Η εξέλιξη της διεθνούς ποινικής δικαιοσύνης και η καθιέρωση της ατομικής ποινικής ευθύνης στο διεθνές δίκαιο:
Creators: name: Παπαθωμάς, Χρήστος Απόστολου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Διεθνής ποινική δικαιοσύνη
Ατομική ποινική ευθύνη
Διεθνή ποινικά δικαστήρια
International criminal justice
Individual criminal liability
International criminal courts

description: Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την εξέλιξη του διεθνούς ποινικού δικαίου και της διεθνούς ποινικής δικαιοσύνης, κυρίως από την περίοδο που ακολουθεί τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μέχρι τη σύσταση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, καθώς και την πρόσφατη τάση για ίδρυση διεθνοποιημένων (ή υβριδικών ή μεικτών) ποινικών δικαστηρίων για την αντιμετώπιση έκτακτων καταστάσεων σε ορισμένες περιοχές. Αρχικά, γίνεται μία ιστορική ανασκόπηση από την περίοδο του Πελοποννησιακού Πολέμου μέχρι και την περίοδο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ιδιαίτερο κεφάλαιο αποτελούν οι δίκες της Νυρεμβέργης και του Τόκιο, οι αρχές που αυτές καθιέρωσαν, η συμβολή τους στην εξέλιξη του διεθνούς δικαίου καθώς και το ζήτημα της αμφισβήτησης της προσφοράς τους. Στη συνέχεια, παρακολουθούνται τα βήματα της διεθνούς κοινότητας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και η στροφή στη δίωξη των διεθνών εγκλημάτων και την ίδρυση των Διεθνών Ποινικών Δικαστηρίων τη δεκαετία του 1990. Γίνεται μνεία της πορείας προς την ίδρυσή τους, της δικαιοδοσίας και των διαφορών των Διεθνών Ποινικών Δικαστηρίων για την Πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY) και τη Ρουάντα (ICTR), τα οποία ιδρύθηκαν το 1993 και 1994 αντίστοιχα με αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που λήφθηκαν κατά τη διαδικασία του Κεφαλαίου VII του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών ως απάντηση στις συγκρούσεις που ξέσπασαν στις περιοχές αυτές και οι οποίες επανέφεραν την αίσθηση αποτροπιασμού των εγκλημάτων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτά αποτέλεσαν τον προπομπό του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ICC) που ιδρύθηκε το 1998 κατά τη Συνδιάσκεψη της Ρώμης. Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο ιδρύθηκε μετά από πολύχρονες προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας, ενώ το Καταστατικό αυτού αποτέλεσε προϊόν συμβιβασμού μεταξύ των κρατών, γεγονός που οδήγησε ορισμένα από αυτά στη μη επικύρωσή του. Ξεχωριστό κεφάλαιο της παρούσας αποτελούν οι αρχές που διέπουν τη φύση και λειτουργία του Δικαστηρίου, η δομή και οργάνωση, οι διαδικασίες καθώς και η αρμοδιότητά του για την εκδίκαση διεθνών εγκλημάτων. Σταθμό στην εξέλιξη της διεθνούς ποινικής δικαιοσύνης αποτέλεσε η σταδιακή καθιέρωση της ατομικής ποινικής ευθύνης, με την οποία τα πρόσωπα - δράστες εξαιρετικά ειδεχθών εγκλημάτων δεν μπορούν να κρύβονται πλέον πίσω από το πέπλο της “κρατικής κυριαρχίας”, το οποίο θα τους εξασφάλιζε ατιμωρησία. Για το λόγο αυτό αναλύονται οι τύποι της ατομικής ποινικής ευθύνης και οι διάφορες μορφές συμμετοχής στη διάπραξη διεθνούς εγκλήματος, όπως στοιχειοθετούνται στο άρθρο 25 του Καταστατικού του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, αλλά και όπως διαμορφώθηκαν, κυρίως μέσα από τη νομολογία των δύο ειδικών Διεθνών Δικαστηρίων για την Πρώην Γιουγκοσλαβία και τη Ρουάντα. Στο τελευταίο κεφάλαιο αναλύεται το σχετικά πρόσφατο φαινόμενο της ίδρυσης των διεθνοποιημένων (ή υβριδικών ή μεικτών) δικαστηρίων, τα οποία ιδρύθηκαν για την αντιμετώπιση εμπόλεμων καταστάσεων, όπως αυτές που είχαν δημιουργηθεί, μεταξύ άλλων μερών, στη Σιέρα Λεόνε, στην Καμπότζη, στο Ανατολικό Τιμόρ, στο Κοσσυφοπέδιο, στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη και στο Λίβανο, με αναφορά στα χαρακτηριστικά των δικαστηρίων αυτών καθώς και στα πρακτικά προβλήματα που μπορεί να ανακύψουν κατά τη λειτουργία τους. Τέλος, στον επίλογο τονίζεται η αξία της ίδρυσης διεθνών δικαστηρίων και της υιοθέτησης κανόνων για τιμωρία των πραγματικά υπευθύνων, αφού συνιστούν ένα σημαντικό βήμα στην προσπάθεια της διεθνούς κοινότητας να αποφύγει τον κίνδυνο της αυτοκαταστροφής της.
description: The present thesis deals with the evolution of international criminal law and international criminal justice, mainly since the First World War onwards, up to the establishment of the International Criminal Court, as well as the recent trend towards establishing internationalized (or hybrid or mixed) criminal courts in order to deal with extraordinary emergencies in certain areas. Firstly, there is a historical overview of the Peloponnesian War period until the period after Second World War. A separate chapter includes the trials of Nuremberg and Tokyo, the principles established, their contribution to the development of international law and the dispute arisen regarding their offer. Secondly, there is a description of the steps made by the international community after Second World War until 1990s with the rise of the prosecution of international crimes and the establishment of the International Criminal Tribunals. The process of the creation, the jurisdiction and the differences between the International Criminal Tribunals for the Former Yugoslavia (ICTY) and Rwanda (ICTR), which were established in 1993 and 1994 respectively through decisions of the UN Security Council taken under Chapter VII of the UN Charter in response to conflicts erupted in these areas which reminded the sense of repugnance of the crimes during Second World War, are mentioned. The above two Tribunals constitute the precursor to the International Criminal Court (ICC), founded in 1998 at the Rome Conference. The International Criminal Court was established after years of efforts by the international community, while the statute was a compromise between countries, leading some of them to non - ratification. The principles governing the nature and function of the Court, the structure and organization, the procedures and its competence for the trial of international crimes constitute a separate chapter of the present. The gradual establishment of individual criminal liability has been a milestone in the development of international criminal justice. Through the individual criminal liability individuals - perpetrators of exceptionally heinous crimes can no longer hide behind the veil of "state sovereignty", which would ensure their impunity. Therefore, there is an analysis on the types of individual criminal responsibility and the various forms of participation in the commission of international crimes, as described in the article 25 of the International Criminal Court Statute, and as elaborated, especially through the jurisprudence of the two International Criminal Tribunals for the Former Yugoslavia and Rwanda. In the last chapter the phenomenon of the recent creation of internationalized (or hybrid or mixed) tribunals is analyzed. The above tribunals were established in order to deal with belligerent situations created, among other countries, in Sierra Leone, Cambodia, East Timor, Kosovo, Bosnia - Herzegovina and Lebanon, with reference to the characteristics of these tribunals and the practical problems that may arise during their operation. Finally, in the conclusion the value of the establishment of international tribunals and the adoption of rules for the punishment of the really responsible perpetrators is stressed, since the above form an important step towards the effort of the international community to avoid the risk of its self - destruction.