cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2016.632
title: ความสัมพันธ์ของความเครียด ตราบาป เจตคติในการแสวงหาความช่วยเหลือทางจิตวิทยาและภาวะวิกฤตวัยกลางคนในคนวัยทำงาน

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ความสัมพันธ์ของความเครียด ตราบาป เจตคติในการแสวหาความช่วยเหลือทางจิตวิทยาและภาวะวิกฤตวัยกลางคนในคนวัยทำงาน กลุ่มตัวอย่างคือ บุคคลวัยทำงาน ที่มีอายุระหว่าง 36-59 ปี ทั้งเพศชายและเพศหญิง จำนวน 384 คน ที่อาศัยในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล มีอายุเฉลี่ย เท่ากับ 42.72 (SD= 5.27) ปี เครื่องมือที่วิจัย ได้แก่ (1) มาตรวัดการรับรู้ความเครียด (2) มาตรวัดการรับรู้ตราบาปจากสังคม (3) มาตรวัดการรับรู้ตราบาปจากบุคคลใกล้ชิด (4) มาตรวัดการรับรู้ตราบาปจากตนเอง (5) มาตรวัดเจตคติในการแสวงหาความช่วยเหลือทางจิตวิทยาและ (6) มาตรวัดภาวะวิกฤตในช่วงเปลี่ยนผ่านวัยกลางคน วิเคราะห์ข้อมูลโดยค่าสถิติสหสัมพันธ์แบบเพียรสันและการวิเคราะห์การถดถอยพหุคุณ ผลการวิจัยพบว่า 1) ความเครียด ตราบาปจากสังคม ตราบาปจากบุคคลใกล้ชิด ตราบาปจากตนเอง มีความสัมพันธ์ทางบวกกับภาวะวิกฤตวัยกลางคนอย่างมีนัยสำคัญที่ .01 (r= .58, r = .23, r = .15, r = .29,p
DOI: 10.14457/cu.the.2016.633
title: ความสัมพันธ์ระหว่างความเครียดของชายรักชาย ความพึงพอใจในเพศสัมพันธ์ และการสื่อสารเมื่อเกิดความขัดแย้ง กับความพึงพอใจในความสัมพันธ์ของชายรักชาย

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความเครียดของชายรักชาย การสื่อสารเมื่อเกิดความขัดแย้ง 3 รูปแบบ (ได้แก่ การสื่อสารแบบต่อว่า การสื่อสารแบบถอนตัว และ การสื่อสารแบบปฏิสัมพันธ์ทางบวก) รวมทั้ง ความพึงพอใจในเพศสัมพันธ์ ที่มีต่อ ความพึงพอใจและความไม่พึงพอใจในความสัมพันธ์ของชายรักชาย ผู้เข้าร่วมการวิจัยเป็นชายรักชาย 450 คนที่กำลังมีคนรัก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 5 ฉบับ (α =.57-.92) วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์สมการถดถอยพหุ ผลการศึกษาพบว่า 1.) การสื่อสารเมื่อเกิดความขัดแย้งแบบปฏิสัมพันธ์ทางบวก การสื่อสารแบบถอนตัว และ ความพึงพอใจในเพศสัมพันธ์ ร่วมกันทำนายความแปรปรวนของความพึงพอใจในความสัมพันธ์ของชายรักชายได้ร้อยละ 46 โดยการสื่อสารแบบปฏิสัมพันธ์ทางบวกและความพึงพอใจในเพศสัมพันธ์มีอิทธิพลทางบวก ในขณะที่การสื่อสารแบบถอนตัวมีอิทธิพลทางลบ 2.) การสื่อสารเมื่อเกิดความขัดแย้งแบบปฏิสัมพันธ์ทางบวก การสื่อสารแบบถอนตัว ความพึงพอใจในเพศสัมพันธ์ และ ความเครียดของชายรักชาย ร่วมกันทำนายความแปรปรวนของความไม่พึงพอใจในความสัมพันธ์ของชายรักชายได้ร้อยละ 40 โดยการสื่อสารแบบปฏิสัมพันธ์ทางบวกและความพึงพอใจในเพศสัมพันธ์มีอิทธิพลทางลบ ในขณะที่การสื่อสารแบบถอนตัวมีอิทธิพลทางบวก ประเด็นที่น่าสังเกตคือ ความเครียดของชายรักชาย สามารถอธิบาย ความไม่พึงพอใจในความสัมพันธ์ ของชายรักชาย แต่ไม่สามารถอธิบายความพึงพอใจในความสัมพันธ์ได้ หรืออาจกล่าวได้ว่าเมื่อคู่รักชายรักชายยังมีความพึงพอใจในความสัมพันธ์ดีอยู่ ความเครียดของชายรักชาย จะไม่ส่งผลลบต่อความสัมพันธ์ แต่เมื่อไรก็ตามที่ชายรักชายเกิด ความไม่พึงพอใจในความสัมพันธ์ อิทธิพลจาก ความเครียดของชายรักชาย ก็จะเข้ามามีบทบาทสำคัญต่อความสัมพันธ์ของคู่รักได้
DOI: 10.14457/cu.the.2016.634
title: การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสติ การกำกับอารมณ์แบบปรับปลี่ยนความคิดการกำกับอารมณ์แบบเก็บกด และสุขภาวะทางจิต

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ความสัมพันธ์ของสติ การกำกับอารมณ์แบบปรับเปลี่ยนความคิด การกำกับอารมณ์แบบเก็บกดและสุขภาวะทางจิตของพนักงานในองค์กร กลุ่มตัวอย่างคือพนักงานในองค์กรที่มีอายุงานไม่ต่ำกว่า 4 เดือนหรือผ่านการทดลองงานแล้ว ทั้งเพศชายและเพศหญิง ช่วงอายุตั้งแต่ 22 - 55 ปี ในเขตพื้นที่กรุงเทพและปริมณฑลที่มีความสมัครใจเข้าร่วมการวิจัย จำนวน 148 คน มีอายุเฉลี่ย เท่ากับ 31.22 ปี (SD = 5.8) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ (1) แบบวัดสุขภาวะทางจิต (2) แบบวัดสติ (3) แบบวัดการกำกับอารมณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยค่าสถิติสหสัมพันธ์แบบเพียรสันและการวิเคราะห์การถดถอยแบบการถดถอยเชิงเส้นพหุ ผลการวิจัยพบว่า 1) สติมีสหสัมพันธ์ทางบวกกับสุขภาวะทางจิตของพนักงานในองค์กรอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับต่ำกว่า .001 (r = .554, p &lt; 0.001) 2) การกำกับอารมณ์แบบปรับเปลี่ยนความคิด มีสหสัมพันธ์ทางบวกกับสุขภาวะทางจิตของพนักงานในองค์กรอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับต่ำกว่า .001 (r = .499, p &lt; 0.001) 3) การกำกับอารมณ์แบบเก็บกดไม่มีสหสัมพันธ์กับสุขภาวะทางจิตของพนักงานในองค์กร (r = .025, p = 0.381) 4) สติ การกำกับอารมณ์แบบปรับเปลี่ยนความคิด และการกำกับอารมณ์แบบเก็บกดสามารถทำนายสุขภาวะทางจิตของพนักงานในองค์กรได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และอธิบายความแปรปรวนของสุขภาวะทางจิตได้ร้อยละ 40.5 (R² = .405, p &lt; .001) โดยตัวแปรที่สามารถทำนายสุขภาวะทางจิตได้มากที่สุด คือ สติ (β = .45, p &lt; .001) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับต่ำกว่า .001 รองลงมาได้แก่ การกำกับอารมณ์แบบปรับเปลี่ยนความคิด (β = .32, p &lt; .001) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับต่ำกว่า .001 และการกำกับอารมณ์แบบเก็บกด (β = -.24, p &lt; .01) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับต่ำกว่า .01
DOI: 10.14457/cu.the.2016.635
title: อิทธิพลของการเห็นคุณค่าแห่งตนโดยชัดแจ้งและโดยนัย ต่อการให้อภัยโดยชัดแจ้งและโดยนัยโดยมีอคติโดยชัดแจ้งและโดยนัยเป็นตัวแปรส่งผ่าน : การวิเคราะห์กลุ่มพหุ เปรียบเทียบระหว่างการคุกคามจากภายในกลุ่มและภายนอกกลุ่ม

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาโมเดลการให้อภัยโดยนัยและการให้อภัยโดยชัดแจ้ง 2) ศึกษาอิทธิพลของการเห็นคุณค่าแห่งตนโดยนัย และการเห็นคุณค่าแห่งตนโดยชัดแจ้ง ต่อการให้อภัยโดยนัยและการให้อภัยโดยชัดแจ้ง โดยมีอคติโดยนัย และอคติโดยชัดแจ้งเป็นตัวแปรส่งผ่าน 3) เพื่อเปรียบเทียบโมเดลการให้อภัยโดยนัยและการให้อภัยโดยชัดแจ้งภายใต้สภาวะการคุกคามที่มาจากบุคคลภายในกลุ่มเดียวกันและบุคคลภายนอกกลุ่ม ซึ่งงานวิจัยนี้ได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการพิจารณาจริยธรรมการวิจัยในคน กลุ่มสหสถาบัน ชุดที่ 1 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยในเงื่อนไขการถูกคุกคามจากบุคคลภายในกลุ่มเดียวกัน และจากบุคคลภายนอกกลุ่ม คือ นิสิตมหาวิทยาลัย จำนวน 720 คน ซึ่งโมเดลที่ผู้วิจัยได้พัฒนาขึ้นประกอบด้วยตัวแปรแฝงจำนวน 6 ตัว ได้แก่ การเห็นคุณค่าแห่งตนโดยนัย การเห็นคุณค่าแห่งตนโดยชัดแจ้ง อคติโดยนัย อคติโดยขัดแจ้ง การให้อภัยโดยนัย และการให้อภัยโดยชัดแจ้ง เก็บข้อมูลโดยใช้เครื่องมือวัดที่มีค่าความเชื่อมั่นอยู่ระหว่าง .77-.90 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างด้วยโปรแกรม LISREL 8.72 และการวิเคราะห์ทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยที่สำคัญ 1) การเห็นคุณค่าแห่งตนโดยนัยและโดยชัดแจ้งมีความสัมพันธ์ทางลบต่ออคติโดยนัยและโดยชัดแจ้ง แต่มีความสัมพันธ์ทางบวกต่อการให้อภัยโดยนัยและโดยชัดแจ้ง ส่วนอคติโดยนัยและโดยชัดแจ้งมีความสัมพันธ์ทางลบต่อการให้อภัยโดยนัยและโดยชัดแจ้ง 2) โมเดลอิทธิพลของการให้อภัยโดยนัยและโดยชัดแจ้งที่พัฒนาขึ้น ทั้งเงื่อนไขการถูกคุกคามจากบุคคลภายในกลุ่ม และภายนอกกลุ่ม มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยตัวแปรอิสระในโมเดลอธิบายการให้อภัยโดยนัยและโดยชัดแจ้งในกลุ่มการถูกคุกคามจากบุคคลภายในกลุ่ม คิดเป็นร้อยละ 85 และ 54 ตามลำดับ (X2 = 31.71, df = 23, p = 0.11, GFI = .99, AGFI = .98, RMSEA = .02) ตัวแปรอิสระในโมเดลอธิบายการให้อภัยทั้งสองรูปแบบในกลุ่มการถูกคุกคามจากบุคคลภายนอกกลุ่ม คิดเป็นร้อยละ 66 และ 90 ตามลำดับ (X2 = 28.96, df = 19, p = 0.07, GFI = .99, AGFI = .98, RMSEA = .03) 3) โมเดลสมมติฐานการวิจัยของกลุ่มเงื่อนไขการถูกคุกคามทั้ง 2 กลุ่ม ไม่มีความแปรเปลี่ยนในรูปแบบของโมเดลแต่มีความแปรเปลี่ยนของค่าพารามิเตอร์เมทริกซ์อิทธิพลเชิงสาเหตุระหว่างตัวแปรภายในแฝง (BE)
