Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης
Creators: name: Μαρκούτη, Αννα Χρήστου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Δημοσιονομική πειθαρχία
Συντονισμός οικονομικών πολιτικών
Νέα οικονομική διακυβέρνηση της ΕΕ
Financial discipline
Coordination of economic policies
New economic governance of the EU

description: Με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (1992) εγκαθιδρύθηκε η Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ) και προβλέφθηκαν τα «κριτήρια σύγκλισης» που έπρεπε να πληροί κάθε χώρα που επιθυμούσε να υιοθετήσει το νέο νόμισμα. Τα στάδια για τη μετάβαση στην ΟΝΕ καθορίστηκαν από την Έκθεση της Επιτροπής Delors το 1988. Ωστόσο, ενώ με την ίδρυση της ΟΝΕ η νομισματική πολιτική μεταβιβάστηκε στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), η οικονομική και δημοσιονομική πολιτική παρέμεινε στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, επηρεάζοντας τη σταθερότητα του κοινού νομίσματος. Έτσι, προβλέφθηκαν κανόνες εποπτείας και συντονισμού των εθνικών οικονομικών τους πολιτικών. Τα μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας που επιβλήθηκαν στα κράτη μέλη διακρίνονται σε έμμεσα και άμεσα ανάλογα με τον τρόπο που συμβάλλουν στην επίτευξη του στόχου τους. Έμμεσα μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας αποτελούν τα άρθρα 123-125 ΣΛΕΕ (πρώην 101-103 ΣΕΚ). Άμεσα μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας αποτελούν το άρθρο 126 ΣΛΕΕ και το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης (στο εξής ΣΣΑ) το οποίο ανήκει στο παράγωγο δίκαιο. Το ΣΣΑ αποτελείται αφενός από το Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, το οποίο έθεσε τα πολιτικά θεμέλια του ΣΣΑ και αφετέρου από τουςκανονισμούς 1466/1997 (προληπτικό σκέλος) και 1467/1997 (κατασταλτικό σκέλος). Το 2005 οι κανονισμοί 1466/1997 και 1467/1997 του ΣΣΑ τροποποιήθηκαν με τουςκανονισμούς 1055/2005 και 1056/2005 αντίστοιχα, με στόχο το ΣΣΑ να λαμβάνει υπόψη του σε μεγαλύτερη κλίμακα τις ιδιαίτερες εθνικές περιστάσεις που επικρατούν. Ωστόσο, η δημοσιονομική πειθαρχία και ο (χαλαρότερος) συντονισμός της οικονομικής πολιτικής πριν την κρίση του 2008 που στηριζόταν στην ΣΛΕΕ και το ΣΣΑ (1997, 2005) χαρακτηρίστηκε από μέτρια αποτελεσματικότητα. Μετά τη δημοσιονομική κρίση πολλών κρατών μελών της Ευρωζώνης, το σύστημα οικονομικής διακυβέρνησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης άλλαξε και έγινε πιο πολύπλοκο, αλλά και πιο αποτελεσματικό. Οι σημαντικότερες αλλαγές που έλαβαν χώρα είναι η ενίσχυση του ΣΣΑ (1997, 2005) με τη δέσμη των έξι νομοθετικών μέτρων, η ίδρυση μηχανισμού στήριξης των κρατών μελών, η θέσπιση ενός δημοσιονομικού συμφώνου και η ενίσχυση της εποπτείας των κρατών μελών της Ευρωζώνης με τη δέσμη των δύο νομοθετικών μέτρων. Ωστόσο, στα μέτρα που λήφθησαν για την αντιμετώπιση της κρίσης από το 2010 και μετά εμφανίζονται σημεία τριβής με τη δημοκρατία. Έτσι, παρατηρείται ενίσχυση της διακυβερνητικής μεθόδου, ενίσχυση των διακυβερνητικών οργάνων, επικράτηση της τεχνοκρατίας έναντι της πολιτικής και σημεία τριβής με τον Χάρτη της ΕΕ και την ΕΣΔΑ ως προς τη λειτουργία του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ)
description: The Economic and Monetary Union (EMU) was established by the Maastricht Treaty (1992) and "convergence criteria" that every country should respect in order to be part of the coin policy. The stages for the transition to EMU were set out in the Delors Report in 1988. However, while the monetary policy was transferred to the European Central Bank (ECB) with the establishment of EMU, economic and fiscal policy remained competence of the Member States affecting the stability of the union currency. Thus, rules that had to do with supervision and coordination of the national economy were established. The fiscal disciplines measures imposed in the Member States of the European Union (EU) are distinguished in direct and indirect with respect to their goal. The indirect measures of budgetary discipline are found in the Articles of TFEU (ex. 101-103 TEC). On the other hand, direct measures of budgetary are found in the Articles 126 of TFEU and the Stability and Growth Pact (SGP), which is part of the secondary law. The SGP consists, on the one hand, of the European Council, which laid the political foundations of the SGP and, on the other, on the Regulation 1466/1997 (preventive measure) and 1467/1997 (repressive measure). In 2005, the Regulation 1466/1997 and 1467/1997 of the SGP were amended by the Regulations 1055/205 and 1056/2005 respectively, aiming for SGP to have a larger inpact in the particular national circumstances that prevailed then. However, the fiscal discipline and the looser coordination of the economical politics before the 2008 crisis that was based on the TFEU and the SGP (1997, 2005) had a moderate efficiency. After the fiscal crisis of many Member States of EU, the economic governance system of the EU became more complex, and more efficient. The most compact changes were found in the strengthening of the SGP (1997, 2005) with six legislative measures, the foundation of a supportive mechanism for the Member States (initially EFSF and subsequently the ESM), the introduction of a financial pact and strengthen the surveillance of the Eurozone Member States with the package of two legislative measures. However, the measures that were taken to tackle the economical crisis of 2010 have some conflicts with the principals of democracy. Hence, there are observed intergovernmental strengthening methods, strengthening intergovernmental organizations, dominance of technocracy towards politics and quarrels for the EU Charter and the European Court of Human Rights (ECHR) with respect to the function of European Common Market