Ο αναιρετικός έλεγχος του δεδικασμένου
Creators: name: Ευθυμίου, Χρήστος Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: Δεδικασμένο
Άρειος Πάγος
Αναίρεση
Force of the final judgment
Greek Supreme Court
Final Appeal

description: Η ανά χείρας διπλωματική εργασία αποσκοπεί στο να ερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο «ενσωματώνεται» ο θεσμός του δεδικασμένου στο δίκαιο της αναίρεσης, ανάλογα με τον κάθε φορά νομικό μανδύα αναιρετικού ισχυρισμού με τον οποίο περιβάλλεται. Με άλλες λέξεις, η παρούσα εργασία πραγματεύεται τον τρόπο ελέγχου του δεδικασμένου από τον Άρειο Πάγο ανάλογα με τον κάθε φορά επικαλούμενο λόγο αναίρεσης. Συγκεκριμένα, το δεδικασμένο ενδιαφέρει τρείς (3) από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 559 Κ.Πολ.Δ. λόγους αναίρεσης. Καταρχάς, ενδιαφέρει τον λεγόμενο «επώνυμο» περί δεδικασμένου αναιρετικό λόγο ο οποίος θεμελιώνεται στο άρθρο 559 αρ. 16 Κ.Πολ.Δ. Η επίκληση στο δικόγραφο της αναίρεσης του εν λόγω αναιρετικού λόγου επιτρέπει στον Άρειο Πάγο ιδιαίτερα ευρύ έλεγχο σε ό,τι αφορά το δεδικασμένο που εκτείνεται τόσο στις προϋποθέσεις (τυπικές και ουσιαστικές) γέννησής του όσο και στις δύο ειδικότερες λειτουργίες του (θετική και αρνητική) όπως και στα κατ’ ιδίαν όρια όπου αναπτύσσει δεσμευτική ισχύ (αντικειμενικά, υποκειμενικά και χρονικά όρια). Βάσει αυτού του αναιρετικού λόγου, ο Άρειος Πάγος ελέγχει την ορθή τήρηση και εφαρμογή των περί δεδικασμένου διατάξεων. Η αρνητική λειτουργία του δεδικασμένου ενεργοποιεί και ακόμη έναν λόγο αναίρεσης, τον λόγο αναίρεσης που θεμελιώνεται στο άρθρο 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ. Τέλος, η ίδια η φύση ενός περί δεδικασμένου ισχυρισμού ως αυτοτελούς πραγματικού ισχυρισμού που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης αποτελεί τον συνδετικό κρίκο του δεδικασμένου με τον τρίτο λόγο αναίρεσης και συγκεκριμένα με τον λόγο αναίρεσης που θεμελιώνεται στο άρθρο 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ. Σε ό,τι αφορά τη δομή της παρούσης διπλωματικής εργασίας, καταρχάς, σε επίπεδο εισαγωγικών παρατηρήσεων γίνεται αναφορά στην έννοια και τον σκοπό του δεδικασμένου, με στόχο την ανάδειξη του θεμελιώδους χαρακτήρα του ως θεσμού, και τον λόγο που ο αναιρετικός του έλεγχος είναι τόσο εξέχουσας σημασίας. Έπειτα, η παρούσα θα υπεισέλθει στο κύριο αντικείμενό της, την ανάλυση του τρόπου μέσα από τον οποίο ελέγχεται το δεδικασμένο από τον Άρειο Πάγο, ενώ, ως άμεσα συναφές ζήτημα, εξετάζεται η σχέση μεταξύ των αναιρετικών λόγων, και τα ζητήματα τα οποία αναφύονται ιδίως σε ό, τι αφορά την ενδεχόμενη δυνατότητα σωρευτικής επίκλησης τους στο ίδιο δικόγραφο αναίρεσης.
description: The present thesis aims to define the way that the statute of the force of the final judgment is incorporated in the law of the appeal to the Greek Supreme Court, depending on the plea that the party is invoking. In other words, the current thesis defines the way that the Greek Supreme Court makes use of its jurisdiction in order to control the rightness of the decisions of the lowers courts on the force of the final judgment. Specifically, the force of the final judgment interests three (3) of the restrictive referred to in article 559 Code of Civil Procedure grounds of appeal. First of all, the force of the final judgment appeals to the so-called “ surname” plea of the appeal to the Greek Supreme Court, which is based on Article 559 Code of Civil Procedure no. 16. The invoking of the plea that is based on 559 CCP no. 16 in the application of the final appeal to the Greek Supreme Court, allows the last Court to make a very wide and severe control in every aspect of the force of the final judgment, particularly in the conditions of its creation (formal and substantive), and in its two specific functions (positive and negative), as well as the respective limits that develops binding (objective, subjective and time limits). The current plea of the appeal allows the Greek Supreme Court to check the proper observance and implementation of the provisions that are related to the force of the final judgment. The negative function of the force of the final judgment, activates the second ground of the appeal to the Greek Supreme Court which is based on article 559 CCP no 14. Finally, the very nature of a claim on res judicata, as an independent factual claim that exercises a significant influence on the outcome of the trial, is the link of res judicata (the force of the final judgment) with the third plea of the appeal which is based on 559 CCP no. 8. In terms of the structure of the current thesis, in the introductory remarks there is a reference to the concept and purpose of the force of the final judgment, in order to highlight the fundamental character as an institution and the reason that the control that exercises the Greek Supreme Court is of such significance. Thereafter, the current thesis is entering its main object, to analyze the way that the Greek Supreme Court controls the rightness of the decisions of the lower court that deal with issues of res judicata. Finally, the present thesis examines the relationship between the pleas of appeal to the Greek Supreme Court and the matters arising particularly in regard to the possibility of the cumulative invocation on the three grounds of appeal to the Greek Supreme Court.