Η μακροχρόνια επίδραση της άσκησης στην αντιληπτή ποιότητα ζωής χρόνιων σχιζοφρενών
Creators: name: Θεοχάρη, Βικτωρία Σωτηρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2007
Subjects: Σχιζοφρένεια
Ποιότητα ζωής και σχιζοφρένεια
Ασκηση και σχιζοφρένεια
Προγράμματα αποκατάστασης
Schizophrenia
Quality of life and schizophrenia
Exercise and schizophrenia
Rehabilitation program

description: Τα άτομα που πάσχουν από σχιζοφρένεια έχουν χαμηλή ποιότητα ζωής, που οφείλεται κυρίως στον τρόπο ζωής, στη φύση της ασθένειάς τους καθώς και στην απουσία της φυσικής δραστηριότητας. Δεν είναι γνωστό αν οι σχιζοφρενείς δύναται να συμμετέχουν σε μακροχρόνια προγράμματα άσκησης και ποια είναι η επίδρασή της σε δείκτες της ποιότητας ζωής.Σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση της επίδρασης της μακροχρόνιας γύμνασης στην ποιότητα ζωής ασθενών με υπολειμματική σχιζοφρένεια. Τριάντα ασθενείς μέσης ηλικίας 59,96 ± 14,89 έτη, διαιρέθηκαν τυχαία σε δύο ισάριθμες ομάδες, στην ομάδα Α, η οποία συμμετείχε σε 18μηνο πρόγραμμα γύμνασης και στη Β (ομάδα ελέγχου). Βασική προϋπόθεση για τη συμμετοχή στην έρευνα αποτελούσε η νοητική κατάσταση των ασθενών με δείκτη νοημοσύνης ≥22. Στην αρχή της μελέτης, στο μέσο και στο τέλος, όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε εργαστηριακές εξετάσεις και σε έλεγχο της αερόβιας ικανότητας με την εξάλεπτη δοκιμασία βαδίσματος και συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο εκτίμησης της ποιότητας ζωής για την ευχαρίστηση και την ικανοποίηση (Q-LES-Q). Κατά την έναρξη της μελέτης δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές στις δύο ομάδες σε όλες τις μετρήσεις. Μετά τους 9 μήνες γύμνασης στην ομάδα Α, παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση της απόστασης που διανύθηκε κατά την εξάλεπτη δοκιμασία βαδίσματος κατά 14,0% (p&lt;0.05%), ενώ στους 18 μήνες κατά 44,0% (p&lt;0.05). Επίσης στο τέλος της μελέτης βελτιώθηκε η σφαιρική εκτίμηση της λειτουργικής ικανότητας κατά 12,0% (p&lt;0.05) και μειώθηκε το σωματικό βάρος των ασθενών της ομάδας Α κατά 4,0% (p&lt;0.05). Οι ασθενείς της ομάδας Α, στον τομέα δραστηριότητα από την αρχική στην τελική μέτρηση παρουσίασαν βελτίωση κατά 21,0% (p&lt;0.05), στα συναισθήματα βελτίωση από την αρχική στην τελική κατά 19,0% (p&lt;0.05), στην εργασία από την αρχική στην τελική κατά 20,0% (p&lt;0.05), στην αναψυχή αύξηση από την αρχική στην τελική κατά 51,0% (p&lt;0.05), στις κοινωνικές σχέσεις αύξηση από την αρχική στην τελική κατά 23,0% (p&lt;0.05) και στις γενικές δραστηριότητες από την αρχική στην τελική μέτρηση κατά 15,0% (p&lt;0.05). Οι τιμές στην ομάδα των μαρτύρων (ομάδα Β) δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές μεταβολές. Από τα αποτελέσματα της μελέτης διαπιστώνεται ότι η συστηματική μακροχρόνια γύμναση επέφερε σημαντική βελτίωση στην φυσική επάρκεια των σχιζοφρενών ασθενών και συνέβαλε σημαντικά στην βελτίωση της ποιότητας ζωής τους.
description: Patients suffering from schizophrenia have a low quality of life mainly, due to their way of living, the nature of their illness as well as the absence of physical activity. The is a doubt whether schizophrenics can participate in long-term exercise programs and what is its influence in indexes of quality of life.The aim of this study was to the evaluate the long-term effects of exercise training on the quality of life of patients with schizophrenia. Thirty patients, aged 60 - 14.90 years, were randomly assigned into two equal numbered groups, group A, who participated in an 18month exercise program and group B who served as controls. Basic precondition for the participation in the research was mini mental score ΅έ 22. At the begging, the middle and the end of the study all patients underwent clinical and laboratory medical exams and estimation of their aerobic ability with the 6minute walking test and filled up the questionnaire of quality of life evaluation for pleasure and content (Q-LES-Q).In the beginning of the study there were no significant differences between the two groups in all measurements. After nine months of exercise in group A, a significant increase was noticed in the distance covered during the 6minute walking test by 14,0% (p&lt;0.05%), while in 18months about 44,0% (p&lt;0.05). Additionally, in group A at the end of the study the overall evaluation of functional ability was improved by 12,0% (p&lt;0.05) and the patients΅― body weight was reduced by 4,0% (p&lt;0.05). Comparing the first and final measurements patients of group A, in the activity field showed an improvement by 21,0% (p&lt;0.05), in the emotions by 19,0% (p&lt;0.05), in work by 20,0% (p&lt;0.05), in recreation by 51,0% (p&lt;0.05), in social relationships by 23,0% (p&lt;0.05) and in general activities by 15,0% (p&lt;0.05). The was no significant difference observed in group B. Our results indicate that systematic long-term exercise training is feasible and effective in improving the functional capacity of schizophrenic patients and greatly contributed to the improvement of their quality of life.