Προστασία τρίτου στα πλαίσια της υποχρεωτικής ασφάλισης αστικής ευθύνης από αυτοκίνητα (κ.ν 489/1976)
Creators: name: Αντωνίου, Αννα Αντωνίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2013
Subjects: Τρίτος
Εξαιρέσεις κάλυψης
Ευθεία αγωγή
Third party
Exclusions from insurance
Direct action

description: Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η ανάλυση των ζητημάτων που σχετίζονται με την προστασία του τρίτου, θύματος των τροχών, στα πλαίσια του ΚΝ. 489/1976. Πρωταρχικός σκοπός του νόμου περί Yποχρεωτικής Ασφάλισης Αστικής Ευθύνης από αυτοκίνητα είναι η διασφάλιση της θέσης του τρίτου που υπέστη ζημία από το ασφαλισμένο όχημα. Προς τούτο, κρίνεται σκόπιμος ο προσδιορισμός της έννοιας του «τρίτου» και των προσώπων που εμπίπτουν στην κατηγορία αυτή. Στο κεφάλαιο αυτό γίνεται παραπομπή σε πληθώρα δικαστικών αποφάσεων, οι οποίες καταδεικνύουν την τάση της νομολογίας σήμερα σχετικά με το εν λόγω ζήτημα. Η ιδιότητα του τρίτου ευνοεί τον τελευταίο, καθότι αυτός οπλίζεται με μια δική του αυτοτελή αξίωση κατά της ασφαλιστικής εταιρίας. Ως εκ τούτου, ο τρίτος μπορεί να στραφεί, προς ικανοποίηση της αξίωσής του, πέρα από τον ασφαλισμένο, και κατά του ασφαλιστή του ζημιογόνου οχήματος, εγείροντας την ευθεία αγωγή του άρθρου 10 ν. 489/1976. Χωρίς λοιπόν να καταργείται η προσωπική ευθύνη του ασφαλισμένου, προστίθεται υπέρ του τρίτου και η εκ του νόμου ευθύνη του ασφαλιστή. Η νομική φύση της ευθείας αγωγής καθώς και οι προϋποθέσεις άσκησής της εξετάζονται εκτενώς στο κεφάλαιο αυτό, στο οποίο θίγονται και ορισμένα δικονομικά ζητήματα. Η προστασία του τρίτου ολοκληρώνεται με την θέσπιση της αρχής του απροβλήτου των ενστάσεων (άρθρο 11 του ν. 489/1976). Η θέση του τρίτου καθίσταται εντελώς ανεξάρτητη από την σχέση ασφαλιστή – ασφαλισμένου, αφού για την ευθύνη του ασφαλιστή, προϋποτίθεται μόνο η ύπαρξη σύμβασης ασφαλίσεως, όχι όμως και η εγκυρότητα αυτής. Συνεπώς, οποιαδήποτε ένσταση που απορρέει από την ασφαλιστική σύμβαση και αφορά είτε ελαττώματα στο κύρος της είτε αντισυμβατική συμπεριφορά του ασφαλισμένου, δεν μπορεί να αντιταχθεί από τον ασφαλιστή κατά του τρίτου. Στο εν λόγω κεφάλαιο παρατίθεται ένας ενδεικτικός κατάλογος προβαλλόμενων ενστάσεων και μη, της ασφαλιστικής κατά του τρίτου. Εξετάζοντας τα ζητήματα προστασίας του τρίτου, αναπόφευκτη είναι η αναφορά στις περιπτώσεις των εξαιρέσεων κάλυψης του άρθρου 6β ν. 489/1976. Οι εξαιρέσεις κάλυψης συνιστούν περιπτώσεις απαλλαγής του ασφαλιστή από την ευθύνη του, απέναντι όμως μόνο στον ασφαλισμένο και όχι απέναντι στον ζημιωθέντα τρίτο. Οι εξαιρέσεις κάλυψης αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 6β του ν. 489/1976 και αφορούν τις περιπτώσεις πρόκλησης ζημίας από οδηγό που στερείται άδειας οδήγησης, από οδηγό που κατά το χρόνο του ατυχήματος τελούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος ή τοξικών ουσιών και από αυτοκινητικό όχημα του οποίου γίνεται διαφορετική χρήση από αυτή που καθορίζεται στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο και στην άδεια κυκλοφορίας. Εφόσον συντρέχει μια από τις ανωτέρω περιπτώσεις η ασφαλιστική σχέση καθίσταται παθολογική και θεμελιώνεται δικαίωμα αναγωγής της ασφαλιστικής κατά του ασφαλισμένου προσώπου. Η προστασία του τρίτου κατοχυρώνεται με την αδυναμία της ασφαλιστικής να αντιτάξει κατά αυτού την απαλλαγή από την ευθύνη της. Περαιτέρω αναφορά γίνεται και στις λεγόμενες έμμεσες εξαιρέσεις κάλυψης. Πρόκειται για διατάξεις, διάσπαρτες στο νόμο, οι οποίες αναφέρονται σε πρόσωπα των οποίων η ευθύνη εξαιρείται από την ασφαλιστική κάλυψη και συνεπώς θεμελιώνεται δικαίωμα αναγωγής του ασφαλιστή κατά αυτών. Τέλος, εν όψει των αλλαγών που επέφερε ο πρόσφατος νόμος 4092/2012 στις σχετικές διατάξεις με το Επικουρικό Κεφάλαιο, το οποίο αποτελεί μέσο προστασίας του τρίτου, γίνεται μια συνοπτική αναφορά στις σημαντικότερες από αυτές.
description: The aim of this thesis is the analysis of the main subjects that are related to the protection of the third party, according to the law 489/1976. The main goal of the law that concerns Compulsory insurance of civil liability arising from motor accidents, is the protection of the third party that has been damaged by the insured vehicle. Therefore, it is necessary to define which people are considered as third parties. In this chapter we refer to many court judgements that show the tense of the case law today on this subject. The third party is given an advantage by the Law because he has a claim on his own against the insurance company. As a result, the third party can take legal action, in order to satisfy his compensation claim, not only against the insured person, but also against the insurer, using his direct action according to the Law 489/1976, article 10. In that case, the civil liability of the insured person is still maintained but there is also, in favour of the accident victim, the civil liability of the insurance company. The legal nature of the direct action and the conditions initiated for its brought are examined in this chapter, which also contains some procedural issues. The protection of the third-party is completed as the insurance company can’t raise objections against him, according to the law 489/1976, article 11. The only condition initiated for the civil liability of the insurance company is the existence of an insurance policy. That means that any objection that has to do with the insurance policy and is based on defects on its validity or on the behaviour of the insured person, cannot be opposed by the insurance company against the third-party. In this chapter there is a list of objections that may or may not be opposed by the insurance company against the third party. Furthermore we refer to exclusions from insurance that are established at the article 6Β, law 489/1976. These exclusions are cases in which the insurance company is not liable towards the insured person, but still remains liable towards the third-party. Excluded from insurance are damages caused by a driver lacking a statutory driving licence for the vehicle category that he drives or was under the influence of alcohol or substances at the time of the accident or by a vehicle which is being used for a different purpose than that specified in the insurance policy and the car license. At that case the insurance company has a claim against the insured person and can demand the amount of the compensation that has been paid to the third-party. The insurance company can’t oppose these exclusions against the third- party. We also refer to some cases predicted by the law 489/1976, beyond those predicted at the article 6B, in which the insurance is excluded. In the end of this thesis we make a brief reference to the new changes that the law 4092/2012 has brought to the auxiliary fund.