Ο Διάλογος, ο Πλάτων, ο Πολιτικός
Creators: name: Σιαλιάκη, Ευαγγελία Σπύρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2013
Subjects: Πλάτων
Πολιτικός
Διάλογος
Plato
Statesman
Dialogue

description: Ο πλατωνικός διάλογος «Πολιτικός» ήταν το κείμενο αναφοράς της παρούσας Εργασίας και το θέμα της, ο ορισμός του Πολιτικού στον διάλογο αυτόν. Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, αρχικά εξετάστηκε ο «Πλατωνικός Διάλογος» ως μορφή περιέχουσα, λογοτεχνική δυναμική, ιστορική αλήθεια, φιλοσοφικό φορτίο. Εισηγηθήκαμε την άποψη πως ο «Διάλογος» στον Πλάτωνα υπήρξε, σε μια εποχή γεμάτη από λόγους, ένα «άπαξ» λογοτεχνικής επινόησης, ένα «εντός», ένα «ανάμεσα» που συνόψισε κάθε είδος λογοτεχνικής έκφρασης, δόκιμης στην Αθήνα του 4ου π. Χ. αιώνα. Πρόσφερε, επίσης, μια μοναδική ευκαιρία, η Φιλοσοφία να παρουσιαστεί ως ο κυρίαρχος τύπος «λόγου και είναι» μέσα στην «Ελληνική Πόλη». Συνεχόμενα, έγινε προσπάθεια ώστε, ο «Πολιτικός» να διερευνηθεί ως κείμενο φέρον λογοτεχνική δύναμη, αλλά και ιστορικοβιογραφική πληροφορία. Έμφαση δόθηκε και στην φιλοσοφική δυναμική του διαλόγου με στόχο να επιτραπεί η εμφάνιση, του τύπου της διαλεκτικής πρότασης που σε αυτόν προάγεται, η παιδαγωγική του στοχοθεσία, οι προτάσεις που αφορούν στην πολιτική τέχνη, όχι ως τέχνη αρετής, ή τέχνη συνδεδεμένη με την ιδιότητα του Πολίτη, αλλά ως τέχνη του Κυβερνάν μέσα στην «Πόλη». Το τελευταίο που μας απασχόλησε ήταν αυτό των ορισμών του Πολιτικού στον διάλογο. Ο Επιμελητής της ανθρώπινης αγέλης (Ποιμήν) και ο Υφαντής. Με τα παραδείγματα αυτά, ο Πλάτων, επεχείρησε την μετάβαση από την παλαιότερη ελληνική πολιτικοφιλοσοφική σκέψη, σε μια νέα θέαση της Πολιτικής ως δραστηριότητας ταυτόσημης με την Φιλοσοφία, ενώ συζήτησε την τέχνη του Κυβερνάν ως τέχνη της διαμεσολάβησης μέσα σε έναν κόσμο σύγκρουσης.
description: The platonic dialogue “Statesman” was the text reference of the present dissertation and its subject was the definition of the Statesman’s art. The “Platonic Dialogue” was initially examined as a form of speech including literary potential, historical truth, philosophical burden. We suggested the aspect that, in an era full of speeches, “Dialogue” in Plato was a “once for all”, an “in-within”, an “in-between” literal innovation, which managed to include all types of literary expressions used in Athens in the 4th century B.C. Furthermore, it offered a unique opportunity for Philosophy to be presented as the dominant type of “speech and Being” in the “Greek city”. Then and under this perspective, “Statesman” was analyzed as a text having literary strength and historical data. Additionally, there was some emphasis on the philosophical burden of the dialogue, in a way that aimed at, the appearance of the dialectic type launched, the approach of the dialogue’s pedagogical goal, the consideration of the suggestions related to the political art, neither as an art of virtue, nor as an art associated to the quality of Citizen, but rather as an art of Governing inside the “Polis”. The last issue we dealt with was precisely the definitions of the Statesman in the homonymous dialogue: The Overseer of the human herd (Shepherd) and the Weaver. With these examples, Plato endeavored the transition from the older Greek politicophilosophical thinking to a new view of the politics as an activity identified with philosophy, and he negotiated the art of Governing as an art of mediation in a world of conflicts.