Κριτική αξιολόγηση του θεραπευτικού πρωτοκόλλου συνταγογράφησης για την αντιμετώπιση της πνευμονικής υπέρτασης με βάση τη θεωρία της τεκμηριωμένης ιατρικής και των τεκμηριωμένων μεθόδων ιατρικής έρευνας
Creators: name: Χατζηπαραδείση, Παναγιώτα Αστερείου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Πνευμονική υπέρταση
Θεραπευτικό πρωτόκολλο συνταγογράφησης
Κλινική ταξινόμηση
Pulmonary hypertension
Therapeutic prescription protocol
Clinical classification

description: Στόχος της παρούσας έρευνας είναι η κριτική αξιολόγηση του ελληνικού θεραπευτικού πρωτοκόλλου για την πνευμονική υπέρταση (ΠΥ) μέσα από μια εις βάθος μελέτη και συγκριτική ανάλυση με τις διεθνείς οδηγίες. Η πνευμονική υπέρταση είναι μια πολύπλοκη, συχνά υποδιαγνωσμένη κατάσταση που χαρακτηρίζεται από αυξημένη αρτηριακή πίεση στις πνευμονικές αρτηρίες, που οδηγεί σε ανεπάρκεια της δεξιάς κοιλίας και θάνατο εάν δεν αντιμετωπιστεί. Η επίπτωση και ο επιπολασμός της νόσου ποικίλλει παγκοσμίως, επηρεαζόμενη από παράγοντες όπως ασθένειες του συνδετικού ιστού, συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες και χρόνιες θρομβοεμβολικές καταστάσεις. Οι κατευθυντήριες γραμμές ESC/ERS του 2015 προσφέρουν ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για την ταξινόμηση, τη διάγνωση και τη διαχείριση της νόσου, δίνοντας έμφαση στην έγκαιρη ανίχνευση μέσω καθετηριασμού δεξιάς καρδιάς και υπερηχοκαρδιογραφικού ελέγχου. Οι στρατηγικές θεραπείας έχουν εξελιχθεί σημαντικά, με τους Ανταγωνιστές των Υποδοχέων Ενδοθηλίνης (ERAs) και τους Αναστολείς της Φωσφοδιεστεράσης-5 (Αναστολείς PDE-5) να παίζουν κρίσιμους ρόλους στη βελτίωση της αιμοδυναμικής, της ικανότητας άσκησης και των ποσοστών επιβίωσης. Το ελληνικό θεραπευτικό πρωτόκολλο για την πνευμονική υπέρταση γενικά ευθυγραμμίζεται με τα διεθνή πρότυπα στη διάγνωση και τη θεραπεία. Ωστόσο, με τη διεξαγωγή εκτενούς ανάλυσης των διεθνών κατευθυντήριων γραμμών και μελετών που βασίζονται σε στοιχεία, αυτή η έρευνα εντοπίζει συγκεκριμένες ομοιότητες και διαφορές μεταξύ των πρωτοκόλλων. Για παράδειγμα, ενώ το ελληνικό πρωτόκολλο τηρεί πολλές από τις συστάσεις για έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία, υπάρχουν μικρές διαφοροποιήσεις σε συγκεκριμένες θεραπευτικές παρεμβάσεις και στρατηγικές διαχείρισης ασθενών. Παρά τις εξελίξεις στη θεραπεία της πνευμονικής υπέρτασης, η έγκαιρη διάγνωση παραμένει πρόκληση λόγω μη ειδικών συμπτωμάτων όπως η δύσπνοια και η κόπωση. Οι συνεχείς προσπάθειες στην εκπαίδευση, την ευαισθητοποίηση και την έρευνα είναι απαραίτητες για τη βελτίωση των αποτελεσμάτων των ασθενών. Αυτή η διατριβή διερευνά την επιδημιολογία, την παθοφυσιολογία και τις τρέχουσες θεραπευτικές προσεγγίσεις για την νόσο, υπογραμμίζοντας τη σημασία των εξατομικευμένων σχεδίων θεραπείας και της συνεχούς παρακολούθησης για την αποτελεσματική διαχείριση αυτής της εξουθενωτικής νόσου.
description: The aim of this research is the critical evaluation of the Greek therapeutic protocol for pulmonary hypertension (PH) through an in-depth study and comparative analysis with international guidelines. Pulmonary hypertension is a complex, often underdiagnosed condition characterized by elevated blood pressure in the pulmonary arteries, leading to right ventricular failure and death if untreated. The incidence and prevalence of this disease vary globally, influenced by factors such as connective tissue diseases, congenital heart defects, and chronic thromboembolic conditions. The 2015 ESC/ERS guidelines offer a comprehensive framework for classifying, diagnosing, and managing pulmonary hypertension, emphasizing early detection through right heart catheterization and echocardiographic screening. Treatment strategies have evolved significantly, with Endothelin Receptor Antagonists (ERAs) and Phosphodiesterase-5 Inhibitors (PDE-5 inhibitors) playing crucial roles in improving hemodynamics, exercise capacity, and survival rates. The Greek therapeutic protocol for pulmonary hypertension generally aligns with these international standards in diagnosis and treatment. However, by conducting an extensive analysis of international guidelines and evidence-based studies, this research identifies specific similarities and differences between the protocols. For instance, while the Greek protocol adheres to many of the recommendations for early detection and treatment, there are slight variations in specific therapeutic interventions and patient management strategies. Despite advancements in pulmonary hypertension treatment, early diagnosis remains a challenge due to non-specific symptoms like dyspnea and fatigue. Continuous efforts in education, awareness, and research are essential for improving patient outcomes. This thesis explores the epidemiology, pathophysiology, and current therapeutic approaches for the disease, highlighting the importance of personalized treatment plans and ongoing monitoring to effectively manage this debilitating disease.