Η εξωαρθρικη τενοντοδεση στην αναθεώρηση της συνδεσμοπλαστικής του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου του γόνατος - ανασκόπηση της βιβλιογραφίας
Creators: name: Γεωργιάδης, Νικόλαος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Εξωαρθρικη τενοντοδεση γόνατος
Αναθεώρηση συνδεσμοπλαστικής πρόσθιου χιαστού συνδέσμου
Επαναρηξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου
Lateral extra- articular tenodesis of knee
Revision anterior cruciate ligament reconstruction
Re- rupture of anterior cruciate ligament

description: Εισαγωγή: Μετά την επιτυχημένη χρήση της στην αποκατάσταση της στροφικής αστάθειας και την ελάττωση των ποσοστών αποτυχίας στην πρωτογενή συνδεσμοπλαστική του προσθίου χιαστού συνδέσμου του γόνατος (ΠΧΣ), η εξωαρθρική τενοντόδεση LET έχει προταθεί για εφαρμογή σε επεμβάσεις αναθεώρησης της συνδεσμοπλαστικής του ΠΧΣ, όπου τα ποσοστά αποτυχίας της τελευταίας είναι ιστορικά υψηλότερα. Σκοπός: Να πραγματοποιηθεί μια ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με το κατά πόσον η προσθήκη της εξωαρθρικής τενοντόδεσης LET οδηγεί σε ανώτερα κλινικά αποτελέσματα, μεγαλύτερη σταθερότητα και χαμηλότερα ποσοστά αποτυχίας σε σύγκριση με την μεμονωμένη αναθεώρηση της συνδεσμοπλαστικής του ΠΧΣ. Μεθοδολογία &amp; Υλικά: Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική αναζήτηση στην βάση δεδομένων PubMed για την ανεύρεση άρθρων και κλινικών μελετών σχετικών με την χρήση της εξωαρθρικής τενοντόδεσης (LET) στην αναθεώρηση της συνδεσμοπλαστικής του προσθίου χιαστού συνδέσμου. Χρησιμοποιήθηκαν κριτήρια με τους ακόλουθους όρους αναζήτησης: (''extra-articular'' OR ''tenodesis'' OR lateral extra-articular tenodesis'') AND (“anterior cruciate ligament”) AND (''revision'' OR ''re-operation'' OR “re-rupture”). Συλλέχθηκαν τα κλινικά δεδομένα και αποτελέσματα από κάθε μελέτη σχετικά με όλα τα υποκειμενικά μέτρα έκβασης που αναφέρονται από τον ίδιο τον ασθενή (PROMs), καθώς και τα αντικειμενικά αποτελέσματα που αφορούν την στροφική αστάθεια (Lachman &amp; Pivot-Shift), τις πιθανές μετεγχειρητικές επιπλοκές, τα ποσοστά αποτυχίας αλλά και την ικανότητα επιστροφής στην άθληση. Αποτελέσματα: Μετά την αρχική αναζήτηση και τον έλεγχο του περιεχομένου άρθρων και περιλήψεων, συμπεριλήφθηκαν τελικά 23 κλινικές μελέτες (μετά-αναλύσεις, συστηματικές μελέτες, μελέτες του cohort, αναδρομικές και προοπτικές μελέτες). Στις συμπεριλαμβανόμενες μελέτες πραγματοποιήθηκε ανάλυση των αποτελεσμάτων της συνδυασμένης αναθεώρησης της συνδεσμοπλαστικής του ΠΧΣ, είτε σύγκριση αυτών με ομάδα ελέγχου μεμονωμένης αναθεωρητικής συνδεσμοπλαστικής διαδικασίας, με τον μέσο χρόνο ελέγχου να κυμαινόταν από 12 έως 24 μήνες μετεγχειρητικά. Οι βαθμολογίες στις κλίμακες Lysholm, IKDC, και KOOS εμφάνισαν σαφή μετεγχειρητική βελτίωση με υπεροχή στην ομάδα της συνδυασμένης αναθεώρησης, ενώ η στροφική σταθερότητα της άρθρωσης του γόνατος εμφάνισε στατιστικά σημαντικότερη βελτίωση στην αντίστοιχη ομάδα με την προσθήκη της εξωαρθρικής τενοντόδεσης LET. Τα ποσοστά αποτυχίας της συνδυασμένης αναθεώρησης της συνδεσμοπλαστικής του ΠΧΣ ήταν σαφώς υψηλότερα σε σχέση με την πρωτογενή συνδεσμοπλαστική, με την εξωαρθρική τενοντόδεση LET όμως και πάλι να υπερισχύει, προσφέροντας μεγαλύτερη προφύλαξη του μοσχεύματος και ως εκ τούτου μικρότερη πιθανότητα αποτυχίας σε σχέση με την μεμονωμένη αναθεώρηση (μέσο ποσοστό αποτυχίας συνδυασμένης αναθεώρησης 4-8% έναντι μεμονωμένης αναθεώρησης 15-20%). Η ικανότητα επανόδου στις αθλητικές δραστηριότητες (RTS) ευνοούσε την ομάδα της εξωαρθρικής τενοντόδεσης LET, με την επιστροφή στο προεγχειρητικό επίπεδο άθλησης να υπερισχύει στην συνδυασμένη σε σχέση με την μεμονωμένη αναθεώρηση της συνδεσμοπλαστικής του ΠΧΣ. Συμπέρασμα: Η συνδυασμένη αναθεώρηση της συνδεσμοπλαστικής του ΠΧΣ με εξωαρθρική τενοντόδεση LET μπορεί να βελτιώσει τις υποκειμενικές κλίμακες βαθμολογίας IKDC, Lysholm, και KOOS, να αποκαταστήσει τη στροφική σταθερότητα της άρθρωσης του γόνατος, να μειώσει τα ποσοστά αποτυχίας, ενώ παράλληλα να προσφέρει μεγαλύτερα ποσοστά επιστροφής στην άθληση, σε σύγκριση με την μεμονωμένη αναθεώρηση της συνδεσμοπλαστικής του ΠΧΣ. Παρόλο που παραμένει η διαμάχη σχετικά με την αναγκαιότητα ή όχι της διενέργειας της εξωαρθρικής τενοντόδεσης LET σε όλες τις αναθεωρήσεις της συνδεσμοπλαστικής του ΠΧΣ. Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση συνηγορεί υπέρ της προσθήκης της εξωαρθρικής τενοντόδεσης LET, ιδίως σε περιπτώσεις με υψηλού βαθμού στροφική αστάθεια.
description: Introduction: Following its successful use in the restoration of rotational instability and the reduction of failure rates in primary anterior cruciate ligament (ACL) reconstruction, extra-articular tenodesis LET has been proposed for application in revision ACL reconstruction procedures, where the failure rates of the latter are historically higher. Purpose: To perform a review of the literature on whether the addition of extra-articular LET tenodesis leads to superior clinical outcomes, greater stability and lower failure rates compared to revision ACL reconstruction alone. Methodology &amp; Materials: A literature search of the PubMed database was performed to identify articles and clinical studies related to the use of extra-articular tenodesis (LET) in the revision of anterior cruciate ligament (ACL) reconstruction. Criteria with the following search terms were used: (''extra-articular'' OR ''tenodesis'' OR ''lateral extra-articular tenodesis'') AND (''anterior cruciate ligament'') AND (''revision'' OR ''re-operation'' OR ''re-rupture''). Clinical data and outcomes from each study were collected regarding all patient-reported subjective outcome measures (PROMs), as well as objective outcomes related to rotational instability (Lachman &amp; Pivot-Shift), potential postoperative complications, failure rates and the ability to return to sport. Results: After initial search and content screening of articles and abstracts, 23 clinical studies ( meta-analyses, systematic reviews, cohort studies, retrospective and prospective studies) were finally included. In the included studies, an analysis of the results of combined revision ACL reconstruction or comparison of these with a control group of a single revision ACL procedure was performed, with the mean follow-up time ranging from 12 to 24 months postoperatively. Scores on the Lysholm, IKDC, and KOOS scales showed clear postoperative improvement with a predominance in the combined revision group, while rotational stability of the knee joint showed statistically significant improvement in the corresponding group with the addition of extra-articular LET tendon fixation. The failure rates of the combined revision of the ACL reconstruction were significantly higher compared to the primary reconstruction, with the extra-articular LET tendon fixation still prevailing, offering greater graft protection and therefore a lower probability of failure compared to the isolated revision (mean failure rate of combined revision 4-8% vs. 15-20% for isolated revision). The ability to return to sporting activities (RTS) favoured the extra-articular LET tenodesis group, with return to pre-operative sporting level predominating in the combined versus isolated revision of the ACL reconstruction. Conclusion: Combined revision of ACL reconstruction with extra-articular LET tenodesis can improve IKDC, Lysholm, and KOOS subjective rating scales, restore rotational stability of the knee joint, reduce failure rates, and provide greater rates of return to sport when compared to isolated revision of ACL reconstruction. Although there remains controversy regarding the necessity of performing extra-articular LET tenodesis or not in all revisions of ACL reconstruction. The present literature review advocates for the addition of extra-articular LET tendon ligation, especially in cases with high grade rotational instability.