Semaglutide for type 2 diabetes: a systematic review and meta-analysis
Creators: name: Ανδρεάδης, Παναγιώτης Αλέξανδρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Σεμαγλουτίδη
Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2
Συστηματική ανασκόπηση
Semaglutide
Diabetes mellitus type 2
Systematic review

description: The aim of this thesis was to assess the efficacy and safety of semaglutide, a novel glucagon-like peptide 1 receptor agonist (GLP-1 RA) for type 2 diabetes. In order to so, we searched major electronic databases and grey literature sources for randomised controlled trials comparing semaglutide with placebo or other antidiabetic agents. Primary outcome was change from baseline in HbA1c. Secondary endpoints included change from baseline in body weight, blood pressure, heart rate, and incidence of hypoglycaemia, gastrointestinal adverse effects, pancreatitis and diabetic retinopathy. Six placebo-controlled and seven active-controlled studies with subcutaneous semaglutide were included with 9501 patients. We identified only one trial with oral semaglutide. Compared with placebo, subcutaneous semaglutide 0.5 and 1 mg reduced HbA1c by 1.01% (95% CI 0.56 to 1.47, I2=93%) and 1.38% (1.05 to 1.70, I2= 90%) respectively. Both doses demonstrated superior glycaemic efficacy compared to other antidiabetic agents, including sitagliptin, exenatide, liraglutide, dulaglutide and insulin glargine. Semaglutide also had a beneficial effect on body weight (mean difference versus placebo -4.11 kg, 95% CI -4.85 to -3.37 for semaglutide 1 mg) and systolic blood pressure (1.31 mmHg 95% CI 0.07 to 2.56, I2=0% and -3.05 mmHg, -4.63 to -1.47, I2=21% for 0.5 and 1mg semaglutide respectively versus placebo) . There was no increase in the risk for hypoglycaemia compared with placebo or other antidiabetic agents. Semaglutide was associated with increased risk for nausea, vomiting and diarrhoea. Cases of pancreatitis were infrequent and odds ratio for diabetic retinopathy compared with placebo was 1.32 (95% CI 0.98 to 1.77). In conclusion, semaglutide is a potent once-weekly GLP-1 RA, reducing significantly HbA1c, body weight and systolic blood pressure. However, it is associated with increased incidence of gastrointestinal adverse events. Results for pancreatitis and retinopathy should be interpreted with caution and assessed in future post-approval pharmacovigilance studies.
description: Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας ήταν η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της semaglutide, ενός νέου αγωνιστή των υποδοχέων glucagon-like peptide 1 (GLP-1 RA) για το Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση σε μεγάλες ηλεκτρονικές βάσεις και στη γκρίζα βιβλιογραφία για τυχαιοποιημένες μελέτες που συνέκριναν τη semalgutide με εικονικό φάρμακο ή άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η μεταβολή από τις τιμές αναφοράς (baseline) της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c). Δευτερεύουσες εκβάσεις: ήταν η μεταβολή από το baseline του σωματικού βάρους, της αρτηριακής πίεσης, της καρδιακής συχνότητας, της επίπτωσης της υπογλυκαιμίας, ανεπιθύμητων γαστρεντερικών διαταραχών, παγκρεατίτιδας και διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. 6 μελέτες που συνέκριναν την υποδόρια semaglutide με εικονικό φάρμακο και 7 μελέτες με άλλα φάρμακα, συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυσή μας (9501 ασθενείς). Βρέθηκε μια μελέτη με χορηγούμενη από του στόματος semaglutide. Σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, η υποδόρια semaglutide 0.5 και 1mg ελάττωσε την HbA1c κατά 1.01% (95% ΔΕ 0.56 έως 1.47, I2=93%) και 1.38% (1.05 έως 1.70, I2= 90%) αντίστοιχα. Και οι δύο δόσεις επέδειξαν ανώτερη γλυκαιμική αποτελεσματικότητα σε σύγκριση με άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα. Η semaglutide είχε επίσης επίδραση στο σωματικό βάρος (μέση διαφορά έναντι εικονικού φαρμάκου -4.11 kg, 95% ΔΕ -4.85 έως -3.37 για τη semaglutide 1 mg) και τη συστολική αρτηριακή πίεση (-3.05 mmHg, 95%ΔΕ -4.63 έως -1.47, I2=21% για το 1mg semaglutide, έναντι εικονικού φαρμάκου) . Δεν παρατηρήθηκε αυξημένος κίνδυνος για υπογλυκαιμία. Η semaglutide σχετιζόταν με αυξημένο κίνδυνο ναυτίας, εμετών, διάρροιας. Περιστατικά παγκρεατίτιδας ήταν εξαιρετικά σπάνια ενώ o λόγος πιθανοτήτων (odds ratio) για τη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια ήταν 1.32 (95% ΔΕ 0.98 έως 1.77) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Συμπερασματικά, η semaglutide είναι ένας ισχυρός εβδομαδιαίος GLP-1 RA, που ελαττώνει τη HbA1c, το σωματικό βάρος και τη συστολική αρτηριακή πίεση. Παρόλα αυτά, σχετίζεται με αυξημένη συχνότητα γαστρεντερικών διαταραχών. Τα αποτελέσματα για την παγκρεατίτιδα και την αμφιβληστροειδοπάθεια θα πρέπει να ερμηνεύοναι με προσοχή και θα πρέπει να αξιολογηθούν σε μελλοντικές μελέτες φαρμακοεπαγρύπνισης.