Intra-personal and inter-personal coordination dynamics: the role of traditional dance experience and sensory information coupling
Creators: name: Σοφιανίδης, Γεώργιος Ξ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2014
Subjects: Διαπροσωπικός συντονισμός
Ενδοατομικός συντονισμός
Απτική επαφή
Χορευτική εμπειρία
Interpersonal coordination
Intrapersonal coordination
Tactile contact
Dance Expertise

description: Η παρούσα διατριβή διερευνά την επίδραση του απτικού ερεθίσματος και της εμπειρίας στον ελληνικό παραδοσιακό χορό στη δυναμική του ενδο-ατομικού και δι- ατομικού συντονισμού κατά τη διάρκεια ρυθμικής ταλάντωσης στο οβελιαίο επίπεδο. 150 νεαροί εθελοντές/ντριες εξετάστηκαν σε ζευγάρια αφού χωρίστηκαν ανάλογα με την χορευτική τους εμπειρία σε ζευγάρια χορευτών (χορευτική εμπειρία τουλάχιστον 8 ετών), μη χορευτών και μεικτά ζευγάρια (ένας χορευτής κι ένα μη χορευτής) για να διερευνηθεί το παραπάνω ερώτημα. Η πρώτη μελέτη έλεγξε την επίδραση απτικού ερεθίσματος στη δυναμική του δι-ατομικού συντονισμού κατά την εκτέλεση ρυθμικής ταλάντωσης 40΄΄ κάτω από τέσσερις συνθήκες: α) χωρίς απτική επαφή, β) με απτική επαφή, γ) χωρίς απτική επαφή με ακουστική καθοδήγηση (0.25Hz) &amp; δ) με απτική επαφή και ακουστική καθοδήγηση (0.25Hz). Τα 30 ζευγάρια της πρώτης μελέτης χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: ομάδα χορευτών (Ν=20, ηλικία 24.5 ± 3.43 έτη μεικτή (Ν=20, ηλικία 28.17 ± 6.06 έτη) και ομάδα μη χορευτών (Ν=20, ηλικία 24.9 ± 6.6 έτη). Η φασματική ανάλυση της μετατόπισης του Κέντρου Πίεσης (ΚΠ) έδειξε ότι το απτικό ερέθισμα αύξησε την συσχέτιση μεταξύ των μετατοπίσεων του ΚΠ των δύο εξεταζόμενων ενώ η σχετική φάση μεταξύ των δύο σημάτων έτεινε προς την περιοχή του in phase (0o–20o) συντονισμού. Στη συνθήκη της ακουστικής καθοδήγησης όμως, μόνο οι έμπειροι χορευτές ενίσχυσαν περισσότερο το δι-ατομικό συντονισμό χρησιμοποιώντας το απτικό ερέθισμα. Η δεύτερη μελέτη έλεγξε την επίδραση της απτικής επαφής στον δι–ατομικό συντονισμό όταν η ρυθμική ταλάντωση των δύο εξεταζόμενων καθοδηγείται από διαφορετικές συχνότητες (0.25Ηz -0.35Hz). Οι εξεταζόμενοι είχαν απτική επαφή είτε στο πρώτο είτε στο δεύτερο μισό της προσπάθειας. Τα 27 ζευγάρια που συμμετείχαν χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: ομάδα χορευτών (Ν=18, ηλικία 23.55 ± 3.97), μεικτή (Ν=18, ηλικία 26.72 ± 5.37 έτη) και μη χορευτών (Ν=18, ηλικία 24.85 ± 4.69 έτη). Η ανάλυση έδειξε ότι κατά την διάρκεια της απτικής επαφής αυξήθηκε η απόκλιση της κυρίαρχης συχνότητας ταλάντωσης και μειώθηκε το ποσοστό συγκέντρωσης της ισχύος του ΚΠ, στη συχνότητα του μετρονόμου και αυξήθηκε ο βαθμός συσχέτισης μεταξύ μετατοπίσεων του ΚΠ των δύο εξεταζόμενων. Τα αποτελέσματα ήταν σημαντικά μόνο στη μεικτή ομάδα, λιγότερο εμφανή στους μη χορευτές και απουσίαζαν στους έμπειρους χορευτές. Τέλος, η τρίτη μελέτη εξέτασε την αλληλεπίδραση μεταξύ του απτικού δι-ατομικού συντονισμού και του συντονισμού ισχίου – ποδοκνημικής κατά τη διάρκεια ρυθμικής ταλάντωσης αυξομειούμενης συχνότητας (0.25-0.7-0.25 Hz). Τα 18 ζευγάρια που συμμετείχαν χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: ομάδα χορευτών (Ν=12, ηλικία 22.57 ± 4.17 έτη), μεικτή (Ν=18, ηλικία 23.78 ± 5.37 έτη) και μη χορευτών (Ν=18, ηλικία 25.05 ± 4.69 έτη). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αύξηση της συχνότητας ταλάντωσης οδήγησε στην χαλάρωση της ζεύξης ισχίου - ποδοκνημικής στην ομάδα των μη-χορευτών και είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια του αυθόρμητου δι-ατομικού συντονισμού μέσω της απτικής επαφής. Συμπερασματικά η παρούσα διατριβή έδειξε ότι 1) η απτική επαφή μεταξύ δύο ατόμων κατά τη ρυθμική ταλάντωση προκαλεί αυθόρμητο δια-ατομικό συντονισμό ο οποίος χαρακτηρίζεται από τις αρχές της αυτό-οργάνωσης που διέπουν το βιολογικό συγχρονισμό και 2) η εμπειρία μέσω των ελληνικών παραδοσιακών χορών μπορεί να διαμορφώσει τις ιδιότητες της αυτό – οργάνωσης που εμφανίζονται στον ενδοατομικό και δι-ατομικό συντονισμό.
description: This thesis explores the role of haptic information coupling and dance expertise on the intra-personal and inter-personal coordination dynamics of voluntary rhythmic side-by-side sway. A total of 150 participants participated in three experiments. They were tested in pairs after being classified into one of three types of couples; dancers having at least eight years of systematic practice in traditional Greek dance, novices having no previous dance experience and in mixed couples in which one partner was an experienced dancer and the other was a novice participant. The first study investigated the spontaneous inter-personal coordination mediated by haptic contact during a 40s rhythmic sway task performed with and without the guidance of a metronome (0.25 Hz). A total of 30 couples divided into an expert (EG, N=20, age: 24.5 ± 3.43 years), a mixed (MG, N=20 age: 28.17 ± 6.06 years) and a novice group (NG, N=20 age: 24.9 ± 6.6 years) were examined. Analysis revealed an increase in inter-personal coherence and attraction of the relative phase between the Centre of Pressure (CoP) displacements of the two partners towards the in-phase (0o-20o) region with haptic contact. The strength of the emerged entrainment was greater for dancers compared to the novice and mixed couples. The second study investigated the haptically mediated inter-personal entrainment when partners were guided by different metronome (slow: 0.25 Hz, fast: 0.35Hz) frequencies during performance of a 60 s rhythmical sway task. Haptic contact was established or released during the 2nd half (30s) segment of the trial. A total of 27 couples classified into an expert (EG, N=18, age: 23.55 ± 3.97), mixed (MG, N=18 age: 26.72 ± 5.37 years) and novice (NG, N=18 age: 24.85 ± 4.69 years) group were examined. Haptic contact increased the deviation of the dominant from the target sway frequency, decreased the proportion of the signal’s power at the target frequency and increased the coherence between the partner’s CoP sway signals. However these effects were specific to the mixed group partners whereas haptic interference was weaker in the novices and absent in experts. Finally, the third study investigated the interaction between the haptically mediated interpersonal synchrony and postural coordination (ankle-hip coupling) when rhythmic sway was metronome frequency up scaled (from 0.25 to 0.7 Hz) or down scaled (0.7 Hz to 0.25 Hz). A total of 18 couples, classified into experts (EG, N=12, age: 22.57 ± 4.17, 6 males and 6 females), mixed (MG, N=12 age: 23.78 ± 5.37 years) and a novices (NG, N=12 age: 25.05 ± 4.69 years) were tested. Increasing sway frequency resulted in a looser ankle-hip coupling in novice couples only that decreased the strength of the haptically mediated inter-personal entrainment. Haptic contact on the other hand did not affect the ankle-hip coordination. In conclusion, this thesis has shown that haptic contact mediates spontaneous interpersonal entrainment in accordance with the self-organization principles of biological coordination. This thesis has also shown that expertise in traditional Greek dance can modulate the self organized properties of postural and inter-personal coordination.