cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2022.930
title: แนวทางในการพัฒนาพื้นที่สีน้ำตาล (brownfield development) ในกรุงเทพมหานคร: กรณีศึกษาเขตคลองสาน

description: เขตคลองสานเดิมเคยเป็นแหล่งตั้งถิ่นฐานและท่าเรือส่งของสำคัญของกรุงเทพฯ ซึ่งมีการพัฒนามาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 4 เป็นที่ตั้งของโกดังเก็บของ และโรงงานอุตสาหกรรม ในปัจจุบันพื้นที่หลายส่วนเสื่อมโทรมลงตามกาลเวลา โดยที่มีพื้นที่ส่วนหนึ่งถูกปล่อยให้รกร้างไม่มีการใช้ประโยชน์ ซึ่งมีการนิยามว่าเป็น “พื้นที่สีน้ำตาล” งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์คุณลักษณะและที่ตั้งของที่ดินประเภทพื้นที่รกร้างว่างเปล่าในเขตคลองสาน ว่ามีแนวโน้มเป็นพื้นที่รกร้างว่างเปล่าประเภทใด รวมทั้งวิเคราะห์เหตุปัจจัยที่ทำให้พื้นที่ไม่มีการใช้ประโยชน์หรือถูกปล่อยทิ้งร้าง เพื่อเป็นกรณีศึกษาหรือแนวทางสำหรับการพัฒนาพื้นที่ประเภทเดียวกันในเขตอื่น ๆ กระบวนการวิจัยเริ่มจากการรวบรวมเอกสารที่เกี่ยวข้องทั้งในเชิงกายภาพ เชิงนโยบายของรัฐบาล และการลงพื้นที่ภาคสนามเพื่อสำรวจพื้นที่ในกรณีศึกษา พร้อมทั้งสอบถามเจ้าหน้าที่ในชุมชนใกล้เคียงเกี่ยวกับพื้นที่ดังกล่าว รวมไปถึงสอบถามข้อคิดเห็นจากนักวิชาการ และนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ก่อนนำข้อมูล ทั้งหมดมาวิเคราะห์ความเชื่อมโยงเพื่อหาแนวทางการใช้ประโยชน์ และพัฒนาพื้นที่สีน้ำตาลที่ถูกปล่อยร้างอย่างเหมาะสม ผลการศึกษาพบว่าแนวโน้มของที่ดินรกร้างว่างเปล่าในเขตคลองสาน มีแนวโน้มเป็นพื้นที่ที่ใช้ประโยชน์ไม่เต็มศักยภาพมากกว่าจะเป็นพื้นที่สีน้ำตาล และแนวทางการพัฒนาพื้นที่จำเป็นต้องอาศัยความรู้ความเข้าใจของ รัฐบาล เอกชน และชุมชนในการบริหารจัดการพื้นที่ จุดสำคัญต้องเริ่มจากการปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานให้สอดรับกับความต้องการของประชาชน และพร้อมต่อการเปลี่ยนแปลงเพื่อรองรับการขยายตัวของพื้นที่จากภาคเอกชน เพื่อให้เจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินเล็งเห็นว่าที่ดินในครอบครองสามารถพัฒนา และใช้ประโยชน์ได้มากกว่าจะปล่อยให้เป็นพื้นที่รกร้างว่างเปล่าหรือเป็นพื้นที่ที่ใช้ประโยชน์ไม่เต็มศักยภาพ
DOI: 10.14457/tu.the.2022.931
title: การศึกษาแนวทางการพัฒนาเกณฑ์การประเมินอาคารเขียวในประเทศไทยในภาวะความปกติใหม่: กรณีศึกษาอาคารสำนักงาน

description: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเกณฑ์เชิงเปรียบเทียบการประเมินอาคารเขียวในไทยและต่างประเทศ รวมถึงการบริหารจัดการอาคารสำนักงานในยุคความปกติใหม่ และวิเคราะห์ความเป็นไปได้ของการพัฒนาเกณฑ์การประเมินอาคารเขียวไปประยุกต์ใช้สำหรับการบริหารจัดการอาคารสำนักงานในยุคความปกติใหม่ โดยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพที่ทำการศึกษาข้อมูลจากการทบทวนเอกสารที่เกี่ยวข้องกับเกณฑ์การประเมินอาคารเขียว ประกอบกับการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการบริหารอาคารและการกำหนดเกณฑ์การประเมินอาคารเขียว ผลการวิจัยพบว่า เกณฑ์การประเมินอาคารเขียวส่วนใหญ่ยังคงให้ความสำคัญกับการใช้พลังงานของอาคารและสภาพแวดล้อม ส่วนประเด็นใหม่ที่เกณฑ์การประเมินในแต่ละเกณฑ์เริ่มเพิ่มติมและให้ความสำคัญมากขึ้น คือ ด้านสุขภาพและสุขภาวะของผู้ใช้อาคาร ในขณะที่การบริหารจัดการอาคารสำนักงานในยุคความปกติใหม่นอกจากจะให้ความสำคัญกับองค์ประกอบ 3 ส่วน คือ สถานที่ คน และกระบวนการแล้ว ผู้บริหารอาคารต้องจัดสรรงบประมาณดำเนินงานให้เกิดความคุ้มค่าสูงสุดด้วย เนื่องจากในช่วงภาวะวิกฤตการแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานขององค์กรธุรกิจต่าง ๆ และระบบเศรษฐกิจโดยรวม ส่งผลให้องค์กรธุรกิจมีผลประกอบการลดลง ในขณะที่มีค่าใช้จ่ายในการดำเนินการตามมาตรการและนโยบายด้านการบริหารจัดการอาคารเพื่อสร้างความเชื่อมั่นให้กับผู้เช่าพื้นที่และผู้ใช้งานอาคาร
DOI: 10.6084/m9.figshare.24227833
title: Vertical and horizontal peat growth comparison data

description: Data to compare link between annual vertical peat groth and annual lateral expansion of peatlands
DOI: 10.6084/m9.figshare.24227833.v1
title: Vertical and horizontal peat growth comparison data

description: Data to compare link between annual vertical peat groth and annual lateral expansion of peatlands
DOI: 10.14457/tu.the.2022.932
title: การศึกษาความสามารถของนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์รายย่อยที่ส่งผลต่อการคงอยู่ในธุรกิจพัฒนาโครงการหมู่บ้านในรูปแบบโครงการหมู่บ้านขนาดเล็กที่ไม่ต้องจัดสรรที่ดิน

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถของนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์รายย่อยที่ส่งผลต่อการคงอยู่ในธุรกิจพัฒนาโครงการหมู่บ้านในรูปแบบโครงการหมู่บ้านขนาดเล็กที่ไม่ต้องจัดสรรที่ดิน โดยใช้การวิจัยเชิงคุณภาพ ทำการสัมภาษณ์แบบกึ่งมีโครงสร้างผู้ให้ข้อมูลซึ่งเป็นนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์รายย่อยที่เป็นนิติบุคคลและพัฒนาโครงการหมู่บ้านในรูปแบบโครงการหมู่บ้านขนาดเล็กที่ไม่ต้องจัดสรรที่ดินมาแล้วไม่น้อยกว่า 3 โครงการ จำนวน 10 ราย จากนั้นทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า ความสามารถหลักที่จำเป็น ประกอบด้วย ความรู้ด้านการก่อสร้างและการตลาด ทักษะด้านการบริหารงานก่อสร้าง การขาย และการวิเคราะห์ตลาด ประสบการณ์จากการเรียนรู้ข้อผิดพลาดจากการพัฒนาโครงการจริงแล้วนำมาปรับปรุงหรือพัฒนาให้ดีขึ้น และความเชี่ยวชาญพิเศษด้านการวิเคราะห์ตลาดและการสร้างจุดขายโครงการ ในขณะที่ ความสามารถเฉพาะที่จำเป็น ประกอบด้วย ประสิทธิภาพที่เหนือกว่าจากการสร้างจุดขายโครงการ คุณภาพที่เหนือกว่าด้านคุณภาพงานก่อสร้าง การบริหารนวัตกรรมที่เหนือกว่า ทั้งนวัตกรรมการออกแบบบ้าน และนวัตกรรมที่อยู่อาศัย และการตอบสนองความต้องการของลูกค้าที่เหนือกว่าด้วยการยึดลูกค้าเป็นศูนย์กลาง
DOI: 10.14457/tu.the.2022.933
title: การศึกษาความต้องการองค์ประกอบทางกายภาพของโครงการจัดสรรประเภทบ้านเดี่ยวพร้อมแปลงเกษตรแบบผสมผสานในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการองค์ประกอบทางกายภาพของโครงการจัดสรรประเภทบ้านเดี่ยวพร้อมแปลงเกษตรแบบผสมผสานในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี ทำการสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญซึ่งเป็นผู้ที่เคยซื้อที่อยู่อาศัยในโครงการจัดสรรประเภทบ้านเดี่ยวพร้อมแปลงเกษตรแบบผสมผสาน จำนวน 3 โครงการ โครงการละ 5 ราย รวม 15 ราย จากนั้นวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า ผู้ให้ข้อมูลสำคัญซื้อที่อยู่อาศัยในโครงการจัดสรรประเภทบ้านเดี่ยวพร้อมแปลงเกษตรแบบผสมผสานเพื่อเป็นที่อยู่อาศัย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ที่อยู่อาศัยในวัยเกษียณอายุ และสนใจซื้อบ้านเดี่ยวพร้อมแปลงเกษตรแบบผสมผสานมากกว่าโครงการจัดสรรทั่วไป เพราะได้อยู่กับธรรมชาติ เนื่องจากกิจกรรมที่ผู้ให้ข้อมูลสำคัญทั้งหมดทำที่บ้านเป็นประจำทุกวัน คือ การพักผ่อนและการปลูกต้นไม้หรือผักสวนครัว ทั้งนี้ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญมีความต้องการเนื้อที่ดินขนาดใหญ่ แต่ต้องการพื้นที่ใช้สอยของตัวบ้านขนาดไม่ใหญ่มากนักและมีฟังก์ชันการใช้งานเท่าที่จำเป็น รวมถึงต้องการพื้นที่บริเวณโดยรอบบ้านเพื่อปลูกต้นไม้ เลี้ยงสัตว์ เก็บของ และต้องการบ่อน้ำในสวนขนาด 30 x 20 เมตร นอกจากนี้ ยังพบว่า ผู้ให้ข้อมูลสำคัญมีความต้องการรูปแบบบ้านที่เรียบง่ายและวัสดุที่ใช้ในการก่อสร้างเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม เนื่องจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญส่วนใหญ่สนใจซื้อบ้านเดี่ยวพร้อมแปลงเกษตรแบบผสมผสานมากกว่าโครงการจัดสรรทั่วไป เพราะต้องการอยู่อาศัยอย่างใกล้ชิดกับธรรมชาติ มีพื้นที่ในการทำกิจกรรมหรืองานอดิเรก และบรรยากาศร่มรื่น โดยผู้ให้ข้อมูลสำคัญส่วนใหญ่มีความยินดีที่จะจ่ายค่าส่วนกลางเพื่อความปลอดภัยในการอยู่อาศัยและการใช้ประโยชน์ในพื้นที่ส่วนกลางได้อย่างเต็มที่
DOI: 10.14457/tu.the.2022.934
title: ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเช่าพื้นที่การค้าของผู้ประกอบการร้านค้าย่อยภายในโครงการศูนย์การค้าชุมชนในพื้นที่โครงการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเช่าพื้นที่การค้าของผู้ประกอบการร้านค้าย่อยภายในโครงการศูนย์การค้าชุมชน 9 แห่ง ในพื้นที่โครงการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างผู้ประกอบการร้านค้าย่อยภายในโครงการศูนย์การค้าชุมชนในพื้นที่โครงการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก จำนวน 400 ราย ด้วยการสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก โดยใช้แบบสอบถาม จากนั้นทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและกระบวนการลำดับชั้นเชิงวิเคราะห์แบบประยุกต์โดยใช้ข้อคำถามแบบมาตรวัดของลิเคิร์ธและยุติการวิเคราะห์เมื่อได้ค่าน้ำหนักความสำคัญของปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเช่าพื้นที่การค้าโครงการศูนย์การค้าชุมชนในพื้นที่โครงการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก ผลการวิจัยพบว่า ในภาพรวมปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเช่าพื้นที่การค้าของผู้ประกอบการร้านค้าย่อยภายในโครงการศูนย์การค้าชุมชนในพื้นที่โครงการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออกมากที่สุด คือ ปัจจัยด้านผลิตภัณฑ์ รองลงมาคือ ปัจจัยด้านราคา ปัจจัยด้านกระบวนการ ปัจจัยด้านการนำเสนอลักษณะทางกายภาพ ปัจจัยด้านการส่งเสริมการตลาด ปัจจัยด้านบุคลากร และปัจจัยด้านช่องทางการจัดจำหน่าย ตามลำดับ
DOI: 10.14457/tu.the.2022.935
title: การศึกษากระบวนการปรับปรุงโครงสร้างหนี้สินเชื่อที่อยู่อาศัยระหว่างบริษัทบริหารสินทรัพย์เอกชนและบริษัทบริหารสินทรัพย์ของสถาบันการเงิน

description: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา เปรียบเทียบ และนำเสนอกระบวนการปรับปรุงโครงสร้างหนี้สินเชื่อที่อยู่อาศัยระหว่างบริษัทบริหารสินทรัพย์เอกชนและบริษัทบริหารสินทรัพย์ของสถาบันการเงิน เพื่อให้ทราบถึงวิธีการ ลำดับขั้นตอน ตลอดจนระยะเวลาที่ใช้ในกระบวนการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ ด้วยวิธีการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง (Semi-Structured Interviews) ต่อเจ้าหน้าที่พัฒนาสินทรัพย์ หรือปรับปรุงโครงสร้างหนี้ผู้มีประสบการณ์ทำงานไม่น้อยกว่า 5 ปี จำนวน 5 คน ต่อสายงานรวมทั้งสิ้นจำนวน 10 คน ทำการศึกษาข้อมูลของแต่ละบริษัทบริหารสินทรัพย์ตั้งแต่กระบวนการแรกภายหลังการซื้อสินทรัพย์ด้อยคุณภาพจากสถาบันการเงินเดิมที่ลูกหนี้ทำการกู้สินเชื่อเพื่อที่อยู่อาศัยจนสิ้นสุดกระบวนการ และผลการวิจัยพบว่าบริษัทบริหารสินทรัพย์ 9 แห่ง มีกระบวนการทำงานที่สอดคล้องกันเป็นผลจากดำเนินการภายใต้กรอบพระราชกำหนดบริษัทบริหารสินทรัพย์ พ.ศ. 2541 ภายใต้การกำกับดูแลของธนาคารแห่งประเทศไทย ซึ่ง 9 บริษัท มีแนวทางการประนอมหนี้และกระบวนการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ที่ไม่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม บริษัทบริหารสินทรัพย์ของสถาบันการเงินจะมีอำนาจต่อรองกับลูกหนี้มากกว่าบริษัทบริหารสินทรัพย์เอกชน กระบวนการปรับปรุงโครงสร้างหนี้จะมีความยืดหยุ่นน้อยกว่าแต่สามารถเรียกเก็บหนี้ได้มากกว่าส่งผลให้เกิดกระแสเงินสดให้แก่องค์กรได้ในระยะเวลาอันสั้นเนื่องจากเป็นหนี้ที่ยังคงมีทรัพย์หลักประกัน หากการเจรจาไม่ได้ข้อยุติเจ้าหนี้สามารถใช้สิทธิในการฟ้องดำเนินคดีได้ ส่งผลให้ลูกหนี้มีความสนใจที่จะติดต่อเพื่อขอเจรจาประนอมหนี้ เนื่องจากยังคงมีความต้องการบ้านเพื่อให้เป็นที่อยู่อาศัยของครอบครัว และเข้าสู่กระบวนการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ได้มากกว่าบริษัทบริหารสินทรัพย์เอกชน การวิจัยครั้งนี้จะสะท้อนให้ทราบถึงปัญหาและจุดบกพร่องที่เกิดขึ้นในแต่ละขั้นตอนการดำเนินงาน ช่วยลดต้นทุน ลดขั้นตอนการดำเนินงานที่ซับซ้อนนำไปสู่การเรียกเก็บหนี้ได้เร็วขึ้นและเกิดประโยชน์สูงสุดแก่องค์กร
DOI: 10.14457/tu.the.2022.936
title: โครงสร้างราคาที่ดินเปล่าบริเวณโดยรอบสถานีรถไฟใต้ดินสายเฉลิมรัชมงคลตามแนวถนนรัชดาภิเษก

description: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลกระทบต่อราคาที่ดินเปล่าในพื้นที่ที่ทำการศึกษา และเพื่อนำเสนอโครงสร้างราคาที่ดินเปล่าภายในบริเวณที่ทำการศึกษา (บริเวณโดยรอบสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินสายเฉลิมรัชมงคลตามแนวถนนรัชดาภิเษก) ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างที่ดินเปล่าและที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างที่มีการซื้อขายหรือประกาศขายภายในพื้นที่ที่ทำการศึกษาจำนวน 100 แปลง จากนั้นได้ทำการสร้างแบบจำลองโดยใช้การวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยสำคัญที่สุดที่มีผลกระทบต่อราคาซื้อขายหรือประกาศขายที่ดินในพื้นที่ที่ทำการศึกษาที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยเรียงลำดับจากมากที่สุดไปหาน้อยที่สุด คือ ระยะห่างจากศูนย์การค้าและแหล่งชุมชน (Shop) ระยะห่างจากสถานที่สำคัญ (Place) สภาพที่ดิน (Fill) และขนาดเนื้อที่ดิน (Area) ซึ่งสามารถใช้อธิบายความผันแปรของราคาซื้อขายหรือประกาศขายที่ดินเปล่าในพื้นที่ที่ทำการศึกษาได้ที่ 70.25%
DOI: 10.14457/tu.the.2022.937
title: แนวทางการจัดการบริการสาธารณะให้แก่พื้นที่โดยรอบสถานีขนส่งมวลชน: กรณีศึกษาสถานีกลางบางซื่อ

description: การพัฒนาพื้นที่โดยรอบสถานีขนส่งมวลชน เป็นการพัฒนาการใช้ประโยชน์ที่ดินหรือโครงการต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องในพื้นที่บริเวณใกล้เคียงกับสถานี ตามหลักการพัฒนา Transit Oriented Development (TOD) โดยการวางแผนในเชิงพื้นที่จึงจะเป็นการพัฒนาพื้นที่ที่กระชับและมีกิจกรรมการใช้ประโยชน์ที่ดินที่ผสมผสาน เพื่อให้สามารถเชื่อมโยงการทำกิจกรรมในพื้นที่ได้อย่างสมบูรณ์และสะดวกมากยิ่งขึ้น นอกเหนือจากการพัฒนาในเชิงพื้นที่แล้ว ในส่วนของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการร่วมโครงการนั้น ก็เป็นส่วนสำคัญที่จะทำให้การดำเนินโครงการประสบความสำเร็จ ซึ่งภาครัฐจะมีบทบาทหลักในการพัฒนาพื้นที่สถานีขนส่งมวลชนเพราะเป็นการพัฒนาบนฐานของการใช้ระบบขนส่งมวลชนซึ่งเป็นบริการสาธารณะ เกี่ยวเนื่องกับการจัดบริการสาธารณะที่รัฐจะมีหน้าที่โดยตรงในการบริหารจัดการให้แก่ประชาชน และด้วยข้อเท็จจริงเมื่อมีสถานีขนส่งมวลชนเกิดขึ้นก็จะส่งผลต่อพื้นที่ใกล้เคียง หากรัฐจะพัฒนาแต่เพียงตัวสถานีโดยไม่คำนึงถึงพื้นที่โดยรอบก็อาจจะเป็นเหตุผลให้เกิดความไม่คุ้มทุน และไม่สามารถเป็นประโยชน์ต่อส่วนรวมที่แท้จริงได้ ดังนั้น การวางแผนพัฒนาพื้นที่โดยรอบสถานีขนส่งมวลชนจึงเป็นภารกิจเกี่ยวเนื่องที่รัฐจะต้องดำเนินการให้สอดคล้องการพัฒนาสถานีและแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ซึ่งรูปแบบการจัดบริการสาธารณะที่รัฐต้องดำเนินการนั้นมีอยู่หลากหลายวิธีการ โดยรวมไปถึงการเปิดโอกาสให้มีความร่วมมือของภาคส่วนอื่น ๆ เช่น ภาคเอกชน เข้ามาร่วมในการพัฒนา อาจจะเป็นทั้งในรูปแบบการร่วมลงทุนหรือการเช่าพื้นที่เพื่อพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในระยะยาวได้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับขอบเขตความรับผิดชอบ ความเหมาะสมของบริการสาธารณะ และประเภทของโครงการที่จะเกิดขึ้นงานวิจัยนี้ต้องการศึกษาว่าในบริบทพื้นที่โดยรอบสถานีกลางบางซื่อ เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร นั้น หากจะนำแนวคิดการจัดบริการสาธารณะรูปแบบต่าง ๆ มาปรับใช้ในการบริหารจัดการพื้นที่ โดยเปิดโอกาสให้มีการดำเนินงานร่วมกันระหว่างผู้มีส่วนร่วมในภาคส่วนต่าง ๆ อย่างภาครัฐ และภาคเอกชน เพื่อสนับสนุนการพัฒนาพื้นที่เชิงพื้นที่โดยรอบสถานีขนส่งมวลชน (TOD) ที่กำลังมีแผนในการดำเนินการนั้น จะมีแนวทางในการบริหารจัดการที่เหมาะสมอย่างไร โดยจะศึกษาจากข้อมูลที่เกี่ยวข้องในหลักการของรูปแบบการจัดการบริการสาธารณะ รวบรวมข้อมูลการดำเนินการโครงการพัฒนาพื้นที่ต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง รวมถึงสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญในหลักการและประสบการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนา ทั้งภาควิชาการ ภาครัฐ และภาคเอกชน โดยจะวิเคราะห์ผลการศึกษาออกมาเป็น 3 ส่วน คือ 1. ปัจจัยในการพัฒนาพื้นที่โดยรอบสถานีขนส่งมวลชน ได้แก่ 1.1) การวางแผน ออกแบบและพัฒนาต้องตอบโจทย์บริบทพื้นที่และผู้ใช้งาน 1.2) การกำหนดรูปแบบในการดำเนินการพัฒนาและโครงสร้างความรับผิดชอบให้ชัดเจน 1.3) การวิเคราะห์ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียเพื่อให้เกิดความร่วมมือในการพัฒนา และ 1.4) กฎหมาย นโยบาย อำนาจจากรัฐระดับสูง รวมถึง 2. ปัญหาและอุปสรรคของการพัฒนา ได้แก่ 2.1) พื้นที่บางส่วนพัฒนาไปก่อนแล้ว 2.2) การดำเนินตามกฎหมาย 2.3) ความพร้อมของพื้นที่ 2.4) การศึกษาการพัฒนาพื้นที่สถานีโดยรอบสถานีไม่สอดคล้องกับบริบทของพื้นที่ 2.5) การให้บริการของสถานีกลางบางซื่อล่าช้ากว่ากำหนด 2.6) ขอบเขตของรูปแบบการจัดบริการสาธารณะในการพัฒนาเมือง 2.7) โครงสร้างของหน่วยงานที่รับผิดชอบ และ 2.8) การบูรณาการการวางแผน อีกทั้ง 3. เสนอแนะแนวทางการจัดการและโครงการการพัฒนาพื้นที่โดยรอบสถานีกลางบางซื่อตามรายแปลง
DOI: 10.14457/tu.the.2022.938
title: แนวทางการส่งเสริมและพัฒนาพื้นที่สาธารณะเพื่อสุขภาวะสำหรับผู้สูงอายุ: กรณีศึกษาเทศบาลเมืองบางศรีเมือง จังหวัดนนทบุรี

description: สถานการณ์ผู้สูงอายุที่เพิ่มขึ้นส่งผลให้ประเทศไทยเป็น “สังคมผู้สูงอายุ” การเพิ่มขึ้นของผู้สูงอายุจะส่งผลกระทบทั้งด้านเศรษฐกิจ ด้านสังคม และด้านสุขภาพ ซึ่งปัญหาด้านสุขภาพเป็นปัญหาที่พบในผู้สูงอายุ ทั้งปัญหาทางด้านร่ายกาย เช่น โรคเบาหวาน โรคความดัน โรคหัวใจ เป็นต้น และปัญหาทางด้านจิตใจ เช่น ภาวะอารมณ์แปรปรวน การเครียด เป็นต้น โดยการเพิ่มพื้นที่สุขภาวะ พื้นที่สาธารณะ หรือ พื้นที่ที่ส่งเสริมกิจกรรมที่เสริมสร้างสุขภาพทั้งร่างกายและจิตใจให้แก่ผู้สูงอายุ ซึ่งในปัจจุบันพื้นที่ดังกล่าว ไม่ตอบสนองต่อความต้องการและพฤติกรรมที่ส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุ ดังนั้นงานวิจัยชิ้นนี้มุ่งเน้นศึกษาเรื่องแนวทางการส่งเสริมสุขภาวะเมืองสำหรับผู้สูงอายุ กรณีศึกษาเทศบาลเมืองบางศรีเมือง จังหวัดนนทบุรี ซึ่งมีพื้นที่อยู่จำนวนประชากรผู้สูงอายุสูงที่สุดในจังหวัดปริมณฑลทั้ง 5 จังหวัด มีอัตราส่วนผู้สูงอายุถึงร้อยละ 19.81 ซึ่งเพิ่มจากปี 2560 ถึง 2.6% โดยทำการศึกษากิจกรรมและพื้นที่ที่ส่งเสริมสุขภาวะของผู้สูงอายุในพื้นที่ศึกษา ผ่านการสัมภาษณ์กลุ่มประชากรที่มีอายุ 60 ปีขึ้นไป เพื่อศึกษาถึงความต้องการของกิจกรรมที่จะช่วยส่งเสริมสุขภาวะของผู้สูงอายุ และเป็นแนวทางให้กับภาครัฐ ภาคเอกชนหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการจัดทำเป็นนโยบาย หรือโครงการในการพัฒนาเมืองสำหรับสังคมผู้สูงอายุในอนาคตต่อไป ซึ่งจากการศึกษาพบว่า ผู้สูงอายุที่ทำกิจกรรมในพื้นที่สาธารณะมีจำนวนร้อยละ 63 แบ่งได้เป็น 3 ประเภท ได้แก่ 1) พื้นที่สุขภาวะทางร่างกาย ได้แก่ พื้นที่อุทยานเฉลิมกาญจนาภิเษก และสวนภูมิรักษ์เฉลิมพระเกียรติ 2) พื้นที่สุขภาวะทางจิตใจ ได้แก่ ศาสนสถาน เช่น วัดเฉลิมพระเกียรติวรวิหาร วัดบางศรีเมือง วัดพุฒิปรางค์ปราโมทย์ วัดโตนด วัดสลัดใต้ และวัดป่าเรไร 3) พื้นที่สุขภาวะทางเศรษฐกิจ ได้แก่ ตลาดเรืองชัย ตลาดวัดพุฒิ ตลาดชาวสยาม และตลาดบางศรีเมือง เป็นต้น ซึ่งจากการสัมภาษณ์พบว่าผู้สูงอายุมีปัญหาในการเข้าถึงพื้นที่สาธารณะต่าง ๆ ทั้งเส้นทางเดินเท้าที่ชำรุด ระบบขนส่งสาธารณะที่ไม่ครอบคลุม สภาพแวดล้อมที่ไม่ร่มรื่น และการระบอดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 สำหรับแนวทางการปรับปรุงและพัฒนาพื้นที่สาธารณะที่ส่งเสริมสุขภาวะสำหรับผู้สูงอายุ ได้แก่ 1) การพัฒนาเส้นทางคมนาคม และทางเดินเท้าบริเวณอุทยานเฉลิมกาญจนาภิเษก ตลาดบางศรีเมือง และตลาดสิริมงคล 2) การพัฒนาพื้นที่สาธารณะ ได้แก่ การปรับปรุงภูมิทัศน์ในอุทยานเฉลิมกาญจนาภิเษก และศาสนสถาน เพิ่มต้นไม้ที่มีร่มเงา และที่นั่งพักผ่อน 3) การมีส่วนร่วมของชุมชนและหน่วยงานต่างๆ ซึ่งนอกจากที่ทางเทศบาลได้มีโครงการในการทำกิจกรรมที่ส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุ ผู้นำชุมชน หรืออาสาสมัครชุมชน ควรที่จะต้องเป็นผู้นำในการทำกิจกรรมที่หลากหลาย กระตุ้นให้ผู้สูงอายุมีบทบาทในสังคมมากขึ้น โดยผลการวิจัยดังกล่าวสามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาโครงการและนโยบายจากภาคส่วนต่าง ๆ ในการตอบสนองต่อการเป็นสังคมผู้สูงอายุที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
DOI: 10.14457/tu.the.2022.939
title: การวิเคราะห์ตัวชี้วัดรูปแบบเมืองที่ส่งผลต่อการพยากรณ์ความอ่อนไหวการเกิดน้ำท่วมด้วยแบบจำลองการเรียนรู้ของเครื่องในเมืองชายฝั่งทะเลพัทยา

description: เมืองพัทยาจังหวัดชลบุรีที่เป็นเมืองท่องเที่ยวชายฝั่งทะเลที่สำคัญของประเทศไทยได้รับผลกระทบจากน้ำท่วมในเขตพื้นที่เมืองทุกปี ทำให้เกิดความเสียหายต่อความเป็นอยู่ของประชาชน เศรษฐกิจและการท่องเที่ยว นำมาสู่ปัญหาที่ต้องมีการวางแผนเพื่อบริหารจัดการเมือง งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์หลักในการพัฒนาเครื่องมือใช้ในการประเมินพื้นที่เสี่ยงน้ำท่วมในเมืองพัทยาเพื่อเป็นข้อมูลสนับสนุนการบริหารและวางแผนจัดการเมือง การศึกษานี้ได้บูรณาระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (Geographical Information Systems, GIS) ร่วมกับแบบจำลองการเรียนรู้ของเครื่อง (Machine Learning Model) ประเภท Multiclass Classification เพื่อจัดกลุ่มระดับเสี่ยงน้ำท่วมด้วยการนำเข้าค่าตัวชี้วัดทั้งสิ้น 8 ปัจจัยเชิงพื้นที่ที่ส่งผลต่อการพยากรณ์ความอ่อนไหวการเกิดน้ำท่วมประกอบด้วย ปริมาณน้ำฝน การใช้ประโยชน์ที่ดิน อัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดิน (Floor Area Ratio, FAR) อัตราส่วนพื้นที่อาคารปกคลุมดินต่อพื้นที่แปลงที่ดิน (Building Coverage Ratio, BCR) ความหนาแน่นของถนน ความชัน ระดับความสูง และความสามารถในการระบายน้ำของดิน โดยงานวิจัยพบว่าการใช้แบบจำลอง Bagging Decision Tree Algorithm ได้ผลประเมินระดับความเสี่ยงน้ำท่วมแม่นยำอยู่ที่ 88.58% เมื่อเทียบกับผลการประเมินพื้นที่น้ำท่วมด้วย Flood Simulation Model ที่ศึกษาโดยกรมโยธาธิการและผังเมือง นอกจากนี้ยังพบตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อความเสี่ยงน้ำท่วมเมืองมากที่สุด 3 อันดับแรก ได้แก่ ปริมาณน้ำฝน BCR และ FAR ตามลำดับ การประเมินพื้นที่เสี่ยงน้ำท่วมด้วยการใช้ Machine Learning ถือว่าเป็นเครื่องมือทางด้านผังเมืองที่มีประสิทธิภาพ หากต้องการให้เครื่องมือมีความแม่นยำสูงขึ้นจำเป็นต้องศึกษาเพิ่มเติมโดยเลือกใช้เแบบจำลอง Multiclass Classification ตัวอื่น ๆ มาเปรียบเทียบต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2022.940
title: การประเมินศักยภาพการพัฒนาและการวางแผนเชิงกายภาพพื้นที่โดยรอบสถานีจุดเปลี่ยนถ่ายการสัญจรขนส่งมวลชนทางราง

description: การพัฒนาพื้นที่รอบสถานีขนส่งมวลชนสีเขียว (Green Transit-Oriented Development) หรือ Green TOD เป็นวิวัฒนาการของทฤษฎี TOD ซึ่งได้รับอิทธิพลจากการพัฒนาที่ยั่งยืนและวิถีชีวิตเมืองสีเขียว (Green Urbanism) แนวทางดังกล่าวช่วยขยายมิติด้านสิ่งแวดล้อมและระบบนิเวศของแนวคิด TOD โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อรวมกับเมืองที่มีความหนาแน่นสูงอย่างกรุงเทพมหานคร ซึ่ง ณ ปัจจุบันและในอนาคตของระบบขนส่งมวลชนทางรางนั้นจะมีการสร้างโครงการทั้งหมดจำนวน 13 เส้นทาง และมีสถานีจุดเปลี่ยนถ่ายการสัญจรทั้งหมด 40 สถานี แต่การพัฒนาพื้นโดยรอบเหล่านี้ยังไม่มีการวางแผนที่เหมาะสมเพื่อส่งเสริมศักยภาพทางกายภาพของพื้นที่ ดังนั้น งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์เกณฑ์การวัดสิ่งแวดล้อมสรรค์สร้างของ TOD สีเขียวโดยการสร้างแบบประเมินจากการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญจำนวน 5 ท่าน ที่มีความเชี่ยวชาญในด้านที่แตกต่างกัน อาทิ ด้านการวางผังเมือง ด้านการขนส่งในเมือง และด้านพื้นที่สีเขียวในเมือง นำมาประเมินกับสถานีจุดเปลี่ยนถ่ายการสัญจรรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในกรุงเทพมหานคร โดยเกณฑ์ต่าง ๆ ได้รับการพัฒนาบนพื้นฐานแนวคิด 5Ds (Density, Diversity, Design, Destination, และ Distance) แนวคิด TOD และแนวคิด Green Urbanism ผลที่คาดว่าจะได้รับจากงานวิจัยนี้จะทำให้ทราบถึงเกณฑ์การประเมินและศักยภาพของสิ่งแวดล้อมสรรค์สร้าง TOD สีเขียวที่เป็นพื้นฐานสำคัญของแต่ละสถานี และสามารถนำเกณฑ์ประเมินศักยภาพชุดนี้ไปประเมินเพิ่มเติมในสถานีที่มีบริบทที่หลากหลายในกรุงเทพมหานครต่อไป
DOI: 10.14457/tu.the.2022.941
title: แนวทางการปรับเปลี่ยนประโยชน์การใช้งานอาคารชุดเป็นโรงแรม

description: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อกฎหมายและมาตรฐานที่เกี่ยวข้องกับการควบคุมทางกายภาพโครงการ ในแนวทางการปรับเปลี่ยนการใช้ประโยชน์อาคารชุดให้เป็นโรงแรม หรือคอนโดเทล รวมถึงเสนอแนะแนวทางการปรับเปลี่ยนการใช้ประโยชน์อาคารชุดให้เป็นโรงแรม หรือ คอนโดเทล และการปรับกลยุทธ์การเปลี่ยนแปลงธุรกิจเพื่อผลตอบแทนของนักลงทุนทำการเก็บรวบรวมข้อมูล โดยการสัมภาษณ์แบบกึ่งมีโครงสร้างกับผู้ให้ข้อมูล จำนวน 5 ราย ได้แก่ (1) ผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ (2) เจ้าพนักงานผู้มีอำนาจให้ใบอนุญาต (3) นักออกแบบ (4) นักบริหารจัดการอาคาร (5) ผู้ใช้งาน จากนั้นทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา การศึกษานี้ พบว่า กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนประเภทการใช้งานจากอาคารชุดเป็นโรงแรม ประกอบด้วย กฎหมายควบคุมอาคาร กฎหมายผังเมือง กฎหมายอาคารชุด และกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการประกอบธุรกิจโรงแรม การเปลี่ยนจากอาคารชุดเป็นโรงแรม ต้องทำการขออนุญาตเปลี่ยนการใช้อาคาร และผ่านการตรวจสอบอาคารให้ถูกต้อง ตรงตามข้อกำหนดทางกฎหมายก่อน จากนั้น ทำการศึกษาข้อกำหนดต่าง ๆ ตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง เพื่อดำเนินการปรับปรุง หรือ ก่อสร้างเพิ่มให้โครงการมีลักษณะทางกายภาพ และสิ่งอำนวยความสะดวกเป็นไปตามข้อกำหนด โดยขออนุญาตดำเนินการก่อสร้างหรือดัดแปลงอาคารให้ถูกต้องกับสำนักงานเขต หรือ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่โครงการตั้งอยู่ นอกจากนี้ การให้บริการต้องเป็นไปตามมาตรฐานของกรมการปกครองเพื่อสร้างความพึงพอใจสูงสุดแก่ลูกค้า การเพิ่มผลตอบแทนจากการให้เช่าคอนโดเทลสามารถทำได้ โดยเน้นการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ
DOI: 10.14457/tu.the.2022.942
title: การศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการเลือกซื้อบ้านเดี่ยวมือสองในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑลโดยใช้กระบวนการวิเคราะห์เชิงลำดับชั้นแบบประยุกต์

description: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาค่าน้ำหนักความสำคัญของปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการเลือกซื้อบ้านเดี่ยวมือสองในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล โดยใช้กระบวนการวิเคราะห์เชิงลำดับชั้นแบบประยุกต์ ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างผู้ที่เคยซื้อบ้านเดี่ยวมือสองในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑลในช่วงระยะเวลาไม่เกิน 2 ปีที่ผ่านมา จำแนกตามระดับราคาออกเป็น 4 กลุ่ม ได้แก่ ราคาไม่เกิน 1.50 ล้านบาท ราคา 1.51 – 3.00 ล้านบาท ราคา 3.01 – 7.50 ล้านบาท และราคามากกว่า 7.50 ล้านบาท โดยสุ่มตัวอย่างแบบโควต้ากลุ่มละ 100 ตัวอย่าง จากนั้นทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยกระบวนการวิเคราะห์เชิงลำดับชั้นแบบประยุกต์ศึกษา ผลการวิจัยพบว่า เกณฑ์หลักด้านผลิตภัณฑ์มีผลต่อการเลือกซื้อบ้านเดี่ยวมือสองในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑลระดับราคาไม่เกิน 3.00 ล้านบาท ในขณะที่เกณฑ์หลักด้านราคามีผลต่อการเลือกซื้อบ้านเดี่ยวมือสองในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑลระดับราคามากกว่า 3.00 ล้านบาท โดยพบว่า เกณ์ย่อยที่มีค่าน้ำหนักมากที่สุดในแต่ละเกณฑ์หลักเหมือนกันในทุกระดับราคา ได้แก่ เกณฑ์ย่อยด้านผลิตภัณฑ์ คือ สภาพที่อยู่อาศัย เกณฑ์ย่อยด้านราคา คือ ราคาขายมีความคุ้มค่า/เหมาะสม เกณฑ์ย่อยด้านช่องทางการจัดจำหน่าย คือ เว็ปไซต์ และเกณฑ์ย่อยด้านการส่งเสริมการตลาด คือ การให้ส่วนลด/ราคาพิเศษ ทั้งนี้ บ้านเดี่ยวมือสองในแต่ละระดับราคาอาจมีลำดับความสำคัญของเกณฑ์ย่อยในลำดับรองลงไปแตกต่างกัน
DOI: 10.14457/tu.the.2022.943
title: แนวทางการออกแบบสถาปัตยกรรมเพื่อสุขภาวะชุมชนเมืองโดยใช้แนวคิดการออกแบบไบโอฟิลิก: กรณีศึกษา ชุมชนย่านบางลำพู

description: การเติบโตของเมืองใหญ่ที่มีความเจริญในทุกด้านไม่ว่าจะเป็น ด้านเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมทำให้เมืองกลายเป็นเมืองเศรษฐกิจ ผู้คนในเมืองใช้ชีวิตอย่างเร่งรีบขาดความผูกพันกับชุมชน มีความเครียดสูง ขาดการเอาใจใส่พื้นที่ในชุมชน ส่งผลให้ชุมชนทรุดโทรม ขาดปฎิสัมพันธ์กับผู้คนในละแวกบ้าน รวมถึงปัญหาทางด้านมลภาวะต่างๆ ที่ส่งผลต่อสุขภาวะของผู้คน รวมทั้งเหตุการณ์โรคระบาดที่เกิดขึ้นส่งผลให้ผู้คนเริ่มให้ความสนใจกับธรรมชาติ เกิดการย้ายถิ่นฐานออกไปเพื่อห่างไกลจากความวุ่นวายและเข้าใกล้ธรรมชาติมากขึ้น ซึ่งทางผู้วิจัยสนใจพื้นที่ชุมชนย่านบางลำพูที่มีเอกลักษณ์ที่แตกต่างไปตามแต่ละชุมชนและประสบปัญหาในเรื่องนี้เช่นกัน โดยการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1. ศึกษารูปแบบการออกแบบไบโอฟิลิก (Biophilic Design) 2. เสนอการออกแบบสถาปัตยกรรมและชุมชนเมืองให้มีสุขภาวะที่ดีในย่านบางลำพู โดยใช้แนวคิดการออกแบบไบโอฟิลิก โดยเก็บข้อมูลจากการลงพื้นที่ศึกษาลักษณะทางกายภาพและการสัมภาษณ์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ปัญหาผลการศึกษาพบว่า การออกแบบไบโอฟิลิกมีแนวทางการออกแบบให้เชื่อมโยงกับธรรมชาติอยู่ 3 แบบใหญ่ คือ เชื่อมโยงกับธรรมชาติทางตรง เชื่อมโยงกับธรรมชาติทางอ้อม และการออกแบบเพื่อให้ผู้คนมีประสบการณ์ในพื้นที่นั้นๆ ซึ่งการออกแบบไบโอฟิลิกมีส่วนช่วยให้สุขภาวะของผู้คนในพื้นที่นั้นดีขึ้นในหลายๆ ด้านทั้งด้านร่างกาย จิตใจ สังคม และปัญญา จากการเก็บข้อมูลจะเก็บข้อมูลและนำมาวิเคราะห์ข้อมูล จะเห็นได้ว่าในย่านบางลำพูมีปัญหาที่เกี่ยวข้องกับสุขภาวะทั้ง 4 ด้าน จึงเสนอแนวคิดการออกแบบศูนย์การเรียนรู้ชุมชนบางลำพู ซึ่งจะเป็นพื้นที่เล่าเรื่องราวของบางลำพู ที่เป็นย่านเก่าแก่ ให้ผู้คนได้เรียนรู้และอนุรักษ์วัฒนธรรมหรือเอกลักษณ์ในแต่ละชุมชนที่อยู่ในพื้นที่ อีกทั้งผสมผสานแนวคิดการออกแบบไบโอฟิลิกกับพื้นที่ย่านเมืองเก่าที่มีเอกลักษณ์เข้าด้วยกัน เพื่อให้ผู้คนได้มีสุขภาวะที่ดีขึ้น โดยเฉพาะผู้ที่อาศัยอยู่ในชุมชนและนักท่องเที่ยวที่เข้ามาในพื้นที่นี้ ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งสามารถเป็นต้นแบบให้กับชุมชนอื่นพัฒนาต่อไปได้