Διαχείριση ασθενών τελικού σταδίου και αυτών με άνοια. Ευθανασία
Creators: name: Καραφύλτση, Αναστασία Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Ασθενείς τελικού σταδίου
Ανοια
Ευθανασία
Final stage patients
Dementia
Euthanasia

description: Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι αρχικά η διαχείριση των ασθενών τελικού σταδίου περιλαμβανομένων και αυτών με άνοια, κυρίως μέσω της παρηγορικής ιατρικής φροντίδας και ακολουθεί ο εννοιολογικός προσδιορισμός της έννοιας της ευθανασίας, του φλέγοντος και αμφιλεγόμενου αυτού ζητήματος, με την κατάδειξη της επιμέρους ταξινόμησης της. Στη συνέχεια, επιχειρούνται προσεγγίσεις του ζητήματος της ευθανασίας, μέσα από τη διατύπωση επιχειρημάτων υπέρ και κατά της αποδοχής αυτής, προερχόμενων από το χώρο της βιοηθικής, της κοινωνιολογίας, της ιατρικής, και της νομικής αλλά και μέσα από την κατανόηση των αναγκών ενός αξιοπρεπούς θανάτου. Με την πάροδο του χρόνου η ιατρική επιστήμη εξελίσσει τη γνώση και την τεχνολογία της, ώστε να πετύχει τη βέλτιστη αντιμετώπιση ασθενών τελικού σταδίου, μέσα από την παρηγορική θεραπεία, ώστε αυτοί να είναι διαχειρίσιμοι υπό αξιοπρεπείς συνθήκες στο τέλος της ζωής τους. Με τον όρο τελικού σταδίου γίνεται αναφορά σε ασθενείς, των οποίων η κατάσταση υγείας, δεν επιδέχεται πλέον καμία θεραπευτική προσέγγιση παρά μόνο παρηγορική αντιμετώπιση. Ο καθορισμός όμως του τελικού σταδίου δεν είναι απόλυτος και υπάρχουν κριτήρια τα οποία επιβάλλεται να πληρούνται. Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται οι ασθενείς με καρκίνο τελικού σταδίου, οι οποίοι βιώνουν αφόρητο άλγος στο τέλος της ζωής τους, οι ασθενείς στο τελικό στάδιο της άνοιας καθώς και αυτοί που νοσηλεύονται στις μονάδες εντατικής θεραπείας με τεχνητή υποστήριξη. Η παρηγορική ιατρική αποτελεί μια προσέγγιση που βελτιώνει την ποιότητα ζωής των ασθενών τελικού σταδίου μέσω της πρόληψης, της ανακούφισης και αντιμετώπισης του άλγους και άλλων σωματικών, ψυχοκοινωνικών και πνευματικών προβλημάτων. Ο ασθενής βέβαια έχει δικαίωμα ενημέρωσης σχετικά με τους κινδύνους και τα οφέλη της θεραπευτικής –ανακουφιστικής του διαχείρισης, συνταγματικά θεμελιωμένο, ώστε η λήψη της απόφασής του να είναι η καταλληλότερη για αυτόν και να δοθεί έτσι η ελεύθερη συναίνεσή του. Η έκφραση της συναίνεσης ή άρνησης του σε ιατρικές πράξεις, μπορεί να προσδιοριστεί και μέσω των λεγόμενων «διαθηκών ζωής» ή ορθότερα «προγενέστερων οδηγιών για το τέλος της ζωής» του ασθενούς. Στα πλαίσια όμως αυτά προκύπτει έντονος προβληματισμός σχετικά με το εάν η ευθανασία αποτελεί ορθή πρακτική για το τέλος της ζωής, δικαίωμα δηλαδή στο θάνατο, για το εάν επίσης υποδηλώνει σεβασμό στην αξιοπρέπεια του ατόμου στη δυσκολότερη στιγμή της ζωής του, και κατά πόσο ο ασθενής τελικού σταδίου έχει αυτό το δικαίωμα να θέτει τα όρια της θεραπευτικής του μεταχείρισης, δεδομένου επίσης ότι σε ορισμένα κράτη έχουν αναπτυχθεί οργανώσεις ευθανασίας που επιτρέπουν στον ασθενή αυτό να επισπεύσει το θάνατο του. Πρόκειται επομένως για ένα ευρύ ζήτημα, που ταλανίζει την ιατρική κοινότητα, το χώρο του δικαίου και της βιοηθικής παγκοσμίως και μια πρόκληση που καλείται να αντιμετωπίσει η σύγχρονη κοινωνία. Ενδείκνυται λοιπόν να βρεθεί η χρυσή τομή, η οποία θα ξεκαθαρίσει τη γκρίζα ζώνη που επικρατεί, κυρίως νομικά και θα επιλύσει το πολύπλοκο αυτό πρόβλημα με γνώμονα πάντα το συμφέρον του ασθενούς τελικού σταδίου
description: his dissertation initially discusses the management, mainly through palliative medical care, of final stages patients including those suffering with dementia. Next it discusses the definition of euthanasia, of that important and controversial issue, through showcasing its classification. Following that, other approaches on the subject of euthanasia are attempted, through the enumeration of arguments for or against it, based on areas of Bioethics, Sociology, Medicine and Law, but also through the understanding of the need of the patient for a dignified end of life. With the passage of time, the Medical Science acquires new knowledge and evolves new technologies, in order to manage in the best possible way, the treatment of end of life patients, through palliative medical care, so that they remain under dignified conditions for the last part of their lives. End of life patients are the patients that their health situation can no longer be improved through treatment but can only be offered palliative care. Nevertheless, the determination of the final stage is not absolute, and criteria exist that must be examined and fulfilled. This category includes patients with final stage cancer that experience insufferable pain in the end of their life, patients with final stage dementia, as well as those patients that are in in intensive care units under mechanical support. Palliative medical care is a medical approach that improves the quality of life of those final stage patients through prevention, relief and pain management as well as management of other bodily, social and mental issues. The patient has of course the constitutional right to be informed of the dangers and benefits of the therapeutic – palliative care that is offered, so that the patient’s decisions to be based on fact, to be best for themselves and in order to be able to give their consent freely. The expression of the patient’s consent or denial for medical acts can also be determined through the so called “Life Will” or a better term would be “Advanced Directives for the end of life” of the patient. The framework described above, results in an intense enquiring about euthanasia been the right practice for the end of life, e.g. for the right to death, and also about its suggestion of respect for the dignity of the individual patient in the hardest time of their life and the patient’s right to define the limits of their own therapeutic treatment – especially given that in several countries there are already organizations that assist the patients to speed up the time of their death. It is therefore a wide subject of debate, that affects the Medical community, the areas of Law and Bioethics, worldwide, as well as a challenge that modern society must answer. A fine balance must be reached, especially in the relevant areas of the Law, that will clear the currently prevailing grey zones and will solve the problem, keeping, above all, the last stage patient’s best interests in heart