Clostridioides difficile ως δυνητικό παθογόνο σημαντικό για την Ενιαία Υγεία (One Health): Συστηματική ανασκόπηση
Creators: name: Αλεξίου, Σωτήριος Χρυσοβαλάντης Λεωνίδα
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Clostridioides difficile
Ενιαία Υγεία
Συστηματική Ανασκόπηση
One Health
Systematic Review

description: Το Clostridioides difficile αναγνωρίζεται ως ο κύριος αιτιολογικός παράγοντας διάρροιας που σχετίζεται με αντιβιοτικά σε νοσηλευόμενους ασθενείς. Τα τελευταία χρόνια, η συχνότητα εμφάνισης της λοίμωξης από το C. difficile (CDI) έχει αυξηθεί παγκοσμίως, με αξιοσημείωτη άνοδο της CDI που σχετίζεται με την κοινότητα (CA-CDI). H παρουσία του μικροοργανισμού στα ζώα, το περιβάλλον και τα τρόφιμα υποδεικνύει ότι αυτές οι πηγές ενδέχεται να συντελούν στη διασπορά της λοίμωξης στην κοινότητα. Η προσέγγιση του C. difficile υπό το πρίσμα της Ενιαίας Υγείας, η οποία συνδυάζει την ανθρώπινη, ζωική και περιβαλλοντική υγεία, αναμένεται να προάγει μια ολοκληρωμένη στρατηγική για την κατανόηση και τον έλεγχο του παθογόνου. Σκοπός της μελέτης είναι η συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τον ρόλο που διαδραματίζει το Clostridioides difficile στην Ενιαία Υγεία. Διενεργήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Web of Science και Cochrane Library. Χρησιμοποιήθηκαν επιλεγμένες λέξεις-κλειδιά και συνδυάστηκαν όροι ελεύθερου κειμένου (free text terms) με Επικεφαλίδες Ιατρικού Θέματος (MeSH terms). Πραγματοποιήθηκε έλεγχος συνάφειας των μελετών σε επίπεδο τίτλου, περίληψης και πλήρους κειμένου. Θεσπίζοντας κριτήρια επιλεξιμότητας, συμπεριλήφθηκαν μελέτες οι οποίες ήταν γραμμένες στην αγγλική γλώσσα και δημοσιευμένες από το 2014 έως τον Οκτώβρη του 2023. Για την ανάλυση των αποτελεσμάτων των επιλεχθέντων μελετών επιχειρήθηκε η ποιοτική σύνθεση. Στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν συνολικά 89 μελέτες, οι οποίες αποκάλυψαν εκτενή εξάπλωση του C. difficile σε ζωικούς οργανισμούς, στο περιβάλλον και στα τρόφιμα. Οι κυριότεροι ριβότυποι PCR που ταυτοποιήθηκαν ήταν οι RTs 078 και 014/020, με τους RTs 126, 001, 002, 009, 010 και 033 να ακολουθούν. Τα στελέχη του C. difficile εμφάνισαν ανθεκτικότητα σε διάφορα αντιμικροβιακά φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων της κλινδαμυκίνης, της ερυθρομυκίνης, των φθοριοκινολονών, των κεφαλοσπορινών και της τετρακυκλίνης. Χρησιμοποιώντας διακριτικές μεθόδους τυποποίησης, όπως η αλληλούχηση ολόκληρου του γονιδιώματος, καταγράφηκαν κλωνικές σχέσεις μεταξύ στελεχών του C. difficile από ανθρώπους και ζώα, υποδεικνύοντας τη μεταξύ τους μετάδοση ή την ύπαρξη κοινής περιβαλλοντικής πηγής μόλυνσης. Η υψηλή γενετική ομοιότητα που παρατηρήθηκε μεταξύ απομονώσεων από το περιβάλλον και τους ανθρώπους υποδεικνύει τη δυνατότητα περιβαλλοντικής μόλυνσης. Επιπλέον, οι συστάδες στελεχών του C. difficile που βρέθηκαν σε τρόφιμα και ανθρώπους, υποδηλώνουν την πιθανότητα τροφιμογενούς μετάδοσης. Συμπερασματικά, η ολοκληρωμένη προσέγγιση της Ενιαίας Υγείας, που ενσωματώνει δεδομένα από ανθρώπους, ζώα, περιβάλλον και τρόφιμα είναι κρίσιμη για την κατανόηση και τη βελτίωση της διαχείρισης του Clostridioides difficile και της CDI. Η μείωση της χρήσης αντιβιοτικών, η ανάπτυξη εμβολίων, η εφαρμογή μικροβιακής γονιδιωματικής υψηλής ανάλυσης και η τυποποίηση των μεθόδων καλλιέργειας συνιστούν βασικές στρατηγικές για την αποτελεσματική επιτήρηση και μείωση της επιβάρυνσης από το παθογόνο. Αυτά τα μέτρα συμβάλλουν στον έλεγχο και στην αντιμετώπιση της εξάπλωσης του C. difficile, προάγοντας τη δημόσια υγεία, την υγεία των ζώων και του περιβάλλοντος.
description: Clostridioides difficile is recognized as the primary cause of antibiotic-associated diarrhea in hospitalized patients. In recent years, the incidence of C. difficile infection (CDI) has increased globally, with a notable rise in community-associated CDI (CA-CDI). The presence of the microorganism in animals, the environment, and food suggests that these sources may contribute to the spread of the infection in the community. Approaching C. difficile through the lens of One Health, which integrates human, animal, and environmental health, is expected to promote a comprehensive strategy for understanding and controlling the pathogen. This study aims to systematically review the literature on the role of Clostridioides difficile within the One Health framework. A systematic search was conducted in PubMed, Web of Science, and Cochrane Library using selected keywords and combinations of free text terms with Medical Subject Headings (MeSH terms). Studies were assessed for relevance at the title, abstract, and full-text levels. Eligibility criteria included English-language studies published from 2014 to October 2023. A qualitative synthesis of the results from the selected studies was performed. The review included 89 studies, revealing widespread dissemination of C. difficile in animals, the environment, and food. Predominant PCR ribotypes identified were RTs 078 and 014/020, followed by RTs 126, 001, 002, 009, 010, and 033. C. difficile strains exhibited resistance to multiple antimicrobial agents, including clindamycin, erythromycin, fluoroquinolones, cephalosporins, and tetracycline. Discriminative typing methods, such as whole-genome sequencing, revealed clonal relationships between C. difficile strains from humans and animals, indicating either direct transmission or a common environmental source of infection. The high genetic similarity between isolates from the environment and humans indicates potential environmental contamination. Additionally, clusters of C. difficile strains found in food and humans indicate a possible foodborne transmission route. In conclusion, the One Health approach, which integrates data from humans, animals, the environment, and food, is essential for understanding and improving the management of Clostridioides difficile and CDI. Key strategies for effective surveillance and reduction of the pathogen burden include reducing antibiotic use, developing vaccines, applying high-resolution microbial genomics, and standardizing culture methods. These measures contribute to the control and management of C. difficile spread, optimizing public health, as well as the health of animals and the environment.