Αυτοτραυματισμός και Ακούσια Νοσηλεία
Creators: name: Δράγα, Μαρία Χρήστου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Αυτοτραυματισμός
Αναγκαστική Νοσηλεία
Ψυχιατρική Εισαγωγή
Self Harm
Forced Hospitalization
Psychiatric Admission

description: Αυτή η διατριβή διερευνά τη σύνθετη διασταύρωση συμπεριφορών αυτοτραυματισμού και αναγκαστικής νοσηλείας στο πλαίσιο της φροντίδας ψυχικής υγείας. Μέσα από μια ολοκληρωμένη ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, συντίθενται βασικά θέματα και ευρήματα σχετικά με τον επιπολασμό αυτοτραυματισμού, τους παράγοντες κινδύνου, τις θεραπευτικές προσεγγίσεις και τα αποτελέσματα. Η ανασκόπηση περιλαμβάνει μελέτες που διερευνούν διάφορες πτυχές του αυτοτραυματισμού, συμπεριλαμβανομένης της επιδημιολογίας, των ψυχοκοινωνικών συσχετισμών, της κλινικής διαχείρισης και των μακροπρόθεσμων συνεπειών. Επιπρόσθετα, εξετάζεται ο ρόλος της αναγκαστικής νοσηλείας στην αντιμετώπιση του αυτοτραυματισμού, με έμφαση στην αποτελεσματικότητά της, τις ηθικές εκτιμήσεις και τον αντίκτυπο στις εμπειρίες και τα αποτελέσματα των ατόμων. Η ανασκόπηση υπογραμμίζει την πολύπλευρη φύση του αυτοτραυματισμού, υπογραμμίζοντας τη συσχέτισή του με ψυχιατρικές διαταραχές, ανεπιθύμητα συμβάντα ζωής και αυτοκτονικό ιδεασμό. Σημειώνονται αποκλίσεις στα ποσοστά επικράτησης του αυτοτραυματισμού σε διαφορετικούς πληθυσμούς και περιβάλλοντα, τονίζοντας την ανάγκη για τυποποιημένα εργαλεία αξιολόγησης και αυστηρές μεθοδολογικές προσεγγίσεις σε μελλοντικές έρευνες. Επιπλέον, η ανασκόπηση διευκρινίζει τις προκλήσεις που είναι εγγενείς στη διάγνωση και τη θεραπεία του αυτοτραυματισμού, συμπεριλαμβανομένης της έλλειψης συναίνεσης σχετικά με τον ορισμό, την ταξινόμηση και τις βέλτιστες στρατηγικές διαχείρισης. Μια κριτική ανάλυση της βιβλιογραφίας αποκαλύπτει ανάμεικτα ευρήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα της αναγκαστικής νοσηλείας στην πρόληψη του αυτοτραυματισμού και τη μείωση της αυτοκτονικής συμπεριφοράς. Ενώ ορισμένες μελέτες υποδηλώνουν ότι η ακούσια εισαγωγή μπορεί να οδηγήσει σε βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από τα συμπτώματα και αυξημένη πρόσβαση στη φροντίδα, άλλες εγείρουν ανησυχίες για τις πιθανές αρνητικές συνέπειές της, όπως στίγμα, τραύμα και αποδυνάμωση. Διερευνώνται οι ηθικές συνέπειες των καταναγκαστικών παρεμβάσεων στην περίθαλψη ψυχικής υγείας, με έμφαση στην εξισορρόπηση των αρχών της αυτονομίας, της ευεργεσίας και της μη κακοήθειας. Η ανασκόπηση εντοπίζει αρκετά κενά στην τρέχουσα έρευνα, συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης για διαχρονικές μελέτες που εξετάζουν τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα ατόμων που έχουν υποστεί αναγκαστική νοσηλεία για αυτοτραυματισμό. Επιπλέον, υπάρχει έλλειψη έρευνας που διερευνά τις προοπτικές των ατόμων με βιωμένη εμπειρία, καθώς και την αποτελεσματικότητα εναλλακτικών παρεμβάσεων, όπως η υποστήριξη που βασίζεται στην κοινότητα και οι πρωτοβουλίες από ομοτίμους. Υπό το φως αυτών των ευρημάτων, προτείνονται συστάσεις για μελλοντική έρευνα, δίνοντας έμφαση στη σημασία των διεπιστημονικών συνεργασιών, των διαχρονικών σχεδίων και των ποιοτικών μεθοδολογιών. Αντιμετωπίζοντας τα κενά και τις προκλήσεις που εντοπίστηκαν, οι ερευνητές μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη στρατηγικών που βασίζονται σε στοιχεία για την πρόληψη του αυτοτραυματισμού, τη μείωση της ανάγκης για καταναγκαστικές παρεμβάσεις και την προώθηση της φροντίδας προσανατολισμένης στην αποκατάσταση. Τελικά, αυτή η διατριβή υπογραμμίζει τη σημασία των ολιστικών, ανθρωποκεντρικών προσεγγίσεων για την αντιμετώπιση του αυτοτραυματισμού στο ευρύτερο πλαίσιο της φροντίδας ψυχικής υγείας.
description: This thesis explores the complex intersection of self-harm behaviors and forced hospitalization within the context of mental health care. Through a comprehensive review of the literature, key themes and findings regarding self-harm prevalence, risk factors, treatment approaches, and outcomes are synthesized. The review encompasses studies investigating various aspects of self-harm, including its epidemiology, psychosocial correlates, clinical management, and long-term consequences. Additionally, the role of forced hospitalization in addressing self-harm is examined, with a focus on its efficacy, ethical considerations, and impact on individuals' experiences and outcomes. The review highlights the multifaceted nature of self-harm, underscoring its association with psychiatric disorders, adverse life events, and suicidal ideation. Discrepancies in the prevalence rates of self-harm across different populations and settings are noted, emphasizing the need for standardized assessment tools and rigorous methodological approaches in future research. Moreover, the review elucidates the challenges inherent in diagnosing and treating self-harm, including the lack of consensus regarding its definition, classification, and optimal management strategies. A critical analysis of the literature reveals mixed findings regarding the effectiveness of forced hospitalization in preventing self-harm and reducing suicidal behavior. While some studies suggest that involuntary admission may lead to short-term symptom relief and increased access to care, others raise concerns about its potential negative consequences, such as stigma, trauma, and disempowerment. The ethical implications of coercive interventions in mental health care are explored, with a focus on balancing the principles of autonomy, beneficence, and nonmaleficence. The review identifies several gaps in current research, including the need for longitudinal studies examining the long-term outcomes of individuals who have experienced forced hospitalization for self-harm. Additionally, there is a paucity of research investigating the perspectives of individuals with lived experience, as well as the effectiveness of alternative interventions, such as community-based supports and peer-led initiatives. In light of these findings, recommendations for future research are proposed, emphasizing the importance of interdisciplinary collaborations, longitudinal designs, and qualitative methodologies. By addressing the identified gaps and challenges, researchers can contribute to the development of evidence-based strategies for preventing self-harm, reducing the need for coercive interventions, and promoting recovery-oriented care. Ultimately, this thesis underscores the importance of holistic, person-centered approaches to addressing self-harm within the broader context of mental health care.