cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1678
title: การศึกษาการแพร่กระจายแอนติเจนของเชื้อพิษสุนัขบ้า และการอักเสบในระบบประสาทส่วนกลางในระยะแรกของสุนัขบ้าที่มีอาการคลุ้มคลั่งและอ่อนแรง

description: โรคพิษสุนัขบ้า มีลักษณะอาการทางคลินิกแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือชนิดคลุ้มคลั่ง (furious หรือ encephalitic rabies) และอ่อนแรง (dumb หรือ paralytic rabies) สำหรับกลไกการเกิดอาการแสดงทางคลินิกที่แตกต่างกันของโรคพิษสุนัขบ้านี้ ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด จากการตรวจศพผู้ป่วยที่เสียชีวิตไม่พบความแตกต่างของการกระจายตัวของเชื้อไวรัสและการอักเสบของสมอง และจากการศึกษาสมองคนไข้ก่อนเสียชีวิตด้วยเครื่องสนามแม่เหล็กไฟฟ้า (MRI) ก็ไม่พบความแตกต่าง ต่อมาได้มีการศึกษาในสุนัขที่ติดเชื้อพิษสุนัขบ้าในระยะแรกของโรคด้วยเครื่อง MRI พบสัญญาณความผิดปกติในสุนัขบ้าชนิดอ่อนแรง มากกว่าชนิดคลุ้มคลั่ง และเมื่อทำการตรวจสุนัขบ้าที่ตายแล้ว พบว่าสมองของสุนัขที่มีอาการแบบคลุ้มคลั่ง มีปริมาณไวรัสสูงกว่าในกลุ่มอาการอ่อนแรง ในทางตรงกันข้าม สมองของสุนัขที่มีอาการแบบอ่อนแรง มีระดับ cytokine ที่สูงกว่า ผลการศึกษาดังกล่าวในสุนัข จึงแตกต่างจากผลที่ได้จากการศึกษาในคน ซึ่งความแตกต่างนี้ น่าจะเกิดมาจากการศึกษาโรค ในระยะเวลาของการดำเนินโรคที่แตกต่างกัน ดังนั้นผู้วิจัยจึงได้ทำการศึกษาการกระจายตัวของแอนติเจนเชื้อพิษสุนัขบ้าและการอักเสบของระบบประสาท เพื่อศึกษาว่าจะมีความแตกต่างกันหรือไม่ ในโรคพิษสุนัขบ้าทั้ง 2 แบบอาการ โดยศึกษาในระยะแรกของโรค และทำศึกษาจากสมองและไขสันหลังระดับคอ ของสุนัขที่ติดเชื้อพิษสุนัขบ้าตามธรรมชาติชนิดคลุ้มคลั่งและชนิดอ่อนแรง อย่างละ 5 ตัวอย่าง นำมาศึกษาการกระจายตัวของแอนติเจนเชื้อไวรัสพิษสุนัขบ้า และลักษณะการอักเสบในตำแหน่งต่าง ๆของระบบประสาทส่วนกลาง ด้วยเทคนิคอิมมูโนฮีสโตเคมี Immunohistochemistry (IHC) และ Image analysis การศึกษานี้พบว่ามีเซลล์ประสาทที่ติดเชื้อพิษสุนัขบ้าเป็นจำนวนมาก ในก้านสมองและไขสันหลังระดับคอ ในสุนัขบ้าทั้ง 2 กลุ่มอาการ เซลล์ประสาทที่ติดเชื้อในสมองใหญ่มีปริมาณมากกว่าในสุนัขบ้าชนิดคลุ้มคลั่ง และพบการอักเสบรุนแรงที่ก้านสมองของสุนัขบ้าชนิดอ่อนแรงเมื่อเปรียบเทียบกับสุนัขบ้าแบบคลุ้มคลั่ง ส่วนการอักเสบในสมองใหญ่ พบเพียงเล็กน้อยในทั้ง 2 กลุ่มอาการ การพบการกระจายของแอนติเจนไวรัสพิษสุนัขบ้าและการอักเสบ มีความแตกต่างกันในสุนัขบ้าชนิดคลุ้มคลั่งและชนิดอ่อนแรงในระยะแรกของโรคการอักเสบรุนแรงที่ก้านสมองของสุนัขบ้าชนิดอ่อนแรงอาจช่วยชะลอไม่ให้เชื้อไวรัสเข้าสู่สมองได้สะดวก การอักเสบที่ต่างกันนี้ อาจเกิดจากความแตกต่างของเชื้อไวรัสพิษสุนัขบ้า หรือความแตกต่างในการตอบสนองต่อเชื้อของสัตว์ที่เป็นโรค
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1679
title: การศึกษาการดำเนินงานนิเทศภายในของโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานครที่ได้รับการรับรองมาตรฐานการศึกษา

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาการดำเนินงานนิเทศภายในของโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร ที่ได้รับการรับรองมาตรฐานการศึกษา ประชากรที่ใช้ในการวิจัยคือ ประธานกรรมการ กรรมการ กรรมการและเลขานุการของคณะกรรมการดำเนินงานนิเทศภายในของโรงเรียนที่ได้รับการประเมินมาตรฐานที่ 13 ระดับดีในรอบแรก และมีผลการประเมินรอบสองมาตรฐานที่ 11 ระดับดีมากทั้งในระดับปฐมวัย และระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานของโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร ที่ได้รับการรับรองมาตรฐานการศึกษาจากสำนักงานรับรองมาตรฐานและประกันคุณภาพการศึกษา จำนวน 128 โรง โรงเรียนละ 3 คนรวมผู้ให้ข้อมูลทั้งสิ้น384 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถาม มีลักษณะเป็นแบบตรวจสอบและแบบปลายเปิด วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ และค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า 1. การวางแผนการนิเทศ พบว่า มีการสำรวจสภาพปัจจุบัน ปัญหาและความต้องการการนิเทศภายใน มีการจัดลำดับความสำคัญของข้อมูลตามความจำเป็นและเร่งด่วน และกำหนดเป้าหมายและทางเลือกในการปฏิบัติงาน จัดตั้งคณะกรรมการดำเนินงานนิเทศภายในโรงเรียน และจัดทำแผนงาน/โครงการ 2. การดำเนินการนิเทศ พบว่า มีการประชุมชี้แจงคณะกรรมการผู้รับผิดชอบ กำหนดวิธีการเลือกกิจกรรมนิเทศมาใช้ในการดำเนินงานนิเทศภายใน มีการกำกับ ติดตามการดำเนินการนิเทศภายใน และมีการสร้างขวัญและกำลังใจให้แก่ผู้ดำเนินงาน 3. การประเมินผลการนิเทศ พบว่า มีการประเมินผลก่อนการปฏิบัติ ระหว่างการปฏิบัติ และหลังการปฏิบัติงานนิเทศภายใน ส่วนใหญ่มีการประเมินความพึงพอใจของครูผู้สอนในแต่ละขั้นตอนยังพบปัญหาในการดำเนินงานนิเทศภายในอยู่บ้าง
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1680
title: การศึกษาการวิจารณ์ผลงานศิลปะที่มีเนื้อหาเชิงพุทธศิลป์ สำหรับการเรียนการสอนศิลปะในระดับอุดมศึกษา

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นวิจัยเชิงคุณภาพมีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาการวิจารณ์ผลงานศิลปะที่มีเนื้อหาเชิงพุทธศิลป์ สำหรับการเรียนการสอนศิลปะในระดับอุดมศึกษา กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้เชี่ยวชาญทางด้านศิลปะและทางด้านพระพุทธศาสนา จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าสถิติ ร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ด้วยโปรแกรม SPSS แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา และตีความสร้างข้อสรุปแบบอุปนัย ผลการวิจัยพบว่า การวิจารณ์งานจิตรกรรมพุทธศิลป์สามารถทำได้หลายรูปแบบ โดยต้องพิจารณาที่ เนื้อหาและรูปแบบของงาน รวมทั้งแนวความคิดและเจตนาของศิลปิน ในการวิเคราะห์เนื้อหา ควรพิจารณาความถูกต้องและสอดคล้องตามคำสอนของพุทธศาสนา และความเหมาะสมต่อสังคม ในการวิเคราะห์รูปแบบ ควรพิจารณาจาก เทคนิควิธีการในการสร้างสรรค์ ความเป็นแบบร่วมสมัย หรือแบบประเพณี ในการวิเคราะห์จากแนวความคิดและเจตนาของศิลปิน พิจารณาว่าศิลปินเจตนาในการส่งเสริมพระพุทธศาสนา หรือสะท้อนปัญหาสังคม โดยวิธีการวิจารณ์งานจิตรกรรมพุทธศิลป์ สามารถนำทฤษฎีต่างประเทศ มาใช้เป็นแนวทางได้ แต่ต้องวิจารณ์ร่วมกับรายละเอียดทางเนื้อหาของพุทธศาสนาและวัฒนธรรมไทยด้วย ในการจัดการเรียนการสอนการวิจารณ์ผลงานศิลปะ ที่มีเนื้อหาเชิงพุทธศิลป์ในระดับอุดมศึกษา จึงต้องศึกษารูปแบบและประเภทของศิลปวิจารณ์ทั้งของไทยและต่างประเทศ โดยผู้สอนต้องถ่ายทอดองค์ความรู้ ให้แก่ผู้เรียนทั้งด้านศิลป์และพุทธศาสนา และควรมีสื่อการสอนที่เป็นผลงานจริง ทั้งในบริบทของห้องเรียนและนอกสถานที่ตามศาสนสถาน และพิพิธภัณฑ์ศิลปะ
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1681
title: การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความหลากหลายของสารพันธุกรรมอะโปไลโปโปรตีนอีและการเกิดโรคไตในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่สอง

