Ο Μιχαήλο Μάρκοβιτς και ο κύκλος του φιλοσοφικού περιοδικού "Πράξις":
Creators: name: Μαυρόπουλος, Δημήτριος Παρασκευά
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Αυτοδιαχείριση
Διαλεκτική
Διανοούμενοι και κριτική
Self-managment
Dialectical
Intellectuals and critique

description: Ο πρόσφατα αποδημήσας φιλόσοφος Μιχαήλο Μάρκοβιτς(1923-2010), γνωστός στο ελληνικό κοινό από μεταφράσεις κάποιων έργων του στη δεκαετία του ΄80, υπήρξε ηγετική φυσιογνωμία του φιλοσοφικού κύκλου της «Πράξις», την εποχή που αυτή πλαισιωνόταν από τους επίσης γνωστούς στο εξωτερικό Πρέντραγκ Βρανίτσκι(1922-2002) και Γκάγιο Πέτροβιτς(1927-1993). Με το όνομα του Μάρκοβιτς συνδέεται η εργατική αυτοδιαχείριση• κοινωνικοοικονομικό πείραμα που εισήχθη, επιτακτικά και βαθμιαία, στην Ο.Σ.Δ. της Γιουγκοσλαβίας, αμέσως μετά τη σύγκρουση της χώρας με την Κομμουνιστική Διεθνή το 1949. Νέος εντάχθηκε στο ΚΚΓ, αρχικά στη νεολαία του και αργότερα υπηρετώντας στις δυνάμεις των Παρτιζάνων κατά τη διάρκεια του Λαϊκοαπελευθερωτικού Πολέμου. Ευφυής και εργατικός σπούδασε κοντά στον φιλόσοφο Ντούσαν Νεντέλκοβιτς(1899-1984), καθηγητή έδρας στη Φιλοσοφική Σχολή του Βελιγραδίου, και αργότερα στην Αγγλία κοντά στον Άλφρεντ Ευερ(-1989), όπου έγραψε διατριβή με θέμα «Η έννοια της λογικής». Η επιλογή του καθηγητή, παρότι τα ενδιαφέροντα του ήταν διαφορετικά, όπως επίσης κι αυτό που ονομάζουμε κοσμοαντίληψη, έγινε με τη σκέψη ότι «πάω εκεί όπου θα ήταν πάρα πολύ δύσκολο να περάσω και όπου αντιπροσωπεύουν ριζοσπαστικές ιδέες αντίθετες απ’ τις δικές μου. Θεωρούσα ότι αυτό θα ‘πρεπε να ‘ναι η σοβαρότερη δυνατή πρόκληση. Αν δεν ανεχτώ την οξεία κριτική στις απόψεις μου, δεν έπρεπε να αφιερωθώ στη φιλοσοφία». Ο Μάρκοβιτς θεωρείται ότι υπήρξε ο σημαντικότερος Σέρβος φιλόσοφος των τελευταίων 200 χρόνων προσανατολισμένος στον ανθρωπιστικό μαρξισμό, ενώ πολλά απ’ τα βιβλία του, ανάμεσά τους η «Διαλεκτική θεωρία της σημασίας»(1961) και οι «Φιλοσοφικές βάσεις της επιστήμης»(1981), κατατάσσονται πλέον στην παράδοση της φιλοσοφίας. Υπήρξε για δεκαετίες «αιρετικός» και «διαφωνών», ενώ με το τέλος του ψυχρού πολέμου θα συμπαραταχθεί με τις δυνάμεις του νεότευκτου Σοσιαλιστικού Κόμματος της Σερβίας, ηγέτης του οποίου ήταν ο Σλομποντάν Μιλόσεβιτς(1941-2006), συγγράφοντας το Πρόγραμμα του Κόμματος, όπως ακριβώς είχε πράξει κάποιες δεκαετίες ενωρίτερα και ο Έριχ Φρομ, με ένα αντίστοιχο Πρόγραμμα για το Σοσιαλιστικό Κόμμα των ΗΠΑ του Νόρμαν Τόμας. Γρήγορα όμως θα απογοητευτεί και θα ασκήσει έκτοτε έως το θάνατό του το Φεβρουάριο του 2010 δριμεία κριτική στις επιλογές τόσο του ΣΚΣ όσο και των κυβερνήσεων της Νέας Γιουγκοσλαβίας και Σερβίας. Εντούτοις, αυτή η έσχατη στράτευσή του θα του στοιχίσει τις κατηγορίες του «μπολσεβίκου» και του υποστηρικτή του «μεγαλοσερβικού εθνικισμού». Στην παρούσα εργασία αποτυπώνεται η θυελλώδης ζωή του Μάρκοβιτς και μαζί μ’ αυτήν γεγονότα, όπως αυτά, της σύγκρουσης Τίτο-Στάλιν, του Μάη του ’67, των φοιτητικών εξεγέρσεων στην Ανατολική Ευρώπη το ’68, την εισαγωγή της εργατικής αυτοδιαχείρισης, το κοσμοϊστορικό γεγονός της κατάρρευσης των υπαρκτοσοσιαλιστικών καθεστώτων, της εμφύλιας σύρραξης στη μετακομμουνιστική Γιουγκοσλαβία κ.ά.. Επίσης, στο κείμενο της εργασίας παρελαύνουν ονόματα γνωστών φιλοσόφων, όπως του Χέρμπερτ Μαρκούζε, του Λέσεκ Κολακόβσκι και του Ρούντολφ Καρνάπ - του οποίου τη φημισμένη ρήση «Στη λογική δεν υπάρχει ηθική. Ο καθένας μπορεί να χτίσει τη δική του λογική, δηλαδή μια μορφή γλώσσας όπως τη θέλει. Αναγκαίο είναι μόνον να εκθέσει τους κανόνες της μορφοποίησης και τους κανόνες μετασχηματισμού των προτάσεων» κριτίκαρε - με τους οποίους ο Μάρκοβιτς συνδέονταν. Δίνονται ακόμη και κρίνονται μια σειρά απόψεις του Μάρκοβιτς, όπως για το ρόλο της γραφειοκρατίας, το δημοκρατικό σοσιαλισμό, την ηθική ακεραιότητα του ατόμου, τη διαλεκτική κ. ά. Τα περιεχόμενα της εργασίας «Ο Μιχαήλο Μάρκοβιτς και ο φιλοσοφικό κύκλος της «Πράξις» έχουν ως εξής:. 1.«Έφοδος στον ουρανό». 1.α.Η γυναίκα του Σλομποντάν Μιλόσεβιτς Μίρα Μάρκοβιτς για τον Μιχαήλο Μάρκοβιτς. 1.β.Η αιτιολόγηση του τίτλου της αυτοβιογραφίας. 1.γ.Ο Παρισινός Μάης του 1968 και η φοιτητική εξέγερση στο Βελιγράδι. 1.δ.Για τον μακαρθισμό και τις κοινωνικές σχέσεις στις Η.Π.Α.. 1.ε.Οι συνθήκες εργασίας στα αμερικάνικα πανεπιστήμια και η κριτική στο σύνθημα των «ίσων ευκαιριών». 1.στ.Τα μακρινά αίτια της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας. 1.ζ.Ο υποβιβασμός των Σέρβων κομμουνιστών. 1.η.Η απόφαση της Κομίνφορμ. 1.θ.To «Γυμνό νησί». 1.ι.Ο Μίλοβαν Τζίλας για τον Μάρκοβιτς και την «Πράξις». 2.Φιλοσοφία και κριτική. 2.α.Φιλοσοφίας και διαλεκτικός υλισμός. 2.β.Ανθρωπολογική φιλοσοφία. Φιλοσοφία και ιδανικά. Το ιδανικό της πράξης. 2.γ.Η «κατάργηση της φιλοσοφίας». 2.δ.Το ιστορικό της γιουγκοσλαβικής φιλοσοφίας και οι τάσεις της. 2.ε.Οι θέσεις των δυο φιλοσοφικών ρευμάτων απέναντι στη «θεωρία της αντανάκλασης» και «η Φιλοσοφία της Φύσης». 2.στ.Περί της κριτικής και των απειλών ενάντια στη φιλοσοφική κριτική. 2.ζ.Φιλοσοφική σκέψη και γραφειοκρατία. 2.η.Κριτική στην γιουγκοσλαβική φιλοσοφία και εγγυήσεις για τον καθαγιασμό της ως φιλοσοφίας της πράξης. 2.θ.Περί των θετικών επιστημών. 2.ι.Περί ιδεολογίας και «ανθρώπινης φύσης». 3.Επίκαιρα προβλήματα της διαλεκτικής. 3.α.Η σκεπτικιστική και κομφορμιστική διαλεκτική. 3.β.Η διαλεκτική, η ιδεολογία, και οι θετικές επιστήμες. 3.γ.Η σημασία της ύπαρξης θεωρίας. 3.δ.Διαλεκτική και αλλοτρίωση. 3.ε.Οι ρίζες του σκεπτικισμού γύρω από τη διαλεκτική και η αναίρεση του. Λούκατς, Σαρτρ, Ιππολίτ. 3.στ.Ο Λούκατς, ο Σαρτρ, και η «διαλεκτική της φύσης». 3.ζ.Η έννοια της ανθρώπινης φύσης στον Μαρξ και πώς αυτή συνδέεται με τη διαλεκτική. 3.η.Το λάθος των Λούκατς και Σαρτρ και η κριτική στην θεώρησή τους όσον αφορά τη «διαλεκτική της φύσης». 3.θ.Η υπεράσπιση της «διαλεκτικής της φύσης» απ’ τον Μάρκοβιτς. 3.ι.Τα ουσιαστικά γνωρίσματα της διαλεκτικής δομής. 4.Δυνατότητες για το ριζικό εξανθρωπισμό του δυτικού πολιτισμού. 4.α.Διαπιστώσεις και η αντίφαση των αναγκών. 4.β.Η ιδιοκτησία και η ικανοποίηση των αναγκών. 4.γ.Οι νέες διαιρέσεις της εργασίας και η εκμετάλλευση. 4.δ.Οι παράγοντες της ανθρώπινης ελευθερίας και πώς επιλύεται η αντίφαση μεταξύ αυταπάτης, ψευδαισθήσεων, και γεγονότων. 4.ε.Οι ενοποιητικές δραστηριότητες και οι αποδιοργανωτικοί παράγοντες. 4.στ.Οι αναγκαίες προϋποθέσεις του εξανθρωπισμού. 4.ζ.Η «φύση του ανθρώπου» και οι αντιφατικές τάσεις. 4.η.Η διαφορετικότητα και αντιφατικότητα των ανθρώπινων λειτουργιών. 4.θ.Το ζήτημα των αντινομιών. 4.ι.Αλλοτρίωση και εξανθρωπισμός. 4.ια’.Η ριζοσπαστικοποίηση των συνθηκών όρος για τον εξανθρωπισμό του ανθρώπου. 4.ιβ’.Η αλλοτρίωση και η κατάργηση της. 4.ιγ’.Το περιεχόμενο της εκμετάλλευσης. 4.ιδ’. Περί δημοκρατίας και εκλογών. 4.ιε’.Μορφές απανθρωποποίησης και αναγκαίες και επαρκείς προϋποθέσεις για τον εξανθρωπισμό του κόσμου. 4.ιστ’.Η δύναμη της επιστήμης και η μονοπώλησή της από έθνη και κοινωνικές ομάδες. 4.ιζ’.Κοινωνική οργάνωση. 4.ιη’.Ουτοπία και πραγματικότητα. 4.ιθ’.«Ηθικά διλλήματα της επιστήμης». 4.κ.Αναλήθειες και ατελείς επιστημονικές αλήθειες. 4.κα΄.Ο ρόλος των ειδικών και η αληθινή επιστημονική διανόηση. 4.κβ’.Θετικισμός και η γνώση που αποσκοπεί στην πραγματοποίηση γενικών αξιών. 4.κγ’.Διανοούμενοι και κριτική. 4.κδ’.Πώς εννοείται η επιστήμη; 4.κε’.Καρποφόρες αλήθειες και καρποφόρες λύσεις. 5.Αυτοδιαχείριση. 5.α.Το νόημα της αυτοδιαχείρισης και το ζήτημα της προσωπικότητας. 5.β.Αρχικές και μεταβατικές μορφές της μετα-κεφαλαιοκρατικής κοινωνίας. 5.γ.Η γραφειοκρατία, η κοινωνική αυτοδιαχείριση κι ο ρόλος της διαλεκτικής. 5.δ.Η αυτοδιαχείριση και οι επιστήμες. 5.ε.Η κοινωνική αυτοδιαχείριση και η έννοια του ανθρώπου. 5.στ.Ελεύθερο ον. 5.ζ.Δημιουργικό ον. 5.η.Ον της πράξης. 5.θ.Κοινωνικό ον. 5.ι.Ορθολογιστικό ον. 5.ια’.Για την επαναστατική ελίτ. 5.ιβ’.Η σύγκρουση των διαφόρων αρχών και η επίλυση του προβλήματος. 5.ιγ’.Ο σχέσεις προλεταριακού κόμματος και επαναστατικού κινήματος. 5.ιδ’.Η ιδέα του Λένιν για τη διεύθυνση και η υπερπήδηση των φάσεων της κοινωνικής διαδικασίας. 5.ιε’.Η Ρόζα Λούξεμπουργκ κι ο αυθόρμητος χαρακτήρας της επαναστατικής διαδικασίας. 5.ιστ’.Η αναφορά στον Αντόνιο Γκράμσι. 5.ιζ’.Η μαρξική αντίληψη. 5.ιη’.Το γενικό κοινωνικό συμφέρον και η σύγκρουση με το ιδιαίτερο, προσωπικό συμφέρον. 5.ιθ’.Η αντιμετώπιση των θεωρητικών ζητημάτων. 5.κ.Περί ντετερμινισμού και ηθικής ευθύνης. 5.κα’.Η σχέση πολιτικής και ηθικής. 5.κβ’.Η δημιουργία του Homo duplex ή homo multiplex. 5.κγ’.Οι αντιφάσεις του συστήματος της αυτοδιαχείρισης στην Γιουγκοσλαβία. 6.Οι εσωτερικές αντιφάσεις των χωρών με σοσιαλιστικό σύνταγμα. 6.α.Τα χαρακτηριστικά των «Κρατών με σοσιαλιστικό Σύνταγμα» υπό το φως ενδημικών, αυτόνομων και εισαγόμενων επαναστάσεων. 6.β.Οι πολιτικο-οικονομικές αλλαγές στα «Κράτη με σοσιαλιστικό Σύνταγμα». 6.γ.Τα χαρακτηριστικά του σοσιαλιστικού συντάγματος και το περιεχόμενο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 6.δ.Η επεξήγηση των «ασυμφωνιών». 6.ε.Οι αντιφάσεις των «Κρατών με σοσιαλιστικό Σύνταγμα». 6.στ.Περί πολιτικής και η Βεμπεριανή προσέγγιση της έννοιας. 6.ζ.Περί γραφειοκρατίας και χαρακτηριστικών γνωρισμάτων του μπολσεβίκικου Κόμματος. 6.η.Η γραφειοκρατία, ο σοσιαλισμός και η επανάσταση, η αγροτική και η εργατική τάξη. 6.θ.Περί των ομάδων που αποτελούν τη γραφειοκρατία και τ’ αποτρεπτικά μέσα που αυτή χρησιμοποιεί. 6.ι.Οι τρεις κατηγορίες των διανοουμένων και η γραφειοκρατία. 6.ια’.Κατεστημένο και φιλελεύθερη φράξια. 6.ιβ’.Οι αντιθέσεις της γραφειοκρατίας και η κοινωνική πρόοδος. 6.ιγ’.Η σύγκρουση κατεστημένου-φιλελεύθερης φράξιας και οι εκδοχές της. 6.ιδ’.Πολυεθνικές κοινωνίες, εθνικές συγκρούσεις, και γραφειοκρατία. Η αντιπαράθεση κεντρικής και εθνικής γραφειοκρατίας. 7.Και Υπάρχειν και Έχειν. 7.α.Η βασική αποστολή του φιλοσόφου. 7.β.Οι τρεις κατηγορίες φιλοσόφων. 7.γ.Ο φιλόσοφος και το ιδανικό. 7.δ.Η ευθύνη του δασκάλου. 7.ε.Η ιδιότητα του μαρξιστή. 7.στ.