DOI: 10.15468/efjr6x
title: First record of the genus Raunolina (Hemiptera: Fulgoroidea: Caliscelidae) from tropical Africa with description of two new species from Sudan and Saudi Arabia

description: This dataset contains the digitized treatments in Plazi based on the original journal article Gnezdilov, Vladimir M. (2017): First record of the genus Raunolina (Hemiptera: Fulgoroidea: Caliscelidae) from tropical Africa with description of two new species from Sudan and Saudi Arabia. Acta Entomologica Musei Nationalis Pragae (suppl.) 57 (1): 11-22, DOI: 10.1515/aemnp-2017-0054
DOI: 10.14457/cu.the.2016.636
title: ความสัมพันธ์ระหว่างการสำรวจอาชีพและความแน่ใจทางอาชีพในนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายโดยมีอุปสรรคในการตัดสินใจเกี่ยวกับอาชีพเป็นตัวแปรควบคุม

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาอิทธิพลของการสำรวจอาชีพต่อความแน่ใจทางอาชีพ โดยมีอุปสรรคในการตัดสินใจเกี่ยวกับอาชีพเป็นตัวแปรควบคุม โดยใช้สถิติวิเคราะห์การถดถอยพหุแบบลำดับขั้น (Hierarchical Multiple Regression Analysis) ผู้เข้าร่วมการวิจัยเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวน 878 คน ประเมินแบบสอบถาม การสำรวจอาชีพ อุปสรรคในการตัดสินใจเกี่ยวกับอาชีพ และเครื่องมือวัดแววทางอาชีพฉบับนักเรียน โดยมีสมมติฐานว่าเมื่อควบคุมตัวแปร อุปสรรคในการตัดสินใจเกี่ยวกับอาชีพแล้ว การสำรวจอาชีพจะสามารถร่วมกันอธิบายความแน่ใจทางอาชีพได้ จากผลการวิจัยพบว่าพฤติกรรมการสำรวจอาชีพ ไม่สามารถทำนายความแน่ใจทางอาชีพได้ แม้จะมีอุปสรรคในการตัดสินใจเกี่ยวกับอาชีพเป็นตัวแปรควบคุม แต่เมื่อทำการวิเคราะห์โดยแยกความแน่ใจทางอาชีพ ออกเป็นสองส่วน ตามจำนวนกิจกรรมทางอาชีพที่ชอบ และ ตามจำนวนกิจกรรมทางอาชีพที่ไม่ชอบ ในกลุ่มตัวอย่างนักเรียนมัธยมปลายพบว่า 1). การสำรวจทางอาชีพ ทั้ง 3 รูปแบบ มีความสัมพันธ์ทางบวกต่อ จำนวนกิจกรรมทางอาชีพที่ชอบ (การสำรวจสิ่งแวดล้อม β = .08, p &lt; .05, การสำรวจตนเอง β = .08, p &lt; .05, การทดลองทำกิจกรรมทางอาชีพ β = .22, p &lt; .001) 2). การสำรวจอาชีพด้วยการทดลองทำกิจกรรมทางอาชีพ มีความสัมพันธ์ทางลบต่อ จำนวนกิจกรรมทางอาชีพที่ไม่ชอบ (β = -.17, p &lt; .001) สรุปได้ว่ายิ่งผู้เข้าร่วมวิจัยนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายใช้เวลากับการสำรวจอาชีพมาก ก็จะยิ่งมีจำนวนกิจกรรมทางอาชีพที่ชอบหลากหลายมากขึ้น งานวิจัยนี้ทำให้เห็นว่าการสำรวจอาชีพของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายนั้นยังมีลักษณะของการสำรวจเพื่อทำความรู้จักอาชีพ และสร้างความสนใจเกี่ยวกับอาชีพต่าง ๆ การสำรวจอาชีพของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายโดยส่วนใหญ่ นั้นมีแนวโน้มที่จะยังไม่สามารถให้คำตอบได้อย่างชัดเจนว่าตนไม่ชอบอาชีพใดบ้าง หรือยังไม่สามารถตัดตัวเลือกเกี่ยวกับกิจกรรมทางอาชีพ เพื่อช่วยให้ตนสามารถตัดสินใจเกี่ยวกับอาชีพได้อย่างมีประสิทธิภาพ
DOI: 10.14457/cu.the.2016.637
title: ผลของกลุ่มการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแนวปัญญาพฤติกรรมนิยมต่อความสามารถในการฟื้นพลังและความสามารถในการกำกับอารมณ์ในวัยเด็กตอนกลาง

description: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของกลุ่มการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแนวปัญญาพฤติกรรมนิยมต่อความสามารถในการฟื้นพลังและความสามารถในการกำกับอารมณ์ในเด็กในวัยเด็กตอนกลาง โดยมีลักษณะเป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีการเก็บข้อมูลก่อนและหลังการทดลอง โดยมีกลุ่มควบคุม กลุ่มตัวอย่างคือ เด็กอายุระหว่าง 10-12 ปี จำนวน 47 คน แบ่งเป็นกลุ่มควบคุม 24 คน และกลุ่มทดลอง 23 คน โดยกลุ่มทดลองนี้เข้ากลุ่มการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแนวปัญญาพฤติกรรมนิยมต่อความสามารถในการฟื้นพลังและความสามารถในการกำกับอารมณ์กลุ่มละ 7-8 คน ดำเนินการกลุ่มรายสัปดาห์ 8 ครั้ง ครั้งละ 2 ชั่วโมง คิดเป็นการเข้ากลุ่มรวม 16 ชั่วโมง เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ มาตรวัดความสามารถในการฟื้นพลัง และมาตรวัดความสามารถในการกำกับอารมณ์ ผู้วิจัยวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติวิเคราะห์ความแปรปรวนพหุนามสองทางแบบผสานวิธี (Two-way Mixed-design MANOVA) พบว่า 1. หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนความสามารถในการฟื้นพลัง สูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 2. หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนความสามารถในการกำกับอารมณ์ตนเอง สูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 3. หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนความสามารถในการฟื้นพลัง สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 4. หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนความสามารถในการกำกับอารมณ์ตนเอง สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
DOI: 10.5281/zenodo.4497643
title: Dataset related to article "Twenty-one year experience with intrauterine inseminations after controlled ovarian stimulation with gonadotropins: maternal age is the only prognostic factor for success."

description: This record contains data related to article "Twenty-one year experience with intrauterine inseminations after controlled ovarian stimulation with gonadotropins: maternal age is the only prognostic factor for success.". Abstract <strong>Purpose: </strong>To report our experience on homologous intrauterine insemination (IUI) with gonadotropin controlled ovarian stimulation (COS) cycles and to examine different variables which could predict IUI success. <strong>Materials and methods: </strong>This is a retrospective analysis of IUIs performed between January 1997 and December 2017. A total of 7359 COS IUI's procedures (2901 couples) were reviewed. Clinical pregnancy, live birth rate and age, body mass index (BMI), smoking habit, duration of infertility, sperm characteristics before and after treatment (total motile count, morphology, and vitality), day 3 FSH, total gonadotropin dose, and number of follicles were assessed by multivariate logistic regression analysis, and data were expressed as odds ratio (OR). <strong>Results: </strong>The mean female age at the time of COS was 35.10 ± 3.93 years. The most common single infertility diagnoses were unexplained infertility (53.55%), mild male factor (19.69%), and anovulation (10.95%). The total progressive motile sperm count (TPMC) was &gt; 1 × 106/ml (mean 1.34 ± 1.08 × 106/ml). The clinical pregnancy rate was 9.38%, and the live birth rate was 7.19% per cycle. Twin pregnancies were 12.17%. Cumulative pregnancy was 21.89% and cumulative live birth rate was 17.58% per couple. Clinical pregnancy and live birth rates were significantly associated with female age [OR 0.97 (95% CI 0.95-0.99) and 0.95 (95% CI 0.93-0.97), respectively] and day 3 FSH [OR 0.91 (95% CI 0.87-0.94) e 0.90 (95% CI 0.87-0.94), respectively]. <strong>Conclusions: </strong>Clinical pregnancy rate and live birth rates after COS-IUIs were significantly influenced by female age and FSH levels. <strong>Trial registration: </strong>Clinical trial registration number: NCT03836118. Conflict of interest statement The authors declare that they have no conflict of interest.
