Μελέτη μηχανισμών πνευμονικής υπέρτασης σε ασθενείς με πνευμονική ίνωση:
Creators: name: Μπάγκαλας, Βασίλειος Π.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Ιδιοπαθής Πνευμονική Ίνωση
Πνευμονική Υπέρταση
Idiopathic Pulmonary Fibrosis
Pulmonary Hypertension

description: Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση (IPF), αν και σπάνια νόσος, είναι η συχνότερη από τις ιδιοπαθείς διάμεσες πνευμονίες. Η κακή της πρόγνωση επιβαρύνεται περισσότερο όταν επιπλέκεται από την εμφάνιση πνευμονικής υπέρτασης. Διατυπώθηκαν διάφορες υποθέσεις για την παθοφυσιολογία της πνευμονικής υπέρτασης σε ασθενείς με IPF. Ο βαθμός της καταστροφής του παρεγχύματος των πνευμόνων δεν φάνηκε να συσχετίζεται με την εμφάνιση πνευμονικής υπέρτασης, ενώ η υποξία και οι χυμικοί μεσολαβητές συμβάλλουν μεν, αλλά δεν εξηγούν πλήρως το φαινόμενο, πράγμα που δείχνει την πολυπλοκότητα των μηχανισμών που εμπλέκονται. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της σχέσης ανάμεσα στην έκταση των ιστοπαθολογικών αλλοιώσεων του πνεύμονα, όπως αυτές αποτυπώνονται στην HRCT, και στις διαταραχές της πνευμονικής λειτουργίας, όπως αυτές εκτιμώνται με τον προσδιορισμό των πνευμονικών όγκων και χωρητικοτήτων, του δείκτη διάχυσης, την οξυμετρία, και την ικανότητα για άσκηση. Επίσης, σκοπός είναι η αναζήτηση παραγόντων που ιδιαίτερα συμβάλλουν στην ανάπτυξη πνευμονικής υπέρτασης σε ασθενείς με IPF. Στη μελέτη περιλήφθηκαν 33 ασθενείς με IPF που δεν παρουσίαζαν άλλη καρδιακή ή πνευμονική νόσο. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε ηχωκαρδιογράφημα για τον προσδιορισμό της PASP και άλλων παραμέτρων της δεξιάς καρδιακής λειτουργίας, αλλά και για να αποκλειστεί άλλη καρδιακή νόσος. Στα φιλμ της HRCT βαθμολογήθηκε η έκταση της συνολικής βλάβης και ο βαθμός της ίνωσης, ενώ μετρήθηκαν οι διάμετροι της αορτής και της πνευμονικής αρτηρίας. Με τη σπιρομέτρηση και την εξέταση αερίων αρτηριακού αίματος εκτιμήθηκε η ημερήσια οξυγόνωση σε ηρεμία, ενώ με την πολυ-υπνογραφική μελέτη εκτιμήθηκε η οξυγόνωση στον ύπνο και η τυχόν παρουσία απνοιών-υποπνοιών. Η ικανότητα για άσκηση ελέγχθηκε με τη δοκιμασία βάδισης 6 λεπτών και την εργοσπιρομετρία. Τέλος, προσδιορίστηκαν το εκπνεόμενο ΝΟ, και το BNP στον ορό του αίματος. Η έκταση της βλάβης στην HRCT παρουσίασε συσχέτιση με την pO2, την κυψελιδο-αρτηριακή διαφορά οξυγόνου, τον συντελεστή διάχυσης DLCO%, καθώς και με τους πνευμονικού όγκους και χωρητικότητες, και με παραμέτρους από τη δοκιμασία βάδισης (συνολική διανυθείσα απόσταση, αποκορεσμός, καρδιακή συχνότητα) και την εργοσπιρομετρία (VE/VCO2 %). Ο βαθμός της ίνωσης στην HRCT εμφάνισε συσχέτιση μόνο με τον σφυγμό οξυγόνου (VO2/HR). Με βάση τις τιμές της PASP, 19 ασθενείς (57,57%) είχαν πνευμονική υπέρταση, από τους οποίους οι 3 (9%) είχαν σοβαρή και οι 16 (48,48%) ήπια-μέτρια Π.Υ.. Οι ασθενείς με Π.Υ. ήταν νεότεροι σε ηλικία και παρουσίαζαν μεγαλύτερο χρόνο αποκατάστασης του κορεσμού μετά τη δοκιμασία βάδισης. Η PASP εμφάνισε συσχέτιση με τον συντελεστή διάχυσης KCO%, τον χρόνο αποκατάστασης του κορεσμού, τη μέγιστη κατανάλωση οξυγόνου στην εργοσπιρομετρία (VO2 max %), και τον μέσο κορεσμό στον ύπνο. Η διάμετρος της πνευμονικής αρτηρίας παρουσίασε συσχέτιση με το DLCO%, τον υπο-απνοϊκό δείκτη (AHI), και τον μέσο κορεσμό στον ύπνο, ενώ ο λόγος των διαμέτρων πνευμονικής / αορτής εμφάνισε συσχέτιση με τον δείκτη FEV1/FVC και με τον χρόνο αποκατάστασης του κορεσμού. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης δείχνουν ότι η έκταση της πνευμονικής βλάβης όπως αποτυπώνεται στην HRCT συσχετίζεται με την έκπτωση της πνευμονικής λειτουργίας, όχι όμως και με την ανάπτυξη πνευμονικής υπέρτασης. Στην ανάπτυξη Π.Υ. φαίνεται να συμβάλλουν η ελάττωση του συντελεστή διάχυσης, και η υποξυγοναιμία στον ύπνο και στην άσκηση.
description: Idiopathic pulmonary fibrosis (IPF) is the most common idiopathic interstitial pneumonia, although a rare disease generally. It has a poor prognosis, which becomes even worse if complicated with pulmonary hypertension (PH). Several theories were suggested to explain the pathophysiology of PH in IPF patients. The extent of lung parenchyma destruction, measured by the extent of restriction in spirometry, was not associated with the development of PH. Hypoxia plays a role, but is far from being a stand-alone cause of the complication. Many other factors were explored, including vasoactive mediators, and ion channel activity and its regulators, however the mechanisms involved remain largely unclear. The aim of this study is to explore the relationship between the radiographic findings on HRCT, which correspond to the underlying histopathologic lesions, and the functional impairment of the lungs, evaluated with the measurement of lung volumes, diffusion capacity, oxygenation status, and exercise capacity; also, to reveal factors contributing to the development of PH in IPF patients. We enrolled 33 IPF patients without concomitant cardiac or respiratory disease. All patients went through echocardiography, in order to assess PASP and other right heart indices, and to exclude the presence of cardiac disease. HRCT films were used to obtain the percentage of diseased lung parenchyma and a fibrosis score, and to measure the diameters of the aorta and the main pulmonary artery. Spirometry was used to measure lung volumes and diffusion capacity. The latter, together with arterial blood gas analysis, served as an index of daytime resting oxygenation status, while polysomnography was used to evaluate oxygenation during sleep and to detect any apneas or hypopneas. Exercise capacity was evaluated using the 6-minute walk distance (6MWD) and ergospirometry (cardiopulmonary exercise test – CPET). Finally, the exhaled NO and the serum BNP levels were measured. The disease extent on HRCT correlated with pO2, alveolar-arterial difference of oxygen, DLCO%, and lung volumes. It also correlated with 6MWD (total distance walked, desaturation, heart rate) and CPET (VE/VCO2 %) indices. We used PASP and other echocardiographic parameters, together with large vessel diameters on HRCT, as indices of the pulmonary circulation. Based on PASP values, 19 patients (57,57%) had PH; 3 of them (9%) had severe and 16 (48,48%) had mild-moderate PH. IPF patients with PH were younger, and needed more time to restore their oxygen saturation following 6MWD, compared to IPF patients with normal PASP. PASP correlated with KCO%, saturation restoration time following 6MWD, maximum oxygen consumption on CPET (VO2 max %), and average oxygen saturation during sleep. Pulmonary artery diameter correlated with DLCO%, the apnea-hypopnea index (AHI), and the average saturation during sleep, while the pulmonary artery/aortic diameter ratio correlated with the FEV1/FVC ratio and the saturation restoration time following 6MWD. According to the results of our study, the HRCT-based evaluation of disease extent correlates well with the functional pulmonary impairment, but is not associated with the development of pulmonary hypertension. Diffusion capacity impairment, and hypoxemia on exertion and during sleep, may contribute to the development of pulmonary hypertension in IPF patients.