Η κρίση για τον Κολακόβσκι, τον Μίλοβαν Τζίλας και τις απόψεις του Ειρηναίου Μπούλοβιτς. 7.ζ.Η ουσία της απαισιοδοξίας και η στάση των πρώην αγωνιστών. 7.η.Η επανάσταση και το νέο που αυτή φέρνει. 7.θ.Αυτοδιαχείριση και συνείδηση. 7.ι.Το μερικό απόρροια του γενικού; 7.ια.Ο λόγος για την ιδιοποίηση και το ερώτημα του υπάρχειν ή έχειν. 8.Τι θέλουν οι σοσιαλιστές. 8.α.Η «Ένωση για τη Δημοκρατική Πρωτοβουλία στη Γιουγκοσλαβία» και το «Δημοκρατικό Κόμμα». 8.β.Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Προγράμματος του Σοσιαλιστικού Κόμματος Σερβίας. 8.γ.Κριτική στη Δεξιά. 8.δ.Για την ιδιοκτησία. 8.ε.Η δραστηριότητα του Σοσιαλιστικού Κόμματος Σερβίας. 8.στ.Η διεθνής παρουσία του Σ.Κ.Σ.. 8.ζ.Για το δημοψήφισμα της 1ης και 2ας Ιουλίου 1990. 8.η.Η αναγκαιότητα δημιουργίας του ΣΚΣ. 8.θ.Η εξωτερική πίεση. 8.ι.Οι αιτίες του μετασχηματισμού. 8.ια’.Σχετικά με τον όρο «μπολσεβικισμό». 8.ιβ’.Η οικονομία της αγοράς και το πολυκομματικό σύστημα. 8.ιγ’.Περί «αντικομουνισμού». 8.ιδ’.Ο Άντε Μάρκοβιτς και η «Ένωση Μεταρρυθμιστών Δυνάμεων». 8.ιε’.Για την αντιπολίτευση. 8.ιστ’.Η «Praχis» και τα αντιπολιτευόμενα κόμματα. 8.ιζ’.Το πρόβλημα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. 8.ιη’.Περί των Σέρβων της Κροατίας. 8.ιθ’.Οι κοινωνικοί παραλήπτες και τα στηρίγματα του ΣΚΣ. 8.κ.Ο λόγος περί κοινωνικών τάξεων και ταξικού αγώνα. 8.κα’.Το πρόβλημα του Κοσσυφοπεδίου. 8.κβ’.Το αίτημα για συμφιλίωση, ομόνοια, αποφυγή του εμφυλίου πολέμου. 8.κγ’.Ο ορισμός των εννοιών «Δεξιά» και «Αριστερά». 8.κδ’.Τα κίνητρα στράτευσης του φιλοσόφου. 9.Αποκατάσταση της κυριαρχίας του δικαίου. 9.α.Ο δημοκρατικός σοσιαλισμός. 9.β.Ο υπαρκτός σοσιαλισμός. 9.γ.Κατάργηση του μονοπωλίου της δύναμης. 9.δ.Η δομή του κοινοβουλίου σε άνω και κάτω βουλή και το Συμβούλιο εργασίας. 9.ε.Ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες. 9.στ.Τα επιτεύγματα των αναπτυγμένων κοινωνιών. 9.ζ.Τα δικαιώματα. 9.η.Αναγκαία η οικονομική μορφή της αγοράς. 9.θ.Ο σοσιαλισμός ως μικτή κοινωνία. 10.Για μια βαλκανική συνεργασία ενάντια στη νέο - ιμπεριαλιστική ενοποίηση. 10.α.Περί ενοποίησης των Βαλκανίων. 10.β.Η ενοποίηση εκ των έξω. 10.γΠερί έθνους. 10.δ.Περί παγκοσμιοποίησης. 10.ε.Τα βαλκανικά προβλήματα. 11.Είδα τη γραπτή συμφωνία Χόλμπουργκ - Κάρατζιτς. Πώς διέλυσαν τη Σερβία. 11.α.Οι παράγοντες της αιματηρής διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας. 11.β.Το αυτοδιαχειριστικό κοινωνικό μοντέλο. 11.γ.Για το ρόλο του Σλομποντάν Μιλόσεβιτς. 12.Βιβλιογραφία.
description: The recently deceased philosopher Michaelo Markovitch(1923-2010) known to the Greek public from the translations of some of his works in the 80s, was the leading light of the philosophical circle of “Praxis”, during the time when it was framed by the equally known abroad Predrag Vranitski(1922-2002) and Jiango Petrovitch(1927-1993). The name of Markovitch is associated with the self-management of the working class; a socioeconomic experiment which was introduced imperatively and gradually, in the O.S.D. of Yugoslavia, immediately after the conflict of the country with the Communistic international in 1949. At a young age, he joined the communist party of Yugoslavia at first in the communist youth movement and later serving in the forces of the Partisans during the popular liberation war. Intelligent and hardworking he studied beside the philosophical Dusan Delkovitch(1999-1984), professor of the philosophical school of Belgrad, and later in land with Alfred Ever(1989) where he wrote a dissertation on the topic “the concept of Logic”. The professor’s choice, eventhoug his interests were different, as well as what we call cosmoperception, was made with the thought that “I am going somewhere where it would be extremely hard to be accepted and where radical ideas are represented, totally opposed to my awn. I considered that to be the most serious and hardest challenge ever. F I don’t accept the sharp criticism of my views, I shouldn’t have devoted myself to philosophy”. Markovitch is considered to be the most significant philosopher of the last 200 years, orientated to the human Marxism, while quite a few of his books amongst them, “The Dialectical theory of sense”(1961) and “the Philosophical foundations of science”(1981), are now classified as lecture of philosophy. He was a “rebel’ and a “nonconformist” for decades, while at the end of the cold war he would sympathize with the forces of the newly-born socialistic party of Serbia, whose leader was Slobodan Milosevitch(1941-2006), writing the program of the party, exactly as Eric From had acted some decades before, with an equivalent program for the American socialistic party of Norman Thomas. However, he will soon be disappointed and will harshly criticize both the choices of SKS and the governments of the New Yugoslavia and Serbia, until his death in February 2010. Nevertheless, this ultimate enrollment of his, will cost him accusations of being a “Bolshevik” and a supporter of the major Serbian nationalism. In this presentation, the tempestuous life of Markovitch is printed and along with it, events such the Tito-Stalin conflict, in May 1967, the rebellion of the university students of eastern Europe in 1968, the introduction of the self-management of the working class and the Cosmo historic event of the civil clash of after-communistic Yugoslavia a.o.. In addition, in the passage of the presentation, names of known philosophers pass through, such as Herbert Markouze, Lesek Kolakovski and Rudolf karnap-whose famous motto “In logic there is no morale. Everyone can build their own logic, which is a kind of language, as they wish. Necessary is only to display the rules of morphology and the rules of transformation of the sentences“, he criticized – with whom Markovitch was associated. Some of Markovitch’s opinions are still being evaluated, like the role of bureaucracy, the democratic Socialism, the moral integrity of the individual, Dialectics, a.o.. The contents of the presentation “Michaelo Markovitch and the circle of the philosophical magazine “Praxis” are the following: 1.”Assault in the sky” 1.a. The wife of Slobodan Milosevitch Mira Markovitch about Michaelo Markovitch. 1.b. The justification to the title of the autobiography. 1.c. The may of Paris in 1968 and the rebellion of the university students in Belgrad. 1.d. About macarthism and the social relations in the USA. 1.e. The working conditions in the American universities and the criticism towards the slogan of “equal opportunities”. 1.f. The remote causes to the breaking down of Yugoslavia. 1.g. the downgrading of the Serbian communists. 1.h. The decision of Cominform. 1.i. The :Naked island”. 1.j. Milovan Gilas about Markovitch and “Praxis” 2. Philosophy and critique 2.a. Philosophical and dialectical materialism 2.b. Anthropological philosophy. Philosophy and ideals. The ideal of practice. 2.c.The abolition of Philosophy. 2.d.The history of Yugoslavian philosophy and its inclinations. 2.e.The positions of the two philosophical trends towards “The theory f the reflection” and “The philosophy of nature”. 2.f. Regarding the criticism and the threats against the philosophical criticism. 2.g.The philosophical thought and bureaucracy. 2.h. critique of the Yugoslavian philosophy and the undertaking about the purification as philosophy of practice. 2.i. About the exact science. 2.j. About ideology and the “human nature”. 3.Timely problems of dialectics 3.a. The scepticistic and conformistic dialectics. 3.b. The dialectics, the ideology and the exact sciences. 3.c. the meaning of the existence of theory. 3.d. Dialectics and alienation. 3.e. The roots of skepticism regarding dialectics and the refutation of Loukats, Sartre, Ippolit. 3.f. Loukats, Sartre and the dialectics of nature. 3.g. The meaning of the human nature to Marx and how it is connected to dialectics. 3.h. The mistake of Loukats and Sartre and the critique in their theory concerning the “dialecrtics of nature”. 3.i. The defense of the “dialectics of nature” by Markovitsh. 3.j. The basic features of the dialectical structure. 4. Possibilities for the total humanization of the western civilization. 4.a. Possession and the satisfaction of needs. 4.b. Ascertainments and the contradiction of the needs. 4.c. The new divisions of labor and the exploitation. 4.d. The factors of the human freedom and how the contradiction between self-deception, illusions and events are resolved. 4.e. The unified activities and the disruptive factors. 4.f. The necessary conditions of humanization. 4.g. The “nature of the human being” and the controversial trends. 4.h. the dissimilarity and contradiction ofa the human functions. 4.i. the matter of lawlessness. 4.j. Alienation and Humanization. 4.k. The radicalism of the conditions, term for the humanization of the human being. 4.i. the alienation and its abolition. 4.m. The content of exploitation. 4,n. Regarding democracy and election. 4.o. Forms of dehumanization and necessary and adequate presuppotions for the humanization of the word. 4.p. The power of science and its monopolization by nations and social groups. 4.r. Social organization. 4.s. Moral dilemmas of science. 4.t. Untrue and incomplete scientific verities. 4.u. the role of the experts and the true scientific intellect. 4.v. Positivism and the knowledge which is meant for the realization of general values. 4.w. Intellectuals and critique. 4.x. how is science perceived? 4.y. fruitful truths and fruitful solutions. 5. Self-management. 5.a. The meaning of self-management and the matter of personality. 5.b. The initial and transitional forms ofa the after-capitalistic society. 5.c. Bureaucracy, the social self-management and the role of dialectics. 5.d. Self-management and the sciences. 5.e. The social Self-management and the concept of the human beings. 5.f. Free human being. 5.g. The creative human being. 5.h. The human being of practice. 5.i. the social human being. 5.j. the orthological human being 5.k. About the revolutionary elite. 5.l. The conflict of different authorities and the solution to the problem. 5.m. The relations of the proletarian party and the revolutionary movement. 5.. Lenin’s idea about the management and the surmounting of the problem. 5.o. Rosa Luxemburg and the spontaneous character of the revolutionary procedure. 5.p. The reference to Antonio Gramsi. 5.q. The marxistic perception 5.r. the common social interest and the conflict with the private, individual interest. 5.s. The confrontation of the theoretical matters. 