Η επίδραση της φυσικής δραστηριότητας σε ασθενείς με προϋπέρταση
Creators: name: Κελεμάνης, Ιωάννης Βασιλείου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Αρτηριακή υπέρταση
Προϋπέρταση
Φυσική δραστηριότητα
Καρδιαγγειακός κίνδυνος
Arterial hypertension
Prehypertension
Physical exercise
Cardiovascular risk

description: Η αρτηριακή υπέρταση (ΑΥ) είναι η συχνότερη χρόνια καρδιαγγειακή νόσος ανά την υφήλιο. Οι ασθενείς που πάσχουν από ΑΥ βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο σωρείας θανατηφόρων καρδιαγγειακών συμβαμάτων όπως μεταξύ άλλων το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και το έμφραγμα του μυοκαρδίου. Ασθενείς των οποίων η αρτηριακή πίεση (ΑΠ) είναι αυξημένη πέραν των φυσιολογικών ορίων, όμως δεν πληρούν τα κριτήρια της ΑΥ, εντάσσονται στην κατηγορία της προϋπέρτασης. Καθώς ο καρδιαγγειακός κίνδυνος που συνοδεύει την ΑΥ αυξάνει γραμμικά όσο αυξάνει η ΑΠ, οι προϋπερτασικοί ασθενείς βρίσκονται επίσης σε αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο σε σχέση με υγιή άτομα. Παρά ταύτα, τα περισσότερα αντιϋπερτασικά φάρμακα δεν έχουν ένδειξη για χρήση σε αυτή την ομάδα ασθενών, με αποτέλεσμα η φυσική εξέλιξη της προϋπέρτασης να είναι η περαιτέρω αύξηση της ΑΠ με αποτέλεσμα την μετεξέλιξη σε ΑΥ. Η φυσική άσκηση έχει αποδειχθεί επανειλημμένα ότι βελτιώνει την πρόγνωση των ασθενών με ΑΥ, ενώ ενδέχεται να προφυλάσσει υγιή άτομα από το να εκδηλώσουν τη νόσο. Η μελέτη της επίδρασης της φυσικής άσκησης σε προϋπερτασικά άτομα έχει αποφέρει ενδείξεις ότι η τακτική άσκηση μπορεί να προλάβει την εξέλιξη σε ΑΥ ή ακόμη και να οδηγήσει σε επιστροφή της ΑΠ στα φυσιολογικά επίπεδα. Σκοπός: Η διερεύνηση της συσχέτισης των επιπέδων φυσικής δραστηριότητας με την επίπτωση προϋπέρτασης και υπέρτασης. Ασθενείς-Μεθοδος: Πραγματοποιήθηκε διατομεακή μελέτη σε σαράντα (40) υγιείς άνδρες, που είχαν προγραμματίσει οικειοθελώς προληπτική εξέταση σε καρδιολογικό ιατρείο. Κριτήριο εισαγωγής ήταν η ηλικία μεταξύ 40-50 έτη. Στους συμμετέχοντες χορηγήθηκε το ερωτηματολόγιο ποσοτικοποίησης της φυσικής άσκησης IPAQ, το οποίο αξιολογήθηκε ημι-ποσοτικά για να χωρίσει τους ασθενείς σε κατηγορίες, Αποτελέσματα: Η διάμεση ηλικία ήταν 44.5 [8] έτη. Με βάση τα αποτελέσματα του IPAQ κατηγοριοποιήθηκαν σε ασθενείς χαμηλής (18 ασθενείς – 43%), μέτριας (11 ασθενείς -28%) και υψηλής (11 ασθενείς – 28%) φυσικής δραστηριότητας. Η μέση συστολική ΑΠ των συμμετεχόντων ήταν 122±11 mmHg ενώ η μέση διαστολική ΑΠ ήταν 77±8 mmHg. Βάσει της μέτρησης της ΑΠ ιατρείου, 17 άτομα (43%) είχαν φυσιολογική πίεση, 21 (53%) ήταν προϋπερτασικοί και 2 (5%) άτομα διαγνώστηκαν με ΑΥ. Δε βρέθηκε σημαντική συσχέτιση μεταξύ επιπέδων δραστηριότητας και συστολικής ή διαστολικής αρτηριακής πίεσης (rspearman=-0.046, P=0.710 και rspearman=-0.123, P=0.316, αντίστοιχα). Συμπέρασμα: Προγράμματα και τακτικές αύξησης της φυσικής δραστηριότητας σε προϋπερτασικούς ασθενείς αποτελούν μια επιτυχημένη και ασφαλή θεραπευτική προσέγγιση για το μετριασμό του καρδιαγγειακού κινδύνου και την πρόληψη της εξέλιξης της προϋπέρτασης σε ΑΥ.
description: Arterial hypertension (HTN) is the most common chronic cardiovascular disease worldwide. Patients with HTN are at an increased risk of fatal cardiovascular events, such as stroke and myocardial infarction. Patients whose blood pressure (BP) is elevated beyond normal limits but does not yet meet the criteria for HTN fall into the category of prehypertension. As the cardiovascular risk associated with HTN increases linearly with increasing BP, prehypertensive patients are at an increased cardiovascular risk compared to healthy individuals. However, most antihypertensive medications do not have an indication for use in this patient group, resulting in the natural progression of prehypertension being a further increase in BP and the eventual development of HTN. Physical exercise has repeatedly been shown to improve the prognosis of patients with HTN and may even prevent healthy individuals from developing the disease. Studies investigating the impact of physical exercise on prehypertensive individuals have provided evidence that regular exercise can prevent the progression to HTN or even lead to a return of BP to normal levels. Objectives: A literature review with an aim to explore the interaction between activity levels and blood pressure, specifically the impact of prehypertension and its progression to hypertension in the adult population. Additionally, a descriptive study of adult males was conducted to investigate the correlation between activity levels and the incidence of prehypertension and hypertension. Patients-Methods: A cross-sectional study was conducted on forty (40) healthy males who voluntarily scheduled a preventive examination at a cardiology clinic. The inclusion criterion was an age range of 40-50 years, and Participants were administered the International Physical Activity Questionnaire (IPAQ), which was semi-quantitatively evaluated to categorize patients. Results: The median age of the participants was 44.5 [8] years. According to the IPAQ results, they were categorized into low (18 patients - 43%), moderate (11 patients - 28%), and high (11 patients - 28%) levels of physical activity. The mean systolic BP of the participants was 122±11 mmHg, while the mean diastolic BP was 77±8 mmHg. Based on the office BP measurement, 17 individuals (43%) had normal BP, 21 (53%) were classified as prehypertensive, and 2 (5%) were diagnosed with HTN. No significant correlation was found between activity levels and systolic or diastolic BP (rspearman=-0.046, P=0.710 and rspearman=-0.123, P=0.316, respectively). Conclusion: Programs and strategies aimed at increasing physical activity in prehypertensive patients constitute a successful and safe therapeutic approach for mitigating cardiovascular risk and preventing the progression from prehypertension to HTN.