description: ที่มา ความหลากหลายของสารพันธุกรรมอะโปไลโปโปรตีนอี (ApoE) พบว่ามีผลต่อการเปลี่ยนแปลงของไขมัน และน่าจะมีความสัมพันธ์กับการเกิดโรคไตจากเบาหวาน วัตถุประสงค์ของการศึกษา เพื่อศึกษาหาความสัมพันธ์ระหว่างความหลากหลายของ ApoE กับการเกิดโรคไตจากเบาหวานชนิดที่สอง วิธีการศึกษา ผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่สองที่มาตรวจแผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์แบ่งเป็นกลุ่มผู้ป่วย ได้แก่ มีโปรตีนรั่วในปัสสาวะน้อย และกลุ่มควบคุม ได้แก่ เบาหวานชนิดที่สองเป็นมานานอย่างน้อย 10 ปีและไม่มีโปรตีนรั่วในปัสสาวะ และระดับครีเอตินินในเลือดไม่เกิน 1.2 มิลลิกรัมต่อเดซิลิตร ทำการเก็บเลือดเพื่อส่งตรวจจีโนไทป์ของ ApoE และวิเคราะห์ดูความสัมพันธ์ระหว่างความหลากหลายของ ApoE กับการเกิดโรคไตจากเบาหวาน ผลการศึกษา กลุ่มผู้ป่วยพบว่ามีดัชนีมวลกาย ความดันโลหิตขณะบีบตัว ระดับน้ำตาลสะสม ระดับครีเอตินินในเลือดและระดับไขมันไตรกลีเซอไรด์สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ การกระจายของจีโนไทป์และอัลลีลของ ApoEไม่มีความแตกต่างระหว่างกลุ่มผู้ป่วยและกลุ่มควบคุม สรุปผลการศึกษา ความหลากหลายของ ApoE ไม่สัมพันธ์กับการเกิดโปรตีนรั่วในปัสสาวะน้อยของเบาหวานชนิดที่สอง
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1633
title: ผลของโปรแกรมการส่งเสริมพฤติกรรมการดูแลของผู้ดูแลเด็กโรคหืดวัย 1-5 ปี ต่อระดับความรุนแรงของโรค

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการส่งเสริมพฤติกรรมการดูแลสำหรับผู้ดูแลเด็กโรคหืดวัย 1-5 ปีต่อระดับความรุนแรงของโรค กลุ่มตัวอย่างคือ เด็กโรคหืดวัย 1-5 ปีที่มาตรวจและรับการรักษาที่คลินิกโรคระบบทางเดินหายใจ แผนกกุมารเวชกรรม โรงพยาบาลชลบุรีและผู้ดูแล จำนวน 46 คู่ กลุ่มตัวอย่างได้รับการสุ่มเข้ากลุ่มควบคุม 24 คู่ และกลุ่มทดลอง 22 คู่ กลุ่มควบคุมได้รับการดูแลทางการพยาบาลตามปกติ ส่วนกลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการส่งเสริมพฤติกรรมการดูแลเด็กโรคหืดวัย 1-5 ปี เป็นเวลา 4 สัปดาห์ โปรแกรมถูกสร้างโดยใช้แนวคิดการดูแลตนเองที่จำเป็นเมื่อมีภาวะเบี่ยงเบนทางด้านสุขภาพของ Orem (2001) โดยได้รับการตรวจสอบและประเมินความเหมาะสมในการนำมาใช้จากผู้ทรงคุณวุฒิ 7 ท่าน โปรแกรมที่ให้ผู้ดูแลประกอบไปด้วย 1) การสร้างสัมพันธภาพระหว่างผู้ให้โปรแกรมและผู้ดูแลของเด็ก 2) การอธิบายถึงความสำคัญของพฤติกรรมการดูแลต่อระดับความรุนแรงของโรคหืด 3) การให้ความรู้ด้านต่างๆ เกี่ยวกับโรคหืด 4) การจัดสิ่งแวดล้อมสำหรับการดูแลเด็กด้วยตนเองของผู้ดูแลเก็บข้อมูลส่วนบุคคลและข้อมูลความรุนแรงของโรคหืด 2 ครั้ง คือ ก่อนและหลังสิ้นสุดโปรแกรม 2 สัปดาห์ โดยใช้แบบประเมินความรุนแรงของโรคหืดในเด็กวัย 1-5 ปี ซึ่งพัฒนาโดยผู้วิจัย มีค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหาที่ .88 และค่าความเที่ยงของเครื่องมือที่ .84 ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติเชิงพรรณนาเพื่อหาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม (ANCOVA) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ ระดับความรุนแรงของโรคในเด็กโรคหืดวัย 1-5 ปีในกลุ่มที่ผู้ดูแลได้รับโปรแกรมการส่งเสริมพฤติกรรมการดูแลต่ำกว่ากลุ่มที่ผู้ดูแลได้รับการพยาบาลตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1634
title: การทวนสอบความเข้ากันได้ส่วนต่อประสานของส่วนประกอบสำหรับการบูรณาการผลิตภัณฑ์

