Η κατανόηση των αναφορικών προτάσεων από παιδιά με ειδική γλωσσική διαταραχή (ΕΓΔ): ο ρόλος της μορφολογίας
Creators: name: Τασιούδη, Ματίνα Πολυχρόνη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2009
Subjects: Ειδική γλωσσική διαταραχή
ΕΓΔ
Αναφορικές προτάσεις
SLI
Relative clauses

description: Ο όρος Ειδική Γλωσσική Διαταραχή (ΕΓΔ) χρησιμοποιείται για να περιγράψει διαταραχές που παρουσιάζονται κατά την κατάκτηση του γραμματικού συστήματος της γλώσσας με παράλληλη απουσία νοητικής υστέρησης, νευρολογικής βλάβης, κώφωσης, καθώς και οποιασδήποτε άλλης βλάβης σε αισθητήρια όργανα. Η παρακάτω εργασία έχει στόχο να εμπλουτίσει την τρέχουσα βιβλιογραφία με νέα δεδομένα και να προσεγγίσει την ΕΓΔ υπό το πρίσμα της Νέας Ελληνικής γλώσσας (ΝΕ). Πιο συγκεκριμένα η τρέχουσα έρευνα στην ΕΓΔ δείχνει ότι η κατάκτηση των Αναφορικών Προτάσεων (ΑΠ) είναι δύσκολη γι’ αυτά τα παιδιά. Μέχρι τώρα δεν έχει μελετηθεί η επίδραση συγκεκριμένων μορφολογικών δεικτών στην κατανόηση σύνθετων συντακτικών δομών. Στη συγκεκριμένη εργασία εξετάστηκε η επίδραση της μορφολογικής πτώσης και του αριθμού στην κατανόηση των ΑΠ από ελληνόγλωσσα παιδιά με ΕΓΔ και τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν με αυτά τυπικά αναπτυσσόμενων παιδιών.Εξετάστηκαν 10 παιδιά που πληρούσαν όλα τα κριτήρια της ΕΓΔ και 107 Τυπικά Αναπτυσσόμενα παιδιά, χωρισμένα σε τρεις υποομάδες ανάλογα με την ηλικία τους. Όλα τα παιδιά συμμετείχαν σε δύο πειράματα, μέσα από τα οποία εξετάστηκε η κατανόηση των ΑΠ Υποκειμένου και Αντικειμένου με τη χρήση ενός έργου επιλογής παράγοντα. Στο πρώτο πείραμα εξετάστηκε η επίδραση του αριθμού, ο οποίος ήταν εμφανής τόσο στις ΟΦ όσο και στη ΡΦ, ενώ ο παράγοντας μορφολογική πτώση ουδετεροποιήθηκε μέσω της χρήσης του ουδετέρου γένους, το οποίο είναι αμφίσημo σε ονομαστική και αιτιατική πτώση. Στο δεύτερο πείραμα εξετάστηκε η επίδραση της πτώσης με τη χρήση ουσιαστικών αρσενικού και θηλυκού γένους, στα οποία είναι εμφανής η μορφολογική πτώση σε ονομαστική και αιτιατική. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα: (ι) Τόσο τα παιδιά με ΕΓΔ όσο και τα ΤΑ παιδιά κατανόησαν καλύτερα τις Αναφορικές Υποκειμένου σε σχέση με τις Αναφορικές Αντικειμένου, (ιι) Τα παιδιά με ΕΓΔ είχαν την ίδια περίπου επίδοση με τα ΤΑ σε όλους σχεδόν τους τύπους ΑΠ, εκτός από τις Αναφορικές Αντικειμένου με τον παράγοντα «πτώση» (ιιι) Τα ΤΑ παιδιά ηλικίας 6-7 ετών έδειξαν καλύτερη κατανόηση των ΑΠ Αντικειμένου με τον παράγοντα «πτώση», απ’ ότι με τον παράγοντα «αριθμό». Αντίθετα, τα παιδιά με ΕΓΔ δεν παρουσίασαν ιδιαίτερες διαφοροποιήσεις. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα παιδιά με ΕΓΔ δεν κάνουν επαρκή χρήση του στοιχείου της μορφολογικής πτώσης για να ανταποκριθούν σε σύνθετες συντακτικά δομές, σε αντίθεση με τα ΤΑ παιδιά, αν και φάνηκε ότι μπορούν να κατανοήσουν και να παράγουν τη σωστή πτώση σε απλές συντακτικές δομές. Τα αποτελέσματα αυτά ερμηνεύονται στα πλαίσια της θεωρίας για Προτίμηση της Ελάχιστης Αλυσίδας (De Vincenzis,1991), σύμφωνα με την οποία ο επεξεργαστής προτιμά πάντα την ανάλυση των προτάσεων με βάση τη συντομότερη δυνατή αλυσίδα, γι’ αυτό και αναλύει ευκολότερα τις Αναφορικές Υποκειμένου . Επιπλέον, τα αποτελέσματα που αφορούν στην προτάσεις με τον παράγοντα «πτώση» μπορούν να ερμηνευθούν με βάση την Mismatch Detection Stage Hypothesis (MDSH - Guasti et al., 2009), η οποία προτείνει ότι η διαφορά στο στάδιο της γραμματικής κατά το οποίο ανιχνεύεται η αγραμματικότητα, ευθύνεται για τη διαφορά έντασης της επίδρασης του μονοπατιού (garden path effect) που παρατηρείται στην κατανόηση των ΑΠ. Πιο συγκεκριμένα, η θεωρία αυτή προβλέπει ότι η επίδραση του μονοπατιού είναι ισχυρότερη στις Αναφορικές Αντικειμένου που επιλύονται μέσω του αριθμού, σε αντίθεση με αυτές που επιλύονται μέσω της εμφανούς μορφολογικής πτώσης, όπως ακριβώς είδαμε ότι έγινε στην ΤΑ ομάδα 6-7 ετών.
description: Current research on Specific Language Impairment (SLI) shows that the acquisition of relative clauses (RCs) is particularly challenging for these children. Up to now the effect of specific morphological markers in the comprehension of complex syntactic structures has not received much attention. In this study we examine the effect of morphological case and number marking on the comprehension of RCs by Greek speaking children with SLI and for comparison by typically developing children (TDC).We tested 10 children who fulfilled the standard criteria for SLI aged 5;6-11;8 (Mean CA: 7.6) and 107 TDC aged 4-7 (Mean CA: 5;4) which constituted the TD control group for the SLI children as they were matched with the SLI children for production of morphosyntax and sentence repetition. All children participated in two experiments, through which we tested the comprehension of subject and object RCs using an agent selection task. In the first experiment, we manipulated number on NPs (and on the verb) and neutralised Case through the use of NPs with neuter gender, which is ambiguous between Nominative and Accusative. In the second experiment we manipulated case and included NPs marked for morphological case. The results revealed: (i) Both SLI children and TD controls performed better on subject than on object RCs in both experiments (ii) The SLI children performed at the same level of TD controls on all RC types except for object RCs with NPs marked for case (iii) The TD controls showed better performance on the comprehension of RCs with case manipulation than on those with number especially for object RCs. By contrast, the SLI children showed the same level of performance on the comprehension of RCs with number and case manipulation for both subject and object RCs. These results indicate that the SLI children do not make efficient use of morphological case cues to cope with their deficits with complex syntax (object RCs), in contrast to TD controls, despite correct use of case in simple structures as shown by the morphosyntax subpart of the Diagnostic Verbal IQ Test. We interpret these results in terms of the Minimal Chain Principle Theory, (De Vincenzis,1991) according to which the parser prefers to analyze shorter syntactic chains.Another possible interpretation of the case-specific results is the Mismatch Detection Stage Hypothesis (MDSH - Guasti et al., 2009) which suggests that the difference in the stage of the grammar during which the ungrammaticality is detected, is responsible for the difference in garden path strength observed in RC processing. The MDSH predicts that garden path effects should be stronger in object RCs where disambiguation is obtained through number agreement than through the morphological marker of case.