Other-initiation of repair in Greek talk-in-interaction
Creators: name: Κωνσταντακόπουλος, Ευστάθιος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Ετεροεγειρόμενη διόρθωση
Ανάλυση συνομιλίας
Διεπίδραση στην ελληνική
Other-initiated repair
Conversation Analysis
Greek talk-in-interaction

description: The aim of this Diploma Thesis is to provide a systematic overview of the conversation analytic concept of other-initiated repair in the Greek language. Other-initiated repair is one realization of the phenomenon of repair, which refers to “practices for dealing with problems or troubles in speaking, hearing or understanding the talk in conversation” (Schegloff, 2000, p. 207). It has been extensively studied in the literature, mainly for English, but also for other languages, over the last fifty years; nevertheless, few works have shed light on other-initiated repair in Greek. The turn that caused the trouble is known as the trouble source turn. The turn which delivers the repair is called the repair solution. Prior studies have shown that there are different ways of repair initiation (known as ‘weaker’ or ‘stronger’) depending on the different degree of the repair initiator’s understanding of the previous turn. The most prominently featured formats of other-initiated repair in the literature are three: open initiation formats, which comprise of interjections, the wh-question word equivalent of “what” and formulaic/ apologetic expressions; restricted initiation formats, which can include wh-question words, repetition of the prior turn (partial or full) or a combination of the above; and candidate understanding formats, which provide a possible solution to the trouble for (dis)confirmation from the interlocutor. In all of these cases, the repair sequence halts the progressivity of the conversation and looks back to the previous discourse in order to resolve a problem. The problem can range from linguistic (at the level of the words used) to cognitive (at the level of the thought conveyed); in the latter case, repair can function as a vehicle for disagreement. The methodological tools used in this study include the conversation analytic approach and Dingemanse et al.’s (2016) repair coding scheme, a tool designed from a pragmatic typology perspective, in order to compare the findings of this analysis with those of other languages. The analysis demonstrates that Greek has a lot of similarities in the way that repair initiation is formed, albeit with alterations to some words or phrases used for the initiation. The analysis provides a preliminary mapping of other-initiated repair forms and functions in Greek conversation and sheds light onto the comparative study of conversational structures in Greek and other languages.
description: Στόχος της παρούσας Διπλωματικής Εργασίας είναι η συστηματική εξέταση της ετεροεγειρόμενης διόρθωσης στη διεπίδραση στην ελληνική, από τη σκοπιά της ανάλυσης συνομιλίας. Η ετεροεγειρόμενη διόρθωση είναι μία έκφανση του φαινομένου της διόρθωσης, που αναφέρεται σε «πρακτικές για την αντιμετώπιση προβλημάτων στην ομιλία, ακρόαση ή κατανόηση της ομιλίας στη συνομιλία». (Schegloff, 2000, σελ. 207). Έχει μελετηθεί εκτενώς στη βιβλιογραφία, κυρίως για την αγγλική γλώσσα, τα τελευταία πενήντα χρόνια· ωστόσο, ελάχιστες μελέτες έχουν διερευνήσει την ετεροεγειρόμενη διόρθωση στα ελληνικά. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι έναρξης της ετεροεγειρόμενης διόρθωσης ανάλογα με το διαφορετικό βαθμό κατανόησης της/του ομιλήτριας/τή που ξεκινά τη διόρθωση. Συγκεκριμένα, οι κύριες μορφές έναρξης ετεροεγειρόμενης διόρθωσης είναι οι εξής: μορφές ανοικτού τύπου, οι οποίες αποτελούνται από επιφωνήματα/πραγματολογικά μόρια, την ερωτηματική λέξη «τι» και φορμουλαϊκές/απολογητικές εκφράσεις· μορφές κλειστού τύπου, οι οποίες περιλαμβάνουν ερωτηματικές λέξεις, επανάληψη της ομιλίας της προηγούμενης συνεισφοράς (μερική ή πλήρης) ή συνδυασμό των παραπάνω· και μορφές υποψήφιας κατανόησης, που παρέχουν μια πιθανή λύση στο πρόβλημα προς επιβεβαίωση ή απόρριψη από την/τον συνομιλήτρια/τή. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, η αλληλουχία της ετεροεγειρόμενης διόρθωσης διακόπτει την προοδευτικότητα της συνομιλίας και ανατρέχει στην προηγούμενη ομιλία για να επιλύσει το πρόβλημα. Το είδος του προβλήματος μπορεί να ποικίλει, για παράδειγμα μπορεί να είναι γλωσσικό (δηλαδή να αφορά τις λέξεις που χρησιμοποιούνται) ή γνωστικό (δηλαδή να αφορά τη σκέψη που μεταφέρεται)· στη δεύτερη περίπτωση, η ετεροεγειρόμενη διόρθωση μπορεί να είναι όχημα για την έκφραση διαφωνίας. Τα μεθοδολογικά εργαλεία που χρησιμοποιούνται σε αυτή τη μελέτη προέρχονται από την ανάλυση συνομιλίας και το σχήμα κωδικοποίησης της διόρθωσης των Dingemanse et al. (2016), που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της πραγματολογικής τυπολογίας. Η ανάλυση δεδομένων από φυσικές συνομιλίες δείχνει ότι η ελληνική έχει πολλές ομοιότητες στον τρόπο με τον οποίο σχηματίζεται η ετεροεγειρόμενη διόρθωση, με ορισμένες διαφοροποιήσεις ως προς τα λεξικά στοιχεία που χρησιμοποιούνται. Η ανάλυση καταλήγει σε μια προκαταρκτική περιγραφή των μορφών και λειτουργιών της ετεροεγειρόμενης διόρθωσης στη διεπίδραση στην ελληνική και παρέχει χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με τη συγκριτική μελέτη των δομών της διεπίδρασης στην ελληνική και σε άλλες γλώσσες.