DOI: 10.14457/cu.the.2016.638
title: ความสัมพันธ์ระหว่างการควบคุมในงานและความพึงพอใจในงาน โดยมีรูปแบบการเผชิญปัญหาเป็นตัวแปรส่งผ่านและกรอบความคิดแบบยึดติด-เติบโตเป็นตัวแปรกำกับ

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยและกลไกที่ส่งผลต่อความพึงพอใจในงาน โดยมุ่งศึกษาอิทธิพลของการควบคุมในงานต่อความพึงพอใจในงาน โดยมีรูปแบบการเผชิญปัญหาทั้ง 4 แบบ (การมุ่งจัดการปัญหา การมุ่งจัดการอารมณ์ การเพิกเฉยปัญหา และการหนีปัญหา) เป็นตัวแปรส่งผ่าน และเพื่อศึกษาอิทธิพลของกรอบความคิดแบบยึดติด-เติบโตเกี่ยวกับความสามารถของบุคคลในการกำกับความสัมพันธ์ระหว่างการควบคุมในงานและรูปแบบการเผชิญปัญหาทั้ง 4 แบบ กลุ่มตัวอย่างคือ บุคลากรในหน่วยงานราชการ 2 แห่ง จำนวน 429 คน เพศชาย 113 คน เพศหญิง 316 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม 4 มาตร ได้แก่ มาตรวัดการควบคุมในงาน มาตรวัดรูปแบบการเผชิญปัญหา มาตรวัดความพึงพอใจในงาน และมาตรวัดกรอบความคิดยึดติด-เติบโตเกี่ยวกับความสามารถของบุคคล ผลการวิจัยพบว่า การมุ่งจัดการปัญหาและการหนีปัญหาเป็นตัวแปรส่งผ่านความสัมพันธ์ระหว่างการควบคุมในงานต่อความพึงพอใจในงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในขณะที่การมุ่งจัดการอารมณ์และการเพิกเฉยปัญหาไม่มีบทบาทเป็นตัวแปรส่งผ่านความสัมพันธ์ดังกล่าว และพบว่ากรอบความคิดแบบยึดติด-เติบโตเกี่ยวกับความสามารถของบุคคล มีอิทธิพลกำกับผลทางอ้อมของการควบคุมในงานที่มีต่อความพึงพอใจในงาน เฉพาะที่ส่งผ่านการมุ่งจัดการปัญหาเท่านั้น โดยผู้เข้าร่วมการวิจัยที่มีคะแนนค่อนไปทางกรอบความคิดแบบเติบโตมักใช้การเผชิญปัญหาแบบการมุ่งจัดการปัญหามากกว่า ไม่ว่าจะรับรู้การควบคุมในงานสูงหรือต่ำ แต่ผู้เข้าร่วมการวิจัยที่มีคะแนนค่อนไปทางกรอบความคิดแบบยึดติดมักใช้การเผชิญปัญหาแบบการมุ่งจัดการปัญหาเฉพาะเมื่อรับรู้ว่าคนมีการควบคุมในงานสูง และไม่ค่อยใช้การมุ่งจัดการปัญหาเมื่อรับรู้ว่าตนมีการควบคุมในงานต่ำ
DOI: 10.5281/zenodo.4477664
title: Dataset related to article "Twenty-one year experience with intrauterine inseminations after controlled ovarian stimulation with gonadotropins: maternal age is the only prognostic factor for success."

