Εικονιστικά αγάλματα στα θέατρα και τα ωδεία των ανατολικών επαρχιών της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας
Creators: name: Γκεϊβανίδου, Ματένια Η.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2014
Subjects: Θέατρο
Ωδείο
Αγάλματα
Ανατολικές επαρχίες
Theater
Odeon
Statues
Eastern provinces

description: Το αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη των εικονιστικών αγαλμάτων που ήταν ανιδρυμένα στα θέατρα και τα ωδεία των ανατολικών επαρχιών της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Στόχος της εργασίας είναι η εξέταση των αγαλμάτων αυτών σε σχέση με το χώρο που ήταν στημένα. Με βάση τα σωζόμενα γλυπτά και τις βάσεις του καταλόγου μας προκύπτει ότι η ανίδρυση εικονιστικών ανδριάντων στα θέατρα της Ανατολής ξεκινά στα χρόνια των Ιουλίων-Κλαυδίων, συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια της αυτοκρατορικής περιόδου και σταματά στα χρόνια του Θεοδοσίου Α΄. Η μεγαλύτερη συγκέντρωση εντοπίζεται στα χρόνια των Αντωνίνων, γεγονός που σχετίζεται με την οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη που γνωρίζουν οι ανατολικές επαρχίες την περίοδο αυτή. Η πλειονότητα των ανδρικών αγαλμάτων απεικονίζεται με θώρακα και ιμάτιο, και σπανιότερα με τήβεννο, σε ηρωική γυμνότητα και με χλαμύδα. Για τα γυναικεία αγάλματα παρατηρείται ποικιλία ως προς τους αγαλματικούς τύπους που επιλέγονται. Τα περισσότερα από τα αγάλματα που εξετάζουμε ήταν ανιδρυμένα στη σκηνή και κυρίως στη scaenae frons, στην όποια τα αυτοκρατορικά αγάλματα καταλαμβάνουν τις πιο προνομιούχες θέσεις. Αγάλματα ήταν ανιδρυμένα ακόμη στο κοίλο, στις παρόδους, στην ορχήστρα και στο περιστύλιο πίσω από το σκηνικό οικοδόμημα. Η λειτουργία των αυτοκρατορικών ανδριάντων στα θέατρα σχετίζεται με την προβολή της δύναμης της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Επιπλέον, τα αγάλματα αυτά αναπληρώνουν τη φυσική παρουσία του αυτοκράτορα στο χώρο κατά τη διάρκεια συνελεύσεων, δικαστικών λειτουργιών και άλλων εκδηλώσεων που πραγματοποιούνταν στο θέατρο. Δίπλα στους αυτοκρατορικούς ανδριάντες ανιδρύονται αγάλματα ιδιωτών, στα οποία εικονίζονται κυρίως εκπρόσωποι της κεντρικής αυτοκρατορικής εξουσίας και τοπικοί άρχοντες. Στα αγάλματα αυτά περιλαμβάνονται επίσης απεικονίσεις ιερέων, ιερειών, αθλητών, ηθοποιών και ανθρώπων του πνεύματος. Οι τιμώμενοι είναι συχνά εύποροι αναθέτες, οι επιφανέστεροι πολίτες των επαρχιών που μέσω της ανίδρυσης των ανδριάντων τους στο θέατρο προβάλλουν την οικογενειακή και πολιτισμική τους παράδοση. Η παρουσία εικονιστικών ανδριάντων στα θέατρα μειώνεται αισθητά κατά τη διάρκεια του 4ου αι. μ.Χ. και πιθανόν σχετίζεται με τις αλλαγές στη διοίκηση της αυτοκρατορίας και την επικράτηση του χριστιανισμού. Το τέλος της ρωμαϊκής αυτοκρατορικής περιόδου σηματοδοτεί το τέλος των εικονιστικών ανδριάντων στο θέατρο.
description: Subject of the present thesis is the study of portrait statues that stood in theaters and odeons of the eastern provinces during the imperial period. The aim is to examine these statues in close connection with the place in which they stood. According to the surviving sculptures and statue bases of our catalog, the erecting of statues in the theaters of the eastern provinces begins in the Julio-Claudian period and ends at the time of Theodosius A΄. The highest concentration of statues is observed during the Antonine period, a phenomenon that is related to the economic and cultural development of these provinces at that time. The majority of male statues are represented in cuirass and himation and rarely wearing toga, in the heroic nude and chlamys. For the women statues a variety of statue-types is observed. Most of the statues are displayed in niches at the facade of the scaenae frons, where the imperial statues occupy the most privileged positions. Statues are also displayed in the cavea, in the entrances and less often in the orchestra and in the porticus post scaenam. The function of the imperial statues in theaters has to do with the demonstration of the power of the Roman Empire. Furthermore, these statues replaced the physical presence of the emperor, when he was not present during meetings, trials and other similar events that took place in theaters. Next to the imperial statues, private portraits are placed, in which office holders in the service of the imperial administration and local high-ranking magistrates are depicted. In these statues representations of priests, priestesses, athletes, actors and educated men and women are also included. The honorands are often wealthy benefactors, the most prominent citizens in the provinces, who, through the erection of their statues in theaters, highlight and express the tradition, social status and cultural identity of their families. The presence of portrait statutes in theaters decreased significantly during the 4th century A.D., which is probably associated with the changes in the administration of the Empire and the prevalence of Christianity. The end of the roman imperial period marks the end of the portrait statues in theaters.