cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1121
title: โครงร่างกฎหมาย พรบ. ควบคุมอาคารด้านการอนุรักษ์พลังงานที่เหมาะสมกับอาคารในประเทศไทย

description: กฎหมายด้านการอนุรักษ์พลังงานในอาคารควบคุม มีกฎหมายที่ใช้บังคับและเกี่ยวข้องเช่น พรบ.การ ส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงาน พ.ศ.2535 พระราชกฤษฎีกา กำหนดอาคารควบคุม พ.ศ. 2538 กฎกระทรวง พลังงาน พ.ศ. 2552 กฎหมายทั้ง 3 ฉบับร่วมกันบังคับใช้ในการอนุรักษ์พลังงานในอาคารควบคุม การบังคับใช้ จึงมีความทับซ้อนของอำนาจหน้าที่ และซ้ำซ้อนของตัวบทกฎหมายประกอบกับกฎหมายมีช่องว่างในการบังคับ ใช้ และเมื่อปฏิบัติตามกฎหมาย ไม่สามารถประหยัดพลังงานได้จริง เพราะพบว่าอาคารควบคุมในปัจจุบันยังไม่ ประหยัดพลังงาน และ เช่นอาคารสำนักงานทั่วไปมีค่า OTTV มากกว่า 50 W/m2 ค่า RTTV มากกว่า 30 W/m2 และค่าใช้พลังงาน 420 k Wh/m2/yr จากการศึกษา พรบ. การส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงาน พ.ศ. 2535 พบว่ามี ประเด็นสำคัญ ได้แก่ การใช้วัสดุ ประสิทธิภาพของเครื่องจักร ช่องเปิดกระจก การวางทิศทางของอาคาร รูปแบบ ของอาคาร ยังไม่ครอบคลุมปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการออกกฎหมาย การอนุรักษ์การใช้พลังงานในอาคาร เพื่อ การศึกษางานวิจัยที่เกี่ยวข้องพบว่าปัจจัยที่มีอิทธิพล ได้แก่ คุณสมบัติกันความร้อนของวัสดุผิวนอกอาคาร พื้นที่ ผิวภายนอกอาคารที่น้อยที่สุด ปรับปรุงสภาพแวดล้อมรอบอาคารให้เย็นลง ที่เป็นปัจจัยช่วยลดการใช้พลังงาน ภายในอาคารได้ และการใช้พลังงานของอาคารในทางกฎหมายที่พบปัญหาดังกรณีตัวอย่างที่เลี่ยงกฎหมาย ออก ทางช่องว่างของกฎหมาย เช่นในลักษณะของอาคารชุด การแบ่งเลขที่ห้องตามจำนวนห้อง และการใช้พลังงาน ภายในห้องแต่ละห้องที่สามารถเลี่ยงจากกฎหมายที่กำหนดในลักษณะของอาคารที่ควบคุมผลจากการวิเคราะห์วิจัยกฎหมาย การอนุรักษ์พลังงานในอาคาร สรุปได้ว่า พรบ.การส่งเสริมการ อนุรักษ์พลังงาน พ.ศ. 2535 และกฎหมายที่เกี่ยวข้องขาดประสิทธิภาพในการแก้ปัญหาในเรื่องของการลดใช้ พลังงานในอาคารและกฎหมายที่ใช้บังคับอาคารควบคุมซึ่งควร แก้ไขเพิ่ม เติม กฎหมายที่ใช้ในปัจจุบันให้ ครอบคลุมทุกประเภทของอาคารอุดช่องว่างของกฎหมาย และลดการใช้พลังงานภายในอาคารได้จริงจากการวิจัย และมีผลพิสูจน์แล้ว โดยมีโคร่งร่างกฎหมาย พรบ.ควบคุมอาคารด้านการอนุรักษ์พลังงานที่เหมาะสมกับอาคาร ในประเทศไทย ที่ควรนำไปใช้บังคับใช้ซึ่งแก้ไข และเพิ่ม เติมในเรื่องของการลดใช้พลังงานภายในอาคารที่ ปฏิบัติได้จริง และการแก้ปัญหาการหลีกเลี่ยงการเข้า เป็นอาคารควบคุม เพื่อการบังคับใช้ให้เกิดความเสมอภาค ไม่ละเมิด ไม่รับภาระ และไม่ลิดรอนสิทธิเสรีภาพ ของผู้ไม่ปฏิบัติ และผู้ปฏิบัติต้องกระทำด้วย ความสมัครใจ และได้ประโยชน์จากการปฏิบัติตาม ของการประหยัดพลังงานลดค่าใช้จ่าย รัฐมีส่วนเข้ามาช่วย เหลือดูแลจริง และมีผลถึงคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1122
title: การใช้ข้อมูลภาพถ่ายจากดาวเทียมระบบเรดาร์เพื่อเพิ่มขีดความสามารถของข้อมูลดาวเทียมแลนด์แซทในการจำแนกประเภทไม้ผลและไม้ยืนต้น

