Αλληλεπιδράσεις φυσικών εχθρών του Planococcus citri κατά την ταυτόχρονη χρήση τους στη βιολογική του αντιμετώπιση:
Creators: name: Γκουντή, Βασιλική Θ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2014
Subjects: Ψευδόκοκκος των εσπεριδοειδών
Βιολογική αντιμετώπιση
Φυσικοί εχθροί
Ενδοσυντεχνιακή θήρευση
Citrus mealybug
Biological control
Natural enemies
Intraguild predation

description: Στην παρούσα διδακτορική διατριβή μελετήθηκαν οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των φυσικών εχθρών, Anagyrus sp. near pseudococci Girault (Hymenoptera: Encyrtidae), Nephus includens Kirsch (Coleoptera: Coccinellidae) και Cryptolaemus montrouzieri Mulsant (Coleoptera: Coccinellidae), του ψευδόκοκκου των εσπεριδοειδών, Planococcus citri Risso (Hemiptera: Pseudococcidae). Από την μελέτη του κανιβαλισμού και της ενδοσυντεχνιακής θήρευσης μεταξύ των δύο αρπακτικών κολεοπτέρων βρέθηκε πως και τα δύο είδη κατανάλωσαν αυγά του είδους τους, με την ένταση του κανιβαλισμού να μειώνεται με την αύξηση της εξωσυντεχνιακής λείας. Επίσης, και τα δύο είδη κατανάλωσαν προνύμφες του είδους τους ενώ όταν ως λεία προσφέρθηκαν νύμφες του ίδιου είδους μόνο το C. montrouzieri παρουσίασε κανιβαλιστική συμπεριφορά. Η ενδοσυντεχνιακή θήρευση παρουσίασε ισχυρή ασυμμετρία δείχνοντας ότι μεταξύ των δύο αρπακτικών το C. montrouzieri ενδέχεται να λειτουργήσει ως ενδοσυντεχνιακός θηρευτής, και η επίδραση της συμπεριφοράς αυτής στο αποτέλεσμα ενός προγράμματος βιολογικής καταπολέμησης που θα συμπεριλαμβάνει και τα δύο είδη θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. Από τη μελέτη της ασύμμετρης ενδοσυντεχνιακής θήρευσης του παρασιτοειδούς από το N. includens βρέθηκε πως τα ανήλικα στάδια του A. sp. near pseudococci υφίστανται αυξημένη θήρευση κατά τα αρχικά στάδια ανάπτυξής τους ενώ καθώς η ανάπτυξη προχωράει, η ένταση της ενδοσυντεχνιακής θήρευσης μειώνεται, με το στάδιο της μούμιας να δέχεται μηδενική θήρευση από τα ενήλικα N. includens. Η επίδραση της προηγούμενης παρουσίας προνυμφών των δύο αρπακτικών στη συμπεριφορά ωοτοκίας του παρασιτοειδούς A. sp. near pseudococci μελετήθηκε επίσης μέσω της λειτουργικής απόκρισης. Χωρίς την προηγούμενη παρουσία προνυμφών αρπακτικών, η συμπεριφορά του παρασιτοειδούς μπορεί να περιγραφεί τόσο μέσω της καμπύλης λειτουργικής απόκρισης τύπου ΙΙ, όσο και μέσω της τύπου ΙΙΙ. Στην περίπτωση όπου στο ενδιαίτημα έχει προηγηθεί η παρουσία προνυμφών του είδους N. includens η συμπεριφορά ωοτοκίας του παρασιτοειδούς περιγράφεται από την καμπύλη λειτουργικής απόκρισης τύπου ΙΙ ενώ προηγούμενης παρουσίας προνυμφών C. montrouzieri η συμπεριφορά ωοτοκίας του παρασιτοειδούς περιγράφεται από την καμπύλη τύπου ΙΙΙ. Οι διαφορές στον τρόπο ωοτοκίας του παρασιτοειδούς θα μπορούσε να συσχετισθεί με την συμβατότητά του με το κάθε αρπακτικό σε ένα πρόγραμμα βιολογικής καταπολέμησης. Μελετήθηκε επίσης εργαστηριακά η επίδραση της ταυτόχρονης δράσης των τριών φυσικών εχθρών στη μεταβολή του πληθυσμού του P. citri. Σημαντικότερο ρόλο έχει ο παράγοντας του είδους και όχι ο βαθμός ποικιλότητας, με τα αρπακτικά N. includens να προκαλούν τη μικρότερη μείωση πληθυσμού σε σχέση με τους υπόλοιπους δύο φυσικούς εχθρούς, καθώς και τους μεταξύ τους συνδυασμούς. Τέλος, μελετήθηκε σε συνθήκες ημι-υπαίθρου η επίδραση της αυξημένης πυκνότητας προσβολής στην ασύμμετρη ενδοσυντεχνιακή θήρευση του παρασιτοειδούς. Η απόσταση του ενδοσυντεχνιακού θηράματος από την εστία προσβολής επηρεάζει σημαντικά την ένταση θήρευσης που δέχεται, με τα παρασιτισμένα άτομα P. citri να υφίστανται υψηλότερη θήρευση όταν βρίσκονται κοντά σε υψηλές πυκνότητες προσβολής. Ο μέσος χρόνος επιβίωσης μειώνεται σημαντικά για τα παρασιτισμένα άτομα κοντά σε εστίες προσβολής. Έτσι, η επίδραση της ύπαρξης εξωσυντεχνιακής λείας στην ενδοσυντεχνιακή θήρευση μπορεί να μεταβάλλεται ανάλογα με τις συνθήκες πειραματισμού, και ενώ οι εργαστηριακές βιοδοκιμές να αποδεικνύουν ότι σε υψηλές πυκνότητες εξωσυντεχνιακής λείας η ενδοσυντεχνιακή θήρευση μειώνεται, όταν ο πειραματισμός λαμβάνει χώρα σε φυσικές συνθήκες το αποτέλεσμα αντιστρέφεται, πιθανώς λόγω υψηλής συνάθροισης φυσικών εχθρών σε ενδιαιτήματα με πυκνές προσβολές.
description: In the present PhD Thesis dissertation interactions among the natural enemies Anagyrus sp. near pseudococci Girault (Hymentoptera: Encyrtidae), Nephus includens Kirsch (Coleoptera: Coccinellidae) and Cryptolaemus montrouzieri Mulsant (Coleoptera: Coccinellidae) of the citrus mealybug, Planococcus citri Risso (Hemiptera: Pseudococcidae) were investigated. A set of laboratory assays was carried out to assess the cannibalism and intraguild predation between the two coccinellid predators. Both species were found to readily consume conspecific eggs either in the presence or absence of additional extraguild prey. The strength of cannibalism reduced with the increase of extraguild prey availability. Also, both species consumed conspecific larvae, while only C. montrouzieri showed cannibalistic behavior against conspecific pupae. Intraguild predation was found to be highly asymmetrical. Intraguild predation on A. sp. near pseudococci by N. includens adults at different immature stages has also been investigated. Larvae of the parasitoid face increased intraguild predation at early developmental stages, while mummification provides adequate shelter against the predatory coccinellid. Thus, the strategy of delayed release of the coccinellid after the parasitoid has been launched could be supported, in order to allow the parasitoid to successfully produce mummies that are less vulnerable to predation. The effect of larval trails of the two predatory coccinellids on the oviposition behavior of A. sp. near pseudococci has been investigated by the means of functional response. It has been found that when the parasitoid forages on a larval trail free patch, its oviposition behavior can be described both by type II and type III functional response curve. In the case of previous presence of N. includens larvae, the parasitoid’s oviposition behavior can be described by type II functional response curve, while when C. montrouzieri larvae have been previously present on the patch, the parasitoid changes its oviposition behavior, which is then described by type III functional response curve. Differences in oviposition behavior of the parasitoid could be correlated to its compatibility with each ladybird in a biological control program based on multiple natural enemies. The effect of diversity and density level of the natural enemies’ guild on the suppression of P. citri population has also been investigated under laboratory conditions. Results indicated that species of natural enemies included in the guild has a greater effect on the suppression of the mealybug’s population than the level of diversity, with N. includens showing the lowest efficacy. Finally, the effect of high density population of P. citri on intraguild predation on A. sp. near pseudococci was investigated under semi-field conditions. The distance between the intraguild prey and infestation of P. citri significantly affects the level of intraguild predation, as parasitized mealybugs suffered higher predation when situated near to high infestation patches. In addition, survival rate was higher for the parasitized mealybugs that were situated away from extraguild prey. Thus, the effect of extraguild prey availability on intraguild predation might differ, when tested under laboratory or natural conditions, as high population levels of prey attract more natural enemies, resulting in high aggregation.