Hölderlin και Byron στα ερείπια των Αθηνών. Η ιδεολογία του φιλελληνισμού μεταξύ ρομαντικής απόσυρσης και πολιτικής εμπλοκής
Creators: name: Αμπατζής, Ευστράτιος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Χαίλντερλιν
Μπάιρον
Φιλελληνισμός
Hölderlin
Byron
Philhellenism

description: Το θέμα της εργασίας είναι ο ιδιότυπος φιλελληνισμός των Hölderlin και Byron, όπως αναπτύσσεται στον αστερισμό της μετάβασης από τον κλασικισμό στον ρομαντισμό, στο μεταίχμιο μεταξύ 18ου και 19ου αιώνα. Αυτό που ειδικότερα ερωτάται είναι κατά πόσο αυτός ο φιλελληνισμός διαμορφώνεται από μια σχέση με την κλασική κληρονομιά – με τα ερείπια του αρχαίου κόσμου – ή πόσο, αντίθετα, στρέφεται στο παρόν για να διερευνήσει τους όρους ύπαρξης μιας ελεύθερης δημοκρατικής πολιτείας. Ως κύρια εργαλεία σύγκρισης αξιοποιούνται δύο από τα αντιπροσωπευτικότερα έργα των συγγραφέων: το Προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ (Childe Harold’s Pilgrimage) του Byron, όπου παρακολουθούμε την περιήγηση του ήρωα – alter ego του συγγραφέα – στην Ιβηρική χερσόνησο και στο Λεβάντε, και ο Υπερίων (Hyperion) του Hölderlin, στον οποίο ο ομώνυμος ήρωας, κινούμενος στα όρια του ελληνικού χώρου, χειραφετείται σταδιακά από το βάρος της αρχαιότητας, για να αναλάβει αδέσμευτος την αποστολή του εθνικού ποιητή. Στόχος είναι να καταδειχθεί ότι, σε πείσμα των χτυπητών διαφορών, κοινή και στους δύο συγγραφείς είναι μια επαμφοτερίζουσα διάθεση απέναντι στα ερείπια. Αν η ρομαντική απόσυρση από τη δημόσια σφαίρα, αφενός, και η ενεργή εμπλοκή στην υπόθεση της απελευθέρωσης, αφετέρου, παριστούν τους δυο ακραίους πόλους ενός νοητού εκκρεμούς, ούτε στον Hölderlin αλλά ούτε και στον Byron συναντά κανείς μια μονοσήμαντη πρόταση. Αντίθετα, όπως καταδεικνύει η έρευνά μας, με διαφορετικούς όρους στην κάθε περίπτωση, η εκκόλαψη μιας ελεύθερης και αυτοδύναμης προσωπικότητας στον ιδιωτικό χώρο, υιοθετείται εξίσου ως αναγκαίος όρος πριν την έξοδο στη δημόσια σφαίρα και την απεύθυνση, μέσω μιας αφυπνιστικής ποίησης, στο εθνικό κοινό.
description: The subject of this thesis is the idiosyncratic philhellenism of Hölderlin and Byron, in light of the shift from classicism to romanticism, in the late 18th and early 19th centuries. What specifically concerns us is how much this kind of philhellenism is shaped by a relationship with the classical heritage (i.e. with the ruins of the ancient world) or how much, on the contrary, it turns to the present in order to explore the conditions of a free democratic state. As comparison tools we use mainly two of the authors' most representative works: On the one hand, Byron's Childe Harold's Pilgrimage, where we follow the hero’s journey through the Iberian Peninsula and the Levant; on the other hand, Hölderlin’s Hyperion, in which the so-called Greek hero is gradually emancipated from the burden of antiquity in order to take on the mission of the national poet. Our aim is to show that, despite the striking differences, both authors share an ambivalent attitude towards the ruins. If the romantic withdrawal from the public sphere, on the one hand, and the active involvement in the cause of liberation, on the other, represent the two extreme poles of a mental pendulum, neither in Hölderlin nor in Byron does one come across an unequivocal stance. On the contrary, as our research demonstrates, the emergence of a free and self-sufficient personality in the private space is adopted in both cases, although with different terms in each case, as a necessary condition before exiting the public sphere and addressing, through an awakening poetry, the national audience.