Βιολογικά/μηχανικά χαρακτηριστικά των τραυματισμών του σπλαχνικού κρανίου στο παιδί
Creators: name: Τριαρίδης, Αθανάσιος Κ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2005
Subjects: Βιολογική μηχανική τραύματος
Biomechanics of trauma

description: Κατά την πενταετία 2000-2004 μελετήθηκε η καταγραφή 832 παιδιών με τραυματισμούς προσώπου και σπλαχνικού κρανίου που αντιμετωπίσθηκαν σε δύο Ωτορινολαρυγγολογικές Κλινικές της Θεσσαλονίκης. Από αυτά, τα 614 αντιμετωπίσθηκαν κατά την εικοσαετία 1982-2002 στην Πανεπιστημιακή Ωτορινολαρυγγολογική Κλινική του Π.Γ.Ν.Θ. ΑΧΕΠΑ (αναδρομική μελέτη) και τα 218 στην Ωτορινολαρυγγολογική Κλινική του Π.Γ.Ν.Θ. «Ιπποκράτειο» (προοπτική μελέτη). Επανελέγθηκαν 47 περιπτώσεις της αναδρομικής μελέτης των τραυματιών του Π.Γ.Ν.Θ. ΑΧΕΠΑ και επισημάνθηκαν οι επιπτώσεις των τραυματισμών της παιδικής ηλικίας. Αντικείμενο της μελέτης ήταν η σύνδεση της αιτιοπαθογένεσης με το αποτέλεσμα της εφαρμογής της βίας στο πρόσωπο. Η διερεύνηση είχε τη δυσχέρεια της ατελούς αρχικής καταγραφής και της διασποράς των καθημερινών τραυματισμών σε διαφορετικά Νοσοκομεία και κλινικές ειδικότητες. Η κλινική μελέτη ανέδειξε τις ιδιαιτερότητες της ανταπόκρισης του παιδικού προσώπου και σπλαχνικού κρανίου σε εφαρμογή βίας, σε σχέση με τους ενήλικες και κατέγραψε μέσα από τη μελέτη των επιμέρους περιπτώσεων τα Βιολογικά/Μηχανικά χαρακτηριστικά των τραυματισμών του προσώπου και του σπλαχνικού κρανίου στην παιδική ηλικία. Ιδιαίτερη διαπίστωση είναι ότι η παιδική ηλικία δεν είναι ενιαία, όσον αφορά τα Βιολογικά/Μηχανικά χαρακτηριστικά, αλλά, εξαιτίας της συνεχώς εξελισσόμενης αναπτυξιακής διαδικασίας, διαφοροποιούνται οι δομές και επομένως η ανταπόκρισή τους στη βία. Η διαδικασία της οδοντοφυΐας, η πνευμάτωση των παραρρινικών κόλπων και η συνολική ανάπτυξη του σπλαχνικού κρανίου, σε σχέση με το εγκεφαλικό, εξηγούν αυτές τις ιδιαιτερότητες και επιβάλλουν την εξειδίκευση της θεραπευτικής αντιμετώπισης και μάλιστα ξεχωριστά για κάθε ηλικιακή ομάδα (βρέφη-νήπια, 5-9 χρόνων, 10-15 χρόνων). Από την εργασία προκύπτει προφανώς η ανάγκη: α)οργάνωσης της ενιαίας καταγραφής των τραυματισμών του προσώπου-και φυσικά και άλλων περιοχών του σώματος- της παιδικής ηλικίας. β) κωδικοποίηση της διαδικασίας υποδοχής, ελέγχου και εξειδικευμένης αντιμετώπισης αυτών των τραυματισμών γ) συγκρότησης προτύπων αναμονής των προεκτάσεων των τραυματισμών στα παιδιά, κατά το πρότυπο της διάκρισης κατά Le Fort για το σπλαχνικό κρανίο των ενηλίκων δ) Πρόβλεψη οργανωμένης εκπαιδευτικής διαδικασίας για την εξειδικευμένη και σωστή αντιμετώπιση
description: During the years 2000-2004 we study the records of 832 children who sustained injuries of the facial soft tissues and the facial skeleton and were treated in the two main otolaryngology departments of the city of Thessaloniki. In this study we included a retrospective review of the records of 614 children who were treated during the period 1982-2002 in the academic otolaryngology department of AHEPA university hospital, and a prospective study on the data of 218 consecutive young patients who were treated in the otolaryngology department of Hippokratio hospital from 2001 to 2004. Also, 47 patients of the retrospective study were reviewed and the long term consequences of the pediatric facial injuries were documented and studied. Aim of the current study was to correlate the etiology of facial trauma with the immediate and long term results of the application of violence to the growing face. The collection of data was difficult, due to incomplete initial data registration in many emergency trauma cases, and also due to the wide distribution of trauma patients in different surgical specialties and hospitals sharing the on call rota. This study brought out the pediatric particularities of facial trauma and the response of the growing face to application of violence. Through the study of the individual cases, we recorded the biomechanical characteristics of pediatric trauma to the facial soft tissues and facial skeleton. A remarkable finding was the fact that the biomechanical characteristics of face are not uniform for the whole period of childhood, due to the progressive growth process and structural development. Therefore, the response of the facial structures to application of violence continuously changes during childhood. Teeth eruption, development and pneumatisation of the paranasal sinuses, development of the facial skeleton and gradual increase of the facial/cranial skeleton ratio are the factors justifying the particularities of pediatric facial trauma and demand a specialized therapeutic approach for each age group (infants-toddlers, preschool, early school and late school age). From the current study emerges that there is an obvious need for: a) Organization of a uniform recording system for pediatric facial trauma (and for pediatric trauma registry in general), b) Organization and provision of appropriate specialized care for pediatric facial trauma patients during triage, reception, diagnostic and therapeutic approach, rehabilitation and psychological support for them and families, c) Classification of possible fracture line propagation for pediatric facial trauma corresponding to the Le Fort classification of facial skeleton fractures in adults, d) Provision of specialized and continuous educational process for the optimal and appropriate care for pediatric trauma patients