H ερμηνεία του Kατά Iωάννην Eυαγγελίου από τον Ιερό Χρυσόστομο και τον Ιερό Αυγουστίνο
Creators: name: Μαναρουλάς, Αμβρόσιος (Αλέξανδρος) Μ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Ιερός Χρυσόστομος
Ιερός Αυγουστίνος
Eυαγγέλιο Iωάννη
Ερμηνεία
St. Chrysostom
St. Augustine
Gospel of John
Interpretation

description: Τίτλος της παρούσας διατριβής είναι : « Ελληνόφωνη και Λατινόφωνη Γραμματεία. H ερμηνεία του Kατά Iωάννην Eυαγγελίου από τον Ιερό Χρυσόστομο και τον Ιερό Αυγουστίνο». Το υπό εξέτασιν θέμα αφορά τους ερμηνευτικούς κανόνες που ακολούθησαν στην ερμηνεία του κειμένου του Κατά Ιωάννη Ευαγγελίου δύο μεγάλες πατερικές μορφές από την Ανατολή και τη Δύση, ο Ιερός Χρυσόστομος και ο Ιερός Αυγουστίνος αντίστοιχα. Τα συμπεράσματα που διεξήχθησαν προέρχονται από τη μελέτη των ερμηνευτικών προϋποθέσεων των συγκεκριμένων πατέρων για την κατανόηση του αγιογραφικού κειμένου, τις μεθόδους αναζήτησης της αλήθειας που χρησιμοποίησαν και τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ο ερμηνευτής στην αναζήτηση της ορθής μετάδοσης του ευαγγελικού μηνύματος. Η δομή της διατριβής αποτελείται από δύο μέρη με επιμέρους κεφάλαια. Στην Εισαγωγή περιγράφεται η οριοθέτηση του θέματος και των βασικών αξόνων της έρευνας και τονίζεται η κειμενοκεντρική μέθοδος προσέγγισης του θέματος. Περιγράφονται επίσης και τα κείμενα αναφοράς καθώς και οι αποφάνσεις της μέχρι σήμερα έρευνας. Το υλικό ταξινομήθηκε για έκαστο πατέρα σύμφωνα με τις ομιλίες τους στο Κατά Ιωάννη ευαγγέλιο και προβάλλεται η αλήθεια της πίστης που προκύπτει απ’ αυτό. Μέσα από τους βασικούς σταθμούς του βίου των δύο πατέρων προβάλλονται οι πηγές της παρούσας έρευνας. Στοχοθεσία της έρευνας αποτέλεσε η συνδιαλεκτική ανάδειξη των κανόνων της ερμηνείας των δύο πατέρων και η καταγραφή των συμπερασμάτων. Η εργασία αποτελείται από δύο μέρη. Το πρώτο μέρος αφορά στην παρουσίαση του Χρυσοστόμου και του Αυγουστίνου ως ερμηνευτών των θείων Γραφών. Στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζεται η ερμηνεία των θείων Γραφών και οι αλήθειες της πίστεως σύμφωνα με τον Ιερό Χρυσόστομο. Εξετάζεται ο σκοπός της συστηματικής ενασχόλησης με το αγιογραφικό κείμενο. Ακολουθεί η πραγμάτευση της ανάγκης συνεχούς μελέτης της Αγίας Γραφής, ώστε να επέλθει εξοικείωση με το περιεχόμενό της και τονίζεται η αγάπη προς τον πλησίον και προς τον Θεό για την καλύτερη κατανόησή της. Σημαντικό μέρος καταλαμβάνουν οι προτροπές για ευσέβεια και προσευχή. Ο Χρυσόστομος χρησιμοποιεί εκτός από την χαρακτηριστική αντιοχειανή τυπολογική και ιστορικοφιλολογική μέθοδο και άλλες ερμηνευτικές παραδόσεις από τις σχολές της εποχής του. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να βλέπει την ρητορική ως ένα μέσο διάδοσης της αποκεκαλυμμένης αλήθειας. Αναζητά το βάθος του νοήματος που κρύβεται πίσω από το κείμενο και προτείνει τρόπους για την επιτυχή μετάδοση του αναστάσιμου μηνύματος του Ευαγγελίου. Για τον άγιο ο άνθρωπος οφείλει να εξελίσσεται συνεχώς και να εμβαθύνει στα θεία μηνύματα. Ως ερμηνευτής της αλήθειας θεωρεί ότι οι συγγραφείς του αγιογραφικού κειμένου χρησιμοποίησαν απλή γλώσσα για να γίνει εύκολα κατανοητό από όλους, ανεξαρτήτως μορφωτικού επιπέδου. Κάνει πράξη την μέθοδο της αναγωγής για να προσεγγίσει τα ερμηνευτικά χωρία και να καταδείξει τη σχέση Θεού και ανθρώπων. Στο δεύτερο κεφάλαιο εκτιμάται η ερμηνεία της Γραφής και η προσέγγιση της αλήθειας από τον Ιερό Αυγουστίνο. Επιλέγεται ο τονισμός της σπουδαιότητας της Αγίας Γραφής για τον άνθρωπο. Βασική προϋπόθεση για την πνευματική πρόοδο του ανθρώπου είναι η σοφία. Διακρίνεται ο εθνικός ρήτορας από τον χριστιανό που δεν ενδιαφέρεται να εντυπωσιάσει με την ευγλωττία. Καθήκον του ερμηνευτή είναι η προσπάθεια διασαφήνισης των δυσνόητων νοημάτων. Η καλή γνώση της γλώσσας, των γραμματικών φαινομένων και λεκτικών σχημάτων επιφέρει διασαφήνιση του περιεχομένου και κατά συνέπεια απομάκρυνση από κάθε αιρετική πλάνη. Κάθε γνώση βοηθά μόνο τον άνθρωπο και όχι τον Θεό. Η ερμηνεία της Αγίας Γραφής είναι απαραίτητη γιατί περιλαμβάνει τα λόγια του Θεού και μέσω αυτής αποκαλύπτεται το θέλημά Του για τη σωτηρία στον κόσμο. Απαραίτητο προσόν για όποιον προσεγγίζει το κείμενο της Γραφής είναι το εκκλησιαστικό φρόνημα. Το πρίσμα μέσα από το οποίο βλέπει την ερμηνευτική διαδικασία ο Αυγουστίνος είναι η αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο. Το δεύτερο μέρος είναι επικεντρωμένο στις ερμηνευτικές προσεγγίσεις του Κατά Ιωάννην ευαγγελίου από τους δύο Πατέρες και αποτελείται από δύο κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο, που αναφέρεται στην ερμηνεία από τον Ιωάννη Χρυσόστομο του Κατά Ιωάννην ευαγγελίου, ερευνάται η σημασία της Γραφής στη ζωή του χριστιανού, ο ρόλος της Θείας πρόνοιας στο κείμενο της Γραφής και οι αναδυόμενες από αυτό αλήθειες. Ο αγιογραφικός λόγος ορίζεται ως αληθινή φιλοσοφία και κρυμμένος θησαυρός. Αναγνωρίζεται η ωφέλεια από τη μελέτη και την ακρόαση της Γραφής και τονίζεται η αναγκαιότητα της μελέτης της Αγίας Γραφής για την πνευματική κατάρτιση του ανθρώπου. Για τον Χρυσόστομο τα βιβλία της Αγίας Γραφής είναι φάρμακα της ψυχής και η ίδια η Γραφή κρίνεται απαραίτητη για την σωτηρία. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης παρουσιάζεται μέσα στα ερμηνευτικά σχόλια του Χρυσοστόμου ως άνθρωπος και όργανο του Θεού. Τονίζεται και αναδεικνύεται η θεοπνευστία του ευαγγελικού κειμένου. Στο θέμα της ερμηνείας της Γραφής καταγράφονται η μέθοδος ανάδυσης της αλήθειας και οι προϋποθέσεις της ερμηνείας. Περιγράφονται τα χαρακτηριστικά των αποδεκτών και οι προϋποθέσεις πρόσληψης του αγιογραφικού μηνύματος. Επιπλέον σημειώνονται τα ερμηνευτικά εργαλεία που οφείλει να χρησιμοποιήσει ο ερμηνευτής, ώστε να επετύχει την καλύτερη κατανόηση του αγιογραφικού κειμένου. Επίσης σκιαγράφονται τα χαρακτηριστικά του αυθεντικού ερμηνευτή ως διδασκάλου των Γραφών. Το απλό