Περιεμφυτευματική αυχενική οστική απορρόφηση. Η σημαντικότητα του αυξητικού παράγοντα rhPDGF-ΒΒ σε συνδυασμό με μόσχευμα β-φωσφορικού τριασβεστίου (β-TCP) στην πρόληψη ή και αναστροφή της οστικής απορ:
Creators: name: Σπάλα, Αργυρώ Ευσταθίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: περιεμφυτευματική απορρόφηση
β-φωσφορικό τριασβέστιο
αιμοπεταλιακός αυξητικός παράγοντας
peri-implant bone loss
β-tricalcium phosphate
platelet-derived growth factor

description: Το χειρουργικό τραύμα κατά την τοποθέτηση ενός εμφυτεύματος αποτελεί ένα από τα κύρια αίτια εμφάνισης της περιεμφυτευματικής αυχενικής οστικής απορρόφησης. Η ανάπτυξη συγκεκριμένων μεθοδολογιών που αποσκοπούν στην πρόληψη ή και αναστροφή της οστικής απώλειας αποτελούν αντικείμενο ερευνητικού και κλινικού ενδιαφέροντος. Η παρούσα κλινική μελέτη σχεδιάστηκε με σκοπό: α) την εκτίμηση της περιεμφυτευματικής αυχενικής οστικής απορρόφησης κατά τη φάση επούλωσης μετά τη διφασική τοποθέτηση εμφυτευμάτων, β) τη διερεύνηση της επίδρασης του rhPDGF-ΒΒ σε συνδυασμό με μόσχευμα β-TCP στην απορρόφηση του παρειακού οστικού πετάλου και γ) την εκτίμηση της επίδρασης παραγόντων που συμβάλλουν στην εμφάνιση εντονότερης απορρόφησης. Στην παρούσα προοπτική, τυχαιοποημένη κλινική μελέτη σε 20 ασθενείς τοποθετήθηκαν 45 εμφυτεύματα, τα οποία ταξινομήθηκαν σε 3 ομάδες. Στην πρώτη ομάδα (ομάδα ελέγχου, Α), η τοποθέτηση των εμφυτευμάτων πραγματοποιήθηκε χωρίς την εφαρμογή αναγεννητικών τεχνικών. Στη δεύτερη ομάδα (Β), μετά την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων, τοποθετήθηκαν 0,1cm3 φωσφορικού τριασβεστίου (β-TCP) στην εξωτερική επιφάνεια του παρειακού πετάλου και στην τρίτη ομάδα (Γ), τοποθετήθηκαν 0,1cm3 κοκκίων β-TCP εμποτισμένων με 0,1ml rhPDGF-BB. Οι κλινικές μετρήσεις των διαστάσεων του οστού πραγματοποιήθηκαν κατά την τοποθέτηση και κατά την αποκάλυψη των εμφυτευμάτων και περιελάμβαναν: α) το εύρος του παρειακού και γλωσσικού οστικού πετάλου, σε τρεις θέσεις, στο επίπεδο του αυχένα, 3mm και 6mm ακρορριζικότερα, β) την κατακόρυφη απόσταση του αυχένα του εμφυτεύματος από την κορυφή του οστού παρειακά, γλωσσικά και μεσοδόντια. Επίσης, κατά τη φάση τοποθέτησης καταγράφηκαν το πάχος του βλεννογόνου στη θέση του εμφυτεύματος, η διάρκεια του χειρουργείου και ο οστικός τύπος. Η μέση οριζόντια μεταβολή του παρειακού και γλωσσικού πετάλου βρέθηκε -0,83 mm και -0,48 mm για την ομάδα Α, -0,29 mm και -0,02 mm για την ομάδα Β και -0,26 mm και -0,15 mm για την ομάδα Γ, αντίστοιχα. Η μεταβολή του εύρους του παρειακού πετάλου διέφερε στατιστικά σημαντικά μεταξύ της ομάδας ελέγχου και των δύο πειραματικών ομάδων. Η κατακόρυφη μεταβολή καταγράφηκε παρειακά, γλωσσικά και μεσοδόντια -0,85 mm, -0,76 mm και -0,64 mm για την ομάδα ελέγχου, -0,84 mm, -0,35 mm και -0,24 mm για την ομάδα β-TCP και 0 mm, -0,73 mm και -0,19 mm για την ομάδα β-TCP και rhPDGF-BB, αντίστοιχα. Η κατακόρυφη μεταβολή διέφερε στατιστικά σημαντικά μεταξύ της ομάδας ελέγχου και της ομάδας του αυξητικού παράγοντα παρειακά και μεσοδόντια. Η κατακόρυφη μεταβολή στην παρειακή επιφάνεια διέφερε στατιστικά σημαντικά μεταξύ των δύο πειραματικών ομάδων. Το χειρουργικό τραύμα κατά την τοποθέτηση του εμφυτεύματος οδηγεί σε αρνητικό αυχενικό οστικό ανασχηματισμό σε κατακόρυφο και οριζόντιο επίπεδο. Η εφαρμογή του β-TCP παρειακά των εμφυτευμάτων μείωσε την οριζόντια απορρόφηση του παρειακού πετάλου ενώ δεν κατάφερε στο 87% των περιπτώσεων να αναστρέψει την κατακόρυφη απορρόφηση. Η προσθήκη rhPDGF-ΒΒ στο β-TCP οδήγησε σε σημαντική μείωση της κατακόρυφης και οριζόντιας απορρόφησης. Το μειωμένο πάχος του βλεννογόνου και η αυξημένη διάρκεια του χειρουργείου συσχετίστηκαν με εντονότερη οστική απορρόφηση.
description: Surgical trauma during dental implant placement is related to peri-implant crestal bone loss. Techniques for the prevention of bone loss and bone regeneration are nowadays extensively studied.The aim of the present study was: a) to evaluate the dimensional peri-implant bone alterations during healing, b) to assess the effect of β-tricalcium phosphate alone or in combination with rhPDGF-ΒΒ in the reduction of the buccal bone loss and c) to establish factors that contribute to greater bone loss. 45 implants were placed following a two-stage protocol in 20 patients and were randomly assigned to three groups. Group A received no augmentation (control group). In group B the buccal bone was grafted with 0,1cm3 β-TCP and in group C 0,1cm3 granules of β-TCP infused with 100μl of rhPDGF-ΒΒ were placed at the buccal bone. Bone dimensions were determined by direct assessments of a) the buccal and lingual bone thickness and b) crestal bone height buccally, lingually and mesio-distally, immediately following implant placement and at abutment connection. Mucosal thickness at the implant site and duration of implant surgery were also recorded. Mean reduction of the buccal and lingual bone thickness was recorded for group A -0,83 mm and -0,48 mm ,for group B -0,29 mm and -0,02 mm and for group C -0,26 mm and -0,15 mm, respectively. Statistically significant differences were detected between control group and test groups for the labial bone thickness. Mean crestal bone height changes were recorded at the facial, lingual and proximal aspect of the implant amounting to -0,85 mm, -0,76 mm and -0,64 mm in the control group, -0,84 mm, -0,35 mm και -0,24 mm for β-TCP group and 0 mm, -0,73 mm and -0,19 mm for rhPDGF-BB group, respectively. Statistical significant differences were detected between group A and C buccally and mesio-distally and between groups B and C buccally. Following implant placement remodeling takes place, which is manifested in diminished bone dimensions, both horizontally and vertically. Placement of β-TCP granules resulted in significant reduction of horizontal buccal bone loss, while addition of rhPDGF-ΒΒ to the synthetic matrix resulted in significant reduction of both horizontal and vertical bone loss. Thin mucosa and extended surgery duration were correlated to greater bone resoption.