Ο ρόλος του ψυχολόγου (υποστήριξη και θεραπεία) των οικογενειών των θανόντων από μαζικές καταστροφές
Creators: name: Γεωργαλάς, Βασίλειος Ευσταθίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: subject: Ψυχολογία
subject: Υποστήριξη
subject: Θεραπεία
subject: Psychology
subject: FOS: Psychology
subject: Support
subject: Treatment

description: Τα τελευταία χρόνια τόσο σε παγκόσμιο επίπεδο, όσο και στη χώρα μας, έχουμε βιώσει ανεπανάληπτες καταστροφές και από εκεί που η λέξη θεομηνία, έμοιαζε άγνωστη για πολλούς, δυστυχώς πλέον, τείνουμε να τη χρησιμοποιούμε όλο και πιο συχνά. Αποτέλεσμα αυτών των καταστροφών ήταν να καταγραφούν και πολλές μαζικές καταστροφές, οι οποίες περιλάμβαναν πυρκαγιές, πλημμύρες ακόμη και δυστυχήματα. Στην Ελλάδα το 2023, ο χρόνος «πάγωσε» στην τραγωδία των Τεμπών, όπου 57 συνάνθρωποι μας έχασαν τη ζωή τους, ανάμεσα τους και πολλοί φοιτητές και καταγράφηκε ως το μεγαλύτερο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην ιστορία της χώρας. Παρά ταύτα όμως αρκετές ήταν και οι μαζικές καταστροφές που σημειώθηκαν ανά τον κόσμο αφήνοντας πίσω τους, τόσο ανυπολόγιστα κόστη σε χρηματικούς απολογισμούς, όσο και σε ανθρώπινες ζωές. Οι τεράστιες πυρκαγιές στον Καναδά των Ηνωμένων Πολιτειών, που κάλυψε με καπνούς μέχρι και τη Νέα Υόρκη, ο διπλός φονικός σεισμός που έγινε στην Τουρκία, που χάθηκαν πάρα πολλές ζωές και πολλοί αγνοούνται μέχρι και σήμερα. Από την άλλη στη χώρα μας με τις δύο τεράστιες πυρκαγιές που συνέβησαν τόσο στη Ρόδο, όσο και στην Αλεξανδρούπολη, με το δάσος της Δαδιάς, με την τελευταία να καταγράφηκε ως η μεγαλύτερη φυσική καταστροφή από πυρκαγιά σε έκταση στη χώρα μας, σε μια αδιανόητη οικολογική καταστροφή, καθώς έκαιγε για δεκαεπτά ολόκληρες ημέρες. Η Ελλάδα δεν πρόλαβε «να πάρει ανάσα» από τις πυρκαγιές του καλοκαιριού, αντιμετωπίζοντας τον περασμένο Οκτώβριο και την κακοκαιρία “Daniel”, η οποία με το πέρασμα της «έπνιξε» στην κυριολεξία τεράστιες εκτάσεις καλλιέργειας και κατέστρεψε περιουσίες, αφήνοντας πολλούς συνανθρώπους μας κυριολεκτικά στο δρόμο. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι όλα αυτά τα συμβάντα κατεγράφησαν μόνο για το 2023, χωρίς να αναφερθούμε σε συμβάντα που καθήλωσαν τον πλανήτη στο παρελθόν, όπως το τσουνάμι στον Ινδικό Ωκεανό το 2004 ή την τρομοκρατική ενέργεια στους δίδυμους πύργους την 9η Σεπτεμβρίου του 2001. Όλα αυτά «αφήνουν ως αποτύπωμα» δραματικές λέξεις με μεγάλο νόημα που δυστυχώς αφομοιώνονται στην ψυχοσύνθεση των ανθρώπων, όπως καταστροφή, θρήνος, ελπίδα, απελπισία, κόλαση, οδύνη, σιωπή, φυγή, απώλεια και με τελευταία και ίσως πιο «βαριά» ψυχολογικά, η λεγόμενη αμέλεια. «Πατώντας» λοιπόν σε αυτές τις λέξεις και έχοντας υπόψιν τη στεναχώρια και το Γολγοθά που έχουν περάσει αυτοί οι άνθρωποι, χάνοντας τις περιουσίες τους, καθώς και τους συγγενείς και τις οικογένειες των θυμάτων από τις μαζικές αυτές καταστροφές, είναι επιτακτική η ανάγκη να αναφερθούμε, στη συμβολή της ψυχολογικής υποστήριξης αυτών των ανθρώπων και κυρίως των οικογενειών των θυμάτων, που είδαν να χάνουν τον κόπο όλης τους της ζωής μέσα σε λίγα λεπτά, αλλά και το πιο δραματικό, χάνοντας τους δικούς τους ανθρώπους, πόσο μάλλον τα δικά τους παιδιά. Επιπλέον τη συμβολή της πολιτείας και πώς η ίδια διαχειρίζεται αυτές τις καταστάσεις κρίσης, πώς ενεργούν οι κρατικοί μηχανισμοί, πώς συνεργάζονται μεταξύ τους και πόσο εκσυγχρονισμένοι είμαστε σε πανελλαδικό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Δίνεται βαρύτητα πλέον στην ψυχολογική υποστήριξη των θυμάτων; ή είναι απλά μια παροχή που απλά λειτουργεί και στην πραγματικότητα υπολειτουργεί; Ενδιαφέρεται ο κόσμος να βοηθηθεί; ή έχει ακόμη το φόβο του στίγματος; Όλα αυτά θα αναλυθούν και θα απαντηθούν αναλυτικότερα στην παρούσα διπλωματική εργασία
description: . In recent years, both globally and in our country, we have experienced unprecedented disasters and where the word "natural disaster" seemed unknown to many, unfortunately, we tend to use it more and more often. As a result of these disasters, many mass disasters have also been recorded, which included fires, floods and even accidents. In Greece in 2023, time was "frozen" in the tragedy of Tempe, where 57 of our fellow human beings lost their lives, including many students, and it was recorded as the biggest railway accident in the country's history. Despite this, however, there were also several massive disasters that occurred around the world, leaving behind them both incalculable costs in monetary terms and in terms of human lives. The huge fires in Canada in the United States, which covered even New York with smoke, the double deadly earthquake in Turkey, where many lives were lost and many are still missing today. On the other hand in our country with the two huge fires that occurred both in Rhodes and in Alexandroupolis, with the forest of Dadia, the latter being recorded as the largest natural disaster by fire in our country, in an unimaginable ecological disaster, as it burned for seventeen whole days. Greece did not have time to 'catch its breath' from the summer's fires, facing last October's 'Daniel' storm, which in its wake literally "drowned" vast areas of cultivated land and destroyed property, leaving many of our fellow human beings literally on the street. It is remarkable that all these events were recorded only for 2023, without mentioning events that have devastated the planet in the past, such as the 2004 Indian Ocean tsunami or the terrorist attack on the Twin Towers on 9 September 2001. All of these 'leave an imprint' of dramatic words with great meaning that unfortunately become assimilated in the human psyche, such as catastrophe, lamentation, hope, despair, hell, anguish, silence, flight, loss and, last and perhaps most psychologically 'heavy', so-called negligence. So "stepping" on these words and bearing in mind the grief and the Calvary that these people have gone through, losing their properties, as well as the relatives and families of the victims of these massive disasters, it is imperative to mention, to the contribution of psychological support for these people and, above all, for the families of the victims, who have seen their entire life's work wasted in a matter of minutes, and most dramatically, the loss of their own people, let alone their own children. In addition, the contribution of the state and how it manages these crisis situations, how the state mechanisms act, how they cooperate with each other and how modernized we are either at a national or global level. Is psychological support for victims now being given more importance? Or is it just a provision that simply works and is actually underused? Are people interested in being helped? Or is there still a fear of stigma? All of this will be analyzed and answered in more detail in this thesis.