Συγκριτική αξιολόγηση και εκτίμηση της αποτελεσματικότητας διαφορετικών χειρουργικών τεχνικών αποκατάστασης των ρήξεων του Αχιλλείου τένοντα
Creators: name: Κότσαπας, Μιχαήλ Κώστα
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Αχίλλειος τένοντας
Ρήξη
Ανοικτή συρραφή
Διαδερμική συρραφή
Αρθροσκόπηση οπισθίου ποδός
Ενδοσκοπική τενοντομεταφορά του μακρού καμπτήρα του μεγάλου δακτύλου
Achilles tendon
Rupture
Open repair
Percutaneous repair
Hindfoot arthroscopy
Endoscopic flexor hallucis longus tendon transfer

description: Η αντιμετώπιση της οξείας ρήξης του Αχιλλείου τένοντα αποτελεί αντικείμενο εκτεταμένης συζήτησης και έντονης διαφωνίας μεταξύ των μελών της επιστημονικής κοινότητας. Έχει δημοσιευτεί πλήθος αξιόπιστων συγκριτικών μελετών μεγάλων σειρών ασθενών (αναφορές περιστατικών, σειρές ασθενών, τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες, μετα-αναλύσεις), οι οποίες υποστηρίζουν είτε τη συντηρητική είτε τη χειρουργική θεραπεία. Επιπλέον, με ανάλογο επιστημονικό ενδιαφέρον έχει προσεγγιστεί η επιλογή του είδους της χειρουργικής αντιμετώπισης, η οποία θα επιστρατευθεί. Η ανοικτή συρραφή του Αχιλλείου τένοντα θεωρείται η ναυαρχίδα της θεραπευτικής φαρέτρας, όσον αφορά τη χειρουργική αντιμετώπιση. Ωστόσο, η συχνότητα της εμφάνισης επιπλοκών από το τραύμα (διάσπαση, λοίμωξη κ.α.) σε συνδυασμό με την ανοδική τάση της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής γέννησε την ιδέα της συρραφής του Αχιλλείου τένοντα με τεχνικές ελάχιστης επεμβατικότητας, όπως η διαδερμική συρραφή. Αναπόφευκτα, οι χειρουργικές αυτές μέθοδοι δοκιμάστηκαν από πλήθος ερευνητών όσον αφορά το λειτουργικό αποτέλεσμα, την ικανοποίηση του ασθενούς και τη συχνότητα των επιπλοκών, χωρίς εμφανή υπεροχή κάποιας μεθόδου. Η έλλειψη κάποιας μεθόδου, που να χαίρει καθολικής αποδοχής από την επιστημονική κοινότητα, αποτελεί κίνητρο για προσπάθεια αξιοποίησης όλο και περισσότερων θεραπευτικών λύσεων. Έτσι, κατά καιρούς έχουν δημοσιευτεί καινοτόμες ή πειραματικές μέθοδοι χειρουργικής αντιμετώπισης με άλλοτε άλλα αποτελέσματα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον συγγραφέα της παρούσας εργασίας παρουσίασε η μέθοδος της ενδοσκοπικής τενοντομεταφοράς του μακρού καμπτήρα του μεγάλου δακτύλου στην πτέρνα. Η συγκεκριμένη μέθοδος έχει εμπνευστεί από τον συνδυασμό της αρθροσκόπησης του οπισθίου ποδός, μέθοδος που περιγράφηκε από τον VanDijk το 2000, και της τενοντομεταφοράς του μακρού καμπτήρα του μεγάλου δακτύλου στην πτέρνα, η οποία χρησιμοποιείται παραδοσιακά για την αντιμετώπιση της παραμελημένης (χρόνιας) ρήξης του Αχιλλείου τένοντα. Την τελευταία δεκαετία έχουν δημοσιευτεί σειρές ασθενών με χρόνια ρήξη Αχιλλείου τένοντα αντιμετωπισθέντων με τη συγκεκριμένη μέθοδο, οι οποίες ανακοινώνουν ικανοποιητικά αποτελέσματα. Κατά τη συγγραφή της παρούσας εργασίας, εν έτει 2020, ανακοινώθηκε ίσως η μοναδική (σε γνώση του συγγραφέα της παρούσας) σειρά ασθενών με οξεία ρήξη Αχιλλείου τένοντα αντιμετωπισθέντων με ενδοσκοπική τενοντομεταφορά του μακρού καμπτήρα του μεγάλου δακτύλου. Τα αποτελέσματα, που ανακοινώθηκαν, ήταν ικανοποιητικά και συγκρίσιμα με αυτά των μεθόδων της συρραφής ελάχιστης επεμβατικότητας και της ανοικτής συρραφής. Λαμβάνοντας τα παραπάνω δεδομένα υπόψιν, γεννήθηκε η ιδέα της σύγκρισης της τελευταίας καινοτόμας μεθόδου με δύο διαδεδομένες μεθόδους, δηλαδή την ανοικτή συρραφή και την διαδερμική συρραφή. Μετά από τη συλλογή και την επεξεργασία των δεδομένων, προέκυψαν οι 34 ασθενείς της παρούσας εργασίας, οι οποίοι χειρουργήθηκαν λόγω οξείας ρήξης του Αχιλλείου τένοντα σε διάφορα κέντρα της βορείου Ελλάδας, με την πλειοψηφία των οποίων να έχει αντιμετωπιστεί στο Γενικό Νοσοκομείο της Νάουσας Ημαθίας. Η εργασία αυτή αποτελείται από δύο μέρη. Στο γενικό μέρος αναφέρονται συνοπτικά οι απαραίτητες πληροφορίες αναφορικά με την ανατομία του Αχιλλείου τένοντα, τη ρήξη αυτού, καθώς και την θεραπευτική της προσέγγιση. Στο ειδικό μέρος περιγράφεται η μεθοδολογία εκπόνησης της παρούσας εργασίας, τα αποτελέσματα, η συζήτηση και σύγκριση των αποτελεσμάτων με τη βιβλιογραφία, καθώς και τα συμπεράσματα, τα οποία εξάγονται, όπως επίσης και η σχετική βιβλιογραφία.
