Η επίδραση προγράμματος επιτραπέζιας αντισφαίρισης στο καρδιακό αυτόνομο νευρικό σύστημα ατόμων με κάκωση νωτιαίου μυελού σε αναπηρικό αμαξίδιο.
Creators: name: Βογιατζή, Γεωργία Χαραλάμπους
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2014
Subjects: Καρδιακό αυτόνομο νευρικό σύστημα
Κάκωση νωτιαίου μυελού
Επιτραπέζια αντισφαίριση
Cardiac autonomic nervous system
Spinal cord injury
Table tennis

description: Τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την κυριότερη αιτία θανάτου ατόμων με κάκωση νωτιαίου μυελού (KNM). Η δυσλειτουργία του καρδιακού αυτόνομου νευρικού συστήματος (ΑΝΣ) είναι μια συχνή επιπλοκή της κάκωσης, ιδιαίτερα όταν η ανατομική βλάβη εντοπίζεται σε υψηλότερο επίπεδο στο νωτιαίο μυελό. Συγκεκριμένα, παρατηρείται μειωμένη δράση του συμπαθητικού και αυξημένη του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος στην καρδιά και παράλληλα διαταραχή της ισορροπίας των δυο συστημάτων. Λόγω αυτής της δυσλειτουργίας του ΑΝΣ τα άτομα με ΚΝΜ παρουσιάζουν καρδιαγγειακές, πνευμονολογικές, γαστρεντερικές, μυοσκελετικές, νευρολογικές και δερματολογικές επιπλοκές. Τα τελευταία χρόνια έχει διαπιστωθεί ο θεραπευτικός ρόλος της άσκησης σε άτομα με ΚΝΜ και κρίνεται επιτακτική η ανάγκη εύρεσης εναλλακτικών και ελκυστικών μορφών γύμνασης για την αύξηση της συμμετοχής τους σε προγράμματα άσκησης. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της οξείας και χρόνιας επίδρασης ενός προγράμματος άσκησης επιτραπέζιας αντισφαίρισης στο καρδιακό αυτόνομο νευρικό σύστημα ατόμων με τετραπληγία μετά από ΚΝΜ. Επίσης μελετήθηκε η επίδραση της επιτραπέζιας αντισφαίρισης στη λειτουργική απόδοση των άνω άκρων. Στη μελέτη συμμετείχαν 14 άνδρες με τετραπληγία με ΚΝΜ (Α6-Α7), ηλικίας 32 έως 47 ετών, οι οποίοι χωρίστηκαν με τυχαία δειγματοληψία σε 2 ομάδες. Επτά άτομα με τετραπληγία αποτέλεσαν την ομάδα Α (μέση ηλικία 39.3 ± 5.2 έτη), που συμμετείχε σε ένα εξάμηνο πρόγραμμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης, 3 φορές την εβδομάδα και οι υπόλοιποι επτά την ομάδα Β (μέση ηλικία 39.4 ±3.9 έτη), που χρησίμευσαν ως ομάδα ελέγχου. Στη μελέτη επίσης συμμετείχαν 7 υγιείς άνδρες (μέση ηλικία 40.0±6.1 έτη), οι οποίοι δε συμμετείχαν σε οργανωμένα προγράμματα φυσικής δραστηριότητας και αποτέλεσαν την ομάδα Γ, των υγιών ελέγχου. Όλοι οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε 24ωρη καταγραφή του καρδιακού ρυθμού για την ανάλυση της μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας (HRV), καθώς και σε εργομέτρηση και δυναμομέτρηση των άνω άκρων. Στα άτομα της ομάδας Α εκτιμήθηκε και η δράση του ΑΝΣ κατά τη διάρκεια οξείας άσκησης με Polar S810i. Μετά από το 6μηνο πρόγραμμα άσκησης έγινε επανέλεγχος όλων των παραμέτρων στην ομάδα Α. Κατά την έναρξη της μελέτης δεν διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις δυο ομάδες των ασθενών σε όλες τις παραμέτρους που εκτιμήθηκαν, οι οποίες διέφεραν όμως στατιστικά από τους υγιείς. Κατά τη διάρκεια της μελέτης δεν εμφανίστηκαν ασκησιογενείς διαταραχές. Από τα αποτελέσματα της 24ωρης καταγραφής του καρδιακού ρυθμού στην ομάδα Α στο τέλος του 6μηνου προγράμματος άσκησης διαπιστώθηκε σημαντική αύξηση του LF κατά 27,7% (p=0.016) και του HF κατά 46.6% (p=0.048) και μείωση του κλάσματος LF/HF κατά 28% (p= 0.044), που έφθασε στα επίπεδα των υγιών μαρτύρων. Παράλληλα, μετά το τέλος του 6μηνου προγράμματος επιτραπέζιας αντισφαίρισης παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση του χρόνου κόπωσης των άνω άκρων κατά 69% (p=0.002) και της μέγιστης επιτευχθείσας επιβάρυνσης κατά 67% ( p=0.003), διαφορές οι οποίες ήταν στατιστικά σημαντικές συγκριτικά με την ομάδα Β. Συμπεραίνεται ότι η εφαρμογή ενός προγράμματος επιτραπέζιας αντισφαίρισης είναι εφικτή, ασφαλής και αποτελεσματική στη βελτίωση της δράσης του ΑΝΣ στην καρδιά ατόμων με κάκωση νωτιαίου μυελού, κυρίως επιφέροντας ισορροπία στη δράση των δυο συστημάτων.
description: Cardiovascular diseases are the common cause of death for people with spinal cord injury (SCI). Cardiac autonomic nervous system (ANS) dysfunction is a frequent complication of the disease, particularly when the anatomic injury failure is located on a higher level in the spinal cord. Specifically, a decreased cardiac sympathetic and increased vagal activity is observed. Due to this ANS dysfunction, people with SCI present cardiovascular, pulmonary, gastro-intestinal, musculoskeletal, neurological and dermatological complications. During the last years the therapeutic role of exercise on people with SCI is recognized and the need to find alternative and attractive forms of exercise aiming to increase their participation in exercising programs is more than necessary. The aim of the study was to examine the acute and chronic effects of an exercising table tennis program on cardiac ANS in people with tetraplegia. Moreover, the effect of table tennis on the functional performance of upper limbs was studied. Fourteen males with tetraplegia (C6-C7) (aged from 32 to 47 yrs old) participated in the study and were randomly divided into 2 groups. Seven tetraplegics (aged 39.3 ± 5.2 yrs old - Group A), followed a six-month program with table tennis, three times per week and the other 7 tetraplegics (aged 39.4 ± 3.9 years -Group B), were used as patients control group. Additionally, 7 healthy sedentary men (aged 40.0 ± 6.1 yrs old- Group C) participated in the study as healthy controls. All participants underwent a 24hour ambulatory ECG monitoring (Holter), for the evaluation of the heart rate variability (HRV) indices, as well as a maximal ergometric and dynamometric testing of the upper limbs. In group A, the acute response of ANS during exercise was evaluated by Polar S810i. After the 6-month exercise program all parameters were re-evaluated in group A. At baseline, there was no statistical significant difference between the two patient groups. There was no exercise-induced complication during the study. At the end of the study, group A showed a significant increase in LF by 27.7% (p=0.016), HF by 46.6% (p=0.048) and a decrease in LF/HF ratio by 28% (p=0.044), which finally reached the levels of healthy individuals. Moreover, at the end of the 6-month table tennis program, maximal exercise time of the upper limbs was by 69% (p=0.002) increased and maximal strength by 67% (p=0.003). Our results indicate that a 6-month table tennis training program is safe and able to improve cardiac autonomic nervous system activity mainly by achieving a balance between sympathetic and vagal activity.