Αποτελεσματικότητα και μελισσοτοξικότητα του οξαλικού οξέος στη χρήση ενάντια του ακάρεος Varroa destrustor Anderson &amp; Trueman
Creators: name: Παπαδοπούλου, Φωτεινή Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: οξαλικό οξύ
βαρρόα
μέλισσες
oxalic acid
varroa
honeybees

description: Το παρασιτικό άκαρι Varroa destructor (Anderson and Trueman), ενοχοποιείται για την πρόκληση μεγαλύτερης ζημιάς και υψηλότερου οικονομικού κόστους από οποιαδήποτε άλλη γνωστή μελισσοκομική ασθένεια σήμερα. Τα μέσα ελέγχου των πληθυσμών του πολλά, η ανάγκη όμως για ένα φιλικό προς τις μέλισσες και τα προϊόντα τους μέσο, που να συνδυάζει υψηλή αποτελεσματικότητα, χαμηλό κόστος και γρήγορη εφαρμογή, καθιέρωσε το οξαλικό οξύ ως ένα από τα πιο κοινά ¨ήπια ακαρεοκτόνα¨. Στην παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή, μελετήθηκε η αποτελεσματικότητα δύο διαφορετικής περιεκτικότητας διαλυμάτων οξαλικού οξέος, μετά από μία ή περισσότερες εφαρμογές, σε τρεις εποχές του έτους (σε μελίσσια με ή χωρίς γόνο), καθώς και οι επιπτώσεις τους στις μέλισσες. Ειδικότερα εξετάστηκε η μελισσοτοξικότητά του, οι επιπτώσεις του στο γόνο και στην παραγωγικότητα των μελισσών. Επιπλέον διαφορετικά εμπορικά σκευάσματα οξαλικού οξέος δοκιμάστηκαν προκειμένου να μελετηθεί η τοξικότητά τους σε ενήλικες μέλισσες. Στο πλαίσιο της παρούσας διατριβής η υψηλότερη αποτελεσματικότητα μεταξύ των εποχών, σημειώθηκε και για τις δύο περιεκτικότητες μετά τη χειμερινή εφαρμογή, απουσία γόνου (&gt;80%). Αντίθετα κατά τη διάρκεια των δοκιμών που τα μελίσσια διέθεταν γόνο (καλοκαίρι και φθινόπωρο), το ποσοστό των ακάρεων που καταμετρήθηκε στις σανίδες παρατήρησης μετά τη θεραπεία ήταν ιδιαίτερα χαμηλό (&lt;20%) ακόμα και μετά από τρεις εφαρμογές (&lt;50%). Η αύξηση της περιεκτικότητας του διαλύματος οδήγησε και σε αύξηση της αποτελεσματικότητας εναντίον του ακάρεος, χωρίς ωστόσο στις περισσότερες περιπτώσεις να υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο περιεκτικοτήτων. Προβλήματα μελισσοτοξικότητας δεν παρατηρήθηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια του πειράματος. Επιπρόσθετα μια θεραπευτική εφαρμογή δεν φάνηκε να επηρεάζει αρνητικά το γόνο και την παραγωγικότητα των μελισσών. Τα πειραματικά μελίσσια εμφάνισαν εικόνα ξεχειμωνιάσματος παρόμοια με αυτή των μαρτύρων εκτός από την περίπτωση των τριών διαδοχικών εφαρμογών με το διαλύμα της υψηλότερης δοκιμαζόμενης περιεκτικότητας του οξέος. Τέλος στις εργαστηριακές δοκιμές δεν ανιχνεύτηκαν διαφορές ως προς τη μελισσοτοξικότητα διαφορετικών σκευασμάτων οξαλικού οξέος, παρατηρήθηκε όμως μια τάση αύξησης της τοξικότητας με τη αύξηση της περιεκτικότητας του διαλύματος ανεξαρτήτως σκευάσματος.
description: The mite Varroa destructor (Anderson and Trueman), is the most destructive parasite of honey bees worldwide, inflicting much greater damage and higher economic cost than all other known apicultural diseases. Control of the mite can be carried out using several different methods nowadays. However the necessity for a friendly for bees and their products treatment, that combines high efficacy, low cost and fast implementation, established oxalic acid as one of the most common soft acaricides. The efficacy of two different concentrations of oxalic acid solutions was tested after one or multiple applications during three seasons (colonies with or without brood combs), as well as its impact on bees. Specifically, oxalic acid’ s tolerability by adult honeybees and its effects on brood and bee productivity were investigated. Furthermore, different oxalic acid commercial preparations were tested in order to study their toxicity in bees. The highest efficacy was noted for both oxalic acid concentrations (&gt;80%), after the winter treatment on broodless colonies. On the contrary, during summer and autumn (broodright colonies), the percentage of mite drop was very low (&lt;20%) even after three applications (50%). The increase of the concentration led to increased efficacy but without significant differences between the groups in most cases. High toxicity was not observed in bees throughout the experiment. Additionally, a single treatment did not seem to adversely affect the brood and the productivity of bees. All the experimental colonies except those treated three times with oxalic acid 4,7% w/v, developed without weakening the following spring. Finally different oxalic acid kinds did not appear to differ as their toxicity in adult bees, however the highest concentration of oxalic acid solution proved to be more toxic regardless of the samples that used.