cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.872
title: ผลกระทบต่อหลักกฎหมายมหาชนอันเนื่องมาจากคำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญที่ 18-22/2555

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาถึงผลกระทบต่อหลักกฎหมายมหาชนอันเนื่องมาจากคำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญที่ 18-22/2555 กรณีที่ศาลรัฐธรรมนูญได้มีคำสั่งรับคำร้องตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 68 เรื่องการพิจารณาแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ มาตรา 291 โดยได้ศึกษาถึงความเป็นมาของคำวินิจฉัย สาระสำคัญทั้งคำวินิจฉัยกลางของศาลรัฐธรรมนูญและความเห็นในการวินิจฉัยคดีส่วนตนของตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ แนวคิดทฤษฎี และหลักกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับคำวินิจฉัย ประเด็นปัญหาจากคำวินิจฉัยที่กระทบต่อแนวคิด ทฤษฎี และหลักกฎหมายที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งวิเคราะห์ผลกระทบต่อหลักกฎหมายมหาชนเพื่อนำไปสู่ข้อเสนอแนะแนวทางในการแก้ไขปัญหาต่อไปจากการศึกษาพบว่าคำวินิจฉัยดังกล่าวอาจกระทบต่อแนวคิด ทฤษฎี และหลักกฎหมายมหาชนหลายประการ อาทิเช่น หลักการตีความรัฐธรรมนูญและเขตอำนาจศาลรัฐธรรมนูญ หลักการแบ่งแยกอำนาจ ทฤษฎีความเป็นกฎหมายสูงสุดของรัฐธรรมนูญ และทฤษฎีว่าด้วยอำนาจจัดให้มีรัฐธรรมนูญ รวมทั้งสถานะของคำชี้แนะหรือคำสั่งการของศาลรัฐธรรมนูญทั้งนี้ เพื่อให้การจัดทำคำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญมีความสอดคล้องและเป็นไปตามเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญอย่างแท้จริง จึงได้เสนอแนวทางในการแก้ไขปัญหาอันเกิดจากคำวินิจฉัยดังกล่าวซึ่งกระทบต่อหลักการแนวคิดและทฤษฎีหลายประการ อาทิเช่น ในการตีความบทบัญญัติหรือถ้อยคำของรัฐธรรมนูญนั้น องค์กรผู้ตีความจะต้องตีความไปในทางที่เป็นไปได้สมเหตุสมผลและไม่เกิดผลประหลาด โดยจะต้องเลือกเอาความหมายที่สมเหตุผลสอดคล้องและสามารถปฏิบัติได้ ส่วนในเรื่องเขตอำนาจของศาลรัฐธรรมนูญนั้นจะต้องเป็นไปภายในกรอบที่รัฐธรรมนูญหรือกฎหมายให้อำนาจไว้ และในการทำหน้าที่ขององค์กรตามรัฐธรรมนูญนั้นจะต้องเคารพภารกิจขององค์กรตามรัฐธรรมนูญอื่นที่รัฐธรรมนูญให้อำนาจไว้ อาจมีการกลับแนวบรรทัดฐานของคำวินิจฉัยได้หากแต่จะต้องแสดงเหตุผลให้เป็นที่ประจักษ์ รวมทั้งเสนอแนวทางในการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ มาตรา 68 ในส่วนที่เป็นประเด็นปัญหาต่างๆเพื่อให้เกิดความชัดเจนโดยไม่ต้องมีการตีความใดๆ อีก โดยต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานของเจตนาที่สุจริตของรัฐสภา ทั้งนี้ ในการจัดทำวิทยานิพนธ์ฉบับนี้พร้อมการเสนอแนะแนวทางตามที่กล่าวมาในเบื้องต้นนั้นเป็นความเห็นส่วนตัวทางวิชาการของผู้จัดทำ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้การทำหน้าที่ของศาลรัฐธรรมนูญซึ่งเป็นองค์กรหลักในการคุ้มครองความเป็นกฎหมายสูงสุดของรัฐธรรมนูญสามารถให้ความคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพของประชาชนโดยสัมฤทธิผลและเป็นไปเพื่อประโยชน์ของมหาชนอย่างแท้จริง.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.873
title: ปัญหาเงื่อนไขแห่งการสมรส : ศึกษากรณีหญิงที่สามีตายหรือการสมรสสิ้นสุดลงด้วยประการอื่น

