Περιεμφυτευματική αυχενική οστική απορρόφηση κατά τη φάση επούλωσης. Η σημαντικότητα του αυξητικού παράγοντα rhPDGF-BB σε συνδυασμό με αυτόλογο οστικό μόσχευμα στην πρόληψη ή και αναστροφή της οστικής:
Creators: name: Δαμιανάκη, Σοφία Μιχάλη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Οδοντικά εμφυτεύματα
Αιμοπεταλιακός Αυξητικός Παράγοντας
Αυχενική οστική απορρόφηση
Dental implants
Platelet Derived Growth Factor
Marginal bone loss

description: Σκοπός της μελέτης ήταν ο προσδιορισμός της περιεμφυτευματικής αυχενικής οστικής απορρόφησης κατά την επούλωση ενός διφασικού εμφυτεύματος. Επιπλέον, στόχος ήταν να μελετήσει την επίδραση του αυτόλογου οστικού μοσχεύματος μόνο του ή σε συνδυασμό με rhPDGF-BB χωρίς την εφαρμογή αφοριστικής μεμβράνης στην πρόληψη της οστικής απορρόφησης ή και την οστική εναπόθεση. Συνολικά τοποθετήθηκαν 45 διφασικά εμφυτεύματα της εταιρείας Astra OsseospeedTM σε 18 ασθενείς. Οι ασθενείς ταξινομήθηκαν τυχαία σε 3 ομάδες. Η πρώτη ομάδα (15 εμφυτεύματα) αποτέλεσε την ομάδα ελέγχου. Στη δεύτερη ομάδα (πειραματική ομάδα 1, ΑΜ, 15 εμφυτεύματα) αμέσως μετά την εμφύτευση, στην εξωτερική επιφάνεια του παρειακού οστικού πετάλου τοποθετήθηκαν 0,1 cc αυτόλογων οστικών παρασχίδων. Στην Τρίτη ομάδα (πειραματική ομάδα 2: ΑΜ + rhPDGF-BB) τοποθετήθηκαν 0.1 cc αυτόλογων οστικών παρασχίδων εμποτισμένων με 100 μl rhPDGF-BB. Αμέσως μετά την τοποθέτηση του εμφυτεύματος και 3 μετά κατά την αποκάλυψή του, με τη βοήθεια ηλεκτρονικού παχυμέτρου μετρήθηκε: α) το πάχος των εναπομεινάντων παρειακών και υπερώιων οστικών πετάλων στο επίπεδο του αυχένα, 3 και 6 mm ακρορριζικότερα και β) η κατακόρυφη απόσταση της κεφαλής του εμφυτεύματος από την κορυφή της φατνιακής ακρολοφίας παρειακά, υπερώια, μεσοδόντια. Επίσης την ημέρα τοποθέτησης του εμφυτεύματος έγινε καταγραφή του πάχους του βλεννογόνου μασητικά, του βιότυπου των ιστών, του οστικού τύπου και της διάρκειας του χειρουργείου. Στην ομάδα ελέγχου καταγράφηκαν: α) μέση οριζόντια οστική απορρόφηση παρειακά 0,83 ± 0,45 mm και υπερώια 0,48 ± 0,32 mm και β) μέση κατακόρυφη απορρόφηση παρειακά -0,85 ± 0,54 mm, υπερώια -0,76 ± 0,63 mm και μεσοδόντια -0,64 ± 0,42 mm. Η προσθήκη αυτομοσχεύματος μείωσε σημαντικά τη μέση οριζόντια οστική απορρόφηση (-0,17 ± 0,37 mm) ενώ οδήγησε σε κατακόρυφη οστική εναπόθεση (+0,08 ± 1,08 mm). Η προσθήκη αυτομοσχεύματος με rhPDGF-BB οδήγησε παρειακά σε οριζόντια (+0,30 ± 0,33 mm) και κατακόρυφη οστική εναπόθεση (+0,35 ± 0,68 mm). Συμπερασματικά λοιπόν, η φλεγμονή από το χειρουργικό τραύμα οδήγησε σε κατακόρυφη και οριζόντια περιεμφυτευματική αυχενική οστική απορρόφηση κατά τη φάση επούλωσης, με την εντονότερη απορρόφηση να εμφανίζεται στο παρειακό οστικό πέταλο. Η προσθήκη αυτομοσχεύματος μείωσε σημαντικά την οριζόντια παρειακή απορρόφησή και οδήγησε σε κατακόρυφη οστική εναπόθεση παρειακά. Ο εμποτισμός του αυτομοσχεύματος με rhPDGF-BB οδήγησε σε σημαντική οριζόντια και κατακόρυφη οστική εναπόθεση και επιπλέον αύξησε το προβλέψιμο του αναγεννητικού αποτελέσματος συγκριτικά με το αυτομόσχευμα. Η εφαρμογή των αναγεννητικών αυτών τεχνικών μείωσε την οστική απορρόφηση και σε ορισμένες περιπτώσεις οδήγησε ακόμη και σε οστική εναπόθεση σε περιοχές που δεν τοποθετήθηκε μόσχευμα (υπερώια και μεσοδόντια). Μικρό αρχικό πάχος βλεννογόνου μασητικά, λεπτός βιότυπος ιστών και μεγάλη διάρκεια χειρουργείου συσχετίστηκαν με εντονότερη οστική απορρόφηση.
description: The objective of this prospective study was to evaluate: a) dimensional alterations of the peri-implant tissues from the time of implant placement to implant uncovering and b) the potential of autograft alone or in combination with rhPDGF-BB to reduce buccal bone loss or even to result in bone gain. Totally, 45 implants were placed in eighteen patients, aged 41-60 years (AstraTech®, Osseotite). Patients were randomly assigned to 3 groups: a) group1: control, b) goup 2: placement of 0,1 cc autograft at bucall bone plate after implant installation , c) group 3: placement of 0,1 cc autograft in combination with 100 μl rhPDGF-BB at bucall bone plate after implant installation. Immediately after implant installation and 3 months later at uncovering, bone dimensions were determined by direct measurements with digital calipers. It was recorded: a) the residual facial and labial bone thickness 0,3 and 6 mm below the implant neck and b) the distance from the top of the implants to the crest of the facial, lingual and bone bone. At implant placement it was also recorded bone quality, biotype, mucosal thickness and duration of surgery. For group 1 (control): a) the mean horizontal bone loss bucally (0.83mm) was twofold the lingual one (0.48) (p&lt;0.05) and b) the mean vertical bone loss bucally was 0.85, lingually was -0.76 and proximally was 0.64. Group 2 (autograft) recored bucally a significant reduction of horizontal bone loss (0,17mm) (p&lt;0.01) and vertical bone gain (0,08). Group 3 recorded bucall bone gain for both horizontal (+0.41) and vertical plane (0.35). Inflammation due to surgical trauma resulted in horizontal and vertical bone loss around implant neck. Greater bone loss was recorded for the bucall plate. Autograft redused significantly horizontal bucall bone loss and resulted at vertical bone gain. Autograft with rhPDGF-BB resulted at significant horizontal and vertical bone gain. Autograft alone or in combination with rhPDGF-BB resulted in redused bone loss or even in bone gain palatally and interdentally. Thin biotype and long duration of implant’s placement surgery where correlated with greater bone loss.