Η «Άλωση της Τροίας» στα Σατυρικά του Πετρώνιου
Creators: name: Αντωνοπούλου, Αγορή Απόστολου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2015
Subjects: Η Άλωση της Τροίας
Σατυρικά
The Troiae Halosis
Satyrica
Petronius

description: Η παρούσα εργασία επιχειρεί να παρουσιάσει μια από τις δύο εκτενέστερες ποιητικές συνθέσεις των Σατυρικών του Πετρώνιου, το ποίημα Troiae Halosis, που αποτελείται από εξήντα πέντε στίχους γραμμένους σε ιαμβικό τρίμετρο και αφηγείται το χρονικό της άλωσης της Τροίας, με αφορμή έναν πίνακα με το ίδιο θέμα. Πιο συγκεκριμένα, στην εργασία μας το ποίημα εξετάζεται σε σύγκριση με το άλλο εκτενές ποίημα των Σατυρικών, τον Εμφύλιο Πόλεμο, αλλά και σε σχέση με την πεζή αφήγηση που έχει προηγηθεί. Στην τελευταία περιλαμβάνεται το επεισόδιο της προδοσίας του Εγκόλπιου από τον Γείτονα – όπου κυριαρχεί το μοτίβο του δόλου – καθώς και η σκηνή της πινακοθήκης, όπου κάνει την πρώτη του εμφάνιση ο Εύμολπος˙ ο ποιητής, αφού πρώτα αφηγηθεί την ιστορία του Νέου της Περγάμου, με αφορμή έναν πίνακα, που αναπαριστά την άλωση της Τροίας, θα απαγγείλει το ομώνυμο ποίημα. Στη συνέχεια γίνεται προσπάθεια να ερμηνευθεί η εχθρική αντίδραση του πλήθους μετά την απαγγγελία του ποιήματος από τον Εύμολπο, ο οποίος ενσαρκώνει τον poeta insanus. Ακολουθεί λεπτομερής σχολιασμός των επιμέρους στίχων του ποιήματος, με ιδιαίτερη έμφαση στις ομοιότητές του με το βιργιλιανό έπος της Αινειάδας και με τις τραγωδίες του Σενέκα. Το ποίημα αναπαράγει ευρύτερα μοτίβα των Σατυρικών, όπως η προδοσία, ο δόλος, η μεταμόρφωση, η βεβήλωση των ιερών, ενώ παράλληλα επισημαίνονται οι μετρικές υπερβολές και υφολογικές ιδιαιτερότητες, όπως το σχήμα της επανάληψης, που παραπέμπουν σε τραγωδίες του Σενέκα. Τέλος, μέσα από τους στίχους του προβάλλει η στενή σύνδεση του παρελθόντος της Τροίας με το παρόν της Ρώμης, η οποία εμφανίζεται ως αναβίωση και συνέχεια της πρώτης.
description: This paper makes an attempt to present one of the two longest poems of Petronius’s Satyrica, the poem Troiae Halosis. This poem consists of 65 verses written in iambic trimetre and narrates the chronicle of the sack of Troy, inspired by a painting with the same theme. More specifically, the poem is examined in comparison with the other extensive poem of Satyrica, the Civil War, but also in relation to the prosaic narrative that preceded. In the latter, the betrayal of Encolpius by Giton is included – in which the motif of deceit is dominant – and also the scene of the art gallery in which Eumolpus appears for the first time. After his narration of the tale “The Boy of Pergamon”, and inspired by a painting representing the fall of Troy, the poet recites the homonymous poem. Then, it is attempted to interpret the hostile reaction of the crowd after the recitation of the poem by Eumolpus, who incarnates the poeta insanus. Detailed commentary of individual verses of the poem follows, with particular emphasis on the similarities with the Vergilian epic Aeneid and the tragedies of Seneca. The poem repeats dominant motifs of the Satyrica such as betrayal, deceit, metamorphosis, dececration of temples, while highlighting the metric excesses and stylistic peculiarities, like the stylistic feature of repetition, which recall the Seneca’s tragedies. Ultimately, through his verses emerges the close connection of Troy’s past with Rome’s present, which appears as revival and continuation of Troy.