cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1937
title: การศึกษาความต้องการการพยาบาลของผู้ป่วยอายุรกรรมที่จำหน่ายจากโรงพยาบาลศูนย์ สังกัดกระทรวงสาธารณสุข

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการการพยาบาล และเปรียบเทียบความต้องการการพยาบาลจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคลและภาวะสุขภาพของผู้ป่วยอายุรกรรมที่จำหน่ายจากโรงพยาบาลศูนย์ สังกัดกระทรวงสาธารณสุข โดยทำการศึกษาในกลุ่มผู้ป่วยอายุรกรรม จำนวน 401 คน ที่จำหน่ายจากโรงพยาบาลศูนย์ สังกัดกระทรวงสาธารณสุข โดยการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น คือ แบบสอบถามความต้องการการพยาบาล ซึ่งแบ่งความต้องการการพยาบาลเป็น 3 ด้าน ได้แก่ ด้านข้อมูล ด้านร่างกาย และด้านจิตใจ/จิตวิญญาณ ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิและมีค่าความเที่ยงของแบบสอบถามในแต่ละส่วน จากการคำนวณค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาคเท่ากับ .83, .84 และ .86 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติการแจกแจงความถี่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบที (t-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One way ANOVA) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1.ผู้ป่วยอายุรกรรมมีความต้องการการพยาบาลโดยรวมในระดับปานกลาง (X = 2.17) โดยมีความต้องการการพยาบาลด้านข้อมูลมากที่สุด (X = 2.29) รองลงมาคือ ด้านจิตใจ/จิตวิญญาณ (X = 2.17) และมีความต้องการด้านร่างกายน้อยที่สุด (X = 1.99)2.ผู้ป่วยอายุรกรรมที่มี อายุ เพศ ระดับการศึกษา รายได้ของครอบครัว จำนวนครั้งของการพักรักษาในโรงพยาบาล และชนิดของการเจ็บป่วยที่แตกต่างกัน มีความต้องการการพยาบาลไม่แตกต่างกันผู้ป่วยอายุรกรรมที่มีความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน (ADL) ได้บางส่วนมีความต้องการการพยาบาลโดยรวม ด้านร่างกาย และด้านจิตใจและจิตวิญญาณ สูงกว่าผู้ป่วยที่สามารถปฏิบัติกิจวัตรประจำวันได้ดี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1938
title: อุปลักษณ์ความตายในหนังสือธรรมะ

description: วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอุปลักษณ์ความตายในหนังสือธรรมะ หน้าที่ของอุปลักษณ์ความตายในหนังสือธรรมะ และองค์ประกอบการสื่อสารตามแนวคิดทฤษฎีชาติพันธุ์วรรณนาแห่งการ-สื่อสารของหนังสือธรรมะจากหนังสือธรรมะจำนวน 21 เล่มซึ่งแต่งโดยพระธรรมาจารย์ไทย ผลการศึกษาถ้อยคำอุปลักษณ์ความตายในหนังสือธรรมะพบว่าถ้อยคำอุปลักษณ์ความตายสะท้อนมโนอุปลักษณ์ความตาย 17 มโนอุปลักษณ์ ได้แก่ [ความตายคือการเดินทาง] [ความตายคือข้าศึก-ศัตรู] [ความตายคือการดับของไฟและ/หรือแสงสว่าง] [ความตายคือวัตถุ] [ความตายคือการศึกษา] [ความตายคือการแตกของสิ่งที่เปราะบาง] [ความตายคือการสูญเสียสิ่งมีค่า] [ความตายคือการลงสู่เบื้อง-ล่าง] [ความตายคือภัยพิบัติ] [ความตายคือมิตร] [ความตายคือการชดใช้หนี้หรือการคืน] [ความตายคือการพังของบ้าน] [ความตายคือเพชฌฆาต] [ความตายคือการตายของพืช] [ความตาย คือ สัตว์ร้าย] [ความตายคือการนอน] และ [ความตายคือการปิดฉาก] สามารถจัดกลุ่มมโนอุปลักษณ์ความตายออกเป็น 5 กลุ่มใหญ่ ได้แก่ 1) ภัย 2) การเดินทางและการเคลื่อนที่ 3) การสูญเสียวัตถุและการไม่คงสภาพ 4) การ-สิ้นสุดกระบวนการ และ 5) สิ่งที่มีประโยชน์ สะท้อนมุมมอง 4 ประการ ดังนี้ 1) มนุษย์ไม่ได้เป็นอมตะ 2) ชีวิตและความตายไม่ใช่สิ่งที่ตรงข้ามกัน 3) ทุกคนควรเชื่อถือศรัทธาหันมาศึกษาธรรมะปฏิบัติธรรม และ 4) ความตายไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวเสียทีเดียว หากเราสามารถปรับเปลี่ยนทัศนคติที่มีต่อความตาย เราก็จะไม่ต้องมีความทุกข์ องค์ประกอบการสื่อสารของหนังสือธรรมะที่สำคัญ ได้แก่ 1) จุดมุ่งหมาย 2) ผู้ร่วมเหตุการณ์สื่อสาร 3) บรรทัดฐานการปฏิสัมพันธ์และการตีความ ผลการวิเคราะห์หน้าที่ของอุปลักษณ์ความตายในหนังสือธรรมะมี 3 ด้าน คือ 1) หน้าที่ด้านการถ่ายทอดความคิด ได้แก่ อธิบายความ ทำให้เกิดมุมมองใหม่ เป็นเหตุผลสนับสนุนให้ผู้อ่านกระทำหรือไม่กระทำการบางอย่าง 2) หน้าที่ด้านบุคคลสัมพันธ์ คือ ตกแต่งถ้อยคำเพื่อหลีกเลี่ยงคำที่ให้ผลทางลบต่อความรู้สึก และ 3) หน้าที่ด้านสัมพันธภาพ คือ การลำดับความในปริจเฉท
