Ανευρύσματα ηπατικής αρτηρίας, κλινική πορεία, διάγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση
Creators: name: Τζιούργκανου, Ελένη Αθανάσιου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Ηπατική
Αρτηρία
Ανεύρυσμα
Hepatic
Artery
Aneurysm

description: Το αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση των ανευρυσμάτων της ηπατικής αρτηρίας. Στο μεγαλύτερο ποσοστό τους τα ανευρύσματα της ηπατικής αρτηρίας είναι ασυμπτωματικά και εμφανίζουν συμπτώματα μετά από τη ρήξη τους, ενώ η συχνότερη εντόπιση τους είναι εξωηπατική σε ποσοστό 80%, κυρίως στην κοινή ηπατική(63%), στη δεξιά(28%) και στην αριστερή(5%). Αν και τα ανευρύσματα της ηπατικής αρτηρίας αποτελούν μια σπάνια νοσολογική οντότητα, λόγω της υψηλής θνησιμότητας και των πολλές φορές, θανατηφόρων επιπλοκών τους, η έγκαιρη διάγνωση τους, αποτελεί ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο στην ιατρική επιστήμη. Στους προδιαθεσικούς παράγοντες για το σχηματισμό ανευρυσμάτων είναι το κάπνισμα, η υπέρταση, η αποφρακτική αρτηριοπάθεια, οι αγγειακές παθήσεις, τα αυτοάνοσα νοσήματα, το ιστορικό παγκρεατίτιδας και προηγούμενης μεταμόσχευσης, το ανδρικό φύλο και η μεγάλη ηλικία. Το μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών με ανεύρυσμα ηπατικής αρτηρίας είναι ασυμπτωματικοί και η διάγνωση τίθεται μετά από ρήξη του ανευρύσματος. Η ρήξη μπορεί να συμβεί είτε προς την περιτοναική κοιλότητα, όταν πρόκειται για εξωηπατικό ανεύρυσμα, οπότε η κλινική εικόνα είναι αυτή της υποογκαιμικής καταπληξίας ή όταν η ρήξη είναι προς τα χοληφόρα, αφορά ενδοηπατικό ανεύρυσμα και εκδηλώνεται με μαζική αιμοχολία, γαστροεντερική αιμορραγία και ίκτερο. Η τριάδα συμπτωμάτων, αποφρακτικός ίκτερος, αιμορραγία του γαστρεντερικού συστήματος και επιγαστρικού άλγους γνωστή ως η τριάδα του Quincke εκδηλώνεται στο ένα τρίτο των περιπτώσεων και είναι το αποτέλεσμα της θρόμβωσης και πίεσης του χοληδόχου πόρου και της κεφαλής του παγκρέατος από το ανεύρυσμα. Η ψηφιακή αγγειογραφία όμως αποτελεί τον χρυσό κανόνα της διάγνωσης. Η διαφορική διάγνωση θα πρέπει να γίνει από έλκος του πεπτικού, χολοκυστίτιδα, κιρσούς οισοφάγου και κακοήθης όγκους του παγκρέατος του χοληδόχου πόρου και του φύματος του Vater. Η θεραπεία των ανευρυσμάτων είναι η χειρουργική αντιμετώπιση αυτών. Βεβαίως υπάρχουν περιπτώσεις ανευρυσμάτων στα όποια συνιστάται η συντηρητική αντιμετώπιση και η παρακολούθηση, όμως πάντα η οριστική αντιμετώπιση είναι η χειρουργική αποκατάσταση του αγγείου. Θεραπευτική χειρουργική παρέμβαση συνιστάται σε περιπτώσεις αληθούς ανευρύσματος με διάμετρο μεγαλύτερη από 2cm λόγω του υψηλού ρίσκου ρήξης, σε ψευδοανευρύσματα, στα ανευρύσματα τα οποία εκδηλώνουν κλινική σημειολογία, στα πολλαπλά ανευρύσματα της ηπατικής αρτηρίας, σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας και φυσικά στα ραγέντα ανευρύσματα τα οποία χρήζουν επείγουσας αντιμετώπισης. Η επιλογή της χειρουργικής τεχνικής εξαρτάται από το μέγεθος, την θέση εντόπισης του ανευρύσματος, τους παράγοντες κινδύνου και επιπλέον δίδεται ιδιαίτερη βαρύτητα στην γενική κατάσταση του ασθενούς. Τα παραπάνω θέματα αναλύονται στην παρούσα εργασία μέσα από μεταναλύσεις και βιβλιογραφικές αναφορές.
description: The object of the present work is the diagnostic and therapeutic approach of hepatic artery aneurysms. The majority of hepatic artery aneurysms are asymptomatic and show symptoms after rupture, while the most common location is extrahepatic in 80%, mainly in the common hepatic (63%), right (28%) and left (5%). Although hepatic artery aneurysms are a rare disease entity, due to their high mortality and often fatal complications, early diagnosis is a very important chapter in medical science. Predisposing factors for aneurysm formation include smoking, hypertension, obstructive arterial disease, vascular disease, autoimmune diseases, history of pancreatitis and previous transplantation, male gender and old age. The majority of patients with hepatic artery aneurysm are asymptomatic and are diagnosed after aneurysm rupture. Rupture can occur either in the peritoneal cavity, in the case of an extrahepatic aneurysm, in which case the clinical picture is that of hypovolemic shock, or when the rupture is in the bile ducts, involving an intrahepatic aneurysm and manifested by massive haemorrhage, gastrointestinal hemorrhage. The triad of symptoms, obstructive jaundice, Gastrointestinal bleeding and epigastric pain known as the Quincke triad occurs in a third of cases and is the result of thrombosis and pressure on the bile duct and pancreatic head by the aneurysm. But digital angiography is the golden rule of diagnosis. The differential diagnosis should be made from peptic ulcer, cholecystitis, esophageal varices and malignant tumors of the gallbladder and pancreas. The treatment of aneurysms is their surgical treatment. Of course there are cases of aneurysms in which conservative treatment and monitoring are recommended, but always the final treatment is surgical repair of the vessel. Therapeutic surgery is recommended in cases of true aneurysm with a diameter greater than 2cm due to the high risk of rupture, in pseudoaneurysms, in aneurysms that show clinical semiotics, in multiple hepatic artery aneurysms, in women of reproductive age and reproductive age treatment. The choice of surgical technique depends on the size, location of the aneurysm, the risk factors and in addition special emphasis is given to the general condition of the patient. The above issues are analyzed in the present work through meta-analyzes and bibliographic references.