Τα όρια μεταξύ εμπορικής και επενδυτικής διαιτησίας στην επίλυση διαφορών μεταξύ κρατών και αλλοδαπών ιδιωτών:
Creators: name: Παπαϊωάννου, Στέφανη Αρχιμήδη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2013
Subjects: Εμπορική διαιτησία
Επενδυτική διαιτησία
Επίλυση διεθνών διαφορών
Διεθνείς εμπορικές διαφορές
Διεθνείς επενδυτικές διαφορές
Commercial arbitration
Investment arbitration
International disputes resolution
International commercial disputes
International investment disputes

description: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η οριοθέτηση μεταξύ εμπορικής και επενδυτικής διαιτησίας ως μορφών διαιτητικής επίλυσης των διαφορών μεταξύ κρατών και αλλοδαπών ιδιωτικών προσώπων ειδικότερα. Η εν λόγω οριοθέτηση καθίσταται σχεδόν αδύνατον να πραγματοποιηθεί με τρόπο απόλυτο και αυστηρό, λόγω της στενής σχέσης μεταξύ των δύο διαδικασιών και της αλληλεπικάλυψης των νομικών εργαλείων που τις διέπουν. Για τους λόγους αυτούς, το κυρίως σώμα της παρούσας μελέτης χωρίζεται σε τρία μέρη. Στο Πρώτο Μέρος παρουσιάζονται κατ’ αρχήν οι υπό εξέταση δύο μορφές διεθνούς διαιτησίας εν γένει, ήτοι η διεθνής εμπορική διαιτησία στο Πρώτο Κεφάλαιο και η διεθνής επενδυτική διαιτησία στο Δεύτερο Κεφάλαιο. Έμφαση δίδεται στον ορισμό αυτών, στη διάκριση τους σε διεθνείς θεσμικές και διεθνείς ad hoc διαιτησίες, στο κράτος και στους αλλοδαπούς ιδιώτες ως διάδικα μέρη στις διαφορές που αυτές επιλύουν, στο εφαρμοστέο δίκαιο και, τέλος, στα νομικά εργαλεία που τις διέπουν. Στο Δεύτερο Μέρος, επιχειρείται η οριοθέτηση των δύο διαιτητικών μορφών επίλυσης διεθνών διαφορών έχοντας, όμως, και ως δεδομένο ότι οι μηχανισμοί διαιτητικής επίλυσης των διεθνών εμπορικών διαφορών χρησιμοποιούνται και για την επίλυση των διεθνών επενδυτικών διαφορών. Η επιχείρηση οριοθέτησης άρχεται με την διαπίστωση ότι σε αυτήν συμβάλλει κυρίως η συνήθης αρμοδιότητα των διαιτητικών δικαστηρίων. Εν προκειμένω, ο νομικός χαρακτηρισμός των διεθνών διαφορών είτε ως εμπορικών, είτε ως επενδυτικών, είναι αυτός που δίνει, ενδεχομένως, τη λύση, ή που ανοίγει, έστω, τον δρόμο προς την οριοθέτηση, αποτελώντας το βασικό κριτήριο διάκρισης μεταξύ διεθνούς εμπορικής και διεθνούς επενδυτικής διαιτησίας. Για τους λόγους αυτούς, στο Πρώτο Κεφάλαιο παρουσιάζονται οι βασικές έννοιες των διεθνών εμπορικών, των διεθνών επενδυτικών και των μεικτών διαφορών. Ακολουθεί, στο Δεύτερο Κεφάλαιο η απαρίθμηση των κριτηρίων διάκρισης μεταξύ διεθνών εμπορικών και διεθνών επενδυτικών διαφορών. Και τέλος, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι τα εν λόγω κριτήρια δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν με ευκολία ως απόλυτα, στο Τρίτο Κεφάλαιο υπογραμμίζεται η συμβολή της νομολογίας, μέσα από την παρουσίαση των σημαντικότερων επί του ζητήματος αυτού αποφάσεων των διαιτητικών δικαστηρίων του ICSID, στις οποίες τα τελευταία προχώρησαν σε χαρακτηρισμό της εκάστοτε διαφοράς ως διεθνούς εμπορικής ή διεθνούς επενδυτικής κατά την εξέταση της δικαιοδοσίας τους προς ουσιαστική επίλυση της ενώπιόν τους διαφοράς. Η μελέτη ολοκληρώνεται με το Τρίτο Μέρος, όπου επιχειρείται η σύγκριση μεταξύ διεθνούς εμπορικής και διεθνούς επενδυτικής διαιτησίας κυρίως από πλευράς διαδικασίας που τις διέπει.
description: The purpose of this dissertation is the distinction between commercial and investment arbitration as mechanisms resolving disputes between States and foreign private parties. Because of the close relationship between the two abovementioned mechanisms and the overlapping applicable legal instruments, it is been noticed that it is almost impossible to mark out the differences with an absolute and strict way. Therefore, the dissertation’s main body has been divided into three parts. The First Part examines the two abovementioned arbitration mechanisms in general. Emphasis is been given on the definition, on the distinction between institutional and ad hoc arbitrations, on the parties of the disputes (States and private parties), on the applicable law and, finally, on the applicable legal instruments. Within the Second Part of this dissertation the writer attempts to define commercial and investment arbitration as mechanisms resolving disputes between states and foreign private parties, having into consideration that the mechanisms of arbitrationional resolution of international commercial disputes are been used also for the settlement of international investment disputes. The attempt of distinction commences regarding the jurisdiction ratione materiae of the arbitral tribunals. In this case, a possible distinction solution is been given by the definition of international commercial and international investment disputes. Therefore, in the First Chapter the writer presents the basic notions of international commercial disputes, international investment disputes and mixed disputes. Within the Second Chapter the writer examines the criteria for the distinction between international commercial and international investment disputes, concluding that the examined criteria are not strict at all. Therefore, in the Third Part, the writer highlights the contribution of jurisprudence, through the presentation of the most important decisions of the arbitral tribunals of ICSID regarding the examined issue. The dissertation concludes with the Third Part, in which the writer attempts the comparison between international commercial and international investment arbitration regarding the applicable procedure.