Τάσεις στη θεραπευτική αντιμετώπιση υπερκοιλιακών αρρυθμιών σε διάφορες γεωγραφικές περιοχές της Ελλάδας
Creators: name: Γουδής, Χρήστος Αργυρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2008
Subjects: Υπερκοιλιακές αρρυθμίες
Κολπική μαρμαρυγή
Κολπικός πτερυγισμός
Υπερκοιλιακές ταχυκαρδίες
Ελλάδα
Τάσεις
Supraventricular arrhythmias
Atrial fibrilation
Atrial flutter
Suptraventricular tachycardias
Greece
Trends

description: Σκοπός.Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει σκοπό να καταγράψει, να αξιολογήσει και να συσχετίσει τάσεις στην αντιμετώπιση υπερκοιλιακών αρρυθμιών ( κολπική μαρμαρυγή, κολπικός πτερυγισμός και υπερκοιλιακές ταχυκαρδίες ), στην Ελλάδα.Υλικό και ΜέθοδοιΗ συλλογή του υλικού πραγματοποιήθηκε με την ανώνυμη συμπλήρωση του αντίστοιχου ερωτηματολογίου από ειδικούς και ειδικευόμενους ιατρούς τριών διαφορετικών ειδικοτήτων( καρδιολογίας, παθολογίας και γενικής ιατρικής ). Οι ερωτήσεις του ερωτηματολογίου εστιάζονται στο τμήμα του νοσοκομείου στο οποίο λαμβάνει χώρα η ανάταξη των υπερκοιλιακών αρρυθμιών, στον τρόπο ανάταξης ( ηλεκτρική ή φαρμακευτική ), τα φαρμακευτικά σκευάσματα εκλογής στην αντιμετώπιση των συγκεκριμένων αρρυθμιών, το χρόνο παράμονης των ασθενών στο νοσοκομείο μετά από επιτυχή ανάταξη, τις παρακλινικές εξετάσεις που ζητούνται και τη σύσταση ή όχι ηλεκτροφυσιολογικής μελέτης.ΑποτελέσματαOι υπερκοιλιακές αρρυθμίες ανατάσσονται συνήθως στο τμήμα επειγόντων περιστατικών. Φάρμακο εκλογής για την ανάταξη της παροξυσμικής κολπικής μαρμαρυγής και του παροξυσμικού κολπικού πτερυγισμού είναι η αμιωδαρόνη. Ο μέσος χρόνος παραμονής του ασθενούς μετά την ανάταξη παροξυσμικής κολπικής μαρμαρυγής είναι συνήθως 24 ώρες, ενώ μετά την ανάταξη υπερκοιλιακής ταχυκαρδίας συνήθως 1-3 ώρες. Το συχνότερα χρησιμοποιούμενο φάρμακο για τη διατήρηση φλεβοκομβικού ρυθμού σε ασθενείς με παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή χωρίς καρδιακή νόσο είναι η προπαφαινόνη. Διαφορές παρατηρήθηκαν μεταξύ συγκεκριμένων υποομάδων ιατρών, κυρίως μεταξύ καρδιολόγων και μη καρδιολόγων. Ποσοστό εώς 14% των μη καρδιολόγων χρησιμοποιεί τη δακτυλίτιδα για την ανάταξη της παροξυσμικής κολπικής μαρμαρυγής. Αντιαιμοπεταλιακό φάρμακο δεύτερης επιλογής στην παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή-μετά την ασπιρίνη των 100mg- είναι η ασπιρίνη των 325 mg για τους καρδιολόγους και η κλοπιδογρέλη για τους μη καρδιολόγους. Οι καρδιολόγοι χορηγούν αντιπηκτική αγωγή σε ασθενείς με παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή ηλικίας μεγαλύτερης των 75 ετών πολύ συχνότερα σε σχέση με τους μη καρδιολόγους. ΣυμπέρασμαΦαίνεται πως υπάρχουν διαφορετικές θεραπευτικές προσεγγίσεις μετάξύ διαφόρων υποομάδων ιατρών στην αντιμετώπιση των υπερκοιλιακών αρρυθμιών στην Ελλάδα, με τις περισσότερες διαφορές να παρατηρούνται μεταξύ καρδιολόγων και μη καρδιολόγων.
description: Aim.The current diplomatic study aims to record, evaluate and correlate trends in the management of supraventricular arrhythmias ( atrial fibrillation, atrial flutter, supraventricular tachycardias ) in Greece.Material and MethodsThe material was collected with the anonymous completion of the specific questionnaire from specialists and interns of three different specialties( cardiologists, pathologists and general practicioners ). The questions are focused on the department of hospital in which the conversion of supraventricular arrhythmias takes place, the way of conversion ( phar-maceutical or electrical ), the drugs of choice in the treatment of the specific arrhythmias, the period of hospitalization after successful conversion, the paraclinical examinations asked and recommendation for electrophysiologic study.ResultsSupraventricular arrhythmias are usually converted at the emergency department. The antiarrhythmic agent of choice for conversion of paroxysmal atrial fibrillation and paroxysmal atrial flutter is amiodarone. Mean time before discharge of a patient after conversion of paroxysmal atrial fibrillation is usually 24 hours, whereas, after conversion of supraventricular tachycardia 1-3 hours. The commonly used antiarrhythmic agent for prevention of atrial fibrillation in patients with paroxysmal atrial fibrillation and normal hearts, is propafenone.Differences were found by comparison of specific subgroups, especially between cardiologists and non cardiologists. A percentage of non cardiologists up to 14% uses digitalis for conversion of paroxysmal atrial fibrillation. Antiplatelet agent of second choice for paroxysmal atrial fibrillation -after aspirin 100mg- is aspirin 325mg for cardiologists and clopidogrel for non cardiologists. Cardiologists prescribe anticoagulants in patients over 75 years old with paroxysmal atrial fibrillation much more often than non cardiologists.Conclusion It seems there are different therapeutical approaches among different subgroups of doctors in the management of supraventricular arrhythmias in Greece. Most of these differences are observed between cardiologists and non cardiologists.