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1939
title: ปัจจัยคัดสรรที่มีความสัมพันธ์กับภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำของผู้สูงอายุโรคเบาหวาน

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยคัดสรร ได้แก่ อายุ ความเจ็บป่วยร่วม ระยะเวลาที่เป็นเบาหวาน ความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันต่อเนื่อง ความร่วมมือในการใช้ยา การได้รับยาหลายชนิด การสนับสนุนทางสังคมและความรู้เกี่ยวกับภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำกับภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำของผู้สูงอายุโรคเบาหวาน กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ที่มีอายุเกิน 60 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคเบาหวานชนิดที่สอง และมีภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำที่เข้ามารับการรักษาในห้องอุบัติเหตุและฉุกเฉิน จากโรงพยาบาลระดับตติยภูมิในเขตกรุงเทพมหานคร 4 แห่งจำนวน 140 คน ที่ได้จากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามความร่วมมือในการใช้ยา แบบสอบถามความรู้เกี่ยวกับภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ แบบประเมินความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันต่อเนื่อง และแบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคม โดยแบบสอบถามความร่วมมือในการใช้ยา แบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคมและแบบสอบถามความรู้เกี่ยวกับภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ และหาความเที่ยงจากค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาคได้เท่ากับ .73, .88 และ .72 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติสถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัย 1. ผู้สูงอายุโรคเบาหวานที่เกิดภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำมีระดับน้ำตาลในเลือดน้อย กว่า 50 mg.% ร้อยละ 89.50 (x-bar = 37.14 mg.%, S.D. = 1.17) มีอาการเซลล์ประสาทขาดน้ำตาล ร้อยละ 94.80 มีความรุนแรงของอาการภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำอยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 47.90 2. อายุมีความสัมพันธ์ทางลบกับภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .05 (r = -.180) 3. ความรู้เกี่ยวกับภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำมีความสัมพันธ์ทางบวกกับภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .178) 4. ความเจ็บป่วยร่วม ระยะเวลาที่เป็นเบาหวาน ความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันต่อเนื่อง ความร่วมมือในการใช้ยา การได้รับยาหลายชนิด และการสนับสนุนทางสังคมไม่มีความสัมพันธ์กับ ภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำของผู้สูงอายุโรคเบาหวาน
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1940
title: ผลกระทบของการขึ้นอัตราภาษีสรรพสามิตบุหรี่ต่ออุปสงค์บุหรี่ผิดกฎหมาย

description: ที่ผ่านมารัฐได้เล็งเห็นถึงความสำคัญของอันตรายที่เกิดจากบุหรี่ จึงได้ออกมาตรการต่างๆ อย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งมาตรการทางภาษีสรรพสามิตที่ได้มีการปรับเพดานเพิ่มขึ้นจาก 80% เป็น 90% อย่างไรก็ตามมาตรการเพิ่มภาษีก็อาจทำให้ราคาโดยเปรียบเทียบ ของบุหรี่ซองถูกกฎหมายสูงกว่าบุหรี่ซองผิดกฎหมาย ซึ่งอาจส่งผลให้ผู้บริโภคบุหรี่ซองถูกกฎหมายหันไปบริโภคบุหรี่ซองผิดกฎหมายแทน และในท้ายที่สุดรัฐก็อาจจะไม่สามารถลดปริมาณการบริโภคบุหรี่ซองให้หมดไปได้ตามที่ได้วางเป้าหมายไว้ วัตถุประสงค์ในการศึกษานี้ประกอบด้วย 3 ข้อ ได้แก่ 1. การประมาณค่าอุปสงค์บุหรี่ซองผิดกฎหมาย 2. การศึกษาการปรับตัวระหว่างราคาบุหรี่ซองผิดกฎหมายกับราคาบุหรี่ซองถูกกฎหมาย ที่เกิดจากการปรับเปลี่ยนของอัตราภาษีสรรพสามิต และ 3. การประมาณค่าความยืดหยุ่นของการทดแทนกัน ระหว่างบุหรี่ซองผิดกฎหมายกับบุหรี่ซองถูกกฎหมาย โดยข้อมูลที่นำมาวิเคราะห์เป็นข้อมูลอนุกรมเวลาระหว่างปี 2534-2550 ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า การขึ้นภาษีสรรพสามิตจะส่งผลให้ผู้บริโภคบุหรี่ซองผิดกฎหมายทดแทนลดลง เนื่องจากการปรับขึ้นภาษีสรรพสามิต จะส่งผลให้ราคาบุหรี่ซองผิดกฎหมายปรับตัวมากกว่าราคาบุหรี่ซองถูกกฎหมาย (บุหรี่ซองผิดกฎหมายมีราคาโดยเปรียบเทียบสูงกว่า) อย่างไรก็ตามการที่อุปสงค์บุหรี่ซองผิดกฎหมายมีแนวโน้มลดลง ก็มิได้หมายความว่า อุปสงค์บุหรี่ซองผิดกฎหมายจะหมดไป ดังนั้นเพื่อให้การควบคุมการบริโภคบุหรี่ซองมีประสิทธิภาพมากขึ้น รัฐจึงควรดำเนินมาตรการอื่นๆ ควบคู่กับมาตรการทางภาษีด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งมาตรการป้องกันและปราบปราม เพื่อที่จะเพิ่มขีดความสามารถในการควบคุม หรือขจัดการลักลอบนำเข้าบุหรี่ซองผิดกฎหมายที่ถูกกระตุ้นจากการปรับขึ้นภาษี และในท้ายที่สุดก็จะส่งผลให้บุหรี่ซองผิดกฎหมาย มีต้นทุนในการลักลอบและมีราคาโดยเปรียบเทียบสูงกว่าบุหรี่ซองถูกกฎหมายได้
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1941
title: การเปรียบเทียบกระบวนการกรองตรง ระหว่างการแยกอนุภาคความขุ่น และการแยกอิมัลชันน้ำมันออกจากเฟสน้ำ

description: เปรียบเทียบกลไกการทำงานของถังกรองทรายแบบกรองตรง ในการแยกอนุภาคที่มีลักษณะทางกายภาพแตกต่างกันคือ อนุภาคความขุ่น และอิมัลชันของน้ำมัน โดยศึกษาการทำงานของถังกรองทรายแบบกรองตรงที่ไม่มีและมีการเติมสารเคมี (สารส้ม) รวมถึงประยุกต์ใช้สมการประสิทธิภาพการกรอง (Filtration efficiency equation) และสมการคำนวณความดันลด (Pressure drop equation) ในการอธิบายกลไกที่เกิดขึ้น จากผลการทดลองพบว่า ถังกรองทรายแบบกรองเร็วสามารถแยกอนุภาคความขุ่นได้ดีถึง 96.65% ในขณะที่สามารถแยกอิมัลชันของน้ำมันได้เพียง 45.52% เนื่องจากอนุภาคน้ำมันมีขนาดเล็กกว่าอนุภาคความขุ่น และมีเสถียรภาพสูงทำให้ยากต่อการแยกด้วยถังกรองทรายแบบธรรมดา จึงต้องมีการปรับปรุงคุณภาพน้ำก่อนเข้าสู่ถังกรอง ด้วยกระบวนการสร้างและรวมตะกอน เพื่อทำลายเสถียรภาพของอนุภาคน้ำมันก่อนเข้าสู่ถังกรอง โดยพบว่าเมื่อเพิ่มความเข้มข้นของสารส้ม ประสิทธิภาพของถังกรองเพิ่มขึ้น เนื่องจากฟล้อคของสารส้มจับตัวกับอนุภาคน้ำมัน และสะสมอยู่ด้านบนและภายในช่องว่างของชั้นกรอง ทำให้ความพรุนลดลง ซึ่งเพิ่มประสิทธิภาพการชนและการเกาะติดของอนุภาคภายในชั้นกรองอย่างไรก็ตาม ปรากฏการณ์ดังกล่าวส่งผลเสียต่อความดันลดภายในชั้นกรองที่เพิ่มขึ้น และอายุการใช้งาน รวมถึงรูปแบบการเดินระบบโดยรวม จึงได้มีการประยุกต์การเติมอากาศ เพื่อเพิ่มอายุการทำงานของถังกรอง พบว่าช่วยลดการสะสมของอนุภาคต่างๆ บริเวณผิวหน้าชั้นกรอง ทำให้มีระยะเวลาการทำงานที่นานขึ้น แต่ต้องใช้พลังงานในการเติมอากาศค่อนข้างมาก และจากการประยุกต์การเติมอากาศแบบกะ (Batch) พบว่าสามารถช่วยลดการสะสมของอนุภาคต่างๆ ที่ผิวหน้าชั้นกรองได้ และยังทำให้สามารถใช้สารกรองได้อย่างมีประสิทธิภาพขึ้นอีกด้วย จากการประยุกต์ใช้สมการทางคณิตศาสตร์ของการกรองพบว่า ประสิทธิภาพการทำงานของถังกรองทราย สอดคล้องกับค่าความพรุนของชั้นกรอง การสะสมตัวของอนุภาคต่างๆ ภายในชั้นกรอง ขนาดของสารกรองที่เกิดจากการสะสมตัว และความปั่นป่วนภายในชั้นกรองที่เกิดขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1942
title: กระบวนการตกเป็นเหยื่อการค้ามนุษย์ของลูกเรือประมงไทย : ศึกษากรณีเหยื่ออาชญากรรมในสถานคุ้มครองและพัฒนาอาชีพ (ชาย) จังหวัดปทุมธานี

description: ศึกษากระบวนการตกเป็นเหยื่อการค้ามนุษย์ของลูกเรือประมงทะเลไทย ปัจจัยที่มีผลต่อการตกเป็นเหยื่อการค้ามนุษย์ของลูกเรือประมงทะเลไทย และมาตรการในการป้องกันและแก้ไขปัญหาการตกเป็นเหยื่อการค้ามนุษย์ของลูกเรือประมงทะเลไทย โดยใช้วิธีการศึกษาค้นคว้าข้อมูลจากเอกสาร และการวิจัยเชิงคุณภาพ ซึ่งใช้เทคนิคการสัมภาษณ์เจาะลึก ลูกเรือประมงทะเลไทยที่ตกเป็นเหยื่อค้ามนุษย์ ผู้เชี่ยวชาญด้านการค้ามนุษย์และผู้ประกอบกิจการประมงทะเล ผลการวิจัยพบว่า ลูกเรือที่ตกเป็นเหยื่อของกระบวนการค้ามนุษย์นั้นเป็นเพศชาย อายุ 17-42 ปี ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในวัยทำงาน และมีสภาพร่างกายที่แข็งแรง กำยำ โดยเหยื่อเข้าไปอยู่ในสถานที่ต่างๆ ทั้งหัวลำโพง สนามหลวง สวนสาธารณะทั้งในพื้นที่กรุงเทพฯ และปริมณฑล ซึ่งในระหว่างนั้น นายหน้าค้ามนุษย์เข้าไปพูดคุยตีสนิทกับเหยื่อ โดยจะชักชวนให้ไปทำงาน โดยมีผลตอบแทนที่เป็นเงินเป็นสิ่งล่อใจส่วนปัจจัยที่มีผลต่อการตกเป็นเหยื่อการค้ามนุษย์ของลูกเรือประมงทะเลไทย ประกอบด้วย ปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยด้านเศรษฐกิจ ปัจจัยด้านสังคม และปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม ดังนั้น จึงมีข้อเสนอแนะประกอบด้วย การประชาสัมพันธ์ให้ประชาชนมีความรู้ความเข้าใจในปัญหาการค้ามนุษย์ เพื่อป้องกันตนเองไม่ให้ตกเป็นเหยื่อ เจ้าหน้าที่ทุกภาคส่วนต้องร่วมมือและมีความจริงจังในการแก้ไขปัญหาการค้ามนุษย์ ผู้ประกอบการเองต้องมีมนุษยธรรม และมีความตระหนักในการช่วยกันสอดส่องดูแลไม่ให้มีการค้ามนุษย์ในพื้นที่ของตนเอง ปัญหาการค้ามนุษย์ก็จะลดลงและหมดไปในที่สุด
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1943
title: การเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน : การวิเคราะห์วางกรอบข้อมูลสามขั้นตอนและการเปรียบเทียบข้ามกรณี

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อศึกษาระดับประสิทธิภาพการจัดการศึกษาของโรงเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการจัดการศึกษาของโรงเรียนในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน 3) เพื่อเปรียบเทียบกระบวนการจัดการศึกษาของโรงเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานที่มีประสิทธิภาพสูงและต่ำ 4) เพื่อศึกษาแนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการศึกษาของโรงเรียนในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานโดยการปรับเพิ่มผลผลิตและการปรับแก้กระบวนการจัดการศึกษาของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน เก็บรวบรวมข้อมูลทุติยภูมิโดยใช้แบบบันทึกข้อมูล จากสถาบันทดสอบแห่งชาติ และรายงานการประเมินคุณภาพภายนอกสถานศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ของสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน) โดยมีโรงเรียนเป็นกลุ่มตัวอย่างจำนวน 164 โรงเรียน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพื้นฐาน การวิเคราะห์วางกรอบข้อมูลด้วยโปรแกรม DEAP 2.1 การวิเคราะห์คัดเลือกตัวแปรแบบเป็นลำดับขั้น การวิเคราะห์ถดถอยด้วยวิธีการประมาณค่าเป็นไปได้สูงสุดแบบแกร่งด้วยโปรแกรม LISREL และการเปรียบเทียบข้ามกรณี ผลการวิจัยที่สำคัญสรุปได้ดังนี้ 1.ผลการประมาณค่าคะแนนประสิทธิภาพของโรงเรียนระดับประถมศึกษาจำนวน 86 โรงเรียนมีคะแนนประสิทธิภาพอยู่ระหว่าง 50.80 – 100 คะแนน โดยมีโรงเรียนประสิทธิภาพสูงจำนวน 32 โรงเรียนและคะแนนประสิทธิภาพของโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาจำนวน 78 โรงเรียนมีคะแนนอยู่ระหว่าง 63.70 – 100 คะแนน มีโรงเรียนที่มีประสิทธิภาพสูงจำนวน 23 โรงเรียน2.