Η επίδραση της τορεμιφένης στα επίπεδα της λεπτίνης του ορού ανδρών αναπαραγωγικής ηλικίας
Creators: name: Φαρμάκης, Χρήστος Ι.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2005
Subjects: Τορεμιφένη
Λεπτίνη
Toremifene
Leptin

description: Η μελέτη αυτή σχεδιάστηκε με σκοπό τη διερεύνηση: α) της επίδρασης της τορεμιφένης στον άξονα υποθάλαμος-υπόφυση-όρχεις και στα επίπεδα της λεπτίνης, β) της επίδρασης του φαρμάκου στην ποιότητα του σπέρματος. Μελετήθηκαν 95 άνδρες με ιδιοπαθή ολιγο-ασθενο-τερατοσπερμία, ηλικίας 33,47±4,95 ετών. Στους άνδρες αυτούς χορηγήθηκε τορεμιφένη, σε δόση 60 mg την ημέρα για τρεις μήνες. Αιμοληψίες για τον προσδιορισμό της FSH, της LH, της προλακτίνης, της τεστοστερόνης, της SHBG και της λεπτίνης έγιναν πριν από τη χορήγηση της τορεμιφένης και στο τέλος του πρώτου, του δεύτερου και του τρίτου μήνα της χορήγησης του φαρμάκου. Από τις τιμές της ολικής τεστοστερόνης και της SHBG, υπολογίστηκαν οι τιμές του δείκτη ελεύθερων ανδρογόνων (FAI). Έλεγχος του σπέρματος έγινε πριν από την έναρξη της θεραπείας και στο τέλος του τρίτου μήνα. Τα επίπεδα της FSH, της LH, της ολικής τεστοστερόνης και της SHBG αυξήθηκαν σημαντικά, κατά τη διάρκεια της χορήγησης της τορεμιφένης. Αντίθετα, οι τιμές του FAI ελαττώθηκαν σημαντικά. Ακόμη, οι συγκεντρώσεις της λεπτίνης εμφάνιζαν πτωτική τάση και σημαντική αρνητική συσχέτιση με τα επίπεδα της τεστοστερόνης και της SHBG. Τέλος, παρατηρήθηκε σημαντική βελτίωση στις κύριες παραμέτρους του σπέρματος και 19 από τους 95 άνδρες (20%) πέτυχαν εγκυμοσύνη. Από τα αποτελέσματα της μελέτης προκύπτουν τα ακόλουθα συμπεράσματα: α) Η χορήγηση τορεμιφένης προκαλεί αύξηση των επιπέδων της FSH και της LH, ως αποτέλεσμα της αντιοιστρογονικής της δράσης στον υποθάλαμο. β)Η αύξηση των τιμών της ολικής τεστοστερόνης, που προκαλείται από την τορεμιφένη, θα μπορούσε να αποδοθεί στην αύξηση των επιπέδων της LH, μολονότι δεν μπορεί να αποκλειστεί και άμεση δράση του φαρμάκου στα κύτταρα Leydig. γ) H σημαντική αύξηση των επιπέδων της SHBG, κατά τη διάρκεια της χορήγησης τορεμιφένης, οφείλεται στην οιστρογονική δράση του φαρμάκου στο ήπαρ και ευθύνεται για την ελάττωση στις τιμές του δείκτη ελεύθερων ανδρογόνων. δ) Η πτωτική τάση των συγκεντρώσεων της λεπτίνης, κατά τη διάρκεια της χορήγησης της τορεμιφένης, και η αρνητική συσχέτιση ανάμεσα στα επίπεδα της λεπτίνης και στις τιμές της τεστοστερόνης ενδέχεται να οφείλεται στη σχέση αρνητικής παλίνδρομης ρύθμισης ανάμεσα στις δύο ορμόνες. ε) Η βελτίωση των παραμέτρων του σπέρματος, ύστερα από τη χορήγηση τορεμιφένης, αποδίδεται κυρίως στην αύξηση των επιπέδων της FSH και της LH και δικαιολογεί τη συνταγογράφηση του φαρμάκου σε άνδρες με ιδιοπαθή ολιγο-ασθενο-τερατοσπερμία. στ) Η απουσία σημαντικής διαφοράς στις κύριες παραμέτρους του σπέρματος ανάμεσα στους άνδρες που πέτυχαν και σε εκείνους που δεν πέτυχαν εγκυμοσύνη ενισχύει την άποψη ότι στους άνδρες με ιδιοπαθή ολιγο-ασθενο-τερατοσπερμία δεν υπάρχουν στοιχεία που να καθορίζουν τα άτομα τα οποία θα ωφεληθούν από τη θεραπεία.
description: The present study was designed in order to evaluate the effect of toremifen administration on a) the function of the hypothalamic-pituitary-gonadal axis and circulating leptin levels and b) the quality of semen. Ninety-five (95) men with oligo-astheno-teratospermia, aged (mean±S.D.) 33.47±4.95 y.o. were studied. Sixty milligrams (60 mg) of toremifen were administered daily for a total of three months. Circulating levels of FSH, LH, prolactin (PRL), testosterone (T), SHBG and leptin were measured before treatment and at the end of the first, second and third month. The free-androgen-index (FAI) was calculated from T and SHBG values. Semen was examined before and after three months of treatment. The concentrations of FSH, LH, T, and SHBG were significantly increased during treatment. On the contrary, FAI values were significantly decreased. Leptin levels decreased, but this trend was not statistically significant. Leptin concentrations were significantly correlated with T and SHBG levels. Semen quality was significantly improved and 19 out of 95 spouses of the men studied became pregnant Based on the above results, we conclude that: a) Administration of toremifen results in a significant increase of gonadotropin (LH and FSH) levels, apparently as a result of its anti-estrogenic activity in the hypothalamus. b) The observed increase in T levels should be attributed to toremifen-induced increases in gonadotropin production, although a direct effect of the medication on Leydig cells cannot be ruled out. c) Activation of the estrogen receptor (ER) in liver cells results in increased SHBG levels and decreased FAI values. d) The trend for decreased leptin levels and the negative association between leptin and testosterone levels could be indicative of an inhibitory feedback relationship between the two hormones. e) The improved sperm quality should be attributed to the increase in gonadotropin levels; therefore, toremifen can be safely prescribed in cases of unexplained male infertility with poor semen quality. f) The absence of significant differences in parameters of sperm quality between men who accomplished pregnancy and those who did not supports the notion that oligo-astheno-teratospermia is a condition of unexplained infertility in which, at present, no specific measurement can reliably predict the outcome of treatment