An Examination of the Motives for Attributing and Interpreting Deception in People with Amnestic Mild Cognitive Impairment
Creators: name: Τιλκερίδου, Μαρία Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Εξαπάτηση
Εκτελεστικές Λειτουργίες
Θεωρία του Νου (ΘτΝ)
Deception
Executive functions
Theory of Mind (ToM)

description: The aim of the present study was to examine how a person with amnestic mild cognitive impairment perceives the phenomenon of deception. Amnestic mild cognitive impairment (aMCI) usually represents the prodromal phase of Alzheimer’s disease (AD), with patients showing memory impairment but with normal activities of daily living. It was expected that aMCI patients would face difficulties in the attribution and interpretation of deceptive behavior due to deficits regarding their diagnosis. The main sample of the study consisted of 76 older adults who were patients of a daycare center diagnosed with aMCI. A sample of 55 highly educated young adults was also examined in the same experiment to qualitatively compare their performance with that of aMCI patients. Participants were assigned a scenario where a hypothetical partner (either a friend or a stranger) was engaged in a task in which the partner could lie to boost their earnings at the expense of the participant. The results showed that aMCI patients, even if they understood that something was going wrong, did not invest in interpretations of potential deception and tended to avoid searching for confirmative information related to the hypothetical lie of their partner compared to highly educated young adults. It seems that aMCI patients become somehow “innocent”, and this is discussed in terms of cognitive impairment and/or socioemotional selectivity.
description: Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει πώς ένα άτομο με αμνησική ήπια νοητική διαταραχή αντιλαμβάνεται το φαινόμενο της εξαπάτησης. Η αμνησική ήπια νοητική διαταραχή (αΗΝΔ) αντιπροσωπεύει συνήθως την πρόδρομη φάση της νόσου Alzheimer, με τους ασθενείς να εμφανίζουν επιδείνωση της μνήμης αλλά με φυσιολογικές καθημερινή λειτουργικότητα. Αναμενόταν ότι οι ασθενείς με αΗΝΔ θα αντιμετώπιζαν δυσκολίες στην αναγνώριση και ερμηνεία εξαπατητικής συμπεριφοράς λόγω των ελλειμμάτων σχετικά με τη διάγνωσή τους. Το κύριο δείγμα της μελέτης αποτελούταν από 76 ηλικιωμένους ασθενείς σε κέντρο ημερήσιας φροντίδας με διάγνωση αΗΝΔ. Εξετάστηκε επίσης ένα δείγμα 55 νέων ενηλίκων υψηλού μορφωτικού επιπέδου με τον ίδιο πειραματικό σχεδιασμό για να συγκριθεί ποιοτικά η απόδοσή τους με αυτήν των ασθενών με αΗΝΔ. Οι συμμετέχοντες ανατέθηκαν σε ένα σενάριο όπου ένα υποθετικός συνεργάτης (είτε φίλος είτε άγνωστος) ασχολούνταν με μια εργασία στην οποία θα μπορούσε να ψεύδεται για να αυξήσει τα έσοδά του εις βάρος του συμμετέχοντα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι ασθενείς με αΗΝΔ, ακόμη κι αν κατανόησαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, δεν επένδυσαν σε ερμηνείες της πιθανής απάτης και έτειναν να αποφεύγουν την αναζήτηση επιβεβαιωτικών πληροφοριών σχετικά με το υποθετικό ψέμα του συνεργάτη τους, σε σύγκριση με τους νέους ενήλικες υψηλής μόρφωσης. Φαίνεται ότι οι ασθενείς με αΗΝΔ γίνονται κάπως "αθώοι", και αυτό συζητείται ως προς την νοητική επιδείνωση και/ή την κοινωνοσυναισθηματική επιλεκτικότητα.