Prognostic models for heart failure in patients with type 2 diabetes: a systematic review and meta-analysis
Creators: name: Κωστόπουλος, Γεώργιος Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Προγνωστικά μοντέλα
Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2
Καρδιακή ανεπάρκεια
Prognostic models
Diabetes mellitus type 2
Heart failure

description: Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 (ΣΔ2) και η καρδιακή ανεπάρκεια (ΚΑ) αποτελούν δύο χρόνιες, ετερογενείς παθήσεις, οι οποίες έχουν αμφίδρομη σχέση. Οι ασθενείς με ΣΔ2 έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης ΚΑ, ακόμη και όταν λάβουμε υπόψη γνωστούς παράγοντες κινδύνου. Η ΚΑ αποτελεί μία από τις πρώτες εκδηλώσεις καρδιαγγειακής νόσου σε ασθενείς με ΣΔ2 και μπορεί να προληφθεί εφόσον αντιμετωπιστεί εγκαίρως. Οι αναστολείς συμμεταφορέα γλυκόζης νατρίου-2 (SGLT2-is) έχουν καρδιοπροστατευτική δράση και ενδείκνυνται σε ασθενείς με ή υψηλού κινδύνου για ΚΑ. Οι πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες συστήνουν τη διαστρωμάτωση του κινδύνου των ασθενών με ΣΔ2, ώστε να λάβουν την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή. Παρόλο που υπάρχουν αρκετά προγνωστικά μοντέλα για εκβάσεις που σχετίζονται με τον ΣΔ2 , οι γνώσεις μας σχετικά με αυτά που αφορούν την ΚΑ παραμένουν ελλιπείς. Σκοπός της εργασίας ήταν η συστηματική ανασκόπηση, κριτική αξιολόγηση, εκτίμηση της προβλεπτικής ακρίβειας και γενικευσιμότητας των μοντέλων ΚΑ σε ασθενείς με ΣΔ2. Η συστηματική αναζήτηση περιελάβανε πέντε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων καθώς και «γκρίζα βιβλιογραφία» έως τον Οκτώβριο 2020, για τον εντοπισμό μελετών δημιουργίας ή επικύρωσης προγνωστικών μοντέλων ΚΑ σε ασθενείς με ΣΔ2. Η βιβλιογραφική αναζήτηση επικαιροποιήθηκε τον Οκτώβριο 2021 για την εύρεση νέων μελετών. Για την συνένωση μέτρων ικανότητας διάκρισης εφαρμόστηκε μοντέλο τυχαίων επιδράσεων, ενώ για την εκτίμηση της ετερογένειας υπολογίστηκαν τα 95% διαστήματα πρόβλεψης. Η βαθμονόμηση των μοντέλων αξιολογήθηκε περιγραφικά. Το εργαλείο PROBAST χρησιμοποιήθηκε για την εκτίμηση του κινδύνου συστηματικού σφάλματος και το σύστημα GRADE για την αξιολόγηση και βαθμολόγηση των αποτελεσμάτων. Από την αναζήτηση ανιχνεύθηκαν 45 μελέτες που αφορούσαν 53 μοντέλα: 1) μοντέλα που δημιουργήθηκαν σε ασθενείς με ΣΔ2 για την πρόβλεψη της ΚΑ (ν = 38), 2) μοντέλα που δημιουργήθηκαν σε μη διαβητικούς πληθυσμούς για την πρόβλεψη της ΚΑ και επικυρώθηκαν εξωτερικά σε ασθενείς με ΣΔ2 (ν = 3) και 3) μοντέλα πρόγνωσης άλλων εκβάσεων που επικυρώθηκαν εξωτερικά για την έκβαση της ΚΑ (ν = 12). Οκτώ (21%) από τα μοντέλα που δημιουργήθηκαν δεν είχαν εσωτερική επικύρωση, ενώ εννέα (24%) είχαν τουλάχιστον μία εξωτερική επικύρωση. Συνολικά, το 90% των μοντέλων που δημιουργήθηκαν, καθώς και το 40% των προσπαθειών επικύρωσης παρουσίασαν υψηλό κίνδυνο συστηματικού σφάλματος, εξαιτίας μεθοδολογικών σφαλμάτων κυρίως στον τομέα της ανάλυσης. Έξι μοντέλα συμπεριελήφθησαν στην μετα-ανάλυση. Τα TRS-HFDM (C-statistic = 0.79 95%CI(0.74,0.83), 95%PI(0.61,0.90); χαμηλή βεβαιότητα) και RECODe (C-statistic=0.75 95%CI(0.72,0.78), 95%PI(0.68,0.81); υψηλή βεβαιότητα) παρουσίασαν την καλύτερη προγνωστική ικανότητα. Το QDiabetes-HF είχε καλή ικανότητα διάκρισης, αλλά επικυρώθηκε εξωτερικά μία φορά και δεν συμπεριλήφθηκε στην μετα-ανάλυση. Συμπερασματικά, αρκετά προγνωστικά μοντέλα για την έκβαση της ΚΑ σε ασθενείς με ΣΔ2 είναι διαθέσιμα, αλλά τα περισσότερα παρουσιάζουν υψηλό κίνδυνο συστηματικού σφάλματος. Τα QDiabetes-HF, RECODe και TRS-HFDM έχουν καλή ικανότητα πρόγνωσης, αλλά η επεκτασιμότητα τους σε νέους πληθυσμούς παραμένει αβέβαιη.
description: Type 2 diabetes mellitus (T2DM) and heart failure (HF) are chronic heterogeneous conditions and have a bidirectional relationship. Patients with T2DM are at increased risk for HF, even after controlling of other known risk factors. HF is one of the first manifestations of cardiovascular disease in patients with T2DM and can be prevented if addressed early. Sodium-glucose transporter-2 inhibitors (SGLT2-is) have a cardioprotective effect and their use is recommended in patients with or at high risk for HF. Current guidelines suggest risk stratification of patients with T2DM to guide treatment decisions. Although several clinical prognostic models (CPMs) for diabetes-related outcomes exist, there is a knowledge gap regarding CPMs for HF. The aim of this study was to provide a systematic review, critical appraisal, assessment of performance and generalizability of all the reported CPMs for HF in patients with T2DM.A systematic search in five electronic databases and grey literature was conducted from inception to October 2020 to identify studies developing and/or validating CPMs for HF applicable to patients with T2DM. The literature search was updated in October 2021 to identify new studies. A random-effects model was used for pooling measures of discrimination and 95% prediction intervals (PI) were estimated to assess heterogeneity. A descriptive summary of calibration was also provided. The Prediction Model Risk of Bias Assessment Tool (PROBAST) and the Grading of Recommendations, Assessment, Development, and Evaluation (GRADE) approach were used to evaluate risk of bias and certainty in evidence. Forty-five studies met the eligibility criteria reporting on 53 CPMs: 1) CPMs developed in patients with T2DM for prediction of HF (n =38), 2) CPMs originally developed in non-T2DM cohorts for HF prediction and externally validated in patients with T2DM (n =3) and 3) CPMs originally developed for predicting a different outcome and externally validated for HF (n =12). Eight (21%) of the developed CPMs were not internally validated, while nine (24%) were externally validated at least once. Overall, 90% of the developed CPMs and 40% of the validation efforts were at high risk of bias, mainly due to flaws in the analysis domain. Six CPMs were included in the meta-analysis with the TIMI Risk Score for HF in DM(TRS-HFDM) (C-statistic = 0.79 95%CI(0.74,0.83), 95%PI(0.61,0.90); low certainty) and Risk Equations for Complications of T2DM (RECODe) (C-statistic = 0.75 95%CI(0.72,0.78), 95%PI(0.68,0.81); high certainty) showing the best performance. QDiabetes-HF demonstrated also good discrimination but was externally validated only once and not meta-analyzed. Several CPMs are available for HF in patients with T2DM, but most are at high risk of bias. QDiabetes-HF, RECODe and TRS-HFDM showed moderate predictive accuracy, but their transportability in new populations remains in question.