Αιτιολογική σχέση του ιού parvo B19 με τις αποβολές του 1ου και 2ου τριμήνου:
Creators: name: Σιδηρόπουλος, Κωνσταντίνος Α.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Ιός parvo b19
Αποβολές 1ου τριμήνου
Αποβολές 3ου τριμήνου
Ιστολογικές μέθοδοι διάγνωσης
Parvovirus b19
First trimester fetal loss
Second trimester fetal loss
Histological methods

description: Σκοπός: Σκοπός της παρούσας προοπτικής έρευνας ήταν να μελετηθεί η επίπτωση της προσβολής του ιού parvoB19 σε σχέση με τις αποβολές 1ου και 2ου τριμήνουκυήσεως, κατά τη διάρκεια μη ενδημικής περιόδου. Άτομα που μελετήθηκαν και μέθοδοι: Υλικό της μελέτης αποτέλεσαν 206 έγκυες γυναίκες που νοσηλεύτηκαν στη Β’ Μαιευτική- Γυναικολογική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Ιπποκράτειου για το χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών (2005-2009). Οι ασθενείς της μελέτης αποτέλεσαν γυναίκες που νοσηλεύτηκαν στην Κλινική λόγω αποβολών τόσο κατά τη διάρκεια του 1ου όσο και για το διάστημα του 2ου τριμήνου της εγκυμοσύνης (71 και 65 γυναίκες αντίστοιχα) ενώ οι μάρτυρες αποτελούνταν από γυναίκες της Κλινικής με φυσιολογική τελειόμηνη κύηση για το προαναφερθέν χρονικό διάστημα (70 γυναίκες). Η επιβεβαίωση της λοίμωξης έγινε με ορολογικές και ιστολογικές μεθόδους. Αρχικά μελετήσαμε το ορολογικό προφίλ (IgG και IgM αντισώματα) με τη μέθοδο της ELISA. Επίσης μελετήθηκε και ο πλακουντιακός ιστός με ιστολογική μέθοδο (απλό μικροσκόπιο και στις περιπτώσεις των ασθενών με λοίμωξη και με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο). Αποτελέσματα: Ανοσία έναντι του ιού παρουσίαζαν το 53.3% των γυναικών του δείγματος. Από την άλλη πλευρά πρόσφατη λοίμωξη από τον ιό parvoB19 παρατηρήθηκε στο 6.3% του δείγματος. Από το σύνολο των μαρτύρων (34%) καμία γυναίκα δεν παρουσίασε πρόσφατη λοίμωξη από τον ιό parvoB19 (0%), ενώ αντίθετα η επίπτωση της λοίμωξης στις γυναίκες με αποβολές 1ου (34,5%) και 2ου τριμήνου (31,5%) ήταν 3,68% και 5,8% αντίστοιχα. Από τη μονοπαραγοντικά ανάλυση με τη μέθοδο χ2, παρατηρήθηκε ότι υπάρχει σημαντική σχέση μεταξύ καταγωγής (p=0.04),του είδους της εργασίας (p=0.019), της ύπαρξης παιδιών που πηγαίνουν στο σχολείο (p=0.012), της πρόσφατης λοίμωξης από parvoB19 (p=0.013) και του κινδύνου αποβολών, ενώ δεν παρατηρήθηκε σημαντική σχέση με την ηλικία των γυναικών. Συγκεκριμένα, οι γυναίκες που κυοφορούν και έχουν πρόσφατη λοίμωξη από parvoB19 παρουσιάζουν περίπου 2 φορές (ExpB=1.94) μεγαλύτερο κίνδυνο να αποβάλουν από ότι αυτές που δεν παρουσιάζουν πρόσφατη λοίμωξη. Τέλος, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των αποβολών α’ και β’ τριμήνου σε σχέση με την πρόσφατη λοίμωξη από τον ιό parvoB 19 (p=0.29&gt;0.05). Η πολυπαραγοντική ανάλυση έδειξε ότι η εμφάνιση πρόσφατης λοίμωξης από parvoB19 σχετίζεται σημαντικά μόνο με την ύπαρξη παιδιών σχολικής ηλικίας. Επίσης, όταν τα παιδιά πηγαίνουν σχολείο υπάρχει 3.5 φορές μεγαλύτερος κίνδυνος τα παιδιά να μεταδώσουν τη λοίμωξη στην μητέρα τους (p=0.036). Από την ιστολογική μέθοδο πυρηνικά έγκλειστα παρατηρήθηκαν μόνο στους ασθενείς της μελέτης. Συμπεράσματα: Συμπερασματικά φαίνεται ότι η μελέτη και η διάγνωση της πρόσφατης λοίμωξης από τον ιό parvoB19 και η συσχέτισή του με την εμφάνιση αποβολών 1ου και 2ου τριμήνου παραμένει μία κλινική και ακαδημαϊκή πρόκληση, που χρήζει περαιτέρω ερευνητικής προσέγγισης για τη διεξαγωγή συμπερασμάτων. Ο ορολογικός έλεγχος παραμένει μία εξέταση πρώτης γραμμής για την ανίχνευση εγκυμοσύνης υψηλού κινδύνου, ενώ η ιστολογική μελέτη πλακουντιακού ιστού επιβεβαιώνει την παρουσία του ιού σε αυτόν.
description: Objectives: The aim of this prospective study was to evaluate the incidence of recent parvo B19 infection in association with fetal loss in the first and second trimester of pregnancy, during a non endemic period. Methods: Material of the study were 206 pregnant women, who were hospitalized at the 2nd University Obstetric Clinic Of Hippokratio General Hospital of Thessaloniki for the period time of 4 years (2004-2009). Cases were women, who were hospitalized due to fetal loss in the 1st and 2nd trimester of pregnancy (71 and 65 respectively), and controls included women with normal pregnancy during this period (70 controls). For the confirmation of parvo B19 infection serological and histological methods were used. Firstly, we examined the serological profile (IgGand IgM antibodies) with the ELISA method. Additionally, placental issues were examined by histological method (simple microscopy and in cases also electron microscopy). Results: Immune against parvoB19 virus were 53.3% of the women in our study group. On the other hand recent infection of parvo B19 was observed in 6.3%. None of the controls (34%) had a positive serological test, while the incidence of recent parvo b19 infection in women with 1st (34,5%) and 2nd fetal loss (31,5%) was3,68% and 5,8%, respectively. From univariate analysis withχ2 test, a statistical significant relation difference was observed between nationality (p=0.04), type of work (p=0.019), children attending school (p=0.012), recent parvoB19 infection (p=0.013) and the risk of fetal loss, while no significant relation was found between age and fetal loss. On the contrary, pregnant women with are cent parvoB19 infection present a twofold (ExpB=1.94) higher risk in fetal loss compared to women without a recent infection. Finally, no statistically significant difference was observed between fetal loss in 1st and 2nd trimester, in association with a recent parvo infection (p=0.29&gt;0.05). The multivariate analysis showed that the recent infection is only associated with children at school, at a 3.5 fold higher risk (p=0.036). Histological findings (viral inclusions) were observed only in the study group. Conclusions: In conclusion, it seems that the investigation and diagnosis of are cent parvoB19 infection and the association with fetal loss in 1stand 2nd trimesters remains both an academic and clinical challenge, that warrants further research. The serologicaltests remain the first line investigation to identify high risk pregnancies, while the histological study of placental tissues ensures the presence of the virus.