cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2015.930
title: ระบบการประเมินความสามารถทางนวัตกรรมของสถานทูตต่างประเทศในประเทศไทย

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง ลักษณะสภาพแวดล้อมขององค์การ การบริหารทรัพยากรมนุษย์ การเรียนรู้และการแลกเปลี่ยนความรู้ มีความสัมพันธ์ต่อความสามารถในการสร้างนวัตกรรมองค์กร และพัฒนาระบบประเมินความสามารถทางนวัตกรรมองค์กร การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสม โดยการศึกษาเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์ เจ้าหน้าที่สถานทูต และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ส่วนการศึกษาเชิงปริมาณทำการรวบรวมข้อมูลโดยส่งแบบสอบถามทางไปรษณีย์และจดหมายอิเลคทรอนิกส์ถึงเจ้าหน้าที่สถานทูต 400 ฉบับ ของหน่วยงานสถานทูตต่างประเทศในประเทศไทย จำนวนทั้งสิ้น 74 หน่วยงาน ได้แบบสอบถามส่งคืน จำนวน 285 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 71.25 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้โปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ สถิติที่ใช้ คือ ค่าสัมประสิทธ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน การวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุ ผลการศึกษาพบว่ากลุ่มตัวอย่างเป็นหน่วยงานขนาดใหญ่ ขนาดกลาง และขนาดเล็กซึ่งเป็นหน่วยงานต่างชาติที่ประจำอยู่ในประเทศไทย และมีนโยบายเกี่ยวกับนวัตกรรม มีการจัดกิจกรรมให้เจ้าหน้าที่สถานทูตแสดงความคิดเห็น และมีความคิดสร้างสรรค์ มีแผนกที่รับผิดชอบด้านนวัตกรรม แยกออกจากแผนกอื่น มีผู้รับผิดชอบโดยตรง ที่ทำงานควบคู่ไปกับหน้าที่งานอื่น นอกจากนี้ยังมีการจัดตั้งทีมงานนวัตกรรมข้ามสายงานและบางแผนกมีความร่วมมือกับหน่วยงานภายนอก แต่ไม่มีการกำหนดเกณฑ์ในการประเมินผลการปฏิบัติงานด้านนวัตกรรมอย่างชัดเจน ในการทดสอบความสัมพันธ์พบว่า ลักษณะสภาพแวดล้อมขององค์การ โดยรวมมีความสัมพันธ์ทางบวกกับการบริหารทรัพยากรมนุษย์ การเรียนรู้และการแลกเปลี่ยนความรู้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 การตอบสนองความต้องการของลูกค้าทั้งภายในและภายนอกองค์กร การสร้างความร่วมมือระหว่างหน่วยงาน การฝึกอบรมพัฒนา การให้รางวัลตามสถานการณ์ การสนับสนุนการเปลี่ยนแปลงของผู้นำองค์กร การมีทรัพยากรที่เพียงพอ การแลกเปลี่ยนความรู้ภายในองค์การ เป็นตัวแปรสำคัญที่ส่งผลให้เกิดความสามารถในการสร้างนวัตกรรมองค์การ การพัฒนาแบบประเมิน โดยใช้การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ ได้แบบประเมินจำนวน 57 ข้อ ได้นำระบบประเมินขึ้นเว็บไซต์เพื่อให้ในหน่วยงานสถานทูตทดลองใช้ พบว่าผู้ใช้งานมีความพึงพอใจระบบประเมินโดยรวมในระดับมาก
DOI: 10.14457/cu.the.2015.931
title: การเตรียมและสมบัติของยางธรรมชาติอิพ็อกซิไดซ์/คาร์บอนนาโนทิวบ์นาโนคอมพอสิต

description: นาโนคอมพอสิตของยางธรรมชาติอิพ็อกซิไดซ์/คาร์บอนนาโนทิวบ์ถูกเตรียมผ่านกระบวนการ ‘อินซิทู’ อิพ็อกซิเดชันของยางธรรมชาติโดยใช้อัตราส่วนของกรดฟอร์มิก/ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์เท่ากับ 0.75:0.75 โดยโมลของไอโซพรีน ด้วยคาร์บอนนาโนทิวบ์ปริมาณต่างๆ (0.5–2.5 ส่วนต่อยางร้อยส่วน) ที่อุณหภูมิ 50 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 4 ชั่วโมง จากการวิเคราะห์ด้วยเทคนิคฟูเรียร์แทรนส์ฟอร์มสเปกโทรสโกปี พบว่า ยางธรรมชาติอิพ็อกซิไดซ์ในนาโนคอมพอสิตมีปริมาณอิพ็อกไซด์ร้อยละ 32.5–33.2 โดยโมล จากนั้นนำนาโนคอมพอสิตของยางธรรมชาติอิพ็อก-ซิไดซ์-30/คาร์บอนนาโนทิวบ์เหล่านี้ไปทดสอบหาพฤติกรรมการบ่ม (เวลาเริ่มการบ่ม และเวลาการบ่ม) สมบัติเชิงกล (ด้านความทนแรงดึง ความทนแรงฉีกขาด และความแข็ง) อุณหภูมิเปลี่ยนสภาพแก้ว เสถียรภาพทางความร้อน และความต้านทานน้ำมันเปรียบเทียบกับของยางธรรมชาติและยางธรรมชาติอิพ็อกซิไดซ์-30 จากการทดสอบ พบว่า เวลาเริ่มการบ่มและเวลาการบ่มของนาโนคอมพอ-สิตนานกว่าของยางธรรมชาติและยางธรรมชาติอิพ็อกซิไดซ์-30 และการใส่คาร์บอนนาโนทิวบ์ปริมาณที่เหมาะสมระหว่างกระบวนการ ‘อินซิทู’ อิพ็อกซิเดชันของยางธรรมชาติมีผลทำให้สมบัติต่างๆ ของยางธรรมชาติได้รับการปรับปรุง โดยนาโนคอมพอสิตที่ใส่คาร์บอนนาโนทิวบ์ปริมาณ 2 ส่วนต่อยางร้อยส่วนแสดงสมบัติเชิงกล เสถียรภาพทางความร้อน และความต้านทานน้ำมันสูงที่สุด นอกจากนี้ สมบัติเชิงกลของ อินซิทู-นาโนคอมพอสิตได้ถูกนำไปเปรียบเทียบกับนาโนคอมพอสิตอ้างอิงที่เตรียมได้จากการใส่คาร์บอนนาโนทิวบ์โดยตรงในน้ำยางธรรมชาติอิพ็อกซิไดซ์-30 จากผลการทดสอบ พบว่า อินซิทู-นาโนคอมพอสิตมีสมบัติเชิงกลสูงกว่านาโนคอมพอสิตอ้างอิงเมื่อพิจารณาที่ปริมาณคาร์บอนนา-โนทิวบ์ในนาโนคอมพอสิตเท่าๆ กัน
DOI: 10.14457/cu.the.2015.932
title: สมบัติกายภาพของพอลิไวนิลคลอไรด์/พอลิบิวทิลีนซักซิเนต/ผงไม้คอมพอสิต

description: จุดประสงค์ของงานวิจัยนี้ คือ การปรับปรุงความเหนียวและการย่อยสลายทางชีวภาพของพอลิไวนิลคลอไรด์ โดยการเติมพอลิบิวทิลีนซักซิเนตและผงไม้ จากการทดลองพบว่าพอลิเมอร์ผสมพอลิไวนิลคลอไรด์/พอลิบิวทิลีนซักซิเนตมีความทนแรงกระแทก, การยืดตัว ณ จุดขาด และการย่อยสลายทางชีวภาพเพิ่มขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับพอลิไวนิลคลอไรด์ เนื่องด้วยพอลิเมอร์ผสมพอลิไวนิลคลอไรด์/พอลิบิวทิลีนซักซิเนตที่อัตราส่วน 80/20 โดยน้ำหนัก มีความทนแรงกระแทกและการยืดตัว ณ จุดขาด สูงที่สุด จึงได้ถูกเลือกเพื่อนำไปเตรียมคอมพอสิตด้วยผงไม้ที่ปริมาณต่างๆ กัน (10, 20, 30 ส่วนต่อเรซินผสมร้อยส่วน) ผลที่ได้จาการทดลองแสดงให้เห็นว่ายังส์มอดุลัส, ความทนแรงดัดโค้ง, มอดุลัสดัดโค้ง, อุณหภูมิการโก่งตัวด้วยความร้อน, การดูดซึมน้ำ และการย่อยสลายทางชีวภาพเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทั้งนี้ขึ้นกับปริมาณผงไม้ และยังพบว่าอุณหภูมิเปลี่ยนสภาพแก้วมีค่าเพิ่มขึ้นเล็กน้อยเมื่อเปรียบเทียบกับพอลิเมอร์ผสมพอลิไวนิลคลอไรด์/พอลิบิวทิลีนซักซิเนตที่อัตราส่วน 80/20 โดยน้ำหนัก อย่างไรก็ตาม ความทนแรงกระแทก, ความทนแรงดึง, การยืดตัว ณ จุดขาด และจุดอ่อนตัวไวแคตมีค่าลดลงเมื่อเทียบกับพอลิเมอร์ผสมพอลิไวนิลคลอไรด์/พอลิบิวทิลีนซักซิเนตที่อัตราส่วน 80/20 โดยน้ำหนัก จึงอาจสรุปได้ว่าพอลิบิวทิลีนซักซิเนต มีบทบาทสำคัญในการเพิ่มความเหนียวและการย่อยสลายทางชีวภาพของพอลิเมอร์ผสมพอลิไวนิลคลอไรด์/พอลิบิวทิลีนซักซิเนต ในขณะที่การใส่ผงไม้มีผลทำให้คอมพอสิตของพอลิไวนิลคลอไรด์/พอลิบิวทิลีนซักซิเนต/ผงไม้มีความแข็งตึง, อุณหภูมิโก่งตัวด้วยความร้อนและการย่อยสลายทางชีวภาพเพิ่มขึ้น
DOI: 10.18112/openneuro.ds003493.v1.0.0
title: In vivo T1w MRI of a TDP-43 knock-in mouse model of ALS-FTD
DOI: 10.15161/oar.it/73433
title: CovidStat project data

description: This record contains the daily updated data of the CovidStat project. CovidStat is a project carried out by the CovidStat Working Group at INFN, whose creation was promoted within the Italian National Institute of Nuclear Physics with the aim of making a statistical analysis of the data provided daily by the Civil Protection on the spread of the pandemic in Italy. CovidStat data can interactively be browsed at https://covid19.infn.it.
description: The software to process this Root TTree is in the related identifier. Be sure to use the right corresponding version, based on the data in which Root TTree was generated.
DOI: 10.18112/openneuro.ds003494.v1.0.0
title: In vivo T1w MRI of a TDP-43 knock-in mouse model of ALS-FTD
DOI: 10.6084/m9.figshare.13655612
title: Supplementary Material for: Publicly Available hiPSC Lines with Extreme Polygenic Risk Scores for Modeling Schizophrenia

description: Schizophrenia (SZ) is a common and debilitating psychiatric disorder with limited effective treatment options. Although highly heritable, risk for this polygenic disorder depends on the complex interplay of hundreds of common and rare variants. Translating the growing list of genetic loci significantly associated with disease into medically actionable information remains an important challenge. Thus, establishing platforms with which to validate the impact of risk variants in cell-type-specific and donor-dependent contexts is critical. Towards this, we selected and characterized a collection of 12 human induced pluripotent stem cell (hiPSC) lines derived from control donors with extremely low and high SZ polygenic risk scores (PRS). These hiPSC lines are publicly available at the California Institute for Regenerative Medicine (CIRM). The suitability of these extreme PRS hiPSCs for CRISPR-based isogenic comparisons of neurons and glia was evaluated across 3 independent laboratories, identifying 9 out of 12 meeting our criteria. We report a standardized resource of publicly available hiPSCs on which we hope to perform genome engineering and generate diverse kinds of functional data, with comparisons across studies facilitated by the use of a common set of genetic backgrounds.
DOI: 10.14457/cu.the.2015.933
title: การศึกษาเปรียบเทียบมุกตลกในนวนิยายจีน ฮว๋านจูเก๋อเก๋อ กับฉบับ แปลภาษาไทย

description: การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์สองประการ ประการแรก ศึกษากลวิธีสร้างมุกตลกในนวนิยายเรื่อง ฮว๋านจูเก๋อเก๋อ เเละประการที่สอง เปรียบเทียบข้อความตลกกับฉบับแปลภาษาไทย กลวิธีสร้างมุกตลกในนวนิยายเรื่อง ฮว๋านจูเก๋อเก๋อ เเบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทดังนี้ 1) กลวิธีการสร้างมุกตลกด้วยกลวิธีทางภาษา และ 2) กลวิธีสร้างมุกตลกด้วยกลวิธีปริจเฉท กลวิธีการสร้างมุกตลกด้วยกลวิธีทางภาษาสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ประเภทย่อย ได้แก่ การเล่นคำที่มีเสียงคล้ายคลึงกัน การเล่นคำที่มีเสียงเหมือนกัน และการล้อข้อความ การสร้างมุกตลกด้วยกลวิธีทางปริจเฉทสามารถแบ่งออกได้เป็น 4 ประเภทย่อยได้เเก่ การทำให้หลงทาง การทำให้เหนือความคาดหมาย การละเมิดธรรมเนียมปฎิบัติ และการประชด การเปรียบเทียบข้อความตลกกับฉบับแปลภาษาไทย สามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภทได้แก่ การแปลแบบตรงตัวและการแปลแบบไม่ตรงตัว การสร้างความตลกด้วยกลวิธีทางภาษาสามารถแปลได้เพียงเเบบเดียวคือ เเบบไม่ตรงตัว แต่การสร้างความตลกด้วยกลวิธีปริจเฉทสามารถแปลได้ทั้งแบบตรงตัวและแบบไม่ตรงตัว
DOI: 10.14457/cu.the.2015.934
title: การศึกษาเปรียบเทียบนวนิยายจีนเรื่อง หันเย่ กับฉบับแปลภาษาไทย คืนหนาว

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์สองประการ ประการแรกเพื่อศึกษาเปรียบเทียบนวนิยายจีนเรื่อง หันเย่ กับฉบับแปลภาษาไทย คืนหนาว ประการที่สองเพื่อศึกษาและวิเคราะห์กลวิธีการแปลวรรณกรรมและการปรับบทแปลจากฉบับภาษาจีนเป็นภาษาไทย วิธีการดาเนินการวิจัย ได้แก่ ศึกษาสานวนต้นฉบับและสานวนแปล และเปรียบเทียบสานวนทั้งสองฉบับดังกล่าว หลังจากนั้น จึงจัดทารายการข้อแตกต่างและข้อผิดพลาดอันเกิดจากการแปลเป็นสานวนไทย สุดท้ายจึงวิเคราะห์ข้อแตกต่างและข้อผิดพลาดอันเกิดจากการแปลเป็นสานวนไทย ผลการวิจัยพบว่า สานวนแปลภาษาไทยของนวนิยายเรื่อง คืนหนาว มีความคลาดเคลื่อนจากต้นฉบับภาษาจีนเนื่องจากความแตกต่างด้านการเลือกใช้คา การเพิ่ม การละ รวมถึงการปรับคาหรือข้อความ โดยมีสาเหตุมาจากวิธีการใช้ภาษาและกลวิธีการแปลของผู้แปล รวมถึงความแตกต่างของบริบททางสังคมและวัฒนธรรมระหว่างจีนกับไทย นอกจากนี้ยังพบการถ่ายทอดตัวบทในรูปแบบอื่นๆ เช่น การถ่ายทอดสานวนจีนประเภทต่างๆ เช่น สานวน สุภาษิต คาพังเพยของจีน ส่วนการถ่ายโวหารภาพพจน์นั้นพบว่ามีหลายวิธีเช่นเดียวกัน ได้แก่ อุปมา อุปลักษณ์ บุคลาธิษฐาน สัญลักษณ์ และอติพจน์
DOI: 10.14457/cu.the.2015.935
title: การศึกษาเปรียบเทียบส่วนเสริมกริยาบอกความเป็นไปได้ในนวนิยายจีน จินผิงเหมย กับฉบับแปลภาษาไทย ดอกเหมยในแจกันทอง

description: วิทยานิพนธ์นี้เป็นการศึกษาโครงสร้างส่วนเสริมกริยาบอกความเป็นไปได้ในนวนิยายจีน จินผิงเหมยและนำโครงสร้างที่ได้มาเทียบเคียงกับความเดียวกันในฉบับแปลภาษาไทย ดอกเหมยในแจกันทอง การศึกษาพบว่า (1) นวนิยายจีน จินผิงเหมยฉบับนี้ตีพิมพ์ ค.ศ. 1926 ซึ่งเป็นช่วงรอยต่อของภาษาจีนยุคใกล้กับภาษาจีนปัจจุบัน โครงสร้างส่วนเสริมกริยาบอกความเป็นไปได้ในนวนิยายจีน จินผิงเหมยจึงปรากฏลักษณะโครงสร้างส่วนเสริมกริยาบอกความเป็นไปได้ของทั้ง 2 ยุคภาษา และ (2) การถ่ายทอดความหมายของโครงสร้างส่วนเสริมกริยาบอกความเป็นไปได้ใน นวนิยายจีน จินผิงเหมยในฉบับแปลภาษาไทย ดอกเหมยในแจกันทอง สรุปได้ 3 แบบ คือ การถ่ายทอดความหมายโดยรักษาโครงสร้างครบถ้วน การถ่ายทอดความหมายโดยเก็บส่วนประกอบแต่สลับลำดับ และการถ่ายทอดความหมายโดยการปรับเนื้อหา การศึกษาพบว่าการถ่ายทอดความหมายส่วนใหญ่เป็นแบบการถ่ายทอดความหมายโดยการปรับเนื้อหา
DOI: 10.14457/cu.the.2015.936
title: การศึกษาเปรียบเทียบตัวละครเอกในบทละครโนเรื่อง คิกุจิโด และ มะกุระจิโด กับตัวบทต้นแบบจากเรื่อง ทะอิเฮะอิกิ

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการคือ เพื่อวิเคราะห์เปรียบเทียบตัวละครเอกในบทละครโนเรื่อง คิกุจิโด และ มะกุระจิโดและ ศึกษาเนื้อหาและแนวคิดในบทละครโนทั้งสองเรื่องกับตัวบทต้นแบบจากเรื่อง ทะอิเฮะอิกิ จากการศึกษาพบว่าบทละครโนทั้งสองเรื่อง ตัวละครเอกพบชะตากรรมเดียวกัน คือต้องโทษถูกเนรเทศมาอยู่ในป่า ซึ่งตัวละครเอกแต่ละเรื่องมีทัศนคติต่อชะตากรรมที่แตกต่างกัน โดยสื่อผ่านความรู้สึกของตัวละครเอกที่มีต่อจักรพรรดิ กาลเวลา สถานที่ วรรณคดีที่ปรากฎในบทละครโน เป็นต้น จึงได้พบว่าบทละครโนเรื่อง คิกุจิโด ตัวละครเอกแสดงทัศนคติต่อชะตากรรมใน ทางลบ ในขณะที่เรื่องมะกุระจิโด ตัวละครเอกแสดงทัศนคติต่อชะตากรรมในทางบวก และเมื่อศึกษาเนื้อหาและแนวคิดของบทละครโนทั้งสองเรื่อง กับตัวบทต้นแบบจากเรื่องทะอิเฮะอิกิ โดยเปรียบเทียบจากความคล้ายคลึงและความแตกต่างจึงทำให้พบว่าตัวบทต้น แบบจากเรื่อง ทะอิเฮะอิกิ ให้การยกย่องจักรพรรดิ ในขณะที่บทละครโนทั้งสองเรื่องชี้ให้เห็นถึงตัวละครเอกที่เป็นผู้ถูกกระทำ
DOI: 10.14457/cu.the.2015.937
title: การศึกษาเปรียบเทียบบทละครโนเรื่องโคอุกับเรื่องมิชิโมะริ

description: วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์สองประการ ประการแรกเพื่อศึกษากลวิธีการสร้างบทละครโนเรื่อง โคอุ กับเรื่อง มิชิโมะริ ด้วยการเปรียบเทียบบทละครโนกับวรรณกรรมสงครามที่เป็นตัวบทต้นแบบ โดยเปรียบเทียบบทละครโนเรื่อง โคอุ กับตัวบทต้นแบบจากวรรณกรรมสงครามเรื่อง ทะอิเฮะอิกิ และเปรียบเทียบบทละครโนเรื่อง มิชิโมะริ กับตัวบทต้นแบบจากวรรณกรรมสงครามเรื่อง เฮะอิเกะโมะโนะงะตะริ และประการที่สองเพื่อศึกษาเปรียบเทียบกลวิธีการสร้างอารมณ์สะเทือนใจในบทละครโนทั้งสองเรื่อง จากการศึกษาพบว่าบทละครโนทั้งสองเรื่องมีการดัดแปลงจากวรรณกรรมสงครามที่เป็นตัวบทต้นแบบเพื่อเพิ่มอารมณ์สะเทือนใจ นอกจากนี้เมื่อเปรียบเทียบวิธีสร้างอารมณ์สะเทือนใจในบทละครโนทั้งสองเรื่องแล้วพบว่า บทละครเรื่อง มิชิโมะริ มีกลวิธีการสร้างที่ทำให้เกิดอารมณ์สะเทือนใจมากกว่าบทละครโนเรื่อง โคอุ เนื่องจากบทละครโนเรื่อง มิชิโมะริ มีส่วนประกอบที่แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของคู่สามีภรรยามากกว่าบทละครโนเรื่อง โคอุ เช่นบทขับร้องแสดงความรู้สึกของตัวละคร และการที่ผู้ประพันธ์บทละครโนให้คู่สามีภรรยามาปรากฏกายพร้อมกันทั้งสององก์ เป็นต้น
DOI: 10.14457/cu.the.2015.938
title: ความสัมพันธ์ของพี่น้องชนชั้นนักรบในบทละครโน

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์หนึ่งประการคือ เพื่อวิเคราะห์เปรียบเทียบลักษณะความสัมพันธ์ของพี่น้องชนชั้นนักรบในบทละครโนเรื่องฌุนเอะอิ เรื่องนิฌิกิโดะ เรื่องโคะโซะเดะโซะงะ และเรื่องโยะอุชิโซะงะ จากการศึกษาพบว่า บทละครทั้ง 4 เรื่อง ได้รับอิทธิพลจากวิถีนักรบในสมัยคะมะกุระจริง โดยแต่ละเรื่องได้รับอิทธิพลจากวิถีนักรบมากน้อยแตกต่างกัน วิถีนักรบสมัยคะมะกุระนั้นไม่ได้หมายถึงหลักปฏิบัติทางศีลธรรมและความกตัญญู แต่เป็นความกล้าหาญและความซื่อสัตย์ที่มีที่มาจากการที่นักรบสมัยคะมะกุระต้องการได้รับการยอมรับจากพวกเดียวกัน บทละครที่ตัวละครพี่น้องปฏิบัติตามวิถีนักรบแล้วมีความสัมพันธ์ที่ดีได้แก่เรื่องโคะโซะเดะโซะงะและเรื่องโยะอุชิโซะงะ บทละครที่สามารถตีความได้สองแบบคือเรื่องนิฌิกิโดะ คืออาจตีความว่า ตัวละครฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่ปฏิบัติตามวิถีนักรบทำให้มีความสัมพันธ์ที่ไม่ดี หรืออาจตีความว่า ทั้งสองฝ่ายปฏิบัติตามวิถีนักรบโดยที่อยู่คนละฝ่ายกันจึงทำให้มีความสัมพันธ์ที่ไม่ดี ส่วนความสัมพันธ์ที่ดีในเรื่องฌุนเอะอินั้น ไม่เกี่ยวข้องกับวิถีนักรบ
DOI: 10.14457/cu.the.2015.939
title: การคาดการณ์น้ำท่าตามการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินและสภาพภูมิอากาศของลุ่มน้ำน่านตอนบน โดยใช้แบบจำลองอุทกวิทยาบนระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์

description: งานวิจัยนี้ศึกษาการเปลี่ยนแปลงลักษณะน้ำท่าในลุ่มน้ำน่านตอนบนจากการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินจากการเพิ่มขึ้นของพื้นที่เพาะปลูกพืชไร่และการเปลี่ยนแปลงฝน โดยใช้แบบจำลอง Integrated Flood Analysis System (IFAS) ผู้วิจัยได้สอบเทียบแบบจำลองกับปริมาณน้ำท่ารายวันที่สถานี N.1 อ.เมือง จ.น่าน ปี พ.ศ.2550-2553 และทดสอบประสิทธิภาพของแบบจำลองในการทำนายลักษณะน้ำท่าระหว่างปี พ.ศ.2554-2557 พบว่าแบบจำลอง IFAS สามารถทำนายกราฟน้ำท่าได้โดยมีค่าสัมประสิทธิ์ Nash-Sutcliffe เท่ากับ 0.82 ผู้วิจัยได้วิเคราะห์แนวโน้มการเปลี่ยนแปลงพื้นที่พืชไร่ของลุ่มน้ำน่านตอนบนในปี พ.ศ. 2557 พ.ศ. 2562 และพ.ศ. 2567 ผลการศึกษาพบว่า หากลุ่มน้ำน่านตอนบนได้รับฝนเช่นเดียวกับปี พ.ศ. 2552 จะมีปริมาณน้ำท่าเพิ่มขึ้น 5.19 ล้าน ลบ.ม. ต่อการเพิ่มของพื้นที่พืชไร่ 1,000 ไร่ ในด้านของการเปลี่ยนแปลงฝน ผู้วิจัย เลือกพิจารณาฝนที่มีคาบการเกิดซ้ำใกล้เคียงกับฝนในปี พ.ศ.2552 ทั้งหมด 4 รูปแบบ ปริมาณน้ำฝนที่เพิ่มขึ้น จะถูกกระจายตามสัดส่วนของปริมาณฝนรายวันในปี พ.ศ. 2552 ผลการศึกษาพบว่าหากการใช้ที่ดินไม่มีการเปลี่ยนแปลงจากปี พ.ศ. 2552 เมื่อมีการเพิ่มขึ้นของปริมาณฝน ปริมาณน้ำท่ารวมจะเพิ่มขึ้นแบบเอกซ์โพเนเชียล โดยที่ความเข้มฝนจะส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงทางอุทกวิทยามากกว่าปริมาณฝน และเมื่อพิจารณาทั้งการเปลี่ยนแปลงพื้นที่พืชไร่และปริมาณฝนในเวลาเดียวกัน พบว่า เมื่อปริมาณฝนน้อยพื้นที่พืชไร่มีอิทธิพลต่อการเกิดน้ำท่ามากกว่าปริมาณฝน ในอัตราส่วน 57:43 แต่เมื่อปริมาณฝนเพิ่มขึ้นปริมาณฝนจะส่งอิทธิพลให้เกิดน้ำท่ามากกว่าอิทธิพลจากพื้นที่พืชไร่ ในอัตราส่วน 65:35
DOI: 10.14457/cu.the.2015.940
title: งานปูนปั้นรามเกียรติ์ ถนนราชดำเนิน จังหวัดเพชรบุรี: พลวัตของการนำเรื่องรามเกียรติ์มาใช้ในศิลปกรรมไทยร่วมสมัย

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาที่มาของงานปูนปั้นรามเกียรติ์ ถนนราชดำเนิน จังหวัดเพชรบุรี และวิเคราะห์พลวัตและบทบาทหน้าที่ของงานปูนปั้นรามเกียรติ์ในฐานะศิลปกรรมร่วมสมัย โดยใช้แนวคิดเรื่องอนุภาคและทฤษฎีบทบาทหน้าที่ทางคติชนวิทยา ข้อมูลที่ศึกษาคืองานปูนปั้นเรื่องรามเกียรติ์ที่สร้างขึ้นในโครงการถนนคนเดินราชดำเนินยามเย็นจำนวน 35 ชิ้น และศิลปกรรมรามเกียรติ์ในอำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรีอีก 232 ชิ้น เก็บข้อมูลภาคสนามระหว่างปี 2556-2558 ผลการศึกษาพบว่างานปูนปั้นรามเกียรติ์ที่ถนนราชดำเนิน มีที่มาหรือภาพต้นแบบจาก 4 แหล่ง ได้แก่ ภาพจิตรกรรมฝาผนังที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ภาพจิตรกรรมฝาผนังที่วัดหัวลำโพง หนังสือ เส้นสายลายไทย ชุดภาพจับจากศิลปะไทย ของเศรฐมันตร์ กาญจนกุล และโขนเรือพระที่นั่งนารายณ์ทรงสุบรรณ รัชกาลที่ 9 งานปูนปั้นทั้ง 35 ชิ้นนี้สามารถเล่าเรื่องรามเกียรติ์ได้ตั้งแต่ต้นจนจบเรื่อง โดยใช้การคัดเลือกเหตุการณ์จากเรื่องรามเกียรติ์ที่เป็นที่รู้จัก เช่น การเกี้ยวของหนุมานกับตัวละครหญิงในเรื่อง การทำกลอุบายต่าง ๆ การรบกับระหว่างตัวละครฝ่ายพระรามกับทศกัณฐ์ มาเรียงลำดับ โดยเน้นเหตุการณ์ต่อสู้มากกว่าเหตุการณ์ประเภทอื่น ผลการวิเคราะห์ในด้านบทบาทหน้าที่พบว่า งานชุดนี้มีบทบาทหลายประการ ประการแรกคือบทบาทในด้านการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลปัจจุบัน ตามจุดประสงค์ที่ระบุไว้ในโครงการถนนคนเดิน ราชดำเนินยามเย็น ประการที่สองคือบทบาทในด้านการสืบทอดความรู้เชิงช่างของเพชรบุรี เพราะงานชุดนี้เป็นการรวบรวมฝีมือสกุลช่างปูนปั้นเพชรบุรีมาจัดแสดงผ่านงานศิลปกรรมที่เป็นภาพจับและภาพลอยตัว อีกทั้งยังช่วยขยายพื้นที่ในการเรียนรู้เกี่ยวกับงานปูนปั้นให้ออกมานอกพื้นที่วัด ประการที่สามคือการสืบทอดเรื่องรามเกียรติ์ในฐานะรามเกียรติ์สำนวนใหม่ที่เกิดขึ้นในการสร้างสรรค์งานศิลปะของจังหวัดเพชรบุรี ประการสุดท้าย คือบทบาทในด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ที่ใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเรื่องสกุลช่างมาเป็นจุดขาย และยังช่วยทำให้ถนนราชดำเนินกลายเป็น landmark สำคัญของจังหวัดเพชรบุรีอีกด้วย งานวิจัยนี้จึงเป็นการใช้แนวคิดทางคติชนวิทยามาศึกษากลุ่มข้อมูลประเภทงานศิลปะในท้องถิ่น ที่ช่วยรวบรวมข้อมูลศิลปกรรมเรื่องรามเกียรติ์ที่พบในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี ซึ่งสืบทอดมาแต่เดิมจนถึงข้อมูลศิลปกรรมในปี 2558 และเป็นแนวทางหนึ่งในการศึกษากลุ่มข้อมูลศิลปกรรมที่นำวรรณกรรมมาใช้เป็นเนื้อหาในการสร้างสรรค์
DOI: 10.14457/cu.the.2015.941
title: คุณสมบัตินาสิกในภาษากลุ่มกะเหรี่ยง : การศึกษาทางกลสัทศาสตร์

description: งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาฐานกรณ์ของพยัญชนะนาสิกด้วยวิธีสมการจุดร่วมและการออกเสียงขึ้นจมูกของสระในภาษากลุ่มกะเหรี่ยง ข้อมูลสำหรับศึกษาฐานกรณ์เก็บจากภาษาสะกอซึ่งมีพยัญชนะต้นนาสิก 4 เสียง คือ /m, n, ɲ, ŋ/ ส่วนข้อมูลสำหรับศึกษาการออกเสียงขึ้นจมูกของสระเก็บจากภาษาปะโอและโป ภาษาปะโอมีสระโอษฐ์ที่ออกเสียงขึ้นจมูกเมื่อเกิดในบริบทพยัญชนะนาสิก (สระเสียงขึ้นจมูก) ภาษาโปมีสระ 2 แบบ คือ สระนาสิกและสระเสียงขึ้นจมูกที่เกิดจากอิทธิพลของพยัญชนะต้นนาสิก การวิเคราะห์ฐานกรณ์พยัญชนะใช้วิธีการสมการจุดร่วม สมการเส้นตรงแสดงความสัมพันธ์ระหว่างค่าความถี่ฟอร์เมินท์ที่ 2 ณ จุดเริ่มต้นของสระ (F2onset) และค่าความถี่ฟอร์เมินท์ที่ 2 ณ จุดกึ่งกลางของสระ (F2vowel) ผลลัพธ์ที่ได้คือ ค่าความชันและค่าจุดตัดแกน y ซึ่งใช้จำแนกฐานกรณ์ของพยัญชนะ นอกจากนี้ ยังใช้วิธีสมการจุดร่วมพิสูจน์แนวคิดเกี่ยวกับโลคัสเสมือน ส่วนการวิเคราะห์การออกเสียงขึ้นจมูกของสระเสียงขึ้นจมูกที่เป็นสระหน้าใช้วิธีการเปรียบเทียบสเปคตรัม FFT (Fast Fourier Transform) เพื่อหาค่าความถี่ฟอร์เมินท์นาสิกที่นำมาใช้หาค่าระยะเวลาออกเสียงขึ้นจมูก ส่วนการวิเคราะห์สระนาสิกใช้วิธีพิจารณาพลังงานในสเปคโตรแกรมและความสูงของภาพคลื่นเสียงประกอบกับการฟัง ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า ในภาษาสะกอ ค่าความชันและค่าจุดตัดแกน y ใช้ในการจำแนกฐานกรณ์ของพยัญชนะต้นนาสิกได้ดี และสนับสนุนสมมติฐาน กล่าวคือ พยัญชนะนาสิกเพดานอ่อนมีค่าความชันมากที่สุด และพยัญชนะนาสิกเพดานแข็งมีค่าความชันน้อยที่สุด ค่าจุดตัดแกน y ของพยัญชนะนาสิกเพดานแข็งมากที่สุด และค่าจุดตัดแกน y ของพยัญชนะนาสิกเพดานอ่อนน้อยที่สุด ส่วนค่าโลคัสเสมือนของพยัญชนะนาสิกเพดานแข็งมากที่สุด ข้อค้นพบดังกล่าวข้างต้นเป็นไปตามสมมติฐาน แต่พยัญชนะนาสิกริมฝีปากไม่ได้มีค่าโลคัสเสมือนน้อยที่สุดซึ่งไม่เป็นไปตามสมมติฐาน ส่วนข้อค้นพบเกี่ยวกับการออกเสียงขึ้นจมูกของสระส่วนใหญ่เป็นไปตามสมมติฐาน นั่นคือ (1) สระโอษฐ์ที่อยู่หลังพยัญชนะต้นนาสิกมีการออกเสียงขึ้นจมูกมากกว่าสระโอษฐ์ที่อยู่หน้าพยัญชนะท้ายนาสิกในภาษาปะโอ และ (2) ในภาษาโป สระนาสิกที่เป็นสระต่ำมีการออกเสียงขึ้นจมูกมากกว่าสระนาสิกที่เป็นสระกลาง อย่างไรก็ตาม สระนาสิกมีรูปแปร 2 รูป คือ [Ṽ] และ [Ṽŋ] คัดค้านสมมติฐานที่ว่าสระนาสิกมี 3 รูปแปร และสระเสียงขึ้นจมูกที่มีความสูงต่ำของลิ้นต่างกัน 3 ระดับมีการออกเสียงขึ้นจมูกตลอดช่วงสระ ซึ่งไม่เป็นไปตามสมมติฐาน ในภาพรวม ข้อค้นพบเกี่ยวกับค่าความชัน ค่าจุดตัดแกน y และค่าโลคัสเสมือนในภาษาสะกอสอดคล้องกับผลการวิจัยในภาษาอื่นๆ และได้เพิ่มองค์ความรู้ใหม่เกี่ยวกับเสียง /ɲ/ รวมทั้งผลการศึกษาการออกเสียงขึ้นจมูกในภาษาปะโอและโปก็สอดคล้องกับผลการศึกษาอื่นๆ และแสดงให้เห็นว่าการออกเสียงขึ้นจมูกของสระมีความสัมพันธ์กับระดับความสูงต่ำของลิ้น ตำแหน่งหน้าหลังของลิ้น และโครงสร้างพยางค์ ข้อค้นพบนี้สนับสนุนแนวคิดเกี่ยวกับวิวัฒนาการของสระนาสิกที่ว่าสระต่ำพัฒนาเป็นสระนาสิกก่อนสระสูง และสระหน้าพัฒนาเป็นสระนาสิกก่อนสระหลัง
DOI: 10.14457/cu.the.2015.942
title: ย่านไชน่าทาวน์เยาวราช: พื้นที่การนำเสนออัตลักษณ์เชิงซ้อนของวัฒนธรรมความเป็นจีนในสังคมไทยร่วมสมัย

description: วิทยานิพนธ์เล่มนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิธีการนำเสนออัตลักษณ์วัฒนธรรมความเป็นจีนในย่านไชน่าทาวน์เยาวราชในบริบทสังคมไทยร่วมสมัย เพื่อวิเคราะห์ “อัตลักษณ์เชิงซ้อน” ที่มีลักษณะหลากหลายในพื้นที่ทางวัฒนธรรมในย่านเยาวราช รวมทั้งวิเคราะห์ปัจจัยและบริบททางสังคมที่มีผลต่อการนำเสนออัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม ผู้วิจัยศึกษาอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมความเป็นจีนผ่านพื้นที่ทางวัฒนธรรมที่เกิดขึ้นในย่านได้แก่เทศกาลตามประเพณีจีนซึ่งจัดขึ้นอย่างมีนัยสำคัญจำนวน 4 เทศกาล คือ เทศกาลตรุษจีน เทศกาลบ๊ะจ่าง เทศกาลไหว้พระจันทร์ และเทศกาลกินเจ โดยเก็บข้อมูลตั้งแต่ช่วงปี พ.ศ. 2555 – พ.ศ. 2558 รวมถึงแหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรมในย่าน ได้แก่ ศูนย์ประวัติศาสตร์เยาวราช วัดไตรมิตรวิทยาราม พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นเขตสัมพันธวงศ์ และพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นบ้านเก่าเล่าเรื่องชุมชนเมืองเจริญไชย ผลการศึกษาพบว่า เทศกาลตามประเพณีจีนและแหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรมในย่านเยาวราชเป็นพื้นที่ทางวัฒนธรรมให้กลุ่มต่างๆ นำเสนออัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมความเป็นจีน ในพื้นที่เยาวราชมีกลุ่มที่จัดงานเทศกาลและแหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรมในบริบทต่างๆ อยู่ 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่หนึ่ง คือ สำนักงานเขตสัมพันธวงศ์ สภาวัฒนธรรมเขตสัมพันธวงศ์ นักการเมืองท้องถิ่นและบริษัทออร์กาไนเซอร์ และกลุ่มที่สอง คือ ผู้จัดระดับชุมชน มีทั้งสิ้น 3 ชุมชน คือ ชุมชนเวิ้งนาครเขษม ชุมชนตลาดน้อย และชุมชนเจริญไชย อัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมความเป็นจีนที่นำเสนอ คือ อัตลักษณ์ที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ อัตลักษณ์ที่เกี่ยวกับวิถีชีวิต เช่น อาหาร อาชีพ พิธีกรรมความเชื่อ และอัตลักษณ์การเป็นคนไทยเชื้อสายจีนใต้ร่มพระบรมโพธิสมภาร ทั้งนี้อัตลักษณ์ที่นำเสนอโดยกลุ่มคนทั้งสองกลุ่มนับว่าเป็น “อัตลักษณ์เชิงซ้อน” ที่ “หลากหลาย” และ “ซ้อนทับ” อีกทั้งยังมีความซับซ้อนของผู้สร้างและนำเสนออัตลักษณ์ รวมทั้งมีลักษณะเชิงซ้อนของกระบวนการสร้างสรรค์และวิธีนำเสนออัตลักษณ์ก็มีการผลิตซ้ำ ประดิษฐ์สร้าง และอ้างอิงวัฒนธรรมอื่น ซึ่งแปรไปตามปฏิสัมพันธ์ที่คนในพื้นที่ต้องเผชิญด้วย เช่น นักท่องเที่ยว กลุ่มทุน ผู้วิจัยพบว่า การนำเสนออัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมความเป็นจีนที่เกิดขึ้นในย่านเยาวราชดังที่กล่าวมา เกิดขึ้นท่ามกลางบริบทของการท่องเที่ยวและบริบทของโลกาภิวัตน์ทั้งในมิติของบุคคล เทคโนโลยี ทุน สื่อไร้พรมแดน และ อุดมการณ์ซึ่งเป็นบริบททางสังคมที่สำคัญที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้