cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1396
title: การศึกษาเชิงเปรียบเทียบการประเมินค่าพารามิเตอร์รูปคลื่นฟ้าผ่าโดยระเบียบวิธีเลเวนเบิร์กมาร์ควอร์ทและวิธีตัวกรองอันเซนท์เททคาลมาน

description: แนวทางในการประเมินรูปคลื่นดลฟ้าผ่าสามารถทำได้หลายวิธี ซึ่งแต่ละวิธีมีข้อดีและข้อเสียต่างกัน การประเมินพารามิเตอร์ของรูปคลื่นดลฟ้าผ่าโดยอาศัยการปรับรูปโค้ง ตามแบบจำลองทางคณิตศาสตร์เป็นแนวทางหนึ่งที่มีการใช้งานแพร่หลาย และมีมาตรฐานรองรับ กรรมวิธีที่มีมาก่อนหน้าคือตัวกรองคาลมานขยาย และการปรับรูปโค้งโดยวิธีเลเวนเบิร์ก-มาร์ควอร์ทเป็น 2 วิธีประเมินรูปคลื่นที่สามารถประเมินได้ดีบนโปรแกรมทดสอบรูปคลื่น TDG ซึ่งมีรูปคลื่นที่แตกต่างจากรูปคลื่นที่ทดสอบได้จากหม้อแปลง และเพราะสมการปรับปรุงความแปรปรวนของตัวกรองคาลมานขยายเป็นแบบเชิงเส้น อาจส่งผลให้ความแม่นยำในการประเมินรูปคลื่น ที่ได้จากการทดสอบหม้อแปลงลดลง ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้จะศึกษาเปรียบเทียบตัวกรองอันเซนท์เท็ทคาลมาน ซึ่งมีการปรับปรุงความแปรปรวนแบบไม่เชิงเส้น กับวิธีเลเวนเบิร์ก-มาร์ควอร์ทซึ่งเป็นกรรมวิธีไม่เชิงเส้นเช่นกัน โดยเริ่มจากการประเมินพารามิเตอร์ของรูปคลื่นที่ได้จากโปรแกรม TDG ก่อนเพื่อตรวจสอบประสิทธิภาพของแต่ละวิธี แล้วจึงนำไปประเมินรูปคลื่นดลฟ้าผ่าที่ได้จากหม้อแปลงต่อไป ผลที่ได้จากการทดสอบรูปคลื่นที่ได้จากโปรแกรม TDG พบว่าวิธีเลเวนเบิร์ก-มาร์ควอร์ทสามารถประเมินรูปคลื่นได้ถูกต้องทุกกรณี ในขณะที่ตัวกรองอันเซนท์เท็ทคาลมานจะประเมินได้ดีเฉพาะรูปคลื่นที่ไม่การรบกวนหรือรูปคลื่นเรียบ ซึ่งมีการแกว่งมากกว่า 500 kHz เท่านั้น โดยที่ค่าเริ่มต้นและความผิดพลาดของแบบจำลอง เป็นมูลเหตุสำคัญที่วิธีตัวกรองอันเซนท์เท็ทคาลมานไม่สามารถประเมินได้อย่างถูกต้อง แม้ว่าการปรับปรุงความแปรปรวนจะเป็นแบบไม่เชิงเส้นก็ตาม ในการทดสอบรูปคลื่นจากหม้อแปลง ซึ่งมีลักษณะการแกว่งบริเวณยอดรุนแรง ตัวกรองอันเซนท์เท็ทคาลมานจึงประเมินได้เฉพาะบริเวณหลังคลื่นเท่านั้น โดยกรรมวิธีจะหยุดดำเนินการเมื่อความแปรปรวนไม่นิยามบวก ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อซอฟท์แวร์ทำการคำนวณไประยะหนึ่ง แต่วิธีเลเวนเบิร์ก-มาร์ควอร์ทสามารถประเมินทั้งรูปคลื่นโดยพารามิเตอร์ที่คำนวณได้บางตัวมีค่าไม่ถูกต้อง
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1397
title: การจัดเส้นทางบนพื้นฐานของการเรียนรู้แบบเสิรมแรงด้วยเร็พพิวเทชันของเส้นทางในโครงข่ายเซนเซอร์ไร้สาย เพื่อการประยุกต์ใช้ในการเตือนเหตุอุทกภัย

description: วิทยานิพนธ์นี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อพัฒนากรอบการวิเคราะห์เชิงคณิตศาสตร์เพื่อใช้ในการพัฒนาการเรียนรู้แบบอัตโนมัติเพื่อช่วยในกระบวนการตัดสินใจเลือกเส้นทางในโครงข่ายเซนเซอร์ไร้สายโดยประยุกต์ใช้ในระบบเตือนภัยอุทกภัย ซึ่งกระบวนการเรียนรู้ที่นำมาใช้คือการเรียนรู้แบบเสริมแรง (Reinforcement learning: RL) โดยเส้นทางที่ดีที่สุดจะถูกหาผ่านจากนโยบายซึ่งประเมินจากค่าของแอคชั่นแวลู่ฟังก์ชันโดยทดสอบผ่านโครงข่ายขนาดเล็กที่ระบบมีการเปลี่ยนแปลงแบบคงที่และโครงข่ายขนาดใหญ่แบบที่ระบบมีการเปลี่ยนแปลงแบบไม่คงที่ การประยุกต์ใช้วิธีการแบบมอนติคาร์โลในระบบเตือนภัยอุทกภัย โดยมีการนำมาใช้เพื่อช่วยในการตัดสินใจเลือกเส้นทางที่ดีที่สุดในโครงข่ายขนาดเล็กที่มีการควบคุมเงื่อนไขบังคับ (constraints) ทั้งหมดสามตัวแปรได้แก่ระดับพลังงาน อายุการใช้งาน และค่าเร็พพิวเทชันของเส้นทาง โดยค่าตัวแปรเงื่อนไขทั้งสามตัวได้ถูกนำมาพิจารณาเป็นเงื่อนไขสำคัญในโครงข่ายขนาดเล็ก โดยค่าเร็พพิวเทชันของเส้นทางเป็นตัวแปรสำคัญเพื่อทำให้การตัดสินใจเลือกเส้นทางนั้นสามารถหลีกเลี่ยงโอกาสของโนดที่จะเป็นจุดปัญหา (single point of failure) ของระบบได้ ผลการทดลองที่ได้พบว่าการนำวิธีการมอนติคาร์โลมาประยุกต์ใช้ในโครงข่ายขนาดเล็กสามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพและทำการพิจารณาในโครงข่ายขนาดใหญ่เป็นลำดับถัดไป การทดสอบในระบบโครงข่ายขนาดใหญ่ได้มีการพัฒนาแนวคิดด้วยการเพิ่มขีดความสามารถของวิธีการมอนติคาร์โลโดยการปรับเปลี่ยนตัวแปรสถานะจากมอนติคาร์โลอย่างง่าย ที่ไม่ได้นำข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับระบบมารวมเข้ากับตัวแปรสถานะให้นำเข้ามาพิจารณาร่วมเพื่อปรับปรุงนโยบายของการเลือกเส้นทางที่จะเปลี่ยนไป โดยการทดสอบได้นำเข้าสู่การพิจารณาเรื่องของผลกระทบของฟังก์ชันผลรางวัลต่อการตัดสินใจของมอนติคาร์โลในสถานการณ์ต่างๆ และการกระจายภาระงานที่เหมาะสม (optimal load balancing) โดยพบว่าสำหรับตัวแปรสถานะที่มีค่าพลังงานปัจจุบันและค่าเร็พพิวเทชัน และการใช้ฟังก์ชันผลรางวัลที่มีสามตัวแปร ที่มีการถ่วงน้ำหนักอย่างเท่าเทียม เช่นเดียวกับในโครงข่ายขนาดเล็กเป็นหนึ่งในคำตอบที่เป็นไปได้และในการทดลองลำดับสุดท้ายจะเป็นการพิจารณาเปรียบเทียบความสามารถในการรักษาการเชื่อมต่อของโครงข่ายได้โดยทำการเปรียบเทียบกับวิธีการที่มีอยู่เดิมซึ่งพบว่าความสำคัญของการเพิ่มโอกาสเลือกตัวกระทำใหม่โดยเปิดโอกาสให้ระบบเข้าถึงทุกสภาวะของสถานะจะเป็นวิธีที่เหมาะสมที่สุดในระบบที่มีการเปลี่ยนแปลงสูง เมื่อพิจารณาเปรียบเทียบกับวิธีอื่นจะพบว่าความสามารถในการรักษาการเชื่อมต่อของโครงข่ายนั้นดีขึ้นถึง 20% เมื่อเทียบกับวิธีมาตรฐานจากการเลือกเส้นทางที่สั้นที่สุด สำหรับการพิจารณาในด้านของความซับซ้อนของระบบเมื่อเทียบกับวิธีการที่นำเสนอและข้อจำกัดในการนำวิธีการมอนติคาร์โลไปใช้รวมถึงข้อเสนอของงานวิจัยในอนาคตได้ถูกแสดงในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1398
title: ศักยภาพแหล่งน้ำบาดาลบริเวณอำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ในการประเมินศักยภาพแหล่งน้ำบาดาลของพื้นที่บริเวณอำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี โดยใช้เทคนิคทางสารสนเทศภูมิศาสตร์ เพื่อจัดทำแผนที่ศักยภาพน้ำบาดาล และประเมินอิทธิพลของปัจจัยด้านอุทกวิทยา 8 ชนิด ที่มีผลต่อการเกิดและการกักเก็บน้ำบาดาล ได้แก่ ชนิดหิน ลักษณะธรณีสัณฐาน ความลาดชัน ระดับความสูงของพื้นที่ ชนิดดิน การใช้ประโยชน์ที่ดิน ความหนาแน่นของโครงสร้างเชิงเส้น และความหนาแน่นของทางน้ำ วิธีการที่ใช้วิเคราะห์มี 2 วิธี ประกอบด้วยวิธีการถ่วงน้ำหนักและวิธีสัดส่วนความถี่ของความเป็นไปได้ในการเกิดน้ำบาดาล โดยวิธีการถ่วงน้ำหนักเป็นการกำหนดค่าน้ำหนักให้กับแต่ละชนิดปัจจัย แล้วนำมาซ้อนทับกันโดยใช้ ArcGIS 9.3 เพื่อจัดทำแผนที่ศักยภาพน้ำบาดาล จากนั้นตรวจสอบความถูกต้องระหว่างระดับศักยภาพกับค่าปริมาณน้ำจำเพาะเฉลี่ยของบ่อบาดาล ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เท่ากับ 86.3 ส่วนวิธีสัดส่วนความถี่ของความเป็นไปได้ในการเกิดน้ำบาดาลเป็นการนำข้อมูลบ่อบาดาลที่มีค่าปริมาณน้ำจำเพาะมากกว่า 0.18 ลูกบาศก์เมตรต่อชั่วโมงต่อเมตรมาแบ่งแบบสุ่มออกเป็น 2 ชุด เป็นชุดทดสอบร้อยละ 70 (23 บ่อ) และชุดตรวจสอบความถูกต้องร้อยละ 30 (10 บ่อ) นำบ่อบาดาลชุดทดสอบมาหาสัดส่วนความถี่กับแต่ละชนิดปัจจัยเพื่อนำค่าสัดส่วนความถี่มาสร้างเป็นแผนที่ศักยภาพด้วยคำสั่ง Overlay (Weighted sum) แล้วตรวจสอบความถูกต้องจากพื้นที่ใต้กราฟความสัมพันธ์ พบว่าได้ค่าความถูกต้องร้อยละ 34.3 ดังนั้น วิธีการถ่วงน้ำหนักจึงเป็นวิธีที่มีความเหมาะสมและความน่าเชื่อถือมากกว่าในการประเมินพื้นที่ศักยภาพน้ำบาดาล พื้นที่ศักยภาพน้ำบาดาลมีทั้งหมด 5 ระดับ โดยพื้นที่ที่มีศักยภาพสูงเป็นบริเวณที่ราบน้ำท่วมถึง ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ศึกษาประมาณร้อยละ 26 ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อศักยภาพน้ำบาดาลมากที่สุดคือ ชนิดหิน
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1399
title: การเปลี่ยนแปลงอัตราการเกิดแผ่นดินไหว ตามแนวเขตรอยเลื่อนสะกายตอนกลางประเทศพม่า

