cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2012.941
title: การวิเคราะห์ระบบการสำรวจข้อมูลขนาดใหญ่ระดับประเทศ : กรณีศึกษาโครงการติดตามสภาวการณ์เด็ก

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อวิเคราะห์และเปรียบเทียบระบบการสำรวจข้อมูลในโครงการติดตามสภาวการณ์เด็กและเยาวชนในแต่ละระดับ (ระดับประเทศ ระดับภาคและระดับจังหวัด) ตามมาตรฐานสำรวจข้อมูลขนาดใหญ่ 2) เพื่อวิเคราะห์ความเป็นมาตรฐานเดียวกันของระบบการสำรวจข้อมูลในแต่ละพื้นที่ และวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อความเป็นมาตรฐานเดียวกันของการจัดเก็บข้อมูล 3) เพื่อจัดทำข้อเสนอแนะแนวทางการปรับปรุงระบบการสำรวจข้อมูลขนาดใหญ่สำหรับโครงการการศึกษาครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงปริมาณควบคู่กับเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักวิจัยของโครงการติดตามสภาวการณ์เด็กและเยาวชนรายจังหวัด ระดับประเทศ ระดับภาค และระดับจังหวัด จำนวน 81 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบเจาะจง การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้แบบสำรวจและแบบสัมภาษณ์เป็นเครื่องมือ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติบรรยายโดยใช้โปรแกรม SPSS และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) เมื่อพิจารณาจากจุดตัดคะแนน (Cut-off Score) ที่ถือว่าการเก็บข้อมูลผ่านเกณฑ์ในระดับที่น่าพอใจ คือ ร้อยละ 80 ขึ้นไป หรือเทียบเท่า 4.00 ขึ้นไป และผ่านเกณฑ์ในระดับที่ยอมรับได้คือร้อยละ 70 หรือเทียบเท่า 3.50 ขึ้นไป โดยใช้ Likert Scale (1– 5) เป็นเกณฑ์ พบว่า โครงการติดตามสภาวการณ์เด็กและเยาวชนรายจังหวัด (Child Watch) ผ่านเกณฑ์ในระดับที่ยอมรับได้ทั้งหมด แต่พบว่ามีข้อที่ยังไม่ผ่านเกณฑ์ในระดับที่น่าพอใจ อยู่ 8 ข้อ ซึ่งเมื่อจำแนกดูในรายระดับแล้ว จะพบที่เป็นปัญหาร่วมทั้ง 3 ระดับอยู่ 3 ข้อ คือ การจัดฝึกอบรมให้แก่บุคลากร อาทิ เทคนิคการสุ่มตัวอย่างเทคนิคการเขียนรายงานการคัดเลือกครูหรือผู้ช่วยในการแจกแบบสำรวจ การชี้แจงนักเรียนตลอดจนการเก็บรวบรวมแบบสำรวจคืนทีมจังหวัด และ การมีจำนวนบุคลากรเพียงพอต่อการสำรวจข้อมูลและเป็นปัญหาร่วมอย่างน้อย 2 ระดับอยู่ 5 ข้อ 2) เมื่อวิเคราะห์ในระดับพื้นที่(ภาค) พบว่าทุกภาคผ่านเกณฑ์ในระดับที่ยอมรับได้ แต่มี 1 ภาค จาก 5 ภาค ที่คะแนนรวมยังไม่ถึงเกณฑ์ในระดับที่น่าพอใจ เมื่อจำแนกดูรายข้อของแต่ละภาค พบปัญหาร่วมของ 4 ใน 5 ภาคที่คะแนนไม่ถึงเกณฑ์ในระดับที่น่าพอใจซึ่งถือเป็นปัญหาสำคัญ 1 เรื่อง คือ การจัดฝึกอบรมให้แก่บุคลากร และพบปัญหาร่วมที่คะแนนรวมไม่ถึงเกณฑ์ในระดับที่น่าพอใจใน 3 ภาค อีก 8 ข้อ ทั้งนี้เหตุปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดความแตกต่างในการเก็บข้อมูล ได้แก่ 1) ปัจจัยคน 2) ปัจจัยระยะเวลา 3) ปัจจัยเชิงบริบทพื้นที่ 4) ปัจจัยความร่วมมือ และ 5) ปัจจัยเนื่องจากเงื่อนไขอื่นๆ ของแหล่งทุน จากผลการวิจัยข้างต้นผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะสำคัญอยู่ 3 ประการ คือ 1) การลงทุนกับการพัฒนาบุคลากรทุกระดับอย่างพอเพียง 2) การปรับเงื่อนไขของแหล่งทุนให้ยืดหยุ่นและสอดคล้องกับสภาพและข้อจำกัดในการเก็บข้อมูลในแต่ละพื้นที่ และ 3) การศึกษาความต้องการของหน่วยงานส่วนกลางและระดับพื้นที่ตลอดจนการทำข้อตกลงความร่วมมือกับบางหน่วยงาน เพื่อให้การเก็บข้อมูลมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2012.942
