Ο ερωτικός λόγος σε επικό πλαίσιο:
Creators: name: Παπακώστα, Κερασίνα Αθανασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Ερωτική ομιλία
Έπος
Επύλλιο
Κάτουλος
Ciris
Βιργίλιος
Erotic discourse
Epic poetry
Epyllion
Catullus
Virgil

description: Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτελεί η μελέτη της ειδολογικής διαλεκτικής έπους - ερωτικού λόγου στη λατινική ποίηση. Η εισαγωγή παρουσιάζει την καθιέρωση των συμβάσεων του επικού γένους χάρη στα ομηρικά έπη και στη συνέχεια παρακολουθεί τη «νόθευσή» τους από τον Απολλώνιο Ρόδιο και το ελληνιστικό επύλλιο˙ μέσω του κινήματος των poetae novi η Ρώμη ήρθε σε επαφή με την εξέλιξη αυτή, η οποία επηρέασε πολύτροπα την ποιητική της παράδοση. Στο πλαίσιο των εξελίξεων αυτών και μεταξύ άλλων αλλαγών αποκτούν πρωταγωνιστικό ρόλο οι γυναίκες, οι οποίες μέχρι πρότινος ήταν αποκλεισμένες από την επική δράση και περιορισμένες στο ρόλο του παθητικού ακροατή. Ταυτόχρονα, οι γυναίκες αναλαμβάνουν και τον ερωτικό λόγο εκφράζοντας τα συναισθήματά τους, καθώς εμφανίζονται ως έρμαια του έρωτα, με όλα τα συμπτώματα της ερωτικής παραφοράς. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εξετάζονται τρεις χαρακτηριστικές περιπτώσεις εκφοράς του ερωτικού λόγου στη λατινική γραμματεία: η έκφραση με την Αριάδνη (Κάτουλλος 64), το επεισόδιο της Σκύλλας (Ciris) και το τέταρτο βιβλίο της Αινειάδος με την τραγική ερωτική ιστορία της βασίλισσας Διδούς. Σε όλες αυτές τις ιστορίες προβάλλεται μια αναντιστοιχία ανάμεσα στις απαιτήσεις που θέτει σε αυτές τις γυναίκες ο παραδοσιακός επικός κώδικας και στη μη επική συμπεριφορά στην οποία τις ωθεί το πάθος. Όλες τους γίνονται θύματα εκμετάλλευσης από τους άντρες ήρωες και καθεμία τους αντιδρά με το δικό της τρόπο, αλλά, πέραν του αποτελέσματος της περιπέτειάς τους, πιο σημαντικές είναι οι συνέπειες που έχουν τα κείμενα αυτά για τους αναγνώστες και τη λογοτεχνική ιστορία: θέτουν υπό αμφισβήτηση βεβαιότητες του παρελθόντος, ενώ ταυτόχρονα προτείνουν τρόπους ανανέωσης της επικής γραφής.
description: This thesis deals with the study of generic interaction between epic genre and erotic discourse in Latin poetry. The introduction reviews the manner in which epic conventions were first created based upon the model of the Homeric epics and then were called into question by Homer’s antecessors, Apollonius of Rhodes and Hellenistic epyllion; Rome came into contact with this influential poetic tradition through the movement of the so-called poetae novi. One notes that women, who up to this moment used to be excluded from the epic action and confined to the role of the passive listener, are now assigned the leading role in the narrative. They challenge genre conventions and claim the right to express their sentiments, while they display all the symptoms of erotic frenzy; in this way, they imbue epic genre with elements of erotic discourse. Against this background, I examine three characteristic examples of female erotic discourse in Latin literature: the Ariadne ecphrasis (Catullus 64), the Scylla episode (Ciris) and the tragic love story of queen Dido (Aeneid iv). In all these stories, it is argued, the poets focus on the tension which emanates from the incongruity between the role traditionally assigned to these women by the epic code and the non-epic behavior which they exhibit under the influence of their passion. Notwithstanding the differences in the ways in which these women react to their victimization by male heroes and aside from the outcome of their adventure, their stories have a profound influence on the reading habits of readers and the history of literature in general: they call into question the certainties of the past and, at the same time, they suggest ways of renewing the epic writing.