Οι πολιτειακές και εκκλησιαστικές σχέσεις στην Ύδρα κατά τον ΙΘ΄ αιώνα
Creators: name: Κασσαβός, Ιωάννης Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Ύδρα
Εκκλησιαστική Ιστορία Ύδρας
Πολιτειακές σχέσεις Ύδρας
Hydra
Political and Ecclesiastical relations
Church History of Hydra

description: Από τη συνοπτική αυτή περιήγηση της ῾῾συνάντησης᾽᾽ Εκκλησίας και Πολιτείας στην τοπική κοινωνία της Ύδρας, συνάγεται το συμπέρασμα ότι οι δύο θεσμοί ως επί το πλείστον ούτε συγκρούονται μεταξύ τους, ούτε δρουν ανταγωνιστικά. Το αντίθετο μάλιστα, σε περιόδους εθνικών συμφορών εμπλέκονται χωρίς να συμπλέκονται, συν-εργαζόμενοι για τη σωτηρία της πατρίδας. Η ίδια εικόνα απαντάται και στις μεταξύ τους σχέσεις στην καθημερινή κοινωνική-εκκλησιαστική ζωή, δηλαδή, όχι μόνο σε επίπεδο θεσμών, αλλά και προσώπων. Όπως έγινε σαφές, την εποχή της Τουρκοκρατίας η Εκκλησία ως αδιάβλητη πνευματική αρχή διαχειριζόταν εν λευκώ τα πράγματα του νησιού. Ειδικότερα, τα πρώτα χρόνια του εποικισμού του, οι Τούρκοι θεωρούσαν το νησί ασήμαντο για την αυτοκρατορία. Η μοναδική μέριμνα του Τούρκου ναυάρχου περιοριζόταν αποκλειστικά στη συλλογή των φόρων. Όταν μετά τα Ορλωφικά (1770) και την αποχή της Ύδρας από αυτά, η κοινωνία αναπτύχθηκε και οικονομικά, οι Τούρκοι αποστέρησαν από την Εκκλησία την διοικητική εξουσία, περνώντας την στα χέρια εμπίστων προκρίτων. Το μόνο διοικητικό λειτούργημα του άφησαν στην Εκκλησία ήταν οι κατάρτιση καταλόγων και η είσπραξη του κεφαλικού φόρου για λογαριασμό της κοινότητας. Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι έπαψε η τοπική Εκκλησία να ασκεί επιρροή στα διοικητικά ζητήματα. Πάντα προσέφερε τη γνώμη της παρέχοντας βοήθεια στους προκρίτους προκειμένου να επιτελέσουν το έργο τους. Αυτή της την επιρροή τη διατήρησε μέχρι την έναρξη της επανάστασης του 1821, όπου έθεσε τις δυνάμεις της στην ένοπλη εξέγερση. Παρατηρούμε επίσης ότι παράλληλα με τις κοινότητες του τουρκοκρατούμενου χώρου (μεταξύ των ονομαστών και αυτή της Ύδρας), αναπτύχθηκαν ακόμα και στη διασπορά κοινοτικά μορφώματα, στα οποία τον πρώτο λόγο στη συγκρότησή τους δεν είχαν οι θρησκευτικές πεποιθήσεις ή το εθιμικό δίκαιο, αλλά ο οικονομικός και συντεχνιακός χαρακτήρας. Στην περίπτωση της Ύδρας όμως, ο συντεχνιακός (της ναυτοσύνης), ο οικονομικός (πλοιοκτητών και πλουσίων), ο τοπικός αυτοδιοικητικός (δημογεροντία-προύχοντες) συνεργαζόμενοι όλοι με τον εκκλησιαστικό θεσμό (μητρόπολη Ύδρας) που ῾῾συν-είχε, συν-ένωνε και συν-άρμοζε᾽᾽ φορείς και θεσμούς, όρθωσαν όλοι το ανάστημά τους, κηρύσσοντας με επίσημη δοξολογία την επανάσταση. Στις δύσκολες για το έθνος στιγμές, η ομόνοια και η ενότητα ήταν οι αρετές που έστω με δυσκολία στο τέλος πρυτάνευαν. Στην Ύδρα, τη μικρογραφία της μετεπαναστικής ελληνικής πόλης, κατέστη σαφές ότι η λήθη των γεγονότων της ανθρώπινης μικρότητας, των λαθών, του μίσους και των ανθρώπινων διαφορών, ήταν εθνικά απαραίτητη για να προχωρήσουν οι κοινωνικές δομές ένα ή πολλά βήματα πιο πέρα. Ως επιστέγασμα όσων αναπτύχθηκαν, δανείζομαι τα λόγια του γέρου του Μωριά, όταν απελευθερούμενος από την Ύδρα έφτασε στο Ναύπλιο και είπε στο πλήθος: «Στο ταξίδι μου από την Ύδρα έως εδώ πέταξα στην θάλασσα τα παράπονά μου. Κάμετε το ίδιο και σεις και θάψετε μέσα σε κείνο το λάκκο τα μίση σας και τις διαφορές. Αυτός θα είναι ο θησαυρός που θα κερδίσετε!»
description: From this brief tour of the "meeting" between the Greek Church and the State in the local community of Hydra, it is concluded that the two institutions are mostly not in conflict with each other, nor are they competing. On the contrary, in times of national disaster, co-workers involved in the salvation of their homeland are involved without being involved. The same picture is found in the relations between them in everyday social-ecclesiastical life, that is, not only at the level of institutions, but also of persons. As it became clear, during the Turkish occupation the Church as an impartial spiritual authority was governing the island's affairs. In particular, in the early years of its colonization, the Turks considered the island unimportant to the empire. The sole concern of the Turkish admiral was limited to collecting taxes. When, after the Orlophics (1770) and Hydra abstained from them, society developed financially as well. The Turks withdrew administrative authority from the Church, passing it on to the trustees prokriti. The only administrative function left to the Church was the drawing up of directories and the collection of the capital tax on behalf of the community. This does not mean, of course, that the local Church ceased to exercise administrative authority. The Church always helped the imperial turkish administration and maintained its influence until the outbreak of the 1821 revolution, when institutionally enforced the Greek revolution. Parallel to the communities of the Turkish-held area, among the denominators and that of Hydra, there were even dispersed community forms, in which the first reason for their formation was not religious or customary law, but economic.In the case of Hydra, however, the trade union (naval), the economic (shipowners and the wealthy ones), the local government(elder prokriti etc.) all of them, cooperating with the local Church (Metropolis of Hydra), associated co-ordinating bodies and institutions, as revolution - leaders. In difficult times for the nation, union and unity were the virtues that at least in the end prevailed. In addition, it became clear that the oblivion of the events of human diminution, of errors, of hatred and of human differences, was deemed nationally necessary to move social structures one or more steps further. As a conclusion to those that have been developed, I will borrow the saying of Theodore Kolokotronis (The Old Man of Morea) when after he released from Hydra to Nafplion, said to the crowd: ῾῾On my journey from Hydra to here I threw my complaints into the sea. Do the same to you and bury in it the pit of your hatreds and differences. This will be the treasure you will win᾽᾽!