Η επίδραση της βιταμίνης Ε στη μη-αλκοολική στεατοηπατίτιδα
Creators: name: Τίκος, Γεώργιος Γεράσιμου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Βιταμίνη Ε
Μη-αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος
Μη-αλκοολική στεατοηπατίτιδα
Vitamin E
Non-alcoholic fatty liver disease
Non-alcoholic steatohepatitis

description: Εισαγωγή: Η χορήγηση βιταμίνης Ε ενδείκνυται στην αντιμετώπιση της μη-αλκοολικής στεατοηπατίτιδας (ΜΑΣΗ) μη-διαβητικών ασθενών. Οι βιβλιογραφικές αναφορές, ωστόσο, παρουσιάζουν αντικρουόμενα δεδομένα αποτελεσματικότητας. Σκοπός: Να μελετηθεί αναδρομικά η επίδραση της χορήγησης βιταμίνης Ε σε ασθενείς με ΜΑΣΗ. Υλικό και Μέθοδος: Καταγράφηκαν δεδομένα ασθενών με ΜΑΣΗ του Ηπατολογικού Ιατρείου της Δ’ Παθολογικής Ιπποκρατείου Θεσσαλονίκης. Ελέγχθηκε η επίδραση της βιταμίνης Ε στην επίτευξη βιοχημικής ύφεσης, στην εξέλιξη προς κίρρωση, στην εμφάνιση ηπατοκυτταρικού καρκίνου (ΗΚΚ) ή θανάτου. Αποτελέσματα: Καταγράφηκαν 271 ασθενείς (11 λιπώδες ήπαρ - 192 ΜΑΣΗ χωρίς κίρρωση - 68 κιρρωτικοί από ΜΑΣΗ). Χαρακτηριστικά ασθενών: 122 (45%) άνδρες, μέση ηλικία 61,9±14 έτη, παρακολούθηση για έως και 24 έτη (διάμεση τιμή 7 έτη), περιστασιακή ήπια κατανάλωση αλκοόλ 36,4%, δείκτη μάζας σώματος (Body Mass Index=ΒΜΙ) 30,65±4,94 kg/m2, σακχαρώδης διαβήτης (ΣΔ) 18,2%. Βιοψία ήπατος σε 115 ασθενείς (42,4% του συνόλου) και ελαστογραφία ήπατος σε 70 (25,8%). Βιταμίνη Ε έλαβαν 31 ασθενείς (16,1% των ασθενών με ΜΑΣΗ) για τουλάχιστον 2 έτη, σε δοσολογία 400-800 ΙU/ημέρα, χωρίς ανεπιθύμητες ενέργειες. Κανένας από αυτούς δεν απεβίωσε, εμφάνισε ΗΚΚ, εξελίχθηκε σε κίρρωση ή επιδεινώθηκε βιοχημικά. Αντίθετα, το 44% παρουσίασε βελτίωση της τρανσαμινασαιμίας, ενώ 56% παρέμεινε σε σταθερή κατάσταση. Οι παράγοντες που συσχετίστηκαν με βιοχημική ύφεση ήταν το χαμηλότερο ΒΜΙ (p=0,011), η απουσία σακχαρώδη διαβήτη (p=0,050), η απουσία προχωρημένης ίνωσης (p=0,024) και η απώλεια βάρους (p&lt;0,001). Στο μοντέλο πολλαπλής παλινδρόμησης για αυτούς τους 4 παράγοντες, μόνο η απώλεια βάρους βρέθηκε να μπορεί να προβλέψει τη βιοχημική βελτίωση με Odds Ratio 26 (95% CI 1,7-403) και p=0,019. H νεότερη ηλικία των ασθενών (p=0,055), οι χαμηλές τιμές ηπατικής ακαμψίας (p=0,144) και η λήψη βιταμίνης Ε (p=0,055) εμφάνισαν τάση συσχέτισης αλλά δεν έφτασαν σε επίπεδα στατιστικής σημαντικότητας. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της αναδρομικής αυτής μελέτης αναδεικνύουν την πιθανή ευεργετική επίδραση της βιταμίνης
description: Introduction : Administration of vitamin E is recommended for the treatment of non-alcoholic steatohepatitis (NASH) in non-diabetic patients. However, the findings of the studies about its efficacy seem to be conflicting. Aim : To retrospectively study the effect of treatment with vitamin E in patients with NASH. Patients and methods : Data of the patients with NASH who have been followed at the Hepatology outpatients clinic in Hippokratio Hospital of Thessaloniki were recorded. We investigated the effect of therapy with vitamin E on achieving improvement of liver function tests, on progressing to cirrhosis, development of hepatocellular carcinoma (HCC) or death. Results : 271 patients were studied ( 11 with NAFLD- 192 with NASH without cirrhosis –68 with NASH-cirrhosis ). Patient characteristics: 122 (45%) men, average age 61,9±14 years, follow up period up to 24 years (median 7 years), occasional mild alcohol drinking 36,4 %, BMI 30,65 ±4,94 kg/m2, diabetes mellitus 18,2 %. Liver biopsy was performed in 115 patients (42,4% of the study group) and liver elastography in 70 patients (25,8%). 31 patients were treated with vitamin E (16,1% of the patients with NASH) for at least 2 years, at doses of 400-800 IU/day, without developing adverse effects. None of them died, developed cirrhosis or hepatocellular carcinoma or had a deterioration of the liver function tests. In contrast, 44% presented an improvement of the serum transaminases, while 56% of them remained stable. The factors that were correlated with biochemical improvement were the lower BMI (p=0,011), the absence of diabetes mellitus (p=0,050) the absence of advanced fibrosis (p=0,024) and the loss of weight (p&lt;0,001). We used the multiple logistic regression for these 4 factors and noted that the only factor which could predict the biochemichal improvement was the loss of weight, with Odds Ratio 26(CI 95%, 1,7-403) and p=0,019. The younger age of the patients (p=0,055), the low values of liver stiffness (p=0,144) and the use of vitamin E (p=0,055) presented a trend but they did not reach levels of statistical significance. Conclusion : The results of this retrospective study showed the possible beneficial effect of the vitamin E in NASH. Ε στη ΜΑΣΗ