Η επίδραση των στατικών και δυναμικών διατάσεων στην ταχύτητα ρίψης της μπάλας σε έφηβες αθλήτριες χειροσφαίρισης:
Creators: name: Βασιλειάδου, Ειρήνη Αναστασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Ταχύτητα ρίψης της μπάλας
Στατικές διατάσεις
Δυναμικές διατάσεις
Throwing/ball velocity
Static stretching
Dynamic stretching

description: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να εξεταστεί η επίδραση των στατικών και δυναμικών διατάσεων των άνω άκρων, στην ταχύτητα ρίψης της μπάλας. Στην έρευνα συμμετείχαν εθελοντικά 18 αθλήτριες (n=18) χειροσφαίρισης, ηλικίας 13-16 χρονών (M=14.55±1.04). Όλες οι αθλήτριες αξιολογήθηκαν στην ταχύτητα ρίψης μετά τη γενική προθέρμανση, καθώς και μετά την εφαρμογή των δύο πρωτοκόλλων διατατικών ασκήσεων, στατικών και δυναμικών. Η επιλογή της σειράς των μεθόδων διάτασης ήταν τυχαία και απείχαν μεταξύ τους μία εβδομάδα. Τα δύο πρωτόκολλα διατάσεων περιλάμβαναν 5 ασκήσεις των ίδιων μυϊκών ομάδων των άνω άκρων με 3 x 10΄΄. Όλες οι αθλήτριες εκτέλεσαν αρχικά τρεις ρίψεις από καθιστή θέση και αξιολογήθηκε η καλύτερη, ακολούθησε το πρόγραμμα των διατάσεων και επανέλαβαν τρεις ρίψεις από την ίδια θέση και στα δύο πρωτόκολλα διάτασης. Η μέτρηση της ταχύτητας ρίψης έγινε με χρήση συσκευής ραντάρ (Sports Radar 3400, Sports Electronics Inc., Hinsdale, IL, USA). Για να διαπιστωθεί η επίδραση των δύο πρωτοκόλλων διατάσεων στην ταχύτητα ρίψης της μπάλας μεταξύ των ομάδων, χρησιμοποιήθηκε η ανάλυση διακύμανσης two-way Anova (repeated measures) και ορίστηκε το επίπεδο σημαντικότητας p&lt;0.05. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων έδειξε ότι η κύρια επίδραση του «πρωτοκόλλου» και του παράγοντα «μέτρηση» δεν ήταν στατιστικά σημαντικές (F(1,17)=1.291, p&gt;0.05, F(1,17)=2.753, p&gt;0.05). Υπήρχε όμως στατιστικά σημαντική αλληλεπίδραση των δύο παραγόντων (F(1,17)=8.798, **p&lt;0.01). Η Bonferroni μετα-ανάλυση έδειξε στατιστικά σημαντικά υψηλότερες τιμές μετά την εφαρμογή του πρωτοκόλλου δυναμικών διατάσεων (**p&lt;0.01). Συμπερασματικά, ίσως ωφελεί να εφαρμόζονται δυναμικές διατάσεις στα άνω άκρα κατά τη διάρκεια της προθέρμανσης πριν από μια ριπτική δραστηριότητα.
description: The purpose of the present study was to investigate the effect of static and dynamic stretching of upper limbs on throwing velocity in handball. Eighteen female handball players aged 13-16 (M=14.55±1.04) participated voluntary to the study. Athletes were assessed on throwing velocity after general warm-up and after the two protocols of stretching exercises, static and dynamic. The sequence of stretching method was randomly and each other performed one week later. Both protocols included 5 exercises for the upper body with 3 x10 sec. All subjects performed 3 overarm throwings when seated on a chair and it were assessed the best, following stretching protocol and then they repeated 3 overarm throwings from the same position for the two protocols. A radar gun was used for the evaluation of the throwing velocity (Sports Radar 3400, Sports Electronics Inc., Hinsdale, IL, USA). A two-way Anova with repeated measures was applied to analyze the results and the level of significance was set at p≤0.05. The analysis of the results revealed that the main effect of factors «protocol» and «test» were not statistical significant (F(1,17)=1.291, p&gt;0.05, F(1,17)=2.753, p&gt;0.05). However, there was statistical significant the interaction of two factors (F(1,17)=8.798, **p&lt;0.01). Bonferroni post-hoc tests was used to determine differences between means and revealed that throwing performance has significant greater values after dynamic stretching (**p&lt;0.01). In conclusion, dynamic stretching of the upper body may be performed during warm up before a throwing activity.