Η Κοινωνικοπολιτική σκέψη του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη εξ’ επόψεως της Κοινωνιολογίας του Χριστιανισμού
Creators: name: Φελέκη, Σοφία Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2013
Subjects: subject: Κοινωνιολογία
subject: Πολιτική σκέψη
subject: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
subject: Sociology
subject: FOS: Sociology
subject: Political thought
subject: Alexandros Papadiamantis

description: Για την καλύτερη παρουσίαση του θέματος θεωρήθηκε απαραίτητο να χωριστεί η εργασία σε τρία κεφάλαια και το καθένα από αυτά να αποτελείται από επιμέρους ενότητες. Στο Πρώτο κεφάλαιο- υπάρχουν τρεις ενότητες- θίγεται η σχέση του Χριστιανισμού με την κοινωνία, το σύνολο των ανθρώπων της, των ιδεών και των αξιών της. Συγκεκριμένα στην πρώτη ενότητα του πρώτου κεφαλαίου, γίνεται λόγος για τα κοινωνικά προβλήματα-όπως δουλεία, δικαιοσύνη, ελευθερία, πλούτος, φτώχεια, ιδιοκτησία- και τη θέση του χριστιανισμού έναντι αυτών. Στη δεύτερη ενότητα γίνεται αναφορά στις χριστιανικές αξίες και στον τρόπο με τον οποίο μετουσιώνονται σε πράξη και ζωή, μέσα στο πλαίσιο, της πραγματικά εν Χριστώ, ζωής. Στην τρίτη ενότητα του ιδίου κεφαλαίου γίνεται μια αντιπαραβολή της αγάπης με τη βία και δηλώνεται η αντίθεση στη βίαιη συμπεριφορά του ανθρώπου. Στο Δεύτερο κεφάλαιο, -υπάρχουν τέσσερις ενότητες- το κατ’ εξοχήν αναφερόμενο στον Γέροντα της Σκιάθου, επιχειρείται μια συλλήβδην γνωριμία μαζί του. Μια προσέγγιση της ζωής του μέσα από τις μαρτυρίες αυτών που τον συναναστράφηκαν, αλλά και αυτών που εμπεριστατωμένα τον μελέτησαν. Στη πρώτη ενότητα του δευτέρου κεφαλαίου «ζωγραφείται» το πορτρέτο του. Στην δεύτερη τώρα ενότητα, επιχειρήθηκε να φανεί η κοινωνικοπολιτική σκέψη του, μέσα βεβαίως από το έργο του. Με όρους κοινωνικής οντολογίας να διαπιστωθεί η διηνεκής επικαιρότητα του και η κοινωνικά ενεργή παρουσία του. Στην τρίτη ενότητα του δευτέρου κεφαλαίου γίνεται αναφορά στην επίδραση που άσκησαν στον Παπαδιαμάντη, το αναμορφωτικό κίνημα των Κολλυβάδων και η επαφή του με την Μονή του Ευαγγελισμού στη Σκιάθο. Στην τέταρτη ενότητα τονίζεται η απλότητα, η μεγαλοθυμία, η συγχωρητικότητα του Παπαδιαμάντη. Παρατηρεί τη δυστυχία, τις κοινωνικές πληγές και την ασχήμια της ζωής και δεν την προσπερνά αδιάφορος. Δεν τον ενδιαφέρει η αυστηρότητα και η τιμωρία. Στο Τρίτο κεφάλαιο, το οποίο αποτελείται από τρεις ενότητες, επισημαίνεται η επικαιρότητα της σκέψης του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, μέσα από τα σύγχρονα προβλήματα και τους κινδύνους της εποχής. Στην πρώτη ενότητα ,επισημαίνεται η σημασία της θρησκείας ως ουσία της κοινωνίας. Στη δεύτερη ενότητα παρουσιάζεται διεξοδικά το αδηφάγο τέρας της Παγκοσμιοποίησης. Στην τρίτη και τελευταία ενότητα θίγονται οι ευθύνες της Ορθοδοξίας στο σήμερα, καθώς και της Εκκλησίας μας, που επιβάλλεται να προβάλει αυθεντικά στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, τον «πολιτισμό του προσώπου». Και από την άλλη αντιπαραβάλλεται ο κόσμος του Παπαδιαμάντη.
description: For the better presentation of the subject was considered necessary the thesis to be divided in three chapters. In the first chapter there are three unities. It’s about the relationship of the Christianity with the society, with people, with ideas and with values. The first unity of the first chapter refers to the social problems like servitude, justice, freedom, wealth, poverty, ownership and the Christian aspect in relation to them. The second unity is referred to the Christian values and the way that they become experience in the context of the real Christian life. In the third unity is compared the love to violence and is declared the opposition to the human’s violent behavior. In the second chapter there are four unities. In this chapter is attempted an approach to Alexander Papadiamantis life through their contemporaries’ evidences. In the first unity is presented his “portrait”. In the second unity is attempted to be shown his social political thought through his work. With terms of social ontology is attempted to be ascertained his constant timeliness and his social presence. The third unity is referred to the influence of the reform movement of Kolivades and his contact with the Evangellismus convent in Skiathos Island. In the forth unity is emphasized the simplicity, the generosity and the forgiving look of his. He observes the misery and the ugliness of life without being apathetic. He is not interested in austerity and punishment. The third chapter, which consists of three unities, is highlighted the modern thought of his through the modern problems and dangers of the era. In the first unity is marked the meaning of the religion which is the gist of the society. In the second unity is presented extensively the gluttonous monster of the globalization. In the third and last unity are referred the responsibilities of the Orthodox at the present, of our church as well, which is compelled to show authentically in the era of globalization the “civilization of the person”.