cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.354
title: ผลของการเรียนการสอนแบบสืบสอบโดยใช้คำถามตามการจำแนกประเภทวัตถุประสงค์ทางการศึกษาของบลูมที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนฟิสิกส์และทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นผสมผสานของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนฟิสิกส์ของนักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยการเรียนการสอนแบบสืบสอบโดยใช้คำถามตามการจำแนกประเภทวัตถุประสงค์ทางการศึกษาของบลูม (2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนฟิสิกส์ของนักเรียนระหว่างกลุ่มที่เรียนด้วย การเรียนการสอนแบบสืบสอบโดยใช้คำถามตามการจำแนกประเภทวัตถุประสงค์ทางการศึกษาของบลูมกับ กลุ่มที่เรียนด้วยการเรียนการสอนแบบทั่วไป (3) เปรียบเทียบทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นผสมผสานของนักเรียนระหว่างก่อนและหลังเรียนด้วยการเรียนการสอนแบบสืบสอบโดยใช้คำถามตามการจำแนกประเภทวัตถุประสงค์ทางการศึกษาของบลูม และ (4) เปรียบเทียบทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นผสมผสานของนักเรียนระหว่างกลุ่มที่เรียนด้วยการเรียนการสอนแบบสืบสอบโดยใช้คำถามตามการจำแนกประเภทวัตถุประสงค์ทางการศึกษาของบลูมกับกลุ่มที่เรียนด้วยการเรียนการสอนแบบทั่วไป กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนในอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ที่ศึกษาในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2556 จำนวน 2 ห้องเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ แบบสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนฟิสิกส์ที่มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.85 และแบบวัดทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นผสมผสานที่มีค่า ความเที่ยงเท่ากับ 0.78 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าเฉลี่ยร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบทีผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้1. นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยร้อยละผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนฟิสิกส์คิดเป็นร้อยละ 76.43 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดคือ ร้อยละ 70 2. นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยร้อยละผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนฟิสิกส์สูงกว่านักเรียน กลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .053. นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยร้อยละทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นผสมผสาน หลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .054. นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยร้อยละทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นผสมผสาน สูงกว่านักเรียนกลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2013.355
title: EFFECTS OF ENGLISH INSTRUCTION USING DISCOURSE ANALYZING TECHNIQUES AND POP SONG LYRICS ON ENGLISH ORAL COMMUNICATION ABILITY OF SECONDARY SCHOOL STUDENTS

description: The objectives of this research were (1) to study effects of the Oral Communication Instruction Using Discourse Analyzing Techniques and Pop Song Lyrics on English oral communication ability of grade 9 students and (2) to study the opinions of grade 9 students toward the Oral Communication Instruction Using Discourse Analyzing Techniques and Pop Song Lyrics on English oral communication ability. The subjects were 28 ninth grade students, who were studying Oral Communication Instruction Using Discourse Analyzing Techniques