Η θέληση για δύναμη και η πολιτική εξουσία στη φιλοσοφία του Φ. Νίτσε:
Creators: name: Νικολαΐδου, Ζαχαρούλα Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2009
Subjects: Βουλησιαρχία
Θέληση για δύναμη
Μηδενισμός
Μεταστοιχείωση
Αιώνια επιστροφή
Αυτοαναφορά
Δημοκρατία
Ατομικισμός
Ολοκληρωτισμός
Will of power
Nihilism
Atomicism
Politics

description: Η εργασία αυτή είναι μία προσπάθεια σύνδεσης της βασικής φιλοσοφικής θέσης του Nietzsche, η θέληση για δύναμη, με την πολιτική σκέψη του Γερμανού φιλοσόφου. Είναι μία προσπάθεια να αναδειχθεί μέσα από τα κείμενα του Nietzsche η πολιτική του θέση, η οποία δύσκολα διακρίνεται, η εφαρμογή της φιλοσοφίας του στην κοινωνία και οι πολλές ερμηνείες που έχει πάρει κατά καιρούς και οι παρατάξεις που την έχουν οικειοποιηθεί, ερμηνεύοντας την ή παρερμηνεύοντας την. Αρχικά, γίνεται η διάκριση των δυνάμεων που κυριαρχούν στο μηδενιστικό πολιτισμό, όπου φαίνεται η κριτική στάση του Nietzsche απέναντι στο δυτικό πολιτισμό και η επιτακτική ανάγκη για τη δημιουργία ενός νέου, καταφατικού προς τη ζωή πολιτισμού. Έπειτα αναφερόμαστε στις πρωταρχικές ποιότητες της δύναμης, το ενεργό και το αντενεργό. Καταδεικνύοντας το πρόβλημα της μέτρησης των δυνάμεων, ορίζονται οι κατώτερες δυνάμεις ως αντενεργές ( αρρωστιάρικες), ενώ οι ανώτερες δυνάμεις είναι οι ενεργές ( κυριαρχούσες). Το ενεργό και το αντενεργό είναι ακριβώς οι πρωταρχικές ποιότητες, που εκφράζουν τη σχέση δύναμης προς δύναμη. Ακολουθεί η προσπάθεια της μετατροπής των αντενεργών δυνάμεων σε ενεργές και η αποφυγή του αντίστροφου. Μια αντενεργός δύναμη γίνεται ενεργός φτάνοντας από τη μια μεριά ως τα άκρα αυτού που μπορεί και από την άλλη μετατρέπει αυτό που μπορεί σε αντικείμενο κατάφασης. Απαραίτητη θέση στη φιλοσοφία του Nietzsche είναι η μεταστοιχείωση των κατεστημένων αξιών. Συνεχίζουμε, λοιπόν, με τον ορισμό της μεταστοιχείωσης ( επαναξιολόγησης) των αξιών, με τον τρόπο που αυτή επιτυγχάνεται και τα τρία στάδιά της ( το πνεύμα γίνεται καμήλα, η καμήλα γίνεται λιοντάρι και, τέλος, το λιοντάρι γίνεται παιδί ). Η μεταστοιχείωση, σύμφωνα με τον Γερμανό φιλόσοφο, σημαίνει αλλαγή ποιότητας στη βούληση για δύναμη, που οδηγεί στον μηδενισμό, μια άλλη βασική έννοια στη φιλοσοφία του, και από εκεί αναδύεται η αλλαγή. Πρέπει πρώτα να βιώσουμε τον μηδενισμό για να μπορέσουμε να ανακαλύψουμε ποια ήταν πραγματικά η αξία των κατεστημένων αξιών. Η ανάγκη για καινούριες αξίες οδηγεί τον άνθρωπο, που είναι οπλισμένος με τη θέληση για δύναμη στην μεταστοιχείωση όλων των αξιών. Με τον τρόπο αυτό περνάμε στη βασικότερη θέση του φιλοσόφου που είναι η θέληση για δύναμη. Γίνεται λόγος για τη σχέση της θέλησης για δύναμη με τις δυνάμεις για να μπορέσουμε να δώσουμε τον ορισμό του όρου. Η θέληση για δύναμη είναι ο προσανατολισμός, η βαθιά πρόθεση ενός όντος, μιας δύναμης. Είναι αυτό το οποίο θέλει. Η θέληση για δύναμη είναι θέληση για υπέρβαση, θέληση της δύναμης, η οποία θέλει περισσότερη δύναμη. Η θέληση για δύναμη δεν ανήκει στην περιοχή του « έχειν», αλλά στην περιοχή του « είναι». Η ζωή είναι η θέληση για δύναμη. Στην συνέχεια η θέληση για δύναμη συνδέεται/ ολοκληρώνεται, με άλλες δύο βασικές έννοιες του Nietzsche, την αιώνια επιστροφή ( μόνο η αιώνια επιστροφή μετατρέπει τη μηδενιστική βούληση σε μία πλήρη και ολοκληρωμένη βούληση) και το πρόβλημα της αυτοαναφοράς ( η θέληση για δύναμη είναι μία ερμηνεία, σκέψη που μας εισάγει στην έννοια της αυτοαναφοράς).Έχοντας παρουσιάσει τους βασικούς όρους της φιλοσοφίας του Nietzsche, γίνεται προσπάθεια της κατάδειξης της πολιτικής διάστασης του έργου του και της προσοικείωσής του από μεταγενέστερες φιλοσοφίες / ιδεολογίες. Παρουσιάζεται ο Nietzsche ως πολιτικός στοχαστής, καταδεικνύοντας τις απόψεις του για τον νεοτερικό κόσμο μέσα από τα έργα του. Στην προσπάθειά του να διαμορφώσει τη δική του κοσμοθεώρηση, ήρθε αντιμέτωπος με τα εξής πράγματα : το χριστιανισμό, τα θεωρητικά πράγματα του Διαφωτισμού και τις « υλοποιήσεις» τους από την κοινωνία της νεοτερικής εποχής, τον εθνικισμό, ως αποτέλεσμα της ολοκλήρωσης της δημιουργίας των εθνικών κρατών της Ευρώπης, τον σοσιαλισμό και τον αναρχισμό ως ακραίες πτέρυγες του Διαφωτισμού και του χριστιανισμού.
