cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1312
title: ผลของการลดภาษีเงินได้นิติบุคคลที่มีต่อค่าใช้จ่ายในการลงทุนของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์: กรณีศึกษาประเทศไทย

description: งานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาผลกระทบจากภาระภาษีเงินได้นิติบุคคลที่ลดลงอันเนื่องมาจากนโยบายการลดภาษีเงินได้นิติบุคคลที่มีต่อการลงทุน โดยจะใช้ข้อมูลงบการเงินของบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (SET) ในปี พ.ศ. 2554-2556 ซึ่งอยู่ในรูปแบบของข้อมูลช่วงยาว (Panel Data) ในระดับบริษัท (Firm-Level) และนำมาทำการคำนวณภาระภาษีด้วยวิธีอัตราภาระภาษีเฉลี่ย (Average Effective Tax Rate) นอกจากนี้ยังใช้วิธีการทางเศรษฐมิติเพื่อประมาณค่าด้วยวิธีต่างๆ อาทิเช่น Pooled OLS Regression, Three Time Periods First Differenced Panel Data, Fixed Effects Estimation และ Random Effects Estimation เพื่อนำมาเปรียบเทียบและหาวิธีการประมาณค่าที่เหมาะสมที่สุดสำหรับแบบจำลองและชุดข้อมูลโดยใช้การทดสอบต่างๆ อาทิเช่น การทดสอบ Breusch-Pagan Lagrange Multiplier, การทดสอบ F-test, การทดสอบ Hausman และการทดสอบ Serial Correlation อีกทั้งยังทำการทดสอบการเกิดปัญหาความแปรปรวนของค่าความคลาดเคลื่อนไม่คงที่ (Heteroskedasticity) ของข้อมูลด้วย จากการศึกษาพบว่า อัตราภาระภาษีเฉลี่ยที่ลดลงมีความสัมพันธ์กับค่าใช้จ่ายในการลงทุนของบริษัท โดยการลดอัตราภาษีเงินได้นิติบุคคลได้ช่วยให้บริษัทมีการลงทุนมากขึ้น แต่การดำเนินนโยบายควรจะมีการประกาศก่อนเป็นระยะเวลายาวนานพอสมควร เพื่อให้บริษัทสามารถปรับแผนการลงทุนได้ทันท่วงที มิเช่นนั้นบริษัทที่ลงทุนไปก่อนหน้านี้ก็จะได้รับประโยชน์น้อยกว่าเนื่องจากได้สูญเสียศักยภาพในการลงทุนไปแล้ว และขณะดำเนินการก็ควรลดอัตราภาษีแบบค่อยเป็นค่อยไปภายใต้ระยะเวลาพอควร มิเช่นนั้นจะเป็นการบิดเบือนพฤติกรรมในการลงทุนโดยบริษัทจะรอคอยจนกว่าอัตราภาษีได้ลดลงจนต่ำที่สุดก่อนแล้วจึงค่อยเริ่มลงทุนแทน สุดท้ายควรสร้างความมั่นใจให้กับบริษัทต่างๆด้วยการออกเป็นพระราชบัญญัติที่มีความแน่นอนกว่าพระราชกฤษฎีกาที่มีผลเพียงแค่ปีต่อปีเท่านั้น ทั้งนี้ก็เพื่อให้บริษัทมั่นใจได้ว่านโยบายนี้จะถูกดำเนินการอย่างต่อเนื่องและใช้วิธีค่อยๆปรับแผนการลงทุนแทนที่จะปรับอย่างรวดเร็วเนื่องจากคิดว่าเป็นนโยบายเพียงชั่วคราวเท่านั้น ซึ่งจะไปบิดเบือนพฤติกรรมในการจัดหาเงินทุนโดยบริษัทจะนำเงินกู้ในระยะสั้นที่มีต้นทุนสูงกว่าไปลงทุนในระยะยาวด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1313
title: ผลของการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศต่อผลิตภาพแรงงานในอุตสาหกรรมการผลิตของไทย

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบจากการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศต่อผลิตภาพแรงงานในภาคอุตสาหกรรมการผลิตของไทย ผ่านการแพร่กระจายเทคโนโลยี โดยทำการศึกษาทั้งการแพร่กระจายเทคโนโลยีภายในอุตสาหกรรม และการแพร่กระจายเทคโนโลยีระหว่างอุตสาหกรรม รวมถึงปัจจัยที่มีผลต่อขนาดและทิศทางของการแพร่กระจายเทคโนโลยี โดยใช้ข้อมูลสำมะโนอุตสาหกรรมการผลิต ปี 2550 ในการศึกษา การศึกษานี้พบว่าการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศส่งผลต่อผลิตภาพแรงงานอย่างมีเงื่องไขต่อบริษัทที่อยู่ในอุตสาหกรรมเดียวกันเท่านั้น แต่ไม่ส่งผลต่อผลิตภาพแรงงานของบริษัทที่อยู่ในอุตสาหกรรมอื่นแต่อย่างใด โดยเงื่อนไขของการแพร่กระจายเทคโนโลยีคือ ความแตกต่างของเทคโนโลยี กล่าวคือบริษัทที่จะได้รับผลประโยชน์จากการแพร่กระจายเทคโนโลยีต้องมีระดับเทคโนโลยีที่แตกต่างจากบริษัทข้ามชาติพอสมควร หากมีความแตกต่างของเทคโนโลยีมากจนเกินไปจะไม่สามารถเรียนรู้เทคโนโลยีได้ แต่หากมีความแตกต่างน้อยเกินไปก็จะสามารถเรียนรู้เทคโนโลยีได้น้อย แม้ว่าการศึกษานี้จะพบว่าการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศส่งผลต่อผลิตภาพแรงงานของบริษัทในประเทศอย่างมีเนื่องไขแต่ไม่อาจสรุปได้ว่าบริษัทที่ไม่ได้รับผลกระทบจะไม่ได้รับการแพร่กระจายเทคโนโลยี เพราะมีความเป็นไปได้ว่าการแพร่กระจายเทคโนโลยีในช่องทางต่างๆหักล้างกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1314
