Primary closure versus delayed or no-closure for traumatic wounds due to dog bite
Creators: name: Κατσούδα, Αρετή Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Δάγκωμα σκύλου
Δήγμα κυνός
Πρωτογενής συρραφή
Επούλωση τραύματος
Κατά δεύτερο σκοπό
Dog bite
Trauma
Suture
Open wound
Primary closure

description: Τα δαγκώματα από σκύλους είναι τα πιο κοινά μεταξύ των δαγκωμάτων από θηλαστικά και αποτελούν ένα συνήθη λόγο επίσκεψης σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης (επείγοντα περιστατικά ή ιατρεία πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας). Αν και η συμβατική αντιμετώπιση περιλαμβάνει σχολαστική πλύση και χειρουργικό καθαρισμό του τραύματος, ακολουθούμενη από επούλωση κατά δεύτερο σκοπό, ορισμένες μελέτες αντιτίθενται στην τρέχουσα πρακτική. Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης είναι η εκτίμηση του κινδύνου επιμόλυνσης, του αισθητικού αποτελέσματος και του χρόνου μέχρι την πλήρη επούλωση τραυμάτων που προκλήθηκαν από δήγμα σκύλου και αντιμετωπίστηκαν με πρωτογενή συρραφή σε σύγκριση με την επούλωση κατά δεύτερο σκοπό ή την καθυστερημένη σύγκλειση του τραύματος. Τα ανωτέρω αποτελέσματα μελετήθηκαν επίσης σε σχέση με το φύλο και την ηλικία των ασθενών, το μέγεθος και τη θέση του τραύματος, το χρόνο που παρήλθε μέχρι την αρχική αναζήτηση ιατρικής περίθαλψης, την ανάγκη για νοσηλεία, τη θνησιμότητα και τη χορήγηση αντιβιοτικής προφύλαξης. Το πρωτόκολλο αυτής της μελέτης είναι καταχωρημένο και αναρτημένο στη βάση συστηματικών ανασκοπήσεων PROSPERO. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση βιβλιογραφίας σε διαδικτυακές βάσεις δεδομένων (MEDLINE, Embase, CINAHL, Cochrane CENTRAL) και εξετάστηκαν μητρώα κλινικών δοκιμών και λίστες βιβλιογραφικών αναφορών από μελέτες σχετικές με το θέμα. Πέντε κλινικές δοκιμές συμπεριλήφθηκαν στη συστηματική μας ανασκόπηση, τέσσερεις εκ των οποίων αφορούσαν τη σύγκριση της πρωτογενούς συρραφής με την επούλωση κατά δεύτερο σκοπό, και μια τη σύγκριση της πρωτογενούς συρραφής με συρραφή σε δεύτερο χρόνο. Τέσσερις μελέτες περιλαμβάνουν μόνον δαγκώματα σκύλων και μία αφορά γενικότερα δαγκώματα θηλαστικών. Η συρραφή σε πρώτο χρόνο φαίνεται να ωφελεί τόσο τα επιμολυσμένα όσο και τα μη επιμολυσμένα τραύματα σχετικά με το χρόνο που απαιτείται για την επίτευξη πλήρους επούλωσης. Επιπλέον, η συρραφή σε πρώτο χρόνο δεν φαίνεται να επηρεάζει σημαντικά την πιθανότητα επιμόλυνσης του τραύματος, ενώ το αισθητικό αποτέλεσμα βελτιώνεται σημαντικά. Η έγκαιρη αναζήτηση ιατρικής περίθαλψης (&lt;8 ώρες) οδηγεί σε χαμηλότερα ποσοστά μόλυνσης του τραύματος τόσο στην περίπτωση άμεσης συρραφής αυτού όσο και στην αντιμετώπιση κατά δεύτερο σκοπό. Επιπλέον, δεν υπάρχει ισχυρή ένδειξη ότι η προφυλακτική αντιβιοτική αγωγή οδηγεί σε χαμηλότερα ποσοστά μόλυνσης. Αντιθέτως, η εντόπιση του τραύματος στην κεφαλή ή το πρόσωπο σχετίζεται με χαμηλότερο ποσοστό μόλυνσης. Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει την άμεση συρραφή του τραύματος ως μια δυνητική θεραπευτική επιλογή για τραύματα από δάγκωμα σκύλου, ειδικά εκείνων με εντόπιση στο κεφάλι και το πρόσωπο. Ωστόσο, τα αποτελέσματα της μετα-ανάλυσης είναι χαμηλής ή μέτριας βεβαιότητας, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για μεγαλύτερες και καλά σχεδιασμένες κλινικές δοκιμές, προκειμένου να καταλήξουμε σε ασφαλή συμπεράσματα και αλλαγή των μέχρι σήμερα οδηγιών (guidelines).
description: Dog bites prevail among mammalian bites, and they are a common reason for visiting healthcare facilities. Although the conventional treatment includes meticulous lavage and debridement of the wound, followed by secondary intention healing, some studies object to the current practice. This systematic review and meta-analysis aim to assess the infection rate, time to complete healing, and cosmetic outcome of primary closure of dog bite wounds versus no-closure or delayed closure. Sex and age of the patients, size, and location of the wound, time to first seeking medical attendance, need for hospitalization, mortality, and administration of prophylactic antibiotics were also studied. The protocol of this study is registered in PROSPERO. Searching of online databases (MEDLINE, Embase, CINAHL, Cochrane CENTRAL) was performed, while clinical trial registries and reference lists were screened for additional studies. Five clinical trials were included in our systematic review; 4 comparing primary closure with no closure and 1 comparing primary closure with delayed closure. Four studies include exclusively dog bites and one concerned mammalian bites. Primary closure seems to benefit both infected and non-infected wounds concerning the time needed to achieve complete wound healing. Furthermore, primary closure does not affect significantly wound infection, while cosmetic outcome is significantly improved. Early presentation in healthcare facilities (&lt;8 hours) results in lower rates of infection for both primary closure and no-closure management. Additionally, there is no strong indication that prophylactic antibiotics result in lower wound infection rates, while location of the wound on head or face may result in lower infection rate. Our study indicates that primary closure may be a treatment option for dog bite wounds, especially those on head and face. However, the results are of low or moderate certainty of evidence, underlining the need for large and well-designed clinical trials, in order to come to safe conclusions.