Δικαιοσυγκριτική Μελέτη (Κύπρος-Ελλάδα) της Δικονομικής Αντιμετώπισης της Εξάρτησης
Creators: name: Χρίστου, Ανδρέας Χριστάκη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Εξαρτήσεις
Συγκριτικό
Θεραπεία
Addictions
Comparative
Treatment

description: Ελλάδα και Κύπρος, δύο κράτη, που βρίσκονται γεωγραφικά πλησίον το ένα με το άλλο, εφαρμόζοντας, όμως, η μεν πρώτη κανόνες Ηπειρωτικού Δικαίου και η μεν δεύτερη κανόνες Κοινοδικαίου. Η Κύπρος, μικρότερη γεωγραφικά και πληθυσμιακά χώρα, με συνάμα πιο «κλειστή» κοινωνία φαίνεται ότι, έχει νομοθετήσει, στο σύνολο, αυστηρότερα από ότι η Ελλάδα. Αποτέλεσμα αυτού, ορισμένοι να υποστηρίζουν ότι, παρά το γεγονός, ότι, οι νοοτροπίες των πληθυσμών των δυο κρατών ομοιάζουν, εντούτοις, η αυστηρότερη θεώρηση των προβλεπομένων ποινών και κατ’ επέκταση η αυστηρότερη – συντηρητική αντιμετώπιση από μέρους των Δικαστηρίων στην Κύπρο καταλήγει στην επίτευξη τέτοιας γενικής πρόληψης, που η Ελλάδα έχει να ζηλέψει. Κατά την άποψη του γράφοντος, η θεώρηση αυτή, εν μέρη, έχει έρεισμα, όμως, η τόση αυστηρότερη και συντηρητική διάθεση, άμεσα επηρεασμένη από την λαϊκή βούληση, καταλήγει πολλές φορές στην μη εξατομίκευση της ποινής, αλλά στην προσπάθεια ικανοποίησης του λαϊκού συναισθήματος. Στην παρούσα διπλωματική εργασία δίδεται ιδιαίτερη σημασία στην έννοια της εξάρτησης και των εξαρτημένων προσώπων και στην ποινική μεταχείριση των προσώπων αυτών, που πέραν της προσωπικής χρήσης, τελούν αδικήματα διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, αλλά και αδικήματα του Ποινικού Κώδικα, κατά βάση στην ανάγκη συντήρησης της εξάρτησης ή και άλλα αδικήματα του Ποινικού Κώδικα, όντας εξαρτημένοι και χωρίς η παράνομη πράξη τους να βρίσκεται κάτω από την ανάγκη συντήρησης της εξάρτησης τους. Γίνεται μελέτη των τριών νομοθετημάτων, ήτοι, του Νόμου περί Εξαρτησιογόνων Ουσιών, Ν. 4139/13, της Ελλάδος και του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν. 29/1977, της Κύπρου και του περί Θεραπείας Κατηγορούμενων Χρηστών ή Ουσιοεξαρτημένων Νόμου, Ν. 41 (Ι)/2016 και πάλι της Κύπρου, αλλά, επιπλέον, του περί Περίθαλψης και Μεταχείρισης Τοξικομανών Νόμου, Ν. 57 (Ι)/1992, ο οποίος προσφάτως καταργήθηκε με το Ν. 41 (Ι)/2016, όσον αφορά στις πρόνοιες των σχετικά με την ποινική μεταχείριση των εξαρτημένων δραστών με παράλληλη μελέτη και συσχετισμό των νομολογιών των δυο Κρατών. Επιπλέον, καθίσταται σημαντική η αποτύπωση των συμπερασμάτων του γράφοντος, μέσω της συμμετοχής και παρακολούθησης της δικαστηριακής πρακτικής, κατά την εφαρμογή των υπό αναφορά νομοθεσιών στα δυο υπό εξέταση Κράτη. Κατά πόσο, δηλαδή, και σε ποιο βαθμό ακολουθείται το γράμμα του Νόμου, αλλά και πόσο ο εκάστοτε Νόμος στερείται ή όχι πρακτικής έχοντας πρόβλημα εφαρμογής εν τη γενέσει του ή εάν προκαλεί δυσπιστία και άρα παραγκωνισμό από τους Δικαστικούς λειτουργούς. Αλλά, και της αποτύπωσης εντυπώσεων – παρατηρήσεων ενόψει επίσκεψης του γράφοντος στο θεραπευτικό πρόγραμμα ΚΕΘΕΑ Στροφή στην Αθήνα. Τέλος, εξετάζεται, κατά πόσο, η Κύπρος, ως χώρα Κοινοδικαίου, ήτοι κράτος δικαίου, που αντλεί καθοδήγηση από τη νομολογία, αλλά και εφαρμόζει τα guidelines άλλων κρατών, θα μπορούσε να εισαγάγει, κατά την απονομή της Δικαιοσύνης σε περιπτώσεις εξαρτημένων δραστών, την ίδρυση ειδικών δικαστηρίων, ως η Αμερική, η Αγγλία, ο Καναδάς, η Αυστραλία και άλλες χώρες έχουν ενσωματώσει στην δικαστηριακή ζωή και πρακτική, ήτοι των Drug Treatment Courts (Δικαστηρίων για την θεραπεία της εξάρτησης).
