Η επίδραση δύο διαφορετικών πρωτοκόλλων αερόβιας διαλειμματικής άσκησης σε παραμέτρους της απόδοσης στο άθλημα της κολύμβησης:
Creators: name: Δαλαμήτρος, Αθανάσιος Α.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2014
Subjects: Αερόβια διαλειμματική άσκηση
Πρωτόκολλα παρέμβασης
Παράμετροι απόδοσης
Κολύμβηση
Aerobic interval protocols
Training intervention
Performance parameters
Swimming

description: «Η επίδραση δύο διαφορετικών πρωτοκόλλων αερόβιας διαλειμματικής άσκησης σε παραμέτρους της απόδοσης στην κολύμβηση». (Υπό την επίβλεψη του Καθηγητή κ. Σπύρου Κέλλη). Σκοπός της διδακτορικής διατριβής ήταν η διερεύνηση της επίδρασης δύο διαφορετικών προγραμμάτων αερόβιας διαλειμματικής άσκησης σε παραμέτρους της απόδοσης στην κολύμβηση. Είκοσι τέσσερεις αθλητές με προηγούμενη εμπειρία σε πανελλήνια πρωταθλήματα χωρίστηκαν σε δύο πειραματικές ομάδες, οι οποίες ακολούθησαν πρόγραμμα αερόβιας διαλειμματικής άσκησης διάρκειας 8 εβδομάδων και σε ομάδα ελέγχου. Η πρώτη πειραματική ομάδα (n=8, 22,13 ± 0,99yr) (INT50), εκτέλεσε, ανάλογα με την εβδομάδα του προγράμματος, 12 έως 16 επαναλήψεις των 50m με διάλειμμα 15sec, ενώ η δεύτερη ομάδα (n=8, 22,88 ± 1,36yr) (INT100) εκτέλεσε 6 έως 8 επαναλήψεις των 100m με διάλειμμα 30sec. Η ομάδα ελέγχου (n=8, 23,13 ± 2,17yr) απείχε από τις προπονήσεις κατά τη συγκεκριμένη περίοδο. Τα πρωτόκολλα πραγματοποιήθηκαν με ένταση που αντιστοιχούσε στο 100% της μέγιστης αερόβιας ταχύτητας (ΜΑΤ) με την τεχνική του ελευθέρου στιλ. Πριν και μετά τα πρωτόκολλα, καταγράφηκαν οι ταχύτητες στις μέγιστες δοκιμασίες των 50, 100 και 400m (V50, V100 και V400), καθώς επίσης και η ΜΑΤ, η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου (VO2max) και ο συνολικός χρόνος της άσκησης κατά τη δοκιμασία της VO2max (TVO2max). Επίσης, καταγράφηκαν η συγκέντρωση του γαλακτικού οξέος (Γ.Ο.) και η κορυφαία καρδιακή συχνότητα στα προγράμματα άσκησης, η ανάληψη της καρδιακής συχνότητας (Κ.Σ.) κατά τη διάρκεια της 1ης και τελευταίας προπόνησης του προγράμματος και η ανάληψή της Κ.Σ. σε όλες τις δοκιμασίες. Τέλος, μετρήθηκαν οι συνολικές χεριές και υπολογίστηκε το μήκος χεριάς στις μέγιστες κολυμβητικές δοκιμασίες. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα και με τα δύο πρωτόκολλα (ΙΝΤ50 και ΙΝΤ100), σημειώθηκε σημαντική αύξηση στις παραμέτρους V100, V400, ΜΑΤ, VO2max (p ≤ 0,01), μειώθηκε σημαντικά η κορυφαία καρδιακή συχνότητα και η συγκέντρωση Γ.Ο. κατά την εκτέλεση των προγραμμάτων άσκησης μετά το τέλος των προπονητικών παρεμβάσεων και επιταχύνθηκε η ανάληψη της Κ.Σ. σε όλες τις δοκιμασίες μετά τις 8 εβδομάδες (p ≤ 0,05). Αντίθετα η V50, όπως και η συγκέντρωση Γ.Ο., δε μεταβλήθηκαν σημαντικά στις μέγιστες δοκιμασίες των 50 και 100m και στα δύο πρωτόκολλα (p &gt; 0,05). Οι συνολικές χεριές σημείωσαν σημαντική μείωση μόνο κατά τη δοκιμασία των 400m στο INT50, ενώ το μήκος χεριάς παρουσίασε σημαντική αύξηση στη δοκιμασία των 100m και στα δύο πρωτόκολλα (p ≤ 0,05). Επίσης, ο TVO2max βελτιώθηκε σημαντικά μόνο στο ΙΝΤ100 (p ≤ 0,05). Η ομάδα ελέγχου δεν παρουσίασε σημαντική μεταβολή σε καμία από τις παραμέτρους που μετρήθηκαν μετά τις 8 εβδομάδες (p &gt; 0,05). Συμπερασματικά, τα δύο πρωτόκολλα που εφαρμόστηκαν παρουσιάστηκαν εξίσου αποτελεσματικά ως προς τη βελτίωση σημαντικών παραμέτρων που σχετίζονται με τη διάκριση στο άθλημα της κολύμβησης, με τη V100 να βελτιώνεται πιθανότατα μέσω της αύξησης του μήκους χεριάς και τη V400m μέσω της αύξησης της VO2max, και στα δύο πρωτόκολλα.
description: “The effect of two different aerobic interval protocols on performance parameters in swimming”. (Under the supervision of Professor Spiros Kellis). The purpose of the thesis was to examine the effect of two different aerobic interval protocols on performance parameters in swimming. Twenty-four athletes with previous experience, were divided in two experimental groups that followed an 8 week aerobic interval program and a control one. The first experimental group (n=8, 22.13 ± 0.99yr) performed 12 to 16 repetitions of 50m with 15sec rest (INT50), while the second group performed 6 to 8 repetitions of 100m with 30sec rest (n=8, 22.88 ± 1.36yr) (INT100). Control group (n=8, 23.13 ± 2.17yr) refrained from training during the same period. The two protocols were executed at 100% of maximal aerobic speed (MAS), with the front-crawl technique. Before and after the 8 week program, the velocity of 50, 100 and 400m maximum tests (V50, V100 and V400), MAS, maximal oxygen consumption (VO2max) and the total time of exercise during VO2max determination (TVO2max) were measured. In addition, blood lactate accumulation (BLa) and peak exercise heart rate (HRpeak) during exercise programs, as well as recovery of HR during the 1st and the last training session of the protocol were recorded. Finally, total strokes were measured and stroke length was calculated. Τhe results showed that both ΙΝΤ50 and ΙΝΤ100 protocols significantly improved performance in V100, V400, MAS and VO2max (p ≤ 0.01), reduced HRpeak and BLa accumulation during exercise programs execution after the intervention protocols and HRrec was accelerated in all testing procedures after the 8 weeks (p ≤ 0.05). In contrast, V50 and BLa accumulation in 50 and 100m maximal tests did not change significantly in both protocols (p &gt; 0.05). Total strokes were significantly reduced only during 400m maximal test in INT50, whereas stroke length was significantly improved during 100m maximal test in both protocols (p ≤ 0.05). Complementary, TVO2max was improved only in ΙΝΤ100 (p ≤ 0.05). All the studied parameters showed no significant changes in control group after the 8 weeks (p &gt; 0.05). According to these results, both implemented protocols were equally beneficial to improvements in parameters affecting swimming performance. It is likely that V100 was improved through the increase of stroke length and V400m through the improvement in VO2max, for both protocols.