Staphylococcus aureus : Επιδημιολογία, Παράγοντες Λοιμογονικότητας και Αντιμικροβιακή Αντοχή
Creators: name: Γεροδήμου, Ιωάννα Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2025
Subjects: Χρυσίζων σταφυλόκοκκος
Αντιμικροβιακή αντοχή
Παράγοντες λοιμογονικότητας
Staphylococcus aureus
Antimicrobial Resistance
Virulence Factors

description: Ο Staphylococcus aureus είναι ένας Gram θετικός κόκκος, που αποτελεί μέρος της χλωρίδας του δέρματος και της ρινικής κοιλότητας σε μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού. Είναι υπεύθυνος για αρκετές λοιμώξεις του ανθρώπου, από ήπιες μέχρι πολύ σοβαρές. Η σοβαρότητα της λοίμωξης που θα προκαλέσει εξαρτάται τόσο από τα χαρακτηριστικά του ασθενούς, όσο και από το ίδιο το στέλεχος που μολύνει. Η θεραπεία των λοιμώξεων του Staphylococcus aureus, είτε αφορά την κοινότητα είτε τα νοσοκομεία, γίνεται με τη χρήση αντιβιοτικών. Τα τελευταία χρόνια όμως, η ευρεία χρήση αυτών των φαρμάκων έχει οδηγήσει στην ανάπτυξη αντοχής σε αρκετά από τα στελέχη του. Το πιο γνωστό ανθεκτικό στέλεχος είναι ο ανθεκτικός στη μεθικιλλίνη Staphylococcus aureus (Methicillin-resistant Staphylococcus aureus - MRSA), ο οποίος παρουσιάζει αντοχή στα β-λακταμικά αντιβιοτικά, εκτός της κεφταρολίνης. Άλλα αντιβιοτικά στα οποία εμφανίζουν αντοχή ορισμένα από τα στελέχη του S. aureus είναι η κλινδαμυκίνη, η ερυθρομυκίνη, η βανκομυκίνη και η δαπτομυκίνη. Πέρα από την ανάπτυξη αντοχής, η οποία περιορίζει αρκετά τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές, ο S. aureus διαθέτει έναν μεγάλο αριθμό παραγόντων που ενισχύουν την λοιμογονικότητά του. Οι παράγοντες αυτοί συμβάλλουν στην είσοδο του μικροβίου στους ιστούς του ξενιστή, στην προσβολή και τη θανάτωση αρκετών τύπων κυττάρων, αλλά και την καταστροφή των βακτηριοκτόνων ουσιών που θα μπορούσαν να προσβάλλουν το βακτήριο. Μερικοί από αυτούς τους παράγοντες είναι οι αιμολυσίνες, οι λευκοκτονίνες, οι επιδερμολυτικές τοξίνες και οι εντεροτοξίνες. Εξαιτίας, λοιπόν, όλων αυτών των χαρακτηριστικών του βακτηρίου, που του προσδίδουν αντοχή και παθογονικότητα, είναι αναγκαία η εύρεση νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων, ώστε να αντιμετωπίζονται με επιτυχία οι σχετικές λοιμώξεις.
description: Staphylococcus aureus is a Gram-positive coccus that is part of the skin and nasal flora in a significant portion of the population. It is responsible for a wide range of human infections, from mild to very severe. The severity of the infection depends on both the characteristics of the individual and the specific strain that is causing the infection. Treatment of S. aureus infections, whether in the community or healthcare settings, involves the use of antimicrobial drugs. However, the widespread use of these drugs in recent years, has led to the development of resistance in many of its strains. The most well-known resistant strain is Methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA), which shows resistance to beta-lactam antibiotics. Other antibiotics that some strains of S. aureus are resistant to, include clindamycin, erythromycin, vancomycin, and daptomycin. In addition to the development of resistance, which limits the available therapeutic options, S. aureus has acquired numerous factors that enhance its ability to cause infections. These factors facilitate the bacteria’s entry into host tissues, the destruction and killing of various cell types, and the neutralization of bactericidal substances that could otherwise target the bacteria. Some of these factors include hemolysins, leukocidins, exfoliative toxins, and enterotoxins. Due to these traits, which contribute to both resistance and pathogenicity, it is crucial to explore new therapeutic approaches to effectively treat S. aureus infections.