description: งานวิจัยนี้นำข้อมูลภาพจากดาวเทียมเรดาร์เข้ามาช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของภาพจากดาวเทียมในช่วงคลื่น VNIR ในการจำแนกประเภทไม้ผลและไม้ยืนต้นให้มีความถูกต้องมากขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลการจำแนกไม้ผลและไม้ยืนต้นทั้งหมด 6 ประเภท ได้แก่ ทุเรียน ลำไย ลองกอง มังคุด ยางพาราและเงาะ ในบริเวณจังหวัดจันทบุรี ระหว่างการใช้ข้อมูลจากดาวเทียม LANDSAT-5 TM เพียงอย่างเดียว กับภาพผสมระหว่างข้อมูลจากดาวเทียม LANDSAT-5 และ RADARSAT-1 WIDE โดยทั้งสองแนวทางใช้การจำแนกแบบ Maximum Likelihood Classificationผลการศึกษา พบว่า ความถูกต้องโดยรวม (Overall accuracy) ของการจำแนกประเภทไม้ผลและไม้ยืนต้นในข้อมูลจากดาวเทียม LANDSAT-5 เพียงอย่างเดียว มีค่าเท่ากับ 50.2% และค่า Kappa Coefficient เท่ากับ 0.36 และเมื่อนำข้อมูลจากดาวเทียม LANDSAT-5 มาใช้ร่วมกับข้อมูลจากดาวเทียม RADARSAT-1 มีค่าเท่ากับ 45.7% และค่า Kappa Coefficient เท่ากับ 0.27 ซึ่งผลการเปรียบเทียบพบว่าการนำข้อมูลจากดาวเทียม RADARSAT-1 มาใช้ร่วมกับข้อมูลจากดาวเทียม LANDSAT-5 มีความถูกต้องในการจำแนกน้อยกว่าการใช้ข้อมูลจากดาวเทียม LANDSAT-5 เพียงอย่างเดียว เนื่องจากค่าการกระจัดกระจายกลับสัญญาณเรดาร์ของไม้ผลและไม้ยืนต้นทั้ง 6 ประเภท มีค่าอยู่ในช่วงของ DN Value ที่ซ้อนทับกัน ค่าการกระจัดกระจายกลับของไม้ผลแต่ละประเภทใกล้เคียงกัน แต่อย่างไรก็ตาม การนำข้อมูลจากดาวเทียม RADARSAT-1 มาใช้ก็สามารถช่วยให้ค่าความถูกต้องของการจำแนกทุเรียน ยางพาราและเงาะสูงขึ้นกว่าการใช้ข้อมูลจากดาวเทียม LANDSAT-5 เพียงอย่างเดียว โดยพบว่า มีค่าความถูกต้องของการจำแนกร้อยละ 14.66, 74.02 และ 74.90 ตามลำดับ โดยเมื่อเปรียบเทียบกับการจำแนกข้อมูลจากดาวเทียม LANDSAT-5 เพียงอย่างเดียว ให้ค่าความถูกต้องร้อยละ 12.05, 73.49 และ 71.54 ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1123
title: การจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้กิจกรรมกีฬาฟุตบอลตามแนวคิดพัฒนาจริยธรรมของโคลเบิร์ก เพื่อพัฒนาความมีน้ำใจนักกีฬาของนักเรียนประถมศึกษา

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของคะแนนความมีน้ำใจนักกีฬา ก่อนและหลังการทดลองของนักเรียนกลุ่มทดลอง ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้พลศึกษา โดยใช้กิจกรรมกีฬาฟุตบอลตามแนวคิดพัฒนาจริยธรรมของโคลเบิร์ก เพื่อพัฒนาความมีน้ำใจนักกีฬาและของนักเรียนกลุ่มควบคุม ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้กิจกรรมกีฬาฟุตบอลแบบปกติ 2) เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของคะแนนความมีน้ำใจนักกีฬาหลังการทดลองระหว่างนักเรียนกลุ่มทดลองกับนักเรียนกลุ่มควบคุม กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 40 คน ของโรงเรียนอู่ทิพย์ จังหวัดสมุทรปราการ แบ่งเป็นนักเรียนกลุ่มทดลอง 1 ห้องเรียน จำนวน 20 คน และนักเรียนกลุ่มควบคุม 1 ห้องเรียน จำนวน 20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้กิจกรรมกีฬาฟุตบอลตามแนวคิดพัฒนาจริยธรรมของโคลเบิร์ก จำนวน 8 แผน และแบบวัดคะแนนความมีน้ำใจนักกีฬามีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.83 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบความแตกต่างด้วยค่าทีผลการวิจัยพบว่า 1. ค่าเฉลี่ยของคะแนนความมีน้ำใจนักกีฬา และคะแนนรายด้านทั้ง 5 ด้าน ได้แก่ ด้านรู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย ด้านความยุติธรรม ด้านความสามัคคี ด้านความรับผิดชอบ และด้านความมีระเบียบวินัย หลังการทดลองของนักเรียนกลุ่มทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ค่าเฉลี่ยของคะแนนความมีน้ำใจนักกีฬา และคะแนนในรายด้าน ได้แก่ ด้านรู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย ด้านความยุติธรรม ด้านความสามัคคี ด้านความรับผิดชอบ ของนักเรียนกลุ่มควบคุมก่อนและหลังการทดลองไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แต่ในด้านความมีระเบียบวินัย แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ค่าเฉลี่ยของคะแนนความมีน้ำใจนักกีฬา ด้านรู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย ด้านความยุติธรรม ด้านความสามัคคี ด้านความรับผิดชอบ และด้านความมีระเบียบวินัย หลังการทดลองของนักเรียนกลุ่มทดลอง สูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1124
title: จำนวนและสภาพการใช้ห้องน้ำและห้องส้วมในอาคารชุมนุมคนประเภทโรงมหรสพ

description: จากกฎกระทรวงฉบับที่ 63(พ.ศ.2551)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.2522 และข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร เรื่อง ควบคุมอาคาร พ.ศ.2544 มีการกำหนดจำนวนห้องน้ำและห้องส้วมในอาคารแต่ละประเภท ซึ่งอาคารชุมนุมคนประเภทโรงมหรสพกำหนดจำนวนห้องน้ำและห้องส้วมโดยคิดเป็นสัดส่วนจากพื้นที่หรือจำนวนที่นั่งของโรงมหรสพ จากการสังเกตพบว่าการใช้ห้องน้ำและห้องส้วมในโรงมหรสพแต่ละช่วงเวลามีการใช้งานห้องน้ำและห้องส้วมที่แตกต่างกัน ในช่วงบางเวลาที่มีความต้องการของผู้ใช้บริการจำนวนมากหรือบางเวลามีผู้ใช้น้อยมากเมื่อเทียบกับจำนวนห้องน้ำและห้องส้วมที่มีอยู่ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาจำนวนห้องน้ำและห้องส้วมในอาคารชุมนุมคนประเภทโรงมหรสพในปัจจุบันเปรียบเทียบกับกฎหมายที่เกี่ยวข้อง และศึกษาสภาพการใช้ห้องน้ำและห้องส้วม โดยทำการศึกษาข้อพิจารณา ลักษณะการใช้เพื่อเก็บข้อมูลจากการสำรวจอาคารกรณีศึกษาและสัมภาษณ์จากผู้เกี่ยวข้อง ทั้งพนักงานในพื้นที่โรงมหรสพ ผู้ดูแลด้านการทำความสะอาดห้องน้ำและห้องส้วมและสถาปนิกผู้ออกแบบโรงมหรสพ เพื่อนำมาวิเคราะห์และสรุป ประเด็นที่เกี่ยวข้องกับการกำหนดจำนวนและสภาพการใช้ห้องน้ำและห้องส้วมในอาคารชุมนุมคนประเภทโรงมหรสพจากการศึกษาอาคารกรณีศึกษาโรงมหรสพประเภท ค ซึ่งหมายถึงโรงมหรสพที่ตั้งอยู่ในอาคารที่ประกอบกิจการหลายประเภทรวมกันและมีการจัดที่นั่งคนดูในลักษณะยึดติดกับพื้น จำนวน12 แห่ง ที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการโรงมหรสพในเขตกรุงเทพมหานคร พบว่าโรงมหรสพสามารถแบ่งได้เป็น 2 ประเภทคือ โรงละครและโรงภาพยนตร์รวมหลายโรงโดยโรงมหรสพทั้ง 2 ประเภทมีพฤติกรรมการใช้ จำนวนที่นั่งชมมหรสพ จำนวนและอัตราส่วนสุขภัณฑ์แต่ละชนิดต่อจำนวนที่นั่งชมมหรสพมีความแตกต่างกันไปตามตำแหน่งของห้องน้ำและห้องส้วม และจากการสำรวจความพึงพอใจในการเข้าใช้บริการและการประเมินสภาพการใช้ห้องน้ำและห้องส้วมพบว่ามีความพึงพอใจอยู่ในระดับปานกลางถึงมาก จึงสรุปได้ว่าจำนวนห้องน้ำและห้องส้วมในโรงมหรสพในปัจจุบันเพียงพอต่อการใช้สอย ซึ่งปัญหาในการใช้งานไม่เพียงพอนั้นเกิดจากสภาพการใช้ที่ก่อให้เกิดความหนาแน่นของผู้ใช้ในบางช่วงเวลา ตำแหน่งห้องน้ำและห้องส้วมมีจำนวนสุขภัณฑ์ไม่สัมพันธ์กับจำนวนผู้ใช้หรืออยู่ไกลมีผู้ใช้น้อย ยากต่อการเข้าถึง ซึ่งปัญหาเหล่านี้มีสาเหตุมาจากการออกแบบที่ไม่เหมาะสมและพฤติกรรมการใช้ห้องน้ำและห้องส้วม ดังนั้นผู้ที่เกี่ยวข้องควรให้ความสำคัญกับปัญหาดังกล่าว ตั้งแต่ในขั้นตอนการออกแบบหรือมีเกณฑ์การกำหนดจำนวนห้องน้ำและห้องส้วมตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องให้มีความเหมาะสมต่อการใช้งานต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1126
title: กรอบในการคัดเลือกข่าวของสถานีข่าวทีเอ็นเอ็น 24

