Η επίδραση του τρόπου σύνδεσης του εμφυτεύματος με το διαβλεννογόνιο στήριγμα επούλωσης στη διατήρηση του αυχενικού περιεμφυτευματικού οστού: Κλινική, μικροβιολογική, ακτινογραφική και ανοσολογική μελ:
Creators: name: Garaimpe, Sofia-Nadia (Γαράιμπε Σοφία-Νάντια) Αβραάμ- Χασάν
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2014
Subjects: οδοντικά εμφυτεύματα
οστική απώλεια
κωνική απόφραξη
dental implants
bone loss
Morse-taper

description: Σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης του τρόπου σύνδεσης του εμφυτεύματος με το διαβλεννογόνιο στήριγμα επούλωσης στη διατήρηση του αυχενικού περιεμφυτευματικού οστικού υποστρώματος, σε σχέση με τη μικροβιακή επαναποίκηση και τον τρόπο που αυτή αντικατοπτρίζεται στις κλινικές καταγραφές, το ανοσολογικό προφίλ και την ακτινογραφική εικόνα του κάθε εμφυτεύματος. Τοποθετήθηκαν συνολικά 68 εμφυτεύματα που διαφοροποιούνται ως προς τον τρόπο σύνδεσης με το διαβλεννογόνιο κολόβωμα, σε 43 μερικά νωδούς ασθενείς με χρόνια γενικευμένη περιοδοντίτιδα, στη φάση διατήρησης του αποτελέσματος, σύμφωνα με το διφασικό χειρουργικό πρωτόκολλο. Οι ασθενείς διαχωρίστηκαν σε τρεις ομάδες σύμφωνα με τον τύπο του εμφυτεύματος που δέχτηκαν. Στην ομάδα Α τοποθετήθηκαν 23 εμφυτεύματα με σύνδεση εξωτερικού εξαγώνου, στην ομάδα Β τοποθετήθηκαν 22 εμφυτεύματα με σύνδεση εσωτερικού εξαγώνου και στην ομάδα Γ τοποθετήθηκαν 23 εμφυτεύματα με σύνδεση κωνικής απόφραξης. Η ομάδα ελέγχου περιελάμβανε 68 δόντια-μάρτυρες που δεν έφεραν προσθετική αποκατάσταση. Πραγματοποιήθηκαν κλινικές και ακτινογραφικές καταγραφές, δειγματοληψία υποουλικής μικροβιακής πλάκας και υγρού της περιεμφυτευματικής σχισμής. Οι χρονικές στιγμές αναφοράς της μελέτης περιελάμβαναν την ημέρα τοποθέτησης του εμφυτεύματος, την ημέρα της αποκάλυψης, τις δύο και έξι εβδομάδες από την αποκάλυψη τους ένα και έξι μήνες μετά την προσθετική αποκατάσταση.Το βάθος της περιεμφυετυματικής σχισμής έξι εβδομάδες μετά την αποκάλυψη βρέθηκε σημαντικά μεγαλύτερο στα εμφυτεύματα των ομάδων Α, Β σε σχέση με αυτά της ομάδος Γ(p&lt;0.05). Η ομάδα Α παρουσίασε μεγαλύτερη περιαυχενική οστική απορρόφηση από τις υπόλοιπες δύο ομάδες σε όλες σχεδόν τις χρονικές περιόδους. Στην ομάδα Α τα επίπεδα του Porphyromonas gingivalis ήταν σημαντικά υψηλότερα σε σύγκριση με τα αντίστοιχα της ομάδας Γ έξι εβδομάδες μετά την αποκάλυψη, ενώ τα επίπεδα του Treponema denticola ήταν σημαντικά υψηλότερα στην ομάδα Α σε σχέση με την ομάδα Β έξι μήνες μετά την προσθετική αποκατάσταση. Τα επίπεδα της MMP-8 ήταν υψηλότερα στην ομάδα Γ έξι μήνες μετά την προσθετική αποκατάσταση. Όσον αφορά τη σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, το μετρούμενο βάθος σχισμής δεν παρουσίασε καμιά σημαντική διαφοροποίηση για καμιά από τις χρονικές στιγμές παρακολούθησης. Η ομάδα ελέγχου παρουσίασε μεγαλύτερο δείκτη πλάκας και υψηλότερα επίπεδα Porphyromonas gingivalis έξι εβδομάδες μετά την αποκάλυψη. Τα επίπεδα των Treponema denticola και Tanerella.forsythia ήταν σημαντικά υψηλότερα στην ομάδα ελέγχου σε όλες σχεδόν τις χρονικές στιγμές. Η διαφοροποίηση του τρόπου σύνδεσης του εμφυτεύματος με το διαβλεννογόνιο στήριγμα επούλωσης, μεταξύ εμφυτευμάτων εξωτερικού εξαγώνου, εσωτερικού εξαγώνου και εμφυτευμάτων κωνικής απόφραξης, αντικατοπτρίζεται στην κλινική και ακτινογραφική