Νεότερα στη διαγνωστική προσέγγιση, πρόγνωση και θεραπεία του μελανώματος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (PAM)
Creators: name: Σόλια-Αποκίδου, Ερατώ Βασιλείου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2025
Subjects: Μελάνωμα
Δερματοσκόπηση
Εγκυμοσύνη
Melanoma
Dermoscopy
Pregnancy

description: Το μελάνωμα αποτελεί μία από τις πιο επικίνδυνες μορφές καρκίνου του δέρματος, λόγω της ικανότητάς του να μεθίσταται ταχέως σε άλλους ιστούς. Παράλληλα, είναι η πιο συχνή μορφή καρκίνου του δέρματος που εμφανίζεται στις γυναίκες κατά την αναπαραγωγική ηλικία, καθιστώντας το ένα σημαντικό πρόβλημα όταν προκύπτει εγκυμοσύνη. Το μελάνωμα που διαγιγνώσκεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, της λοχείας ή εντός ενός έτους από τον τοκετό αναφέρεται ως PAM (Pregnancy-Associated Melanoma). Το PAM αντιπροσωπεύει περίπου το 5% όλων των καρκίνων που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη.Η διάγνωση του μελανώματος στην εγκυμοσύνη είναι δυσχερής και μπορεί να καθυστερήσει λόγω αλλαγών στο δέρμα που μπορεί εσφαλμένα να θεωρηθούν αναμενόμενες. Η αύξηση της έντασης της μελάγχρωσης στους σπίλους και η αύξηση της διαμέτρου των σπίλων πάντα διατηρώντας τη συμμετρία, κυρίως στην κοιλιά και στους μαστούς, κατατάσσονται στις φυσιολογικές αλλαγές κατά την εγκυμοσύνη. Επιπλέον, αύξηση του αριθμού των σπίλων κατά την εγκυμοσύνη μπορεί να παρατηρηθεί, οι οποίοι και υποστρέφουν μετά την γέννηση του νεογνού. Ο διαγνωστικός αλγόριθμος περιλαμβάνει την κλινική εξέταση δέρματος, την δερματοσκόπηση και βιοψία, επί ύποπτης βλάβης, η οποία είναι ασφαλής και μπορεί να πραγματοποιηθεί σε κάθε τρίμηνο της εγκυμοσύνης, χωρίς καθυστέρηση. Οι διαγνωστικές μέθοδοι με ακτινοβολία, όπως οι αξονικές τομογραφίες, αποφεύγονται, ενώ προτιμάται η χρήση υπερηχογραφίας και μαγνητικής τομογραφίας, χωρίς έγχυση σκιαγραφικού. Η κύρια θεραπεία του μελανώματος είναι η χειρουργική, δηλαδή ευρεία εκτομή της βλάβης με κατάλληλα χειρουργικά όρια, η οποία θεωρείται ασφαλής κατα την εγκυμοσύνη. Επίσης εξετάζεται η βιοψία του λεμφαδένα φρουρού χωρίς ωστόσο να τροποποιείται η πρόγνωση του μελανώματος, αλλά να διαμορφώνεται η σταδιοποίηση της νόσου .Οι συστηματικές θεραπείες, όπως οι ανοσοθεραπείες και οι στοχευμένες θεραπείες δεν συνιστώνται κατά την εγκυμοσύνη λόγω κινδύνων για το έμβρυο, όπως αποβολές και τερατογένεση. Παρομοίως, η ακτινοθεραπεία περιορίζεται σε εξαιρετικά δύσκολες περιπτώσεις λόγω του υψηλού κινδύνου επιπλοκών για το έμβρυο .Για την επιλογή κατάλληλης θεραπείας απαιτείται πρώτα σταδιοποίηση της νόσου με τις απεικονιστικές μεθόδους και SLNB στις περιπτώσεις που τροποποιεί το στάδιο της νόσου. Όσον αφορά τον μεταστατικό κίνδυνο, σπάνια το μελάνωμα μπορεί να δώσει μεταστάσεις στον πλακούντα ή στο έμβρυο. Οι περιπτώσεις πλακουντιακής μετάστασης απαιτούν εξέταση του πλακούντα με ιστοπαθολογική εξέταση και παρακολούθηση του νεογνού για δύο χρόνια. Σε ό,τι αφορά τη μητέρα, οι φυσιολογικές αλλαγές μπορεί να επιδεινώσουν την πορεία του μελανώματος. Ορισμένες μελέτες δείχνουν αυξημένη θνησιμότητα σε έγκυες γυναίκες με μελάνωμα, ενώ άλλες δεν διαπιστώνουν διαφορές στην πρόγνωση σε σχέση με μη έγκυες, με το γενικό συμπέρασμα να τείνει προς την δυσμενέστερη πρόγνωση του PAM. Σε πρώιμα στάδια, η επιβίωση είναι συγκρίσιμη με εκείνη των μη εγκύων γυναικών. Πιθανολογείται πως η καθυστερημένη διάγνωση ,η παρουσία μεταστάσεων , η ανοσοκαταστολή και οι ορμονικές αλλαγές, επιβαρύνουν σημαντικά την πρόγνωση, καθιστώντας το PAM πιο επιθετικό. Αυτή η εργασία τονίζει την σημασία για μη εφησυχασμό των δερματολόγων σε αλλαγές που μπορεί να υποκρύπτουν κακοήθη εξαλλαγή σπίλων ή και εμφάνιση νέας καρκινικής βλάβης σε εγκυμονούσες και την άμεση ανάγκη για ολική αφαίρεση της βλάβης
