cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2013.674
title: ผลของการยืดกล้ามเนื้อแบบคงค้างและแบบเคลื่อนไหวต่อการเปลี่ยนแปลงการ ทำงานของกล้ามเนื้อรอบข้อเข่า แรงกระทำต่อพื้นและแรงกระทำภายในข้อเข่า ขณะลงสู่พื้น

description: วัตถุประสงค์ของการวิจัย 1.เพื่อศึกษาผลของการยืดกล้ามเนื้อแบบคงค้างและแบบเคลื่อนไหวต่อแรงกระทำต่อพื้น และแรงกระทำต่อข้อเข่า ขณะลงสู่พื้นโดยวิธี single leg landing ทั้งก่อน หลังยืดกล้ามเนื้อทันที และที่เวลา 30, 60 นาทีหลัง2. เพื่อศึกษาผลของการทำการของกล้ามเนื้อรอบข้อเข่าขณะลงสู่พื้นโดยวิธี single leg landing ทั้งก่อน หลังยืด ทันที และที่เวลา 30, 60 นาทีหลังการยืดกล้ามเนื้อแบบคงค้างและแบบเคลื่อนไหวรูปแบบในการวิจัย การศึกษาวิจัยเชิงทดลองกลุ่มตัวอย่าง ชายไทยอายุระหว่าง 18-35 ปีที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์คัดเข้า จำนวน 40 คน วิธีการดำเนินงานวิจัย ผู้เข้าร่วมงานวิจัยทดสอบ single leg drop landing ลงบน force plate ทั้งหมด 3 ครั้งเก็บเป็นกลุ่ม control วัดค่าแรงกระทำต่อพื้นและแรงกระทำต่อข้อด้วย force plate นำมาวิเคราะห์ผลด้วยโปรแกรม (Qualisys Motion Capture System) และวัดการทำงานของกล้ามเนื้อด้วยเครื่อง EMG จากนั้นอบอุ่นร่างกายโดยปั่นจักรยานที่ความเร็ว 50 รอบต่อนาที นาน 5 นาทีทั้ง 2กลุ่ม เสร็จผู้เข้าร่วมวิจัยทำการยืดกล้ามเนื้อตามแบบที่ได้รับเลือกทั้งแบบคงค้างและเคลื่อนไหว วัดทันทีหลังยืดและที่เวลา 30 และ 60 นาทีตามลำดับผลการวิจัย (Results): ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของค่าแรงกระทำต่อขณะก่อนยืดเทียบหลังยืดทันที พบว่าที่เวลา 30,60 นาทีไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญเช่นกัน แต่ผลที่ได้มีแนวโน้มของค่าทั้งสองเพิ่มขึ้นในกลุ่มหลังยืดทันทีเทียบกับก่อนยืดกล้ามเนื้อ และมีแนวโน้มกลับสู่ค่า baseline ในส่วนค่าการทำงานของกล้ามเนื้อไม่พบความแตกต่างอย่างนี้นัยสำคัญทางสถิติ ของระยะเวลาและรูปแบบของการยืดกล้ามเนื้อเช่นเดียวกันสรุปผล (Conclusion): การยืดกล้ามเนื้อแบบคงค้างและแบบเคลื่อนไหวไม่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงค่าแรงกระทำต่อพื้น แรงกระทำต่อข้อและการทำงานของกล้ามเนื้อรอบข้อเข่าเทียบกับก่อนยืด เวลาไม่มีผลในการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน แต่มีแนวโน้มของค่าแรงกระทำต่อพื้น และแรงกระทำต่อข้อเข่าที่เพิ่มขึ้นหลังยืดกล้ามเนื้อ ในส่วนการทำงานของกล้ามเนื้อกลับมีแนวโน้มการทำงานที่ลดลงหลังจากยืดกล้ามเนื้อทันที
DOI: 10.14457/cu.the.2013.675
title: ผลของการฝึกโยคะ ต่อการคงความสมดุล ความมั่นคงของกระดูกสันหลังและเชิงกราน และความแข็งแรงของกล้ามเนื้อหลัง

description: การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบผลของการฝึกโยคะสัปดาห์ละ 2 ครั้งเป็นเวลา 6 สัปดาห์ ทำการศึกษาในอาสาสมัครเพศหญิงอายุระหว่าง 30-45 ปี จำนวน 39 ราย โดยแบ่งกลุ่มเป็น กลุ่มควบคุม และกลุ่มฝึกโยคะ ผู้เข้าร่วมวิจัยทั้งสองกลุ่มจะได้รับการทดสอบความสามารถในการคงความสมดุลของร่างกายโดยประเมินจากระยะทางการเคลื่อนที่ของจุดศูนย์กลางแรงกดบนแผ่นวัดแรงกดในระหว่างการยืนบนขาสองข้าง และข้างเดียว ขณะลืมตา และหลับตา การทดสอบความมั่นคงของกระดูกสันหลัง และเชิงกรานโดยประเมินจากการวิเคราะห์การเคลื่อนไหวจากการกระโดดลงสู่พื้นในท่ายืนบนขาข้างเดียว ประเมินคลื่นสัญญาณไฟฟ้าของกล้ามเนื้อจาก surface EMG และการทดสอบกำลังของกลุ่มกล้ามเนื้อหลังโดยใช้เครื่องวัดกำลังกล้ามเนื้อแบบ isokinetic ทำการประเมินก่อนและหลังเสร็จสิ้นการวิจัยใน 6 สัปดาห์ ผลการศึกษาพบว่ากลุ่มฝึกโยคะมีค่าความสามารถในการคงความสมดุล