Ο Άγιος Ιγνάτιος Μητροπολίτης Γοτθίας και Καφά και η ίδρυση της Μαριουπόλεως:
Creators: name: Πουλόπουλος, Βασίλειος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Ειδίκευση στην Σλαβική Εκκλησιαστική Ιστορία
Church history of Slavs

description: Ο Αγ.Ιγνάτιος Γοζαδίνος(1716-1786), μητροπολίτης Γοτθίας και Καφά, ήταν γόνος μιας οικογένειας της Μπολόνια που εμφανίστηκε στον ελλαδικό χώρο στην αρχή της περιόδου της Φραγκοκρατίας και κατέληξε να εξουσιάζει αρκετά νησιά του Αρχιπελάγους. Η δυτική καταγωγή της οικογένειας δεν εμπόδισε την γόνιμη ανάμιξη της με τον ντόπιο πληθυσμό, καθώς υφίσταντο όλοι τα ίδια προβλήματα μιας ανήσυχης και ταραχώδους εποχής. Τα κοινά βάσανα ενώνουν και τους πλέον αταίριαστους ανθρώπους. Αυτή η ταύτιση με τον ελληνικό πληθυσμό δεν ήταν μόνο σχήμα λόγου αλλά επεκτεινόταν και στο πνευματικό πεδίο. Η οικογένεια ασπάστηκε την ορθόδοξη πίστη, όμως δεν γνωρίζουμε ακριβώς πότε και υπό ποιές συνθήκες. Το αναμφισβήτητο γεγονός είναι πως ο μικρός Ιάκωβος που γεννήθηκε στην Κύθνο το 1716 ,ο μετέπειτα αγ. επίσκοπος Ιγνάτιος, αισθανόταν μέλος της ορθόδοξης οικουμένης. Η όποια ανάμνηση της δυτικής καταγωγής του τον γέμιζε υπερηφάνεια για τα προγονικά κατορθώματα, αλλά δεν αποτελούσε την πυξίδα των πνευματικών του ενασχολήσεων. Μορφώθηκε στο Άγιο Όρος κοντά σε κάποιο μοναχό θείο του, περνώντας στον ίδιο χώρο και όλες τις βαθμίδες της ιεροσύνης. Η εκλογή του σε μητροπολίτη Γοτθίας και Καφά έγινε εντός των χρονικών πλαισίων της Πατριαρχίας του Θεοδοσίου Β΄(1769-1773), με πιο πιθανή ημερομηνία τα έτη 1769-1770,διότι στα 1771 στέλνει επιστολή προς την Μ.Αικατερίνη ήδη ως επίσκοπος της περιοχής μεσιτεύοντας για την τύχη των κατοίκων της.Στην περιοχή της Κριμαίας δεν παρέμεινε θεατής των δεινών που επέφεραν στο ποίμνιο του οι συνεχείς συγκρούσεις των Ρωσοτουρκικών πολέμων. Αναμίχθηκε ενεργά στην πολιτική του καιρού του αναζητώντας επίμονα ένα ασφαλές πλαίσιο για το ποίμνιο που του εμπιστεύτηκε η Μητέρα Εκκλησία. Ταπεινώθηκε και ικέτευσε για την λύτρωση των βασανισμένων χριστιανών την αυτοκράτειρα πασών των Ρωσιών Μ.Αικατερίνη, η οποία ανταποκρίθηκε στις ικεσίες του, εφόσον και το ρωσικό κράτος αναζητούσε αποίκους. Στους νέους αποίκους παραχωρήθηκε έκταση στην Αζοφική. Αλλά και πάλι δεν έπαυσε να μεριμνά για τους χριστιανούς ο Αγ.Ιγνάτιος καθώς τα προβλήματα ήταν πολλά, αλλά και ο χαρακτήρας των ανθρώπων δύσκολος. Ο μητροπολίτης αποδείχθηκε πολυσχιδής προσωπικότητα, άνθρωπος του καθήκοντος και της εργασίας αλλά και άνθρωπος προσευχής. Τα θαύματα που ιστορούνται όσο ακόμα ζούσε, μαρτυρούν την αγιότητα του. Όπως όλες οι μεγάλες μορφές που οραματίζονται ένα νέο κόσμο παρέμεινε κι εκείνος παρεξηγημένος από τους ανθρώπους της εποχής του. Μετά την κοίμηση του (στα 1786) άρχισαν να καταλαβαίνουν οι κάτοικοι της Μαριούπολης(που εκείνος ίδρυσε) και της γύρω περιοχής την αξία της προσφοράς του. Επιμένοντας για τη δημιουργία πόλεως αμιγώς από Έλληνες-κάτι πρωτοποριακό για τον χώρο και την εποχή του-υπήρξε ο ιδρυτής του πρώτου ελεύθερου μικρού έστω ελληνικού κρατιδίου από το 1453.Αγωνιζόμενος για την χορήγηση προνομίων στους κατοίκους, έθεσε τις βάσεις για τη δημιουργία ισχυρής αστικής τάξης δια του εμπορίου. Αυτή ήταν και ο καταλύτης των μετέπειτα εξελίξεων που οδήγησαν στην δημιουργία του (έστω μικρού και υπό κηδεμονία )ελληνικού κράτους.
description: The S. Ignatius Gozadino (1716-1786), mitropolit of Gotthia and Kafa, was a child of a family of Bologna of which first appearance in Greek area was in the beginning of the period of Frangocrasy and ended up ruling several islands of the Archipelago. The west origin of the family did not stop her fruitful involvement with the local population, while they were all suffering the same problems of an anxious and disturbed time. The common problems unite even the most unfit people. This match with the Greek population wasn’t only a figure of speech but also extended in spiritual field. The family converted in the orthodox dogma but we don’t know exactly when and under witch circumstances. As unquestioned fact remains that the young Iakovos ,who had been born in Kithnos, the next s. bishop Ignatius, felt himself as member of the orthodox Oekumene. Any memory of his west ancestry probably made him proud-about the ancestral victories- but wasn’t his mental compass. He educated in Holy Mountain, near his uncle-a monk, and there received all the levels of priesthood. His election in mitropolit of Gotthia and Kafa took place in the years of the patriarchate of Theodosius B’ (1769-1773) and more probably in the years 1769-1770,because at 1771 sends an epistle to G.Ekaterine already as a bishop of the area begging for the sake of the inhabitants.In the area of Crimea he wasn’t a mere viewer of the sufferings which bought upon his flock the serial battles between Russian and Turks. He actively involved in the politics of his time, seeking a safe place for his flock trusted to him from the Mother Church. Humiliated himself and begged for the redemption of the suffering Christians the empress of all Russians G.Ekaterine, who answered his begs while her state was seeking already for immigrants. To the newcomers granted land at the Azof area. But and then he didn’t stop to take care for his people. Problems were in abundance and the peoples character really hard. The mitropolit proved himself a multicapable personality, man of duty but also man of pray. The miracles he made while living testimonies his holiness. Like every great visionary man he stayed misunderstood from the inhabitants of the city of Mariupolis(a city which he started),till his death at 1786.Only after they understood the value of his offer. Insisting for the creation of a city only for Greeks (something unheard for his place and time)he actually became the initiator of the first free although tiny Greek state from 1453. Trying to add more privileges for the inhabitants he started the process for the formation of an almighty merchant class. This class fired the evolutions which led to the creation of a (although tiny and under control) free Greek state.