cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.1999.505
title: บทบาทของครูสังคมศึกษาระดับมัธยมศึกษาในการอนุรักษ์วัฒนธรรมไทยตามการรับรู้ของตนเอง

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ เพื่อศึกษาบทบาทของครูสังคมศึกษา ระดับมัธยมศึกษาในการอนุรักษ์วัฒนธรรมไทยตามการรับรู้ของตนเอง ในด้านการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนในห้องเรียนและกิจกรรมเสริมหลักสูตร ด้านการเข้าร่วมกิจกรรมกับชุมชน และด้านการปฏิบัติตนเป็นแบบอย่างที่ดี ตัวอย่างประชากรเป็นครูผู้สอนสังคมศึกษา โรงเรียนมัธยมศึกษา กรุงเทพมหานคร จำนวน 354 คน โดยใช้วิธีสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม 1 ชุด วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าร้อยละและการแจกแจงความถี่ ผลการวิจัยมีดังนี้ 1. ด้านการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนในห้องเรียนและกิจกรรมเสริมหลักสูตรเพื่อการอนุรักษ์วัฒนธรรมไทย พบว่า ครูสังคมศึกษาส่วนใหญ่เน้นการพัฒนาเจตคติและค่านิยมให้ผู้เรียนมีค่านิยมรัก ภาคภูมิใจและหวงแหนวัฒนธรรมไทย ครูสังคมศึกษาส่วนใหญ่สอนการอนุรักษ์วัฒนธรรมไทยโดยตรงและสอนสอดแทรกในรายวิชาบังคับและกิจกรรมชุมนุม วิธีสอนส่วนใหญ่ที่ครูใช้ได้แก่ การบรรยายและการอภิปราย ด้านสื่อการเรียนการสอนส่วนใหญ่ได้จัดทำภาพชุดประกอบเนื้อหาวิถีชีวิต ขนบธรรมเนียมประเพณีไทยและโบราณสถานวัตถุ สื่อของจริงที่ใช้ส่วนใหญ่ คือ หัตถกรรมพื้นบ้าน ในด้านการวัดและประเมินผล ครูส่วนใหญ่ใช้ การสังเกตพฤติกรรมในห้องเรียนการปฏิบัติจริงและการทดสอบความรู้ด้วยข้อสอบปรนัย ส่วนด้านการจัดกิจกรรมเสริมหลักสูตร ครูส่วนใหญ่จัดป้ายนิเทศ 2. ด้านการเข้าร่วมกิจกรรมกับชุมชน ครูสังคมศึกษาส่วนใหญ่เข้าร่วมกิจกรรมกับชุมชนในด้านปฏิบัติตนตามกิจกรรมทางศาสนาและวัฒนธรรม 3. ด้านการปฏิบัติตนเป็นแบบอย่างที่ดี ครูสังคมศึกษาส่วนใหญ่เป็นแบบอย่างที่ดีในด้านมีความรับผิดชอบเป็นอย่างดีในการอบรมสั่งสอนให้ผู้เรียนมีความรู้ความเข้าใจ ตระหนักในคุณค่าของวัฒนธรรมและให้คำปรึกษาในการปฏิบัติตนให้ถูกต้องตามวัฒนธรรมไทย
DOI: 10.14457/cu.the.1999.506
title: การศึกษาสภาพและปัญหาการดำเนินงานของศูนย์พลศึกษาและกีฬาจังหวัด

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาการดำเนินงาน และเพื่อเปรียบเทียบปัญหาการดำเนินงานของศูนย์พลศึกษาและกีฬาจังหวัด ของผู้บริหารและผู้ปฏิบัติงานของศูนย์ฯ ประชากร คือ ผู้บริหาร 75 คน ผู้ปฏิบัติงาน 196 คน ผู้วิจัยใช้แบบสำรวจ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ ที่สร้างขึ้นส่งแบบสำรวจส่งให้เฉพาะผู้บริหารจำนวน 75 ชุด ได้รับคืนมา 61 ชุด คิดเป็นร้อยละ 81.33 และส่งแบบสอบถามไปยังผู้บริหารและผู้ปฏิบัติงาน จำนวน 271 ชุด ได้รับคืนมา 267 ชุด คิดเป็นร้อยละ 98.52 แบบสัมภาษณ์ ถามผู้บริหาร 12 คน โดยผู้วิจัยเป็นผู้สัมภาษณ์เอง นำข้อมูลที่ได้มาแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบความแตกต่างด้วยค่า "ที" ผลการวิจัยพบว่า 1. ศูนย์ฯส่วนใหญ่มีการวางแผนปฏิบัติงานเป็นลายลักษณ์อักษร ดำเนินงานสอดคล้องกับแผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2540-2544) ในแผนพัฒนาการกีฬาขั้นพื้นฐานมากที่สุด รองลงมาคือ แผนพัฒนาการกีฬาเพื่อมวลชน และแผนพัฒนาการกีฬาเพื่อความเป็นเลิศ ตามลำดับ ด้านการจัดองค์กรศูนย์ฯมีการกำหนดโครงสร้างที่เหมาะสม ด้านบุคลากรของศูนย์ฯมีการโยกย้ายบ่อย และไม่ได้รับอัตราใหม่เพิ่ม ด้านงบประมาณศูนย์ฯได้รับจากกรมพลศึกษาเป็นส่วนใหญ่ และบางส่วนได้รับจากเอกชน ด้านสถานที่ วัสดุอุปกรณ์ของศูนย์ฯมีหน้าที่ดูแล รับผิดชอบสนามกีฬาอเนกประสงค์ และสนามกีฬาในหมู่บ้าน ศูนย์ฯได้ปรับปรุงอาคารอัฒจรรย์เป็นสำนักงาน และไม่มีการจัดบริการอุปกรณ์กีฬาให้แก่ผู้มาใช้ ด้านอำนวยการมีวิธีการสั่งการให้ผู้ปฏิบัติงานเป็นลายลักษณ์อักษร ด้านประสานงานมีการประชุมเดือนละ 1 ครั้ง และมีการรายงานผลการดำเนินงานเมื่อเสร็จสิ้นโครงการเป็นลายลักษณ์อักษร แต่ยังขาดแบบฟอร์มรายงานที่เป็นมาตรฐานเดียวกัน 2. ผู้บริหารและผู้ปฏิบัติงานมีปัญหาการดำเนินงานอยู่ในระดับมากในด้าน สถานที่วัสดุอุปกรณ์ 3. ผู้บริหารและผู้ปฏิบัติงานมีปัญหาการดำเนินงานของศูนย์พลศึกษาและกีฬาจังหวัดแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในด้านการวางแผนและด้านสถานที่วัสดุอุปกรณ์
DOI: 10.14457/cu.the.1999.507
title: การพัฒนาโปรแกรมการพัฒนาตนเองแบบร่วมมือระหว่างเพื่อนร่วมงานในโรงเรียนประถมศึกษาวัดโปรยฝน จังหวัดปทุมธานี

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนาโปรแกรมการพัฒนาตนเองแบบร่วมมือระหว่างเพื่อร่วมงานของครู ประชากร คือ ครู (ชั้นอนุบาล 1-ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6) โรงเรียนวัดโปรยฝน สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดปทุมธานี ปีการศึกษา 2541 จำนวน 8 คน ผลการวิจัย มีดังนี้ 1. โปรแกรมที่พัฒนาขึ้นเป็นโปรแกรมเพื่อส่งเสริมการพัฒนาตนเองระหว่างเพื่อร่วมงานของครูประถมศึกษาโดยผ่านกิจกรรมที่จัดขึ้น 8 ขั้น คือ 1) การสร้างความตระหนักในความสำคัญของการร่วมมือ 2) การช่วยกันเลือกปัญหาที่จะแก้ไขในการเรียนการสอน 3) จับคู่ปรึกษาหารือร่วมกันในการแก้ปัญหา 4) ผลัดกันสังเกตการแก้ปัญหาในห้องเรียน และให้ข้อมูลย้อนกลับครั้งที่ 1 5) รายงานผลการปฏิบัติการแก้ปัญหาต่อกลุ่มย่อย รับฟังความคิดเห็นและข้อเสนอแนะ 6) จับคู่ช่วยกันวางแผนแก้ไขปรับปรุงการแก้ปัญหาตามข้อเสนอแนะ 7) ผลัดกันสังเกตการสอนและให้ข้อเสนอแนะครั้งที่ 2 8) สรุปรายงานผลการปฏิบัติการแก้ปัญหาต่อกลุ่มใหญ่ เก็บเป็นข้อมูลไว้ใช้ต่อไป ข้อมูลผลการวิจัยได้มาจากแบบสอบถาม แบบสังเกต และจากการที่ผู้วิจัยเข้าร่วมประชุมและสังเกตอย่างมีส่วนร่วม 2. เมื่อสิ้นสุดการใช้โปรแกรมการพัฒนาตนเองแบบร่วมมือระหว่างเพื่อร่วมงานในโรงเรียนประถมศึกษาวัดโปรยฝน จังหวัดปทุมธานี ครูที่เข้าร่วมโปรแกรมมีการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการทำงานร่วมกันดังนี้ 1) กล้าพูดเกี่ยวกับปัญหาในการจัดการเรียนการสอนของตนให้เพื่อนในกลุ่มฟัง 2) รับฟังความคิดเห็นของเพื่อนร่วมงานให้เข้าใจก่อนจะแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและประสบการณ์ 3) ร่วมแสวงหาความรู้กับเพื่อนร่วมงานในการแก้ปัญหา 4) ร่วมมือกับเพื่อนร่วมงานในการเลือกวิธีการแก้ปัญหา การทดลองแก้ปัญหา และการปรับวิธีให้เหมาะสมเพื่อนำไปใช้ 5) รายงานผลการแก้ไขปัญหาตรงตามสภาพความเป็นจริงให้เพื่อนร่วมงานทราบ
DOI: 10.14457/cu.the.1999.508
title: ความสัมพันธ์ระหว่างคุณค่าศิลปกรรมกับการสร้างทัศนคติต่อตนเองและความผูกพันกับชุมชน

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาเชิงวิเคราะห์คุณค่าศิลปกรรมของชุมชนที่ผลิตเครื่องปั้นดินเผา 2) ศึกษาเชิงวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างคุณค่าศิลปกรรมกับการสร้างทัศนคติต่อตนเองและความผูกพันกับชุมชนของชาวบ้านที่ผลิตเครื่องปั้นดินเผา 3) สร้างรูปแบบความสัมพันธ์ระหว่างคุณค่าศิลปกรรมกับการสร้างทัศนคติต่อตนเองและความผูกพันกับชุมชน การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยการศึกษาเอกสาร การสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญการศึกษาภาคสนามด้วยวิธี Participatory Rural Appraisal (PRA) เก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เจาะลึก การสนทนากลุ่ม การสังเกตแบบมีส่วนร่วมและไม่มีส่วนร่วม ในชุมชนเครื่องปั้นดินเผาภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นำเสนอเป็นรูปแบบความสัมพันธ์ระหว่างคุณค่าศิลปกรรมกับการสร้างทัศนคติต่อตนเองและความผูกพันกับชุมชน และตรวจสอบรูปแบบโดยผู้เชี่ยวชาญ ผลการวิจัยพบว่า 1. คุณค่าศิลปกรรมที่ปรากฏในชุมชนคือ 1) คุณค่าด้านวัฒนธรรม 2) ด้านสุนทรียภาพและจริยธรรม 3) ด้านบุคลิกภาพและอารมณ์ 4) ด้านการเรียนรู้จากพฤติกรรมทางศิลปกรรม 5) ด้านการเรียนรู้จากพฤติกรรมทางสังคม 2. ความสัมพันธ์ระหว่างคุณค่าศิลปกรรมกับการสร้างทัศนคติต่อตนเองและความผูกพันกับชุมชน พบว่าเกิดขึ้นโดย 2.1 หากชุมชนเรียนรู้คุณค่าศิลปกรรมโดยเชื่อมโยงความคิดกับประวัติศาสตร์และความรู้ดั้งเดิมที่เป็นรากฐานของตน ก่อให้เกิดความเข้าใจ การตัดสินใจได้เอง ความมั่นใจ ความภูมิใจและความมีเกียรติภูมิ จะส่งผลให้เกิดทัศนคติต่อตนเองในเชิงบวก และหากชุมชนเกิดความคุ้นเคยกับแบบแผนทางสังคม ก่อให้เกิดความเชื่อมั่น การยอมรับการปรับตัวต่อพฤติกรรมภายในชุมชนได้ ความพอใจและความรู้สึกเป็นเจ้าของชุมชน ส่งผลให้เกิดความผูกพันกับชุมชนมาก 2.2 หากชุมชนเรียนรู้คุณค่าศิลปกรรมโดยเชื่อมโยงความคิดกับความรู้ใหม่ภายนอกชุมชน ก่อให้เกิดความไม่เข้าใจ การตัดสินใจเองไม่ได้ ความไม่มั่นใจ ความไม่ภูมิใจและขาดเกียรติภูมิ จะส่งผลให้เกิดทัศนคติต่อตนเองในเชิงลบ และหากชุมชนเกิดความไม่คุ้นเคยกับแบบแผนทางสังคม ก่อให้เกิดความไม่เชื่อมั่น การวางเฉย การปรับตัวไม่ได้ต่อพฤติกรรมภายในชุมชน ความไม่พอใจและความไม่รู้สึกเป็นเจ้าของชุมชน ส่งผลให้เกิดความผูกพันกับชุมชนน้อย 3. รูปแบบความสัมพันธ์ระหว่างคุณค่าศิลปกรรมกับการสร้างทัศนคติต่อตนเองและความผูกพันกับชุมชนพบว่า คุณค่าศิลปกรรมส่งผลต่อการสร้างทัศนคติต่อตนเองพร้อมกันกับความผูกพันกับชุมชนและเป็นไปในทิศทางเดียวกันอย่างมีเหตุผล หากเกิดทัศนคติต่อตนเองในเชิงบวกจะเกิดความผูกพันกับชุมชนมาก แต่ถ้าเกิดทัศนคติต่อตนเองในเชิงลบจะเกิดความผูกพันกับชุมชนน้อย
DOI: 10.14457/cu.the.1999.509
title: ความต้องการการนิเทศเกี่ยวกับการใช้หลักสูตรของครูคณิตศาสตร์ ในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดปราจีนบุรี

description: ศึกษาความต้องการการนิเทศเกี่ยวกับการใช้หลักสูตรของครูคณิตศาสตร์ในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดปราจีนบุรี โดยกลุ่มตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ ครูคณิตศาสตร์ในโรงเรียนประถมศึกษา ปีการศึกษา 2542 จำนวน 408 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสำรวจความรู้ความเข้าใจชนิดเลือกตอบ (Multiple Choices) เกี่ยวกับความรู้ความเข้าใจการใช้หลักสูตรของครูคณิตศาสตร์ จำนวน 408 ฉบับ ได้รับคืนสมบูรณ์ 408 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 100.00 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต (X) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D) และนำมาหาระดับความต้องการการนิเทศเกี่ยวกับการใช้หลักสูตรของครูคณิตศาสตร์ ผลการวิจัย พบว่า ความต้องการการนิเทศเกี่ยวกับการใช้หลักสูตรของครูคณิตศาสตร์ในโรงเรียนประถมศึกษา แบ่งเป็น 3 ด้าน คือ ด้านการแปลงหลักสูตรไปสู่การสอน ด้านการจัดปัจจัยและสภาพแวดล้อมเพื่อการใช้หลักสูตรและด้านการจัดการเรียนการสอน พบว่า ด้านการแปลงหลักสูตรไปสู่การสอน ครูคณิตศาสตร์ มีความต้องการการนิเทศเกี่ยวกับการใช้หลักสูตรอยู่ในระดับมาก ในเรื่องการเตรียมเอกสารประกอบหลักสูตร และเรื่องการจัดทำกำหนดการสอน และมีความต้องการการนิเทศเกี่ยวกับการใช้หลักสูตรอยู่ในระดับปานกลาง ในเรื่องความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับหลักสูตรและเรื่องการจัดทำแผนการสอนด้านการจัดปัจจัยและสภาพแวดล้อมเพื่อการใช้หลักสูตร พบว่า ครูคณิตศาสตร์มีความต้องการการนิเทศเกี่ยวกับการใช้หลักสูตรอยู่ในระดับปานกลางในเรื่องการจัดบรรยากาศและสภาพแวดล้อมในชั้นเรียน เรื่องการประชาสัมพันธ์การใช้หลักสูตรและเรื่องนิเทศและติดตามผลการใช้หลักสูตร และมีความต้องการการนิเทศอยู่ในระดับน้อย ในเรื่องการจัดกิจกรรมเสริมหลักสูตร และเรื่องการเตรียมตัวครูผู้สอน และด้านการจัดการเรียนการสอน พบว่า ครูคณิตศาสตร์มีความต้องการนิเทศเกี่ยวกับการใช้หลักสูตร อยู่ในระดับปานกลางในเรื่องการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนและเรื่องการผลิตและการใช้สื่อการเรียนการสอน และมีความต้องการการนิเทศเกี่ยวกับการใช้หลักสูตร อยู่ในระดับน้อย ในเรื่องวิธีสอนและเทคนิคการสอน เรื่องการจัดกิจกรรมเสริมการเรียนการสอน และเรื่องการวัดผลและประเมินผล
DOI: 10.14457/cu.the.1999.510
title: การพัฒนาการใช้อิเล็กทรอนิกส์พอร์ทโฟลิโอ ในศูนย์การเรียนสำหรับเด็กวัยอนุบาล

description: พัฒนาอิเล็กทรอนิกส์พอร์ทโฟลิโอ ในศูนย์การเรียนสำหรับเด็กวัยอนุบาล และศึกษาปัญหาการใช้อิเล็กทรอนิกส์พอร์ทโฟลิโอ ในศูนย์การเรียนสำหรับเด็กวัยอนุบาล ประชากรในการวิจัย เป็นนักเรียนระดับชั้นอนุบาล 1 ของบ้านเด็กจุฬาฯ สังกัดจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปีการศึกษา 2541 จำนวน 15 คน ผลการวิจัยมีดังนี้ หลังการทดลองใช้อิเล็กทรอนิกส์พอร์ทโฟลิโอ ในศูนย์การเรียนแล้ว อิเล็กทรอนิกส์พอร์ทโฟลิโอสามารถใช้ประเมินความสามารถ ตามแนวพหุปัญญาและจุดประสงค์การเรียนของนักเรียนได้สูงกว่าร้อยละ 80 อิเล็กทรอนิกส์พอร์ทโฟลิโอที่ปรับปรุงแล้วและนำเสนอ ประกอบด้วยหลักการของอิเล็กทรอนิกส์พอร์ทโฟลิโอ วัตถุประสงค์ การศึกษาโปรแกรมจัดเก็บข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์พอร์ทโฟลิโอ การสร้างระบบการใช้อิเล็กทรอนิกส์พอร์ทโฟลิโอ เกณฑ์การประเมินผลการใช้อิเล็กทรอนิกส์พอร์ทโฟลิโอ การดำเนินการพัฒนาอิเล็กทรอนิกส์พอร์ทโฟลิโอ ในศูนย์การเรียนแบ่งออกเป็น 3 ระยะ 1) ระยะการสร้างอิเล็กทรอนิกส์พอร์ทโฟลิโอในศูนย์การเรียน 2) ระยะการทดลองใช้อิเล็กทรอนิกส์พอร์ทโฟลิโอในศูนย์การเรียน 3) ระยะการปรับปรุงและนำเสนอการใช้อิเล็กทรอนิกส์พอร์ทโฟลิโอ ในศูนย์การเรียน เอกสารของอิเล็กทรอนิกส์พอร์ทโฟลิโอในศูนย์การเรียนคือ คู่มือการใช้อิเล็กทรอนิกส์พอร์ทโฟลิโอในศูนย์การเรียน แบ่งออกเป็น 2 ตอน คือ 1) การใช้โปรแกรมจัดเก็บข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์พอร์ทโฟลิโอ ในศูนย์การเรียน 2) วิธีบูรณาการการใช้อิเล็กทรอนิกส์พอร์ทโฟลิโอ กับการจัดการเรียนการสอนในศูนย์การเรียน
DOI: 10.14457/cu.the.1999.511
title: การศึกษาการพัฒนาและการใช้หลักสูตรในโรงเรียนอนุบาล ที่ใช้แนวคิดทางการศึกษาแบบมอนเตสซอรี่และวอลดอร์ฟ

description: ศึกษาการพัฒนาและการใชัหลักสูตรในโรงเรียนอนุบาล ที่ใช้แนวคิดทางการศึกษาแบบมอนเตสซอรี่และวอลดอร์ฟ กรณีศึกษาคือ โรงเรียนอนุบาลที่ใช้แนวคิดทางการศึกษาแบบมอนเตสซอรี่ 1 แห่ง โรงเรียนอนุบาลที่ใช้แนวคิดทางการศึกษาแบบวอลดอร์ฟ 2 แห่ง เก็บข้อมูลโดยใช้เทคนิคการสังเกตอย่างมีส่วนร่วม การสัมภาษณ์ และการศึกษาเอกสาร ผลการวิจัยพบว่า 1. โรงเรียนอนุบาล ที่ใช้แนวคิดทางการศึกษาแบบมอนเตสซอรี่ ผู้บริหารมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาและการใช้หลักสูตร สำหรับการพัฒนาหลักสูตรผู้บริหารจะมีการปรับเนื้อหา ให้สอดคล้องกับบริบทสังคมไทย ในส่วนเนื้อหาย่อยของกลุ่มเนื้อหาหลัก (3 กลุ่ม) ซึ่งเป็นแนวทางในการจัดทำชุดอุปกรณ์มอนเตสซอรี่ ในการใช้หลักสูตร มีการจัดกิจกรรมใน 2 ลักษณะ ได้แก่ กิจกรรมมอนเตสซอรี่ มีการจัดการเรียนการสอนตามหลักการแนวคิดมอนเตสซอรี่ และกิจกรรมกลุ่ม เป็นกิจกรรมที่จัดขึ้นโดยพิจารณาจากเนื้อหาหลัก (3 กลุ่ม) ซึ่งได้แก่ ประสบการณ์ชีวิตหรือทักษะกลไก ประสาทสัมผัสและวิชาการ มีการแบ่งการจัดการเรียนการสอนออกเป็น 2 ส่วน คือ ภาคทฤษฎี มีครูเป็นผู้บรรยายความรู้ และภาคปฏิบัติ โดยเน้นให้เด็กลงมือปฏิบัติงานตามที่ได้รับมอบหมาย 2. โรงเรียนอนุบาล ที่ใช้แนวคิดทางการศึกษาแบบวอลดอร์ฟ ผู้บริหารมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาและการใช้หลักสูตร ในการพัฒนาหลักสูตรผู้บริหารจะมีการปรับเนื้อหา ให้สอดคล้องกับบริบทสังคมไทย โดยพิจารณาจากความต้องการของเด็ก และสภาพแวดล้อมรอบตัวเด็กเป็นสำคัญ จากนั้นจึงนำข้อมูลมาจัดเป็นเนื้อหากิจกรรม ตามหลักการของแนวคิดทางการศึกษาแบบวอลดอร์ฟ ในการใช้หลักสูตร จะมีการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนโดยผ่าน กิจกรรมการเล่น กิจกรรมประจำวัน กิจกรรมวงกลมและการเล่านิทาน ซึ่งขั้นตอนในการจัดกิจกรรมแต่ละกิจกรรมของโรงเรียน จะแตกต่างกันไปตามความเข้าใจ ประสบการณ์ และการตีความหมาย ของผู้บริหารที่มีต่อแนวคิดทางการศึกษา
DOI: 10.14457/cu.the.1999.512
title: มิติสัมพันธ์ในภาพวาดของเด็กวัยระหว่าง 5-9 ปี : อิทธิพลของพื้นภาพรูปวงกลมที่มีต่อเส้นฐาน

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษามิติสัมพันธ์ในภาพวาดของเด็กวัยระหว่าง 5-9 ปี โดยเน้นปรากฏการณ์เส้นฐานและอิทธิพลของพื้นภาพรูปวงกลมที่มีต่อการวาดเส้นฐาน รวมทั้งความสัมพันธ์ระหว่างอิทธิพลของขอบพื้นภาพรูปวงกลมที่มีต่อการวาดเส้นฐาน กลุ่มตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัยเป็นเด็กนักเรียนระดับชั้นอนุบาลปีที่ 1, 2 และชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3 โรงเรียนอนุบาลบ้านหมอ (พัฒนราษฎร์) สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดสระบุรี ปีการศึกษา 2541 จำนวน 320 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) กระดาษวาดภาพรูปสี่เหลี่ยมและรูปวงกลม 2) สีเทียนและดินสอดำ 3) คำสั่งที่ใช้ในการวาดภาพ 4) เกณฑ์ในการวิเคราะห์เส้นฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ในการวาดภาพบนพื้นภาพรูปวงกลมทั้ง 2 ครั้ง ภาพจำนวนหนึ่งโดยเฉพาะในกลุ่มเด็กเล็กแสดงว่าขอบพื้นภาพรูปวงกลมมีอิทธิพลต่อการวาดเส้นฐานของเด็ก ปริมาณของอิทธิพลขอบกระดาษ ร้อยละ 44.00 และ 36.00 ในกลุ่มเด็กวัย 5 ปี ร้อยละ 22.92 และ 27.08 ในกลุ่มเด็กวัย 6 ปี ปรากฏการณ์ลักษณะนี้จะลดลงอย่างรวดเร็วในเด็กที่มีวัยสูงขึ้น 2) การหาความสัมพันธ์ระหว่างการวาดเส้นฐานแสดงอิทธิพลของขอบพื้นภาพรูปวงกลมกับวัยของเด็กนั้น พบว่า มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 ในการวิจัยนี้ยังพบข้อมูลน่าสนใจเกี่ยวกับพฤติกรรมการวาดภาพของเด็ก ได้พบว่าในกระบวนการวาดภาพนั้น เด็กทั้งหมดใช้ดินสอร่างภาพก่อนการระบายสี เด็กจำนวนหนึ่งในทุกกลุ่มวัยหมุนพื้นภาพระหว่างการวาดภาพและระบายสี ซึ่งจะมีน้อยลงในเด็กเล็ก
DOI: 10.14457/cu.the.1999.513
title: การทำผลงานทางวิชาการประเภทผลงานวิจัยเพื่อขอเลื่อนตำแหน่งเป็นอาจารย์ 3 : กรณีศึกษาชมรมอาจารย์ 3 สำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดสุพรรณบุรี

description: การวิจัยครั้งนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาการทำผลงานทางวิชาการประเภทผลงานวิจัย เพื่อขอเลื่อนตำแหน่งเป็นอาจารย์ 3 ของสมาชิกชมรมอาจารย์ 3 โดยมุ่งศึกษาสาเหตุการทำและไม่ทำผลงานทางวิชาการประเภทผลงานวิจัยของสมาชิกชมรมผู้ที่ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นอาจารย์ 3 แล้ว และสมาชิกชมรมผู้กำลังทำผลงานทางวิชาการเพื่อขอเลื่อนตำแหน่งเป็นอาจารย์ 3 รวมทั้งศึกษากระบวนการให้ความช่วยเหลือของชมรมอาจารย์ 3 ที่มีต่อสมาชิกในชมรม โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพในการศึกษา การรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วยการใช้แบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่างจำนวน 337 คน ได้แบบสอบถามกลับคืนมา จำนวน 310 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 91.99 แบ่งเป็น 1) สมาชิกชมรมที่ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นอาจารย์ 3 ด้วยการทำผลงานทางวิชาการประเภทผลงานวิจัย จำนวน 1 คน และผลงานวิชาการประเภทอื่นที่ไม่ใช้ผลงานวิจัย จำนวน 51 คน 2) ผู้กำลังทำผลงานทางวิชาการประเภทผลงานวิจัยจำนวน 11 คน และทำผลงานทางวิชาการประเภทอื่นที่ไม่ใช่ผลงานวิจัย จำนวน 247 คน และศึกษากับกรณีศึกษา 2 กรณี คือ กรณีศึกษาแรกเป็นสมาชิกชมรม อาจารย์ 3 ผู้ทำผลงานทางวิชาการ ประเภทผลงานวิจัยที่ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นอาจารย์ 3 แล้ว จำนวน 1 คน และกรณีศึกษาที่ 2 เป็นประธานชมชมอาจารย์ 3 ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. สาเหตุการทำผลงานทางวิชาการประเภทผลงานวิจัยของสมาชิกชมรมอาจารย์ 3 ขึ้นอยู่กับองค์ประกอบของปัจจัย 4 ด้าน คือ 1) ปัจจัยด้านคุณลักษณะส่วนตัว ได้แก่ การชอบคิดค้นหาคำตอบ สนใจในตัวเด็กและปัญหาของเด็ก มีความกระตือรือร้น รักความก้าวหน้าในอาชีพ มีเจตคติที่ดีต่องานวิจัย 2) ปัจจัยเกี่ยวกับบุคคลรอบข้าง ได้แก่ ความคาดหวังของเพื่อนร่วมงานและผู้บริหาร การสนับสนุนของเพื่อนร่วมงานและผู้บริหาร การเป็นที่ยอมรับของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับคุณภาพของผลงาน และการสนับสนุนของชมรมอาจารย์ 3 3) ปัจจัยด้านสิ่งตอบแทนที่ได้รับ ได้แก่ ความก้าวหน้าในตำแหน่งและเงินประจำตำแหน่ง การพัฒนาและแก้ปัญหาเกี่ยวกับวิธีการจัดการเรียนการสอนของครูและนักเรียน 4) ปัจจัยพื้นฐานเกี่ยวกับการวิจัย ได้แก่ แหล่งความรู้ แหล่งศึกษาค้นคว้า มีความรู้และประสบการณ์เกี่ยวกับการวิจัย ที่ปรึกษาเกี่ยวกับวิจัยและงบประมาณในการทำวิจัย 2. กระบวนการให้ความช่วยเหลือของชมรมอาจารย์ 3 ที่มีต่อสมาชิกชมรม มี 4 ยุทธวิจัย คือ 1) การอบรมเชิงปฏิบัติการ โดยการจัดอบรมที่เรียกว่า "บันได 7 ขั้นสู่อาจารย์ 3" 2) การให้บริการตัวอย่างผลงานทางวิชาการที่ผ่านการอนุมัติเลื่อนตำแหน่ง 3) การให้ข่าวสารและสร้างความชำนาญการ 4) การให้คำปรึกษาเป็นรายบุคคล
DOI: 10.14457/cu.the.1999.514
title: การพัฒนาโปรแกรมส่งเสริมมโนทัศน์ด้านเศรษฐกิจแบบพอเพียง ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

description: พัฒนาโปรแกรมส่งเสริมมโนทัศน์ด้านเศรษฐกิจแบบพอเพียง ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยการใช้หลักสูตรแบบมโนทัศน์และวิธีสอนแบบสืบเสาะหาความรู้ มีการดำเนินการวิจัย 3 ขั้นตอน ได้แก่ 1) การสร้างโปรแกรมส่งเสริมมโนทัศน์ ด้านเศรษฐกิจแบบพอเพียง 2) การทดลองใช้โปรแกรม และ 3) การปรับปรุงโปรแกรม ตัวอย่างประชากร คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2542 โรงเรียนหนองกุงศรีวิทยาคม จังหวัดกาฬสินธุ์ จำนวน 30 คน ข้อมูลที่ได้จากการดำเนินการวิจัยในขั้นตอนที่ 2 นำมาวิเคราะห์โดยการหาค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1. ค่าเฉลี่ยของคะแนนมโนทัศน์ด้านเศรษฐกิจแบบพอเพียง ของนักเรียนหลังเข้าร่วมโปรแกรมสูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ค่าเฉลี่ยของคะแนนมโนทัศน์ ด้านเศรษฐกิจแบบพอเพียงของนักเรียนหลังเข้าร่วมโปรแกรม สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด คือ ร้อยละ 60 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. นักเรียนที่เข้าร่วมโปรแกรมส่วนใหญ่มีความคิดเห็นเกี่ยวกับ การจัดกิจกรรมในโปรแกรมอยู่ในระดับเหมาะสมมาก ข้อมูลที่ได้จากการดำเนินการวิจัยในขั้นที่ 2 นำมาปรับปรุงแก้ไขข้อบกพร่องได้เป็นโปรแกรมส่งเสริมมโนทัศน์ ด้านเศรษฐกิจแบบพอเพียงของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
