Αναζητώντας εκφάνσεις του πολιτικού και της πολιτικής στις έννοιες ηγεμονία &amp; μεταηγεμονία
Creators: name: Μπίλλιος, Κωνσταντίνος Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2015
Subjects: Μεταηγεμονία
Ηγεμονία
Iσοελευθερία
Posthegemony
Hegemony
Egaliberty

description: Η παρούσα εργασία προσπαθεί να ιχνηλατήσει τις νεόκοπες μεταηγεμονικές πολιτικές και να σταχυολογήσει τα βασικά τους χαρακτηριστικά μέσα από την αναζήτηση των γενεσιουργών αιτιών που συνέβαλαν στη διαμόρφωση αυτής της ανατρεπτικής πολιτικής θέασης και τη συγκριτική τους ανάλυση με τις ηγεμονικές πολιτικές. Μέσα από την επιζήτηση του πολιτικού και της πολιτικής στις δύο αυτές θεωρήσεις, το εγχείρημα που επιχειρείται είναι να αναδειχθούν οι αρχές που δομούν και πρεσβεύουν το μεταηγεμονικό λόγο. Αρχόμενοι από μια αρκετά περιεκτική παρουσίαση τόσο της ιστορικής πορείας της έννοιας της ηγεμονίας, όσο και της περιόδου μέχρι τη συγκρότηση της μεταηγεμονικής θεώρησης, μέσα από την παράθεση της συνεισφοράς μεγάλων θεωρητικών της πολιτικής όπως ο Gramsci, Laclau, Mouffe, Foucault, Deleuze, Bourdieu, Virno κ.α., οδηγούμαστε στις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα και την εμφάνιση της έννοιας της μεταηγεμονίας, όπως αυτή δομήθηκε κατά περίπτωση από σύγχρονους θεωρητικούς και κυρίως από τους Hardt, Negri, Day, Lash, Thoburn και Beasley-Murray, με το έργο του τελευταίου με τίτλο Posthegemony να συνιστά το πλέον πλήρες και συγκροτημένο πόνημα για τις μεταηγεμονικές πολιτικές. Συνιστώντας αυτή η ιστορική παράθεση το εφαλτήριο, στο κύριο μέρος της εργασίας συντελείται μια αποδόμηση των μεταηγεμονικών πολιτικών σε μια κατά αντιπαράσταση ανάλυση αυτών με τις ηγεμονικές πολιτικές, ενώ εν κατακλείδι αποπειράται η ανάδειξη των βασικών χαρακτηριστικών αυτών που ολοκληρώνεται με μία αξιολογική κρίση αυτών. Προάγοντας τόσο η ηγεμονία όσο και η μεταηγεμονία την προάσπιση των νεωτερικών αρχών της ισοελευθερίας, επιλέγουν μία διαφορετική πορεία όπου το ενδεχομενικό παρίσταται με διαφορετικές εντάσεις και οδηγεί σε διαφορετικές προσλήψεις του πολιτικού και της πολιτικής. Σε ένα κόσμο διαρκώς εντεινόμενης διακινδύνευσης, όπου κυριαρχεί ο φόβος, οι μεταηγεμονικές πολιτικές προτείνουν την ολική ανατροπή με την απόρριψη κάθε τι νεωτερικού. Η σύγκρουση που γεννά το νεωτερικό πολιτικό, αντικαθίσταται πλέον από το συναίσθημα ως «αγνή» εμπειρική βίωση. Το συναίσθημα είναι η μεταηγεμονική λύση σε ένα κόσμο που αναζητά εναγωνίως λύση στα αδιέξοδα του αδίστακτου νεοφιλελευθερισμού. Απέναντι στις κανονικότητες του νεωτερικού φαντασιακού, ο μεταηγεμονικός κόσμος προτάσσει έναν ελευθεριακό κόσμο, ο οποίος δομείται μέσα από την εμπειρική βίωση και απορρίπτει το λόγο, ως κύριο εκφραστή του νεωτερικού συμβολικού. Στη μεταηγεμονική εποχή η ηγεμονική παρουσία του λόγου αντικαθίσταται από την ηγεμονική παρουσία της εικόνας και διαμορφώνει τη μετανεωτερική αλήθεια, που εμφορείται και κοινωνείτε από τις νέες τεχνολογίες. Οι νέες τεχνολογίες για τις μεταηγεμονικές πολιτικές είναι εκείνο ακριβώς το πεδίο πάλης με τις σκοτεινές νεοφιλελεύθερες δυνάμεις που φαίνεται να διαχειρίζονται με το πιο αποτελεσματικό τρόπο αυτές τις νέες τεχνολογίες προς όφελός τους. Παρόλα αυτά δύναται να αποτελέσουν το μέσο εκείνο που θα μετατρέψει τις μάζες των πολιτών σε μία πλουραλιστική πολιτική οντότητα, το πλήθος, αλλά και να τις ηγεμονεύσει μέσα από μια διαδικασία κυριαρχικής επιβολής κατά τα ηγεμονικά πρότυπα. Εντέλει, σε ένα κόσμο πιο μικρό όσο ποτέ, αυτό που φαίνεται να επιδιώκουν οι μεταηγεμονικές πολιτικές είναι ένα δυσδιάστατο κόσμο, τόσο πραγματικό, όσο και εικονικό, αποφορτισμένο από συμβολισμούς και κανονικότητες, ένα κόσμο ελευθεριακό, ορμώμενο ειλικρινά από τις αρχές της ισοελευθερίας, αλλά απ’ ότι φαίνεται όχι απαλλαγμένο από τις κυριαρχικές δομές της ηγεμονικής θεώρησης του κόσμου.
