Διερεύνηση των στάσεων των εκπαιδευτικών προσχολικής εκπαίδευσης για την εισαγωγή καινοτομιών χώρου στο νηπιαγωγείο και για τις αντιστάσεις τους απέναντι στην εκπαιδευτική αλλαγή
Creators: name: Ζαρομύτη, Παρέσσα Αννα Ανέστη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Εκπαιδευτικές καινοτομίες
Αντίσταση στην αλλαγή
Παιδαγωγικός χώρος
Educational innovations
Resistance to change
Educational physical space

description: Το σχολείο είναι ένας κοινωνικός οργανισμός στο πλαίσιο του οποίου αλληλεπιδρούν και συνεργάζονται άτομα με σκοπό την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων. Στο βαθμό που αφορά ανθρώπους που ζουν και εκπαιδεύονται στη σύγχρονη κοινωνία, με τις ραγδαίες και ουσιώδεις τεχνολογικές αλλαγές που λαμβάνουν χώρα στην καθημερινή μας ζωή, οφείλει και αυτό να εξελίσσεται και να προσαρμόζεται αναλόγως. Ως ένα δυναμικό κοινωνικό σύστημα λοιπόν, καλείται το σχολείο να επιβιώνει στο συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον, ώστε να αντέξει τις εξωτερικές πιέσεις και να είναι σε θέση να ικανοποιεί τις ανάγκες και τις απαιτήσεις των εσωτερικών και εξωτερικών «πελατών» του. Βασική επιδίωξη κάθε συστήματος θεωρείται άλλωστε η διατήρησή του στην πορεία του χρόνου. Η διατήρηση αυτή επιτυγχάνεται μέσω της εξέλιξης και της συνεχούς μεταβολής. Η έννοια της εξέλιξης εμπεριέχει την έννοια της αλλαγής, και επομένως η αλλαγή είναι μία έννοια άρρηκτα συνδεδεμένη με την επιβίωση, την ανάπτυξη και την επιτυχία κάθε συστήματος (Siegal et al., 1996). Ο άνθρωπος ως εργαζόμενος συμβάλει άμεσα, με την εργασία του, στην επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων, ενώ πρωτοστατεί και οργανώνει τη συνεχή ανάπτυξη και εξέλιξη κάθε οργανισμού. Επίσης, σύμφωνα με τον Kondalkar (2009), θα περίμενε κανείς ο κάθε εργαζόμενος, ως ανθρώπινη φύση, να εμφανίζει μία τάση να επιδιώκει την εξέλιξη και να δέχεται ευχάριστα την αλλαγή. Χωρίς την προσπάθεια για αλλαγή δεν θα είχε προχωρήσει η κοινωνία, η τεχνολογία, η κριτική σκέψη, η επιστήμη. Από ψυχολογική άποψη, ο άνθρωπος θα αισθανόταν κενός, στείρος, ανολοκλήρωτος, θα ήταν ένας ανενεργός και παθητικός δέκτης των γεγονότων, θα έχανε την αυτοπεποίθηση και τη δημιουργικότητά του.Εντούτοις υπάρχουν αρκετές μελέτες και πλούσια βιβλιογραφία, που υποστηρίζουν ότι η αντίσταση των εργαζομένων σε μία αλλαγή είναι αναμενόμενη, σχεδόν αυτόματη, ενώ αποτελεί ένα σημαντικό ζήτημα που απασχολεί τη διοίκηση των σχολικών οργανισμών. Η παρούσα μελέτη εστιάζει στο ζήτημα αυτό, προσεγγίζοντάς το θεωρητικά και πρακτικά, από τη σκοπιά της παιδαγωγικής αλλαγής του χώρου των σχολείων της Πρωτοβάθμιας Προσχολικής Εκπαίδευσης. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η συγκριτική διερεύνηση των απόψεων των εκπαιδευτικών αναφορικά με το φαινόμενο της αντίστασης στην εκπαιδευτική αλλαγή, όσον αφορά στην εισαγωγή καινοτομιών χώρου στα σχολεία στου νομού Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για έρευνα η οποία διεξήχθη τον Μάρτιο και Απρίλιο του 2018, στην οποία συμμετείχαν 76 εκπαιδευτικοί του νομού και η επεξεργασία των πρωτογενών δεδομένων έγινε με τη χρήση του στατιστικού πακέτου IBM SPSS Statistics 24.0 για Windows
description: School is a social organization in which individuals interact and work together to achieve specific goals. As it concerns people who live and are being educated in a modern society, with rapid and important technological changes that take place during our everyday living, it needs to evolve and adapt accordingly. As a dynamic social system, school is called upon to survive in the ever-changing environment in order to withstand external pressure and to be able to meet needs and demands of its internal and external "clients". The basic aim of all systems is to maintain them in the course of time. This preservation is achieved through its evolution and continuous improvement. The concept of evolution implies the concept of change, and therefore change is a concept inextricably linked to survival, development and success of each system (Siegal et al., 1996). Humans as workers contribute directly to systems’ goals in achieving the desired outcomes, while leading and organizing the continuous improvement and development of the organization. Also, according Kondalkar (2009), every worker, as a human being should tend to seek evolving and to accept pleasantly changes. Without this effort towards change society, technology, critical thinking, and science would not have advanced. From a psychological point of view, every human would feel empty, sterile, unfinished, would be an inactive and passive receiver of events, would lose self-confidence and creativity. However, there are several studies and rich bibliography that argue that workers' resistance to organizational change is expected, almost automatic, and can be an important issue for the administration of school organizations. The present study focuses on this issue, approaching it theoretically and empirically from the point of view of pedagogical change in Preschool Education spaces. The aim of the present work is to compare the views of teachers on the phenomenon of resistance to educational change in the prefecture of Thessaloniki. This is a survey conducted in March 2018 involving 76 educators working in Thessaloniki’s Preschools and edited using the IBM SPSS Statistics 24.0 for Windows