DOI: 10.17026/dans-zef-jcmp
title: Wageningen University 20 kv Renkum, Wageningen University 20kV

description: &lt;p&gt;In opdracht van Arcadis Nederland BV heeft BAAC een Inventariserend Veld-Onderzoek Proefsleuven variant archeologische begeleiding (IVO-P) uitgevoerd in het plangebied Renkum - Wageningen, University 20 kV. Het plangebied beslaat een tracé lopend van Renkum naar Wageningen en valt daarmee zowel binnen de gemeente Renkum (voor een klein deel) als binnen de gemeente Wageningen. Geomorfologisch gezien, en daarmee samenhangend ook bodemkundig, is het tracé onder te verdelen in drie hoofdeenheden. Het uiterst zuidelijke deel, gelegen in het dal van de Kortenburgsche/Molenbeek, is gelegen in een beekdalbodem, het middendeel ligt op stuwwalafzettingen en het noordelijk deel bestaat uit dekzandafzettingen.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;In de gemeente Renkum ligt het tracé niet op of bij bekende vindplaatsen. Wel ligt het tracé volgens de archeologische beleidskaart van de gemeente Renkum in een gebied met een hoge (zone 3) en middelhoge (zone 4) verwachting . Op de Verwachtingskaart Uiterwaarden Rivierengebied ligt het gebied in een zone met een hoge verwachting (het rode gebied), tevens laat deze kaart zien dat er resten van duikers kunnen worden aangetroffen. Volgens de archeologische waarden- en verwachtingskaart van de gemeente Wageningen 2018 loopt het tracé grotendeels door een zone met een hoge verwachting afgewisseld met kleinere zones met een middelhoge verwachting.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Alleen het meest noordelijke tracédeel, aansluitend op het terrein van Aeres Hogeschool Wageningen – locatie Mansholtlaan, heeft een lage verwachting. Het tracédeel over de stuwwal van Wageningen ligt in een bebost gebied. Het zuidelijk deel ligt in een gebied dat behoorde tot het landgoed Kortenburg, het latere Oranje Nassau Oord (ONO), een voormalig zomerverblijf van de koninklijke familie. Bij de begeleiding van het graven van de kabelsleuf bleek hier de bodem greppelgewijs omgespit was tot een diepte van 60 tot 120 cm.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Alleen het tracédeel onder de Koninginnelaan bleek min of meer intact. Deze laan maakte (getuige de naam) deel uit van het ontwerp van het koninklijk landgoed, maar bestond daarvoor vermoedelijk ook al. Het feit dat de bodem onder de Koninginnelaan relatief onverstoord is zou er op kunnen wijzen dat de greppels gegraven zijn in de jaren 80 van de 19e eeuw. Buiten het landgoed bleek de bosbodem evenmin onverstoord te zijn, maar bleek de verstoring minder structureel. Over het algemeen reikte de verstoring tot in de B-horizont, tot een diepte variërend van 15 tot 75 cm. Vrijwel de gehele stuwwal heeft een hoge archeologische verwachting . &lt;br&gt;De resultaten van de begeleiding lijken er op te wijzen dat deze hoge waardering herzien moet worden, met name voor het voormalige landgoed ONO. Wel is onduidelijk in hoeverre de waarnemingen gedaan in de kabelsleuf representatief zijn voor de omgeving.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Ten westen van de stuwwal loopt het tracé door het akkergebied de Eng. In het deel aansluitend aan de stuwwal is een vrij dun cultuurdek aangetroffen zoals behorend bij een loopodzolbodem, verder westelijk, langs de Bosweg, is sprake van een ‘echt’ plaggendek met een dikte van 60 cm en meer. Onder het plaggendek is een oude akkerlaag aangetroffen, met daaronder twee houtskoolrijke sporen. De hoge archeologische verwachting kan daarmee voor dit gebied gehandhaafd blijven. Helaas zijn in de sporen en in de oude akkerlaag geen daterende vondsten aangetroffen. In het resterende deel van het tracé bleek de kabel in bestaande kabel- en leidingsleuven gelegd te worden zodat relevante waarnemingen niet mogelijk bleken.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Vondsten uit de Tweede Wereldoorlog zijn slechts in beperkte mate aangetroffen. Op één locatie langs Kortenburg zijn vondsten uit de Tweede Wereldoorlog aangetroffen. Het betreft twee stalen hulzen van Duits 2 cm-geschut en een deksel van een munitiekist. Dit geschut was in principe bedoeld als luchtafweergeschut maar werd ook regelmatig ingezet tegen gronddoelen. Het feit dat zij van staal vervaardigd zijn duidt op een datering in de tweede helft van de Tweede Wereldoorlog. Op luchtfoto’s genomen op 8 april 1945 zijn hier inderdaad wapenopstellingen waargenomen.&lt;/p&gt;