Δίγλωσσες(ελληνικές-λατινικές) επιγραφές στη Ρώμη και τις δυτικές επαρχίες της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας: συμβολή στην πολιτιστική ιστορία των αυτοκρατορικών χρόνων
Creators: name: Τσεντικόπουλος, Νικόλαος Α.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2007
Subjects: Δυτικές επαρχίες
Αυτοκρατορικοί χρόνοι
Western provinces
Imperial period

description: Στην παρούσα διατριβή εξετάζονται οι δίγλωσσες(ελληνικές-λατινικές) επιγραφές της Ρώμης και των δυτικών επαρχιών της Αυτοκρατορίας. Στόχος είναι η συγκέnτρωση του επιγραφικού υλικού, ο προσωπογραφικός και φιλολογικός σχολιασμός, η διερεύνηση της εθνικής καταγωγής και της κοινωνικής προέλευσης των προσώπων και η διερεύνηση των κινήτρων τους να εκφραστούν σε δύο γλώσσες. οι επιγραφές κατατάχθηκαν σε πεζές και έμμετρες. Οι πεζές κατατάχθηκαν περαιτέρω σε Ι) αυτές που περιέχουν μία ελληνική και μία λατινική εκδοχή του ίδιου κειμένου, 2) ελληνικές με λατινική προσθήκη, 3)λατινικές με ελληνική προσθήκη. Οι επιγραφές παρουσιάζονται μία προς μία και σχολιάζονται φιλολογικώς και προσωπρογραφικώς. Πέρα από το γενικότερο πνευματικό κλίμα, που ευνοούσε τη χρήση της ελληνικής, η γλωσσική χρήση συνδέεται με την εθνική καταγωγή των προσώπων. Ελληνες και ελληνόφωνοι ανατολίτες τείνουν να χρησιμοποιούν την ελληνική εις βάρος της λατινικής, για να εκφράσουν πιο άνετα τα συναισθήματά τους στη μητρική τους γλώσσα, αλλά και για να επιδείξουν την πολιτιστική τους ταυτότητα. Οι ρωμαίοι ή οι εκρωμαϊσμένοι ελληνικής καταγωγής έχουν την αντίθετη τάση. Η γλωσσική χρήση συνδέεται επίσης με την κοινωνική προέλευση των προσώπων. Οι ανώτερες κοινωνικές τάξεις, οι στρατιωτικοί, οι αυτοκρατορικοί απελεύθεροι και ρωμαίοι πολίτες απόγονοι απελευθέρων, χρησιμοποιούν κατά τη Λτινική, ενώ οι ελληνικές φράσεις στις δίγλωσσες επιγραφές τους έχουν ως επί το πλείστον διακοσμητικό επιδεικτικό χαρακτήρα
description: The bilingual(greek-latin) burial inscriptions from Rome and the western provinces of the Roman Empire is the subject of this dissertation. Its goal is the gathering of the epigraphic evidence, a prosopographical and philological survey, a survey of the national origin and of the social status of the persons commenrated and a survey of their motives to express themselves in both languages. The epigraphic evidence is divided in two main groups, the prosaic and the metrical inscriptions. The prosaic ones are further divided in three subgroups, 1)inscriptions with a Latin and a Greek part, identical or with slight differences, 2) greek inscriptions with a latin addition, 3)latin inscriptions a greek addition. This survey proved that beyond the cultural invironment, which favoured the use of greek, the language choice and use is connected to the national origin of the tendency to use greek rather than latin, because they can express their feelings more confortably in their mother language. Romans or heavily romanized persons, mainly of eastern origin, have a tendency to use latin rather than greek. The language choice is also connected to the social status of the persons commemorated. Persons belonging to the ruling classes, military officers, imperial freedmen, use latin irrespective of their national origin, whereas the greek phrases are inscribed mainly for dedorative and ostentatious purposes