description: The hereby paper constitutes an effort to connect Nietzsche’s basic philosophical viewpoint, the will to power, with the political thought of the German philosopher. It is an attempt to designate Nietzsche’s highly indiscernible political position through his texts, the implementation of his philosophy onto the society and the numerous interpretations it has occasionally been subjected to as well as the parties which have arrogated it, either by interpreting it or by misinterpreting it.Initially, a discrimination of powers dominating the nihilistic culture is conducted, where Nietzsche’s critical attitude against the western culture and the imperative need for the creation of a new culture affirmative to life becomes apparent. Subsequently, we refer to the fundamental qualities of power, the active and the reactive ones. By indicating the problem of powers measurement, the most inferior (dominated) powers are defined as reactive (unwholesome), while the superior (dominant) powers are active. The active and the reactive are precisely the fundamental qualities which express the relation of power to power. What follows is the effort to convert the reactive powers into active ones and to prevent the reverse. A reactive power becomes active by reaching, on the one hand, its limits of capacity and, on the other hand, transforms what it can do into an affirmative object. An essential position into Nietzsche’s philosophy is the transmutation of rendered values. We proceed, therefore, to the definition of transmutation (reassessment) of values, in the way it is achieved and its three stages (the spirit becomes a camel, the camel becomes a lion and, finally, the lion becomes a child).The transmutation, according to the German philosopher, entails a change of quality in the will to power, which leads to nihilism, another basic concept in his philosophy, and that is where the change emerges from. We should first experience nihilism in order to be able to discover which the value of rendered values really was. The need for new values leads humans, who are armed with the will to power, to the transmutation of all values. In this way we move to the most basic position held by the philosopher, that is, the will to power. A discussion is made on the relation between will to power and powers in order to provide a definition for the term. The will to power is the orientation, the deep intention of a being, a power. This is what he wants. The will to power is a will to exceed, will to power, which needs more power. The will to power does not belong to the area of "possessing", but to the area of "being". Life is the will to power. Then, the will to power is connected/complemented, with other two basic concepts of Nietzsche, the eternal return (it is only eternal return which converts the nihilistic will into a full and complete will) and the problem of self-reference (the will to power is an interpretation, a thought introducing us to the concept of self-reference).Having presented the basic terms Nietzsche’s philosophy, an effort is made to designate the political dimension of his work and its arrogation by later philosophies/ideologies. Nietzsche is presented as a political thinker, exhibiting his viewpoints on the modern world through his work. In his effort to shape his own world-view, he confronted the following: Christianity, the theoretical issues of Enlightenment and their "concretisations" by the modern society, nationalism, as a result of the completion of national states creation in Europe, socialism and anarchism as the extremes of Enlightenment and Christianity.