Μία αριστοτελική κριτική στο κίνημα του Διανθρωπισμού
Creators: name: Στρέμπλης, Γεώργιος Πέτρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: Βιοηθική
Διανθρωπισμός
Αριστοτελική Φιλοσοφία
Bioethics
Transhumanism
Aristotelian Philosophy

description: Μερικές από τις ιδέες που αιχμαλώτισαν τη φαντασία και που εγχαράχτηκαν βαθιά στις πιο αρχέγονες επιθυμίες του ανθρώπου είναι η κατάκτηση νέων ικανοτήτων, η χειραγώγηση της εξέλιξης και η εκπλήρωση όλο και πιο προκλητικών ονείρων. Ο πυρήνας αυτής της σκέψης αποκρυσταλλώνεται στο φιλοσοφικό, επιστημονικό, πολιτικό, και κοινωνικό κίνημα του Διανθρωπισμού (Transhumanism). Η εργασία αυτή επικεντρώνεται στην παρουσίαση μερικών εκ των βασικότερων εκφραστών του Διανθρωπισμού, οι οποίοι υποστηρίζουν το καθήκον της ανθρωπότητας να αναλάβει τα ηνία της εξέλιξής με τη χρήση των νέων βιοτεχνολογιών με στόχο την κατάκτηση ενός μετα-ανθρώπινου σταδίου της ύπαρξης. Οι Διανθρωπιστές στρέφουν το βλέμμα τους στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον για να στηρίξουν τους πυλώνες της σκέψης τους οι οποίοι είναι η επιστήμη, η ηθική και η πολιτική. Τα επιστημονικά ερείσματα του κινήματος ταυτίζονται με υπάρχουσες, αλλά και θεωρητικές, μορφές βιοτεχνολογικών εφαρμογών που στόχο έχουν την κατάκτηση ενός μετα-ανθρώπινου τρόπου της ύπαρξης. Η επιστήμη και η τεχνολογία οφείλουν, σύμφωνα με τους Διανθρωπιστές, να ξεπεράσουν τα στενά όρια στα οποία κινούνται και να εφαρμόσουν τα αποτελέσματα των ερευνών τους για την ενίσχυση του ανθρώπου και τη χειραγώγηση της εξέλιξης. Στον χώρο της ηθικής σκέψης, οραματίζονται μια βιολογικοποιημένη έκφραση της ηθικότητας, μία νευροηθική όπως υποστηρίζεται από τον Simon Young, η οποία ανοίγεται στα νέα δεδομένα της ύπαρξης όπως, τουλάχιστον, αυτά διαμορφώνονται από τους Διανθρωπιστές. Η νευροηθική στοχεύει προς μία νέα συνθήκη της ύπαρξης προσανατολισμένη στην διαρκή συνθετοποίηση του είδους υπό τους όρους της επιβίωσης και της ευζωίας. Στον χώρο της πολιτικής σκέψης, ο Young αναζητάει μία νέα πολιτική οργάνωση και πραγματικότητα η οποία αποκόπτεται από τις πατερναλιστικές προεκτάσεις των πολιτειακών καθεστώτων του παρελθόντος. Προσβλέπει σε μία νευροπολιτική συνθήκη αυτόνομων νόων που θέτουν τη χειραγωγούμενη και συνεχή εξέλιξη στο κέντρο των επιδιώξεών τους υπό τη σκέπη των αρχών της ελεύθερης αγοράς. Στον αντίποδα των τεχνο-εραστών του Διανθρωπισμού βρίσκεται η αριστοτελική σκέψη και φιλοσοφία. Μέσα από τη φιλοσοφική προοπτική του Αριστοτέλη είμαστε σε θέση να ελέγξουμε, αφ’ ενός, τον τρόπο χρήσης των νέων τεχνολογιών εισάγοντας την έννοια της μεσότητας στη διάκριση της θεραπείας και της ενίσχυσης, και να επαναπροσεγγίσουμε, αφ’ ετέρου, βασικές έννοιες του ηθικού στοχασμού, όπως είναι η ελευθερία, η αυτονομία, η ηθική βελτίωση και η ευδαιμονία, οι οποίες απώλεσαν το νόημά τους στο πλαίσιο της σκέψης του κινήματος του Διανθρωπισμού. Τέλος, η σχέση της ηθικής και της πολιτικής, η οποία αναδεικνύεται μέσα από το έργο του σταγειρίτη φιλοσόφου, μας προσφέρει τη δυνατότητα να κατανοήσουμε τις εύθραυστες κοινωνικές ισορροπίες, αλλά και την ανάγκη μίας πολιτικής κοινωνίας η οποία πρέπει να βρίσκεται σε άμεση επικοινωνία με όλα τα μέλη της. Ο νέος και θαυμαστός κόσμος που γεννά η φαντασία των Διανθρωπιστών στοχαστών παραμένει αθεμελίωτος. Η αριστοτελική φιλοσοφία, σε αντίθεση προς τις επιταγές του Young, καταδεικνύει την ανεπάρκεια των επιδιώξεων των τεχνο-εραστών και, ταυτόχρονα, προτείνει έναν πληρέστερο τρόπο ηθικής αυτοκατανόησης και πολιτειακής οργάνωσης.
description: Some of the ideas that captured the imagination and became engraved deeply at the most primal desires of mankind is the acquisition of new abilities, the manipulation of the evolutionary process and the fulfillment of the most tantalizing dreams. The core of this belief manifests at the philosophical, scientific, political and social movement of Transhumanism. This dissertation is focused on the presentation of the most important representatives of the Transhumanist movement that argue in favor of the duty of humanity to take charge of the evolutionary process by using the means of the new biotechnologies for achieving a post-human mode of being. Transhumanists look in the past, present and future in order to support the pillars of their thought, that is, science, ethics and politics. The scientific groundwork of the Transhumanist movement can be identified with the existing and the speculative forms of the biotechnological applications that aim towards a post-human mode of being. Science and technology, according to Transhumanists, ought to overcome their narrow limitations, and apply their scientific results for the enhancement of mankind and the manipulation of the evolutionary process. In the field of Ethics, Transhumanists envision a biological approach of morality; a nurethics according to Simon Young, that aim towards the new Transhumanist prospects of being. Nurethics strive for a new condition of being that focuses on the continuous complexification of mankind under the imperatives of survival and wellbeing. In the field of Politics, Young seeks after a new political structure and reality that detaches from the paternalistic extension of the political regimes of the past. He envisions a nuropolitical order of autonomous minds that prioritize the continuous and manipulative evolution under the terms of the free market. However, on the opposite side of the techno-lovers of the Transhumanist movement, we can find the Aristotelian philosophy. Through the philosophical approach of Aristotle, we are able to audit the way new technologies are being used by inserting the idea of the Aristotelian medium to distinguish therapy from enhancement. We are also able to re-establish basic notions of Ethics, such as freedom, autonomy, moral improvement, and eudemonia that lost their actual meaning in the context of the Transhumanist movement. Lastly, the relationship between ethics and politics that is prominent to Aristotle’s work helps us understand the fragile social balance and, also, the need for a political society that attends to the needs and communicates with every single person. The brave new world that is born from the imagination of the Transhumanists is still unfounded. The Aristotelian philosophy, on the contrary of Young’s notions, proves the inadequacy of the pursuit of the Transhumanists and, at the same time, proposes a more complete moral self-understanding and political organization.