Το αρχιτεκτονικό συντακτικό του εικονικού χώρου
Creators: name: Τζιμοπούλου, Σοφία Χρ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2006
Subjects: Εικονικός χώρος
Τρισδιάστατα ηλεκτρονικά περιβάλλοντα
Αρχιτεκτονική της πληροφορίας
Virtual space
Three-dimensional environments
Information architecture

description: Τα κύρια ερωτήματα που τίθενται στην παρούσα έρευνα είναι αν υπάρχει καν συντακτικό του εικονικού χώρου, πού εντοπίζονται οι σχέσεις του με το συντακτικό του αρχιτεκτονικού χώρου και πόσο ο εντοπισμός των σχέσεων αυτών βοηθεί την αρχιτεκτονική ως θεωρία και πρακτική. Για την διερεύνηση του πρωταρχικού ερωτήματος η διατριβή ακολουθεί δύο κύριες κατευθύνσεις. Η πρώτη κατεύθυνση σχετίζεται με την αποσαφήνιση της έννοιας του συντακτικού και το πώς αυτή λειτουργεί στο πεδίο της αρχιτεκτονικής. Η δεύτερη αναζητεί τη μετάθεση της έννοιας του συντακτικού στον εικονικό χώρο. Για να επιτευχθεί η μετάθεση αυτή, προσεγγίζεται η έννοια του εικονικού χώρου και ερευνάται αν μπορεί να αποδοθεί στο χώρο αυτό ένα συντακτικό. Αναζητούνται κοινά σημεία με το συντακτικό της αρχιτεκτονικής για να διαπιστωθεί αν μπορεί να συσχετιστούν τα δύο συντακτικά. Η διατριβή, μέσα από τη διερεύνηση των παραδειγμάτων εντόπισε μία ουσιώδη διάκριση μεταξύ του συντακτικού του εικονικού χώρου και αυτού του πραγματικού χώρου. Αυτή αφορά στις υπερβάσεις που είναι εφικτές ατον εικονικό χώρο και αποτελούν τον κύριο παράγοντα διαφοροποίησης των δύο συντακτικών. Τέσσερα χαρακτηριστικά σημεία υπερβάσεων διατυπώνονται πρωτότυπα στην παρούσα διατριβή και είναι : η παράμετρος του χρόνου, η παράμετρος της μεταβολής,η πολλαπλότητα, η αυτοεξέλιξη. Το κύριο συμπέρασμα το οποίο πρωτότυπα διατυπώνει η διατριβή είναι ότι ο εικονικός χώρος ενεργοποιεί πολλαπλές δυνατότητες έκφρασης του συντακτικού της αρχιτεκτονικής και του προσδίδει μία "δυνητική" διάσταση. Ο όρος "δυνητικό" χρησιμοποείται στη διατριβή σύμφωνα με τις αναφορές των Deleuze και Levy, ως κινητήριος δύναμη για την ενεργοποίηση μιας πρόθεσης και ως έναυσμα για την ανάδυση νέων δυνατοτήτων
description: The principle questions raised by this thesis are, if even exists a syntax of virtual space, where can be traced relations with the syntax of architectural space and how the given relations affect architecture as theory and practice. To clarify the main questions the thesis followed two main directions. The first analyses the notion of syntax and how this notion is used in the field of architecture, whereas the second shifts the notion of sybtax in virtual space and investigates if the concepts that define the syntax of architectural space can be applied in virtual space. To elaborate this issue, the research uses an extended litterary review and example analysis. This thesis, through the analysis followed, points out an important difference between the syntax of virtual space and that physical space. This concerns the transgression that occurs in virtual space. Four transgression points are originally mentioned in this thesis and are : the parameter of time, the parameter of continuous transformation, the multiplicity, the self-evolution. The conclusion that originally fortulates this thesis is that virtual space activates multiple possibilities for the architectural syntax to be expressed and adds to it a virtual dimension