cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2016.750
title: ดูหมิ่นศาลกับละเมิดอำนาจศาล

description: สืบเนื่องมาจากการที่สังคมไทยมีความกังวลเกี่ยวกับการวิพากษ์วิจารณ์ศาล เพราะเกรงว่าจะเป็นความผิดตามกฎหมาย ซึ่งกฎหมายไทยได้บัญญัติความผิดเกี่ยวกับการดูหมิ่นศาลไว้ในประมวลกฎหมายอาญา ในขณะที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งก็ได้บัญญัติเรื่องของการละเมิดอำนาจศาลไว้เช่นกัน ซึ่งในทางปฏิบัติแล้ว การบังคับใช้กฎหมายในฐานความผิดเหล่านี้ยังไม่มีความชัดเจนเพียงพอ กล่าวคือในความผิดฐานดูหมิ่นศาล จากเจตนารมณ์ของกฎหมายที่มุ่งคุ้มครองปกป้อง ชื่อเสียงของศาลหรือผู้พิพากษาในการพิจารณาพิพากษาคดี ต่อผู้ที่ไม่ได้มีความประสงค์ดีต่อสถาบันศาล ซึ่งถ้าปล่อยให้มีการกระทำการดูหมิ่น เหยียดหยามศาลหรือผู้พิพากษาอยู่เรื่อยไป จะนำไปสู่ความเสื่อมศรัทธาต่อกระบวนการยุติธรรมได้ แต่ทั้งนี้ ประชาชนส่วนใหญ่ในสังคมมักจะไม่กล้าที่จะกล่าวถึงศาล เพราะเหตุที่กลัวว่าจะเป็นความผิดฐานดูหมิ่นศาลไปเสียหมด ซึ่งความกลัวนี้มาจากการไม่เข้าใจในหลักกฎหมายที่เกี่ยวกับเรื่องนี้ โดยผู้เขียนเห็นว่า ความไม่เข้าใจในหลักกฎหมายนี้เกิดจากความไม่ชัดเจนของการบังคับใช้กฎหมาย ทั้งในแง่ของการใช้การตีความกฎหมาย และการขาดความเข้าใจเกี่ยวกับขอบเขตในการบังคับใช้กฎหมาย นอกจากนี้ หลักกฎหมายเรื่องการละเมิดอำนาจศาล ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งยังได้บัญญัติ โดยมุ่งคุ้มครองในการดำเนินกระบวนพิจารณาของศาลให้เป็นไปโดยเที่ยงธรรมและรวดเร็ว และเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยภายในบริเวณศาล ซึ่งกฎหมายทั้งสองเรื่องนี้ได้ถูกบัญญัติขึ้นมาเพื่อมีวัตถุประสงค์ที่ต่างกัน อย่างไรก็ตาม ในทางปฏิบัติ กลับพบว่าผู้ใช้กฎหมายอย่างศาลหรือผู้พิพากษา ได้นำกฎหมายทั้งสองเรื่องมาใช้ปะปนกันในบางเวลา ซึ่งจะทำให้เกิดความสับสนต่อความเข้าใจในกฎหมายของประชาชนและต่อวงการวิชาการได้ ในความผิดฐานละเมิดอำนาจศาล เป็นการละเมิดอำนาจและหน้าที่ของศาลเกี่ยวกับการพิจาณาคดีและการรักษาความสงบเรียบร้อยในบริเวณศาล ซึ่งเป็นอำนาจและหน้าที่พิเศษโดยเฉพาะของศาล กฎหมายได้ให้อำนาจศาลในการลงโทษผู้ที่กระทำละเมิดได้ทันที โดยไม่ต้องผ่านขั้นตอนของการฟ้องร้องแบบปกติธรรมดาทั่วไป ซึ่งถ้าผู้ใช้กฎหมายอย่างศาลหรือผู้พิพากษา ได้ใช้อำนาจนี้ไปในทางไม่ถูกต้องก็จะส่งผลต่อความเป็นธรรมได้ เมื่อได้ศึกษาเปรียบเทียบหลักการในกฎหมายดูหมิ่นศาลและละเมิดอำนาจศาลของกฎหมายต่างประเทศแล้ว จะพบว่า หลักการในความผิดดูหมิ่นศาลของต่างประเทศจะมีลักษณะที่คล้ายกับในกฎหมายไทย กล่าวคือ การกระที่เป็นการดูหมิ่น (insult) จะมีลักษณะเป็นการดูถูก ไม่เคารพศักดิ์ศรี หรือเป็นกระทำการไม่เหมาะสมต่อศาล กฎหมายจึงจะต้องลงโทษเพราะถ้าปล่อยให้มีการกระทำเช่นนี้ต่อไปจะส่งผลต่อชื่อเสียง ความเคารพและความน่าเชื่อถือของศาล และในกฎหมายละเมิดอำนาจศาลของไทยจะมีความคล้ายคลึงกับกฎหมายของประเทศอังกฤษและประเทศสหรัฐอเมริกา ที่ให้อำนาจศาลลงโทษผู้กระทำละเมิดได้ทันทีโดยไม่ต้องผ่านกระบวนการฟ้องร้อง เพื่อรักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อยภายในศาลและป้องกันการแทรกแซงกระบวนการยุติธรรม จากการศึกษาของกฎหมายไทยพบว่า เมื่อมีการกระทำความผิดฐานดูหมิ่นศาลและละเมิดอำนาจศาลเกิดขึ้น ศาลสามารถลงโทษผู้กระทำความผิดได้ทั้งสองฐาน กล่าวคือ ในกรณีที่การกระทำนั้นกระทบต่อชื่อเสียง ศักดิ์ศรีของศาล และยังเป็นการกระทำที่มีการแทรกแซง ขัดขวางการพิจารณาคดี ดังนั้น ในกรณีที่มีการกระทำความผิดเกิดขึ้นตามในลักษณะดังกล่าว ก่อนที่ศาลจะตัดสินลงโทษว่าเป็นความผิดฐานใด ศาลควรต้องพิจารณาให้รอบครอบเพื่อที่จะไม่ก่อให้เกิดความอยุติธรรมให้กับประชาชนได้
DOI: 10.14457/tu.the.2016.751
title: การเพิ่มประสิทธิภาพในการบังคับใช้กฎหมาย: ศึกษากรณี การจัดระเบียบหาบเร่-แผงลอยในกรุงเทพมหานคร

description: ในกรุงเทพมหานครมีการค้าหาบเร่-แผงลอยเป็นจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่ไม่สามารถควบคุมหรือจัดระเบียบให้เกิดประสิทธิภาพได้ จึงก่อให้เกิดปัญหาการกีดขวางทางเท้าหรือถนน ซึ่งเป็นที่หรือทางสาธารณะที่ประชาชนใช้สัญจรร่วมกัน เกิดปัญหาการจราจรติดขัด ปัญหาความไม่เป็นระเบียบเรียบร้อย และความสกปรกจากการทิ้งขยะไม่ว่าจะระหว่างดำเนินกิจการหรือภายหลังดำเนินกิจการและปัญหาอื่นๆตามมา แม้ว่าจะมีการบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับหาบเร่-แผงลอยหลายฉบับ แต่ก็ยังไม่สามารถจัดการปัญหาดังกล่าวได้อย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน         วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงได้ศึกษาเกี่ยวกับการค้าหาบเร่-แผงลอย และกฎหมายที่เกี่ยวข้องทั้งกฎหมายไทยและต่างประเทศ เพื่อนำมาเปรียบเทียบหรือทำการวิเคราะห์เพื่อหาแนวทางในการเพิ่มประสิทธิภาพในการจัดระเบียบหาบเร่-แผงลอยในกรุงเทพมหานคร ซึ่งแนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพในการจัดระเบียบหาบเร่-แผงลอยนั้น ได้แก่ การจัดบริเวณและเวลาที่จำหน่าย การออกใบอนุญาต สร้างระบบการให้คะแนน การเพิ่มบทลงโทษและประสานงานหน่วยงานการบังคับใช้กฎหมาย โดยพิจารณาจากหลักที่ว่า “กฎหมายที่บัญญัตินั้นต้องมีความชัดเจน ไม่ฝ่าฝืนธรรมชาติความรู้สึกของคนที่ถูกบังคับมากเกินไป  ไม่ทำให้เสียประโยชน์แก่ผู้ถูกบังคับมากจนเกินไป มีกระบวนการ องค์กร หรือกลไกในการบังคับตามกฎหมายและมีบรรยากาศในสังคม ที่จะอำนวยให้มีการเคารพกฎหมายและปฏิบัติตาม โดยอาศัยฝ่ายรัฐที่จะต้องปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอ เคร่งครัด เป็นประจำ ควบคู่ไปด้วย จนทำให้ประชาชนรู้สึกได้ว่าต้องปฏิบัติตามกฎหมายนั้น มิฉะนั้นแล้วกฎหมายก็จะไม่มีผลบังคับใช้อย่างมีประสิทธิภาพ” ทั้งนี้เพื่อความสงบเรียบร้อยและความเป็นระเบียบของสังคมในการอยู่ร่วมกันในสังคมต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2016.754
title: การคัดค้านการรับฟังพยานหลักฐานที่ได้มาโดยมิชอบด้วยกฎหมาย: ศึกษาเปรียบเทียบกฎหมายเก่าและกฎหมายต่างประเทศ