description: Melanoma is one of the most dangerous forms of skin cancer due to its ability to metastasize quickly to other tissues. It is also the most common form of skin cancer among women of reproductive age, making it a significant issue when pregnancy occurs. Melanoma diagnosed during pregnancy, the postpartum period, or within one year of childbirth is referred to as PAM (Pregnancy-Associated Melanoma). PAM represents approximately 5% of all cancers related to pregnancy. Diagnosing melanoma during pregnancy is challenging and may be delayed due to changes in the skin that might mistakenly be considered as normal. An increase in pigmentation intensity of moles and an increase in mole diameter, while maintaining symmetry, primarily in the belly and breasts, are considered normal changes during pregnancy. Additionally, an increase in the number of moles may be observed during pregnancy, which usually regresses after childbirth. The diagnostic algorithm includes clinical skin examination, dermoscopy, and biopsy of any suspicious lesions, which is safe and can be performed at any trimester of pregnancy without delay. Diagnostic methods involving radiation, such as CT scans, are avoided, while ultrasound and magnetic resonance imaging (MRI) without contrast are preferred. The main treatment for melanoma is surgical, involving wide excision of the lesion with appropriate surgical margins, which is considered safe during pregnancy. Sentinel lymph node biopsy is also considered, although it does not alter the prognosis of melanoma but helps to stage the disease. Systemic treatments, such as immunotherapies and targeted therapies, are not recommended during pregnancy due to potential risks to the fetus, including miscarriage and teratogenesis. Similarly, radiation therapy is limited to extremely difficult cases due to the high risk of complications for the fetus. To select the appropriate treatment, disease staging is required first, using imaging methods and SLNB in cases that alter the disease stage. Regarding metastatic risk, melanoma rarely metastasizes to the placenta or fetus. Cases of placental metastasis require histopathological examination of the placenta and monitoring of the newborn for two years. As for the mother, normal pregnancy changes may worsen the course of melanoma. Some studies show increased mortality in pregnant women with melanoma, while others find no difference in prognosis compared to non-pregnant women, with the general conclusion leaning toward a worse prognosis for PAM. In early stages, survival is comparable to that of non-pregnant women. It is speculated that delayed diagnosis, the presence of metastases, immunosuppression, and hormonal changes significantly affect prognosis, making PAM more aggressive. This study emphasizes the importance of dermatologists not underestimating changes that may hide malignant transformation of moles or the appearance of new cancerous lesions in pregnant women, and the immediate need for complete removal of the lesion.