Η αγωγή διατάραξης της νομής
Creators: name: Τζόγκας, Ιωσήφ Πέτρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Νομή
Διατάραξη
Αγωγή
Possession
Disturbance
Lawsuit

description: Σκοπός της παρούσης διπλωματικής εισηγήσεως είναι η παρουσίαση της αγωγής διατάραξης της νομής. Η νομή συνίσταται στην άσκηση φυσικής εξουσίας στο πράγμα (corpus) με διάνοια κυρίου (animus) και ως πραγματική κατάσταση προστατεύεται ανεξάρτητα από το αν στηρίζεται ή όχι σε κάποιο εμπράγματο δικαίωμα. Οι προϋποθέσεις προσβολής της νομής είναι: α) πράξη που συνεπάγεται αποβολή ή διατάραξη της νομής, β) πράξη παράνομη και γ) πράξη που γίνεται χωρίς την θέληση του νομέα. Ειδικότερα διατάραξη είναι η προσβολή που συνίσταται σε παρεμπόδιση της άσκησης της νομής, δίχως όμως να φτάσει μέχρι την αφαίρεση του πράγματος, καθώς τότε θα μιλούσαμε για αποβολή. Μπορεί να λάβει ποικίλες μορφές, οι οποίες είθισται να κατηγοριοποιούνται ως εξής: α) Θετικώς με πράξη του προσβολέα πάνω στο πράγμα, β) Θετικώς με παρεμπόδιση πράξης του νομέα, γ) Αρνητικώς με παράλειψη, δ) Αμφισβήτηση που λαμβάνει τη μορφή απειλής, η οποία είναι τόσο σοβαρή, ώστε να αναγκάσει τον νομέα σε παράλειψη άσκησης. Ανάλογα με το είδος της διατάραξης, το αίτημα της αγωγής μπορεί να είναι είτε η παύση της προσβολής, είτε η παράλειψή της στο μέλλον, είτε και τα δύο σωρευτικά. Ο ενάγων θα πρέπει να επικαλείται και να αποδεικνύει ότι ήταν νομέας κατά τον χρόνο της διατάραξης, καθώς και ότι εξακολουθεί να έχει τη νομή κατά τον χρόνο έγερσης της αγωγής. Ο εναγόμενος μπορεί να αμυνθεί είτε προβαίνοντας σε άρνηση της ιστορικής βάσης της αγωγής, είτε προβάλλοντας ενστάσεις κατά του ενάγοντος, μεταξύ των οποίων: α) την ένσταση επιλήψιμης νομής (990 ΑΚ), εφόσον ο ενάγων που διαταράχθηκε νεμόταν το πράγμα επιλήψιμα σε βάρος του εναγομένου ή των δικαιοπαρόχων του και η απόκτηση της επιλήψιμης νομής του είχε λάβει χώρα μέσα στο τελευταίο έτος από την διατάραξη που του προκάλεσε ο εναγόμενος, β) την ένσταση ιδίου δικαιώματος (991 ΑΚ), είτε ενοχικού είτε εμπράγματου, εφόσον έχει αναγνωριστεί με τελεσίδικη δικαστική απόφαση σε προηγούμενη δίκη μεταξύ του ενάγοντος και του εναγομένου και γ) την ένσταση ενιαύσιας παραγραφής (992 ΑΚ), η οποία διακόπτεται κατά τις γενικές διατάξεις των άρθρων 255 - 270 ΑΚ, ενώ κατά την κρατούσα άποψη η αίτηση λήψης ασφαλιστικών μέτρων δεν εντάσσεται στους τρόπους διακοπής, εν αντιθέσει με την άποψη της πλειοψηφίας της θεωρίας. Η αγωγή διατάραξης συναντάται στη νομή μέρους πράγματος (993 ΑΚ), καθώς και στην οιονεί νομή (996 ΑΚ). Όσον αφορά την συννομή (994 ΑΚ), αυτή μπορεί να ασκηθεί μόνο όταν η διατάραξη προέρχεται από τρίτο πρόσωπο, ενώ όταν διαταράσσων είναι έτερος συννομέας εφαρμόζονται οι διατάξεις περί κοινωνίας (785 επ. ΑΚ). Και ο κάτοχος (997 ΑΚ) μπορεί να εγείρει την αγωγή διατάραξης για δικό του λογαριασμό και όχι ως αντιπρόσωπος του νομέα, εφόσον έλαβε νόμιμα την κατοχή, δυνάμει ενοχικής σχέσης από τον νομέα, πλην όμως δεν δύναται να στραφεί κατά του νομέα, παρά μόνο με βάση την έννομη σχέση που τους συνδέει. Αν ο ίδιος κάτοχος προβεί σε διατάραξη, μπορεί να ασκηθεί σε βάρος του η αγωγή διατάραξης από τον νομέα (998 ΑΚ)
description: The purpose of this thesis is to present the concept of disturbance of possession. Possession consists of exercising physical control over a thing (corpus) with the intent of an owner (animus), and it is protected as an actual state regardless of whether it is based on a property right or not. The conditions for the disturbance of possession are: a) an act that entails dispossession or disturbance of possession, b) an illegal act, and c) an act carried out without the possessor's consent. Specifically, a disturbance is an infringement that consists of obstructing the exercise of possession without actually depriving the possessor of the thing, as that would be considered dispossession. It can take various forms, which are typically categorized as follows: a) Positively, through an act by the disturber upon the thing, b) Positively, through interference with the possessor's actions, c) Negatively, through omission, and d) Disputes that take the form of threats, which are so serious that force the possessor to abstain from exercising possession. Depending on the nature of the disturbance, the claim in the lawsuit may seek either the cessation of the infringement or the abstention from future disturbances, or both cumulatively. The plaintiff must invoke and prove that they were the possessor at the time of the disturbance and that they continue to possess at the time of filing the lawsuit. The defendant may defend themselves by either denying the historical basis of the claim or raising objections against the plaintiff, including: a) the objection of precarious possession (990 Civil Code), if the disturbed possessor held the thing precariously to the detriment of the defendant or their lawful successors, and the acquisition of the precarious possession had taken place within the last year since the disturbance caused by the defendant, b) the objection of an exclusive right (991 Civil Code), whether personal or real, if it has been recognized by a final court decision in a previous trial between the plaintiff and the defendant, and c) the objection of statute of limitations (992 Civil Code), which is interrupted according to the general provisions of Articles 255-270 Civil Code, while, according to the prevailing opinion, the request for protective measures is not included in the methods of interruption, contrary to the majority view of the theory. The lawsuit for disturbance of possession is applicable to the possession of part of a thing (993 Civil Code) as well as to quasi-possession (996 Civil Code). As for joint possession (994 Civil Code), it can only be exercised when the disturbance originates from a third party, while if the disturber is another co-possessor, the provisions concerning co-ownership (785 et seq. Civil Code) apply. The holder (997 Civil Code) can also raise a lawsuit for disturbance on their own behalf and not as a representative of the possessor if they legally acquired possession based on a contractual relationship with the possessor, but they cannot turn against the possessor except on the basis of the legal relationship that binds them. If the same holder causes a disturbance, the possessor can file a lawsuit for disturbance against them (998 Civil Code)