ที่ดีกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p0.05) เมื่อประเมินความเร็วเชิงมุม พบว่ากลุ่มฝึกโยคะมีความเร็วเชิงมุมในการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยเชิงมุมของการเอียงตัวไปด้านข้างที่เพิ่มขึ้นมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p0.05) และการประเมินกำลังของกลุ่มกล้ามเนื้อหลัง พบว่ากลุ่มฝึกโยคะมีกำลังกล้ามเนื้อเพิ่มขึ้นมากกว่ากลุ่มควบคุมแต่ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&gt;0.05) ดังนั้นการฝึกโยคะสัปดาห์ละ 2 ครั้ง เป็นเวลา 6 สัปดาห์สามารถเพิ่มการคงความสมดุลของร่างกาย ความแข็งแรงของกลุ่มกล้ามเนื้อหลัง และสามารถเพิ่มความมั่นคงของกระดูกสันหลัง และเชิงกราน ในทิศทางการเอียงตัวไปด้านข้าง ซึ่งอาจช่วยลดความเสี่ยงของการเกิดอาการปวดหลังส่วนล่างในผู้หญิงได้
DOI: 10.14457/cu.the.2013.676
title: การรับรู้และความคาดหวังด้านการบริการอาชีวอนามัยและความปลอดภัยของบุคลากรสนับสนุนด้านคลินิก ในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการรับรู้และความคาดหวังการบริการอาชีวอนามัยและความปลอดภัยของบุคลากรสนับสนุนด้านคลินิก โดยศึกษาเปรียบเทียบการรับรู้และความคาดหวังต่อบริการอาชีวอนามัยและความปลอดภัยในบุคลากรสนับสนุนด้านคลินิกที่อยู่แผนกต่างกัน และเปรียบเทียบการรับรู้และความคาดหวังต่อบริการอาชีวอนามัยและความปลอดภัยในบุคลากรสนับสนุนด้านคลินิกที่เคยได้รับและไม่เคยได้รับการอบรมด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัย กลุ่มประชากรเป็นบุคลากรสนับสนุนด้านคลินิก จำนวน 6 แผนก ทั้งหมด 634 คน (ตำแหน่ง ลูกจ้างประจำ และ ลูกจ้างชั่วคราว สังกัดโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย) ได้แก่ หน่วยแม่บ้านและคนงาน หน่วยโภชนาการและพนักงานครัว หน่วยซักรีดและโรงซักฟอก หน่วยจ่ายกลาง หน่วยกำจัดขยะ และ หน่วยงานอื่นๆ (คนงานประจำห้องผ่าตัด และหน่วยวิสัญญี) โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล และแบบสอบถามการรับรู้ และความคาดหวังบริการอาชีวอนามัยและความปลอดภัย ที่มีค่าความเที่ยงสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาค เท่ากับ 0.90 และ 0.97 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติ unpaired t-test และ วิเคราะห์ความแปรปรวน (Analysis of variances)ผลการวิจัยสรุปได้ว่า1. บุคลากรสนับสนุนด้านคลินิก มีการรับรู้บริการอาชีวอนามัย และความปลอดภัย ด้านการจัดบริการสุขภาพอนามัย และด้านมาตรการความปลอดภัย อยู่ในระดับปานกลางส่วนการรับรู้ด้านการเฝ้าระวังและการจัดการสิ่งแวดล้อม และด้านการอบรมและบริการวิชาการ อยู่ในระดับน้อย2. บุคลากรสนับสนุนด้านคลินิก มีความคาดหวังบริการอาชีวอนามัย และความปลอดภัยด้านการจัดบริการสุขภาพอนามัย ด้านมาตรการความปลอดภัย ด้านการเฝ้าระวังและการจัดการสิ่งแวดล้อม และด้านการอบรมและบริการวิชาการ อยู่ในระดับมาก3. ผลการเปรียบเทียบการรับรู้ และความคาดหวังต่อบริการอาชีวอนามัย และความปลอดภัยในโรงพยาบาลของบุคลากรสนับสนุนทางคลินิกที่อยู่แผนกต่างกัน และในบุคลากรสนับสนุนทางคลินิกที่เคย และไม่เคยได้รับการอบรมด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัย พบว่ามีระดับการรับรู้และความคาดหวังด้านการจัดบริการสุขภาพอนามัย ด้านมาตรการความปลอดภัย ด้านการเฝ้าระวังและการจัดการสิ่งแวดล้อม และด้านการอบรมและบริการวิชาการ ที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับค่า p น้อยกว่า 0.05 ผลการศึกษานี้ สามารถนำไปประยุกต์เพื่อการวางแผนพัฒนา และดำเนินงาน ด้านบริการอาชีวอนามัยและความปลอดภัยในโรงพยาบาล ทั้ง 4 ด้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ด้านการเฝ้าระวังและการจัดการสิ่งแวดล้อม และด้านการอบรมและบริการวิชาการ ดังนั้น นโยบายการส่งเสริม การอบรมเกี่ยวกับอาชีวอนามัยและความปลอดภัยจึงมีความจำเป็นอย่างยิ่ง เพื่อให้เกิดกระบวนการเรียนรู้ และการพัฒนาในบุคลากรสนับสนุนทางคลินิกต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2013.677
title: สุขภาพจิตและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ของนิสิตปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 ของมหาวิทยาลัยของรัฐในกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสุขภาพจิตและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ในนิสิตระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยทำการเก็บข้อมูลในภาคการศึกษาปลาย ปีการศึกษา 2556 จากกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด 993 คน โดยวิธี Stratified Random Sampling ตามสัดส่วนของจำนวนนิสิตในแต่ละคณะ แยกตามเพศ โดยเครื่องมือ ได้แก่ แบบสอบถามเกี่ยวกับข้อมูลทั่วไปของกลุ่มตัวอย่าง และ Thai Mental Health Indicator ( TMHI-66) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ปัจจัยที่สัมพันธ์ ได้แก่ Chi-square, t-test และ Logistic Regression Analysisผลการวิจัยพบว่า นิสิตระดับปริญญาตรีชั้นปีที่1 ส่วนใหญ่ (ร้อยละ 41.2) มีสุขภาพจิตอยู่ในระดับเทียบเท่ากับบุคคลทั่วไป โดยมีนิสิตร้อยละ 38.9 ที่มีสุขภาพจิตอยู่ในระดับดีกว่าบุคคลทั่วไป และมีนิสิตร้อยละ 19.9 ที่มีสุขภาพจิตอยู่ในระดับต่ำกว่าบุคคลทั่วไป โดยปัจจัยที่เกี่ยวข้องสุขภาพจิตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ได้แก่ เพศ ช่วงอายุที่เข้าเรียนปี 1 กลุ่มสาขาวิชา ภูมิลำเนา ค่าใช้จ่ายที่ได้รับต่อเดือน ความเพียงพอของค่าใช้จ่ายที่ได้รับ สถานที่พักอาศัย ความพึงพอใจในที่พักอาศัย ความสัมพันธ์ภายในครอบครัว ปัญหาสุขภาพของผู้ปกครอง รายได้เฉลี่ยของครอบครัว ความเพียงพอของรายได้ครอบครัว ความสัมพันธ์กับเพื่อนๆในมหาวิทยาลัย จำนวนเพื่อนสนิทหรือกลุ่มเพื่อน การเข้าร่วมกิจกรรมของมหาวิทยาลัยและคณะ และความพึงพอใจในคณะที่ศึกษา
DOI: 10.14457/cu.the.2013.678
title: ผลของการสนับสนุนด้านข้อมูลและอารมณ์ต่อความวิตกกังวลของผู้ดูแลผู้ป่วยเนื้องอกสมอง

description: เนื้องอกสมองเป็นโรคเรื้อรังและเป็นสาเหตุที่ทำให้ผู้ป่วยเสียชีวิตและทุพพลภาพ ผลกระทบดังกล่าวไม่เพียงแต่เกิดขึ้นกับผู้ป่วยเท่านั้นแต่ส่งผลถึงผู้ดูแลผู้ป่วยด้วยเช่นกัน ในการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการสนับสนุนด้านข้อมูลและอารมณ์ต่อความวิตกกังวลของผู้ดูแลผู้ป่วยเนื้องอกสมอง เป็นการศึกษาวิจัยแบบกึ่งทดลอง กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ดูแลผู้ป่วยเนื้องอกสมองที่มาเยี่ยมและดูแลผู้ป่วยที่หอผู้ป่วยธนาคารกรุงเทพ หอผู้ป่วยวิกฤตศัลยกรรมประสาท 1 และ หอผู้ป่วยวิกฤตศัลยกรรมประสาท 2ธนาคารกรุงเทพ จำนวน 24 ราย แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 12 ราย และกลุ่มควบคุม 12 ราย ซึ่งได้มาจากการสุ่มกลุ่มตัวอย่างอย่างง่าย และกลุ่มทดลองจะได้รับโปรแกรมการสนับสนุนด้านข้อมูลและอารมณ์ที่สร้างขึ้นโดยผู้วิจัย ประเมินระดับความวิตกกังวลกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ แบบวัดความวิตกกังวล State - Trait Anxiety Inventory form Y ตัวอย่างทั้งหมดตอบแบบวัดความวิตกกังวล 2 ครั้ง ครั้งแรกก่อนได้รับโปรแกรมการสนับสนุนด้านข้อมูลในกลุ่มทดลองและก่อนได้รับการพยาบาลปกติ ในกลุ่มควบคุม และ ครั้งที่ 2 ในวันที่ 3 ภายหลังได้รับโปรแกรมการสนับสนุนด้านข้อมูลและอารมณ์ หรือการพยาบาลปกติ การวิเคราะห์ข้อมูลทั่วไป ใช้สถิติเชิงบรรยาย