Αναζήτηση των βιοχημικών μηχανισμών που ενέχονται στην εμφάνιση του αποφολιδωτικού γλαυκώματος
Creators: name: Λάλλος, Νικόλαος Α.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2006
Subjects: Αποφολιδωτικό σύνδρομο
Μεταλλοπρωτεϊνάσες
Ενδοθηλίνη-1
Exfoliation syndrome
MMPs
ET-1

description: Σκοπός της μελέτης αυτής είναι ο προσδιορισμός των βιοχημικών παραγόντων που ενέχονται στην εμφάνιση του ΓΑ. Πιο συγκεκριμένα, έγινε ο ποσοτικός προσδιορισμός της συγκέντρωσης στο υδατοειδές υγρό των TGF-β1, MMP-2, TIMP-2, MMP-9 και της ΕΤ-1 σε ασθενείς με ΓΑ, με ΣΑ και σε υγιείς μάρτυρες που υποβλήθηκαν σε εγχείρηση καταρράκτη. Επίσης έγινε καταγραφή της οπτικής οξύτητας, του τύπου του καταρράκτη και η πιθανή συνύπαρξη συστηματικών παθήσεων. Μέθοδος: Συλλέχθησαν δείγματα υδατοειδικού υγρού από 83 ασθενείς με ΓΑ, 83 με ΣΑ και 83 ίδιας ηλικίας υγιείς μάρτυρες πριν από την επέμβασης του καταρράκτη. Η συγκέντρωση των TGF-β1, MMP-2, TIMP-2, MMP-9 και της ΕΤ-1 διερευνήθηκαν με ενζυμική ανοσολογική μέθοδο. Ο προσδιορισμός του TGF-β1 στο υδατοειδικό υγρό έγινε με το εμπορικά διαθέσιμο κυτίο ενζυμικού προσδιορισμού που χρησιμοποιεί τη μέθοδο .sandwich.. Η MMP-2 στο υδατοειδικό υγρό μετρήθηκε με το εμπορικά διαθέσιμο κυτίο ενζυμικού προσδιορισμού που χρησιμοποιεί δύο μονοκλωνικά αντισώματα ποντικού. Ο ποσοτικός προσδιορισμός της ολικής πρωτεΐνης MMP-9 στο υδατοειδικό υγρό πραγματοποιήθηκε με το εμπορικά διαθέσιμο κυτίο ενζυμικού προσδιορισμού με τη μέθοδο .sandwich. που χρησιμοποιεί μονοκλωνικά αντισώματα ποντικιού και πολυκλωνικά αντισώματα προβάτου. Ο ποσοτικός προσδιορισμός της TIMP.2 στο υδατοειδικό υγρό έγινε με το εμπορικά διαθέσιμο κυτίο που χρησιμοποιεί τη μέθοδο ELISA. Ο υπολογισμός της συγκέντρωσης της ΕΤ-1 στο υδατοειδικό υγρό πραγματοποιήθηκε με το εμπορικά διαθέσιμο κυτίο προσδιορισμού της ενδοθηλίνης Αποτελέσματα:. Η μέση ηλικία και στις τρείς ομάδες ασθενών ήταν 72,9±7,3 στους υγιείς μάρτυρες, 73,9±6,5 σε ασθενείς με ΣΑ και 72,6±8,2 σε ασθενείς με ΓΑ. Οι άνδρες ήταν 130 και οι γυναίκες 119. Η οπτική οξύτητα στους μάρτυρες ήταν 0,253±0,09, στους ασθενείς με ΣΑ 0,21±0,07 και στους 123 ασθενείς με ΓΑ 0,206±0,05. Πυρηνικός καταρράκτης βρέθηκε σε ποσοστό 28% στους μάρτυρες, 54% σε ασθενείς με ΣΑ και 65% σε ασθενείς με ΓΑ. Η μέση συγκέντρωση του ενεργού TGF-β1 παράγοντα στο υδατοειδικό υγρό ήταν σημαντικά υψηλότερη τόσο σε ασθενείς με ΓΑ, όσο και σε ασθενείς με ΣΑ (13,4±1,5 ng ml−1, 16,9±5.6ng ml−1) σε σχέση με τους μάρτυρες. Η μέση ολική συγκέντρωση της MMP-2 ήταν υψηλότερη σε ασθενείς με ΓΑ και ΣΑ (81.5±7,2 . 21,4±7.34 ng ml−1) (P&lt;0.0001). Η συγκέντρωση της TIMP-2 ήταν επίσης υψηλότερη σε ασθενείς με ΓΑ και ΣΑ (101,28.±7,29 . 55,43±20 ng ml−1). Επίσης, βρέθηκε υψηλότερη η μέση συγκέντρωση της ΕΤ-1 στο ΥΥ ασθενών με ΓΑ (5,1±2,7pg/ml). Συμπεράσματα: Η αύξηση της συγκέντρωσης του TGF-β1, της MMP-2, της TIMP-2 και της ΕΤ-1 στο ΥΥ ασθενών με ΓΑ, φαίνεται ότι παίζει σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση του ΓΑ. Η αυξημένη συγκέντρωση της TIMP-2 στο υδατοειδικό υγρό ασθενών με ΓΑ, καθώς και η αυξημένη συγκέντρωση της MMP- 2 στο ΥΥ ασθενών με ΓΑ σε σχέση με ασθενείς με ΣΑ ενδεχομένως συμβάλλει στην εξέλιξη του ΣΑ σε ΓΑ. Επίσης η ανεύρεση αυξημένης συγκέντρωσης της ΕΤ-1, ενός ισχυρού αγγεισυσπαστικού παράγοντα στο υδατοειδικό υγρό ασθενών με ΓΑ αποτελεί σημαντικό στοιχείο στη βιοχημική μελέτη του ΓΑ. Τα συμπεράσματα της μελέτης αυτής προτείνουν ότι και τα αυξημένα επίπεδα της MMP-2 και οι σημαντικά αυξανόμενη συγκέντρωση της TIMP-2 οδηγούν σε μια στοιχειομετρική υπερβολή της TIMP -2 επάνω στη MMP-2 στο υδατοειδικό υγρό σε οφθαλμούς με ΓΑ, γεγονός που σημαίνει την ατελή αποδόμηση του εξωκυττάριου υλικού και την προοδευτική συσσώρευση του. Αυτές οι πρόσφατες ερευνητικές πρόοδοι, που περιγράφηκαν ανωτέρω, παρέχουν υποσχόμένα δεδομένα, τα οποία αν ακολουθηθούν από περαιτέρω έρευνα, ίσως οδηγήσουν στη διασαφήνιση των παθογενετικών οδών και των βιοχημικών σημάτων, που συνεπάγονται την εμφάνιση του ΓΑ. Η κατανόηση του ρόλου του TGF-β1 στην εμφάνιση και στην εξέλιξη του ΓΑ, μπορεί να οδηγήσει σε παρασκευή φαρμάκων που θα ανταγωνίζονται τις ινωτικές διεργασίες που προάγονται από τους αυξητικούς παράγοντες και που οδηγούν στο ΓΑ
description: Aim: The aim of this study was the identification of specific biochemical factors that are involved in the pathobiology of XFG. The concentration of TGF-beta1, MMP-2, TIMP-2, MMP-9 and ET -1 was investigated in the aqueous humour of patients with XFG, XFS and healthy controls. The protocol recorded clinical features such as visual aquity, type of cataract and coexistence of systemic diseases. Methods: Aqueous samples from 83 XFG patients, 83 XFS and 83 age-matched healthy controls were collected during phacoemulsification cataract surgery. The concentrations of TGF-beta1, MMP-2, TIMP-2, MMP-9 and ET-1 were determined with commercial immunoassays. The aqueous concentrations of active TGF-β1, MMP-2, MMP-9 and TIMP-2 were assessed in 10 µl samples, without pre-treatment using commercially available .sandwich. enzyme immunoassay kits according to the manufacturers' instructions. All measurements were performed in duplicate. Results: The mean age in the three groups of patients was 72,9±7,3 in the healthy controls, 73,9±6,5 in patients with XFS and 72,6±8,2 in patients with XFG There were 130 males and 119 female patients. The visual aquity in the healthy controls was 0,253±0,09, in the patients with XFS 0,21±0,07 and in the patients with XFG 0,206±0,05. Cortical cataract was found in 66% of the controls vs 29% of the XFS patients and 18% of those with XFG. Nuclear cataract was more common in patients with exfoliation (54% in patients with XFS, 65% in patients with XFG and 28% in the controls). The mean active TGF-b1 concentration in the aqueous was significantly higher in patients with XFS/XFG (16,9±1,5 ng ml−1 in XFS and 13,4±5.6 ng ml−1 in XFG) compared with normal age matched control (3,9±2,5 ng ml−1 ). The mean total MMP-2 concentration was higher in patients with XFG and XFS respectively (81.5±7,2 . 21,4±7.34 ng ml−1) (P&lt;0.0001). The TIMP-2 concentration was also higher in XFG and XFS patients (101,28.±7,29 . 55,43±20 ng ml−1). Also, the mean ET-1 concentration was found to be higher in XFG patients (5,1±2,7pg/ml) and XFS (4.6 ±2,3pg/ml) compared with normal age matched control ( 2.8 ±1.7pg/ml) Conclusions: This study confirmed the importance of certain biochemical factors in the development or progression of XFS. The increased concentration of TGF- Β1, MMP-2, TIMP-2 and ET-1 in the aqueous humour of patients with XFS and XFG, appear to play an important role in the development of the disorder. The relative increase in the concentration of TIMP-2 and MMP-2 in the aqueous of patients with XFG compared with patients with XFS, suggest that these two factors may influence the progression from XFS to XFG. This background provides promising leads, which may lead to the clarification of the biochemical signals involved in the development of XFS/XFG