Η επίδραση της άσκησης και της εκπαιδευτικής-θεραπευτικής ιππασίας στη συμπεριφορά παιδιών με αυτισμό:
Creators: name: Αξαρλή, Γλυκερία Χαραλάμπους
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2009
Subjects: Αυτισμός
Στερεοτυπικές συμπεριφορές
Αυταπαρακινούμενες συμπεριφορές
Εκπαιδευτική θεραπευτική ιππασία
Ασκηση
Αναπτυξιακό επίπεδο
Autism
Repetitive stereotypic behavior
Self stimulation
Educational therapeutic horseback riding
Exercise
Developmental level

description: Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και την Αμερικάνικη Ψυχιατρική Ένωση, ο αυτισμός είναι μια σοβαρού βαθμού διάχυτη ή καθολική αναπτυξιακή διαταραχή. Εμφανίζεται σε 10-20 άτομα ανά 10.000 γεννήσεις και η αναλογία αγοριών-κοριτσιών είναι 4:1. Τα άτομα με αυτισμό εμφανίζουν «Τριάδα Διαταραχών» στους τομείς της επικοινωνίας, της κοινωνικής αλληλεπίδρασης και της δημιουργικής φαντασίας. Τα συμπτώματα και τα χαρακτηριστικά του αυτισμού μπορεί να ποικίλλουν από ήπια έως εξαιρετικά σοβαρά. Συχνά συνυπάρχουν και με άλλες καταστάσεις με συχνότερη αυτήν της νοητικής υστέρησης. Σήμερα υπάρχει η πεποίθηση ότι ο αυτισμός είναι διαταραχή με πολύ ισχυρή γενετική βάση και πολλά γονίδια παίζουν πιθανό ρόλο στην αιτιολογία του.Το DSM-IV είναι το διαγνωστικό εγχειρίδιο που χρησιμοποιείται για να ταξινομήσει τις αναπηρίες. Η «αυτιστική διαταραχή» ανήκει στην κατηγορία των αναπτυξιακών διαταραχών. Η διάγνωση της αυτιστικής διαταραχής γίνεται όταν το άτομο έχει έξι ή περισσότερα από τα δώδεκα συμπτώματα που περιλαμβάνονται σε αυτό, σε τρεις σημαντικές περιοχές όπως η κοινωνική αλληλεπίδραση, η επικοινωνία και η δημιουργική φαντασία. Οι στερεοτυπικές, παρεκλίνουσες και αυτοπαρακινούμενες συμπεριφορές καθώς και οι προσηλώσεις είναι το εμφανέστερο γνώρισμα των παιδιών με αυτισμό. Εφόσον η ιατρική δεν έχει ακόμα ανακαλύψει «θεραπεία», η εκπαίδευση καλείται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και στην ωρίμανση του παιδιού με αυτισμό, ελαχιστοποιώντας τις παθολογικές συμπεριφορές και βελτιώνοντας τον τρόπο ζωής της οικογένειας. Μια από τις λιγότερο χρησιμοποιούμενες εκπαιδευτικές μεθόδους παρέμβασης για τα άτομα με αυτισμό είναι η άσκηση. Διάφορες ερευνητικές μελέτες όμως έχουν δείξει ότι η έντονη άσκηση συνδέεται με μειώσεις στις στερεοτυπικές και αυτοπαρακινούμενες συμπεριφορές. Επίσης πολλές μελέτες δείχνουν ότι η θεραπευτική ιππασία βοηθά τα παιδιά με αυτισμό να ελαχιστοποιήσουν τις μη προσαρμοστικές συμπεριφορές τους και να βελτιώσουν την επικοινωνία τους. Η παρούσα μελέτη είχε σκοπό να εξετάσει την επίδραση της άσκησης και της εκπαιδευτικής - θεραπευτικής ιππασίας στη συμπεριφορά παιδιών με αυτισμό. Στην έρευνα συμμετείχαν 5 παιδιά με σοβαρό αυτισμό, ηλικίας 10-12 χρονών που φοιτούσαν σε ειδικά σχολεία. Η έρευνα περιλάμβανε τρεις φάσεις. Μία εβδομάδα πριν την έναρξη του προγράμματος παρατηρήθηκαν και καταγράφηκαν προκειμένου να επιλεγούν οι πιο συχνές συμπεριφορές που παρουσιάζονταν σε κάθε συμμετέχοντα. Οι συμπεριφορές που επιλέχθηκαν να μετρηθούν ήταν οι: Αυτοδιέγερση, Κραυγές, Απομάκρυνση, Ψάξιμο στα σκουπίδια, Δάγκωμα και Κούνημα σώματος – κεφαλής. Κατόπιν καταγράφηκε η συχνότητα εμφάνισης κάθε συμπεριφοράς 30λεπτά πριν, κατά και μετά το πρόγραμμα άσκησης και ιπποθεραπείας. Η παρέμβαση διήρκησε 12 εβδομάδες με συχνότητα 3 φορές άσκηση και 2 ιπποθεραπεία, εξατομικευμένα για κάθε παιδί. Αξιολόγηση του προγράμματος γινόταν με μέτρηση των συμπεριφορών τόσο πριν όσο και κατά ή μετά το πρόγραμμα παρέμβασης, αλλά επιπλέον 2 μήνες και 5 μήνες μετά το πέρας του προγράμματος. Το πρωτόκολλο της άσκησης περιλάμβανε 5 λεπτά προθέρμανση, 20 λεπτά κύριο μέρος της άσκησης και 5 λεπτά αποθεραπεία. Το πρωτόκολλο της ιπποθεραπείας περιλάμβανε περιποίηση του αλόγου, προετοιμασία του αλόγου για την ιπποθεραπεία και ασκήσεις που στόχευαν στην βελτίωση της φυσικής κατάστασης και των δεξιοτήτων των παιδιών. Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS (version 17). Ειδικότερα εφαρμόστηκε το Chi-Square και το Wilcoxon test για να βρεθεί αν υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ των μεταβλητών. Το επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε σε p≤0,05 Μετά την εφαρμογή του προγράμματος παρέμβασης όλοι οι συμμετέχοντες εμφάνισαν στατιστικά σημαντική μείωση στις στερεοτυπικές και αυτοπαρακινούμενες συμπεριφορές. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα κατά τη διάρκεια του προγράμματος άσκησης στο γυμναστήριο ή κατά τη διάρκεια της ιπποθεραπείας οι μειώσεις αυτές έφτασαν το 100%. Αύξηση της συχνότητας των συμπεριφορών εμφάνισαν οι συμμετέχοντες δύο μήνες μετά το πέρας του προγράμματος, ενώ η επαναμέτρησή τους πέντε μήνες μετά χωρίς να ακολουθούν πρόγραμμα άσκησης και ιπποθεραπείας, έδειξε ότι οι συμπεριφορές τους επανήλθαν στα επίπεδα που ήταν πριν την εφαρμογή του προγράμματος παρέμβασης. Συμπερασματικά, άσκηση και ιπποθεραπεία έφεραν σημαντική βελτίωση στη συμπεριφορά παιδιών με αυτισμό, με αποτέλεσμα να διευκολυνθεί η επικοινωνία και η συνεργασία τους με τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και την ομάδα των ειδικών. Άσκηση και ιπποθεραπεία, είναι δραστηριότητες ευχάριστες και καλά αποδεκτές από τα παιδιά. Η απουσία φυσικής δραστηριότητας οδηγεί σε προοδευτική αύξηση των στερεοτυπικών και αυτοπαρακινούμενων συμπεριφορών. Προτείνεται η άσκηση να αποτελεί καθημερινά, μέρος της εκπαιδευτικής τους διαδικασίας και να συνεχίζεται και με εξωσχολικές φυσικές δραστηριότητες.
description: Autism is a developmental disability that appears during the first years of life. Autism is associated with abnormalities in brain structure and neurological disorder of the brain’s function. It is one of the most severe developmental disabilities. It occurs in approximately 10-20 per 10.000 births. It is four times more common in boys than in girls. Autism has been referred to as a spectrum disorder. Its symptoms and characteristics can vary drastically in degrees from mild to extremely severe. The belief that autism has a genetic basis has been suggested. Autism can co-exist with other conditions, that any person may have such as mental retardation. In the diagnostic manual used to classify disabilities, the DSM-IV, “autistic disorder” is listed as a category under the heading of “Pervasive Developmental Disorders.” A diagnosis of autistic disorder is made when an individual displays 6 or more of 12 symptoms listed across three major areas: social interaction, communication, and behaviour. A major problem encountered in many autistic children is their high rate of repetitive stereotypic and maladaptive behaviors. The exercise is not commonly neither appropriately used in the treatment of individuals with autism. Obviously, exercise is important for everyone especially for those with autism. Several research studies have shown that vigorous and strenuous exercise is often associated with decreases in stereotypic behaviors, hyperactivity, aggression, self-injury, destructiveness and etc. Also many studies have shown that therapeutic horseback riding helps children with autism to decrease their self-stimulatory and maladaptive behaviors. This study examined the effect of both exercise and therapeutic hippotherapy in the children with autism behavior. Five children with autism and different developmental level, 10-12 years old participated in this study. Before application of the intervention programme, pre-measurements took place to select the most several and frequent behaviors. Those was: Self- stimulation, Cries, Removal, Search in the waste, Bite, Shake of body and head. Three phases took place during the intervention: a) base line measurements of 30 minutes duration for repetitive stereotypic and maladaptive behaviors, b) measurements of the same behaviors during the main exercise training programme or the hippotherapy, c) the same measurements were taken for 30 minutes at the end of both programme. The programme lasted 12 weeks and was implemented at a frequency of 3 times per week exercise and twice a week therapeutic horseback riding. Follow up measurements of the behaviors took place two and five months after the completion of the intervention. The SPSS programme version 17 was used for the statistical analysis. Specifically the chi-square and Wilcoxon test were used to find correlation of variables. The results of analysis indicated significant decreases for all the examined variables. In conclusion, exercise and therapeutic horseback riding improve behavior; facilitate communication and collaboration with teachers, parents and other people who involved with children with autism. Physical activity and therapeutic horseback riding are pleasant and well accepted from children. Absence of physical activity increase inappropriate behaviors. These findings imply the necessity of application physical education programme as a way of life for people with autism.