cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1530
title: ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการทำหน้าที่ด้านการรู้คิดของผู้ป่วยมะเร็ง เต้านมที่ได้รับเคมีบำบัด

description: การวิจัยนี้ เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการทำหน้าที่ด้านการรู้คิดของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับเคมีบำบัด และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง อายุ สูตรของเคมีบำบัด ระยะเวลาการได้รับเคมีบำบัด ระดับฮีโมโกลบิน ภาวะโรคร่วม ความเหนื่อยล้า ความวิตกกังวล และแรงสนับสนุนทางสังคม กับการทำหน้าที่ด้านการรู้คิดของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับเคมีบำบัด กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับเคมีบำบัดที่มารับบริการที่แผนกผู้ป่วยนอกและผู้ป่วยในของโรงพยาบาลมหาราช จังหวัดนครศรีธรรมราช และโรงพยาบาล สุราษฎร์ธานี จำนวน 140 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินการทำหน้าที่ด้านการรู้คิด แบบประเมินความเหนื่อยล้า แบบสอบถามความวิตกกังวล แบบประเมินแรงสนับสนุนทางสังคม ซึ่งได้ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 5 คน และหาความเที่ยงโดยหาค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาค ได้เท่ากับ.72, .92,. 80 และ.83 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัย พบว่า 1. การทำหน้าที่ด้านการรู้คิดของกลุ่มตัวอย่าง ผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับเคมีบำบัด โดยรวมอยู่ในระดับดี (x ̅ = 41.30, SD = 4.28) 2. อายุ ระยะเวลาการได้รับเคมีบำบัด และความเหนื่อยล้า มีความสัมพันธ์ทางลบกับการทำหน้าที่ด้านการรู้คิดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = -.619, -.244, และ -.384) ตามลำดับ ระดับฮีโมโกลบิน มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการทำหน้าที่ด้านการรู้คิดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .423) 3. สูตรของเคมีบำบัด และภาวะโรคร่วม มีความสัมพันธ์กับการทำหน้าที่ด้านการ รู้คิดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .272 และ .423) ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1531
title: ผลของการจัดการผู้ป่วยรายกรณีในผู้ป่วยผ่าตัดมะเร็ง เต้านมต่อการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการดูแลตนเองของผู้ป่วยผ่าตัดมะเร็งเต้านมและจำนวนวันนอนโรงพยาบาล หอผู้ป่วยศัลยกรรมหญิงโรงพยาบาลแพร่

description: การวิจัยแบบทดลองนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการดูแลตนเองในผู้ป่วยผ่าตัดมะเร็งเต้านม 2) เพื่อเปรียบเทียบจำนวนวันนอนในโรงพยาบาลของผู้ป่วยผ่าตัดมะเร็งเต้านม ในกลุ่มทดลองที่ให้การพยาบาลตามรูปแบบการจัดการผู้ป่วยรายกรณีกับกลุ่มควบคุมที่ให้การพยาบาลแบบปกติ กลุ่มตัวอย่างคือกลุ่มผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับการผ่าตัด ในหอผู้ป่วยศัลยกรรมหญิงโรงพยาบาลแพร่ จำนวน 30 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 15 คน เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองคือรูปแบบการจัดการผู้ป่วยรายกรณี ประกอบด้วย แผนการดูแลผู้ป่วยผ่าตัดมะเร็งเต้านม คู่มือการจัดการผู้ป่วยรายกรณี คู่มือการปฏิบัติตัวสำหรับผู้ป่วยผ่าตัดมะเร็งเต้านม และแบบกำกับการทดลอง เครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย แบบประเมินการรับรู้สมรรถนะแห่งตน และแบบบันทึกจำนวนวันนอน เครื่องมือผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 ท่าน ทดสอบความค่าความเที่ยงด้วยสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาคได้ค่าความเที่ยงเท่ากับ .90 สถิติที่ใช้ที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและ สถิติทดสอบ t ( T- test) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. การรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการดูแลตนเองของผู้ป่วยผ่าตัดมะเร็งเต้านมในกลุ่มทดลองที่ได้รับการพยาบาลตามรูปแบบการจัดการผู้ป่วยรายกรณี สูงกว่า กลุ่มควบคุมที่ได้รับการพยาบาลปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. จำนวนวันนอนของผู้ป่วยผ่าตัดมะเร็งเต้านมในกลุ่มทดลองที่ได้รับการพยาบาลตามรูปแบบการจัดการผู้ป่วยรายกรณี น้อยกว่า จำนวนวันนอนในโรงพยาบาลของผู้ป่วยกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1533
title: ปัจจัยคัดสรรที่สัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยภาย หลังเกิดโรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลัน

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยคัดสรรที่สัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยภายหลังการเกิดโรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลัน ได้แก่ การสนับสนุนทางสังคม ความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน ความสามารถในการสื่อสาร การทำหน้าที่ด้านการรู้คิด และกลวิธีการเผชิญปัญหา กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยภายหลังเกิดโรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลันวัยผู้ใหญ่ อายุ 18 ถึง 59 ปี ที่ได้จากการสุ่มหลายขั้นตอน จำนวน 170 คน ที่มารับบริการที่แผนกอายุรกรรมผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลตำรวจ และโรงพยาบาลนพรัตน์ราชธานี เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินการสนับสนุนทางสังคม ความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน ความสามารถในการสื่อสาร การทำหน้าที่ด้านการรู้คิด แบบประเมินกลวิธีการเผชิญปัญหา และแบบประเมินภาวะซึมเศร้า ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 4 คน และตรวจสอบความเที่ยงของแบบประเมิน ได้ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ .87, .84, .94, .71, .89 และ .90 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติไคสแควร์และสถิติสหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1.ผู้ป่วยภายหลังการเกิดโรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลัน ร้อยละ 42.9 มีระดับความ ซึมเศร้าเล็กน้อย (x = 5.37, SD=3.45) 2. การสนับสนุนทางสังคม ความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน ความสามารถในการสื่อสาร การทำหน้าที่ด้านการรู้คิด และกลวิธีการเผชิญปัญหามีความสัมพันธ์ทางลบกับภาวะซึมเศร้า (r=-.409, -1.74, -.594, -.475 และ -.075 ตามลำดับ) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1534
title: ผลของขนาดเศษยางบดผสมในมวลรวม ที่มีต่อคุณสมบัติความต้านทานการยุบตัวของแอสฟัลต์คอนกรีตผสมร้อน

description: การผสมเศษยางบดลงในวัสดุแอสฟัลต์คอนกรีต มีการใช้งานในต่างประเทศมากว่า 30 ปี โดยการผสมเข้ากับแอสฟัลต์ซีเมนต์ เรียกว่า Crumb Rubber Modified Binder (CRMB) เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการเชื่อมประสานของแอสฟัลต์ ลดการเกิดความเสียหายต่อผิวทางได้ดี แต่ข้อจำกัดของ CRMB คือความยุ่งยากในขั้นตอนการผสมเศษยางกับแอสฟัลต์ซึ่งต้องใช้อุปกรณ์เฉพาะทางเท่านั้น งานวิจัยนี้จึงให้ความสนใจในการนำเศษยางบดที่มีขนาดอยู่ในระดับหินย่อยมาผสมและแทนที่ส่วนหนึ่งของหินย่อยในมวลรวม โดยศึกษาศักยภาพในการปรับปรุงคุณสมบัติด้านการต้านทานการยุบตัวถาวรของวัสดุแอสฟัลต์คอนกรีตที่ผสมยางบด ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดความเสียหายแบบยุบตัวในแนวร่องล้อที่เป็นรูปแบบความเสียหายหลักของถนนในประเทศไทย โดยงานวิจัยนี้ออกแบบส่วนผสมแอสฟัลต์คอนกรีตด้วยวิธี