DOI: 10.17026/dans-28j-jhup
title: Archeologisch bureau- en booronderzoek Houtwal 11 te Marum (GR)

description: &lt;p&gt;De aanleiding voor het hier beschreven archeologisch inventariserend veldonderzoek (IVO) is het voornemen van de opdrachtgever om op het onderzochte perceel aan Houtwal 11 een paardenbak aan te leggen. Omdat deze plannen met bodemverstorende ingrepen gepaard gaan, is een archeologisch vooronderzoek conform de Wet op de archeologische monumentenzorg noodzakelijk. Voorafgaand aan het veldwerk is op 17 augustus 2011 door mevrouw D. Timmerman een bureaustudie verricht.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Aan de hand van de IKAW kan geconcludeerd worden dat de onderzoeklocatie, indien een intact bodemprofiel aanwezig is, een middelhoge verwachting kent ten aanzien van het aantreffen van archeologische resten. De locatie ligt in het laagste punt van een dal, tussen twee dekzandkoppen. Vanwege deze lage ligging in het landschap en de stijgende zeespiegel sinds het midden-atlanticum is er op de onderzoekslocatie zelf een geringe kans op het aantreffen van nederzettingen uit de periode laatpaleolithicum tot middeleeuwen. De omstandigheden in het gebied waren vermoedelijk te nat voor bewoning. De onderzoeken en waarnemingen op de hogergelegen delen in de directe omgeving van het onderzoeksgebied hebben toch veel vondsten uit de periode paleolithicum tot middeleeuwen opgebracht. Dit bewijst dat de hogergelegen delen van het landschap vanaf het paleolithicum tot de middeleeuwen bewoond waren. De kans op het aantreffen van andere archeologica dan nederzettingssporen uit deze perioden is dan ook groot. Het gebied kan bijvoorbeeld als jachtplaats, waadplaats, akkerland, begraafplaats of voor rituele doeleinden zijn gebruikt. Pas vanaf de middeleeuwen werd het gebied systematisch in gebruik genomen. Daarom worden er voornamelijk vondsten uit de middeleeuwen en nieuwe tijd verwacht. De kans op het vinden van artefacten in situ is relatief groot, aangezien onderzoek met behulp van historisch kaartmateriaal heeft aangetoond dat de onderzoekslocatie grotendeels nooit bebouwd is geweest. Er zijn geen aanwijzingen dat het bodemarchief verstoord is.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Vanwege de middelhoge verwachting voor archeologische waarden uit de periode middeleeuwen- nieuwe tijd en de geringe bodemverstorende activiteiten door de eeuwen heen, wordt geadviseerd om het gespecificeerde verwachtingsmodel ter plaatse van Houtwal 11 te toetsen door middel van een inventariserend booronderzoek (verkennende fase). &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Op basis van de resultaten van het bureauonderzoek is er een inventariserend veldonderzoek door middel van boringen uitgevoerd op de onderzoekslocatie. Hierbij zijn vier boringen geplaatst tot een diepte van 0,80 m-mv. Uit het uitgevoerde booronderzoek blijkt dat de bodem van onder naar boven globaal bestaat uit matig fijn, witgeel zand: het dekzand (Formatie van Boxtel, laagpakket van Wierden; Mulder, 2003). Met een scherpe overgang ligt hierop een pakket van matig humeus, bruingrijs, matig fijn zand (+/- 30 cm dikte) waarin zich een bouwvoor heeft ontwikkeld. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;In geen van de boringen werd een podzol aangetroffen. Deze afwezigheid vormt ook een aanwijzing voor te natte condities van het onderzoeksgebied in het verleden, waardoor bewoning niet mogelijk was. De top van het dekzand bevindt zich op een diepte van 0,70-0,80 m-mv. Er zijn in geen van de boringen vegetatieniveaus aangetroffen die kunnen duiden op gunstige klimatologische omstandigheden voor bewoning in de prehistorie. Er zijn ook geen archeologische indicatoren aangetroffen. Het dekzand zal naar alle waarschijnlijkheid te nat zijn geweest voor bewoning. De kans op de aanwezigheid van archeologische resten wordt daarom zeer klein geacht. Er wordt dan ook geen vervolgonderzoek geadviseerd.&lt;/p&gt;