Αξιολόγηση in vitro της κυτταροτοξικότητας του υποχλωριώδους νατρίου, του EDTA, της χλωρεξιδίνης και των συνδυασμών τους
Creators: name: Βουζαρά, Τριανταφυλλιά Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: Κυτταροτοξικότητα
Συνδυασμοί υγρών διακλυσμών
Χλωρεξιδίνη
Cytotoxicity
Irrigant combinations
Chlorhexidine

description: Σκοπος της διπλωματικής εργασίας ήταν η διερεύνηση της κυτταροτοξικότητας τριών υγρών διακλυσμών όταν εφαρμόζονται μεμονωμένα ή σε συνδυασμό.Χρησιμοποιήθηκε η κυτταρική σειρά ανθρώπινων ινοβλαστώνMRC5, τα οποία καλλιεργήθηκαν σε τυπικές συνθήκες επώασης (37˚ C, 5% CO2 , 100% σχετική υγρασία). Τα υγρά διακλυσμώνNaOCl, EDTA καιCHX μελετήθηκαν μεμονωμένα και σε συνδυασμούς ανα δύο. Η κυτταροτοξικότητα μελετήθηκε σε δύο χρόνους έκθεσης (6hκαι 24h) με τη χρωματομετρική μέθοδο της Σουλφοροδαμίνης Β (SRB) συγκριτικά με τους μάρτυρες.Aπεικονίστηκαν οι καμπύλες βιωσιμότητας των κυττάρων και προσδιορίστηκαν οι IC50των υγρών διακλυσμών. Η ανάλυση της κυτταρικής βιωσιμότητας της αλληλεπίδρασης των υγρών διακλυσμών, καθώς και ο υπολογισμός του CI έγινε με το λογισμικό CalcuSyn. Η στατιστική ανάλυση έγινε τημέθοδο ανάλυσης της διακύμανσηςμονής κατεύθυνσης (one-wayanalysisofvariance,ANOVA) και με τη δοκιμασία σύγκρισηςposthoc (posthoccomparisontest). Γιατηνανάλυσητωνδεδομένωνχρησιμοποιήθηκετολογισμικό SPSS 17.Ταυγράδιακλυσμούεμφάνισανκυτταροτοξικότηταδοσοεξαρτώμενη και χρονοεξαρτώμενη. Η χλωρεξιδίνη ήταν το πιο κυτταροτοξικό διάλυμα, ακολουθούμενη από το υποχλωριώδες νάτριο, ενώ το EDTA ήταν το λιγότερο κυτταροτοξικό υγρό διακλυσμού. Οι διαφορές μεταξύ των διαλυμάτων ήταν στατιστικά σημαντικές. Σύμφωνα με το λογισμικό Calcusynοι συνδυασμοί NaOCl/CHXκαι NaOCl/EDTA ήταν κυρίως ανταγωνιστικοί, ενώ ο συνδυασμός EDTA/CHX παρουσίασε αθροιστική προς ανταγωνιστική δράση.Η χλωρεξιδίνη ήταν πιο κυτταροτοξική από το NaOCl και το EDTA. Η συνδυασμένη δράση των παραπάνω υγρών διακλυσμού δεν αύξησε το βαθμό κυτταροτοξικότητάς τους.
description: The aim of thepresent thesis was to evaluate the capacity of commonly used root canal irrigants to induce cytotoxic effects, when applied singly or in combination. The hypothesis tested was that the irrigants were less cytotoxic when applied in combination than independently. MRC5 cells were grown as monolayer cultures at 37˚ C in an atmosphere containing 5% CO2 in air and 100% relative humidity. Cells were exposed to sodium hypochlorite (NaOCl), ethylenediaminetetraaceticacid (EDTA), chlorhexidine (CHX) and their combinations (NaOCl/EDTA, NaOCl/CHX, EDTA/CHX) in serial dilutions. Growth medium was Dulbecco’s modified Eagle’s medium supplemented with 10% foetal bovine serum and antibiotics and was used as control. The effect on cell survival was estimated after 6 and 24 h of exposure by means ofthe sulforhodamine B assay, in reference to controls.Dose–response curves were plotted, and 50% inhibitorydoses (IC50) were subjected to statistical analysis (ANOVA and post hoc comparison test). Analysis of cell survival and interaction of the irrigantswas performed using CalcuSyn dose effect analyzer software to calculate a combination index (CI). The tested irrigants were cytotoxic in doseandtime-dependent manner. CHX was the most cytotoxic irrigant tested, followed by NaOCl, whilst EDTA was the least cytotoxic irrigant tested. The difference between CHX and NaOCl was significantas well as between NaOCl and EDTA. Based on CalcuSynmodelling, a mainly antagonistic effect was recorded with NaOCl/CHX and NaOCl/ EDTA combinations. The combination EDTA/CHX had an additive to antagonistic effect. Conclusions CHX was significantly more cytotoxic than NaOCl and EDTA. NaOCl was significantly more cytotoxic than EDTA. The combined action of irrigantsdid not produce a significant increase in their cytotoxicity.