Αλκαίος και Σαπφώ ως πρότυπα των Ωδών του Ορατίου
Creators: name: Μυλωνά, Χρυσάνθη Βασιλείου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Οράτιος
Αλκαίος
Σαπφώ
Horace
Alcaeus
Sappho

description: Βασικός στόχος της εργασίας αυτής είναι να αναδείξει τη σχέση των Ωδών του Ορατίου με την αρχαϊκή ελληνική λυρική παράδοση, συγκεκριμένα την αιολική μελική ποίηση του Αλκαίου και της Σαπφούς. Στο πρώτο μέρος αναλύονται τα σχόλια του ίδιου του Ορατίου, τόσο στις Ωδές, όσο και σε άλλα έργα του, όπως στην Επιστολή 1.19, σχετικά με το εγχείρημά του να αποτελέσει τον πρώτο ρωμαίο ποιητή που συνθέτει στα λατινικά λυρική ποίηση κατά το πρότυπο της Σαπφούς και του Αλκαίου, η σημασία που ο ίδιος ο ποιητής δίνει σε αυτό το ποιητικό εγχείρημα, καθώς και o τρόπος προσέγγισης των προτύπων του, όπως περιγράφεται από τον ίδιο. Με βάση κυρίως την παρουσία των δύο αιολικών ποιητών ως προσώπων σε ποιήματα του Ορατίου, ερευνάται επίσης αν ο ποιητής δίνει το προβάδισμα σε κάποιον από τους δύο ως πρότυπο των Ωδών του. Στο δεύτερο μέρος εξετάζεται στην πράξη η προσέγγιση της ποίησης του Αλκαίου και της Σαπφούς από το ρωμαίο ποιητή. Αναλύονται ωδές που παραπέμπουν σε συγκεκριμένα ποιήματα των αιολικών μελικών ποιητών, αρχικά οι ωδές με πρότυπο μη πολιτικές ωδές του Αλκαίου, στη συνέχεια αυτές που έχουν πρότυπο έργα του Αλκαίου με πολιτική σημασία, τέλος οι ωδές με πρότυπο ερωτικά ποιήματα της Σαπφούς. Βασική θέση της εργασίας είναι ότι ο ρωμαίος ποιητής δεν θέτει ως στόχο του να συνθέσει ποίηση δουλικά πιστή στα αιολικά μελικά πρότυπά του. Γίνεται προσπάθεια να αναδειχτούν στοιχεία της ποίησης του Ορατίου που φανερώνουν επιρροή, τόσο από διαφορετικούς λυρικούς ποιητές ή λογοτεχνικά είδη, όσο και από τη ρωμαϊκή καθημερινότητα και τον πολιτισμό, ακόμα και στοιχεία που αναδεικνύουν τη δική του, καινοτόμο και ξεχωριστή ποιητική προσωπικότητα
description: This thesis considers the relationship between the Odes of Horace and the archaic Greek lyric tradition, particularly the Aeolian melic poetic tradition of Alcaeus and Sappho. The first part examines the comments of Horace himself, either in the Odes or in his other works, such as in Epistle 1.19. It covers his attempt to be the first Roman poet to ever compose lyric poetry in Latin according to the model of Alcaeus and of Sappho, the importance that the poet himself gives to such a poetic endeavor, as well as the way he admits he tries to approach his models. Based mainly on the presence of the two Aeolian poets as persons in Horace’s poems, the section ends by discussing whether the poet gives lead to one of the two as a model of his Odes. The second part analyses Horace’s use of the poetry of Alcaeus and Sappho in the Odes by investigating odes that refer to specific poems. It considers works that are modeled on the non-political odes of Alcaeus, then those that are modeled on Alcaeus’s political odes, and finally odes that are modeled on love poems of Sappho. This thesis argues that Horace does not strive to compose poetry most akin to that of his Aeolian melic models. Instead, it strongly emphasizes the elements of Horace’s poetry that indicate influence, either from different lyric poets and literary genres, or from Roman everyday life and culture. It also highlights elements that point to his own, innovative and special poetic personality