ทดสอบความแตกต่างของความวิตกกังวลระหว่างกลุ่มโดยใช้ Non-Parametric Mann- Whitney test ทดสอบความแตกต่างของความวิตกกังวลภายในกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมโดยใช้ Non - Parametric แบบ Wilcoxon วิเคราะห์ค่าความแปรปรวนกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมโดยใช้ ANCOVAผลการศึกษานี้พบว่า คะแนนความวิตกกังวลขณะเผชิญในกลุ่มทดลองภายหลังได้รับโปรแกรมการสนับสนุนด้านข้อมูลและอารมณ์ต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&lt; 0.05) แต่ค่าคะแนนความวิตกกังวลแฝงในกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ การศึกษาครั้งนี้จึงแสดงให้เห็นถึงประโยชน์ของโปรแกรมการสนับสนุนด้านข้อมูลและอารมณ์ สามารถลดความวิตกกังวลของผู้ดูแลผู้ป่วยเนื้องอกสมองได้ ซึ่งการศึกษานี้สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางปฏิบัติทางการพยาบาลและการทำวิจัยในครั้งต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2013.679
title: Effect of kinesio tape and rigid tape on electromyographic and shoulder kinematic during overhead activities in athletes

description: Objectives: 1. To study effects of kinesio tape, rigid tape and no-tape on electromyographic of scapular muscle during overhead activities in athletes 2. To study effects of kinesio tape, rigid tape and no-tape on kinematic during overhead activities in athletes. Method: The participants were twenty overhead university athletes from various types of sports; softball, volleyball, badminton, tennis, swimming and water-polo. Their muscle activities were captured and tested by surface electromyography and kinematic data were tested by motion analysis system for measurement of angle of shoulder external rotation, shoulder internal rotation and velocity of throwing. In this experiment, there were three types of test condition; kinesio taping, rigid taping and no tape. Each type of taping would be performed five times. Athletes had to sit on a chair with a belt tighten their body and left arm while throwing the ball to the target point. Results: The data analysis using one-way ANOVA showed no significant change in results due to different types of tape on EMG and kinematic readings. (p&gt;0.05) Conclusion: Although there was no significant effect difference in both types of taping but the observed tendency was that kinesio tape was more likely to increase muscle activity of lower trapezius and serratus anterior while, rigid tape tended to decrease muscle activation of upper trapezius, serratus anterior during overhead activities in athletes. Combination of both kinsio tape and rigid tape demonstrated the decreasing tendency of shoulder external rotation angle This is the preliminary research to provide the alternative method for prevention of injury in overhead activity in athletes.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.680
title: ความชุกและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติของระบบกล้ามเนื้อและกระดูกโครงร่างในพนักงานเก็บขยะเทศบาลนครพิษณุโลก

