cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1985
title: การศึกษาเปรียบเทียบความกำกวมทางไวยากรณ์ในภาษาจีนกลางกับภาษาไทย

description: การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาเปรียบเทียบลักษณะความกำกวมทางไวยากรณ์ในภาษาจีนกลางกับภาษาไทย โดยอาศัยไวยากรณ์ส่วนประชิด ความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์ และบทบาทความหมายมาใช้ในการวิเคราะห์ เพื่อให้เห็นถึงความคล้ายคลึงและความแตกต่างระหว่างความกำกวมทางไวยากรณ์ในภาษาจีนกลางกับภาษาไทย รวมถึงปัจจัยที่เป็นสาเหตุให้เกิดความกำกวมทางไวยากรณ์เหล่านั้น พร้อมกันนี้ ก็ได้เสนอแนะแนวทางในการหลีกเลี่ยงและแก้ไขการใช้ถ้อยคำหรือข้อความที่มีความกำกวมทางไวยากรณ์ทั้งในภาษาจีนกลางและภาษาไทยด้วย ผลการวิจัยพบว่า ความกำกวมทางไวยากรณ์ในภาษาจีนกลางและภาษาไทยมีลักษณะคล้ายคลึงกันเป็นส่วนใหญ่ โดยสามารถแบ่งเป็นลักษณะย่อยได้ 4 ลักษณะ คือ 1) ความกำกวมทางโครงสร้างไวยากรณ์ที่มีการแบ่งส่วนประชิดต่างกันแต่มีความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์เหมือนกัน 2) ความกำกวมทางโครงสร้างไวยากรณ์ที่มีการแบ่งส่วนประชิดเหมือนกันแต่ความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์ต่างกัน 3) ความกำกวมทางโครงสร้างไวยากรณ์ที่มีการแบ่งส่วนประชิดต่างกันและความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์ต่างกัน และ 4) ความกำกวมทางโครงสร้างไวยากรณ์ที่มีการแบ่งส่วนประชิดและความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์เหมือนกัน (ซึ่งอาจเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าความกำกวมทางโครงสร้างไวยากรณ์ชั้นลึก) ส่วนปัจจัยที่ทำให้เกิดความกำกวมทางไวยากรณ์ในภาษาจีนกลางและภาษาไทยโดยทั่วไปจะเกี่ยวเนื่องกับการวางตำแหน่งหรือขอบเขตของส่วนขยายที่ต่างกัน การใช้คำที่ต่างกัน ลักษณะความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์ที่ต่างกัน บทบาทความหมายและการสื่อความหมายที่ต่างกัน เป็นต้น นอกจากนี้ยังพบว่า โดยมากแล้วความกำกวมในภาษาจีนกลางและภาษาไทยที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน สามารถใช้วิธีการที่ใกล้เคียงกันในการแก้ไขเพื่อมิให้เกิดความกำกวมขึ้นได้
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1986
title: การเปรียบเทียบการประมาณค่าพารามิเตอร์ของตัวแบบอนุกรมเวลาที่มีฤดูกาล

description: งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ของ ตัวแบบอนุกรมเวลาที่มีฤดูกาล ด้วยวิธีการประมาณ 3 วิธี คือ วิธีกำลังสองน้อยที่สุดแบบไม่มีเงื่อนไข (ULS) วิธีกำลังสองน้อยที่สุดแบบมีเงื่อนไข (CLS) และวิธีการประมาณความควรจะเป็นสูงสุด (MLE) โดยใช้ตัวแบบอนุกรมเวลา 4 ตัวแบบ คือ ARIMA(0,0,0)(1,0,0)4 ARIMA(0,0,0)(0,0,1)4 ARIMA(0,0,0)(1,0,1)4 และ ARIMA(0,0,0)(2,0,1)4 ซึ่งใช้ขนาดตัวอย่าง 4 ระดับ คือ 60 80 100 และ 120 ไตรมาส การจำลองข้อมูลและการวิเคราะห์ผลทำการศึกษาด้วยโปรแกรม R ซึ่งทำการทดลองซ้ำๆกัน 500 ครั้ง โดยใช้เกณฑ์การเปรียบเทียบด้วยค่าความคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ย (MSE) หรือค่าเฉลี่ยของค่าความคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ย ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ ระดับขนาดตัวอย่างส่งผลต่อประสิทธิภาพในการประมาณค่าพารามิเตอร์ในทุกตัวแบบที่ทำการศึกษาทั้ง 4 ตัวแบบ ซึ่ง 1.สำหรับตัวแบบ ARIMA(0,0,0)(1,0,0)4 เมื่อระดับของค่าพารามิเตอร์และขนาดตัวอย่างมีค่าน้อย วิธี ULS เป็นวิธีที่ดีที่สุดเพราะให้ค่า MSE ต่ำที่สุด แต่เมื่อค่าพารามิเตอร์และขนาดตัวอย่างมีค่าเพิ่มขึ้น วิธี MLE เป็นวิธีที่ดีกว่าอีก 2 วิธี โดยเมื่อค่าพารามิเตอร์มีค่าเพิ่มขึ้น วิธี MLE เป็นวิธีที่ดีแม้ว่าขนาดตัวอย่างจะมีค่าน้อย 2.สำหรับตัวแบบ ARIMA(0,0,0)(0,0,1)4 และ ARIMA(0,0,0)(1,0,1)4 เมื่อระดับของค่าพารามิเตอร์และขนาดตัวอย่างมีค่าน้อย วิธี ULS เป็นวิธีที่ดีที่สุดเพราะให้ค่า MSE ต่ำที่สุด แต่เมื่อค่าพารามิเตอร์และขนาดตัวอย่างมีค่าเพิ่มขึ้น วิธี CLS และวิธี MLE เป็นวิธีที่ดีกว่าวิธี ULS โดยกรณีที่พารามิเตอร์มีค่ามาก วิธี MLE จะให้ค่า MSE ต่ำสุดสำหรับตัวแบบ ARIMA(0,0,0)(0,0,1)4 3.สำหรับตัวแบบ ARIMA(0,0,0)(2,0,1)4 ในทุกระดับของค่าพารามิเตอร์และทุกขนาดตัวอย่างที่ศึกษา วิธี ULS เป็นวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ที่มีประสิทธิภาพที่ดีที่สุดเพราะให้ค่าต่ำที่สุด
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1987
title: การเปรียบเทียบมิติทางเดินหายใจส่วนบนในผู้ป่วยจัดฟันไทยกลุ่มหนึ่งที่มีโครงสร้างใบหน้าแบบต่าง ๆ

description: วัสดุและวิธีการ ภาพรังสีวัดศีรษะด้านข้างของผู้ป่วยบัณฑิตศึกษา ภาควิชาทันตกรรมจัดฟัน คณะทันตแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 327 ราย อายุ 16-40 ปี ถูกแบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มที่หนึ่งมีโครงสร้างใบหน้าในแนวดิ่งแบบสบปกติ 167 ราย แบ่งเป็นสามกลุ่มย่อย คือ โครงสร้างใบหน้าในแนวหน้า-หลังแบบที่หนึ่ง แบบที่สอง และแบบที่สาม กลุ่มที่สองมีโครงสร้างใบหน้าในแนวหน้า-หลังแบบที่หนึ่ง 152 ราย แบ่งเป็นสามกลุ่มย่อย คือ โครงสร้างใบหน้าแนวดิ่งแบบสบลึก สบปกติ และสบเปิด วัดมิติทางเดินหายใจ ส่วนบนด้วยโปรแกรมอินฟินิทและโปรแกรมอิมเมจทูลเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยระหว่างกลุ่มย่อยโดยใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวที่ระดับนัยสำคัญ .05 ผลการศึกษา ในกลุ่มที่หนึ่ง มิติทางเดินหายใจส่วนบนจะมีค่าน้อยลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อผู้ป่วยมีโครงสร้างใบหน้าแบบที่สาม แบบที่หนึ่ง และแบบที่สอง ตามลำดับ ในกลุ่มที่สองมิติทางเดินหายใจส่วนบนจะมีค่าน้อยลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อผู้ป่วยมีโครงสร้างใบหน้าแบบสบลึก สบปกติ และ สบเปิด ตามลำดับ สรุป ผู้ป่วยจัดฟันไทยที่มีโครงสร้างใบหน้าในแนวดิ่งหรือแนวหน้า-หลังต่างกันจะมีมิติทางเดินหายใจส่วนบนต่างกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1988
title: การพัฒนารูปแบบการเรียนสอนตามแนวคิดการเรียนรู้จากประสบการณ์และวัฏจักรการสืบสอบหาความรู้เพื่อเสริมสร้างจิตวิทยาศาสตร์ของเด็กอนุบาล

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดการเรียนรู้จากประสบการณ์และวัฏจักรการสืบสอบหาความรู้เพื่อเสริมสร้างจิตวิทยาศาสตร์ของเด็กอนุบาล 2) ศึกษาผลการใช้รูปแบบการเรียน การสอนตามแนวคิดการเรียนรู้จากประสบการณ์และวัฏจักรการสืบสอบหาความรู้เพื่อเสริมสร้างจิตวิทยาศาสตร์ของเด็กอนุบาล ในการศึกษาผลการใช้รูปแบบการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้น กลุ่มตัวอย่างที่ใช้คือเด็กอนุบาลของโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ 42 คน แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองกลุ่มละ 21 คน ระยะเวลาในการวิจัย 12 สัปดาห์ เครื่องมือวิจัยได้แก่ 1) แบบบันทึกการสังเกตพฤติกรรมจิตวิทยาศาสตร์ของเด็กอนุบาล 2) แบบประเมินมิติคุณภาพจิตวิทยาศาสตร์ของเด็กอนุบาล วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วมด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1.รูปแบบการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้นมีองค์ประกอบ คือ หลักการ วัตถุประสงค์ เนื้อหา ขั้นตอนการจัดประสบการณ์ และการประเมินการเรียนรู้ รูปแบบการเรียนการสอนมีหลักการ 4 ประการ คือ 1) การเรียนรู้เกิดขึ้นจากความสงสัย ความอยากรู้อยากเห็นของเด็กอันนำไปสู่การสืบสอบหาความรู้ ก่อให้เกิดความเข้าใจและสามารถสร้างเป็นความรู้ของตนเอง 2) การเรียนรู้อาศัยประสบการณ์ตรงที่เด็กได้ลงมือกระทำ ได้สำรวจตรวจสอบในแหล่งเรียนรู้ และได้แสวงหาความรู้ด้วยวิธีการที่หลากหลาย 3) การเรียนรู้อาศัยประสบการณ์เดิมเพื่อเชื่อมโยงกับประสบการณ์ใหม่ผ่านการทบทวน ไตร่ตรอง และสะท้อนความคิด นำไปสู่การเรียนรู้เชิงนามธรรมที่ส่งผลต่อความคิดและการปฏิบัติ และ 4) การเรียนรู้อาศัยความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและสิ่งแวดล้อมก่อให้เกิดการพัฒนาความรู้ ทักษะ และจิตวิทยาศาสตร์ วัตถุประสงค์ คือ เพื่อเสริมสร้างจิตวิทยาศาสตร์ของเด็กอนุบาล จัดประสบการณ์ด้วยเนื้อหาทางวิทยาศาสตร์ระดับอนุบาล มีขั้นตอนการจัดประสบการณ์ 7 ขั้น คือ 1) ขั้นสร้างความสงสัย 2) ขั้นสำรวจตรวจสอบ 3) ขั้นแลกเปลี่ยนเรียนรู้ 4) ขั้นสะท้อนความคิด 5) ขั้นสร้างความเข้าใจ 6) ขั้นประยุกต์การเรียนรู้ และ 7) ขั้นประเมิน เครื่องมือที่ใช้ประเมินการเรียนรู้ คือ แบบประเมินมิติคุณภาพจิตวิทยาศาสตร์เด็กอนุบาล 2. ผลการทดลองใช้รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดการเรียนรู้จากประสบการณ์และวัฏจักรการสืบสอบหาความรู้เพื่อเสริมสร้างจิตวิทยาศาสตร์ของเด็กอนุบาล ดังนี้ 2.1 เด็กอนุบาลกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยของจิตวิทยาศาสตร์สูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.2 เด็กอนุบาลกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยของจิตวิทยาศาสตร์สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ดังนั้น รูปแบบการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้นสามารถเสริมสร้างจิตวิทยาศาสตร์ของเด็กอนุบาลได้
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/7ld74u
title: product_process_patents_abstr_ep_Materials, metallurgy.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/bs3ftj
title: product_process_patents_abstr_ep_Mechanical elements.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/h50yfq
title: product_process_patents_abstr_ep_Micro-structural and nano-technology.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/jnaomw
title: product_process_patents_abstr_ep_Macromolecular chemistry, polymers.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/otyhn1
title: product_process_patents_abstr_ep_Medical technology.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/qca0ov
title: product_process_patents_abstr_ep_Machine tools.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/s7esfo
title: product_process_patents_abstr_ep_IT methods for management.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/umysit
title: product_process_patents_abstr_ep_Measurement.png

description: :unav
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1989
title: พฤติกรรมการเดินทางของผู้ใช้รถโดยสารด่วนพิเศษ (BRT)

