Η σχολή του Cambridge και η μέθοδος του ιστορικού πλαισίου:
Creators: name: Μπούτλας, Γεώργιος Πέτρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Ιστορία των ιδεών
Σχολή του Cambridge
Ιστορικό πλαίσιο
History of ideas
The Cambridge school
Historical context

description: Η παρούσα εργασία παρουσιάζει τη μέθοδο του ιστορικού πλαισίου (historical contextualism) και τη συνεισφορά της ως εργαλείου στην καλύτερη κατανόηση του αντικειμένου που θέλουμε να ερευνήσουμε π.χ. ενός κειμένου, ενός ατόμου, μιας πράξης, μιας κατάστασης. Aναπτύσσεται η μέθοδος που προτείνεται από τους διανοητές της λεγόμενης ¨σχολής του Cambridge¨ (John Pocock, Quentin Skinner, John Dunn) στο επιστημονικό πεδίο της ιστορίας της πολιτικής σκέψης (ή ιστορίας των ιδεών), γιατί αυτοί ήταν οι πρώτοι που εμπνεύστηκαν και εφάρμοσαν στην επιστήμη τους τη μέθοδο της συστηματικής μελέτης του ιστορικού πλαισίου των κλασικών κειμένων πολιτικής θεωρίας με σκοπό την καλύτερη κατανόησή τους. Ειδικότερα, αναλύoνται το διανοητικό πλαίσιο της εποχής των στοχαστών της σχολής του Cambridge, τα ερωτήματα στα οποία απαντούν, η μέθοδός τους και η κριτική που δέχτηκαν. Ακολούθως, παρουσιάζεται η εναλλακτική μεθοδολογική πρόταση των Woods (Neal Wood και Ellen Meiksins Wood) που στηρίζεται και αυτή στη μελέτη του πλαισίου των κειμένων. Παράλληλα, παρατίθενται παραδείγματα και από διάφορες άλλες ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες, όπως στην αρχαιολογία, την ιστορία, τη νομική, έτσι ώστε να αναδειχθεί πώς η μέθοδος του ιστορικού πλαισίου εφαρμόστηκε μετά τη σχολή του Cambridge και σε διάφορα άλλα επιστημονικά πεδία. Η πραγμάτευση του θέματος ολοκληρώνεται με καταληκτικές παρατηρήσεις και συμπεράσματα. Συνειδητοποιείται, αρχικά, η ανάγκη της διεπιστημονικής ευρυμάθειας των μελετητών για την αποτελεσματικότερη προσέγγιση των κειμένων της πολιτικής σκέψης. Η μέθοδος του ιστορικού πλαισίου συνιστά μια μέθοδο πολύπλοκη που χρειάζεται να συνδυάζεται διαρκώς με αναστοχασμό και μετα-γνώση. Παράλληλα, διαπιστώνεται ότι μια συνδυαστική προσέγγιση όλων των πλαισίων (κοινωνικό, βιογραφικό, γνωστικό, διανοητικό, γλωσσικό κ.α.) καθίσταται απαραίτητη για την κατανόηση ενός κειμένου. Ωστόσο, η μελέτη οφείλει να εστιασθεί στη σχέση που διαμορφώνεται ανάμεσα στο ιστορικό παρόν του συγγραφέα και το εύπλαστο και μεταβαλλόμενο μελλοντικό χρόνο. Αυτή αποκρυσταλλώνεται μέσα από τις προσδοκίες, τις φιλοδοξίες, τα όνειρα, τις ελπίδες και γενικότερα την κοσμοθεωρία του συγγραφέα. Ακολούθως, διαπιστώνεται η δυνατότητα εφαρμογής της μεθόδου και σε άλλες ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες, αναδεικνύοντας έτσι το διεπιστημονικό χαρακτήρα της μεθόδου του ιστορικού πλαισίου.
description: The present thesis presents historical contextualism and its contribution to the better understanding of the subject in study, e.g. a text, an individual, an action, a situation. This method was first proposed by the scholars of the ‘Cambridge School’ (John Pocock, Quentin Skinner, John Dunn) to the scientific field of the History of Political Thought (or history of ideas). They were the first who thought and applied the method of the systematic research to the historical context of classical texts of political theory aiming to their better understanding. This thesis looks into the intellectual context of the scholars of the ‘Cambridge School’, and the questions which they might have had to answer. Their method and the criticism that they have received are also analysed. Moreover, the alternative methodological proposal of the Woods is discussed (Neal Wood and Ellen Meiksins Wood), which focuses also at the contextualist approach of the texts. In addition, examples from other human and social sciences are exposed, like archaeology, history or law, in order to show how the historical contextualist method has been successfully applied to other scientific fields. The thesis concludes in the first place with the necessity of an inter-disciplinary education of the scholars, for a more effective approach of the texts of political thought. The historical contextualist method has to be combined with reflexivity and meta-cognition. Furthermore, a study combining all kinds of context (social, biographical, intellectual, linguistic etc.) functions as a prerequisite for the understanding of the meaning of the text. However, the research should focus on the relationship between the historical present of the author and the ductile and changing future time. This is captured by the expectations, the ambitions, the dreams, the hopes and generally the world-theory of the author. Finally, it is argued that the possibility of application of this method to other human and social sciences gives to historical contextualism the character of an interdisciplinary method.