Lurbinectedin (PM01183): Under the spotlight on the treatment of relapsed small cell lung cancer (SCLC)
Creators: name: Θεοδωροπούλου, Θεοδώρα
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Kαρκίνος του πνεύμονα
Lurbinectedin
PM1183
Αντιμετώπιση του υποτροπιάζοντος μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα
Lung cancer
PM01183
Management of advanced small cell lung cancer

description: Lung cancer is one of the most common and with the highest mortality cancer in the world. About 10% to 15% of lung cancers are small cell lung cancer (SCLC). SCLC is generally classified as a limited-stage (LS) and extensive-stage (ES) disease depending mostly on the presence or absence of metastases. SCLC has been a challenging disease to treat. Most patients are diagnosed at an advanced stage (ES-SCLC), which is characterized by a rapid progression, metastasis, and acquisition of resistance to systemic chemotherapy and radiotherapy. For patients with the ES-SCLC, until recently, chemotherapy has been the standard of care in the management of SCLC. Immunotherapy has made substantial progress in the treatment of this disease in the first line setting and has led to significant improvements in clinical outcomes. However, the prognosis remains notoriously poor for those patients who relapse. The only FDA-approved second line of therapy is topotecan, with low response rates. This dissertation reviews the clinical development of the new agent lurbinectedin (PM1183), which has been granted accelerated approval for adult patients with advanced small cell lung cancer (SCLC) with disease progression on or after platinum-based chemotherapy by the FDA on June 15, 2020, based on a remarkable objective response rate of 35%. We address the basic principles of diagnosis and treatment of SCLC, the elegant mechanism of action and the clinical program in which this emerging substance has shown initial promise and is currently being studied in several types of cancer, with a focus to SCLC.
description: Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι ένας από τους πιο κοινούς και με την υψηλότερη θνησιμότητα τύπους καρκίνου στον κόσμο. Ο μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί περίπου το 10%-15% όλων των πνευμονικών τύπων καρκίνου. Σε γενικές γραμμές, ο μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα ταξινομείται σε περιορισμένη νόσο και εκτεταμένη νόσο αναλόγως κυρίως με την έκταση των βλαβών (παρουσία ή όχι μεταστάσεων). Η αντιμετώπιση του μικρουκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα είναι μια δύσκολη υπόθεση. Οι περισσότεροι ασθενείς διαγιγνώσκονται σε προχωρημένο στάδιο (εκτεταμένη νόσο), το οποίο χαρακτηρίζεται από ταχεία εξέλιξη, μετάσταση και απόκτηση αντοχής στη συστηματική χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία. Για τους ασθενείς στο στάδιο αυτό, μέχρι προσφάτως, η χημειοθεραπεία αποτελούσε τον χρυσό κανόνα στη διαχείριση αυτού του νοσήματος. Η ανοσοθεραπεία έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο στη θεραπεία αυτής της νόσου σαν θεραπεία πρώτης γραμμής και έχει οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση στα κλινικά αποτελέσματα. Ωστόσο, η πρόγνωση παραμένει δυσμενής για τους ασθενείς που θα υποτροπιάσουν. Η μόνη εγκεκριμένη από τον FDA θεραπεία στη δεύτερη γραμμή αποτελεί η τοποτεκάνη, με χαμηλά ποσοστά ανταπόκρισης. Σε αυτήν τη διατριβή εξετάζεται η κλινική ανάπτυξη ενός νέου παράγοντα, που ονομάζεται Lurbinectedin (PM1183), στην οποία έχει χορηγηθεί ταχεία έγκριση κυκλοφορίας για ενήλικες ασθενείς με προχωρημένο μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα των οποίων η νόσος έχει εξελιχθεί κατά ή μετά από χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα. Η έγκριση αυτή χορηγήθηκε από τον FDA στις 15 Ιουνίου 2020, με βάση το αξιοσημείωτο ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης του 35%. Εδώ θα εξετάσουμε τις βασικές αρχές της διάγνωσης και της θεραπείας του μικρουκυτταρικού καρκίνου, τον ιδιαίτερο μηχανισμό δράσης και το κλινικό πρόγραμμα στο οποίο αυτή η αναδυόμενη θεραπεία έχει επιδείξει μια αρχική υπόσχεση και αυτή τη στιγμή μελετάται σε διάφορους τύπους καρκίνου, εστιάζοντας στον μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα.