Λόγος και Διδαχή στα Φιλοκαλικά Κείμενα (Εξειδίκευση: Εφαρμοσμένη Θεολογία)
Creators: name: Γούπας Στυλιανός (π. Χερουβείμ) Βασιλείου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Φιλοκαλικοί Πατέρες
Λόγος
Διδαχή
Fathers of Philokalia
2. Word
3. Teaching

description: Ο 18ος και ο 19ος υπήρξαν σημαντικοί αιώνες όπου μεγάλοι εκκλησιαστικοί άνδρες και άγιοι ασχολήθηκαν και ανέδειξαν την πνευματική ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας και Θεολογίας μέσα από την διδασκαλία τους και τα συγγράμματά τους. Οι φιλοκαλικοί πατέρες της Εκκλησίας ονομάστηκαν Κολλυβάδες και η ονομασία αυτή τους δόθηκε επειδή οι φιλοκαλικοί πατέρες τελούσαν τα μνημόσυνα το Σάββατο αντί της Κυριακής. Μεγάλες εκκλησιαστικές και πνευματικές προσωπικότητες αυτής της περιόδου είναι ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, ο Άγιος Μακάριος επίσκοπος Κορίνθου και ο Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της φιλοκαλικής αυτής δραστηριότητας είναι ότι μέσα από την δράση τους και το έργο τους ανανέωσαν την ορθόδοξη θεολογική ζωή και πνευματικότητα, και πρόβαλαν σθεναρή αντίσταση έναντι του δυτικότροπου αθέου διαφωτισμού και των νεοτερισμών που επέφερε ο διαφωτισμός. Επίσης στήριξαν την ορθόδοξη πίστη και παράδοση και στρέφονταν εναντίον του προσηλυτισμού που ασκούσαν οι μισιονάριοι Καθολικοί και Προτεστάντες. Μέσα από την πνευματική τους δραστηριότητα οι φιλοκαλικοί Πατέρες στήριξαν το γένος σε αυτές τις δύσκολες στιγμές που βίωνε κάτω από το ζυγό των Τούρκων προβάλλοντας παράλληλα την σημασία αλλά και την διαχρονικότητα του ευαγγελικού μηνύματος. Πολύ σημαντική ήταν η συμβολή τους στην επανασύνδεση της προσευχής με την πίστη. Οι φιλοκαλικοί Πατέρες διέκριναν ότι ο ευρωπαϊκός διαφωτισμός απομακρύνει τον άνθρωπο από τον θείο φωτισμό και προσπαθούν μέσα από το έργο τους να διαφυλάξουν την ορθόδοξη πίστη και παράδοση. Ουσιαστικά η φιλοκαλική αναγέννηση είναι μια αναγέννηση του ορθόδοξης διδασκαλίας και ζωής μέσα στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, όπου το Γένος των Ελλήνων εβίωνε δύσκολες καταστάσεις
description: The 18th and 19th centuries were essential centuries where great ecclesiastic men and saints engaged in and elevated the spiritual life of the Orthodox Church and Theology through their teachings and their writings. The ecumenical fathers of the Church were called coworkers, and this name was given to them because the ecumenical fathers held Sunday's memorials instead of Saturday. The tremendous ecclesiastical and spiritual personalities of this period are Saint Nicodemus of Mount Athos, Saint Makarios the Bishop of Corinth and Saint Athanasios Parios. The distinctive features of this pro-classical activity are that through their action and work they renewed the orthodox theological life and spirituality, and made high resistance to the enlightenment and modernizations brought about by the culture. They also supported Orthodox faith and tradition and turned against the proselytism practiced by Catholics and Protestants. Through their spiritual activity, the Philistine Fathers supported the genus in these awkward moments that lived under the yoke of the Turks, while assuring the importance and the timelessness of the evangelical message. Significant was their contribution to the reconnection of prayer with faith. The Prophetic Fathers saw that the European enlightenment removed the man from the uncreated essence of divine light and tried through their work to preserve orthodox faith and tradition. Substantially the renaissance of the Philistines is a rebirth of Orthodox teaching and life in the period of the Ottoman domination where the Greek race is experiencing stressful situations