cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2015.522
title: กระบวนการพัฒนาโครงการอาคารชุดประเภทที่พักอาศัยภายใต้แบรนด์: กรณีศึกษา เดอะเรสซิเดนซ์ แอท แมนดาริน โอเรียลเต็ล กรุงเทพฯ และเดอะเรสซิเดนเซส แอท เดอะเซนต์ รีจิส กรุงเทพฯ

description: ราคาที่ดินปัจจุบันที่ปรับสูงขึ้นกว่าร้อยละ 35-40 ส่งผลต่อต้นทุนโครงการอาคารที่พักอาศัยก่อนหน้านี้ต้นทุนที่ดินจะมี ทำให้ผู้พัฒนาหันมาพัฒนาโครงการอาคารที่พักอาศัยระดับราคาสูงมากขึ้น โดยเฉพาะโครงการอาคารที่พักอาศัยประเภท Branded Residences ซึ่งใช้แบรนด์โรงแรมจากต่างประเทศในการบริหาร งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาแนวคิด และกระบวนการพัฒนาโครงการอาคารที่พักอาศัยประเภท Branded Residences รวมทั้งข้อดี และข้อจำกัดของการพัฒนาโครงการ โดยเลือกศึกษาโครงการ เดอะเรสซิเดนซ์ แอท แมนดาริน โอเรียลเต็ล กรุงเทพฯ และเดอะเรสซิเดนเซส แอท เดอะเซนต์ รีจิส กรุงเทพฯ รวบรวมข้อมูลจากเอกสารที่เกี่ยวข้องและการสำรวจโครงการ ผู้พัฒนาโครงการ และ ผู้เชี่ยวชาญ ผลการศึกษาพบว่า 1.) ผู้พัฒนาโครงการอาคารที่พักอาศัยประเภท Branded Residences มีนโยบายของบริษัทที่ต้องการพัฒนาโครงการอาคารที่ พักอาศัยระดับราคาสูง เพื่อเป็นการเพิ่มมูลค่าราคา ขายแก่โครงการ โดยมีตลาดเฉพาะเจาะจง เน้นกลุ่มเป้าหมายที่ต้องการการบริการที่เป็นเลิศ ให้ความสำคัญกับ การออกแบบ และภาพลักษณ์ของแบรนด์ รวมถึงต้องการขยายตลาดสู่ต่างประเทศ 2.) ลักษณะสำคัญของโครงการ อาคารที่พักอาศัยประเภท Branded Residences คืออยู่ในโครงการแบบผสม (Mixed-use) ในทำเลที่มีความพร้อม ทั้งสาธารณูปโภค สาธารณูปการ และมีทัศนียภาพที่สวยงาม ตัวอาคารที่พักอาศัยจะใช้ชื่ออาคารเป็นชื่อเดียวกับ แบรนด์โรงแรม ทั้งนี้ ผู้ประกอบการโรงแรม (Hotel operator) จะเข้ามาเป็นผู้ให้บริการและบริหารโครงการ 3.) กระบวนการพัฒนาโครงการประเภท Branded Residences มีขั้นตอนคล้ายกับการพัฒนา โครงการอสังหาริมทรัพย์อื่นๆ โดยมีข้อแตกต่างกันคือ Hotel Operator จะเข้ามาทำงานร่วมกับผู้พัฒนาโครง การตั้งแต่แรกเริ่ม โดยจะเป็นผู้อนุมัติแบบอาคาร แบบห้อง และแบบพื้นที่ส่วนกลาง รวมถึงแผนการตลาดก่อน เริ่มการก่อสร้าง ขั้นตอนที่ใช้เวลานานที่สุดคือช่วง ก่อนการก่อสร้าง ซึ่งได้แก่การคัดเลือกแบรนด์ที่เหมาะสม และการตกลงบทบาทในการพัฒนาโครงการร่วมกันระหว่างผู้พัฒนาโครงการ และ Hotel Operator ผู้อยู่อาศัยต้องมีการเซ็นสัญญายอมรับ ทั้งนี้ Hotel operator เป็นผู้บริหารอาคารตั้งแต่ตอนทำสัญญาจะซื้อ จะขายหรือเช่าระยะยาวกับโครงการ 4.) โครงการสามารถเพิ่มมูลค่าราคาขายกว่าร้อยละ 45-70 เมื่อเปรียบเทียบกับโครงการที่ไม่ใช่ โครงการ Branded Residences ในทำเลเดียวกัน และในปัจจุบัน (พ.ศ. 2559) มีโครง การประเภทเดียวกันเพียง 5 โครงการ ถือว่ามีจำนวนที่น้อยและยังสามารถพัฒนาโครงการประเภทนี้ได้อีกในอนาคต แต่สิ่งที่ผู้พัฒนาโครงการต้องคำนึงคือระยะเวลาพัฒนาโครงการและค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น จากการใช้แบรนด์ของโรงแรม รวมถึงข้อตกลงทางกฎหมายที่ต้องผูกพันกับ Hotel Operator ในระยะยาว งานวิจัยชี้ให้เห็นถึงแนวคิด กระบวนการ ข้อดีและข้อจำกัดในการพัฒนาโครงการอาคารที่พักอาศัย ประเภท Branded Residences ซึ่งจะเป็นประโยชน์แก่ผู้พัฒนาโครงการเพื่อเป็นข้อมูลประกอบการตัดสินใจ พัฒนาโครงการประเภทนี้ และผู้ที่สนใจการวางแผนพัฒนาโครงการที่ต้องการบริหารอาคารอย่างมีประสิทธิภาพ
DOI: 10.14457/cu.the.2015.523
title: การประสานประโยชน์ในโครงการพัฒนาประโยชน์เชิงพาณิชย์ของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์: กรณีศึกษาพื้นที่สะพานขาวฝั่งเหนือ

