The role of intraoperative neuromonitoring in the prevention of spinal cord injury during decompression surgery for degenerative myelopathy: a scoping review
Creators: name: Κεφάλας, Δημήτριος Ανδρέα
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Διεγχειρητική νευροφυσιολογική παρακολούθηση
Χειρουργική αποσυμπίεση νωτιαίου μυελού
Σύνδρομο λευκού νωτιαίου μυελού
Intraoperative neurophysiological monitoring
Spinal decompression surgery
White cord syndrome

description: Background and objectives: White cord syndrome (WCS) is a rare ischemia-reperfusion injury that may happen spontaneously in spinal decompression surgery, especially in myelopathic patients. Intraoperative neurophysiological monitoring (IONM) is utilized in spine/spinal surgeries to detect and prevent spinal cord injury. However, IONM is not routinely utilized in spinal decompression surgeries. This study explored the usefulness of IONM in WCS prevention in those surgeries and tried to identify the types of available evidence and potentially common characteristics of myelopathic patients due to spine degeneration who suffered from WCS after spinal decompression surgery. Methods: A scoping review was conducted on common electronic bibliographic databases and grey literature with appropriate keywords. The identified records were pooled and assessed against the eligibility criteria. The data were extracted from the included articles and analyzed accordingly. Results: Six studies, with five of them being case reports, were included and provided information for eight patients in total. All patients were around middle age or older. Seven of them were males, five of them underwent cervical surgery, and three had thoracic surgery. All thoracic patients had temporary deficits. IONM baselines were not recordable in one patient. In all patients with recordable IONM, the drop or loss of IONM signals correlated well with the immediate postoperative neurological status. The response to IONM signals change was not consistent and not always clear. The intraoperative reversal actions usually included steroids intravenously and/or increased blood pressure. The only cervical patient who recovered completely was the patient for whom the lost IONM signals were reversed. Conclusions: IONM can detect WCS intraoperatively. It seems that WCS complications can be minimized when the reversal actions are initiated during the surgery soon after the IONM changes. Intraoperative treatment with steroids and increased blood pressure could benefit patients with ongoing WCS. Gender and age may be WCS risk factors.
description: Εισαγωγή και σκοπός: Το σύνδρομο λευκού νωτιαίου μυελού (ΣΛΝΜ) είναι μια σπάνια βλάβη ισχαιμίας-επαναιμάτωσης που μπορεί να συμβεί αυθόρμητα σε χειρουργικές επεμβάσεις αποσυμπίεσης της σπονδυλικής στήλης, ειδικά σε ασθενείς με μυελοπάθεια. Η διεγχειρητική νευροφυσιολογική παρακολούθηση (ΔΝΠ) χρησιμοποιείται σε χειρουργικές επεμβάσεις νωτιαίου μυελού/σπονδυλικής στήλης για τον εντοπισμό και την πρόληψη βλάβης του νωτιαίου μυελού. Ωστόσο, η ΔΝΠ δεν χρησιμοποιείται συνήθως σε χειρουργικές επεμβάσεις αποσυμπίεσης του νωτιαίου μυελού. Αυτή η μελέτη διερεύνησε τη χρησιμότητα του ΔΝΠ στην πρόληψη ΣΛΝΜ σε αυτές τις χειρουργικές επεμβάσεις. Επίσης προσπάθησε να εντοπίσει τους τύπους των διαθέσιμων στοιχείων και τα δυνητικά κοινά χαρακτηριστικά των ασθενών με μυελοπάθεια λόγω εκφυλισμού της σπονδυλικής στήλης που υπέφεραν από ΣΛΝΜ μετά από χειρουργική επέμβαση αποσυμπίεσης νωτιαίου μυελού. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε οριοθετημένη ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σε κοινές ηλεκτρονικές βιβλιογραφικές βάσεις δεδομένων και γκρίζα βιβλιογραφία με κατάλληλες λέξεις-κλειδιά. Τα άρθρα που συλλέχθηκαν, αξιολογήθηκαν με βάση τα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού. Τα δεδομένα εξήχθησαν από τις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν, και αναλύθηκαν κατάλληλα. Αποτελέσματα: Έξι μελέτες, εκ των οποίων οι πέντε ήταν αναφορές περιστατικών, συμπεριλήφθηκαν και παρείχαν πληροφορίες για συνολικά οκτώ ασθενείς. Όλοι οι ασθενείς ήταν περίπου μέσης ηλικίας ή μεγαλύτεροι. Επτά από αυτούς ήταν άνδρες, πέντε από αυτούς υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση αυχενικής μοίρας (ΑΜΣΣ) και τρεις θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης ΘΜΣΣ. Όλοι οι ΘΜΣΣ ασθενείς είχαν προσωρινά ελλείμματα. Τα ΔΝΠ σήματα αναφοράς δεν ήταν καταγράψιμα σε έναν ασθενή. Σε όλους τους ασθενείς με καταγράψιμο ΔΝΠ, η πτώση ή η απώλεια των σημάτων ΔΝΠ είχε καλή συσχέτιση με την άμεση μετεγχειρητική νευρολογική κατάσταση. Η απόκριση της χειρουργικής ομάδας στην αλλαγή ΔΝΠ σημάτων δεν ήταν συνεπής και δεν ήταν πάντα σαφής. Οι διεγχειρητικές ενέργειες αναστροφής συνήθως περιλαμβάναν ενδοφλέβια χορήγηση στεροειδών ή/και αύξηση αρτηριακής πίεσης. Ο μόνος ΑΜΣΣ ασθενής που ανάρρωσε πλήρως ήταν ο ασθενής για τον οποίο τα χαμένα σήματα ΔΝΠ αντιστράφηκαν. Συμπεράσματα: Το ΔΝΠ μπορεί να ανιχνεύσει το ΣΛΝΜ διεγχειρητικά. Φαίνεται ότι οι επιπλοκές του ΣΛΝΜ μπορούν να ελαχιστοποιηθούν όταν οι ενέργειες αναστροφής ξεκινούν κατά τη διάρκεια της επέμβασης αμέσως μετά τις αλλαγές του ΔΝΠ. Η διεγχειρητική θεραπεία με στεροειδή και η αύξηση αρτηριακής πίεσης θα μπορούσε να ωφελήσει ασθενείς με εν εξελίξη ΣΛΝΜ. Το φύλο και η ηλικία μπορεί να είναι παράγοντες κινδύνου ΣΛΝΜ.