cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.792
title: ผลของการใช้น้ำมันตะไคร้แกงเสริมในอาหารไก่ต่อเชื้อแบคทีเรียเอสเชอริเชีย โคไล และเชื้อแบคทีเรียที่สร้างกรดแลคติกในลำไส้ไก่เนื้อ

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้น้ำมันตะไคร้แกง (Cymbopogon citratus) เสริมในอาหารไก่ต่อเชื้อแบคทีเรียในลำไส้ของไก่เนื้อ ได้แก่ Escherichia coli (E. coli) ซึ่งเป็นแบคทีเรียที่สามารถเป็นแหล่งรังโรคให้กับเชื้อก่อโรค และแบคทีเรียที่สร้างกรดแลคติก ซึ่งเป็นแบคทีเรียที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกาย เพื่อเป็นข้อมูลในการพิจารณานำน้ำมันตะไคร้แกงไปใช้ทดแทนยาปฏิชีวนะ การศึกษาครั้งนี้ได้ทดสอบทั้งแบบนอกร่างกายและในร่างกายสัตว์ โดยการทดสอบในหลอดทดลองทำการศึกษาฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียของน้ำมันตะไคร้แกงด้วยวิธี broth microdilution และทำการทดสอบการใช้เป็นวัตถุเติมในอาหารไก่เนื้อจำนวน 120 ตัว โดยแบ่งกลุ่มการทดลองเป็น 4 กลุ่มตามระดับความเข้มข้นของน้ำมันตะไคร้แกงที่ผสมในอาหาร ได้แก่ กลุ่มที่ได้รับอาหารควบคุมปกติ, อาหารผสมน้ำมันตะไคร้แกงขนาด 0.01, 0.02 และ 0.04% หลังการเลี้ยงเป็นเวลา 42 วัน ทำการเก็บตัวอย่างอุจจาระและลำไส้ส่วนต่างๆ ของไก่ ได้แก่ ลำไส้เล็กส่วนกลาง, ลำไส้เล็กส่วนท้าย และ ลำไส้ตัน เพื่อนำไปเพาะเชื้อและนับจำนวนเชื้อ E. coli และแบคทีเรียที่สร้างกรดแลคติกผลการศึกษาในหลอดทดลองพบว่าน้ำมันตะไคร้แกงมีฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียได้ทั้งเชื้อแบคทีเรีย E. coli และเชื้อแบคทีเรียกรดแลคติก สำหรับผลศึกษาแบบในร่างกายพบว่าน้ำมันตะไคร้แกงไม่ส่งผลกระทบต่อจำนวนเชื้อแบคทีเรียกรดแลคติกในลำไส้ทั้งสามส่วน แต่พบความแตกต่างของจำนวนเชื้อในอุจจาระอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในวันที่ 14 และ 21 ส่วนผลของน้ำมันตะไคร้แกงต่อเชื้อ E. coli พบว่าสามารถลดจำนวนเชื้อในอุจจาระในวันที่ 28 ได้ด้วยน้ำมันตะไคร้แกงขนาด 0.02 และ 0.04 % และสามารถลดจำนวนเชื้อในลำไส้เล็กส่วนกลางและลำไส้ตันด้วยน้ำมันตะไคร้แกงขนาด 0.04% จากผลการศึกษาครั้งนี้สรุปว่าน้ำมันตะไคร้แกงมีฤทธิ์ต้านเชื้อ E. coli ได้ทั้งการทดสอบแบบในร่างกายและนอกร่างกาย ถึงแม้ว่าน้ำมันตะไคร้แกงมีฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียกรดแลคติกได้ในการทดสอบนอกร่างกาย แต่กลับไม่มีผลทำให้เชื้อที่มีประโยชน์ในทางเดินอาหารไก่ดังกล่าวลดลงเมื่อให้ร่วมกับอาหารไก่
DOI: 10.14457/cu.the.2013.793
title: COMPARISON BETWEEN THE INTRAORAL RADIOGRAPHS AND THE CONE BEAM COMPUTED TOMOGRAPHY (CBCT) FOR PERIODONTAL ASSESSMENT

description: Background: The radiograph is an important source of information for periodontal diagnosis and treatment. The two-dimensional nature of the intraoral radiograph often obscures the periodontal bone loss. Cone beam computed tomography (CBCT) provides three-dimensional images that overcome the limitation of the intraoral radiograph. The aim of this study was to compare the use of intraoral radiographs and CBCT images for periodontal assessmentMethods: The study included 25 subjects who had moderate to advanced periodontitis and had at least 2 infrabony defects of ≥3 mm deep. All subjects received full mouth clinical examination, intraoral and CBCT radiographs. Three examiners performed the periodontal assessment including periodontal diagnosis, prognosis, infrabony defect classification