Η σπουδαιότητα του μισχωτού και ελεύθερου μυϊκού και μυοδερματικού κρημνού του πλατύ ραχιαίου στην πλαστική χειρουργική – η εμπειρία μας και βιβλιογραφική ανασκόπηση
Creators: name: Βακής, Γεώργιος Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Πλατύς ραχιαίος μυς
Ελεύθερος μυϊκός κρημνός
Πλαστική επανορθωτική χειρουργική
Latissimus dorsi
Free muscle flap
Plastic reconstruction surgery

description: O πλατύς ραχιαίος μυς (γνωστός στα λατινικά latissimus dorsi) είναι ένας μεγάλος, τριγωνικός μυς στο πίσω μέρος του σώματος. Η χρήση του σαν ελεύθερος μυοδερμτικός κρημνός αλλά και σαν μισχωτός είναι ιδιαιτέρως σημαντική στην αποκατάσταση ελλειμάτων δέρματος που προκύπτουν μετά από βαριούς τραυματισμούς, από χειρουργεία, φλεγμονές, κατακλίσεις, αφαίρεση καρκίνων, εγκαύματα ή και άλλα αίτια και πρόκειται συνήθως για ανοιχτά τραύματα τα οποία δε μπορούν να επουλωθούν με απλή σύγκλειση και χρήζουν ιδιαίτερης πλαστικής αποκατάστασης. Ιδιαίτερα καθολική είναι η χρήση του στην αποκατάσταση καρκίνου μαστού καθώς και σαρκωματών δέρματος. Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει σκοπό την παρουσίαση περιστατικών ασθενών στους οποίους χρησιμοποιήθηκε ο πλατύς ραχιαίος μυς για την αποκατάσταση των ελλειμμάτων που δημιουργήθηκαν μετά την εκτομή του όγκου. Στην Πανεπιστημιακή Κλινική της Πλαστικής Επανορθωτικής και Αισθητικής Χειρουργικής του ΕΚΠΑ, κατά της περίοδο 1983-2014, υπό την διεύθυνση του καθηγητή Όθωνα Παπαδόπουλου, προσήλθαν 97 ασθενείς . Οι κρημνοί που χρησιμοποιήθηκαν ήταν 85 μυοδερματικόι , 9 μυϊκοί και 3 σύνθετοι. Στο σύνολο των 97 ασθενών ο επανέλεγχος ( Followup ) ήταν αρχικά για την εξέταση, τη βιωσιμότητα και τη λειτουργικότητα του κρημνού καθώς και την αισθητικότητα . Το ογκολογικό αποτέλεσμα εξετάστηκε σε βάθος πενταετίας με το συνολικό ποσοστό υποτροπής να ανέρχεται σε 11,34% (11 ασθενείς) . Οι θάνατοι που καταγράφηκαν σε βάθος πενταετίας ήταν 4 ποσοστό που ανέρχεται σε 4,12% από παθολογικά αίτια .Από τους ογδόντα ένας (81) ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αποκατάσταση ελλείμματος δέρματος με μισχωτό κρημνό του πλατύ ραχιαίου μυός οι εβδομήντα τέσσερις (74) ασθενείς χρησιμοποίησαν τα θωρακοραχιαία αγγεία για να παρασκευαστεί ο κρημνός ενώ στους επτά (7) ασθενείς χρησιμοποιήθηκαν τα παρασπονδυλικά αγγεία . Η μελέτη μας έδειξε ότι η μερική νέκρωση του κρημνού έγινε στον κρημνό με τα παρασποδυλικά αγγεία ενώ οι τέσσερις (4) ολικές νεκρώσεις οφείλονταν στους δέκα έξι (16) ελεύθερους κρημνούς που έγιναν. Οι δυο (2) επανεγχειρήσεις έγιναν σε δυο ελεύθερους κρημνούς που χρησιμοποιήθηκαν για την κάλυψη ελλείμματος κάτω άκρου και αυτό, διότι υπήρχε ιστορικό διαβήτη τύπου ΙΙ καθώς και μερική θρόμβωση αγγείων.
description: The latissimus dorsi is a large, triangular muscle in the back of the body. Its use as a free myodermal flap but also as a peduncle is particularly important in the restoration of skin defects that arise after severe injuries, from surgeries, inflammations, bedsores, cancer removal, burns or other causes and these are usually open wounds that cannot to heal with simple closure and need special plastic reconstruction. Its use in the reconstruction of breast cancer as well as skin sarcomas is particularly universal. This thesis aims to present cases of patients in whom the latissimus dorsi muscle was used to restore the deficits created after tumor resection. During the period 1983-2014, under the direction of Professor Othon Papadopoulos, 97 patients attended the University Clinic of Plastic, Reconstructive and Aesthetic Surgery of the Greek Academy of Sciences. The flaps used were 85 myodermal, 9 muscular and 3 composite. In all 97 patients, the follow-up was initially for the examination, the viability and the functionality of the flap as well as the sensation. The oncological outcome was examined over a five-year period with the overall recurrence rate being 11.34% (11 patients). The deaths recorded over a five-year period were 4 percent, which amounts to 4.12% from pathological causes.Of the eighty-one (81) patients who underwent skin defect repair with a pedunculated latissimus dorsi flap, seventy-four (74) patients used the thoracothoracic vessels to prepare the flap while seven (7) patients used the paravertebral vessels. Our study showed that the partial necrosis of the flap occurred in the flap with the paraspinal vessels while the four (4) total necrosis were due to the sixteen (16) free flaps performed. The two (2) reoperations were done on two free flaps used to cover a lower limb deficit and this because there was a history of type II diabetes as well as partial vessel thrombosis.