Όμιλοι επιχειρήσεων και ατομικές εργασιακές σχέσεις
Creators: name: Ζήκου, Μαρία Άννα Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Άρση αυτοτέλειας
Πραγματικός εργοδότης
Όμιλος επιχειρήσεων
Group of corporations
Lifting the corporate veil
Parent company

description: Οι όμιλοι επιχειρήσεων, ως σύγχρονη μορφή συγκέντρωσης επιχειρήσεων και κεφαλαίου, κατέχουν δεσπόζουσα θέση τόσο σε εθνικό όσο και υπερεθνικό επίπεδο. Το φαινόμενο της ομιλοποίησης συνοδεύεται από μία σειρά από οφέλη και οικονομικά πλεονεκτήματα για τις επιχειρήσεις που εντάσσονται στον όμιλο και για την ευρύτερη κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας. Ωστόσο παρά τα πλεονεκτήματα που συνοδεύουν την ραγδαία εξάπλωση του φαινομένου, ακολούθησε μία σειρά από προβλήματα, τα οποία δημιουργήσαν ιδιαίτερα ζητήματα προστασίας των τρίτων - συμβαλλόμενων με τις επιχειρήσεις του ομίλου, στις περιπτώσεις ιδίως όπου τα συμφέροντα της μητρικής εταιρίας συγκρούονται με τα συμφέροντα των θυγατρικών της επιχειρήσεων. Η παραπάνω κατάσταση, οφείλεται ιδίως στα δύο κυριότερα χαρακτηριστικά του φαινόμενου της ομιλοποίησης: α) την υπαγωγή των συνδεδεμένων επιχειρήσεων του ομίλου σε μία ενιαία οικονομική και διοικητική οργάνωση και β) τη διατήρηση της νομικής τους αυθυπαρξίας και της περιορισμένης ευθύνης εντός των πλαισίων κάθε επιμέρους επιχείρησης. Η μητρική επιχείρηση, ασκώντας την ενιαία διοίκηση και διεύθυνση του ομίλου, μετατρέπει συχνά τις θυγατρικές της εταιρίες σε όργανα ευχερέστερης διεκπεραίωσης των υποθέσεων της. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, να λαμβάνονται συχνά μέτρα ή αποφάσεις οι οποίες εξυπηρετούν μεν τα συμφέροντα του ομίλου ή της μητρικής εταιρίας, δεν συντάσσονται ωστόσο με τα συμφέροντα των θυγατρικών της εταιριών. Και στο ειδικότερο πεδίο των εργασιακών σχέσεων, το κέντρο βάρους της λήψης των κρίσιμων για τα εργασιακά συμφέροντα αποφάσεων, μετατίθεται από τον αντισυμβαλλόμενο εργοδότη (θυγατρική εταιρία) στην μητρική επιχείρηση χωρίς παράλληλη μεταφορά και της αντίστοιχης ευθύνης για την αποκατάσταση των συνεπειών ή την ικανοποίηση των αξιώσεων που γεννούν οι βλαπτικές ενέργειες της δεύτερης. Στις περιπτώσεις αυτές, η μόνη ευθυνόμενη για την αδυναμία ικανοποίησης των αξιώσεων των εργαζομένων της θυγατρικής εταιρίας είναι η μητρική επιχείρηση, αφού η τελευταία οδήγησε στην αφερεγγυότητα της θυγατρικής της εταιρίας κατευθύνοντας την βούληση της. Οι εργαζόμενοι ωστόσο, εξαιτίας της νομικής θωράκισης της μητρικής εταιρίας πίσω από την νομική της αυτοτέλειά, αδυνατούν να στραφούν κατά αυτής μέσω των προστατευτικών θεσμών που τους παρέχει η έννομη τάξη. Στο σημείο αυτό, ανακύπτει το ζήτημα της αναζήτησης του κατάλληλου μηχανισμού αφενός για τον καταλογισμό ευθύνης στο πραγματικά ευθυνόμενο πρόσωπο για την απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και αφετέρου, για την πληρέστερη προστασία των εργασιακών αξιώσεων των εργαζομένων της θυγατρικής εταιρίας. Προς την κατεύθυνση αυτή, μπορούν να αξιοποιηθούν ορισμένοι θεσμοί ή κατασκευές που παρέχει στους εργαζόμενους το δικαιϊκό μας σύστημα, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται η νομολογιακή κατασκευή της «άρσης της αυτοτέλειας του νομικού προσώπου» και η ανεύρεση του προσώπου του πραγματικού – ουσιαστικού εργοδότη των εργαζομένων της θυγατρικής επιχείρησης. Έτσι, στο πλαίσιο της παρούσας μελέτης, θα επιχειρηθεί αφενός η διάκριση και η οριοθέτηση των δύο ζητημάτων, αφετέρου, θα ακολουθήσει μία συγκριτική επισκόπηση των δύο αυτών κατασκευών ώστε, επί παράλληλης συνδρομής των προϋποθέσεων τους, να επιλεγεί τελικά η λύση εκείνη, η οποία μας παρέχει ασφαλέστερα ερείσματα για τον καταλογισμό ευθύνης στην μητρική εταιρία και πληρέστερη προστασία των αξιώσεων των εργαζομένων της θυγατρικής επιχείρησης.
description: Corporation groups, are a modern form of business and capital concentration, holding a dominant position both nationally and internationally. The phenomenon of corporate grouping is accompanied by a number of benefits and economic advantages for the companies that are part of the group and for the wider social and economic life of the country. However, despite the advantages that accompany the rapid spread of the phenomenon, a number of problems followed, which created issues for the protection of third parties - contracted with the group's affiliated companies, especially in cases where the interests of the parent company conflict with the interests of it’s subsidiaries. The above situation is due in particular to the two main characteristics of the phenomenon of corporate grouping: a) the subordination of the group's affiliated companies to a single financial and administrative organization and b) the maintenance of their legal autonomy and limited liability within the framework of each individual enterprise. The parent company, exercising the management of the group, often turns its subsidiaries into instruments for easier handling of its affairs. As a result, often measures or decisions are taken that serve the interests of the group or the parent company, but do not align with the interests of its subsidiaries. Τhis is also the case in the field of labor relations, in which critical to work interests decisions, are often made by the parent company and not the counterparty employer (subsidiary), without parallel transfer of responsibility for the satisfaction of the subsidiary’s employees claims or the remediation of the consequences caused by the parent company’s actions.In these cases, the only party responsible for the inability to satisfy the claims of the employees of the subsidiary, is the parent company, since the parent company’s actions led to the insolvency of the subsidiary by directing it’s will. Employees, however, due to the parent company’s legal autonomy, are unable to turn against it through the protective legal aids provided to them by the rule of law. At this point, the question arises as to the search for the appropriate ‘’legal mechanism’’, on one hand, to attribute responsibility to the truly responsible party for the deregulation of employment relations, and on the other, for the complete protection of the subsidiary’s employees claims. In this regard, some legal aids, that are provided to employees by the legal system, can be utilized, including the ‘’legal construction’’ of "lifting the corporate veil" and the finding of the real - essential employer of the subsidiary’s employees. Thus, in the context of the present study, the distinction and delimitation of the two issues will be attempted, followed by a comparative overview of the two ‘’legal constructions’’, in order to choose the solution that provides the subsidiary’s employees with safer bases for attributing responsibility to the parent company and complete protection of their claims.