Effects of intravenous iron therapy in patients with heart failure and iron deficiency: A systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials
Creators: name: Κοτζαδάμης, Δημήτριος Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Ενδοφλέβια χορήγηση σιδήρου
Καρδιακή ανεπάρκεια
Σιδηροπενία
Intravenous iron treatment
Heart failure
Iron deficiency

description: Objective: To conduct a meta-analysis of randomized controlled trials that explores the effects of intravenous iron therapy in iron deficient patients (ID) with heart failure (HF) and a reduced ejection fraction (HFrEF). Data sources: Search syntax was built in order to display all relevant clinical trials in three major medical electronic databases (Medline, Embase and Cochrane). Search was restricted to English language publications, but no restrictions on publication dates were applied. Eligibility criteria: only randomized controlled trials concerning intravenous iron supplementation in adult patients with chronic HF (LVEF &lt; 45% and NYHA class II – IV) and ID (ferritin &lt; 100 μg/L or ferritin &lt; 500 μg/L but with Transferrin Saturation &lt; 20%), with or without anemia, were considered. Synthesis of results: Six randomized controlled trials with a total of 1043 patients (604 in iron arm versus 439 in control arm) met inclusion criteria. Pooled analyses based on random effects model, showed that intravenous iron treatment did not have a significant effect on all-cause mortality (OR=0.75, 95% CIs=0.4-1.42, p=0.38), but it reduced the risk of cardiovascular hospitalizations (OR=0.37, 95% CIs=0.24-0.56, p&lt;0.01) as well as the risk of the composite endpoint of all-cause mortality or cardiovascular hospitalization (OR=0.42, 95% CIs=0.29-0.59, p&lt;0.01). Furthermore, it led to an improvement of NYHA functional class (MD= -0.29, 95% CIs = -0.47 - -0.11, p=0.001), 6 Minute Walk Distance (MD= 41.47, 95% CIs = 29.3-53.64, p&lt;0.01), Visual Analog Fatigue Scale (MD= -1.1, 95% CIs = -2.42–0.21, p=0.1), Minnesota Living With Heart Failure Questionnaire (MD= -19.66, 95% CIs = -22.78 – -16.54, p&lt;0.01), Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire (MD= 5.58, 95% CIs = 3-8.16, p&lt;0.01), Patient Global Assessment (MD= 0.7, 95% CIs = 0.31-1.09, p&lt;0.01), European Quality of life-5 Dimension Visual Analog Scale (MD= 4.56, 95% CIs = 0.27-8.84, p=0.04), Left Ventricular Ejection Fraction (MD= 4.09, 95% CIs = -1.37 - 9.55, p=0.14), maximal oxygen consumption (MD= 1.34, 95% CIs = 0.61 – 2.07, p=0.0003) and laboratory parameters (Hemoglobin, Ferritin, Transferrin Saturation, NT-pro-BNP). Conclusions: Intravenous iron therapy reduces hospitalizations and improves quality of life and exercise tolerance in iron deficient HF patients.
description: Σκοπός: η διενέργεια μια μετα-ανάλυσης τυχαιοποιημένων μελετών που διερευνά τα αποτελέσματα της θεραπείας με ενδοφλέβια χορήγηση σιδήρου σε σιδηροπενικούς ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και μειωμένο κλάσμα εξώθησης. Πηγές: αναζητήθηκαν όλες οι σχετικές τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες σε τρεις μεγάλες ιατρικές βάσεις δεδομένων (Medline, Embase και Cochrane). Η αναζήτηση περιορίστηκε σε εργασίες δημοσιευμένες στην αγγλική γλώσσα, αλλά δεν τέθηκαν περιορισμοί στις ημερομηνίες δημοσίευσης. Κριτήρια καταλληλότητας: συμπεριελήφθησαν μόνο τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες που αφορούν τη χορήγηση ενδοφλέβιου σιδήρου σε ενήλικες ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια (κλάσμα εξώθησης &lt; 45% and NYHA τάξης II – IV) και σιδηροπενία (φερριτίνη &lt; 100 μg/L ή φερριτίνη &lt; 500 μg/L με κορεσμό τρανσφερρίνης &lt; 20%), με ή χωρίς αναιμία. Σύνθεση των αποτελεσμάτων: επιλέχθηκαν έξι τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες με 1043 συνολικά ασθενείς (604 στην ομάδα του σιδήρου και 439 στην ομάδα του placebo), σύμφωνα με τα κριτήρια καταλληλότητας. Οι συγκεντρωτικές αναλύσεις βασιζόμενες στο μοντέλο τυχαίων επιδράσεων έδειξαν ότι, η ενδοφλέβια χορήγηση σιδήρου δεν επηρεάζει σημαντικά τη θνητότητα από κάθε αίτιο (OR=0.75, 95% CIs=0.4-1.42, p=0.38), αλλά μειώνει τις νοσηλείες για καρδιαγγειακούς λόγους (OR=0.37, 95% CIs=0.24-0.56, p&lt;0.01), καθώς και το σύνθετο καταληκτικό σημείο της θνητότητας από κάθε αίτιο ή νοσηλείας για καρδιαγγειακούς λόγους (OR=0.42, 95% CIs=0.29-0.59, p&lt;0.01). Επιπλέον, βελτιώνει τη λειτουργική τάξη NYHA (MD= -0.29, 95% CIs = -0.47 - -0.11, p=0.001), την εξάλεπτη δοκιμασία βάδισης 6MWD (MD= 41.47, 95% CIs = 29.3-53.64, p&lt;0.01), την οπτική αναλογική κλίμακα κόπωσης VAFS (MD= -1.1, 95% CIs = -2.42–0.21, p=0.1), το ερωτηματολόγιο Minessota για ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια MLHFQ (MD= -19.66, 95% CIs = -22.78 – -16.54, p&lt;0.01), το ερωτηματολόγιο Kansas για ασθενείς με καρδιομυοπάθεια KCCQ (MD= 5.58, 95% CIs = 3-8.16, p&lt;0.01), τη συνολική αξιολόγηση ασθενούς PGA (MD= 0.7, 95% CIs = 0.31-1.09, p&lt;0.01), την οπτική αναλογική κλίμακα EQ-5D (MD= 4.56, 95% CIs = 0.27-8.84, p=0.04), το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (MD= 4.09, 95% CIs = -1.37 - 9.55, p=0.14), τη μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου pVO2 (MD= 1.34, 95% CIs = 0.61 – 2.07, p=0.0003) και τους εργαστηριακούς δείκτες (αιμοσφαιρίνη, φερριτίνη, κορεσμός τρανσφερρίνης, NT-pro-BNP). Συμπέρασμα: η θεραπεία με χορήγηση ενδοφλέβιου σιδήρου μειώνει τις νοσηλείες και βελτιώνει την ποιότητα ζωής και την ανοχή στην άσκηση σιδηροπενικών ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια.