cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/lru.res.2022.96
title: ความสัมพันธ์ระหว่างจรรยาบรรณวิชาชีพบัญชีกับความสำเร็จในการปฏิบัติงานของนักบัญชีในสำนักงานบัญชี จังหวัดอุดรธานี

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาจรรยาบรรณวิชาชีพบัญชีของนักบัญชีในสำนักงานบัญชี จังหวัดอุดรธานี 2) ศึกษาความสำเร็จในการปฏิบัติงานของนักบัญชีในสำนักงานบัญชี จังหวัดอุดรธานี และ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างจรรยาบรรณวิชาชีพบัญชีกับความสำเร็จในการปฏิบัติงานของนักบัญชีในสำนักงานบัญชี จังหวัดอุดรธานี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักบัญชีในสำนักงานบัญชี จังหวัดอุดรธานี จำนวน 32 คน เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสอบถาม และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัย พบว่า นักบัญชี มีความคิดเห็นเกี่ยวกับการมีจรรยาบรรณวิชาชีพบัญชีโดยรวม อยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน อยู่ในระดับมากที่สุด ได้แก่ ด้านความซื่อสัตย์ ด้านความเที่ยงธรรมและความเป็นอิสระ ด้านการรักษาความลับ และด้านความโปร่งใส และอยู่ในระดับมาก ได้แก่ ด้านความรู้ ความสามารถ ความเอาใจใส่ และการรักษามาตรฐานในการปฏิบัติงาน และด้านพฤติกรรมทางวิชาชีพ และมีความคิดเห็นเกี่ยวกับความสำเร็จในการปฏิบัติงานโดยรวมและเป็นรายด้าน อยู่ในระดับมาก ได้แก่ ด้านการบรรลุเป้าหมายความสำเร็จ ด้านการจัดหาและการใช้ทรัพยากร ด้านกระบวนการปฏิบัติงาน และด้านความพึงพอใจทุกฝ่าย จากการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ พบว่า จรรยาบรรณวิชาชีพบัญชีมีความสัมพันธ์กับความสำเร็จในการปฏิบัติงาน อยู่ในระดับปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01
DOI: 10.14457/lru.res.2022.97
title: ความหนาแน่นที่เหมาะสมในการเลี้ยงปลานิลแดงและผักวอเตอร์เครสในระบบอควาโปนิก

description: การศึกษาการเลี้ยงปลานิลแดงร่วมกับการปลูกผักวอเตอร์เครสในระบบอควาโปนิกแบ่งออกเป็น 2 การทดลองย่อยที่ต่อเนื่องกัน การทดลองที่ 1 ศึกษาความหนาแน่นที่เหมาะสมของการเลี้ยงปลานิลแดง ส่วนการทดลองที่ 2 ศึกษาความหนาแน่นที่เหมาะสมในการปลูกผักวอเตอร์เครส สำหรับการทดลองที่ 1 เลี้ยงปลาที่มีน้ำหนักเฉลี่ยเริ่มต้น 2.35 กรัม ด้วยความหนาแน่น 400, 450 และ 500 ตัวต่อลูกบาศก์เมตร ตามลำดับ ร่วมกับการปลูกผักวอเตอร์เครสที่มีความสูงเฉลี่ยเริ่มต้น 6 เซนติเมตร ความหนาแน่น 30 ต้นต่อตารางเมตร เลี้ยงปลาด้วยอาหารเม็ดสำเร็จรูปแบบกินจนอิ่มวันละ 2 ครั้ง (08.00 และ 16.00 น.) เป็นระยะเวลา 4 สัปดาห์ ในระหว่างการเลี้ยงน้ำในถังเลี้ยงปลาถูกสูบขึ้นและปล่อยลงในถาดปลูกผักวอเตอร์เครสที่วางชั้นบนของถังเลี้ยงปลา ผลการทดลองพบว่า ปลาที่เลี้ยงด้วยความหนาแน่น 400 ตัวต่อลูกบาศก์เมตร เจริญเติบโตดีกว่าปลาที่เลี้ยงด้วยความหนาแน่นอื่นๆ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P&lt;0.05) แต่ผักวอเตอร์เครสมีการเจริญเติบโตด้านน้ำหนักและความสูงไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P&gt;0.05) ด้านคุณภาพน้ำในถังปลาพบว่า ไม่มีความแตกต่างกันและเหมาะสมสำหรับการเจริญเติบโตของปลาและผัก ในการทดลองที่ 2 ปลูกผัก วอเตอร์เครสที่มีความสูงเฉลี่ย 6.2 เซนติเมตร ด้วยความหนาแน่น 30, 40 และ 50 ต้นต่อตารางเมตร ตามลำดับ ร่วมกับการเลี้ยงปลานิลแดงที่มีน้ำหนักเฉลี่ยเริ่มต้น 2.45 กรัม ความหนาแน่น 400 ตัวต่อลูกบาศก์เมตร โดยระบบการเลี้ยงและวิธีการให้อาหาร ทำเช่นเดียวกับการทดลองที่ 1 เป็นระยะเวลา 4 สัปดาห์ ซึ่งผลการทดลองพบว่าการเจริญเติบโตของผักวอเตอร์เครสไม่มีความแตกต่างกัน (P&gt;0.05) นอกจากนี้พบว่าคุณภาพน้ำเหมาะสมสำหรับการเจริญเติบโตของผัก และปลา ดังนั้นอัตราความหนาแน่นในการเลี้ยงปลานิลแดง 400 ตัวต่อลูกบาศก์เมตร และปลูกผักวอเตอร์เครส 50 ต้นต่อตารางเมตร เป็นอัตราความหนาแน่นที่เหมาะสม
DOI: 10.14457/lru.res.2022.98
title: ความหลากหลายทางชีวภาพของพืชสมุนไพรพื้นบ้านที่ใช้ภายใน ในหมู่บ้านก้างปลา หมู่ที่ 9 ตำบลชัยพฤกษ์ อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย

description: การศึกษาความหลากหลายทางชีวภาพของพืชสมุนไพรพื้นบ้านที่ใช้ภายใน ในหมู่บ้านก้างปลา หมู่ที่ 9 ตำบลชัยพฤกษ์ อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย เพื่อศึกษาชนิดพันธุ์ และการใช้ประโยชน์ตามพฤกษศาสตร์พื้นบ้านของพืชสมุนไพรที่ใช้ภายใน ได้ดำเนินการศึกษาตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 2563 ถึง เดือนมีนาคม 2564 โดยวิธีการสำรวจและเก็บตัวอย่างพืชสมุนไพรที่ใช้ภายใน และจัดจำแนกหมวดหมู่ของพืชสมุนไพรที่ใช้ภายใน ที่มีการนำมาใช้ประโยชน์ตามพฤกษศาสตร์พื้นบ้าน เพื่อระบุชนิดและใช้แบบสัมภาษณ์ในการเก็บข้อมูลกับชาวบ้าน ในด้านการใช้ประโยชน์ตามพฤกษศาสตร์พื้นบ้านของพืชสมุนไพรท้องถิ่น ผลการศึกษาพบว่ามีจำนวนพืชสมุนไพรท้องถิ่นที่มีการนำมาใช้ประโยชน์ตามพฤกษศาสตร์พื้นบ้าน 21 วงศ์ 30 สกุล 30 ชนิด นี้มีการนำพืชใช้เป็นพืชสมุนไพรจำนวน 14 ชนิด มีพืชใช้เป็นทั้งอาหารและสมุนไพรพืชจำพวกผัก จำนวน 13 ชนิด มีพืชที่ที่เป็นทั้งสมุนไพรและใช้สร้างอยู่อาศัยจำนวน 1 ชนิด และมีพืชทั้งที่เป็นสมุนไพรและใช้ในด้านความเชื่ออีก 2 ชนิด
DOI: 10.14457/lru.res.2022.99
title: ความหลากหลายทางชีวภาพและการใช้ประโยชน์ตามพฤกษศาสตร์พื้นบ้านของสมุนไพร ที่ใช้ภายนอก ในหมู่บ้านก้างปลา หมู่ 9 ตำบลชัยพฤกษ์ อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย

description: ความหลากหลายของพืชสมุนไพรที่ใช้ภายนอก ในหมู่บ้านก้างปลา หมู่ 9 ตำบลชัยพฤกษ์ อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 2563 ถึงเดือนมีนาคม 2564 โดยการศึกษาความหลากหลายทางชีวภาพและการใช้ประโยชน์ตามพฤกษศาสตร์พื้นบ้านของสมุนไพรที่ใช้ภายนอก ในหมู่บ้านก้างปลา หมู่ 9 ตำบลชัยพฤกษ์ อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย ดำเนินการศึกษาโดยผู้วิจัย และปราชญ์ชาวบ้าน ได้ทำการสำรวจในพื้นที่ทั้งหมดของหมู่บ้านและใช้แบบสัมภาษณ์กับชาวบ้านเป็นจำนวน 45 คน ซึ่งในแต่ละหลังคาเรือนก็ยังมีการปลูกพืชสมุนไพรและได้นำพืชสมุนไพรมาใช้ประโยชน์ในการรักษาโรคจากการสำรวจพบพืชสมุนไพรทั้งหมด 12 วงศ์ 17 ชนิด พืชสมุนไพรที่พบมากที่สุดจะอยู่ในวงศ์ ZINGBERACEAE พบทั้งหมด 4 ชนิด ได้แก่ ขมิ้นชัน ข่า ขิง และไพล รองลงมาเป็นวงศ์ EUPHORBIACEAE พบทั้งหมด 3 ชนิด ได้แก่ หนุมานนั่งแท่น ว่านตะขาบ และสบู่ดำ ตามลำดับและกระจายอยู่ในวงศ์อื่นๆ วงศ์ละ 1 ชนิด มีการใช้ประโยชน์ตามพฤกษศาสตร์พื้นบ้านในหลายด้านทั้งพืชที่ชาวบ้านใช้เป็นพืชสมุนไพรที่ใช้ภายนอกจำนวน 9 ชนิด พืชที่ใช้เป็นทั้งอาหารและสมุนไพรที่ใช้ภายนอกจำนวน 8 ชนิด และมีการใช้ประโยชน์ในการรักษาโรคแบ่งออกเป็น 5 กลุ่ม โดยพืชบางชนิดใช้ประโยชน์ได้มากกว่า 1 คือ 1) รักษาโรคผิวหนัง บาดแผล 5 ชนิด 2) รักษาอาการปวด จากแมลงกัดต่อย 2 ชนิด 3) รักษาอาการบวมช้ำ 5 ชนิด 4) เป็นยาบำรุงเส้นผม 3 ชนิด 5) ใช้รักษาโรคอื่นๆ 2 ชนิด
DOI: 10.14457/lru.res.2022.100
title: ชุดเครื่องมือเพื่อช่วยดันลูกสูบเบรกในรถยนต์

description: ในการบริการระบบเบรกรถยนต์ตามศูนย์บริการ ระบบเบรกแบบดิสก์เบรกช่างเทคนิคจะต้องถอดเปลี่ยนผ้าเบรกเก่าออกและใส่ผ้าเบรกใหม่แทน โดยจะต้องมีเครื่องมือดันลูกสูบเบรกให้ถอยเข้าไปในกระบอกเบรกเพื่อที่จะเอาผ้าเบรกใส่กลับเข้าไปได้ จึงจะต้องมีเครื่องมือพิเศษในการดันชุดลูกสูบเพื่อให้การปฏิบัติงานดังกล่าวไม่เกิดความเสียหายแก่ชิ้นงาน ถูกต้องและปลอดภัย การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ออกแบบและสร้างชุดเครื่องมือเพื่อช่วยดันลูกสูบเบรกในรถยนต์ 2) ประเมินความพึงพอใจของชุดเครื่องมือเพื่อช่วยดันลูกสูบเบรกในรถยนต์ 3) หาประสิทธิภาพของชุดเครื่องมือเพื่อช่วยดันลูกสูบเบรกในรถยนต์ ประชากรและกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ได้แก่ช่างเทคนิคที่มีประสบการณ์ในบริษัทโตโยต้าเมืองเลย จำกัด สาขาวังสะพุง ไม่น้อยกว่า 2 ปี และคณะครูอาจารย์แผนกวิชาช่างยนต์ วิทยาลัยเทคนิคเลย จำนวน 16 ท่าน กำหนดกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีเจาะจง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า ชุดเครื่องมือเพื่อช่วยดันลูกสูบเบรกในรถยนต์ ขนาดกว้าง x ยาว x สูง (30x28x8 เซนติเมตร) น้ำหนัก 1.5 กิโลกรัม สามารถทำงานตามหลักการของชุดเบรก มีจุดหมุนของลูกสูบเบรกสามารถดันลูกสูบเบรกหมุนลงสุด เกิดความสะดวกและคล่องตัวในการบริการ การประเมินความพึงพอใจของชิ้นงาน โดยภาพรวมทั้ง 3 ตอน มีความเหมาะสมระดับดีมาก การทดสอบหาประสิทธิภาพชุดเครื่องมือเพื่อช่วยดันลูกสูบเบรกในรถยนต์ ถอดบริการโดยใช้เครื่องมือพื้นฐาน 1 ครั้ง ใช้ระยะเวลา 3:10 นาที และถอดบริการด้วยเครื่องมือเพื่อช่วยดันลูกสูบเบรกในรถยนต์ต่อการถอดบริการ 1 ครั้ง ใช้ระยะเวลา 00:59 วินาที สามารถลดเวลาเฉลี่ยในการปฏิบัติงานได้ 2:11 นาที มีประสิทธิภาพ 31.05%
DOI: 10.14457/lru.res.2022.101
title: ซอกะบั้งไทเลย: ลักษณะทางกายภาพและแนวทางการอนุรักษ์ กรณีศึกษาชุมชนบ้านหนองบัว อำเภอภูหลวง จังหวัดเลย

description: งานวิจัยเรื่องซอกะบั้งไทเลย: ลักษณะทางกายภาพและแนวทางการอนุรักษ์ กรณีศึกษาชุมชนบ้านหนองบัว อำเภอภูหลวง จังหวัดเลย เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาประวัติความเป็นมา ลักษณะทางกายภาพ วัสดุที่ใช้สร้าง ของเครื่องดนตรีซอกะบั้งในพื้นที่บ้านหนองบัว ตำบลภูหอ อำเภอภูหลวง จังหวัดเลย 2) เพื่อสร้างแนวทางการอนุรักษ์เครื่องดนตรีซอกะบั้งของชุมชนบ้านหนองบัว ผลการวิจัยพบว่า 1. ซอกะบั้งในท้องถิ่นบ้านหนองบัวมีประวัติมาอย่างยาวนาน สืบทอดมาจากบรรพบุรุษ โดยเป็นการรับเอาวัฒนธรรมด้านดนตรีจากกลุ่มประเทศที่อยู่ในภูมิภาคเดียวกันเข้ามา ซอกะบั้งใช้ไม้ไผ่ที่มีความยาว 50-60 เซนติเมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 5-8 เซนติเมตร ถากเปลือกรอบกระบอก เจาะรูให้เกิดโพรงเสียงด้านหลัง ด้านบนของตัวซอมีลูกบิดตั้งสาย สายซอทำด้วยลวด คันชักอยู่ภายนอกสาย ตัวคันชักทำด้วยไม้ไผ่และหางม้ายาว 40 เซนติเมตร ซอกะบั้งมีการตั้งสายแบบ คู่ 5 Perfect สายในเสียง A สายนอกเสียง E ใช้ระบบบันไดเสียง Pentatonic Major และบันไดเสียง Pentatonic Minor มีค่าความถี่เสียงในช่วงเดียวกันกับความถี่เสียงของไวโอลิน ไม่สามารถบรรเลงทำนองที่มีความสลับซับซ้อนได้ สามารถใช้บรรเลงประสมวงกับเครื่องดนตรีชนิดอื่นๆ เพื่อใช้ในการประกอบพิธีกรรม 2. แนวทางการอนุรักษ์ ชุมชนควรมีแนวทางการส่งเสริมในส่วนของการแสดงซอกะบั้ง หรือมีการส่งเสริมให้มีการบรรเลงซอกะบั้งในงานกิจกรรมที่สำคัญในชุมชน ผู้นำชุมชนต้องมีบทบาทในการหางานและประสานงานกับหน่วยงานต่างๆ ของรัฐและเอกชน มีการรณรงค์ให้ชุมชนตระหนักในความสำคัญของซอกะบั้ง รวมไปถึงการประสานงานจัดกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับซอกะบั้งร่วมในกิจกรรมต่างๆ การอนุรักษ์เครื่องดนตรีซอกะบั้งบนพื้นฐานของการมีส่วนร่วมในการดำเนินการของชุมชน จะส่งผลให้ชุมชนสามารถอนุรักษ์เครื่องดนตรีซอกะบั้งให้ดำรงอยู่สืบไป
DOI: 10.14457/lru.res.2022.102
title: ต้นทุนทางเศรษฐศาสตร์ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเลยในการจัดการเรียนการสอนรูปแบบออนไลน์

