Το πρόγραμμα GeoPro για την επίλυση προβλημάτων συνόρθωσης και ένταξης δικτύων GNSS:
Creators: name: Παναγιωτίδης, Χρήστος Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Συνόρθωση
Ενταξη
ΠΣΔΠ
Adjustment
Densification
GNSS

description: The object of this work focuses on developing appropriate software for collecting, pooling geodetic projects developed in earlier compilers, typically that of Fortran, in order to reach as far as possible, updating them with modern operating characteristics.
description: Το αντικείμενο της εργασίας αυτής επικεντρώνεται στην ανάπτυξη κατάλληλου λογισμικού για τη συγκέντρωση-συνένωση γεωδαιτικών προγραμμάτων που αναπτύχθηκαν σε προγενέστερους μεταγλωττιστές, κατά κανόνα αυτό της Fortran, με σκοπό να επιτύχει, στο μέτρο του δυνατού, την επικαιροποίηση τους με σύγχρονα λειτουργικά χαρακτηριστικά. Δηλαδή, η δημιουργία ενός προγραμματιστικού περιβάλλοντος,μιας πλατφόρμας προγραμμάτων θα μπορούσαμε να πούμε, που να εμπεριέχει τα μέχρι σήμερα υπάρχοντα προγράμματα αλλά και να μπορεί να συμπεριλάβει αυτά που μελλοντικά θα αναπτυχθούν. Το αναπτυσσόμενο λογισμικό αυτό, που βεβαίως αφορά προγράμματα με το ίδιο εννοιολογικό πλαίσιο εκτός των άλλων, δημιουργεί ένα μονοπάτι για μια συμβατική επίλυση που θα μπορεί πάντοτε να υλοποιηθεί. Από την άποψη του διαθέσιμου λογισμικού, όσον αφορά τις γλώσσες προγραμματισμού που σήμερα προσφέρονται ολοκληρωμένα, το παραπάνω εγχείρημα προσομοιάζει απλό και σχετικά εύκολο. Όμως, δύο αντικειμενικά ζητήματα διακρίνονται ως ζωτικής σημασίας και είναι κυρίαρχα όσον αφορά τις επιλογές που απαιτούνται για την αποσαφήνιση τους: α. ο τρόπος επικοινωνίας μεταξύ του υπάρχοντος προγράμματος και του προγραμματιστικού περιβάλλοντος και β. η βασική λογική παραγωγής του τελικού προϊόντος. Και τα δύο αυτά απαντώνται με κριτήριο τη σταθερότητα και τη διαχρονικότητα για το σύνολο του συμπλέγματος του λογισμικού. Η επικοινωνία των λογισμικών είναι δυνατόν να γίνει με τρεις τρόπους :α. μέσω απλών αρχείων κειμένου β. μέσω της μνήμης του υπολογιστή γ. με συνδυασμό των παραπάνω τρόπων. Ο πρώτος τρόπος αφορά είσοδο και έξοδο αρχείων κειμένου από κάθε προγραμματιστική μονάδα. Ο δεύτερος αφορά εκχώρηση των τιμών στη μνήμη του υπολογιστή και μέσω αυτής σε κάθε εκτελέσιμη μονάδα που τις αναζητά. Έτσι, το πρόβλημα των επιλογών που πρέπει να εισάγονται στα επαναχρησιμοποιημένα προγράμματα μέσω της διαθέσιμης μνήμης είναι δυνατό να επιλυθεί, λαμβάνοντας υπόψη ότι η C++ υποστηρίζει ρουτίνες με μεταβλητό αριθμό ορισμάτων. Οι ρουτίνες αυτές, είναι δυνατό να αξιοποιήσουν τη μνήμη του υπολογιστή για τη μεταφορά παραμέτρων που ο αριθμός τους μπορεί να είναι διαφορετικός για ένα συγκεκριμένο πρόβλημα π.χ. τα σημεία με σταθερές συντεταγμένες στη συνόρθωση ενός δικτύου GNSS που πρέπει να μεταφερθούν από το αναπτυσσόμενο λογισμικό στο πρόγραμμα της Fortran που θα πραγματοποιήσει τους υπολογισμούς της συνόρθωσης. Για ένα δίκτυο με αρκετά σημεία το όνομα της σταθερής στάσης μπορεί να είναι διαφορετικό σε κάθε συνόρθωση που δοκιμάζεται, αλλά και ο αριθμός των σταθερών στάσεων μπορεί να είναι διαφορετικός . Μπορεί να είναι ένα σταθερό σημείο (ελάχιστες δεσμεύσεις), ή περισσότερα (πλεονάζουσεςδεσμεύσεις).Είναι επιθυμητό, και για αυτό ανήκει στο περιεχόμενο των απαιτήσεων, το αποτέλεσμα του τελικού προϊόντος να αποτελεί μια λειτουργική μονάδα που να διατηρείται με το μικρότερο δυνατό κόστος και να αντανακλά το σύνολο της εργασίας που έχει συντελεστεί. Επίσης, η επαναχρησιμοποίηση των δεδομένων πρέπει να είναι άμεση και αποτελεσματική. Συνεπώς, πρέπει να επιλεγεί ένας τύπος αρχείου αποθήκευσης που να περιλαμβάνει τους πίνακες των αποτελεσμάτων αλλά και όλες τις δομές δεδομένων που απαιτούνται. Ο πλέον καταλληλότερος τύπος αρχείου είναι αυτός της βάσης δεδομένων όπως π.χ. της Microsoft Access ή άλλων εταιρειών που υποστηρίζουν την αποθήκευση πινάκων στο ίδιο αρχείο.