Αναδρομική μελέτη διαχείρισης κνησμού, επαγόμενου από αναστολείς των ανοσιακών σημείων ελέγχου: δεδομένα από την καθημερινή κλινική πρακτική τριών κέντρων αναφοράς
Creators: name: Παπαϊωάννου, Κυπάρισσος Μιχαήλ
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Αναστολείς των ανοσιακών σημείων ελέγχου
Κνησμός
Φωτοθεραπεία στενού φάσματος UVB
Immune checkpoint inhibitors
Pruritus
Narrow-band UVB (NBUVB)

description: Εισαγωγή/Σκοπός: Υπάρχουν περιορισμένα βιβλιογραφικά δεδομένα σχετικά με τον κνησμό επαγόμενο από τους αναστολείς των σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος (ICIs) σε ογκολογικούς ασθενείς και την αποτελεσματικότητα των διαφόρων θεραπευτικών προσεγγίσεων για την αντιμετώπισή του. Σκοπό της παρούσας εργασίας αποτελεί η μελέτη των ποσοτικών και ποιοτικών χαρακτηριστικών του κνησμού επαγόμενου από ICIs και η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των συνήθως εφαρμοζόμενων θεραπευτικών προσεγγίσεων. Υλικά και Μέθοδοι: Μελετήθηκαν αναδρομικά τα αρχεία 91 ασθενών που ευρίσκοντο υπό θεραπεία με ICIs για οποιαδήποτε νεοπλασία και εμφάνισαν κνησμό κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Αποτελέσματα: Είκοσι εκ των 91 ατόμων (22.0%) με κνησμό επαγόμενο από ICIs εμφάνισαν κνησμό ως μοναδική δερματική ανεπιθύμητη ενέργεια, ενώ 71 εκ των 91 (78.0%) προσήλθαν με κνησμό που συνυπήρχε με μία τουλάχιστον επιπλέον δερματική τοξικότητα. Ο κνησμός αντιμετωπίστηκε με αντιισταμινικά (18/20, 90%) και/ή τοπική θεραπεία, ως θεραπεία πρώτης γραμμής. Επί ανθεκτικών περιπτώσεων, ως δεύτερη θεραπευτική παρέμβαση, προστέθηκαν η φωτοθεραπεία στενού φάσματος UVB (Narrowband UVB, NBUVB), τα στεροειδή per os και τα ανάλογα γ-αμινοβουτυρικού οξέος (gamma-aminobutyric acid analogs, GABA analogs) (70.0%). Η στατιστική ανάλυση της υποομάδας των ασθενών που εμφάνισαν κνησμό ως μοναδική δερματική ανεπιθύμητη ενέργεια ανέδειξε την ύπαρξη σημαντικής διαφοράς στη μέση ένταση του κνησμού μεταξύ έναρξης της μελέτης και των διαδοχικών επισκέψεων. Επιπρόσθετα, αποκάλυψε σημαντική μείωση της μέσης έντασης του κνησμού σε όσους ασθενείς υπεβλήθησαν σε φωτοθεραπεία. Στην υποομάδα των ασθενών με κνησμό συνοδεία μίας τουλάχιστον επιπλέον δερματικής τοξικότητας, η στατιστική ανάλυση έδειξε σημαντικά μεγαλύτερη μείωση της έντασης του κνησμού στους ασθενείς με πλήρη ανταπόκριση του καρκίνου στην ογκολογική θεραπεία συγκριτικά με αυτούς με μερική ανταπόκριση. Συμπεράσματα: Ο κνησμός ως μοναδική δερματική ανεπιθύμητη ενέργεια των ICIs παρουσιάστηκε σε μία σημαντική μερίδα ασθενών της κοόρτης (22.0%). Η παρούσα μελέτη επιβεβαιώνει την αποτελεσματικότητα των τρεχουσών θεραπευτικών στρατηγικών και προτείνει την NBUVB ως μία θεραπευτική επιλογή εναλλακτικά της χορήγησης συστηματικών στεροειδών.
description: Introduction/Aim: Limited data regarding the immune checkpoint inhibitors (ICIs)-induced pruritus per se in various oncologic patients, and the efficacy of different therapeutic modalities in its management exist. The aim of this study is to examine the quantitative and qualitative characteristics of ICI-induced pruritus per se and to assess the efficacy of the commonly used therapeutic modalities. Methods: We retrospectively reviewed the records of 91 patients who were under treatment with ICIs for any kind of neoplasia and developed pruritus during treatment. Results: Twenty out of 91 individuals (22.0%) with ICI-induced pruritus had pruritus as the only dermatologic adverse event, whilst 71/91 (78.0%) presented with pruritus coexisting with an additional cutaneous toxicity. Pruritus was treated with antihistamines (18/20, 90.0%) and/or topical regimens, as first-line choice. In resistant cases, as a second therapeutic intervention, narrowband UVB (NBUVB), oral steroids and GABA analogs were added (70.0%). Statistical analysis of the subgroup of patients who had pruritus as the only dermatologic adverse event revealed a significant difference in mean pruritus scores between baseline and sequential visits. Moreover, it revealed a significant reduction in mean pruritus scores in those treated with phototherapy. In the group of patients with pruritus coexisting with an additional cutaneous toxicity, statistical analysis revealed that the reduction of pruritus severity was significantly superior in patients with complete tumor response to the oncologic treatment compared to those with partial tumor response. Conclusion: Pruritus per se was present in a substantial portion of our cohort (22.0%). The current study confirms the efficacy of current treatment strategies and suggests NBUVB as a potential steroid-sparing therapeutic alternative.