and treatment decision, based on the clinical and radiographic data. The periodontal assessment by the intraoral radiograph and the CBCT was compared. The inter-examiner agreement on periodontal assessment was evaluated.Results: The concordance between the intraoral radiograph and the CBCT for periodontal diagnosis, prognosis, infrabony defect classification, and infrabony defect treatment were 79.3%, 69.5%, 44.7% and 64.2%, respectively. Assessment by the intraoral radiograph was likely to underestimate periodontal diagnosis, prognosis, and the number of infrabony defect wall. The inter-examiner agreement (Fleiss’kappa) of the CBCT group was very high (0.87-0.94) and was higher than that of the intraoral radiograph (0.59-0.88) for all types of assessment. The percent complete agreement among examiners was 63.4-88.4% for the intraoral radiograph and was 87.8-94.0% for the CBCT. The agreement was significantly higher among the CBCT group than the intraoral radiograph group for all types of assessment. Conclusions: The assessment by the intraoral radiograph and the CBCT was significantly different. The periodontal assessment by intraoral radiographs was likely to underestimate the periodontal diagnosis, prognosis, and infrabony defect classification. The assessments by the CBCT provided more consistent results among examiners than those by the intraoral radiograph.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.794
title: A COMPARATIVE STUDY OF STABILITY OF SHORT IMPLANT IN THE POSTERIOR MAXILLA AND MANDIBLE

description: Objective: To compare the stability of short implants placed in the posterior maxilla and mandible within a 4-month healing period.Material and methods: A total of 24 patients who were partially edentulous in the posterior were enrolled in the study. Thirty short implants (4.2 mm in diameter and 7.5 mm in length) with rough surface were placed with 2-stage surgical approach (15 implants each in maxilla and mandible). Resonance frequency analysis (RFA) was used to measure implant stability at time of surgical placement, at 2 months, at 3 months, and at 4 months after surgical placement. Implant stability quotient (ISQ) values of maxillary and mandibular implants were compared using Mann Whitney test and Wilcoxon Signed Ranks test.Results: Within the 4-month healing period, the ISQ values increased gradually in both maxillary and mandibular implants. The mean ISQ values of implants in the mandible were significantly greater than those in the maxilla at every respective length of healing time. The success of short implants in this study was 96.7%. Conclusions: Short implants with rough surface in the posterior maxilla had less stability than those in the posterior mandible during the 4-month healing period. Our study indicated that short implants with rough surfaces can gain a high degree of osseointegration within 2 months in the mandible and within 3 months in the maxilla if good stability was achieved at implant placement.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.795
title: สมรรถนะพยาบาลวิชาชีพควบคุมการติดเชื้อประจำหอผู้ป่วย

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมรรถนะพยาบาลวิชาชีควบคุมการติดเชื้อประจำหอผู้ป่วย โดยใช้เทคนิคเดลฟาย ผู้ให้ข้อมูลเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อในโรงพยาบาล จำนวน 19 คน วิธีการดำเนินการวิจัยประกอบด้วย 3 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนที่ 1 สัมภาษณ์เกี่ยวกับสมรรถนะพยาบาลวิชาชีพควบคุมการติดเชื้อประจำหอผู้ป่วย ขั้นตอนที่ 2 นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์เนื้อหาแล้วนำมาสร้างแบบสอบถามให้ผู้เชี่ยวชาญแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับระดับความสำคัญของข้อคำถามแต่ละข้อ ขั้นตอนที่ 3 นำข้อมูลที่ได้มาคำนวณค่ามัธยฐาน ค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ และส่งแบบสอบถามไปให้ผู้เชี่ยวชาญยืนยันคำตอบ หลังจากนั้นนำข้อมูลที่ได้มาคำนวณค่ามัธยฐาน ค่าพิสัยระหว่างควอไทล์เพื่อสรุปผลการวิจัยผลการวิจัยพบว่า สมรรถนะพยาบาลวิชาชีพควบคุมการติดเชื้อประจำหอผู้ป่วย ประกอบด้วยสมรรถนะ 2 ด้าน 1) สมรรถนะด้านการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อ ประกอบด้วย 18 รายการสมรรถนะย่อย ได้แก่ มาตรการควบคุมการแพร่กระจายเชื้อ ควบคุม กำกับบุคลากรให้ปฏิบัติตามมาตรการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อ2) สมรรถนะด้านการเฝ้าระวังการติดเชื้อ ประกอบด้วย 13 รายการสมรรถนะย่อย ได้แก่ การวินิจฉัยการติดเชื้อ การบันทึกการเฝ้าระวังการติดเชื้อ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.796
title: ผลของโปรแกรมการจัดสิ่งแวดล้อมที่บ้านร่วมกับการผ่อนคลายกล้ามเนื้อแบบก้าวหน้าต่อภาวะเครียดของผู้ดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม

description: การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการจัดสิ่งแวดล้อมที่บ้านร่วมกับการผ่อนคลายกล้ามเนื้อแบบก้าวหน้าต่อภาวะเครียดของผู้ดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ดูแลผู้ที่มีอายุเกิน 60 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป ที่ได้รับการวินิจฉัยจากแพทย์ว่ามีภาวะสมองเสื่อม ที่มารับบริการในคลินิกสมองเสื่อม สถาบันประสาทวิทยา จำนวน 40 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 20 คน โดยทั้งสองกลุ่มมีคุณสมบัติคล้ายคลึงกันในด้าน เพศ อายุ ระยะเวลาการดูแลในผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการจัดสิ่งแวดล้อมที่บ้านร่วมกับการผ่อนคลายกล้ามเนื้อแบบก้าวหน้า กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการดำเนินการวิจัย คือ โปรแกรมการจัดสิ่งแวดล้อมที่บ้านร่วมกับการผ่อนคลายกล้ามเนื้อแบบก้าวหน้า และนำมาหาค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหา เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบประเมินภาวะเครียดในผู้ดูแล และหาค่าความเที่ยงได้ค่าสัมประสิทธิ์อัลฟ่าครอนบาคเท่ากับ .81 วิเคราะห์ข้อมูลโดยหา ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและทดสอบค่าทีผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้1. ผู้ดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อมในกลุ่มการทดลองหลังได้รับโปรแกรมการจัดสิ่งแวดล้อมที่บ้านร่วมกับการผ่อนคลายกล้ามเนื้อแบบก้าวหน้ามีภาวะเครียดต่ำกว่าก่อนได้รับโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .052. ผู้ดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อมระหว่างกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการจัดสิ่งแวดล้อมที่บ้านร่วมกับการผ่อนคลายกล้ามเนื้อแบบก้าวหน้ามีภาวะเครียดต่ำกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2013.797
