Η επίδραση της χρονικής στιγμής πραγματοποίησης της προσθετικής αποκατάστασης στη θέση της παρυφής των ούλων σε δόντια που υπεβλήθησαν σε χειρουργική επιμήκυνση μύλης. Πιλοτική μελέτη
Creators: name: Τσαχουρίδου, Ιωάννα Στυλιανού
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Χειρουργική επιμήκυνση μύλης
Χρόνος προσθετικής αποκατάστασης
Θέση παρυφής των ούλων
Surgical crown lengthening
Prosthetic restorative treatment timing
Gingival margin location

description: Σκοπός της παρούσα τυχαιοποιημένης, προοπτικής, πιλοτικής μελέτης είναι η αξιολόγηση της επίδρασης της χρονικής στιγμής πραγματοποίησης της προσθετικής αποκατάστασης στη θέση της παρυφής των ούλων σε δόντια που έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επιμήκυνση μύλης. Δεκαοχτώ (18) ασθενείς προσήλθαν στη Μεταπτυχιακή Κλινική της Περιοδοντολογίας για χειρουργική επιμήκυνση μύλης σε δόντια με σημαντική απώλεια οδοντικής ουσίας με στόχο την προσθετική αποκατάσταση με μεμονωμένη στεφάνη. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Στην πρώτη ομάδα (Α), η προσθετική αποκατάσταση ξεκίνησε 6 εβδομάδες μετά την επέμβαση, ενώ στη δεύτερη ομάδα(Β) η προσθετική αποκατάσταση ξεκίνησε 14 εβδομάδες μετά την επέμβαση. Οι κλινικές μετρήσεις περιελάμβαναν την καταγραφή της θέσης της παρυφής των ούλων, του βάθους των θυλάκων, της απώλειας πρόσφυσης, του δείκτη πλάκας και δείκτη αιμορραγίας των ούλων σε έξι σημεία ανά δόντι. Οι θέσεις κατηγοριοποιήθηκαν σε θεραπευμένες, παρακείμενες και απομακρυσμένες. Ψηφιακές ακτινογραφίες ελήφθησαν προεγχειρητικά, μετά την επέμβαση και στους 6 μήνες μετά την προσθετική στις οποίες γραμμικές μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν για την απόσταση από τη φατνιακή κορυφή του προς επιμήκυνση δοντιού και του ακρορριζίου του κάθε δοντιού στο δόντι στόχο και στα δύο παρακείμενα. Παράλληλα, αξιολογήθηκε και η επούλωση των μαλακών ιστών την πρώτη και δεύτερη μετεγχειρητική εβδομάδα χρησιμοποιώντας τον Δείκτη Πρώιμης Επούλωσης (EHI). Τέλος, ερωτηματολόγια δόθηκαν στον ασθενή για την αξιολόγηση του βαθμού ικανοποίησης του από την επέμβαση και το τελικό αποτέλεσμα, όπως επίσης και στον προσθετολόγο για την αξιολόγηση της θεραπευτικής παρέμβασης ως προς το προσθετικό αποτέλεσμα. Kαι στις δύο ομάδες o δείκτης πλάκας και αιμορραγίας διατηρήθηκαν σε χαμηλά επίπεδα (&lt;20%) σε όλες τις χρονικές στιγμές της μελέτης. Ως προς το βάθος θυλάκων, σε όλες τις χρονικές στιγμές και για τις δύο ομάδες ήταν μικρότερο από 3 mm. Ως προς την κύρια παράμετρο, τη θέση της παρυφής των ούλων, στην ομάδα Α παρατηρήθηκε μια στατιστικά σημαντική μυλική μετατόπιση σε σχέση με την άμεση μετεγχειρητική περίοδο στις 6 εβδομάδες η οποία όμως διατηρήθηκε σταθερή μέχρι το τέλος της μελέτης καθώς δεν εντοπίστηκαν περαιτέρω στατιστικά σημαντικές διαφορές. Παρόμοια και στην ομάδα Β, στις 6 εβδομάδες παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μυλική μετατόπιση σε σχέση με την άμεση μετεγχειρητική περίοδο χωρίς όμως να παρατηρούνται περαιτέρω στατιστικά σημαντικές διαφορές στις μετέπειτα χρονικές στιγμές. Καμία στατιστικά σημαντική διαφορά δεν παρατηρήθηκε μεταξύ της χρονικής στιγμής των 6 εβδομάδων με τις 14 εβδομάδες. Οι γραμμικές μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν στις ψηφιακές ακτινογραφίες δεν έδειξαν κάποια μεταβολή στην παρυφή του οστού μετεγχειρητικά σε σχέση με τους 6 μήνες μετά την τοποθέτηση της προσθετικής. Ως προς την επούλωση, καμία στατιστικά σημαντική διαφορά δεν παρατηρήθηκε μεταξύ των δύο ομάδων, ενώ στη δεύτερη εβδομάδα καταγράφηκε στατιστικά σημαντικά καλύτερη επούλωση. Ικανοποίηση εξέφρασαν και οι ασθενείς και οι προσθετολόγοι ως προς το αποτέλεσμα της επέμβασης, καμία στατιστικά σημαντική διαφορά δεν παρατηρήθηκε μεταξύ των δύο ομάδων. Συμπερασματικά, η χειρουργική επιμήκυνση μύλης αποτελεί μια αποτελεσματική διαδικασία ενώ ο χρόνος αναμονής των 6 εβδομάδων κρίνεται ασφαλής για την έναρξη της προσθετικής αποκατάστασης είτε στην αισθητική ζώνη είτε στα οπίσθια δόντια καθώς οι κύριες μεταβολές στη θέση της παρυφής των ούλων συντελούνται μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα.
description: Aim of this study is to assess the influence of prosthetic restorative treatment timing on gingival margin location of teeth and treatment outcome after crown lengthening surgery (CLS). Further, patients’ and prosthodontists’ satisfaction was also explored. Eighteen patients requiring CLS on 18 teeth were enrolled in the study. In group A prosthetic restoration started 6 weeks and in group B 14 weeks after surgery. Clinical parameters were recorded along six sites of treated and neighboring teeth. Sites were labeled as treated, adjacent and non-adjacent. Digital X-rays were taken preoperatively, after surgery and at 6 months after prosthesis for quantitative assessment of alveolar ridge changes. Soft tissue healing was also evaluated and questionnaires were given to the patient in the healing period. Finally, questionnaires were delivered to patients and prosthodontists for treatment outcome evaluation. In both groups plaque and bleeding indices were maintained at low levels and pocket depth ≤3mm during the study. Regarding gingival margin location in treated and adjacent sites, a statistically significant tissue rebound was observed at 6 weeks in relation to the immediate postoperative period, which however remained stable until the end of the study in both groups. In group B, no statistically significant difference was observed between 6 to 14 weeks. In non-adjacent sites, minimal fluctuations occurred statistically significant in some time points but not clinically significant. No change in alveolar crest post-operatively versus 6 months after the prosthetic rehabilitation was recorded. Regarding healing, no statistically significant difference was observed between the two groups and all patients and prosthodontists were completely satisfied with the treatment outcome. CLS is an effective pre-prosthetic procedure and the waiting time of 6 weeks after the surgery is considered adequate for the onset of prosthetic restoration, as the main changes in gingival margin location are achieved in this time period.