Οι επιπτώσεις της απουσίας του Μακρού Παλαμικού Μυός στη σταθερή εφαρμογή της δύναμης κατά την κάμψη του καρπού
Creators: name: Μάντζιου, Αικατερίνη Μιχαήλ
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: παρουσία/απουσία μακρού παλαμικού μυός
συντελεστής μεταβλητότητας
εφαρμογή σταθερής δύναμης
presence/absence of Palmaris longus muscle
coefficient of variation,
steady application of force

description: Ο σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να διερευνηθεί κατά πόσο επηρεάζεται η σταθερή εφαρμογή της δύναμης κατά την κάμψη του καρπού, από την ύπαρξη ή μη του Μακρύ Παλαμικού Μυός (ΜΠΜ). Στην έρευνα συμμετείχαν 200 φοιτητές/τριες του ΤΕΦΑΑ Σερρών του Α.Π.Θ. και αθλήτριες του στίβου ηλικίας 16-25 ετών, οι οποίοι εξετάστηκαν κλινικά για την εύρεση του ΜΠΜ. Από αυτούς επιλέχτηκαν τυχαία 40 φοιτητές/τριες, και αθλήτριες (20 άνδρες ηλικίας 20,6 ± 1,4 ετών και 20 γυναίκες ηλικίας 20,4 ± 3,2 ετών), με παρουσία ή απουσία του μυός και χωρίστηκαν σε 4 ισάριθμες ομάδες: α) 20 κυρίαρχα χέρια με παρουσία του ΜΠΜ, β) 20 κυρίαρχα χέρια με απουσία του ΜΠΜ, γ) 20 μη-κυρίαρχα χέρια με παρουσία του ΜΠΜ και δ) 20 μη-κυρίαρχα χέρια με απουσία του ΜΠΜ. Στους εξεταζόμενους εφαρμόστηκαν δύο πρωτόκολλα δύναμης. Το πρώτο πρωτόκολλο περιελάμβανε αξιολόγηση της μέγιστης δύναμης σε τρεις γωνίες καρπού, στις 180ο (ουδέτερη θέση), στις 150ο (γωνία κάμψης) και στις 210ο (γωνία έκτασης) και το δεύτερο πρωτόκολλο περιελάμβανε την αξιολόγηση της σταθερότητας της δύναμης στις 180ο και 150ο γωνία καρπού στο 25%, 50% και 75% της μέγιστης δύναμης. Όλες οι μετρήσεις έγιναν σε ισοκινητικό δυναμόμετρο (Cybex Human Norm CSMI). Tα αποτελέσματα έδειξαν ότι ήταν στατιστικά σημαντικά μικρότερος ο συντελεστής μεταβλητότητας (CV) στα κυρίαρχα χέρια που είχαν τον ΜΠΜ (means 1,98 ± 0,66) σε σχέση με τα κυρίαρχα χέρια που δεν είχαν τον ΜΠΜ (means 2,61 ± 0,97) κατά την εφαρμογή σταθερής δύναμης, στις 180ο και στο 25% της μέγιστης δύναμης. Ομοίως, και στα μη-κυρίαρχα χέρια που είχαν τον ΜΠΜ, στις 180ο γωνία καρπού και στο 25% της μέγιστης δύναμης, βρέθηκε ο CV να είναι στατιστικά σημαντικά μικρότερος (means 2,25 ± 0,73) σε σχέση με τα μη-κυρίαρχα χέρια που δεν είχαν τον ΜΠΜ (means 2,74 ± 0,87). Επίσης, η μέγιστη δύναμη κορυφώθηκε στις 180ο γωνία καρπού στα κυρίαρχα και στα μη-κυρίαρχα χέρια με παρουσία ή απουσία του ΜΠΜ. Συμπεραίνεται πως η παρουσία του ΜΠΜ μάλλον φαίνεται να βοηθά στη σταθερότητα της κάμψης του καρπού κατά την εφαρμογή υπομέγιστης δύναμης, ενώ αντίθετα δε φαίνεται να επηρεάζει τη σταθερότητα της άρθρωσης κατά τη μέγιστη εφαρμογή της δύναμης.
description: The purpose of this study was to investigate whether the presence or absence of the palmaris longus muscle (PLM) affects the steady application of force during the flexion of the wrist. Τhe 200 subjects who participated in the study included students of the Sports Sciences Department of AUTH in Serres as well as track and field athletes aged 16 to 25. They were examined clinically to find the PLM. Of these 40 students and athletes were selected randomly (20 men, aged 20,6 ± 1,4 years, and 20 females, aged 20,4 ± 3,2 years), with the presence or absence of muscle, and were divided into four equal groups: a) 20 dominant hands with the presence of PLM, b) 20 dominant hands with the absence of PLM, c) 20 non-dominant hands with the presence of PLM and d) 20 non-dominant hands with the absence of PLM. Two power protocols were applied. The first protocol evaluated the maximum force at three wrist angles: 180° (neutral position), 150° (flexion angle) and 210° (extension angle). The second protocol evaluated the force stability at 180° and 150° wrist angles at 25%, 50% and 75% of the maximum force. All measurements were made using the isokinetic dynamometer (Cybex Humac Norm CSMI). The results showed that the coefficient of variation (CV) was statistically significantly lower in the dominant hands that had PLM at a 180° wrist angle and at 25% of the maximum force (means 1,98 ± 0,66) than in the dominant hands that did not have the PLM (means 2,61 ± 0,97) with p =0,02. Similarly, in the non-dominant hands that had PLM at a 180° wrist angle and at 25% of the maximum force, the coefficient of variation (CV) is significantly smaller (means 2,25 ± 0,73) in relation to the non-dominant hands that did not have the PLM (means 2,74 ± 0,87) with p &lt;0,05. Also, the maximum force of the dominant and non-dominant hands with presence or absence of PLM, peaked at a 180° wrist angle. In conclusion we can say that the presence of PLM seems to help the stability of the flexion of the wrist by applying submaximal force, but the presence of PLM doesn’t appear to affect the stability of the wrist joint during the maximum application of force.