La società veneziana del Settecento tra pittura e teatro. Pietro Longhi e Carlo Goldoni a confronto
Creators: name: Aiuto, Teresa Francesco
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: Γκολντόνι - Έργα
Λόνγκι - Έργα
Θέατρο - Ζωγραφική
Goldoni - Works
Longhi - Works
Theater - Painting

description: Στην εργασία μελετούνται και συγκρίνονται τα έργα δύο μεγάλων ιταλών καλλιτεχνικών προσωπικοτήτων: Του ζωγράφου Πιέτρο Λόνγκι και του θεατρικού συγγραφέα Κάρλο Γκολντόνι. Η παράλληλη ανάλυση των έργων τους με κοινό τίτλο έχει ως στόχο να διερευνηθεί εάν οι δυο καλλιτέχνες, πραγματευόμενοι το ίδιο θέμα, τονίζουν την ίδια ή διαφορετική όψη της κοινωνίας ή των ποικίλων πτυχών της και γενικότερα εάν η ζωγραφική και η λογοτεχνική έκφραση συμπίπτουν ή διαφέρουν, ώστε, σε αυτή τη περίπτωση, να εντοπιστούν και να μελετηθούν οι συγγένειες ή οι διαφορές που θα προκύψουν. Από δομική άποψη, ο αναγνώστης, σε ένα πρώτο κεφάλαιο, οδηγείται στην κατανόηση των λόγων για τους οποίους επιλέχτηκαν οι δύο συγκεκριμένοι καλλιτέχνες και κατανοεί, χάρη στη λεπτομερή αναφορά, τις μεταξύ τους ομοιότητες και τις διαφορές, τόσο σε επίπεδο προσωπικοτήτων, όσο και έργων. Έπειτα αναφέρονται οι ιστορικές και πολιτικές συνθήκες που χαρακτήριζαν τη Βενετία κατά την εποχή στην οποία έζησαν οι δύο δημιουργοί ως βασικό αντικείμενο της έρευνας. Ακολουθούν άλλα δυο κεφάλαια με τη βιογραφία, τη σκέψη και τα έργα τους, κωμωδίες και πίνακες. Η ανάλυση των έργων που επελέγησαν, με αυστηρό κριτήριο τους τίτλους τους, αποτέλεσε το κύριο εργαλείο με το οποίο διερευνείται αν η λογοτεχνική φωνή και καλλιτεχνική απεικόνιση ταυτίζονται ή διίστανται. Εντοπίστηκαν πέντε ζεύγη έργων με κοινές λέξεις, συν ένα στο οποίο οι τίτλοι δύο πινάκων του Λόνγκι αντιστοιχούσαν με ένα πρόσωπο και μια σημαντική στιγμή της κωμωδίας «Il Campiello» του Γκολντόνι. Κάθε παράλληλη ανάλυση, πραγματοποιείται με στόχο να ερμηνευθούν ο τρόπος σκέψης του συγγραφέα και οι ανάλογες προθέσεις στις συνθέσεις του ζωγράφου, σε συνδυασμό με το γενικότερο πνεύμα της εποχής και καταλήγει σε συγκεκριμένα συλλογιστικά αποτελέσματα. Αυτά, συγκεντρωμένα στα γενικά συμπεράσματα , θα αποδείξουν ότι η ζωγραφική και η λογοτεχνική έκφραση, τουλάχιστον στις περιπτώσεις που μελετήθηκαν, ταυτίζονται, αναδεικνύοντας ανάγλυφα την εικόνα μιας εποχής γεμάτη γοητεία και ενός ιδιαίτερου και συναρπαστικού πολιτισμού.
description: In this thesis the work of two major Italian artists is being studied and compared: this of painter Pietro Longhi and playwright Carlo Goldoni. The parallel analysis of their works under a common title aims at investigating whether these two artists, dealing with the same issue, focus on the same or different aspects of society- or its various parts- and whether the artists' expression through painting and writing concur or vary on the whole, so as to spot and study the similarities and differences. Following the structure of the thesis, in the first chapter the reader is lead to understand the reason why these two artists were specifically chosen and realizes, thanks to a detailed report, the similarities and differences between them, so much in terms of personality as in terms of work.Then the historical and political conditions characterising Venice at the time when the two artists lived are mentioned as an essential element of the study. Two more chapters follow including their biographies, their thoughts and works, comedies and paintings. The analysis of the works, chosen on the strict criterion of their titles, was the main tool to investigate whether the literary voice and the artistic depiction concur or differ. Five pairs of works with common words were found, plus one in which the titles of two Longhi's paintings correspond to a character and an important moment in Goldoni's comedy "Il Campiello". Every parallel analysis is conducted in order to interpret the writer's way of thinking and the relevant intentions of the painter's settings in relation to the general spirit of the historicl era, and results to specific conclusions. All these, collected in the general conclusions, will prove that painting and literary expression- at least in the cases studied- concur, vividly depicting a historical era full of charm and an exceptional, fascinating civilization.