Προοπτική επιτήρηση της κατανάλωσης των αντιμυκητιακών φαρμάκων σε νεογνά και παιδιά που νοσηλεύονται στις κλινικές ενός Τριτοβάθμιου Νοσοκομείου, στα πλαίσια προγράμματος βελτιστοποίησης της ορθολογικής χρήσης των αντιμυκητιακών φαρμάκων
Creators: name: Τζίκα, Χριστίνα Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: αντιμυκητιακά φάρμακα
διηθητικές μυκητιακές λοιμώξεις
παιδιά
νεογνά
επιμελητεία
μελέτη σημειακής καταγραφής
antifungal drugs
invasive fungal infections
children
neonates
stewardship
point-prevalence study

description: Εισαγωγή: Οι διηθητικές μυκητιακές λοιμώξεις στους παιδιατρικούς και νεογνικούς ασθενείς, συνοδεύονται από υψηλή νοσηρότητα και θνησιμότητα. Τα τελευταία χρόνια, η συχνότητα εμφάνισης των διηθητικών μυκητιάσεων έχει αυξηθεί. Αυξητική τάση έχει αντίστοιχα και η χρήση των αντιμυκητιακών φαρμάκων, η οποία συχνά δεν είναι η ενδεδειγμένη. Έτσι, η ορθολογική χρήση είναι αναγκαία. Η επίτευξη της γίνεται μέσω των προγραμμάτων επιμελητείας αντιμυκητιακών φαρμάκων, τα οποία συμβάλλουν στη βελτίωση των κλινικών εκβάσεων των ασθενών, στη μείωση της τοξικότητας, τον περιορισμό της αντοχής και δευτερευόντως, την ελάττωση του κόστους νοσηλείας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της κατανάλωσης των αντιμυκητιακών φαρμάκων σε παιδιατρικούς και νεογνικούς ασθενείς, που νοσηλεύονται σε ένα Τριτοβάθμιο Νοσοκομείο. Η «μέτρηση» της κατανάλωσης, είναι το πρώτο βήμα για τη διεξαγωγή παρεμβάσεων, στα πλαίσια ενός προγράμματος επιμελητείας αντιμυκητιακών φαρμάκων. Μέθοδος: Πραγματοποίηση τροποποιημένης Μελέτης Σημειακής Καταγραφής σε πέντε Παιδιατρικές και μία Νεογνολογική Κλινική ενός Τριτοβάθμιου Νοσοκομείου, διάρκειας 12 εβδομάδων. Αποτελέσματα: Οι κλινικές με την υψηλότερη κατανάλωση αντιμυκητιακών φαρμάκων ήταν η Παιδοογκολογική Κλινική, η Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Παίδων και η Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών. Τα πιο συχνά χορηγούμενα φάρμακα ήταν η Λιποσωμική Αμφοτερικίνη Β, η Μικαφουνγκίνη, η Φλουκοναζόλη και η Βορικοναζόλη. Η πρωταρχική ένδειξη της χορήγησης των αντιμυκητιακών παραγόντων ήταν η προφυλακτική αγωγή (44%), ακολούθως η εμπειρική θεραπεία (39%) και η στοχευμένη θεραπεία (17%). Συμπέρασμα: Η χορήγηση της αντιμυκητιακής αγωγής γίνεται εν γένει με βάση τις κατευθυντήριες οδηγίες, αλλά υπάρχουν ευκαιρίες για βελτίωση
description: Introduction: Invasive fungal infections in pediatric and neonatal patients are accompanied by high morbidity and mortality. In recent years, the trend of invasive fungal infections has increased, due to the increase in the number of children and neonates, with predisposing risk factors, such as immunosuppression and prematurity. The use of antifungal drugs, which is often not appropriate, is on the rise. Thus, rational use is necessary. Rational use can be achieved through antifungal drug stewardship programs, which contribute to improving patient clinical outcomes, reducing toxicity, limiting resistance and, secondarily, reducing hospital costs. Method: Carrying out a modified Point Recording Study in five Pediatrics and one Neonatal Clinic of a Tertiary Hospital, lasting 12 weeks. Purpose: The purpose of this work is to study the consumption of antifungal drugs in pediatric and neonatal patients, hospitalized in a Tertiary Hospital. The "measurement" of consumption is the first step in carrying out interventions, within the framework of an antifungal stewardship program. Results: The departments with the highest consumption of antifungal drugs were the Pediatric Oncology Ward, the Pediatric Intensive Care Unit and the Neonatal Intensive Care Unit. The most commonly administered drugs were Liposomal Amphotericin B, Micafungin, Fluconazole and Voriconazole. The primary indication for administration of antifungal agents was prophylactic treatment (44%), followed by empiric therapy (39%) and targeted therapy (17%). Conclusion: In general, the administration of antifungal drugs is in compliance with the guidelines, but there are areas for improvement