Η επίδραση της διαδικτυακής άσκησης στην αναπνευστική λειτουργία και την ποιότητα ζωής παιδιών και νέων με κυστική ίνωση
Creators: name: Τζώγα, Αμαλία Στέφανου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2025
Subjects: Κυστική ίνωση
Διαδικτυακή άσκηση
Ποιότητα ζωής
Cystic fibrosis
Online exercise
Quality of life

description: Η κυστική ίνωση (ΚΙ) είναι μία κληρονομική νόσος που μεταδίδεται με αυτοσωμικό υπολειπόμενο τρόπο και χαρακτηρίζεται από συσσώρευση παχύρρευστων εκκρίσεων σε όργανα που περιέχουν επιθήλια, όπως οι αεραγωγοί των πνευμόνων. Η νόσος χαρακτηρίζεται ως πολυσυστηματική, αλλά πλέον, η πνευμονική ανεπάρκεια είναι αυτή που κατά κύριο λόγο την καθιστά θανατηφόρα. Τις τελευταίες δεκαετίες, χάρη στην πρόοδο της επιστήμης, η διαχείριση της ΚΙ έχει βελτιωθεί σημαντικά, ώστε, από θανατηφόρα ασθένεια βρεφικής ηλικίας, σήμερα, οι ασθενείς έχουν προσδόκιμο ζωής έως και 50 έτη. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εξεταστεί η επίδραση της διαδικτυακής άσκησης στην αναπνευστική λειτουργία, τη φυσική δραστηριότητα και την ποιότητα ζωής παιδιών και νέων με ΚΙ. Για την συλλογή του δείγματος έγινε ανοιχτή πρόσκληση στους ασθενείς της Μονάδας Κυστικής Ίνωσης της Γ’ Παιδιατρικής κλινικής του ΑΠΘ. Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε σωματομετρικές μετρήσεις και σπιρομέτρηση ενώ, παράλληλα, συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια για την εκτίμηση φυσικής δραστηριότητας (GODIN) και ποιότητας ζωής (DISABKIDS). Οι ασθενείς (n=26) χωρίστηκαν τυχαία στην ομάδα παρέμβασης (n= 13) και ομάδα ελέγχου (n=13). Η ομάδα παρέμβασης συμμετείχε σε τρίμηνο διαδικτυακό πρόγραμμα άσκησης που διεξάγονταν τρεις φορές την εβδομάδα από μία ώρα τη φορά. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα αποτελούνταν από συνδυασμό αερόβιας προπόνησης βασισμένης στον χορό και στην ενδυνάμωση. Η ένταση της άσκησης ήταν μέτρια, 13 -14 στην κλίμακα Borg. Η μέση ηλικία στην ομάδα παρέμβασης ήταν 17±10,38 έτη και ο δείκτης μάζας σώματος 20,0±4,6. Από την ανάλυση των δεδομένων της έρευνας προέκυψε ότι μετά το τρίμηνο πρόγραμμα παρέμβασης η φυσική δραστηριότητα των συμμετεχόντων αυξήθηκε κατά 3 % (NS) και οι τομείς των σωματικών περιορισμών, του κοινωνικού αποκλεισμού, της επίδρασης της νόσου και του περιορισμού από την θεραπεία από το ερωτηματολόγιο της ποιότητας ζωής αυξήθηκαν κατά 0,7%, 28,9%, 7,6% και 7,9% αντίστοιχα (NS). Το πρόγραμμα άσκησης δεν επηρέασε την αναπνευστική λειτουργία των ασθενών, αλλά συνέβαλε στη βελτίωση της φυσικής δραστηριότητας και ορισμένων τομέων που σχετίζονται με την ποιότητα ζωής τους. Τέλος, οι ασθενείς έμειναν ικανοποιημένοι από το πρόγραμμα, γεγονός που γεννά ελπίδες για ακόμα περισσότερες προσαρμογές σε παρόμοιο πρόγραμμα μεγαλύτερης διάρκειας.
description: Cystic Fibrosis (CF) is an inherited disease transmitted in an autosomal recessive manner. It is characterized by the accumulation of thick secretions in organs with epithelial tissues, such as the lungs' airways. The disease is classified as multisystemic, but pulmonary failure is primarily what makes it fatal. Over recent decades, advances in science have significantly improved CF management, transforming it from a deadly infant disease into a condition where patients now have a life expectancy of up to 50 years. This study aims to examine the impact of online exercise on respiratory function, physical activity levels and the quality of life of children and young people with CF. An open invitation was extended to patients of the Cystic Fibrosis Unit of the 3rd Pediatric Clinic at the Aristotle University of Thessaloniki for sample collection. Participants underwent anthropometric measurements and spirometry and completed questionnaires assessing physical activity (GODIN) and quality of life (DISABKIDS). Patients with CF (n=26) were randomly divided into an intervention group (n=13) and a control group (n=13). The intervention group participated in a three-month online exercise program conducted three times per week, lasting one hour. The program combined aerobic training, primarily dance-based, with strength exercises. The exercise intensity was moderate, rated 13–14 on the Borg scale. The average age in the intervention group was 17±10.38 years, and their BMI was 20.0±4.6. Analysis of the study's data revealed that participants’ physical activity increased by 3% (NS), and in terms of quality of life, the domains of physical limitations, social exclusion, disease impact, and therapy burden improved by 0.7%, 28.9%, 7.6%, and 7.9%, respectively (NS). The exercise program did not significantly affect patients' respiratory function. However, it contributed to improvements in certain of domains related to their quality of life. Finally, the participants were satisfied with the program, offering hope for further adaptations in similar, longer-duration programs.