Μεταβολή του μυοκαρδιακού έργου κατά τη δοκιμασία φόρτισης με δοβουταμίνη σε μη ισχαιμικό μυοκάρδιο
Creators: name: Κατριβέσης, Αιμίλιος Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Δυναμική Υπερηχοκαρδιογραφία με Δοβουταμίνη
Επιμήκης Παραμόρφωση
Ωφέλιμο Μυοκαρδιακό Έργο
Dobutamine Stress Echocardiography
Longitudinal Strain
Myocardial Constructive Work

description: Η δυναμική υπερηχοκαρδιογραφία με δοβουταμίνη (Dobutamine Stress Echocardiography -DSE) είναι μία μη επεμβατική διαγνωστική μέθοδος για τη διάγνωση της Στεφανιαίας Νόσου σε ασθενείς με ενδιάμεση προελεγκτική πιθανότητα. Υπό διερεύνηση, βρίσκονται περισσότερο αντικειμενικοί ποσοτικοί δείκτες της συστολικής λειτουργίας του μυοκαρδίου στην DSE. Η επιμήκης παραμόρφωση (Longitudinal Strain – LS) είναι ένας τέτοιος δείκτης. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι: Α) Η εκτίμηση της επιτευξιμότητας της μέτρησης του LS κατά τις φάσεις της DSE σε μυοκαρδιακά τμήματα με χρήση ή μη ηχοαντιθετικού παράγοντα και η εξέταση των παραγόντων από τους οποίους καθορίζεται η δυνατότητα αυτή. Β) Η εξέταση της επίδρασης της δοβουταμίνης στη μεταβολή του LS, του χρόνου μέχρι τη μέγιστη επιμήκη παραμόρφωση (Time to Peak Longitudinal Strain-TP), της μηχανικής διασποράς (Mechanical Dispersion - MD) και του ωφέλιμου μυοκαρδιακού έργου (Myocardial Constructive Work – MCW) κατά τη συστολή και Γ) Η αναζήτηση φυσιολογικών ορίων μεταβολής των LS και MCW. Σε 41 αρνητικές για Στεφανιαία Νόσο μελέτες DSE ισάριθμων ασθενών (10 γυναίκες, μέση ηλικία 66 έτη), μετρήθηκαν με τη βοήθεια λογισμικού και με την επιβεβαίωση της σωστής ιχνηλάτησης (tracking), από τον ιατρό – χειριστή το LS και το Time to peak από τις τρεις κορυφαίες λήψεις με χρήση του μοντέλου των 18 μυοκαρδιακών τμημάτων της ΑΡ κοιλίας. Οι MD και MCW προέκυψαν με υπολογισμό από τις δύο πρώτες. Η επιτευξιμότητα της μέτρησης του LS ήταν &gt; 85% σε όλες τις φάσεις της δοκιμασίας. Τα τμήματα στα οποία ήταν περισσότερο πιθανό να μην παρατηρηθεί μέτρηση ήταν τα βασικά και αυτά που ήταν λιγότερο πιθανό ήταν τα κορυφαία. Η επιτευξιμότητα της μέτρησης στα τμήματα με ηχοαντιθετικό παράγοντα δεν ήταν ικανοποιητική στη φάση 3 (φάση με τη μέγιστη καρδιακή συχνότητα). Τα κορυφαία τμήματα εμφάνιζαν τη μεγαλύτερη LS σε όλες τις φάσεις της δοκιμασίας. Τα βασικά και τα μέσα τμήματα σημείωσαν μείωση του LS από τη φάση 2 (δοβουταμίνη: 20 mcg/kg/min) στη φάση 3. Συνολικά, η καθολική επιμήκης παραμόρφωση (Global Longitudinal Strain - GLS) αυξήθηκε από 18,62% (φάση 1: ηρεμία) σε 22,96% (φάση 2), πριν μειωθεί σε 22,37% κατά τη φάση 3. Ο χρόνος μέχρι τη μέγιστη επιμήκη παραμόρφωση προσαρμοσμένος ως προς την καρδιακή συχνότητα (TP adjusted to Heart Rate) μειώθηκε από την ηρεμία στη μέγιστη καρδιακή συχνότητα σε όλα τα μυοκαρδιακά τμήματα. Η μηχανική διασπορά (MD) δεν μεταβλήθηκε σημαντικά στις φάσεις της DSE. Το ωφέλιμο μυοκαρδιακό έργο (MCW) από την ηρεμία στην τελική φάση της DSE αυξήθηκε σημαντικά σε όλα τα κορυφαία τμήματα, αλλά όχι σε όλα τα μέσα και βασικά μυοκαρδιακά τμήματα. Βάσει των αποτελεσμάτων, η επιτευξιμότητα της μέτρησης δεν ήταν ικανοποιητική παρουσία ηχοαντιθετικού παράγοντα. Παρατηρήθηκε κλιμάκωση του LS και του MCW από τα βασικά στα κορυφαία τμήματα κατά τη DSE.
description: Dobutamine Stress Echocardiography (DSE) is a non-invasive diagnostic method for the detection of Coronary Artery Disease (CAD) in patients with intermediate pre-test probability. There are more objective, quantitative indices of the systolic performance of the myocardium under investigation in patients undergoing DSE. Longitudinal Strain is such an index. The aim of the present study is: A) The evaluation of the feasibility of measurement of LS in myocardial segments during the phases of DSE with or without use of an ultrasound enhancing agent and the investigation of the factors this feasibility depends upon. B) The assessment of the dobutamine’s effect on the variation of LS, Time to Peak Longitudinal Strain (TP), Mechanical Dispersion (MD) and Myocardial Constructive Work (MCW) during the myocardial systole and C) The determination of normal range variation of LS and MCW. In 41 DSE studies negative for CAD conducted in equal number of patients (10 women, mean age 66 years old), LS and TP from the three apical views were measured by means of software using the 18 myocardial segments model of the Left Ventricle and careful inspection of the adequate tracking was performed by the doctor – operator. MD and MCW were calculated from the two aforementioned variables. The feasibility of measurement of the LS was &gt; 85% on all phases of the test. The measurements of the basal segments were the most likely and these of the apical ones were the least likely not to be obtained. The feasibility of measurement was not satisfactory regarding the myocardial segments with ultrasound enhancing agent in phase 3 (phase with the maximum heart rate). The apical segments demonstrated the greatest LS in all phases of the test. The basal and the mid segments during phase 2 (dobutamine: 20mcg/kg/min) and phase 3 revealed decrease of the LS. In total, Global Longitudinal Strain (GLS) increased from 18,62% (phase 1: rest) to 22,96% (phase 2), before decreasing to 22,37% in phase 3. Τhe Time to Peak LS adjusted to Heart Rate (TP adjusted to HR) decreased from rest to the maximum heart rate in all segments. The MD changed insignificantly during the phases of DSE. The Myocardial Constructive Work (MCW) increased significantly from rest to the final phase of DSE in all apical segments but not in all mid and basal myocardial segments. Based on results, the feasibility of measurement was not satisfactory in studies involving ultrasound enhancing agent. During the DSE an incremental increase in LS and MCW was observed from the basal to the apical segments.