Επιπολασμός του σακχαρώδη διαβήτη στον ηλικιωμένο πληθυσμο του περιφερικού ιατρείου Αγίου Γεωργίου Λάρισας
Creators: name: Ανατολίτου, Αικατερίνη Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2008
Subjects: Σακχαρώδης διαβήτης
Επιδημιολογία
Επιπολασμός
Πληθυσμιακή έρευνα
Κριτήρια Ada, Who
Diabetes Mellitus
Epidemiology
Prevalence
Population based study
Ada, who criteria

description: Σκοπός: Μια από τις σημαντικές διαφορές μεταξύ των οδηγιών του WHO και της ADA στην επιδημιολογική διερεύνηση του ΣΔ, είναι ότι η γλυκόζη νηστείας είναι η συνιστώμενη μέθοδος από την ADA στην ανίχνευση του ΣΔ σε ασυμπτωματικά άτομα, ενώ ο WHO συνιστά τη δοκιμασία ανοχής γλυκόζης12. Αρκετές έρευνες (NHANES27, DECODE28) δείχνουν μία ασυμφωνία στο αποτέλεσμα που προκύπτει από τη σύγκριση των δύο αυτών μεθόδων. Μεθοδολογία: Από το σύνολο του ηλικιωμένου πληθυσμού της Κυπαρίσσου εξαιρέθηκαν τα άτομα που έπασχαν από γνωστό ΣΔ (n=7). Στους υπόλοιπους (n=38) διενεργήθηκε δοκιμασία φόρτωσης με γλυκόζη. Συγκρίθηκε το αποτέλεσμα της OGTT με αυτό της γλυκόζης νηστείας στον καθορισμό του γλυκαιμικής κατάστασης κάθε ατόμου. Αποτελέσματα: Τρία άτομα βρέθηκαν να πάσχουν από ΣΔ βάσει της OGTT, ενώ μόλις ένα βάσει της γλυκόζης νηστείας. Όσον αφορά τη διαταραγμένη γλυκόζη νηστείας (IFG) και τη διαταραγμένη ανοχή στη γλυκόζη (IGT), 31.6% (12/38) έχουν IGT ενώ μόλις 10.5% (4/38) έχουν IFG (γλυκόζη νηστείας 110-125mg/dl, ADA1997). Αν επαναταξινομήσουμε τα ίδια άτομα με τα νέα κριτήρια της ADA το 2003 (γλυκόζης νηστείας 100-125mg/dl ) 23.7%(9/38) έχoυν IFG. Η διαγνωστική επικάλυψη μεταξύ της OGTT και της γλυκόζη νηστείας (1997) είναι 58%, ενώ για τα νέα όρια της γλυκόζη νηστείας το 2003 η διαγνωστική επικάλυψη αυξάνεται και γίνεται 68.4%. Η διαγνωστική επικάλυψη αποκλειστικά για τον ΣΔ είναι μηδενική και στις δύο περιπτώσεις. Συμπεράσματα: Προοπτικές μελέτες που θα ερευνούν την θνησιμότητα και τη νοσηρότητα (καρδιαγγειακή και μη) είναι ο μοναδικός τρόπος για να διευκρινιστεί αν η OGTT ή γλυκόζη νηστείας είναι το πιο κατάλληλο μέσο για την επιδημιολογική διερεύνηση του ΣΔ.
description: Aim: One of the main differences between of the guidelines of WHO and ADA for the epidemiology of Diabetes Mellitus, is that plasma glucose is the method recommended by the ADA to screen non symptomatic people for diabetes, while WHO recommends the OGTT12. There are enough studies (NHANES27, DECODE28) that demonstrate a discrepancy of the result that comes from the comparison of these two methods. Methodology: In the elder population of Kiparissos, population sample with already known diabetes was excluded (n=7). At the rest of the sample (n=38), an OGTT was performed and the result was compared with the result of the plasma glucose test for the definition of glucemic status of an individual. Results: Three people were found to have diabetes when OGTT was performed, while only one was found when plasma glucose was measured. As Impaired Glucose Tolerance (IGT) and Impaired Fasting Glucose (IFG) are concerned, 31.6% (12/38) have IGT, while only 10.5% (4/38) have IFG (plasma glucose 110-126mg/dl, ADA 1997). If we reclassify the same sample according to the new ADA-2003 criteria (plasma glucose 100-125 mg/dl), 23.7% (9/38) have IFG. The diagnostic overlap between OGTT and plasma glucose (1997) is 58%, while for the new criteria of ADA (2003) the diagnostic overlap increases up to 68.4%. The diagnostic overlap, for the diabetes mellitus exclusively, in both cases is zero. Conclusions: Prospective studies about mortality and morbidity (cardiovascular and non cardiovascular) are the only way to be concluded if OGTT or plasma glucose is the more reliable method to investigate the epidemiology of diabetes mellitus.