Η Σιγή επί σκηνής ή Εκπαιδεύοντας Κωφούς: Πολιτιστικές δραστηριότητες της κοινότητας Κωφών Θεσσαλονίκης (Μια ανθρωπολογική προσέγγιση):
Creators: name: Γελάνη, Ελένη Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: κοινότητα Κωφών
ελληνική νοηματική γλώσσα
θέατρο Κωφών
Deaf community
Greek sign language
Deaf theater

description: Το θέμα της διατριβής είναι η έρευνα μιας θεατρικής ομάδας Κωφών (“Σιγή”) και οι τρόποι με τους οποίους τα μέλη της συγκεκριμένης ομάδας εκφράζουν την ταυτότητά τους, συμβολικά και επιτελεστικά, μέσα από τις θεατρικές δραστηριότητες τους. Η Σιγή αποτελεί την αφορμή να εξετασθούν με ανθρωπολογική ματιά ποικίλα ζητήματα γύρω από την κωφότητα και τους Κωφούς και να τεθούν ερωτήματα και προβληματισμοί. Αρχικά προτείνονται διευκρινίσεις και διακρίσεις σχετικά με τους όρους “Κ/κωφός”, “κοινότητα ή κοινωνία Κωφών” και “κουλτούρα Κωφών” και έπειτα παρουσιάζονται αναλυτικά οι βασικές σχέσεις που προσδιορίζουν τη συμμετοχή των Κωφών στην κοινωνία τους, καθώς και οι συνήθειες, οι αντιλήψεις και οι συμπεριφορές τους, που συνιστούν τη λεγόμενη “κουλτούρα των Κωφών”. Στη συνέχεια εξετάζεται το κατεξοχήν πολιτισμικό μέσο των Κωφών, η νοηματική γλώσσα, η οποία διακρίνεται από την παντομίμα και την θεατρική νοηματική, ταυτόχρονα όμως προσεγγίζεται ως γλώσσα θεατρική. Επιπλέον εξετάζονται η δομή της ελληνικής νοηματικής και ζητήματα όπως αυτό της διγλωσσίας των Κωφών, της οικουμενικότητας των χειρονομιών και των εκφράσεων, του ιδιαίτερου χιούμορ των Κωφών και φυσικά το ζήτημα της μετάφρασης. Αμέσως μετά παρουσιάζεται η θεατρική δράση της ομάδας “Σιγή” βάσει μιας επιτόπιας έρευνας και μέσω μιας “πυκνής περιγραφής” των δράσεων και συμπεριφορών της κοινότητας Κωφών Θεσσαλονίκης. Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο ρεπερτόριο και το χρονικό μιας παράστασης της “Σιγή”, ενώ παρατίθεται και ένα εθνογραφικό πείραμα, η (θεατρική) μεταφορά της “Πρότασης Γάμου” του Α. Τσέχοφ στην ελληνική νοηματική και με τους όρους της κουλτούρας των Κωφών. Τέλος, σχολιάζεται ο σκοπός ενός θεάτρου Κωφών, το ερώτημα δηλαδή για ποιον και γιατί παίζουν οι Κωφοί, σε μια προσπάθεια αναζήτησης των αισθητικών κριτηρίων της τέχνης των Κωφών.
description: The subject of the present thesis is the research in a deaf theater group (“Sigi”, which means “Silence”) and the symbollic and performative ways in which the members of this group express their identities through their performances. “Sigi” constitutes the motive to examine anthropologically various issues about deafness and Deaf people and to raise points and questionings. Firstly, there is an analysis of the terms “D/deaf”, “deaf community/ society” and “deaf culture” and a presentation of the basic relations which define the participation of Deaf people in the deaf community as well as their habits, their viewpoints and behaviors, which constitute the “deaf culture”. It is also examined the sign language, the most essential cultural device for the Deaf, as a distinguished language from mime or theatrical signing, but in the same time as a language with many theatrical features. Furthermore, it is analyzed the sign language structure, the Deaf diglossia, the universality of gestures and face expressions, the particular deaf sense of humor and, certainly, the matter of translation. The author presents the theatrical action of “Sigi” based on her field work and via a “thick description” of the acts and behaviors of the members of the deaf community in Thessaloniki. The interest is mostly focused on the repertoire of “Sigi” and on the chronicle of a play, while it is also quoted an ethnographic experiment concerning the translation of an A. Chekhov’s play (“Marriage Proposal”) into greek sign language and in the terms of Deaf culture. Finally, it is commented the aim of a deaf theater, in other words the question for whom and for what do Deaf actors/actresses play, in order to find out the aesthetic criteria of the Deaf art.