Αναδρομική και προοπτική μελέτη της ουρολιθίασης στον σκύλο
Creators: name: Ψαραλέξη, Ευανθία Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Κτηνιατρική
Ουρολιθίαση
Σκύλος
Veterinary medicine
Urolithiasis
Canine

description: Η ουρολιθίαση του σκύλου αποτελεί μια σημαντική παθολογική κατάσταση ποικίλης αιτιολογίας. Η παρούσα μελέτη είναι αναδρομική - προοπτική για την οποία συγκεντρώθηκαν και αξιολογήθηκαν τα δελτία εξέτασης των σκύλων του αρχείου της Κλινικής των Ζώων Συντροφιάς, του Τμήματος Κτηνιατρικής, της Σχολής Επιστημών Υγείας του Α.Π.Θ. από τον Νοέμβριο του 2013 ως τον Φεβρουάριο του 2020. Από τους 15.142 σκύλους που προσκομίστηκαν το χρονικό αυτό διάστημα για διάφορους λόγους, οι 64 εμφάνιζαν ουρολιθίαση, υποκλινική ή με συνοδά συμπτώματα. Από τα δελτία των σκύλων αυτών καταγράφηκαν τα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά, η αιτία προσκόμισης, τα κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα, η μέθοδος διάγνωσης της ουρολιθίασης, η θέση εντόπισης και η σύσταση των ουρόλιθων, καθώς και η θεραπευτική αντιμετώπιση που ακολουθήθηκε. Για τις συγκρίσεις των επιδημιολογικών στοιχείων χρησιμοποιήθηκε πληθυσμός αναφοράς με αριθμό διπλάσιο των σκύλων της μελέτης που προσκομίστηκαν σε χρόνο ανάλογο με τους υπό μελέτη σκύλους και δεν παρουσίαζαν ουρολιθίαση. Η συχνότητα εμφάνισης της ουρολιθίασης στους σκύλους της μελέτης μας ήταν 0,4%. Η ουροδόχος κύστη ήταν η συχνότερη θέση εντόπισης των ουρόλιθων, ενώ ακολουθούσαν σε φθίνουσα συχνότητα, η ουρήθρα, ο συνδυασμός ουροδόχου κύστης και ουρήθρας και οι νεφροί, μόνοι τους ή σε συνδυασμό με την ουροδόχο κύστη ή έναν από τους ουρητήρες. Η πλειονότητα των ουρόλιθων που υποβλήθηκαν σε χημική ανάλυση ήταν αμιγείς, στους οποίους κυριαρχούσαν οι ουρόλιθοι οξαλικού ασβεστίου. Η μέση ηλικία των σκύλων με ουρολιθίαση ήταν τα 7,8 χρόνια. Τα περισσότερα περιστατικά αφορούσαν αρσενικούς σκύλους. Η στείρωση και η παχυσαρκία δεν φάνηκαν να ευνοούν την εμφάνιση ουρολιθίασης. Μεγάλο ποσοστό των σκύλων διατρέφονταν με ξηρή τροφή, ενώ κανείς από αυτούς δεν κατανάλωνε αποκλειστικά κονσερβοποιημένη τροφή, γεγονός που ίσως να αναδεικνύει το ρόλο της υγρασίας της τροφής στην αποφυγή εκδήλωσης ουρολιθίασης. Κυρίαρχα συμπτώματα των σκύλων που προσκομίστηκαν με ουρολιθίαση ήταν η αιματουρία και η στραγγουρία, ενώ στα περισσότερα περιστατικά η στραγγουρία φάνηκε να σχετίζεται με έμφραξη της ουρήθρας. Κατά την κλινική εξέταση δεν διαπιστώθηκαν αποκλίσεις από το φυσιολογικό στους περισσότερους σκύλους με ουρολιθίαση και το συχνότερο παθολογικό εύρημα ήταν το κοιλιακό άλγος. Το 33,9% των σκύλων προσκομίστηκαν με έμφραξη της ουρήθρας. Τα αποτελέσματα της γενικής εξέτασης του αίματος και του βιοχημικού ελέγχου στον ορό του αίματος έδειξαν σε λίγα περιστατικά ήπια λευκοκυττάρωση και αναιμία και αύξηση της τιμής της ουρίας, της κρεατινίνης και της αλκαλικής φωσφατάσης, αντίστοιχα. Ωστόσο, στα περισσότερα περιστατικά τα αποτελέσματα αυτών των εξετάσεων ήταν φυσιολογικά. Στην ανάλυση του ούρου των σκύλων διαπιστώθηκαν πολλές διαταραχές με κυριότερες την αιματουρία και την πρωτεϊνουρία. Κρυσταλλουρία διαπιστώθηκε στο 27,7% των υπό εξέταση δειγμάτων ούρου. Στα περιστατικά ουρολοίμωξης ο πιο συχνός μικροοργανισμός που απομονώθηκε ήταν ο Staphylococcus sp. Ο υπερηχοτομογραφικός έλεγχος του ουροποιητικού συστήματος των σκύλων φάνηκε