description: งานวิจัยนี้มุ่งเน้นประเมินการเปลี่ยนแปลงอัตราการเกิดแผ่นดินไหวที่มีนัยสำคัญต่อการ เกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ตามมาในภายหลัง บริเวณรอยเลื่อนสะกาย ตอนกลางประเทศพม่า โดยใช้เทคนิคค่า Z ซึ่งหลังจากปรับปรุงคุณภาพฐานข้อมูลแผ่นดินไหวที่มีอยู่ พบว่าในบริเวณพื้นที่ ศึกษามีเหตุการณ์แผ่นดินไหวขนาด &gt; 3.5 ริกเตอร์ จำนวน 3,781 เหตุการณ์ ที่มีความสมบูรณ์ และสื่อถึงกิจกรรมแผ่นดินไหวจากธรณีแปรสัณฐานอย่างแท้จริง และเพื่อทดสอบความสัมพันธ์ ระหว่างค่า Z และแผ่นดินไหวใหญ่ที่เกิดตามมา ผู้วิจัยได้คัดเลือกแผ่นดินไหวขนาด &gt; 6.0 ริกเตอร์ ที่เคยเกิดขึ้นในอดีตจากรอยเลื่อนสะกาย จำนวน 8 เหตุการณ์เป็นกรณีศึกษาในการปรับเทียบตัว แปรอิสระที่เหมาะสมกับพื้นที่ศึกษา ผลการทดสอบบ่งชี้ว่าหากใช้ตัวแปรจำนวนแผ่นดินไหว 25 เหตุการณ์ และช่วงเวลาใน การพิจารณา 2 ปี มักจะพบค่า Z ที่สูงอย่างมีนัยสำคัญก่อนเกิดแผ่นดินไหวใหญ่ดังกล่าว และจาก การประยุกต์ใช้ตัวแปรอิสระที่สรุปข้างต้นกับฐานข้อมูลแผ่นดินไหวที่มีอยู่จนถึงปัจจุบัน พบว่ารอย เลื่อนสะกายมีพื้นที่เสี่ยงต่อการเกิดแผ่นดินไหว 2 พื้นที่ ได้แก่ตอนเหนือใกล้เมือง มิตจีนา (Z=8.0) และทางตอนกลางของรอยเลื่อนสะกายบริเวณเมือง เนปิดอว์ (Z=9.0)
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1400
title: ธรณีสัณฐานวิทยาของแม่นํ้าน่าน อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน

description: แม่นํ้าน่านเป็นแม่นํ้าในประเทศไทยซึ่งเป็นแม่นํ้าที่สำคัญยิ่งอันเป็นต้นนํ้าของแม่นํ้าเจ้าพระยา แม่นํ้าน่าน มีต้นกำเนิดอยู่ในเทือกเขาหลวงพระบาง จังหวัดน่าน สำหรับการศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาชนิดของธรณีสัณฐานในพื้นที่ศึกษา โดยพื้นที่ศึกษาดังกล่าวอยู่ในอำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน ทั้งนี้เราใช้ภาพถ่ายดาวเทียมเป็นข้อมูลหลักในการจำแนกชนิดของธรณีสัณฐานในพื้นที่ศึกษา สำหรับการออกภาคสนามนั้นเราได้ทำการวัดความลึกและความกว้างของร่องนํ้า นอกจากนั้น เรายังได้ทำการวัดค่าดัชนีธรณีสัณฐาน เช่น ดัชนีความโค้ง(sinousity index) และรัศมีความโค้ง (radius of curvature) เพื่อดูลักษณะการคดโค้งและวิวัฒนาการของแม่นํ้าน่าน จากผลการศึกษาสามารถจำแนกชนิดของธรณีสัณฐานในพื้นที่ศึกษาออกเป็น 9 ชนิด ดังนี้ ชุดหิน (Rock Unit) ลานตะพักลำนํ้า (Terrace) ขั้นที่ 1 ลานตะพักลำนํ้า (Terrace) ขั้นที่ 2 ตะกอนนํ้าพารูปพัดยุคใหม่ (Modern Aluvial fan) ที่ราบนํ้าท่วมถึง (Floodplain) สันดอนทราย (Point bar) ทะเลสาบรูปแอก (Oxbow lake) แม่นํ้าปัจจุบัน (River channel) แม่นํ้าเก่า (Paleochannel) และจากการศึกษาภาพตัดขวางของทางนํ้าพบว่า ความกว้างของร่องนํ้าในพื้นที่ศึกษามีขนาดเพิ่มขึ้นตั้งแต่ต้นนํ้าถึงปลายนํ้า นอกจากนั้นค่าดัชนีความโค้ง (sinousity index) เท่ากับ 1.67 ดังนั้น แม่นํ้าในพื้นที่ศึกษาคือ แม่นํ้าโค้งตวัด (meandering) และมีรูปร่างร่องนํ้าของแม่นํ้าในพื้นที่ศึกษาเป็นแบบไม่สมมาตร (asymmetry) และพบตำแหน่งร่องลึก (thalweg) อยู่ทางซ้ายของแม่นํ้า
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1401
title: ลักษณะเฉพาะของแชปไฟร์จากประเทศรวันดา ทวีปแอฟริกา

description: โครงการวิจัยครั้งนี้ได้นำตัวอย่างแซปไฟร์แหล่งจางกูกู ประเทศรวันดา มาศึกษาเพื่อเก็บ ข้อมูลพื้นฐานทางอัญมณีและเอกลักษณ์ของแหล่ง โดยการใช้เครื่องมือวิเคราะห์ขั้นพื้นฐานและ ขั้นสูงของสถาบันวิจัยและพัฒนาอัญมณีและเครื่องประดับแห่งชาติ (องค์การมหาชน) ถือเป็นการ พัฒนาฐานข้อมูลเพื่อใช้ในการตรวจสอบพลอยที่ไม่ทราบแหล่งกำเนิดแน่ชัด และใช้เป็นแนวทาง ในการปรับปรุงคุณภาพพลอยในอนาคต พลอยแซปไฟร์แหล่งจางกูกู ประเทศรวันดา มีต้นกำเนิด มาจากหินแอลคาไลน์บะซอลต์ มหายุคซีโนโซอิก โดยแหล่งจางกูกู ถูกควบคุมโดยระบบร่องแยก แอฟริกันตะวันออก (East African Rift) และตั้งอยู่ใกล้บริเวณที่มีการประทุของหินภูเขาไฟบะ- ซอลต์ตัวอย่างแซปไฟร์ที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้มีทั้งสิ้น 31 ตัวอย่าง แบ่งออกเป็น 2 กลุ่มใหญ่ๆ ตามลักษณะสี และคุณภาพอัญมณี ได้แก่ กลุ่มคุณภาพดี แบ่งออกเป็น 2 กลุ่มย่อย ได้แก่ กลุ่มสี น้ำเงินเข้ม 11 จำนวนตัวอย่าง และกลุ่มสีน้ำเงินอ่อน 7 ตัวอย่าง และกลุ่มคุณภาพต่ำแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มย่อย ได้แก่ กลุ่มสีน้ำเงินเข้มทึบแสง จำนวน 7 ตัวอย่าง และกลุ่มสีน้ำเงินอมเขียว 6 ตัวอย่าง โดยตัวอย่างทั้งหมดไม่แสดงการเรืองแสงภายใต้แสงเหนือม่วงทั้งช่วงคลื่นยาวและช่วงคลื่นสั้นพบ มลทินผลึกแร่ ได้แก่ เฟลสปาร์ เนฟิลีน สปิเนล เซอร์คอน และเฟอร์โรโคลัมไบต์ ซึ่งพบได้ใน แหล่งกำเนิดหินบะซอลต์ทั่วไป จากผลวิเคราะห์การดูดกลืนคลื่นแสงในช่วงอินฟาเรด พบว่า รูปแบบการดูดกลืนของตัวอย่างแซปไฟร์ที่พบ สามารถบ่งชี้ได้ว่าแซปไฟร์จากแหล่งนี้มีต้นกำเนิด มาจากหินบะซอลต์ จากผลวิเคราะห์การดูดกลืนคลื่นแสงช่วงแสงอัลตราไวโอลตถึงอินฟราเรด ระยะใกล้ พบว่ามีการดูดกลืนของ Fe2+/Ti4+และ Fe3+ ซึ่งสัมพันธ์กับการเกิดสีน้ำเงินของแซปไฟร์ จากผลการวิเคราะห์องค์ประกอบธาตุร่องรอยพบว่ามีปริมาณเหล็กสูงเมื่อเปรียบเทียบกับธาตุ ร่องรอยตัวอื่นๆ ในช่วง 0.14-0.53 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก โดยแซปไฟร์แหล่งจางกูกู ประเทศรวันดา มีธาตุองค์ประกอบ ได้แก่ ธาตุเหล็ก โครเมียมและไทเทเนียมต่ำกว่าแหล่งกำเนิดหินบะซอลต์อื่นๆ ซึ่งถือเป็นลักษณะเฉพาะของแหล่งนี้
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1402
title: การเปลี่ยนแปลงอัตราการเกิดแผ่นดินไหวตามแนวระบบรอยเลื่อนตามแนวระดับ ชายแดนประเทศไทย-พม่า

description: การศึกษานี้มีจุดมุ่งหมายที่จะประเมินพื้นที่เสี่ยงต่อการเกิดแผ่นดินไหวในอนาคตตามแนวรอยเลื่อนตามแนวระดับ บริเวณชายแดนประเทศไทย-พม่า โดยวิธีคำนวณอัตราการเกิดแผ่นดินไหวโดยการศึกษาครั้งนี้จะใช้ข้อมูลแผ่นดินไหวจากฐานข้อมูลแผ่นดินไหว 3ชนิด ได้แก่1) Incorporated Research Institutions for Seismology (IRIS)2) The Global Centroid Moment Tensor (CMT) และ 3) กรมอุตุนิยมวิทยา (TMD) ข้อมูลที่ใช้เริ่มตั้งแต่15 ม.ค.1964 ถึง 9 ก.พ. 2015ซึ่งหลังจากปรับปรุงคุณภาพฐานข้อมูลแผ่นดินไหว พบว่ามีข้อมูลแผ่นดินไหวทั้งสิ้น 950 เหตุการณ์และมีขนาดแผ่นดินไหวโมเมนต์ตั้งแต่ 4.8 ริกเตอร์ขึ้นไปที่มีความสมบูรณ์และสื่อถึงพฤติกรรมการเกิดแผ่นดินไหวที่สัมพันธ์กับกิจกรรมธรณีแปรสัณฐานอย่างแท้จริงและทำการคัดเลือกเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่มีขนาด 6.0 ริกเตอร์ขึ้นไป กำหนดเป็นกรณีศึกษาจำนวน14เหตุการณ์ แล้วนำมาทำการทดสอบย้อนกลับ เพื่อหาค่าตัวแปรอิสระต่างๆที่เหมาะสมกับพื้นที่ศึกษา เมื่อได้เงื่อนไขที่เหมาะสมแล้ว จึงนำมาคำนวณหาค่าภาวะเงียบสงบ(Z-value) กับฐานข้อมูลแผ่นดินไหวใหม่ที่ปรับปรุงคุณภาพแล้ว เพื่อสร้างแผนที่แสดงการกระจายตัวของค่า Zจากแผนที่แสดงการกระจายตัวของค่า Z ในพื้นที่ศึกษาพบว่าบริเวณที่มีความผิดปกติของค่า Z และมีโอกาสเสี่ยงต่อการเกิดแผ่นดินไหวในอนาคตมี 3บริเวณคือ1)ทางด้านตะวันออกของประเทศพม่าซึ่งมีรอยเลื่อนเมย-ตองยี และรอยเลื่อนเนปิดอว์พาดผ่าน 2) ทางตอนเหนือของประเทศไทยจนถึงทางตะวันออกประเทศพม่าซึ่งมีรอยเลื่อนเมย-ตองยีรอยเลื่อนแม่ฮ่องสอน-ตากรอยเลื่อนเนปิดอว์ และรอยเลื่อนฉานพาดผ่าน และ 3) ทางตะวันตกของประเทศไทยซึ่งมีรอยเลื่อนเจดีย์สามองค์ และรอยเลื่อนศรีสวัสดิ์พาดผ่าน
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1403
title: การสำรวจนํ้าบาดาลด้วยวิธีวัดค่าความต้านทานไฟฟ้าบริเวณ อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี

description: จากปัญหาการเพิ่มขึ้นของประชากรในพื้นที่อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี ทำให้เกิดมีความต้องการในการใช้นํ้าเพิ่มสูงขึ้นจนมีปัญหาการขาดแคลนนํ้าไว้ใช้ในการอุปโภคและบริโภค จึงทำให้มีความต้องการที่จะมีการพัฒนาบ่อบาดาลเพื่อนำมาใช้เพื่อช่วยลดปัญหาการขาดแคลนนํ้าในพื้นที่ งานวิจัยนี้มุ่งทำการสำรวจหาลักษณะทางอุทกธรณีวิทยาของพื้นที่รอบโครงการพัฒนาที่ดินจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี ด้วยการประยุกต์วิธีการสำรวจทางธรณีฟิสิกส์ด้วยวิธีการวัดค่าความต้านทานไฟฟ้าแบบความต้านทานไฟฟ้าหยั่งลึก(Vertical Electrical Sounding, VES) โดยการวางขั้วแบบ Wenner-Schlumberger array เพื่อศึกษาศักยภาพนํ้าบาดาล(Groundwater Potential)ในพื้นที่ดังกล่าว โดยมีความลึกในการสำรวจ 100 เมตร ซึ่งหลังจากเก็บข้อมูลค่าความต้านทานไฟฟ้าผู้วิจัยได้ทำการสร้างภาพตัดขวางจากข้อมูลค่าความต้านทานไฟฟ้า และแบบจำลองเชิงมโนทัศน์ จากการเปรียบเทียบข้อมูลบ่อบาดาลของกรมทรัพยากรนํ้าบาดาล ได้ข้อสรุปว่าในพื้นที่ศึกษามีลักษณะทางธรณีวิทยาทั้งหมด 3 ชั้น ได้แก่ ชั้น Top Soil, ชั้น Sand และ Fractured volcanic rock โดยชั้นที่เป็นชั้นนํ้าบาดาลของพื้นที่นี้มี 2 ชั้นได้แก่ชั้น Sand และ Fractured volcanic rock ซึ่งพบได้ที่ความลึกประมาณ 25 - 65 เมตรและ ที่ความลึกมากกว่า 65 เมตร โดยเฉลี่ยในพื้นที่นี้ ซึ่งเป็นชั้นนํ้าที่มีศักยภาพในการพัฒนาเป็นบ่อบาดาล
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1404
title: ลำดับชั้นหินทางชีวภาพและศิลาวรรณนาของหินคาร์บอเนต บริเวณหน่วยหินซับซ้อนพอกพูนสระแก้ว-จันทบุรี ภาคตะวันออกของประเทศไทย

description: พื้นที่ศึกษาบริเวณหน่วยหินซับซ้อนพอกพูนสระแก้ว-จันทบุรี ภาคตะวันออกของประเทศ ไทย เป็นบริเวณที่แผ่นมหาสมุทรมุดตัวใต้แผ่นทวีปทำให้เกิดการครูดถูของตะกอนที่สะสมอยู่ทำให้ เกิดความซับซ้อนทางธรณีวิทยา จากการศึกษาหินคาร์บอเนตโดยการวิเคราะห์ทางศิลาวรรณนา และบรรพชีวินวิทยาของตัวอย่างแผ่นหินบางจากหินตัวอย่าง 4 จุดศึกษา พบว่าหินปูนจากจุด ศึกษาเป็นหินแวคสโตน และ หินแพคสโตน ประกอบด้วยเพลลอยด์ และมีซากดึกดำบรรพ์จำพวก ปะการัง เป็นส่วนใหญ่ และยังพบลักษณะ แคลสสิ เฟียร์ ซี่งเป็นลักษณะสำคัญในการบ่งชี้สภาพแวดล้อมการตกสะสมของตะกอนว่าอยู่ในทะเลสาบแบบปิด และจากการสำรวจภาคสนาม ในจุดศึกษา WPK 1 หินโผล่ที่พบพบซากดึกดำบรรพ์จำพวกปะการัง เป็นจำนวนมาก จึงคาดว่า การตกสะสมตัวของตะกอนในบริเวณแนวปะการัง ดังนั้นการตกสะสมของตะกอนในจุดศึกษาคาด ว่ามีการตกสะสมของตะกอนในบริเวณทะเลสาบแบบปิด แนวหลังปะการัง และแนวปะการัง นอกจากนี้ในจุดศึกษา ASD 17 ยังพบซากดึกดำบรรพ์ดัชนีของฟูซูลินิด ชนิด Neoschwagerina sp. ซึ่งบ่งบอกอายุเพอร์เมียนตอนกลาง
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1405
title: การศึกษาเปรียบเทียบคำวิเศษณ์เสริมน้ำเสียงในนวนิยายจีน ปู้ปู้จิงซิน กับฉบับแปลภาษาไทย

