Η απόκτηση του γένους στην ελληνική ως δεύτερη/ ξένη γλώσσα από τουρκόφωνους ομιλητές:
Creators: name: Μαρούκη, Πουλχερία Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: Γραμματικό Γένος
Τουρκόφωνοι ομιλητές
Απόκτηση
Grammatical gender
Turkish learners
Assignment

description: Η παρούσα έρευνα εξετάζει την απόδοση του ελληνικού γένους από φυσικούς ομιλητές της ελληνικής και από τουρκόφωνους ομιλητές που μαθαίνουν την ελληνική ως δεύτερη/ξένη γλώσσα. Στόχος της είναι να είναι να ερευνήσει τα μορφολογικά, σημασιολογικά και φωνολογικά χαρακτηριστικά τα οποία καθορίζουν την απόδοση του γένους στη δεύτερη/ξένη γλώσσα, αλλά και το βαθμό στον οποίο τα χαρακτηριστικά αυτά είναι όμοια με αυτά που χρησιμοποιούν οι φυσικοί ομιλητές κατά την απόδοση του γένους στη μητρική τους γλώσσα, έτσι ώστε να καθοριστεί ο ρόλος των μορφολογικών και λεξικολογικών παραγόντων στην αντιπροσώπευση του γένους στο νοητικό λεξικό. Στην έρευνα συμμετείχαν συνολικά 51 μαθητές λυκείου, 28 τουρκόφωνοι και 23 φυσικοί ομιλητές. Οι δύο ομάδες υποβλήθηκαν σε δύο χρονομετρικά πειράματα, ένα με υπαρκτές (± έμψυχα), σαφείς ή διφορούμενες ως προς το κλιτικό επίθημα, λέξεις και ένα με ψευδολέξεις, επίσης με σαφή και διφορούμενα επιθήματα, στα οποία καλούνταν, αφού ακούσουν τις λέξεις, να αναγνωρίσουν το γένος πατώντας το κατάλληλο πλήκτρο του υπολογιστή. Οι υπαρκτές λέξεις ακούγονταν στην ονομαστική και στην αιτιατική πτώση. Από τα αποτελέσματα προέκυψε, όσον αφορά στις υπαρκτές λέξεις, πως οι τουρκόφωνοι ομιλητές έδωσαν σωστές απαντήσεις κυρίως για τα ουσιαστικά που βρίσκονταν στην ονομαστική πτώση ενώ παράλληλα φάνηκε ο ρόλος της σημασιολογίας καθώς θεώρησαν τα περισσότερα άψυχα ουσιαστικά, ουδέτερα. Ως προς τις ψευδολέξεις, φάνηκε πως οι φυσικοί ομιλητές για να ορίσουν το γένος χρησιμοποιούν κυρίως τα μορφολογικά χαρακτηριστικά όταν πρόκειται για σαφές επίθημα, ενώ όταν πρόκειται για διφορούμενο, στηρίζονται σε μορφο-φωνολογικά χαρακτηριστικά, δηλαδή στον τονισμό και τον αριθμό συλλαβών. Οι τουρκόφωνοι ομιλητές, από την άλλη, φάνηκε να έχουν αποκτήσει κάποια μερική γνώση για το γραμματικό γένος ορισμένων μη διφορούμενων επιθημάτων. Τέλος, πρέπει να σημειωθεί πως οι διαφορές που υπήρξαν στις απαντήσεις των επιθημάτων έχουν να κάνουν και με τη συχνότητα εμφάνισης του ίδιου του επιθήματος στην ελληνική γλώσσα. Παρόλο που οι τουρκόφωνοι μαθητές φοιτούν σε ελληνικό σχολείο, η απόκτηση του γραμματικού γένους στην ελληνική παραμένει προβληματική. Πιθανώς, η δυσκολία απόδοσης του γραμματικού γένους να οφείλεται στην έλλειψη του γραμματικού γένους στην τουρκική γλώσσα.
description: The present research investigates gender assignment by both Greek native speakers and Turkish-speaking learners of Greek, who learn Greek as a second/foreign language. The aim of the research is to examine the morphological, semantic and phonological cues which determine gender assignment in the second/foreign language, as well as the extent to which those particular cues are similar to the ones used by native speakers in their mother tongue, so as to define the role of morphological and lexicological characteristics regarding gender representation in the mental lexicon. A total of 51 senior high school students participated in the present study. Namely, 28 Turkish-speaking learners of Greek, and 23 Greek native speakers. The two groups were subjected to two timed experiments. The first one included concrete nouns, both animate and inanimate, with either ambiguous or unambiguous suffixes, whereas the second one included pseudowords, also assigned with ambiguous and unambiguous suffixes. The participants were required to listen carefully to the words and identify their gender by pressing the appropriate button of the keyboard. The concrete words were transmitted to either nominative or accusative case. As far as the results regarding the concrete words are concerned, the Turkish-speaking learners of Greek answered correctly mainly about nouns assigned with the nominative case, while, at the same time, the role of semantics became evident as the majority of inanimate nouns were perceived as neuter gender ones. On the other hand, regarding pseudowords, native speakers of Greek seemed to mostly utilize morphological cues in the case of unambiguous suffixes, whereas in the case of ambiguousness morpho – phonological cues, such as the word stress and number of syllables, seemed to be of great importance. On the other hand, Turkish-speaking learners of Greek seemed to have acquired partial knowledge about the gender system of some of the unambiguous suffixes. Finally, it should be mentioned that the differences found in the given answers regarding suffixes are influenced by the frequency of the particular suffixes in the Greek language. Despite the fact that the Turkish-speaking learners attend Greek schools, gender acquisition remains problematic. A possible explanation may lie on the absence of gender in the Turkish language.