Η αιτιολογία των ποινικών αποφάσεων και οι αυτοτελείς ισχυρισμοί
Creators: name: Τουμανίδη, Δήμητρα Σάββα
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Αιτιολογία
Αποφάσεις και Βουλεύματα
Αυτοτελείς ισχυρισμοί
The reasoning
Criminal decisions
Affirmative defenses

description: Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η θεμελιούμενη στο άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και στο άρθρο 139 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία που πρέπει να διαλαμβάνει κάθε ποινική απόφαση. Παράλληλα, επιχειρείται η αξιολόγηση των προβαλλομένων ενώπιον του ποινικού δικαστηρίου αυτοτελών ισχυρισμών και η αναγκαιότητα προς ειδική αιτιολόγηση αυτών. Ειδικότερα, περιγράφονται: α) τα στοιχεία της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας των ποινικών αποφάσεων, β) το περιεχόμενο της αιτιολόγησης των καταδικαστικών αποφάσεων και των παραπεμπτικών βουλευμάτων, γ) το περιεχόμενο της αιτιολόγησης των αθωωτικών αποφάσεων και των απαλλακτικών βουλευμάτων, και τέλος, δ) η έκθεση των πραγματικών περιστατικών και η αναφορά των αποδεικτικών μέσων ως ειδικότερα στοιχεία της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας των ποινικών αποφάσεων. Σημαντικό τμήμα της διατριβής καταλαμβάνει η περιγραφή, τόσο της υποχρέωσης του Δικαστηρίου να απαντήσει αιτιολογημένα σε αυτοτελή ισχυρισμό όταν αποδεικνύεται η προβολή του από τα πρακτικά της δίκης, όταν είναι διατυπωμένος με σαφήνεια και έχει συγκεκριμένο και όχι αόριστο και ασαφές περιεχόμενο και αναπτύσσεται προφορικά πριν από την έκδοση της σχετικής αποφάσεως (αρχή προφορικότητας και αμεσότητας διαδικασίας) όσο και της περιπτωσιολογίας των αυτοτελών ισχυρισμών που απαντώνται στο ποινικό δικαστήριο, καθώς και της διάκρισης αυτών από τους αρνητικούς της κατηγορίας ισχυρισμών, οι οποίοι δεν είναι αυτοτελείς και για το λόγο αυτό δεν χρήζουν ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Επιπλέον, επιχειρείται να αποσαφηνιστεί, πότε η έλλειψή της κατά τα προαναφερόμενα ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας καθιστά αναιρετέο το βούλευμα και την απόφαση, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 484 παρ. 1 περ. δ’ και 510 παρ. 1 περ. Δ’ ΚΠΔ αντίστοιχα. Τέλος, αξιολογείται η αναγκαιότητα και αποτιμάται η αποτελεσματικότητα της ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένης ποινικής απόφασης, αθωωτικής ή καταδικαστικής, όπως απαιτεί το Σύνταγμα (άρ. 93 παρ. 3) και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας (άρ. 139), όταν σε αυτή γίνεται μνεία συγκεκριμένων πραγματικών περιστατικών που αποδείχθηκαν σε βάρος του κατηγορουμένου και αντιστοιχούν στην περιγραφή της οικείας εγκληματικής πράξης από το νόμο, εμπεριέχεται αναλυτική και κατά περιεχόμενο (όχι μόνο κατ’ είδος) αναφορά των αποδεικτικών μέσων, χωρίς να είναι ανάγκη να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα, και επεξηγείται η συλλογιστική πορεία (με αναφορά στα προβληθέντα/ προκύψαντα κατά και υπέρ του κατηγορουμένου επιχειρήματα), με βάση την οποία κατέληξε το δικαστήριο «πέρα από έλλογες αμφιβολίες» σε καταδικαστική κρίση.
description: The subject of this thesis is the established based on Article 93 paragraph 3 of the Constitution and on Article 139 of the Code of Criminal Procedure specific and thorough justification, which must be included in every criminal decision. At the same time, an attempt is made to assess the independent claims made before the criminal court and the need for specific justification for them. In particular, the following are described: a) the elements of the specific and detailed reasoning of criminal decisions; b) the content of the reasoning of convictions and referrals; c) the content of the reasoning of non-guilty verdicts and acquittals; and finally, d) the statement of facts and the reference to the means of proof as specific elements of the specific and detailed reasoning of criminal decisions. An important part of the thesis is taken up by a description of both the obligation of the Court to give a reasonable reply to an independent allegation when it is proved to have been raised by the records of the trial, when it is clearly formulated and has a specific and not vague and unclear content and is developed orally before the relevant decision is given (principle of orality and immediacy of proceedings) and the case study of independent allegations that are raised in the criminal court, as well as the distinction between them and the negative allegations of the category, which are not independent, and, as a result, do not demand specific and thorough justification. In addition, an attempt is made to clarify when the absence of the specific and detailed reasons referred to above renders the judgement and the decision void under the provisions of Article 484 paragraph 1 and 510 paragraph 1 of the Rules of Procedure of the Court, respectively. Finally, what is assessed is the necessity and effectiveness of a specifically and thoroughly reasoned criminal judgement, acquittal or conviction, as required by the Constitution (Article 93 paragraph 3) and the Civil Procedure Code (Article 139), when it refers to specific facts proven against the accused and corresponding to the description of the criminal act in question by the law, containing a detailed and comprehensive (not just a type of) reference to the means of proof, without there being any need to set out what has emerged separately from each of them, and explaining the line of reasoning (with reference to the arguments put forward in the case for and against the accused), on the basis of which the court reached a conviction "beyond a reasonable doubt".
description: Σε συνεργασία με: Νομικής (Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης)