cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1125
title: การดำรงอยู่และบทบาทของความเชื่อและพิธีกรรมที่เกี่ยวกับผีอารักษ์เมืองเชียงใหม่ในปัจจุบัน

description: วิทยานิพนธ์เล่มนี้มุ่งศึกษาลักษณะการดำรงอยู่และบทบาทของความเชื่อและพิธีกรรมเกี่ยวกับผีอารักษ์เมืองเชียงใหม่ในปัจจุบัน โดยมีขอบเขตการวิจัยคือ พิธีกรรมเกี่ยวกับผีอารักษ์เมืองในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน ๓ พิธี ได้แก่ พิธีบูชาเสาอินทขีล พิธีทำบุญเมืองและสืบชะตาเมืองเชียงใหม่ และพิธีบูชาผีปู่แสะย่าแสะ ผู้วิจัยใช้ระเบียบวิธีการเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพภาคสนามทาง คติชนวิทยาโดยการสัมภาษณ์ผู้ที่เกี่ยวข้องและสังเกตอย่างมีส่วนร่วมในพิธีกรรมดังกล่าวในช่วงปี พ.ศ. ๒๕๕๒ – ๒๕๕๔ผลการศึกษาพบว่า พิธีกรรมเกี่ยวกับผีอารักษ์เมืองเชียงใหม่ทั้ง ๓ พิธีมีลักษณะการดำรงอยู่โดยมีการผสมผสานความเชื่อพุทธ พราหมณ์ ผี โดยพิธีทำบุญเมืองและสืบชะตาเมืองเชียงใหม่และพิธีบูชาเสาอินทขีลมีการนำความเชื่อทางพุทธศาสนามาผสมผสานอย่างเข้มข้น ในขณะที่พิธีบูชาผีปู่แสะย่าแสะนั้นมีความเชื่อดั้งเดิมเป็นจุดเด่นของพิธี นอกจากนี้ยังพบลักษณะการดำรงอยู่ของความเชื่อและพิธีกรรมที่มีการปรับให้เข้ากับสภาพสังคมปัจจุบัน อันได้แก่ การปรับองค์ประกอบบางส่วนในพิธีเพื่อตอบสนองต่อนโยบายส่งเสริมการท่องเที่ยวของจังหวัด การนำเสนออัตลักษณ์เมืองเชียงใหม่ และนำเสนอความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของคนในจังหวัดเชียงใหม่ผ่านพิธีกรรมส่วนผลการวิเคราะห์บทบาทของพิธีกรรมเกี่ยวกับผีอารักษ์เมืองเชียงใหม่ในปัจจุบันพบว่ายังคงมีบทบาทในการตอบสนองความต้องการทางด้านจิตใจ ตอบสนองความต้องการทางด้านสังคม และตอบสนองนโยบายของรัฐในการสืบสานประเพณีของจังหวัดเชียงใหม่
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1126
title: แนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวหมู่บ้านทอผ้าไหม จังหวัดสุรินทร์

description: การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวหมู่บ้านทอผ้าไหมจังหวัดสุรินทร์ โดยมุ่งหวังให้เกิดประโยชน์ในการพัฒนาการท่องเที่ยวของจังหวัดกลุ่มตัวอย่างแบ่งเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ ประชากรที่อาศัยอยู่ในพื้นที่จังหวัดสุรินทร์ นักท่องเที่ยวชาวไทยที่มาทำการท่องเที่ยวในจังหวัดสุรินทร์ และเจ้าหน้าที่ภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวในจังหวัดสุรินทร์ จำนวนกลุ่มตัวอย่างของประชาชนและนักท่องเที่ยวคำนวณโดยใช้สูตรของทาโร่ยามาเน่ ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน เป็นประชาชนจังหวัดสุรินทร์ จำนวน 200 คน และนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มาทำการท่องเที่ยวในจังหวัดสุรินทร์ จำนวน 200 คน การเก็บข้อมูลการวิจัยของทั้งสองกลุ่มใช้แบบสอบถามโดยการสุ่มแบบสะดวก สำหรับเจ้าหน้าที่ภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวละผู้นำชุมชนในจังหวัดสุรินทร์ จำนวน 8 คนได้มาจากการเลือกแบบเจาะจงและใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกในการเก็บข้อมูล นำผลที่ได้จากแบบสอบถามมาวิเคราะห์ทางสถิติ โดยการหาค่าเฉลี่ย และค่าร้อยละ และนำข้อมูลที่ได้จากการสัมภาษณ์มาจัดกลุ่ม สรุปเป็นความเรียงตามข้อคำถามผลการวิจัย พบว่า ประชาชนในท้องถิ่นส่วนใหญ่ต้องการมีส่วนร่วมในการพัฒนาองค์ประกอบการท่องเที่ยวในระดับมากทุกด้านได้แก่ด้านพื้นที่แหล่งท่องเที่ยว (ค่าเฉลี่ย = 4.17) ด้านกิจกรรมและกระบวนการส่งเสริมจากภาครัฐ (ค่าเฉลี่ย = 4.16) ด้านการจัดการแหล่งท่องเที่ยว (ค่าเฉลี่ย = 4.00) ส่วนนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มีความต้องการให้หมู่บ้านมีการพัฒนาองค์ประกอบทางการท่องเที่ยวอยู่ในระดับมากเช่นกัน ได้แก่ ด้านการจัดโปรแกรมท่องเที่ยว (ค่าเฉลี่ย = 4.16) ด้านบริการเสริม (ค่าเฉลี่ย = 4.16) ด้านการคมนาคมเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยว(ค่าเฉลี่ย = 4.12) การสัมภาษณ์ก็ได้ผลไปในทิศทางเดียวกันจากการวิจัยสรุปแนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวหมู่บ้านทอผ้าไหมจังหวัดสุรินทร์ ได้ดังนี้ ทางจังหวัดควรมีการจัดทำแผนพัฒนาการท่องเที่ยวในระยะสั้น และ แผนระยะยาว หน่วยงานของท้องถิ่นควรมีการทำความเข้าใจกับประชาชนให้เกิดความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้องและปลูกจิตสำนึกในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติวิถีชีวิตและศิลปวัฒนธรรมแก่ประชาชนในท้องถิ่นให้มีส่วนร่วมในการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1127
title: อัลกอริทึมการไม่ประสานเวลาแบบจัดฟันสำหรับเครื่อข่ายตัวรับรู้ไร้สาย

description: การไม่ประสานเวลาเป็นปัญหาตรงข้ามกันกับการประสานเวลา เพื่อให้โหนดทำงานไม่ตรงกัน โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อจัดสรรทรัพยากรต่างๆเพื่อให้สมาชิกเข้าใช้งานไม่พร้อมกัน ตัวอย่างการใช้งาน เช่น ระบบทีดีเอ็มเอ เป็นต้น โดยอัลกอริทึมการไม่ประสานเวลาเดิมที่เสนอไว้นั้นได้ทำการจัดสรรเวลาโดยปรับตำแหน่งเวลาของตนเองไปยังจุดกึ่งกลางของเพื่อนบ้านเพื่อให้เกิดการทำงานไม่พร้อมกัน แต่อัลกอริทึมการไม่ประสานเวลาที่นำเสนอมาแล้วนั้นยังมีความผิดพลาดสูงอยู่ โดยมีความแปรปรวนของความผิดพลาดอยู่ในระดับสูงเนื่องจากไม่ได้มีกลไกใดๆมาจัดการการปรับที่ไม่เหมาะสมวิทยานิพนธ์นี้ได้นำเสนออัลกอริทึมที่จะช่วยปรับปรุงการไม่ประสานเวลาแบบเดิม โดยแนวคิดมาจากกระบวนการจัดฟันของทันตแพทย์ที่ได้ใช้ยางรัดฟันเข้าด้วยกันเพื่อรักษาระยะห่างที่ถูกต้องเอาไว้ ซึ่งวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้นำแนวคิดแบบเดียวกันนี้ไปใช้เพื่อรักษาระยะช่วงเวลาระหว่างของโหนดเพื่อนบ้าน เพื่อให้ระบบเข้าสู่สถานะการไม่ประสานเวลาโดยมีความแปรปรวนของความผิดพลาดต่ำลงและทำให้ระบบเข้าสู่สถานะการไม่ประสานเวลาได้เร็วขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1128
title: การศึกษาชีวกลศาสตร์ของระบบยึดตรึงกระดูกภายในแบบไฮบริด

description: การรักษาภาวะกระดูกหักโดยการยึดตรึง( fixation)ด้วยการใช้ locking compression plate หรือconventional plate screw (DCP, LC-DCP) ซึ่งเป็นแนวทางที่ใช้ในการรักษาผู้ป่วยส่วนใหญ่ในปัจจุบัน แต่แนวทางดังกล่าวยังมีข้อด้วยในเชิงระยะเวลาที่ผู้ป่วยต้อพักฟื้นก่อนกลับไปใช้ชีวิตปกติ จึงนำมาสู่ความพยายามในการปรับปรุงระบบการยึดตรึงกระดูกแบบใหม่เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการรักษาผู้ป่วยเพื่อทำการทดสอบคุณสมบัติทางชีวกลศาสตร์ของระบบยึดตรึงกระดูกภายในแบบไฮบริด(Hybrid internal fixation system)เมื่อเปรียบเทียบกับระบบที่มีใช้อยู่ในปัจจุบันการศึกษานี้ทำการเปรียบเทียบกับระบบ locking compression plate ทำการศึกษาในกระดูกต้นขาอาจารย์ใหญ่ที่อุทิศร่างกายให้แก่การศึกษาของคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทาลัย อายุขณะเสียชีวิต 30 - 50 ปี การศึกษาเชิงทดลองเพื่อทำการศึกษาคุณสมบัติทางชีวกลศาสตร์โดยแบ่งการศึกษาออกเป็นการศึกษา static loading model และ fatique loading model ทำการศึกษาระบบยึดตรึงกระดูกภายในแบบไฮบริด(Hybrid internal fixation system)และระบบ locking compression plate ในกระดูกอาจารย์ใหญ่ 3 คู่ทำการทดสอบ static และfatique loading model เพื่อศึกษาการเคลื่อนที่(displacement)ของกระดูกเพื่อศึกษา irreversible deformity ที่เกิดขึ้น การเคลื่อนที่ของกระดูกที่ถูกยึดตรึงกระดูกแบบไฮบริด(Hybrid internal fixation system)ในภาวะ static(p=0.109)และcyclic(p = 0.785)และผล irresible deformity(p= 0.180) เมื่อเปรียบเทียบกับ ระบบ locking compression plateจากการศึกษาผลการทดสอบทางชีวกลศาสตร์พบว่าระบบ ยึดตรึงกระดูกภายในแบบไฮบริด(Hybrid internal fixation system)และระบบ locking compression plate ไม่พบว่ามีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(statistic significant)
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1129
title: การลดฟองอากาศในกระบวนการผลิตบรรจุภัณฑ์พลาสติก

description: งานวิจัยฉบับนี้ได้ศึกษากระบวนการดรายในกระบวนการผลิตบรรจุภัณฑ์พลาสติก โดยการศึกษาความสัมพันธ์ของของเสียฟองอากาศในพลาสติกไนลอนพอลีเอทิลีนชนิดความหนาแน่นต่ำกับเงื่อนไขของกระบวนการดรายซึ่งได้แก่ ความเร็วของลูกกลิ้ง อุณหภูมิของเตาอบและแรงดึงพลาสติก โดยใช้วิธีการพื้นผิวตอบสนอง ( Respond Surface Analysis ) ด้วยการออกแบบการทดลองแบบ Box-Behnken design ซึ่งสมการแสดงความสัมพันธ์ของเงื่อนไขกระบวนการดรายกับของเสียฟองอากาศจะแสดงด้วยฟังก์ชันกำลังสอง โดยพบว่าเงื่อนไขในกระบวนการดรายที่เหมาะสมจะส่งผลให้ปริมาณของเสียฟองอากาศมีปริมาณน้อยที่สุดที่ระดับความเชื่อมั่น 95 %จากการศึกษาพบว่าเมื่อความเร็วลูกกลิ้งมากขึ้นจะทำให้เกิดของเสียฟองอากาศลดลงเนื่องจากเมื่อพลาสติกมีความตึงฟองอากาศที่เกิดขึ้นจะไม่ถูกเก็บไว้บนผลิตภัณฑ์แต่เมื่อพลาสติกตึงเกินไปเนื่องจากแรงดึงพลาติกที่มากจะส่งผลให้พลาสติกเกิดการขยายและหดตัวทำให้เกิดของเสียฟองอากาศที่มากและในขณะที่เมื่ออุณหภูมิของเตาอบมากขึ้นจะทำให้ปริมาณของเสียฟองอากาศมีปริมาณลดลงเนื่องจากเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้นตัวทำละลายสามารถระเหยได้ดีแผ่นพลาสติกมีการเชื่อมติดกันได้อย่างมีประสิทธิภาพ และค่าที่เหมาะสมที่ทำให้เกิดของเสียฟองอากาศน้อยสุดคือความเร็วลูกกลิ้ง 150 รอบต่อนาที แรงดึงพลาสติก 400 นิวตันและอุณหภูมิเตาอบ 85 องศาเซลเซียส
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1130
title: การพัฒนาแบบประเมินความพึงพอใจในงานของพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลเอกชน

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์1) ศึกษาตัวประกอบของความพึงพอใจในงานของพยาบาลวิชาชีพ 2) เพื่อตรวจสอบคุณภาพแบบประเมินความพึงพอใจในงานของพยาบาลวิชาชีพ กลุ่มตัวอย่าง มี 2 กลุ่ม คือพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลเอกชน 385 คน และกลุ่มพยาบาลวิชาชีพที่อดีตปฏิบัติงานในโรงพยาบาลเอกชน 30 คน เครื่องมือวิจัยมีทั้งหมด 3 ชุด 1) แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างสำหรับผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับความพึงพอใจในงานของพยาบาล 2) แบบสอบถามรายการความพึงพอใจในงานของพยาบาลวิชาชีพ 3) แบบประเมินความพึงพอใจในงานของพยาบาลวิชาชีพ ค่าตรงตามเนื้อหา CVI .89 ได้ค่าความเที่ยง สัมประสิทธแอลฟาครอนบาค .92 ตรวจสอบโครงสร้างของชุดตัวแปร โดยวิเคราะห์ตัวประกอบด้วยวิธีองค์ประกอบหลัก นำความพึงพอใจในงานที่ได้ไปสร้างแบบประเมินและนำไปประเมินรายการความพึงพอใจในงานของพยาบาลวิชาชีพ ผู้ประเมินเป็นกลุ่มตัวอย่างทั้ง 2 กลุ่ม ตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างใช้วิธีกลุ่มที่รู้จัก โดยการทดสอบค่าที (t-test) นำคะแนนที่ประเมินมาวิเคราะห์ค่าความเที่ยงของการประเมิน และตรวจสอบความเที่ยงของการประเมิน โดยใช้สูตรสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาคผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ผลการตรวจความตรงเชิงโครงสร้าง พบว่าความพึงพอใจในงานของพยาบาลวิชาชีพมี 8 ด้านหลักคือ ด้านสัมพันธภาพระหว่างเพื่อนร่วมงาน ด้านลักษณะงานที่รับผิดชอบ ด้านความสมดุลระหว่างชีวิตและการทำงาน ด้านสภาพแวดล้อมในการทำงาน ด้านการสนับสนุนจากผู้จัดการแผนก ด้านโอกาสที่จะได้รับความก้าวหน้า ด้านรายได้ และด้านประโยชน์ตอบแทน มี 40 รายการย่อย มีค่าน้ำหนักตัวประกอบระหว่าง .477 - .869 สามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 67.580 2. ผลการวิเคราะห์ความตรงของการประเมิน p-value (sig = .000) โดยใช้ค่าสถิต t-test 3. ความเที่ยงของการประเมินได้ค่าความเที่ยงของแบบประเมินโดยใช้สูตรสัมประสิทธ์แอลฟาของครอนบาค ได้ค่าความเที่ยงของแบบประเมินทั้งฉบับ Alpha .96ผลการตรวจคุณภาพแบบประเมินสามารถสรุปได้ว่าแบบประมินความพึงพอใจในงานของพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลเอกชนเขตกรุงเทพมหานครมีความตรงตามโครงสร้าง และมีความเที่ยง สามารถนำไปใช้ประเมินความพึงพอใจในงานของพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลเอกชน
DOI: 10.24431/rw1k32x
title: Fall and Winter Seabird Abundance Data, Prince William Sound, 2007-2017, Gulf Watch Alaska Pelagic Component

description: These data are part of the restoration programs of Exxon Valdez Oil Spill (EVOS)Trustee Council's Herring Program (2007-2011) and Gulf Watch Alaska (GWA), Pelagic Component (2012-2016). The EVOS Herring Program is a multi-faceted study to determine why herring populations in Prince William Sound remain depressed since the early 1990s. Gulf Watch Alaska is the long-term ecosystem monitoring program of the Exxon Valdez Oil Spill Trustee Council for the marine ecosystem affected by the 1989 oil spill. Beginning in March 2007, monitoring of marine bird abundance, distribution, species composition, and habitat associations commenced using multiple surveys during fall and winter (September-March). Data was collected under three separate EVOS-funded projects each with different objectives. Refer to funding chronology under Supplemental Information for project-specific objectives. In particular, this dataset contains marine bird observation data in Prince William Sound (PWS) from 2007-2017. The dataset includes 11 comma-separated value (csv) files exported from the marine bird and mammal observation software dLOG (Ford Consulting, Inc., Portland OR 1999) for each winter the survey was conducted (March 2007, 2007/08, 2008/09, 2009/10, 2010/11, 2011/12, 2012/13, 2013/14, 2014/15, 2015/16, 2016/17). Depending on the winter and project, marine bird observations were collected in September, October, November, December, January, February, and March. All marine bird observations were conducted using established U.S. Fish and Wildlife Service (USFWS) protocols (USFWS 2007). Except for the March 2007 survey, all surveys record number of birds sighted by observers within a strip transect width of 300 m (150 m both sides and ahead of the boat, in 3 distance bins of 50 m) made by a research vessel. In March 2007, the strip-width was 200 m. The observer recorded observations into a laptop computer integrated with a global positioning system (GPS) using the program Dlog. The GPS-integrated program provided location data at 15-sec intervals and for every entered observation. Because surveys were conducted in conjunction with different research programs, observations were typically conducted under one of two scenarios: while boats were transiting between areas or, in the case of juvenile herring surveys, observations were conducted in juvenile herring survey bays along a zigzag track, approximately 200 m or greater from shore that coincides with the same transect line as the nocturnal hydroacoustic juvenile herring surveys. In the later years, the project expanded from placing bird observers on-board EVOS-sponsored PWS Science Center juvenile herring surveys and NOAA Humpback Whale surveys to include two additional ships of opportunity as observation platforms. These include: Alaska Department of Fish and Game spot-shrimp cruise and the Ocean Tracking Network maintenance cruise.
