Η μεταβίβαση των μοτίβων σχέσεων στη θεραπευτική διεργασία: Μελέτη περίπτωσης βραχείας ψυχοδυναμικής ψυχοθεραπείας
Creators: name: Μαρκούλη, Ελένη Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: θεραπευτική σχέση
μεταβίβαση
μοτίβα σχέσεων
CCRT (εργαλείο)
Core Conflictual Relationship Theme
Therapeutic relationship
transference
relationship patterns

description: Η θεραπευτική σχέση κατέχει μια κοινώς αποδεκτή κεντρική θέση στη θεραπευτική διεργασία και την έκβασή της. Ο δεσμός που αναπτύσσεται μεταξύ θεραπευτή/τριας και θεραπευόμενης/νου είναι κομβική για την εδραίωση της θεραπευτικής σημασίας και διαμορφώνεται από τη μεταβίβαση πυρηνικών διαπροσωπικών μοτίβων αλληλεπίδρασης. Στόχος της παρούσας έρευνας είναι να εντοπίσει την ανάπτυξη των κεντρικών σχεσιακών μοτίβων κατά την παιδική ηλικία και την εκδήλωσή τους στις παρούσες αλληλεπιδράσεις, καθώς και να μελετήσει την μεταφορά τους στη θεραπευτική σχέση. Για τους σκοπούς αυτούς επιλέχθηκε προς διερεύνηση μελέτη περίπτωσης βραχείας ψυχοδυναμικής θεραπείας, η οποία διακόπηκε προώρως από τη θεραπευόμενη. Η εκτίμηση των σχεσιακών μοτίβων έγινε σε εφτά απομαγνητοσκοπημένες συνεδρίες με την χρήση του Μοντέλου Κυρίαρχων Συγκρούσεων στις Σχέσεις (Core Conflictual Relationship Theme Model-CCRT, Luborsky &amp; Crits-Christoph, 2002), όπως και στη Συνέντευξη Δεσμού της θεραπευόμενης. Διενεργήθηκε εντοπισμός και ποσοστιαία ανάλυση του σχεσιακού μοτίβου, της αλληλουχίας δηλαδή μεταξύ των επικρατέστερων διαστάσεων στις σχεσιακές συγκρούσεις της θεραπευόμενης. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ως κυρίαρχο μοτίβο συγκρούσεων κατά την παιδική ηλικία και την ενήλικη ζωή, ένα δίπολο αλληλουχιών όπου η επίτευξη εγγύτητας με σημαντικούς άλλους σημαίνει παράδοση του ελέγχου και των αποφάσεων σε εκείνους, ενώ στην προσπάθεια για αυτονομία οι σημαντικοί άλλοι βιώνονται πάντα απορριπτικοί. Συνακόλουθα, οι αντιδράσεις εαυτού στην εναντίωση των επιθυμιών της από τους άλλους περιέχουν απογοήτευση, άγχος, ενοχές και έντονο συναισθηματικό διχασμό-αβοηθησία. Η δυναμική σύγκρουση μεταξύ εγγύτητας κι αυτονομίας που σκιαγραφείται στη ζωή της θεραπευόμενης βρέθηκε να μεταβιβάζεται στη θεραπευτική σχέση. Η βασική ανάγκη εγγύτητας εκφράστηκε και προς τη θεραπεύτρια με τη μορφή επιθυμίας για κατεύθυνση. Οι κυρίαρχες παρεμβάσεις της θεραπεύτριας με στόχο την προώθηση της αυτονομίας, βιώνονταν αρνητικά ως προς το αίτημα για κατεύθυνση, αλλά ίσως θετικά ως προς την ανάγκη για αυτονομία που δεν λεκτικοποιούνταν. Οι επακόλουθες, λοιπόν, αντιδράσεις της θεραπευόμενης έδειχναν έντονη αμφιθυμία. Ωστόσο, υπάρχουν περιορισμό ως προς την παρούσα έρευνα και την συνεπακόλουθη ερμηνεία των αποτελεσμάτων
description: Therapeutic relationship plays a commonly accepted central part in the therapeutic process and its outcome. The bond developed between therapist and patient is of key importance for the consolidation of the therapeutic significance and is shaped by the transference of core interpersonal interaction patterns. The goal of this research is to identify the development of central relational motifs during childhood and their manifestation in current interactions, as well as to study their transference to the therapeutic relationship. For these purposes, a case study of short psychodynamic therapy, in which the patient dropped out, was selected. The assessment of relational motifs was done in seven session transcripts using the Core Conflictual Relationship Theme Model (CCRT, Luborsky &amp; Crits-Christoph, 2002), as well as in the patient’s Adult Attachment Interview. Detection and percentage analysis of the relational patterns, meaning the sequence between the prevailing dimensions in the relational conflicts of the patient, was performed. The results have shown as a dominant pattern of conflicts during childhood and adult life, a two-tier sequence, where the need for proximity to important others means the surrender of control and decision making to them, while in the effort for autonomy the important others are always experienced dismissive. Moreover, the reactions of self to having the desires opposed from others contain disappointment, anxiety, guilt, and intense emotional division -helplessness. The dynamic conflict between proximity and autonomy outlined in the life of the patient was found to be transferred to the therapeutic relationship. The basic necessity of proximity was also expressed to the therapist in the form of desire for direction. The interventions of the therapist with the aim of promoting autonomy were experienced negatively as response to the wish for direction but perhaps positively in terms of the underlining need for autonomy which was not verbalized by the patient. The subsequent responses of the patient showed intense ambivalence. However, there are limitations on the present research and the consequent interpretation of the results