cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2017.37
title: การพัฒนาชีวภัณฑ์สารสกัดหยาบสมุนไพรผสมอนุภาคนาโนไคโตซานเพื่อควบคุมโรคเน่าเละของผักคะน้า

description: สารสกัดพืชจากใบย่านาง ใบสาบเสือ ใบมังคุด ใบพิลังกาสา และใบชะมวง ด้วยตัวทำละลาย ได้แก่ เอทิลอะซิเตท และเอทานอล 95 เปอร์เซ็นต์ การกรอง และการทำให้แห้งด้วยระบบสุญญากาศ ถูกนำมาทดสอบประสิทธิภาพในการยับยั้งการเจริญของ Pectobacterium carotovorum subsp. carotovorum PCC14 สาเหตุโรคเน่าเละของผักคะน้า การทดสอบด้วยวิธี agar diffusion สารสกัดชะมวงด้วยเอทิลอะซิเตทสามารถยับยั้งการเจริญของ PCC14 ได้ดีที่สุด มีบริเวณยับยั้งเท่ากับ 11.60 มิลลิเมตร ซึ่งแตกต่างทางสถิติ (P=0.05) กับกรรมวิธีควบคุม โดยความเข้มข้นต่ำสุดที่สารสกัดชะมวงด้วยเอทิลอะซิเตทสามารถยับยั้งการเจริญของ PCC14 ได้เท่ากับความเข้มข้น 5% ขณะที่สารสกัดชะมวงด้วยเอทิลอะซิเตทความเข้มข้น 10% มีประสิทธิภาพดีที่สุดในการแสดงบริเวณยับยั้ง PCC14 เท่ากับ 4.35 มิลลิเมตร ซึ่งแตกต่างทางสถิติกับกรรมวิธีควบคุม ต่อจากนั้นการราดดินจำลองการติดเชื้อ PCC14 (1x108 cfu/ml) ทุกสัปดาห์ ติดต่อกัน 3 ครั้ง ด้วยสารสกัดชะมวง-เอทิลอะซิเตทความเข้มข้น 5% ส่งผลให้ประชากรเชื้อโรค PCC14 ลดลงอย่างรวดเร็ว ทำให้เหลือประชากรเชื้อโรคเท่ากับ 2.4×107 และ 0.0 cfu/ml ในวันที่ 14 และ 21 หลังการราดดิน ซึ่งแตกต่างทางสถิติกับกรรมวิธีควบคุม การแยกสารออกฤทธิ์จากสารสกัดชะมวงด้วยเอทิลอะซิเตท ด้วยวิธี column  chromatography พบว่า Fraction 4 จาก 21 fractions มีประสิทธิภาพดีที่สุดในการแสดงบริเวณยับยั้ง PCC14 เท่ากับ 8.80 มิลลิเมตร ซึ่งแตกต่างทางสถิติกับ fractions อื่น ๆ และกรรมวิธีควบคุม การวิเคราะห์องค์ประกอบสำคัญของสารสกัดชะมวงด้วยเอทิลอะซิเตท ด้วยเทคนิค GC-MS พบว่ามี phenol–2,4–bis(1,1–dimethylethyl), neophytadiene, hexadecanoic acid,ethyl ester, stigmast-5-en-3-ol, friedelanol และ dotriacontane ซึ่งมีความเป็นพิษและสามารถยับยั้งเชื้อ PCC14 ได้ ยิ่งไปกว่านั้นการกักเก็บสารสกัดชะมวงด้วยเอทิลอะซิเตทไว้ในอนุภาคนาโนไคซาน มีประสิทธิภาพดีที่สุดในการแสดงบริเวณยับยั้ง PCC14 เท่ากับ 4.75 มิลลิเมตร ซึ่งแตกต่างทางสถิติกับกรรมวิธีควบคุม รวมทั้งการราดดินจำลองการติดเชื้อ PCC14 (1x108 cfu/ml) ทุก 2 สัปดาห์ ติดต่อกัน 2 ครั้ง ด้วยสารสกัดชะมวงด้วยเอทิลอะซิเตท ซึ่งถูกกักเก็บไว้ในอนุภาคนาโนไคโตซานภายใต้สภาพเรือนปลูกพืชทดลอง ส่งผลให้ประชากรเชื้อโรค PCC14 ลดลงอย่างรวดเร็วจนกระทั่งไม่สามารถตรวจพบเชื้อโรค PCC14 ในวันที่ 7 และ 14 หลังการราดดิน ซึ่งแตกต่างทางสถิติกับกรรมวิธีควบคุม การศึกษาวิจัยครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าสารออกฤทธิ์ (a.i.) ของสารสกัดชะมวงด้วยเอทิลอะซิเตทถูกกักเก็บไว้ในอนุภาคนาโนไคโตซานและปลดปล่อยออกมาสู่ดินและสภาพแวดล้อม เพื่อควบคุมโรคเน่าเละสายพันธุ์รุนแรงที่ได้จากการศึกษาวิจัยในครั้งนี้
DOI: 10.14457/tu.the.2017.38
title: เทคนิคการตรวจสอบหาชนิดข้อมูลเชิงความหมายเพื่อสนับสนุนการเชื่อมโยงชุดข้อมูลชนิด RDF

description: ข้อมูลที่อยู่บนเว็บไซต์มีอยู่จำนวนมาก แต่ยังไม่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้อย่างเต็มที่ เนื่องจากข้อมูลอยู่อย่างกระจัดกระจายและอยู่ในรูปแบบที่หลากหลายหลาย  โครงการชุดข้อมูลแบบเปิดภาครัฐ (Data.go.th) เป็นโครงการที่รวบรวมชุดข้อมูลของหน่วยงานภาครัฐมาไว้ที่ส่วนกลาง ซึ่งข้อมูลส่วนใหญ่จะอยู่ในรูปแบบของตาราง เช่น Excel, CSV ซึ่งเป็นรูปแบบที่นำข้อมูลมาแลกเปลี่ยนและบูรณาการข้อมูลร่วมกันได้ยาก ดังนั้นเพื่อให้ข้อมูลมีประโยขน์มากขึ้น ข้อมูลควรจะอยู่ในรูปแบบมาตรฐาน RDF ซึ่งเป็นมาตรฐานที่รองรับการค้นหา แลกเปลี่ยนและการบูรณาการชุดข้อมูล ในงานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษากระบวนการเชื่อมโยงชุดข้อมูลที่อยู่ในรูปแบบตาราง โดยกระบวนการหนึ่งที่สำคัญ คือ การแปลงข้อมูลในตารางให้เป็นมาตรฐาน URI เดียวกัน ซึ่งการเชื่อมโยงชุดข้อมูลภาษาไทยยังทำได้ยาก เนื่องจากการจัดทำชุดข้อมูลยังไม่มีข้อกำหนดที่ชัดเจน เช่น มาตรฐานการใช้คำนำหน้า การใช้คำย่อและการกรอกข้อมูล เป็นต้น ส่งผลให้ข้อมูลมีความกำกวม ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงนำเสนอแนวทางการแก้ไขปัญหาความกำกวมของข้อมูลในตารางด้วยการตรวจหาชนิดข้อมูลเชิงความหมาย โดยได้เปรียบเทียบความถูกต้องและเวลาที่ใช้ในการประมวลผลของเทคนิคการตรวจสอบหาชนิดข้อมูลเชิงความหมายของ 9 เทคนิค ได้แก่ เทคนิคการใช้คำนำหน้า, เทคนิคการเปรียบเทียบคำ, เทคนิคการใช้แบบจำลองทางสถิติ  CRF, เทคนิคการวัดค่าความคล้ายของเอกสาร, เทคนิคการวัดค่าความคล้ายของเอกสารร่วมกับการตัดคำนำหน้าออก, เทคนิคการหาความสัมพันธ์ของข้อมูลในตาราง, เทคนิคการหาความสัมพันธ์ของข้อมูลในตารางร่วมกับการใช้คำนำหน้า, เทคนิคการหาความสัมพันธ์ของข้อมูลในตารางร่วมกับการเปรียบเทียบคำ และเทคนิคการหาความสัมพันธ์ของข้อมูลในตารางร่วมกับการใช้คำนำหน้าและการเปรียบเทียบคำ จากผลการทดลองพบว่าเทคนิคการหาความสัมพันธ์ของข้อมูลในตารางร่วมกับการใช้คำนำหน้าและการเปรียบเทียบคำให้ความแม่นยำ ค่าระลึกและค่า F-measure สูงกว่าเทคนิคอื่น ๆ
DOI: 10.14457/tu.the.2017.39
title: การสังเคราะห์ bismacrocyclic SFTI-1 inhibitor และอนุพันธ์

description: sunflower trypsin inhibitor-1 (SFTI-1) เป็นสารที่สามารถพบได้ในเมล็ดของดอกทานตะวันและเป็นตัวยับยั้งเอนไซม์ที่ถูกจัดอยู่ในกลุ่มของ Bowman-Birk inhibitor ซึ่งมีฤทธิ์ในการยับยั้งเอนไซม์ human β-tryptase ที่เป็นสาเหตุในการเกิดการอักเสบของหลอดลมในผู้ป่วยโรคหอบหืด ในงานวิจัยชิ้นนี้ได้ทำการสังเคราะห์และหาสภาวะที่เหมาะสมในการสังเคราะห์สารประกอบ bismacrocyclic SFTI-1 inhibitor และอนุพันธ์ซึ่งมีลักษณะเป็นเพปไทด์วงคู่ (bicyclic peptide) ซึ่งแต่ละวงจะประกอบไปด้วยกรดอะมิโน 7 ตัวที่ถูกคัดลอกมาจากลำดับกรดอะมิโนในโครงสร้างของ SFTI-1 โดยใช้ L-tartaric acid เป็นแกนกลาง (bridge) สำหรับขั้นตอนในการสังเคราะห์จะใช้วิธีการสังเคราะห์เพปไทด์สองแบบร่วมกันคือ การสังเคราะห์เพปไทด์แบบวัฏภาคของเหลว (solution phase peptide synthesis) และการสังเคราะห์เพปไทด์บนวัฏภาคของแข็ง (solid phase peptide synthesis, SPPS) โดยงานวิจัยชิ้นนี้ประสบความสำเร็จในการสังเคราะห์และหาสภาวะที่เหมาะสมในการสังเคราะห์สารประกอบ bismacrocyclic SFTI-1 inhibitor พร้อมทั้งอนุพันธ์
DOI: 10.14457/tu.the.2017.40
title: การสังเคราะห์โปรตีน Huwentoxin-X (HWTX-X) และอนุพันธ์

description: การรักษาโรคที่เกี่ยวข้องกับอาการปวด (neurophatic pain) ถือเป็นเป้าหมายใหม่ที่กำลังได้รับความสนใจ โดยการหาตัวยาที่สามารถระงับอาการปวดได้ดีมาแทนการใช้มอร์ฟีน (morphine) ซึ่งมีผลข้างเคียงในการรักษาสูง จากการศึกษาพบว่าตัวยาที่เป็นเพปไทด์หรือโปรตีนเป็นทางเลือกใหม่ที่น่าสนใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสารพิษที่ถูกสร้างจากสัตว์ซึ่งจากการศึกษาพบว่าสารดังกล่าวเป็นสารในกลุ่มโปรตีนที่มีความสามารถในการจับและยับยั้งการทำงานของไอออนชันแนล อาทิ โซเดียมชันแนล (Na+ channel) และแคลเซียมชันแนล (Ca2+ channel) โดยในงานวิจัยนี้จึงได้ทำการศึกษาและสังเคราะห์โปรตีนที่มีชื่อว่า Huwentoxin-X (HWTX-X) ที่พบในพิษของแมงมุม Chinese bird สายพันธุ์ Ornithoctonus huwena ซึ่งโครงสร้างจะประกอบด้วยกรดอะมิโนทั้งหมด 28 ตัว และมีพันธะไดซัลไฟด์ 3 พันธะภายในโครงสร้างซึ่งจัดตัวในลักษณะที่เหมาะสม โดยที่กรดอะมิโนซีสเตอีน (cysteine, C) สร้างพันธะไดซัลไฟด์ในรูปแบบ C1-C4, C2-C5 และ C3-C6 ตามลำดับ และยังมีความสามารถในการออกฤทธิ์ทางชีวภาพที่น่าสนใจในการยับยั้ง Ca2+ channel โดยการสังเคราะห์โปรตีนจะใช้วิธีการสังเคราะห์ทางเคมีที่เรียกว่าการสังเคราะห์สายโซ่เพปไทด์ด้วยวัฏภาคของแข็ง (solid phase peptide synthesis) นอกจากนี้ยังได้ทำการสังเคราะห์อนุพันธ์ทั้ง 3 ตัว (mutated Huwentoxins) ด้วยวิธีการปรับเปลี่ยนกรดอะมิโน (mutagenesis) โดยทำการแทนที่กรดอะมิโนไลซีน (lysine, K) เป็นกรดอะมิโนอาร์จีนีน (arginine, R) และทำการสังเคราะห์โปรตีน HWTX-X ให้อยู่ในลักษณะเป็นวง (cyclic Huwentoxin)  ทำให้เพิ่มความเสถียรของโปรตีน โดยความบริสุทธิ์ของ native Huwentoxin, mutated Huwentoxin และ cyclic Huwentoxin จะอาศัยเทคนิคการแยกของเหลวด้วยเครื่องแยกสารสมรรถนะสูง (high performance liquid chromatograghy) และการยืนยันมวลโมเลกุลโดยใช้เทคนิคแมสสเปกโตรเมตรี (mass spectrometry) ทั้ง ESI-MS และ MALDI-TOF
DOI: 10.14457/tu.the.2016.852
title: ผลของสัญญาอนุญาตให้ใช้สิทธิตามสิทธิบัตรภายหลังสิทธิบัตรถูกเพิกถอนเพราะความไม่สมบูรณ์

description: สิทธิบัตรเมื่อได้รับการจดทะเบียนย่อมได้รับความคุ้มครองตามกฎหมาย ภายใต้พระราชบัญญัติสิทธิบัตร พ.ศ. 2522 อย่างไรก็ตาม กฎหมายได้เปิดช่องให้มีกระบวนการตรวจสอบความชอบด้วยกฎหมายของสิทธิบัตรที่ได้รับการจดทะเบียนไปแล้วว่าได้รับการจดทะเบียนโดยถูกต้องตามเงื่อนไขของการขอรับสิทธิบัตรหรือไม่ กระบวนการตรวจสอบประการหนึ่งคือการฟ้องต่อศาลให้เพิกถอนสิทธิบัตร อีกประการหนึ่งคือการให้สิทธิแก่บุคคลใด ๆ ในการกล่าวอ้างความไม่ชอบด้วยกฎหมายของสิทธิบัตร สิทธิบัตรที่ได้รับการจดทะเบียนโดยไม่เป็นไปตามเงื่อนไขของการขอรับสิทธิบัตรอย่างถูกต้องครบถ้วน กฎหมายกำหนดให้สิทธิบัตรนั้นเป็นสิทธิบัตรที่ไม่สมบูรณ์ผลของสิทธิบัตรที่ไม่สมบูรณ์มิได้มีการบัญญัติไว้ในบทบัญญัติใด ๆ ของพระราชบัญญัติสิทธิบัตร พ.ศ. 2522 อีกทั้งการตีความและการปรับใช้กฎหมายของศาลในคดีที่มีการกล่าวอ้างความไม่สมบูรณ์ของสิทธิบัตรขึ้นเป็นข้อต่อสู้ ก็มิได้เป็นไปในแนวทางเดียวกันทั้งหมดในทุกคดี คำพิพากษาของศาลในบางคดีก่อให้เกิดข้อสงสัยและนำไปสู่การตีความได้ว่าสิทธิบัตรที่ไม่สมบูรณ์มีผลเช่นเดียวกับโมฆะกรรม คือไม่ก่อให้เกิดสิทธิใด ๆ แก่ผู้ทรงสิทธิบัตรนั้นเลยการตีความไปในแนวทางดังกล่าวย่อมเป็นปัญหาต่อภาคธุรกิจ โดยเฉพาะธุรกิจที่เกี่ยวกับนวัตกรรม ซึ่งมีการใช้ประโยชน์จากสิทธิบัตรเป็นอย่างมาก การใช้ประโยชน์จากสิทธิบัตรนอกจากผู้ทรงสิทธิบัตรจะใช้ประโยชน์ด้วยตนเองแล้ว ในทางธุรกิจ ผู้ทรงสิทธิบัตรก็มักจะอนุญาตให้บุคคลอื่นใช้ประโยชน์จากสิทธิบัตรแทน หรือร่วมกับผู้ทรงสิทธิบัตร หากจะถือว่าผู้ทรงสิทธิบัตรหามีสิทธิใด ๆ ในสิทธิบัตรที่ไม่สมบูรณ์ไม่ ปัญหาและคำถามที่ตามมาคือผู้ทรงสิทธิบัตรสามารถเข้าทำสัญญาอนุญาตให้ใช้สิทธิตามสิทธิบัตรได้หรือไม่ และเมื่อทำสัญญาแล้ว ผลที่จะตามมาจะเป็นเช่นไร ผู้ทรงสิทธิบัตรสามารถทำตกลงเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวกับผู้ได้รับอนุญาตให้ใช้สิทธิตามสิทธิบัตรไว้ในสัญญาอนุญาตให้ใช้สิทธิตามสิทธิบัตรไว้ตั้งแต่ต้นได้หรือไม่ ความไม่ชัดเจนแน่นอนดังกล่าวนี้ ย่อมเป็นที่ไม่พึงประสงค์ในภาคธุรกิจ ก่อให้เกิดความเสี่ยงแก่คู่สัญญาทุกฝ่าย และเป็นความเสี่ยงที่ไม่สามารถระบุขอบเขตได้อย่างชัดเจนแน่นอนจากการศึกษากฎหมายไทย เปรียบเทียบกับกฎหมายต่างประเทศ กฎหมายระหว่างประเทศ และกฎหมายแม่แบบ พบว่าในต่างประเทศ ได้แก่ ประเทศสหรัฐอเมริกา และประเทศเยอรมนี รวมถึงกฎหมายแม่แบบ มีการกำหนดผลของการเพิกถอนสิทธิบัตรที่ได้รับการจดทะเบียนโดยไม่เป็นไปตามเงื่อนไขของการขอรับสิทธิบัตรอย่างถูกต้องครบถ้วนไว้ในคำพิพากษาบรรทัดฐานของศาลหรือบทบัญญัติของกฎหมาย รวมถึงผลของการเพิกถอนดังกล่าวที่มีต่อสัญญาอนุญาตให้ใช้สิทธิตามสิทธิบัตรด้วย อันทำให้คู่สัญญาแต่ละฝ่ายรับรู้และประเมินความเสี่ยงของตนเองในการเข้าทำสัญญาอนุญาตให้ใช้สิทธิตามสิทธิบัตรได้ นอกจากนี้ข้อตกลงบางประเภทผู้ทรงสิทธิบัตรตกลงกับผู้ได้รับอนุญาตให้ใช้สิทธิตามสิทธิบัตรจะต้องถือเป็นข้อห้ามเพื่อคุ้มครองผู้ได้รับอนุญาตให้ใช้สิทธิตามสิทธิบัตร ในฐานะที่มักจะเป็นผู้มีอำนาจต่อรองทางเศรษฐกิจด้อยกว่าผู้ทรงสิทธิบัตรซึ่งเป็นเจ้าของสิทธิ และเพื่อคุ้มครองผลประโยชน์ของสาธารณะเพื่อให้มีบทบัญญัติที่ชัดเจนและแน่นอนในกฎหมายไทย และเพื่อมิให้เกิดการตีความไปหลายแนวทาง จึงเสนอให้แก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติสิทธิบัตร พ.ศ. 2522 และกฎกระทรวงที่ออกภายใต้พระราชบัญญัติสิทธิบัตร พ.ศ. 2522 ในส่วนที่เกี่ยวข้องต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2017.41
title: การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมและการระบุพันธุ์กล้วยไม้สกุลหวายหมู่แคลิสตาด้วยเครื่องหมายดีเอ็นเอ

description: กล้วยไม้สกุลหวายเป็นกล้วยไม้สกุลใหญ่ที่สุด พบแพร่กระจายพันธุ์ในบริเวณกว้าง ทั้งในทวีปเอเชียและหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ประเทศไทยพบกล้วยไม้สกุลหวายในธรรมชาติมากกว่า 130 ชนิด กล้วยไม้สกุลหวายเป็นกล้วยไม้สกุลใหญ่ที่นิยมปลูกเลี้ยงกันเป็นจำนวนมาก และมีความสำคัญทางเศรษฐกิจ ปัจจุบันการจำแนกชนิดของกล้วยไม้ด้วยลักษณะสัณฐานทำได้ยากและสามารถเกิดความผิดพลาดสูงซึ่งจำเป็นต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญในการจำแนก ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงวิเคราะห์ความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมของกล้วยไม้สกุลหวาย หมู่แคลิสตา 14 ชนิด ด้วยเครื่องหมายแฮตอาร์เอพีดี โดยใช้ไพรเมอร์แบบสุ่ม 72 ชนิด สามารถเพิ่มปริมาณดีเอ็นเอได้ หลังจากนั้นจึงคัดเลือกไพรเมอร์ 14 ชนิด ที่ให้แถบดีเอ็นเอที่ชัดเจนและนำมาสร้างลายพิมพ์ดีเอ็นเอ เครื่องหมาย สก๊อตใช้ไพรเมอร์ 80 ชนิด คัดเลือกไพรเมอร์ได้ 12 ชนิด ที่ให้แถบดีเอ็นเอที่ชัดเจนและนำมาสร้างลายพิมพ์ดีเอ็นเอ จากนั้นนำข้อมูลจากทั้ง 2 เครื่องหมาย มาวิเคราะห์ร่วมกัน พบว่าแผนภูมิความสัมพันธ์ที่ได้จากเครื่องหมายแฮตอาร์เอพีดี เครื่องหมายสก๊อต และเครื่องหมายแฮตอาร์เอพีดีร่วมกับเครื่องหมายสก๊อตให้ผลที่ไปในทางเดียวกัน คือ สามารถระบุความสัมพันธ์ของกล้วยไม้สกุลหวายหมู่แคลิสตาได้ และศึกษาความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมของกล้วยไม้สกุลหวายหมู่แคลิสตาโดยใช้ลำดับนิวคลีโอไทด์ตำแหน่งจำเพาะของยีน rbcL, rpoC1, matK และชิ้นดีเอ็นเอที่อยู่ระหว่างยีน trnH กับ psbA เพื่อประเมินความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมและจำแนกกล้วยไม้สกุลหวายหมู่แคลิสตา จำนวน 17 ชนิด โดยการเพิ่มปริมาณชิ้นดีเอ็นเอของทั้ง 4 บริเวณด้วยปฏิกิริยาลูกโซ่พอลิเมอเรส  และตรวจสอบลำดับนิวคลีโอไทด์และวิเคราะห์ด้วยโปรแกรม ClustalW แล้วสร้างแผนภูมิความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมด้วยโปรแกรม MEGA7 ผลการศึกษาพบว่าลำดับนิวคลีโอไทด์ของชิ้นดีเอ็นเอระหว่างยีน trnH กับ psbA สามารถจำแนกชนิดของกล้วยไม้สกุลหวายหมู่แคลิสตาดีที่สุดจากทั้ง 4 บริเวณ การวิเคราะห์ลำดับนิวคลีโอไทด์ร่วมกัน 2 ยีน พบว่าสามารถจำแนกได้ดีขึ้น และเมื่อวิเคราะห์ลำดับนิวคลีโอไทด์ร่วมกัน 3 และ 4 ยีน แผนภูมิความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมที่ได้มีประสิทธิภาพในการจำแนกกล้วยไม้สกุลหวายหมู่แคลิสตาได้ทั้ง 17 ชนิด ซึ่งข้อมูลที่ได้สามารถใช้เป็นแนวทางในการวางแผนการอนุรักษ์เพื่อการปรับปรุงพันธุ์กล้วยไม้มีคุณค่าทางเศรษฐกิจต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2017.42
title: การวิเคราะห์ association mapping ระหว่างเครื่องหมาย intron length polymorphism กับลักษณะลำต้นในอ้อย

description: การคัดเลือกพันธุ์โดยใช้เครื่องหมายดีเอ็นเอ (marker assisted selection) เป็นวิธีที่ช่วยเพิ่มความแม่นยำในการคัดเลือกและลดระยะเวลาในโครงการปรับปรุงพันธุ์อ้อยได้ งานวิจัยนี้ได้พัฒนาเครื่องหมาย Intron Length Polymorphism (ILP) จากยีนที่เกี่ยวข้องกับการเจริญเติบโตทางลำต้นจำนวน 32 ยีน วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างเครื่องหมายดีเอ็นเอกับลักษณะลำต้นของอ้อยที่มีความหลากหลายทางพันธุกรรมจำนวน 200 พันธุ์ ด้วยวิธี association mapping เครื่องหมาย ILP แสดงแอลลีลที่แสดงความแตกต่างได้ 129 แอลลีล จากยีน 32 ยีน มีค่า polymorphism information content (PIC) เฉลี่ย 0.27 การวิเคราะห์โครงสร้างทางพันธุกรรม พบว่าตัวอย่างอ้อยแบ่งออกเป็น 5 ประชากรย่อย โดยมีค่า FST เท่ากับ 0.12 บ่งชี้ว่าการแลกเปลี่ยนเชื้อพันธุกรรมอ้อยระหว่างโครงการปรับปรุงพันธุ์อ้อยทั่วโลกส่งผลให้พันธุ์อ้อยในปัจจุบันไม่มีความแตกต่างกันมากนัก การวิเคราะห์ association mapping ด้วยโมเดลทดสอบแบบ mixed linear model (MLM) พบเครื่องหมาย SILP208-1 (Class III HD-Zip) และ SILP100-1 (E3 ubiquitin-protein ligase Bre1) ที่มีความสัมพันธ์อย่างมากกับลักษณะความสูง และเครื่องหมาย SILP80-1 (Lax panicle2) และ SILP153-2 (Gretchen Hagen3-8) ที่มีความสัมพันธ์กับขนาดลำของอ้อย โดยอธิบายความแปรปรวนของลักษณะที่ปรากฏได้ 5.3-6.3 % ผลการศึกษาครั้งนี้จะเป็นประโยชน์ในการนำเครื่องหมายดีเอ็นเอมาใช้คัดเลือกพันธุ์อ้อยที่มีลักษณะลำต้นที่ดีและให้ผลผลิตสูงในโครงการการปรับปรุงพันธุ์อ้อยต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2017.43
title: การประเมินความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมและการระบุพันธุ์ทุเรียนโดยใช้เครื่องหมายดีเอ็นเอ

