cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.831
title: ปัจจัยทำนายการฉีดวัคซีนป้องกันมะเร็งปากมดลูกจากการติดเชื้อ HPV ในนักเรียนหญิงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย เขตกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบ Case Control Retrospective Study มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยทำนายการฉีดวัคซีนป้องกันมะเร็งปากมดลูกจากการติดเชื้อ HPV ในนักเรียนหญิงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย เขตกรุงเทพมหานคร โดยใช้แนวคิดแบบแผนความเชื่อทางด้านสุขภาพของ Becker (1974) กลุ่มตัวอย่างแบ่งเป็น 2 กลุ่ม 1) กลุ่มควบคุม เป็น บิดา มารดาหรือผู้ปกครองของนักเรียนหญิงที่กำลังศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่ยังไม่ได้รับการฉีดวัคซีนป้องกันเชื้อ HPV จำนวน 290 คน และ 2) กลุ่มศึกษา เป็น บิดา มารดาหรือผู้ปกครองของนักเรียนหญิงที่กำลังศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่รับการฉีดวัคซีนป้องกันเชื้อ HPV อย่างน้อย 1 เข็ม จำนวน 110 คน คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างโดยคัดเลือกโรงเรียนมา 5 โรงเรียนและสุ่มห้องเรียนในแต่ละชั้น ม.4, ม.5 และ ม.6 มาชั้นละ 3 ห้อง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามจำนวน 7 ชุด ประกอบด้วย 1) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 2) แบบสอบถามความเชื่อที่ผิดเกี่ยวกับการฉีดวัคซีนที่มีต่อพฤติกรรมทางเพศ 3) แบบสอบถามการรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการเป็นโรคมะเร็งปากมดลูก 4) แบบสอบถามการรับรู้ความรุนแรงของโรคมะเร็งปากมดลูก 5) แบบสอบถามการรับรู้ประโยชน์ของวัคซีนป้องกันการติดเชื้อ HPV 6) แบบสอบถามการรับรู้อุปสรรคของการฉีดวัคซีนป้องกันการติดเชื้อHPV และ 7) แบบสอบถามการประเมินการฉีดวัคซีนป้องกันมะเร็งปากมดลูกจากการติดเชื้อ HPV ได้ผ่านการตรวจความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 คน โดยแบบสอบถามส่วนที่ 2, 3, 4, 5 และ 6 มีค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหา เท่ากับ .80, 1.00, .80, 1.00, และ 1.00 ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ .70, .75, .60, .74 และ .70 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของปัจจัยทำนายระหว่างกลุ่มโดยใช้สถิติ Independent t- test และสถิติการจำแนกกลุ่มด้วย Model Logistic Regression ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ ปัจจัยที่สามารถทำนายการฉีดวัคซีนป้องกันมะเร็งปากมดลูกจากเชื้อ HPV ในนักเรียนหญิงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย เขตกรุงเทพมหานคร ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 มี 3 ปัจจัยคือ การรับรู้ความรุนแรงของโรคมะเร็งปากมดลูก (OR = 2.98) การรับรู้ประโยชน์ของวัคซีนป้องกันการติดเชื้อ HPV (OR= 2.60) และการรับรู้อุปสรรคของการฉีดวัคซีนป้องกันการติดเชื้อ HPV (OR= 0.22) ส่วนปัจจัยด้าน การรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการเป็นโรคมะเร็งปากมดลูก (OR = 0.87) ความเชื่อที่ผิดเกี่ยวกับการฉีดวัคซีนที่มีต่อพฤติกรรมทางเพศ (OR= 0.87) และระดับการศึกษา ของบิดา มารดาหรือผู้ปกครอง (OR =1.36) พบว่า ไม่สามารถทำนายการฉีดวัคซีนป้องกันมะเร็งปากมดลูกจากเชื้อ HPV ได้ สมการถดถอยโลจิสติคสามารถทำนายการนำบุตรหลานเข้ารับการฉีดวัคซีนได้ถูกต้องร้อยละ 32.70 และทำนายกลุ่มที่ไม่รับการฉีดวัคซีนได้ถูกต้องร้อยละ 93.40 โดยเฉลี่ยแล้วสามารถทำนายได้ถูกต้องร้อยละ 76.80
DOI: 10.14457/cu.the.2013.832
title: ผลของโปรแกรมการให้คำปรึกษาครอบครัวร่วมกับการให้สุขภาพจิตศึกษาต่อพฤติกรรมการใช้ยาตามเกณฑ์การรักษาของผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน

description: การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบพฤติกรรมการใช้ยาตามเกณฑ์การรักษาของผู้ป่วยจิตเภทในชุมชนก่อนและหลังเข้าร่วมโปรแกรม และเปรียบเทียบพฤติกรรมการใช้ยาตามเกณฑ์การรักษาของผู้ป่วยจิตเภทในชุมชนที่เข้าร่วมโปรแกรม กับกลุ่มที่ให้การพยาบาลการดูแลตามปกติ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน จำนวน 40 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลอง 20 คน กลุ่มควบคุม 20 คน โดยคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์จากผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน เขตบริการสุขภาพที่ 4 เครื่องมือทั้ง 4 ชุด ได้ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิทางด้านสุขภาพจิตและจิตเวช จำนวน 5 คน ประกอบด้วย โปรแกรมการให้คำปรึกษาครอบครัวร่วมกับการให้สุขภาพจิตศึกษาที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น แบบวัดพฤติกรรมการใช้ยาตามเกณฑ์การรักษา แบบวัดสัมพันธภาพในครอบครัว วิเคราะห์ความเที่ยงของเครื่องมือโดยหาค่าสัมประสิทธิ์อัลฟาครอนบาค ได้ค่าความเที่ยงของแบบวัดทั้ง 2 ฉบับได้เท่ากับ 0.89, 0.74 และ แบบวัดความรู้ความเข้าใจในการปฏิบัติตนของผู้ป่วยจิตเภท โดยใช้สูตร KR-21ได้เท่ากับ 0.75 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิติทดสอบที ผลการวิจัยที่สำคัญ สรุปได้ดังนี้1.ค่าเฉลี่ยพฤติกรรมการใช้ยาตามเกณฑ์การรักษาของผู้ป่วยจิตเภทในชุมชนที่ได้รับโปรแกรมการให้คำปรึกษาครอบครัวร่วมกับการให้สุขภาพจิตศึกษาสูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .052.ค่าเฉลี่ยพฤติกรรมการใช้ยาตามเกณฑ์การรักษาของผู้ป่วยจิตเภทในชุมชนที่ได้รับโปรแกรมการให้คำปรึกษาครอบครัวร่วมกับการให้สุขภาพจิตศึกษาสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1038
title: การออกแบบเครื่องแต่งกายและเครื่องประดับที่สามารถปรับเปลี่ยนรูปแบบร่วมกันเพื่อเพิ่มโอกาสใช้สอยสำหรับออกงาน

description: งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อค้นหาหลักการและวิธีการปรับเปลี่ยนเครื่องแต่งกายด้วยเครื่องประดับเพื่อเพิ่มโอกาสใช้สอยสำหรับออกงาน จากการศึกษาข้อมูลทางการตลาดเบื้องต้น พบว่าเครื่องประดับมีความสำคัญต่อการแต่งกายโดยเฉพาะสำหรับออกงาน ซึ่งส่วนหนึ่งของปัญหาที่ผู้บริโภคประสบ คือ เครื่องแต่งกายสำหรับออกงานมีโอกาสในการใช้สอยจำกัด ดังนั้นผลสรุปของงานวิจัยฉบับนี้จักสามารถส่งเสริมและเพิ่มโอกาสในการใช้สอยเครื่องแต่งกายสำหรับออกงานและเครื่องประดับอย่างสร้างสรรค์ การศึกษาของงานวิจัยมุ่งวิเคราะห์หลักการของการปรับเปลี่ยนควบคู่ไปกับลักษณะเครื่องแต่งกายยุคกรีกโบราณที่มีความสอดคล้องกับเครื่องแต่งกายสำหรับออกงานในปัจจุบัน อีกทั้งมีจุดเด่นในด้านการก่อรูปเครื่องแต่งกายด้วยเครื่องประดับ ทั้งนี้เพื่อให้ได้วิธีการปรับเปลี่ยนรวมไปถึงลักษณะและตำแหน่งของเครื่องประดับ ซึ่งนำไปสู่การปรับเปลี่ยนเครื่องแต่งกายเพื่อเพิ่มโอกาสในการใช้สอยผลของงานวิจัยได้นำเสนอการใช้เครื่องประดับเพื่อแทนที่ส่วนประกอบของเครื่องแต่งกายและใช้สร้างรายละเอียดแทนการตัดเย็บ ซึ่งทำให้เกิดความหลากหลายทางด้านรูปแบบและการใช้งานของเครื่องแต่งกาย โดยอาศัยวิธีการปรับเปลี่ยน ได้แก่ การรวบยึด การพลิกกลับด้าน การพับ การใช้บานพับและการยึดจุดหมุน และการประกอบ ซึ่งส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงต่อโครงร่างเงา รายละเอียดและสีของเครื่องแต่งกาย ท้ายที่สุดผลการวิจัยได้ถูกนำมาบูรณาการกับความต้องการของผู้บริโภคกลุ่มเป้าหมาย แนวโน้มทางแฟชั่น และแรงบันดาลใจ เป็นผลิตภัณฑ์ต้นแบบสำหรับการออกแบบเครื่องแต่งกายและเครื่องประดับที่สามารถปรับเปลี่ยนรูปแบบร่วมกันเพื่อเพิ่มโอกาสใช้สอยสำหรับออกงาน
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1039
title: กลวิธีการเดี่ยวฆ้องมอญวงใหญ่เพลงกราวในทางครูสอน วงฆ้อง

description: วิทยานิพนธ์เรื่อง “กลวิธีการเดี่ยวฆ้องมอญวงใหญ่เพลงกราวในทางครูสอน วงฆ้อง” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาที่มาของเดี่ยวฆ้องมอญวงใหญ่ทางครูสอน วงฆ้อง และเพื่อศึกษาอัตลักษณ์ของทำนองและกลวิธีในการบรรเลงเดี่ยวฆ้องมอญวงใหญ่เพลงกราวในเดี่ยวฆ้องมอญวงใหญ่ทางครูสอน วงฆ้อง มีที่มาจากการประชันวงปี่พาทย์มอญที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยาระหว่างสำนักของบ้านบางลำพูกับสำนักของกำนันแสวง บ้านคลัง บ้านบางลำพูจึงได้เตรียมเดี่ยวฆ้องมอญวงใหญ่ โดยมอบให้ครูสอน วงฆ้อง มาทำทางเดี่ยวฆ้องมอญวงใหญ่เพลงกราวใน และได้ถ่ายทอดให้กับครูสมชาย ดุริยประณีตการดำเนินทำนองของทำนองเดี่ยวฆ้องมอญวงใหญ่เพลงกราวใน พบว่าทำนองเดี่ยวมีจำนวน ๘ กลุ่ม ๖ เสียงลูกโยน ดำเนินทำนองอยู่ในกลุ่มเสียงปัญจมูล ด ร ม x ซ ล x ตรงกับทางเพียงออบน ร ม ฟ x ล ท x ตรงกับทางนอก และ ซ ล ท x ร ม x ตรงกับทางเพียงออล่าง พบการใช้กลวิธีการประคบ การสะบัดขึ้น การสะบัดลง การสะบัดเฉี่ยว การขยี้ การสะบัด ๒ เสียง การกวาดขึ้น การกวาดลง การกรอ การสะเดาะ และการไขว้ การดำเนินทำนองอาศัยเค้าโครงของทำนองหลักอย่างหนึ่ง และดำเนินทำนองอย่างอิสระที่ยึดเฉพาะเสียงลูกโยนอย่างหนึ่ง ความพิเศษเฉพาะที่เป็นอัตลักษณ์ในการดำเนินทำนอง ได้แก่ การสะบัดข้ามเสียงจะเกิดขึ้นในการดำเนินทำนองของกลุ่มเสียงปัญจมูล ด ร ม x ซ ล x และกลุ่มเสียงปัญจมูล ซ ล ท x ร ม x ไม่ปรากฏในกลุ่มเสียงปัญจมูล ร ม ฟ x ล ท x การตีคู่ที่ไม่ใช่คู่จริงแต่ได้เสียงจริงจะเกิดขึ้นในช่วงเสียงที่มีหลุมเสียง การเคลื่อนที่ของทำนองที่ผันแปรไปทางสูง ไม่ปรากฏการใช้กลวิธีการไขว้มือในกลุ่มเสียงปัญจมูล ร ม ฟ x ล ท x ทำนองที่มีเสียงฟารวมอยู่ด้วยจะต้องตีในทางสูงเท่านั้น ไม่ปรากฏการตีเสียงฟาเป็นคู่ ๘ การตีเสียงเรียง ๔ พยางค์ติดกันที่มีเสียงฟา และเสียงทีรวมอยู่ด้วยจะตีในทางเสียงสูงเท่านั้น
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1040
title: การตรวจสอบแนวทางการประยุกต์ใช้วิธีการจัดระดับขั้นความละเอียดของข้อมูลสำหรับแบบจำลองสารสนเทศอาคารของสถาบันสถาปนิกอเมริกัน กับวิธีการหาปริมาณงานสถาปัตยกรรมในอุตสาหกรรมการก่อสร้างของไทย

description: แบบจำลองสารสนเทศอาคาร (Building Information Modeling, BIM) เป็นแนวคิดและเทคโนโลยีทางคอมพิวเตอร์ ในการจำลองลักษณะทางกายภาพ และข้อมูลทั้งหมดของอาคาร ประโยชน์ประการหนึ่งของแบบจำลองสารสนเทศอาคารคือ การถอดปริมาณขององค์ประกอบอาคารเพื่อใช้ในการประมาณราคาค่าก่อสร้าง โดยในการสร้างแบบจำลองสารสนเทศอาคาร สถาบันสถาปนิกอเมริกัน (American Institute of Architects, AIA) ได้เสนอแนวทางเกี่ยวกับระดับขั้นความละเอียดของข้อมูล (Level of Detail, LOD) ไว้ เพื่อลดปัญหาในการสร้างแบบจำลองที่มีรายละเอียดของข้อมูลน้อย หรือมากเกินไป โดยแบ่ง LOD ออกเป็น 6 ระดับคือ LOD 100, LOD 200, LOD 300, LOD 350, LOD 400 และ LOD 500 ในการศึกษานี้มุ่งเน้นที่จะตรวจสอบการประยุกต์ใช้ แนวทางของสถาบันสถาปนิกอเมริกัน (AIA) ดังกล่าว กับวิธีการหาปริมาณงานเพื่อการประมาณราคาค่าก่อสร้างอย่างละเอียดของประเทศไทย โดยพิจารณาจากความแม่นยำและความครบถ้วนของปริมาณงานที่เกิดขึ้น ทั้งนี้การศึกษาจำกัดขอบเขตเฉพาะการหาปริมาณงานในส่วนของเปลือกอาคารและส่วนต่อเนื่องของเปลือกอาคาร ประกอบไปด้วย ผนังก่ออิฐฉาบปูน ผนังเบา ผนังคอนกรีตหล่อสำเร็จ และผนังรอบ (Curtain Wall) การศึกษาครั้งนี้ได้เลือกใช้โปรแกรม Autodesk Revit เป็นเครื่องมือในการสร้างแบบจำลองของอาคารตัวอย่างที่ใช้เปลือกอาคารแต่ละประเภท จากนั้นทำการวิเคราะห์เปรียบเทียบปริมาณวัสดุที่เกิดขึ้นจากโปรแกรม Autodesk Revit กับปริมาณงานจากการคำนวณทางเอกสาร ตามหลักการหาปริมาณงานเพื่อการประมาณราคาค่าก่อสร้างของประเทศไทย ผลการศึกษาพบว่า ความครบถ้วนของข้อมูล ขึ้นอยู่กับการกำหนดระดับขั้นความละเอียดของข้อมูล และความแม่นยำของปริมาณวัสดุเกิดจากปัจจัย 3 ประการ ได้แก่ การกำหนดระดับขั้นความละเอียดของข้อมูล วิธีการสร้างแบบจำลอง และวิธีการคำนวณของโปรแกรม ดังนั้นสามารถสรุปได้ว่า แนวทางการจัดระดับขั้นความละเอียดของข้อมูล ของสถาบันสถาปนิกอเมริกัน (AIA) สามารถประยุกต์ใช้ในการสร้างแบบจำลองสารสนเทศอาคารของเปลือกอาคาร ในอุตสาหกรรมการก่อสร้างของไทยได้ โดยปริมาณวัสดุที่ได้จะมีความน่าเชื่อถือ หากใช้ระดับขั้นความละเอียดของข้อมูลที่ LOD 300 เป็นต้นไป และใช้วิธีการสร้างแบบจำลองที่เหมาะสม
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1041
title: ประสิทธิภาพการทำความเย็นโดยการแผ่รังสีในตอนกลางคืนด้วยฝ้าเพดานแบบพลิกหมุน

description: การทำความเย็นโดยการแผ่รังสีในเวลากลางคืนเป็นวิธีการทำความเย็นโดยธรรมชาติที่มีแนวโน้มสามารถใช้ได้ในประเทศไทย โดยการวิจัยนี้ได้ทำการทดลองใน 2 ขั้นตอน คือการเก็บข้อมูลจากกล่องทดลองและการจำลองการใช้พลังงานด้วยโปรแกรม Visual DOE 4.1 ในขั้นตอนแรก ทำการเก็บข้อมูลด้านอุณหภูมิที่เกิดขึ้น ณ ตำแหน่งต่างๆในกล่องทดลองซึ่งติดตั้งฝ้าเพดานแบบปรับเปลี่ยนได้เปรียบเทียบการติดตั้งฝ้าเพดานแบบตายตัว และ ไม่มีการติดตั้งฝ้าเพดานภายใน ร่วมกับการใช้วัสดุหลังคากระเบื้อง และ วัสดุหลังคาโลหะ ทำการสร้างกล่องทดลองด้วยโฟมโพลีสไตรีน หนา 2 นิ้ว ระยะภายในขนาด 0.80x0.80x0.80 เมตร ต่อกล่องทดลอง โดยกล่องทดลองทั้งหมดมี 6 กล่อง เก็บข้อมูลตั้งแต่วันที่ 22-24 มกราคม 2557 (ฤดูหนาว) ทุกๆ 10 นาที ในขั้นตอนที่ 2 ทำการจำลองการใช้พลังงานในอาคารด้วยโปรแกรม Visual DOE 4.1 กำหนดอาคารบ้านตัวอย่างเป็นบ้านพักอาศัย 1 ชั้น โดยแบ่งกรณีศึกษาเป็นทั้งหมด 6 กรณีศึกษา คือ อาคารที่ฝ้าเพดานแบบปรับเปลี่ยนได้เปรียบเทียบการติดตั้งฝ้าเพดานแบบตายตัว และ ไม่มีการติดตั้งฝ้าภายใน ร่วมกับการใช้วัสดุหลังคากระเบื้อง และ วัสดุหลังคาโลหะ จากนั้นทำการเปรียบเทียบปริมาณการใช้พลังงานโดยรวม การใช้พลังงานในระบบทำความเย็น และ ปริมาณความร้อนที่สูญเสียและได้รับผ่านทางหลังคา ทั้งนี้พิจารณาการใช้อาคารเพียง 2 ฤดู คือฤดูร้อนและฤดูหนาว เนื่องจากข้อจำกัดของการทำความเย็นด้วยวิธีการแผ่รังสีในตอนกลางคืนที่ไม่เหมาะสมในสภาพอากาศที่มีความชื้นสูงดังเช่นฤดูฝนจากการทดลองจากกล่องทดลองพบว่า ฝ้าเพดานที่สามารถปรับเปลี่ยนได้ระหว่างกลางวันและกลางคืนนั้นมีความเป็นไปได้ในการใช้สำหรับบ้านพักอาศัยที่ไม่มีการปรับอากาศได้อย่างมีประสิทธิภาพในช่วงฤดูหนาว เนื่องจากเป็นการนำข้อดีของทั้งฝ้าเพดานแบบติดตายที่สามารถป้องกันความร้อนได้ดีในช่วงกลางวัน และข้อดีของการไม่ติดตั้งฝ้าเพดานที่ทำให้เกิดกระบวนการแผ่รังสีในช่วงกลางคืนมารวมกันได้ในระบบเดียว ทำให้อุณหภูมิภายในไม่ร้อนมากในตอนกลางวัน และสามารถระบายความร้อนที่ได้ดีในตอนกลางคืน แต่จากการจำลองอาคารด้วยโปรแกรม Visual DOE 4.1 ซึ่งเป็นการจำลองบ้านพักอาศัยกรณีติดเครื่องปรับอากาศ พบว่าฝ้าเพดานที่สามารถปรับเปลี่ยนได้มีความเหมาะสมในการใช้งานในฤดูหนาว เนื่องจากสามารถป้องกันความร้อนได้ดีในช่วงกลางวันและสนับสนุนการสูญเสียความร้อนในช่วงกลางคืน เป็นผลให้สามารถประหยัดพลังงานในระบบทำความเย็นมากขึ้น แต่ในฤดูร้อนฝ้าเพดานแบบติดตายกลับมีความเหมาะสมมากกว่า เนื่องจากยังเกิดการได้รับความร้อนจากภายนอกในช่วงกลางคืน
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1042
title: สมรรถนะด้านพลังงานของหลังคาแผ่รังสีความร้อนสูง ชนิดมวลเบา

description: ในปัจจุบัน โลกกำลังประสพปัญหาด้านวิกฤติพลังงาน การพัฒนาการทำความเย็นด้วยวิธีธรรมชาติเพื่อให้เหมาะสมกับการใช้ชีวิตในสังคมเมืองเริ่มมีความสำคัญมากขึ้นเรื่อยๆ Baruch Givoni ได้เสนอแนวทางในชื่อว่า "หลังคาแผ่รังสีความร้อนสูง ชนิดมวลเบา" (เป็นการแปลจาก Lightweight nocturnal roof radiators) โดยใช้ประโยชน์จากการเปลี่ยนรูปแบบหลังคา โดยในเวลากลางคืนใช้การแผ่รังสีความร้อน ประกอบกับการทำความเย็นโดยวิธีธรรมชาติด้วยการระบายอากาศเพื่อทำความเย็น และในเวลากลางวัน ใช้ความเป็นฉนวนเพื่อป้องกันการถ่ายเทความร้อนเข้ามาในอาคารจากการทดลองด้วยกล่องทดลอง เพื่อหาค่าประสิทธิภาพในการถ่ายเทความร้อนของหลังคาที่เกิดขึ้นจากระบบพบว่า หลังคาเหล็กสีดำ ช่องว่างใต้หลังคา 10 cm. มีความสามารถในการแผ่รังสีความร้อนกลับคืนสู่ท้องฟ้าได้ดีที่สุด หลังจากนั้น เมื่อได้ทำการจำลองทางคอมพิวเตอร์ด้วยโปรแกรม VisualDOE โดยทดสอบกับบ้านจากโครงการ แบบบ้านยิ้ม ของสำนักงานพัฒนาที่อยู่อาศัย สังกัดกรุงเทพมหานคร ในช่วงเวลาที่ไม่ใช่ฤดูฝน พบว่าสามารถเพิ่มจำนวนชั่วโมงน่าสบายภายในอาคาร ในช่วงที่มีการใช้งาน ตลอดทั้งปีได้มากขึ้นกว่า 1.7 เท่า และสามารถลดอุณหภูมิภายในอาคารเมื่อเปรียบเทียบกับอาคารตัวอย่างได้ เฉลี่ย 2.43°Cเมื่อทำการวิเคราะห์ความคุ้มทุนในแง่พลังงาน และทางการเงิน โดยเปรียบเทียบกับการติดตั้งเครื่องปรับอากาศในระบบปรกติ พบว่ามีความคุ้มค่าของการใช้พลังงานเพิ่มมากขึ้น โดยคิดเป็น 146.59 kWh/°C ในขณะที่เครื่องปรับอากาศมีค่าถึง 862.41 kWh/°C รวมถึงจำนวนเงินสุทธิตลอดอายุการใช้งานอาคารที่เพิ่มขึ้นจากค่าใช้จ่ายด้านพลังงาน มีความคุ้มค่ามากกว่าการลงทุนติดตั้งเครื่องปรับอากาศ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1043
title: ลักษณะทางกายภาพของโรงแรมขนาดเล็ก ประเภทบูติกโฮเตล ในกรุงเทพมหานคร

description: ปัจจุบันในเมืองท่องเที่ยวสำคัญของประเทศไทย รวมถึงกรุงเทพมหานครมีแนวโน้มการเปิดกิจการที่พักแรม หรือโรงแรมเพิ่มมากขึ้น เนื่องจากเศรษฐกิจภาคการท่องเที่ยวถือเป็นอีกอุตสาหกรรมที่สร้างรายได้ให้กับประเทศไทย แนวโน้มการเพิ่มขึ้นของโรงแรมเฉพาะที่เปิดกิจการอย่างถูกกฎหมายในกรุงเทพมหานครมีตัวเลขที่ก้าวกระโดด โดยเฉพาะอย่างยิ่งโรงแรมที่มีขนาดเล็ก ประกอบกับการที่นักท่องเที่ยวในปัจจุบันต้องการประสบการณ์ที่แปลกใหม่ ซึ่งนิยมเข้าพัก ในโรงแรมประเภทบูติกโฮเตล โดยมักจะพบในลักษณะของโรงแรมขนาดเล็ก ที่มีการตกแต่งที่เป็นเอกลักษณ์ และค่าพักแรมค่อนข้างสูง ปัญหาที่เกิดขึ้น คือ ยังไม่มีการระบุลักษณะทางกายภาพที่ชัดเจนของโรงแรมขนาดเล็ก ประเภทบูติกโฮเตล จึงทำให้ยากที่จะอธิบายลักษณะของบูติกโฮเตลให้มีความเข้าใจตรงกัน ซึ่งโรงแรมขนาดเล็กเหล่านี้ส่วนใหญ่มีการเปิดกิจการโรงแรมโดยใช้อาคารที่ขออนุญาตในการใช้งานประเภทอื่น เช่น บ้านพักอาศัย ตึกแถวพักอาศัย