ปัจจัยป้อนและผลผลิตที่มีอิทธิพลต่อคะแนนประสิทธิภาพสูงสุดของโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา คือคุณภาพของหลักสูตรและคุณภาพของสื่อการสอน สำหรับของโรงเรียนระดับประถมศึกษาคือ คุณภาพของสื่อการสอนและผลสัมฤทธิ์วิชาคณิตศาสตร์ ตัวแปรบริบทของโรงเรียนที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการศึกษา ได้แก่ ความแตกต่างทางวิชาการของนักเรียน ร้อยละของครูอัตราจ้าง ขนาดของโรงเรียนและภาวะผู้นำของผู้บริหาร3.กระบวนการจัดการศึกษาของโรงเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานที่มีประสิทธิภาพสูง คือมีประกาศใช้กลยุทธ์ของโรงเรียนอย่างชัดเจน กำหนดตัวบ่งชี้ความสำเร็จและใช้เพื่อกำกับติดตาม ประเมินผลอย่างเป็นระบบ และมีการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ แต่โรงเรียนที่มีประสิทธิภาพต่ำขาดการกำหนดเป้าหมายที่ชัดเจนในการบริหารโรงเรียน ขาดการติดตาม กำกับและประเมินผล และขาดการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ4.แนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพด้วยการปรับแก้ผลผลิตในระดับมัธยมศึกษาต้องเพิ่มผลสัมฤทธิ์วิชาภาษาไทย ผลสัมฤทธิ์วิชาคณิตศาสตร์ ผลสัมฤทธิ์วิชาวิทยาศาสตร์ ผลสัมฤทธิ์วิชาสังคม ผลสัมฤทธิ์วิชาภาษาอังกฤษร้อยละ 15.15 – 32.28 โรงเรียนระดับประถมศึกษาต้องเพิ่มผลสัมฤทธิ์วิชาภาษาไทย ผลสัมฤทธิ์วิชาคณิตศาสตร์และผลสัมฤทธิ์วิชาวิทยาศาสตร์ ร้อยละ 20.98 - 25.31 และแนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพด้วยการปรับแก้กระบวนการจัดการศึกษาคือการกำหนดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเป็นตัวบ่งชี้หลักในการบริหารงานโรงเรียน โดยใช้การกำกับ ติดตามและประเมินผลโรงเรียน การจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญโดยใช้สื่อการสอนที่ทันสมัย และการจัดโครงการสอนซ่อมเสริมให้แก่นักเรียน
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1944
title: การพัฒนากระบวนการเปลี่ยนผ่านไปสู่การพัฒนาที่ยั่งยืนของชุมชนกะเหรี่ยงในพื้นที่สูง

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาตัวชี้วัดการพัฒนาที่ยั่งยืนของชุมชนกะเหรี่ยงในพื้นที่สูง 2) วิเคราะห์กระบวนการเปลี่ยนผ่านไปสู่การพัฒนาที่ยั่งยืนของชุมชนกะเหรี่ยงในพื้นที่สูง และ3) เสนอแนะแนวทางในการจัดการเรียนรู้เพื่อการเปลี่ยนผ่านไปสู่การพัฒนาที่ยั่งยืนของชุมชนกะเหรี่ยงในพื้นที่สูงผลการศึกษาพบว่า ตัวชี้วัดการพัฒนาที่ยั่งยืนของชุมชนกะเหรี่ยงในพื้นที่สูงมี 4 ตัว คือ การรักษาความเชื่อและค่านิยมของคนกะเหรี่ยงที่มีต่อธรรมชาติ การรักษาวิถีการปลูกข้าวเชิงประเพณี การรักษาภูมิปัญญาในการจัดการทรัพยากรธรรมชาติ และการรักษาจริยธรรมของชุมชน ตัวชี้วัดมีลักษณะเป็นองค์รวมและความหลากหลายของความเชื่อ ซึ่งจะตอบสนองความต้องการจำเป็นของชุมชน 6 ประการ ได้แก่ การมีข้าวเพียงพอต่อการบริโภค การมีน้ำเพียงพอ การมีพื้นที่ป่าที่สมบูรณ์ ความเป็นธรรม การมีรายได้สมดุลกับรายจ่าย และการมีสุขภาพดี ชุมชนกะเหรี่ยงในพื้นที่สูงปัจจุบันได้รับผลกระทบจากการพัฒนาประเทศที่เน้นการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ มีการเปลี่ยนแปลงวิธีการเรียนรู้ตามประเพณีมาเป็นการเรียนรู้สมัยใหม่ ทำให้ชุมชนกะเหรี่ยงในพื้นที่สูงมีความเชื่อและค่านิยมเปลี่ยนไปจากเดิม ให้ความสำคัญต่อวัฒนธรรมและภูมิปัญญาดั้งเดิมของชุมชนน้อยลง มีการผลิตเชิงเดี่ยวเพื่อการค้ามากขึ้น ทำให้ทรัพยากรธรรมชาติเสื่อมโทรม การพัฒนาให้ชุมชนกะเหรี่ยงในพื้นที่สูงให้มีความยั่งยืนได้ จำเป็นต้องฟื้นฟูภูมิปัญญาของชุมชน ซึ่งประกอบด้วยคุณธรรม 7 ประการ คือ การไม่ครอบครอง การสำนึกในบุญคุณ ความพอเพียง ความเป็นธรรม การช่วยเหลือกัน การเคารพผู้อาวุโสและคนดี และการมีส่วนร่วมของชุมชน และความรู้ 12 เรื่องที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตในพื้นที่สูง รวมทั้งการประยุกต์ความรู้ใหม่ด้านการดูแลสุขภาพอนามัยและการบริหารจัดการชุมชน ส่วนวิธีจัดการเรียนรู้นั้นต้องผสมผสานการเรียนรู้เชิงประเพณีของชุมชน 4 รูปแบบไว้ควบคู่ไปกับการศึกษาสมัยใหม่ ซึ่งใช้ชุมชนเป็นศูนย์กลาง มีการประสานบทบาทของผู้นำทางการและผู้นำตามธรรมชาติให้สอดคล้องกันในการขับเคลื่อนการพัฒนาและรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีของชุมชน
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1978
title: การออกแบบและประดิษฐ์เครื่องวัดการหายใจแบบเหนี่ยวนำ

description: งานวิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาวิธีการตรวจหาการหยุดหายใจจากสัญญาณจาก Respiratory inductance plethymography(RIP) ของทรวงอกและช่องท้องมารวมกัน จากเครื่องมือที่ผู้วิจัยประดิษฐ์ขึ้น (amplitude modulation RIP, AM-RIP) และเครื่องมือของต่างประเทศ (Sleep Sense RIP) อุปกรณ์นี้ประกอบด้วย 1.วงจรไฟฟ้า 2.เข็มขัดสองเส้น เพื่อรัดรอบท้องและหน้าอก 3.สายต่อเข้ากับเครื่องตรวจการนอนหลับ (CADWELL EASYII )โดยจะสามารถเปรียบเทียบ RIP Flow จากเครื่องมือทั้งสองในเวลาเดียวกัน การทดสอบในคนปกติ เพื่อเปรียบเทียบสัดส่วนของการหายใจแรงต่อการหายใจเบาที่วัดได้จากAM-RIP, Sleep Sense RIP และ Spirometer ในอาสาสมัครจำนวน 5 ราย พบว่าสัดส่วนที่วัดได้จาก Sleep Sense และAM-RIP มีการทำงานที่ใกล้เคียงกันเสมอในอาสาสมัครรายเดียวกัน แต่จะไม่ถูกต้องตรงกับสัดส่วนการไหลของอากาศที่วัดได้จาก Spirometer โดยมีค่า Mean±SD ที่ 2.10 ± (0.62),2.28± (0.90), 2.37± (0.74) ตามลำดับ ในผู้ป่วยจากโรคหยุดหายใจจากการนอนหลับจำนวน 5 ราย พบว่า Sleep Sense RIP และ และเครื่องมือที่ประดิษฐ์ขึ้น สามารถตรวจจับการหยุดหายใจได้ 1,138, และ 1,125 ครั้งตามลำดับโดยมี Intraclass Correlation Coefficient= 0.998 ที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 Senesitivity:98.86%False Negative 1.14% สรุปผลการศึกษา พบว่า AM-RIP และ Sleep Sense RIP สามารถวัดสัดส่วนของการหายใจแรงต่อการหายใจเบา และตรวจจับการหยุดหายใจได้เท่าเทียมกัน สัดส่วนนี้จะไม่ตรงกับสัดส่วนที่วัดได้จริง การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาแบบนำร่อง มีจำนวนตัวอย่างน้อย ควรมีการศึกษาในกลุ่มตัวอย่างที่มากกว่านี้ในอนาคต
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1979
title: ความสามารถของผู้ประกอบการในการจัดการสินค้าอันตรายผ่านท่าเรือ

description: จากเหตุการณ์สารเคมีเกิดอุบัติเหตุรั่วไหลซึ่งปรากฎเป็นข่าวบ่อยครั้ง ทำให้ทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้องจำเป็นต้องเพิ่มความระมัดระวังในการจัดการ ทั้งนี้ท่าเรือถือเป็นจุดหนึ่งที่มีความล่อแหลมเนื่องจากมีปริมาณสินค้าอันตรายผ่านเข้าออกเป็นจำนวนมาก วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้จึงต้องการศึกษาสถานการณ์ด้านการจัดการของเจ้าของสินค้าและตัวแทนที่มีการนำเข้าและส่งออกสินค้าอันตรายผ่านท่าเรือ โดยกำหนดให้ท่าเรือแหลมฉบังเป็นพื้นที่ศึกษา ซึ่งการดำเนินการผู้วิจัยได้ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามและสัมภาษณ์ผู้เกี่ยวข้อง ประกอบด้วย ผู้ประกอบการขนาดใหญ่ ผู้ประกอบการขนาดกลางและขนาดย่อม และผู้รับจัดการขนส่งสินค้าระหว่างประเทศ ในฐานะเจ้าของสินค้าและตัวแทน และผู้รับจัดเก็บรักษาและขนถ่ายสินค้าอันตราย ในฐานะผู้ปฏิบัติงานในท่าเรือ ผลการวิจัยพบว่าภาพรวมมีการจัดการอยู่ในเกณฑ์มาก ยกเว้นในบางปัจจัย โดยผู้ประกอบการขนาดใหญ่เป็นกลุ่มที่มีการดำเนินการการตามหลักเกณฑ์และมาตรฐานการจัดการสินค้าอันตรายมากที่สุดในทุกๆ หมวดปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ หมวดสินค้าอันตรายและบรรจุภัณฑ์ หมวดตู้คอนเทนเนอร์รถและอุปกรณ์ หมวดกฎระเบียบและข้อกำหนดต่างๆ หมวดบุคลากร และหมวดเทคโนโลยีการสื่อสารและการป้องกันภัย ในขณะที่ผู้รับจัดการขนส่งสินค้าระหว่างประเทศมีการจัดการสินค้าอันตรายมากในปัจจัยที่มีความเกี่ยวข้องกับธุรกิจโดยตรง ได้แก่ หมวดสินค้าอันตรายและบรรจุภัณฑ์ หมวดตู้คอนเทนเนอร์รถและอุปกรณ์ และการสำแดงเอกสารตามกฎระเบียบ ส่วนผู้ประกอบการขนาดกลางและขนาดย่อมมีการจัดการอยู่ในเกณฑ์ที่ต่ำกว่าผู้ประกอบการทั้งสองกลุ่ม
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1980
title: การพัฒนาโปรแกรมการเรียนรู้ทางอารมณ์และสังคมสำหรับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 4-6

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อพัฒนาโปรแกรมและแบบประเมินการเรียนรู้ทางอารมณ์และสังคมสำหรับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 4-6 (2) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบระดับของการเรียนรู้ทางอารมณ์และสังคมของกลุ่มทดลองก่อนและหลังการทดลอง (3) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบระดับของการเรียนรู้ทางอารมณ์และสังคมระหว่างกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองหลังการทดลอง การวิจัยครั้งนี้เริ่มดำเนินตั้งแต่วันที่ 7 มกราคม ถึงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2554 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ภาคการศึกษาที่ 2 ปีการศึกษา 2553 โรงเรียนอุบลรัตน์ จำนวน 60 คน ซึ่งถูกสุ่มออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม จำนวนกลุ่มละ 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ โปรแกรมการเรียนรู้ทางอารมณ์และสังคมสำหรับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 4-6 จำนวน 12 กิจกรรม และแบบประเมินการเรียนรู้ทางอารมณ์และสังคมด้วยตนเอง จำนวน 39 ข้อ แบ่งออกเป็น 5 ด้าน ได้แก่ ด้านการตระหนักรู้ตนเอง ด้านการจัดการตนเอง ด้านการตระหนักรู้สังคม ด้านการรับผิดชอบต่อการตัดสินใจ และด้านการสร้างสัมพันธภาพ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติบรรยาย และการทดสอบค่าทีแบบเป็นอิสระและไม่เป็นอิสระ ผลการวิจัยพบว่า (1) หลังจากได้รับการสอนด้วยโปรแกรมการเรียนรู้ทางอารมณ์และสังคมที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น ระดับของการเรียนรู้ทางอารมณ์และสังคมของกลุ่มทดลองสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (2) หลังจากได้รับการสอนด้วยโปรแกรมการเรียนรู้ทางอารมณ์และสังคมที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น ระดับของการเรียนรู้ทางอารมณ์และสังคมของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1981
title: โซ่อุปทานการส่งออกกล้วยไม้ตัดดอกจากประเทศไทยไปญี่ปุ่น

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประยุกต์การใช้ผังงานสายธารคุณค่า และการประเมินประสิทธิภาพการดำเนินงาน เพื่อนำเสนอแนวทางการพัฒนาโซ่อุปทานการส่งออกกล้วยไม้ตัดดอกของประเทศไทยไปญี่ปุ่น โดยการสัมภาษณ์ กลุ่มตัวแทนผู้ส่งออกกล้วยไม้ บริษัทตัวแทนขนส่งสินค้าแบบสัมภาษณ์เชิงลึกและจากการจดบันทึกข้อมูลในพื้นที่ที่ศึกษาจริง ผลการวิจัยพบว่าปัญหาสำคัญที่เกิดขึ้นในโซ่อุปทานการส่งออกกล้วยไม้ตัดดอกจากประเทศไทยไปญี่ปุ่นได้แก่ ราคาขายดอกกล้วยไม้ในบางช่วงต่ำ, ผลกระทบจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน, ปัญหาความไม่แน่นอนของสภาพการจราจร, ปัญหาพื้นที่ระวางขนส่งมีไม่เพียงพอ, ปัญหาคุณภาพของดอกกล้วยไม้, ปัญหาสินค้าตกไฟล์ท และจำแนกกิจกรรมได้ทั้งสิ้น 27 กิจกรรม ซึ่งใช้เวลาในกิจกรรมทั้งสิ้น 50.99 ชั่วโมง มีกิจกรรมที่เพิ่มคุณค่า 88.66% กิจกรรมที่ไม่เพิ่มคุณค่า 2.10% และกิจกรรมที่ไม่เพิ่มคุณค่าแต่มีความจำเป็น 9.24% กระบวนการที่ควรปรับปรุงได้แก่ การเก็บรักษาดอกกล้วยไม้รอการขนส่งไปสนามบินและรอดำเนินพิธีการส่งออก