Comparison of the survival of patients with endometrial cancer before and after the revised (2009) staging of endometrial cancer
Creators: name: Κελεσίδου, Βέρα Μανώλη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Καρκίνος ενδομητρίου
Επιβίωση
Λογιστική παλινδρόμηση
Παλινδρόμηση cox
Endometrial cancer
Survival
Logistic regression
Cox regression

description: This study aimed to evaluate the impact of the 1988 and 2009 FIGO staging revisions on the survival outcomes of endometrial cancer patients. It sought to discern the implications of staging modifications on prognostic accuracy and treatment decisions. A retrospective cohort of 329 endometrial cancer patients treated at the 3rd Department of Obstetrics and Gynecology of Aristotle University of Thessaloniki, Hippokratio General Hospital, from 2000 to 2020, was analyzed. The methodology encompassed three key analyses: logistic regression to explore the association between survival status and various predictors, Cox proportional hazards modeling supplemented by Kaplan-Meier curves to assess survival probabilities over time, and a comparative analysis where all patients were retrospectively restaged according to both the 1988 and 2009 FIGO criteria. This comprehensive approach allowed for an evaluation of the impact of FIGO staging revisions on survival outcomes, using a robust set of clinical and demographic variables for analysis in R. Logistic regression revealed that the revised FIGO staging significantly affected survival, with the new staging associated with a 64% reduction in mortality odds. Age increased the likelihood of mortality by 7% per year. Cox regression indicated that the new FIGO staging presented a higher hazard ratio, suggesting increased risk. Other significant predictors included tumor characteristics, treatment variables, and complications, with recurrence strongly predicting poor prognosis. The study uncovered significant discrepancies in survival probabilities between the old and new FIGO staging, with the new staging associated with higher risk and potentially lower survival rates. Notably, logistic regression, which does not account for time, suggested a reduction in mortality odds with the new staging. However, Cox regression, incorporating survival time, indicated increased risk with the revised staging. This highlights the critical importance of time-dependent analysis in accurately assessing staging impact, underscoring the need for further refinement of staging criteria to enhance prognostic accuracy and patient outcomes.
description: Η εργασία έχει ως στόχο να αξιολογήσει τον αντίκτυπο των σταδιοποιήσεων FIGO του 1988 και του 2009 στα αποτελέσματα επιβίωσης ασθενών με καρκίνο του ενδομητρίου. Διέκρινε τις επιπτώσεις των τροποποιήσεων σταδιοποίησης στην προγνωστική ακρίβεια και στις αποφάσεις θεραπείας. Αναλύθηκε μια αναδρομική κοόρτη 329 ασθενών με καρκίνο του ενδομητρίου οι οποίες χειρουργήθηκαν και νοσηλεύτηκαν στην Γ’ Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Γενικό Νοσοκομείο Ιπποκράτειο, από το 2000 έως το 2020. Η μεθοδολογία περιλαμβάνει τρεις βασικές αναλύσεις: λογιστική παλινδρόμηση για τη διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ της κατάστασης επιβίωσης και διάφορων προγνωστικών παραγόντων, μοντελοποίηση αναλογικών κινδύνων Cox σε συνδυασμό με καμπύλες Kaplan-Meier για την αξιολόγηση των πιθανοτήτων επιβίωσης με την πάροδο του χρόνου και μια συγκριτική ανάλυση όπου όλοι οι ασθενείς επανασταδιοποιήθηκαν αναδρομικά σύμφωνα και με τις δύο σταδιοποιήσεις της FIGO, 1988 και 2009. Η ολοκληρωμένη προσέγγιση επέτρεψε την αξιολόγηση του αντίκτυπου των αναθεωρήσεων σταδιοποίησης FIGO στα αποτελέσματα επιβίωσης, χρησιμοποιώντας ένα σύνολο κλινικών και δημογραφικών μεταβλητών για ανάλυση στην γλώσσα προγραμματισμού R. Η λογιστική παλινδρόμηση αποκάλυψε ότι η αναθεωρημένη σταδιοποίηση FIGO επηρέασε σημαντικά την επιβίωση, με τη νέα σταδιοποίηση να σχετίζεται με 64% μείωση των πιθανοτήτων θνησιμότητας. Η ηλικία αύξησε την πιθανότητα θνησιμότητας κατά 7% ετησίως. Η παλινδρόμηση Cox έδειξε ότι η νέα σταδιοποίηση FIGO παρουσιάζει υψηλότερο hazard ratio. Άλλοι σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες περιλαμβάνουν τα χαρακτηριστικά του όγκου, μεταβλητές σχετικές με την θεραπεία και τις επιπλοκές, με τις υποτροπές νόσου να προβλέπουν κακή πρόγνωση. Η μελέτη αποκάλυψε σημαντικές αποκλίσεις στις πιθανότητες επιβίωσης μεταξύ της «παλιάς» και της «νέας» σταδιοποίησης FIGO, με τη νέα σταδιοποίηση να σχετίζεται με υψηλότερο κίνδυνο και δυνητικά χαμηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Συγκεκριμένα, η λογιστική παλινδρόμηση, η οποία δεν είναι χρονοευαίσθητη, πρότεινε μείωση των πιθανοτήτων θνησιμότητας στη νέα σταδιοποίηση. Ωστόσο, η παλινδρόμηση Cox, που ενσωματώνει τον χρόνο επιβίωσης, έδειξε αυξημένο κίνδυνο με την αναθεωρημένη σταδιοποίηση. Έτσι, υπογραμμίζεται η κρίσιμη σημασία της χρονοεξαρτώμενης ανάλυσης για την ακριβή αξιολόγηση του αντίκτυπου της σταδιοποίησης, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για περαιτέρω αναθεώρηση των κριτηρίων σταδιοποίησης, για τη βελτίωση της προγνωστικής ακρίβειας και της επιβίωσης των ασθενών.