boeren op het eind van de Late Middeleeuwen richting de dorpen. Vanaf dat moment zullen er geen nederzettingsresten meer in het plangebied hebben gestaan.
Het plangebied was zover bekend vanaf de 19e eeuw in gebruik als akkerland. Dit bleef het geval tot de jaren ’60 van de vorige eeuw, toen het braak kwam te liggen tussen twee woningen. Binnen het plangebied zijn geen archeologische waarden bekend. Rondom het plangebied, op de Brabantse Wal, zijn vrijwel geen sporen van
bewoning gevonden van voor de Late Middeleeuwen. De weinige resten die bekend zijn, liggen aan de voet van de steilrand. Het gaat om aardewerk scherven uit de IJzertijd, sporen uit de Romeinse tijd en geïmporteerd aardewerk van het Rijnland daterend uit de Vroege Middeleeuwen.
Op basis van de verzamelde gegevens worden in het plangebied geen archeologische waarden verwacht uit het Paleolithicum tot de Vroege Middeleeuwen, en de Nieuwe tijd. Wel geldt voor het plangebied een middelhoge
kans op het voorkomen van vindplaatsen uit de Late Middeleeuwen.
Voor het booronderzoek zijn zes boringen uitgevoerd met een edelmanboor van 7 cm. In de boringen werd een circa één meter dik humeus ophogingspakket aangetroffen, een hoge zwarte enkeerdgrond. Op een enkele bodem na werd een intact bodemprofiel aangetroffen.
Op basis van het uitgevoerde onderzoek heeft het plangebied een lage archeologische verwachting voor waarden uit het Paleolithicum tot de Vroege Middeleeuwen, en de Nieuwe tijd. De archeologische verwachting voor
waarden uit de Late Middeleeuwen is middelhoog. Gezien de intactheid van de bodem wordt door Geonius
Archeologie een vervolgonderzoek aanbevolen indien de toekomstige ingrepen dieper gaan dan 80 cm -mv. Het vervolgonderzoek kan bestaan uit een IVO-O karterende fase door middel van boringen of een Inventariserend Veldonderzoek Proefsleuven (IVO-P). De aanleg van de proefsleuf kan gecombineerd worden met het uitgraven van de bouwput.