Η Δήλωση Πατρωνίας:
Creators: name: Καγιάτος, Αντώνιος-Μάριος Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2014
Subjects: Δήλωση Πατρωνίας
Μητρική / Θυγατρική Εταιρεία
Δεσμευτική – Σκληρή /Μη Δεσμευτική- Ήπια
Letter of Comfort
Parent / Subsidiary Company
Binding / non binding

description: Με τη δήλωση πατρωνίας , όπως συμβαίνει συνήθως στην τραπεζική πρακτική μια μητρική εταιρία διατυπώνει προς ένα πιστωτικό ίδρυμα την οικονομική στήριξη που παρέχει σε μια θυγατρική της , προκειμένου να επηρεάσει κατά τέτοιο τρόπο τη βούληση του πιστωτικού ιδρύματος, ώστε το τελευταίο να χορηγήσει πίστωση στη θυγατρική της. Η δήλωση πατρωνίας αποτελεί μόρφωμα των συναλλαγών και εναλλακτικό τρόπο εξασφάλισης των τραπεζικών πιστώσεων , ενώ επίσης είναι αρρύθμιστη νομοθετικά . Οι δηλώσεις πατρωνίας εμφανίστηκαν περί τα μέσα της δεκαετίας του 1960 στην Γερμανία , ενώ πλέον χρησιμοποιούνται αρκετά συχνά ως εναλλακτική μορφή εξασφάλισης των πιστώσεων σε διεθνές επίπεδο . Κύριος λόγος επιλογής τους αρχικά ήταν η αποφυγή καταβολής του φόρου εγγυητή που επιβαλλόταν από φορολογικές διατάξεις . Οι δηλώσεις πατρωνίας διακρίνονται κυρίως σε δεσμευτικές (σκληρές) και μη δεσμευτικές (ήπιες) . Η δήλωση με την οποία η μητρική εταιρία αναλαμβάνει έναντι του πιστοδότη της θυγατρικής της την υποχρέωση να υποστηρίξει οικονομικά τη θυγατρική της , ώστε η τελευταία να είναι σε θέση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της εκ της πιστωτικής συμβάσεως , συνιστά τη λεγόμενη δεσμευτική δήλωση πατρωνίας και συνεπάγεται τη νομική δέσμευση της μητρικής εταιρίας. Σχετικά με τη νομική φύση της δεσμευτικής δήλωσης πατρωνίας έχουν διατυπωθεί διάφορες απόψεις με κρατούσα και ορθότερη αυτή που θεωρεί ότι η δεσμευτική δήλωση πατρωνίας αποτελεί μια sui generis μη γνήσια σύμβαση υπέρ τρίτου , όπου αντισυμβαλλόμενοι είναι η μητρική εταιρία και ο πιστωτής , ενώ τρίτη είναι η θυγατρική. Η μεγαλύτερη ιδιαιτερότητα της σύμβασης πατρωνίας σε σχέση με άλλους γνωστούς συμβατικούς τύπους συνίσταται , στο γεγονός ότι ο πάτρωνας μητρική εταιρεία αναλαμβάνει από τη μια πλευρά υποχρέωση απέναντι στον πιστωτή της θυγατρικής του , αλλά από την άλλη η εκπλήρωση της παροχής του δεν θα γίνει σε αυτόν αλλά στη θυγατρική – προστατευομένη εταιρία . Αντίθετα η δήλωση με την οποία η μητρική εταιρία είτε παρέχει πληροφορίες στην τράπεζα για την πολιτική που ακολουθεί ή για τη σχέση της με τη θυγατρική , είτε αναλαμβάνει κάποια υποχρέωση , διάφορη όμως από την υποχρέωση οικονομικής υποστήριξης της θυγατρικής , συνιστά τη λεγόμενη ήπια δήλωση πατρωνίας , η οποία δεν δεσμεύει κατ’ αρχήν τη μητρική απέναντι στην τράπεζα . Με τις ήπιες δηλώσεις πατρωνίας η μητρική εταιρία επιδιώκει με μη επαχθή για αυτήν νομικά μέσα , να αποκομίσει επιχειρηματικά οφέλη παρόμοια με αυτά που θα επετύγχανε εάν εγγυούταν υπέρ της θυγατρικής της . Επιδιώκει δηλαδή να πείσει τον αντισυμβαλλόμενο της θυγατρικής της να συμβληθεί με την τελευταία , δημιουργώντας του εμπιστοσύνη λόγω της δικής της ενδεχομένως φήμης και αξιοπιστίας , χωρίς να γεννώνται όμως υποχρεώσεις και δεσμεύσεις εις βάρος της. Ιδιαίτερο είδος δηλώσεων πατρωνίας , αποτελούν αυτές που απευθύνονται από τη μητρική εταιρία σε αόριστα πρόσωπα (ad incertas personas) και όχι σε κάποιον συγκεκριμένο πιστωτή της θυγατρικής της . Τέτοιου είδους δηλώσεις είναι συνήθεις κυρίως στον τραπεζικό κλάδο . Σχετικά με τη νομική δεσμευτικότητα των δηλώσεων πατρωνίας ad incertas personas διατυπώθηκαν δύο αντίθετες απόψεις . Σύμφωνα με την πρώτη και ορθότερη άποψη οι δηλώσεις αυτές δεν παράγουν δικαιοπρακτική δέσμευση για την μητρική εταιρεία , καθότι η διατύπωση τους προς το κοινό αλλά και ο εξαιρετικά μεγάλος κίνδυνος ανάληψης ενοχικών υποχρεώσεων απέναντι σε άγνωστο και απροσδιόριστο αριθμό δανειστών της θυγατρικής , μας οδηγούν στο συμπέρασμα της έλλειψης βούλησης για δικαιοπρακτική δέσμευση εκ μέρους της μητρικής εταιρείας . Eυθύνη όμως από τις διαπραγματεύσεις δεν αποκλείεται να καταλογιστεί στη μητρική εταιρία , η οποία ενδεχομένως διαψεύδει αντίθετα στην καλή πίστη τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του δανειστή της θυγατρικής της ως προς τον εγγυητικό της ρόλο εντός του ομίλου. Σύμφωνα με μια δεύτερη άποψη η ύπαρξη δικαιοπρακτικής βούλησης της μητρικής σε μια δήλωση πατρωνίας προς αόριστο αριθμό πιστωτών απορρέει από σύμβαση πατρωνίας μεταξύ μητρικής και πιστωτή της θυγατρικής. Πρόταση για κατάρτιση της σύμβασης πατρωνίας αποτελεί η ίδια η δήλωση πατρωνίας προς αόριστο αριθμό αποδεκτών ενώ η αποδοχή του πιστωτή πραγματοποιείται με μόνη τη χορήγηση της πίστωσης στη θυγατρική χωρίς να χρειάζεται περιέλευση της αποδοχής στην μητρική.
