cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.130
title: SYNTHESIS AND DNA BINDING PROPERTIES OF PYRROLIDINYL PEPTIDE NUCLEIC ACID CONTAINING (2S,3S)-3-AMINOTETRAHYDROFURAN-2-CARBOXYLIC ACID SPACER

description: Peptide nucleic acid (PNA) is an analogue of DNA with the negatively charged deoxyribose phosphate backbone is replaced with a peptide-like structure. PNA retains the ability to bind strongly and sequence specifically to DNA and RNA similar to natural DNA, but exhibit several remarkable differences such as the high chemical and biological stability, the electrostatic neutrality and the ability to invade into double stranded DNA. Recently, pyrrolidinyl PNA with a prolyl-2-aminocyclopentanecarboxylic acid (ACPC) backbone (acpcPNA) was introduced as a new conformationally constrained PNA analogue that exhibit several desirable properties including the high affinity and specificity in binding to DNA, the high preference for binding to DNA over RNA, the exclusive binding in antiparallel orientation and the inability to form self-hybrids. Nevertheless, the hydrophobic prolyl-ACPC backbone of acpcPNA showed non-specific interactions with many hydrophobic materials, including the commonly used polypropylene plastic tubes. This motivated a development of a new pyrrolidinyl PNA with a more hydrophilic backbone by replacement of the ACPC with a beta-amino acid containing a hydrophilic tetrahydrofuran ring. This requires a building block named N-Fmoc-(2S,3S)-3-aminotetrahydrofuran-2-carboxylic acid (SS-ATFC) pentafluorophenyl ester, which was successfully synthesized from 2-deoxy-d-ribose overall 12 steps in 3% yield. The ATFC building blocks were oligomerized with nucleobase-modified-D-proline monomers, represented as atfcPNA. The ATFC was incorporated in to the PNA structure to give a new atfcPNA, which could still bind to DNA and RNA, but with slightly to moderately lowered affinity and specificity (depending on the base sequence) when compared to the benchmark acpcPNA according to UV-Tm and CD spectroscopy. The higher polarity of the atfcPNA than acpcPNA was confirmed by reverse phase HPLC. Fluorescence experiments preformed on fluorescein labeled acpcPNA and atfcPNA clearly demonstrated the reduced non-specific binding of atfcPNA to plastic tubes. These results suggest that the replacement of the cyclopentane ring in acpcPNA with the tetrahydrofuran ring can reduce undesirable non-specific interactions without much affect on the DNA binding properties, which may have important implications in many practical applications of pyrrolidinyl PNA.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.131
title: การประยุกต์ของแอลทีดีอาร์เอ็มในการประมาณค่าพารามิเตอร์ของกระบวนการอิโตหนึ่งมิติ

description: กระบวนการอิโตเป็นกระบวนการที่นิยมนำมาใช้เป็นตัวแบบทางคณิตศาสตร์ในหลายด้าน เพื่อที่จะประมาณค่าพารามิเตอร์ที่ไม่ทราบค่าของกระบวนการอิโตตามวิธี maximum likelihood นั้นจำเป็นต้องทราบค่าฟังก์ชันความหนาแน่นของความน่าจะเป็นเปลี่ยนสถานะของกระบวนการอิโต โดยแท้จริงแล้วฟังก์ชันความหนาแน่นของความน่าจะเป็นเปลี่ยนสถานะของกระบวนการอิโตเป็นผลเฉลยของสมการเชิงอนุพันธ์ย่อย Fokker-Planck ที่มีเงื่อนไขค่าเริ่มต้นเป็นฟังก์ชันแรงดลหนึ่งหน่วย (Dirac delta function) ในงานวิจัยนี้ได้ใช้วิธีการเชิงตัวเลข คือเทคนิคแอลทีดีอาร์เอ็มเพื่อประมาณค่าผลเฉลยของสมการเชิงอนุพันธ์ย่อย Fokker-Planck หนึ่งมิติดังกล่าว จุดเด่นของเทคนิคนี้คือการแปลงฟังก์ชันแรงดลหนึ่งหน่วยไปยังปริภูมิลาปลาซแล้วใช้เทคนิคดีอาร์เอ็มเพื่อหาผลเฉลยของสมการที่เป็นผลการแปลงลาปลาซโดยไม่มีการประมาณค่าฟังก์ชันแรงดลหนึ่งหน่วย จากนั้นใช้วิธีการทางตัวเลขในการแปลงลาปลาซผกผัน คือ Stehfest’s algorithm แปลงค่าผลเฉลยที่ได้กลับไปเป็นค่าฟังก์ชันความหนาแน่นของความน่าจะเป็นเปลี่ยนสถานะของกระบวนการอิโต จากการทดสอบกับตัวแบบ OU และ CIR โดยการเปรียบเทียบกับค่าฟังก์ชันความหนาแน่นของความน่าจะเป็นเปลี่ยนสถานะที่แท้จริง ผลการทดสอบแสดงให้เห็นว่า ผลที่ได้จากวิธี LTDRM ให้ค่าประมาณของค่าฟังก์ชันความหนาแน่นของความน่าจะเป็นเปลี่ยนสถานะที่มีความแม่นยำมากและสามารถใช้ค่าประมาณดังกล่าวไปใช้ในการประมาณค่าพารามิเตอร์ที่ชื่อว่า maximum likelihood ในกรณีที่ไม่ทราบค่าฟังก์ชันความหนาแน่นของความน่าจะเป็นเปลี่ยนสถานะที่แท้จริง
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1355
title: การคัดเลือกดาวเทียม GNSS ที่มีความเหมาะสมสำหรับการหาตำแหน่งแบบจลน์โดยการประยุกต์ใช้วิธีการเชิงพันธุกรรม

description: พื้นฐานของการหาตำแหน่งที่มีความละเอียดถูกต้องสูงจะใช้การหาตำแหน่งแบบสัมพัทธ์โดยอาศัยข้อมูลเฟสของคลื่นส่ง โดยมีหลายเทคนิคที่นิยมใช้กันทั่วไปเพื่อให้ได้มาซึ่งผลลัพธ์ทางตำแหน่งที่มีความละเอียดถูกต้องสูง ได้แก่ เทคนิคการหาค่าต่างของข้อมูลเฟสของคลื่นส่ง โดยเทคนิคค่าต่างครั้งที่สองถือว่าเป็นวิธีที่นิยมใช้กันมากในซอฟต์แวร์เชิงพาณิชย์ เพื่อลดหรือขจัดค่าคลาดเคลื่อนและสัญญาณรบกวนต่าง ๆ ที่เจือปนอยู่ในข้อมูลออกไป แต่อย่างไรก็ตามค่าคลาดเคลื่อนและสัญญาณรบกวนต่าง ๆ บางค่ายังคงเหลืออยู่ในข้อมูลและไม่สามารถขจัดออกไปได้ ซึ่งค่าคลาดเคลื่อนเหล่านี้เองที่เป็นสาเหตุทำให้ผลลัพธ์ทางตำแหน่งที่ได้ไม่อาจจะมีความถูกต้องและความน่าเชื่อถือได้ โดยอีกหนึ่งเทคนิคสำคัญก็คือ ขบวนการหาค่าเลขปริศนาให้เป็นเลขจำนวนเต็มตามทฤษฎี ซึ่งถือว่ามีความสำคัญมากสำหรับการแปลงข้อมูลเฟสคลื่นส่งเป็นระยะที่มีความละเอียดถูกต้อง ในบางกรณีการเลือกลบบางชุดข้อมูลออกไปก่อนนำเข้าสู่ขั้นตอนการประมวลผล สามารถให้ค่าผลลัพธ์ทางตำแหน่งที่น่าเชื่อถือมากกว่าการเลือกใช้ข้อมูลทั้งหมด โดยทั่วไปขบวนการนี้จะดำเนินการคัดเลือกด้วยมือ ซึ่งอาศัยการสุ่มลองผิดลองถูก และวนซ้ำ จนกว่าผลลัพธ์ที่ได้จะเป็นที่น่าพึงพอใจ ซึ่งขั้นตอนนี้เป็นกระบวนการที่ค่อนข้างใช้ทั้งเวลา และต้องการผู้ซึ่งมีความเชี่ยวชาญ แนวทางสำหรับขจัดปัญหาเหล่านี้ คือ การเลือกใช้วิธีการที่มีความสอดคล้องและเหมาะสมเข้ามาช่วย เช่น เทคนิคการหาค่าที่มีความเหมาะสมอย่างวิธีการเชิงพันธุกรรม (Genetic Algorithm: GA) โดย GA เป็นขั้นตอนวิธีของการค้นหารูปแบบของคำตอบที่มีความเหมาะสมและสอดคล้องกับแต่ละปัญหา ที่ซึ่งอยู่บนพื้นฐานของหลักการวิวัฒนาการตามธรรมชาติ โดยจุดประสงค์ของการศึกษานี้คือนำเสนอวิธีการประยุกต์ใช้วิธีการเชิงพันธุกรรมในการคัดเลือกดาวเทียม GNSS ดวงที่มีความเหมาะสมสำหรับการหาตำแหน่งแบบจลน์ ผลการทดสอบที่ได้แสดงให้เห็นว่าการประยุกต์ใช้วิธีการเชิงพันธุกรรมสามารถคัดเลือกดาวเทียมดวงที่มีความเหมาะสม และปรับปรุงอัตราการประมาณค่าเลขปริศนาให้เป็นเลขจำนวนเต็มตามทฤษฎีได้ดีขึ้น โดยที่ระยะเส้นฐาน 2.1 กิโลเมตร มีอัตราการประมาณค่าเลขปริศนาให้เป็นเลขจำนวนเต็มได้เกือบ 100% ในขณะที่อัตราการประมาณค่าเลขปริศนาเป็นเลขจำนวนเต็ม ที่ระยะเส้นฐาน 13.0 และ 19.6 กิโลเมตร มีค่าประมาณ 88% และ 68% ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1356
title: SYNTHESIS AND CHARACTERIZATION OF Cu-Zn NANOPARTICLES BY SUBMERGED ARC DISCHARGE METHOD

description: This research presents Cu-Zn nanoparticles synthesis by submerged arc discharge of brass rod (Cu 90%wt/Zn 10%wt) in an ambient atmospheric pressure. Four types of dielectric liquid including deionized water, ethanol, ethylene glycol and diethanolamine were used in arc-submerged nanoparticles synthesis system. The particle size, microstructure and morphology of nanoparticles synthesized were characterized via transmission electron microscopy (TEM), Scanning electron microscope (SEM) and X-ray diffraction (XRD), respectively. The XRD patterns show that the nanoparticles synthesized in deionized water, ethanol and ethylene glycol consist of Cu-Zn alloy and zinc oxide. Zinc oxide was formed by oxygen free radicals during decomposition of the dielectric liquids used. In contrast, the XRD pattern of the nanoparticles synthesized in diethanolamine show peaks of only Cu-Zn alloy. Thus, formation of zinc oxide can be prevented by using diethanolamine as dielectric liquid. The nanoparticles synthesized were spherical with size ranging from 10 nm to 40 nm. The nanoparticles synthesized in diethanolamine were mixed with ammonia, deionized water and silver oxide to prepare a conductive ink. The conductive ink formulated was screen printed on polyethylene terephthalate (PET) substrate. The resistivities of the patterns obtained were then measured by LCR meter. By baking the printed pattern in air at 150 C for 60 min, the lowest volume resistivity of the printed pattern is 190 µ.cm.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1357
title: RECOVERY OF FLAVOR COMPOUNDS FROM ORANGE JUICE MODEL SOLUTION BY PERVAPORATION WITH TUBULAR PDMS MEMBRANE

description: The objective of this work is to investigate the pervaporative transport behavior of orange juice model solution consisting of four key flavor compounds, namely, ethyl butyrate, trans-2-hexenal, 1-hexanol and D-limonene through the tubular polydimethylsiloxane (PDMS) membrane. The effect of variables on the separation performance were investigated such as feed concentration (original orange juice concentration, at 75-fold and at 150-fold of the original orange juice concentration), feed temperature (30, 40 and 45 °C) and permeate pressure (5, 10 and 15 mmHg). The results show that, increase in feed concentration resulted in increase in the partial flux of flavor compounds but decreased selectivity and recovery percentages. The increase in feed temperature leads to higher permeation flux and recovery percentages of each flavor compound but lower selectivity. In addition, increase in permeate pressure slightly reduced the permeation flux, selectivity and recovery percentages. However, the behavior of some flavor compounds did not follow this trend at some experimental conditions such as that of D-limonene and trans-2-hexenal. The selectivity of D-limonene increased as feed concentration increased. But the selectivity of trans-2-hexenal on the other hand increased slightly with the same increase in permeate pressure. As permeation flux of flavor compounds is inversely proportional to the compound