Σχέση Μέγιστης Δύναμης και Στατικής Ισορροπίας μεταξύ Κολυμβητών και μη Αθλούμενων Εφήβων
Creators: name: Καλογιάννης, Ρίζος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Εφηβεία
Όραση
Αισθητήρια ρύθμιση
Adolescence
vision
sensory regulation

description: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να διερευνηθεί εάν οι έφηβοι που ακολουθούν ένα συστηματικό πρόγραμμα κολύμβησης έχουν καλύτερη ή χειρότερη ισορροπία σε σύγκριση με αυτούς τους εφήβους που δεν αθλούνται συστηματικά και εάν αυτό έχει σχέση με την μέγιστή τους δύναμη. Στην έρευνα αυτή κλήθηκαν να συμμετάσχουν 37 παιδιά (αγόρια και κορίτσια) του Δημοτικού αλλά και του Γυμνασίου σχολείου, από τον Δήμο Σερρών. Η ηλικία τουςήταν 11±2ετών και ήταν αθλητές της κολύμβησης και μη συστηματικοί αθλητές(ομάδα ελέγχου). Από τους αθλητές της κολύμβησης συμμετείχαν δώδεκα(12) αγόρια και εννέα (9)κορίτσια ενώ στην ομάδα ελέγχου συμμετείχαν πέντε (5) αγόρια και οκτώ (8) κορίτσια. Αξιολογήθηκε η δύναμη και η ισορροπία. Το τεστ ισορροπίας έγινε σε δυναμοδάπεδο τύπου (Kistler AG). Όλοι οι συμμετέχοντες πραγματοποίησαν το τεστ της στατικής ισορροπίας σε διποδική στήριξη με ανοικτά και κλειστά μάτια σε απλό και αφρώδες υλικό, διάρκειας της κάθε άσκησης ήταν τριάντα δευτερόλεπτα 30sec και την μονοπόδική στήριξη και στα δύο πόδια διάρκειας 10sec. Ο κάθε συμμετέχων εκτέλεσε μία δοκιμαστική και μία τελική για κάθε προσπάθεια. Στο τεστ της στατικής ισομετρικής δύναμης(πελματιαία κάμψη) οι συμμετέχοντες εξετάστηκαν πραγματοποιώντας δυο δοκιμαστικές προσπάθειες και μια τελική προσπάθεια σε διποδική και μονοποδική στήριξη (δεξί ή αριστερό) ενώ η διάρκεια της άσκησης ήταν πέντε(5)sec. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι οι μη αθλούμενοι έφηβοι παρουσιάζουν, κατά τη διάρκεια αυτών των ηλικιών, όχι μόνο καλή ισορροπία αλλά και ικανοποιητική δύναμη. Επιπλέον, παρατηρήθηκε ότι η βελτίωση της ισορροπίας δεν συνδέεται άμεσα με την βελτίωση της δύναμης. Αυτό υποδηλώνει ότι για την επίτευξη βέλτιστων αποτελεσμάτων σε αυτούς τους τομείς, απαιτείται εξειδικευμένη και ξεχωριστή προπόνηση τόσο για την ισορροπία όσο και για τη δύναμη.Οι έφηβοι που δεν αθλούνται εμφανίζουν ικανοποιητικά επίπεδα ισορροπίας και δύναμης, κάτι που δείχνει ότι οι καθημερινές δραστηριότητές τους ίσως αρκούν για να διατηρούν αυτά τα χαρακτηριστικά σε επαρκή επίπεδα. Η βελτίωση της ισορροπίας δεν συνεπάγεται και βελτίωση της δύναμης, γεγονός που υποδηλώνει ότι η κάθε ικανότητα αναπτύσσεται ανεξάρτητα και απαιτεί ειδική προσέγγιση στην προπόνηση.
description: The purpose of this research is to investigate whether adolescents who follow a systematic swimming program have better or worse balance compared to those adolescents who do not engage in regular physical activity, and if this is related to their maximum strength.A total of 37 children (boys and girls) from primary and secondary schools in the Municipality of Serres participated in the study. Their age was 11±2 years, comprising both regular swimmers and non-systematic athletes (control group). Among the swimmers, twelve (12) boys and nine (9) girls participated, while the control group consisted of five (5) boys and eight (8) girls. Strength and balance were evaluated using a force platform (Kistler AG). All participants performed static balance tests on bipedal support with open and closed eyes on plain and foam material, each lasting thirty (30) seconds, and monopedal support on both feet for ten (10) seconds. Each participant executed one trial and one final attempt for each exercise.In the test of static isometric strength (plantar flexion), participants were examined with two practice attempts and one final attempt in bipedal and monopedal support (right or left), with each exercise lasting five (5) seconds. The results of the study indicated that non-athletic adolescents demonstrate not only good balance during these ages but also satisfactory strength. Additionally, it was observed that improvement in balance is not directly associated with improvement in strength. This suggests that achieving optimal results in these areas requires specialized and distinct training for both balance and strength. Non-athletic adolescents exhibit satisfactory levels of balance and strength, indicating that their daily activities may suffice to maintain these characteristics at adequate levels. Improvement in balance does not imply improvement in strength, indicating that each ability develops independently and requires specific training approaches.