Comparison of the 2017 AAP with the 4th Report and the 2016 ESH guidelines for the diagnosis of hypertension and the detection of left ventricular hypertrophy in children and adolescents: A systematic review and meta-analysis
Creators: name: Γούλας, Ιωάννης Χρήστου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Κατευθυντήριες οδηγίες
Υπέρταση
Παιδιά
Guidelines
Hypertension
Children

description: Background and Objectives: In 2017, the American Academy of Pediatrics (AAP) recommended new Blood Pressure (BP) thresholds for the diagnosis of hypertension (HTN) in children and adolescents. We assessed the impact of the AAP guideline, as compared to the Fourth Report and the 2016 European Society of Hypertension guidelines (ESH), on the prevalence of HTN and the detection of left ventricular hypertrophy (LVH). Methods: We systematically searched for studies evaluating the impact of the 2017 AAP guidelines on the prevalence of HTN and LVH compared to the Fourth Report or the 2016 ESH guidelines. Meta-analysis was performed to compare the overall risk of LVH between the guidelines. We used a random-effects model to synthesize quantitative data. Results: We included 18 observational studies in the systematic review with an overall moderate to high risk of bias. The AAP guideline identified more children with HTN than the Fourth Report and the ESH guidelines. In the meta-analysis of three observational studies, the guidelines revealed similar associations with LVH (OR= 3.89, 95%CI 1.68-8.99 for AAP and OR= 3.19, 95%CI 1.14-8.88 for Fourth Report/ESH guidelines). Qualitative analysis of two observational studies revealed similar predictive value of the guidelines for LVH in adult life. Conclusion: Despite the higher prevalence of hypertension frequently reported by the adoption of AAP guideline BP thresholds compared with Fourth Report and the ESH guidelines, the new thresholds have not been proved to advance assessment of cardiovascular risk in terms of LVH currently the most accepted subclinical marker in youth. Σκοπός: Το 2017, η Αμερικανική Ακαδημία Υπέρτασης (ΑΑΥ) πρότεινε νέες τιμές όρια για την διάγνωση της αρτηριακής υπέρτασης(ΑΥ) σε παιδία και εφήβους. Μελετήσαμε την επίπτωση των νέων ορίων των κατευθυντήριων οδηγιών σε σύγκριση με τις ήδη υπάρχουσες οδηγίες της Ευρωπαικής Εταιρίας Υπερτασης (ΕΕΥ) και της 4ης Συνόδου (Fourth Report) στον επιπολασμό της υπέρτασης και την διάγνωση υπερτροφίας αριστερής κοιλίας της καρδιάς (ΥΑΚ). Μέθοδοι: Ερευνήσαμε συστηματικά την βιβλιογραφία για μελέτες οι οποίες αξιολογούν συγκριτικά τον επιπολασμό της AY και της ΥΑΚ μεταξύ των κατευθυντήριων οδηγιών. Πραγματοποιήσαμε μετα-ανάλυση για τον υπολογισμού τoυ λόγου σχετικών πιθανοτήτων εμφάνισης YAK. Αποτελέσματα: Συμπεριλάβαμε 18 μελέτες παρατήρησης με συνολικά μέτριο και υψηλό κίνδυνο μεροληψίας. Οι κατευθυντήριες οδηγίες της ΑΑΥ συνολικά αναφέρουν υψηλότερο επιπολασμό ΑΥ. Στην μετα-ανάλυση τριών μελετών παρατήρησης και οι δύο οδηγίες εμφάνισαν παρόμοιο λόγο σχετικών πιθανοτήτων εμφάνιση ΑΥΚ (OR= 3.89, 95%CI 1.68-8.99 η ΑΑΥ και OR= 3.19, 95%CI 1.14-8.88 η ΕΕΥ). Σε ποιοτική ανάλυση 2 μελετών παρατήρησης οι δύο οδηγίες εμφάνισαν παρόμοια προγνωστική αξία για εμφάνιση ΑΥΚ αργότερα στην ενήλικη ζωή. Συμπεράσματα: Μολονότι η υιοθέτηση των οδηγιών της ΑΑΥ συχνά οδηγεί σε αυξημένο υπολογισμό επιπολασμού ΑΥ σε σχέση με τις οδηγίες της ΕΕΥ , οι νέες οδηγίες δεν φαίνεται να έχουν μεγαλύτερη προγνωστική αξία όσον αφορά τους παράγοντες καρδιοαγγειακού κινδύνου και συγκεκριμένα της ΑΥΚ η οποία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους υποκλινικούς δείκτες καρδιαγγειακού κινδύνου σε παιδία και εφήβους.
description: Σκοπός: Το 2017, η Αμερικανική Ακαδημία Υπέρτασης (ΑΑΥ) πρότεινε νέες τιμές όρια για την διάγνωση της αρτηριακής υπέρτασης(ΑΥ) σε παιδία και εφήβους. Μελετήσαμε την επίπτωση των νέων ορίων των κατευθυντήριων οδηγιών σε σύγκριση με τις ήδη υπάρχουσες οδηγίες της Ευρωπαικής Εταιρίας Υπερτασης (ΕΕΥ) και της 4ης Συνόδου (Fourth Report) στον επιπολασμό της υπέρτασης και την διάγνωση υπερτροφίας αριστερής κοιλίας της καρδιάς (ΥΑΚ). Μέθοδοι: Ερευνήσαμε συστηματικά την βιβλιογραφία για μελέτες οι οποίες αξιολογούν συγκριτικά τον επιπολασμό της AY και της ΥΑΚ μεταξύ των κατευθυντήριων οδηγιών. Πραγματοποιήσαμε μετα-ανάλυση για τον υπολογισμού τoυ λόγου σχετικών πιθανοτήτων εμφάνισης YAK. Αποτελέσματα: Συμπεριλάβαμε 18 μελέτες παρατήρησης με συνολικά μέτριο και υψηλό κίνδυνο μεροληψίας. Οι κατευθυντήριες οδηγίες της ΑΑΥ συνολικά αναφέρουν υψηλότερο επιπολασμό ΑΥ. Στην μετα-ανάλυση τριών μελετών παρατήρησης και οι δύο οδηγίες εμφάνισαν παρόμοιο λόγο σχετικών πιθανοτήτων εμφάνιση ΑΥΚ (OR= 3.89, 95%CI 1.68-8.99 η ΑΑΥ και OR= 3.19, 95%CI 1.14-8.88 η ΕΕΥ). Σε ποιοτική ανάλυση 2 μελετών παρατήρησης οι δύο οδηγίες εμφάνισαν παρόμοια προγνωστική αξία για εμφάνιση ΑΥΚ αργότερα στην ενήλικη ζωή. Συμπεράσματα: Μολονότι η υιοθέτηση των οδηγιών της ΑΑΥ συχνά οδηγεί σε αυξημένο υπολογισμό επιπολασμού ΑΥ σε σχέση με τις οδηγίες της ΕΕΥ , οι νέες οδηγίες δεν φαίνεται να έχουν μεγαλύτερη προγνωστική αξία όσον αφορά τους παράγοντες καρδιοαγγειακού κινδύνου και συγκεκριμένα της ΑΥΚ η οποία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους υποκλινικούς δείκτες καρδιαγγειακού κινδύνου σε παιδία και εφήβους.