Αποφλοιωτική ουλίτιδα: Κλινική και ιστοπαθολογική μελέτη ιδίων περιπτώσεων και ανασκόπηση της βιβλιογραφίας.:
Creators: name: Χατζησυμεωνίδου, Σουλτάνα Βασιλείου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2014
Subjects: Αποφλοιωτική ουλίτιδα
Ομαλός λειχήνας
Πεμφιγοειδές των βλεννογόνων
Desquamative gingivitis
Lichen planus
Mucous membrane pemphigoid

description: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η περιγραφή των δημογραφικών, κλινικών και ιστολογικών χαρακτηριστικών 200 ασθενών με την κλινική εικόνα της αποφλοιωτής ουλίτιδας (ΑΟ), που προσήλθαν στην Κλινική Στοματολογίας της Οδοντιατρικής Σχολής του Α.Π.Θ. την τελευταία δεκαετία (2004-2014) στην Ελλάδα. Οι παράμετροι που μελετήθηκαν ήταν το φύλο, η ηλικία των ασθενών, η υποκείμενη αιτιολογία της αποφλοιωτικής ουλίτιδας, συνοδά ιατρικά προβλήματα και έξεις (κάπνισμα, κατάχρηση αλκοόλ), ενώ διενεργήθηκε ιστολογική εξέταση σε μικρότερο πληθυσμό του δείγματος (110 ασθενείς). Επίσης, καταγράφηκαν λεπτομερώς η έκταση και η εντόπιση των βλαβών επί των ουλικών ιστών, η γειτνίαση τους με οδοντιατρικές εργασίες και η ύπαρξη εξωστοματικών αλλοιώσεων. Η αποφλοιωτική ουλίτιδα (ΑΟ) συνιστά έναν περιγραφικό όρο, δεν αποτελεί ανεξάρτητη νοσολογική οντότητα αλλά κλινική εκδήλωση πολλών δερματοβλεννογόνιων διαταραχών και συστηματικών παθήσεων, ενώ υποδηλώνει την παρουσία ερυθήματος, οιδήματος, διαβρώσεων/ εξελκώσεων και αποφλοίωσης του επιθηλίου των ουλικών ιστών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των καταγραφών, οι 158 ασθενείς του πληθυσμού ανήκαν στο γυναικείο φύλο (ποσοστό 79%) και οι 42 ήταν άνδρες (ποσοστό 21%), προσδίδοντας στο δείγμα αναλογία γυναικών/ανδρών 3:1. Ο μέσος όρος ηλικίας των ασθενών προσδιορίστηκε στα 57,97 έτη, με τυπική απόκλιση τα 15,45 έτη. Ο ομαλός λειχήνας του βλεννογόνου του στόματος αποτέλεσε τη συχνότερη υποκείμενη αιτία εμφάνισης της αποφλοιωτικής ουλίτιδας σε ποσοστό 55,50% των περιπτώσεων, ακολουθούμενος από το πεμφιγοειδές των βλεννογόνων που κάλυπτε ποσοστό 29,50% των διαγνώσεων. Η αποφλοιωτική ουλίτιδα συναντάται κυρίως σε εντοπισμένη μορφή και βρέθηκε να προσβάλλει συχνότερα την άνω γνάθο σε σύγκριση με την κάτω και τους προστομιακούς ουλικούς ιστούς σε σύγκριση με τα υπερώια και γλωσσικά ούλα. Μικρό ποσοστό στο δείγμα (14%) καταγράφηκε με εξωστοματική εντόπιση αλλοιώσεων, με το δέρμα (ποσοστό 10%) και τα γεννητικά όργανα (ποσοστό 4%) να αποτελούν τις συχνότερες θέσεις προσβολής. Το κάπνισμα και η κατάχρηση οινοπνεύματος δεν καταγράφηκαν ως ερεθιστικοί παράγοντες σε ασθενείς με αποφλοιωτική ουλίτιδα. Η υπέρταση, η υπερχοληστεριναιμία, ο υποθυρεοειδισμός και η οστεοπόρωση βρέθηκε να επηρεάζουν συχνότερα τους ασθενείς με αποφλοιωτική ουλίτιδα και ομαλό λειχήνα, ενώ ο σακχαρώδης διαβήτης εκείνους που παρουσίαζαν πεμφιγοειδές των βλεννογόνων. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, η αποφλοιωτική ουλίτιδα συναντάται σε γειτνίαση με οδοντιατρικές εργασίες. Για την αντιμετώπιση της αποφλοιωτικής ουλίτιδας απαιτείται τεκμηρίωση ορθής διάγνωσης ώστε να χορηγηθεί η κατάλληλη φαρμακευτική θεραπεία για το υποκείμενο νόσημα, βελτίωση της στοματικής υγιεινής και ελαχιστοποίηση των ερεθιστικών παραγόντων (αντικατάσταση κακότεχνων οδοντιατρικών εργασιών), σύστημα τακτικών επανελέγχων και τοπική εφαρμογή ανοσοκατασταλτικών παραγόντων.
description: The aim of this study was to describe the demographic, clinical and histological features of 200 patients with the clinical picture of Desquamative Gingivitis (DG), which came to the Clinic of Oral Medicine of School of Dentistry of Aristotle University of Thessaloniki, the decade 2004-2014 in Greece. The parameters studied were sex, age of patients, the underlying etiology of desquamative gingivitis, intercurrent medical problems and addictions (smoking, alcohol abuse). Histological examination was performed on smaller sample population (110 patients). Also recorded in detail the extent and localization of lesions on the gingival tissues, the proximity to dental works and the existence of extraoral lesions. Desquamative Gingivitis (DG) is a descriptive term but not an independent disease entity, which constitutes clinical manifestation of several mucocutaneous disorders and systemic conditions and indicates the presence of erythema, edema, erosions/ ulcerations and epithelial desquamation of the gingival. According to the results of the recordings, 158 patients of the population belonged to female sex (79%) and 42 were men (21%), giving the sample of female/male ratio of 3:1. The average age of patients was determined to be 57.97 years with a standard deviation of 15,45 years. Oral Lichen Planus was the most common underlying cause of desquamative gingivitis in the rate of 55.50% of cases, followed of mucous membrane pemphigoid covering rate of 29,50% of diagnoses. Desquamative gingivitis is observed primarily in localized form and found to occur more frequently in the maxilla than in mandible and labial gingival tissues compared to palatal gingiva . There was extra-oral involvement in 14% of patients, with skin (10%) and genital mucosa (4%) to be the most common sites of attack. Smoking and alcohol abuse are not recorded as irritants in patients with desquamative gingivitis. Hypertension, hypercholesterolemia, hypothyroidism and osteoporosis found to affect patients with desquamative gingivitis and lichen planus and diabetes mellitus those presented mucous membrane pemphigoid. In most cases, the desquamative gingivitis occurs adjacent to dental works. The treatment of desquamative gingivitis comprising the correct diagnosis establishment in order to be given the appropriate medical treatment for the underlying disease, improvement of oral hygiene and minimization of irritants (replacement of botched dental works), system of regular retests and topical immunosuppressants.