Εκτίμηση in vitro της αντοχής στη θραύση και του τρόπου θραύσης προσθίων ενδοδοντικά θεραπευμένων δοντιών που έχουν αποκατασταθεί με μη μεταλλικούς - αισθητικούς ενδορριζικούς άξονες και ολοκεραμικές:
Creators: name: Ευαγγελινάκη, Ευαγγελία Εμμανουήλ
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: πολυμερείς ενδορριζικοί άξονες
αντοχή στη θραύση
τρόπος θραύσης
ενδοδοντική θεραπεία
polymer posts
fracture resistance
mode of fracture
endodontic treatment

description: Προβληματισμός: Στη διεθνή βιβλιογραφία υπάρχουν αντιφατικά αποτελέσματα σχετικά με την επίδραση του ύψους της υπολειμματικής κλινικής μύλης στην αντοχή στη θραύση ενδοδοντικά θεραπευμένων (Ε.Θ.) κυνοδόντων που έχουν αποκατασταθεί με μη μεταλλικούς ενδορριζικούς άξονες. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η μελέτη της αντοχής στη θραύση και του τρόπου θραύσης Ε.Θ. κυνοδόντων με ή χωρίς υπολειμματική κλινική μύλη και μυλική ανασύσταση με μη μεταλλικούς - πολυμερείς ενδορριζικούς άξονες, σύνθετη ρητίνη και ολοκεραμικές στεφάνες. Υλικά και Μέθοδος: Σε 30 πρόσφατα εξαχθέντες κυνόδοντες άνω γνάθου πραγματοποιήθηκε ενδοδοντική θεραπεία. Τα δόντια χωρίστηκαν τυχαία σε τρεις ομάδες των 10 δοντιών η καθεμία. Ομάδα ελέγχου: δόντια με ακέραια κλινική μύλη χωρίς ενδορριζικό άξονα, ομάδα με αυχένα: δόντια με ύψος υπολειμματικής κλινικής μύλης 2 χιλ και αποκατάσταση με άξονα από υαλονήματα (Reforpost, Angelus), σύνθετη ρητίνη και ολοκεραμική στεφάνη, ομάδα χωρίς αυχένα: δόντια χωρίς παραμένουσα μύλη και αποκατάσταση με άξονα από υαλονήματα (Reforpost, Angelus), σύνθετη ρητίνη και ολοκεραμική στεφάνη. Η συγκόλληση των αξόνων και των στεφανών έγινε με διπλά πολυμεριζόμενη ρητινώδη κονία (Panavia F 2.0). Τα δοκίμια κατασκευάστηκαν με εμβύθιση των δοντιών σε μήτρα αυτοπολυμεριζόμενης ακρυλικής ρητίνης και ακολούθησε η τοποθέτηση κάθε δοκιμίου σε συσκευή Instron Universal Testing Machine. Η συμπιεστική δύναμη ασκήθηκε με κλίση 135° ως προς τον επιμήκη άξονα του δοντιού μέχρι τη θραύση του δείγματος, με ταχύτητα 0,05 cm/min. Ο τρόπος θραύσης (επανορθώσιμες, μη επανορθώσιμες βλάβες) μελετήθηκε με τη βοήθεια οπτικού μικροσκοπίου. Oι συγκρίσεις των τριών ομάδων πραγματοποιήθηκαν με τη μέθοδο της ανάλυσης διακύμανσης με έναν παράγοντα (One-Way ANOVA) και οι συγκρίσεις των μέσων όρων ανά δύο έγιναν με τον έλεγχο της ελάχιστης σημαντικής διαφοράς (LSD) (p&lt;0,05). Για την εκτίμηση, τέλος, του τρόπου θραύσης χρησιμοποιήθηκε ο ακριβής έλεγχος του Fisher (Fisher’s Exact Test) (p&lt;0,05). Αποτελέσματα: Στατιστικά σημαντικά μικρότερη αντοχή στη θραύση εμφάνισε η ομάδα ελέγχου συγκριτικά με τις άλλες δύο ομάδες (ομάδα ελέγχου: 288,20Ν, ομάδα με αυχένα: 469,10Ν, ομάδα χωρίς αυχένα: 451,30Ν). Η ομάδα με αυχένα φαίνεται να παρουσιάζει υψηλότερες τιμές της αντοχής στη θραύση σε σχέση με την ομάδα χωρίς αυχένα, χωρίς ωστόσο η διαφορά να είναι στατιστικά σημαντική. Ως προς τον τρόπο θραύσης, μεγαλύτερο ποσοστό επανορθώσιμων βλαβών παρουσίασαν τα δείγματα της ομάδας ελέγχου (50%), ενώ η ομάδα χωρίς αυχένα εμφάνισε το μικρότερο ποσοστό επανορθώσιμων βλαβών (20%). Οι διαφορές, ωστόσο, μεταξύ των ομάδων δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Συμπεράσματα: Τα Ε.Θ.Δ. με ακέραιη μύλη εμφάνισαν στατιστικά σημαντικά μικρότερη αντοχή στη θραύση. Η παρουσία ή όχι υπολειμματικής κλινικής μύλης δεν επηρέασε σημαντικά την αντοχή στη θραύση Ε.Θ. κυνοδόντων με ενδορριζικούς άξονες από υαλονήματα και ολοκεραμικές στεφάνες. Ως προς τον τρόπο θραύσης, δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων.
description: Statement of problem: Very little is known about the effect of ferrule height on fracture resistance of endodontically treated canines restored with non metallic posts. Purpose: The aim of this study was to compare the fracture strength and the failure mode of endodontically treated canines restored with fiber posts, composite resin and all-ceramic crowns in the presence or absence of ferrule. Material and Methods: 30 freshly extracted upper canines were endodontically treated. The teeth were randomly divided into groups of 10. Control group: intact teeth without post, group with ferrule: teeth with 2 mm of remaining coronal tooth structure and restoration with fiber post (Reforpost, Angelus), composite resin and all-ceramic crown, group without ferrule: teeth without coronal structure restored with fiber post (Reforpost, Angelus), composite resin and all-ceramic crown. The posts and the crowns were luted using a dual-cured dental adhesive cement (Panavia F 2.0). Each specimen was embedded in auto-polymerized acrylic resin and then secured in Instron Universal Testing Machine. A compressive load was applied on the palatal side at a 135-degree angle to the long axis of the teeth until failure, with a crosshead speed of 0,05 cm/min. The failure mode (repairable, irreparable) was recorded using an optical microscope. One-way analysis of variance (One-Way ANOVA) and criterion of the least significant difference (LSD) were used to determine the significance of the failure loads between groups and to compare the mean load of one group with the others respectively (p&lt;0,05). Fisher’s Exact Test was conducted for evaluation of the failure mode (p&lt;0,05). Results: The endodontically treated canines of the control group fractured at statistically significant lower loads than the other two groups (control group: 288,20N, group with ferrule: 469,10N, group without ferrule: 451,30N). Group with ferrule seems to exhibit higher resistance to fracture compared to group without ferrule, without however the difference being statistically significant. As far as the mode of failure is concerned, more repairable fractures were observed in control group (50%), whereas group without ferrule performed the lowest percentage of repairable fractures (20%). The differences, however, between groups were not statistically significant. Conclusions: Statistically significantly lower fracture resistance was recorded for endodontically treated intact canines. The presence of ferrule did not improve significantly the fracture resistance of endodontically treated canines restored with fiber posts and all-ceramic crowns. Concerning the failure mode, no statistically significant differences were observed between groups.