description: การสมรสแม้จะมีขึ้นตามครรลองของธรรมชาติ แต่กฎหมายก็ได้กำหนดเงื่อนไขแห่งการสมรสไว้ เนื่องจากครอบครัวเป็นสถาบันทางสังคมที่กฎหมายต้องให้การคุ้มครอง ซึ่งการสมรสที่ฝ่าฝืนเงื่อนไขแห่งการสมรสนั้นย่อมตกเป็นโมฆะ โมฆียะ หรือมีผลตามที่กฎหมายกำหนด กล่าวเฉพาะกรณีหญิงที่สามีตายหรือการสมรสสิ้นสุดลงด้วยประการอื่น ซึ่งกฎหมายห้ามมิให้หญิงทำการสมรสใหม่ภายในระยะเวลา 310 วันนับแต่การสมรสเดิมสิ้นสุดลง เว้นแต่เข้ากรณียกเว้นตามที่กฎหมายกำหนด ซึ่งการกำหนดเงื่อนไขแห่งการสมรสในลักษณะดังกล่าวถือเป็นการจำกัดสิทธิในการสมรสของหญิง และไม่สอดคล้องกับสภาพสังคมในปัจจุบัน นอกจากนั้นหากมีการสมรสที่ฝ่าฝืนเงื่อนไขดังกล่าวเกิดขึ้น กฎหมายยังได้กำหนดให้สันนิษฐานว่าเด็กที่เกิดในช่วงเวลานั้นเป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของสามีใหม่ ซึ่งนับเป็นการก่อให้เกิดภาระแก่ชายผู้ถูกสันนิษฐานมากเกินสมควรในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ผู้เขียนมุ่งศึกษาถึงความเป็นมาทางประวัติศาสตร์ แนวความคิด และปัญหาของเงื่อนไขแห่งการสมรสของกฎหมายไทยโดยเปรียบเทียบกับกฎหมายของอังกฤษ สาธารณรัฐสิงคโปร์ สาธารณรัฐอินเดีย สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี สาธารณรัฐฝรั่งเศส ประเทศญี่ปุ่น และสาธารณรัฐอินโดนีเซีย ซึ่งจากการศึกษาพบว่าประเทศต่างๆ ไม่มีหรือต่างก็ได้ได้ยกเลิกเงื่อนไขที่ห้ามมิให้หญิงที่การสมรสเดิมสิ้นสุดลงทำการสมรสใหม่ เว้นแต่สาธารณรัฐอินโดนีเซียซึ่งกฎหมายเกี่ยวกับการสมรสเป็นตามหลักกฎหมายอิสลามที่กำหนดให้ต้องมีระยะเวลาพักรอ แต่เมื่อเปรียบเทียบแล้วจะพบว่ามีระยะเวลาน้อยกว่าที่กำหนดในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของไทย กับประเทศญี่ปุ่นที่แม้จะยังคงมีเงื่อนไขห้ามมิให้หญิงที่การสมรสเดิมสิ้นสุดลงทำการสมรสใหม่ก่อนพ้นกำหนด 6 เดือนนับแต่การสมรสเดิมสิ้นสุด ซึ่งแม้เป็นระยะเวลาที่น้อยกว่าที่กำหนดในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของไทย แต่ในญี่ปุ่นก็ได้มีความพยายามที่จะยกเลิกหรือแก้ไขหลักเกณฑ์ดังกล่าว รวมทั้งประมวลกฎหมายแพ่งญี่ปุ่นได้กำหนดให้การสมรสที่ฝ่าฝืนเงื่อนไขนี้สามารถเพิกถอนได้ และมิให้ใช้บทสันนิษฐานความเป็นบิดาแก่เด็กที่เกิดจากการสมรสที่ฝ่าฝืนเงื่อนไขนี้ด้วยดังนั้นผู้เขียนจึงได้เสนอแนวทางในการแก้ไขปัญหาด้วยการ ยกเลิกมาตรา 1453 ที่ห้ามมิให้หญิงทำการสมรสใหม่ภายในระยะเวลา 310 วัน และแก้ไขบทสันนิษฐานความเป็นบิดาในมาตรา 1537 โดยมิให้ใช้บทสันนิษฐานความเป็นบิดาในกรณีที่มารดาทำการสมรสใหม่และเด็กเกิดภายใน 310 วันนับแต่การสมรสเดิมสิ้นสุดลง หรือการสมรสนั้นเป็นโมฆะและศาลมีคำพิพากษาแสดงว่าการสมรสนั้นเป็นโมฆะ
DOI: 10.14457/cu.the.2013.875
title: ขอบเขตการบังคับใช้กฎหมายอาญา : กรณีกระทำความผิดนอกราชอาณาจักร

description: เนื่องจากบทบัญญัติที่กำหนดขอบเขตของการใช้กฎหมายอาญาบังคับแก่บุคคลที่กระทำความผิดนอกราชอาณาจักรตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๗ มาตรา ๘ และมาตรา ๙ ไม่สามารถใช้บังคับแก่บุคคลหรือเหตุการณ์เกี่ยวกับความผิดอาญาที่มีจุดเกาะเกี่ยวกับประเทศไทยได้ครอบคลุมทุกกรณี ทั้งยังไม่สามารถใช้บังคับในกรณีที่ผู้กระทำความผิดนั้นไม่ได้มีจุดเกาะเกี่ยวกับประเทศไทยแต่มาปรากฏตัวอยู่ในราชอาณาจักรภายหลังจากการกระทำความผิดและไม่ได้มีการส่งตัวผู้นั้นออกไปตามกฎหมายว่าด้วยการส่งผู้ร้ายข้ามแดนด้วยจากการศึกษาหลักการที่มารองรับการใช้อำนาจในการบัญญัติกฎหมาย (Legislative Jurisdiction) เพื่อกำหนดขอบเขตของการใช้กฎหมายอาญาบังคับแก่บุคคลที่กระทำความผิดนอกอาณาเขตของรัฐแล้ว พบว่า ประเทศไทยมีอำนาจบัญญัติกฎหมายกำหนดขอบเขตให้กฎหมายอาญาสามารถใช้บังคับแก่บุคคลที่กระทำความผิดนอกราชอาณาจักร ในเมื่อบุคคลหรือเหตุการณ์นั้นมีจุดเกาะเกี่ยวกับประเทศไทยได้ทุกกรณีและยังขยายออกไปถึงกรณีที่ผู้กระทำความผิดไม่ได้มีจุดเกาะเกี่ยวกับประเทศไทยแต่มาปรากฏตัวอยู่ในราชอาณาจักรภายหลังจากการกระทำความผิดและไม่ได้มีการส่งตัวบุคคลนั้นออกไปตามกฎหมายว่าด้วยการส่งผู้ร้ายข้ามแดนด้วยและจากการศึกษากฎหมายว่าด้วยการใช้กฎหมายอาญาบังคับแก่บุคคลที่กระทำความผิดนอกราชอาณาจักรไทยเปรียบเทียบกับกฎหมายของต่างประเทศ อันได้แก่ ประเทศเยอรมนี ประเทศฝรั่งเศส ประเทศญี่ปุ่นและประเทศสหรัฐอเมริกาแล้ว พบว่า กฎหมายอาญาของไทยมีขอบเขตในการใช้บังคับแคบกว่ากฎหมายของต่างประเทศเป็นอันมากดังนั้น จึงต้องแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติในมาตรา ๗ มาตรา ๘ และมาตรา ๙ แห่งประมวลกฎหมายอาญาให้มีขอบเขตในการใช้บังคับไปถึงบุคคลหรือเหตุการณ์ที่มีจุดเกาะเกี่ยวกับประเทศไทยในทุกกรณี รวมทั้งกรณีที่ผู้กระทำความผิดไม่ได้มีจุดเกาะเกี่ยวกับประเทศไทยแต่มาปรากฏตัวอยู่ในราชอาณาจักรภายหลังจากการกระทำความผิดและไม่ได้มีการส่งตัวผู้นั้นออกไปตามกฎหมายว่าด้วยการส่งผู้ร้ายข้ามแดนด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2013.876
title: การทำให้เสียทรัพย์โดยประมาท

description: ตามหลักกฎหมายอาญาบุคคลจักต้องรับผิดในทางอาญาต่อเมื่อได้กระทำโดยเจตนา การกระทำโดยประมาทเป็นเพียงข้อยกเว้นที่กฎหมายบัญญัติไว้โดยชัดแจ้งให้ผู้กระทำต้องรับผิดและลงโทษเฉพาะกรณีที่การเยียวยาทางแพ่งเพียงอย่างเดียวจะไม่เพียงพอ การทำให้เสียทรัพย์นั้น ประมวลกฎหมายอาญามิได้บัญญัติให้ผู้กระทำต้องรับผิดเมื่อกระทำโดยประมาท ดังนั้นตามกฎหมายไทยปัจจุบันผู้กระทำให้เสียทรัพย์โดยประมาทจึงไม่ต้องรับผิดทางอาญา อย่างไรก็ตามพบว่าการทำให้เสียทรัพย์ในหลายกรณีผู้กระทำคาดหมายได้อยู่แล้วว่าการกระทำของตนอาจก่อให้เกิดภยันตรายแก่ชีวิตและทรัพย์สินของผู้อื่น แต่ผู้กระทำยังรับเอาความเสี่ยงภัยที่จะกระทำต่อไปอันแสดงให้เห็นถึงความจงใจของผู้กระทำ เช่น การขับรถในขณะเมาสุราหรือขับรถเร็วเกินกว่าที่กฎหมายกำหนด ดังนั้นเมื่อมีผลร้ายเกิดขึ้นผู้กระทำจึงสมควรได้รับโทษทางอาญาจากการกระทำโดยประมาทนั้นจากการศึกษาและค้นคว้าเปรียบเทียบกฎหมายและมาตรการทางทางอาญาเกี่ยวกับการทำให้เสียทรัพย์ในต่างประเทศ ได้แก่ ประเทศอังกฤษ ประเทศสหรัฐอเมริกา ประเทศเยอรมันและประเทศฝรั่งเศส การจะบัญญัติความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์โดยประมาทในประเทศไทยให้สอดคล้องกับหลักความรับผิดในทางอาญาของไทยทำได้โดยใช้ ประเภทของทรัพย์ที่มีความสำคัญเป็นเกณฑ์ในการกำหนดความผิด เนื่องจากความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญานั้นแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทตามที่กฎหมายคุ้มครอง ได้แก่ (1) การทำให้เสียทรัพย์ที่กฎหมายบัญญัติให้เป็นความผิดอันยอมความได้ ซึ่งทรัพย์ตามมาตรา 358 และมาตรา 359 เจตนารมณ์ของกฎหมายมุ่งที่จะคุ้มครองผู้เสียหายซึ่งเป็นเอกชนโดยแท้และผู้เสียหายสามารถเรียกร้องให้มีการเยียวยาในทางแพ่งได้ ในกรณีนี้ผู้เขียนเห็นว่าการเยียวยาในทางแพ่งเพียงพอแก่ความผิดแล้วจึงไม่สมควรบัญญัติให้ผู้กระทำให้เสียทรัพย์ดังกล่าวต้องรับผิดเมื่อได้กระทำโดยประมาท (2) การทำให้เสียทรัพย์ที่กฎหมายบัญญัติให้เป็นความผิดที่ไม่อาจยอมความแก่กันได้ ได้แก่ กรณีกระทำต่อทรัพย์ที่ใช้หรือมีไว้เพื่อเป็นสาธารณะประโยชน์ (มาตรา 360) และ ทรัพย์ซึ่งเป็นวัตถุในทางศาสนาและประดิษฐ์สถานอยู่ในสถานที่สำคัญทางศาสนา (มาตรา 360 ทวิ) รวมถึงทรัพย์อื่นๆที่มีความสำคัญ เช่น ทรัพย์ซึ่งเป็นโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปกรรม ประติมากรรมที่อนุรักษ์ไว้เป็นสมบัติของชาติ, ทรัพย์ซึ่งเป็นชิ้นส่วนหรือวัตถุที่เก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์ ห้องสมุดหรือที่ได้รับมาเป็นสมบัติของชาติ, ทรัพย์ซึ่งเป็นวัตถุทางวิทยาศาสตร์ที่รัฐเก็บรักษาหรือจัดแสดงไว้, ทรัพย์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบการสื่อสาร การคมนาคม พลังงาน การอุปโภค หรือบริการสาธารณะ การกระทำต่อทรัพย์ดังกล่าวจะส่งผลกระทบต่อสังคมยิ่งกว่าเอกชน จึงสมควรบัญญัติให้เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา
DOI: 10.5441/001/1.5d736bf0
title: Data from: First three-dimensional tracks of bat migration reveal large amounts of individual behavioral flexibility

description: O'Mara MT, Wikelski M, Kranstauber B, Dechman DKN (2019) First three-dimensional tracks of bat migration reveal large amounts of individual behavioral flexibility. Ecology. doi:10.1002/ecy.2762
description: It is generally assumed that small migrating birds and bats explore wind conditions and then choose a flight altitude, which they then maintain. Because of their high metabolism and flight costs, bats should also minimize energy expenditure during migratory flight, but we know little of how individuals make their migratory journeys. We followed migrating common noctules (Nyctalus noctula) fitted with miniaturized barometric pressure radio transmitters by airplane to record three dimensional migratory movements. Mean airspeeds were 7.2-15.9 m/s and overall climb rates were faster than overall descent rates. While all bats migrated in the same northeasterly direction, they showed flexibility in their altitudes, distances and stopover sites both within and among individuals. This suggests that individuals make decisions to take advantage of wind, landscape, and navigational conditions or other, yet unknown factors, to optimize their nightly flights. Our results once more confirm that the flexibility and behavioral repertoire of individuals in the wild is greater than we assume.
DOI: 10.5441/001/1.5d736bf0/1
title: 3D migration flights of common noctules (data from O'Mara et al. 2019)

description: O'Mara MT, Wikelski M, Kranstauber B, Dechman DKN (2019) First three-dimensional tracks of bat migration reveal large amounts of individual behavioral flexibility. Ecology. doi:10.1002/ecy.2762
description: It is generally assumed that small migrating birds and bats explore wind conditions and then choose a flight altitude, which they then maintain. Because of their high metabolism and flight costs, bats should also minimize energy expenditure during migratory flight, but we know little of how individuals make their migratory journeys. We followed migrating common noctules (Nyctalus noctula) fitted with miniaturized barometric pressure radio transmitters by airplane to record three dimensional migratory movements. Mean airspeeds were 7.2-15.9 m/s and overall climb rates were faster than overall descent rates. While all bats migrated in the same northeasterly direction, they showed flexibility in their altitudes, distances and stopover sites both within and among individuals. This suggests that individuals make decisions to take advantage of wind, landscape, and navigational conditions or other, yet unknown factors, to optimize their nightly flights. Our results once more confirm that the flexibility and behavioral repertoire of individuals in the wild is greater than we assume.
DOI: 10.5441/001/1.5d736bf0/2
title: 3D migration flights of common noctules (data from O'Mara et al. 2019)-reference-data

description: O'Mara MT, Wikelski M, Kranstauber B, Dechman DKN (2019) First 3D tracks of bat migration reveal large amounts of individual behavioral flexibility. Ecology. doi:10.1002/ecy.2762
description: It is generally assumed that small migrating birds and bats explore wind conditions and then choose a flight altitude, which they then maintain. Because of their high metabolism and flight costs, bats should also minimize energy expenditure during migratory flight, but we know little of how individuals make their migratory journeys. We followed migrating common noctules (Nyctalus noctula) fitted with miniaturized barometric pressure radio transmitters by airplane to record three dimensional migratory movements. Mean airspeeds were 7.2-15.9 m/s and overall climb rates were faster than overall descent rates. While all bats migrated in the same northeasterly direction, they showed flexibility in their altitudes, distances and stopover sites both within and among individuals. This suggests that individuals make decisions to take advantage of wind, landscape, and navigational conditions or other, yet unknown factors, to optimize their nightly flights. Our results once more confirm that the flexibility and behavioral repertoire of individuals in the wild is greater than we assume.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1390
title: การจำลองซีเอฟดีของเครื่องปฏิกรณ์อากาศในการเผาไหม้แบบเคมิคอลลูปิง

description: ปัจจุบัน ปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์ที่ถูกปล่อยออกสู่บรรยากาศเป็นสาเหตุหลักของปัญหาโลกร้อนโดยมีสาเหตุหลักหนึ่งมาจากการเผาไหม้ภายในภาคอุตสาหกรรม กระบวนการเคมิคอลลูปิงจึงเป็นทางเลือกหนึ่งที่มีความเหมาะสมต่อการจับยึดคาร์บอนไดออกไซด์ก่อนปล่อยออกสู่บรรยากาศ ในงานวิจัยนี้ ทำการศึกษาหาแบบจำลองอุทกพลศาสตร์และปฏิกิริยาเคมีภายในเครื่องปฏิกรณ์อากาศของกระบวนการเคมิคอลลูปิงที่มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 0.0762 เมตรและความสูง 6.1 เมตร ด้วยวิธีพลศาสตร์ของไหลเชิงคำนวณในระบบสองมิติ เปรียบเทียบกับผลจากการทดลองจริง จากนั้นวิเคราะห์ตัวแปรดำเนินการที่มีผลต่ออุทกพลศาสตร์และปฏิกิริยาเคมีด้วยวิธีการออกแบบการทดลอง ผลจากการศึกษาพบว่า แบบจำลอง EMMS ที่มีค่า specularity coefficient เท่ากับ 0.5 และค่า restitution coefficient ระหว่างอนุภาคของแข็งเท่ากับ 0.97 ให้ผลการจำลองใกล้เคียงกับการทดลองจริงมากที่สุด และผลของตัวแปรดำเนินการที่มีผลต่อค่าเฉลี่ยสัดส่วนโดยปริมาตรรวมของอนุภาคของแข็งคือ ชนิดของอนุภาคของแข็ง อัตราการไหลเวียนของอนุภาคของแข็ง ความเร็วแก๊สป้อนเข้า และอันตรกิริยาระหว่างชนิดของอนุภาคของแข็งกับความเร็วแก๊สป้อนเข้า ตัวแปรที่ส่งผลต่อค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานในแนวรัศมีคือ ชนิดของอนุภาคของแข็ง ความเร็วแก๊สป้อนเข้า และอันตรกิริยาระหว่างชนิดของอนุภาคของแข็งกับความเร็วแก๊สป้อนเข้า และตัวแปรที่ส่งผลต่อค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานในแนวแกนมีเพียงตัวแปรเดียวคือ ความเร็วแก๊สป้อนเข้า การเกิดปฏิกิริยาเคมีระหว่างโลหะกับออกซิเจนกลายเป็นโลหะออกไซด์โดยใช้แบบจำลองแกนกลางหดตัว (shrinking core model) ที่มีความสัมพันธ์แบบอาร์รีเนียสของการแพร่และปฏิกิริยาเคมี (Arrhenius diffusion and reaction) ให้ผลที่สอดคล้องกับผลการทดลองจริงมากที่สุด โดยพบว่า ชนิดของอนุภาคของแข็ง อุณหภูมิ ความเร็วแก๊สป้อนเข้า อันตรกิริยาระหว่างชนิดของอนุภาคของแข็งและอุณหภูมิ อันตรกิริยาระหว่างชนิดของอนุภาคของแข็งและความเร็วแก๊สป้อนเข้า อันตรกิริยาระหว่างอุณหภูมิและความเร็วแก๊สป้อนเข้า และอันตรกิริยาร่วมระหว่างชนิดของอนุภาคของแข็ง อุณหภูมิและความเร็วแก๊สป้อนเข้า ส่งผลต่อค่าร้อยละการเปลี่ยนของออกซิเจน โดยภาวะที่เหมาะสมทางอุทกพลศาสตร์และส่งผลให้ค่าร้อยละการเปลี่ยนของออกซิเจนมากที่สุดคือ อนุภาคของแข็งชนิดนิกเกิล ที่มีอัตราการไหลหมุนเวียนของอนุภาคของแข็ง 300 กิโลกรัมต่อเมตรกำลังสองวินาที ณ อุณหภูมิ 1273 เคลวินและความเร็วแก๊สป้อนเข้า 1 เมตรต่อวินาที
