Δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου και κοινωνική συμμετοχή ατόμων με νοητική ανεπάρκεια
Creators: name: Παλιάτσιος, Γεώργιος Σπυρίδωνος
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: Νοητική ανεπάρκεια
Δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου
Κοινωνική Συμμετοχή
Ποιότητα ζωής
Κοινωνική αλληλεπίδραση
Intellectual disability
Leisure activities
Community participation
Quality of life
Social interaction

description: Η συμμετοχή στις Δραστηριότητες Ελεύθερου Χρόνου (ΔΕΧ) εμφανίζονται ως παράγοντας που επηρεάζει την Κοινωνική Συμμετοχή και συμβάλει στην βελτίωση της Ποιότητας Ζωής των ανθρώπων. Επιπροσθέτως, η Κοινωνική Συμμετοχή θεωρείται το θέμα κλειδί στη συζήτηση της ενσωμάτωσης. Παρά το γεγονός ότι τα άτομα με Νοητική Ανεπάρκεια (ΝΑ) συχνά έχουν περιορισμένες ευκαιρίες συμμετοχής σε κρίσιμες ΔΕΧ, μέχρι στιγμής η εστίαση της έρευνας σε αυτό το πεδίο εμφανίζεται να είναι περιορισμένη. Η παρούσα μελέτη καταγράφει και αποτυπώνει τις ΔΕΧ των εφήβων και νεαρών ενηλίκων με ήπια ΝΑ και τις συγκρίνει με αυτές των Τυπικής Ανάπτυξης συνομηλίκων τους. Το δείγμα αποτελούν 73 άτομα με ΝΑ συγκρινόμενο με 74 άτομα ΤΑ, από την επαρχεία της Βορείου Ελλάδας (Δυτική και Κεντρική Μακεδονία). Για την συλλογή των δεδομένων κατασκευάστηκε ένα ερωτηματολόγιο το οποίο διερευνά: α) την συχνότητα, β) την αρέσκεια και γ) την επιλογή των ΔΕΧ. Τα διάφορα ήδη των ΔΕΧ, στην παρούσα έρευνα παρουσιάζονται σε τέσσερις γενικές κατηγορίες δραστηριοτήτων: 1) τις μοναχικές/οικογενειακές, 2) τις οργανωμένες σε συλλογικούς φορείς, 3) τις διαπροσωπικές με ΝΑ άτομα, και 4) τις διαπροσωπικές με ΤΑ άτομα. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν τις ομοιότητες και τις διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων, στις Δραστηριότητες Ελεύθερου Χρόνου (ΔΕΧ) και αντίστοιχα μας οδηγούν σε ευρήματα για την Κοινωνική Συμμετοχή τους. Αναφορικά με τα ευρήματα, η συμμετοχή των ατόμων με ΝΑ σε ΔΕΧ εμφανίζεται να είναι εξαιρετικά περιορισμένη με τους συνομήλικους τους (ΤΑ ή ΝΑ), παρά την υψηλή αρέσκεια που εκφράζεται και από τις δύο ομάδες για αυτές τις ΔΕΧ. Έτσι, η Κοινωνική Συμμετοχή μέσω ΔΕΧ εμφανίζεται να είναι ιδιαίτερα περιορισμένη στην κοινωνική αλληλεπίδραση στα άτομα με ΝΑ. Η επιλογή των ΔΕΧ εμφανίζεται πιο πιθανή να γίνεται από τους ίδιους στα άτομα ΤΑ απ’ ό, τι στα άτομα με ΝΑ. Επιπλέον, μέσα από τα αποτελέσματα προκύπτουν προτάσεις για τις δύο ομάδες ατόμων στις ΔΕΧ τους και την Κοινωνική Συμμετοχή τους. Οι Δραστηριότητες Ελεύθερου Χρόνου (ΔΕΧ) δείχνουν να αποτελούν ένα πεδίο το οποίο μπορεί να παρέχει σημαντικές πληροφορίες για την Κοινωνική Συμμετοχή των ανθρώπων και ειδικότερα αυτών που ανήκουν σε κοινωνικά αποκλεισμένες ομάδες. Τόσο για τα άτομα με ΝΑ, όσο και για τα ΤΑ άτομα φαίνεται να υπάρχει η ανάγκη για καλύτερη διαχείριση του Ελεύθερου Χρόνου τους. Επιπλέον, λαμβάνοντας υπόψη τους προσωπικούς και περιβαλλοντικούς περιορισμούς που τα άτομα με ΝΑ αντιμετωπίζουν, χρειάζεται να υπάρξει προσαρμογή των γονέων, των κηδεμόνων, του σχετικού προσωπικού και των δημόσιων ρυθμίσεων, με το δικαίωμα των ΝΑ ατόμων στην ισότιμη Κοινωνική Συμμετοχή τους μέσα στις ΔΕΧ, όπως κάθε άνθρωπος αξίζει.
description: Participation in leisure time activities has been referred as a factor that can influence the community participation and contributes to the improvement of peoples’ Quality of Life. Furthermore, community participation has been assumed as a key issue to the inclusion debate. Despite the fact that people with Intellectual Disabilities (ID) often experience limited opportunities to participate in crucial leisure activities, so far, the focus of the research on this field identified to be limited. The current study captured and recorded the leisure activities of adolescents and young adults with mild ID and compared them with their Typical Development (TD) peers’ leisure activities. A sample of 73 people with ID has been used, compared with a sample of 74 typical people, taken from provincial areas of northern Greece (West and Central Macedonia). A developed questionnaire was used for the data collection, which investigated the a) frequency, b) pleasure, and c) choice, of the leisure activities. The many types of leisure activities in this study have been mainly represented by three general categories: 1) individual/ family, 2) organized in collective bodies, 3) interpersonal with ID persons, 4) interpersonal with TD persons. The results underscore the similarities and the differences of the two groups in leisure activities and respectively led as to findings for their community participation. With respect to the findings, the participation on leisure activities appeared to be extremely limited among people with ID and their peers (TD or ID), despite the high level of pleasure that both of the groups expressed for those activities. Thus, community participation through leisure activities appeared to be notably limited in social interaction for people with ID. The choice of the leisure activities appeared more likely to be from their own for the TD than for ID group on this sample. Additionally, proposals have been arisen through the results, for the two groups on their leisure activitιes and their community participation. Leisure activities appeared as a field that can provide us important information about peoples’ community participation and especially about people who belong to social excluded groups. A need for a better management of leisure seems to exist for both people with and without Intellectual Disability. Moreover, taking into consideration the personal and environmental limitations that people with ID experience, parents, guardians, named staff of those people and public settings should be adopted in a way that meets the wrights of ID people for an equal community participation though leisure activities, as any person deserves.