title: การออกแบบระบบนัดสำหรับแผนกผู้ป่วยนอก

description: ในงานวิจัยฉบับนี้ปัญหาหลักของแผนกผู้ป่วยนอกนี้ คือ ผู้ป่วยส่วนใหญ่ประสบกับการรอรับบริการที่นานเมื่อเทียบกับเวลาที่ผู้ป่วยได้พบแพทย์ ซึ่งการขาดประสิทธิภาพของระบบนัดนั้นเป็นสาเหตุหนึ่งของปัญหานี้ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบการนัดหมายผู้ป่วยที่เข้ามารับบริการในแผนกผู้ป่วยนอก ให้สอดคล้องกับการให้บริการของแพทย์และพยาบาล เพื่อทำให้เวลารอรับบริการของผู้ป่วยลดลง แบบจำลองสถานการณ์แผนกผู้ป่วยนอกถูกพัฒนาขึ้นเพื่อพิจารณาระบบนัดหมายผู้ป่วย โดยการจัดระบบนัดที่ทำพัฒนาขึ้นนั้นจะพิจารณาทั้งรูปแบบระบบนัด การจัดลำดับการนัด และปัจจัยสภาพแวดล้อม ได้แก่ ความไม่ตรงต่อเวลาของผู้ป่วย การขาดนัด และระบบการจัดลำดับในการให้บริการผู้ป่วย ระบบนัดทุกระบบจะทดสอบด้วยแบบจำลองสถานการณ์ โดยการทดสอบประสิทธิภาพของระบบนัดหมายผู้ป่วยนั้นจะวัดผลจากเวลารอรับบริการเฉลี่ยของผู้ป่วย ระบบนัดทุกแบบที่นำเสนอสามารถลดเวลารอรับบริการเฉลี่ยของผู้ป่วยลงได้โดยไม่เพิ่มจำนวนบุคลากรในการทำงาน จากการจำลองสถานการณ์พบว่า ระบบการนัดหมายที่นัดผู้ป่วยไม่เท่ากันในแต่ละช่วงและมีระยะห่างคงที่ แบบเพิ่มจำนวนผู้ป่วยนัดในช่วงท้ายของการเปิดให้บริการและระยะห่างในการนัดคงที่ทุก 30 นาที เป็นระบบที่สามารถเวลารอรับบริการเฉลี่ยของผู้ป่วยได้มากที่สุด ซึ่งลดลงร้อยละ 54 เทียบกับสถานการณ์การให้บริการในปัจจุบัน โดยระบบนัดหมายผู้ป่วยที่มีประสิทธิภาพที่สุดนั้นจะถูกเสนอเพื่อในไปใช้ในการปรับปรุงแผนกผู้ป่วยนอก
DOI: 10.14457/cu.the.2013.798
title: การลดเวลารอของผู้ป่วยที่แผนกผู้ป่วยนอก

description: แผนกผู้ป่วยนอกเป็นแผนกที่สำคัญของโรงพยาบาล เนื่องจากผู้ป่วยส่วนมากจะต้องเข้าสู่แผนกนี้เป็นแผนกแรก ซึ่งถ้าหากไม่มีการบริหารจัดการอย่างมีประสิทธิภาพ จะทำให้เกิดความแออัด รวมทั้งทำให้ผู้ป่วยต้องใช้เวลารอที่ค่อนข้างนาน ในงานวิจัยนี้ได้ทำการวิจัยกับโรงพยาบาลชุมชนในกรณีศึกษา พบว่าในช่วงวันทำการจะมีผู้ป่วยประมาณ 150 คนต่อวัน ซึ่งผู้ป่วยจะต้องใช้เวลาที่แผนกผู้ป่วยนอกเฉลี่ยประมาณ 2 ชั่วโมงครึ่ง ซึ่งส่วนมากผู้ป่วยมักใช้เวลาไปกับการรอรับบริการ โดยจากการเก็บข้อมูลพบว่าผู้ป่วยมีแนวโน้มที่จะมากระจุกตัวในช่วงเช้า โดยคาดหวังว่าจะได้พบแพทย์ที่เร็วกว่า ทำให้ผู้ป่วยใช้เวลารอค่อนข้างนานโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ป่วยที่มาเช้า ซึ่งสาเหตุของการที่ผู้ป่วยใช้เวลาที่แผนกผู้ป่วยนอกนานนั้นมีอยู่หลายสาเหตุ แต่สาเหตุหลักสำหรับงานวิจัยนี้ ได้แก่ ความไม่สมดุลของจำนวนผู้ป่วยในแต่ละช่วงเวลา โดยงานวิจัยนี้ได้นำเสนอระบบนัดหลากหลายรูปแบบ ที่สามารถกระจายผู้ป่วยไปในแต่ละช่วงเวลาได้ เพื่อที่จะทำให้เวลารอของผู้ป่วยลดลง ในการทดสอบระบบได้ทำการสร้างแบบจำลองขึ้นมาเพื่อทำการทดสอบระบบนัดที่ออกแบบขึ้น จากผลการทดลองพบว่าการนัดผู้ป่วยทุก 30 นาทีและนัดผู้ป่วยจำนวนมากในช่วงกลางของคลินิก เป็นรูปแบบที่ทำให้ผู้ป่วยใช้เวลาในระบบน้อยที่สุดซึ่งลดลงจากปัจจุบันร้อยละ 25.90 โดยไม่ทำให้แพทย์ต้องทำงานล่วงเวลา แต่ถ้าหากเพิ่มอัตราการมาสายของผู้ป่วยแล้วพบว่าระบบนัดที่เหมาะสมจะเปลี่ยนแปลงไป โดยควรนัดผู้ป่วยทุก 60 นาทีและนัดผู้ป่วยจำนวนมากในช่วงต้นของคลินิก ซึ่งระบบนี้ยังคงลดเวลาได้ร้อยละ 21.33 นอกจากนี้ ยังได้ทำการจัดการทำงานของแพทย์ที่เหมาะสม เพื่อปรับให้มีจำนวนแพทย์ในแต่ละช่วงเวลาเหมาะสมกับจำนวนผู้ป่วย โดยตัวชี้วัดที่ใช้ ได้แก่ เวลารอของผู้ป่วย และ สัดส่วนอรรถประโยชน์ของแพทย์ ในการจัดตารางสำหรับแพทย์เฉพาะทาง จะเน้นที่สัดส่วนอรรถประโยชน์ของแพทย์โดยการลดเวลาการลงตรวจของแพทย์ลงเพื่อเพิ่มสัดส่วนอรรถประโยชน์ ทั้งนี้การลดเวลาการลงตรวจของแพทย์จะทำให้เวลารอพบแพทย์ของผู้ป่วยเพิ่มขึ้น แต่หากทำคู่กับระบบนัดก็ยังคงช่วยลดเวลาได้ ส่วนทางด้านแพทย์ตรวจโรคทั่วไปจะเป็นการพิจารณาจำนวนแพทย์ที่ควรจะมีในแต่ละเวลา เพื่อให้สอดคล้องกับจำนวนผู้ป่วย ซึ่งผลการทดลองได้นำเสนอถึงตารางการลงตรวจของแพทย์สำหรับช่วงทั่วไป ช่วงต้นและปลายสัปดาห์ ช่วงกลางสัปดาห์ และสำหรับกรณีที่มีการทำควบคู่กับระบบนัด ซึ่งรูปแบบต่างๆสามารถช่วยลดเวลารอของผู้ป่วยลงได้
DOI: 10.14457/cu.the.2013.799
title: การประเมินความเสี่ยงการขับขี่สำหรับการเฝ้าระวังผู้ขับขี่โดยข้อมูลสัญญาณดาวเทียม

description: อุบัติเหตุบนท้องถนนเป็นสาเหตุของการเสียชีวิตอันดับต้นๆของในประเทศไทย ซึ่งนับเป็นปัญหาที่ต้องจัดการอย่างเร่งด่วน จากการศึกษาทั้งในและนอกประเทศพบว่าปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุบนท้องถนนได้เเก่ ผู้ขับขี่ พาหนะ เเละ ถนน เเละอื่นๆ ซึ่งปัจจัยสำคัญคือ ผู้ขับขี่ เนื่องจากบ่อยครั้งที่อุบัติเหตุเกิดจากพฤติกรรมการขับขี่ที่มีความเสี่ยง การเฝ้าระวังผู้ขับขี่จึงเป็นเเนวทางในการจัดการปัญหาที่นิยมใช้กันโดยเฉพาะกลุ่มรถให้บริการสาธารณะเพื่อลดความเสี่ยงของการเกิดอุบัติเหตุ งานวิจัยนี้จึงมีจุดประสงค์สร้างรูปเเบบการประเมินความเสี่ยงของการขับขี่สำหรับการเฝ้าระวังผู้ขับขี่ โดยพิจารณาจากปัจจัยความเร็วเเละความเร่ง โดยการให้ผู้ขับขี่ขับรถในเส้นทางพิเศษในกรุงเทพมหานครฯที่ผู้ขับสามารถขับได้หลายช่วงความเร็ว เเละกำหนดให้ขับในเงื่อนไขที่เเตกต่างกัน ได้เเก่ เงื่อนไขเร่งรีบที่สุด เงื่อนไขปลอดภัยที่สุด เเละ เงื่อนไขปกติ การขับในเงื่อนไขเเต่ละรอบมีผู้สังเกตที่นั่งสังเกตเเละประเมินความเสี่ยงไปด้วยตลอดการขับ ผู้สังเกตจะประเมินการขับขี่เเต่ละรอบเป็นคะเเนนความเสี่ยงของการขับขี่ โดยมีค่าระหว่าง 1 - 5 คะเเนน เเละมีการเก็บข้อมูลการขับขี่ด้วยเครื่องบันทึกการขับขี่จากสัญญาณดาวเทียม หลังจากนั้นข้อมูลการขับขี่จะถูกนำมาใช้เพื่อประเมินด้วยอัลกอริทึมที่พัฒนาขึ้นตามรูปเเบบการประเมินความเสี่ยง ผลของการประเมินจากด้วยอัลกอริทึมเเละผู้สังเกตมีความสอดคล้องกันมากโดยมีความสัมพันธ์กันในลักษณะของสมการเส้นตรง ซึ่งค่า Correlation = 0.89 เเละได้ตรวจสอบด้วยการทำนายย้อนกลับไปยังผลการประเมินความเสี่ยงจากผู้สังเกต จากผลของการทดสอบตัวเเปรในสมการด้วยสมมติฐานที่ระดับความมั่นใจ 95% ทำให้พบว่ารูปเเบบของการประเมินความเสี่ยงการขับขี่สามารถใช้เเทนผู้สังเกตได้ เเละสามารถนำไปใช้ในกลุ่มรถให้บริการสาธารณะที่ติดเครื่องรับสัญญาณดาวเทียมไว้เเล้ว
DOI: 10.14457/cu.the.2013.800
title: อิทธิพลของการจัดเรียงเหล็กรูปพรรณต่อความต้านทานของเสาเชิงประกอบ

description: งานวิจัยครั้งนี้ได้ศึกษาเกี่ยวกับโครงสร้างเสาเชิงประกอบขององค์อาคาร (Composite Column Structure) ที่มีการนำเหล็กรูปพรรณในท้องตลาดมาประยุกต์ใช้ในการเสริมเหล็กแทนเหล็กเส้น (Longitudinal steel reinforcement) ส่วนในด้านของการรับแรง มีความเชื่อว่าเหล็กรูปพรรณจะทำให้เกิดพื้นที่การโอบรัดของคอนกรีต (Confinement) มากกว่าการใช้เหล็กเสริมตามยาวเพียงอย่างเดียว ส่งผลให้กำลังต้านทานรับแรงอัดมีค่าสูงขึ้น เหล็กรูปพรรณจะถูกนำมาจัดเรียงและเสริมในคอนกรีตรูปแบบที่แตกต่างกัน จากนั้นทำการจำลองรูปแบบโครงสร้างเสาเชิงประกอบและวิเคราะห์โดยใช้ระเบียบวิธีทางไฟไนต์เอลิเมนต์ (Finite Element Method, FEM) นำแบบจำลองที่ได้ไปวิเคราะห์และศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมของการโอบรัดของคอนกรีต (Confinement) ในหน้าตัดที่มีการจัดรูปแบบเหล็กที่แตกต่างกัน เปรียบเทียบประสิทธิภาพของหน้าตัดในแต่ละหน้าตัด เพื่อเป็นทางเลือกในการใช้รูปแบบโครงสร้างเสาเชิงประกอบในองค์อาคาร
