Ταυτοποίηση και μελέτη των παραγόντων που καθορίζουν την ικανότητα συναίνεσης και την εμπλοκή των εφήβων που παρακολουθούνται στα εξωτερικά ιατρεία παιδοψυχιατρικής κλινικής στην εφαρμογή της προτεινόμενης θεραπείας
Creators: name: Τσαμαδού, Ευτυχία Κ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Εφηβεία
Εμπλοκή
Από κοινού ιατρικές αποφάσεις
Συναίνεση
Adolescence
Engagement
Shared clinical decision
Consenr

description: Υπόβαθρο: Ορισμένοι έφηβοι που εμφανίζουν ψυχικά προβλήματα, διατηρούν την ικανότητα τους να συμμετέχουν πλήρως στις από κοινού ιατρικές αποφάσεις, αναφορικά με την εμπλοκή τους στην ψυχοθεραπεία, προάγοντας μια αποτελεσματική θεραπευτική διαδικασία. Εντούτοις μεγάλα ποσοστά απόσυρσης από την θεραπευτική σχέση, μπορεί να παρατηρηθούν. Σκοπός: η συγκεκριμένη έρευνα αποσκοπεί να διαφωτίσει εμπόδια ή διευκολυντικούς παράγοντες στην εμπλοκή εφήβων ικανών για συναίνεση, στην θεραπευτική σχέση. Διερευνάται επίσης και το επιδημιολογικό προφίλ των εφήβων που βρίσκονται ήδη σε θεραπεία με ειδικό ψυχικής υγείας ενώ διατηρούν την ικανότητα τους να εμπλέκονται επαρκώς στην από κοινού ιατρική απόφαση. Μέθοδοι: χρησιμοποιήθηκαν ημι-δομημένες συνεντεύξεις για λήψη ποσοτικών χαρακτηριστικών από εφήβους και για τον σκοπό αυτό χορηγήθηκαν δυο δοκιμασίες σταθμισμένες στον Ελληνικό πληθυσμό που χρησιμοποιήθηκαν ως κάποια από τα κριτήρια συμμετοχής και αποκλεισμού στην έρευνα. 50 έφηβοι που παρακολουθούνταν στα εξωτερικά ιατρεία Παιδοψυχιατρικής κλινικής σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, χρησιμοποιήθηκαν ως δείγμα. Χορηγήθηκαν η ψυχομετρική δοκιμασία WISC-III και το ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς για την κατάθλιψη BDI-ΙΙ, σε συνδυασμό με ατομικές συνεντεύξεις που διερευνούσαν την πρακτική σοφία και τους παράγοντες που επηρεάζουν τις αποφάσεις των εφήβων για ψυχοθεραπεία και αποτελούσαν το αντικείμενο της ποιοτικής μελέτης. Οι διαγνώσεις κατηγοριοποιήθηκαν βάσει του ταξινομικού εγχειριδίου ICD-10 το οποίο βρίσκεται σε ισχύ από το 1992 και αναμένεται η νέα του έκδοση, ICD-11 τον Ιανουάριο του 2022.Αποτελέσματα: οι θετικές αντιλήψεις και συμπεριφορές απέναντι στην θεραπεία, αναφέρθηκαν ως ισχυροί (κύριοι) παράγοντες που διευκολύνουν την δέσμευση του εφήβου στην ψυχοθεραπεία ενώ οι αρνητικές εμπειρίες από την θεραπεία, αναφέρθηκαν ως ισχυρά εμπόδια για αυτήν. Επιπλέον και σημαντικότερο, μια «καλή» σχέση ανάμεσα στον θεραπευόμενο και στον θεραπευτή αναφέρθηκαν ως ισχυρός ενθαρρυντικός παράγοντας για την ψυχοθεραπεία ενώ μια «κακή» σχέση με τον θεραπευτή, αναφέρθηκε ως ισχυρό εμπόδιο στην σχέση. Ο ενεργητικός και υποστηρικτικός ρόλος της οικογένειας λειτουργεί ως διευκολυντής για την θεραπεία. Οι φίλοι αναφέρθηκαν να έχουν έναν ουδέτερο ως ήπια υποστηρικτικό ρόλο στην θεραπεία. Το μεγαλύτερο ποσοστό των διαγνώσεων αφορούσε σε νευρωτικού τύπου διαταραχές (44.9%). Η απαισιοδοξία (32,7%), η μείωση της ενεργητικότητας(28,6%) και η δυσκολία στην συγκέντρωση(32,7%) όπως και οι διαταραχές του ύπνου(22,4%), εμφανιστήκαν στις απαντήσεις του BDI με αυξημένη συχνότητα και αποτέλεσαν , ειδικά οι διαταραχές ύπνου, κίνητρο για αναζήτηση βοήθειας. Στο μεγαλύτερο μέρος τα ευρήματα μας συμφωνούν με αποτελέσματα διεθνών με αξιοσημείωτη διαφοροποίηση το ελάχιστο ενδιαφέρον για το σεξ στην ομάδα μελέτης μας, κάτι που διαφοροποιείται από τα ευρήματα τόσο στον Ελληνικό όσο και στον διεθνή χώρο όπου τα ευρήματα τους καταδεικνύουν αυξημένο ενδιαφέρον και πειραματισμούς γύρω από το σεξ. Συμπεράσματα: Οι διευκολυντικοί παράγοντες ή τα εμπόδια για την θεραπευτική σχέση, συμφωνούν με τα διεθνή δεδομένα εντούτοις οι συγγραφείς της συγκεκριμένης έρευνας διέκριναν κάποιες λεπτές αποχρώσες ενδείξεις με κλινικό ενδιαφέρον. Ταυτοποιήσαμε κάποιες ιδιαίτερες αποχρώσεις αναφορικά με το σεξ και τις διαταραχές ύπνου. Περισσότερη έρευνα πρέπει να διεξαχθεί για την διερεύνηση των πιθανών συσχετίσεων ανάμεσα στην έλλειψη ενδιαφέροντος για σεξ και στις διαταραχές ύπνου και στο γεγονός ότι οι έφηβοι του δείγματος μας ήταν ικανοί να πάρουν αποφάσεις και να εμπλακούν σε ψυχοθεραπεία. Η σαφήνεια, ειλικρίνεια και εμπιστοσύνη φάνηκε ότι προάγουν ευκολότερα την εμπλοκή (engagement) στην ψυχοθεραπεία.
