Ο ρόλος της ορυκτολογικής σύστασης του χρωμιτΊτη και του στείρου στην επιλογή της κατάλληλης μεθοδολογίας αποδέσμευσης, της κοκκομετρίας τροφοδοσίας και των μεθόδων εμπλουτισμού μεταλλεύματος από την περιοχή Αετοράχες του Όρους Βούρινου
Creators: name: Πάτκος, Βασίλειος Παύλου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Χρωμίτης
Εμπλουτισμός μεταλλευμάτων
Μαγνητικός – βαρυτομετρικός διαχωρισμός
Chromite
Mineral enrichment
Magnetic - gravitometric separation

description: Από την θέση «Αετοράχες» του Ν. Βούρινου, συλλέχθηκαν 4 δείγματα μεταλλεύματος χρωμιτίτη, συνολικού βάρους 60 kg περίπου, στα οποία πραγματοποιήθηκε η διερεύνηση δυνατότητας εμπλουτισμού προς παραγωγή συμπυκνώματος χρωμίτη κατάλληλο για όλες τις βιομηχανικές εφαρμογές. Τα δείγματα εξετάστηκαν σε μεταλλογραφικό και πετρογραφικό μικροσκόπιο και ακολούθησε η θραύση και ταξινόμηση των εξεταζόμενων υλικών σε εργαστηριακά κόσκινα βρογχίδας "1,5", "1,0", "0,5", "0,3" &amp; "0,125" mm. Σε κάθε κοκκομετρικό κλάσμα έγινε περαιτέρω εξέταση της ορυκτολογικής σύστασης με την μέθοδο της περιθλασιμετρίαςακτίνων-Χ (XRD) και της χημικής σύστασης με τη μέθοδο της φασματοσκοπίας ακτίνων-Χ φθορισμού (XRF). Επιπλέον, αντιπροσωπευτικό δείγμα από κάθε κοκκομετρικό κλάσμα, μετά από πλύση και ξήρανση εξετάστηκε σε στερεοσκόπιο προκειμένου να εκτιμηθεί ο βαθμός αποδέσμευσης του μεταλλεύματος. Σε επιλεγμένα κοκκομετρικά κλάσματα, διενεργήθηκε ξηρός μαγνητικός διαχωρισμός σε εντάσεις 0,3 έως 1,5 Α, ενώ επελέγησαν αντιπροσωπευτικά δείγματα προκειμένου να γίνουν δοκιμές σε εργαστηριακή παλλόμενη τράπεζα. Στα προϊόντα διαχωρισμού των παραπάνω μεθόδων πραγματοποιήθηκαν ορυκτολογικές αναλύσεις με τη μέθοδο της περιθλασιμετρίαςακτίνων-Χ (XRD) και χημικές αναλύσεις με τη μέθοδο της φασματοσκοπίας ακτίνων-Χ φθορισμού (XRF). Ικανοποιητική αποδέσμευση του μεταλλεύματος έχουμε στα κοκκομετρικά κλάσματα "-0,5 έως +0,3" και "-0,3 έως +0,125" mm, ενώ παρατηρήθηκε αυξημένο ποσοστό (περίπου 20% κ.β.) λεπτομερούς προϊόντος (-0,125 mm) κατά τη θραύση, μέσης περιεκτικότητας 20% κ.β. σε Cr2O3. Από τα αποτελέσματα του ξηρού μαγνητικού διαχωρισμού, φάνηκε πως σημαντική ποσότητα υλικού σε ένταση 0,75 Α (περίπου 40% κ.β.), μπορεί να απομακρυνθεί έχοντας περιεκτικότητα σε Cr2O3 περίπου 1,5% κ.β., δημιουργώντας έτσι ένα προσυμπύκνωμα χρωμίτη έως και 38% κ.β. σε Cr2O3. Οι δοκιμές σε δονούμενη τράπεζα έδειξαν τη δυνατότητα παραγωγής συμπυκνώματος με περιεκτικότητα πάνω από 54% κ.β. σε Cr2O3) με ικανοποιητική ανάκτηση στα επιμέρους κλάσματα (έως και 80% κ.β.). Η απώλεια πύρωσης των προϊόντων της τράπεζας, παρουσιάζει σαφέστατη αυξητική τάση (από 0,9 σε 13,61% κ.β.) από το συμπύκνωμα προς το απόρριμμα, ενώ στην αρχική τροφοδοσία και σε όλα τα κοκκομετρικά κλάσματα, η απώλεια πύρωσης παραμένει σχεδόν σταθερή (από 9,8 έως 12% κ.β.), γεγονός που υποδηλώνει την επιτυχία του διαχωρισμού. Παρόλη την θετική ανταπόκριση των δειγμάτων στις δοκιμές εμπλουτισμού, παραμένει το ζήτημα του εμπλουτισμού των λεπτομερών υλικών, τα οποία ως ποσότητα (περίπου 20% κ.β.) και περιεκτικότητα (περίπου 20% κ.β. σε Cr2O3), μειώνουν τη συνολική ανάκτηση του περιεχομένου Cr2O3, με άμεσο αντίκτυπο στην οικονομικότητα της εκμετάλλευσης. Γι’ αυτό και θα πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω η εξέταση της εμπλουτισιμότητας του χρωμίτη με συνδυασμένες μεθόδους μαγνητικού διαχωρισμού, βαρυτομετρικού διαχωρισμού ή και επίπλευσης.
description: Από την θέση «Αετοράχες» του Ν. Βούρινου, συλλέχθηκαν 4 δείγματα μεταλλεύματος χρωμιτίτη, συνολικού βάρους 60 kg περίπου, στα οποία πραγματοποιήθηκε η διερεύνηση δυνατότητας εμπλουτισμού προς παραγωγή συμπυκνώματος χρωμίτη κατάλληλο για όλες τις βιομηχανικές εφαρμογές. Τα δείγματα εξετάστηκαν σε μεταλλογραφικό και πετρογραφικό μικροσκόπιο και ακολούθησε η θραύση και ταξινόμηση των εξεταζόμενων υλικών σε εργαστηριακά κόσκινα βρογχίδας "1,5", "1,0", "0,5", "0,3" &amp; "0,125" mm. Σε κάθε κοκκομετρικό κλάσμα έγινε περαιτέρω εξέταση της ορυκτολογικής σύστασης με την μέθοδο της περιθλασιμετρίαςακτίνων-Χ (XRD) και της χημικής σύστασης με τη μέθοδο της φασματοσκοπίας ακτίνων-Χ φθορισμού (XRF). Επιπλέον, αντιπροσωπευτικό δείγμα από κάθε κοκκομετρικό κλάσμα, μετά από πλύση και ξήρανση εξετάστηκε σε στερεοσκόπιο προκειμένου να εκτιμηθεί ο βαθμός αποδέσμευσης του μεταλλεύματος. Σε επιλεγμένα κοκκομετρικά κλάσματα, διενεργήθηκε ξηρός μαγνητικός διαχωρισμός σε εντάσεις 0,3 έως 1,5 Α, ενώ επελέγησαν αντιπροσωπευτικά δείγματα προκειμένου να γίνουν δοκιμές σε εργαστηριακή παλλόμενη τράπεζα. Στα προϊόντα διαχωρισμού των παραπάνω μεθόδων πραγματοποιήθηκαν ορυκτολογικές αναλύσεις με τη μέθοδο της περιθλασιμετρίαςακτίνων-Χ (XRD) και χημικές αναλύσεις με τη μέθοδο της φασματοσκοπίας ακτίνων-Χ φθορισμού (XRF). Ικανοποιητική αποδέσμευση του μεταλλεύματος έχουμε στα κοκκομετρικά κλάσματα "-0,5 έως +0,3" και "-0,3 έως +0,125" mm, ενώ παρατηρήθηκε αυξημένο ποσοστό (περίπου 20% κ.β.) λεπτομερούς προϊόντος (-0,125 mm) κατά τη θραύση, μέσης περιεκτικότητας 20% κ.β. σε Cr2O3. Από τα αποτελέσματα του ξηρού μαγνητικού διαχωρισμού, φάνηκε πως σημαντική ποσότητα υλικού σε ένταση 0,75 Α (περίπου 40% κ.β.), μπορεί να απομακρυνθεί έχοντας περιεκτικότητα σε Cr2O3 περίπου 1,5% κ.β., δημιουργώντας έτσι ένα προσυμπύκνωμα χρωμίτη έως και 38% κ.β. σε Cr2O3. Οι δοκιμές σε δονούμενη τράπεζα έδειξαν τη δυνατότητα παραγωγής συμπυκνώματος με περιεκτικότητα πάνω από 54% κ.β. σε Cr2O3) με ικανοποιητική ανάκτηση στα επιμέρους κλάσματα (έως και 80% κ.β.). Η απώλεια πύρωσης των προϊόντων της τράπεζας, παρουσιάζει σαφέστατη αυξητική τάση (από 0,9 σε 13,61% κ.β.) από το συμπύκνωμα προς το απόρριμμα, ενώ στην αρχική τροφοδοσία και σε όλα τα κοκκομετρικά κλάσματα, η απώλεια πύρωσης παραμένει σχεδόν σταθερή (από 9,8 έως 12% κ.β.), γεγονός που υποδηλώνει την επιτυχία του διαχωρισμού. Παρόλη την θετική ανταπόκριση των δειγμάτων στις δοκιμές εμπλουτισμού, παραμένει το ζήτημα του εμπλουτισμού των λεπτομερών υλικών, τα οποία ως ποσότητα (περίπου 20% κ.β.) και περιεκτικότητα (περίπου 20% κ.β. σε Cr2O3), μειώνουν τη συνολική ανάκτηση του περιεχομένου Cr2O3, με άμεσο αντίκτυπο στην οικονομικότητα της εκμετάλλευσης. Γι’ αυτό και θα πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω η εξέταση της εμπλουτισιμότητας του χρωμίτη με συνδυασμένες μεθόδους μαγνητικού διαχωρισμού, βαρυτομετρικού διαχωρισμού ή και επίπλευσης.