Προδιαθεσικοί παράγοντες ρήξης πρόσθιου χιαστού του γόνατος σε αθλήτριες
Creators: name: Λεονταρίδης, Σοφοκλής Κ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Ρήξη
Πρόσθιος Χιαστός Σύνδεσμος
Αθλήτριες
ACL
Female athletes
Knee injury

description: Η ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου (ΠΧΣ) μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην καριέρα ενός αθλητή αλλά και στη μελλοντική κατάσταση της υγείας, καθώς και κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις τόσο στον ίδιο όσο και στο σύστημα υγείας. Οι γυναίκες εμφανίζουν τριπλάσιο ποσοστό ρήξης σε σχέση με τους άνδρες σε αγωνίσματα επαφής (ποδόσφαιρο) και σχεδόν πενταπλάσιο σε αγωνίσματα κλειστού τύπου (ενόργανη) με στροφή του ποδιού κατά την προσγείωση. Υπάρχουν συγκεκριμένοι παράγοντες κινδύνου που τις εκθέτουν σε μεγαλύτερο κίνδυνο ρήξης του ΠΧΣ, ιδιαίτερα στις μικρές ηλικίες (14-18 χρονών), οι οποίοι είναι ανατομικοί, ορμονικοί, εμβιομηχανικοί και νευρομυϊκοί. Οι κυριότεροι ανατομικοί παράγοντες είναι το μικρότερο πλάτος μεσοκονδύλιας εντομής σε σχέση με το μέγεθος του ΠΧΣ, η αυξημένη γωνία Q και η μειωμένη εφελκυστική αντοχή του ΠΧΣ. Οι εγγενείς ορμονικές διακυμάνσεις παίζουν σημαντικό ρόλο, ειδικότερα η μεγάλη συγκέντρωση ορμονών όπως η ρελαξίνη στη φάση ωορρηξίας του έμμηνου κύκλου που έχει καταβολικό ρόλο στον ΠΧΣ, αυξάνοντας έτσι τη χαλαρότητα στο γόνατο. Επίσης, η υψηλή προδιάθεση ρήξης του ΠΧΣ οφείλεται στην αυξημένη βλαισότητα του γόνατος, ελαττωμένο εύρος κίνησης στην κάμψη ισχίου - γόνατος και ελαττωμένη δραστηριότητα των οπίσθιων μηριαίων, κατά την επαφή με το έδαφος. Τα ειδικά πρωτόκολλα άσκησης που περιέχουν ένα συνδυασμό πλειομετρικών ασκήσεων, ασκήσεων ενδυνάμωσης και ισορροπίας, φαίνεται να είναι αποτελεσματικά και να μειώνουν τον κίνδυνο ρήξης του ΠΧΣ, ενώ προστατευτικό ρόλο φαίνεται να έχει και η λήψη αντισυλληπτικών φαρμάκων.
description: Anterior cruciate ligament (ACL) rupture has a negative social impact (osteoarthritis after 10-20 years from injury, reduced productivity) on the injured athletes and it is a huge economical burden on both athletes and healthcare system. Women athletes have about three times greater incidence on ACL injury in contact sports like football and about five times greater incidence in high impact rotational landing sports like gymnastics. Specific risk factors like anatomical, hormonal, biomechanical and neuromuscular factors, expose women at a greater ACL injury risk, especially at puberty (14-18 y.o.). Anatomic risk factors that have a positive correlation with ACL injury in women are small intecondylar notch size and A type intercondylar notch, ACL’s size, greater Q angle, reduced elasticity and reduced capacity to failure on tensile forces. Hormonal disturbances also have a prominent role on ACL injuries due to high concentration of estrogen and relaxin on women’s ACLs which catabolize collagen fibers. These hormones are at increased levels especially on ovulatory phase of the menstrual cycle while most women ACL’s injuries seem to happen at this phase. In addition there are several biomechanical and neuromucular factors that put women at greater risk of ACL injury like landing or cutting manouvres with increased knee valgus, decreased hip and knee flexion and reduced ratio of semitendinosus/vastus lateralis ratio at ground contact. Specific exercise protocols exist, that target on minimizing risk of ACL injuries. Most effective protocols seem to be those that consist of a variety of plyometrics, stability and strength training exercises while focusing on proper biomechanic techniques at landing, such as FIFA 11+ protocol. Oral contracepitves also seem to have a protective role on ACL injuries but their efficacy and role needs to be further explored on other tissues as well.
description: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού