Επίδραση προγράμματος αισθητικοκινητικής παρέμβασης στις μαθησιακές δυσκολίες παιδιών με αναπτυξιακή διαταραχή συντονισμού των κινήσεων
Creators: name: Βελίκος, Κωνσταντίνος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2008
Subjects: Αναπτυξιακή διαταραχή συντονισμού των κινήσεων
Μαθησιακές δυσκολίες
Εργοθεραπεία
Αισθητηριακή ολοκλήρωση
Αισθητοκινητική παρέμβαση
Κινητική λειτουργικότητα
Developmental coordination disorder
Learning disabilities
Occupational therapy
Sensory integration
Sensorimotor internvention
Motor functioning

description: Τα τελευταία χρόνια οι δυσκολίες προσαρμογής των παιδιών στο σχολικό περιβάλλον καθώςκαι η δύσκολη ή κακή επίδοση τους στο σχολείο αποτελούν σημαντικό αντικείμενο διερεύνησης καιαντιμετώπισης, τόσο στο χώρο της εκπαίδευσης όσο και στο χώρο της Υγείας.Η κινητική αδεξιότητα αποτελεί πρόβλημα για ένα σημαντικό ποσοστό παιδιών σχολικήςηλικίας τα οποία εμφανίζουν δυσκολίες μάθησης, δυσκολεύονται ιδιαίτερα στην καθημερινότη-τά τους, αντιμετωπίζουν κοινωνικά και συναισθηματικά προβλήματα, μερικές φορές μάλισταφτάνουν σε κοινωνική απομόνωση, κατάθλιψη ή ανάπτυξη διαταραχών συμπεριφοράς.Η αναπτυξιακή δυσπραξία (αναπτυξιακή διαταραχή συντονισμού των κινήσεων) είναι μιανευρολογική διαταραχή των διαδικασιών που περιλαμβάνονται στην έννοια της praxis (πραξεία)ή του προγραμματισμού της κίνησης για να επιτευχθεί μια προκαθορισμένη ιδέα ή σκοπός, πουμπορεί να έχει επιπτώσεις στην απόκτηση νέων δεξιοτήτων και την εκτέλεση εκείνων που μαθεύ-τηκαν ήδη. Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας θεωρεί ότι εμφανίζεται σε ποσοστό 6% όλων τωνπαιδιών με διαφορετικούς βαθμούς βαρύτητας, ενώ σε άλλες εκτιμήσεις το ποσοστό ποικίλλει με-ταξύ 10-20%. Τα αγόρια αποτελούν το 70% - 80% των περιπτώσεων.Το πρόβλημα είναι υπαρκτό και αντιπροσωπεύει μια σειρά παιδιών που αντιμετωπί-ζοντας προβλήματα συντονισμού των κινήσεων, και παρά το γεγονός ότι δεν καλύπτουν τακριτήρια ένταξής τους σε μια κατηγορία «ειδικών μαθησιακών δυσκολιών» και εμφανίζουνικανοποιητικό νοητικό επίπεδο, αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα προβλήματα σχολικής αποτυχίας.Το ερώτημα που εγείρεται για τα παιδιά αυτά, είναι εάν μετά τον ορισμό διάγνωσης«Αναπτυξιακής Jιαταραχής Συντονισμού των Κινήσεων», μπορεί να υπάρξει ένα δομημένοθεραπευτικό πρόγραμμα παρέμβασης που θα μπορεί να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες τους καινα δώσει περιθώρια - λύσεις επιτυχούς συμμετοχής στην εκπαιδευτική διαδικασία.Σκοπός της ερευνητικής αυτής εργασίας ήταν ο έλεγχος της επίδρασης ενός ολο-κληρωμένου προγράμματος Αισθητικοκινητικής παρέμβασης (θεραπεία Αισθητηριακής Ο-λοκλήρωσης και Εργοθεραπευτική παρέμβαση):α) στην κινητική αδεξιότητα καιβ) στις μαθησιακές δυσκολίες παιδιών, με διαγνωσμένη Jιαταραχή Συντονισμού τωνΚινήσεων.Στην ερευνητική διαδικασία συμμετείχαν 30 παιδιά. Τα παιδιά αυτά ήταν χωρισμένασε δύο (2) ομάδες: α. Παρεμβατική Ομάδα 20 παιδιών (15 αγόρια και 5 κορίτσια) και5β. Ομάδα Ελέγχου 10 παιδιών (8 αγόρια και 2 κορίτσια). Όλα ήταν μαθητές και μαθήτριεςΒ΄ και Γ΄ τάξης Jημοτικών σχολείων της Θεσσαλονίκης και άλλων αστικών κέντρων τηςευρύτερης περιοχής της Κεντρικής Μακεδονίας, διαμένουν με τις οικογένειές τους και πα-ρακολουθούν κανονικό πρόγραμμα εκπαίδευσης σε σχολεία Α΄ βάθμιας εκπαίδευσης. Η επι-λογή τους έγινε μέσα από ένα αριθμό παιδιών που εξετάσθηκαν στο Παιδοψυχιατρικό Τμή-μα του Ιπποκράτειου Γ. Νοσοκομείου Θεσ/νίκης, με αρχικό αίτημα μαθησιακή δυσκολία.Κριτήριο συμμετοχής τους στο πρόγραμμα ήταν η αναγνώριση μαθησιακών δυσκολιών χω-ρίς ένταξη στην κατηγορία των «Ειδικών Μαθησιακών Διαταραχών» και ο ορισμός διάγνω-σης «Αναπτυξιακής διαταραχής του συντονισμού των κινήσεων».Η ερευνητική διαδικασία περιέλαβε 2 στάδια:Α&gt; Διαγνωστική διαδικασία: Ορισμός της συγκεκριμένης διάγνωσης.Β&gt; Παρεμβατική διαδικασία: Αρχική αξιολόγηση, παρέμβαση &amp; επαναξιολόγηση.1&gt; Αρχική Αξιολόγηση: Αξιολογήθηκαν α) το μαθησιακό προφίλ των παιδιών με τηχρήση ερωτηματολογίων γονέων &amp; εκπαιδευτικών και β) οι κινητικές ικανότητες με τηχρήση των δοκιμασιών Bender Santucci test, Perdue Pegboard test, Grooved Pegboard test&amp; Bruininks-Oseretsky Test of Motor Proficiency (ΒΟΤ).2&gt;Παρεμβατικό πρόγραμμα (Αισθητηριακή Ολοκλήρωση &amp; Εργοθεραπευτική πράξη)Τα παιδιά της Παρεμβατικής Ομάδας συμμετείχαν σε 6μηνο πλήρως ελεγχόμενο θεραπευτι-κό πρόγραμμα. Κάθε παιδί της Παρεμβατικής Ομάδας συμμετείχε σε 40-46 θεραπευτικέςσυνεδρίες συχνότητας 2/εβδομάδα. Οι συνεδρίες περιλάμβαναν 20λεπτο πρόγραμμα ασκή-σεων Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης και 25λεπτο πρόγραμμα Εργοθεραπευτικής παρέμβασης(αισθητικοκινητικής).3&gt; Επαναξιολόγηση: Επανάληψη των αρχικών δοκιμασιών αξιολόγησης.Η στατιστική ανάλυση έγινε με χρήση του γραμμικού μικτού μοντέλου (Linear MixedModel) (2way Anova with repeated measures), στο οποίο συμπεριλαμβάνεται ένας παράγονταμεταξύ των ομάδων (παρέμβαση, between subjects factor) και ένας παράγοντας μέσα στις ομάδες(2 μετρήσεις, πριν και μετά την εφαρμογή της μεθόδου, repeated measurements). Τα πιο πάνωαναφερθέντα μεγέθη εξετάσθηκαν συγκρινόμενα α) μεταξύ των δύο ομάδων πριν και μετά τηνπαρέμβαση και β) εντός της κάθε ομάδος πριν και μετά την παρέμβαση. Η ανάλυση πραγματο-ποιήθηκε με το στατιστικό πακέτο ανάλυσης δεδομένων SPSS 14.0 και η στατιστική σημαντικό-τητα καθορίστηκε για p&lt;0.05.