Η παιδαγωγική θεωρία και πράξη στο έργο του ιερομόναχου Γαβριήλ Καλλονά:
Creators: name: Βαρίτη, Συρμαρία Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Αγωγή
Καλλονάς
Διαφωτισμός
Παιδεία
Admonition
Kallonas
Enlightment
Pedagogical theory
Scholar

description: Ο λόγιος ιερομόναχος Γαβριήλ Καλλονάς γεννήθηκε στην Άνδρο το έτος 1724 και πέθανε στην πόλη Gyöngyös της Ουγγαρίας στις οκτώ Μαρτίου 1795. Αναγνωρίστηκε ως διακεκριμένος κληρικός και δάσκαλος στη γενέτειρά του, στην Αλεξάνδρεια, στην Κωνσταντινούπολη και στις ελληνικές παροικίες του Βουκουρεστίου, της Βιέννης, της Βουδαπέστης, της Dioszeg και του Gyöngyös. Σπούδασε στη Σμύρνη και στην Αθωνιάδα σχολή. Θαυμάσιος μαθητής του λόγιου κληρικού Ευγένιου Βούλγαρη, επηρεάστηκε από το πνευματικό κίνημα του Διαφωτισμού κι εργάστηκε για την πνευματική αφύπνιση του Ελληνισμού. Γνωρίζοντας την ένδεια, οικονομική και πνευματική, του ελληνικού λαού κατάρτισε την Παιδαγωγία, ένα παιδαγωγικό σύγγραμμα όπου συμπεριέλαβε όλες τις έως τότε δόκιμες παιδαγωγικές θεωρίες και πρακτικές το οποίο εκδόθηκε στη Βιέννη πέντε χρόνια μετά το θάνατό του, από το Γεώργιο και τον Ιγνάτιο Καλλονά. Στο σύγγραμμα αυτό με άπειρη αγάπη και σεβασμό στο παιδί, με ορθόδοξο χριστιανικό φρόνημα και με απλό λόγο, επεξεργάστηκε κάθε πτυχή της ανθρώπινης φύσης, από τις πιο απλές σωματικές λειτουργίες της ώς τις πιο υψηλές πνευματικές και ηθικές ανησυχίες της. Τόνισε πως η εκπαιδευτική διαδικασία δεν πρέπει να καθορίζεται από τυχαία γεγονότα, αλλά με συστηματική εργασία να βελτιώνεται για να υποστηρίζει καλύτερα την σωματική, πνευματική και ηθική ανάπτυξη του ατόμου. Την ευθύνη έχουν τόσο οι γονείς όσοι κι οι εκπαιδευτικοί, που οφείλουν να διδάξουν στα παιδιά πώς κι αυτά καθώς μεγαλώνουν θ’ αναλάβουν το βάρος της ευθύνης της ζωής τους. Ανατρέχοντας στις σελίδες και των τριών μερών της Παιδαγωγίας, διαφαίνεται πως ο παιδαγωγός θα μπορέσει να αναλάβει το βάρος της διαπαιδαγώγησης του παιδιού ελέγχοντας πρωτίστως και βελτιώνοντας τον εαυτό του, καθώς αποτελεί το πρότυπο για το νέο άνθρωπο, και εξετάζοντας διαρκώς τους σκοπούς του, που θα πρέπει να πηγάζουν από την παιδαγωγική αγάπη και την επαγγελματική γνώση. Το παιδί είναι μια ενεργητική δραστήρια ύπαρξη που με αυθορμητισμό, σύμφωνα με τις κλίσεις και την εξελικτική αναπτυξιακή του φάση, ενδιαφέρεται να γνωρίσει τον εξωτερικό και να οικοδομήσει τον εσωτερικό κόσμο του. Μάθηση δε σημαίνει συσσώρευση γνώσεων, ούτε παθητική μορφοποίηση πνεύματος, αλλά ενεργοποίηση λειτουργιών κι ανάπτυξη ικανοτήτων με την εξάσκηση και την επανάληψη, που θα οδηγήσουν στην αυτομόρφωση. Ο δάσκαλος, για να πετύχει το σκοπό της μεθοδευμένης διδασκαλίας, που είναι να καθοπλίσει το μαθητή με εγκράτεια και ήθος ελεύθερο κι εύτολμο, ώστε να αντιμετωπίζει τις προσβολές της κακίας και να αποκτήσει γνώση, αρετή, κοσμιότητα και χρηστά ήθη που θα τον οδηγήσουν με νου υγιή και σώμα καλής κράσης στην ευδαιμονία, θα πρέπει να στρέφεται στην ενεργοποίηση της βούλησης, του ενδιαφέροντος και της προσοχής, να χρησιμοποιεί τη διέγερση της περιέργειας, την πειθώ και τη νουθεσία και να αποφεύγει την ποινή ή τη δωροδοκία. Ο λόγιος Γαβριήλ Καλλονάς προτείνει να αποφεύγονται τα λειτουργικά κείμενα για τη διδασκαλία της γλώσσας και να επιλέγονται κείμενα, όπως οι διδακτικοί μύθοι του Αισώπου, εμπλουτισμένα με εποπτικές εικόνες. Τονίζει τα οφέλη της διδασκαλίας των μαθηματικών και της τεχνικής εκπαίδευσης για τους νέους. Το παιδαγωγικό σύγγραμμα που σώζεται στο όνομά του συγκαταλέγεται στην πνευματική κληρονομιά μας και μπορεί να λειτουργήσει ως βάση αναφοράς για σύγχρονους εκπαιδευτικούς προβληματισμούς.
description: The scholar Hieromonk Gabriel Kallonas was born at the island of Andros in 1724 and died at the city of Gyöngyös in Hungary on the eighth of March 1795. He was recognized as a distinguished teacher and priest in his birthplace, Alexandria, Constantinople and the Greek communities of Bucharest, Vienna, Budapest, Dioszeg and Gyöngyös. He studied in Izmir and in the School of Mount Athos. He was a great student of Eugenios Voulgaris, influenced by the spiritual movement of the Enlightenment and worked for the spiritual awakening of Hellenism. Knowing the economic and spiritual poverty of the Greek people, he constituted the Paidagogia, a pedagogical writing which included all the earlier best pedagogical theories and practices. It was published after his death by Georgios and Ignatios Kallonas on the year 1800 in Vienna. In this composition, with infinite love and respect for the child, Orthodox Christian roots and simple oration, he edited every aspect of human nature, from simplest bodily functions to highest spiritual and ethical concerns. He stressed that the educational process cannot be determined by random events, but with systematic work can be improved to support better the physical, mental and moral development of the individual. Both parents and educators should teach children, while they are growing, how will assume the burden of responsibility for their lives. Studying the pages of the three parties of Paidagogia, it appears that the educator, since he is the template for the new man, will be able to meet the cost of education, primarily by controlling and improving himself and his aims, which should arise from the pedagogical love and the professional knowledge. The child is an active existence who is interested in understanding the knowledge of the world, according to its inclination and cognitive ability. Education is not the accumulation of knowledge, nor the passive instruction of spirit, but the activation of functions and the construction of capacities, which will lead to self-instruction. The educator should use persuasion and admonition, and avoid any kind of physical punishment in order to achieve the purpose of teaching, which is to lead the man, in a sound mind and a sound body, to a happy state in this world. He must reinforce pupils with moderation and free and bold ethos, which will help them to treat the insults of mischief and gain knowledge, virtue, politeness and good ethos. For the teaching of language, Gabriel Kallonas proposes the avoidance of ecclesiastical texts and the selection of texts, such as the didactical myths of Aesop, enriched with supervisory images. He stresses the benefits of mathematics and technological education for young people. The scholar Gabriel Kallonas was a writer who has produced an important text working for the perspective of the development of the ideal of the intellectually, morally and emotionally independent human. This text is one of the Greek’s spiritual heritages that can serve as a reference to modern educational concerns.