title: ผลของการจัดการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ตามแนวคิดวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสังคมที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาและความตระหนักเรื่องการอนุรักษ์พลังงานและสิ่งแวดล้อมของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองมีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียนกลุ่มที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ ตามแนวคิดวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสังคม (2) เปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาของนักเรียนระหว่างกลุ่มที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ตามแนวคิดวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสังคม กับนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์แบบทั่วไป (3) เปรียบเทียบความตระหนักเรื่อง การอนุรักษ์พลังงานและสิ่งแวดล้อมระหว่างก่อนเรียนกับหลังเรียนของนักเรียนกลุ่มที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ตามแนวคิดวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสังคม และ (4) เปรียบเทียบความตระหนักเรื่องการอนุรักษ์พลังงานและสิ่งแวดล้อมระหว่างนักเรียนกลุ่มที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ ตามแนวคิดวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสังคม กับนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ แบบทั่วไป กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร ที่กำลังศึกษาในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2555 จำนวน 2 ห้องเรียน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองซึ่งได้รับการจัดการเรียน การสอนวิทยาศาสตร์ตามแนวคิดวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสังคม และกลุ่มควบคุมซึ่งได้รับการจัด การเรียนการสอนวิทยาศาสตร์แบบทั่วไป เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลครั้งนี้ คือ แบบวัดความสามารถ ในการแก้ปัญหาและแบบวัดความตระหนักเรื่องการอนุรักษ์พลังงานและสิ่งแวดล้อม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบที ภายหลังการทดลอง ผลการทดลองสรุปได้ดังนี้ 1.นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการแก้ปัญหาหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการแก้ปัญหาสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3.นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความตระหนักเรื่องการอนุรักษ์พลังงานและสิ่งแวดล้อมหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4.นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความตระหนักเรื่องการอนุรักษ์พลังงานและสิ่งแวดล้อมสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2012.943
title: การหาจุดแบ่งของตัวแบบการถดถอยโลจิสติกแบบ 2 ประเภท สำหรับการพยากรณ์การจำแนกข้อมูลโดยใช้ฟังก์ชันโพรบิตเป็นฟังก์ชันเชื่อมโยง

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาจุดแบ่งที่เหมาะสมที่สุดสำหรับตัวแบบถดถอยโลจิสติกแบบ 2 ประเภทสำหรับการจำแนกข้อมูลโดยใช้ฟังก์ชันโพรบิตเป็นฟังก์ชันเชื่อมโยง โดยปัจจัยที่สนใจศึกษาในงานการวิจัยครั้งนี้คือจำนวนตัวแปรอิสระเป็น 1, 2, 3, 4 และ 5 ขนาดตัวอย่างเป็น 50, 100, 150, 200 และ 250 สัดส่วนของการไม่เกิดเหตุการณ์ที่สนใจเป็น 0.1, 0.5 และ 0.9 และระดับความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระเป็น 3 ระดับคือความสัมพันธ์กันในระดับตํ่า(0 &lt; 0.30) ระดับปานกลาง (0.30 &lt; 0.60) และระดับสูง ( 0.60 &lt; 0.90) ซึ่งข้อมูลทั้งหมดจำลองโดยเทคนิคมอนติคาร์โล ด้วยโปรแกรม R การหาค่าจุดแบ่งจะใช้ทฤษฎีของHadjicostas P. (2006) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ กรณีที่จำนวนตัวแปรอิสระเปลี่ยนแปลง แต่ปัจจัยอื่นๆ คงที่พบว่าที่สัดส่วนของการไม่เกิดเหตุการณ์ที่สนใจเท่ากับ 0.5 ค่าเฉลี่ยของจุดแบ่งมีค่าขึ้นๆ ลงๆ และลู่เข้าสู่ค่า 0.5แต่ค่าเฉลี่ยจะมีค่าต่ำกว่าค่า0.5 เมื่อระดับความสัมพันธ์สูงและขนาดตัวอย่างใหญ่ และที่สัดส่วนของการไม่เกิดเหตุการณ์ที่สนใจอื่นๆ ส่วนใหญ่ค่าเฉลี่ยของจุดแบ่งมีค่าขึ้นๆ ลงๆ และลู่เข้าสู่ค่า0.5กรณีที่ขนาดตัวอย่างเปลี่ยนแปลง