Συσχέτιση της μόλυνσης από Καλυκοϊό με την εμφάνιση της Χρόνιας Ουλοστοματίτιδας της γάτας:
Creators: name: Οικονόμου, Αννίτα Κώστα
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2014
Subjects: Χρόνια Ουλοστοματίτιδα
Καλυκοϊός
Γάτα
Chronic Gingivostomatitis
Calicivirus
Cat

description: Η χρόνια ουλοστοματίτιδα (ΧΟΓ) αποτελεί μια από τις συχνότερες παθήσεις της στοματικής κοιλότητας της γάτας, η οποία συναντάται συχνά στην κλινική πράξη και είναι ιδιαίτερα επώδυνη Χαρακτηρίζεται από έντονη και επίμονη φλεγμονή, διάβρωση ή υπερπλασία του βλεννογόνου της στοματικής κοιλότητας κυρίως στην περιοχή των προγομφίων-γομφίων, των γλωσσοϋπερώιων καμαρών, αλλά και σε άλλες περιοχές της στοματικής κοιλότητας. Τα συμπτώματα και η βαριά κλινική εικόνα είναι αποτέλεσμα του έντονου πόνου και της δυσφορίας που βιώνει το ζώο. Η αιτιοπαθογένεια της πάθησης δεν έχει ακόμα διευκρινιστεί πλήρως, αλλά έχουν ενοχοποιηθεί βακτηριακοί, ιογενείς, ανοσολογικοί, διατροφικοί, στρεσσογόνοι και γενετικοί παράγοντες. Λόγω της ακαθόριστης αιτοπαθογένειας της η ανεύρεση αποτελεσματικής θεραπείας που να απαλλάσει πλήρως τα ζώα από τις αλλοιώσεις και τα συμπτώματα παραμένει ακόμα πρόκληση για τους επιστήμονες. Μέχρι τώρα οι εξαγωγές δοντιών σε συνδυασμό με αντιμικροβιακά φάρμακα, σε συνδυασμό με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), φαίνεται πως δίνουν το καλύτερο αποτέλεσμα στον έλεγχο των συμπτωμάτων. Από τον μεγάλο αριθμό ουσιών που αναφέρεται στη βιβλιογραφία να έχουν χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία της ΧΟΓ, η ιντερφερόνη-ω φαίνεται πως έχει ευεργετική δράση, κυρίως σε γάτες που είναι θετικές στον καλυκοϊό και στους ρετροϊούς.Από τους ιούς που ενοχοποιούνται για την εμφάνιση της ΧΟΓ ο ιός της ανοσοανεπάρκειας και ο καλυκοϊός, αναφέρονται από τους περισσότερους συγγραφείς ότι πιθανώς εμπλέκονται στην εμφάνιση της νόσου. Αντιθέτως, ο ιός της λευχαιμίας,ο ερπητοϊός και ο ιός της λοιμώδους περιτονίτιδας δε φαίνεται να διαδραματίζουν κάποιο ρόλο στην παθογένεια της ΧΟΓ. Συγκεκριμένα ο καλυκοϊός της γάτας, φαίνεται να απομονώνεται σε ποσοστά άνω του 70% σε πάσχουσες από την ΧΟΓ γάτες στις διάφορες σχετικές μελέτες. Ο καλυκοϊός ευθύνεται για νόσο του ανώτερου αναπνευστικού αλλά και για την εμφάνιση στοματικών έλκων στη γάτα. Έχει αποδειχθεί η συμμετοχή του στην πρόκληση της οξείας στοματίτιδας της γάτας αλλά ο ρόλος του στην εμφάνιση της ΧΟΓ δεν έχει διευκρινιστεί ακόμα. Αναφέρεται ακόμη πως η χορήγηση της ιντερφερόνης ω φαίνεται πως απαλλάσει τις γάτες από τον καλυκοϊό και πιθανώς μειώνει την ένταση και την έκταση των αλλοιώσεων στη στοματική κοιλότητα. Η εργασία μας πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή 47 ιδιόκτητων γατών, οι οποίες προσκομίστηκαν στη Μονάδα Χειρουργικής-Μαιευτικής, της Κλινικής Ζώων Συντροφιάς, της Κτηνιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, κατά τη χρονική περίοδο Δεκέμβριος 2012-Σεπτέμβριος 2013. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσουμε την ύπαρξη συσχέτισης μεταξύ της εμφάνισης της ΧΟΓ και της παρουσίας του καλυκοϊού της γάτας στις αλλοιώσεις. Παράλληλα, έγινε προσπάθεια διερεύνησης εάν υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ της παρουσίας της νόσου και του ιού με άλλους ατομικούς, μολυσματικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες.Για τις ανάγκες της μελέτης λαμβανόταν ένα, όσο το δυνατόν, πληρέστερο ιστορικό για τα ζώα και στη συνέχεια υπό γενική αναισθησία, γινόταν πλήρης κλινική και ακτινολογική εξέταση της στοματικής κοιλότητας. Τέλος λαμβάνονταν τα δείγματα και εφαρμοζόταν η κατάλληλη για το κάθε περιστατικό θεραπεία.Το ποσοστό παρουσίας του καλυκοϊού σε ζώα με ΧΟΓ βρέθηκε ιδιαίτερα υψηλό (87%) ενώ το ποσοστό των θετικών ζώων στην ομάδα ελέγχου έφτανε μόνο το 25%. Το συγκεκριμένο αποτέλεσμα ενισχύει την υπόθεση πως ο καλυκοϊός διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην αιτοπαθογένεια της νόσου. Όσον αφορά τους υπόλοιπους παράγοντες δεν παρατηρήθηκε κάποια στατιστικά σημαντική σχέση με την παρουσία του ιού ή της νόσου, πιθανώς λόγω του μικρού αριθμού του δείγματος μας. Παρ΄όλα αυτά αρκετά από τα ευρήματα μας συμφωνούν με τα αποτελέσματα άλλων επιστημονικών εργασιών.Η ΧΟΓ είναι μια συχνή πάθηση της στοματικής κοιλότητας της γάτας, η οποία επηρεάζει αρνητικά το επίπεδο υγείας και ευζωϊας του ζώου και αρκετές φορές μπορεί να οδηγήσει στην ευθανασία. Ο καλυκοϊός πιθανώς διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην αιτιοπαθογένεια της νόσου αλλά χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση του ρόλου του στο μηχανισμό πρόκλησης της νόσου.Η θεραπεία εκλογής για την αντιμετώπιση τςη ΧΟΓ στα περιστατικά που προσκομίστηκαν (εξαγωγή δοντιών, αντιμικροβιακά φάρμακα αποτελεσματικά κατά των αναερόβιων βακτηρίων και ΜΣΑΦ) φαίνεται να είναι αρκετά αποτελεσματική στον έλεγχο των συμπτωμάτων της νόσου.
description: Feline gingivostomatitis is one of the most common diseases of the oral cavity of the cat and is very frequently seen in veterinary practice. It is an immensely painful condition which is characterized by intense and persistent inflammation, ulceration or hyperplasia of the oral mucosa particularly in the areas of premolar and molar teeth and the area of the fauces. The animal experiences great pain and discomfort, resulting to the severe clinical status and signs. The etiology and pathogenesis have not yet been fully clarified, but various factors have been implicated such as bacteria, viruses, immunological factors, genetics, diet and stress. Due to the vagueness in aetiopathogenesis, finding a therapeutic protocol which will effectively relieve the animal from the symptoms and clinical signs, has been a challenge for scientists and veterinarians. Teeth extractions, when combined with antibiotics and non- steroidal anti-inflammatory drugs, seem to be the most efficient therapeutic regimen until now. There are many references in the literature regarding the use of a range of drugs in animals with FCGS and interferon-ω appears to have the best beneficial effect, especially in cats infected with Calicivirus and retroviruses.Even though a number of viruses are implicated as potential causes of FCGS, FCV and FIV are the ones more commonly mentioned in the literature as causative factors, while FeLV, FHV and FIP are less likely to be associated. Feline Calicivirus has been isolated on more than 70% of cats with FCGS in a number of studies. It is linked with the upper respiratory tract disease and with the appearance of oral ulcers in cats. Although its involvement as a causative factor in acute gingivostomatitis has been proved, its role in the pathogenesis of FCGS is still uncertain. Moreover, studies have shown that interferon-ω leads to the decrease in the intensity and area of the oral lesions and to the cessation of FCV shedding.Our study was conducted with the participation of 47 cats, who attended the Surgery-Obstetrics Unit, Small Animal Veterinary Clinic of Aristotle University of Thessaloniki, throughout the period from December 2012- September 2013. The aim of this study was to examine if there is an association between the presence of FCGS lesions and FCV infection. Also, an effort was made to investigate if there is an association between the presence of the virus or the disease and individual, infectious and environmental factors. A thorough history was received from the owners before the animals were put under general anesthesia and a full clinical and radiological examination of the oral cavity was conducted. Thereafter, the samples were taken and the appropriate treatment for each individual was implemented. The results showed a significantly high incidence of FCV infection in cats with FCGS (~87%) compared to 25% of FCV positive cats in the control group. This enhances the assumption that FCV has a significant involvement in the aetiopathogenesis of the disease. As regards to the other factors investigated, there was no correlation found between them and the presence of the virus or the disease, probably attributed to the small sample size. Despite this, most of our results agree with the literature.Feline chronic gingivostomatitis is a serious disease of the oral cavity, which has a negative effect on the animal’s health and welfare status and may sometimes lead to the euthanasia of the cat. Even though there is evidence supporting the implication of FCV in the aetiopathogenesis of FCGS, there is still the need for further investigation of the precise role FCV has in the cause of the lesions.The treatment of choice used on the FCGS cases participating in our study (teeth extractions, antibiotics, NSAIDS) was effective and signs resolved on a high proportion of our participants.