Συγκριτική αξιολόγηση των διεθνών κατευθυντήριων οδηγιών σχετικά με τον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου του μαστού
Creators: name: Κατσικά, Λασκαρίνα Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Καρκίνος Μαστού
Προσυμπτωματικός Έλεγχος
Κατευθυντήριες Οδηγίες
Breast cancer
Screening
Guidelines

description: Εισαγωγή: Ο καρκίνος του μαστού είναι η συχνότερη κακοήθεια που διαγιγνώσκεται στο γυναικείο πληθυσμό παγκοσμίως και η κύρια αιτία θανάτου σε γυναίκες ηλικίας 45-55 ετών. Η αξία του προσυμπτωματικού ελέγχου είναι αδιαμφισβήτητη, δεδομένου ότι η έγκαιρη ανίχνευση της νόσου σε συνδυασμό με τις εξελίξεις στις θεραπευτικές επιλογές του καρκίνου του μαστού μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της θνησιμότητας. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η συγκριτική αξιολόγηση των διεθνών κατευθυντήριων οδηγιών σχετικά με τον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου του μαστού. Υλικό και μέθοδος: Ανακτήθηκαν συνολικά 14 κατευθυντήριες οδηγίες για τον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου του μαστού, δημοσιευμένες μεταξύ 2014 και 2022. Συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκε συγκριτική αξιολόγηση των κατευθυντήριων οδηγιών από τους (WHO), (ACOG), (ACR), (ACS), (ASBrS), (NCCN), (USPSTF), (CTFPHC), (ECIBC), (ESMO), (RACGP) και την (JJCO) για γυναίκες τόσο μέσου όσο και υψηλού κινδύνου. Αποτελέσματα: Για τις γυναίκες μέσου κινδύνου, η πλειονότητα των κατευθυντήριων οδηγιών προτείνει τον ετήσιο ή διετή μαστογραφικό έλεγχο για τις γυναίκες ηλικίας 40-74 ετών, ενώ η σύσταση για έλεγχο είναι πιο ισχυρή στις γυναίκες ηλικίας 50-69 ετών. Υπάρχει συναίνεση μεταξύ όλων των συμπεριλαμβανομένων κατευθυντήριων οδηγιών ότι η μαστογραφία αποτελεί την πρωταρχική μέθοδο προσυμπτωματικού ελέγχου για τις γυναίκες μέσου κινδύνου. Οι περισσότερες κατευθυντήριες οδηγίες προτείνουν ότι η ηλικία διακοπής του ελέγχου θα πρέπει να αποτελεί εξατομικευμένη απόφαση και να καθορίζεται με βάση την κατάσταση της υγείας των γυναικών και το προσδόκιμο ζωής. Για τις γυναίκες με υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού, οι περισσότερες κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν τη χρήση ετήσιας μαστογραφίας ή ετήσιας μαγνητικής τομογραφίας, ενώ η ηλικία έναρξης θα πρέπει να ορίζεται νωρίτερα από αυτή της ομάδας μέσου κινδύνου, ανάλογα με τον εκάστοτε παράγοντα κινδύνου. Οι κύριοι παράγοντες κινδύνου που παρουσιάζονται από την πλειονότητα των κατευθυντήριων οδηγιών και σχετίζονται με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου (≥20%), είναι το ισχυρό οικογενειακό ιστορικό, το ιστορικό ακτινοθεραπείας θώρακα σε ηλικία 10-30 ετών, το ιστορικό ADH, ALH ή LCIS και η γενετική προδιάθεση λόγω παθογόνων μεταλλάξεων (κυρίως στα γονίδια BRCA1, BRCA2 ή PALB2). Οι σχετικές συστάσεις είναι διαφορετικές ως προς την ηλικία έναρξης του προσυμπτωματικού ελέγχου για κάθε μία από τις κατηγορίες υψηλού κινδύνου, γεγονός που επιφέρει δυσκολίες στην ευρεία έκδοση οδηγιών, με αποτέλεσμα να απαιτείται εξατομικευμένη προσέγγιση κατά περίπτωση. Συμπεράσματα: Στόχος των κατευθυντήριων οδηγιών είναι η βελτιστοποίηση της κλινικής πράξης. Ιδανικά, οι κατευθυντήριες οδηγίες πρέπει να βασίζονται σε ισχυρή επιστημονική τεκμηρίωση όπου αυτή είναι διαθέσιμη και ταυτόχρονα να αναδεικνύουν τα κενά στην ιατρική γνώση, ωθώντας τους ερευνητές να απαντήσουν στα κλινικά διλήμματα. Επίσης, οι διεθνείς οδηγίες είναι αυτονόητο πως πρέπει να λαμβάνουν υπόψιν τη διαφορετική διαθεσιμότητα πόρων μεταξύ χωρών χαμηλού-μέσου ή υψηλού εισοδήματος. Ειδικά για τον καρκίνο του μαστού, είναι προφανές ότι η έμφαση στα προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου θα οδηγήσει σε έγκαιρη διάγνωση και τελικά σε αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση του συγκεκριμένου τύπου καρκίνου.
description: Introduction: Breast cancer is the most common malignancy diagnosed in the female population worldwide and the leading cause of death among women aged 45-55 years. Screening is of greatest value since earlier detection in combination with improvements in breast cancer treatment can reduce the mortality. Aim: The aim of this study is to review and compare the recommendations from published guidelines on breast cancer screening. Material and method: A total of 14 guidelines on breast cancer screening issued between 2014 and 2022 were identified. In particular, a descriptive review of guidelines from the (WHO), (ACOG), (ACR), (ACS), (ASBrS), (NCCN), (USPSTF), (CTFPHC), (ECIBC), (ESMO), (RACGP) and the (JJCO) for women both at average risk and at higher risk was carried out. Results: For average-risk women, the majority of the guidelines suggests annual or biennial mammographic screening for those aged 40–74 years, while the screening is most pronounced in women aged 50–69 years, who are regarded as the optimal age group for it. There is a consensus among all included guidelines that the mammography is the gold standard screening modality for average-risk women. Most of the guidelines suggest that the age to end the screening should be determined based on women’s health status and life expectancy. For women at higher risk, most guidelines recommend the use of annual mammography or annual magnetic resonance imaging, while the starting age should be earlier than the average-risk group, depending on the risk factor. The main risk factors identified in the guidelines and associated with a higher risk of developing breast cancer (≥20%) are broadly summarized as the strong family history, the history of thoracic irradiation between the ages of 10 to 30 years, the history of ADH, ALH or LCIS and a genetic predisposition due to pathogenic mutations (mainly in the BRCA1, BRCA2 or PALB2 genes). The relevant recommendations vary in each of the high-risk categories as much as it concerns the age onset of screening controls. That leads to difficulties in issuing guidelines with broad basis, so an individualized approach is needed. Conclusion: The aim of the guidelines is to optimize the clinical practice. Ideally, guidelines should be based on strong scientific evidence when available and concurrently should highlight the gaps in medical knowledge, prompting the researchers to respond to medical dilemmas. Furthermore, the international guidelines should consider the different resource settings among the low-middle or high-income countries as a matter of course. Especially in breast cancer cases it is expected that the implementation of screening will lead to early diagnosis and eventually to more effective management, thus the importance of screening in praxis.