DOI: 10.17026/ar/2c0oqi
title: Voorste Heusden 49 Heusden

description: &lt;p&gt;In opdracht van Hartman Ontwikkeling heeft KSP Archeologie een archeologisch bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek, verkennende fase (IVO-(O)verig); booronderzoek) uitgevoerd voor de locatie aan de Voorste Heusden 49 in Heusden (gemeente Asten). Het onderzoek is uitgevoerd voor de aanvraag van een omgevingsvergunning voor de nieuwbouwplannen van vijf tot zeven patiowoningen.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;

Het doel van het archeologisch bureauonderzoek was het opstellen van een gespecificeerde archeologische verwachting voor het plangebied. Naar aanleiding van de resultaten van het bureauonderzoek is deze verwachting nader gespecificeerd per periode/bijgesteld. Op basis van de landschappelijke ligging binnen een zone met dekzandwelvingen en de archeologische onderzoeksmeldingen uit de omgeving is aan het plangebied een middelhoge verwachting toegekend voor zowel vuursteenvindplaatsen uit het Laat-Paleolithicum tot en met het Neolithicum als voor nederzettingsresten uit het Neolithicum tot en met de Volle Middeleeuwen (tot in de 13e eeuw). Voor de Late Middeleeuwen (vanaf de 13e eeuw) tot en met de Nieuwe tijd (tot in de 19e eeuw) is op basis van de historische ontwikkeling een lage verwachting aan het plangebied toegekend. Voor de periode vanaf de 19e eeuw geldt een hoge verwachting voor het westelijke uiteinde, die in onze ogen weinig toevoegt aan de bestaande archeologische kennis van het gebied op grond van het historisch kaartmateriaal.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;

Vervolgens is deze verwachting getoetst door middel van een inventariserend veldonderzoek, verkennende fase. Uit het booronderzoek is gebleken dat de verwachte zwarte enkeergrond met daaronder eventueel nog resten van de oorspronkelijke podzolbodem niet aanwezig was. De bodem bestaat uit een Ap-horizont met daaronder een verploegd/vergraven horizont die rust op het dekzand van de C-horizont. Op grond van de hoogteligging van het terrein, laag gelegen, de ondiepe grondwaterstand, de verploegde/vergraven laag die het oorspronkelijke maaiveld vormde en het daarna opgebracht humeuze dek, wordt geconcludeerd dat het terrein is afgegraven ten behoeve van de zandwinning. Hoeveel zand er precies is afgegraven blijft onduidelijk, maar geschat wordt dat er minimaal 50 tot maximaal 100 cm is afgegraven. Dit betekent dat het grootste deel van het potentiële archeologische niveau is afgegraven en dat het eventuele restant ervan, voor zover dit nog aanwezig is, kan worden aangetroffen tussen 40-80 cm -mv. Aangezien de oorspronkelijke bodem is verdwenen en het gehele plangebied is afgegraven wordt de kans klein geacht dat binnen het plangebied een nog resten van archeologische vindplaatsen aanwezig zijn. Daarom wordt de middelhoge verwachting voor zowel vuursteenvindplaatsen uit het Laat-Paleolithicum tot en met het Neolithicum als voor nederzettingsresten uit het Neolithicum tot en met de Volle Middeleeuwen (tot in de 13e eeuw) naar laag bijgesteld. Voor de Late Middeleeuwen (vanaf de 13e eeuw) tot en met de Nieuwe tijd (tot in de 19e eeuw) blijft de lage verwachting gehandhaafd en de hoge verwachting voor de periode vanaf de 19e eeuw wordt bijgesteld naar laag.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;

Op grond van de aangetroffen bodemverstoringen, geen enkeerdgrond en ook geen podzolbodem aanwezig, doordat het gehele plangebied minimaal 50 tot maximaal 100 cm is afgegraven en daarmee een lage archeologische verwachting heeft, adviseert KSP Archeologie om de archeologische dubbelbestemming te laten vervallen en geen archeologisch vervolgonderzoek uit te voeren.&lt;/p&gt;