Αντοχή στη φθορά των τεχνητών δοντιών των οδοντοστοιχιών που προκύπτουν με συμβατικές και CAD/CAM τεχνικές
Creators: name: Μπανιώτου, Αρετή Αποστόλη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2025
Subjects: δόντια οδοντοστοιχιών
τεχνητά δόντια
αποτριβή
φθορά
denture teeth
artificial teeth
acrylic teeth
wear resistance

description: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση σκοπό είχε να ερευνήσει ποιο είδος τεχνητών δοντιών ολικών οδοντοστοιχιών, συμβατικών και ψηφιακών, εμφανίζει τη μεγαλύτερη αντίσταση στην αποτριβή. Πραγματοποιήθηκε ηλεκτρονική αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed (MEDLINE), Scopus, Cochrane Library, Embase and Embase Classic μέχρι και τον Αύγουστο 2024 από 2 ανεξάρτητους ερευνητές (A.B., O.N.) χρησιμοποιώντας συγκεκριμένους όρους ευρετηριασμού (MeSH words) και προκαθορισμένα κριτήρια εισαγωγής και αποκλεισμού. Οι διαφορές στην επιλογή των άρθρων μεταξύ των 2 ερευνητών συζητήθηκαν και αυτοί συμφώνησαν στην τελική επιλογή των άρθρων με βάση το πρωτόκολλο PRISMA 2020. Από την αναζήτηση των ηλεκτρονικών βάσεων δεδομένων προέκυψαν 785 μελέτες, από τις οποίες εξαιρέθηκαν οι 724, έπειτα από εξέταση των τίτλων και των περιλήψεων. Ακολούθησε ανάγνωση του πλήρους κειμένου των υπολοίπων 61 μελετών και εφαρμογή των κριτηρίων εισαγωγής και αποκλεισμού. Συνολικά 46 άρθρα συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση, 38 in-vitro και οι 8 in-vivo μελέτες. Οι in vitro μελέτες αξιολογήθηκαν με βάση το εργαλείο QUIN και η πλειονότητα εμφάνισε χαμηλό ή μέτριο κίνδυνο μεροληψίας. Οι in vivo μελέτες εκτιμήθηκαν με το εργαλείο Rob-2 και με εξαίρεση μια μελέτη, οι υπόλοιπες εμφάνισαν χαμηλό κίνδυνο μεροληψίας. Τα ακρυλικά δόντια με ενισχυτικούς παράγοντες, σταυροειδείς δεσμούς και IPN δίκτυο καθώς και τα δόντια σύνθετης ρητίνης με ή χωρίς ενισχυτικούς παράγοντες εμφάνισαν αυξημένη αντίσταση στην αποτριβή συγκριτικά με τα συμβατικά ακρυλικά δόντια. Τα δόντια που προέκυψαν με ψηφιακές διαδικασίες εμφάνισαν μικρότερη αποτριβή σε σχέση με τα PMMA δόντια. Η προσθήκη ενισχυτικών παραγόντων, σταυροειδών δεσμών και υψηλού βαθμού διασταυρούμενων δικτύων (IPN) στα ακρυλικά δόντια αυξάνει την αντίστασή τους στην αποτριβή. Τα δόντια σύνθετης ρητίνης εμφανίζουν μικρότερη φθορά από τα ακρυλικά δόντια και η χρήση τους συστήνεται όταν υπάρχουν φυσικά δόντια στον ανταγωνιστή φραγμό. Επιπρόσθετα, τα μέχρι τώρα ευρήματα για τα δόντια που προκύπτουν με εκτύπωση (3D printed) και κοπή (milled) είναι αρκετά ενθαρρυντικά, όμως περεταίρω μελέτες είναι απαραίτητες.
description: This systematic review aimed to determine which type of artificial denture teeth, conventional and digital, have the highest wear resistance. Two independent researchers (A.B., O.N.) conducted an electronic literature search using the scientific databases PubMed (MEDLINE), Scopus, Cochrane Library, Embase, and Embase Classic up to August 2024, using specific Mesh words, inclusion, and exclusion criteria. They analysed their different article choices and agreed to include the articles based on the PRISMA 2020 protocol. The search provided 785 records, 724 of which were excluded after examining the titles and abstracts. Full-text analysis was followed for the remaining 61 studies while the inclusion and exclusion criteria were implemented. As a result, 46 articles were included in the systematic review, 38 in-vitro and eight in-vivo studies. In vitro studies were assessed using the QUIN tool, and the majority showed a low or moderate risk of bias. In vivo studies were evaluated using the Rob-2 tool, except for one study; the rest showed a low risk of bias. Acrylic teeth with fillers, cross-linking, IPN networks and composite resin teeth with or without fillers are more wear-resistant than conventional acrylic teeth. In addition, digitally manufactured teeth wear less compared to PMMA teeth. Adding fillers, cross-linking, and interpenetrating networks (IPN) to acrylic teeth improves their wear resistance. Composite resin teeth wear less compared to PMMA teeth. In terms of wear resistance, they seem to be a more suitable choice for dentures opposing natural teeth. Furthermore, the findings about the teeth obtained by printing (3D printed) and milling (milled) are encouraging, but further studies are necessary.