Marshall Mix Design โดยเป็นส่วนผสมที่มีขนาดคละแบบแน่น (Dense Graded) และแบบช่องว่าง (Gap Graded) ตามข้อกำหนดสำหรับการก่อสร้างชั้นผิวทาง ส่วนผสมแต่ละรูปแบบขนาดคละสนใจปัจจัยด้านขนาดยางบด 3 ขนาด คือ ค้างบนตะแกรงเบอร์ 16 เบอร์ 30 และผ่านตะแกรงเบอร์ 30 โดยแต่ละขนาดมีปัจจัยด้านปริมาณยางบดที่แทนที่หินย่อยในสัดส่วน 1% และ 2% ของปริมาตรมวลรวมทั้งหมด และพิจารณาประสิทธิภาพความต้านทานการยุบตัวถาวรของแอสฟัลต์คอนกรีตโดยการทดสอบ Dynamic Creep ด้วยเครื่อง Asphalt Mixture Performance Tester (AMPT) และการทดสอบการยุบตัวด้วยเครื่อง Wheel Tracking ผลการทดสอบ Dynamic Creep พบว่าการผสมเศษยางบดในแอสฟัลต์คอนกรีตทั้ง 2 รูปแบบขนาดคละ ไม่ได้ส่งผลให้มีความแตกต่างของผลการทดสอบ Dynamic Creep อย่างมีนัยสำคัญ จึงไม่สามารถบ่งบอกการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติการต้านทานการยุบตัวได้จากการทดสอบ Dynamic Creep ตามเงื่อนไขที่ใช้สำหรับงานวิจัยนี้ ด้านผลการทดสอบการยุบตัวด้วยเครื่อง Wheel Tracking จากการพิจารณาค่า Wheel Tracking Slope (WTS) แอสฟัลต์คอนกรีตทั้ง 2 รูปแบบขนาดคละมีแนวโน้มเดียวกัน คือ ขนาดยางบดที่เล็กลงจะเพิ่มประสิทธิภาพการต้านทานการยุบตัวถาวรที่ดีขึ้น โดยยางบดขนาดผ่านตะแกรงเบอร์ 30 จะส่งผลต่อการเพิ่มประสิทธิภาพมากที่สุด และปริมาณของยางบดที่เพิ่มขึ้นจะเพิ่มประสิทธิภาพให้ดีขึ้นเช่นกัน โดยการผสมยางบดในสัดส่วน 2% โดยปริมาตรมวลรวมจะส่งผลต่อการเพิ่มประสิทธิภาพมากที่สุด สำหรับส่วนผสมแอสฟัลต์คอนกรีตขนาดคละแบบ Dene Graded ส่วนผสมที่มีเศษยางบดขนาดผ่านตะแกรงเบอร์ 30 ปริมาณ 2% โดยปริมาตรมวลรวมมีความต้านทานการยุบตัวดีที่สุด โดยมีค่า WTS เท่ากับ 0.04 มิลลิเมตรต่อ1000 รอบ ซึ่งมีประสิทธิภาพดีกว่าคิดเป็น 2.10 เท่า ของส่วนผสมที่ใช้อ้างอิง(ไม่ผสมยางบด) ที่มีค่า WTS เท่ากับ 0.09 มิลลิเมตรต่อ1000 รอบ และสำหรับส่วนผสมแอสฟัลต์คอนกรีตขนาดคละแบบ Gap Graded ส่วนผสมที่มีเศษยางบดขนาดผ่านตะแกรงเบอร์ 30 ด้วยสัดส่วน 2% โดยปริมาตรมวลรวมมีความต้านทานการยุบตัวได้ดีที่สุด โดยมีค่า WTS เท่ากับ 0.12 มิลลิเมตรต่อ1000 รอบ โดยมีประสิทธิภาพดีกว่าคิดเป็น 3.95 เท่า ของส่วนผสมที่ใช้อ้างอิง (ไม่ผสมยางบด)
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1535
title: ปัจจัยทำนายการแสดงออกทางอารมณ์ของผู้ดูแลในครอบครัวผู้ป่วยจิตเภท

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการแสดงออกทางอารมณ์ของผู้ดูแลในครอบครัวผู้ป่วยจิตเภท และเพื่อศึกษาอำนาจการทำนายการแสดงออกทางอารมณ์ของผู้ดูแลในครอบครัวผู้ป่วยจิตเภทจาก ปัจจัยด้านผู้ป่วย ได้แก่ การรับรู้ความรุนแรงของอาการทางจิต การทำหน้าที่ทางสังคมของผู้ป่วย ปัจจัยด้านผู้ดูแล ได้แก่ ภาวะซึมเศร้าของผู้ดูแล ภาระการดูแล การเผชิญความเครียดแบบมุ่งแก้ปัญหา ความสามารถในการดูแลผู้ป่วยจิตเภท ความทุกข์ทรมานของผู้ดูแล กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ดูแลในครอบครัวที่มารับบริการแผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลในสังกัดกรมสุขภาพจิต จำนวน 180 คน ที่ได้มาจากการคัดเลือกตามเกณฑ์คุณสมบัติที่กำหนดไว้ในการวิจัย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย มี 10 ส่วน คือ แบบวัดความรุนแรงของอาการทางจิต การทำหน้าที่ทางสังคมของผู้ป่วย ภาวะซึมเศร้าของผู้ดูแล ภาระการดูแลเชิงปรนัย ภาระการดูแลเชิงอัตนัย การเผชิญความเครียดแบบมุ่งแก้ปัญหา ความสามารถในการดูแลผู้ป่วยจิตเภท ความทุกข์ทรมานของผู้ดูแล แบบวัดการแสดงออกทางอารมณ์ด้านลบ และการแสดงออกทางอารมณ์ด้านบวก เครื่องมือทุกชนิดผ่านการพิจารณาความตรงตามเนื้อหา โดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 ท่าน มีค่าความตรง = .89 ทดสอบค่าความเที่ยงทุกฉบับโดยมีค่า Chronbach’s alpha มีค่าเท่ากับ .88, .85, .87, .93, .92, .86, .91, .82, .87 และ .85 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณเพิ่มตัวแปรเป็นขั้นตอน ผลการวิจัย สรุปได้ดังนี้1. การแสดงออกทางอารมณ์ของผู้ดูแลในครอบครัวผู้ป่วยจิตเภท ประกอบด้วย 2 ลักษณะ คือ การแสดงออกทางอารมณ์ด้านลบ และการแสดงออกทางอารมณ์ด้านบวกซึ่งอยู่ในระดับเหมาะสมเท่ากัน 2. ตัวแปรที่สามารถร่วมทำนายการแสดงออกทางอารมณ์ด้านลบของผู้ดูแลในครอบครัวผู้ป่วยจิตเภท อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 คือ ภาระการดูแลเชิงอัตนัย การเผชิญความเครียดแบบมุ่งแก้ปัญหา ความทุกข์ทรมานของผู้ดูแล และภาวะซึมเศร้าของผู้ดูแล สามารถร่วมกันทำนายการแสดงออกทางอารมณ์ด้านลบ ได้ร้อยละ 36.2 (R² = .36.2) 3. ตัวแปรที่สามารถร่วมกันทำนายการแสดงออกทางอารมณ์ด้านบวกของผู้ดูแลในครอบครัวผู้ป่วยจิตเภทอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 คือ ความสามารถในการดูแลผู้ป่วยจิตเภท และการรับรู้ความรุนแรงของอาการทางจิต โดยสามารถร่วมกันทำนายการแสดงออกทางอารมณ์ด้านบวก ได้ร้อยละ 29.1 (R² = .291) สมการพยากรณ์ในรูปแบบมาตรฐาน คือ Zการแสดงออกทางอารมณ์ด้านลบ = .322Zภาระการดูแลเชิงอัตนัย-.257Zการเผชิญความเครียดแบบมุ่งแก้ปัญหา +.171Zความทุกข์ทรมานของผู้ดูแล +.143Zภาวะซึมเศร้าของผู้ดูแล Z การแสดงออกทางอารมณ์ด้านบวก =-.446Zความสามารถในการดูแลผู้ป่วยจิตเภท+.148Zความรุนแรงของอาการทางจิต
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1532
title: ผลของโปรแกรมการหย่าเครื่องช่วยหายใจอย่างต่อเนื่อง ต่อความสำเร็จและระยะเวลาในการหย่าเครื่องช่วยหายใจ ในผู้ป่วยที่มีภาวะการหายใจล้มเหลว

description: การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการหย่าเครื่องช่วยหายใจอย่างต่อเนื่อง ต่อความสำเร็จและระยะเวลาในการหย่าเครื่องช่วยหายใจ ในผู้ป่วยที่มีภาวะการหายใจล้มเหลว กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยอายุรกรรมวัยผู้ใหญ่ ที่ได้รับการวินิจฉัยจากแพทย์ว่ามีภาวะการหายใจล้มเหลวที่ได้รับการใส่ท่อช่วยหายใจและใช้เครื่องช่วยหายใจ เข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยหนัก และหอผู้ป่วยอายุรกรรม โรงพยาบาลโพธาราม จังหวัดราชบุรี จำนวน 54 คน แบ่งเป็นกลุ่มควบคุม และกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 27 คน โดยกลุ่มควบคุมได้รับการหย่าเครื่องช่วยหายใจตามวิธีปกติ ที่แพทย์และพยาบาลให้การดูแลและปฏิบัติตามมาตรฐานของแต่ละวิชาชีพตามความชำนาญ ความรู้ ความสามารถ และประสบการณ์ของแต่ละบุคคล กลุ่มทดลองได้รับการหย่าเครื่องช่วยหายใจ ตามโปรแกรมการหย่าเครื่องช่วยหายใจอย่างต่อเนื่องที่ผู้วิจัยพัฒนาตามแนวคิดกระบวนการหย่าเครื่องช่วยหายใจของสมาคมพยาบาลภาวะวิกฤตสหรัฐอเมริกา (1998) แบ่งเป็น 3 ระยะ 1) ระยะก่อนหย่าเครื่องช่วยหายใจ 2) ระยะหย่าเครื่องช่วยหายใจ และ3) ระยะประเมินผลการหย่าเครื่องช่วยหายใจ ซึ่งประเมินผลโดยวัดอัตราความสำเร็จ และระยะเวลาเฉลี่ยในการหย่าเครื่องช่วยหายใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่า Independent Z-test และ ค่า Independent t-test ผลการวิจัยสรุปดังนี้ 1. ผู้ป่วยที่มีภาวะการหายใจล้มเหลวที่ได้รับโปรแกรมการหย่าเครื่องช่วยหายใจอย่างต่อเนื่อง มีอัตราความสำเร็จในการหย่าเครื่องช่วยหายใจสูงกว่ากลุ่มควบคุมที่ได้รับการหย่าเครื่องช่วยหายใจตามวิธีปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ผู้ป่วยที่มีภาวะการหายใจล้มเหลวที่ได้รับโปรแกรมการหย่าเครื่องช่วยหายใจอย่างต่อเนื่อง มีระยะเวลาเฉลี่ยในการหย่าเครื่องช่วยหายใจน้อยกว่ากลุ่มควบคุมที่ได้รับการหย่าเครื่องช่วยหายใจตามวิธีปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1536
