Συγκριτική μελέτη τεσσάρων μεθόδων προσδιορισμού της Ικανότητας Ανταλλαγής Κατιόντων ασβεστούχων εδαφών
Creators: name: Αποστολίδου, Χριστίνα Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: Ανθρακικό ασβέστιο
Ασβεστούχα εδάφη
Ικανότητα Ανταλλαγής Κατιόντων
Calcium Carbonate
Calcareous soils
Cation Exchange Capacity

description: Ο προσδιορισμός της ΙΑΚ σε ασβεστούχα εδάφη πιθανόν να μην είναι αξιόπιστος εξαιτίας της διαλυτοποίησης του CaCO3. Σκοπός της διατριβής ήταν η συγκριτική μελέτη τεσσάρων μεθόδων προσδιορισμού της ΙΑΚ που έχουν προταθεί για ασβεστούχα εδάφη. Σε 25 ασβεστούχα εδάφη προσδιορίστηκαν ορισμένες ιδιότητες χαρακτηρισμού και η ΙΑΚ με τέσσερις μεθόδους, των Bower κ.α. (1952) [κορεσμός με διάλυμα 1 Ν CH3COONa, pH 8,2, έκπλυση με C2H5OH και αποκορεσμός με διάλυμα 1 Ν CH3COONH4, pH 7,0], των Polemio και Rhoades (1977) [κορεσμός με διάλυμα 0,4 Ν CH3COONa - 0,1 Ν NaCl σε 60 % C2H5OH, pH 8,2, αποκορεσμός με διάλυμα 0,5 N Mg(NO3)2, pH 7,0], την ISO23470 (2007) [κορεσμός με διάλυμα 0,0166 M Co(NH3)6Cl3] και των Amrhein και Suarez (1990) [κορεσμός με διάλυμα 0,2 M CaCl2, pH 8,2, εξισορρόπηση με διάλυμα 0,025 Μ CaCl2, αποκορεσμός με διάλυμα 0,5 Μ Mg(NO3)2]. Για τις τρεις πρώτες μεθόδους αποκτήθηκαν σημαντικές σχέσεις μεταξύ της ΙΑΚ και του αθροίσματος των ανταλλαξίμων κατιόντων των εδαφών που προσδιορίστηκαν με κάθε μέθοδο. Όμως η καλύτερη συμφωνία μεταξύ των δύο ιδιοτήτων παρατηρήθηκε για την μέθοδο των Bower κ.α. (1952). Επίσης, σημαντικές σχέσεις αποκτήθηκαν μεταξύ των τιμών της ΙΑΚ των εδαφών που προσδιορίστηκε με τις τέσσερις μεθόδους. Όμως οι τιμές της ΙΑΚ με την μέθοδο των Amrhein και Suarez (1990) ήταν υψηλότερες από αυτές των μεθόδων των Bower κ.α. (1952) και της ISO23470 (2007) σε όλα τα εδάφη, και από αυτές με την μέθοδο των Polemio και Rhoades (1977) στο 1/2 των εδαφών. Όσον αφορά τις σχέσεις των υπολοίπων τριών μεθόδων μεταξύ τους, αξίζει να σημειωθεί η καλή συμφωνία μεταξύ των τιμών της ΙΑΚ που προσδιορίστηκε με τις μεθόδους των Bower κ.α. (1952) και ISO23470 (2007). Τέλος, οι σχέσεις της ΙΑΚ των εδαφών με την περιεκτικότητά τους σε άργιλο και οργανικό C ήταν σημαντικές για όλες τις μεθόδους και ο υψηλότερος R2 (0,605) αποκτήθηκε για την μέθοδο των Bower κ.α. (1952). Αξίζει να σημειωθεί ότι η ΙΑΚ των 2/3 των εδαφών που προσδιορίστηκε με τις μεθόδους των Bower κ.α. (1952) και ISO23470 (2007) συμφωνούσε με την περιεκτικότητά τους σε άργιλο (%), ενώ για τις άλλες δύο μεθόδους ήταν μεγαλύτερη σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις
description: The determination of CEC in calcareous soils may not be reliable due to CaCO3 dissolution. The objective of this study was to compare four methods for the determination of CEC in calcareous soils. Certain properties were determined in 25 calcareous soils, as well as CEC employing four methods, i.e. the methods of Bower et al. (1952) [saturation with solution of 1 Ν CH3COONa, pH 8.2, washing with C2H5OH and displacement with solution of 1 Ν CH3COONH4, pH 7.0], Polemio και Rhoades (1977) [saturation with solution of 0.4 Ν CH3COONa - 0.1 Ν NaCl in 60 % C2H5OH, pH 8,2, displacement with solution of 0.5 N Mg(NO3)2, pH 7.0], ISO23470 (2007) [saturation with solution of 0.0166 M Co(NH3)6Cl3] and Amrhein and Suarez (1990) [saturation with solution of 0.2 M CaCl2, pH 8.2, equilibration with solution of 0.025 Μ CaCl2, displacement with solution of 0.5 Μ Mg(NO3)2]. For the three former methods, significant relationships were obtained between the CEC and the sum of exchangeable cations, determined within each method. However, the best agreement between the values of the two properties was observed for the Bower et al. (1952) method. In addition, significant relationships were obtained between the CEC values determined with all the four methods. However, the CEC values determined by the method of Amrhein and Suarez (1990) were higher than those determined by the methods of Bower et al. (1952) and ISO23470 (2007) in all cases of the soils and by the method of Polemio and Rhoades (1977) in half soils. As far as the relationships between the CEC values determined by the rest three methods are concerned, is worthy noting the good agreement between the CEC values obtained by the methods of Bower et al. (1952) and ISO23470 (2007). Finally, the relationships between CEC of the soils and their content of clay and organic C were significant in all cases of the methods and the highest R2 (0.605) was obtained for the method of Bower et al. (1952). Is worthy noting that the CEC of the 2/3 of soils which was determined by the methods of Bower et al. (1952) and ISO23470 (2007) was in agreement with the clay content (%) of the soils, whereas for the other two methods it was higher in almost all cases