description: This record contains data related to article "Twenty-one year experience with intrauterine inseminations after controlled ovarian stimulation with gonadotropins: maternal age is the only prognostic factor for success.". Abstract <strong>Purpose: </strong>To report our experience on homologous intrauterine insemination (IUI) with gonadotropin controlled ovarian stimulation (COS) cycles and to examine different variables which could predict IUI success. <strong>Materials and methods: </strong>This is a retrospective analysis of IUIs performed between January 1997 and December 2017. A total of 7359 COS IUI's procedures (2901 couples) were reviewed. Clinical pregnancy, live birth rate and age, body mass index (BMI), smoking habit, duration of infertility, sperm characteristics before and after treatment (total motile count, morphology, and vitality), day 3 FSH, total gonadotropin dose, and number of follicles were assessed by multivariate logistic regression analysis, and data were expressed as odds ratio (OR). <strong>Results: </strong>The mean female age at the time of COS was 35.10 ± 3.93 years. The most common single infertility diagnoses were unexplained infertility (53.55%), mild male factor (19.69%), and anovulation (10.95%). The total progressive motile sperm count (TPMC) was &gt; 1 × 106/ml (mean 1.34 ± 1.08 × 106/ml). The clinical pregnancy rate was 9.38%, and the live birth rate was 7.19% per cycle. Twin pregnancies were 12.17%. Cumulative pregnancy was 21.89% and cumulative live birth rate was 17.58% per couple. Clinical pregnancy and live birth rates were significantly associated with female age [OR 0.97 (95% CI 0.95-0.99) and 0.95 (95% CI 0.93-0.97), respectively] and day 3 FSH [OR 0.91 (95% CI 0.87-0.94) e 0.90 (95% CI 0.87-0.94), respectively]. <strong>Conclusions: </strong>Clinical pregnancy rate and live birth rates after COS-IUIs were significantly influenced by female age and FSH levels. <strong>Trial registration: </strong>Clinical trial registration number: NCT03836118. Conflict of interest statement The authors declare that they have no conflict of interest.
DOI: 10.14457/cu.the.2016.639
title: การพัฒนาแบบสังเกตพฤติกรรมการเล่นระหว่างผู้ปกครองและเด็กวัยก่อนเข้าโรงเรียน (3-5 ปี)

description: งานวิจัยชิ้นนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาแบบสังเกตพฤติกรรมการเล่นระหว่างผู้ปกครองและเด็กวัยก่อนเข้าโรงเรียน (3-5ปี) ในบริบทของสังคมไทย ที่มีความสะดวกในการใช้งาน และสามารถนำไปใช้ในการสร้างเสริมพฤติกรรมการเล่นที่มีคุณภาพระหว่างผู้ปกครองและเด็กวัยก่อนเข้าโรงเรียนได้ ผู้วิจัยพัฒนาแบบสังเกตจากการศึกษาแนวคิด ทฤษฎี และแบบวัดมาตรฐานที่มีความเกี่ยวข้อง วิเคราะห์ความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 3 ท่าน และเก็บข้อมูลกับกลุ่มตัวอย่างที่เป็นแม่และเด็กวัยก่อนเข้าโรงเรียน (อายุ 3-5 ปี) จำนวน 95 คู่ ผลการวิจัยพบว่าแบบสังเกตนี้มีค่าความสอดคล้องภายใน (KR20) เท่ากับ .81 ผลการประเมินร่วมโดยผู้ประเมินอิสระมีค่าสัมประสิทธิ์แคปปา (Cohen's kappa coefficient) ของแต่ละข้ออยู่ในระดับดีถึงดีมาก (kappa = .83 ถึง 1.00) ผลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ พบว่าแบบสังเกตนี้มี 6 องค์ประกอบ ได้แก่ การแสดงพฤติกรรมและอารมณ์ทางบวกของผู้ปกครอง การแสดงพฤติกรรมและอารมณ์ทางบวกของเด็ก การมีส่วนร่วมในการเล่นการยอมรับซึ่งกันและกัน การส่งเสริมพัฒนาการทางปัญญา และ การส่งเสริมพัฒนาการทางอารมณ์และสังคม สามารถอธิบายความแปรปรวนของข้อกระทงในแบบสังเกตได้ร้อยละ 51.65 ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างคะแนนรวมในแบบสังเกตนี้กับคะแนนจากข้อกระทงบางส่วนในแบบวัด ECHOME (Caldwell & Bradley, 1984) พบว่ามีความสัมพันธ์ทางบวกอยู่ในระดับสูง (r = .71, p &lt; .01) สนับสนุนความตรงจากความสัมพันธ์กับตัวแปรอื่นที่เกี่ยวข้องตามทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับการมีปฏิสัมพันธ์ในการเล่นระหว่างผู้ปกครองและเด็ก
DOI: 10.14457/cu.the.2016.640
title: ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความสามารถในการออกกำลังกายกับพฤติกรรมการออกกำลังกายโดยมีความตั้งใจในการออกกำลังกายเป็นตัวแปรส่งผ่าน และการวางแผนรอบด้านเป็นตัวแปรกำกับ

description: งานวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความสามารถในการออกกำลังกายและพฤติกรรมการออกกำลังกาย มีความตั้งใจในการออกกำลังกายเป็นตัวแปรส่งผ่าน และการวางแผนรอบด้านเป็นตัวแปรกำกับ โดยผู้เข้าร่วมงานวิจัยมีอายุระหว่าง 18 - 24 ปี จำนวน 389 คน มีความตั้งใจในการออกกำลังกาย และตอบแบบสอบถาม 2 ครั้งที่ระยะเวลาห่างกัน 1 สัปดาห์ วิเคราะห์ตัวแปรส่งผ่านและตัวแปรกำกับด้วยวิธีการตรวจสอบตัวแปรส่งผ่านอย่างมีเงื่อนไข (mediated moderation) ผลงานวิจัยพบว่า 1). ผู้เข้าร่วมงานวิจัยร้อยละ 82 .8 เป็นผู้ที่สามารถออกกำลังกายได้ตามที่ตั้งใจไว้ 2). การรับรู้ความสามารถในการออกกำลังกาย สามารถทำนาย พฤติกรรมการออกกำลังกายได้โดยตรง (β = .11, p &lt; .05) และสามารถทำนาย พฤติกรรมการออกกำลังกาย ทางอ้อมผ่าน ความตั้งใจในการออกกำลังกาย (β = .09, p &lt; .01) 3). การวางแผนรอบด้านในการออกกำลังกาย ไม่เป็นตัวแปรกำกับความสัมพันธ์ระหว่าง ความตั้งใจในการออกกำลังกาย กับ พฤติกรรมการออกกำลังกาย แต่การวางแผนรอบด้านในการออกกำลังกาย สามารถส่งอิทธิพลไปยัง พฤติกรรมการออกกำลังกาย ได้โดยตรง (β = .22, p &lt; .01) 4). ความตั้งใจในการออกกำลังกาย การรับรู้ความสามารถในการออกกำลังกาย และ การวางแผนรอบด้านในการออกกำลังกาย สามารถร่วมกันทำนายพฤติกรรมการออกกำลังกายได้ 31 % จึงสรุปได้ว่า ความตั้งใจในการออกกำลังกาย เป็นตัวแปรส่งผ่านระหว่างการรับรู้ความสามารถในการออกกำลังกายและพฤติกรรมการออกกำลังกาย แต่ไม่เป็นตัวแปรกำกับในความสัมพันธ์ระหว่างความตั้งใจในการออกกำลังกายและพฤติกรรมการออกกำลังกาย ผลงานวิจัยสามารถนำไปปรับใช้ในการออกแบบโปรแกรมเสริมสร้างพฤติกรรมการออกกำลังกายเพื่อให้ ผู้ที่สามารถออกกำลังกายได้ตามที่ตั้งใจ มีการออกกำลังกายเพิ่มมากขึ้นได้ โดยการสร้างเสริมให้บุคคลมั่นใจมากขึ้นว่าตนสามารถออกกำลังกายได้ และฝึกการวางแผนอย่างรอบด้านเพื่อลดอุปสรรคในการออกกำลังกาย
DOI: 10.14457/cu.the.2016.641
title: ผลของความเป็นกรด-เบสของสารละลายที่ใช้ตกตะกอนต่อสมบัติของผงนาโนแมกนีเซียมอะลูมิเนตสปิเนลที่สังเคราะห์ด้วยวิธีตกตะกอน

description: งานวิจัยนี้ศึกษาผลของความเป็นกรด-เบสของสารละลายที่ใช้ตกตะกอนต่อสมบัติทางกายภาพและทางเคมีของผงแมกนีเซียมอะลูมิเนตสปิเนลที่สังเคราะห์ด้วยวิธีตกตะกอน โดยใช้สารละลายแอมโมเนียมไฮโดรเจนคาร์บอเนตเป็นตัวช่วยตกตะกอน และปรับความเป็นกรด-เบสของสารละลายที่ใช้ตกตะกอนตั้งแต่ 7.7-10.8 ด้วยแอมโมเนียมไฮดรอกไซด์ จากผลการทดลองพบว่า เมื่อทำการสังเคราะห์โดยใช้สารละลายที่ใช้ตกตะกอนที่มีความเป็นกรด-เบส เท่ากับ 7.7 และ 8.0 จะพบว่าตะกอนที่สังเคราะห์ได้ปรากฎเฟสของแอมโมเนียมดอว์โซไนท์ และสารประกอบแมกนีเซียมที่มีความเป็นผลึกต่ำ โดยตะกอนที่ได้มีลักษณะกลม และมีอัตราส่วนโดยโมลของอะลูมินาต่อแมกนีเซีย (n) เท่ากับ 2.74 และ 2.47 ตามลำดับ เมื่อเพิ่มความเป็นกรด-เบสของสารละลายที่ใช้ตกตะกอนไปที่ 9.0 และ 10.0 ตะกอนที่สังเคราะห์ได้ปรากฎเฟสของ แอมโมเนียมดอว์โซไนท์ที่มีลักษณะแท่งและไฮโดรทัลไซต์ที่มีลักษณะกลม โดยมีค่า n ใกล้เคียง 1 เมื่อเพิ่มความเป็นกรด-เบสของสารละลายที่ใช้ตกตะกอนไปที่ 10.8 จะทำให้ตะกอนที่สังเคราะห์ได้ปรากฏเฟสของไฮโดรทัลไซต์ที่มีลักษณะกลม แต่เฟสแอมโมเนียมดอว์โซไนท์จะมีความยาวเพิ่มขึ้น นอกจากนี้ยังมีค่า n น้อยกว่า 1 อีกด้วย อย่างไรก็ตามเมื่อนำตะกอนที่สังเคราะห์ได้ทั้งหมดไปทำการเผาแคลไซน์ที่ 1100 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 2 ชั่วโมง จะพบเฟสของแมกนีเซียมอะลูมิเนตสปิเนลเฟสเดียว แต่แมกนีเซียมอะลูมิเนตสปิเนลที่สังเคราะห์ได้จะมีค่า n ที่แตกต่างกันขึ้นกับองค์ประกอบทางเคมีของตะกอนที่สังเคราะห์ได้ ซึ่งขนาดของผงแมกนีเซียมอะลูมิเนตสปิเนลที่เตรียมได้อยู่ในช่วง 7 – 90 นาโนเมตร เมื่อนำผงแมกนีเซียมอะลูมิเนตสปิเนลมาทดสอบความสามารถในการเผาผนึกพบว่า ความสามารถในการเผาผนึกจะขึ้นกับค่า n ซึ่งเป็นผลมาจากความเป็นกรด-เบสของสารละลายที่ใช้ตกตะกอน โดยเมื่อความเป็นกรด-เบสของสารละลายที่ใช้ตกตะกอนเพิ่มขึ้น ค่า n จะลดลงและความสามารถในการเผาผนึกของผงแมกนีเซียมอะลูมิเนตสปิเนลจะเพิ่มขึ้น โดยชิ้นงานที่เตรียมจากผงที่สังเคราะห์โดยใช้สารละลายที่ใช้ตกตะกอนที่มีความเป็นกรด-เบสเท่ากับ 10.8 จะมีความสามารถในการเผาผนึกที่ดีที่สุด โดยชิ้นงานสามารถเผาผนึกให้มีความหนาแน่นสัมพัทธ์ร้อยละ 99.3 เมื่อเผาผนึกที่อุณหภูมิเพียง 1500 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 4 ชั่วโมง โดยชิ้นงานที่เตรียมได้มีความแข็งที่ทดสอบด้วยวิธีวิกเกอร์สที่แรงกด 10 กิโลกรัมอยู่ที่ 1412 ± 136 Hv
DOI: 10.14457/cu.the.2016.642
title: ประสบการณ์ด้านสุขภาวะทางจิตวิญญาณของผู้สูงอายุที่มีความเชื่อมโยงกับธรรมชาติสูง

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสบการณ์ด้านสุขภาวะทางจิตวิญญาณของผู้สูงอายุที่มีความเชื่อมโยงกับธรรมชาติสูงด้วยการวิจัยเชิงคุณภาพแบบปรากฏการณ์วิทยา ในผู้สูงอายุที่มีอายุตั้งแต่ 60 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป จำนวน 8 คน คัดเลือกแบบเจาะจงตามเกณฑ์ที่กำหนด เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์รายบุคคล วิเคราะห์ข้อมูลโดยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพแบบปรากฏการณ์วิทยา ผลการศึกษาพบ 5 ประเด็นหลักคือ (1) การมีต้นทุนชีวิตที่ดี ประกอบไปด้วยประเด็นย่อย คือ การมีตัวตนที่มั่นคง ชัดเจน มีความสัมพันธ์กับคนรอบข้างที่ดี และ มีหลักยึดเหนี่ยวในชีวิต (2) การพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง มุ่งสู่การมีชีวิตที่สมดุล ประกอบไปด้วยประเด็นย่อย คือ พัฒนาตนผ่านการเรียนรู้อยู่เสมอ พัฒนาตนผ่านการสังเกตและทบทวนตนเอง และ รักษาสมดุลกายและใจอยู่เสมอ (3) การเรียนรู้จากประสบการณ์ตรงและองค์ความรู้ที่ใช้ได้จริง ประกอบไปด้วยประเด็นย่อย คือ การเรียนรู้จากภูมิปัญญา ความเชื่อ ของบรรพบุรุษและคนในท้องถิ่น การเรียนรู้จากประสบการณ์ตรง ที่ไม่ใช่แค่ในตำรา และ การเรียนรู้จากสัญชาตญาณ (4) การตระหนักในคุณค่าของธรรมชาติ ประกอบไปด้วยประเด็นย่อย คือ การมีช่วงชีวิตที่ผูกพัน ใกล้ชิดธรรมชาติ การตระหนักถึงความสำคัญของธรรมชาติ และ การดูแลรักษาธรรมชาติ (5) การมีวิถีชีวิตที่สุขสงบ รู้จักปล่อยวาง ประกอบไปด้วยประเด็นย่อย คือ เข้าใจและเคารพกฎเกณฑ์ของธรรมชาติ ดำเนินชีวิตอย่างเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ และ มีความเข้าใจชีวิต รู้จักปล่อยวาง