Η αποτελεσματικότητα του τραπεζικού κλάδου: διαστρωματική εξέταση στην ευρωζώνη
Creators: name: Λαζαρίδου, Ειρήνη I.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Τεχνική Αποδοτικότητα
Ανταγωνιστικότητα
Περιβάλλουσα Ανάλυση Δεδομένων
Συγχωνεύσεις και Εξαγορές
Technical Efficiency
Competition
Data Envelopment Analysis (DEA)
Mergers and Acquisitions

description: Ο στόχος της παρούσας διατριβής ήταν η μελέτη των επιπτώσεων των συγχωνεύσεων και εξαγορών (M&amp;As) στην τραπεζική αποδοτικότητα και τον ανταγωνισμό σε επίπεδο Eυρωζώνης, βάσει δείγματος 43 εισηγμένων εμπορικών τραπεζών σε οκτώ χώρες (Πορτογαλία, Ιταλία, Ιρλανδία, Ελλάδα, Ισπανία, Γερμανία, Γαλλία και Φινλανδία). Εφαρμόστηκε η Περιβάλλουσα Ανάλυση Δεδομένων (DEA) σε δύο ομάδες χωρών και πραγματοποιήθηκε μια δισταδιακή ανάλυση, με δύο διαφορετικά μοντέλα, προσαρμοσμένα και στους παράγοντες πιστωτικού κινδύνου. Αυτή είναι η πρώτη φορά που μία μη παραμετρική μέθοδος αξιολόγηση της αποδοτικότητας εφαρμόζεται για την εξέταση του τραπεζικού τομέα της Ευρωζώνης, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου κρίσης που χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα και συνθήκες που επηρέασαν την αποδοτικότητα. Οι αδυναμίες της Tobit παλινδρόμησης και της απλής περικομμένης παλινδρόμησης, οδήγησαν στην εφαρμογή της δισταδιακής προσέγγισης ευρωστίας των Simar και Wilson (2007) η οποία θεωρεί ότι η αποδοτικότητα εξαρτάται και από εξωγενείς παράγοντες. Ο πρώτος αλγόριθμος δεν διορθώνει τα αποτελέσματα ενώ ο δεύτερος παρέχει βελτιωμένα αποτελέσματα απαλλαγμένα από τις τυχόν μεροληψίες. Επιπλέον, εξετάστηκε το επίπεδο του ανταγωνισμού, χρησιμοποιώντας την H-στατιστική των Panzar-Rosse καθώς και τα επίπεδα συγκέντρωσης, χρησιμοποιώντας το δείκτη Herfindahl-Hirschman (HHI). Τέλος, διερευνήθηκε η σταθερότητα του τραπεζικού τομέα, δημιουργώντας μια παραλλαγή του δείκτη z-score, σε μία προσπάθεια να ξεπεραστούν οι αδυναμίες του παραδοσιακού αντίστοιχου δείκτη. Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν σημαντικές επιπτώσεις του δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας και των μη εξυπηρετούμενων δανείων στις βαθμολογίες αποδοτικότητας DEA και καταδεικνύουν την σημασία της ροπής των προγενέστερων πληροφορίων πάνω στο τελικό αποτέλεσμα. Επιπλέον, τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν ότι οι M&amp;As επηρεάζουν αρνητικά τα επίπεδα αποδοτικότητα τόσο στα «ισχυρά» όσο και στα «αδύναμα» τραπεζικά συστήματα, ενώ τα επίπεδα τεχνικής αποδοτικότητας επηρεάζονται θετικά από την προοπτική ανάπτυξης των χωρών, ανεξάρτητα από το εάν οι τράπεζες συμμετέχουν σε μία ή περισσότερες Μ&amp;Αs. Η αδυναμία των εν λόγω στρατηγικών να βελτιώσουν την οικονομική σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος κατά την εξεταζόμενη περίοδο οδήγησε στην εξέταση των επιπέδων συγκέντρωσης των συγχωνευόμενων τραπεζών, ακολουθώντας την σχετική Ευρωπαϊκή συνθήκη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανταγωνισμού. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν ένα θετικό αντίκτυπο, μόνο όταν μια συγχώνευση ή εξαγορά πραγματοποιείται κάτω από συγκεκριμένα επίπεδα συγκέντρωσης στην αγορά. Ο τραπεζικός τομέας της Ευρωζώνης λειτουργεί υπό καθεστώς μονοπωλίου και η χρηματοπιστωτική κρίση έχει μειώσει τα επίπεδα ανταγωνισμού. Τα πιο αποτελεσματικά τραπεζικά συστήματα είναι επίσης τα πιο ανταγωνιστικά και προκύπτει το συμπέρασμα μίας αρνητική σχέσης μεταξύ συγκέντρωσης και σταθερότητας. Οι μεγαλύτερες τράπεζες ευνοούν το επίπεδο σταθερότητας. Τα αυξημένα επίπεδα συγκέντρωσης αυξάνουν την «ευθραυστότητα» ενός τραπεζικού συστήματος που είναι ήδη αρκετά συγκεντρωτικό (Πρότυπο Δομής-Συμπεριφοράς-Αποτελεσματικότητας). Οι τράπεζες με υψηλότερη κεφαλαιακή επάρκεια μπορούν να ανακαλύπτουν με μεγαλύτερη επιτυχία επικερδείς επενδύσεις, να επεκτείνονται και να ελέγχουν αποτελεσματικότερα τους κινδύνους που αναλαμβάνουν. Ταυτόχρονα αυτές οι τράπεζες εκτίθενται σε υψηλότερο κόστος δανεισμού- σταθερό και λειτουργικό κόστος. Μια καλά εδραιωμένη τράπεζα θα πρέπει να έχει μικρό αριθμό προβλέψεων για επισφαλείς απαιτήσεις και να παρουσιάζει υψηλότερη κερδοφορία. Τα υψηλά επίπεδα ανταγωνισμού έχουν θετική επίδραση στη σταθερότητα του τραπεζικού τομέα της Ευρωζώνης. Με λίγα λόγια, η αποτελεσματικότητα, ο ανταγωνισμός και η σταθερότητα αποτελούν μακροπρόθεσμη κινητήρια δύναμη οικονομικής ανάπτυξης και πρέπει να εξετάζονται συνδυαστικά προκειμένου να αποφευχθούν πιθανές τραπεζικές, συστημικές κρίσεις.
description: The aim of the present thesis was the study of Mergers and Acquisitions’ (M&amp;As’) effects on the Eurozone banking efficiency and competition levels, based on a sample of 43 listed commercial banks in eight countries (Portugal, Italy, Ireland, Greece, Spain, Germany, France and Finland). The Data Envelopment Analysis (DEA) methodology was applied in two groups of countries and further on a second-stage analysis was also conducted under two different models, adjusted for credit-risk factors. This is the first time that a non-parametric method of efficiency measurement has been applied for the examination of Eurozone’s banking sector M&amp;As that occurred during the recent crisis period, characterized by uncertainty and turmoil that influenced sector’s performance. The weaknesses of Tobit and truncated regression, leveraged the application of the double Bootstrapping procedures of Simar and Wilson (2007) which assumes that efficiency depends on external factors. The first algorithm is the so-called "non-bias correction", while the second is "bias-corrected". Moreover, the study examined the level of competition, using the Panzar-Rosse H-statistic and the levels of concentration, using the Herfindahl-Hirschman Index (HHI). Finally, the study examined the stability of the banking sector, creating a new version of z-score index, trying to overcome the weaknesses of the traditional one. The results imply significant effects for the capital adequacy ratio and the non-performing loans on DEA scores and reveal the importance of past information on the final outcome (momentum). The M&amp;As negatively affect the efficiency levels in both “strong” and “weak” banking systems, whereas technical efficiency levels are positively affected by the growth perspective of the origin countries, regardless of whether banks are involved in one or more M&amp;As. The M&amp;As’ inability to improve the financial stability of the banking system during the examined crisis period led to an examination of the merging banks’ concentration levels, before and after the M&amp;A strategy, following the relevant European Treaty of the European Competition Commission. The results revealed a positive merger effect, only when an M&amp;A takes place under specific levels of market concentrations. The Eurozone’s banking sector operates under a monopoly regime and the financial crisis has reduced competition levels. The most efficient banking systems are also the most competitive and it can be stated that there is a negative relationship between concentration and stability. The larger the banks, the higher level of stability. The increased concentration levels enhance the "fragility" of a banking system that is already quite centralized (SCP standard). Banks with higher capital adequacy have a greater ability to discover profitable investments, to expand and to more effectively control the undertaken risks. At the same time these banks are exposed to higher borrowing costs - fixed and operating costs. A well-established bank should have a small number of loan-loss provisions and present higher profitability. High levels of competition have a positive effect on the stability of Eurozone banking sector. Το put everything into a nutshell, efficiency, competition and stability are long-term drivers of economic growth and should be co-considered in order to avoid possible banking, systemic crises.