Το μαρτύριο στην ζωή και στο έργο του Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας
Creators: name: Κούκκου, Χρυσάνθη Γρηγορίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Μαρτύριο
Βόινο Γιασενέτσκι
Άγιος Λουκάς Συμφερουπόλεως
martyrdom
Voyno-Yasenetsky
Saint Lucas of Simferopol

description: Η αγάπη του μαρτυρίου ως δύναμη καθαρτική της ψυχής, αποτελεί υπέρβαση της ανθρώπινης φύσης και εφαλτήριο για την πορεία προς την εν Χριστώ τελείωση. Ο τρόπος που προσέλαβε, βίωσε και μετέδωσε την έννοια του μαρτυρίου ο Άγιος Λουκάς Αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας και καθηγητής της Περιγραφικής Ανατομίας και Χειρουργικής, αποτελεί το αντικείμενο έρευνας της παρούσας εργασίας. Στο εισαγωγικό μέρος επιχειρείται μια σύντομη αναφορά στις έννοιες που προσέλαβε η λέξη μαρτύριο σε διάφορες περιόδους της Εκκλησιαστικής Ιστορίας και μια σύντομη παρουσίαση των στόχων και της δομής της εργασίας. Η εποχή που έζησε ο Άγιος χαρακτηρίστηκε από σφοδρούς διωγμούς κατά της Ρωσικής Εκκλησίας που ακολούθησαν την επανάσταση των μπολσεβίκων το 1917 και διαρκώντας περίπου 70 χρόνια, αποτέλεσαν γενεσιουργό αιτία ενός «νέφους» νεομαρτύρων, εφάμιλλου αυτού των πρώτων χριστιανικών χρόνων. Μέσα σ’ αυτό το ιδιαίτερα δυσμενές για την Εκκλησία κλίμα, ο Βαλεντίν Φελίξοβιτς Βόινο Γιασενέτσκι, ο μετέπειτα Άγιος Λουκάς, καθηγητής Ανατομίας τότε στο Πανεπιστήμιο της Τασκένδης, έγγαμος εν χηρεία, με τέσσερα ανήλικα παιδιά, δέχεται την ιεροσύνη και σύντομα και το αρχιερατικό αξίωμα, προσχωρώντας εκούσια σε μια δύσβατη οδό μαρτυρίου που συνέθεταν διώξεις συκοφαντίες χλευασμοί εξορίες και φυλακίσεις. Οι εξορίες διήρκεσαν συνολικά εννέα χρόνια και χαρακτηρίστηκαν από τις ακραίες κλιματικές συνθήκες της Σιβηρίας, τις επικίνδυνες και επίπονες μεταγωγές, τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης και την σκληρή απομόνωση. Οι φυλακίσεις, για τρία συνολικά έτη, διακρίνονταν για τις άθλιες συνθήκες κράτησης, τις εξαντλητικές ανακρίσεις και την απάνθρωπη συμπεριφορά. Ο Άγιος διώχθηκε, χλευάστηκε και συκοφαντήθηκε, όχι μόνο από την κρατική εξουσία, αλλά και από τις σχισματικές «Ζωντανή» και «Γνήσια Εκκλησία», και από τον ιατρικό κόσμο. Όπως ήταν επόμενο, το μαρτυρικό αυτό βίωμα, αποτυπώθηκε στο κηρυκτικό και συγγραφικό του έργο, που είναι κατάμεστο αναφορών στην σταυρική θυσία του Χριστού και τους σταυρούς των ανθρώπων, στον δύσκολο και ακανθώδη δρόμο της αγιότητας, στον φόβο του μαρτυρίου που σταδιακά αντικαθίσταται καθώς ο άνθρωπος αναβαίνει πνευματικά από τον φόβο της απομάκρυνσης από την Θεϊκή αγάπη, στους διωγμούς των Χριστιανών, αλλά και στο εκούσιο μαρτύριο και την «δια Χριστόν» σαλότητα, με παράθεση πολλών παραδειγμάτων αγίων και μαρτύρων της Εκκλησίας. Στο τέλος παρατίθεται ένα παράρτημα με αποσπάσματα υμνολογικών κειμένων που έχουν γραφεί προς τιμήν του Αγίου και περιέχουν αναφορές στα μαρτύρια που υπέστη στην επίγεια ζωή του
description: The love for martyrdom as a strenuous catharsis of the soul is the excess from the human nature and the beginning of the way to reach Christ. The way according to which Saint Lucas, the Archbishop of Simferopol and of Crimea received, embodied and conveyed the meaning of the martyrdom is the subject matter of this thesis. In the introduction, there is a brief reference to the meanings which the word martyrdom received in the course of various eras of the Church History as well as a brief presentation of the purpose and the structure of the thesis. The era when Saint Lucas lived was characterized by violent persecutions against the Russian Church which followed the revolution on the part of the Bolsheviks in 1917. The revolution lasted for 70 years and it was the main reason for the appearance of a plethora of new martyrs, similar to that of the early Christian years. During these adverse conditions for the Church, Valentin Felixovich Voyno-Yasenetsky (later to be Saint Lucas), Anatomy Professor at the university of Tashkent and a widower with four adolescent children, becomes a priest and then an archbishop, furthering voluntarily into a life full of torture, slander, taunt, exiles and imprisonment. The exiles lasted for nine years and were characterized by the adverse weather conditions of Siberia, painful transports, harsh living conditions and extreme isolation. The imprisonment lasted for three years and was characterized by a harsh sentence, exhaustive interrogations and inhumane behavior. The Saint was driven away, taunted and slandered not only by the Government but also by the sectarian “Live” and “Pure” Church and the medical circles of the time. Consequently, this torturing experience was imprinted in his preaching and authoring works which is comprised of a great number of references to the sacrifice of Christ and the burdens of people, to the difficult and thorny way of sainthood, to the fear of martyrdom which is steadily replaced by the love from God as the human rises spiritually frightened by getting away from God, the voluntary martyrdom and Christ’s salience with a lot of examples by the lives of Saints and Martyrs of the Church. In the end, there is an annex with extracts of hymnological texts that were written in honour of the Saint and they contain references to the torture he experienced during his life