Συνταγογράφηση της Άθλησης: Τι πραγματικά γνωρίζουν οι Επαγγελματίες Υγείας;
Creators: name: Χρηστίδης, Γεώργιος Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Συνταγογράφηση της άθλησης
Η άσκηση είναι φάρμακο
Προαγωγή υγείας
Επαγγελματίες υγείας
Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (ΚΕΣΥ)
Prescribing exercise
Exercise is medicine
Health promotion
Health professionals
American College of Sports Medicine (ACSM)

description: Η συνταγογράφηση της άθλησης ως μέσο προάσπισης κι ενίσχυσης της υγείας είναι μια ιδέα με ρίζες στην αρχαιότητα. Στη σύγχρονη εποχή το 2007 με πρωτοβουλία της Αμερικάνικης Αθλητιατρικής Εταιρείας (American College of Sports Medicine, ACSM), οργανώθηκε σε παγκόσμια κλίμακα το κίνημα «Η άσκηση είναι Φάρμακο» (Exercise is Medicine, EIM) υιοθετώντας συγκεκριμένες κατευθυντήριες οδηγίες, βασισμένες στα νεότερα επιστημονικά δεδομένα. Οι προτάσεις αυτές, υιοθετήθηκαν το 2018 από το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (ΚΕΣΥ) και στην Ελλάδα, με τη μορφή εξειδικευμένων πρωτοκόλλων άθλησης για συγκεκριμένες κατηγορίες παθήσεων. Η παρούσα διπλωματική εργασία είχε σκοπό τη διερεύνηση του επιπέδου των γνώσεων των επαγγελματιών υγείας γύρω από τη συνταγογράφηση της άθλησης, καθώς και στην άποψη που αυτοί έχουν για την υλοποίηση και την καθιέρωσή της ως μέσο προάσπισης της υγείας. Για τον λόγο αυτό, ακολουθήθηκε η ερευνητική διαδικασία, με τη σύνταξη και συμπλήρωση ερωτηματολογίου. Το δείγμα αποτέλεσαν 206 επαγγελματίες στον χώρο της υγείας/άσκησης, ιατρούς, με ή χωρίς ειδικότητα και φοιτητές ιατρικών σχολών (n=170), καθηγητές φυσικής αγωγής (n=22), φυσικοθεραπευτές (n=14). Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγιο 4 ενοτήτων σχετικά με τον ορισμό της συνταγογράφησης της άθλησης και το επίπεδο γνώσεών τους στο θέμα, την προηγούμενη ενασχόλησή τους με τον αθλητισμό και τη γνώση τους σε θέματα άσκησης και την ευθύνη της συνταγογράφησης και υλοποίησης της άσκησης. Η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έγινε με περιγραφική και στατιστική ανάλυση καθώς και ελέγχους ανεξαρτησίας χ2. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων έδειξε ότι σε σημαντικό βαθμό υπήρχε έλλειψη γνώσεων των συμμετεχόντων σε θεμελιώδεις αρχές για τη συνταγογράφηση της άθλησης. Πιο συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε αδυναμία να διακρίνουν τον ορισμό και βασικά στοιχεία αυτής, ενώ παράλληλα ήταν ασαφής ποια ομάδα επαγγελματιών θα είναι πρακτικά υπεύθυνη για την υλοποίηση ενός προγράμματος άθλησης σε ασθενείς. Ακόμα διακρίθηκε η διαφορετική προσέγγιση ανάλογα με την επαγγελματική ιδιότητα των συμμετεχόντων, με πιο χαρακτηριστική αυτή των ιατρών, που κρίνουν σε μικρότερο ποσοστό σημαντική τη συνταγογράφηση της άθλησης. Ακολουθούν οι καθηγητές φυσικής αγωγής που, αν και πιο ενημερωμένοι ως προς τις αρχές συνταγογράφησης της άσκησης επέδειξαν μια πιο μετριοπαθή στάση, αναζητώντας τη συνεργασία μεταξύ των διάφορων ομάδων. Τέλος, οι φυσικοθεραπευτές δήλωσαν ότι πρέπει να κατέχουν το μεγαλύτερο ρόλο στον τομέα της συνταγογράφησης της άθλησης. Επίσης, διαπιστώθηκε ελλιπής ενημέρωση σχετικά με τις κατευθυντήριες οδηγίες από το ΚΕΣΥ. Συμπερασματικά, διαπιστώθηκε ελλιπής ενημέρωση κι εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας στο θέμα της συνταγογράφησης της άθλησης και κατά συνέπεια η μικρή ενσωμάτωσή της στη θεραπευτική φαρέτρα της επιστημονικής κοινότητας.
description: Prescribing sport as a means of protecting and enhancing health is an idea with roots in antiquity. In modern times only in 2007 at the initiative of the American College of Sports Medicine (ACSM), the Exercise is Medicine (EIM) movement was organized worldwide with specific guidelines based on latest scientific data. These proposals were adopted in 2018 by the Central Health Council (hereinafter KESY) in Greece in the form of specialized exercise protocols for specific categories of diseases. This dissertation aims to investigate the level of knowledge of health professionals about prescribing exercise, as well as the view they have on its implementation and establishment as a means of protecting health. For this reason, the research process was followed with the compilation and completion of a questionnaire by health professionals and then the analysis of the data with the help of statistical programs. The results significantly reveal the lack of knowledge of the participants in fundamental principles for prescribing exercise. There is also an inability to clarify key elements of it while at the same time the practical way of implementing the program is unclear. In addition there is a different approach depending on the professional status of the participants, with the most characteristic one being that of the doctors, who consider the prescription of the exercise to be less important. Following are the trainers who, although more read, show a more modest attitude, seeking cooperation between groups and stand out physiotherapists who claim a greater role in the field of prescribing. Last but not least is the fact that there was a lack of information and training of health professionals by KESY on the issue of prescribing exercise or sports and consequently its small integration in the therapeutic quiver of the scientific community.