cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.17026/dans-2a8-ydxm
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 458

description: Dit is het vervolg op twee eerdere interviews met deze man. Hij gaat hier verder in op zijn werk voor de PRAC, de Politieke Recherche Afdeling Collaboratie van de Centrale Zuiveringsraad, waarvoor hij na de capitulatie van Duitsland onderzocht hoe het Nederlandse bedrijfsleven zich had opgesteld in de bezettingstijd. Hij beschrijft in dit interview een aantal zaken die hij heeft onderzocht. Hij werd in zijn onderzoek tegengewerkt toen bleek dat verschillende machtige mensen uit het Nederlandse bedrijfsleven én hun zonen met de Duitsers hadden gecollaboreerd. Ook passeren een aantal perioden en acties uit zijn eigen tijd bij het georganiseerd verzet de revue.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-zqw-yghx
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 460

description: Deze man heeft voor zijn interview een oude maat uitgenodigd, met wie hij samen in de 'groep van jongelingen' zat, die in het krijgsgevangenenkamp te Saigon in de gelegenheid werd gesteld de mulo- of HBS-studie weer op te pakken en samen wat ontspanning te hebben in een soort padvinderij-setting. Enkele beroepsofficieren van het KNIL hebben dit voor de jongste jongens opgezet. Die groep komt nog steeds bij elkaar. In dit interview komen aan de orde: zijn jeugd als kind van een KNIL-officier, het Vrijwillig Oefencorps waar jongens door KNIL-officieren geoefend werden in het omgaan met wapens en situaties die zich in een oorlog voor zouden kunnen doen en natuurlijk de Japanse inval op Java en de periode van krijgsgevangenschap die daarop volgde.
DOI: 10.17026/dans-xqe-6bav
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 461

description: Deze reserve-officier van de Koninklijke Luchtmacht werd in 1939 opgeroepen voor de algehele mobilisatie. Tijdens de mobilisatie ontmoette hij zijn vrouw. Hij was gelegerd in Hoek van Holland en kon steeds weer even naar huis en werd dan weer opgeroepen bij 39 RI. Zijn peloton bestond uit dienstplichtige jongens uit de grensstreek, "meer Duitsers dan Nederlanders" zegt deze man. Hij lag gelegerd bij Staelduinen, aan de Waterweg. Bij de Duitse inval kwam hij hier zwaar onder vuur te liggen en verloor verschillende van zijn jongens én zijn kapitein. De Duitsers bleken veel betere kaarten van het gebied te hebben en waren ook veel beter getraind. Later is deze man ook nog naar Indië uitgezonden, maar dit eerste gesprek gaat vooral over de tweede wereldoorlog in Nederland.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-z8g-c7cf
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 462

description: Na de MULO is deze man in 1935 in Velsen gaan werken bij Van Gelder papierfabrieken. Hij heeft daar, in diverse functies, bijna 50 jaar gewerkt. Hij was na zijn diensttijd ingedeeld bij de BOUV-troepen en zou voor mobilisatie kunnen worden opgeroepen. Dan zou hij zich naar de kazematten op de Afsluitdijk moeten begeven. Dat was geheim. In september 1938 werd hij inderdaad opgeroepen. De oproep werd door een speciale postbode bezorgd. Hij vertelt hoe hij bij de kazematten leefde met mannen die hij nooit eerder had gezien. Aanleiding van deze voormobilisatie was dat Hitler het Sudetenland had ingenomen. Later was deze man in Rotterdam getuige van het bombardement.
DOI: 10.17026/dans-xun-u33z
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 464

description: Deze man uit 1913 ging in 1930 naar de kweekschool. Toen hij zijn akte had gehaald, was er maar weinig werk en hij besloot naar de Oranje Nassaukazerne in Harderwijk te gaan voor de onderofficiersopleiding. Aan het einde van zijn diensttijd werd hij met zijn collega's geconsigneerd vanwege het Jordaanoproer. Ook werd, aan het einde van de diensttijd, de Stormschool in Den Haag bezocht en werden er gas-oefeningen gedaan. Tijdens de mobilisatie in 1939 moest hij vanuit de Balischool wachtlopen in de kazerne in de Sarphatistraat, waar op een torentje een mitrailleur stond. Na een dag of tien werd hij met de hele groep naar Amersfoort overgeplaatst. Van daar gingen ze met zijn allen naar de stellingen toen de oorlogsdagen aanvingen in mei 1940.
DOI: 10.17026/dans-xz2-ezxe
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 466