description: การวิจัยครั้งนี้ เป็นการศึกษาเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความชุกและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของความผิดปกติของระบบกล้ามเนื้อและกระดูกโครงร่าง (Musculoskeletal disorders, MSD) ในพนักงานเก็บขยะของเทศบาลนครพิษณุโลก กลุ่มตัวอย่างคือ พนักงานเก็บขยะจำนวน 205 คนที่ปฏิบัติงานในเทศบาลนครพิษณุโลก การเก็บข้อมูลในช่วงเวลาเดือนมิถุนายน ถึงเดือนกันยายน 2555 การเก็บข้อมูลประกอบด้วยแบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับปัจจัยด้านบุคคล ปัจจัยด้านลักษณะงาน ปัจจัยด้านจิตวิทยาสังคม และความผิดปกติของระบบกล้ามเนื้อและกระดูกโครงร่างซึ่งดัดแปลงจาก Nordic Musculoskeletal Questionnaire ผลการวิจัย พบว่าความชุกของความผิดปกติของระบบกล้ามเนื้อและกระดูกโครงร่างในอาชีพพนักงานเก็บขยะในช่วง 12 เดือน (12-month prevalence) คือ ร้อยละ 89.3 ตำแหน่งที่มีความชุกสูงที่สุด ได้แก่ หลังส่วนล่าง(ร้อยละ 63.4) รองลงมาได้แก่ ไหล่(ร้อยละ 47.3 ) และ เข่า (ร้อยละ 45.4 )โดยในเพศหญิงสูงกว่าเพศชาย และปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติของระบบกล้ามเนื้อและกระดูกโครงร่างได้แก่ เพศ อายุ สถานภาพสมรส รายได้ การสูบบุหรี่ การดื่มสุรา การรับประทานยาเป็นประจำ และลักษณะงาน เช่น การยกเคลื่อนย้ายวัสดุหนัก 25 กิโลกรัมและ 34 กิโลกรัมขึ้นไป, การทำงานโดยมืออยู่เหนือศีรษะ, การจับวัตถุที่จับถือยากในการจับถือ การทำงานลักษณะนั่งยองๆ และลักษณะงอหลังมากกว่า 30 องศา ผลการศึกษานี้บ่งชี้ว่าพนักงานเก็บขยะมีความชุกของความผิดปกติของระบบกล้ามเนื้อและกระดูกโครงร่างค่อนข้างสูง และเกิดขึ้นกับทุกส่วนของร่างกาย ซึ่งเกี่ยวข้องกับปัจจัยจากการทำงาน หน่วยงานที่รับผิดชอบควรกำหนดแนวทางในการป้องกันการเกิดความผิดปกติในพนักงานเก็บขยะต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2013.681
title: การตายของเซลล์ประสาทและเซลล์อักเสบในระบบประสาทส่วนกลางในสุนัขที่เป็นโรคพิษสุนัขบ้า

description: โรคพิษสุนัขบ้าเป็นโรคติดเชื้อร้ายแรงทางระบบประสาท มีสองกลุ่มอาการคือแบบคลุ้มคลั่งและแบบอ่อนแรง (เซื่องซึมในสุนัข) ซึ่งกลไกการเกิดโรคของสองกลุ่มอาการยังไม่แน่ชัด การศึกษาก่อนหน้านี้ในผู้ป่วยและสุนัขที่เป็นโรคพิษสุนัขบ้าที่ระยะท้ายของโรคไม่พบความแตกต่างของทั้งสองกลุ่มอาการ ต่อมามีการศึกษาในสุนัขบ้าที่ระยะแรกของโรค พบความแตกต่างกันในสองกลุ่มอาการ โดยการศึกษาภาพสมองและไขสันหลังด้วยเครื่องสนามแม่เหล็กไฟฟ้าพบความผิดปกติในกลุ่มอาการเซื่องซึมมากกว่ากลุ่มอาการคลุ้มคลั่ง การศึกษาการอักเสบพบการอักเสบเด่นชัดในกลุ่มอาการเซื่องซึม ในขณะที่การศึกษาปริมาณเชื้อพิษสุนัขบ้าพบว่าในกลุ่มอาการคลุ้มคลั่งมีปริมาณไวรัสมากกว่า การค้นพบนี้บ่งบอกว่า ความแตกต่างระหว่างโรคพิษสุนัขบ้าแบบคลุ้มคลั่งและแบบอ่อนแรงพบเฉพาะในระยะแรกของโรคการตายของเซลล์มีบทบาทสำคัญในการป้องกันการติดเชื้อโดยการกำจัดเซลล์ที่ติดเชื้อไวรัส เชื้อไวรัสโรคพิษสุนัขบ้าสายพันธุ์ไม่รุนแรง (attenuated strains) มีความสามารถในการเหนี่ยวนำให้เกิดการตายของเซลล์ประสาท ในขณะที่เชื้อไวรัสโรคพิษสุนัขบ้าสายพันธุ์รุนแรง (wild-type) เหนี่ยวนำให้เกิดการตายของเซลล์อักเสบ อย่างไรก็ตามการศึกษาส่วนใหญ่ทำการศึกษาในระยะท้ายของโรค การศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการตายของเซลล์ระหว่างกลุ่มอาการคลุ้มคลั่งและกลุ่มอาการอ่อนแรงของโรคพิษสุนัขบ้าในระยะแรกของโรคว่ามีความแตกต่างกันหรือไม่ โดยทำการศึกษาในตัวอย่างสุนัขที่ติดเชื้อพิษสุนัขบ้าตามธรรมชาติชนิดคลุ้มคลั่งและชนิดเซื่องซึม 17ตัวอย่าง ประกอบด้วย ตัวอย่างในระยะแรกของโรค แบ่งเป็นกลุ่มอาการคลุ้มคลั่ง 5 ตัวอย่าง กลุ่มเซื่องซึม 6 ตัวอย่าง และตัวอย่างในระยะท้ายของโรค กลุ่มละ 3 ตัวอย่าง ที่บริเวณ สมอง ก้านสมอง และไขสันหลัง โดยใช้เทคนิค Tunel ในการตรวจสอบผลการศึกษาพบการตายของเซลล์ประสาทและเซลล์อักเสบที่บริเวณก้านสมองและไขสันหลัง ซึ่งพบบริเวณก้านสมองมากที่สุด โดยที่พบในกลุ่มเซื่องซึมมากกว่ากลุ่มคลุ้มคลั่ง และพบแค่ในระยะแรกของโรค การตายของเซลล์ประสาทจะเกิดขึ้นในการติดเชื้อพิษสุนัขบ้าตามธรรมชาติซึ่งพบเฉพาะในระยะแรกของโรค ซึ่งการตายของเซลล์ประสาทที่พบมากบริเวณก้านสมองในระยะแรกของโรคนั้นอาจจะช่วยในการป้องกันการแพร่กระจายของเชื้อพิษสุนัขบ้าไปยังสมองในกลุ่มอ่อนแรง และอธิบายถึงระยะเวลาการมีชีวิตของกลุ่มอาการอ่อนแรงที่มากกว่าในกลุ่มอาการคลุ้มคลั่งอีกด้วย
DOI: 10.14457/cu.the.2013.682
title: EFFECTS OF CALCITONIN GENE-RELATED PEPTIDE ON IRON METABOLISM, IL-6, AND MYELIN PROTEIN ZERO (MYELIN P0) EXPRESSION IN SCHWANN CELLS

description: Calcitonin gene related peptide (CGRP), a neuropeptide up-regulated in the trigeminal ganglion (TG), has been associated with migraine pain and other orofacial pain symptoms. CGRP exerts its biological effects by binding to the CGRP receptors expressed on neurons and glial cells. Most of the recently published articles on pain modulation in the TG by glial cells have been focused on the satellite cells. This is due primarily to the intimate contact relationships between the satellite cells and the cell bodies of the primary sensory neurons in the TG. Schwann cells, on the other hand, are thought to play a passive role by producing myelin sheaths wrapping around axons. Emerging evidence suggests that Schwann cells may be participated in pain modulation. Thus, the present study aimed to elucidate the involvement of Schwann cells in responses to CGRP and dissect cellular mechanisms underlying such responses. Key molecular targets to be monitored in this study include P0 and IL-6. P0 was used as an activation marker of Schwann cells. Changes in IL-6 expression were monitored to determine whether Schwann cells could release IL-6 as part of their inflammatory response to CGRP. Since iron is an important cofactor required for a number of basic cellular functions, including ATP production and myelin formation and involved in the activation of NF-κB, which plays an essential role in the regulation of genes involved in inflammatory responses in Schwann cells. Therefore, this study also aimed to determine the relationship between iron metabolism and response of Schwann cells to CGRP. The TfR were used to monitor intracellular iron levels following the stimulation of CGRP. Results show (1) CGRP stimulates P0 expression in Schwann cells and further suggest that P0 can be used as a specific marker for CGRP-induced Schwann cell activation, (2) CGRP-upregulated P0 expression in Schwann cells is mediated by the transcription factor Krox-20, (3) CGRP induces IL-6 production and IL-6R expression in Schwann cells and suggest that IL-6 released from Schwann cells should have both a paracrine and an autocrine effects, (4) CGRP-stimulated Schwann cell activation is mediated by NF-κB and (5) CGRP stimulates changes in iron metabolism in Schwann cells and Schwann cells possess a regulatory mechanism to maintain cellular iron homeostasis. In summary, the present study provides new evidence involving Schwann cell biology and the essential role of iron and IL-6 in neurogenic pain.