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1391
title: ความแม่นยำในการถอดแบบประมาณปริมาณวัสดุก่อสร้างในการพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์ โดยวิธีทั่วไปและวิธีที่ใช้แบบจำลองสารสนเทศอาคาร : กรณีศึกษาอาคารชุดพักอาศัยประเภท A1 บริษัทแอลพีเอ็น ดีเวลอปเมนท์ จำกัด (มหาชน)

description: การถอดแบบประมาณปริมาณวัสดุก่อสร้างเป็นกระบวนการที่เดิมทีใช้คนเป็นผู้ถอดแบบด้วยการนับและวัดปริมาณต่างๆจากแบบก่อสร้างในกระดาษหรือไฟล์คอมพิวเตอร์ อย่างไรก็ดีการถอดแบบด้วยวิธีดังกล่าวยังมีวัสดุหลายประเภทที่มีความคลาดเคลื่อนจากการถอดแบบเนื่องจากตัวแบบที่มีความซับซ้อน ผู้ประกอบการโครงการอสังหาริมทรัพย์ที่ต้องการควบคุมต้นทุนการก่อสร้างจึงต้องการให้การถอดแบบประมาณปริมาณวัสดุก่อสร้างมีความแม่นยำมากที่สุดเพื่อลดต้นทุนจากวัสดุเหลือใช้ รวมถึงป้องกันไม่ให้วัสดุขาดแคลนขณะก่อสร้างในปัจจุบันเทคโนโลยีแบบจำลองสารสนเทศอาคารหรือ BIM เป็นเทคโนโลยีที่ผู้ประกอบการโครงการอสังหาริมทรัพย์เริ่มให้ความสนใจ ความสามารถอย่างหนึ่งของการใช้แบบจำลองสารสนเทศอาคารคือการกำหนดให้คอมพิวเตอร์เป็นผู้ลงมือถอดแบบแทนคนถอดแบบเดิม ซึ่งยังไม่เคยมีการศึกษาในประเทศไทยว่าวิธีดังกล่าวมีความถูกต้องแม่นยำกว่าวิธีการถอดแบบโดยทั่วไปหรือไม่ อย่างไรการศึกษาวิจัยในครั้งนี้จึงมีจุดประสงค์เพื่อค้นหาว่า วิธีการถอดแบบด้วยวิธีทั่วไปที่ใช้คนเป็นผู้ถอดแบบและวิธีการถอดแบบด้วยแบบจำลองสารสนเทศอาคารนั้นวิธีการใดมีความแม่นยำมากกว่ากัน และแม่นยำกว่าด้วยสาเหตุใด โดยจะใช้กรณีศึกษาเป็นอาคารชุดจำนวน 1 อาคารในโครงการอาคารชุดของบริษัทแอลพีเอ็น ดีเวลอปเมนท์ จำกัด (มหาชน) ซึ่งเป็นอาคารรูปแบบมาตรฐานที่ทางบริษัทได้เคยใช้และกำลังจะนำไปใช้ต่อในโครงการในอนาคต อาคารดังกล่าวจะผ่านการถอดแบบด้วยวิธีทั่วไปโดยและถอดแบบด้วยวิธีการใช้แบบจำลองสารสนเทศอาคารจากการศึกษาในรายการวัสดุที่เลือกมาทำการถอดแบบโครงสร้างทั้ง 2 วิธี ผลการวิจัยพบว่าการถอดแบบด้วยแบบจำลองสารสนเทศอาคารจะแม่นยำกว่าการถอดแบบโดยวิธีทั่วไปเนื่องจาก 3 สาเหตุ คือ 1. การเน้นความสะดวกของผู้ถอดแบบโดยวิธีทั่วไป 2. การคิดขาดตก บกพร่องในวิธีทั่วไป 3. การเผื่อปริมาณวัสดุซ้ำซ้อนในวิธีทั่วไป ซึ่งตัวแบบจำลองสารสนเทศอาคารแสดงให้ผู้ใช้เห็นได้อย่างชัดเจนว่าการคำนวณในแต่ละครั้งมีที่มาอย่างไร นอกจากนี้ผลการวิจัยยังพบว่าปริมาณวัสดุที่ใช้วิธีทั่วไปในการถอดแบบงานโครงสร้างจะมีค่าต่างจากปริมาณวัสดุที่ใช้แบบจำลองสารสนเทศในการถอดแบบ โดยในรายการส่วนใหญ่ปริมาณวัสดุที่ให้แบบจำลองสารสนเทศอาคารถอดแบบจะมีค่าน้อยกว่าการถอดแบบโดยวิธีทั่ว และมีบางรายการที่น้อยกว่าถึงร้อยละ 34 โดยมีมูลค่าความแตกต่างถึงประมาณ 320,000 บาทต่อรายการ ในส่วนของงานสถาปัตยกรรมนั้นมีความแตกต่างถึงร้อยละ 35 และในงานระบบมีความแตกต่างถึงร้อยละ 39 แต่เมื่อคิดออกมาเป็นมูลค่าวัสดุจะเห็นว่าทั้งงานสถาปัตยกรรมและงานระบบมีมูลค่าต่อรายการต่ำกว่ามูลค่าของงานโครงสร้างอย่างมากจนเห็นได้ชัด เจ้าของโครงการจึงควรให้ความสนใจกับงานโครงสร้างมากกว่าเพื่อให้การควบคุมต้นทุนโครงการมีประสิทธิภาพมากที่สุดในท้ายที่สุดการนำ BIM มาใช้ในองค์กรนับเป็นการลงทุนอย่างหนึ่ง ผู้ประกอบการโครงการอสังหาริมทรัพย์ควรพิจารณาถึงปัจจัยต่างๆในการเลือกใช้เทคโนโลยี BIM ในองค์กร ไม่ว่าจะเป็นการลงทุนในด้านระบบคอมพิวเตอร์ทั้งซอฟแวร์และฮาร์ดแวร์ รวมทั้งการฝึกฝนและค้นหาบุคลากรที่สามารถใช้งาน BIM ได้ เพื่อนำมาเปรียบเทียบกับมูลค่าของโครงการที่จะใช้ตรวจสอบต่อไปด้วย หากเป็นองค์กรที่มีขนาดใหญ่ความคุ้มค่าในการใช้งาน BIM จะมากกว่าองค์กรขนาดเล็กเพราะมีงานที่มีมูลค่าสูงเข้ามามากกว่า ส่วนองค์กรขนาดเล็กก็จะมีความได้เปรียบในการดำเนินธุรกิจเมื่อใช้ BIM สูงกว่าองค์กรที่ใกล้เคียงกันแต่ไม่ได้ใช้ BIM อย่างแน่นอน
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1392
title: ผลของการเปิดเสรีการค้าอาเซียนกับการเข้ามาปฏิบัติวิชาชีพสถาปัตยกรรมหลักของสถาปนิกสิงคโปร์ในประเทศไทย

description: การวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาถึงผลของการที่สถาปนิกสิงคโปร์เข้ามาปฏิบัติวิชาชีพสถาปัตยกรรมในประเทศไทยเมื่อมีการเปิดเสรีการค้าอาเซียนในปีพ.ศ. 2558 ซึ่งจะมีรูปแบบการดำเนินงานแตกต่างกันไปภายใต้ข้อกำหนด กฎระเบียบ และเงื่อนไขที่กฎหมายไทย และองค์กรวิชาชีพสถาปัตยกรรมในประเทศไทยได้กำหนดไว้ และศึกษาถึงตำแหน่งที่รับผิดชอบงานในระดับต่างๆ ที่สถาปนิกสิงคโปร์จะเข้ามาทำ วิธีการวิจัย ใช้วิธีเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากแบบสัมภาษณ์ และแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างทั้ง 3 กลุ่ม คือ 1) ผู้ทรงคุณวุฒิในด้านเกี่ยวกับการเปิดเสรีการค้าอาเซียนสาขาวิชาชีพสถาปัตยกรรม และด้านอสังหาริมทรัพย์ 2) ผู้บริหาร หรือหัวหน้าระดับสูงของบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และ 3) สถาปนิก โดยกลุ่มตัวอย่างที่ 2 และ 3 มาจากบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ หรือบริษัทสถาปนิกที่มีสิงคโปร์ร่วมทุนเป็นผู้รับผิดชอบโครงการอาคารชุดพักอาศัยกรณีศึกษา 6 กรณี วิเคราะห์ข้อมูล และทำการสรุปผลผลการศึกษาพบว่าเมื่อมีการเปิดเสรีการค้าอาเซียน สถาปนิกสิงคโปร์จะเข้ามาปฏิบัติวิชาชีพในประเทศไทย 2 รูปแบบหลักๆ คือ รูปแบบนิติบุคคลในลักษณะการเข้ามาลงทุนจัดตั้งบริษัท และรูปแบบบุคคลในลักษณะการเข้ามารับงานเป็นรายโครงการ ซึ่งล้วนมีผลกระทบต่อตัวสถาปนิกไทย และบริษัทสถาปนิกในประเทศไทยในระดับที่แตกต่างกันไป อีกทั้งบริษัทในประเทศไทยสามารถว่าจ้างสถาปนิกสิงคโปร์มาร่วมงานด้วยได้ ภายใต้เงื่อนไขของการเป็น ASEAN Architect ในขั้นตอนแรกๆ ของโครงการหนึ่งๆ จะเลือกสถาปนิกสิงคโปร์เป็นส่วนใหญ่ โดยเฉพาะเมื่อต้องมีการติดต่อกับเจ้าของโครงการ ในขณะที่ลำดับงานในขั้นต่อๆ มาที่ต้องมีการติดต่อกับเจ้าหน้าที่ และคนท้องถิ่นชาวไทยก็จะเลือกสถาปนิกไทยเพื่อให้ไม่ให้เกิดความผิดพลาดในการสื่อสาร ทั้งนี้เพื่อให้สถาปนิกไทยสามารถยกระดับตนเองขึ้นไปได้จึงจำเป็นต้องมีการพัฒนาตนเองอยู่เสมอ รวมไปถึงองค์กรที่เกี่ยวข้องทั้งในระดับวิชาชีพ และระดับภาครัฐซึ่งต้องให้สำคัญในการช่วยยกระดับศักยภาพของสถาปนิกไทย และให้ความสำคัญในเรื่องอัตราค่าบริการวิชาชีพอีกด้วย เนื่องจากปัจจุบันน้ำหนักของอัตราค่าบริการวิชาชีพหนักไปทางในช่วงต้นของการทำโครงการ ซึ่งคือในช่วงการออกแบบ ช่วงดังกล่าวนี้เป็นช่วงที่สถาปนิกสิงคโปร์จะเข้ามารับงาน และสถาปนิกไทยจะรับงานในช่วงถัดไปซึ่งมีน้ำหนักของอัตราค่าบริการน้อยกว่าช่วงแรกอย่างมาก
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1393
title: การจัดการด้านกายภาพวัด : กรณีศึกษาวัดพระธรรมกาย

