Απλές τελωνειακές παραβάσεις και λαθρεμπόριο
Creators: name: Παπαδημητρίου, Ματίνα Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Λαθρεμπόριο
Τελωνειακές παραβάσεις
Κυρώσεις
Smuggling
Customs offences
Penalties

description: Με την παρούσα εργασία επιχειρείται μια παρουσίαση των ολοένα και αυξανόμενων φορολογικών παραβάσεων και, ειδικότερα, των απλών τελωνειακών παραβάσεων και του λαθρεμπορίου. Οι απλές τελωνειακές παραβάσεις και το λαθρεμπόριο δεν είναι φαινόμενα της εποχής μας. Ωστόσο, η ενδοκοινοτική ελευθερία συναλλαγών, οι φορολογικές επιβαρύνσεις και οι συνεχώς βελτιωμένες επινοήσεις έχουν οδηγήσει σε ραγδαία αύξηση των παραπάνω φαινομένων. Οι λόγοι έξαρσης του φαινομένου έχουν κύρια αιτία την υπερφορολόγηση, και μόνο η μείωση της φορολογίας σε συνδυασμό με άλλα κίνητρα προς του ελεύθερους επαγγελματίες μπορούν να οδηγήσουν στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Στην εργασία τούτη θα επιχειρηθεί καταρχάς μια παρουσίαση τόσο της έκτασης ισχύος του Τελωνειακού Κώδικα καθώς και ορισμένων κρίσιμων διαδικασιών και εννοιών που αφορούν το τελωνειακό δίκαιο, η γνώση των οποίων είναι απαραίτητη για την κατανόηση του φαινομένου τόσο των απλών τελωνειακών παραβάσεων όσο και του λαθρεμπορίου. Έπειτα, θα αναλυθούν οι απλές τελωνειακές παραβάσεις και το λαθρεμπόριο, τόσο στις μορφές με τις οποίες εμφανίζονται όσο και στις κυρώσεις τις οποίες επιφέρουν. Η κύρια διαφορά απλής τελωνειακής παράβασης και λαθρεμπορίου έγκειται καταρχάς στην υποκειμενική υπόσταση. Στις απλές τελωνειακές παραβάσεις το υποκειμενικό στοιχείο δεν αξιολογείται, δηλαδή, δεν εξετάζεται, αν η ενέργεια ή η παράλειψη είναι αποτέλεσμα δόλου ή αμέλειας. Συνήθως, οφείλονται σε άγνοια νόμου ή αμέλεια και κολάζονται μόνο διοικητικά, ανεξαρτήτως της προθέσεως του δράστη. Μόνο αν το γεγονός που συνιστά την παράβαση οφείλεται αποδεδειγμένα σε ανώτερη βία είναι δυνατό να μην κολαστεί μια απλή τελωνειακή παράβαση. Για την τέλεση του λαθρεμπορίου απαιτείται δόλος, σε αντίθεση με την απλή τελωνειακή παράβαση. Μία ακόμη ειδοποιός διαφορά μεταξύ απλών τελωνειακών παραβάσεων και λαθρεμπορίου εντοπίζεται στις κυρώσεις που επισύρονται για κάθε μία από τις παραβάσεις αυτές. Οι απλές τελωνειακές παραβάσεις δεν επισύρουν την κύρωση των πολλαπλών τελών, ούτε κινείται παράλληλα ποινική δίωξη, καθώς δεν είναι η απαξία τους αντίστοιχα μεγάλη, όπως αυτή της παράβασης της λαθρεμπορίας. Η λαθρεμπορία έχει διφυή χαρακτήρα. Είναι ποινικό αδίκημα και τελωνειακή παράβαση και τιμωρείται τόσο ποινικά όσο και διοικητικά, επισύροντας μια σειρά από κυρώσεις, πολλαπλά τέλη, ποινικές κυρώσεις, διοικητικές κυρώσεις, ασφαλιστικά μέτρα. Το τελευταίο μέρος της εργασίας αφορά στις αρχές ne bis in idem και του τεκμηρίου αθωότητας όπως αυτές διαμορφώθηκαν μέσα από τη νομολογία και τις νομοθετικές αλλαγές και πώς εφαρμόζονται στην περίπτωση του λαθρεμπορίου, αφού πρόκειται για μία υπόθεση τόσο των ποινικών όσο και των διοικητικών δικαστηρίων. Το τελευταίο αυτό ζήτημα εξετάζεται κατά βάση νομολογιακά. Απόφαση-σταθμός στάθηκε η απόφαση του ΕΔΔΑ Καπετάνιος και λοιποί κατά Ελλάδας τον Απρίλιο του 2015. 3 χρόνια μετά την καταδίκη του Ελληνικού Δημοσίου και την κρίση του ΕΔΔΑ ότι οι διοικητικές κυρώσεις των πολλαπλών τελών είναι ποινικές, στην ουσία καταργήθηκε η χρόνια παγιωμένη αντίληψη της ελληνικής νομολογίας περί αυτοτέλειας της διοικητικής δίκης σε φορολογικές υποθέσεις και δη υποθέσεις λαθρεμπορίας, η οποία παραβίαζε τις αρχές του ne bis in idem και του τεκμηρίου αθωότητας. Τα πράγματα αλλάζουν ακόμα περισσότερο με την τροποποίηση του άρθρου 5 παρ. 2 ΚΔΔΙΚ και η διαφορετική αντίληψη του ΣτΕ και του ΕΔΔΑ αμβλύνεται με το ΣτΕ να απομακρύνεται από την παλιά του νομολογία. Στη σύμπλευση αυτή νομολογίας ΣτΕ και νομολογίας ΕΔΔΑ βοήθησε εν πολλοίς και η εφαρμογή του άρθρου 105Α ΚΔΔικ με την αίτηση επανάληψης. Η παραδοχή ότι υπήρχε πρόβλημα στην ελληνική νομολογία για την ταυτόχρονη διεξαγωγή δύο δικών και ο καινούριος νόμος ήταν ένα μεγάλο βήμα προς την επίλυση του ζητήματος δημιουργώντας μία νέα κατάσταση, η οποία μέσα στα επόμενα χρόνια ενδέχεται να βελτιωθεί περισσότερο με τη συμβολή και της εξελισσόμενης νομολογίας του ΕΔΔΑ
description: The purpose of this essay is to present the constantly growing phenomena of tax offences and, especially, the customs offences and the smuggling. Customs offences and smuggling are something common for many years. However, the intra-community trades, the tax charges and the new forms of trade have led to their rapid increase of the phenomena mentioned above. The main reason of this surge is over-taxation and it can be resolved by reducing the taxes. First and foremost, there will be an attempt to present the scope of the Customs Code, the customs process and other significant sections of the Customs Code in order to comprehend the phenomena of customs offences and smuggling. Beyond that, the main part of this essay will include greater emphasis on the forms and the penalties concerning customs offences and the smuggling. The main difference between customs offences and smuggling has to do with the subjective elements. The subjective elements, fraud or negligence, are not evaluated at customs offences. It is the unawareness of law or its negligence that often lead to customs offences. If the offence is due to force majeure, then there is no penalty for the violator. On the other side, smuggling requires fraud. Another difference between customs offences and smuggling can be found in the penalties. Smuggling is both a criminal and administrative offence. It shall lead to the application of the relevant sanctions provided for under the legislation, such as criminal and administrative penalties, fees and protective measures. Customs offences shall be subject to the penalties provided, and those penalties are only administrative. The last part concerns the principles of ne bis in idem and presumption of innocence, how these principles have been drawn up through case-law and law changes and how they are applied to smuggling, as it concerns both Criminal and Administrative Courts. The most important Case was “Kapetanios and Others Vs Greece” on April 2015. Greece was contempted by the ECtHR and due to this Case, the well-established perception of Greek case-law about the independence of administrative proceedings in tax and smuggling cases was repealed. According to the ECtHR, fees are criminal and not administrative penalties. Amendment to article 5 par 2 l. 2690/1992 on the relationship between criminal and administrative proceedings and article 105A l. 2690/1999 (application for reopening the procedure) changed the landscape of Greek case-law. Greek Council of State’s perspective is now in line with ECtHR's perspective. The assumption that the simultaneous conduct of criminal and administrative proceedings is against the principles of ne bis in idem and presumption of innocence, was a first step in the resolution of the recurrent problem. Likely, within the next years, the situation will be improved with the contribution of the evolving European case-law