cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2016.726
title: Proof of use of trademark under section 7 of trademark act concerning acquired distinctiveness by comparative approaches between Thai and foreign trademark laws

description: A trademark is considered a vital aspect of any business as it is used for identifying the goods or services so that the consumers are able to recognize such goods or services as originating from a particular source through the trademark. Everything can be used as a trademark, such as letters, numerals, phrases, colors, pictures, symbols, etc., but not everything can be registered as a trademark. One of the most essential requirements for registration of a trademark is distinctiveness. Distinctiveness is important in the eye of trademark law because a distinctive trademark is the tool which creates the connection between the goods or services covered under that trademark with the consumers’ perception. According to the trademark laws, if a trademark is inherently distinctive, then it is registrable. Nevertheless, an inherently non-distinctive trademark may also be registrable if such trademark satisfies the requirement of distinctiveness through use, i.e. acquired distinctiveness. Similar to other trademark systems, Thailand has also adopted the concept of acquired distinctiveness. Nonetheless, in fact, there are certain problems in the laws and regulations for the proof of use in order to achieve acquired distinctiveness, i.e. problems on the requirements for the proof of use, problems on the evidence to prove use, etc. which obstruct the chance of trademark registrability on this ground. This thesis will focus on the general concept of distinctiveness and requirements for proving acquired distinctiveness through use of a trademark by using comparative approaches between Thai and foreign laws such as The United States of America, Japan and the Republic of Singapore whose trademark laws, especially regarding the proof of use for acquired distinctiveness, are quite comprehensive.. This study will be based on the requirements under Section 7 paragraph three of Thai Trademark Act B.E. 2534 (1991) as amended by Act (No.2) B.E. 2543 (as amended by Act (No.3) B.E. 2559) and Ministerial Regulations for the proof of acquired distinctiveness together with the judgements of Central Intellectual Property & International Trade Court and Supreme Court by comparing the laws, practices from the examination guidelines and the judgements from foreign countries. In this regard, the Author will approach the alternatives for improving the laws and practices for the proof of use for acquired distinctiveness with the expectation that they could increase a chance of trademark registration of inherently non-distinctive trademarks in Thailand.
DOI: 10.14457/tu.the.2016.727
title: Class action in competition law: the problems of counsels for the plaintiff

description: It is widely known that the concept of class action in competition law was later on promoted in various legal systems of different countries including the United States of America and European countries where ‘class action’ has been most commonly practiced until now. One of the most well-known and significant class action was the lawsuit against Microsoft which not only resulted in recoveries for all parties including the plaintiffs, the defendant and other involved persons but also contributed great benefits to the economy of the country.A trade competition case in the form of a class action in Thailand is practicable since Thai law on class action is part of the amendment of the Civil Procedure Code of Thailand B.E.2558. Nevertheless, it still lacks specific proceedings to effectively regulate the legal measures in class action in competition law, and there has been few cases based on class action law. The class action law introduced new legal proceedings and an innovative way to litigate competition cases in Thailand. The drawback to this new law is its lack of precedent and unclear application of laws. The significant problem is the person representing the plaintiff because they play a crucial role in the commencement of class action proceedings. According to Section 222/1 of the Civil Procedure Code, only “injured persons” are entitled to file a class action lawsuit against the defendant. Thus, it is not clear whether the Consumer Protection Board and public prosecutors shall be regarded as “Class” or “Plaintiff’s Lawyer” pursuant to Section 222/12(5) since they are not the injured person. Consequently, the compensation for Consumer Protection Board and public prosecutors can also raise conflict of interest issue because Section 222/37 of the Civil Procedure Code allows the plaintiff’s lawyer to receive up to 30 percent of the total award received by the plaintiff and its member. However, the governmental officers cannot receive extra compensation other than their salary.  Additionally, the author is also concerned whether Thai legal culture would be able to cope with the influence of the American legal culture of the class action because class action proceedings work best when the individuals involved in the lawsuit are well-equipped with the knowledge and resources necessary for initiating a class action in competition law.This article will focus on the issues of legal standing of the Consumer Protection Board, the legal standing of Public Prosecutors, and Representation of the Plaintiff by Private Lawyer; and the proposal for solution for those problems to deliver its utmost benefit.
DOI: 10.17632/dsncdv7fm3.1
title: behavior data

description: data for the validity and reliability test of hypoglycemia fear behavior scale
DOI: 10.5287/bodleian:wxqpxqzdd
title: Supplementary information for EES article PGB-NTR
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1182
title: แนวทางการออกแบบและปรับปรุงสภาพแวดล้อมการอยู่อาศัยสำหรับผู้สูงอายุในอาคารแฟลตโครงการที่อยู่อาศัยของการเคหะแห่งชาติ

description: จำนวนของผู้สูงอายุที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องและรวดเร็ว ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุทั้งในปัจจุบันและอนาคต การออกแบบสภาพแวดล้อมการอยู่อาศัยที่เหมาะสมและได้มาตรฐานสำหรับผู้สูงอายุ เป็นส่วนหนึ่งในการช่วยฟื้นฟูคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ ซึ่งสถาปนิกหรือผู้ออกแบบควรจะให้ความสำคัญ จากการศึกษาพบว่า การอยู่อาศัยในปัจจุบันยังไม่สามารถตอบสนองต่อการใช้งานสำหรับผู้สูงอายุ โดยเฉพาะผู้สูงอายุที่มีรายได้น้อย ที่อาศัยอยู่ในอาคารแฟลตของการเคหะแห่งชาติ ซึ่งขาดโอกาสและทางเลือกด้านการอยู่อาศัย ดังนั้น การวิจัยนี้จึงมุ่งเน้นการปรับปรุงสภาพแวดล้อมการอยู่อาศัยในอาคารแฟลต สำหรับผู้สูงอายุที่มีรายได้น้อย โดยทำการศึกษาปัจจัยด้านกายภาพของพื้นที่ พฤติกรรมการใช้งาน และความพึงพอใจ เพื่อใช้ประกอบการวิเคราะห์ร่วมกับการออกแบบอย่างบูรณาการกับการใช้งานจริงในปัจจุบัน วัตถุประสงค์ของการวิจัย ประกอบด้วย 5 ประเด็น ดังนี้ 1) ศึกษาลักษณะทางกายภาพของอาคาร และสภาพแวดล้อมของชุมชน โดยเก็บข้อมูลจากแบบสำรวจ เพื่อนำมาวิเคราะห์ถึงสภาพปัญหา และลักษณะความเป็นอยู่ของผู้สูงอายุ 2) ศึกษาข้อมูลด้านการอยู่อาศัย การทำกิจกรรมและการใช้งานพื้นที่ โดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึก จากผู้อยู่อาศัย จำนวน 20 ตัวอย่าง เพื่อนำข้อมูลมาวิเคราะห์ ด้านการใช้ชีวิตประจำวัน การเข้าร่วมกิจกรรมในชุมชน และการทำกิจกรรมในพื้นที่ของผู้สูงอายุ 3) ศึกษาข้อมูลด้านทัศนคติ ความต้องการในการปรับปรุงสภาพแวดล้อมการอยู่อาศัยในอาคารแฟลต โดยเก็บข้อมูลแบบสอบถามจากผู้อยู่อาศัย จำนวน 200 ตัวอย่าง เพื่อวิเคราะห์แนวโน้มการอยู่อาศัยของผู้สูงอายุในอนาคต 4) ศึกษาแนวคิด ทฤษฎี และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง รวมถึงกรณีศึกษาในต่างประเทศ เพื่อนำข้อมูลที่ได้ มาใช้ในการออกแบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์และแบบสำรวจ ร่วมกับการวิเคราะห์ข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง 5) เสนอแนวทางการออกแบบและปรับปรุงสภาพแวดล้อมการอยู่อาศัย สำหรับผู้สูงอายุในอาคารแฟลต โครงการที่อยู่อาศัยของการเคหะแห่งชาติข้อสรุปผลการวิจัย มีประเด็นดังต่อไปนี้ 1) ด้านสถาปัตยกรรม พบว่า โครงการมีพื้นฐานทางสภาพแวดล้อมที่ดี การทำกิจกรรมมีความหลากหลาย แต่ยังไม่ครอบคลุมถึงกิจกรรมที่มีประโยชน์ครบทุกด้าน ซึ่งควรจะส่งเสริมการทำกิจกรรมลักษณะกลุ่ม ควรมีกิจกรรมทางเลือกสำหรับผู้สูงอายุ รวมถึงควรมีพื้นที่เช่า เพื่อหารายได้นำมาพัฒนาอาคาร 2) ด้านนโยบายการจัดการ พบว่า ความเป็นไปได้ในการพัฒนา จะเกี่ยวข้องกับปัจจัยด้านการเงิน และการประสานงานระหว่างบุคคล 3 กลุ่ม ได้แก่ ผู้พักอาศัย นิติบุคคลอาคารชุด และหน่วยงานเคหะแห่งชาติ ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับหน่วยงานทางภาครัฐในบางโอกาส 3) ด้านสังคมศาสตร์ พบว่า ผู้สูงอายุมีความผูกพันกับที่พักอาศัยเดิม โดยมีระดับความต้องการในการปรับปรุงอาคาร และการใช้พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในระดับมาก มีเพื่อนบ้านเป็นปัจจัยสำคัญ ที่สร้างแรงจูงใจในการทำกิจกรรม ซึ่งควรพัฒนากิจกรรมทางสังคมเดิมที่มีอยู่ ในการสร้างศักยภาพของผู้สูงอายุให้ครบทุกองค์ประกอบ ทั้งด้านร่างกาย จิตใจและสังคม โดยผลสรุปของการวิจัยนี้ จะเป็นประโยชน์ต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทางภาครัฐ นิติบุคคลอาคารชุด และผู้อยู่อาศัย เพื่อให้เกิดการตระหนักถึงการพัฒนาที่อยู่อาศัยให้สอดคล้องต่อการใช้งานของผู้สูงอายุ ซึ่งจะส่งผลให้ประชากรสูงอายุ สามารถอยู่อาศัยร่วมกับสังคมอย่างมีความสุข และมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น ตลอดจนสามารถเป็นแนวทางในการออกแบบโครงการที่อยู่อาศัยประเภทแฟลต ของการเคหะแห่งชาติในอนาคต
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1183
title: แนวโน้มการออกแบบโครงการอาคารชุดพักอาศัยในเขตกรุงเทพมหานครที่ตอบสนองกับพฤติกรรมของกลุ่มคนเจเนอเรชั่นวาย

description: พฤติกรรมของมนุษย์มีความสัมพันธ์กับสภาพแวดล้อมทางกายภาพโดยเฉพาะที่อยู่ อาศัยกล่าวคือพฤติกรรมมนุษย์มีผลในการกำหนดลักษณะที่อยู่อาศัย และที่อยู่อาศัยก็มีผลในการกำหนดพฤติกรรมมนุษย์เช่นเดียวกัน ดังนั้นที่อยู่อาศัยที่สอดคล้องกับพฤติกรรมของผู้อยู่อาศัยจะก่อ ให้เกิดความพึงพอใจและมีคุณภาพชีวิตที่ดี ปัจจุบันกลุ่มลูกค้าหลักในตลาดที่อยู่อาศัย คือกลุ่มคน เจเนอเรชั่นวาย (อายุ 25 – 35 ปี) ซึ่งมีลักษณะเฉพาะตัว และพฤติกรรมในการอยู่อาศัยที่แตกต่างจากกลุ่มคนเจเนอเรชั่นอื่น ที่อยู่อาศัยที่ตอบสนองพฤติกรรมกลุ่มคนเหล่านี้มากที่สุดคือโครงการอาคารชุดพักอาศัย งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาแนวโน้มรูปแบบโครงการที่อยู่อาศัยที่ตอบสนอง กับพฤติกรรมของกลุ่มคนเจเนอเรชั่นวายในอนาคต ผ่านขั้นตอนในการศึกษา ดังนี้ (1) ศึกษา วิวัฒนาการของโครงการอาคารชุดพักอาศัยในอดีตถึงปัจจุบัน (พศ. 2519 – 2558) ผ่านงานวิจัย บทความ และ เอกสารต่างๆ (2) ศึกษาลักษณะทางกายภาพและรูปแบบการใช้พื้นที่ของโครงการอาคารชุดพักอาศัยในปัจจุบันจากโครงการอาคารชุดพักอาศัยที่เป็นกลุ่มตัวอย่าง 8 โครงการ โดยแบ่งเป็น 4 กลุ่มระดับราคา (3) สำรวจความพึงพอใจและความคาดหวังจากผู้อยู่อาศัยในโครงการอาคารชุดพักอาศัยจากแบบสอบถาม 358 ชุด (4) ศึกษาแนวคิดในการพัฒนาโครงการของผู้ประกอบการจากการสัมภาษณ์ผู้ประกอบการ 3 ท่าน และ (5) วิเคราะห์หาแนวโน้มรูปแบบของโครงการอาคารชุดพักอาศัยที่ตอบสนองกับพฤติกรรมของกลุ่มคนเจเนอเรชั่นวาย และเสนอแนะแนวทางในการพัฒนาโครงการในอนาคตผลการวิจัยพบว่าในทุกระดับราคา ทำเลที่ตั้งของอาคารชุดพักอาศัยมีแนวโน้มขยายตัวตามแนวรถไฟฟ้า จำนวนชั้นมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นต่อเนื่องจนประมาณปีพ.ศ.2554 ที่เริ่มไม่มีจำนวนชั้นเพิ่มขึ้น จากข้อจำกัดด้านขนาดที่ดินและกฎหมาย ประเภทของสาธารณูปโภคพื้นฐานที่มีคือ ล็อบบี้ สระว่ายน้ำ ฟิตเนส และสวน และยังมีสาธารณูปโภคพิเศษที่ตอบสนองกับพฤติกรรมของกลุ่มคนเจเนอเรชั่นวาย ได้แก่สาธารณูปโภคประเภทการออกกำลังกาย และธุรกิจ ขนาดของห้องชุดมีแนวโน้มเล็กลงสวนทางกับการจัดพื้นที่ใช้สอย และลำดับการเข้าถึงภายในห้องที่มีจำนวนมากและซับซ้อนขึ้น แสดงให้เห็นว่ามีพื้นที่การใช้งานที่ซ้อนทับกันในขนาดหน่วยพักอาศัยที่เล็กลง ถือเป็นการกระชับพื้นที่ในการอยู่อาศัย แต่พบว่ามีเพียงโครงการระดับราคา main class เท่านั้นที่ผู้อยู่อาศัยมีความพึงพอใจปานกลางต่างจากระดับราคาอื่นที่มีความพึงพอใจมากทั้งในส่วนของภาพรวมของโครงการสาธารณูปโภคในโครงการและหน่วยพักอาศัย ส่วนจำนวนที่จอดรถพบว่าผู้อยู่อาศัยมีความพึงพอใจในระดับปานกลางและคาดหวังให้มีจำนวนมากขึ้น ซึ่งเป็นสิ่งที่ผู้ประกอบการควรใส่ใจในการพัฒนาอาคารชุดพักอาศัยในอนาคตโดยเฉพาะโครงการที่ตั้งอยู่ไกลจากสถานีรถไฟฟ้า ข้อเสนอแนะจากผลการวิจัยต่อการออกแบบอาคารชุดพักอาศัยในอนาคตคือควรให้ผู้อยู่อาศัยสามารถปรับเปลี่ยนพื้นที่ใช้สอยได้ เพื่อให้สามารถตอบสนองการทำกิจกรรมต่างๆ ของกลุ่มคนเจเนอเรชั่นวาย
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1184
title: แนวทางการออกแบบปรับปรุงพื้นที่ของโรงแรมเพื่อตอบสนองต่อความต้องการและพฤติกรรมการใช้งานของนักท่องเที่ยวสูงอายุ

description: ผู้สูงอายุยังมีความต้องการในการท่องเที่ยว เนื่องจากไม่มีภาระในการทำงานเหมือนวัยหนุ่มสาว และสามารถใช้เงินที่เก็บไว้ในการหาความสุขให้กับตัวเอง นักท่องเที่ยวสูงอายุมีความต้องการในการเข้าพักในโรงแรมในระดับ 3 ดาว แต่โรงแรมกลับไม่ได้มีการรองรับนักท่องเที่ยวสูงอายุในด้านของสิ่งอำนวยความสะดวกของผู้สูงอายุ งานวิจัยชิ้นนี้จึงมีเป้าหมายเพื่อศึกษาลักษณะทางกายภาพของโรงแรม และตรวจสอบลักษณะของโรงแรมที่สอดคล้องกับกฎหมาย โดยเฉพาะกฎกระทรวงกำหนดสิ่งอำนวยความสะดวกในอาคารสำหรับผู้พิการหรือทุพพลภาพและคนชรา พ.ศ. 2548 รวมถึงศึกษาความต้องการลักษณะทางกายภาพของนักท่องเที่ยวสูงอายุ เพื่อหาแนวทางในการออกแบบปรับปรุงพื้นที่ของโรงแรมและหาต้นทุนในการปรับปรุงผู้วิจัยได้สำรวจและประเมินลักษณะทางกายภาพของโรงแรมสามดาว ในพื้นที่พัทยาเหนือ – พัทยากลาง ทั้งในพื้นที่ส่วนห้องพักและพื้นที่ส่วนกลาง โดยพิจารณาความสอดคล้องกับกฎกระทรวงกำหนดสิ่งอำนวยความสะดวกในอาคารสำหรับผู้พิการหรือทุพพลภาพและคนชรา พ.ศ. 2548 ผลการวิจัยพบว่าโรงแรมโรงแรมที่มีการก่อสร้างและเปิดให้บริการก่อนปี 2548 ต้องปรับปรุงสภาพทางกายภาพสำหรับนักท่องเที่ยวสูงอายุตามรายการต่อไปนี้คือ ป้ายและสัญลักษณ์ ทางลาดและลิฟต์ บันได  ที่จอดรถ ประตู และห้องน้า แต่โรงแรมที่เปิดโครงการหลังปี 2548 มีการเตรียมสิ่งอำนวยความสะดวกขั้นพื้นฐานที่ดีกว่า และในปี 2558 มีการเตรียมสิ่งอำนวยความสะดวกขั้นพื้นฐานสำหรับนักท่องเที่ยวสูงอายุค่อนข้างครบถ้วน ขาดเพียงราวกันตกภายในลิฟต์ การสอบถามความต้องการของนักท่องเที่ยวสูงอายุ พบว่านักท่องเที่ยวสูงอายุใช้ปัจจัยของบรรยากาศและความสวยงามของโรงแรม ทำเลที่ตั้งใกล้สถานที่ท่องเที่ยว และทำเลที่ตั้งสงบและเป็นส่วนตัว ส่วนมากในการตัดสินใจเข้าพักโรงแรม นอกจากนี้ นักท่องเที่ยวสูงอายุได้ให้ความสำคัญกับการปรับปรุงพื้นที่ส่วนกลางของโรงแรม เรียงลำดับความสำคัญจาก ลิฟต์ ที่จอดรถ ห้องอาหาร พื้นที่หน้าทางเข้าโครงการ ห้องน้ำส่วนกลาง ทางเดินหน้าห้องพัก และประตูทางเข้าโรงแรม ส่วนการลำดับความสำคัญในการปรับปรุงพื้นที่ภายในห้องพัก ได้แก่ ประตูเข้าห้องพัก เตียง วัสดุปูพื้นภายในห้อง ตำแหน่งสวิตซ์ไฟภายในห้อง และอ่างล้างมือ ต้นทุนในการออกแบบและปรับปรุงโรงแรม ตามมาตรฐานของกฎกระทรวงกำหนดสิ่งอำนวยความสะดวกในอาคารสำหรับผู้พิการหรือทุพพลภาพและคนชรา พ.ศ. 2548นั้น โครงการกรณีศึกษา B มีค่าใช้จ่ายเท่ากับ 1,583,249 บาท โครงการกรณีศึกษา G Q และ U มีค่าใช้จ่ายเท่ากับ 1,261,095 บาท 767,557 บาท และ 689,730 บาท ตามลำดับ ต้นทุนดังที่กล่าวมามีความแตกต่างกันตามอายุของโครงการ ที่สำคัญคือ โครงการกรณีศึกษา B และ G เป็นโรงแรมที่ค่อนข้างเก่า สร้างเสร็จและเปิดให้บริการก่อนที่กฎหมายจะบังคับใช้ นอกจากนี้ หากผู้ประกอบการต้องการปรับปรุงหรือออกแบบรายการองค์ประกอบทางกายภาพอื่น ๆ ให้ตอบรับกับความต้องการของนักท่องเที่ยวสูงอายุ จะต้องใช้ต้นทุนเพิ่มเติมอีก โดยต้นทุนการปรับปรุงโครงการกรณีศึกษา B คือ 1,646,817 บาท ส่วนต้นทุนสำหรับโครงการกรณีศึกษา G Q และ U คือ 976,143 บาท 816,240 บาท และ 22,440 บาท ตามลำดับ ซึ่งเป็นการสร้างมูลค่าเพิ่มและสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้แก่โรงแรม
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1185
title: ระบบสารสนเทศอ้างอิงตำแหน่งเพื่อการนำเสนอข้อมูลในสถานที่ท่องเที่ยวด้วยวิดีโอ 360 องศา: กรณีศึกษาโบราณสถานวัดศรีชุม จังหวัดสุโขทัย

description: การให้ข้อมูลของสถานที่ท่องเที่ยวเป็นวิธีการหนึ่งในการส่งเสริมและพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเพื่อตอบสนองต่อความต้องการของนักท่องเที่ยว ในปัจจุบันเทคโนโลยีสารสนเทศได้เข้ามามีบทบาทในการนำเสนอข้อมูลของสถานที่ท่องเที่ยวในหลากหลายรูปแบบ เช่น การให้ข้อมูลออนไลน์ในรูปแบบของเว็บไซต์ การจำลองภาวะเสมือนจริงของสถานที่ท่องเที่ยวด้วยวิดีโอ 360 องศา ซึ่งเป็นการจำลองภาวะเสมือนจริงที่กำลังเป็นที่นิยมใช้ในปัจจุบัน โดยการจำลองภาวะเสมือนจริงของสถานที่ต่าง ๆ สามารถนำเสนอข้อมูลที่ไม่สามารถแสดงได้ในสถานที่จริง เช่น เหตุการณ์ในอดีตหรือข้อมูลบางส่วนที่ถูกจำกัดการเข้าถึง แต่การจำลองภาวะเสมือนจริงนั้นไม่มีการอ้างอิงตำแหน่งผู้ใช้งาน อีกทั้งการจำลองภาวะเสมือนจริงบางประเภทผู้ใช้งานจำเป็นต้องมีการศึกษาการใช้งานที่มากพอจึงจะสามารถใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้ผู้ใช้งานไม่ได้รับข้อมูลของสถานที่นั้น ๆ อย่างเต็มที่ อีกทั้งยังขาดความสะดวกในการค้นหาข้อมูลของแต่ละสถานที่ งานวิจัยนี้จึงเป็นการสร้างระบบสารสนเทศออนไลน์เพื่อนำเสนอข้อมูลในสถานที่ท่องเที่ยว โดยใช้ระบบระบุตำแหน่งในการนำเสนอข้อมูลในสถานที่ท่องเที่ยว ด้วยวิดีโอ 360 องศา เพื่อการใช้งานที่ง่ายและสามารถเข้าถึงกลุ่มผู้ใช้งานได้อย่างทั่วถึง โดยพัฒนาระบบสารสนเทศบนเว็บบราวเซอร์ ซึ่งสามารถใช้งานบนอุปกรณ์ได้ทุกประเภท โดยมีพื้นที่ทดลองศึกษา คือ โบราณสถานวัดศรีชุม จังหวัดสุโขทัยโดยวิธีการดำเนินงานวิจัย ผู้วิจัยได้ทำการศึกษาการใช้เทคโนโลยีในการนำเสนอข้อมูลในปัจจุบัน แล้วจึงทำการออกแบบและพัฒนาระบบสารสนเทศ โดยแบ่งออกเป็น 3 ส่วนหลัก คือ ระบบฐานข้อมูลที่ใช้ในการจัดการข้อมูลภายในระบบ การใช้ระบบระบุตำแหน่งบนเว็บบราวเซอร์ และการนำเสนอข้อมูลภายในวิดีโอ 360 องศา โดยทำการประเมินประสิทธิภาพของระบบโดยผู้วิจัย และประเมินการใช้งานของระบบกับกลุ่มนักท่องเที่ยวและมัคคุเทศก์ภายในพื้นที่โบราณสถานวัดศรีชุม จังหวัดสุโขทัย แล้วจึงนำผลที่ได้จากการประเมินการใช้งานมาปรับปรุง และนำเสนอแนวทางพัฒนาระบบสารสนเทศต่อไปในอนาคตผลจากการประเมินประสิทธิภาพของระบบ พบว่าปัจจัยที่ทำให้ระบบระบุตำแหน่งบนอุปกรณ์มีความคลาดเคลื่อน ได้แก่ สภาพอากาศและสภาพแวดล้อม ระบบเครือข่าย และประสิทธิภาพของอุปกรณ์ ผลที่ได้จากงานวิจัยนี้เป็นการนำเสนอรูปแบบใหม่ในการให้ข้อมูลภายในสถานที่ท่องเที่ยวด้วยอุปกรณ์เคลื่อนที่ โดยมีข้อเสนอแนะจากผู้ทดลองใช้ระบบในสถานที่คือ ควรทำให้นักท่องเที่ยวรู้ว่ามีระบบสารสนเทศให้ใช้ได้เมื่ออยู่ในสถานที่ท่องเที่ยว และการพัฒนาข้อมูลภายในวิดีโอ 360 องศาให้มีเนื้อหาที่หลากหลายมากยิ่งขึ้น
DOI: 10.14457/tu.the.2015.1187
title: แนวทางการออกแบบและก่อสร้างสถาปัตยกรรมรูปทรงเรขาคณิตเชิงเส้นโค้งด้วยเทคโนโลยีการพิมพ์สามมิติด้วยวัสดุซีเมนต์: กรณีศึกษาการออกแบบศาลาอเนกประสงค์

description: คอนกรีตมีบทบาทสำคัญอย่างมากเนื่องจากถูกใช้เป็นวัสดุหลักในการก่อสร้าง ด้วยคุณสมบัติของวัสดุที่มีความแข็งแรงและทนทาน แต่ในการก่อสร้างงานสถาปัตยกรรมคอนกรีตรูปทรงเรขาคณิตเชิงเส้นโค้งยังมีข้อจำกัดและพบปัญหาในกระบวนการก่อสร้าง ซึ่งได้แก่ ความคลาดเคลื่อนที่เกิดจากฝีมือมนุษย์ ระยะเวลาก่อสร้างที่ยาวนานอันเป็นผลมาจากข้อจำกัดของวัสดุและกระบวนการก่อสร้างที่มีหลายขั้นตอน ขยะที่เกิดจากกระบวนการก่อสร้าง และต้นทุนในการก่อสร้างที่มีแนวโน้มที่จะสูงขึ้น อันเป็นผลมาจากแรงงานที่หายากและค่าแรงที่เพิ่มสูงขึ้น จึงได้มีการพัฒนาเทคโนโลยีการพิมพ์สามมิติด้วยวัสดุซีเมนต์ขึ้น เพื่อคลี่คลายปัญหาและก้าวข้ามข้อจำกัดในกระบวนการก่อสร้างดังกล่าว งานวิจัยนี้เป็นการทดลองนำเทคโนโลยีการพิมพ์สามมิติด้วยวัสดุซีเมนต์มาใช้ในงานสถาปัตยกรรม โดยมุ่งเน้นการศึกษาด้าน 1) การออกแบบศาลาอเนกประสงค์   2) ความมั่นคงแข็งแรงทางโครงสร้าง   3) ความเป็นไปได้ในการก่อสร้าง โดยผลการวิจัยจะเป็นการเสนอแนวทางในการออกแบบและก่อสร้างที่จะช่วยพัฒนาองค์ความรู้ในการใช้เทคโนโลยีการพิมพ์สามมิติด้วยวัสดุซีเมนต์ ซึ่งจะเข้ามามีบทบาทสำคัญกับวงการสถาปัตยกรรมในอนาคตผู้วิจัยได้ศึกษาทฤษฎีการออกแบบรูปทรงทางสถาปัตยกรรม เพื่อใช้เป็นแนวทางในการออกแบบศาลาอเนกประสงค์รูปทรงเรขาคณิตเชิงเส้นโค้ง และได้ศึกษาหลักการทำงานและข้อจำกัดของเทคโนโลยีการพิมพ์สามมิติด้วย เพื่อนำมาใช้ในการคลี่คลายแบบสำหรับการขึ้นรูปชิ้นส่วนศาลาอเนกประสงค์ด้วยเทคโนโลยีดังกล่าว ทั้งนี้ได้มีการวิเคราะห์ความเป็นไปได้เชิงโครงสร้างของศาลาอเนกประสงค์ด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ และได้ออกแบบข้อต่อพุกกัลวาไนซ์และวิธีการประกอบชิ้นงานในกระบวนการก่อสร้างอย่างเป็นลำดับขั้นตอนเพื่อลดข้อบกพร่องของงานก่อสร้าง โดยศึกษาแนวทางจากกรณีศึกษาสถาปัตยกรรมที่สร้างด้วยเทคโนโลยีการพิมพ์สามมิติ รวมถึงการศึกษาความเป็นไปได้ในการก่อสร้างและการวิเคราะห์ความเป็นไปได้เชิงการลงทุนผลการศึกษาพบว่าการสร้างสถาปัตยกรรมรูปทรงเรขาคณิตเชิงเส้นโค้งด้วยเทคโนโลยีการพิมพ์สามมิติด้วยวัสดุซีเมนต์ จะต้องออกแบบให้ชิ้นส่วนรับแรงอัดเพียงอย่างเดียวจึงเหมาะสม เนื่องจากคุณสมบัติของวัสดุซีเมนต์สามารถรับแรงอัดได้ดี แต่ไม่สามารถรับแรงดึงได้ ผู้วิจัยจึงเลือกใช้รูปทรงเปลือกโค้ง (shell) ที่สามารถออกแบบให้เกิดการถ่ายเทแรงอัดภายในรูปทรงได้ทั้งหมด การใช้เทคโนโลยีการพิมพ์สามมิติด้วยวัสดุซีเมนต์ยังคงมีข้อจำกัดในด้านการพิมพ์รูปทรงบางประเภท ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับปัจจัยในการพัฒนาเทคโนโลยี 2 ประการ ได้แก่ เทคนิคในการพิมพ์ชิ้นงาน และคุณสมบัติของวัสดุ สำหรับขนาดของชิ้นงานที่เครื่องพิมพ์สามารถขึ้นรูปได้จะขึ้นอยู่กับปัจจัยเดียว คือ ขนาดของเครื่องพิมพ์สามมิติ การออกแบบข้อต่อที่ช่วยให้การประกอบมีความแม่นยำจะช่วยให้ได้งานที่มีความถูกต้อง และการใช้เทคโนโลยีการพิมพ์สามมิติในการขึ้นรูปชิ้นงานสามารถลดขั้นตอนการทำงานได้ ในขณะที่ต้นทุนในการก่อสร้างถูกกว่าเทคโนโลยีการหล่อขึ้นรูป
DOI: 10.14457/tu.the.2016.728
title: The interpretation of “accident” which triggers an air carrier’s liability for passengers’ death or injury under the Thai International Carriage by Air Act B.E. 2558

