Παρασκευή και χαρακτηρισμός συστημάτων στερεής διασποράς φαρμάκου σε πολυμερική μήτρα PVP/PEG 2000 με την τεχνική ανάμιξης τήγματος:
Creators: name: Λουκά, Δήμητρα Αθανασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: πολυμερή
ανάμιξη τήγματος
αποδέσμευση φαρμάκου
polymer
melt mixing
drug release

description: Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκε η χρήση στερεών διασπορών για την ανάπτυξη δια στόματος χορηγούμενων φαρμακευτικών σκευασμάτων άμεσης αποδέσμευσης ενός δυσδιάλυτου φαρμάκου. Ως πρότυπη φαρμακευτική ουσία στην χρησιμοποιήθηκε η συνθετική στεροειδής ορμόνη Τιμπολόνη, καθώς παρουσιάζει μειωμένη υδατοδιαλυτότητα, και ως πολυμερικός φορέας χρησιμοποιήθηκε μίγμα Πολυβινυλοπυρρολιδόνης (PVP) και Πολυαιθυλενογλυκόλης (PEG 2000) σε αναλογία 80/20 β/β. Σε πρώτο στάδιο έγινε η παρασκευή των στερεών διασπορών με την τεχνική ανάμιξης τήγματος. Η τεχνική αυτή είναι ιδιαίτερα οικονομική και φιλική προς το περιβάλλον της απουσίας οργανικών διαλυτών. Σκοπός ήταν η παραλαβή ενός ομοιογενούς μίγματος των πολυμερών και την δραστική ουσία διασπαρμένη στην πολυμερική μήτρα σε άμορφη κατάσταση με σκοπό τη βελτίωση της ταχύτητας διάλυσης και βιοδιαθεσιμότητας της ουσίας. Έκτος από την μελέτη της αποδοτικότητας της τεχνικής ανάμιξης τήγματος στην παρασκευή στερεών διασπορών μελετήθηκαν και οι συνθήκες κατά τις οποίες πραγματοποιήθηκε η ανάμιξη τήγματος των πολυμερών και της δραστικής καθώς και η επίδραση τους στην απόδοση του τελικού προϊόντος. Για τον λόγο αυτόν παρασκευάστηκαν σειρά δειγμάτων σε διαφορετικές θερμοκρασίες (130 και 150 ο C) και χρόνους ανάμιξης (5 και 15 min), ενώ οι αλλαγές στις συνθήκες ανάμιξης δεν έδειξαν να επηρεάζουν την ποιότητα του υλικού. Ένας άλλος παράγοντας που μεταβλήθηκε για την μελέτη της επίδρασης του στην απόδοση του υλικού ήταν η συγκέντρωση φαρμάκου στο υλικό. Οι διαφορετικές συγκεντρώσεις που δοκιμάστηκαν ήταν 5, 10 και 20% κατά βάρος υλικού. Σε δεύτερο στάδιο, μετά τη σύνθεση των στερεών διασπορών έγινε ο φυσικοχημικός χαρακτηρισμός των δειγμάτων. Οι τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν για τον σκοπό αυτό είναι η Διαφορική Θερμιδομετρία Σάρωσης (DSC), η Ηλεκτρονική Μικροσκοπία Σάρωσης (SEM), η Θερμοσταθμική Ανάλυση (ΤGA), η Φασματοσκοπία Υπερύθρου (FT-IR) και η Περίθλαση Ακτινών-Χ (XRD). Στο τελευταίο στάδιο της έρευνας μελετάται ο ρυθμός in vitrο αποδέσμευσης της φαρμακευτικής ουσίας από κάψουλες ζελατίνης με την τεχνική διαλυτοποίησης (Dissolution test) και ο ακριβής ποσοτικός προσδιορισμός της φαρμακευτικής ουσίας στο διάλυμα διαλυτοποίησης της ουσίας πραγματοποιήθηκε με Χρωματογραφία Υψηλής Απόδοσης (HPLC).
description: The aim of the present study was to investigate the use of solid dispersion as a method to produce imidiate release drug formulation in order to improve the solubility and bioavailability of a poorly water-soluble drug. Solid dispersion is a diphase (or multiphase) system consisting of a drug dispersion in a polymer (or polymer mixture) and is used to enhance the solubility of the drug. Melt mixing was selected as the preparation technique of solid dispersion systems, while a polymer mixture of 80/20 w/w Polyvinyl Pyrrolidone and Polyethylene Glycol 2000 respectively, was used as melting agent. Tibolone was selected as the model drug of the study. Tibolone is a synthetic steroid hormone drug and is used for the prevention of postmenopausal osteoporosis and treatment of climacteric symptoms. In the first stage of the study solid dispersion systems were prepared by melt mixing technique. Melt mixing is an economical and enviromentally friendly technique as it does not require the use of any organic solvent. The aim of this stage was to produce a homogeneous mixture of the two polymers with the drug nanodispersed into the polymer carrier in amorphous state. At this study, the conditions of solid dispersion preparation method were altered in order to estimate the effect of changes on the sample performance as an imidiate release solid dispersion systems. In the next stage of the study a physicochemical characterization of Tibolone/Polymer mixture solid dispersions was conducted. The characterization techniques of the samples includes Differential Scanning Calorimetery (DSC), Scanning Electron Microscopy (SEM), Thermogravimetric Analysis (TGA), Fourier Transform Infrared Spectroscopy (FT-IR) and X-Ray Diffraction (XRD). At the final stage of the study the in vitro behavior of the solid dispersion systems was investigated and the dissolution rates of the samples were evaluated. High Performance Liquid Chromatography (HPLC) was used to determine the quantity of Tibolone into the dissolution medium.