Η προστασία του ζημιωθέντος τρίτου στο πλαίσιο της υποχρεωτικής ασφάλισης ευθύνης από τροχαία αυτοκινητικά ατυχήματα – Ζητήματα ευθύνης του Επικουρικού Κεφαλαίου
Creators: name: Μπαμπαλίδης, Παναγιώτης Κυριάκου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Ασφάλιση αστικής ευθύνης από αυτοκινητικά ατυχήματα
Ζημιωθείς τρίτος
Επικουρικό Κεφάλαιο
Car accident liability insurance
Injured third party
Auxiliary Fund

description: Σκοπός της διπλωματικής εργασίας ήταν η μελέτη της λειτουργίας του θεσμού της υποχρεωτικής ασφάλισης της αστικής ευθύνης έναντι των ζημιωθέντων τρίτων από αυτοκινητικά ατυχήματα, καθώς και των ποικίλων και ενίοτε πολύπλοκων ζητημάτων που απορρέουν εξ αυτού. Εξετάστηκε, αρχικά, το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τον προαναφερθέντα θεσμό, ήτοι ο Κ.Ν. 489/1976, με ιδιαίτερη έμφαση να αποδίδεται στην ανάλυση της ορολογίας που χρησιμοποιείται από τον νομοθέτη, αλλά και στο κατά πόσον είναι νόμιμο ή όχι το στοιχείο του καταναγκασμού που προσδίδει ο νόμος στην εν λόγω ασφάλιση. Στη συνέχεια, έγινε αναφορά στο πως διαμορφώνεται ανάμεσα σε ασφαλιστή και ασφαλισμένο ή λήπτη της ασφάλισης η σύμβαση ασφάλισης της αστικής ευθύνης έναντι τρίτων από αυτοκίνητα και αναδείχθηκαν τα επί μέρους στάδια αυτής που προκύπτουν χρονικά κατά την κατάρτιση, κατά τη διάρκεια ισχύος και μετά τη λήξη της. Ακόμη, παρουσιάστηκε αναλυτικά το σύνολο των περιπτώσεων κατά τις οποίες λαμβάνει χώρα εξαίρεση εις βάρος του αστικώς υπευθύνου ασφαλισμένου από την ασφαλιστική κάλυψη εκ μέρους της ασφαλιστικής επιχείρησης και απασχόλησε ιδιαιτέρως το δικαίωμα αναγωγής που χορηγείται στην τελευταία από τον Κ.Ν. 489/1976. Ένα κεφαλαιώδες θέμα που θίχτηκε, επίσης, ήταν αυτό του είδους της προστασίας που απολαμβάνει μέσω της υποχρεωτικής ασφάλισης ο ζημιωθείς τρίτος και αφορά φυσικά στο δικαίωμά του προς άσκηση ευθείας αγωγής έναντι του ασφαλιστή του υπόχρεου της αποζημίωσης. Αναλύθηκαν, συναφώς, τα πρόσωπα που εμπίπτουν ή όχι στην έννοια του ζημιωθέντος τρίτου, όπως και όλα τα σχετικά με την ευθεία αγωγή θέματα, ιδίως δε η αρχή του απροβλήτου από τον ασφαλιστή κατά του τρίτου στην εκδίκαση της αγωγής των ενστάσεων που αφορούν τις σχέσεις του με τον ασφαλισμένο αστικώς υπεύθυνο. Ασχολήθηκε, επιπλέον, η παρούσα διπλωματική με τα ακανθώδη ζητήματα που σχετίζονται με την ευθύνη του Επικουρικού Κεφαλαίου έναντι των ζημιωθέντων τρίτων. Μέσα από την ενδελεχή έκθεση των περιπτώσεων κατά τις οποίες συντρέχει η εν λόγω ευθύνη, της προβληματικής των προσπαθειών ποσοτικού περιορισμού αυτής με τις ρυθμίσεις που εισήγαγε ο Ν. 4092/2012, και της επιμέλειας, τελικώς, της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για όλα τα παραπάνω με τις αποφάσεις 3, 4 και 5/2017 και 3/2019, διαπιστώθηκε πως κάθε περιορισμός της ποσοτικής ευθύνης του Επικουρικού Κεφαλαίου έναντι των ζημιωθέντων τρίτων που επιχειρήθηκε τα τελευταία χρόνια αντίκειται στις επιταγές του Συντάγματος και ως εκ τούτου ουδεμία δέσμευση προς εφαρμογή του δε γεννάται για τα εθνικά Δικαστήρια
description: The purpose of the thesis was to study the functioning of the institution of compulsory third party liability insurance against injured third parties from car accidents, as well as the various and sometimes complex issues arising therefrom. Initially, the legislative framework governing the aforementioned institution was examined, namely Cod. Law 489/1976, with particular emphasis given on the analysis of the terminology used by the legislator, as well as on whether or not the element of coercion conferred by the law on such insurance is legitimate or not. Then, reference was made on how an insurer and a secured or recipient of insurance formulate the policy of liability insurance against third party from cars and its individual stages arising at the time of setting up, duration and after termination were highlighted. Furthermore, all the cases in which the insured person is exempted from the insurance cover by the insurance business were presented in detail and of particular interest was the employment of the right of recourse granted to the latter by Cod. Law 489/1976. An all-important issue also raised was the kind of protection enjoyed by the injured third party through compulsory third party liability insurance which, of course, relates to his/her right to bring a direct action against the insurer of his/her indemnity. In this regard, the people involved or not within the meaning of the injured third party, as well as all matters relating to the direct action, were analyzed, in particular the principle of the insurer's unenforceability against the third party in the course of the action relating to his relations with the civil liability insured. In addition, the present thesis deals with the thorny issues related to the Auxiliary Fund's liability to injured third parties. Through a detailed report of the cases in which this responsibility is involved, of the problematic efforts to quantify it in accordance with the regulations introduced by Law 4092/2012, and finally of the Supreme Court's plenary session view on all of the above by Decisions 3, 4 and 5/2017 and 3/2019, it was found that any limitation of the subsidiary's quantitative liability towards the injured third parties attempted in recent years is contrary to the requirements of the Constitution and therefore no commitment to apply such a limitation incurred in the national Courts