cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2022.688
title: ความตั้งใจในการใช้บริการอัดประจุยานยนต์ไฟฟ้าผ่านแอปพลิเคชันอีโวลท์อย่างต่อเนื่อง

description: แอปพลิเคชันอีโวลท์เป็นแอปพลิเคชันที่พัฒนาขึ้นเพื่อให้บริการอัดประจุยานยนต์ไฟฟ้า ซึ่งเป็นอีกช่องทางหนึ่งในการให้บริการแก่ลูกค้า ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงนำแนวคิดคุณภาพบริการอิเล็กทรอนิกส์ และแนวคิดคุณค่าเชิงอรรถประโยชน์มาใช้ในการศึกษาว่า ปัจจัยใดมีอิทธิพลต่อความพึงพอใจในการใช้บริการอัดประจุยานยนต์ไฟฟ้าผ่านแอปพลิเคชันอีโวลท์ ซึ่งนำไปสู่ความตั้งใจใช้อย่างต่อเนื่องงานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณซึ่งจัดเก็บข้อมูลจากผู้ที่มีประสบการณ์ใช้แอปพลิเคชันอีโวลท์ผ่านการเก็บแบบสอบถามผ่านช่องทางออนไลน์ทั้งสิ้น 209 ชุด ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยด้านคุณค่าเชิงอรรถประโยชน์ ปัจจัยด้านความเป็นส่วนตัว ปัจจัยด้านการออกแบบแอปพลิเคชัน และปัจจัยด้านประสิทธิภาพการใช้งานของระบบมีอิทธิพลต่อความพึงพอใจในการใช้บริการอัดประจุยานยนต์ไฟฟ้าผ่านแอปพลิเคชันอีโวลท์ตามลำดับ และความพึงพอใจในการใช้บริการอัดประจุยานยนต์ไฟฟ้าผ่านแอปพลิเคชันอีโวลท์ และปัจจัยด้านคุณค่าเชิงอรรถประโยชน์มีอิทธิพลต่อความตั้งใจใช้อย่างต่อเนื่องอย่างมีนัยสำคัญ ผู้พัฒนาแอปพลิเคชันสามารถจัดลำดับความสำคัญในการพัฒนาระบบเพื่อให้ผู้ใช้งานแอปพลิเคชันอีโวลท์เกิดความพึงพอใจในแอปพลิเคชันอีโวลท์อันนำไปสู่ความตั้งใจใช้อย่างต่อเนื่อง
DOI: 10.14457/tu.the.2022.692
title: ปัญหาและความเหมาะสมของการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในคดีอาญา

description: การฎีกาคดีอาญาในประเทศไทยเป็นระบบสิทธิซึ่งหมายความว่าคู่ความมีสิทธิยื่นฎีกาเพื่อขอให้เพิกถอนคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลอุทธรณ์ได้ตามกฎหมายโดยมีข้อจำกัดสิทธิหรือข้อห้ามฎีกาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น นอกจากนี้ บทบาทหน้าที่ของศาลฎีกายังมีขอบอำนาจในการวินิจฉัยชี้ขาดในปัญหาข้อเท็จจริงอีกด้วย ซึ่งผิดกับแนวคิดสากลเรื่องศาลพิจารณาและศาลทบทวนที่โดยปรกติแล้วศาลฎีกาจะทำหน้าที่เป็นศาลทบทวน (review court) เพื่อทำให้การใช้และการตีความกฎหมายเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันทั้งประเทศ และจะไม่เข้าไปวินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริงที่ได้เป็นที่ยุติแล้วในศาลล่างการกำหนดหลักเกณฑ์การฎีกาให้คู่ความสามารฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งเป็นบทบาทหน้าที่ของศาลพิจารณา (trial court) เป็นสาเหตุสำคัญประการหนึ่งของปัญหาคดีล้นศาลเนื่องจากพบว่าคดีที่ขึ้นสู่การพิจารณาของศาลฎีกาส่วนใหญ่มักเป็นการฎีกาเฉพาะในปัญหาข้อเท็จจริงเท่านั้นประกอบกับการฎีกาโดยระบบสิทธิทำให้ศาลไม่อาจใช้ดุลพินิจในการเลือกรับคดีที่มีปัญหาสำคัญหรือเหมาะสมแก่การวินิจฉัย อีกทั้งแม้จะมีข้อจำกัดสิทธิซึ่งห้ามไม่ให้มีการฎีกาตามกฎหมายซึ่งมีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นก็ยังปรากฎบทบัญญัติผ่อนปรนข้อจำกัดสิทธิที่ห้ามไม่ให้มีการฎีกา ได้แก่ การลงชื่อในคำพิพากษาหรือทำความเห็นแย้งว่าข้อความที่ตัดสินเป็นปัญหาสำคัญอันควรแก่การวินิจฉัยของศาลฎีกา หรือการรับรองโดยอธิบดีกรมอัยการในอดีตประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมีหลักเกณฑ์การฎีกาคดีแพ่งที่ไม่ต่างจากคดีอาญาในเรื่องระบบการฎีกาแบบสิทธิ แต่ต่อมาได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งตามพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ 27) พ.