Συγκριτική αξιολόγηση των διεθνών κατευθυντήριων οδηγιών σχετικά με τον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας
Creators: name: Ζαμπάογλου, Ευγενία Λαζάρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Καρκίνος τραχήλου μήτρας
Κατευθυντήριες οδηγίες
Προσυμπτωματικός έλεγχος
Οργανισμός
Εθνικό πρόγραμμα

description: Εισαγωγή: Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας είναι ο τρίτος συχνότερος καρκίνος σε γυναίκες κάτω των 45 ετών, και τρίτη αιτία θανάτου από γυναικείο καρκίνο παγκοσμίως, μετά τον καρκίνο του μαστού και του πνεύμονα. Αδιαμφισβήτητη είναι η αξία της πρώιμης διάγνωσης του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας προκειμένου να μειωθεί η νοσηρότητα και θνησιμότητα του. Σκοπός: Ο σκοπός της μελέτης είναι η περιγραφή, η σύγκριση και η αξιολόγηση των πιο πρόσφατων, διεθνών οδηγιών, για τον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Υλικό και μέθοδος: Μελετήθηκαν επτά κατευθυντήριες οδηγίες, δημοσιευμένες την τελευταία πενταετία και επιχειρήθηκε η συγκριτική αξιολόγησή τους, κυρίως, ως προς τις προτεινόμενες μεθόδους, τα χρονικά διαστήματα, την ηλικία έναρξης και λήξης. Οι οδηγίες αφορούν στον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, στο γενικό πληθυσμό, και προέρχονται από τον WHO, την USPSTF, την ACS, την ASCO, την ASCCP, το NCCS και το RANZCOG. Αποτελέσματα: Η πλειονότητα των κατευθυντήριων οδηγιών (4 στις 7) προτείνει, τα 25 έτη, για ηλικία έναρξης του προσυμπτωματικού ελέγχου, λιγότερες (2 στις 7) τα 21, και μόνο ο WHO προτείνει τα 30. Ως προς την προτεινόμενη ηλικιακή ομάδα στόχου, το αθροιστικό εύρος όλων των ηλικιών, είναι 21 ως 74 έτη. Η προτεινόμενο ηλικία διακοπής, για τις Αμερικάνικες οδηγίες είναι τα 65 έτη, εκτός από εκείνη που προτείνει είτε τα 49, είτε τα 65, είτε τα 65 ως 70 έτη, ανάλογα με τους διαθέσιμους πόρους. Οι υπόλοιπες τρεις, εκτός των Αμερικανικών, προτείνουν τα 50, τα 69 ή τα 74 έτη. Από τις περισσότερες, ωστόσο, τονίζεται εμφατικά η αναγκαιότητα κάλυψης τουλάχιστον του πληθυσμού μεταξύ 30 και 49 ετών. Ως προς τη μέθοδο ελέγχου, αναφέρονται συνολικά η κυτταρολογία, το HPV test, το Co-testing και η VIA. Μόνο η μία κατευθυντήρια οδηγία θεωρεί ισάξιας αποτελεσματικότητας τις τρεις πρώτες μεθόδους, τουλάχιστον για την ηλικιακή ομάδα των 30 ως 65 ετών. Οι περισσότερες προκρίνουν το HPV test ως καταλληλότερο και επί μη διαθεσιμότητάς του, επιτρέπουν άλλοτε άλλη μέθοδο ως εναλλακτική. Μεγαλύτερη σύγκλιση απόψεων παρατηρείται ως προς τα μεσοδιαστήματα ελέγχου. Οι περισσότερες κατευθυντήριες οδηγίες συμφωνούν πως το HPV test και το co-testing, πρέπει να διενεργούνται κάθε 5 χρόνια, ενώ η κυτταρολογία και η VIA κάθε 3 χρόνια. Η διαφοροποίηση παρατηρείται στον WHO που προτείνει τα 5 ως 10 χρόνια για το HPV test και στην ASCO που παραλλάσσει τα διαστήματα ανάμεσα σε 5ετία και 10ετία, ανάλογα με τις υποδομές. Στις περισσότερες, γίνεται αναφορά στη χρησιμότητα, κατά περίπτωση, της τεχνικής HPV τεστ, με αυτό-συλλογή, ενώ σε αρκετές επισημαίνεται η ανάγκη για εξατομίκευση, παρά τις επίσημες συστάσεις. Όλες, επίσης, συνοδεύονται από κατάταξη σε επίπεδα τεκμηρίωσης, εκτός από μία (NCCS). Συμπεράσματα: Από την ανασκόπηση των επτά κατευθυντήριων οδηγιών, παρατηρήθηκαν αρκετές συγκλίσεις και αρκετές διαφοροποιήσεις. Η τάση που διαφαίνεται είναι η πρόκριση του HPV test, ως τη μέθοδο με τα περισσότερα συγκριτικά πλεονεκτήματα, της ηλικίας έναρξης πλησιέστερα στα 25 με 30 έτη κι όχι νωρίτερα, και των μεσοδιαστημάτων ελέγχου από 3 ως 5 έτη. Η επιλογή της ηλικίας διακοπής φαίνεται να εξαρτάται περισσότερο από τους διαθέσιμους πόρους.
description: Introduction: Cervical cancer is the fourth most common cancer in women under the age of 45 and it is the third leading cause of cancer in women worldwide, after breast and lung cancer. The value of early diagnosis of cervical cancer in order to reduce its morbidity and mortality is unquestionable. Aim: The aim of the study is to describe, compare and evaluate the latest international guidelines for cervical cancer screening. Material and method: Seven guidelines, published during the last five years, were studied and their comparative evaluation was attempted, mainly in terms of the proposed methods, their time intervals, the starting and ending age. The studied guidelines concern cervical cancer screening and come from WHO, την USPSTF, την ACS, την ASCO, την ASCCP, το NCCS και το RANZCOG. Results: Most of the guidelines (4 out of 7) recommend as starting age the age of 25 years old, fewer of them (2 out of 7), the age of 21 whereas only WHO recommends the age of 30. As for the recommended screening control, age group, the cumulative range of all is 21 to 74 years of age. The age of cessation, for the American guidelines is the age of 65, except for the one which suggests either the age of 49, or 65, or 65 to 70 years, depending on settings and resources. The remaining three, apart from the American ones, suggest the age of 50, 69 or 74. From most of them, however, the necessity of covering at least the population between 30 and 49 years old is emphasized. Regarding the screening method, cytology, HPV test, Co-testing and VIA, are all mentioned. Only one guideline considers the first three methods to be equally effective, at least for the 30 to 65 age group. Most prefer the HPV test, as more suitable and if it is not available, they allow another method as an alternative. Greater consensus is observed in terms of screening intervals. Most guidelines agree that the HPV test and Co-testing should be performed every 5 years, while cytology and VIA every 3 years. The differentiation comes from WHO, which recommends the interval of 5 to 10 years for the HPV test and from ASCO, which varies the intervals between 5 to 10 years, depending on the infrastructure. The self-collection HPV test is mentioned by most of the guidelines, as a useful, on a case-by-case basis, choice. Several guidelines point out the need for individualization. All, but one (NCCS), recommendations, are accompanied with ranking levels of evidence. Conclusion: The review of the seven guidelines found convergences as well as several differences. The trend that emerges is that the HPV test is qualified as the method with the most comparative advantages, that the starting screening age closer to 25 to 30 years and not earlier is the most preferable and the same for the screening intervals of 3 to 5 years. The choice of the ending screening age appears to depend on the available resources.