cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2012.1696
title: แบบจำลองการประเมินความเสี่ยงของอัตราความเสียหายของซอฟต์แวร์จากการมีอคติทางการรู้คิด

description: ปัจจุบันอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์มีการนำหลักวิศวกรรมซอฟต์แวร์มาใช้มากขึ้น แต่ยังมีคำถามเกิดขึ้นว่าหลักการวิศวกรรมซอฟต์แวร์ที่มีอยู่ในปัจจุบันนั้นเพียงพอต่อการพัฒนาซอฟต์แวร์ได้อย่างมีคุณภาพหรือไม่ และจากการที่มนุษย์เป็นทรัพยากรที่สำคัญที่สุดในโครงการซอฟต์แวร์นั้น มนุษย์ก็น่าจะเป็นปัจจัยสำคัญหนึ่งต่อความสำเร็จของโครงการซอฟต์แวร์ในเชิงคุณภาพ โดยเรียกปัจจัยจากมนุษย์นี้ว่า "มนุษยปัจจัย" ซึ่งงานวิจัยนี้สนใจศึกษามนุษยปัจจัย ทางด้านจิตวิทยาของการมีอคติทางการรู้คิด โดยมองว่าการมีอคตินี้ น่าจะส่งผลต่อโครงการพัฒนาซอฟต์แวร์ ที่จะนำมาซึ่งความเสียหายกับซอฟต์แวร์ได้ โดยศึกษาอคติเหล่านี้ในขั้นตอนแรก ๆ ของวิศวกรรมซอฟต์แวร์ นั่นคือ ในกระบวนการรวบรวมและกำหนดความต้องการซอฟต์แวร์ และกระบวนการออกแบบซอฟต์แวร์ จึงน่าจะมีการประเมินปัจจัยความเสี่ยงในด้านนี้ด้วยในช่วงต้นของโครงการพัฒนาซอฟต์แวร์ เพื่อช่วยให้ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในโครงการ ตระหนักถึงความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นมาได้ในโครงการพัฒนาซอฟต์แวร์ งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์ในการนำเสนอวิธีการเพื่อสร้างแบบจำลองการประเมินความเสี่ยงต่อความเสียหายของซอฟต์แวร์ ในด้านการมีอคติทางการรู้คิดของมนุษย์ในทั้งสองกระบวนการ ผลการทดลองพบว่าสามารถพยากรณ์ความเสียหายได้ในระดับที่ต่ำถึงค่อนข้างต่ำ ซึ่งทำให้ในการคำนวณค่าความเสี่ยง ก็จะสามารถหาค่าความเสี่ยงซึ่งก็มีความสามารถในการพยากรณ์ต่ำด้วย ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถพยากรณ์ออกมาได้แม่นยำมาก แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีความเสียหายที่เกิดจากประเด็นทางด้านการมีอคติทางการรู้คิดเลย และพบว่ามีความสมเหตุสมผลในระดับหนึ่งกับลักษณะของการมีอคติในเชิงจิตวิทยา ที่อคติไม่ได้ส่งผลในแง่ลบเพียงแง่เดียว หรือส่งผลบวกเพียงแง่เดียว เช่นกันกับการมีอคติกับการทำงานในงานวิศวกรรมซอฟต์แวร์ ทั้งในกระบวนการรวบรวมและกำหนดความต้องการซอฟต์แวร์ และกระบวนการออกแบบซอฟต์แวร์ดังที่ได้ทำการวิจัย ในบางครั้งก็พบว่าการมีอคติมากเกินไป หรือน้อยเกินไปก็อาจจะส่งผลให้เกิดความเสียหายได้มากกว่าการมีอคติในระดับปานกลางได้เช่นกัน ดังนั้นในการบริหารจัดการความเสี่ยง ควรที่จะให้ความสำคัญกับประเด็นนี้เช่นกัน เพราะอาจจะเป็นสาเหตุหนึ่งของความล้มเหลวหรือความสำเร็จของโครงการได้เช่นกัน
DOI: 10.5281/zenodo.3552960
title: Gene Ontology Data Archive

description: Archival bundle of GO data release.
description: {"references": ["Ashburner et al. Gene ontology: tool for the unification of biology (2000) Nat Genet 25(1):25-9. Online at Nature Genetics.", "GO Consortium, Nucleic Acids Res., 2017"]}
DOI: 10.5281/zenodo.3553754
title: The motor fault daignosis experiment dataset

description: The motor fault daignosis experiment dataset. <strong>Label,Logogram,Category</strong> 0,Normal, Healthy and normal 1,SC2T,Short circuit of 2 turns 2,SC4T,Short circuit of 4 turns 3,SC8T,Short circuit of 4 turns 4,AE,Air-gap eccentricity 5,RBB,Rotor bar broken 6,BCB,Bearing cage broken 7,BAF,Bearing abrasion fault
DOI: 10.5281/zenodo.3553755
title: The motor fault daignosis experiment dataset

description: The motor fault daignosis experiment dataset. <strong>Label,Logogram,Category</strong> 0,Normal, Healthy and normal 1,SC2T,Short circuit of 2 turns 2,SC4T,Short circuit of 4 turns 3,SC8T,Short circuit of 4 turns 4,AE,Air-gap eccentricity 5,RBB,Rotor bar broken 6,BCB,Bearing cage broken 7,BAF,Bearing abrasion fault
DOI: 10.5281/zenodo.3553637
title: Supplementary materials of paper

description: the motor fault daignosis experiment dataset , computer code, and figures
DOI: 10.5281/zenodo.3553638
title: Supplementary materials of paper

description: the motor fault daignosis experiment dataset , computer code, and figures
DOI: 10.5281/zenodo.3552367
title: Romance Verbal Inflection Dataset 2.0

description: We introduce the Romance Verbal Inflection Dataset 2.0, a multilingual lexicon of Romance inflection covering 73 varieties. The lexicon provide verbal paradigm forms in broad IPA phonemic notation. Both lexemes and paradigm cells are organized to reflect cognacy. Such multi-lingual inflected lexicons annotated for two dimensions of cognacy are necessary to study the evolution of inflectional paradigms, and test linguist hypothesis systematically. However, these resources seldom exist, and when they do, they are not usually encoded in computationally usable ways. The Oxford Online Database of Romance Verb Morphology provides this kind of information, however, it is not maintained anymore and only available as a web service without interfaces for machine-readability. We collect its data and clean and correct it for consistency using both heuristics and expert annotator judgements. Most resources used to study language evolution computationally rely strictly on multilingual contemporary information, and lack information about prior stages of the languages. To provide such information, we augmented the database with Latin paradigms from the LatInFlexi lexicon. Finally, to make it widely avalable, the resource is released under a GPLv3 license in CLDF format.
description: Part of this upload is extracted the LatInFlexi lexicon: from https://github.com/matteo-pellegrini/LatInfLexi
DOI: 10.21227/vt7d-4590
title: TestData for the Case HE-IES

description: This .zip file contains two files: Temperature_outdoor.xlsx and TestData.xlsx. This .zip file provides detailed configuration information of the case system mentioned in artical "Dynamic Optimal Energy Flow in the Heat and Electricity Integrated Energy System".
DOI: 10.14457/cu.the.2008.2031
title: ประสิทธิภาพในการบริหารทรัพยากรการศึกษาเพื่อการขยายโอกาสทางการศึกษาแก่ผู้เรียนด้อยโอกาสและพิการ

description: วิเคราะห์ประสิทธิภาพของสถานศึกษา ในการบริหารจัดการทรัพยากรการศึกษาเพื่อการขยายโอกาสทางการศึกษา แก่ผู้เรียนด้อยโอกาส/ยากจนและผู้เรียนพิการ ให้เข้าถึงบริการทางการศึกษา โดยอาศัยแบบจำลอง Data Envelopment Analysis (DEA) ผลการศึกษาพบว่า มีสถานศึกษาเพียง 9.17% เท่านั้นที่นับได้ว่ามีประสิทธิภาพในการบริหารทรัพยากรฯ ทั้งนี้เนื่องจากสถานศึกษาขั้นพื้นฐานโดยส่วนใหญ่ใช้ทรัพยากร อาทิ ห้องเรียนและบุคลากรทางการศึกษา รวมถึงค่าใช้จ่ายต่อหัวของผู้เรียนด้อยโอกาส/ยากจนและผู้เรียนพิการ เพื่อให้บริการการศึกษาอย่างด้อยประสิทธิภาพ อย่างไรก็ตาม ความมีประสิทธิภาพมิได้ขึ้นกับขนาดของสถานศึกษารวมถึงพื้นที่ที่สถานศึกษานั้นตั้งอยู่ การศึกษาพบว่า สถานศึกษาที่มีประสิทธิภาพมีสัดส่วนของผู้เรียนด้อยโอกาส/ยากจนและผู้เรียนพิการต่อผู้เรียนทั้งสิ้น สูงกว่าสถานศึกษาที่ด้อยประสิทธิภาพ ในขณะที่ค่าใช้จ่ายต่อหัวของผู้เรียนด้อยโอกาสและผู้เรียนพิการ มีผลต่อความมีประสิทธิภาพของสถานศึกษาอย่างมีนัยสำคัญ และสถานศึกษาที่มีประสิทธิภาพมีค่าใช้จ่ายต่อหัวของผู้เรียนด้อยโอกาส/ยากจน และผู้เรียนพิการต่ำกว่าสถานศึกษาที่ด้อยประสิทธิภาพ นั่นคือ การเพิ่มประสิทธิภาพของสถานศึกษาทำได้โดยการเพิ่มสัดส่วนผู้เรียนด้อยโอกาสและผู้เรียนพิการในสถานศึกษา การศึกษานี้เสนอให้มีนโยบายการบริหารทรัพยากรทางการศึกษาเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของสถานศึกษา เพื่อนำไปสู่การขยายโอกาสทางการศึกษาแก่ผู้เรียนด้อยโอกาสและผู้เรียนพิการเพิ่มขึ้น
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1026
title: ความสัมพันธ์ของการควบคุมภายในของสหกรณ์ออมทรัพย์สำนักงานเลขานุการกองทัพบกต่อการควบคุมภายในตามแนวทาง COSO2013

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการควบคุมภายในของสหกรณ์ออมทรัพย์สำนักงานเลขานุการกองทัพบก ตามหลักธรรมาภิบาล 9 หลัก ได้แก่ หลักประสิทธิผล หลักประสิทธิภาพ หลักการตอบสนอง หลักภาระรับผิดชอบ หลักความโปร่งใส หลักการมีส่วนร่วม หลักการมอบอำนาจ หลักนิติธรรม และหลักความเสมอภาค โดยเปรียบเทียบกับหลักการควบคุมภายในตามหลัก COSO2013 ทั้ง 5 องค์ประกอบ ได้แก่ สภาพแวดล้อมการควบคุม การประเมินความเสี่ยง กิจกรรมการควบคุม สารสนเทศและการสื่อสาร กิจกรรมติดตามและประเมินผล และภาพรวมการควบคุมภายในตามหลัก COSO2013 โดยวิเคราะห์สมการถดถอยพหุคูณจากกลุ่มตัวอย่าง 400 คนที่เป็นสมาชิกสหกรณ์ออมทรัพย์สำนักงานเลขานุการกองทัพบก พบว่าการควบคุมภายในตามหลักธรรมาภิบาลมีความสัมพันธ์กับการควบคุมภายในตามหลัก COSO2013 เป็นทิศทางเดียวกัน ทั้งในภาพรวมและรายด้านทุกด้าน
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1027
title: ความสอดคล้องระหว่างการบริหารความเสี่ยงในหน่วยงานภาครัฐกับการบริหารความเสี่ยงตามกรอบแนวคิด COSO ERM 2017: กรณีศึกษาสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน (ส่วนกลาง)

description: การวิจัยการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสอดคล้องระหว่างการบริหารความเสี่ยงในสำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน (สตง.) กับการบริหารความเสี่ยงตามกรอบแนวคิด COSO ERM 2017 การศึกษานี้ใช้การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณศึกษาข้อมูลจากการสำรวจผู้ที่ปฏิบัติงานใน สตง. จำนวน 320 คน ในเดือนมิถุนายน 2562 ผลการศึกษาพบว่ามีองค์ประกอบการบริหารความเสี่ยงเพียง 3 องค์ประกอบของ สตง. ที่มีความสอดคล้องกับการบริหารความเสี่ยงตามกรอบแนวคิด COSO ERM 2017 คือ (1) ด้านการประเมินความเสี่ยง (2) ด้านกิจกรรมการควบคุม และ (3) ด้านสภาพแวดล้อมภายในองค์กร ดังนั้นหาก สตง. ต้องการเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารความเสี่ยงทั่วทั้งองค์กร สตง. ควรมีการทบทวน ปรับปรุง และพัฒนากระบวนการบริหารความเสี่ยง ในแต่ละองค์ประกอบการบริหารความเสี่ยงที่เหลือ ให้เกิดความสอดคล้องกับการบริหารความเสี่ยงตามกรอบแนวคิด COSO ERM 2017
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1028
title: ความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพข้อมูลภายในกับการหลีกภาษี (tax avoidance) ของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพข้อมูลภายในกับการหลีกภาษีของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เพื่อดูความสามารถของบริษัทในการหลีกภาษีที่เป็นผลมาจากคุณภาพข้อมูลภายในของบริษัท การศึกษานี้ใช้เทคนิคการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ วิเคราะห์ข้อมูลบริษัท 1,301 ตัวอย่าง ระหว่างปี พ.ศ. 2557 - 2561 โดยวัดการหลีกภาษีวัดจากอัตราภาษีเงินได้ที่แท้จริงตามเกณฑ์เงินสด และวัดคุณภาพข้อมูลภายในจากเวลาในการประกาศผลการดำเนินงาน ผลการศึกษาพบว่า คุณภาพข้อมูลภายในมีสัมพันธ์เชิงบวกกับการหลีกภาษี ซึ่งแสดงให้เห็นว่าคุณภาพข้อมูลภายในส่งผลให้บริษัทประหยัดภาษีได้
DOI: 10.7910/dvn/1lrelg/jjcygb
title: hate_words_ita.tab

description: :unav
DOI: 10.7910/dvn/l48twg/wdcyap
title: Inv-if.xls

description: :unav
DOI: 10.14457/cu.the.2008.2032
title: ผลกระทบจากการลงทุนในเชื้อเพลิงชีวภาพที่มีต่อระบบเศรษฐกิจไทย

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบจากการลงทุนในเชื้อเพลิงชีวภาพที่มีต่อระบบเศรษฐกิจไทย โดยแบ่งการศึกษาออกเป็น 2 ส่วนที่หนึ่งเป็นการบรรยายถึงความจำเป็นของการลงทุนในอุตสาหกรรมเอทานอลในฐานะที่เป็นเครื่องมือในการสร้างหลักประกันในระยะยาว(Long-term Insurance) ให้กับพลังงานของประเทศ ส่วนที่สองเป็นการศึกษาเชิงปริมาณโดยใช้ตารางเมตริกซ์บัญชีสังคมในการวิเคราะห์ผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงการลงทุนในเชื้อเพลิงชีวภาพที่มีต่อปริมาณการผลิตและต้นทุนการผลิตของสาขาการผลิตต่างๆและมีการสัมภาษณ์ผู้ประกอบการเกี่ยวกับระดับการลงทุนที่สอดคล้องกับสถานการณ์จริง ผลการศึกษาจากการเพิ่มการลงทุนในอุตสาหกรรมเอทานอลเพื่อเพิ่มปริมาณการผลิตเอทานอลส่งผลต่ออุตสาหกรรมต้นน้ำที่ผลิตวัตถุดิบที่จะต้องมีการผลิตเพิ่มมากขึ้น เนื่องจากความต้องการวัตถุดิบเพิ่มขึ้น ซึ่งส่วนใหญ่เป็นพืชพลังงาน เช่น อ้อย และมันสำปะหลัง และถ้ามีการเพิ่มการผลิตพืชพลังงานก็จะทำให้การจ้างงานและการใช้ปัจจัยทุนในการผลิตภาคเกษตรเพิ่มขึ้น ส่งผลไปถึงครัวเรือนภาคเกษตรที่มีการใช้จ่ายเพื่อการบริโภคเพิ่มมากขึ้น จากความต้องการพืชพลังงานเพิ่มขึ้น ทำให้ราคาพืชพลังงานเพิ่มขึ้นซึ่งจะส่งผลต่อต้นทุนการผลิตในสาขาการผลิตต่างๆโดยเฉพาะสาขาการผลิตที่มีการใช้อ้อยและมันสำปะหลังเป็นวัตถุดิบ ส่วนในสาขาการผลิตอื่นๆที่ไม่ได้ใช้อ้อยและมันสำปะหลังเป็นวัตถุดิบก็จะได้รับผลกระทบต่อต้นทุนในการผลิตผ่านทางการใช้น้ำมันในการผลิตซึ่งจะได้รับผลกระทบเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เนื่องจากปริมาณของเอทานอลยังมีสัดส่วนที่น้อยมากในสาขาการผลิตน้ำมันปิโตรเลียมและก๊าซธรรมชาติ จากผลการศึกษามีข้อเสนอแนะดังนี้ เพื่อเป็นการบรรเทาผลกระทบในระยะสั้น ภาครัฐควรมีมาตราการรักษาอุปทานของพืชพลังงานให้เพียงพอต่อความต้องการในประเทศ โดยเป็นการลดการส่งออกพืชพลังงาน ส่วนในระยะยาวควรมีการปรับยุทธศาสตร์พืชพลังงานเพื่อให้สามารถรองรับความต้องการของอุตสาหกรรมในประเทศได้อย่างเพียงพอ โดยภาครัฐควรมีการส่งเสริมให้มีการเพิ่มปริมาณผลผลิตต่อไร่ให้มากขึ้น หรือเพิ่มพื้นที่ในการเพาะปลูก
DOI: 10.14457/cu.the.2008.2033
title: ผลกระทบจากการใช้มาตรการตอบโต้การทุ่มตลาดประเทศไทยของกระจกนำเข้าจากอินโดนีเซีย

description: อุตสาหกรรมกระจกเป็นอุตสาหกรรมที่มีการนำเข้าและส่งออกกับต่างประเทศอย่างมาก จากการเปิดการค้าเสรีทำให้มีการนำเข้ากระจกจากต่างประเทศ ซึ่งมีต้นทุนที่ต่ำกว่าในปริมาณที่มาก จึงทำให้เกิดปัญหาการทุ่มตลาดขึ้น ซึ่งประเทศอินโดนีเซียก็เป็นประเทศหนึ่งที่ทุ่มตลาดกระจก ประเทศไทยจึงได้ใช้มาตรการเก็บภาษีตอบโต้การทุ่มตลาด จากสาเหตุดังกล่าวจึงนำไปสู่การศึกษาผลกระทบของการใช้มาตรการตอบโต้การทุ่มตลาดของอินโดนีเซียต่ออุปสงค์การใช้กระจกของไทย ร่วมกับการวิเคราะห์ความสามารถในการแข่งขันของประเทศส่งออกกระจก มายังไทย การศึกษานี้ใช้ดัชนี Revealed Comparative Advantage (RCA) วิเคราะห์ความได้เปรียบโดยเปรียบเทียบของการส่งออกกระจก ร่วมกับส่วนแบ่งตลาด (Market Share) เพื่อวิเคราะห์ความได้เปรียบโดยสมบูรณ์ของการส่งออกกระจกจากประเทศญี่ปุ่น จีน มาเลเซีย เยอรมนี และอินโดนีเซีย มายังไทย และใช้ Ordinary Least Square (OLS) ในการวิเคราะห์ผลกระทบจากการใช้มาตรการทุ่มตลาด โดยใช้ข้อมูลทุติยภูมิแบบอนุกรมเวลาในช่วงระยะเวลา 10 ปี ตั้งแต่ปีพ.ศ.2541-2550 ผลการศึกษาพบว่า ญี่ปุ่น มาเลเซีย เยอรมนี จีน และอินโดนีเซีย มีศักยภาพในการเจาะตลาดกระจกไทยได้ดี ส่วนผลกระทบจากการเก็บภาษีตอบโต้การทุ่มตลาด พบว่า การเพิ่มขึ้นของอุปสงค์การใช้กระจกที่ผลิตภายในประเทศมีค่ามากกว่าการลดลงของอุปสงค์กระจกที่นำเข้า จึงสามารถสรุปได้ว่าการใช้มาตรการภาษีตอบโต้การทุ่มตลาดมีผลกระทบให้อุปสงค์การใช้กระจกโดยรวมมีค่าเพิ่มขึ้น นับเป็นผลดีต่อผู้บริโภคกระจก แต่จะส่งผลเสียแก่ผู้นำเข้ากระจกที่ต้องนำเข้ากระจกในราคาที่สูงขึ้น
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1029
title: การเปรียบเทียบมาตรฐานการคำนวณแรงลมสำหรับอาคารสูงระหว่างมาตรฐานสากลต่างๆ

