Συγκριτική μελέτη των καρδιοαναπνευστικών και ηρεμιστικών επιδράσεων της κεταμίνης συνδυαζόμενης με δεξμεδετομιδίνη-μορφίνη ή δεξμεδετομιδίνη-βουπρενορφίνη χορηγούμενων ενδομυϊκά σε υγιή κουνέλια
Creators: name: Παρασκευαδάκη, Άννα Μόσχου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Κόνικλος
Μορφίνη
Βουπρενορφίνη
Rabbit
Morphine
Buprenorphine

description: Η παρούσα τυχαιοποιημένη, τυφλή, διασταυρούμενη μελέτη έχει ως στόχο την σύγκριση των επιδράσεων δυο αναισθητικών πρωτοκόλλων (δεξμεδετομιδίνης – βουπρενορφίνης – κεταμίνης και δεξμεδετομιδίνης – μορφίνης – κεταμίνης) στο καρδιαγγειακό και αναπνευστικό σύστημα υγιών κονίκλων φυλής λευκής Νέας Ζηλανδίας. Χρησιμοποιήθηκαν 8 κόνικλοι. Κάθε κόνικλος έλαβε τυχαία και τα δύο αναισθητικά πρωτόκολλα σε μεσοδιάστημα 15 ημερών. Η ομάδα της βουπρενορφίνης έλαβε ενδομυϊκά δεξμεδετομιδίνη 125 μg/kg, βουπρενορφίνη 15 μg/kg και κεταμίνη 10 mg/kg, ενώ αυτή της μορφίνης έλαβε ενδομυϊκά δεξμεδετομιδίνη 125 μg/kg, μορφίνη 0,5 mg/kg και κεταμίνη 10 mg/kg. Πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις σε τρεις διαφορετικές χρονικές στιγμές. Ως Τ0 ορίστηκε η χρονική στιγμή πριν την προνάρκωση, ως Τ1 η χρονική στιγμή 20 λεπτά μετά την χορήγηση δεξμεδετομιδίνης - βουπρενορφίνης ή δεξμεδετομιδίνης - μορφίνης και ως Τ2 η χρονική στιγμή 10 λεπτά μετά την χορήγηση της κεταμίνης. Αναλυτικότερα διενεργήθηκε μέτρηση των άμεσων αρτηριακών πιέσεων, της καρδιακής συχνότητας, της θερμοκρασίας και πραγματοποιήθηκε υπερηχοκαρδιογραφική εξέταση. Από την ανάλυση αερίων αρτηριακού αίματος μετρήθηκαν τα pH, PaCO2, PaO2, HCO3-, η περίσσεια βάσης, οι ηλεκτρολύτες, η γλυκόζη και τα γαλακτικά. Επίσης, έγινε εκτίμηση του βαθμού ηρέμησης και της χειρουργικής αναισθησίας των ζώων με την αξιολόγηση της στάσης του σώματος του κονίκλου, την αντίσταση στη ραχιαία κατάκλιση, την παρουσία ή όχι του μυϊκού τόνου των γνάθων, του βλεφαρικού και ποδικού αντανακλαστικού καθώς επίσης και την αντίδραση στην νύξη του ωτός. Έγινε σύγκριση των τιμών μεταξύ των 3 χρονικών στιγμών μέσα στην ίδια ομάδα καθώς και μεταξύ των δύο ομάδων. Ως επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε το α=0,05. Με βάση τα αποτελέσματα της μελέτης, η καρδιακή συχνότητα μειώθηκε σημαντικά και στις δύο ομάδες την χρονική στιγμή Τ1 (ενώ αυξήθηκε μη σημαντικά την χρονική στιγμή Τ2). Η άμεση αρτηριακή πίεση δεν επηρεάστηκε. Όσον αφορά την υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη, η ομάδα της βουπρενορφίνης την χρονική στιγμή Τ1 παρουσίασε μείωση του κλάσματος εξώθησης (EF%) και του κλάσματος βράχυνσης της αριστερής κοιλίας (%FS) και ταυτόχρονη αύξηση της διαμέτρου της αριστερής κοιλίας κατά την συστολή (LVIDs) και της διαμέτρου του αριστερού κόλπου προς την αορτή (LA/Ao). Την ίδια στιγμή, η ταχύτητα ροής του αίματος στην αορτή (AV Vmax) ήταν πιο αυξημένη στην ομάδα της βουπρενορφίνης, ενώ η ταχύτητα ροής του αίματος στην πνευμονική αρτηρία (PV Vmax) ήταν πιο μειωμένη στην ομάδα της μορφίνης. Την χρονική στιγμή Τ2 στην ομάδα της βουπρενορφίνης σημειώθηκε αύξηση του κλάσματος βράχυνσης και του κλάσματος εξώθησης. Σχετικά με τις τιμές των αερίων αίματος, και τις δυο χρονικές στιγμές το pH, η PaO2, τα διττανθρακικά και η περίσσεια βάσης παρέμειναν μέσα στα φυσιολογικά όρια και για τις δύο ομάδες. Ωστόσο, την χρονική στιγμή Τ2, παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση της PaCO2 πάνω από τα αποδεκτά όρια και στις δύο ομάδες. Η μέση τιμή της γλυκόζης ήταν σημαντικά υψηλότερη στην ομάδα της μορφίνης την στιγμή Τ1, ενώ την Τ2 σημειώθηκε αύξηση πολύ πάνω από τα φυσιολογικά όρια και στις δύο ομάδες. Η θερμοκρασία μειώθηκε αλλά μέσα στις φυσιολογικές τιμές. Η ομάδα της μορφίνης είχε καλύτερη ποιότητα ηρέμησης κλινικά αλλά όχι στατιστικά την χρονική στιγμή Τ1. Ο βαθμός της χειρουργικής αναισθησίας ήταν επαρκής την χρονική στιγμή Τ2 και δεν διέφερε μεταξύ των δύο ομάδων.
description: The objective of this randomized, blind, crossover experimental study was to evaluate the cardiorespiratory effects of two anesthetic protocols (dexmedetomidine – buprenorphine – ketamine and dexmedetomidine – morphine – ketamine) in eight healthy New Zealand White rabbits. Each rabbit received both anesthetic protocols randomly and 15 days were allowed between them. In the buprenorphine group 125 μg/kg dexmedetomidine, 15 μg/kg buprenorphine and 10 mg/kg ketamine were administered intramuscularly, while in the morphine group 125 μg/kg dexmedetomidine, 0,5 mg/kg morphine and 10 mg/kg ketamine were administered intramuscularly. Measurements were conducted at 3 different time-points: before the sedation (T0), 20 min after injection of dexmedetomidine – buprenorphine or dexmedetomidine – morphine (T1) and 10 min after injection of ketamine (T2). Direct arterial blood pressures, heart rate, body temperature, pH, PaCO2, PaO2, HCO3-, base excess, electrolytes, glucose and lactate in the arterial blood were measured. In addition, echocardiographic assessment was performed and the spontaneous posture, the righting reflex, the relaxation of the jaw, the palpebral reflex, the pedal reflex and the ear pinch reflex were evaluated. The changes of all parameters were compared within each group and among them. Statistical significance was set at values of p &lt; 0.05. Based on the results of the study, a significant decrease in heart rate was observed in both groups at T1. Direct arterial blood pressure was not affected. In echocardiography the buprenorphine group had decreased EF and FS and increased LVIDs and LA/Ao at T1. Induction of anesthesia with ketamine (T2) caused in the same group increase in EF and FS. Blood gases (pH, PaO2, HCO3- and ΒΕ) were within the normal values in both groups. However, there was a significant increase in PaCO2 in both groups at T2. Glucose was significantly higher in the morphine group compared with the buprenorphine group at T1, whereas at T2 hyperglycemia was noted in both groups. Body temperature decreased but within the normal range. In the morphine group better sedation was produced clinically but not statistically at T1. A good quality of surgical anesthetic depth was achieved in both groups at T2.