description: การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์สองประการ ได้แก่ ประการแรก ศึกษาโครงสร้างไวยากรณ์ ลักษณะการใช้และความหมายของคำวิเศษณ์เสริมน้ำเสียงในภาษาจีนที่ปรากฏในนวนิยายจีน ปู้ปู้จิงซิน ประการที่สอง ศึกษาลักษณะการแปลและเปรียบเทียบความหมายคำวิเศษณ์เสริมน้ำเสียงกับฉบับแปลภาษาไทย คำวิเศษณ์เสริมน้ำเสียง 6 คำที่ปรากฏการใช้ค่อนข้างสูงในนวนิยายจีน ปู้ปู้จิงซิน สามารถแบ่งตามลักษณะการใช้และความหมายที่ใกล้เคียงกันได้เป็นสองกลุ่ม คือ 1. กลุ่มการย้อนถามหาข้อสรุปหรือเน้นจุดเด่นของเรื่องที่กล่าว ได้แก่ 到底dàodǐ 究竟jiūjìng และ毕竟bìjìng 2. กลุ่มแสดงความรู้สึกเกินคาดหมาย ได้แก่ 竟jìng 竟然 jìngrán และ居然 jūrán จากการศึกษา ชี้ให้เห็นถึงคุณสมบัติ 2 ประการ คือ (1) คุณสมบัติเด่น ในด้านความหมายจะมีความเป็นปัจเจกสูง ในด้านลักษณะการใช้จะมีความเป็นอิสระสูงเพราะเป็นคำที่ใช้สื่อถึงเจตนาของผู้พูดโดยตรง ปรากฏได้หลายตำแหน่งในประโยค (2) คุณสมบัติแฝง ในด้านความหมาย คำวิเศษณ์เสริมน้ำเสียงทั้งสองกลุ่มจะต้องอิงกับเหตุการณ์หรือจุดเด่นตามความเป็นจริง ในด้านลักษณะการใช้ ทั้งสองกลุ่มจะใช้ขยายภาคแสดงในลักษณะปรากฏร่วมกันแบบรวมกลุ่มหรือปรากฏร่วมกันแบบแนบติด อนึ่ง ลักษณะการใช้มีผลต่อการสื่อความหมายมากกว่าโครงสร้างไวยากรณ์ โครงสร้างไวยากรณ์และลักษณะการใช้จะมีผลต่อการแปล ซึ่งการแปลที่พบสามารถแบ่งเป็น 2 ลักษณะ คือ 1. การเทียบความหมายแบบแน่นอน ได้แก่ ที่แท้ กันแน่ ถึงกับ กลับ 2. การเทียบความหมายแบบชั่วคราว โดยทั่วไปความหมายในกลุ่มนี้จะทำหน้าที่เป็นคำเชื่อม เช่น เพราะ ก็ โดย จึง เป็นต้น
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1406
title: การศึกษาเปรียบเทียบสัททาธิบายในมหาวิภังค์ สมันตปาสาทิกา และกังขาวิตรณี

description: วิทยานิพนธ์นี้มุ่งศึกษาเปรียบเทียบสัททาธิบายโดยเน้นศึกษาจากพระปาฏิโมกข์ 150 ข้อที่ปรากฏในมหาวิภังค์ ซึ่งเรียกว่า ปทภาชนีย์ สมันตปาสาทิกาและกังขาวิตรณี ผู้วิจัยแบ่งประเด็นการศึกษาออกเป็น 3 ด้าน ได้แก่ รูปแบบ เนื้อหา และกลวิธีในการสัททาธิบาย จากการศึกษาพบว่า ในปทภาชนีย์ การสัททาธิบายเป็นไปตามลาดับคาที่ปรากฏในสิกขาบทโดยเน้นสัททาธิบายด้านความหมายเป็นหลัก มีการอธิบายไวยากรณ์เป็นส่วนน้อยไม่พบการอธิบายวากยสัมพันธ์ ในกรณีของสมันตปาสาทิกาและกังขาวิตรณีมีการอธิบายไวยากรณ์และวากยสัมพันธ์มากขึ้น อีกทั้งมีการอธิบายความหมายเพิ่มเติมจากสิกขาบทและปทภาชนีย์ ในด้านความสัมพันธ์พบว่า สมันตปาสาทิกามีความสัมพันธ์กับปทภาชนีย์มากกว่า พระปาฏิโมกข์ นอกจากนี้ยังพบการอ้างถึงคัมภีร์อื่น ๆ ด้วย ส่วนกังขาวิตรณีมีความสัมพันธ์กับ พระปาฏิโมกข์ อีกทั้งมีการอ้างถึงและย่อความจากปทภาชนีย์และสมันตปาสาทิกาแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของวรรณคดีบาลีที่เกี่ยวข้องกับพระวินัย
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1407
title: การศึกษาเปรียบเทียบสำนวนที่มีคำว่า “ren” ในภาษาจีนกับ “คน” ในภาษาไทย

description: การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาลักษณะโครงสร้างของสำนวนที่มีคำว่า “ren” (人) ในภาษาจีน และวิเคราะห์เปรียบเทียบความหมายของสำนวนที่มีคำว่า “ren” ในภาษาจีนกับ “คน” ในภาษาไทยเพื่อให้เห็นถึงลักษณะที่เหมือนกันและแตกต่างกันของทั้งสองภาษา ผลการวิจัยพบว่า ลักษณะโครงสร้างของสำนวนที่มีคำว่า “ren” ในภาษาจีนปรากฏค่อนข้างหลากหลาย สรุปได้เป็น 2 ประเภทใหญ่คือ โครงสร้างพยางค์ในสำนวนและโครงสร้างทางไวยากรณ์ อนึ่ง โครงสร้างทางไวยากรณ์ของสำนวนที่มีคำว่า “ren” ในภาษาจีนสามารถแบ่งได้เป็น 2 ชนิดคือ 1) โครงสร้างแบบเอกรรถประโยค 2) โครงสร้างแบบอเนกรรถประโยค ผลจากการศึกษาเปรียบเทียบความหมายของสำนวนที่มีคำว่า “ren” ในภาษาจีนกับ “คน” ในภาษาไทยสามารถแบ่งประเภทตามการสื่อความหมายของสำนวนทั้งสองภาษา สรุปได้ว่า การสื่อความของสำนวนทั้งสองภาษาปรากฏทั้งลักษณะที่คล้ายคลึงกันและแตกต่างกันตามสภาพปัจจัยของชนแต่ละสังคม ทั้งนี้สำนวนที่มีคำว่า “ren” ในภาษาจีนมีการสื่อความของสำนวนได้หลากหลายกว่าสำนวนที่มีคำว่า “คน” ในภาษาไทย อนึ่ง การศึกษาสำนวนที่มีคำว่า “ren” ในภาษาจีนกับ “คน” ในภาษาไทยยังแสดงให้เห็นถึงความเหมือนและความแตกต่างของการเลือกใช้คำในสำนวน อันสะท้อนให้เห็นถึงประวัติความเป็นมาของสำนวนทั้งสองภาษาและวัฒนธรรม ตลอดจนวิถีชีวิตของคนทั้งสองชนชาติ
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1408
title: ลักษณะเฉพาะทางอุทกธรณีวิทยาบริเวณอำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี

description: การเพิ่มขึ้นของประชากรในประเทศไทย ส่งผลให้เกิดการใช้น้ำที่เพิ่มสูงขึ้นซึ่งส่งผลให้เกิดการขาดแคลนน้ำผิวดิน ดังนั้นการสร้างภาพตัดขวางทางอุทกธรณีวิทยาจึงมีความจำเป็นในด้านการประเมินศักยภาพน้ำบาดาลและกักเก็บซึ่งมีส่วนช่วยในการสำรวจทรัพยากรน้ำบาดาลและการบริหารจัดการน้ำบาดาล พื้นที่ศึกษาตั้งอยู่ในโครงการพัฒนาที่ดินจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี และบริเวณใกล้เคียง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างภาพตัดขวางทางอุทกธรณีวิทยา และอธิบาย ทิศทางการไหลของน้ำบาดาลในบริเวณพื้นที่ศึกษา ผลที่ได้แสดงให้เห็นว่าบริเวณพื้นที่ศึกษาประกอบด้วยชั้นน้ำ 2 ชั้นได้แก่ ชั้นน้ำตะกอนทราย และชั้นน้ำหินภูเขาไฟ จากข้อมูลระดับน้ำบาดาลจากการออกสำรวจภาคสนามพบว่าน้ำบาดาลไหลจากพื้นที่เติมน้ำในบริเวณทางตอนใต้และทางตะวันออกของพื้นที่ศึกษาไปยังบริเวณตะวันตกเฉียงเหนือของพื้นที่ศึกษา ในบางพื้นที่พบแสดงการลดระดับรูปกรวย จากการสูบน้ำเพื่อการอุปโภคบริโภค จากผลการสร้างภาพตัดขวางทางอุทกธรณีวิทยาพบว่าพื้นที่เติมน้ำในพื้นที่ศึกษามีพื้นที่จ่ายน้ำเป็นของตัวเองซึ่งมีการกักเก็บน้ำบาดาลในลักษณะแอ่งย่อย
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1409
title: ระบบรอยแตกของหมวดหินเขาขาด บริเวณเขาวง จังหวัดสระบุรี

description: เขาวงตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดสระบุรี มีความยาวประมาณ 6 กิโลเมตร ลักษณะทางธรณีวิทยาของเขาวงซึ่งอยู่ในหมวดหินเขาขาดประกอบไปด้วยหินปูนสีขาวเทาเนื้อดินในยุคเพอร์เมียน การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิวัฒนาการทางธรณีวิทยาโครงสร้างของพื้นที่ และระบบรอยแตกที่สัมพันธ์กับธรณีวิทยาโครงสร้าง จากการสำรวจภาคสนามและการวิเคราะห์ธรณีวิทยาโครงสร้างระดับจุลภาคพบว่ามีรอยแตกทั้งหมด 3 ระบบคือ รอยแตกที่ขนานกับชั้นหินเกิดขึ้นเป็นลำดับแรก รอยแตกบริเวณเขตพับการคดโค้ง เป็นลำดับที่สอง และรอยแตกในแนวระดับเป็นลำดับสุดท้าย ซึ่งระบบรอยแตกทั้ง 3 ระบบมีความสัมพันธ์กับวิวัฒนาการทางธรณีวิทยาโครงสร้างของพื้นที่ โดยธรณีวิทยาโครงสร้างวางตัวอยู่ในแนวตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออกเฉียงใต้เป็นหลัก ซึ่งเป็นผลมาจากการชนกันของแผ่นจุลทวีปฉานไทยและแผ่นจุลทวีปอินโดไชน่าในช่วงยุคไทรแอสซิกตอนปลาย จากลักษณะทางธรณีวิทยาโครงสร้างของพื้นที่ และระบบรอยแตกที่สัมพันธ์กับธรณีวิทยาโครงสร้างของหมวดหินเขาขาด บริเวณเขาวง จังหวัดสระบุรี พบว่ามีความสัมพันธ์กับการเกิดแนวชั้นหินคดโค้งและรอยเลื่อนย้อนมุมต่ำเขาขวางในยุคไทรแอสสิกตอนปลายหรือการเกิดเทือกเขาอินโดไชเนียน
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1410
title: การเคลื่อนที่ของสารละลายเกลือในเขตไม่อิ่มตัวด้วยน้ำในอำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร

description: ปัญหาดินเค็มนั้น เกิดจากหลายปัจจัยโดยกระบวนการหนึ่งที่ทำให้เกิด คือการเคลื่อนที่ของ สารละลายเกลือในเขตไม่อิ่มตัวด้วยน้ำ ซึ่งพบได้มากในพื้นที่บริเวณภาคตะวันออกเฉียงเหนือของ ประเทศไทย ทำให้ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม และภาคการเกษตร จึงได้ทำการศึกษากระบวนการ เคลื่อนที่ของสารละลายเกลือในเขตไม่อิ่มตัวด้วยน้ำ ในห้องปฏิบัติการ โดยใช้แท่งดิน โดยการทดลอง นี้จะควบคุมค่าความเค็มของสารละลายเกลือเท่ากับ 180 มิลลิซีเมนต์ต่อเซนติเมตร การทดลองนี้ใช้ ตัวอย่างดินในบริเวณตำบลนาคำ อำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร โดยเป็นดินร่วนปนทรายแป้ง และทำการบรรจุตัวอย่างดินลงในแท่งดินขนาดความยาว 4 ขนาดด้วยกัน คือ 0.5, 1.0, 1.5 และ 2.0 เมตร ตั้งไว้ในอ่างสารละลายเกลือ แล้วทำการทดลองเป็นระยะเวลา 1, 3, 7, 14, 28, 56 และ 77 วัน ผลการศึกษาพบว่า ค่าความชื้น และค่าความเค็มมีค่าลดลงตามระยะทางและจำนวนวันที่ใช้ ในการทดลอง โดยเกิดจากแรงดึงน้ำ ในดินมีค่าลดลง ค่าความชื้น โดยปริมาตรของดินที่ใช้ในการ ทดลอง มีค่าในช่วง 0.003 - 0.503 ลูกบาศก์เซนติเมตรต่อลูกบาศก์เซนติเมตร ค่าความเค็มที่ได้จาก การทดลอง มีค่าในช่วง 0.486 - 185.25 มิลลิซีเมนต์ต่อเซนติเมตร และค่าความเร็วการไหลของ สารละลายเกลือในแท่งดินนั้น มีค่ามากที่สุดในบริเวณปลายท่อที่จุ่มในอ่างสารละลายเกลือของแท่ง ดินที่ใช้ระยะเวลาน้อยที่สุด โดยมีค่า 25.158 เซนติเมตรต่อวัน โดยความเร็วการไหลจะมีค่าลดลงตาม ระยะทางและจำนวนวันที่ใช้ในการทดลอง โดยมีปัจจัยมาจากค่าความชื้นในดินที่ทาให้ช่องว่างในดิน มีปริมาณของน้ำ สูงขึ้น ทำให้สารละลายเคลื่อนที่ไปได้น้อยลง
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1411
title: ลักษณะเฉพาะตะกอนสึนามิ พ.ศ. 2547 และการสำรวจหลักฐานเหตุการณ์สึนามิและพายุโบราณจังหวัดกระบี่

description: การศึกษาลักษณะเฉพาะตะกอนสึนามิ พ.ศ. 2547 และการสำรวจหลักฐานเหตุการณ์ สึนามิและพายุโบราณในจังหวัดกระบี่ มีวัตถุประสงค์เพื่อรวบรวมและบันทึกข้อมูล ในการสำรวจตะกอนสึนามิได้ใช้แผนที่พื้นที่นํ้าท่วมจากคลื่นสึนามิเป็นแนวทาง ผลจากการสำรวจไม่พบตะกอนสึนามิโบราณ แต่พบตะกอนสึนามิ พ.ศ. 2547 ที่บริเวณเกาะลันตาน้อย และบ้านหาดยาว จึงเก็บตัวอย่างตะกอนได้แก่ ตะกอนสึนามิ ตะกอนหน้าหาด ตะกอนใต้ชั้นสึนามิ เพื่อมาวิเคราะห์เชิงปริมาณหาขนาดตะกอนด้วยเครื่อง Particle Size Analyzer วิเคราะห์เชิงปริมาณอินทรีย์สารและปริมาณคาร์บอเนตด้วยวิธี Loss on ignition (LOI) และวิเคราะห์เชิงคุณภาพหาชนิดของแร่ด้วยกล้องจุลทรรศน์แบบสองตา ผลจากการศึกษาตะกอนสึนามิที่บริเวณเกาะลันตาน้อยมีความหนา 2 เซนติเมตร ค่าเฉลี่ยขนาดตอน (Phi, φ) เท่ากับ 2.77 เป็นตะกอนขนาดทรายละเอียดเป็นส่วนใหญ่ การกระจายตัวขนาดตะกอนเป็นแบบ unimodal มีการคัดขนาดที่ดี ปริมาณอินทรีย์สาร (LOI550) 1.98-2.41 เปอร์เซ็นต์และปริมาณคาร์บอเนต (LOI950) 0.55-0.65 เปอร์เซ็นต์ ตะกอนสึนามิที่บ้านหาดยาวมีความหนา 20 เซนติเมตร ค่าเฉลี่ยขนาดตอน (Phi, φ) เท่ากับ 3.2 เป็นตะกอนขนาดทรายละเอียดมากเป็นส่วนใหญ่ การกระจายตัวขนาดตะกอนเป็นแบบ unimodal มีการคัดขนาดที่ดี ปริมาณอินทรีย์สาร (LOI550) 1.41-2.97 เปอร์เซ็นต์และปริมาณคาร์บอเนต (LOI950) 0.34-3.53 เปอร์เซ็นต์ แร่ในตะกอนสึนามิทั้ง 2 ที่ประกอบด้วยควอตซ์เป็นหลัก มีการคัดขนาดปานกลาง ลักษณะกลมมนปานกลาง และความเป็นทรงกลมสูง จากการสำรวจและบันทึกข้อมูลของปะการังขนาดก้อนหินมนใหญ่ในบริเวณแหลมและหัวหาดในพื้นที่จังหวัดกระบี่ พบว่าไม่สามารถระบุได้ก้อนหินมนใหญ่เหล่านี้ถูกพัดพาจากเหตุการณ์สึนามิหรือพายุ เนื่องจากก้อนหินมนใหญ่มีขนาดไม่ใหญ่มากและพบอยู่ที่ระดับความสูงจากระดับนํ้าทะเลปานกลางไม่มาก ดังนั้นอาจถูกพัดพามาโดยคลื่นทะเลธรรมดาหรือมรสุม คำสำคัญ: ตะกอนสึนามิ, ตะกอนสึนามิโบราณ, พายุ, ปะการังขนาดก้อนหินมนใหญ่, ลักษณะเฉพาะตะกอนสึนามิ
DOI: 10.20375/0000-000c-20a0-a
title: DHTech Workshop: Front end Development using Vue

description: Using Vue, Vuex, and axios to develop component-based javascript front ends.
DOI: 10.20375/0000-000c-20a1-9
title: DHTech Workshop: Front end Development using Vue

description: Using Vue, Vuex, and axios to develop component-based javascript front ends.
DOI: 10.7910/dvn/siqqpg/qzqcti
title: FADA_Otis_Clean_081616_for_KS.sas7bdat
DOI: 10.7910/dvn/siqqpg/uexdce
title: Notes and codebook for fada-otis data release.docx

description: :unav