Επιδραση του πολυμορφισμού CETP Taq1B στην ανταποκριση ασθενων με σακχαρωδη διαβητη τυπου 2 στη δουλαγλουτιδη
Creators: name: Ανδριανοπούλου, Ροζαλία Βασιλείου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Δουλαγλουτίδη
Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2
Πολυμορφισμός CETP Taq1B
Dulaglutide
Type 2 diabetes melitus
CETP Taq1B polymorphism

description: Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 ευθύνεται για περισσότερο από το 90% των διαβητικών ασθενών. Σε αυτό τον τύπο διαβήτη, η δυσλειτουργία των β-κυττάρων του παγκρέατος συνυπάρχει με την αντίσταση στην ινσουλίνη. Παρόλο που η αντίσταση στην ινσουλίνη είναι χαρακτηριστικό που κληρονομείται, η νόσος σχετίζεται άμεσα με την παχυσαρκία και την καθιστική ζωή. Η παρούσα αντιμετώπιση της, περιλαμβάνει διάφορες φαρμακευτικές προσεγγίσεις με κύρια προϋπόθεση τις αλλαγές στον τρόπο ζωής.Η δουλαγλουτίδη (GLP-1RA) αποτελεί μια από τις φαρμακευτικές επιλογές για την αντιμετώπιση του. Το φάρμακο, είναι αγωνιστής του υποδοχέα του γλυκογονοειδούς πεπτιδίου 1 (GLP-1 RA), που έχει ως ένδειξη τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, δρα σε μια σειρά από ιστούς, συμπεριλαμβανομένου του ήπατος, στο οποίο φαίνεται να ενισχύει τη β-οξείδωση. Αυτό την καθιστά υποψήφιο φάρμακο για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και τη μη-αλκοολικής λιπώδους νόσου του ήπατος.Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να ερευνηθεί αν υπάρχει συσχέτιση του γονιδιακού πολυμορφισμού CETP Taq1B με την ανταπόκριση των ασθενών με διαβήτη τύπου 2 στη δουλαγλουτίδη, συγκεκριμένα σε επίπεδο λιπιδαιμικών δεικτών και ηπατικής στεάτωσης.Για το σκοπό αυτό, διεξήχθη μια αναδρομική μελέτη παρατήρησης στην οποία συμμετείχαν 80 ασθενείς με διαγνωσμένο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 που λάμβαναν δουλαγλουτίδη.Λήφθηκαν μετρήσεις των γλυκαιμικών τους καθώς και άλλων δεικτών κατά την έναρξη και μετά το πέρας 6 μηνών από την έναρξη της θεραπείας με δουλαγλουτίδη. Επιπλέον έγινε γονοτύπηση για τα αλληλόμορφα του πολυμορφισμού CETP Taq1B.Βρέθηκε πως η δουλαγλουτίδη, στο σύνολο των ασθενών, προκάλεσε σημαντική μείωση των γλυκαιμικών δεικτών, της LDL-C, του BMI και των δεικτών ηπατικής στεάτωσης. Ωστόσο εγινε ξεκάθαρο πως όλοι οι γονότυποι του πολυμορφισμού rs708272 εμφανίζουν παρόμοια δράση και δεν επηρεάζουν την ανταπόκριση των ασθενών στη δουλαγλουτίδη με στατιστικά σημαντική διαφορά. Επιπλέον ελέγχθηκε η περίπτωση της επιρροής του φυλετικού διμορφισμού στην ανταπόκριση των ασθενών στη θεραπεία και ο γυναικείος πληθυσμός φάνηκε να ανταποκρίνονται ελαφρώς καλύτερα στη θεραπεία καθώς υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά όσον αφορά τη γλυκόζη νηστείας πλάσματος (FPG) και τους δείκτες ηπατικής στεάτωσης FLI και HSΙ.
description: Type 2 diabetes represents over 90% of diabetic cases. In this type, pancreatic β-cell dysfunction accompanies insulin resistance. While insulin resistance is hereditary, the condition is closely linked to obesity and a sedentary lifestyle. Current treatment involves pharmaceutical options alongside lifestyle adjustments.Dulaglutide (GLP-1RA) is among the medications used for treatment. This drug, a glucagon-like peptide 1 receptor agonist (GLP-1RA), has been implicated in type 2 diabetes management. It acts in various tissues, including the liver, potentially enhancing β-oxidation, making it a candidate for addressing obesity and non-alcoholic fatty liver disease.The aim of this study was to explore whether the CETP Taq1B gene polymorphism is associated with the response of type 2 diabetes patients to dulaglutide, particularly regarding lipid markers and hepatic steatosis. Eighty patients diagnosed with type 2 diabetes receiving dulaglutide were included.Baseline and post-6-month treatment measurements of glycemic and other markers were taken. Additionally, genotyping of CETP Taq1B polymorphism alleles identification was performed. Results showed that dulaglutide led to significant reductions in glycemic indices, LDL-C, BMI, and hepatic steatosis indices in all patients. However, it was evident that all genotypes of the rs708272 polymorphism exhibited a similar effect and did not significantly influence patient response to dulaglutide. Furthermore, the impact of racial differences on treatment response was examined, revealing that the female population tended to respond slightly better to treatment, as evidenced by statistically significant differences in fasting plasma glucose (FPG) and hepatic steatosis indices FLI and HSI.