Η επίδραση της διαλειμματικής έναντι της συνεχόμενης άσκησης υψηλής έντασης στην πρόσληψη οξυγόνου εφήβων αθλητών:
Creators: name: Σαρηβασιλείου, Χαράλαμπος Ευαγγέλου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2009
Subjects: Πρόσληψη οξυγόνου
Αερόβια προπόνηση
Διαλειμματική μέθοδος
Μέθοδος διάρκειας
Εφηβοι
Oxygen consumption
Endurance training
Intermitten
Continuous
Interval
Adolescents

description: Σκοπός της παρούσης έρευνας ήταν η σύγκριση της φυσιολογικής απόκρισης μεταξύ διαφορετικών μεθόδων αερόβιας άσκησης. Εννέα (9) έφηβοι (14.04 ± 0.57) αφού υποβλήθηκαν σε δοκιμασία προσδιορισμού των VO2max, HRmax και vVO2max, εκτέλεσαν σε δαπεδοεργόμετρο και με τυχαία σειρά τρία πρωτόκολλα άσκησης παρόμοιας επιβάρυνσης. Το πρώτο με τη μέθοδο διάρκειας υψηλής έντασης (83% vVO2max) (ΣΥΝ), το δευτερο με τη διαλειμματική μέθοδο μικρού χρόνου (30 sec στο 110% και 30 sec διάλειμμα στο 50% vVO2max) (Δ 30:30) και το τρίτο με τη διαλειμματική μέθοδο μεσαίου χρόνου (3 min στο 95% και 3 min διάλειμμα στο 35% vVO2max) (Δ 3:3). Κατά τη διάρκεια των πρωτοκόλλων καταγράφηκε η απόκριση της VO2, της καρδιακής συχνότητας (HR), του πνευμονικού αερισμού (VE) και του αναπνευστικού πηλίκου (RER), ενώ λήφθηκε δείγμα αίματος για τον υπολογισμό συγκέντρωσης γαλακτικού οξέος πριν και μετά την άσκηση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η διάρκεια των Δ 3:3 και ΣΥΝ ήταν σημαντικά μεγαλύτερη από αυτή του Δ 30:30 και η διάρκεια του Δ 3:3 μεγαλύτερη της διάρκειας του ΣΥΝ (p &lt; 0.05). Η απόσταση που καλύφθηκε και η συνολική VO2 ήταν σημαντικά μεγαλύτερες στα Δ 3:3 και ΣΥΝ έναντι του Δ 30:30 (p &lt; 0.001). Οι μέγιστες τιμές VO2 και RER ήταν μεγαλύτερες στα δυο πρωτόκολλα διαλειμματικής μεθόδου από αυτό του ΣΥΝ (p &lt; 0.05), ενώ η μέγιστη τιμή VE μεγαλύτερη στο Δ 3:3 από τα Δ 30:30 και ΣΥΝ. Όλοι οι συμμετέχοντες έφτασαν το 85% της VO2max (εκτός από ένα στο ΣΥΝ) ανεξαρτήτως πρωτοκόλλου, ενώ στο 90%, 95% και 100% της VO2max έφτασαν περισσότερα άτομα στα πρωτόκολλα διαλειμματικής από το ΣΥΝ. Η μέση απόκριση των VO2, HR και VE ήταν μικρότερη στο Δ 3:3 έναντι των Δ 30:30 και ΣΥΝ. (p &lt; 0.001). Η διάρκεια παραμονής &gt; 85% VO2max ήταν μεγαλύτερη στα Δ 3:3 και ΣΥΝ από το Δ 30:30, η διάρκεια &gt; 90% VO2max μεγαλύτερη στο Δ 3:3 από το Δ 30:30 και η διάρκεια &gt; 95% VO2max μεγαλύτερη στο Δ 3:3 από τα άλλα δυο πρωτόκολλα. Η συγκέντρωση γαλακτικού οξέος αυξήθηκε σημαντικά και στα τρία πρωτόκολλα (p &lt; 0.001).και ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στο Δ 3:3 έναντι του ΣΥΝ ( p &lt; 0.05). Συμπερασματικά, το Δ 3:3 ενεργοποιεί περισσότερο τον αερόβιο μηχανισμό από τα Δ 30:30 και ΣΥΝ, ενώ το πρωτόκολλο ΣΥΝ υψηλής έντασης, προκαλώντας το φαινόμενο της αργής συνιστώσας φάνηκε εξίσου αποτελεσματικό με το Δ 30:30.
description: The purpose of this study was to compare the physiological responses among heavy continuous (HC), short intermittent (SI) and long-intermittent (LI) aerobic exercise programs. Nine adolescents (14.04 ± 0.57) performed a maximal incremental treadmill test for the determination of VO2max, HR max and vVO2max, followed by three treadmill exercise programs matched for exhaustion levels. The SI consisted of 30s at 110% with 30s recovery at 50% of vVO2max, the LI of 3min at 95% with 3min recovery at 35% of vVO2max and the HC of continuous running at 83% vVO2max. During the protocols the responses of VO2, heart rate (HR) and ventilatory volume (VE) were measured. Also, blood sample was obtained prior to and after the exercise protocols to determine lactate. The duration of exercise was longer in LI vs. HC and SI, and in HC vs. SI (p &lt; 0.05). The distance covered and the Total VO2 was longer in HC and LI vs. SI. (p &lt; 0.001). The peak VO2 and RER responses were similar between the LI and SI, but higher compared to those in HC (p &lt; 0.05), while the value for peak VE was higher in LI vs. SI and HC. All subjects (except from one in HC) reached 85% VO2max irrespective of protocol, while more subjects reached 90% and 95% of VO2max in intermittent programs vs. HC. The mean responses of VO2, HR and VE were lower in LI vs. SI and HC (p &lt; 0.001). The time spent above 85% of VO2max was higher in HC and LI vs. SI, the time above 90% was higher only in LI vs. SI, and the time above 95% was higher in LI vs. HC and SI. Lactate increased at the end of the protocol in all three exercise programs (p &lt; 0.001) and it was higher in LI vs. HC but not vs. SI. (p &lt; 0.05). In conclusion, when matched for exhaustion levels, LI is more effective compared to both HC and SI in stimulating the aerobic system, while HC aerobic exercise at intensity and duration that elicits a steady-state excess VO2 appears equally effective to SI. Nevertheless, adolescents have to exercise longer in HC and LI to achieve these effects.