Η επίδραση της προπόνησης των αναπνευστικών μυών στην απόδοση σε υψόμετρο:
Creators: name: Πραντσίδης, Δήμος Ι.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2015
Subjects: Προπόνηση αναπνευστικών μυών
Υψόμετρο
Αθλητές ορεινής ποδηλασίας
Ορειβάτες
Ιnspiratory muscle training
Αltitude
Μountain bike athletes
Μountaineers

description: Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν να εξετάσει την επίδραση της εξειδικευμένης προπόνησης αναπνευστικών μυών (ΠΑΜ), στην απόδοση προπονημένων αθλητών ορεινής ποδηλασίας και ορειβασίας, στο επίπεδο της θάλασσας και σε υψόμετρο. Στην έρευνα συμμετείχαν τριάντα τέσσερις (34) αθλητές ορεινής ποδηλασίας και ορειβασίας οι οποίοι χωρίστηκαν τυχαία σε δυο ομάδες. Δεκαεπτά αθλητές αποτέλεσαν την πειραματική ομάδα (ΠΟ) (8 ποδηλάτες και 9 ορειβάτες) και δεκαεπτά αθλητές την ομάδα ελέγχου (ΟΕ) (9 ποδηλάτες και 8 ορειβάτες). Η ΠΑΜ πραγματοποιήθηκε με τη χρήση αναπνευστικών ασκησιομέτρων (POWER breathe®, IMT Technologies Ltd., Birmingham, UK) συνολικής διάρκειας έξι (6) εβδομάδων, για 30min την ημέρα με συχνότητα πέντε (5) φορές την εβδομάδα. Όλοι οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε τέσσερις μέγιστες δοκιμασίες, δύο στο επίπεδο της θάλασσας και δύο σε υψόμετρο 2.000 m. Συγκεκριμένα, πριν και μετά το πέρας των έξι εβδομάδων της ΠΑΜ, οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε μέγιστη δοκιμασία με εργοσπιρομέτρηση στο επίπεδο της θάλασσας (Εργαστήριο Εργοφυσιολογίας – Εργομετρίας του Τ.Ε.Φ.Α.Α.-Α.Π.Θ) για την αξιολόγηση της απόδοσής τους, τη μέτρηση καρδιοαναπνευστικών και μεταβολικών παραμέτρων, καθώς και πνευμονικών δεικτών, όγκων και χωρητικοτήτων. Επίσης, πριν και μετά το πέρας των έξι εβδομάδων της ΠΑΜ, οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε μέγιστη δοκιμασία σε υψόμετρο 2.000 m, για την αξιολόγηση της απόδοσής τους και της μέγιστης εισπνευστικής πίεσης (PImax) των αναπνευστικών τους μυών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ΠΑΜ βελτίωσε σημαντικά την PImax στο επίπεδο της θάλασσας και στο υψόμετρο (p&lt;0.001), καθώς και τον μέγιστο βουλητικό αερισμό (MVV12) στο επίπεδο της θάλασσας (p&lt;0.05). Η βελτίωση της PImax φαίνεται ότι επέφερε σημαντική μείωση της υποκειμενικής αίσθησης της δύσπνοιας, κατά την μέγιστη δοκιμασία στο επίπεδο της θάλασσας (p&lt;0.001) και στο υψόμετρο (p&lt;0.01), ενώ επηρέασε και τη μέγιστη επιβάρυνση κατά την ποδηλάτηση, βελτιώνοντάς την και στις δύο συνθήκες (p&lt;0.001, p&lt;0.01). Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη έδειξε ότι η εξειδικευμένη προπόνηση αναπνευστικών μυών συνολικής διάρκειας έξι (6) εβδομάδων βελτίωσε την αναπνευστική απόδοση αθλητών ορεινής ποδηλασίας και ορειβατών στο επίπεδο της θάλασσας αλλά και στο υψόμετρο. Παράλληλα, μετριάστηκε σημαντικά η αναμενόμενη μείωση της δύναμης των αναπνευστικών μυών στο υψόμετρο και βελτιώθηκε σημαντικά η απόδοση τους. Συνεπώς, αθλητές που πρόκειται να αγωνιστούν σε υψόμετρο μπορούν με την εφαρμογή προπόνησης αναπνευστικών μυών να αποκτήσουν μια ρεζέρβα δύναμης των αναπνευστικών μυών, που ακόμα και αν χάσουν ένα μέρος της, όπως αυτό αναμένεται στο υψόμετρο, να μπορέσουν να διατηρήσουν τιμές ίδιες ή ακόμα και καλύτερες από αυτές που είχαν στο επίπεδο της θάλασσας χωρίς την ΠΑΜ.
description: The purpose of this thesis was to examine the effect of inspiratory muscle training (IMT) on cycling performance, at sea level and at altitude, in trained mountaineers and mountain bike athletes. Thirty-four (34) athletes were divided randomly into two groups. Seventeen athletes (8 cyclists and 9 mountaineers) constituted the training group (T) and seventeen athletes (9 bikers and 8 mountaineers) the control group (C) respectively. T group, in addition to their daily training, performed IMT by means of a threshold inspiratory muscle trainer (POWER breathe®, IMT Technologies Ltd., Birmingham, UK) 30min a day, five (5) times per week, for 6 weeks. All participants underwent four maximum tests, two at sea level and two at an altitude of 2.000 m. Participants performed a maximum cycling test at sea level before and after IMT, to evaluate cycling performance, cardiorespiratory and metabolic parameters, pulmonary indices, volumes and capacities, with an open circuit system. Before and after six weeks of IMT, participants also performed a maximum cycling test at altitude (2.000 m), to evaluate cycling performance and maximum inspiratory pressure (PImax) of the respiratory muscles. Results showed that the IMT group significantly improved PImax at sea level and at altitude (p &lt;0.001), and maximum voluntary ventilation (MVV12) at sea level (p &lt;0.05). Improved PImax seems to lead at a significant reduction of subjective sensation of dyspnea during maximum cycling test at sea level (p &lt;0.001) and at altitude (p &lt;0.01) and affects power output during cycling on both, sea level and altitude (p &lt;0.001, p &lt;0.01). In conclusion, the present study showed that the specialized inspiratory muscle training six (6) week program, improved mountain bikers and mountaineers respiratory performance at sea level and at altitude. At the same time, significantly moderated the expected reduction of respiratory muscles strength in altitude and significantly improved cycling performance. Therefore, athletes that are going to compete in altitude can applicate inspiratory muscle training, as an extra method of training, to acquire a reserve force of the respiratory muscles, and so they can maintain the same strength at altitude that they had before IMT at sea level.