Ο επιπολασμός της Κοιλιοκάκης σε άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1: δεδομένα από ένα διαβητολογικό κέντρο στην Βορειοδυτική Ελλάδα κατά τα έτη 1992 έως 2021
Creators: name: Δομουζόγλου, Ελένη Μιχαήλ
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1
Κοιλιοκάκη
Επιπολασμός
Type 1 diabetes mellitus
Celiac disease
Prevalence

description: Σύμφωνα με νεότερες μελέτες, παρατηρείται αύξηση επιπολασμού του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 (ΣΔ1) και παράλληλα σημειώνεται αύξηση της εμφάνισης των συννοσηροτήτων αυτού όπως η κοιλιοκάκη. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να αποτυπώσει τον επιπολασμό της κοιλιοκάκης σε άτομα με ΣΔ1 σε πληθυσμό της Βορειοδυτικής Ελλάδος. Διενεργήθηκε αναδρομική ανασκόπηση του αρχείου του Διαβητολογικού Κέντρου σε Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Βορειοδυτικής Ελλάδας. Εντοπίστηκαν 592 ασθενείς με ΣΔ1 οι οποίοι παρακολουθούνται στο Κέντρο από το 1992 έως και σήμερα. Από αυτούς τους ασθενείς στους 129 είχε διενεργηθεί έλεγχος για κοιλιοκάκη. Στους 129 ασθενείς έγινε ανασκόπηση ατομικού και οικογενειακού ιστορικού, σωματομετρικών παραμέτρων και εργαστηριακών εξετάσεων. Ανευρέθηκαν όλοι οι ασθενείς που παρουσίασαν ΣΔ1 και ταυτόχρονα διαγνώσθηκαν με κοιλιοκάκη, σύμφωνα με τα διεθνή κριτήρια, και υπολογίστηκε ο επιπολασμός κοιλιοκάκης σε αυτόν τον πληθυσμό. Η σύγκριση των συνεχών μεταβλητών μεταξύ των ομάδων με και χωρίς κοιλιοκάκη πραγματοποιήθηκε με το τεστ Mann-Whitney U. Το στατιστικό τεστ X2 ή Fisher’s exact χρησιμοποιήθηκε για την σύγκριση των κατηγορικών μεταβλητών μεταξύ των ομάδων με και χωρίς κοιλιοκάκη. Ο επιπολασμός της κοιλιοκάκης στον πληθυσμό ατόμων με ΣΔ1 που μελετήθηκε ανέρχεται σε 10,8%. O επιπολασμός της κοιλιοκάκης στους άρρενες ήταν 9% ενώ στα θήλεα 12,7% (P=0,51). Η διάμεση τιμή γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης δεν διέφερε στις δύο ομάδες [άτομα με κοιλιοκάκη 7,3 (6,4-8,5), χωρίς κοιλιοκάκη 7,2 (6,7-8,4), P= 0,797]. Συχνότερο εύρημα στα άτομα με ΣΔ1 και κοιλιοκάκη ήταν η σιδηροπενία (57.3%) ενώ σημαντικό ποσοστό ασθενών ήταν ασυμπτωματικό (21,4%) κατά τη διάγνωση της κοιλιοκάκης. Η διάγνωση της κοιλιοκάκης ήταν ταυτόχρονη με τη διάγνωση του ΣΔ1 σε 35,7% των ασθενών. Συμπερασματικά παρατηρείται αύξηση του επιπολασμού της κοιλιοκάκης στους ασθενείς με ΣΔ1. Η επαγρύπνηση για έλεγχο κοιλιοκάκης σε ασθενείς με ΣΔ1 οδηγεί σε έγκαιρο εντοπισμό της νόσου ακόμη και σε ασυμπτωματικούς ασθενείς. Ικανοποιητική ρύθμιση της νόσου, όμοια με αυτή των ασθενών με ΣΔ1 που δεν πάσχουν από κοιλιοκάκη, μπορεί να επιτευχθεί με τακτική παρακολούθηση, σύμφωνα με τις νεότερες κατευθυντήριες οδηγίες.
description: It has been observed a steady increase of the prevalence of Type 1 diabetes mellitus (T1DM) in the recent years and simultaneously, an increase of its comorbidities such as Celiac disease, has been described. The purpose of the study is to present the prevalence of Celiac disease in people with T1DM in North-western Greece. A retrospective descriptive study with review of the medical files of the University Hospital of North-western Greece, Diabetes Centre was effectuated. 592 patients with T1DM are registered and followed regularly from 1992 until today. Screening for celiac disease was done in 129 of these patients. Detailed file review for personal and family history, anthropometrics and laboratory exams was done for these 129 patients. People with both T1DM and Celiac disease were detected using International Criteria and the prevalence of Celiac disease in this population was calculated. Mann-Whitney U test was used for the comparison between continuous variables of the two groups (with and without celiac disease). Fisher’s exact or X2 test, was used for the comparison between categorical variables between the two groups (with and without celiac disease). The prevalence of Celiac disease in the population studied was 10.8%. The prevalence of Celiac disease in the males was 9% while in the females was 12.7% (P=0.51). The median glycosylated hemoglobulin value did not differ between the two groups [people with Celiac disease 7.3 (6.4-8.5), without Celiac disease 7.2 (6.7-8.4), P= 0.797]. The most common finding in people with T1DM and Celiac disease was iron deficiency (57.3%) while a significant percentage of the patients was asymptomatic (21.4%) at the time of diagnosis of Celiac disease. The diagnosis of Celiac disease was contemporaneous with the diagnosis of T1DM in 35.7% of the patients. In conclusion, an increase of the prevalence of Celiac disease in patients with T1DM is observed. Surveillance for Celiac disease in patients with T1DM leads to timely diagnosis even in asymptomatic people. Satisfactory control of glycemia in T1DM patients with Celiac disease, similar to T1DM patients without Celiac disease, may be achieved by regular follow up using the International Guidelines.