Έγγραφες συμφωνίες παρέκτασης κατά τον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1215/2012
Creators: name: Κασιώρα, Ευανθία Αθανασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: Συμφωνίες παρέκτασης διεθνούς δικαιοδοσίας
Κανονισμός 1215/2012
Ευρωπαϊκό Δικονομικό Δίκαιο
Choice-of-court agreements
Regulation 1215/2012
European Procedural Law

description: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η μελέτη της ρύθμισης των συμφωνιών παρέκτασης στο ευρωπαϊκό δικονομικό δίκαιο, υπό τον πρόσφατο Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Το σύστημα του Κανονισμού αναγνωρίζει στην ιδιωτική αυτονομία εξουσία ρύθμισης της κρίσιμης δικονομικής παραμέτρου της δικαιοδοσίας επί των διαφορών που ανακύπτουν ανάμεσα στα μέρη· οι συμφωνίες παρέκτασης αποτελούν ως εκ τούτου κρίσιμο εργαλείο διαδικαστικού σχεδιασμού και διαχείρισης και παράλληλα ενισχύουν την ασφάλεια δικαίου. Με σημείο αναφοράς την κεντρική διάταξη του άρθρου 25 του Κανονισμού, η ανάλυσή μας επιχειρήθηκε σε συνάρτηση με τις τροποποιήσεις που επήλθαν στην προϊσχύσασα ρύθμιση του άρθρου 23 του Κανονισμού 44/2001. Ειδικότερα, μελετήσαμε τις τυπικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις κατάρτισης μίας έγκυρης συμφωνίας παρέκτασης καθώς και το επιτρεπτό περιεχόμενό της. Ιδιαίτερη ενότητα αφιερώσαμε στην ειδική περίπτωση των ευρέως διαδεδομένων στην πράξη ασύμμετρων ρητρών παρέκτασης, με βάση τις αποκλίνουσες λύσεις που υιοθετούνται στη νομολογία των εθνικών δικαστηρίων της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου. Τέλος, μελετήσαμε τα αποτελέσματα της ύπαρξης μίας έγκυρης συμφωνίας παρέκτασης με αναφορά στα υποκειμενικά και αντικειμενικά όριά της και στη δέσμευση των δικαστηρίων των κρατών μελών από αυτή. Ξεχωριστή ενότητα αφιερώθηκε στην ανάλυση του ειδικότερου ζητήματος της ρύθμισης της εκκρεμοδικίας επί διεθνούς δικαιοδοσίας θεμελιωμένης σε συμφωνία παρέκτασης κατά τη νέα διάταξη του άρθρου 31 παράγραφος 2 του Κανονισμού. Σημειώνεται ότι περιοριστήκαμε στις έγγραφες συμφωνίες παρέκτασης, καθώς και στις μορφές που εξομοιώνονται με γραπτές συμφωνίες, εξαιρώντας από την παρούσα ανάλυση τη δυνατότητα σιωπηρής παρέκτασης κατ’ άρθρο 26 του Κανονισμού.
description: The aim of the present thesis was the study of the regulation of choice-of-court agreements in European procedural law, under the recent Regulation (EU) No 1215/2012 on jurisdiction and the recognition and enforcement of judgments in civil and commercial matters. Under the Regulation, party autonomy is authorised to regulate the critical procedural aspect of jurisdiction over disputes that arise between the parties; choice-of-court agreements are thus an essential tool for litigation planning and management whilst they reinforce legal certainty. With the central article 25 of the Regulation as a reference point, our analysis was carried out in accordance with the modification of the previous article 23 of Regulation 44/2001. In more detail, we studied the formal and substantial requirements for a valid choice-of-court agreement as well as its content. We placed particular emphasis on the special case of the widely used asymmetric choice-of-court agreements through the divergent solutions adopted by the national courts of France and the United Kingdom. Finally, we studied the effects of a valid choice-of-court agreement with reference to its personal and material scope and its binding effect on national courts. A separate chapter focused on the analysis of the regulation of lis pendens in the case of jurisdiction under a choice-of-court agreement, under the new article 31 paragraph 2 of the Regulation. We note that we limited ourselves to written choice-of-court agreements, as well as agreements in forms equivalent to written agreements, thus excluding the provision for submission under article 26 of the Regulation from the present analysis.