description: แนวทางการพัฒนาซอฟต์แวร์เชิงส่วนประกอบเริ่มเข้ามามีบทบาทอย่างมากต่อการออกแบบสถาปัตยกรรมระบบในปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม การออกแบบระบบส่วนย่อยที่ไม่ได้คำนึงถึงความสามารถในการทำงานร่วมกันและการนำกลับมาใช้ใหม่ สามารถเป็นสาเหตุให้เกิดปัญหาต่อเนื่องถึงกระบวนการบูรณาการผลิตภัณฑ์ กรณีที่แย่ที่สุด สาเหตุดังกล่าวอาจจะส่งผลให้โครงการเกิดความล้มเหลวขึ้นได้ ในส่วนของบททบทวนวรรณกรรมได้มีผู้เสนอแนะถึงกิจกรรมในการทวนสอบคำอธิบายส่วนต่อประสานและการจัดการเปลี่ยนแปลงส่วนต่อประสานว่าเป็นปัจจัยแห่งความสำเร็จของกระบวนการบูรณาการผลิตภัณฑ์ งานวิจัยนี้จึงนำเสนอแนวทางอัตโนมัติเพื่ออำนวยความสะดวกในการตรวจสอบส่วนต่อประสานของส่วนประกอบสำหรับความสมบูรณ์ครบถ้วนและสภาพความเข้ากันได้ นอกจากนี้ระบบการจัดการคำอธิบายส่วนต่อประสาน หรือไอดีเอ็มเอส ได้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อสนับสนุนการปฏิบัติงานในกิจกรรมการตรวจสอบส่วนต่อประสานได้อย่างง่ายและรวดเร็วขึ้น โดยมีภาพแผนส่วนประกอบยูเอ็มแอลเป็นข้อมูลนำเข้า การทวนสอบความเข้ากันได้ของส่วนต่อประสานบรรลุผลได้โดยใช้วิธีการท่องกราฟส่วนประกอบพึ่งพาที่เรียกว่า กราฟความเข้ากันได้ของส่วนประกอบ หรือซีซีจี ซีซีจี คือ กราฟแสดงภาพความสัมพันธ์ระหว่างส่วนประกอบ ซึ่งแต่ละส่วนประกอบถูกแทนด้วยบัพ และแต่ละความสัมพันธ์ของส่วนประกอบที่มีการติดต่อสื่อสารระหว่างกันถูกแทนด้วยเส้นเชื่อมภายในกราฟ กรณีศึกษาจำนวน 3 กรณีถูกนำมาใช้สำหรับการทดสอบและการประเมินผลเชิงจิตวิสัยในแง่ของความถูกต้องและการนำมาใช้งานของระบบไอดีเอ็มเอส
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1635
title: การสังเคราะห์พอลิแอนิลีนบนเหล็กกล้าไร้สนิมโดยวิธีเคมีไฟฟ้า

description: อิเล็กโทรพอลิเมอไรเซชัน เป็นการสังเคราะห์ฟิล์มพอลิเมอร์บนผิวหน้าของโลหะด้วยกระบวนการทางเคมีไฟฟ้า โดยส่วนมากนำไปประยุกต์ใช้ในการป้องกันการกัดกร่อนของโลหะ งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาการสังเคราะห์พอลิแอนิลีน (PANI) บนเหล็กกล้าไร้สนิมด้วยวิธีเคมีไฟฟ้าด้วยเทคนิคการให้ค่าศักย์ไฟฟ้าคงที่ (Potentiostatic) ตัวแปรที่ทำการศึกษา คือ ค่าศักย์ไฟฟ้า ระยะเวลาในการสังเคราะห์ ความเข้มข้นของมอนอเมอร์ และชนิดของสารประกอบ อิเล็กโทรไลต์ โดยขั้นตอนแรกทำการศึกษาช่วงศักย์ไฟฟ้าการเกิดปฏิกิริยาพอลิเมอไรเซชันของ PANI ด้วยเทคนิคไซคลิกโวลแทมเมตรี พบว่า ฟิล์มของพอลิแอนิลีนจะเกิดในช่วงค่าศักย์ไฟฟ้า 0.8 - 1.2 V/SCE ผลการทดลองพบว่า เมื่อค่าศักย์ไฟฟ้าและความเข้มข้นของแอนิลีนเพิ่มขึ้น ฟิล์มของ PANI จะเกิดได้เร็วขึ้น โดยนำมาศึกษาลักษณะพื้นผิวและองค์ประกอบของฟิล์ม PANI ด้วยเครื่อง Scanning Electron Microscopy (SEM) และเครื่อง Fourier transform infrared (FTIR) ตามลำดับ พบว่าฟิล์มมีลักษณะเป็นเนื้อเดียวกันและได้หมู่ฟังก์ชันเป็นรูปแบบเดียวกับ PANI ที่สังเคราะห์ได้จากงานวิจัยอื่นๆ ชิ้นงานที่เคลือบด้วยฟิล์ม PANI ที่ได้จากการเตรียมในสารละลายอิเล็กโทรไลต์ของกรดซัลฟิวริก กรดออกซิลิก และโซเดียมโดเดซิลซัลเฟตสามารถเพิ่มความต้านทานการกัดกร่อนของเหล็กกล้าไร้สนิมในสารละลายกรดซัลฟิวริกเข้มข้น 0.5 โมลต่อลิตรได้ดี โดยฟิล์ม PANI ที่ได้จากการเตรียมในสารละลายกรดออกซาลิกที่ค่าศักย์ไฟฟ้า 0.95 V/SCE ความเข้มข้นแอนิลีนมอนอเมอร์ 0.1 โมลต่อลิตร เป็นเวลา 20 นาทีสามารถป้องกันการกัดกร่อนได้ดีที่สุด จากการทดสอบสมบัติการนำไฟฟ้า พบว่าการเตรียมในสารละลายกรดซัลฟิวริกและกรดออกซาลิกให้ค่าความต้านทานเชิงสัมผัสใกล้เคียงกัน คือ 32 และ 28.4 มิลลิโอห์มตารางเซนติเมตร ตามลำดับ โดยเฉพาะในสารละลายโซเดียมโดเดซิลซัลเฟตมีค่าความต้านทานเชิงสัมผัสมากที่สุดถึง 53.7 มิลลิโอห์มตารางเซนติเมตร
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1636
title: การศึกษาการจัดสิ่งแวดล้อมสำหรับกิจกรรมสร้างสรรค์ศิลปศึกษาระดับอนุบาลในโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชนในกรุงเทพมหานคร

description: การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาสิ่งแวดล้อมในกิจกรรมสร้างสรรค์ศิลปศึกษา ในด้านสิ่งแวดล้อมทางกายภาพ และด้านสิ่งแวดล้อมทางสังคม ในโรงเรียนอนุบาล สังกัดสำนักบริหารงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน เขตกรุงเทพมหานคร เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากครูผู้สอนจำนวน 250 คน การสัมภาษณ์ผู้บริหารโรงเรียน ครูผู้สอนและการสังเกตการสอนที่ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง จำนวน 12 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ผู้บริหาร แบบสัมภาษณ์ครูผู้สอน และแบบสังเกต นำเสนอในรูปความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการศึกษาพบว่า โรงเรียนส่วนใหญ่มีระดับสิ่งแวดล้อมด้านกายภาพ อยู่ในระดับมาก (X bar = 3.80) โดยมุ่งเน้นด้านความสว่างในห้องเรียนมีเพียงพอต่อการมองเห็นมากที่สุด (X bar = 4.32) สิ่งแวดล้อมด้านสังคม อยู่ในระดับมาก (X bar = 3.96) โดยพบว่า เด็กมีความสุข สนุกสนาน ยิ้มแย้ม แจ่มใส ร่าเริง ขณะทำกิจกรรมศิลปะ มากที่สุด (X bar = 4.41) จากการสังเกตพบว่า ครูดูแลเด็กอย่างใกล้ชิดโดยใช้เทคนิคต่างๆ ในการสอน เช่น การให้กำลังใจ ให้คำชมเชย และการสร้างบรรยากาศให้สนุกสนานเพื่อให้เด็กสนใจทำกิจกรรม ห้องเรียนศิลปะแบ่งออกได้เป็น 2 ลักษณะ คือ ห้องเรียนที่ประกอบด้วยมุมต่างๆ หลายมุมแต่มุมจัดวางไว้ชิดผนัง เว้นพื้นที่ส่วนใหญ่ไว้สำหรับทำกิจกรรมศิลปะ โต๊ะนักเรียนอยู่กลางห้อง และแบบที่เป็นห้องโล่ง ภายในห้องมีเฉพาะวัสดุอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับงานศิลปะเท่านั้น มีโต๊ะวางไว้กลางห้อง และยังมีพื้นที่โล่งสำหรับเด็กใช้ทำกิจกรรมหรือเดินเล่นได้อย่างอิสระ
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1637
title: การพัฒนารูปแบบการประเมินการเรียนการสอนแบบสตูดิโอทางสถาปัตยกรรมโดยใช้การประเมินแบบเสริมพลังอำนาจ

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ คือ (1) เพื่อวิเคราะห์ลักษณะการเรียนการสอนและวิธีประเมินการเรียนการสอนแบบสตูดิโอทางสถาปัตยกรรมของผู้สอน (2) เพื่อพัฒนาสมรรถนะในการประเมินของผู้สอนโดยใช้การประเมินแบบเสริมพลังอำนาจ และ (3) เพื่อสังเคราะห์และประเมินประสิทธิผลของรูปแบบการประเมินจากผลการปฏิบัติงานการประเมินการเรียนการสอนแบบสตูดิโอทางสถาปัตยกรรมของผู้สอน ผู้วิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยและพัฒนา โดยศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างอาจารย์ผู้สอนของคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จำนวน 5 สถาบัน และการจัดโครงการพัฒนาสมรรถนะในการประเมินการเรียนการสอนแบบสตูดิโอโดยใช้การประเมินแบบเสริมพลังอำนาจ สำหรับอาจารย์ผู้สอนคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผลการวิจัย พบว่า การประเมินในการเรียนการสอนแบบสตูดิโอจำแนกได้เป็น 2 ส่วน คือ การประเมินความก้าวหน้า และการประเมินสรุปรวม ลักษณะการเรียนการสอนและวิธีการประเมินการเรียนการสอนแบบสตูดิโอของผู้สอนแต่ละสถาบันในภาพรวมไม่มีความแตกต่างกันมาก เมื่อนำการประเมินแบบเสริมพลังอำนาจมาประยุกต์ใช้สำหรับพัฒนาสมรรถนะในการประเมินของผู้สอนผ่านการออกแบบรูปแบบการประเมินการเรียนการสอนแบบสตูดิโอ พบว่า มีความเป็นไปได้ในทางปฏิบัติ โดยก่อให้เกิดการมีส่วนร่วมของผู้สอนในหลายระดับ นอกจากนี้ผลการสังเคราะห์และประเมินประสิทธิผลของรูปแบบการประเมินจากผลการปฏิบัติงานการประเมินการเรียนการสอนแบบสตูดิโอทางสถาปัตยกรรมของผู้สอน พบว่า รูปแบบการประเมินการเรียนการสอนแบบสตูดิโอ ประกอบด้วย การประเมินความก้าวหน้า 3 รูปแบบ ได้แก่ รูปแบบการประเมินความก้าวหน้าของผู้เรียนที่เน้นวิธีเชิงระบบ รูปแบบการประเมินความก้าวหน้าของผู้เรียนที่เน้นวิธีเชิงธรรมชาติ และรูปแบบการประเมินความก้าวหน้าของผู้เรียนที่เน้นให้ผู้เรียนมีส่วนร่วม และการประเมินสรุปรวม 3 รูปแบบ ได้แก่ รูปแบบการประเมินสรุปรวมแบบผู้สอนทุกคนตรวจผลงานร่วมกัน รูปแบบการประเมินสรุปรวมแบบผู้สอนบางคนตรวจผลงานร่วมกัน และรูปแบบการประเมินสรุปรวมแบบผู้สอนตรวจผลงานแยกรายกลุ่ม ซึ่งรูปแบบดังกล่าวเป็นแนวทางที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้และพัฒนาการประเมินการเรียนการสอนแบบสตูดิโอทางสถาปัตยกรรมต่อไปได้
