Théodore de Banville, les Parnassiens grecs et la mythologie:
Creators: name: Κόκορα, Αννα Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Παρνασσισμός
Μυθολογία
Τεοντόρ ντε Μπανβίλ
Μαρκοράς
Ι.Μορέας
Theodore de Banville
Parnassisme
Mythology

description: O Τεοντόρ ντε Μπανβίλ (Étienne-Claude-Jean-Baptiste-Théodore-Faullain de Banville,14 Μαρτίου 1823, Μουλέν - 13 Μαρτίου 1891,Παρίσι) ήταν Γάλλος ρομαντικός ποιητής και μία από τις ηγετικές φυσιογνωμίες της σχολής των παρνασσιστών, με επίδραση στο κίνημα του συμβολισμού. Η πρώτη ποιητική συλλογή του εκδόθηκε το 1842, με τον τίτλο οι Καρυάτιδες Les Cariatides, ενώ η πιο γνωστή συλλογή ποιημάτων του είναι αυτή με τον τίτλο Φανταστικές Ωδές (Les Odes funambulesques,1857), έργο που εκθείασε ο Βίκτωρ Ουγκό. Όπως διαφαίνεται και από την Μικρή Πραγματεία για τη γαλλική ποίηση (Petit Traité de poésie française, 1872), ο Τεοντόρ ντε Μπανβίλ απέδιδε μεγάλη αξία στο ποιητικό μέτρο και θεωρούσε την ομοιοκαταληξία ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της ποίησης. Αξιοποίησε και εξερεύνησε παραμελημένες φόρμες, όπως τη μπαλάντα και το ροντό, που είχαν σχεδόν εγκαταλειφθεί από το 16ο αιώνα. Συνεργάστηκε επίσης με πολυάριθμα περιοδικά, γράφοντας κριτικές λογοτεχνίας, καθώς και για το θέατρο και τη μουσική. Με τα δυο του μεγάλα, προαναφερθέντα, έργα θα ασχοληθούμε και θα κατευθυνθούμε, μέσω της σκέψης και έκφρασης του ποιητή, στην άμεση σχέση της τέχνης του, καθώς και του ιδίου, με την Ελλάδα. Υπό αυτό το πρίσμα, παρουσιάζουμε πρώτα απ’όλα τις σχέσεις του Μπανβίλ και του Παρνασσισμού με την μυθολογία και την ελληνική παράδοση όπως επίσης και τον απόηχο και την αποδοχή αυτού του λογοτεχνικού κινήματος από τους σύγχρονούς του. Καθώς η Ελλάδα είναι το πρωταρχικό στοιχείο στην ποίηση του Παρνασσισμού, ήταν ενδιαφέρον λοιπόν να ερευνηθεί η ανταπόκριση και η επιρροή αυτού του κινήματος και στον ελλαδικό χώρο του 19ου αιώνα, αν αυτές υπήρχαν. Πράγματι αρκετοί Έλληνες ποιητές της εποχής επηρεάστηκαν από τον Παρνασσισμό και έγραψαν σύμφωνα με αυτόν. Το δόγμα ‘’η τέχνη για την τέχνη’’ βρήκε το απόλυτο ταίριασμα του και οι Έλληνες ποιητές το ακολούθησαν μιμητικά όταν στην υπόλοιπη Ευρώπη βρισκόταν στο τελείωμά του, το 1898. Ένας από τους πρωτεργάτες του υπήρξε ο Ιωάννης Γρυπάρης, ο οποίος και μας χάρισε ορισμένα από τα καλύτερα του ποιήματα. Από τους πρώτους συγγραφείς ήταν ο Καμπάς και ο Δροσίνης, ενώ ακολούθησαν ο Παλαμάς και ο Σικελιανός, όπως και ο Βάρναλης λίγο αργότερα. Ένας άλλος μεγάλος ποιητής ήταν ο Μαρκοράς και ο νεότερος ο Ι. Παπαδιαμαντόπουλος, γνωστός μετέπειτα στη Γαλλία ως Ι. Μορέας (J.Moreas). Αυτή η αμφίδρομη επιρροή των δυο πολιτισμών μας οδηγεί σε μια κοινή πηγή, αυτή της ελληνικής μυθολογίας. Αυτός και είναι ο λόγος όπου οδηγούμαστε στη μελέτη των μύθων και των προσώπων της ελληνικής αρχαιότητας, όπως ο μύθος του Ορφέα ή οι Καρυάτιδες και οι Μούσες, στα οποία ο Μπανβίλ δίνει ιδιαίτερη σημασία. Τέλος, προτείνεται η λογοτεχνική ανάλυση ενός από τα ποιήματα του Γάλλου λόγιου, Το Σάλτο του Τραμπολίνου (Le Saut du Tremlin) το τελευταίο από την συλλογή του Φανταστικές Ωδές, το οποίο και έλαβε πολλές κριτικές και αντιδράσεις αλλά και θεωρήθηκε ένα από τα καλύτερα δείγματα γραφής του ποιητή.
description: Theodore de Banville (Étienne-Claude-Jean-Baptiste-Théodore-Faullain de Banville, 14 March 1823, Moulin - March 13, 1891, Paris) was a French Romantic poet and one of the leading figures in the school of parnassists, a poetic school that will affect the movement of symbolism. His first poetry collection was published in 1842, and was called Les Cariatides, while his most famous collection of poems is titled Fantastic Odes (Les Odes funambulesques, 1857), and was praised by Victor Hugo. As one can see from the Little Treatise on French Poetry (Petit Traité de poésie française, 1872), Theodore de Banvil attached great value to the poetic meter; one also finds that rhyme is one of the most important elements of his poetry. De Banville used and explored neglected poetic forms such as ballad and Rhode, which were almost abandoned since the 16th century. He worked for numerous magazines, writing literature, theatrical and music reviews. With these two great works will address the direct relationship of the poet and his with Greece. In this light, we present Banville’s and Parnassisms relationships with Greek mythology and tradition. We will also explore the resonance and the acceptance of this literary movement by his contemporaries. Greece is a key element in the poetry of Parnassism and it is therefore interesting to investigate the existence, response and influence of this poetic movement at Greece in the 19th century. Indeed we will find that many Greek poets of the period were affected by Parnassism and wrote accordingly. The doctrine of ''art for art'' has found its ultimate match, and the Greek poets followed this trend when the rest of Europe started to abandon it. One of the pioneers was John Gryparis, who gave us some of his best poems. Among the first authors were Kambas and Drosinis, followed Palamas, Sikelianos and Varnalis shortly afterwards. Another great poet was Markoras and J. Papadiamantopoulos, later know in France as I Moreas (J. Moreas). This reciprocal influence of the two cultures leads as to a common source Greek mythology. That is the reason which led to the study of myths and figures of Greek antiquity, such as the myth of Orpheus or the Caryatids and the Muses, in which de Banville gives special importance. Finally, a literary analysis of one of de Banville’s poems, (Le Saut du Tremlin) is recommended. The poem is the last of his collection Fantastic Odes, which received many reviews and reactions, but is also considered one of the best writing samples of the poet.