Η ενδοαρθρική έγχυση υαλουρονικού οξέος ως θεραπευτική επιλογή στην οστεοαρθρίτιδα του σκύλου. Κλινική και βιβλιογραφική μελέτη:
Creators: name: Κατσαράκης, Κωνσταντίνος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2014
Subjects: Ενδοαρθρικές εγχύσεις
Υαλουρονικό οξύ
Οστεοαρθρίτιδα σκύλου
Intra-articular
Hyaluronic acid
Canine osteoarthritis

description: Η οστεοαρθρίτιδα είναι συχνή πάθηση που επηρεάζει μεγάλο ποσοστό των ενήλικων σκύλων. Οι ενδοαρθρικές εγχύσεις υαλουρονικού οξέος (ΥΟ) έχουν χρησιμοποιηθεί τις τελευταίες δεκαετίες για τη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας, με αμφιλεγόμενα όμως αποτελέσματα. Στο σκύλο, σχεδόν όλες οι πληροφορίες για τη χρήση του ΥΟ προέρχονται από το πειραματικό μοντέλο Pond-Nuki ή από την ανθρώπινη ιατρική. Από την αναζήτηση της προσιτής σε εμάς διεθνούς βιβλιογραφίας, διαπιστώθηκε πως δεν υπάρχει καμία εργασία κλινικής φύσεως που να εμπεριέχει και ομάδα placebo, και ακριβώς αυτό το επιστημονικό κενό προσπάθησε να καλύψει η παρούσα μελέτη. Χρησιμοποιήθηκαν 12 σκύλοι με κλινικά συμπτώματα οστεοαρθρίτιδας γόνατος ή ισχίου, οι οποίοι χωρίστηκαν σε 2 ομάδες των 6 ζώων. Στην ομάδα των πειραματοζώων έγιναν ενδοαρθρικές εγχύσεις ΥΟ στις ημέρες 0 και 21, και επαναληπτικός έλεγχος την ημέρα 42. Για τις ενδοαρθρικές εγχύσεις χρησιμοποιήθηκε το Viscure® (Cube Pharmaceuticals, 10 mg/ml, Μοριακό Βάρος: 0.75 - 1 x 106 Da). Αντίστοιχα, στην ομάδα placebo έγιναν ενδοαρθρικές εγχύσεις φυσιολογικού ορού 0.9% και επαναληπτικός έλεγχος τις ίδιες ημέρες με την ομάδα Υο. Οι ενδοαρθρικές εγχύσεις έγιναν πάντα τυφλά, και υπό συνθήκες χειρουργικής αντισηψίας με το ζώο σε γενική αναισθησία. Στις ημέρες 0, 21 και 42 έγινε συμπλήρωση του ερωτηματολογίου HCPI από τους ιδιοκτήτες, πλήρης κλινικός, ορθοπαιδικός και νευρολογικός έλεγχος, αλλά και εκτίμηση άλλων παραμέτρων όπως χωλότητα του άκρου, άλγος ή κριγμός ή διόγκωση της άρθρωσης, περίμετρος μυϊκών μαζών και εύρος κίνησης της άρθρωσης. Στις ημέρες 0 και 42 διενεργήθηκε ακόμα πλήρης ακτινολογικός, αιματολογικός, βιοχημικός έλεγχος και επίσης ανάλυση αρθρικού υγρού και ανάλυση ούρων. Από την επεξεργασία των παραπάνω στοιχείων βρέθηκε πως οι ενδοαρθρικές εγχύσεις ΥΟ δεν προκαλούν στατιστικώς σημαντική βελτίωση στη κλινική και στην ακτινολογική εικόνα. Στην ομάδα των πειραματοζώων παρατηρήθηκε ήπια βελτίωση σύμφωνα με το ερωτηματολόγιο ιδιοκτητών HCPI και τον ακτινολογικό έλεγχο, η οποία όμως ήταν στατιστικώς μη σημαντική και αντίστοιχα στην ομάδα των μαρτύρων παρατηρήθηκε μη στατιστικώς σημαντική επιδείνωση. Τα προαναφερθέντα αποτελέσματα, όπως και η στατιστικώς σημαντική διαφορά που βρέθηκε μεταξύ των δύο ομάδων σύμφωνα με το ερωτηματολόγιο ιδιοκτητών HCPI, δικαιολογούν τη διενέργεια περαιτέρω μελετών στο μέλλον. Τέλος, η ενδοαρθρική έγχυση ΥΟ δεν εμφάνισε καμία παρενέργεια και κρίθηκε ασφαλής. Παρ’ όλο που από τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης δεν αποδείχθηκε στατιστικά η αποτελεσματικότητα των ενδοαρθρικών εγχύσεων ΥΟ για την αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας του σκύλου, θα μπορούσε να προταθεί ως ασφαλής θεραπευτική επιλογή σε ζώα στα οποία η χορήγηση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων δεν είναι δυνατή.
description: Osteoarthritis is a common disease that greatly affects adult dogs. Intra-articular injections of hyaluronic acid have been used in the past decades for the treatment of osteoarthritis with mixed results. The current available information on the use of hyaluronic acid is derived almost exclusively from the canine Pond-Nuki experimental model, or from human medicine. In the available canine literature there are no clinical studies with a control group, therefore, the current study attempted to cover that exact scientific gap. There were used 12 canine patients with clinical symptoms of stifle or hip osteoarthritis, which were devided in 2 groups of 6 animals each. Intra-articular injections of hyaluronic acid were performed in the experimental group on days 0 and 21, and a repeat clinical check was performed on day 42. The hyaluronic acid that was chosen for the intra-articular injections was Viscure® (Cube Pharmaceuticals, 10 mg/ml, Molecular weight: 0.75 - 1 x 106 Da). Similar repeat checks and intra-articular injections of sodium chloride 0.9% were performed in the control group, on the same days as the experimental group. The intra-articular injections were performed in a blind manner, after surgical sterilisation of the area and with the patients under deep sedation or general anaesthesia. On days 0, 21 and 42 the owners filled out the questionnaire HCPI. Moreover, a thorough clinical, orthopaedic and neurological examination was performed, along with examining other parameters such as lameness, joint pain or crepitus, circumference of the tibial and femoral muscles and range of motion of the joint. On days 0 and 42 a full radiologic, haematologic and biochemical examination was performed, as well as synovial fluid and urine analysis. According to the interpretation of the above data, intra-articular injections of hyaluronic acid were not found to cause statistically significant improvement in the clinical and radiological parameters. In the experimental group a mild improvement was noticed according to the HCPI questionnaire and the radiologic examination, both of which were statistically not significant. Respectively, in the control group a non-statistically significant deterioration was noticed. The aforementioned results along with the statistical difference that was noted between the 2 groups according to the HCPI questionnaire, give way to the completion of further studies in the future. Lastly, no adverse effects were noted from the intra-articular injections of hyaluronic acid. Even though the results of the current study do not statistically prove the effectiveness of hyaluronic acid intra-articular injections for the treatment of canine osteoarthritis, its use can still be suggested as an alternative and safe therapeutic option in cases where the management with NSAIDs is not possible.