cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.7910/dvn/3b6nsq/0kj3ne
title: 047.tab

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/3b6nsq/1bdmpu
title: 050.tab

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/3b6nsq/2iquyq
title: 054.tab

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/3b6nsq/ctivcj
title: 052.tab

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/3b6nsq/kbk9pk
title: 049.tab

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/3b6nsq/ovt1ad
title: 046.tab

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/3b6nsq/q9fosj
title: 051.tab

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/3b6nsq/z7ufmm
title: 048.tab

description: :unav
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1225
title: ความสัมพันธ์ระหว่างภาษากับภาพตัวแทนของนักโทษประหารและการประหารชีวิตในหนังสือพิมพ์รายวันไทย

description: การประหารชีวิตเป็นประเด็นทางสังคมที่มีทั้งผู้สนับสนุนและคัดค้าน จากงานวิจัยที่ผ่านมาพบว่าคนไทยส่วนใหญ่ยังสนับสนุนโทษประหารชีวิต ทั้งนี้ความคิดเห็นดังกล่าวอาจได้รับอิทธิพลจากวาทกรรมที่อยู่รอบตัว วาทกรรมหนึ่งที่เข้าถึงคนในสังคมคือวาทกรรมข่าวในหนังสือพิมพ์รายวันไทย วิทยานิพนธ์นี้มุ่งวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างภาษากับภาพตัวแทนของนักโทษประหารและการประหารชีวิตในหนังสือพิมพ์รายวันไทยตามแนววาทกรรมวิเคราะห์เชิงวิพากษ์ โดยผู้วิจัยเก็บข้อมูลจากหนังสือพิมพ์รายวันไทย 6 ชื่อฉบับ ได้แก่ ไทยรัฐ เดลินิวส์ มติชน ข่าวสด คมชัดลึก และสยามรัฐ ระหว่างปี พ.ศ. 2539 ถึง พ.ศ. 2552 ผลการวิเคราะห์โครงสร้างความหมายระดับมหภาคพบว่าหนังสือพิมพ์รายวันไทยมุ่งเสนอว่านักโทษประหารทำผิดร้ายแรงจึงต้องชดใช้ด้วยการถูกประหารชีวิต โครงสร้างดังกล่าวยังมีลักษณะที่แสดงความเหตุเป็นผลของเหตุการณ์ซึ่งสัมพันธ์กับเรื่อง “กรรม”ของพุทธศาสนา เมื่อวิเคราะห์ในระดับกลวิธีทางภาษาพบว่ากลวิธีทางภาษาที่สื่อภาพตัวแทนมี 5 กลวิธี ได้แก่ (1) การเลือกใช้คำหรือกลุ่มคำ (2) การใช้สำนวน (3)การใช้มูลบท (4) การเล่าเรื่อง และ (5) การใช้สหบท กลวิธีทางภาษาเหล่านี้ได้สื่อภาพตัวแทนของ “นักโทษประหาร” ว่านักโทษประหารเป็นผู้กระทำผิดกฎหมาย นักโทษประหารเป็นผู้มีจิตใจโหดเหี้ยม นักโทษประหารเป็นผู้ขาดศีลธรรม นักโทษประหารเป็นผู้ที่สังคมไม่ต้องการ นักโทษประหารเป็นผู้กระทำผิดซ้ำซากไม่เกรงกลัวกฎหมาย นักโทษประหารเป็นผู้ก่อกรรมชั่ว ในขณะเดียวกันสื่อภาพตัวแทนของ “การประหารชีวิต” ว่าการประหารชีวิตเป็นกระบวนการทางกฎหมาย การประหารชีวิตเป็นกระบวนการที่รอบคอบรัดกุม การประหารชีวิตเป็นกระบวนการที่น่ากลัว การประหารชีวิตเป็นกระบวนการที่มีมนุษยธรรม การประหารชีวิตเป็นการชดใช้กรรม ปัจจัยทางสังคมและวัฒนธรรมที่สัมพันธ์กับการประกอบสร้างภาพตัวแทนของนักโทษประหารและการประหารชีวิตได้แก่ แนวคิดทางพุทธศาสนาและการเป็นสังคมแบบรวมหมู่ การบังคับใช้กฎหมาย นโยบายต่อต้านยาเสพติดของรัฐ การต่อต้านการประหารชีวิตขององค์กรสิทธิมนุษยชน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1226
title: แนวทางการออกแบบแสงสว่างส่องพระเจดีย์ไทยในกรุงเทพฯ

