Η δογματική σημασία της Αγίας Γραφής και της Ιεράς Παραδόσεως στην Ορθόδοξη Εκκλησία
Creators: name: Musungayi, Timothee Ntumba Teophane
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: Εκκλησία-Αγία Γραφή-Ιερά Παράδοση
Church-Holy Bible-Holy Tradition

description: Υπάρχει στενή σχέση ανάμεσα στην Αγία Γραφή και τη Ι. Παράδοση. Δεν αλληλοσυγκρούονται. Το ίδιο Άγιο Πνεύμα που ενέπνευσε τους Προφήτες και τους Αποστόλους, το ίδιο ενέπνευσε και τους Πατέρες της Εκκλησίας. Μέσα στην Εκκλησία αποκολλήθηκε ο Θεός. Η Εκκλησία είναι αυτή που είναι στη θέση να ερμηνεύει σωστά την Αγία Γραφή, εφόσον είναι προϊόν της. Στην Ορθόδοξη Παράδοση Δόγμα και Ηθική συμβαδίζουν, όπως άλλωστε ομολογούμε στο Σύμβολο της Πίστεως ότι «προσδοκούμε ανάσταση νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος». Η «ανάσταση νεκρών» είναι ένα από τα θεμελιώδη δόγματα της Εκκλησίας, όπως είναι και η «ζωή του μέλλοντος αιώνος», διότι ο άνθρωπος θα αναστηθεί: «αναστήσονται οι νεκροί, και εγερθήσονται οι εν τοις μνημείοις, και ευφρανθήσονται οι εν τη γη·. «Αναστήσονται οι νεκροί, και εγερθήσονται οι εν τοις μνημείοις, και πάντες οι εν τη γη αγαλλιάσονται». (Βλ. και την Ωδή ε' στον Ειρμό του Κανόνος της Μ. Παρασκευής). Όμως η ανάσταση αυτή θα είναι κοινή για όλους, ανεξάρτητα από τη διαγωγή και τη ζωή του καθενός. Η διαφορά έγκειται στην ποιότητα της ζωής του καθενός μετά από την ανάσταση. Οι δίκαιοι θα αναστηθούν για να ζουν αιώνια με τον Σωτήρα Χριστό, ενώ οι αμετανόητοι αμαρτωλοί θα αναστηθούν για να καταδικαστούν αιώνια στη κόλαση. Σύμφωνα λοιπόν με την ίδια την Αγία Γραφή και ο Παράδεισος και η Κόλαση θα είναι αιώνια, πράγμα το οποίο αποτελεί και δογματική διδασκαλία της Ορθοδόξου μας Εκκλησίας. Σχετικά με την αλήθεια αυτή, ο Μέγας Βασίλειος, αναιρώντας τη διδασκαλία περί «Αποκαταστάσεως των πάντων» του Ωριγένη, ο οποίος έλεγε ότι η αγάπη και η αγαθότητα του Θεού δεν θα αφήσει το πλάσμα Του να τυραννιέται αιωνίως στην κόλαση αλλά κάποια στιγμή θα σταματήσει η κόλαση, και ότι τελικά και τον Διάβολο ακόμα θα τον σώσει ο Θεός, απαντάει επισημαίνοντας ότι τα κακά στον άδη δεν έχουν αίτιο το Θεό αλλά εμάς τους ίδιους: «Τα εν Άδου κακά ου Θεόν έχει τον αίτιον, αλλ’ ημάς αυτούς» Αν ο Θεός είναι ο αίτιος της κόλασης, η κόλαση πρέπει να έχει τέλος. Όμως σύμφωνα με τον ίδιο θείο Πατέρα, ο Θεός δεν είναι αυτός που δημιούργησε το κακό: «Ότι ουκ έστιν αίτιος των κακών ο Θεός». Εάν δεχθούμε ότι η κόλαση έχει τέλος, πρέπει επίσης να παραδεχθούμε ότι και ο παράδεισος θα έχει τέλος. Κάτι τέτοιο όμως δεν υφίσταται. Η δογματική, λοιπόν, διδασκαλία της Εκκλησίας συμβαδίζει με την καλή και ηθική ζωή, διότι το δόγμα της κοινής αναστάσεως συνδέεται με τη μεταθανάτια κατάσταση του καθενός, που και αυτή εξαρτάται από την ποιότητα της ζωής του κάθε ανθρώπου, αν δηλαδή θα έχει ζήσει ηθικά και σύμφωνα ή όχι με τις εντολές του Θεού. Οι Πατέρες λέγουν πως η αίρεση είναι θάνατος και χωρισμός από τον Θεό. Ο άγιος Ιωάννης o Χρυσόστομος έλεγε: « και το αίμα ακόμα ενός αιρετικού μάρτυρα δεν ξεπλένει την αμαρτία της αιρέσεως του»
description: There is a close relationship between the Bible and the S. Tradition. They do not interfere. The same Holy Spirit who inspired the Prophets and the Apostles also inspired the Fathers of the Church. Inside the Church, God is detached. The Church is the one who is able to interpret the Bible correctly if it is the product of it. In Orthodox Tradition, Doctrine and Ethics go hand in hand, as we confess in the Faith Symbol that "we expect the resurrection of the dead and the life of the future age." The "resurrection of the dead" is one of the fundamental doctrines of the Church, as is the "life of the future age", because man will be raised: "the dead are risen, and they are raised up in memorials, and are glad in the earth; . "The dead are resurrected, and the monuments are built, and all in the earth are glorified." (See also Ode to the Cannon of Morning Friday). But this resurrection will be common to all, regardless of the conduct and life of everyone. The difference lies in the quality of each one's life after the resurrection. The righteous will be raised to live eternally with the Savior Christ, while the unrepentant sinners will be raised to condemn eternally to hell. Therefore, according to the Bible itself and Paradise and Hell, it will be eternal, which is also a doctrinal teaching of our Orthodox Church. Regarding this truth, Basil, rejecting the teaching of Origen's "Restoration of All," which said that the love and goodness of God would not let His creature be eternally tyrannized in Hell, but at some point it would stop hell, and that God will still be saved by the Devil, he replies, pointing out that evil in hell has no cause for God but for ourselves: "The holy God has the cause, but we have them" If the God is the cause of hell, hell must be over . However, according to the same divine Father, God is not the one who created the evil: "That is not the cause of the evil God". If we accept that hell is over, we also have to admit that paradise will end. But that does not exist. The doctrinal teaching of the Church goes hand in hand with good and moral life, because the doctrine of common resurrection is linked to the post-mortem condition of each one, which also depends on the quality of every person's life, whether it will have lived morally and according to God's commandments or not. The Fathers say that heresy is death and separation from God. H. John Chrysostom said: "And the blood of another heretical witness does not wash away the sin of his heresy"