DOI: 10.17026/dans-z6b-6b48
title: Maassluis Arthur van Schendelstraat

description: &lt;p&gt;Op de Vlietlocatie wordt de bestaande bebouwing, het wooncomplex De Vliet, gesloopt. Op de vrijgekomen plek en de aangrenzende openbare ruimte worden commerciële ruimten, appartementen en grondgebonden woningen gerealiseerd. Naar verwachting zullen deze ingrepen tot in de archeologisch relevante niveaus reiken. Voorafgaand aan de ontwikkelingen dient daarom in kaart gebracht te worden welke archeologische waarden mogelijk in het geding zijn.&lt;br&gt;De verwachtingen die op grond van het vooronderzoek zijn gesteld, kunnen op basis van het huidige onderzoek deels worden bijgesteld. In het vooronderzoek werd gesteld dat er direct onder de bouwvoor restanten van 17e- en 18e-eeuwse bewoning aanwezig kunnen zijn. Tijdens het onderhavige onderzoek is aangetoond dat deze archeologische restanten pas op minimaal 1,2 m- NAP (1,1 m-Mv) werden waargenomen. Dit heeft te maken met de interpretatie van een tijdens het vooronderzoek aangetroffen cultuurlaag 1, die op basis van voorliggend onderzoek anders moet worden geïnterpreteerd.&lt;br&gt;Vrijwel al het vondstmateriaal dat is aangetroffen wijst op een ouderdom tussen de 17e en 19e eeuw. Er is slechts één fragment roodbakkend aardewerk aangetroffen dat ouder is en dateert tussen 1300 en 1500. Hiermee kan worden geconcludeerd dat het plangebied in de 17e eeuw in gebruik is genomen.&lt;br&gt;De sporen zijn verder aangetroffen in twee beperkt intacte zones, ten eerste de noordelijke zijde van put 2 en de westelijke zijde van put 4, en ten tweede het centrale deel van put 3. De overige delen van de aangelegde putten waren duidelijk verstoord door (sub)recente werkzaamheden.&lt;br&gt;Het historische muurwerk bevond zich over het algemeen in een slechte staat. Niet alleen bestond muurwerk regelmatig nog slechts uit de onderste één of twee lagen. De restanten waren ook niet meer over de gehele oorspronkelijke oppervlakte intact, delen van funderingen waren geheel gesloopt, waardoor er zogenaamde ‘eilandjes’ van historisch muurwerk zijn ontstaan. Vloer- en straatwerk dat is aangetroffen was tevens in zeer beperkte matig aanwezig, een naar schatting aanzienlijk deel van de oorspronkelijke restanten was reeds vergraven.&lt;br&gt;De perceelsgrenzen in dorps- en stadskernen worden vaak vrij vroeg in de ontwikkeling bepaald en blijven daarna honderden jaren vrijwel gelijk. Het is dan ook niet vreemd dat het aangetroffen muurwerk enige overeenkomsten vertoont met de opgetekende perceelsgrenzen op de kadastrale minuut van 1811-1832. Duidelijke en veelvuldige overeenkomsten met de aangegeven bebouwing blijven echter achterwege.&lt;br&gt;Die afwezigheid van muurwerk dat goed overeenkomt met de kadastrale minuut is te verklaren.&lt;br&gt;Men heeft zich bij de (20e-eeuwse?) sloop van de bebouwing binnen het plangebied gericht op het verwijderen van de toen bestaande bebouwing, die voor een vermoedelijk aanzienlijk deel dateerde uit de19e eeuw en later. Om deze reden is hiervan dan ook vrijwel niets meer aangetroffen. Bij deze sloop hebben de restanten van oudere bebouwing, reeds gesloopt tijdens de vervaardiging van de kadastrale minuut, het ook moeten ontgelden, getuige de gefragmenteerde restanten.&lt;/p&gt;