title: การบังคับใช้ความร่วมมือด้านแรงงานในความตกลงอเมริกาเหนือ : กรณีศึกษามาตรฐานแรงงานหลัก

description: กรณีการรวมกลุ่มของกลุ่มการค้าเสรีอเมริกาเหนือ หรือ NAFTA มีวัตถุประสงค์หลักในการสร้างบรรยากาศการค้าเสรีระหว่างประเทศภาคีสมาชิกไปพร้อมกับการให้ความสำคัญกับประเด็นเรื่องมาตรฐานแรงงาน จึงได้มีการออกความตกลงข้างเคียงว่าด้วยเรื่องแรงงาน ชื่อว่า ความร่วมมือด้านแรงงานในความตกลงอเมริกาเหนือ (ความตกลง NAALC) ซึ่งมีลักษณะพิเศษที่แตกต่างจากการบังคับใช้อนุสัญญาขององค์การแรงงานระหว่างประเทศ คือ การนำมาตรการลงโทษทางเศรษฐกิจมาบังคับใช้กับประเทศภาคีสมาชิกที่ละเมิดพันธกรณีภายใต้ความตกลง NAALC และเนื่องจาก NAFTA เป็นการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจที่มีประเทศภาคีสมาชิกประกอบด้วยประเทศที่พัฒนาแล้วและประเทศที่กำลังพัฒนา จึงทำให้ NAFTA มีลักษณะการรวมกลุ่มที่ใกล้เคียงกับประชาคมอาเซียนเป็นอย่างยิ่ง ดังนั้น ประชาคมอาเซียนจึงอาจใช้ความ ตกลง NAALC เป็นแนวทางในการออกมาตรการเรื่องแรงงาน เพื่อทำให้เกิดการปฏิบัติตามมาตรฐานแรงงานหลักภายในกลุ่มประเทศภาคีสมาชิกมากขึ้นได้ จากการศึกษาการบังคับใช้ความตกลง NAALC พบว่า ความตกลงฉบับนี้เป็นกรณีที่ก่อให้เกิดการปฏิบัติตามมาตรฐานแรงงานหลักมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งทำให้เกิดความร่วมมือระหว่างประเทศภาคีสมาชิกในการแสวงหามาตรการเพื่อป้องกันและแก้ไขปัญหาการละเมิดสิทธิแรงงานอย่างเป็นรูปธรรมมากขึ้น และนำมาสู่ความกดดันต่อประเทศภาคีสมาชิก เพื่อสร้างความเปลี่ยนแปลงนโยบายด้านการคุ้มครองแรงงานและทำให้การบังคับใช้กฎหมายแรงงานภายในประเทศมีประสิทธิภาพมากขึ้น นอกจากนั้นยังส่งผลต่อพฤติกรรมเกี่ยวกับการคุ้มครองแรงงานของผู้ประกอบการภายในประเทศภาคีสมาชิกที่เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นอีกด้วย อย่างไรก็ตาม ยังคงมีข้อบกพร่องบางประการที่ทำให้การบังคับใช้ความตกลงฉบับนี้ไม่เต็มประสิทธิภาพเท่าที่ควร ได้แก่ ข้อจำกัดที่เกิดจากตัวบทของความตกลง NAALC และข้อจำกัดที่เกิดจากผู้มีอำนาจบังคับใช้ความตกลง NAALC นั้นเอง
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1537
title: ทุนทางสังคมกับความสัมพันธ์เชิงอำนาจในภาวะอุทกภัย พ.ศ.2554 : กรณีศึกษาตำบลแห่งหนึ่งในจังหวัดนนทบุรี

description: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาทุนทางสังคมและการนำทุนทางสังคมมาใช้ในระดับชุมชน หรือท้องถิ่น 2) เพื่อศึกษาผลกระทบทั้งด้านดีและด้านลบที่เกิดจากการมี หรือการใช้ทุนทางสังคมและความเชื่อมโยงกับความสัมพันธ์เชิงอำนาจในระดับชุมชน หรือท้องถิ่น ผ่านกรณีศึกษาในภาวะอุทกภัย พ.ศ. 2554 ของตำบลแห่งหนึ่งในจังหวัดนนทบุรี ผลการศึกษาพบว่า 1. ทุนทางสังคมในชุมชนมี 3 รูปแบบ แบบแรก ทุนสังคมที่เกิดจากการยึดโยง (bonding social capital) เครือข่ายครอบครัว เครือญาติ และความเป็นเพื่อนบ้าน แบบที่สอง ทุนทางสังคมที่เกิดจากการเชื่อมโยง (bridging social capital) ผ่านกิจกรรมอาสาสมัครที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลเป็นส่วนมาก ทุนทางสังคมประเภทนี้ไม่สามารถเชื่อมโยงประชาชนที่แตกต่างกันได้มากนัก แต่มีผลในการเสริมความเข้มแข็งของประชาชนในเครือข่ายเดียวกันมากกว่า แบบที่สาม ทุนทางสังคมที่เกิดขึ้นในสถานการณ์อุทกภัยปี 2554 ซึ่งประชาชนจำเป็นต้องสร้างเครือข่ายใหม่ๆ เพื่อความอยู่รอดของตนเอง เครือข่ายที่เกิดขึ้นและจบลงเมื่ออุทกภัยสิ้นสุด ทุนทางสังคมรูปแบบนี้จึงไม่อาจดำรงอยู่ได้อย่างต่อเนื่อง 2. ในภาวะอุทกภัย ทุนทางสังคมถูกนำมาใช้ในหลายรูปแบบ ทั้งในแง่บวกและลบ ในแง่บวก ทุนทางสังคมเป็นตาข่ายรองรับทางสังคมในภาวะยากลำบาก เป็นแหล่งข้อมูลข่าวสารและช่องทางในการเข้าถึงทรัพยากรที่หายาก ในแง่ลบ ทุนทางสังคมสร้างความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงทรัพยากร ซึ่งส่งผลต่อความไว้วางใจที่ถดถอยลง ในแง่นี้ ทุนทางสังคมสะท้อนถึงการดำรงอยู่ที่ต่อเนื่องของระบบอุปถัมภ์ และคลี่คลายให้เห็นถึงตรรกะของความสัมพันธ์เชิงอำนาจที่หลบซ่อนอยู่