การเปรียบเทียบกับประเทศคู่แข่งคือสิงคโปร์/มาเลเซีย พบว่ามีขั้นตอนการปฏิบัติงานที่มีการดำเนินงานที่ดีกว่าไทย ได้แก่ การกำจัดแมลงศัตรูพืช การขนส่งดอกกล้วยไม้ไปสนามบิน การขอใบรับรองปลอดศัตรูพืช ระยะเวลาการขนส่งดอกกล้วยไม้จากสวนถึงโรงบรรจุหีบห่อ การตรวจสอบคุณภาพของดอกกล้วยไม้ และการคัดคุณภาพและขนาด ผู้วิจัยขอนำเสนอแนวทางในการพัฒนา กำหนดราคาส่งออกดอกกล้วยไม้ให้เป็นมาตรฐานเดียวกันสำหรับการส่งออกตลอดทั้งปี, ลดระยะเวลาการขอใบรับรองปลอดศัตรูพืช, ภาครัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรให้การสนับสนุนการส่งออกดอกกล้วยไม้โดยจัดพื้นที่ตรวจปล่อยสินค้าสำหรับ Perishable Goods เป็นต้น
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1982
title: ลักษณะและปัญหาในการใช้พื้นที่ส่วนกลาง : กรณีศึกษา โครงการเคหะชุมชนร่มเกล้า ระยะ 3

description: โครงการเคหะชุมชนร่มเกล้า ระยะ3 เป็นโครงการพัฒนาที่อยู่อาศัยตามนโยบายของรัฐบาลโดยมอบหมายให้การเคหะแห่งชาติรับผิดชอบในการจัดสร้างที่อยู่อาศัยที่ได้มาตรฐาน สำหรับประชาชนผู้มีรายได้น้อย โดยในโครงการเคหะชุมชนทุกโครงการของการเคหะแห่งชาติ มีความจำเป็นที่จะต้องมีพื้นที่ส่วนกลางและในทุกโครงการที่มีการใช้พื้นที่ส่วนกลางมักมีปัญหาเกิดขึ้น การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะ และปัญหาในการใช้พื้นที่ส่วนกลางของโครงการเคหะชุมชนร่มเกล้า ระยะ3 โดยศึกษาจากการใช้พื้นที่ส่วนกลางทั้งหมดในโครงการอันได้แก่ ถนน ทางเท้า สนามกีฬา สวนสาธารณะ และสนามเด็กเล่น การศึกษานี้ใช้วิธีการรวบรวมข้อมูลจากเอกสารด้านกายภาพของโครงการ การสัมภาษณ์ผู้จัดการนิติบุคคลของอาคาร การสำรวจ สังเกต ถ่ายภาพ สอบถาม และจดบันทึก การใช้พื้นที่ส่วนกลางในโครงการในทุกๆ 1 ชั่วโมง รวมเป็น 24 ช่วงเวลาใน 1 วันเป็นระยะเวลา 1 สัปดาห์ จากการศึกษาพบว่าการใช้พื้นที่ส่วนกลางในทุกพื้นที่ของโครงการมีกิจกรรมเกิดขึ้น 5 กิจกรรมโดยแบ่งตามลักษณะการใช้พื้นที่ ได้แก่ 1)กิจกรรมตลาด (จับจ่ายใช้สอย) 2)กิจกรรมจอดรถเข็น และแผงลอย 3)กิจกรรมกีฬา 4)กิจกรรมพักผ่อน (นันทนาการ) และ5)กิจกรรมจอดรถ ในการใช้พื้นที่ส่วนกลางมีปัญหาเกิดขึ้นแตกต่างกัน ได้แก่ 1)การใช้พื้นที่ผิดประเภทไม่ตรงตามวัตถุประสงค์ของโครงการที่จัดไว้ 2)ขาดการดูแลรับผิดชอบรักษาความสะอาดพื้นที่ต่าง ๆ และ3)บางพื้นที่ไม่พร้อมรองรับการใช้งาน เป็นต้น ซึ่งในหลายพื้นที่มักเกิดปัญหาประเภทเดียวกันมากที่สุด คือลักษณะการใช้พื้นที่ผิดประเภทไม่ตรงตามวัตถุประสงค์ของโครงการที่จัดไว้ จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดปัญหาอื่น ๆ ตามมามากมาย การศึกษานี้พบว่าพื้นที่ส่วนกลางในโครงการส่วนใหญ่ไม่มีระบบการจัดการด้านพื้นที่ อีกทั้งยังขาดพื้นที่สำหรับจอดรถบางประเภทได้แก่ รถบริการสาธารณะ รถจักรยานยนต์ รถจักรยาน และรถเข็นที่ใช้ในการประกอบอาชีพ และในบางพื้นที่อยู่ในสภาพที่ไม่พร้อมรองรับการใช้งาน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีความจำเป็นต่อผู้อยู่อาศัยในโครงการ และยังพบต่อไปอีกว่าเจ้าของที่ดินพื้นที่ส่วนกลางในโครงการส่วนใหญ่นั้นไม่ได้เป็นผู้ดูแลพื้นที่ของตนด้วยตนเอง โดยมักมอบพื้นที่ของตนให้ใช้เป็นสาธารณะในโครงการ จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้ไม่มีหน่วยงานใดเข้ามาทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลพื้นที่ดังกล่าว เนื่องจากในการบริหารจัดการพื้นที่ต่าง ๆ นั้นมีความจำเป็นที่จะต้องใช้งบประมาณ จึงเป็นเรื่องยากที่จะมีหน่วยงานใดเข้ามารับผิดชอบ การศึกษานี้เสนอว่า การใช้พื้นที่ส่วนกลางจะมีประสิทธิภาพ ผู้ใช้สามารถใช้พื้นที่ได้อย่างเต็มศักยภาพและปัญหาในการใช้พื้นที่ส่วนกลางในโครงการจะบรรเทาหรือลดลง ทางโครงการเคหะชุมชนร่มเกล้า ระยะ3 จะต้องมีการจัดให้มีการจัดการด้านการใช้พื้นที่ส่วนกลางอย่างเป็นระบบ