Η επίδραση της χρήσης του προσωπικού τόξου στον προσδιορισμό των οδοντικών επαφών επί αναρτημένων εκμαγείων: πειραματική μελέτη
Creators: name: Στυλιανάκη, Αθηνά Ι.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2005
Subjects: Προσωπικό τόξο
Διακονδυλικός άξονας
Face bow
Hing axis

description: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της αξίας του προσωπικού τόξου στην ορθή μεταφορά των σχέσεων των γνάθων από το στόμα στον αρθωτήρα. Για τον σκοπό αυτόν χρησιμοποιήθηκε το προσωπικό τόξο ωτικού τύπου (Dentatus), καθώς και το προσωπικό τόξο κονδυλικού τύπου (Dentatus). Το δείγμα αποτελούνταν από 20 άτομα, ηλικίας 20 έως 35 ετών, με πλήρη οδοντικό φραγμό και χωρίς προσθετικές εργασίες. Ολο το πειραματικό μέρος της μελέτης πραγματοποιήθηκε αποκλειστικά από την συγγραφέα. Σε κάθε άτομο έγιναν τρεις αναρτήσεις σε ημιπροσαρμοζόμενο αρθωτήρα non-arcon ( Dentatus). Για την πρώτη ανάρτηση χρησιμοποιήθηκε προσωπικό τόξο ωτικού τύπου και η καταγραφή της κεντρικής θέσης σε κερί. Στη δεύτερη ανάρτηση χρησιμοποιήθηκε προσωπικό τόξο κονδυλικού τύπου και η καταγραφή της κεντρικής θέσης στο κερί. Και η τρίτη ανάρτηση έγινε χωρίς τη χρησιμοποίηση προσωπικού τόξου, απλά με τη χρήση της καταγραφής της κεντρικής σχέσης στο κερί. Από τις αναρτήσεις αυτές καταγράφηκαν με λεπτό φύλλο σύγκλεισης (40 μ) οι οδοντικές επαφές στη μέγιστη συναρμογή. Η σύγκριση των μεθόδων μεταξύ τους, έγινε με βάση τα δεδομένα των οδοντικών επαφών. Για τη στατιστική επεξεργασία, χρησιμοποιήθηκαν οι συντελεστές συσχέτισης και προσδιορισμού καθώς και οι συντελεστές παραλλακτικότητας. Από τα δεδομένα προέκυψε ότι οι τρεις μέθοδοι συσχετίζονται μεταξύ τους μόνο ως προς τις ασυμφωνίες τους σε σχέση με το μάρτυρα (στόμα) (r: 0.94 έως 0.97). Όσον αφορά τις συμφωνίες υπάρχουν μεγαλύτερες αποκλίσεις καθότι οι συντελεστές συσχέτισης είναι αρκετά κάτω της μονάδας (r: 0.59 έως 0.68). Επειδή όμως οι τιμές των συσχετίσεων τόσο ως προς τις συμφωνίες με το μάρτυρα (στόμα), όσο και ως προς τις ασυμφωνίες είναι παραπλήσιες με στατιστικά μη αξιολογήσιμες διαφορές, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η χρήση του προσωπικού τόξου δεν παρέχει ουσιαστική και στατιστικά αξιολογήσιμη διαφοροποίηση, για την ανάρτηση των εκμαγείων στον αρθρωτήρα, σε σχέση με τη μη χρησιμοποίησή του
description: The objective of this study is to estimate the value of the face bow in the accuracy of the jaws relation from the mouth to the articulator. For this purpose we used the ear face bow (Dentatus) as well as the condylar face bow (Dentatus). The sample consisted of twenty persons aged twenty to thirty five years old, full dental and without any dental prosthesis. All the data in this study was measured from the writer of this paper. In each person three mountings in an non-arcon semi-adjustable articulator were accomplished. For the first mounting, the ear face bow was used with the intraoral record of the centric relation to the wax. For the second mounting, the condylar face bow was utilized with the centric relation's record to the wax. For the third mounting, the face bow was not used only the centric relation's record to the wax was utilized. From these mountings the dental contacts were recorded with the help of an occlusion paper (40 μ) and the jaws related to the maximum contacts. The comparison of the three methods was done from the dental contacts results. For the statistical analysis, the coefficients of correlation and determination as well as the coefficient of variation were used. The results of the analysis showed that the three methods are related to differences (r: 0.94 to 0.97). There were some deviations concerning the similarities as this is indicated from the correlation coefficients which are below one (r: 059 to 0.68). Since the correlation coefficients for the three methods concerning the differences and the similarities did not differ significant, we concluded that the face bow does not offer any essential and statistical considerable variolation for the mounting of the casts to the articulator