cometadata/datacite-titles-descriptions-related-identifiers huggingface dataset:
DOI: 10.14457/tu.the.2022.945
title: การพัฒนาระบบเปลือกอาคารปรับเปลี่ยนได้ตามเวลาจริงจากแบบจำลองพาราเมตริกเพื่อควบคุมแสงธรรมชาติในพื้นที่นิทรรศการ

description: ในปัจจุบันการออกแบบนิทรรศการมักมีข้อจํากัดในการนําแสงธรรมชาติเข้ามาใช้ภายในอาคาร เนื่องจากการจัดแสดงมีผลงานที่หลากหลายและหมุนเวียนตามเนื้อหาต่าง ๆ ซึ่งวัตถุที่ นํามาจัดแสดงจะมีความหลากหลายและมีความไวแสงที่แตกต่างกัน หากวัตถุจัดแสดงได้รับแสงสว่าง ที่มากเกินไปเป็นเวลานานอาจก่อให้เกิดความเสียหายหรือเสื่อมสภาพไปจากเดิมได้ ในการออกแบบ นิทรรศการจึงต้องคํานึงถึงทิศทางและปริมาณของแสงสว่างที่ตกกระทบกับวัตถุจัดแสดง เพื่อป้องกัน ไม่ให้วัตถุเกิดความเสียหายจากแสงธรรมชาติ และยืดอายุของวัตถุให้ยาวนานที่สุด ทําให้ปัจจัย เกี่ยวกับการนําแสงธรรมชาติเข้ามาใช้ในพื้นที่นิทรรศการนั้นเป็นปัจจัยที่ควบคุมได้ยากงานวิจัยนี้จึงมีเป้าหมายที่จะพัฒนาระบบ “เปลือกอาคารแบบปรับเปลี่ยนได้” เพื่อ ควบคุมปริมาณแสงธรรมชาติให้ตอบสนองกับการใช้งานพื้นที่นิทรรศการ โดยการสร้างแบบจําลอง พาราเมตริก ในโปรแกรม Rhinoceros และ โปรแกรมเสริม Grasshopper ในการออกแบบ เปลือกอาคาร ให้มีรูปแบบการเปิด ปิดช่องเปิดของเปลือกอาคารตามตําแหน่งของวัตถุจัดแสดง และ ตําแหน่งของดวงอาทิตย์ โดยเปลือกอาคารจะทําหน้าที่บังแสงแดด ไม่ให้ตกกระทบลงบนวัตถุจัด แสดงโดยตรงผลลัพธ์ของงานวิจัยนี้สามารถแสดงรูปแบบของเปลือกอาคารที่เหมาะสม และสามารถ นําไปปรับใช้กับพื้นที่นิทรรศการในโครงการอื่น ๆ ได้ ซึ่งผู้วิจัยได้ทําการประเมินประสิทธิภาพของ แบบจําลองโดยการจําลองพื้นที่นิทรรศการที่ติดตั้งระบบเปลือกอาคารในบริเวณทิ ศใต้และทิศ ตะวันตก และวัดปริมาณความเข้มแสงที่เข้ามาในพื้นที่นิทรรศการ โดยผลลัพธ์จะมีความเข้มแสงเฉลี่ยอยู่ที่ 30 - 90 ลักซ์ ซึ่งไม่ก่อให้เกิดความเสียหายต่อวัตถุจัดแสดง และได้ทดสอบประสิทธิภาพ การทํางานของเปลือกอาคารกับแสงธรรมชาติ พบว่า ระบบการสั่งการและกลไกสามารถทํางานได้ อย่างแม่นยํา และสามารถช่วยลดประมาณความเข้มแสงจากดวงอาทิตย์ได้ 97.3% ระบบ เปลือกอาคารปรับเปลี่ยนได้นี้จึงสามารถแก้ปัญหาการออกแบบสถาปัตยกรรมที่มีความซับซ้อน และ ให้สถาปนิกสามารถควบคุมปริมาณแสงธรรมชาติภายในพื้นที่นิทรรศการ โดยการออกแบบ เปลอื กอาคารมีความยืดหยุ่นในการใช้งานที่ตอบสนองกับวัตถุจัดแสดงในพื้นที่ในแต่ละช่วงเวลาได้
DOI: 10.14457/tu.the.2022.946
title: กระบวนการออกแบบทางสถาปัตยกรรมตามหลักคิดของศาสตร์ฮวงจุ้ยและบริบทที่เกี่ยวข้อง

description: ปัจจุบันความเชื่อเรื่องศาสตร์ฮวงจุ้ยมีบทบาทในสังคมไทย ต่อสถาปัตยกรรมและกระบวนการออกแบบ แต่ส่วนมากสถาปนิกไม่มีความรู้ทางด้านฮวงจุ้ย และเมื่อศาสตร์ฮวงจุ้ยเข้ามา มีบทบาทโดยซินแส จึงทำให้เกิดการปรับแก้ไขแบบหรือรื้อถอนเพื่อให้เป็นไปตามหลักฮวงจุ้ยตามคำแนะนำของซินแส ที่เจ้าของโครงเชิญมาตรวจฮวงจุ้ย เกิดปัญหาความขัดแย้งในกระบวนการทำงานของซินแสและสถาปนิก นำไปสู่การสูญเสียทั้งทรัพย์สินและระยะเวลาที่เพิ่มมากขึ้น ดังนั้นหากวิเคราะห์ถึงช่วงกระบวนการที่เหมาะสมในการเข้ามาของศาสตร์ฮวงจุ้ย และสถาปนิกมีความรู้เกี่ยวกับข้อกำหนดในการออกแบบที่คำนึงถึงหลักฮวงจุ้ยเบื้องต้น จึงน่าจะเป็นประโยชน์ต่อทั้งสถาปนิกและซินแสรวมถึงเจ้าของโครงการงานวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทของศาสตร์ฮวงจุ้ยต่อการออกแบบทางสถาปัตยกรรมและบริบทที่เกี่ยวกับข้อกำหนดในการออกแบบ เพื่อพัฒนากระบวนการออกแบบทางสถาปัตยกรรมของสถาปนิกอย่างเป็นรูปธรรม จากจุดเริ่มต้น ถึงกระบวนการก่อสร้าง และใช้สอยอาคาร จนเสร็จสิ้นโครงการ โดยช่วยให้การทำงานของสถาปนิกและซินแสง่ายขึ้น ปราศจากความขัดแย้ง หรือข้อพิพาท ทั้งนี้เพื่อลดการใช้เวลาและค่าใช้จ่ายที่เกิดจากการแก้ไขงานทั้งที่เป็นแบบร่าง และสิ่งก่อสร้าง ดังนั้นวิธีการวิจัย จึงประกอบด้วยการศึกษากระบวนการออกแบบทางสถาปัตยกรรมที่มีหลักคิดของฮวงจุ้ยเข้ามามีบทบาทและข้อกำหนดบริบทต่าง ๆ ในการจัดวางฮวงจุ้ย โดยการสัมภาษณ์ สถาปนิก ซินแส เจ้าของโครงการ เพื่อนำผลที่ได้จากการเก็บข้อมูลมากำหนดหลักฮวงจุ้ยและประเภทของอาคารศึกษา ซึ่งผลสรุปเลือกศึกษาอาคารประเภทที่พักอาศัยหรือบ้านแล้วจึงทำการวิเคราะห์กระบวนการออกแบบสถาปัตยกรรมและหลักฮวงจุ้ยเพื่อนำไปเป็นข้อมูลประกอบการทดลองออกแบบบ้านพักอาศัย 2 ชั้น ขนาด 350 ตารางเมตร ขึ้นไป ออกแบบตามหลักคิดของฮวงจุ้ย โดยมีเจ้าของโครงการเป็นผู้กำหนดความต้องการ ผู้วิจัยจะทำหน้าที่เป็นสถาปนิก ทำงานรวมกับซินแส โดยประเมินประสิทธิภาพด้านการจัดฮวงจุ้ย และประสิทธิภาพด้านพื้นที่ใช้สอย ผลที่ได้รับจากการวิจัยศึกษากระบวนการออกแบบทางสถาปัตยกรรมตามหลักคิดของศาสตร์ฮวงจุ้ยนี้นำไปสู่แนวทางการออกแบบบ้าน เพื่อใช้เป็นแนวทางสำหรับสถาปนิก และซินแสใช้ประกอบการออกแบบบ้านพักอาศัยตามหลักฮวงจุ้ยที่ถูกต้อง ซึ่งผลที่ได้สามารถลดความขัดแย้งระหว่างสถาปนิกกับซินแส ลดระยะเวลาและค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นจากการปรับแก้แบบร่างและการก่อสร้างให้เป็นไปตามหลักฮวงจุ้ยกับความต้องการของเจ้าของโครงการ และข้อมูลทางด้านฮวงจุ้ยข้างต้นที่ใช้ออกแบบสามารถใช้ประกอบการตัดสินในการออกแบบสถาปัตยกรรมอื่น เช่น คอนโดมิเนียม ห้องพัก พื้นที่ใช้สอย เป็นต้น
DOI: 10.14457/tu.the.2022.947
title: การศึกษาการใช้ประโยชน์เมตาเวิร์สในกระบวนการออกแบบสถาปัตยกรรม

description: ปัจจุบันการเทคโนโลยีมีการพัฒนาอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งการมาของแพลตฟอร์มเมต้าเวิร์ส ซึ่งการทำงานของสถาปนิกเพื่อสร้างผลงานทางสถาปัตยกรรมจากการใช้แพลตฟอร์มเมตาเวิร์สนั้นยังไม่แพร่หลาย โดยการออกแบบผลงานนั้นจะมีหลาย ๆ ขั้นตอนในการทำงานของสถาปนิก เช่น การวิเคราะห์พื้นที่ การวางผังอาคาร การนำเสนออาคารออกมาในรูปแบบสามมิติ ส่วนใหญ่งานออกแบบอยู่เพียงแค่รูปแบบของแบบจำลอง 3 มิติ แล้วจึงนำไปออกแบบซึ่งมีประสิทธิภาพที่ดีในระดับหนึ่งของการทำงานสถาปนิก ปัจจุบันเทคโนโลยีต่าง ๆ การใช้งานที่เคยใช้จะเป็นแอนิเมชั่นที่ อินเทอะแอ็คทีฟได้สามารถเดินบนผลงานได้ แต่มีข้อจำกัดที่สามารถเดิน หรือ สำรวจได้เพียงผู้ใช้งานเดียว ซึ่งแพลตฟอร์มเมตาเวิร์สที่สามารถเข้าร่วมการใช้งาน หรือ เดินภายในอาคารได้หลาย ๆ คนในที่เดียวกัน แปลว่า อาคารสถาปัตยกรรมนั้นสามารถรองรับความคิดเห็นของสาธารณะชนได้ งานวิจัยฉบับนี้จึงเป็นการศึกษาแนวทางการใช้เทคโนโลยีเมตาเวิร์สเพื่อออกแบบสถาปัตยกรรมโดยให้ความสำคัญกับความคิดเห็นของคนหมู่มาก โดยใช้ระบบเทคโนโลยีการเมตาเวิร์สร่วมกับการทำงานของสถาปนิกในขั้นตอนการออกแบบผลงานสถาปัตยกรรมเข้าไว้ด้วยกัน เพื่อให้การทำงานของสถาปนิกมีประสิทธิภาพมากขึ้น สามารถพูดคุย หรือ แก้ไของค์ประกอบของผลงานทางสถาปัตยกรรมได้ โดยจะทำการออกแบบงานสถาปัตยกรรมที่เป็นสาธารณะและสามารถให้ผู้ใช้งานออกความคิดเห็นผ่านตัวแพลตฟอร์มได้ และเมื่อมีการออกแบบ ต้องมีการนำไปทำแบบสอบถามความคิดเห็นของสาธารณะชนได้ การใช้เมตาเวิร์สในขั้นตอนการออกแบบผลงานทางสถาปัตยกรรมสามารถนำไปต่อยอดในการออกแบบผลงานสถาปัตยกรรมในอนาคต โดยผลรับจากการประเมินการออกแบบงานสถาปัตยกรรมผ่านการใช้เมตาเวิร์ส และการใช้เมตาเวิร์สเป็นเครื่องมือในการออกแบบสรุปได้ว่าการออกแบบอาคารสาธารณะนั้นแพลตฟอร์มเมตาเวิร์สสามารถใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพ และเหมาะสมกับการออกแบบอาคารสาธารณะที่ต้องการจำนวนความคิดเห็นที่มีรายละเอียดเพื่อนำมาพัฒนาการออกแบบของสถาปนิกได้อย่างถูกจุด และฟีเจอร์ หรือ คุณลักษณะของแพลตฟอร์มเมตาเวิร์สนั้นยังสามารถที่จะสร้างปฏิสัมพันธ์กับผู้ใช้งานได้ เช่น การซื้อขาย หรือ การติดต่อสื่อสารบนแพลตฟอร์ม แพลตฟอร์มเมตาเวิร์สก็สามารถที่จะเป็นเครื่องในการใช้งานของสถาปนิกอย่างมีประสิทธิภาพ
DOI: 10.14457/tu.the.2022.948
title: การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการใช้งานพื้นที่อาคารราชการส่วนภูมิภาค สำนักงานขนส่งจังหวัด

description: หน่วยงานราชการส่วนภูมิภาค เป็นหน่วยงานที่มีบทบาทสำคัญในการบริหารงาน เพื่อมุ่งพัฒนาการบริการประชาชนและให้ประโยชน์ต่อส่วนราชการ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากจุดเปลี่ยนด้านบริบทแวดล้อมอย่างรวดเร็วทั้งในทางเศรษฐกิจ เทคโนโลยี สิ่งแวดล้อมและการทำงานส่งผลให้ภาครัฐหันมาใช้ศักยภาพด้านนี้ในการพัฒนาการบริหารจัดการในองค์กรและเพิ่มประสิทธิภาพการให้บริการ ซึ่งเกี่ยวข้องกับวิธีการทำงาน และการปรับปรุงพื้นที่ให้สอดคล้องกับผู้ใช้งานพื้นที่มากยิ่งขึ้นการศึกษาครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงสำรวจโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจลักษณะทางกายภาพ รวมถึงความพึงพอใจผู้ใช้งาน ประสิทธิภาพ ประสิทธิผลและการบริหารจัดการในองค์กร ที่มีผลต่อการใช้งานพื้นที่ เพื่อนำไปสู่การระบุปัจจัยที่ส่งผลต่อการใช้งานพื้นที่ การวิจัยนี้ใช้กรณีศึกษา 2 แห่ง ได้แก่ สำนักงานขนส่ง จังหวัดกระบี่และพัทลุง โดยมีวิธีการดำเนินงานวิจัย คือ การทบทวนวรรณกรรมควบคู่กับการลงสำรวจพื้นที่ การแจกแบบสอบถาม และการสัมภาษณ์ผู้บริหารองค์กร โดยผลการศึกษาแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างสำนักงานขนส่งจังหวัด 2 แห่ง เนื่องจากบริบทแวดล้อมกายภาพที่แตกต่างกันซึ่งส่งผลต่อการรับรู้ของผู้ใช้งาน ดังนั้นบริบทแวดล้อมจึงมีผลต่อปัจจัยที่ทำให้เกิดผลของข้อมูลที่ต่างกัน เพื่อนำไปสร้างเป็นข้อเสนอแนะในการปรับปรุงลักษณะกายภาพของพื้นที่ อีกทั้งผลการศึกษานี้จะช่วยให้หน่วยงานอื่น ๆ ที่มีบริบทใกล้เคียงกันสามารถนำไปประยุกต์ใช้เพื่อปรับปรุงสภาพแวดล้อมให้เหมาะสมกับบริบทองค์กรและความต้องการผู้ใช้งานมากขึ้น
DOI: 10.14457/tu.the.2022.949
title: การพัฒนาเครื่องมือเพื่อรองรับการแสดงความคิดเห็นต่อสถาปัตยกรรมผ่านแพลตฟอร์มเมตาเวิร์ส

description: ปัจจุบันในการออกแบบสถาปัตยกรรมของสถาปนิกบางกรณีจำเป็นต้องใช้ข้อมูลความคิดเห็นของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย แต่การเก็บข้อมูลความคิดเห็นนั้นยังมีความยากลำบากรวมถึงระบบในการเก็บข้อมูลความคิดเห็นที่มีประสิทธิภาพนั้นยังมีข้อเสียอยู่ทำให้เกิดการใช้เวลาในการเก็บข้อมูลที่นาน ใช้จำนวนคนในการช่วยเก็บข้อมูลเยอะและต้องใช้งบประมาณจำนวนมากเพื่อให้ได้มาซึ่งความคิดเห็นจำนวนมากที่มีประสิทธิภาพ แพลตฟอร์มเมตาเวิร์สเป็นทางออกที่ทำให้ผู้คนเข้ามาแสดงความคิดเห็นได้บนพื้นที่สามมิติ การวิจัยนี้เป็นการศึกษาและพัฒนาระบบสารสนเทศที่ใช้สำหรับการเก็บข้อมูลความคิดเห็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสียหรือผู้คนโดยรอบสถาปัตยกรรม โดยความคิดเห็นหลังจากบันทึกจะอิงกับพื้นที่สามมิติและจะถูกจัดเก็บเป็นข้อมูลอย่างเป็นระบบโดยส่งต่อเข้าแพลตฟอร์มสื่อสารและเอกสาร โดยอัตโนมัติเพื่อสะดวกต่อการใช้ประกอบการตัดสินใจในการออกแบบของสถาปนิก ระบบสารสนเทศนี้นำเสนอแนวทางใหม่ในการเก็บข้อมูลความคิดเห็นที่เหมาะสมกับยุคสมัยใหม่ ลดปัญหาความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนที่จะเกิดขึ้นระหว่างสถาปนิกกับผู้ใช้งานในอนาคต และเป็นต้นแบบของระบบสารสนเทศอื่นที่สามารถนำไปประยุกต์และพัฒนาต่อยอดเพื่อใช้ประโยชน์ในด้านอื่น ๆ ได้ต่อไป ท้ายที่สุดเมื่อเครื่องมือพัฒนาเสร็จสิ้นได้มีการประเมินประสิทธิภาพและศักยภาพของระบบซึ่งผลออกมาอยู่ในระดับที่ดีและสามารถนำไปใช้งานได้
DOI: 10.14457/tu.the.2022.951
title: การพัฒนาโปรแกรมเสริมเพื่อช่วยออกแบบการวางผังพื้นที่จอดรถบนแบบจำลองอาคารสารสนเทศ

description: ในปัจจุบันสถาปนิกนั้นมีช่วงเวลาในกระบวนทำงานที่ยาวนาน อันเนื่องมาจากขั้นตอนการทำงานซ้ำเพื่อพัฒนาแบบให้ได้รูปแบบที่เหมาะสมที่สุดภายใต้ข้อกำจัดต่าง ๆ รวมไปถึงการปรับแก้แบบเพื่อให้ตรงกับวัตถุประสงค์ของเจ้าของโครงการ ในกลุ่มสถาปนิกเองได้มีการใช้เทคโนโลยีเข้ามาช่วยในการออกแบบ โดยเทคโนโลยีเหล่านั้นสามารถช่วยร่นระยะเวลาการทำงานของสถาปนิกลงได้ อย่างการพัฒนางานผ่านระบบแบบจำลองอาคารสารสนเทศ ซึ่งมีข้อดีคือเมื่อมีการปรับเปลี่ยนเงื่อนไขบางอย่างจะสามารถปรับโครงสร้างระบบแทนค่าด้วยตัวแปรอื่นแทน เช่น การวางผังพื้นที่จอดรถในพื้นที่ที่จำกัด โดยมีเงื่อนไขการจัดผังมากมายทั้งเรื่องของรูปร่างและขนาดของพื้นที่โครงการ หรือ เรื่องของข้อบังคับกฎหมาย ดังนั้นการพัฒนาโปรแกรมเพื่อช่วยในการทำงานจึงสามารถช่วยให้ทำงานได้ง่ายและรวดเร็วกว่าการแก้ผังโครงการทั้งหมดด้วยตัวเองในงานวิจัยนี้ได้ทำการพัฒนาระบบช่วยในการวางผังพื้นที่จอดรถเบื้องต้น ผ่านโปรแกรม แบบจำลองอาคารสารสนเทศ โดยมีวัตถุประสงค์ลดการทำงานที่ซ้ำซ้อนลงรวมถึงสามารถปรับเปลี่ยนรูปแบบการวางให้ใกล้เคียงกับความต้องการเพื่อนำไปพัฒนาแบบ โดยมีรูปแบบการจัดวางแบบตั้งฉาก 90 องศากับเส้นทางสัญจร แบบทำมุม 60 องศา และแบบทำมุม 30 องศา ซึ่งผลลัพธ์ที่แสดงจะออกมาในรูปแบบของข้อมูลตัวเลขและแบบจำลอง 3 มิติ โดยตัวโปรแกรมจะสามารถปรับเปลี่ยนรูปแบบการจัดวางตาม ลักษณะรูปร่างของพื้นที่โครงการได้ จึงเป็นประโยชน์กับสถาปนิก หรือ เจ้าของโครงการที่สามารถเห็นภาพรวมของงานได้เร็วขึ้นเพื่อประกอบการตัดสินใจได้ ในการการประเมินผลได้ข้อสรุปว่าตัวโปรแกรมเสริมที่พัฒนาขึ้นมานั้น สามารถช่วยให้การวางผังขั้นต้นใช้เวลาน้อยลงและทำให้สามารถเห็นภาพรวมของการจัดวางผังได้ดีมากขึ้น
DOI: 10.14457/tu.the.2022.952
title: ความสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรมองค์กรและสถานที่ทำงานรูปแบบ hybrid workplace

description: สำนักงานในอดีตจะมีสภาพแวดล้อมการทำงานแบบคงที่ตามหน้าที่และตำแหน่งของพนักงาน ที่มีวัฒนธรรมองค์กรเป็นตัวอธิบายถึงการทำงานร่วมกันของพนักงานภายในสำนักงาน ซึ่งองค์กรส่วนใหญ่จะมีการผสมของวัฒนธรรมขึ้นอยู่กับลักษณะการทำงาน วิธีการออกแบบพื้นที่ทำงานที่เหมาะสมกับรูปแบบการทำงานจึงสะท้อนถึงวัฒนธรรมโดยรวม ในปัจจุบันหลายองค์กรปรับการทำงานเป็น Hybrid Workplace ที่เป็นการผสมผสานการทำงานทั้งในและนอกสำนักงาน และสภาพแวดล้อมการทำงานแบบ Hot Seat พนักงานจึงมีอิสระในการเลือกพื้นที่ทำงานที่เหมาะสมกับรูปแบบการทำงาน จากการเปลี่ยนแปลงนี้ส่งผลต่อวัฒนธรรมปัจจุบันของพนักงานและสภาพแวดล้อมการทำงาน จากงานวิจัยที่ผ่านมามีงานวิจัยเพียงไม่กี่ชิ้นที่ศึกษาความสัมพันธ์ของวัฒนธรรมองค์กรและสภาพแวดล้อมการทำงานกายภาพงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบจากการทำงานรูปแบบ Hybrid Workplace กับวัฒนธรรมองค์กรที่มีผลต่อสภาพแวดล้อมการทำงาน โดยใช้วิธีวิจัยแบบผสม โดยมีกรณีศึกษาที่มีสภาพแวดล้อมการทำงานรูปแบบ Hybrid Workplace โดยทำการเก็บข้อมูล 3 ส่วน ประกอบด้วย ส่วนแรก การเก็บข้อมูลสภาพแวดล้อมการทำงานกายภาพ ส่วนที่สอง การแจกแบบสอบถามประกอบไปด้วย ข้อมูลทั่วไป การประเมินวัฒนธรรมองค์กร ผลตอบรับของพนักงาน ส่วนที่สาม เป็นการสัมภาษณ์ผู้บริหาร ผลการศึกษาเกี่ยวกับลักษณะการทำงานรูปแบบ Hybrid Workplace และวัฒนธรรมองค์กร มีผลต่อความต้องการพื้นที่ทำงาน ทำให้การกำหนดอัตราส่วนพื้นที่ทำงานมีผลต่อการสะท้อนของวัฒนธรรมองค์กรโดยรวม ข้อสรุปและผลลัพธ์ในการศึกษาสามารถนำไปใช้ในการสนับสนุนงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และองค์กรที่มีรูปแบบที่คล้ายคลึงกันสามารถนำไปเป็นข้อมูลสำหรับการอ้างอิงในการออกแบบสำนักงาน
DOI: 10.14457/tu.the.2022.953
title: แนวทางการออกแบบลักษณะทางกายภาพและการใช้งานเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มของตึกแถวมือสองในเขตพื้นที่ย่านศูนย์กลางธุรกิจ (CBD)

description: ปัจจุบันอาคารพาณิชย์หรือตึกแถวได้รับความนิยมลดน้อยลง แม้ประโยชน์ใช้สอยของอาคารจะสามารถนำมาประกอบกิจการได้หลากหลาย อีกทั้งตึกแถวมีทำเลที่ติดถนน มีความสะดวกในการสัญจร และราคาที่ดินที่เพิ่มสูงขึ้นส่งผลให้ตึกแถวมูลค่าสูงขึ้น และการปรับปรุงสามารถทดแทนการรื้อถอนแล้วก่อสร้างอาคารขึ้นใหม่ จึงเห็นความสำคัญในการปรับปรุงตึกแถวเก่าให้เหมาะสมกับการใช้งานของพื้นที่และลักษณะทางกายภาพในปัจจุบัน ซึ่งพื้นที่ย่านศูนย์กลางธุรกิจ ในเขตกรุงเทพมหานครมีความเหมาะสมมากที่สุดเนื่องจากเป็นพื้นที่เจริญเติบโตทางด้านธุรกิจตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน งานวิจัยฉบับนี้ต้องการอภิปรายศักยภาพเดิมและศักยภาพใหม่ของตึกแถวในกรุงเทพมหานคร เมื่อเกิดการปรับเปลี่ยนรูปแบบการใช้งาน วิเคราะห์ความนิยมหรือความต้องการใช้งานตึกแถวในเขตกรุงเทพมหานครของแต่ละกลุ่มตัวอย่าง จากความสัมพันธ์สำหรับผู้ที่สนใจลักษณะทางกายภาพและรูปแบบการใช้งานต่าง ๆ ของตึกแถว โดยเลือกตามเงื่อนไขที่ผู้วิจัยได้วิเคราะห์ผลจากกลุ่มตัวอย่างที่เรานำมาวิเคราะห์ ได้แก่ แบบสอบถามประชาชนทั่วไป จำนวน 300 คน และแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างจากผู้ประกอบการตึกแถวจำนวน 10 คน สถาปนิกผู้ออกแบบตึกแถว 7 คน และนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ 6 คน ทั้งด้านลักษณะทางกายภาพของตึกแถว จำนวนชั้นและคูหาที่เหมาะสมสำหรับการพัฒนารูปแบบการใช้งานอาคารที่ต้องการ การให้ความสำคัญกับรูปแบบการใช้งานต่อการเข้าถึงพื้นที่ระหว่างถนนหลักและรอง แนวทางในการพัฒนาตึกแถวในอนาคต และรูปแบบทางสถาปัตยกรรม (Style) ซึ่งผลของงานวิจัยให้ความสำคัญกับผู้ประกอบการตึกแถวและประชาชนทั่วไปที่ต้องการใช้งานตึกแถวเก่ามากที่สุด เนื่องจากเป็นบุคคลที่มีแรงจูงใจในการพัฒนาพื้นที่ โดยตึกแถวสามารถนำไปพัฒนารูปแบบการใช้งานพื้นที่ได้หลากหลาย จากนั้นและสรุปผลการวิเคราะห์เชิงพรรณนาผ่านการวิเคราะห์แบบสอบถามและนำมาสร้างแบบจำลอง ผลที่ได้พบว่าตึกแถว 1 คูหา 3 - 4 ชั้น เหมาะสมสำหรับนำไปประกอบธุรกิจมากที่สุด รองลงมาคือ ประเภทธุรกิจและที่อยู่อาศัยประเภทโฮมออฟฟิศ และรูปแบบทางสถาปัตยกรรม (Style) ที่เป็นที่นิยมมากที่สุดคือ Modern Style แนวทางการออกแบบและปรับปรุงตึกแถวนั้น ผู้วิจัยได้วิเคราะห์และสรุปผลจากการลงพื้นที่เพื่อสอบถามและจากแบบสัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่างเพื่อนำมาออกแบบและประเมินผล โดยสามารถสรุปผลได้เป็น 4 ประเภท คือ อาคารผสมกึ่งบริการ และอาคารผสมกึ่งพักอาศัยประเภทโฮมออฟฟิศ ที่พักอาศัย และการปรับปรุงลักษณะทางกายภาพแนวทางการเพิ่มมูลค่าของตึกแถวในเขตพื้นที่ย่านศูนย์กลางธุรกิจ (CBD) คือ ต้องมีการปรับปรุงงานระบบใหม่ทั้งหมด เนื่องจากผลของการเปลี่ยนแปลงการใช้สอยภายในอาคาร การออกแบบปรับปรุงเพื่อที่อยู่อาศัยควรเพิ่มที่จอดรถยนต์สำหรับผู้อยู่อาศัย โดยผลดีของการปรับปรุงอาคารเก่านั้นใช้ระยะเวลาในการปรับปรุงที่สั้นกว่า และเงินทุนในการปรับปรุงน้อยกว่าการก่อสร้างอาคารใหม่ โดยการปรับปรุงควรมีการซ่อมแซมปรับปรุงให้เหมาะสมกับการใช้งาน และภาพลักษณ์ทั้งภายนอกและภายใน ให้อาคาร สะอาด ดูใหม่และแข็งแรงอีกครั้ง อีกทั้งยังส่งผลให้มีการตอบสนองต่อการใช้งานพื้นที่ผู้ใช้งานมากขึ้น และตึกแถวที่ได้รับการปรับปรุงจะสามารถขายทอดตลาดได้มากขึ้น เมื่อเกิดการปรับปรุงส่งผลให้นักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์หรือนักลงทุนจะนิยมซื้อตึกแถวหรืออาคารที่มีคุณภาพก่อน หากเป็นผู้เช่าเพื่อประกอบธุรกิจ ตึกแถวจะมีความโดดเด่น น่าใช้งานกว่าตึกแถวบริเวณใกล้เคียงที่ยังคงไม่ได้รับการปรับปรุง จึงแรงจูงใจในการเข้าใช้งานพื้นที่ และหากเป็นการใช้งานเพื่ออยู่อาศัย
DOI: 10.14457/tu.the.2022.954
title: การศึกษารูปแบบการสร้างมูลค่าเพิ่ม: กรณีศึกษา โครงการบ้านเดี่ยวระดับกลางในเขตกรุงเทพมหานครรอบนอก

description: อสังหาริมทรัพย์เพื่อการอยู่อาศัยเป็นหนึ่งในธุรกิจสำคัญที่มีผลกับผลิตภัณฑ์มวลรวมของประเทศหรือ GDP โดยอสังหาริมทรัพย์มีการปรับตัวในทุก ๆ การเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์และปัจจัยภายนอก ในปัจจุบันประเทศไทยยังคงเผชิญกับสถานการณ์โรคระบาด Covid - 19 ซึ่งมีผลทำให้พฤติกรรมการใช้ชีวิตเปลี่ยนไปจากเดิม มีความต้องการพื้นที่ส่วนตัวมากขึ้น เว้นระยะห่างทางสังคมส่งผลให้ความต้องการที่อยู่อาศัยส่วนตัวอย่างบ้านแนวราบได้รับความนิยมมากกว่าอาคารชุดพักอาศัยในช่วงเวลา 3 ปีที่ผ่านมา ประกอบกับการเติบโตของโครงข่ายรถไฟฟ้าส่วนต่อขยายไปบริเวณกรุงเทพมหานครรอบนอก เกิดการกระจายตัวของประชากรจากกรุงเทพมหานครชั้นใน โดยบ้านเดี่ยวเป็นประเภทที่อยู่อาศัยแนวราบที่มีราคาเฉลี่ยสูงสุดแม้จะมีสัดส่วนที่น้อยกว่า ผู้ประกอบการสนใจลงทุนในบ้านแนวราบประเภทบ้านเดี่ยวเนื่องจากสามารถสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับโครงการได้ ทำให้เกิดการแข่งขันในตลาดที่อยู่อาศัยประเภทเดียวกัน โดยการสร้างมูลค่าเพิ่มนั้น สามารถทำให้โครงการมีการพัฒนาทั้งด้านกายภาพและตอบโจทย์ความต้องการของผู้บริโภค ราคามีความคุ้มค่ากับสิ่งที่ผู้บริโภคได้รับและโครงการมีความได้เปรียบในการแข่งขันกับผู้ประกอบการรายอื่นได้งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหารูปแบบการสร้างมูลค่าเพิ่มบ้านเดี่ยวทั้งลักษณะทางกายภาพและลักษณะการใช้งานที่ตอบสนองต่อความต้องการของผู้บริโภค โดยศึกษาบ้านเดี่ยวในทำเลที่ตั้งของ 5 กลุ่มเขตในกรุงเทพมหานครผ่านกระบวนการศึกษาวิจัย ดังนี้ ขั้นตอนแรกเป็นการศึกษาภาพรวมโครงการโดยการรวบรวมข้อมูลทุติยภูมิโครงการบ้านเดี่ยว คัดเลือกข้อมูลตามการแบ่งเกณฑ์ในการหาประชากรในการศึกษาได้ประชากรทั้งหมดจำนวน 114 โครงการ ขั้นที่สองเป็นการคัดเลือกทั้งหมดจากภาพรวมประชากรส่วนใหญ่ 77 โครงการ ในขั้นที่สามเป็นการศึกษาหากลุ่มตัวอย่างโครงการที่มีศักยภาพเชิงที่ตั้งตามคะแนนการวัดศักยภาพ 25 โครงการจากนั้นสำรวจการสร้างมูลค่าเพิ่มตามทฤษฎีหาความแตกต่างจากโครงการทั้งหมด (PoP , PoD) และไปศึกษาต่อในรายละเอียดพื้นที่พักอาศัย พื้นที่ส่วนกลาง การบริการต่าง ๆ ภายในโครงการ สอบถามความต้องการจากผู้บริโภคและลำดับความสำคัญขององค์ประกอบภายในโครงการบ้านเดี่ยวที่สามารถสร้างมูลค่าเพิ่มได้และตรงกับความต้องการของผู้บริโภค สุดท้ายยืนยันข้อมูลที่วิเคราะห์กับผู้พัฒนาโครงการ เสนอเป็นแนวทางการสร้างมูลค่าเพิ่มโครงการบ้านเดี่ยวต่อไปในอนาคตดังนั้น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับบ้านเดี่ยวระดับกลางซึ่งเป็นตลาดส่วนใหญ่ในเขตกรุงเทพมหานครรอบนอก ผู้ประกอบการสามารถเพิ่มประสิทธิภาพความได้เปรียบด้านการแข่งขันกับผู้ประกอบการอื่นในพื้นที่เดียวกัน พัฒนาโครงการได้ตรงกับความต้องการของผู้บริโภคไปพร้อมกับการลดหรือเพิ่มองค์ประกอบบางอย่างเพื่อสร้างมูลค่าให้กับโครงการ เพื่อสร้างความประทับใจ ทำให้เกิดแรงจูงใจในการตัดสินใจซื้อโครงการของผู้บริโภคมากขึ้น ซึ่งมีส่วนทำให้โครงการประสบความสำเร็จได้ในอนาคต
DOI: 10.14457/tu.the.2022.955
title: การศึกษาปัจจัยพื้นฐานเพื่อส่งเสริมสุขภาวะสำหรับสำนักงานเก่าในกรุงเทพมหานคร

description: พนักงานจัดเป็นทรัพยากรที่สำคัญที่สุดในการดำเนินกิจการ และสุขภาวะที่ดีของพนักงานก็เป็นสิ่งที่องค์กรควรให้ความสำคัญ เพราะสุขภาวะที่ดีของพนักงานจะส่งผลดีต่อการทำงานของพนักงานและองค์กร แม้ว่าในปัจจุบันจะมีเกณฑ์มาตรฐานที่ได้รับการยอมรับด้านการดูแลสุขภาวะในอาคาร อย่างเกณฑ์ WELL และ เกณฑ์ Fitwel แต่การที่จะนำเกณฑ์เหล่านี้มาปรับใช้มีข้อจำกัด และต้องใช้เงินทุนในการพัฒนาสูง ทำให้ปัจจุบันพื้นที่ทำงานที่สามารถส่งเสริมสุขภาวะของพนักงานได้ยังคงมีจำนวนน้อย โดยเฉพาะในกลุ่มอาคารเก่า งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์เกณฑ์การออกแบบสุขภาวะเชิงกายภาพในพื้นที่สำนักงานจากเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องสุขภาวะโดยขั้นแรกเป็นการศึกษาเกณฑ์การออกแบบเพื่อสุขภาวะจากเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับสำนักงานเพื่อสุขภาวะทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ ได้แก่ The Sook Building Thailand V1.0, แนวทางเพื่อสุขภาวะในองค์กร, WELL Building Standard V2 และ Fitwel Building Standard V2.1 ขั้นที่ 2 เลือกศึกษาเกณฑ์ดังกล่าวเฉพาะเกณฑ์ข้อที่เป็นเชิงกายภาพแล้วนำข้อที่เกี่ยวข้องของแต่ละเกณฑ์มาจัดเป็นหมวดหมู่ สุดท้ายสรุปเป็นปัจจัยขั้นพื้นฐานเพื่อส่งเสริมสุขภาวะสำหรับสำนักงานเก่าในกรุงเทพมหานคร ได้เป็นปัจจัยพื้นฐานทั้งหมด 23 ข้อ จาก 7 หมวดหมู่ ดังนี้ อากาศ (Air) น้ำ (Water) แสงสว่าง (Light) การเคลื่อนไหว (Movement) จิตใจ (Mind) วัสดุ (Material) และ ความปลอดภัย (Safety) ผลลัพธ์ของงานวิจัยเพื่อนำไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาพื้นที่สำนักงานเก่าที่มีอยู่มากในกรุงเทพมหานคร ให้เป็นสำนักงานที่ส่งเสริมสุขภาวะ
DOI: 10.14457/tu.the.2022.956
title: ศึกษาการปรับตัวของย่านจากผลกระทบการแพร่ระบาดโควิด-19: กรณีศึกษา ย่านสีลม กรุงเทพมหานคร

description: การปรับตัวของย่านสามารถนำไปสู่ย่านที่สามารถรับมือกับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากการระบาดโควิด-19 และการเปลี่ยนแปลงนี้มีผลกระทบต่อด้านกายภาพ เศรษฐกิจ และสังคม รวมไปถึงสภาพแวดล้อมของย่าน งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ (1) ศึกษาผลกระทบด้านกายภาพ และเศรษฐกิจ สังคม จากการประกาศพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. 2548 (2) ศึกษาการรับมือกับสถานการณ์การระบาดโควิด-19 ในย่านสีลม ซึ่งเป็นย่านที่มีการกระจุกตัวของธุรกิจและแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติเพราะมีสถานประกอบการ สถานบันเทิง และสถานบริการที่หลากหลายด้วยสถานการณ์การแพร่ระบาดโควิด-19 เป็นวงกว้างทำให้ภาครัฐมีมาตรการป้องกันการระบาดของโรคระบาดด้วยการประกาศ พรก. ฉุกเฉินฯ ผู้วิจัยจึงศึกษาข้อกำหนด ข้อห้าม และข้อปฎิบัติของ พรก. ฉุกเฉินฯ ทั้ง 47 ฉบับ นำมาศึกษาผลกระทบจาก พรก. ฉุกเฉินฯ ผ่านเชิงพื้นที่ศึกษา โดยแบ่งออกเป็น ผลกระทบด้านกายภาพ และผลกระทบด้านเศรษฐกิจและสังคม พบว่า สถานการณ์วิกฤตจากการระบาดโควิด-19 และ พรก. ฉุกเฉินฯ ได้สร้างบาดแผลให้กับสภาพแวดล้อมของพื้นที่เมือง ความเป็นย่านของเมืองได้หายไปชั่วขณะจากการหายไปพื้นที่ที่มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างพื้นที่เมืองกับคนหรือคนกับคน กิจกรรมของคนเมืองเปลี่ยนไปจึงเกิดการใช้ชีวิตรูปแบบใหม่ (New Normal) เมื่อชีวิตต้องปรับการใช้ชีวิตใหม่ เมืองก็ต้องมีการปรับตัวให้สอดคล้องกับสถานการณ์และรองรับกับสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นใหม่ในอนาคต
