Πρόσληψη και διακειμενικότητα στο “Περιμένοντας τον Γκοντώ” του Σάμουελ Μπέκετ και το “Λάκης και Μάκης” του Θεοδόση Πελεγρίνη: Μία σημειολογική προσέγγιση
Creators: name: Kosmopoulou, Despina
Publisher: name: iNTERCULTURAL tRANSLATION iNTERSEMIOTIC
Year: 2023
Subjects: πρόσληψη; σημειολογία; διακειμενικότητα; Μπέκετ; θέατρο; reception; theatre; Beckett; intertextuality; semiotics

description: Το διακείμενο, μετά από έρευνες διακεκριμένων γλωσσολόγων, φιλοσόφων και σημειολόγων, έχει ενταχθεί ως κειμενικό ολοκλήρωμα στη θεωρία των αλληλεπιδράσεων και των δανεισμών. Με άλλα λόγια, η διακειμενική διάσταση ενός έργου εξετάζεται υπό το πρίσμα εγγενών περιοχών της γραφής μέσα από τις οποίες αναδεικνύεται ο βαθύτερος μύθος που συνδέει το ‘εκεί και τότε’ με το ‘εδώ και τώρα’. Στην ουσία, το διακείμενο αποτελεί μορφή χάρις στην οποία επανέρχεται στο προσκήνιο της επικαιρότητας το υλικό εκείνο που καταγράφεται ως μη έχον προηγούμενο. Συνεπώς ο μύθος μεταποιείται, μετουσιώνεται και μεταλλάσσεται, ακολουθώντας τους βηματισμούς της περιρρέουσας ατμόσφαιρας. Η παρούσα εισήγηση πρόκειται να εστιάσει στους μηχανισμούς και τη δομή των μετασχηματισμών της “συνομιλίας” του μπεκετικού έργου Περιμένοντας τον Γκοντώ με το θεατρικό έργο του φιλόσοφου και πανεπιστημιακού Θεοδόση Πελεγρίνη Λάκης και Μάκης μέσα από μία σημειολογική ανάγνωση. Ειδικότερα, με γνώμονα τις θεωρίες του διακειμένου και της πρόσληψης, πρόκειται να μελετήσουμε σημειολογικά, στηριζόμενοι σε έννοιες και όρους του Algirdas Julien Greimas καθώς και άλλων Σημειολόγων όπως Anne Ubersfeld και Patrice Pavis, τα προαναφερθέντα θεατρικά έργα, προκειμένου να αναδειχθούν προβληματισμοί γύρω από τα ζητήματα του τραγικού και του παραλόγου της ανθρώπινης ύπαρξης, της επικοινωνίας και της μη επικοινωνίας με τον Έτερο. The intext, after researches by distinguished linguists, philosophers and semiologists, has been integrated as a textual integral into the theory of interactions and borrowings. In other words, the intertextual dimension of a theatrical play is examined in the light of native areas of writing through which the deeper myth that connects the ‘there and then’ with the ‘here and now’ is pointed out. In essence, the intertext is a form thanks to which the material that is recorded as not having a precedent returns in the limelight. The myth is therefore transformed, transubstantiated and mutated, following the footsteps of the surrounding atmosphere. This paper is going to focus on the mechanisms and structure of the transformations of the "conversation" between the Samuel Beckett’s play "Waiting for Godot" and the theatrical work of the Professor and philosopher Theodosis Pellegrinis “Lakis and Makis” through a semiotics reading. In particular, based on the theories of intertextuality and reception, we are going to study semiologically, based on semiotics concepts and terms of Algirdas Julien Greimas as well as other Semiologists such as Anne Ubersfeld and Patrice Pavis, the aforementioned plays, in order to highlight concerns around the issues of the tragic and absurd of human existence, as well as of communication and non-communication with the Other.
description: iNTERCULTURAL tRANSLATION iNTERSEMIOTIC, Vol 12, No 2 (2023)