Η Μουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης μετά τη συνθήκη της Λωζάνης: η διένεξη νεωτεριστών-συντηρητικών κατά τον μεσοπόλεμο
Creators: name: Λεπίδα, Στυλιανή Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: Μουσουλμανική μειονότητα
Κεμαλισμός-Αντικεμαλισμός
Εθνικισμός
Μεσοπόλεμος
Πολιτικό Ισλάμ
Ελληνοτουρκικές σχέσεις
Muslim minority
Kemalism-Antikemalism
Nationalism
Inter-war
Political Islam
Greek-Turkish relationship

description: Με την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης, εγκαινιάστηκε μια περίοδος σημαντικών εξελίξεων τόσο για το τουρκικό όσο και για το ελληνικό κράτος, που επηρέασαν άμεσα την μουσουλμανική μειονότητα της Δ. Θράκης. Στην παρούσα μελέτη, εξετάζεται η ρήξη που προκλήθηκε στο εσωτερικό της μειονότητας, ως συνέπεια του τουρκικού εθνικισμού και της εισχώρησης του κεμαλισμού στο χώρο της Δ. Θράκης, διχάζοντας τους μουσουλμάνους σε νεωτεριστές και συντηρητικούς. Οι όροι «νεωτεριστές» (inkilapçılar) και «συντηρητικοί» (muhafazakarlar), περιγράφουν τους δύο πόλους, που δημιουργήθηκαν. Νεωτεριστές, ήταν οι οπαδοί του Κεμάλ, ενώ συντηρητικοί ήταν, οι οπαδοί της θεοκρατίας. Η διένεξη των δύο πλευρών ξεκινά ουσιαστικά μετά την εγκαθίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας (1923), και περιστρέφεται γύρω από τρεις άξονες: πολιτική, ιδεολογία και θρησκεία. Στο πρώτο κεφάλαιο, γίνεται μια εισαγωγή στο θέμα, μέσα από τη ρήξη κεμαλιστών και αντικεμαλιστών στο εσωτερικό της Τουρκίας. Καταγράφεται η πορεία του κεμαλισμού και των μεταρρυθμίσεων, και αποτιμάται ο ρόλος τους στην έναρξη και κορύφωση της διένεξης των δυο πλευρών, στη διάρκεια των δεκαετιών του ’20 και του ’30. Στο δεύτερο κεφάλαιο, μεταφερόμαστε στην περίπτωση της Δ. Θράκης. Αρχικά θίγεται η υπόθεση των 150 (Yüzellilikler), οι οποίοι έγιναν η αιτία να μεταφερθεί η διένεξη στον ελλαδικό χώρο, και ιδιαίτερα στη μουσουλμανική μειονότητα της Δ. Θράκης, και να αποτελέσει το σημαντικότερο ζήτημα για τις δύο δεκαετίες που ακολούθησαν. Εν συνεχεία γίνεται μια ειδική αναφορά στους Κιρκάσιους, ιδιάζουσα περίπτωση αντικεμαλιστών, οι οποίοι ήδη από την διάρκεια του Ελληνοτουρκικού Πολέμου είχαν ταχθεί ενάντια στον Κεμάλ, υποστηρίζοντας τον ελληνικό στρατό και στην πορεία, αποτέλεσαν τον πυρήνα του αντικεμαλικού κινήματος στη Δ. Θράκη. Ακολούθως αναλύεται το περιεχόμενο της διένεξης, η θέση της Ελλάδας και της Τουρκίας σ’ αυτή και τα πρόσωπα που έπαιξαν ηγετικό ρόλο στο εσωτερικό της μειονότητας. Το κεφάλαιο, κλείνει με τις απελάσεις των αντικεμαλιστών από τη Δ. Θράκη, και τον τερματισμό αυτής της φάσης της διένεξης νεωτεριστών και συντηρητικών. Το κυρίως κείμενο της εργασίας, ολοκληρώνεται με το τρίτο κεφάλαιο, στο οποίο αναλύεται ο μηχανισμός της προπαγάνδας και ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιήθηκε εκατέρωθεν.
description: By signing the Treaty of Lausanne, a period of significant change for both the Turkish and the Greek state, which directly affected the Muslim minority in Western Thrace, had been inaugurated. In this study, we intend to examine the rupture caused within the minority, as a result of Turkish nationalism and the invasion of the Kemalism in the area of Western Thrace, which divided Muslims into modernists and conservatives. The terms “modernists” (inkilapçılar) and “conservatives” (muhafazakarlar), describe the two poles created. Modernists used to be called the followers of Kemal’s policy, while conservatives, the supporters of theocracy. The conflict between the two sides essentially begins after the establishment of the Turkish Republic (1923), and revolves around three pillars: politics, ideology and religion. The first chapter contains an introduction to the subject through the rupture between kemalists and anti-kemalists within Turkey. The path of Kemalism and the kemalist reforms are being recorded and their role in the onset and peak of the conflict between the two sides, during the '20s and '30s, is being evaluated. In the second chapter, we are transferred in the case of Western Thrace. Firstly, we mention the case of 150 (Yüzellilikler), which became the cause of the transfer of the conflict in Greece, particularly into the Muslim minority of Western Thrace, and was a major issue for the two decades that followed. It then becomes a special reference to the Circassians, a particular case of anti-kemalists, who already during the Greek-Turkish War (1919-1922) had come out against Kemal, supporting the Greek army and towards formed the nucleus of the anti-kemalist movement in Western Thrace. Then we try to analyze the content of the dispute, the position of Greece and Turkey in it, and the persons who played a leading role within the minority. The chapter ends with the expulsion of anti-kemalists from Western Thrace, and the end of this phase of the conflict between modernists and conservatives. The corpus of this work, is being completed by the third chapter, which explores the mechanism of propaganda and how both sides used it.