Μελέτη της θερμικής σταθερότητας της τραντολαπρίλης παρουσία και απουσία εκδόχων:
Creators: name: Τσιαπραντά, Αγγελίνα Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: θερμική σταθερότητα
δραστική
έκδοχα
thermal stability
active pharmaceutical ingredients
excipients

description: Η μελέτη της θερμικής συμπεριφοράς δραστικών ουσιών σε υψηλές θερμοκρασίες παρέχει πληροφορίες σχετικά με την πιθανή αλληλεπίδραση δραστικής και εκδόχων, ενώ μπορεί επί πλέον να οδηγήσει στην επιλογή κατάλληλων συνθηκών για την καταστροφή τους και τη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων μετά την πάροδο της ημερομηνίας λήξεως των φαρμακευτικών προϊόντων. Η τραντολαπρίλη, είναι αναστολέας έκκρισης της αγγειοτενσίνης με αντιυπερτασική δράση. Η φαρμακευτική δραστική χαρακτηρίστηκε με την βοήθεια αναλυτικών τεχνικών όπως Φασματοσκοπία Υπερύθρου με μετασχηματισμούς Fourier (FTIR), Περίθλαση Ακτίνων Χ (PXRD), Ηλεκτρονική Μικροσκοπία Σάρωσης (SEM), Αέρια Χρωματογραφία (GLC) και Μικροσκοπία Θερμαινόμενης Τράπεζας. Επίσης η θερμική της σταθερότητα μελετήθηκε εκτενώς με θερμοαναλυτικές τεχνικές, όπως Διαφορική Θερμιδομετρία Σάρωσης (DSC) και Θερμοσταθμική ανάλυση (TGA), οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε γρήγορα και ασφαλή συμπεράσματα σχετικά με την πιθανή αλληλεπίδραση δραστικής και εκδόχων. Με βάση τα αποτελέσματα των παραπάνω αναλυτικών τεχνικών χαρακτηρισμού, διαπιστώθηκε ότι η τραντολαπρίλη παραμένει σταθερή έως την θερμοκρασία τήξης της (110oC). Επίσης, διασπάται και μηδενίζεται το στερεό της υπόλειμμα, σε χαμηλότερη θερμοκρασία παρουσία ροής αζώτου (510oC) από ότι παρουσία ξηρού αέρα (560oC). Το σημαντικότερο δε συμπέρασμα, για την σταθερότητα της φαρμακευτικής δραστικής ουσίας αποτελεί το ότι σε θερμοκρασία πάνω από το σημείο τήξης υφίσταται κυκλοποίηση (πυρηνόφιλη προσβολή) με ταυτόχρονη παραγωγή ενός μορίου νερού. Η συγκεκριμένη διαπίστωση προέκυψε με την συνδυαστική μελέτη της δραστικής με FTIR, PXRD, και DSC. Επιπλέον πραγματοποιήθηκε μελέτη τυχόν αλληλεπιδράσεων της δραστικής ουσίας με τρία ευρέως χρησιμοποιούμενα έκδοχα δισκιοποίησης, την α-μονοϋδρική λακτόζη, τη μικροκρυσταλλική κυτταρίνη και το ζελατινοποιημένο άμυλο, η οποία παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη φαρμακευτική βιομηχανία και διενεργείται με τη βοήθεια κυρίως θερμοαναλυτικών τεχνικών, όπως DSC και TGA. Από την μελέτη αυτή αποδείχθηκε ότι η τραντολαπρίλη δεν αλληλεπιδρά με κανένα από τα μελετημένα έκδοχα.
description: Trandolapril is an angiotensin converting enzyme inhibitor, used in the treatment of hypertension and in stable patients with signs of left ventricular systolic dysfunction or symptoms of chronic heart failure within the first 2 days after an acute myocardial infarction. Trandolapril was characterized by Fourier transform infrared spectroscopy (FTIR), X-ray powder diffraction (PXRD) and differential scanning calorimetry (DSC) and was found to be W crystalline polymorph. Trandolapril molecules in the crystal lattice of the W form are susceptible to hydrolysis of the lateral ester chain and undergo cyclization via intermolecular nucleophilic attack, to form substituted molecules of dipiperazine. This phenomenon was detected with DSC, thermogravimetric analysis (TGA) and FTIR. From TGA and DSC studies, trandolapril was found to be stable until the onset of its melting peak endotherm (116oC) in both nitrogen and dry air environments. In nitrogen environment trandolapril presents two major mass loss steps, while in dry air environment it presents three steps. No residual was detected above 510oC for nitrogen flow and 560oC for dry air flow. Furthermore, trandolapril was heated up to 180oC, which corresponds to the end of the first mass loss step, and then cooled down till room temperature. From DSC, FTIR and PXRD measurements it was found that the sample was no longer trandolapril. In order to investigate the possible interactions between trandolapril and commonly used excipients in commercial formulations, DSC and TGA along with PXRD and FTIR were used for compatibility studies. The results show that all three studied excipients, namely α-lactose monohydrate, microcrystalline cellulose and pregelatinised starch, are fully compatible with trandolapril, as no interaction between them was detected during their thermal treatment.