Εναλλακτική χρήση βοτάνων στη φαρμακολογία της σύγχρονης εποχής βασιζόμενη σε αρχαίες πηγές
Creators: name: Γιαραμάνη, Άννα Μαρία Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Βοτανολογία
Αρχαία Βότανα
Φαρμακολογία
Αιθέριο έλαιο
Άνηθος
Βασιλικός
Εχινάκεια
Λεβάντα
Λιναρόσπορος
Botany
Ancient herbs
Pharmacology
Essential oil
Dill
Basil
Echinacea
Lavender
Linseed

description: Η χρήση των βοτάνων-φυτών για την θεραπεία των ασθενειών είναι τόσο παλαιά όσο και η ανθρωπότητα. Τα βότανα έχουν μία ιστορία η οποία χάνεται ανά τους αιώνες. Βότανα αποκαλούνται τα φυτά, τα οποία χρησιμοποιούνται στην καθημερινή μαγειρική, αλλά και στην ιατρική. Οι γνώσεις για τις θεραπευτικές ιδιότητές τους μεταδίδονταν από γενιά σε γενιά μέσω αρχαίων σωζόμενων πηγών. Τα ανέφεραν ως φαρμακευτικά φυτά από την Βαβυλώνα, την Κίνα, την Ινδία, την Αίγυπτο και την Αρχαία Ελλάδα. Οι πρώτες συστηματικές αναφορές για τη χρήση τους ως θεραπευτικό μέσο ίασης ξεκινούν από τους αιγυπτιακούς πάπυρους, από τον 2ο αι. π.Χ., αλλά και τις μαρτυρίες του Ομήρου, του Ησιόδου, του Ασκληπιού, του Διοσκουρίδη, του Ιπποκράτη και του Αριστοτέλη, αναφορές υπάρχουν στα Ορφικά Έπη. Σε διασωθείσες αρχαίες πηγές καταγράφονται οι χρήσεις τους στην ιατρική-φαρμακολογία, αποτελώντας τις βάσεις αναζήτησης των μελετητών της σημερινής εποχής. Οι χρήσεις των βοτάνων-φυτών ως φαρμακευτικά μέσα θεραπείας, οδήγησε στην ανακάλυψη άγνωστων πτυχών της φαρμακολογίας. Έναυσμα αποτέλεσαν αυτές οι μαρτυρίες για την ενασχόληση των μελετητών με τα συστατικά των βοτάνων, ώστε να ανακαλύψουν, να μελετήσουν και να διαδώσουν την αποτελεσματικότητά τους στην αντιμετώπιση ασθενειών. Έρευνες σε ζώα του εργαστηρίου απέδειξαν την αποτελεσματικότητα της λήψης τους είτε μόνα τους είτε σε συνδυασμό με άλλα στην αντιμετώπιση ασθενειών. Στη συνέχεια, αναφέρονται ορισμένα βότανα, οι ιδιότητες των οποίων συμβάλουν στην καλύτερη υγεία των ασθενών. Τέτοια είναι: ο άνηθος, ο βασιλικός, η εχινάκεια, η λεβάντα και ο λιναρόσπορος. Έτσι, παρατηρείται ότι τα βότανα αποτέλεσαν τα θεμέλια για τη σύγχρονη θεραπευτική ιατρική-φαρμακολογία, η οποία μέσω της τεχνολογίας και της επιστήμης τελειοποιήθηκε.
description: The use of medicinal herbs for treatment of illnesses is as old as humanity. Herbs have a long history, which is lost through the ages. Herbs are the name attributed to plants which are used in cooking as well as in medicine. The knowledge of the healing properties of these herbs were transferred from generation to generation through ancient sources, which mentioned medicinal plants from Babylon, China, India, Egypt and Ancient Greece. The first references for the use of herbs for treatment start from Egyptian papyri as far back as the 2nd century BC, but also from the texts of Homer, Hesiod, Asclepius, Dioscorides, Hippocrates and Aristotle, as well as references in the Orphic Epics. In surviving ancient sources are recorded the uses of herbs in medicine-pharmacology, composing the searching grounds for modern day researchers. The uses of medicinal herbs as pharmaceutical means of treatment resulted in the discovery of previously unknown areas of pharmacology. These texts caused scholars to research the components of the herbs, in order to discover, study and spread their effectiveness in treating illnesses. Studies on lab animals proved the efficacy of their usage both by themselves and in combination with other herbs in treating illnesses. Next, we will reference certain medicinal herbs, the properties of which contribute to the better health of the patients. Examples are dill, basil, echinacea, lavender and linseed. Thus, it is noted that herbs laid the foundations for modern therapeutic medicine-pharmacology, which through technology and science, was perfected.
description: Συνεργαζόμενα Τμήματα : Ιστορίας και Εθνολογίας (Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης)