DOI: 10.17026/ar/bj2u9b
title: Replication Data for: Transect-rapport 3184: Een Archeologisch Inventariserend Veldonderzoek door middel van Proefsleuven (IVO-P), karterende en waarderende fase. Velden, Veerweg kavel 3. Gemeente Venlo.

description: Tijdens het proefsleuvenonderzoek zijn zes proefsleuven gegraven met een totale oppervlakte van circa 360 m2. Hierin is de bodemopbouw bestudeerd en is in de top van de Maasafzettingen een sporenniveau aangetroffen ut de Late-Middeleeuwen/Nieuwe tijd. Er was sprake van verschillende paal- en kuilsporen, een greppeltje en een minimaal 12 m brede sloot. Uit de sporen konden op basis 
van het onderzoek geen structuren worden herleid. Vermoedelijk zijn ze, net als bij het onderzoek direct ten westen van het plangebied, te relateren aan off-site fenomenen. De paalkuilen kunnen bijvoorbeeld duiden op bijgebouwtjes en schuren op een akker. In de sporen is op één brokje baksteen na geen vondstmateriaal aangetroffen. Dit gegeven, in combinatie met het relatief geringe aantal sporen, duidt erop dat het plangebied in het verleden niet intensief bewoond kan zijn geweest.De sloot in het oosten van het plangebied is op basis van het onderzoek minimaal 12 m breed geweest. Deze besloeg van drie van de zes werkputten nagenoeg het gehele vlak. Gezien de verspringing in de werkputten is de sloot mogelijk nog veel breder geweest, namelijk rond 25 m. De maximale diepte van de sloot bij het onderzoek was 74 cm. Op de bodem van de sloot is venige baggerslib met plantmateriaal aangetroffen, die erop duidt dat in de sloot ook daadwerkelijk water heeft gestaan. Opvallend genoeg was ook in de sloot nauwelijks sprake van vondsten: hierin werd alleen in de opvulling een fragmentje grijsbakkend aardewerk gevonden. Dit fragment dateert uit de Late-Middeleeuwen. Op basis van de ophogingslaag direct boven de sloot ligt de ante quem datering van de opvulling in de 18e eeuw. Geen van de archeologische grondsporen uit het onderzoek kon gerelateerd worden aan elementen op historische kaarten uit de periode 19e-20e eeuw. De datering van de ophogingslaag in het oosten 
van het plangebied wijst op een ante quem in de 18e eeuw. Gezien echter de kleur en samenstelling van de ophogingslaag juist in dit deel van het plangebied afwijkt, is niet met zekerheid een uitspraak te doen over de datering van de overige sporen. Een baksteenbrokje verraad een datering van één van de paalkuilen in de Nieuwe tijd, maar of de paalkuilen tegelijkertijd met de sloot in gebruik zijn geweest blijft in het ongewis.Op basis van de onderzoekresultaten heeft de vindplaats een matige fysieke kwaliteit. Er is weliswaar sprake van goed herkenbare (‘gave’) sporen, maar het vondstmateriaal is sterk gefragmenteerd. De inhoudelijke kwaliteit van de vindplaats is eveneens matig. Ten opzichte van het eerdere onderzoek ten westen van het plangebied heeft onderhavig onderzoek nauwelijks nieuwe informatie opgeleverd. Alleen de sloot in het oosten van het plangebied was voorheen onbekend. Binnen het plangebied is de sloot uitgebreid onderzocht. Dit heeft echter nauwelijks informatie opgeleverd over de aard en de datering ervan. Naar verwachting zal verder onderzoek in het plangebied nauwelijks aanvullende informatie opleveren. Op basis van het bovenstaande is geen sprake van een behoudenswaardige vindplaats in het plangebied.