description: สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์(CPB)มีการบริหารจัดการอสังหาริมทรัพย์ในหลายรูปแบบ รูปแบบหนึ่งที่มีความสำคัญคือ การพัฒนาและปรับปรุงตลาด โดยในกรุงเทพมหานครมีทั้งหมด 7 โครงการและมีเพียงโครงการตลาดสะพานขาวเพียงโครงการเดียวที่ CPB ได้ให้บริษัทเอกชนเข้ามาดำเนินการพัฒนาและประสบผลสำเร็จ งานวิจัยนี้จึงมี วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิดวิธีการประสานประโยชน์ของ CPB และผู้เช่าพัฒนาและผู้เช่ารายย่อย เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่ทำให้ประสานประโยชน์สำเร็จ โดยการศึกษาจากเอกสาร การสำรวจภาพทางกายภาพ การสัมภาษณ์ เจ้าหน้าที่ของ CPB ผู้บริหารของบริษัทผู้เช่าพัฒนา ประธานชมรมสะพานขาวและผู้เช่ารายย่อย และสรุปเป็นข้อเสนอแนะ ผลการศึกษาพบว่า กระบวนการประสานประโยชน์มีระยะเวลาถึง 6 ปี โดยเริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 ผู้ เช่าพัฒนาได้รับนโยบายจากสำนักงานทรัพย์สินฯให้เข้ามาดูแลบริหารจัดการพื้นที่ส่วนกลางเป็นระยะเวลา 3 ปี ซึ่งผู้เช่าพัฒนาได้ทำการจัดระเบียบพื้นที่รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างและปรับปรุงสาธารณูปโภค ปี พ.ศ.2551 ผู้เช่าพัฒนาได้เสนอแผนปรับปรุงและพัฒนาโครงการในระยะยาวและได้รับอนุมัติจาก CPB ต่อมาปี พ.ศ.2552 ผู้เช่าพัฒนาได้มีการจัดประชุมกับผู้เช่ารายย่อยอย่างเป็นทางการ 3 ครั้งและอย่างไม่เป็นทางการอีก 3 ครั้ง โดยมี CPB เป็นผู้สังเกตการในที่ประชุม ผลจากการประชุมสามารถสรุปรูปแบบทางกายภาพได้ แต่ยังหาข้อสรุปเรื่องราคาไม่ได้ ผู้เช่ารายย่อยจึงได้ทำหนังสือขอความอนุเคราะห์ไปยัง CPB สำนักงานทรัพย์สินฯจึง เรียกผู้เช่าพัฒนามาประชุมเพื่อหาข้อยุติในด้านราคา ผลจากการประชุมผู้เช่าพัฒนาได้ปรับลดราคาลง เพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายของ CPB ปัจจัยที่ทำให้การประสานประโยชน์สำเร็จ ประกอบไปด้วย 1.ความสัมพันธ์ เนื่องจากในระยะต้นที่ผู้เช่าพัฒนาได้ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในโครงการในทิศทางที่ดี CPB และผู้เช่ารายย่อยจึงมีความไว้ใจให้ดำเนินการต่อในโครงการระยะยาว 2.ผู้เช่าพัฒนายอมลดผลประโยชน์ลง เพื่อให้โครงการเดินหน้าต่อไปได้ 3.การมีผู้นำชุมชนที่ดีจึงทำให้การเจรจาไม่มีความรุนแรงหรือการประท้วงเกิดขึ้น จึงทำให้การประสานประโยชน์สำเร็จลงตัวทั้ง 3 ฝ่าย ข้อเสนอแนะต่อ CPB และผู้เช่าพัฒนา การทำโครงการในลักษณะนี้ควรคำนึงความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้เช่ารายย่อย ประกอบกับการศึกษาความเป็นอยู่พื้นฐานและปัญหาของผู้เช่ารายย่อยในแต่ละพื้นที่ๆจะทำโครงการ เพื่อพัฒนาให้สอดคล้องกับวิถีชีวิต ความต้องการของผู้เช่ารายย่อยเป็นหลัก โดย ผู้เช่าพัฒนาควรมีการดำเนินการขั้นต้น เพื่อให้เห็นความเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ดี เป็นการสร้างความไว้วางใจและความสัมพันธ์ให้กับผู้เช่ารายย่อย จะนำไปสู่การประสานประโยชน์ที่สำเร็จ
DOI: 10.14457/cu.the.2015.524
title: ความต้องการที่อยู่อาศัยของพนักงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

description: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีพนักงานจำนวนทั้งสิ้น 7,906 คน ซึ่งได้มีการจำแนกพนักงานมหาวิทยาลัยออกเป็น 2 ประเภท คือ พนักงานมหาวิทยาลัยสายวิชาการ และพนักงานมหาวิทยาลัยสายปฏิบัติการ จำนวน 2,833 คน และ 5,073 คน ตามลำดับ โดยมหาวิทยาลัยได้มีการจัดสวัสดิการด้านที่อยู่อาศัยเพื่ออำนวยความสะดวกให้กับพนักงาน โดยมีจำนวนที่รองรับได้คือ 1,040 คน โดยคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 13.15 ซึ่งเห็นได้ว่า จำนวนที่อยู่อาศัยยังมีจำนวนที่น้อย เมื่อเปรียบเทียบกับจำนวนพนักงานของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในการดำเนินการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงความต้องการที่อยู่อาศัยและรูปแบบของที่อยู่อาศัยที่ตรงกับความต้องการของพนักงานจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รวมไปถึงศึกษารูปแบบของที่อยู่อาศัยและปัญหาที่อยู่อาศัยในปัจจุบันของพนักงานจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยได้ดำเนินการแจกแบบสอบถามไปตามคณะและหน่วยงานต่างๆ จำนวน 7,442 คน โดย ซึ่งได้รับตอบกลับแบบสอบถามจำนวน 2,408 ชุด คิดเป็นร้อยละ 32.36 และผู้วิจัยได้เลือกแบบสอบถามจำนวน 400 ชุด จากแบบสอบถามที่ตอบกลับ ผลการศึกษาสรุปได้ว่า พนักงานสายวิชาการส่วนใหญ่เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในที่อยู่อาศัยแล้ว แตกต่างจากพนักงานสายปฏิบัติการที่ยังคงอาศัยอยู่ร่วมกับคนในครอบครัว เช่น บิดา มารดา หรือญาติพี่น้อง โดยรูปแบบของที่อยู่อาศัยเป็นลักษณะบ้านเดี่ยว – บ้านแฝด โดยพนักงานสายวิชาการมีที่อยู่อาศัยในเขตกรุงเทพชั้นใน ซึ่งมีความสะดวกในการเดินทาง ใช้รถส่วนตัวในการเดินทางมาทำงาน ส่วนพนักงานสายปฏิบัติการมีที่อยู่อาศัยในเขตปริมณฑลนอกเมือง เน้นการเดินทางโดยรถสาธารณะ เช่น รถโดยสารประจำทาง หรือ รถตู้ประจำทาง โดยมีค่าใช้จ่ายในการเดินทางมาทำงานวันละ 100 - 200 บาท ในการศึกษาความต้องการที่อยู่อาศัยพบว่า ในภาพรวมพนักงานจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยส่วนใหญ่มีความต้องการที่อยู่อาศัย จำนวน 266 คน คิดเป็นร้อยละ 66.5 โดยสาเหตุที่ต้องการที่อยู่อาศัยนั้น ส่วนใหญ่ต้องการอยู่ใกล้สถานที่ทำงานรวมไปถึงต้องการความสะดวกสบายในการเดินทางมาปฏิบัติงาน ซึ่งรูปแบบของที่อยู่อาศัยที่ต้องการของพนักงานทั้งสองสายงานมีความแตกต่างกัน กล่าวคือ พนักงานสายวิชาการมีความต้องการที่อยู่อาศัยในรูปแบบที่อยู่อาศัยลักษณะอาคารพักอาศัยเช่าระยะยาวราคาใกล้เคียงราคาตลาดโดย ส่วนพนักงานสายปฏิบัติการมีความต้องการที่อยู่อาศัยในรูปแบบการเช่าระยะสั้นรายเดือน ลักษณะแฟลต
DOI: 10.14457/cu.the.2015.525
title: การบริหารลูกค้าสัมพันธ์สำหรับอาคารสำนักงาน

description: การพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ประเภทอาคารสำนักงานให้เช่าส่วนใหญ่จะพัฒนาอยู่ในบริเวณย่านศูนย์กลางธุรกิจของกรุงเทพมหานคร และบริเวณใกล้เคียง ซึ่งอาคารส่วนใหญ่เป็นอาคารเก่า จึงทำให้ไม่สามารถดึงดูดผู้เช่ารายใหม่ได้ เจ้าของอาคารสำนักงานที่สร้างมานานแล้วจึงจำเป็นต้องปรับปรุงอาคาร และการให้บริการเพื่อเพิ่มศักยภาพในการแข่งขัน จากแนวคิดเรื่อง “การบริหารลูกค้าสัมพันธ์” ที่เป็นกระบวนการที่นำมาสร้างความสัมพันธ์กับลูกค้าเพื่อให้ลูกค้ามีความประทับใจ และเกิดความพึงพอใจในตัวสินค้าและบริการ ตลอดจนใช้สินค้าและบริการต่อไปด้วยความรู้สึกที่ดี ถือว่าเป็นกลยุทธ์หนึ่งทางการตลาดที่สำคัญสำหรับการดำเนินธุรกิจ หัวใจของธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ประเภทอาคารสำนักงานให้เช่าจะมุ่งเน้นการรักษาอัตราการเช่าพื้นที่ให้สูงที่สุดถือว่าเป็นการสร้างรายได้ให้เต็มประสิทธิภาพ โดยการการศึกษาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะทางกายภาพของอาคาร และข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับการเช่าพื้นที่อาคารสำนักงาน และศึกษาการนำแนวความคิดการบริหารลูกค้าสัมพันธ์มาใช้ในธุรกิจอาคารสำนักงานให้เช่า วิธีการดำเนินการศึกษาให้วิธีศึกษาโดยการเลือกกรณีศึกษาแบบเฉพาะเจาะจงจำนวน 5 อาคารบริเวณย่านศูนย์กลางธุรกิจเพื่อเป็นตัวอย่างในการศึกษา จากการศึกษาพบว่าอาคารสำนักงานที่ทำการศึกษา จำนวน 5 อาคารนั้น ด้านกายภาพอาคารมีความแตกต่างกันทั้งด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม จำนวนชั้น ขนาดพื้นที่ อายุอาคาร พื้นที่ใช้สอยต่อชั้น ระดับความสูงของฝ้าเพดาน สิ่งอำนวยความสะดวก ได้แก่ ระบบปรับอากาศ และระบบลิฟต์ มีความแตกต่างกัน ส่วนสภาพแวดล้อมของอาคาร และการบำรุงดูแลรักษาส่วนต่างๆของอาคาร อยู่ในเกณฑ์ที่ดี ด้านเงื่อนไขการเช่าพื้นที่พบว่าส่วนใหญ่แต่ละอาคารมีความคล้ายคลึงกัน แต่จะมีความแตกต่างกันในเรื่องของการอัตราค่าเช่า และค่าบริการ สำหรับการบริหารงานของอาคารสำนักงานมีรูปแบบการบริการอาคารที่แตกต่างกัน โดยแบ่งเป็น 2 รูปแบบ คือ เจ้าของบริหารเอง และเจ้าของว่าจ้างบริษัทบริหารอาคารเข้ามาดำเนินงานในระดับปฏิบัติการในการให้บริการแก่ผู้เช่าของอาคาร ด้านการบริหารลูกค้าสัมพันธ์ของอาคารสำนักงานแต่ละแห่งมีระดับที่แตกต่างกันตามวัตถุประสงค์ขององค์กร และนโยบายการให้บริการลูกค้า กล่าวคือ อาคารสำนักงานบางแห่งมีการจัดตั้งแผนกลูกค้าสัมพันธ์ หรือแผนกที่ให้บริการลูกค้าโดยเฉพาะจะทำให้ผู้เช่ามีความพึงพอใจ และความรู้สึกต่อการให้บริการอยู่ในระดับที่ดีมาก สำหรับอาคารที่ไม่ได้มีการจัดตั้งแผนกลูกค้าสัมพันธ์ หรือการบริการลูกค้าโดยเฉพาะ แต่มีการกำหนดนโยบายบริหารเพื่อการจัดการและดูแลผู้เช่าอย่างเป็นรูปธรรมชัดเจน ทำให้ผู้เช่าจะทำให้ผู้เช่ามีความพึงพอใจ และความรู้สึกต่อการให้บริการอยู่ในระดับที่ดี ถึงแม้บางอาคารที่มีอายุอาคารเก่า แต่การให้บริการที่ดีของอาคาร ก็สามารถชดเชยข้อจำกัดในส่วนนี้ได้ สำหรับการตัดสินใจต่ออายุสัญญาเช่า ทางผู้เช่าได้มีการพิจารณาถึงการให้บริการของทางอาคารเป็นปัจจัยหนึ่งในการประกอบการพิจารณาด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2015.526
title: การวางแผนทางการเงินเพื่อที่อยู่อาศัยของบัณฑิตจบใหม่ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

description: ปัจจุบันเริ่มมีผู้ประกอบการด้านอสังหาริมทรัพย์ทำการตลาดเจาะกลุ่มคนทำงานรุ่นใหม่หลังพบว่าเป็นตลาดที่มีความต้องการสูง และมีพฤติกรรมการซื้อเปลี่ยนไปจากในอดีต งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะทางสังคม เศรษฐกิจ และที่อยู่อาศัยในปัจจุบันของบัณฑิตจบใหม่ รวมถึงแนวคิดการวางแผนด้านที่อยู่อาศัยและการวางแผนทางการเงินเพื่อซื้อที่อยู่อาศัย ตลอดจนปัจจัยที่ส่งเสริมและเป็นอุปสรรคต่อการวางแผนทางการเงินเพื่อซื้อที่อยู่อาศัย โดยเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากบัณฑิตจบใหม่จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยประจำปีการศึกษา 2557 จำนวน 400 คน ผลการศึกษาพบว่า 1) กลุ่มบัณฑิตจบใหม่ส่วนใหญ่มีภูมิลำเนาและปัจจุบันอาศัยอยู่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล ในบ้านเดี่ยว มีสถานะเป็นผู้อาศัย มีอาชีพเป็นพนักงานบริษัทเอกชน ยังไม่มีหนี้สิน และมีรายได้รวมเฉลี่ยอยู่ที่ 25,000 บาทต่อเดือน ส่วนใหญ่มีการออมเงินเพื่อใช้จ่ายในยามฉุกเฉิน ขณะที่การออมเพื่อการซื้อที่อยู่อาศัยเป็นวัตถุประสงค์ลำดับที่สาม ทั้งนี้ เมื่อแบ่งกลุ่มบัณฑิตจบใหม่เป็น 4 กลุ่มตามลักษณะการถือครอบที่อยู่อาศัยคือกลุ่มเจ้าของ กลุ่มผู้เช่า กลุ่มผู้อาศัย และกลุ่มผู้อาศัยสวัสดิการ พบว่ากลุ่มผู้เช่า และผู้อาศัยบ้านพักสวัสดิการส่วนใหญ่มีภูมิลำเนามาจากจังหวัดอื่นๆ และปัจจุบันอาศัยในห้องแบ่งเช่า และคอนโดมิเนียมตามลำดับ ทั้งนี้ร้อยละ 82 มีความต้องการซื้อที่อยู่อาศัยก่อนรถยนต์ 2) บัณฑิตจบใหม่มีการวางแผนทางการเงินเพื่อที่อยู่อาศัย 5 ขั้นตอน คือ ขั้นที่ 1 ร้อยละ 65 มีแนวคิดในการวางแผนที่อยู่อาศัยในอนาคต มีความรู้ด้านการวางแผนทางการเงินระดับปานกลาง ขั้นที่ 2 ร้อยละ 56 มีรายได้และอาชีพที่มั่นคง ส่วนใหญ่มีอาชีพเป็นพนักงานเอกชน มีลักษณะงานเป็นพนักงานธุรการ/เลขานุการ/ติดต่อประสานงาน และวิศวกร ขั้นที่ 3 ร้อยละ 54 เป็นผู้ที่ลงมือออมเงินเพื่อที่อยู่อาศัย ส่วนใหญ่ฝากออมทรัพย์กับสถาบันการเงิน ขณะที่กลุ่มผู้เช่าและผู้อาศัยบ้านพักสวัสดิการใช้การฝากประจำหรือออมทรัพย์พิเศษ ทั้งนี้กลุ่มที่มีสัดส่วนการออมเพื่อที่อยู่อาศัยมากที่สุดคือกลุ่มผู้อาศัย รองลงมาคือกลุ่มผู้เช่า สำหรับขั้นที่ 4 มีการวางแผนเพื่อซื้อที่อยู่อาศัยแบ่งเป็น 2 กลุ่ม โดยร้อยละ 28.7 วางแผนจะซื้อที่อยู่อาศัยตั้งแต่ 5 ปีขึ้นไปนับจากปัจจุบัน ขณะที่ร้อยละ 25.3 วางแผนจะซื้อที่อยู่อาศัยไม่เกิน 5 ปีนับจากปัจจุบัน เน้นคอนโดมิเนียมที่อยู่ใกล้รถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ทั้งนี้งานวิจัยนี้ไม่ครอบคลุมถึงการวางแผนขั้นที่ 5 เนื่องจากเป็นขั้นตอนของการซื้อที่อยู่อาศัย เมื่อพิจารณาจากจำนวนเงินออมเพื่อที่อยู่อาศัย ระยะเวลาที่คาดว่าจะซื้อ และอุปทานที่อยู่อาศัยที่มีอยู่ในปัจจุบันพบว่ากลุ่มผู้เช่าเป็นกลุ่มที่มีศักยภาพในการซื้อที่อยู่อาศัยมากที่สุด 3) ความสม่ำเสมอของรายได้(อาชีพ) ระดับรายจ่าย และระดับความรู้ด้านการวางแผนทางการเงินเพื่อที่อยู่อาศัยเป็นปัจจัยสำคัญต่อการวางแผนทางการเงิน โดยเฉพาะเรื่องสัดส่วนเงินออมเพื่อที่อยู่อาศัย ทั้งนี้อัตราดอกเบี้ยเงินฝากสูง การสร้างแรงจูงใจของภาครัฐและเอกชนเป็นปัจจัยที่กระตุ้นการออม ส่วนอุปสรรคคือการใช้จ่ายที่ฟุ่มเฟือย จากผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่ากลุ่มบัณฑิตจบใหม่เกินกว่าครึ่งเริ่มมีการวางแผนและเริ่มลงมือออมเงินเพื่อที่อยู่อาศัยในอนาคตแล้ว นอกจากนี้ยังให้ความสำคัญกับนโยบายสนับสนุนจากภาครัฐและเอกชน ซึ่งงานวิจัยนี้จะเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนานโยบายทั้งจากภาครัฐ สถาบันการเงินในการส่งเสริม และให้ความรู้ในการวางแผนทางการเงินเพื่อที่อยู่อาศัย รวมถึงผู้ประกอบการในการเตรียมอุปทานที่อยู่อาศัยให้สอดรับกับอุปสงค์ในอนาคต
DOI: 10.14457/cu.the.2015.527
title: การจัดการงานก่อสร้างโครงการขนาดใหญ่พิเศษตามมาตรฐานอาคารเขียว

description: ในปัจจุบันการก่อสร้างอาคาร ได้ให้ความสำคัญในแนวคิดอาคารเขียวหรืออาคารอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เนื่องจากความต้องการให้อาคารมีการลดการใช้ทรัพยากรและพลังงาน ในมาตรฐานอาคารเขียว (LEED-NC 2009, LEED-CS 2009 และ TREES-NC)จะมีข้อกำหนดในช่วงการก่อสร้าง โดยเฉพาะอาคารที่ก่อสร้างใหม่จะมีหัวข้อบังคับ ซึ่งกำหนดการดำเนินการป้องกันมลภาวะและสิ่งรบกวนจากการก่อสร้าง และหัวข้ออื่นๆ ที่เป็นคะแนน ซึ่งข้อกำหนดเหล่านี้จะต้องทำควบคู่ไปกับข้อกำหนดและกฎหมายในช่วงการก่อสร้างของประเทศไทย งานวิจัยนี้จัดทำขึ้นเพื่อการศึกษามาตรฐานอาคารเขียวที่เกี่ยวข้องในช่วงงานก่อสร้าง การบริหารงานก่อสร้างโครงการและปัจจัยที่มีผลกระทบ ศึกษาปัญหาและอุปสรรคในงานก่อสร้างตามมาตรฐานอาคารเขียว จากการศึกษากรณีศึกษา 6 โครงการ เป็นโครงการขนาดใหญ่พิเศษที่ก่อสร้างตามมาตรฐานอาคารเขียว โดยศึกษาเฉพาะโครงการประเภท commercials และอยู่ในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑลเท่านั้น โดยการสัมภาษณ์และสอบถามผู้ที่เกี่ยวข้องในโครงการ เพื่อรวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวข้อง ปัญหาและข้อเสนอแนะ เพื่อเป็นแนวทางในการบริหารงานก่อสร้างโครงการขนาดใหญ่พิเศษตามมาตรฐานอาคารเขียวต่อไปในอนาคต จากการศึกษาพบว่า งานก่อสร้างโครงการขนาดใหญ่พิเศษตามมาตรฐานอาคารเขียวมีกระบวนการก่อสร้างเหมือนกับการก่อสร้างโครงการขนาดใหญ่พิเศษทั่วไป หัวข้อบังคับในการควบคุมมลภาวะที่เกิดจากการก่อสร้าง สอดคล้องกับมาตรการลดผลกระทบของฝุ่นละอองและมลภาวะที่เกิดจากการก่อสร้างอาคาร ตามการประเมินผลกระทบทางสิ่งแวดล้อม (EIA) การเลือกใช้วัสดุตามมาตรฐานอาคารเขียวมีปัจจัยหลักคืองบประมาณของโครงการ โดยส่วนสำคัญคือการจัดทำและจัดหาเอกสารที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงานตามมาตรฐานอาคารเขียว เนื่องจากการยื่นขอใบรับรองจะตรวจสอบจากข้อมูลตามเอกสารเท่านั้น ปัญหาที่พบคือการจัดทำและจัดหาเอกสารที่เกี่ยวข้องเป็นการเพิ่มภาระงานให้กับผู้รับจ้างเหมา ทำให้ต้องเพิ่มบุคคลากรเข้ามาทำงานด้านเอกสารที่เกี่ยวข้องโดยเฉพาะและต้องเผื่อค่าดำเนินการไว้ ผู้ที่เกี่ยวข้องในโครงการส่วนมากไม่มีประสบการณ์ส่งผลให้เอกสารไม่ถูกต้องและไม่ครบถ้วนทำให้ต้องแก้ไขเอกสารอยู่บ่อยครั้ง และปัญหาด้านอื่นๆ ผู้ผลิตวัสดุในบางหัวข้อไม่มีข้อมูลเอกสารรองรับและวัสดุมีราคาสูง จากปัญหาที่พบมีข้อเสนอแนะในงานวิจัยนี้คือ ควรกำหนดหัวข้อและรายละเอียดการดำเนินการตามมาตรฐานอาคารเขียวในสัญญา TOR และ BOQ ระบุบุคลากรที่จะมาดำเนินการ เพื่อให้ผู้รับจ้างเหมาเตรียมการดำเนินการอย่างชัดเจน ควรส่งเสริมและให้ความรู้ผู้ที่เกี่ยวข้องในขั้นตอนและรายละเอียดเอกสารที่เกี่ยวข้องกับมาตรฐานอาคารเขียวจากองค์กรที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้มีการบริหารจัดการเพื่อทำให้โครงการดำเนินการไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ ส่งผลให้ผู้ที่เกี่ยวข้องรวมไปถึงผู้ใช้อาคารมีความเข้าใจและเห็นถึงความสำคัญในด้านสิ่งแวดล้อมและสร้างทัศนคติที่ดีต่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมอย่างเป็นรูปธรรมมากขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2015.528
title: แนวคิดการอนุรักษ์หมู่กุฏิสงฆ์ ในตำบลสามโคก อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี : กรณีศึกษาหมู่กุฏิสงฆ์ วัดสามโคก

description: วิทยานิพนธ์นี้มุ่งศึกษาแนวคิดการอนุรักษ์ เทคนิควิธี และกระบวนการดำเนินงานอนุรักษ์สถาปัตยกรรมประเภทไม้ เพื่อกำหนดแนวคิดการอนุรักษ์หมู่กุฏิสงฆ์ วัดสามโคก และเสนอแนวคิดที่เหมาะสมต่อหมู่กุฏิสงฆ์แห่งอื่นในตำบลสามโคก อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี วิทยานิพนธ์นี้เริ่มต้นจากการศึกษาทฤษฎีและการปฏิบัติงานในการอนุรักษ์สถาปัตยกรรมประเภทไม้ ขั้นตอนต่อมาคือการสำรวจหมู่กุฏิสงฆ์ในตำบลสามโคก อันได้แก่ หมู่กุฏิสงฆ์ในวัดตำหนัก วัดสะแก และวัดสามโคก โดยประเด็นสำคัญในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย ประวัติความเป็นมาของวัด รูปทรงและการออกแบบ ลักษณะความเสื่อมสภาพ ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการเสื่อมสภาพของวัสดุอาคาร ประวัติการอนุรักษ์ นอกจากนี้ ขั้นตอนสำคัญอีกประการหนึ่งคือการประเมิรคุณค่าและความแท้ในด้านต่าง ๆ ของตัวอาคารและบริบทแวดล้อม จากการวิเคราะห์พบว่าคุณค่าและความแท้ของหมู่กุฏิสงฆ์วัดสามโคกที่ควรคำนึงถึง ประกอบด้วย 1) คุณค่าทางวัฒนธรรม และความแท้ในเรื่องบริบทแวดล้อมทางด้านสังคมและวัฒนธรรม 2) คุณค่าและความแท้ของผังบริเวณและทำเลที่ตั้ง 3) คุณค่าและความแท้ในเรื่องการใช้งาน 4) คุณค่าในเรื่องความเป็นเอกลักษณ์ และความแท้ในเรื่องการจัดวางตำแหน่งที่ตั้งของหมู่กุฏิสงฆ์ 5) คุณค่าและความแท้ในเรื่องรูปทรงและการออกแบบงานสถาปัตยกรรม และ 6) คุณค่าและความแท้ในเรื่องของวัสดุอาคาร การศึกษาพบว่าความเสี่ยงที่ส่งผลกระทบต่อการลดทอนคุณค่าและความแท้ของหมู่กุฏิสงฆ์ ประกอบด้วย 1) ปัญหาจากน้ำท่วมขังภายในหมู่กุฏิและอาณาบริเวณวัด 2) การก่อสร้างอาคารใหม่ โดยปราศจากการคำนึงถึงบริบทแวดล้อม 3) การบูรณะที่ขาดการวางแนวทางที่เหมาะสม และการพิจารณาถึงคุณค่าและความแท้ของหมู่กุฏิ 4) การขาดแคลนฝีมือช่างในการดูแลรักษา ซ่อมแซม และบูรณะอาคารอย่างถูกต้อง โดยเฉพาะการอนุรักษ์ในส่วนงานไม้แบบดั้งเดิมและงานศิลปะแขนงต่าง ๆ และ 5) การเปลี่ยนแปลงการใช้งานอันเป็นหัวใจหลักของหมู่กุฏิ โดยสรุป ประเด็นสำคัญที่ต้องคำนึงถึงในการอนุรักษ์หมู่กุฏิสงฆ์วัดสามโคก ตลอดจนหมู่กุฏิสงฆ์ในตำบลสามโคก ประกอบด้วย การป้องกันความเสื่อมสภาพของหมู่กุฏิจากปัจจัยและผลกระทบภายนอก การรักษาตำแหน่งที่ตั้งของกลุ่มอาคารสำคัญและการเข้าถึงทางน้ำ การรักษารูปแบบการใช้งานและคงลักษณะสำคัญของการเป็นกุฏิสงฆ์แบบมอญ และการรักษาร่องรอยหลักฐานในทุกช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์ อันแสดงให้เห็นถึงรูปทรง ระบบการก่อสร้าง และวัสดุอาคารที่ใช้ในช่วงเวลาต่าง ๆ
DOI: 10.14457/cu.the.2015.529
title: การพัฒนาวัสดุกันเสียงและดูดซับเสียงจากเส้นใยเปลือกทุเรียน

description: งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อตรวจสอบคุณสมบัติในการกันเสียงและดูดซับเสียงของแผ่นวัสดุที่มีส่วนประกอบของใยทุเรียน โดยทำการศึกษาปัจจัยทางด้านความหนาของวัสดุ และความหนาแน่นของวัสดุ ที่มีต่อคุณสมบัติในการกันเสียงและดูดซับเสียง ในการศึกษานี้มีการจัดทำแผ่นวัสดุเพื่อใช้ในการตรวจสอบทั้งหมด 6 ตัวอย่าง โดยผสมใยทุเรียนเข้ากับขี้เลื่อยในอัตราส่วน 70:30 และใช้กาวผงในปริมาณร้อยละ 2 ของน้ำหนักวัสดุ เป็นสารประสานระหว่างใยทุเรียนกับขี้เลื่อย ตัวอย่างชิ้นงานแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มตัวแปร คือ ตัวแปรด้านความหนาแน่นของวัสดุ 320±18 kg/m3 และ 620±20 kg/m3 และตัวแปรด้านความหนาของวัสดุ 25±2 mm, 50±2 mm และ 75±2 mm จากผลการศึกษาพบว่าชิ้นงานวัสดุที่ความหนาแน่น 620±20 kg/m3 ที่ความหนา 75±2 mm มีคุณสมบัติในการกันเสียงดีที่สุดเมื่อเทียบกับกลุ่มตัวอย่างทดสอบทั้ง 6 ตัวอย่าง เมื่อนำไปเปรียบเทียบกับวัสดุประกอบอาคารตามท้องตลาด พบว่าแผ่นวัสดุผสมใยทุเรียนมีคุณสมบัติในการกันเสียงได้เทียบเท่าแผ่นยิบซัมบอร์ดหนา 12 mm แต่ในช่วงย่านความถี่ต่ำที่ 125 Hz และย่านความถี่สูงที่ 4,000 Hz แผ่นวัสดุมีคุณสมบัติในการกันเสียงได้เทียบเท่าผนังก่ออิฐหนา 100 mm สำหรับคุณสมบัติในการดูดซับเสียง พบว่าวัสดุเส้นใยเปลือกทุเรียนที่ความหนาแน่น 320±18 kg/m3 ที่ความหนา 75±2 mm สามารถดูดซับเสียงได้ดีที่สุดเมื่อเทียบกับกลุ่มตัวอย่างทดสอบทั้ง 6 ตัวอย่าง และจากการเปรียบเทียบกับวัสดุประกอบอาคารตามท้องตลาด พบว่าวัสดุเส้นใยเปลือกทุเรียนมีคุณสมบัติในการดูดซับเสียงเทียบเท่าวัสดุประกอบอาคารจำพวกฉนวนใยแก้วที่ความหนา 25 mm และดูดซับเสียงได้ด้อยกว่าแผ่น Acoustic Foam ที่ความหนา 25 mm เพียง 7% และจากการประเมินประสิทธิภาพในการดูดซับเสียงภายในห้องตัวอย่างกรณีศึกษา โดยเปรียบเทียบวัสดุเส้นใยเปลือกทุเรียนกับฉนวนดูดซับเสียงพอลิเอทธิลีนหนา 1 นิ้ว และฉนวนใยแก้วหนา 1 นิ้ว ที่ติดตั้งตามแบบภายในห้อง พบว่าวัสดุเส้นใยเปลือกทุเรียนความหนาแน่น 320±18 kg/m3 ที่ความหนา 75±2 mm มีค่าเวลาในการสะท้อนกลับของเสียง (Reverberation time : RT) น้อยกว่าวัสดุดูดซับเสียงที่ติดตั้งภายในห้อง 0.112 วินาที และมีต้นทุนค่าวัสดุน้อยกว่า 22.42% เมื่อนำวัสดุเส้นใยเปลือกทุเรียนความหนาแน่น 320±18 kg/m3 ที่ความหนา 25±2 mm มาเปรียบเทียบพบว่ามีค่าเวลาในการสะท้อนกลับของเสียงมากกว่าวัสดุดูดซับเสียงที่ติดตั้งภายในห้องตัวอย่างกรณีศึกษา 0.054 วินาที แต่มีต้นทุนค่าวัสดุน้อยกว่า 74.68% การนำเส้นใยเปลือกทุเรียนมาใช้ทำเป็นวัสดุดูดซับเสียงจะมีความคุ้มค่าเหมาะสมกว่าการใช้เพื่อกันเสียง
DOI: 10.14457/cu.the.2015.530
title: ปัจจัยในการตัดสินใจเลือกเช่าคลังสินค้า ของผู้ประกอบการกรณีศึกษา : โครงการทีพาร์ค บางพลี 1,2 และ 3

description: การพัฒนาคลังสินค้าสำหรับเช่าในระยะเวลา 5 ปีที่ผ่านมา มีแนวโน้มเพิ่มขึ้น โดยปัจจุบันมีพื้นที่รวม 3,639,097 ตารางเมตร จากข้อมูลอ้างอิงของฝ่ายวิจัยและพัฒนา บริษัทไนท์แฟรงค์ ชาร์เตอร์(ประเทศไทย) จำกัด พบว่าในบริเวณกรุงเทพและปริมณฑล จังหวัดสมุทรปราการมีคลังสินค้าประเภทเช่ามากถึงร้อยละ 36 ของในเขตกรุงเทพและปริมณฑล ดังนั้น ผู้วิจัยจึงสนใจการศึกษาปัจจัยในการตัดสินใจเลือกคลังสินค้า ประเภทเช่าของผู้ประกอบการ โดยเลือกศึกษา โครงการ ทีพาร์ค บางพลี 1, 2 และ 3 ซึ่งดำเนินการโดยบริษัท ไทคอน โลจิสติกส์ พาร์ค จำกัด โดยมีวัตถุประสงค์ในการศึกษา คือ เพื่อศึกษาข้อมูลทั่วไปของผู้ประกอบการเช่าคลังสินค้าในโครงการกรณีศึกษาและเพื่อศึกษาปัจจัยในการตัดสินใจเลือกคลังสินค้าประเภทเช่าในโครงการกรณีศึกษา ผู้วิจัยได้เก็บข้อมูลโดยการการสำรวจ ทั้งการจดบันทึกและการบันทึกภาพข้อมูล และลักษณะต่างๆภายในโครงการ และสัมภาษณ์บริษัทผู้เช่าคลังสินค้า โดยใช้การสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง เพื่อสอบถามข้อมูลทั่วไปของและความสำคัญในแต่ละปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจของผู้ประกอบการในการเลือกเช่าคลังสินค้า จากการศึกษาพบว่าปัจจัยที่ผู้ประกอบการให้ความสำคัญในการใช้ประกอบการตัดสินใจเลือกเช่าคลังสินค้ามีดังนี้ 1)ปัจจัยทางด้านกายภาพอาคาร ได้แก่ พื้นที่โหลดสินค้า,ความสูงของอาคาร 2) ปัจจัยด้านสิ่งอำนวยความสะดวกภายในโครงการ เช่น ที่จอดรถ ป้อมยาม 3) ปัจจัยทางด้านโครงข่ายคมนาคมและโครงสร้างพื้นฐาน ได้แก่ ทางด่วน ท่าเรือ 4) ปัจจัยด้านแรงงาน ได้แก่ความยากง่ายในการหาแรงงานและการเดินทางของพนักงาน 5) ปัจจัยด้านบริษัทคู่ค้า ได้แก่ที่ตั้งของบริษัทคู่ค้าและความสะดวกในการขนส่งของบริษัทคู่ค้า จากผลการศึกษาข้างต้น เมื่อนำมาแบ่งกลุ่มตามประเภทธุรกิจแล้วพบว่า 1) ผู้ประกอบการด้านโลจิสติกส์ อาทิเช่น บริหารการจัดเก็บสารเคมี,บริหารจัดเก็บอะไหล่ส่วนประกอบรถยนต์ เป็นต้น จะให้ความสำคัญกับปัจจัยทางด้านกายภาพในเรื่องการใช้งานด้านพื้นที่โหลดสินค้าและความสามารถในการจัดเก็บสินค้าในคลังสินค้าเช่นการรับน้ำหนักของพื้นและความสูง และสิ่งอำนวยความสะดวกและสาธารณูปโภคในโครงการ เนื่องจากผู้ประกอบการเน้นการบริหารการจัดเก็บที่มีประสิทธิภาพเพื่อให้ลดต้นทุนในการเช่าพื้นที่และใช้พื้นที่ให้เกิดประโยชน์มากที่สุด 2)กลุ่มผู้ประกอบการธุรกิจอื่นๆ ประเภทสินค้าอุปโภคบริโภค และพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ อาทิเช่น สินค้าที่ใช้ในชีวิตประจำวัน จะเน้นเรื่องการพื้นที่ในการจัดเก็บสินค้า เช่นเรื่องความสูงของอาคารเนื่องจากสินค้ามีน้ำหนักไม่มาก ดังนั้นการจัดเก็บจะใช้เก็บในชั้นที่สูง รวมทั้งพื้นที่ในการจอดรถของรถรับส่งสินค้าเนื่องจากสินค้าที่จัดส่งมาจากหลายแหล่งผู้ผลิตจึงมีรถที่เข้าออกจำนวนมาก ส่วนการกระจายสินค้าผู้ประกอบการให้ความสำคัญกับการใช้โครงข่ายถนนโดยเฉพาะทางด่วนและทางหลวงพิเศษ ในการกระจายสินค้าไปยังภูมิภาคต่างๆ นอกจากนี้ในปัจจัยด้านแรงงานผู้ประกอบการทั้งสองประเภทธุรกิจให้ความสำคัญในเรื่องการเดินทางมาทำงานที่คลังสินค้าของพนักงานซึ่งเป็นการพิจารณาร่วมในเรื่องโครงข่ายการคมนาคมและความปลอดภัยในการเดินทางของพนักงาน ในส่วนที่ตั้งของบริษัทคู่ค้า ผู้ประกอบการเช่าคลังสินค้าให้ความสำคัญน้อยเมื่อเทียบกับปัจจัยในด้านอื่น เพราะส่วนใหญ่เป็นหน้าที่ของบริษัทคู่ค้าที่ต้องนำสินค้ามาจัดส่งเอง