Μελέτη της διεπιφάνειας μεταξύ μιας σύνθετης ρητίνης και τεσσάρων ουδέτερων στρωμάτων/Καλυπτικών πολφού
Creators: name: Αναστασιάδης, Κωνσταντίνος Β.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Ουδέτερα Στρώματα
Σύνθετες ρητίνες
Αδρότητα
Στοιχειακή και Μοριακή Ανάλυση
Αντοχή δεσμού στη διάτμηση
Base materials
Composite resin
Roughness
Elemental and molecular analysis
Shear bond strength

description: Σκοπός: Η αξιολόγηση της επίδρασης των συγκολλητικών διαδικασιών (Φωσφωρικό οξύ/PA, Select One Prime&amp;Bond/SPB, and Clearfil S3 Bond/CSB) στις επιφανειακές παραμέτρους (αδρότητα, σκληρότητα, μοριακή και στοιχειακή σύνθεση) τεσσάρων αντιπροσωπευτικών ουδετέρων στρωμάτων (Ενισχυμένη υαλοϊονομερής κονία/EQF, δύο κονίες πυριτικού ασβεστίου /MTA &amp; BDN, και ευγενολούχο φύραμα οξειδίου του ψευδαργύρου/ IRM). Επίσης αξιολογήθηκε η αντοχή και ο τύπος θραύσης με μία σύνθετη ρητίνη. Η σιλανοποίηση (SIL) συμπεριελήφθηκε στην αξιολόγηση της αντοχής δεσμού και του τύπου θραύσης όλων των ουδετέρων στρωμάτων. Υλικά και μέθοδος: Κατασκευάστηκαν κυλινδρικά δοκίμια από τα ουδέτερα στρώματα και φυλάχθηκαν σε 100% υγρασία και 37oC για τέσσερεις ημέρες. Οι επιφάνειές τους πριν και μετά την επίδραση της αδροποίησης και των συγκολλητικών παραγόντων, μελετήθηκαν σε στερεομικροσκόπιο, οπτικό προφιλόμετρο, υπέρυθρη φασματοσκοπία ATR/FTIR και στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο (SEM/EDS). Η αντοχή δεσμού της διεπιφάνειας αξιολογήθηκε στη διάτμηση. Χρησιμοποιήθηκε υγρή ρητίνη μη συγκολλητικού τύπου (HEL) στα δοκίμια που είχαν αδροποιηθεί με PA σε αυτά που είχε εφαρμοστεί SIL. Ο τύπος θραύσης μελετήθηκε στο στερεομικροσκόπιο. Αποτελέσματα: Το ΡΑ προκάλεσε μεταβολές της σύνθεσης των ΜΤΑ και ΒDΝ σχηματίζοντας ένα επιφανειακό στρώμα υψηλής περιεκτικότητας σε φώσφορο, πιθανώς από φωσφορικά άλατα ασβεστίου. Η διάλυση των άμορφων τμημάτων ήταν εμφανής σε όλα τα υλικά. Τα SPB και CSB δεν προκάλεσαν αξιοσημείωτες αλλαγές εκτός από την αύξηση της περιεκτικότητας πυριτίου στο MTA. Σε όλα τα υλικά το PA προκάλεσε τις υψηλότερες τιμές στις περισσότερες παραμέτρους τραχύτητας. Για την αντοχή δεσμού, η υψηλότερη τιμή β (ρυθμός αποτυχίας Weibull) και α (χαρακτηριστική ζωή Weibull) ήταν (MPa): Για το β; MTA-SIL (5.79), BDN-PA (3.67) και MTA-PA (3.46), ενώ για το α, GIC-CSB (9.08), BDN-PA (5.13) και BDN-SIL (4.67). Οι ομάδες IRM-PAE &amp; SIL, EQF-CSB και MTA-SIL εμφάνισαν τύπο θραύσης συνεκτικού τύπου σε ποσοστό &lt;20%. Συμπέρασμα: Το ουδέτερο στρώμα είναι αυτό που προσδιορίζει τη διαδικασία συγκόλλησης με τη σύνθετη ρητίνη, εάν το ζητούμενο είναι οι βέλτιστες ιδιότητες. Η αδροποίηση με PA και εφαρμογή HEL είναι οι προτεινόμενη διαδικασία συγκόλλησης σύνθετης ρητίνης με MTA, BDN και IRM. Ωστόσο, το CSB με την EQF ήταν ο συνδυασμός με την υψηλότερη αντοχή δεσμού.
description: Purpose: The evaluation of the effect of bonding procedures (Phosphoric acid etching/PAE, Select One Prime&amp;Bond/SPB, and Clearfil S3 Bond/CSB) on surficial parameters (roughness, hardness, molecular and elemental composition) of four representative base materials (Equia-Fil/EQF, Angelus white MTA/MTA, Biodentine/BDN and IRM/IRM). In addition, the evaluation of bond strength and fracture mode, with a resin composite. Silanization/SIL was included in the evaluation of bond strength and fracture mode of all base cements. Materials and Methods: Disk shaped specimens were prepared and stored up to complete setting. The surfaces before and after treatments, were examined by stereomicroscopy, optical profilometry, ATR-FTIR and SEM/EDS. Interfacial bond strength was evaluated under shear loading (SBS), using a bonding resin (Heliobond /HLB) on silane treated (SIL) specimens as reference. Failure mode was evaluated by stereomicroscopy. Results: PAE induced compositional changes on MTA and BDN forming a P-rich surface layer, probably composed of Ca-P salts. Dissolution of the amorphous cement fractions was evident in all materials. SPB and CSB did not show remarkable changes apart from an increase in Si content on MTA. In all bases PAE resulted in the highest values in most roughness parameters. SPB and CSB showed lower or equal Sa, Sdr values to the control in MTA and EQF. For SBS, the highest β (Weibull shape parameter) and α (Weibull scale parameter) were (ΜPa): For β; MTA-SIL (5.79), BDN-PAE (3.67) and MTA-PAE (3.46), whereas for α; EQF-CSB (9.08), BDN-PAE (5.13) and BDN-SIL (4.67). Adhesive failures with less than 20% of the bonding area were encountered in IRM- PAE &amp; SIL, EQF-CSB and MTA-SIL. Conclusion: Each base material requires a different bonding procedure for optimal results with composite resin. Phosphoric acid etching and a non-adhesive bonding resin, seems to be the preferred procedure for bonding a composite resin on MTA, BDN and IRM. Although CSB provided the highest β values in all bases, and resulted the higher bond strength with EQF.