Θείο και Ωραίο στον Θωμά Ακινάτη
Creators: name: Σδράλη, Αλεξάνδρα Στυλιανού
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Θείο
Ωραίο
Αισθητική
Divine
Beautiful
Aesthetic

description: Το κεντρικό θέμα της παρούσας εργασίας είναι το Θείο και Ωραίο στο έργο του Θωμά Ακινάτη. Ο Θωμάς Ακινάτης δεν έγραψε καμία πραγματεία για το ωραίο και οι αναφορές του στη φύση της ομορφιάς διατυπώνονται σε σχόλια κυρίως στο τέταρτο κεφάλαιο του Περί θείων ονομάτων του Ψευδο-Διονυσίου. Ο Ακινάτης επισημαίνει πως ο Θεός είναι η αιτία της αρμονίας και της φωτεινότητας που καλεί όλα τα πλάσματα κοντά του. Το ωραίο για τον Ακινάτη είναι το αποτέλεσμα της συντονισμένης συνεργασίας των αισθήσεων, των αισθημάτων και της γνωστικής ικανότητας του ανθρώπου. Ο Ακινάτης στο έργο του εστιάζει στην πνευματική ή ηθική ομορφιά και ακολουθώντας την ανάλυση του Αριστοτέλη στα Ηθικά Νικομάχεια συμπεραίνει πως η ηθική ομορφιά ανήκει στις αρετές της εγκράτειας και της εντιμότητας. Οι υποστηρικτές της μεσαιωνικής αισθητικής στηρίχτηκαν στη θεωρία για την ομορφιά που υπάρχει στα κείμενα του Θωμά Ακινάτη και στην άποψη ότι οι φιλοσοφικές τάσεις των σχολαστικών με κυρίαρχη την έννοια του υλομορφισμού του Αριστοτέλη αντανακλώνται στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και στην ανάπτυξη των καθεδρικών ναών. Η ανάπτυξη της γοτθικής αρχιτεκτονικής ξεκίνησε με την ανάπτυξη του σχολαστικισμού και την αποτύπωση του αριστοτελισμού σε όλα τα έργα τέχνης. Οι απόψεις του Ακινάτη για την τέχνη ταυτίζονται με τις επικρατούσες θεωρίες της εποχής του και κυρίως με την αριστοτελική. Η θωμιστική αισθητική είναι η αισθητική της μορφής στην οποία κυριαρχεί ο λογικός τρόπος σκέψης. Η ομορφιά είναι το αντικείμενο της επιθυμίας και έχει άμεση σχέση με τη γνώση. Επομένως η «αισθητική θεωρία» του Θωμά Ακινάτη είναι το αποτέλεσμα μελέτης της ψυχολογίας με την οντολογία και τη θεωρία της γνώσης.
description: The main subject of the present thesis is the Divine and the Beautiful in the work of Thomas Aquinas. Aquinas never wrote a treatise on beauty, though he refers to it mainly in the commentary on the fourth book of Pseudo-Dionysius’s On Divine Names. Aquinas notes that God is the cause of harmony and brightness that attract all creatures to him. According to Aquinas, beauty is the result of the coordinated cooperation of human senses, sentiments and cognitive ability. In his work, he focuses on spiritual or moral beauty and, in accordance with Aristotle’s analysis in the Nicomachean Ethics, concludes that moral beauty belongs to the virtues of moderation and honesty. The exponents of medieval aesthetics based their views on Aquinas’s theory of beauty, as well as on the belief that scholastic philosophic tendencies, mainly the Aristotelian notion of hylomorphism, are reflected on the architectural planning and evolution of cathedrals. The evolution of gothic architecture began with the development of scholasticism and the influence of Aristotelian philosophy on all works of art. Aquinas’s views on art coincide with the predominant theories of his time, mainly those founded on Aristotle’s philosophy. Thomistic aesthetics is the aesthetics of form in which rational thinking predominates. Beauty is the object of desire and is directly related to knowledge. Hence, Thomas Aquinas’s aesthetic theory is the result of the combination of psychology, ontology and theory of knowledge.