Κατηγοριακές Αμφισημίες στην Ονοματική Φράση: η Περίπτωση των Ποσοδεικτών
Creators: name: Γιαννούλα, Ασημίνα Θεόδωρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: Υπαρκτικοί Ποσοδείκτες
Χαρακτηριστικό [+ποσότητα]
Φράση Αριθμού
Επίθετο
Προσδιοριστικός Δείκτης
Θεωρία Γενικευμένων Ποσοδεικτών
Existential Quantifiers
Feature [+quantity]
Number Phrase
Adjective
Determiner
Generalized Quantifiers Theory

description: Οι ποσοδείκτες, μια από τις ακρογωνιαίες κατηγορίες της τυπικής λογικής, αποτελούν πρόσφατα αντικείμενο μελέτης σε επίπεδο που συνδέει τη σημασιολογία με τη σύνταξη, αλλά και τη σύνταξη μόνο. Τα τελευταία χρόνια αρκετές έρευνες εστιάζουν στο ζήτημα της δομικής θέσης των ποσοδεικτών μέσα στην ονοματική φράση. Το βασικό ερώτημα που θέτει η παρούσα εργασία είναι αν η σημασιολογική κατηγορία ποσοδείκτης έχει θέση μέσα στον φραστικό δείκτη και αν ναι, με ποια κριτήρια μπορεί να αποκτήσει συντακτική υπόσταση. Πιο συγκεκριμένα, είναι ο ποσοδείκτης, εκτός από σημασιολογική, και συντακτική κατηγορία, ή περνώντας στη σύνταξη θα πρέπει να μετουσιωθεί σε μια από τις υπάρχουσες συντακτικές κατηγορίες; Και αν η απάντηση στο δεύτερο σκέλος του ερωτήματος είναι θετική, ο ποσοδείκτης αντιστοιχίζεται με λεξική ή με λειτουργική κατηγορία; Σε σχέση με το τελευταίο ερώτημα, οι Giusti (1991, 1997) και Cardinaletti &amp; Giusti (1991, 2005) έχουν υποστηρίζει ότι οι συντακτικά απλοί ποσοδείκτες, όπως many, some, three, molti, πολύς, λίγος κλπ., είναι ποσοδεικτικές κεφαλές, όταν δε συνοδεύονται από ένα προσδιοριστικό δείκτη, αλλά είναι (ποσοτικά) επίθετα, όταν εμφανίζονται μετά από ένα προσδιοριστικό δείκτη. Ιδιαίτερα για την ΝΕ, οι Giannakidou &amp; Merchant (1997) προτείνουν ότι οι ασθενείς ποσοδείκτες, όπως τα λίγα, δέκα κλπ., είναι επίθετα και τοποθετούνται συντακτικά εντός της ονοματικής φράσης. Η εργασία αυτή προσπαθεί να δείξει, ειδικότερα σε σχέση με τη ΝΕ, αν οι λογικοί ποσοδείκτες είναι και συντακτικές κατηγορίες, και πιο συγκεκριμένα αν είναι λεξικές ή λειτουργικές κατηγορίες. Εστιάζω στους λεγόμενους υπαρκτικούς ποσοδείκτες πολύς-πολλή-πολύ, λίγος-η-ο, αρκετός-ή-ό και μερικός-ή-ό·προτείνω, στη βάση αντιπροσωπευτικών παραδειγμάτων, καθώς και των μορφολογικών και συντακτικών ιδιοτήτων των λημμάτων αυτών, ότι οι λέξεις πολύς-πολλή-πολύ, λίγος-η-ο και αρκετός-ή-ό ανήκουν στην κατηγορία των επιθέτων, ενώ το μερικός-ή-ό ανήκει στην κατηγορία των προσδιοριστικών δεικτών. Επομένως, το βασικό πλεονέκτημα της παρούσας έρευνας σε σχέση με τις υπόλοιπες που έχουν διεξαχθεί είναι ότι δεν τοποθετείται στη σύνταξη κατηγορία, η οποία είναι κατ’ αρχήν και κατ’ εξοχήν σημασιολογική, αλλά με αμφίβολη συντακτική υπόσταση. Παράλληλα, η τοποθέτηση του κάθε λήμματος ξεχωριστά σε μια συντακτική κατηγορία γίνεται ανάλογα με τις ιδιότητες που αυτό φέρει, αποφεύγοντας γενικεύσεις που θέλουν τους ποσοδείκτες να ανήκουν σε μία ορισμένη συντακτική κατηγορία.
description: Quantifiers, one of the cornerstone categories of Formal Logic, are a subject recently studied in the interface of Semantics and Syntax, plus only in the Syntax. Over the latest years, much research has concentrated on the issue of the structural position of quantifiers into the Noun Phrase. The main question this study poses is whether the semantic category quantifier occupies a position into the phrase-marker and if it does, with which criteria it should acquire syntactic existence. Namely, is the quantifier, other than semantic, syntactic category, or getting through the syntax, it should be transmuted in one of the existing syntactic categories? And if the answer to the second part of the question is positive, the quantifier is assigned to a lexical or functional category? Concerning the last question, Giusti (1991, 1997) and Cardinaletti &amp; Giusti (1991, 2005) have contended that the syntactically simple quantifiers, for instance many, some, three, molti etc., are quantificational heads Q, when they do not co-occur with a determiner, nonetheless they are (quantificational) adjectives, when they are preceded by a determiner. In particular for the Modern Greek, Giannkidou &amp; Merchant (1997) suggest that weak quantifiers, as λίγα, δέκα etc., are adjectives and they are situated into the Noun Phrase. This thesis attempts to show, notably concerning the Modern Greek, whether logical quantifiers are also syntactic categories, and specifically whether they are lexical or functional categories. I focus on the named existential quantifiers πολύς-πολλή-πολύ, λίγος-η-ο, αρκετός-ή-ό and μερικός-ή-ό· I propose, based on representative examples as well as morphological and syntactic properties of theses lemmas, that the words πολύς-πολλή-πολύ, λίγος-η-ο and αρκετός-ή-ό belong to the category of adjectives, whereas μερικός-ή-ό belongs to the category of determiners. Thus, the main advantage of the present research relative to the remaining one that had conducted is that it does not place into the syntax a category that is in principle and mainly semantic, yet with an dubious syntactic existence. At the same time, the assignment of each lemma individually into a syntactic category is accomplished in relation to its properties avoiding generalizations wishing that quantifiers belong to a certain syntactic category.