Η Εικονομαχική πολιτική των αυτοκρατόρων Λέοντος Γ΄ και Κωνσταντίνου Ε΄
Creators: name: Ζόμπολας, π. Διονύσιος
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Εικονομαχία
Βυζάντιο
Ιέρεια
Constantine V
Church
Iconoclastic

description: Σκοπός της μεταπτυχιακής εργασίας ήταν η παρουσίαση της εικονο-μαχικής πολιτικής των Λέοντα Γ΄ και Κωνσταντίνου Ε΄, η οποία περιλαμβάνει τόσο νομοθετικές όσο και εκτελεστικές πρωτοβουλίες. Η Εικονομαχία στο Βυζά-ντιο, ως συγκεκριμένο κίνημα διώξης των εικόνων και των μοναχών ή του ευσε-βούς λαού, ήταν μία συγκεκριμένη ιστορική φάση, όμως ανεικονικές νοοτροπίες και απόψεις υπήρχαν ήδη από τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες. Οι εικονομά-χοι του 8ου αιώνα επηρεάστηκαν και από τις θεωρήσεις αιρετικών και ετεροδόξων (Παυλικιανούς, Μανιχαίους, Μονοφυσίτες και Μουσουλμάνους). Η Εικονομαχία διαταράσσει την ισορροπία στις σχέσεις Πολιτείας και Εκκλησίας. O εικονομάχος αυτοκράτορας Λέων Γ΄ δεν μπόρεσε να επικυρώσει τα εικονομαχικά του επιχει-ρήματα μέσω μίας Οικουμενικής Συνόδου, είτε λόγω λαϊκής δυσαρέσκειας είτε ο ίδιος θέλησε να περιορίσει την αλλαγή της αυτοκρατορικής πολιτικής μέσα στα πλαίσια της Εκκλησίας. Τα εικονομαχικά μέτρα του Λέοντα Γ΄ είχαν αναπόφευ-κτες συνέπειες, όπως ήταν οι καταστροφές, οι βεβηλώσεις ναών και λειψάνων. Αναφερθήκαμε στο ότι ο Κωνσταντίνος Ε΄ δεν εξέδωσε συγκεκριμένα διατάγμα-τα, όμως επεχείρησε να επιβάλλει τις αποφάσεις της συνόδου της Ιερείας. Οι α-ποφάσεις της δεν μπορούν να αποκρύψουν τις αγριότητες και τις καταστροφές στις οποίες προέβησαν οι εικονομάχοι, κάτι που μας αφήνει να καταλάβουμε ότι απλά αυτή η σύνοδος πρόσφερε το θεολογικό «άλλοθι» για την εξολόθρευση ό-λων, όσοι αντιμάχονταν τον αυτοκράτορα και την πολιτική ή/και εκκλησιαστική του πολιτική. Ιδιαίτερη σημασία αποδόθηκε στην Εκκλησία και στον Κλήρο ως πραγματικών και αυθεντικών «θεσμικών διαμεσολαβητών» της πίστης, αφού οι μοναχοί, οι εικόνες και τα λείψανα υποβιβάσθηκαν ή απορρίφθηκαν.
description: The aim of the thesis was the presentation of iconoclastic s policy As of Leon III and Constantine V, which includes both legislative and executive ini-tiatives. Iconoclasm in Byzantium, as a particular movement for the persecution of images and monks or pious people, was a particular historical phase , but an-ecdotal attitudes and beliefs existed already in the early Christian centuries. The iconoclasts of the 8th century influenced by the heretics and heterodox considera-tions ( Paulicans , Manichaeans , Monophysites, and Muslims ). The iconoclasm disturbs the balance in relations Church and State. The iconoclast Emperor Leon III was unable to substantiate his iconoclastic arguments through a Ecumenical Council, either because of popular discontent or he wished to limit the change of imperial policy within the Church. The iconoclastic measures of Leon III had un-avoidable consequences, such as catastrophes, temptations of temples and relics. We mentioned that Constantine V did not issue specific decrees, but attempted to enforce the decisions of Hereia synod. The decisions of that synod can not con-ceal the atrocities and disasters made by the iconoclasts, which leaves us to un-derstand that just this session offered the theological "alibi" for the extermination of all , those who were fighting against the emperor and the political and / and its ecclesiastical policy . Particular importance was given to the Church and the Clergy as genuine and authentic "institutional mediators" of the faith , after the monks , icons and relics were downgraded or rejected .