Απιστία σε βάρος του Δημοσίου, των Ν.Π.Δ.Δ. και των Ο.Τ.Α. – Ζητήματα διαχρονικού δικαίου μετά τη θέση σε ισχύ του νέου ΠΚ (Ν. 4619/2019)
Creators: name: Καλαϊτζή, Ευανθία Αργυρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Απιστία
Δημόσια περιουσία
Παράβαση κανόνων επιμελούς διαχείρισης
Infidelity
Public property
Breach of rules of diligent management

description: Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ανάλυση της νομοτυπικής μορφής του άρ. 390 του νέου ΠΚ (Ν. 4619/2019), στο οποίο τυποποιείται το αδίκημα της απιστίας, όταν αυτό στρέφεται σε βάρος του Δημοσίου, των Ν.Π.Δ.Δ. και των Ο.Τ.Α., καθώς και να αναδειχθούν οι διαφοροποιήσεις σε σχέση με το προϊσχύσαν νομοθετικό καθεστώς, τα ερμηνευτικά προβλήματα που έλυσε αυθεντικά ο νομοθέτης και οι τυχόν νομοθετικές ελλείψεις ή αστοχίες που εξακολουθούν να υπάρχουν. Για να καταστεί αυτό δυνατό, η εργασία χωρίζεται σε τέσσερα μέρη. Στο πρώτο-εισαγωγικό μέρος εξετάζεται η νομιμοποίηση του νομοθέτη για παροχή αυξημένης ποινικής προστασίας της δημόσιας περιουσίας σε σχέση με την ιδιωτική και η έκταση αυτής και παράλληλα οριοθετείται η έννοια της δημόσιας περιουσίας στο πλαίσιο του ποινικού δικαίου στη διαχρονική της διάσταση, καθώς και η αλληλένδετη σχέση της με την αντίστοιχη ποινική έννοια του δημοσίου υπαλλήλου. Συγχρόνως, γίνεται συνοπτική διάκριση του διπόλου «κοινής» και «υπηρεσιακής» απιστίας που ίσχυε κατά το προϊσχύσαν νομοθετικό καθεστώς και προκάλεσε πλείστα ερμηνευτικά προβλήματα. Στο δεύτερο μέρος ακολουθεί μια περιεκτική παρουσίαση των κυριότερων ερμηνευτικών ζητημάτων που απασχόλησαν τη θεωρία και νομολογία αναφορικά με το αδίκημα της απιστίας σχετικά με την υπηρεσία, όπως τυποποιούνταν στο άρ. 256 του προϊσχύσαντος ΠΚ, σε συνδυασμό με τον Ν. 1608/1950. Στο τρίτο μέρος αναλύεται η νομοτυπική μορφή της απιστίας σε βάρος του Δημοσίου, των Ν.Π.Δ.Δ. και των Ο.Τ.Α., όπως τυποποιείται πλέον στο άρ. 390 του ισχύοντος ΠΚ, μετά την κατάργηση της «υπηρεσιακής» απιστίας και του προαναφερθέντος Ν. 1608/1950. Στο τέταρτο και τελευταίο μέρος επιχειρείται η αναζήτηση της ευμενέστερης, από άποψη διαχρονικού δικαίου, ποινικής μεταχείρισης του κατηγορουμένου περιπτωσιολογικά. Καταληκτικά, εξάγονται συμπεράσματα ως προς την ορθότητα των νομοθετικών αλλαγών και γίνονται προτάσεις προκειμένου να επιλυθούν νομοθετικά ενδεχόμενα σφάλματα ή αδυναμίες των διατάξεων του ισχύοντος ΠΚ που αφορούν στο υπό διερεύνηση αδίκημα
description: The aim of the present thesis is to analyse the legal form of art. 390 of new Greek Penal Code (Law 4619/2019), in which the crime of infidelity is standardised, particularly when it is committed against the State, the Public Entities and the Local Authorities, as well as to highlight the differences in relation to the previous legislative regime, the interpretive problems that have authentically been solved and to point out the legal deficiencies which may still exist. To make this possible, the thesis is divided into four parts. The first-introductory part examines the legitimacy of the provision of increased criminal protection of public property compared to private property and its extent, defines the concept of public property under criminal law over time, as well as its interrelated relationship with the corresponding criminal law concept of civil servant. At the same time, a brief distinction is made between the offenses of "common" infidelity and the infidelity in public service, as they were standartised during the previous legislative regime and caused many interpretive problems. The second part includes a presentation of the main interpretive issues that occupied the theory and jurisprudence regarding the crime of infidelity in public service, as standardised in art. 256 of the previous PC, in combination with Law 1608/1950. The third part analyses the legal form of infidelity to the detriment of the State, the Public Entities and the Local Authorities, as now standardised in art. 390 of the current PC, after the abolition of infidelity in public service and the aforementioned Law 1608/1950. In the fourth and last part, the thesis attempts to search for the most favorable criminal treatment of the accused in terms of timeless law. Finally, it draws a conclusion on the correctness of the legislative changes and makes suggestions in order any possible legal errors of the provisions of new PC concerning the offense under investigation to be resolved