Το οριστικό άρθρο της Νέας Ελληνικής. Σκέψεις πάνω στην οριστικότητα και την α-πρόσωπη αναφορά
Creators: name: Τσιακμάκης, Ευριπίδης Αγγελου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Οριστικό Άρθρο
Οριστικότητα
Αναφορά
Definite Article
Definiteness
Reference

description: Η ανάπτυξη της Υπόθεσης της Φράσης Προσδιοριστικού Δείκτη (Υπόθεσης - ΦΠΔ) άλλαξε ριζικά τον τρόπο θεώρησης της ονοματικής περιοχής. Παράλληλα, εισήγαγε στα υψηλότερα δομικά στρώματα αυτής της περιοχής ένα σύνολο ασαφώς οριζόμενων εννοιών, το οποίο συνέδεσε αδιακρίτως τόσο με τα μέλη της κατηγορίας των Προσδιοριστικών Δεικτών (ΠΔ) όσο και με τις αφηρημένες λειτουργικές κατηγορίες των οποίων τα μέλη αυτά συνιστούν πραγματώσεις. Η παρούσα εργασία εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο επανεξέτασης της Υπόθεσης - ΦΠΔ, με στόχο την απόρριψη, την αποδοχή ή την εμπεριστατωμένη ενίσχυσή της. Λόγω της χαοτικά ευρείας φύσης του απώτερου στόχου της, η έρευνα περιορίζεται αναγκαστικά στη διερεύνηση μιας μόνο όψης της προβληματικής περιοχής και στο πλαίσιο μίας μόνο γλώσσας. Συγκεκριμένα, καταπιάνεται με το οριστικό άρθρο της ελληνικής και, ειδικότερα, με τις έννοιες της οριστικότητας και της αναφορικότητας που έχουν συνδεθεί άμεσα με αυτό. Ξεκινώντας από την πρώτη, η παρούσα μελέτη, αναβιώνοντας τη θεωρία του Hawkins για την οριστικότητα, καταλήγει στη διατύπωση μιας νεοχωκινικής πρότασης: η οριστικότητα στην ελληνική μπορεί να οριστεί ως συγκειμενικά περιοριζόμενη καθολική ποσοτικοποίηση. Το ελληνικό οριστικό άρθρο προκύπτει, λοιπόν, ως ένας ιδιαίτερος τελεστής ποσοτικοποίησης. Ωστόσο, η έρευνα αναδεικνύει το άρθρο και ως αναφορικό τελεστή. Η διερεύνηση της σχέσης του με τη δεύτερη κεντρική έννοια, την αναφορικότητα, αποκαλύπτει μια εξαιρετικά στενή σύνδεση των δύο. Το ελληνικό άρθρο προκύπτει τελικά ως ο πλέον αμαρκάριστος αναφορικός τελεστής που διαθέτει η γλώσσα, προσιδιάζοντας λειτουργικά στην κατηγορία των προσωπικών αντωνυμιών. Έναντι της πρότασης λειτουργικής διχοτόμησης της κατηγορίας του ελληνικού οριστικού άρθρου, επιλέγεται η αιτιολογημένη ταύτιση της συγκειμενικά περιοριζόμενης ποσοτικοποίησης με την αναφορά - με την ιδέα ότι η πρώτη συνιστά έναν ιδιαίτερο τύπο της τελευταίας - ως μέσο συμβιβασμού των φαινομενικά αντικρουόμενων πορισμάτων της μελέτης
description: The introduction of the Determiner Phrase Hypothesis (DP - Hypothesis) radically changed the landscape of the nominal domain. At the same time, it introduced a new set of vaguely defined concepts at the higher layers of this domain. These concepts were indiscriminately associated both with the members of the category of Determiners (Dets) and with the abstract functional categories these Determiners realize. The present paper forms part of a much wider research agenda aiming at untangling the DP - Hypothesis net. Due to the chaotic nature of this bigger purpose, the study is restricted to examining just one aspect of the problematic area, and within the limits of one single language. More specifically, it inspects the Greek definite article and, in particular, the very concepts of definiteness and referentiality, due to the allegedly strong relation they bear to this specific morpheme. As far as definiteness is concerned, the effective revival of the theory of Hawkins leads to the proposal of a neo-Hawkinean theory of definiteness. According to this, definiteness in Greek can be described as contextually restricted exhaustive quantification. Consequently, the Greek definite article emerges as a special type of quantifier. However, the present study also leads to the identification of the Greek definite article as a referential operator. The examination of the second concept under study, referentiality, reveals that the article bears a very strong relation to reference. As a matter of fact, the Greek definite article seems to be the most unmarked referential operator available in Greek, functionally paralleling the category of personal pronouns. Instead of choosing the way of functionally splitting the category of the Greek definite article, the present paper favors the analysis of contextually restricted exhaustive quantification as a sub-type of reference, thus compromising the seemingly conflicting findings of the study