Isolated pericolic air on CT imaging in the context of Hinchey Ia acute diverticulitis; to operate or not to operate? A systematic review
Creators: name: Καρέντζος, Αλέξανδρος Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Οξεία εκκολπωματίτιδα σταδίου Hinchey Ia
Περικολικός αέρας
Επείγουσα χειρουργική αντιμετώπιση
Hinchey Ia acute diverticulitis
Pericolic air
Emergency surgery

description: Colonic diverticulitis is one of the most common gastrointestinal pathologies and its prevalence increases with the aging of the population in Western countries. The Hinchey classification modified by Wasvary is the most widely used classification system for this disease. Patients presenting with Hinchey Ia acute diverticulitis have confined pericolic inflammation (also known as fat stranding) or phlegmon on CT scans. Approximately 15% of these patients present with concomitant isolated pericolic air bubbles that denote intestinal perforation and thus prompting a more “aggressive” treatment attitude, including emergency surgery, despite the absence of evidence-based indications. This study is attempting to delineate whether this approach is justified or whether a conservative treatment would suffice for this group of patients. PubMed and Cochrane CENTRAL databases were systematically searched in order to identify all studies that reported the need for emergency surgery and for percutaneous drainage in patients presenting with Hinchey Ia colonic diverticulitis with extraluminal pericolic gas on CT imaging who were initially treated conservatively. The last database search was performed on 29 November 2019 and no language or study type restriction criteria were applied. The Newcastle-Ottawa scale was used to assess the risk of bias of selected studies. Nine observational cohort studies with 411 patients that reported the need for emergency surgery were identified, with a pooled rate of 5.1%. Among these studies, four studies comprising 165 patients reported the need for percutaneous drainage separately with a pooled rate of 1.2%. Based on the aforementioned findings, we can conclude that non-operative management of Hinchey Ia acute diverticulitis with isolated pericolic air is feasible and safe with a success rate of 94.9%. Abscess formation requiring percutaneous drainage is present in only 1.2% of patients, thus rendering the conservative initial treatment of these patients justified. Nevertheless, the low quality of the included studies indicates further research to validate the outcomes of this review.
description: Η εκκολπωματίτιδα του παχέος εντέρου αποτελεί μία από τις συχνότερες παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος και ο επιπολασμός της νόσου αυξάνεται με τη γήρανση του πληθυσμού στις χώρες του Δυτικού κόσμου. Η ταξινόμηση κατά Hinchey αναθεωρημένη από τον Wasvary αποτελεί το ευρύτερα χρησιμοποιούμενο σύστημα ταξινόμησης της νόσου. Οι ασθενείς που πάσχουν από οξεία εκκολπωματίτιδα σταδίου Hinchey Ia εμφανίζουν στην αξονική τομογραφική απεικόνιση φλεγμονή που περιορίζεται περικολικά (γνωστή και ως διήθηση του περικολικού λίπους) ή φλέγμονα. Περίπου 15% των ασθενών αυτών θα εμφανίζει ταυτόχρονα μεμονωμένες φυσαλίδες αέρα περικολικά που υποδηλώνουν διάτρηση του εντέρου και κατά συνέπεια οδηγούν σε μία πιο «επιθετική» θεραπευτική προσέγγιση, συμπεριλαμβανομένης της επείγουσας χειρουργικής αντιμετώπισης, παρά την απουσία εμπεριστατομένων ενδείξεων. Αυτή η μελέτη επιχειρεί να διερευνήσει εάν αυτή η προσέγγιση είναι δικαιολογημένη ή εάν μία συντηρητική αντιμετώπιση θα αρκούσε για αυτήν την ομάδα των ασθενών. Οι βάσεις δεδομένων PubMed και Cochrane CENTRAL ελέγχθηκαν προκειμένου να βρεθούν όλες οι μελέτες που ανέφεραν την ανάγκη για επείγουσα χειρουργική αντιμετώπιση και για διαδερμική παροχέτευση σε ασθενείς με οξεία εκκολπωματίτιδα του παχέος εντέρου σταδίου Hinchey Ia με ύπαρξη αέρα περικολικά στην αξονική τομογραφική απεικόνιση, οι οποίοι αρχικά αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά. Η τελευταία έρευνα των βάσεων δεδομένων έγινε στις 29 Νοεμβρίου 2019 χωρίς περιορισμούς αναφορικά με τη γλώσσα ή το είδος της μελέτης. Η κλίμακα Newcastle-Ottawa χρησιμοποιήθηκε προκειμένου να εκτιμηθεί ο κίνδυνος μεροληψίας (bias) στις επιλεγείσες μελέτες. Ανευρέθησαν εννέα μελέτες παρατήρησης με 411 ασθενείς που είχαν ένα συγκεντρωτικό ποσοστό επείγουσας χειρουργικής αντιμετώπισης ίσο με 5.1%. Μεταξύ αυτών των μελετών, τέσσερις μελέτες με 165 ασθενείς ανέφεραν ξεχωριστά την ανάγκη για διαδερμική παροχέτευση με ένα συγκεντρωτικό ποσοστό ίσο με 1.2%. Βάση των προαναφερθέντων ευρημάτων, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η μη χειρουργική αντιμετώπιση της οξείας εκκολπωματίτιδας σταδίου Hinchey Ia με μεμονωμένο αέρα περικολικά είναι εφικτή και ασφαλής με ποσοστό επιτυχίας ίσο με 94.9%. Αποστήματα που χρήζουν διαδερμικής παροχέτευσης εμφανίζονται σε μόνο 1.2% των ασθενών, καθιστώντας δικαιολογημένη την αρχική συντηρητική αντιμετώπιση αυτών των ασθενών. Εντούτοις, η πιστοποίηση αυτών των ευρημάτων απαιτεί περαιτέρω έρευνα, εξαιτίας της χαμηλής ποιότητας των συμπεριλαμβανομένων μελετών.