description: De vader van deze Christelijke man uit Nunspeet had een schildersbedrijf, waarin hij en zijn broers kwamen te werken toen ze groter werden. Toen Nederland mobiliseerde in 1939, moest deze man alle gevorderde voertuigen uit de omgeving legergroen schilderen. Daar hielden het familiebedrijf en enkele zakenpartners een leuk centje aan over, want hij kreeg carte blanche in hoe hij die klus aanpakte. Later moest hij op bureau Heiligerberg in Amersfoort een geheime brief oppikken, die hij op zijn borst geplakt naar Bilthoven moest brengen, naar de commandant van het veldleger. Als chauffeur deed hij in de oorlogsdagen dienst bij de evacuaties. Tijdens de bezettingstijd was hij Rode Kruis-ontsmetter.
DOI: 10.17026/dans-z5v-ka8n
title: Systematic Social Observation in The Hague 2011/2012

description: Systematic Social Observation of 61 items concerning land use, physical disorder, social disorder, physical condition of buildings, evidence of defensible space, traffic, formal and informal control and guardianship in the municipality of The Hague and surrounding areas. The disorder-observations are part of a project studying individual and contextual influences on adolescent offending: the SPAN-project. The SPAN-project used a Space Time Budget method to collect information about spatial activity patterns of adolescents . The Space Time Budget method inventorised adolescents’ whereabouts on observation units of 200 by 200 metre (‘gridcells’). These grids were determined regardless of the neighborhood-bounderies defined by the local government. The 200 by 200 metre-gridcells were used as a basis for the units of observation. The disorder-observations will be used to detect contextual influences on adolescent offending.
DOI: 10.17026/dans-zt5-m64b
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 467

description: Toen deze man in 1936 de rang van sergeant had bereikt, volgde een diensttijd met veel schieten op De Harskamp, bij het 1 RI in Assen en bij 12 RI op de Rabenhauptkazerne in Groningen. Op 29 augustus 1939 moest hij zich in Groningen melden voor de mobilisatie. Door zijn resolute optreden toen een span paarden van de korpstrein op hol sloeg, werd hij prompt treincommandant. 12RI werd op transport gezet naar Santpoort. Bij het ontschepen daar was Prins Bernhard aanwezig. Ze werden ingewartierd bij boeren. Maar de voorbereiding op een echte oorlog ontbrak, vond deze gemobiliseerde. Hij wilde daarover, een week voor de inval, met de kapitein spreken. Maar die wilde er niets van weten.
DOI: 10.17026/dans-xp6-h5u3
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 468

description: Deze beroepskorporaal bij de 3e Compagnie Politietroepen vertelt over zijn belevenissen op de eerste oorlogsdag, 10 mei 1940. Hij wordt dan op een landweg naar Vianen beschoten door een Duits vliegtuig, waarbij de gehele bemanning van een kazemat bij Katwijk aan de Maas sneuvelt. In Culemborg wordt zijn detachement dan ondergebracht, maar Culemborg wordt gebombardeerd. Ze trekken verder naar Gouda, van waar zij Duitse krijgsgevangenen begeleiden naar Doorn. Op 14 mei brengt hij nog twee Duitse officieren en twee Engelse vliegers naar Den Haag. Na de capitulatie neemt hij bewapening en munitie in van voormalige politietroepen en wordt daarna naar huis gestuurd. Hij trouwt op 24 juli 1940 en neemt daarna dienst bij de Amsterdamse politie. Eind jaren veertig moet hij in Arnhem Indië-dienstweigeraars opbrengen.
DOI: 10.17026/dans-xqf-mkmq
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 469

description: Deze man was 29 toen hij in augustus 1939 werd opgeroepen voor de algehele mobilisatie. Hij werd ingekwartierd in Driebergen. Op de boksschool had hij van een Joodse bokser wel al gehoord dat er in Duitsland foute ontwikkelingen gaande waren, maar verder had hij eigenlijk geen idee over hoe het ervoor stond in de wereld. Het is met name de terugtocht na de capitulatie van Nederland die grote indruk heeft gemaakt op deze man. Ze zijn toen nog teruggegaan om toch de vuurmonden maar mee te nemen uit Rhenen.
DOI: 10.17026/dans-xt2-spa5
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 471

