Γνωστική ενδυνάμωση ασθενών με επιληψία: Μία μελέτη βιβλιογραφικής ανασκόπησης
Creators: name: Χαλικιοπούλου, Ολυμπία Χ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2025
Subjects: Νευροψυχολογία και Νευροψυχολογική
Αποκατάσταση
Επιληψία
Γνωστική ενδυνάμωση
Neuropsychology and Neuropsychological Rehabilitation
Epilepsy
Cognitive Rehabilitation

description: Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση εστιάζει στα γνωστικά ελλείμματα που παρουσιάζονται στην επιληψία, μία από τις πιο κοινές νευρολογικές νόσους. Οι νευροβιολογικοί μηχανισμοί της συννοσηρότητας που παρουσιάζεται στην επιληψία, μαζί με τις γνωστικές και ψυχοσυναισθηματικές εκφάνσεις δεν είναι πλήρως χαρτογραφημένοι και κατανοητοί έως και σήμερα, παρά τις γνωστικές, συναισθηματικές και σημειολογικές εκδηλώσεις της. Η αιτιολογία της έναρξης της νόσου παρουσιάζει μεγάλη ετερογένεια ,όπως και η εκδήλωση των επιμέρους συμπτωμάτων σε κάθε είδος επιληψίας. Είναι αποδεκτό στην επιστημονική κοινότητα ότι η επιληψία συνοδεύεται από γνωστικά ελλείμματα, κυρίως σε ό,τι αφορά στην ικανότητα μνήμης, μάθησης, λεκτικής ικανότητας, προσοχής και σε ορισμένες περιπτώσεις, στην συμπεριφορική εκδήλωση των συμπτωμάτων, όπως συναισθηματικές διαταραχές, άγχος και χαμηλή αίσθηση ποιότητας ζωής. Λόγω αυτής της ποικιλομορφίας και της ετερογένειας, η βιβλιογραφία προτείνει την διεπιστημονική υποστήριξη των ατόμων με επιληψία, ενσωματώνοντας και νευροψυχολογικά δεδομένα που περιέχουν την εκτενή νευροψυχολογική εκτίμηση των νοητικών ικανοτήτων, ειδικά σε ό,τι αφορά στις περιπτώσεις όπου παρουσιάζεται φαρμακοανθεκτικότητα. Η νευροψυχολογική αποκατάσταση αποτελεί το επόμενο βήμα της ολιστικής, διεπιστημονικής υποστήριξης του ατόμου με επιληψία, ιδιαίτερα σε μετεγχειρητικό στάδιο, αλλα και στο πλαίσιο της συνολικής θεραπευτικής του φροντίδας. Στην νευροψυχολογική αποκατάσταση περιλαμβάνεται η γνωστική ενδυνάμωση, όπου πραγματοποιείται η ενδυνάμωση των εντοπισμένων γνωστικών ελλειμμάτων μέσω εξατομικευμένου ασκησιολογίου, η ψυχοσυναισθηματική θεραπευτική παρέμβαση, που στοχεύει στην μείωση των συμπτωμάτων άγχους, κατάθλιψης, στρες και των ενδεχόμενων συναισθηματικών διαταραχών, αλλά και τεχνικές ψυχοεκπαίδευσης και ψυχοκοινωνικής υποστήριξης για την ενίσχυση του υποκειμενικού αισθήματος ποιότητας ζωής, αυτονομίας και επανένταξης στο περιβάλλον του ατόμου.
description: The following literature review dissertation focuses on epilepsy, one of the most common neurological disorders, and the cognitive deficits evident in the disorder. The neurobiological mechanisms of existing comorbidity observed in epilepsy, along with the cognitive and psychosocial manifestations, are not fully understood to this day, despite the cognitive, emotional, and semiological expressions of the condition. Epilepsy onset and etiology show considerable heterogeneity, as does the manifestation of the individual symptoms in each type of epilepsy. It is widely accepted within the scientific community that cognitive impairment is evident in the majority of patient cases, especially concerning memory, learning ability, verbal skills, attention, and, in certain cases, behavioral manifestation of symptoms such as emotional disorders, anxiety, and low quality of life perception. Due to this heterogeneity, the literature highlights the importance of interdisciplinary support in individuals with epilepsy, incorporating neuropsychological data obtained from comprehensive neuropsychological assessments, especially in cases where pharmacological resistance is present.Neuropsychological rehabilitation is the next step in the holistic and interdisciplinary support of individuals with epilepsy postoperatively, but also within the framework of one’s overall therapeutic care. Neuropsychological rehabilitation includes cognitive restoration, which targets the strengthening of identified cognitive deficits through personalized, evidence- based methodologies, psychosocial interventions aimed towards reducing symptoms of anxiety, depression, stress, and emotional disorders, as well as psychoeducation and psychosocial support strategies in order to enhance the patients’ subjective sense of quality of life, autonomy, and reintegration into their environment.