Ο γονεϊκός ρόλος στον διάλογο με τους εφήβους. Ποιμαντικοψυχολογική προσέγγιση
Creators: name: Βουτσελά, Αφροδίτη Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: Οικογένεια, Μορφές οικογένειας
Γονεϊκός ρόλος, Χάσμα γενεών
Εφηβεία, Ταυτότητα-έφηβος
Family, Types of family
Parental role, Generation gap
Adolescence, Identity-adolescent

description: Η παρούσα εργασία καταρτίστηκε για να περιγράψει και να μελετήσει την έκφραση του γονεϊκού ρόλου αλλά και τις αντίστοιχες εκδηλώσεις της συμπεριφοράς των εφήβων στις συνθήκες διαμόρφωσης της σύγχρονης οικογένειας, μέσα από μία ψυχολογική και θεολογική οπτική. Ο γονεϊκός ρόλος ως ένας πολυδιάστατος ρόλος οφείλει να καλύψει βιολογικές ανάγκες για το παιδί καθώς και κοινωνικές, ψυχολογικές και πνευματικές. Η αγωγή του παιδιού αποτελεί μία δυναμική διαδικασία, η οποία ξεκινά από τη σύλληψή του και επεκτείνεται σε όλα τα ηλικιακά στάδια. Η άσκηση της γονεϊκότητας δυσχεραίνει ιδιαίτερα κατά την περίοδο της εφηβείας, λόγω της ίδιας της μεταβατικής φύσης της και του γεγονότος ότι ο γονέας βιώνει συνήθως και ο ίδιος την κρίση της μέσης ηλικίας. Η αλληλεπίδραση των γονέων και των εφήβων θεωρείται δεδομένη και διαμορφώνεται σε συνάρτηση με ποικίλους παράγοντες, σχετιζόμενους με τους ίδιους τους γονείς, τα παιδιά όπως και το ευρύτερο οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον. Από τη μεταβιομηχανική εποχή έως και σήμερα, η διαρκώς αυξανόμενη ρευστότητα στη δομή της συζυγικής οικογένειας έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία άτυπων ή μη συμβατικών μορφών οικογενειακής οργάνωσης. Μέσα σε αυτό το πολυσυλλεκτικό οικογενειακό ψηφιδωτό, ο σύγχρονος έφηβος με την απαραίτητη αρωγή των γονέων καλείται να διαμορφώσει μία ολοκληρωμένη ταυτότητα, που θα τον συνοδεύει στη μετέπειτα ενήλικη ζωή. Για την κρίσιμη περίοδο της εφηβείας συνιστώνται η δημιουργία προϋποθέσεων για την ανάπτυξη του διαλόγου, η κατανόηση και βέβαια η αγάπη. Σε αυτή την προσπάθεια, η ορθόδοξη χριστιανική αγωγή μέσα από τη θεολογία των Πατέρων της Εκκλησίας αλλά και τη βιωματική συμμετοχή στα μυστήριά της, μπορεί να συμβάλει καθοριστικά. Οι ποιμένες ως γνήσιοι μιμητές του Χριστού είναι σε θέση να εμπνεύσουν γονείς και παιδιά, κτίζοντας μία προσωπική σχέση με τον καθένα, σε ένα δρόμο διαρκούς μετανοίας και αναζήτησης της θείας χάριτος, ακόμη και εκεί που οι συνθήκες φαντάζουν παντελώς ακατάλληλες. Η Χριστοκεντρική και εσχατολογική προσέγγιση της ζωής νοηματοδοτεί τα πάντα διαφορετικά και οδηγεί τον άνθρωπο στον απώτατο σκοπό της ύπαρξης, τον αγιασμό και την ένωση με τον Θεό.
description: This assignment has been undertaken in order to describe and analyse the parental role and the respective behaviour of teenagers in a modern family both from the psychological and the theological point of views. The parental role, as a multi-dimensional role, must cover children’s physical needs as well as social, psychological and spiritual demands. Education of a child consists of a dynamic process which starts from its conception and spreads throughout all the stages of life. The parental role becomes more complicated especially during the adolescence period because adolescence is by nature a transitional period and parents themselves usually experience the middle-age crisis. The interaction between parents and teenagers is considered a fact and is affected by various factors which are related to the parents themselves, the children and the wider family and social environment. Since the post-industrial period until today, the continuously increasing fluidity in the structure of the conjugal family results in the construction of informal or non-conventional types of family organisation. Living in such a versatile family mosaic, modern teenagers are asked to become rounded human beings with the necessary help from their parents. This personality will accompany them during the adult period. For the critical period of adolescence, the creation of the appropriate conditions for dialogue as well as understanding and love are recommended. During this endeavour, the Orthodox Christian education through the theology of the Fathers of the Church and the experiential participation in the Mysteries of the Church can decisively contribute. Spiritual fathers, as genuine imitators of Christ, are in a position to inspire the parents and the children, building a personal relationship with every one, on a road of continuous repentance and quest for grace, even when the circumstances seem completely unsuitable. The Christ centric and eschatological approach to life gives different meaning and leads humans to the ultimate aim of existence, sanctification and union with God.