DOI: 10.17026/dans-zyt-dkva
title: Gennep. Plangebied Genneperhuisweg en een gedeelte van de Haspel. Archeologisch bureauonderzoek

description: &lt;p&gt;In opdracht van Gemeente Gennep heeft het onderzoeks- en adviesbureau BAAC bv een archeologisch bureauonderzoek uitgevoerd voor het plangebied Genneperhuisweg en een gedeelte van de Haspel te Gennep. De aanleiding voor het onderzoek vormt de geplande herinrichting van de straten in het plangebied en de nieuwe aanleg van riolering. Uit het bureauonderzoek blijkt dat het plangebied ligt aan de rand van de historische kern van Gennep op de overgang van een dalvlakteterras naar het dal van de Niers. Het terras is in het BøllingAllerød-interstadiaal (13.000 - 10.800 BP) door insnijding van de Niers en de Maas ontstaan. Dergelijke gebieden in een landschappelijke gradiënt waren van oudsher aantrekkelijke vestigingsgebieden. Uit de directe omgeving van het plangebied zijn archeologische vondsten bekend uit de periode vanaf het mesolithicum. Op grotere afstand zijn ook resten uit het laat-paleolithicum aangetroffen. Er is bekend dat het plangebied in ieder geval binnen een vroegmiddeleeuwse nederzetting ligt. Aan het einde van de dertiende of de eerste helft van de veertiende eeuw kreeg Gennep stadsrechten en is er door het plangebied een muur (of in eerste instantie een wal met palissade) en gracht aangelegd met daarlangs een weg. Direct ten zuidoosten van het plangebied bevond zich de Nierspoort. Direct ten zuidwesten van het plangebied bevindt zich het van oorsprong middeleeuwse kerkhof van Gennep. Het zuidwestelijke deel van het plangebied lag binnen de middeleeuwse stadsmuren en was (deels) bebouwd. De grachten en stadsmuren zijn vanaf de zestiende eeuw gedempt en afgebroken. Uit onderzoek in de omgeving van het plangebied blijkt dat er in Gennep een antropogeen dek aanwezig is van variabele dikte met daaronder lemige afzettingen van de Laag van Wijchen gevolgd door grof zand en grind van het pleniglaciale terras. Als gevolg van de ligging op de overgang naar de Niers, zal in het noordoostelijke deel van het plangebied in het Holoceen erosie en sedimentatie plaats hebben gevonden. Door de aanleg van de gracht die hier vermoedelijk heeft gelegen en de stadsmuur/-wal zal verdere complicatie van de bodemopbouw hebben plaatsgevonden. Volgens de bekende gegevens heeft er niet of nauwelijks sanering plaatsgevonden in het plangebied. Aangrenzende percelen zijn wel (diep) gesaneerd. Door de eeuwenlange bewoning zullen jongere bewoningsporen de oudere in meer of mindere mate hebben verstoord, en tegelijkertijd door het ontstaan van ophooglagen hebben beschermd. Over het algemeen zijn deze verstoringen zeer lokaal. Op basis van deze gegevens wordt aan onverstoorde vuursteenvindplaatsen uit het laat-paleolithicum tot neolithicum een middelhoge verwachting toegekend. Voor archeologische resten van landbouwers (nederzettingsresten, graven, beschoeiingen langs de Niers e.d.) uit het neolithicum tot en met de volle middeleeuwen geldt een hoge verwachting. Voor de periode vanaf de dertiende eeuw geldt een zeer hoge verwachting voor stedelijke bewoningsresten, zoals vestingwerken (stadsmuur, -gracht en/of –wal), pottenbakkerij, afvallagen en nederzettingssporen. Voor een klein deel van het plangebied is het voorkomen resten van begraving uit deze periode vanwege een mogelijke verplaatsing van de muur rond het kerkhof niet uit te sluiten. Op basis van deze verwachting en de geplande werkzaamheden (verstoring tot 3 m –mv) wordt geadviseerd om de graafwerkzaamheden archeologisch te begeleiden conform het protocol opgraven.&lt;/p&gt;