cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2016.513
title: การสร้างสรรค์นาฏยศิลป์ตามแนวคิดสัมมาทิฏฐิ

description: วิทยานิพนธ์เรื่อง “การสร้างสรรค์นาฏยศิลป์ตามแนวคิดสัมมาทิฏฐิ” เป็นการผสานองค์ความรู้ทางด้านปรัชญาทางพุทธศาสนาในเรื่องสัมมาทิฏฐิ ศิลปกรรมศาสตร์ และสังคมศาสตร์เข้าด้วยกัน มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาหารูปแบบผลงานการแสดง และแนวคิดที่ได้หลังจากการสร้างสรรค์ผลงาน “การสร้างสรรค์นาฏยศิลป์ตามแนวคิดสัมมาทิฏฐิ” งานวิจัยฉบับนี้เป็นการวิจัยเชิงสร้างสรรค์และการวิจัยเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย การสำรวจข้อมูลจากเอกสารที่เกี่ยวข้อง สื่อสารสนเทศ การสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ และการทดลองปฏิบัติการทางนาฏยศิลป์ จากนั้นจึงทำการรวบรวมข้อมูลเพื่อวิเคราะห์และสังเคราะห์ แล้วสรุปเป็นผลการวิจัย จากผลการวิจัย พบรูปแบบที่ใช้ในการสร้างสรรค์ผลงานการแสดง ซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบของการแสดงทางนาฏยศิลป์ 8 ประการ ได้แก่ 1) บทการแสดง ได้รับแรงบันดาลใจมาจากแนวคิดเรื่องสัมมาทิฏฐิ คือ ความเห็นชอบ 2) ดนตรีประกอบการแสดง ใช้การแสดงดนตรีสดบรรเลงเพลงคลาสสิก โดยใช้เครื่องดนตรีเชลโล่และเปียโนไฟฟ้า เพื่อสะท้อนความรู้สึกของการแสดงในแต่ละองก์ 3) ลีลาทางนาฏยศิลป์ ใช้รูปแบบการเต้นบัลเลต์และนาฏยศิลป์หลังสมัยใหม่ 4) นักแสดง ใช้นักแสดงที่มีความสามารถทางบัลเลต์และนาฏยศิลป์หลังสมัยใหม่ 5) เครื่องแต่งกาย ใช้รูปแบบของการแต่งกายในชีวิตประจำวัน เน้นความเรียบง่าย 6) อุปกรณ์ประกอบการแสดง ใช้ตัวอักษรประดิษฐ์คำว่า “สัมมาทิฏฐิ” เป็นฉากประกอบการแสดงตั้งแต่ต้นจนจบ 7) พื้นที่แสดง ใช้การปรับสถานที่โดยการเคลื่อนย้ายตัวอักษรประดิษฐ์คำว่า “สัมมาทิฏฐิ” ให้เข้ากับการแสดงในแต่ละองก์ 8) แสง เลือกใช้แสงในสีโทนร้อนและโทนเย็น เพื่อสื่ออารมณ์ความรู้สึกและบรรยากาศในการแสดง ส่วนแนวคิดที่ได้หลังจากการสร้างสรรค์ผลงานการแสดง ได้แก่ 1) แนวคิดปรัชญาทางพุทธศาสนาเรื่องสัมมาทิฏฐิ 2) สัญลักษณ์และการสื่อสารในการแสดงนาฏยศิลป์ 3) ความเรียบง่ายตามแนวคิดนาฏยศิลป์หลังสมัยใหม่ 4) ความคิดสร้างสรรค์ในการแสดงนาฏยศิลป์ 5) ทฤษฎีนาฏยศิลป์ ดุริยางคศิลป์ และทัศนศิลป์ 6) การสะท้อนภาพทางสังคมโดยใช้นาฏยศิลป์ และ 7) การแสดงที่สร้างสรรค์เพื่อเยาวชน จากผลการวิจัยทั้งหมดที่กล่าวมาแล้วข้างต้น ผู้วิจัยพบว่าได้ตรงตามวัตถุประสงค์ทุกประการ
DOI: 10.14457/cu.the.2016.514
title: การออกแบบเครื่องเรือนเซรามิกระบบโมดูลาร์เพื่อตอบสนองรสนิยมผู้พักอาศัยในอาคารชุด

description: เครื่องเรือนเซรามิกในประเทศไทยมีรูปแบบที่ยังไม่เหมาะสมกับการแต่งอาคารชุดสมัยใหม่ และไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อการใช้งานสำหรับที่พักอาศัยแบบมีพื้นที่ใช้สอยที่จำกัด ถึงแม้ว่าเซรามิกจะมีคุณสมบัติที่ใช้ในการออกแบบและพัฒนารูปลักษณ์เครื่องเรือนได้โดยง่าย ในด้านรูปทรง รูปร่าง ผิวสัมผัส และลวดลายการตกแต่ง ทำให้สามารถใช้สร้างสรรค์รูปลักษณ์ที่เข้าได้กับรสนิยมการตกแต่งอาคารที่พักอาศัยได้หลากหลาย แต่เครื่องเรือนเซรามิกในตลาดปัจจุบันยังขาดการพัฒนาองค์ประกอบสำคัญในการตอบสนองลักษณะการพักอาศัยในอาคารชุดสมัยใหม่ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ในการพัฒนาแนวทางการออกแบบเครื่องเรือนเซรามิกจากองค์ประกอบของรูปลักษณ์เพื่อใช้ในการตอบสนองรสนิยมผู้พักอาศัยในอาคารชุด การดำเนินการวิจัยได้ทำการศึกษาข้อมูลเชิงคุณภาพในการวิเคราะห์ปัจจัยด้านความต้องการและประโยชน์ใช้สอย ส่วนข้อมูลเชิงปริมาณถูกนำมาใช้ในการวิเคราะห์หาองค์ประกอบของรูปลักษณ์ทางด้านการใช้งานและรูปแบบที่ส่งผลต่อการใช้งานเครื่องเรือนเซรามิกของกลุ่มเป้าหมาย ผลการวิจัยแนวทางการออกแบบเครื่องเรือนเซรามิกพบว่ากลุ่มตัวอย่างเลือกเครื่องเรือนเซรามิกสำหรับการใช้งานแบบอเนกประสงค์ การประกอบชิ้นส่วนจากเซรามิกร่วมกับไม้ด้วยระบบโมดูล่าร์จะสร้างการใช้งานที่หลากหลาย และจัดการรูปแบบชิ้นส่วนที่ใช้ตอบรสนิยมของผู้พักอาศัยในอาคารชุดด้วยรูปลักษณ์ แบบมินิมอล แบบตกแต่ง และแบบเรียบหรูตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2016.515
title: การออกแบบเรขศิลป์สิ่งพิมพ์โฆษณาสำหรับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้สวมใส่

description: งานวิจัยเรื่อง การออกแบบเรขศิลป์สิ่งพิมพ์โฆษณาสำหรับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้สวมใส่นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาจำแนกประเภทอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้สวมใส่และวิธีการกำหนดยุทธวิธีการสร้างสรรค์การโฆษณา ในประเด็นจุดจับใจและการนำเสนอความคิดโฆษณาที่มีความเหมาะสมกับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้สวมใส่ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) รวบรวมข้อมูลจากเอกสารและสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญด้านตลาดสินค้าไอที เพื่อค้นหาประเภทอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้สวมใส่ 2) แบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น กลุ่มตัวอย่างในครั้งนี้ ได้แก่ สิ่งพิมพ์โฆษณาจากเว็บไซต์ lurzersarchive.com คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive Sampling) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011 – 2015 จำนวน 262 ชิ้นงาน ผ่านการตรวจสอบความเที่ยงตรงของเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ และตรวจสอบการใช้จุดจับใจและการนำเสนอความคิดโฆษณาจากกลุ่มตัวอย่างจากผู้เชี่ยวชาญด้านเรขศิลป์ จำนวน 226 ชิ้นงาน วิเคราะห์และสรุปผลโดยแสดงในรูปจำนวนร้อยละและจัดเรียงตามลำดับคะแนน ผลการวิจัยพบว่า แนวทางการออกแบบเรขศิลป์สิ่งพิมพ์โฆษณา สำหรับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้สวมใส่ ได้แก่ 1. ประเภทการใช้งานเพื่อการออกกำลังกาย สามารถใช้จุดจับใจประเภทจุดจับใจที่ใช้ลักษณะเด่นของสินค้าได้ ส่วนรูปแบบการนำเสนอความคิดโฆษณาสามารถใช้วิธีเปรียบเทียบแบบอุปมาอุปไมยได้ 2. ประเภทการใช้งานเพื่อดูข้อมูลร่วมกับสร้างความบันเทิง สามารถใช้จุดจับใจประเภทจุดจับใจที่ใช้ลักษณะเด่นของสินค้าได้ ส่วนรูปแบบการนำเสนอความคิดโฆษณาสามารถใช้วิธีการเปรียบเทียบแบบอุปมาอุปไมยได้
DOI: 10.14457/cu.the.2016.517
title: พิธีไหว้ครูดนตรีไทยวิทยาลัยนาฏศิลปลพบุรี

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประวัติความเป็นมา บริบทที่เกี่ยวข้องในการจัดพิธีไหว้ครูดนตรีไทย ขั้นตอนการจัดพิธีไหว้ครูและการบรรเลงของวงปี่พาทย์ประกอบในพิธีไหว้ครูของวิทยาลัยนาฏศิลปลพบุรี ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพในการสืบค้นและรวบรวมข้อมูล ผลการศึกษาพบว่า พิธีไหว้ครูดนตรีไทยวิทยาลัยนาฏศิลปลพบุรี เริ่มจัดให้มีขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2526 มีอาจารย์มนตรี ตราโมท เป็นผู้ประกอบพิธีเป็นท่านแรกนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526-2532 ได้มีการผลัดเปลี่ยนผู้ประกอบพิธีไหว้ครูดนตรีไทยและผู้ช่วยประกอบพิธีในแต่ละปีซึ่งเป็นบุคคลที่มีคุณวุฒิและคุณสมบัติจากวิทยาลัยนาฏศิลปและสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ที่ได้รับมอบโองการไหว้ครูจากอาจารย์มนตรี