DOI: 10.17026/dans-23j-6387
title: Oostburg Bakkersstraat 62 Oostburg Bakkersstraat 62. Gemeente Sluis. Archeologisch Bureauonderzoek en Inventariserend Veldonderzoek door middel van verkennende boringen

description: &lt;p&gt;De initiatiefnemer heeft het voornemen om een nieuwe waterberging te realiseren op een agrarisch perceel aan Bakkersstraat 62 te Oostburg. Het bassin wordt uitgegraven tot een diepte van circa 1 meter -mv (0,18 meter +NAP). Het plangebied omvat een deel van de percelen die kadastraal bekend staan onder Gemeente Oostburg, Sectie T, Perceel 343 en 1456, en beslaat ca 6.200 m2. In het kader van de aanvraag van een BOPA-omgevingsvergunning werd voorliggend onderzoeksrapport opgesteld.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Het bureauonderzoek heeft geleid tot een gespecificeerd verwachtingsmodel voor het plangebied. Dit model is vervolgens getoetst door het uitvoeren van een verkennend booronderzoek. Op basis van de resultaten van het onderzoek kan het volgende vastgesteld worden: In het centrale en oostelijke deel van het plangebied geldt nog een middelhoge archeologische verwachting voor het aantreffen van vindplaatsen daterend van het Paleolithicum tot het Neolithicum in de intacte top van het Pleistocene dekzand die werd waargenomen vanaf een diepte tussen 0,8 en 1,0 m -NAP/ 2,15 tot 2,3 m -mv. De top van het Basisveen en de oudere afzettingen van het Laagpakket van Walcheren is voor het merendeel geërodeerd, waardoor de archeologische verwachting voor vindplaatsen in deze niveaus ontbreekt. Ook voor de top van de jongere afzettingen hierboven, die dateren uit de inundaties van de Tachtigjarige Oorlog, voorafgaand aan de herinpoldering van het gebied in 1650, bestaan geen aanwijzingen voor de aanwezigheid van een archeologische vindplaats. Aangezien de geplande werkzaamheden geen bedreiging vormen voor de verwachte archeologische waardes wordt voor dit deel van het plangebied geen vervolgonderzoek geadviseerd.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;In het westelijke deel van het plangebied bestaat nog een hoge archeologische verwachting ter plaatse van een hoger gelegen rug in het landschap. Deze rug lijkt te wijten aan het restant van een laatmiddeleeuwse dijk die na de stormvloed van 1375 werd aangelegd op het reeds bestaande tracé van de Hogeweg tussen Aardenburg en Oostburg. Deze weg was reeds voor de aanleg van de dijk één van de oudste en voornaamste verbindingswegen vanuit Aardenburg richting het noorden. In één boring (nr. 6) werden pakketten opgebrachte grond aangetroffen, die vermoedelijk verband houden met het dijklichaam. Onder dit dijklichaam werden geulsedimenten aangetroffen die vermoedelijk te wijten zijn aan een geul die uitgeschuurd is ten gevolge van de stormvloed van 1375 of 1404, die door de dijk is afgedamd. Langs de oostzijde van de hogere rug werd in één boring (nr. 5) vermoedelijk een sloot/ dijkgracht langs de oostzijde van de dijk waargenomen. Langs de westzijde van de hogere rug ligt een depressie die te wijten is aan een geul die ontstaan is tijdens de Tachtigjarige Oorlog langsheen de dijk. In de geulbedding bestaat geen archeologische verwachting meer wegens erosie. Rekening houdend met de verstoringsdiepte van de geplande werkzaamheden wordt ter plaatse van de hogere rug en dus ter plaatse van het verwachte dijktracé een zone met een oppervlakte van 1100 m2 vervolgonderzoek geadviseerd. Daarmee wordt ook de Provinciale Onderzoeksagenda Archeologie Zeeland gevolgd, waar infrastructuur en meer bepaald verdwenen wegen en dijken één van de kernthema’s is.&lt;/p&gt;