description: โครงการรถโดยสารด่วนพิเศษ (Bus Rapid Transit) หรือ BRT เป็นหนึ่งในโครงการนำร่องที่กรุงเทพมหานครได้เลือกมาเพื่อให้เป็นโครงข่ายที่ช่วยเสริมความคล่องตัวในการเดินทางจากย่านต่างๆ เพื่อป้อนการเดินทางหรือรองรับผู้โดยสารรถไฟฟ้า และเติมเต็มโครงข่ายการสัญจรในพื้นที่กรุงเทพฯ ให้ทั่วถึง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้เป็นระบบรองที่สามารถเชื่อมต่อเข้าสู่ระบบหลัก ทำให้ชาวกรุงเทพเดินทางได้อย่างครอบคลุมและสมบูรณ์ยิ่งขึ้น วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาพฤติกรรมการเดินทางของผู้ใช้รถโดยสารด่วนพิเศษบีอาร์ทีซึ่งได้แก่ ศึกษาลักษณะทางเศรษฐกิจและสังคมของผู้ใช้รถโดยสารด่วนพิเศษบีอาร์ที โดยศึกษาพฤติกรรมการเดินทางและปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกรูปแบบการเดินทาง เพื่ออธิบายความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะทางเศรษฐกิจและสังคมกับพฤติกรรมการเดินทางของผู้ใช้รถโดยสารด่วนพิเศษบีอาร์ที รวมถึงศึกษาสภาพปัญหาที่เกิดขึ้นเพื่อบ่งชี้ถึงคุณลักษณะที่สำคัญของการเดินทางเพื่อเข้าถึงที่ทำงานและสถานศึกษาของผู้ที่ใช้ ทั้งยังเป็นแนวทางในการพัฒนาระบบขนส่งมวลชนรูปแบบอื่นๆได้ต่อไป โดยมีวัตถุประสงค์ในการศึกษา 1) ศึกษาพฤติกรรมการเดินทางของผู้ที่ใช้รถโดยสารด่วนพิเศษบีอาร์ที 2) เพื่อวิเคราะห์และตรวจสอบผลสัมฤทธิ์ของโครงการรถโดยสารด่วนพิเศษตามเป้าหมายที่ได้กำหนดไว้ซึ่งคำถามหลักของงานวิจัย คือ ผู้โดยสารเดินทางโดยใช้รถโดยสารด่วนพิเศษ (BRT) เป็นระบบขนส่งมวลชนรองเพื่อเชื่อมต่อกับระบบขนส่งมวลชนหลักอย่างรถไฟฟ้าบีทีเอสตามวัตถุประสงค์ของ BRT หรือไม่ และสมมติฐานในงานวิจัยนี้ คือ กลุ่มประชากรที่เดินทางไปทำงาน (Work Trip) เดินทางเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าบีทีเอสในขณะที่กลุ่มประชากรที่เดินทางไปเรียน (School Trip) ไม่ได้เดินทางโดยเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าบีทีเอส ผู้พักอาศัยจากบ้านเพื่อไปยังจุดหมายปลายทาง พบว่าส่วนใหญ่มีการมีการเปลี่ยนต่อการเดินทาง 1 ต่อ และรูปแบบที่ใช้กันมากที่สุดคือรถยนต์ส่วนบุคคล รองลงมาคือ รถไฟฟ้าบีทีเอส ทั้งนี้ในส่วนของพฤติกรรมการเดินทางของผู้โดยสารรถด่วนพิเศษ (BRT) ผู้โดยสารที่มีวัตถุประสงค์เพื่อเดินทางไปทำงานและไปเรียนมีพฤติกรรมการเดินทางที่ไม่ได้เลือกใช้ BTS ในการเดินทางร่วมกับรถโดยสารด่วนพิเศษ BRTรูปแบบการเดินทางที่พบมากที่สุดของผู้โดยสารด่วนพิเศษ BRT คือใช้ยานพาหนะ 2 ต่อ โดยจะเลือกใช้รถโดยสารด่วนพิเศษ BRT และมาต่อรถไฟฟ้าบีทีเอสมากที่สุดเพื่อเดินทางไปซื้อสินค้า รองลงมาคือการใช้รถเมล์และไปต่อรถโดยสารด่วนพิเศษ BRTเพื่อเดินทางไปทำงานและไปเรียน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1990
title: การศึกษาปัญหาการใช้พื้นที่เก็บของในห้องชุด : กรณีศึกษาโครงการ ลุมพินีเพลส นาราธิวาส-เจ้าพระยา และ โครงการ ดิแอดเดรส สยาม

description: จากกลุ่มประชากร 318 คน กลุ่มประชากรส่วนใหญ่ประสบปัญหาไม่มีพื้นที่เก็บของ 204 คน คิดเป็นร้อยละ 64.2 และรองลงมาคือไม่มีปัญหาเรื่องพื้นที่เก็บของ 114 คน คิดเป็นร้อยละ 35.8 ตามลำดับ กลุ่มประชากรส่วนใหญ่ประสบปัญหาไม่มีพื้นที่เก็บของ 204 คน ไม่ต้องการที่จะเช่าพื้นที่เก็บของ 139 คน คิดเป็นร้อยละ 68.14 และรองลงมาคือต้องการที่จะเช่าพื้นที่เก็บของ 65 คน คิดเป็นร้อยละ 31.86 ตามลำดับ หรือ คิดเป็นร้อยละ 20.44 ของประชากรทั้งหมด กลุ่มประชากรที่มีขนาดห้องชุด 61 – 70 ตร.ม. มีปัญหาไม่มีพื้นที่เก็บของมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 79.0จากการวิจัยที่ได้ทำให้ได้ผลต่างจากที่ตั้งเอาไว้คือ ขนาดห้องชุด 31– 40 ตร.ม. มีปัญหาไม่มีพื้นที่เก็บของรองลงมา คิดเป็นร้อยละ 65.1 แสดงให้เห็นว่ากลุ่มผู้ที่อาศัยอยู่จริงมีปัญหาไม่มีพื้นที่เก็บของไม่ตรงกับกลุ่มเป้าหมายที่ได้ตั้งเอาไว้ เจ้าของห้องชุดขนาด 41 – 50 ตร.ม. มีความต้องการที่จะเช่าพื้นที่เก็บของมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 36.4 รองลงมาคือห้องชุดขนาด 61 – 70 ตร.ม.คิดเป็นร้อยละ 34.7 โดยกลุ่มเป้าหมายที่ตั้งเอาไว้คือ ขนาดห้องชุด 31– 40 ตร.ม. มีความต้องการที่จะเช่าพื้นที่เก็บของ คิดเป็นร้อยละ 31.7 แสดงให้เห็นว่ากลุ่มผู้ที่อาศัยอยู่จริงมีความต้องการที่จะเช่าพื้นที่เก็บของไม่ตรงกับกลุ่มเป้าหมายที่ได้ตั้งเอาไว้ ต้องการจะเช่าพื้นที่เก็บของส่วนใหญ่เมื่อเริ่มต้นเข้าอยู่อาศัยจนถึง 6 เดือนจะมีความต้องการพื้นที่เก็บของ 1-5 ตร.ม. มากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 57.1 แต่เมื่อระยะเวลาผ่านไปความต้องการพื้นที่เก็บของมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น คือ ระยะเวลา 6 เดือน-1 ปี, 1-2 ปี, 2-3 ปี และ3-4 ปี มีความต้องการพื้นที่เก็บของ 5-10 ตร.ม. และ10-15 ตร.ม. มากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 63.6, 60.0, 46.2 และ 36.4 ตามลำดับ ดังนั้นขนาดพื้นที่เก็บของที่ต้องการเช่าแปรผันตามระยะเวลาที่เข้าพักอาศัยซึ่งตรงกับสมมติฐานที่ตั้งไว้ ต้องการระยะทางระหว่างที่อยู่และพื้นที่เก็บของน้อยกว่า 1 กม. มากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 57.1 ต้องการช่วงระยะเวลาที่จะเก็บของ 1 ปี มากที่สุด ราคาค่าเช่าพื้นที่เก็บของน้อยกว่า 1,500 บาท/เดือนมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 71.4 ข้อเสนอแนะสำหรับผู้อยู่อาศัย มีวิธีการแก้ไขปัญหาโดย เลือกใช้เฟอร์นิเจอร์ที่สามารถเก็บของได้มากๆ คิดเป็นร้อยละ 49.0 และรองลงมาแก้ไขปัญหาโดยลดปริมาณการเก็บสะสมสิ่งของ คิดเป็นร้อยละ 33.8 ตามลำดับ ข้อเสนอแนะในการทำวิจัยครั้งต่อไปควรจะมีการศึกษาความเป็นไปได้ในการพัฒนาโครงการห้องเก็บของให้เช่าแบบ City Storage ทั้งนี้เพื่อให้ผู้ประกอบการ สามารถพัฒนาโครงการให้ตอบสนองความต้องการของผู้อยู่อาศัยในห้องชุดได้อย่างเหมาะสม และเพื่อเป็นการเพิ่มคุณภาพชีวิตในการอยู่อาศัยต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1991
title: การเพิ่มผลิตภาพโดยใช้หลักการของการบริหารกิจกรรม

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อจัดทำระบบต้นทุนกิจกรรมในโรงงานผลิตเพลาข้างรถยนต์เพื่อเปรียบเทียบต้นทุนต่อหน่วยของผลิตภัณฑ์จากระบบต้นทุนที่จัดทำขึ้นกับต้นทุนต่อหน่วยของผลิตภัณฑ์จากระบบบัญชีรูปแบบเดิม เนื่องจากโรงงานมีความต้องการที่จะลดการใช้ทรัพยากรสิ้นเปลือง ซึ่งระบบบัญชีรูปแบบเดิมไม่สามารถแสดงให้ทราบถึงสาเหตุของการเกิดต้นทุนได้ ดังนั้น งานวิจัยนี้จึงได้นำระบบต้นทุนกิจกรรมเข้าไปใช้ในการวิเคราะห์สาเหตุของการเกิดต้นทุน เนื่องจากระบบต้นทุนกิจกรรมจะพิจารณาถึงปัจจัยที่เกี่ยวข้อง อาทิเช่น กิจกรรมที่ทำในแต่ละแผนกและต้นทุนที่ใช้ไปในแต่ละกิจกรรม เพื่อใช้ในการคำนวณหาต้นทุนต่อหน่วยของผลิตภัณฑ์ จากนั้น ผลลัพธ์ที่ได้จากระบบต้นทุนกิจกรรมจะถูกนำมาใช้เป็นตัวชี้วัดเพื่อวิเคราะห์การปรับปรุงกิจกรรมด้วยหลักการบริหารกิจกรรม ซึ่งจะเลือกกิจกรรมบางกิจกรรมมาทำการปรับปรุงโดยวิเคราะห์จากค่าความสำคัญของต้นทุนรวมและต้นทุนต่อหน่วยของตัวผลักดันต้นทุน วิเคราะห์ว่ากิจกรรมใดเป็นกิจกรรมเพิ่มมูลค่าหรือไม่เพิ่มมูลค่า รวมไปถึงการวิเคราะห์ความสูญเสียและความยากง่ายในการปรับปรุง โดยกิจกรรมที่เลือกมาปรับปรุงในงานวิจัยนี้จะใช้เทคนิคทางวิศวกรรมอุตสาหการ คือ หลักการ ECRS และหลักการบำรุงรักษาด้วยตนเอง จากนั้นจึงทำการเปรียบเทียบต้นทุนต่อหน่วยของผลิตภัณฑ์ก่อนและหลังการปรับปรุงกิจกรรม เพื่อใช้เป็นตัวชี้วัดผลลัพธ์ที่ได้หลังการปรับปรุงกิจกรรม เนื่องจากการปรับปรุงกิจกรรมจะช่วยลดการใช้ทรัพยากรที่สิ้นเปลืองซึ่งจะนำไปสู่การลดต้นทุนและใช้เป็นแนวทางการตัดสินใจสำหรับผู้บริหารต่อไป ผลการวิจัยพบว่าต้นทุนต่อหน่วยของผลิตภัณฑ์ตามระบบต้นทุนกิจกรรมมีค่าลดลงจากต้นทุนต่อหน่วยผลิตภัณฑ์ตามระบบบัญชีเดิมโดยเฉลี่ย 6.69 เปอร์เซ็นต์
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1992
title: ประสิทธิผลของสื่อรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) ในเยาวชนอายุระหว่าง 15-24 ปี

description: การศึกษาวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของสื่อรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ ของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) และมูลนิธิรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ ที่มีต่อกลุ่มเยาวชนอายุ 15-24 ปี ในเขตกรุงเทพมหานคร และเพื่อสำรวจทัศนคติของกลุ่มเยาวชนอายุ 15-24 ปี ในเขตกรุงเทพมหานคร ที่มีต่อการสูบบุหรี่ โดยการศึกษาวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ทำการสำรวจโดยใช้แบบสอบถามกับกลุ่มเยาวชนอายุ 15-24 ปี ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน สรุปผลการศึกษาได้ดังนี้ 1.กลุ่มเยาวชนอายุ 15-24 ปี ที่มีลักษณะทางประชากรแตกต่างกัน มีพฤติกรรมการเปิดรับข่าวสารเกี่ยวกับสื่อรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ของสสส. และมูลนิธิรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ แตกต่างกัน 2.พฤติกรรมการเปิดรับข่าวสารเกี่ยวกับสื่อรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ของกลุ่มเยาวชนอายุ 15-24 ปี มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความรู้ความเข้าใจเนื้อหาสื่อรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ของสสส. และมูลนิธิรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ 3.พฤติกรรมการเปิดรับข่าวสารเกี่ยวกับสื่อรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ของกลุ่มเยาวชนอายุ 15-24 ปี มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการจดจำสื่อรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ของสสส. และมูลนิธิรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ 4.พฤติกรรมการเปิดรับข่าวสารเกี่ยวกับสื่อรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ของกลุ่มเยาวชนอายุ 15-24 ปี มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับทัศนคติที่ไม่เห็นด้วยต่อการสูบบุหรี่ 5.พฤติกรรมการเปิดรับข่าวสารเกี่ยวกับสื่อรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ของกลุ่มเยาวชนอายุ 15-24 ปี มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับแนวโน้มพฤติกรรมการสูบบุหรี่ในอนาคต กล่าวโดยสรุปประสิทธิผลสื่อรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) และมูลนิธิรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ มีประสิทธิผล ดังนี้ กลุ่มตัวอย่างมีการเปิดรับข่าวสารเกี่ยวกับสื่อรณรงค์ในระดับต่ำ มีความรู้ความเข้าใจในเนื้อหาสื่อรณรงค์ในระดับปานกลาง มีการจดจำเนื้อหาสื่อรณรงค์ในระดับต่ำ มีทัศนคติที่ไม่เห็นด้วยต่อการสูบบุหรี่ และมีแนวโน้มพฤติกรรมการสูบบุหรี่ในอนาคตระดับปานกลาง
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1993
title: การปนเปื้อนราสกุล Aspergillus ที่ผลิตอะฟลาทอกซินบี 1 และโอคราทอกซินเอในเมล็ดข้าวไทย