description: ทุเรียน เป็นผลไม้เมืองร้อนที่เจริญเติบโตได้ดีในเขตร้อนบริเวณใกล้แถบเส้นศูนย์สูตร ในประเทศไทยถือเป็นผลไม้ทางเศรษฐกิจที่สำคัญ เนื่องจากเป็นที่นิยมของผู้บริโภคและสามารถส่งออกนอกประเทศทำรายได้มหาศาลให้กับเกษตรกร ประเทศไทยมีทุเรียนมากกว่า 200 พันธุ์ พันธุ์ที่นิยมค้าขาย คือ หมอนทอง และชะนี เพราะรสชาติอร่อยและให้ผลผลิตสูง ภายหลังเริ่มมีการค้าขายพันธุ์อื่นมากขึ้น เช่น ก้านยาว พวงมณี หลงลับแล และหลินลับแล การจำแนกพันธุ์ทุเรียนโดยดูจากลักษณะสัณฐานจึงทำให้เกิดความยุ่งยาก งานวิจัยนี้เลือกศึกษาเครื่องหมายสก๊อต เครื่องหมายแฮตอาร์เอพีดี และลำดับนิวคลีโอไทด์ของตำแหน่งจำเพาะมาช่วยประเมินความสัมพันธ์และจำแนกทุเรียนจำนวน 40 พันธุ์ การศึกษาด้วยเครื่องหมายสก๊อตสามารถคัดเลือกไพรเมอร์จำนวน 19 ชนิด เพื่อเพิ่มปริมาณดีเอ็นเอ แผนภูมิความสัมพันธ์มีค่าดัชนีความสัมพันธ์ 0.67-0.89 ส่วนการศึกษาด้วยเครื่องหมายแฮตอาร์เอพีดีสามารถคัดเลือกไพรเมอร์จำนวน 20 ชนิด แผนภูมิความสัมพันธ์มีค่าดัชนีความเหมือน 0.59-0.89 และเมื่อวิเคราะห์ร่วมกันของเครื่องหมายสก๊อตและเครื่องหมายแฮตอาร์เอพีดี แผนภูมิความสัมพันธ์มีค่าดัชนีความเหมือน 0.65-0.87 ส่วนการศึกษาลำดับนิวคลีโอไทด์ตำแหน่งจำเพาะบริเวณยีน rbcL และ rpoC1 แล้วสร้างแผนภูมิความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมด้วยโปรแกรม MEGA7 พบว่ายีน rbcL สามารถแยกพันธุ์ทุเรียนได้ 4 พันธุ์ ได้แก่ ก้านสั้น ห้าลูกไม่ถึงผัว กะเทยขั้วสั้น และเม็ดในก้านยาว ในขณะที่ยีน rpoC1 ไม่สามารถแยกพันธุ์ทุเรียน 40 พันธุ์ ออกจากกัน โดยทุกพันธุ์มีลำดับนิวคลีโอไทด์เหมือนกันทั้งหมด
DOI: 10.14457/tu.the.2017.44
title: The influence of China on Philippine foreign policy: the case of Duterte's independent foreign policy

description: Since the start of his administration, President Rodrigo Roa Duterte has pursued a foreign policy which has been in contrast with the containment policy of the Aquino administration towards China. The new leader immediately pushed forward for a true practice of independent foreign policy which denotes that the country will seek closer relations with China and Russia as it distances itself from its traditional ally, the US. The policy shift of this administration is also understood as a “Pivot to China,” which explicitly demonstrate a change in the normal pattern of the country’s strategic diplomacy with aims of diversifying options and improving relations with other countries. However, Duterte’s desire to move closer with China while downplaying the South China Sea dispute attracted disapprovals and was immediately dubbed as a “national tragedy” by former Philippine foreign secretary Albert del Rosario.This research seeks to identify and analyze the reasons behind the shift in foreign policy by looking at China as the main factor. The study employs Gideon Rose’s neoclassical realism as a lens of foreign policy analysis. With that, this study offers as systematic explanation of the action taken by the new administration by examining the series of events in the revitalizing Philippine- Sino relationship. Moreover, this research also provides insights on the positive and negative implications of it. It delves into the perceptions of the Philippine foreign policy decision-makers, particularly of President Duterte towards China’s intentions and its chosen foreign-policy response as engaged by his administration. This thesis argues that China’s support and compatibility to Duterte’s national priorities feeds in Duterte’s perception of perceiving it as the best partner for his government among the different state actors in the international system, thus ushering the shift in Philippine foreign policy.
