DOI: 10.17026/dans-zyf-pkpf
title: Stationsplein in Oisterwijk
title: Een Inventariserend Veldonderzoek in de vorm van een verkennend booronderzoek

description: &lt;p&gt;ADC ArcheoProjecten heeft in april 2015 een Inventariserend veldonderzoek uitgevoerd op de locatie Stationsplein in Oisterwijk. Dit onderzoek volgt op een in 2014 uitgevoerd bureauonderzoek. Aanleiding is de voorgenomen bouw van een reizigerstunnel. Op dit moment bestaan voor de reizigerstunnel twee ontwerpvarianten (afb. 1 en 2). De eerste is circa 3,3 m breed en bevindt zich tussen het stationsgebouw en de bovenleidingportaal. De tweede is 4,5 m breed en gepland tussen de bovenleidingportaal en een overpad. Voor beide varianten moet rekening gehouden worden met een verstoringsdiepte van 5 m –mv. Het inventariserend veldonderzoek is gericht op beide varianten.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Op basis van het bureauonderzoek werd een gespecificeerde verwachting opgesteld. Hieruit kwam naar voren dat vanwege de ligging binnen de bebouwde kom voor het plangebied relatief weinig gegevens voorhanden zijn ten aanzien van het natuurlijke landschap en de bodemopbouw. Na extrapolatie van het omliggende gebied en onderzoeken in de omgeving wordt ervan uitgegaan dat het plangebied is gelegen op een dekzandrug en dat de bodem uit een plaggendek bestaat of heeft bestaan. Op grond van de (veronderstelde) ligging op een dekzandrug moet rekening worden gehouden met archeologische resten uit alle perioden. De vondst van vuurstenen bijlen in de omgeving tonen aan dat de mens in ieder geval vanaf het Neolithicum in het gebied aanwezig was. Oudere resten zijn tot op heden niet bekend.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Teneinde deze verwachting te toetsen en aan te vullen werd in het plangebied een verkennend booronderzoek uitgevoerd. Tijdens dit onderzoek bleek dat de diepere ondergrond uit zogenoemde Brabantse Leem (Formatie van Boxtel, Laagpakket van Liempde), bestaat. De Brabantse leem gaat over naar onverstoord dekzand (Formatie van Boxtel, Laagpakket van Wierden).&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Het dekzand is aan de bovenkant scherp begrensd en gaat over in een circa 80 cm dikke laag omgewerkte grond, waarin zich recente baksteenfragmenten, puinresten en steenkoolgruis bevinden. Gezien de recente ouderdom van de insluitsels is de omwerking naar verwachting recentelijk gebeurd, mogelijk tijdens de aanleg van het station of daarna. De geheel omgewerkte laag grond wordt vervolgens afgedekt door meerdere heterogene lagen opgebrachte en/of omgewerkte lagen grond. Deze lagen, die tot het maaiveld reiken, zijn gemiddeld 130 cm dik.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Samenvattend kan gesteld worden dat in het plangebied sprake is van minimaal 200 en maximaal 250 cm dikke omgewerkte en deels opgebrachte lagen grond; van een intact bodemprofiel is geen sprake. De omwerking heeft geresulteerd in aantasting en vernietiging van eventueel aanwezige archeologische resten. De kans dat in de onderzochte delen van het plangebied nog archeologische resten aanwezig zijn, wordt uitermate klein geacht. Ter plaatse van het spoor en het noordelijk deel van het plangebied konden geen boringen gezet worden. Gezien het beeld van de bodemopbouw in het aangrenzende deel en de aanwezigheid van vele kabels en leidingen lijkt de aanwezigheid van intacte resten hier niet waarschijnlijk.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;ADC ArcheoProjecten adviseert om het terrein vrij te geven voor de voorgenomen ontwikkeling. Het is echter niet volledig uit te sluiten dat binnen het onderzochte gebied toch nog archeologische resten voorkomen. Het verdient daarom aanbeveling om de uitvoerder van het grondwerk te wijzen op de plicht archeologische vondsten te melden bij de bevoegde overheid, zoals aangegeven in artikel 53 van de Monumentenwet.&lt;/p&gt;