DOI: 10.17026/dans-xw8-77dy
title: Eindrapportage archeologisch proefsleuvenonderzoek (3157.003) Lentsesteeg 13 te Rheden

description: &lt;p&gt;Resultaten en conclusie proefsleuvenonderzoek&lt;br&gt;De aangetroffen bodemopbouw tijdens het proefsleuvenonderzoek komt overeen met de resultaten van de eerder uitgevoerde vooronderzoek. De aanwezige bodemopbouw betreft een intacte hoge enkeerdgrond. Door de gedocumenteerde profielen is wel een gedetailleerder beeld ontstaan, waarbij duidelijk is geworden dat er een tussen 25 en 35 cm dik ophogingspakket voorkomt, dat circa 25 à 30 jaar geleden op deze locatie is gestort. Hieronder komt een plaggendek voor met een dikte tussen de 40 en 45 cm. Restanten van het van nature gevormde bodemprofiel zijn niet meer zichtbaar. In de mineralogisch rijke hellingsafspoelingen/sneeuwsmeltwaterafzettingen zal dit meest waarschijnlijk een holtpodzolbodem zijn geweest, welke ook wel wordt aangeduid als een bruine bosgrond. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Binnen de aangelegde proefsleuf zijn sporen aangetroffen van een structuur. Het lijkt op basis van de grote, vorm en onderlinge afstand tussen de sporen te gaan om een deel van een woonstalboerderij van het type Gasselte B. Het is mogelijk dat de proefsleuf deze structuur haaks heeft doorsneden waarbij een deel uit het midden van de structuur of de kopse zijde is vrij gelegd. Op basis van het onderzochte oppervlak is dit echter lastig te bepalen. Het dateren van de paalsporen van de aangesneden structuur is lastiger omdat hier diagnostisch vondstmateriaal ontbreekt. Op basis van grote, vorm en onderlinge samenhang tussen de sporen kan de structuur relatief worden gedateerd in de 11e tot 14e eeuw. Direct boven de structuur, in het bovenliggende plaggendek, is vondstmateriaal aangetroffen dat mogelijk samenhangt met de gebruiksduur van de structuur en/of het erf. Het gaat hier om vondstmateriaal als lokaal gemaakt kogelpot aardewerk, te dateren in de 8e tot 13e eeuw (aangetroffen tijdens het in 2016 uitgevoerde booronderzoek), en regionaal geproduceerd grijsbakkend aardewerk en steengoed uit het Rijnland te dateren in de 14e tot 15e eeuw. Het is mogelijk dat dit materiaal afkomstig is uit de bovenste vulling van de sporen of het loopvlak en door verploeging in het plaggendek vermengd geraakt. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;De sporen van de kuilen die zijn aangetroffen in het noordoostelijke deel van de proefsleuf zijn op basis van het in de vullingen aangetroffen vondstmateriaal van jongere datum. Deze kuilen moeten vooralsnog gezien worden als jongere sporen die wellicht gekoppeld zijn aan het historische (boeren)erf dat in de tweede helft van de 18e eeuw ten westen van het plangebied heeft gestaan.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Advies&lt;br&gt;Volgens de waardering op KNA voorgeschreven wijze is sprake van een behoudenswaardige vindplaats. Behoud in situ is mogelijk door graafwerkzaamheden niet dieper te laten uitvoeren dan 60/65 cm minus het huidige maaiveld. Hiermee wordt een bufferzone gehanteerd van 25/30 cm van het plaggendek, welke dan blijft dienen als conserverende laag. Met de nieuwbouw van een woning op een staalfundering van circa 100 cm dik dient het terrein te worden opgehoogd met een pakket van 35 tot 40 cm dik. In de praktijk geldt dat het aanleggen van een fundering op humeuze grond die in het verleden veelvuldig is omgewerkt niet leidt tot een stabiele situatie. De fundatie dient te worden gezet op de vaste ondergrond, veelal aangeduid als het “gele zand”. Realistische aanpassingen van het inrichtingsplan zijn dan ook zeer waarschijnlijk niet mogelijk, waardoor voorafgaand aan de geplande nieuwbouw een archeologisch vervolgonderzoek noodzakelijk zal zijn in de vorm van een algehele opgraving binnen de begrenzing van onderhavig plangebied.&lt;/p&gt;
description: Date Accepted: 16-06-2020
description: Date Accepted: 2020-06-16