Late Eighteenth-Century Gothic and the Religious Other: The Cases of William Beckford’s Vathek and Matthew G. Lewis’s The Monk
Creators: name: Ντόλα, Γεωργία Ιορδάνη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Βαθέκ, Ο Καλόγερος
Θρησκευτικό Άλλο
Σλάβοι Ζίζεκ
Vathek, The Monk
Religious Other
Slavoj Žižek

description: This paper aims to examine the attitude of late-eighteenth century English Protestants towards religious otherness, with regard to the issue of transgression, and within the context of British nationalism. The novels examined for the purposes of the study are William Beckford’s Vathek (1786) and Matthew G. Lewis’s The Monk (1796), both of which deal with foreign religious systems, namely Islam and Catholicism respectively. Both Vathek and Ambrosio begin from a state of religious fundamentalism and piety, but commit various transgressions in the course of the narrative, resulting in their punishment by the Devil. Both religious faiths are criticized in the novels, with Protestantism, the established British religion, ostensibly rising as superior to both. This paper will contest that view by evoking Slavoj Žižek’s theory on ethnic fantasies and racism. Briefly, Žižek’s theory addresses the Self’s uneasiness stemming from the fact that the Other has access to some strange, alien jouissance, by not doing things like the Self. By studying transgression in Vathek and The Monk, I maintain that for all their assertions regarding the superiority of their religion, especially within the context of nationalism, late-eighteenth-century Protestants were actually uneasy by the confrontation with other religious systems. In particular, I argue that the fundamentalist lifestyle of Vathek and Ambrosio as depicted in the novels appears to afford the possibility of transgressive, painful pleasure, something that, in my opinion, is perceived as missing in the Protestant Self that asserts its superiority on the grounds of the freedom it allows
description: Η διατριβή αυτή έχει στόχο να ερευνήσει την στάση των Άγγλων Προτεσταντών στα τέλη του δεκάτου ογδόου αιώνα ως προς τη θρησκευτική ετερότητα, σε σχέση με την παράβαση, και μέσα στο πλαίσιο του Βρετανικού εθνικισμού. Τα μυθιστορήματα που εξετάζονται στην παρούσα μελέτη είναι το Vathek του William Beckford (1786) και το The Monk του Matthew G. Lewis (1796), στα οποία απεικονίζονται ξένα θρησκευτικά συστήματα, όπως το Ισλάμ και ο Καθολικισμός αντίστοιχα. Τόσο ο Vathek όσο και ο Ambrosio έχουν ως αφετηρία το θρησκευτικό φονταμενταλισμό και την ευλάβεια, ωστόσο διαπράττουν ποικίλλες παραβάσεις κατά τη διάρκεια της αφήγησης, με αποτέλεσμα την τιμωρία τους από το Διάβολο. Αμφότερα θρησκεύματα κατακρίνονται στα δύο μυθιστορήματα, με τον Προτεσταντισμό, την επίσημη Βρετανική θρησκεία, φαινομενικά να αναδεικνύεται ως ανώτερή τους. Η παρούσα διατριβή θα αμφισβητήσει την άποψη αυτή, επικαλούμενη την θεωρία του Slavoj Žižek για τις εθνοτικές φαντασιώσεις και το ρατσισμό. Εν συντομία, η θεωρία του Žižek θίγει την ανησυχία του Εαυτού, η οποία προκύπτει απο το γεγονός οτι το Άλλο έχει πρόσβαση σε μια μυστήρια, ξένη jouissance πράττωντας διαφορετικά απο τον Εαυτό. Μελετώντας την παράβαση στο Vathek και το The Monk, διατείνομαι πως, παρά του ισχυρισμούς τους περί της ανωτερότητας της θρησκείας τους, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του εθνικισμού, οι Προτεστάντες στα τέλη του δεκάτου ογδόου αιώνα αισθάνονταν άβολα απο την αντιπαράθεση με άλλα θρησκευτικά συστήματα. Συγκεκριμένα, υποστηρίζω πως ο συντηρητικός τρόπος ζωής του Vathek και του Ambrosio, όπως αναπαριστάται στα μυθιστορήματα, φαίνεται να τους παρέχει τη δυνατότητα της παραβατικής, επώδυνης απόλαυσης, η οποία, κατά την κρίση μου, δίνει την εντύπωση πως απουσιάζει απο τον Προτεσταντικό Εαυτό, που διακηρύσσει την ανωτερότητά του λόγω της ελευθερίας που παρέχει