Μηχανισμοί δράσης των στελεχιαίων προγονικών κυττάρων του Κεντρικού Νευρικού συστήματος μετά από μεταμόσχευση τους στο μοντέλο της Πειραματικής Αυτοάνοσης Εγκεφαλομυελίτιδας:
Creators: name: Ραβανίδης, Στυλιανός Αθανασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2009
Subjects: Πολλαπλή Σκλήρυνση
Πειραματική Αυτοάνοση Εγκεφαλομυελίτιδα
Στελεχιαία προγονικά κύτταρα του ΚΝΣ
Multiple sclerosis
Experimental Autoimmune Encephalomyelitis
Neural Precursor cells (CNS)

description: Η Πολλαπλή σκλήρυνση (ΠΣ) είναι μια από τις πιο συχνές (αν όχι η πιο συχνή) ασθένειες του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ). Κυρίως εμφανίζεται μεταξύ των ηλικιών 20 με 40. Η ΠΣ χαρακτηρίζεται από φλεγμονώδεις διηθήσεις στη λευκή ουσία του ΚΝΣ, οι οποίες αποτελούνται κυρίως από ενεργοποιημένα έναντι αντιγόνων της μυελίνης λεμφοκύτταρα τα οποία έχουν περάσει μέσω του αιματοεγκεφαλικού φραγμού, ενεργοποιημένα μακροφάγα κα. Η φλεγμονή έχει ως αποτέλεσμα την απομυελίνωση και την αξονοπάθεια. Τα στελεχιαία προγονικά κύτταρα (ΣΠΚ) του ΚΝΣ, αποτελούν πηγή πολυδύναμων κυττάρων που διαφοροποιούνται προς νευρικές κυτταρικές σειρές, ως απόκριση τραυματισμού του ιστού ή αναπτυξιακών αναγκών. Η μεταμόσχευση αυτών των κυττάρων στο πειραματικό μοντέλο της Πειραματικής Αυτοάνοσης Εγκεφαλομυελίτιδας (ΠΑΕ), βελτιώνει την κλινική και την παθολογική εικόνα των πειραματοζώων. Ωστόσο ο μηχανισμός δράσης τους δεν είναι πλήρως κατανοητός. Στην παρούσα μελέτη χρησιμοποιήθηκαν 4 ομάδες πειραματοζώων, για να εξετασθεί ο μηχανισμός ανοσορύθμισης των ΣΠΚ στην ΠΑΕ. Η πρώτη ομάδα ήταν η πρωτότυπη ΠΑΕ, η οποία χρησίμευσε ως ομάδα ελέγχου. Στην δεύτερη ομάδα μεταμοσχεύθηκαν ζωντανά ΣΠΚ, ενώ στην τρίτη μεταμοσχεύθηκαν λυμμένα ΣΠΚ διαλυμένα σε IFA (Incomplete Freund’s Adjuvant). Η τέταρτη ομάδα δέχθηκε μόνο IFA, ουσία η οποία βοηθάει στην αντιγονοπαρουσίαση των δομών που είναι διαλυμένες σε αυτό, και χρησίμευσε ως ομάδα ελέγχου για την ομάδα με χορήγηση νεκρών ΣΠΚ. Παρατηρήθηκε ότι τα πειραματόζωα που δέχθηκαν IFA είχαν όμοια βελτίωση στην κλινική και παθολογοανατομική εικόνα, με τα ζώα στα οποία μεταμοσχεύθηκαν τα ζωντανά ΣΠΚ. Ωστόσο, το καινοτόμο εύρημα της παρούσης μελέτης ήταν ότι τα νεκρά ΣΠΚ, αποκατέστησαν σχεδόν πλήρως την κλινική και παθολογοανατομική εικόνα, καθώς και τον χημειοτακτισμό των περιφερικών λεμφοκυττάρων προς το ΚΝΣ. Η διαφορά των νεκρών ΣΠΚ με τα ζωντανά, είναι ότι παρουσιάζονται στο ανοσοποιητικό σύστημα του πειραματοζώου στο οποίο μεταμοσχεύονται, με αντιγόνα που έχουν εσωτερικά, και όχι μόνο αυτά της κυτταρικής επιφανείας. H πιθανότητα η ανοσιακή απάντηση του δέκτου σε αντιγόνα των ΣΚΠ να αποτελεί τουλάχιστον μέρος του ή των μηχανισμών δράσης τους στην αποκατάσταση της αυτοάνοσης απομυελίνωσης δεν μπορεί να αποκλειστεί και χρήζει περαιτέρω έρευνας.
description: Multiple sclerosis (MS) is one of the most frequent diseases of Central Nervous system (CNS) particularly affecting adults between 20 and 40 years old. MS is characterized by inflammatory infiltrates of anti-myelin activated lymphocytes which have crossed the blood-brain barrier in CNS parenchyma, as well as macrophages etc. Inflammation leads to demyelination of axons, and subsequently axonal loss. Neural precursor cells (NPCs) located in CNS, are a group of multipotent stem cells which differentiate towards neural cell lines, as a response to a tissue injury or developmental needs. Transplantation of these cells in the murine experimental model of autoimmune encephalomyelitis (EAE), ameliorates the clinical symptoms and pathological outcome of animals. However the exact mechanism of action of these cells is not completely understood. Herein, 4 groups of animals were used to study the immunoregulatory mechanism of action of transplanted NPCs in EAE. The first group was classical EAE, which served as control group. In animals of the second group, alive NPCs were transplanted, whereas in the third one dead lysed NPCs were transplanted. Dead NPCs were emulsified in IFA (Incomplete Freund’s Adjuvant). The fourth group included animals immunized only with IFA, a solution which aids in the presentation of antigens. This group served as control corresponding to the one with dead NPCs transplantation. Mice immunized only with IFA exhibited amelioration in clinical symptoms and CNS pathology, similar to that observed in the group of alive NPCs. However, the most impressive finding was that dead NPCs, almost abolished any clinical sign of EAE , as well as demyelination in the CNS. The same trend was observed also in chemoattraction of peripheral lymphocytes into the CNS. The difference between dead and alive NPCs, is that in the first case antigens of both the cell membrane and the inner cell are exposed to the immune system of the host. The possibility that host immune reactions against transplanted NPCs may be at least part of their mechanism of action(s) in the down regulation of autoimmune demyelination may not be ruled out and needs further investigation.