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1540
title: การพัฒนากระบวนการไฮบริดไฮโดรไซโคลนและการดูดซับด้วยถ่านกัมมันต์ชนิดเกล็ดเพื่อใช้ในการบำบัดสีในกระบวนการผลิตน้ำประปา

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาความเป็นไปได้ในการนำระบบไฮบริด ไฮโดรไซโคลนและการดูดซับด้วยถ่านกัมมันต์ชนิดเกล็ดมาใช้ในการกำจัดกรดฮิวมิก ซึ่งเป็นตัวแทนของสีในน้ำดิบตามธรรมชาติ รวมทั้งศึกษาพารามิเตอร์ที่ส่งผลต่อความสามารถใน การดูดซับกรดฮิวมิกของถ่านกัมมันต์ชนิดเกล็ดและการแยกถ่านกัมมันต์ชนิดเกล็ดโดยใช้ ไฮโดรไซโคลน ผลการศึกษาพบว่าสภาวะที่เหมาะสมต่อการดำเนินงานของระบบไฮบริดในงานวิจัยนี้ คือ ใช้ถ่านกัมมันต์ชนิด Filtrasorb200 ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของถ่านกัมมันต์ 30x35 เมช ในการดูดซับกรดฮิวมิก ที่ค่าพีเอชของสารละลาย 5-8 และใช้ไฮโดรไซโคลนขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 50 มิลลิเมตร ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางทางออกด้านล่าง 9 มิลลิเมตร ในการแยกถ่าน กัมมันต์ชนิดเกล็ดออกจากระบบที่ความดันจ่ายเข้าไฮโดรไซโคลน 1 บาร์ เมื่อนำสภาวะที่เลือกดังกล่าวไปเดินระบบไฮบริดไฮโดรไซโคลนและการดูดซับด้วยถ่านกัมมันต์ชนิดเกล็ดแบบไหลต่อเนื่อง (Continuous operating) พบว่า เมื่อพิจารณาประสิทธิภาพของระบบในแง่ของการดูดซับกรดฮิวมิก ระบบสามารถกำจัดความเข้มข้นของกรดฮิวมิกในน้ำเสียสังเคราะห์ให้ลดลงได้ โดยที่อัตราการไหลของน้ำเสียสังเคราะห์ 1 ลิตรต่อนาที ต้องการอัตราการไหลตัวกลางดูดซับมากกว่า 1.5 กรัมต่อนาที ถึงจะบำบัดน้ำเสียให้ความเข้มข้นของกรดฮิวมิกเหลือน้อยกว่า 5 มิลลิกรัมต่อลิตรได้ และเมื่อพิจารณาประสิทธิภาพในแง่ของการแยกถ่านกัมมันต์ออกจากน้ำที่ผ่านการดูดซับแล้ว พบว่าไฮโดรไซโคลนมีประสิทธิภาพในการแยกถ่านกัมมันต์ชนิดเกล็ดไม่สูงนัก เนื่องจากการแตกของถ่านกัมมันต์ชนิดเกล็ดตลอดระยะเวลาที่ใช้ในการดำเนินการ 6 ชั่วโมง ทำให้ขนาดของถ่าน กัมมันต์เล็กลง โดยประสิทธิภาพในการแยกถ่านกัมมันต์มีค่าประมาณร้อยละ 40-70 ดังนั้นจึงสรุปในขั้นต้นได้ว่า ระบบไฮบริดไฮโดรไซโคลนและการดูดซับด้วยถ่านกัมมันต์ชนิดเกล็ดสามารถใช้ในการกำจัดกรดฮิวมิกออกจากน้ำดิบได้จริง แต่ควรจะทำการศึกษาเพิ่มเติมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการแยกอนุภาคถ่านกัมมันต์ของไฮโดรไซโคลน
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1541
title: การเปรียบเทียบการปรับปรุงกระบวนการทำงานระหว่างแนวทางลีน และ แนวทางลีน-ทีคิวเอ็มในโรงงานผลิตเฟอร์นิเจอร์ไม้

description: หลายปีที่ผ่านมาแนวทางลีนได้รับความนิยมในการนำมาประยุกต์ใช้เพื่อการปรับปรุงกระบวนการในหลากหลายองค์กร แต่ผลจากการปรับปรุงไม่ได้เป็นไปตามความคาดหวังของผู้นำไปใช้เสมอไป หลักการหนึ่งที่มีความสำคัญต่อผลลัพธ์ที่ได้จากการปรับปรุงและแนวทางลีนไม่ได้ให้ความสำคัญนั่นคือ การมีส่วมร่วมของพนักงาน แต่สำหรับแนวทางทีคิวเอ็มแล้ว การมีส่วนร่วมของพนักงานในการปรับปรุงองค์กรถือเป็นหัวใจสำคัญโดยการถือว่าผู้ปฏิบัติงานจะรู้ปัญหา และสามารถปรับปรุงแก้ไขได้ดีที่สุด อย่างไรก็ตามแนวทางลีนจะมีขั้นตอนการปรับปรุงที่ชัดเจนกว่าและสามารถใช้เวลาในการปรับปรุงที่สั้นกว่า ด้วยเหตุนี้ ผู้วิจัยจึงมีแนวคิดในการนำข้อดีจากสองแนวทางนี้มาประยุกต์ใช้ร่วมกันด้วยแนวทางลีน-ทีคิวเอ็ม เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของการปรับปรุงในเวลาที่สั้นกว่า ผลของงานวิจัยพบว่า แนวทางลีนสามารถลดรอบเวลาการผลิตของ 5 สถานีงานได้ 44.16 ชั่วโมงการทำงานต่อเดือนจาก 289.20 เป็น 245.04 ชั่วโมงหรือคิดเป็น 15.27% และแนวทางลีน-ทีคิวเอ็มสามารถลดรอบเวลาการผลิตได้ 72.72 ชั่วโมงการทำงานต่อเดือนจาก 289.20 เป็น 216.48 ชั่วโมงหรือคิดเป็น 25.15% โดยการนำข้อเสนอแนะของพนักงานมาช่วยปรับปรุงสามารถลดจากแนวทางลีนได้ 28.56 ชั่วโมงจาก 245.04 เป็น 216.48 ชั่วโมงหรือคิดเป็น 11.66% จึงสามารถสรุปได้ว่า การมีส่วนร่วมของพนักงานสามารถเพิ่มประสิทธิภาพจากแนวทางลีนได้อย่างมีนัยสำคัญโดยใช้ระยะเวลาเพียง 9 เดือนสามารถลดรอบเวลาการผลิตได้ถึง 25.15% ซึ่งคุ้มค่าต่อการนำมาใช้ปรับปรุงกระบวนการทำงาน ภายใต้เงื่อนไขของกระบวนการผลิตที่ใช้ทักษะของพนักงานเป็นหลัก อีกทั้งยังเป็นการช่วยปลูกฝังวัฒนธรรมการเรียนรู้ให้กับองค์กรเพื่อให้เกิดการพัฒนาที่ยั่งยืนต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1542
title: การจัดลำดับการผลิตรถยนต์แบบหลายวัตถุประสงค์บนสายการประกอบผลิตภัณฑ์ผสมแบบสองด้าน

description: การจัดลำดับการผลิตรถยนต์บนสายการประกอบแบบสองด้านมีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับใช้ในการแก้ปัญหาสายการประกอบที่มีหลายผลิตภัณฑ์ให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด ซึ่งปัญหาชนิดนี้มีความยุ่งยากและสลับซับซ้อน เนื่องจากเป็นปัญหาแบบ Non-deterministic Polynomial Hard: NP-Hard โดยปัญหาการจัดลำดับการผลิตรถยนต์แบบผลิตภัณฑ์ผสมบนสายการประกอบแบบสองด้านนี้ ได้พิจารณาฟังก์ชันวัตถุประสงค์ 3 ฟังก์ชันในงานวิจัยคือ ปริมาณงานที่ทำไม่เสร็จน้อยที่สุด จำนวนรถยนต์ที่ละเมิดรวมน้อยที่สุด และจำนวนครั้งการเปลี่ยนแปลงสีน้อยที่สุด และนำเสนออัลกอริทึมการบรรจวบแบบขยาย (Combinatorial Optimization with Coincidence Expand: COIN-E) ซึ่งเป็นอัลกอริทึมที่ประยุกต์มาจาก COIN มาใช้ในการแก้ปัญหา โดยทำการเปรียบเทียบกับอัลกอริทึมที่ยอมรับในการแก้ปัญหาการจัดลำดับการผลิต ได้แก่ NSGA-II, DPSO, BBO และ COIN ผลจากการเปรียบเทียบพบว่า COIN-E มีประสิทธิภาพด้านการลู่เข้าสู่กลุ่มคำตอบ ด้านการกระจายกลุ่มคำตอบและด้านอัตราส่วนของจำนวนกลุ่มคำตอบที่ค้นพบเทียบกับกลุ่มคำตอบที่แท้จริงเท่ากับ 91.28, 51.41 และ 52.13 ตามลำดับ ซึ่งจากตัวชี้วัดสมรรถนะของทั้ง 3 ชนิดจะพบว่า COIN-E มีประสิทธิภาพในการใช้การแก้ปัญหาได้ดีกว่า NSGAII, DPSO, BBO และ COIN
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1543
title: วิธีแก้ปัญหาการไหลของกำลังไฟฟ้าอย่างเหมาะที่สุดโดยพิจารณาเงื่อนไขการจำกัดกระแสลัดวงจร

description: ปัญหาการไหลของกำลังไฟฟ้าอย่างเหมาะที่สุดที่พิจารณาเงื่อนไขความมั่นคงโดยทั่วไปยังไม่พิจารณาเงื่อนไขการจำกัดกระแสลัดวงจร ซึ่งอาจก่อให้เกิดปัญหาในทางปฏิบัติสำหรับระบบส่งไฟฟ้าในบริเวณรอบเมืองใหญ่ที่มีความต้องการใช้ไฟฟ้าเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอวิธีการแก้ปัญหาการไหลของกำลังไฟฟ้าอย่างเหมาะที่สุดที่พิจารณาเงื่อนไขการจำกัดกระแสลัดวงจรโดยประยุกต์วิธีการค้นหาด้วยการเคลื่อนที่ของกลุ่มอนุภาค เนื่องจากสามารถประยุกต์ใช้กับปัญหาที่มีความซับซ้อนสูงได้โดยสะดวก พิจารณาเงื่อนไขจุดทำงานของระบบ เงื่อนไขความมั่นคงของระบบได้แก่ เสถียรภาพเชิงแรงดัน การทำงานของระบบกรณีสายส่งหลุด 1 วงจร และพิกัดกระแสลัดวงจร นอกจากนี้อาจจะมีเงื่อนไขเฉพาะเพิ่มเติมในแต่ละวิธีจำกัดกระแสลัดวงจรที่พิจารณา ซึ่งในที่นี้ได้แก่เงื่อนไขของการแบ่งแยกบัส การเปลี่ยนเส้นทางการเชื่อมต่อสายส่ง และการติดตั้งรีแอกเตอร์จำกัดกระแส โดยกำหนดรูปแบบปัญหาเพื่อหาตำแหน่งและจำนวนการเปลี่ยนแปลงระบบอย่างเหมาะที่สุด ทดสอบสมรรถนะกับระบบส่งไฟฟ้าบริเวณรอบกรุงเทพฯ พบว่าขั้นตอนวิธีที่นำเสนอสามารถหาคำตอบที่เหมาะที่สุดได้ อีกทั้งยังใช้เวลาการคำนวณน้อยกว่าวิธีการค้นหาแบบปัญญาเชิงคำนวณอื่น นอกจากนี้ในการประยุกต์ใช้งานผู้ใช้ยังสามารถระบุขอบเขตของบัสที่จะพิจารณาเปลี่ยนแปลง เพื่อช่วยลดเวลาที่ใช้ในการคำนวณได้อีกด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1538
title: บทเพลงฝึกเทคนิคกีตาร์ขั้นสูง

description: การเรียนกีตาร์ให้ประสบความสำเร็จต้องศึกษาความรู้หลายด้าน นอกจากการเล่น บทเพลงให้เกิดความรู้ความเข้าใจในบทเพลงแล้วสิ่งที่สำคัญอีกประการหนึ่ง คือ การฝึกหัดเล่นเทคนิคสำหรับกีตาร์ ดังนั้นการเล่นเอทูดจึงถือเป็นแนวทางการพัฒนาศักยภาพด้านเทคนิค การเล่นกีตาร์ได้เป็นอย่างดี บทเพลงเอทูดที่มีอยู่ในปัจจุบันมักมีความซ้ำซากในรูปแบบ ไม่เหมาะสมกับนักศึกษาเนื่องจากประพันธ์โดยชาวยุโรป ยากที่นักเล่นกีตาร์ในแถบตะวันออกจะเข้าใจถึงบทเพลงได้ ดังนั้นบทเพลงที่ประพันธ์ขึ้นด้วยสำเนียงเสียงแบบตะวันออกผสมผสานกับความเป็นตะวันตก จะสร้างแรงบันดาลใจให้กับนักกีตาร์ ให้พัฒนาเทคนิคหลากหลายจากงานดนตรีที่มีจินตนาการทางดนตรี เช่น ดนตรีอีสาน ดนตรีร่วมสมัย ดนตรีตะวันตก ดนตรีแจ๊ส และยังเป็นบทเพลงที่มีการฝึกเสริมสร้างนิ้ว เพื่อการแก้ไข และปรับปรุงจุดอ่อน ซึ่งมักจะเป็นความผิดพลาดของนักกีตาร์ เปิดโอกาสให้ผู้เล่นกีตาร์ได้เลือกหาความแตกต่าง และขยายขอบเขตการเล่น ผลงานสร้างสรรค์บทเพลงฝึกเทคนิคกีตาร์ขั้นสูง 24 บท ชุดนี้ เป็นการประพันธ์เอทูดขึ้นใหม่ทั้งหมดสำหรับนักเรียนกีตาร์ทั่วไปในระดับมหาวิทยาลัยทุกชั้นปี วิชาเอกกีตาร์คลาสสิก บทเพลงฝึกเทคนิคจะช่วยพัฒนาทักษะความสามารถในการเล่นกีตาร์ ให้มีความคล่องตัว ความเม่นยำ เกิดการเรียนรู้เทคนิคต่างๆ ของกีตาร์ ซึ่งจะเป็นการการพัฒนานิ้วมือ ทั้งมือซ้ายและมือขวา
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1539
title: วีดีโออาร์ต : ทุกวันฉันยังกลัว

description: วีดีโออาร์ต : ทุกวันฉันยังกลัว มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างสรรค์ผลงานในรูปแบบวีดีโออาร์ต และสื่อให้สังคมได้ตระหนักถึงการใช้ชีวิตอยู่อย่างหวาดระแวง ผ่านการสร้างสรรค์จากผู้หญิงที่ได้รับความสูญเสียคู่ชีวิตจากเหตุการณ์ความไม่สงบใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ผู้วิจัยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลภาคสนามในอำเภอเมือง จังหวัดยะลา อำเภอ ยะรัง จังหวัดปัตตานี และอำเภอเมือง อำเภอเจาะไอร้อง จังหวัดนราธิวาส ระหว่างวันที่ 15 มกราคม 2555 ถึง 16 กุมภาพันธ์ 2555 เป็นเวลา 1 เดือน ทำการสัมภาษณ์ผู้หญิงอายุระหว่าง 35 – 45 ปี ทั้งหมด 18 คน เพื่อทำความเข้าใจมุมมอง ความรู้สึก อารมณ์ ของผู้หญิงที่ใช้ชีวิตในสภาวะหวาดระแวง ใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยผู้วิจัยได้ทำการถ่ายภาพทั้งหมด 45 ชม. การสร้างสรรค์วีดีโออาร์ต เป็นการนำเรื่องราว บรรยากาศโดยให้เห็นถึงการใช้ชีวิตอยู่ วัฒนธรรม และอัตลักษณ์เฉพาะ ซึ่งประกอบด้วย 3 เรื่องราว ได้แก่ 1) บรรยากาศสวนยาง 2) ประเพณีสังสรรค์การดื่มชาของผู้ชายมุสลิม 3) ผู้หญิงที่ได้รับความสูญเสียจากเหตุการณ์ ซึ่งทั้ง 3 เรื่องราวได้นำมาประสานกันจนเป็นเรื่องที่สื่อให้เห็นถึงภาพรวมของการใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ของผู้หญิงที่ได้รับผลกระทบ เป็นวีดีโออาร์ต ความยาว 10 นาที จากการเฝ้ามองการดำเนินชีวิต แบบแผนวิถีชีวิต สภาวะในธรรมชาติ บริบทแวดล้อม ผู้วิจัยได้เชื่อมโยงกลุ่มที่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ รวมทั้งภาพเหตุการณ์ความรุนแรงที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีก นำมาซึ่งวงจรของสภาวะอารมณ์มนุษย์ที่เป็นวัฎจักรของความหวาดระแวงอันไม่รู้จบ การทำซ้ำของภาพนิ่งและภาพเคลื่อนไหวในมุมมองของผู้วิจัยจึงเกิดขึ้น และถือเป็นแนวคิดหลักร่วมกับการใช้แนวคิดการโหยหาที่ผู้วิจัยใช้เป็นแนวคิดหลักในการสร้างสรรค์ผลงานวีดีโออาร์ตชิ้นนี้