1453 Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης σύμφωνα με τις Βυζαντινές και Λατινικές πηγές:
Creators: name: Φοίβα, Σοφία Παναγιώτη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Κωνσταντινούπολη
Πολιορκία
Αλωση
Constantinople
Siege
Fall

description: Το θέμα της εργασίας είναι η τελευταία άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453. Η εργασία αποτελείται από έξι μέρη, των οποίων προτάσσεται πρόλογος, εκτίθενται οι πηγές της περιόδου που εξετάζονται και παράλληλα γίνεται μία σύντομη αναδρομή σχετικά με την πολιτική, κοινωνική, οικονομική και στρατιωτική κατάσταση που επικρατούσε στην αυτοκρατορία μετά την πρώτη άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους το 1204 και μέχρι την τελική πτώση της Βυζαντινής πρωτεύουσας το 1453, ενώ κλείνει με επίλογο και συμπεράσματα. Το πρώτο μέρος αρχίζει με την αναφορά στους σημαντικότερους ιστοριογράφους της τελευταίας αλώσεως της Κωνσταντινούπολης, Βυζαντινούς και Λατίνους. Γίνεται βραχεία καταγραφή του βίου και του έργου τους, ενώ παράλληλα γίνεται αναφορά στα αξιώματα που κατείχαν, τη μόρφωσή τους και την παρουσία τους ή όχι στην Κωνσταντινούπολη το διάστημα της πολιορκίας και της άλωσης. Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζονται οι πολιτικές, κοινωνικές και στρατιωτικές συνθήκες πριν από την άλωση. Δίνεται έμφαση στις σχέσεις του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου με το Μωάμεθ Β΄ τον Πορθητή. Γίνεται επίσης εμφανής η πρόθεση του νέου σουλτάνου να καταλάβει την πρωτεύουσα του Βυζαντίου, κυρίως από την ανέγερση του φρουρίου Ρούμελη-Χισάρ, αλλά και τις προετοιμασίες του για την πολιορκία της Πόλης. Στο τρίτο μέρος παρουσιάζονται οι αγωνιώδεις προσπάθειες του Κωνσταντίνου ΙΑ΄ να οργανώσει όσο το δυνατόν καλύτερα την άμυνα με την καταγραφή των μάχιμων ανδρών, την επισκευή των τειχών, τη συγκέντρωση εφοδίων και τροφίμων, ενώ παράλληλα ασχολείται με τη διπλωματική δραστηριότητα και την αποστολή πρεσβειών στους ηγεμόνες της Δύσης ζητώντας την αποστολή βοήθειας από μέρους τους στην πολιορκημένη Κωνσταντινούπολη. Οι εκκλήσεις για αποστολή βοήθειας από τη Δύση αποβαίνουν άκαρπες. Μοναδική εξαίρεση αποτελεί η αποστολή του καρδινάλιου Ισίδωρου και διακοσίων τοξοτών από τον πάπα. Το αντάλλαγμα αυτής της βοήθειας ήταν η πραγματοποίηση της ένωσης των εκκλησιών στις 12 Δεκεμβρίου 1452, η οποία διαίρεσε το χριστιανικό κόσμο και παρέλυσε τις όποιες δυνάμεις είχαν απομείνει. Το τέταρτο μέρος είναι αφιερωμένο στην πολιορκία. Αναφέρονται οι δυνάμεις των αντιπάλων και η διάταξη τους, ενώ είναι εμφανής η αριθμητική υπεροχή του στρατού και του στόλου του σουλτάνου. Στο πέμπτο μέρος παρουσιάζονται οι τελευταίες μέρες της Βυζαντινής Κωνσταντινούπολης. Οι αμυνόμενοι αντέχουν ακόμη, αλλά σημαντικό μέρος των τειχών έχει καταπέσει, τα εφόδια τελειώνουν και η αναμενόμενη βοήθεια από τη Δύση δεν έρχεται. Ο βομβαρδισμός της πόλης είναι αδιάκοπος και οι ξαφνικές επιθέσεις των Τούρκων συχνές. Οι επιθέσεις αποκρούονται γι΄ αυτό και ο Μωάμεθ αποφασίζει μία τελική επίθεση που θα πραγματοποιηθεί στις 29 Μαΐου.