description: การออกแบบแสงสว่างนั้นเป็นองค์ประกอบสำคัญอย่างหนึ่งที่ช่วยส่งเสริมทัศนียภาพในเวลากลางคืน จะเห็นได้ว่าประเทศที่มีนโยบายสนับสนุนการท่องเที่ยวหลายแห่งได้นำการออกแบบแสงสว่างมาเป็นส่วนสำคัญหนึ่งสำหรับแผนพัฒนาภาพลักษณ์ของชุมชนเมือง (city beautification) เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว โดยส่วนหนึ่งที่สำคัญคือการออกแบบการส่องสว่างไปยังสถาปัตยกรรมต่างๆ ที่มีรูปทรงโดดเด่น หรือมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ สำหรับในประเทศไทยแล้ว พระเจดีย์เป็นสถาปัตยกรรมที่มีความโดดเด่นทางด้านรูปทรง เป็นหลักฐานที่สำคัญที่แสดงออกถึงศิลปะวัฒนธรรม และเป็นจุดหมายตา (landmark) สำคัญของชุมชนเมือง การศึกษานี้จึงมีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาลักษณะทางที่ตั้งของพระเจดีย์ และลักษณะองค์ประกอบของพระเจดีย์ เพื่อนำไปสู่การเสนอแนะแนวทางในการออกแบบแสงสว่าง โดยมีขอบเขตการศึกษาเป็นพระเจดีย์ในกรุงเทพมหานครจำนวน 30 พระเจดีย์ การศึกษาองค์ประกอบใช้วิธีการแยกองค์ประกอบของพระเจดีย์ออกเพื่อพิจารณาคุณสมบัติทางการมองเห็น (visual perception) ของแต่ละองค์ประกอบย่อยตามหลักมูลฐานการออกแบบ (design fundamentals) และเสนอทางเลือกการให้แสงด้วยวิธีการส่องเน้นแต่ละองค์ประกอบย่อยจากการประยุกต์องค์ความรู้ในการทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษาพบว่า พระเจดีย์ในกรุงเทพฯ มีความสูงตั้งแต่ 8 เมตร ถึง 94 เมตร ลักษณะรูปทรงของพระเจดีย์ส่วนใหญ่จะแบ่งเป็นชั้นๆตามนอน โดยลักษณะย่อยขององค์ประกอบสามารถจำแนกได้ 7 ลักษณะ พระเจดีย์ที่ความสูงมากกว่าบริบทโดยรอบมักจะสามารถมองเห็นได้จากทางสัญจรหลัก ได้แก่ ถนน และแม่น้ำ และระยะโดยรอบที่สามารถติดตั้งดวงโคมได้มี 4 ระยะ ซึ่งแต่ละระยะที่ติดตั้งดวงโคมจะส่งผลต่อลักษณะทางแสงเงาที่เกิดขึ้นแตกต่างกัน ผู้วิจัยได้เสนอแนะแนวการออกแบบแสงสว่างในช่วงเวลาปกติที่ไม่มีเทศกาลด้วยวิธีการสาดส่อง (floodlighting) หรือการส่องเน้นองค์ประกอบย่อย(detail lighting) โดยมีการคำนึงถึงการเน้นลักษณะสามมิติของรูปทรง เพื่อส่งเสริมการมองเห็นรูปทรงของพระเจดีย์ซึ่งมีลักษณะที่โดดเด่นให้ชัดเจนยิ่งขึ้น โดยพระเจดีย์ที่มีขนาดใหญ่อาจพิจารณาส่องเน้นแยกในแต่ละองค์ประกอบ เพื่อให้แสงกระจายได้ทั่วถึง จากรูปทรงส่วนใหญ่ที่มีการแบ่งชั้นตามทางนอน การให้แสงส่องเน้นแบบส่องขึ้น (uplighting) นั้นสามารถสร้างเงาที่เน้นการแบ่งชั้นได้ชัดเจนยิ่งขึ้น โดยการติดตั้งดวงโคมในระยะใกล้ทำให้เกิดเงาตกทอดมากกว่า การไล่น้ำหนักแสง (gradient) เป็นปัจจัยหนึ่งที่ช่วยขับเน้นลักษณะสามมิติของพระเจดีย์มากยิ่งขึ้น และการให้แสงโดยรวมไม่ควรมีความจ้ามากเกินไป เพื่อให้เกิดความรู้สึกสงบและสบายตา
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1227
title: การพัฒนาวิธีการประเมินค่าการถ่ายเทความร้อนรวมและการใช้พลังงานรวมของอาคารชุดพักอาศัยในกรุงเทพมหานคร

description: งานวิจัยนี้ได้เสนอผลการศึกษาเพื่อพัฒนาวิธีการประเมินค่าการถ่ายเทความร้อนรวมผ่านผนังอาคาร (Overall Thermal Transfer Value, OTTV) และการใช้พลังงานรวมสำหรับอาคารชุดพักอาศัยตามพระราชบัญญัติการส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงาน (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2550 โดยปรับปรุงอาคารชุดพักอาศัยอ้างอิง (reference building) ให้มีความสอดคล้องกับ รูปร่างอาคารและการใช้งานของผู้พักอาศัยในอาคารชุดพักอาศัยในปัจจุบัน เพื่อสามารถกำหนดระดับพลังงานสุทธิอ้างอิงของอาคารชุดพักอาศัย การศึกษานี้ได้ใช้วิธีวิจัยเชิงจำลองสถานการณ์จริง (simulation research) ด้วยโปรแกรม VisualDOE4.0 โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากการสำรวจ 2 ส่วน คือ 1) ข้อมูลด้านรูปร่าง ขนาดของอาคารชุดพักอาศัย 2) ข้อมูลด้านการใช้งานของผู้พักอาศัยในอาคารชุดพักอาศัย เพื่อนำมาสร้างอาคารอ้างอิง แล้วจำลองการใช้พลังงานด้วยโปรแกรม VisualDOE4.0 จากนั้นจึงใช้วิธีการทางสถิติเพื่อหาค่าเฉลี่ยหลายกลุ่มแบบพาราเมตริก (parameterization) ของสัมประสิทธิ์ในสมการค่าการถ่ายเทความร้อนรวม (OTTV) และสมการพลังงานรวม (Ec) ผลจากทดลองได้เสนอสมการที่พัฒนาขึ้น ซึ่งคำนวณได้ค่าพลังงงานสุทธิของอาคารชุดพักอาศัยอ้างอิง (base level energy) เท่ากับ 126.22 kWh/m2- year และเสนอค่า OTTV ของอาคารชุดพักอาศัยอ้างอิง ซึ่งในงานวิจัยนี้เรียกว่า “OTTVcondo” เท่ากับ 26.5 W/m2 มีค่าเฉลี่ยของสัมประสิทธิ์ในสมการ ได้แก่ TDeq, ΔT, และ ESR เท่ากับ 5.43, 0.97 และ 91.40 ตามลำดับ ผลการเปรียบเทียบระหว่างการคำนวณพลังงานรวมด้วยสมการที่สร้างขึ้นใหม่กับพลังงานรวมที่ได้จากการจำลองในงานวิจัยนี้พบว่ามีความคลาดเคลื่อนระหว่าง -5.9% ถึง 7.2% จากการจำลอง เนื่องจากใช้ค่าสัมประสิทธิ์เฉลี่ยของทุกทิศทางในสมการ OTTVcondo ซึ่งควรจะมีการศึกษาเพิ่มเติมถึงผลกระทบ อันเนื่องมาจากการวางทิศทางอาคารต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1228
title: ผลของการส่งเสริมประสบการณ์ทางสุนทรียะผ่านกิจกรรมในพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่มีต่อ สุนทรียภาพของนักเรียนประถมศึกษา

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลของการส่งเสริมประสบการณ์ทางสุนทรียะผ่านกิจกรรมในพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่มีต่อสุนทรียภาพของนักเรียนประถมศึกษา 2) ศึกษาและพัฒนารูปแบบการจัดกิจกรรมที่สามารถนำไปใช้จัดการเรียนรู้วิชาศิลปศึกษาในพิพิธภัณฑ์ศิลปะ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายประถม จำนวน 26 คน โดยไม่จำแนกเพศ ใช้ระยะเวลาในการทดลอง 8 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยพัฒนาขึ้นโดยผู้วิจัยจากแนวทางการจัดการศึกษาในพิพิธภัณฑ์ศิลปะของ Denise L. Stone และทฤษฎีพัฒนาการสุนทรียภาพของ Michael J. Parsons ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 2) แบบบันทึกประสบการณ์เที่ยวชมพิพิธภัณฑ์ศิลปะ 3) แบบทดสอบสุนทรียภาพ 4) คู่มือสำหรับวิเคราะห์การแสดงออกทางสุนทรียภาพ 5) แบบสังเกตพฤติกรรมประสบการณ์ทางสุนทรียะ 6) แบบสอบถามความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อการจัดกิจกรรมในพิพิธภัณฑ์ศิลปะ และ 7) แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป ซึ่งวิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยง เบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับพัฒนาการสุนทรียภาพของนักเรียนที่มีต่อภาพผลงานศิลปะ หลังเรียนผ่านกิจกรรมในพิพิธภัณฑ์ศิลปะ สูงกว่าก่อนเรียนผ่านกิจกรรมในพิพิธภัณฑ์ศิลปะ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ค่าเฉลี่ยสูงสุดของระดับพัฒนาการสุนทรียภาพของนักเรียนที่มีต่อภาพผลงานศิลปะ อยู่ที่ระดับ 3 การแสดงออก (Expressiveness) ([x-bar]= 3.61) 3) พฤติกรรมประสบการณ์ทางสุนทรียะของนักเรียนในระหว่างการจัดกิจกรรมในพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ปรากฎมากที่สุด คือ สนใจต่อเนื้อหา 4) ความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อการจัดกิจกรรมในพิพิธภัณฑ์ศิลปะอยู่ในระดับเห็นด้วยมากที่สุด คือ ชอบกิจกรรมที่จัดในพิพิธภัณฑ์ศิลปะ และกิจกรรมในพิพิธภัณฑ์ศิลปะช่วยให้เห็นคุณค่าของการใช้พิพิธภัณฑ์เป็นแหล่งเรียนรู้ และ 5) นักเรียนมีความคิดเห็นในระดับเห็นด้วยมากที่สุดในทุกๆกิจกรรม และกิจกรรมพิพิธภัณฑ์ศิลปะเคาะประตูห้องเรียนมีความคิดเห็นด้วยมากที่สุด
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1229
title: ระยะห่างระหว่างโต๊ะสอบ เพื่อป้องกันการทุจริต โดยใช้ การแลกเปลี่ยนระหว่างความเร็วกับความแม่นยำ

description: การจัดสอบที่มีจำนวนผู้เข้าสอบจำนวนมากมักเกิดปัญหาการทุจริตในการสอบซึ่งทำให้ลดความน่าเชื่อถือในผลการสอบ วิธีหนึ่งที่ใช้ป้องกันการทุจริตในการสอบ คือการเพิ่มระยะห่างระหว่างโต๊ะสอบ แต่เนื่องจากมิได้มีการกำหนดระยะห่างระหว่างโต๊ะสอบที่ชัดเจนและการมีพื้นที่สอบที่ไม่เพียงพอต่อจำนวนผู้เข้าสอบ เป็นเหตุให้ระยะห่างระหว่างโต๊ะสอบอาจอยู่ใกล้กันมากเกินไปจนทำให้ผู้เข้าสอบสามารถลอกข้อสอบได้ง่ายขึ้น การหาขีดจำกัดนี้อาศัยแนวคิดของ Speed and Accuracy Trade-off โดยระยะห่างระหว่างข้อสอบและระยะเวลาในการมองข้อสอบถูกกำหนดให้เป็นตัวแปรต้นหรือดัชนีความยากของงานซึ่งส่งผลต่อความผิดพลาดในการลอกข้อสอบ ซึ่งในงานวิจัยนี้ได้สร้างความสัมพันธ์ระหว่างความผิดพลาดในการลอกข้อสอบกับดัชนีความยากของงาน โดยศึกษาระยะห่างระหว่างข้อสอบที่ 1.00, 1.20, 1.40, 1.60, 1.80, 2.00 และ 2.20 เมตร และเวลาในการมองข้อสอบที่ 1, 2 และ 4 วินาที ผลการวิจัยพบว่าปัจจัยระยะห่างกระดาษคำตอบและเวลาในการมองข้อสอบมีผลต่อความผิดพลาดในการลอกข้อสอบอย่างมีนัยสำคัญ และความสัมพันธ์ระหว่างความผิดพลาดในการลอกข้อสอบกับดัชนีความยากของงาน สามารถอธิบายถึงความสามารถในการลอกข้อสอบ ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้ประกอบการวางผังโต๊ะสอบหรือกำหนดจำนวนผู้คุมสอบต่อไป นอกจากนี้ยังเป็นการประยุกต์ใช้แนวคิด Speed and Accuracy Trade-off กับความสามารถในการรับรู้ด้วยการมองของมนุษย์ ซึ่งสามารถนำไปใช้ออกแบบสถานีงานต่างๆ โดยคำนึงถึงผู้ใช้งาน ให้มีประสิทธิภาพในการทำงานที่เพิ่มขึ้นได้
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1230
title: การออกแบบระบบการจัดเตรียมยานพาหนะสำหรับระบบการขนส่ง

