Η χρήση ναρκωτικών ουσιών ως αξιόποινη συμπεριφορά. Ερμηνευτική προσέγγιση του κυρωτικού κανόνα που τυποποιείται στη διάταξη του άρθρου 29 του Ν. 4139/2013
Creators: name: Καρρά, Ειρήνη Ελευθερίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Χρήση ναρκωτικών
Σκοπός αποκλειστικής χρήσης
Εξαρτημένος χρήστης
Use of narcotic drugs
Purpose of exclusively personal use
Addicted drug user

description: Αντικείμενο της μελέτης είναι η ερμηνευτική προσέγγιση του άρθρου 29 του Ν. 4139/2013, στο οποίο τυποποιείται ως αξιόποινη συμπεριφορά η χρήση ναρκωτικών ουσιών. Κριτήριο για την επιλογή του συγκεκριμένου θέματος ήταν η προσπάθεια διερεύνησης των λόγων που οδήγησαν το νομοθέτη να διατηρήσει την κατασταλτική πρόβλεψη για μία πράξη της οποίας ο άδικος χαρακτήρας δεν είναι προφανής, επιλογή που δεν συνάδει απόλυτα με το γενικότερο πνεύμα του νόμου που κινείται σε μια πιο προοδευτική κατεύθυνση δίνοντας σαφές στίγμα ότι έχει πλέον κατανοηθεί η ανάγκη για διαφορετική προσέγγιση ως προς την ποινική μεταχείριση των παραβατών του νόμου περί ναρκωτικών με γνώμονα είτε την επικινδυνότητά τους είτε τη συνδρομή παραγόντων, όπως η εξάρτηση, που επηρεάζουν σημαντικά τον καταλογισμό τους. Η μελέτη διαρθρώνεται σε τρία κεφάλαια, καθένα από τα οποία πραγματεύεται τα ακόλουθα ειδικότερα ζητήματα: Το πρώτο κεφάλαιο επικεντρώνεται στην ανάλυση και αξιολόγηση της συγκεκριμένης νομοθετικής επιλογής επιχειρώντας να παρουσιάσει τη σχετική προβληματική που έχει αναπτυχθεί γύρω από το ζήτημα αν από την απλή χρήση ναρκωτικών ουσιών και όσων πράξεων σχετίζονται αναγκαία μ' αυτήν (προμήθεια, καλλιέργεια, κατοχή) υφίσταται ετεροπροσβολή, δηλαδή, προσβολή ξένων εννόμων αγαθών, η οποία δικαιολογεί την επιβολή ποινικών κυρώσεων στον χρήστη, ή αν πρόκειται για μη αξιόποινη πράξη αυτοπροσβολής, για την οποία δεν μπορεί να δικαιολογηθεί η κατασταλτική πρόβλεψη. Στο δεύτερο κεφάλαιο αναλύονται τα κρίσιμα ερμηνευτικά ζητήματα που απορρέουν από το περιεχόμενο της συγκεκριμένης διάταξης, τα οποία επικεντρώνονται, αφενός στην εννοιολογική οριοθέτηση των αξιόποινων συμπεριφορών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος, αφετέρου στην αξιολόγηση των κριτηρίων, βάσει των οποίων μπορεί αντικειμενικά να συναχθεί ο σκοπός της αποκλειστικά προσωπικής χρήσης, που είναι προϋπόθεση για την υπαγωγή της συμπεριφοράς του δράστη στη ρύθμιση του άρθρου 29§1. Η ανάλυση των ζητημάτων γίνεται με τη συνδρομή αποφάσεων της νομολογίας, ώστε να καταγραφεί ο τρόπος που τα δικαστήρια της ουσίας, αλλά και ο Άρειος Πάγος, ερμηνεύουν στην πράξη το περιεχόμενο της συγκεκριμένης διάταξης, καθώς και ο τρόπος που οριοθετούν τις αξιόποινες πράξεις που τυποποιούνται στο κυρωτικό πεδίο του άρθρου 29 από τις ομοειδείς αντίστοιχες συμπεριφορές που συνιστούν διακίνηση ναρκωτικών. Το τρίτο κεφάλαιο επικεντρώνεται στην αξιολόγηση της ποινικής ευθύνης του περιστασιακού και του εξαρτημένου χρήστη, ως εξαιρέσεων από τον κανόνα της κατασταλτικής πρόβλεψης της παρ. 1 του άρθρου 29. Αναλύονται οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την υπαγωγή της αξιολογούμενης συμπεριφοράς στην ευνοϊκή ρύθμιση της παρ. 2 του άρθρου 29 και καταγράφονται οι δικονομικές επιπτώσεις από την εφαρμογή της διάταξης αυτής στην περαιτέρω ποινική μεταχείριση του περιστασιακού χρήστη. Στην τελευταία ενότητα του κεφαλαίου αναλύεται η δογματική φύση του άρθρου 30 παρ. 4 περ. α΄ και, ειδικότερα, η φύση της εξάρτησης από τα ναρκωτικά ως λόγος άρσης του καταλογισμού, που επιβάλλει τη διαφορετική ποινική αντιμετώπιση του εξαρτημένου χρήστη και οδηγεί υποχρεωτικά στη μη τιμώρηση αυτού για το αδίκημα της παρ. 1 του άρθρου 29.
description: The subject of the study is the interpretative approach of Article 29 of Law 4139/2013, in which the use of narcotic drugs is typified as criminal behavior. Criterion for selecting this issue was to try to investigate the reasons that led the legislator to maintain the repressiveness for an act whose criminal nature is not obvious, a choice that is not entirely in line with the general spirit of the law moving into a more progressive direction, making it clear that the need for a different approach to the criminal treatment of drug law offenders has been understood, given either their risky behaviour or factors, such as drug-addiction, significantly affecting their imputation. The study is structured in three chapters, each of which deals with the following specific issues: The first chapter focuses on the analysis and evaluation of the specific legislative option by attempting to present the relevant problem that has arisen around the issue of whether drug use and acts that support it (such as supply, cultivation, possession) is an offense to others or if it is a non-criminal act of self-harm, for which the imposition of criminal penalties on the user cannot be justified. The second chapter analyses the critical interpretative issues arising from the content of this specific provision, which focuses on the conceptual delimitation of the offending acts constituting the objective nature of the crime. Furthermore, it focuses on the evaluation of the criteria on the basis of which it can be objectively deduced the purpose of exclusively personal use, which is a condition for the implementation of Article 29 § 1. The analysis of previous issues is carried out with the help of judgments in the case law, so as to record the way in which the first and second degree courts, as well as the Areios Pagos, actually interpret the content of the provision, and how they separate the offenses laid in the Article 29 by the similar behaviors that constitute drug trafficking. The third chapter focuses on assessing the criminal liability of the casual and addicted drug user as exceptions to the rule of the repressive provision of paragraph 1 of Article 29. It analyses the conditions required for the classification of the assessed conduct to the favorable provision of paragraph 2 of Article 29 and records the consequences of the application of this provision to the further criminal treatment of the casual user. The final section of the chapter analyses the dogmatic nature of Article 30 (4) (a) and, in particular, the nature of drug dependence as a reason that imposes the different criminal treatment of the addicted user and necessarily leads to non- punishment for the offense referred to in paragraph 1 of Article 29.
description: Σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο Λευκωσίας (Κύπρος). Η υλοποϊηση του ΔΠΜΣ γίνεται και με τη συμβολή της υλικοτεχνικής υποδομής και του διδακτικού προσωπικού του Κέντροου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ)