Το Βυζάντιο και το κράτος του Καρόλου Ντ' Ανζου: συμβολή στην ιστορία των σχέσεων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας με τη Νότια Ιταλία και τη Σικελία το 13ο αιώνα
Creators: name: Αναγνώστου, Ελένη Η.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2005
Subjects: Michael VIII
South Italy/Sicily
Συνθήκη Βιτερμπό
Ενωση της Λυών
Σικελικός Εσπερινός
Treaty of Viterbo
Union of Lyons
Sicilian Vespers

description: Στόχος της διατριβής είναι η εξέταση των σχέσεων του Βυζαντίου με τη Ν. Ιταλία και τη Σικελία κατά τον 13ο αιώνα. Για τη συγγραφή της ήταν απαραίτητη η επανεξέταση των πηγών καθώς και η αναδρομή στην υπάρχουσα βιβλιογραφία, παλαιότερη και πρόσφατη. Σε ένα γενικό ιστορικό πλαίσιο παρουσιάζεται η κατάσταση, του Βυζαντίου στα χρόνια του Μιχαήλ Η' Παλαιολόγου και αντίστοιχα, αναφορικά με τη Ν. Ιταλία και τη Σικελία, οι συνθήκες που οδήγησαν στην επικράτηση του Καρόλου Α' και τα γεγονότα που αφορούν την περίοδο της βασιλείας του. Στη συνέχεια αναπτύσσονται λεπτομερειακά τα θέματα που σχετίζονται με τις προσπάθειες του Καρόλου Α' να κατακτήσει την Κωνσταντινούπολη και να δημιουργήσει μια Ευρωπαϊκή και Μεσογειακή ηγεμονία. Παράλληλα παρακολουθούμε την έντονη διπλωματική δραστηριότητα του Μιχαήλ Η' που είχε ως στόχο την εξουδετέρωση των επεκτατικών σχεδίων του Καρόλου. Οταν ο Κάρολος κατάφερε-έχοντας τη συναίνεση του Πάπα-να συνάψει συνθήκη με τη Βενετία και ετοιμαζόταν για την μεγάλη του επιχείρηση, ξέσπασε στο Παλέρμο η επανάσταση του Σικελικού Εσπερινού, αποτέλεσμα της διπλωματικής ευφυϊας του Μιχαήλ Η' που κατέστρεψε εντελώς τα προσεκτικά καταστρωμένα του σχέδια. Η ανδεγαβική επεκτατική πολιτική χαρακτηριζόταν από δυσαναλογία στόχων και μέσων. Βασικοί λόγοι της αποτυχίας της μεσογειακής πολιτικής του Καρόλου ήταν η έλλειψη συντονισμού και μέσων(οικονομικών και ανθρώπινων), αλλά και η αδυναμία του Καρόλου Α' να συμμετέχει ο ίδιος προσωπικά στις διάφορες επιχειρήσεις του. Επιπλέον οι Πάπες στόχευαν περισσότερο στην ολοκλήρωση της Ενωσης των Εκκλησιών παρά στην πραγματοποίηση των ανδεγαβικών φιλοδοξιών. Οταν ο Κάρολος κατάφερε να αποκτήσει την παπική στήριξη, η έκρηξη του Σικελικού Εσπερινού ανέτρεψε όλα του τα σχέδια
description: The aim of this dissertation is the exanination of the relations of Byzance with South Italy and Sicily during the 13th century. For the writing it has been necessary to the re-examination of the sources and also the ricourse to the existing bibliography older and recent. In a general historical frame it is represented the situation of Byzance during the time of Michael VIII Palaeologus in reference to South Italy and Sicily the conditions that conducted to the predominance of Charles I and the events that refer to the period of this reign. Afterwards arguments refering to Charles' efforts to establish a great European and Mediterranean Monarchy are developed with great details. At the same time it is followed the intense diplomatic activity of Michael VIII aimed to neutralize the extensive plans consent-achieved to conclude a treaty with Venice and was preparing his great expedition, the revolution of the Sicilian Vespers outbroke at Palermo as aresult of the diplomatic cleverness of Michael VIII and ruined completely his carefully laid plans. A caracteristic of the angerin extensive policy was the disproportion between aims and means. The lack of Syntony and of means(economic and human) but also the fact that Charles was not able to participate personaly to the various expeditions, were the basic cuses of the failure of his mediterranean policy. Moreover the popes aimed more to the implementation of the union of the churches than to the realization of the angerin ambitions. When Charles had been able of the Sicilian Vespers overthrew all his plans