Μη χειρουργική θεραπεία ελάχιστης παρέμβασης σε συνδυασμό με την εφαρμογή παραγώγου αδαμαντινικής θεμέλιας ουσίας για την αντιμετώπιση ενδοστικών θυλάκων. Μία τυχαιοποιημένη συγκριτική κλινική μελέτη
Creators: name: Ανοιξιάδου, Στυλιανή Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Μη χειρουργική θεραπεία ελάχιστης παρέμβασης
Ενδοστικές βλάβες
Παράγωγο αδαμαντινικής θεμέλιας ουσίας
Minimally invasive non-surgical technique (MINST)
Intrabony defects
Enamel Matrix Derivative (Emdogain)

description: Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η σύγκριση της μη χειρουργικής τεχνικής ελάχιστης παρέμβασης (MINST), με τη μη χειρουργική τεχνική ελάχιστης παρέμβασης και την επιπρόσθετη εφαρμογή του παραγώγου αδαμαντινικής θεμέλιας ουσίας (EMD) για την αντιμετώπιση ενδοστικών βλαβών. Υλικά και Μέθοδοι: Στην τυχαιοποιημένη αυτή κλινική μελέτη, συμμετείχαν 32 ασθενείς, που έφεραν τουλάχιστον μία ενδοστική βλάβη με κλινικό βάθος θυλάκου ≥ 6 χιλ. και ενδοστικό βάθος της βλάβης 3 – 7 χιλ., όπως φαινόταν μετά από ακτινογραφική αξιολόγηση αυτής. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Στην πειραματική ομάδα οι ασθενείς δέχτηκαν μη χειρουργική τεχνική ελάχιστης παρέμβασης με εφαρμογή παραγώγου αδαμαντινικής θεμέλιας ουσίας (MINST + EMD), ενώ στην ομάδα ελέγχου πραγματοποιήθηκε μη χειρουργικής τεχνικής ελάχιστης παρέμβασης (MINST) χωρίς την χρήση κάποιου αναγεννητικού παράγοντα. Κλινικές και ακτινογραφικές μετρήσεις λήφθηκαν πριν από τη θεραπεία και 6 μήνες μετά. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά σημαντική βελτίωση και στις δύο ομάδες, 6 μήνες μετά τη θεραπεία. Στην ομάδα ελέγχου βρέθηκε μείωση του βάθους θυλάκου κατά 3,07 (±1,28) χιλ. (p&lt;0,001) και κέρδος πρόσφυσης 2,82 (±1,42) χιλ. (p&lt;0,001). Στην πειραματική ομάδα, οι αντίστοιχες τιμές ήταν 4,06 (±1,43) χιλ. μείωση του βάθους θυλάκου (p&lt;0,001) και 3,53 (±1,18) χιλ. κέρδος πρόσφυσης (p&lt;0,001). Στις ακτινογραφικές μετρήσεις, η μείωση του ενδοστικού βάθους της βλάβης ήταν 1,63 (±1,47) χιλ. (p=0,001) για την ομάδα ελέγχου και 1,82 (±1,00) χιλ. (p&lt;0,001) για την πειραματική ομάδα. Στη σύγκριση μεταξύ των ομάδων, η μη χειρουργική τεχνική ελάχιστης παρέμβασης έδειξε μεγαλύτερη βελτίωση των κλινικών παραμέτρων που έφτασαν σε επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας στη μείωση του βάθους θυλάκου (p=0,043). Η μεταβολή των ακτινογραφικών παραμέτρων δε παρουσίασε στατιστικά σημαντική διαφορά. Συμπεράσματα: Η μη χειρουργική τεχνική ελάχιστης παρέμβασης οδηγεί 6 μήνες μετά σε σημαντική βελτίωση τόσο των κλινικών όσο και των ακτινογραφικών παραμέτρων. Η επιπρόσθετη εφαρμογή σε αυτήν παραγώγου αδαμαντινικής θεμέλιας ουσίας προσφέρει ένα επιπλέον όφελος σε κλινικό επίπεδο, ενώ η οστική πλήρωση των βλαβών δε παρουσίασε διαφορά
description: Introduction: Treatment of intrabony defects has evolved over the years. Traditional surgical techniques that have been used for many years have been replaced with regenerative approaches, especially those focusing on minimizing surgical trauma to the area. Thus, minimally invasive surgical techniques are considered now the standard of care for the treatment of intrabony defects. These approaches have been combined with various grafting materials, with Enamel Matrix Derivative (EMD) emerging as the preferred biomaterial to improve clinical and radiographic outcomes. Recently, minimally invasive non-surgical techniques (MINST) have been proposed for the treatment of intrabony defects. These involve the use of ultrasonic instruments with fine tips and special hand instruments (mini-Gracey), used with magnification of at least 3x. Early studies on this treatment approach have shown promising results, with MINST exhibiting comparable results to minimally invasive surgical techniques, either with or without the addition of EMD. So far, a comparison of MINST with or without additional application of EMD has not appeared in the literature. Purpose: The purpose of this study was to compare the minimally invasive non-surgical technique (MINST) with or without the application of Enamel Matrix Derivative (MINST+EMD) for the treatment of intrabony defects. Methods and Materials: This was a randomized controlled clinical study, with the participation of 32 patients, with at least one intrabony defect with pocket depth ≥ 6 mm and intrabony defect depth of 3-7 mm and a defect angle that was less than 45°, as measured on an intraoral x-ray of the defect. All patients were non-smokers. Patients were divided into two groups. The experimental group received minimally invasive non-surgical technique with the additional application of Enamel Matrix Derivative (MINST+EMD). The control group received minimally invasive non-surgical technique (MINST) without the use of a growth factor. Clinical and radiographic measurements were taken at baseline and at the 6-month follow-up. Results: Statistically significant improvements were observed in both groups at the 6-month follow-up. The control group exhibited an improvement in pocket depth of 3.07 (±1.28) mm (p&lt;0.001), and a gain in clinical attachment of 2.82 (±1.42) mm (p&lt;0.001). The test group exhibited gains of 4.06 (±1.43) mm (p&lt;0.001) and 3.53 (±1.18) mm (p&lt;0.001) respectively. Radiographic measurements exhibited a reduction in intrabony defect depth of 1.63 (±1.47) mm for the control group (p=0.001) and 1.82 (±1.00) mm for the test group (p&lt;0.001). The comparison between the two treatment groups revealed a greater improvement in clinical parameters for the test group. However, only changes in pocket depth reached statistical significance in the comparison of the measurements between the two treatment groups (p=0.043). Radiographic measurements did not show statistically significant differences between the two treatment groups. Conclusions: Within the limitations of this study, minimally invasive non-surgical therapy can lead to substantial improvements in clinical and radiographic parameters 6 months after treatment. The additional application of EMD can improve some clinical parameters but did not seem to favor the radiographic defect fill