Η μεταβολή της ποινικής κατηγορίας
Creators: name: Ντόγα, Μαρία Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Μεταβολή κατηγορίας
Ταυτότητα πράξης
Συρροή
Amendment of the accusation
Procedural act
Influx of crimes

description: Η παρούσα εργασία ασχολείται με το θεσμό της απαγόρευσης μεταβολής της κατηγορίας στην ποινική δίκη. Στο πρώτο μέρος, καταγράφεται η ανάγκη οριοθέτησης της έκτασης της δικονομικής πράξης, υπό το πρίσμα των θεμελιωδών δικονομικών αρχών, καθώς και το δικαιολογητικό θεμέλιο της απαγορευμένης μεταβολής κατηγορίας, που έγκειται κατά κύριο λόγο στην πεμπτουσία του κατηγορητικού συστήματος, ήτοι στο αξίωμα «άλλος διώκει και άλλος κρίνει» και δευτερευόντως στην ανάγκη κατοχύρωσης των υπερασπιστικών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου. Στο δεύτερο μέρος, παρατίθενται οι βασικότερες θεωρίες, που έχουν διατυπωθεί στη διεθνή βιβλιογραφία για την έννοια της ταυτότητας της πράξης, ενώ παράλληλα αποτυπώνεται και η έννοια της δικονομικής πράξης στη νομολογία του ΕΔΔΑ. Ακολούθως, το τρίτο μέρος της παρούσας εργασίας επικεντρώνεται στην αποτύπωση των θέσεων της ελληνικής θεωρίας, σχετικά με την ταυτότητα της πράξης, αλλά και στην παρουσίαση της στάσης της ελληνικής νομολογίας, η οποία εκλαμβάνει την πράξη ως factum, απορρίπτοντας τη στενή εγκληματοπαγή θεωρήσή της (crimen). Παράλληλα, ακολουθεί εκτενής αναφορά σε αποφάσεις του Ανωτάτου Ακυρωτικού και των δικαστηρίων ουσίας, σε μια προσπάθεια συστηματικής καταγραφής των απόψεων της νομολογίας και των κριτηρίων που υιοθετεί, για τη διάκριση μεταξύ της επιτρεπτής βελτίωσης κατηγορίας και της ανεπίτρεπτης μεταβολής κατηγορίας. Εν συνεχεία, το τέταρτο μέρος πραγματεύεται ένα από τα πλέον ακανθώδη ζητήματα, που αναφύονται αναφορικά με την οριοθέτηση του αντικειμένου της ποινικής δίκης και συγκεκριμένα τον τρόπο μεταχείρισης της φαινομενικής συρροής, ιδίως στα πλαίσια της προδικασίας. Ειδικότερα, αποτυπώνονται οι θέσεις της ελληνικής θεωρίας και νομολογίας για το εν λόγω ζήτημα, ενώ ταυτόχρονα επιχειρείται μια κριτική προσέγγιση κάθε επιμέρους θέσης. Τέλος, στην πέμπτη ενότητα, σκιαγραφούνται οι ενέργειες, στις οποίες οφείλουν να προβούν ο εισαγγελέας, ο ανακριτής, το δικαστικό συμβούλιο και το δικαστήριο, όταν τίθεται ζήτημα μεταβολής κατηγορίας ή επιτρεπτής βελτίωσής της, σε συνάρτηση με τους διαφορετικούς τρόπους κίνησης της ποινικής δίωξης
description: The present essay examines the institution of the prohibition of the amendment of the accusation at criminal proceedings. At the first part of the essay, both the need for the determination of the extent of the procedural act from the perspective of fundamental procedural principles and the reasoning of the prohibition of the amendment of the accusation, that lies primarily in the quintessence of the adversarial model, namely the principle “another persecutes and another judges” and secondly in the need for the installation of the rights of the defendant are recorded. At the second part of the essay, the basic theories that have been stated in the international bibliography regarding the definition of the identity of the procedural act are presented as well as the meaning of the definition of the procedural act in the case law of the European Court of Human Rights is recorded. Afterwards, the third part of the essay focuses both on the presentation of the opinions expressed among the Greek scholarly literature regarding the identity of the procedural act and on the presentation of the aspects of the case law of Greek courts, that consider the procedural act as a fact (factum), rejecting the consideration of the procedural act as crime (crimen). Furthermore, a thorough presentation of decisions both of Areios Pagos and of the courts of first instance and appellate courts follows, in an effort to write down the case law and the criteria of the courts for the distinction between the permissible improvement of the accusation and the prohibited amendment of the accusation. Moreover, the fourth part of the essay examines one of the most complex matters, that arises regarding the determination of the subject of criminal proceedings and specifically the way to deal with the principles of apparent influx of crimes, especially during the perjury. Specifically, the thesis of the Greek theory and the case law of the Greek jurisdiction for this matter is stated and also a critical approach of each aspect is attempted. Finally, the fifth part of the essay analyzes the actions that the prosecutor, the inquisitor, the justicial council and the court are obliged to do, when a matter of the amendment of the accusation or of a permissible improvement of the accusation arises