DOI: 10.17026/ar/sb0lmt
title: Plangebied Veerweg te Bergambacht, gemeente Krimpenerwaard
title: Archeologisch vooronderzoek: een bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek.
title: RAAP RAPPORT 6838

description: &lt;/p&gt;
In opdracht van Omgevingsdienst Midden-Holland heeft RAAP in oktober een archeologisch vooronderzoek in de vorm van een bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek (aanvullend booronderzoek) uitgevoerd voor het plangebied Veerweg te Bergambacht in de gemeente Krimpenerwaard. Het onderzoek vond plaats in het kader van een bestemmingsplanwijziging.
&lt;/p&gt;&lt;/p&gt;
Afgelopen jaren zijn al verschillende onderzoeken uitgevoerd waarbij veel informatie is verzameld. Dit aanvullend booronderzoek dient om nog enkele kennisleemtes te dichten voordat planrealisatie gaat plaatsvinden. Op basis van het overzicht uit 2023 (Thanos, 2023) kunnen de volgende kennislacunes
worden bepaald; omvang van het duin in westelijke richting, erosie door latere stroomgordelactiviteit en eventueel scherpere datering van de vindplaats.
&lt;/p&gt;&lt;/p&gt;
Voor het eerste doel zijn twee raaien aan de westkant van het plangebied gezet. In de twee raaien is het donkzand niet aangetroffen op een diepte van 5-7 m -mv. Daarmee is het reliëf van het duincomplex in meer detail gekarteerd en is duidelijk geworden dat het complex aan de westkant dieper ligt dan 7-8 m -NAP. Deze informatie kan worden gebruikt om de vrijstellingsgrenzen van het
bestemmingsplan of de beleidsadvieskaart aan te passen.
&lt;/p&gt;&lt;/p&gt;
Het tweede onderzoeksdoel betrof het beter in kaart brengen van eventuele erosie van het duin door latere stroomgordelactiviteiten. Fluviatiele sedimenten zijn in meer dan de helft van de boringen aangetroffen, met name als komafzettingen aan de basis van de boorprofielen. Alleen aan de oostkant zijn de rivierafzettingen iets siltiger, mogelijk is hier een deel van het duin geërodeerd door rivieractiviteit.
&lt;/p&gt;&lt;/p&gt;
Het derde en laatste onderzoeksdoel betreft het scherper dateren van het tijdsvenster waarin bewoning mogelijk was. Hiervoor zouden monsters van de top van het donkzand worden verzameld. Het afdekkende pakket was echter sterk kleiig hetgeen wijst op een afzettingsmilieu waarin materiaal verplaatst kan worden. Hoewel sterk humeuze klei in een laag energetisch milieu wordt afgezet , is het niet uit te sluiten dat materiaal van elders in het kleipakket aanwezig is. Mineraalarm basisveen direct op het donkzand is preferent, maar niet aanwezig in de boringen. Uit de top van het zand zijn wel twee houtmonsters verzameld. Het betreft wortelhout van eiken, dat is gedateerd tussen 3800-3625 v. Chr.
Deze datering geeft aan dat het donkcomplex ten tijden van de Hazendonk 3-groep (Raemaekers 2005) nog geschikt was voor een eikenboom-vegetatie, vóór het ontstaan van een moeraslandschap. Daaruit kan worden herleid, dat de neolithische bewoning ook voor of tijdens die periode heeft plaatsgevonden.
&lt;/p&gt;&lt;/p&gt;
Donken en rivierduinen vormen zeer belangrijke landschappelijke elementen voor vroeg prehistorische archeologie in de regio, maar zijn geen geïsoleerde fenomenen. Het wijdere landschap rondom deze zandkoppen, met een aanzienlijke variatie en rijkdom aan natuurlijke bronnen, was zeer belangrijk in de 
locatiekeuze voor steentijdsamenlevingen. Veel informatie over het diachrone en synchrone landschap en de landschapsdynamiek ligt besloten in de veen en kleilagen die het rivierduincomplex omringen. Analyse van pollen, botanische macroresten, diatomeeën en andere microfossielen levert een belangrijke bijdrage aan een gedetailleerde paleogeografie. Toekomstige behoudsopties zouden naast
de archeologische resten ook aandacht moeten geven aan dit deel van het bodemarchief. Concreet zou een zone om het rivierduincomplex, waar deze ecologische informatiebronnen aanwezig zijn, deel uit kunnen maken van een behoudenswaardige vindplaats.
&lt;/p&gt;