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาต้นทุนทางเศรษฐศาสตร์ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเลยในการจัดการเรียนการสอนรูปแบบออนไลน์ ประชากรคือนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเลยทั้ง 5 คณะจำนวน 6,919 คน กำหนดกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการของ Taro Yamane ได้จำนวน 392 คน และสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ (Stratified Random Sampling) เพื่อให้ได้นักศึกษาทุกคณะตามสัดส่วน เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถาม และทำการวิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ค่าเฉลี่ย และร้อยละ ผลการศึกษาพบว่าผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุ 20 ปี คณะครุศาสตร์ ชั้นปีที่ 2 จบการศึกษาสูงสุดก่อนเข้าเรียนมหาวิทยาลัยคือมัธยมศึกษาปีที่ 6 อาชีพผู้ปกครองส่วนใหญ่เป็นเกษตรกร ต้นทุนทางเศรษฐศาสตร์ต่อคนพบว่ามีต้นทุนชัดแจ้งในสัดส่วนที่มากกว่าต้นทุนไม่ชัดแจ้ง โดยคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์จะมีต้นทุนมากที่สุดเป็นจำนวนเงิน 104,673.10 บาท/ภาคเรียน รองลงมาคือคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจำนวนเงิน 103,417.49 บาท/ภาคเรียน และน้อยที่สุดคือคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมจำนวนเงิน 90,117.65 บาท/ภาคเรียน ซึ่งส่วนใหญ่พบว่าต้นทุนที่มากที่สุดคือค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ จึงเห็นได้ว่านักศึกษามีภาระค่าใช้จ่ายที่เพิ่มมากขึ้น ดังนั้นผู้บริหารทางการศึกษาควรนำข้อมูลนี้มาใช้ในการพิจารณาเพื่อวางนโยบายช่วยเหลือนักศึกษาต่อไป
DOI: 10.14457/lru.res.2022.103
title: ประสิทธิภาพการดูดซับตะกั่วในน้ำตัวอย่างจริงโดยใช้เกล็ดปลาทับทิม

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพการดูดซับโลหะตะกั่วโดยใช้เกล็ดปลาทับทิมเป็นวัสดุดูดซับ ทำการศึกษาสภาวะที่เหมาะสมต่อการดูดซับประกอบด้วยค่าพีเอช น้ำหนักเกล็ดปลา เวลาในการเขย่าและความเข้มข้นที่เหมาะสมในการดูดซับวัดปริมาณความเข้มข้นหลังการดูดซับโดยใช้เทคนิคอะตอมมิกแอบซอร์พชันสเปกโตรเมตรีแบบเปลวไฟ เพื่อคำนวณหาเปอร์เซ็นต์การดูดซับ พบว่าสภาวะที่เหมาะสมในการดูดซับที่ดีที่สุดคือ ค่าพีเอชเท่ากับ 5.00 น้ำหนักเกล็ดปลาที่ใช้ 0.50 กรัม เวลาที่ใช้เขย่า 30 นาที ความเข้มข้นของตะกั่วเท่ากับ 0.50 มิลลิกรัมต่อลิตร ค่าสภาวะที่เหมาะสมนี้เมื่อนำไปทดสอบกับน้ำตัวอย่างจริงที่ความเข้มข้นเริ่มต้นของตะกั่วเฉลี่ยเท่ากับ 0.37 มิลลิกรัมต่อลิตร ผลการนำตัวอย่างมาทดสอบการดูดซับพบว่าความเข้มข้นเฉลี่ยหลังการดูดซับเท่ากับ 0.07 มิลลิกรัมต่อลิตร คิดเป็นเปอร์เซ็นต์การดูดซับเท่ากับ 86.48 และเมื่อนำน้ำตัวอย่างจริงมาเติมสารละลายมาตรฐานตะกั่วให้ได้ความเข้มข้นเท่ากับ 0.50 มิลลิกรัมต่อลิตร นำมาทดสอบการดูดซับพบว่าความเข้มข้นเฉลี่ยหลังการดูดซับเท่ากับ 0.09 มิลลิกรัมต่อลิตร คิดเป็นเปอร์เซ็นต์การดูดซับเท่ากับ 82.00 ซึ่งถือว่ามีเปอร์เซ็นต์การดูดซับที่สามารถดูดซับได้ดี แสดงว่าวิธีการที่ศึกษาสามารถนำมาใช้ในการดูดซับตะกั่วในน้ำตัวอย่างได้อย่างมีประสิทธิภาพ
DOI: 10.14457/lru.res.2022.104
title: ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อราคาหลักทรัพย์ในกลุ่มเกษตรและอุตสาหกรรมอาหาร ในตลาดหลักทรัพย์ประเทศไทย

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลกระทบต่อราคาหลักทรัพย์ในกลุ่มอุตสาหกรรมเกษตร และอุตสาหกรรมอาหาร ช่วงปี 2562 ถึงปี 2563 ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย จำนวน 12 บริษัท และตลาดหลักทรัพย์เอ็ม เอ ไอ จำนวน 8 บริษัท รวมทั้งหมด 20 บริษัท โดยใช้ข้อมูลทุติยภูมิของปัจจัยต่างๆ ประกอบด้วย อัตราส่วนผลตอบแทนต่อสินทรัพย์ อัตราส่วนผลตอบแทนต่อส่วนของผู้ถือหุ้น อัตรากำไรสุทธิและ เงินปันผลเฉลี่ย วิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้รูปแบบสมการถดถอยเชิงซ้อน ในการประมาณค่าทางสถิติเพื่อทดสอบสมมุติฐาน ผลการศึกษาในปี 2562 และปี 2563 พบว่า ตัวแปรอิสระที่ใช้ในการศึกษามีทั้งหมด 4 ตัวแปร พบว่ามีเพียง 1 ตัวแปร ที่มีผลราคาหลักทรัพย์ในกลุ่มเกษตรและอุตสาหกรรมอาหารในตลาดหลักทรัพย์ได้อย่างมีนัยสำคัญ คือ ปัจจัยอัตราส่วนกำไรสุทธิซึ่งส่งผลไปในทิศทางเดียวกันต่อราคาหลักทรัพย์กลุ่มเกษตรและอุตสาหกรรมอาหารในตลาดหลักทรัพย์ ส่วนผลการศึกษาในภาพรวมทั้ง 2 ปี กลับพบว่า อัตราส่วนผลตอบแทนต่อสินทรัพย์กับเป็นตัวแปรที่มีผลต่อราคาหลักทรัพย์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
DOI: 10.14457/lru.res.2022.105
title: ปัจจัยที่มีผลต่อการอนุมัติสินเชื่อธุรกิจขนาดกลาง และขนาดย่อม (SMEs) ของธนาคารออมสิน กรณีศึกษา พื้นที่ฝ่ายวิเคราะห์ความเสี่ยงสินเชื่อลูกค้า SMEs 1

description: ปัจจัยที่มีผลต่อการอนุมัติสินเชื่อธุรกิจขนาดกลาง และขนาดย่อม (SMEs) ของธนาคารออมสิน กรณีศึกษา พื้นที่ฝ่ายวิเคราะห์ความเสี่ยงสินเชื่อลูกค้า SMEs 1 มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการอนุมัติสินเชื่อธุรกิจขนาดกลาง และขนาดย่อม (SMEs) ของธนาคารออมสิน การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วยการทำแบบสอบถาม ได้แก่ แบบสอบถาม มีลักษณะเป็นแบบตรวจรายการ และปลายเปิด ซึ่งเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นพนักงานวิเคราะห์ความเสี่ยงสินเชื่อธุรกิจ สังกัดฝ่ายวิเคราะห์ความเสี่ยงสินเชื่อลูกค้า SMEs 1 จำนวน 22 คน จากนั้นนำมาวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนา โดยใช้การแจกแจงความถี่ ค่าสถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ปัญหาด้วยทฤษฎีต่าง ๆ เพื่อสร้างแนวทางในการแก้ไขปัญหา ผลการศึกษาพบว่า หลักการ 6C ในการวิเคราะห์สินเชื่อที่มีความสำคัญมากที่สุด คือ ด้านหลักประกัน และการวิเคราะห์อัตราส่วน ทางการเงินที่มีความสำคัญมากที่สุด คือ ด้านอัตราส่วนเพื่อการวิเคราะห์ความสามารถในการชำระหนี้ ซึ่งมีผลต่อการอนุมัติสินเชื่อ ของธนาคารออมสิน เพื่อให้ธนาคารสามารถคัดกรองลูกค้าได้ตรงตามหลักเกณฑ์ และเงื่อนไข โดยสามารถลดปริมาณสินเชื่อที่ไม่ผ่านการพิจารณา ดังนั้น การพัฒนา Application จึงเป็นทางเลือกที่เหมาะสมที่สุดในปัจจุบัน ซึ่งสอดคล้องกับผลงานวิจัยในครั้งนี้ โดยการนำเทคโนโลยีมาใช้กับธุรกิจในยุคดิจิทัล เพื่อเพิ่มศักยภาพให้องค์กรสามารถแข่งขันท่ามกลางยุคที่มีการแข่งขันสูงได้
DOI: 10.14457/lru.res.2022.106
title: ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จการจัดการธุรกิจของกลุ่ม OTOP จักสานผลิตภัณฑ์กระติบข้าว ตำบลยางคำ อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จการจัดการธุรกิจของกลุ่ม OTOP จักสานผลิตภัณฑ์ กระติบข้าว บ้านยางคำ ตำบลยางคำ อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น และเพื่อเปรียบเทียบปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จการจัดการธุรกิจของกลุ่ม OTOP จักสานผลิตภัณฑ์กระติบข้าว บ้านยางคำ ตำบลยางคำ อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น ในด้านการจัดองค์กร ด้านการผลิต ด้านการตลาด และ ด้านการเงิน ตลอดจนปัญหาและอุปสรรคและข้อเสนอแนะในการจัดการธุรกิจของกลุ่ม OTOP กลุ่มผลิตภัณฑ์จักสานกระติบข้าวบ้านยางคำ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยรวมทั้งสิ้น 100 คน ได้แก่ สมาชิกกลุ่ม OTOP การจักสานผลิตภัณฑ์กระติบข้าว บ้านยางคำ ตำบลยางคำ อำเภอหนองเรือจังหวัดขอนแก่น เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามเป็นการวิจัยการเชิงปริมาณ (Quantitative research) สถิติที่ได้แก่ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และสถิติที่ใช้ในการทดสอบสมมติฐาน ได้แก่ การเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างตัวแปรสองกลุ่ม (T-test) และการเปรียบเทียบความแปรปรวนของประชากรสองกลุ่ม ค่า F-test การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-Way ANOVA) เมื่อพบความแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ จึงเปรียบเทียบเป็นรายคู่ด้วยวิธีการ LSD ผลการศึกษาพบว่า 1. ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จการจัดการธุรกิจของกลุ่ม OTOP จักสานผลิตภัณฑ์กระติบข้าว บ้านยางคำ ตำบลยางคำ อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น พบว่า ในภาพรวมในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ด้านการจัดองค์กร มีค่าเฉลี่ยสูงสุดรองลงมาคือ ด้านการตลาด และการผลิต ส่วนค่าเฉลี่ยต่ำสุดคือ ด้านการเงิน 2. ผลการเปรียบเทียบสมาชิกมีระดับความคิดเห็นเกี่ยวปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จการจัดการธุรกิจของกลุ่ม OTOP จักสานผลิตภัณฑ์กระติบข้าว บ้านยางคำ ตำบลยางคำ อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น โดยจำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา รายได้ต่อเดือน พบว่า ในภาพรวมทุกด้าน ไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05
DOI: 10.14457/lru.res.2022.107
title: ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการเลือกใช้บริการทางการเงินธนาคารออมสิน สาขาบ้านเขว้า จังหวัดชัยภูมิ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการเลือกใช้บริการทางการเงินธนาคารออมสิน สาขาบ้านเขว้า จังหวัดชัยภูมิ 2) เพื่อเปรียบเทียบการเลือกใช้บริการทางการเงินธนาคารออมสิน สาขาบ้านเขว้า จังหวัดชัยภูมิ จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดกับการเลือกใช้บริการทางการเงินธนาคารออมสิน สาขาบ้านเขว้า จังหวัดชัยภูมิ กลุ่มตัวอย่าง คือ ลูกค้าที่มาใช้บริการทางการเงินธนาคารออมสิน สาขาบ้านเขว้า จังหวัดชัยภูมิ จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงเส้นแบบพหุคูณ ผลการศึกษา พบว่า ปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อายุ สถานภาพ อาชีพ และรายได้ที่แตกต่างกันมีผลต่อการเลือกใช้บริการทางการเงินไม่แตกต่างกัน และปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด คือ ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านการจัดจำหน่าย ด้านกระบวนการ และด้านลักษณะทางกายภาพ มีความสัมพันธ์กับการเลือกใช้บริการทางการเงินธนาคารออมสิน สาขาบ้านเขว้า จังหวัดชัยภูมิ อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05
DOI: 10.14457/lru.res.2022.108
title: ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการแอปพลิเคชัน Viu ของผู้บริโภคในประเทศไทย

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการแอปพลิเคชัน Viu ประชากรของการศึกษาครั้งนี้คือ ผู้ที่ใช้บริการแอปพลิเคชัน Viu ในประเทศไทยซึ่งไม่ทราบจำนวนที่แน่นอน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือ ผู้ที่ใช้บริการแอปพลิเคชัน Viu ในประเทศไทยโดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ (Accidental Sampling) เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามจำนวน 400 ชุด สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ และทดสอบสมมติฐาน ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณโดยวิธี Enter ที่มีระดับนัยสำคัญที่ .05 ผลการวิจัย พบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นสมาชิกแบบธรรมดา เป็นเพศหญิง มีอายุอยู่ในช่วง 21 - 30 ปี อาศัยอยู่ในพื้นที่จังหวัดกรุงเทพมหานคร มีระดับการศึกษาปริญญาตรี มีอาชีพนักเรียน/นักศึกษา และมีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนน้อยกว่าหรือเท่ากับ 10,000 บาท ผลการวิจัย พบว่า ส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ โดยภาพรวมมีระดับความสำคัญในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน ด้านที่ให้ค่าเฉลี่ยสูงสุดคือด้านช่องทางการจัดจำหน่าย ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่าส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการแอปพลิเคชัน Viu ได้แก่ ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านราคา ด้านการส่งเสริมการตลาด และด้านการรักษาความเป็นส่วนตัว ส่วนด้านช่องทางจัดจำหน่าย และด้านการให้บริการส่วนบุคคลไม่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการแอปพลิเคชัน Viu อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05
DOI: 10.14457/lru.res.2022.109
title: ผลการจัดการเรียนรู้ เรื่อง โจทย์ปัญหาทศนิยม โดยใช้วิธีการเรียนรู้แบบร่วมมือกันแบบแบ่งกลุ่มผลสัมฤทธิ์ (STAD) ผสานกลวิธี STAR สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านวังสะพุง

description: การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อหาประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้ เรื่อง โจทย์ปัญหาทศนิยม โดยใช้วิธีการเรียนรู้แบบร่วมมือกันแบบแบ่งกลุ่มผลสัมฤทธิ์ (STAD) ผสานกลวิธี STAR ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านวังสะพุงที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 70/70 2) เพื่อเปรียบเทียบผลการจัดการเรียนรู้ เรื่อง โจทย์ปัญหาทศนิยม ก่อนและหลังการเรียนรู้แบบร่วมมือกันแบบแบ่งกลุ่มผลสัมฤทธิ์ (STAD) ผสานกลวิธี STAR ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านวังสะพุง 3) เพื่อเปรียบเทียบผลการจัดการเรียนรู้เรื่อง โจทย์ปัญหาทศนิยม หลังการเรียนรู้แบบร่วมมือกันแบบแบ่งกลุ่มผลสัมฤทธิ์ (STAD) ผสานกลวิธี STAR ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านวังสะพุง เทียบกับเกณฑ์ร้อยละ 70 ซึ่งกลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านวังสะพุง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลยเขต 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 37 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แผนการจัดการเรียนรู้ เรื่อง โจทย์ปัญหาทศนิยม โดยใช้วิธีการเรียนรู้แบบร่วมมือกันแบบแบ่งกลุ่มผลสัมฤทธิ์ (STAD) ผสานกลวิธี STAR จำนวน 5 แผน แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง โจทย์ปัญหาทศนิยม มีค่า IOC อยู่ระหว่าง 0.67-1.00 ค่าความยากง่ายตั้งแต่ 0.33 0.70 ค่าอำนาจจำแนก ตั้งแต่ 0.22 - 0.52 ค่าอำนาจจำแนก และค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.89 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1. ค่าประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้ เรื่อง โจทย์ปัญหาทศนิยม โดยใช้วิธีการเรียนรู้แบบร่วมมือกันแบบแบ่งกลุ่มผลสัมฤทธิ์ (STAD) ผสานกลวิธี STAR มีประสิทธิภาพเท่ากับ 71.77/73.45 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 70/70 ที่กำหนดไว้ 2. ผลการจัดการเรียนรู้ เรื่อง โจทย์ปัญหาทศนิยม โดยใช้วิธีการเรียนรู้แบบร่วมมือกันแบบแบ่งกลุ่มผลสัมฤทธิ์ (STAD) ผสานกลวิธี STAR ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านวังสะพุง หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ. 05 3. ผลการจัดการเรียนรู้ เรื่อง โจทย์ปัญหาทศนิยม โดยใช้วิธีการเรียนรู้แบบร่วมมือกันแบบแบ่งกลุ่มผลสัมฤทธิ์ (STAD) ผสานกลวิธี STAR ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านวังสะพุง สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/lru.res.2022.110
title: ผลการจัดการเรียนรู้แบบออนไลน์ ผ่านระบบ Google meet ร่วมกับสื่อการสอนรูปแบบเกมคณิตศาสตร์ เรื่อง ทศนิยมและเศษส่วน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อหาประสิทธิภาพแผนการจัดการเรียนรู้แบบออนไลน์ ผ่านระบบ Google meet ร่วมกับสื่อการสอนรูปแบบเกมคณิตศาสตร์ เรื่องทศนิยมและเศษส่วน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 70/70 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้แบบออนไลน์ผ่านระบบ Google meet ร่วมกับสื่อการสอนรูปแบบเกมคณิตศาสตร์ เรื่องทศนิยมและเศษส่วน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/1 โรงเรียนเขาแก้ววิทยาสรรพ์ ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 19 คน ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาวิจัยครั้งนี้ ประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้สาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ เรื่อง เรื่องทศนิยมและเศษส่วน ผ่านระบบ Google meet ร่วมกับสื่อการสอนรูปแบบเกม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 12 แผน รวม 17 ชั่วโมง แบบทดสอบเรื่องทศนิยมและเศษส่วน เป็นแบบปรนัยเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จำนวน 20 ข้อ เป็นแบบทดสอบก่อนเรียน และหลังเรียน และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล มีดังนี้ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t - test dependent samples ผลการวิจัยพบว่า 1) แผนการจัดการเรียนการเรียนรู้แบบออนไลน์ ผ่านระบบ Google meet ร่วมกับสื่อการสอนรูปแบบเกมคณิตศาสตร์ เรื่องทศนิยมและเศษส่วน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ E1/E2= 75.17/76.31 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้คือ 70/70 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบออนไลน์ ผ่านระบบ Google meet ร่วมกับสื่อการสอนรูปแบบเกมคณิตศาสตร์ เรื่องทศนิยมและเศษส่วน หลังการจัดการเรียนรู้สูงกว่าก่อนการจัดการเรียนรู้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/lru.res.2022.111
title: ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการคิดออกเสียง เรื่อง การคูณ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านวังสะพุง

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการคิดออกเสียง เรื่อง การคูณ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 70/70 2) เพื่อหาดัชนีประสิทธิผลของแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการคิดออกเสียง เรื่อง การคูณ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 3) เพื่อเปรียบเทียบผลการจัดการเรียนรู้ของนักเรียน เรื่อง การคูณ ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการคิดออกเสียง กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านวังสะพุง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลยเขต 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 7 คน ได้มาโดยเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ เรื่อง การคูณ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โดยใช้เทคนิคการคิดออกเสียง จำนวน 10 แผน ซึ่งมีความเหมาะสมในระดับมาก แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง การคูณ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 เป็นแบบปรนัย จำนวน 20 ข้อ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.84 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบ t test ผลการวิจัยพบว่า 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการคิดออกเสียง เรื่อง การคูณ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ที่สร้างขึ้นมีประสิทธิภาพเท่ากับ 78.57/90.71 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 2) ดัชนีประสิทธิผลของแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการคิดออกเสียง เรื่อง การคูณ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 เท่ากับ 0.5185 คิดเป็นร้อยละ 51.85 แปลว่า ผู้เรียนมีความก้าวหน้าในการเรียนร้อยละ 51.85 3) นักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ของนักเรียน เรื่อง การคูณ โดยใช้เทคนิคการคิดออกเสียง มีค่าเฉลี่ยหลังเรียนในด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05