Η γραφή και το κελί. Κείμενα πολιτικών κρατουμένων (1950-1974)
Creators: name: Σερβίνη, Αναστασία Βασιλείου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: φυλακή
φυλακισμένος συγγραφέας
πολιτικός κρατούμενος
Ελλη Παππά
Νίκος Μπελογιάννης
Παύλος Ζάννας
Δημήτρης Μαρωνίτης
Σπύρος Πλασκοβίτης
Ρένα Χατζηδάκη
prison and writing
political prisoner
Elli Pappa
Nikos Beloyiannis
Pavlos Zannas
Dimitris Maronitis
Spyros Plaskovitis
Rena Hatzidaki

description: Η παρούσα μελέτη έχει ως αντικείμενο την προσέγγιση κειμένων πολιτικών κρατουμένων που δημιουργήθηκαν σε συνθήκες εγκλεισμού μέσα στο χρονικό πλαίσιο που ορίζεται από την έναρξη της μετεμφυλιακής περιόδου ως τη λήξη της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών (1950-1974). Οι δημιουργοί που εξετάζονται είναι οι: Έλλη Παππά, Νίκος Μπελογιάννης, Παύλος Ζάννας, Δημήτρης Μαρωνίτης, Σπύρος Πλασκοβίτης και Ρένα Χατζηδάκη. Στόχος της εργασίας είναι να αναδείξει τις λειτουργίες της γραφής στα κείμενα έγκλειστων δημιουργών, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην αποτύπωση του χώρου και στη «διαμόρφωση» ενός πλαισίου όπου το άτομο έχει μερικώς τη δυνατότητα του αυτοκαθορισμού. Με τη μελέτη αυτή επιχειρήθηκε να διερευνηθεί πώς αποτυπώνεται το βίωμα της φυλακής στη γραφή και γιατί καταφεύγει εκεί ο έγκλειστος συγγραφέας. Πίσω από την αιτιολογική σχέση μεταξύ εγκλεισμού και γραφής αναζητήθηκαν οι ρόλοι που αυτή υποκαθιστά, καθώς και οι τρόποι αξιοποίησης του κειμένου της φυλακής, τόσο κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού όσο και μετά την άρση του. Ειδικότερα, μελετήσαμε την αλληλεπίδραση ανάμεσα στον κλειστό χώρο, τον ακινητοποιημένο χρόνο και το έγκλειστο υποκείμενο και τις επιπτώσεις στο σώμα, ανθρώπινο και κειμενικό. Παράλληλα, διερευνήσαμε τη δυναμική της γραφής, της ανάγνωσης και εν γένει της γλώσσας ως μέσου ανάδυσης της υποκειμενικότητας του πολιτικού κρατουμένου. Διαπιστώθηκε η λειτουργία της φυλακής ως μεταιχμιακού χώρου τον οποίο ο έγκλειστος έχει τη δυνατότητα να υπερβεί, υιοθετώντας τον ρόλο του δημιουργού και μέσω αυτού καλύπτοντας άλλους ρόλους, όπως του συντρόφου, του αγωνιστή, του γονέα και του διανοούμενου. Υπό αυτό το πρίσμα το κείμενο της φυλακής αναδείχθηκε ως μέσο διεξόδου και αντίστασης
description: The aim of the present study is to approach written work produced in prison by political prisoners from the end of the Greek Civil War to the end of the Dictatorship of the Colonels (1950-1974). The authors examined are: Elli Pappa, Nikos Beloyiannis, Pavlos Zannas, Dimitris Maronitis, Spyros Plaskovitis and Rena Hatzidaki. The essay highlights the functions of writing concerning the detained author, focusing on the representation of space (prison area) and the shaping of a framework where the individual has the possibility of self-determination. It also attempts to investigate how prison is depicted in writing and under what circumstances the secluded individual turns to it. Following the causal relationship between imprisonment and writing, we look for the roles substituted by the text, as well as the ways in which texts can be exploited during and after confinement. More specifically, we investigate the interaction between closed space, immobilized time and the individual, as well as the effects on the body, both human and textual. Furthermore, our study explores the dynamics of writing, reading and language as a means of emerging the subjectivity of the political prisoner. The individual “escapes” from the cell taking on the role of the author and thereby covering other roles, such as the partner, the rebel, the parent and the intellectual. In this light the text of the prison has emerged as a recourse and a means of resistance