DOI: 10.17026/dans-xph-wv2k
title: Westdorpe, Autrichepolder, Glastuinbouw kavels 1-2 Westdorpe, Autrichepolder, Glastuinbouw kavels 1-2. Gemeente Terneuzen. Een Archeologische Begeleiding protocol Inventariserend Veldonderzoek door middel van Proefsleuven

description: &lt;p&gt;Tussen januari en mei 2014 werd een Archeologische Begeleiding (protocol Proefsleuven) uitgevoerd binnen het plangebied Autrichepolder glastuinbouw (kavels 1 en 2) te Westdorpe, gemeente Terneuzen. In het kader van de ontwikkeling van het terrein ten behoeve van glastuinbouw werd de weginfrastructuur aangepast, de bouwkavels uitgevlakt door middel van ophoging of afgraving en drie waterbassins gegraven. De graafwerkzaamheden op de locaties waarbij verstoringen dieper reikten dan 0,50 meter beneden maaiveld zijn uitgevoerd onder archeologische begeleiding. In totaal werden zes locaties onderzocht, namelijk de aanleg van bermsloten aan de noord- en zuidzijde van de nieuwe Autricheweg, de zuidelijke bermsloot aan de noordzijde van de Axelsestraat en de aanleg van drie waterbassins. In totaal werd circa 2,4 hectare onderzocht.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Op basis van de resultaten van het onderzoek kon inzicht worden verkregen in de ontwikkeling en gebruik van het landschap vanaf het Mesolithicum. Tijdens het onderzoek is geen paleosol aangetroffen waarin mogelijke vindplaatsen uit het Laat-Paleolithicum kunnen worden aangetroffen. Aan de zuidzijde van het plangebied zijn vuursteenvondsten uit het Mesolithicum gedaan. Er zijn geen andere sporen aangetroffen uit deze periode. In het Neolithicum maakt het onderzoeksgebied uit van een bebost landschap met en (lokaal) redelijk open karakter. Aan de uiterste zuidzijde van het onderzoeksgebied is een concentratie haardkuilen aangetroffen, die op basis van 14C-datering gedateerd zijn tussen het Midden en Laat Neolithicum. De begrenzing van deze vindplaats is aan de oost- en zuidzijde buiten de onderzoekslocatie gelegen. In de Late Middeleeuwen zijn de onderzoekslocaties buiten de bebouwing van Oud- Westdorpe gelegen. In de werkputten is enkel de middeleeuwse akkerlaag, enkele kuilen en één hooimijt aangetroffen. Als gevolg van grote overstromingen in de 15de en 16de eeuw diende het gebied ontwaterd te worden. Getuigen hiervan zijn de vele greppels die haaks georiënteerd zijn op grotere geulen. Aan het einde van de 16de eeuw wordt het gebied volledig overstroomd. Historische bronnen vermelden dat in 1586 Oud-Westdorpe definitief verlaten werd. Aan het begin van de 17de eeuw wordt het gebied opnieuw ingepolderd. Hierna is het gebied opnieuw in gebruik als landbouwgebied. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Het onderzoek wees uit dat de verwachting voor het Mesolithicum, Neolithicum en Late Middeleeuwen kon worden bevestigd. De sporen in werkputten 1 tot en met 3 zijn volledig afgewerkt. De sporen aangetroffen op de bodem van de bassins (werkputten 4 tot en met 6) zijn bewaard vanaf het vlak op een diepte van circa 1,50 meter beneden maaiveld (circa 0,20 meter –NAP) (zie afbeelding 38). &lt;br&gt;Ter hoogte van werkput 6 kunnen in de directe omgeving van de werkput sporen en/of vuursteen worden aangetroffen die dateren tussen het Mesolithicum en het Laat Neolithicum, indien de bodem niet verstoord is en de E-horizont nog aanwezig is. Deze horizont kan worden aangetroffen vanaf circa 0,80 meter beneden maaiveld. Binnen het gehele plangebied kunnen archeologische waarden worden aangetroffen die dateren uit de Late Middeleeuwen en het begin van de Nieuwe Tijd (vóór einde van de 16de eeuw). Het betreffen voornamelijk greppels, kuilen en mogelijk dierbegravingen. Deze sporen kunnen worden aangetroffen onder de middeleeuwse cultuurlaag vanaf circa 0,50 meter beneden maaiveld (0,28 meter +NAP).&lt;/p&gt;