Διερεύνηση της βιολογίας και της αυθεντικότητας Lolium rigidum πληθυσμών σε ζιζανιοκτόνα:
Creators: name: Λαουτίδου-Λαουτατζή, Ποπλία Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Ανθεκτικότητα
Loliun rigidum (Ηρα)
Chlorsulfuron
Risistant

description: Σε πειράματα φυτοδοχείων αξιολογήθηκαν δέκα πληθυσμοί ήρας (Loliun rigidum) από καλλιέργειες σιτηρών της Βορείου Ελλάδος (Σέρρες, Θεσσαλονίκη) για την πιθανότητα ανάπτυξης ανθεκτικότητας στο iodosulfuron + mesosulfuron, (ζιζανιοκτόνο αναστολέας του ενζύμου ALS), πολλαπλής ανθεκτικότητας στο tralkoxydim (ζιζανιοκτόνο αναστολέας του ενζύμου ACCase), καθώς και ως προς το μηχανισμό της ανθεκτικότητας δέκα πληθυσμών ήρας στο chlorsulfuron. Tα αποτελέσματα έδειξαν ότι η τετραπλάσια της συνιστώμενης δόσης του iodosulfuron + mesosulfuron δεν μείωσε το χλωρό βάρος και την ανάπτυξη τριών πληθυσμών (ανθεκτικοί), ενώ η εφαρμογή της συνιστώμενης δόσης του μείωσε σημαντικά το χλωρό βάρος και την ανάπτυξη επτά πληθυσμών (ευαίσθητοι). Η συνδυασμένη εφαρμογή chlorsulfuron και terbufos δεν μείωσε το χλωρό βάρος και την ανάπτυξη των τριών ανθεκτικών πληθυσμών (ανθεκτικότητα λόγω ανθεκτικού ALS). Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης του tralkoxydim έδειξαν ότι η εφαρμογή της τετραπλάσιας από τη συνιστώμενη δόση του δεν μείωσε το χλωρό βάρος και την ανάπτυξη δύο πληθυσμών (ανθεκτικοί), ενώ η εφαρμογή της συνιστώμενης δόσης του μείωσε σημαντικά το χλωρό βάρος και την ανάπτυξη οκτώ πληθυσμών (ευαίσθητοι).Τα δεδομένα του πειράματος αγρού, όπου μελετήθηκε η βιολογία των 16 πληθυσμών της ήρας σε συνθήκες έλλειψης ανταγωνισμού, έδειξαν ότι οι περισσότεροι πληθυσμοί είχαν ταχύτερο ρυθμό συσσώρευσης χλωρού βάρους και αδελφώματος, μεγαλύτερο αριθμό ταξιανθιών, καθώς επίσης και μεγαλύτερο βάρος σπόρου από τον ευαίσθητο πληθυσμό Άγρόκτημα' που είχε καλύτερη προσαρμοστικότητα.Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής δείχνουν ότι τρεις πληθυσμοί ήρας ανέπτυξαν ανθεκτικότητα στο iodosulfuron + mesosulfuron (ανθεκτικό ALS), ενώ δύο ανέπτυξαν πολλαπλή ανθεκτικότητα. Τέλος, οι ανθεκτικοί στο iodosulfuron + mesosulfuron ή/και στο tralkoxydim πληθυσμοί παρουσίασαν σημαντικές μορφολογικές και φυσιολογικές διαφορές σε σύγκριση με τους ευαίσθητους πληθυσμούς.
description: A total of ten ryegrass biotypes (Loliun rigidum) from wheat fields of northern Greece (Serres, Thessaloniki) were evaluated in pot experiments for the potential evolution of resistance to iodosulfuron + mesosulfuron (ALS inhibitor herbicide), multiple resistance to tralkoxydim (ACCase inhibitor herbicide) and . In addition, the mechanism of resistance of the ten ryegrass biotypes was also studied. The results showed that application of iodosulfuron + mesosulfuron at four times higher than the recommended rate did not decrease the fresh weight and growth of three biotypes (resistant), while the application of the recommended rate caused significant reduction of fresh weight and growth of the seven biotypes (susceptible). The combined application of chlorsulfuron and terbufos did not affect the fresh weight and growth of three iodosulfuron + mesosulfuron -resistant biotypes (resistance due to resistant ALS). Further more, the results showed that the application of tralkoxydim at four times higher than the recommended rate did not affect the fresh weight and growth of two biotypes (resistant), while the application of the recommended rate decreased considerably the fresh weight and growth of eight biotypes (susceptible). The field experiments, where the biology of the sixteen ryegrass biotypes was studied under absence of competition, showed that most biotypes had higher total biomass accumulation rate, higher tillering ability, greater number of panicles, as well as greater grain yield compared to the susceptible biotype of the University farm that had better ecological adaptation.The results of this research show that three ryegrass biotypes have already developed resistance to iodosulfuron + mesosulfuron (resistant ALS), while two of them developed multiple resistance and two probably evolving multiple resistance to tralkoxydim. Finally, the resistant biotypes to chlorsulfuron and/or to tralkoxydim indicated important morphological and physiological differences from the susceptible ones.