DOI: 10.14457/cu.the.2013.684
title: สุขภาพจิตของนิสิตหญิงหลังปริญญาผู้ใช้เฟซบุ๊ก

description: การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง เพื่อศึกษาสุขภาพจิตของนิสิตหญิงหลังปริญญาผู้ใช้เฟซบุ๊ก กลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตหญิงหลังปริญญาที่พำนักในหอพักนานาชาติศึกษิตนิเวศน์และใช้เฟซบุ๊กจำนวน 112 คน เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วยแบบสอบถามแบบตอบด้วยตนเอง 4 ชุดคือแบบสอบถามข้อมูลพื้นฐานทั่วไป แบบสอบถามพฤติกรรมการใช้เฟซบุ๊ก แบบสอบถามการติดเฟซบุ๊ก Facebook-Addiction Questionnaire (ฉบับภาษาไทย) และแบบทดสอบดัชนีชี้วัดสุขภาพจิตคนไทยฉบับสมบูรณ์ (TMHI-55) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา, Independent-Sample T-test, One-Way ANOVA, Fisher's Exact Test และMultiple Linear Regression analysisผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีอายุเฉลี่ย 27 ปี (x̄=26.92) ส่วนใหญ่เป็นนิสิตปริญญาโทสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ มีคะแนนเฉลี่ยสะสมเท่ากับ 3.78 สถานภาพโสด รายได้ต่อเดือนน้อยกว่า 15,000 บาท ความสัมพันธ์กับเพื่อนหรือคนในครอบครัวอยู่ในเกณฑ์ดี ใช้อินเทอร์เน็ตเฉลี่ยวันละ 6 ชม.(x̄=6.02) สมัครเป็นสมาชิกเฟซบุ๊กมานานกว่า 3 ปี มีเพื่อนในเฟซบุ๊กเฉลี่ย 385 คน (x̄=384.25) โดยการใช้ Facebook- Addiction Questionnaire (ฉบับภาษาไทย) พบว่าร้อยละ 25.9 ของกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ติดเฟซบุ๊ก จากการวิเคราะห์ TMHI-55 พบว่ากลุ่มตัวอย่างมีค่าเฉลี่ยคะแนนสุขภาพจิตเท่ากับ 170.96 ซึ่งเป็นระดับคะแนนภาวะสุขภาพจิตเท่ากับคนทั่วไป เมื่อวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณพบว่าสามารถพยากรณ์ค่าคะแนนสุขภาพจิตได้ร้อยละ 76.4 จากปัจจัยต่อไปนี้ คือ อายุ ระยะเวลาการสมัครสมาชิกเฟซบุ๊ก(มากกว่า 3 ปี) สถานภาพสมรส(คู่อยู่ด้วยกัน) ความสัมพันธ์กับเพื่อน(ขัดแย้งบ้างครั้งหรือห่างเหินต่างคนต่างอยู่) ความสัมพันธ์ครอบครัว(รักและใกล้ชิดกันดี) พฤติกรรมติดเฟซบุ๊ก ระยะเวลาการใช้เฟซบุ๊กต่อวัน(วันละ4ชั่วโมงหรือมากกว่า) ระยะเวลาการใช้อินเทอร์เน็ตต่อวัน(วันละ4ชั่วโมงหรือมากกว่า) สาขาวิชา(ด้านสังคมศาสตร์)และรายได้ต่อเดือน(น้อยกว่า15,000บาท)
DOI: 10.14457/cu.the.2013.685
title: การศึกษาความชุกของพฤติกรรมก้าวร้าวและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ในผู้ป่วยโรคสมองเสื่อม ที่คลินิกโรคสมองเสื่อม โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์

description: วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาความชุกของผู้ป่วยโรคสมองเสื่อมที่มีพฤติกรรมก้าวร้าวและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมก้าวร้าวของผู้ป่วยโรคสมองเสื่อม คลินิกโรคสมองเสื่อมโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์วิธีการศึกษา : การศึกษานี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณา เก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ป่วยโรคสมองเสื่อม จานวน 110 คน ที่มาเข้ารับการรักษาที่คลินิคโรคสมองเสื่อม โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบทดสอบสมรรถภาพสมองของไทย Thai Mental State Examination (TMSE) แบบประเมินความก้าวร้าว Rating scalefor Aggressive Behavior in the Elderly (RAGE) แบบทดสอบความรู้สึกเป็นภาระ ZaritBurden Interview Thai vertion) แบบประเมินความสามารถในการทากิจวัตรประจาวัน