5.t. About determinism and the moral responsibilities. 5.u. the creation of homo duplex or homomultiplex. 5.w. The contradictions of the system of self-management in Yugoslavia. 6. The internal contradictions of the countries with socialistic constitution. 6.a. The futures of the “countries with socialistic constitution” in the light of indigenous, autonomous and initiated introductory revolutions. 6.b. the polical-economical changes in the “countries with socialistic constitution”. 6.c. The features of the socialistic constitution and the content of the human rights. 6.d. The clarification of the “disagreements”. 6.e. The contradictions of the “countries with socialistic constitution”. 6.f. About politics and the Vemberian approach of the concept. 6.g.About bureaucracy and characteric features of the bolshevikian party. 6.h. The bureaucracy, socialism and the revolution, the agricultural and the working class. 6.i. About the groups which comply the bureaucracy and the deterrent means it utilizes. 6.j.The tree categories of intellectuals and bureaucracy. 6.k. Establishment and liberated faction. 6.i. The contradictions of bureaucracy of the social progress. 6. m. The conflict between the constitution-liberational factions and their versions. 6.n. Multinational societies, national conflicts and bureaucracy. The debate of central and national bureaucracy. 7. To Exist and to Posses. 7.a. The basic mission of a philosopher. 7.b. The tree categories of philosopher. 7.c. the philosopher and the ideal. 7.d. The responsibility of the teachers. 7.e. The quality of a Marxist 7.f. The crisis of Kolakovski, of Milovan Gilas and the opinions of Erenius Boulovitch. 7.g. The significance of pessimism and the position of former fighters. 7.h. The revolution and the breakthrough it brings. 7.i. Self-management and conscience. 7.j. The partial, consequence of the general part? 7.k. The reason for the privatization and the question of existing and possessing. 8.What he socialists desire. 8.a. The “unification of the Democratic Initiative in Yugoslavia”. 8.b. The special characteristics of the Program of the socialistic Party of Serbia. 8.c. Criticism of the Right party. 8.d. About possessing. 8.e. The activity of the Socialistic Party of Serbia. 8.f. The international presence of S.k.S.. 8.g. About the referendum of 1st and 2nd July, 1990. 8.h. The necessity of the formation of S.K.S.. 8.i. The external pressure. 8.j. The causes of restructure. 8.k. Regarding the term Bolshevikism. 8.l. The economy of the market and the multi-political system. 8.m. About “anticommunism”. 8.n. Ade Markovitch and “The union of the forces of the reformers”. 8.o. About the opposition. 8.p. “Praxis” and the opposition parties. 8.q. The problems of Vosnia-Erzeqovine. 8.r. About the Serbians of Croatia. 8.s. The social recipient and the support of S.K.S.. 8.t. The matter regarding the social classes and the struggle for the social classes. 8.u. The problem of Kosovo. 8.v. The reqvest for reconciliation, peace, and the avoidance of the civil war. 8.w. The definition of the concept “Right and Left Wing”. 9. The restoration of the dominance of Law. 9.a. The democratic socialism. 9.b. The existing socialism. 9.c. The abolition of the monopoly of power. 9.d. The structure of parliament to upper and lower parliament and the labor councils. 9. e. Human Rights and Freedom. 9. f. The achievement of the developed societies. 9. g. The Rights. 9. h. Necessary economical form of market. 9. i. Socialism as mixed society. 10. For a Balkan cooperation against the new-imperialistic unification. 10. a. About the unification of the Balkans. 10. b.The unification of the Balkans. 10. c. About the Nation. 10. d. About globalization. 10. e. The Balkan problems. 10. f. “I saw the written agreement Holburg-karaditch-How they disintegrated Serbia”. 11. The factors of the bloody falling down of Yugoslavia. 11. a. The self-managing social model. 11.b. About the role of Slobodan Milosevitch. 11.d. Bibliography.