ύφος, η ηρεμία και η σύνεση αναδεικνύονται μέσα από την προσπάθεια του ερμηνευτή να συνδέσει την Παλαιά με την Καινή Διαθήκη. Πρότυπο δασκάλου για τον Ιερό Χρυσόστομο προβάλλεται ο Χριστός. Στην ενότητα που αφορά στην ερμηνεία της Γραφής ως όπλο στα χέρια του ερμηνευτή για την καταπολέμιση των αιρετικών και των αιρέσεων, αναλύεται η στρέβλωση της αλήθειας της Γραφής και η παρερμηνεία της. Η αντιμετώπιση για τον Ιερό Χρυσόστομο βρίσκεται στην ερμηνεία της Γραφής δια της Γραφής. Το δεύτερο κεφάλαιο αφορά την πρόσληψη και την ερμηνεία του Κατά Ιωάννην ευαγγελίου από τον Ιερό Αυγουστίνο. Ο Λατίνος πατέρας εκτιμά την προσφορά και το μέγεθος της θεολογίας του ευαγγελιστή Ιωάννη και εκφράζει τους προβληματισμούς του με λογικούς συλλογισμούς. Στις ενότητες που ακολουθούν περιγράφονται τα βασικά θέματα των Ομιλιών του και ο τρόπος που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των καιρών του. Αναγνωρίζεται ο καθολικός χαρακτήρας του Ευαγγελίου και η θεοπνευστία, καθώς γίνεται κατανοητό πως ο άνθρωπος χωρίς την θεία φώτιση δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί πλήρως το ευαγγελικό μήνυμα. Τα πεπερασμένα ανθρώπινα μέτρα και η δωρεά του Θεού σε κάθε άνθρωπο αποτελούν τους δύο βασικούς πυλώνες της ορθής κατανόησης του αγιογραφικού κειμένου. Ο ρόλος της πίστης στην κατανόηση των Γραφών θεωρείται από τον Αυγουστίνο μείζονος σημασίας και αποτελεί εκδήλωση του ανθρώπινου θελήματος να έρθει σε εγγύτητα με το θέλημα του Θεού. Ακολουθεί η περιγραφή της μεθόδου της προσέγγισης των Γραφών και η της διδασκαλίας των αληθειών της που περιλαμβάνει τον τρόπο κηρύγματος, τη γλώσσα επικοινωνίας και την εκτίμηση του σωστού χρόνου ανακοίνωσης της αλήθειας. Περιγράφονται τα ερμηνευτικά εργαλεία και αναλύονται οι λέξεις και τα νοήματα. Επεξηγείται η δυναμική πορεία προς την κατανόηση και τα στάδια που συμβάλλουν στην πνευματική ανέλιξη, με τον Αυγουστίνο να δίνει έμφαση στην σπουδαιότητα των γεγονότων κατά την χρονολογική τους σειρά. Η σχέση Παλαιάς και Καινής Διαθήκης αναδεικνύει τον Αυγουστίνο σε άριστο γνώστη των Γραφών. Το ποίμνιο αποκτά ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά και αναλύεται η κατάλληλη διδασκαλία του θελήματος του Θεού προς αυτό. Στα χαρακτηριστικά και στον ρόλο του ορθού ερμηνευτή ο Αυγουστίνος βλέπει τον αγαθό ποιμένα και ορίζει απαραίτητη τη γνώση του Χριστού για τον οποίο κηρύττει. Το πρόσωπο του Χριστού αποτελεί τη βάση του κειμένου της Γραφής. Τέλος αναλύεται η συμπεριφορά που δεν πρέπει να υιοθετήσει ο ποιμένας για την επιτυχή κατάληξη της εμπέδωσης των αληθειών της πίστεως από τα μέλη της Εκκλησίας.Η διατριβή τελειώνει με τα συμπεράσματα στα οποία τονίζεται ότι οι δύο άγιοι θεωρούν ότι είναι απαραίτητο το εκκλησιαστικό φρόνημα, η μετοχή στη χάρη του Αγίου Πνεύματος καθώς αυτή είναι που καθοδηγεί τον ανθρώπινο νου στην κατανόηση των αποκεκαλυμμένων αληθειών. Η διατριβή περατώνεται από επιλεγμένη βιβλιογραφία.
description: The title of this thesis is: "Greek and Latin-speaking Literature. The interpretation of the Gospel of St. John by St. Chrysostom and St. Augustine". The subject under consideration concerns the hermeneutical rules followed in the interpretation of the text of the Gospel of John by two great patristic figures from the East and the West, Chrysostom and Augustine respectively. The conclusions drawn are derived from the study of the interpretive presuppositions of these fathers in their understanding of the hagiographical text, the methods they used in their search for truth, and the characteristics that the interpreter must have in the search for the correct transmission of the Gospel message.The structure of the thesis consists of two parts with individual chapters. The Introduction describes the delineation of the topic and the main axes of the research and emphasizes the text-centered method of approaching the topic. The reference texts and the findings of the research to date are also described. The material is classified for each father according to their discourses in the Gospel of John and the truth of the faith that emerges from it is presented. Through the key milestones in the lives of the two fathers, the sources of this research are highlighted. The aim of the research was to highlight the rules of interpretation of the two fathers and to record the conclusions. The paper consists of two parts. The first part deals with the presentation of Chrysostom and Augustine as interpreters of the divine Scriptures. The first section presents the interpretation of the divine Scriptures and the truths of faith according to St. Chrysostom. The purpose of systematic engagement with the hagiographical text is examined. The necessity of continuous study of the Holy Scriptures is discussed in order to become reconciled with their content, and the love for one's neighbour and for God is stressed for a better understanding of the Bible. An important part is taken up by the exhortations to piety and prayer. In addition to the typical Antiochian typological and historical-philological method, Chrysostom uses other hermeneutical traditions from the schools of his time. As a result, he saw rhetoric as a means of disseminating revealed truth. He seeks the depth of meaning behind the text and suggests ways to successfully communicate the resurrection message of the Gospel. For the saint, man must continually evolve and deepen in the divine messages. As an interpreter of truth, he believes that the authors of the hagiographical text used simple language to make it easily understood by all, regardless of educational level. He practices the method of reduction to approach the hermeneutical passages and demonstrate the relationship between God and human beings. The second chapter evaluates St. Augustine's interpretation of Scripture and his approach to truth. The emphasis on the importance of the Bible for man is chosen. The basic prerequisite for man's spiritual progress is wisdom. The Gentile orator is distinguished from the Christian who is not interested in impressing with eloquence. The task of the interpreter is to try to clarify obscure meanings. A good knowledge of the language, grammatical phenomena and verbal patterns brings about clarification of the content and consequently removal of any heretical error. All knowledge only helps man and not God. The interpretation of the Bible is necessary because it contains the words of God and through it His will for salvation is revealed to the world. An indispensable qualification for anyone who approaches the text of the Bible is a churchly mind. The prism through which Augustine sees the hermeneutical process is love of God and of one's fellow man. The second part focuses on the hermeneutical approaches to the Gospel of John by the two Fathers and consists of two chapters. The first chapter, dealing with John Chrysostom's interpretation of the Gospel of John, explores the importance of Scripture in the life of the Christian, the role of divine providence in the text of Scripture, and the truths that emerge from it. The scriptural word is defined as true philosophy and hidden treasure. The benefits of studying and listening to the Bible are recognized and the necessity of studying the Bible for the spiritual fruitfulness of man is emphasized. For Chrysostom, the books of the Bible are medicines for the soul and the Bible itself is considered essential for salvation. The Evangelist John is presented within Chrysostom's hermeneutical commentaries as a man and an instrument of God. The divine inspiration of the evangelical text is emphasized and highlighted. On the subject of the interpretation of Scripture, the method of the emergence of truth and the presuppositions of interpretation are recorded. The characteristics of the recipients and the conditions of reception of the hagiographical message are described. In addition, the interpretive tools that the interpreter must use in order to achieve a better understanding of the hagiographical text are noted. The characteristics of the authentic interpreter as a teacher of Scripture are also outlined. The simple style, calmness and wisdom are highlighted through the interpreter's attempt to connect the Old and New Testaments. The model teacher for St Chrysostom is Christ. In the section dealing with the interpretation of Scripture as a weapon in the hands of the interpreter to combat heretics and heresies, the distortion of the truth of Scripture and its misinterpretation are analyzed. The remedy for St. Chrysostom lies in the interpretation of Scripture through Scripture. The second chapter deals with St. Augustine's reception and interpretation of the Gospel of John. The Latin father appreciates the contribution and magnitude of the theology of the evangelist John and expresses his concerns with logical reasoning. The following sections describe the main themes of his homilies and how he responds to the demands of his times. The universal character of the Gospel and its divine inspiration are acknowledged, as it is understood that man without divine enlightenment is unable to fully grasp the Gospel message. Finite human measures and God's gift to every human being are the two main pillars of a correct understanding of the hagiographical text. The role of faith in understanding the Scriptures is considered by Augustine to be of major importance and a manifestation of the human will to come into proximity with the will of God. What follows is a description of the method of approaching the Scriptures and the teaching of its truths, which includes the manner of preaching, the language of communication, and an appreciation of the proper time to communicate the truth. Interpretive tools are described and words and meanings are analyzed. The dynamic path to understanding and the stages that contribute to spiritual development are explained, with Augustine emphasizing the importance of events in their chronological order. The relationship between the Old and New Testaments highlights Augustine as an excellent student of the Scriptures. The flock acquires special qualities and the appropriate teaching of God's will for them is analyzed. In the characteristics and role of the correct interpreter, Augustine sees the good pastor and defines the knowledge of Christ for whom he preaches as essential. The person of Christ is the basis of the text of Scripture. Finally, the behavior that the pastor should not adopt is analyzed for the successful outcome of instilling the truths of the faith in the members of the church. The thesis ends with the conclusions in which it is emphasized that the two saints believe that the ecclesiastical mindset, the participation in the grace of the Holy Spirit is essential as it is this that guides the human mind in understanding revealed truths. The thesis is concluded by a selected bibliography.