Μελέτη της έκφρασης γονιδίων αγγειογενετικών παραγόντων στον καρκίνο του μαστού:
Creators: name: Κοραντζής, Ιπποκράτης Ι.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Αγγειογένεση
Μετρονομική χημειοθεραπεία
Αγγειακός ενδοθηλιακός αυξητικός παράγοντας
Οστεοποντίνη
Enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA)
Quantitative real time polymerase chain reaction
Interleukin - 8

description: Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί τη συχνότερη νεοπλασία στις γυναίκες και τη δεύτερη συχνότερη αιτία θανάτου των γυναικών από νεοπλασματικές νόσους. Περαιτέρω έρευνα χρειάζεται προκειμένου να κατανοηθεί πλήρως η αγγειογενετική διαδικασία στον καρκίνο του μαστού και να βελτιωθούν οι θεραπευτικές επιλογές. Στην παρούσα διατριβή επιλέξαμε να μελετήσουμε παράγοντες με αποδεδειγμένο ρόλο στην αγγειογένεση και να εκτιμήσουμε την πιθανή προγνωστική και προβλεπτική αξία τους σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του μαστού πριν και μετά τη θεραπεία με δοσιταξέλη και σε μάρτυρες. Συνολικά 157 ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του μαστού έλαβαν εβδομαδιαία δοσιταξέλη 35 mg/m2. Από τις ασθενείς λήφθησαν δύο δείγματα αίματος, το πρώτο πριν την έναρξη της χημειοθεραπείας (τιμή αναφοράς) και το δεύτερο κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας. Τα επίπεδα των πρωτεϊνών VEGF, IL-8, TGF-β1, HER2, OPN και του ΝΟ στο πλάσμα καθώς και η έκφραση των αντίστοιχων mRNA σε κύτταρα του περιφερικού αίματος μετρήθηκαν σε 127 ασθενείς και 39 μάρτυρες. Οι ασθενείς με καρκίνο του μαστού παρουσίαζαν αυξημένα επίπεδα πρωτεΐνης HER2, πρωτεΐνης OPN, OPN mRNA και TGF-β1 mRNA και μειωμένα επίπεδα ΝΟ, IL-8 mRNA και NOS3 mRNA σε σχέση με τις μάρτυρες. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας οι τιμές της πρωτεΐνης HER2, του IL-8 mRNA, του OPN mRNA και του TGF-β1 mRNA μειώθηκαν σημαντικά ενώ η τιμή της πρωτεΐνης OPN αυξήθηκε. Δυσμενή προγνωστική αξία για την επιβίωση των ασθενών μας είχαν οι αυξημένες τιμές των πρωτεϊνών IL-8, OPN και του ΝΟ στο πλάσμα και οι μειωμένες τιμές του NOS3 mRNA. Δυσμενή προγνωστική αξία για την επιβίωση ελεύθερης υποτροπής νόσου είχαν οι αυξημένες τιμές ΝΟ και TGF-β1 πρωτεϊνης στο πλάσμα. Τα επίπεδα του ΝΟ στο πλάσμα μειώθηκαν κατά τη διάρκεια της θεραπείας και η μείωση αυτή είχε ευμενή προγνωστική αξία για την επιβίωση Δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση μεταξύ του HER2 mRNA στο περιφερικό αίμα με την υπερέκφραση του HER2 με ανοσοϊστοχημεία ή FISH στον όγκο. Ασθενείς με αυξημένα επίπεδα OPN mRNA είχαν καλύτερη ανταπόκριση στη θεραπεία. Η πτώση των τιμών της πρωτεΐνης HER2, του IL-8 mRNA, του OPN mRNA και του TGF-β1 mRNA κατά τη διάρκεια της θεραπείας οφείλεται ενδεχομένως στην αντιαγγειογενετική δραστικότητα της εβδομαδιαίας χορήγησης δοσιταξέλης. Οι παράγοντες NO, IL-8, OPN έχουν προγνωστική αξία στον μεταστατικό καρκίνο του μαστού σε αντίθεση με τους HER2, VEGF, TGF-β1. Η αυξημένη τιμή OPN mRNA ενδέχεται να αποτελεί προβλεπτικό παράγοντα για την ανταπόκριση στη χημειοθεραπεία. Οι παρατηρήσεις μας θα μπορούσαν να συμβάλουν στην ευρύτερη κατανόηση της αγγειογενετικής διαδικασίας και στην εύρεση νέων προγνωστικών και προβλεπτικών της θεραπείας παραγόντων στον καρκίνο του μαστού.
description: Breast cancer is the most common female cancer and the second most common cause of cancer death in women. Further research is needed in order to fully understand the angiogenic processes in breast cancer, in an effort to optimize treatment strategies. We chose to study molecules participating in pathways with proven role in angiogenesis and to evaluate these factors for their potential prognostic or predictive role in patients with metastatic breast breast cancer before and after treatment with docetaxel and in healthy controls.In total, 157 metastatic breast cancer patients received docetaxel 35 mg/m2 weekly as a recommended treatment. Blood samples were collected before the start of chemotherapy (baseline) and during treatment. Plasma protein levels of VEGF, IL-8, TGF-β1, HER2, OPN, and of NO, as well as corresponding peripheral blood mRNA levels were measured in 127 patients and 39 female healthy controls. Patients with breast cancer had elevated levels of HER2 protein, OPN protein, OPN mRNA and TGF-β1 mRNA and decreased levels of NO, IL-8 mRNA and NO mRNA compared with controls. Values of HER2 protein, IL-8 mRNA, OPN mRNA and TGF-β1 mRNA decreased significantly during treatment, while the levels of plasma OPN protein increased. There was no significant correlation between ELISA and qRT-PCR data for the first sample. High levels of IL-8 protein, OPN protein and NO presence in patients’ plasma and low levels of NOS3 mRNA expression had negative prognostic value for overall survival, while high plasma levels of TGF-β1 protein and NO had negative prognostic value for disease free survival in breast cancer. NO plasma levels were suppressed during treatment, with such suppression being of positive prognostic value for overall survival. There was no correlation between peripheral blood HER2 mRNA in with primary tumor HER2 overexpression by immunohistochemistry or FISH. Patients with elevated OPN mRNA had better response to treatment, while no association was found between alterations in the examined protein and mRNA levels upon docetaxel treatment with response to this drug. The reduction of HER2 protein, IL-8 mRNA, OPN mRNA and TGF-β1 mRNA during therapy indicates the potential antiangiogenic activity of weekly docetaxel. NO, IL-8, OPN seem to have prognostic value in metastatic breast cancer in contrast to HER2, VEGF, TGF-β1. Increased OPN mRNA may be a potential predictive factor for chemotherapy response. Our observations could contribute to further understanding of the angiogenic process and to the identification of novel prognostic and predictive factors in breast cancer.