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาหลักการรับฟังพยานหลักฐานในคดีอาญาโดยเฉพาะในส่วนของบทตัดพยาน ตลอดจนขั้นตอนวิธีการในการตรวจสอบ และการคัดค้านการรับฟังพยานหลักฐานที่เกิดขึ้นหรือได้มาโดยมิชอบด้วยกฎหมายตามกฎหมายเก่าของไทย และกฎหมายของต่างประเทศ เพื่อที่จะนำมาวิเคราะห์และเสนอแนะแนวทางที่เหมาะสมในการตรวจสอบความชอบด้วยกฎหมายของพยานหลักฐานในกระบวนการพิจารณาความอาญาของไทย เนื่องจากในปัจจุบัน แม้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาจะวางหลักเกณฑ์การรับฟังพยานไว้ แต่ก็มิได้มีบทบัญญัติโดยชัดแจ้งเกี่ยวกับขั้นตอนวิธีการคัดค้านการรับฟังพยานหลักฐานที่เกิดขึ้นหรือได้มาโดยมิชอบด้วยกฎหมาย ทำให้จำเลยไม่ได้รับประโยชน์จากบทตัดพยานอย่างเต็มที่ ส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพ และความเที่ยงธรรมในการพิจารณาพิพากษาคดีจากการศึกษาพบว่าในกฎหมายต่างประเทศ นอกจากจะวางหลักเกณฑ์การรับฟังพยานในคดีอาญาไว้แล้ว ยังสร้างมาตรการต่างๆ ขึ้นมากลั่นกรองพยานหลักฐานที่ต้องห้ามมิให้รับฟังไม่ให้เข้าไปสู่กระบวนการในชั้นพิจารณา เช่น กฎหมายเยอรมันให้อำนาจผู้พิพากษาเจ้าของสำนวนทำหน้าที่กลั่นกรองพยานออกไปก่อนการพิจารณา กฎหมายของประเทศฝรั่งเศสได้กำหนดให้มีศาลไต่สวน (Jurisdiction d’ Instruction) ขึ้นมาทำหน้าที่รวบรวมพยานหลักฐานและตรวจสอบความจริงเบื้องต้น ส่วนประเทศสหรัฐอเมริกานั้นมีการใช้กระบวนการ Pre-trial discovery และการคัดค้าน (Objection) ไม่ว่ากรณีจะเป็นอย่างไร มาตรการทางกฎหมายของแต่ละประเทศถูกสร้างขึ้นมาโดยมีวัตถุประสงค์ที่คล้ายกัน คือ เพื่อที่จะกีดกันไม่ให้ศาลได้รับรู้ถึงการมีอยู่ของพยานหลักฐานเช่นว่านั้น  อันอาจมีอิทธิพลเหนือความคิดและส่งผลต่อการวินิจฉัยคดีของศาล สำหรับประเทศไทยแม้ว่ากฎหมายจะจำแนกพยานหลักฐานที่รับฟังได้ และรับฟังไม่ได้ไว้อย่างชัดเจน แต่ทว่าในส่วนของมาตรการกีดกันพยานหลักฐานที่ต้องห้ามรับฟังนั้นกลับไม่มีการวางหลักเกณฑ์ไว้แต่อย่างใด การที่กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาไม่มีมาตรการกลั่นกรองพยานหลักฐานที่ได้มาโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น ส่งผลให้พยานหลักฐานประเภทดังกล่าวสามารถขึ้นไปสู่ชั้นพิจารณาคดีได้อย่างไม่มีข้อจำกัด และเข้าสู่การรับรู้ของศาลอัน ซึ่งอาจกระทบต่อความเที่ยงธรรมในการพิพากษาคดี จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องแก้ไขข้อบกพร่องนี้ จากการศึกษาเปรียบเทียบวิธีการของแต่ละประเทศ ผู้เขียนพบว่า วิธีการคัดค้าน (Objection) ในกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกามีความเหมาะสมที่สุดที่จะนำมาปรับใช้ ด้วยเหตุว่าประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญากำหนดให้มีวันตรวจพยาน ซึ่งมีหลักการใกล้เคียงกับกระบวนการ Pre-trial discovery ของกฎหมายสหรัฐอเมริกา ยิ่งไปกว่านั้นจากการศึกษาผู้เขียนยังพบว่า วิธีการคัดค้าน (Objection) นี้มิใช่เรื่องใหม่ในกระบวนการพิจารณาคดีของไทย หากแต่เป็นวิธีการที่เคยถูกบัญญัติไว้ในกฎหมายตราสามดวง ซึ่งกฎหมายเก่าเรียกวิธีการคัดค้านเช่นนี้ว่า การติงทุเลา โดยมีหลักการสำคัญคล้ายคลึงกับวิธีการคัดค้านในกฎหมายสหรัฐอเมริกา ดังนั้นการนำหลักเกณฑ์วิธีการคัดค้าน (Objection) มาปรับใช้จึงมิใช่เป็นการเปลี่ยนแปลงรูปแบบกระบวนการพิจารณาคดีอาญาแต่เดิมไป แต่เป็นการเพิ่มเติมส่วนที่ยังคงบกพร่องให้สมบูรณ์ กล่าวคือ เมื่อมีการเปิดเผยพยานในวันตรวจพยานแล้ว ถ้าคู่ความฝ่ายใดเห็นว่าพยานชิ้นใดเป็นพยานหลักฐานที่ได้มาโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย คู่ความก็ชอบที่จะใช้สิทธิคัดค้านเพื่อให้ศาลทำการไต่สวนชี้ขาดว่าพยานหลักฐานนั้นรับฟังได้หรือไม่ เพื่อที่จะกันพยานหลักฐานดังกล่าวออกไปเสียก่อนที่จะถึงชั้นพิจารณาคดี
DOI: 10.14457/tu.the.2016.755
title: มาตรการทางกฎหมายในการควบคุมเกมส์ที่มีลักษณะรุนแรง

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงมาตรการทางกฎหมายในการควบคุมเกมส์ที่มีลักษณะรุนแรง ซึ่งตามหลักสิทธิและเสรีภาพของเด็กและเยาวชนนั้นเด็กและเยาวชนมีสิทธิและเสรีภาพในการกระทำการใดๆได้อย่างอิสระและจะไม่ถูกขัดขวางจากรัฐ แต่เนื่องจากวัยเด็กเป็นวัยที่มีความอ่อนด้อยกว่าวัยผู้ใหญ่ทั้งในด้านของอารมณ์ ความคิด ประสบการณ์ และสติปัญญา จึงอาจรับเอาสิ่งที่ไม่ดีจากเกมส์ที่มีลักษณะรุนแรงมาแสดงออกเป็นพฤติกรรมได้โดยง่าย ซึ่งเกมส์ที่มีลักษณะรุนแรงนั้นส่งผลกระทบต่อเด็กและเยาวชนทางด้านจิตใจ อารมณ์ และพฤติกรรมที่ก้าวร้าวรุนแรง นอกจากนี้แล้วเด็กและเยาวชนที่เล่นเกมส์ที่มีลักษณะรุนแรงเป็นประจำอย่างต่อเนื่องยังมีความเสี่ยงที่จะมีพฤติกรรมเลียนแบบเกมส์และพฤติกรรมติดเกมส์ได้ ดังนั้นเด็กและเยาวชนจึงต้องได้รับการปกป้องคุ้มครองและมีวิธีการปฏิบัติเป็นพิเศษมากกว่าในวัยผู้ใหญ่ จากการศึกษาพบว่าเด็กและเยาวชนในประเทศไทยสามารถเข้าถึงเนื้อหาของเกมส์ที่มีลักษณะรุนแรงได้อย่างอิสระโดยปราศจากการควบคุม กล่าวคือ เกมส์ใดก็ตามที่มีวางจำหน่าย หรือให้เช่า ไม่ว่าจะเป็นในร้านจำหน่ายแผ่นเกมส์หรือร้านให้เช่าเกมส์ก็ตาม เด็กและเยาวชนสามารถเลือกซื้อ เช่า หรือเข้าถึงเนื้อหาของเกมส์ที่มีลักษณะรุนแรงได้อย่างเสรี แม้ว่าจะมีการวางมาตรการตามพระราชบัญญัติภาพยนตร์และวีดิทัศน์ พ.ศ. 2551 กำหนดให้เกมส์ที่จะนำออกจำหน่าย ให้เช่า หรือ แลกเปลี่ยนได้ ต้องผ่านการตรวจพิจารณาและได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการพิจารณาภาพยนตร์และวีดิทัศน์ก่อนก็ตาม แต่ก็มิได้มีการจัดแบ่งเกมส์ออกเป็นประเภทต่างๆตามช่วงอายุของเด็กและเยาวชนที่จะสามารถเข้าถึงเนื้อหาของเกมส์ได้อย่างเหมาะสมแต่อย่างใด จึงทำให้เด็กและเยาวชนสามารถเล่นเกมส์ที่มีลักษณะรุนแรงและมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมกับช่วงอายุของตนได้อย่างอิสระในปัจจุบันมาตรการทางกฎหมายที่ใช้ในการควบคุมเกมส์ที่มีลักษณะรุนแรงแบ่งออกเป็นมาตรการต่างๆได้แก่ มาตรการห้ามอย่างเด็ดขาดหรือการแบน (Banned), มาตรการเซ็นเซอร์ (Censorship) และมาตรการจัดเรตติ้ง (Rating) หรือจัดประเภทของเกมส์ตามช่วงอายุของผู้เล่นที่เหมาะสมในการเข้าถึงเนื้อหาของเกมส์ ซึ่งแต่ละมาตรการนั้นก็มีข้อดีและข้อเสียที่แตกต่างกัน จากการศึกษาผู้เขียนพบว่ามาตรการจัดเรตติ้ง (Rating) เป็นมาตรการที่มีความเหมาะสมที่สุดในการควบคุมเกมส์ที่มีลักษณะรุนแรง ซึ่งเป็นการแบ่งเกมส์ออกเป็นประเภทต่างๆตามช่วงอายุของผู้เล่นที่เหมาะสมในการเข้าถึงเนื้อหาของเกมส์ และมีการควบคุมการซื้อ ขาย ให้เช่า หรือการเผยแพร่เกมส์ให้แก่เด็กและเยาวชนที่มีช่วงอายุที่เหมาะสมกับเกมส์นั้นตามสัญลักษณ์การจัดเรตติ้ง (Rating) ที่ติดไว้บนแผ่นเกมส์หรือบรรจุภัณฑ์ของเกมส์
DOI: 10.14455/nrct.fas.2015.90
title: การขยายผล และพัฒนาเครือข่าย การจัดการห่วงโซ่อุปทานพริกสด ปลอดภัย อ.เกษตสมบูรณ์ อ.จัตุรัส จ.ชัยภูมิ
DOI: 10.14455/nrct.fas.2015.91
title: อุตสาหกรรมความงามและสปาไทยในอาเซียน
DOI: 10.14457/tu.the.2016.756
title: ความยินยอมในทางอาญา: ศึกษากรณีรับน้องที่ขัดศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์

description: การจัดกิจกรรมรับน้องใหม่ของสถาบันการศึกษาแต่เดิมนั้นเป็นประเพณีที่ดีงาม ซึ่งสืบต่อกันมาจากรุ่นสู่รุ่น เป็นการเชื่อมสัมพันธ์อันดีระหว่างรุ่นพี่และรุ่นน้อง แต่ภายหลังเริ่มมีการนำระบบโซตัสเข้ามาใช้ในการจัดกิจกรรมรับน้อง รุ่นพี่เริ่มใช้อำนาจเหนือรุ่นน้อง บังคับให้ทำตามคำสั่ง หรือให้เข้าร่วมกิจกรรมที่มีการใช้ความรุนแรง ละเมิดสิทธิเสรีภาพหรือศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ดังที่พบเห็นได้ตามสื่อต่างๆ ซึ่งการจัดกิจกรรมในลักษณะดังกล่าวส่งผลกระทบต่อรุ่นน้องที่เข้าร่วมกิจกรรมในหลายๆ ด้าน ไม่ว่าจะเป็นการเกิดอันตรายแก่กาย หรือได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจอย่างร้ายแรง และในบางครั้งอาจเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตได้เมื่อเกิดความเสียหายขึ้นแล้ว รุ่นพี่ผู้จัดกิจกรรมย่อมมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา แต่เห็นได้ว่า ปัญหาการรับน้องยังคงมีอยู่ในประเทศไทย เนื่องจากผู้จัดกิจกรรมมักอ้างความยินยอมของรุ่นน้องที่เข้าร่วมกิจกรรมมาเป็นข้ออ้างเพื่อปฏิเสธความรับผิด ทั้งบทบัญญัติตามประมวลกฎหมายอาญาสามารถลงโทษผู้กระทำความผิดได้ก็ต่อเมื่อมีความเสียหายเกิดขึ้นแล้วเท่านั้น จึงไม่มีผลเป็นการป้องกันไม่ให้เกิดความเสียหาย และไม่สามารถลงโทษผู้กระทำความผิดในกรณีที่การจัดกิจกรรมรับน้องนั้นเป็นการละเมิดสิทธิเสรีภาพ หรือขัดต่อศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ซึ่งมักจะส่งผลกระทบต่อจิตใจของผู้เข้าร่วมกิจกรรม แต่ไม่ก่อให้เกิดอันตรายแก่ชีวิตหรือร่างกาย นอกจากนี้ ยังมีพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. 2546 ซึ่งคุ้มครองเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปีเท่านั้น จึงไม่สามารถนำมาใช้แก้ปัญหาการรับน้องได้ ส่วนประกาศกระทรวงศึกษาธิการ หรือระเบียบของมหาวิทยาลัยต่างๆ ที่กำหนดมาตรการในการควบคุมการจัดกิจกรรมรับน้อง หากฝ่าฝืนก็มีผลเพียงการลงโทษทางวินัยเท่านั้น ไม่มีสภาพบังคับทางอาญา ทำให้ปัญหาการรับน้องยังคงมีอยู่ในประเทศไทยจากการศึกษากฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกาและประเทศฝรั่งเศส พบว่ามีการกำหนดให้การจัดกิจกรรมรับน้องที่ใช้ความรุนแรงหรือละเมิดศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ เป็นการกระทำที่ต้องได้รับโทษทางอาญา ซึ่งสามารถนำแนวทางมาใช้ในการแก้ไขปัญหาความเสียหายที่เกิดจากการจัดกิจกรรมรับน้องได้ จึงสมควรที่จะมีการกำหนดขอบเขตของการอ้างความยินยอมในการปฏิเสธความรับผิด และบัญญัติกฎหมายเพื่อควบคุมการจัดกิจกรรมรับน้องให้อยู่ในขอบเขต เป็นไปตามประเพณีอันดีงาม และไม่ก่อให้เกิดความเสียหาย
DOI: 10.14457/tu.the.2016.757
title: ความรับผิดทางอาญาของผู้ให้การรักษาโดยแอบอ้างว่าเป็นผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม

description: การให้การรักษาผู้ป่วยโดยผู้ที่แอบอ้างว่าเป็นผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมเป็นการกระทำ ที่มีความเสี่ยงที่จะก่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้รับการรักษา เนื่องจากผู้ทำการรักษาขาดความรู้ความสามารถ และอุปกรณ์ที่เหมาะสม นอกจากนี้ ยังเป็นการหลอกลวงผู้อื่นเพื่อให้ได้มาซึ่งประโยชน์ในทางทรัพย์สิน ซึ่งมีความน่าตำหนิตามทฤษฎีความรับผิดทางอาญาอย่างไม่อาจปฏิเสธได้วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงมุ่งศึกษาความรับผิดของผู้ให้การรักษาโดยแอบอ้างว่าเป็นผู้ประกอบวิชาชีพในกฎหมายไทยและกฎหมายต่างประเทศ ทั้งในประเทศที่ใช้ระบบกฎหมายจารีตประเพณีและระบบกฎหมายลายลักษณ์อักษร ได้แก่ ประเทศอังกฤษ ประเทศสหรัฐอเมริกา ประเทศญี่ปุ่น และประเทศเกาหลีใต้ จากการศึกษาพบว่าความรับผิดของผู้ให้การรักษาโดยแอบอ้างว่าเป็นผู้ประกอบวิชาชีพทั้งในกฎหมายไทยและกฎหมายต่างประเทศนั้นสามารถจำแนกออกเป็นความรับผิดตามประมวลกฎหมายอาญาและความรับผิดตามพระราชบัญญัติที่มีลักษณะเฉพาะ โดยมีข้อสังเกตว่า ความผิดฐานประกอบวิชาชีพเวชกรรมตามพระราชบัญญัติในประเทศที่ใช้ระบบกฎหมายลายลักษณ์อักษรนั้นมีอัตราโทษสูงกว่าความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา ซึ่งสอดคล้องกับแนวทางที่ผู้เขียนได้เสนอไว้ในงานวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ โดยผู้เขียนมีข้อเสนอแนะให้แก้ไขพระราชบัญญัติวิชาชีพเวชกรรม พ.ศ. 2525 มาตรา 26 ประกอบมาตรา 43 ของไทยให้มีอัตราโทษสูงขึ้น และเพิ่มความผิดฐานให้การรักษาโดยแอบอ้างว่าเป็นผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมต้องรับโทษหนักขึ้น
DOI: 10.14457/tu.the.2016.758
title: การดำเนินคดีการก่อการร้าย: ศึกษาเฉพาะการดำเนินคดีอาญาในชั้นสอบสวน

description: คดีการก่อการร้ายเป็นอาชญากรรมที่มีความร้ายแรง มีลักษณะเป็นองค์กรอาชญากรรม มีความซับซ้อนและปกปิดวิธีการดำเนินการ ทำให้ยากต่อการแสวงหาพยานหลักฐานและยากต่อการดำเนินคดี รัฐจึงต้องมุ่งเน้นมาตรการในการป้องกันเพื่อสกัดกั้นความเสียหาย ดังนั้นจึงควรมีวิธีการดำเนินคดีการก่อการร้ายเป็นการเฉพาะ เนื่องจากการดำเนินคดีอาญาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามีขึ้นเพื่อใช้ดำเนินคดีอาญากับเอกชนที่มีฐานะด้อยกว่ารัฐ จึงมีหลักประกันสิทธิของผู้ต้องหาอยู่มาก ไม่เหมาะสมกับลักษณะของคดีการก่อการร้าย อีกทั้งไม่มีการให้อำนาจเจ้าพนักงานใช้วิธีการสืบสวนสอบสวนโดยใช้เทคนิคพิเศษซึ่งเป็นวิธีการที่จำเป็นในการแสวงหาพยานหลักฐานในคดีการก่อการร้าย นอกจากนี้เจ้าพนักงานผู้มีอำนาจในชั้นสอบสวน  คือพนักงานสอบสวนโดยมีอำนาจสอบสวนอย่างกว้างขวาง พนักงานอัยการจะเข้ามามีบทบาทเมื่อพนักงานสอบสวนทำการสอบสวนเสร็จสิ้นแล้วส่งสำนวนมาให้พนักงานอัยการวินิจฉัยสั่งคดี   นับว่าพนักงานอัยการมีบทบาทในการสอบสวนน้อยมากทำให้เกิดข้อผิดพลาดในการดำเนินคดีและกระทบต่อสิทธิเสรีภาพของผู้ต้องหา แม้ประเทศไทยจะได้มีการบัญญัติกฎหมายพิเศษเพื่อนำมาใช้ป้องกันและปราบปรามอาชญากรรมที่มีลักษณะร้ายแรงโดยมีวิธีการดำเนินคดีชั้นสอบสวนต่างไปจากในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาแต่กฎหมายเหล่านั้นก็มีข้อจำกัดในการบังคับใช้เนื่องจากฐานความผิดที่กำหนดไว้ไม่หมายความรวมถึงการก่อการร้ายด้วย        ดังนั้น ประเทศไทยจึงควรมีวิธีการดำเนินคดีการก่อการร้ายโดยเฉพาะ โดยให้อำนาจเจ้าพนักงานในการใช้มาตรการบังคับ คือ การจับโดยไม่มีหมายจับ การควบคุมตัวระหว่างสอบสวน และการค้นโดยไม่มีหมายค้น อย่างกว้างขวางมากกว่าคดีอาญาทั่วไป นอกจากการให้อำนาจใช้มาตรการบังคับมากกว่าคดีอาญาทั่วไปแล้ว ยังต้องให้อำนาจเจ้าพนักงานในการใช้วิธีการสืบสวนโดยใช้เทคนิคพิเศษเพื่อแสวงหาพยานหลักฐาน ได้แก่ การดักฟังหรือได้มาซึ่งข้อมูล ปฏิบัติการอำพราง การสะกดรอยด้วยเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ และการเคลื่อนย้ายภายใต้การควบคุม โดยเจ้าพนักงานอาจใช้วิธีสืบสวนดังกล่าวในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของการสืบสวนโดยไม่จำเป็นต้องมีการบัญญัติให้อำนาจไว้เป็นลายลักษณ์อักษรหากวิธีการนั้นไม่กระทบสิทธิเสรีภาพของประชาชน แต่หากวิธีการนั้นกระทบกับสิทธิเสรีภาพของประชาชนก็จะต้องมีการบัญญัติให้อำนาจไว้ โดยบัญญัติให้มาตรการดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา       เมื่อการดำเนินคดีการก่อการร้ายในชั้นสอบสวนจำเป็นต้องให้อำนาจเจ้าพนักงานในการแสวงหาและรวบรวมพยานหลักฐานมากกว่าในคดีอาญาทั่วไป จึงต้องมีการตรวจสอบจากองค์กรในกระบวนการยุติธรรม คือ การตรวจสอบจากองค์กรอัยการ องค์กรตุลาการ และทนายความ โดยการตรวจสอบจากองค์กรอัยการทำได้โดยการให้อำนาจพนักงานอัยการในการสอบสวนตั้งแต่เริ่มคดีเพื่อให้สามารถตรวจสอบความชอบด้วยกฎหมายของการรวบรวมพยานหลักฐานและความเหมาะสมในการใช้มาตรการบังคับต่างๆ  การตรวจสอบจากองค์กรตุลาการซึ่งมีบทบาทในการคุ้มครองสิทธิของผู้ต้องหาโดยเป็นผู้มีอำนาจอนุญาตให้ใช้มาตรการบังคับทางอาญาหรือวิธีการแสวงหาพยานหลักฐานใดๆ และในขั้นตอนการพิจารณาก็มีบทบาทในการตรวจสอบการแสวงหาพยานหลักฐานของเจ้าพนักงานโดยใช้หลักการรับฟังพยานหลักฐาน สุดท้ายคือการตรวจสอบโดยทนายความ ซึ่งสิทธิในการให้ทนายความเข้าฟังการสอบปากคำเป็นการตรวจสอบถ่วงดุลพนักงานสอบสวนเพื่อให้การสอบสวนเป็นไปด้วยความโปร่งใส
DOI: 10.14457/tu.the.2016.760
title: โทษประหารชีวิต: ศึกษาสัดส่วนในการกำหนดโทษและการบังคับโทษ

description: ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีปัญหาการก่ออาชญากรรมไม่ว่าจะเป็นอาชญากรรมที่มีความร้ายแรงหรืออาชญากรรมที่ไม่ร้ายแรง ซึ่งบทลงโทษสำหรับการกระทำความผิดในแต่กรณีก็มีความแตกต่างกันออกไปตามระดับและความร้ายแรงของความผิดที่ได้กระทำ ซึ่งมีระวางโทษตั้งแต่ ประหารชีวิต จำคุก กักขัง ปรับ ริบทรัพย์สิน ตามประมวลกฎหมายอาญา ประเทศไทยเป็นประเทศหนึ่งที่ยังมีโทษประหารชีวิตบัญญัติไว้ในกฎหมายสำหรับความผิดที่มีความรุนแรง แต่ก็ยังมีความผิดบางฐานที่มิได้มีความรุนแรงจนถึงขั้นที่จะต้องลงโทษประหารชีวิตกฎหมายกลับบัญญัติโทษไว้ถึงประหารชีวิต ซึ่งอาจไม่ได้สัดส่วนของการกำหนดโทษ และนอกจากนี้ยังมีกรณีเมื่อผู้กระทำความผิดได้กระทำความผิดที่มีระวางโทษประหารชีวิตจนคดีถึงที่สุดแต่กลับไม่มีบังคับการลงโทษประหารชีวิตในทางปฏิบัติอย่างแท้จริง  สำหรับการศึกษาครั้งนี้จะทำการศึกษาในส่วนของความผิดที่มีระวางโทษประหารชีวิตตามกฎหมายไทย โดยพิจารณาถึงสัดส่วนของการกำหนดโทษและการบังคับโทษ          สำหรับสัดส่วนของการกำหนดโทษประหารชีวิตนั้น การกระทำความผิดบางอย่างนั้นไม่ได้มีผลกระทบต่อชีวิต และร่างกายของผู้ถูกกระทำความผิดแต่ส่งผลกระทบต่อทางเศรษฐกิจหรือทางสังคม แต่ก็มีระวางโทษถึงขั้นประหารชีวิต ซึ่งอาจจะถือได้ว่าเป็นกำหนดโทษที่มีความร้ายแรงเกินไปจากการกระทำความผิด ไม่ได้สัดส่วนในการกำหนดโทษจึงต้องพิจารณาฐานความผิดต่าง ๆ ในกฎหมายไทยถึงความเหมาะสมของการกำหนดโทษ           เมื่อมีการกำหนดสัดส่วนในการลงโทษที่มีความเหมาะสมแล้ว ในส่วนของขั้นตอนต่อไปเมื่อศาลตัดสินลงโทษผู้กระทำความผิดจนคดีถึงที่สุดแล้วต้องมีการบังคับโทษอย่างจริงจังเพื่อให้ผู้กระทำความผิดได้รับการลงโทษที่สมกับการกระทำความผิดและยังเป็นการป้องปรามให้บุคคลทั่วไปเกิดความเกรงกลัวมิกล้ากระทำความผิดขึ้นอีก
DOI: 10.14457/tu.the.2016.761
title: ปัญหาการบังคับใช้มาตรา 74/1 พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม

description: ความผิดฐานทุจริตคอร์รัปชัน มีลักษณะของการกระทำความผิดที่ซับซ้อนยากต่อการค้นหาพยานหลักฐานเพื่อนำตัวผู้กระทำความผิดมาลงโทษ อีกทั้งยังก่อให้เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรงต่อสังคมและประเทศชาติ ดังนั้นการปราบปรามการทุจริตให้ได้ผลสัมฤทธิ์ จำต้องมีมาตรการพิเศษ ทางกฎหมายเพื่อใช้ในการปราบปรามการกระทำความผิดดังกล่าว ซึ่งมาตรา 74/1 แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ที่กำหนดให้มีการหยุดนับอายุความฟ้องคดีอาญาเมื่อผู้ถูกกล่าวหาว่ากระทำความผิดหลบหนี เป็นอีกมาตรการหนึ่งในทางกฎหมายที่ช่วยในการปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบของเจ้าหน้าที่ ของรัฐให้ประสบผลสัมฤทธิ์มากยิ่งขึ้นการหยุดนับอายุความ ตามมาตรา 74/1 แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติมนั้น เริ่มบังคับใช้ครั้งแรก     เมื่อปี 2554 ซึ่งหลักการหยุดนับอายุความเมื่อผู้ถูกกล่าวหาว่ากระทำความผิดหลบหนี ไม่มีปรากฏในประมวลกฎหมายอาญาของไทยแต่อย่างใด จึงไม่มีตัวอย่างการบังคับใช้กฎหมายและแนวทางปฏิบัติ    ที่ชัดเจน ดังจึงเกิดปัญหาในการบังคับใช้กฎหมายดังกล่าว ไม่ว่าจะเป็นปัญหาในเรื่องการตีความบทบัญญัติของกฎหมาย มาตรา 74/1 ดังกล่าว เช่นคำว่า “ระหว่างถูกดำเนินคดี” เป็นช่วงระยะเวลาใด คำว่า “หลบหนี” มีพฤติการณ์เช่นใด และการเลิกหลบหนีหรือการกลับเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม   อันเป็นผลให้อายุความนับต่อนั้น มีรายละเอียดเป็นประการใด นอกจากนี้แล้วยังมีปัญหาในการบังคับใช้กฎหมาย มาตรา 74/1 แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปราม   การทุจริต พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม เกี่ยวกับการบังคับกฎหมายดังกล่าวย้อนหลังเป็นผลร้ายกับการกระทำความผิดที่เกิดขึ้นก่อนกฎหมายดังกล่าวใช้บังคับว่าสามารถใช้บังคับได้หรือไม่ ทั้งนี้นักวิชาการได้มีความเห็นในเรื่องการบังคับใช้กฎหมายย้อนหลังเป็นโทษแก่บุคคลแตกต่างกัน กล่าวคือฝ่ายแรกเห็นว่าการห้ามบังคับใช้กฎหมายย้อนหลังเป็นโทษแก่บุคคลนั้น ไม่ห้ามเฉพาะกฎหมายอาญาเท่านั้น ยังรวมถึงกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาและกฎหมายอื่นๆ ด้วย         ส่วนความเห็นของนักวิชาการอีกฝ่ายหนึ่งเห็นว่าการห้ามบังคับใช้กฎหมายย้อนหลังเป็นโทษนั้น      ใช้เคร่งครัดในกฎหมายอาญา แต่กฎหมายอื่นที่มิใช่กฎหมายอาญาแม้จะย้อนหลังเป็นโทษแก่ผู้กระทำความผิดก็ไม่ต้องห้ามแต่อย่างใด และเห็นว่ากฎหมายเกี่ยวกับอายุความฟ้องคดีอาญา       ไม่ต้องห้ามใช้บังคับย้อนหลังเป็นโทษกับการกระทำความผิดที่เกิดขึ้นก่อนกฎหมายใช้บังคับ แต่อย่างไร ก็ตามการบังคับใช้กฎหมายย้อนหลังเป็นโทษดังกล่าว ต้องไม่กระทบถึงสิทธิพื้นฐานของประชาชน    ที่รัฐบัญญัติให้ความคุ้มครองไว้ในรัฐธรรมนูญ
DOI: 10.14455/nrct.fas.2015.92
title: ยางเครพและยางก้อนถ้วย
DOI: 10.14455/nrct.fas.2015.94
title: ชุดทดสอบออกซิเจนละลายน้ำแบบพกพา (DO-DEE)
DOI: 10.14455/nrct.fas.2015.95
title: แปรรูปผลิตภัณฑ์อาหารผสมใบข้าว
DOI: 10.14455/nrct.fas.2015.96
title: งานวิจัยน้ำใบข้าวหอม
DOI: 10.14455/nrct.fas.2015.97
title: เครื่องผลิตน้ำมันชีวภาพจากใบอ้อย
DOI: 10.21335/nmdc-1518613338
title: Havforskningsinstituttet Tråling Postsmolt laks 2016 Hardangerfjord

description: The dataset includes Institute of Marine Research data from trawl stations in Hardangerfjord, Norway in 2016.
DOI: 10.14455/nrct.fas.2015.98
title: การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืชตระกูลขิง
DOI: 10.14455/nrct.fas.2015.99
title: การออกแบบและพัฒนาเครื่องสับคลุกใบอ้อย
DOI: 10.4225/08/5ab330902ddb8
title: Coconut Endosperm Transcriptome

description: Raw reads (and assembled transcriptome) of Cocos nucifera
DOI: 10.21335/nmdc-1167215423
title: Havforskningsinstituttet Tråling Postsmolt laks 2012 Hardangerfjord

description: The dataset includes Institute of Marine Research data from trawl stations in Hardangerfjord, Norway in 2012.
DOI: 10.5281/zenodo.1205182
title: Urban Traffic Speed Dataset Of Guangzhou, China

description: This is an urban traffic speed dataset which consists of 214 anonymous road segments (mainly consist of urban expressways and arterials) within two months (i.e., 61 days from August 1, 2016 to September 30, 2016) at 10-minute interval, and the speed observations were collected from Guangzhou, China. In practice, it can be used to evaluate several missing data recovery, short-term traffic prediction and traffic pattern discovery methods.

According to the spatial and temporal attributes, we can easily derive a third-order tensor as \(\mathcal{X}\in\mathbb{R}^{214\times 61\times 144}\) and its dimensions include road segment, day and time window (see the file <strong>tensor.mat</strong>). The total number of speed observations (or non-zero entries of the tensor \(\mathcal{X}\)) is \(1,855,589\). If the dataset is complete, then we have \(214\times 61\times 144=1,879,776\) observations, therefore, the original missing rate of this dataset is \(1.29\%\).

Note that the file <strong>traffic_speed_data.csv</strong> is the original traffic speed data with four columns including road segment attribute, day attribute, time window attribute and traffic speed value. The file <strong>day_information_table.csv</strong> is a table referring to the specific date, and the file <strong>time_information_table.csv</strong> is a table expressing time window with start time and end time information.
description: {"references": ["Xinyu Chen, Zhaocheng He, Jiawei Wang, 2018. Spatial-temporal traffic speed patterns discovery and incomplete data recovery via SVD-combined tensor decomposition. Transportation Research Part C: Emerging Technologies, 86, 59-77."]}