Usefulness of furosemide in elderly patients with acute kidney injury
Creators: name: Λέτσας, Κωνσταντίνος Ανδρέα
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: οξεία νεφρική βλάβη
φουροσεμίδη, διουρητικά αγκύλης
ηλικιωμένοι
acute kidney injury
furosemide, loop diuretics
elderly

description: Εισαγωγή: Πολλαπλοί διαπλεκόμενοι παράγοντες στους ηλικιωμένους αυξάνουν την πιθανότητα οξείας νεφρικής βλάβης. Ο πυρετός και οι λοιμώξεις διαπλέκονται με καρδιακή και νεφρική ανεπάρκεια καθώς και άλλες ενυπάρχουσες καταστάσεις που συνοδεύουν το γήρας, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, η υπέρταση, η αθηροσκλήρωση και τα νευρομυικά νοσήματα (άνοια, εγκεφαλικά επεισόδια κ.ά.), τα οποία αυξάνουν την επίπτωση της οξείας νεφρικής βλάβης. Πολλαπλές θεραπευτικές επιλογές (όπως η χρήση φουροσεμίδης, που αποτελεί τον σημαντικότερο εκπρόσωπο των διουρητικών της αγκύλης) είναι αμφιλεγόμενες στους ηλικιωμένους ασθενείς με οεία νεφρική βλάβη. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να διερευνηθεί η ωφέλεια της χορήγησης φουροσεμίδης στην νεφρική λειτουργία σε ηλικιωμένους ασθενείς με οξεία νεφρική βλάβη. Ασθενείς και Μέθοδοι: Πρόκειται για πιλοτική μελέτη παρατήρησης. Ασθενείς ηλκίας μεγαλύτερης από 67 ετών, που πάσχουν από οξεία νεφρική βλάβη ταξινομήθηκαν με βάση τα κριτήρια AKIN και διαιρέθηκαν σε δύο κύριες ομάδες, με βάση την λήψη φουροσεμίδης (furo1 ομάδα) ή την μή λήψη φουροσεμίδης (furo0 ομάδα). Οι δύο ομάδες συγκρίθηκαν σε τρείς παράμετρους έκβασης: την διάρκεια νοσηλείας, την διαφορά μεταξύ της κρεατινίνης εξιτηρίου και της κρεατινίνης εισαγωγής και την παραγωγή ούρων κατά την πρώτη ημέρα νοσηλείας τους. Το ισοζύγιο υγρών υπολογίστηκε ακολούθως ως η διαφορά μεταξύ των υγρών που χορηγήθηκαν και της παραγωγής ούρων. Αποτελέσματα: Σε συνολικά 131 ηλικιωμένους ασθενείς εκ των οποίων οι 55 έπασχαν από οξεία νεφρική βλάβη, 32 ασθενείς έλαβαν φουροσεμίδη (σε οποιαδήποτε μορφή χορήγησης), ενώ 23 δέν έλαβαν. Η μέση διάρκεια νοσηλείας (p=0.739, furo0: 7.5 ± 5.4 ημέρες έναντι furo1: 8 ± 5.4 ημέρες) και η διαφορά κρεατινίνης (μεταξύ εξιτηρίου και εισαγωγής) (p=0.186, furo0: -0.28 ± 0.41 mg/dl έναντι furo1: 0 ± 0.79 mg/dl) ήταν παρόμοιες και στις δύο ομάδες, όπως επίσης και η διούρηση στο πρώτο 24ωρο (p=0.118, furo0: 1241 ± 551 ml έναντι furo1: 1759 ± 1108 ml). Όταν ελήφθησαν υπ’όψην τα χορηγούμενα υγρά η ομάδα χωρίς φουροσεμίδη παρουσίασε θετικό ισοζύγιο ενώ η ομάδα της φουροσεμίδης αρνητικό ισοζύγιο υγρών. (p=0.028, furo0: +716.67 ± 728 ml, έναντι furo1: -252 ± 1595 ml). Συμπέρασμα: Η φουροσεμίδη δέν κατάφερε να ωφελήσει τις τρείς κύριες παραμέτρους μελέτης, ωστόσο κατάφερε να δημιουργήσει αρνητικό ισοζύγιο υγρών στους ηλικιωμένους ασθενείς με οξεία νεφρική βλάβη
description: Background: Many interrelated factors among the elderly can increase the risk of AKI. Fever and infection may interfere with renal and heart failure as well as other intrinsic factors that often accompany old age, such as diabetes, hypertension, atherosclerosis, and neuromuscular diseases (dementia, stroke etc.) increasing thus the incidence of AKI. Many therapeutic options (such as the use of furosemide - the class leader in “loop diuretics”) are conflictual among elderly AKI patients. The aim of our study was to investigate the benefit of furosemide administration on renal function in elderly patients with AKI.Patients and Methods: This is an observational pilot study. Patients over 67 years of age, who had been suffering from acute kidney injury, were classified by AKIN criteria, and they were divided into 2 major groups, depending whether they were treated with furosemide (furo1) or not (furo0). We have compared the groups in three outcomes: the duration of their stay in the hospital, the difference in creatinine value (discharge minus entry) during their hospitalization time and the urinary output on the first day of their admission. Fluid balance was calculated subsequently after taking into account the difference among the fluids administered and the urinary output. Results: In a total of 131 elderly patients from whom 55 suffered from AKI, the 32 patients received furosemide (via any route of administration) while the 23 did not. The mean duration of hospitalization (p=0.739, furo0: 7.5 ± 5.4 days vs. furo1: 8 ± 5.4 days) and the difference in (exit - entry) creatinine (dCR) (p=0.186, furo0: -0.28 ± 0.41 mg/dl vs. furo1: 0 ± 0.79 mg/dl) were similar in both groups, as well as the urinary output (p=0.118, furo0: 1241 ± 551 ml vs. furo1: 1759 ± 1108 ml). Finally, when the amount of administered fluid was taken into account, furo0 group showed a positive balance while furo1 group showed a negative balance (p=0.028, furo0: +716.67 ± 728 ml, vs. furo1: -252 ± 1595 ml). Conclusions: Furosemide didn’t cope with the three primary outcomes of our study, but it had the ability to achieve negative fluid balance in elderly AKI patients