Το οικονομικό στοιχείο στην Πατερική Γραμματεία του Δ' αιώνα:
Creators: name: Θεοδωρακάκη, Θεοδώρα Δήμου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Τοκογλυφία
Φιλανθρωπία
Φτώχεια
Usury
Charity
Poverty

description: Το έργο του Χριστιανισμού δεν είναι ο καταρτισμός οικονομικών προγραμμάτων ή ο προγραμματισμός οικονομικών μεταρρυθμίσεων, αλλά ο επηρεασμός της οικονομικής και γενικά της κοινωνικής ζωής των ανθρώπων από τα ηθικά δόγματα της Χριστιανικής θρησκείας. Οι Πατέρες είχαν μεγάλη επιρροή στην κοινωνία γιατί ήταν κάτοχοι σπάνιας παιδείας, υψηλού ήθους, φίλοι θερμοί της αρετής, κάτοχοι βιωμάτων, μεγάλης και θυσιαστικής αγάπης, κύρους αξιόλογου και ύφους απαράμιλλου. Μιλούσε η ίδια η ζωή και τα έργα τους. Γίνεται αναφορά ση θεολογική τοποθέτησή τους ως προς τα υλικά αγαθά και κατ΄ επέκταση τα οικονομικά αγαθά. Τονίζουν, με έμφαση τα ίσα δικαιώματα των ανθρώπων ως προς τα υλικά αγαθά, αφού ο Θεός τα προσφέρει σε όλους για την κάλυψη των αναγκών τους. Οφείλουν λοιπόν να τα διαχειρίζονται με σύνεση και δικαιοσύνη ως σοφοί οικονόμοι. Η αμαρτία όμως οδήγησε τον άνθρωπο στην πλεονεξία, με αποτέλεσμα άλλοι να αρρωσταίνουν από τον κορεσμό και άλλοι να πεθαίνουν από την πείνα και τις κακουχίες. Οι πατερικές προτροπές βρίσκονται πέρα και πάνω από την ελεημοσύνη και τη συμβατική φιλανθρωπία, αφού κινούνται στο πλαίσιο της αγαπητικής διακονίας, όπως την επέδειξε ο Κύριος και οι Απόστολοι. Η κριτική τους γίνεται ιδιαιτέρως αυστηρή προς εκείνους που έχουν πλουτίσει σε βάρος των άλλων με αδικίες και αρπαγές. Όσοι κατακρατούν τα υλικά αγαθά και τα στερούν από εκείνους που τα έχουν ανάγκη κατηγορούνται ως κλέφτες, άδικοι και φονιάδες, γιατί μπορούσαν να τα διαχειριστούν προς όφελος όλων και δεν το έπραξαν από πλεονεξία. Έτσι, προβάλλουν τη χρήση και όχι την κατάχρηση των υλικών αγαθών. Γίνεται αναφορά στην άνιση κατανομή του πλούτου, την κοινωνική δικαιοσύνη, τη φιλανθρωπία με όλες τις θετικές επιπτώσεις, τη φιλαργυρία και ό,τι αυτή συνεπάγεται. Η διδασκαλία λοιπόν των Πατέρων έχει χαρακτήρα βαθύτατα κοινωνικό. Η αγάπη είναι η υποδομή, αλλά το πλαίσιο είναι η κοινωνικότητα, η ισότητα, η τιμή προς την εργασία και ως επιστέγασμα ο σεβασμός του νόμου και η ηθική συμπεριφορά των αρχόντων. Δεν προσπαθούν να καταπολεμήσουν τη φτώχεια, την ανισότητα και την αδικία μόνο με την προτροπή των πιστών σε έργα φιλανθρωπίας, αλλά δραστηριοποιούνται δυναμικά στη διεκδίκηση από τους κρατούντες δικαιότερων νομοθετικών πλαισίων προς όφελος των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων. Η φιλανθρωπική δράση έπαιρνε διάφορες μορφές, όπως οικονομική υποστήριξη και περίθαλψη απόρων, πρόβλεψη για ορφανοτροφεία, νοσοκομεία και πτωχοκομεία, ίδρυση μοναστηριών και καταλυμάτων. Κατακρίνεται ο τοκισμός για αστικό δάνειο δηλαδή για οικογενειακές ανάγκες, όχι όμως ο τοκισμός για το εμπορικό δάνειο. Οι αναφορές ως προς την τοκογλυφία στηρίζονται σε χωρία της Π. Διαθήκης. Στην Κ. Διαθήκη διαφαίνεται ότι ο Ιησούς Χριστός δεν έλαβε συγκεκριμένη θέση απέναντι στο πρόβλημα του τόκου. Δίπλα στους Πατέρες υπάρχουν και οι Μητέρες της Εκκλησίας. Η αγωνία των Πατέρων για τη σωτηρία όλων των μελών της Εκκλησίας τους ώθησε όχι μόνο να μεριμνήσουν για τα υψηλά και πνευματικά ζητήματα, αλλά και για τα καθημερινά και βιοτικά προβλήματα του ποιμνίου τους. Δε δίστασαν να καυτηριάσουν την εκμετάλλευση, την ανισότητα, την πλεονεξία και την αχαλίνωτη μέθη του πλουτισμού σε βάρος των πτωχών και ταλαιπωρημένων αδελφών.
description: The Christianity work is not the establishment of economic programmes or the preparation of economic reformations, but the influation on peoples’ economic and social life according to the Christianic moral principles. Fathers, hat great influence on the society because they were highly educated, moral, virtuous and had great love for people. Their daily life and actions was the proof of that. Their theological disposition towards material and economic goods is mentioned. They emphasize to the equal human rights for material goods, since God offers them equally to everyone in order to cover their needs. So they ought to handle they with good sense and justice. But sin drove human to greediness with the result others to get sick from satiation and others to die from hunger. The patristic instigations are beyond and above charity since they act as Christ has taught them to. Their criticism is particularly strict against those who have become rich by stealing from other people. Those who keep the material goods and deprive them from others who need them are accessed as thieves, unjust and murderers because they didn’t use them for the common good, driven by cupidity. By that, they saw the importance of use instead of abuse of material goods. They also refer to the unequal distribution of wealth, the social justice, the misery and all the consequences. So patristic teaching has a deep social character. Love is the main characteristic but the frame is sociality, equality, respect to the laws and the ethical behavior of the noble men. They are not fighting poverty and injustice simply by urging people to charity, but they strongly activate on claiming more fair legislation for the weak social groups. Charity had many forms such as economic support and relief given to the poor, provision for hospitals, orphanage and monasteries. They are against paying interest for loans used for family needs but not for interest paid for commercial loans. Their comments for usery are based on Old Testament. In the New Testament, Christ didn’t take position against interest. Next to Fathers stand the Mothers of the church. Fathers agony for the salvation of the members of the Church made them not only to care for spiritual issues, but also for the common daily problems of people. They didn’t hesitate to stand against exploition, unjustice, cupidity and getting rich by exploiting poor people.