DOI: 10.14457/cu.the.2013.801
title: SUBSTANCE USE AMONG THE YOUTH INJECTING DRUG USERS IN URBAN AREA NEPAL

description: he world Drug Report (2010) indicated 16 to 38 million World's population use drugs and about 11 to 21 million were injecting drug users. These groups of people were susceptible to a diverse range of infectious and communicable disease leading to morbidity and mortality. Substance use had a major impact on individuals, families and communities.This cross sectional study used face to face interview for age group 16 to 34. The study was carried out from 5 municipalities in Nepal which include Kathmandu, Biratnagar, Pokhara, Dharan and Damak. Purposive sampling was used to select 5 sites in Nepal followed by quota sampling with proportion to select samples from rehabilitation and harm reduction center with respect to place. Majority of the male respondents from both the centers injected two to three times a day. Whereas half of the female respondents aged 15-19 injected two to three times a week and half of the respondents injected four to six times a week. More than half of the female respondents with age group 20-24 and 25-29 injected two to three times a day. Likewise majority of the female respondents aged 30-34 injected four to six times a week. There was significant difference (p-value&lt;0.001)) between gender and frequency of injection use. The result showed significant difference (p-value&lt;0.05) between level of education and frequency of injection use. According to findings majority of the respondents had easy access to drugs due to open border between countries so strict laws and policies need to be taken into account by the government. Review studies to identify areas that can be strengthen or scaled up will help reduce sharing practices among the female IDUs.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.802
title: PATTERN OF TOBACCO USE AMONG ADOLESCENT IN INTERNATIONAL COLLEGE KALANKI NEPAL

description: Tobacco use among the adolescent is a growing public health problem and one of the great concern all over the world. This study was embarked on patterns of tobacco use among adolescent of International college, Nepal. In this cross –sectional study face to face interview method was used with the help of expert trained interview done of 380 adolescents in the international college. Purposive sampling method was done to choose the college in Kalanki, which is one of the ward in the central region of Nepal i.e. Kathmandu. Descriptive data like socio-demographic variables were analyzed using descriptive frequency, percentage and the association of the dependent and independent variable was analyzed by chi-square. The overall prevalence of tobacco use among the male and female adolescent were high. Eighty eight percent of the male and female adolescent were found to be current smokers. The most common form of tobacco used was burning tobacco( mostly cigarette – 70%) compared to smokeless