Amour et spiritualite dans l'oeuvre de John Donne et d' Andre Gide: convergence, divergence et spiritualite
Creators: name: Βλάχου, Κωνσταντίνα Μάρκου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Νταν Τζον
Αντρε Ζιντ
Αγάπη
Πνευματικότητα
John Donne
Andre Gide
Love
Spirituality

description: Η εργασία Αγάπη και Πνευματικότητα στο έργο του του John Donne και του André Gide: Σύγκλιση, Απόκλιση και Διακειμενικότητα συγκρίνει το έργο των δύο λογοτεχνών, καταδεικνύει τη θεματολογική τους σύγκλιση και εντάσσει το έργο και των δύο στη σφαίρα της Weltliteratur, παραλληλίζοντάς το με άλλους συγγραφείς ή παραδόσεις. Η συγκεκριμένη εργασία εστιάζει στη θεματική και προκειμένου να τεκμηριώσει τις απόψεις χρησιμοποιεί το θεωρητικό μοντέλο της διακειμενικότητας, καταφεύγοντας ενίοτε και στη θεωρία της πρόσληψης. Αρχικά γίνεται εκτενής αναφορά στο ιστορικο-κοινωνικό πλαίσιο αναφοράς του Νταν και του Ζιντ. Ο Νταν γεννήθηκε Καθολικός κατά τη βασιλεία της Ελισάβετ Ι της Αγγλίας, ως πολίτης μίας ολοένα αναπτυσσόμενης αυτοκρατορίας και υπερδύναμης. Ωστόσο την εποχή εκείνη το να είναι κανείς Καθολικός ή Προτεστάντης ήταν ζήτημα πολιτικό. Ο Νταν έπρεπε να καταστεί Αγγλικανός προκειμένου να κάνει καριέρα σε μια εποχή πιο ήπια υπό τη βασιλεία του Τζέιμς Ι. Ο Ζιντ δέχτηκε μία προτεσταντική και αυστηρά ηθική παιδεία η οποία τον γέμισε ενοχές κατά βάση ως προς την ομοφυλοφιλία του. Η δεύτερη ενότητα θίγει το ζήτημα της αγάπης στο έργο των δύο λογοτεχνών. Η αγάπη αυτή μπορεί να είναι σεξουαλική, ετεροφυλόφιλη ερωτική, ομοφυλόφιλη ερωτική, ανεκπλήρωτος έρωτας, πλατωνικός έρωτας τύπου εκπαιδευτή και εκπαιδευόμενου ή και φιλία. Στην επόμενη ενότητα η πνευματικότητα είναι αλληλένδετη με τον έρωτα και κάποιες φορές ο έρωτας είναι εκείνος που ωθεί προς τα μπρος δηλαδή προς την πνευματικότητα. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι και η αγάπη – πνευματικότητα συνδέεται με τη σειρά της με την πολιτική αναζήτηση του Νταν και του Ζιντ. Ως άνθρωποι σκεπτόμενοι και πνευματικοί δεν δύνανται να αδιαφορήσουν για τα κοινωνικά και ηθικά προβλήματα και ζητήματα του καιρού τους, δηλαδή τα συμφραζόμενα της εποχής τους. Αναζητούν τι είναι ατομισμός, σε τι συνίσταται η επεκτατική πολιτική ενώ ο Ζιντ ενδιαφέρεται και για τον νεογενή κομμουνισμού. Η συγκεκριμένη ενότητα αναφέρει και την προσφορά των δύο λογοτεχνών στη σύγχρονη λογοτεχνία. Από τα παραπάνω καθίσταται σαφές ότι Νταν και Ζιντ διέπονται από μία διττή ταυτότητα και προκειμένου να την συγκεράσουν επιδίδονται στο να συγγράψουν έργο που αναδίδει τις ερωτικές, πνευματικές και πολιτικές τους αναζητήσεις. Ωστόσο και άλλοι λογοτέχνες προγενέστεροι, σύγχρονοι και μεταγενέστεροι είτε του Νταν είτε του Ζιντ έχουν επιδοθεί σε ίδιες ή ανάλογες αναζητήσεις. Ο Νταν λόγου χάρη ανήκει στους μεταφυσικούς ποιητές. Ο Πετράρχης αφιερώθηκε στη ρομαντική ποίηση. Ο Τζόυς και η Γουλφ καινοτόμησαν καλλιτεχνικά – μοντερνιστικά. Ο Πλατών ασχολήθηκε εκτενώς με όλες τις μορφές του έρωτα, η σύγχρονη λογοτεχνία βρίθει από αποικιοκρατικές και μετα-αποικιοκρατικές αναζητήσεις όπως αυτές του Κόνραντ. Δίχως αμφιβολία, λοιπόν Νταν και Ζιντ διέπονται από μία έντονη θεματική διαλογικότητα και με την παγκόσμια λογοτεχνική παράδοση. Οι σύγχρονοι αναγνώστες με τη σειρά μας τους αναγιγνώσκουμε γιατί το έργο τους έχει να πει κάτι για τη σύγχρονη εποχή παραφράζοντας τη θεωρία του Jauss, γεγονός που οδηγεί στα συμπεράσματα του εν λόγω δοκιμίου τόσο για τον συγγραφέα όσο για τον αναγνώστη.
description: The paper Love and Spirituality in John Donne and André Gide: Convergence, Divergence and Intertextuality compares the work of both authors, demonstrates its thematic convergence and contextualizes their work under the umbrella of Weltliteratur; comparing it with the work of other writers or traditions. This essay focuses on the themes and substantiates its claims by using the theoretical model of intertextuality and sometimes it has recourse to the theory perception. First we describe the socio-historical context of reference of both authors. Donne was born a Catholic under the reign of Elisabeth I of England. He was a citizen of a growing empire and super power. Nevertheless being a Catholic those days was a political issue. Donne had to be converted to Anglicanism in order to have a career in the more temperate days of James I. Gide on the other hand received a protestant and highly moral education which filled him with guilt concerning mainly his homosexuality. The second section the issue of love in the work of both artists. This love may be sexual, heterosexual, homosexual, unrequited love, platonic love between teacher and student or even friendship. The following section spirituality is interlocked with love and sometimes it is love that pushes forward towards spirituality. Love-spirituality is connected with Donne’s and Gide’s political seeking. As thinking people they must talk about the social and moral issues of their times, the context of their time. They explore the notion of individualism, what constitutes imperialism and Gide is also interested for the new notion of communism. This section also talks about the contribution of both authors to contemporary literature. It is evident that both Donne and Gide have a double identity and in order to conflate it they produce work that exudes their sentimental, spiritual and political explorations. Nevertheless other writers in times before, after or contemporary to Donne’s or Gide’s have indulged themselves in these explorations. Donne belongs to the Metaphysical Poets. Petrarch was devoted to romantic poetry. Joyce and Woolf innovated in art-in modernism. Plato studied extensively all types of love whilst contemporary literature is plenty of colonial and post-colonial explorations like Conrad’s work. There is no doubt that there is a dialogue between the work of Donne and that of Gide and between them and the global literary tradition. Taking into account Jauss’s theory, we, as contemporary readers read them because their work has something to say about present-day; this fact leads us to the conclusions of this essay both for author and reader.