Clinical evaluation of a surface pre-reacted glass (S-PRG) filler-containing dental sealant placed with a self-etching primer/adhesive
Creators: name: Νταουτίδου, Στεφανία Πρόδρομου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: καλύψεις οπών και σχισμών
προ-αντιδράσαντες κόκκοι υαλοϊονομερούς κονίας
αυτο-αδροποιούμενο συγκολλητικό σύστημα
Dental sealants
Pre-reacted glass fillers
Self-etch

description: The aim of this study is to clinically evaluate the retention rates and caries-prevention effect of a resin-based, non-etch and rinse, self-etch primed pit and fissure sealant containing S-PRG fillers, in comparison to a conventional resin-based sealant over an 18-month period. Eighty-one children, aged 6-12 years old, were randomly assigned to one of the two sealant-groups, either the self-etch primed sealant (Beautisealant, Shofu) or the conventional etch and rinse sealant (Seal it, Spident). A total of 218 sealants of both groups were placed on 1st permanent molars with either sound surfaces (ICDAS code 0) or incipient enamel caries lesions (ICDAS code 1) according to manufacturer’s instructions. Each sealant restoration was independently evaluated in terms of retention and caries status at 6, 12 and 18 months. The data were statistically analyzed with the Chi-squared test and z-test and the level of significance was preset at α=0.05. The differences between the complete retention rates of the two sealant groups were statistically significant in all periods of evaluation (p&lt;0.01). Survival rates of each sealant-group were comparable on sound (ICDAS 0) and enamel caries lesions (ICDAS 1). Caries prevention effect of the two sealant groups was similar at the end of the evaluation period. The clinical performance of the S-PRG filler-containing dental sealant placed with a self-etching primer was poor regarding its retention. Its significantly higher loss did not lead to more carious occlusal surfaces at the 18-month recall.
description: Οι καλύψεις οπών και σχισμών (ΚΟΣ) είναι ένα αποτελεσματικό μέτρο για την πρόληψη της νόσου τερηδόνας στα μόνιμα δόντια και η χρήση τους συστήνεται σε δόντια υγιή καθώς και σε δόντια με αρχόμενες τερηδονικές αλλοιώσει. Μεγάλο ενδιαφέρον έχει προκύψει πρόσφατα για καινούρια ρητινώδη υλικά που περιέχουν προ-αντιδράσαντες κόκκους υαλοϊονομερούς κονίας. Το Beautisealant (Shofu, Japan) αποτελεί ένα υλικό ΚΟΣ αυτής της κατηγορίας και για την τοποθέτηση του χρησιμοποιείται αυτοαδροποιούμενο συγκολλητικό σύστημα. O σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση της συγκρατητικής ικανότητας και της αντιτερηδονογόνου δράσης του Beautisealant, σε 1ους μόνιμους γομφίους υγιείς (ICDAS 0) ή με αρχόμενη τερηδόνα (ICDAS 1). Στην παρούσα κλινική μελέτη, το δείγμα αποτελείται από παιδιά υγιή και συνεργάσιμα, ηλικίας 6-12 ετών, τα οποία προσήλθαν στην Μεταπτυχιακή Κλινική του Εργαστηρίου της Παιδοδοντιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης για προληπτικό έλεγχο ή/και θεραπεία. Απαραίτητη προυπόθεση για την εισαγωγή τους στη μελέτη είναι να έχουν έναν τουλάχιστον 1ο μόνιμο γομφίο με ICDAS 0 ή 1. Στην ομάδα ελέγχου χρησιμοποιήθηκε το υλικό Seal it (Spident Co Ltd, Korea), ένα ρητινώδες υλικό που τοποθετήθηκε με τη συμβατική τεχνική της αδροποίησης, ενώ στην πειραματική ομάδα το Beautisealant (Shofu, Japan). H κλινική αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε σε χρονικό διάστημα 6, 12 και 18 μηνών μετά την τοποθέτηση τους. Κατά την αξιολόγηση εξετάσθηκαν ο βαθμός συγκράτησης των ΚΟΣ καθώς και η παρουσία ή απουσία τερηδoνικής αλλοίωσης στις αποκαταστάσεις, βάσει προκαθορισμένων κριτηρίων. Έξι μήνες μετά την τοποθέτηση των αποκαταστάσεων, τα ποσοστά πλήρους συγκράτησης των ΚΟΣ στην ομάδα ελέγχου βρέθηκαν σημαντικά υψηλότερα (82.2%) σε σύγκριση με την πειραματική ομάδα (16.5%), (p&lt;0.001). Η παραπάνω στατιστικά σημαντική διαφορά διατηρήθηκε στον επανέλεγχο των 12 μηνών (72.2% και 8.7% αντίστοιχα, p&lt;0.001) καθώς και στο 18-μηνο επανέλεγχο (69.7% και 6.9% αντίστοιχα, p&lt;0.001). Όσον αφορά την επίπτωση της νόσου τερηδόνας στις 2 ομάδες, στην τελική φάση αξιολόγησης, το 6,7% των δοντιών στην ομάδα ελέγχου και το 14,9% στην πειραματική ομάδα παρουσίασαν εξέλιξη στη νόσο τερηδόνα. Ωστόσο, οι διαφορές ανάμεσα στα ποσοστά αυτά δεν βρέθηκαν να είναι στατιστικά σημαντικές. Τέλος, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές