Keep Arting B**@#!
Creators: name: Βάττη, Κλειώ Φωτίου Καραϊωσήφογλου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Οικειοποίηση
Μίμηση
Χρόνος
Μνήμη
Αντικείμενο Σώμα
Περφόρμανς
Βίντεο αρτ
Appropriation
Imitation
Time
Memory
Body as an object
Performance
Video art

description: Αντικείμενο της παρούσας εργασίας συνιστούν οι επιδράσεις προσωπικών βιωματικών εμπειριών, κοινωνικοπολιτικών ιστοριών και έργων τέχνης του παρελθόντος στο δικό μας έργο, με μέσο έκφρασης το video art καθώς και τη φωτογραφία, το installation, την performance. Η εργασία εστιάζει το ενδιαφέρον της στο φαινόμενο και τον τρόπο της εικαστικής οικειοποίησης παραγόντων του παρελθόντος και την επανεμφάνισή τους στο παρόν μέσα από την ανάδειξή τους στο έργο μας. Φιλοδοξεί να απαντήσει σε ερωτήματα που προκύπτουν αφενός από τη σχέση ενός παραδοσιακού ή μοντέρνου έργου τέχνης, είτε αυτό είναι ζωγραφικό είτε αφορά σε ταινία ή τραγούδι, μέσα από μια διαφορετική εικαστική προσέγγιση και αφετέρου στη σχέση και την επιρροή που ασκεί ο χρόνος η διάρκεια και το βίωμα παράλληλα, στην καλλιτεχνική μας δραστηριότητα. Φιλοδοξεί να διερευνήσει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε να «κατασκευάσουμε» το κοινωνικό, πολιτισμικό και πολιτιστικό παρελθόν, καθώς και τον λόγο που πυροδότησε την ανάγκη αυτή. Το αισθητικό ενδιαφέρον ενός έργου τέχνης έγκειται στο μορφότυπο που ο θεατής, συνειδητά ή ασυνείδητα, συνδέει με παλαιότερες εμπειρίες του. Η συνείδηση λειτουργεί σε ιστορικά συμφραζόμενα διαμορφωμένα από τον εμπειρικό κόσμο, γι΄ αυτό και το νόημα των συνθετικών προτάσεων δεν εξαντλείται στην κυριολεκτική ερμηνεία τους. Για να μεταδοθεί με εικαστικούς όρους, οτιδήποτε έχει δει κανείς - είτε στον ύπνο του είτε στον κόσμο που μας περιβάλλει – πρέπει να μορφοποιηθεί σ΄ένα μέσο επιλεγμένο για το σκοπό αυτό. Εφόσον δεν υπάρχει πρόθεση να συγχέεται η αναπαραγωγή με το πρωτότυπο, ο καλλιτέχνης θα περιλαμβάνει στο έργο του μόνο τις όψεις εκείνες του οπτικού του ορίζοντα που επιθυμεί ή μπορεί να αναπαραγάγει. Η επανάληψη, που είναι μια μορφή αναδημιουργίας, εκφράζεται αισθητικά με τον πιο πρόσφορο τρόπο από την ιεροτελεστία. Μέσω διαδικασιών που επαναλαμβάνονται, η ιεροτελεστία καθησυχάζει ότι η ίδια η ζωή μπορεί να επαναληφθεί. Παράλληλα πάντως με τη διαβεβαίωση που προσφέρει η επαναληπτικότητα των τελετουργικών πράξεων, η ρυθμική επανάληψη ορισμένων λέξεων, ήχων ή χειρονομιών συμβάλλει στο να καθυστερήσει το τέλος (της ζωής ή της ιεροτελεστίας).
description: The subject of this work is the effects of personal experiential experiences, socio-political stories and works of art of the past on our own work, with video art, photography, installation, performance as means of expression. The work focuses its interest on the phenomenon and the way of visual appropriation of factors of the past and their reappearance in the present through their prominence in our work. It aspires to answer questions arising on the one hand from the relationship of a traditional or modern work of art, whether it is a painting or a film or song, through a different visual approach and on the other hand from the relationship and influence exerted by time, duration and experience at the same time, in our artistic activity. It aspires to explore the way we perceive to 'construct' the social, cultural and cultural past, as well as the reason that triggered this need. The aesthetic interest of a work of art lies in the form that the viewer, consciously or unconsciously, associates with past experiences. Consciousness operates in historical contexts shaped by the empirical world, which is why the meaning of synthetic sentences is not exhausted by their literal interpretation. To be conveyed in visual terms, whatever one has seen - whether in one's sleep or in the world around us - must be shaped into a medium chosen for that purpose. As long as there is no intention to confuse the reproduction with the original, the artist will include in his work only those aspects of his visual horizon that he wishes or can reproduce. Repetition, which is a form of re-creation, is most aptly expressed aesthetically by ritual. Through repeated processes, ritual reassures that life itself can be repeated. However, alongside the reassurance offered by the repetitiveness of ritual acts, the rhythmic repetition of certain words, sounds or gestures contributes to delaying the end (of life or rite).