Τα νομικά πρόσωπα ως φορείς δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας
Creators: name: Ζίλφος, Κωνσταντίνος
Publisher: name: Pro Justitia
Year: 2018
Subjects: διανοητική ιδιοκτησία, νομικά πρόσωπα, πρωτογενώς, δευτερογενώς

description: Στην παρούσα εισήγηση επιχειρείται η καταγραφή των περιπτώσεων, στην ελληνική νομοθεσία, όπου ένα νομικό πρόσωπο δύναται να αποτελεί φορέα δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας. Αρχικά προσδιορίζεται ο δικαιϊκός κλάδος της διανοητικής ιδιοκτησίας και οι υποκλάδοι της πνευματικής και βιομηχανικής ιδιοκτησίας, με τα αντικείμενα προστασίας τους. Ακολουθούν οι ρυθμίσεις του ν. 2121/1993 για την πνευματική ιδιοκτησία, με αναφορά στις ισχύουσες στη θεωρία αρχές του αληθινού δημιουργού και της πρωτογενούς κτήσης που ισχύουν για τα φυσικά πρόσωπα και της δευτερογενούς κτήσης, η οποία ισχύει ως κανόνας για τα νομικά πρόσωπα. Παράλληλα, καταγράφονται οι εξαιρέσεις των άρθρων 11 και 51Α ν. 2121/1993, βάσει των οποίων ένα νομικό πρόσωπο μπορεί να είναι πρωτογενής δικαιούχος δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Ακολουθεί σύντομη αναφορά στη ρύθμιση της Ανεξάρτητης Οντότητας Διαχείρισης, που θεσπίστηκε πρόσφατα με τον ν. 4481/2017, ως ιδιαίτερης περίπτωσης νομικής οντότητας που καλείται να διαχειρίζεται πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα. Η ενότητα για την ΠΙ ολοκληρώνεται με αντίστοιχη αναφορά στα ισχύοντα για την δυνατότητα νομικών προσώπων να είναι φορείς δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας σε αλλοδαπές νομοθεσίες. Στη δεύτερη ενότητα ακολουθούν οι ρυθμίσεις για την βιομηχανική ιδιοκτησία και πιο συγκεκριμένα για το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας (ν. 1733/1987) και το εμπορικό σήμα (ν. 4072/2012). Εξετάζονται οι αρχές του πραγματικού εφευρέτη και του πρώτου δηλούντος, οι οποίες ισχύουν αμφότερες (και ανάλογα με την περίπτωση) στο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, ενώ η αρχή του πρώτου δηλούντος είναι η μόνη που ισχύει στα εμπορικά σήματα. Το άρθρο ολοκληρώνεται με τα συμπεράσματα του συγγραφέα και ταυτόχρονη αναφορά στις επερχόμενες εξελίξεις στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης, που ενδέχεται σύντομα να επαναπροσδιορίσει βασικές έννοιες της διανοητικής ιδιοκτησίας. The current article attempts to list the cases in Greek law where a legal entity may be an intellectual property rightholder. Initially, the definitions of intellectual property Law and its sub-branches are given. The provisions of Greek Law 2121/1993 on intellectual property, with main referrence to the principles of true author and first owner of rights, which are applicable to natural persons and the principle of secondary ownership of rights, which is the main rule for legal persons, are considered. Additionally, the exceptions of Articles 11 and 51A of Law 2121/1993, under which a legal entity may be the first onwer of intellectual property rights are recorded. A brief referrence follows on the regulation of the Independent Legal Entity, recently introduced by Law 4481/2017, as a particular case of legal entity which can manage intellectual and related rights. The section of the article on IP is completed with a limited reference to legal entities which can be holders of intellectual property rights according to foreign legislations. The second section of the article records the regulations in industrial property, particularly in patents (Law 1733/1987) and trademarks (Law 4072/2012). The principles considered are the ones of the true inventor and of the first claimant, which both apply (and where appropriate) to patents, while the principle of the first claimant is the only one applicable to trademarks. The article is completed with the author's conclusions and a simultaneous reference to the upcoming developments in the field of artificial intelligence, which may soon redefine key concepts of intellectual property.
description: Pro Justitia, Vol 1 (2018)