Τα ‘Μνημόνια’ της Ελλάδας: από την εξυπηρέτηση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης με τις ‘ευλογίες’ του Συντάγματος στην υπέρβαση (;) των συνταγματικών και ενωσιακών ορίων
Creators: name: Γεωργόπουλος, Γεώργιος Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2013
Subjects: Μνημόνια της Ελλάδας
Σύνταγμα
Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση
Memoranda of Greece
Constitution
European integration

description: Τα αποκαλούμενα «Μνημόνια της Ελλάδας» είναι ουσιαστικά οι ιδιαίτερα πολύπλοκοι και καινοφανείς μηχανισμοί στήριξης που ενεργοποιήθηκαν την τελευταία τριετία προς αντιμετώπιση της κρίσης χρέους. Συμμετέχουν σε αυτούς πολλά εμπλεκόμενα μέρη, η Ελλάδα, τα υπόλοιπα κράτη – μέλη της Ευρωζώνης εκπροσωπούμενα από την Επιτροπή, η ΕΚΤ, το ΔΝΤ αλλά και οι νεοσυσταθέντες μηχανισμοί (ΕΤΧΣ και ΕΜΣ). Αντίστοιχα απαρτίζονται από διαφορετικές πράξεις και κείμενα διαφορετικής νομικής δεσμευτικότητας, στις οποίες συνδετικό στοιχείο αποτελούν τα εν στενή εννοία Μνημόνια Συνεννόησης. Στο πλαίσιο των προγραμμάτων αυτών η ελληνική κυβέρνηση αναλαμβάνει δέσμευση έναντι των δανειστών της να υλοποιήσει τα συμφωνηθέντα μέτρα και να επιτύχει τους στόχους μείωσης του υπερβολικού ελλείμματος. Αναμφίβολα, οι μηχανισμοί αυτοί επέφεραν ριζικές αλλαγές στην σχεδιασμό της κυβερνητικής πολιτικής, προκάλεσαν κοινωνικές εντάσεις και διαφωνίες και δοκιμάζουν την αντοχή των κλασικών συνταγματικών εργαλείων και εννοιών. Η ορθότερη προσέγγισή τους είναι να διακρίνουμε μεταξύ των πολιτικών πεποιθήσεων και των θεσμικών ζητημάτων. Έτσι, από νομική / συνταγματική σκοπιά, η Ελλάδα δεν εκχώρησε τη νομική της κυριαρχία, εφόσον αυτή αιτήθηκε την ενεργοποίηση των προγραμμάτων και είναι αυτή υπεύθυνη να εφαρμόσει τις δεσμεύσεις. Η εμπλοκή των ευρωπαϊκών οργάνων γίνεται για να διασώσει τη σταθερότητα του κοινού νομίσματος, πράγμα το οποίο είναι θεμελιώδους σημασίας για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Υπό αυτή την έννοια, εν αντιθέσει με τις απόψεις κάποιων συναδέλφων, δεν εντοπίζονται αντισυνταγματικότητες δεδομένου ότι η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και η συμμετοχή της χώρας σε αυτήν αποτελούν συνταγματικό σκοπό και λειτουργία του Συντάγματος. Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι και προκειμένου να ωριμάσει θεσμικά και πολιτικά, απαιτούνται γενναίες πολιτικές αποφάσεις, οι οποίες όμως δε μπορούμε να αξιώσουμε να κριθούν και να ακυρωθούν από τα δικαστήρια.
description: The so-called “Memoranda of Greece” substantially form really complicated and unprecedented mechanisms of (economical) support that have been activated in the past three years intending to face the debt crisis. There are many involved parts, Greece, the rest of Eurozone member- states represented by the Commission, the ECB, the IMF and the newly established mechanisms (EFSF and ESM). So, respectively the programmes consist of various actions and texts of differentiated legal binding, to which the “Memoranda of Understanding” stricto sensu are their connecting element. Within the framework of these programmes the Hellenic government has undertaken commitment towards the creditors to implement the agreed measures and to achieve the target of decreasing the excessive deficit. Undoubtedly, these mechanisms have induced radical changes in the planning of governmental policy, have caused social tensions and disagreements and are the resistance of the classical constitutional tools and notions. The most proper approach is to distinguish between the political beliefs and the institutional matters. Thus, from a legal / constitutional side, Greece has not ceded its legal sovereignty, since it was she that asked for the activation of the programmes and is responsible to implement the commitments. The involvement of the European Institutions aims at the salvation of the stability of the common currency, which is vitally important for the European integration. Under this context, contrary to many colleagues’ opinions, we couldn’t possibly find any “unconstitutionalities”, given that the European integration and the participation of the country to it really are constitutional purpose and function. The integration stands before a crucial crossroad and in order to maturate institutionally and politically, brave decisions are needed, which under no circumstances we can expect to be evaluated and cancelled by the judges.