Ο διυποκειμενικός προσδιορισμός της αυτοσυνείδησης στον G.W.F. Hegel: Από τη μάχη της αναγνώρισης της Φαινομενολογίας του Πνεύματος (1807) στην ηθικότητα της Φιλοσοφίας του Δικαίου (1821)
Creators: name: Σακαλής, Κωνσταντίνος Παναγιώτη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: Αυτοσυνείδηση
Χέγκελ
Φαινομενολογία του Πνεύματος
Selfconsciousness
Hegel
Phenomenology of Spirit

description: Η παρούσα διατριβή, χωρισμένη σε δύο μέρη, παρουσιάζει και αναλύει δύο από τα σημαντικότερα αποσπάσματα των έργων του G.W.F.Hegel, τη μάχη της αναγνώρισης της “Φαινομενολογία του Πνεύματος” και την ηθικότητα από τη “Φιλοσοφία του Δικαίου”. Παρουσιάζεται, αφενός, η κίνηση προσδιορισμού της αυτοσυνείδησης εντός μάχης της αναγνώρισης, η οποία αποτελεί όρο συγκρότησής της, και, αφετέρου, η κίνηση της ενυπάρχουσας στην ηθικότητα υποκειμενικής βούλησης. Στο πρώτο μέρος, αφού παρουσιαστεί η αυτοσυνείδηση ως η νέα προς εξέταση μορφή γνώσης η οποία θα αποτελέσει τον φορέα της σχέσης, αναλύεται η μάχη της αναγνώρισης. Εντός της διαλεκτικής κίνησης αναλύονται οι διαμεσολαβήσεις της αυτοσυνείδησης, οι οποίες συνάγουν εμμέσως τα αρχικά απολύτως τεθειμένα διεστώτα. Έπειτα, αναλύεται η κυριαρχία από την πλευρά του κυρίου καθώς και ο φόβος. Ακολουθεί η εργασία η οποία θα κομίσει την μόρφωση πράγματος και δούλου και θα απελευθερώσει την υπόδουλη συνείδηση χορηγώντας συμμετρία. Εν τέλει, σκιαγραφούνται οι τροπές της εμπειρίας της αυτοσυνείδησης ως ελευθερίας: ο στωικισμός και ο σκεπτικισμός. Στο δεύτερο μέρος εξετάζουμε την διαλεκτική πορεία του δικαίου ως της ελευθερίας του αυτοπροσδιορισμένου υποκειμένου, δηλαδή της ηθικής συνείδησης. Εδώ εκτίθενται οι τροπές του σκοπού και της ενοχής καθώς επίσης η απόβλεψη και η ωφέλεια της ενυπάρχουσας στην ηθικότητα συνείδησης. Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη καταλήγει στο ότι ο διυποκειμενικός προσδιορισμός επιτυγχάνεται μόνο στην σύμπτωση δύο ελευθεριών. Επίσης, στο ότι ο προσδιορισμός της ηθικής εν γένει μπορεί να επιτευχθεί υπό τους όρους μιας “διυποκειμενικής ηθικής”.
description: My Master’s thesis presents two of the most important themes of Hegel's philosophy: first the struggle for recognition in the “Phenomenology of Spirit” (1807) and then the concept of Morality (Moralität) in the second part of the “Outlines of the Philosophy of Right” (1821). The first part of my work deals with the movement of self-consciousness to self-determination through the struggle of recognition; Hegel says that “Selfconsciousness exists in and for itself by the way of its existing in and for itself for an other”. Furthermore, according to the dialectic of “Mastery and Servitude” the master is dependent on the Slave, the Slave on the Master and on his own transformation of nature as well. The dialectic movement of subjective “will” into the moment of morality is demonstrated in the second part of my work. The self-determined agent of freedom, as moral consciousness, identified through moments of Purpose, Responsibility, Intention and Welfare are here the main concepts explored in my work. My study comes to the conclusion that intersubjectivity can only be achieved when two free wills struggle for mutual recognition on the one hand and that the definition of morality as ought-to-be will can only be expressed under the condition of an “intersubjective morality” on the other hand.