cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.6084/m9.figshare.19938780.v1
title: Development of Scanning Acoustic Microscopy System for Evaluating the Resistance Spot Welding Quality

description: Scanning acoustic microscopy (SAM) system (TSAM-400) was designed and developed for evaluating the quality of resistance spot welding (RSW) joints of 1.5 mm-thick SUS 316 stainless steel sheets under different welding parameters. Indentation and nugget information (diameter and shape) were used for evaluating the RSW quality. SAM A-scan signals were used to calculate the indentation. The nugget diameter was determined in the C-scan image. Internal information (nugget shape, splashes, and defects) was visualized in the B- and C-scan images. In addition, the spot weld area was treated to examine the surface topography effect. The nugget diameters of treated and untreated areas were measured and compared to conclude that the surface topography effect can be neglected in the quality evaluation by SAM system. By implementing TSAM-400, some specimens were successfully tested with a scanning area of 55 × 15 mm<sup>2</sup>, and a scanning time of 33.5 s corresponding to a B-scan frame rate of 4.5 Hz, and a resolution of 0.1 × 0.1 mm<sup>2</sup>. Finally, the good input parameters for welding two 1.5 mm-thick SUS 316 were determined by analyzing the results from TSAM-400.
DOI: 10.25574/08120
title: Chandra X-ray Observatory ObsId 8120

description: WHIM in Large-Scale Structures
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1056
title: ระบบทำนายเวลาเทียบท่าของเรือโดยอาศัยคลาวด์ซอสซิ่งจากกลุ่มของโทรศัพท์เคลื่อนที่

description: เรือโดยสาร เป็นหนึ่งในการคมนาคมที่นิยมในกรุงเทพมหานคร เพราะไม่มีปัญหาการจราจรติดขัดเหมือนการจราจรบนท้องถนน เรียกได้ว่าเรือโดยสารถือเป็นเส้นทางคมนาคมที่สำคัญมากทางหนึ่ง แต่เรือโดยสารนั้นก็มีปัญหาที่สำคัญอย่างหนึ่ง ที่ทำให้คนหลีกเลี่ยงการใช้เรือโดยสาร นั่นคือ ระยะเวลาการรอเรือที่ไม่แน่นอน เพราะระบบที่สามารถบอกเวลาเรือได้นั้น มีค่าใช้จ่ายและค่าดูแลที่แพง ดังนั้นเวลารอเรืออาจนานได้สูงสุดถึง 1 ชั่วโมง ในงานวิจัยนี้ได้ เสนอระบบการทำนายเวลาเรือด่วนเจ้าพระยา โดยระบบไม่จำเป็นต้องติดตั้งอุปกรณ์ใดๆที่เรือหรือท่าเรือ แต่จะใช้มือถือของผู้โดยสารในการหาข้อมูลและตำแหน่งของเรือด่วนและแบ่งปัน ข้อมูลให้กับผู้โดยสารที่กำลังรอเรืออยู่ และระบบนั้นสามารถทำงานได้โดยผู้ใช้ไม่จำเป็นต้องกรอกข้อมูลใดๆ แต่ตัวโปรแกรมบนมือถือนั้นสามารถรวบรวมข้อมูลที่จำเป็นเองและสามารถบอกได้ ว่าเรืออยู่ที่ไหน กำลังจะไปทางไหน และเป็นเรือธงสีอะไร อีกทั้งมือถือในระบบนั้นจะไม่ใช้ GPS ในการหาที่ตำแหน่งเพราะ GPS กินพลังงานมาก ซึ่งจะเป็นภาระกับมือถือของผู้โดยสาร ดังนั้นระบบจึงเลือกใช้การหสตำแหน่งแบบประหยัดพลังงานแทน เซ็นเซอร์ต่างๆในมือถือถูกใช้งานอย่างมีประสิทธิภาพเพื่อหาข้อมูลและตำแหน่ง ของเรือ ไม่ว่าจะเป็นมาตรความเร่ง, Wi-Fi และไมโครโฟน โดยระบบจะทดลองกับเรือด่วนเจ้าพระยาซึ่งเป็นเรือโดยสารที่มีเส้นทางยาวที่สุดในประเทศ นอกจากนี้งานวิจัยนี้ยังพูดถึงความท้าทายของการใช้คลาวด์ซอสซิ่งกับระบบทำนายเวลาเรือด่วนเจ้าพระยาซึ่งได้แก่ การจัดการคุณภาพ ความเสถียร และความต่อเนื่องของการติดตามตำแหน่งเรือ งานวิจัยนี้ได้การทำการทดลองโดยการเก็บข้อมูลจริงจากการนั่งเรือและนำมา จำลองในโปรแกรมที่สร้างขึ้น
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1057
title: การสร้างกรณีทดสอบจากแบบจำลองกระบวนการธุรกิจอิงเหตุการณ์ขับเคลื่อน

description: ปัจจุบันแบบจำลองกระบวนการธุรกิจเป็นเครื่องมือที่ได้รับความนิยมในการกำหนดพฤติกรรมของระบบในองค์กร สามารถถูกแปลงเป็นความต้องการระบบ อันเป็นวัตถุดิบสำคัญสำหรับใช้ในการสร้างกรณีทดสอบได้ นอกจากนี้การกำหนดเหตุการณ์ขับเคลื่อนในแบบจำลองกระบวนการธุรกิจ นับว่าเป็นจุดเด่นที่สามารถนำมาใช้อธิบายพฤติกรรมของกระบวนการธุรกิจขององค์กรได้อย่างชัดเจน นักทดสอบจำเป็นต้องมีความรู้ความเข้าใจวากยสัมพันธ์และความหมายของแบบจำลองกระบวนการธุรกิจจากข้อกำหนดบีพีเอ็มเอ็น แล้วจึงค่อยวิเคราะห์คุณลักษณะของแบบจำลองทั้งหมดด้วยตนเอง จึงจะสามารถเข้าใจพฤติกรรมกระบวนการธุรกิจได้อย่างครบถ้วน ในปัจจุบันยังไม่มีงานวิจัยใดนำเสนอวิธีการสร้างกรณีทดสอบจากแบบจำลองกระบวนการธุรกิจ ที่สนับสนุนการกำหนดนิยามเหตุการณ์ในแบบจำลองกระบวนการธุรกิจ งานวิจัยนี้จึงนำเสนอวิธีสร้างกรณีทดสอบจากแบบจำลองกระบวนการธุรกิจอิงเหตุการณ์ขับเคลื่อน โดยเริ่มต้นจากการสร้างกราฟกระแสควบคุมสำหรับแบบจำลองกระบวนการธุรกิจ กราฟกระแสควบคุมจะถูกใช้ในการวิเคราะห์เหตุการณ์ขับเคลื่อนและจับคู่เหตุการณ์ภายในกราฟ หลังจากนั้นเส้นเชื่อมเพิ่มเติม ที่นำเสนอความสัมพันธ์ทีค้นพบระหว่างโหนดเหตุการณ์ถูกสร้างขึ้นภายในกราฟกระแสควบคุม ขั้นตอนต่อไปกราฟกระแสควบคุมถูกนำมาใช้ค้นหาเส้นทางทดสอบ และวิเคราะห์หาข้อมูลทดสอบที่เหมาะสมสำหรับแต่ละขั้นตอนทดสอบ ในแต่ละเส้นทางทดสอบของกราฟกระแสควบคุม สุดท้ายจึงแสดงข้อมูลที่สร้างมาทั้งหมด ในแผ่นแบบกรณีทดสอบที่สามารถอ่านได้ง่าย และสามารถนำกรณีทดสอบไปใช้ในงานทดสอบต่อไป
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1058
title: การพัฒนาเกณฑ์การบริหารจัดการโครงการหลังการเข้าอยู่อาศัยอย่างยั่งยืนสำหรับโครงการที่อยู่อาศัยของการเคหะแห่งชาติ

description: การพัฒนาเกณฑ์การบริหารจัดการโครงการหลังการเข้าอยู่อาศัยอย่างยั่งยืนสำหรับโครงการที่อยู่อาศัยของการเคหะแห่งชาติ เป็นงานวิจัยที่มีวัตถุประสงค์เพื่อการพัฒนาเกณฑ์ชุมชนน่าอยู่น่าสบายอย่างยั่งยืน (Ecovillage) ในส่วนการบริหารจัดการชุมชนหลังการเข้าอยู่ สำหรับนำมาใช้กับโครงการที่อยู่อาศัยของการเคหะแห่งชาติ และสอดคล้องกับเกณฑ์ชุมชนน่าอยู่น่าสบายอย่างยั่งยืน (Ecovillage) โดยการศึกษาเกณฑ์ฯ ที่มีอยู่ทั้งในประเทศไทยและในต่างประเทศ และนำมาวิเคราะห์คัดเลือก เพื่อพัฒนาเป็นเกณฑ์การบริหารจัดการโครงการหลังการเข้าอยู่อาศัยอย่างยั่งยืนสำหรับโครงการที่อยู่อาศัยขึ้นใหม่ เสนอแนะแนวทางนำเกณฑ์ไปสู่การปฎิบัติ ด้วยวิธีการวิจัยเอกสาร การทบทวนวรรณกรรม และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง การรวบรวมและจัดหมวดหมู่ การวิเคราะห์ผล การนำเกณฑ์ฯขั้นต้นไปใช้ในการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญเพื่อหาข้อเสนอแนะ และพัฒนาเกณฑ์ฯ จากการศึกษาเกณฑ์ต้นแบบ ประกอบด้วยเกณฑ์ต่างประเทศ 3 เกณฑ์ได้แก่ เกณฑ์ LEED for Existing Buildings Operations & Maintenance เกณฑ์ Greenmark for existing building operation and maintenance และเกณฑ์ CEPAS หรือ the Comprehensive Environmental Performance Assessment Scheme และเกณฑ์ในประเทศไทย 1 เกณฑ์ ได้แก่ LPN-FBLESP และนำมาวิเคราะห์ตลอดจนพัฒนาเป็นเกณฑ์การบริหารจัดการโครงการหลังการเข้าอยู่อาศัยอย่างยั่งยืนขั้นต้น สามารถสรุปเกณฑ์ขั้นต้นที่มีหัวข้อตัวชี้วัดทั้งหมด 187 หัวข้อ แบ่งออกเป็นตัวชี้วัด 8 หมวด อันได้แก่ (1) การจัดการด้านที่ตั้งและคมนาคมขนส่งของโครงการ (2) การจัดการผังภูมิทัศน์ของโครงการและสิ่งอำนวยความสะดวก (3) การจัดการคุณภาพสิ่งแวดล้อมภายในอาคาร (4) การจัดการทรัพยากรและมลพิษของโครงการ (5) การจัดการการใช้พลังงานของโครงการ (6) การจัดการน้ำของโครงการ (7) การบริหารเงิน (8) การบริหารชุมชนและผู้ที่เกี่ยวข้อง ทั้ง 8 หมวดนี้จะแบ่งออกเป็น 23 ตัวชี้วัดและ 187 รายละเอียด ก่อนจะนำเกณฑ์ดังกล่าวไปใช้ในการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญเพื่อการพัฒนาเกณฑ์ฯและนำไปใช้ในการประเมินโครงการจริงในอนาคต ผลจากการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญสามารถสรุปได้ว่า การนำเกณฑ์ฯไปใช้หรือนำไปพัฒนาต่อเพื่อใช้ในอนาคตมีความเป็นไปได้สูง แต่ยังคงมีข้อเสนอแนะเพื่อการแก้ไขและพัฒนาเกณฑ์ฯ แบ่งออกเป็นปัจจัย 4 ปัจจัย ได้แก่ ปัจจัยเรื่องระยะเวลาของการดำเนินการ ที่ต้องมีการกำหนดความถี่ในการดำเนินการที่เหมาะสมมากยิ่งขึ้นในหลายหัวข้อ ปัจจัยเรื่องการสื่อสารระหว่างสมาชิกในชุมชนและผู้บริหารโครงการ ที่ต้องมีการเพิ่มเติมการดำเนินการในด้านการประชาสัมพันธ์และสื่อสารระหว่างผู้บริหารโครงการและสมาชิกผู้อยู่อาศัย ปัจจัยเรื่องของการกำหนดให้มีการบริหารจัดการที่จำเป็น ที่ต้องการเพิ่มเติมนอกเหนือจากที่มีการกำหนดในตัวชี้วัดในเกณฑ์ฯขั้นต้น ปัจจัยเรื่องค่าใช้จ่ายในการดำเนินการ ที่ต้องมีการกำหนดการบริหารจัดการและการดำเนินงานที่มีค่าใช้จ่ายที่เหมาะสมกับรูปแบบของโครงการที่อยู่อาศัย
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1059
title: โอกาสและข้อจำกัดในการนำเกณฑ์ ชุมชนน่าอยู่น่าสบายอย่างยั่งยืน (Eco village) มาใช้กับการพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัยของการเคหะแห่งชาติ

description: การเคหะแห่งชาติได้เล็งเห็นความสำคัญในเรื่องของการพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัยที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม รวมถึงการยกระดับคุณภาพชีวิตของผู้อยู่อาศัยในโครงการ จึงมีการพัฒนาเกณฑ์ชุมชนน่าอยู่น่าสบายอย่างยั่งยืน (Eco village) ขึ้นในปี 2556 เพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัยในอนาคต แต่ในปัจจุบัน ปี 2558 พบว่าทางการเคหะแห่งชาติยังไม่ได้มีการนำเกณฑ์มาใช้เป็นแนวความคิดหลักในการพัฒนาโครงการ เนื่องจากบางโครงการที่ถูกพัฒนาขึ้นนั้นมีการพัฒนาขึ้นก่อนที่เกณฑ์จะแล้วเสร็จ หรือบางโครงการเป็นการพัฒนาโครงการต่อจากโครงการเดิมที่ยังค้างอยู่ รวมถึงยังขาดการศึกษาในเรื่องของต้นทุนค่าก่อสร้างที่จะเพิ่มขึ้นจากการพัฒนาโครงการให้เป็นไปตามเกณฑ์ Eco village มากน้อยเพียงใด แล้วจะส่งผลกระทบต่อราคาขาย และความสามารถในการจ่ายของผู้อยู่อาศัยหรือไม่ จึงนำไปสู่วัตถุประสงค์ของการวิจัยคือ (1)การศึกษาองค์ประกอบของเกณฑ์ (2)การศึกษาการปรับรูปแบบทางกายภาพ และต้นทุนการก่อสร้างที่เพิ่มขึ้นจากการพัฒนาให้เป็นไปตามเกณฑ์ (3)การวิเคราะห์โอกาส และข้อจำกัดในการนำเกณฑ์มาใช้ และ(4)เสนอแนะแนวทางเพื่อใช้ในการปรับปรุงเกณฑ์ และวิธีการพัฒนาโครงการในอนาคต งานวิจัยชิ้นนี้ใช้วิธีการวิจัยจากโครงการกรณีศึกษาที่พัฒนาโดยการเคหะแห่งชาติเพื่อนำมาทดสอบกับเกณฑ์ Eco village โดยจะแบ่งประเภทโครงการออกเป็น โครงการบ้านเอื้ออาทร และโครงการหารายได้ ทั้งรูปแบบแนวราบ และแนวดิ่งทั้งหมดจำนวน 4 โครงการ หัวข้อที่นำมาประเมินกับโครงการกรณีศึกษาประกอบไปด้วย 3 หมวดได้แก่ (1)หมวดผังโครงการ และภูมิทัศน์ (2)หมวดการออกแบบอาคาร และ(3) หมวดงานระบบ ซึ่งผลการทดสอบกับโครงการกรณีศึกษาทั้งหมดพบว่า ไม่มีโครงการกรณีศึกษาใดที่ผ่านเกณฑ์การประเมิน จึงทำการศึกษาต่อโดยการจำลองการพัฒนาโครงการให้สามารถผ่านเกณฑ์ โดยใช้วิธีการคือการเพิ่มและเปลี่ยนวัสดุที่ใช้ในการก่อสร้างอันประกอบไปด้วย (1)การเพิ่มฉนวนกันความร้อน (2)การเปลี่ยนรูปแบบกระจก (3)การเพิ่มระบบปรับอากาศ (4)การเปลี่ยนหลอดไฟฟ้าภายในอาคาร และ(5)การเปลี่ยนระบบสุขภัณฑ์ เพียงเท่านี้ก็สามารถพัฒนาโครงการให้ผ่านเกณฑ์ Eco village ได้ แต่จะมีผลกระทบต่อต้นทุนค่าก่อสร้างที่สูงขึ้นประมาณ 1-6% ในการพัฒนาโครงการตามมา และส่งผลต่อราคาขายที่สูงขึ้น ซึ่งจากการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่าต้นทุนค่าก่อสร้างที่เพิ่มขึ้นนั้นไม่ส่งผลกระทบต่อราคาขายมากนัก และราคาขายที่เพิ่มขึ้นนั้นยังอยู่ในความสามารถในการจ่ายของผู้อยู่อาศัยได้ จากผลการวิจัยจะเห็นได้ว่าโอกาสที่จะนำเกณฑ์ Eco village มาใช้กับการพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัยของการเคหะแห่งชาตินั้นมีโอกาสเป็นไปได้สูง จึงได้นำผลการวิจัยนี้มาใช้ในการสัมภาษณ์ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการพัฒนาโครงการการเคหะแห่งชาติ และได้ข้อเสนอแนะที่ว่าการที่จะพัฒนาโครงการให้เป็นไปตามเกณฑ์ได้นั้นจำเป็นที่จะต้องมีการปรับปรุงทั้งในด้าน(1)การปรับปรุงเกณฑ์ให้มีความทันสมัยเหมาะสมมากยิ่งขึ้น เช่น การปรับลดข้อกำหนดของเกณฑ์ให้สามารถปฏิบัติได้มากขึ้น ตามข้อจำกัดของการเคหะแห่งชาติ และ(2)การปรับปรุงในด้านรูปแบบวิธีการพัฒนาโครงการของการเคหะแห่งชาติ ให้สอดคล้องกับเกณฑ์ เช่น การสร้างข้อกำหนดเพื่อบังคับให้ใช้เกณฑ์ในการพัฒนาโครงการตั้งแต่เริ่มโครงการ รวมถึงข้อเสนอด้านนโยบายด้านที่อยู่อาศัยเพื่อให้ได้รับการสนับสนุนจากภาครัฐในการพัฒนาโครงการให้เป็นไปตามเกณฑ์ต่อไปในอนาคต
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1060
title: ความคุ้มค่าทางการเงินของการลงทุนโครงการอาคารชุดเพื่อให้ได้รับการส่งเสริมการเพิ่มอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดิน (F.A.R. BONUS) จากการผ่านเกณฑ์ TREES-PRE NC : กรณีศึกษา โครงการ ไอดิโอโมบิ ในกรุงเทพมหานคร

description: ปัจจุบันภาวะโลกร้อนกลายเป็นปัญหาโลกร้อนที่รุนแรงระดับชาติ ประเทศไทยจึงมีนโยบายโดยให้สถาบันอาคารเขียวไทย กำหนดมาตรการให้แก่ผู้ประกอบการอสังหาริมทรัพย์ พัฒนาโครงการและออกแบบอาคารที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมากขึ้น สำหรับข้อกำหนดให้ใช้บังคับผังเมืองรวมกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556 กำหนดให้อาคารที่ออกแบบตามมาตรฐานของสถาบันอาคารเขียวไทย (TREES-PRE NC) ได้รับสิทธิประโยชน์ในการเพิ่มอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดิน (F.A.R. BONUS) ได้ไม่เกินร้อยละ 20 แต่เนื่องจากในปัจจุบันภาคเอกชนยังมีการดำเนินงานกันน้อยอยู่ จึงเกิดคำถามว่า มาตรการ F.A.R. Bonus นั้น สามารถสร้างแรงจูงใจให้แก่ภาคอสังหาริมทรัพย์จริงหรือไม่ งานวิจัยฉบับนี้จึงมีวัตถุประสงค์ คือ ศึกษาต้นทุนและรายได้ที่เพิ่มขึ้นจากการเปลี่ยนโครงการอาคารคอนโดมิเนียมทั่วไป ไปเป็นอาคารคอนโดมิเนียมที่ผ่านเกณฑ์ TREES-PRE NC ทั้ง 4 ระดับ เมื่อได้รับ F.A.R BONUS ในพื้นที่ต่างๆตามผังเมืองรวมกรุงเทพมหานคร, วิเคราะห์ความคุ้มค่าทางการเงิน และเสนอแนะแนวทางที่จะทำให้มีการลงทุนอาคารคอนโดมิเนียมที่ผ่านเกณฑ์ TREES-PRE NC ในกรุงเทพมหานครเพิ่มขึ้น โดยใช้การ วิเคราะห์เปรียบเทียบรูปแบบโครงการ วิเคราะห์ผลตอบแทนทางการเงิน การสัมภาษณ์และตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญและสัมภาษณ์ผู้ประกอบการ ผลการศึกษาพบว่า ต้นทุนที่เพิ่มขึ้นจากการเปลี่ยนโครงการชุดพักอาศัยทั่วไป เป็นโครงการที่ผ่านเกณฑ์ TREES-PRE NC ระดับที่ 1-4 อยู่ระหว่าง 0.25% -1.83% โดยโครงการที่ผ่านเกณฑ์ ระดับที่ 4 เป็นโครงการที่มีต้นทุนเพิ่มขึ้นมากที่สุด และเมื่อวิเคราะห์พื้นที่ที่ต่างกันในกรุงเทพมหานครพบว่า