selectivity, the pervaporation separation index (PSI) was more often used in membrane separation processes as a criterion for the selection of appropriate conditions. Base on the PSI, it has been found that increase in feed concentration and decrease in feed temperature led to the decrease in the PSI values of ethyl butyrate, trans-2-hexenal and 1-hexanol, and the increase in PSI value of D-limonene. Whereas, increase in permeate pressure decreased the PSI values of all flavor compounds except for trans-2-hexenal. It should be noted that the PSI for D-limonene was negative at low feed concentration, and to increase the PSI value of the key flavor compound like D-limonene, high feed concentration would be more appropriate, however with the expense of lower PSI values for the other compounds. The most suitable conditions for separation of D-limonene are at 75-fold of original orange juice feed concentration, high feed temperature of 45 °C and low permeate pressure of 5 mmHg. Whereas the appropriate conditions to separate ethyl butyrate, trans-2-hexenal and 1-hexnol is operated with real orange juice concentration, feed temperature 45 °C and permeate pressure 5 mmHg.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1358
title: การรวมโหนดในนิวรอลเน็ตเวิร์กหลายโครงข่ายบนชุดข้อมูลขนาดใหญ่

description: การสอนนิวรอลเน็ตเวิร์กด้วยชุดข้อมูลขนาดใหญ่จำเป็นต้องใช้เวลามาก และเทคนิคที่นิยมใช้ในลดเวลาในการสอนลงเช่นการลดขนาดชุดข้อมูลให้มีขนาดเล็กลงก่อนนำไปสอนนั้น ไม่สามารถรับประกันได้ว่านิวรอลเน็ตเวิร์กที่ได้รับการสอนนั้นจะมีประสิทธิภาพเท่ากับนิวรอลเน็ตเวิร์กที่สอนด้วยชุดข้อมูลขนาดใหญ่โดยตรงหรือไม่ ในการวิจัยนี้จะนำเสนอเทคนิคในการลดเวลาในการสอนนิวรอลเน็ตเวิร์กบนชุดข้อมูลขนาดใหญ่ลงด้วยการแบ่งชุดข้อมูลขนาดใหญ่ออกเป็นชุดข้อมูลขนาดเล็กหลายชุด จากนั้นนำชุดข้อมูลย่อยเหล่านั้นไปสอนนิวรอลเน็ตเวิร์กที่มีโครงสร้างคล้ายกันหลายโครงข่าย จากนั้นจึงนำองค์ความรู้ในนิวรอลเน็ตเวิร์กเหล่านั้นมารวมกันอีกครั้ง จากผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าเทคนิคนี้สามารถลดเวลาที่ใช้ในการสอนนิวรอลเน็ตเวิร์กลงได้อย่างมาก โดยที่ประสิทธิภาพยังคงเทียบเท่ากับนิวรอลเน็ตเวิร์กที่สอนด้วยชุดข้อมูลขนาดใหญ่ทั้งชุด
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1359
title: MODELING OF OXIDATIVE COUPLING OF METHANE TO ETHYLENE WITH CHEMICAL EQUILIBRIA

description: Chemical Equilibrium models were constructed for Oxidative Coupling of Methane reaction (OCM) with three catalysts, i.e. Mn/Na2WO4/SiO2, La2O3/CaO and PbO/Al2O3. The models were verified under operating temperatures of 650-900oC and methane to oxygen feed ratio 3-10. The compositions of methane, ethane, ethylene, hydrogen, water and carbon oxides in the effluent of each model were compared with the corresponding experiments. The suitable equilibrium model for both Mn/Na2WO4/SiO2 and PbO/Al2O3 was the trio-equilibrium reaction model, consisting of OCM and oxidative dehydrogenation model, combustion model, and hydrocracking model. While, the duo-equilibrium reaction model, containing OCM and oxidative dehydrogenation model, and combustion model, was appropriate for La2O3/CaO catalyst. The accuracy of all equilibrium models could be improved by specifying the desired ethane yield. In addition, based on the reactor performance, i.e. conversion, and yields, the limitation of the manipulated equilibrium models was evaluated within the operating temperatures and the methane to oxygen ratio above. Finally, the equilibrium models, especially the duo-equilibrium model, could be employed to predict the reactor performance containing other OCM catalysts.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1360
title: FIRE RESISTING PERFORMANCE OF REACTIVE POWDER CONCRETE

description: Reactive Powder Concrete (RPC) is a form of Ultra High Performance Concrete that exhibits exceptional compressive strength. The composition integrates high silica content for enhanced packing. Furthermore, the addition of steel fibers limits crack propagation and improves ductility and durability. It also possesses very small grain sizes of sand and eliminates coarse aggregates in its mixture. Autoclaving hastens the curing of concrete and improves its properties in a short period of time. RPC that undergo autoclave curing has proven to have enhanced mechanical properties as reported in recent literature. Concrete is regarded to have excellent fire resistance compared to other structural materials. Recent studies show that compressive strength is inversely proportional to fire endurance and water-cement ratio, thus, making RPC more prone to fire induced damages as compared to Normal Strength Concrete (NSC). This study presents the performance of RPC columns after fire. Parameters such as steel fiber volume fraction and integration of polypropylene fibers are regarded in this study. Spalling of concrete and failure mode of columns have been investigated. It was found out that the increase of volume fraction of steel fibers and incorporation of polypropylene fibers enhances the performance of RPC in terms of spalling and fire resistance. However, without additional fire proofing, RPC was found to be vulnerable against fire.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1361
title: MOISTURE BEHAVIOR IN GRANULAR BASE LAYER OF ASPHALT PAVEMENT

description: Moisture is one of the influential factors of an asphalt pavement structural condition generally, and base layer specifically. Having that said, having an adequate record of moisture condition data may prevent unwanted damage in the future. At the moment, in Thailand a proper field moisture measurement and time-series data are still unknown. Therefore, in this study moisture sensor (Thetaprobe) is installed in an unbound base layer of road section to monitor the moisture fluctuation all day for a long period. It was found that fluctuation of volumetric moisture content inside base layer apparently follows a systematic pattern that is similar to sinusoidal pattern. The pattern was confirmed by additional observations on two other sites with the same asphalt pavement structure. Fitting results shows the average period of the fluctuation is 1290 minutes (21 hour), and amplitude of the moisture reading is not consistent, which implies different fluctuation every day. The systematic pattern helps simplify time of field measurement to obtain average volumetric moisture content of the day into two times. Deep cracking effect was found on the moisture behavior to be related to leap of change and faster draining process. Temperature was suspected to have effect on Thetaprobe reading, but later considered to be negligible.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1362
