Η φυσικοθεραπευτική παρέμβαση κατά τη διάρκεια νοσηλείας ασθενών που υποβλήθηκαν σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη:
Creators: name: Αυτοσμίδης, Δημήτρης Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2009
Subjects: Καρδιακή αποκατάσταση
Αορτοστεφανιαία παράκαμψη
Αναπνευστική άσκηση
Λειτουργική ικανότητα
Ποιότητα ζωής
Functional capacity
Coronary artery bypass surgery
Respiratory exercise
Quality of life
Cardiac rehabilitation

description: Η εφαρμογή προγραμμάτων καρδιακής αποκατάστασης είναι σημαντική για την αποτελεσματικότητα των χειρουργικών επεμβάσεων στην θεραπευτική αντιμετώπιση της στεφανιαίας νόσου. Ωστόσο παραμένουν ορισμένα ερωτηματικά αναφορικά με το συνταγολόγιο των προγραμμάτων στις διάφορες φάσεις της αποκατάστασης και ιδιαίτερα στην ενδονοσοκομειακή (Φάση Ι). Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να αξιολογηθεί η επίδραση ενός τροποποιημένου Φυσικοθεραπευτικού προγράμματος παρέμβασης στη λειτουργική ικανότητα, στην αναπνευστική λειτουργία και στην σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής ασθενών που υποβλήθηκαν σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους. Μέθοδος: Τριάντα ασθενείς που υποβλήθηκαν για πρώτη φορά σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη, χωρίστηκαν σε δύο μετεγχειρητικές ομάδες, την πειραματική (ομάδα Α) που ακολούθησε ένα τροποποιημένο Φυσικοθεραπευτικό πρόγραμμα και την ελέγχου (ομάδα Β) που ακολούθησε το σύνηθες Φυσιοθεραπευτικό πρόγραμμα. Ελέγχθηκε η υπομέγιστη λειτουργική ικανότητα (6MWT), η αναπνευστική λειτουργία (VC, FVC και FEV1.0) και τέλος η σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής (επισκόπηση υγείας SF-36v2). Οι μετρήσεις έγιναν προεγχειρητικά και κατά την έξοδο από το νοσοκομείο. Αποτελέσματα: Η πειραματική ομάδα είχε σημαντική διαφορά στην 6λεπτη δοκιμασία βάδισης (321,33μέτρα) σε σχέση με την ελέγχου (301,33μέτρα) καθώς και στους πνευμονικούς όγκους VC (62,47% vs 48,20%), FVC (60,20% vs 53,20% ) και FEV1.0 (63,80% vs 54,60%) αντίστοιχα κατά την έξοδο από το νοσοκομείο, ενώ δεν παρατηρήθηκε καμία στατιστικά σημαντική διαφορά στην επισκόπηση υγείας SF-36v2. Συμπεράσματα: Από την παρούσα έρευνα προκύπτει ότι ένα τροποποιημένο πρόγραμμα κινησιοθεραπείας και αναπνευστικής άσκησης, που λειτουργεί κάτω από την άμεση επίβλεψη του φυσικοθεραπευτή, μπορεί να βελτιώσει την υπομέγιστη λειτουργική ικανότητα και την αναπνευστική λειτουργία ενώ δεν φαίνεται να επηρεάζει τη σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής των ασθενών που υποβλήθηκαν σε αορτοστεφανιαία 4 παράκαμψη κατά τη διάρκεια νοσηλείας τους. Επίσης το συγκεκριμένο πρόγραμμα κινητοποίησης και αναπνευστικής άσκησης παρέχει επιπλέον όφελος για αυτές τις παραμέτρους, έναντι του συνηθισμένου προγράμματος φυσιοθεραπευτικής παρέμβασης.
description: The application of cardiac rehabilitation programs is important for the efficacy of surgical interventions required for the therapeutic management of coronary disease. However, further investigation is required to determine the prescription in the various phases of rehabilitation programs and particularly during the inpatient phase (Phase I). Objective: This study aimed to evaluate the effect of a modified physiotherapy program intervening in the functional capacity, in the respiratory function and in the health related quality of life for patients undergoing a coronary artery bypass graft surgery (CABG) during their hospitalization. Method: Thirty patients receiving their first-time CABG were assigned into one of two post-operative physiotherapy regimens: the “experimental” group (Group A), that followed a physiotherapy-supervised, moderate intensity program and the “control” group (Group B) that followed the standard intervention. The following primary outcomes were measured pre-operatively, and at the discharge: the sub-maximal functional capacity (6MWA), the respiratory function (VC, FVC and FEV1.0) and the health-related quality of life (using the health survey SF-36v2). Results: The experimental group had a significantly higher 6MWA distance (321.33m) compared to the standard intervention group (301.33m) as well as in lungs volumes VC (62.47% vs 48.20%), FVC (60.20% vs 53.20%) and FEV1.0 (63.80% vs 54.60%), respectively at the discharge from hospital, while was no significant difference was observed between groups in terms of the health-related quality of life (SF-36v2). Conclusions: This study indicated that a modified program of kinesiotherapy and respiratory exercise, under the physiotherapist’s supervision, can improve the sub-maximal functional capacity and the respiratory functions, while it does not appear to influence the health-related quality of life in the inpatient phase following CABG. Moreover, the particular program of kinesiotherapy and respiratory exercise provides additional benefits for these parameters, compared to the standard program of physiotherapy intervention.