description: วัดโดยส่วนใหญ่มีอาคารสถานที่และสิ่งปลูกสร้างที่ประกอบไปด้วย โบสถ์ ศาลาการเปรียญ เจดีย์ และกุฏิ เป็นต้น โดยอาคารสถานที่มีลักษณะและคุณสมบัติที่เป็นการลงทุนขนาดใหญ่ การครอบครองและการใช้งานก่อให้เกิดค่าใช้จ่าย คุณสมบัติของอาคารของวัดทำให้ต้องมีการจัดการ การศึกษาครั้งนี้มีวัดพระธรรมกายเป็นกรณีศึกษา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดการด้านกายภาพ โดยอาศัยข้อมูลจาก การสำรวจ การสัมภาษณ์หัวหน้างานด้านกายภาพและบุคคลที่เกี่ยวข้อง สืบค้นข้อมูลจากเอกสาร และนำมาวิเคราะห์ โดยกำหนดขอบเขตของการศึกษาในส่วนที่เป็นธรณีสงฆ์ มีขนาด 196 ไร่จากการศึกษาพบว่าลักษณะทางกายภาพของวัดแบ่งพื้นที่เป็น 3 ส่วนหลักได้แก่ เขตพุทธาวาส เขตสังฆาวาส และเขตธรณีสงฆ์ ภายในวัดพื้นที่ประกอบไปด้วย 2 องค์ประกอบ คือ อาคาร และพื้นที่แวดล้อม อาคาร 36 หลัง อาคารโดยส่วนใหญ่มีโครงสร้างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก สูงชั้นเดียว สภาพที่ปรากฏมีโครงสร้างแข็งแรง วัสดุและสีเปลือกอาคารอยู่ในสภาพเรียบร้อย ไม่ทรุดโทรมหรือหลุดร่อน สะอาด พื้นที่แวดล้อมประกอบไปด้วยสวนป่าที่เขียวสด ต้นไม้สมบูรณ์ ธารน้ำสะอาดและสิ่งปลูกสร้างคงสภาพพร้อมใช้งาน วัดได้มอบหมายให้มูลนิธิธรรมกายเป็นผู้จัดการด้านกายภาพ โดยได้จัดพนักงานประจำเป็นผู้ปฏิบัติงานด้านกายภาพประจำ ตลอดทั้งวันมีพนักงานผู้ปฏิบัติงานด้านกายภาพจำนวน 9 คน มีงานในการรับผิดชอบประกอบด้วย งานรักษาความสะอาด งานกำจัดขยะ งานดูแลสวนและภูมิทัศน์ งานดูแลฟื้นฟูสภาพน้ำ งานครุภัณฑ์ งานดูแลและบำรุงรักษาระบบประกอบอาคารการจัดการด้านกายภาพของวัดมีเป้าหมายเพื่อให้อาคารและสิ่งอำนวยความสะดวกอยู่ในสภาพที่ดี พร้อมใช้งาน เกิดความสะดวกแก่ผู้ใช้งาน เมื่อดูจากความถี่ในการปฏิบัติงานพบว่างานที่วัดให้ความสำคัญซึ่งมีความถี่ในการปฏิบัติงานประจำทุกวันมี 4 งาน คือ งานรักษาความสะอาด งานกำจัดขยะ งานดูแลสวนและภูมิทัศน์ และงานดูแลการทำงานระบบประกอบอาคาร พื้นที่ที่มีการดูแลรักษาความสะอาดมากมี 2 แห่ง คือ โบสถ์ซึ่งเป็นเสมือนสัญลักษณ์แห่งสถานที่ประทับขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และพื้นที่แวดล้อมซึ่งเป็นสถานที่แรกที่ผู้ที่เข้ามาวัดจะได้พบเห็น โดยพบว่าพื้นที่โบสถ์และพื้นที่แวดล้อมมีการจัดอัตรากำลังผู้ปฏิบัติงาน และช่วงเวลาการปฏิบัติงานไว้มากเป็นพิเศษกว่าพื้นที่อื่น
DOI: 10.14457/cu.the.2013.1394
title: A PHENOMENOLOGICAL STUDY IN GENIUS LOCI AS AN IMPLICATION FOR ARCHITECTURAL DESIGN: A CASE STUDY OF ZHOU ZHU KONG SHRINE, TALAD NOI, BANGKOK

description: Talad Noi, one of the heritages district in Bangkok, Thailand, is an interesting urban space due to its long history, development and characteristic of a living community. It was a former shipyard and port area of maritime trade in early Rattanakosin period. It became a place where Chinese merchants and crews drop off and settled. The ways of living were strongly embedded their lives and it developed a unique character of Thai-Chinese community in this area. The uniqueness from both tangible and intangible heritage shows the true identity of the old town that influenced by Chinese culture, religion and history.However, the Genius Loci of Talad Noi is decreasing due to the modern way of living. The local residences’ lifestyle has encourages the physical transformation of streetscape and the community in Talad Noi , which conduces the disappearance of the community and identity, enlightened Genius Loci. The study is aimed to understand Talad Noi community term of phenomenological aspect. The result of the study suggests 3 architectural elements which contribute the genius loci of Talad Noi; 1.The use of light and darkness in the community, 2.Overlapping of public and private area and 3.User-oriented Experience. To renovate Zhou Zhu Kong Shrine, the centre of Talad Noi community, these three concepts of genius loci are applied. In order to restore the lost genus loci and emphasis on the existing spirit of place, while able to maintain its function and people’s collective memory of this old community through Zhou Zhu Kong shrine.