Υπερμικροσκοπική μελέτη του ρινικού βλεννογόνου ασθενών με υπερτροφία της κάτω ρινικής κόγχης: συμβολή στην εκτίμηση της αποτελεσματικότητας χειρουργικών τεχνικών αποκατάστασης
Creators: name: Τζήντρος, Γεώργιος Β.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2006
Subjects: Κογχοτομή
Κογχοπλαστική
Conchotomy
Conchoplasty

description: Σκοπός: Η υπερτροφία των κάτω ρινικών κογχών αποτελεί σύνηθες ρινοσκοπικό εύρημα και συχνό αίτιο δυσχέρειας της ρινικής αναπνοής. Εποχιακοί ή ετήσιοι αλλεργικοί παράγοντες, φάρμακα καθώς και δυσλειτουργίες στην αυτόνομη ρύθμιση των αγγειοκινητικών λειτουργιών της μύτης, συντελούν σε σημαντικό βαθμό στην εμφάνιση αυτής της παθολογίας. Η συντηρητική φαρμακευτική θεραπεία συχνά αντιμετωπίζει αποτελεσματικά το πρόβλημα. Σε αποτυχία αυτής μετά από 3μηνη φαρμακευτική προσπάθεια, επιχειρείται χειρουργική αντιμετώπιση. Η κογχοπηξία με τη χρήση ραδιοκυμάτων, διαθερμιών, ακτίνων λέιζερ και υπερήχων σε αντιδιαστολή με την κλασσική κογχοτομή αποτελεί έναν εναλλακτικό ελκυστικό τρόπο χειρουργικής αποκατάστασης. Στην παρούσα μελέτη εκτιμήθηκε στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο διέλευσης η υφή του ρινικού βλεννογόνου πριν και μετά την εφαρμογή υπερήχων, συμβατικής διαθερμίας και ραδιοκυμάτων, με σκοπό να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητα των μεθόδων σε συσχετισμό με κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα. Υλικό-μέθοδος: Στην διεξαγωγή της εργασίας αυτής συμμετείχαν 70 ασθενείς, 39 άνδρες και 31 γυναίκες, ηλικίας 21-60 ετών. Όλοι εμφάνιζαν θετική δοκιμασία αποσυμφόρησης και φυσιολογική ολική IgE ορού. Τυχαία σχηματίστηκαν 2 ομάδες ασθενών των 30 ατόμων. Στην Α ομάδα στην μία κόγχη εφαρμόστηκαν υπέρηχοι και στην άλλη μονοπολική διαθερμία. Στην Β ομάδα εφαρμόστηκαν υπέρηχοι και ραδιοκύματα αντίστοιχα. Οι υπόλοιποι 10 ασθενείς συνέχισαν να αντιμετωπίζονται με συντηρητική φαρμακευτική θεραπεία και αποτέλεσαν την ομάδα των μαρτύρων. Τρεις και πλέον μήνες μετά την επέμβαση, έγινε επανέλεγχος και διενεργήθηκε νέα βιοψία βλεννογόνου από την περιοχή των χειρουργημένων κογχών. Οι ασθενείς των 2 ομάδων υποβλήθηκαν πριν την επέμβαση σε πρόσθια ρινομανομανομετρία, χωρίς τη χρήση αποσυμφορητικού παράγοντα, ενώ η ίδια εξέταση επαναλήφθηκε μετά 3μηνο. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης έγινε καταγραφή της ποσότητας του αναισθητικού που χρησιμοποιήθηκε σε κάθε ρινική θαλάμη, η οποία αντιπροσώπευε την αντίστοιχη τεχνική. Μελετήθηκε ο διεγχειρητικός πόνος με τη χρήση τριτοβάθμιας κλίμακας καθώς και ο πόνος την πρώτη μετεγχειρητική ημέρα με την καταγραφή του αριθμού και του είδους των αναλγητικών δισκίων που χρησιμοποιήθηκαν για την αντιμετώπιση του. Επίσης καταγράφηκε η ανάγκη πωματισμού της ρινικής θαλάμης λόγω μη ελεγχόμενης ρινορραγίας. Μελετήθηκε τέλος ο μετεγχειρητικός χρόνος κατά τον οποίο ο βλεννογόνος κατά την πρόσθια ρινοσκόπηση παρουσίαζε φυσιολογική όψη, καθώς και οι απώτερες επιπλοκές που παρουσιάστηκαν μετεγχειρητικά καθ΄ όλο το διάστημα της παρακολούθησης των ασθενών. Αποτελέσματα: Όλοι οι ασθενείς παρουσίαζαν στον επανέλεγχο βελτίωση της ρινικής τους αναπνοής τόσο υποκειμενικά όσο και αντικειμενικά με τη εκτίμηση των ρινομανομετρικών μετρήσεων. Σύμφωνα με την στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων μεταξύ των τριών τεχνικών υπήρξε στατιστική σημαντικότητα υπέρ της τεχνικής των υπερήχων όσον αφορά στις παραμέτρους πρόσθιος ρινομανομετρικός έλεγχος, διεγχειρητικός πόνος, ποσότητα αναισθητικών και αναλγητικά την 1η μετεγχειρητική ημέρα. Στατιστική σημαντικότητα υπέρ της ομάδας των ραδιοκυμάτων όσον αφορά στις παραμέτρους μετεγχειρητική ημέρα φυσιολογικής όψης ρινικού βλεννογόνου και διεγχειρητικές και μετεγχειρητικές επιπλοκές. Στατιστική σημαντικότητα υπέρ της τεχνικής της μονοπολικής διαθερμίας διαπιστώθηκε κατά την μελέτη της παραμέτρου πωματισμός ρινός. Η προεγχειρητική ιστολογική εξέταση έδειξε εκφυλισμένα επιθηλιακά κύτταρα, απώλεια των κροσσών, λύση των διακυτταρικών συνδέσεων, οίδημα, υπερπαραγωγή βλέννης, φλεγμονώδη διήθηση του χορίου. Κατά τον επανέλεγχο στις κόγχες όπου εφαρμόστηκε μονοπολική διαθερμία διαπιστώθηκε πλήρης έλλειψη των κροσσών, όσο και περιορισμός του μεσοκυττάριου οιδήματος. Στο χόριο παρατηρήθηκε εξεσημασμένη παραγωγή κολλαγόνου και μικρή ελάττωση της παραγόμενης βλέννης από τα αδενικά κύτταρα. Σε 7 ασθενείς το αναπνευστικό επιθήλιο ήταν μεταπλασμένο σε πολύστιβο πλακώδες. Στην ομάδα των κογχών που υπέστησαν συρρίκνωση με ραδιοκύματα, τα πλέον αξιοσημείωτα ιστολογικά ευρήματα ήταν η πλήρης έλλειψη των κροσσών και η σημαντική αύξηση του υποεπιθηλιακού κολλαγόνου. Μεγάλος αριθμός δειγμάτων είχε μεταπλασμένο επιθήλιο, ενώ σε ορισμένες θέσεις εντοπίστηκαν αδένες με αυξημένη εκκριτική λειτουργία. Αντίθετα στις κόγχες οι οποίες αντιμετωπίστηκαν με υπερήχους, παρατηρήθηκε αξιοσημείωτη μείωση της παραγόμενης βλέννης και του διάμεσου οιδήματος. Στο χόριο υπήρχαν άφθονες δεσμίδες κολλαγόνων ινών και πολλοί ινοβλάστες. Το επιθήλιο, αν και σε μικρό αριθμό δειγμάτων ήταν μεταπλασμένο, παρουσίαζε υψηλότερο βαθμό οργάνωσης, με επιμήκη, κυλινδρικά κύτταρα και λίγα καλυκοειδή. Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί, ότι στην ομάδα αυτή παρατηρήθηκαν περιορισμένης έκτασης περιοχές αναγεννώμενου κροσσωτού επιθηλίου, χαρακτηριζόμενες από την παρουσία αραιών και βραχέων κροσσών στην επιφάνεια των κυλινδρικών κυττάρων
description: Purpose: Nasal obstruction owing to chronic hypertrophic rhinitis (CHR) is one of the most common problems encountered in the field of rhinology. Perennial allergic rhinitis, non allergic vasomotor rhinitis and compensatory hypertrophy resulting from a long standing septal deviation, are the most common non infectious causes of mucosal swelling. The management of the disease is usually achieved after conservative treatment. The failure, three months after the mentioned therapy, can make essential the surgical treatment. Even though the inferior turbinectomy still remains the therapy of choice in many cases, modern methods like conchopexy —via radiofrequencies, monopolar diathermy, laser and ultrasonics— have been recently proposed. In our study, tiny biopsies of inferior turbinate mucosa were studied by the use of electron microscope pre and postoperatively. The purpose of this study was to assess the effectiveness of monopolar diathermy, ultrasonics and radiowaves against the inferior turbinate hypertrophy based on clinical and histological evaluation. Material and Methods: In our prospective study —from 2001 to 2004— 70 patients, 39 males and 31 females ranging from 21 to 60 years, were included. All patients had a positive decongestive procedure and their total IgE range was normal. Patients were randomized into two groups of 30 persons each. Patients in group A were operated by the use of ultrasonics and monomolar coagulation. Patients in group B were operated by the use of ultrasonics and radiofrequencies. In each inferior turbinate the kind of surgical technique was applied accidentally. The control group, which was composed of the rest 10 patients, received only conservative treatment. Postoperative histological analysis was performed on all patients, 3 months after at least. Anterior Rhinomanometry (AR) evaluation, without nasal decongestion, was repeatedly performed in A and B groups 3 months later. The local anesthetic which was used during surgical procedure, in each nasal cavity, was calculated and recorded for every different surgical technique. The pain during operation was recorded by the assistance of a three grade-scale system. Additionally, the pain during the first postoperative day, was evaluated recording the number and kind of analgesics which were administered. Cases of operative or postoperative nasal bleeding leading to nasal package, were also evaluated in each surgical technique. The postoperative period demanded for the healing of turbinate mucosa was recorded, additionally to minor or major postoperative complications. Results: Postoperatively better nasal breathing was referred by all the patients. The process of results of anterior rhinomanometry showed improvement on both groups. The measurements of the study were under statistical analysis with the devision F technique. Ultrasound technique predominated against the two other techniques as regards the parameters anterior rhinomanometry, operative pain, the amount of operatively used local anesthetics, and the first postoperative day administered pain killers. Major or minor operative and postoperative complications and the period of turbinate healing were assessed. Radiofrequencies showed a clear preponderance to other techniques. The statistical study of nasal package parameter, showed an obvious preponderance of Monopolar diathermy technique.The preoperative transmission electron microscope study revealed, degeneration of epithelial cells, loss of cilia, disruption of intercellular connections, edema, nasal mucus overproduction and inflammatory infiltration in chorium. Postoperative electron microscope of nasal mucosal after monopolar diathermy revealed decrease of intercellular edema. However regeneration of cilia in turbinate mucosal surfaces was not observed. Analysis slight diminution of mucus and overproduction of collagen were also observed. In 7 patients, respiratory epithelium was degenerated (converted) to flattened stratified. The lack of cilia regeneration in combination with profuse submucosal collagen production was observed in cases, after shrinkage via radiofrequencies. Metaplastic epithelium was observed in a great number of histological specimens combined with increased gland secretion. Patients were managed via Ultrasound approach revealed an impressive decreasing of mucus secretions and interstitial edema. A profuse presence of fibroblast bundles and collagen fibers were observed in chorium. Islands with right organized epithelium of columnarciliated cells and sparse goblet cells, were observed combined with islands of meta plastic epithelium. Finally we should also focus on the fact that in some patients-of the above surgical way- sparse islands of ciliated stratified regenerated epithelium were observed