description: การวิจัยเรื่อง กรอบในการคัดเลือกข่าวของสถานีข่าวทีเอ็นเอ็น 24 เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการคัดเลือกข่าวของสถานีข่าวทีเอ็นเอ็น 24 และการเก็บความถี่หัวข้อข่าว ความยาวข่าว และลำดับข่าว มีวัตถุประสงค์เพื่อทราบถึงกรอบในการคัดเลือกข่าวของสถานีข่าวทีเอ็นเอ็น 24 เพื่อทราบถึงผลกระทบในการออกอากาศข่าว 24 ชั่วโมงต่อการนำเสนอข่าวของสถานีข่าวทีเอ็นเอ็น 24 และเพื่อทราบถึงประเภทข่าวที่สถานีข่าวทีเอ็นเอ็น 24 ให้ความสำคัญในการนำเสนอ โดยศึกษาตั้งแต่ วันที่ 10 ตุลาคม 2553 ถึง วันที่ 10 พฤศจิกายน 2553 ผลการวิจัยพบว่า1.กรอบในการคัดเลือกข่าวของสถานีข่าวทีเอ็นเอ็น 24 ประกอบด้วยปัจจัย 2 ปัจจัยได้แก่ปัจจัยภายในองค์กร ประกอบด้วย การบริหารงานและนโยบายการผลิตงานสื่อ ทัศนคติของผู้คัดเลือกข่าว และการเผยแพร่และการออกอากาศ ปัจจัยภายนอกองค์กร ประกอบด้วย คุณค่าของข่าว แรงกดดันทางสังคมและการเมือง และแรงกดดันทางเศรษฐกิจ2.การออกอากาศข่าว 24 ชั่วโมง ของสถานีข่าวทีเอ็นเอ็น 24 มีผลกระทบต่อ รูปแบบรายการ บุคลากร และ เนื้อหาข่าว โดยรูปแบบรายการของสถานีข่าวทีเอ็นเอ็น 24 จะต้องเปลี่ยนแปลงไปตามช่วงเวลาการออกอากาศ บุคลากรจะต้องทำงานเป็นช่วงเวลา ขณะที่เนื้อหาข่าวจะต้องมีการ ตัดทอน เพิ่มเติมข่าวสาร และตกแต่งข่าวสารใหม่ เพื่อตอบสนองต่อการนำเสนอข่าว 24 ชั่วโมงที่มีพื้นที่ในการออกอากาศข่าวเป็นจำนวนมาก 3.ข่าวที่ได้รับความสำคัญในการนำเสนอของสถานีข่าวทีเอ็นเอ็น 24 ขึ้นอยู่ที่คุณค่าของข่าว ไม่ได้ขึ้นอยู่ที่ประเภทของข่าว โดยข่าวใดที่มีคุณค่ามากจะได้รับความสำคัญในการนำเสนอมาก
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1127
title: การพัฒนากลยุทธ์การบริหารการเปลี่ยนแปลงอย่างมีแผนสำหรับผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพทั่วไปและกลยุทธ์การบริหารการเปลี่ยนแปลงอย่างมีแผนและพัฒนากลยุทธ์การบริหารการเปลี่ยนแปลงอย่างมีแผนสำหรับผู้บริหารโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร โดยใช้การวิจัยเชิงพรรณนารูปแบบผสมผสาน (Mixed Methodology) เก็บรวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพโดยสัมภาษณ์ผู้บริหารโรงเรียนที่มีแบบบริหารที่ดี (Best Practice) ของตนเอง จำนวน 17 โรงเรียน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างและแบบวิเคราะห์เอกสาร วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีวิเคราะห์เชิงเนื้อหา เก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้แบบสอบถามผู้บริหารโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานครจำนวน 204 โรงเรียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย งานวิจัยนี้ใช้วิธีกำหนดกลยุทธ์จากตาราง TOWS Matrix โดยนำผลการวิเคราะห์ข้อมูลจากแบบสอบถาม ผลการวิเคราะห์ SWOT ผลการวิเคราะห์ สังเคราะห์เอกสารแผนปฏิบัติราชการประจำปีและผลการสังเคราะห์ข้อมูลจากการสัมภาษณ์ ตรวจสอบและประเมินกลยุทธ์โดยผู้ทรงคุณวุฒิและผู้ที่นำกลยุทธ์ไปใช้จากผู้บริหารโรงเรียน 6 กลุ่ม เขตการปกครองของกรุงเทพมหานคร จำนวน 17 คนผลการวิจัยพบว่า สภาพทั่วไปและกลยุทธ์การบริหารเปลี่ยนแปลงอย่างมีแผนของผู้บริหารโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร มีการดำเนินงานตามองค์ประกอบการบริหารเปลี่ยนแปลงอย่างมีแผน 7 ด้าน โดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยการดำเนินงานจากด้านที่มากที่สุดไปจนถึงการดำเนินงานในด้านที่น้อยที่สุด ดังนี้ 1) การกำหนดทิศทางการเปลี่ยนแปลง 2) ปัจจัยที่สนับสนุนให้การเปลี่ยนแปลงประสบความสำเร็จ 3) บทบาทหน้าที่ผู้นำการเปลี่ยนแปลง 4) กลวิธีการเปลี่ยนแปลง 5) กลยุทธ์การเปลี่ยนแปลง 6) กระบวนการเปลี่ยนแปลง 7) การลดการต่อต้านการเปลี่ยนแปลง ส่วนสภาพการใช้กลยุทธ์การบริหารการเปลี่ยนแปลงอย่างมีแผนของผู้บริหารโรงเรียนในสังกัดกรุงเทพมหานคร เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากแบบกลยุทธ์ที่ใช้มากที่สุดไปจนถึงแบบกลยุทธ์ที่ใช้น้อยที่สุด คือ 1) กลยุทธ์แบบใช้เหตุผล 2) กลยุทธ์แบบให้เห็นคุณค่าและให้การศึกษาใหม่ 3) กลยุทธ์แบบเรียนรู้ร่วมกัน 4) กลยุทธ์แบบใช้พลังอำนาจ การพัฒนากลยุทธ์การบริหารการเปลี่ยนแปลงอย่างมีแผนสำหรับผู้บริหารโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานครมี 4 กลยุทธ์ คือ 1) กลยุทธ์ร่วมคิดร่วมทำ นำสู่การปฏิบัติที่ดี 2) กลยุทธ์ประสานความคิด กำหนดทิศทางการเปลี่ยนแปลง 3) กลยุทธ์พัฒนาทีมงานเข้มแข็งเพื่อการเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืน 4) กลยุทธ์พัฒนาความรู้ใหม่ใช้งานวิจัยเป็นฐานการเปลี่ยนแปลง
DOI: 10.25405/data.ncl.9933275
title: Energy Vulnerability Principal Components for LSOA in England

description: For a case study of England, global principal component analysis (PCA) is applied to a suite of neighborhood-scale energy vulnerability indicators. PCA reduces a large multivariate set of vulnerability factors into a reduced number of principal components, retaining key statistical information and spatial patterns. The components have loading values associated with each of the vulnerability indicators in the input data set. Loadings tell us about the type (negative or positive) and strength of the relationship between an indicator and a principal component, providing information about the patterns of vulnerability within the data set that each component is likely to represent. These global component loadings can be mapped to provide an understanding of the spatial distribution of the vulnerability represented by each principal component and the locales in which vulnerability is likely to be enhanced as a result. This dataset contains three principal components which account for 62.4 percent of the variance in the 21 energy vulnerability indicators identified. The first component has strong positive association with precarious and transient families but a strong inverse relationship with retirement and older age groups. The second component has a strong positive relationship with disability, illness, and the provision of care. The third component has a positive relationship with the energy efficiency and availability of networked and domestic energy infrastructures. The principal components are mapped at the Lower Super Output Area (LSOA) scale, an administrative area unit with a mean population of 1,500 persons. <b></b><i></i><sub></sub><sup></sup><br><b></b><i></i><sub></sub><sup></sup><br>
DOI: 10.25405/data.ncl.9933275.v1
title: Energy Vulnerability Principal Components for LSOA in England

description: For a case study of England, global principal component analysis (PCA) is applied to a suite of neighborhood-scale energy vulnerability indicators. PCA reduces a large multivariate set of vulnerability factors into a reduced number of principal components, retaining key statistical information and spatial patterns. The components have loading values associated with each of the vulnerability indicators in the input data set. Loadings tell us about the type (negative or positive) and strength of the relationship between an indicator and a principal component, providing information about the patterns of vulnerability within the data set that each component is likely to represent. These global component loadings can be mapped to provide an understanding of the spatial distribution of the vulnerability represented by each principal component and the locales in which vulnerability is likely to be enhanced as a result. This dataset contains three principal components which account for 62.4 percent of the variance in the 21 energy vulnerability indicators identified. The first component has strong positive association with precarious and transient families but a strong inverse relationship with retirement and older age groups. The second component has a strong positive relationship with disability, illness, and the provision of care. The third component has a positive relationship with the energy efficiency and availability of networked and domestic energy infrastructures. The principal components are mapped at the Lower Super Output Area (LSOA) scale, an administrative area unit with a mean population of 1,500 persons. <b></b><i></i><sub></sub><sup></sup><br><b></b><i></i><sub></sub><sup></sup><br>
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1128
title: ความชุกของภาวะซึมเศร้าหลังคลอด และปัจจัยที่เกี่ยวข้องในมารดาที่ให้นมทารก ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง เพื่อศึกษาความชุกของภาวะซึมเศร้าหลังคลอดตลอดจนปัจจัยที่เกี่ยวข้องในมารดาที่ให้นมทารก ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เก็บรวบรวมข้อมูลจากมารดาที่ให้นมทารกจำนวน 313 คน ที่มาตรวจหลังคลอดภายใน 4 - 6 สัปดาห์ที่หน่วยวางแผนครอบครัว โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ โดยใช้แบบสอบถามแบบตอบด้วยตนเอง ซึ่งประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล ข้อมูลที่เกี่ยวกับการตั้งครรภ์ การคลอด และการเลี้ยงดูทารก แบบสอบถามเรื่องภาวะซึมเศร้าหลังคลอด Edinburgh Postnatal Depression Scale (EPDS) ฉบับภาษาไทย แบบสอบถามสัมพันธภาพระหว่างคู่สมรส (The Dyadic Adjustment Scale) แบบสอบถามแรงสนับสนุนทางสังคม (PRQ Part II) และแบบสอบถามคุณภาพการนอนหลับ (PSQI) โดยใช้ Univariate analysis (ได้แก่ t-test, Chi-Square test, Pearson’s product moment correlation coefficient) เพื่อทดสอบปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าหลังคลอด และใช้ Multivariate Analysis เพื่อหาปัจจัยทำนายของภาวะซึมเศร้าหลังคลอดในผู้หญิงกลุ่มนี้ผลการศึกษาพบความชุกของภาวะซึมเศร้าหลังคลอดร้อยละ 16.9 โดยมีปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าจาก univariate analysis มี 22 ปัจจัย ได้แก่ ไม่มีการจัดพิธีสมรสตามประเพณี อาชีพนักศึกษา ประวัติซึมเศร้าในอดีต และในช่วงตั้งครรภ์ ประวัติการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ก่อนมีรอบเดือน การใช้คาเฟอีนในช่วงตั้งครรภ์และช่วงหลังคลอด การใช้แอลกอฮอล์ในช่วงหลังคลอด การตั้งครรภ์ไม่เป็นที่ต้องการ ลำดับการคลอดของทารกคนที่สาม การคลอดเองโดยใช้เครื่องดูด การให้ทารกดูดนมหลังคลอดช้า หัวนมสั้น ทารกมีปัญหาในการดูดนมในปัจจุบัน มีอาการปวดแผลในช่วงสัปดาห์แรกหลังคลอด มีอาการไม่สบายอื่น ๆ ในช่วงสัปดาห์แรกหลังคลอด และ ในปัจจุบัน การเลี้ยงทารกด้วยนมมารดาร่วมกับนมผสม ให้บุคคลอื่นเป็นผู้ดูแลทารกช่วงกลางคืน สัมพันธภาพระหว่างคู่สมรสไม่ดี แรงสนับสนุนทางสังคมต่ำ คุณภาพการนอนหลับไม่ดี เมื่อวิเคราะห์โดยวิธี multivariate analysis พบว่า เหลือเพียง 7 ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าหลังคลอด ได้แก่ ประวัติอาการซึมเศร้าในอดีต ประวัติการใช้คาเฟอีนในช่วงตั้งครรภ์ ทารกที่คลอดเป็นบุตรคนที่สามเป็นต้นไป การคลอดโดยใช้เครื่องมือช่วย ปัญหาการดูดนมของทารกในปัจจุบัน มีบุคคลอื่นร่วมในการดูแลทารกช่วงกลางคืน และ คุณภาพการนอนหลับที่ไม่ดี
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1129
title: การพัฒนายุทธศาสตร์การจัดการความรู้สำหรับโรงเรียนในเครือมูลนิธิคณะเซนต์คาเบรียลแห่งประเทศไทย

description: พัฒนายุทธศาสตร์การจัดการความรู้สำหรับโรงเรียนในเครือมูลนิธิคณะเซนต์คาเบรียลแห่งประเทศไทย โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงพรรณนา ด้วยวิธีวิจัยแบบผสมผสาน เก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณโดยการศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ในการจัดการความรู้ และปัจจัยที่เกี่ยวข้องและเอื้อต่อการจัดการความรู้ของโรงเรียนในเครือมูลนิธิคณะเซนต์คาเบรียลแห่งประเทศไทยจำนวน 15 สถาบัน เก็บข้อมูลโดยการใช้การจัดสนทนากลุ่ม การสัมภาษณ์ และการให้ตอบแบบสอบถาม เพื่อจัดทำยุทธศาสตร์ ส่วนการตรวจสอบคุณภาพของยุทธศาสตร์โดยให้ผู้เชี่ยวชาญ และผู้บริหารโรงเรียนประเมินความเป็นไปได้และความเหมาะสมของการนำยุทธศาสตร์ไปใช้ เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แบบสอบถามจากผู้บริหาร ผู้ร่วมบริหาร ครูและบุคลากรอื่นๆ ตามองค์ประกอบการจัดการความรู้และปัจจัยที่เกี่ยวข้องและเอื้อต่อการจัดการความรู้ ที่สร้างจากแนวคิด ทฤษฎี และการนิยามเชิงปฏิบัติการของการจัดการความรู้ แบบสัมภาษณ์ผู้บริหารโรงเรียน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้สถิติบรรยาย ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยนเบนมาตราฐาน สถิติอ้างอิง ได้แก่ การทดสอบค่าเฉลี่ยโดยใช้ t-test และ ANOVA ส่วนการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ ในภาพรวมสภาพปัจจุบันของการจัดการความรู้อยู่ในระดับมาก สภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมากที่สุด ด้านที่มีการปฏิบัติมากคือด้านการแสวงหาความรู้ ด้านที่มีการปฏิบัติน้อยที่สุดเมื่อเปรียบเทียบกับด้านอื่นๆ คือด้านการถ่ายทอดและการใช้ประโยชน์ ส่วนปัญหาที่สำคัญที่สุดคือ บุคลากรส่วนใหญ่ขาดความรู้ ความเข้าใจเรื่องการจัดการความรู้ สภาพของปัจจัยที่เกี่ยวข้องและเอื้อต่อการจัดการความรู้ที่มีการดำเนินงานอยู่ในระดับมากที่สุด คือด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและด้านภาวะผู้นำ ส่วนด้านที่มีการปฏิบัติอยู่ในระดับน้อยที่สุดที่ควรปรับปรุง คือด้านการวัดและประเมินผล ยุทธศาสตร์การจัดการความรู้สำหรับโรงเรียนในเครือมูลนิธิคณะเซนต์คาเบรียลแห่งประเทศไทยประกอบด้วย 5 ยุทธศาสตร์ คือ ยุทธศาสตร์ที่ 1 จัดทำแผนยุทธศาสตร์การจัดการความรู้ในทุกระดับขององค์กร ยุทธศาสตร์ที่ 2 พัฒนาโรงเรียนในเครือมูลนิธิฯ ให้เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน ยุทธศาสตร์ที่ 3 ส่งเสริมโครงสร้างการบริหาร ภาวะผู้นำ และวัฒนธรรมที่เอื้อต่อการจัดการความรู้ ยุทธศาสตร์ที่ 4 พัฒนาระบบเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการจัดการความรู้ ยุทธศาสตร์ที่ 5 สร้างเครือข่ายภายในและภายนอกเพื่อสนับสนุนการจัดการความรู้ แต่ละยุทธศาสตร์ มียุทธศาสตร์ย่อย และนโยบาย/แนวทางการดำเนินการ ที่ได้รับการตรวจสอบคุณภาพและผ่านการรับรองจากผู้เชี่ยวชาญ โดยมีค่าเฉลี่ยความคิดเห็นอยู่ในเกณฑ์เหมาะสมมากที่สุด คือในช่วงระดับคะแนน 4.51-5.00 และการประเมินความเป็นไปได้ในการนำไปใช้กับโรงเรียน โดยผ่านการตรวจสอบจากผู้บริหารโรงเรียน มีค่าเฉลี่ยความคิดเห็นอยู่ในเกณฑ์เป็นไปได้ในระดับมากมากที่สุด คือในช่วงระดับคะแนน 4.51-5.00
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1130
title: การพัฒนารูปแบบการจัดการความรู้ด้วยการเรียนรู้จากการปฏิบัติแบบผสมผสานเพื่อเสริมสร้างพลวัตการเรียนรู้สำหรับพนักงานธนาคารพาณิชย์

description: ศึกษาสภาพ ปัญหา และความต้องการ เกี่ยวกับการจัดการความรู้ด้วยการเรียนรู้จากการปฏิบัติแบบผสมผสาน, เพื่อสร้างรูปแบบ, ศึกษาผลการใช้ และนำเสนอรูปแบบการจัดการความรู้ด้วยการเรียนรู้จากการปฏิบัติแบบผสมผสานเพื่อเสริมสร้างพลวัตการเรียนรู้สำหรับพนักงานธนาคารพาณิชย์ ขั้นตอนในการดำเนินการวิจัยมี 4 ระยะ คือ ระยะที่ 1: ศึกษาสภาพ ปัญหาและความต้องการการจัดการความรู้ด้วยการเรียนรู้จากการปฏิบัติแบบผสมผสาน ระยะที่ 2: สร้างรูปแบบการจัดการความรู้ด้วยการเรียนรู้ จากการปฏิบัติแบบผสมผสาน ระยะที่ 3: ทดลองใช้รูปแบบการจัดการความรู้ด้วยการเรียนรู้จากการปฏิบัติแบบผสมผสาน และระยะที่ 4 : นำเสนอรูปแบบการจัดการความรู้ด้วยการเรียนรู้จากการปฏิบัติแบบผสมผสาน เพื่อเสริมสร้างพลวัตการเรียนรู้สำหรับพนักงานธนาคารพาณิชย์ เครื่องมือที่ใช้ ในการวิจัยประกอบด้วย แบบวัดพฤติกรรมการร่วมมือของกลุ่ม แบบวัดพฤติกรรมการสื่อสารของกลุ่ม แบบวัดพฤติกรรมพันธะสัญญาของกลุ่ม แบบประเมินผลงานนวัตกรรมการปฏิบัติงาน แบบบันทึกพฤติกรรมปฏิสัมพันธ์บนเครือข่าย และแบบบันทึกการทบทวนหลังการปฏิบัติกิจกรรม กลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานธนาคารพาณิชย์ที่ผ่านเกณฑ์การคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจงจำนวน 12 คน แบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มละ 4 คน แต่ละกลุ่มปฏิบัติกิจกรรมตามแผนกำกับกิจกรรมการจัดการความรู้ด้วยการเรียนรู้จากการปฏิบัติแบบผสมผสานรวม 35 วัน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานด้วย t-test dependent จากผลการวิจัยพบว่า 1. องค์ประกอบของรูปแบบการจัดการความรู้ด้วยการเรียนรู้จากการปฏิบัติแบบผสมผสานเพื่อเสริมสร้างพลวัตการเรียนรู้สำหรับพนักงานธนาคารพาณิชย์ ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ คือ 1) กลุ่ม/สมาชิกพนักงานธนาคาร 2) ปัญหาในงานธนาคาร 3) วัฒนธรรมองค์กรธนาคาร 4) เทคโนโลยีสารสนเทศ 5) ผู้เชี่ยวชาญ และ 6) ทีมการจัดการความรู้ 2. ขั้นตอนการเรียนรู้ของรูปแบบการจัดการความรู้ด้วยการเรียนรู้จากการปฏิบัติแบบผสมผสาน เพื่อเสริมสร้างพลวัตการเรียนรู้สำหรับพนักงานธนาคารพาณิชย์ มี 6 ขั้น คือ 1) ขั้นปฐมนิเทศและจัดตั้งกลุ่มชุมชนนักปฏิบัติ 2) ขั้นกำหนดปัญหาในงานแต่ละกลุ่มชุมชนนักปฏิบัติ3) ขั้นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในงานธนาคาร 4) ขั้นการสร้างองค์ความรู้ในงานธนาคาร 5) ขั้นการปฏิบัติจริงในงานธนาคาร และ 6) ขั้นการวัดและการประเมินผล 3. ผลการวิเคราะห์พฤติกรรมของกลุ่ม ทั้ง 3Cs ประกอบด้วยพฤติกรรมการร่วมมือของกลุ่ม พฤติกรรมการสื่อสารของกลุ่ม และพฤติกรรมพันธะสัญญาของกลุ่ม ผลคะแนนการประเมินตนเองด้านพฤติกรรม หลังการทำกิจกรรมการจัดการความรู้ด้วยการเรียนรู้จากการปฏิบัติแบบผสมผสาน สูงกว่าก่อนทำกิจรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05