and Pop Song Lyrics course. The instruments in this research were English oral communication ability pretest and posttest, and survey of students’ opinion. The data were analyzed using mean, S.D., t-test and content analysis.The results of the analysis revealed that (1) the posttest mean score of the English oral communication ability of the students was higher than their pretest mean score at the significant level of .05. (2) students had positive opinion toward the Oral Communication Instruction Using Discourse Analyzing Techniques and Pop Song Lyrics on English oral communication ability. They perceived that learning through the Oral Communication Instruction Using Discourse Analyzing Techniques and Pop Song Lyrics made them enjoy learning and interested in the lessons more. Moreover, they gave the reasons that they could use discourse analyzing techniques guessing the talking contents they did not understand. So, they could talk to their interlocutors easier.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.356
title: แนวทางการเสริมสร้างจิตสำนึกด้านการอนุรักษ์พลังงานของเยาวชน

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมมีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อศึกษากระบวนการเสริมสร้างจิตสำนึกด้านการอนุรักษ์พลังงานของเยาวชนและ 2) เพื่อนำเสนอแนวทางการเสริมสร้างจิตสำนึกด้านการอนุรักษ์พลังงานของเยาวชน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามกับเยาวชนที่มีอายุตั้งแต่ 10 ปี แต่ยังไม่เกิน 18 ปีที่ได้รับรางวัลดีเด่นด้านการอนุรักษ์พลังงาน ประจำปี 2555 ภายใต้โครงการคืนโลกสดใส ลดใช้พลังงาน ซึ่งกำลังศึกษาอยู่ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานภายใต้สังกัดภาครัฐและเอกชนจำนวน 6 แห่งได้แก่ 1)โรงเรียนจันทร์ประดิษฐารามวิทยาคม 2)โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า นนทบุรี 3) โรงเรียนซางตาครู้สคอนแวนต์ 4) โรงเรียนพิชญศึกษา 5) โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย และ6) โรงเรียนอัสสัมชัญ รวมทั้งสิ้น 620 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าสถิติภาคยรรยาย ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การศึกษาเอกสาร การสังเกตและการสัมภาษณ์เชิงลึกกับเยาวชนแกนนำโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า จังหวัดนนทบุรี โรงเรียนพิชญศึกษา และโรงเรียนโสตศึกษา จังหวัดนนทบุรี และผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการจัดหรือดำเนินกิจกรรมการอนุรักษ์พลังงานได้แก่ 1) หัวหน้าครอบครัว/ผู้ปกครอง 2) ผู้อำนวยการโรงเรียน/รองผู้อำนวยการโรงเรียน และครู/อาจารย์ 3) หน่วยงานภาครัฐ ได้แก่ สำนักงานนโยบายและแผนพลังงาน กระทรวงพลังงาน 4) หน่วยงานภาคเอกชน ได้แก่ สมาคมพัฒนาคุณภาพสิ่งแวดล้อม, บริษัทถิรไทย จำกัด 5) หน่วยงานรัฐวิสาหกิจ ได้แก่ การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย, การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค รวมทั้งสิ้น 24 คน ผลการวิจัยพบว่ากระบวนการเสริมสร้างจิตสำนึกด้านการอนุรักษ์พลังงานประกอบด้วย 5 ขั้นตอนคือ 1) การขัดเกลา 2) การสร้างความคิด 3) การเสริมทัศนคติ 4) การปฏิบัติ 5) การประเมินผล ส่วนปัจจัยในการเสริมสร้างจิตสำนึกซึ่งจำแนกได้ 2 ประเภท คือ ปัจจัยภายในได้แก่ความคิด ทัศนคติ พฤติกรรมและการรับรู้ ปัจจัยภายนอก ได้แก่ โอกาสและการเข้าถึง แรงจูงใจ งบประมาณ นโยบาย ตัวอย่าง การมีส่วนร่วม เวลา การบริหารของหน่วยงาน การพัฒนาบุคลากรและการจัดการเรียนรู้ แนวทางการเสริมสร้างจิตสำนึกด้านการอนุรักษ์พลังงานของเยาวชน ได้แก่ การกำหนดนโยบายจากระดับประเทศลงสู่ระดับชุมชน เน้นการมีส่วนร่วมจากทุกภาคส่วนของสังคม เสริมแรงจูงใจเพื่อกระตุ้นการเข้าร่วม จัดการเรียนรู้โดยเน้นเยาวชนเป็นศูนย์กลางให้ได้สัมผัสลงมือปฏิบัติจริง บูรณาการเรื่องการอนุรักษ์พลังงานกับเนื้อหาวิชาเรียนในทุกกลุ่มสาระ พัฒนาบุคลากรในการให้ความรู้และจัดกิจกรรม ปรับปรุงสื่อและกิจกรรม ตลอดจนสร้างเครือข่ายการอนุรักษ์พลังงานเพื่อให้เกิดการเสริมสร้างจิตสำนึกด้านการอนุรักษ์พลังงานอย่างต่อเนื่องและยั่งยืน
DOI: 10.14457/cu.the.2013.358
title: การวิเคราะห์การรับรู้และศักยภาพของครูในการจัดการเรียนการสอนในโรงเรียนที่มุ่งสู่มาตรฐานสากล

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) วิเคราะห์การจัดการเรียนการสอนในโรงเรียนมาตรฐานสากล (2) วิเคราะห์การรับรู้และศักยภาพของครูในการจัดการเรียนการสอนในโรงเรียนที่มุ่งสู่มาตรฐานสากล และ (3) วิเคราะห์ตัวแปรจำแนกการรับรู้และศักยภาพของครูในการจัดการเรียนการสอนในโรงเรียนที่มุ่งสู่มาตรฐานสากล ระเบียบวิธีวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณโดยใช้แบบสอบถาม มีกลุ่มตัวอย่างเป็นครูในโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ที่เข้าร่วมโครงการยกระดับคุณภาพโรงเรียนสู่มาตรฐานสากล รุ่นที่ 2 ปีการศึกษา 2556 จำนวน 358 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วย สถิติเชิงบรรยาย สถิติทดสอบค่าที (t-test) และการวิเคราะห์จำแนก (discriminant analysis) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. โรงเรียนที่มุ่งสู่มาตรฐานสากลมีเป้าหมายเพื่อพัฒนาให้นักเรียนมีศักยภาพเป็นพลโลก คือ มีความรู้ทางวิชาการที่เป็นเลิศ มีทักษะด้านภาษา มี่ทักษะในการคิดขั้นสูง มีความสามารถในการผลิตผลงานอย่างสร้างสรรค์ และมีความรับผิดชอบต่อสังคม มีหลักในการจัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551 โดยเพิ่มเติมสาระการเรียนรู้ที่มีความเป็นสากล เรียกว่า การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง (Independent Study : IS) ประกอบด้วย 3 สาระการเรียนรู้ ได้แก่ IS1 – การศึกษาค้นคว้าและสร้างองค์ความรู้ (Research and Knowledge Formation) IS2 - การสื่อสารและการนำเสนอ (Communication and Presentation) IS3 – การนำองค์ความรู้ไปใช้บริการสังคม (Social Service Activity) ซึ่งใช้กระบวนการจัดการเรียนการสอนที่เรียกว่า บันได 5 ขั้นของการจัดการเรียนการสอนในโรงเรียนมาตรฐานสากล ประกอบด้วย (1) การตั้งประเด็นคำถามและปัญหา (2) การสืบค้นความรู้จากแหล่งเรียนรู้และสารสนเทศ (3) การสรุปองค์ความรู้ (4) การสื่อสารและการนำเสนออย่างมีประสิทธิภาพ และ (5) การบริการสังคมและจิตสาธารณะ การวัดและประเมินผลการเรียนรู้ใช้หลักการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 ซึ่งพิจารณาจากคุณภาพของหลักฐานการเรียนรู้ในแต่ละขั้นของกิจกรรมการเรียนการสอน2. ครูในโรงเรียนที่มุ่งสู่มาตรฐานสากลมีการรับรู้ในการจัดการเรียนการสอนในโรงเรียนมาตรฐานสากลโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยมีการรับรู้มากที่สุดในด้านเป้าหมายคุณภาพนักเรียน รองลงมาคือแนวคิดเกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอน และการจัดสาระการเรียนรู้ที่มีความเป็นสากลลงในหลักสูตรสถานศึกษา ตามลำดับ ส่วนศักยภาพของครูในการจัดการเรียนการสอนในโรงเรียนที่มุ่งสู่มาตรฐานสากลโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีศักยภาพด้านการให้คำปรึกษาแก่ผู้เรียนในสาระการเรียนรู้ที่มีความเป็นสากลมากที่สุด รองลงมาคือการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน และการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ในสาระการเรียนรู้ที่มีความเป็นสากลตามลำดับ3. ตัวแปรจำแนกการรับรู้ของครูในการจัดการเรียนการสอนในโรงเรียนที่มุ่งสู่มาตรฐานสากล สามารถอธิบายความแปรปรวนได้ ร้อยละ 50.55 จำแนกกลุ่มได้ถูกต้องร้อยละ 85.2 ตัวแปรที่จำแนกการรับรู้ของครูที่ดีที่สุด คือ ตัวแปรดัมมี่ความเป็นครูที่มีการศึกษาระดับปริญญาโท ส่วนตัวแปรจำแนกศักยภาพของครูในการจัดการเรียนการสอนในโรงเรียนที่มุ่งสู่มาตรฐานสากล สามารถอธิบายความแปรปรวนได้ ร้อยละ 16.56 จำแนกกลุ่มได้ถูกต้องร้อยละ 69.6 ตัวแปรที่จำแนกศักยภาพของครูที่ดีที่สุดคือ ตัวแปรดัมมี่ความเป็นโรงเรียนขนาดใหญ่
DOI: 10.14457/rmutt.res.2010.44
title: การสำรวจทัศนคติของผู้ฟังรายการสถานีวิทยุเครือข่ายการศึกษาเพื่อชุมชน 107.75 เมกกะเฮิร์ต ของผู้ฟังในจังหวัดปทุมธานี
DOI: 10.14457/rmutt.res.2010.45
title: ความหลากหลายของพืชอาหารของชันโรงในจังหวัดจันทบุรี
DOI: 10.14457/rmutt.res.2011.64
title: การออกแบบและสร้างกังหันพลังงานแม่เหล็กสำหรับเครื่องกำเนิดไฟฟ้าขนาดพิกัด 100 วัตต์
DOI: 10.14457/rmutt.res.2011.65
title: การตรวจจับแรงดันตกชั่วขณะชนิดสามเฟสด้วยวิธีแปลงแกน D-Q
DOI: 10.14457/rmutt.res.2012.79
title: การพัฒนาวัสดุคอมโพสิทจากกากปาล์มสำหรับแผ่นฉนวนกันความร้อน
DOI: 10.14457/rmutt.res.2012.80
title: โครงการวิจัยสมบัติของพหุนามบนฟีลด์อันดับที่มีสัมประสิทธิ์ไม่เป็นลบ
DOI: 10.14457/rmutt.res.2013.44
title: การสร้างแบบจำลองระบบอุปสงค์-อุปทานพลังงานของประเทศไทยโดยนำเชื้อเพลิงชีวภาพมาเป็นแหล่งพลังงาน
DOI: 10.14457/rmutt.res.2014.11
title: การพัฒนาระบบเครื่องมือวัดผลกระทบของอุณหภูมิที่มีผลต่อการผลิตไฟฟ้าของแผงเซลล์แสงอาทิตย์ ณ จังหวัดปทุมธานี
DOI: 10.14457/cu.the.2013.359
title: การศึกษาการดำเนินงานวิชาการในโรงเรียนวิทยาศาสตร์ภูมิภาค: กรณีศึกษาโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย ตรัง

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพการดำเนินงานวิชาการ และปัญหาการดำเนินงานวิชาการของโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย ตรัง กรอบการวิจัยใช้ขอบข่ายและภารกิจการดำเนินงานวิชาการของโรงเรียน โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพในรูปแบบกรณีศึกษา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง แบบการวิเคราะห์เอกสาร และแบบการสังเกต ประชากรคือ ผู้บริหารงานวิชาการ จำนวน 30 คน และกลุ่มตัวอย่างคือ ครูผู้สอน จำนวน 18 คน ผลการวิจัยพบว่าโรงเรียนกำหนดขอบข่ายและภารกิจการดำเนินงานวิชาการ โดยแบ่งเป็น 3 กลุ่มงาน ได้แก่ 1)กลุ่มงานวิชาการ ประกอบด้วย งานพัฒนาหลักสูตร งานพัฒนาระบบเรียนรู้ งานทะเบียนวัดผล งานวัดผล ประเมินผลและเทียบโอน งานรับนักเรียน งานพัฒนาแหล่งเรียนรู้ งานวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา งานพัฒนาส่งเสริมความรู้ทางวิชาการแก่ชุมชน งานห้องสมุด งานศูนย์คอมพิวเตอร์ งานแนะแนวการศึกษา งานห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ งานกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ งานส่งเสริมโครงงาน งานกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน งานกิจกรรมนักศึกษาวิชาทหาร งานนิเทศการศึกษา และงานสารสนเทศวิชาการ 2)กลุ่มงานประกันคุณภาพการศึกษา ประกอบด้วย งานประกันคุณภาพการศึกษา 3)กลุ่มงานวิเทศสัมพันธ์ ประกอบด้วย งานวิเทศสัมพันธ์ ปัญหาที่ประสบได้แก่ 1)ครูผู้สอนยังขาดความรู้ความเข้าใจในการแปลงหลักสูตรไปสู่การสอน 2)จำนวนคาบการสอนไม่สอดคล้องกับปริมาณเนื้อหาสาระตามมาตรฐานการเรียนรู้ที่กำหนด 3)ครูผู้สอนเกษียณอายุราชการก่อนกำหนดและการคัดเลือกครูใหม่ที่มีคุณสมบัติที่เหมาะสมไม่ได้ 4)ระบบเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตขัดข้องบ่อยๆส่งผลกระทบต่อการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนที่ต้องใช้สื่ออินเทอร์เน็ต
DOI: 10.14457/cu.the.2013.360
title: การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างความเข้มแข็งของทุนทางสังคมเพื่อการเป็นสังคมแห่งการเรียนรู้ตลอดชีวิตอย่างยั่งยืน

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อวิเคราะห์และสังเคราะห์องค์ประกอบของทุนทางสังคมและการเสริมสร้างความเข้มแข็งของทุนทางสังคมในสังคมแห่งการเรียนรู้ตลอดชีวิตอย่างยั่งยืน 2) เพื่อพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างความเข้มแข็งของทุนทางสังคมเพื่อการเป็นสังคมแห่งการเรียนรู้ตลอดชีวิตอย่างยั่งยืน และ 3) เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยและเงื่อนไขของรูปแบบการเสริมสร้างความเข้มแข็งของทุนทางสังคมเพื่อการเป็นสังคมแห่งการเรียนรู้ตลอดชีวิตอย่างยั่งยืน ระเบียบวิธีการวิจัยที่ใช้คือการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยวิธีการศึกษาเอกสาร การสังเคราะห์งานวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้การวิจัยชาติพันธุ์วรรณนาอภิมาน การศึกษาภาคสนามแบบพหุกรณีศึกษา การสนทนากลุ่มและการสัมภาษณ์เชิงลึก เครื่องมือที่ใช้ ในการวิจัย ได้แก่ แบบวิเคราะห์เอกสาร แบบสัมภาษณ์ แบบสังเกต ประเด็นการสนทนากลุ่มและแบบสัมภาษณ์เชิงลึก สำหรับการวิเคราะห์และสังเคราะห์ข้อมูลในการวิจัยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา โดยผลการวิจัย พบว่า1) องค์ประกอบของทุนทางสังคมในสังคมแห่งการเรียนรู้ตลอดชีวิตอย่างยั่งยืน ได้แก่ บุคคล สถาบัน ภูมิปัญญาและวัฒนธรรม ทรัพยากรธรรมชาติและกองทุนของชุมชน สำหรับการเสริมสร้างความเข้มแข็งของทุนทางสังคมในสังคมแห่งการเรียนรู้ตลอดชีวิตอย่างยั่งยืน ประกอบด้วยกระบวนการเสริมสร้างความเข้มแข็งของทุนทางสังคมและแนวทางการเสริมสร้างความเข้มแข็งของทุนทางสังคม กระบวนการเสริมสร้างความเข้มแข็งของทุนทางสังคม ได้แก่ การมีส่วนร่วมอย่างไว้วางใจในการศึกษาปัญหา การมีส่วนร่วมอย่างไว้วางใจในการวางแผน การมีส่วนร่วมอย่างไว้วางใจในการปฏิบัติ การมีส่วนร่วมอย่างไว้วางใจในการรับผลประโยชน์และการมีส่วนร่วมอย่างไว้วางใจในการประเมินผล สำหรับแนวทางการเสริมสร้างความเข้มแข็งของทุนทางสังคม ได้แก่ การเสริมสร้างการเรียนรู้ของชุมชน การสร้างเครือข่ายเข้มแข็ง การสร้างจิตสำนึกรักบ้านเกิดและการบริหารจัดการชุมชน2) รูปแบบการเสริมสร้างความเข้มแข็งของทุนทางสังคมเพื่อการเป็นสังคมแห่งการเรียนรู้ตลอดชีวิตอย่างยั่งยืน ประกอบด้วย 1. แนวคิดพื้นฐานของรูปแบบ ได้แก่ แนวคิดการพึ่งตนเอง การมีส่วนร่วม การศึกษาตลอดชีวิต การสร้างความไว้วางใจและการยึดมั่นในหลักคุณธรรม 2. องค์ประกอบของทุนทางสังคม ได้แก่ บุคคล สถาบัน ภูมิปัญญาและวัฒนธรรม ทรัพยากรธรรมชาติและกองทุนของชุมชน และ 3. การเสริมสร้างความเข้มแข็งของทุนทางสังคม ได้แก่ กระบวนการเสริมสร้างความเข้มแข็งของทุนทางสังคมและแนวทางการเสริมสร้างความเข้มแข็งของทุนทางสังคม3) ปัจจัยของรูปแบบ ได้แก่ ปัจจัยภายในด้านบุคคลและปัจจัยภายในด้านบริบทชุมชน ปัจจัยภายนอก ได้แก่ ภาคีเครือข่ายที่เข้มแข็ง การสนับสนุนจากภาครัฐและสถานการณ์ปัจจุบันของสังคมไทยและสังคมโลก สำหรับเงื่อนไขของรูปแบบ ได้แก่ ความตระหนักของคนในชุมชน การจัดการทุนทางสังคมและความเป็นพลวัตของการเสริมสร้างความเข้มแข็งของทุนทางสังคม
DOI: 10.14457/cu.the.2013.362
title: การพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาทางเลือกเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของเด็กที่มีความต้องการพิเศษ: กรณีศึกษาเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน

description: การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยใช้วิธีการวิจัยเอกสาร (Documentary Research) และการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory Action Research หรือ PAR) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์รูปแบบการจัดการศึกษาทางเลือกเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของเด็กที่มีความต้องการพิเศษ ศึกษาสภาพและปัญหาการจัดการศึกษาทางเลือกเพื่อพัฒนาคุณภาพ: กรณีศึกษาเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน และพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาทางเลือกเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิต: กรณีศึกษาเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินผลการวิจัยมีดังนี้ 1) รูปแบบการจัดการศึกษาทางเลือกเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของเด็กที่มีความต้องการพิเศษ ด้านรูปแบบการจัดการศึกษาทางเลือก มี 4 รูปแบบ คือสถานศึกษารูปแบบพิเศษ นวัตกรรมการศึกษา การจัดโปรแกรมพิเศษ และการใช้เทคโนโลยีการสื่อสาร ด้านหลักสูตร มุ่งเน้นเนื้อหาวิชาการ การสร้างทักษะ และการเรียนรู้ที่หลากหลาย และการบำบัดรักษา ด้านหลักการสำคัญ เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง การพัฒนาศักยภาพนักเรียนเป็นรายบุคคล กระบวนการจัดการเรียนรู้ที่ช่วยกระตุ้นให้นักเรียนมีความสนใจและตระหนักถึงคุณค่าในตัวเอง การสร้างการเปลี่ยนแปลงผู้เรียนอย่างเป็นระบบ การกระจายโอกาสทางการศึกษา การร่วมมือของภาคีเครือข่ายทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาสังคม2) สภาพและปัญหาการจัดการศึกษาทางเลือก ประกอบด้วย สภาพการจัดการศึกษา 7 ประการ ดังนี้ 1.การบริหารจัดการในรูปแบบคณะกรรมการระดับประเทศและระดับหน่วยงาน 2.การสนับสนุนในด้านนโยบาย วิชาการและทรัพยากร 3.นวัตกรรมการสอนแบบสองภาษาสำหรับเด็กหูหนวก ตามแนวการศึกษาวอลดอร์ฟ 4.การฝึกอบรมครูที่เป็นระบบต่อเนื่องสม่ำเสมอ 5.เครือข่ายการดำเนินงานในรูปแบบการมีส่วนร่วม 6.การนิเทศ กำกับและติดตามที่เป็นระบบอย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่อง โดยใช้เทคนิคการนิเทศแบบเยี่ยมชั้นเรียน และการนิเทศแบบ Mentoring และ 7.การวิจัยประเมินผลมีการวิจัยประเมินผลทุกระยะทั้งระดับโรงเรียน ระดับโครงการและมีการเผยแพร่ผลงานวิจัย และสภาพปัญหา อัตรากำลังครูและงบประมาณดำเนินงานมีไม่เพียงพอ ความรู้และความสามารถของครูยังไม่พอ และนักเรียนมีความพิการซ้ำซ้อน3) รูปแบบที่พัฒนาขึ้นมีชื่อเรียกว่า AVS Model ประกอบด้วย แนวการเรียนรู้ที่มีลักษณะยืดหยุ่น มีความเป็นอิสระและมีการบูรณาการเนื้อหา 3 ส่วนเข้าด้วยกันดังนี้ ทักษะทางวิชาการ ทักษะทางอาชีพ และทักษะทางสังคม โดยมีบริการสนับสนุน 6 บริการ ได้แก่ 1.การให้คำปรึกษา 2.การสนับสนุนการเรียนรู้ 3.การสอนและการเรียนรู้ 4.เทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวก 5.การบริการพิเศษ และ 6.การนิเทศ กำกับและติดตาม ทั้งนี้ต้องมีทัศนคติที่ดีและได้รับความร่วมมือจากภาคีเครือข่ายภาครัฐ ภาคเอกชนและภาคประชาสังคม โดยมีปัจจัยพื้นฐาน 4 ประการ คือ ความรู้ ความเข้มแข็ง ความร่วมมือและความชัดเจน
DOI: 10.14457/cu.the.2013.363
title: พฤติกรรมการสื่อสารข้ามวัฒนธรรมกับการข่มเหงรังแกในสถานศึกษา

description: การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเอกสาร (Documentary Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาสภาพการณ์และองค์ความรู้ของการศึกษาการรังแกของนักเรียนในสถานศึกษาด้วยมุมมองการสื่อสารข้ามวัฒนธรรม ศึกษาปริทัศน์ของการศึกษาพฤติกรรมสื่อสารในการรังแก การรับมือปัญหาการรังแก ตัวแปรที่เกี่ยวข้อง และแนวทางการสื่อสารเพื่อแก้ไขปัญหา จากกลุ่มตัวอย่างงานวิจัยการรังแกในโรงเรียน 91 เรื่อง แบ่งเป็นกลุ่มประเทศวัฒนธรรมตะวันตกและกลุ่มประเทศวัฒนธรรมตะวันออก ผลการวิจัยพบว่า 1.รูปแบบการรังแกในวัฒนธรรมตะวันตกมีทั้งความแตกต่างและคล้ายคลึงกับวัฒนธรรมตะวันออก โดยพบว่าการรังแกด้วย”วัจนภาษาทางตรง” (Direct-verbal) เช่นการตั้งฉายาล้อเลียน การข่มขู่ ฯลฯ เป็นรูปแบบที่พบมากที่สุดทั้งสองวัฒนธรรม ขณะที่กลุ่มประเทศยุโรปพบการรังแกด้วย”อวัจนภาษาทางอ้อม”มากที่สุด (Indirect-nonverbal) เช่นการกีดกันไม่ให้ร่วมกลุ่ม การไม่พูดคุยด้วย ทั้งนี้ส่วนใหญ่เป็นการศึกษารูปแบบการรังแกผ่านสื่อบุคคลหรือแบบเผชิญหน้ามากกว่าการรังแกทางอินเตอร์เน็ต2.รูปแบบรับมือการถูกรังแกด้วย “การขอแรงสนับสนุนทางสังคม” เช่น การขอความช่วยเหลือจากเพื่อน พบมากที่สุดทั้งในวัฒนธรรมตะวันตกและตะวันออก3.