description: งานวิจัยนี้เป็นการศึกษา มาตรฐานการคำนวณแรงลมและการตอบสนองของอาคาร ตามมาตรฐานสากลต่าง ๆ ดังต่อไปนี้ 1.มาตรฐานการคำนวณแรงขั้นต่ำสำหรับอาคารและโครงสร้างอื่น ๆ ของ ASCE7-05,-10 ของประเทศสหรัฐอเมริกา 2.ข้อแนะนำการคำนวณแรงสำหรับอาคารของ Architectural Institute of Japan 2004 (AIJ2004) ของประเทศญี่ปุ่น 3. มาตรฐานการคำนวณแรงลมและการตอบสนองของอาคาร ของประเทศไทย (มยผ.1311-50) ซึ่งอ้างอิงมาตรฐานของประเทศแคนาดา (NBCC-05) และเปรียบเทียบกับผลการทดลองจากอุโมงค์ลม ผลจากงานวิจัยนี้ พบว่า มาตรฐาน มยผ.1311-50 ไม่มีการคำนวณอัตราเร่งเนื่องจากการบิด มาตรฐาน ASCE7-10 ไม่มีการคำนวณในทิศตั้งฉากกับทิศทางลมและทิศทางการบิด มาตรฐาน AIJ 2004 ไม่มีสูตรการคำนวณการโก่งตัวด้านข้างสูงสุดของอาคารในทิศทางลม นอกจากนี้ยังพบว่า มาตรฐาน ASCE7-10 ได้ยกเลิกการใช้ค่าประกอบความสำคัญของแรงลมและได้เปลี่ยนแปลงการใช้ความเร็วลมออกแบบ จากคาบเวลากลับ 50 ปี เป็นใช้สภาวะประลัย โดยใช้ตัวคูณแรงลมสำหรับการออกแบบด้านกำลังเท่ากับ 1.0 และ สำหรับการออกแบบด้านการใช้งานเท่ากับ 0.6 โดยแบ่งแผนที่ความเร็วลมออกเป็น 3 ชนิด ที่คาบเวลากลับ 300 ,700 และ 1,700 ปี ตามแต่ละประเภทของอาคาร ในขณะที่ ASCE7-05 ใช้ความเร็วลมออกแบบที่คาบเวลากลับ 50 ปี จึงใช้ตัวคูณแรงลมเท่ากับ 1.6 สำหรับการออกแบบด้านกำลัง และ 1.0 สำหรับการออกแบบด้านการใช้งาน จากการเปรียบเทียบค่าประกอบเนื่องจากสภาพภูมิประเทศของมาตรฐานต่าง ๆ พบว่า ค่าประกอบเนื่องจากสภาพภูมิประเทศของ มาตรฐาน มยผ.1311-50 มีความสอดคล้องกับมาตรฐาน AIJ2004 และเมื่อเปรียบเทียบมาตรฐาน มยผ. กับ มาตรฐาน ASCE7-10 พบว่า ค่าประกอบเนื่องจากสภาพภูมิประเทศของมาตรฐาน ASCE ได้ เพิ่มค่าขึ้นมากกว่าในช่วงแรกและอัตราการเพิ่มค่อยๆ ลดลงและมีค่าน้อยกว่าพอสมควรที่ความสูงเกรเดียนต์ งานวิจัยนี้ได้พัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำหรับการคำนวณความเร็วลมที่แปรเปลี่ยนตามความสูงในสภาพภูมิประเทศแบบต่างๆ ตามคำอธิบายของมาตรฐาน ASCE7-10 นอกจากนี้ได้เขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำหรับการคำนวณแรงลมและการตอบสนองของอาคารสูงตามมาตรฐาน มยผ.1311-50 ASCE7-10 และ AIJ2004 เพื่อให้มีความสะดวกต่อการใช้งาน โดยในมาตรฐาน มยผ.131150 ได้เพิ่มการคำนวณอัตราเร่งเนื่องจากโมเมนต์บิดซึ่งอ้างอิงวิธีการของ AIJ2004 และมีการคำนวณผลรวมของอัตราเร่งทั้งสามทิศทางพร้อมกับการประเมินผลของอัตราเร่งกับข้อกำหนดขั้นต่ำสำหรับอาคารพาณิชย์และอาคารพักอาศัย การศึกษาใช้ตัวอย่างการคำนวณ เปรียบเทียบ 5 อาคาร ที่มีความสูงและสัดส่วนความกว้างต่อความลึกแตกต่างกัน ผลการศึกษาพบว่า การคำนวณแรงลมโดยใช้คาบเวลากลับ 700 ปี ด้วยอัตราส่วนความหน่วงที่มากกว่าที่คาบเวลากลับ 50 ปี ประมาณ 1% หารผลด้วย 1.6(อ้างอิงจากค่าตัวคูณแรงลม ของ ASCE7-05) จะให้ค่าแรงลมที่ใกล้เคียงกับการคำนวณที่คาบเวลากลับ 50 ปี นอกจากนี้การเปรียบเทียบแรงลมที่คำนวณตามมาตรฐาน มยผ. ของอาคารสูง 180 เมตร กับแรงลมตามข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร พบว่าแรงลมตามข้อบัญญัติกรุงเทพฯ มีค่ามากกว่าแรงลมในทิศทางลมที่คำนวณได้จากสภาพภูมิประเทศแบบชานเมืองอยู่พอสมควรแต่แรงลมตามข้อบัญญัติกรุงเทพฯ มีค่าน้อยกว่าแรงลมในทิศตั้งฉากกับทิศทางลมที่คำนวณได้จากสภาพภูมิประเทศแบบชานเมืองที่ความสูงตั้งแต่ 130 เมตร ขึ้นไปพอสมควร
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1030
title: พฤติกรรมสุขภาพและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะไขมันในเลือดผิดปกติของบุคลากรในมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐแห่งหนึ่งที่มีดัชนีมวลกายน้อยกว่า 23 กิโลกรัมต่อตารางเมตร ปี พ.ศ. 2559-2561

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุก อุบัติการณ์ของภาวะไขมันในเลือดผิดปกติ พฤติกรรมสุขภาพของผู้ที่มีดัชนีมวลกาย &lt; 23 kg/m2 และศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะไขมันในเลือดผิดปกติในผู้ที่มีดัชนีมวลกาย &lt; 23 kg/m2 กลุ่มตัวอย่าง คือ บุคลากรมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐแห่งหนึ่ง รูปแบบการศึกษาแบบ Retrospective cohort study และ Cross-sectional study โดยใช้ข้อมูลทุติยภูมิจากการตรวจร่างกายประจำปี พ.ศ.2559-2561 และข้อมูลปฐมภูมิจากแบบสอบถามพฤติกรรมสุขภาพผลการศึกษา พบความชุกของภาวะไขมันในเลือดผิดปกติ ตั้งแต่ปี พ.ศ.2559-2561 ร้อยละ 65.3 (95 % CI 60.9-69.9) 40.1 (95 % CI 36.2-43.9) และ 46.6 (95 % CI 40.7-52.9) ตามลำดับ อุบัติการณ์สะสมของผู้ที่มีภาวะไขมันในเลือดผิดปกติตั้งแต่ปี พ.ศ.2559-2561 พบร้อยละ 16 และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะไขมันในเลือดผิดปกติ ในผู้ที่มีดัชนีมวลกาย &lt; 23 kg/m2 ประกอบด้วย 7 ปัจจัย ดังนี้ ระดับน้ำตาลในเลือด &gt; 100 mg/dL (OR =3.49) พฤติกรรมการบริโภค เนื้อสัตว์ที่มีไขมันสูงหรือคอเลสเตอรอลสูง (OR =61.61) พฤติกรรมการบริโภคอาหารทอด (OR =3.19) พฤติกรรมการบริโภคโดยเติมเครื่องปรุงรสเพิ่ม (OR =101.18) พฤติกรรมการบริโภคโดยเติมน้ำตาลเพิ่ม (OR =0.003) ความเครียด (OR =0.05) และภาวะซึมเศร้า (OR =6.01)การจัดโปรแกรมการสร้างเสริมสุขภาพสำหรับผู้ที่ในผู้ที่มีดัชนีมวลกาย &lt; 23 kg/m2 ควรประยุกต์ใช้ทฤษฎีเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพ เนื่องจากมีพฤติกรรมสุขภาพที่เสี่ยงต่อภาวะไขมันในเลือดผิดปกติ
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1031
title: การประเมินผลโครงการพัฒนาและเสริมสร้างศักยภาพคนไทยกลุ่มวัยผู้สูงอายุในตำบลต้นแบบดูแลผู้สูงอายุระยะยาว จังหวัดแพร่

description: การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงประเมินผล มีวัตถุประสงค์ เพื่อประเมินโครงการพัฒนาและเสริมสร้างศักยภาพคนไทยกลุ่มวัยผู้สูงอายุ ในตำบลต้นแบบดูแลสุขภาพผู้สูงอายุระยะยาวจังหวัดแพร่ ภายหลังจากการดำเนินงานโครงการเสร็จสิ้นลงแล้วเมื่อ ปีงบประมาณ 2560 โดยใช้รูปแบบการประเมินผลแบบซิป (CIPP Model) ของสตัฟเฟิลบีม (Stufflebeam) ประกอบด้วยการประเมินบริบท ปัจจัยนำเข้า กระบวนการ ผลผลิต ผลลัพธ์ โดยผู้ให้ข้อมูลหลักจำนวน 26 ราย เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึก ระหว่างเดือนเมษายน – พฤษภาคม 2562 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาผลการศึกษาพบว่าในด้านบริบท โครงการมีความสอดรับกับนโยบายในระดับกระทรวง ระดับชาติ มีความสอดคล้องกับปัญหาและความต้องการของประชาชนในพื้นที่ ด้านปัจจัยนำเข้า มีความพร้อมในด้านบุคลากร ด้านงบประมาณมีการตรวจสอบ ควบคุม กำกับ แต่ยังไม่เพียงพอในด้านอุปกรณ์ ระยะเวลามีความเหมาะสมแต่ควรทำงานอย่างต่อเนื่อง ความสอดคล้องของกิจกรรมกับวัตถุประสงค์เป็นไปในทิศทางเดียวกัน ด้านกระบวนการพบว่ามีความเหมาะสม มีการประสานความร่วมมือกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในกิจกรรมโรงเรียนผู้สูงอายุ การให้ความช่วยเหลือด้านอาชีพและสังคม มีการนิเทศ กำกับ ติดตาม มีการติดต่อสื่อสารกันเป็นอย่างดี การจัดเก็บข้อมูลมีความถูกต้อง ครบถ้วนในการนำไปบริหารจัดการ จัดทำแผนดูแลผู้สูงอายุรายบุคคล มีการนำข้อมูลกลับคืนให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทุกระดับ ด้านผลผลิตเกิดเครือข่ายการทำงานทำให้เกิดความร่วมมือกันในการดำเนินงาน เกิดชมรมผู้สูงอายุระดับจังหวัด ระดับอำเภอ เครือข่ายคณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับอำเภอ ทีมหมอครอบครัว เครือข่ายในชุมชน มีพระสงฆ์เข้ามามีส่วนร่วมสนับสนุนด้านทรัพยากร พื้นที่นำร่องได้รับการประเมินผ่านทั้ง 7 องค์ประกอบของกรมอนามัย ผู้สูงอายุกลุ่มที่มีภาวะพึ่งพิงตามเป้าหมายได้รับการดูแลฟื้นฟูสุขภาพดีขึ้นจนสามารถปฏิบัติภาระกิจประจำวันได้ จากผลการศึกษาควรพิจารณาให้มีนโยบายการดำเนินงานในเรื่องของการสนับสนุนงบประมาณ ทรัพยากรและองค์ความรู้ที่เกี่ยวข้องให้เกิดการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง การบูรณาการการทำงานร่วมกับองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นให้เห็นความสำคัญและสนับสนุนการดำเนินงานในส่วนที่เกี่ยวข้อง การวิเคราะห์จัดทำแผนอัตรากำลังในการผลิตผู้ช่วยเหลือดูแลผู้สูงอายุ ผู้จัดการดูแลผู้สูงอายุระยะยาว การวิเคราะห์ภาระงานของบุคลากรในพื้นที่เพื่อการบริหารจัดการการให้บริการดูแลผู้สูงอายุมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น การบูรณาการการทำงานทุกกลุ่มวัยในการเตรียมความพร้อมเข้าสู่วัยผู้สูงอายุ ป้องกันภาวะเปราะบาง สมองเสื่อม ฯลฯ เพื่อลดปัญหาภาวะพึ่งพิงในกลุ่มผู้สูงอายุ การจัดทำนโยบายการทำงานหรือการให้บริการเชิงรุกในพื้นที่ตำบล Long-term care ให้เกิดการเชื่อมโยงและบูรณาการในรูปของเครือข่ายการทำงานในชุมชน เพื่อส่งเสริมให้มีการเข้าร่วมโครงการตำบลต้นแบบการดูแลผู้สูงอายุระยะยาวครอบคลุมทุกตำบล การจัดสถานบริการทุกแห่งให้มีการจัดสถานที่เพื่อลดความเสี่ยงจากการเกิดอุบัติเหตุในผู้สูงอายุ การสนับสนุนการเชื่อมโยงความสัมพันธ์ในการลดช่องว่างระหว่างวัยเด็กกับวัยผู้สูงอายุโดยการทำกิจกรรมร่วมกัน
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1032
title: ปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมการใช้ยาในผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 โรงพยาบาลหนองม่วงไข่ จังหวัดแพร่

