Ο θάνατος στην ορθόδοξη ζωή. Ηθική προσέγγιση:
Creators: name: Μπακούρη, Αθηνά Βελισσάριου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Θάνατος
Προσευχή
Αυτοκτονία
Death
Prayer
Suicide

description: Στὴ μελέτη αὐτὴ ἒγινε μία προσπάθεια προσέγγισης τοῦ μυστηρίου τοῦ θανάτου μέσα ἀπὸ τὴν παράδοση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Στὸ πρῶτο κεφάλαιο γίνεται μία παρουσίαση τοῦ θανάτου μέσα ἀπὸ τὰ βιβλικὰ κείμενα, τὴν Ἱερὰ Παράδοση καὶ τὰ πατερικὰ συγγράμματα. Συγκεκριμένα στὴν Παλαιὰ Διαθήκη βλέπουμε ὃτι οἱ νεκροὶ θάβονται, καθὼς τὸ νεκρὸ σῶμα θεωρείται ἱερὸ, δὲν καίγονται καὶ ἡ τελετὴ τῆς ταφῆς πραγματοποιεὶται στὴν ἰδιαίτερη πατρίδα τοῦ ἀποθανόντος. Στὴν Καινὴ Διαθήκη ἀκολουθείται ἡ ἲδια παράδοση γιὰ τοὺς νεκροὺς, τῆς ταφῆς. Στὴν Ἱερὰ Παράδοση ὃσον ἀφορᾶ τὴν κανονικὴ διδασκαλία ὑπάρχει ἓνα πλέγμα κανόνων, ποὺ ἀναφέρεται σχετικὰ στὸ τυπικὸ τοῦ θανάτου, στὸν πνευματικὸ θάνατο, στὴν ἀλλαγὴ ὑπαρξιακῆς κατάστασης τοῦ κεκοιμημένου, στὴν αὐτοκτονία. Στὰ Λειτουργικὰ βιβλία ἐπισημαίνεται ἡ ὀρθόδοξη διδασκαλία γιὰ τὸ θάνατο, παρουσιάζεται ως μυστήριο. Σημειώνεται, ἐπίσης, ἡ συμβολικὴ ἀξία τῶν λειτουργικῶν σκευῶν. Ἓνα τέτοιο θέμα δὲν ἂφησε ἀνεπηρέαστη τὴν πατερικὴ σκέψη, γεγονὸς ποὺ ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὴν πληθώρα τῶν συγραμμάτων τους. Ἡ θεολογία τοῦ θανάτου διακηρύσσει ὃτι ὁ φθόνος τοῦ διαβόλου καὶ ἡ ἀνθρώπινη ἀδυναμία εἶναι ἡ αιτία ποὺ πεθαίνει ὁ ἂνθρωπος καὶ ὂχι ὁ Θεὸς. Ὁ Θεὸς ἐπιτρέπει τὸν θάνατο γιὰ τὴν ἀποφυγὴ διαιώνισης τοῦ κακοῦ. Στὸ δεύτερο κεφάλαιο γίνεται ἀναφορὰ στὴν στάση τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου ἀπέναντι στὸ θάνατο καὶ σημειώνεται ὃτι βιώνεται ἐπιφανειακὰ καὶ ὂχι ὡς μία εὐκαιρία ἀναθεώρησης τῶν ἀξιῶν τῆς ζωῆς. Ὁ θάνατος εἶναι φυσικὸ νὰ φοβίζει σὲ πρῶτο στάδιο τὸν ἂνθρωπο, ἀλλὰ μὲ τὴν ἐμπιστοσύνη στὸ Θεὸ ἀπαλλάσσεται ὁ ἂνθρωπος ἀπὸ τὴν συμπλεγματικὴ κατάσταση τοῦ τρόμου, ὃταν συνειδητοποιεῖ τὴν ματαιότητα καὶ παροδικότητα τῆς ζωῆς. Ἡ μνήμη τοῦ θανάτου καὶ τὸ χαροποιὸ πένθος γίνονται πνευματικὰ ἐργαλεία τοῦ ἀνθρώπου γιὰ τὴν ἀπόκτηση ὀρθόδοξης χριστιανικῆς στάσης ζωῆς. Ὁ πιστὸς μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ συμφιλιώνεται μὲ τὴν ἰδέα τοῦ θανάτου καὶ τὸν ἲδιο τὸν θάνατο, ἒχοντας τὴν ἐλπίδα του στὴν πίστη τῆς ἂλλης ζωῆς, αὐτὴν, ποὺ ἐγκαινίασε ὁ Χριστὸς μὲ τὴν Ἀνάστασὴ Του. Ἐπειδὴ ὁ θάνατος σὲ ὀξύτητα πόνου εἶναι ὁ μεγαλύτερος πόνος ποὺ βιώνει ὁ ἂνθρωπος, ἡ Ἐκκλησία προτείνει διάφορους τρόπους στὸν ἂνθρωπο γιὰ τὴν έξοικείωσή του μὲ τὴν ἰδέα τοῦ θανάτου. Ἓνας τρόπος ἀπάλυνσης τοῦ πόνου εἶναι ἡ προσευχὴ, ἡ ὁποία βοηθᾶ τὰ συγγενικὰ καὶ προσφιλὴ πρόσωπα τῶν κεκοιμημένων, ἀλλὰ καὶ τοὺς κεκοιμημένους, ἀφοῦ ἡ προσευχὴ ὑπὲρ τῶν κεκοιμημένων μπορεῖ νὰ συντελέσει - μέχρι κάποιο σημεῖο - στὴν ἀνάπαυση τῆς ψυχῆς τους μέχρι τὴν Τελικὴ Κρίση. Ὁ θάνατος δὲν ἒρχεται πάντοτε φυσιολογικὰ. Ἡ αὐτοχειρία ἀποτελεῖ μία τέτοια περίπτωση θανάτου, στὴν ὁποία δὲν ἐπιτρέπεται ἡ τέλεση τῆς ἐξοδίου Ἀκολουθίας. Δεήσεις ὑπὲρ τῶν αὐτόχειρων γίνονται γιὰ λόγους ποιμαντικοὺς καὶ ὃταν συντρέχουν κάποιες προϋποθέσεις, ὃπως ἡ φρενοβλάβεια τοῦ αὐτόχειρα. Νὰ σημειωθεῖ ὃτι ἡ αὐτοκτονία ὡς πράξη εἶναι καταδικαστέα καὶ ἀπορριπτέα, διότι στρέφεται κατὰ τῆς ζωῆς καὶ πρόκειται γιὰ οὐσιαστικὴ κατάλυση τοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
description: In this research became one effort approach of mystery of death through from the tradition of the Orthodox Church. In the first chapter there is a presentation the meaning of the death through the biblical texts, the holy Tradition and the patristic production. Specifically in the Old Testament we can see that the dead people are buried, as the dead body is considered sacred, there are not burnt and the burial takes place in hometown of the dead person. In the New Testament the same tradition is followed. In the Holy Tradition as a reference, canonical doctrine there is a grid of rules indicated on the standard of death, the spiritual death, change of the existing situation of the dead person, suicide. In the Liturgical Books the orthodox teaching for death is marked, occurs as mystery. Also the symbolic value utensil is noted. One such issue was not left unaffected the patristic concept, a fact which seems from the multitude of the writings. The theology of death proclaims that the envy of the devil and human weakness are the cause of the dying man and not God. The second chapter referas to the conduct of the contemporary man to death, who is experiencing it superficially, and not as an opportunity to review the values of life. Death naturally frightens man at first stage, but with confidence in God, is released from the complex situation of terror, when he realizes the futility and the impermanence of life. The memory of death and the gratifying grief consist the spiritual tools of human for the acquisition of Christian orthodox way of life. Because death in acidity of pain is the biggest pain affecting man, the Church propose various ways to man to be familiar with the idea of death. On way to extinction pain is the prayer, which helps the familiar and important persons of dead but also the dead themselves, as requiescat can helps their souls until the Final Crisis. The death does not always come normally. Suicide is on case of death and is the violent interruption of life where requiem is not always allowed. Requiescats for the suicides persons became for reasons pastorals and when there is somes conditions, like the madness of suicide person.