Διερεύνηση στόχων γονιδιακής θεραπείας στη διαβητική μακροαγγειοπάθεια: το σύστημα ages-rage και ο pparγ στα μονοκύτταρα
Creators: name: Ξάνθης, Ανδρέας Β.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Τελικά προιόντα προχωρημένης γλυκοζυλίωσης
Διαβητική μακροαγγειοπάθεια
Πολυμορφισμός pro12ala
Γονιδιακή θεραπεία με siRNA
Advanced glycation end products
Diabetic macrovascular disease
Pro12ala polymorphism
siRNA gene therapy

description: Τα τελικά προιόντα προχωρημένης γλυκοζυλίωσης (ages) επιταχύνουν την αθηρωμάτωση των διαβητικών μέσω σύνδεσης με ειδικό υποδοχέα (rage). Το διαλυτό rage (srage) σχετίζεται άλλοτε θετικά και άλλοτε αρνητικά με τη διαβητική αγγειοπάθεια. Η τεχνολογία sirna είναι μια μέθοδος γενετικής μηχανικής όπου χορηγείται rna που αναστέλλει την έκφραση μιας πρωτείνης. η ενεργοποίηση του υποδοχέα pparγ αναστέλλει την έκφραση του rage, ενώ ο πολυμορφισμός pro12ala προστατεύει από την εμφάνιση διαβήτη. Διερευνήθηκαν: α) τα επίπεδα srage σε διαβητικούς με σ/ν και σε υγιείς, β) η σχέση των φθοριζόντων ages και του srage ορού με την έκταση της στεφανιαίας αθηρωμάτωσης, γ) η επίδραση της καταστολής του rage με sirna σε μονοπύρηνα διαβητικών στην παραγωγή ros και την έκφραση του cd36, μετά τη χορήγηση ages και δ) η σχέση του πολυμορφισμού pro12ala του pparγ με την παρουσία σ/ν σε διαβητικούς. μετρήθηκαν τα ages και το s-rage σε 30 διαβητικούς και σε 30 μη διαβητικούς χωρίς σ/ν, με παρόμοιες ηλικίες και παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου. η αξιολόγηση της έκτασης της αθηρωμάτωσης έγινε με ποσοτική στεφανιογραφική ανάλυση. Έγινε πολυπαραγοντική παλίνδρομη ανάλυση για να διαπιστωθεί η σχέση του srage και των ages ορού με τη στεφανιαία αθηρωμάτωση. Παράλληλα, απομονώθηκαν μονοπύρηνα από 10 διαβητικούς και από 5 υγιείς και μετρήθηκαν οι παραγόμενες ros και η έκφραση του cd36 σε αυτά, πριν και μετά την καταστολή του rage με sirna. Τέλος, μελετήθηκε ο πολυμορφισμός pro12ala του pparγ στους 30 διαβητικούς με σ/ν, σε 30 διαβητικούς χωρίς σ/ν και στους 30 υγιείς. Οι μεγαλύτερες τιμές s-rage (s-rage) διαπιστώθηκαν στους υγιείς (μέση τιμή=14813 ±658,7pg/ml), ενώ οι μικρότερες σε διαβητικούς με σν (μέση τιμή=1257,9 ±534,5 ±pg/ml). Τα ages ήταν αυξημένα στους διαβητικούς με σν (μέση τιμή=6,79±0.7u/gr), ενώ στους υγιείς ήταν χαμηλότερα (μέση τιμή=2,96±0.4u/gr). Στην πολυπαραγοντική ανάλυση το srage ήταν ανάλογο με το εμβαδό της αθηρωματικής πλάκας (p=0.037). Επίσης, βρέθηκε ότι η προσθήκη ages σε μονοπύρηνα διαβητικών αυξάνει τις ros κατά 64,5% (p&lt;0.001) και την έκφραση του cd36 κατά 39,08% (p=0.04). Mετά την καταστολή του rage με sirna διαπιστώθηκε ότι η χορήγηση των ages προκαλεί σημαντική μείωση των ros κατά 37,8% στους διαβητικούς (p=0.005) και κατά 48,11% στους υγιείς (p=0.003). Στην έκφραση του cd36, μετά την καταστολή του rage παρατηρήθηκε επίσης, μια σημαντική μείωση κατά 48,06% στους διαβητικούς (p&lt;0.001) και κατά 33.05% στους υγιείς (p=0.003). Η επίπτωση του pro12ala ήταν παρόμοια στους διαβητικούς με και χωρίς σ/ν (10%). Συμπερασματικά: α) τα επίπεδα srage ορού έχουν θετική συσχέτιση με το αθηρωματικό φορτίο στους διαβητικούς με σ/ν β) το srage τείνει να είναι πιο αυξημένο σε υγιείς σε σχέση με διαβητικούς με σ/ν, γ) η καταστολή του rage με sirna σε μονοπύρηνα ex vivo επέτυχε σημαντική μείωση των παραγόμενων από τα αges ros και της έκφρασης του cd36 στα μονοπύρηνα και έδειξε θετική αλληλεπίδραση μεταξύ rage και cd36 και ότι ο υποδοχέας rage μπορεί να αποτελέσει στόχο γονιδιακής θεραπείας και δ) ο πολυμορφισμός pro12ala του pparγ δεν δείχνει να προστατεύει από την εμφάνιση σ/ν σε διαβητικούς, ενώ η συχνότητα του στους έλληνες διαβητικούς είναι 10%, όμοια με καυκάσιους πληθυσμούς.
description: Advanced glycation end products (ages) accelerate diabetic atheromatosis via their linkage with a cellular receptor (rage). Soluble rage was related positively as well as inversely to diabetic angiopathy. sirna is a genetic engineering method where a specific rna inhibits protein expression. Pparg activation inhibits rage expression and its polymorphism pro12ala protects against diabetes. We investigated: a) srage levels in diabetics with cad and in healthy individuals, b) the relationship between serum fluorescent ages and srage and atheromatic plaque in diabetics, c) the effect of sirna induced rage inhibition in monocytes from diabetics and controls in regard to production of ros and cd36 after ages administration and d) the prevalence of pparγ pro12ala polymorphism in diabetics with cad, without cad and in controls. We measured ages and srage in 30 diabetics and in 30 controls, matched for age and basic cardiovascular risk factors. Evaluation of atheromatosis extent was based on quantitative coronary analysis. Multivariate regression analysis was performed in order to study the relationship between srage and ages and atheromatosis. Afterwards, we isolated monocytes from 10 diabetics and from 5 controls and measured the produced ros and the expression of cd36 before and after sirna induced rage deletion. Finally, we studied with pcr the prevalence of pparγ pro12ala in 30 diabetics with cad, in 30 diabetics without cad and in 30 controls. Higher levels of srage were found in healthy men (mean value=1481,3±658,7pg/ml), whereas smaller levels were found in diabetics (mean value=1257,9 ±534,5pg/ml). Ages in diabetics (mean value=6,79±0.7u/gr) were higher compared with healthy men (mean value=2,96±0.4u/gr). Multivariate analysis showed that only srage has statistical significant positive relationship with total atheromatic plaque area (p=0.037). Ages administration in diabetic monocytes increases ros production by 64,5% (p&lt;0.001) and cd36 expression by 39,08%, while in controls the increase was smaller for ros (27,55%, p=0.08), but higher for cd36 (49,18%, p=0.04). After rage deletion, ages administration caused a decreased ros production by 37,8% in diabetics (p=0.005) and by 48,11% in controls (p=0.003), comparing with their levels before deletion. Similarly, we found a decrease in cd36 expression by 48,06% in diabetics (p&lt;0.001) and by 33.05% in controls (p=0.003). Finally, we found that pro12ala polymorphism prevalence was similar in diabetics with cad (10%) and without cad (10%), but lower in controls (3.3%), whereas its presence in greek diabetics was 10%. Concluding: a) srage levels are proportional to atheromatic plaque area in diabetics, b) srage is higher in healthy individuals compared with diabetics with cad, c) sirna deletion of rage in monocytes ex vivo greatly reduced age-induced ros production and revealed possible interaction between rage and cd36 and proposed rage as a target for gene therapy, d) pro12ala pparγ polymorphism does not protect against cad in diabetics, whereas its frequency in greek diabetics was 10%, similar to other caucasians populations.