แต่ปัจจัยอื่นๆ คงที่พบว่าที่สัดส่วนของการไม่เกิดเหตุการณ์ที่สนใจเท่ากับ 0.5 ค่าเฉลี่ยของจุดแบ่งมีค่าขึ้นๆ ลงๆ และลู่เข้าสู่ค่า 0.5และที่สัดส่วนของการไม่เกิดเหตุการณ์ที่สนใจอื่นๆ ส่วนใหญ่ค่าเฉลี่ยของจุดแบ่งมีค่าขึ้นๆ ลงๆ และลู่เข้าสู่ค่า 0.5กรณีที่สัดส่วนของการไม่เกิดเหตุการณ์ที่สนใจเปลี่ยนแปลง แต่ปัจจัยอื่นๆ คงที่พบว่า ส่วนใหญ่ค่าเฉลี่ยของจุดแบ่งมีค่าขึ้นๆ ลงๆ และลู่เข้าสู่ค่า 0.5 กรณีที่ระดับความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระเปลี่ยนแปลงไปแต่ปัจจัยอื่นๆคงที่พบว่า ส่วนใหญ่ค่าเฉลี่ยของจุดแบ่งมีค่าขึ้นๆ ลงๆ และลู่เข้าสู่ค่า 0.5
DOI: 10.14457/cu.the.2012.944
title: การศึกษาทัศนะของอาจารย์ ผู้บริหาร และนิสิตเกี่ยวกับการใช้พิพิธภัณฑ์และหอศิลป์ในการเรียนรู้ศิลปะ : กรณีศึกษาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทัศนะของอาจารย์ ผู้บริหาร และนิสิต เกี่ยวกับการใช้พิพิธภัณฑ์และหอศิลป์ภายในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในการเรียนรู้ทางศิลปะของนิสิตและประโยชน์จากการเข้าใช้ 5 ด้าน คือ 1) ความรู้ความเข้าใจ 2) ทักษะ 3) ความสนุกสนาน แรงบันดาลใจ ความคิดสร้างสรรค์ 4) ทัศนคติและคุณค่า 5) กิจกรรม การแสดงออก และการพัฒนาการของการที่เข้ามาเรียนรู้ทางด้านศิลปะ ประชากรและกลุ่มตัวอย่างได้แก่ อาจารย์ 12 คน ผู้บริหารพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์ 15 คน และนิสิต 120 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยโดยผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง ได้แก่แบบสอบถาม แบบสำรวจ และแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยมัชฌิมเลขคณิต และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ด้านความรู้ความเข้าใจ ทัศนะของอาจารย์คือผู้เรียนได้รับความรู้ความเข้าใจทาง ด้านศิลปะเพิ่มขึ้นจากเนื้อหาในบทเรียน ทัศนะของผู้เรียนคือผู้เรียนได้รับความรู้ความเข้าใจในเรื่องของวัสดุ เทคนิคและวิธีทำงานศิลปะที่หลากหลายมากขึ้น 2) ด้านทักษะ ทัศนะของอาจารย์คือการนำความรู้ที่ได้จากพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์มาบูรณาการการเรียนการสอนในรายวิชาทางศิลปะ ทัศนะของผู้เรียนคือผู้เรียนได้พัฒนาทักษะทางการคิด การจัดการทางข้อมูล การเข้าสังคม และการสื่อสารดีขึ้น 3) ด้านความสนุกสนาน แรงบันดาลใจ และความคิดสร้างสรรค์ ทัศนะของอาจารย์คือ ผู้เรียนมีความกระตือรือร้นในการเรียนรู้จากพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์ ทัศนะของผู้เรียนคือผู้เรียนได้รับแรงบันดาลใจและความคิดสร้างสรรค์ในการเรียนรู้จากพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์ 4) ด้านทัศนคติและคุณค่า ทัศนะของอาจารย์คือความรู้ความเข้าใจที่ได้จากการเข้าชมพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์สามารถพัฒนาการเรียนรู้ในรายวิชาทางศิลปะต่างๆได้ ทัศนะของผู้เรียนคือผู้เรียนศิลปะควรเข้าไปศึกษาหาความรู้จากพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์อย่างสม่ำเสมอ 5) ด้านกิจกรรม การแสดงออกและพัฒนาการ ทัศนะของอาจารย์คือผู้เรียนได้พัฒนาทักษะการสื่อสารและการมีปฎิสัมพันธ์กับผู้อื่น ทัศนะของผู้เรียนคือผู้เรียนมีพัฒนาการในการใช้วัสดุ เทคนิคและวิธีการทำงานที่หลากหลายและมีความน่าสนใจเพิ่มมากขึ้น สำหรับทัศนะของผู้บริหารพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์คือ มีจุดมุ่งหมายส่วนใหญ่ในการก่อตั้งพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์เพื่อการเก็บสะสมวัตถุงานวิจัยเป็นประวัติศาสตร์และแสดงผลงานของสาขาวิชา มีความเห็นด้วยและคิดว่าพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์มีความเหมาะสมในการนำมาใช้ในการเรียนรู้ทางศิลปะเป็นการได้เรียนรู้จากของจริงปัญหาทีผู้บริหารพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์พบส่วนใหญ่ คือ เรื่องการบริหารจัดการ พื้นที่ การประชาสัมพันธ์ งบประมาน และบุคลากรผู้ดูแล