ตราโมท รวม 8 ท่าน ในด้านบริบทที่เกี่ยวข้องพบว่าบริเวณที่ใช้ในการจัดพิธีในปัจจุบัน คือ หอประชุมวิทยาลัยนาฏศิลปลพบุรี พร้อมทั้งมีการตั้งเครื่องบูชากลางแจ้งสำหรับบูชาเทวดาผู้ดูแลเขตพระราชฐานชั้นนอกของวังนารายณ์ตามความเชื่อในท้องถิ่น แบบแผนในการสืบทอดและขั้นตอนการประกอบพิธีไหว้ครูในปัจจุบันยังคงรักษารูปแบบตามที่ผู้ประกอบพิธีได้รับมอบจากอาจารย์มนตรี ตราโมท ทุกประการ พิธีไหว้ครูดนตรีไทยเริ่มขึ้นในช่วงเย็นวันพุธ มีการบรรเลงถวายมือของศิษย์เก่าจากสำนักการสังคีตและสถาบันต่าง ๆ มาร่วมบรรเลงถวายมือเพื่อบูชาพระคุณของครูและเช้าวันพฤหัสบดีภายหลังจากการทำพิธีไหว้ครูสามัญ วงดนตรีที่ใช้ประกอบพิธีเป็นวงปี่พาทย์พิธีที่บรรเลงโดยนักดนตรีซึ่งเป็นบุคลากรภายในสังกัดที่มีอาวุโสและได้ครอบเพลงหน้าพาทย์องค์พระพิราพ (เต็มองค์) ทั้งผู้ประกอบพิธี ผู้ช่วยประกอบพิธี ผู้บรรเลงเพลงหน้าพาทย์ และผู้เข้าร่วมพิธีจะต้องมีการเตรียมเครื่องบูชา ขันกำนล และเตรียมความพร้อมทางร่างกายและจิตใจเพื่อความเป็นสิริมงคลต่อตนเองและผู้อื่นโดยสมบูรณ์
DOI: 10.14457/cu.the.2016.519
title: การแสดงไวโอลินโซนาตาของโมสาร์ท: ดนตรีสร้างสรรค์ผ่านกาลเวลา

description: วอล์ฟกัง อมาเดอุส โมสาร์ท ได้รับการฝึกฝนตั้งแต่เยาว์วัย ให้เชี่ยวชาญทั้งเครื่องดนตรีเปียโนและไวโอลิน งานประพันธ์โซนาตาสำหรับเปียโนและไวโอลินของโมสาร์ท เป็นเครื่องยืนยันถึงความเข้าใจอันลึกซึ้งของเขาในเรื่องของการประสานสัมพันธ์ระหว่างเครื่องดนตรีทั้งสอง แม้ว่าโมสาร์ทเองจะมิได้เน้นบทบาทของการเป็นนักไวโอลินในช่วงหลังของชีวิต แต่ความสนใจที่มีต่องานประเภทนี้ก็ดำเนินต่อเนื่องไปจนถึงช่วงท้ายชีวิต จากการที่ได้ศึกษาตัวบทของโซนาตาฉบับดั้งเดิม (Urtext) ประกอบกับการแสวงหาข้อมูลอื่นๆ จากตำราคู่มือการบรรเลงดนตรีของนักวิชาการดนตรีร่วมสมัย สัญลักษณ์การประดับทางดนตรีต่างๆ ในแบบแผนของคริสต์ศตวรรษที่ 18 อัตชีวประวัติของโมสาร์ท และพัฒนาการความเปลี่ยนแปลงของเครื่องดนตรี ผู้วิจัยสามารถสรุปได้ว่า 1. โมสาร์ทเป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญยิ่งในประวัติศาสตร์การดนตรีตะวันตก ในฐานะผู้สร้างดุริยางคนิพนธ์ที่บ่งบอกถึงศักยภาพอันแท้จริงของเครื่องดนตรีไวโอลิน นั่นคือ เป็นผู้ปรับให้ไวโอลินมีความโดดเด่นไม่ด้อยกว่าเปียโนในโซนาตาประเภทนี้ 2. การที่ได้ศึกษาโซนาตาประเภทนี้ของโมสาร์ทตามลำดับและโดยองค์รวม ผู้วิจัยพบว่าการแสดงออกด้วยไวโอลินเป็นตัวบ่งชี้ให้เห็นถึงพัฒนาการไปสู่วุฒิภาวะในทางดนตรีของโมสาร์ทได้เป็นอย่างดี การวิจัยในด้านดนตรีวิทยาส่งผลให้ผู้วิจัยและนักเปียโนผู้ร่วมงาน สามารถกำหนดทิศทางในการบรรเลงได้อย่างชัดเจน ซึ่งผลของการแสดงสดและการบันทึกเสียง ยืนยันได้ถึงการยอมรับของกลุ่มผู้ฟังในยุคปัจจุบัน
DOI: 10.14457/cu.the.2016.520
title: การออกแบบเรขศิลป์สําหรับร้านอาหารไทยประเภทต่าง ๆ เพื่อเจเนอเรชั่นวาย

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเรื่องการออกแบบเรขศิลป์ร้านอาหารไทยประเภทต่าง ๆ เพื่อเจเนอเรชั่นวายโดยมีวัตถุประสงค์หลัก 3 ประการของงานวิจัยดังนี้ เพื่อศึกษากลยุทธ์ในการออกแบบอัตลักษณ์ที่สื่อสารจุดเด่นเพื่อสร้างภาพลักษณ์ร้านอาหารไทยประเภทต่าง ๆ เพื่อศึกษาหาแนวทางในการออกแบบอัตลักษณ์ที่เหมาะสมสำหรับร้านอาหารไทยประเภทต่าง ๆ รวมทั้งการศึกษาแนวทางการจัดองค์ประกอบทางเรขศิลป์ เพื่อสร้างภาพลักษณ์ร้านอาหารไทยประเภทต่าง ๆ ขั้นตอนและวิธีการวิจัย โดยเก็บข้อมูลจากประเภทเอกสารงานวิจัย งานวิทยานิพนธ์ ตำรา หนังสือ บทความเอกสาร อินเตอร์เน็ต สิ่งพิมพ์ ได้ทำการสัมภาษณ์ และสัมภาษณ์เชิงลึก จากประเภทบุคคลผู้เชี่ยวชาญทางการตลาด และผู้เชี่ยวชาญทางด้านการออกแบบ จากการเก็บข้อมูลที่ได้มานั้น นำมาวิเคราะห์ และสร้างเป็นแบบสอบถาม ทำให้ได้ข้อมูลนำมาดำเนินการออกแบบต่อไป สรุปผลการวิจัยพบว่า ร้านอาหารไทยแบ่งออกเป็น 4 ประเภท ได้แก่ ไทยเฉพาะ (Thai Special) ไทยต้นตำรับ (Thai Original) ไทยพื้นบ้าน (Thai Traditional) และไทยประยุกต์ (Thai Modern, Thai Fusion) สำหรับประเภทร้านอาหารที่เหมาะสมกับกลุ่มเป้าหมายหลักคือ เจเนอเรชั่นวาย คือไทยประยุกต์ ซึ่งได้แบ่งออกเป็น 3 ประเภทย่อย และกลุ่มเป้าหมาย ให้ความสนใจมากที่สุดคือ ร้านอาหารไทยประยุกต์-อิตาเลียน ร้านอาหารไทยประยุกต์-ญี่ปุ่น และร้านอาหารไทยประยุกต์-จีน
DOI: 10.14457/cu.the.2016.521
title: บทประพันธ์เพลงมหาบัณฑิตนิพนธ์ : ธาตุทั้ง 4 (ดิน น้ำ ลม ไฟ)

description: บทประพันธ์ (ดิน น้ำ ลม ไฟ) เป็นบทประพันธ์สำหรับกลุ่มเครื่องดนตรี 4 ชิ้น ประกอบไปด้วย ฟลูต ไวโอลิน วิโอลา และ เปียโน ซึ่งเป็นการผสมที่ไม่เป็นที่นิยมมากนัก มีทั้งหมด 4 กระบวน โดยมีอัตราความเร็วที่แตกต่างกัน แต่ละกระบวนสื่อถึงรูปพรรณของธาตุทั้ง 4 ธาตุ โดยเครื่องดนตรีแต่ละชิ้นจะรับสลับบทบาทกันไปในแต่ละกระบวน มีการนำเสนอเทคนิคเฉพาะของแต่ละเครื่องดนตรี แสดงถึงทั้งทักษะของการบรรเลงเดี่ยว และการบรรเลงเป็นกลุ่ม บทประพันธ์นี้ได้แสดงเทคนิคการประพันธ์ตามแบบแผนตะวันตกกับเทคนิคการประพันธ์ดนตรียุคศตวรรษที่ยี่สิบ เช่น ลักษณะของโครงสร้างต่าง ๆ การเลือกใช้ระดับเสียง ลักษณะของจังหวะ และสีสันของเสียงในแต่ละเครื่องดนตรี ทั้งนี้เพื่อให้บทประพันธ์มีความเป็นเอกภาพ มีการนำเอาหน่วยย่อยเอกทางด้านระดับเสียงและทางด้านจังหวะมาดัดแปลงโดยใช้เทคนิคที่หลากหลาย ทั้งยังพิจารณาถึงการใช้เสียงที่กลมกลืนและเสียงที่กระด้างอย่างเหมาะสม บทประพันธ์นี้มีความยาวประมาณ 20 นาที
DOI: 10.14457/cu.the.2016.522
title: การออกแบบเรขศิลป์บนโมบายแอปพลิเคชัน สำหรับสินค้าแฟชั่น เครื่องแต่งกาย

description: วัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อศึกษาและกําหนดแนวทางการใช้องค์ประกอบทางเรขศิลป์ที่เหมาะสม ศึกษาลักษณะทางกายภาพ และจินตภาพของกลุ่มเป้าหมายที่เหมาะสมกับใช้งานบนโมบายแอปพลิเคชัน สำหรับสินค้าแฟชัน เครื่องแต่งกาย โดยแบ่งช่วงสินค้าแฟชั่น เครื่องแต่งกาย ที่มีการซื้อขายในโมบายแอปพลิเคชัน ออกเป็น 3 ช่วงชีวิตผลิตภัณฑ์ คือ ช่วงแนะนำ (Introduction stage) ช่วงเจริญเติบโตร่วมกับช่วงอิ่มตัว (Growth & Maturity stage) และช่วงถดถอย (Decline stage) กลุ่มตัวอย่างคือ หน้าจอโมบายแอปพลิเคชันและเว็บแอปพลิเคชันที่แสดงผลบนอุปกรณ์สมาร์ทโฟน ของแบรนด์สินค้าแฟชั่น ประเภท Apparel มูลค่าสูงสุดทั่วโลก 10 อันดับ ของบริษัทวิจัยการตลาด MillwardBrown จำนวน 120 หน้าจอ ใช้วิธีการสัมภาษณ์ และแบบเก็บข้อมูล ให้ความสนใจองค์ประกอบทางเรขศิลป์ ได้แก่ การเลือกใช้รูปแบบการออกแบบ (Design Pattern) การเลือกใช้ตัวอักษร การเลือกใช้สี และการเลือกใช้ประเภทภาพถ่ายแฟชั่น สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าความถี่ ร้อยละ และค่าเฉลี่ย ผลการวิจัยพบว่า ลักษณะทางกายภาพของกลุ่มเป้าหมายที่เหมาะสมสำหรับการใช้งานแอปพลิเคชันซื้อขายสินค้าแฟชั่น เครื่องแต่งกาย คือ กลุ่มเพศหญิง เจเนอรเรชั่นวาย (เกิดปี ค.