title: พฤติกรรมการชักนำความเสี่ยงของธนาคารพาณิชย์ไทยในระบบการคุ้มครองเงินฝาก

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อคำนวณอัตราเงินนำส่งตามความเสี่ยงธนาคาร โดยใช้แนวคิดของแบบจำลองการประเมินราคาสิทธิในการขาย (Put option ) และการศึกษาพฤติกรรมชักนำความเสี่ยงธนาคารโดยใช้ fixed effect model ผลการคำนวณอัตราเงินนำส่งตามความเสี่ยงธนาคาร พบว่า ธนาคารพาณิชย์โดยส่วนใหญ่มีอัตราเงินนำส่งตามความเสี่ยงต่ำเมื่อกำหนดอัตราเงินนำส่งคงที่ร้อยละ 0.4 ของเงินฝากคุ้มครองในช่วงปี พ.ศ. 2546-2554 อีกทั้งพบว่าธนาคารส่วนใหญ่มีอัตราเงินนำส่งตามความเสี่ยงสูงเมื่อกำหนดเก็บอัตราเงินนำส่งคงที่ร้อยละ 0.01 ของเงินฝากคุ้มครอง เพื่อเป็นการลดภาระเสี่ยงที่ผู้คุ้มครองเงินฝากต้องแบกรับ ควรกำหนดวงเงินคุ้มครองเงินฝากไม่เกิน 1 ล้านบาท แทนการคุ้มครองเงินฝากไม่เกิน 50 ล้านบาทเมื่อลดอัตราเงินนำส่งคงที่ในอัตราร้อยละ 0.01 ของเงินฝากคุ้มครองในช่วงปีพ.ศ.2555-2556 ผลการศึกษาพฤติกรรมชักนำความเสี่ยงธนาคาร พบว่าธนาคารมีพฤติกรรมชักนำความเสี่ยง โดยการเพิ่มระดับความเสี่ยงสินทรัพย์ (Asset risk) และอาศัยแหล่งเงินทุนจากการก่อหนี้มากกว่าเงินทุนจากส่วนผู้ถือหุ้นซึ่งบอกถึงการผลักภาระความเสี่ยงไปยังผู้คุ้มครองเงินฝากเมื่อเก็บอัตราเงินนำส่งคงที่ นอกจากนี้พบว่าความเสี่ยงสินทรัพย์มีระดับที่ไม่มีความแตกต่างกันทั้งการคุ้มครองเงินฝากของกองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาสถาบันการเงินและการคุ้มครองเงินฝากของสถาบันคุ้มครองเงินฝาก ในขณะเดียวกันธนาคารมีอัตราส่วนการก่อหนี้หลังการจัดตั้งสถาบันคุ้มครองเงินฝากน้อยกว่าอัตราส่วนการก่อหนี้ธนาคารก่อนการจัดตั้งสถาบันคุ้มครองเงินฝาก ซึ่งบอกถึงพฤติกรรมชักนำความเสี่ยงธนาคารในช่วงการคุ้มครองเงินฝากของสถาบันคุ้มครองเงินฝากน้อยกว่าพฤติกรรมชักนำความเสี่ยงธนาคารในช่วงการคุ้มครองเงินฝากของกองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาสถาบันการเงิน
DOI: 10.17632/gxtpt6h7n4.1
title: The CCSM3 Deep Time Climate Simulation lpia.lowstand.design_2

description: I. Top Level Description This dataset archives a simulation with Community Climate System Model version 3 (CCSM3) known as lpia.lowstand.design_2. It was called Icehouse.base in Heavens et al. (2015), the publication in which it was first reported in the peer-reviewed literature. This publication should be used for reference concerning the overarching methodology of the simulation. The simulation was run on the bluefire machine operated by the Computational Information Systems Laboratory (CISL) of the National Center for Atmospheric Research (NCAR) between 2 March 2011 and 19 March 2011. The included README.TXT provides a more detailed description. References: Heavens, N.G., N.M. Mahowald, G.S. Soreghan, M.J. Soreghan, C.A. Shields, 2015, A model-based evaluation of tropical climate in Pangaea during the late Palaeozoic Icehouse, Palaeogeogr. Palaeoclimatol., Palaeoecol., 425, 109–127, doi:10.1016/j.palaeo.2015.02.024. Rosenbloom, N., C. Shields, E. Brady, S. Levis, and S. Yeager, 2011, Using CCSM3 for Paleoclimate Applications, National Center for Atmospheric Research (Boulder, CO) Technical Note, NCAR/TN-483+STR. Acknowledgments: This simulation made use of CISL-NCAR resources and was supported by the National Science Foundation under EAR-0745961, EAR-0932946, and EAR-1003509. It was archived under EAR-1337363.
