Η επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων στην Ελλάδα υπηκόων τρίτων χωρών
Creators: name: Κεσεδοπούλου, Φωτεινή Σταύρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: Δίκαιο καταστάσεως αλλοδαπών
Επιστροφή υπηκόων τρίτων χωρών
Παρανόμως διαμένοντες στην Ελλάδα
Aliens law
Return of third country citizens
Illegally residing in Greece

description: Η εργασία ασχολείται με την επιστροφή ως διοικητικό μέτρο απομάκρυνσης των υπηκόων τρίτων κρατών, οι οποίοι διαμένουν παράνομα στη χώρα. Η εθνική νομολογία δεν είναι ακόμη αρκετά πλούσια σε υλικό. Η θεωρητική ανάλυση του νόμου φέρνει στην επιφάνεια αντιφάσεις και προβλήματα, που οφείλονται στην κακή διατύπωση του νόμου, τα οποία προέκυψαν κατά τη μεταφορά της Οδηγίας στην ελληνική νομοθεσία. Η επιστροφή έχει θετικά και αρνητικά στοιχεία, όπως προκύπτει από την μελέτη της. Η Οδηγία της Επιστροφής, υιοθετούμενη από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την εξέλιξη του χώρου Σένγκεν. Τα κράτη εντείνουν τη συνεργασία τους, ενώ η αυστηρότητα της επιβολής της επιστροφής δεν αφήνει περιθώρια σε καταστάσεις ημι-νόμιμης κατάστασης και ανοχής σε παράνομη διαμονή. Ιδιαίτερα θετικό είναι το γεγονός, ότι τα κράτη-μέλη είναι υποχρεωμένα να τηρούν την αρχή της μη επαναπροώθησης, προστατεύοντας τα πρόσωπα που, ακόμη κι αν διαμένουν παράνομα στην επικράτεια ενός κράτους, δεν κινδυνεύουν να επιστρέψουν σε χώρο όπου απειλείται σε βάρος τους θανατική ποινή, βάναυση ή απάνθρωπη τιμωρία ή βασανιστήριο. Επίσης θετικό είναι το δικαίωμα των κρατών-μελών να χορηγήσουν ανά πάσα στιγμή άδεια διαμονής στον υπήκοο τρίτης χώρας, εισάγοντας το στοιχείο της φιλευσπλαχνίας. Οφείλεται προφανώς σε θέμα αδυναμίας προσδιορισμού της έννοιας, το γεγονός ότι ο εθνικός νομοθέτης διάλεξε να το αγνοήσει τελείως στην πράξη. Στα αρνητικά στοιχεία συγκαταλέγεται η άρνηση των κρατών-μελών να δέχονται αμοιβαία τα θετικά αιτήματα ασύλου, που έχει κατακριθεί από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Επιπλέον, ο μη υποχρεωτικός σεβασμός των δικαιωμάτων των παιδιών και των ευάλωτων περιπτώσεων, που είναι πιθανό να οδηγήσει και πράγματι οδηγεί σε καταστάσεις που έχουν χαρακτηριστεί τόσο από το ΔΕΕ όσο και από το ΕΔΔΑ ως απάνθρωπες και προσβλητικές για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα του παιδιού. Το ζήτημα της κράτησης για 18 μήνες είναι κάτι το οποίο θα έπρεπε να περιοριστεί, καθώς 18 μήνες είναι το μέγιστο της κράτησης για ποινικά αδικήματα. Δεν είναι λογικό κάποιος να κρατείται για το ίδιο διάστημα, ως διοικητικό μέτρο, για κάτι το οποίο αποτελεί διοικητική παράβαση. Άλλο είναι το θέμα φυσικά, εάν συντρέχει λόγος κράτησής του για ποινικό αδίκημα. Εξάλλου, η διαπίστωση εκ μέρους της Διοίκησης, ότι η απομάκρυνση δεν είναι δυνατή, ακόμη και αν πρόκειται για άρνηση συνεργασίας του κράτους προς το οποίο θα επιστραφεί ο κρατούμενος, θα πρέπει να οδηγεί στην άμεση απόλυσή του και στον εφοδιασμό του με την εξάμηνης διάρκειας βεβαίωση αδυναμίας απομάκρυνσης, καθώς πρόκειται για κάτι επί του οποίου ο ίδιος δεν έχει καμία απολύτως ισχύ.
description: This essay deals with the return as an administrative measure of expulsion of third country citizens, who reside illegally in the country (Greece). National case law has not yet dealt with the law in depth. Theoretical analysis of the law brings to the surface inconsistencies and problems that arise due to the bad wording of the law, which came up during the transposition of the Directive to the Greek legislation. The return has positive and negative elements, as it supervenes during its study. The Directive of Return, adopted by the European Union, is an important step towards the evolution of Schengen. The countries amplify their cooperation, while the strict enforcement of the return leaves no space for semi-legal status and tolerance towards illegal residency. The fact, that the member states are obligated to conform to the non-refoulement principle, is quite positive, as it protects persons who, even though they reside illegally in a country, face no danger of being returned somewhere, where they might face the death penalty, cruel, inhuman punishment or torture. It is also positive, that the member states have the right to provide to the third country citizen a residence permit at any given time, for reasons of compassion. It is obviously due to the fact that its meaning cannot be precisely defined, that the national legislation completely ignores it. When it comes to negative parts, one should take under consideration the denial of member-states to mutually accept the positive asylum appeals, which has been criticized by the UNHCR. Moreover, in the negative part one should consider the non-obligatory respect of children and vulnerable cases rights, which is possible to lead and it leads indeed to situations that have been characterized as inhumane and degrading to human dignity and children’s rights both by ECJ and ECHR. The issue of 18 months detention is something to be limited, as 18 months is also the maximum of detention that can be imposed for criminal acts before trial. It is not reasonable that someone could be detained for the same time, as an administrative measure, for something that is considered an administrative offence. Of course it is completely different, if the person is also detained for a criminal action. Besides, when the administration finds out, that the return is not possible, even if that is due to the denial of the receiving state to cooperate, it should immediately release the detainee, providing them with a six-month certificate of impossibility to return, as it is something they have absolutely no power on.