Περιοδοντική φλεγμονή και κακοσμία του στόματος. Κλινικά και μικροβιολογικά ευρήματα: Η αποτελεσματικότητα της περιοδοντικής θεραπείας στην αντιμετώπιση της κακοσμίας του στόματος
Creators: name: Μπακιρτζόγλου, Ευπραξία Σπυρίδωνος
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2009
Subjects: Κακοσμία στόματος
Γλωσσικό επίχρισμα
Περιοδοντική φλεγμονή
Περιοδοντική θεραπεία
Χαλίμετρο
Οργανοληπτικές δοκιμασίες
Halitosis
Tongue coating
Periodontal inflammation therapy
Halimeter
Organoleptic assessment
Real time PCR (P gingivals F. nucleatum)

description: ΣΚΟΠΟΣ:Να διερευνηθεί η παρουσία κακοσμίας στόματος σε άτομα με περιοδοντική υγεία και σε ασθενείς με περιοδοντική φλεγμονή, και να συσχετιστεί η κακοσμία με κλινικές παραμέτρους και μικροβιολογικά ευρήματα. Ακόμα, εξετάστηκε η αποτελεσματικότητα της μη-χειρουργικής περιοδοντικής θεραπείας στην βελτίωση της κακοσμίας στόματος. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Στη μελέτη συμμετείχαν 78 άτομα (27 άτομα με περιοδοντική υγεία, 23 άτομα με χρόνια ουλίτιδα και 28 άτομα με περιοδοντική νόσο), μη καπνιστές, συστηματικά υγιείς, που δεν είχαν δεχθεί περιοδοντική θεραπεία το λιγότερο ένα χρόνο πριν την έναρξη της μελέτης, και δεν είχαν λάβει αντιμικροβιακή αγωγή τους τελευταίους έξι μήνες. Η εκτίμηση της οσμής του συνολικού αέρα του στόματος, του πρόσθιου τμήματος της γλώσσας, και του γλωσσικού επιχρίσματος, έγιναν οργανοληπτικά από δύο έμπειρους κριτές, χωρίς να γνωρίζει ο κάθε ένας την βαθμολογία που έδινε ο άλλος. Οι οργανοληπτικές δοκιμασίες έγιναν με παρόμοιο τρόπο και από τους ασθενείς. Η κλινική εξέταση, η αξιολόγηση της ποσότητας του επιχρίσματος γλώσσας με τον δείκτη WTCI, και η λήψη δείγματος επιχρίσματος για real-time PCR ανάλυση του Porphyromonas gingivalis και του Fusobacterium nucleatum, καθώς η καταγραφή των θειούχων αερίων στον αέρα του στόματος με το χαλίμετρο, έγιναν από ένα εξεταστή, τον ίδιο για όλο τον πληθυσμό. Από το αρχικό δείγμα των 78 ατόμων, 47 άτομα βρέθηκαν με κακοσμία στόματος βάση της οργανοληπτικής αξιολόγησης και με των μετρήσεων του χαλιμέτρου. Τα άτομα αυτά υποβλήθηκαν από τον εξεταστή σε μη-χειρουργική περιοδοντική θεραπεία, τους έγινε επίδειξη ενδελεχούς στοματικής υγιεινής, και μηνιαίοι επανέλεγχοι. Μετά το πέρας ενός τριμήνου, επαναξιολογήθηκαν ως προς την παρουσία κακοσμίας με τις ίδιες οργανοληπτικές μεθόδους και το χαλίμετρο. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Η κακοσμία του συνολικού αέρα στόματος διέφερε σημαντικά μεταξύ των τριών ομάδων, κυρίως βάση των οργανοληπτικών μεθόδων. Η οσμή του αέρα στόματος στα άτομα με κλινικά υγιή ούλα συσχετίστηκε με τον δείκτη πλάκας, και στα άτομα με χρόνια ουλίτιδα συσχετίστηκε με τον δείκτη αιμορραγίας των ούλων. Στους ασθενείς με περιοδοντίτιδα η οσμή του συνολικού αέρα στόματος δεν συσχετίστηκε ούτε με τους περιοδοντικούς δείκτες, αλλά ούτε και με το μέσο βάθος ή το ποσοστό των θυλάκων. Η ποσότητα του επιχρίσματος της γλώσσας ήταν παρόμοια στις τρεις ομάδες, και η οσμή του γλωσσικού επιχρίσματος αξιολογήθηκε από τους κριτές ως η πλέον κάκοσμη από τις οργανοληπτικές δοκιμασίες. Η ποσότητα του Porphyromonas gingivalis διέφερε σημαντικά μεταξύ των ομάδων, και συσχετίστηκε με την οσμή του αέρα στόματος και του επιχρίσματος της γλώσσας, τόσο στο σύνολο των ασθενών, όσο και στους ασθενείς με περιοδοντίτιδα ειδικά. Η ποσότητα του Fusobacterium nucleatum συσχετίστηκε μόνο με τον δείκτη WTCI, στο σύνολο των ασθενών και στην ομάδα των ατόμων με περιοδοντική υγεία. Η αξιολόγηση της κακοσμίας από τους ασθενείς συσχετίστηκε σημαντικά με τις αντίστοιχες μετρήσεις των κριτών. Μετά την περιοδοντική θεραπεία που εφαρμόστηκε στους ασθενείς με κακοσμία, διαπιστώθηκε σημαντική βελτίωση τόσο στις μετρήσεις του χαλιμέτρου, όσο και στις οργανοληπτικές δοκιμασίες, στις περισσότερες περιπτώσεις. Ο δείκτης WTCI μειώθηκε σημαντικά, αλλά η ποσότητα των δύο μικροοργανισμών, του Porphyromonas gingivalis και του Fusobacterium nucleatum, παρέμεινε σταθερή στο γλωσσικό επίχρισμα στους τρεις μήνες. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Η ποσότητα του γλωσσικού επιχρίσματος βρέθηκε να είναι σημαντικός παράγοντας εμφάνισης κακοσμίας. Η χαλίτωση στους περιοδοντικούς ασθενείς δεν συσχετίστηκε με το μέσο βάθος ή το ποσοστό των θυλάκων. Σημαντική συσχέτιση βρέθηκε για την ποσότητα του Porphyromonas gingivalis με την οργανοληπτική αξιολόγηση της οσμής του αέρα στόματος και του γλωσσικού επιχρίσματος. Η μη-χειρουργική περιοδοντική θεραπεία βελτίωσε σημαντικά τις μετρήσεις κακοσμίας στους τρεις μήνες. Ο μηχανικός καθαρισμός της ραχιαίας επιφάνειας της γλώσσας με πλαστικό ξέστρο, μείωσε σημαντικά τον δείκτη WTCI, αλλά δεν κατάφερε να μειώσει τον πληθυσμό των δύο δυνητικά περιοπαθογόνων μικροοργανισμών στο γλωσσικό επίχρισμα.
description: AIM. The primary aim of this study was to examine the presence of halitosis in periodontally diseased individuals and healthy controls, and also to assess whether halitosis recordings are related to periodontal clinical parameters and quantities of two putative periodontal pathogens (Porphyromonas gingivalis and Fusobacterium nucleatum) on the dorsal surface of the tongue. In addition, the efficacy of non-surgical periodontal treatment and meticulous plaque control in the management of oral malodour was assessed. The objectivity of self-assessments of oral malodour was also evaluated.MATERIALS AND METHODS Periodontal examination, Halimeter® readings, and organoleptic assessments were performed in systemically healthy, non-smokers: 28 chronic periodontitis patients; 23 chronic gingivitis patients; 27 healthy controls. The volume of tongue coating was recorded using the WTCI index. The amounts of Porphyromonas gingivalis and Fusobacterium nucleatum were determined in tongue coatings by real-time PCR. Of the 78 patients initially recruited, 47 were diagnosed with oral malodour (23 periodontitis patients, 14 gingivitis patients, 10 healthy controls), and received non-surgical periodontal treatment and strict oral hygiene instructions. These subjects were reassessed at three months, in terms of periodontal examination, Halimeter® readings, organoleptic assessments, and real-time PCR analysis of the two periodontal pathogens. RESULTS Halimeter® readings were similar among the three groups, while organoleptic assessments were greater in periodontitis patients. Clinical indices showed a linear correlation with organoleptic measurements in chronic gingivitis patients and healthy controls, but not periodontitis patients. Porphyromonas gingivalis and Fusobacterium nucleatum were associated with organoleptic assessments and WTCI index, respectively. Although tongue coating had similar volume and odour in the three groups, the tongue surface of periodontitis patients harboured greater amounts of Porphyromonas gingivalis. Treatment resulted in significant improvements of Halimeter® recordings, organoleptic assessments and volume of tongue coating. The amounts of the two putative periodontal pathogens on the tongue surface did not change after treatment. Self-estimation of oral malodour was linearly correlated with organoleptic assessments and decreased after treatment. CONCLUSION Halitosis® readings were not associated with clinical parameters in periodontitis patients. A significant relationship was found between the amount of Porphyromonas gingivalis and organoleptic assessments. Tongue coating seems to be an important source of odour products. Non-surgical periodontal treatment with no adjunctive use of antiseptics was effective in improving halitosis recordings at three months. Self-assessments were considerably objective. Tongue scraping resulted in reduced volume of tongue coating, but failed to decrease the amounts of putative periodontal pathogens.