Το αδίκημα του άρθρου 237 Α Π.Κ.
Creators: name: Ροδή, Κώνστα Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Εμπορία
Επιρροή
Μεσάζοντες
Peddling
Ιnfluence
Intermediaries

description: Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το αδίκημα της εμπορίας επιρροής –μεσάζοντες, το οποίο αρχικά συμπεριλήφθηκε στον προϊσχύσαντα Ποινικό Κώδικα με τον Ν. 4251/2014 με αριθμό άρθρου 237Α Π.Κ. και ακολούθως εντάχθηκε στον νέο Ποινικό Κώδικα, που ισχύει από 01.7.2019 και μέχρι σήμερα. Στην παράγραφο 1 του άρθρου 237 Α Π.Κ. τυποποιείται το αδίκημα της παθητικής εμπορίας επιρροής, και στην παράγραφο 2 του άρθρου 237 Α Π.Κ. τυποποιείται το αδίκημα της ενεργητικής εμπορίας επιρροής. Αρχικά περιγράφεται το φαινόμενο της διαφθοράς και σκιαγραφείται ο τρόπος εμφάνισης του σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Συνακόλουθα αναδεικνύεται η ανάγκη για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του φαινομένου της διαφθοράς μέσω προληπτικών και κατασταλτικών μηχανισμών. Στην συνέχεια της ανάλυσης εντοπίζεται η αιτία ένταξης του αδικήματος της εμπορίας επιρροής –μεσάζοντες στα εγκλήματα της διαφθοράς. Ακολουθεί η παρουσίαση των διεθνών κειμένων, που προβλέπουν ή επιβάλλουν την ποινικοποίηση του αδικήματος της εμπορίας επιρροής- μεσάζοντες και μνημονεύεται η κύρωση τους από την Ελλάδα. Στην συνέχεια γίνεται αναφορά στην ιστορική εξέλιξη του αδικήματος από το άρθρο 11 του Ν. 5227/1931 περί μεσαζόντων μέχρι την μορφή που έχει σήμερα, με ιδιαίτερη επισήμανση στην κατάταξη του αδικήματος στα βασικά αδικήματα του Ν. 4557/2020. Περαιτέρω εκτίθεται η αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των αδικημάτων της παθητικής εμπορίας επιρροής και της ενεργητικής εμπορίας επιρροής αντίστοιχα με παράθεση σχετικών παραδειγμάτων από την ημεδαπή νομολογία, που υφίσταται για το άρθρο 11 Ν. 5227/1931 περί μεσαζόντων. Ιδιαίτερη θέση στην εργασία καταλαμβάνει η ανάλυση της αξιόποινης δράσης του μεσάζοντα στον δημόσιο τομέα, που αποτελεί κεντρική έννοια τoυ άρθρου 237Α Π.Κ.. Εξετάζεται επιπλέον η αθέμιτη επιρροή, το αντικείμενο της και οι αποδέκτες της. Επιπλέον γίνεται μνεία για τις ποινικές κυρώσεις, την απόπειρα, την συρροή του ανωτέρω αδικήματος με έτερα εγκλήματα και την ερμηνεία του άρθρου 263 Α Π.Κ. Στο τέλος της εργασίας αναδεικνύεται ο προβληματισμός για την ποινική απαξία του αδικήματος σε περίπτωση μελλοντικής άσκησης της αθέμιτης επιρροής ή σε περίπτωση αδυναμίας άσκησης της. Περαιτέρω καταγράφονται σκέψεις για τις προβλεπόμενες ποινικές κυρώσεις και η εργασία ολοκληρώνεται με την αναφορά των συμπερασμάτων, που προέκυψαν από την ανάλυση που προηγήθηκε.
description: This thesis deals with the offense of influence peddling - middlemen, which was initially included in the previous Criminal Code with Law 4251/2014 under article number 237A P.C. and subsequently joined the new Criminal Code, valid from 01.7.2019 until today. In paragraph 1 of article 237 A of the Civil Code the offense of passive influence peddling is standardised, and in paragraph 2 of article 237 A of the Criminal Code. the offense of active influence peddling is standardized. First, the phenomenon of corruption is described and the way it appears at the national and international level is outlined. Consequently, the need to effectively deal with the phenomenon of corruption through preventive and repressive mechanisms emerges. In the continuation of the analysis, the reason for the inclusion of the offense of influence peddling - middlemen in the crimes of corruption is identified. The following is the presentation of the international texts, which provide for or impose the criminalization of the offense of influence peddling - middlemen, and mention is made of their sanction by Greece. In the following, reference is made to the historical development of the offense from article 11 of Law 5227/1931 on intermediaries to the form it has today, with particular reference to the classification of the offense in the basic offenses of Law 4557/2020. Furthermore, the objective and subjective nature of the offenses of passive influence peddling and active influence peddling are presented respectively with relevant examples from the domestic jurisprudence, which exists for article 11 of Law 5227/1931 on intermediaries. A special position in the work is occupied by the analysis of the criminal action of the intermediary in the public sector, which is a central concept of article 237A of the Criminal Code. Unfair influence, its object and its recipients are also examined. In addition, there is a mention of the criminal sanctions, the attempt, the confluence of the above offense with other crimes and the interpretation of article 263 A of the Criminal Code. At the end of the work, the reflection on the criminal disqualification of the offense in case of future exercise of undue influence or in case of impossibility of exercise is highlighted. Considerations for the proposed criminal sanctions are then recorded and the paper concludes with the report of the conclusions that emerged from the preceding analysis.
description: Σε συνεργασία με: Νομικής (Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης)