Vindicta mihi!: Revenge, Religion and Retributive Justice in The Spanish Tragedy and The Tempest
Creators: name: Παππά, Ευφροσύνη Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Εκδίκηση
Ανταποδοτική Δικαιοσύνη
Θρησκεία
Τραγωδία Εκδίκησης
Αναγέννηση
Revenge
Retributive Justice
Religion
Revenge Tragedy
Renaissance

description: This MA thesis will explore the theme of revenge and its interface with both the religious and judicial mores of Early Modern England, through the prism of two seminal plays: Thomas Kyd’s The Spanish Tragedy (1587), and William Shakespeare’s The Tempest (1611). Drawing on sixteenth and seventeenth century sermons and treatises on revenge will demonstrate that private revenge was frowned upon and relegated to the divine authority of God, while at the same time, the retributive character of the emerging and complex legal system of Elizabethan England promoted spectacle-like executions. Regarding religion, in both plays the Christian background is enriched with pagan characteristics such as the Underworld in The Spanish Tragedy and magic in The Tempest, mainly in order to create a world that can allow private revenge. Revenge is also an integral part of the judicial system, but only in the hands of the official law and its representatives or God. In both plays, revenge is pursued only when legal redress proves inadequate or impossible and this legitimises it in the eyes of the spectator/reader. The avengers, Hieronimo and Prospero respectively, in order to cure their state of melancholy and powerlessness, venture into private revenge, thus taking the place of God and the legal system and manifesting the image of a new individual, one that is active and fearless. This thesis will illustrate the motives and actions of revenge undertaken by the avengers which lead to a state of order or disorder at the end of the plays.
description: Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία εξερευνεί το θέμα της εκδίκησης και τη σύνδεσή της με τα θρησκευτικά ήθη και τους νόμους της Πρώιμης Νεότερης περιόδου στην Βρετανία, μέσω του πρίσματος δύο επιδραστικών θεατρικών έργων: της Ισπανικής Τραγωδίας (1587) του Τόμας Κυντ και της Τρικυμίας (1611) του Ουίλλιαμ Σέξπηρ. Εκκλησιαστικά κηρύγματα και πραγματείες του δεκάτου έκτου και δεκάτου εβδόμου αιώνα που αφορούν στην εκδίκηση αποκαλύπτουν ότι η ατομική εκδίκηση αποδοκιμαζόταν και μετατιθόταν στην εξουσία του Θεού, ενώ ταυτόχρονα, ο εκδικητικός χαρακτήρας του αναπτυσσόμενου νομικού συστήματος της Ελισσαβετιανής Αγγλίας προωθούσε θεαματικές εκτελέσεις ως αντίποινα. Αναφορικά με την θρησκεία, και στα δύο θεατρικά έργα, το χριστιανικό υπόβαθρο είναι εμπλουτισμένο με παγανιστικά χαρακτηριστικά, όπως ο Κάτω Κόσμος στην Ισπανική Τραγωδία και η μαγεία στην Τρικυμία, με σκοπό τη δημιουργία ενός κόσμου όπου νομιμοποιείται η ατομική εκδίκηση. Η εκδίκηση παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στο νομικό σύστημα, αλλά μόνο υπό τον έλεγχο των δικαστών ως αντιπροσώπων του Θεού. Στα δύο θεατρικά κείμενα, η ατομική εκδίκηση ακολουθείται μόνο όταν η νόμιμη οδός αποδεικνύεται ανεπαρκής ή αδύνατη, και αυτό δικαιολογεί τις επιλογές των ηρώων στα μάτια του αναγνώστη/θεατή. Οι εκδικητές, Χιερόνιμο και Πρόσπερο αντίστοιχα, με σκοπό την καταπολέμηση της μελαγχολίας και της αδυναμίας τους, αποφασίζουν να προχωρήσουν σε ατομική εκδίκηση, καταλαμβάνοντας τον ρόλο του Θεού και του νομικού συστήματος και παρουσιάζοντας την εικόνα ενός ενεργού και θαρραλέου ατόμου. Η μεταπτυχιακή εργασία αυτή θα παρουσιάσει και θα αντιπαραβάλλει τα κίνητρα και τις πράξεις εκδίκησης των χαρακτήρων, καθώς και το πως αυτά οδηγούν σε μία κατάσταση τάξης ή αταξίας στο τέλος των έργων.