Μελέτη της μικροκυκλοφορίας και της ενδοθηλιακής λειτουργίας σε ασθενείς με ιδιοπαθή αρτηριακή υπέρταση
Creators: name: Λαζαρίδης, Αντώνιος Α.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Δερματική μικροκυκλοφορία
Ενδοθηλιακή δυσλειτουργία
Ενδοθηλιακά μικροσωματίδια
Υπέρταση
Skin microcirculation
Endothelial dysfunction
Endothelial microvesicles
Hypertension

description: ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Μεταξύ των πρωιμότερων μηχανισμών μικροαγγειακής βλάβης στην αρτηριακή υπέρταση (ΑΥ) είναι η ενδοθηλιακή δυσλειτουργία. Τα ενδοθηλιακά μικροσωματίδια (EMVs) αποτελούν εδραιωμένο δείκτη ενδοθηλιακής βλάβης ενώ τα αιμοπεταλιακά μικροσωματίδια (PMVs) ενεργοποιούνται στο περιβάλλον της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας. Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα για τα EMVs και PMVs στην ΑΥ και καμία μελέτη στη συγκεκαλυμμένη υπέρταση (ΣΥ). Η δερματική μικροαγγειακή λειτουργία (ΔΜΛ) θεωρείται παράθυρο γενικευμένης μικροαγγειακής λειτουργίας, καθώς έχει συσχετιστεί με βλάβες σε άλλες αγγειακές κοίτες. Η laser speckle contrast imaging (LSCI) είναι μια δυναμική τεχνική εκτίμησης της ΔΜΛ που δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ σε νεοδιαγνωσθέντες υπερτασικούς κι ασθενείς με ΣΥ. ΣΚΟΠΟΣ: Η διερεύνηση της δερματικής μικροκυκλοφορίας και της ενδοθηλιακής λειτουργίας σε νεοδιαγνωσθέντες υπερτασικούς, συμπεριλαμβανομένων ασθενών με ΣΥ. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙA: Μελετήθηκαν υπερτασικοί άνευ αγωγής (HTs) και υγιείς, νορμοτασικοί (NTs). Με βάση το φαινότυπο υπέρτασης, οι HTs διαχωρίστηκαν σε ασθενείς με αληθή (SHTs) και ΣΥ (MHΤs). Η ΔΜΛ εκτιμήθηκε στον πήχυ με LSCI σε συνδυασμό με μετα-αποφρακτική αντιδραστική υπεραιμία (PORH). Τα EMVs και PMVs προσδιορίστηκαν με κυτταρομετρία ροής. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Μελετήθηκαν 130 άτομα (90 HTs, 40 ΝΤs) συνταιριασμένα ως προς ηλικία, φύλο, δείκτη μάζας σώματος και κάπνισμα. Οι ΗΤs παρουσίασαν σημαντικά ελαττωμένη ΔΜΛ (peak time, peak flux, baseline to peak flux, baseline CVC, peak CVC, PORH amplitude) έναντι των NTs. Aκολούθως, οι HTs διαχωρίστηκαν σε 70 SHTs και 20 MHΤs. Οι SHTs παρουσίασαν σημαντικά ελαττωμένο peak time έναντι των MHTs και NTs, baseline to peak flux, baseline CVC, peak CVC και PORH amplitude έναντι των NTs και baseline CVC και peak CVC έναντι των MHTs. Οι MHTs παρουσίασαν σημαντικά χαμηλότερες baseline to peak flux και PORH amplitude έναντι των NTs. H ΔΜΛ συσχετίστηκε σημαντικά με το κάπνισμα, παραμέτρους δυσλιπιδαιμίας και όλες τις τιμές της ΑΠ (r=-0,376 έως r=-0,242 για baseline to peak flux/ r=-0,516 έως r=-0,424 για PORH amplitude). Η υπέρταση αποτέλεσε τον κυριότερο ανεξάρτητο παράγοντα που προβλέπει την ελαττωμένη ΔΜΛ (Beta: -0.318, p&lt;0,001 για base to peak flux; Beta: -0.422, p&lt;0,001 για PORH amplitude). Τα ΕΜVs και PMVs προσδιορίστηκαν σε 59 HTs (44 SHTs, 15 MHTs) και 27 NTs. Tα EMVs ήταν σημαντικά υψηλότερα στους HTs έναντι των NTs. Τα PMVs δεν διέφεραν μεταξύ των ομάδων. Τα EMVs ήταν σημαντικά υψηλότερα στους SHTs και MHTs έναντι των NTs και δεν διέφεραν μεταξύ SHTs και MHTs. Τα EMVs συσχετίστηκαν σημαντικά με παραμέτρους της ΑΠ ενώ δεν συσχετίστηκαν με τη ΔΜΛ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι ΗΤs εμφανίζουν ελαττωμένη ΔΜΛ έναντι των NTs. Οι SHTs και ΜΗΤs εμφανίζουν ελαττωμένη ΔΜΛ έναντι των NTs αλλά παρόμοια μεταξύ τους. Επομένως, αναδεικνύεται η LSCI στην εκτίμηση της δερματικής, υποκλινικής μικροαγγειακής βλάβης στην αληθή ΑΥ και ΣΥ. Η ΔΜΛ συσχετίζεται ισχυρά με την ΑΠ κι η υπέρταση αποτελεί τον πιο σημαντικό προγνωστικό δείκτη ελαττωμένης ΔΜΛ. Συνεπώς, η ΔΜΛ μπορεί να αντικατοπτρίζει τη βαρύτητα της υπέρτασης στους μη θεραπευόμενους υπερτασικούς. Τα EMVs είναι υψηλότερα στους HTs έναντι των NTs και στους SHTs και MHTs έναντι των ΝΤs αλλά όχι μεταξύ τους. Συνεπώς, επιβεβαιώνεται η ενδοθηλιακή βλάβη στα πρώιμα στάδια της υπέρτασης κι ιδιαίτερα στη ΣΥ, υποστηρίζοντας έναν νέο παθοφυσιολογικό μηχανισμό καρδιαγγειακού κινδύνου. Tέλος, η ΔΜΛ δεν συσχετίζεται με τα EMVs.
description: INTRODUCTION: Εndothelial dysfunction is among the earliest pathogenetic mechanisms of microvascular damage in essential hypertension (EH). Endothelial microvesicles (EMVs) represent an established marker of endothelial damage while platelet microvesicles (PMVs) are also activated in endothelial dysfunction. Limited data exists regarding EMVs and PMVs in EH, whereas no study exists in masked hypertension (MH). Skin microvascular function (SMF) is regarded as a window mirroring generalized microvascular function, since it has been correlated with alterations in other vascular beds. Laser speckle contrast imaging (LSCI) is a dynamic technique for the evaluation of SMF that has never been used in newly diagnosed hypertensives including masked hypertensives. AIM: We aimed to investigate skin microcirculation and endothelial function in newly diagnosed hypertensives including masked hypertensives. METHODS: We included newly diagnosed, untreated hypertensives (HTs) and healthy normotensives (NTs). Based on hypertension phenotype, HTs were stratified into patients with sustained (SHTs) and masked hypertension (MHTs). SMF was evaluated at the level of the forearm by using LSCI combined with post-occlusive reactive hyperemia (PORH). EMVs and PMVs we measured with flow cytometry. RESULTS: We studied 130 individuals (90 HTs, 40 ΝΤs) matched for age, sex, body mass index and smoking. ΗΤs presented significantly impaired SMF (peak time, peak flux, baseline to peak flux, baseline CVC, peak CVC, PORH amplitude) compared to NTs. HTs were further divided into 70 SHTs and 20 MHΤs. SHTs presented significantly lower peak time compared to MHTs and NTs, baseline to peak flux, baseline CVC, peak CVC, and PORH amplitude compared to NTs and baseline CVC and peak CVC compared to MHTs. MHTs presented significantly lower baseline to peak flux and PORH amplitude compared to NTs. SMF was negatively associated with smoking, dyslipidemia parameters and all BP measures (r=-0.376 to r=-0.242 for baseline to peak flux/ r=-0.516 to r=-0.424 for PORH amplitude. In multivariate analysis, hypertension remained the major independent factor predicting impaired SMF (Beta: -0.318, p&lt;0.001 for baseline to peak flux; Beta: -0.422, p&lt;0.001 for PORH amplitude). ΕΜVs and PMVs were measured in 59 HTs (44 SHTS, 15 MHTs) and 27 NTs. EMVs were significantly higher in HTs compared to NTs. PMVs didn’t differ between groups. EMVs were significantly higher in SHTs and MHTs compared to NTs but didn’t differ between SHTs and MHTs. EMVs were positively associated with BP but didn’t associate with SMF. CONCLUSIONS: ΗΤs present impaired SMF compared to NTs. SHTs and MHTs present impaired SMF compared to NTs but similar between them. Therefore, we highlight the potential of LSCI in the assessment of skin, subclinical microvascular damage in sustained EH and MH. SMF correlates significantly with BP and hypertension represents the most important predictor of impaired SMF. Thus, SMF could reflect the severity of hypertension in untreated hypertensives. EMVs are significantly higher in HTs compared to NTs, and in SHTs and MHTs compared to ΝΤs but not between them. As a result, we confirm the existence of endothelial damage from the early stages of hypertension and especially in MH, supporting a novel pathophysiological mechanism of increased cardiovascular risk. Finally, SMF doesn’t associate with EMVs.