Ο αυτοέπαινος στον απόστολο Παύλο. Ερμηνευτική σημασία και θεολογική μεταλειτουργία
Creators: name: Καραβασιλειάδης Ραφαήλ, Λεόντιου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Αυτοέπαινος
Απόστολος Παύλος και Ρητορική
Ρητορική κριτική
Self-praise
Apostle Paul and Rhetoric
Rhetorical criticism

description: Η μελέτη του αυτοεπαίνου στον Παύλο, απόστολο του Χριστού, ποιμένα και κήρυκα της εκκλησίας του Χριστού, αποτελεί μια άκρως πολύπλευρη και πολυδιάστατη διαδικασία, καθώς ο Παύλος γράφει, ώστε να καταγράψει τις αποκεκαλυμμένες αλήθειες του ευαγγελίου του Χριστού, τις υπερβατικές εμπειρίες του, εντάσσοντας τον αυτοέπαινο σε μια νέα πραγματικότητα, με σημαντικές διαφοροποιήσεις από την ελληνορωμαϊκή εποχή, εντός της οποίας ορίζεται ο αυτοέπαινος. Ο αυτοέπαινος είχε ως βασική σκοπιμότητα την πειθώ του δέκτη και την υπεράσπιση του θιγόμενου προσώπου, το οποίο αναγκάζεται από τις συνθήκες να κομπάσει για τον εαυτό του, επαινώντας την προσωπικότητά του και εξαίροντας τη συνεισφορά στην πατρίδα και την κοινωνία, ώστε να διαφύγει κατηγορίες και συκοφαντίες. Στην υπό έρευνα εργασία μελετήσαμε το ρητορικό μέσο του αυτοεπαίνου στα κείμενα του αποστόλου Παύλου, στα οποία απαντά αρκετές φορές. Ο Παύλος αντιμετωπίζει κατά πρόσωπον ψευδείς κατηγορίες, ωστόσο το μέλημά του δεν είναι να υπερασπίσει τον εαυτό του, ούτε να μιμηθεί τους σπουδαίους ρήτορες της Αθήνας και να αποκτήσει θαυμαστές, αλλά να διασφαλίσει την ακεραιότητα της διδασκαλίας του και την προκοπή του ευαγγελίου στα έθνη. Η μελέτη των παύλειων χωρίων, στα οποία απαντά ο αυτοέπαινος, είναι διττή: αφενός ερμηνευτική, βάσει των ιστορικοφιλολογικών κανόνων της ερμηνείας και της ρητορικής κριτικής, και αφετέρου θεολογική, αναζητώντας τις κατά Χριστόν αλήθειες που αποκαλύπτει με τη χρήση του αυτοεπαίνου ο Παύλος, ο οποίος δεν περιορίζεται απλώς στην πρόσληψη αυτού του ρητορικού σχήματος, αλλά το επεξεργάζεται με τη δική του επινοητικότητα, παρεμβαίνει δημιουργικά, το μεταλλάσσει και προσδίδει σε αυτό νέα ερμηνεία και νέα λειτουργία –μεταλειτουργία– μέσα στον λόγο. Κατόπιν, ερευνήσαμε τη μεταλειτουργία του αυτοεπαίνου, που αποτελεί ακριβώς το δεύτερο σκέλος της μελέτης· αναζητώντας τη μεταλειτουργία του αυτοεπαίνου στον Παύλο, εντοπίζουμε την πορεία της μετάλλαξης και τη νέα διάσταση του αυτοεπαίνου. Συνοπτικά, η μεταλειτουργία του αυτοεπαίνου στον Παύλο καταδεικνύει τη νέα σκοπιμότητα που προσδίδει ο Παύλος στον αυτοέπαινο, απαντώντας στο ερώτημα «Γιατί χρησιμοποιεί ο Παύλος τον αυτοέπαινο;» και καταδεικνύοντας πώς ο αυτοέπαινος στις επιστολές καθίσταται ένα επικοινωνιακό γλωσσικό εργαλείο που υπηρετεί την αποστολή του αποστόλου και λαμβάνει νέες διαστάσεις ως μέσο ανάδειξης υψηλών θεολογικών νοημάτων του χριστιανικού κηρύγματος
description: The study of self-praise in the apostle Paul, who is shepherd and preacher of the Jesus Christ’s Church, is a highly multidimensional process, since Paul writes in order to record the revealed truths of Jesus Christ’s gospel, his transcendental experiences, placing self-praise in a new reality, with significant differences from the Greco-Roman era, within which self-praise is defined. The main purpose of self-praise was to persuade the recipient and to defend the offended person, who is forced by circumstances to brag about himself, praising his personality and extolling his contribution to his country and society, in order to escape accusations and slander. In this research we examined the rhe-torical device of self-praise in the writings of the apostle Paul, in which it is found sev-eral times. Paul faces false accusations to his face, yet his concern is not to defend him-self, nor to imitate the great orators of Athens and gain admirers, but to ensure the integ-rity of his teaching and the advancement of the gospel to the Gentiles. The study of the Pauline passages, in which the self-praise answers, is twofold: on the one hand, herme-neutical, on the basis of the historical and rhetorical criticism, and on the other hand, theological, seeking the Jesus Christ’s truths revealed by Paul’s use of self-praise, who are not merely restricted to the reception of this rhetorical device, but elaborates it with his own ingenuity, intervening creatively, modifying it and giving it a new interpretation, and a new function –the meta-function– within the discourse. Furthemore, we investi-gated the meta-function of the self-praise, which is precisely the second part of the study; by looking for the meta-function of the self-praise in Paul, we trace the course of the modification and the new dimension of the self-praise. In sum, the meta-function of self-praise in Paul demonstrates the new purpose that Paul gives to self-praise, answer-ing the question "Why does Paul use self-praise?" and showing how self-praise in the epistles becomes a communicative linguistic tool that serves the mission of the apostle and takes on new dimensions as a means of highlighting high theological meanings of Christian preaching