DOI: 10.14457/tu.the.2017.45
title: ผลของโปรแกรมกลุ่มสังคมสัมพันธ์ต่อความว้าเหว่ของผู้สูงอายุ

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดสองครั้งก่อนและหลังทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมกลุ่มสังคมสัมพันธ์ต่อความว้าเหว่ของผู้สูงอายุ กลุ่มตัวอย่างคือผู้สูงอายุที่มีอายุเกิน 60 ปีบริบูรณ์ขึ้นไปและมีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนดจำนวน 62 คน และ ทำการสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 31 คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมกลุ่มสังคมสัมพันธ์ที่สร้างขึ้นโดยผู้วิจัย ตามแนวคิดเครือข่ายทางสังคมและการสนับสนุนทางสังคม ระยะเวลาการทดลอง 8 สัปดาห์ และกลุ่มควบคุมได้รับการดูแลปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือโปรแกรมกลุ่มสังคมสัมพันธ์ ที่ผ่านการตรวจสอบความตรงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 3 ท่าน และแบบวัดความว้าเหว่ในผู้สูงอายุหาความเที่ยงด้วยค่าสัมประสิทธิ์สัมพันธ์อัลฟ่าของครอนบาค เท่ากับ.70 วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปโดยใช้สถิติพรรณนาเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยความว้าเหว่ของผู้สูงอายุในกลุ่มทดลอง ก่อนและหลังการทดลองด้วยสถิติทดสอบค่าทีชนิดที่ไม่เป็นอิสระต่อกัน (dependent t-test) และเปรียบเทียบผลของต่างของค่าเฉลี่ยคะแนนความว้าเหว่ก่อนและหลังการทดลองระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมด้วยสถิติทดสอบค่าทีชนิดที่เป็นอิสระต่อกัน (independent t-test) ผลการวิจัยสรุปได้ ดังนี้1) ค่าเฉลี่ยคะแนนความว้าเหว่ของผู้สูงอายุของกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมกลุ่มสังคมสัมพันธ์ ภายหลังการทดลอง (M=28.13, SD=5.96) ต่ำกว่าก่อนการทดลอง (M=34.23, SD=7.19) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t=16.39, p
DOI: 10.14457/tu.the.2017.46
title: ผลของโปรแกรมการฟื้นฟูการรู้คิดต่อภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุที่มีความบกพร่องด้านการรู้คิด

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง วัดสองครั้งก่อนและหลังทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการฟื้นฟูการรู้คิดต่อภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุที่มีความบกพร่องด้านการรู้คิดกลุ่มตัวอย่างคือผู้สูงอายุที่มีความบกพร่องด้านการรู้คิด ประเมินโดยแบบประเมินพุทธิปัญญา คะแนนต่ำกว่า 25 คะแนน ไม่มีโรคติดต่อร้ายแรง ไม่มีโรคประจำตัวที่ควบคุมไม่ได้และสามารถติดต่อสื่อสารด้วยภาษาไทยได้  จำนวน 60 คนและมีการจับคู่กลุ่มตัวอย่างเพื่อให้กลุ่มตัวอย่างมีลักษณะคล้ายคลึงกันในด้านเพศอายุและระดับคะแนนความบกพร่องด้านการรู้คิดแบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 30 คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการฟื้นฟูการรู้คิดที่สร้างขึ้นโดยผู้วิจัยตามแนวคิดการฟื้นฟูการรู้คิดของฮัคแคนและคณะ จำนวน 8 ครั้งๆ ละ 90-120 นาที จำนวน 1 ครั้งต่อสัปดาห์ ติดต่อกัน 8 สัปดาห์ และกลุ่มควบคุมได้รับการดูแลปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ โปรแกรมการฟื้นฟูการรู้คิด ที่ผ่านการตรวจสอบความตรงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 3 ท่าน และแบบประเมินภาวะซึมเศร้าในผู้ที่มีภาวะสมองเสื่อม ทดสอบความเที่ยงด้วยค่าสัมประสิทธิ์สัมพันธ์อัลฟ่าครอนบาค เท่ากับ .74วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติทดสอบวิลคอกซัน(The Wilcoxon Signed Ranks test) และแมน-วิทเนย์ (The Mann-Whitney U test) ผลการวิจัยสรุปได้ ดังนี้1) คะแนนภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุที่มีความบกพร่องด้านการรู้คิดกลุ่มทดลองหลังการทดลอง(Mean Rank=0.00) ต่ำกว่าก่อนการทดลอง (Mean Rank=15.50)อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(p
DOI: 10.14457/tu.the.2017.47
title: ความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะของคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงกับผลการดำเนินงานของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

description: งานวิจัยนี้ได้ศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะของคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงกับผลการดำเนินงานของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557-2559 คุณลักษณะของคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงประกอบด้วย 1) ขนาดของคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง 2) สัดส่วนของคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงที่มีความเชี่ยวชาญทางด้านบัญชีหรือการเงิน 3) จำนวนเฉลี่ยบริษัทที่คณะกรรมการบริหารความเสี่ยงดำรงตำแหน่งเป็นคณะกรรมการ 4) จำนวนครั้งการประชุมของคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง 5) สัดส่วนกรรมการอิสระของคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงและ 6) จำนวนเฉลี่ยปีการทำงานสะสมของคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง ผลการดำเนินงานวัดโดย 1) อัตราผลตอบแทนต่อสินทรัพย์ 2) อัตราผลตอบแทนต่อส่วนของเจ้าของและ 3) Tobin’s Q การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การทดสอบค่าสัมประสิทธ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันและการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงพหุผลการศึกษาพบว่าบริษัทที่มีสัดส่วนจำนวนสมาชิกของคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญทางด้านบัญชีหรือการเงินเพิ่มขึ้นมีอัตราผลตอบแทนต่อสินทรัพย์รวมสูงขึ้น แต่ไม่พบความสัมพันธ์กับอัตราผลตอบแทนต่อส่วนของเจ้าของและTobin’s Q ในทางกลับกันบริษัทที่มีจำนวนเฉลี่ยบริษัทที่คณะกรรมการบริหารความเสี่ยงดำรงตำแหน่งเป็นคณะกรรมการสูงกว่า หรือมีสัดส่วนกรรมการอิสระของคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงสูงกว่า มีผลตอบแทนต่อสินทรัพย์และอัตราผลตอบแทนต่อส่วนของเจ้าของลดลงแต่ไม่พบความสัมพันธ์กับTobin’s Q นอกจากนี้การศึกษาครั้งนี้ไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างขนาดของคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง จำนวนครั้งการประชุมของคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง และจำนวนเฉลี่ยปีการทำงานสะสมของคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงกับผลการดำเนินงานทั้ง 3 ตัวแปร