DOI: 10.14457/tu.the.2022.957
title: ความสัมพันธ์ของการใช้ประโยชน์อาคารโดยรอบทางแยกที่มีสะพานข้ามทางแยกพาดผ่าน: กรณีศึกษา กรุงเทพมหานคร

description: กรุงเทพมหานครเป็นเมืองหนึ่งที่มีปัญหาการจราจรทางถนนที่ติดขัด ซึ่งได้รับผลมาจากการใช้รถยนต์ส่วนบุคคลเพิ่มมากขึ้น การสร้างสะพานข้ามทางแยกจึงเป็นหนึ่งในวิธีการแก้ปัญหาการจราจรเพื่อระบายปริมาณรถในชั่วโมงเร่งด่วนซึ่งมักจะหนาแน่นในบริเวณทางแยก อย่างไรก็ตามผลการศึกษาของโครงการต่าง ๆ ที่ผ่านมานั้นมุ่งเน้นไปที่การแก้ไขปัญหาในด้านวิศวกรรม ด้านเศรษฐกิจและการลงทุน หากแต่ว่ายังขาดการวิเคราะห์เชิงพื้นที่ของสะพานข้ามแยก เช่น การเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินและการใช้ประโยชน์อาคารที่ตั้งอยู่บริเวณโดยรอบ ซึ่งงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการใช้งานอาคารที่อยู่ริมสะพานในบริเวณทางแยกที่มีสะพานข้ามทางแยกพาดผ่าน และเพื่อจำแนกกลุ่มของทางแยกที่มีสะพานข้ามทางแยกพาดผ่านในกรุงเทพมหานคร โดยใช้วิธีการวิเคราะห์จัดกลุ่ม (Cluster Analysis) ซึ่งเป็นการวิเคราะห์จำแนกกลุ่มที่มีความคล้ายคลึงกันของทางแยกที่มีสะพานข้ามทางแยกพาดผ่านในกรุงเทพมหานครจำนวน 57 ทางแยก โดยการจัดกลุ่มและหาคุณลักษณะของกลุ่มจากตัวแปรทั้ง 18 ตัวแปรของอาคาร (Building) ที่คัดแยกศึกษาเฉพาะอาคารในบริเวณริมสะพานข้ามทางแยก ผลลัพธ์ทางสถิติในการจัดกลุ่มพบว่า สามารถจำแนกกลุ่มของทางแยกในกรุงเทพมหานครเป็น 5 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มทางแยกที่มีอาคารไม่ได้ใช้ประโยชน์มากที่สุด กลุ่มทางแยกย่านพาณิชยกรรม กลุ่มทางแยกศูนย์กลางเมือง กลุ่มทางแยกย่านอยู่ที่อาศัย และกลุ่มทางแยกย่านอุตสาหกรรม สามารถจำแนกความแตกต่างของบริบทเมืองในแต่ละกลุ่มทางแยกที่มีการใช้อาคารน้อย เป็นผลมาจากสัดส่วนจำนวนของอาคารที่อยู่บริเวณริมสะพานข้ามทางแยก ที่สัมพันธ์กับขนาดเขตทางของสะพานข้ามทางแยก ที่เกี่ยวข้องกับขนาดของอาคาร และจำนวนของอาคารในแต่ละทางแยกด้วย ประกอบกับการวิเคราะห์ความแปรปรวนของตัวแปรที่ใช้ในการศึกษามีค่าน้อยกว่าระดับนัยสำคัญในการทดสอบที่ 0.05 หมายความว่า การวิเคราะห์กลุ่มทางแยกกลุ่มที่แตกต่างกันมีการใช้อาคาร การใช้ประโยชน์อาคาร และประเภทอาคารบริเวณโดยรอบทางแยกที่มีสะพานข้ามทางแยกพาดผ่านมีลักษณะแตกต่างกันอย่างน้อย 1 คู่ ซึ่งนำผลลัพธ์ที่ได้ไปใช้ในการสุ่มสัมภาษณ์ผู้ประกอบการ เจ้าของกรรมสิทธิ์ และผู้เชี่ยวชาญด้านการวางผังสถาปัตยกรรม พร้อมทั้งนำผลลัพธ์ของการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพไปใช้เพื่อยืนยันและตรวจสอบความถูกต้องของผลการศึกษาว่า ข้อมูลการวิเคราะห์มีความสมเหตุสมผลและแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของผลกระทบที่เกิดขึ้นจากสะพานข้ามทางแยกในพื้นที่ ที่จะนำไปสู่การเสนอแนะแนวทาง หรือนโยบายเพื่อให้ภาครัฐหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรมีการออกข้อบังคับ หรือข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร ทั้งในเรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคารในบริเวณสะพานข้ามทางแยก การกำหนดระยะถอยร่น และกำหนดขนาดทางเข้าออกของรถยนต์ในบริเวณทางร่วมหรือทางแยก เพื่อลดผลกระทบที่เกิดจากสะพานข้ามทางแยกต่อประชาชน พร้อมทั้งสามารถเข้าถึงการใช้ประโยชน์อาคารได้อย่างมีประสิทธิภาพ และสามารถดำเนินกิจการในพื้นที่ต่อไปได้
DOI: 10.34740/kaggle/dsv/6589597
title: Our World in Data - COVID-19
DOI: 10.34740/kaggle/dsv/6392420
title: (🌇Sunset) Spotify Daily Top 50 Of 63 countries