Η χρήση μήτρας κολλαγόνου χοίρειας προέλευσης για την πρόληψη της απορρόφησης του παρειακού οστικού πετάλου σε εμφυτεύματα στην αισθητική ζώνη: Τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη
Creators: name: Παπαντωνάτου, Λουίζα Σπ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2025
Subjects: Αύξηση Μαλακών Ιστών
Ξενομόσχευμα μαλακών ιστών
Εμφυτεύματα
Soft Tissue Augmentation
Xenogeneic Soft Tissue Graft
Implants

description: Η μελέτη διερεύνησε εάν υπάρχει διαφορά στο πάχος των μαλακών ιστών (STT) και του παρειακού οστικού πετάλου (BBT) μεταξύ εμφυτευμάτων όπου χρησιμοποιήθηκε μήτρα κολλαγόνου χοίρειας προέλευσης (VCMX) ή υποεπιθηλιακό μόσχευμα συνδετικού ιστού (SCTG), συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου, έξι μήνες μετά την επέμβαση. Επιπλέον, εξετάστηκαν κλινικά, ακτινογραφικά, ιστολογικά δεδομένα και η εμπειρία των ασθενών. Πρόκειται για τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη διάρκειας έξι μηνών, όπου συμμετείχαν 24 ασθενείς με 30 εμφυτεύματα στην άνω πρόσθια αισθητική ζώνη. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες 1) VCMX (n = 10): Εμφυτεύματα με αύξηση μαλακών ιστών με μήτρα κολλαγόνου χοίρειας προέλευσης, 2) SCTG (n= 10): Εμφυτεύματα με αύξηση μαλακών ιστών με υποεπιθηλιακό μόσχευμα συνδετικού ιστού από την υπερώα 3) Ομάδα ελέγχου (n=10): Εμφυτεύματα χωρίς αύξηση μαλακών ιστών. Η αξιολόγηση έγινε σε αρχική φάση και στους 6 μήνες μετρώντας το STT (υπέρηχος), το BBT (CBCT σε 0, 2, 4 mm), το εύρος κερατινοποιημένων ιστών (KTW) και περιοδοντικές παραμέτρους. Εξετάστηκαν επίσης ιστολογικά δείγματα και η υποκειμενική εμπειρία των ασθενών. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το πρόγραμμα IBM SPSS (p ≤ 0,05). Οι 24 συμμετέχοντες (66.7% άνδρες, μέση ηλικία 57 έτη) παρουσίασαν μείωση στους δείκτες πλάκας και αιμορραγίας στους 6 μήνες. Το STT αυξήθηκε περισσότερο στην ομάδα VCMX (1.64 mm, p &lt; 0.001), ακολουθούμενο από SCTG (0.93 mm, p &lt; 0.001), ενώ η ομάδα ελέγχου είχε μη σημαντική αύξηση (0.28 mm). Το BBT μειώθηκε σημαντικά σε όλες τις ομάδες, αλλά η SCTG το διατήρησε καλύτερα στα 0 mm (p = 0.128). Δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές στο KTW. Επιπλοκές εμφανίστηκαν στο 25% των SCTG ασθενών (νέκρωση δότριας θέσης) και στο 40% των VCMX (δευτερογενής επούλωση). Το κάπνισμα δεν επηρέασε τις ομάδες ελέγχου και SCTG, αλλά σχετίστηκε με καθυστερημένη επούλωση στην ομάδα VCMX. Οι SCTG ασθενείς ανέφεραν περισσότερο πόνο και υψηλότερη κατανάλωση αναλγητικών. Ωστόσο, συνολικά η ικανοποίηση των ασθενών ήταν υψηλή, με τη χαμηλότερη ικανοποίηση στην ομάδα SCTG. Η ιστολογική ανάλυση έδειξε καλά ενσωματωμένα μοσχεύματα με ήπια φλεγμονή και καλή αγγείωση στην ομάδα VCMX. Συμπερασματικά, το VCMX και το SCTG αύξησαν σημαντικά το STT σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, με το VCMX να προσφέρει τη μεγαλύτερη βελτίωση. Το BBT μειώθηκε σε όλες τις ομάδες, αλλά η SCTG το διατήρησε καλύτερα στα 0 mm. Το VCMX είχε υψηλότερη συχνότητα επούλωσης κατά δεύτερο σκοπό. Αν και η ομάδα SCTG ανέφερε περισσότερο πόνο, η συνολική ικανοποίηση των ασθενών ήταν υψηλή. Τα ευρήματα δείχνουν ότι το VCMX αποτελεί βιώσιμη επιλογή για αύξηση μαλακών ιστών σε εμφυτεύματα, αν και απαιτείται περαιτέρω έρευνα για μακροπρόθεσμα αποτελέσματα.
description: This study aimed to evaluate differences in Soft Tissue Thickness (STT) and Buccal Bone Thickness (BBT) between implants with Volume Stable Collagen Matrix (VCMX), Subepithelial Connective Tissue Graft (SCTG), and a Control group at six months post-operatively. Periodontal parameters, histological assessment, and Patient Reported Outcome Measures (PROMs) were also examined. A 6-month prospective, randomized, controlled clinical trial was conducted on adult patients with periodontal health requiring implants in the upper anterior esthetic zone. Participants were randomly assigned to VCMX (Group A), SCTG (Group B), or Control (Group C, no augmentation). The primary objective was detecting a ≥ 1 mm difference in STT between groups. Each group included 10 implants. Clinical parameters: STT (measured by ultrasound), BBT (measured via CBCT at 0, 2, 4 mm from the implant neck), Keratinized Tissue Width (KTW), and periodontal indices (FMPS, FMBS) were assessed. Follow-ups were conducted at 2 weeks, 3 months, and 6 months post-operatively. Statistical analysis was performed using IBM SPSS with a significance level of p ≤ 0.05. The study included 24 patients (30 implants) with a median age of 57 years; 66.7% were male. At six months, STT increased significantly in both VCMX (1.64 mm, p &lt; 0.001) and SCTG (0.93 mm, p &lt; 0.001) groups, while the Control group had a non-significant increase (0.28 mm). BBT decreased significantly in all groups, but in the SCTG group, BBT at 0 mm showed no significant difference (p = 0.128). KTW remained unchanged over six months. The Control group had no complications, while 25% of SCTG cases had donor site necrosis, and 40% of VCMX cases exhibited secondary healing. Smoking did not significantly affect the Control or SCTG groups but was linked to delayed healing in the VCMX group. PROMs showed slightly higher pain and analgesic use in the SCTG group. Despite this, patient satisfaction was high across all groups, with the SCTG group reporting slightly lower willingness to repeat the procedure. Histological analysis confirmed well-integrated grafts with mild inflammation and good vascularization, particularly in the VCMX group. In conclusion, both VCMX and SCTG significantly enhanced STT compared to the Control group, with VCMX providing the greatest increase. BBT decreased significantly in all groups, but SCTG better preserved BBT at 0 mm. VCMX was associated with a higher incidence of secondary healing. Despite slightly higher pain levels and analgesic use in the SCTG group, patient satisfaction remained high. Histological findings indicated successful graft integration with minimal inflammation, especially in the VCMX group. These results suggest that VCMX is a viable alternative for soft tissue augmentation in implant rehabilitation, though further studies are needed to assess long-term outcomes.