description: This paper attempts to trace the new posthegemonic politics and glean essential features through searching the root causes that contributed to this subversive viewing politics and comparative analysis with the hegemonic politics. Through the pursuit of political and politics in these two considerations, the project attempts to identify the principles that structure and cherish the posthegemonic reason. Starting from a fairly comprehensive presentation both of the history of the concept of hegemony, and the period to establish the posthegemonic consideration, through the contradistinction of the major theoretical contribution of politics such as Gramsci, Laclau, Mouffe, Foucault, Deleuze, Bourdieu, Virno and others, led to the last decades of the 20th century and the emergence of the concept of posthegemony as constructed of contemporary theorists mainly by Hardt, Negri, Day, Lash, Thoburn and Beasley-Murray, whose the project which entitled Posthegemony constitute the most complete and coherent essay on posthegemony. Recommending this historical quote, the main part of the work place a degradation of posthegemonic politics in a comparative analysis of the hegemonic politics, and in conclusion attempts to highlight the main characteristics topped by a value judgment on them. Promoting both hegemony and posthegemony defend modernist principles of egaliberty, choose a different path where the potential represented by different intensities and leads to recruitment of different political and politics. In a world of ever-increasing risk, where fear dominates the posthegemonic politics suggest the rejection of everything neoteric. The conflict generated neoteric politics, replaced now by emotion as “pure” empirical experiencing. The feeling is posthegemonic solution to a world that desperately seeks a solution to the problems of ruthless neoliberalism. Opposite the regularities of modernist imaginary, the posthegemonic world puts a libertarian world, which is constructed through empirical experiencing and reject reason as the main exponent of modernist symbolic. In posthegemonic time the hegemonic presence of speech is replaced by the hegemonic presence of the picture and shaping the postmodern truth, who guided and communion of the new technologies. New technologies for posthegemonic politics is the field that struggles with the dark neoliberal forces seems to manage with the most efficient way these new technologies to their advantage. However it may be the means that will convert the masses of citizens in a pluralistic political entity, the crowd, but ruled them through a sovereign enforcement proceedings against the hegemonic standards. Ultimately, in a world smaller than ever, it seems that seeking the posthegemonic politics is a two-dimensional world, so real, and virtual, discharged from symbolism and regularities, a libertarian world, imagining truly fueled from the principles of egaliberty, but as it seems not free from the sovereign structures of the hegemonic world’s view.