Αξιολόγηση της οξειδωτικής ικανότητας και μικροαγγειακής λειτουργίας των σκελετικών μυών πριν και μετά από πρόγραμμα άσκησης/αποκατάστασης σε ασθενείς με Διάμεσες Πνευμονοπάθειες
Creators: name: Μπίσμπος, Μάριος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Διάμεσες Πνευμονοπάθειες
Εγγύς Υπέρυθρη Φασματοσκοπία
Πνευμονική Αποκατάσταση/Άσκηση
Οξειδωτική Ικανότητα
Μικροαγγειακή Λειτουργία
Interstitial Lung Diseases
Near Infrared Spectroscopy
Pulmonary Rehabilitation/Exercise
Oxidative Capacity
Microvascular Function

description: Ο σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να διερευνηθεί εάν ασθενείς με διάμεσες πνευμονοπάθειες (interstitial lung disease, ILD) παρουσιάζουν βελτίωση σε δείκτες οξειδωτικής ικανότητας και μικροαγγειακής λειτουργίας των σκελετικών μυών μετά από τη συμμετοχή τους σε πρόγραμμα άσκησης στο πλαίσιο πνευμονικής αποκατάστασης, συνολικής διάρκειας 6 μηνών. Στην έρευνα συμμετείχαν έντεκα (11) ασθενείς με ILD (70,8 ± 6,92 ετών), σε αντι-ινωτική αγωγή. Οι συμμετέχοντες υπεβλήθησαν σε αξιολόγηση της οξειδωτικής ικανότητας και της μικροαγγειακής λειτουργίας των σκελετικών μυών μέσω in vivo μέτρησης της μυϊκής οξυγόνωσης σε κατάσταση ηρεμίας με τη χρήση της μη-επεμβατικής μεθόδου της φασματοσκοπίας πλησίον του υπέρυθρου φωτός (Near-Infrared Spectroscopy, NIRS). Ακολούθως, οι ασθενείς συμμετείχαν σε πρόγραμμα πνευμονικής αποκατάστασης/άσκησης για έξι μήνες. Η διαδικασία μέτρησης επαναλήφθηκε μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος. Αξιολογήθηκαν το εύρος και η ταχύτητα της αποξυγόνωσης του δείκτη κορεσμού ιστού (Tissue saturation index, TSI) κατά τη φάση της ίσχαιμης περίδεσης, ως δείκτες οξειδωτικής ικανότητας των καμπτηρών μυών του καρπού. Επίσης αξιολογήθηκε το εύρος και η ταχύτητα επαναιμάτωσης του TSI, ως δείκτες μικροαγγειακής λειτουργίας. Επιπλέον, αξιολογήθηκε το μέγεθος της υπεραιμικής απόκρισης ως δείκτης μικροαγγειακής αντιδραστικότητας. Για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων, εφαρμόστηκαν 2-way ANOVA με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις (2 x 3) με Tukey post hoc test, καθώς και t-test για εξαρτημένα δείγματα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά (p=0.245) πριν και μετά το πρόγραμμα άσκησης στο δείκτη TSI των ασθενών κατά την ηρεμία (Pre Baseline TSI: 61.36 ± 3.39% έναντι Post Baseline TSI: 59.63 ± 4.20%), στην κατώτατη τιμή του TSI κατά την ίσχαιμη περίδεση (Pre Minimum TSI: 32.75 ± 12% έναντι Post Minimum TSI: 32.52 ± 9.50%) και κατά τη μέγιστη τιμή του TSI κατά την επαναιμάτωση (Pre Maximum TSI: 73.18 ± 2.58% έναντι Post Maximum TSI: 69.98 ± 4.11%). Επιπλέον, δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στο εύρος (Range TSI Pre: 28.60 ± 10.34% έναντι Range TSI Post: 27.11 ± 7.86%, p=0.479) και στη ταχύτητα (Slope TSI Pre: -0,100 ± 0,039%/s έναντι Slope TSI Post: -0,094 ± 0,030%/s, p=0.473) της αποξυγόνωσης του TSI κατά την ίσχαιμη περίδεση, στο εύρος (Range TSI Pre: 40.34 ± 13.09% έναντι Range TSI Post: 37.26 ± 10.59%, p=0.132) και στη ταχύτητα (Slope TSI Pre: 1,192 ± 0,531%/s έναντι Slope TSI Post: 1,069 ± 0,463%/s, p=0.331) της επαναιμάτωσης του TSI, καθώς και στο μέγεθος της υπεραιμικής απόκρισης (Pre: 11.82 ± 3.45% έναντι Post: 10.34 ± 4.46%, p=0.22). Συμπερασματικά, στην παρούσα μελέτη δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση στην οξειδωτική ικανότητα και τη μικροαγγειακή λειτουργία των σκελετικών μυών των άνω άκρων σε ασθενείς με διάμεσες πνευμονοπάθειες (ILD) μετά τη συμμετοχή τους σε πρόγραμμα άσκησης διάρκειας έξι μηνών. Παρ’ όλα αυτά, τα ευρήματα υποδηλώνουν μία σταθεροποίηση της οξειδωτικής ικανότητας των ασθενών, γεγονός που μπορεί να θεωρηθεί θετικό, δεδομένης της προοδευτικά επιδεινούμενης φύσης των ILD.
description: The aim of this study was to investigate whether patients with interstitial lung diseases (ILD) exhibit improvement in markers of oxidative capacity and microvascular function of skeletal muscles following their participation in an exercise program within the framework of pulmonary rehabilitation, of a total duration of 6 months. Eleven (11) patients with ILD (70.8 ± 6.9 years), under antifibrotic treatment, participated in the study. The participants underwent assessment of oxidative capacity and microvascular function of skeletal muscle through in vivo measurement of muscle oxygenation (via a 5-min occlusion/reperfusion maneuver), using the non-invasive method of Near-Infrared Spectroscopy (NIRS). Then, the patients participated in a six-month pulmonary rehabilitation/exercise program. Patients repeated all measurements after the completion of the program. The range and slope of deoxygenation of the tissue saturation index (TSI) during the ischemic occlusion phase were assessed as markers of the oxidative capacity of the wrist flexor muscles. Furthermore, the range and slope of TSI reoxygenation during the reperfusion phase were evaluated as markers of microvascular function. In addition, the magnitude of the hyperemic response was assessed as an indicator of microvascular reactivity. For the statistical analysis of the data, 2-way ANOVA with repeated measures (2 x 3) and Tukey post hoc test, as well as t-test for dependent samples, were applied. The results showed no statistically significant difference (p=0.245) before and after the exercise program in the tissue saturation index (TSI) of patients at rest (Pre Baseline TSI: 61.36 ± 3.39% versus Post Baseline TSI: 59.63 ± 4.20%), the minimum TSI during ischemic occlusion (Pre Minimum TSI: 32.75 ± 12% versus Post Minimum TSI: 32.52 ± 9.50%), or the maximum TSI during reperfusion (Pre Maximum TSI: 73.18 ± 2.58% versus Post Maximum TSI: 69.98 ± 4.11%). Furthermore, no differences were observed in the range (Range TSI Pre: 28.60 ± 10.34% versus Range TSI Post: 27.11 ± 7.86%, p=0.479) and slope (Slope TSI Pre: -0.100 ± 0.039%/s versus Slope TSI Post: -0.094 ± 0.030%/s, p=0.473) of TSI deoxygenation during ischemic occlusion, in the magnitude (Range TSI Pre: 40.34 ± 13.09% versus Range TSI Post: 37.26 ± 10.59%, p=0.132) and slope (Slope TSI Pre: 1.192 ± 0.531%/s versus Slope TSI Post: 1.069 ± 0.463%/s, p=0.331) of TSI reoxygenation during reperfusion. In addition, no differences were detected in the magnitude of the hyperemic response pre- vs post training (Pre: 11.82 ± 3.45% versus Post: 10.34 ± 4.46%, p=0.22). In conclusion, in this study, no statistically significant improvement was observed in the oxidative capacity and microvascular function of the skeletal muscle of the upper limbs in patients with ILD, following their participation in a six-month exercise program. Nevertheless, the findings of this study indicate a stabilization of the oxidative capacity of the patients, which can be considered a positive outcome given the progressively worsening characteristics of ILD.