Το παιχνίδι στη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας. Προσαρμογή επιτραπέζιων παιχνιδιών για τη διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης/ξένης γλώσσας και εφαρμογή μέσω διδακτικών παρεμβάσεων
Creators: name: Παντελιού, Νίκη Σπυρίδωνα
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Ελληνικά ως Γ2
Παιχνιδοκεντρική μάθηση
Γλωσσικά και εκπαιδευτικά παιχνίδια
Greek as L2
Game-based learning
Language and educational games

description: Τα παιχνίδια έχουν κάνει την εμφάνισή τους εδώ και καιρό στις τάξεις γλωσσικής εκμάθησης. Παραδοσιακά, χρησιμοποιούνται στη διδακτική των γλωσσών ως προθέρμανση στην αρχή του μαθήματος, συμπληρωματικά όταν υπάρχει επιπλέον χρόνος προς στο τέλος, ή περιστασιακά ως δραστηριότητες που προσθέτουν ποικιλία στο πρόγραμμα σπουδών. Χωρίς να παραβλέπονται όλες αυτές οι λειτουργίες, τα παιχνίδια μπορούν να επιτελέσουν έναν ουσιαστικότερο ρόλο στα μαθήματα γλωσσών (Uberman, 1998). Τα οφέλη της χρήσης των γλωσσικών παιχνιδιών είναι πολλά και κυμαίνονται από τη γνωστική διάσταση της εκμάθησης γλωσσών έως την πιο συνεργατική δυναμική της τάξης (Ketterlinus, 2017). Μπορούν να αξιοποιηθούν για όλες τις γλωσσικές δεξιότητες και να εξασκήσουν πολλούς τύπους επικοινωνίας (Lee, 1995, Ersoz, 2000). Παρέχουν κίνητρα για ενεργή μάθηση (Gee, 2007) και ένα νοηματοδοτημένο πλαίσιο για πρακτική (Chen, 2005). Τέλος, τα παιχνίδια ενθαρρύνουν τους μαθητές και τις μαθήτριες να χρησιμοποιούν τη γλώσσα δημιουργικά και αυθόρμητα, αντί να προσπαθούν απλά να μάθουν τις σωστές μορφές της (Wright, Betteridge &amp; Buckby, 2005)- και όλα αυτά ενώ διασκεδάζουν. Η εργασία παρουσιάζει τρία επιτραπέζια παιχνίδια που σχεδιάστηκαν υπό τη μορφή εκπαιδευτικού υλικού και προσαρμόστηκαν σε τρία επίπεδα γλωσσικής επάρκειας της ελληνικής (A2, Β1, Β2), σύμφωνα με τα αντίστοιχα Προγράμματα Διδασκαλίας των ελληνικών ως Γ2. Το υλικό εφαρμόστηκε υπό τη μορφή διδακτικών παρεμβάσεων σε τμήματα ενηλίκων του Σχολείου Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κατά τη διάρκεια δύο σχολικών ετών (2016-17, 2017-18). Έμφαση δίνεται στην εκπαιδευτική αξία της χρήσης των παιχνιδιών ως μεθόδου γλωσσικής διδασκαλίας, ενώ, μέσω της υλοποίησης των παρεμβάσεων, εξετάζονται πλεονεκτήματα, προτάσεις, αλλά και προκλήσεις ως προς την ενσωμάτωσή τους στη διδασκαλίας της ελληνικής ως Γ2 σε ένα οργανωμένο εκπαιδευτικό περιβάλλον.
description: Games have long been used for assisting language learning. Traditionally, they have been used as warm-ups at the beginning of the class, as fill-ins when there is extra time near the end of the hour, or as an occasional touch of color to add variety to the curriculum. Notwithstanding these functions, however, games can also constitute a more substantial part of language courses (Uberman, 1998). The benefits of games are numerous and range from the cognitive aspect of language learning to more co-operative group dynamics (Ketterlinus, 2017). They can be used to practice all basic language skills as well as different types of communication (Lee, 1995, Ersoz, 2000). They provide stimuli for active learning (Gee, 2007) and a meaningful context of language use (Chen, 2005). Finally, games encourage students to be creative and spontaneous in using languages, instead of just trying to learn the right forms (Wright, Betteridge &amp; Buckby, 2005)- all the while having fun, too. This dissertation presents three board games that were designed as educational material and were adopted for three levels of proficiency (A2, B1, B2) according to the equivalent syllabi for Greek as L2. The material was implemented in the form of educational interventions in adult classes in the School of Modern Greek in the Aristotle University of Thessaloniki, throughout two academic years (2016-17, 2017-18). The research focuses on the educational value of game-based language teaching, and, through the interventions, it also explores the benefits, the recommendations and the challenges entailed by the integration of games in teaching Greek as L2 within an organized educational environment.