Τά μυστήρια τῆς Ὀρθοδόξου Ὲκκλησίας κατά τόν ἅγιο Συμεών Θεσσαλονίκης. Ἱστορικολειτουργική και τελετουργική προσέγγιση
Creators: name: Πίπη, Ευσεβία Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2015
Subjects: Συμεών Θεσσαλονίκης
Μυστήρια
Ορθοδόξου Εκκλησίας
Symeon Thessalonikis
Sacramental Mysteries
Orthodox Church

description: Σκοπός της μεταπτυχιακής αυτής μελέτης, που έχει ως θέμα «Τα μυστήρια της Ορθοδόξου Εκκλησίας κατά τον Άγιο Συμεών Θεσσαλονίκης. Ιστορικολειτουργική και τελετουργική προσέγγιση», προσπαθήσαμε να ανακαλύψουμε και να ανασύρουμε μέσα από το πλούσιο έργο του αγίου, την στερεά τροφή σχετικά με τα μυστήρια, που ο ίδιος παρέθεσε τόσο στους πιστούς της εποχής του, όσο και στους πιστούς των μετέπειτα εποχών που αναζητούν την αληθινή λατρεία του Θεού και τον αγιασμό. Ερευνήσαμε τα μυστήρια μέσα από τα συγγράμματα του αγίου, από απόψεως Θεολογικής, Ιστορικής και Τελετουργικής. Ο άγιος Συμεών, που έζησε κατά τον ΙΔ΄ αιώνα, ήταν πολυγραφότατος και μας άφησε ως παρακαταθήκη ένα πλούσιο συγγραφικό έργο σχετικά με τη θεία λατρεία. Τα έργα του «Διάλογος», «Ερμηνεία», «Αποκρίσεις» προς τον Πενταπόλεως Γαβριήλ, και η πραγματεία του «Περί ιερωσύνης», που βρίσκονται στην Patrologia Graeca, έκδοση J.- P. Migne, τόμος 155, απετέλεσαν την βάση για την έρευνα και εκπόνηση της μελέτης αυτής. Ο μύστης των μυστηρίων άγιος Συμεών, αναφερόμενος στο εισαγωγικό μυστήριο του Βαπτίσματος, το οποίο ονομάζει μυστήριο της γεννήσεως, τονίζει πόσο βασικό είναι, αφού με αυτό επιτυγχάνεται η αναγέννηση, η ανάπλαση, η κάθαρση , ο φωτισμός και η υιοθεσία. Στηλιτεύει τις κακοδοξίες των Λατίνων, που ήταν ένας μεγάλος κίνδυνος για την εποχή του. Το Χρίσμα, που είναι το δεύτερο κατά σειρά μυστήριο που δέχεται κάθε πιστός, το ονομάζει μυστήριο της τελειώσεως της ψυχής. Το θεωρεί αναγκαίο, γιατί διαφορετικά θεωρεί «ἀχαρίτωτον» όποιον δεν σφραγίζεται κατά Χριστό, αφού δεν του μεταδίδονται τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Το τρίτο και τελευταίο από τα εισαγωγικά μυστήρια, η Θεία Ευχαριστία, είναι το μυστήριο που φανερώνει το μέγεθος της αγάπης του Θεού προς τον πτωτικό άνθρωπο. Αφιερώνει ο άγιος ολόκληρη πραγματεία για το μέγα μυστήριο της Ιεροσύνης, το οποίο θεωρεί έργο των αγγέλων και πηγή χαρισμάτων, αφού έχει τις ρίζες του στον ίδιο τον Χριστό, που είναι ο πρώτος αρχιερέας. Τονίζει το μεγαλείο της ιεροσύνης και την καθαρότητα που πρέπει να διακρίνει όλους τους λειτουργούς. Δεν παραλείπει ο ιεράρχης Συμεών να ασχοληθεί και με το μυστήριο του γάμου, προσφέροντάς μας τις ορθές θεολογικές γνώσεις για το μυστήριο. Μετά την εκούσιά μας πτώση, άφησε ο Θεός για τη δική μας ταπείνωση, να ενεργούμε όπως και τα ζώα, ώστε να θυμόμαστε που υποβιβάσαμε την ανθρώπινη φύση. Παρά ταύτα, ο Θεός ευλόγησε το γάμο και την εξ αυτού παιδοποιία, φανερώνοντάς μας πως δεν αποτελεί εμπόδιο στο να ευαρεστήσουμε στο Θεό. Αναφέρει πως με το μυστήριο της Μετανοίας έχουμε τη δυνατότητα να επανέλθουμε στην πρώτη κατάσταση της χάριτος. Φανερώνεται έτσι η φιλανθρωπία του Θεού και μας δίνει πάλι την δυνατότητα επιστροφής, διαφορετικά θα ζούμε στη ζόφωση και τη δυσωδία. Αναφέρει ο άγιος το μυστήριο του Ευχελαίου ως το τελευταίο μυστήριο και έβδομο από τα επτά συγκεκριμένα μυστήρια. Προσφέρεται τόσο για την θεραπεία των ψυχών όσο και των σωμάτων. Στην σημερινή του μορφή έφτασε κατά το ΙΓ΄αιώνα.
description: In this postgraduate study, that has as a subject «The Sacramental Mysteries of the Orthodox Church according to Saint Simeon of Thessaloniki. Historico-liturgical and Telaturgigal approach», we have tried to discover and to pull out through the rich work of the Saint the solid spiritual food with regards to the Sacraments, that he has passed on both to the faithful of his time and to the faithful of future generations who seek the genuine worship of God and sanctification. Saint Simeon, who lived during the fourteenth century, had written many documents and left us as a testimony a rich selection of works, particularly and extensively dealing with divine worship. His works «Dialogue», «Hermeneia», «Responses towards Pentapoleos Gabriel», and his treatise «About Priesthood», that are found in Patrologia Graeca, publication J.- P. Migne, volume 155, constituted the basis for the research and development of this study. Saint Simeon, the mystic of the Sacraments, referring to the introductory Sacrament of Christening, which is known as the Sacrament of birth, stresses how important it is, since through this Sacrament, rebirth, reformation, cleansing, enlightenment and adoption are achieved. He stigmatizes the erroneous beliefs of the Latins, which as was mentioned before, were a big danger during his time. Chrismation, which is the second Sacrament in line in which every faithful person partakes, he calls the Sacrament of the perfection of the soul. He considers it necessary, because otherwise he considers whoever is not sealed in Christ as «not blessed», since the gifts of the Holy Spirit have not been transferred to him. The third and last of the introductory Sacraments, the Divine Eucharism (Lord’s Table), is the Sacrament that reveals the size of the love of God towards the fallen person. The Saint dedicates an entire treatise for the major Sacrament of Priesthood, which he considers as the work of Angels and as a source of spiritual gifts, since it has its roots directly from Christ, who is the first Archpriest. He stresses the greatness of priesthood and the purity that should distinguish all priests. Saint Simeon does not omit to also deal with the mystery of marriage, offering us correct theological knowledge about this mystery. After our voluntary fall, God allowed for our humility, to act as animals do, so that we remember how we have degraded human nature. Despite this, God blessed both marriage and the bearing of children, revealing to us that marriage is not an obstacle in pleasing God. He mentions that through the Sacrament of Repentance, we have the possibility of coming back to the original state of grace. In this way, the love of God for mankind is revealed and God once again provides us with the possibility of return, otherwise we would be living in darkness and stench. The Saint mentions the Sacrament Eucheleon as the last Sacrament of the seven particular Sacraments. It is offered both for the healing of the soul as well the flesh. It has reached its current form since the thirteenth century.