Το Εφαρμοστέο Δίκαιο στις προσβολές Δικαιωμάτων Διανοητικής Ιδιοκτησίας με βάση το Άρθρο 8 του Κανονισμού (ΕΚ) 864/2007 (Ρώμη ΙΙ)
Creators: name: Γρηγοριάδου, Χαρίκλεια Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: προσβολή δικαιωμάτων Διανοητικής Ιδιοκτησίας
Εφαρμοστέο Δίκαιο
ΚανΡ ΙΙ
infringements of Intellectual Property Rights
Applicable Law
Rome II

description: Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το άρθρο 8 του ΚανΡ ΙΙ το οποίο και αναλύεται στις επιμέρους παραγράφους του. Το εν λόγω άρθρο εισάγει ειδικούς κανόνες σύγκρουσης για τον προσδιορισμό του εφαρμοστέου δικαίου σε περιπτώσεις προσβολής δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας αποτελώντας σχετικά το ισχύον δίκαιο για τα κράτη μέλη της ΕΕ. O Κανονισμός με τη διάταξη του άρθρου 8 παράγραφος 1 υιοθετεί την αρχή της lex loci protectionis, η οποία ταυτίζεται επί της ουσίας με την αρχή της εδαφικότητας που διαπνέει διαχρονικά το διεθνές δίκαιο διανοητικής ιδιοκτησίας και τις διεθνείς συμβάσεις. Η εισαγωγή της αρχής της εδαφικότητας, βεβαίως, στον ΚανΡ ΙΙ κρίνεται παρωχημένη καθώς αντιφάσκει σε μεγάλο βαθμό με μία παγκοσμιοποιημένη οικονομία και επικοινωνία, ζήτημα το οποίο γίνεται έντονα αισθητό στις υποθέσεις προσβολής δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας στο διαδίκτυο. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2 του ΚανΡ ΙΙ προβλέπει την εφαρμογή της lex loci delicti. Η εισαγωγή του ειδικού αυτού κανόνα κρίθηκε απαραίτητη δεδομένου ότι ως προς τα κοινοτικά δικαιώματα χώρα προστασίας θα πρέπει να θεωρηθεί η ΕΕ γεγονός που αποκλείει την εφαρμογή της παρ.1.Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 3 του Κανονισμού Ρώμη ΙΙ δεν είναι επιτρεπτή δυνάμει συμφωνίας των μερών παρέκκλιση από το δίκαιο που ορίζουν εφαρμοστέο οι ανωτέρω διατάξεις στις εξωσυμβατικές ενοχές που απορρέουν από προσβολή δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας επιλογή που έχει δεχθεί σφοδρή κριτική ιδιαίτερα όσον αφορά τις πολυκρατικές διαφορές.
description: The present thesis deals with Article 8 of 864/2007 Regulation (Rome II) that provides special rules of private international law for the determination of applicable law in intellectual property infringements. The Regulation 864/2007 in par.1 adopts the principle of lex loci protectionis which identifies substantially with the principle of territoriality that characterizes over time the international law of intellectual property and the international treaties. Nonetheless, the introduction of the territoriality principle in Rome II has been criticized as obsolete as it contradicts intensively with a globalized economy. That can be traced in cases of intellectual property infringements through internet. Additionally, according to Article 8 par.2 Rome II, in infringement cases of community intellectual property rights, applicable law to subjects that are not included in special European legislation is the law of the country where the infringement was committed. The introduction of this rule was essential given that, country of protection for community rights could be the whole EU and for that reason the application of par.1 was impossible. Finally, par.3 of the Regulation does not allow the application of a different law that the parties have chosen. Τhis absolute exclusion of party autonomy has accepted intensive criticism, especially as for multistate infringements.