Ο Κανονισμός (ΕΕ) 1259/2010 για το εφαρμοστέο δίκαιο στο διαζύγιο και το δικαστικό χωρισμό και συναφή ζητήματα διεθνούς δικαιοδοσίας κατά τον Κανονισμό (ΕΚ) 2201/2003.:
Creators: name: Ρέπτση, Ελένη Απόστολου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2014
Subjects: Διαζύγιο και δικαστικός χωρισμός
Κανονισμός (ΕΚ) 2201/2003
Κανονισμός (ΕΕ) 1259/2010
Divorce and legal separation
Regulation (EC) 2201/2003
Regulation (EU) 1259/2010

description: Σ’ αυτήν την εργασία γίνεται προσπάθεια να εντοπιστούν και να αναλυθούν, στο μέτρο του δυνατού, ορισμένα από τα ζητήματα που προκύπτουν από την εφαρμογή του Κανονισμού (ΕΕ) 1259/2010 για το εφαρμοστέο δίκαιο στο διαζύγιο και το δικαστικό χωρισμό. Ο Κανονισμός αυτός υιοθετήθηκε στο πλαίσιο ενισχυμένης συνεργασίας μεταξύ ορισμένων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω της αδυναμίας να ληφθεί κοινώς αποδεκτή απόφαση από όλα. Μέχρι τώρα ο Κανονισμός ισχύει σε 15 κράτη μέλη, ενώ για την Ελλάδα αναμένεται προσεχώς να επιβεβαιώσει η Επιτροπή τη συμμετοχή της σε αυτήν. Αρχικά θα ερευνηθεί το θεσμικό πλαίσιο και οι μηχανισμοί του ενωσιακού δικαίου, που οδήγησαν στην υιοθέτηση του Κανονισμού. Παρουσιάζονται οι προτάσεις και οι θέσεις των οργάνων της Ένωσης σχετικά με την εναρμόνιση των εθνικών κανόνων ιδιωτικού διεθνούς δικαίου και διεθνούς δικαιοδοσίας για τα ζητήματα του διαζυγίου και του δικαστικού χωρισμού. Κατόπιν, αναλύονται οι διατάξεις του Κανονισμού (ΕΚ) 2201/03 σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία των δικαστηρίων των κρατών-μελών σε υποθέσεις διαζυγίου, ενώ μέσω των παραδειγμάτων, που χρησιμοποίησε η Επιτροπή στο Πράσινο Βιβλίο, γίνεται προσπάθεια να αναδειχθούν τα μειονεκτήματα του Κανονισμού σχετικά με τη δικαιοδοσία καθώς και οι τροποποιήσεις που προτάθηκαν ως προς τις διατάξεις αυτές, παρόλο που μέχρι σήμερα δεν έχουν γίνει πράξη. Περαιτέρω, ερμηνεύονται οι βασικότερες ρυθμίσεις του Κανονισμού 1259/2010. Συγκεκριμένα αναλύεται ο κανόνας συνδέσεως του άρθρου 5 του Κανονισμού, που εισάγει για πρώτη φορά την αυτονομία της βούλησης των συζύγων σε υποθέσεις διαζυγίου και δικαστικού χωρισμού, όπου δύνανται πλέον αυτοί μέσω συμφωνίας να επιλέξουν ένα από τα δίκαια που προβλέπει ο Κανονισμός. Εξετάζεται και το δίκαιο που θα εφαρμόζεται σε περίπτωση απουσίας τέτοιας συμφωνίας από τους συζύγους, όπως προβλέπεται στο άρθρο 8 του Κανονισμού. Αναλύονται κατόπιν δύο άλλες σημαντικές ρυθμίσεις του Κανονισμού, που εκφράζουν βασικές αντιλήψεις της έννομης τάξεως της ΕΕ όσον αφορά την λύση του γάμου: το άρθρο 10 (σε συνδυασμό με το άρθρο 9), το οποίο κατοχυρώνει επιπλέον την ισότιμη μεταχείριση των δύο φύλων ως προς τη δυνατότητα διάζευξης τους ή αντίστοιχα του δικαστικού χωρισμού. Και το άρθρο 12, που προβλέπει ότι αναγκαία προϋπόθεση μη εφαρμογής της αλλοδαπής lex causae είναι να είναι προδήλως ασυμβίβαστη με τη δημόσια τάξη του forum, όπως όμως αυτή ερμηνεύεται υπό το πρίσμα του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και Ελευθεριών της ΕΕ, ιδίως ως προς την προστασία του δικαιώματος στην οικογενειακή ζωή και της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας.
description: Τhis essay attempts to identify and analyze some of the issues that have arisen as a result of the implementation of Regulation (EU) 1259/2010 on the law applicable to divorce and legal separation. This regulation was adopted in the framework of an enhanced cooperation between certain Member States of the European Union, due to the inability to obtain a mutually acceptable decision by all. Up until now, the regulation is applicable in 15 Member States and it is expected that the Commission will soon confirm Greece’s adhesion in it. This essay first examines the institutional framework and mechanisms of EU Law, which resulted in the adoption of the Regulation. It presents the various proposals and the positions of the members and the institutions of the European Union regarding the harmonization of the national rules of a) private international law and b) procedural law in civil matters as far as concern the international jurisdiction in the matters of divorce and legal separation. It is then analyzed the provisions of Regulation (EC) No 2201 / 03 concerning the jurisdiction of the courts of the Member States in matters of divorce and, by referring examples the Commission used in the Green Paper, attempts to highlight the disadvantages of the Regulation on jurisdiction; it is also examined the proposed amendments with respect to these provisions, although these amendments have not yet been put into practice. Additionally it is attempted to interpret the most basic rules of Regulation 1259 /2010. Analyzed is the conflict rule of Article 5 of the Regulation, which for the first time introduces the autonomy of the will of the spouses to divorce and obtain legal separation, where they can choose, by agreement, any of the laws laid down in the Regulation. It is further examined the law that is applied in the absence of such agreement by the spouses, as provided in Article 8 of the Regulation. Also refers to two other important aspects of the Regulation that express the basic concepts of the legal system of the EU regarding the dissolution of marriage. Specifically, it is attempted to interpret Article 10 (in conjunction with Article 9), which also establishes the equal treatment of the sexes with respect to divorce or judicial separation. It refers also to the specific provision of the Regulation, which establishes the exceptional non-application of the law as applicable. It is Article 12, according to which the necessary precondition of foreign lex causae is for it to be manifestly incompatible with the “ordre publique” of the forum, as interpreted in the light of the Charter of Fundamental Rights of EU, especially in the light of the respect of family life and the rights to marry and found a family.