Ο Μέγας Φώτιος με βάση τις επιστολές του, προσωπογραφικά-ιστορικά-θεολογικά:
Creators: name: Νάτσιος, Βασίλειος Φωτίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Μέγας Φώτιος
Επιστολογραφία
Καινοτομίες της ρωμαϊκής εκκλησίας
Photius of Constantinople
Photius and slavs
Photius and Rome

description: ο μέγας φώτιος πατριάρχης κωνσταντινουπόλεως υπήρξε κορυφαία προσωπικότητα του θ΄ αι. σε βαθμό που ο αιώνας αυτός είναι γνωστός και ως αιώνας του φωτίου. στόχος της παρούσας μελέτης είναι να παρουσιάσει την προσωπικότητα και τη θεολογία του συγκεκριμένου πατρός αποκλειστικά μέσα από την ανάλυση των επιστολών του. η εργασία διαρθρώνεται σε τρία κεφάλαια. στο πρώτο παρουσιάζεται η σχέση του φωτίου με την τέχνη της επιστολογραφίας. και αποδεικνύεται μέσα από συγκεκριμένα παραδείγματα ότι ο φώτιος υπήρξε γνώστης και πιστός τηρητής των κανόνων της. επίσης, γίνεται μία συνοπτική τεχνική και μορφολογική ανάλυση των πηγών και σύγκρισή τους με τα αμφιλόχια. στο δεύτερο κεφάλαιο, περιγράφονται και αναλύονται όλα τα γεγονότα αναφορικά με την οικογένειά του, την ανάρρησή του στο θρόνο της νέας ρώμης και τη ζωή του, όπως διαμορφώθηκε μετά τη χειροτονία του, δεδομένης μάλιστα και της αρνητικής στάσης που τήρησε απέναντί του ο θρόνος της παλαιάς ρώμης. σχετικές με το τελευταίο είναι και οι δυο σύνοδοι, η φωτιανή του 867 και η αντιφωτιανή του 869. η τελευταία με ποικίλους τρόπους, συνεργεία και του πολιτικού παράγοντα, έθεσε τέρμα στην πατριαρχία του και τον εξόρισε. ακόμη, στο ίδιο κεφάλαιο εξετάζονται οι σχέσεις που ανέπτυξε ο φώτιος με τους συγχρόνους του αυτοκράτορες του ανατολικού ρωμαϊκού κράτους αλλά και ηγεμόνες άλλων λαών. το κεφάλαιο κλείνει με την παρουσίαση και ανάλυση όλων εκείνων των στοιχείων που αναδεικνύουν το φώτιο και ως ιατρό. τέλος, το τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζει θεολογικά θέματα που απασχόλησαν τον ίδιο. διαιρείται σε πέντε υποκεφάλαια τα οποία πραγματεύονται ισάριθμα θέματα. στο πρώτο αναλύονται ερμηνευτικά ζητήματα της αγίας γραφής. στο δεύτερο και τρίτο υποκεφάλαιο εκτίθενται και αναιρούνται οι καινοτομίες που εισήγαγε η ρώμη σε θέματα λατρείας όσο και σε θέματα πίστης με κυριότερο την εκπόρευση του αγίου πνεύματος και «ἐκ τοῦ υἱοῦ», γνωστό και ως filioque. ο ιερός φώτιος απεδείχθη ο κύριος πολέμιος της συγκεκριμένης δογματικής παρέκκλισης, επίσημα πια διατυπωμένης από τον παπικό θρόνο, με επιχειρήματα που χρησιμοποιήθηκαν από πολλούς πατέρες των μεταγενέστερων αιώνων. σύγχρονο επίσης θέμα του ιερού πατρός αποτέλεσε και η εικονομαχία, της οποίας θύματα υπήρξαν τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένειά του. στο τελευταίο υποκεφάλαιο παρουσιάζεται η ιεραποστολική δράση που ανέπτυξε ο φώτιος κυρίως προς τον κόσμο των σλάβων αλλά και άλλων όμορων λαών, με αποτελέσματα κοσμοϊστορικής σημασίας για την υπόσταση της εκκλησίας κωνσταντινουπόλεως και της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας εν γένει.
description: photius the great was a personality of the 9th century, named as the century of photius too. the main purpose of this study is the presentation of the personality and the theology of this father according to his epistles. this study consists of three chapters. in the first of these, photius is described in relation to the art of epistolography. many examples from his texts prove that he was very knowable about the rules of epistolography. in the second chapter, the events concerning to his family, his election to the patriarchical throne in new rome and his life after the pope’s refusal to recognize him as the canonical patriarch of constantinople are described and analysed. also, we refer to the photianist synod of 867 and the anti-photianist synod of 869; the latter was the council that decided to relegate him. furthermore, in the same chapter the relations of photius with emperors, kings and other princes are analyzed. finally, we concentrate on photius as a doctor, the abilities of whom were highly recognized. in the third chapter, theological issues with which photius was occupied are examined: his hermineutical work , the new teachings of the roman church, the arguments which photius used in order to condemn the doctrine of the filioque, the condemnation of the iconoclasm by photius and his doctrine about icons and the mission to the slavs of which photius was the leader.