เมื่อโครงการที่ตั้งอยู่ โซน F.A.R. 8:1 และได้รับ F.A.R. Bonus 5% -20% มี ROS เปลี่ยนแปลงจากโครงการ Base Line อยู่ระหว่าง 0.94% -3.04% มี ROI เปลี่ยนแปลงจากโครงการ Base Line อยู่ระหว่าง 1.46% -4.88% มี ROE เปลี่ยนแปลงจากโครงการ Base Line อยู่ระหว่าง 3.95% -13.19% เมื่อโครงการที่ตั้งอยู่ โซน F.A.R. 7:1 และได้รับ F.A.R. Bonus 5% -20% มี ROS เปลี่ยนแปลงจากโครงการ Base Line อยู่ระหว่าง (-2.36)% -0.64% มี ROI เปลี่ยนแปลงจากโครงการ Base Line อยู่ระหว่าง (-4.63)% -1.32% มี ROE เปลี่ยนแปลงจากโครงการ Base Line อยู่ระหว่าง (-12.50)% -3.56% เมื่อโครงการที่ตั้งอยู่ โซน F.A.R. 5:1 และได้รับ F.A.R. Bonus 5% -20% มี ROS เปลี่ยนแปลงจากโครงการ Base Line อยู่ระหว่าง 0.61% -1.93% มี ROI เปลี่ยนแปลงจากโครงการ Base Line อยู่ระหว่าง 1.28% -4.11% มี ROE ที่เปลี่ยนแปลงจากโครงการ Base Line อยู่ระหว่าง 3.46% -11.10% ผลสรุปของวิทยานิพนธ์พบว่าจากกรณีศึกษาโครงการที่ตั้งอยู่บนพื้นที่ F.A.R. 8:1 และได้รับ F.A.R. Bonus 20% เป็นโครงการที่มีROS ROI ROE สูงที่สุด โครงการที่ตั้งอยู่บนพื้นที่ F.A.R. 7:1 และได้รับ F.A.R. Bonus 10% เป็นโครงการที่มี ROS ROI ROE ต่ำที่สุด นอกจากนี้ยังพบว่า การเพิ่ม F.A.R. เมื่อพื้นที่อาคารเพิ่มขึ้นหรือความสูงเพิ่มขึ้นถึงระดับหนึ่ง จะมีค่าก่อสร้างรากฐานอาคารเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดและถ้าราคาต้นทุนที่ดินของโครงการค่อนข้างสูงกว่าราคาตลาด จะส่งผลให้เมื่ออาคารได้รับ F.A.R. BONUSจะมีอัตราการเปลี่ยนแปลงของผลตอบแทนทางการเงินสูง ข้อสังเกตคืออาคารที่เหมาะจะยื่นรับ F.A.R. BONUS คืออาคารที่มีพื้นที่สีเขียวภายในโครงการมากพอตามกฎหมายเมื่อโครงการได้รับ F.A.R. เพิ่ม
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1061
title: การลดน้ำหนักโครงสร้างอาคารด้วยพื้นประกอบไฟเบอร์กลาส

description: อาคารในปัจจุบันส่วนใหญ่เป็นโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ซึ่งเป็นวัสดุที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลาย หาได้ง่าย มีความมั่นคงแข็งแรง สามารถรับน้ำหนักได้สูง การก่อสร้างเป็นที่คุ้นเคยของช่างก่อสร้างซึ่งมีความชำนาญเนื่องจากมีการก่อสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กมาเป็นระยะเวลายาวนาน แต่ข้อเสียของคอนกรีตเสริมเหล็ก คือมีน้ำหนักค่อนข้างมาก ทำให้โครงสร้างมีขนาดใหญ่เพื่อรับน้ำหนักของตัววัสดุ (Dead load) เองเป็นส่วนใหญ่เมื่อเทียบกับน้ำหนักบรรทุกจร (Live load) บางโครงการต้องใช้เครื่องจักรหนักในการก่อสร้าง ซึ่งต้องใช้พลังงานในการก่อสร้างสูง พื้นเป็นโครงสร้างหนึ่งของอาคาร ทำหน้าที่รับน้ำหนักบรรทุกจร (Live load)โดยตรง แล้วจึงถ่ายน้ำหนักลงคานหรือเสา พื้นจึงเป็นปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อน้ำหนักวัสดุ (Dead load) ของโครงสร้างอาคาร หากพื้นมีน้ำหนักมากจะส่งผลให้ขนาดคาน และเสา ใหญ่ขึ้น น้ำหนักวัสดุ (Dead load) ก็มากตามมาด้วย แต่หากสามารถลดน้ำหนักวัสดุ (Dead load) ของพื้นให้น้อยลง ภายใต้น้ำหนักบรรทุกจร (Live load) เท่าเดิม จะทำให้น้ำหนักที่กระทำเสาและคานลดลงตามไปด้วย พื้นประกอบไฟเบอร์กลาสเป็นพื้นที่มีน้ำหนักเบาและสามารถรับน้ำหนักบรรทุกได้ 150 กิโลกรัมต่อตารางเมตรโดยปลอดภัย ทำให้สามารถลดน้ำหนักของโครงสร้างอาคารได้ เมื่อเปรียบเทียบกับพื้นคอนกรีตสำเร็จรูป พื้นประกอบไฟเบอร์กลาสเบากว่า 115.3 กิโลกรัมต่อตารางเมตร หรือ 25.53 เท่า ราคาสูงกว่า 640 บาทต่อตารางเมตร หรือ 3.46 เท่า หากคิดจากโครงสร้างอาคาร 2 ชั้น ขนาด 8 X 8 ตารางเมตร โครงสร้างที่ใช้ระบบพื้นประกอบไฟเบอร์กลาส ทำให้น้ำหนักอาคารลดลง ส่งผลให้ไม่ต้องตอกเสาเข็ม (ใช้ความต้านทานการรับน้ำหนักของดินไม่น้อยกว่า 5,000 กิโลกรัมต่อตารางเมตรในการวิเคราะห์)) ทำให้ราคารวมของโครงสร้างไม่ต่างกันมากนักคืออยู่ระหว่าง 11 - 44 บาทต่อตารางเมตร แต่เมื่อเปรียบเทียบในกรณีที่ใช้คานคอนกรีตเสริมเหล็กรับพื้นคอนกรีตสำเร็จรูปที่ใช้กันทั่วไป และใช้คานเหล็กรูปประพรรณรับพื้นประกอบไฟเบอร์กลาสซึ่งเป็นระบบใหม่ จะสามารถประหยัดค่าก่อสร้างได้ 168 และ 217 บาทต่อตารางเมตร หากใช้เสาเข็มตอก และเสาเข็มเจาะ ตามลำดับ และใช้แรงงานน้อยกว่าโครงสร้างที่ใช้ระบบแผ่นพื้นคอนกรีตสำเร็จรูปสูงสุด 48.85 Man-day หรือก่อสร้างได้เร็วกว่า 9.77 วัน เมื่อใช้ทีมงานก่อสร้าง 5 คน
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1062
title: บทบาทองค์กรภาครัฐต่อการสนับสนุนระบบการเงินที่อยู่อาศัยของประเทศสิงคโปร์ มาเลเซีย และไทย

description: ระบบการเงินที่อยู่อาศัยเป็นระบบสำคัญที่ส่งเสริมให้บุคคลทั่วไปได้มีที่อยู่อาศัย ซึ่งมีความแตกต่างกันแต่ละประเทศตามบริบททางเศรษฐกิจ สังคม กฎหมาย และที่สำคัญที่สุดคือบทบาทภาครัฐ ประกอบกับประเทศในภูมิภาคอาเซียนเริ่มก้าวเข้าสู่การรวมตัวกันเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน(AEC) ดังนั้นการศึกษานี้จึงได้ศึกษาบทบาทองค์กรภาครัฐต่อการสนับสนุนระบบการเงินที่อยู่อาศัยประเทศในกลุ่มอาเซียนที่มีพัฒนาการที่ก้าวหน้าคือประเทศสิงคโปร์ มาเลเซีย และไทย เพื่อนำมาวิเคราะห์เป็นข้อเสนอแนะปรับใช้กับประเทศไทย ใช้ระเบียบวิธีวิจัย 2 วิธีคือ 1) การวิจัยเชิงเอกสารเพื่อศึกษารูปแบบของระบบการเงินที่อยู่อาศัยและบทบาทองค์กรภาครัฐ 2) การสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญเพื่อสรุปเป็นข้อเสนอแนะนำมาปรับใช้กับระบบการเงินที่อยู่อาศัยในประเทศไทย ผลการศึกษาพบว่า 1) ทั้ง 3 ประเทศมีระบบการเงินที่อยู่อาศัยหลักคือระบบเงินฝากธนาคารที่ดำเนินงานโดยธนาคารพาณิชย์ อย่างไรก็ตามภาครัฐของแต่ละประเทศมีส่วนสำคัญในการสนับสนุนระบบการเงินที่อยู่อาศัยโดยการจัดตั้งองค์กรเพื่อสนับสนุนด้านต่างๆของระบบการเงินที่อยู่อาศัย 2) ลักษณะขององค์กรภาครัฐที่สนับสนุนระบบการเงินที่อยู่อาศัยสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 รูปแบบสำคัญคือ รูปแบบแรกองค์กรที่ดำเนินการให้สินเชื่อที่อยู่อาศัยโดยตรง เช่น Housing Development Board ของสิงคโปร์ Treasury Housing Loans Division และ Malaysia Building Society Berhad ของมาเลเซีย และธนาคารอาคารสงเคราะห์และการเคหะแห่งชาติของไทย ซึ่งองค์กรเหล่านี้มีองค์ประกอบและการดำเนินงานที่แตกต่างกัน รูปแบบที่สองคือองค์กรที่สนับสนุนสภาพคล่องได้แก่ Cagamas Berhad ของมาเลเซีย และบรรษัทตลาดรองสินเชื่อที่อยู่อาศัยของไทย ในขณะที่สิงคโปร์นั้นไม่มี และรูปแบบที่สามคือองค์กรที่เป็นแหล่งเงินทุนระยะยาว(กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ) ได้แก่ Central Provident Fund ของสิงคโปร์ และ Employee Provident Fund ของมาเลเซีย 3) ลักษณะการดำเนินนโยบายผ่านองค์กรภาครัฐที่สำคัญมีทั้งรูปแบบและเป้าหมายที่คล้ายคลึงกันทั้ง 3 ประเทศ เช่น การอุดหนุน (Subsidy) ให้แก่ประชาชนเพื่อลดช่องว่างและอุปสรรคให้แก่ประชาชนด้วยวิธีการต่างๆ การแก้ไขปัญหาทางเศรษฐกิจโดยใช้การสนับสนุนระบบการเงินที่อยู่อาศัย และการดำเนินนโยบายร่วมกันระหว่างองค์กรภาครัฐที่มีหน้าที่ด้านระบบการเงินที่อยู่อาศัย และส่วนที่แตกต่างกันไปตามสถานการณ์และบริบทแวดล้อมของแต่ละประเทศ เช่น การใช้ Reverse Mortgage เพื่อแก้ไขปัญหาผู้สูงอายุที่ขาดแคลนเงินสดของสิงคโปร์ เป็นต้น จากผลการศึกษาสามารถนำไปสู่ข้อเสนอแนะที่ว่า ไทยสามารถนำเอาคุณลักษณะที่โดดเด่นบางประการของสิงคโปร์และมาเลเซียมาปรับใช้ให้เข้ากับบริบทแวดล้อมได้ดังต่อไปนี้ 1) ไทยสามารถนำรูปแบบการดำเนินนโยบายที่อยู่อาศัยสำหรับผู้มีรายได้น้อยของสิงคโปร์และมาเลเซียที่มีความน่าสนใจมาปรับใช้ได้ โดยเฉพาะการอุดหนุนและการใช้ Reverse Mortgage 2) บรรษัทตลาดรองสินเชื่อที่อยู่อาศัยสามารถศึกษารูปแบบการดำเนินงานและนำเอาประสบการณ์ของ Cagamas Berhad ที่ประสบความสำเร็จมาปรับใช้ได้ 3) กองทุนสำรองเลี้ยงชีพเป็นแหล่งเงินทุนระยะยาวที่สำคัญ รวมถึงเป็นแหล่งออมเงินสำหรับประชาชนอีกด้วย ซึ่งไทยยังไม่มีรูปแบบการดำเนินงานในลักษณะนี้ จึงสามารถที่จะศึกษาและนำมาปรับใช้ได้ 4) นำวิธีการดำเนินนโยบายที่อยู่อาศัยต่อการสนับสนุนระบบการเงินที่อยู่อาศัยที่มีประสิทธิภาพและมีความต่อเนื่อง มาเป็นปรับใช้กับไทยได้
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1063
title: การอุดรอยต่อฝ้าเพดานสำเร็จรูปเพื่อกันความร้อน

description: หลังคาเป็นวัสดุเปลือกอาคารส่วนที่ได้รับอิทธิพลความร้อนจากแสงอาทิตย์มากที่สุด การติดตั้งฉนวนความร้อนเหนือฝ้าเพดานเป็นหนึ่งในวิธีลดอิทธิพลความร้อนที่ถ่ายเทผ่านวัสดุมุงหลังคาที่มีประสิทธิภาพ แต่ในปัจจุบัน การติดตั้งฉนวนความร้อนเหนือฝ้าเพดานใช้วิธีปูฉนวนทับฝ้าเพดานมีปัญหาจากการติดตั้งไม่ครอบคลุมพื้นที่ฝ้าเพดานทั้งหมด ส่งผลให้ความร้อนสามารถถ่ายเทเข้าสู่ภายในอาคารผ่านฝ้าเพดานในตำแหน่งที่ไม่มีฉนวนความร้อนปกคลุมได้ ถึงแม้ปัจจุบันจะมีการพัฒนาวัสดุฝ้าเพดานให้มีคุณสมบัติเป็นฉนวนกันความร้อน แต่ระบบการติดตั้งแผ่นฝ้าเพดานที่เป็นฉนวนความร้อนในท้องตลาด ยังคงเกิดปัญหาการรั่วซึมของความร้อนผ่านรอยต่อระหว่างแผ่นฝ้าเพดาน ส่งผลให้ความร้อนบางส่วนสามารถถ่ายเทลงสู่ภายในอาคารผ่านช่องรอยต่อระหว่างการติดตั้งแผ่นฝ้าเพดาน งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อนำเสนอระบบฝ้าเพดานฉนวนกันความร้อนที่แก้ไขการรั่วซึมความร้อนระหว่างรอยต่อของแผ่นฝ้าเพดาน โดยการดำเนินงานวิจัยนี้แบ่งเป็น 2 ส่วน โดยส่วนแรก เป็นการศึกษาคุณสมบัติและข้อดีข้อเสียของระบบฉนวนกันความร้อนที่มีอยู่ในปัจจุบัน เพื่อจะนำไปใช้ในการออกแบบระบบฝ้าเพดานฉนวนกันความร้อนที่แก้ไขการรั่วซึมความร้อนระหว่างรอยต่อของแผ่นฝ้าเพดาน ในส่วนที่2 เปรียบเทียบประสิทธิภาพด้านการลดการถ่ายเทความร้อนผ่านระบบฝ้าเพดานฉนวนกันความร้อนยิปซั่มบอร์ด 9 มม. กรุ EPS foam หนา 2”ระบบอุดรอยรั่วในการติดตั้ง (ค่า R = 8.02 h ft2 oF / Btu.) ที่ออกแบบใหม่กับระบบฝ้าเพดานฉนวนกันความร้อนในท้องตลาด ได้แก่ ฝ้าเพดานฉนวนใยแก้ว หนา 19 มม.ขนาดแผ่น 60 x 60 ซม. ระบบ T-bar (ค่า R = 3.3 h ft2 oF / Btu.)และฝ้าเพดานแผ่น EPS foam หนา 25.4 มม.ขนาด 60 x 60 ซม. ระบบ T-bar (ค่า R = 3.85 h ft2 oF / Btu.) โดยการเก็บข้อมูลอุณหภูมิจากโมเดลจำลองที่ติดตั้งฝ้าเพดานฉนวนกันความร้อนแต่ละกรณีศึกษาจากนั้นนำข้อมูลทั้งหมดมาเปรียบเทียบเพื่อวิเคราะห์และสรุปผล จากผลการวิจัยนี้ ในช่วงเวลาที่โมเดลจำลองได้รับอิทธิพลจากการถ่ายเทความร้อนมากที่สุดของวันจากการหน่วงเหนี่ยวความร้อน (Time lag) ระบบฝ้าเพดานยิปซั่มบอร์ด 9 มม. กรุ EPS foam หนา 2” ที่แก้ไขการรั่วซึมความร้อนระหว่างรอยต่อของแผ่นฝ้าเพดาน มีอุณหภูมิห้องใต้ฝ้าเพดานต่ำกว่า ฝ้าเพดานฉนวนใยแก้ว หนา 19 มม. ระบบ T-bar 2.2oC ต่ำกว่าฝ้าเพดาน EPS foam หนา 25.4 มม. ระบบ T-bar 0.8oC นอกจากนั้นมีอุณหภูมิผิวล่างแผ่นฝ้าเพดานต่ำกว่า ฝ้าเพดานฉนวนใยแก้ว หนา 19 มม. ระบบ T-bar 2.5oC ต่ำกว่าฝ้าเพดาน EPS foam หนา 25.4 มม. ระบบ T-bar 1.1oC เมื่ออุณหภูมิผิวล่างฝ้าเพดานมีค่าต่ำกว่าฝ้าเพดานฉนวนกันความร้อนกรณีศึกษาจากท้องตลาด ส่งผลให้อุณหภูมิเฉลี่ยของพื้นผิวโดยรอบ (MRT) ของห้องจำลองที่ติดตั้งฝ้าเพดานยิปซั่มบอร์ด 9 มม. กรุ EPS foam หนา 2”ระบบอุดรอยรั่วระหว่างรอยต่อของแผ่นฝ้ามีค่าต่ำที่สุด ผู้ใช้อาคารจึงรู้สึกเย็นกว่าเมื่ออยู่ในห้อง
