Η επίδραση του “IAAF Kids Athletics” στην κινητική απόδοση των μαθητών/τριών 11-12 ετών και στα κίνητρα συμμετοχής τους στον κλασικό αθλητισμό και στη Φυσική Αγωγή
Creators: name: Μπλάτσης, Πέτρος E.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: κλασικός αθλητισμός
εσωτερική παρακίνηση
αυτό-προσδιορισμός
κινητική απόδοση
athletics
intrinsic motivation
self-determination
motor performance

description: Το πρόγραμμα “IAAF Kids Athletics” σχεδιάστηκε από την IAAF με σκοπό να κάνει ελκυστικό τον τρόπο διδασκαλίας του στίβου στα παιδιά. Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας έδειξε ότι δεν έχει μελετηθεί η εφαρμογή του προγράμματος σε σχολικό περιβάλλον. Ο σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνήσει την επίδρασή του στη κινητική απόδοση των μαθητών/τριών 11-12 ετών, στα κίνητρά τους κατά τη διδασκαλία του στίβου και του μαθήματος Φυσικής Αγωγής, καθώς και στη πρόθεσή τους να ασχοληθούν με το κλασικό αθλητισμό. Στη παρέμβαση συμμετείχαν 335 μαθητές/τριες ηλικίας 11 και 12 ετών. Ανήκαν στη δύναμη 22 τμημάτων της Ε και ΣΤ τάξης, τα οποία μοιράστηκαν τυχαία σε τρείς ομάδες. Η 1η παρεμβατική εφάρμοσε το “IAAF Kids Athletics”, η 2η παρεμβατική τη διδασκαλία του στίβου με τη μέθοδο των δεξιοτήτων και η ομάδα ελέγχου το μάθημα της Φυσικής Αγωγής, σύμφωνα με τις υποδείξεις των αναλυτικών προγραμμάτων. Το πρόγραμμα διήρκησε 12 εβδομάδες. Στην ομάδα ελέγχου πραγματοποιήθηκαν πριν και μετά την παρέμβαση μετρήσεις των κινήτρων με το ερωτηματολόγιο Perceived Locus of Causality (PLOC) και της προσπάθειας και ευχαρίστησης με το ερωτηματολόγιο Internal Motivation Inventory (IMI). Μετρήθηκαν οι φυσικές ικανότητες της ευλυγισίας (δίπλωση κορμού), της εκρηκτικής δύναμης των ποδιών (άλμα σε μήκος χωρίς φόρα και άλμα τριπλούν χωρίς φόρα), της ταχύτητας-ευκινησίας (παλίνδρομη ταχύτητα 10×5m), της αντοχής (παλίνδρομο τρέξιμο 20m), της ευκινησίας (T-Test Drill), της δρομικής ταχύτητας (30m), και της εκρηκτικής δύναμης των άνω άκρων (ρίψη ιατρικής μπάλας 1kg με 2 χέρια πάνω από το κεφάλι). Στην 1η και 2η παρεμβατική ομάδα επιπρόσθετα μετρήθηκαν η πρόθεση ενασχόλησης με τον στίβο, και η επίδοση στα βασικά αγωνίσματα του στίβου (50m, άλμα σε μήκος και ύψος, σφαιροβολία, και ρίψη μπαλάκι). Τα αποτελέσματα των στατιστικών αναλύσεων διακύμανσης επαναλαμβανόμενων μετρήσεων (ANOVA), έδειξαν ότι υπήρξε αλληλεπίδραση των τριών ομάδων και των μετρήσεων, στις περισσότερες μεταβλητές των φυσικών ικανοτήτων και της αγωνιστικής απόδοσης. Διαπιστώθηκε ότι η αλληλεπίδραση αποδίδεται στην μεγαλύτερη βελτίωση της ομάδας IAAF Kids Athletics σε όλες τις παραμέτρους (ευλυγισία, εκρηκτική δύναμη των άνω και κάτω άκρων, ευκινησία-ταχύτητα, αντοχή, δρομική ταχύτητα και αγωνίσματα στίβου). Διαπιστώθηκε αλληλεπίδραση στα κίνητρα, που αποδίδεται στη βελτίωση της ομάδας IAAF Kids Athletics στην ρύθμιση ταύτισης, στον δείκτη αυτο-προσδιορισμού και στη μείωση της εσωτερικής παρακίνησης των υπολοίπων δύο ομάδων. Όσον αφορά την αλληλεπίδραση στην προσπάθεια, αυτή αποδίδεται στη βελτίωση μόνο της ομάδας IAAF Kids Athletics. Η αλληλεπίδραση των δύο ομάδων του στίβου και των μετρήσεων στην πρόθεση ενασχόλησης με τον στίβο αποδίδεται στη βελτίωση της ομάδας IAAF Kids Athletics. Συμπερασματικά, όσο αφορά στη διδασκαλία του στίβου, η μελέτη έδειξε ότι το IAAF Kids Athletics είναι αποτελεσματικότερο στη βελτίωση των βασικών, των ειδικών φυσικών ικανοτήτων και των αγωνιστικών επιδόσεων, σε σχέση με τη μέθοδο των δεξιοτήτων. Αυτό πετυχαίνεται με την αναγνώριση της σημαντικότητας των αγωνισμάτων και με τη μεγαλύτερη καταβολή προσπάθειας. Αναφορικά με το μάθημα της Φυσικής Αγωγής, η μελέτη έδειξε ότι, το πρόγραμμα είναι δυνατό να βοηθήσει τους μαθητές/τριες 11-12 ετών να αντιληφθούν τη σημαντικότητα του μαθήματος και να αυξήσουν τη καταβολή προσπάθειας στο μάθημα με την ανάπτυξη περισσότερο αυτο-προσδιορισμένων μορφών παρακίνησης συμβάλλοντας ταυτόχρονα αποτελεσματικά στη βελτίωση της κινητικής τους απόδοσης.
