Efficacy and safety of progestin-primed ovarian stimulation protocol versus gonadotropin-releasing hormones (GnRH) antagonists in poor responders: a systematic review and meta-analysis
Creators: name: Μήττα, Κυριακή Παντελή
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: πτωχή ωοθηκική απάντηση
πρωτόκολλο διέγερσης ωοθηκών με προγεσταγόνα
GnRH ανταγωνιστές
poor ovarian responders
progestin-primed ovarian stimulation
GnRH antagonists

description: Introduction: This systematic review and meta-analysis aimed to update the existing evidence regarding the efficacy and safety of the progestin-primed ovarian stimulation (PPOS) compared to ovarian stimulation (OS) with GnRH antagonists in patients with poor ovarian response (POR). Material and methods: A comprehensive literature search was conducted in PubMed/Medline, Google Scholar, CENTRAL, Scopus, and ClinicalTrials.gov up to March 2024 to identify studies comparing the use of PPOS to GnRH antagonists in patients with poor ovarian response. All relevant studies were included in the systematic review, regardless of the specific definition of poor ovarian reserve, the type and dose of progestin used, the type of gonadotropins administered, and the regimen for final maturation. Only studies in English were included. The primary outcome was the number of cumulus oocyte complexes (COCs) retrieved. Secondary outcomes included the incidence of premature LH surge, cycle cancellation rate, total dose and duration of gonadotropins required for ovarian stimulation, number of mature (MII) oocytes, number of 2 pro-nuclei (2PN) fertilized oocytes, clinical pregnancy rate, live birth rate (LBR), cumulative live birth rate (CLBR) and abortion rate. The quality of the studies included was assessed by the use of Risk of Bias (Rob2) tool for RCTs and Newcastle-Ottawa Quality Assessment Scale for the observational studies. Dichotomous data were expressed as risk differences (RD) or odds ratios (OR) with 95% confidence intervals (CI), while continuous outcomes were presented as weighted mean differences (WMD) with 95% CI. Meta-analysis was performed using IBM SPSS v.28. Publication bias was assessed with Egger’s test. Heterogeneity among studies was evaluated using the I². A fixed effects model was used if no significant heterogeneity was found (I2&lt;50%), and a random effects model was applied if significant heterogeneity was present (I2≥50%). The level of statistical significance was set at 0.05. Results: The present systematic review and meta-analysis evaluated 1 RCT and 8 retrospective studies, including 3488 patients in total. The results of this meta-analysis revealed no significant difference in the number of COCs received (WMD: 0.15, 95% CI: 0.52 to 0.22), clinical pregnancy rate (OR: 1.38, 95% CI: 0.94 to 2.03), CLBR (RD: -4%, 95% CI: -0.10 to 0.02), LBR (RD: 8%, 95% CI: -0.04 to 0.19), the number of 2PN fertilized oocytes (WMD: 0.20, 95% CI: -0.02 to 0.43), mature oocyte rate (RD: 10%, 95% CI: -0.10 to 0.31), the number of mature oocytes (WMD: 0.35, 95% CI: -0.12 to 0.82), cycle cancellation rate (RD: -7 %, 95% CI: -0.25 to 0.12), miscarriage rate (RD: 0%, 95% CI: -0.13 to 0.12), the total dose of gonadotropins (WMD: 67.70 IUs, 95% CI: -33.87 to 169.27), the duration of ovarian stimulation (WMD: -0.11 days, 95% CI: -0.34 to 0.12) and the incidence of premature LH surge (RD: 0%, 95% CI: -0.12 to 0.13) between the PPOS protocol and the GnRH antagonists. Conclusion: PPOS is an ovarian stimulation protocol with similar results compared to GnRH antagonists and may be used for patients with poor ovarian response.