εικόνα με τα εμφυτεύματα εξωτερικού εξαγώνου να παρουσιάζουν σημαντικά μεγαλύτερη περιαυχενική οστική απορρόφηση καθ' όλη τη διάρκεια της μελέτης και αυξημένο βάθος θυλάκου και δείκτη αιμορραγίας τις πρώτες έξι εβδομάδες μετά την αποκάλυψη. Τα δεδομένα της μικροβιολογικής ανάλυσης των δειγμάτων του υγρού της περιεμφυετυματικής σχισμής επιβεβαιώνουν την εικόνα αυτή. Η εικόνα, ωστόσο, αυτή δεν συμπίπτει με τα ανοσολογικά ευρήματα, όπου τα εμφυτεύματα με τη σύνδεση κωνικής απόφραξης παρουσιάζουν τη μικρότερη οστική απορρόφηση, ενώ ταυτόχρονα ανευρίσκονται υψηλά επίπεδα MMP-8 στο υγρό της περιεμφυτευματικής τους σχισμής.
description: The objective of this study was to evaluate the effect of the type of implant-abutment connection on peri-implant bone resorption by comparing different types of implant-abutment connections with clinical, radiographic, microbiological and immunological criteria. A total of forty-three patients received sixty-eight implants with different types of implant-abutment connections following a two-stage protocol. The patients were randomly assigned into three groups: group A with 22 implants with external hexagon connection, group B with 23 implants with internal hexagon connection and group C with 23 implants with internal Morse-taper connection. Control Group D was comprised of 68 uncrowned teeth. Follow-up examinations were carried out 2, 6 weeks after second stage-surgery and 1 and 6 months after prosthetic placement. Clinical recordings, sulcular fluid sampling, microbiological analysis and digital subtraction radiography were used to compare crestal bone resorption in the groups. Clinical and microbiological parameters assessed for the control group also at baseline. Peri-implant sulcus depth was significantly greater in groups A and B, six weeks after second stage-surgery (p&lt;0.05). Group A showed greater peri-implant bone loss than groups B and C almost in all recording times (p&lt;0.05). In group A, the presence of Porphyromonas gingivalis was significantly higher than group C six weeks after second stage surgery (p&lt;0.05), whereas the counts of Treponema denticola were significantly higher in group A than group B six months after prosthetic placement (p&lt;0.05). Matrix metalloproteinase-8 values were significantly higher in group C compared to groups A, B, six months after prosthetic placement. Teeth showed greater mean values of plaque index and higher mean counts of Porphyromonas gingivalis compared with implants six weeks after second stage surgery (p&lt;0.05). Mean counts of T.forsythia and T.denticola were significantly higher in teeth compared to implants in all groups almost in every recording time. Mean values of width of keratinized tissues were significantly higher in control than in test groups, whereas mean values of tissue thickness were significantly higher in test groups. Microbiological DNA-probe analysis revealed a putative periodontal microflora at teeth and implants which is accompanied clinically by higher mPLI levels in patients with a history of periodontal disease Implants with Morse-taper connection showed improved clinical, radiographic and microbiological outcomes compared with implants with external connection during implant healing and loading.