Η σύγκριση των αποτελεσμάτων μεταξύ της Παρεμβατικής Ομάδας και της Ομάδας Ελέγ-χου έδειξε ότι ενώ κατά την αρχική αξιολόγηση δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές (p&gt;0,05), μετάτην εφαρμογή της παρέμβασης στην Παρεμβατική Ομάδα, βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά(p&lt;0,05), σε όλες τις δοκιμασίες δηλ. στα δύο ερωτηματολόγια, στις δύο δοκιμασίες του Bender Sanducci test, στο Purdue Begboard Test, στις δύο δοκιμασίες του Grooved Pegboard Test και στο BOT .Εξετάζοντας στη συνέχεια τα αποτελέσματα της αρχικής αξιολόγησης και της επαναξιολό-γησης σε κάθε μία από τις ομάδες ξεχωριστά (Παρεμβατική Ομάδα και Ομάδα Ελέγχου) διαπιστώ-θηκε ότι η Παρεμβατική Ομάδα εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφορά (p&lt;0.05) σε όλες τις δοκι-μασίες. Αντίθετα η Ομάδα Ελέγχου εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφορά (p&lt;0,05) στο Ερωτη-ματολόγιο Γονέων και στο τελικό αποτέλεσμα του Bender Sanducci Test. Στις άλλες δοκιμασίεςδεν έδειξε διαφορές ( Ερωτηματολόγιο Εκπαιδευτικών, Bender Sanducci Test ΑΡΧΙΚΗ ΒΑΘΜΟ-ΛΟΓΙΑ, Purdue Pegboard Test, Grooved Pegboard Test ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ και ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑκαι BOT). Μάλιστα τα αποτελέσματα δείχνουν ότι στο Ερωτηματολόγιο των εκπαιδευτικών, στοGrooved Pegboard Test (JΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ) και στο Bruininks-Oseretsky Motor Proficiency Test,παρατηρήθηκε μικρή επιδείνωση της εικόνας των παιδιών ενώ στις υπόλοιπες δοκιμασίες πολύ μι-κρή βελτίωση η οποία δικαιολογείται από την αναμενόμενη αναπτυξιακή ωρίμανση λόγω ηλικίας.Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι η Παρεμβατική Ομάδα είχε σαφή βελτίωση και στο κι-νητικό επίπεδο αλλά και στη βελτίωση των μαθησιακών ικανοτήτων των παιδιών, αντίθετα με τηνΟμάδα Ελέγχου της οποίας η μικρή βελτίωση που παρατηρήθηκε σε ελάχιστα επιμέρους χαρακτη-ριστικά οφείλεται στην αναμενόμενη αναπτυξιακή ωρίμανση λόγω ηλικίας.Τα αποτελέσματα της έρευνας συμφωνούν απόλυτα με αποτελέσματα άλλων σχετικών ερευ-νών, συμπληρώνουν δε και καλύπτουν κενά και μεθοδολογικές δυσκολίες παραπλήσιων εργασιών,επιβεβαιώνοντας τις θετικές τάσεις στη χρησιμοποίηση των συγκεκριμένων Εργοθεραπευτικών πρα-κτικών. Η επιτυχής έκβαση της εργασίας αυτής οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η επιλογή των δύο από-λυτα δομημένων, συγγενούς θεωρητικής βάσης μεθόδων, και η εφαρμογή ενός πυκνού και απόλυταοργανωμένου παρεμβατικού προγράμματος αποτελεί ενδεδειγμένη λύση στην αντιμετώπιση τουπροβλήματος. Φαίνεται λοιπόν ότι ο συνδυασμός των δύο αυτών πρακτικών μπορεί να προάγειένα ολοκληρωμένο πλαίσιο παρέμβασης σε παιδιά με διάγνωση «Αναπτυξιακής Διαταραχής Συ-ντονισμού των Κινήσεων», τα οποία αντιμετωπίζουν προβλήματα μάθησης.
description: During last decade childrens learning difficulties and underachievement in school constitutean important research subject for education and health scientists.Motor clumsiness is a problem for an important number of school aged children withlearning disorders, who have many difficulties especially in their daily routine, social and emotionalproblems and sometimes they reach to social isolation, depression or behavioral problems.The developmental dyspraxia (Developmental Coordination Disorder) is a neurologicallybased disorder of praxis. That is to mean the motor planning to achieve a predetermined idea oraim, which may have an effect to the acquisition of new dexterities and the performance of thosethat are already known. According to World Health Organization, children with DevelopmentalCoordination Disorder are a 6% of all school-aged children all over the world, while in other estimationsthis fraction varies between 10-20%. Boys constitute 70-80% of these cases.The problem exists and represents a number of children who have motor coordination difficulties,and although they do not cover the criteria of “Special Learning Disabilities and presenta satisfactory intellectual level, they face particular problems of school failure. The question aboutthese children is whether after the definition of Developmental Coordination Disorder diagnosis,there can be a structured therapeutic intervention program that will be able to face their disabilitiesand give solutions for a successful participation in educational process.The aim of this research was the control of the effect of a sensorimotor intervention program(Sensory Integration Therapy and Occupational Therapy treatment): a) in motor clumsinessand b) in learning disabilities of children with diagnosed Developmental Coordination Disorder(DCD).In this research process 30 children were participated, separated into two groups:A) Interventional Group of 20 children (15 boys and 5 girls) andb) Control Group of 10 children (8 boys and 2 girls).All children were students of second and third class in elementary schools of Thessalonikiand other urban cities of Central Macedonia, they live with their families and they attend regulareducational programs in their schools. They were chosen between a number of children who wereexamined in Child Psychiatry Department of Hyppokratio General Hospital of Thessaloniki, with8a primary request of learning disabilities. The criterion of their participation in the research wasthe recognition of learning disabilities without being enrolled in the category of Special LearningDisabilities and the definition of diagnosis of “Developmental Coordination Disorder (DCD).The research process included 2 stages:a) Diagnostic process: Definition of the particular diagnosisb) Interventional process: Initial evaluation, intervention and reevaluation1. Initial evaluation: Were evaluated a) the children’s educational profile with the useof questionnaires answered by parents and teachers and b) the motor abilities with the use ofBender Santucci test, Perdue Pegboard test, Grooved Pegboard test &amp; Bruininks-Oseretsky Test ofMotor Proficiency (BOT)2. Interventional program (Sensory Integration Therapy and Occupational Therapytreatment): Interventional group children participated in a six-month fully controlled therapeuticprogram. Each child participated in 40-46 therapeutic sessions with a frequency of 2/week. Thesesessions contained a 20-minute Sensory Integration Therapy program and a 25-minute OccupationalTherapy intervention program (sensorimotor)3. Reevaluation: Repetition of the initial test of evaluationThe statistical analysis was done with the use of the Linear Mixed Model (2 way Anovawith repeated measures) which includes a factor between the groups (intervention, between subjectsfactor) and a factor inside the groups (2 measurements, before and after the application of themethod, repeated measurements). The results were examined in comparison a) between the twogroups before and after the intervention and b) inside each group before and after the intervention.The analysis was made with the statistical package of data analysis SPSS 14.0 and the statisticalimportance was defined for p&lt;0,05.The comparison of the results between the Interventional Group and the Control Groupshowed that although during the initial evaluation there were not any important differences(p&gt;0,05), after the application of the intervention in the Interventional Group, there was a statisticallyimportant difference (p&lt;0,05) in every test (the two questionnaires, the two types of BenderSanducci test, the Purdue Pegboard test, the two types of Grooved Pegboard test and the BOT).By examining afterwards the results of the initial evaluation and the reevaluation in eachgroup separately (Interventional Group and Control Group), it was realized that the InterventionalGroup showed statistically important differences (p&lt;0,05) in every test. On the contrary, the ControlGroup showed statistically important differences (p&lt;0,05) in Parents Questionnaire and thefinal result of Bender Sanducci test. It did not show any differences in any other test (TeachersQuestionnaire, Bender Sanducci test-initial ranking, Purdue Pegboard test, Grooved Pegboard testabilityand dysfunction and BOT). Indeed the results show that in Teachers Questionnaire, the Grooved Pegboard test (dysfunction) and the Bruininks-Oseretsky Motor Proficiency Test, a smallaggravation was observed while in other tests was observed a very small improvement that is justifiedby the expected developmental maturation due to age.These results show that the Interventional Group had an improvement both in motor andlearning abilities of the children, in contrast with the Control Group which had a small improvementthat was observed in very little characteristics and is due to the expected developmentalmaturation due to age.The results of the research correspond with the results of other relative researches, andmoreover they supplement and cover gaps and methodological difficulties of relative researches,confirming the positive tendencies in the use of particular Occupational Therapy practice. The successfuloutcome of this research leads to the conclusion that the choice of the two absolutely structured,theoretically based relative methods, and the application of a dense and absolutely organizedinterventional program constitute a commendable solution in the confrontation of this problem. Itappears therefore, that the combination of these two methods can promote a complete interventionalframe for children with Developmental Coordination Disorder diagnosis, who face learningdisabilities.