Διερεύνηση καταλληλότερου κροκιδωτικού μέσου για τη βελτιστοποίηση του σταδίου της χημικής διαύγασης της Μονάδας Επεξεργασίας Στραγγιδίων Χ.Υ.Τ. ΒΔ τομέα Ν.Θεσσαλονίκης:
Creators: name: Μανουσαρίδης, Γεώργιος Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: Στραγγίσματα
Συσσωμάτωση/Κροκίδωση
Δοκιμές κροκίδωσης
landfill leachate
Coagulation/Flocculation
Jar Tests

description: H πιο διαδεδομένη μέθοδος επεξεργασίας ΑΣΑ στην Ελλάδα είναι η υγειονομική ταφή. Ένα από τα σημαντικότερα μειονεκτήματα αποτελεί η έκλυση στραγγισμάτων, επικίνδυνων ρύπων που μπορεί να προκαλέσουν σημαντική υποβάθμιση του περιβάλλοντος, αν δεν προνοηθεί κατάλληλη συλλογή και επεξεργασίας τους. Βιολογικές και φυσικοχημικές μέθοδοι έχουν αναπτυχθεί για την επεξεργασία υγρών αποβλήτων, με δυνατότητα χρήσης και στην περίπτωση στραγγισμάτων χώρων υγειονομικής ταφής (ΧΥΤ), τα οποία παρουσιάζουν μεταβλητή σύσταση με την πάροδο του χρόνου. Για τον ΧΥΤ ΒΔ ενότητας Ν.Θεσσαλονίκης (ΧΥΤ Μαυροράχης) που μελετήθηκε τα στραγγίσματα έχουν υψηλές τιμές BOD καθώς η μονάδα βρίσκεται σε αρχικά στάδια λειτουργίας. Οι τιμές αυτές επιβάλλουν σύνθετη επεξεργασία με συνδυασμό μονάδων βιολογικής επεξεργασίας (SBR), φυσικοχημικής επεξεργασίας (συσσωμάτωση/κροκίδωση) και επεξεργασίας με μεμβράνες (αντίστροφη ώσμωση). Η αντίστροφη ώσμωση είναι μια ανερχόμενη, αλλά ευαίσθητη, μέθοδος επεξεργασίας υγρών αποβλήτων με πολύ υψηλά ποσοστά μείωσης αιωρούμενων στερεών, θολότητας καθώς και οργανικού φορτίου. Συνδυάζεται με άλλες μεθόδους επεξεργασίας, όπως η συσσωμάτωση και κροκίδωση, για την επίτευξη της βέλτιστης απόδοσης. Τα συνήθη κροκιδωτικά μέσα, όπως το θειικό αργίλιο (Al2(SO4)3), το υδροξείδιο του ασβεστίου (Ca(OH)2), ο ένυδρος θειικός υποσίδηρος (FeSO4) και ο τριχλωριούχος σίδηρος (FeCl3), είτε υποβοηθούν την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια καθίζηση, είτε χρησιμοποιούνται για την προστασία συστημάτων μεμβρανών με σκοπό τη βελτίωση της απόδοσης τους. Η απόδοση των διάφορων κροκιδωτικών μέσων μεταβάλλεται ανάλογα με τη φύση του υγρού αποβλήτου οπότε είναι αναγκαία η διενέργεια σειράς απαραίτητων μετρήσεων τόσο για τον χαρακτηρισμό των δειγμάτων όσο και για την εύρεση της καταλληλότερης ουσίας που θα οδηγήσει στο ιδανικότερο ποσοστό μείωσης. Η δοσολογία χορήγησης είναι επίσης σημαντικός παράγοντας ο οποίος πρέπει να καθοριστεί για να μην οδηγηθούμε σε αντιοικονομικές μεθόδους που δεν θα δίνουν πάντα το βέλτιστο αποτέλεσμα. Η παρούσα διπλωματική αναφέρεται συνοπτικά σε θεωρητικό επίπεδο σε όλα τα παραπάνω θέματα ενώ παρουσιάζει και τα αποτελέσματα των μετρήσεων που πραγματοποιήθηκαν για την επιλογή του καταλληλότερου κροκιδωτικού μέσου και τον προσδιορισμό της βέλτιστης ποσότητας για την Μονάδα Επεξεργασίας Στραγγιδίων (ΜΕΣ) ΧΥΤ ΒΔ ενότητας Ν.Θεσσαλονίκης.
description: The most common way to eliminate municipal solid wastes (MSW) applied in Greece is the sanitary landfilling. One of the major drawbacks of this method is the generation of heavily polluted leachates with detrimental environmental impacts if no solution for their collection and treatment is applied. Numerous treatment methods exist that can also be applied for the treatment of landfill leachates, including biological methods, physicο-chemical methods, membrane processes or a combination of all. Due to the significant variations that landfill leachates present, in both volumetric flow and chemical composition, depending among others on the sanitary landfill’s age, a combination of treatment methods is probably the best solution. In this case study Thessaloniki’s metropolitan area landfill site is going to be assessed. This sanitary landfill is a quite new one, operating a couple of years and thus releasing leachates of high organic load. These pollutants are treated on-site with the use of both biological methods (SBR), physico-chemical methods (coagulation/flocculation) and the use of reverse osmosis (RO) as the final step. Coagulation and flocculation, which can be used successfully in treating stabilized and old landfill leachates, is a widely used pre-treatment, prior to biological or reverse osmosis (R.O.) step or as a final polishing treatment step in order to remove non-biodegradable organic matter. Usual coagulants are aluminium sulphate (Al2(SO4)3), calcium hydroxide (Ca(OH)2), ferrous sulphate (FeSO4)and ferric chloride (FeCl3). These substances have variable treatment efficiency according to the leachate’s characteristics which have to be determined along with the optimum efficiency by carrying out specific analyses. The optimum coagulant dosage is also another factor that has to be defined in order to achieve the most financially feasible solution. This thesis summarizes the background theory of waste and wastewater treatment, for our case study, and presents the results of the jar test experiments conducted on Thessaloniki’s metropolitan area landfill leachates using varying coagulants, in order to eliminate turbidity, suspended solids and non-biodegradable organic matter, which affect the treatment efficiency leading to a high grade purified final effluent.