Αναδρομική μελέτη περιστατικών σκύλων με παραμένοντα νεογιλά δόντια, στο διάστημα 2008-2018
Creators: name: Ταχτσόγλου, Συμέλα-Μαρία Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Νεογιλά δόντια
Σκύλος
Παραμένοντα
Deciduous teeth
Canine
Persistent

description: Η παραμονή των νεογιλών δοντιών, ενώ ήδη έχει ξεκινήσει η ανατολή των μονίμων δοντιών, αποτελεί μια από τις συχνές αιτίες προσκόμισης των νεαρών και ειδικά των σκύλων μικρόσωμων φυλών στον κτηνίατρο. Παρόλο που η πάθηση αυτή δεν απειλεί άμεσα τη ζωή του σκύλου, η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπισή της είναι σημαντική, καθώς οι επιπτώσεις της στη στοματική κοιλότητα μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά την ευζωία του σκύλου. Η συγκεκριμένη αναδρομική μελέτη είχε ως στόχο να μελετηθούν και να συσχετιστούν ευρήματα και επιδημιολογικά στοιχεία σκύλων με παραμένοντα νεογιλά δόντια που προσκομίστηκαν στην Κλινική Ζώων Συντροφιάς (ΚΖΣ), του Τμήματος Κτηνιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από το αρχείο της Μονάδας Χειρουργικής – Μαιευτικής, της ΚΖΣ αντλήθηκαν όλα τα περιστατικά σκύλων με παραμένοντα νεογιλά δόντια, οι οποίοι προσκομίστηκαν στη Μονάδα στο χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο του 2008 έως τον Δεκέμβριο του 2018. Τελικά στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 78 σκύλοι, των οποίων τα ιστορικά ήταν πλήρη και υπήρχε επαρκής παρακολούθηση για ικανό διάστημα μετά την προσκόμιση, όλοι οι σκύλοι κατά τη προσκόμιση τους παρουσίαζαν παραμένοντα νεογιλά δόντια. Στη συνέχεια καταγράφηκαν σε υπολογιστικά φύλλα, το φύλο του ζώου, η ηλικία του καθώς και η φυλή στην οποία ανήκε, εάν προσκομίστηκε ως παραπομπή κάποιου ιδιώτη συναδέλφου, ο τρόπος διαβίωσης και διατροφής καθώς και αν ποτέ στο παρελθόν είχαν υποστεί κάποια οδοντιατρική πράξη. Καταγράφηκαν, επίσης, ο τύπος του κρανίου και της σύγκλεισης των οδοντικών φραγμών τους καθώς και εάν συνυπήρχε κάποιο άλλο πρόβλημα υγείας ή οδοντιατρικό,ο αριθμός και ο τύπος των παραμενόντων νεογιλών δοντιών, εάν προτάθηκε άμεση εξαγωγή και ποια τεχνική και μετεγχειρητική αγωγή επιλέχθηκε. Τέλος, καταγράφηκαν οι επιπλοκές που εμφανίστηκαν μετά την εξαγωγή των παραμενόντων νεογιλών δοντιών. Από τις συγκρίσεις που έγιναν σε όλα τα ζώα προέκυψαν κάποια στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα. Τα νανόσωμα ζώα αποτελούσαν το 60,3% των ζώων της μελέτης με παραμένοντα νεογιλά δόντια. Επίσης το 32,1% ήταν φυλής Yorkshire. Το 97,4% του συνόλου των ζώων εμφάνιζε έστω και έναν παραμένοντα νεογιλό κυνόδοντα και στο 94,8% έγινε εξαγωγή των δοντιών, ενώ στο 51,2% η εξαγωγή πραγματοποιήθηκε με ανοιχτή τεχνική. Στο 100% χορηγήθηκε γέλη χλωρεξιδίνης και στο 38,4% αντιμικροβιακά φάρμακα. Ακόμη, στα νανόσωμα ζώα υπήρχαν περισσότερες πιθανότητες συνύπαρξης και κάποιου άλλου οδοντιατρικού προβλήματος, ενώ ανεξαρτήτως του τύπου διατροφής, η ομάδα δοντιών που παρέμενε συχνότερα και σε μεγάλο ποσοστό ήταν οι νεογιλοί κυνόδοντες, Επίσης, η ορθοδοντική παρεκτόπιση των μόνιμων δοντιών φάνηκε να σχετίζεται με την παραμονή των νεογιλών κυνοδόντων. Τέλος, από την στατιστική ανάλυση προέκυψε ότι στους παραμένοντες κυνόδοντες χρησιμοποιήθηκε κυρίως η ανοιχτή τεχνική εξαγωγής. Συμπερασματικά, η παραμονή των νεογιλών δοντιών παρουσιάζεται συχνότερα στις νανόσωμες, καθαρόαιμες φυλές σκύλων, οι κυνόδοντες παραμένουν σχεδόν σε όλους τους σκύλους με παραμένοντα νεογιλά δόντια, ενώ σπανιότερα παραμένουν δόντια άλλων ομάδων. Παράγοντες όπως το φύλο, η διατροφή των ζώων, ο τύπος του κρανίου ή ο τύπος σύγκλεισης των οδοντικών φραγμών φαίνεται πως δεν επηρεάζουν την παραμονή των νεογιλών δοντιών. Ακόμη, η παραμονή των νεογιλών κυνοδόντων μπορεί να οδηγήσει σε παρεκτόπιση των μονίμων κυνοδόντων, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό των μαλακών ιστών της στοματικής κοιλότητας και τη διαταραχή της φυσιολογικής σύγκλεισης των οδοντικών φραγμών. Η τεχνική που προτιμάται για την εξαγωγή των νεογιλών κυνοδόντων είναι η ανοιχτή (χειρουργική) τεχνική, η οποία σπάνια εμφανίζει επιπλοκές. Η φαρμακευτική αγωγή που συστήνεται μετά την εξαγωγή των νεογιλών δοντιών κρίνεται απαραίτητη και εξαρτάται από παράγοντες όπως η κάκωση των περιοδοντικών ιστών και η γενικότερη κατάσταση της στοματικής κοιλότητας. Τέλος, πρέπει να επισημανθεί ότι είναι απαραίτητη η προσκόμιση των σκύλων των φυλών που προαναφέρθηκαν, περίπου στην ηλικία των 5 μηνών, για έλεγχο από τον κτηνίατρο εάν προχωρά φυσιολογικά η απόπτωση των νεογιλών δοντιών.
description: Retained deciduous teeth represents a common presenting complaint among young, especially small breed dogs. Even though the condition does not pose a threat to the dog’s life, early diagnosis and treatment are important as consequences may negatively affect the dog’s welfare. Aim of the present retrospective study was to review findings and incidence of dogs with retained deciduous teeth that were admitted at the Small Animal Clinic (SAC), Aristotle University of Thessaloniki. Animal records were retrieved from the archives of the Surgery and Obstetrics Unit, (SMA), that were admitted between January 2008- December 2018. Seventy-eight cases, with a full medical record and adequate follow-up period were finally included. Data recorded were the signalment, whether it was referred by another doctor, indoor or outdoor living, dietary habits and prior dental surgeries. Moreover, type of skull and occlusion, concurrent dental or other medical problems , number and kind of retained deciduous teeth, elected time of surgery, technique used and post-operatively prescribed medications were also recorded. Finally, post-operative complications were also noted. Statistical analysis revealed that toy breeds were mostly affected (60.3 %), while 32. 1 % were Yorkshires. Ninety seven point four percent of the cases were presented with at least one retained deciduous canine, tooth extractions were performed in 94.8%, most of which (51.2 %) were open. A chlorhexidine gel was prescribed in all cases and antimicrobials in 38.4 % of the cases. Toy breeds commonly exhibited concurrent dental problems, and in spite of dietary habits, canines were mostly retained. Statistical analysis revealed that canines were usually surgically extracted. In conclusion, retained deciduous teeth mostly affects toy, pure-breed dogs and canines are mostly affected. Gender, dietary habits, skull type and occlusion do not play part in tooth retention. Furthermore, tooth retention can cause misalignment of the canines, leading to soft tissue trauma and malocclusion. Deciduous canines should be extracted with an open (surgical) technique, which is rarely accompanied by post-operative complications. Prescription of medications after extractions is necessary and depends on factors such as periodontal trauma and the overall condition of the oral cavity. Finally, the aforementioned breeds, should be examined at the age of five months in order to evaluate the unhampered exfoliation of deciduous teeth