Μελέτη της διάβρωσης οστεοενσωματούμενων οδοντικών εμφυτευμάτων σε σύνδεση με προσθετικά κολοβώματα διαφορετικού τύπου κράματος και διαμέτρου:
Creators: name: Αλεξούδη, Βαΐα-Αικατερίνη Αλέξανδρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Τροποποιημένη πλατφόρμα κολοβώματος
Οστεοενσωματούμενα εμφυτεύματα
Διάβρωση
Platform switching
Implants
Corrosion

description: Τα οστεοενσωματούμενα εμφυτεύματα (Ο.Ε.) χρησιμοποιούνται με επιτυχία στην οδοντιατρική για την αποκατάσταση ιστικών απωλειών ή βλαβών. Ανάμεσα στα κριτήρια επιτυχίας των Ο.Ε. συγκαταλέγεται η μειωμένη περιαυχενική οστική απορρόφηση, η οποία δεν πρέπει να ξεπερνά το 1,5 χιλ. κατά το πρώτο έτος και τα 0,2 χιλ/έτος στη συνέχεια. Στα εμφυτεύματα δύο τεμαχίων παρατηρείται οστική απορρόφηση γύρω από τον αυχένα και φαίνεται να εξαρτάται από τη θέση του διάκενου που υπάρχει στην ένωση εμφυτεύματος-κολοβώματος. Η τελική θέση του οστού διαμορφώνεται 2 χιλ. μακριά από το διάκενο της ένωσης. Έχουν προταθεί διάφορες θεωρίες για την αιτιολογία της περιεμφυτευματικής οστικής απορρόφησης, ωστόσο η ακριβής αιτία δεν έχει βρεθεί. Στην κλινική πράξη παρατηρείται μειωμένη οστική αναδιαμόρφωση με χρήση τεχνικών όπως της τροποποιημένης πλατφόρμας κολοβώματος (platform switching), αλλά ο μηχανισμός δράσης δεν έχει αποσαφηνισθεί. Μία πιθανή θεωρία βασισμένη στην ορθοπεδική βιβλιογραφία είναι ότι η οστική απώλεια στους περιεμφυτευματικούς ιστούς προκαλείται από προϊόντα διάβρωσης, τα οποία ενεργοποιούν μεταβολικές οδούς, που οδηγούν σε απελευθέρωση κυτοκινών και φλεγμονώδεις αντιδράσεις ξένου σώματος με επακόλουθο την οστική απορρόφηση. Σύμφωνα με τα παραπάνω, η μειωμένη περιαυχενική οστική αναδιαμόρφωση στην περίπτωση εμφυτευμάτων με τεχνική τροποποιημένης πλατφόρμας κολοβώματος θα μπορούσε να οφείλεται σε χαμηλότερη συγκέντρωση προϊόντων αποδόμησης στους περιεμφυτευματικούς ιστούς. Σκοπός της παρούσας εργαστηριακής μελέτης ήταν η σύγκριση του βαθμού διάβρωσης δύο διαφορετικών διαμέτρων και υλικών κατασκευής κολοβωμάτων σε ένωση με εμφυτεύματα Ti μέσω του ποσοτικού προσδιορισμού της απελευθέρωσης στοιχείων σε ηλεκτρολυτικό διάλυμα. Τέσσερα κολοβώματα τύπου UCLA διαφορετικών κραμάτων (βασικό και υψηλής περιεκτικότητας σε Au) κοχλιώθηκαν σε κυλινδρικά εμφυτεύματα σχηματίζοντας ομάδες παρατήρησης είτε με πλατφόρμα κολοβώματος ίδιας διαμέτρου με το εμφύτευμα (συμβατική πλατφόρμα) είτε με τεχνική τροποποιημένης πλατφόρμας κολοβώματος μειωμένης διαμέτρου. Τα παραπάνω εκτέθηκαν σε συνθήκες επιταχυνόμενης διάβρωσης σε ειδικά διαμορφωμένες ανεξάρτητες ηλεκτροχημικές κυψελίδες. Μετά το πέρας του ηλεκτροχημικού πειράματος το υγρό από τις κυψελίδες περισυλλέχθηκε και προσδιορίσθηκε η συγκέντρωση των απελευθερούμενων ιόντων με ICP-OES. Η μορφολογική παρατήρηση και στοιχειακή ανάλυση των επιφανειών επαφής των δοκιμίων (εμφυτεύματα, κολοβώματα) πραγματοποιήθηκε με SEM/EDS. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα ICP-OES οι ομάδες παρατήρησης με τη συμβατική πλατφόρμα κολοβώματος παρουσίασαν τουλάχιστον διπλάσια συγκέντρωση απελευθερούμενων ιόντων σε σχέση με τις ομάδες με τεχνική τροποποιημένης πλατφόρμας κολοβώματος. Από τις παρατηρήσεις SEM φάνηκε αυξημένη αδρότητα σε όλες τις επιφάνειες των κολοβωμάτων, γεγονός που υποδεικνύει διαβρωτική διεργασία, ενώ οι περισσότερες επιφάνειες των εμφυτευμάτων παρέμειναν άθικτες. Συμπερασματικά, υπό τους περιορισμούς στους οποίους υπόκειται η παρούσα εργαστηριακή μελέτη, φαίνεται πως η τεχνική της τροποποιημένης πλατφόρμας κολοβώματος μείωσε την ποσότητα των μεταλλικών ιόντων που απελευθερώθηκαν σε διαβρωτικό περιβάλλον, παρέχοντας για πρώτη φορά μία έμμεση ένδειξη για τον πιθανό ρόλο των προϊόντων διάβρωσης στην μειωμένη οστική απορρόφηση γύρω από τα συστήματα εμφυτευμάτων με τροποποιημένη πλατφόρμα κολοβώματος.
description: Endosseous dental implants have been widely used as a treatment option for the replacement of missing teeth in patients with high success rates reported in clinical studies. The criteria of success of endosseous dental implants have typically included radiographic alveolar crestal bone changes. This criterion describes a mean crestal bone loss of less than 1.5 mm in the first year after abutment connection and less than 0.2 mm in the subsequent years. Crestal bone remodeling has been reported around all dental implants and it appears dependent on the location of the microgap that exists between the implant body and prosthetic abutment, in relation to the most coronal bone-implant contact. The precise mechanism responsible for crestal bone remodeling around dental implants is not known, although various theories have been proposed. Clinicians have tried to reduce crestal bone loss in 2-piece implant systems utilizing the technique of “platform modification” or “switching”. Peri-implant crestal bone remodeling could be explained by studying the orthopedic literature and the possible role of corrosion and wear by – products which accumulate in peri-implant tissues. Studies have clearly shown that debris in tissues can influence various metabolic pathways, leading to cytokine release and interference of function of various cells such as osteoblasts, macrophages, lymphocytes, and fibroblasts, thereby disrupting bone homeostasis and contributing to the development of osteolysis. The improved peri-implant bone response demonstrated by platform switching, may be the result of a reduced amount of metal ions released to the surrounding tissues. The aim of this in vitro study was to compare the amount of corrosion particles released from Ti implants coupled with prosthetic abutments of different alloy and connection geometries. Four UCLA type abutments were coupled with cylindrical implants forming either platform switched or matched groups. These were subjected to electrochemical stresses with potential control in electrolytic cells. Immediately after the accelerated corrosion testing of the coupled specimens, the fluid from each cell was collected, and the ion concentration was estimated with ICP-OES. The contact surfaces of the implants and abutments were observed and analyzed using SEM/EDS. According to the ICP-OES results platform matched couples presented with higher concentrations of leached ions compared to platform switched couples. The increase between groups was at least double-fold. SEM observation showed increased roughness in all abutment surfaces, indicating corrosive processes while most implant surfaces remained intact. Within the limitations of this study, it may be concluded that platform switching reduced the amount of metal ions released through corrosion processes thereby, providing for the first time some indirect evidence for the possible role of corrosion products in the mediation of crestal bone loss around platform-switched dental implants.