Εγκλήματα κατά της δικαιοσύνης: τα αδικήματα της δωροδοκίας και της ψευδοκλητείας στο αττικό δίκαιο:
Creators: name: Νικήτας, Ζαφείρης Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Αττικό δίκαιο
Δωροδοκία-Γραφή δώρων/δεκασμού
Ψευδοκλητεία-γραφή ψευδοκλητείας
Attic law
Bribery-graphe doron/dekasmou
Graphe pseudokleteias

description: Αντικείμενο της εργασίας αποτελεί η διερεύνηση ένδικων μέσων του αττικού δικαίου που στρέφονται κατά της διαφθοράς της δικαιοσύνης και ειδικότερα κατά δύο συγκεκριμένων αδικημάτων: της δωροδοκίας και της ψευδοκλητείας. Το πρώτο μέρος αφορά τη Δωροδοκία. Παρουσιάζεται το περιεχόμενο του όρου (το λαβείν ή δούναι δώρα) και με βάση τις μαρτυρίες επισημαίνεται η συχνή χρήση του φαινομένου, αλλά και η καταδίκη και στηλίτευσή του. Αναπτύσσονται οι τρόποι δίωξης της δωροδοκίας που ήταν πρωτίστως η Γραφή δώρων / δεκασμού. Εκτίθενται οι απόψεις των ερευνητών για το περιεχόμενο του όρου, οι οποίες αποκλίνουν εν μέρει μεταξύ τους, και εν συνεχεία ακολουθεί μια συγκριτική εξέταση των πηγών από την οποία προκύπτει ότι η γραφή δώρων ή δωροδοκία, όπως χαρακτηρίζεται σε αρκετές μαρτυρίες, είναι ο τρόπος δίωξης της δωροδοκίας που υπήρχε από την αρχή και αφορούσε γενικά οποιαδήποτε μορφή δωροδοκίας, ενώ η γραφή δεκασμού αφορμάται από την περίπτωση του Άνυτου, συνδέεται με το χώρο της δικαιοσύνης και αφορά πιθανότατα περιπτώσεις διαφθοράς ενός συλλογικού οργάνου και ίσως συνδέεται με την απόπειρα δωροδοκίας από μέρους μιας ομάδας ανθρώπων που επιδίδονται σ’ αυτό. Παρουσιάζονται η διαδικασία, οι κυρώσεις κατά του ενάγοντος και οι ποινές. Τέλος, παρουσιάζονται συνοπτικά άλλα ένδικα μέσα δίωξης της δωροδοκίας που είναι η εισαγγελία, η απόφασις, οι εύθυναι και η απογραφή. Συμπερασματικά σημειώνουμε ότι το σύνολο των διαδικασιών και το πλήθος των περιπτώσεων που σχετίζονται με την αντιμετώπιση του αδικήματος της δωροδοκίας στο χώρο της αττικής νομοθεσίας έρχεται να επιβεβαιώσει εν τη πράξει τις θεωρητικές μαρτυρίες των πηγών, από τις οποίες προκύπτει ότι οι απόπειρες διαφθοράς των αρχόντων γενικότερα και ειδικότερα στο δικαστικό πεδίο, μέσω της δωροδοκίας, δεν ήταν σπάνιες. Το δεύτερο μέρος αφορά το αδίκημα της ψευδοκλητείας. Παρουσιάζεται το περιεχόμενο του όρου όπως προκύπτει από τη βιβλιογραφία και τις σχετικές μαρτυρίες των λεξικογράφων. Διερευνάται η σχέση της γραφής ψευδοκλητείας με τη δίκη ψευδομαρτυρίας με βάση τα βιβλιογραφικά δεδομένα. Επισημαίνεται ότι με τη γραφή ψευδοκλητείας επιχειρείται να διασφαλιστεί η παρουσία του εναγομένου ενώπιον των δικαστικών αρχών και η άρτια λειτουργία της δικαστικής διαδικασίας. Επιπλέον αποτελούσε μέσον για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης σε περίπτωση καταδίκης μετά από ερημοδικία. Στη συνέχεια εξετάζονται οι διιστάμενες απόψεις των μελετητών για το αν η επιτυχής έκβαση μιας δίκης για ψευδοκλητεία ακύρωνε αυτόματα τη δικαστική απόφαση της αρχικής δίκης ή αν έπρεπε να κατατεθεί σε ορισμένο χρονικό διάστημα έφεση για ακύρωση. Παρουσιάζονται η διαδικασία, οι κυρώσεις κατά του ενάγοντος και οι ποινές. Συμπερασματικά καταλήγουμε ότι μια δικλείδα ασφαλείας για την αντικειμενική και αδιάφθορη απονομή της δικαιοσύνης στο αρχαίο αττικό δίκαιο ήταν ο περιορισμός των περιπτώσεων ερημοδικίας και στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται ο ρόλος της γραφής ψευδοκλητείας.
description: The subject of this thesis is the judicial proceedings of the Attic law which are against the corruption of justice and more precisely against two specific offences: the offence of bribery and the offence of false subpoena to testify. The first part concerns bribery. The content of the term (to receive or to give gifts) is thoroughly presented, as well as its condemnation and castigation. The means of persecution of bribery are outlined, emphasizing on the main way of persecution which was graphe doron/dekasmou. The views of the researchers concerning the content of the term are presented, views that do not coincide with each other, so a comparative examination of the sources follows. It is concluded that graphe doron, is the means of persecution of bribery which existed initially and was used against any every kind of bribery, and while it derived from Anytos' case, is connected with cases concerning corruption of justice. It is most probably connected with the repeated attempt of a group of people to attempt bribe. The process, the sanctions against the plaintiff and the penalties are presented. At the end, other judicial proceedings of persecution of bribery are presented concisely which are: eisagelia, apophasis, euthynai and apographe. We conclude that all the proceedings and the cases that are related with the offence of bribery in the Attic legislation confirm the theoretical evidence of the sources that the attempts of corruption of the rulers in general and more specifically of the judiciary, through bribery, were common. The second part concerns the offence of false subpoena to testify. The content of the term is presented as it derives from the bibliography and the relevant evidences of the lexicographers and is further investigated on the basis of bibliographical data. It is underscored that with graphe pseudokleteias the presence of the defendant before the judiciary is secured and the full function of the judicial process as well. Furthermore, it was the means for restoration of justice in the case of conviction after default. Then the divergent views of the researchers are examined if the successful end of a trial for false subpoena to testify invalidated automatically the judicial decree of the first trial or if an appeal for invalidation should be filed. The process, the sanctions against the plaintiff and the penalties are presented. We conclude that a safety net for the objective and uncorrupted dispensation of justice in the ancient attic law was the restriction of the cases of default and in this context the role of graphe pseudokleteias is placed.