Η διακύμανση της συγκέντρωσης της συμμετρικής διμεθυλαργινίνης στον ορό του αίματος σε σκύλους με λεϊσμανίωση
Creators: name: Γιαπιτζόγλου, Σμαρώ Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Συμμετρική διμεθυλαργινίνη
Χρόνια Νεφρική Νόσος
Λεϊσμανίωση του σκύλου
Symmetric dimethylarginine
Chronic Kidney Disease
Canine Leismaniosis

description: Η χρόνια νεφρική νόσος (ΧΝΝ) που συνδέεται με τη λεϊσμανίωση του σκύλου (ΛΣ) είναι συχνό αίτιο νοσηρότητας και θνησιμότητας. Νέοι βιοδείκτες της νεφρικής λειτουργίας, όπως η συμμετρική διμεθυλαργινίνη στον ορό του αίματος (sSDMA), μπορεί να είναι χρήσιμοι για την έγκαιρη διάγνωση της νεφρικής δυσλειτουργίας στη ΛΣ. Η sSDMA είναι ένα πρωτεϊνικό μόριο, προϊόν μεθυλίωσης της αργινίνης, με μικρό μοριακό βάρος, γεγονός που επιτρέπει τη σχεδόν εξ ολοκλήρου απέκκρισή της από τους νεφρούς. Μελέτες στους σκύλους δείχνουν ότι καθώς μειώνεται ο ρυθμός σπειραματικής διήθησης (ΡΣΔ), αυξάνει η συγκέντρωση της sSDMA. Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συγκέντρωσης της sSDMA σε σκύλους με λεϊσμανίωση, με ή χωρίς αζωθαιμία, καθώς και η διαπίστωση πιθανών συσχετισμών μεταξύ της sSDMA και της παρουσίας και της σοβαρότητας της πρωτεϊνουρίας, του μειωμένου ειδικού βάρους των ούρων και του κλινικού σταδίου της ΛΣ κατά LeishVet. Για το σκοπό αυτό, εξετάστηκαν αναδρομικά δείγματα ορού από 68 σκύλους με λεϊσμανίωση (50 μη αζωθαιμικοί και 18 αζωθαιμικοί) και 17 κλινικά υγιείς σκύλους. Αυξημένη sSDMA διαπιστώθηκε στο 26% των σκύλων με ΛΣ χωρίς αζωθαιμία, στο 83,3% των σκύλων με ΛΣ και αζωθαιμία και στο 11,8% των κλινικά υγιών σκύλων. Η συγκέντρωση της sSDMA ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στους αζωθαιμικούς σε σύγκριση με τους μη αζωθαιμικούς σκύλους με λεϊσμανίωση και συσχετίστηκε με την παρουσία και τη σοβαρότητα της πρωτεϊνουρίας, με το μειωμένο ειδικό βάρος των ούρων και με το προχωρημένο κλινικό στάδιο (στάδιο IV) της ΛΣ. Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι η sSDMA μπορεί να είναι μια χρήσιμη παράμετρος, συμπληρωματική της κρεατινίνης του ορού και του λόγου πρωτεΐνης/κρεατινίνης των ούρων (Up/c), για την έγκαιρη διάγνωση της ΧΝΝ στη ΛΣ, αλλά έχει μάλλον περιορισμένη αξία για την κλινική σταδιοποίηση της νόσου.
description: Canine leishmaniosis (CanL)-associated chronic kidney disease is a leading cause of morbidity and mortality in Mediterranean countries. Novel renal biomarkers, such as serum symmetric dimethylarginine (sSDMA), may be useful surrogates for the early detection of renal functional impairment. SDMA is a low molecular weight molecule, produced by arginine methylation, which is almost completely excreted by the kidneys. Studies show that as the glomerular filtration rate decreases, sSDMA tends to increase.The objectives of this study were to investigate sSDMA concentrations in dogs with CanL, with and without azotemia, and to establish any potential associations with the prevalence and severity of proteinuria, with the prevalence of decreased urine specific gravity and with the LeishVet-defined clinical stages of CanL. Serum samples from 68 dogs with CanL (50 nonazotemic and 18 azotemic) and 17 healthy dogs were retrospectively examined. Increased sSDMA was documented in 26% of dogs with CanL without azotemia, in 83.3% of dogs with azotemia and in 11,8% of healthy dogs. Serum SDMA was significantly higher in azotemic compared to nonazotemic dogs and was associated with the presence and severity of proteinuria, with the decreased urine specific gravity and with the advanced clinical stage of CanL. The results of the present study indicate that sSDMA may be a useful adjunct to serum creatinine and urine protein/creatinine ratio for the early detection of CanL-associated nephropathy, but it is apparently of limited value for distinguishing among the LeishVet clinical stages of CanL.