description: Greece and Cyprus, two states, that share geographic proximity, however, the former applies Continental Law whilst the latter is founded on principles of Common Law. Cyprus, smaller in terms of its physicality and population, but also more ‘insular’ in terms of its society appears to apply sentencing principles, in their entirety, in a more strict fashion than Greece. As a result, some argue that, despite the fact that the societal values may be similar, between the two nations, the stricter approach observed in determining individual sentencing, and consequently stricter-more conservative approach of the Cypriot courts, in achieving general deterrence, is something Greece may be envious of. It is the author’s opinion, that this observation is developed, in part, due to the stricter and more conservative predisposition, as developed through populace demands and expectations, concluding, on many occasions, without adequately individualising offenders’ sentence, instead prioritising an attempting to satisfy populace demands. The aim of this dissertation is to give particular attention to the concept of addiction and addicted persons, and to the ways these individuals are treated, not only at an individual level, in the instance of drug offences but also in the commissioning of other criminal offences, observed in the Criminal Code, both relating to addict related offences and others- in the occasions where the defendants are addicts and their illegal behaviour has not necessarily been the product of their addiction. The thesis will study three legal frameworks, the Greek Law relating to Addictive Substances N. 4139/13 and the two Cypriot Laws, firstly, Narcotic Drugs and Psychotropic Substances Law N. 29/1977 and Rehabilitation and Treatment of Toxic Drug Law 57 (I)/ 1992, the latter of which was recently repealed by Law 41 (I)/2006, in relation to the sections that dealt with the criminal treatment of addicted offenders- owing to a comparative study between the two jurisdictions. Additionally, the conclusions of the author will be portrayed through direct inferences of criminal court procedures the author himself has experienced in both jurisdictions, evaluating in this way, the extent to which the letter of the law is applied, but also, to what degree each law is practically viable, enforceable, effective or a source of discomfort and disillusionment for the courts. This will be complemented by personal observations and evaluations of the author’s visit to the rehabilitation centre of KETHEA STROFI in Athens. Finally, this thesis will evaluate whether, Cyprus, as a common law jurisdiction, which seeks guidance from stare decisis and the persuasive power of external, overseas guidelines, could potentially introduce and apply specialised courts, where addicts’ cases could be tried, as practiced In the United Stated, the United Kingdom, Canada, Australia and other jurisdictions that have combined court experience and practice to develop Drug Treatment Courts (Courts specialised with treating addictions).
description: Σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο Λευκωσίας (Κύπρος). Η υλοποϊηση του ΔΠΜΣ γίνεται και με τη συμβολή της υλικοτεχνικής υποδομής και του διδακτικού προσωπικού του Κέντροου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ)