Η επίδραση ενός παιγνιώδους τρόπου διδασκαλίας στην εκμάθηση ελληνικών παραδοσιακών χορών σε παιδιά προσχολικής ηλικίας.
Creators: name: Τοπάτση, Αναστασία Απόστολου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: Παιχνίδι
Ελληνικός παραδοσιακός χορός
Game
Greek traditional dance
Dancing skills

description: Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες στην εκμάθηση του ελληνικού παραδοσιακού χορού είναι ο τρόπος διδασκαλίας του. Η χρήση του παιχνιδιού ως διδακτικό εργαλείο, μέσο αγωγής και τρόπος διδασκαλίας έχει θετικά αποτελέσματα τόσο στη μαθησιακή διαδικασία, όσο και στην ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η σύγκριση δύο τρόπων διδασκαλίας, του παιγνιώδους και του παραδοσιακού δασκαλοκεντρικού, στην εκμάθηση ελληνικών παραδοσιακών χορών. Eπιμέρους στόχοι της έρευνας αποτέλεσαν, η διερεύνηση τυχόν διαφορών, βάσει του τρόπου διδασκαλίας στην ανάπτυξη της ρυθμικής ικανότητας και της ικανότητας προσανατολισμού στο χώρο. Στην έρευνα συμμετείχαν 32 αρχάρια χορευτικά παιδιά (16 αγόρια και 16 κορίτσια) προσχολικής ηλικίας 4-6 ετών (Μ.Ο.= 5.12, Τ.Α.= .42), τα οποία χωρίστηκαν τυχαία σε πειραματική ομάδα (n=16), που διδάχθηκε τους επιλεγμένους χορούς με τον παιγνιώδη τρόπο και σε ομάδα ελέγχου (n=16), στην οποία εφαρμόστηκε ο δασκαλοκεντρικός τρόπος διδασκαλίας. Το παρεμβατικό πρόγραμμα διήρκησε 20 εβδομάδες με συχνότητα διδακτικών ωρών δύο φορές την εβδομάδα και κατά την διάρκεια αυτού πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις-αρχική, ενδιάμεση, τελική και διατήρησης της μάθησης- των υπό εξέταση μεταβλητών κατά περίπτωση. Τα εργαλεία αξιολόγησης που χρησιμοποιήθηκαν για τη μέτρηση της χορευτικής απόδοσης και της ρυθμικής ικανότητας των συμμετεχόντων ήταν η «Κλίμακα Διαβαθμισμένων Κριτηρίων (ρούμπρικα) για την Αξιολόγηση του Ελληνικού Παραδοσιακού Χορού» (Πίτση, Διγγελίδης &amp; Φιλίππου, 2013) και για την μέτρηση της ικανότητας προσανατολισμού στο χώρο χρησιμοποιήθηκε το Witeba-Test of Spatial Orientation (Temple, Williams &amp; Bateman, 1979). Η αξιολογική διαδικασία πραγματοποιήθηκε από δύο έμπειρους κριτές-αξιολογητές, δασκάλους του ελληνικού παραδοσιακού χορού ύστερα από βιντεοσκόπηση των συμμετεχόντων. Για κάθε μία από τις εξαρτημένες μεταβλητές πραγματοποιήθηκε ανάλυση διακύμανσης με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις (repeated measures ANOVA) κι ως επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε το p &lt; .05. Η ανάλυση των δεδομένων κατέδειξε στατιστικά σημαντικές αλληλεπιδράσεις και κύριες επιδράσεις μεταξύ του παιγνιώδους και του δασκαλοκεντρικού τρόπου διδασκαλίας, με υψηλότερη χορευτική απόδοση, ανάπτυξη της ρυθμικής ικανότητας και της ικανότητας προσανατολισμού στο χώρο στην πειραματική ομάδα, σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Συμπερασματικά, προκύπτει ότι ο παιγνιώδης τρόπος διδασκαλίας φάνηκε να είναι πιο αποτελεσματικός στην εκμάθηση ελληνικών παραδοσιακών χορών σε παιδιά προσχολικής ηλικίας και να αναπτύσσει σε μεγαλύτερο βαθμό τη ρυθμική τους ικανότητα και την ικανότητα προσανατολισμού τους στο χώρο.
description: One of the main considerations in the instruction of Greek traditional dances is the way of instruction to be used. The application of games as a learning tool, means of education and way of instruction, has positive results both in the learning procedure, as well as into the overall maturation of the child. The main aim of the current study was the comparison of two different ways of instruction concerning learning of Greek traditional dances, which was the playful one and the traditional teacher-centred one. Also, individual aims of this research concerned the investigation of potential differences depending on the way of instruction in the development of rhythmic ability and spatial orientation. 32 children at the beginners dancing level (16 boys and 16 girls) participated in the study and they were randomly assigned to the experimental group (n=16)-the playful way was used in teaching dancing skills and the control group (n=16)-the teacher-centred way was used. The intervention program was applied for 20 weeks, twice a week. Pre, in the middle, post and retention tests were applied. For the evaluation of dancing performance and rhythmic ability the “Scale of Classified Criteria (rubric) for the Evaluation of the Greek Traditional dance” (Pitsi, Digelidis &amp; Filippou, 2013) was used, while for the evaluation of spatial orientation the Witeba-Test of Spatial Orientation (Temple, Williams &amp; Bateman, 1979) was used. The evaluation procedure was accomplished by two experienced judges, teachers of the Greek traditional dances based on videotapes of the participants. For each one of the dependent variables, a repeated measure ANOVA was used (p &lt; .05) The analysis of the data showed statistically significant interactions and main effects between the playful and the teacher-centred way of instruction, with higher dancing performance, development of the rhythmic ability and spatial orientation in the experimental group compared to the control group. In conclusion, based on the results of the study the playful way of teaching could be more effective in the instruction of Greek traditional dances in preschool children and it could improve their rhythmic ability and spatial orientation, as well. Key words: game, Greek traditional dance, dancing skills, rhythmic ability, spatial orientation