Προσαρμογή της στατικής και της δυναμικής διάτασης μεγάλης διάρκειας στα μηχανικά και νευρομυϊκά χαρακτηριστικά της κίνησης παιδιών προεφηβικής ηλικία
Creators: name: Μελίγγας, Κωνστανίνος Η.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: Ευκαμψία
Ευκαμψία παιδιών
Τροχιά κίνησης της άρθρωσης
Ισχύς
Μέγιστη δύναμη
Άλματα
Flexibility
Flexibility of children
Range of motion
Power
Maximum force
Vertical jumps

description: Σκοπός της εργασίας ήταν να ερευνήσει την επίδραση ενός προγράμματος 8 εβδομάδων στατικών και δυναμικών διατάσεων στο εύρος κίνησης των αρθρώσεων των κάτω άκρων, στην αλτική ικανότητα, στη ταχύτητα καθώς και στη μέγιστη δύναμη πριν και μετά από το προπονητικό πρόγραμμα. Συγκεκριμένα οι δοκιμαζόμενοι εξετάστηκαν, στο δρόμο των 20 m ταχύτητας, στο άλμα χωρίς φορά, στο άλμα με αρχική ταχύτητα προς τα κάτω (CMJ), στο άλματα μετά από πτώση από 20cm (DJ) στην μέγιστη ισομετρική, σύγκεντρη και έκκεντρη δύναμη. Εξετάστηκαν επίσης τα κινηματικά και ηλεκτρομυογραφικά χαρακτηριστικά των αλμάτων (CMJ,DJ) και της μέγιστης ισομετρικής, σύγκεντρης και έκκεντρης δύναμης. Στην έρευνα έλαβαν μέρος 42 αγόρια τα οποία τυχαία χωρίστηκαν σε 15 τα οποία πραγματοποίησαν το πρόγραμμα των στατικών διατάσεων(SS), 15 τα οποία πραγματοποίησαν το πρόγραμμα των δυναμικών διατάσεων (DS) και τέλος 12 τα οποία αποτελούσαν την ομάδα ελέγχου (CG). Το πρόγραμμα διήρκησε 8 εβδομάδες και τα παιδιά πραγματοποιούσαν το πρόγραμμα 3 φορές την εβδομάδα. Το πρόγραμμα περιελάμβανε ασκήσεις διάτασης για τα κάτω άκρα κάθε άσκηση διαρκούσε 10 sec επί 3 φορές. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS και για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε η ανάλυση διακύμανσης, για επαναλαμβανόμενες μετρήσεις (Repeated measures), με post-hoc ανάλυση (με δείκτη Tukey’s) για να διαπιστωθεί ποιοι μέσοι όροι στα ζεύγη των ομάδων διαφέρουν σημαντικά από τους υπόλοιπους. Ως επίπεδο σημαντικότητας θα ορισθεί το p≤0.05. Τα αποτελέσματα έδειξαν βελτίωση της τροχιάς κίνησης των αρθρώσεων των κάτω άκρων και για τις δύο ομάδες. Συγκεκριμένα η κάμψη του ισχίου αυξήθηκε για την (DS) ομάδα κατά 5,71%, για την (SS) ομάδα κατά 6,87%. Η έκταση του ισχίου αυξήθηκε για την (DS) ομάδα κατά 110,27%, για την (SS) ομάδα κατά 117%. Η απαγωγή του ισχίου αυξήθηκε για την (DS) ομάδα κατά 25,60%, για την (SS) ομάδα κατά 11,05%.Η κάμψη του γόνατος αυξήθηκε για την (DS) ομάδα κατά 5,58%, για την (SS) ομάδα κατά 3,28%.Είχαμε βελτίωση της επίδοσης στο δρόμο 20 m ταχύτητας για την (DS) ομάδα κατά 7%, για την (SS) ομάδα κατά 8.9%, στο άλμα χωρίς φορά για την (DS) ομάδα κατά 3.37%, για την (SS) ομάδα κατά 3.9%, δοκιμασίες που έγιναν εκτός εργαστηρίου. Στο εργαστήριο μετρήθηκαν τα άλματα DJ και CMJ τα αποτελέσματα έδειξαν βελτίωση στο ύψος άλματος τόσο στο DJ κατά 20,83% και κατά 11,25%, όσο και στο CMJ κατά 15,26%, και 13,05%, για τις δύο ομάδες (DS) και (SS) αντίστοιχα. Επίσης αυξήθηκε η μέγιστη ισχύς που παρήγαγαν τα δοκιμαζόμενα παιδιά, η ομάδα των δυναμικών διατάσεων αύξησε την μέγιστη ισχύ στο (DJ) κατά 20,24 % και 14% και στο (CMJ) κατά 17,71% και 19,15%, Επίσης είχαμε επίδραση στα κινηματικά χαρακτηριστικά κατά την εκτέλεση των αλμάτων, δηλαδή μεταβολές της γωνίας της ΠΔΚ, Γόνατος, Ισχίου οι οποίες δείχνουν αλλαγή της τεχνικής των αλμάτων. Δεν είχαμε καμία μεταβολή στα ηλεκτρομυογραφικά χαρακτηριστικά των αλμάτων. Η μέγιστη ισομετρική δύναμη αυξήθηκε κατά 30,76% (DS), και 19,57% (SS), η μέγιστη σύγκεντρη δύναμη κατά 19,00% (DS) και κατά 22,61% (SS), η έκκεντρη δύναμη κατά 25,85% (DS) και 24,34% (SS), για τις δύο ομάδες αντίστοιχα. Όσο αφορά τα κινηματικά χαρακτηριστικά δεν είχαμε καμία στατιστικά σημαντική μεταβολή, παρουσιάστηκε όμως στατιστικά σημαντική μεταβολή στα ηλεκτρομυογραφικά χαρακτηριστικά όλων των μυών κατά την ώθηση για όλες τις μορφές δύναμης που εξετάστηκαν. Η ανάλυση independent t-test έδειξε ότι δεν υπήρξε διαφορά μεταξύ της ομάδας των στατικών και της ομάδας των δυναμικών διατάσεων. Η ΟΕ δεν παρουσίασε καμία στατιστικά σημαντική μεταβολή σε όλες τις μεταβλητές που μετρήθηκαν. Από τα αποτελέσματα συμπεραίνεται ότι πιθανόν ότι οι αλλαγές που συμβαίνουν στις ανατομικές δομές καθώς και οι αλλαγές στην τεχνική, μετά από ένα παρεμβατικό πρόγραμμα με στατικές και δυναμικές διατάσεις έχουν ως αποτέλεσμα την βελτίωση της ευκαμψίας καθώς και της επίδοσης και των αλμάτων και των δυνάμεων που ελέχθησαν στα παιδιά προεφηβικής ηλικίας.
description: The purpose of this study was to investigate the effect of an eight weeks program of static and dynamic stretching on the range of motion of the joints (ROM) of the lower limbs, and the jumping ability and efficiency at maximum power before and after the training program. Specifically, the participants examined in the speed of 20 m in the standing long jump to the Counter Movement jump (CMJ), to drop jumps from 20cm (DJ) in maximum isometric, concentric and eccentric strength. Also examined the kinematic and electromyographic characteristics of jumps (CMJ, DJ) and the forces in the laboratory. Forty two (42) volunteers participated in this study. Subjects, randomly allocate into 3 groups: 15 to the static stretching group (SS), 15 to the dynamic stretching group (DS) and 12 to the control group (CON). The 8 weeks stretching routine designed to stretch all the major muscle groups in the lower extremity. Stretches were performed 3 d•wk_1, once per day, held for 10 s, and for 3 repetitions. Statistical analysis of variance was used for repeated measurements, with post-hoc analysis (Tukey's). Significance was set at-p≤0.05. The results showed an improvement of ROM of the lower limbs for both groups. Specifically, the hip flexion increased for (DS) group at 5.71% and for (SS) group by 6.87%. The hip extention increased for (DS) group at 110.27% and for the (SS) group at 117%.The hip abduction increased for (DS) group at 25.60% and for the (SS) group at 11.05%. The knee flexion increased for (DS) group by 5.58% and for (SS) group at 3.28%. We had improved performance on the 20 m Sprint for (DS) group by 7% and for (SS) group at 8.9%, on the standing long jump for (DS) group by 3.37% and for (SS) group during 3.9% testing performed outside the laboratory. In the laboratory we measured the DJ and CMJ jumps the results showed improvements in jump height in both the DJ at 20.83% and 11.25%, and at CMJ at 15.26% and 13.05% for both groups (DS) and (SS) respectively. Additionally maximum power (Pmax) also increased in DJ 20,24% for DS and 14% for SS and in (CMJ) 17,71% for DS and 19,15% for SS, respectively. We also had an effect on kinematic characteristics during the execution of jumps, that changes of the angle, knee and hip replacement which show changes to the technical of the jumps. We had no changes in electromyographic characteristics of jumps. Maximal Isometric strength was increased by 30,76% (DS), and 19,57% (SS), the maximum contractile force in 19,00% (DS) and 22,61% (SS), the eccentric power by 25, 85% (DS) and 24,34% (SS), the two groups respectively. As for the kinematic characteristics we had no statistically significant changes, however, Improvements were also observed in the EMG activity of main agonists (rectus femoris, biceps femoris and gastrocnemius) muscles for maximal isometric force, maximum isokinetic eccentric force and maximal isokinetic concentric strength. The independent t-test analysis showed that there was no difference between the group of static and dynamic stretching group. The control group showed no statistically significant changes in all variables measured. The results concluded that likely changes occurring in anatomical structures and the changes in the art, after an interventional program with static and dynamic stretching result in improved flexibility and performance and jumps and the forces that were tested in prepubertal children.