cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2019.76
title: การแทนที่ข้อมูลสูญหายด้วยวิธีการฝูงผึ้งเทียม

description: เทคนิคการทำเหมืองข้อมูลแบ่งออกเป็นเทคนิคด้านการแบ่งแยก (classification)และเทคนิคการแบ่งกลุ่ม (clustering) ซึ่งทั้งสองเทคนิคนี้จะมีประสิทธิภาพในการพยากรณ์สูงก็ต่อเมือชุดข้อมูลที่นำมาใช้มีความสมบูรณ์ แต่อย่างไรก็ตามมีปัญหาการสูญหายของข้อมูลเกิดขึ้น ซึ่งการสูญหายของข้อมูลในชุดข้อมูลนี้จะส่งผลต่อประสิทธิภาพในการพยากรณ์ของเทคนิคการทำเหมืองข้อมูล ดังนั้นงานนี้จึงเป็นการนำเสนอการแทนที่ข้อมูลสูญหายด้วยวิธีการฝูงผึ้งเทียม (beesalgorithm) โดยงานนี้ได้ทำการเปรียบเทียบประสิทธิภาพกับอัลกอริทึมอื่น อันได้แก่ ขั้นตอนเชิงพันธุกรรม (genetic algorithm) และ ขั้นตอนวิธีการค้นหาเพื่อนบ้านใกล้สุด k ตัว (k-nearest neighbors algorithm)
DOI: 10.14457/tu.the.2019.77
title: Should macroeconomic forecasters use daily and monthly financial data for forecasting GDP growth?: evidence from Thailand

description: This study examines the importance of combining the high frequency information contained in financial data and asset prices, in order to gain incremental forecasting accuracy for quarterly gross domestic product (QGDP). Mixed-data sampling approaches (MIDAS) proposed by Ghysels et al. (2004) and Ghysels et al. (2007) are introduced in this study to compare the performance in predicting Thailand quarterly output growth with the benchmark ADL model. With various high frequency indicators suggested in the work of Stock and Watson (2003), the main finding suggests that financial data and asset prices leads to significant improvement in forecasting current and next quarter output growth, and that MIDAS is an effective model of exploiting high frequency information compared to alternative methods.
DOI: 10.14457/tu.the.2019.78
title: การศึกษาปัญหาการล่ามภาษาญี่ปุ่นชาวไทยในโรงงานอุตสาหกรรม: กรณีศึกษา ความแตกต่างระหว่างล่ามมือใหม่และล่ามมืออาชีพ

description: งานวิจัยเรื่อง การศึกษาปัญหาการล่ามภาษาญี่ปุ่นชาวไทยในโรงงานอุตสาหกรรม กรณีศึกษา ความแตกต่างระหว่างล่ามมือใหม่และล่ามมืออาชีพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเกี่ยวกับบทบาทการทำงานของล่ามภาษาญี่ปุ่นชาวไทยที่ปฏิบัติงานในโรงงานอุตสาหกรรมในประเทศไทย และปัญหาที่ล่ามมักพบในการทำงาน รวมทั้งวิธีการแก้ไขปัญหาในสถานการณ์ต่าง ๆ อันน่าจะเป็นประโยชน์ต่อการเตรียมความพร้อมในการเป็นล่าม และเป็นแนวทางในการปรับปรุงและพัฒนาการเรียนการสอนวิชาการล่ามในระดับมหาวิทยาลัยให้มีประสิทธิภาพมากขึ้นงานวิจัยนี้ใช้วิธีวิจัย 2 ประเภทคือ 1) งานวิจัยเชิงปริมาณ โดยเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างล่ามภาษาญี่ปุ่นชาวไทยจำนวน 138 คน และ2) งานวิจัยเชิงคุณภาพ โดยเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างล่ามภาษาญี่ปุ่นชาวไทยที่ปฏิบัติงานในโรงงานอุตสาหกรรมของประเทศไทย จำนวน 15 คน โดยแบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 3 กลุ่มดังนี้ 1) ล่ามที่มีประสบการณ์ไม่เกิน3 ปี 2) ล่ามที่มีประสบการณ์ 3 ปีขึ้นไป-10 ปี และ 3) ล่ามที่มีประสบการณ์ 10 ปีขึ้นไป ผลการศึกษาข้อมูลวิจัยเชิงปริมาณเกี่ยวกับปัญหาที่พบในการทำงานของล่ามภาษาญี่ปุ่นชาวไทยโดยภาพรวม พบว่า ล่ามมือใหม่ที่มีประสบการณ์ไม่เกิน 3 ปี และล่ามมืออาชีพประสบการณ์ 3 ปีขึ้นไป – 10 ปี มักพบปัญหาด้านการสื่อสารเกี่ยวกับทักษะทางภาษามากกว่าล่ามที่มีประสบการณ์ 10 ปี ขึ้นไป ซึ่งสิ่งที่เป็นปัญหาในด้านดังกล่าวมากที่สุดคือ คือ คำศัพท์เฉพาะทาง รองลงมาคือ ปัญหาด้านการฟัง และล่ามมือใหม่มักพบปัญหาความไม่เข้าใจในด้านเนื้อหาการทำงาน ส่งผลให้เกิดปัญหาทางด้านจิตใจตามมา ส่วนปัญหาทางด้านการสื่อสารเกี่ยวกับวัฒนธรรม พบว่า ทั้งล่ามมือใหม่และล่ามมืออาชีพพบปัญหาเกี่ยวกับการสื่อสารของพนักงานชาวไทยมากที่สุด กล่าวคือ พนักงานชาวไทยมักพูดเข้าใจยาก เยิ่นเย้อ กำกวมหรือพูด ห้วน ๆ ไม่จบประโยค รวมทั้งการตอบไม่ตรงคำถาม ส่วนผลการศึกษาข้อมูลเชิงคุณภาพเกี่ยวกับแนวทางการแก้ไขปัญหาสถานการณ์การล่าม อาจสรุปออกเป็น 4 ประเด็นคือ 1) เทคนิคการล่ามด้านทักษะทางภาษา ล่ามทุกกลุ่มมีแนวโน้มใช้เทคนิคการฟังจับใจความและการจดโน้ตคล้ายคลึงกัน กล่าวคือ ฟังให้จบประโยคเพื่อทำความเข้าใจ จับประเด็นสำคัญ พร้อมกับจดโน้ตเฉพาะคำสำคัญ 2)ปัญหาด้านเนื้อหาการทำงาน ล่ามมักศึกษาจากเอกสารและสอบถามผู้ใช้ล่ามเพื่อทำความเข้าใจเนื้อหางานที่ไม่เข้าใจ 3)ปัญหาด้านจิตใจ ล่ามมักแก้ไขปัญหาเรื่องความกดดันหรือความเครียดโดยการเตรียมความพร้อมล่วงหน้าก่อนเริ่มงาน และ 4) ปัญหาด้านการสื่อสารเกี่ยวกับวัฒนธรรม เช่น กรณีการแปลคำตำหนิของหัวหน้างานชาวญี่ปุ่น ล่ามมือใหม่มีแนวโน้มแปลตรงตามวัตถุประสงค์ของผู้ใช้ล่าม โดยใช้น้ำเสียงนุ่มนวลและถ้อยคำภาษาที่ไม่รุนแรง ในขณะที่ล่ามมืออาชีพมีแนวโน้มคำนึงถึงบริบทแวดล้อม ทำการปรับวิธีการแปลให้เหมาะสม โดยคำนึงถึงวัฒนธรรมของผู้ใช้ภาษาปลายทาง
DOI: 10.14457/tu.the.2019.79
title: วาทกรรมความรักชาติในแบบเรียนวิชากิจกรรมกลุ่มยุวชนแนวหน้า ภายใต้การปกครองของประธานาธิบดีสีจิ้นผิง

description: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์ของการวิจัยคือ 1) เพื่อรวบรวมและวิเคราะห์วาทกรรมความรักชาติในแบบเรียนวิชากิจกรรมกลุ่มยุวชนแนวหน้า และ 2) เพื่อศึกษาเป้าหมายการสร้างวาทกรรมความรักชาติในแบบเรียนวิชากิจกรรมกลุ่มยุวชนแนวหน้าของรัฐภายใต้การปกครองของประธานาธิบดีสีจิ้นผิง โดยศึกษาจากแบบเรียนวิชากิจกรรมกลุ่มยุวชนแนวหน้า ระดับชั้นการศึกษาปีที่1-8 ฉบับสำนักพิมพ์เด็กและเยาวชนแห่งประเทศจีน ใช้กรอบทฤษฎีวาทกรรมวิเคราะห์เชิงวิพากษ์ของนอร์แมน แฟร์เคลาฟ์ เพื่อวิเคราะห์อำนาจของการกล่อมเกลาวาทกรรมความรักชาติที่ปรากฏในแบบเรียนผลการวิจัยพบว่า แบบเรียนวิชากิจกรรมกลุ่มยุวชนแนวหน้าสะท้อนมโนทัศน์ การกล่อมเกลาให้ผู้เรียนมีความรักชาติผ่านวาทกรรมทั้ง 4 มโนทัศน์ ดังนี้1. วาทกรรมยืนหยัดในระบอบลัทธิสังคมนิยม กล่อมเกลาให้ผู้เรียนมีจิตวิญญาณเชิดชูระบอบลัทธิสังคมนิยม และปฏิบัติตนตามค่านิยมหลักสังคมนิยมอันเป็นคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของรัฐ2. วาทกรรมเชื่อฟังการชี้นำของพรรคคอมมิวนิสต์ สร้างค่านิยมการเดินตามรอยพรรคคอมมิวนิสต์ เทิดทูนผู้นำของพรรคคอมมิวนิสต์ และมีส่วนร่วมในการพัฒนาชาติตามนโยบายของรัฐ 3. วาทกรรมตามรอยแบบอย่างบุคคลสำคัญ หล่อหลอมการปฏิบัติตน และเรียนรู้ค่านิยมจากแบบอย่างบุคคลแนวหน้าและวีรบุรุษรักชาติ4. วาทกรรมเชิดชูจิตวิญญาณความเป็นชาติ ปลูกจิตสำนึกความรักชาติผ่านการอุปลักษณ์ความเป็นชาติจีน รวมถึงขนบธรรมเนียมและวัฒนธรรมอันดีของชาติผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า วาทกรรมความรักชาติที่ปราฏในแบบเรียนวิชากิจกรรมกลุ่มยุวชนแนวหน้า สะท้อนเป้าหมายของรัฐในการสร้างการรับรู้และความศรัทธาที่มีต่อพรรคคอมมิวนิสต์อันเนื่องมาจากวิกฤตการลดลงของอัตราการเติบโตจำนวนสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ จึงอาจเป็นเหตุให้มีการเรียบเรียงแบบเรียนชุดดังกล่าว อย่างไรก็ตามแม้แบบเรียนจะเป็นสื่อทางการศึกษาใช้เพื่อถ่ายทอดองค์ความรู้ทางวิชาการอย่างเป็นระบบแก่ผู้เรียน แต่แบบเรียนยังคงทำหน้าที่เป็นเครื่องมือสะท้อนกลไกการสร้างอุดมการณ์ของรัฐเพื่อบ่มเพาะค่านิยมของเยาวชนในชาติตามประสงค์ของรัฐ
DOI: 10.14457/tu.the.2019.80
title: ความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถในการเผชิญปัญหาและฟันฝ่าอุปสรรค การรับรู้การสนับสนุนจากองค์การ และความตั้งใจคงอยู่ในงานของพนักงาน โดยมีความสุขในการทำงานเป้นตัวแปรกำกับ

description: การวิจัยครั้งนี้ ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถในการเผชิญปัญหาและ ฟันฝ่าอุปสรรค การรับรู้การสนับสนุนจากองค์การ และความตั้งใจคงอยู่ในงานของพนักงาน โดยมีความสุขในการทำงานเป็นตัวแปรกำกับประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ พนักงานระดับปฏิบัติการของบริษัทรับจ้างเจียระไน อัญมณีสังเคราะห์ และอัญมณีแท้จากธรรมชาติ แห่งหนึ่งในจังหวัดสมุทรปราการ โดยเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามปัจจัยส่วนบุคคล ความสามารถในการเผชิญปัญหาและฟันฝ่าอุปสรรค การรับรู้การสนับสนุนจากองค์การ ความสุขในการทำงาน และการคงอยู่ในงานของพนักงาน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ วิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุเชิงซ้อน (Hierarchical multiple regression analysis) ผลการวิจัยพบว่า ความสามารถในการเผชิญปัญหาและฟันฝ่าอุปสรรคมีความสัมพันธ์กันทางบวกกับความตั้งใจคงอยู่ในงานของพนักงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r=.626) การรับรู้การสนับสนุนจากองค์การมีความสัมพันธ์กันทางบวกสถิติกับความตั้งใจคงอยู่ในงานของพนักงานอย่างมีนัยสำคัญทางที่ระดับ .01 (r=.598) ความสุขในการทำงานเป็นตัวแปรกำกับความสัมพันธ์ความสามารถในการเผชิญปัญหาและฟันฝ่าอุปสรรคกับความตั้งใจคงอยู่ในงานของพนักงานได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 มีค่าสัมประสิทธิ์ถดถอยเท่ากับ -.877 และค่าผันแปรของพนักงานได้ร้อยละ 70 (R2 =.698) ความสุขในการทำงานเป็นตัวแปรกำกับความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้การสนับสนุนจากองค์การกับความตั้งใจคงอยู่ในงานของพนักงานได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 มีค่าสัมประสิทธิ์ถดถอยเท่ากับ -.831 และค่าผันแปรของพนักงานได้ร้อยละ 70 (R2 =.701)
DOI: 10.14457/tu.the.2019.81
title: การแปลหน่วยสร้างกรรมวาจกภาษาเกาหลีเป็นภาษาไทย: กรณีศึกษาบทบรรยายละครโทรทัศน์เกาหลี

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปภาษาที่เกิดขึ้นจากการแปลหน่วยสร้างกรรมวาจกในบทบรรยายละครโทรทัศน์จากภาษาเกาหลีมาเป็นภาษาไทย และเพื่อศึกษากลวิธีการแปลหน่วยสร้าง กรรมวาจกในบทบรรยายละครโทรทัศน์จากภาษาเกาหลีมาเป็นภาษาไทย ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยนี้มาจากบทบรรยายภาษาไทยในละครโทรทัศน์เกาหลีทั้งหมด 6 เรื่องซึ่งออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์อย่างเป็นทางการและมีการแปลบทบรรยายจากต้นฉบับภาษาเกาหลีโดยตรง โดยใช้แนวคิดเกี่ยวกับหน่วยสร้างกรรมวาจกจากมุมมองแบบลักษณ์ภาษา (linguistic typology) และแนวคิดเกี่ยวกับการแปลบทบรรยายใต้ภาพของก็อตต์ลีบ (Gottlieb)ผลการวิจัยพบว่ารูปภาษาไทยที่เกิดขึ้นแบ่งได้เป็น 2 ประเภท คือ ประเภทที่ 1 รูปภาษาไทยที่คงประธานตามภาษาเกาหลี มี 4 หน่วยสร้าง ได้แก่ หน่วยสร้างกรรมวาจก หน่วยสร้างอกรรมกริยา หน่วยสร้างกริยาแบบสลับสกรรมสภาพ และหน่วยสร้างสกรรมกริยา ประเภทที่ 2 รูปภาษาไทยที่ไม่คงประธานตามภาษาเกาหลี มี 4 หน่วยสร้าง ได้แก่ หน่วยสร้างกรรตุวาจก ซึ่งมีหน่วยสร้างย่อยอีก 3 หน่วยสร้าง หน่วยสร้าง “มี” หน่วยสร้างแก่นความ-เนื้อความ และหน่วยสร้างการีต ส่วนกลวิธีการแปลมีทั้งหมด 7 วิธี ได้แก่ การถอดความ (paraphrase) การถ่ายโอนความ (transfer) การย่อความ (condensation) การปรับเนื้อหา (dislocation) การขยายความ (expansion) การสรุปความ (decimation) และการละความ (deletion) ผลการศึกษายังพบว่ามีการใช้กลวิธีการแปลหลายรูปแบบใช้ร่วมกันภายในหนึ่งหน่วยสร้างภาษา ในมิติของกลวิธีการแปลระดับคำมี การเลือกใช้คำที่มีความหมายใกล้เคียง การเลือกใช้คำศัพท์ทางวัฒนธรรม และการใช้คำแทนผลการศึกษาดังกล่าวชี้ให้เห็นว่าปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดความหลากหลายในรูปภาษาไทยมีทั้งหมด 3 ปัจจัย ได้แก่ ความต่างด้านไวยากรณ์ระหว่างภาษาเกาหลีกับภาษาไทยจากมุมมองแบบลักษณ์ภาษา วิธีการแปล และมุมมองที่แตกต่างที่มีต่อสถานการณ์หนึ่งสถานการณ์ของคนเกาหลีและคนไทย
DOI: 10.14457/tu.the.2019.82
title: การศึกษาการใช้สำนวนขอร้องภาษาญี่ปุ่นของมัคคุเทศก์ชาวไทย

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้โครงสร้างและรูปแบบกลวิธีสำนวนขอร้องของมัคคุเทศก์ภาษาญี่ปุ่นชาวไทยในสถานการณ์จริง โดยใช้วิธีวิจัยแบบผสมผสานเชิงคุณภาพและปริมาณ ผู้วิจัยได้เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างมัคคุเทศก์รวม 10 คนด้วยการบันทึกเสียง การสัมภาษณ์และการทำแบบสอบถาม ในงานวิจัยนี้แบ่งสถานการณ์ตามปัจจัยที่ส่งผลต่อการใช้ภาษาสุภาพ กล่าวคือ ปัจจัยภาระหนักเบา ปัจจัยผลประโยชน์ และปัจจัยความเป็นทางการ โดยกำหนดสถานการณ์ดังนี้ 1) ขอร้องให้ช่วยเขียนใบประเมิน 2) ขอร้องอย่าลืมของบนรถ 3) ขอร้องให้ตรวจดูพาสปอร์ต 4) ขอร้องให้ตั้งแถวรอผลการศึกษาสรุปได้ดังนี้ 1) ผลแบบสอบถามพบว่ามัคคุเทศก์ใช้โครงสร้างและรูปแบบกลวิธีที่หลากหลายกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับการใช้ในสถานการณ์จริงเมื่อปฏิบัติงานนำทัวร์ แสดงให้เห็นว่าแม้มัคคุเทศก์มีความรู้เกี่ยวกับสำนวนขอร้องที่หลากหลาย แต่เมื่อต้องใช้ในสถานการณ์จริงมัคคุเทศก์ยังคงใช้รูปประโยคแบบเดียวที่โครงสร้างประโยคไม่ซับซ้อนและมัคคุเทศก์พบเห็นในการเรียนหลักสูตรมัคคุเทศก์มากกว่า และจากการเรียนการสอนหลักสูตรมัคคุเทศก์ที่ไม่มีการฝึกฝนในการใช้ภาษาญี่ปุ่นในสถานการณ์จริงจึงส่งผลให้มัคคุเทศก์อาจยังไม่สามารถนำไปใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ 2) แม้มัคคุเทศก์ใช้รูปแบบกลวิธีตรงแต่พบการใช้ประโยคเสริมหน้าหรือหลัง แสดงให้เห็นว่ามัคคุเทศก์พยายามให้ผู้ฟังเกิดความเห็นใจและเห็นพ้องซึ่งสอดคล้องกับหลักความสุภาพ 3) มัคคุเทศก์ชาวไทยตระหนักถึงผลประโยชน์ร่วมกันมากกว่าปัจจัยภาระและปัจจัยความเป็นทางการ ซึ่งแตกต่างจาก ชาวญี่ปุ่นที่ให้ความสำคัญกับทั้งสามปัจจัยนี้ในการขอร้องอย่างสุภาพ
DOI: 10.14457/tu.the.2019.83
title: ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่กำหนดระดับการเปิดเผยกับระดับการเปิดเผยข้อมูลในบทรายงานและการวิเคราะห์ของฝ่ายบริหารของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

description: งานวิจัยเชิงประจักษ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่างๆ ของบริษัทที่กำหนดระดับการเปิดเผย ได้แก่ ขนาดของกิจการ อัตราผลตอบแทนผู้ถือหุ้น อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้น สัดส่วนผู้ถือหุ้นรายย่อย คะแนนบรรษัทภิบาล และความมีชื่อเสียงของผู้สอบบัญชี กับระดับการเปิดเผยข้อมูลในบทรายงานและการวิเคราะห์ของฝ่ายบริหารของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ทั้งนี้ ระดับการเปิดเผยข้อมูลอาจได้รับผลกระทบจากตัวแปรอื่น ผู้วิจัยจึงนำประเภทอุตสาหกรรมเข้ามาเป็นตัวแปรควบคุมผลการวิจัยในครั้งนี้ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากแบบแสดงรายการข้อมูลประจำปี (แบบ 56-1) รายงานประจำปี และงบการเงิน สำหรับปี 2560 ซึ่งกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ยกเว้นบริษัทที่อยู่ในกลุ่มธุรกิจการเงิน บริษัทที่อยู่ระหว่างการฟื้นฟูกิจการ บริษัทที่มีการประกอบธุรกิจที่ไม่สามารถระบุกลุ่มอุตสาหกรรมได้ และบริษัทที่อยู่ในกลุ่มตลาดหลักทรัพย์ เอ็ม เอ ไอ (mai) รวมจำนวนบริษัทกลุ่มตัวอย่างทั้งสิ้น 334 บริษัท โดยใช้วิธีการทดสอบและวิเคราะห์ข้อมูลแบบสถิติพื้นฐาน และการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงพหุผลการวิจัยพบว่า บริษัทจดทะเบียนมีการเปิดเผยข้อมูลในระดับปานกลาง ปัจจัยที่กำหนดระดับการเปิดเผยที่พบว่ามีความสัมพันธ์ทางบวกกับระดับการเปิดเผยข้อมูล คือ ขนาดของกิจการ อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้น สัดส่วนผู้ถือหุ้นรายย่อย และคะแนนบรรษัทภิบาล หรือกล่าวได้ว่า องค์กรขนาดใหญ่จะมีการเปิดเผยข้อมูลที่ครอบคลุมในรายละเอียดมากกว่าองค์กรขนาดเล็กเพื่อแสดงศักยภาพและความเชื่อมั่นในการเป็นองค์กรที่มีการทำงานเป็นมืออาชีพ สำหรับบริษัทที่มีโครงสร้างเงินทุนที่มีความเสี่ยงทางการเงินที่สูงจะมีการเปิดเผยข้อมูลที่มากขึ้นเพื่อสร้างความมั่นใจในฐานะทางการเงินต่อผู้ถือหุ้นและความสามารถในการชำระหนี้ต่อเจ้าหนี้ซึ่งเป็นแหล่งเงินทุนของกิจการ ส่วนบริษัทที่มีการกระจายการถือหุ้นไปยังผู้ถือหุ้นรายย่อยในสัดส่วนที่สูงจะทำให้บริษัทเปิดเผยข้อมูลมากยิ่งขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการข้อมูลของนักลงทุนที่มีความหลากหลายของกลุ่มผู้ลงทุน และหากบริษัทได้รับคะแนนบรรษัทภิบาลในระดับดีเลิศหรือดีมากจะส่งผลให้บริษัทมีการเปิดเผยข้อมูลในระดับที่สูงขึ้นเพื่อตอกย้ำในการเป็นองค์กรที่มีการกำกับดูแลกิจการที่ดี
DOI: 10.14457/tu.the.2019.84
title: ปัจจัยกำหนดการตัดสินใจซื้อสินค้าประเภทเสื้อผ้าและเครื่องแต่งกาย ผ่านช่องทางการถ่ายทอดสดเฟซบุ๊กไลฟ์ (Facebook Live) ของผู้บริโภคเพศหญิงในกรุงเทพมหานคร

description: การค้นคว้าอิสระนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมและปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อ การตัดสินใจซื้อสินค้าออนไลน์ประเภทเสื้อผ้าและเครื่องแต่งกายผ่านช่องทางการถ่ายทอดสดเฟซบุ๊กไลฟ์ (Facebook Live) ของผู้บริโภคเพศหญิงในกรุงเทพมหานคร โดยใช้ปัจจัยด้านส่วนประสมทางการตลาด และศึกษาว่าลักษณะทางประชากรศาสตร์ที่แตกต่างกันในด้าน อายุ รายได้เฉลี่ยต่อเดือน ระดับการศึกษา และกลุ่มอาชีพ มีการตัดสินใจซื้อแตกต่างกันหรือไม่ เพื่อให้ทราบว่าปัจจัยใดที่ส่งผลกับการตัดสินใจเลือกซื้อเสื้อผ้าและเครื่องแต่งกายผ่านช่องทางการถ่ายทอดสดเฟซบุ๊กไลฟ์ (Facebook Live) เพื่อเป็นแนวทางที่จะนำไปใช้วางแผนพัฒนาสำหรับธุรกิจร้านค้าออนไลน์ต่อไป ประชากรกรในการศึกษานี้ได้แก่ผู้ซื้อหรือผู้ที่เคยซื้อสินค้าออนไลน์ประเภทเสื้อผ้าและเครื่องแต่งกายผ่านช่องทางการถ่ายทอดสดเฟซบุ๊กไลฟ์ (Facebook Live) ในกรุงเทพมหานคร โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบกำหนดโควต้า จำนวน 400 คนโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติเชิงวิเคราะห์ความแปรปรวน (Analysis of Variance: ANOVA) ผลการศึกษาพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่มีอายุระหว่าง 26-30 ปี การศึกษาอยู่ในระดับปริญญาตรีหรือเทียบเท่า ส่วนใหญ่มีอาชีพพนักงานบริษัทเอกชน และมีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนอยู่ที่ 20,000-30,000 บาท ผลการศึกษาพฤติกรรมผู้บริโภคของกลุ่มตัวอย่างพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่มีระยะเวลาการเข้าชม 3- 4 ชั่วโมงต่อวัน เข้าชมอยู่ในช่วง 21.00 – 00.00 น. ค่าใช้จ่ายโดยเฉลี่ยต่อครั้ง คือ 501-1,000 บาท ความถี่ในการซื้อสินค้า เฉลี่ย 1-2 ครั้ง/เดือนปัจจัยด้านส่วนประสมทางการตลาดทั้ง 6 ปัจจัยได้แก่ ผลิตภัณฑ์ ราคา ช่องทางการจัดจำหน่าย การส่งเสริมการตลาด การรักษาความเป็นส่วนตัว และการให้บริการส่วนบุคคล มีผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อเสื้อผ้าและเครื่องแต่งกายผ่านช่องทางการถ่ายทอดสดเฟซบุ๊กไลฟ์ในระดับมาก และไม่แตกต่างกันไปตามอายุ ยกเว้นด้านคุณภาพของสินค้าดี มีความคุ้มค่า ความชัดเจนในราคาสินค้า การต่อรองราคาได้เมื่อซื้อหลายชิ้น กลุ่มอาชีพและระดับการศึกษา ยกเว้นด้านความชัดเจนในราคาสินค้า รายได้เฉลี่ยต่อเดือน ยกเว้นด้านสินค้ามีราคาถูกกว่าช่องทางอื่น
DOI: 10.14457/tu.the.2019.85
title: การศึกษาความต้องการที่อยู่อาศัยในวัยสูงอายุของผู้ที่ทำงานในกรุงเทพมหานคร

description: การศึกษาความต้องการที่อยู่อาศัยในวัยสูงอายุของผู้ที่ทำงานในกรุงเทพมหานครมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยประชากรศาสตร์ที่กำหนดความต้องการที่อยู่อาศัยในวัยสูงอายุและคุณ ลักษณะที่อยู่อาศัยในวัยสูงอายุที่ต้องการ โดยเป็นการศึกษาเชิงปริมาณ (Quantitative Method) ซึ่งทำการศึกษาเชิงสำรวจ (Survey Research) กับกลุ่มตัวอย่างที่มีอายุ 50 ปีขึ้นไป และทำงานในกรุงเทพมหานคร การศึกษานี้ผู้ศึกษาใช้ข้อมูลประเภทปฐมภูมิ (Primary Data) และวิธีการวิเคราะห์ความถดถอยโลจิสติค (Logistic Regression Analysis) ผลการศึกษา พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ ร้อยละ 73.75 ไม่มีความต้องการที่อยู่อาศัยในวัยสูงอายุ เนื่องจากกลุ่มตัวอย่าง เห็นว่า ที่อยู่อาศัยปัจจุบันมีความเหมาะสม และมีความปลอดภัยต่อการอยู่อาศัยในวัยสูงอายุ และที่อยู่อาศัยในปัจจุบันมีความสะดวกในการเข้าถึงสถานพยาบาลข้าง เคียงได้ จึงทำให้ไม่มีความต้องการที่อยู่อาศัยใหม่สำหรับการอาศัยในช่วงวัยสูงอายุ สำหรับกลุ่มที่มีความต้องการที่อยู่อาศัยในวัยสูงอายุ เนื่องจากที่อยู่อาศัยปัจจุบันไม่มีความเหมาะสมกับการอยู่อาศัยในวัยสูงอายุ ทั้งนี้ ปัจจัยที่มีผลต่อความต้องการที่อยู่อาศัยในวัยสูงอายุของผู้ที่ทำงานในกรุงเทพมหานคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ เพศ สถานภาพของกลุ่มตัวอย่าง จำนวนบุตร ระดับรายได้ต่อเดือน กรรมสิทธิ์ที่อยู่อาศัยปัจจุบัน และประเภทที่อยู่อาศัยปัจจุบันของกลุ่มตัวอย่าง โดยพบว่า กลุ่มตัวอย่างเพศชาย หรือผู้ที่มีสถานภาพโสด หย่าร้าง หม้าย แยกกันอยู่ หรือผู้ที่ไม่มีบุตร หรือผู้ที่มีระดับรายได้ต่อเดือนมากกว่าหรือเท่ากับ 40,000 บาท หรือผู้ที่ปัจจุบันไม่ได้อาศัยอยู่บ้านเดี่ยว หรือผู้ที่ปัจจุบันไม่มีกรรมสิทธิ์เป็นเจ้าของที่อยู่อาศัย มีความต้องการที่อยู่อาศัยในวัยสูงอายุที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้การศึกษา พบว่าคุณลักษณะที่อยู่อาศัยที่กลุ่มตัวอย่างให้ความสำคัญมากที่สุด คุณลักษณะทำเลที่ตั้งโครงการสามารถเดินทางไปโรงพยาบาลได้สะดวก เนื่องจากการศึกษานี้ พบว่า ผู้ที่มีการเตรียมการที่อยู่อาศัยในวัยสูงอายุมีจำนวนน้อย ดังนั้นภาครัฐควรมีการกระตุ้นให้คนตระหนักถึงการเตรียมความพร้อมก่อนเข้าสู่ช่วงสัยสูงอสยุมาก และควรมีนโยบายทางเศรษฐกิจและสังคม เพื่อรองรับประชากรที่อยู่อาศัยในอนาคตที่มี่จำนวนเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง
DOI: 10.14457/tu.the.2019.86
title: การศึกษาธุรกิจผู้ให้บริการขนส่งสินค้าของผู้ประกอบการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ (e-commerce)

description: การศึกษามีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการดำเนินธุรกิจของผู้ให้บริการขนส่งสินค้า (Logistics) และเพื่อศึกษาปัจจัยต่อการตัดสินใจเลือกผู้ให้บริการขนส่งสินค้าของผู้ประกอบการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ (E-Commerce) ภายใต้กรอบแนวคิดปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด (7Ps Marketing Mix) วิเคราะห์ข้อมูลโดยแบ่งออกเป็น 2 ส่วน โดยส่วนที่ 1 ทำการเปรียบเทียบการใช้กลยุทธ์ในการดำเนินธุรกิจของผู้ให้บริการขนส่งสินค้า (Logistics) แต่ละราย ได้แก่ ไปรษณีย์ไทย, DHL Express, Kerry Express และ Grab Express ด้วยวิธีการศึกษาเชิงเอกสารตลอดจนลงพื้นที่ทำการสำรวจเพื่อให้ได้ข้อมูล และสำหรับส่วนที่ 2 ทำการเปรียบเทียบปัจจัยในการเลือกใช้บริการขนส่งสินค้าของผู้ประกอบการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ แต่ละประเภทธุรกิจ ด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ประกอบการธุรกิจ 5 ประเภท ได้แก่ ธุรกิจร้านค้าทองคำรูปพรรณ, ธุรกิจเสื้อผ้าแฟชั่น, ธุรกิจเครื่องสำอางและผลิตภัณฑ์ความงาม, ธุรกิจจำหน่ายปืนบีบีกันและอุปกรณ์เสริม และธุรกิจจำหน่ายอุปกรณ์ไฟฟ้า ผลการศึกษาธุรกิจผู้ให้บริการขนส่งสินค้าพบว่า DHL Express เป็นโลจิสติกส์รายเดียวที่ให้บริการอย่างเต็มรูปแบบและครบวงจร ในขณะที่รายอื่นมีรูปแบบการดำเนินธุรกิจโดยเป็นเพียงคนกลางในขั้นตอนจัดส่งสินค้าจากผู้ส่งถึงผู้รับปลายทางเท่านั้น โดยในปัจจุบันผู้ให้บริการขนส่งทั้ง 4 ราย มีกลยุทธ์ในการดำเนินธุรกิจที่มุ่งเน้นเจาะกลุ่ม Mass Market ซึ่งใกล้ชิดกับผู้บริโภคมากที่สุด โดยมี Kerry Express และ Grab เป็นผู้นำบริการโลจิสติกส์สำหรับธุรกิจอีคอมเมิร์ซ สำหรับไปรษณีย์ไทย และ DHL Express นั้น เพิ่งมีการปรับกลยุทธ์และกระบวนการทำงานใหม่ให้เป็น Customer Centric มากขึ้น จึงทำให้เกิดบริการรูปแบบใหม่ รวมถึงมีผู้เล่นรายใหม่ที่เข้ามาทำการตลาดเพื่อตอบสนองความต้องการใช้บริการของกลุ่มลูกค้าอีคอมเมิร์ซมากขึ้น และสำหรับผลการศึกษาในส่วนของปัจจัยในการเลือกใช้บริการขนส่งสินค้าของผู้ประกอบการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ พบว่าผู้ประกอบการแต่ละธุรกิจให้ความสำคัญกับความรวดเร็วของการจัดส่งได้ตามกำหนดและสินค้าต้องอยู่ในสภาพเดิมมากที่สุด รองลงมา คือ วิธีการคำนวณอัตราค่าบริการที่ง่ายไม่ซับซ้อน สามารถคำนวณราคาด้วยตนเองได้อย่างถูกต้องแม่นยำ เพื่อบวกต้นทุนในส่วนนี้ไปกับราคาขายล่วงหน้าได้ และพบประเด็นที่น่าสนใจว่าผู้ประกอบการยินดีจ่ายในราคาที่แพงกว่าไม่มาก และใช้บริการที่จุดให้บริการที่ไกลกว่าหากได้รับการบริการที่เป็นที่น่าพอใจ หนึ่งในนั้นเกิดจากความเป็นมืออาชีพของพนักงานที่ให้บริการเป็นสิ่งสำคัญ นอกจากนี้ พบว่าผู้ประกอบการเกือบทุกรายสนใจโปรโมชั่นพิเศษเพียงระยะสั้นเท่านั้น ยกเว้นผู้ประกอบการห้างทองที่โปรโมชั่นไม่มีผลต่อการใช้บริการ เนื่องจากจะเลือกใช้บริการกับบริษัทที่มีความน่าเชื่อถือ ผู้ประกอบการทุกรายคาดหวังกระบวนการจัดส่งที่ไม่ยุ่งยากและซับซ้อน โดยประเด็นที่น่าสนใจ คือ ความคุ้นเคยส่งผลให้ผู้ประกอบการเลือกใช้บริการอย่างต่อเนื่องด้วยและไม่เปลี่ยนไปใช้บริการจากรายอื่น ประการสุดท้าย ผู้ประกอบการคาดหวังการนำนวัตกรรมและเทคโนโลยีมาใช้ในการบริการเพื่อลดระยะเวลา ขั้นตอน และต้นทุนแรงงาน
DOI: 10.14457/tu.the.2019.87
title: ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยมะเร็งเม็ดเลือดขาวชนิดเฉียบพลันที่ได้รับยาเคมีบำบัด

description: การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาความสัมพันธ์เชิงทำนาย (predictive correlational research design) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยมะเร็งเม็ดเลือดขาวชนิดเฉียบพลันที่ได้รับยาเคมีบำบัด โดยใช้กรอบแนวคิดคุณภาพชีวิตของเฟอร์รานซ์และคณะ เป็นกรอบแนวคิดการวิจัย กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยมะเร็งเม็ดเลือดขาวชนิดเฉียบพลันที่ได้รับยาเคมีบำบัด จำนวน 130 ราย ที่ได้รับการรักษาที่โรงพยาบาลในสังกัดสำนักการแพทย์ กรุงเทพมหานคร และโรงพยาบาลในเขตบริการสุขภาพที่ 4 ที่มีคลินิกมะเร็งโลหิตวิทยา เก็บข้อมูลระหว่างเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 ถึงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2562 เครื่องมือที่ใช้เก็บข้อมูลประกอบด้วย 1) แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล 2) แบบประเมินด้านชีววิทยา 3) แบบประเมินด้านอาการ 4) แบบประเมินด้านภาวะการทำหน้าที่ และ5) แบบวัดคุณภาพชีวิต เครื่องมือลำดับที่ 3) แบ่งออกเป็นด้านความรุนแรงอาการและผลกระทบของอาการได้ค่าคงที่ เท่ากับ 0.82 และ 0.85 ตามลำดับ และเครื่องมือลำดับที่ 4) และ 5) ได้ตรวจสอบค่าความสอดคล้องภายใน โดยการคำนวณค่าสัมประสิทธิแอลฟ่าของครอนบาค ได้เท่ากับ 0.87, 0.86 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปโดยโช้สถิติเชิงพรรณา วิเคราะห์ทดสอบสมมุติฐานโดยใช้สถิติการวิเคราะห์ถดถอยพหุ ด้วยการวิเคราะห์ถดถอยเข้าทีละตัว (enter regression)ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 55.4 