description: Background: A subset of adolescents with mental disorders maintain their ability to be fully engaged in shared clinical decision making process in the context of their psychiatric treatment engagement, thereby promoting an effective therapeutic process. However, there are high rates of drop-out in mental health settings. Aim: This study aims to identify perceived barriers to or facilitators of mental health care engagement among adolescents with decision-making competence in Greece. Moreover, the author explored the epidemiological profile of adolescents who are already engaged in mental health treatment while maintaining their ability to be fully engaged in shared decision making process.Methods: A qualitative study was conducted using semi-structured interviews of adolescents with a wide range of mental health problems. A sample of fifty participants recruited from Child and Adolescent Psychiatry outpatient setting of a tertiary hospital of Thessaloniki. An intelligence test (Wechsler Intelligence Scale for Children, WISC III) and a self-report measure of depression (Beck Depression Inventory, BDI II), in combination with a clinical assessment of participants’ practical wisdom. The mental disorders were defined and diagnosed using the ICD-10 (1992) (International Classification of Diseases.Results: Positive attitudes and experiences with therapy were reported as strong ("major") facilitators of therapy engagement for adolescents with mental disorders, whereas negative experiences with therapy were reported as strong barriers to it. Furthermore, and most importantly, a "good" adolescent-therapist relationship was reported as a strong facilitator, whereas negative experiences of participants with their therapist were reported as strong barriers. The (active or supportive) role of family emerged as a facilitator. Friends were reported as having a role ranging from neutral to mildly supportive. The largest percentage of adolescents (44,9%) were found to suffer from We also found pessimism (32,7%), reduction of energy (28,6%) and difficulty in concentration (32,7%) in high frequency. 22,4% of adolescents complained of sleep disorders. For the most part, the findings of our study were consistent with prior studies. However, a limited interest in sex was noted, in contrast with international and Greek data, where interest and experimentation around sex seems to preoccupy an essential percentage of adolescents. Furthermore, sleep disorders, either as a symptom of an underlying disease, seem to preoccupy adolescents and this may be a motive for their treatment engagement.Conclusion: A number of more or less strong barriers and facilitators were identified that, for the most part, were consistent with prior literature. However, the authors identified some nuances that are of clinical importance.Adolescents are most likely to terminate the treatment prematurely if they experience early symptom remission. As to the clinical characteristics of adolescents undergoing psychotherapy, for the most part, the findings enhanced prior studies which, however, did not exclusively include decision competent adolescents with mental disorders who were engaged in psychotherapy. Interestingly, however, we identified some nuances related to interest in sex and sleep disorders that need further research keeping in mind that the adolescents of our sample were decision making competent and engaged in psychotherapy. Clarity, honesty and trust seems to play an important role to psychotherapy and improves consent.