Η υποδοχή των Εικαστικών Δράσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό : μητροπολιτική και περιφερειακή πρόσληψη του φαινομένου
Creators: name: Τσιλφίδου, Μαρία Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: εικαστικές δράσεις
υποδοχή-Ελλάδα
performance art
reception-Greece

description: Η μεταπτυχιακή αυτή εργασία εκπονήθηκε στο πλαίσιο του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών στην «Ιστορία της Τέχνης» του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ και έχει ως θέμα της την υποδοχή των Εικαστικών Δράσεων στην περιφερειακή Ελλάδα και σύγκριση με την πρόσληψη τους στις μητροπολιτικές χώρες του δυτικού κόσμου. Στόχος της εργασίας είναι να εξεταστούν οι συνθήκες εμφάνισης αυτής της μορφής τέχνης στη χώρα καθώς και η πρόσληψη της από τους καλλιτέχνες και το κοινό συκριτικά με τις χώρες της Δύσης. Η έρευνα βασίστηκε σε στοιχεία που προήλθαν από μελέτη σχετικής βιβλιογραφίας και αρχειακού υλικού, από προφορικές μαρτυρίες. Μετά τον ορισμό των μεθοδολογικών εργαλείων (Θεωρία της Υποδοχής, Γεωγραφία της Τέχνης και Κέντρo-Περιφέρεια), την παρουσίαση των βασικών εννοιών και του ιστορικού πλαισίου, γίνεται λόγος για την υποδοχή των Εικαστικών Δράσεων στη Δύση. Εξετάζονται μέσα από την παράθεση θεωρητικών κειμένων η αλλαγή στη αντίληψη του σώματος, η αντιπάθεια των μοντερνιστών για το θεατρικό στοιχείο στην τέχνη και το θέμα και η επιστροφή τους, η αποτυχία και ο θάνατος της ζωγραφικής, η αποϋλοποίηση του αντικειμένου, η κριτική των μαρξιανών φεμινιστριών ενάντια στη χρήση του σώματος στην Τέχνη, καθώς και η πρόσφατη ανάπτυξη του σχετικού πεδίου σπουδών «Performance Studies», την είσοδο στο «mainstream», τις Reenactment ιστορικών Εικαστικών Δράσεων. Στο δεύτερο μέρος αναλύεται η προβληματική εμφάνιση και υποδοχή των Εικαστικών Δράσεων στην περιφερική Ελλάδα, η οποία βρίσκονταν υπό δκτατορία, ξεκινώντας με την παράθεση του ιστορικού και καλλιτεχνικού πλαισίου, σε σύγκριση με τη Δύση, και η πρόσληψη έργων καλλιτεχνών όπως ο Θόδωρος, η Μαρία Καραβέλα, ο Δημήτρης Αληθεινός, ο Παύλος, η Λήδα Παπακωσταντίνου. Γίνεται μια αναλογία με άλλες χώρες, που όπως η Ελλάδα ήταν υπό ολοκληρωτικά καθεστώτα και που οι καλλιτέχνες τους, όπως και οι έλληνες καλλιτέχνες, δεν ενδιαφέρονταν τόσο για την απουλοποίηση του αντικειμενου, αλλά να επικοινωνήσουν στο κοινό κωδικοποιημένα αντιδικτατορικά μηνύματα. Στη συνέχεια, παρατίθεται το πολιτιστικό πλαίσιο της εποχης στην Ελλάδα. Τέλος, περιγράφεται το φαινόμενο της εμπορικοποίησης και των “reenactments”, στην Ελλάδα, οι οποίες ήταν σε μικρότερη έκταση από ότι στη Δύση.
description: This master thesis was produced within the frames of the Postgraduate Studies Program “Art History” of the School of History and Archaeology of the Faculty of Philosophy of the Aristotele University of Thessaloniki and its subject is the reception of Performance Art in peripheral Greece and and its juxtaposition with the reception in the metropolitan countries of the western world. The main goal of the thesis is to explore the conditions in which this form of art was born in this country but also its reception by greek artists and their audience in comparison with the reception of the phenomenon in the West. The material for the research was drawn from various sources, like the relevant bibliography, archive material, or interviews. In this thesis are initially defined the methodological tools (Reception Theory, Geography of Art, Center-Periphery), the fundamental terminology and concepts of the subject and the historical context. Consequently it is discussed the historical and artistic context of the west and the development of Performance Art and the response of the western artists, critics and public to it, through various texts. Some of the subjects that are presented are the changes to the way people perceived their bodies, the modernist antipathy for the theatrical element in Art and the subject and their return, the failure and death of the art of painting, the dematerialization of the object, the feminist marxian critics disapproval of the use of the female body in Art, the commercialization of the 80s and the recent development of the field of “Performance Studies” and of the “reenactments”. In the second part it is analyzed the problematic introduction and reception of Performance Art in peripheric Greece, which was in a dictatorship, starting with the historic and artistic context of the phenomenon in Greece, compared to that in the west, and the response to works of artists like Thodoros, Maria Karavela, Dimitris Alitheinos, Pavlos, Leda Papakonstantinou. An analogy is made with other countries like Greece under a totalitarian regime whose artists too were not so interested in the dematerialization of the object but used Performance Art for communicate in a sublanguage conceptual form with the public against the regime. Next there is a sum up of the ideas that were circulating during this era and the cultural context referring to the institutions in Greece. Lastly, it is described the phenomenon of commercialization and the “reenactments” in Greece which is in smaller scale than that in the west.