description: งานวิจัยนี้เป็นการพัฒนาแนวทางการวางแผนจัดเตรียมยานพาหนะในระดับแผนรายปี โดยรูปแบบการจัดเตรียมยานพาหนะอยู่ในรูปของการเช่าในหน่วยเดือน ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อสนับสนุนกระบวนการผลิตสำหรับอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มจำพวกโรงงานจัดเย็บเสื้อผ้าเพื่อการส่งออก ในการศึกษาแบ่งออกเป็น 3 ส่วนหลัก ได้แก่ ส่วนแรก การประมาณความต้องการการขนส่งจากแผนการผลิตรวม เพื่อหาจำนวนน้ำหนักและปริมาตรสิ่งของต่างๆ ที่ต้องทำการขนย้าย โดยได้คำนึงถึงจำนวนครั้งและประเภทสถานที่ที่เกี่ยวข้องไว้ด้วย ส่วนที่สอง การประมาณความสามารถในการขนย้ายสิ่งของ ในส่วนนี้ผู้วิจัยได้ใช้ข้อมูลจำนวนรอบวิ่งเฉลี่ยต่อคันต่อเดือนและขนาดของยานพาหนะ ในการระบุความสามารถของการขนส่งของรถต่อคันต่อเดือน ส่วนสุดท้าย เป็นการประยุกต์ใช้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ ด้วยวิธีการโปรแกรมเชิงเส้นตรง เพื่อการหารูปแบบแผนการเช่ารถ ที่ทำให้ค่าใช้จ่ายของการเช่ารถตลอดปีมีค่าต่ำที่สุด โดยสมมติให้เมื่อมีการเช่ารถขนาดเดิมด้วยจำนวนเดือนที่ติดต่อกันมากขึ้นจะทำให้ค่าเช่ารถต่อเดือนต่ำลง ผลลัพธ์คำตอบที่ต้องการจากแบบจำลอง ได้แก่ จำนวนรถในแต่ละขนาด ที่ควรทำการเช่า เวลาที่ควรเริ่มต้นการเช่า และระยะเวลาที่ควรทำการเช่า เงื่อนไขในการหาคำตอบ เป็นข้อมูลที่ได้ประมาณการไว้แล้วในเบื้องต้น ทั้งความต้องการการขนส่ง และ ความสามารถในการขนย้ายสิ่งของ ซึ่งผู้วิจัยคาดว่าระบบนี้ จะช่วยอำนวยความสะดวกต่อการวางแผนการจัดเตรียมยานพาหนะล่วงหน้าสำหรับโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1231
title: การศึกษาวิธีการเลือกค่าลักษณะสำคัญสำหรับการพยากรณ์ปริมาณน้ำในลุ่มน้ำเพชรบุรี

description: การพยากรณ์ปริมาณน้ำเป็นองค์ประกอบที่สำคัญในการบริหารจัดการแหล่งน้ำ โดยการที่จะได้โมเดลการพยากรณ์ที่มีความแม่นยำนั้น จะต้องมีวิธีการคัดเลือกค่าคุณลักษณะสำคัญก่อนการประมวลผลที่มีประสิทธิภาพ สำหรับคัดเลือกข้อมูลปริมาณน้ำที่มีความสำคัญอย่างแท้จริง ดังนั้นวิทยานิพนธ์นี้จึง เสนอวิธีการผสมระหว่างการวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ และการวิเคราะห์การแปลงเวฟเล็ตโดยใช้วิธีการหาความสัมพันธ์ด้วยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ก่อนนำไปวิเคราะห์ด้วยวิธีการแปลงเวฟเล็ต ผลลัพธ์ที่ได้จากทั้งสองวิธีดังกล่าวจะถูกนำมาใช้เป็นข้อมูลนำเข้าโมเดลในการพยากรณ์สองโมเดล ได้แก่ โครงข่ายประสาทเทียมชนิดแบ็กพรอพาเกชัน และ การวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้น โดยใช้ข้อมูลปริมาณน้ำรายวันจาก 4 สถานี ในลุ่มน้ำเพชรบุรี ประเทศไทย จากผลการทดลองทั้งสองโมเดลเทียบกับวิธีการคัดเลือกค่าคุณลักษณะสำคัญวิธีอื่น ๆ พบว่า วิธีการที่เสนอให้ผลลัพธ์ในการพยากรณ์ปริมาณน้ำรายวันมีความแม่นยำกว่าวิธีอื่น ๆ
DOI: 10.17632/7gdvt3wtc7.1
title: Raw data-Preconditioning, induced by sub-toxic dose of the neurotoxin L-BMAA, delays ALS progression in mice and prevents Na+/Ca2+ exchanger 3 downregulation

description: Research data
DOI: 10.17632/f64zfykvds.1
title: Raw data-Synergistic association of valproate and resveratrol reduces brain injury in ischemic stroke

description: Research data
DOI: 10.17632/x2t56y235g.1
title: JAAD Risk factors for the development of cutaneous melanoma after allogeneic hematopoietic cell transplantation supplemental materials
DOI: 10.7910/dvn/3b6nsq/3jkbgb
title: 053.tab

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/3b6nsq/783ozh
title: 057.tab

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/3b6nsq/az0b3m
title: 058.tab

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/3b6nsq/buks1t
title: 061.tab

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/3b6nsq/ltxfpt
title: 055.tab

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/3b6nsq/mwmjod
title: 062.tab

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/3b6nsq/x5pfb3
title: 060.tab

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/3b6nsq/znrw6b
title: 059.tab

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/3b6nsq/zrfd3i
title: 056.tab

description: :unav
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1232
title: การพัฒนาหน่วยแยกตะกอนและผลของตะกอนต่อคุณภาพน้ำในระบบเลี้ยงสัตว์น้ำแบบปิด

description: ผลจากการทดลองส่วนที่ 1 ศึกษาผลของตะกอนต่อคุณภาพน้ำในการเลี้ยงปลานิลแบบปิดในโรงเรือนพบว่าปริมาณตะกอนแขวนลอยในน้ำมีผลทำให้ความเข้มข้นของแอมโมเนียและไนไตรท์สูงขึ้นและเป็นอันตรายต่อปลานิลได้ เมื่อปลานิลอยู่ในสภาวะนั้นเป็นเวลานานซึ่งจากผลการทดลองดังกล่าวจำเป็นต้องมีการพัฒนาระบบแยกตะกอนเพื่อช่วยควบคุมความเข้มข้นของสารอนินทรีย์ไนโตรเจนให้อยู่ในระดับที่ปลอดภัย ผลจากการทดลองส่วนที่ 2 ศึกษาประสิทธิภาพของหน่วยแยกตะกอนรูปแบบต่างๆที่ออกแบบขึ้น ซึ่งมีลักษณะต่างกัน 5 รูปแบบพบว่าหน่วยแยกตะกอนที่บรรจุแผ่นกั้นภายในเป็นแผ่นพีวีซีรูปวงกลม 8 ชั้นมีประสิทธิภาพในการแยกตะกอนดีที่สุดที่อัตราการไหล 180 ลิตรต่อชั่วโมง โดยมีประสิทธิภาพ 71.3±2.4% และเมื่อนำหน่วยแยกตะกอนดังกล่าวไปทดสอบเบื้องต้นกับการเพาะเลี้ยงปลานิลในระบบปิดโดยไม่มีระบบตัวกรองชีวภาพจะพบว่าบ่อที่มีหน่วยแยกตะกอนสามารถควบคุมปริมาณตะกอนแขวนลอยในน้ำและความเข้มข้นของแอมโมเนียไนไตรท์และไนเตรทได้ต่ำกว่าบ่อไม่มีหน่วยแยกตะกอนได้ ผลจากการทดลองส่วนที่ 3 ศึกษาการใช้งานหน่วยแยกตะกอนร่วมกับระบบเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ (ปลานิล) แบบปิดที่ผสมผสานตัวกรองชีวภาพไนตริฟิเคชันและดีไนตริฟิเคชันพบว่าการปิดหน่วยแยกตะกอนมีผลทำให้ปริมาณตะกอนแขวนลอยในน้ำความเข้มข้นของแอมโมเนียไนไตรท์และไนเตรทเพิ่มขึ้น แต่เมื่อมีการเปิดใช้งานหน่วยแยกตะกอนและเติมเมทานอล ก็จะพบว่าสามารถควบคุมปริมาณความเข้มข้นของแอมโมเนียไนไตรท์และไนเตรทให้มีค่าต่ำกว่า 0.4, 0.6 และ 15.9 มิลลิกรัมไนโตรเจนต่อลิตรตามลำดับได้ อีกทั้งมีปริมาณตะกอนแขวนลอยในน้ำประมาณ 35 มิลลิกรัมต่อลิตรตลอดการทดลอง สำหรับการทดลองส่วนที่ 4 ศึกษาศักยภาพและบทบาทของตะกอนที่มีต่อการบำบัดแอมโมเนียและไนไตรท์โดยกระบวนการไนตริฟิเคชันในระบบไบโอฟล๊อกนำตะกอนที่แยกได้จากหน่วยแยกตะกอนในการทดลองส่วนที่ 3 หลังจากเลี้ยงปลานิลไปได้ 45 วัน ซึ่งมีความเข้มข้น 2 กรัมต่อลิตร ปริมาตร 300 มิลลิลิตร มาเป็นตะกอนหัวเชื้อเพื่อเร่งให้มีการเกิดไบโอฟล๊อกใส่ในบ่อทดลอง ผลการทดลองพบว่าบ่อทดลองที่มีตัวกรองชีวภาพ BiocordTM และหน่วยแยกตะกอนสามารถควบคุมคุณภาพน้ำและปริมาณตะกอนแขวนลอยในน้ำให้อยู่ในระดับที่ปลอดภัยได้นอกจากนี้ปริมาณตะกอนแขวนลอยในน้ำในช่วง 300-500 มิลลิกรัมต่อลิตรยังสามารถช่วยบำบัดแอมโมเนียและไนไตรท์ให้อยู่ในระดับที่ปลอดภัยต่อการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำได้เช่นกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1233
title: การติดตั้งสายส่งกระแสตรงแรงดันสูงเพื่อจำกัดขนาดกระแสลัดวงจรของระบบส่งในเขตเมืองใหญ่โดยพิจารณาดัชนีเสถียรภาพเชิงแรงดัน

description: การเติบโตทางเศรษฐกิจและสังคม ส่งผลให้ความต้องการพลังงานไฟฟ้าเพิ่มขึ้น เพื่อตอบสนองความต้องการนี้จำเป็นต้องเพิ่มความสามารถของระบบผลิตและส่งจ่ายกำลังไฟฟ้าให้สูงขึ้น ขณะเดียวกันส่งผลให้ขนาดกระแสลัดวงจร ณ บัสไฟฟ้าในระบบสูงขึ้นด้วย และอาจเกินค่าพิกัดกระแสลัดวงจรของอุปกรณ์ป้องกันและตัดต่อวงจร ปัญหานี้เกิดขึ้นกับระบบไฟฟ้ากำลังในเขตมหานครทั่วโลกเช่นเดียวกับระบบส่งไฟฟ้าในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอวิธีการกำหนดตำแหน่งติดตั้งสายส่งกระแสตรงแรงดันสูงที่เหมาะสมจำนวน 1 ตำแหน่งร่วมกับการพิจารณาแบ่งแยกบัสอีกไม่เกิน 1 ตำแหน่ง เพื่อจำกัดกระแสลัดวงจรในระบบส่งไฟฟ้าที่ส่งจ่ายกำลังให้กับโหลดในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล โดยกำหนดฟังก์ชันวัตถุประสงค์ คือ ขนาดของสายส่งกระแสตรงแรงดันสูงมีค่าต่ำที่สุด พิจารณาเงื่อนไข พิกัดกระแสลัดวงจรของเซอร์กิตเบรกเกอร์ และเงื่อนไขจุดทำงานของระบบ อาทิ ขีดจำกัดขนาดแรงดันที่บัสและกำลังไฟฟ้าที่ไหลในสายส่งโดยประยุกต์วิธีค้นหาแบบตาบูช่วยในการหาคำตอบ จากนั้น ระบบที่ติดตั้งสายส่งกระแสตรงแรงดันสูงจะถูกประเมินความมั่นคงโดยใช้ดัชนีเสถียรภาพแรงดัน PQ และพิจารณาผลกระทบของเหตุการณ์สายส่งหลุด 1 วงจร เพื่อยืนยันความมั่นคงของระบบอยู่ในระดับที่ยอมรับได้
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1234
title: การยืดอายุการเก็บรักษาไข่ไก่โดยเคลือบด้วยไคโตซานที่เตรียม จากการฉายรังสีแกมมา

description: ไคโตซานเป็นพอลิเมอร์ชีวภาพชนิดหนึ่งซึ่งเป็นอนุพันธ์ของไคติน เตรียมได้จากการลดหมู่อะซีติลของไคติน (Deacetylation) ที่ได้จากเปลือกกุ้ง เปลือกปู แกนปลาหมึกและผนังเซลล์ของเชื้อราบางชนิด ทำการตัดทอนโมเลกุลของไคโตซานด้วยการฉายรังสีแกมมาในช่วง 10 ถึง 100 กิโลเกรย์ ในรูปแบบของแข็งซึ่งเป็นวิธีที่ง่าย สะดวกและรวดเร็ว โดยที่โครงสร้างของไคโตซานไม่เปลี่ยนแปลง จากนั้นทำการละลายไคโตซานที่ได้จากการฉายรังสีแกมมาในกรดอะซิติก 2 % (v/v) ให้ได้ความเข้มข้นสุดท้ายของสาระลายไคโตซานเป็น 1 % (w/v) ปรับค่า pH ให้มีค่า 5.6 ด้วย 6 N โซเดียมไฮดรอกไซด์ แล้วทำการเคลือบไข่ไก่โดยการจุ่มแช่ในสารละลายไคโตซานเป็นเวลา 5 วินาที และศึกษาการเคลือบ 1, 2 และ 3 ชั้น พร้อมทำการประเมินคุณภาพของไข่ไก่ในส่วนของ pH ของไข่ขาว การสูญเสียน้ำหนัก ความสดของไข่ไก่ การแยกกันของไข่ขาวและไข่แดง และน้ำหนักของไข่ขาวและไข่แดง ที่เก็บไว้ที่อุณหภูมิห้องเฉลี่ย 30 องศาเซลเซียส ในระยะเวลา 0 ถึง 8 สัปดาห์ ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่า ไข่ไก่ที่เคลือบด้วยไคซานที่ฉายรังสี 10 กิโลเกรย์ น้ำหนักโมเลกุล 492 กิโลดาลตัน เป็นช่วงที่เหมาะสมที่สุดในการเคลือบไข่ไก่ ซึ่งสามารถยืดอายุการเก็บรักษาได้นานถึง 6 สัปดาห์ เมื่อเทียบกับไข่ไก่ที่ไม่ได้เคลือบด้วยไคโตซาน ซึ่งเก็บได้เพียง 2 สัปดาห์เท่านั้นที่ยังคงคุณภาพดีที่สุด งานวิจัยนี้ยังสามารถนำไปประยุกต์ใช้กับไข่ชนิดอื่นๆ รวมทั้งในกระบวนการอุตสาหกรรมผลิตไข่เพื่อใช้ในเชิงพาณิชย์ได้
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1235
title: อนาคตภาพรูปแบบสังคมแห่งการเรียนรู้เพื่อการปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์เชิงบวกสำหรับชุมชน

