Κατάσχεση εις χείρας της τράπεζας ως τρίτης:
Creators: name: Πρίφτη-Παππάς, Δωροθέα Σταύρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2015
Subjects: Κατάσχεση
Μισθός
Απόρρητο
Garnishment
Salary
Bank Secrecy

description: Το θέμα της παρούσας εισήγησης είναι η κατάσχεση εις χείρας της τράπεζας ως τρίτης, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία καθώς η πλειονότητα των συναλλαγών διεκπεραιώνεται μέσω των τραπεζών και ως εκ τούτου το πλέον σύνηθες και ενδεχομένως και το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο των οφειλετών είναι οι απαιτήσεις τους προς την τράπεζα, ήτοι οι τραπεζικές καταθέσεις. Κομβικό σημείο για το συγκεκριμένο ζήτημα αποτέλεσε ο Ν. 2915/2001, καθώς διαχώρισε πλήρως με το άρθρο 24 το ειδικό τραπεζικό απόρρητο από το ακατάσχετο των τραπεζικών καταθέσεων και κατέστησε σαφές ότι το απόρρητο των κάθε μορφής καταθέσεων σε πιστωτικά ιδρύματα δεν ισχύει έναντι του δανειστή που έχει δικαίωμα κατάσχεσης της περιουσίας του δικαιούχου της κατάθεσης. Έκτοτε η κατάσχεση εις χείρας της τράπεζας ως τρίτης αποτελεί το πλέον αποτελεσματικό μέσο αναγκαστικής εκτέλεσης για την ικανοποίηση των δανειστών. Όμως η παραδοχή αυτή δεν μπορεί να αποτελεί τον δικαιολογητικό λόγο της κατάργησης του ακατάσχετου ορισμένων απαιτήσεων, το οποίο θεσπίστηκε για την προστασία των αδυνάτων και την προστασία βασικών θεσμών, όπως της εργασίας και της οικογένειας. Ειδικότερα το συμφέρον των δανειστών για ικανοποίηση των απαιτήσεων τους, το οποίο έχει ως θεμέλιο την συνταγματική αρχή της παροχής έννομης προστασίας (άρθρο 20 Σ) δεν μπορεί να θεωρηθεί υπέρτερο της συνταγματικής αρχής της προστασίας της αξίας του ανθρώπου (άρθρο 2 παρ. 1 Σ), της οικογένειας (άρθρο 21 παρ. 1 Σ) και της εργασίας (άρθρο 22 παρ. 1 εδ. α Σ). Ως εκ τούτου η κατάργηση ουσιαστικά του ακατασχέτου του μισθού, της σύνταξης και των ασφαλιστικών βοηθημάτων με τα άρθρα 20 του Ν. 4161/2013, το οποίο ρυθμίζει την περίπτωση που ο κατασχών δανειστής είναι ιδιώτης και 4 του Ν.3714/2008, το οποίο τροποποίησε το άρθρο 31 ΚΕΔΕ (το οποίο βέβαια τροποποιήθηκε εκ νέου με το άρθρο 3 παρ. Α υποπαρ. 3 Ν. 4254/2014) και ρυθμίζει την περίπτωση που ο κατασχών δανειστής είναι το Δημόσιο, πρέπει κατά την γνώμη μου να κριθεί αντισυνταγματική, ώστε να διαφυλάσσεται η αξιοπρεπής διαβίωση όλων των ανθρώπων ανεξάρτητα από τις οφειλές τους προς ιδιώτες ή προς το Δημόσιο.
description: The aim of this thesis is to present the bank garnishment ( Bank as a third party) which in recent years has become particularly important as the majority of transactions are processed through the banks and therefore the most common and perhaps the only asset of the debtor is their bank deposits. Crucial point for this issue was the novel law 2915/2001, with its article 24 that has fully separated the special bank secrecy from the irresistibility of bank deposits and made it clear that the privacy of each type of deposits with credit institutions shall not apply to the creditor who has the right of seizing the property of the owner, beneficiary, of the account. Since then the garnishee bank (as third-party) is the most effective enforcement tool for the satisfaction of creditors. However this assumption can not be the reason for the abolition of unseizability of certain requirements, which set up to protect the weak people and protect basic institutions, such as work and family. In particular the interest of lenders to meet their requirements, which is built on the constitutional principle of providing redress (Article 20 C) can not be considered superior to the constitutional principle of protection of human dignity (Article 2 paragraph 1 S) , the family (Article 21 paragraph S) and work (Article 22 paragraph 1 subparagraph S). Therefore the elimination of the unseizability of the salary, pension and insurance aids with Articles 20 of Law 4161/2013, which governs the situation where the lender is an individual person and paragraph 4 of Law 3714 / 2008, which amended the article 31 of Code for the Collection of Debts owed to the State (KEDE) (which of course changed again with Article 3 paragraph A subparagraph 3 law 4254/2014) regulates the situation where the lender is confiscated by the State, should in my opinion be declared unconstitutional, so to maintain decent living for all people regardless of their debts to individuals or to the State.