Προσδιορισμός της συγκέντρωσης της παγκρεατικής λιπάσης με τη μέθοδο 1,2-o-dilauryl-rac- glycero-3-glutaric acid-(6΄-methylresorufin) ester (DGGR) σε σκύλους με Χρόνια Νεφρική Νόσο χωρίς Παγκρεατίτιδα.
Creators: name: Καραϊωσήφ, Ραφαηλία Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Σκύλος
Παγκρεατίτιδα
1,2-o-dilauryl-rac- glycero-3-glutaric acid-(6΄-methylresorufin) ester (DGGR)
Canine
Pancreatitis

description: Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση της διακύμανσης της δραστηριότητας της παγκρεατικής λιπάσης με τη μέθοδο DGGR (1,2-o-dilauryl-rac-glycero glutaric acid-(6´methyl resorufin)-ester) σε σκύλους με XNN, χωρίς ΟΠ και η σύγκριση των αποτελεσμάτων της με αυτά της μεθόδου SNAP cPL. Στην προοπτική μελέτη συμπεριλήφθηκαν συνολικά 25 ενήλικοι σκύλοι με ΧΝΝ. Τα κριτήρια ένταξης στη μελέτη περιλάμβαναν απουσία ιστορικού, κλινικών και εργαστηριακών ευρημάτων συμβατών με ΟΠ και αρνητική καλλιέργεια ούρου. Σε όλους τους σκύλους πραγματοποιήθηκε γενική κλινική εξέταση, γενική εξέταση αίματος, βιοχημικές εξετάσεις στον ορό του αίματος, γενική εξέταση ούρου, μετρήθηκε η δραστηριότητα της παγκρεατικής λιπάσης στον ορό του αίματος με τη δοκιμή DGGR) και πραγματοποιήθηκε η ημιποσοτική δοκιμή SNAP cPL. Βρέθηκαν στατιστικώς σημαντικά περισσότερα ψευδώς θετικά αποτελέσματα στο SNAP cPL σε σχέση με τη δοκιμή DGGR. Το εύρημα αυτό καθιστά τη μέθοδο DGGR πιο αξιόπιστη στην ταυτοποίηση των σκύλων που πάσχουν μόνο από ΧΝΝ και όχι από ΟΠ, όταν υπάρχει υποψία ότι αυτά τα δυο νοσήματα συνυπάρχουν στο ίδιο περιστατικό. Η στατιστικώς σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δυο μεθόδους μπορεί να οφείλεται στο ότι η μέθοδος DGGR επηρεάζεται λιγότερο από την αζωθαιμία που συνοδεύει τα περιστατικά με ΧΝΝ. Όσον αφορά τα ψευδώς θετικά αποτελέσματα της μεθόδου DGGR, αυτά μπορεί να αποδωθούν στο γεγονός ότι το υπόστρωμα που χρησιμοποιεί η μέθοδος αντιδρά και με λιπάσες και εστεράσες εξωπαγκρεατικής προέλευσης. Σε μελλοντικές μελέτες για την αξιολόγηση της μεθόδου DGGR σε σκύλους με ΧΝΝ θα έπρεπε τα ανώτερα φυσιολογικά όρια να αυξηθούν σημαντικά πέραν αυτών που προτείνονται από την κατασκευάστρια εταιρεία, καθώς αυτό μπορεί να μειώσει σημαντικά τον αριθμό των ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων.
description: The objective of the present study was to investigate the variance of 1,2-o-dilauryl-rac-glycero glutaric acid-(6´methyl resorufin)-ester (DGGR) lipase activity in dogs with spontaneous CKD without AP, as well as to compare the results with the SNAP cPL. Samples were obtained from 25 client-owned, adult dogs with CKD. Dogs were enrolled in the study if they full field the following criteria: 1) absence of history, clinical, laboratory and imaging findings consistent with AP, 2) negative urine culture. Clinical examination, complete blood count, serum biochemistry profile and urine examination was performed in all dogs. Serum lipase activity was measured for the DGGR assay by the Eurolyser Solo followed by testing of SNAP cPL. There were significantly more false positive results with the SNAP cPL than the DGGR assay. These results suggest that the DGGR assay is more accurate in distinguishing dogs who suffer only from CKD and not AP, when there is the suspicion that these two diseases coexist in a case. Some possible explanation for the significant difference in the results of these two assays could be that DGGR assay is less influenced by azotemia that is present in dogs with CKD. As long as false positive DGGR results are concerned, a possible reason could be the reaction of lipases and esterases of nonpancreatic tissues with the substrate of DGGR. We assume that the application of a much higher cut-off value than the one established by the manufacturer for the DGGR assay, could decrease the number of false positive results.