Ο συνδυασμός του ανακριτικού και του συζητητικού συστήματος στη διοικητική δίκη
Creators: name: Λιανού, Ελισσάβετ Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Ανακριτικό σύστημα
Συζητητικό σύστημα
Αυτεπάγγελτος δικαστικός έλεγχος
Inquisitorial system
Disposal system
Ex officio judicial control

description: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη του τρόπου με τον οποίο διασταυρώνονται η ανακριτική με τη συζητητική αρχή στο πλαίσιο της διοικητικής δίκης, δημιουργώντας ένα μικτό σύστημα δικονομίας. Το ανακριτικό σύστημα είναι νομικά γνώριμο από την ποινική δίκη και συνοψίζεται στην προώθηση της δίκης με επιμέλεια του δικαστή, με στόχο την ανεύρεση της αντικειμενικής αλήθειας και τη διαφύλαξη της νομιμότητας. Από την άλλη, το συζητητικό σύστημα προέρχεται από την πολιτική δίκη, όπου ισχύει ο κανόνας κίνησης της δίκης με μέριμνα των διαδίκων. Η διοικητική δίκη, λόγω του δημοσίου σκοπού της, δομείται καταρχήν επί τη βάσει του ανακριτικού συστήματος, συνεπικουρούμενη από επεμβάσεις της συζητητικής αρχής. Έτσι, σκόπιμη κρίθηκε στο πλαίσιο της εργασίας η εξέταση των επιμέρους δικονομικών διατάξεων, πρωτίστως της διοικητικής αλλά και της πολιτικής και της ποινικής δίκης, ως εκφάνσεων των δύο αντιτιθέμενων αρχών. Περαιτέρω, κεντρικός άξονας της εργασίας αποτελεί η διάκριση του υλικού της διοικητικής δίκης σε αυτεπαγγέλτως και μη αυτεπαγγέλτως εξεταζόμενα από το δικαστήριο ζητήματα. Στο μικτό συστημικό πλέγμα διοικητικής δικονομίας, λοιπόν, τα αυτεπαγγέλτως εξεταζόμενα ζητήματα υπάγονται σημασιολογικά στην ανακριτική αρχή, καθώς αφορούν την κίνηση της δίκης με την πρωτοβουλία και τη μέριμνα του δικαστηρίου, σύμφωνα με τη μητρική διάταξη του άρθρου 33 ΚΔΔ. Συγχρόνως, όμως, η διοικητική δίκη ορίζεται και από την αρχή της διαθέσεως του αντικειμένου της δίκης από τον διάδικο ή της αρχής του μη δικάζειν αυτεπαγγέλτως, που ενσαρκώνει το συζητητικό σύστημα και αποτυπώνεται στο θεμελιώδες άρθρο 79 ΚΔΔ. Το άρθρο 79 ΚΔΔ καθορίζει την εξουσία ελέγχου του διοικητικού δικαστή, η οποία όμως πάντοτε οριοθετείται με βάση την αρχή της διαθέσεως. Επομένως, γίνεται φανερό ότι, παρά το δημόσιο σκοπό της, η διοικητική δίκη διατρέχεται μεν από το ανακριτικό σύστημα αλλά ο διάδικος πάντοτε είναι εκείνος που κατέχει τον πρωτεύοντα ρόλο στη διαμόρφωση του αντικειμένου της. Όπως και η πολιτική δίκη, η διοικητική δεν μπορεί να εγερθεί δίχως την αίτηση δικαστικής προστασίας, αφού το δημόσιο συμφέρον της διοικητικής δίκης δεν επαρκεί ώστε να δικαιολογεί την αυτεπάγγελτη κίνησή της από την πολιτεία, όπως συμβαίνει στην ποινική δίκη, όπου διακυβεύονται έννομα αγαθά και υπάρχει η έννοια του εγκλήματος, με την αξιακή σοβαρότητα των ζητημάτων που την απασχολούν να επιτάσσει την αυτεπάγγελτη ποινική δίωξη και προώθηση των διαδικασιών της δίκη. Οι αυτεπαγγέλτως εξεταζόμενοι λόγοι της διοικητικής δίκης θα πρέπει να υπάρχουν ως προς τον πυρήνα τους και όχι να δημιουργούνται ή να εφευρίσκονται από το διοικητικό δικαστήριο, αφού διευκρινίζεται ότι ο αυτεπάγγελτος έλεγχος δεν εξουδετερώνει καθολικά την ισχύ του συζητητικού συστήματος. Ωστόσο, ο δημόσιος χαρακτήρας της διοικητικής δίκης δεν αλλοιώνεται από την αρχή της διαθέσεως του αντικειμένου της δίκης από τους διαδίκους αλλά απλώς μετουσιώνεται με σκοπό την ανάδειξη της «λυσιτελούς» για τους διαδίκους αλήθειας
description: The aim of the present bachelor’s thesis is the study of the combination of the inquisitorial and the disposal system in the forum of the administrative trial, which creates a mixed issue of administrative procedure. The inquisitorial system originates from the penal procedure and implies the promotion of the trial by acts of the judge which aim to the veracity and the preservation of the legitimacy. On the other hand, the disposal system comes from the civil case which moves forward by the acts of the litigants and according to their interest. The administrative trial is based on the inquisitorial model on the first place because of its public purpose but it is also characterized by individual penetrations of the disposal system. Thus this thesis investigates the specific articles mainly of the administrative procedure, as well as of the penal and the civil procedure, due to the fact that they express the two opposite systems. Furthermore, the central focus of the present thesis is the distinction between trial matters that are examined by the administrative judge on its own initiative and the ones examined by the parties’ initiative. In the terms of this mixed system of Greek administrative procedure, the trial matters that are under ex officio examination correspond to the application of the inquisitorial system, in accordance with Article 33 of the Greek Administrative Procedure Act. However, administrative procedure is simultaneously designated by the disposal system too, which is typically reflected on Article 79 of the Greek Administrative Procedure Act. This Article determines the administrative judge’s power of control, which, however, is always defined on the basis of the disposal principle concerning the trial object formed by any litigant. Like a civil lawsuit, administrative proceedings cannot be instituted without the application for judicial protection, as the public interest of administrative proceedings is not sufficient to justify its ex officio motion by the State. In criminal proceedings legal goods are at stake; this fact imposes the ex officio criminal prosecution and promotion of the trial proceedings. Self-examined chapters of the administrative trial must already exist at their core and not be created or invented by the administrative judge, as it is clarified that ex officio judicial control does not universally neutralize the validity of disposal system. Nevertheless, the public nature of the administrative proceedings is not altered by the disposal principle but it is merely denatured in order to highlight the expedient truth in favor of the parties