Συριανός, Υπόμνημα εις τα Μετά τα φυσικά του Αριστοτέλους, Βιβλία Μ και Ν. Μια πρώτη ερμηνευτική προσέγγιση
Creators: name: Ραφαηλίδου, Σοφία Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Νεοπλατωνισμός
Μετά τα φυσικά
Πλάτων
Neoplatonism
Metaphysics
Plato

description: Ο νεοπλατωνικός φιλόσοφος Συριανός, διάδοχος του Πλουτάρχου του Αθηναίου στη διεύθυνση της Ακαδημίας και δάσκαλος του Πρόκλου, συντάσσει ένα υπόμνημα στα βιβλία Μ και Ν των Μετά τα φυσικά του Αριστοτέλη, τα οποία περιλαμβάνουν τη συνολική εκ μέρους του αμφισβήτηση των ακαδημεικών θέσεων σχετικά με τη φιλοσοφία των μαθηματικών και τη θεωρία περί των πρώτων αρχών και αιτίων, οι οποίες αναπτύχθηκαν πρωτίστως στα λεγόμενα «άγραφα δόγματα» του Πλάτωνος. Το νεοπλατωνικό υπόμνημα στα δύο τελευταία βιβλία των Μετά τα φυσικά αποτελεί μια ενιαία πραγματεία πολεμικού χαρακτήρα, στο οποίο εν είδει ενός φιλοσοφικού αγώνα λόγων τα αριστοτελικά επιχειρήματα υποβάλλονται σ’ έναν εξονυχιστικό κριτικό έλεγχο και απαντώνται διεξοδικά. Σκοπός του Συριανού είναι να αναδείξει την αδυναμία του Αριστοτέλη να ανατρέψει με οποιονδήποτε τρόπο την πλατωνικοπυθαγόρεια φιλοσοφία, αδυναμία η οποία είναι προδιαγεγραμμένη καθώς η Αλήθεια ποτέ δεν ανατρέπεται. Σε αυτό το πλαίσιο ο φιλόσοφος εμφανίζει τον εαυτό του ως άμεσο φορέα και άξιο συνεχιστή της ενιαίας ελληνικής φιλοσοφικής και θεολογικής παράδοσης, ο οποίος, σε αντίθεση με τον Αριστοτέλη, μπόρεσε να συλλάβει τα αληθινά και υψηλά νοήματα της διδασκαλίας για τα Είδη, τους αριθμούς και τις αρχές τους (Έν-Αόριστος Δυάς), ώστε να τα εξηγήσει εξαλείφοντας κάθε είδους σύγχυση και κάθε ίχνος αμφισβήτησης της μοναδικής αλήθειας που εκφράζει η αρχαία φιλοσοφία. Η παρούσα εργασία περιλαμβάνει τη μετάφραση επιλεγμένων κειμένων από το Υπόμνημα συνοδευόμενα με αναλυτικό σχολιασμό, ο οποίος βασίζεται ως επί το πλείστον στο σύνολο του έργου, καθώς επίσης και σε διάφορα χωρία από την Θεολογική Στοιχείωση του Πρόκλου και το Υπόμνημα του Ερμεία στον Φαίδρο
description: The neoplatonist philosopher Syrianus, successor of Plutarch the Athenian at the leadership of Academy and teacher of Proclus, writes a commentary on the books M and N of Aristotle’ s Metaphysics, in which he overall calls into question the academic views as regards the philosophy of mathematics and the theory about the first principles and the ultimate causes of all things, which were elaborated foremost in the – known as – “unwritten doctrines” of Plato. This neoplatonic commentary on the last two books of Metaphysics is a united treatise of polemical nature, in which, as if in a philosophical agon of speech, the aristotelian arguments go under an intensive critical examination and they are fully answered. Syrianus’ intention is to demonstrate the inability of Aristotle to refute in any way the Platonic – Pythagorean philosophy, an inability which is predetermined, since “the Truth is never refuted”. In this view, the philosopher reveals himself as a direct descendant and worthy continuator of the united greek philosophical and theological tradition, who, in contrast to Aristotle, was able to comprehend the higher reaches and the true meanings of the teaching about the Forms, the numbers and their principles (One-Indefinite Dyad), so as to explain them eliminating any kind of confusion and any trace of disagreement over the unique truth that is expressed by the ancient philosophy. Τhe present thesis includes the translation of some chosen passages from the Commentary, accompanied by a detailed interpretation based mainly on the entire work, as well as on some passages from Proclus’ Elements of Theology and from Hermeias’ Commmentary on Phaedrus