Σχεδιασμός υπαίθριων χώρων μουσείων. Μια ματιά στον 21ο αιώνα.
Creators: name: Μαυροπούλου, Αννα Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2015
Subjects: Μουσείο-υπαίθριος σχεδιασμός
Museum-outdoor design

description: Στην σύγχρονη αρχιτεκτονική παρατηρούμε μια καινούργια ανάγνωση στην αξιοποίηση και χρήση του τοπίου και του ανοιχτού χώρου. Η τάση αυτή είναι απόρροια της σύγχρονης κουλτούρας και του τρόπου ζωής, καθώς οι αυξημένες ανάγκες των σημερινών ανθρώπων για περισσότερη επαφή με την φύση και το περιβάλλον είναι μεγαλύτερες από ποτέ. Εξαιτίας αυτού, ό,τι έχει σχέση με το τοπίο αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Στόχο της παρούσας μεταπτυχιακής διατριβής αποτελεί η σχέση του τοπίου με τα μουσειακά κτίρια και πως αυτή συμβάλλει στη βιωσιμότητά τους. Το ζήτημα του ανοικτού χώρου στα μουσεία και οι μέθοδοι σχεδιασμού του, απασχολούν όλο και περισσότερο πρώτα απ’ όλα τη διοίκηση των ιδρυμάτων και στη συνέχεια το ίδιο το κράτος το οποίο αναζητά νέες ιδέες για να προσελκύσει το κοινό. Έτσι τα τρία βασικά ζητήματα που εξετάζονται στην πορεία της εργασίας, μέσα από πολυάριθμα σύγχρονα παραδείγματα σχεδιασμού, είναι: η σχέση του υπαίθριου χώρου με το μουσειακό κτήριο, ως κομμάτι της αστικής δομής, η ανάδειξη της δυναμικής ανοικτού – κλειστού, και τέλος ο τρόπος με τον οποίο η αρχιτεκτονική τοπίου συνεργάζεται με τα μουσεία και δημιουργεί νέους χώρους, μετατρέποντάς τα σε ιδιαίτερους τόπους συνάντησης και παραμονής. Έπειτα, μέσα από συγκεκριμένα κριτήρια, αξιολογούνται και εξετάζονται αναλυτικά τρία παραδείγματα μουσειακών κτηρίων του 21ου αιώνα. Τα δύο από τα τρία μουσεία τοποθετούνται στον Ευρωπαϊκό χώρο ενώ το τρίτο ανήκει στην Ιαπωνία, η οποία ανέκαθεν είχε μία πολύ σημαντική σχέση και επαφή με το φυσικό περιβάλλον και τον σχεδιασμό υπαίθριων χώρων. Ο σχεδιασμός και συγκεκριμένα η προσθήκη νέων ανοικτών χώρων, προσφέρει τη δυνατότητα για μία μεθοδική επαναπροσέγγιση σχετικά με το μέλλον ενός μουσείου, που είναι από τη φύση του προσκολλημένο στις παραδόσεις και το παρελθόν. Σήμερα που ο αστικός ιστός είναι ήδη διαμορφωμένος, το μουσείο αποκτά μια διαφορετική υπόσταση. Μετατρέπεται σταδιακά σε έναν πόλο έλξης, σε μία μορφή ψυχαγωγίας αλλά και σε ένα αυτούσιο μνημείο. Η αρχιτεκτονική τοπίου, λοιπόν, καλείται να «πλάσει» τους υπαίθριους χώρους μέσα στους οποίους φιλοξενείται η τέχνη, να δημιουργήσει μια διαφορετική πραγματικότητα έξω από αυτούς και να κεντρίσει το ενδιαφέρον του κοινού από κάθε άποψη.
description: In modern architecture we have been noting a new perspective in development and use of landscape and open places. This tendency is a result of both modern culture and the way of life, since the heightened needs of the people nowadays for more connection with nature and environment are greater than ever. Because of this, everything that has to do with landscape has developed extra significance. The object of this thesis is determining the connection between landscape and museum facilities and how much it contributes in these institutions’ viability and their general “character”. The issue of open space in museums and the methods of designing it interest more and more mainly the ones responsible for the projects and also the officials of the state, who search for original ways to entice the public. So the three basic points explored in the thesis through numerous modern examples of design are: the relationship between terrace and the museum facilities when seen as part of the urban structure, the promotion of the open-enclosed dynamic, and lastly the way in which landscape architecture cooperates with museums and creates new uses of them, transforming them into special places of meeting and experiencing. Next, via particular criteria, three museum facilities of the 21st century are meticulously examined and evaluated. Two out of three are located within Europe whereas the third is in Japan, as this particular country has always maintained an important relationship and connection to both natural environment and landscape design. Designing and especially adding new open spaces, offers the possibility of a methodical re-approach concerning the future of a museum, which is by nature defined by tradition and past. Today, when the urban structure is already set, a museum obtains a different status. It gradually transforms into a place of interest, a way of entertainment but also a monument all by its own. So, consequently, landscape architecture is asked to “mold” the facilities housing art, to create a different reality outside them and to spike the public’s interest in every way.