MBAIข้อมูลที่บันทึกได้นามาวิเคราะห์สถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมานเพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมก้าวร้าวของผู้ป่วยโรคสมองเสื่อมกับปัจจัยที่เกี่ยวข้อง โดยใช้สถิติ Chi-square,T-test ,Peason Product Moment Correretion Coefficienc และ สถิติการถดถอยLogistic Regression Analysis ด้วยวิธี Backward likelihood ratioผลการศึกษา : ความชุกของผู้ป่วยโรคสมองเสื่อมที่มีพฤติกรรมก้าวร้าว คิดเป็นร้อยละ36.4 ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมก้าวร้าวของผู้ป่วยโรคสมองเสื่อม อย่างมีนัยสาคัญทางสถิติที่(p&lt;0.05)ได้แก่ สถานภาพสมรส โสด หม้าย หรือหย่า รายได้น้อย การไม่ได้รับยาต้านโรคจิตความรู้สึกเป็นภาระการดูแลสูง จากการวิเคราะห์สถิติพหุตัวแปรพบว่าปัจจัยการทานายปัญหาพฤติกรรมก้าวร้าว ได้แก่ สถานภาพสมรส โสด หม้าย หรือหย่า และความรู้สึกเป็นภาระสูง โดยมีค่า adjusted odd ratio เป็น 3.143 และ 2.924 ตามลาดับสรุป : ผู้ป่วยโรคสมองเสื่อม ที่คลินิกโรคสมองเสื่อม โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ มีความชุกของพฤติกรรมก้าวร้าว ร้อยละ 36.4 ซึ่งต่ากว่ารายงานจากต่างประเทศ ผู้ป่วยโรคสมองเสื่อมที่มีพฤติกรรมก้าวร้าว เกี่ยวข้องกับความรู้สึกเป็นภาระการดูแลสูงและสถานภาพสมรส โสด หม้ายหรือหย่า
DOI: 10.14457/cu.the.2013.686
title: COST-EFFECTIVENESS OF ENDOVASCULAR COILING VERSUS SURGICAL CLIPPING IN RUPTURED CEREBRAL ARTERY ANEURYSM

description: Background: Ruptured cerebral aneurysm is a catastrophic stroke. The surgical clipping and endovascular coiling are standard treatments to prevent rebleeding. There are strong evidences to support that endovascular coiling offers better outcome over surgical clipping. However the cost of coiling procedure weight against its clinical benefit.Objective: To compare the cost-effectiveness of endovascular coiling to surgical clipping in ruptured cerebral aneurysm patients in context of Thai health economic system. Study design: Markov model analytic Setting: King Chulalongkorn Memorial HospitalResearch methodology: The Markov model was used to estimate the relevant treatment costs and outcome of ruptured cerebral aneurysm patients. The model input were retrieved from systematic reviews. Outcomes measurement, the clinical outcomes were converted to health outcomes by using Thai version EQ-5D questionnaire. Point of view is payer viewpoint. The data were collected from the medical records of the patients, who were admitted at King Chulalongkorn Memorial hospital with ruptured cerebral aneurysms from September, 1, 2007 to August, 31, 2009. The uncertainty analysis was performed by Probabilistic Sensitivity Analysis (PSA).Results: The endovascular coiling yield 0.85 QALYs gained compared to surgical clipping (11.32 QALYs ; 10.47 QALYs). The surgical clipping provided better cost-effectiveness ratio compared to endovascular coiling (305,694versus 414,538Thai baht(THB) per QALY). The Incremental cost-effectiveness ratio (ICER ) per QALY of endovascular coiling compared to surgical clipping is 1,755,912THB.Conclusion: It was found that the surgical clipping is cost-effective at Thai willing to pay (WTP) threshold of 160,000 THB per QALY gained, with probability 100%. To comply the Thai WTP threshold the endovascular coiling cost should be 29 percent less.