description: Εισαγωγή: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησηςς και μετα-ανάλυσης ήταν η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας του πρωτοκόλλου διέγερσης των ωοθηκών με προγεσταγόνα (PPOS) σε σύγκριση με τη διέγερση των ωοθηκών (OS) με GnRH ανταγωνιστές σε ασθενείς με πτωχή ωοθηκική απάντηση (POR). Υλικά και μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε εκτενής αναζήτηση στη βιβλιογραφία στις βάσεις δεδομένων PubMed/Medline, Google Scholar, CENTRAL, Scopus και ClinicalTrials.gov μέχρι τον Μάρτιο του 2024 για την ανεύρεση μελετών που σύγκριναν τη χρήση του PPOS με τους GnRH ανταγωνιστές σε ασθενείς με κακή ωοθηκική απάντηση. Συμπεριλήφθηκαν όλες οι σχετικές μελέτες στη συστηματική ανασκόπηση, ανεξάρτητα από τον ορισμό της πτωχής ωοθηκικής απάντησης, τον τύπο και τη δόση προγεσταγόνου που χρησιμοποιήθηκε, τον τύπο γοναδοτροπινών που χορηγήθηκε και το πρωτόκολλο για την τελική ωρίμανση. Συμπεριλήφθηκαν μόνο μελέτες στην αγγλική γλώσσα. Το κύριο αποτέλεσμα ήταν ο αριθμός των ωαρίων (COCs) που συλλέχθηκαν. Δευτερεύοντα αποτελέσματα περιλάμβαναν την επίπτωση της πρόωρης αιχμής της LH, το ποσοστό ακύρωσης του κύκλου, τη συνολική δόση και τη διάρκεια των απαιτούμενων γοναδοτροπινών για τη διέγερση των ωοθηκών, τον αριθμό ώριμων (MII) ωοκυττάρων, τον αριθμό ωοκυττάρων που γονιμοποιήθηκαν με δύο προπυρήνες (2PN), το ποσοστό κλινικής κύησης, το ποσοστό ζώντων γεννήσεων (LBR), το σωρευτικό ποσοστό ζώντων γεννήσεων (CLBR) και το ποσοστό αποβολών. Η ποιότητα των μελετών αξιολογήθηκε με τη χρήση του εργαλείου Risk of Bias (Rob2) για τις τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες (RCTs) και την κλίμακα ποιοτικής αξιολόγησης Newcastle-Ottawa για τις μελέτες παρατήρησης. Τα διχοτομικά δεδομένα εκφράστηκαν ως διαφορές κινδύνου (RD) ή λόγοι πιθανοτήτων (OR) με 95% διαστήματα εμπιστοσύνης (CI), ενώ τα συνεχή αποτελέσματα παρουσιάστηκαν ως σταθμισμένες μέσες διαφορές (WMD) με 95% CI. Η μετα-ανάλυση πραγματοποιήθηκε με χρήση του IBM SPSS v.28. Η ετερογένεια μεταξύ των μελετών αξιολογήθηκε με τη χρήση του I². Χρησιμοποιήθηκε μοντέλο “fixed effects” εάν δεν υπήρχε σημαντική ετερογένεια (I2&lt;50%) και μοντέλο “random effects” αν υπήρχε σημαντική ετερογένεια (I2≥50%). Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε στο 0.05. Αποτελέσματα: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση αξιολόγησε 1 RCT και 8 αναδρομικές μελέτες, περιλαμβάνοντας συνολικά 3488 ασθενείς. Τα αποτελέσματα αυτής της μετα-ανάλυσης δεν έδειξαν σημαντική διαφορά στον αριθμό των ωαρίων που συλλέχθηκαν (WMD: 0.15, 95% CI: 0.52 έως 0.22), στο ποσοστό κλινικής κύησης (OR: 1.38, 95% CI: 0.94 έως 2.03), στο CLBR (RD: -4%, 95% CI: -0.10 έως 0.02), στο LBR (RD: 8%, 95% CI: -0.04 έως 0.19), στον αριθμό των ωοκυττάρων 2PN που γονιμοποιήθηκαν (WMD: 0.20, 95% CI: -0.02 έως 0.43), στο ποσοστό ώριμων ωοκυττάρων (RD: 10%, 95% CI: -0.10 έως 0.31), στον αριθμό ώριμων ωοκυττάρων (WMD: 0.35, 95% CI: -0.12 έως 0.82), στο ποσοστό ακύρωσης κύκλου (RD: -7%, 95% CI: -0.25 έως 0.12), στο ποσοστό αποβολών (RD: 0%, 95% CI: -0.13 έως 0.12), στη συνολική δόση γοναδοτροπινών (WMD: 67.70 IUs, 95% CI: -33.87 έως 169.27), στη διάρκεια της διέγερσης των ωοθηκών (WMD: -0.11 ημέρες, 95% CI: -0.34 έως 0.12) και στην επίπτωση πρόωρης αύξησης της LH (RD: 0%, 95% CI: -0.12 έως 0.13) μεταξύ του πρωτοκόλλου PPOS και των ανταγωνιστών GnRH. Συμπεράσματα: Το πρωτόκολλο PPOS είναι μια μέθοδος διέγερσης των ωοθηκών με παρόμοια αποτελέσματα σε σύγκριση με τους ανταγωνιστές GnRH και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ασθενείς με πτωχή ωοθηκική απάντηση.