Η καταγγελία ως λόγος λύσης των συμβάσεων στα συστήματα διανομής:
Creators: name: Μπάκα, Μαρία Στεργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Καταγγελία συμβάσεων διανομής
Denouncement
Distribution systems

description: Τα συστήματα διανομής αποτελούν το σύνολο των επιχειρήσεων, ατόμων και υπηρεσιών που μεσολαβούν έως την παραλαβή του προϊόντος από τον τελικό πελάτη του παραγωγού και κατέχουν σημαντικό ρόλο στην εμπορική ανάπτυξη εντός και εκτός εθνικών συνόρων. Οι κυριότερες συμβάσεις του σύγχρονου εμπορίου είναι αυτές της εμπορικής αντιπροσωπείας, της εμπορικής διανομής και της δικαιόχρησης ενώ λιγότερες συχνές είναι στην πράξη οι συμβάσεις παραγγελίας, πρακτορείας καθώς και οι συμβάσεις παραγγελιοδοχικής αντιπροσωπείας εκ των οποίων μόνο η πρώτη, δηλαδή η εμπορική αντιπροσωπεία διέπεται από νομοθετικό πλαίσιο (π.δ. 219/1991 σε συμμόρφωση προς την κοινοτική οδηγία 86/653/ΕΟΚ του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων) σε αντίθεση με τις λοιπές που είναι ανώνυμες ή τυποποιημένες στις συναλλαγές συμβάσεις χωρίς υφιστάμενη νομοθετική πρόβλεψη. Στα πλαίσια ενός συστήματος διανομής δημιουργείται μία διαρκής σχέση μεταξύ των συμβαλλομένων και σε ενδεχόμενη παθογενή εξέλιξη της ενοχικής σχέσης τίθεται το ζήτημα της λύσης τους με καταγγελία λόγω του διαρκούς χαρακτήρα των υπό κρίση εμπορικών διαμεσολαβητικών συμβάσεων ως το κυρίαρχο αντικείμενο της παρούσας εργασίας. Η καταγγελία της σύμβασης της εμπορικής αντιπροσωπείας διέπεται από το άρθρο 8 του π.δ. 219/1991 διακρινόμενη στην τακτική καταγγελία (8 παρ. 4 π.δ. 219/1991) της σύμβασης αορίστου χρόνου με την τήρηση σχετικής προθεσμίας προμήνυσης (κλιμακούμενης σε συνάρτηση με το πόσο έχει διαρκέσει η σύμβαση μέχρι την εκάστοτε προθεσμία καταγγελίας) και στην έκτακτη καταγγελία (8 παρ. 8 π.δ. 219/1991) της σύμβασης ορισμένου ή αορίστου χρόνου κατά πάντα χρόνο σε περίπτωση κατά την οποία ένα από τα μέρη παραλείψει την εκτέλεση του συνόλου ή μέρους των συμβατικών του υποχρεώσεων καθώς και σε περίπτωση εκτάκτων περιστάσεων. Εξαιτίας της έλλειψης νομοθετικού πλαισίου των λοιπών συμβάσεων το ζήτημα της αναλογικής εφαρμογής των διατάξεων του π.δ. (και των αντιστοίχων περί καταγγελίας) έχει απασχολήσει μεγάλο μέρος της επιστήμης και της νομολογίας ενώ μετά το ν.3557/2007 πλέον καθιερώθηκε και νομοθετικά αυτό που παγίως δεχόταν θεωρία και νομολογία, δηλαδή η δυνατότητα αναλογικής εφαρμογής. Αν και στο άρθρο 14 παρ.4 του πρόσφατου ν. 3557/2007 γίνεται αναφορά μόνο στη σύμβαση αποκλειστικής διανομής (με την προϋπόθεση ο διανομέας να ενεργεί ως τμήμα της εμπορικής οργάνωσης του προμηθευτή) και στην εμπορική αντιπροσωπεία υπηρεσιών, σε κάθε περίπτωση πάντως γίνεται δεκτή η ύπαρξη ακούσιου νομοθετικού κενού και υφίσταται δυνατότητα επέκτασης της αναλογικής εφαρμογής και στις λοιπές διαμεσολαβητικές εμπορικές συμβάσεις π.χ. στη σύμβαση franchising, παραγγελιοδοχικής αντιπροσωπείας με τη συνδρομή της ανωτέρω σχετικής προϋπόθεσης που να καταδεικνύει τη νομικά κρίσιμη ομοιότητα με τη νομοθετικά ρυθμισμένη σύμβαση της εμπορικής αντιπροσωπείας. Προβαίνοντας σε μία συγκριτική επισκόπηση, παρατηρείται ότι ομοίως όπως ισχύουν οι γενικοί όροι και οι προϋποθέσεις άσκησης του δικαιώματος της τακτικής και έκτακτης καταγγελίας γενικά για τις διαρκείς συμβάσεις ισχύουν και στα πλαίσια των υπό εξέταση συστημάτων διανομής με προτεραιότητα των αρχών που καθιερώνει το άρθρο 8 π.δ. 219/1991 που αφορά την εμπορική αντιπροσωπεία. Σε κάθε περίπτωση πάντως λαμβάνονται πάντα υπόψη οι ιδιαιτερότητες της κάθε σύμβασης και τα χαρακτηριστικά της γνωρίσματα ενώ οι έννομες συνέπειες και οι μετασυμβατικές αξιώσεις που δημιουργούνται με το πέρας των συμβάσεων προσαρμόζονται στην εκάστοτε περίπτωση με τρόπο που προσιδιάζει στον ιδιαίτερη φύση της.
