Η επίδραση της ροσιγλιταζόνης σε ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2
Creators: name: Σαραφίδης, Παντελεήμων Α.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2005
Subjects: Ροσιγλιταζόνη
Μεταβολικό σύνδρομο
Rosiglitazone
Metabolic syndrome

description: Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η μελέτη της επίδρασης της θειαζολιδινεδιόνης ροσιγλιταζόνης στην αρτηριακή πίεση(ΑΠ), την αντίσταση στην ινσουλίνη, την αποβολή λευκωματίνης στα ούρα και διάφορες άλλες καρδιαγγειακές παραμέτρους ασθενών με αρτηριακή υπέρταση(ΑΥ) και σακχαρώδη διαβήτη (ΣΔ) τύπου 2. Τον πληθυσμό της μελέτης αποτέλεσαν 20 ασθενείς με ΑΥ και ΣΔ τύπου 2, που βρισκόταν ήδη υπό αγωγή με τη μέγιστη δόση σουλφονυλουρίας, χωρίς να πετυχαίνουν πλήρη ρύθμιση. Στου ασθενείς αυτούς προστέθηκαν στην προϋπάρχουσα αγωγή 4mg ροσιγλιταζόνης ημερησίως για 6 μήνες. Στην έναρξη και τη λήξη της μελέτης οι ασθενείς υπεβλήθησαν σε περιπατητική καταγραφή της ΑΠ, προσδιορισμό της ευαισθησίας στην ινσουλίνη(ΕΙ) με τη μέθοδο του ευγλυκαιμικού υπερινσουλιναιμικού clamp, μετρήσεις της λευκωματινουρίας και προσδιορισμό διαφόρων άλλων βιοχημικών, αιματολογικών και ανθρωπομετρικών παραμέτρων. Στη λήξη της μελέτης η προσθήκη της ροσιγλιταζόνης συνδέθηκε με σημαντική αύξηση της ΕΙ και επακόλουθη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου, σημαντική πτώση των επιπέδων της ΑΠ κατά 5/4 mmHg και σημαντική μείωση της λευκωματινουρίας σε σχέση με την έναρξη. Παρατηρήθηκαν επίσης οριακά σημαντικές αυξήσεις της ολικής και της LDL-χοληστερόλης, σημαντικές μειώσεις των απολιποπρωτεϊνών Α1 και Β και σημαντική αύξηση του λόγου LDL/απολιποπρωτεϊνης Β, καθώς και σημαντικές μειώσεις της λιποπρωτεϊνης(α) και της C-αντιδρώσας πρωτεϊνης και σημαντική αύξηση του ινωδογόνου του πλάσματος. Η νεφρική λειτουργία δεν επηρεάστηκε, παρουσιάστηκαν όμως μικρή σημαντική πτώση αύξηση του βάρους, οφειλόμενη πιθανότητα σε κατακράτηση ύδατος, καθώς επίσης μικρή πτώση της αιμοσφαιρίνης και μικρή αύξηση τηα γαλακτικής δεϋδρογενάσης, χωρίς άλλες μεταβολές στις παραμέτρους ασφαλείας του φαρμάκου
description: The aim of the present thesis was to determine the effect of the thiazolidinedione rosiglitazone on blood pressure(BP), insulin resistance, urine albumin exretion and various otrher cardiovascular parameters in patients with hypetension and type 2 diabetes mellitus(DM). The study population consisted of 20 subjects with hypertension and type 2 DM, who were already under treatment with the maximum dose of a sulphonylurea, without achieving full control. In those patients 4 mg of rosiglitazone daily were added on the pre-existing treatment for 6 months. At baseline and the end of the study subjects underwent ambulatoty BP monitoring, insulin sensitivity(IS) determination with the euglycemic hyperinsulinemic clamp technique, albuminuria measurements and determination of various other biochemical, hematological and anthropometric parameters. At the end of the study the addition of rosiglitazone was associated with a significant increase of IS and a consecutive improvement in glycemic control, a significant fall of 5/4 mmHg in BP levels and a significant reduction of albuminuria compared to baseline. In addition, borderline significant increases of total and LDL-cholesterol, significant reductions of A1 and B apolipoproteins and a significant increase of LDL/apolipoprotein B ratio, as well as significant decreases of lipoprotein(a) and C-reactive protein and a significant increase of plasma fibrinogen were observed. Renal function was not affected, but a small significant reduction of serum chloride and significant increase in body weight, possibly due to water retention, as well as a small fall of hemoglobin and a small increase of lactic dehydrogenase were also observed, without any other changes in safety parameters