Σχολιασμένη μετάφραση του προλόγου και των έξι πρώτων αυτοτελών ποιημάτων του θεατρικού έργου “for colored girls who have considered suicide/when the rainbow is enuf”
Creators: name: Μωυσιάδου, Σταυρούλα Ισαάκ
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: Σχολιασμένη Μετάφραση
Θέατρο
Χορο-ποίημα
Translation with Commentary
Theatre
Chorepoem

description: Στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού προγράμματος «Μετάφραση, Επικοινωνία και Εκδοτικός Χώρος» εκπονήθηκε η παρούσα διπλωματική εργασία, που αφορά τη σχολιασμένη μετάφραση (“translation with commentary”, μετάφραση ενός κειμένου, και παράλληλα σχολιασμός των μεταφραστικών επιλογών κατά τη διαδικασία της μετάφρασης) σύμφωνα με τη μεθοδολογία που περιγράφει ο Cesterman στο έργο του The Map, και αναφέρεται στο θεατρικό έργο “for colored girls who have considered suicide/ when the rainbow is enuf” . Γράφτηκε το 1974, από την Αμερικανίδα θεατρογράφο και ποιήτρια Ntozake Shange (Ντοζάκ Σαν). Με θέματα όπως τον ρατσισμό, τη βία, τη σωματική κακοποίηση, την έκτρωση, εφτά μαύρες γυναίκες ερμηνεύουν την καθημερινότητα τους και τη σκληρότητα της εποχής. Πρόκειται για ένα «χορό-ποίημα», αποτελούμενο από είκοσι αυτοτελή ποιήματα, πλαισιωμένα από χορό και μουσική, γραμμένο στην αγγλική, με στοιχεία Αφρο-Αμερικάνικων Αγγλικών. Το παρόν θεατρικό έργο δεν έχει μεταφραστεί επίσημα σε κάποια άλλη γλώσσα, αλλά ούτε και στην ελληνική. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μεταφράστηκαν στην ελληνική ο πρόλογος και τα έξι πρώτα εκ των είκοσι αυτοτελών ποιημάτων. Αρχικά έχουμε τον πρόλογο, στον οποίο συμμετέχουν και οι εφτά κυρίες. Η κυρία με τα καφέ περιγράφει τις δυσκολίες του να είσαι μαύρη γυναίκα. Έπειτα, κάθε μία κυρία αναφέρει την καταγωγή της, και τέλος τραγουδούν και χορεύουν. Στο πρώτο ποίημα η κυρία με τα κίτρινα περιγράφει την πρώτη σεξουαλική της επαφή κατά τη διάρκεια του χορού της αποφοίτησης στις κυρίες με τα μπλε, πράσινα και κόκκινα. Έπειτα, η κυρία με τα μπλε μιλάει στις κυρίες με τα κίτρινα και τα πράσινα για τους μαραθώνιους χορού στους οποίους είχε συμμετάσχει, και για την αγάπη της για την τζαζ μουσική. Η κυρία με τα κόκκινα, στο τρίτο ποίημα, μονολογεί σχετικά με την οκτάμηνη αποτυχημένη σχέση της, την οποία και αποφασίζει να τερματίσει. Η κυρία με τα πορτοκαλί, απευθυνόμενη σε όλες τις κυρίες, μιλά για την αγάπη της για τον χορό στο τέταρτο ποίημα. Στο πέμπτο ποίημα, οι κυρίες με τα κόκκινα, τα μπλε και τα μωβ συζητούν σχετικά με τη φύση του βιασμού, και πόσο αυτή έχει αλλάξει, καθώς πλέον βιαστής δεν είναι κάποιος άγνωστος με προβληματικό παρελθόν. Στο έκτο ποίημα, η κυρία με τα μπλε περιγράφει την δύσκολη εμπειρία της άμβλωσής της. Τέλος, στο έβδομο ποίημα, η κυρία με τα μωβ περιγράφει τη ζωή της Σεκίτα. Κατά την μετάφρασή του έργου, προέκυψαν διάφορες μεταφραστικές δυσκολίες, καθώς έπρεπε να αντιμετωπιστούν οι ιδιαιτερότητες ως προς τη γλώσσα και τη θεματολογία του κειμένου, που βασίζονται σε έναν εντελώς διαφορετικό πολιτισμό από τον ελληνικό.
description: In the framework of the master “Translation, Communication, and Publishing” the current thesis was conducted, which is about the translation with commentary (the translation of a text, and at the same time, the commentary of the translating choices made during the translational procedure) according to the methodology described by Chesterman in “The Map”, and it is about the play “for colored girls who have considered suicide/ when the rainbow is enuf”. It was written in 1974, by the American playwright and poet Ntozake Shange. Seven women describe their daily lives and the cruelty of that time, including racism, violence, physical abuse, abortion. The play is a chorepoem of twenty separate poems, surrounded by dance and music, written in English, with hints of African-American English. This play is not officially translated either into another language or into Greek. The introduction and the first six poems were translated into Greek in this thesis. The play starts with an introduction, which all the ladies participate in. Lady in brown describes the difficulties of being a black woman. Then, each lady says where she is from, and finally they all sing and dance. In the first poem, lady in yellow describes to the ladies in blue, green and red her first sexual experience at the graduation night. Then, lady in blue talks to the ladies in yellow and green about the dance marathons she has participated in, and she mentions that she loves jazz music. Lady in red, in the third poem, talks about her unsuccessful, eight-month affair, which she decides to give an end to. Lady in orange, talking to all the ladies, says that she loves dancing. In the fifth poem, ladies in red, blue and purple discuss about rape, and the way it is changed, as far as the rapist is concerned. In the sixth poem, lady in blue describes her unpleasant experience of abortion. Finally, in the seventh poem, lady in purple describes the life of Sechita. During the translation of the play, several difficulties came up, as the language and the cultural framework of the play totally differ from the Greek language and culture.