description: Hundreds of millions of people participate in air travel each year and, despite the proliferation of airlines, air routes, and tourist destinations, it is by far the safest way to travel. At the same time, the risk of accident remains with the air transportation industry. This thesis examines the term “accident” which triggers an air carrier’s liability for a passenger’s death or injury in international carriage by air in relation to significant legal instruments, namely, the Warsaw Convention 1929 and the Montreal Convention 1999. Article 17 of each Convention is one of the most important and problematic provisions, resulting in an airline’s liability when damage is sustained in the case of the passenger’s death or other bodily injury. This implies that the accident causing the death or injury has taken place onboard the aircraft or in the operation of embarking or disembarking.Yet, the definition of the word “accident” under Article 17 is not determined in any convention. Rather, it is the duty of the national courts to define what circumstances constitute an “accident” in their point of view. There is an abundance of evidence arising from cases involving the term “accident” that have been held by courts in various jurisdictions, for instance, in the case of Air France v. Saks, 470 U.S. 392 (1985). In this case, the United States Supreme Court held that in Article 17 “accident” is, “an unexpected or unusual event or happening that is external to the passenger and does not encompass an injury caused by the passenger’s own internal reaction to the usual, normal, and expected operation of the aircraft.” Consequently, this has become the established and universally accepted definition of “accident” of Article 17  and, subsequently, adopted and followed by the courts in other state parties. Nevertheless, it can be questioned whether the “accident” requires there be some connection with the irregular operation of the aircraft; whether it incorporates medical emergencies including a passenger’s previous medical condition; or whether it incorporates activities or behavior of fellow passengers such as sexual and other assaults, hijacking or terrorist activity like a bomb threat, etc. Thailand enacted the law which is called “The Thai International Carriage by Air Act B.E. 2558.” However, Article 10 of this act mirrors the wording of Article 17 of the Montreal Convention 1999. This thesis will then analyze case law from other court jurisdictions and examine how those courts have interpreted the term “accident.” This will bring about significant consistency in applying laws imposing air carrier’s liability.
DOI: 10.17632/zjvptr88c2.1
title: Genome-wide control of heterochromatin replication by the telomere capping protein TRF2

description: Raw data of main and supplementary figures.