Η Αλεξάνδρεια ως χώρος συνάντησης του Ιουδαϊσμού και του Ελληνισμού
Creators: name: Μιχαήλ, Σταμάτιος Εμμανουήλ
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Αλεξάνδρεια
Ελληνισμός
Ιουδαϊσμός
Alexandria
Hellenism
Judaism

description: Στην παρούσα εργασία αναλύσαμε το θέμα της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου ως χώρο συνάντησης του Ιουδαϊσμού και Ελληνισμού. Οι Ιουδαίοι και οι Έλληνες είδαν καθένας τον εαυτό του ως ξεχωριστό και πρωτοπόρο έθνος ανάμεσα στα άλλα έθνη της οικουμένης. Ως χώρος συνάντησης των δύο σπουδαίων πολιτισμών ορίζεται η Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου Ασχοληθήκαμε εκτενέστερα με τους Ιουδαΐους της διασποράς, οι οποίοι βρέθηκαν ανάµεσα σε δύο κόσµους, από τη µια µεριά ήταν οι ελληνιστικές αξίες και από την άλλη υπήρχε ο µωσαϊκός νόµος και η αυστηρή τήρησή του. Στο σημείο αυτό εξετάσαμε τις διάφορες πηγές που προέρχονται απο τους πάπυρους της ελεφαντίνης, την επιστολή του Αριστέα, τα έργα του Φίλωνος από την Αλεξάνδρεια καθώς και του Ιώσηπου, οι οποίες μας παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για την ιουδαϊκή εγκατάσταση στην Αίγυπτο Ακολούθως, αναλύσαμε τις πολιτισμικές αντιπαραθέσεις μεταξύ Ιουδαίων και Ελλήνων. Είναι γεγονός ότι οι Ιουδαίοι της διασποράς ήρθαν πολλές φορές αντιμέτωποι με το πολιτισμικό υπόβαθρο των ελλήνων. Επίσης, εξετάσαμε την ενδεχόμενη επίδραση του Ελληνισμού στην Ιουδαϊκή σκέψη. Η ελληνική κουλτούρα επικράτησε γρήγορα και άλλαξε τα πολιτισμικά και κοινωνικοπολιτικά δεδομένα των λαών της ανατολής. Οι συνέπειες αυτής της αλλαγής φάνηκαν γρήγορα, άρχισαν να ιδρύονται νέες πόλεις, σύμφωνα με τα ελληνικά πρότυπα, επιβάλλοντας έναν άλλο τρόπο ζωής, που συνοδεύτηκε από ένα μεγάλο αριθμό αλλαγών σε κάθε επίπεδο, πολιτικό, θρησκευτικό και πολιτισμικό. Από αυτό το νέο κόσμο βρέθηκαν οι Ιουδαίοι κάποια στιγμή αδύναμοι να ελέγξουν το πλήθος των αλλαγών που έβλεπαν να εξελίσσονται μπροστά στα μάτια τους. Αδύναμοι να προστατευθούν από την καταλυτική δύναμη του κατακτητή που ταλαντεύεται ανάμεσα στον θαυμασμό και στη εχθρότητα. Για να καταφέρουν να επιβιώσουν σε ενα ξένο και πολλές φορές εχθρικό περιβάλλον οι Ιουδαίοι της διασποράς ήταν αναγκασμένοι, απο την μια να εξελίχθουν και να ακολουθήσουν το πνεύμα της εποχής και του περιβάλλοντος μεσα στο οποίο ζούσαν και από την άλλη να διαφυλάξουν την δική τους πολιστική και θρησκευτική κληρονομιά.Συμπερασματικά, μέσα από τους στοχασμούς και τους διαλογισμούς αναρίθμητων Ελλήνων και Ιουδαίων, εξάγεται, πολλές φορές, ένας κοινός ανθρωπιστικός και πολιτιστικός παρονομαστής. Το πέρασμα του πολιτισμού από την Ανατολή στη Δύση συντελέστηκε μέσω της Ιουδαϊκής και της Ελληνικής συνεισφοράς: Οι Ιουδαίοι και οι Έλληνες εισήγαγαν στην Ευρώπη έννοιες και αντιλήψεις που αφορούν την ανθρωπότητα γενικότερα, και την ανθρώπινη υπόσταση ειδικότερα. Οι Ιουδαίοι, εξαιτίας του Μονοθεϊστικού πιστεύω τους, διαφοροποιήθηκαν από τα άλλα πολυθεϊστικά και ειδωλολατρικά έθνη. Οι Έλληνες, εξαιτίας της φιλοσοφικής τους ωριμότητας και της καλλιεπούς Ελληνικής γλώσσας, θεώρησαν το πολιτιστικό επίπεδο των άλλων λαών κατώτερο του δικού τους. Έτσι η ελληνιστική εποχή ήταν η απαρχή μιας γόνιμης περιόδου συνύπαρξης και συνεργασίας λαών και κοινωνιών. Από τη στιγμή που πρωτογνωρίστηκαν την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι δύο αυτοί λαοί, Ιουδαίοι και Έλληνες, συναντώνται και συνομιλούν αδιάκοπα μέσω της φιλοσοφίας και της θεολογίας ως φορείς πρωτοποριακών πνευματικών ρευμάτων. Με αποτέλεσμα τη επιτυχημένη συνάντηση του ελληνικού πνεύματος με την ιουδαϊκή πίστη να αποτελεί ένα άριστο παράδειγμα για το πόσο δημιουργική μπορεί να αποβεί η συνάντηση δυο πολιτισμών και να αποτελέσει έρεισμα για μια παραγωγική συνάντηση και συνύπαρξη πολιτισμών
description: In the present work we have analyzed the issue of Alexandria in Egypt as a meeting place for Judaism and Hellenism. The Jews and the Greeks each saw themselves as a unique nation among the other nations of the universe. The meeting place of the two great civilizations is defined as Alexandria, Egypt.We dealt extensively with the Jews of the Diaspora, who were between two worlds, on one hand it was the Hellenistic values and on the other there was the Mosaic law and the strict observance of. At this point, we looked at various sources coming from the scrolls of Elephantine, the letter of Aristeas, the works of Philo of Alexandria and Josephus, which provide us with important information about the Jewish establishment in Egypt. Next, we analyzed the cultural conflicts between Jews and Greeks. It is fact that the Jews of the diaspora came often faced with the cultural background of Greek. We have also examined the possible influence of Hellenism on Jewish thought. Greek culture quickly prevailed and changed the cultural and socio-political data of the peoples of the East. The consequences of this change became apparent, and new cities began to be established, according to Greek standards, imposing a different way of life, accompanied by a large number of changes at every level, political, religious and cultural. From this new world were the Jews eventually powerless to control the number of changes that saw evolve before their eyes. Powerless to protect themselves from the catalytic power of the conqueror that oscillates between admiration and hostility. In order to survive in a foreign and often hostile environment, the Jews of the Diaspora were forced, on the one hand, to evolve and follow the spirit of the time and the environment in which they lived and on the other hand to preserve their own polarizing and religious heritage. In conclusion, through their reflections and meditations countless Greeks and Jews, extracted several times, a common humanitarian and cultural denominator. The passage of culture from East to West occurred through the Jewish and Greek contribution: The Jews and the Greeks introduced in Europe concepts and perceptions related to humanity in general, and humanity in particular. The Jews, because of the monotheistic beliefs, differentiated from other polytheistic and idolatrous nations. The Greeks, because of their philosophical maturity and the beautiful Greek language, considered the cultural level of other peoples to be inferior to their own. Thus the Hellenistic era was the beginning of a fruitful period of coexistence and cooperation of peoples and societies. At the first met at the time of Alexander the Great, these two peoples, Jews and Greeks, meet and talk incessantly through the philosophy and theology as carriers of innovative intellectual currents. As a result, the successful meeting of the Greek spirit with the Jewish faith is an excellent example of how creative the meeting of two cultures can be and can be the basis for a productive meeting and coexistence of cultures