DOI: 10.17632/wsvh65p9kz.1
title: The CCSM3 Deep Time Climate Simulation lpia.highstand.vegetation

description: I. Top Level Description This dataset archives a simulation with Community Climate System Model version 3 (CCSM3) known as lpia.highstand.vegetation. It was called greenhouse.noglaciation in Heavens et al. (2015), the publication in which it was first reported in the peer-reviewed literature. This publication should be used for reference concerning the overarching methodology of the simulation. The simulation was run on the bluefire machine operated by the Computational Information Systems Laboratory (CISL) of the National Center for Atmospheric Research (NCAR) between 28 March 2011 and 2 May 2011. The included README.TXT provides a more detailed description. References: Heavens, N.G., N.M. Mahowald, G.S. Soreghan, M.J. Soreghan, C.A. Shields, 2015, A model-based evaluation of tropical climate in Pangaea during the late Palaeozoic Icehouse, Palaeogeogr. Palaeoclimatol., Palaeoecol., 425, 109–127, doi:10.1016/j.palaeo.2015.02.024. Rosenbloom, N., C. Shields, E. Brady, S. Levis, and S. Yeager, 2011, Using CCSM3 for Paleoclimate Applications, National Center for Atmospheric Research (Boulder, CO) Technical Note, NCAR/TN-483+STR. Acknowledgments: This simulation made use of CISL-NCAR resources and was supported by the National Science Foundation under EAR-0745961, EAR-0932946, and EAR-1003509. It was archived under EAR-1337363.
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1315
title: มาตรการทางกฎหมายในการป้องกันและปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับอาหารตามพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงความผิดเกี่ยวกับอาหารตามพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 แนวความคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง มาตรการทางกฎหมายในการป้องกันและปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับอาหารตามพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 เปรียบเทียบกับมาตรการทางกฎหมายในการป้องกันและปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับอาหารตามกฎหมายอาหารของประเทศอังกฤษ สิงคโปร์และมาเลเซีย รวมถึงเสนอแนวทางว่ามาตรการทางกฎหมายในการป้องกันและปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับอาหารที่สามารถลดมูลเหตุจูงใจและโอกาสในการกระทำความผิดลงได้ควรเป็นอย่างไร จากการศึกษาวิจัยพบว่า การกระทำความผิดเกี่ยวกับอาหารตามพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 กำหนดขึ้นภายใต้แนวความคิดในการป้องกันและปราบปรามอาชญากรรมทั่วไปซึ่งอาจเป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้การบังคับใช้กฎหมายไม่สามารถลดมูลเหตุจูงใจและโอกาสในการกระทำความผิดของผู้ประกอบการด้านอาหารลงได้เท่าที่ควร ด้วยเหตุตามที่กล่าวมาข้างต้น จึงเสนอแนวทางให้นำมาตรการทางกฎหมายในการป้องกันและปราบปรามอาชญากรรมทางเศรษฐกิจมาใช้กับการกระทำความผิดเกี่ยวกับอาหารตามพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 โดยเฉพาะมาตรการปรับเงินโดยคำนึงถึงมูลค่าผลตอบแทนที่ผู้กระทำความผิดได้รับไว้หรือพึงจะได้รับไว้จากการกระทำความผิดนั้น มาตรการดำเนินการเกี่ยวกับทรัพย์สิน (Civil Forfeiture) ตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ. 2542
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1316
title: การออกแบบเรขศิลป์สำหรับภาพยนตร์ไทยตระกูลต่างๆโดยใช้ไทโปกราฟีเป็นองค์ประกอบหลัก

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาแบบตัวอักษร (Typefaces) สี (Colors) ลักษณะภาพ (Images) และเทคนิคในการออกแบบ (Design Techniques) ในการออกแบบเรขศิลป์สำหรับภาพยนตร์ไทยตระกูลต่างๆ วิธีการวิจัยใช้การศึกษาและรวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับตระกูลภาพยนตร์ไทยโดยการตอบแบบสอบถามและสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญด้านภาพยนตร์ไทยพบว่าสามารถแบ่งได้ 17 ตระกูล จากนั้นนำตระกูลภาพยนตร์ไทยเหล่านี้เป็นตัวแปรต้นเพื่อหาแบบตัวอักษร สี ลักษณะภาพ และเทคนิคในการออกแบบ โดยใช้เครื่องมือในการวิจัย คือ แบบสอบถามเชิงคุณภาพ 2 ขั้นตอน โดยขั้นตอนที่ 1 ให้ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบตอบเพื่อหาแบบตัวอักษรที่เหมาะกับภาพยนตร์ไทยแต่ละตระกูล ขั้นตอนที่ 2 ให้ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบตอบแบบเพื่อหาสี ลักษณะภาพ และเทคนิคในการออกแบบ โดยได้นำแนวนิยมเรขศิลป์ซึ่งมีทั้งสิ้น 13 แนวนิยมมาใช้เป็นตัวแทนขององค์ประกอบและหลักการทางเรขศิลป์ โดยในขั้นตอนนี้แบ่งเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกเป็นการทำโฟกัสกรุ๊ปสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบเพื่อคัดกรองตัวเลือกแนวนิยมเรขศิลป์ จากนั้นจึงนำตัวเลือกเหล่านั้นไปสร้างเป็นแบบสอบถามเพื่อถามผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบอีกชุด เพื่อระบุแนวนิยมเรขศิลป์ที่เหมาะสมที่สุด และนำผลลัพธ์มาวิเคราะห์แยกเป็นองค์ประกอบสี ลักษณะภาพ และเทคนิคในการออกแบบในขั้นสุดท้าย สรุปผลการวิจัย ในส่วนของแบบตัวอักษร ผลที่ได้แตกต่างกันอย่างชัดเจนในแต่ละตระกูลภาพยนตร์ไทย ยกเว้นภาพยนตร์ผจญภัย ภาพยนตร์ตลกพระ และภาพยนตร์ตลกเสียดสีที่ได้ผลที่ไม่ดีที่สุดแต่ก็สามารถนำไปใช้งานได้ ส่วนสี ลักษณะภาพ และเทคนิคในการออกแบบได้ผลตรงกันในหลายตระกูล ได้แก่ ภาพยนตร์ผจญภัย ภาพยนตร์สะท้อนปัญหาสังคม และภาพยนตร์สยองขวัญ ได้ผลตรงกัน ภาพยนตร์สัตว์ ภาพยนตร์เด็ก ภาพยนตร์ตลกล้อเลียน และภาพยนตร์ตลกเสียดสี ได้ผลตรงกัน ในขณะที่ภาพยนตร์ชีวิต ภาพยนตร์รัก ภาพยนตร์ตลกผี และภาพยนตร์ตลกพระได้ผลที่ไม่ดีที่สุดแต่ก็สามารถนำไปใช้งานได้
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1317
title: ผลของอะพิเจนินต่อการแสดงออกของยีนที่บ่งชี้ความเป็นเซลล์ต้นกำเนิดในเซลล์มะเร็งศีรษะและลำคอที่ถูกเหนี่ยวนำภายใต้สภาวะพร่องออกซิเจน

description: เซลล์ต้นกำเนิดมะเร็งเป็นหนึ่งในสาเหตุของการกลับมาเป็นซ้ำของรอยโรคมะเร็ง การศึกษาก่อนหน้านี้พบว่าสภาวะพร่องออกซิเจนมีผลต่อการเพิ่มขึ้นของเซลล์ต้นกำเนิดมะเร็งในมะเร็งหลายชนิด สารสกัดจากธรรมชาติชนิดหนึ่งที่นิยมศึกษาอย่างแพร่หลายถึงฤทธิ์ในการต้านมะเร็งได้แก่ อะพิเจนิน อย่างไรก็ตาม การศึกษาถึงผลของสารดังกล่าวในเซลล์ต้นกำเนิดมะเร็งยังมีอยู่อย่างจำกัด งานวิจัยชิ้นนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของอะพิเจนินต่อการแสดงออกของยีนที่บ่งชี้ความเป็นเซลล์ต้นกำเนิดมะเร็งที่ถูกเหนี่ยวนำภายใต้สภาวะพร่องออกซิเจน โดยทำการศึกษาในเซลล์มะเร็งศีรษะและลำคอชนิดสแควร์มัสเซลล์ 3 ชนิด คือ HN-8, HN-30 และ HSC-3 ผลการทดสอบโดยใช้เทคนิค RT-PCR พบว่าสภาวะพร่องออกซิเจนที่เวลา 6 และ 24 ชั่วโมง มีผลเหนี่ยวนำการแสดงออกของยีนต้นกำเนิดมะเร็งในเซลล์ HN-30 ซึ่งเป็นเซลล์มะเร็งหลอดอาหารได้ดีที่สุด โดยพบการเพิ่มการแสดงออกในระดับเอ็มอาร์เอ็นเอของยีน CD44, CD105, NANOG, OCT-4, REX1 และ VEGF การศึกษาถึงความเป็นพิษของอะพิเจนินต่อเซลล์ HN-30 ด้วยเทคนิค MTT colorimetric assay พบว่าความเป็นพิษต่อเซลล์แปรผันตามเวลาและความเข้มข้นของอะพิเจนินที่เพิ่มขึ้น โดยมีค่า IC50 เท่ากับ 108.43 µM ที่เวลา 24 ชั่วโมง และ 70.23 µM ที่เวลา 48 ชั่วโมง นอกจากนี้ การศึกษาด้วยเทคนิค Realtime-PCR ยังพบว่า อะพิเจนินที่ความเข้มข้น 40 µM สามารถยับยั้งการแสดงออกของ NANOG, CD44, CD105 และ VEGF ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลดังกล่าวสอดคล้องกับการศึกษาด้วยเทคนิค Flow cytometry ซึ่งพบว่าอะพิเจนินสามารถลดจำนวนเซลล์ที่มีการแสดงออกของ CD44, CD105 และ STRO-1 ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ จากผลการทดลองข้างต้นแสดงให้เห็นว่าอะพิเจนินน่าจะมีความสามารถในการลดจำนวนของเซลล์ต้นกำเนิดมะเร็งในมะเร็งศีรษะและลำคอและสามารถนำไปใช้ในการพัฒนาเป็นสารต้านมะเร็งได้ในอนาคต
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1318
title: การศึกษาเปรียบเทียบความรู้ความเข้าใจและทัศนคติด้านพลังงานของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา : กรณีศึกษา 3 อำเภอในจังหวัดลพบุรี

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบระดับความรู้ความเข้าใจและทัศนคติด้านพลังงาน (Energy Literacy) ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา ผ่านกรณีศึกษา 3 อำเภอในจังหวัดลพบุรี ได้แก่ โรงเรียนพระนารายณ์และโคกกระเทียมวิทยาในอำเภอเมืองลพบุรี โรงเรียนโคกสำโรงวิทยาและโรงเรียนบ้านวังเพลิงในอำเภอโคกสำโรง และโรงเรียนสัตยาไสในอำเภอชัยบาดาล โดยใช้แบบสอบถามในการเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 352 คน วิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วยโปรแกรม Microsoft Excel 2010 ผลการวิจัยพบว่า ค่าเฉลี่ยของความรู้ความเข้าใจด้านพลังงาน ได้แก่ ความรู้ ทัศนคติ และการรับรู้ถึงพฤติกรรมการใช้ระหว่างกลุ่มตัวอย่างของโรงเรียนในพื้นที่ใกล้แหล่งผลิตไฟฟ้ากับกลุ่มตัวอย่างของโรงเรียนในพื้นที่อื่น ๆ ส่วนใหญ่มีความแตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 โดยพื้นที่ใกล้แหล่งผลิตไฟฟ้าจะมีคะแนนเฉลี่ยน้อยกว่าพื้นที่อื่นๆ ผลวิจัยนี้ทำให้สรุปได้ว่า พื้นที่ใกล้แหล่งผลิตไฟฟ้าไม่ใช่ปัจจัยที่ทำให้นักเรียนมีความรู้ความเข้าใจด้านพลังงานมากกว่าพื้นที่อื่น ๆ แต่ปัจจัยสำคัญอยู่ที่ความเจริญก้าวหน้าทางสังคม เศรษฐกิจ และเทคโนโลยี เช่น อายุ รายได้ของครอบครัว อาชีพของคนในครอบครัว รวมถึงหลักสูตรพิเศษทางด้านพลังงานที่ทำให้นักเรียนบางกลุ่มสามารถเข้าถึงแหล่งความรู้ต่าง ๆ ได้มากกว่าและดีกว่า การศึกษานี้จึงให้ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายที่มุ่งเน้นการเพิ่มโอกาสในการเข้าถึงความรู้ความเข้าใจด้านพลังงานของนักเรียนให้มากขึ้นในพื้นที่ใกล้แหล่งพลังงานและการพัฒนาและปรับปรุงกระบวนการเรียนการสอน เพื่อให้นักเรียนมีระดับความรู้ความเข้าใจและทัศนคติด้านพลังงาน (Energy Literacy) ที่มากขึ้น อันจะส่งผลให้เกิดพฤติกรรมการใช้ที่ประหยัดพลังงานมากขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1319
title: การลดความลื่นของกระดาษโดยใช้ดีบีดีพลาสมา

description: ได้ทำการศึกษาการลดความลื่นของกระดาษโดยใช้ดีบีดีพลาสมา มีตัวแปรหลักในการวิจัย คือ แรงดันไฟฟ้าขนาด 6, 7, 8, 9 และ 10 kV ชนิดของกระดาษ ได้แก่กระดาษปอนด์, กระดาษเคลือบพลาสติก PVC, กระดาษการ์ด และแผ่นใสหรือแผ่นโปร่งใส และเวลา 2, 4, 6, 8 และ 10 วินาที และทำการทดสอบความลื่นพื้นผิวของกระดาษด้วยวิธี Slide angle test การพิมพ์ และการตรวจสอบด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด ผลการวิจัยพบว่าการทดสอบด้วย Slide angle test สำหรับกระดาษปอนด์ ที่แรงดันไฟฟ้า 10 kV และเวลา 8 วินาที ได้ค่ามุมมากที่สุด (มีความลื่นน้อยที่สุด) สำหรับกระดาษเคลือบพลาสติก PVC ที่แรงดันไฟฟ้า 7 kV และเวลา 8 วินาที ได้ค่ามุมมากที่สุด สำหรับกระดาษการ์ด ที่แรงดันไฟฟ้า 10 kV และเวลา 4 วินาที ได้ค่ามุมมากที่สุด สำหรับแผ่นใสหรือแผ่นโปร่งใส ที่แรงดันไฟฟ้า 6 kV เวลา 10 วินาที และ 7kV เวลา 4 วินาที ได้ค่ามุมมากที่สุด ส่วนการทดสอบด้วยวิธีการพิมพ์แบบ Inkjet และ Laser โดยการวิเคราะห์ด้วยกล้องจุลทรรศน์แบบใช้แสงระหว่างกระดาษปอนด์ กับกระดาษการ์ด พบว่ามีการกระจายตัวของหมึกมากขึ้นบนกระดาษปอนด์ ด้วยการพิมพ์แบบ Inkjet และการทดสอบด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด พบว่าเห็นการเปลี่ยนแปลงพื้นผิวของกระดาษเคลือบพลาสติก PVC และแผ่นใสได้ชัดเจนกว่ากระดาษปอนด์ กับกระดาษการ์ด เนื่องจากกระดาษเคลือบพลาสติก PVC และแผ่นใส มีส่วนประกอบของพลาสติก ทำให้มีผิวเรียบกว่ากระดาษปอนด์ กับกระดาษการ์ด จึงทำให้เห็นการเปลี่ยนแปลงได้ชัดเจนกว่า
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1320
title: การจำลองซีเอฟดีของการคายคาร์บอนไดออกไซด์ในระบบฟลูอิไดซ์เบดโดยวิธีเชิงความร้อน

description: ฟองแก๊สมีบทบาทสำคัญต่อลักษณะของอุทกพลศาสตร์และปฏิกิริยาเคมีของเครื่องปฏิกรณ์ฟลูอิไดซ์เบด ในงานวิจัยนี้ ทำการศึกษาการจำลองอุทกพลศาสตร์และการคายแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ด้วยตัวดูดซับของแข็งโพแทสเซียมไบคาร์บอเนตที่อยู่ในฝั่งดาว์เนอร์ของเครื่องปฏิกรณ์ฟลูอิไดซ์เบดแบบฟองแก๊สด้วยวิธีพลศาสตร์ของไหลเชิงคำนวณ แบบจำลองที่ใช้ในงานวิจัยนี้ คือ แบบออยเลอเลียน – ออยเลอเลียน ซึ่งประกอบด้วยสมการอนุรักษ์มวล สมการอนุรักษ์โมเมนตัม และสมการอนุรักษ์พลังงานสำหรับวัฏภาคของแก๊สและของแข็ง ผลการจำลองถูกตรวจสอบโดยการเปรียบเทียบกับผลการทดลองจริงจากงานวิจัยที่ผ่านมาของ Taghipour และคณะ และ Liu และคณะ จากนั้น ทำการศึกษาวิเคราะห์ผลของตัวแปรดำเนินการต่างๆ ได้แก่ อุณหภูมิ ความเร็วแก็ส ขนาดอนุภาคของแข็ง และความสูงของเบดโดยใช้วิธีการออกแบบการทดลองแบบ 2 ระดับ ตัวแปรตอบสนองที่ใช้ในงานวิจัยนี้ คือ ขนาดของฟองแก๊สและค่าโมลาร์ความเข้มข้นของแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ จากผลการศึกษา พบว่า ความเร็วแก๊ส ขนาดอนุภาคของแข็งและอันตรกิริยาระหว่างความเร็วแก๊สกับขนาดอนุภาคของแข็งเป็นตัวแปรที่มีนัยสำคัญต่อผลของขนาดฟองแก๊สที่ความเชื่อมั่นร้อยละ 95 เพื่อที่จะให้ได้ฟองแก๊สขนาดเล็กต้องทำโดยการป้อนความเร็วแก๊สที่ระดับต่ำและมีขนาดอนุภาคของแข็งที่ระดับสูง ตัวแปรดำเนินการที่มีผลต่อค่าโมลาร์ความเข้มข้นของแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ คือ อุณหภูมิ ความเร็วแก๊สและอันตรกิริยาระหว่างอุณหภูมิและความเร็วแก๊สที่ความเชื่อมั่นร้อยละ 95 เพื่อที่จะให้ได้การคายแก๊สสูงต้องทำโดยการให้อุณหภูมิที่ระดับสูงและความเร็วแก๊สที่ระดับต่ำ ผลที่ได้จากการศึกษาครั้งนี้สามารถนำไปใช้ในการออกแบบและการดำเนินงานสำหรับเครื่องปฏิกรณ์ฟลูอิไดซ์เบดแบบฟองแก๊สให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้นต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1321
title: เอกสารในการส่งมอบงานสำหรับโครงการขนาดเล็กในการให้บริการออกแบบสถาปัตยกรรม

description: เอกสารในการส่งมอบงานสำหรับโครงการขนาดเล็กในการให้บริการออกแบบสถาปัตยกรรมเป็นทักษะการให้บริการของสถาปนิก ในปัจจุบันขอบเขตในการทำงานของสถาปนิกมีเพิ่มมากขึ้นตามความต้องการของเจ้าของโครงการ ส่งผลให้เกิดข้อโต้แย้งระหว่างเจ้าของงานและสถาปนิก โดยที่ทางเจ้าของงานไม่ทราบถึงสิ่งของหรือผลงานที่จะได้รับจากการว่าจ้างและสำหรับสถาปนิกก็ไม่สามารถแจกแจงรายละเอียดของผลงานที่จะทำได้ชัดเจน การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อวิเคราะห์หาแนวทางในการพัฒนาระบบเอกสารในการส่งมอบงานของการประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมของสถาปนิก โดยอาศัยการศึกษาเก็บข้อมูลทุติยภูมิ จากแหล่งข้อมูลที่เป็นเอกสาร หนังสือ บทความ ข้อกำหนดและกฎหมายที่เกี่ยวข้องและทำการศึกษาเก็บข้อมูลปฐมภูมิ จากการสอบถามและการสัมภาษณ์สถาปนิกที่มีประสบการณ์ปฏิบัติวิชาชีพสาขาด้านสถาปัตยกรรมหลัก โดยแบ่งเป็น 3 กลุ่ม คือ 1) สถาปนิกที่มีประสบการณ์ปฏิบัติวิชาชีพ 5-10 ปี 2) สถาปนิกที่มีประสบการณ์ปฏิบัติวิชาชีพ 11-19 ปี 3) สถาปนิกที่มีประสบการณ์ปฏิบัติวิชาชีพ 20 ปีขึ้นไป และนำข้อมูลที่เก็บรวบรวมมาวิเคราะห์ผลของการพัฒนาเอกสารในการออกแบบ จากการศึกษาสรุปได้ว่า เอกสารในการส่งมอบงานสำหรับโครงการขนาดเล็กในการให้บริการออกแบบสถาปัตยกรรมของสถาปนิกในปัจจุบัน ทำให้ทราบถึงขอบเขตการให้บริการวิชาชีพในรูปแบบของงานออกแบบที่ชัดเจนขึ้น ว่าต้องทำอะไรและส่งเอกสารอะไรบ้างในช่วงงานออกแบบ นอกจากนี้แล้วจำเป็นต้องทราบถึงว่างานที่ทำอยู่ในระดับไหนด้วย จากการศึกษาเกิดข้อค้นพบว่า ประเด็นที่ก่อให้เกิดความซับซ้อนของการให้บริการออกแบบนั้นมาจากตัวแปรที่ต้องมีการกำหนดหรือระบุ ได้แก่ 1) ระดับของคุณภาพงาน 2) ระดับของปริมาณงาน 3) ระดับของเครื่องมือที่ใช้ในการทำงาน ทั้ง 3 ตัวแปรนี้เป็นปัจจัยที่มีความเกี่ยวข้องกับ “ต้นทุน” โดยตรงและเป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดคำมั่นสัญญาขึ้นมาระหว่างสถาปนิกกับเจ้าของโครงการ ส่งผลให้ช่วยลดประเด็นปัญหาในเรื่องเกิดความชัดเจนและความโปร่งใสเป็นธรรมของทั้ง 2 ฝ่าย ข้อเสนอแนะของการศึกษา ผู้ศึกษามีความคิดเห็นว่าสมควรส่งเสริมการจัดทำชุดระบบเอกสารที่ประยุกต์ใช้กับขอบเขตของการให้บริการทางวิชาชีพที่ละเอียดชัดเจนขึ้น โดยอาจจะมีการกำหนดเป็นคู่มือหรือเป็นเกณฑ์มาตรฐานครอบคลุมทุกขั้นตอนและทุกลักษณะโครงการทั้งระบบเอกสารในการออกแบบและระบบเอกสารในการดำเนินโครงการ
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1322
title: พฤติกรรมการอยู่อาศัยของผู้สูงอายุที่มีอายุ 100 ปี ในประเทศไทย

description: ประชากรผู้สูงอายุของโลกมีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้น ประกอบกับประเทศไทยมีการค้นพบผู้สูงอายุที่มีอายุ 100 ปี เป็นจำนวนมาก แต่ยังขาดการศึกษาแนวทางเตรียมความพร้อมด้านที่อยู่อาศัยสำหรับผู้สูงอายุ และผู้สูงอายุที่จะก้าวเข้าสู่ผู้สูงอายุเกินศตวรรษ จึงควรมีการศึกษาแนวทางเตรียมความพร้อมดังกล่าว เพื่อให้ผู้สูงอายุสามารถมีชีวิตที่ยืนยาวได้ โดยพึ่งพาตนเองได้มากที่สุด เริ่มต้นจากการมีที่อยู่อาศัยที่มีความเหมาะสม สามารถส่งเสริมสภาพร่างกายและจิตใจที่ดี พร้อมสู่การใช้ชีวิตในสังคมภายนอกได้ จากข้อมูลเชิงสถิติพบว่าประชากรผู้สูงอายุที่มีอายุยืนที่มีจำนวนมากที่สุดในประเทศอยู่ในภาคกลางที่สัดส่วนร้อยละ 0.044 ของประชากรรายภาค การศึกษาในวิทยานิพนธ์นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) พฤติกรรมการอยู่อาศัยของผู้สูงอายุไทยที่ส่งผลให้ผู้สูงอายุมีอายุยืน 100 ปี 2) สภาพเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ที่ส่งผลให้ผู้สูงอายุมีอายุยืน 100 ปี และ 3) แนวทางปรับปรุงที่พักอาศัย เพื่อให้ผู้สูงอายุไทยมีอายุยืน 100 ปี ซึ่งกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ศึกษาครั้งนี้คือ ผู้สูงอายุที่มีอายุยืน ตั้งแต่ 100 ปีขึ้นไป จำนวน 10 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้การสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง การสังเกต และการสำรวจบ้านผู้สูงอายุ มีการศึกษาและทบทวนแนวความคิด ทฤษฏีที่เกี่ยวข้องต่างๆ เพื่อยืนยันข้อเท็จจริงที่ได้ ผลการศึกษาพบว่าผู้สูงอายุที่มีอายุยืนทั้ง 10 คน เป็นกลุ่มผู้สูงอายุอารมณ์ดี โดยผู้สูงอายุทั้ง 10 คน อาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดี ปลอดโปร่ง ระบายอากาศได้ดี สอดคล้องกับแนวคิดการออกแบบสภาพแวดล้อมและที่พักอาศัยของผู้สูงอายุในหลักการ 4 ข้อ อีกทั้งผู้สูงอายุทั้ง 10 คน อาศัยในบ้านปัจจุบันเป็นระยะเวลากว่า 20 ปี สอดคล้องกับแนวคิด ทฤษฎี เรื่อง “การให้ผู้สูงอายุอาศัยในที่เดิม (Aging in place)” ด้านการเกิดอุบัติเหตุภายในบ้านของผู้สูงอายุคิดเป็นร้อยละ 50 ที่เกิดอุบัติเหตุภายในบ้าน โดยพื้นที่หลักของการเกิดอุบัติเหตุ คือ บริเวณพื้นที่ที่มีการเปลี่ยนระดับ ร้อยละ 60 และบริเวณเตียงนอน ร้อยละ 40 ส่วนการเกิดอุบัติเหตุภายในห้องน้ำพบว่าผู้สูงอายุมีความระมัดระวังในการใช้พื้นที่เป็นอย่างมาก ยังไม่พบอัตราการเกิดอุบัติเหตุในพื้นที่ส่วนนี้ แต่ผลจากการสังเกตและการสัมภาษณ์ญาติ/ผู้ดูแล ห้องน้ำเป็นส่วนที่ญาติและผู้สูงอายุเป็นห่วงในการเกิดอุบัติเหตุมาก ดังนั้นแนวทางในการปรับปรุงบ้านผู้สูงอายุที่มีอายุยืนมีพื้นที่สำคัญเพื่อให้ผู้สูงอายุสามารถใช้งานได้อย่างสะดวกและปลอดภัย ดังนี้ พื้นที่ที่มีการเปลี่ยนระดับ เตียงนอน พื้นที่นั่งเล่นกึ่งภายในและภายนอก และห้องน้ำ ตามลำดับ สรุปผลศึกษาพบว่า ที่อยู่อาศัยที่มีความเหมาะสมสำหรับผู้สูงอายุในกลุ่มนี้ ควรเป็นที่อยู่อาศัยที่มีระดับของพื้นบ้านเสมอกัน เพื่อให้ผู้สูงอายุสามารถเดินได้โดยรอบและไม่เกิดการสะดุดล้ม อีกทั้งยังควรมีการออกแบบพื้นที่อยู่อาศัยให้กระตุ้นผู้สูงอายุเกิดความตื่นตัวในการทำกิจกรรมต่างๆมากขึ้น โดยเฉพาะกิจกรรมที่ ส่งเสริมการมีปฏิสัมพันธ์กับครอบครัวและเพื่อนบ้าน จะทำให้ผู้สูงอายุมีความภูมิใจ และเห็นคุณค่าของตัวเองมากยิ่งขึ้น ตามแนวคิดของชาวโอกินาวา ซึ่งจากการศึกษาในกลุ่มตัวอย่าง ปัจจุบันครอบครัวของผู้สูงอายุยังขาดการตระหนักและให้ความสำคัญในเรื่องนี้น้อยกว่าที่ควร
DOI: 10.14457/tu.the.2018.484
title: ปัจจัยเสี่ยงที่ส่งผลต่อการนำเทคโนโลยีทำความสะอาดพื้นผิวด้วยคาร์บอนไดออกไซด์สู่อุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ ประเทศไทย

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยเสี่ยงที่ส่งผลต่อการนำเทคโนโลยีทำความสะอาดพื้นผิวด้วยคาร์บอนไดออกไซด์ สู่อุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ ประเทศไทย และเสนอแนะการบริหารความเสี่ยง รวมไปถึงแนวทางการวางแผนการตลาดให้สอดคล้องเหมาะสมกับแต่ละกลุ่มองค์กร ระเบียบวิธีวิจัยประกอบด้วยการวิจัยเชิงคุณภาพ (qualitative research) และการวิจัยเชิงปริมาณ (quantitative research) การระบุปัจจัยเสี่ยงเริ่มต้นด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสังเกตการณ์ จากนั้นเทคนิคการวิจัยเชิงปริมาณได้ถูกนำมาใช้เพื่อการประเมินระดับความเสี่ยง โดยใช้เครื่องมือแบบประเมินความเสี่ยงซึ่งได้กระจายให้กลุ่มตัวอย่างในอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์เป็นผู้ประเมิน และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์ปัจจัยเชิงสำรวจ (Exploratory Factor Analysis : EFA) ทั้งนี้ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยที่เสี่ยงที่ส่งผลต่อการนำเทคโนโลยีทำความสะอาดพื้นผิวด้วยคาร์บอนไดออกไซด์ (Carbon Dioxide Cleaning) บริบทอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ ประเทศไทย ประกอบไปด้วย 5 ปัจจัย ได้แก่ ประกอบไปด้วย 5 ปัจจัย ได้แก่ ปัจจัยเสี่ยงด้านเทคโนโลยี (technology risk) ปัจจัยเสี่ยงด้านการเงิน (financial risk) ปัจจัยเสี่ยงด้านองค์กร (organization risk) ปัจจัยเสี่ยงด้านซัพพลายเออร์ (supplier risk) และปัจจัยเสี่ยงด้านการตลาด (marketing risk)