Συστηματική ανασκόπηση της θεραπευτικής αξίας των μονοκλωνικών αντισωμάτων έναντι της λοίμωξης Covid-19
Creators: name: Θαλάσσης, Βασίλειος Μάριος Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Κορονοϊός
Μονοκλωνικά αντισώματα
Συστηματική ανασκόπηση
Coronavirus
Monoclonal antibodies
Systematic review

description: Εισαγωγή Τα μονοκλωνικά αντισώματα έφεραν επανάσταση στην σύγχρονη ιατρική, προσφέροντας στοχευμένες θεραπευτικές λύσεις σε πολλές ασθένειες όπως ο καρκίνος και τα λοιμώδη νοσήματα. Κατά την διάρκεια της πανδημίας COVID-19, τα μονοκλωνικά αντισώματα αποτέλεσαν μια πολλά υποσχόμενη θεραπεία για την αναχαίτιση της βαρύτητας της μόλυνσης από τον SARS-CoV-2, κυρίως σε ευπαθείς πληθυσμούς. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση εξετάζει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των μονοκλωνικών αντισωμάτων στην μείωση της θνητότητας, της ανάγκης ή διάρκειας νοσηλείας και την πρόοδο της νόσου σε ασθενείς με COVID-19, ενώ αποσαφηνίζει τον ρόλο τους στην σύγχρονη εποχή και την επικράτηση νέων παραλλαγών του ιού. Μέθοδος. Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση βασιζόμενη στις οδηγίες PRISMA. Μέσω αναζητήσεων στις πλατφόρμες Scopus και PubMed εντοπίστηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες (RCTs) και ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές (CCTs) που αξιολογούν τη θεραπευτική χρήση των μονοκλωνικών αντισωμάτων κατά της COVID-19 από τον Δεκέμβριο του 2019 έως τον Νοέμβριο του 2024. Η εξαγωγή δεδομένων εστίασε στη θνητότητα, τα ποσοστά νοσηλείας, τα προφίλ ασφάλειας και τη μείωση του ιικού φορτίου. Η κριτική αξιολόγηση της ποιότητας των μελετών πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του εργαλείου CASP, ενώ 38 άρθρα από 29 μελέτες συμπεριλήφθηκαν στην τελική ανάλυση. Αποτελέσματα. Στις 29 μελέτες που συμπεριλήφθηκαν συμμετείχαν συνολικά 15.799 ασθενείς από όλο τον κόσμο με αξιοσημείωτα τα αποτελέσματα των συνδυασμών Casirivimab/Imdevimab και Amubarvimab/Romlusevimab τα οποία έδειξαν σημαντική μείωση στις νοσηλείες και τη θνητότητα σε μη νοσηλευόμενους ασθενείς υψηλού κινδύνου. Τα Tocilizumab και Clazakizumab παρουσίασαν αποτελεσματικότητα στη μείωση της "καταιγίδας κυτταροκινών" και στη αύξηση του ποσοστού επιβίωσης σε επιβαρυμένες περιπτώσεις ασθενών. Αντίθετα, μονοκλωνικά αντισώματα όπως τα Otilimab και Dupilumab έδειξαν αμφίσημα αποτελέσματα, με βάση την ηλικία σε συγκεκριμένες υποομάδες. Ορισμένα όπως το Vilobelimab παρουσίασαν θετικά δευτερεύοντα ευρήματα, όπως τη μείωση της ανάγκης για θεραπεία υποκατάστασης νεφρικής λειτουργίας. Τα περισσότερα μονοκλωνικά αντισώματα παρουσίασαν καλό προφίλ ασφάλειας, με ήπιες έως μέτριες ανεπιθύμητες ενέργειες, στην πλειονότητα τους. Συμπεράσματα. Η συστηματική ανασκόπηση καταδεικνύει την αποτελεσματικότητα και τη σχετική ασφάλεια των μονοκλωνικών αντισωμάτων στη θεραπεία της COVID-19, ειδικά σε συγκεκριμένες υποομάδες ασθενών και κατά τα πρώτα στάδια της πανδημίας, όπου επικρατούσαν οι παραλλαγές ΑΛΦΑ και ΔΕΛΤΑ. Παρόλα αυτά, η συνεχής εξέλιξη του SARS-CoV-2, η εμφάνιση παραλλαγών της Όμικρον συμπεριλαμβανομένων των BA.2.86 και KP.3, δημιουργεί ανησυχίες για την διατήρηση της αποτελεσματικότητας των υφιστάμενων μονοκλωνικών αντισωμάτων, καθώς δεν υπάρχουν αξιόπιστες μελέτες που να αποδεικνύουν την θεραπευτική αξία τους, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για προσαρμογή της στρατηγικής θεραπείας. Η ανάπτυξη μονοκλωνικών αντισωμάτων που θα στοχεύουν συντηρημένου επιτόπους του ιού και η συνεχής παρακολούθηση της ευαισθησίας τους στις παραλλαγές είναι απαραίτητες. Στην παρούσα φάση τα υφιστάμενα μονοκλωνικά αντισώματα δεν παρουσιάζουν υπέρτερη θεραπευτική αξία σε σχέση με άλλες υπάρχουσες θεραπείες έναντι της COVID-19.
description: Introduction Monoclonal antibodies (mAbs) have revolutionized modern medicine, offering targeted therapeutic solutions for various diseases, including cancer and infectious diseases. During the COVID-19 pandemic, mAbs emerged as a promising treatment for mitigating the severity of SARS-CoV-2 infections, particularly in vulnerable populations. This systematic review examines the efficacy and safety of mAbs in reducing mortality, hospitalization rates or duration, and disease progression in COVID-19 patients, while also clarifying their role in the current era and the prevalence of new virus variants. Methods A systematic review was conducted following PRISMA guidelines. Randomized controlled trials (RCTs) and controlled clinical trials (CCTs) evaluating the therapeutic use of mAbs against COVID-19 from December 2019 to November 2024 were identified through searches on Scopus and PubMed. Data extraction focused on mortality, hospitalization rates, safety profiles, and viral load reduction. The quality of studies was critically appraised using the CASP tool, and 38 articles from 29 studies were included in the final analysis. Results The 29 studies included a total of 15,799 patients worldwide, with notable results observed for the Casirivimab/Imdevimab and Amubarvimab/ Romlusevimab combinations, which demonstrated significant reductions in hospitalizations and mortality among high-risk outpatients. Tocilizumab and Clazakizumab proved effective in reducing the "cytokine storm" and increasing survival rates in severely affected patients. Conversely, mAbs such as Otilimab and Dupilumab showed mixed results, depending on patient age and subgroup characteristics. Others, like Vilobelimab, yielded positive secondary findings, such as reducing the need for renal replacement therapy. Most mAbs demonstrated a favorable safety profile, with mild to moderate adverse events being predominant. Conclusions This systematic review highlights the efficacy and relative safety of mAbs in treating COVID-19, particularly in specific patient subgroups and during the early stages of the pandemic when Alpha and Delta variants predominated. However, the continuous evolution of SARS-CoV-2, including the emergence of Omicron variants such as BA.2.86 and KP.3, raises concerns about the sustained effectiveness of existing mAbs. The absence of reliable studies demonstrating their therapeutic value against these variants underscores the need for adapting treatment strategies. Developing mAbs that target conserved viral epitopes and continuously monitoring their sensitivity to new variants are imperative. At this stage, existing mAbs do not exhibit superior therapeutic value compared to other available treatments for COVID-19.