DOI: 10.17026/dans-xvw-ejps
title: Terneuzen (Othene) Planciusschans Terneuzen (Othene) Planciusschans, Gemeente Terneuzen. Opgraving-variant Archeologische Begeleiding

description: &lt;p&gt;Aan de zuidzijde van de Planciusschans in Terneuzen is een nieuwe watergang aangelegd. Deze watergang was aan de bovenzijde 11 meter breed en is in talud uitgegraven, zodat de bodem nog een breedte had van 5 meter. De diepte van de ontgraving bedroeg ca. 1,90 meter (circa 1,10 meter-NAP).&lt;br&gt;Destijds werden in het bestemmingsplan Othene-Zuid (2005) geen nadere voorwaarden gesteld aan archeologie. De locatie was niet aangegeven op de Archeologische Monumenten Kaart (AMK) als (deel van) een gebied met enige vastgestelde archeologische waarde. De Indicatieve Kaart Archeologische Waarden (IKAW) gaf een lage archeologische verwachting aan. Op luchtfoto’s en kaartmateriaal uit de 17de eeuw waren in de directe omgeving van het plangebied evenwel twee dijktracés zichtbaar. In 2008 en 2011 werden bij niet-archeologische graafwerkzaamheden archeologische vondsten aangetroffen die van dien aard waren dat op basis van artikel 53 van de toen geldende Wet op de Archeologische Monumentenzorg (Wamz) de gemeente Terneuzen bij verdere planontwikkeling in het plangebied een nader archeologisch onderzoek gerechtvaardigd vond.&lt;br&gt;In 2015 werd de beheersverordening “Othene” vastgesteld waarin archeologie werd opgenomen conform het vigerende gemeentelijke beleid. Het plangebied viel binnen een gebied met een Waarde- Archeologie 1, hetgeen betekende dat graafwerkzaamheden die dieper reikten dan 0,50 meter beneden maaiveld en een oppervlak groter dan 100 m2 hadden, enkel mogelijk waren mits een omgevingsvergunning waaraan een archeologisch onderzoek zat gekoppeld in de vorm van een Opgraving – variant Archeologische Begeleiding. Aangezien de geplande graafwerkzaamheden deze vrijstellingsdiepte en -oppervlakte overschreden, is tijdens de graafwerkzaamheden een Opgraving – variant Archeologische Begeleiding uitgevoerd.&lt;br&gt;Het doel van de Archeologische Begeleiding (protocol Opgraven) was het in kaart brengen van de eventueel aanwezige archeologische waarden in het plangebied en het ex-situ veilig stellen (Opgraven) van deze resten die door het uitgraven van de watergang zouden worden verstoord. Op de onderzoekslocatie gold een middelhoge verwachting voor het Paleolithicum tot en met Neolithicum, geen verwachting voor de Bronstijd tot en met Romeinse tijd, een middelhoge verwachting voor de Vroege Middeleeuwen, een hoge verwachting voor de Late Middeleeuwen en een lage verwachting tot slot voor de Nieuwe tijd. Tijdens de archeologische begeleiding zijn de aangetroffen resten gedocumenteerd, ingemeten en geplaatst binnen hun geologische en archeologische context.&lt;br&gt;Tijdens de archeologische begeleiding werden vanaf ca. 0,30 meter beneden maaiveld (vanaf ca. 0,50m+NAP) resten van de uithof van Boudelo aangetroffen. Het betrof enerzijds muurwerk en anderzijds kuilen met graanverwerkingsafval. Daarnaast werden ook enkele uitbraaksporen en dempingslagen aangetroffen waarin zich resten bevonden van laatmiddeleeuwse daktegels en bakstenen. De aangetroffen resten kunnen onlosmakelijk gerelateerd worden aan de uithof van de cisterziënzerabdij van Boudelo die in de vroege 13de eeuw te Othene werd opgericht en in het derde kwart van de 16de eeuw ten onderging door militaire inundaties.&lt;br&gt;Door de beperkte ontgravingsdiepte kon de middelhoge verwachting voor de prehistorie niet getoetst worden. Voor het plangebied blijft deze verwachting behouden. Voor de Late Middeleeuwen kon de hoge verwachting op het aantreffen van sporen van het laatmiddeleeuwse uithof van Boudelo worden bevestigd. De middelhoge verwachting voor de Vroege Middeleeuwen en de hoge verwachting op het aantreffen van een dijklichaam kon niet worden bevestigd. Tijdens het onderzoek werden noch sporen uit de Vroege Middeleeuwen noch aanwijzingen van een dijklichaam aangetroffen.&lt;/p&gt;