DOI: 10.17632/bgyz8htmkd.1
title: Data for: An Improved Resistance-Based Thermal Model for a Pouch Lithium-ion Battery Considering Heat Generation of Tabs
DOI: 10.14457/cu.the.2012.945
title: แนวทางการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนากำลังคนในอุตสาหกรรมเชิงนิเวศน์ : กรณีศึกษานิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ (1) เพื่อศึกษาคุณลักษณะของกำลังคนในอุตสาหกรรมเชิงนิเวศน์ และ (2) เพื่อเสนอแนวทางการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนากำลังคนในอุตสาหกรรมเชิงนิเวศน์ ในการศึกษาผู้วิจัยได้ศึกษาข้อมูลจากเอกสาร แบบสอบถาม การสัมภาษณ์ และการสัมภาษณ์กลุ่ม (Group Interview) วิเคราะห์ข้อมูลที่ได้จากแบบสอบถามโดยใช้สถิติการหาค่าร้อยละ และการวิเคราะห์ความแปรปรวน (ANOVA) วิเคราะห์ข้อมูลที่ได้จากการสัมภาษณ์ และการสัมภาษณ์กลุ่ม ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ผลการวิจัย พบว่า 1. คุณลักษณะของกำลังคนในอุตสาหกรรมเชิงนิเวศน์ แบ่งเป็น 3 ด้าน ได้แก่ (1) ด้านความรู้ แรงงานฝีมือ สามารถกำหนดทิศทางของโรงงาน/บริษัทได้ แรงงานฝีมือจึงต้องมีความรู้เกี่ยวกับนโยบาย/การวางแผนงาน สามารถกำหนดนโยบาย ที่มีความชัดเจน และสามารถนำไปปฏิบัติได้ ส่วนแรงงานกึ่งฝีมือ และแรงงานไร้ฝีมือ ต้องมีความรู้ด้านสิ่งแวดล้อม การพัฒนาที่ยั่งยืน และเศรษฐศาสตร์ เพื่อเป็นพื้นฐานในการเข้าฝึกอบรมกับทางโรงงาน/บริษัท ที่จะดำเนินการให้ก่อนเข้าทำงาน (2) ด้านทักษะ แรงงานฝีมือต้องมีทักษะการคิดเชิงระบบ สามารถวิเคราะห์ภาพรวม และผลกระทบที่จะเกิดขึ้นได้ และทักษะการสร้างแรงจูงใจ เพื่อให้แรงงานระดับรองลงมามีความตระหนักต่อปัญหาสิ่งแวดล้อม และ (3) ด้านบุคลิกอุปนิสัย แรงงานฝีมือ แรงงานกึ่งฝีมือ และแรงงานไร้ฝีมือ ต้องมีจิตสำนึกที่ดีต่อสิ่งแวดล้อม ยอมรับว่าตนเองมีส่วนช่วยแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมได้ และปฏิบัติอย่างจริงจัง 2. แนวทางการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนากำลังคนในอุตสาหกรรมเชิงนิเวศน์ แบ่งเป็น 3 รูปแบบ ได้แก่(1) การศึกษาในระบบ แรงงานฝีมือ แรงงานกึ่งฝีมือ และแรงงานไร้ฝีมือ การจัดการศึกษาต้องมุ่งเน้นความรู้ ด้านสิ่งแวดล้อม การพัฒนาที่ยั่งยืน เศรษฐศาสตร์ และปลูกฝังจิตสำนึกที่ดีต่อสิ่งแวดล้อม โดยแรงงานฝีมือจะต้องมุ่งเน้นความรู้เพิ่มเติมในด้านนโยบาย/การวางแผนงาน กฎหมายสิ่งแวดล้อม การจัดการสิ่งแวดล้อม การขนส่ง สถาปัตยกรรมศาสตร์ และการออกแบบอุตสาหกรรม (2) การศึกษานอกระบบ แรงงานฝีมือ แรงงานกึ่งฝีมือ และแรงงานไร้ฝีมือ จะใช้การฝึกอบรมภายใน/ภายนอก โรงงาน/บริษัท เพื่อเพิ่มเติมความรู้และประสบการณ์ เฉพาะด้านนั้นๆ เช่น ความรู้ด้านสิ่งแวดล้อม และการพัฒนาที่ยั่งยืน และ (3) การศึกษาตามอัธยาศัย แรงงานฝีมือ แรงงานกึ่งฝีมือ และแรงงานไร้ฝีมือ จะใช้การเรียนรู้ผ่านกิจกรรม เสียงตามสาย และผ่านสื่อสิ่งพิมพ์ ควรทำร่วมกับชุมชน โดยให้กำลังคนมีส่วนร่วมอย่างจริงจัง ตั้งแต่ การร่วมคิด ร่วมวางแผน และร่วมทำ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.946
title: ศักยภาพของรายการ "ชุมชนนิมนต์ยิ้ม" ในการถ่ายทอดธรรมะให้กับเด็ก

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เพื่อวิเคราะห์วิธีการนำเสนอเนื้อหาของรายการชุมชนนิมนต์ยิ้ม รวมทั้งคุณลักษณะของรายการที่ดึงดูดความสนใจและสร้างความชื่นชอบ รวมไปถึงความเข้าใจและแง่คิดในด้านธรรมะของเด็กจากการรับชมรายการ โดยมีเครื่องมือหลักในการวิจัยดังนี้ 1) การวิเคราะห์เนื้อหาและวิธีการนำเสนอเนื้อหาของการ์ตูนแอนิเมชั่นชุมชนนิมนต์ยิ้ม 2) สัมภาษณ์เชิงลึกผู้ผลิตและที่ปรึกษาด้านการเขียนบทรายการ 3) ดำเนินการสนทนากลุ่มกับนักเรียนระดับประถมศึกษาปีที่ 1- 6 ผลการวิจัยพบว่าวิธีการนำเสนอเนื้อหาธรรมะของรายการชุมชนนิมนต์ยิ้มมี 2 วิธี ดังนี้ 1) เรื่องราว เหตุการณ์ที่เป็นปัญหากำหนดหลักธรรมะที่นำมาแก้ไข 2) หลักธรรมะเป็นตัวกำหนดเรื่องราว เหตุการณ์ นอกจากนี้ คุณลักษณะที่ดึงดูดความสนใจและสร้างความชื่นชอบให้กับเด็ก มีอยู่ด้วยกัน 3 ประการ คือ 1) ความบันเทิงที่เด็กได้รับจากรูปแบบการนำเสนอแบบการ์ตูนแอนิเมชั่น 2) ความเข้าใจง่ายที่เกิดจากการดำเนินเรื่องและการใช้บทสนทนาในชีวิตประจำวัน และ 3) ความรับรู้เชิงคุณค่าที่เป็นการ์ตูนมีสาระ สำหรับความเข้าใจและได้แง่คิดที่ได้รับจากการรับชมรายการ ผลการศึกษาพบว่า เด็กแต่ละช่วงวัยมีความสามารถในการเรียนรู้แตกต่างกัน โดยเด็กประถมศึกษาตอนต้น (ป.1-ป.3) มีความเข้าใจและได้แง่คิดธรรมะน้อยกว่าเด็กประถมตอนปลาย (ป.4-ป.6) นอกจากนั้นยังพบอีกว่า การผูกเรื่องที่ซับซ้อน หรือมีหลายปมปัญหา มีแนวโน้มที่จะทำให้ผู้ชมวัยเด็กเกิดความเข้าใจที่คลาดเคลื่อน ในส่วนของการวางน้ำหนักเนื้อหา พบว่า หากเหตุการณ์ต่างๆในเรื่องมีความโดดเด่นมากกว่าเนื้อหาธรรมะ เด็กมีแนวโน้มที่จะรับเอาเหตุการณ์เด่นนั้นมาเป็นแก่นเรื่อง แทนที่หลักธรรมะ
DOI: 10.14457/cu.the.2012.947
title: การพัฒนาแนวทางการก่อตั้งโรงเรียนศิลปะการเต้น

description: การวิจัยครั้งนีม้ ีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) พัฒนาแนวทางในการก่อตัง้ โรงเรียนศิลปะการเต้น 2) ศึกษา ลักษณะที่พึงประสงค์ของโรงเรียนศิลปะการเต้น กรอบการวิจัย คือ พระราชบัญญัติการศึกษาเอกชน พ.ศ. 2550 และแนวทางการวิจัยในการก่อตัง้ โรงเรียน ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหาร ครู นักเรียน และ ผู้ปกครองจากโรงเรียนศิลปะการเต้น ในเขตกรุงเทพมหานคร เครื่องมือวิจัยเป็ นแบบสอบถามแบบมาตราส่วน ประเมินค่าและการสนทนากลุ่ม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าร้ อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงมาตร และ การวิเคราะห์เนอื ้ หา ผลการวิจัยพบว่า 1. การพัฒนาแนวทางในการก่อตัง้ โรงเรียนศิลปะการเต้น นอกจากการปฏิบัติตามกฎระเบียบภาครัฐ ข้อมูลที่น ามาใช้กับกฎระเบียบเหล่านีค้ วรได้มาจากการส ารวจความต้องการของผู้ใช้บริการ ข้อมูลครอบคลุม หลักการของโรงเรียน และคุณลักษณะที่พึงประสงค์ของโรงเรียน 2. คุณลักษณะที่พึงประสงค์ของโรงเรียน ได้แก่ 1) จุดเน้นของโรงเรียน--เน้นที่ความสามารถของนักเรียน ระดับสูงพอที่จะไปสู่การประกอบอาชีพในด้านการเต้น 2) การบริหารวิชาการใช้หลักสูตรสถานศึกษาขัน้ พืน้ ฐาน ขณะที่ใช้ประโยชน์จากกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน รายวิชาหรือกิจกรรมที่สถานศึกษาจัดเพิ่มเติมตามความพร้อมและ จุดเน้นไปในด้านการเต้น 3) การรับนักเรียน--ใช้การสอบการเต้นเป็ นหลักในการคัดเลือกนักเรียน 4) ครู--ครูต้อง ใช้จิตวิทยาการเรียนควบคู่กับศิลปะในการสอน 5) ค่าใช้จ่ายการบริหารโรงเรียน--เริ่มจาก 5,000,000 บาท ส าหรับโรงเรียนขนาดเล็กนักเรียน 60 คน 6) ค่าเล่าเรียนเริ่มต้นที่ 100,000 ต่อปี ส าหรับโรงเรียนขนาดเล็กเช่นกัน
DOI: 10.14457/cu.the.2012.948
title: ผลของการใช้รูปแบบการเรียนการสอนการสร้างข้อโต้แย้งที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และความสามารถในการคิดเชิงเหตุผลของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองaมีวัตถุประสงค์เพื่อ (1)ศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นที่เรียนด้วยรูปแบบการเรียนการสอนการสร้างข้อโต้แย้ง(2)เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นระหว่างกลุ่มที่เรียนด้วยรูปแบบการเรียนการสอนการสร้างข้อโต้แย้งกับกลุ่มที่เรียนด้วยวิธีสอนแบบทั่วไป (3)เปรียบเทียบความสามารถในการคิดเชิงเหตุผลของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นระหว่างก่อนและหลังเรียนด้วยรูปแบบการเรียนการสอนการสร้างข้อโต้แย้ง และ (4)เปรียบเทียบความสามารถในการคิดเชิงเหตุผลของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นระหว่างกลุ่มที่เรียนด้วยรูปแบบการเรียนการสอนการสร้างข้อโต้แย้งกับกลุ่มที่เรียนด้วยวิธีสอนแบบทั่วไป กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย สุราษฎร์ธานี ที่ศึกษาในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2555 จำนวน 2 ห้องเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ แบบสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ที่มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.80 และแบบสอบความสามารถในการคิดเชิงเหตุผลที่มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.88 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าเฉลี่ย ค่าเฉลี่ยร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบที ผลการวิจัยสรุปผลได้ดังนี้ 1.นักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยรูปแบบการเรียนการสอนการสร้างข้อโต้แย้งมีคะแนนเฉลี่ยผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้วิทยาศาสตร์คิดเป็นร้อยละ 64.67 จัดอยู่ในระดับค่อนข้างดี 2.นักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยรูปแบบการเรียนการสอนการสร้างข้อโต้แย้งมีคะแนนเฉลี่ยผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้วิทยาศาสตร์สูงกว่านักเรียนที่เรียนด้วยวิธีสอนแบบทั่วไป อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3.นักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยรูปแบบการเรียนการสอนการสร้างข้อโต้แย้งมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการคิดเชิงเหตุผลหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 4.นักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยรูปแบบการเรียนการสอนการสร้างข้อโต้แย้งมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการคิดเชิงเหตุผลสูงกว่านักเรียนที่เรียนด้วยวิธีสอนแบบทั่วไป อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
DOI: 10.14457/cu.the.2012.949
title: การพัฒนาระบบการบริหารงานกิจการนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานตามกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1)เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ ของระบบการบริหารงานกิจการนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานตามกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์ 2) เพื่อพัฒนาระบบการบริหารงานกิจการนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานตามกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์ใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงบรรยาย กลุ่มตัวอย่างคือ สถานศึกษาที่เข้าร่วมโครงการการนำกระบวนยุติธรรมเชิงสมานฉันท์สู่สถานศึกษา จำนวน 121แห่ง ผู้ให้ข้อมูลประกอบด้วย ผู้อำนวยการสถานศึกษา แห่งละ1คน ครูที่รับผิดชอบงานปกครองและระเบียบวินัยนักเรียน แห่งละ1คน และครูประจำชั้น แห่งละ1คน รวมทั้งสิ้น 363 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง และแบบตรวจสอบความเหมาะสมของระบบ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ด้วยสถิติบรรยายได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) และการใช้เทคนิค Modified Priority Needs Index (PNImodified) ในการจัดลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็น ผลการวิจัยสรุปได้ว่า 1) การบริหารงานกิจการนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานตามกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์มีค่าเฉลี่ยของสภาพที่พึงประสงค์สูงกว่าสภาพปัจจุบันในทุกด้านและทุกประเด็น ค่าดัชนี PNImodified ของความต้องการจำเป็นในการพัฒนาระบบการบริหารงานกิจการนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานตามกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์โดยภาพรวม ที่มีค่ามากที่สุด คือ ด้านการประเมินผล(PNImodified = 0.85) รองลงไปคือด้านการวางแผน (PNImodified = 0.66) และด้านการนำแผนสู่การปฏิบัติ(PNImodified = 0.65) 2) ระบบการบริหารงานกิจการนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานตามกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์ ที่พัฒนาขึ้น คือ “ระบบการบริหารงานกิจการนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานตามกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์ที่เน้นEPI” มีลักษณะสำคัญ 3 ประการ คือ (1) เป็นนวัตกรรมในการจัดการกับการกระทำผิดและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของนักเรียนที่เน้นการบริหารความสัมพันธ์ (2) เป็นการบริหารที่ให้ความสำคัญกับการประเมินผล เป็นอันดับแรกและให้ความสำคัญกับการวางแผนและการนำแผนสู่การปฏิบัติเป็นอันดับรองลงไปตามดัชนี PNImodified ของความต้องการจำเป็น (3) ผลลัพธ์ที่สำคัญของระบบมี 5 ประการ ดังนี้ (3.1) ผู้เรียนได้เรียนรู้อย่างมีความสุขในห้องเรียนและโรงเรียนมีบรรยากาศที่อบอุ่น เป็นมิตรและปลอดภัย (3.2) ผู้เรียนได้รับความเป็นธรรมจากการดูแล ช่วยเหลือ ปกป้อง และคุ้มครองด้วยกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์ (3.3) โรงเรียนมีนวัตกรรมในการจัดการกับการกระทำผิดและปัญหาพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของผู้เรียนโดยใช้กระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์ ซึ่งส่งผลให้ปริมาณคดีความที่เข้าสู่ระบบการลงโทษตามระเบียบว่าด้วยการลงโทษนักเรียนหรือนักศึกษา พ.ศ.2548 และระเบียบของสถานศึกษา และอัตราการออกกลางคันของผู้เรียนลดลง (3.4) โรงเรียนมีวัฒนธรรมองค์กรที่ช่วยหล่อหลอมผู้เรียน และบุคลากรภายในสถานศึกษาให้มีคุณลักษณะที่พึงประสงค์ตามเป้าหมายและเจตนารมณ์ของหลักสูตร (3.5) โรงเรียนมีระบบการพัฒนา ส่งเสริมและการป้องกัน แก้ไขปัญหาพฤติกรรมของผู้เรียนโดยใช้วิธีการสร้างความสัมพันธ์เชิงบวก
DOI: 10.14457/cu.the.2012.950
title: การปรับปรุงอัตราบิตผิดพลาดของฮาร์ดดิสก์ไดร์ฟ

description: งานวิจัยฉบับนี้มีจุดประสงค์เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพกระบวนการอ่าน-เขียนของหัวอ่านเขียนในอุตสาหกรรมฮาร์ดดิสก์ไดร์ฟที่เกี่ยวกับค่าอัตราบิตผิดพลาด จากการศึกษาข้อมูลขั้นต้นพบว่าค่าดัชนีชี้วัดความสามารถของกระบวนการ (Cpk) ของอัตราบิตผิดพลาดมีค่าเท่ากับ 0.72 ซึ่งต่ำกว่าข้อกำหนดเฉพาะของผลิตภัณฑ์แบบพิกัดด้านเดียวคือด้านต่ำที่มีค่าเท่ากับ 1.25 ในการปรับปรุงค่า Cpk ของอัตราบิตผิดพลาดจะประยุกต์ใช้หลักการของ Six Sigma 5 ขั้นตอนโดยเริ่มจากระยะนิยามปัญหา ระยะวิเคราะห์การวัดเพื่อหาสาเหตุของปัญหา ระยะวิเคราะห์สาเหตุปัญหา ระยะปรับปรุงแก้ไขกระบวนการ และสุดท้ายคือระยะการติดตามควบคุม ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% พบว่าค่าความร้อนที่จ่ายให้กับหัวอ่านเขียน ค่าแอมพลิจูดของกระแส ค่าส่วนเกินของกระแส จำนวนสิ่งแปลกปลอมบนจานบันทึกข้อมูล และความกว้างของหัวอ่านเขียน เป็นปัจจัยที่มีผลอย่างมีนัยสำคัญต่ออัตราบิตผิดพลาด เนื่องจากค่า p-value ของปัจจัยดังกล่าวมีค่าน้อยกว่า 0.05 แต่เนื่องจากจำนวนสิ่งแปลกปลอมบนจานบันทึกข้อมูล และความกว้างของหัวอ่านเขียนเป็นปัจจัยที่ไม่สามารถควบคุมได้ ดังนั้นการทดลองในงานวิจัยนี้จึงเลือกใช้การออกแบบการทดลองเชิงแฟกทอเรียลสำหรับปัจจัยที่สามารถควบคุมได้จำนวน 3 ปัจจัย ผลจากการวิเคราะห์พบว่าอิทธิพลร่วมของปัจจัยค่าความร้อนที่จ่ายให้หัวอ่านเขียนและแอมพลิจูดของกระแส และอิทธิพลร่วมของแอมพลิจูดของกระแสและค่าส่วนเกินของกระแสมีผลต่ออัตราบิตผิดพลาดอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับนัยสำคัญเท่ากับ 5% และจากการวิเคราะห์ผลด้วยวิธีเชิงเส้นทั่วไปพบว่าระดับปัจจัยที่เหมาะสมของค่าความร้อนที่จ่ายให้กับหัวอ่านเขียน ค่าแอมพลิจูดของกระแส และค่าส่วนเกินของกระแส มีค่าเท่ากับ 35 DAC 10 มิลลิแอมป์ และ 9 มิลลิแอมป์ ตามลำดับ ผลจากการปรับปรุงกระบวนการด้วยการปรับระดับปัจจัยให้มีค่าที่เหมาะสมดังกล่าวพบว่าค่า Cpk ของอัตราบิตผิดพลาดเพิ่มขึ้นจาก 0.72 เป็น 2.38 และสัดส่วนของเสียประเภท Head related ลดลง 54.87% จาก 21.85% เป็น 9.86%
DOI: 10.14457/cu.the.2012.951
title: ปัจจัยและกลยุทธ์ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้ระบบ Easy Pass ของผู้ใช้ทางพิเศษ

description: การทางพิเศษแห่งประเทศไทย (กทพ.) ได้ริเริ่มระบบเก็บค่าผ่านทางอัตโนมัติหรือ Easy Pass ขึ้นเพื่อช่วยให้การใช้บริการบริเวณด่านเก็บค่าผ่านทางมีความสะดวกและรวดเร็วยิ่งขึ้น แต่อย่างไรก็ตามในปัจจุบันมีผู้ใช้ระบบผ่านทางอัตโนมัติในประเทศไทยประมาณเพียงร้อยละ 35 (ข้อมูล ณ สิงหาคม 2555) ของจำนวนผู้ใช้ทางพิเศษ งานวิจัยจึงนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้ระบบ Easy Pass เพื่อช่วยเพิ่มจำนวนผู้ใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ผู้วิจัยใช้เทคนิค Stated Preference (SP) โดยพิจารณาสถานการณ์สมมติภายใต้ปัจจัยหลัก 4 ตัวแปรได้แก่ตัวแปรด้านเงินมัดจำบัตร Easy Pass ตัวแปรด้านส่วนเพิ่มจากการเติมเงินค่าผ่านทาง ตัวแปรด้านการแถมเที่ยวการเดินทาง และตัวแปรด้านจุดเติมเงิน โดยเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่างผู้ขับขี่ที่ใช้ทางพิเศษจำนวน 407 ตัวอย่าง พร้อมทั้งวิเคราะห์ด้วยแบบจำลองโลจิตทวินาม (Binary Logit Model) และโลจิตแบบลำดับ (Ordered Logit Model) ผลการศึกษาพบว่าตัวแปรด้านเงินมัดจำบัตร Easy Pass ตัวแปรด้านส่วนเพิ่มจากการเติมเงินค่าผ่านทาง และตัวแปรด้านการแถมเที่ยวการเดินทาง มีนัยสำคัญทางสถิติ และมีผลต่อการตัดสินใจใช้ Easy Pass โดยที่ตัวแปรด้านเงินมัดจำบัตรมีค่านัยสำคัญสูงที่สุด นอกจากนี้ตัวแปรด้านข้อมูลส่วนบุคคล และตัวแปรการเดินทาง ที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้ Easy Pass ประกอบด้วย สถานภาพโสด การจ่ายค่าผ่านทาง รายได้ต่อเดือน วัตถุประสงค์ในการเดินทาง และจำนวนผู้โดยสารในรถยนต์ จากผลวิจัยสามารถเสนอแนวทางเชิงนโยบายในการเพิ่มจำนวนผู้ใช้ Easy Pass อาทิเช่นการให้ข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับระบบ Easy Pass เพื่อให้ผู้ใช้เห็นประโยชน์ของระบบและทราบลักษณะการใช้งานเบื้องต้น การออกใบเสร็จค่าผ่านทางจากการเติมเงินเพื่อให้สามารถนำไปเบิกบริษัทได้ การเพิ่มจุดเติมเงินให้หลากหลายมากขึ้น และการออกรายการส่งเสริมการขาย เช่น การแถมเที่ยวสำหรับการเดินทาง การให้ส่วนเพิ่มการเติมเงิน เป็นต้น
DOI: 10.17632/dhcr77nft5.1
title: E Badami et al. "Activation-induced cell death of antigen-specific Treg cells drives autoimmunity"

description: Activation of self-reactive T cells is a major driver to autoimmunity and is suppressed by mechanisms of regulation. In a humanized model of autoimmune thyroiditis, we investigated the mechanism underlying break of tolerance. Here we found that a human TCR specific for the self-antigen thyroid peroxidase (TPO) is positively selected in the thymus of RAG KO mice on both T effector (Teff) and T regulatory (Treg) CD4+Foxp3+ cells.. In vivo Teff are present in all immune organs whereas the TPO-specific Treg are present in all lymphoid organs with the exception of the thyroid draining lymph nodes. We suggest that the presence of TPO in the thyroid draining lymph nodes induces the activation of Teff and the depletion of Treg via activation induced cells death (AICD). Our findings provide new insights on the failure of the mechanisms of immune tolerance, with potential implications in designing immunotherapeutic strategies.