Η επίδραση της γωνίας της ποδοκνημικής άρθρωσης στη μεταγιεγερτική διευκόλυνση
Creators: name: Τσερέπη, Δέσποινα Αντωνίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: Μεταδιεγερτική διευκόλυνση
Γωνία της άρθρωσης
Πελματιαία/ραχιαία κάμψη
Post activation potentiation
Joint angle
Plantar/Dorsi flexion

description: Η μεταδιεγερτική διευκόλυνση (ΜΔΔ) είναι ένας μηχανισμός που φαίνεται να επηρεάζει την απόδοση και μπορεί να συμβάλει στη βελτίωσή της σε εκρηκτικά αθλήματα. Προκαλείται μετά από εφαρμογή ενός τροποποιητικού ερεθίσματος (conditioning) που μπορεί να είναι βουλητική ή ηλεκτρικά προκλητή σύσπαση, και περιγράφεται ως ποσοστό αύξησης της μέγιστης προκλητής ροπής μετά το τροποποιητικό ερέθισμα σε σχέση με τις τιμές πριν από αυτό. Ωστόσο, το αποτέλεσμα της τελικής προκλητής ροπής, επηρεάζεται από το μέγεθος τόσο της ΜΔΔ, όσο και της κόπωσης που προκαλείται από το τροποποιητικό ερέθισμα. Έχοντας υπόψη ότι το μήκος μυός επηρεάζει τόσο την ΜΔΔ όσο και την επίδραση της κόπωσης στη μυϊκή απόδοση, σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της γωνίας άρθρωσης στη ΜΔΔ, δίνοντας τροποποιητικό ερεθίσματα μέγιστες ισομετρικές βουλητικές συσπάσεις (ΜΒΣ) σε διαφορετικές γωνίες άρθρωσης. Εξετάστηκαν 14 υγιείς ενήλικες εθελοντές, μη συστηματικά αθλούμενοι, σε τέσσερις συνθήκες μέτρησης (τυχαία σειρά), που περιλάμβαναν τους συνδυασμούς 2 γωνιών ποδοκνημικής άρθρωσης για την αξιολόγηση της ΜΔΔ (ραχιαία και πελματιαία κάμψη) και 2 γωνιών εκτέλεσης των ΜΒΣ (ραχιαία και πελματιαία κάμψη). Εφαρμόστηκε ηλεκτρική διέγερση στο κνημιαίο νεύρο, κάθε 30 s για 2.5 min πριν και επί 10 min μετά από τρεις ΜΒΣ διάρκειας 6 s, με 15 s διάλειμμα μεταξύ κάθε ΜΒΣ. Καταγράφηκε η προκλητή ροπή, και το ηλεκτρομυογράφημα του υποκνημιδίου και το έσω γαστροκνημίου μυός. Αναλύθηκαν η μέγιστη προκλητή ροπή, ο χρόνος σύσπασης, ο ρυθμός ανάπτυξης και χαλάρωσης, ηλεκτρομηχανική καθυστέρηση, και το Μ-κύμα των εξετασμένων μυών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η μέγιστη προκλητή ροπή, ο ρυθμός ανάπτυξής της και ο χρόνος ημίσειας χαλάρωσης αυξήθηκαν μετά το τροποποιητικό ερέθισμα. Το φαινόμενο της ΜΔΔ ήταν εντονότερο όταν ο μυς εξετάστηκε σε θέση πελματιαίας κάμψη. Οι τιμές της μέγιστης προκλητής ροπής που μετρήθηκε στη θέση πελματιαίας κάμψης εμφανίστηκαν σημαντικά μεγαλύτερες όταν οι ΜΒΣ εκτελέστηκαν σε θέση πελματιαίας κάμψης. Για τις υπόλοιπες μεταβλητές η γωνία που εφαρμόστηκαν οι ΜΒΣ δεν επηρέασε τα αποτελέσματα, όπως επίσης και η αλληλεπίδραση μεταξύ της γωνίας που έγιναν οι ΜΒΣ και της γωνίας μετρήθηκε η προκλητή ροπή δεν ήταν στατιστικά σημαντικά σημαντική. Με την παραδοχή ότι η γωνία άρθρωσης έχει άμεσο αντίκτυπο στο μήκος μυός, μπορούμε να συμπεραίνουμε ότι το μήκος του μυός είναι παράμετρος που μπορεί να επηρεάσει το μέγεθος της ΜΔΔ. Η αυξημένη ΜΔΔ όταν οι ΜΒΣ εκτελέστηκαν σε θέση πελματιαίας κάμψης μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι όταν ο μυς είναι σε μικρότερο μήκος κουράζεται λιγότερο, και άρα επιτρέπει την εμφάνιση της ΜΔΔ. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι όταν αξιολογείται η ΜΔΔ πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το μήκος μυός τόσο κατά τη μέτρηση της προκλητής ροπής όσο και κατά την εκτέλεση των τροποποιητικών ερεθισμάτων.
description: Post-activation potentiation (PAP) is a mechanism that seems to affect performance, and may contribute to improvements in explosive sports. Induced by a conditioning stimulus that can be a voluntary or electrically evoked muscle contraction, it is expressed as the percentage of increase in peak twitch torque after a conditioning stimulus. However, the final performance is a result of the effect of both PAP and the fatigue caused by the conditioning stimulus. Taking into account the effects of muscle length on PAP and fatigue, the aim of this study was to investigate the effect of joint angle on PAP, with conditioning stimuli consisted of maximal voluntary isometric contractions (MVC) performed at different joint angles. Fourteen healthy, untrained, male, volunteers participated in four randomly assessed measurement conditions, which included all combinations of two ankle angles for assessing the PAP [dorsiflexion (DF) and plantar flexion (PF)] and two ankle angles for the execution of MVC (DF and PF). The tibial nerve was electrically stimulated every 30 s 2.5 min before and for 10 min after the conditioning consisted of three 6-s MVCs with 15 s interval. Twitch torque and the electromyogram of soleus and the medial gastrocnemius muscles was recorded. The maximum torque, contraction time, rate of torque development, half relaxation time, electromechanical delay, and M-wave of the recorder muscles were analyzed. According to the results the parameters that showed a significant change after the conditioning were the peak twitch torque, the rate of torque development, and the half-relaxation time. Potentiation was more intense when the muscles were examined at PF position. Furthermore, when the conditioning was performed at PF position the potentiation was even more higher compared to the conditioning performed at DF position. The remaining variables showed no statistically significant main effect or interaction. In conclusion the muscle length is a parameter that can affect the size of PAP. The increased PAP when MVCs were performed at PF could be explained by previous findings that support the notion of less fatigue at shorter muscle length. Since fatigue and PAP counteract each other, less fatigue could result in higher PAP. These results underline the muscle length affects PAP and that it is crucial to know not only at which joint angle the twitch torque (or voluntary test) was performed, but also at which angle the conditioning stimulus was performed.