description: งานวิจัยเรื่อง อนาคตภาพรูปแบบสังคมแห่งการเรียนรู้เพื่อการปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์เชิงบวกสำหรับชุมชน เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการศึกษาอนาคตใช้เทคนิคการวิจัยแบบ EDFR (Ethnographic Delphi Futures Research) ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์และสังเคราะห์หลักการ แนวคิดเกี่ยวกับสังคมแห่งการเรียนรู้เพื่อการปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์เชิงบวกสำหรับชุมชนจากเอกสารงานวิจัยทั้งในประเทศและต่างประเทศ ระหว่างปี พ.ศ. 2540 ถึง พ.ศ. 2554 2) ศึกษาความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับการพัฒนาอนาคตภาพสังคมแห่งการเรียนรู้เพื่อการปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์เชิงบวกสำหรับชุมชน จำนวน 32 คน และการศึกษาภาคสนาม 5 กรณีศึกษาที่ดี 3) พัฒนาอนาคตภาพรูปแบบสังคมแห่งการเรียนรู้เพื่อการปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์เชิงบวกสำหรับชุมชน และ 4) นำเสนออนาคตภาพรูปแบบสังคมแห่งการเรียนรู้เพื่อการปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์เชิงบวกสำหรับชุมชน โดยการสนทนากลุ่มเพื่อพิจารณาและประเมินผลการวิจัยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 20 คน ซึ่งแบ่งได้เป็นสองกลุ่ม คือ การสนทนากลุ่มผู้ที่เกี่ยวข้องในระดับนโยบาย จำนวน 10 คน และผู้ที่เกี่ยวข้องในระดับปฏิบัติการ จำนวน 10 คน รวมกลุ่มตัวอย่างในการวิจัย ทั้งสิ้น 52 คน ผลการวิจัย พบว่าอนาคตภาพรูปแบบสังคมแห่งการเรียนรู้เพื่อการปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์เชิงบวกสำหรับชุมชนประกอบด้วย เนื้อหาหลักสำหรับการพัฒนา 5 ประการ ได้แก่ 1) องค์ประกอบสังคมแห่งการเรียนรู้เพื่อการปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์เชิงบวกสำหรับชุมชน 2) หลักการสำคัญสำหรับการพัฒนาสังคมแห่งการเรียนรู้ฯ 3) กระบวนการในการพัฒนาสังคมแห่งการเรียนรู้ฯ 4) ยุทธศาสตร์การพัฒนาสังคมแห่งการเรียนรู้ฯ และ 5) ปัจจัยแห่งความสำเร็จ ซึ่งแต่ละองค์ประกอบมีรายละเอียดเนื้อหาย่อยสำหรับการนำไปปฏิบัติจริง รูปแบบสังคมแห่งการเรียนรู้เพื่อการปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์เชิงบวกสำหรับชุมชนเป็นกระบวนการที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติโดยชุมชน อย่างอิสระ มีความเป็นพลวัตและพัฒนาอย่างต่อเนื่องอย่างไม่มีที่สิ้นสุด มีการเรียนรู้ตลอดชีวิตและวัฒนธรรมการแลกเปลี่ยนเรียนรู้เป็นหัวใจที่สำคัญ ซึ่งชุมชนสามารถเลือกใช้องค์ความรู้ที่ได้จากการวิจัยตามความเหมาะสมและสอดคล้องกับลักษณะบริบทและภูมิสังคมที่แตกต่างกัน อนาคตภาพรูปแบบสังคมแห่งการเรียนรู้เพื่อการปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์เชิงบวกสำหรับชุมชนจะไปส่งเสริมกระบวนการเรียนรู้ในระดับบุคคล กลุ่มบุคคล ชุมชนและเครือข่ายสังคมอย่างมีคุณค่า ให้สามารถเข้าถึงความจริง ความดี ความงามที่มีอยู่ ยกระดับเสรีภาพและอิสรภาพทางการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์ เกิดการเปลี่ยนแปลงภายใน วิธีคิด ความเชื่อ ระบบคุณค่า และการเรียนรู้ที่ทำให้เกิดสุขภาวะทางจิตวิญญาณนำไปสู่การแก้ปัญหาและสนองความต้องการโดยรวมอย่างสมดุล ยั่งยืนและมีความสุข อันเป็นกลไกการขับเคลื่อนชุมชนไปสู่วิถีการพัฒนาที่ถูกต้องเพื่อประโยชน์สุขร่วมกันอย่างแท้จริง
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1236
title: การพัฒนาแบบจำลองภาระการทำงานของเครื่องจักรซีเอนซี จากการใช้กระแสไฟฟ้า 3 เฟส ด้วยวิธีการแบบกลุ่ม

