Περιβαλλοντικός σχεδιασμός υπαίθριων χώρων πρασίνου στο αστικό περιβάλλον. Κριτική θεώρηση των παραλιακών πάρκων της Θεσσαλονίκης
Creators: name: Βλάσση, Ελένη Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Παραλία
Θεσσαλονίκη
Πάρκο
Αστικό, Πράσινο
Seafront
Thessaloniki
Park
Urban Green space

description: Η ανάπλαση των νέων παραλιακών πάρκων της Θεσσαλονίκης δημιουργεί 13 θεματικούς κήπους. Από αυτούς έχουν υλοποιηθεί το 2008 οι πέντε, ενώ οι υπόλοιποι οκτώ κατασκευάζονται τώρα. Η νέα ανάπλαση διαμορφώνει γραμμικούς υπαίθριους χώρους κατά μήκος της παραλιακής ζώνης αναμορφώνοντας τους παλιούς. Η ενοποίηση όλων των κήπων με καθαρές γεωμετρικές γραμμές και αρχιτεκτονικά στοιχεία που εκτείνονται σε όλη την παραλιακή, όπως: η αλέα, το ενιαίο πλακόστρωτο, το ξύλινο κρηπίδωμα και ο ποδηλατοδρόμος, δρουν καταλυτικά σε όλη την διαμόρφωση. Κατασκευές και γήπεδα, αμφιθέατρα και παιδότοποι, πίστες σκέιτμπορντ και ακροβατισμού ποδηλάτων, υπαίθριες εκθέσεις και εξέδρες για μουσικές παραστάσεις, περίπτερα πολιτισμού και αναψυκτήρια μαζί με τα στοιχεία νερού είναι κάποια από τα στοιχεία ψυχαγωγίας, παιχνιδιού, διασκέδασης και εκπαίδευσης που μπορούν να προσφέρουν. Οι αναπλάσεις αυτές περιέχουν και πράσινες επεμβάσεις με θεματικούς κήπους δένδρα και καθιστικά. Οι επεμβάσεις αναβάθμισαν την περιοχή που είναι μια ακριβή περιοχή κατοικίας. Μετά τα τρία χρόνια λειτουργίας των πρώτων πάρκων έγινε προσπάθεια κριτικής θεώρησης της επέμβασης και ανασκόπηση του εγχειρήματος. Η απάντηση για το τι πέτυχε αυτή η ανάπλαση και τι θα μπορούσε να είχε γίνει για να έχουμε το βέλτιστο αποτέλεσμα αναλύθηκε στην μελέτη αυτή. Ένα άλλο κομμάτι που πραγματεύεται η μελέτη είναι οι περιβαλλοντικές αρχές σχεδιασμού των αστικών υπαίθριων χώρων πρασίνου. Αναλύοντας τους φυσικούς υπαίθριους χώρους πρασίνου και διαχωρίζοντάς τους από τους τεχνητούς δίνεται η περιβαλλοντική διάσταση του σχεδιασμού των χώρων αυτών. Η απάντηση για το πόσο οι περιβαλλοντικοί όροι σχεδιασμού έχουν ληφθεί υπόψη και εφαρμοσθεί σε αυτές τις αναπλάσεις εξάγονται από τα συμπεράσματα των θετικών και αρνητικών στοιχείων της επέμβασης. Η κριτική ανάλυση των αναπλάσεων κατέδειξε ότι ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός των κήπων δημιούργησε χώρους με σαφή όρια και προσπάθεια ισορροπίας μεταξύ των νέων ενοτήτων και της σύνδεσης με την υπόλοιπη πόλη. Δημιούργησε τεχνητές διαμορφώσεις στοιχείων και κενών επιφανειών με επιστρώσεις σκληρών υλικών με μεγάλη απορροφητικότητα θερμοχωρητικότητα και ανταπόδοση της θερμότητας. Η χρήση φυσικών υλικών όπως το κεραμικό και το βότσαλο για χώρους που δεν έχουν ένταση στην χρήση ή για περιοχές μόνον για διέλευση, ενώ θα ήταν χρήσιμη αποφεύχθηκε. Η φύτευση των κήπων έγινε περισσότερο για να καλυφθούν ανάγκες διακόσμησης και συμπληρωματικότητας του σχεδιασμού και λιγότερο γιατί έπρεπε να δημιουργηθεί φυσικό ενδιαίτημα για τη δημόσια αστική ζωή. Με την ανάπλαση δηλαδή δημιουργήθηκε ένα σύνολο χώρων πρασίνου που ενώ σχεδιαστικά ενοποιείται από την άλλη όμως αδυνατεί να συντεθεί σαν φυσική ενότητα.
description: Redesigning Thessaloniki’s seafront resulted in thirteen theme parks. Out of these thirteen theme parks, five were delivered to the public in 2008 with the rest currently being under construction. The new design reforms the previous existing parks and creates linear outdoor spaces along the coastal line. The use of clear geometric relations and architectural elements that run along the seafront, such as a wide linear pebble-covered pedestrian walkway, a wooden deck and a bicycle path that are used to connect the parks, have a strong influence on the overall image. Special constructions and sports courts, auditoriums and playgrounds, skateboard and biking tracks, outdoor exhibitions and musical performance decks, cultural pavilions and cafes along with water elements are only some of the recreational, cultural and educational elements they can offer to the public. The parks equally feature plant theme parks, a lot of trees and seating places. This coastal reshape, although partial, reactivated a part of the city that had until then acted mostly as a recreational place for the local population and upgraded even further the already expensive surrounding residential area. Three years after its opening, this thesis tries to answer what this park really is, what it could have been and whether the expectations related to the project were fully met. This thesis also examines the environmental design principles that “environmental friendly” urban outdoor green spaces should take into consideration. The environmental aspect of every green space is determined by analyzing the natural elements and distinguishing them from the artificial, examining whether their incorporation is successful or not. The more positive elements a space gets from the above critical process, the more successful it is considered. The critical analysis of Thessaloniki’s aforementioned park case has shown that the strict-lined architectural design that tried to balance new elements and connect to the urban tissue is a rather successful one, while some of the design maneuvers it includes are - in an “environmental-friendly” point of view - rather out of target in creating a natural green environment, mainly because of how both construction materials and natural elements are used. All in all, this thesis critically explains why this case study is in fact a successful design but at the same time unsuccessful in creating a natural place for the city.