cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2022.916
title: พิพิธภัณฑ์ประชาชน: แนวทางปรับเปลี่ยนการใช้สอยอาคารถนนราชดำเนินกลาง: กรณีศึกษา อาคารเทเวศประกันภัย

description: จุดมุ่งหมายสำคัญประการหนึ่งในการสร้างกลุ่มอาคารบนถนนราชดำเนินกลางในยุคคณะราษฎรเป็นไปเพื่อเพิ่มสิทธิ์การใช้พื้นที่สาธารณะโดยสามัญชน แม้จะมีการเคลื่อนไหวทางสังคมโดยภาคพลเมืองบนถนนราชดำเนินในหลายยุคสมัย และแม้จะมีอาคารดั้งเดิมถูกปรับเป็นอาคารสาธารณะ อาทิ พิพิธภัณฑ์ หรือ ห้องสมุด พบว่า ยังไม่มีอาคารใดได้ทำหน้าที่บอกเล่าเรื่องราวของประชาชนกลุ่มต่าง ๆ โดยตรง วิทยานิพนธ์นี้ได้ทำการศึกษาศักยภาพอาคารเทเวศประกันภัยถนนราชดำเนินกลาง และรูปแบบการจัดเตรียมพื้นที่ซึ่งเหมาะสมในการปรับเปลี่ยนการใช้สอยเป็นพิพิธภัณฑ์ประชาชน โดยใช้แนวคิด “พื้นที่ทางสังคม” (Social Space) ที่ขยายความจากหนังสือThe Production of Space (1974, 1991) โดย Henri Lefebvre ร่วมกับแนวคิด “สภาพแวดล้อมบอกเล่าเรื่องราว” (Narrative Environment) และแนวคิด “การพัฒนาพื้นที่และสิ่งอำนวยความสะดวกในพิพิธภัณฑ์” กระบวนการวิจัยประกอบด้วยการศึกษาวิเคราะห์ 1) สภาพทางกายภาพของอาคารเทเวศประกันภัยในปัจจุบัน 2) ข้อกำหนดเกี่ยวข้องกับการปรับปรุงลักษณะทางกายภาพในพื้นที่อนุรักษ์ 3) ศักยภาพที่เป็นไปได้ในการเปลี่ยนแปลงพัฒนาอาคาร 4) กรณีศึกษาอาคารพิพิธภัณฑ์และพื้นที่สาธารณะในอาคารเกี่ยวกับภาคประชาชน และ 5) การศึกษาพัฒนาการพื้นที่บอกเล่าเรื่องราวบุคคลด้วยภาพตัวแทนในแต่ละรูปแบบ ผลการศึกษาพบว่าอาคารเทเวศประกันภัยมีศักยภาพในการปรับปรุงเป็นอาคารสาธารณะและอาคารทางวัฒนธรรม โดยสามารถเชื่อมต่อได้โดยตรงกับสถานีรถไฟใต้ดินสองสาย และเป็นสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ทรงคุณค่าที่รูปแบบภายนอกมีความแตกต่างจากอาคารต้นแบบอื่น ๆ บนถนนราชดำเนินกลาง ซึ่งควรได้รับการอนุรักษ์ไว้ในระดับสูง ขณะเดียวกัน พื้นที่ภายในส่วนใหญ่สามารถรองรับการพัฒนาเป็นอาคารประเภทพิพิธภัณฑ์ขนาดกลางได้อย่างไรก็ตาม ต้องหาแนวทางสร้างสมดุลระหว่างการออกแบบพื้นที่ขนาดเล็กสำหรับจัดแสดงและพื้นที่โถงขนาดใหญ่สำหรับการรวมตัวของผู้คน การทดลองออกแบบพิพิธภัณฑ์ประชาชนมีการดำเนินการ 2 ขั้นตอน ได้แก่1) การสร้างความสมดุลระหว่าง พื้นที่เชิงการคิดเตรียมล่วงหน้า (Conceived Space) กับ พื้นที่เชิงการใช้สอยในภายหลัง (Lived Space) ผ่านการทดลองเชื่อมต่อการจัดแสดงและสัญจรแนวดิ่ง2 แบบ คือ รูปแบบทางลาดตายตัว (Ramp Type) และรูปแบบแผ่นพื้นขนาดใหญ่เคลื่อนที่ได้(Platform Type) ความสมดุลที่หนึ่งนี้มีหน้าที่เป็นปรับเปลี่ยนในภาพรวมของพิพิธภัณฑ์ประชาชนให้เหมาะสมกับการจัดแสดงหรือแสดงออกซึ่งเรื่องราวของประชาชน 2) กระบวนการพัฒนา แบบตัวเลือกรูปแบบแผ่นพื้นเคลื่อนที่ซึ่งมีความยืดหยุ่นสูงไปสู่ข้อสรุปทางสถาปัตยกรรมที่เป็นรูปธรรมพร้อมเลือกโจทย์ทดลองด้านเนื้อหาจัดแสดงชั่วคราวคือ “นิทรรศการ 50 ปี มนุษย์ 14 ตุลา 2516”ผลการออกแบบ พบว่าพิพิธภัณฑ์ประชาชนสามารถมีบทบาทเป็นพื้นที่สำหรับการนำเสนอเรื่องราวของประชาชนให้ได้ปรากฎเพิ่มขึ้นบนพื้นที่ถนนราชดำเนินกลางโดยประชาชนเหล่านั้นเอง
DOI: 10.14457/tu.the.2022.917
title: การรับรู้ความเสี่ยงและพฤติกรรมการป้องกันอันตรายจากการทำงานของพนักงานเก็บขนมูลฝอย สำนักงานเขตสาทร

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวาง (Cross-sectional descriptive research) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการรับรู้ความเสี่ยงและพฤติกรรมการป้องกันอันตรายจากการทำงานของพนักงานเก็บขนมูลฝอย สำนักงานเขตสาทร กลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานเก็บขนมูลฝอย สำนักงานเขตสาทร จำนวน 130 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม และสัมภาษณ์ผู้บริหาร วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การทดสอบไคสแควร์ และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน โดยกำหนดค่านัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 พนักงานเก็บขนมูลฝอย มีการรับรู้ความเสี่ยงจากการทำงานโดยภาพรวมอยู่ในระดับดี เพียงร้อยละ 38.5 แต่กลับพบว่าพฤติกรรมการป้องกันอันตรายจากการทำงานโดยภาพรวมอยู่ในระดับดี ถึงร้อยละ 53.1 ปัจจัยส่วนบุคคล สุขภาพและความปลอดภัย ที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันอันตรายจากการทำงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ รอบเวลาการปฏิบัติงาน (p=0.042) ระยะเวลาการปฏิบัติงานในรอบวัน (p&lt;0.001) และอุบัติเหตุ/เจ็บป่วยจากการทำงาน (p=0.001) และพบว่าการรับรู้ความเสี่ยงจากการทำงานมีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการป้องกันอันตรายจากการทำงานในระดับปานกลาง (r=0.498, p&lt;0.01) จากการสัมภาษณ์ผู้บริหาร พบว่า สำนักงานเขตสาทรใช้วิธีทางด้านการบริหารจัดการเพื่อการป้องกันควบคุมอันตรายจากการทำงาน ได้แก่ การประกาศนโยบายของหน่วยงาน การจัดอบรมให้ความรู้เกี่ยวกับการป้องกันอันตรายจากการปฏิบัติงาน การจัดทำข้อปฏิบัติหรือแนวทางมาตรฐานการปฏิบัติงาน รวมทั้งการสนับสนุนอุปกรณ์คุ้มครองความปลอดภัยส่วนบุคคล ดังนั้น สำนักงานเขตสาทรควรมีการเสริมสร้างพฤติกรรมการป้องกันอันตรายจากการทำงานของพนักงานเก็บขนมูลฝอยให้คงอยู่ในระดับดีอย่างต่อเนื่อง โดยเสริมสร้างให้มีพฤติกรรมในด้านการปฏิบัติตามกฎระเบียบ ข้อบังคับให้มากขึ้น เช่น การกำหนดบทลงโทษที่ชัดเจน และการให้ข้อมูลเกี่ยวกับการปฏิบัติตนที่ถูกต้องในการทำงาน ซึ่งจะช่วยให้การทำงานเก็บขนมูลฝอยมีประสิทธิภาพและมีความปลอดภัยมากยิ่งขึ้น
DOI: 10.14457/tu.the.2022.918
title: ปัจจัยที่มีผลต่อความตระหนักรู้สถานการณ์การทำงานเพื่อความปลอดภัยของพนักงานอุตสาหกรรมผลิตแป้งมันสำปะหลังแห่งหนึ่ง

description: การศึกษานี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวางมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความตระหนักรู้สถานการณ์การทำงานเพื่อความปลอดภัยของพนักงานและศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความตระหนักรู้สถานการณ์การทำงานเพื่อความปลอดภัยของพนักงาน กลุ่มตัวอย่างคือ พนักงานในอุตสาหกรรมแป้งมันสำปะหลัง จำนวน 287 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปด้วยสถิติเชิงพรรณนา และวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อความตระหนักรู้สถานการณ์การทำงานเพื่อความปลอดภัยของพนักงานด้วยสถิติถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศชาย ร้อยละ 70 มีอายุในช่วง 31 ถึง 40 ปี ร้อยละ 49.2 มีประสบการณ์การทำงานมากกว่า 10 ปี คิดเป็นร้อยละ 38 พนักงานส่วนใหญ่ทำงานไม่เกิน 48 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ หรือทำงานวันละ 8 ชั่วโมงต่อวัน ร้อยละ 57.1 มีคุณภาพการนอนหลับที่ดี ร้อยละ 67.6 มีความเหนื่อยล้าอยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 58.2 และพนักงานร้อยละ 48.8 มีความตระหนักรู้สถานการณ์การทำงานเพื่อความปลอดภัยอยู่ในระดับมาก โดยพบว่าปัจจัยที่มีผลต่อความตระหนักรู้สถานการณ์การทำงานเพื่อความปลอดภัยของพนักงาน ได้แก่ ความเหนื่อยล้า และภาระงาน ซึ่งสามารถคาดการณ์ความตระหนักรู้สถานการณ์การทำงานเพื่อความปลอดภัยของพนักงานได้ร้อยละ 17.80 ดังนั้นสถานประกอบการจึงควรมีการจัดการปัจจัยเสี่ยงที่ทำให้เกิดความเหนื่อยล้าในพนักงาน รวมถึงการอบรมให้ความรู้ในการปฏิบัติตัวที่ถูกต้อง เพื่อไม่ให้เกิดความเหนื่อยล้าในการทำงาน
DOI: 10.14457/tu.the.2022.919
title: ระบาดวิทยาเชิงพื้นที่และแผนที่ปัจจัยที่ทำให้เกิดการระบาดของโรคไข้เลือดออก จังหวัดปทุมธานี

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการกระจายตัวเชิงพื้นที่และแผนที่ปัจจัยเสี่ยงของโรคไข้เลือดออกจังหวัดปทุมธานี รูปแบบการศึกษาแบบติดตามไปข้างหน้าโดยใช้ข้อมูลย้อนหลัง(Retrospective Cohort Study) และการพยากรณ์แนวโน้มการเกิดโรคไข้เลือดออกของจังหวัดปทุมธานี กลุ่มตัวอย่างคือ ข้อมูลผู้ป่วยโรคไข้เลือดออกจังหวัดปทุมธานีตั้งแต่เดือนธันวาคม 2562 -ธันวาคม 2563 เก็บข้อมูลทุติยภูมิ จากสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดปทุมธานี สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 4 จังหวัดสระบุรี กรมอุตุนิยมวิทยา และกรมควบคุมโรค สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ Time series analysis และ Poisson regressionผลการศึกษาพบว่ากลุ่มตัวอย่างผู้ป่วยโรคไข้เลือดออกทั้งหมด 429 คนเป็นเพศชายจำนวน 226 คน (ร้อยละ52.7) เพศหญิง 203 คน (ร้อยละ47.3) จำแนกตามกลุ่มอายุพบว่าส่วนใหญ่ อยู่ในช่วง 6-18 ปี ร้อยละ 49.0 อายุเฉลี่ย (Mean±SD) เท่ากับ 22.76±17.08 อาชีพที่พบผู้ป่วยสูงสุด คือ นักเรียน (ร้อยละ 53.9) อำเภอที่ทำการศึกษาของจังหวัดปทุมธานีทั้งหมด 7 อำเภอ การกระจายตัวของผู้ป่วยโรคไข้เลือดออกอยู่ในทุกพื้นที่ พบมากที่อำเภอลำลูกกา(ร้อยละ 22.6) เมืองปทุมธานี (ร้อยละ 21.9) และอำเภอคลองหลวง (ร้อยละ 21.2) ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับอัตราป่วยไข้เลือดออก ของจังหวัดปทุมธานี คือ ค่าดัชนีลูกน้ำยุงลาย p-value= 0.006 (95 % CI=1.01-1.06) IRR เท่ากับ1.03 และค่าคะแนนความเสี่ยง p-value &lt;0.001 (95 % CI=1.64-3.21) IRR เท่ากับ 2.29การเฝ้าระวังโรคในพื้นที่เขตเมืองที่มีประชากรหนาแน่นจำเป็นต้องดำเนินการตามมาตรการอย่างเข้มงวดและกลุ่มอายุที่ต้องเฝ้าระวังโรคคือวัยเรียน การพัฒนาระบบการเฝ้าระวังโรคในสถานศึกษาเพื่อป้องกันการแพร่ระบาดและลดอัตราป่วยโรคไข้เลือดออกต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2022.920
title: การกินยาวาร์ฟารินตามคำสั่งแพทย์อย่างเคร่งครัดของผู้ป่วยโรคหัวใจและหลอดเลือด โรงพยาบาลพระนารายณ์มหาราช จังหวัดลพบุรี

description: การศึกษาเชิงพรรณนามีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินการกินยาวาร์ฟารินตามคำสั่งแพทย์อย่างเคร่งครัด พฤติกรรมการดูแลตนเองขณะกินยาวาร์ฟาริน หาความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ ทัศนคติ และแรงสนับสนุนทางสังคมกับการกินยาวาร์ฟารินตามคำสั่งแพทย์อย่างเคร่งครัด และระหว่างปัจจัยส่วนบุคคลกับพฤติกรรมการดูแลตนเองขณะกินยาวาร์ฟารินของผู้ป่วยโรคหัวใจและหลอดเลือด โรงพยาบาลพระนารายณ์มหาราชจังหวัดลพบุรี ระหว่างเดือนมีนาคม - มิถุนายน 2565 จากการสัมภาษณ์และจากประวัติการรักษาของผู้ป่วย 250 คน โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และการวิเคราะห์โลจิสติกส์แบบทวินาม ที่ระดับนัยสำคัญ 5% ผลการศึกษา พบว่า ร้อยละ 61.2 กินยาวาร์ฟารินตามคำสั่งแพทย์อย่างเคร่งครัด ผู้ป่วยมีพฤติกรรมการดูแลตนเองโดยมาตามนัดทุกครั้งและพกพาสมุดประจำตัววาร์ฟารินทุกครั้ง และไม่กินยาและอาหารอื่นที่มีอันตรกิริยาร่วมกับยาวาร์ฟาริน ร้อยละ 14.8 และ 81.6 ตามลำดับ ร้อยละ 74.0, 26.4, และ 88.8 มีความรู้ ทัศนคติ และแรงสนับสนุนทางสังคมในระดับดี ตามลำดับ ร้อยละ 10.8 ดื่มแอลกอฮอล์ ผู้ที่ไม่ดื่มกินยาวาร์ฟารินตามคำสั่งแพทย์อย่างเคร่งครัด ดีกว่าผู้ที่ดื่ม (AOR =3.73, 95%CI: 1.35-10.28) ผู้ที่เริ่มกินยา 2-5 ปี กินยาวาร์ฟารินตามคำสั่งแพทย์อย่างเคร่งครัดดีกว่าผู้ที่กินยามานาน (AOR=3.01, 95%CI: 1.53-5.95) ผู้ที่มีความรู้ในระดับดีมากกินยาวาร์ฟารินตามคำสั่งแพทย์อย่างเคร่งครัดดีกว่าผู้มีความรู้ในระดับน้อย (AOR=4.09, 95%CI: 1.24-13.51) ผู้ที่มีทัศนคติที่ดีกินยาวาร์ฟารินอย่างเคร่งครัดมากกว่า(AOR=3.16, 95%CI: 1.49-6.69) แต่แรงสนับสนุนทางสังคมไม่มีความสัมพันธ์กับการกินยาวาร์ฟารินตามคำสั่งแพทย์อย่างเคร่งครัด (AOR=1.54, 95%CI: 0.56-4.19) ตัวแปรที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดูแลตนเองขณะกินยาวาร์ฟาริน ได้แก่ รายได้ต่อเดือน ประเภทผู้ป่วย และ เพศ (p-values = 0.039, &lt;.001, 0.040 ตามลำดับ) เพื่อให้ผู้ป่วยกินยาอย่างเคร่งครัด บุคลากรสาธารณสุขต้องเน้นย้ำเรื่องความรู้ ทัศนคติในการกินยาทุกครั้งที่มารับบริการ ต้องมีการวางแผนร่วมกันกับญาติผู้ใกล้ชิดเพื่อให้ผู้ป่วยลด ละ เลิก พฤติกรรมสุขภาพที่ไม่พึงประสงค์
DOI: 10.14457/tu.the.2022.921
title: การประเมินโครงการลดความแออัดในโรงพยาบาลพุทธโสธรโดยร้านขายยาแผนปัจจุบัน (ข.ย.1) จังหวัดฉะเชิงเทรา

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินโครงการลดความแออัดในโรงพยาบาลพุทธโสธร โดยร้านขายยาแผนปัจจุบัน (ข.ย.1) จังหวัดฉะเชิงเทรา โดยใช้แบบจำลองซิปป์ กลุ่มตัวอย่างเป็นหัวหน้ากลุ่มงานคุ้มครองผู้บริโภคและเภสัชสาธารณสุข สสจ.ฉะเชิงเทรา และหัวหน้ากลุ่มงานฝ่ายเภสัชกรรม โรงพยาบาลพุทธโสธร รวมทั้งเภสัชกรประจำคลินิกเบาหวาน 4 คน ผู้ป่วยเบาหวานที่รับยาที่ห้องยาพุทธโสธร 120 คน และเภสัชกรร้านยาที่เข้าร่วมโครงการ 5 คน ตลอดจนผู้ป่วยเบาหวานรับยาที่ร้านยาที่เข้าร่วมโครงการฯ 87 คน เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์และสัมภาษณ์เชิงลึก ตลอดจนเก็บข้อมูลจากฐานข้อมูลการให้บริการของโรงพยาบาล ร้านยา และสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติเชิงพรรณนา สำหรับข้อมูลเชิงคุณภาพสรุปและวิเคราะห์เนื้อหาเป็นหมวดหมู่ ผลการประเมินพบว่า โครงการนี้ลดความแออัดในโรงพยาบาลได้เพียงเล็กน้อยจากคะแนนเต็ม 10 ผู้ให้บริการที่โรงพยาบาล และที่ร้านยามีความพึงพอใจ 5-8 และ 7-9 คะแนน ผู้รับบริการมีความพึงพอใจต่อบริการที่ร้านยามากกว่าที่โรงพยาบาล ร้อยละ 75.9 และ 32.5 ตามลำดับ โครงการนี้โรงพยาบาลไม่ได้จัดสรรอัตรากำลังเพิ่มเติม เภสัชกรร้านยาที่เข้าร่วมโครงการ มีทัศนคติที่ดี ต่อโครงการนี้ ไม่ได้คิดเรื่องค่าตอบแทนเป็นหลัก การได้ให้บริการผู้ป่วยและชุมชน เป็นสิ่งสำคัญและ เป็นกำไรที่ได้จากการเข้าร่วมโครงการ เป็นการเปิดบทบาทวิชาชีพเภสัชกรรมชุมชน ในการทำงานร่วมกันเชิงเครือข่ายสุขภาพ ตลอดจนร่วมเป็นส่วนหนึ่งในระบบบริการสุขภาพของชุมชนต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2022.922
title: การประเมินการปลดปล่อยก๊าซเรือนกระจกและค่าใช้จ่ายทางด้านสิ่งแวดล้อมของการจำหน่ายอาหาร ประเภทร้านอาหารจานด่วน

description: การศึกษาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบในการให้บริการจำหน่ายอาหาร ประเมินและระบุจุดที่มีการปล่อยก๊าซเรือนกระจก ระยะเวลาในการศึกษาในช่วง มกราคม 2565 ทำการศึกษาโดยการประยุกต์ใช้แนวคิดและวิธีการ การประเมินวัฎจักรชีวิต โดยการประเมินและ วิเคราะห์ปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกและค่าใช้จ่ายทางด้านสิ่งแวดล้อมของการจำหน่ายอาหาร ประเภทร้านอาหารจานด่วน โดยพิจารณาครอบคลุมถึงกระบวนการเตรียมและปรุงประกอบอาหาร การขนส่งอาหารไปยังผู้บริโภคจนถึงการขนส่งมูลฝอยไปบ่อฝังกลบ โดยแบ่งประเภทการปล่อยก๊าซ เรือนกระจกออกเป็น 3 ประเภท ดังนี้ ประเภทที่ 1 การปล่อยก๊าซเรือนกระจกโดยตรงของร้านอาหาร จานด่วน (Direct GHG emissions), ประเภทที่ 2 การปล่อยก๊าซเรือนกระจกโดยอ้อมจากการใช้ พลังงาน (Energy indirect GHG emissions) และประเภทที่ 3 การปล่อยก๊าซเรือนกระจกโดยอ้อม อื่นๆ (Other indirect GHG emissions) และหาจุดปล่อยก๊าซเรือนกระจก (Hot Spot) ของร้านอาหารจานด่วนชนิดร้านอาหารตะวันตก และร้านอาหารไทย แบ่งออกเป็น 2 ประเภท กิจกรรม คือ กิจกรรมภายในร้านอาหารจานด่วน และกิจกรรมภายนอกร้านอาหารจานด่วนผลจากการเก็บข้อมูลของร้านอาหารจานด่วนในพื้นที่เขตสาทร พบว่า ปริมาณการ ปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั้งหมดของร้านอาหารจานด่วนเท่ากับ 509,840.37 กิโลกรัม คาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่าต่อปี (kgCO2e/year) โดยปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจาก ประเภทที่ 1 เท่ากับ 13,550.64 kgCO2e/year ปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากประเภทที่ 2เท่ากับ 396,564.50 kgCO2e/year และเป็นกิจกรรมที่มีปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูงที่สุด คิดเป็นร้อยละ 77.78 ของปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั้งหมด และปริมาณการปล่อยก๊าซเรือน กระจกจากประเภทที่ 3 เท่ากับ 99,725.23 kgCO2e/year นอกจากนี้ยังพบว่า กิจกรรมที่มีปริมาณ การปล่อยก๊าซเรือนกระจกน้อยที่สุดคือกิจกรรมการใช้เชื้อเพลิงขนส่งมูลฝอยไปยังบ่อฝังกลบ เท่ากับ 1419.22 kgCO2e/year และHot Spot ของร้านอาหารตะวันตกและร้านอาหารไทย ทื่เหมือนกันคือ กิจกรรมการใช้พลังงานไฟฟ้าเนื่องจากร้านทุกร้านมีการอุปกรณ์ไฟฟ้ามาอำนวยความสะดวกในการ ทำธุรกิจที่เหมือนกัน ส่วนค่าใช้จ่ายทางด้านสิ่งแวดล้อมมากที่สุดคือด้านการบำบัดน้ำเสีย จำนวนเงิน 59,040 บาทต่อปี จากการศึกษานี้สามารถนำไปใช้ประโยน์เป็นฐานข้อมูลในการตรวจวัดและประเมิน ในการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับร้านอาหารจานด่วนได้
DOI: 10.14457/tu.the.2022.924
title: แนวทางการปรับปรุงเรือนจำสำหรับผู้ต้องขังก่อนปล่อยตัวกรณีพ้นโทษตามแนวคิดแคมปัส-ดีไซน์: กรณีศึกษา: อาคารผังแผ่จากศูนย์กลางเรือนจำกลางคลองเปรมกรุงเทพมหานคร

description: เรือนจํากลางคลองเปรมเป็นสถานที่คุมขังผู้กระทําผิดซึ่งถูกก่อตั้งขึ้นตั้งแต่ พ.ศ.2478 โดยมีการวางผังอาคารดั้งเดิมแบบแผ่จากศูนย์กลาง แม้สะท้อนถึงแนวคิดเรือนจําแบบเดิมซึ่งเน้นการควบคุมลงโทษ ถือได้ว่าตัวอาคารมีรูปแบบทางสถาปัตยกรรมที ่เด่นชัดและมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ปัจจุบันเรือนจํากลางคลองเปรมประสบปัญหาความหนาแน่นจากการเพิ่มขึ้นของตัวอาคารอื่น ๆ และถูกแวดล้อมด้วยการขยายตัวของเมือง งานวิจัยนี้ศึกษาความเป็นไปได้ในการพัฒนาอาคารเรือนจําเก่าดังกล่าว โดยใช้การวางผังและออกแบบตามแนวคิด “แคมปัส-ดีไซน์” (CampusDesign) เพื่อสร้างสภาพแวดล้อมที่มีมนุษยธรรมมากขึ้น ในศตวรรษที่ 21กระบวนการศึกษาประกอบด้วย 1) การเปรียบเทียบแนวคิดแคมปัส-ดีไซน์ในด้านคํานิยาม ด้านการออกแบบผังสถาปัตยกรรม และภูมิทัศน์รวมถึงการจัดองค์ประกอบอื่น ๆ พบว่ามีลักษณะการจําลองบรรยากาศและการใช้ชีวิตภายนอกเรือนจําซึ่งสามารถนําไปใช้กับการปรับปรุงเรือนจําในอดีตได้2) การศึกษาการนําแนวคิดแคมปัส-ดีไซน์มาออกแบบเรือนจําใหม่ ผ่านกรณีศึกษาพบว่า มีการกระจายตัวของอาคารการจัดวางภูมิทัศน์และการออกแบบสถาปัตยกรรมตามแนวคิดดังกล่าวจนเกิดเป็นรูปแบบเรือนจําใหม่ โดยได้สะท้อนและรองรับกิจกรรมการฟื้นฟูผู้กระทําผิด(Rehabilitation) ที่หลากหลาย และ 3) การสํารวจลักษณะทางกายภาพของเรือนจํากลางคลองเปรมเพื่อระบุคุณค่าในการอนุรักษ์และโอกาสในการปรับปรุงซึ่งพบว่าสิ่งที่ควรเก็บรักษาไว้คือ อาคารเรือนนอนกลาง อาคารหอควบคุมกลาง และอาคารสํานักงานกลางของเรือนจํา 4) การศึกษาวิถีชีวิตของผู้ต้องขังทั้งแบบเก่าและแบบใหม่หลังการศึกษาวิถีการบําบัดแก้ไขฟื้นฟูผู้ต้องขัง 5) การสร้างเกณฑ์ของการออกแบบตามแนวคิดแคมปัส-ดีไซน์ผลการศึกษาของบทความสรุปได้ว่า หลักการออกแบบวางผังแบบแคมปัส-ดีไซน์นั้นมีลักษณะสําคัญคือ 1) มีการออกแบบผังกระจายตัวของอาคาร การจัดวางตําแหน่งอาคารเปรียบเหมือนโลกภายนอกเรือนจํา เมื่อนํามาประยุกต์ใช้กับอาคารประเภทเรือนจําจึงสามารถส่งเสริมวิถีชีวิตปกติตามลักษณะโลกภายนอกเรือนจํา และ 2) จากการสํารวจศักยภาพเรือนจํากลางคลองเปรมในปัจจุบัน พบว่า อาคารเรือนจําดั้งเดิมควรได้รับการอนุรักษ์โดยควรผสานการปรับปรุงกับแนวคิดแคมปัส-ดีไซน์ตามแนวทางการพัฒนา 9 แนวทาง เพื่อทําหน้าที่ใหม่ตามแนวคิดการลงทัณฑ์ในบริบทเมืองที่เปลี่ยนไป ทั้งนี้เพื่อเป็นต้นแบบการพัฒนาเรือนจําอื่นต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2022.925
title: การพัฒนาวิธี real-time PCR สำหรับการตรวจ HLAB* 27 ในผู้บริจาคเลือดคนไทย

description: ยีน human leukocyte antigen (HLA) class I, B locus, allele 27 หรือเรียกว่า HLA-B*27 เป็นหนึ่งในปัจจัยเสี่ยงที่พบว่า มีความสัมพันธ์อย่างมากกับกลุ่มของโรคไขข้ออักเสบเรื้อรัง Spondyloarthropathies (SpAs) ปัจจุบันจึงมีการตรวจ HLA-B27 ในงานประจำเพื่อการวินิจฉัยของโรคกลุ่มดังกล่าว การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาวิธี fluorogenic real-time PCR เปรียบเทียบกับวิธีพีซีอาร์เอสเอสพี ในการตรวจหาอัลลีล HLA-B*27 ในกลุ่มผู้บริจาคเลือดคนไทย ตัวอย่างดีเอ็นเอของผู้บริจาคเลือดคนไทยจากห้องปฏิบัติการธนาคารเลือดโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติจำนวน 391 ตัวอย่าง พัฒนาชุดตรวจด้วยวิธี real-time PCR เพื่อตรวจหาอัลลีล HLA-B*27 จากนั้นเปรียบเทียบผลการตรวจสอบอัลลีลดังกล่าวกับวิธีพีซีอาร์เอสเอสพี นอกจากนี้ ตรวจสอบความไวของชุดตรวจด้วยวิธี real-time PCR ที่พัฒนาขึ้นด้วยการใช้ตัวอย่างดีเอ็นเอควบคุมที่พบและไม่พบอัลลีล HLA-B*27 ที่ความเข้มข้นตั้งแต่ 0.001-100 ng/µL สำหรับกลุ่มตัวอย่างที่ตรวจพบอัลลีล HLA-B*27 จะนำมาทดสอบหา HLA-B27 subtypes บริเวณ exon 2 และ 3 ของยีน HLA-B ด้วยวิธี DNA sequencing ผลการศึกษาการตรวจสอบชุดตรวจอัลลีล HLA-B*27 ด้วยวิธี real-time PCR ที่พัฒนาขึ้นด้วยกลุ่มดีเอ็นเอควบคุมพบว่า ให้ผลการทดสอบสอดคล้องกับการตรวจด้วยวิธีพีซีอาร์เอสเอสพีทุกราย (100%) ความไวของการตรวจพบว่า สามารถให้ผลการตรวจอัลลีล HLA-B*27 ได้ถูกต้องด้วยการใช้ตัวอย่างดีเอ็นเอความเข้มข้นตั้งแต่ 1 ng/µL สำหรับกลุ่มตัวอย่างดีเอ็นเอผู้บริจาคเลือดจำนวน 391 ราย พบว่า ตรวจพบอัลลีล HLA-B*27 จำนวน 24 ราย (6.14%; 95% CI, 3.97–9.00) ในขณะที่ไม่พบอัลลีล HLA-B*27 จำนวน 367 ราย (93.86%; 95% CI, 91.00–96.03) และกลุ่มผู้บริจาคเลือดที่ตรวจพบอัลลีล HLA-B*27 เมื่อนำมาตรวจยืนยัน HLA-B27 subtype ด้วยวิธี DNA sequencing พบว่า อัลลีล HLA-B*27:06 ตรวจพบบ่อยที่สุด รองลงมาพบอัลลีล HLA-B*27:04, HLA-B*27:05 และ HLA-B*27:07 ตามลำดับ กล่าวโดยสรุป การตรวจหาอัลลีล HLA-B*27 ด้วยวิธี real-time PCR ที่พัฒนาขึ้นพบว่าดีกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับการตรวจด้วยวิธีพีซีอาร์เอสเอสพี ซึ่งวิธีนี้สามารถตรวจได้รวดเร็ว แม่นยำ เชื่อถือได้ และมีความไวสูง นอกจากนี้ วิธีการตรวจที่พัฒนาขึ้นสามารถใช้ในการตรวจวินิจฉัยผู้ป่วยโรคกลุ่ม SpA ในระยะเริ่มต้นเพื่อช่วยในการบรรเทาและรักษาผู้ป่วยกลุ่มนี้ได้
DOI: 10.14457/tu.the.2022.926
title: การประยุกต์ใช้จีโนไทป์ในการทำนายแอนติเจน Coa และ Cob ในผู้บริจาคโลหิตคนไทย

description: แอนติเจน Coa และ Cob ของระบบหมู่เลือด Colton (CO) มีความสำคัญในการเกิดปัญหา hemolytic transfusion reactions (HTRs) ทั้งแบบ acute และ delayed HTRs เนื่องจากแอนติซีรัมที่จำเพาะไม่มีจำหน่ายทำให้ข้อมูลเกี่ยวกับฟีโนไทป์ของ CO ยังคงมีจำกัด การศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาวิธีตรวจจีโนไทป์ในการทำนายแอนติเจนของ Coa และ Cob ในผู้บริจาคเลือดชาวไทย การศึกษานี้ใช้ตัวอย่างดีเอ็นเอจำนวน 600 รายจากผู้บริจาคเลือดคนไทยภาคกลาง และอีก 200 รายจากผู้บริจาคเลือดคนไทยภาคใต้ โดยตรวจจีโนไทป์ด้วยวิธีศึกษาลำดับเบส (DNA sequencing) และพัฒนาการตรวจจีโนไทป์เพื่อระบุอัลลีล CO*A และ CO*B ด้วยวิธีพีซีอาร์เอสเอสพี โดยเปรียบเทียบผลการตรวจจีโนไทป์ด้วยวิธีพีซีอาร์เอสเอสพีกับการศึกษาลำดับเบส และเปรียบเทียบความถี่ของอัลลีล CO*A และ CO*B ที่พบในผู้บริจาคเลือดคนไทยภาคกลางกับกลุ่มประชากรอื่นที่เคยมีรายงานไว้ ผลการศึกษาพบว่า การตรวจจีโนไทป์ CO*A และ CO*B ด้วยวิธีพีซีอาร์เอสเอสพีเปรียบเทียบกับการศึกษาลำดับเบส จำนวน 400 ราย (ผู้บริจาคเลือดภาคกลาง 200 ราย และผู้บริจาคเลือดภาคใต้ 200 ราย) พบว่า ให้ผลสอดคล้องตรงกันทุกราย จีโนไทป์ที่พบในผู้บริจาคเลือดคนไทยภาคกลาง ทั้งหมด 600 ราย คือ homozygous CO*A/CO*A (100.0 %) ส่วนจีโนไทป์ heterozygous CO*A/CO*B และ homozygous CO*B/CO*B ไม่พบในกลุ่มประชากรนี้ เมื่อเปรียบเทียบความถี่ของอัลลีล CO*A และ CO*B ในผู้บริจาคเลือดคนไทยภาคกลางกับกลุ่มประชากรอื่น พบว่า ความถี่ของอัลลีล CO*A และ CO*B ในผู้บริจาคเลือดคนไทยภาคกลางมีความคล้ายคลึงกับประชากร Taiwanese, Chinese และ Malay-Malaysian แต่พบความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับกลุ่มประชากร South Asian, Southeast Asian, Korean, Japanese, Filipino, French Basque และ Maltese populations (P &lt; 0.05) โดยสรุปการศึกษานี้เป็นครั้งแรกที่รายงานความถี่ของอัลลีล CO*A และ CO*B เพื่อทำนายเป็นแอนติเจน Coa และ Cob ในผู้บริจาคเลือดคนไทยภาคกลางโดยใช้วิธีพีซีอาร์เอสเอสพี ซึ่งข้อมูลจะเป็นประโยชน์ในการทำนายความเสี่ยงของการเกิด alloimmunization และช่วยในการจัดหาเลือดผู้บริจาคที่เหมาะสมให้กับผู้ป่วยต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2022.927
title: การศึกษาแนวทางการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดกับอัตราการเกิดโรคแทรกซ้อนในผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 โรงพยาบาลพรหมคีรี จังหวัดนครศรีธรรมราช

description: แนวทางเวชปฏิบัติสำหรับการดูแลผู้ป่วยโรคเบาหวานฉบับปี พ.ศ.2560 แนะนำให้ตรวจติดตามการควบคุมระดับน้ำตาลด้วยการตรวจ HbA1c ในผู้ป่วยเบาหวาน ชนิดที่ 2 อย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง ซึ่งอาจจะไม่เพียงพอและนำไปสู่การเกิดโรคแทรกซ้อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ตาและไต งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสอดคล้องระหว่างระดับ HbA1c ที่ได้จากการคำนวณจากค่าเฉลี่ยระดับน้ำตาลในเลือดจากปลายนิ้ว กับ HbA1c จากการตรวจสุขภาพประจำปี ศึกษาอุบัติการณ์สะสมการเกิดโรคแทรกซ้อนที่ตาและไตระหว่างกลุ่มที่ควบคุมระดับน้ำตาลได้ดีและไม่ดี และศึกษาอัตราอุบัติการณ์การเกิดโรคแทรกซ้อนที่ตาและไตของกลุ่มที่ HbA1c สอดคล้อง และไม่สอดคล้อง ในผู้ป่วยที่ควบคุมระดับน้ำตาลได้ไม่ดีในคลินิกโรคเรื้อรัง โรงพยาบาลพรหมคีรี ที่ขึ้นทะเบียนในปี พ.ศ. 2553 – 2554 จำนวน 131 ราย โดยพบความไม่สอดคล้องของระดับ HbA1c มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นตั้งแต่ปีที่ 3 ขึ้นไปของระยะเวลาดำเนินไปของโรคเบาหวาน รวมถึงพบอุบัติการณ์สะสมในการเกิดโรคแทรกซ้อนที่ตาในผู้ป่วยที่ควบคุมน้ำตาลได้ดีและไม่ดีเท่ากับ 0.188 และ 0.365 ตามลำดับ ที่ไตเท่ากับ 1.475 และ 1.023 ตามลำดับ และที่ตาร่วมกับไตเท่ากับ 0.142 และ 0.342 ตามลำดับ และพบว่าค่า HbA1c เฉลี่ยมีความสัมพันธ์กับการเกิดโรคแทรกซ้อนที่ตา (p-value &lt; 0.05) และโรคแทรกซ้อนที่ตาร่วมกับไต (p-value &lt; 0.05) โดยมีอัตราอุบัติการณ์การเกิดโรคแทรกซ้อนที่ตาที่มีระดับ HbA1c เฉลี่ยสอดคล้องและไม่สอดคล้องเท่ากับ 2.03 และ 4.71 ต่อ 100 person-year และที่ตาร่วมกับไต เท่ากับ 1.47 และ 4.52 ต่อ 100 person-year จึงสามารถสรุปได้ว่าการตรวจ HbA1c เพียงปีละ 1 ครั้ง อาจจะไม่เพียงพอในการดูแลผู้ป่วยและสามารถนำไปสู่การเกิดโรคแทรกซ้อนดังกล่าวได้
DOI: 10.34808/6wm7-1159
title: SegSperm - a dataset of sperm images for blurry and small object segmentation

description: Many deep learning applications require figure-ground segmentation. The performance of segmentation models varies across modalities and acquisition settings.
The release of SegSperm dataset intends to contribute to the development of algorithms for:
(1) segmentation of small objects,
(2) segmentation of elongated objects,
(3) segmentation of blurred objects,
(4) Computer-Assisted Sperm Analysis (CASA) systems.
As embryologists seek high-quality sperm with desired shape and motion attributes to increase chances of fertilization, sperm assessment can take advantage of the segmentation task. Despite the remarkable progress of deep neural networks in figure-ground segmentation in the last decade, blurry microscopic images of minuscule sperm, with spatially uneven contrast and light variations, continue to challenge modern deep neural networks.
Most works prioritize efforts toward detecting sperm heads to simplify the problem at the expense of accuracy. Notably, the tail has also been shown to play a key role in assessing sperm quality. On the other hand, the segmentation of the flagellum is much more challenging than the segmentation of the head due to the microscopic video characteristics. The low field depth of microscopes blurs the images, easily confusing human raters in discerning minuscule sperm from large backgrounds during image labeling. To spur further progress on training full sperm segmentation algorithms with noisy and imbalanced ground truth labels, we release SegSperm - a new dataset of microscopic images of sperm.
The SegSperm dataset contains microscopic images of full sperm. The images were selected from videos of Intracytoplasmic Sperm Injection (ICSI) procedures. The dataset consists of 551 gray images of resolution 512×512 pixels and associated binary ground truth masks of full sperm. The training set consists of 432 images from 40 videos and the test set consists of 119 images from 9 videos. The binary masks of spermatozoa were segmented manually by one rater. In addition, 23 images of sperm from the validation set were annotated by two more raters. The ground truth masks of each rater were split into head and tail part.
If you use the SegSperm dataset in your research, please cite the following paper:
Lewandowska, Emilia, Daniel Węsierski, Magdalena Mazur-Milecka, Joanna Liss, and Anna Jezierska. "Ensembling noisy segmentation masks of blurred sperm images." Computers in Biology and Medicine (2023): 107520.