ศ. 1982-2004) ลักษณะทางจินตภาพที่สำคัญ 3 อันดับแรก คือ (1) ต้องการแอปพลิเคชันที่ใช้งานง่าย ไม่หลายขั้นตอน (2) ปุ่มซื้อง่าย ชัดเจน (3) มีการแจ้งเตือนหากเกิดข้อผิดพลาด เพื่อไม่ให้เกิดความกังวล ด้านองค์ประกอบเรขศิลป์ รูปแบบการออกแบบ (Design Pattern) ใช้รูปแบบที่ไม่ซับซ้อน เน้นการนำเสนอตัวสินค้ามากที่สุดในช่วงแนะนำ ลดลงมาในช่วงถดถอย ช่วงเจริญเติบโตร่วมกับช่วงอิ่มตัวไม่เน้นการนำเสนอสินค้า แต่เน้นรูปแบบการเข้าถึงที่ชัดเจนรวดเร็ว แนวทางการใช้ตัวอักษร มีการใช้งานที่หลากหลายในช่วงแนะนำ กับส่วนหน้าที่ของตัวอักษรประเภทหัวเรื่องและโปรยนำ และประเภทชื่อคอลัมน์ประจำ สำหรับส่วนอื่นที่ให้ข้อมูลรายละเอียดสินค้านั้น ใช้ตัวอักษรประเภทที่มีคุณสมบัติอ่านได้ดีแม้มีขนาดเล็ก องค์ประกอบสี สีพื้นฐานใช้น้ำหนักสีในระดับอ่อน สีหลักใช้ระดับสูง และสีเน้นใช้ระดับปานกลาง องค์ประกอบด้านการเลือกใช้รูปภาพ เน้นใช้ประเภทภาพถ่ายโฆษณาเหมาะสมในช่วงแนะนำ ใช้ภาพประเภทคอลเลคชั่นสินค้าเหมาะสมในช่วงเจริญเติบโตร่วมกับช่วงอิ่มตัว ภาพถ่ายเฉพาะสินค้าเหมาะสมกับส่วนการให้รายละเอียดและการสรุปผลก่อนการสั่งซื้อ
DOI: 10.14457/cu.the.2016.523
title: กลวิธีการขับร้องละครชาตรีของครูมัณฑนา อยู่ยั่งยืน

description: วิทยานิพนธ์เรื่อง กลวิธีการขับร้องละครชาตรีของครูมัณฑณา อยู่ยั่งยืน มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประวัติความเป็นมา ทำนองเพลงที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของการขับร้องละครชาตรี กรมศิลปากร และกลวิธีการขับร้องละครชาตรีเรื่องรถเสน ของครูมัณฑนาอยู่ยั่งยืนจำนวน 10 เพลง ผลการศึกษาพบดังนี้ ประวัติความเป็นมา พบว่าละครชาตรีเป็นละครรำที่มีความเก่าแก่มาก มีตำนานเกี่ยวข้องกับวรรณกรรมพื้นบ้าน เมื่อกรมศิลปากรนำมาฟื้นฟูได้เชิญคณะละครชาตรีนายพูน เรืองนนท์เข้ามาถ่ายทอดโดยนายทองใบ เรืองนนท์บุตรชายเป็นผู้ถ่ายทอด คุณครูมนตรี ตราโมทปรับปรุงทำนองเพลง สำหรับเครื่องดนตรีและการประสมวงเดิมประกอบด้วย ปี่ชวา โทน กลองชาตรี ฆ้องคู่ ฉิ่ง และกรับ พัฒนาการของกรมศิลปากรคือมีการนำวงปี่พาทย์ไม้นวมเข้ามาบรรเลงประกอบ กรมศิลปากรทำการตัดทำนองโหมโรงชาตรีออก เหลือเพียงการรัวกลอง และจากการที่นักแสดงรำและร้องเอง เป็นนักแสดงรำอย่างเดียวโดยมีนักร้องทำการขับร้องแทน ทำให้ละครชาตรีของกรมศิลปากรมีเอกลักษณ์ทั้งเรื่องบทเพลงและทางขับร้อง เพลงที่มีการขับร้องมาแต่เดิมได้รับได้สืบทอดมาจากคณะละครชาตรีนายพูน เรืองนนท์ ได้แก่เพลงร่ายชาตรี และเพลงที่ปรากฏในเพลงชุดสิบสองภาษา คุณครูมนตรี ตราโมท ได้นำมาบรรจุไว้ในละครชาตรีเรื่องรถเสนได้แก่เพลงชาตรีตะลุง สำหรับเพลงที่คุณครูมนตรี ตราโมท ประพันธ์ขึ้นใหม่ได้แก่เพลงลิงโลดชาตรี เพลงชาตรีกรับ เพลงร่ายชาตรี 3 เพลงร่ายชาตรี 2 เพลงชาตรีบางช้าง เพลงลำชาตรีและเพลงทยอยดง โดยปรากฏทางขับร้องที่เป็นการร้องโดยมีทำนองหลักจำนวน 2 เพลงได้แก่เพลงชาตรีตะลุงและเพลงชาตรีบางช้าง ส่วนอีก 8 เพลงเป็นทำนองร้องเท่านั้นได้แก่เพลงลิงโลดชาตรี เพลงชาตรีกรับ เพลงร่ายชาตรี 3 เพลงชาตรี 2 เพลงร่ายชาตรี เพลงลำชาตรี เพลงทยอยดงและเพลงโอ้บางช้าง ทำนองส่วนใหญ่ใช้ระดับเสียงทางเพียงออล่างเป็นประธาน ทำนองจบเพลงมักจบด้วยเสียงที่ 1 ของทางเพียงออล่างเกือบทั้งหมด ลูกตกที่กำหนดส่วนใหญ่กำหนดให้ลูกตกเป็นเสียงซอล เป็นส่วนใหญ่ แนววิถีของทำนองพบทั้งสิ้นพบรูปแบบการซ้ำแนวเสียงน้อยกว่าการใช้แนวเสียงที่ใช้ครั้งเดียวและมีความหลากหลาย กลวิธีการขับร้องละครชาตรีของคุณครูมัณฑนา อยู่ยั่งยืนพบว่ายึดแบบกรมศิลปากรตามที่คุณครูมนตรี ตราโมท ปรับปรุงไว้ การใช้เสียงเป็นไปตามลักษณะการขับร้องตามทำนองหลัก การบรรจุคำร้อง ครูมัณฑนาจะบรรจุคำร้องตามบทเพลงไทยโดยทั่วไปที่เป็นทำนองในจังหวะหน้าทับปรบไก่สองชั้น การใช้เสียงขึ้นต้น พบว่าทำนองที่อยู่ในทางเพียงออล่างจะขึ้นต้นเพลงด้วยเสียงที่ 1 เสียงที่ 2 เสียงที่ 3 และเสียงที่ 6 ของทางเพียงออล่าง หากทำนองเพลงที่กำกับด้วยทางกลาง ขึ้นต้นด้วยเสียงที่ 6 ของทางหลักและหากเป็นทางเพียงออบน จะขึ้นต้นเพลงด้วยเสียงที่ 2 และเสียงที่ 6 นอกจากนี้ครูมัณฑนาใช้กลวิธีการขับร้องจำนวนทั้งสิ้น 6 ชนิดคือ การปั้นคำ การใช้หางเสียง การช้อนเสียง การหวนเสียง การกดเสียงต่ำ การผันหางเสียง กลวิธีที่พบว่าใช้มากที่สุด คือ การปั้นคำ
DOI: 10.14457/cu.the.2016.524
title: ดุษฎีนิพนธ์งานประพันธ์เพลง: นิทรรศการแห่งจินตนาการ

description: ช่วงปี ค.ศ. 1950 ดนตรีร็อคได้ถือกำเนิดและเติบโตแผ่กิ่งก้านสาขาไปอย่างกว้างขวางจนได้รับความนิยมจากผู้คนทั่วโลก และก้าวขึ้นมาเป็นหนึ่งในดนตรีกระแสหลัก มีการทดลองผสมผสานดนตรีร็อคเข้ากับดนตรีหลากหลายประเภท เช่น แจ๊ส เร็กเก้ ฟังค์ อิเล็กทรอนิกส์ ดนตรีคลาสสิกก็เป็นดนตรีอีกแขนงหนึ่งที่ถูกนำมาผสมผสานกับดนตรีร็อค เช่นการนำเพลงร็อคที่มีชื่อเสียงมาเรียบเรียงใหม่เพื่อบรรเลงร่วมกับออร์เคสตรา หรือการนำทำนองเพลงคลาสสิกอันเป็นที่รู้จักมาแทรกเข้ากับบางช่วงของเพลงร็อค การผสมผสานเหล่านี้เกิดขึ้นในผลงานหลายชิ้น และมักจะได้เสียงตอบรับที่ดีจากผู้ฟัง ดังนั้นจึงเป็นความคิดที่น่าสนใจ สำหรับการทดลองทำสิ่งที่แตกต่างจากการนำมาเรียบเรียงใหม่หรือแทรกบางท่อนเข้าด้วยกันอย่างผลงานชิ้นอื่น ซึ่งคือการประพันธ์เพลงสำหรับวงร็อคเพื่อบรรเลงร่วมกับออร์เคสตราโดยเฉพาะ เพื่อให้เกิดภาพของความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันระหว่างดนตรีทั้งสองประเภท ให้ผู้ฟังได้เข้าใจว่าดนตรีคลาสสิกไม่ใช่สิ่งไกลตัว หากแต่เป็นรากฐานของเพลงที่พวกเขาคุ้นเคย การเข้าใจรากฐานของดนตรีจะช่วยให้ทั้งผู้ฟัง และนักดนตรีรู้สึกซาบซึ้งในดนตรียิ่งขึ้น “นิทรรศการแห่งจินตนาการ ดนตรีพรรณนาสำหรับวงเชมเบอร์ออร์เคสตรา” คือดนตรีพรรณนาสำหรับการบรรเลงร่วมกันระหว่างวงร็อคและออร์เคสตรา ประพันธ์ขึ้นโดยอ้างอิงจากภาพวาดของจิตรกรเอก 4 คน ได้แก่ อาจารย์ถวัลย์ ดัชนี อาจารย์สมภพ บุตราช อาจารย์ปัญญา วิจินธนสาร และอาจารย์ประทีป คชบัว บุคลิกและสีสันเสียงของวงดนตรีทั้งสองชนิดได้ถูกผสมผสานเข้าด้วยกันก่อให้เกิดมุมมองและวิธีสื่อความหมายที่แตกต่างจากดนตรีพรรณนาชิ้นอื่น
DOI: 10.14457/cu.the.2016.525
title: การดำเนินคดีแบบกลุ่มฝ่ายจำเลย

description: ปัจจุบันประเทศไทยมีพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ฉบับที่ 26 (พ.ศ. 2558) ในเรื่องการดำเนินคดีแบบกลุ่ม เพื่อแก้ไขปัญหากรณีที่มีคู่ความจำนวนมากในข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายเดียวกัน เพื่อลดปริมาณคดีที่ขึ้นสู่ศาล ประหยัดค่าใช้จ่ายและระยะเวลาในการดำเนินคดี และทำให้แนวคำพิพากษาเป็นไปในทิศทางเดียวกัน แต่กฎหมายบัญญัติเฉพาะการดำเนินคดีแบบกลุ่มฝ่ายโจทก์เท่านั้น ไม่ได้บัญญัติเรื่องของการดำเนินคดีแบบกลุ่มฝ่ายจำเลย จากการศึกษาพบว่าในบางคดีที่มีผู้ละเมิดหรือผิดสัญญาเป็นจำนวนมากยังคงต้องแยกฟ้องเป็นแต่ละคดีไปอีกทั้งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งที่ใช้บังคับอยู่นั้นยังไม่พียงพอที่จะแก้ไขปัญหาดังกล่าวได้ ทำให้เกิดปัญหาปริมาณคดีที่ขึ้นสู่ศาลเป็นจำนวนมาก เสียเวลาและค่าใช้จ่ายในการดำเนินคดี วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาแนวความคิดและรูปแบบการดำเนินคดีแบบกลุ่มฝ่ายจำเลยที่ปรากฏในต่างประเทศ อันได้แก่ ประเทศสหรัฐอเมริกา และประเทศแคนาดา มาใช้บังคับโดยเปรียบเทียบกับเงื่อนไขสำคัญของกฎหมายการดำเนินคดีแบบกลุ่มของไทย โดยวิเคราะห์เปรียบเทียบในประเด็นการเข้าสู่การดำเนินคดีแบบกลุ่ม คุณสมบัติผู้แทนกลุ่มและทนายความ การใช้สิทธิออกจากกลุ่ม และการกำหนดค่าทนายความฝ่ายจำเลย ผู้วิจัยจึงขอเสนอให้มีมาตรการทางกฎหมายการดำเนินคดีแบบกลุ่มฝ่ายจำเลยมาเป็นอีกช่องทางหนึ่ง โดยอาจแก้ไขสาระสำคัญบางประการในพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ฉบับที่ 26เพื่อให้เกิดความเหมาะสม ทั้งหมด 5 ประเด็นดังต่อไปนี้ (1) การกำหนดลักษณะกลุ่มบุคคลนั้นให้ใช้กับการดำเนินคดีแบบกลุ่มฝ่ายจำเลยได้โดยแก้ไขคำนิยาม “กลุ่มบุคคล”เป็น “บุคคลหลายคนที่อาจฟ้องหรืออาจถูกฟ้อง ภายใต้เงื่อนไขการมีปัญหาข้อเท็จจริงและหลักกฎหมายอย่างเดียวกัน” ส่วนในเรื่องจำนวนบุคคลให้นำหลักเกณฑ์การพิจารณาตามกฎหมายการดำเนินคดีแบบกลุ่มของไทยที่มีอยู่ประกอบกับแนวพิจารณาความเหมาะสมของจำนวนกลุ่มของกฎหมายสหรัฐอเมริกามาบังคับใช้ (2) ควรวางหลักเกณฑ์การพิจารณาคุณสมบัติผู้แทนหรือทนายความฝ่ายจำเลยให้ชัดเจนมากขึ้น (3) ประเด็นการใช้สิทธิออกจากกลุ่มนั้น ให้ศาลมีบทบาทในการใช้ดุลพินิจพิจารณาคำร้องขอออกจากกลุ่มของจำเลย(4) ค่าใช้จ่ายในการดำเนินคดีกลุ่มและ (5)การกำหนดเงินรางวัลทนายความจำเลยนั้น ควรให้ศาลเข้ามามีบทบาทในการพิจารณาคำนวณเงินรางวัลทนายความตามความเหมาะสมและควรจัดให้มีกองทุนของรัฐที่จะเข้ามาช่วยสนับสนุนในเรื่องค่าใช้จ่ายและค่าทนายความในการดำเนินคดี
DOI: 10.14457/cu.the.2016.526
title: ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับการออกหนังสือค้ำประกันของธนาคารพาณิชย์เพื่อประกันหนี้ให้แก่เจ้าหนี้ต่างประเทศ

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัญหาที่เกิดขึ้นจากการนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ลักษณะค้ำประกันมาใช้บังคับกับหนังสือค้ำประกันที่ธนาคารออกเพื่อประกันหนี้ให้แก่เจ้าหนี้ต่างประเทศ 2) วิเคราะห์คำขอให้ธนาคารออกหนังสือค้ำประกัน เพื่อหาความชัดเจนในการบังคับใช้คำขอออกหนังสือค้ำประกัน วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ เป็นวิจัยทางเอกสารเชิงคุณภาพ โดยศึกษาค้นคว้าตัวบทกฎหมาย ข้อมูลจากตำรา และบทความ เพื่อนำมาวิเคราะห์เกี่ยวกับปัญหาที่เกิดขึ้นในทางปฏิบัติของการออกหนังสือค้ำประกันของธนาคาร วิทยานิพนธ์นี้พบว่าประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ลักษณะค้ำประกัน ไม่เพียงพอและไม่เหมาะสมที่จะนำมาใช้บังคับกับการออกหนังสือค้ำประกันของธนาคารเพื่อประกันหนี้ให้แก่เจ้าหนี้ต่างประเทศ เพราะหากมีข้อต่อสู้ว่าหนังสือค้ำประกันตกเป็นโมฆะ จะทำให้ธนาคารไม่สามารถใช้สิทธิไล่เบี้ยให้ผู้ขอออกหนังสือค้ำประกันรับผิดชดใช้เงินคืนให้แก่ธนาคารได้ ธนาคารจึงต้องอาศัยคำขอออกหนังสือค้ำประกันเป็นเครื่องมือในการใช้สิทธิเรียกร้องให้ผู้ขอออกหนังสือค้ำประกันรับผิด อย่างไรก็ตาม ธนาคารก็อาจถูกผู้ขอออกหนังสือค้ำประกันยกข้อต่อสู้ได้ว่าธนาคารได้ชำระหนี้ไปตามอำเภอใจโดยรู้อยู่ว่าตนไม่มีความผูกพันที่จะต้องชำระเพราะหนังสือค้ำประกันดังกล่าวตกเป็นโมฆะ และเมื่อสัญญาคำขอออกหนังสือค้ำประกันเป็นสัญญาที่เกี่ยวเนื่องกับหนังสือค้ำประกันที่เป็นโมฆะ สัญญาคำขอออกหนังสือค้ำประกันก็ย่อมตกเป็นโมฆะด้วย ธนาคารจึงไม่มีสิทธิเรียกให้ผู้ขอออกหนังสือค้ำประกันรับผิดชดใช้เงินคืนให้แก่ธนาคารตามสัญญาคำขอออกหนังสือค้ำประกันได้ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ จึงเสนอแนะแนวทางในการแก้ปัญหาด้วยการเสนอแนวทางในการร่างสัญญาคำขอออกหนังสือค้ำประกัน โดยการเปลี่ยนชื่อสัญญาคำขอออกหนังสือค้ำประกันเป็นสัญญาตกลงชดใช้ค่าเสียหายสำหรับการออกหนังสือค้ำประกัน และกำหนดข้อตกลงไว้อย่างชัดเจนในสัญญาว่าสัญญาฉบับนี้มีลักษณะเป็นเอกเทศ แยกต่างหากจากสัญญาประธานและหนังสือค้ำประกันที่ธนาคารออก ตลอดจนมิได้มีลักษณะเป็นสัญญาอุปกรณ์ของสัญญาใด ๆ และกำหนดข้อตกลงเกี่ยวกับค่าเสียหายตามสัญญาฉบับนี้ว่าเป็นค่าเสียหายที่เกิดจากกรณีความเสียหายอย่างใดบ้าง เพื่อให้สัญญาคำขอออกหนังสือค้ำประกันมีความสมบูรณ์และมีผลบังคับได้
DOI: 10.14457/cu.the.2016.527
title: มาตรการทางกฎหมายในการส่งเสริมช่องทางจัดจำหน่ายสินค้าและบริการของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม

description: ปัจจุบันองค์กรธุรกิจประเภทวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (Small and Medium Enterprises: SMEs) ประสบปัญหาด้านการดำเนินการทางการตลาด โดยเฉพาะช่องทางในการจัดจำหน่ายสินค้าหรือบริการ (Place) ให้แก่ผู้บริโภคจากความต้องการสถานที่จำหน่ายสินค้า ความสามารถในการแข่งขัน การจำหน่ายทางออนไลน์ที่ประสบปัญหาความเชื่อมั่นของผู้บริโภค เมื่อวิเคราะห์มาตรการทางกฎหมายของประเทศไทยที่บังคับใช้ปัจจุบันพบว่า พระราชบัญญัติส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม พ.ศ. 2543 แม้จะมีการผลักดันให้เกิดผลแต่ในทางปฏิบัติ นโยบายต่างๆขาดความต่อเนื่องจากปัญหาความไม่มีเสถียรภาพทางการเมือง การขาดการบูรณการระหว่างหน่วยงานที่นำนโยบายไปปฏิบัติการส่งเสริม SMEs ทำให้การส่งเสริม SMEs ขาดประสิทธิภาพ เมื่อศึกษามาตรการทางกฎหมายที่ใช้กับภาคธุรกิจทั่วไป เพื่อที่จะใช้เป็นมาตรการทางกฎหมายในการสนับสนุนการดำเนินการทางการตลาดในช่องทางจำหน่ายสินค้าหรือบริการให้แก่ SMEs พบว่า พระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง พ.ศ.2545 ข้อกฎหมายที่บังคับให้ SMEs ต้องส่งเอกสารการซื้อขายให้แก่ผู้บริโภคเป็นหนังสือไม่สอดคล้องกับพระราชบัญญัติธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ.2544 ที่รับรองการส่งเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ นอกจากนี้ ร่างพระราชบัญญัติประกอบธุรกิจค้าปลีกค้าส่ง และร่างพระราชบัญญัติประกอบธุรกิจแฟรนไชส์ ซึ่งเกี่ยวข้องกับคนกลางในช่องทางจัดจำหน่ายไม่สามารถส่งเสริมผู้ประกอบการ SMEs ด้วยข้อกฎหมายที่เป็นอุปสรรคต่อ SMEs อาทิ การผลักดักให้ SMEs ค้าปลีกค้าส่งออกไปประกอบธุรกิจในพื้นที่ห่างไกล การคุณสมบัติในการขอยื่นประกอบธุรกิจแฟรนไชส์ที่ไม่เหมาะสมกับความสามารถของธุรกิจ SMEs อีกทั้ง มาตรการทางกฎหมายที่จะเข้ามาสนับสนุนช่องทางจัดจำหน่ายทางออนไลน์ให้แก่ SMEs คือ พระราชบัญญัติการดูแลผลประโยชน์ของคู่สัญญา พ.ศ.2551 ยังไม่เหมาะสมกับธุรกิจ SMEs เนื่องจากอัตราค่าธรรมเนียมของผู้ให้บริการค่อนข้างสูง การขาดสภาพคล่องทางการเงิน นอกจากนี้ แม้จะมีพระราชบัญญัติแข่งขันทางการค้า พ.ศ.2542 ซึ่งเป็นเครื่องมือผลักดัน SMEs ให้เข้าสู่ตลาดพบว่ายังขาดประสิทธิภาพด้านการบังคับใช้กฎหมาย ขณะเดียวกันประเทศเกาหลีใต้และประเทศญี่ปุ่นจะใช้มาตรการทางกฎหมายเพื่อส่งเสริมการดำเนินการทางการตลาดในช่องทางจัดจำหน่ายสินค้าหรือบริการให้แก่ SMEs เป็นการเฉพาะ เพื่อจัดหาตลาดหรือสถานที่จัดจำหน่ายสินค้าหรือบริการให้แก่ SMEs ตลอดจนการส่งเสริมผู้ประกอบการ SMEs และผู้บริโภคให้มีความเชื่อมั่นต่อการซื้อขายสินค้าหรือบริการทางออนไลน์ จากที่กล่าวมาทั้งหมดข้างต้น ทำให้การใช้มาตรการทางกฎหมายของไทยที่มีอยู่เพื่อแก้ไขปัญหาช่องทางจัดจำหน่ายให้แก่ SMEs ไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอ จึงควรที่จะมีการแก้ไขกฎหมายภายในประเทศที่มีอยู่เพื่อสนับสนุนและส่งเสริมช่องทางจัดจำหน่ายสินค้าหรือบริการให้แก่ SMEs อย่างมีประสิทธิภาพต่อไป