H ομάδα πίσω από το «γυαλί»: Μια ερμηνευτική φαινομενολογική ανάλυση της διαδικτυακής ομαδικής ψυχοθεραπείας στην εποχή του Covid-19
Creators: name: Δένη, Χριστίνα-Χρυσούλα Αθανασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Διαδικτυακή ψυχοθεραπεία
Ομάδες
Online psychotherapy
Groups
Covid-19

description: Ο στόχος της μελέτης ήταν να ερευνήσει και να αποτυπώσει το βίωμα ομαδικών ψυ-χοθεραπευτών/τριών από την πρωτόγνωρη εμπειρία της ομαδικής διαδικτυακής ψυχο-θεραπείας στη διάρκεια της καραντίνας του Covid-19. Μελετήθηκαν οι εμπειρίες των ψυχοθεραπευτών/τριών αναφορικά με τη μετάβαση των ομάδων στο διαδίκτυο, τις προκλήσεις και τις δυνατότητες που αναδύθηκαν καθώς και η επίδραση της διαδικτυα-κής ομάδας στο θεραπευτικό πλαίσιο, στην αλληλεπίδραση, στις θεραπευτικές παρεμ-βάσεις, όπως και τα αποτελέσματα της ψυχοθεραπείας, υπό το πρίσμα της πανδημίας. Πραγματοποιήθηκαν ημι-δομημένες ατομικές συνεντεύξεις με 15 ομαδικούς/ες ψυχο-θεραπευτές/τριες διαδικτυακών ομάδων, από διάφορες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Για την ανάλυση των δεδομένων εφαρμόστηκε η μέθοδος της Ερμηνευτικής Φαινομενο-λογικής Ανάλυσης. Ένα κύριο εύρημα αφορά την ιδιαιτερότητα του διαδικτυακού πλαισίου ψυχοθεραπείας, που εξαιτίας της παρεμβολής της τεχνολογίας και της χωρο-ταξικής απόστασης, απαιτεί την αναδιαμόρφωση των θεραπευτικών παρεμβάσεων και των κανόνων που το διέπουν, διαφοροποιώντας τη διαδικασία της ψυχοθεραπείας από αυτήν στο φυσικό πλαίσιο. Ταυτόχρονα, η εξ αποστάσεως συμμετοχή στην ομάδα φά-νηκε να αποδυναμώνει το πλαίσιο απέναντι σε ρήξεις και να διαταράσσει τη διατήρηση της εχεμύθειας. Σύμφωνα με τα ευρήματα, αναδύθηκε η ανεπάρκεια του διαδικτυακού πλαισίου στη εγκαθίδρυση των σχέσεων και της συνοχής της ομάδας. Διαπιστώθηκε η επιφανειακή και περιορισμένη αντίληψη της ομάδας εξαιτίας της σωματικής έλλειψης και η λειτουργία της απουσίας του φυσικού χώρου ως επιτρεπτική ή αποτρεπτική συν-θήκη για την αυτοαποκάλυψη. Παράλληλα, αναδείχθηκε η αναγωγή του εγχειρήματος αυτού, ως λύση ανάγκης στους χαλεπούς καιρούς της πανδημίας, και το θετικό θερα-πευτικό αποτέλεσμά του, παρά τους περιορισμούς. Παρατίθενται προτάσεις εφαρμογής μιας στάσης κλινικής ευελιξίας και προσαρμοστικότητας στη θεραπευτική πράξη, για την εξασφάλιση ενός επαγγελματικού και ασφαλούς περιβάλλοντος παροχής ψυχοθερα-πείας σε στιγμές κρίσης και σημαντικών αλλαγών. Καθώς η διαδικτυακή ψυχοθεραπεία ήρθε για να μείνει και απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή και εκπαίδευση, τα αποτελέσματα συμ-βάλουν στην κατανόηση και στην αποτελεσματική εφαρμογή των διαδικτυακών ομαδικών παρεμβάσεων
description: The aim of the study was to investigate and capture the experience of group psycho-therapists about the unprecedented experience of group online psychotherapy during the quarantine of Covid-19. The study examined the experiences of the psychothera-pists regarding the transition of the groups on the internet, the challenges and the pos-sibilities that emerged, as well as the effect of the internet group in the therapeutic framework, in the interaction, in the therapeutic interventions, and the results of psy-chotherapy, in the light of the pandemic. Semi-structured individual interviews were conducted with 15 internet group psychotherapists, from different therapeutic ap-proaches. The method of Interpretive Phenomenological Analysis was applied for the data analysis. A major finding concerns the particularity of the online psychotherapy framework, which due to the intervention of technology and spatial distance, requires the reformulation of therapeutic interventions and the rules around it, differentiating the process of psychotherapy from that in person. At the same time, remote participation in the groupe seemed to weaken the framework against ruptures and disrupt the mainte-nance of confidentiality. According to the findings, the online framework is inadequate in establishing relationships and group cohesion. It was found that: a) due to physical absence, the perception of the group is superficial and limited and b) the absence of physical space is a permissive or a deterrent condition for self-disclosure. Therefore, the online group emerged as a solution of necessity in the difficult times of the pan-demic, and had a positive therapeutic result, despite the limitations. There are presented proposals for the implementation of a clinical flexibility and adaptability to therapeutic practice, in order to ensure a professional and safe environment for the provision of psychotherapy in times of crisis and significant changes. Since online psychotherapy is here to stay, and requires special attention and training, the results will contribute to the understanding and the adoption of effective online group interventions