DOI: 10.25919/5d9b9511234d5
title: Parkes observations for project P1006 semester 2019APRS_20

description: We propose observations with the ultra-wide-bandwidth, low-frequency receiver installed at the Parkes telescope to carry out the first ultra-high time resolution, coherently de-dispersed search for pulsars in globular clusters. We have chosen the 11 most likely clusters for new discoveries. These clusters all have at least three pulsars already known allowing us to have a precise estimate of the pulsar dispersion measures and our observations will provide the first ultra-wide-bandwidth observation of these pulsars. Our observing strategy will enable us to search for extremely narrow pulsars and even pulsars with sub-millisecond periods.
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1131
title: การนำเสนอแนวทางการจัดการศูนย์การเรียนรู้ตลอดชีวิตในสถานประกอบการประเภทโรงแรม

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพ ปัญหา และความต้องการเกี่ยวกับการจัดการศูนย์การเรียนรู้ตลอดชีวิตในสถานประกอบการประเภทโรงแรมและเพื่อนำเสนอแนวทางการจัดการศูนย์การเรียนรู้ตลอดชีวิตในสถานประกอบการประเภทโรงแรม ผู้วิจัยเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์เพื่อศึกษา สภาพ ปัญหาและความต้องการกับสถานประกอบการประเภทโรงแรมจำนวน 9 โรงแรม จากนั้นใช้วิธีการรวบรวมความคิดเห็นจากผู้เชี่ยวชาญด้วยเทคนิคเดลฟายจำนวน 9 ท่าน ด้วยแบบสัมภาษณ์ปลายเปิด 1 ครั้ง และแบบสอบถามมาตรประมาณค่า(Rating Scale) อีก 2 ครั้ง แล้วนำมาคำนวนหาค่ามัธยฐาน ค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ จึงจัดการสนทนากลุ่ม (Focus Group) เพื่อนำเสนอแนวทางการจัดการศูนย์การเรียนรู้ตลอดชีวิตในสถานประกอบการประเภทโรงแรมผลการวิจัยสามารถสรุปได้ดังนี้ 1. สถานประกอบการประเภทโรงแรมมีศูนย์การเรียนรู้ฯหรือแหล่งการเรียนรู้อยู่แล้วซึ่งอยู่ในรูปแบบของห้องสมุด ห้องปฏิบัติการทางภาษาอังกฤษ บอร์ความรู้และประชาสัมพันธ์ เว็บไซต์ ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองและบทเรียนออนไลน์ ซึ่งยังไม่มีเจ้าหน้าที่ดูแลศูนย์การเรียนรู้ฯนี้โดยเฉพาะ ทำให้พบวัสดุ อุปกรณ์ ชำรุดอยู่บ้าง และยังขาดกระบวนการที่จะจูงใจให้พนักงานโรงแรมเข้าใช้บริการศูนย์การเรียนรู้ดังกล่าว รวมไปถึงยังไม่ค่อยพบเครื่องมือ หรือกิจกรรมที่ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างพนักงานด้วยกันซึ่งเป็นความรู้จากการปฏิบัติ และความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญที่มีต่อแนวทางการจัดการศูนย์การเรียนรู้ตลอดชีวิตในสถานประกอบการประเภทโรงแรมพบว่ามีความเห็นด้วยระดับมากถึงมากที่สุด และมีความสอดคล้องกัน 2. แนวทางการจัดการศูนย์การเรียนรู้ตลอดชีวิตในสถานประกอบการประเภทโรงแรม1)ควรมีวัตถุประสงค์ในการจัดตั้งเป็นทิศทางเดียวกับเป้าหมายของโรงแรม ความต้องการของผู้บริหารและพนักงาน2)ควรมีบุคลากรที่ดูแลเฉพาะอย่างน้อยหนึ่งคนที่ดูแลรักษา คัดสรรสื่อการเรียนร่วมกับผู้ดูแลการเรียนรู้ประจำฝ่ายและฝ่ายทรัพยากรมนุษย์อยู่เสมอ โดยบุคลากรนั้นๆมีลักษณะเฉพาะเช่น รู้วิธีการเรียนรู้ของผู้ใหญ่ เป็นต้น 3)สถานที่จัดตั้งมีความยืดหยุ่นเป็นได้ทั้งห้องสี่เหลี่ยมและพื้นที่พบปะออนไลน์ตามความเหมาะสม 4)ด้านองค์ความรู้ต้องมีความรู้พื้นฐาน ความรู้จากการปฏิบัติ ความรู้เฉพาะสายงาน ความรู้จากฝ่ายฝึกอบรม และความรู้ที่สามารถเรียนรู้ด้วยตนเอง 5)สื่อการเรียนรู้มีสื่อสิ่งพิมพ์ สื่อคอมพิวเตอร์และชุดการสอน6)รูปแบบกิจกรรมต้องมีกิจกรรมทางการศึกษาในระบบโรงเรียน เช่น ส่งเสริมระดับการศึกษาพนักงาน การศึกษานอกระบบโรงเรียน เช่น การฝึกอบรม และกิจกรรมการเรียนรู้ตามอัธยาศัยคือมีแหล่งการเรียนรู้ด้วยตนเองและชุดการเรียนรู้
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1132
title: กฎหมายเกี่ยวกับการใช้กำลังควบคุมการชุมนุมสาธารณะ : ศึกษาร่างพระราชบัญญัติการชุมนุมสาธารณะ พ.ศ....

