Ο θάνατος του Θεού και το αίσθημα του απείρου. Έρευνα με αφετηρία τη σκέψη του Νίτσε
Creators: name: Κοντογιώργη, Ελένη Αστερίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Νίτσε
Θεός
Άπειρο
Nietzsche
God
Infinity

description: Σκοπός της διατριβής μου ήταν η σκιαγράφηση της σχέσης μεταξύ Θεού και ανθρώπου καθώς και τη κατάσταση που θα διαμορφωθεί αφότου διακοπεί η σχέση αυτή μέσα από το Θάνατο Του. Ο «θάνατος του Θεού» είναι πολύ κεντρικό καθοριστικό φιλοσόφημα, μια ρήση που ειπώθηκε από τον Νίτσε. Σύμφωνα με τον φιλόσοφο ερμηνεύεται ως ένα εσωτερικό γεγονός στο πλαίσιο του οποίου ο άνθρωπος αποφασίζει να βάλλει τέλος στη σχέση του με τον Θεό. Βασικό δεδομένο είναι η σχέση με τον εαυτό μας, με τον άλλο και με τον θάνατό μας. Αυτή η τριπλή σχέση προσδιορίζει το περιεχόμενο της ζωής μας. Αυτό που μας τρομάζει είναι ότι ο άνθρωπος ακουμπά όλο το βάρος της σχέσης του σε έναν εγγυητή. Ο οποίος εγγυητής είναι ο Θεός και είναι το πρόσωπο της απειρότητας. Ο Θεός για τον οποίο κάνει λόγο ο Νίτσε έχει τρία βασικά γνωρίσματα και είναι ο Χριστιανικός Θεός, πρώτον η αφηρημένη διάσταση, δεύτερον η εξωτερικότητα και τρίτον η κυριαρχικότητα. Όταν λοιπόν ο άνθρωπος αποκόψει τη σχέση του με το Θεό βρίσκεται μπροστά σε μια άβυσσο, ένα αδιέξοδο, από το οποίο θα πρέπει να προσπαθήσει να βγει. Άβυσσος είναι η αδιέξοδη τροπή της απειρότητας. Πρέπει να βρει τη δύναμη να βγει από αυτό το αδιέξοδο. Τείνουμε να ονομάζουμε «μεγαλείο» την ποιότητα τούτης της δύναμης που θα χρησιμοποιήσει ο άνθρωπος για να βγει από την Άβυσσο. Το μεγαλείο μπορεί να είναι θετικό είτε αρνητικό. Κυριαρχικό ή αρνητικό μεγαλείο, φαίνεται ότι ο άνθρωπος δεν ενστερνίζεται τη σκέψη με το Θεό, πολύ συχνά επιλέγει ενόσω δελεάζεται να ανοιχτεί προς κάτι υψηλότερο που τον αφορά και του οποίου τα ίχνη προσδιορίζουν την προσωπικότητά του. Οι περισσότεροι άνθρωποι επιλέγουν να αποφύγουν την ένταση της αναμέτρησης και επιχειρούν να ανταπεξέλθουν με ένα τρόπο που οι ίδιοι θα θεωρήσουν κατάλληλο. Γινόμαστε σκληροί με τον άλλο και τον εαυτό μας. Αυτό μας αλλοιώνει, γινόμαστε εγωκεντρικοί, η σχέση μας με τον άλλο γεφυρώνεται με το να κυριαρχούμε πάνω του. Το στοιχείο της αδυναμίας είναι αυτό που μας φοβίζει. Και το άλλο μεγαλείο είναι το νοσταλγικό στο οποίο ο άνθρωπος επειδή έχει αποκόψει τη σχέση του με το Θεό τη νοσταλγεί πάλι συγκεντρώνοντας όλα τα χαρακτηριστικά του Θεού στο πρόσωπό του, χρησιμοποιώντας τα ορθά διότι θέλει να επιτύχει ξανά τη σχέση αυτή που είχε με το άπειρο και να επιτύχει την εξύψωση
description: The aim of my dissertation was to outline the relationship between God and man as well as the situation to be formed after this relationship ceases through His Death. The "death of God" is a very central defining philosophy, a saying that was said by Nietzsche. According to the philosopher, it is interpreted as an internal event in which man decides to end his relationship with God. Basic is the relationship with ourselves , with the other and with our death. This triple relationship determines the content of our lives. What scares us is that man rests the whole weight of his relationship on a guarantor. Which guarantor is God and is the face of infinity. The God that Nietzsche refers to has three basic traits and is the Christian God, first the abstract dimension, second externality, and third sovereignty. So when man cut off his relationship with God he is in front of an Abyssus, a dead end, from which he should try to get out. Abyssus is the dead end of infinity. He has to find the power to get out of this impasse. We tend to call "grandeur" the quality of this power that man will use to get out of the Abyssus. The grandeur can be either positive or negative. Dominant or negative grandeur, it seems that man does not embrace thought with God, he often chooses while he is tempted to open to something higher in his mind and whose traces determine his personality. Most people choose to avoid the intensity of the confrontation and attempt to cope in a way that they will find suitable. We become hard with the other and ourselves. This alters us, we become self-centered, our relationship with each other is bridged by dominating over it. The element of weakness is what frightens us. And the other grandeur is the nostalgic or positive in which man because he has cut off his relationship with God, is nostalgic again, bringing together all the attributes of God on his face, using the right ones because he wants to re-establish his relationship with infinity and to achieve the elevation