Φαρμακοθεραπεία έναντι ψυχοθεραπείας έναντι συνδυασμού αυτών σε ασθενείς με Ψυχογενή Βουλιμία και Διαταραχή Επεισοδιακής Υπερφαγίας: Συστηματική ανασκόπηση-Μετά-ανάλυση
Creators: name: Μεσιάρη, Χριστίνα Βασιλείου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Βουλιμία
Υπερφαγία
Τυχαιοποίηση
Διατροφική Διαταραχή
Κλινική Δοκιμή
Bulimia
Binge
Eating Disorder
Random
Blind
Clinical Trial

description: Η Ψυχογενής Βουλιμία και η Διαταραχή Επεισοδιακής Υπερφαγίας αποτελούν 2 από τις 6 επίσημες διαγνώσεις διατροφικών διαταραχών. Η θεραπεία αυτών των διαγνώσεων παραμένει ασαφής ως προς την αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων που χρησιμοποιούνται. Οι συνηθέστεροι μέθοδοι θεραπείας είναι η φαρμακοθεραπεία (συχνότερα με χρήση αντικαταθλιπτικών), η ψυχοθεραπεία (πιο διαδεδομένη μέθοδος η γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία) και ο συνδυασμός ψυχοθεραπείας και φαρμακοθεραπείας. Στη παρούσα μετά- ανάλυση πραγματοποιήθηκε σύγκριση των 3 παραπάνω μεθόδων για την εύρεση της αποτελεσματικότερης θεραπείας για την ύφεση των συμπτωμάτων. Επίσης ελέγχθηκε η συχνότητα επεισοδίων και τα δευτερογενή καταληκτικά σημεία (απόκριση στη θεραπεία, ψυχοπαθολογία, βάρος, άγχος, δείκτης μάζας σώματος, σύνολο αποχωρήσεων και παρενέργειες). Για την επίτευξη του παραπάνω στόχου πραγματοποιήθηκε αναζήτηση τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών από την απαρχή έως 31/7/2022. Οι βάσεις δεδομένων που ελέγχθηκαν ήταν το PubMed, Embase, Cochrane Control Register of Controlled Trial (CENTRAL) και η ιστοσελίδα ClinicalTrials.gov. Συμπεριλήφθηκαν 12 μελέτες οι οποίες περιείχαν και τις 3 υπό εξέταση παρεμβάσεις. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με τη χρήση του προγράμματος Review Manager. To Risk Ratio χρησιμοποιήθηκε για τα δυαδικά δεδομένα ενώ Standardised Mean Differences χρησιμοποιήθηκαν για τις συνεχείς μεταβλητές. Για τα πρωτογενή καταληκτικά δεδομένα ο συνδυασμός φάνηκε να υπερτερεί της φαρμακοθεραπείας στην ύφεση υπερφαγικών επεισοδίων (Risk Ratio=0,67 95% CI 0,48-0,93, p-value=0,02) και στη συχνότητα αυτών (SMD=0,39 95% CI 0,14-0,64, p-value=0,002). Επιπλέον, η συνδυασμένη θεραπεία φάνηκε ωφέλιμη στη μείωση των αντιρροπιστικών συμπεριφορών στη ΨΒ όταν συγκρίθηκε με τη ψυχοθεραπεία (SMD=0,30 95% CI 0,06-0,54, p-value=0,02), ενώ η ψυχοθεραπεία βρέθηκε ανώτερη της φαρμακοθεραπείας (SMD=0,37 95% CI -0,01-0,74, p- value=0,05) στη μείωση της συχνότητας επεισοδίων υπερφαγίας. Στα δευτερογενή καταληκτικά σημεία εντοπίστηκε στατιστικά σημαντική υπεροχή του συνδυασμού θεραπείας για την απόκριση στη θεραπεία, τη μείωση της ψυχοπαθολογίας, των συμπτωμάτων κατάθλιψης και του δείκτη μάζας σώματος. Η ψυχοθεραπεία επίσης βρέθηκε να βελτιώνει τη ψυχοπαθολογία και να σχετίζεται με λιγότερες αποχωρήσεις από τη μελέτη. Η φαρμακοθεραπεία δε βρέθηκε να υπερισχύει σε κανένα υπό εξέταση ερευνητικό ερώτημα. Με βάση τα παραπάνω, ο συνδυασμός των δύο παρεμβάσεων πιθανόν αποτελεί μία πολλά υποσχόμενη θεραπεία για ασθενείς με ΨΒ ή ΔΕΥ, καθότι εντοπίζεται μία τάση υπερίσχυσης του συνδυασμού θεραπείας έναντι των άλλων μεθόδων. Ωστόσο, κρίνεται αναγκαία η διεξαγωγή νέων τυχαιοποιημένων μελετών που να εξετάζουν ταυτόχρονα και τις 3 παρεμβάσεις με μεγαλύτερο δείγμα ασθενών, με σαφείς και ενιαίους ορισμούς καθώς και με τη συμπερίληψη κι άλλων φαρμάκων.
description: Bulimia Nervosa and Binge Eating Disorder are 2 of the 6 diagnosis of eating disorders. The effectiveness of the available treatments of these diagnoses remains unclear. The most common methods of treatment are pharmacotherapy (commonly using antidepressants), psychotherapy (most common method cognitive-behavioral therapy) and a combination of psychotherapy and pharmacotherapy. In this meta-analysis, we conduct a comparison of the 3 mentioned methods to find the most effective treatment for remission (binge &amp; purge) and frequency (binge &amp; purge) in BN &amp; BED. Secondary endpoints include response to treatment, pathophysiology, weight, anxiety, body mass index, total withdrawals, and the presence of side effects. A search for randomized clinical trials was conducted from baseline to 31/7/2022. The databases searched were PubMed, Embase, Cochrane Control Register of Controlled Trial (CENTRAL) and ClinicalTrials.gov. 12 studies were included which examine the 3 interventions. Data analysis was performed using Review Manager software. Risk Ratio was used for binary data and Standardized Mean Differences were used for continuous variables. For the primary endpoints, the combination appeared to be superior to pharmacotherapy in the remission of binge eating episodes (Risk Ratio=0.67 95% CI 0.48-0.93, p-value=0.02) as well in the frequency of them (SMD=0.39 95% CI 0.14-0.64, p-value=0.002). In addition, combination appeared beneficial in reducing purge behaviors in BN patients when compared with psychotherapy (SMD=0.30 95% CI 0.06-0.54, p-value=0.02), while psychotherapy was found superior to pharmacotherapy (SMD=0.37 95% CI -0.01-0.74, p-value=0.05) in reducing the frequency of binge eating. A statistical significance was found at secondary endpoints for the combination for response to treatment, the reduction in pathophysiology, the depressive symptoms and body mass index. Psychotherapy was also found to improve pathophysiology and was associated with fewer withdrawals from the study. Pharmacotherapy was not found significant in any of the research questions at this study. Although we can clearly see a trend towards for the combination treatment in primary and secondary outcomes, it seems necessary new randomized trials with 3 arms to be conducted, in order to examine the 3 interventions simultaneously with larger study population, strict definitions about remission and diagnosis and inclusion of other active ingredients.