DOI: 10.14457/cu.the.2014.1064
title: ประสิทธิภาพในการป้องกันความร้อนของฝ้าเพดานต้นอ้อ

description: งานวิจัยชิ้นนี้เป็นงานวิจัยเชิงทดลอง นำเสนอการใช้ต้นอ้อ ซึ่งเป็นอีกหนึ่งแนวทางในการนำวัสดุธรรมชาติมาผลิตเป็นวัสดุฝ้าประกอบอาคารโดยไม่ให้เสียคุณสมบัติที่ดีในการเป็นฉนวนของช่องอากาศภายในตัววัสดุไป งานวิจัยประกอบด้วยการผลิตวัสดุด้วยมือ จากนั้นทำการทดลองด้วยกล่องทดลอง ในสภาพคล้ายการใช้งานจริง เพื่อดูแนวโน้มการป้องกันความร้อนและการคายความร้อนของชิ้นต้นแบบ จากนั้นนำชิ้นต้นแบบ 3 ขนาด ได้แก่ ฝ้าเพดานต้นอ้อความหนา 1,1.5 และ 2 cm. เข้าทดลองด้วยเครื่องวัดการถ่ายเทความร้อนตามาตราฐาน ASTM C518 เพื่อหาค่าสัมประสิทธิ์การนำความร้อนและค่าการต้านทานความร้อนของวัสดุ ผลการทดลองสรุปได้ว่า ฝ้าเพดานต้นอ้อทั้งสามขนาดมีคุณสมบัติทางด้านความร้อนที่ดี โดยมีค่าสัมประสิทธิ์การนำความร้อน (k) ที่ใกล้เคียงกันทั้งสามขนาด อยู่ที่ 0.1285 – 0.1405 W/m.k และมีค่าการต้านทานความร้อน (R) ดีกว่าไม้เทียม ไม้อัดและยิปซั่มบอร์ดทุกชนิด ฝ้าเพดานต้นอ้อขนาด 2 cm. มีค่าการต้านทานความร้อนดีที่สุดจากทั้งสามขนาดโดยมีค่า 0.1424 .k/W และฝ้าเพดานต้นอ้อขนาด 1.5 cm. มีค่าการต้านทานความร้อน 0.1093 .k/W โดยฝ้าเพดานต้นอ้อ 1.5 cm. และ 2 cm. มีค่าการต้านทานความร้อนดีกว่าฉนวนจากเปลือกทุเรียนและใยมะพร้าว ฉนวนจากซังข้าวโพด ฉนวนจากต้นมันสำปะหลัง ฉนวนจากชานอ้อยและฉนวนจากฟางข้าว ส่วนฝ้าเพดานต้นอ้อขนาด 1 cm. มีค่าการต้านทานความร้อน 0.0778 .k/W สำหรับการคายความร้อนของวัสดุได้พบว่า วัสดุที่มีมวลมากจะกักเก็บความร้อนไว้ได้มากกว่าวัสดุที่มีมวลน้อย ในด้านการประหยัดพลังงานพบว่าการใช้ฝ้าเพดานต้นอ้อและขี้เลื่อยในบ้านพักอาศัยที่มีช่วงเวลาการใช้งานในเวลากลางคืนเป็นหลัก แม้จะยังไม่สามารถช่วยประหยัดพลังงานได้มากนัก แต่ในกระบวนการผลิตฝ้าเพดานต้นอ้อมีการปล่อยก๊าซเรือนกระจกน้อยกว่ายิปซั่มบอร์ดและใยแก้วมาก ทำให้ฝ้าเพดานต้นอ้อเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมากกว่า
DOI: 10.14457/cu.the.2007.1528
title: Adsorption of methane in metal organic framework as studied by quantum chemical calculations

description: Optimal binding sites and the corresponding binding energies between CH[subscript 4] molecules and three type of IRMOF namely IRMOF-1, IRMOF-6 and IRMOF-14. The IRMOF structures were optimized using the DFT calculation with the 6-31G** basis set. The clusters were validated using three different sizes of IRMOF clusters, SINGLE, DOUBLE and TRIPLE. CH[subscript 4] molecules were assigned to approach the linker (LINK) and corner (CORN) domains of the clusters in the H-in and H-out configulations. The ONIOM(MP2/6-31G**:HF/6-31G**) with the corrections due to the basis set superposition errors was found to be the optimal choice for the investigated systems. Among the three cluster sized, SINGLE cluster is sufficient to represent interactions with CH[subscript 4]. The optimal binding sites of CH[subscript 4] molecules as well as their orientations in the cavity of the IRMOFs are CORN (H-out) for IRMOF-1 and IRMOF-6 with the corresponding binding energies of -3.64 and -3.53 kJ/mol, respectively. The corresponding binding energies for IRMOF-14 is -3.77 kJ/mol in the H-in configulation at LINK domaim.