Στάσεις και απόψεις του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού σε θέματα που αφορούν το τέλος της ζωής βαρέων πασχόντων ασθενών σε ΜΕΘ
Creators: name: Ανδρέου, Γεωργία Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Βιοηθική
Νομικό πλαίσιο
Λήψη αποφάσεων
Bioethics
Legal dimensions
Decision making

description: Η διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στις απόψεις του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) σχετικά με το τέλος της ζωής βαρέως πασχόντων ασθενών. Η έρευνα εξετάζει ζητήματα ηθικής, νομικής ευθύνης και κοινωνικών παραμέτρων, καθώς και τη συχνότητα περιορισμού ή απόσυρσης της θεραπείας.Στο θεωρητικό πλαίσιο, αναλύονται οι αρχές της βιοηθικής, όπως η αυτονομία του ασθενούς και η αρχή του διπλού αποτελέσματος, που σχετίζεται με τη χορήγηση θεραπείας η οποία μπορεί να ανακουφίζει τον ασθενή αλλά ταυτόχρονα να οδηγεί στον θάνατό του. Εξετάζεται η έννοια της ιατρικής ματαιοπονίας, όπου συζητείται πότε η συνέχιση της θεραπείας θεωρείται μάταιη, καθώς και η σημασία της μη κλιμάκωσης της θεραπείας.Η έρευνα έγινε στο νοσοκομείο Παπανικολάου της Θεσσαλονίκης, με συμμετέχοντες ιατρούς και νοσηλευτές των ΜΕΘ. Στα συμπεράσματα, παρατηρήθηκε ότι οι νεαρότεροι ιατροί και νοσηλευτές τείνουν να συμμετέχουν περισσότερο σε συζητήσεις περί περιορισμού της θεραπείας, ενώ οι έμπειροι επαγγελματίες υγείας θεωρούν τις αποφάσεις αυτές δύσκολες, ειδικά όταν εμπλέκεται η οικογένεια των ασθενών.Η μελέτη ανέδειξε ότι το 65% των ιατρών θεωρεί απαραίτητες τις συζητήσεις περί περιορισμού της θεραπείας, με το 46% να τις χαρακτηρίζει ωφέλιμες. Ωστόσο, οι λιγότερο έμπειροι νοσηλευτές εκφράζουν επιφυλάξεις για τη συμμετοχή τους σε αυτές τις συζητήσεις, ειδικά όταν αφορά τη νομική ευθύνη που μπορεί να τους ανατεθεί.Η έρευνα κατέδειξε πως οι αποφάσεις για τον περιορισμό της θεραπείας εξαρτώνται όχι μόνο από τα κλινικά δεδομένα αλλά και από την εμπειρία, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και την προσωπικότητα των ιατρών. Οι ιατροί με περισσότερη εμπειρία ήταν πιο διατεθειμένοι να πάρουν τέτοιες αποφάσεις, ενώ οι πιο επιθετικοί στις θεραπείες ήταν οι καρδιολόγοι και οι παθολόγοι, σε αντίθεση με τους πνευμονολόγους και ογκολόγους που ήταν πιο συγκρατημένοι. Τονίζεται ότι η λήψη αποφάσεων σχετικά με το τέλος της ζωής των ασθενών απαιτεί τη συνεργασία μεταξύ του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, της οικογένειας και την κατανόηση των ηθικών και νομικών διαστάσεων. Προτείνεται επίσης η ενίσχυση της υποστήριξης προς το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό για την αντιμετώπιση της ψυχολογικής πίεσης που προκύπτει από αυτές τις δύσκολες αποφάσεις.
description: The thesis focuses on the perspectives of healthcare professionals in Intensive Care Units (ICUs) regarding end-of-life care for critically ill patients. The research explores issues of ethics, legal responsibility, and social factors, as well as the frequency of limiting or withdrawing treatment.In the theoretical framework, principles of bioethics are analyzed, such as patient autonomy and the principle of double effect, which refers to the administration of treatment that may relieve the patient but simultaneously lead to their death. The concept of medical futility is also examined, discussing when the continuation of treatment is considered futile, as well as the importance of non-escalation of treatment.The research was conducted at the Papanikolaou Hospital in Thessaloniki, with participating ICU doctors and nurses. The findings showed that younger doctors and nurses tend to participate more in discussions about limiting treatment, while more experienced healthcare professionals find these decisions challenging, especially when the patient's family is involved.The study revealed that 65% of doctors consider discussions about limiting treatment necessary, with 46% describing them as beneficial. However, less experienced nurses express reservations about their involvement in such discussions, particularly concerning the legal responsibility that may fall upon them.The research demonstrated that decisions regarding treatment limitation depend not only on clinical data but also on the experience, religious beliefs, and personality of the doctors. More experienced doctors were more willing to make such decisions, while cardiologists and internists were more aggressive in treatments compared to pulmonologists and oncologists, who were more restrained.It is emphasized that decision-making regarding the end of life requires collaboration among medical and nursing staff, the patient's family, and an understanding of the ethical and legal dimensions. It is also suggested that support for healthcare professionals should be strengthened to help them cope with the psychological pressure arising from these difficult decisions.