Bisphosphonates' use and risk of aseptic loosening following total hip arthroplasty: a systematic review
Creators: name: Πέγιος, Βασίλειος Φώτιου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Ολική Αρθροπλαστική Ισχίου
Διφωσφονικά
Άσηπτη Χαλάρωση
Total Hip Arthroplasty
Bisphosphonate
Aseptic Loosening

description: Background and purpose: The main indication of bisphosphonates (BPs) is osteoporosis treatment. However, there is growing interest in the peri- and postoperative use of BPs to mitigate total hip arthroplasty (THA) aseptic loosening (AL) risk. The aim of the present thesis is to evaluate the implant survival and the AL rate in patients with elective THA receiving BPs compared to those that do not receive BPs. Secondary outcomes included the comparison of revision rate, postoperative complications and patients' functional scores. Methods: This systematic review was conducted under the PRISMA 2020 guidelines with a pre-registered PROSPERO protocol. Three engines and grey literature were searched up until May 2022. Randomized and non-randomized control trials and comparative cohort studies assessing BP and control therapy after THA survival were included. Results: Twelve studies embraced the inclusion criteria. A total of 99,678 patients and 99,696 THAs were included; 10,025 patients received BPs (BP group), and 89,129 made up the control group. The overall revision and AL rates were lower in the BP group (2.17% and 1.85%) than in the control group (4.06% and 3.2%). Periprosthetic fracture (PPF) cases were higher in the BP group (0.24%) than in the control group (0.04%). Further complication risk was similar between groups. Most studies reported comparable functional scores between groups. Conclusion: BP treatment after elective THA seems to reduce the overall revision and AL risk but increase the PPF risk. Other complications’ risk and functional scores were similar between groups. Further high-quality studies are needed to validate the results due to the multifactorial AL pathogenesis.
description: Σκοπός: Η κύρια ένδειξη των διφωσφονικών είναι η θεραπεία της οστεοπόρωσης. Ωστόσο, υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον στην περι- και μετεγχειρητική χρήση των διφωσφονικών σε ασθενείς με ολική αρθροπλαστική ισχίου και στην επίπτωση τους στη μείωση του κινδύνου άσηπτης χαλάρωσης αυτής. Ο στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να αξιολογήσει την επιβίωση των προθέσεων και το ποσοστό εμφάνισης άσηπτης χαλάρωσης ολικής αρθροπλαστικής ισχίου σε ασθενείς που λαμβάνουν διφωσφονικά σε σύγκριση με ασθενείς που δεν λαμβάνουν διφωσφονικά. Τα δευτερεύοντα αποτελέσματα περιλαμβάνουν τις συγκρίσεις του συνολικού ποσοστού αναθεωρήσεων, των μετεγχειρητικών επιπλοκών και της λειτουργικής αποκατάστασης των δύο ομάδων. Μέθοδοι: Η συστηματική ανασκόπηση διενεργήθηκε σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του PRISMA 2020, με καταχωρισμένο πρωτόκολλο στη βάση PROSPERO. Χρησιμοποιήθηκαν τρεις μηχανές αναζήτησης καθώς και γκρίζα βιβλιογραφία (έως τον Μάιο του 2022). Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες και μη τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές καθώς και συγκριτικές μελέτες κοόρτης που αξιολογούσαν την επίπτωση της χρήσης διφωσφονικών στην επιβίωση της ολικής αρθροπλαστικής ισχίου, συγκριτικά με τη θεραπεία ελέγχου. Αποτελέσματα: Δώδεκα μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης στη συστηματική ανασκόπηση. Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 99.678 ασθενείς και 99.696 ολικές αρθροπλαστικές ισχίου. Από αυτούς, 10.025 ασθενείς έλαβαν διφωσφονικά (ομάδα διφωσφονικών) και 89.129 ασθενείς αποτελούσαν την ομάδα ελέγχου. Τόσο τα συνολικά ποσοστά αναθεώρησης αλλά και τα ποσοστά άσηπτης χαλάρωσης ήταν χαμηλότερα στην ομάδα διφωσφονικών (2,17% και 1,85% αντίστοιχα) από ό,τι στην ομάδα ελέγχου (4,06% και 3,2% αντίστοιχα). Οι περιπτώσεις περιπροθετικού κατάγματος ήταν περισσότερες στην ομάδα διφωσφονικών (0,24%) από ό,τι στην ομάδα ελέγχου (0,04%). Η πιθανότητα άλλων επιπλοκών ήταν παρόμοια μεταξύ των ομάδων. Οι περισσότερες μελέτες ανέφεραν παρόμοια λειτουργική αποκατάσταση των ασθενών μεταξύ των ομάδων. Συμπέρασμα: Η θεραπεία με διφωσφωνικά μετά την ολική αρθροπλαστική ισχίου φαίνεται να μειώνει τόσο το συνολικό ποσοστό αναθεώρησεων αλλά και την πιθανότητα άσηπτης χαλάρωσης. Αντιθέτως, αυξάνει τον κίνδυνο περιπροθετικών καταγμάτων. Η λειτουργική αποκατάσταση των ασθενών και τα ποσοστά λοιπών επιπλοκών είναι συγκρίσιμα μεταξύ των ομάδων. Λόγω της πολύπλοκης και πολυπαραγοντικής παθοφυσιολογίας της άσηπτης χαλάρωσης της ολικής αρθροπλαστικής του ισχίου, απαιτούνται περισσότερες, υψηλής ποιότητας, μελέτες για την επικύρωση των αποτελεσμάτων.