description: Acute Achilles tendon rupture management is a topic characterized by extensive debate and disagreement in the current literature. Numerous articles of large-scale reliable comparative studies (case reports, case series, randomized controlled trials, meta-analyses) have been published, which support either conservative or surgical treatment. Additionally, the choice of optimal surgical technique poses an interesting challenge among the members of the scientific society. Open surgical repair of the Achilles tendon rupture is the “gold standard” of the surgical treatment options. Nevertheless, the associated complication rate (wound dehiscence, infection etc), combined with the popularity gained by the minimally-invasive-surgical (MIS) techniques, inevitably led to the birth of MIS approaches, such as the percutaneous Achilles tendon repair. The outcomes of those techniques (functional outcomes, patient satisfaction, complication rate) were tested and assessed by many researchers, but none of them seemed to be superior to other techniques. The lack of consensus regarding the acute Achilles tendon rupture treatment urges that more therapeutic options be investigated. Many studies regarding surgical treatment techniques have been published with various results. One novel method of surgical management, the endoscopic Flexor Hallucis Longus tendon (FHL) transfer, intrigued the author of this thesis. This treatment method is the result of a combination of hindfoot arthroscopy, as described by VanDijk, and the utilisation of the open FHL transfer, a traditional surgical option for patients with neglected Achilles tendon rupture. During the last decade, many case series of patients with neglected Achilles tendon rupture treated with endoscopic FHL transfer have been published, reporting good to excellent results. In 2020, simultaneously to the writing of this thesis, a case series (maybe the only one, to the best of author’s knowledge) of patients with acute Achilles tendon rupture treated with endoscopic FHL transfer was published. The reported outcomes were satisfactory and equivalent to the ones of open repair and MIS techniques repair. Taking the above mentioned into consideration, the idea of comparing a novel method of treatment to two widespread and established ones (open repair and percutaneous repair) was born. After data collection and processing, 34 patients with acute Achilles tendon rupture were included in this thesis. These patients were treated surgically in various health institutes of Northern Greece and the majority of them were managed in General Hospital of Naoussa, Emathia. This thesis is constituted by two parts. In the first one, the general part, essential data is presented, regarding the Achilles tendon anatomy, rupture and the therapeutic approach. The second part consists of specific data from the author’s research, such as research methodology, results, discussion and the comparison of the results to the current literature, as well as the conclusions drawn by this thesis, and the references.