DOI: 10.17026/dans-xg6-7827
title: Plangebied AMS13/14 te Middenmeer, gemeente Hollands Kroon; archeologisch vooronderzoek: een inventariserend veldonderzoek (karterend booronderzoek)

description: &lt;p&gt;In opdracht van Arup heeft RAAP in juni en juli 2020 een archeologisch vooronderzoek in de vorm van een inventariserend veldonderzoek (mechanisch karterend booronderzoek) met monstername uitgevoerd voor het plangebied AMS13/14 te Middenmeer in de gemeente Hollands Kroon. Op grond van het bureauonderzoek was, omdat het niet precies bekend was hoe het dekzandlandscha p er uitzag, een onbekende verwachting aan het plangebied toegekend voor vindplaatsen uit de periode laat-paleolithicum tot en met het mesolithicum. Uit de boorgegevens van het in april 2019 uitgevoerde handmatige verkennend booronderzoek is gebleken dat de top van de pleistocene afzettingen binnen het plangebied op 5,90 à 6,97 m -Mv (10,27 m –NAP à 11,03 m –NAP) ligt. De top van het dekzand leek op basis van dat onderzoek nagenoeg vlak.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Blijkens de resultaten van het daarop volgende mechanische aanvullend verkennend booronderzoek is in het overgrote deel van het plangebied sprake van een intact pleistoceen dekzandlandschap in de ondergrond. Het reliëf van dit landschap was nu beter in kaart gebracht dan op basis van het handmatige booronderzoek in 2019. Er bleekt sprake te zijn van meer reliëf dan op grond van het handmatige booronderzoek kon worden vastgesteld. Verder bleek dat er tot een diepte van circa -10,8 m NAP podzolbodems in het dekzand aanwezig zijn. Waar de top van het dekzand dieper lag was geen sprake van een podzolbodem. Op grond hiervan zijn de delen van het onderzoeksgebied waar het dekzandlandschap op -10,8 m NAP of hoger ligt als een kansrijke zone aangewezen. Deze zones vormen samen het onderzoeksgebied van dit mechanisch karterend booronderzoek. De karterende boringen hebben het landschappelijk beeld bevestigd en aangevuld. Er blijkt sprake te zijn van een reliëfrijk landschap, waarin meerdere duintjes met vermoedelijke uitblazingslaagtes te onderscheiden zijn.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;In het hele onderzoeksgebied (in alle 200 monsters) is houtskool aangetroffen, in veel gevallen vergezeld door knappersteen. Dit beeld geeft de indruk dat de houtskool zijn oorsprong heeft in een grote natuurbrand die hier gewoed heeft. Dit lijkt te worden onderbouwd door het feit dat in meerdere zeefresiduen verkoolde resten van plantensoorten zijn aangetroffen die in een moerassig gebied groeien, zoals galigaan en Carex (zegge). Ook zijn er verkoolde resten van berk aangetroffen. De berk groeit graag in een nat milieu, vanwege een ondiepe worteling. Dit alles lijkt in de richting van een natuurbrand te wijzen op het moment dat het gebied al bedekt was met veen of tijdens de veenvorming. Dit zou de hoeveelheid knappersteen kunnen verklaren, aangezien dit ontstaat door verbranding van hars onder zuurstofarme condities (zoals een smeulende veenbrand, die ook ondergronds woedt). Daarnaast is er niet één fragment vuursteen groter dan enkele millimeters aangetroffen, laat staan met sporen van bewerking. Op grond van deze resultaten wordt binnen het onderzoeksgebied geen archeologische vindplaats meer verwacht.&lt;/p&gt;