description: วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อศึกษาการปนเปื้อนของราในสกุล Aspergillus ที่ผลิตอะฟลาทอกซินบี 1 และโอคราทอกซินเอ ในตัวอย่างเมล็ดข้าวไทย 3 ชนิด (ข้าวเปลือกจากนา ข้าวเปลือกและข้าวสารจากโรงสี) ที่เก็บจากภาคกลางของประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2553 ใน 3 ฤดูเก็บเกี่ยวที่แตกต่างกัน (เดือนกุมภาพันธ์ กรกฎาคม และตุลาคม) และเพื่อศึกษาผลร่วมของอุณหภูมิและปริมาณน้ำอิสระ (water activity, A[subscript w]) ต่อการเจริญและการผลิตสารอะฟลาทอกซินบี 1 และโอคราทอกซินเอของราดังกล่าว พบว่า 272 ไอโซเลต ของ Aspergillus ถูกคัดแยกจากตัวอย่างเมล็ดข้าวทั้งหมด ซึ่งประกอบด้วย ราเขียวอมเหลือง (Aspergillus section Flavi) 197 ไอโซเลต และราดำ (Aspergillus section Nigri) 75 ไอโซเลต และพบ Aspergillus สูงในตัวอย่างข้าวเปลือกจากโรงสีของทุกฤดูกาลเก็บเกี่ยว โดยพบราเขียวอมเหลืองในตัวอย่างข้าวเปลือกจากโรงสีในเดือนตุลาคมมากที่สุด และพบราดำมากที่สุดในตัวอย่างข้าวเปลือกจากโรงสีของเดือนกุมภาพันธ์ สำหรับการผลิตสารพิษจากรา ตัวแทนของรา section Flavi 82 ไอโซเลต และตัวแทนของรา section Nigri 65 ไอโซเลต ถูกคัดเลือกสำหรับทดสอบความ สามารถในการผลิตอะฟลาทอกซินบี 1 และโอคราทอกซินเอ ตามลำดับ พบว่า 10.98 เปอร์เซ็นต์ของไอโซเลตที่คัดเลือกจาก section Flavi ผลิตอะฟลาทอกซินบี 1 ได้ และ 30.77 เปอร์เซ็นต์ของไอโซเลตที่คัดเลือกจาก section Nigri ผลิตโอคราทอกซินเอได้ เมื่อนำตัวแทนของรา section Flavi ที่สามารถผลิตอะฟลาทอกซินบี 1 และ section Nigri ที่สามารถผลิตโอคราทอกซินเอได้ มาพิสูจน์เอกลักษณ์ทางชีววิทยาระดับโมเลกุลโดยใช้ลำดับนิวคลีโอไทด์บริเวณ ITS1-5.8S-ITS4 ของ rRNA พบว่า รา section Flavi มีเพียงรา 2 ชนิด เท่านั้น คือ A. flavus และ A. tamarii ซึ่ง A. flavus เป็นชนิดที่พบมากที่สุดและผลิตอะฟลาทอกซินบี 1 ได้มากที่สุด สำหรับ section Nigri พบรา 4 ชนิด คือ A. aculeatus ซึ่งเป็นราที่พบมากที่สุด, A. niger, A. tubingensis และ A. carbonarius ซึ่งเป็นราที่ผลิตโอคราทอกซินเอได้มากที่สุด สำหรับการศึกษาผลร่วมของอุณหภูมิและ Aw ต่อการเจริญและการผลิตอะฟลาทอกซินบี 1 และโอคราทอกซินเอของราที่ผลิตอะฟลาทอกซินบี 1 และโอครา-ทอกซินเอได้มากที่สุดในอาหารแข็ง PDA และ rice medium พบว่า ทั้ง A. flavus และ A. carbonarius สามารถเจริญและผลิตสารพิษบนอาหารทั้งสองชนิดได้ที่ A[subscript w] 0.95 เท่านั้น การเจริญและการผลิตสารพิษจากราสูงสุดที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส และลดลงตามอุณหภูมิที่ลดต่ำลง จากผลการทดลองทั้งหมดนี้ทำให้ทราบว่าข้าวเปลือกจากโรงสีเป็นแหล่งปนเปื้อนของราในสกุล Aspergillus ที่ผลิตอะฟลาทอกซินบี 1 และโอคราทอกซินเอระหว่างกระบวนการผลิตข้าว ดังนั้นการควบคุมปัจจัยสภาพแวดล้อม เช่น อุณหภูมิ และ A[subscript w] สามารถใช้เป็นแนวทางในการป้องกันและเฝ้าระวังการปนเปื้อนของราเหล่านี้ในกระบวนการผลิตข้าวไทยได้
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1994
title: การพัฒนาผงโรยข้าวรสบูดูจากปลานิลจิตรลดารมควันร้อน

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาสูตร และกระบวนการผลิตผงโรยข้าวรสบูดูข้าวยำจากปลานิลจิตรลดารมควันร้อน ให้ได้ผลิตภัณฑ์ต้นแบบที่เป็นที่ยอมรับของผู้บริโภค รวมถึงศึกษาการเปลี่ยนแปลงคุณภาพด้านต่างๆ ระหว่างเก็บรักษาขั้นตอนที่หนึ่งศึกษาหาภาวะการผลิตปลานิลจิตรลดารมควันร้อนป่น โดยแปรระยะเวลาในการรมควันเนื้อปลาและการอบแห้งเนื้อปลาป่นเป็นเวลา 1 – 3 ชม. คัดเลือกภาวะที่เหมาะสมจากการวิเคราะห์ปริมาณความชื้น ค่า aw และ ค่าสี (L*, a*, b*) พบว่าการรมควันร้อนที่อุณหภูมิ 60 ºC เป็นเวลา 3 ชม. ตามด้วยอบแห้งที่อุณหภูมิ 60 ºC เป็นเวลา 3 ชม. เป็นภาวะที่ให้ลักษณะของปลานิลรมควันตามต้องการ จากนั้นนำปลานิลจิตรลดารมควันร้อนที่ได้มาบดและอบแห้งเนื้อปลาป่นต่อพบว่าการอบที่อุณหภูมิ 70 ºC เป็นเวลา 2 ชม. เป็นภาวะที่เหมาะสมที่สุดขั้นตอนที่สองคัดเลือกสูตรผงโรยข้าวรสบูดูข้าวยำจากปลานิลจิตรลดารมควันร้อนโดยใช้สูตรต้นแบบ 2 สูตร นำไปทดสอบการยอมรับทางประสาทสัมผัส โดยใช้ผู้ทดสอบ 60 คน พบว่าสูตรผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการยอมรับมากที่สุด คือ สูตรที่ใช้กะปิเป็นส่วนผสม ขั้นตอนที่สามศึกษาภาวะการอบแห้งน้ำบูดูข้าวยำโดยใช้ตู้อบแห้งแบบสุญญากาศ (55 ºC, 1 ชม. 45 นาที) กับตู้อบลมร้อน (90 ºC, 4 ชม.) พบว่าเมื่ออบแห้งผงบูดูข้าวยำให้มีความชื้น 1–2% (w.b) ผงบูดูข้าวยำที่ผ่านการอบแห้งโดยใช้ตู้อบแห้งแบบสุญญากาศมีค่าความสว่าง (L*) และค่าสีแดง (a*) มากกว่าผงบูดูข้าวยำที่ผ่านการอบแห้งโดยใช้ตู้อบลมร้อน และไม่พบความแตกต่างกันของค่า aw ค่าสีเหลือง (b*) ค่าความหืน และองค์ประกอบทางเคมีของผลิตภัณฑ์ผงบูดูข้าวยำทั้งสองวิธีการอบแห้ง แต่วิธีการใช้ตู้อบแห้งแบบสุญญากาศใช้พลังงานน้อยกว่าการอบแห้งแบบตู้อบลมร้อน ขั้นตอนที่สี่ทดสอบการยอมรับทางประสาทสัมผัสของผงโรยข้าวซึ่งมีการแปรสัดส่วนระหว่างปริมาณผงบูดูข้าวยำและปลานิลจิตรลดารมควันร้อนป่นเป็น 3 ระดับ คือ 1:1 2:1 และ 3:1 โดยใช้ผู้ทดสอบ 60 คน พบว่าสัดส่วนของผงบูดูข้าวยำและปลานิลจิตรลดารมควันร้อนป่นเท่ากับ 3:1 เป็นที่ยอมรับของผู้ทดสอบมากที่สุดการติดตามการเปลี่ยนแปลงระหว่างการเก็บรักษาผลิตภัณฑ์ผงโรยข้าวรสบูดูจากปลานิลจิตรลดารมควันร้อน ซึ่งบรรจุในถุงลามิเนต 3 ชั้น (PE-Al-PE) ที่ 35 ºC พบว่า เมื่อเวลาในการเก็บรักษานานขึ้น ผลิตภัณฑ์ปลานิลจิตรลดารมควันร้อนป่นมีสีและกลิ่นที่เปลี่ยนแปลงไป มีปริมาณความชื้น และค่า TBA สูงขึ้น แต่มีแนวโน้มของคะแนนการยอมรับของผู้บริโภคต่อผลิตภัณฑ์ลดลง และไม่พบความแตกต่างกันของค่า aw ในระหว่างการเก็บรักษา นอกจากนี้ยังพบว่าตลอดระยะเวลาการเก็บรักษา 20 วัน ผลิตภัณฑ์มีจำนวนจุลินทรีย์ทั้งหมดน้อยกว่า 250 โคโลนีต่อตัวอย่าง 1 กรัม ยีสต์และรามีจำนวนน้อยกว่า 10 โคโลนีต่อตัวอย่าง 1 กรัม เมื่อพิจาณาผลิตภัณฑ์ผงบูดูข้าวยำที่เวลาในการเก็บรักษานานขึ้นพบว่า ค่าสี และกลิ่นเกิดการเปลี่ยนแปลง ส่วนค่า TBA ปริมาณความชื้นและค่า aw มีแนวโน้มสูงขึ้น แต่ค่าคะแนนการยอมรับของผู้บริโภคต่อผลิตภัณฑ์ลดลง โดยตลอดระยะเวลาการเก็บรักษา 80 วัน ผลิตภัณฑ์มีจำนวน จุลินทรีย์ทั้งหมดยีสต์กับราและ Staphylococcus aureus น้อยกว่า 10 โคโลนีต่อตัวอย่าง 1 กรัม
DOI: 10.15468/8kmiv8
title: A new stiletto fly in the genus Anabarhynchus Macquart (Diptera: Therevidae) from Fiji

description: This dataset contains the digitized treatments in Plazi based on the original journal article Irwin, Michael E., Winterton, Shaun L. (2019): A new stiletto fly in the genus Anabarhynchus Macquart (Diptera: Therevidae) from Fiji. Zootaxa 4700 (3): 385-393, DOI: https://doi.org/10.11646/zootaxa.4700.3.7
DOI: 10.5281/zenodo.3966987
title: Reports about the software behaviour delivered within the GeoBIM benchmark 2019 - Task 3

description: Answers delivered through the online forms, about the tests performed by participants within the Task 3 - support for CityGML of the GeoBIM benchmark 2019, funded as a Scientific Initiative 2019 by the International Society of Photogrammetry and Remote Sensing (ISPRS) and co-funded by the European association for Spatial Data Research (EuroSDR). Full details and additional resources about the project are available in the project website: https://3d.bk.tudelft.nl/projects/geobim-benchmark/ The dataset results from the collaboration of the authors with all the participants to the benchmark, listed at https://3d.bk.tudelft.nl/projects/geobim-benchmark/participants.html It is composed by 2 files: - the answers to the delivered online forms, organised in excel sheet; - the same answers organised in a more human-readable PDF, with reliable images and links.
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/fh6dtw
title: product_process_patents_abstr_ep_robotics.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/fhy3sp
title: product_process_patents_abstr_ep_Optics.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/hpjq31
title: product_process_patents_abstr_ep_Other consumer goods.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/pdcmxw
title: product_process_patents_abstr_ep_photovoltaics.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/srfxv8
title: product_process_patents_abstr_ep_nanotech.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/v4vtgu
title: product_process_patents_abstr_ep_semiconductors.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/vfo9we
title: product_process_patents_abstr_ep_Organic fine chemistry.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/vga7xe
title: product_process_patents_abstr_ep_Pharmaceuticals.png

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/il0lue/vwccyz
title: product_process_patents_abstr_ep_Other special machines.png

description: :unav