Τέχνη και Αυθυπέρβαση – Έρευνα με αφετηρία την Αισθητική Φιλοσοφία του Φρειδερίκου Νίτσε
Creators: name: Σατραζάνης, Πέτρος Αντωνίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Φρειδερίκος Νίτσε
Τέχνη
Αισθητική Φιλοσοφία
Friedrich Wilhelm Nietzsche
Art
Aesthetic Philosophy

description: Σκοπός της διατριβής ήταν η έρευνα της Νιτσεϊκής σκέψης με αφετηρία την προβληματική της Αισθητικής Φιλοσοφίας του Γερμανού φιλοσόφου. Παρουσιάσαμε τη Νιτσεϊκή θεώρηση για το τραγικό, όπως διατυπώθηκε και εμφατικά δείχθηκε σε θεμελιώδη έργα της εργογραφίας του ενώ παράλληλα παρουσιάσαμε την κατ’ εμάς ουσιαστικότερη διαφοροποίηση του σε σχέση με άλλους φιλοσόφους οι οποίοι καταπιάστηκαν με την οντολογική σφαίρα της Αισθητικής Φιλοσοφίας. Την εξύψωση της ενθαδικότητας, ως δύναμης ζωτικής και κυρίαρχης στην ανθρώπινη ζωή και στο δυισμό της έννοιας του διονυσιακού μεγαλείου, που ως μια νοητή γραμμή συνδέει το μηδενισμό με την αυθυπέρβαση καθώς ανθίσταται εντός του προνομιακού χώρου της Τέχνης. Δε μας ενδιέφερε τόσο η ιστορική αναφορά στο παρελθόν των αισθητικών θεωριών που προϋπήρξαν όσο η ανάλυση και η αναψηλάφηση της φιλοσοφίας του Νίτσε που ως μια νέα ποιητική, ακραιφνώς ριζοσπαστική και διόλου μονοδιάστατη στοιχειοθέτησε την έννοια της φιλοσοφικής ‘’υποψίας’’. Επιπρόσθετα, κάναμε μια αναφορά σε δυο σύγχρονους δημιουργούς. Το Μίκη Θεοδωράκη και τον Θόδωρο Αγγελόπουλο. Τα Νιτσεϊκά ψήγματα της τάσης του ανθρώπου για υπέρβαση του εαυτού του (προσωπική δοκιμασία –συλλογικό όραμα) εντός του εκάστοτε ιστορικού ‘’τώρα’’, φανερώνει την πυρηνική επιθυμία- ενόρμησή του για αλλαγή. Η συνειδητοποίηση αυτή είναι παράλληλα και η γεύση της τραγικότητας, καθώς την δοκιμάζει. Αυτή ήταν μια οπτική που όπως επιχειρήσαμε να παρουσιάσουμε, κυριάρχησε κρίσιμα και στους δυο δημιουργούς. Τέλος, η παρούσα μελέτη στηρίχθηκε σε μια βιβλιογραφία που σε μείζονα βαθμό ασχολήθηκε με το ζήτημα της πρόσληψης του Νίτσε, αισθητικά, οντολογικά και γνωσιολογικά, αποτιμώντας τον κριτικά δίχως τον άγονο παραθετικό εξωραϊσμό της άμβλυνσης αλλά με το σθένος της διεισδυτικής εμβάθυνσης.
description: The main purpose of the present report is the study of Friedrich Nietzsche's conception, based on the problematic of the Aesthetic Philosophy field. We are presenting Nietzsche's conception of Tragic, as it has been strongly stated through his manuscripts and documents, while pointing out the main and most important reasons which differentiate him from the other philosophers of the Ontological spectra of the Aesthetic Philosophy, according to our approach. We are dealing with the meaning of the exaltation of the inwardness, as it is the main and dominate ingredient of life, as well as with the dualism of the Dionysian Theory, which connects the theories of Nihilism with Self Overcoming. The Dionysian element, in particular, has the unique characteristic according to which when it finds a prosperous land in the field of Art, and can rapidly expand. The historical background of other Aesthetic Theories existing in the past was not of great importance to us. Instead, we focused our interest on the analysis and the re – evaluation of Nietzsche's philosophy, which like a new poetic philosophy completely radical and revolutionary, without any traces of one – dimensionality, structed the meaning of Philosophical Suspicion. In addition, we present a detailed reference on the work of two Modern Greek creators: Mikis Theodorakis and Theo Angelopoulos in which we can observe elements of Nietzsche's theory. More specifically, we can detect one person’s urge for change, not only because of the historical circumstances but mainly because of an inner exhortation for change. This subjection of the awareness is the essence of the tragedy. In conclusion, this report was based on the use of a bibliography, which refers to the aesthetic, glossologic and oncologic aspect of Nietzsche's philosophical theory. Also, we criticized Nietzsche's work in order to achieve a deeper meaning of his mentality.