Χωρικά πρότυπα ποικιλότητας σε ηπειρωτική κλίμακα
Creators: name: Μιχαηλίδου, Δανάη-Ελένη Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: ποικιλότητα-κλίμακα
σχέση αριθμού ειδών- επιφάνειας
diversity-scale
species- area relationship

description: Η χωρική αποτύπωση της ποικιλότητας και οι διεργασίες που τη διαμορφώνουν αποτελούν συχνά αντικείμενο συζήτησης στην επιστημονική κοινότητα. Για τη διερεύνησή τους διαδεδομένη είναι η χρήση των συναρτήσεων που περιγράφουν τη σχέση αριθμού ειδών- επιφάνειας. Η σχέση αυτή επηρεάζεται από τη μέθοδο δειγματοληψίας και ανάλυσης, τους βιογεωγραφικούς και κλιματικούς περιορισμούς στην εξάπλωση των ειδών και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ταξινομικής ομάδας. Επιπλέον, για την περιγραφή των προτύπων ποικιλότητας έχει προταθεί η διάκριση της α-, β- και γ- ποικιλότητας, καθώς κάθε συνιστώσα ποσοτικοποιεί διαφορετική διάσταση της ποικιλότητας. Στην παρούσα εργασία χρησιμοποιήσαμε μια δειγματοληπτική μέθοδο που καταγράφει τη μέγιστη α-ποικιλότητα για κάθε αριθμό ειδών. Σκοπός μας ήταν να εξετάσουμε ποιες από τις παραμέτρους που επηρεάζουν τη χωρική κατανομή των ειδών, διαμορφώνουν το μέγεθος της επιφάνειας στο οποίο εμπεριέχεται ο επιθυμητός, κάθε φορά, αριθμός ειδών σε πολλαπλές χωρικές κλίμακες . Επιπλέον, διερευνήσαμε αν η πρόβλεψη του μεγέθους της επιφάνειας είναι ακριβέστερη με χρήση δεικτών ποικιλότητας. Προκύπτει ότι η απομόνωση, ο χρόνος διαφοροποίησης και το εύρος εξάπλωσης των ειδών εκτιμούν με μεγαλύτερη ακρίβεια τα χωρικά πρότυπα ποικιλότητας σε σχέση με τους δείκτες ποικιλότητας. Συνεπώς, για την πρόβλεψη της κατανομής της ποικιλότητας στο χώρο θα πρέπει να συνεκτιμώνται, πέρα από τη γεωμετρική σχέση της εξάπλωσης των ειδών, το βιογεωγραφικό στοιχείο και τα χαρακτηριστικά της υπό εξέταση ταξινομικής ομάδας.
description: The spatial mapping of diversity and the processes that shape it are often discussed in the scientific community. For their investigation widespread is the use of functions that describe the species-area relationship. This relationship is affected by the sampling and analysis methods, the biogeographical and climatic constraints to the species distribution and the particular characteristics of the taxon. Moreover, in describing the diversity patterns has been proposed the distinguish between alpha-, beta- and gamma-diversity as each component is quantifying different dimensions of diversity. In this study we used a sampling method that records the highest alpha- diversity for any number of species. Our aim was to examine which of the parameters that affect the spatial distribution of species, shape the size of the area in which the desired number of species is found at multiple spatial scales. Furthermore, we investigated whether the prediction of the size of the area is more accurate using diversity indices. Isolation, differentiation time and species range size estimate more accurately the spatial diversity patterns in relation to diversity indices. Therefore, to predict the diversity distribution in space will need to be considered beyond the geometric relationship of species distributions, the biogeographical element and the characteristics of the taxon tested.