Κόμμα Ιωάννου (Α΄ Ιωάννη 5:7, 8): μελέτη στην παρεμβολή και στην απομάκρυνσή του από το Βιβλικό κείμενο
Creators: name: Βασιλειάδης, Παύλος Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2013
Subjects: Κόμμα Ιωάννου
Ιωάννειο κόμμα
Κριτική του κειμένου
Comma Johanneum
Johannine comma
Textual criticism

description: Η παρούσα διατριβή με τίτλο «Κόμμα Ιωάννου (Α΄ Ιωάννη 5:7, 8): Μελέτη στην παρεμβολή και στην απομάκρυνσή του από το Βιβλικό κείμενο» εστιάζεται σε ένα ζήτημα που σχετίζεται με τη μεταβίβαση του βιβλικού κειμένου. Αποτελεί γεγονός ότι η μετάδοση ενός γραπτού έργου επί πολλούς αιώνες, κατά τους οποίους μάλιστα δεν υπήρχαν τα σύγχρονα μέσα, δεν αποτελεί διόλου εύκολη διαδικασία. Εύλογα μπορεί να αναρωτηθεί κανείς αν και κατά πόσο αλλοιώθηκε το κείμενο της Αγίας Γραφής από την εποχή που γράφτηκε αρχικά ως σήμερα. Η βιβλική επιστήμη διερευνά τέτοιου είδους θέματα με τρόπο συστηματικό και εμπεριστατωμένο. Πράγματι, το βιβλικό κείμενο δέχτηκε πράγματι ποικίλες επεμβάσεις στο πέρασμα του χρόνου, μικρότερης ή μεγαλύτερης σημασίας. Η περικοπή που ονομάζεται «Κόμμα Ιωάννου» ή, αλλιώς, «Ιωάννειο κόμμα» αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση. Πρόκειται για ένα τμήμα κειμένου που προστέθηκε στην ιωάννεια επιστολή αιώνες μετά τη συγγραφή της. Σταδιακά παγιώθηκε στις εκδόσεις της Καινής Διαθήκης ως τμήμα του αυθεντικού, πρωτότυπου κειμένου. Παρά τα πορίσματα της βιβλικής έρευνας, η απομάκρυνση αυτής της περικοπής έχει αποδειχτεί εξαιρετικά επίπονη διαδικασία. Μάλιστα, ακόμη και σήμερα επιβιώνει λαθραία σε πολλά αντίτυπα της Αγίας Γραφής. Το ελληνικό αναγνωστικό κοινό—πιστών ή μη πιστών—βρίσκεται κατ’ εξοχήν σε αυτή τη θέση, να διαβάζει, δηλαδή, το κείμενο της Καινής Διαθήκης που εγνωσμένα περιέχει μη αυθεντικό υλικό. Σήμερα βέβαια υπάρχουν περισσότερες επιλογές για τον ενημερωμένο αναγνώστη. Σε παλιότερες, όμως, εποχές το εν λόγω χωρίο προκάλεσε σημαντικές συγκρούσεις και ήταν αυτό που «ήγειρε τις περισσότερες θεολογικές διενέξεις απ’ ό,τι οποιοδήποτε άλλο τμήμα των Ιερών Γραφών» (Adam Clarke). Συνεπώς, τίθενται ορισμένα συναφή προς το Κόμμα Ιωάννου ερωτήματα, όπως: Το έγραψε πράγματι ο Ιωάννης; Αν δεν το έγραψε, γιατί υπήρξε αυτή η αλλοίωση του βιβλικού κειμένου; Πώς συνέβη κάτι τέτοιο σε ένα ιερό σύγγραμμα που έτυχε τόσο τεράστιας αποδοχής; Υποβαθμίζει ή επιβεβαιώνει την ακεραιότητα του κειμένου της Αγίας Γραφής αυτή η περίπτωση; Η μελέτη αυτή προσπαθεί να προσεγγίσει τα διαθέσιμα τεκμήρια ώστε ο αναγνώστης να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα. Η υπόθεση εργασίας γύρω από την οποία «χτίζεται» αυτή η μελέτη είναι ότι το Ιωάννειο κόμμα αποτελεί νοθεία και εμβόλιμη προσθήκη στο κείμενο που έγραψε ο συγγραφέας της επιστολής. Η εξέταση των στοιχείων που παραθέτονται καθιστά σαφές ότι δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για να τυπώνεται αυτή η περικοπή στα αντίτυπα των χριστιανικών Γραφών που κυκλοφορούν σήμερα. Η κριτική του κειμένου της Καινής Διαθήκης έχει εξετάσει εξαιρετικά διεξοδικά το πρόβλημα του Κόμματος και έχει αποφανθεί επ’ αυτού προ πολλού. Η μεθοδολογία αυτής της εργασίας δομείται βάσει του τρόπου έρευνας της κριτικής του κειμένου, ενώ παράλληλα γίνεται μια τεκμηριωμένη χρονολογική αναδρομή στην οποία περιλαμβάνονται και υλικό που δημοσιεύεται για πρώτη φορά στην σχετική ειδική βιβλιογραφία. Πιο συγκεκριμένα, αναπτύσσονται οι εξωτερικές και οι εσωτερικές μαρτυρίες. Οι εξωτερικές—οι οποίες καλύπτουν και το μεγαλύτερο μέρος του πονήματος αυτού—αφορούν στη μεταβίβαση του κειμένου αυτού καθαυτό ενώ οι εσωτερικές αφορούν στη διερεύνηση εντός του κειμένου. Οι εξωτερικές μαρτυρίες επικεντρώνονται πρωταρχικά στο κείμενο της Καινής Διαθήκης και δευτερευόντως σε άλλα σχετικά κείμενα που παραθέτουν ή υπομνηματίζουν την εν λόγω περικοπή.
description: The present dissertation, entitled “Comma Johanneum (1 John 5:7, 8): A study on its interpolation and removal from the Biblical text” focuses on an issue that relates to the transmission of the biblical text. It is a fact that the transmission of a written work through several centuries and through the complete lack of modern means is not an easy process by any measure. It is reasonable to examine whether and how the text of the Bible was altered since it was originally written. The systematic and thorough study of such questions lays within the scope of the biblical science. It is true that the biblical text was variously intervened upon over time, to both a greater and lesser degree. The pericope called “Comma Johanneum”, or “Johannine comma” is a typical such case comprising of a text added to the Johannine letter centuries after its composition. It was gradually consolidated in versions of the New Testament as part of the original text. Despite the findings of biblical scholarship, removing this pericope has proved an extremely arduous process, with its text finding its way into several contemporary versions of the Bible. The readers of Greek, whether believers or not, are the most affected by this status quo, being predominantly exposed to New Testament texts containing unauthentic material. Even though there are more options available for the informed reader today, in earlier times said pericope caused significant controversies and gave “rise to more theological disputes than any other portion of the Sacred Writings” (Adam Clarke). It is therefore reasonable to pose questions, such as: Was John the actual writer of this text? If not, how could the biblical text have been altered to such an extent? How a sacred writing of such wide acceptance be so vulnerable to alteration? Does this case defame or confirm the integrity of the text of Scripture? This study attempts to approach the evidence available whilst allowing the reader to draw his own conclusions. The working hypothesis on which this study is based is that the Comma Johanneum is a spurious interpolation into the original letter of John. Examination of the evidence set out makes it clear that there is no basis on which this pericope should be included in contemporary copies of the Christian Scriptures. New Testament textual criticism has looked comprehensively at the question of the Comma and has delivered its inferences. The methodology of this paper is based on a critical investigation of the text, an exhaustive history of its appearances, including material published for the first time in the relevant scientific literature. Internal and external evidence is analysed. External evidence, which comprises the bulk of this dissertation, relates to the continuity of the text itself. Internal evidence will include the examination of the text itself inside its context. External sources will focus primarily on the text of the New Testament and secondarily on other relevant works quoting or commenting on this pericope.