description: Distributions systems consist of companies, people and services, that as a whole, mediate between the producer and the final customer, so that he receives the producer’s products and have an important role in the development of national and international trade. The most important trade agreements are commercial agency, distribution agreement and franchising and less frequent in business practices are contracts of commission, agency and payable delegation only the first of which is governed by a specific legislative framework (presidential decree 219/1991 in compliance with the Directive 86/653 of Council of the European Union) contrary to the other agreements, which are anonymous or standardized in trade law and without being governed by a current legislation. Within distribution systems there is a permanent relationship between the contracting parties and in case of an abnormal progression of their relationship, the issue that arises, and that will be treated in the present dissertation is the denouncement as a way for terminating the agreement. Denouncement of commercial agency is governed by the article 8 p.d. 219/1191 and is divided into the ordinary denouncement (article 8 par. 4 p.d. 219/1191) of the indefinite term contract in duration compliance with the time limits (which are progressive demanding on how much the agreement has endured until the appropriate time limit) and also to the extraordinary denouncement of the fixed and indefinite term contract at any time and in case of non-fulfillment of total or part of parties’ obligations or in case of exceptional circumstances. Because of the absence of a specific legislative framework governing the rest of the agreements mentioned above the matter that arises is the proportional implementation of the presidential decree 219/1991 to those agreements (and specifically those terms mentioned concerning the denouncement) over which a big part of theory and jurisprudence is concerned whereas after law 3557/2007 entered into force the possibility of proportional implementation that had already been accepted by theory and jurisprudence, was introduced legislatively as well. Although article 14 par.4 of the recent law 3557/2007 concerns only the exclusive distribution contract (under the condition that the distributor is fully incorporated in the producer’s distribution system) and the commercial agency of services, it is accepted that there is an unintentional legislative gap and it is possible that the scope of this law is extended and that might be implemented proportionally to the trade intercession contracts i.e. franchising, payable delegation under the above mentioned condition in order to prove the legally crucial similarity to terms of p.d. 219/1991 of commercial agency. A comparative review proves that just as terms and conditions of ordinary and extraordinary denouncement are generally valid for permanent contracts, the same terms are valid for the above mentioned distribution systems, the priority given to the principles of article 8 of p.d. 219/1991. In any case the particularities and singularities of each contract are always taken into consideration and legal consequences and conventional claims are adjusted to it, due to its special character.