Η επίδραση της πλειομετρικής προπόνησης στα μηχανικά χαρακτηριστικά των κάτω άκρων, κατά τη διάρκεια αλμάτων με πτώση και αναπήδηση από διαφορετικά ύψη, σε προέφηβα κορίτσια, ηλικίας 9 έως 11 ετών
Creators: name: Κατσικάρη, Κυριακή Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: πλειομετρική προπόνηση
παιδιά
σκληρότητα αρθρώσεων
plyometric training
children
stiffness

description: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να διερευνηθεί η επίδραση της πλειομετρικής προπόνησης στα μηχανικά χαρακτηριστικά των παιδιών και ειδικότερα στην παραγωγή αρθρικών ροπών και σκληρότητας, στην διάρκεια αλμάτων από μεταβαλλόμενα ύψη. Το δείγμα αποτέλεσαν 24 μη αθλούμενα κορίτσια ηλικίας 9 έως 11 ετών. Τα 12 ακολούθησαν το προπονητικό πρόγραμμα και 12 αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Το πλειομετρικό πρόγραμμα εφαρμόστηκε για 10 εβδομάδες, με συχνότητα 2 προπονητικές μονάδες ανά εβδομάδα, με τον αριθμό των αλμάτων να ξεκινά από τα 60 άλματα και να καταλήγει στα 144 άλματα ανά προπονητική μονάδα. Η ένταση των ασκήσεων ήταν βαθμού 1-2(Chu, 1992). Αξιολογήθηκε, πριν και μετά την εφαρμογή του προγράμματος και για τις δύο ομάδες στο κατακόρυφο άλμα από ημικάθισμα, στο άλμα με προδιάταση, και σε άλματα μετά από πτώση και αναπήδηση από τα 20, 35 και 50 εκ., η κάθετη δύναμη αναπήδησης, η αντιδραστική δύναμη εδάφους , η διάρκεια στηρικτικής φάσης, η αντιδραστική ικανότητα, η ισχύς της άρθρωση του γόνατος, οι ροπές της άρθρωσης του γόνατος, η σκληρότητα της άρθρωσης του γόνατος, η γωνία γόνατος στην φάση αρχικής επαφής στη φάση ανάσχεσης, η μέγιστη γωνία γόνατος κατά την στηρικτική φάση, η μέγιστη ταχύτητα κάμψης της άρθρωσης του γόνατος στη φάση ανάσχεσης και η μέγιστη ταχύτητα έκτασης του γόνατος στη φάση ώθησης. Από τη στατιστική ανάλυση διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση του ύψους άλματος σε όλους τους τύπους αλμάτων μετά την εφαρμογή του πλειομετρικού προγράμματος στην ομάδα παρέμβασης, ενώ η ομάδα ελέγχου δεν παρουσίασε διαφορές στην αλτική απόδοση. Η ομάδα παρέμβασης αύξησε το συνολικό χρόνο στήριξης και τη μέγιστη γωνία κάμψης της άρθρωσης του γόνατος σε όλα τα Drop Jump (20cm, 35cm, 50cm) ενώ στο Squat Jump ο συνολικός χρόνος στήριξης μειώθηκε. Βελτιώθηκαν όλοι οι παράμετροι της φάσης ώθησης με την ομάδα παρέμβασης να παρουσιάζει στατιστικά υψηλότερες τιμές στη δεύτερη μέτρηση, μετά την εφαρμογή του πλειομετρικού προγράμματος. Δε βελτιώθηκε η σκληρότητα καθώς δεν επιβεβαιώθηκε η υπόθεση μας για τη μείωση του χρόνου στήριξης, της κάθετης δύναμης αντίδρασης και της μέγιστης γωνίας κάμψης. Από τα αποτελέσματα διαπιστώνεται η θετική επίδραση της πλειομετρικής προπόνησης διάρκειας 10 εβδομάδων στην αλτική απόδοση των κοριτσιών ηλικίας 9-11 ετών, μέσω του μηχανισμού της αύξησης της διάρκειας παραμονής στην ενεργό κατάσταση (active state). Πιθανά, το παιδί για τη βελτιστοποίηση του άλματος, μετά από πλειομετρική προπόνηση να επιλέγει έναν δικό του δρόμο μέσω του χώρου επιτάχυνσης και του χρόνου ενεργοποίησης και όχι μέσω του μηχανισμού της αποθήκευσης και απόδοσης ελαστικής ενέργειας.
description: The purpose of this study was to investigate the effect of plyometric training on the production of articular moments and stiffness of children, during drop jumps (DJ) from different heights.12 girls followed a 10-week plyometric program (Jump group). Another group of 12 girls followed only the physical education program in primary school and was used as the control group (Control group). The total number of jumps was initially 60 per session, which was gradually increased over a period of 10 weeks to 144 per session. The intensity of the exercises was graded on a scale from 1 to 2(Chu,1992). Results revealed significant increase jump height in all types of jumps for the Jump group while the Control group showed no differences . The Jump group increased its total contact time and the knee angle deepest in all Drop Jumps (20cm, 35cm, 50cm) while the Squat Jump total contact time decreased. The Jump group improved all the parameters of the propulsion phase with the Jump group showing statistically higher values in the post test. The Stiffness factor was not improved as our hypothesis for reduction of the total contact time, the Fz and the knee angle deepest was not confirmed. There were no changes for the Control group. These results indicate that a 10-week plyometric program can improve the jumping perfomance of prepubertal children through the active state mechanism. Considering all the above, it can be assumed that after a 10-week plyometric program the child in order to increase his/her jumping performance chooses a way through space acceleration and activation time and not through the mechanism of the elastic energy stored and re-used during joint flexion and extension.