tobacco (27%). Living with parents and friends (40%) had influence on the tobacco use of the adolescent and the adolescent living with parents (27%) consumed smokeless tobacco highly. Having tobacco users among family and friends highly influenced (p-value 0.00 &lt; 0.001) with the use of tobacco among the adolescents. The availability/ accessibility (50%) of tobacco had high influence on the types, amount and frequency of the tobacco used . Fifty percent of the adolescents responded that they can easily access tobacco whenever they need. Though there were laws on ban on tobacco advertisement ,50% of the adolescent have seen tobacco advertisement in the magazines/newspaper which shows that the law has not been implemented strictly. The amount of pocket money (50%) given to the adolescent also increased the use of tobacco more frequently (5-6 times per day).This research reports that there can be different policies and programs that can be conducted by the government, community and the schools to decline the use of tobacco i.e enforcing strict laws, increasing tax and dissuading tobacco hazardous message through anti-tobacco programs which include the youths.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.805
title: BLOOD CHOLINESTERASE LEVEL AS BIOMARKER OF ORGANOPHOSPHATE AND CARBAMATE PESTICIDE EXPOSURE EFFECT AMONG RICE FARMERS IN TARNLALORD SUB-DISTRICT PHIMAI DISTRICT NAKHON RATCHASIMA PROVINCE THAILAND

description: This study aims to measure blood cholinesterase levels of acetyl cholinesterase (AChE) and plasma cholinesterase (PChE) during 3 times in dry-season crops and to assess health effects of organophosphate and carbamate pesticides exposure among rice farmers in Tarnlalord Sub-District, Phimai District, Nakhon Ratchasima Province, Thailand. The study design was a cross-sectional study using face to face questionnaire interview and blood cholinesterase level tested by Test-mate ChE (Model 400). The participants were 33 male farmers and average age (± SD) was 46 (± 9.38) years old. The results showed that the ChE levels in rice farmers in 3 times including (1) the first blood collection, 24 hours after application, 72.70% of the farmers were abnormal (2) the second blood collection, 15 day after the first collection, found 48.50% of the farmers were abnormal, and (3) the third blood collection, 30 day after the first collection, found 42.40% of them were abnormal. The activity of AChE and PChE level was assessed at 3 time differences showed a statistically significant association between within 24 hours after first application and 15 days after first application and 30 days after first application and previous (24 hours and 15 days after first application) was significant associated (ANOVA, p&lt;0.05). The farmers reported their adverse health effects related to gastrointestinal system, urinary system, eye, skin, and central nervous system. Additionally, the AChE level within 24 hours after first application was significant association in eye symptoms (Chi-square, p&lt;0.05). In conclusion, this study showed after the rice farmers applied pesticides at the beginning, both AChE and PChE level were abnormal and self-recovering to normal level by time. The appropriated self-practices and prevention from pesticides exposure should be recommended to rice farmer regarding proper use of personal protective equipment (PPE) and pesticides handling to reduce adverse health effects from pesticides exposure.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1022
