Αυτοτραυματικές συμπεριφορές εφήβων
Creators: name: Μπαζούκης, Αθανάσιος Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Μη αυτοκτονικός αυτοτραυματισμός
Απόπειρα αυτοκτονίας
Τροποποίηση σώματος
Εφηβεία
Ψυχαναλυτικές προσεγγίσεις
Nonsuicidal Self-Injury
Suicide attempt
Body Modification
Adolescence
Psychoanalytic approaches

description: Στην εργασία αυτή επιχειρείται μια ανασκόπηση ερευνών και μελετών που έχουν ως θέμα τις αυτοτραυματικές συμπεριφορές των εφήβων. Η ανασκόπηση εκκινεί με μια σύντομη ανάλυση του ορισμού του μη αυτοκτονικού αυτοτραυματισμού. Η σχέση του μη αυτοκτονικού αυτοτραυματισμού με την αυτοκτονία είναι ένα σύνθετο ερώτημα, που έχει απασχολήσει εκτενώς, ως προς τις διάφορες όψεις του, την γνωσιακά-συμπεριφορικά προσανατολισμένη ψυχολογική έρευνα. Ένα άλλο πολύ ενδιαφέρον ερώτημα, αυτό της σύνδεσης μεταξύ άμεσων και έμμεσων μορφών αυτοτραυματισμού, γίνεται ευκαιρία για τη μετάβαση σε ψυχαναλυτικές θεωρήσεις των αυτοτραυματικών συμπεριφορών στην εφηβεία, θεωρήσεις που αποτελούν τον βασικό προσανατολισμό της εργασίας. Η παρουσίαση που ακολουθεί οργανώνεται στη βάση της υπόθεσης/πρότασης ότι οι αυτοτραυματικές συμπεριφορές αποτελούν όψη ή περιοχή ενός ευρύτερου φάσματος συμπεριφορών, το οποίο περιλαμβάνει, αφενός, τις αυτοκτονικές συμπεριφορές, αφετέρου, τις διάφορες πρακτικές τροποποίησης του σώματος (π.χ. τατουάζ, σκαριφισμοί). Πρόκειται για συμπεριφορές που αφορούν στη σχέση του υποκειμένου (εφήβου) με το σώμα του. Η παρουσίαση εργασιών με θέμα την αυτοκτονικότητα στην εφηβεία οδηγεί σε μια αναλυτική παρουσίαση του «πυρηνικού συμπλέγματος», έννοιας που έχει κεντρική θέση στην ανάλυση των αυτοκτονικών και των βίαιων συμπεριφορών που προτείνουν εκπρόσωποι της βρετανικής σχολής των σχέσεων αντικειμένου. Η αυτοτραυματική συμπεριφορά, ως βία που ασκεί το υποκείμενο στον εαυτό του, έχει εξεταστεί ως όψη ή υποσύνολο των βίαιων συμπεριφορών, συμπεριφορών που περιλαμβάνουν μια πραγματική παραβίαση του ορίου του σώματος, με έμφαση όμως στην υποκείμενη ψυχική αναπαράσταση ή φαντασίωση που κινητοποιεί τη βίαιη πράξη. Έχουν διατυπωθεί, επίσης, κάποιες υποθέσεις ως προς το τι είναι αυτό που διαφοροποιεί την κατεύθυνση της βίας προς τον άλλο ή προς τον εαυτό. Εξάλλου, οι συμπεριφορές τροποποίησης του σώματος έχουν εξεταστεί ως απόπειρες του υποκειμένου (του εφήβου) να διεκδικήσει, ή να αποκηρύξει, την κυριότητα του σώματός του. Παρουσιάζονται, επίσης, θεωρήσεις των αυτοτραυματικών συμπεριφορών που εστιάζουν στο αίτημα που αρθρώνει το υποκείμενο (ο έφηβος) με τη συμπεριφορά του αυτή και, δευτερευόντως, στα σημάδια του αυτοτραυματισμού ως ένα ιδιαίτερο είδος γλώσσας (ή γραφής). Η εργασία ολοκληρώνεται με την παρουσίαση μιας ανθρωπολογικής και πολιτισμικής θεώρησης των αυτοτραυματικών συμπεριφορών
description: In this dissertation an attempt is made to review research and surveys into self-injurious behaviors of adolescents. The presentation begins with a brief analysis of the definition of Nonsuicidal Self-Injury (NSSI). The relationship between NSSI and suicide is complex and its various facets have been the focus of extensive cognitively-behaviorally oriented research. Another intriguing question, that of a possible link between direct and indirect forms of self-injury, facilitates the transition to psychoanalytic approaches to self-injurious behaviors in adolescence; in fact it is these approaches that form the central focus of this dissertation. The presentation is organized on the basis of the assumption/suggestion that self-injurious behaviors constitute a facet, or belong to an area, of a broader spectrum of behaviors, which comprises, on the one hand, suicidal behaviors, while, on the other, various body modification practices (e.g. tattoos, scarifications). These are behaviors which concern the subject’s (adolescent’s) relationship to his/her body. The presentation of studies on adolescent suicidality leads to a detailed presentation of the ‘core complex’, a notion that is central in analyses of suicidal and violent behaviors put forward by proponents of the British school of object relations theory. Self-injurious behavior, as a form of violence directed to the self, has been considered a facet or a subset of violent behaviors, which include an actual breach of the boundary of the body, with an emphasis, though, on the mental representation or phantasy underlying the violent act. Additionally, hypotheses have been formulated as to what modulates the direction of violence towards the self or the other. Moreover, body modification practices have been considered as attempts by the individual (the adolescent) to reclaim, or disavow, ownership of the body. Approaches of self-injurious behaviors which focus on the request articulated by the individual (the adolescent) through this behavior and, secondarily, on the signs of self-injury as a special type of language (or script) are, also, presented. The dissertation is concluded with a presentation of an anthropological and cultural understanding of self-injurious behaviors