พบตัวแปรที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการรังแกและการรับมือแบ่งเป็น 6 กลุ่ม ได้แก่ “ลักษณะทางประชากรศาสตร์/ลักษณะส่วนบุคคล” “ภูมิหลังครอบครัว/การเลี้ยงดู” “ลักษณะทางจิตวิทยาและความสัมพันธ์” “พฤติกรรมเชิงลบที่แสดงออก” “การเปิดรับสื่อ” และ “อิทธิพลทางเชื้อชาติ สังคม และวัฒนธรรม”4.ในงานวิจัยที่ศึกษามีการเสนอแนวทางการสื่อสารเพื่อแก้ไขปัญหาการรังแกในสถานศึกษาแบ่งได้เป็น 6 กลุ่ม ได้แก่ แนวทางสำหรับครู บุคลากรของโรงเรียน ผู้ปกครอง นักเรียน โรงเรียน และสังคม
DOI: 10.14457/cu.the.2013.364
title: การออกแบบลีลานาฏศิลป์ไทยของอาจารย์สุวรรณี ชลานุเคราะห์ ศิลปินแห่งชาติปี พ.ศ.2533

description: วิทยานิพนธ์เรื่อง แนวคิดการออกแบบลีลาท่ารำนาฏยศิลป์ไทยของอาจารย์สุวรรณี ชลานุเคราะห์ ศิลปินแห่งชาติ ปี พ.ศ. 2533 มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์แนวคิดกลวิธีในการออกแบบลีลานาฏยศิลป์ไทยของอาจารย์สุวรรณี ชลานุเคราะห์ ศิลปินแห่งชาติ ปี พ.ศ. 2533 ดำเนินการวิจัยโดยค้นคว้าและรวบรวมข้อมูลจากเอกสาร งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์และการสังเกตการแสดงนาฏยประดิษฐ์ชุดสร้างสรรค์ใหม่ของอาจารย์สุวรรณี ชลานุเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่า อาจารย์สุวรรณี ชลานุเคราะห์ มีแนวคิดในการออกแบบนาฏยศิลป์จากประสบการณ์การแสดง ประกอบกับแรงบรรดาลใจของท่านนำมาออกแบบโดยใช้หลักการออกแบบลีลาท่ารำ 4 ประการได้แก่ 1. ใช้หลักการจินตนาการ 2. ใช้หลักการตีบทผสมผสานท่าทางธรรมชาติ 3. ใช้หลักการนำท่ารำเก่ามาพัฒนาใหม่ 4. ใช้หลักการสร้างสรรค์กระบวนท่ารำใหม่ ในรูปแบบการรำตีบทตามคำร้องและทำนองเพลง กระบวนลีลาท่ารำแบบมาตรฐาน มีการนำแม่ท่านาฏศิลป์ไทย และนาฏศิลป์ต่างชาติมาร้อยเรียงกระบวนลีลาท่ารำใหม่อย่างมีเอกลักษณ์ ผู้วิจัยได้ศึกษาแนวคิดการออกแบบนาฏยประดิษฐ์ ที่มีลักษณะและรูปแบบการแสดงที่แตกต่างกันจำนวน 3 ชุดดังนี้การแสดงประเภทระบำ ชุดระบำรัตนโกสินทร์ เป็นการแสดงที่มีรูปแบบการรำตีบทตามคำร้องและทำนองเพลง เป็นท่ารำแบบมาตรฐานที่มีความนุ่มนวลอ่อนช้อยงดงามตามแบบแผนของนาฏศิลป์ไทยการแสดงประเภทรำเดี่ยวชุด ปันหยีแต่งตัว แบบชวา เป็นการแสดงที่มีรูปแบบการรำตีบทตามคำร้องและทำนองเพลงที่มีสำเนียงทางชวา เป็นการรำอวดฝีมือของผู้แสดง มีลีลาท่ารำผสมผสานระหว่าง 2 วัฒนธรรม คือนาฏยศิลป์ไทยและนาฏยศิลป์อินโดนีเซีย (ยอกยาการ์ต้า) ท่ารำสื่อถึงลักษณะการแต่งกายของตัวละครการแสดงประเภทเป็นชุดเป็นตอนชุด พลายยงตรวจพล เป็นการแสดงแบบละครพันทางที่มีรูปแบบการรำในลักษณะการรำตีท่าเข้ากับทำนองเพลงที่มีสำเนียงลาว มีการผสมผสานลีลาท่ารำที่ใช้อาวุธประกอบการแสดง
DOI: 10.14457/cu.the.2013.365
title: ผลของพารามิเตอร์ทางเรขาคณิตและการสัมผัสของหน้าฟันต่อกำลังสูญเสียของเฟืองตรงและเฟืองเฉียง

description: วิทยานิพนธ์นี้นำเสนอผลของพารามิเตอร์ทางเรขาคณิตและการสัมผัสของหน้าฟันต่อกำลังสูญเสียของเฟืองตรงและเฟืองเฉียง โดยเน้นการศึกษาไปที่พารามิเตอร์ทางเรขาคณิตที่ยังไม่ทราบผลกระทบต่อกำลังสูญเสียที่ชัดเจนอันได้แก่ ผลของมุมฮีลิกซ์ มุมกด และความกว้างหน้าฟันเฟือง การศึกษาทำโดยทำการทดลองวัดกำลังสูญเสียด้วยชุดทดสอบเฟืองแบบ back to back นอกจากนั้นยังศึกษาผลของพื้นที่หน้าสัมผัสของฟันเฟืองในระหว่างการขบจริงโดยทาสีที่หน้าสัมผัสก่อนการทดลอง และเก็บข้อมูลลักษณะการสัมผัส โดยตำแหน่งที่สีหลุดออกหลังจากการขบแสดงถึงพื้นที่การขบกันจริงของฟันเฟือง ผลในส่วนนี้สามารถนำมาใช้ประกอบกับผลการทดลองและแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ ทำให้อธิบายกลไกการเกิดกำลังสูญเสียในกรณีต่าง ๆ ได้ผลการทดลองพบว่าเฟืองที่มีมุมฮีลิกซ์มากจะมีกำลังสูญเสียมาก ส่วนเฟืองที่มีมุมกดน้อยและความกว้างหน้าฟันน้อยจะมีกำลังสูญเสียมาก จากผลของพื้นที่สัมผัสของเฟืองพบว่าพื้นที่สัมผัสเพิ่มขึ้นตามแรงบิดที่เพิ่มและฟันเฟืองจะสัมผัสเกือบเต็มฟันที่แรงบิดสูงสุด เมื่อเปรียบเทียบผลการทดลองกับผลจากแบบจำลองเดิมซึ่งคำนวณโดยใช้พื้นที่สัมผัสแบบเต็มฟันพบว่า ในกรณีของมุมกดและความกว้างหน้าฟันมีแนวโน้มสอดคล้องกับผลการทดลอง ส่วนในกรณีของมุมฮีลิกซ์การประเมินพบว่าเฟืองที่มีมุมฮีลิกซ์ 22 องศา จะมีกำลังสูญเสียมากที่สุด ในขณะผลการทดลองพบว่าเฟืองที่มีมุมฮีลิกซ์ 33.5 องศา มีกำลังสูญเสียมากที่สุด แต่เมื่อใช้ผลการสัมผัสที่วัดได้จากการทดลองประกอบในการคำนวณพบว่า ผลที่ได้ในทุกกรณีสอดคล้องกับผลการทดลอง โดยเฉพาะในกรณีของมุมฮีลิกซ์ซึ่งการใช้ผลการสัมผัสประกอบทำให้ประเมินได้ว่าเฟืองที่มีมุมฮีลิกซ์ 33.5 องศา จะมีกำลังสูญเสียมากที่สุด มากกว่าเฟืองเฉียงที่มีมุมฮีลิกซ์ 22 องศา ทั้งนี้เป็นผลมาจากการที่ฟันของเฟืองเฉียงที่มีมุมฮีลิกซ์ 22 องศา จะมีพื้นที่สัมผัสน้อยกว่าและส่วนที่ไม่สัมผัสจะไม่มีกำลังสูญเสียเกิดขึ้น จึงทำให้ผลที่ได้สอดคล้องกับผลการทดลอง ส่วนในกรณีอื่นผลการประเมินก็มีความสอดคล้องและใกล้เคียงกับผลการทดลองมากขึ้นเช่นกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2013.366
title: การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างอัตราค่าจ้างและปัจจัยที่ส่งผลต่ออัตราค่าจ้างแรงงานก่อสร้าง

description: งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างอัตราค่าจ้างและปัจจัยที่ส่งผลต่ออัตราค่าจ้างของแรงงานก่อสร้าง โดยวิธีการดำเนินการวิจัยประกอบด้วย 1) ศึกษาปัจจัยเบื้องต้นที่ส่งผลต่อการกำหนดค่าจ้างของแรงงานจากเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญจำนวน 12 ราย โดยสามารถแยกปัจจัยที่ส่งผลต่ออัตราค่าจ้างแรงงานก่อสร้างออกเป็น 2 กลุ่มได้แก่ ปัจจัยเชิงปริมาณประกอบด้วย อายุ ประสบการณ์ในการทำงานก่อสร้าง ประสบการณ์ในบริษัทปัจจุบัน คะแนนคุณภาพงาน และผลิตภาพ และปัจจัยเชิงคุณภาพประกอบด้วย เพศ รูปแบบบริษัท ความต้องการแรงงาน และสภาพแวดล้อมการทำงาน 2) วิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่ออัตราค่าจ้างโดยใช้ข้อมูลอัตราค่าจ้างและปัจจัยที่ส่งผลต่ออัตราค่าจ้างจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 631 ตัวอย่างใน 5 ประเภทแรงงานโดยใช้สมการถดถอยพหุคูณ ซึ่งแยกวิเคราะห์ตามปัจจัยเชิงคุณภาพได้แก่ รูปแบบบริษัท ความต้องการแรงงาน และสภาพแวดล้อมการทำงาน 3) จัดระดับอัตราค่าจ้างแรงงานก่อสร้างตามปัจจัยที่ส่งผลต่ออัตราค่าจ้างในแต่ละประเภทแรงงาน และ 4) ตรวจสอบความถูกต้องของสมการความสัมพันธ์ระหว่างอัตราค่าจ้างและปัจจัยที่ส่งผลต่ออัตราค่าจ้างผลการวิจัยพบว่าเมื่อแยกวิเคราะห์อัตราค่าจ้างตามกลุ่มปัจจัยเชิงคุณภาพโดยใช้สมการถดถอยพหุคูณพบว่าปัจจัยความต้องการแรงงานไม่มีผลต่ออัตราค่าจ้าง ส่วนปัจจัยรูปแบบบริษัท และปัจจัยสภาพแวดล้อมการทำงานมีผลต่ออัตราค่าจ้าง และเมื่อทำการวิเคราะห์อัตราค่าจ้างภายใต้ปัจจัยเชิงคุณภาพพบว่าปัจจัยที่มีผลต่ออัตราค่าจ้างได้แก่ เพศ คะแนนคุณภาพงาน และประสบการณ์ในการทำงานก่อสร้าง และเมื่อจัดระดับอัตราค่าจ้างตามปัจจัยรูปแบบบริษัท และปัจจัยสภาพแวดล้อมการทำงาน พบว่าอัตราค่าจ้างแรงงานภายใต้ปัจจัยดังกล่าวไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติที่ระดับนัยสำคัญที่ 0.05 แต่เมื่อพิจารณาค่าเฉลี่ยของอัตราค่าจ้างที่สูงที่สุดของช่างทุกประเภทพบว่าอัตราค่าจ้างต่อวันในระดับที่ 1 มีค่าจ้างเฉลี่ยคือ 354 บาท ระดับที่ 2 มีค่าจ้างเฉลี่ยคือ 404 บาท และระดับที่ 3 มีค่าจ้างเฉลี่ยคือ 453 บาท โดยสมการถดถอยพหุคูณสามารถนำไปใช้ในการประมาณค่าจ้างแรงงานตามปัจจัยที่ส่งผลต่ออัตราค่าจ้าง และระดับอัตราค่าจ้างแรงงานที่ถูกแบ่งตามปัจจัยที่ส่งผลต่ออัตราค่าจ้างสามารถนำไปใช้ในการบริหารค่าจ้างแรงงานได้ และจากการตรวจสอบความถูกต้องพบว่าสมการความสัมพันธ์ระหว่างอัตราค่าจ้างและปัจจัยที่ส่งผลต่ออัตราค่าจ้างมีความคลาดเคลื่อนเฉลี่ยประมาณร้อยละ 4