Βιοψυχοκοινωνική διερεύνηση ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα
Creators: name: Βουλγαρίδου, Αριστονίκη Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2007
Subjects: Ρευματοειδής αρθρίτιδα
Ρευματοειδής παράγοντας
Κατάθλιψη
Προσωπικότητα
Ικανοποίηση ζωής
Γεγονότα ζωής
Rheumatoid arthritis
Rheumatoid factor
Depression
Personality
Life satisfaction
Life events

description: Σκοπός: Η παρούσα μελέτη είχε ως σκοπό τη βιοψυχοκοινωνική διερεύνηση ομάδας ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα.Υλικό και μέθοδος: Το προς μελέτη δείγμα αποτέλεσαν 39 εξωτερικοί ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα, γυναίκες κατά 76,9% και μέσης ηλικίας (τυπική απόκλιση) 59(9,8) έτη. Με χρήση ημιδομημένης συνέντευξης αρχικά λήφθηκαν στοιχεία ψυχιατρικού ιστορικού, διερευνήθηκε η παρουσία ψυχοπιεστικών συνθηκών ή γεγονότων ζωής στους 12 μήνες πριν την έναρξη της νόσου, ενώ ακολούθησε η συμπλήρωση των ερωτηματολογίων : κατάθλιψης (CES-D), ικανοποίησης ζωής (LSI), προσωπικότητας (EPQ), άγχους (STAI-state) και εκτίμησης υγείας (HAQ). Τέλος, η κλινική εξέταση από ρευματολόγο περιλάμβανε την καταγραφή του αυτοαναφερόμενου πόνου του ασθενή (κλίμακα VAS), τον υπολογισμό του κλινικού δείκτη DAS-28, ενώ ο αιματολογικός έλεγχος την τιμή της ΤΚΕ και του ρευματοειδούς παράγοντα. Αποτελέσματα: 25 ασθενείς (64,1%) από το σύνολο του δείγματος ανέφεραν την ύπαρξη στους 12 μήνες πριν την έναρξη της νόσου τουλάχιστον μιας ψυχοπιεστικής κατάστασης (23 ασθενείς περιέγραψαν οξύ ψυχοπιεστικό γεγονός). Βάσει του cut-off point της κλίμακας CES-D, ανιχνεύτηκε καταθλιπτική συμπτωματολογία σε 11 ασθενείς (28,2%) του δείγματος. Οι γυναίκες ασθενείς φάνηκε να παρουσιάζουν σημαντικά (p=0,001) μεγαλύτερη ικανοποίηση ζωής σε σχέση με τις υγιείς, αλλά και μεγαλύτερη βαθμολογία στην κλίμακα ψεύδους (epql) συγκριτικά με τις αντίστοιχες ηλικιακά γυναίκες του γενικού πληθυσμού (p=0,025 στην κατηγορία 50-59ετών, p=0,018 στην κατηγορία 60-69 ετών). Η σύγκριση των ανοσολογικά διακριτών οροθετικών και οροαρνητικών ασθενών δεν οδήγησε σε καμία σημαντική διαφορά. Οι βάσει CES-D καταθλιπτικοί ασθενείς ανέφεραν σημαντικά (p=0,007) εντονότερο πόνο, ενώ σημαντικά περισσότεροι καταθλιπτικοί ασθενείς ανέφεραν ψυχιατρικό ιστορικό πριν τη νόσο(p=0,042) και συγκεκριμένα επίσκεψη σε ψυχίατρο ή ψυχολόγο (p=0,004), σε σχέση με τους μη καταθλιπτικούς ασθενείς. Aπό τις στατιστικά σημαντικές σχέσεις που προέκυψαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αρνητική συσχέτιση ηλικίας έναρξης με την επίσκεψη σε ψυχίατρο ή ψυχολόγο μετά την έναρξη της νόσου (r= - 0,339, p=0,035), καθώς και η θετική συσχέτιση διάρκειας νόσου με την επίσκεψη σε ψυχίατρο ή ψυχολόγο μετά την έναρξη της νόσου (r=0,430, p=0,006), αλλά και με τη χρήση ψυχοφαρμάκων μετά την εκδήλωση της νόσου (r= 0,360, p=0,024).Συμπεράσματα: Από τα αποτελέσματα της μελέτης μας διαφαίνεται μία σχέση της έναρξης της ρευματοειδούς αρθρίτιδας με την παρουσία στρεσσογόνων γεγονότων, παρά χρόνιων ψυχοπιεστικών συνθηκών. Η μεγαλύτερη αναφερόμενη ικανοποίηση ζωής των γυναικών ασθενών σε σχέση με τις νεότερες και πιο μορφωμένες υγιείς αντικατοπτρίζει μάλλον μια τάση τους για επαναπροσδιορισμό των αξιών και προτεραιοτήτων ζωής, μέσω μιας διαδικασίας αυτοσυνειδητοποίησης, ενώ θα μπορούσε πιθανόν να ερμηνευτεί και στα πλαίσια μιας άρνησης παραδοχής της πραγματικότητας. Η εκδήλωση καταθλιπτικής συμπτωματολογίας από ασθενείς φαίνεται να σχετίζεται με την ύπαρξη κάποιας προνοσηρής ψυχικής ευαλωτότητάς τους, ενώ η μεγαλύτερη τάση τους για αναζήτηση βοήθειας και ψυχολογικής υποστήριξης με την πάροδο του χρόνου είναι ίσως ενδεικτική μιας αθροιστικής, προϊούσας ψυχολογικής επιβάρυνσής τους.
description: Objectives: Τhe aim of this study was to investigate a group of patients with rheumatoid arthritis in terms of biological parameters and psychosocial factors.Μaterial and methods: Thirty-nine consecutive unselected rheumatoid arthritis outpatients participated in the study. The majority of participants were females (76,9%), aged 59 ± 9,8 years. At first a semi-structured interview was used to examine the presence of psychiatric history and to assess whether any stressfull life conditions or events occurred during the 12 months before the disease onset. The patients completed the Center for Epidemiological Studies Depression Rating Scale, the State Anxiety Inventory, the Life Satisfaction Inventory, the Eysenck Personality Questionaire and the Health Assessment Questionaire. The self reported pain was measured by the Visual Analogue Scale and the disease activity was estimated by Disease Activity for 28-joint indices score (DAS- 28). The 1h Erythrocyte Sedimentation Rate and rheumatoid factor were also measured for all patients.Results: 25 patients (64,1%) reported stressfull life conditions during the 12 months before the disease onset (23 patients determined the presence of a certain stressfull event). 11 patients (28,2%) presented CES-D scores indicative of depressive symptomatology. The female patients reported significantly (p=0,001) higher life satisfaction in comparison to healthy ones, but also higher epql scores as compared to age-matched women of general population (p=0,025 for the 50-59 years age group, p=0,018 for the 60-69 years age group). The immunologically distinct seropositive and seronegative patients did not differ in any clinical or psychosocial variable. The depressive (in terms of CES-D scores) patients reported significantly (p=0,007) higher levels of pain and also significantly more depressive patients presented some psychiatric history (p=0,042) prior to disease onset, such as consulting a psychiatrist or psychologist (p=0,004), as compared to the non-depressive ones. Furthermore, a negative correlation between the age at onset of arthritis and consulting a psychiatrist or psychologist after disease’s manifestation (r= - 0,339, p=0,035) was observed, whereas disease duration correlated to consulting a psychiatrist or psychologist (r=0,430, p=0,006) and also to using psychiatric medication (r= 0,360, p=0,024) after disease onset.Conclusions: The study’s results indicate an association between rheumatoid arthritis onset and acute stressfull life events, more than chronic stressfull conditions. The higher reported life satisfaction of female patients as compared to the younger and better educated healthy ones’ possibly reflects their trend to adopt new priorities, redefine their life values and become more self-conscious, whereas it could also be explained by denying the existence of psychological distress. The manifestation of depressive symptoms appears to be related to a rather fragile premorbid personality structure, while the correlation of disease duration to patients’ trend to seek psychological support possibly suggests a cumulative, by the time, psychological disturbance.