description: Στο τελευταίο μέρος παρακολουθούμε τη μεθοδευμένη και γενικευμένη τελική επίθεση των στρατευμάτων του σουλτάνου. Δύο τυχαία περιστατικά φαίνεται ότι έκριναν την έκβαση της μάχης. Το πρώτο είναι ο τραυματισμός του Ιουστινιάνη και το δεύτερο η είσοδος Τούρκων στρατιωτών από την αφύλακτη Κερκόπορτα. Ο πανικός και η σύγχυση που προκλήθηκαν οδήγησαν στην άλωση της Πόλης. Μετά την είσοδο του τουρκικού στρατού ακολούθησαν σφαγές, λεηλασίες και εξανδραποδισμοί και η πόλη ουσιαστικά ερημώθηκε. Η εργασία ολοκληρώνεται με επίλογο, όπου διατυπώνονται εν συντομία συμπεράσματα για τον αντίκτυπο που προκάλεσε η άλωση της Κωνσταντινούπολης στη Δύση και τις μυθικές διαστάσεις που απέκτησαν οι υπερασπιστές της και κυρίως ο τελευταίος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος στις διηγήσεις των σύγχρονων και μεταγενέστερων ιστορικών και χρονογράφων.
description: The subject of the assignment is the last siege of Constantinople in 1453. The assignment consists of six parts. In the beginning there is a prologue, there are the sources of the period which are examined and it is also examined the political, social, economical and military conditions in the empire after the first siege of Constantinople by the crusaders in 1204 and until the final siege and the fall of the Byzantine capital in 1453. In the end there is an epilogue and conclusions. The first part begins with a reference to the most important historians of the last siege of Constantinople, Byzantines and Italians. There are also some things about their lives, their ranks, their education and their presence or not in Constantinople during the siege and the fall. In the second part the political, military and social conditions before the siege are presented. Emphasis is given in the relationship between the emperor Constantine and the sultan Mehmed II. It is clear that the new sultan wants desperately to occupy the Byzantine capital. That can be understood by the building of the fortress Roumeli-Hisar and by his preparations for the siege. In the third part the reader can watch the struggling efforts of Constantine to organize the defense of the city by writing in a catalogue the names of the men who were capable to fight. He also tries to repair the damaged part of the walls and to gather as many supplies as he could. Furthermore he sends diplomatic missions to the leaders of West. His cries for help were fruitless. A unique exception was the mission of cardinal Isidore and two hundred archers who were sent by the pope. As an exchange the pope requested the ecclesiastic union which was celebrated on the 12th of December in 1452 and caused more problems instead of helping the people of Constantinople. The fourth part is dedicated to the siege. It is about the number of the soldiers that the two opponents had. The number of the Turkish soldiers was of course much bigger than the one of the emperor Constantine. The fifth part is about the last days of the Byzantine Constantinople. The defenders can still resist, but an important part of the walls has already fallen, there aren’t many supplies and there isn’t any help from the West. The bombardment of the city is continuous and cruel and the sudden attacks of the Turkish army are frequent. The defenders manage to repulse the attacks and as a consequence Mehmed decides to make a last attack on the 29th of May. In the last part the reader watches this last and well organized attack. Two incidents seem to determine the battle. The first was the injury of Justiniani and the other the entrance of some Turkish soldiers from a small gate called Kerkoporta which was unguarded. The two incidents caused panic and confusion and lastly the fall of Constantinople. After the fall there were massacres, slaveries and thefts and the city became a ghost town. The assignment finishes with an epilogue and some conclusions about the impact of the fall mostly to the West. The bravery of the defenders and the last emperor Constantine created legends and myths that affect all of us till now.