cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1625
title: ความพึงพอใจของบัณฑิตต่อการเรียนการสอนภาษาญี่ปุ่นด้านการฟังและการพูดกับความสอดคล้องกับความต้องการของบริษัทญี่ปุ่นในประเทศไทย

description: งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์ 2 ประการคือ 1. เพื่อสำรวจความพึงพอใจของบัณฑิตระดับปริญญาตรีในด้านการจัดการเรียนการสอนภาษาญี่ปุ่น 2. เพื่อสำรวจและวิเคราะห์ความสามารถภาษาญี่ปุ่นด้านการฟังและการพูดที่เป็นรูปธรรมของบัณฑิตระดับปริญญาตรีและความสอดคล้องกับความต้องการของบริษัทญี่ปุ่นในประเทศไทย ประชากรที่ใช้ศึกษาในงานวิจัยนี้ได้แก่บัณฑิตสถาบันเทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่นจำนวน 372 คน ที่จบการศึกษาในปีการศึกษา 2553 และ 2554 และบริษัทญี่ปุ่นในฐานะผู้ใช้บัณฑิต จำนวน 22 แห่ง ผู้วิจัยเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามและการสัมภาษณ์ติดตามผล งานวิจัยนี้ใช้สถิติเชิงบรรยาย(ร้อยละและค่าเฉลี่ย) และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษาพบว่า 1. บัณฑิตมีความพึงพอใจหลักสูตรที่เน้นพัฒนาทักษะด้านการฟังและการพูดภาษาญี่ปุ่นโดยบัณฑิตให้ความเห็นว่าจำนวนวิชา การฝึกฝนระหว่างเรียน การบ้านหรือการฝึกฝนนอกห้องเรียนในรายวิชาที่เกี่ยวข้องกับทักษะด้านการฟังและการพูดการอยู่ในระดับพอดี ในขณะที่จำนวนวิชา การฝึกฝนระหว่างเรียน การบ้านหรือการฝึกฝนนอกห้องเรียนในรายวิชาที่เกี่ยวข้องกับคำศัพท์เฉพาะทางแต่ละสาขา การแปลและล่ามภาษาญี่ปุ่นอยู่ในระดับน้อย 2. จากการประเมินโดยชาวญี่ปุ่นที่ทำงานร่วมกับบัณฑิตพบว่าบัณฑิตสามารถใช้ทักษะการฟังและการพูดเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวันได้อย่างดี เช่น การแนะนำตัวเอง การกล่าวคำทักทาย เป็นต้น แต่ในสถานการณ์ที่มีความซับซ้อนและเกี่ยวข้องกับการทำงานบัณฑิตยังไม่สามารถทำได้ดีเท่าที่ควร เช่น การฟังและการพูดในที่ประชุม หรือ การอภิปราย นอกจากบริษัทญี่ปุ่นจะมีความคาดหวังเกี่ยวกับความสามารถด้านการสื่อสารภาษาญี่ปุ่นแล้ว บริษัทญี่ปุ่นยังความคาดหวังเกี่ยวกับวิธีการทำงานแบบญี่ปุ่นด้วย เช่น การประยุกต์ใช้หลักการ Hou-Ren-Sou เป็นต้น
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1626
title: พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ. 2542 : ศึกษากรณีการค้าอาวุธสงคราม

description: กฎหมายป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินของไทยในความผิดมูลฐานเกี่ยวกับการค้าอาวุธสงครามนั้น พบว่าในปัจจุบันยังมีปัญหาจากการบังคับใช้อยู่ ซึ่งได้แก่ ปัญหาความไม่ชัดเจนของขอบข่ายของการริบทรัพย์สินที่ยังไม่สามารถริบทรัพย์สินส่วนที่เป็นรายได้ ความไม่ชัดเจนของกฎหมาย ถ้อยคำที่ยังคลุมเครือของกฎหมาย การบัญญัติความผิดมูลฐานที่ยังแคบอยู่ การที่กฎหมายไม่สามารถควบคุมมิให้มีการทุจริตคอร์รัปชั่นของเจ้าหน้าที่รัฐ ความไม่เหมาะสมของระยะเวลาในการยับยั้งธุรกรรมและระยะเวลาในการยึดหรืออายัดทรัพย์สินชั่วคราว และยังขาดมาตรการการขึ้นทะเบียนผู้ถูกกีดกันมิให้เข้าถึงแหล่งเงินทุนเพื่อการฟอกเงิน ซึ่งปัญหาเหล่านี้ผู้เขียนได้มีข้อเสนอแนะเพื่อปรับปรุงให้กฎหมายมีประสิทธิภาพในประเด็นดังกล่าวมากขึ้น ซึ่งได้แก่ การแก้ไขบทบัญญัติของกฎหมายในบางประการ โดยการปรับเปลี่ยนและเพิ่มเติมบทบัญญัติให้มีความเหมาะสมกับการปฏิบัติการตามกฎหมายมากยิ่งขึ้น รวมทั้งได้เสนอแนะให้บัญญัติกฎกระทรวงขึ้นเพื่อความชัดเจนในรายละเอียดของกฎหมาย โดยแจกแจงไว้ในกฎกระทรวงว่าให้พระราชบัญญัติหรือกฎหมายใดบ้างเป็นความผิดมูลฐานตามมาตรา 3(21) แห่งพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ. 