cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2016.687
title: การผลิตก๊าซชีวภาพจากการหมักร่วมกากอุตสาหกรรมจากโรงงานผลิตเครื่องดื่มและโรงงานผลิตปุ๋ยอินทรีย์

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทาการศึกษาศักยภาพการผลิตก๊าซชีวภาพจากการหมักร่วมกากอุตสาหกรรมจากโรงงานผลิตเครื่องดื่มกับวัตถุดิบของโรงงานผลิตปุ๋ยอินทรีย์จากน้ำเสียที่ใช้ล้างลานวัตถุดิบที่สำหรับใช้ในการผลิตปุ๋ย ผู้วิจัยได้ทำการศึกษาอัตราส่วนที่เหมาะสมในการหมักร่วมของกากตะกอนที่เหลือทิ้งจากโรงงานผลิตเครื่องดื่มจากทั้งหมด 4 ตัวอย่างคือ นม เบียร์ กาแฟ และเครื่องดื่มบำรุงกำลัง หมักร่วมกับกากตะกอนจากบ่อบำบัดของโรงปุ๋ยซึ่งเป็นวัตถุดิบหลัก ในอัตราส่วน 100:0, 75:25, 50:50, 25:75 และ 0:100 โดยใช้น้ำหนักแห้งของวัตถุดิบหมักเป็นเกณฑ์ ศึกษาระดับห้องปฏิบัติการ เติมวัตถุดิบครั้งเดียวแบบแบตซ์ บนโต๊ะเขย่าสารใช้ระบบหมักแบบไร้อากาศ จากการทดลองพบว่า อัตราส่วนที่ทำให้เกิดปริมาณก๊าซชีวภาพสูงสุด ทั้งปริมาณต่อวันและปริมาณสะสม คืออัตราส่วนการหมัก 75:25 โดยกากอุตสาหกรรมที่ใช้หมักร่วมแล้วเกิดก๊าซชีวภาพสูงสุดคือ นม ที่ 272 มิลลิลิตร รองลงมาคือกาแฟ 162 มิลลิลิตร เบียร์ 139 มิลลิลิตรและเครื่องดื่มบำรุงกำลัง 128 มิลลิลิตรตามลำดับ การวิเคราะห์องค์ประกอบก๊าซพบว่า การเพิ่มกากอุตสาหกรรมเพื่อเป็นวัตถุดิบหมักร่วมกับกากตะกอนโรงปุ๋ยทำให้องค์ประกอบของก๊าซ (มีเทนและคาร์บอนไดออกไซด์) ลดลงกว่าการหมักโดยใช้กากตะกอนเพียงอย่างเดียว อัตราส่วนการหมักร่วมที่ให้ก๊าซมีเทนสูงสุดคือ การหมักของกากตะกอนกับกากอุตสาหกรรม 75:25 โดยกากอุตสาหกรรมที่ใช้หมักร่วมแล้วเกิดก๊าซมีเทนสูงสุดได้แก่ นม พบก๊าซมีเทนร้อยละ 20.99 รองลงมาคือกาแฟร้อยละ 15.89 จากการคำนวณพลังงานความร้อน ที่ได้จากการหมักก๊าซชีวภาพ อัตราส่วนที่เหมาะสมที่ให้พลังงานความร้อนสูงสุดจากการหมักคือ 75:25 ซึ่งกากอุตสาหกรรมที่เหมาะสมคือ นม ให้พลังงานความร้อน 2530.923 จูล จากการศึกษาพบว่า การเติมกากอุตสาหกรรมจากโรงงานผลิตเครื่องดื่มเพื่อใช้ในการหมักร่วมกับวัตถุดิบของโรงงานผลิตปุ๋ยอินทรีย์ส่งผลให้ค่ามีเทนซึ่งเป็นองค์ประกอบของก๊าซชีวภาพลดลงและช่วยให้ได้ปริมาณก๊าซเพิ่มมากขึ้นส่งผลให้ได้พลังงานร้อนเพิ่มสูงขึ้น อัตราส่วนที่เหมาะสมคือ 75:25 และกากอุตสาหกรรมที่เหมาะสมคือ นม
DOI: 10.14457/cu.the.2016.688
title: การวิเคราะห์หาพื้นที่ศักยภาพสำหรับศูนย์ไปรษณีย์แห่งใหม่ของบริษัทไปรษณีย์ไทย จำกัด ในเขตพื้นที่ภาคเหนือตอนบน

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะหาพื้นที่ศักยภาพสำหรับการจัดสร้างศูนย์ไปรษณีย์แห่งใหม่ของบริษัทไปรษณีย์ไทย จำกัด ในเขตพื้นที่ภาคเหนือตอนบน โดยใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (GIS) เป็นชุดเครื่องมือในการวิเคราะห์ โดยพื้นที่ที่ใช้ในการศึกษาครอบคลุม 3 จังหวัด คือ จังหวัดเชียงราย จังหวัดพะเยา และจังหวัดลำปาง เงื่อนไขในการวิเคราะห์ประกอบด้วยปัจจัยทางภูมิศาสตร์และความต้องการของหน่วยงาน เพื่อให้สามารถรองรับการให้บริการรับ-ส่งสิ่งของฝากส่งทางไปรษณีย์แก่ที่ทำการไปรษณีย์ภายในพื้นที่ศึกษาจำนวน 48 แห่ง ในการวิจัยนี้ ใช้เทคนิคการซ้อนทับของชั้นข้อมูลที่แตกต่างกันภายในพื้นที่ศึกษา เพื่อหาพื้นที่ที่มีศักยภาพสำหรับศูนย์ไปรษณีย์แห่งใหม่ จากนั้นใช้การวิเคราะห์โครงข่ายการขนส่งบนเส้นทางคมนาคมทางถนน และการหาเส้นทางการขนส่งด้วยต้นทุนต่ำสุดด้วยวิธีการแก้ปัญหา Vehicle Routing Problem หรือ VRP เพื่อให้ได้พื้นที่ที่เหมาะสมสำหรับการสร้างศูนย์ไปรษณีย์แห่งใหม่ ผลการวิจัยพบว่า พื้นที่ศักยภาพที่เหมาะสมสำหรับสร้างศูนย์ไปรษณีย์แห่งใหม่คือ พื้นที่บริเวณตำบลปงเตา อำเภองาว จังหวัดลำปาง และพื้นที่บริเวณตำบลแม่กา อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา โดยทั้งสองพื้นที่สามารถลดเส้นทางการขนส่งจากเดิมที่ต้องใช้รถบรรทุก 7 คัน ให้เหลือเพียง 4 คัน และลดระยะเวลาการขนส่งในภาพรวมลงไปได้ถึงร้อยละ 29 และร้อยละ 33 ตามลำดับ ส่งผลให้สามารถลดค่าใช้จ่ายในการขนส่งจากเดิมลงได้ร้อยละ 12 (ประมาณปีละ 1,286,251 บาท) และร้อยละ 9 (ประมาณปีละ 946,845 บาท) ตามลำดับ นอกจากนี้ยังสามารถช่วยให้การเดินทางจากศูนย์ไปรษณีย์ไปยังที่ทำการไปรษณีย์ในเส้นทางการขนส่งหลักจำนวน 21 แห่ง มีความรวดเร็วมากขึ้นร้อยละ 76 และร้อยละ 62 ตามลำดับ
DOI: 10.14457/cu.the.2016.689
title: การย้ายถิ่นและการแต่งงานข้ามชาติของหญิงลาวกับชายไทย: กรณีศึกษาพื้นที่ชายแดนไทย-ลาว อำเภอเขมราฐ จังหวัดอุบลราชธานี

description: การศึกษาการย้ายถิ่นและการแต่งงานข้ามชาติของหญิงลาวกับชายไทย กรณีศึกษาพื้นที่ชายแดนไทย- ลาว อำเภอเขมราฐ จังหวัดอุบลราชธานี มีวัตถุประสงค์การศึกษาเพื่อศึกษาบริบททางสังคมวัฒนธรรม เศรษฐกิจ และเครือข่ายทางสังคมที่เกี่ยวข้องกับการแต่งงานข้ามชาติ แบบแผนการย้ายถิ่นและการแต่งงานข้ามชาติ รวมถึงปัจจัยกำหนดการย้ายถิ่นและการแต่งงานข้ามชาติ และผลกระทบของการแต่งงานข้ามชาติต่อผู้หญิงลาวและครอบครัว ทั้งครอบครัวหญิงลาวกับชายไทยและครอบครัวดั้งเดิมที่ สปป.ลาว ตลอดจนเสนอแนวทางในการบริหารจัดการปรากฏการณ์แต่งงานข้ามชาติ ใช้ระเบียบวิจัยเชิงคุณภาพโดยการศึกษาประวัติชีวิตของหญิงลาวแต่งงานข้ามชาติกับชายไทยจำนวน 9 คน รวมถึงสัมภาษณ์เครือข่าย บุคคลที่เกี่ยวข้องกับหญิงลาว ปราชญ์ชุมชน และบุคลากรหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งหน่วยงานภาครัฐและภาคประชาสังคม ผลการศึกษาพบว่าแบบแผนการแต่งงานข้ามชาติระหว่างหญิงลาวกับชายไทย มีทั้งหมด 4 แบบแผน คือ 1) ภรรยาเดียวที่จดทะเบียนสมรส 2) ภรรยาเดียวที่ไม่จดทะเบียนสมรส 3) ภรรยาน้อยที่สามีมีภรรยาหลวง และ 4 ) ภรรยาน้อยที่สามีเลิกกับภรรยาหลวงแล้ว ปัจจัยที่ทำให้หญิงลาวตัดสินใจแต่งงานกับชายไทย มี 2 ปัจจัยหลัก คือ ปัจจัยสำคัญและปัจจัยสนับสนุน ปัจจัยสำคัญที่ทำให้หญิงลาวตัดสินใจแต่งงานกับชายไทย คือ เพื่อให้มีรายได้เพิ่มมากขึ้น ให้ได้ประกอบธุรกิจต้องห้ามสำหรับคนต่างด้าว ทั้งนี้เพราะหญิงลาวในสถานะคนต่างด้าวไม่สามารถประกอบธุรกิจใดๆ ได้ ดังนั้นจึงต้องการหาชายไทยเป็นสามีเพื่อจดทะเบียนประกอบธุรกิจให้กับหญิงลาว อีกทั้งยังต้องการให้สามีเลี้ยงดู เนื่องจากสามีมีอาชีพมีธุรกิจมีรายได้ที่มั่นคง เพื่อให้มีชีวิตที่ดีตามแบบอย่างหญิงลาวแต่งงานกับชายไทย และปัจจัยด้านความรักและความเป็นครอบครัว ปัจจัยสนับสนุน ประกอบด้วย 4 ปัจจัย คือ ทางเลือกในการประกอบอาชีพในประเทศไทยมีอย่างจำกัด และรายได้ที่ได้รับจากการประกอบอาชีพไม่เพียงพอต่อความต้องการ การถูกตีตราจากสังคมของผู้หญิงที่ผ่านการมีครอบครัวมาแล้วเป็นผู้หญิงไม่ดี ปัจจัยความปลอดภัยในการอาศัยอยู่ในราชอาณาจักรไทย และ เครือข่ายการแต่งงานข้ามชาติ ซึ่งมีบทบาทเป็นบุคคลตัวอย่างความสำเร็จของการมีสามีเป็นคนไทย สนับสนุนให้เกิดการพบปะและสร้างความสัมพันธ์กับชายไทย ดำรงความสัมพันธ์เชิงอุปถัมภ์และเป็นเพื่อนคู่คิดให้คำปรึกษา ตลอดจนรับฟังความทุกข์ซึ่งกันและกัน คำสำคัญ : การแต่งงานข้ามชาติ การย้ายถิ่นของหญิงลาว หญิงลาว และหญิงลาวกับชายไทย
DOI: 10.14457/cu.the.2016.690
title: การวิเคราะห์ที่ตั้งที่เหมาะสมสำหรับโรงงานผลิตเชื้อเพลิงชีวมวลอัดเม็ดด้วยระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์: กรณีศึกษา ภาคใต้ของประเทศไทย

description: ปัจจุบันโลกประสบปัญหาภาวะโลกร้อน อันเนื่องมาจากมลภาวะก๊าซเรือนกระจกที่ถูกปล่อยออกมาจากการทำกิจกรรมต่างๆ ของมนุษย์ โดยเฉพาะกิจกรรมในโรงงานอุตสาหกรรมที่มีการเผาไหม้เชื้อเพลิงฟอสซิล หลายประเทศเริ่มรณรงค์และสนับสนุนให้ใช้พลังงานทดแทนหรือพลังงานหมุนเวียน ทำให้ธุรกิจอุตสาหกรรรมผลิตเชื้อเพลิงชีวมวลอัดเม็ดได้รับความสนใจอย่างมาก โดยเฉพาะทางภาคใต้ของประเทศไทย เศษไม้ยางพาราจำนวนมากที่เหลือใช้จากอุตสาหกรรมแปรรูปไม้ยางพาราสามารถนำมาใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตเชื้อเพลิงชีวมวลอัดเม็ด งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยและวิเคราะห์หาที่ตั้งที่เหมาะสมสำหรับการสร้างโรงงานผลิตเชื้อเพลิงชีวมวลอัดเม็ดในภาคใต้ ด้วยการวิเคราะห์เชิงลำดับชั้นเพื่อหาค่าน้ำหนักของปัจจัย ร่วมกับเทคนิคการซ้อนทับข้อมูลในระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์เพื่อให้ได้พื้นที่ที่เหมาะสม ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยหลักที่มีความสำคัญมากที่สุด คือ ปัจจัยด้านการผลิตและตลาดซึ่งมีค่าน้ำหนัก 0.41 รองลงมาคือปัจจัยทางกายภาพ ปัจจัยด้านสิ่งสนับสนุน และปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมและสังคม มีค่าน้ำหนัก 0.28 0.16 และ 0.15 ตามลำดับ และหลังจากที่นำพื้นที่ที่ได้ค่าคะแนนสูงสุดจากการซ้อนทับข้อมูลมาคัดกรองด้วยปัจจัยด้านจำนวนคู่แข่ง ขนาดของพื้นที่ตั้งโรงงานและราคาที่ดิน พบว่า พื้นที่ที่มีศักยภาพสำหรับโรงงานเชื้อเพลิงชีวมวลอัดเม็ดขนาดเล็ก กลาง และใหญ่ ปรากฎในพื้นที่ตำบลท่าช้าง อำเภอบางกล่ำ จังหวัดสงขลา
DOI: 10.14457/cu.the.2016.691
title: กระบวนการสร้างนวัตกรรมเชิงความหมายของแบรนด์ผลิตภัณฑ์

description: นโยบายไทยแลนด์ 4.0 ของรัฐบาลได้ระบุว่า นวัตกรรม เป็นเครื่องมือสำคัญที่ผู้ประกอบการธุรกิจควรนำมาใช้เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันและเพื่อการพัฒนาผลิตสินค้าและบริการในรูปแบบใหม่ ที่ตรงความต้องการของผู้บริโภคที่เปลี่ยนแปลงไป การวิจัยชิ้นนี้เป็นการผสมผสานระหว่างระเบียบการวิจัยเชิงคุณภาพและปริมาณ โดยเลือกอุตสาหกรรมเครื่องเรือนในเขตกรุงเทพมหานครเป็นกรณีศึกษา การสร้างกระบวนการสร้างนวัตกรรมเชิงความหมายในการวิจัยนี้ได้มุ่งประเด็นไปที่การนำเสนอการแก้ปัญหาดังกล่าวใน 2 ส่วน ได้แก่ 1.การลดความเสี่ยงในการนำเสนอความหมายใหม่แก่ผู้บริโภค และ 2.การสร้างแนวทางประกอบการตัดสินใจนำกลยุทธ์ด้านการออกแบบความหมาย ไปใช้ในการขับเคลื่อนธุรกิจอย่างเหมาะสม กระบวนการสร้างนวัตกรรมเชิงความหมายชื่อ ADD Model ได้ถูกนำเสนอเพื่อเป็นแนวทางในการแก้ปัญหา โดยกระบวนการ ADD Model นั้นประกอบไปด้วยสามขั้นตอนได้แก่ 1. ขั้นตรวจสอบ (Audit Stage) เพื่อให้ผู้ประกอบการทราบถึงความพร้อมของบริษัทก่อนตัดสินใจดำเนินกระบวนการออกแบบความหมาย 2.ขั้นตอนการสร้างสมดุลของความหมาย (Design Meaning Equilibrium) เน้นความสำคัญไปที่การหาความสมดุลระหว่างความหมายดั้งเดิมของบริษัทกับความหมายใหม่ที่สร้างขึ้น 3. ขั้นตอนการนำส่งความหมาย (Delivery Stage) เป็นการนำส่งความหมายใหม่สู่ผู้บริโภคที่เหมาะสมกับระดับของนวัตกรรมที่สร้างขึ้น ผลการศึกษาวิจัยครั้งนี้ จะเป็นทางเลือกใหม่สำหรับผู้ประกอบการด้านธุรกิจเครื่องเรือนสำหรับการพัฒนาขีดความสามารถทางการแข่งขัน และนอกจากนั้นงานวิจัยชิ้นนี้ยังเป็นประโยชน์ต่อภาคการศึกษาเกี่ยวกับกลยุทธ์ด้านการออกแบบเพื่อการขับเคลื่อนธุรกิจ ในการส่งมอบกระบวนการสร้างนวัตกรรมเชิงความหมาย ADD Model นั้น Responsive Website ถูกเลือกขึ้นมาเป็นเครื่องมือในการส่งมอบ เพื่อให้ผู้ประกอบการสามารถเข้าถึงได้อย่างง่าย
DOI: 10.14457/cu.the.2016.692
title: ผลของสารเรสเวอราทรอลและออกซิเรสเวอราทรอลต่อการแสดงออกของยีนที่บ่งชี้ความเป็นเซลล์ต้นกำเนิดในเซลล์มะเร็งศีรษะและลำคอที่ถูกเหนี่ยวนำด้วยโคบอลต์คลอไรด์และดีเฟอรอกซามีน

description: สารเรสเวอราทรอลและสารออกซีเรสเวอราทรอลเป็นสารในกลุ่มฟิโนลิกคอมพาวน์ ที่มีประสิทธิภาพในการป้องกันและรักษาโรคได้หลากหลายชนิด ซึ่งในงานวิจัยนี้ผู้วิจัยสนใจในประสิทธิภาพการต้านกิจกรรมต่างๆที่เกี่ยวข้องกับโรคมะเร็ง โดยเฉพาะประสิทธิภาพในการทำลายเซลล์ต้นกำเนิดมะเร็งซึ่งเป็นเซลล์ที่เปรียบเสมือนเป็นเมล็ดพันธุ์ไม่ดีที่จะก่อให้เกิดเซลล์มะเร็งได้ ภาวะพร่องออกซิเจนเป็นภาวะที่สามารถเหนี่ยวนำให้เกิดการแสดงออกของยีนบ่งชี้การมีอยู่ของเซลล์ต้นกำเนิดมะเร็ง งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อต้องการศึกษาว่า สารเรสเวอราทรอลและสารออกซิเรสเวอราทรอลสามารถยับยั้งการแสดงออกของยีนบ่งชี้การมีอยู่ของเซลล์ต้นกำเนิดมะเร็งต่างๆ ภายใต้ภาวะพร่องออกซิเจนได้หรือไม่ โดยในงานวิจัยนี้จะทำการจำลองภาวะเสมือนพร่องออกซิเจนด้วยสารโคบอลท์คลอไรด์ และ สารดีเฟอรอกซามีน ผลการทดลองพบว่าสารโคบอลท์คลอไรด์เหนี่ยวนำให้เกิดการแสดงออกของยีนบ่งชี้การมีอยู่ของเซลล์ต้นกำเนิดมะเร็งชนิด ออกซ์-4 นานอก ซีดี-44 ซีดี-105 และ ซีดี-133 ผลที่ได้ทำการตรวจวัดด้วยเทคนิค RT-PCR ส่วนผลการทดลองของสารดีเฟอรอกซามีนพบว่า สามารถเหนี่ยวนำให้เกิดการแสดงออกของยีน ออกซ์-4 นานอก ซีดี-44 ซีดี-105 และ ซีดี-133 โดยใช้เทคนิค Real-time PCR ในการตรวจวัด ผลของการวัดประสิทธิภาพของสารเรสเวอราทรอและออกซีเรสเวอราทรอลพบว่า สารทั้งสองมีความสามารถในการยับยั้งการแสดงออกของยีนบ่งชี้การมีอยู่ของเซลล์ต้นกำเนิดมะเร็งชนิดต่างๆได้ จากการวัดด้วยเทคนิค Real-time PCR ในการยืนยันผลการทดลองในระดับโปรตีน ทำการตรวจวัดด้วย Flow cytometry พบว่าสารเรสเวอราทรอและออกซีเรสเวอราทรอลสามารถยับยั้งการแสดงออกของ ซีดี-44 และ ซีดี-105 ในระดับโปรตีนได้ จากผลการทดลองจึงสรุปได้ว่าสารเรสเวอราทรอลและออกซีเรสเวอราทรอลมีประสิทธิภาพในการทำลายเซลล์ต้นกำเนิดมะเร็งที่ถูกเหนี่ยวนำด้วยภาวะพร่องออกซิเจนได้
DOI: 10.14457/cu.the.2016.693
title: การกำจัดสีย้อมเบสิกและสีย้อมรีแอกทีฟด้วยแอคติเวเตดสลัดจ์

description: ใช้กากตะกอนจากกระบวนการบำบัดน้ำเสียเป็นตัวดูดซับสำหรับการกำจัดสีย้อมเบสิกและสีย้อมรีแอกทีฟในน้ำเสีย จากการศึกษาค่าศักย์ซีต้าร์ พื้นผิวของกากตะกอนแสดงความเป็นประจุลบ จึงใช้กากตะกอนดูดซับสีย้อม methylene blue ซึ่งเป็นสีย้อมเบสิกที่มีประจุบวก พีเอชที่เหมาะสมต่อการดูดซับสีย้อม methylene blue อยู่ในช่วงพีเอช 4 ถึง 10 ระยะเวลาที่เข้าสู่สมดุลการดูดซับคือ 90 นาที การดูดซับสีย้อม methylene blue ด้วยกากตะกอนเป็นไปตามแลงเมียร์ไอโซเทอร์ม โดยมีค่าความจุสูงสุดของการดูดซับเท่ากับ 182 มิลลิกรัมต่อกรัม หลังการดูดซับสีย้อม methylene blue พื้นผิวของกากตะกอนแสดงความเป็นประจุลบน้อยลง จึงนำกากตะกอนที่ผ่านการดูดซับสีย้อม methylene blue (MB-sludge) มาดูดซับสีย้อม reactive red 22 ซึ่งเป็นสีย้อมรีแอกทีฟที่มีประจุลบ พีเอชที่เหมาะสมต่อการดูดซับสีย้อม reactive red 22 ด้วย MB-sludge คือพีเอช 10 ระยะเวลาที่การดูดซับเข้าสู่สมดุลคือ 90 นาที การดูดซับสีย้อม reactive red 22 ด้วยกากตะกอนเป็นไปตามไอโซเทอร์มของแลงเมียร์ โดยมีค่าความจุสูงสุดของการดูดซับเท่ากับ 78 มิลลิกรัมต่อกรัม นอกจากนี้ MB-sludge ยังมีประสิทธิภาพการดูดซับสูงกว่ากากตะกอน หลังการดูดซับสีย้อม reactive red 22 กากตะกอนยังสามารถนำกลับมาใช้กำจัดสีย้อม methylene blue ในสารละลายได้อีก การเติมเกลือโซเดียมคลอไรด์และโซเดียมซัลเฟตลงในสารละลายสีย้อม methylene blue ทำให้ประสิทธิภาพการดูดซับลดลง ในขณะที่ประสิทธิภาพการดูดซับเพิ่มขึ้นในสารละลายสีย้อม reactive red 22 เมื่อนำ MB-sludge ไปใช้กำจัดสีย้อมรีแอกทีฟในน้ำเสียจากกระบวนการฟอกย้อมสิ่งทอพบว่า ค่าซีโอดีของน้ำเสียลดลงหลังการดูดซับ
DOI: 10.14457/cu.the.2016.694
title: การกำจัดซีโอดี สี และความขุ่นของน้ำดำจากโรงงานเยื่อคราฟต์ โดยกระบวนการโคแอ็คกูเลชันร่วมกับราเน่าขาวที่ตรึงบนดินเบา

description: ราเน่าขาวหลายชนิดถูกสำรวจและเก็บตัวอย่างจากบริเวณต่าง ๆ ในประเทศไทย เพื่อหาสายพันธุ์ที่ให้กิจกรรมแลคแคสสูง และมีความสามารถในการทนร้อน จากตัวอย่างรา 42 ตัวอย่างที่เก็บได้จาก 12 จังหวัดในประเทศไทย สามารถแยกเส้นใยบริสุทธิ์ได้ 20 ไอโซเลต และพบว่า 19 ไอโซเลต ให้ผลบวกในการทดสอบการผลิตแลคแคสบนอาหารแข็ง ABTS เมื่อทดสอบความสามารถในการทนร้อนที่ 45 องศาเซลเซียล พบว่าราเน่าขาวที่มีคุณสมบัติดังกล่าว ได้แก่ ไอโซเลต CU07 และ SM10 การทดสอบการผลิตแลคแคสในอาหารเหลวพบว่าไอโซเลต CU07 ให้กิจกรรมแลคแคสสูงสุดที่ 0.363±0.12 ยูนิตต่อมิลลิลิตร หลังจากบ่ม 8 วัน ที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส เมื่อระบุชนิดของไอโซเลต CU07 โดยอาศัยพื้นฐานของลักษณะทางสัณฐานวิทยาร่วมกับการวิเคราะห์ลำดับนิวคลีโอไทด์ (ITS) สามารถจัดจำแนกชนิดได้เป็น Trametes polyzona ได้นำราสายพันธุ์ T. polyzona CU07 มาตรึงบนดินเบาและนำมาใช้ในการกำจัดซีโอดี สี และความขุ่นของน้ำดำร่วมกับกระบวนการโคแอ็คกูเลชันโดย ค่าซีโอดี สี และความขุ่นของน้ำดำเริ่มต้น เท่ากับ 292,216 มิลลิกรัมต่อลิตร 873,777 แพลตินัมโคบอล์ตยูนิต และ 1,330 เอ็นทียู ตามลำดับ จากการทดลองพบว่าร้อยละการกำจัดซีโอดี สี และความขุ่นมีค่าเท่ากับ 99.2 99.2 และ 70.0 ตามลำดับ เมื่อทำลายเสถียรภาพคอยลอยด์และรวมตะกอนด้วยไคโตซานและแคตไอออนพอลิอะคริลาไมด์ที่อัตราส่วนโดยน้ำหนักเท่ากับ 0.035 : 0.001 ปริมาตร 7 มิลลิลิตร ค่าความเป็นกรดด่างเท่ากับ 3.0 กวนที่ความเร็ว 140 รอบต่อนาที และใช้เวลาในการตกตะกอน 60 นาที น้ำดำที่ผ่านโคแอ็คกูเลชันแล้วจึงนำมาลดสีด้วยราเน่าขาวที่ตรึงบนดินเบา โดยภาวะที่เหมาะสมในการตรึงราเน่าขาวบนดินเบามีสารอาหาร กลูโคสที่ ความเข้มข้นร้อยละ 3.00 (น้ำหนักต่อปริมาตร) และ แอมโมเนียมคลอไรด์ ที่ความเข้มข้นร้อยละ 0.11 (น้ำหนักต่อปริมาตร) ที่ค่าความเป็นกรดด่างเริ่มต้นที่ 6.0 T. polyzona ที่ตรึงบนดินเบาสามารถใช้ซ้ำได้ 4 รอบ จากกระบวนการนี้พบว่าค่าซีโอดี สี และความขุ่นสุดท้ายมีค่า 1,467 มิลลิกรัมต่อลิตร (ร้อยละการกำจัด 99.5) 1,571 แพลตินัมโคบอล์ตยูนิต (ร้อยละการกำจัด 99.8) และ 266 เอ็นทียู (ร้อยละการกำจัด 80)
DOI: 10.14457/cu.the.2016.695
title: องค์ประกอบธาตุโลหะและปริมาณความเข้มข้นในฝุ่นละอองขนาดเล็ก ภายในห้องพักผู้ป่วยวิกฤตของโรงพยาบาล