πως συνέβαλε περισσότερο στη διάγνωση της ουρολιθίασης σε σχέση με τον ακτινολογικό. Μεγάλο ποσοστό των σκύλων με ουρολιθίαση υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης των ουρόλιθων στο πλαίσιο της επείγουσας θεραπευτικής αντιμετώπισης και το ποσοστό των σκύλων που νοσηλεύθηκαν ήταν αντίστοιχα σημαντικό. Ωστόσο, στα υπόλοιπα περιστατικά, η μέθοδος της συντηρητικής διάλυσης χρησιμοποιήθηκε για την αντιμετώπιση της ουρολιθίασης. Κανένας από τους σκύλους δεν προσκομίστηκε εκ νέου στην Κλινική λόγω υποτροπής.
description: Canine urolithiasis is an important clinical disorder of various aetiology. In this retrospective – prospective study, data from dogs submitted to the Companion Animal Clinic, School of Veterinary Medicine, Faculty of Health Sciences, AUTh from November 2013 until February 2020 were collected and evaluated. During that period, 15.142 dogs were submitted to the Clinic and 64 of them presented clinical or subclinical urolithiasis. Epidemiological data, owners’ complain, clinical sings, laboratory results, diagnostic techniques, urolith location and composition and treatment were collected from the medical records of these dogs. A reference population was composed of 128 dogs without urolithiasis that was submitted to our Clinic on the same period as the study population. The incidence of urolithiasis in our Clinic was 0.4%. Urinary bladder was the most common urolith location, followed by urethra, urinary bladder combined with urethra and exclusively the kidneys or combined with the urinary bladder or one of the ureters. Most uroliths that were subjected to chemical analysis were pure, the majority of which were calcium oxalate. The average age of dogs with urolithiasis was 7.8 years. Most dogs were male. Neuter status and obesity did not seem to predispose in the development of urolithiasis. Many dogs consumed dry food, while none of them consumed exclusively canned food. This might show the positive effect of food moisture in the prevention of urolithiasis. The most common presenting clinical signs were haematuria and stranguria and in the majority of cases stranguria appeared to be related to urethral obstruction. Physical examination results were within normal limits for most dogs and the most common clinical sign was abdominal pain. Urethral obstruction was evident in 33.9% of the dogs that were submitted to our Clinic. Haematology showed mild leucocytosis and anaemia, while on biochemistry and increase in urea, creatinine and alkaline phosphatase serum activity was detected in a few cases. However, most of the dogs did not show any abnormality. Urinalysis showed various findings, the most common of which were haematuria and proteinuria. Crystalluria was detected in 27.7% of the samples that were examined. When urinary tract infection was present, Staphylococcus sp was often isolated. Ultrasonography of the urinary tract was more useful than radiography in the diagnosis of urolithiasis. Many dogs with urolithiasis were subjected to surgical removal of uroliths as an emergency treatment and the number of dogs that were hospitalized was equally high. Medical dissolution was chosen for the treatment of urolithiasis in the rest of the cases. None of the dogs of this study was resubmitted to our Clinic due to the recurrence of urolithiasis.