Η βία κατά γυναικών στους σύγχρονους πολέμους
Creators: name: Νίκου, Στεργιανή Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Βία
Γυναίκες
Πόλεμος
Violence
Women
War

description: Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται η εμφάνιση ενός νέου τύπου πολέμου. Οι σύγχρονοι πόλεμοι ή «Νέοι Πόλεμοι» αποτελούν μία διαφορετική μορφή πολέμου, συγκριτικά με τους κλασσικούς πολέμους, κερδίζοντας έδαφος έναντι αυτών. Η βία στους σύγχρονους πολέμους στρέφεται κυρίως εναντίον του αμάχων. Μια μορφή βίας που ασκείται σε αυτές τις πολεμικές συγκρούσεις είναι η σεξουαλική βία κατά των γυναικών. Το σώμα των γυναικών χρησιμοποιείται για να αποτυπωθεί το σημάδι του αντιπάλου, με στόχο την ταπείνωση, την εθνοκάθαρση και την καταστροφή των δεσμών της αντίπαλης κοινωνίας. Για την ανάλυση των βιασμών στο πολεμικό πλαίσιο υπάρχουν μια σειρά από θεωρίες. Η φεμινιστική θεωρία αναλύει το βιασμό, μέσω της ανάλυσης των σχέσεων των δύο φύλων στις σύγχρονες κοινωνίες. Η βιοκοινωνική ή εξελεγκτική θεωρία τονίζει το ρόλο της βιολογίας στην πράξη του βιασμού. Μία άλλη σημαντική κατηγορία είναι αυτή του στρατηγικού βιασμού, που προσπαθεί να ερμηνεύσει το φαινόμενο τονίζοντας την εργαλειοποίησή του, ως μέρος της πολεμικής στρατηγικής, καθώς αυτό χρησιμοποιείται ως μέσο για την επίτευξη μεγαλύτερων στόχων, όπως η εθνοκάθαρση μιας περιοχής ή η γενοκτονία. Αν και πρόκειται για ένα φαινόμενο που αποτελεί ιστορικά μέρος πολλών πολεμικών συγκρούσεων, ξεκίνησε να διώκεται ως έγκλημα από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο μόλις το 1998. Αφορμή στάθηκαν οι μαζικοί βιασμοί στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και τη Ρουάντα, όπου η διεθνής κοινότητα για πρώτη φορά εστίασε την προσοχή της. Ωστόσο έπρεπε να περάσουν 10 χρόνια, μέχρι το 2008, για να αναγνωριστεί η σεξουαλική βία ως μία τακτική πολέμου, από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Η ύπαρξη του νομικού πλαισίου δεν συνεπάγεται την επίλυση του ζητήματος, αλλά αποτελεί ένα πρώτο βήμα όσον αφορά την αναγνώρισή του. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ξεκίνησε ο πόλεμος στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, στον οποίο συγκρούστηκαν Βόσνιοι, Κροάτες και Σέρβοι. Σημαντική πτυχή του πολέμου ήταν η σεξουαλική βία που ασκήθηκε κυρίως κατά των γυναικών. Οι βιασμοί και η σεξουαλική κακοποίηση χρησιμοποιήθηκαν ως όπλο εξόντωσης του αντιπάλου αρχικά κυρίως από τους Σέρβους εναντίον των Μουσουλμάνων ενώ σταδιακά γενικεύτηκαν και στα αντίπαλα στρατόπεδα. Κατά την περίοδο του πολέμου γυναίκες από όλες τις πλευρές βασανίστηκαν και βιάστηκαν μαζικά, αιχμαλωτίστηκαν και εκπορνεύτηκαν. Οι Γιαζίντι, που ζουν στο βόρειο Ιράκ και αποτελούν κουρδικό φύλο με δική τους θρησκεία, βρέθηκαν στο στόχαστρο του ISIS, μιας ισλαμιστικής τρομοκρατικής οργάνωσης που έχει συγκεντρώσει την προσοχή της διεθνούς κοινότητας. Πολλές γυναίκες της φυλής κακοποιήθηκαν, βιάστηκαν και αιχμαλωτίστηκαν από μαχητές του Ισλαμικού Κράτους, από το καλοκαίρι του 2014, όταν εκείνοι επιτέθηκαν στην περιοχή Σιντζάρ του Βορείου Ιράκ. Αν και κάποιες κατάφεραν να αποδράσουν, πολλές παραμένουν στα χέρια του ISIS. Η σεξουαλική βία που ασκήθηκε προβλήθηκε έντονα από τα ΜΜΕ, τα οποία στράφηκαν κατά του ISIS και της δράσης του γενικότερα. Σκοπός της ερευνητικής εργασίας είναι να εξετάσει σε ποια έκταση, με ποιο τρόπο και για ποιο σκοπό χρησιμοποιήθηκε η πρακτική του βιασμού γυναικών στους σύγχρονους πολέμους.
description: During the last decades, it is observed the emergence of a new type of war. Contemporary Wars or “New Wars”, constitute a different type of war compared to Classic Wars, gaining ground against them. Violence in contemporary wars is mainly directed against civilians. A form of violence exerted on these war conflicts is sexual violence against women. The body of women is used to mark the opponent's mark, aiming at humiliation, ethnic cleansing and destruction of the opposing society's ties. For the analysis of rape in the war framework there are a number of theories. Feminist theory analyzes rape through the analysis of gender relations in modern societies. Bio-social or evolutionary theory emphasizes to the role of biology in the practice of rape. Another important theory is that of strategic rape, which attempts to interpret the phenomenon by emphasizing its tooling as part of the war strategy as it is used as a means of achieving greater goals such as ethnic cleansing of a region or genocide. Although this is a phenomenon that is historically part of many wars, it began to be prosecuted as a crime by the International Criminal Court only in 1998. The occasion stood the mass rape that happened in Bosnia-Herzegovina and Rwanda, where the international community for the first time focused it attention. But it took 10 years, until 2008, the sexual violence to be recognized as a tactic of war, by the UN Security Council. The existence of the legal framework does not mean that the issue is resolved, but it is a first step in its recognition. The war in Bosnia and Herzegovina began in the early 1990s, when Bosnians, Croats and Serbs clashed. An important aspect of the war was sexual violence mainly against women. Rape and sexual abuse were used as a weapon to exterminate the enemy primarily by the Serbs against the Muslims, while it gradually became generalized to the opposing camps. During the war women from all sides were tortured and raped massively, captured and evicted. The Yazidis who live in northern Iraq and they are a Kurdish minority group with their own religion, were targeted by the ISIS, an Islamist terrorist organization that has garnered the attention of the international community. Many Yazidis women have been abused, raped and captured by Islamic State fighters since the summer of 2014 when they attacked Sinjar in northern Iraq. Although some have managed to escape, many remain in the hands of ISIS. Sexual violence was strongly protested by the media, which turned against ISIS and its action in general. The purpose of this paper is to examine to what extent, how and for what purpose the practice of raping women has been used in contemporary wars.