Venous thromboembolism in pregnancy and the puerperium : A comprehensive Review of Guidelines on Diagnosis, Prevention and Management
Creators: name: Ράλλη, Ελπινίκη-Ελπίδα Μιχαήλ
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2025
Subjects: Φλεβική θρομβοεμβολική νόσος
Θρομβοπροφύλαξη
Διαχείριση
Venous thromboembolism
Thromboprophylaxis
Management

description: Importance: Venous thromboembolism manifesting either as deep vein thrombosis or pulmonary embolism presents as the leading cause of maternal morbidity and mortality, worldwide. Objective: The aim of this study was to review and compare the most recently published international guidelines on the diagnosis,management and prevention of venous thromboembolism in pregnancy and the puerperium. Evidence Acquisition: A comparative review of guidelines bythe American College of Obstetricians and Gynecologists, the Royal College of Obstetricians and Gynecologists, the Royal Australian and New Zealand College of Obstetricians and Gynecologists, the Society of Obstetricians and Gynecologists of Canada, and the American College of Chest Physicians regarding maternal thromboembolism was conducted. Results: There is a consensus among the reviewed guidelines regarding the appropriate algorithm for diagnosis of deep vein thrombosis and pulmonary embolism in the obstetric population, the appropriate anticoagulants suitable for the pregnancy and lactation, even in cases of contraindications for heparin, and indications for extreme thromboprophylactic measures, such as thrombolysis and insertion of vena cava filters. Similar strategies are recommended regarding several indications for obstetric thromboprophylaxis, such as women with an acute VTE event during pregnancy, with a personal history of previous VTE or with no personal history, but with a thrombotic event in a close family member or personal thrombophilia. Additionally, homophony exists in relation to risk factors presenting during the first trimester or the preconceptually, e.g. ART methods. On the other hand, few discrepancies were detected regarding the appropriate management of anticoagulants relating to neuraxial anaesthesia, indications of anticoagulation monitoring, and suitability of vena cava filters and the optimal management of acute VTE events close to term. Notably, uncommon thrombosis sites are mentioned only by the Canadian society. Conclusions: Venous thromboembolism is a significant contributor of maternal morbidity and mortality, leading to life-threatening conditions if managed in a suboptimal way. Hence, the development of consistent evidence-based protocols and algorithms are crucial to safely guide pregnant women and their physicians towards reducing improving fetal and maternal outcomes.
description: Θεωρητικό υπόβαθρο: Η φλεβική θρομβοεμβολική νόσος (ΦΘΕΝ) εκδηλώνεται είτε ως εν τω βέθει φλεβοθρόμβωση είτε ως πνευμονική εμβολή, καθώς αποτελεί μία από τις κυρίαρχες αιτίες μητρικής θνησιμότητας και θνητότητας παγκοσμίως. Σκοπός εργασίας: Ο σκοπός αυτής της εργασίας ήταν η ανασκόπηση των πιο πρόσφατα δημοσιευμένων κατευθυντήριων οδηγιών σχετικά με την διάγνωση, τη διαχείριση και την πρόληψη της ΦΘΕΝ στην κύηση και τη λοχεία. Υλικά και μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε περιγραφική ανασκόπηση των κατευθυντήριων οδηγιών για την φλεβική θρομβοεμβολική νόσο στην κύηση και στην λοχεία από το American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG), το Royal College of Obstetricians and Gynecologists (RCOG), το Royal Australian and New Zealand College of Obstetricians and Gynecologists (RANZCOG), την Society of Obstetricians and Gynecologists of Canada (SOGC) and το American College of Chest Physicians . Αποτελέσματα: Παρατηρείται ομοφωνία από τις ιατρικές εταιρίες σχετικά με τους κατάλληλους αλγόριθμους διάγνωση της εν τω βάθει φλεβοθρόμβωσης και της πνευμονικής εμβολή, της κατάλληλης αντιπηκτικής αγωγής συμβατή με την κύηση και τη γαλουχία, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου αντενδείκνυται η ηπαρίνη , καθώς και σε ενδείξεις ακραίων θρομβοπροφυλακτικών μέσων όπως η θρομβόλυση και η τοποθέτηση φίλτρων κάτω κοίλης φλέβας. Παρόμοιες στρατηγικές προτείνονται σχετικά με τις διάφορες ενδείξεις για μαιευτική θρομβοπροφύλαξη , όπως το ατομικό ιστορικό προηγούμενης ΦΘΕΝ , η απουσία ατομικού ιστορικού αλλά με ιστορικό θρομβωτικού επεισοδίου σε στενό συγγενικό πρόσωπο ή ιστορικό θρομβοφιλίας. Επιπρόσθετα , υπάρχει ομφωνία σχετικά με τους παράγοντες κινδύνου κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου ή κατά το χρονικό διάστημα κοντά στη σύλληψη , π.χ. μέθοδοι υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Επίσης, δεν υπήρξε ομοφωνία σχετικά με την κατάλληλη αντιπηκτική αγωγή όσον αφορά την νευροαξονική αναισθησία, τις ενδείξεις της παρακολούθησης της αντιπηκτικής αγωγής καθώς και την καταλληλότητα των φίλτρων της κάτω κοίλης φλέβας όπως και της βέλτιστης διαχείρισης του οξέος επεισοδίου της εν τω βάθει φλεβοθρόμβωσης κόντα στον τοκετό. Αξιοσημείωτο είναι ότι τα πιο σπάνια σημεία θρόμβωσης αναφέρονται μόνο από την καναδική εταιρεία. Συμπεράσματα: Η φλεβική θρομβοεμβολική νόσος συμβάλλει σημαντικά όσον αφορά την μητρική νοσηρότητα και θνησιμότητα, καθώς ενδέχεται να καταλήξει σε απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις εάν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα και με τις απαραίτητες ενέργειες. Συνεπώς, η ανάπτυξη κοινών διεθνών πρωτοκόλλων είναι υψίστης σημασίας καθώς θα καθοδηγήσουν τις έγκυες γυναίκες και τους ιατρούς τους έτσι ώστε να βελτιωθεί το ποσοστό νεογνικής και μητρικής θνησιμότητας.