Ασκητικά Προλεγόμενα εις το Χάρισμα Γνώσεως και Σοφίας:
Creators: name: Ουλκέρογλου, Κυριάκος Αναστασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Μοναχισμός
Μέθοδος
Ξανθόπουλοι
Monachism
Method
Xanthopouloi

description: Ο Ησυχασμός αποτελεί μία μορφή πνευματικής ζωής και ίσως την ύπατη οδό της μυστικής εν Χριστώ τελειώσεως και Θείας ενώσεως. Η Εκκλησία κοσμείται από πλήθος Αγίων Ησυχαστών που έφθασαν στα υψηλότερα επίπεδα τελειότητας και η διδασκαλία τους συνοψίζει θείους έρωτες και εμπειρίες που ενεργήθηκαν στις ψυχές τους από το Θεοφόρον Άγιον Πνεύμα. Μεταξύ των αγίων Ησυχαστών που έπαθαν και έμαθαν τα θεία, οι ομόψυχοι Κάλλιστος και Ιγνάτιος, οι Ξανθόπουλοι, συνέταξαν τη θεόσοφη πραγματεία, που αποτέλεσε και τη βάση της εργασίας. Σε αυτήν περιγράφεται το επίπονο οδοιπορικό του κάθε ασκουμένου μοναχού, που αποφάσισε να οδεύσει την οδό της τελείας αποταγής για την απόκτηση της γνώσεως του Θεού. Η θεραπεία της ασθενούς ψυχής, η ζωοποίηση του νεκρού νού, η κάθαρση της ακαθάρτου καρδιάς δεν επιτυγχάνονται χωρίς την συνδρομή της ασκητικής μεθόδου της Εκκλησίας, με την εγκράτεια, την αγάπη, την προσευχή και την διαφύλαξη και την τήρηση των θείων εντολών του Χριστού, μέσα από τις οποίες γεννώνται οι αρετές. Αντίθετα, η μη τήρηση των εντολών και η ύπαρξη των παθών δεν συνιστούν την ορθόδοξη ησυχία. Η ησυχία δίδει τις απαραίτητες προϋποθέσεις για να αγαπήσει ο άνθρωπος απαθώς τους αδελφούς του, δηλ. να καταργήσει την ιδιοτέλεια και να ελευθερωθεί από τον δουλικό φόβο. Και έτσι, στόχος του «εν τη ησυχία» αθλουμένου μοναχού για μία τέλεια εν Χριστώ ζωή, γίνεται «η ανάβαση», το «ανάγεσθαι», με έναν ιδιότυπο πνευματικό αγώνα, από την «πράξη» στην «θεωρία». Οι ομόψυχοι αδελφοί Ξανθόπουλοι, καταθέτουν με περισσή επίγνωση της ανεπάρκειάς τους, μέσα σε ξέχωρη, διακριτική και ζηλευτή ταπείνωση, την προσωπική τους πείρα, προκειμένου να ωφελήσουν τους ασκουμένους εις την ησυχία εν Χριστώ αδελφούς τους και, τονίζουν ότι, υπάρχουν και άλλοι οδοί και τρόποι βιωτής που άγουν εις την κατά Θεόν ησυχία και που οδηγούν στην σωτηρία. Όποιος όμως αποφάσισε να διέλθει από την στενή θύρα της «μάντρας» που οδηγεί εις τον περίβολον της μοναχικής πολιτείας και της μακαρίας ησυχίας, οφείλει να απεκδυθεί του γαιώδους, σαρκικού και κοσμικού φρονήματος και να αποποιηθεί του «ιδίου θελήματός» του! Η αναζήτηση των θείων χαρισμάτων μέσα στο ανθρώπινο, είναι και πρέπει να αποτελεί πρώτη προτεραιότητα του πνευματικά αθλουμένου. Η κατά Θεόν σχολή προϋποθέτει την επιστροφή του ανθρώπου στον εαυτό του και εκεί θα αναζητήσει την Βασιλεία του Θεού. Πρέπει δηλ. να καταστεί διά των εντολών «οίκος φιλοξενίας» του Αγίου Πνεύματος, εκπληρώνοντας ολοσχερώς την αποταγή του από τον κόσμο, και έχοντας αποβάλλει τελείως το ίδιο θέλημά του. Και έτσι πλέον ως «ανέστιο όντα» του δωρίζεται ένας νέος τρόπος, και όχι τόπος υπάρξεως. Ο δρόμος αυτός που προτείνουν στην πραγματεία τους οι δύο ομότροποι «μοναχοί-συγγραφείς» είναι ξεχωριστός και ανώτερος από όλες τις εργασίες, γιατί ανακαινίζει και μεταμορφώνει τον άνθρωπο που βαδίζει πιστά σε αυτόν και με την δύναμη του Παναγίου Πνεύματος τον καθιστά «υιό Θεού». Αυτή λοιπόν είναι η οδός και η κατά Θεόν νοερά πολιτεία των πραγματικών Χριστιανών, των αγωνιζόμενων μοναχών, η αληθινή, η απλανής, η γνήσια και η «εν Χριστώ κεκρυμμένη ζωή», που οδηγεί στο χάρισμα της σοφίας και της γνώσεως.
description: Isychasmos constitutes a form of intellectual life and perhaps the supreme road of Christ’s secret perfection and divine union. The church is adorned by a crowd of saint Isychastes, who reached the highest levels of perfection and their teaching summarises divine “erotes” and experiences that acticated in their souls by the Holy Spirit. Between the saint Isychastes that suffered and learned the holy ways, the homosouls Callistos and Ignatios, the Xanthopouloi, composed the disquisition by the guidance of the Holy spirit, on which this master thesis was based. In the disquisition is described the laborious itinerary of every trainee monk, who decided to walk the road of denial in order to acquite the knowledge of God. The treatment of the ill soul, the reviving of the dead mind, the purification of the impure heart are not achieved without the subscription to the ascetic method of the Church, with the self-restraint, the love, the prayer, the safeguarding and the observance of the divine commands of Christ, through which the virtues are born. On the contrary, the disobedience to the commands and the pathos do not lead to the orthodoxe peace. The peace offers the essential conditions to the monk in order to love his brothers apathetically, namely to suppress the self-interest and to be freed by the slavish fear. And thus, the trainee monk’s objective, for a perfent in Christ life, becomes the ascension by a spiritual fight, from action to theory. The homosoul Xanthopouloi brothers with full consciousness of their insufficiency and humbly state their personal experience in order to benefit their trainee Christian brothers and note that there are other ways and life styles that lead to the God’s peace and the salvation. However, whoever decided to go through the narrow door of the “stockyard” that leads to the grounds of the solitary state and the blissful peace, he has to deny the carnal and secular belief and, renounce his own desires! The search of the divine gifts into the human being, is and must be the first priority of the spiritually trainee. The oblation to God presupposes the person’s return to himself and there he will seek Kingdom of God. It should become “a house of hospitality” of the Holy Spirit via the commands, accomplishing his total escape from the world and his own desires. And so, as a “homeless being” is given to him a new way, and not a place of existence. This road that the two monks-writers propose in their disquisition is separate and superior than all the other labors, because it renovates and transforms the person that walks faithfully on it and with the force of the Holy Spirit renders him “ son of God”. Therefore, this is the road and by God the spiritual state of the real Christians, of the fighting monks, the true, the solid, the genuine, and the “in Christ hidden life”, that leads to the charisma of wisdom and knowledge.