DOI: 10.17026/dans-xga-ycrt
title: Bronstijd nederzetting Zijderveld

description: &lt;p&gt;De betreffende locatie is in 1965, 1966 en 1971 archeologisch onderzochtdoor de ROB, waarbij de wetenschappelijke leiding in handen van drs. R.S. Hulst was. In totaal is een areaal van 1,25 ha opgegraven. De vindplaats, gezien de huisplattegronden een nederzettingscomplex, is gelegen op de Zijderveldse stroomrug. In de Bronstijd vertoonde dit terrein nog reliefschil: 'Behoudens de restgeul tekenden zich aan het maaiveld in snelle afwisseling hoge zandige opwassen en depressies in de vorm van smalle geulen of van poelen' (Hulst 1991, 53).&lt;/p&gt;
description: &lt;p&gt;Tijdens het onderzoek zijn twee Midden-Bronstijd-woonkernen aangetroffen, waarbij dient te worden opgemerkt dat geen van beide volledig is onderzocht (ibidem). Deze woonkernen blijken door hekwerken te zijn omheind. De oostelijke woonkern was slechts ten dele bewaard. In de westelijke is een huisplattegrond omgeven door huisgreppels aangetroffen. Direct buiten deze greppels volgt, aan beide zijden, een ruim 10 m brede strook met sporen van allerlei bouwsels. Deze zijn in drie groepen verdeeld (ibidem): vier- of zes-palige spiekers (de meerderheid), kleine schuren en ronde structuren. De datering van de Midden-Bronstijd-sporen berust in eerste instantie op het gevonden aardewerk. De twee woonkernen zouden elkaar, oordelend naar het aardewerk niet veel in ouderdom ontlopen. Het is volgens Hulst (1991,55) te plaatsen in een jonge fase van de Hilversum-cultuur, wellicht fase3A volgens Ten Anscher (1990, 76). Zie echter de C14-dateringen. Over het precieze karakter van de voorts aangetroffen IJzertijd-huisplattegrond bestaat enige twijfel. Volgens de opgraver, R.S. Hulst (1973), is het vierschepig. Lanting (in: Lanting en Mook 1977, 142) meent echter dat het huis in twee fasen kan zijn gebouwd, waarbij door verbouw de interne structuur van drie- i.p.v. tweeschepig, of vice versa, is geworden. De overweging tot deze mogelijkheid wordt gevormd door twee C14-dateringendie in tijd relatief ver uiteen liggen. De ene, 2390 +/- 65 BP (GrN-5573) is een ouderdomsbepaling van een der houten staanders, de andere (2665 +/-80 BP; GrN-5574) van een houten paal uit de wand. Verder zijn er nog C14-dateringen van houten palen van twee spiekers (2565 +/- 100 BP (GrN-5351)en 3065 +/- 55 BP (GrN-6406)).&lt;/p&gt;
description: &lt;p&gt;Opmerkelijk is voorts de vondst ten westen van de Midden-Bronstijd-sporen van 'twee onregelmatig begrensde stroken bewerkte grond, herkenbaar aan talrijke sporen van schopsteken. De twee stroken zijn door een 3.5-4 m brede weg gescheiden. Deze 25 m lange weg bezat een aarden dek, aangebracht op een fundering van gehakte of gesneden takken'. Een C14-datering (GrN-5352) van deze twijgen resulteert in 2150 +/- 90 BP (Lanting en Mook 1977, 166). Na calibratie (2 sigma's) blijkt een Midden- of LateIJzertijd-datering. Overigens is het de vraag of de bovengenoemde schopsteken daadwerkelijk schopsteken zijn (med. R.S. Hulst). De Jong (1970-71) doet verslag van zijn geologisch en pollenanalytisch onderzoek ter plaatse. Zie voorts Hulst, BKNOB 1966. Louwe Kooijmans (1974) vermeldt in zijn dissertatie dat de vindplaats in 1965 door de AWN is ontdekt. Bovendien memoreert hij dat de vindplaats grotendeels door zandzuigerij is vernield.&lt;/p&gt;
description: Date: 1991, 1993 en 1994