DOI: 10.14457/cu.the.1999.515
title: การพัฒนาโปรแกรมความร่วมมือระหว่างโรงเรียนและชุมชนตามแนวคิดพหุวัฒนธรรมเพื่อพัฒนาการสอนระดับอนุบาล ในชุมชนไทยมุสลิมภาคใต้

description: การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมาย เพื่อพัฒนาโปรแกรมความร่วมมือระหว่างโรงเรียนและชุมชนตามแนวคิดพหุวัฒนธรรมเพื่อพัฒนาการสอนระดับอนุบาล ในชุมชนไทยมุสลิม ภาคใต้ โดยโปรแกรมที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 4 ขั้นตอน คือ ขั้นที่ 1 เตรียมการ ขั้นที่ 2 สร้างโปรแกรมฯ ขั้นที่ 3 การทดลองใช้โปรแกรมฯ และขั้นที่ 4 การปรับปรุงโปรแกรมฯ กรณีศึกษา คือ ประชาชนในชุมชนบ้านตะโละแอเลาะ และบุคลากรในโรงเรียนตะโละแอเลาะ ในปี พ.ศ. 2541-2542 อำเภอท้ายเภา ภาคใต้ตอนล่างของประเทศไทย ซึ่งเป็นสมาชิกกลุ่มทำงาน และสมาชิกสนับสนุน ผลการวิจัยมีดังนี้ 1. โปรแกรมที่พัฒนาขึ้นเป็นแนวทางในการทำงานความร่วมมือระหว่างโรงเรียน และชุมชนตามแนวคิดพหุวัฒนธรรมเพื่อพัฒนาการสอนระดับอนุบาล ในชุมชนไทยมุสลิมภาคใต้ ประกอบด้วยหลักการ วัตถุประสงค์ เนื้อหา การดำเนินการใช้ และการประเมินผล ผู้ใช้โปรแกรมฯ คือ ครูอนุบาล สมาชิกกลุ่มทำงานและสมาชิกสนับสนุน กระบวนการทำงานมี 3 ระยะ คือ ระยะก่อนปฏิบัติการ ระยะปฏิบัติการ และระยะประเมินการทำงาน สื่อการใช้โปรแกรมฯ ประกอบด้วย คู่มือการใช้โปรแกรมฯ และแนวทางการศึกษาชุมชน 2. ผลการทดลองใช้โปรแกรมฯ พบว่า การสอนระดับอนุบาล แสดงให้เห็นการยอมรับ และเห็นคุณค่าวัฒนธรรมตนเอง และวัฒนธรรมอื่น ใน 7 องค์ประกอบ คือ 1) การจัดประสบการณ์การสอนระดับอนุบาล 2) ความสัมพันธ์ระหว่างบุคลากรในโรงเรียน 3) ความสัมพันธ์ระหว่างบุคลากรในโรงเรียนที่มีต่อนักเรียนและชุมชน 4) วิธีสอน 5) สภาพแวดล้อม และสื่อ 6) ภูมิปัญญาชุมชน 7) นโยบายร่วมกันของโรงเรียน และชุมชน
DOI: 10.14457/cu.the.1999.516
title: การเปรียบเทียบผลการเปลี่ยนแปลงระยะยาวโดยใช้โมเดลประยุกต์โค้งพัฒนาการที่มีตัวแปรแฝงเมื่อมีอัตราการขาดหายของข้อมูล ช่วงเวลาการวัดและจำนวนครั้งที่วัดแตกต่างกัน

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบผลการวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงระยะยาวที่ใช้โมเดลประยุกต์โค้งพัฒนาการที่มีตัวแปรแฝงระหว่างโมเดลที่มีข้อมูลครบสมบูรณ์จากการวัดระยะยาว 5 ครั้ง กับโมเดลที่มีการวัดไม่ครบสมบูรณ์และโมเดลที่มีข้อมูลขาดหาย โมเดลการวัดไม่ครบสมบูรณ์ประกอบด้วยโมเดลที่มีการวัด 3 ครั้งรวม 6 โมเดล และโมเดลที่มีการวัด 4 ครั้ง รวม 4 โมเดล ซึ่งมีรูปแบบการวัดไม่ครบสมบูรณ์แตกต่างกัน โมเดลที่มีข้อมูลขาดหายประกอบด้วยโมเดลที่มีอัตราการขาดหายแตกต่างกันเป็น 5% 10% 15% และ 20% รวม 4 โมเดล ตามลำดับ ข้อมูลสำหรับการวิจัยเป็นข้อมูลทุติยภูมิรวม 4 ชุด ชุดแรกเป็นฐานข้อมูลการวัดระยะยาว 5 ครั้ง ของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ จากนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 406 คน ในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร ฐานข้อมูลอีก 3 ชุดที่เหลือเป็นข้อมูลอัตราการเข้าเรียนในระดับประถมศึกษามัธยมศึกษาและอุดมศึกษาจากประเทศต่างๆ จำนวน 125, 118 และ 112 ประเทศ เก็บข้อมูลในปี ค.ศ. 1975, 1980, 1985, 1990 และ 1995 ตามลำดับ การวิเคราะห์ความกลมกลืนของโมเดลประยุกต์โค้งพัฒนาการที่มีตัวแปรแฝงกับข้อมูลประจักษ์ทั้ง 4 ชุดใช้โปรแกรมลิสเรล เวอร์ชั่น 8.10 ด้วยรูปแบบคำสั่งสัญญลักษณ์แรมและโปรแกรมอีคิวเอส สำหรับวินโดว์ เวอร์ชั่น 5.7 ปี ผลการวิจัยสรุปได้ว่า 1) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่างการเปลี่ยนแปลงระยะยาวของโมเดลที่มีการวัดไม่ครบสมบูรณ์กับโมเดลที่มีการวัดครบสมบูรณ์ส่วนใหญ่มีค่าสูงกว่า .07 โดยโมเดลที่วัดได้ 4 ครั้งมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์สูงกว่าโมเดลที่วัดได้ 3 ครั้ง และโมเดลที่มีช่วงระยะเวลาที่วัดนานมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์สูงกว่าโมเดลที่ช่วงระยะเวลาที่วัดสั้น 2) ค่ารากที่สองของความคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ยระหว่างการเปลี่ยนแปลงระยะยาวจากโมเดลที่มีการวัดครบสมบูรณ์กับโมเดลที่วัดได้ 3 ครั้งมีค่าสูงกว่าโมเดลที่วัดได้ 4 ครั้ง 3) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่างการเปลี่ยนแปลงระยะยาวของโมเดลที่มีการวัดครบสมบูรณ์กับโมเดลที่มีอัตราการขาดหายของข้อมูลต่ำมีค่าสูงกว่าโมเดลที่มีอัตราการขาดหายสูง 4) ค่ารากที่สองของความคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ยระหว่างการเปลี่ยนแปลงระยะยาวจากโมเดลที่มีการวัดครบสมบูรณ์กับโมเดลมีอัตราการขาดหายต่ำมีค่าสูงกว่าโมเดลที่มีอัตราการขาดหายสูง
DOI: 10.14457/cu.the.1999.517
title: การประเมินประสิทธิผลของโครงการเครือข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อโรงเรียนไทยของโรงเรียนมัธยมศึกษา

description: การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์ เพื่อประเมินประสิทธิผลของโครงการเครือข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อโรงเรียนไทยของโรงเรียนมัธยมศึกษาในด้านการเข้าถึงอินเทอร์เน็ต การได้รับปัจจัยสนับสนุนการใช้อินเทอร์เน็ตของโรงเรียน การใช้ประโยชน์จากอินเทอร์เน็ตในด้านการศึกษาและศึกษาผลกระทบของโครงการในด้านการพัฒนาการศึกษาและการลดความเหลื่อมล้ำของโอกาสทางการศึกษาตามความคิดเห็นของผู้บริหารโรงเรียนและครู ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. จากการประเมินประสิทธิผลของโครงการเครือข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อโรงเรียนไทย สรุปผลการประเมินได้ คือ 1.1 โรงเรียนมัธยมศึกษาที่เข้าร่วมโครงการส่วนใหญ่สามารถเข้าถึงอินเทอร์เน็ตและใช้งานได้ดี มีเพียงบางโรงเรียนที่ยังประสบปัญหาในการต่อเชื่อมอินเทอร์เน็ตกับเครือข่ายของโครงการ 1.2 โรงเรียนมัธยมศึกษาที่เข้าร่วมโครงการได้รับปัจจัยสนับสนุนการใช้อินเทอร์เน็ตในด้านบัญชีการใช้งานซึ่งประกอบด้วย ชั่วโมงการใช้งาน และพื้นที่เพื่อการเผยแพร่ข้อมูล ต้นแบบเนื้อหาเพื่อประโยชน์ในการเรียนรู้ของครูและนักเรียนสามารถจัดทำได้ตามเป้าหมายที่กำหนดไว้ ส่วนในด้านการสนับสนุนฝึกอบรมให้ความรู้ในหลักสูตรการใช้อินเทอร์เน็ตเบื้องต้น การฝึกอบรมการเขียนเว็บเพจเพื่อการเผยแพร่ข้อมูล และการจัดทำสื่อเพื่อพัฒนาครู พบว่า โครงการได้ดำเนินการอย่างต่อเนื่องแต่ยังไม่บรรลุตามเป้าหมายที่วางไว้ 1.3 โรงเรียนมัธยมศึกษาที่เข้าร่วมโครงการส่วนใหญ่มีการใช้ประโยชน์จากอินเทอร์เน็ตเพื่อการติดต่อสื่อสารการสืบค้นข้อมูลในศูนย์ข้อมูลในอินเทอร์เน็ต การนำมาประยุกต์ใช้เพื่อการเรียนการสอนได้ตามวัตถุประสงค์ของโครงการแต่ผู้ใช้ในกลุ่มของผู้บริหารโรงเรียนยังมีอัตราการใช้ประโยชน์จากอินเทอร์เน็ตน้อยมาก 2. ทั้งผู้บริหารโรงเรียนและครูมีความเห็นพ้องกันว่า โครงการเครือข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อโรงเรียนไทยมีส่วนในการพัฒนาการศึกษา และลดความเหลื่อมล้ำของโอกาสทางการศึกษา