Chew a gum, move your gut? Can postoperative ileus after colorectal surgery be prevented by this simple approach? A systematic review with meta-analysis
Creators: name: Στογιάννου, Δημήτριος Επαμεινώνδα
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Μετα-ανάλυση
Μάσημα τσίχλας
Μετεγχειρητικός ειλεός
Meta-analysis
Chewing gum
Postoperative ileus

description: ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Αντικρουόμενα στοιχεία αναφέρονται συνεχώς στη βιβλιογραφία από την πρώτη υπόθεση ότι το μάσημα τσίχλας μπορεί να επιταχύνει την αποκατάσταση της λειτουργίας του γαστρεντερικού συστήματος μετά από μια χειρουργική επέμβαση. Η λογική πίσω από αυτή την παρέμβαση είναι ότι το μάσημα τσίχλας, ως μια μορφή ψευδούς σίτισης, μπορεί να διεγείρει την κινητικότητα του εντέρου ενεργοποιώντας την κεφαλική φάση της πέψης. Το ερέθισμα μεταδίδεται στον ραχιαίο πυρήνα του πνευμονογαστρικού νεύρου, από όπου απαγωγοί νευρώνες σηματοδοτούν την έκκριση μιας ποικιλίας ορμονών που εμπλέκονται στη διαδικασία της πέψης και απορρόφησης των τροφών. Το αποτέλεσμα είναι η αύξηση της κινητικότητας του εντέρου με λίγες, αν υπάρχουν, επιπλοκές, καθώς το έντερο διατηρείται ήρεμο εξαιτίας της απουσίας τροφής στον αυλό του. Πολλές τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές και μετα-αναλύσεις υποστηρίζουν με τα αποτελέσματά τους αυτή την υπόθεση. Ωστόσο, οι τελευταίες κατευθυντήριες οδηγίες της E.R.A.S. society® για τη βέλτιστη μετεγχειρητική φροντίδα των ασθενών απέρριψαν τη χρήση της τσίχλας από τις μεθόδους τους. ΜΕΘΟΔΟΙ: Τρεις κύριες βάσεις δεδομένων, PubΜed, Embase και Cochrane Library ερευνήθηκαν για να αναγνωριστούν όλες οι μελέτες που σχετίζονταν με το ερευνητικό μας ερώτημα. Θέλαμε να εκτιμήσουμε εάν σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επέμβαση παχέος εντέρου, η παρέμβαση του μασήματος τσίχλας, σε σύγκριση με την καθιερωμένη μετεγχειρητική φροντίδα ως ομάδα ελέγχου, μπορεί να ελαττώσει τον χρόνο έως την πρώτη αποβολή αερίων από τον πρωκτό και τον χρόνο έως την πρώτη κένωση του εντέρου. Αυτοί οι δύο χρόνοι ήταν τα πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία της μελέτης μας. Ως δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ορίστηκαν ο χρόνος νοσηλείας και οι επιπλοκές. Καθορίστηκαν τρεις αναλύσεις υποομάδων. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ο χρόνος έως την πρώτη αποβολή αερίων ήταν σημαντικά ελαττωμένος στην ομάδα του μασήματος τσίχλας (Σ.Μ.Ο. -9.46 (95% Δ.Ε. -13.01, -5.92, p&lt;0.00001), I2= 92%, p&lt;0.00001). Ο χρόνος έως την πρώτη κένωση του εντέρου ήταν, επίσης, σημαντικά μικρότερος στην ομάδα παρέμβασης (Σ.Μ.Ο. -16.27 (95% Δ.Ε. -20.45, -12.08, p&lt;0.00001), I2=86%, p&lt;0.00001). Η διάρκεια νοσηλεία ήταν σημαντικά χαμηλότερη στην ομάδα του μασήματος τσίχλας (Σ.Μ.Ο. -1.04 (95% Δ.Ε. -1.80, -0.29, p=0.006), I2= 82%, p&lt;0.00001). Ο αριθμός των επιπλοκών ήταν παρόμοιος μεταξύ των δύο ερευνητικών ομάδων με την εξαίρεση τεσσάρων μελετών, στις οποίες ορισμένες επιπλοκές ήταν σημαντικά λιγότερες στην ομάδα παρέμβασης και μια μελέτη, στην οποία ορισμένες επιπλοκές ήταν σημαντικά λιγότερες στην ομάδα ελέγχου. Η ανάλυση υποομάδων ανέδειξε παρόμοια αποτελέσματα για τα πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία. Ωστόσο, η διάρκεια νοσηλείας δεν διέφερε μεταξύ των δύο ερευνητικών ομάδων κατά την ανάλυση των μελετών καλής ποιότητας, των ανοιχτών και των λαπαροσκοπικών χειρουργείων ξεχωριστά. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Το μάσημα τσίχλας στην μετεγχειρητική περίοδο μπορεί να επιταχύνει την αποκατάσταση της λειτουργίας του γαστρεντερικού συστήματος μέσω διέγερσης της πέψης από το πνευμονογαστρικό νεύρο. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια ταχύτερη λύση του φυσιολογικού μετεγχειρητικού ειλεού μετά από χειρουργείο στο παχύ έντερο. Παρόλα αυτά, ο χρόνος νοσηλείας και τα συνολικά έξοδα μπορεί να μην επηρεαστούν. Στη μοντέρνα εποχή των συνεχών ανανεωμένων πρωτόκολλων E.R.A.S. με την προώθηση της πρώιμης εντερικής σίτισης, η χρήση της τσίχλας θα μπορούσε να είναι περιορισμένης κλινικής σημασίας. Ο προτεινόμενος ρόλος της στα πρωτόκολλα E.R.A.S. θα μπορούσε να είναι σε περιπτώσεις αντενδείξεων ή δυσανεξίας στην από του στόματος σίτιση. Η ασφάλεια της μεθόδου είναι σχεδόν σίγουρη
description: INTRODUCTION: Conflicting evidence has long been reported in the medical literature since the first hypothesis that chewing gum can accelerate the return of gastrointestinal function after an operation. The logic behind this intervention is that chewing gum as a form of sham feeding can stimulate bowel motility by activating the cephalic phase of digestion. The stimulus is transmitted to the dorsal motor nucleus of the vagus nerve, from where efferent neurons signal the excretion of a diversity of hormones involved in the digestion and absorption of food. The result is an increase in bowel motility with few, if any, side effects, as the bowel remains at rest due to the absence of food in its lumen. Many randomized clinical trials and meta-analyses supported with their results this hypothesis. However, the latest ERAS guidelines rejected the use of chewing gum in their pathways. METHODS: Three main databases, PubMed, Embase and Cochrane Library were searched to identify all studies related to our research question. We wanted to evaluate if, in patients undergoing colorectal surgery, the intervention of chewing gum compared with standard postoperative care as the control, could reduce the time to first flatus and time to first defecation. The last two were defined as our primary outcomes. Secondary outcomes were set to be the length of hospital stay and complications. Three subgroup analyses were planned RESULTS: Time to first flatus was significantly decreased in the chewing gum group (W.M.D. -9.46 (95% C.I. -13.01, -5.92, p&lt;0.00001), I2= 92%, p&lt;0.00001). Time to first defecation was also significantly shortened in the intervention group (W.M.D. -16.27 (95% C.I. -20.45, -12.08, p&lt;0.00001), I2=86%, p&lt;0.00001). Length of hospital stay was significantly lower in the gum chewing group (W.M.D. -1.04 (95% C.I. -1.80, -0.29, p=0.006), I2= 82%, p&lt;0.00001). Complication rates were similar between the two study arms with the exception of four studies, in which some of the reported complications were lower in the intervention group, and of one study, in which some of the reported complications were lower in the control group. The subgroup analyses revealed equivalent results for the primary outcomes. However, the length of hospital stay did not differ between the two study groups when good quality studies, laparoscopic and open surgeries were analyzed separately. CONCLUSION: Chewing gum in the postoperative period can hasten the return of gastrointestinal function by means of vagal stimulation of the digestive system. This could lead to a faster resolution of the physiologic postoperative ileus after a colorectal surgery. However, the length of hospital stay and overall costs may not be affected. In the modern era of frequently updated E.R.A.S. guidelines with the promotion of early enteral feeding, the use of chewing gum could be of limited clinical importance. Its suggested role in E.R.A.S. pathways could be in cases of contraindications or intolerance of oral intake. The safety of this modality is almost certain