Ζεύγη χαρακτήρων και πλοκή στη Mostellaria του Πλαύτου:
Creators: name: Ζαρώτης, Διονύσιος Χρήστου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2013
Subjects: ζεύγη χαρακτήρων
ένταση πλοκής
λύση
character-pairing
plot-complication
resolution

description: Η Mostellaria του Πλαύτου παρουσιάζει επί σκηνής ζεύγη όμοιων τυπικών χαρακτήρων σε κομβικά σημεία της πλοκής. Στο έργο άλλοι χαρακτήρες (π.χ. ο senex durus Θεοπροπίδης με τον δούλο του Γρυμίωνα) εκπροσωπούν τα παραδοσιακά ήθη (mos maiorum) και άλλοι (λ.χ. ο δούλος Τρανίωνας, ο νεαρός Φιλολάχης, γιος του Θεοπροπίδη, με τον φίλο του Καλλιδαμάτη και τις εταίρες) είναι φορείς του ελληνίζοντος τρόπου ζωής (pergraecari). Παράλληλα, οι χαρακτήρες συνιστούν ζεύγη, που ανήκουν στην ίδια κοινωνική τάξη και ηλικιακή ομάδα (π.χ. Τρανίων – Γρυμίων, Φιλημάτιο – Δέλφιο, Φανίσκος – Πινάκιο, Σίμων – Θεοπροπίδης). Oι χαρακτήρες κάθε ζεύγους έρχονται σε σύκρουση, όταν συναντιούνται στη σκηνή. Με την αντίθεσή τους ο Πλαύτος επιδιώκει όχι μόνο την επίτευξη και ενίσχυση του κωμικού αποτελέσματος, αλλά και να καταστήσει εμφανείς τις ιδεολογικές διαφορές που τους χαρακτηρίζουν. Υπό μια ευρεία έννοια οι ιδεολογικές διαφορές των χαρακτήρων ενδεχομένως να απηχούν και τις ιδεολογικές αντιθέσεις που μπορούν να εντοπιστούν στην πρώιμη ρωμαϊκή κοινωνία. Η διαρκής σύγκρουση των χαρακτήρων που αντιπαρατίθενται επί σκηνής μεταξύ τους και που είναι φορείς είτε της μιας είτε της άλλης ιδεολογίας δίνουν νέα ώθηση στην πλοκή και συντηρούν την ένταση στο έργο. Η τελική λύση στο δράμα επέρχεται με τον συμβιβασμό των βασικών χαρακτήρων, του Θεοπροπίδη και του γιου του Φιλολάχη (μέσω του εκπροσώπου του Καλλιδαμάτη) που είναι συνάμα και εκφραστές των δύο αντικρουόμενων ιδεολογιών. O συμβιβασμός που προκύπτει εμπεριέχει στοιχεία και από τις δυο αντικρουόμενες ιδεολογίες που παρουσιάζονται στο έργο.
description: Plautus’ Mostellaria presents onstage pairs of typical characters at crucial points in the plot. In the play some characters (e.g. the senex durus Theopropides with his slave Grumio) represent the traditional mores (mos maiorum) and others (e.g. the slave Tranio, the young Philolaches, son of Theopropides, with his friend Callidamates and the courtesans) advocate the Greek lifestyle (pergraecari). Furthermore, these characters form pairs, belonging to the same social class and age (e.g. Tranio – Grumio, Philematium – Delphium, Phaniscus – Pinacium, Simo – Theopropides). These characters come into conflict with each other, when they meet onstage. Through this character conflict, Plautus seeks not only to achieve and enhance the comic effect, but also to make clear the ideological differences that mark each of the pair. In a broad sense, the ideological differences between characters may reflect the ideological contradictions detectable in early Roman society. The constant opposition of characters onstage who are bearers of either one of the two conflicting ideologies in the play, give new impetus to the plot and maintain the tension in the work. The final solution comes about with the compromise by the main characters, Theopropides and his son Philolaches (through his representative Callidamates), bearers of the two conflicting ideologies in the work. The compromise which is eventually reached contains elements of both conflicting ideologies represented in the play.