2542 นอกจากนี้ผู้เขียนยังเห็นว่าระยะเวลาในการยับยั้งธุรกรรมที่กำหนดไว้ในกฎหมายนั้นยังสั้นเกินไป เห็นสมควรแก้ไขกฎหมายเพื่อขยายระยะเวลาให้เจ้าหน้าที่มีเวลาสืบเสาะหาหลักฐานได้มากขึ้น รวมถึงการขยายระยะเวลาการยึดหรืออายัดทรัพย์สินไว้ชั่วคราวด้วย และที่สำคัญที่สุดคือประเด็นที่ประเทศไทยยังไม่มีการจัดทำการขึ้นทะเบียนรายชื่อของบุคคลผู้ถูกกีดกันมิให้เข้าถึงแหล่งเงินทุนเพื่อป้องกันการแพร่กระจายของอาวุธที่มีอานุภาพร้ายแรง ตามคำแนะนำข้อที่ 7 ของ FATF ซึ่งเป็นประเด็นที่ควรจะเร่งแก้ไข ประเด็นปัญหาที่กล่าวมาทั้งหมดนี้เป็นประเด็นที่จะต้องเร่งทำการแก้ไขเพื่อสร้างความแข็งแกร่งให้กับกฎหมายป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินของไทยให้ทัดเทียมนานาประเทศ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1627
title: ปัญหาการจัดเก็บภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาตามมาตรา 40 ทวิ และภาษีเงินได้นิติบุคคลตามมาตรา 70 ตรี แห่งประมวลรัษฎากร

description: จากการศึกษาพบว่า การกำหนดกฎหมายเพื่อจัดเก็บภาษีจากการส่งสินค้าออกไปต่างประเทศโดยไม่มีค่าตอบแทนเป็นการทั่วไป ทำให้บทบัญญัติดังกล่าวครอบคลุมถึงกรณีอื่นๆ ซึ่งอาจไม่ได้มีเนื้อหาในเชิงพาณิชย์ หรือกรณีที่ผู้ส่งสินค้าออกไปต่างประเทศมิได้มีเจตนาเพื่อหลีกเลี่ยงภาษี แต่ได้กระทำไปโดยสุจริตใจเพื่อประโยชน์ในทางธุรกิจของตนในอนาคตด้วย บทบัญญัติดังกล่าวจึงก่อให้เกิดปัญหาในทางปฏิบัติ ทั้งในแง่ความเป็นธรรมในการจัดเก็บภาษี ความไม่แน่นอนในการจัดเก็บภาษี อีกทั้งยังมีความซ้ำซ้อนของบทบัญญัติที่เกี่ยวข้องกับอีกด้วย การวิจัยนี้จึงมุ่งศึกษาถึงภาระภาษีที่เกี่ยวข้องกับการส่งสินค้าออกไปต่างประเทศโดยไม่มีค่าตอบแทนตามประมวลรัษฎากรอันได้แก่ ภาษีเงินได้และภาษีมูลค่าเพิ่ม ตลอดจนวิเคราะห์ถึงปัญหาของบทบัญญัติดังกล่าวตามหลัก การจัดเก็บภาษีอากรที่ดี และวิเคราะห์โดยเปรียบเทียบกับกฎหมายของต่างประเทศ เพื่อเสนอแนวทางแก้ไขบทบัญญัติดังกล่าวให้เหมาะสมยิ่งขึ้น บทบัญญัติในส่วนของภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา มาตรา 40 ทวิ มีความไม่ชัดเจน และไม่เป็นธรรมในหลายกรณี เนื่องจากบทบัญญัติที่เกี่ยวข้องมีการกำหนดข้อยกเว้นการจัดเก็บภาษีเอาไว้จำกัด ไม่เปิดช่องให้มีการใช้ดุลยพินิจให้เป็นธรรมแก่กรณี จึงเห็นควรให้มีการปรับปรุงบทกฎหมายมาตราดังกล่าวให้ชัดเจนยิ่งขึ้น ในส่วนของภาษีเงินได้นิติบุคคลนั้น มาตรา 70 ตรี มีปัญหาเช่นเดียวกับมาตรา 40 ทวิ อีกทั้งยังมีความซ้ำซ้อนกับบทบัญญัติมาตรา 65 ทวิ (4) จึงเห็นควรให้ยกเลิกมาตรา 70 ตรี และปรับปรุงบทบัญญัติมาตรา 65 ทวิ (4) ให้เหมาะสมกับการปรับใช้ในกรณีการส่งสินค้าออกไปต่างประเทศโดยไม่มีค่าตอบแทนหรือมีค่าตอบแทนต่ำกว่าราคาตลาดยิ่งขึ้น ในส่วนของภาษีมูลค่าเพิ่มนั้น โดยเหตุที่เป็นการจัดเก็บจากการบริโภคในราชอาณาจักร ดังนั้น การส่งสินค้าออกไปต่างประเทศจึงได้รับสิทธิเสียภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 0 ไม่ว่า การส่งออกดังกล่าวจะมีค่าตอบแทนหรือไม่ ดังนั้นจึงไม่ก่อให้เกิดปัญหาในทางปฏิบัติแต่อย่างใด
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1628
title: การวิเคราะห์ความเสี่ยงภายในกลุ่มตลาดหลักทรัพย์เอเชียตะวันออก

description: ในงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะตรวจสอบปฏิสัมพันธ์ และความเชื่อมโยงของโครงสร้างภายในกลุ่มตลาดหลักทรัพย์เอเชียตะวันออก โดยทำการศึกษาพลวัตของแบบโครงสร้างภายในตลาดหุ้น ผ่านมุมมองโครงข่าย ด้วยกระบวนการวิเคราะห์โครงข่ายแบบอิงสหสัมพันธ์ ซึ่งในงานวิจัยดังกล่าวนี้ เลือกที่จะนำเสนอการวิเคราะห์ความเสี่ยง Systemic Risk ทั้ง 3 รูปแบบ ได้แก่ ความแข็งแรงของโครงสร้างโครงข่าย, สภาวะลุกลามภายโนโครงข่าย และความยืดหยุ่นในการปรับตัวของโครงข่าย งานวิจัยนี้ได้นำเสนอเทคนิค ในการกลั่นกรองข้อมูล โดยการแยกแก่นแท้ของข้อมูลออกจากเส้นเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบต่างๆ ภายในโครงข่าย โดยในที่นี้ได้เลือกใช้เทคนิคในการสร้างโครงข่ายแบบบอกทิศทางในรูปแบบเพลน ด้วยวิธี Partial Correlation Planar Maximal Filtered Graphs (PCPG) ซึ่งวิธีดังกล่าวนี้มีข้อดีอยู่ที่แก่นของข้อมูลที่ได้นั้น จะให้ข้อมูลที่เพิ่มขึ้น เมื่อเทียบกับโครงข่าย MST เนื่องจากโครงข่าย PCPG ได้นำการเชื่อมโยงในรูปแบบวงวน และการจับกลุ่มย่อยภายในโครงข่ายมาพิจารณาด้วย โดยที่นำค่า Partial Correlation มาประยุกต์ใช้ ในการวัดสหสัมพันธ์ ระหว่าง 2 ตัวแปรใดๆ เมื่อหักล้างผลกระทบจากตัวกลางแล้ว เช่นวัดผลตอบแทนหุ้น ที่ได้รับผลกระทบ จาก 3 ตัวแปรโดยทำการกำหนดตัวแทน ที่มีอิทธิพลในระดับสูงต่อหุ้นต่างๆภายในตลาดมาใช้เป็นตัวกลาง เพื่อที่จะนำมาใช้หาสหสัมพันธ์แยกส่วน ซึ่งในงานวิจัยนี้มีขอบเขตการศึกษาพลวัตของดัชนี ICF ตลอดช่วง ค.ศ.1990 – 2012 ภายในดัชนีหุ้นของประเทศในกลุ่มเอเชียตะวันออก โดยที่ ICF เป็นสัดส่วนของสหสัมพันธ์ระหว่างตลาด ต่อสหสัมพันธ์แยกส่วนระหว่างตลาด พร้อมกันนี้ยังได้นำค่าทางสถิติของแบบโครงสร้างที่ได้จากโครงข่าย MST และ PCPG มาพิจารณาระดับความเป็นศูนย์กลางของตลาดหุ้นภายในภูมิภาค งานวิจัยดังกล่าวได้แสดงให้เห็นว่าโครงข่ายในรูปแบบที่อิงค่าสหสัมพันธ์นั้น ยังสามารถนำมาใช้ประโยชน์ในการวัดคุณสมบัติในแง่ของความเป็นศูนย์กลางภายในโครงข่าย ได้เช่นเดียวกัน นอกจากนี้ ยังสามารถนำมาใช้ประโยชน์ในการวัดความเสี่ยง Systemic Risk ผ่าน 3 มุมมอง ในการวิเคราะห์โครงสร้าง ซึ่งผลลัพธ์ที่ได้พบว่าโครงสร้างของระบบมีความแข็งแรงแต่เปราะบาง (Robust yet Fragile) ภายในโครงข่าย อีกทั้งยังต้องเผชิญกับปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดสภาวะลุกลามของวิกฤตที่อาจปะทุขึ้นมาอีกครั้ง
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1629
title: การสร้างงานนาฏยศิลป์ไทยเพื่อการอนุรักษ์และสร้างสรรค์สำหรับคนรุ่นใหม่

description: วิทยานิพนธ์เล่มนี้ มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษารูปแบบและแนวคิดในการสร้างงานนาฏยศิลป์ไทยเพื่อการอนุรักษ์และสร้างสรรค์สำหรับคนรุ่นใหม่ โดยให้ความสำคัญกับการศึกษาการแสดงชุด “เพนดูลัม: อีสท์ แอน เวสท์ อิน อะ ไลฟ์ ออฟ ดานซ์” ซึ่งสร้างสรรค์และแสดงเดี่ยวโดย นราพงษ์ จรัสศรี ในปี ค.ศ. 1983 ณ เมืองเวลส์ ประเทศสหราชอาณาจักร โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ ที่ใช้วิธีการเก็บข้อมูลจากงานเอกสาร ร่วมสัมมนา สัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ การทำการแสดงซ้ำ (Reproduction) โดยทดลองสร้างการแสดงชุด “เพนดูลัม” ขึ้นใหม่ และประเมินผลเพื่อหาวิธีการทำงาน ผลการวิจัยพบว่าการแสดงชุดเพนดูลัม สามารถเป็นตัวแทนของการแสดงนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยสำหรับคนรุ่นใหม่ ซึ่งประกอบด้วย 1) บทการแสดงใช้เพื่อเล่าเรื่องราว 2) ลีลาการแสดงแบบนาฏยศิลป์ไทย บัลเลต์ และนาฏยศิลป์ร่วมสมัย 3) นักแสดงคนเดียวที่มีความสามารถหลากหลายทางการแสดง 4) เครื่องแต่งกายออกแบบบนพื้นฐานของศิลปวัฒนธรรมไทยและตะวันตกที่ใช้เทคนิคการเปลี่ยนเครื่องแต่งกายบนเวทีแสดง 5) เสียงและดนตรีใช้ดนตรีไทยเดิมและเสียงพูดที่ออกแบบให้เหมาะสมกับเรื่องราว 6)พื้นที่เวทีสำหรับการแสดงถูกใช้อย่างมีประสิทธิภาพในเรื่องของที่ว่าง 7) แสงสำหรับการแสดงถูกใช้เพื่อแนะนำสายตาผู้ชม 8) อุปกรณ์การแสดงใช้เป็นสัญลักษณ์ประกอบเรื่องราวที่แสดง และแนวคิดในการสร้างงานที่สำคัญ 3 ประการที่พบ คือ 1) การใช้ความหลากหลายทางวัฒนธรรม เพื่อส่งเสริมและอนุรักษ์ให้ศิลปวัฒนธรรมไทยโดดเด่นท่ามกลางกระแสวัฒนธรรมอื่นอย่างสร้างสรรค์ 2)การใช้สัญลักษณ์ในการสื่อสารเพื่อสร้างอรรถรสในการแสดง 3)การใช้เทคโนโลยีมัลติมีเดียในการแสดง จากการประเมินแนวความคิดพบว่า การตีความ(Interpretation)เป็นองค์ประกอบสำคัญในการสร้างสรรค์งานนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยผ่านระบำและการตีบท (Acting) การอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมไทยนั้นสามารถใช้ท่ารำ เพลงดนตรีและเครื่องแต่งกายให้เหมาะสมอย่างสร้างสรรค์ จะเห็นได้ว่าการสร้างงานนาฏยศิลป์ไทยเชิงอนุรักษ์และสร้างสรรค์สำหรับคนรุ่นใหม่ ถ้าทำอย่างมีหลักการจะสามารถสร้างงานที่มีคุณภาพอันเป็นการสืบทอด อนุรักษ์และเผยแพร่มรดกทางวัฒนธรรมประจำชาติสู่ประชาคมโลกอย่างภาคภูมิ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1630
