Η αρχή του παρεπόμενου και επικουρικού χαρακτήρα της ευθύνης εκ της σύμβασης εγγύησης
Creators: name: Αντωνιάδης, Σταύρος Αναστασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Εγγύηση
Παρεπόμενος χαρακτήρας ευθύνης
Επικουρικός χαρακτήρας ευθύνης
Guarantee
Accessory liability
Secondary liability

description: Η διπλωματική εργασία εξετάζει τη σύμβαση εγγύησης υπό το πρίσμα του Αστικού Κώδικα (ΑΚ), εστιάζοντας στις αρχές του παρεπόμενου και επικουρικού χαρακτήρα της ευθύνης του εγγυητή. Η εγγύηση, όπως προβλέπεται στα άρθρα 847-870 του ΑΚ, αποτελεί μια συμφωνία στην οποία ο εγγυητής καλείται να αναλάβει τον κίνδυνο αφερεγγυότητας του πρωτοφειλέτη, δεσμεύοντας την περιουσία του για την εκπλήρωση της κύριας οφειλής. Η αρχή του επικουρικού χαρακτήρα ορίζει ότι ο εγγυητής δεν ευθύνεται άμεσα για την καταβολή της οφειλής, παρά μόνο αν ο πρωτοφειλέτης αδυνατεί να την πληρώσει. Ο εγγυητής μπορεί να προβάλλει ένσταση δίζησης, απαιτώντας πρώτα την αναγκαστική εκτέλεση κατά του πρωτοφειλέτη. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου αυτή η ένσταση δεν ισχύει, όπως στην περίπτωση του αυτοφειλέτη εγγυητή, ο οποίος αναλαμβάνει άμεσα την υποχρέωση πληρωμής. Από την άλλη πλευρά, η αρχή του παρεπόμενου χαρακτήρα της ευθύνης σημαίνει ότι η ευθύνη του εγγυητή εξαρτάται από την κύρια οφειλή. Κάθε μεταβολή στην κύρια οφειλή επηρεάζει και την εγγύηση, ενώ αν η κύρια οφειλή είναι άκυρη, η εγγύηση αυτομάτως θεωρείται άκυρη. Παράλληλα, ο εγγυητής ευθύνεται μόνο για το ποσό της κύριας οφειλής και όχι για πρόσθετες επιβαρύνσεις, εκτός αν αυτές είναι γνωστές και συμφωνημένες. Η εργασία διερευνά περαιτέρω τις διαφορές μεταξύ των δύο αυτών αρχών, τη νομική τους φύση και τις επιπτώσεις τους, χρησιμοποιώντας παραδείγματα από τη νομολογία και αναλύοντας τα όρια και τις παρεκκλίσεις που μπορεί να ισχύουν σε ειδικές περιπτώσεις. Η σύμβαση εγγύησης διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στις εμπορικές συναλλαγές, προσφέροντας προστασία στους δανειστές από την αφερεγγυότητα των οφειλετών, ενώ οι κανόνες του ΑΚ παρέχουν σαφή πλαίσιο για την εφαρμογή της.
description: The thesis examines the contract of guarantee as outlined in the Greek Civil Code, focusing on the principles of accessory and secondary liability of the guarantor. According to articles 847-870 of the Greek Civil Code, a guarantee is an agreement where the guarantor assumes the obligation to pay the debtor's liability if they fail to do so. This agreement is consensual and obligational, establishing rights and responsibilities between the creditor and guarantor. The guarantor takes on the risk of the debtor's insolvency by committing their property to fulfill the primary obligation. The principle of secondary liability stipulates that the guarantor is not directly responsible for paying the debt unless the primary debtor defaults. The guarantor can invoke the "dizysis" defense, demanding that enforcement actions be taken against the debtor first. However, there are exceptions, such as in the case of a self-liable guarantor, who immediately assumes the debt payment obligation. Conversely, the principle of accessory liability means that the guarantor's responsibility is contingent on the primary obligation. Any changes in the primary debt affect the guarantee, and if the primary obligation is void, the guarantee is also considered void. Moreover, the guarantor is liable only for the agreed-upon amount and not for additional charges unless explicitly agreed. The thesis further explores the differences between these two principles, their legal nature, and their implications, using case law examples and examining the limits and exceptions that may apply in specific cases. The contract of guarantee plays a crucial role in commercial transactions, providing creditors with protection against debtor insolvency, while the AK provides a clear framework for its application.