Soren Kierkegaard: Η αλήθεια ως εσωτερικότητα και η αναστολή της ηθικής, προς μια υπέρβαση του πεπερασμένου
Creators: name: Καράμπελας, Κωνσταντίνος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2015
Subjects: Ύπαρξη
Υπέρβαση
Πίστη
Existence
Transcendence
Faith

description: Η παρούσα εργασία επιδιώκει να καταδείξει το τραγικό πνεύμα του Δανού Φιλόσοφου, Σόρεν Κίρκεγκωρ, ο οποίος έρχεται στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα, σε μία περίοδο, που η πρωτοκαθεδρία του ιδεαλισμού στο φιλοσοφικό στοχασμό θεωρείται αναμφισβήτητη. Θα εξετάσουμε τα στοιχεία από το έργο του, που δείχνουν πώς η ανήσυχη συνείδησή του γρήγορα αντιλήφθηκε την ανάγκη ανάδειξης του υποκειμένου, που απέρριψε ο εγελιανισμός, συμπληρώνοντας έτσι ένα τεράστιο κενό στη φιλοσοφία. Μέσα από τις φιλοσοφικές του διαδρομές, άλλωστε, θα ανοίξει μια βαθύτατη τομή στον εσωτερικό ψυχισμό του ανθρώπου και θα εξερευνήσει τις σκοτεινές πτυχές της συνείδησης. Οι εσωτερικές του συγκρούσεις και αντιθέσεις θα τον οδηγήσουν στην αναγνώριση των αναγκαίων ηθικών και θρησκευτικών απαιτήσεων του ανθρώπου, που θα νοηματοδοτήσουν την ύπαρξη. Θα γίνει ακόμη, αναφορά στην επιθετική στάση του απέναντι στον εγελιανισμό, αλλά και στην ανοιχτή σύγκρουση με την επίσημη Εκκλησία, που θα τον αναγκάσουν να βρει παρηγοριά στην αρχαία Ελληνική σκέψη, όπου θα συναντήσει στο πρόσωπο του Σωκράτη τον κατ’ εξοχήν φιλόσοφο, ο οποίος θα αποτελέσει γι αυτόν πρότυπο. Θα ερευνηθεί ο τρόπος με τον οποίο, στην προσπάθειά του να απαντήσει στο ερώτημα για την αλήθεια της δικής του προσωπικής ύπαρξης, ο Κίρκεγκωρ θα αναδείξει την αξία του υποκειμένου, εμβαθύνοντας στην εσωτερική πλευρά του ανθρώπου και εντείνοντας την αμφισβήτησή του για την αξία της διάνοιας, στην προσπάθειά του να κατανοήσει το «υπάρχειν». Με τη σημασία που παίρνει η ύπαρξη στο έργο του, αλλά και με τη διαλεκτική μορφή που της αποδίδει, μέσω των αντιθετικών της στοιχείων, μας επιτρέπει να διαπιστώσουμε το έναυσμα που δίνεται για τη δημιουργία του νέου ρεύματος του υπαρξισμού, μέσω του οποίου θα προκύψουν νέες φιλοσοφικές τάσεις, αντίθετες μεταξύ τους πολλές φορές, αλλά με κοινό γνώρισμα, πάντα, την τοποθέτηση στο κέντρο, της ανθρώπινης υπόστασης και της εξύψωσής της στο υψηλότερο επίπεδο.
description: Aim of the present thesis is to show the tragic spirit of the Danish philosopher Soren Kirkegor, who comes in early 19th century, while the leadership of philosophic thought idealism is considered unquestionable. We will examine the figures of his work, that show how his restless spirit did instantly perceive the subject itself, while Hegelianism rejected it, provoking a tremendous philosophic vacuity. Besides, through his philosophical pursuits, he opens a deepest incision into inner terrain, exploring at the same time the darkest aspects of consciousness. Influenced by his internal conflicts and contrasts, he comes to the realization of moral and religious demands which were meant to signify the individual’s existence. Inside the paper, there will be a reference, both to his offensive attitude towards Hegelianism and his profound conflict with church, which will lead him to seek solace in Ancient Greek philosophy. At this point, Kirgegor considers Socrates as the absolute icon of philosophic figures. During his effort to define his personal existence, we will examine the way he promotes the value of the subject matter, gaining insight of the inner aspects of human nature while extending his suspicions towards expertise. Given the above, he makes an attempt to interpret the definition of existence itself. In his creation, the significance and discursive meaning of existence- even debated- triggers the creation of a new trend. That is called “Existentialism” which later promotes various controversial philosophic ideas all of which elevate human nature, though.