Η επίδραση της bevacizumab στην επούλωση των αναστομώσεων του παχέος εντέρου: (πειραματική μελέτη σε επίμυες)
Creators: name: Παυλίδης, Ευστάθιος Θ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Αντιαγγειογενετικοί παράγοντες
Στοχευμένη θεραπεία κολοορθικού καρκίνου
Επούλωση τραύματος
Μπεβασιζουμάμπη επίμυες
Antiangiogenetic agents
Target colorectal cancer treatment
Wound healing
Bevacizumab rats

description: Η μελέτη αυτή σχεδιάσθηκε για να διερευνήσει την επίδραση της αναστολής της αγγειογένεσης από την μπεβασιζουμάμπη, ένα ανθρωποποιημένο μονοκλωνικό αντίσωμα εναντίον του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (anti-VEGF), στην επούλωση των αναστομώσεων του παχέος εντέρου, με τον προσδιορισμό ορισμένων ειδικών παραγόντων που εμπλέκονται. Η μπεβασιζουμάμπη, στα πλαίσια της στοχευμένης θεραπείας, χρησιμοποιείται με αυξανόμενη συχνότητα, σε συνδυασμό με άλλα χημειοθεραπευτικά φάρμακα, στην σύγχρονη αντιμετώπιση κυρίως του προχωρημένου ορθοκολικού καρκίνου, αλλά και άλλων κακοηθειών. Η ενδεχόμενη όμως αρνητική επίδραση της στην επούλωση του τραύματος δεν έχει μελετηθεί και δεν είναι επακριβώς καθορισμένος ο ιδανικός χρόνος χορήγησης της από την εγχείρηση. Χρησιμοποιήθηκαν ως πειραματόζωα 40 άρρενες επίμυες τύπου Wistar και χωρίσθηκαν σε τέσσερις ομάδες των 10 πειραματόζωων έκαστη. Στις δύο από αυτές μετά την ολοκλήρωση της αναστόμωσης και πριν την σύγκλειση της κοιλιάς, χορηγήθηκε ενδοπεριτοναϊκά μπεβασιζουμάμπη σε δόση 5 mg/Kgr Β.Σ. Οι άλλες δύο ομάδες αποτελούσαν τις ομάδες ελέγχου και χορηγήθηκε ενδοπεριτοναϊκά ισόποση ποσότητα φυσιολογικού ορού (placebo). Τα μισά πειραματόζωα θυσιάσθηκαν την 7η και τα υπόλοιπα την 14η μετεγχειρητική ημέρα. Μετά τη μέτρηση της πίεσης διάσπασης, τμήμα της αναστόμωσης απεστάλη για ιστολογική εξέταση και βιοχημική ανάλυση VEGF, ET-1, CRP, ισορροπία οξειδωτικών-αντιοξειδωτικών παραγόντων, καρβονυλιωμένες πρωτεΐνες και υδροξυπρολίνη. Από την κάτω κοίλη φλέβα με παρακέντηση λήφθηκαν 3-5 cc αίμα και προσδιορίσθηκαν οι υπό μελέτη παράμετροι. Ακολούθησε λήψη τεμάχιου δέρματος από την τομή για ιστολογική εξέταση και ευθανασία του πειραματόζωου. Για την στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε το Mann Whitney test (όριο σημαντικότητας p&lt;0,05). Δεν παρατηρήθηκαν μετεγχειρητικές επιπλοκές, ούτε διαφυγή ή ρήξη της αναστόμωσης. Η ιστολογική εξέταση δεν ανέδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων μελέτης και των ομάδων ελέγχου (φλεγμονή, ινοβλάστες, κολλαγόνο, ίνωση). Στατιστικά σημαντική διαφορά βρέθηκε στις τιμές του VEGF, της CRP και των καρβονυλιωμένων πρωτεϊνών (ομάδα μελέτης 7η ημέρα- ομάδα ελέγχου 7η ημέρα, ομάδα ελέγχου 14η ημέρα- ομάδα ελέγχου 7η ημέρα) , της ET-1 και των οξειδωτικών- αντιοξειδωτικών παραγόντων (ομάδα μελέτης 14η ημέρα- ομάδα μελέτης 7η ημέρα), οι οποίες όμως δεν επηρέασαν τελικώς τη σύνθεση του κολλαγόνου (τιμές υδροξυπρολίνης), καθώς και την ισχύ της αναστόμωσης. Η μπεβασιζουμάμπη δεν επηρέασε, ούτε την επούλωση του κοιλιακού τραύματος, τόσο μακροσκοπικά, όσο και ιστολογικά. Στο αίμα οι τιμές της CRP ήταν υψηλότερες στατιστικά σημαντικά στην ομάδα ελέγχου την 14η ημέρα, από ότι την 7η ημέρα, καθώς και, από ότι την 14η ημέρα στην ομάδα Avastin. Επίσης οι καρβονυλιωμένες πρωτεΐνες ήταν υψηλότερες στατιστικά σημαντικά στην ομάδα Avastin την 14η ημέρα, από ότι την 7η ημέρα. Οι υπόλοιπες τιμές στο αίμα αυτών των παραμέτρων, καθώς και της ET-1 και της ισορροπίας οξειδωτικών-αντιοξειδωτικών παραγόντων δεν διέφεραν στατιστικά σημαντικά. Η διεγχειρητική ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση της μπεβασιζουμάμπης δεν είχε σημαντική αποδεδειγμένη επίδραση στην επούλωση των αναστομώσεων του παχέος εντέρου και του κοιλιακού τραύματος σε επίμυες. Η μελέτη αυτή παρά την προκαλούμενη παροδική ισχαιμία και το οξειδωτικό stress, δεν απέδειξε σημαντικές μεταβολές στην σύνθεση του κολλαγόνου και την ίνωση, ούτε στην πίεση διάσπασης που εκφράζει την ισχύ της αναστόμωσης.
description: The aim of the study was to investigate the effect of angiogenesis inhibition by bevacizumab, a monoclonal anti-VEGF antibody, on the healing process of colonic anastomoses in rats, assessing some specific involved factors. This new agent is used with increasing frequency as target therapy in combination with other chemotherapeutic drugs mainly in advanced colorectal cancer, but also in other malignancies. The angiogenesis plays an important role in both wound healing and metastatic invasion and spread of malignant cells. There has not been any evidence assessing the optimal time for its safe use in operated patients. Forty Wistar rats were randomly allocated into four equal groups. A colonic anastomosis was performed in all. Half of them received intraoperatively a single dose of bevacizumab 5mg/B.W. and the rest received placebo. The animals were sacrificed on 7th (Avastin 7th, Placebo 7th) and 14th (Avastin14th, Placebo14th) postoperative day. The anastomosis was resected and sent for histological study and for tissue biochemical assays (VEGF, ET-1, CRP, PAB, Carbonylated Proteins, Hydroxyproline) using specific ELISA Kits. By paracentesis 3-5 cc of blood from Inferior Vena Cava was taken for assessing the studied parameters. A part of the skin from the abdominal wound was resected and finally euthanasia follows. For statistical analysis the Mann Whitney U test was used (s.s. when p&lt;0.05). No complication or anastomotic dehiscence was observed. Histology did not reveal s.s. differences between groups concerning degree of inflammation, fibroblasts, collagen and fibrosis. Likewise, hydroxyproline levels did not differ. However, some s.s. differences were found in VEGF, CRP and Carbonyl proteins (Avastin 7th Vs Placebo 7th, Placebo 14th Vs Placebo 7th), ET-1 and PAB (Avastin 14th Vs Avastin 7th), which did not finally affect the collagen synthesis marker hydroxyproline, neither the anastomotic strength. Likewise, bevacizumab had no influence on abdominal wound healing also, by inspection as well as by neither histopathology nor hydroxyproline levels. In serum the values of CRP were higher s.s. in control group without Avastin on 14th day than on 7th day and than in Avastin group on 14th day. Also, carbonyl proteins were higher s.s. in Avastin group on 14th day than on 7th day. The rest of the above parameters in serum and those of ET-1 and PAB did not have any s.s. difference. Bevacizumab, when administered intraperitoneally during the operation, had no significant proven effect on colon anastomotic healing in rats. This experimental study has proved, despite the caused transient ischemia and oxidative stress, no significant alterations in collagen synthesis and fibrosis or in bursting pressure, indicating no crucial impairment of wound healing process. Also, it seems that it has no substantial influence on the abdominal wound healing.