ตึกแถวพาณิชย์ เป็นต้น มาทำการปรับปรุงดัดแปลงเป็นห้องพัก และออกแบบตกแต่งใหม่ให้มีความโดดเด่น สวยงาม แตกต่างไม่เหมือนใคร งานวิจัยชิ้นนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเกี่ยวกับลักษณะทางกายภาพ ของโรงแรมขนาดเล็ก ประเภทบูติกโฮเต็ล โดยดำเนินการวิจัยจากการทบทวนวรรณกรรมเกี่ยวกับทฤษฎีและเอกสารที่เกี่ยวข้องกับเรื่อง โรงแรม บูติกโฮเตล และลักษณะทางกายภาพของโรงแรม ร่วมกับการเก็บรวบรวมข้อมูลจากการสอบถามเจ้าของโครงการ หรือผู้แทนเจ้าของโครงการ และการเข้าสังเกตการณ์กรณีศึกษาจริง เพื่อนำข้อมูลที่ได้มาสังเคราะห์ วิเคราะห์ร่วมกับทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง แล้วจึงทำการสรุปผลจากการเข้าสังเกต และสัมภาษณ์เจ้าของ หรือผู้แทนเจ้าของกรณีศึกษา ผู้วิจัยแบ่งประเภทของกรณีศึกษาตามลักษณะทางสถาปัตยกรรมออกเป็น 4 ประเภท คือ โรงแรมขนาดเล็กที่ดัดแปลงมาจากอาคารประเภทตึกแถว, โรงแรมขนาดเล็กที่ดัดแปลงมาจากบ้านพักอาศัย, โรงแรมขนาดเล็กที่ดัดแปลงมาจากอาคารประเภทอื่น และโรงแรมขนาดเล็กที่สร้างขึ้นใหม่ และสามารถแบ่งตามลักษณะการบริการออกเป็น 2 ลักษณะ คือ แบบบริการห้องพักและอาหารเช้า และแบบบริการเฉพาะห้องพัก ซึ่งมีความแตกต่างกันทั้งในเรื่องของลักษณะของพื้นที่ใช้สอย ขนาดห้องพัก และรูปแบบของห้องพัก โดยเน้นในการเก็บข้อมูลด้านกายภาพ โดยแบ่งออกเป็นองค์ประกอบที่ผู้วิจัยกำหนดจากการวิเคราะห์กฎหมายกายภาพที่เกี่ยวข้อง และการทบทวนวรรณกรรม เพื่อนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ลักษณะทางกายภาพ ลักษณะของพื้นที่ใช้สอย กับความสัมพันธ์เรื่องแนวความคิดในการออกแบบรวมถึงปัญหาทางกายภาพที่เกิดขึ้น เพื่อหาข้อสรุปแนวทางลักษณะทางกายภาพที่มีความสอดคล้องกัน เพื่อให้ได้รูปแบบทางกายภาพของโรงแรมขนาดเล็ก ประเภทบูติกโฮเตล เพื่อความเข้าใจที่ตรงกัน และสามารถจำแนกประเภทของโรงแรมได้อย่างชัดเจนยิ่งขึ้น โดยสามารถสรุปได้ว่าลักษณะทางกายภาพของโรงแรมขนาดเล็ก ประเภทบูติกโฮเตล มีความสัมพันธ์ระหว่างแนวทางในการออกแบบให้มีรูปลักษณ์ที่โดดเด่น สวยงามครอบคลุมทั้งอาคาร และรายละเอียดทั้งโครงการ กับตัวแปรด้านทำเลที่ตั้ง และลักษณะสถาปัตยกรรมของอาคารเดิมจากการศึกษาวิจัยเรื่องลักษณะทางกายภาพที่ตรงกันของโรงแรมขนาดเล็ก ประเภทบูติกโฮเตล ผู้วิจัยเห็นว่าควรมีการเสนอแนะโดยนำองค์ประกอบทางลักษณะทางกายภาพมาใช้เป็นแนวทางในการสร้าง เกณฑ์ทางลักษณะกายภาพ โดยให้ผู้ที่มีความเชี่ยวชาญหรือประกอบวิชาชีพในการออกแบบสามารถระบุ และรับรองความเป็นโรงแรมประเภทบูติกโฮเตล ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อผู้บริโภค และผู้ประกอบการต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1044
title: สมรรถนะด้านความร้อนของอาคารที่ติดตั้งช่องระบายอากาศ ใต้หลังคาแผ่รังสีความร้อนสูงและการใช้ปล่องระบายความร้อน

description: งานวิจัยนี้ศึกษาแนวทางการใช้ประโยชน์จากความเย็นที่ได้จากการแผ่รังสีความร้อนของหลังคาในเวลากลางคืนโดยวิธีธรรมชาติ และความเป็นไปได้ในการระบายอากาศออกทางหลังคาด้วยหลักการของปล่องลมแสงอาทิตย์ในเวลากลางวัน โดยการนำเสนอรูปแบบหลังคาระบายอากาศตามหลักการข้างต้น ใช้วัสดุหลังคาเป็นเหล็กลอนรีดสีเงิน สีขาว และสีดำ ทำการเก็บข้อมูลอุณหภูมิจากกล่องทดลองภายใต้สภาวะท้องฟ้าจริง และนำข้อมูลอุณหภูมิมาทำการจำลองด้วยโปรแกรมคำนวณพลศาสตร์ของไหล เพื่อดูสมรรถนะด้านอุณหภูมิเมื่อนำไปใช้กับอาคารขนาดจริงที่มีรูปแบบช่องเปิดแตกต่างกันการศึกษาด้วยกล่องทดลอง พบว่าหลังคาระบายอากาศมีสมรรถนะด้านอุณหภูมิดีกว่าหลังคาปกติที่ไม่มีการติดฉนวนทั้งกลางวันและกลางคืน หลังคาเหล็กลอนรีดสีดำ สามารถทำให้เกิดความแตกต่างของอุณหภูมิผิวหลังคาจากบรรยากาศมากที่สุด ทำให้อุณหภูมิภายในกล่องทดลองหลังคาสีดำลดต่ำสุดในเวลากลางคืน แต่ในเวลากลางวันอุณหภูมิภายในกล่องทดลองหลังคาสีขาวมีค่าต่ำที่สุดซึ่งไม่ใช่สีดำ แสดงว่าหลังคาแผ่รังสีความร้อนสูงนี้มีความเป็นไปได้ในเวลากลางคืนแต่กลับไม่ให้ผลที่ดีในเวลากลางวัน ดังนั้น จึงเป็นประโยชน์กับอาคารประเภทพักอาศัยที่มีการใช้งานเวลากลางคืนการศึกษาด้วยการจำลองทางคอมพิวเตอร์ พบว่าการที่กลุ่มอาคารไม่มีการเปิดช่องเปิดภายนอกเลย จะทำให้ได้ประโยชน์จากความเย็นที่เกิดจากผิวหลังคาในเวลากลางคืนมากที่สุด โดยขึ้นอยู่กับสัดส่วนความกว้างต่อความสูงของที่ว่างระหว่างอาคาร เมื่อความกว้างต่อความสูงของที่ว่างมีค่าน้อยจะทำให้เนื้อที่ใช้สอยภายในมีอุณหภูมิต่ำ และจะสูงขึ้นเรื่อยๆเมื่อมีระยะห่างมากขึ้น แต่หากอาคารมีช่องเปิดจะทำให้เปลี่ยนเส้นทางการเคลื่อนที่ของลมทำให้อากาศเย็นไหลลงมาได้น้อยลง และหากอาคารมีการเปิดช่องเปิดมากจะไม่ได้รับประโยชน์จากความเย็นที่ผิวหลังคาเลย ส่วนในเวลากลางวันการเปิดช่องเปิดที่ระดับบนสุดไม่ทำให้อาคารได้ประโยชน์จากแรงลอยตัวของอากาศร้อน เนื่องจากมีอิทธิพลต่อการเคลื่อนที่ของอากาศน้อยกว่ากระแสลมภายนอก รูปแบบอาคารที่มีสมรรถภาพด้านอุณหภูมิสูงสุดในเวลากลางวันจึงเป็นอาคารที่มีช่องเปิดมากเพื่อให้เกิดการระบายอากาศเอาความร้อนออกไปจึงมีการเสนอแนวทางการออกแบบเพื่อให้กลุ่มอาคารใช้ประโยชน์จากความเย็นที่ผิวหลังคาในเวลากลางคืนได้มากขึ้น โดยเสนอการออกแบบอาคารที่นำมาล้อมที่ว่างให้มีความสูงต่างกัน และการใส่แผงกันลม จะช่วยให้กลุ่มอาคารใช้ประโยชน์จากอากาศเย็นเหนือหลังคาได้มากขึ้น รวมทั้งการประยุกต์ใช้กับอาคารเดี่ยวๆ โดยติดแผงกันลมร่วมกับการเปิดช่องนำอากาศเข้าที่ผนังในระดับสูง
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1045
title: ค่าใช้จ่ายในการบริหารทรัพยากรกายภาพ อาคารในกลุ่มสำนักงานใหญ่: กรณีศึกษา บรรษัทขนาดใหญ่ 6 แห่ง

description: การศึกษาครั้งนี้ได้มุ่งเน้นศึกษาเรื่องต้นทุนค่าใช้จ่ายในการบริหารทรัพยากรกายภาพอาคารในกลุ่มสำนักงานใหญ่ของบรรษัทขนาดใหญ่ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะ และรูปแบบของค่าใช้จ่ายในการบริหารจัดการอาคาร รวมไปถึงศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างค่าใช้จ่ายกับกายภาพอาคารหรือการบริหารจัดการอาคาร การศึกษานี้ใช้แนวทางการศึกษาแบบกรณีศึกษา (Case Study Approach) โดยใช้วิธีการสำรวจ การสัมภาษณ์ และการใช้แบบเก็บข้อมูลเป็นเครื่องมือหลักในการรวบรวมข้อมูล โดยได้รวบรวมข้อมูลจากบรรษัทขนาดใหญ่ 6 แห่ง ใน 3 ส่วน คือ ข้อมูลเบื้องต้นอาคาร ข้อมูลด้านค่าใช้จ่าย ตั้งแต่ปี 2553 - 2556 และข้อมูลด้านการปฏิบัติงาน แล้วนำข้อมูลที่ได้ มาวิเคราะห์เพื่อหาลักษณะ รูปแบบ และความสัมพันธ์ของค่าใช้จ่ายกับกายภาพหรือการบริหารจัดการอาคารผลการศึกษาพบว่า ในปี 2556 อัตราค่าใช้จ่ายดำเนินการอาคารมีค่าอยู่ในช่วง 60.02-102.38 บาท/ตร.ม. โดยมีค่าสาธารณูปโภค แบ่งเป็น ค่าไฟฟ้าอยู่ในช่วง 20.30-53.57 บาท/ตร.ม. ถือเป็นค่าใช้จ่ายที่มีสัดส่วนมากที่สุด เฉลี่ยคิดเป็นร้อยละ 48 ค่าน้ำประปาอยู่ในช่วง 0.58-2.82 บาท/ตร.ม. เฉลี่ยคิดเป็นร้อยละ 2 รองลงมาคือค่าดูแลและบำรุงรักษาอยู่ในช่วง 9.47-13.17 บาท/ตร.ม. เฉลี่ยคิดเป็นร้อยละ 14 ค่างานบริการอาคารืแบ่งเป็น ค่ารักษาความปลอดภัยอยู่ในช่วง 4.34-14.81 บาท/ตร.ม. ค่ารักษาความสะอาดอยู่ในช่วง 4.84-12.75 บาท/ตร.ม. เฉลี่ยคิดเป็นร้อยละ 12 เท่ากัน นอกจากนี้ยังมีค่าบริหารจัดการอาคารอยู่ในช่วง 2.37-8.05 บาท/ตร.ม. เฉลี่ยคิดเป็นร้อยละ 8 และค่าใช้จ่ายอื่นๆอยู่ในช่วง 1.08-6.03 บาท/ตร.ม. เฉลี่ยคิดเป็นร้อยละ 4 การเปลี่ยนแปลงของค่าสาธารณูปโภค ในกรณีปกติจะมีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นร้อยละ 2-5 ต่อปี แต่หากมีปัจจัยพิเศษมากระทบจะมีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นร้อยละ 10 ต่อปี การเปลี่ยนแปลงของค่าดูแลและบำรุงรักษา และค่างานบริการอาคาร ในกรณีปกติจะมีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นร้อยละ 3-6 ต่อปี แต่หากมีปัจจัยพิเศษมากระทบจะมีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นร้อยละ 10 ต่อปี ส่วนค่าบริหารจัดการอาคารในกรณีปกติจะมีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นร้อยละ 2-3 ต่อปี สัดส่วนของค่าใช้จ่าย ในกรณีอาคารอายุระหว่าง 15-25 ปี หรือมีการปรับปรุงอยู่ในระดับปกติ ค่าใช้จ่ายดำเนินการอาคารต่อค่าใช้จ่ายเพื่อการลงทุนมีสัดส่วนอยู่ที่ร้อยละ 85 ต่อ 15 หากอาคารอายุเกิน 30 ปี ขึ้นไป หรืออยู่ในช่วงการปรับปรุงใหญ่ สามารถมีสัดส่วนค่าใช้จ่ายอยู่ที่ร้อยละ 50 ต่อ 50 และยังพบว่าค่าไฟฟ้ามีความสัมพันธ์กับสัดส่วนพื้นที่ส่วนกลางของอาคาร ส่วนค่าใช้จ่ายในหมวดดูแลและบำรุงรักษา งานบริการอาคาร และงานบริหารจัดการ มีความสัมพันธ์กับระดับคุณภาพและลักษณะของบริษัทผู้รับจ้าง คุณภาพของงานที่ต้องการ และจำนวนพนักงานต่อพื้นที่ จากการศึกษาสรุปได้ว่า ค่าใช้จ่ายในการบริหารทรัพยากรกายภาพอาคารในกลุ่มสำนักงานใหญ่มีลักษณะและสัดส่วนใกล้เคียงกัน การวางแผนงบประมาณค่าใช้จ่ายควรคำนึงถึงการเปลี่ยนแปลงที่มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง และระวังถึงปัจจัยภายนอกที่อาจส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงที่มากกว่าปกติ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.833
title: ผลของการเตรียมผู้ป่วยเด็กร่วมกับการใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยสอนต่อพฤติกรรมความร่วมมือในการได้รับสารละลายทางหลอดเลือดดำส่วนปลายของเด็กวัยเรียน

description: การวิจัยกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของการเตรียมผู้ป่วยเด็กร่วมกับการใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยสอนต่อพฤติกรรมความร่วมมือในการได้รับสารละลายทางหลอดเลือดดำส่วนปลายของเด็กวัยเรียน กลุ่มตัวอย่างคือ เด็กอายุ 7-12 ปี ที่เข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยเด็ก แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม โดยการจับคู่ประสบการณ์ที่ได้รับสารละลายทางหลอดเลือดดำส่วนปลายเหมือนกัน กลุ่มละ 23 คน กลุ่มทดลองได้รับการเตรียมผู้ป่วยเด็กร่วมกับการใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย แผนการเตรียมผู้ป่วยเด็กร่วมกับการใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยสอน และแบบสังเกตพฤติกรรมความร่วมมือในการได้รับสารละลายทางหลอดเลือดดำส่วนปลาย ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา แบบสังเกตมีค่าความเที่ยงของการสังเกตเท่ากับ .93 วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติเชิงพรรณนา การทดสอบไคสแควร์ และสถิติทดสอบค่าทีผลการวิจัยที่สำคัญมีดังนี้ ค่าเฉลี่ยของคะแนนพฤติกรรมความร่วมมือในการได้รับสารละลายทางหลอดเลือดดำส่วนปลายของเด็กวัยเรียน กลุ่มที่ได้รับการเตรียมผู้ป่วยเด็กร่วมกับการใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยสอน สูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05