description: The “IAAF Kids Athletics” is a project, designed to teach children track and field effectively. The literature review showed that the program has never been studied in the school environment. The purpose of this study was to investigate its’ effect on the students’ (11-12 years old) physical fitness and track and field performance, on their motivation for school track and field lessons, on their motivation in physical education and on their intention to practice athletics. 335 students (11-12 years-old) participated in the study. They were fifth and sixth grade students of 22 different classes. These classes were randomly assigned to three groups. The first experimental group implemented the “IAAF Kids Athletics” the second carried out the skill teaching method for track and field and the control group took regular physical education lessons, according to the Greek curricular. The intervention lasted for 12 weeks. The Perceived Locus of Causality (PLOC), the perceived enjoyment and effort subscales of the Intrinsic Motivation Inventory (IMI) were administered to the control group students, prior to and after the intervention. They also conducted the physical fitness tests of flexibility (sit and reach test), explosive power of the lower extremities (standing broad jump and standing triple jump), speed and agility (shuttle run 10x5m), endurance (shuttle run 20m), agility (T-test Drill), running speed (30m), upper limbs explosive power (1kg medicine ball overhead throw). In addition, the two experimental groups answered the questionnaire of intention to continue practicing track and field and carried out the track and field performance tests (50m, long jump and high jump, shot put and single-handed overhead throw). The results of the repeated measures analyses of variance (ANOVA) indicated an interaction effect between the three groups and time on most physical fitness and track and field performance variables. It was revealed that the interaction effect for all variables was due to the biggest improvement of the IAAF Kids Athletics group (flexibility, upper and lower limb explosive power, agility, endurance and speed, as well as track and field performance). The interaction effect on motivation variables is attributed to the improvement of the IAAF Kids Athletics group in identified regulation, in the self-determination index and the reduction in intrinsic motivation of the other two groups. The interaction effect on effort is attributed to the improvement of the IAAF Kids Athletics group. The interaction effect on the students’ intention to get involved in track and field is also attributed only to the improvement of the “IAAF Kids Athletics” group. In conclusion the study showed that the “IAAF Kids Athletics” program is more effective in improving the children’s physical and track and field performance, compared with the skill teaching method. This is the result of the realization of the importance of Athletics, which leads to a greater effort. As for physical education, the study showed that the program can help students to realize the importance of physical education and increase their effort by developing a more self-determined type of motivation. This may have contributed to their physical fitness improvement.