description: การประยุกต์ใช้เทคนิคการทำเหมืองข้อมูลสามารถพบได้ในหลายภาคส่วนของอุตสาหกรรมยานยนต์ และถูกใช้เป็นหนึ่งในเครื่องมือสำคัญในหลายระบบของการผลิตแม่พิมพ์ฉีด ซึ่งเป็นหนึ่งในขั้นตอนสำคัญในการผลิตยานยนต์ ในการออกแบบแม่พิมพ์ฉีด จะเริ่มต้นที่แผนกออกแบบ (CAD) โดยการออกแบบจะใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยออกแบบ จากนั้นจะส่งข้อมูลคอมพิวเตอร์ไปยังแผนกแคม (CAM) เพื่อแปลงข้อมูลทางคอมพิวเตอร์ไปเป็นทางเดินของเครื่องมือกัด และข้อมูลที่จำเป็นอื่น ๆ เพื่อใช้ในการทำงานที่เครื่องจักร จากนั้นส่งข้อมูลไปยังแผนกเครื่องจักร โดยทั้งนี้ได้มีการพัฒนาระบบตรวจติดตามการทำงานของเครื่องจักรแบบอัตโนมัติ โดยการตรวจสอบการใช้กระแสไฟฟ้า 3 เฟส ของเครื่องจักรซีเอนซี เพื่อลดความผิดพลาดของมนุษย์จึงมีการนำเทคนิคการทำเหมืองข้อมูลมาใช้เพื่อจำแนกรูปแบบการใช้กระแสไฟฟ้า โดยสามารถระบุกระบวนการผลิตได้อย่างอัตโนมัติ ในงานวิจัยนี้เลือกใช้การสร้างตัวแบบจากวิธีการดังนี้คือ เบย์อย่างง่าย, เบย์เซียนเน็ตเวิร์ค, โครงข่ายประสาทเทียมชนิดแพร่กลับ, เคสตาร์, ตารางการตัดสินใจ และ ต้นไม้การตัดสินใจ ส่วนวิธีการแบบกลุ่มที่เลือกใช้คือ AdaBoostM1, Bagging , Stacking และ Vote ซึ่งการใช้วิธีแบบกลุ่มนั้นจะทำให้ตัวแบบมีความแม่นยำมากขึ้น ในการสร้างตัวแบบในขั้นตอนการฝึกและการทดสอบตัวแบบจะใช้วิธีการประเมินความแม่นยำด้วยวิธีการไขว้ข้าม 10 กลุ่ม จากผลการวิจัยจะพบว่าวิธีการสร้างตัวแบบแบบกลุ่มโดยวิธี Bagging โดยใช้ตัวจำแนกต้นไม้การตัดสินใจซึ่งในขั้นตอนการเตรียมข้อมูลไม่ผ่านการทำให้เป็นแบบไม่ต่อเนื่องนั้นให้ค่า AUC เท่ากับ 0.946
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1237
title: ปรับปรุงประสิทธิภาพของกระบวนการติดไดในการผลิตวงจรรวม

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในกระบวนการติดได หลังจากวิเคราะห์ด้วยแผนผังก้างปลาพบว่ามีสาเหตุของการส่งรุ่นให้กระบวนการผลิตถัดไปได้ล่าช้าอยู่ 2 ประการ คือ ประการที่ 1 การจัดตารางการผลิตไม่เหมาะสม เนื่องมาจากพนักงานจ่ายรุ่นเข้าเครื่องโดยเลือกจากเครื่องจักรที่ว่างอยู่โดยไม่คำนึงถึงว่าเครื่องนั้นผลิตรุ่นอะไรก่อนหน้า เป็นผลทำให้ต้องมีการปรับแต่งเครื่องจักรให้เหมาะสมกับรุ่นที่เข้ามาใหม่ ซึ่งจะทำให้เครื่องจักรไม่สามารถผลิตรุ่นได้อย่างต่อเนื่อง ประการที่ 2 การปรับแต่งเครื่องจักรใช้เวลานาน เนื่องมาจากการปรับแต่งเครื่องจักรมีหลายขั้นตอน ในการปรับปรุงประกอบไปด้วย 2 ส่วน คือ ส่วนที่ 1 การจัดตารางการผลิต โดยใช้เทคนิค EDD และ SPT มาประยุกต์ใช้ในการพัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์เพื่อช่วยในการจัดตารางการผลิต ส่วนที่ 2 ลดเวลาการปรับแต่งเครื่องจักรให้เร็วขึ้น โดยใช้ Single Minute Exchange of Die (SMED) สำหรับแยกกิจกรรมเป็นกิจกรรมภายนอกและภายใน กิจกรรมภายนอกประกอบไปด้วย 2 กิจกรรม ได้แก่ (1) การเตรียมเครื่องมือและอุปกรณ์ (2) การปรับแต่งชุดหยิบลีดเฟรม และกิจกรรมภายใน 7 กิจกรรม เช่น กำหนดเครื่องจักรในส่วนตำแหน่งหยอดกาวและตำแหน่งการติดได ติดตั้งชุดเข็ม เป็นต้น อีกทั้งได้มีการพัฒนาโปรแกรมเว็บอินทราเน็ตสำหรับการเลือกเครื่องมือและอุปกรณ์ เพื่อลดเวลาที่ใช้ในกิจกรรมภายนอก และทำการพัฒนาโปรแกรม library สำหรับจัดการพารามิเตอร์ เพื่อลดเวลาที่ใช้ในกิจกรรมภายใน ภายหลังการปรับปรุงพบว่า สามารถลดเวลาเปลี่ยนรุ่นจาก 65.3 นาที เหลือ 37.8 นาที (ลดลง 57.89%) ลดจำนวนรุ่นที่ไม่สามารถส่งได้ทัน จากเดิม 49.48% เหลือ 20.8% (ลดลง 58.54%) ลดเวลาผลิตลงจาก 1394.5 เหลือ 1034.81 นาที (ลดลง 25.79%) อีกทั้งสามารถใช้ประโยชน์เครื่องจักรได้ดีขึ้นจากเดิม 70.57% เป็น 81.14% (เพิ่มขึ้น 13.01%)