Μελέτη της συσχέτισης επώδυνων συμπτωμάτων και ψυχοπαθολογικής κατάστασης ασθενών με Κροταφογναθικές Διαταραχές
Creators: name: Τουρναβίτης, Αλέξανδρος Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: Κροταφογναθικές Διαταραχές (ΚΓΔ)
Ερευνητικά Διαγνωστικά Κριτήρια για Κροταφογναθικές Διαταραχές ΕΔΚ/ΚΓΔ
Ψυχοπαθολογική κατάσταση, Άγχος, Κατάθλιψη
Temporomandibular disorders (TMD)
Research Diagnostic Criteria for Temporomandibular Disorers RDC/TMD
Psychopathological profile, Anxiety, Depression

description: Εισαγωγή. Ασθενείς με Κροταφογναθικές Διαταραχές (ΚΓΔ), εμφανίζουν ως κύριο σύμπτωμα το στοματοπροσωπικό πόνο. Ψυχοπαθολογικοί παράγοντες όπως το αυξημένο άγχος και η κατάθλιψη εμπλέκονται στην εμφάνιση των ΚΓΔ και αποτελούν παράγοντες κινδύνου για την πρόκληση μυϊκής υπερλειτουργίας και στοματοπροσωπικού πόνου. Η επίδραση όμως των ψυχοπαθολογικών παραγόντων στην εκδήλωση του πόνου σε ασθενείς με ΚΓΔ μυϊκής ή αρθρικής αιτιολογίας δεν έχει αναγνωρισθεί επαρκώς. Βασικό παραμένει το ερώτημα του βαθμού συσχέτισης του ψυχολογικού προφίλ, της προσωπικότητας, του επιπέδου άγχους και κατάθλιψης με την προέλευση του πόνου στους ασθενείς με ΚΓΔ μυϊκής ή αρθρικής αιτιολογίας. Σκοπός. Ο σκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης ήταν η διερεύνηση της συσχέτισης της ψυχοπαθολογικής κατάστασης και των επώδυνων συμπτωμάτων ασθενών με ΚΓΔ μυϊκής ή αρθρικής αιτιολογίας. Υλικά και μέθοδος. Στην παρούσα μελέτη έλαβαν μέρος 75 ασθενείς, 39 γυναίκες και 36 άνδρες, ηλικίας από 18 έως 67 ετών, οι οποίοι επιλέχθηκαν από ασθενείς που παραπέμφθηκαν στην κλινική της Ακίνητης Προσθετικής και Προσθετικής Εμφυτευματολογίας με κύρια συμπτώματα τον πόνο ή/και τα δυσλειτουργικά προβλήματα στους μασητήριους μύες ή/και στις κροταφογναθικές διαρθρώσεις (ΚΦΓΔ). Οι συμμετέχοντες στη μελέτη χωρίσθηκαν σε 3 ομάδες ασθενών, σύμφωνα με τα τον Άξονα Ι των Ερευνητικών Διαγνωστικών Κριτηρίων για ΚΓΔ: (α) μία ομάδα με μυοπροσωπικό πόνο (μυοπεριτονιακό) με ή χωρίς περιορισμένη διάνοιξη, (β) μία ομάδα με πόνο αρθρικής προέλευσης και και (γ) μία ομάδα με συνδυασμό μυοπροσωπικού και αρθρικού πόνου. Κατά την κλινική εξέταση, η καταγραφή των ήχων από την περιοχή των ΚΦΓΔ των ασθενών έγινε με τη βοήθεια ηλεκτρονικού στηθοσκόπιου ενώ η βαθμονόμηση (καλιμπράρισμα) της ασκούμενης πίεσης κατά τη ψηλάφηση στους μύες ή/και στις αρθρώσεις έγινε με ειδικό ψηφιακό αλγόμετρο. Η εκτίμηση του ψυχολογικού προφίλ, του επιπέδου του άγχους, κατάθλιψης και της λειτουργικότητας των 3 ομάδων ασθενών του τελικού δείγματος έγινε σύμφωνα με έγκυρους ειδικούς Δείκτες-ερωτηματολόγια εκτίμησης των ψυχοπαθολογικών προβλημάτων που χρησιμοποιούνται διεθνώς στη Ψυχιατρική, The State-Trait Anxiety Inventory (STAI) – κλίμακα άγχους, The Center for Epidemiological Studies- Depression Scale (CES-D) – κλίμακα κατάθλιψης., Glodis Disability Scale (GloDis) - κλίμακα Αναπηρίας/Λειτουργικότητας. Για τις συγκρίσεις των αποτελεσμάτων των τριών ομάδων ως προς την ψυχοπαθολογική τους κατάσταση εφαρμόστηκε η Mann – Whitney ανάλυση. Αποτελέσματα. Ο στατιστικός έλεγχος Mann–Whitney έδειξε 1) ότι δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές (p &gt; 0,05), μεταξύ των ομάδων 1 (με μυοπροσωπικό πόνο), 2 (με πόνο αρθρικής αιτιολογίας) και 3 (με συνδυασμό μυοπροσωπικού και αρθρικού πόνου), ως προς τους ψυχομετρικούς δείκτες, δομικού άγχους – STAI-T, κατάθλιψης – CES-D και αναπηρίας - Glo.Di.S και 2) ότι υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων 1 και 2 (μυοπροσωπικός πόνος και πόνος αρθρικής αιτιολογίας) (p&lt; 0,05) και των ομάδων 2 και 3 (πόνος αρθρικής αιτιολογίας και μυοπροσωπικός και αρθρικός πόνος σε συνδυασμό) (p&lt; 0,05), όσον αφορά το δείκτη καταστασιακού άγχους – STAI-S. Συμπεράσματα. Η εντόπιση του πόνου σε ασθενείς με ΚΓΔ είναι ανεξάρτητη της ψυχοπαθολογικής τους επιβάρυνσης. Παρ’όλα αυτά, οι ασθενείς της πρώτης ομάδας με μυοπροσωπικό πόνο, παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα επίπεδα καταστασιακού άγχους σε σχέση με τους ασθενείς της δεύτερης ομάδας με πόνο αρθρικής αιτιολογίας. Παρόμοια, οι ασθενείς που ανήκαν στην τρίτη ομάδα με συνδυασμό μυοπροσωπικού και αρθρικής προέλευσης πόνου εμφάνισαν στατιστικά σημαντικό υψηλότερο επίπεδο καταστασιακού άγχους σε σύγκριση με τους ασθενείς της δεύτερης ομάδος.
description: Although, it has been suggested that TMD patients with muscle disorders (myofacial pain) may present a higher rate of psychosocial impairment than those with temporomandibular joint pain, the influence of the patient’s psychosocial profile on the pain location has not been determined so far. Purpose: The aim of this study was to examine whether the psychopathological profile is related to the location of pain in temporomandibular disorders (TMD) patients with myofascial or/and temporomandibular joint pain. Material and methods: Seventy-five patients (n=75; 39 females and 36 males), with a mean age of 37,1 years, range 18-67, have been recruited among the patients being referred to the Fixed Prosthesis and Implant Prosthodontics clinic, based on presenting pain and other clinical signs or symptoms from masticatory muscles, temporomandibular joints or both. The patients of the final study sample were subsequently divided into 3 groups, based on the Greek version of RDC/TMD Axis I: (1) a group with myofacial pain with or without limited opening; (2) a group with joint pain and (3) a group with both myofacial and joint pain. During the clinical assessment, TMD sounds were being recorded with an electronic stethoscope, while calibration of the intensity of the pressure exerted during palpation in muscles and joins was assessed by using a specific digital algometer. Participant’s psychological status, anxiety, depression and the everyday disability were evaluated by specific self –report measures and scales well known in the field of Psychiatry as the State-Trait Anxiety Inventory (STAI), the Center for Epidemiological Studies- Depression Scale (CES-D) and the Global Disability Scale (GloDiS). The three groups of patients were compared with Mann - Whitney test relative to the psychometric scores. Results: According to the results, no significant differences were detected among the different TMD subgroups in the three psychometric scales; STAI-T, CES-D, Glo.Di.S (P&gt;.05). When the psychometric scale of state anxiety (STAI-S) was considered, significant differences revealed between the myogenous and the arthrogenous pain group (P=.01) and also between the mixed and the arthrogenous group alone (P= .00). Conclusions: The findings of the study suggest that in TMD patients the psychopathology-pain link is independent by the location of pain in TMD patients. However, the state of anxiety was found higher in TMD patients with myogenous pain alone or combined with arthrogenous compared to those with arthogenous pain alone.