Comparative efficacy and safety of oral P2Y12 inhibitors for patients with chronic kidney disease and acute coronary syndrome: a network meta-analysis
Creators: name: Φαρμάκης, Ιωάννη Θωμά
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Οξύ στεφανιαίο σύνδρομο
Χρόνια νεφρική νόσος
Αναστολείς P2Y12
Acute coronary syndrome
Chronic kidney disease
P2Y12 inhibitors

description: Background and objectives: Currently, there is paucity of data concerning the safety and effectiveness of P2Y12 inhibitors in the acute coronary syndrome (ACS) with chronic kidney disease (CKD) population. Aim of this study is to compare the different oral P2Y12 inhibitors in terms of efficacy and safety, focusing exclusively in patients with CKD who have suffered an ACS. Methods: We systematically searched PubMed, CENTRAL and Web of Science to identify studies that compared different oral P2Y12 inhibitors (clopidogrel, prasugrel and ticagrelor) in acute coronary syndrome patients complicated with chronic kidney disease. Efficacy outcomes included the major adverse cardiovascular events composite outcome and safety outcomes included major bleedings and major or minor bleedings combined. We performed a frequentist network meta-analysis. Results: Twelve studies were included in the systematic review, 7 CKD subgroup analyses of RCTs (8878 patients) and 5 observational studies (20175 patients). After exclusion of studies with conservative management, prasugrel resulted in significant primary endpoint reduction versus clopidogrel (HR 0.80, 95%CI 0.64 to 0.99), while ticagrelor did not (HR 0.88, 95%CI 0.73 to 1.06). Major bleedings did not differ between the interventions. Ticagrelor resulted in more major or minor bleedings than clopidogrel (HR 1.21, 95%CI 1.06 to 1.38), whereas prasugrel did not (HR 1.12, 95%CI 0.84 to 1.49). Conclusion: In ACS patients complicated with CKD, who are intended to receive an invasive management, there was a significant reduction of the primary efficacy outcome with prasugrel compared to clopidogrel, but not with ticagrelor compared to clopidogrel. There was no difference among interventions in the major bleedings. Dedicated RCTs are needed to confirm these results. Registration: PROSPERO CRD42020211123.
description: Υπόβαθρο και στόχοι: Επί του παρόντος, υπάρχει έλλειψη δεδομένων σχετικά με την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των αναστολέων P2Y12 στο οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ΟΣΣ) με συνυπάρχουσα χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ). Σκοπός αυτής της μελέτης είναι η σύγκριση των διαφόρων από του στόματος αναστολέων P2Y12 όσον αφορά την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια, εστιάζοντας αποκλειστικά σε ασθενείς με ΧΝΝ που έχουν υποστεί ΟΣΣ. Μέθοδοι: Ελέγθηκαν συστηματικά οι βάσεις δεδομένων PubMed, CENTRAL και Web of Science ώστε να εντοπιστούν μελέτες που συνέκριναν τους από του στόματος αναστολείς P2Y12 (κλοπιδογρέλη, πρασουγρέλη και τικαγρελόρη) σε ασθενείς με ΟΣΣ επιπλεγμένο με ΧΝΝ. Το πρωτογενές σύνθετο καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας περιελάμβανε τα μείζονα καρδιαγγειακά συμβάματα (καρδιαγγειακός θάνατος, οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο) και τα καταληκτικά σημεία ασφάλειας περιελάμβαναν μείζονες αιμορραγίες και συνδυασμένες μείζονες ή ελάσσονες αιμορραγίες. Πραγματοποιήσαμε μια μετα-ανάλυση δικτύου. Αποτελέσματα: Δώδεκα μελέτες συμπεριλήφθηκαν στη συστηματική ανασκόπηση, 7 αναλύσεις υποομάδων ΧΝΝ από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες (8878 ασθενείς) και 5 μελέτες παρατήρησης (20175 ασθενείς). Μετά τον αποκλεισμό μελετών με συντηρητική ανιμετώπιση του ΟΣΣ, η πρασουγρέλη είχε ως αποτέλεσμα σημαντική μείωση του πρωτογενούς καταληκτικού σημείου έναντι της κλοπιδογρέλης (hazard ratio [HR] 0,80, 95% CI 0,64 έως 0,99), ενώ η τικαγρελόρη δεν εμφάνισε σημαντική μείωση (HR 0,88, 95% CI 0,73 έως 1,06). Οι μείζονες αιμορραγίες δεν διέφεραν μεταξύ των παρεμβάσεων. Η τικαγρελόρη είχε ως αποτέλεσμα περισσότερες μείζονες ή ελάσσονες αιμορραγίες από την κλοπιδογρέλη (HR 1,21, 95% CI 1,06 έως 1,38), σε αντίθεση με την πρασουγρέλη (HR 1,12, 95% CI 0,84 έως 1,49). Συμπέρασμα: Σε ασθενείς με ΟΣΣ που περιπλέκονται με ΧΝΝ, οι οποίοι προορίζονται να λάβουν επεμβατική αντιμετώπιση, υπήρξε σημαντική μείωση του πρωτογενούς καταληκτικού σημείου αποτελεσματικότητας με την πρασουγρέλη σε σύγκριση με την κλοπιδογρέλη, αλλά όχι με την τικαγρελόρη σε σύγκριση με την κλοπιδογρέλη. Δεν υπήρχε διαφορά μεταξύ των παρεμβάσεων στις μείζονες αιμορραγίες. Απαιτούνται ειδικές τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες κλινικές μελέτες για την επιβεβαίωση αυτών των αποτελεσμάτων.