Η Τύχη και η Αναγκαιότητα, υπό το πρίσμα της Φυσικής, της Βιολογίας και της Οντολογίας.:
Creators: name: Λαπαρίδης, Κωνσταντίνος Παναγιώτη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2013
Subjects: Τύχη
Αναγκαιότητα
Τελεολογία
Accidental
Necessity
Teleology

description: Ο κυριότερος σκοπός της εργασίας αυτής είναι να αναδείξει την εσωτερική σχέση που συνδέει την τύχη με την αναγκαιότητα, και της οποίας το ξετύλιγμα αποκαλύπτει την μορφή ενός οντολογικού εσωτερικού αιτιακού μηχανισμού, ο οποίος βρίσκεται πίσω από το παρατηρήσιμο τυχαίο. Η ύπαρξη τώρα της τύχης και γενικότερα της λογικής της δυνατότητας, μέσα σε ένα σύστημα το οποίο διέπεται από σκοπό, ο οποίος αποτελεί και την αιτία της νοηματοδότησης και του οποίου η επίτευξη εξαρτάται από τον τρόπο, αποτελεί το μεγάλο στοίχημα της εργασίας. Πρόκειται, επομένως, για μια τελεολογία της οποίας η λειτουργία δεν καθορίζεται από την επενέργεια εξωτερικών δυνάμεων και επομένως αντίστοιχης αιτιακής συμπεριφοράς, αλλά είναι προϊόν της επενέργειας εσωτερικών-εγγενών χαρακτηριστικών του συστήματος. Απόρροια αυτού είναι η ανάδειξη μιας αιτιακής δομής, η οποία ενώ στηρίζεται στην τύχη και την απροσδιοριστία, όχι μόνο δεν λειτουργεί συγκρουσιακά με την ύπαρξη του σκοπού, αλλά αντιθέτως έχει ανάγκη τον σκοπό μέσω του οποίου πετυχαίνει έναν αυτοπροσδιορισμό, ο οποίος δίνει νόημα στην τύχη και η οποία τελικά αποτελεί και τον κινητήριο μοχλό. Αξιοποιώντας επομένως το υλικό από την φυσική και την βιολογία, μέσα από τις πιο σύγχρονες ανακαλύψεις τους, οδηγούν την ανθρώπινη σκέψη στον επαναπροσδιορισμό του είδους της αιτιακότητας, απαιτώντας την δραστηριοποίηση και την συμμετοχή της φαντασίας, αλλά και της συναισθηματικής ευφυίας για την προσέγγιση των νέων μορφών λογικής. Τα παραδείγματα του DNA από την βιολογία και της απροσδιοριστίας από την κβαντική φυσική, αποτελούν ορισμένα μόνο μοντέλα στα οποία αυτό που ονομάζουμε τύχη τελικά κρύβει την πιο κομψή και εκλεπτυσμένη μορφή αιτιωδών σχέσεων, των οποίων η αναγκαιότητα εισαγάγει την έννοια του νοήματος και του σκοπού. Πρόκειται δηλαδή για μια τελεολογία, της οποίας οι κανόνες συντάσσουν μέσα στην ίδια την διαδικασία τον προσδιορισμό του συστήματος σε ένα ενδεχομενικό περιβάλλον. Είναι ο τρόπος με τον οποίο το αυτονόητο αναγνωρίζει τον μηχανισμό που το κάνει να γίνεται αυτονόητο. Η τύχη φαίνεται ως τύχη, διότι το οντολογικό περιεχόμενο του νοήματος της αιτίας βρίσκεται σε μια διαρκή κίνηση αναγνώρισης του εαυτού του. Όσον αφορά τώρα την διάρθρωση της εργασίας, αυτή αποτελείται από τέσσερα κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο αναπτύσσεται η λογική της αιτιακής σχέσης μέσα σε ένα πλαίσιο το οποίο προoικονομεί την σχέση του σκοπού με μια ενδεχομενική τελεολογία. Με αυτόν τον τρόπο, συνυπάρχει η απροσδιοριστία σε ένα τελεονομικό περιβάλλον. Στην συνέχεια, η κβαντική φυσική, σε σύνδεση με τις μαύρες τρύπες, την σκοτεινή ενέργεια και την θεωρία των υπερχορδών, αναδεικνύει νέες δομές αιτιακότητας, στις οποίες, το πιο ουσιαστικό μέρος της πραγματικότητας συντελείται στον κόσμο των δυνατοτήτων. Ένας κόσμος του οποίου η αιτιακή λειτουργία απαιτεί την συμμετοχή της συνείδησης για την μετάβαση από το ‘είναι’ στο ‘υπάρχειν’. Επιπλέον, ο χώρος της βιολογίας μπορεί με τον πλέον εντυπωσιακό τρόπο να παρουσιάσει την οργανική σχέση ανάμεσα στην τύχη και την αναγκαιότητα, μέσα από τις οντολογικά τυχαίες μεταλλάξεις στον κώδικα του DNA και οι οποίες στην συνέχεια οδηγούνται στον πλέον αυστηρό τελεονομικό μηχανισμό. Στο τελευταίο κεφάλαιο αναπτύσσεται ένας γενικότερος απολογισμός, από την φιλοσοφία της επιστήμης, προσπαθώντας να συνδεθεί με την ανθρωπολογική διάσταση του θέματος, δημιουργώντας ζητήματα ηθικής και συνείδησης. Κατά την άποψή μου, πάντως, το συμπέρασμα από την συγκεκριμένη μελέτη και εκεί που καταλήγουν όλα είναι το εξής: Ότι το τυχαίο είναι το πιο καθοριστικό στοιχείο μιας διαδικασίας η οποία δεν είναι τυχαία.
description: The main purpose of this assignment is to show off the internal relation which connects the randomness with the necessity, and the way that the relation’s unfolding, reveals the figure of an ontological internal causal mechanism, which is founding behind the observed random. The existence of luck and generally the logic of potentiality into a system which is being governed from the intention, which intention is the reason of the meaning and the accomplishment of the purpose, depends from the manner which has been chosen, and compose the important issue of the project. Therefore, it is being for a teleology, which its function is not defined from the action of external forces and therefore corresponded causal behavior, but it is product from internal action derived from the specifications of the system. As a result of that, is the elevation of a causal structure which is sustained in luck and uncertainty, not only is not operating in conflict with the existence of the intention, but on the contrary it needs the purpose, and through that succeeds a self definition, which is giving meaning to the random, and that provides the motive aspect. By developing the material from physic and biology, through the most contemporary discoveries are guiding the human thought into redetermination of the kind of causation by demanding the activation and the participation of imagination and emotional intelligence for the approach of new forms of logic. The examples of DNA from the biology and the principle of uncertainty from the quantum mechanics, compose only some models in the which the thing that we call luck, finally hides the most elegant and refined future of causal relations, where, through their necessity it is being introduced the concept of the meaning and the purpose. It is about for a teleology whose rules draw up inside the procedure itself the determination of the system into a potential environment. It is the way through the self evident recognizes the mechanism that is doing it to become self evident. The luck seems as a luck, because the ontological content of the meaning of the cause, is founding into a continuous movement of recognizing itself. About now the structure of this project, it is consisted from four chapters. In the first chapter is developing the logic of the causal relation into a frame, which forebodes the relation between the purpose and the potential teleology. With this way, it coexist the uncertainty into a determined environment. Then, the quantum physics in connection with the black holes, the dark energy and the string theory, show off new structures of causality, which includes the most essential part of the reality that takes place in the world of possibilities. A kind of a world, whose causal function, demands the participation of the consciousness for the transition from the ‘being’ to the ‘existence’. Additionally, the area of biology may contribute with the most effective way to present the organic relation between the randomness and the necessity, through the ontological random permutations into the code of DNA, and those permutations are leading in the most severe teleonomical mechanism. In the last chapter is being developed a general review from the philosophy of science which is trying to be connected with the anthropological dimension of the topic, by creating moral and consciousness issues. From my point of view, at the end of the subject, the conclusion of this theme is the following: The randomness is the most decisive element of a process which is not random.