มีค่านิวโตรฟิลล์เท่ากับ 1,500 – 2,000 cell/mm3 ซึ่งอยู่ในระดับดี กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 49.2 มีค่าเกร็ดเลือด 75 – WNL (x103/mm3) ซึ่งอยู่ในระดับดี กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 37.7 มีค่าฮีโมโกลบิน 10.0 – WNL (mg/dl) ซึ่งอยู่ในระดับดี และมีความรุนแรงของอาการอยู่ในระดับต่ำ (=69.31, SD=43.19) ผลกระทบของอาการอยู่ในระดับต่ำ (=26.52, SD=16.41) ภาวะการทำหน้าที่อยู่ในระดับปานกลาง (=83.54, SD=17.79) และคุณภาพชีวิตอยู่ในระดับปานกลาง (=97.17, SD=32.08)ชีววิทยา อาการ ได้แก่ ความรุนแรงของอาการ และผลกระทบของอาการ และภาวะการทำหน้าที่ สามารถร่วมทำนายคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยมะเร็งเลือดขาวชนิดเฉียบพลันที่ได้รับยาเคมีบำบัด ได้ร้อยละ 72.10 (R2 = .721, p &lt; .01) ได้แก่ ความรุนแรงของอาการแลผลกระทบของอาการ (β = -.355, b = -.263, p &lt; .01 และ β = -.345, b = -.675, p &lt; .01 ตามลำดับ) และภาวะการทำหน้าที่ (β = .204, b = .368, p &lt; .01) ผลการศึกษาที่ได้สามารถนำไปใช้ในเป็นแนวทางในการประเมิน ติดตามการออกแบบการพยาบาลเพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตผู้ป่วยให้ดีขึ้น โดยเฉพาะการจัดการกับความรุนแรงของอาการ ผลกระทบของอาการ และการส่งเสริมภาวะการทำหน้าที่
DOI: 10.14457/tu.the.2019.88
title: พฤติกรรมเสี่ยงทางเพศของนักเรียนช่วงชั้นที่ 2 ในพื้นที่อุตสาหกรรม

description: การวิจัยเชิงพรรณนา มีวัตถุประสงค์ เพื่อประเมินพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ ของนักเรียนช่วงชั้นที่ 2 ในพื้นที่อุตสาหกรรม โดยให้นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 จากโรงเรียนในพื้นที่นิคมอุตสาหกรรม 14 แห่ง จำนวน 713 คน ตอบแบบสอบถามด้วยตนเอง ระหว่างเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน พ.ศ. 2562 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และหาความสัมพันธ์ระหว่าง ปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ และปัจจัยเสริม ต่อพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ โดยสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การวิเคราะห์ความแปรปรวนสัมประสิทธิ์สัมพันธ์ของเพียร์สัน และสมการถดถอยเชิงพหุ ที่ระดับนัยสำคัญ 5%ผลการศึกษาพบว่านักเรียนร้อยละ 98.9 มีพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศในระดับต่ำ ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ คือ เพศ ระดับการศึกษา สัมพันธภาพระหว่างบิดามารดา การปรึกษาบุคคลในครอบครัว อายุ เกรดเฉลี่ย ค่าใช้จ่ายที่ได้รับจากผู้ปกครอง ทัศนคติในเรื่องเพศ ทัศนคติต่อการสูบบุหรี่และการดื่มแอลกอฮอล์ การควบคุมตนเอง การเห็นคุณค่าในตนเอง การไปร้านเกมส์ ร้านคาราโอเกะ หรือที่ลับตาคนหลังเลิกเรียน การนัดพบแฟนหรือเพื่อนต่างเพศตามลำพังในที่ลับตา การเคยดูหรือเห็นภาพโป๊ การเลี้ยงดูของผู้ปกครอง ประสบการณ์การเคยมีแฟนหรือคนรัก อิทธิพลจากกลุ่มเพื่อน การควบคุมกำกับของผู้ปกครอง รัฐบาลควรส่งเสริมนโยบายการดำเนินงานแบบบูรณาการเพื่อสร้างโปรแกรมลดพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศนักเรียนช่วงชั้นที่ 2 ในพื้นที่อุตสาหกรรม เนื่องจากมีหลายปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศทั้งนี้ผู้ปกครอง ชุมชน สถานบริการสาธารณสุขในพื้นที่ และผู้บริหารสถานศึกษาควรร่วมมือกันวางแผน จัดการสหปัจจัยเสี่ยง และประเมินผลอย่างต่อเนื่องโดยมุ่งเน้นการสร้างความรู้เท่าทันสื่อในเรื่องเพศต่อนักเรียน การส่งเสริมผู้ปกครองให้เข้าใจบทบาทหน้าที่ของตนเอง สนับสนุนการจัดทำหลักสูตรเพศศึกษาที่เหมาะสมและเข้มงวดกับสภาพแวดล้อมที่ส่งเสริมพฤติกรรมเสี่ยง
DOI: 10.5255/ukda-sn-852885
title: Credit union study: Improving estimates of expenditure with a simple intervention 2015