Το παραδεκτό αντικείμενο της κατ΄ άρθρο 70 ΚΠολΔ αναγνωριστικής αγωγής:
Creators: name: Μιχαηλίδης, Ιορδάνης Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Αναγνωριστική αγωγή
Αντικείμενο
70 ΚΠολΔ
Action for the declaration of rights
Subject
70 of the Code of Civil Procedure

description: Μολονότι η ρητή νομοθετική καθιέρωση της κατ΄ άρθρο 70 ΚΠολΔ αναγνωριστικής αγωγής, ως γενικού τύπου παροχής ένδικης προστασίας, συνέβαλε, αδιαμφισβήτητα, στην ακριβή οριοθέτηση του εννοιολογικού της πλάτους και στη βαθμιαία εμπέδωση της, διακριτής σε σχέση με τις λοιπές μορφές αγωγών, λειτουργικής αποστολής, την οποία καλείται να επιτελέσει στο πλαίσιο του σύγχρονου δικονομικού συστήματος, η αποκρυστάλλωση του παραδεκτού αντικειμένου αυτής, εξακολουθεί να ανακινεί ορισμένα από τα πλέον δυσεπίλυτα ερμηνευτικά ζητήματα, τα οποία αναφύονται στους κόλπους του εν λόγω θεσμού. Το σύνολο των δογματικών και πρακτικών διακυμάνσεων, που παρουσιάζονται στο νομικό προσκήνιο, ενόψει και της μάλλον αόριστης διατύπωσης της νομοθετικής ρύθμισης, οφειλόμενης, κατά κύριο λόγο, στη μη πλήρη αποσαφήνιση της έννοιας της «έννομης σχέσεως», που αποτελεί το αντικείμενο της κατ΄ άρθρο 70 ΚΠολΔ αναγνωριστικής αγωγής, διατηρεί σταθερά επίκαιρο χαρακτήρα, προσλαμβάνοντας αυτοτελή και ιδιαίτερη ερμηνευτική – συστηματική αξία, στο μέτρο που καλλιεργεί συχνά το έδαφος για την εκκόλαψη αλληλοαποκλειόμενων αντιλήψεων. Καθιστά, άλλωστε, σε μεγάλο βαθμό, δικαιολογημένη την επαμφοτερίζουσα στάση, την οποία τηρεί η νομολογία των ημεδαπών δικαιοδοτικών οργάνων, σε κάθε περίπτωση που καλείται να εκφέρει κρίση, αναφορικά με το παραδεκτό ή μη αντικείμενο της εκάστοτε ασκούμενης αναγνωριστικής αγωγής. Το ερμηνευτικά θολό αυτό τοπίο παρέχει το έναυσμα για μια περισσότερο συστηματική επεξεργασία του ζητήματος του παραδεκτού αντικειμένου της αναγνωριστικής αγωγής, το αποτέλεσμα της οποίας έγκειται, τόσο στην παγίωση μιας ενιαίας αντιμετώπισης των ζητημάτων που συναρτώνται με αυτό, όσο και στη συμπαρομαρτούσα δυναμική της να αποκρυσταλλώσει πρακτικές λύσεις, με σταθερά δογματικά και νομολογιακά θεμέλια. Η παρούσα μελέτη αποβλέπει, κυρίως, στην εγγύτερη προσέγγιση του, πάντοτε επίκαιρου, ζητήματος του παραδεκτού αντικειμένου της αναγνωριστικής αγωγής στο πλαίσιο της πολιτικής δίκης. Αφού προηγουμένως διέλθουμε από το στάδιο της επισήμανσης ορισμένων βασικών διαπιστώσεων, αναφορικά με τη λειτουργική της αποστολή, ως βασικού θεσμού παροχής προληπτικής δικαστικής προστασίας, αλλά και το στάδιο μιας συνοπτικής επισκόπησης της πορείας που διήνυσε, μέχρι να κατοχυρώσει τη θέση, την οποία κατέχει σήμερα στην κοινή νομική συνείδηση, καταβάλλεται, εν συνεχεία, προσπάθεια εντοπισμού των ειδικότερων εκείνων θεματικών, γύρω από τον άξονα των οποίων περιστρέφονται τα βασικότερα ερμηνευτικά ζητήματα, που αναφύονται στους κόλπους του εν λόγω θεσμού. Οι κυριότερες πτυχές του υπό εξέταση ζητήματος, αναπτύσσονται, μέσω της αποτύπωσης των κυριοτέρων δογματικών αντιλήψεων, οι οποίες έχουν κατά καιρούς υποστηριχθεί, αλλά και μέσω της προσφυγής σε μια σειρά σύγχρονων νομολογιακών παραδειγμάτων, αντλούμενων από διάφορους δικαιικούς κλάδους, ώστε να προκριθεί τελικά εκείνη η ερμηνευτική εκδοχή, που εναρμονίζεται πληρέστερα και αποτελεσματικότερα με την εμπρόθετη νομοθετική στάση.
description: Notwithstanding the fact that the explicit legislative sanction of actions for the declaration of rights, under article 70 of the Code of Civil Procedure, as a general type for the provision of judicial protection, has contributed, without a doubt, to the precise delimitation of its semantic scope and the gradual consolidation of the functional mission, distinguishable from the other forms of action, it is called to serve in the context of modern procedural systems, the disambiguation of the admissible subject of which, continues to evoke some of the most thorny interpretational issues that may crop up in the context of such an institution. All of the dogmatic and pragmatic fluctuations that are presented in the legal foreground, in view also of the somewhat vague formulation of the legislative regulation, due, principally, to the incomplete clarification of the notion of “legal relation”, which forms the subject of actions for the declaration of rights, under article 70 of the Code of Civil Procedure, unfailingly retain they opportune character, contributing self-inclusive and specific interpretative-systematic value, to the extent that they frequently cultivate the soil for the incubation of mutually-excluded perceptions. Moreover, they renders justifiable, to a large degree, the amphoteric stance observed by the case law of domestic jurisdictional bodies, in every case they are called to pass judgment on the admissibility or not of the subject of the, on each occasion, exercised action for the declaration of rights. This hermeneutically nebulous landscape provides the spark for a more systematic processing of the issue of the admissible subject for an action for the declaration of right, the result of which lies both on the consolidation of a uniform treatment of the issues connected with it, as well as in its concomitant potential to disambiguate practical solutions with firm dogmatic and case law foundations. The present study aims for, principally, a closer approach and study of the, always opportune, issues of the admissible subject for an action for the declaration of right in the context of the civil trial. After we make certain key ascertainments regarding its functional mission, as the basic institution for the provision of preventive legal protection, as well as a brief review of the course it has covered, until the consolidation of the place it holds today in common legal conscience; we shall then attempt to detect the specific subject matters, around which revolve the principal interpretative issues which crop up in the context of the institution in question. The principal folds of the issue under scrutiny, are developed via the impression of the key dogmatic conceptions, which have been at times suggested, but also via the appeal to a series of modern case-law examples, derived from various sectors of law, in order to ultimately choose that interpretational version which accords fuller and more effectively to the prepositional legal stance.