DOI: 10.17026/dans-xhv-nkzc
title: Proefsleuvenonderzoek Apeldoorn Plangebied Parkpoorten/Musicalstraat Proefsleuvenonderzoek aan de Plangebied Parkpoorten/Musicalstraat te Apeldoorn in de gemeente Apeldoorn

description: &lt;p&gt;De aangetroffen bodemopbouw laat zien dat binnen vrijwel het gehele plangebied een intensieve agrarische bewerking heeft plaatsgevonden. Hierbij is het gehele van nature gevormde veldpodzol-profiel omgewerkt tot minimaal de oorspronkelijke top van de C-horizont dan wel dieper. Het boven de huidige C-horizont aanwezige humeuze dek laat een cultuurlandschap zien dat in meerdere fases onder te verdelen is, waarbij de onderste vaal bruingrijs gekleurde oude akkerlaag ontstaan is door een bosgericht landbouwsysteem (vermening van bosstrooisel en mest), als de voorloper van de plaggenbemesting, waardoor het bovenliggende donkergrijs gekleurde plaggendek is ontstaan. Op basis van de variatie in totale dikte van het agrarisch bewerkte deel van de bodemopbouw (plaggen-dek en oude akkerlaag) betreft het huidige bodemprofiel een laarpodzolgrond (matig dikke humeuze bovengrond) dan wel een enkeerdgrond (dikke humeuze bovengrond). Alleen in het uiterst noordoostelijke deel van werkput 1 is nog een merendeels intact veldpodzolprofiel aangetroffen. Lokaal verstoringen van het bodemprofiel door recente bodemingrepen zijn voornamelijk waargenomen in de zuid-westelijke delen van de werkputten 2 en 3, ten gevolgde van het nog recente gebruik van het plangebied als (boom)kwekerij.&lt;br&gt;Binnen het plangebied zijn alleen sporen van ontginningsgreppels en recente verstoringen aangetroffen die voornamelijk te relateren zijn aan het gebruik als boomkwekerij tijdens de laatste decennia. De ontginningsgreppels hebben geen archeologisch vondstmateriaal opgeleverd, maar op basis van geraadpleegd historisch kaartmateriaal vormde deze waarschijnlijk de begrenzing tussen een akker-perceel en een strook hakhout, uit de periode vanaf de tweede helft van de 18e eeuw/begin 19e eeuw, toen het gebied vrijwel geheel ontgonnen en ingericht was ten behoeve van agrarische doeleinden (akkerlanden, graslanden en stroken hakhoutbos die tevens een natuurlijke begrenzing tussen agrarische percelen vormden).&lt;br&gt;Er zijn een aantal bewerkte vuursteenartefacten aangetroffen, alleen uit één zeefvak in het uiterst oostelijke deel van het plangebied in de oude akkerlaag. De analyse van de vuursteenartefacten levert alleen een algemene datering van Laat-Paleolithicum t/m Bronstijd op, waarbij een datering uit het Neolithicum of de Bronstijd meest waarschijnlijk is. Door de intensieve agrarische grondbewerking zijn vuursteenresten (bewerkte vuursteenartefacten) over een groter oppervlak verspreid geraakt en liggen niet meer in situ. Op basis van de geconstateerde bodemopbouw en in samenspraak met de tijdens het veldwerk aanwezige vuursteenspecialist, is er geen aanleiding meer om te spreken over een hoogwaardige vuursteensite waarbij vuursteenresten nog in situ zullen worden aangetroffen. De aangetroffen vuursteenresten zijn ook alleen afkomstig uit het resterende deel van de oude akkerlaag direct onder de huidige bouwvoor (30 tot 40 cm dikke humeuze bovenlaag). Daarmee is de verwach-ting dat een intensief veldonderzoek voor de vuursteensite niet zal resulteren in een spreidingspatroon waarmee de locatie waar bewerking van het vuursteen plaatsvond, goed in beeld kan worden gebracht (geen in situ aanwezige vuursteenresten). Door de grondbewerking zullen vuursteenresten ook over een groter oppervlak zijn verspreid. Er zal geen sprake zijn van een hoogwaardige vuur-steensite. Daarnaast liggen direct nabij de locatie waar de meeste vuursteenartefacten gevonden al een tweetal op elkaar aansluitende wegen die daarmee hoogstwaarschijnlijk ook door de vuursteen-vindplaats lopen. Hier hebben al diepe bodemverstorende ingrepen plaatsgevonden. Er zijn verder ook geen archeologische sporen aangetroffen zouden kunnen worden gerelateerd aan een (klein-schalig) jachtkampement.&lt;/p&gt;