Artful – Επιμελώντας το αόρατο: Σχεδίαση, ανάπτυξη και αξιολόγηση ενός εργαλείου κοινωνικής δικτύωσης για πολιτισμική μάθηση στο μουσειακό χώρο
Creators: name: Γραμματικοπούλου, Αθηνά Ευστάθιου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Πολιτισμική Μάθηση
Εκπαιδευτικές Θεωρίες Κοινωνικής Μάθησης
Εφαρμογή για Κινητές Συσκευές
Cultural Learning
Social Learning Theories
Mobile Application

description: Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτελεί η σχεδίαση, ανάπτυξη και αξιολόγηση ενός Web 2.0 εργαλείου με σκοπό την ενίσχυση της κοινωνικής και ενεργής μάθησης στο μουσειακό χώρο. Συγκεκριμένα, προτείνεται η χρήση μιας εξαιρετικά οικονομικής και ελάχιστα απαιτητικής τεχνικά εφαρμογής κοινωνικής δικτύωσης για κινητές συσκευές, που σκοπός της αποτελεί η διευκόλυνση της συγκρότησης μιας εικονικής κοινότητας μάθησης για επιμελητές και επισκέπτες μουσείων, επιτρέποντας την ανταλλαγή πληροφοριών και πολλούς τύπους αλληλεπιδράσεων. Ένα εύχρηστο εργαλείο μέσω του οποίου επιμελητές εκθέσεων θα μπορούσαν να προσφέρουν εξειδικευμένα σχόλια για εκθεσιακά αντικείμενα και να παρακολουθούν τη δραστηριότητα των επισκεπτών, οι οποίοι με τη σειρά τους θα μπορούσαν να το χρησιμοποιήσουν ως ένα σύστημα αυτόνομης ακουστικής ξενάγησης, που, όμως, δεν τους περιορίζει σε ένα παθητικό ρόλο, με χαρακτηριστικά Επαυξημένης Πραγματικότητας για περιήγηση σε εκθεσιακούς χώρους. Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να ερευνήσει αν η εκπαιδευτική χρήση ενός τέτοιου εργαλείου θα μπορούσε να βοηθήσει τα μουσεία να μεταμορφωθούν σε πιο δημοκρατικούς, συμμετοχικούς και πολυφωνικούς χώρους, ενισχύοντας διαδικασίες ανταλλαγής γνώσεων, αλληλεπίδρασης και αναστοχασμού. Πιο αναλυτικά, η ανάλυση του θεωρητικού υπόβαθρου της εργασίας, που αφορά κυρίως τις εκπαιδευτικές θεωρίες κοινωνικής μάθησης (κοινωνικός Κονστρουκτιβισμός, Κοινότητες Πρακτικής και Κονενκτιβισμός), καθώς και η βιβλιογραφική ανάλυση πρόσφατων ερευνών, που σχετίζονται με τη χρήση Web 2.0 πρακτικών σε πολιτιστικούς χώρους, συνέβαλαν στη σκιαγράφηση των κατευθυντήριων γραμμών της διαδικασίας της σχεδίασης και της ερευνητικής μελέτης. Έπειτα, για την αξιολόγηση του προτεινόμενου εργαλείου πραγματοποιήθηκε ένα πείραμα μικρής κλίμακας, όπου ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να αξιολογήσουν τη λειτουργικότητα και την εκπαιδευτική χρήση της προτεινόμενης εφαρμογής. Τα σχετικά θετικού χαρακτήρα δεδομένα της αρχικής διαδικασίας αξιολόγησης μπορούν να θεωρηθούν ενθαρρυντικά, όμως, κανείς δεν πρέπει να υποτιμά το ζήτημα ότι η εφαρμογή Web 2,0 πρακτικών στα μουσεία είναι σαφώς θέμα λεπτής ισορροπίας, που συχνά έρχεται σε σύγκρουση με τον παραδοσιακό χαρακτήρα τους και συχνά εξαρτάται από την ετοιμότητά τους να επαναπροσδιορίσουν τη σχέση τους με το κοινό τους. Για αυτό το λόγο η ανάγκη διερεύνησης μελετών περίπτωσης χρήσης του Web 2.0, είτε επιτυχημένων είτε όχι, είναι σημαντική, εφόσον και οι δύο περιπτώσεις μας παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες για τη βελτίωση των υπαρχόντων πρακτικών. Σε αυτό το πλαίσιο, το μελλοντικό έργο της παρούσας εργασίας θα επιδιώξει περαιτέρω και μεγαλύτερης κλίμακας έρευνα σε στενή συνεργασία με το μουσειακό προσωπικό και κοινό σχετικά με το πώς η χρήση ενός τέτοιου εργαλείου θα μπορούσε να προσαρμοστεί περαιτέρω, ώστε να εξυπηρετήσει σε μεγαλύτερο βαθμό το σκοπό της δημιουργίας του στο μουσειακό χώρο
description: The current thesis proposes the design and the development of an efficient technology-based solution that could facilitate the creation of an online learning community for museum staff and museum visitors, aiming to enable information sharing and many types of interactions among them. Specifically, a user friendly, cost-effective and minimally demanding technically tool that curators could use to offer expert commentaries on highlight exhibits, follow and monitor visitors’ activity, and interact with them. On the other hand, the proposed tool could also be used by visitors as a self-guided tour tool with Augmented Reality features for exploring museum exhibitions. However, the audience is not expected to remain passive, but on the contrary is encouraged to adopt an active role. The main aim of this study is to test the hypothesis that the educational use of such a social media tool could help museums transform in more democratizing, inclusive and polyphonic spaces by enhancing knowledge sharing, social learning and knowledge assessment attitudes. Initially, the thesis’ theoretical background analysis is presented focusing mainly on the analysis of social educational theories, such as social Constructivism, Communities of Practice and Connectivism, that highlight the social and active nature of learning. Next, a current state of the art analysis is conducted by reviewing related research works with respect to the application of Web 2.0 practices in the Cultural Heritage sector. Specifically, the two aforementioned analyses provided both direction and impetus to the following design process and research inquiry. Next, the main functionalities of the proposed tool, designed and developed in the form of a social media mobile application, are presented. Moreover, a small-scaled assessment experiment was performed to assess the proposed tool’s educational potential and effectiveness. Results showed that the use of such a tool could be efficient as positive feedback was obtained. However, one should keep in mind that the degree of integration of Web 2.0 practices by museums depends on their readiness to redefine their relationship with their audience, a matter that it is understandably not a simple one to approach. Therefore, it is of great importance the further and ongoing research of both successful and unsuccessful case studies. In this context, the current thesis’ future work will consider improvements derived from users’ feedback and will pursue further research in close cooperation with curators, visitors and other museum staff on how such a tool could adapt better in museum settings to better fit its purpose
description: Σε συνεργασία με το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης (Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας)