The effect of orthodontic adhesive and bracket base design in adhesive remnant index (ARI) on enamel
Creators: name: Κεχαγιά, Αργυρώ Σπυρίδωνος
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2013
Subjects: Ορθοδοντικά συγκολλητικά
Δείκτης ARI
Βάσεις αγκυλίων
Orthodontic adhesives
ARI Index
Bracket base designs

description: AIM The purpose of this study was to identify the effect of bracket base design and adhesive on adhesive remnant index (ARI) and enamel surface area covered by adhesive. MATERIALS AND METHODS The sample consisted of 32 recently extracted premolars, which were stored in distilled water at room temperature no more than 6 months. The teeth were randomly assigned into four groups according to the bracket base design and adhesive material: Group A, conventional mesh base (Mini Sprint, 0.018 inch slot, Roth prescription, Forestadent) and composite resin (Transbond XT, 3M Unitek), group B laser etched base (Equilibrium 2, 0.018 inch slot, Roth prescription, Dentaraum) and composite resin (Transbond XT), group C conventional mesh base (Mini Sprint, Forestadent) and resin modified glass ionomer (Fuji Ortho, radiopaque luting cement, Tokyo Japan) and group D laser etched base (Equilibrium 2) and resin modified glass ionomer (Fuji Ortho). After a week, the brackets were debonded using Hu-Friedy straight bracket removing plier. The debonded bracket base surface as well as the buccal surface of the each tooth were studied under the light microscope at a magnification of X10 and the remaining adhesive was scored using the ARI. The extent of coverage of the tooth by adhesive remnants was also calculated after the processing of the digital images with the image analysis software (AutoCad) outlining the different areas of adhesive. RESULTS Fisher’s exact and 2-way-ANOVA indicated significant differences (p&lt;0,05) among the groups. These results were further confirmed using Pearson’s correlation coefficient which compared the ARI scores with the area percentage coverage on each tooth. The adhesive resin group showed the highest ARI scores independently of the bracket base design, whereas between the two bracket base designs, the laser-etched bracket design showed higher ARI. ARI scores reliably depict the extent of enamel covered by adhesive when compared with the measurement of the actual area covered. CONCLUSIONS Varying the bracket base and adhesive may result in different ARI scores which can affect the enamel surface during the debonding procedure.
description: ΣΚΟΠΟΣ Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να προσδιοριστεί η επίδραση διαφορετικών τύπων βάσεων αγκυλίου καθώς και διαφορετικών ορθοδοντικών συγκολλητικών υλικών, σε σχέση με τον δείκτη (adhesive remnant index ARI) και το εμβαδό της επιφάνειας αδαμαντίνης που καλύπτεται από την κόλλα. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ. Το δείγμα αποτελείτο από 32 προγομφίους, οι οποίοι ήταν αποθηκευμένα σε αποσταγμένο νερό σε θερμοκρασία δωματίου όχι περισσότερο από 6 μήνες. Τα δόντια χωρίστηκαν τυχαία σε τέσσερις ομάδες ανάλογα με το τύπο της βάσης του αγκυλίου και της κόλλας: Ομάδα Α, συμβατική βάση αγκυλίων (Mini Sprint, 0.018 inch slot, Roth prescription, Forestadent) και σύνθετη ρητίνη (Transbond XT, 3M Unitek), ομάδα Β βάση λέιζερ (Equilibrium 2, 0.018 inch slot, Roth prescription, Dentaraum) και σύνθετη ρητίνη (Transbond XT), ομάδα Γ συμβατική βάση (Mini Sprint, Forestadent) και τροποποιημένη υαλονομερή κονια(Fuji Ortho, radiopaque luting cement, Tokyo Japan) και της ομάδας Δ λέιζερ βάση Equilibrium 2 και τροποποιημένη υαλονομερής κονία(Fuji Ortho). Μετά από μια εβδομάδα, τα αγκύλια αποκολλούνται με πένσα τύπου Hu-Friedy. Η βάση του αγκυλίου καθώς και η παρειακή επιφάνεια του κάθε δοντιού μελετήθηκαν κάτω από το μικροσκόπιο σε μεγέθυνση Χ10 και το υπόλοιπο του συγκολλητικό που απόμεινε στην επιφάνεια του δοντιού κρίθηκε με βάση τον δείκτη ARI. Το εμβαδό της κάλυψης του δοντιού με υπολείμματα κόλλας υπολογίστηκε μετά την επεξεργασία των ψηφιακών εικόνων και τη βοήθεια του λογισμικού ανάλυσης εικόνας (AutoCad) σχεδιάζοντας τις περιοχές οι οποίες καλύπτονταν από κόλλα. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Το τέστ Fisher και 2-way ANOVA-έδειξε σημαντικές διαφορές (p &lt;0,05) μεταξύ των ομάδων. Τα αποτελέσματα αυτά επιβεβαιώθηκαν περαιτέρω με τη χρήση συντελεστή συσχέτισης Pearson, ο οποίος επιβεβαίωσε τα αποτελέσματα ARI με το ποσοστό κάλυψης εμβαδού του κάθε δοντιού. Η ομάδα της σύνθετης ρητίνης είχε το μεγαλύτερο σκόρ ARI ανεξάρτητα από το τύπο της βάσης, ενώ μεταξύ των δύο τύπων βάσεων, η βάση λέιζερ είχε υψηλότερα ARI σκόρ. Τα ARI σκορ απεικονίζουν αξιόπιστα το εμβαδό της αδαμαντίνης που καλύπτεται με συγκολλητικό υλικό. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η χρήση διαφορετικών βάσεων και συγκολλητικών υλικών, μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικά αποτελέσματα ARI. Αυτό μπορεί να επηρεάσει την επιφάνεια της αδαμαντίνης κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αποκόλλησης.