Η Ορθόδοξη Εκκλησία και η αναζήτηση της ενότητας των χριστιανικών εκκλησιών στο έργο του πατρός Γεωργίου Φλωρόφσκυ
Creators: name: Δημητριάδης, Βασίλειος Βίκτωρ
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Φλωρόφσκυ
Χριστολόγιο
Πνευματολογία
Εκκλησιολογία
Δήλωση του Τορόντο
Κοινωνικό πρόβλημα
Florovsky
Christology
Pneumatology
Ecclesiology
Toronto Statement
Social problem

description: Ἡ μελέτη τῆς διδασκαλίας τοῦ π. Γεωργίου Φλωρόφσκυ στὴν παροῦσα ἐργασία, μᾶς βοήθησε νὰ κατανοήσουμε τὴν ἐπιθυμία του γιὰ μιὰ εἰλικρινῆ προσέγγιση τῶν ἐκκλησιῶν. Ἦταν δέ, κυρίως, αὐτὸς ποὺ ἔθεσε τὶς προϋποθέσεις γιὰ τὴ συμμετοχὴ τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν στὴν Οἰκουμενικὴ Κίνηση, τῆς ὁποίας ἦταν ἕνας ἐκ τῶν πρωτεργατῶν.Τὸ περιεχόμενο τῆς ἐργασίας ἀποτελεῖται ἀπὸ τρία κεφάλαια. Στὸ πρῶτο κεφάλαιο, γίνεται μιὰ ἱστορικὴ ἀναδρομὴ στὴ ζωὴ τοῦ π. Γ. Φλωρόφσκυ, ἀπὸ τὰ παιδικὰ καὶ ἐφηβικά του χρόνια στὴ Ρωσία, μέχρι τὸ τέλος τῆς πλούσιας ἀκαδημαϊκὰ ζωῆς στὴν Ἀμερική.Στὸ δεύτερο κεφάλαιο, πραγματοποιήθηκε μιὰ προσέγγιση τῆς διδασκαλίας τοῦ π. Γ. Φλωρόφσκυ, ὅπου ἀναπτύσσονται οἱ θέσεις του γιὰ τὴν Χριστολογία, τὴν Πνευματολογία καὶ τὴν Ἐκκλησιολογία. Κέντρο τῆς διδασκαλίας του ἦταν ἡ πεποίθησή του, ὅτι ὁ ρόλος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος δὲν πρέπει νὰ ὁδηγήσει σὲ μιὰ Ἐκκλησιολογία ποὺ δὲν θὰ βασίζεται στὴν Χριστολογία. Δίχως τὸ πρόσωπο καὶ τὸ ἔργο τοῦ Χριστοῦ στὸ κέντρο τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς, ὅσο μεγάλη κι ἂν εἶναι ἡ ἐπίκληση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, δὲν μπορεῖ νὰ ἐξασφαλιστεῖ ἐκκλησιολογικῆ πληρότητα. Ἡ Ἐκκλησιολογία, σὲ αὐτὸ τὸ κεφάλαιο, προσεγγίζεται μὲ τὴν ὑποδιαίρεσή της σὲ τρεῖς ἑνότητες: 1. Τί εἶναι Ἐκκλησία, 2. Ἡ καθολικότητα τῆς Ἐκκλησίας, 3. Τὰ ὅρια τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ π. Γ. Φλωρόφσκυ σημείωνε ὅτι καθολικότητα δὲν σημαίνει «συσσωμάτωσις καὶ συλλογικότις» ἀλλὰ «αὐταπάρνησις ποὺ διευρύνει τὸ πεδίο τῆς προσωπικότητάς μας». Ἐπίσης, τόνισε πὼς λόγω της μὴ ταύτισης κανονικῶν καὶ χαρισματικῶν ὁρίων δὲν μπορεῖ νὰ θέσει κανέναν ἐκτὸς Ἐκκλησίας.Στὸ τρίτο κεφάλαιο τῆς ἐργασίας, ἀναλύεται ἡ συμβολὴ τοῦ Φλωρόφσκυ στὸ Π.Σ.Ε. (Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν), σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴ Δήλωση τοῦ Τορόντο, τὸ ζήτημα τῆς ἕνωσης τῶν ἐκκλησιῶν καθὼς καὶ τὴ στάση του ἔναντι τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος.Στὸ Π.Σ.Ε. ἀποστολὴ τοῦ ἦταν νὰ φέρει κοντὰ τὶς ἐκκλησίες καὶ ὄχι νὰ ἀποτελέσει τὸ ἴδιο μιὰ ὑπερεκκλησία, ἐνῶ ἡ Δήλωση τοῦ Τορόντο ἀποτέλεσε τὴν ἐγγύηση γιὰ τὴ συμμετοχὴ τῶν Ὀρθοδόξων στὸ Π.Σ.Ε. Ἐπιπλέον, ἡ συμμετοχή του στὴν Οἰκουμενικὴ Κίνηση εἶχε ὡς κύριο στόχο τὴν Ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν. Μάλιστα, ὁ ἴδιος πρότεινε δύο λύσεις ποὺ ἀφοροῦσαν τὴν Ἕνωση: 1. Τὸ κοινὸ παρονομαστή, τὰ κοινὰ χαρακτηριστικὰ ποὺ οἱ ἐκκλησίες ἔχουν μεταξύ τους καὶ 2. Τὴ θεωρία τῆς ἀληθοῦς Ἐκκλησίας καὶ τῶν χωρισμένων ἀπὸ αὐτήν.Τέλος, γίνεται ἀναφορὰ στὸ κοινωνικὸ πρόβλημα, ποὺ κατὰ τὸν Φλωρόφσκυ ἡ συζήτηση καὶ ἐπίλυση τῶν κοινωνικῶν προβλημάτων, ἔπρεπε νὰ ἔχει γίνει ἐκτὸς Π.Σ.Ε. Καταλυτικό, ἐπίσης, εἶναι τὸ συμπέρασμα τῆς ἐργασίας, ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς ἑνότητας ταυτίζεται μὲ τὸ πρόβλημα τῆς ταυτότητας τῆς Ἐκκλησίας.
description: The study of father G. Florovsky’s teaching helped us understand his desire for an honest approach of churches. He was, basically, the one who set the conditions for the participation of the Orthodox Churches in the Ecumenical Movement, in which he was one of the forwarders.The content of the essay consists of three chapters. In the first chapter, a historic recursion of father G. Florovsky’s life is accomplished, from his early childhood and adolescence in Russia to the end of his wealthy academic life in America.In the second chapter, an approach of father G. Florovsky’s teaching was accomplished, in which his aspects about Christology, Pneumatology and Ecclesiology are elaborated. The criterion of his teaching was his belief that the role of the Holy Spirit must not lead to an Ecclesiology which will not be based on Christology. Without Christ’s figure and service in the centre of ecclesiastic life, ecclesiastic completeness cannot be ensured, even if the invocation of the Holy Spirit in extremely intense. Ecclesiology, in this chapter, is approached through its subdivision in the three units : 1. What the Church is, 2. The universality of the Church, 3. The boundaries of the Church.Father G. Florovsky noted that universality does not mean “integration and collectivity “ but “renouncing, which broadens the full scope of our personality”. Additionally, he emphasized that because identification to the canonicaland charismatic boundaries cannot set anybody outside Church.In the third chapter of the essay, the contribution of Florovsky in the W.C.C. (World Council of Churches) is analyzed in the combination with the Toronto Statement, the issue of the Union of Churches as well as his stance concerning social problems.In W.C.C. his mission was to bring Churches closer and not to present W.C.C. as a hyperchurch at the same time, the Toronto Statement constituted, for Florovsky, the guarantee for the participation if the Orthodox in the W.C.C. Moreover, his involvement in the Ecumenical Movement had as main target the Union of Churches. As a matter of fact, he proposed two solution that involved the union : 1.The common denominator, the common characteristics that churches have among them, 2. The theory of the real church and divided from her.Finally, reference is made to the social problem and, according to Florovsky, the conversation and the development of solutions in social problems should have been done outside W.C.C. Catalytic, also, is the conclusion of the essay that the problem of unity identifies with the problem of the identity of the Church.