Κόπωση και ανάληψη κατά την άσκηση με αντιστάσεις σε άτομα με μέτρια νοητική υστέρηση:
Creators: name: Καρρά, Χρυσάνθη Σωτηρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2009
Subjects: Νοητική υστέρηση
Κόπωση
Ανάληψη
Mental retardation
Fatique
Recovery

description: Στόχος αυτής της μελέτης ήταν η σύγκριση των χαρακτηριστικών κόπωσης και ανάληψης σε άτομα με και χωρίς Νοητική Υστέρηση (ΝΥ). Εννέα άτομα με μέτρια ΝΥ (23.8±4.2έτη) και 11 άτομα (23.6±3.3 έτη) χωρίς ΝΥ εκτέλεσαν 4 σετ 18 διαδοχικών μέγιστων εκτάσεων και κάμψεων του γόνατος με 1 λεπτό διάλειμμα και ταχύτητα 120º/sec σε ισοκινητικό δυναμόμετρο. Η μέγιστη ροπή και το συνολικό παραγόμενο έργο για τους εκτείνοντες και καμπτήρες μυς μετρήθηκαν σε όλα τα σετ. Η κόπωση αξιολογήθηκε ως ποσοστό πτώσης της μέγιστης ροπής στο 1ο σετ σε 18 επαναλήψεις, ενώ η ικανότητα ανάληψης υπολογίστηκε από το ποσοστό πτώσης του συνολικού παραγόμενου έργου στο 2ο , 3ο και 4ο σετ σε σχέση με το 1ο. Ελέγχθηκε επίσης η καρδιακή συχνότητα και λήφθηκαν δείγματα αίματος μετά το τέλος του 2ου και 4ου σετ για να αξιολογηθούν οι τιμές γλυκόζης και γαλακτικού οξέος στο αίμα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα άτομα με ΝΥ είχαν χαμηλότερες (p&lt;0.01) απόλυτες τιμές σε σχέση με τα άτομα χωρίς ΝΥ στη Μέγιστη Ροπή εκτεινόντων (128±30 ΝΥ έναντι 169±33χωρίς ΝΥ) και καμπτήρων (133±34 ΝΥ έναντι 94±24 χωρίς ΝΥ), καθώς και στο συνολικό παραγόμενο έργο (5402±1030 J έναντι 7560±1593 J). Η ανάληψη (%) ήταν υψηλότερη (p&lt;0.05) στα άτομα με ΝΥ έναντι εκείνων χωρίς ΝΥ για το συνολικό παραγόμενο έργο καμπτήρων στο 2ο σετ (86±9 έναντι 78±6), 3ο σετ (75±8 έναντι 65±6) και 4ο σετ (70±7. έναντι 59±4) και για το συνολικό παραγόμενο έργο εκτεινόντων στο 3ο σετ (73±11 έναντι 66±9) και 4ο σετ (68±10 έναντι 58±7). Το Γαλακτικό οξύ (mmol/L) ήταν χαμηλότερο στα άτομα με ΝΥ έναντι εκείνων χωρίς ΝΥ μετά από το 2ο και 4ο σετ (p&lt;0.01), ενώ δεν υπήρξε καμία διαφορά μεταξύ των ομάδων στη γλυκόζη (mmol/L). Το τοις εκατό (%) της πτώσης της Καρδιακής Συχνότητας κατά τη διάρκεια της περιόδου ανάπαυσης μετά από κάθε σετ ήταν μεγαλύτερο στα άτομα με ΝΥ έναντι εκείνων χωρίς ΝΥ. Συμπερασματικά, η κόπωση εμφανίζεται αργότερα και η δυνατότητα των μυών για παραγωγή έργου ανακτάται γρηγορότερα κατά τη διάρκεια της έντονης διαλειμματικής άσκησης στα άτομα με ΝΥ έναντι εκείνων χωρίς ΝΥ. Αυτό μπορεί να οφείλεται στη μικρότερη δύναμη των ατόμων με ΝΥ και στη μικρότερη ενεργοποίηση του γλυκολυτικού μηχανισμού όπως φαίνεται από τις χαμηλότερες τιμές του γαλακτικού οξέος που παρατηρήθηκαν στα άτομα με νοητική υστέρηση.
description: Fatigue and recovery in individuals with mild mental retardation during high-intensity intermittent exercise(Under the supervision of Lecturer Giagazoglou Paraskevi)The aims of this study were to compare fatigue and recovery characteristics of individuals with MR vs. NMR. Nine men with mild-moderate MR (23.8±4.2 yrs.) and 11 NMR men (23.6±3.3 yrs.) performed 4 sets of 18 consecutive maximal knee extensions and flexions with 1 min rest at 120º/sec on an isokinetic dynamometer. Peak torque (PT) and total work (TW) for concentric knee flexors (FL) and extensors (EX) were measured in all sets. Fatigue was assessed as the rate of PTFL and PTEX decline in the 1st set calculated by the slope of a linear fit performed on 18 reps. The magnitude of recovery in the 2nd, 3rd, and 4th sets was calculated as a % of TW value achieved in the 1st set. HR was monitored throughout the protocol and blood samples were obtained after the 2nd and 4th sets to assess blood glucose and lactate. All data are presented as means ±SD.MR had lower (p&lt;0.01) absolute values vs. NMR for PTEX (128±30 Nm vs. 169±33 Nm), PTFL (133±34 Nm vs. 94±24 Nm), and TW (5402±1030 J vs. 7560±1593 J). Expressed per unit body weight, the values were not different between groups for PTEX and PTFL, but different for TW (p&lt;0.05). The slopes of the linear regressions for absolute and relative PTFL and PTEX were smaller (p&lt;0.001-0.05) in MR vs. NMR. Recovery (%) was higher (p&lt;0.05) in MR vs. NMR for TWFL in the 2nd (86±9 vs. 78±6), the 3rd (75±8 vs. 65±6) and the 4th (70±7. vs. 59±4) sets and for TWEX in the 3rd (73±11 vs. 66±9) and the 4th (68±10 vs. 58±7) sets. When % recovery was analyzed using PT and TW of the 1st set as covariates no differences between MR and NMR were observed. Lactate (mmol/L) was lower in MR vs. NMR after the 2nd and the 4th sets (p&lt;0.01), while there were no differences between groups in glucose (mmol/L). The percent (%) of HR decline during the rest period after each set was greater in MR vs. NMR (p&lt;0.05). In conclusion, fatigue develops at a slower rate, as suggested by the slopes, during fatiguing exercise and muscles’ ability to produce work recover faster during intense intermittent exercise in individuals with MR vs. NMR. This may be due to the lower ability of MR individuals to generate absolute forces as well as to their less reliance on glycolysis for energy production and their greater rate of cardiopulmonary readjustment.
description: Key words: Mental retardation, fatigue, recovery