ศ. 2558 ซึ่งมีผลทำให้การฎีกาคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลอุทธรณ์จะกระทำได้ต่อเมื่อได้รับอนุญาตจากศาลฎีกา กล่าวคือ เปลี่ยนแปลงจากระบบการฎีกาแบบสิทธิเป็นระบบอนุญาต แต่ยังคงอำนาจของศาลฎีกาในการวินิจฉัยชี้ขาดปัญหาข้อเท็จจริงในคดีแพ่ง และต่อมาก็ได้มีความพยายามที่จะแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาเพื่อปรับปรุงระบบการฎีกาจากระบบสิทธิเป็นระบบอนุญาตเช่นเดียวกับคดีแพ่งต่อคณะกรรมการพิจารณาปรับปรุงประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา แต่ได้มีการตั้งคำถามในประเด็นเรื่องผลกระทบต่อหลักการดำเนินการและการพิจารณาคดีอาญาจะต้องรวดเร็วและเป็นธรรม ผลกระทบต่อสิทธิและเสรีภาพของบุคคล รวมทั้งอาจเป็นการเพิ่มขั้นตอนในกระบวนการยุติธรรม และยังอาจทำให้เกิดปัญหาความเป็นเอกภาพของคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ซึ่งจะทำให้ขาดการตรวจสอบถ่วงดุล จึงทำให้ยังไม่มีการแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาในประเด็นนี้นอกจากนี้ หากพิจารณาหลักเกณฑ์การฎีกาคดีอาญาของประเทศไทยซึ่งนอกจากจะพบปัญหาบทบาทหน้าที่ของศาลและหลักเกณฑ์ในการฎีกาแล้ว จะพบว่าปัญหาดังกล่าวมีความไม่สอดคล้องกับหลักสากล ได้แก่ แนวคิดการตรวจสอบคำพิพากษา (Double Degree of Jurisdiction) หลักผู้พิพากษาต้องสัมผัสพยาน (Immediacy) หลักกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง (International Covenant on Civil and Political Rights: ICCPR) ซึ่งหากจะหาวิธีการฎีกาคดีอาญาที่เหมาะสมกับประเทศไทย จึงมีความสำคัญอย่างยิ่งที่จะพิจารณาและนำหลักสากลเหล่านี้มาปรับใช้กับกระบวนพิจารณาของศาลฎีกา
DOI: 10.14457/tu.the.2022.693
title: คุณภาพการบริการอิเล็กทรอนิกส์ที่ส่งผลต่อความพึงพอใจของผู้ใช้บริการเช่ารถยนต์ผ่านเว็บไซต์

description: ปัจจุบันธุรกิจการบริการต่าง ๆ เริ่มมีการปรับตัวสู่ช่องทางออนไลน์เป็นจำนวนมาก จากการเติบโตอย่างรวดเร็วของอินเทอร์เน็ต ทำให้ธุรกิจปรับตัวเข้าสู่การใช้พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ตั้งแต่ช่วงปี พ.ศ. 2553 เป็นต้นมา และได้รับความนิยมอย่างมากจากผู้ใช้บริการ เนื่องจากมีความสะดวกสบาย สำหรับธุรกิจการให้บริการเช่ารถยนต์ต่างก็พยายามปรับรูปแบบของการให้บริการเป็นแบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์เช่นกัน ซึ่งปัจจัยด้านคุณภาพการบริการอิเล็กทรอนิกส์นับเป็นอีกปัจจัยสำคัญที่ก่อให้เกิดความสำเร็จในยุคที่มีการแข่งขันอย่างรุนแรง และผู้ใช้บริการในยุคปัจจุบันไม่ได้เน้นการเลือกซื้อการบริการโดยคำนึงเฉพาะแต่ด้านราคาเป็นหลัก แต่เน้นคำนึงถึงคุณค่าที่ผู้ใช้บริการได้รับและเกิดความพึงพอใจสูงสุด ด้วยเหตุผลนี้ทางผู้วิจัยจึงตระหนักถึงความสำคัญของคุณภาพการบริการอิเล็กทรอนิกส์ที่ส่งผลต่อความพึงพอใจของผู้ใช้บริการเช่ารถยนต์ผ่านเว็บไซต์ โดยทางผู้วิจัยได้กำหนดกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ที่เคยใช้บริการเช่ารถยนต์ผ่านเว็บไซต์จำนวนทั้งสิ้น 162 ราย โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนา ได้แก่ การแจกแจงความถี่ (Frequency) ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard- Deviation) และค่าร้อยละ (Percentage) และใช้สถิติอนุมานสำหรับการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ (Multiple Linear-Regression) ในการทดสอบสมมติฐานผลการศึกษาวิจัยนี้สามารถสรุปได้ว่า ปัจจัยคุณภาพบริการอิเล็กทรอนิกส์ด้านความไว้วางใจ ด้านการติดต่อ ด้านประสิทธิภาพในการใช้งานมีอิทธิพลเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญต่อความพึงพอใจของผู้ใช้บริการเช่ารถยนต์ผ่านเว็บไซต์ตามลำดับ ส่วนปัจจัยคุณภาพบริการอิเล็กทรอนิกส์ด้านความพร้อมใช้งานของระบบ ด้านการบรรลุเป้าหมาย ด้านความเป็นส่วนตัว ด้านการชดเชย ด้านการตอบสนองต่อการใช้บริการ ไม่มีอิทธิพลเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญต่อความพึงพอใจของผู้ใช้บริการเช่ารถยนต์ผ่านเว็บไซต์
DOI: 10.14457/tu.the.2022.695
title: การแก้ไขคำสั่งไม่ฟ้องคดีที่ผิดพลาดของพนักงานอัยการ

description: การพิจารณาสั่งคดีเป็นอำนาจหน้าที่ที่สำคัญประการหนึ่งขององค์กรอัยการในฐานะตัวแทนของรัฐในการรักษาความสงบเรียบร้อยของประชาชน ซึ่งพนักงานอัยการจะต้องใช้ความรอบคอบและความระมัดระวังอย่างยิ่งในการพิจารณาสั่งคดี รวมถึงจะต้องมีระบบการตรวจสอบที่มีประสิทธิภาพ เพื่อมิให้เกิดข้อผิดพลาดอันอาจกระทบต่อสิทธิของผู้ต้องหาหรือความเชื่อมั่นของประชาชนต่อกระบวนการยุติธรรม อย่างไรก็ตาม แม้จะมีการกำหนดแนวทางปฏิบัติและการตรวจสอบกลั่นกรองการพิจารณามีคำสั่งทางคดีไว้อย่างมีประสิทธิภาพเพียงใด ก็ต้องยอมรับว่าในทางปฏิบัติด้วยเหตุปัจจัยที่เกี่ยวข้องต่าง ๆ อาจทำให้เกิดข้อผิดพลาดในการพิจารณาสั่งคดีได้ เมื่อมีข้อผิดพลาดก็ควรที่จะต้องมีช่องทางในการแก้ไขความผิดพลาดนั้นมิให้ดำรงอยู่เป็นจุดด่างพร้อยของกระบวนการยุติธรรม ซึ่งสำนักงานอัยการสูงสุดได้มีระเบียบสำนักงานอัยการสูงสุดว่าด้วยการดำเนินคดีอาญาของพนักงานอัยการ พ.ศ. 2563 ข้อ 10 วรรคสาม กำหนดขั้นตอนปฏิบัติในการแก้ไขความเห็นและคำสั่งเดิมไว้ รวมถึงอัยการสูงสุดเองก็สามารถใช้อำนาจตามพระราชบัญญัติองค์กรอัยการและพนักงานอัยการ พ.ศ. 2553 มาตรา 15 แก้ไขคำสั่งเดิมของพนักงานอัยการได้ แต่หากเป็นคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดี กรณีย่อมต้องห้ามมิให้ฟ้องผู้ต้องหา เว้นแต่จะได้พยานหลักฐานใหม่อันสำคัญแก่คดีซึ่งน่าจะทำให้ศาลลงโทษผู้ต้องหาได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 147 แม้จะมีการตรวจสอบพบว่าคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดีนั้นผิดพลาดก็ตาม ทั้งนี้เพื่อคุ้มครองมิให้ผู้ต้องหาถูกติดตามดำเนินคดีโดยไม่มีที่สิ้นสุด การค้นคว้าอิสระฉบับนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาว่าการแก้ไขคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดีขัดต่อหลักการพื้นฐานของการดำเนินคดีอาญาหรือไม่ ศึกษาปัญหาในการแก้ไขคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดีที่ผิดพลาดของพนักงานอัยการตามกฎหมายไทย ตลอดจนค้นหาหลักเกณฑ์ในการแก้ไขคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดีที่ผิดพลาดที่เหมาะสมกับระบบกฎหมายไทย โดยทำการศึกษาเปรียบเทียบหลักเกณฑ์การแก้ไขคำสั่งไม่ฟ้องคดีของพนักงานอัยการในประเทศไทยกับในต่างประเทศ ได้แก่ ประเทศฝรั่งเศส ประเทศอังกฤษ ประเทศสหรัฐอเมริกา และประเทศออสเตรเลีย จากการศึกษาพบว่า การแก้ไขคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดีไม่ขัดต่อหลักการพื้นฐานของการดำเนินคดีอาญา และพนักงานอัยการในต่างประเทศสามารถแก้ไขคำสั่งไม่ฟ้องคดีได้อย่างกว้างขวางกว่าประเทศไทย โดยเฉพาะในประเทศอังกฤษและประเทศฝรั่งเศสมีกฎเกณฑ์เกี่ยวกับการตรวจสอบและแก้ไขคำสั่งไม่ฟ้องคดีไว้เป็นการเฉพาะ จึงเสนอแนะให้มีการแก้ไขเพิ่มบทบัญญัติให้สามารถแก้ไขคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดีที่ผิดพลาดได้ และวางหลักเกณฑ์ในการพิจารณาและวินิจฉัยแก้ไขคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดีที่ผิดพลาดไว้ให้ชัดเจน
DOI: 10.14457/tu.the.2022.696
title: ปัญหาการสั่งฟ้องคดีอาญาของพนักงานอัยการ: ศึกษากรณีการใช้ดุลพินิจสั่งฟ้องคดีที่ไม่เป็นประโยชน์แก่สาธารณชน

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงมาตรการทางกฎหมายที่เหมาะสมสำหรับการสั่งฟ้องคดีอาญาที่ไม่เป็นปะโยชน์แก่สาธารณชนตามหลักเกณฑ์และวิธีปฏิบัติการสั่งไม่ฟ้องคดีในพระราชบัญญัติองคกรอัยการและพนักงานอัยการ พ.ศ. 2553 มาตรา 21 และระเบียบสำนักงานอัยการสูงสุดว่าด้วยการสั่งคดีอาญาที่ไม่เป็นประโยชน์แก่สาธารณชนหรือจะมีผลกระทบต่อความปลอดภัยหรือความมั่นคงของชาติ หรือต่อผลประโยชน์อันสำคัญของประเทศ พ.ศ. 2554 ซึ่งเป็นการศึกษาโดยรวบรวมและทบทวนข้อมูลที่เป็นเอกสารทางวิชาการ และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง โดยขอบเขตของศึกษาจะเป็นการศึกษาถึงแนวความคิด หลักกฎหมาย ระเบียบ ข้อปฏิบัติที่เกี่ยวกับการดำเนินคดีอาญาโดยคำนึงถึงประโยชน์สาธารณะของประเทศไทย โดยศึกษาเปรียบเทียบกับกฎหมายต่างประเทศเพื่อนำแนวความคิด หลักกฎหมาย ระเบียบ และข้อปฏิบัติของต่างประเทศมาปรับใช้ให้เหมาะสมกับบริบทของประเทศไทยจากการศึกษา พบว่าปัจจุบันกระบวนการยุติธรรมทางอาญาในประเทศไทยประสบปัญหาสภาวะคดีล้นศาลและผู้ต้องขังล้นเรือนจำ ซึ่งหนึ่งในสาเหตุของปัญหาดังกล่าวเกิดจากพนักงานอัยการมักไม่ใช้ดุลพินิจสั่งไม่ฟ้องคดีที่ไม่เป็นประโยชน์แก่สาธารณชนมากเท่าที่ควร แม้ประเทศไทยจะมีหลักการสั่งคดีอาญาของพนักงานอัยการโดยใช้หลักการสั่งคดีตามดุลพินิจก็ตาม กล่าวคือ พนักงานอัยการไม่จำเป็นต้องสั่งฟ้องคดีทุกคดีเสมอไป หากเห็นว่าการสั่งฟ้องคดีนั้นจะไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ต่อสังคม แต่เนื่องจากสำนักงานอัยการสูงสุดมิได้วางกรอบแนวทางการสั่งฟ้องคดี ลักษณะประเภทคดีและหลักเกณฑ์ในการพิจารณาว่าคดีประเภทใดบ้างที่เป็นหรือไม่เป็นประโยชน์แก่สาธารณชน จึงก่อให้เกิดปัญหาขาดหลักเกณฑ์ที่ชัดเจนแน่นอน เป็นผลให้การใช้ดุลพินิจของพนักงานอัยการในการสั่งคดีที่ไม่เป็นประโยชน์แก่สาธารณชนไม่เป็นมาตรฐานเดียวกัน ส่งผลให้พนักงานอัยการตัดปัญหาและสั่งฟ้องคดีไปเสียส่วนใหญ่ โดยไม่ได้พิจารณาถึงความเป็นประโยชน์สาธารณะก่อนงานวิจัยนี้ ผู้เขียนจึงได้จัดทำขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้เข้าใจถึงบทบาทหน้าที่ของพนักงานอัยการในการใช้ดุลพินิจไม่สั่งฟ้องคดีที่ไม่เป็นประโยชน์แก่สาธารณชน โดยจะกล่าวถึงหลักการเกี่ยวกับการสั่งฟ้องคดีอาญาของพนักงานอัยการไทยกับการพิจารณาประโยชน์สาธารณะ การสั่งฟ้องคดีอาญาของพนักงานอัยการกับการพิจารณาประโยชน์สาธารณะในต่างประเทศ คือ ประเทศอังกฤษและประเทศญี่ปุ่น โดยเสนอแนะแนวทางในการใช้ดุลพินิจของพนักงานอัยการให้มีความละเอียดและชัดเจนมากยิ่งขึ้น เพื่อให้การพิจารณาสั่งคดีของพนักงานอัยการมีขอบเขตและเป็นให้เกิดเป็นมาตรฐานเดียวกันและเพื่อลดปริมาณคดีขึ้นสู่ศาล เพื่อให้การใช้ดุลพินิจในการสั่งไม่ฟ้องคดีที่ไม่เป็นประโยชน์แก่สาธารณชนมีประสิทธิภาพมากขึ้น และเหมาะสมกับสภาพสังคมไทยในปัจจุบัน
DOI: 10.14457/tu.the.2022.698
title: อิทธิพลของคุณลักษณะบล็อกเชนต่อความไว้วางใจและคุณภาพการบริการที่ส่งผลต่อความตั้งใจในการใช้งานบริการของธนาคารพาณิชย์ที่มีบล็อกเชน

description: เทคโนโลยีบล็อกเชนเป็นเทคโนโลยีที่ได้รับความสนใจเป็นอย่างมากในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา เนื่องจากมีข้อดีมากมาย และคุณลักษณะพิเศษที่เข้ามามีส่วนช่วยให้การทำธุรกรรมทางเงินนั้นเป็นเรื่องง่าย และมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น โดยงานวิจัยชิ้นนี้ได้เห็นความสำคัญของเทคโนโลยีบล็อกเชนที่นำมาใช้ในการพัฒนาระบบในการให้บริการทางอิเล็กทรอนิกส์ของธนาคาร จึงได้ทำการศึกษาวิจัยเชิงปริมาณเพื่อศึกษาถึงปัจจัยที่มีอิทธิพลของคุณลักษณะบล็อกเชนต่อความไว้วางใจ และคุณภาพการบริการที่ส่งผลต่อความตั้งใจในการใช้งานบริการของธนาคารพาณิชย์ที่มีบล็อกเชน โดยงานวิจัยนี้ได้มีการนำคุณลักษณะสำคัญของบล็อกเชนมาเพื่อประกอบในกรอบการวิจัย โดยมีด้านความปลอดภัย ความโปร่งใส การกระจายศูนย์ และการตรวจสอบย้อนกลับ มาพิจารณาเพิ่มเติม โดยได้ทำการเก็บแบบสอบถามผ่านทางออนไลน์ จากผู้ที่มีความรู้ความเข้าใจบล็อกเชนเบื้องต้น และเคยมีประสบการณ์การใช้บริการของธนาคารพาณิชย์ที่มีบล็อกเชน จำนวนทั้ง 167 ราย ข้อมูลถูกวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณผลการวิจัยปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจในการใช้งานบริการของธนาคารพาณิชย์ที่มีบล็อกเชน พบว่า คุณลักษณะของบล็อกเชนด้านความปลอดภัยส่งผลต่อคุณภาพการให้บริการอิเล็กทรอนิกส์ด้านความเป็นส่วนตัว ด้านความเชื่อถือได้ และความไว้วางใจในแพลตฟอร์มของธนาคารอย่างมีนัยสำคัญ ในขณะเดียวกันคุณลักษณะของบล็อกเชนด้านความโปร่งใสส่งผลต่อคุณภาพการให้บริการอิเล็กทรอนิกส์ด้านความเป็นส่วนตัว ด้านความเชื่อถือได้อย่างมีนัยสำคัญ คุณลักษณะของบล็อกเชนด้านการกระจายศูนย์ และด้านการตรวจสอบย้อนกลับ ส่งผลต่อคุณภาพการให้บริการอิเล็กทรอนิกส์ด้านการบรรลุเป้าหมาย ด้านประสิทธิภาพ และความไว้วางใจในแพลตฟอร์มของธนาคารอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งคุณภาพการให้บริการอิเล็กทรอนิกส์มีเพียงแค่ประสิทธิภาพที่ส่งผลต่อความตั้งใจในการใช้งานบริการของธนาคารพาณิชย์ที่มีบล็อกเชนอย่างมีนัยสำคัญ ส่วนด้านการบรรลุเป้าหมายส่งผลต่อความตั้งใจในการใช้งานบริการของธนาคารพาณิชย์ที่มีบล็อกเชนอย่างมีนัยสำคัญส่วนเพิ่มเติม และความสัมพันธ์ระหว่างความไว้วางใจในแพลตฟอร์มของธนาคารส่งผลต่อความตั้งใจในการใช้งานบริการของธนาคารพาณิชย์ที่มีบล็อกเชน ซึ่งผลของการวิจัยยังพบว่าคุณลักษณะบล็อกเชนด้านความโปร่งใสไม่ส่งผลต่อความไว้วางใจในแพลตฟอร์มของธนาคาร และคุณภาพการให้บริการอิเล็กทรอนิกส์ด้านความเป็นส่วนตัว และด้านความเชื่อถือได้ ไม่ส่งผลต่อความตั้งใจในการใช้งานบริการของธนาคารพาณิชย์ที่มีบล็อกเชน
DOI: 10.14457/tu.the.2022.699
title: ปัญหาความรับผิดทางอาญาของนิติบุคคลฐานให้สินบนตามมาตรา 176 แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2561

description: ประเทศไทยได้ลงนามและให้สัตยาบันเข้าร่วมเป็นภาคีในอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านการทุจริต ค.ศ. 2003 ซึ่งวางกรอบให้รัฐภาคีกำหนดความรับผิดของนิติบุคคลที่มีส่วนร่วมในการให้สินบนให้สอดคล้องกับหลักกฎหมายภายใน โดยไม่กระทบต่อความรับผิดทางอาญาของบุคคลธรรมดาซึ่งได้กระทำความผิด และมีมาตรการการลงโทษที่มีประสิทธิผลได้สัดส่วน และมีผลเป็นการยับยั้งการกระทำความผิด ในข้อ 26 ต่อมาประเทศไทยได้มีการกำหนดความรับผิดฐานให้สินบนไว้ในมาตรา 176 แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2561 แต่จนถึงปัจจุบันยังไม่พบคำพิพากษาของศาลไทยเกี่ยวกับความรับผิดฐานให้สินบนของนิติบุคคล มีเพียงคำพิพากษาของศาลต่างประเทศและข่าวต่างประเทศเกี่ยวกับการดำเนินคดีให้สินบนที่เกี่ยวพันกับประเทศไทย จึงเป็นที่น่าสังเกตว่า การกำหนดความรับผิดฐานให้สินบนของนิติบุคคลในประเทศไทยมีประสิทธิภาพเพียงพอในการป้องกันและปราบปรามการให้สินบน หรือไม่ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มุ่งศึกษาความเหมาะสมของการกำหนดความรับผิดของนิติบุคคลเฉพาะในส่วนของมาตรา 176 จากการศึกษาแนวคิดเรื่องการกำหนดความรับผิดและโทษของนิติบุคคลฐานให้สินบน พร้อมทั้งแนวทางการกำหนดความผิดของนิติบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการให้สินบนตามกรอบของอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านการทุจริต ค.ศ. 2003 ของประเทศอังกฤษและประเทศฝรั่งเศสแล้ว พบว่า มาตรา 176 มีทั้งปัญหาประสิทธิภาพของโทษ ข้อจำกัดการกำหนดความรับผิดทางอาญาของนิติบุคคลตามหลัก Identification Doctrine ทำให้บุคคลธรรมดาหลุดพ้นความรับผิดได้ ปัญหาการกำหนดความรับผิดทางอาญาของนิติบุคคลจากการให้สินบนของผู้แทนของนิติบุคคล ลูกจ้าง ตัวแทน บริษัทในเครือ หรือบุคคลใดซึ่งกระทำการเพื่อหรือในนามของนิติบุคคล ความเหมาะสมของความรับผิดทางอาญาของนิติบุคคลจากการไม่มีมาตรการควบคุมภายในที่เหมาะสม และขาดมาตรการป้องกันการให้สินบนของนิติบุคคล ประเทศไทยจึงควรแก้ไขปัญหาการกำหนดความรับผิดทางอาญาของนิติบุคคลฐานให้สินบนตาม มาตรา 176 โดยกำหนดโทษของนิติบุคคลแยกต่างหากจากบุคคลธรรมดา พร้อมทั้งกำหนดความรับผิดและโทษของกรรมการ หรือผู้จัดการ หรือบุคคลใดซึ่งรับผิดชอบในการดำเนินงานของนิติบุคคลไว้ในมาตรา 176 วรรคสอง แปรรูปความรับผิดทางอาญาของนิติบุคคลเป็นความผิดทางปกครองให้เหมาะสมและได้สัดส่วนกับการกระทำความผิด และให้นิติบุคคลต้องรับโทษทางปกครองจากการไม่มีมาตรการควบคุมภายในที่เหมาะสม เพื่อเพิ่มกลไกสำหรับป้องกันการให้สินบนในลักษณะมาตรการเชิงรุก
DOI: 10.14457/tu.the.2022.702
title: การปฏิรูปการปล่อยชั่วคราว: ศึกษาระบบการประเมินความเสี่ยงที่ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะหลบหนีหรือจะไปยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐานหรือจะก่อเหตุอันตรายประการอื่น

description: การค้นคว้าอิสระนี้มุ่งศึกษาปัญหาเรื่องการปล่อยชั่วคราวในประเทศไทยซึ่งขาดความเสมอภาคในการเข้าถึงสิทธิของผู้ต้องหาหรือจำเลยที่มีฐานะทางเศรษฐกิจที่แตกต่างกัน เนื่องด้วยศาลอยู่ภายใต้หลักเกณฑ์ของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาซึ่งมิได้บัญญัติเอื้ออำนวยให้เกิดความเสมอภาคดังกล่าว ประกอบกับศาลไม่มีข้อมูล ประวัติ และภูมิหลังของผู้ต้องหาหรือจำเลยใน แต่ละคดี ทำให้ไม่มีโอกาสพิจารณาและประเมินว่าผู้ต้องหาหรือจำเลยผู้นั้นมีความเสี่ยงในประการที่จะหลบหนี จะไปยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐานอันเกี่ยวข้องกับคดี หรือจะก่อเหตุอันตรายประการอื่นแก่สังคมหรือไม่อย่างเป็นรูปธรรม กรณีจึงเปิดช่องเพียงให้ศาลสามารถพิจารณาเฉพาะเกณฑ์ระดับความร้ายแรงของฐานความผิดเป็นสำคัญ ซึ่งวิธีปฏิบัติในแต่ละศาลที่ดำเนินตลอดมาจะกำหนดบัญชีเกณฑ์มาตรฐานกลางการปล่อยชั่วคราวประเมินมูลค่าของสัญญาประกันและหลักประกันตามแต่ละฐานความผิดเพื่อความเป็นเอกภาพในการพิจารณา ระบบการปล่อยชั่วคราวดังกล่าวจึงอาจกล่าวได้ว่า มีแนวคิดประหนึ่งว่าความเสี่ยงต่อการสูญเสียทางด้านการเงินที่มากเพียงพอจะสามารถเป็นส่วนยับยั้ง มิให้ผู้ต้องหาหรือจำเลยหลบหนีและมาปรากฏตัวต่อศาลในวันนัดพิจารณา ซึ่งแท้จริงแล้วก็หาใช่วิธีการที่เอื้อหนุนให้สังคมปลอดภัยจากผู้ต้องหาหรือจำเลยที่มีความเสี่ยงแต่ประการใด ตามปัญหาดังกล่าว การค้นคว้าอิสระนี้ใช้วิธีการศึกษาเปรียบเทียบเพื่อพิจารณาว่าประเทศอื่น ๆ เช่น ประเทศสหรัฐอเมริกา ประเทศฝรั่งเศส และประเทศสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี เป็นต้น มีแนวคิดและข้อกฎหมายอันเอื้ออำนวยให้เกิดความเสมอภาคในการเข้าถึงสิทธิของผู้ต้องหาหรือจำเลยในการปล่อยชั่วคราวที่มีฐานะทางเศรษฐกิจที่แตกต่างกันหรือไม่ เพียงใด ดังนั้น การค้นคว้าอิสระนี้จึงศึกษาวิเคราะห์บทบัญญัติเกี่ยวกับการปล่อยชั่วคราวในกลุ่มประเทศดังกล่าวเพื่อหาข้อเสนอในการขจัดปัญหาดังกล่าวให้กับประเทศไทยผลการวิเคราะห์พบว่าประเทศสหรัฐอเมริกา ประเทศฝรั่งเศส และประเทศสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ต่างมีบทบัญญัติเรื่องการปล่อยชั่วคราวที่ให้ศาลใช้ดุลพินิจบนพื้นฐานของข้อเท็จจริงด้านพฤติกรรมของผู้ต้องหาหรือจำเลยแต่ละรายเป็นสำคัญว่าผู้นั้นมีความเสี่ยงประการใดหรือไม่ หากได้มีการปล่อยผู้ต้องหาหรือจำเลยคนนั้นไปก่อนหรือระหว่างการพิจารณาคดี โดยพิจารณาความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นต่อรูปคดีและความปลอดภัยของสังคม หากผู้ต้องหาหรือจำเลยผู้ใดไม่มีความเสี่ยงหรือมีความเสี่ยงในระดับที่สามารถกำหนดเงื่อนไขบางประการเพื่อควบคุมพฤติกรรมได้ ศาลจะพิจารณาปล่อยชั่วคราวผู้นั้นเสีย แต่หากผู้ต้องหาหรือจำเลยผู้ใดมีความเสี่ยง ศาลจะมีคำสั่งไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว ซึ่งล้วนแล้วแต่หาได้ให้ความสำคัญด้านมูลค่าของสัญญาประกันและหลักประกันในการปล่อยชั่วคราวแต่อย่างใด และยังทรงไว้ซึ่งความเสมอภาคในการเข้าถึงสิทธิของประชาชนทุกคนโดยไม่เลือกหน้าหรือฐานะทางเศรษฐกิจและสังคมแต่อย่างใด ประเทศไทยจึงสามารถนำมาปรับใช้โดยการตราพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาเพื่อให้การปล่อยชั่วคราวของประเทศไทยอยู่ภายใต้กรอบวิธีและแนวคิดดังกล่าวได้ รวมทั้งจัดตั้งสำนักงานสืบเสาะและพินิจในการปล่อยชั่วคราวในประเทศไทยในแต่ละเขตอำนาจของศาลเพื่อให้ศาลได้รับทราบข้อมูลอันเป็นประโยชน์ในการวินิจฉัยคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2022.703
title: ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจในการซื้อซ้ำผ่านแอปพลิเคชันติ๊กต็อก

description: พฤติกรรมที่เปลี่ยนไปของผู้บริโภคยุคใหม่ที่ใช้ชีวิตออนไลน์มากขึ้น ซึ่งปฏิเสธไม่ได้ว่าจากผลกระทบของการแพร่ระบาดของโควิด-19 ได้ส่งผลกระทบต่อพฤติกรรมของผู้บริโภคที่ต่างระมัดระวังในการใช้จ่ายมากขึ้น จนส่งผลกระทบให้เกิดการปรับตัวและการเปลี่ยนแปลงสู่วิถีการบริโภคแบบวิถีใหม่ (New Normal) ทำให้แบรนด์ต่างต้องปรับกลยุทธ์ธุรกิจในการรับมือกับการเปลี่ยนแปลงนี้ ซึ่งหนึ่งในกลยุทธ์สำคัญที่จะเป็นจุดเริ่มต้นความสำเร็จของการทำการตลาดบนติ๊กต็อก คือ การทำความเข้าใจกับธรรมชาติของแพลตฟอร์มและพฤติกรรมของผู้ใช้ติ๊กต็อก เพื่อสร้างการจดจำ และต่อยอดสู่การขายได้อย่างมีประสิทธิภาพ ดังนั้น เพื่อทำความเข้าใจพฤติกรรมของผู้บริโภคนี้ ผู้วิจัยจึงได้ทำการศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจในการซื้อซ้ำผ่านแอปพลิเคชันติ๊กต็อก โดยได้ประยุกต์ใช้แนวคิดพฤติกรรมการซื้อของผู้บริโภค แนวคิดแรงจูงใจพฤติกรรมการซื้อออนไลน์ของผู้บริโภค แนวคิดขั้นตอนการซื้อของลูกค้า และแนวคิดและทฤษฎีเกี่ยวกับความตั้งใจซื้อซ้ำผลการวิจัยพบว่า การตลาดออนไลน์ด้วยคอนเทนต์วิดีโอสั้นมีอิทธิพลเชิงบวกต่อความตั้งใจในการซื้อซ้ำผ่านแอปพลิเคชันติ๊กต็อกมากที่สุด รองลงมา คือ ทัศนคติต่อการซื้อสินค้าออนไลน์ แรงจูงใจในการซื้อ และการคล้อยตามกลุ่มอ้างอิงในการซื้อตามลำดับ ส่วนการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ การรับรู้เกี่ยวกับแบรนด์ และวัฒนธรรมนั้นไม่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจในการซื้อซ้ำผ่านแอปพลิเคชันติ๊กต็อก
DOI: 10.14457/tu.the.2022.704
title: ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการใช้อุปกรณ์สมาร์ทโฮมของกลุ่มผู้มีประสบการณ์การใช้

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการใช้อุปกรณ์สมาร์ทโฮมของกลุ่มผู้มีประสบการณ์การใช้ ซึ่งเป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ และประยุกต์ใช้ทฤษฎีพฤติกรรมตามแผน แนวคิดเกี่ยวกับความเป็นส่วนตัวและการเปิดเผยข้อมูลตามทฤษฎีแคลคูลัสภาวะส่วนตัว และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องในอดีตมาเป็นแนวทางในการสร้างกรอบแนวคิดการวิจัย โดยศึกษากลุ่มตัวอย่างที่เคยใช้อุปกรณ์สมาร์ทโฮมและมีการใช้สมาร์ทโฮมฮับเพื่อใช้ในการเชื่อมต่อระบบควบคุมสั่งการจำนวน 157 กลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการแจกแบบสอบถามในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ แล้วนำข้อมูลที่ได้มาประมวลผลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของปัจจัยต่าง ๆ ในกรอบแนวคิดในการวิจัยที่กล่าวมาข้างต้น ทั้งนี้ผู้วิจัยได้ทำการตรวจสอบความเที่ยงตรงของเครื่องมือ และทดสอบสมมติฐานตามกรอบแนวคิดในการวิจัยด้วยการวิเคราะห์การถดถอยแบบเชิงชั้น จากผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยทัศนคติ และปัจจัยการรับรู้ประโยชน์จากการเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคล มีอิทธิพลส่งผลต่อความตั้งใจใช้งาน ปัจจัยการคล้อยตามกลุ่มอ้างอิง ปัจจัยการรับรู้ความสามารถควบคุมพฤติกรรม ปัจจัยการคล้อยตามกลุ่มอ้างอิง ปัจจัยการรับรู้ความสามารถควบคุมพฤติกรรม ไม่มีอิทธิพลส่งผลต่อความตั้งใจใช้งาน ในขณะเดียวกัน ปัจจัยความตั้งใจใช้งาน มีอิทธิพลส่งผลต่อการใช้อุปกรณ์สมาร์ทโฮม
DOI: 10.14457/tu.the.2022.705
title: ปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจในการใช้บริการระบบลงลายมือชื่อดิจิทัลในการลงนามสัญญาของกลุ่มบุคคลทั่วไป

description: งานวิจัยนี้ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจในการใช้งานระบบลงลายมือชื่อดิจิทัลในการลงนามสัญญาในกลุ่มบุคคลทั่วไปซึ่งได้ประยุกต์ใช้ทฤษฎีรวมการยอมรับและใช้เทคโนโลยี ปัจจัยความไว้วางใจและการรับรู้ความเสี่ยงมาสร้างกรอบแนวคิดในการวิจัย โดยการวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณดำเนินการเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามจากผู้ที่เคยใช้งานลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์และมีความรู้พื้นฐานด้านลายมือชื่อดิจิทัลทั้งสิ้นจำนวน 163 คน โดยใช้การรวบรวมข้อมูลจากแบบสอบถามออนไลน์ และประมวลผลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติเอสพีเอสเอสผลการศึกษาสรุปได้ว่าความคาดหวังในการพยายาม ความคาดหวังในประสิทธิภาพอิทธิพลทางสังคม มูลค่าราคา และความไว้ใจส่งผลต่อความตั้งใจในการใช้งานระบบลงลายมือชื่อดิจิทัลในการลงนามสัญญาของกลุ่มบุคคลทั่วไป นอกจากนี้ผลการวิจัยยังยืนยันว่าระดับความไว้วางใจของผู้ให้บริการที่มากขึ้นส่งผลให้การรับรู้ความเสี่ยงในการใช้งานระบบลดลง จากผลของการวิจัยนี้จะเป็นแนวทางให้ผู้ให้บริการปรับปรุงการทำงานของระบบและการให้บริการอีกทั้งเป็นประโยชน์ต่อหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้องในการให้ความรู้และส่งเสริมการใช้งานระบบลงลายมือชื่อดิจิทัลในลำดับต่อไป
DOI: 10.5281/zenodo.8366619
title: Wykaz 22. Wykaz stanowisk Empicoris rubromaculatus wykorzystanych podczas modelowania niszy ekologicznej

description: Zielińska, Anna. Ocena warunków siedliskowych dla inwazyjnych gatunków pluskwiaków różnoskrzydłych (Hemiptera: Heteroptera) na terenie Europy, ze szczególnym uwzględnieniem Polski (praca doktorska). Wykaz 22. Wykaz stanowisk Empicoris rubromaculatus wykorzystanych podczas modelowania niszy ekologicznej (dane na dzień: 06.09.2022).
DOI: 10.5281/zenodo.8366618
title: Wykaz 22. Wykaz stanowisk Empicoris rubromaculatus wykorzystanych podczas modelowania niszy ekologicznej

description: Zielińska, Anna. Ocena warunków siedliskowych dla inwazyjnych gatunków pluskwiaków różnoskrzydłych (Hemiptera: Heteroptera) na terenie Europy, ze szczególnym uwzględnieniem Polski (praca doktorska). Wykaz 22. Wykaz stanowisk Empicoris rubromaculatus wykorzystanych podczas modelowania niszy ekologicznej (dane na dzień: 06.09.2022).