Επίδραση της χορήγησης φυτο-οιστρογόνων στο πάχος του ενδομητρίου και την πυκνότητα του μαστού περιεμμηνοπαυσιακών και μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών: Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση
Creators: name: Μαρέτη, Ευαγγελία Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Φυτο-οιστρογόνα
Πάχος ενδομητρίου
Πυκνότητα μαστού
Phytoestrogens
Endometrial thickness
Breast density

description: Σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι η ανάδειξη της επίδρασης της χορήγησης φυτο-οιστρογόνων στο πάχος του ενδομητρίου και την πυκνότητα του μαστού περιεμμηνοπαυσιακών και μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών. Έγινε αναζήτηση τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών (RCTs), που συνέκριναν την επίδραση εικονικού φαρμάκου με φυτο-οιστρογόνα ή θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης (ΘΟΥ) με φυτο-οιστρογόνα στο πάχος του ενδομητρίου ή/και την πυκνότητα του μαστού περιεμμηνοπαυσιακών και μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών, στις βάσεις δεδομένων PubMed, Cochrane Library και Scopus, καθώς και πηγές «γκρίζας» βιβλιογραφίας, έως τις 3 Σεπτεμβρίου 2018. Καταληκτικά σημεία ήταν η μεταβολή του πάχους του ενδομητρίου και της πυκνότητας του μαστού από την αρχική τιμή. Η σταθμισμένη μέση διαφορά (WMD) χρησιμοποιήθηκε για την έκφραση του πάχους του ενδομητρίου και η τυποποιημένη μέση διαφορά (SMD) για την πυκνότητα του μαστού. Τα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης (95% CI) χρησιμοποιήθηκαν για τα δύο καταληκτικά σημεία. Η στατιστική ανάλυση έγινε με τα λογισμικά RevMan 5.3 και Open Meta-Analyst. Στη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση συμπεριλήφθηκαν 30 RCTs με 4046 ασθενείς. Στη μετα-ανάλυση με καταληκτικό σημείο το πάχος του ενδομητρίου συμπεριλήφθηκαν 27 RCTs με 3497 ασθενείς και σε αυτήν με καταληκτικό σημείο το μαστό 4 RCTs με 674 ασθενείς. Μία RCT περιελάμβανε και τα δύο καταληκτικά σημεία. Τα φυτο-οιστρογόνα δεν επηρέαζαν το πάχος του ενδομητρίου συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο (WMD -0,04 mm, 95% CI -0,18 έως 0,11, Ι2 66%) ή τη ΘΟΥ (WMD -1,40 mm, 95% CI -2,98 έως 0,18, I2 84%). Τέλος, τα φυτο-οιστρογόνα δεν επηρέαζαν την πυκνότητα του μαστού συγκριτικά με εικονικό φάρμακο (SMD -0,76, 95% CI -1,54 έως 0,2, I2 95%. Τα φυτο-οιστρογόνα είναι ασφαλή, ως προς την επίδραση στο πάχος του ενδομητρίου και την πυκνότητα του μαστού, όταν χορηγούνται σε διάφορες δόσεις και διάρκεια σε περιεμμηνοπαυσιακές και μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Ωστόσο, η πολύ υψηλή ετερογένεια των μελετών που συμπεριλήφθηκαν στη μετα-ανάλυση καθιστούν επιτακτική την ανάγκη διενέργειας μελετών με μικρότερο κίνδυνο συστηματικού σφάλματος.
description: The aim of the study is to find the effect of phytoestrogens on endometrial thickness and breast density of perimenopausal and postmenopausal women. Randomized controlled trials (RCTs) comparing the effect of phytoestrogens with placebo or hormone replacement therapy (HRT) on endometrial thickness and / or breast density of perimenopausal or postmenopausal women were searched for in PubMed, Cochrane Library and Scopus databases as well as “gray literature” sources until September 3, 2018. Outcomes were the change from baseline in endometrial thickness and breast density. The weighted mean difference (WMD) was used for endometrial thickness and the standardized mean difference (SMD) for the breast density. For both outcomes 95% confidence intervals (95% CI) were used. Statistical analysis was performed with RevMan 5.3 and Open Meta-Analyst software. Systematic review and meta-analysis included 30 RCTs including 4046 patients. The meta-analysis for endometrial thickness included 27 RCTs with 3,497 patients, and the meta-analysis for breast density included four RCTs with 674 patients. One RCT included both outcomes. Phytoestrogens did not affect the endometrial thickness compared with placebo (WMD -0.04 mm, 95% CI -0.18 to 0.11, I2 66%) or HRT (WMD -1.40 mm, 95% CI -2.98 to 0.18, I2 84%). Finally, phytoestrogens did not affect breast density compared with placebo (SMD -0.76, 95% CI -1.54 to 0.2, I2 95%). Finally, phytoestrogens are safe in relation to endometrial thickness and breast density, when administered at various doses and duration in perimenopausal and postmenopausal women. However, the high heterogeneity of the studies makes it necessary to conduct RCTs with less risk of systematic error.