description: เสรีภาพในการชุมนุมถือเป็นเป็นเสรีภาพพื้นฐานอย่างหนึ่งที่สำคัญอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศที่ปกครองในระบอบประชาธิปไตย รัฐหลายรัฐจึงบัญญัติรับรองเสรีภาพประเภทนี้ไว้ในรัฐธรรมนูญเพื่อเป็นหลักประกันการใช้เสรีภาพนี้ของประชาชน อย่างไรก็ตามเสรีภาพการชุมนุมนั้น ก็ไม่ใช้เสรีภาพประเภทเสรีภาพแบบเด็ดขาดที่จะจำกัดสิทธิมิได้ ดังนั้นการจำกัดเสรีภาพประเภทนี้ย่อมทำได้หากว่าเพื่อความสงบเรียบร้อยของสังคมหรือบ้านเมือง เพื่อความปลอดภัยของสาธารณชน เป็นต้นจากการศึกษาพบว่าในปัจจุบันประเทศไทยได้มีการบัญญัติรับรองสิทธิและเสรีภาพการชุมนุมไว้ในรัฐธรรมนูญ มาตรา 63 ซึ่งวางหลักไว้ว่า บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการชุมนุมแต่ต้องกระทำโดยสงบโดยสงบและปราศจากอาวุธ อย่างไรก็ตามเนื่องจากในปัจจุบันประเทศไทยยังไม่ได้มีกฎหมายเกี่ยวกับการชุมนุมโดยตรง โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับการกำหนดความผิดเกี่ยวกับการชุมนุมที่มิชอบด้วยกฎหมาย ตลอดจนการควบคุมการชุมนุมที่มิชอบด้วยกฎหมายนั้น ดังนั้นในปัจจุบันการปรับฐานความผิดตลอดจนการควบคุมการชุมนุมจึงมักอาศัยกฎหมายฉบับอื่นมาปรับ เช่น ประมวลกฎหมายอาญา,พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.2522 , พระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ.2535 เป็นต้น แต่เนื่องจากกฎหมายเหล่านี้ไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อความผิดเกี่ยวกับการชุมนุมโดยตรง ดังนั้นจึงย่อมทำให้การปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่เป็นไปด้วยความลำบาก และแม้ในปัจจุบันจะได้มีการยกร่างพระราชบัญญัติการชุมนุมสาธารณะ พ.ศ. .... โดยสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ตลอดจนผ่านความเห็นชอบจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแล้ว แต่ปรากฎว่าร่างกฎหมายดังกล่าวยังมีปัญหาการบังคับใช้อยู่มาก เช่น การบัญญัติความผิดยังไม่ครอบคลุมความผิดทั้งหมดเพียงพอ ดังนั้นจึงสมควรที่จะมีการพิจารณาร่างกฎหมายฉบับดังกล่าวอีกครั้งหนึ่งเพื่อให้การบังคับใช้กฎหมายในภายหน้าเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1133
title: กลวิธีการลำกลอน หมอลำฉวีวรรณ พันธุ

description: งานวิทยานิพนธ์ เรื่อง กลวิธีลำกลอนหมอลำฉวีวรรณ พันธุ มีวัตถุประสงค์ในการวิจัยเพื่อ ศึกษาบริบทที่เกี่ยวข้องกับการขับร้องหมอลำ ศึกษากลวิธีการตกแต่งทำนอง โอกาสที่นำไปใช้ และเพื่อศึกษาระเบียบวิธีการแสดงหมอลำกลอน ของหมอลำฉวีวรรณ พันธุ ในการวิจัยครั้งนี้ ผู้วิจัยได้ใช้การวิจัยเชิงคุณภาพ โดยทำการสัมภาษณ์ และเก็บข้อมูลภาคสนาม จากหมอลำฉวีวรรณ พันธุ และผู้เชี่ยวชาญ เป็นเวลา ๑ ปี ๔ เดือนผลการวิจัยพบว่า กำเนิดของหมอลำนั้นแบ่งออกเป็น ๓ แนวคิดคือ หมอลำเกิดจากการเทศน์ เกิดจากพิธีกรรม และเกิดจากการเกี้ยวพาราสี ระหว่างหนุ่มสาว ประเภทของหมอลำแบ่งออกได้ ๖ ประเภท คือ หมอลำผีฟ้า หมอลำพื้น หมอลำกลอน หมอลำหมู่ หมอลำเพลิน และหมอลำซิ่ง ทำนองการลำกลอนหมอลำฉวีวรรณ พันธุ ที่ใช้ในการแสดง มี ๖ ทำนองที่ คือ ทำนองลำทางสั้น ทำนองลำทางยาว ทำนองเต้ยธรรมดา ทำนองเต้ยโขง ทำนองเต้ยพม่ารำขวาน และทำนองเต้ยหัวโนนตาลเป็นทำนองที่ใช้ในการลำประกอบการแสดง ขั้นตอนในการแสดงหมอลำกลอนของหมอลำฉวีวรรณ พันธุ แบ่งออกเป็นการแสดงหมอลำกลอน และการแสดงเฉพาะกิจ ขั้นตอนการแสดงหมอลำกลอนนั้น พบขั้นตอนทั้งก่อนการแสดง คือการไหว้ครู ยกที่ ๑ เริ่มการแสดงด้วยการ ลำทำนองลำทางสั้นบทไหว้ครู ยกที่ ๒ ลำทำนองลำทางสั้นบทยอศรัทธา ยกที่ ๓ ลำทางสั้น ยกที่ ๔ ลำทางยาว แล้วต่อท้ายด้วยการลำเต้ย ประกอบด้วย เต้ยโขง เต้ยพม่ารำขวาน เต้ยธรรมดา ส่วนลำเฉพาะกิจนั้นจะขับร้องบทที่เกี่ยวข้องกับงานนั้นๆ โครงสร้างลักษณะเด่นของทำนองลำทางยาว พบมีการโอ่ ดำเนินทำนอง และลงจบ ลำทางสั้นพบการโอ่ ดำเนินทำนอง ลงจบด้วย “สีนานวล” ลำเต้ยธรรมดา พบคำขึ้นต้นด้วย “โอ้ยพี่หมอลำ” หรือไม่ร้องคำขึ้นต้นก็ได้ เต้ยหัวโนนตาล พบคำขึ้นต้น “โอเด”กลวิธีลำกลอนของหมอลำฉวีวรรณ พันธุ พบทั้งหมด ๙ วิธี คือ การผันเสียง การร้องรวบคำ การร้องกระทบเสียง การใช้ลูกคอ การร้องสะบัดเสียง การร้องยืดคำ การเติมคำบุพบท การร้องเน้นเสียง และการรวบสองวรรคใช้ลมหายใจที่ยาว ช่วงเสียงของหมอลำฉวีวรรณนั้นพบว่ามีช่วงเสียงที่ห่างกัน ๑๐ เสียง เมื่อร้องลงเสียงต่ำสามารถร้องได้โดยไม่บอด โทนเสียงต่ำ
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1134
title: เดี่ยวแคน ทางครูบัวหอง ผาจวง

description: แคนคือเครื่องดนตรีที่มีประวัติความเป็นมาอันยาวนาน และยังเป็นสัญลักษณ์ของชาวไทยภาคอีสาน โดยมีความผูกพันธ์กับวัฒนธรรมและประเพณีของชาวอีสาน ซึ่งนิยมเล่น ในงานมงคล เช่น งานบุญ และงานเลี้ยงในโอกาสต่างๆ แคนสามารถถ่ายทอดอารมณ์ให้ ผู้ที่ได้รับฟังเกิดความรู้สึกตามทำนองที่บรรเลง ทั้งอารมณ์โศกเศร้าและสนุกสนาน ซึ่งครูบัวหอง ผาจวงนี้เป็นศิลปินที่มีชื่อเสียงและเป็นที่ยอมรับในภาคอีสานจนถึงปัจจุบัน โดยทางเดี่ยวแคนทั้ง 13 ลายนี้เป็นผลงานที่งดงามทางคีตศิลป์ ซึ่งครูบัวหอง ผาจวงได้รับสืบทอดมาจากบรรพบุรุษคือคุณทวดคง ผาจวงการศึกษาและการวิเคราะห์ในงานวิจัยฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบริบทต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการเดี่ยวแคนของครูบัวหอง ผาจวง วิเคราะห์สังคีตลักษณ์ เอกลักษณ์และรวม ไปถึงกลวิธีพิเศษต่างๆ ที่ปรากฏในการบรรเลงแคนทั้ง 13 ลาย ได้แก่ ลายสุดสะแนน ลายใหญ่ ลายน้อย ลายติดสูดใหญ่ ลายติดสูดน้อย ลายโป้ซ้าย ลายลมพัดพร้าว ลายผู้เฒ่าเงยคอ ลายสาวหยิกแม่ ลายออนซอนอีสาน ลายภู่ไท ลายเต้ยหัวโนนตาล ลายคอนสวรรค์ ซึ่งดำเนินการวิจัยโดยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์ การวิจัยเอกสาร และการสังเกตอย่างมีส่วนร่วม ซึ่งผลการวิจัยพบว่าการเป่าแคนมี 6 โอกาส คือ การเป่าแคนเพื่อความบันเทิงแก่ตนเอง การเป่าแคนเพื่อความบันเทิงแก่เพื่อนฝูง การเป่าแคนในการไปเกี้ยวสาว การเดี่ยวแคนสำหรับขบวนแห่ การเป่าแคนสำหรับการประกอบลำ และการเป่าแคนสำหรับพิธีกรรมรักษาคนไข้ ในเรื่องสังคีตลักษณ์พบว่าจังหวะประกอบด้วย 2 ส่วน คือ ไร้อัตราจังหวะบังคับ และมีอัตราจังหวะบังคับ มีเอกลักษณ์ในการขึ้นเพลง การดำเนินทำนอง และการลงจบ ด้วยการใช้เม็ดพราย 7 แบบ ได้แก่ การสะบัด การปริบ การพรม การจ้น การฮ่อน การใช้เสียงคู่แปด และการตัดลิ้น โดยผู้บรรเลงจะต้องมีความชำนาญในการคิดทาง การใช้ลม และการใช้นิ้ว ซึ่งทั้ง 3 ส่วนนี้ต้องมีความสัมพันธ์กัน
DOI: 10.14457/cu.the.2011.1135
title: การเลือกพื้นที่ฝังกลบขยะและการเตรียมการใช้งานหลังการฝังกลบ กรณีศึกษา : เทศบาลเมืองฉะเชิงเทรา

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อหาเกณฑ์ในการคัดเลือกพื้นที่ฝังกลบขยะ ที่ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและชุมชนน้อยที่สุด เสนอแนะปัจจัยที่ต้องพิจารณาเพื่อหาศักยภาพการใช้งานพื้นที่หลังการฝังกลบเสร็จสิ้น ศึกษาปัญหาพื้นที่ฝังกลบขยะของเทศบาลเมืองฉะเชิงเทรา และเสนอแนะพื้นที่ที่เหมาะสมให้แก่เทศบาลเมืองฉะเชิงเทรา ซึ่งในปัจจุบันยังขาดแคลนพื้นที่ จากการศึกษาพบว่า มี 8 เกณฑ์ที่ต้องนำมาใช้พิจารณา คือ ควรมีระยะห่างจากจุดกำเนิดขยะในระยะ 10-15 กิโลเมตร ควรอยู่ห่างจากถนนหลักไม่เกิน 7.5 กิโลเมตร ไม่ควรมีความลาดชันมากกว่า 3% ควรมีดินที่ระบายน้ำได้ต่ำ อยู่ห่างจากแหล่งน้ำผิวดิน ไม่น้อยกว่า 1 กิโลเมตร มีน้ำใต้ดินที่ลึกมากกว่า 20 เมตร ควรอยู่ห่างจากชุมชนหนาแน่นปานกลางไม่น้อยกว่า 2 กิโลเมตร และมีการใช้ที่ดินในปัจจุบันเป็นที่เหมืองเก่าหรือบ่อขุดเก่า หรือเป็นพื้นที่ทุ่งหญ้ารกร้างหรือพื้นที่รอการพัฒนา นำเกณฑ์มาสร้างแบบจำลอง แล้ววิเคราะห์ด้วย Arc/GIS หลังจากนั้นทำการประมาณการปริมาณขยะในอนาคต เพื่อคำนวณหาขนาดของพื้นที่ฝังกลบที่เหมาะสมจากกรณีศึกษาพบว่า พื้นที่ฝังกลบขยะเมื่อสิ้นสุดการใช้งานแล้ว จะมีการพัฒนาเพื่อใช้งานเป็นพื้นที่สาธารณะประโยชน์อยู่ 3 ประเภทคือ สวนสาธารณะ สวนพฤกษศาสตร์ และสนามกีฬา โดยสามารถสรุปปัจจัยในการประเมินหาศักยภาพเพื่อใช้งานพื้นที่หลังการฝังกลบ 6 ประการ คือ การใช้งานพื้นที่โดยรอบ ทิศทางการเติบโตของเมือง ความหนาแน่นของประชากร การเข้าถึง คุณภาพเชิงทัศน์ และความต้องการพื้นที่สาธารณะผลการศึกษาพบว่า พื้นที่ที่เหมาะสมที่สุด มีขนาดประมาณ 776 ไร่ อยู่ที่ตำบลเขาหินซ้อน อำเภอพนมสารคาม ห่างจากเทศบาลเมืองฉะเชิงเทราประมาณ 60 กิโลเมตร และหลังการฝังกลบเสร็จสิ้นแล้ว สามารถนำไปพัฒนาให้เป็นสวนพฤกษศาสตร์ เพื่อใช้เป็นที่สะสมและวิจัยพันธุ์ไม้ และเป็นพื้นที่พักผ่อนของประชาชนได้ โดยเกณฑ์และแบบจำลองในการหาพื้นที่ และปัจจัยในการหาศักยภาพการใช้งานหลังการฝังกลบที่สร้างขึ้นในงานวิจัยนี้ สามารถนำไปประยุกต์ใช้ เพื่อหาพื้นที่ฝังกลบขยะที่สร้างผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและชุมชนที่น้อยที่สุดในพื้นที่อื่นๆได้ และยังสามารถทำให้ชุมชนเห็นถึงประโยชน์ของพื้นที่ในอนาคตได้อีกด้วย