description: Na de capitulatie van Nederland in 1940 is deze man werkzaam geweest als officier bij de Marechaussee. In mei 1942 werd hij gearresteerd door de SD, vanwege vermoede verzetsactiviteiten. Uiteindelijk is hij in Stanislau beland als krijgsgevangene. Wegens ziekte werd hij naar Nederland gerepatrieerd, waar hij is ondergedoken nog geholpen heeft een politieapparaat in bevrijd Limburg op te zetten.
DOI: 10.17026/dans-xbg-ncsc
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 473

description: Het Korps Politietroepen moest in de tijd van oorlogsdreiging voor WOII leren omgaan het pantser afweergeschut in de kazematten langs de Maas, en kreeg daar een opleiding voor bij de artillerie. In De Harskamp moest elke week een nieuwe lichting militairen schiettrainingen volgen. Deze man moest met zijn collega's van de politietroepen de orde handhaven op De Harskamp. Ook prins Bernhard kwam daar oefenen. Er werd geoefend met namaak-dorpen van jute. Bij de mobilisatie werd deze man gelegerd in kasteel Renswoude en moest hij de orde handhaven onder de gemilitariseerde jongens. Daar hoorde ook stationsdiensten bij, als de militairen kwamen of vertrokken. Op 10 mei moesten ze naar Maarsbergen, waar ze hoorden dat Duitse troepen Nederland waren binnengevallen. Deze agent moest nu bij Scherpenzeel gaan zorgen dat het militaire verkeer voorrang kreeg boven alle burgerverkeer. Een oorlogsverhaal vanuit politie-perspectief. Omdat hij geen zin had als agent naar de pijpen van de Duitsers te dansen, is deze man later ondergedoken in Ermelo.
DOI: 10.17026/dans-2am-dd8e
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 474

description: Deze man nam met de Prinses Irene brigade deel aan de invasie en bevrijding van Noord-Frankrijk, België en Nederland. Hij zat nog op de HBS in Den Haag toen Duitsland Nederland binnenviel. Hij ging medicijnen studeren in Utrecht, en daar ontstond het plan om naar Engeland te gaan, waarover hij met een Haagse vriend vanaf 1942 serieus sprak. Op 2 mei 1943 vertrokken ze met minimale bepakking per trein naar België en daarna naar Parijs. Het kostte veel tijd en inspanning om in Spanje te geraken, waar ze ook nog eens gevangen werden gezet. Uiteindelijk lukte het om op een boot naar Engeland te komen. Hier werd deze man in februari 1944 bij het aanvullingsdepot voor de Prinses Irenebrigade in Wolverhampton geplaatst. Vanaf hier werd hij niet lang daarna ingezet op het Europese vasteland.
DOI: 10.17026/dans-ztb-t8td
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 475

description: Als pelotonscommandant maakte deze geïnterviewde deel uit van de Prinses Irene brigade, bij de invasie en bevrijding van Noord-Frankrijk, België en Nederland. Hij was zijn loopbaan begonnen als katholiek geestelijke, maar zou daarmee ophouden in 1940. Zover kwam het niet, want ondertussen brak de oorlog uit. Hij wist met de leerlingen waar hij in België les aan gaf uit te wijken richting Frankrijk, en van daar maakten ze per schip de oversteek naar Engeland. Op 12 maart 1941 moest deze man zich melden bij de Nederlandse troepen in Noord-Engeland. Daar arriveerde hij met vertraging door Duitse bombardementen bij Exeter. In juli 1941 vertrok hij met het voordetachement van de nieuw opgerichte Nederlandse brigade naar Wolverhampton. Hij kreeg hier een officiersopleiding en werd klaargestoomd voor inzet als pelotonscommandant. Dit eerste interview gaat met name over de tocht van Frankrijk naar Engeland en de militaire opleidingen die hij in Engeland volgde in de tijd dat Nederland door de Duitse troepenmacht bezet was.
DOI: 10.17026/dans-xrc-7p8u
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 476

