Η οισοφαγική βηματοδότηση στη φαρμακευτική αντιμετώπιση υπερκοιλιακών ταχυκαρδιών
Creators: name: Βογιατζής, Ιωάννης Α.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2008
Subjects: Κλινική ηλεκτροφυσιολογία
Ηλεκτροφαρμακολογικές δοκιμασίες
Υπερκοιλιακές ταχυκαρδίες
Transesophageal pacing
Clinical electrophysiology
Electropharmacologic testing

description: Εισαγωγή: Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η μέθοδος της οισοφαγικής βηματοδότησης, ως διαγνωστικής τεχνικής σε ασθενείς με ΠΥΤ ή αίσθημα παλμών και η συμβολή της στην επιλογή της θεραπευτικής αντιμετώπισης με τις ηλεκτροφαρμακολογικές δοκιμασίες. Σκοπός της εργασίας είναι να διερευνηθεί κατά πόσον η χρήση της οισοφαγικής βηματοδότησης παρέχει στοιχεία που θα είναι ικανά για να καθοριστεί η αποτελεσματική φαρμακευτική αγωγή σε ασθενείς με υπερκοιλιακές ταχυκαρδίες, τόσο στην οξεία φάση, όσο και μακροχρόνια. Υλικό και Μέθοδοι: Το υλικό αποτέλεσαν 221 ασθενείς, 91 Άνδρες και 130 Γυναίκες, μέσης ηλικίας 54,63+22,36 χρόνων, που υποβλήθηκαν σε ηλεκτροφαρμακολογικές δοκιμασίες, με οισοφαγική βηματοδότηση, για τη διάγνωση και ανεύρεση του μηχανισμού της αρρυθμίας και για την εκτίμηση της προφυλακτικής αγωγής, ιδιαίτερα σε αυτούς που ανέφεραν ενοχλητική συμπτωματολογία, εξ αιτίας της αρρυθμίας. Η εκτίμηση έγινε τόσο μετά την οξεία, ενδοφλέβια χορήγηση των φαρμάκων, όσο και μετά την από του στόματος χορήγησή τους για την πρόληψη των υποτροπών. Επίσης, εκτιμήθηκε η ποιότητα ζωής των ασθενών πριν την εφαρμογή της μεθόδου και κατά τη διάρκεια του χρόνου παρακολούθησης. Αποτελέσματα: Σε 168 ασθενείς (78,87%) προκλήθηκε Υπερκοιλιακή Ταχυκαρδία από επανείσοδο στον Κολποκοιλιακό Κόμβο (ΥΤεκΚ), σε 37 ασθενείς (17,4%) προκλήθηκε Υπερκοιλιακή Ταχυκαρδία από επανείσοδο σε Παρακαμπτήριο Δεμάτιο (ΥΤεΠΔ) και σε 8 ασθενείς (3,76%) προκλήθηκε έκτοπη κολπική ταχυκαρδία. Στους 213 ασθενείς έγιναν 326 δοκιμές με φάρμακα ή συνδυασμούς φαρμάκων, δηλαδή 1,53 σχήματα θεραπείας ανά ασθενή. Ο συνολικός αριθμός των ΟΗΦΜ ήταν 502, δηλαδή 2,36 ανά ασθενή. Σε 163 ασθενείς (76,53%) η πρώτη ηλεκτροφαρμακολογική δοκιμασία θεωρήθηκε επιτυχής. Αλλά σε 50 ασθενείς (23,47%) απαιτήθηκαν και άλλες δοκιμές φαρμάκων. Όλοι οι ασθενείς ανέχτηκαν καλά την οιοσφαγική βηματοδότηση και εξήλθαν με την περισσότερο αποτελεσματική φαρμακευτική αγωγή. Όμως, 10 από αυτούς (4,62%) οδηγήθηκαν στο εργαστήριο ηλεκτροφυσιολογίας, για ηλεκτροθερμική κατάλυση, λόγω αδυναμίας λυσιτελούς αντιμετώπισης των κρίσεων και υποτροπών της αρρυθμίας φαρμακευτικά. Κατά τη διάρκεια του χρόνου παρακολούθησης οι 188 ασθενείς (88,26%) είχαν ένα πολύ καλό αποτέλεσμα. Συγκεκριμένα, οι 132 (70,21%) δεν παρουσίασαν συμπτωματολογία, ενώ οι υπόλοιποι 56 (18,05%) είχαν ελάσσονες και μη παρατεταμένες υποτροπές της αρρυθμίας, οι οποίες δεν τους δημιούργησαν προβλήματα στις καθημερινές δραστηριότητες της ζωής τους. Αυτό αποτυπώθηκε στις απαντήσεις στα ερωτηματολόγια των ασθενών στις διάφορες χρονικές φάσεις παρακολούθησης. Επίσης, με την εφαρμογή της μεθόδου στη διαγνωστική, ελαττώθηκε ο αριθμός των υποτροπών της αρρυθμίας κατά 86,77% (p&lt;0,0001) και οι ημέρες ελεύθερες συμπτωμάτων αυξήθηκαν κατά 49,42% (p=0,001). Παράλληλα μειώθηκε η συχνότητα των συμπτωμάτων κατά 83,92% (p&lt;0,001) και η βαρύτητα των συμπτωμάτων κατά 80,09% (p&lt;0,001), συγκριτικά με την περίοδο πριν από την εφαρμογή της μεθόδου στους ίδιους ασθενείς και για το ίδιο χρονικό διάστημα Συμπέρασμα: Οι ηλεκτροφαρμακολογικές δοκιμασίες, με τη χρήση της οισοφαγικής βηματοδότησης αποτελούν μία αποτελεσματική προσέγγιση για τις ΠΥΤ. Επιτρέπουν την επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής, περιορίζουν τις κρίσεις και τις υποτροπές και βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ασθενών. Η μέθοδος είναι καλά ανεκτή και χωρίς ανεπιθύμητες ενέργειες.
description: Background: Transesophageal electrophysiological studies are a relatively noninvasive means of characterizing supraventricular tachycardia in patients with disabling symptoms and testing electropharmacologically. The aim of the study was to perform electropharmacologic tests that consist of first inducing a clinical arrhythmia by transesophageal atrial pacing protocol and then evaluating the optimal antiarrhythmic drug therapy. Methods: 221 patients (91 Men - 130 Women, mean age 54.63+22.36 years) with disabling episodes of inducible supraventricular tachycardias were tested electropharmacologically by transesophageal atrial pacing. The results were compared with respect to the cause and mechanism of the tachycardias and the optimum antiarrhythmic drug, either after acute intravenous administration or during oral steady state. Quality of life of the patients due to relapses and disabling symptoms was estimated during the follow up period (1 year). Results: Using this technique we induced AVNRT in 168 patients (78.87%), AVRT in 37 patients (17.4%) and ectopic atrial tachycardia in 8 patients (3.76%). We then performed an antiarrhythmic drug test. We tested 326 drugs or combination of drugs that is 1.53 therapies per patient, before the results were considered positive. The overall number of tests was 502, that is 2.36 per patient. In 163 patients (76.53%) first electropharmacologic test was considered successful, but in other 50 patients (23.47%) more tests were claimed. All patients tolerated the procedure well and were discharged with the drug or combination of drugs judged effective. During follow up period 188 αζζελείο (88,26%) were symptoms free or had minor disablement. In addition, relapses of the tachycardia were decreased at 86.77% (p&lt;0.0001) and time where patients were symptom-free increased at 49.42% (p=0.001). Besides frequency and severity of symptoms were decreased at 83.92% (p&lt;0.001) and 80.09% (p&lt;0.001) respectively, in comparison with the time period before the application of the method. Conclusion: Electropharmacologic testing with transesophageal pacing constitutes a very good approach for inducible supraventricular tachycardias: it permits selection of optimal long-term antiarrhythmic treatment and is well tolerated, only slightly invasive and without adverse effects. Key Words: Transesophageal pacing, supraventricular tachyarrhythmias, clinical electrophysiology, electropharmacologic testing