title: แนวความคิดในการสร้างงานนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยเกี่ยวกับบทบาทของสตรีในสังคมไทยของนราพงษ์ จรัสศรี

description: วิทยานิพนธ์เรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษา 2 ข้อ คือ 1.เพื่อศึกษารูปแบบในการสร้างงานนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยเกี่ยวกับบทบาทของสตรีในสังคมไทย ของนราพงษ์ จรัสศรี 2.เพื่อศึกษาวิเคราะห์แนวความคิดในการสร้างงานนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยเกี่ยวกับบทบาทของสตรีในสังคมไทย ของนราพงษ์ จรัสศรี โดยใช้ระเบียบของวิธีการดำเนินการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ดังนี้ การสำรวจข้อมูลเชิงเอกสาร การสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ การสัมมนา สื่อสารสนเทศอื่นๆ การสำรวจข้อมูลภาคสนาม และเกณฑ์มาตรฐานศิลปินต้นแบบ นำมาสังเคราะห์ข้อมูล สรุปผลและนำเสนอเป็นงานวิจัย โดยผู้วิจัยจะนำเสนอผลการศึกษาโดยวิธีพรรณนาวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบในการสร้างงานนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยเกี่ยวกับบทบาทสตรีในสังคมไทย ของนราพงษ์ จรัสศรี นั้น จะใช้รูปแบบการแสดงตามองค์ประกอบทางนาฏยศิลป์ ประกอบด้วย บทการแสดงที่ยังคงรักษาประเด็นหลักในเรื่องของผู้หญิง และง่ายต่อการเข้าใจของผู้ชม ที่เป็นคนทั่วไป มีการสร้างสรรค์ลีลาขึ้นใหม่โดยยังรักษาลีลาแบบดั้งเดิม ใช้ท่าแม่บททางด้านนาฏยศิลป์เพื่อช่วยเสริมให้นักแสดงสื่อความหมายได้อย่างความชัดเจน นอกจากนี้ยังสร้างสรรค์ลีลาใหม่บนพื้นฐานของลีลาแบบดั้งเดิม ผสมผสานในหลากหลายวัฒนธรรม และสื่อให้คนเข้าใจง่าย นักแสดง มีเทคนิคการเต้นจากหลายวัฒนธรรมและยังคงรักษาหัวใจของวัฒนธรรมไทยไว้ เครื่องแต่งกายจะช่วยส่งเสริมลีลาจากนาฏยศิลป์ไทยและในขณะเดียวกันก็เอื้อต่อลีลาจากวัฒนธรรมตะวันตกด้วย ด้านดนตรีมีการสร้างสรรค์เสียงและดนตรีใหม่บนพื้นฐานแบบดั้งเดิม รูปแบบด้านอุปกรณ์การแสดงที่ยังคงรักษาทัศนคติของเรื่องราวในอดีตด้วย ส่วนแนวความคิดในการสร้างงานนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยของ นราพงษ์ จรัสศรี นั้นได้ให้ความสำคัญทางด้านความแตกต่างระหว่างเพศ ที่สะท้อนให้เห็นถึงเอกลักษณ์ไทย ใช้ความหลากหลายทางด้านวัฒนธรรมอื่นเพื่อเสริมให้วัฒนธรรมไทยเด่นขึ้น ตลอดจนการสร้างสรรค์และการสร้างอรรถรสเพื่อให้ผู้ชมเข้าถึงบทการแสดง การอนุรักษ์ การใช้สัญลักษณ์ การนำหลักคุณธรรมจริยธรรมเข้ามาเสริม และสุดท้ายคือนำเอาทฤษฎีทางด้านนาฏศิลป์และทัศนศิลป์ มาเป็นแนวความคิดในการสร้างงานนายศิลป์ไทยร่วมสมัย
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1631
title: รูปแบบและแนวความคิดในการสร้างสรรค์งานนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัย ของนราพงษ์ จรัสศรี

description: วิทยานิพนธ์ในหัวข้อ รูปแบบและแนวความคิดในการสร้างสรรค์งานนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยของ นราพงษ์ จรัสศรี มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาวิเคราะห์รูปแบบและแนวความคิดในการสร้างสรรค์งานนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยของ นราพงษ์ จรัสศรี เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพที่มีการเก็บรวบรวมจากเอกสารต่างๆ สังเกต สัมภาษณ์ผู้ที่เกี่ยวข้องกับงานวิจัยในเชิงลึก ศึกษาจากสื่อสารสนเทศ จากผลงานการแสดงต่างๆ โดยให้ความสำคัญกับงาน ๓ ชิ้น ของนราพงษ์ จรัสศรี ได้แก่ ๑) นารายณ์อวตาร (พ.ศ.๒๕๔๖) เป็นการแสดงประกอบวรรณคดีจินตภาพ ๒) แสง-เสียงประกอบจินตภาพคนดีศรีอยุธยา (พ.ศ.๒๕๓๘) เป็นการแสดงจากเรื่องราวประวัติศาสตร์ ประกอบปูชนียสถาน ใช้นักแสดงจำนวนมาก กลุ่มผู้ชมเป็นชาวต่างประเทศและนักท่องเที่ยว ๓) ปาร์ฟูม(พ.ศ.๒๕๓๒) เป็นการแสดงที่นำเสนอบทบาทของสตรีในสังคม จากนั้นจึงนำข้อมูลทั้งหมดมาวิเคราะห์ และสังเคราะห์ข้อมูล และสรุปผล นำเสนอเป็นงานวิจัย การศึกษารูปแบบงานทั้ง ๓ ชิ้น ในด้านองค์ประกอบการแสดง ได้แก่ บทการแสดง ลีลาการแสดง เครื่องแต่งกาย ดนตรี พื้นที่การแสดง แสงฉากและอุปกรณ์ประกอบการแสดง และนักแสดง พบว่ามีรูปแบบของการบูรณาการการแสดงจากความหลากหลายทางวัฒนธรรม คงไว้ซึ่งเอกลักษณ์ไทยให้ความสำคัญกับการสื่อสารกับคนรุ่นใหม่และนำเสนอในระยะเวลาที่เหมาะสมสำหรับแนวความคิดในการสร้างสรรค์งานนาฎยศิลป์ไทยร่วมสมัยของนราพงษ์ จรัสศรีนั้น พบว่าได้ให้ความสำคัญกับการสร้างสรรค์ใหม่จากความดั้งเดิม ซึ่งอยู่บนพื้นฐานทฤษฎีทางนาฏยศิลป์และทฤษฎีทางศิลปะ คำนึงถึงการนำเสนอประเด็นใหม่ด้วยการผสมผสานรูปแบบการแสดงจากนาฏยศิลป์และวัฒนธรรมที่หลากหลาย ยังคงรักษาเอกลักษณ์ของการแสดงดั้งเดิมไว้ นอกจากนั้นยังคำนึงถึงการสื่อสารกับคนรุ่นใหม่ โดยมีแนวความคิดในการให้ความสำคัญกับสังคมส่วนรวม การอนุรักษ์วัฒนธรรมไทย คุณธรรมจริยธรรม และการให้ความสำคัญกับสตรี ผลที่ได้จากงานวิจัยตรงตามวัตถุประสงค์
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1632
title: ตัวละครผู้สูงอายุในนวนิยายของโอะงะวะ โยโกะ

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาตัวละครผู้สูงอายุในนวนิยายของโอะงะวะ โยโกะ 5 เรื่องที่มีผู้สูงอายุเป็นตัวละครหลัก ได้แก่ 1. 1. ฮิโซะยะกะนะ เค็ฌโฌ 2. 2. โฮเต็ลไอริส 3. 3. ชิมโมะกุ ฮะกุบุท์ซุคัน 4. 4. 4. คิฟุจิน A โนะ โซะเซะอิ และ 5. 5. 5. ฮะกะเสะ โนะ อะอิฌิตะ ซูชิกิ โดยศึกษาเกี่ยวกับภูมิหลังทางด้านครอบครัว การใช้ชีวิต ความสูญเสียที่เคยเกิดขึ้นกับตัวละคร มุมมองจากตัวละครอื่นที่มีต่อผู้สูงอายุ รวมทั้งบทบาทและความอิทธิพลที่มีต่อตัวละครอื่น จากการศึกษาพบว่า ตัวละครผู้สูงอายุทั้ง 5 คนไม่มีญาติที่เกี่ยวข้องทางสายเลือดเหลืออยู่เลย มีความสนใจหรือความเชี่ยวชาญในเรื่องใดเรื่องหนึ่งเป็นพิเศษ และมีบทบาทสาคัญในการช่วยเหลือหรือมีอิทธิพลต่อตัวละครอื่น นอกจากนี้ นวนิยายที่ยกมาศึกษาทุกเรื่อง ล้วนเล่าถึงวาระสุดท้ายของผู้สูงอายุ ซึ่งก่อนหรือหลังจากที่ที่ผู้สูงอายุเสียชีวิต จะมีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้น และเหตุการณ์นั้นจะนาไปสู่บทสรุปของเรื่องในท้ายที่สุด นอกจากนี้ ผู้วิจัยยังพบว่ามีความแตกต่างบางประการระหว่างตัวละครผู้สูงอายุชายและตัวละครผู้สูงอายุหญิง กล่าวคือ ตัวละครผู้สูงอายุหญิงจะมีฐานะดีและมีชีวิตที่สะดวกสบายมีงานอดิเรกที่ตนสนใจ และมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น ส่วนตัวละครผู้สูงอายุชายจะมีชีวิตที่พออยู่พอกิน เชี่ยวชาญในสิ่งที่ตนยึดเป็นอาชีพ และไม่มีสังคมมากนัก ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงสังคมผู้สูงอายุญี่ปุ่นในปัจจุบันได้เป็นอย่างดี
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1633
title: สัมพันธบทข้ามสื่อและข้ามวัฒนธรรม เรื่อง “ริง” ในนวนิยาย ภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ และหนังสือการ์ตูน

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ลักษณะสัมพันธบทข้ามสื่อ เรื่อง “ริง” ในนวนิยาย ภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ และหนังสือการ์ตูน รวมถึงวิเคราะห์ลักษณะสัมพันธบทข้ามวัฒนธรรม เรื่อง “ริง” ในภาพยนตร์ญี่ปุ่น ภาพยนตร์เกาหลี และภาพยนตร์ฮอลลีวูด อีกทั้งวิเคราะห์ลักษณะเด่นของสัมพันธบททั้ง 2 ลักษณะ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยอาศัยแนวคิดต่างๆ เป็นแนวทางในการวิเคราะห์ ซึ่งได้แก่ แนวคิดการเล่าเรื่อง แนวคิดประเภทของสื่อ แนวคิดสัมพันธบทและการดัดแปลง รวมถึงแนวคิดเกี่ยวกับสังคมและวัฒนธรรมกับการสื่อสาร ผลการวิจัยพบว่า ลักษณะสัมพันธบทข้ามสื่อ เรื่อง “ริง” ในนวนิยาย ภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ และหนังสือการ์ตูน มีการดัดแปลงตัวบทในหลายรูปแบบ ทั้งคงเดิม เพิ่มเติม ตัดทอน และปรับเปลี่ยน โดยการดัดแปลงนวนิยาย/เรื่องสั้นเป็นภาพยนตร์ มีการปรับเปลี่ยนแนวเรื่องและโครงเรื่องเป็นสำคัญ กล่าวคือ เปลี่ยนจากเรื่องแนวลึกลับสยองขวัญแบบพลังเหนือธรรมชาติ เป็นแบบภูตผีปีศาจเต็มตัว ซึ่งทำให้มีการปรับเปลี่ยนเพิ่มเติมโครงเรื่องให้ขับเน้นความสยองขวัญมากขึ้นด้วย การดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ มีการปรับเปลี่ยนเพิ่มเติมตัวบท โดยการผสมผสานเนื้อหาในนวนิยายเล่มแรกกับเล่มที่สองไว้ด้วยกัน ส่วนหนังสือการ์ตูนที่ดัดแปลงจากทั้งนวนิยาย/เรื่องสั้นและภาพยนตร์ มีการดัดแปลงในลักษณะที่ยังคงตัวบทไว้ตามต้นฉบับเป็นส่วนใหญ่ ขณะที่ลักษณะสัมพันธบทข้ามวัฒนธรรม เรื่อง “ริง” ในภาพยนตร์ญี่ปุ่น ภาพยนตร์เกาหลี และภาพยนตร์ฮอลลีวูด ก็มีการดัดแปลงตัวบทในหลายรูปแบบเช่นกัน อีกทั้งดัดแปลงตัวบทที่เป็นบริบททางสังคมและวัฒนธรรมร่วมด้วย สัมพันธบทข้ามสื่อ เรื่อง “ริง” มีลักษณะเด่นคือ มีการดัดแปลงรูปแบบในการนำเสนอให้เข้ากับธรรมชาติของสื่อที่ใช้นำเสนอ อีกทั้งมีการดัดแปลงเนื้อหาให้สอดคล้องกับกลุ่มเป้าหมายของสื่อนั้นๆ เช่นเมื่อดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ ก็มีการเพิ่มเติมรายละเอียดให้ผู้ชมที่มีความหลากหลายเข้าใจตรงกัน ส่วนสัมพันธบทข้ามวัฒนธรรม เรื่อง “ริง” มีลักษณะเด่นคือ มีการดัดแปลงบริบททางสังคมและวัฒนธรรม รวมถึงดัดแปลงเนื้อหา ให้สอดคล้องกับกลุ่มเป้าหมายที่อยู่ในสังคมและวัฒนธรรมที่ต่างออกไป เช่นเมื่อดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวูด ก็ต้องมีการปรับเปลี่ยนบริบทแวดล้อมให้เป็นตะวันตก มีการผสมผสานความเชื่อเกี่ยวกับภูตผีปีศาจแบบซาตาน อย่างไรก็ตาม ต่างก็รักษาภาพจำร่วมกันอันกลายเป็นเอกลักษณ์ของเรื่องไว้
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1634
title: ความผิดมูลฐานตามกฎหมายป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน : ศึกษาวิเคราะห์การกระทำอันเป็นโจรสลัด

description: การกระทำอันเป็นโจรสลัดเป็นอาชญากรรมที่มีความร้ายแรงและให้ผลประโยชน์ตอบแทนที่สูง ในปัจจุบันการกระทำการอันเป็นโจรสลัดมีลักษณะที่ซับช้อนมีการวางแผนเป็นอย่างดี โดยเฉพาะการกระทำอันเป็นโจรสลัดเรียกค่าไถ่จะมีเครือข่ายหรือตัวแทนในการเรียกค่าไถ่และรับชำระค่าไถ่ ทำให้ยากแก่การหาพยานหลักฐานในการพิสูจน์ความผิดและยากต่อการป้องกันและจับกุมผู้กระทำความผิดมาดำเนินคดี นอกจากนี้การกระทำอันเป็นโจรสลัดยังเป็นความผิดสากลเป็นความผิดตามกฎหมายระหว่างประเทศ การกระทำอันเป็นโจรสลัดในแต่ละครั้งมักมีความเกี่ยวพันในหลายประเทศและสามารถถูกดำเนินคดีได้ในหลายเขตอำนาจรัฐ จากการศึกษาพบว่ามูลเหตุสำคัญในการกระทำการอันเป็นโจรสลัดคือจำนวนเงินมหาศาลที่ได้จากการกระทำความผิด ซึ่งในแต่ละปีโจรสลัดมีรายได้จากการกระทำผิดกฎหมายเป็นมูลค่าหลายร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ซึ่งถือเป็นจำนวนเงินที่มีมูลค่ามากเมื่อเทียบกับอาชญากรรมอื่น ๆ ด้วยเหตุนี้ทำให้การกระทำการอันเป็นโจรสลัดจึงมีความเกี่ยวพันกับการฟอกเงินอย่างเห็นได้ชัด ดังนั้นจึงมีการกำหนดให้การกระทำอันเป็นโจรสลัดตามกฎหมายป้องกันและปราบปรามการกระทำอันเป็นโจรสลัด เป็นความผิดมูลฐานตามกฎหมายป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน ซึ่งทำให้เกิดผลดีต่อการป้องกันและปราบปรามการกระทำอันเป็นโจรสลัด ทำให้ศาลมีอำนาจสั่งริบทรัพย์ที่เกี่ยวข้องกับการกระทำความผิดและสั่งให้ตกเป็นของแผ่นดินได้ซึ่งแตกต่างกับกรณีคดีอาญาทั่วไป การกระทำการอันเป็นโจรสลัดเป็นภัยที่คุกคามทั้งประเทศไทยและต่างประเทศ แม้บางประเทศจะมีกฎหมายลงโทษการกระทำอันเป็นโจรสลัดและมีกฎหมายป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินแล้วก็ตาม แต่เนื่องด้วยความผิดการกระทำอันเป็นโจรสลัดนี้เป็นความผิดสากลที่เกี่ยวพันกับหลายประเทศ กฎหมายภายในจึงยังไม่สามารถบังคับใช้ได้อย่างเต็มที่ จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีความร่วมมือระหว่างประเทศในหลายด้านเพื่อให้การดำเนินการบังคับใช้กฎหมายมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นไป
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1635
title: กฎหมายและมาตรการทางอาญาในกรณีเจ้าหน้าที่รัฐบังคับให้บุคคลสูญหาย

description: ปัญหาการบังคับบุคคลให้สูญหายได้เกิดขึ้นอย่างแพร่หลายทั่วโลก และเป็นปัญหาที่นานาประเทศกำลังให้ความสนใจ เนื่องมาจากปัญหาดังกล่าวมีความเกี่ยวข้องกับการกระทำของเจ้าหน้าที่รัฐซึ่งเป็นผู้ใช้อำนาจรัฐในการรักษาความสงบเรียบร้อยในบ้านเมือง สำหรับประเทศไทย ถึงแม้ในขณะนี้จะมีบทบัญญัติทางกฎหมายอาญา เช่น ความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการ ความผิดต่อเสรีภาพ ที่สามารถนำมาลงโทษผู้กระทำการบังคับบุคคลให้สูญหายได้ แต่บทบัญญัติดังกล่าวมีความไม่เหมาะสมสำหรับกรณีการบังคับบุคคลให้สูญหายซึ่งถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง และมีความซับซ้อน อีกทั้งด้วยลักษณะของการกระทำดังกล่าวยังก่อให้เกิดปัญหาต่างๆ ตามมามากมาย เช่น กรณีการสอบสวนที่ไม่เป็นธรรม กรณีการติดตามค้นหาผู้สูญหาย รวมถึงกรณีการเยียวยาผู้เสียหายจากรัฐ ด้วยเหตุดังกล่าว จึงมีความจำเป็นต้องศึกษาและค้นคว้าหากฎหมายและมาตรการทางอาญาที่เหมาะสมเพื่อนำมาแก้ไขปัญหาปรากฏการณ์บังคับบุคคลให้สูญหายที่เกิดขึ้นในประเทศไทยโดยศึกษาเปรียบเทียบและวิเคราะห์กฎหมายเกี่ยวกับการบังคับบุคคลให้สูญหายของต่างประเทศ ได้แก่ ประเทศสหรัฐเม็กซิโก ประเทศสาธารณรัฐโคลอมเบีย และประเทศสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ เพื่อนำมาซึ่งแนวทางในการกำหนดกฎหมายและมาตรการทางอาญาเหมาะสมสำหรับประเทศไทย ทั้งนี้ กฎหมายและมาตรการเหล่านั้นจะต้องไม่ต่ำกว่ามาตรฐานที่อนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการคุ้มครองมิให้บุคคลถูกบังคับให้สูญหายได้กำหนดไว้ จากผลการศึกษาพบว่า ประเทศไทยควรออกกฎหมายและมีการกำหนดฐานความผิดเกี่ยวกับการบังคับบุคคลให้สูญหายเพื่อให้สามารถดำเนินคดีแก่ผู้กระทำความผิดนอกจากนี้ ด้วยลักษณะของการบังคับบุคคลให้สูญหายเองเพียงการกำหนดให้การบังคับบุคคลให้สูญหายเป็นความผิดในทางอาญานั้นยังไม่เพียงพอที่จะแก้ปัญหาการบังคับบุคคลให้สูญหายให้หมดไปได้ ดังนั้น ควรมีการกำหนดมาตรการอื่นๆ ร่วมด้วย ได้แก่ มาตรการในการสอบสวน มาตรการในการติดตามค้นหาผู้สูญหาย รวมถึงมาตรการในการเยียวยาผู้เสียหาย เป็นต้น
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1636
title: ประสบการณ์การเป็นพยาบาลผ่าตัดที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลตติยภูมิของรัฐ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงประสบการณ์ของพยาบาลผ่าตัดที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลตติยภูมิของรัฐ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบปรากฏการณ์วิทยาการตีความของ Heidegger คัดเลือกผู้ให้ข้อมูลแบบเจาะจง โดยผู้ให้ข้อมูลคือ พยาบาลผ่าตัดที่มีประสบการณ์ในการทำงานมากกว่า 3 ปีขึ้นไป จำนวน 14 คน รวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก ร่วมกับการบันทึกเทป นำข้อมูลที่ได้มาถอดความแบบคำต่อคำ และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์ตามวิธีการของ Crist and Tanner ผลการศึกษาพบว่า ประสบการณ์ของพยาบาลผ่าตัดที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลตติยภูมิของรัฐ แบ่งเป็น 5 ประเด็นหลัก ดังนี้ 1. เป็นพยาบาล OR เพราะว่างานน่าสนใจ ประกอบด้วย 2 ประเด็นย่อย ได้แก่ (1.1) งานบริการเป็นรายๆ เสร็จแล้วเสร็จเลย และ (1.2) ท้าทายดี มีส่วนร่วมการตัดสินใจ 2. เข้าห้องผ่าตัดใหม่ๆ ต้องใช้การเรียนรู้ ประกอบด้วย 4 ประเด็นย่อย คือ (2.1) ทำงานใหม่ๆ ตื่นเต้น กังวลใจ เครียดไปทุกอย่าง (2.2) สงสัยไถ่ถาม ฝึกทำตามพี่เลี้ยงสอน บางขั้นตอนฝึกหัดทำบ่อยๆ ค่อยๆ เรียนรู้งาน (2.3) หนังสือต้องหาอ่าน ศึกษางานทันสมัย เทคโนโลยีใหม่ๆ เรียนรู้ไว้ได้ใช้งาน และ (2.4) สะสมประสบการณ์ สิ่งใดผิดพลาด เรียนรู้ไว้ไม่ให้เกิดซ้ำ 3. ประสบการณ์หลากหลายภายใต้การทำงานเป็นพยาบาลรอบนอกและรอบใน ประกอบด้วย 2 ประเด็นย่อย คือ (3.1) ขึ้นเวรมาต้องดูว่า วันนี้ทำงานอะไร และ (3.2) บทบาทอาจแยกกัน เวลาทำงานนั้น ร่วมใจกันทำเป็นทีม 4. งานผ่าตัดมีความเสี่ยง หากหลีกเลี่ยงได้ ไม่อยากให้อะไรผิดพลาด ประกอบด้วย 3 ประเด็นย่อย คือ (4.1) ให้ความสำคัญกับผู้ป่วย ดูให้ปลอดภัยช่วยเหลือให้สุขสบาย (4.2) แม้จะวุ่นวาย หากช่วยชีวิตผู้ป่วยได้ บรรลุเป้าหมายการทำงาน (4.3) การผ่าตัดต้องระมัดระวัง หากพลาดพลั้ง เกิดภาวะแทรกซ้อนได้ 5. อุทิศตนเพื่อหน้าที่ ทำงานผ่านด้วยดี แต่อาจมีสิ่งตามมา คือ ปัญหาสุขภาพ ประกอบด้วย 4 ประเด็นย่อย คือ (5.1) อดทนและอดกลั้น อาหารนั้นอย่าถามหา ขับถ่ายไม่เป็นเวลา กลั้นไว้จนกว่าจะเสร็จงาน (5.2) ผู้ป่วยและเครื่องมือมีน้ำหนัก ยกย้ายบ่อยนักไม่ไหว ทำให้ปวดหลังปวดไหล่ (5.3) สุขภาพจะเป็นอย่างไร สูดหายใจควันพิษและเชื้อที่ติดจากผู้ป่วยมา และ (5.4) ทำงานกลางวัน อยู่เวรกลางคืน ต้องฝืนร่างกาย หยุดพักไม่ได้ วันต่อไปต้องทำงานต่อ จากผลการศึกษานี้ ทำให้เข้าใจประสบการณ์การเป็นพยาบาลผ่าตัดที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลตติยภูมิของรัฐ ซึ่งเป็นข้อมูลให้ผู้บริหารทางการพยาบาลสามารถนำไปเป็นข้อมูลพื้นฐานในการจัดอบรมเพื่อพัฒนาพยาบาลที่ปฏิบัติงานในห้องผ่าตัดต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1637
title: การจบเรื่องของเรื่องเล่าในวรรณกรรมชุดท์ซุท์ซุมิชูนะงน โมะโนะงะตะริ

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนีศึ้กษาเกี่ยวกับการจบเรื่องของเรื่องเล่าในวรรณกรรมชุดท์ซุท์ซุมิชู นะงนโมะโนะงะตะริ เพื่อศึกษาการจบเรื่องของเรื่องราวในวรรณกรรมชุดดังกล่าว และเพื่อ ศึกษาผลของการจบเรื่องแต่ละรูปแบบ ผลจากการวิจัยพบว่า เรื่องเล่าในวรรณกรรมชุดท์ซุท์ซุมิชูนะงนโมะโนะงะตะริมี รูปแบบการจบ 2 รูปแบบ ด้วยกัน คือการจบแบบผิดคาด และการจบแบบไม่มีข้อสรุป โดย เรื่องเล่าในกลุ่มการจบแบบผิดคาดนัน้ เป็นเรื่องเล่าที่สร้างความตลกขบขันโดยการเสียดสีตัว ละครในเรื่อง ส่วนการจบแบบไม่มีข้อสรุปยังแบ่งออกเป็น การจบแบบชี้นำให้ผู้อ่านคาดเดา บทสรุปอย่างใดอย่างหนึ่ง และการจบแบบชี้นำให้ผู้อ่านขบคิดถึงบทสรุปที่แตกต่าง หลากหลาย โดยเรื่องเล่าในกลุ่มการจบแบบชี้นำให้ผู้อ่านคาดเดาบทสรุปอย่างใดอย่างหนึ่ง นั้น ผู้เล่าจะจบเรื่องด้วยการชี้นำว่าเรื่องเล่าสามารถจบได้ 2 แบบ โดยในเรื่องจะประกอบด้วย ข้อมูลต่างๆให้ผู้อ่านได้ขบคิดเพื่อคาดเดาบทสรุปของเรื่อง และเรื่องเล่าในกลุ่มการจบแบบ ชี้นำให้ผู้อ่านขบคิดถึงบทสรุปที่แตกต่างหลากหลายนัน้ ผู้เล่าจะจบเรื่องด้วยประโยคคำพูดที่ชี้ให้ผู้อ่านได้ย้อนกลับไปพิจารณาพฤติกรรมของตัวละครในเรื่อง นอกจากนี้แล้วในการศึกษายังทำให้เข้าใจสภาพสังคมสมัยเฮอันที่สะท้อนผ่าน วรรณกรรมชุดท์ซุท์ซุมิชะงนโมะโนะงะตะริ อีกทัง้ ยังเป็นแนวทางในการศึกษาวรรณคดีสมัย เฮอันเรื่องอื่นๆต่อไป