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1638
title: การพัฒนาโปรแกรมการวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนเพื่อส่งเสริมการคิดไตร่ตรองของนิสิตครูระหว่างการฝึกประสบการณ์วิชาชีพ : การทดลองแบบพหุกรณีศึกษา

description: วัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อ 1) ศึกษาสภาพการทำวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู 2) สร้างและพัฒนาโปรแกรมการทำวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนเพื่อส่งเสริมการคิดไตร่ตรองของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู และ 3) ศึกษาผลการทดลองใช้โปรแกรมฯ การดำเนินการวิจัยแบ่งเป็น 3 ระยะ คือ การวิจัยเชิงสำรวจ การสร้างและพัฒนาโปรแกรม และการวิจัยเชิงทดลองแบบพหุกรณีศึกษา กลุ่มตัวอย่างในการสำรวจ คือ นิสิตคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ชั้นปีที่ 5 ซึ่งผ่านการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู จำนวนทั้งสิ้น 244 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามสภาพการทำวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนของนิสิต ฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู กลุ่มตัวอย่างในการทดลอง คือ นิสิตที่กำลังฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู ในครั้งที่ 1 จำนวน 6 คน ประกอบด้วย นิสิตสาขาปฐมวัย สาขาประถมศึกษา และสาขามัธยมศึกษา สาขาวิชาละ 2 คน โดยแบ่งออกเป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 3 คน จาก 3 สาขาวิชา เครื่องมือในการวิจัย คือ แบบวัดระดับความสามารถในการคิดไตร่ตรอง แบบสังเกตพฤติกรรมการจัดการเรียนการสอน และแบบสังเกตความสัมพันธ์ระหว่างครูกับนักเรียน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์เนื้อหา และสถิติบรรยายผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1)การทำวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนของนิสิตแบ่งได้เป็น 3 แบบ คือ (1) การทำวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนแบบชุดโครงการ 4 เรื่องที่ต่อเนื่องกันไป คือ การวิเคราะห์ผู้เรียนเป็นรายบุคคล การประเมินเพื่อพัฒนาแผนกิจกรรม การศึกษากรณีศึกษานักเรียนที่มีปัญหา และการพัฒนานวัตกรรมในการจัดการเรียนการสอน (2) การทำวิจัยลักษณะของการวิจัยเชิงวิชาการ (academic research) แบบ 5 บท และ (3) การทำวิจัยแบบกรณีศึกษาทางด้านจิตวิทยา 2)โปรแกรมการทำวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนที่พัฒนาขึ้น มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนากระบวนการคิดไตร่ตรองของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูผ่านระบบการทำวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียน ซึ่ง ประกอบด้วยกิจกรรมหลัก 4 แบบ คือ กิจกรรมการนัดพบ กิจกรรมการโค้ชการไตร่ตรอง กิจกรรมการเขียนบันทึกหลังสอนอย่างไตร่ตรอง และกิจกรรมดำเนินการทำวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนตามรูปแบบของสาขาวิชาของนิสิต 3)ผลการทดลองใช้โปรแกรมฯ พบว่าสามารถพัฒนาการคิดไตร่ตรองของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพได้
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1639
title: การศึกษาด้วยระเบียบวิธีเวฟเลตในการตรวจจับสัญญาณความเสียหายแบบเฉพาะที่ของตลับลูกปืนทรงกระบอกในระยะเริ่มต้น

description: งานวิจัยนี้ได้ศึกษาถึงการประยุกต์ใช้มอร์เลต์เวฟเลตในการตรวจจับความเสียหายแบบเฉพาะที่ในระยะเริ่มต้นของตลับลูกปืน โดยแบ่งออกได้เป็น 2 ส่วน ส่วนแรกเป็นการศึกษาความสามารถของวิธีการต่าง ๆ ในการตรวจจับความเสียหายของตลับลูกปืน โดยใช้แบบ จำลองที่เป็นชุดของการตอบสนองอิมพัลส์ วิธีการตรวจจับที่ศึกษามีอยู่ 3 วิธี คือ การแยกส่วน ประกอบด้วยเวฟเลต การกรองสัญญาณด้วยเวฟเลตหรือการทำเอ็นวีลอปสเปกตรัม และการตรวจจับด้วยฟูริเยร์สเปกตรัมโดยการนับแถบความถี่ข้างที่สอดคล้องกับความเสียหายของตลับลูกปืน พบว่าวิธีการกรองสัญญาณด้วยเวฟเลตโดยใช้ตัวบ่งชี้สำหรับปรับความถี่กึ่งกลางและความกว้างของแถบความถี่ผ่านของเวฟเลตที่นำเสนอ ซึ่งเป็นอัตราส่วนระหว่างผลรวมของตระกูลของฮาร์มอนิกที่ให้ค่าผลรวมมากที่สุดต่อค่าเฉลี่ยในช่วงที่กำหนดของเอ็นวีลอป-สเปกตรัมที่ได้จากแต่ละชุดของความถี่กึ่งกลางและความกว้างของแถบความถี่ผ่านของเวฟเลต ให้ค่าความถูกต้องในการตรวจจับไม่ต่ำกว่า 97% จนถึงค่า SNR=-15dB โดยไม่ขึ้นอยู่กับลักษณะของสัญญาณความเสียหายในส่วนที่สองเป็นการทดลองใช้เอ็นวีลอปสเปกตรัมที่ใช้ตัวบ่งชี้ที่นำเสนอมาตรวจจับความเสียหายที่เกิดขึ้นที่ตำแหน่งต่าง ๆ ของตลับลูกปืนทรงกระบอก ภายใต้ภาระในแนวรัศมี ความเร็วรอบการหมุน และขนาดของความเสียหายที่แตกต่างกัน พบว่าสามารถตรวจจับความเสียหายที่เกิดขึ้นได้ทั้งหมดในกรณีที่เกิดความเสียหายที่รางวิ่งนอก และสามารถตรวจจับความเสียหายที่รางวิ่งในและเม็ดลูกปืนได้บางส่วนเมื่อมีภาระในแนวรัศมีมากระทำ ทั้งนี้เนื่องจากการมอดุเลตขนาดของสัญญาณความเสียหายซึ่งเกิดจากรอบการเวียนเกิดของอิมพัลส์จากการหมุนของเพลาและกรงเม็ดลูกปืนทำให้เกิดยอดที่เป็นแถบความถี่ข้างของยอดที่เกี่ยวข้องกับความเสียหายในเอ็นวีลอปสเปกตรัม ส่งผลให้ระเบียบวิธีในการตรวจจับความเสียหายทำงานผิดพลาด
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1682
title: การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความหลากหลายทางพันธุกรรมของตัวรับของของฮอร์โมนเอสโตรเจนชนิดอัลฟ่าและการเกิดโรคหลอดเลือดหัวใจตีบของผู้ป่วยชายไทย ในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์

description: ที่มา ฮอร์โมนเอสโตรเจนเชื่อว่ามีบทบาทในการป้องกันโรคหลอดเลือดหัวใจ การออกฤทธิ์ของฮอร์โมนดังกล่าวจะผ่านทางตัวรับประกอบด้วย 2 ชนิดได้แก่ ชนิดอัลฟ่าและเบต้า เชื่อว่าตัวรับของฮอร์โมนเอสโตรเจนนี้พบที่เยื่อบุผนังและกล้ามเนื้อเรียบของหลอดเลือด การมีความหลากหลายทางพันธุกรรมของตัวรับฮอร์โมนนี้อาจส่งผลให้เกิดโรคหลอดเลือดหัวใจได้ วัตถุประสงค์ในการศึกษา ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความหลากหลายทางพันธุกรรมของตัวรับของฮอร์โมนเอสโตรเจนชนิดอัลฟ่ากับการเกิดโรคหลอดเลือดหัวใจตีบในผู้ป่วยชายไทยรวมถึงความสัมพันธ์กับปัจจัยอื่นๆได้แก่ เบาหวาน ความดันโลหิตสูง ไขมันในเลือดสูงและภาวะอ้วน วิธีการศึกษา ผู้ป่วยชายไทยที่ทำการสวนหลอดเลือดหัวใจ หากพบมีการตีบของหลอดเลือดโคโรนารีมากกว่า 50% จัดอยู่ในกลุ่มหลอดเลือดหัวใจตีบจำนวน 85 คนและผู้ที่สวนหลอดเลือดหัวใจพบมีการตีบของหลอดเลือดโคโรนารีน้อยกว่า 50% จัดอยู่ในกลุ่มควบคุมจำนวน 85 คน ทำการตรวจหาความหลากหลายทางพันธุกรรมของตัวรับของฮอร์โมนเอสโตรเจนโดยวิธีมาตรฐาน ผลการศึกษา พบว่าความหลากหลายทางพันธุกรรมของตัวรับฮอร์โมนเอสโตรเจนชนิดอัลฟ่าตำแหน่ง c.454-397T&gt;C ในกลุ่มหลอดเลือดหัวใจตีบและกลุ่มควบคุมไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ รวมถึงไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างการเกิดหลากหลายทางพันธุกรรมของตัวรับของฮอร์โมนเอสโตรเจนชนิดอัลฟ่ากับปัจจัยอื่นๆ เช่นกัน สรุปผลการศึกษา ความหลากหลายทางพันธุกรรมของตัวรับฮอร์โมนเอสโตรเจนชนิดอัลฟ่า ไม่มีความสัมพันธ์กับการเกิดโรคหลอดเลือดหัวใจตีบในผู้ชายไทย
DOI: 10.14457/cu.the.2010.1683
title: การศึกษาปฏิกิริยาลิมโฟไซต์ในผู้ป่วยหลังปลูกถ่ายไตจากผู้บริจาคมีชีวิตด้วยการวิเคราะห์วิธีคาร์บอกซี-ฟลูออเรสต์ซีน-ไดอะซีเตท-ซัคซินิมิดิล- เอสเธอร์

description: ที่มา การติดตามการตอบสนองทางระบบภูมิคุ้มหลังการปลูกถ่ายไต มีความสำคัญในการดูแลรักษาผู้ป่วย การประเมินมี 2 ชนิดคือการตอบสนอง humoral และ cellular การประเมินการตอบสนองชนิด humoral ทำได้โดยการตรวจ donor specific HLA antibody ซึ่งในปัจจุบันเป็นที่ยอมรับว่าเป็นการทดสอบที่สำคัญในการระบุความเสี่ยงต่อ humoral rejection ในผู้ป่วยหลังปลูกถ่าย ส่วนการตรวจการตอบสนอง cellular นั้น ในอดีตได้มีการศึกษาโดยการใช้ [3H]-thymidine MLR ยังไม่สามารถสรุปได้แน่ชัดถึงประโยชน์การตรวจ [3H]-thymidine MLR เนื่องจากมีข้อจำกัดและความคลาดเคลื่อนจากการตรวจ การศึกษานี้มีจุดมุ่งหมายที่จะนำวิธี MLR-CSFE ซึ่งถูกนำมาใช้ทดแทนวิธีเดิม เพื่อประเมินการตอบสนองทางระบบภูมิคุ้มกันแบบ cellular วิธีการศึกษา ผู้ป่วยพร้อมคู่ผู้บริจาคไตที่เข้าร่วมการศึกษา จะได้รับการเจาะเลือดเพื่อนำไปแยกเซลล์เม็ดเลือดขาว หลังจากนั้นนำเม็ดเลือดขาวจากผู้บริจาคไตจะถูกนำไปฉายแสง 3000 rad(เสมือนเป็นตัวกระตุ้น) ส่วนเซลล์เม็ดเลือดขาวของผู้ป่วยจะนำไปย้อมสี CFSE (InvitrogenTM, UK) แล้วนำเซลล์เม็ดเลือดของผู้ป่วยและผู้บริจาคมาเพาะเลี้ยงร่วมกันเป็นเวลา 96 ชั่วโมง การทดสอบนี้จะมีตัวกระตุ้นการแบ่งตัวของเซลล์ (Phytohemaglutinin และ pool irradiated donors) เป็นตัวควบคุมและใช้เป็นการทดสอบเปรียบเทียบ การศึกษานี้จะตรวจวัดปริมาณความเข้มข้นของ interleukin (IL)17 ใน supernatant และนำเซลล์ที่ได้จากการเพาะเลี้ยงไปวัดปริมาณการแบ่งตัวของ T-cell ด้วย flow cytometer จากนั้นทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรม FLOWJOR ซึ่งจะมีการรายงานผลเป็นค่า proliferation index (PI), stimulation index (SI), CD4, CD8 T-cell การคำนวณการทำงานของไตใช้สมการ Modification of Diet in Renal Disease (re-express IDMS traceable) ผลการศึกษา ผู้ป่วยที่เข้าร่วมการศึกษา 22 ราย ค่าเฉลี่ยของ HLA mismatch เท่ากับ 2.32±1.6 โดยมีจำนวนผู้ป่วย 7 รายที่มีประวัติการเกิดภาวะปฏิเสธไตจากการตรวจชิ้นเนื้อ (กลุ่มที่ 1) และมีจำนวน 15 รายที่ไม่มีภาวะปฏิเสธไต (กลุ่มที่ 2) พบว่าระยะเวลาหลังการปลูกถ่ายไตกลุ่มที่ 1 สั้นกว่ากลุ่มที่ 2 อย่างมีนัยสำคัญ (4.9±3.9 Vs 8.6±3.2 ปี; p=0.03) ค่าเฉลี่ยการทำงานของไตในผู้ป่วยกลุ่มที่ 1 น้อยกว่ากลุ่มที่ 2 อย่างมีนัยสำคัญ (41.7±19.2 Vs 80.6±19.0 มล/นาที/1.73 เมตร2; p&lt;0.001 การศึกษาพบว่าค่า proliferation index stimulation index และปริมาณ CD4 ระหว่างผู้ป่วยทั้ง 2 กลุ่มไม่มีความแตกต่างกัน แต่มีแนวโน้มว่าผู่ป่วยกลุ่มที่ 1 จะมีปริมาณ CD8 (30.5±11.0% Vs 20.8±9.8%; p=0.16) และความเข้มข้นของ IL17 (54.8±44.6 Vs 8.75±8.05 pg/ml; p=0.16) มากว่ากลุ่มที่ 2 แต่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ สรุปผลการศึกษา การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าผู้ป่วยหลังปลูกถ่ายไตที่มีประวัติการเกิดภาวะไตปฏิเสธอาจมีปริมาณ CD8 และปริมาณความเข้มข้น IL17 มากกว่ากลุ่มผู้ป่วยที่ไม่มีประวัติการภาวะไตปฏิเสธ การทดสอบด้วยวิธี MLR-CSFE น่าจะได้รับการศึกษาต่อเพื่อพัฒนาเป็นการทดสอบติดตามการตอบสนองระบบภูมิคุ้มกัน cellular หลังปลูกถ่ายไต