description: With a letter of comfort a parent company usually formulates to a financial institution (bank) the financial support that she provides to her subsidiary , in order to affect the willingness of the financial institution so that the last one provides credit to her subsidiary. The letter of comfort constitutes a creation of financial transactions , an alternative way to ensure the bank credits and it is also not regulated in legislation. Comfort letters appeared firstly in Germany in mid 1960s and now are used quite oftenly as an alternative way to ensure the bank credits, internationally. The main reason that parent companies preffered the comfort letter was to avoid the special tax that was imposed on normal guarantees. The main distinction is between binding (hard) and non binding (soft) letters of comfort. With a binding letter of comfort the parent company undertakes the legal obligation towards the creditor of her subsidiary , to support her subsidiary financially so that the last one is able to fulfill her financial obligations to the creditor during the credit . Concerning its legal nature many theories have been formulated , but according to the prevailing theory , the binding letter of comfort consists a sui generic non original contract for the third, where the contract parties are the parent company and the creditor , the third is the subsidiary company. The main peculiarity of a binding letter of comfort is the fact that the parent company undertakes an obligation towards the creditor, but she is obliged to fulfill her obligation (financial support) not towards her contract party (creditor bank) but towards a third person , her subsidiary. On the other hand with a non binding (soft) letter of comfort a parent company either just provides information to the creditor about the policy that she follows according to her subsidiary or undertakes an obligation which is completely different from the financial support of her subsidiary. With a soft comfort letter the parent company aims to gain business benefits such as she would have been guaranteed for her subsidiary. The parent company pursues to persuade the lender of her subsidiary to provide the desired loan , by taking advantage of her reputation and credibility , but without undertaking the responsibility to support financially her subsidiary. The comfort letters formulated by a parent company to unspecified number of persons (ad incertas personas) and not to a certain creditor of her subsidiary are a special sort of comfort letters , very common in banking sector . Referring to the legal binding of comfort letters ad incertas personas there have been formulated two controversial theories . According to the first prevailing and more correct theory these comfort letters are not binding for the parent company because they are formulated in public to unspecified and huge number of persons and the willingness of parent company to undertake responsibilities in not possible. This theory accepts responsibility of the parent company when the last one refutes the legitimite expectation of a creditor of her subsidiary about the guarantee role that the parent company plays into the group of the companies . According to a second theory the parent company is legally bound by these comfort letters to each creditor of her subsidiary who provides loan to the last one after the formulation of the comfort letter ad incertas personas .