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาภาคตัดขวาง (Cross sectional study) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนบุคคล ความรู้เรื่องโรคเบาหวาน และแบบแผนความเชื่อด้านการใช้ยา กับพฤติกรรมการใช้ยาของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 โรงพยาบาลหนองม่วงไข่ จ.แพร่ ประชากรที่ศึกษาในครั้งนี้ คือผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ซึ่งเข้ารับบริการในโรงพยาบาลหนองม่วงไข่ จ.แพร่ 286 คน คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างโดยวิธีการการสุ่มอย่างง่าย (Simple random sampling) จากผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 รับบริการเข้าคลินิก เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติไคสแควร์ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ร้อยละ 65.6 อายุเฉลี่ย 64.52±10.72 ปี ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ร้อยละ 48.6 มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนต่ากว่า 5,000 บาท ร้อยละ 75.2 มี สิทธิการรักษา ประกันสุขภาพถ้วนหน้า ร้อยละ 74.5 มีสถานภาพสมรส ร้อยละ 69.6ส่วนใหญ่ทานยาหรือได้รับยาเบาหวาน 1-10 ปี ร้อยละ 55.1 มีความรู้อยู่ในระดับดี ร้อยละ 70.3 การรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการใช้ยาที่ไม่เหมาะสม การรับรู้ความรุนแรงของโรคจากการใช้ยาไม่เหมาะสมการรับรู้ประโยชน์ของการใช้ยาตามแผนการรักษา การรับรู้ปัญหาอุปสรรคในการใช้ยา สิ่งชักนำให้เกิดการปฏิบัติ และ พฤติกรรมการใช้ยาอยู่ในระดับสูง ร้อยละ 85.7,91.6, 88.5,47.9,93.0 และ 95.5ตามลำดับ ผลการวิเคราะห์ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการใช้ยาของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ด้วยสถิติไคว์สแคว พบว่า การมาตรวจตามนัดทุกครั้ง, การรับรู้ความรุนแรงของโรคจากการใช้ยาไม่เหมาะสม มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการใช้ยาของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 อย่างมีนัยสาคัญทางสถิติ (p &lt; 0.05) ดังนั้นควรมีการติดตามนัดที่มีประสิทธิภาพให้ผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 มารับบริการคลินิกเบาหวาน ทำให้ผู้ป่วยเกิดความรู้สึกที่ดี มีแรงจูงใจใน ในการมารับบริการ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรมีการกระตุ้นมีการประชาสัมพันธ์และให้การสนับสนุนสื่ออุปกรณ์ มีการสร้างเครือข่ายในการ ดำเนินงานในชุมชน เพื่อกระตุ้นให้เกิดการรับรู้ความรุนแรงของโรคจากการใช้ยาไม่เหมาะสมไปใช้ในการจัดกิจกรรมสร้างความร่วมมือในการการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการใช้ยา ในกลุ่มผู้ป่วยเบาหวานที่มารับบริการในโรงพยาบาล
DOI: 10.14457/tu.the.2018.1033
title: การศึกษาความสุขและปัจจัยที่สัมพันธ์กับความสุขของผู้สูงอายุที่เข้าร่วมกิจกรรมโรงเรียนผู้สูงอายุตำบลทุ่งแค้ว อำเภอหนองม่วงไข่ จังหวัดแพร่

description: การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงสำรวจ (Survey study) เพื่อการศึกษาความสุขและปัจจัยที่สัมพันธ์กับความสุขของผู้สูงอายุที่เข้าร่วมกิจกรรมโรงเรียนผู้สูงอายุในตำบลทุ่งแค้ว อำเภอหนองม่วงไข่ จังหวัดแพร่ ประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ ผู้สูงอายุที่มาเข้าร่วมกิจกรรมโรงเรียนผู้สูงอายุ จำนวน 80 คนการศึกษาระหว่างเดือนเมษายน – พฤษภาคม พ.ศ. 2562 เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธแบบสเปยรแมน (Spearman rank correlation coefficient) ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มที่ศึกษาส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุเฉลี่ย 69.49 ±6.32 ปี นับถือศาสนาพุทธ มีสถานภาพสมรสคู่ ระดับการศึกษาประถมศึกษา อาชีพส่วนใหญ่อาชีพเกษตรกร จำนวนรายได้ต่อเดือนน้อยกว่า 3,000บาท มีรายได้ไม่เพียงพอกับรายจ่ายในแต่ละเดือน มีโรคประจำตัว ร้อยละ 67.5 โรคประจำตัวที่พบมากที่สุดคือโรคความดันโลหิตสูง ระยะเวลาในการเข้าร่วมกิจกรรมโรงเรียนผู้สูงอายุส่วนใหญ่เข้าร่วมกิจกรรม 1 ปีขึ้นไป ความสามารถในการเข้าร่วมกิจกรรมโรงเรียน 4 ครั้ง/เดือน ระดับความสุขพบว่า ส่วนใหญ่มีระดับความสุขอยู่ในระดับสูง ร้อยละ 60 และความสุขส่วนใหญ่จะมีความรู้สึกกระตือรือร้นกับสิ่งต่างๆอย่างเต็มที่มากที่สุด รองลงมาคือคิดว่าสิ่งต่างๆรอบตัวน่าเพลิดเพลิน ระดับการสนับสนุนทางสังคม ระดับความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองอยู่ในระดับสูง ส่วนการรับรู้ภาวะสุขภาพความรู้อยู่ในระดับปานกลาง ปัจจัยความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองและปัจจัยการสนับสนุนทางสังคมมีความสัมพันธ์กับความสุขของผู้สูงอายุที่เข้าร่วมกิจกรรมโรงเรียนผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value &lt; 0.05) กิจกรรมที่ผู้สูงอายุชอบมากที่สุดคือกิจกรรมด้านพัฒนาสังคมในโรงเรียน รองลงมาคือ กิจกรรมการส่งเสริมความรู้ ดังนั้นในการจัดกิจกรรมโรงเรียนผู้สูงอายุควรเสริมสร้างให้ผู้สูงอายุเกิดความรู้สึกเห็นคุณค่าในตนเองเกิดการยอมรับจากสังคม ได้มีโอกาสในการร่วมปฏิบัติกิจกรรม ร่วมแรง ร่วมคิด ร่วมรับผิดชอบ อันจะเป็นการส่งเสริมความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองของกลุ่มวัยผู้สูงอายุ