title: การดึงความรู้บนโค้ดภาษาเก่าแก่อาร์พีจีแสดงเป็นผังงาน

description: ซอฟต์แวร์ที่พัฒนาสืบทอดมานานมีลักษณะเป็นซอฟต์แวร์เก่าที่ยังคงให้บริการสำคัญหลักๆแก่องค์กร แอปพลิเคชันที่เขียนด้วยภาษาอาร์พีจีจัดได้ว่าเป็นซอฟต์แวร์เก่าที่พัฒนามานาน เริ่มแรกอาร์พีจีถูกพัฒนาขึ้นเพื่อให้เป็นโปรแกรมสร้างรายงานโดยบริษัทไอบีเอ็ม แอปพลิเคชันธุรกิจมากมายถูกพัฒนาขึ้นด้วยภาษาอาร์พีจีและยังคงมีความสำคัญยิ่งยวดต่อการปฏิบัติงานของวิสาหกิจ หลังจากผ่านการใช้งานมาหลายทศวรรษ ระบบเก่าอาร์พีจีเหล่านี้ประสบปัญหาความยากในการบำรุงรักษา การปรับปรุงให้ดีขึ้น และการขยายความสามารถ เนื่องจากการขาดความเข้าใจระบบ และการจัดทำเอกสารที่อาจไม่มีความเป็นปัจจุบัน อันเป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงทั้งหลายที่เกิดขึ้นกับซอฟต์แวร์ งานวิจัยนี้จึงได้นำเสนอวิธีการวิศวกรรมย้อนกลับเพื่อกู้คืนจุดประสงค์รหัสต้นทางอาร์พีจีที่พัฒนาสืบทอดมานาน เมตาเดตาถูกดึงรวบรวมจากอินพุตรหัสต้นทางอาร์พีจีโดยการตรวจจับและจัดการส่วนควบคุมและตัวดำเนินการโปรแกรม เมตาเดตาเหล่านี้จะถูกจัดเก็บในแผนภูมิแบบมีทิศทาง ซึ่งจะถูกเทียบไปเป็นรูปแบบภาษามาร์กอัปเพื่อแสดงผลเป็นภาพผังงานด้วยเครื่องมือการสร้างภาพกราฟวิซ ระบบต้นแบบที่พัฒนาขึ้นในงานนี้จะช่วยอำนวยความสะดวกในขั้นตอนการทำความเข้าใจโค้ดภาษาเก่าอาร์พีจีระหว่างกระบวนการบำรุงรักษาซอฟต์แวร์
DOI: 10.14457/cu.the.2013.541
title: ผลของโปรแกรมการฝึกไบโอฟีดแบคที่มีต่อความวิตกกังวลและความแม่นยำในการยิงปืนของนักกีฬายิงปืนระดับมัธยมศึกษา

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลของการฝึกไบโอฟีดแบคต่อความวิตกกังวลทางการกีฬา ความแปรปรวนของอัตราการบีบตัวของหัวใจ และ ความแม่นยำในการยิงในนักกีฬายิงปืนที่ได้รับการฝึกและไม่ได้รับการฝึกนี้ และยังศึกษาเปรียบเทียบผลในกลุ่มของก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือนักกีฬายิงปืนเยาวชนของโรงเรียนกีฬาในประเทศ อายุ 12-18 ปี กำหนดกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงคือให้โรงเรียนกีฬาจังหวัดตรังเป็นกลุ่มทดลองจำนวน 16 คน และ โรง เรียนกีฬาจังหวัดสุพรรณบุรีเป็นกลุ่มควบคุมจำนวน 18 คน โดยในกลุ่มทดลองจะรับการฝึกการยิงปืนตาม ปกติทั่วไปควบคู่กับการฝึก Heart Rate Variability Biofeedback จะเป็นการฝึกทั้งหมด 12 ครั้ง สัปดาห์ละ 4 ครั้ง เป็นเวลาทั้งสิ้น 3 สัปดาห์ โดยเวลาในการฝึก Heart Rate Variability Biofeedback จะใช้เวลาทั้งสิ้นครั้งละ 20 นาทีฝึกทุกวัน จันทร์ อังคาร พฤหัส และศุกร์ ส่วนในกลุ่มควบคุมจะทำเพียงแค่การฝึกการยิงปืนตามปกติทั่วไปโดยไม่มีการฝึกอื่นๆเพิ่มเติม โดยในจะทำการทดสอบทั้งหมด 2 ครั้ง คือก่อนและหลังการฝึก 3 สัปดาห์ โดยจะทดสอบคะแนนความวิตกกังวลทางการกีฬาซึ่งวัดโดยแบบวัด CSAI-2R ความแปรปรวนของอัตราการบีบตัวของหัวใจและ ความแม่นยำในการยิงในนักกีฬายิงปืน นำผลที่ได้มาวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ โดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยง เบนมาตรฐาน วิเคราะห์โดยวิธีการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม (ANCOVA) เพื่อเปรียบเทียบผลระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม และเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของกลุ่มตัวอย่างก่อนและหลังการทดลองโดยการทดสอบค่าที (t-test) แบบไม่เป็นอิสระต่อกัน โดยทดสอบความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05ผลการวิจัยพบว่า ค่าเฉลี่ยความแม่นยำในการยิงปืน ค่าช่วงคลื่นความถี่ต่ำ (Low Frequency, LF) และ ค่าช่วงคลื่นความถี่สูง (High Frequency, HF) ในกลุ่ม ระหว่างก่อนและหลังการทดลองเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ ค่า LF และ ค่า HF ของกลุ่มทดลองมีค่ามากกว่ากลุ่มควบคุม แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ส่วนคะแนนจากแบบวัดความวิตกกังวลตามสถานการณ์ฉบับปรับปรุงใหม่ (CSAI-2R) ไม่มีความแตกต่างทางสถิติทั้งในการเปรียบเทียบก่อน และหลังการทดลองในทั้ง 2 กลุ่ม และ การเปรียบเทียบหลังการทดลองระหว่างกลุ่มที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05จากผลการศึกษาในครั้งนี้พบว่า การฝึกไบโอฟีคแบคโดยใช้ความแปรปรวนของอัตราการบีบตัวของหัวใจสามารถช่วยเพิ่มค่าความแปรปรวนของหัวใจ และความแม่นยำในการยิงปืน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในส่วนความวิตกกังวลทางการกีฬานั้นมีแนวโน้มลดลง แต่ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.542
title: ผลของการสูดดมน้ำมันลาเวนเดอร์ที่มีต่อความเครียดและคลื่นสมองของนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

description: วัตถุประสงค์ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการสูดดมน้ำมันลาเวนเดอร์ที่มีต่อความเครียดและคลื่นสมองของนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยวิธีดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างคือนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่กำลังศึกษาอยู่ในปีการศึกษา 2556 ช่วงอายุ 18 - 22 ปี เพศหญิง มีระดับความเครียดที่ 25 - 42 คะแนน (เครียดระดับปานกลาง) จากแบบวัดความเครียดสวนปรุง โรงพยาบาลสวนปรุง กรมสุขภาพจิต จำนวน 36 คน ผู้เข้าร่วมการทดลองทุกคน ทำการทดลองทั้ง 2 สภาวะ ซึ่งกำหนดให้สภาวะที่ 1 คือการสูดดมน้ำมันสวีทอัลมอนด์ และสภาวะที่ 2 คือการสูดดมน้ำมันลาเวนเดอร์ โดยต้องจับสลากสภาวะในการทดลองระหว่างสภาวะที่ 1 และ 2 หรือสภาวะที่ 2 และ 1 แต่ละสภาวะทดลองห่างกัน 7 วัน ผู้เข้าร่วมการทดลองทำแบบวัดความเครียดสวนปรุงก่อนการทดลอง จากนั้นจึงทำการบันทึกคลื่นสมอง ในขณะที่นั่งพักเป็นเวลา 5 นาที สูดดมน้ำมันสวีทอัลมอนด์หรือน้ำมันลาเวนเดอร์ 2 นาที พัก 30 วินาที จนครบสูดดมครบ 10 นาที และนั่งพักอีก 20 นาที จึงเสร็จสิ้นการบันทึกคลื่นสมอง แล้วจึงทำแบบสอบถามความพึงพอใจและแบบวัดความเครียดสวนปรุงหลังการทดลอง นำผลที่ได้มาวิเคราะห์หาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เปรียบเทียบภายในกลุ่ม ด้วยค่าทีรายคู่ (Paired t-test) เปรียบเทียบระหว่างกลุ่มด้วยค่าทีแบบเป็นอิสระ (Independent t-test) วิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม (ANCOVA) และวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวชนิดวัดซ้ำ (One-way ANOVA with Repeated Measures)ผลการวิจัย 1. ค่าเฉลี่ยของคะแนนความเครียดนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยกลุ่มที่สูดดมน้ำมันสวีทอัลมอนด์และกลุ่มที่สูดดมน้ำมันลาเวนเดอร์เปรียบเทียบภายในกลุ่ม ก่อนการทดลองและหลังการทดลอง และเปรียบเทียบระหว่างกลุ่ม หลังการทดลอง พบว่าแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .052. ค่าเฉลี่ยแอมพลิจูดคลื่นสมองอัลฟา ช่วงก่อนสูดดม และขณะสูดดมของนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กลุ่มที่สูดดมน้ำมันสวีทอัลมอนด์และกลุ่มที่สูดดมน้ำมันลาเวนเดอร์ พบว่าแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในขณะที่คลื่นสมองเบต้าพบว่าไม่แตกต่างกัน3. ค่าเฉลี่ยแอมพลิจูดคลื่นสมองอัลฟาและคลื่นสมองเบต้าของนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยกลุ่มที่สูดดมน้ำมันสวีทอัลมอนด์และกลุ่มที่สูดดมน้ำมันลาเวนเดอร์เปรียบเทียบภายในกลุ่ม ก่อนการทดลอง ระหว่างการทดลองในนาทีที่ 0.00 - 2.00, 2.30 - 4.30, 5.00 - 7.00, 7.30 - 9.30, 10.00 - 12.00 และหลังการทดลองพบว่าไม่แตกต่างกัน สรุปผลการวิจัย น้ำมันลาเวนเดอร์มีผลต่อการลดความเครียดและทำให้คลื่นสมองประเภทอัลฟาเพิ่มขึ้น ซึ่งแสดงถึงสภาวะจิตที่ผ่อนคลาย
DOI: 10.14457/cu.the.2013.543
title: การเปรียบเทียบปัจจัยทางสรีรวิทยาระหว่างนักกีฬาว่ายน้ำระยะสั้นและระยะกลาง

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างของปัจจัยสรีรวิทยาของนักกีฬาว่ายน้ำท่าฟรีสไตล์ ระยะสั้นและระยะกลาง ผู้วิจัยใช้วิธีวิจัยแบบการวิจัยสำรวจกึ่งทดลอง โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะ เจาะจงที่เป็นนักกีฬาว่ายน้ำ 36 คน แบ่งออกเป็น 4 กลุ่มๆละ 9 คน ตามเพศ (ชายและหญิง) และระยะ ทางในการว่าย (50 เมตรและ 400 เมตร) การวิจัยครั้งนี้ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลตัวแปรทางสรีรวิทยา ของนักกีฬาว่ายน้ำหลังนักกีฬาทำการ แข่งขันมา 1 สัปดาห์ ซึ่งตัวแปรประกอบด้วย น้ำหนัก ส่วนสูง ดัชนีมวลกาย เปอร์เซ็นต์ไขมัน ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อบริเวณหัวไหล่ ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อบริเวณ ข้อศอก ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อบริเวณข้อเข่า ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อบริเวณข้อเท้า ปริมาตรการหายใจ สูงสุด(FVC) ค่า FEV1 สมรรถภาพการใช้ออกซิเจนสูงสุด (VO2max) สมรรถภาพการใช้คาร์บอนไดออกไซด์ (VCO2) สมรรถภาพการใช้ออกซิเจนที่จุดเริ่มล้า (AT) สมรรถภาพการใช้ระบบพลังงานแบบแอนแอโรบิค ดัชนีความล้า (Fatigue Index) อัตราการเต้นของหัวใจขณะพัก อัตราการเต้นของหัวใจขณะออกกำลังกาย ความดันโลหิตขณะพักและความดันโลหิตขณะออกกำลังกาย ผู้วิจัยนำผลที่ได้จากการทดลองมาหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบความแปรปรวนแบบสองทางและหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์โดยใช้โปรแกรม สำเร็จรูป เอส พี เอส เอส รุ่น 21.0 ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เพื่อให้การวิเคราะห์ทางสถิติ เป็นไปอย่างถูกต้องและแม่นยำ ผู้วิจัยทำการทดสอบการกระจายตัวของข้อมูลว่าเป็นไปตามการกระจายตัวแบบ โค้งปกติ (normal distribution) โดยใช้สถิติ Shaprio Wilk จากการทดสอบพบว่า การกระจายตัวของข้อมูลเป็นไป ตามการกระจายตัวแบบโค้งปกติที่ p=0.01 ผลการวิจัยพบว่า นักกีฬาว่ายน้ำเพศชายและเพศหญิงมีความต้องการทางสรีรวิทยาที่ต่างกันทั้ง 5 ระบบ และพบว่า ตัวแปรทางสรีรวิทยาของนักกีฬาว่ายน้ำที่มีความแตกต่างกับระยะทางในการว่ายทั้งระยะสั้นและระยะกลาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ได้แก่ ค่าทอร์กขณะเหยียดไหล่ขวา (F=131.211) ค่าทอร์กขณะงอเท้าขวา (F=15.083) และความดันโลหิตขณะออกกำลังกาย (F=6.034) จากงานวิจัยนี้ไม่พบความแตกต่างระหว่างค่า สมรรถภาพการใช้ออกซิเจนสูงสุดกับเพศและระยะทางในการว่ายทั้งระยะสั้นและระยะกลางของ นักกีฬาว่ายน้ำ แต่พบความสัมพันธ์ระหว่างอันดับประเทศของนักกีฬากับความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขณะเหยียดข้อศอก และ กล้ามเนื้อขณะเหยียดข้อเท้า โดยมีค่าสหสัมพันธ์เท่ากับ .496 และ .528 ตามลำดับสรุปได้ว่า ตัวแปรทางสรีรวิทยาที่มีความแตกต่างระหว่างนักกีฬาว่ายน้ำระยะสั้นและระยะกลางได้แก่ ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อหัวไหล่ ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อข้อเท้าและความดันโลหิตขณะออกกำลังกาย