description: การศึกษานี้มีวัตุประสงค์เพื่อศึกษาความเข้มข้นของ PM2.5 PM2.5-10 และ PM10 ภายในห้องพักผู้ป่วยพิเศษ ห้องพักผู้ป่วยกุมารเวชกรรมวิกฤตในห้องแยกที่มีระบบความดันเป็นลบและห้องแยกที่มีระบบความดันเป็นบวกของโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ทำการวิเคราะห์องค์ประกอบธาตุเชิงคุณภาพในฝุ่นละอองด้วยเทคนิคแสงซินโครตรอน และวิเคราะห์เชิงปริมาณของธาตุ 13 ชนิด ได้แก่ Al V Cr Mn Fe Co Ni Cu Zn As Cd Sb Pb ด้วยเทคนิค ICP-MS พร้อมทั้งจำแนกแหล่งกำเนิดของธาตุในฝุ่นละอองด้วยเทคนิค Principal Component Analysis (PCA) และ Enrichment Factor (EF) ผลการศึกษาพบว่า ภายในห้องพักผู้ป่วยพิเศษมีความเข้มข้น PM2.5 PM2.5-10 และ PM10 ในช่วง 1.24-10.80, 2.74-11.37 และ 5.13-14.84 µg/m3 ตามลำดับ ห้องแยกที่มีระบบความดันเป็นลบ ความเข้มข้น PM2.5 PM2.5-10 และ PM10 ในช่วง 2.03-3.05, 5.32-5.44 และ 7.37-8.37 µg/m3 ตามลำดับ ห้องแยกที่มีระบบความดันเป็นบวก ความเข้มข้น PM2.5 PM2.5-10 และ PM10 ในช่วง 1.64-2.70, 4.37-4.58 และ 6.01-9.44 µg/m3 ผลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงคุณภาพของธาตุใน PM2.5 และ PM2.5-10 จากทั้ง 3 ห้อง มีธาตุที่พบเฉพาะภายในอาคารคือ Al ธาตุที่พบเฉพาะภายนอกอาคารคือ Cu และ Ni ธาตุที่พบทั้งภายในและภายนอกอาคารคือ Si Cl K Ti Fe Mn Zn และ Cr ชนิดของธาตุจากฝุ่นละอองภายในอาคารที่คล้ายคลึงกับ Curvularia lunata (ราดำ) ได้แก่ Cl K Ti Fe Zn Cr และ Mn และ Fusarium spp. (ราขาว) ได้แก่ Cl K Ti Fe Zn และ Cr ผลการวิเคราะห์องค์ประกอบธาตุในฝุ่นละอองภายในอาคารทั้ง 3 ห้อง และภายนอกอาคาร มีธาตุปริมาณหลัก (&gt;10 ng/m3) ที่พบคือ Al Fe และ Zn ธาตุที่มีปริมาณรอง (1-10 ng/m3) คือ Cr Mn Ni และ Cu สำหรับธาตุ V Co As Cd Sb และ Pb ช่วงความเข้มข้นที่พบค่อนข้างกว้างตั้งแต่ 0.02-73.95 ng/m3 เมื่อวิเคราะห์จำแนกแหล่งกำเนิดของธาตุในฝุ่นละอองด้วยเทคนิค PCA และ EF สามารถจำแนกแหล่งกำเนิดของ PM2.5 และ PM2.5-10 ได้ 2 กลุ่มหลัก คือ 1) จากแหล่งกำเนิดตามธรรมชาติที่มีอยู่โดยทั่วไปในดินและหินจากเปลือกโลกและฟุ้งกระจายอยู่ในอากาศ คือ As V Al และ Fe และ 2) แหล่งกำเนิดจากกิจกรรมของมนุษย์ เช่น ปลดปล่อยจากการจราจร การเผาไหม้ของเชื้อเพลิงและจากอุตสาหกรรม คือ Cu Pb Ni Cr Co Cd Zn Sb และ Mn
DOI: 10.14457/cu.the.2016.696
title: การผลิตเชื้อเพลิงอัดแท่งจากเศษเยื่อไม้ ขี้เลื่อย และด้าย

description: วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้ คือ 1) ศึกษาอัตราส่วนที่เหมาะสมของเชื้อเพลิงอัดแท่งที่ผลิตจากเศษเยื่อไม้ ขี้เลื่อย และด้าย ตามเกณฑ์คุณสมบัติของเสียที่สามารถนำมาแปรรูปเป็นเชื้อเพลิงอัดแท่งของกรมโรงงานอุตสาหกรรม (2555) 2) ประเมินวัฏจักรชีวิตผลิตภัณฑ์ของก้อนเชื้อเพลิงอัดแท่ง 1 กิโลกรัม ของการใช้เศษเหลือทิ้ง ได้แก่ เศษเยื่อไม้ ขี้เลื่อย และด้าย เป็นวัตถุดิบในการผลิตเชื้อเพลิงอัดแท่ง เปรียบเทียบกับการจัดการวัตถุดิบของโรงงานในปัจจุบัน 3) ประเมินความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์ เพื่อวิเคราะห์ต้นทุนในการผลิตเชื้อเพลิงอัดแท่ง โดยนำเศษเยื่อไม้ ขี้เลื่อย และด้าย มาผสมกันทั้งหมด 11 อัตราส่วนดังนี้ 50:50:0, 50:45:5, 50:40:10, 50:35:15, 50:30:20, 50:25:25, 45:50:5, 40:50:10, 35:50:15, 30:50:20 และ 25:50:25 ด้วยวิธีการอัดเย็นและใช้แรงอัดต่ำ โดยผลการทดลองทำให้ทราบว่าอัตราส่วนที่เหมาะสมที่สุด คืออัตราส่วนเศษเยื่อไม้ต่อขี้เลื่อยต่อด้ายที่ร้อยละ 40:50:10 มีคุณสมบัติทางกายภาพดีที่สุด ได้แก่ มีปริมาณความชื้น 8.64% เถ้า 2.79% สารระเหย 69.63% คาร์บอนคงตัว 18.92% ค่าความร้อน 4,010 แคลอรี/กรัม ความยาวการขยายตัวด้านความยาว 0.77% และความสูง 0.58% ค่าการทนแรงอัด 26.1 กก./ตร.ซม. และดัชนีการแตกร่วน 0.9997 ผลการประเมินประเมินวัฏจักรชีวิตผลิตภัณฑ์ของเชื้อเพลิงอัดแท่งโดยใช้โปรแกรม SimaPro 7.3 พบว่ามีผลกระทบในด้านศักยภาพการก่อให้เกิดภาวะโลกร้อนมากที่สุด โดยการผลิตเชื้อเพลิงอัดแท่ง มีผลกระทบด้านศักยภาพการก่อให้เกิดภาวะโลกร้อนเท่ากับ 0.13 กิโลกรัมของคาร์บอนไดออกไซด์-เทียบเท่า และการจัดการเศษเยื่อไม้และขี้เลื่อยมีผลกระทบด้านศักยภาพการก่อให้เกิดภาวะโลกร้อนรวมเท่ากับ 2.45 กิโลกรัมของคาร์บอนไดออกไซด์-เทียบเท่า ส่วนผลกระทบด้านอื่น ๆ มีปริมาณน้อยมาก การประเมินความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์ของเชื้อเพลิงอัดแท่งจากเศษเยื่อไม้ ขี้เลื่อย และด้ายในอัตราส่วน 40:50:10 ทำให้ทราบว่าการผลิตเชื้อเพลิงอัดแท่งมีต้นทุนการผลิตเชื้อเพลิงอัดแท่งต่อก้อนที่ราคา 0.63 บาท/ก้อน และสามารถคืนทุนได้ในระยะเวลา 1.2 ปี สาเหตุหลักของการเกิดภาวะโลกร้อนคือเกิดมลพิษทางอากาศ จากการเผาไหม้เชื้อเพลิงในกระบวนการขนส่งและจากการใช้ไฟฟ้าระหว่างการเตรียมวัตถุดิบและการอบแห้งเชื้อเพลิงอัดแท่ง
DOI: 10.14457/cu.the.2016.697
title: การปนเปื้อนโลหะหนักในแหล่งน้ำและสัตว์น้ำบริเวณพื้นที่เหมืองแร่ทองคำ

description: งานวิจัยนี้ได้ศึกษาปริมาณ As Hg Pb Mn Ni Cu Zn และ Cd ในน้ำ ตะกอนดิน และสัตว์น้ำ บริเวณพื้นที่เหมืองแร่ทองคำ จังหวัดพิจิตร เพื่อประเมินความเสี่ยงจากการรับสัมผัสโลหะหนักผ่านทางการบริโภคสัตว์น้ำ โดยเก็บตัวอย่างภายในพื้นที่เหมือง 3 ครั้ง ในเดือนสิงหาคม 2558 พฤศจิกายน 2558 และกุมภาพันธ์ 2559 และเก็บตัวอย่างภายนอกพื้นที่ในเหมืองเดือนพฤศจิกายน 2559 โดยทำการวิเคราะห์ปริมาณ Pb Mn Ni Cu Zn และ Cd ในตัวอย่างด้วยเทคนิค Inductively coupled plasma optical emission spectroscopy และวิเคราะห์ปริมาณ As และ Hg ด้วยเทคนิค Atomic absorption spectrophotometry ผลการศึกษาพบว่าตัวอย่างน้ำผิวดินในพื้นที่เหมืองมีปริมาณ As Hg Pb Ni Cu Zn และ Cd ต่ำกว่ามาตรฐานน้ำแหล่งน้ำผิวดินกำหนด และมีปริมาณ Mn อยู่ในช่วง 0.0055-2.079 มก./ล. ซึ่งบางตัวอย่างมีค่าสูงกว่ามาตรฐานน้ำแหล่งน้ำผิวดินกำหนด และตัวอย่างตะกอนดินในพื้นที่เหมืองมีปริมาณ As Pb Zn และ Cd ต่ำกว่ามาตรฐานคุณภาพของตะกอนดินในแหล่งน้ำกำหนด และมีปริมาณ Ni Cu Mn และ Hg ในตะกอนดินมีค่าอยู่ในช่วง 0.3719-18.89 0.9499-45.35 0.4233-874.1 และ 0.0571-0.8387 มก./กก. น้ำหนักแห้ง ตามลำดับ ซึ่งบางตัวอย่างมีค่าสูงกว่ามาตรฐานคุณภาพของตะกอนดินในแหล่งน้ำกำหนด และพบว่าปริมาณของโลหะหนักทุกชนิดจากตัวอย่างน้ำผิวดินและตะกอนดินภายในพื้นที่เหมืองสูงกว่าภายนอกพื้นที่เหมือง ผลการวิเคราะห์ตัวอย่างสัตว์น้ำในพื้นที่เหมืองจำนวน 15 ชนิด (ปลา 13 ชนิด กุ้ง 1 ชนิด และหอย 1 ชนิด) พบปริมาณ As Mn Ni Cu และ Zn ต่ำกว่ามาตรฐานการปนเปื้อนโลหะหนักในอาหารกำหนด และพบปริมาณ Cd Hg และ Pb ในตัวอย่างสัตว์น้ำอยู่ในช่วง &lt;0.00009-0.6024 &lt;0.0002-16.78 และ &lt;0.0006-1.358 มก./กก. น้ำหนักเปียก ตามลำดับ ซึ่งบางตัวอย่างมีค่าสูงกว่ามาตรฐานการปนเปื้อนโลหะหนักในอาหารกำหนด จากการประเมินความเสี่ยงต่อสุขภาพบว่าการบริโภคสัตว์น้ำบางชนิดในพื้นที่เหมืองมีความเสี่ยงในการเกิดผลกระทบต่อสุขภาพในระยะยาว โดย Hazard Quotient (HQ) ของการได้รับ As Cu Mn และ Hg จากหอยเชอรี่มีค่ามากกว่า 1 และค่า HQ ของการได้รับ Hg จากกุ้งฝอย ปลาแขยงข้างลาย ปลาซิว และปลาหมอมีค่ามากกว่า 1 และมีความเสี่ยงต่อการเกิดมะเร็งจาก As หากบริโภคหอยเชอรี่เป็นระยะเวลานาน สำหรับการประเมินค่าความเสี่ยงของสารไม่ก่อมะเร็งโดยรวม (Hazard Index; HI) พบว่าหอยเชอรี่ ปลาหมอ ปลาแขยงข้างลาย ปลาซิว และกุ้งฝอย มีค่า HI เท่ากับ 13 7.6 4.8 3.4 และ 2.2 ตามลำดับ ดังนั้นหากบริโภคในปริมาณมากอย่างต่อเนื่อง อาจมีความเสี่ยงต่อสุขภาพเมื่อบริโภคสัตว์น้ำเหล่านี้เป็นระยะเวลานาน
DOI: 10.14457/cu.the.2016.698
title: แนวทางการจัดการการใช้พื้นที่ด้วยการบูรณาการข้อมูลภูมิสารสนเทศกับกระบวนการมีส่วนร่วมในอำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา ประเทศไทย

description: อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา เป็นพื้นที่ที่มีการใช้ประโยชน์ที่ดินหลากหลายประเภทและมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วด้วยปัจจัยทางธรรมชาติ เศรษฐกิจและนโยบายภาครัฐ ส่งผลให้เกิดปัญหาสิ่งแวดล้อมขึ้น การสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับปฏิสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบต่าง ๆ ในระบบและผลกระทบที่เกิดขึ้นต่อสิ่งแวดล้อมให้แก่ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องด้วยกระบวนการมีส่วนร่วมจึงเป็นสิ่งที่มีความจำเป็น การศึกษานี้เป็นการศึกษาเชิงบูรณาการ โดยเลือกพื้นที่ศึกษาได้แก่ ตำบลท่าหิน บ่อแดงและวัดจันทร์เนื่องจากมีกิจกรรมทางการเกษตรที่หลากหลายที่สุดในอำเภอสทิงพระ มีเป้าหมายเพื่อหาแนวทางการจัดการพื้นที่ด้วยการบูรณาการข้อมูลภูมิสารสนเทศ แบบจำลองเพื่อการเรียนรู้และกระบวนการมีส่วนร่วม การศึกษาแบ่งออกเป็น 3 ขั้นตอนหลัก ๆ ได้แก่ 1) ศึกษาการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินบริเวณพื้นที่ศึกษาในรอบ 30 ปีที่ผ่านมา (พ.ศ. 2529 - พ.ศ. 2558) โดยใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์และการสัมภาษณ์ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องเชิงลึก 2) ศึกษาความรู้ความเข้าใจด้านสิ่งแวดล้อมของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในพื้นที่ 3) สร้างและใช้แบบจำลองเชิงบูรณาการระบบนิเวศ-เศรษฐกิจ-สังคมและข้อมูลภูมิสารสนเทศอย่างมีส่วนร่วม เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้ปฏิสัมพันธ์ต่าง ๆ ในระบบ และหาแนวทางการจัดการพื้นที่ ผลการศึกษาพบว่าในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา นาข้าวมีขนาดพื้นที่ลดลงมากที่สุด โดยถูกเปลี่ยนไปเป็นพื้นที่หมู่บ้านและสวนไม้เศรษฐกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสวนปาล์มน้ำมัน เนื่องจากมีโครงการสนับสนุนการปลูกปาล์มน้ำมันจากภาครัฐ นอกจากนี้ยังพบพื้นที่นาข้าวที่ถูกทิ้งร้าง โดยมีสาเหตุหลักมาจากปัจจัยทางเศรษฐกิจโดยเฉพาะการลดลงของราคาข้าว ส่งผลให้เกษตรกรหลายรายตัดสินใจทิ้งที่นาไปประกอบอาชีพนอกหมู่บ้าน สำหรับความรู้ความเข้าใจด้านสิ่งแวดล้อมของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องพบว่าร้อยละ 63.93 ยังขาดความรู้ความเข้าใจด้านสิ่งแวดล้อมเกี่ยวกับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินและปัญหามลพิษทางน้ำ ผลการศึกษาได้นำมาใช้สร้างแบบจำลองเชิงบูรณาการในรูปแบบเกมและสถานการณ์จำลอง 3 รูปแบบ ได้แก่ การสร้างแผนที่ชุมชนอย่างมีส่วนร่วม เกมเศรษฐีสทิงพระ และเกมสร้างเมือง ผลการใช้แบบจำลองทั้ง 3 ประเภท สามารถทำให้ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องมีความรู้ความเข้าใจด้านสิ่งแวดล้อมเพิ่มมากขึ้นบางคนได้ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมมาดูแลสิ่งแวดล้อม และได้มีข้อเสนอแนะในการวางแผนการใช้ประโยชน์ที่ดิน เช่น การส่งเสริมใช้ปุ๋ยอินทรีย์ การปรับปรุงคุณภาพดินในพื้นที่การเกษตร เป็นต้น