Clinical utility and technical considerations of 18F-FDG PET/CT metabolic imaging in assessment of colorectal cancer: a retrospective analysis of 200 cases
Creators: name: Λελεγιάννη, Μαρία Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Καρκίνος του παχέος εντέρου
18F-FDG PET/CT
Σταδιοποίηση
Colorectal cancer
Staging

description: Colorectal cancer (CRC) is a leading cause of morbidity and mortality. Multi-modality imaging plays a critical role in management of CRC patients. The aim of this master thesis is to evaluate the usefulness of PET/CT in clinical management of CRC patients and explore important issues affecting diagnostic performance of PET/CT in CRC. On that grounds, 200 sequential adult patients with histologically confirmed CRC who underwent an 18F-FDG PET/CT from January 2016 to June 2017 in University Dept. of Nuclear Medicine, “Papageorgiou” General Hospital, Thessaloniki, have been included in the study. Out of 200, 185 patients fulfilled the inclusion criteria and had finally been studied retrospectively. Among them, 8 (4,3%) patients had been referred for baseline pretreatment staging. Τhe rest 177 (95,7%), had already received treatment. Mean age of the patients was 68 years, more frequent in men (65,4%). Patients who were referred for baseline staging were 8 (out of 185, 4,3%). The rest 177 patients (95,7%) had already received therapy. The most frequent site was rectum in 59 patients (32%), followed by sigmoid colon (58/185, 31,3%). Among patients who had already received therapy, there was a 22,5% with locally recurrent disease (40/177). PET/CT shown lymphadenopathy was present in 40 patients out of 185 (21,6%). Indeed, 7 of them (17,5%) were investigated for the first time. The rest 33 (82,5%) of them, were referred after they had received therapy, whereas 19 of them (57,6%) showed no evidence of recurrence. Inversely, out of 40 patients with local recurrence, 26 of them (65%) showed no signs of nodal involvement. Distant metastases were present in 141 patients (76,2%), more frequent in liver (70, 49,6%) and in lungs (69, 48,9%). Concerning conventional imaging results (Contrast Enhanced CT and MRI), PET/CT results had a substantial agreement rate with them (73% with CE-CT and 72% with MRI). For liver metastases, PET/CT agrees in 66% with CE-CT and 65% with MRI. As for lung metastases, PET/CT had an 67% agreement rate with CE-CT. Except from metastatic lung disease, PET/CT tends to detect more pathologic lesions than CE-CT in the other investigated areas and MRI tends to better locate liver metastases. Additionally, a significant positive linear correlation between tumour size and Maximum Standardised Uptake Value (SUVmax) in locally recurrent disease (R2=0.730), selected index lesions (R2=0.432), liver (R2=0.283) and lung metastases (R2=0.500). In conclusion, locally recurrent disease and local/regional lymphadenopathy in CRC are frequently presented independently and individually after treatment, affecting treatment strategy. Detection of lymph node disease in such high proportion in cases of pretreatment staging suggests the need to redefine PET/CT usage in baseline staging. Significant differences in results between different modalities regarding recurrent disease detection has been remarked. Finally, tumour size seems to influence SUVmax and could possibly affect successful diagnosis and treatment of small lesions.
description: Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι σημαντικό αίτιο νοσηρότητας και θνησιμότητας. Για τη διαχείριση αυτών των ασθενών, είναι πολύ σημαντική η σωστή χρήση των διαγνωστικών μεθόδων. Ο σκοπός αυτής της διπλωματικής εργασίας είναι να αξιολογηθεί η χρησιμότητα της PET/CT στην θεραπευτική διαχείριση των ασθενών με καρκίνο του παχέος εντέρου καθώς και να αναδειχθούν οι παράμετροι που επηρρεάζουν την απόδοση αυτής της μεθόδου. Για αυτό το λόγο, στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 200 διαδοχικοί ασθενείς με γνωστό και ιστολογικά επιβεβαιωμένο καρκίνο του παχέος εντέρου που υποβλήθηκαν σε 18F-FDG PET/CT από τον Ιανουάριο του 2016 έως και τον Ιούνιο του 2017 στο εργαστήριο πυρηνικής Ιατρικής του Α.Π.Θ., στο Γενικό Νοσοκομείο “Παπαγεωργίου”. Από τους 200 ασθενείς, οι 185 πληρούσαν τα κριτήρια της έρευνας και τελικά συμπεριλήφθηκαν σε αυτή με σκοπό να μελετηθούν αναδρομικά. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 68 έτη με μεγαλύτερη συχνότητα στους άνδρες (65,4%). Μεταξύ αυτών, οι 8 (4,3%) είχαν παραπεμφθεί για σκοπούς πρωταρχικής σταδιοποίησης. Οι υπόλοιποι 177 (95,7%) είχαν ήδη λάβει θεραπεία. Η πιο συχνή αρχική εντόπιση ήταν το ορθό σε 59 ασθενείς (32%) με δεύτερο πιο συχνό το σιγμοειδές (58/185, 31,3%). Τo ποσοστό τοπικής υποτροπής ήταν 22,5% (40/177) στους ασθενείς που είχαν λάβει ήδη θεραπεία. Ύποπτη λεμφαδενοπάθεια παρατηρήθηκε σε 40 ασθενείς από τους 185 (21,6%). Από αυτούς, οι 7 (17,5 %) διερευνήθηκαν με σκοπό την πρωταρχική σταδιοποίηση και οι υπόλοιποι 33 (82,5%) κατά την παρακολούθηση μετά τη λήψη θεραπείας, όπου στους 19 (από τους 33, 57,6%) δεν εντοπίσθηκαν ενδείξεις τοπικής υποτροπής. Αντίστροφα, στους 40 ασθενείς με ευρήματα τοπικής υποτροπής, οι 26 (65%) δεν εμφάνισαν ευρήματα ύποπτης λεμφαδενοπάθειας. Απομακρυσμένες μεταστάσεις εμφάνισαν οι 141 (76,2%), συχνότερα στο ήπαρ (70, 49,6%) και στους πνεύμονες (69, 48,9%). Μελετώντας τα αποτελέσματα του PET/CT μαζί με αυτά των υπόλοιπων απεικονιστικών μεθόδων (Contrast Enchanced-CT και MRI), υπολογίσθηκε ένα μέτριο ποσοστό συμφωνίας μεταξύ τους (73% με τη CE-CT και 72% με την MRI). Ενδεικτικά, τα αποτελέσματα της PET/CT συμφωνούν για την ανίχνευση των ηπατικών στο 66% με τη CE-CT και 65% με την MRI και για τις πνευμονικές μεταστάσεις στο 67% με τη CE-CT. Εκτός από τη μεταστατική νόσο των πνευμόνων, η PET/CT τείνει να εντοπίζει περισσότερες ύποπτες παθολογικές περιοχές από τη CE-CT σε όλες τις υπόλοιπες μελετηθείσες περιοχές. Η MRI τείνει να ανιχνεύει περισσότερες ηπατικές μεταστάσεις. Επιπροσθέτως, στατιστικώς σημαντική θετική γραμμική συσχέτιση μεταξύ μεγέθους βλάβης και SUVmax (Maximum Standardised Uptake Value) παρατηρήθηκε στη μάζα τοπικής υποτροπής (R2=0.730), την ενδεικτική βλάβη (R2=0.432), και τις βλάβες του ήπατος (R2=0.283) και των πνευμόνων (R2=0.500). Συνοψίζοντας, τοπική υποτροπή και δευτεροπαθής τοπική/περιοχική λεμφαδενοπάθεια του καρκίνου του παχέος μπορούν να παρουσιάζονται ανεξάρτητα και μεμονωμένα μετά τη θεραπεία, γεγονός που επηρρεάζει την περαιτέρω αντιμετώπιση. Η υψηλή συχνότητα ανίχνευσης παθολογικών λεμφαδένων με 18FDG-PET/CT κατά την αρχική σταδιοποίηση, υποδεικνύει ανάγκη περαιτέρω αξιολόγησης του ρόλου της στην αρχική σταδιοποίηση. Σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν στο ποσοστό συμφωνίας μεταξύ των διαφορετικών απεικονιστικών μεθόδων όσον αφορά την ανίχνευση υποτροπών και μεταστάσεων. Επιπλέον, το μέγεθος των εκάστοτε εντοπίσεων φαίνεται ότι επηρρεάζει την μέγιστη πρόσληψη γλυκόζης, γεγονός το οποίο εγείρει προβληματισμούς για την επιτυχή διάγνωση και διαχείρηση των μικρών σε μέγεθος μεταστάσεων.