title: สมรรถนะด้านพลังงานของหลังคาที่ติดตั้งมวลอุณหภาพและฉนวนชนิดเปิดปิดได้

description: ปรากฏการณ์เกาะความร้อนส่งผลต่อการใช้พลังงานที่มากขึ้นในการปรับอากาศของอาคาร Givoni ได้เสนอแนวทางการลดการใช้พลังงานด้วยการออกแบบการทำความเย็นให้กับอาคารด้วยวิธีทางธรรมชาติ แนวคิดหนึ่งที่น่าสนใจคือการใช้ฉนวนกันความร้อนและใช้มวลอุณหภาพในการแผ่รังสีความเย็นให้กับอาคาร เพื่อศึกษาสมรรถนะในการลดการใช้พลังงาน ผู้วิจัยได้ออกแบบการทดลองเป็นสองช่วงคือการทดลองด้วยกล่องทดลองเพื่อศึกษาสมรรถนะการลดอุณหภูมิและการทดลองด้วยโปรแกรมจำลองการใช้พลังงาน Visual DOE 4.1 เพื่อศึกษาสมรรถนะการประหยัดพลังงาน ในการออกแบบกล่องทดลองได้แบ่งกรณีศึกษาเป็น 5 กรณีคือ กรณีศึกษาที่ 1 กรณีควบคุมใช้หลังคาคอนกรีตไม่มีฉนวนหุ้ม กรณีศึกษาที่ 2 ไม่มีมวลอุณหภาพ กรณีศึกษาที่ 3 ใช้น้ำเป็นมวลอุณหภาพ กรณีศึกษาที่ 4 ใช้คอนกรีตเป็นมวลอุณหภาพ กรณีศึกษาที่ 5 ใช้ไฟเบอร์ซีเมนต์เป็นมวลอุณหภาพ ซึ่งในกรณีศึกษาที่ 2-5 จะมีฉนวนหุ้มหลังคาโดยปิดในเวลากลางวันและเปิดในเวลากลางคืน ผลที่ได้จากการทดลองด้วยกล่องทดลองนำมาคำนวณหาค่าการถ่ายเทความร้อน และนำมาป้อนใส่โปรแกรมคอมพิวเตอร์เพื่อใช้ในการจำลองการถ่ายเทความร้อนและการใช้พลังงานของอาคาร 2 ประเภทได้แก่ อาคารสำนักงานและอาคารพักอาศัย ข้อมูลของกล่องทดลองถูกเก็บในช่วงวันที่ 28 ถึง 31 ธันวาคม 2556 จากการเก็บข้อมูลพบว่าอาคารสำนักงาน ช่วงเวลากลางวันกรณีศึกษาที่ 4 มีอุณหภูมิต่ำสุดจากกรณีศึกษาทั้งหมดคือ 20.9 C ในช่วงเวลากลางคืนกรณีศึกษาที่ 2 มีอุณหภูมิต่ำสุดจากกรณีศึกษาทั้งหมดคือ 18.3 C ส่วนการใช้งานอาคารพักอาศัย ช่วงเวลากลางวันกรณีศึกษาที่ 4 มีอุณหภูมิต่ำสุดจากกรณีศึกษาทั้งหมดอยู่ที่ 20.7 C ในช่วงเวลากลางคืนกรณีศึกษาที่ 2 มีอุณหภูมิต่ำสุดจากกรณีศึกษาทั้งหมดคือ 19.6 C ในส่วนของผลการดลองการจำลองการใช้พลังงานพบว่าอาคารที่มีการประหยัดพลังงานมากที่สุดคืออาคารที่ใช้มวลอุณหภาพด้วยไฟเบอร์ซีเมนต์สำหรับการใช้งานอาคารพักอาศัยอยู่ที่ 12.97 % และสำหรับการใช้งานอาคารสำนักงานอยู่ที่ 14.14 % จากการศึกษาทั้งหมดสรุปได้ว่าการออกแบบหลังคามวลอุณหภาพสำหรับพื้นที่ไม่ปรับอากาศ หลังคาควรเปิดฉนวนในช่วงเวลากลางคืน และการเลือกใช้มวลอุณหภาพควรเป็นไปตามนี้คือ ในช่วงเวลากลางวันมวลอุณหภาพควรมีค่าผลคูณของความหนาแน่นและความร้อนจำเพาะสูง และค่าสัมประสิทธิ์การถ่ายเทความร้อนต่ำ ส่วนช่วงเวลากลางคืนมวลอุณหภาพควรมีค่าผลคูณของความหนาแน่นและความร้อนจำเพาะต่ำ และค่าสัมประสิทธิ์การถ่ายเทความร้อนสูง จะสามารถลดอุณหภูมิได้ดีที่สุด ในขณะที่การออกแบบหลังคามวลอุณหภาพสำหรับพื้นที่ปรับอากาศ หลังคาควรปิดฉนวนในช่วงเวลากลางคืนของฤดูร้อนและฤดูฝนเพื่อลดการใช้พลังงาน แต่ช่วงฤดูหนาวการเปิดฉนวนหลังคาเวลากลางคืนจะช่วยลดการใช้พลังงานได้ ซึ่งจากผลการวิจัยพบว่าค่าเฉลี่ยของพลังงานความร้อนที่สามารถถ่ายเทออกเมื่อเปิดฉนวนเวลากลางคืนจะมีค่าสูงสุดเมื่อใช้หลังคาที่มีมวลอุณหภาพน้อยที่สุด คือกรณีศึกษาที่ 2 อยู่ที่ 27.93 W/m^2 และมีจำนวนวันที่พลังงานความร้อนถ่ายเทออกสู่ภายนอกเมื่อเปิดฉนวนเวลากลางคืนสูงสุดที่ 165 วัน