FR. NIETZSCHE: Εκδοχές ατοπίας Σωκράτους και κατηγορία του τραγικού. Ο ξεναγούμενος και το συντακτικό της μάσκας
Creators: name: Πιτένης, Κωνσταντίνος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: ατοπία (Atopie)
όρχηση (Tanz)
τραγικό (Tragische)
ίμερος (Sehnsucht)
Θεός (Gott)
θείος (göttlich)
δαίμων (Dämon)
ίσκιος (Schatten)
atopy (Atopie)
orchesis, dance (Tanz)
tragic (Tragische)
longing (Sehnsucht)
God (Gott)
divine (göttlich)
daemon (Dämon)
shadow (Schatten)

description: Η ερμηνευτική του Σωκράτη και η τριβή με τους πλατωνικούς διαλόγους καθόρισαν αναφανδόν τον νιτσεϊκό στοχασμό, πράγμα το οποίο επαληθεύεται από εργασίες ομόλογες του Walter Kaufmann και του Δημήτρη Λαμπρέλλη. Στο παρόν τμήμα της μελέτης μας, εγκύπτουμε στο φιλολογικό υπόβαθρο της σκέψης του Friedrich Nietzsche επί της αρχαίας ελληνικής γραμματείας• υποστηρίζεται πως οι κατηγορίες της περιπλάνησης και του χορού ευρίσκουν τις οικείες τους καταβολές στον πλατωνικό Σωκράτη («ατοπία») και τον Λουκιανό («όρχησις»). Δια τούτο, εξετάζουμε τις εκδοχές της σωκρατικής ατοπίας «μετα-κοσμικός» – «ερωτικός», με αναφορές στο πλατωνικό Συμπόσιον, τον Φαίδρο, τον Φαίδωνα, τον Θεαίτητο, τον Μένωνα, τον Πολιτικό, τον Σοφιστή, τον Γοργία, τον Ίωνα, το Περί ορχήσεως του Λουκιανού και την εκδοχή βιογραφίας Σωκράτους του Διογένη Λαέρτιου. Μέρος Δεύτερο: Η αποτίμηση της μεταστροφής και της αλλαγής της οπτικής, που επιστεγάζει η «Αυτοκριτική» (“Selbstkritik”, 1886) στη Γέννηση της Τραγωδίας, προϋποθέτει μια ιχνηλασία του νιτσεϊκού στοχασμού από τις πρώτες απαρχές. Συνάγουμε την αναγκαιότητα αυτής της επανατοποθέτησης βάσει των αντιφάσεων που εγκυμονούν στο κείμενο της νεότητας του φιλοσόφου (1872/4), οι οποίες διαφωτίζονται ακριβώς υπό το πρίσμα των κατηγοριών της μάσκας, της πολλαπλότητας, της περιπλάνησης, της μεγάλης υποψίας και του perspectivismus (προοπτικισμού), δηλαδή των κατηγοριών εκείνων που δεσπόζουν στην ύστερη νιτσεϊκή σκέψη της Χαρούμενης επιστήμης και του Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα. Εξετάζουμε και θέτουμε υπό διερώτηση τις ερμηνευτικές θεωρήσεις μεγάλων ερευνητών, όπως: του Martin Heidegger, του Gilles Deleuze, του Walter Kaufmann, του Georges Bataille, του George Morgan, του Karl Löwith, του Δημήτρη Λαμπρέλλη, του Θανάση Λάγιου και του Παναγιώτη Δόικου
description: The interpretation of Socrates and the study of platonic dialogues defined Nietzsche’s meditation and that has been already ascertained by the research work of Walter Kaufmann and Dimitris Lamprellis. In this section of our study, we become acquainted with the philological background of Friedrich Nietzsche’s thought of the ancient Greek literature; we insist that the categories of wandering (Wanderung) and dance (Tanz) take their origins from platonic Socrates’ atopy (ατοπία) and Lucian’s orchesis (όρχησις). For we examine the versions of Socrates’ atopy “meta-cosmic” – “erotic” with references to Plato’s Symposium, Phaedrus, Phaedo, Theaetetus, Menon, Politicus, Sophist, Gorgias, Ion, Lucian’s On Dancing and Diogenes Laertius’ biography of Socrates. Second Part: To evaluate the full-scale switch and change of view in “Self-Criticism” (“Selbstkritik”, 1886) of The Birth of Tragedy, we are to follow step by step Nietzsche’s meditation from the first beginning. We deduce the necessity of this switch from the contradictions in the early work of 1872/4 enlightened by the categories of mask, multiplicity, wandering, severe suspicion and perspectivismus, i.e. the dominant categories of nietzschean later thought of The Gay Science and Thus spoke Zarathustra. We examine and question the aspects of interpretation of great researchers as: Martin Heidegger, Gilles Deleuze, Walter Kaufmann, Georges Bataille, George Morgan, Karl Löwith, Dimitris Lamprellis, Thanasis Lagios and Panagiotis Doikos