Η άνοδος του Σολομώντα στο θρόνο του Δαβίδ, Γ' Βασιλειών Κεφ. 1-2
Creators: name: Σταμάτη, Ευαγγελία Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Σολομών
Διαδοχή
Ανοδος
Solomon
Succession
Rise

description: Η εργασία αυτή πραγματεύεται την άνοδο του Σολομώντα στο θρόνο του Δαβίδ. Ασχολείται με την ιστορία που περιγράφεται στο Γ΄ Βασ. 1-2, σύμφωνα με την οποία, μετά από μία σειρά συγκρούσεων ανάμεσα στα μέλη της αυλής, ο Σολομώντας, υποσκελίζοντας τον αδερφό του Αδωνία, ο οποίος θεωρείτο ότι είναι ο νόμιμος διάδοχος του θρόνου, καθώς ήταν ο μεγαλύτερος επιζών γιος του Δαβίδ, κατάφερε να διαδεχθεί τον πατέρα του στο θρόνο του Ισραήλ. Στο πρώτο μέρος της εργασίας, στην εισαγωγή, αρχικά παραθέτονται κάποιες πληροφορίες σχετικά με την εγκαθίδρυση της μοναρχίας στο βιβλικό Ισραήλ. Στη συνέχεια γίνεται λόγος για την ιστορία της έρευνας καθώς η συγκεκριμένη ενότητα, μετά το 1926 και τη δημοσίευση της εργασίας του Leonhard Rost, Die Überlieferung von der Thronnachfolge Davids, αποτέλεσε το κέντρο των ερευνών πολλών μελετητών. Έπειτα γίνεται αναφορά στο συγγραφέα και τη χρονολόγηση του κειμένου. Ο συγγραφέας σύμφωνα με την έρευνα είναι ένας αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων, οπότε και η συγγραφή του έργου τοποθετείται στην αρχή της βασιλείας του Σολομώντα, τον 10ο αι. π.Χ. Στο τέλος της πρώτης ενότητας γίνεται μία προσπάθεια να προσδιοριστεί ο σκοπός συγγραφής της ιστορίας καθώς και ο στόχος που εξυπηρετούσε. Συνοπτικά αναφέρουμε ότι στόχος του πρώτου κεφαλαίου ήταν να νομιμοποιηθεί η διαδοχή του Σολομώντα, η οποία οφειλόταν στην ίντριγκα που εξελίχθηκε ανάμεσα στα μέλη της αυλής, ενώ το δεύτερο κεφάλαιο της ενότητας έχει ως στόχο να απαλλάξει το Σολομώντα από κάθε μομφή και να δικαιολογήσει τις πράξεις στις οποίες προέβει ο νέος βασιλιάς στην προσπάθεια του να διασφαλίσει την εξουσία του έναντι των πολιτικών του αντιπάλων. Στη συνέχεια της εργασίας αναλύονται ξεχωριστά τα δύο πρώτα κεφάλαια του Γ’ Βασιλειών και παρουσιάζεται η ιστορία έτσι όπως αυτή δόθηκε από το συγγραφέα. Επιγραμματικά αναφέρουμε ότι στο πρώτο κεφάλαιο η διοργάνωση μιας γιορτής του Αδωνία, στην οποία ο ίδιος παρουσιάζεται ως διάδοχος του θρόνου, είναι η αφορμή να ξεσπάσει μία ίντριγκα ανάμεσα στα μέλη της αυλής, τα οποία έχουν χωριστεί σε δυο αντίπαλες παρατάξεις. Γίνεται λοιπόν μία προσπάθεια να προσδιοριστεί η καταγωγή αυτών των προσώπων και να εντοπιστούν τα κίνητρα της συμπεριφοράς τους. Κάθε παράταξη για τους δικούς της λόγους που συνδέονται φυσικά με το ποια θα αποκτήσει τον απόλυτο έλεγχο του κράτους, επιδιώκει να εγκαταστήσει στο θρόνο το διάδοχο που πιστεύει ότι είναι ο πιο κατάλληλος. Τελικά επικρατεί η παράταξη του Σολομώντα και ακολουθεί η χρίση του. Στην αρχή του δευτέρου κεφαλαίου ο Δαβίδ φέρεται, απευθυνόμενος στο νέο βασιλιά να του παραθέτει τις τελευταίες του προτροπές και νουθεσίες, οι οποίες πιστεύει ότι θα διασφαλίσουν την εξουσία του και φυσικά τη διαιώνιση της δυναστείας του. Μέσα από αυτό το λόγο ο συγγραφέας προσφέρει στο Σολομώντα την αφορμή και τη δικαιολογία για τις μετέπειτα πράξεις του. Παράλληλα γίνεται μία προσπάθεια να εντοπιστούν οι πραγματικοί λόγοι που ώθησαν το Σολομώντα στις πράξεις που περιγράφονται στη συνέχεια του κεφαλαίου. Το τελευταίο μέρος της εργασίας αναφέρεται στην άνοδο του Σολομώντα στο θρόνο του Δαβίδ, όπως αυτή παρουσιάζεται από το χρονικογράφο. Στη διήγηση του Α΄ Χρονικών απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στις συγκρούσεις και στην ίντριγκα που εξελίχτηκε ανάμεσα στα μέλη της αυλής και αφορούσαν στον αγώνα για τη διαδοχή του θρόνου. Αντίθετα εδώ ο Σολομώντας παρουσιάζεται εξαρχής ως ο νόμιμος διάδοχος του θρόνου και συνεχιστής της δυναστείας του Δαβίδ. Τέλος η εργασία τελειώνει με την καταγραφή κάποιων συμπερασμάτων στα οποία καταλήγουμε μετά από την έρευνα.
description: This paper addresses the rise of Solomon in David’s throne. It deals with the story, described in 1 Kings 1-2, according to which, after series of conflicts between members of king’s court , Solomon supersedes his elder brother Adonijah, who was considered the legal successor of David since he was the eldest son alive, and manages to succeed his father to the throne of Isreal.In the first part of this paper, in the introductory part, we quote a few information regarding the establishment of monarchy in biblical Israel. Then we deal with the history of research, since this particular part , after 1926 and the publication of the paper from Leonhard Rost, “Die Uberlieferung von der Thronnachfolge Davids”, became the focus of scrutiny for many researchers. A referral to the author and the chronology of the ancient text follows. The author according to investigators is an eyewitness of the actual events described and therefore the writing of the chronicle, is considered to take place in the early years of Solomon rain at the 10th century b.c. In the end of the first part of our paper we try to delineate the reason and the purpose of the authors work. In conclusion the aim of the first part of the document was to legitimate the succession of Solomon, which was a result of the intrigue between the members of the court. The second part of the chapter intents to absolve Solomon from the blame and justify the new king’s acts against his political opponents in order to secure his power. Subsequently we analyze separately the first two chapters of 1 kings and present the story of David’s succession as described by the author.In brief, we state that, in the first chapter, during a celebration of a fest organized by Adonijah, he declares himself as a successor of the throne and this becomes the reason for the outburst of the conspiracies between the members of kings court which have been sundered in opposite parties. We try to identify the origins of the persons involved, and define the motives of their behavior. Each party for their personal grounds, which of course serve to the control of the power, seeks to establish in the throne of the David the person that according to their reasoning is the most appropriate. Finally the party of Solomon prevails and he is anointed king.In the beginning of the second chapter, David as he addresses the new king is said to quote his last exhortations and admonitions which he believes that will protect his authority and the preservation of his reign. David’s advise, is used by the author to provide reasoning and justification for his actions. Apart from that, we try to discern the true reasons that drove Solomon in the actions described in the last part of the chapter. The last part of our paper deals with the rise of Solomon in the throne of David as presented by the author of 1 Chronicles. The narration of the Chronicle’s, lacks any referral to the conflicts and the intrigue between the court members related to the struggle for succession to the throne. Conversely in this book, Solomon is presented rifht from the beginning as the legal successor to the throne who will carry on the dynasty of David. Our paper ends with the conclusions of our report.