Η έμμεση αυτουργία: Οριοθέτηση του πεδίου εφαρμογής της έμμεσης αυτουργίας ανάμεσα στην άμεση φυσική αυτουργία και στην εν στενή έννοια συμμετοχή
Creators: name: Τζιάτα, Ελεάννα Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: έμμεση αυτουργία
αυτουργία-συμμετοχή
indirect perpetration
perpetration-accessoriship

description: Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελεί η αποκρυπτογράφηση του αινιγματικού χαρακτήρα της έμμεσης αυτουργίας, όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής της. Λαμβάνει την μορφή διερεύνησης, παράθεσης και αξιολόγησης των κυριότερων θεωρητικών απόψεων από την ελληνική κυρίως επιστημονική σκέψη με παράλληλη εκτίμηση των διαχρονικών νομολογιακών τάσεων, αποσκοπώντας στην δογματική επεξεργασία και χωροθέτηση της έμμεσης αυτουργίας στο δογματικό οικοδόμημα της εγκληματικής δράσης ανάμεσα στην «άμεση» αυτουργία και την συμμετοχή. Δεδομένου ότι ο νομοθέτης του Ποινικού Κώδικα δεν έχει παραθέσει ορισμό της αυτουργίας, η εννοιολογική σύλληψη και συστηματική οριοθέτηση της έμμεσης αυτουργίας προκύπτει ως αποτέλεσμα μιας διεργασίας «ψηλάφησης του περιβάλλοντος χωροχρόνου», διερχόμενης από δύο βασικούς άξονες. Ο πρώτος αφορά την διάκριση της αυτουργίας από την εν στενή εννοία συμμετοχή, όπου παρατίθενται και αξιολογούνται οι σημαντικότερες θεωρίες για την αυτουργία, αναδεικνύοντας τον ρόλο που επιφυλάσσει η κάθε μία για τον έμμεσο αυτουργό, καθώς και η σχέση της έμμεσης με την άμεση αυτουργία. Ο δεύτερος άξονας στο σύνολό του πραγματεύεται την σχέση της εν στενή εννοία συμμετοχής με την αυτουργία, έμμεση και άμεση, και διαχωρίζεται σε δύο επί μέρους τμήματα, την μελέτη της ουσιαστικής σχέσης εξάρτησης της συμμετοχής από την αυτουργία και την συστηματική μεταξύ τους εξάρτηση, με παράθεση του φάσματος των υποσυστημάτων εξάρτησης, τις θεωρητικές και νομολογιακές απόψεις από τα ευρέως συζητούμενα υπό την ελληνική lege lata. Από την έρευνα των συστημάτων αυτών προκύπτει εξ’ αντιδιαστολής ένα εκάστοτε δυνητικό πεδίο αναγνώρισης και παραδοχής της έμμεσης αυτουργίας.
description: The object of this monograph is to decipher the enigmatic character of indirect perpetration, as regards its scope. It takes the form of inquiry, quotation and evaluation of the main theoretical views of the Greek, mainly, scientific thought and consideration of the temporal jurisprudential trends, aiming at doctrinal reseacch and demarcation of indirect perpetration between direct commiting crime and stricto sensu accessoriship. Since there is not a quoted definition of perpetration in the Greek Criminal Code, the conceptualization and systematic delineation of indirect perpetration occurs as the result of a "space-time environment" searching process, passing by two main axes. The first concerns the differences between principal offence and stricto sensu accessoriship, listing and evaluating the major theories for causation, highlighting the role that holds each of the indirect perpetrator, and the conceptual relationship between indirect and direct perpetration. The second axis as a whole deals with the relationship between stricto sensu accessoriship and perpetration (principal offence), indirect and direct, and is separated into two sub-sections, the study of the substantial relationship o between accessoriship and principal offence, and the systematic dependence of the first, describing the range of dependency subsystems, the main theoretical and jurisprudential opinions under Greek lege lata. The investigation of these systems indicates, by contrast one each potential area of recognition and acknowledgment of indirect perpetration.