description: Deze bakkerszoon werd korporaal en uiteindelijk sergeant eind 1938, in een militaire opleiding met werkverband - waar hij voor gekozen had vanwege het slechte economische tij van de jaren dertig. Hij was geplaatst bij de artillerie en opgeleid voor de Houwitser. Zijn mobilisatiebestemming in 1939 was Woerden, waar ze gelegerd werden in een schoolgebouw. Overdag was het exerceren en af en toe een mars maken, maar de stukken geschut hebben ze daar niet gezien. Ze stonden daar eigenlijk gewoon voor joker, vindt deze militair. Ze hadden camouflage-werkzaamheden verricht, maar de Duitsers wisten allang precies wat er stond. Grote kerels liepen te huilen toen ze hoorden dat de koningin naar Engeland was vertrokken. Het kostte hem grote moeite de mannen weer tot rede te brengen rond de capitulatie van Nederland. Daarna ging hij zelf in Utrecht in het verzet.
DOI: 10.17026/dans-24m-4ym5
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 477

description: Deze Zeeuwse man moest in 1935 opkomen bij de Veldartillerie in Bergen op Zoom. Hij werd als soldaat opgeleid tot stukrijder. Voor hem een makkie, omdat hij als boerenknecht veel met paarden had gewerkt. Met de mobilisatie in 1939 moest hij zich daar weer melden. Hij moest nu de gevorderde boerenpaarden laten wennen aan de militaire taken die ze zouden krijgen - zoals het trekken van geschut en bereden worden door officieren. In het dorp Zeeland bij Uden werd hij daarna ondergebracht bij boeren. Het was een koude winter, 1939 - 1940. In de oorlogsdagen van mei 1940 was hij in Schoonrewoerd, waar hij nog tot een week na de capitulatie van Nederland verbleef. Daarna vroeg hij landbouwverlof aan en ging terug naar huis. In Middelburg bleek de Markt gebombardeerd te zijn.
DOI: 10.17026/dans-zrg-atr3
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 478

description: Op Goede Vrijdag in 1939 werd een voormobilisatie afgekondigd en werd deze 2e Luitenant opgeroepen. De voormobilisatie was gericht op de verdediging van de oostgrenzen; hij werd geplaatst ten noorden van Venlo bij Grubbenvorst, waar zijn ouders vlakbij woonden. Zijn manschappen waren dertigers, meest al getrouwd. Pas na de algehele mobilisatie in 1939 werden de stellingen nabij de kazematten verbeterd en werden sommige kazematten voorzien van pantserkoepels, met name op de westoever van de Maas. Om beurten moest een officier met een vooruitgeschoven sectie op de oostoever van de Maas bij de Duitse grens wacht houden. Vlak voor de Duitse inval was het zijn beurt. Op donderdagavond 9 mei hoorde hij geluiden van troepenverplaatsingen, onder begeleiding van marsmuziek. Tegen drie uur was het ineens doodstil en een half uur later overschreden de Duitsers de Nederlandse grens. De aanvallers staken in rubberboten over, ongeveer 10 man per boot, vijf boten tegelijk. Het vuuroverwicht was zo groot dat men niets kon uitrichten. Dekken was het advies.
DOI: 10.17026/dans-zb8-2quu
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 479

description: Deze schipperszoon - en meervoudig Elfstedentochtrijder - moest in 1932 opkomen voor de militaire dienstplicht. In 1937 kwam hij op herhalingsoefening en een jaar later hoorde hij via de radio dat de voormobilisatie op moest komen. Hij was groepscommandant bij 9 RI en werd in Haarlem met 180 anderen ondergebracht in de Rooms Katholieke Huishoudschool op de gedempte Voldersgracht. Overdag oefenden de militairen in de duinen en 's avonds kwamen ze terug in Haarlem. In de koude winter van 1939-1940 was hij in Alkmaar ingekwartierd. Hij vertelt over de Duitse inval, de dode koeien die in de wei lagen en hoe hij tot zijn verbazing na zijn aflossing van de wacht die oorlogsdagen gewoon kon slapen, terwijl de wereld in brand stond.
DOI: 10.17026/dans-z6s-8qn5
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 480

