Δογματική και ηθική προσέγγιση των μεταμοσχεύσεων:
Creators: name: Αντωνιάδου, Ζωγραφιά Θεμιστοκλή
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Ζωή
Θάνατος
Αγάπη
Life
Death
Love

description: Στην εποχή μας οι μεταμοσχεύσεις , ως σύγχρονες αποτελεσματικές θεραπευτικές μέθοδοι , προβάλλονται ιδιαίτερα και προκαλούν ενθουσιασμό σε παγκόσμια κλίμακα . Ταυτόχρονα όμως σχετίζονται με ένα πλήθος προβλημάτων ( δογματικών , ηθικών , ιατρικών κ.α. ) που στην ουσία όλα ανάγονται στο δίλημμα : αν το τεχνικά εφικτό είναι συγχρόνως και ηθικά αποδεκτό . Ως εκ τούτου σκοπός της παρούσας μελέτης μου είναι να διερευνηθούν όλα τα προβλήματα που σχετίζονται με τις μεταμοσχεύσεις και ταυτόχρονα να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορούν να βρεθούν οι λύσεις με βάση την Ορθόδοξη Χριστιανική Δογματική . Με βάση λοιπόν την Ορθόδοξη Χριστιανική Δογματική και Ηθική , διερευνήθηκε και δημιουργήθηκε ένα Ορθόδοξο Χριστιανικό πλαίσιο μιας Δογματικής και ηθικής προσέγγισης των μεταμοσχεύσεων το οποίο φανερώνει ότι : Οι μεταμοσχεύσεις και από ζώντες και από νεκρούς οργανισμούς ( στους οποίους έχει επέλθει ο σωματικός θάνατος , δηλαδή ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα ) , όταν προέρχονται από ανιδιοτελή αγάπη [ έπειτα από την έγγραφη , ρητή και σαφή συναίνεση του δότη , είτε όχι ( π.χ. όπως όταν πρόκειται για ανήλικους νεκρούς δότες ) και όχι έπειτα από την λεγόμενη «εικαζόμενη συναίνεση» η οποία είναι ανυπόστατη ως όρος ] κατανοούνται ως μία πράξη αγάπης , θυσίας και αγαθοεργίας για χάρη του συνανθρώπου . Αντίθετα οι μεταμοσχεύσεις α) από πτωματικούς δότες με πάλλουσα καρδιά , όπως είναι οι «εγκεφαλικά νεκροί» ασθενείς ( οι οποίοι ιατρικά και θεολογικά δεν είναι νεκροί , δεν είναι πτώματα , αλλά είναι βαριά ασθενείς ζώντες οργανισμοί και ως τέτοιοι πρέπει να αντιμετωπίζονται ) και β) σε συνδυασμό με οποιαδήποτε μορφή ευθανασίας , θεωρούνται ως μία πράξη ανεπίτρεπτη , βλάσφημη , γι ’ αυτό και σε καμία απολύτως περίπτωση δεν πρέπει να εφαρμόζονται . Ο άνθρωπος ως ψυχοσωματική ενότητα , είναι σώμα και ψυχή και έτσι θα παραμείνει και μετά την ανάστασή του ως στην αιωνιότητα . Η διαδικασία της μεταμόσχευσης ιστών και οργάνων δεν θα επηρεάσει την ψυχοσωματική οντότητα του δότη και του λήπτη ούτε στην παρούσα ζωή , ούτε στην μετά θάνατον ζωή , ούτε και στην ζωή μετά την Δευτέρα Παρουσία . Γι ’ αυτό η Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία σέβεται την επιθυμία των ανθρώπων που για διάφορους λόγους δεν θέλουν να γίνουν δότες οργάνων και ιστών , αλλά και την επιθυμία των ανθρώπων που θέλουν να γίνουν δότες, όπως και την επιθυμία των ασθενών να λάβουν μόσχευμα για να ιαθούν και να παρατείνουν τον χρόνο της βιολογικής τους ζωής , με την προϋπόθεση να δοξάζεται πάντα ο Θεός και να υπάρχει η ολοκληρωτική και ανιδιοτελής αγάπη προς τον Θεό και άρα προς τον συνάνθρωπο . Οι μεταμοσχεύσεις πρέπει να γίνονται με τον δέοντα σεβασμό προς τον άνθρωπο ως πρόσωπο , κινούμενες πάντα μέσα στα πλαίσια της Ορθόδοξης Χριστιανικής Δογματικής και Ηθικής . Διότι το Ορθόδοξο Χριστιανικό Δόγμα και το ήθος της Ορθοδοξίας αποτελούν το μόνο σταθερό θεμέλιο για μία αυθεντική Ορθόδοξη Χριστιανική Δογματική και ηθική προσέγγιση των μεταμοσχεύσεων , αλλά και για μία Ορθόδοξη Χριστιανική βιοηθική .
description: In our era transplants as a modern effective treatment methods, particularly running and create excitement worldwide. At the same time a number of related issues (doctrinal, moral, medical, etc.) that essentially all relate to the dilemma: if it is both technically feasible and morally acceptable. Therefore the aim of this study is to investigate me all the problems associated with transplantation, while creating a framework within which to find solutions based on the Orthodox Christian Dogmatics. So based on the Orthodox Christian Dogmatics and Ethics, explored and created a framework of a Christian Orthodox Dogmatic and moral approach to transplantation that shows that: Transplants from living and dead bodies (which has been a physical death, ie separation the soul from the body), for an unselfish love [following the written, explicit and unambiguous consent of the donor or not (such as when minors are dead donors) and not after the so-called "presumed consent" which is non-existent word] understood as an act of love, sacrifice and charity for the sake of others. In contrast, a transplant) from deceased donors with beating hearts, such as "brain dead" patients (who are medical and theological, not dead, not corpses, but it is ill patients living organisms and as such should be treated) and b) in conjunction with any form euthanasia, an act considered wrong, blasphemous, so in no circumstances shall not be applied. Man as a psychophysical unity, is the body and soul and will remain so after the resurrection in eternity. The process of transplantation of tissues and organs will not affect the psychophysical entity of the donor and recipient either in this life or the afterlife, or in life after the Second Coming. That is why the Orthodox Church respects the desire of people for various reasons do not want to donate organs and tissues, but also the desire of people wanting to donate, and the desire of patients to receive transplant and to be rectified to prolong the biological life, subject always to glorify God and there is total and unconditional love of God and thus to all mankind. Transplants should be carried out with due respect for the man as a person, moving always in the context of Orthodox Dogmatic and Moral. Because the Orthodox Christian doctrine and ethos of Orthodoxy is the only durable foundation for a genuine Orthodox Christian Doctrinal and moral approach to transplantation, but also an Orthodox Christian bioethics.