DOI: 10.17026/ar/owc3xc
title: Plangebied Wouwbaan 165 te Roosendaal, gemeente Roosendaal; archeologisch vooronderzoek:
title: een bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek (verkennend booronderzoek).
title: RAAP Rapport 5426

description: &lt;p&gt; Inleiding
In opdracht van Bergh Vastgoed & Ontwikkeling heeft RAAP in september en oktober 2021 een
archeologisch bureauonderzoek en verkennend booronderzoek uitgevoerd voor het plangebied
Wouwbaan 165 te Roosendaal (gemeente Roosendaal). Tot recent heeft in het plangebied een
wegrestaurant en schuur gestaan dat momenteel (inclusief funderingen) is gesloopt. In plaats hiervan
zal een hotel gebouwd met werkzaamheden tot 100 cm –mv. Het onderzoek vond plaats in het kader
van een omgevingsvergunning.
&lt;p&gt; Bureauonderzoek
Op basis van het bureauonderzoek blijkt dat het plangebied op een dekzandrug is gelegen, ontstaan in
het laat pleistoceen. Hierin hebben zich in de loop van het holoceen podzolbodems gevormd. Vanaf de
late middeleeuwen heeft hierop bemesting en beakkering plaatsgevonden waardoor een humus -
houdend dek is ontstaan van minimaal 30 cm dik. Het betreft een zogenaamde laarpodzolgrond. In de
omgeving van het plangebied zijn geen archeologische vindplaatsen bekend, maar wel geven alle
uitgevoerde archeologische onderzoeken aan dat de archeologische verwachting nabij het huidig
plangebied hoog is. Op meer dan 500 meter van het plangebied bevinden zich wel resten uit het
paleolithicum, de Romeinse tijd, de vroege middeleeuwen en de nieuwe tijd. Op basis van een
historische kaart uit 1758 blijkt dat de huidige Boeiinksestraat, dat ten oosten van het plangebied ligt, al
uit deze periode dateert. Het plangebied was onderdeel van het akker- en weilandcomplex genaamd
Molen Heyninge. Op het kadastrale minuutplan uit 1811-1832 blijkt dat direct ten noorden van het
plangebied een weg is gerealiseerd (de huidige Wouwbaan). In het noordoosten van het plangebied
bevond zich een huis en stal. De andere percelen waren in gebruik als bouwland. Deels ter locatie van
de historische bebouwing is in 1934 het recent gesloopte Restaurant ’t Anker gebouwd. In het
zuidwesten van het plangebied verschijnt vanaf 1980 een schuur. Ook deze schuur is recentelijk
gesloopt.
&lt;p&gt; Veldonderzoek
Op basis van het uitgevoerde veldonderzoek bevinden zich in het plangebied dekzanden, met
plaatselijk een restant van de oorspronkelijke podzol (B/BC-horizont). Vanaf de late middeleeuwen /
nieuwe tijd is door agrarisch gebruik in het plangebied een humusrijk dek ontstaan, waarvan in boring
10 een restant is aangetroffen. In de overige boringen is dit opgenomen in de huidige bouwvoor. Verder
zijn in boringen 7 en 8 resten aangetroffen van een greppel en in boring 1 vermoedelijke resten van de
historische bebouwing uit 1811-1832.
Door de aanwezigheid van een B/BC-horizont blijkt dat hooguit de top van de C-horizont licht is
verstoord in het westelijk deel van het plangebied. Het archeologisch vlak bevindt zich vanaf 30 cm -mv
of vanaf 5,20 meter +NAP. In het oostelijk deel van het plangebied is de oorspronkelijke podzolbodem
dieper verstoord door de historische resten (greppels en historische bebouwing). Het betreft hier echter
archeologische sporen.
&lt;p&gt; Gespecifieerde archeologische verwachting
 Hoge verwachting voor resten uit de steentijd. In het grootste deel van het plangebied zijn deze
verstoord, behalve midden in het plangebied, waar de B-horizont nog aanwezig is (boring 5).
 Hoge verwachting voor nederzettingsresten en resten van randactiviteiten (begraving, beakkering,
grondstofwinning, etc.) uit het neolithicum t/m de late middeleeuwen.
 Hoge verwachting voor een historisch erf uit de nieuwe tijd in het noordoosten van het plangebied.
 Hoge verwachting voor resten van beakkering en grondstofwinning uit de nieuwe tijd in het overige
deel van het plangebied.
&lt;p&gt; Advies
Op basis van dit onderzoek blijkt dat in het plangebied mogelijk archeologische resten bedreigd worden
door de voorgenomen bodemingrepen. Door de ondiepe ligging van de vermoedelijke archeologische
resten lijkt behoud in situ niet mogelijk. Dit zou namelijk betekenen dat de bodemingrepen beperkt
moeten worden tot maximaal 30 cm –mv. Op basis hiervan wordt geadviseerd om het hele plangebied
verder archeologisch te onderzoeken door middel van een proefsleuvenonderzoek. &lt;p&gt; Tijdens dit
onderzoek wordt gekeken of er daadwerkelijk archeologische resten in het plangebied aanwezig zijn en
of deze behoudenswaardig zijn. Indien dit het geval is dient het deel met de resten behouden te worden
of verder onderzocht te worden door een archeologische opgraving. Voorafgaand aan het
proefsleuvenonderzoek (en/of opgraving) dient er een, door het bevoegd gezag goedgekeurd,
Programma van Eisen (PvE) opgesteld te worden.
&lt;p&gt; Dit rapport geeft (selectie)adviezen. Het is aan de bevoegde overheid, de gemeente Roosendaal, deze
al dan niet over te nemen in de vorm van een (selectie)besluit.