description: Deze doopsgezinde man uit Leeuwarden vertelt in dit interview over zijn inzet in de mobilisatietijd van 1939-1940 en de vijf dagen dat de oorlog tegen de Duisters duurde. Hij kreeg in september 1938 de opdracht om als pelotonscommandant naar Den Bosch te gaan, met manschappen en vrachtwagen. Daar kreeg hij met een verzegelde envelop de opdracht springladingen aan te brengen bij de stuw Belfeld aan de Maas. Aan de overkant van de Maas waren de verlichte kampen van de Duitse militairen zichtbaar. Later in de algehele mobilisatie was hij als genist actief in Friesland en Den Helder.
DOI: 10.17026/dans-27y-nrbn
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 481

description: Dit verhaal gaat over de tijd waarin er nog met paarden werd gewerkt bij Defensie om de stukken geschut te trekken; de mobilisatie- en oorlogstijd in 1939-1940. In Boekel, waar hij deze man in de mobilisatieperiode de opleiding tot onderofficier volgde, was het kermis. Defensie vorderde daar de danstent. In De Paltz lag de munitie, die door deze man en zijn collega’s bewaakt werd. Ten tijden van de Duitse inval moest hij per fiets naar Bilthoven. In Vinkeveen, ondergebracht in een school, wachtten de Nederlandse militairen op de komst van de Duitsers. Ook over de nasleep van de tweede wereldoorlog in de buurt van Amersfoort weet deze man veel te vertellen.
DOI: 10.17026/dans-xwr-7mck
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 483

description: We vallen hier middenin het verhaal van een marinier, ingezet in de oorlog tegen de Japanse aanvaller op Java in 1942. De mariniers trekken zich terug, achter KNIL-eenheden aan gaan ze in colonne, naar de stelling van Porong om de Vesting Malang te verdedigen. Japanse verkenningsvliegtuigen schaduwen de colonne. In Malang komt dan het nieuws dat Nederlands-Indië heeft gecapituleerd, wat bij de mariniers hard aankomt. Nog erger vindt deze man het als ze de Nederlandse vlag moeten strijken om de witte vlag te hijsen. Als deze mariniers door de Japanners worden weggevoerd in krijgsgevangenschap - ze zullen te werk worden gesteld aan de Birma spoorlijn - joelen onderweg de Indonesiërs hen uit.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-zft-dfkm
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 484

description: Deze Rotterdamse jongeman was werkzaam bij het Loodswezen in de haven van Rotterdam, toen hij werd opgeroepen voor militaire dienst. Hij moest opkomen in Breda. Het was in de tijd vóór de Tweede Wereldoorlog. Hij schopte het tot wachtmeester. Hij vertelt in dit interview over zijn vooroorlogse werk in de haven van Rotterdam, over de mobilisatietijd in de omgeving van Delft en over de bezettingstijd. Toen was hij in de Betuwe, waar hij zat ondergedoken en waar hij via een fruitteler chef-machinist kon worden bij een koel- en vrieshuis.
DOI: 10.17026/dans-zg2-d9bc
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 485

description: Eind 1935 moest deze Friese jongeman opkomen voor zijn dienstplicht in Assen. Hij volgde een onderofficiersopleiding. Hij voelde zich geen echte militair, maar hij vond het prachtig in het leger want er waren geen geldzorgen en hij kreeg goed te eten. Ze deden vele oefeningen, waar deze man heel beeldend over vertelt. Hij was tot mei 1940 anderhalf jaar gelegerd in het Overijsselse Daarlerveen bij de grens, in verband met de oorlogsdreiging. De order was ter plaatse te blijven, achter een eigen gegraven dijk om te vechten als de Duitsers zouden aanvallen. Later moest het leger de bruggen opblazen en terugtrekken achter de IJssellinie. Deze man moest vijf bruggen opblazen als de sectiecommandant uit Vriezenveen daartoe opdracht gaf via de telefoon. De telefoon deed het echter niet. Toen hij hoorde dat andere bruggen de lucht in gingen, besloot hij er daarom maar op eigen gezag ook toe over te gaan.
DOI: 10.17026/dans-2zb-wcde
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 486

description: De hele familie van deze man werkte bij het Loodswezen, ook hijzelf. Toen in 1940 de oorlog uitbrak, zat hij op een loodsboot die werd gebombardeerd. Iedereen ging de sloepen in, toen er Duitse vliegtuigen aankwamen. In 1941 werd hij als loods aangesteld in Delfzijl, waar hij als loods te maken kreeg met het mijnengevaar. Interessant is de kennis die deze man heeft over het "demagnetiseren van schepen", dat in Rotterdam gebeurde om minder kwetsbaar te zijn voor mijnen. Ook vertelt hij over de scheepvaart vanuit Scandinavië in de bezettingsjaren en de bevrijding van Nederland vanuit zijn eigen bijzondere perspectief als varend loods in de wateren voor Delfzijl.
DOI: 10.17026/dans-x6c-tpu8
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 487

description: Deze echte "techneut" - opgeleid tot instrumentenmaker - kwam al op ruim voor de algehele mobilisatie van 1939, bij de BOUV: de Buitengewone Opkomst Uitwendige Veiligheid. Die verliep rommelig. Materiaal was niet waar het had moeten zijn. Pas bij de algehele mobilisatie hadden ze telefoonverbinding met de geschutsstukken, bijvoorbeeld. Op de Wonsstelling zat hij bij de Sectie Zoeklichten. Het eten werd in gamellen rondgebracht. De winter van 1939-1940 was koud, met veel sneeuw in Noord-Holland. Na de capitulatie werd een deel van het geschut vernietigd. Bij Fort Erfprins in Den Helder moesten ze de wapens inleveren na de capitulatie.
DOI: 10.6084/m9.figshare.23256827
title: An evaluation of the awareness of oral submucous fibrosis, willingness to quit quid chewing habit and the need for habit-related educational programs among South Asian expatriates in the UAE - A hospital-based study.

description: links to questionnaire and datasets
DOI: 10.17026/dans-xwd-cnn9
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 489

description: Na twee jaar ingezet te zijn als marinier tegen de TNI op Oost-Java, waar hij op het matje geroepen wordt vanwege zijn harde optreden, gaat deze man voorjaar 1948 op verlof naar Nederland. Eigenlijk wil hij burger worden, maar in 1950 komt hij toch weer bij de Marine Inlichtingendienst in Den Haag terecht. In juni 1958 staat hij op de lijst voor een uitzending naar De West, maar in plaats daarvan wordt hij voor anderhalf jaar naar Nieuw Guinea uitgezonden. Hij wordt Chef de Bureau van de Inlichtingen- en Veiligheidsdienst in Hollandia.Met de geïnterviewde zijn twee of meer interviews gehouden. Zie relations.
DOI: 10.17026/dans-xnv-26hv
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 492

description: Deze dienstplichtig militair kwam op 2 januari 1939 op bij het eerste regiment Huzaren in Amersfoort, waar hij onder meer voor de paarden zorgde. Tijdens de mobilisatie vanaf eind augustus 1939 kreeg iedereen een eigen bestemming, maar dat verliep heel wanordelijk. Alle Huzaren kwamen samen in Den Haag. Op 10 mei 1940 even na vieren waren er op de nieuwe Alexander Kazerne 6 voltreffers van drie duikende Duitse Stuka's. Iedereen was compleet verrast en vluchtte de duinen in. Daar zagen ze Duitse parachutisten, vliegtuigen en een bombardement op Den Haag. Na de capitulatie ging deze man hulp bieden waar mogelijk, en zag hij de ravage in Rotterdam. Hij zat enige tijd vast in Kamp Amersfoort, waar hij ernstig ziek werd maar gelukkig ook weer uit mocht.
DOI: 10.17026/dans-zjs-rjbf
title: Veteranen Instituut, IPNV, interview 494

description: In Oldenzaal maakt deze man de Duitse inval mee in 1940. Hij komt - omdat hij als administratieve kracht werkte voor het gemobiliseerde leger - in krijgsgevangenschap in Nordhorn, Meppen en Schwerin in mei en juni 1940, waar hij landarbeid moet verrichten voor de Duitsers. Eind juni 1940 wordt hij vrijgelaten en keert naar Deventer terug, waar hij bij zijn oude werkgever weer aan de slag kan. Later werkt hij nog bij de Voedselvoorziening in Deventer en in Arnhem. Na de bevrijding van Nederland krijgt hij in het najaar van 1945 een oproep voor dienst in Indië. Hij is getrouwd en zijn vrouw is zwanger, als hij voor meerdere jaren wordt uitgezonden. Hij werkt bij een afdelings-staf te Medan.