Η απόδειξη της εξάρτησης: Η αποδεικτική ισχύς της πραγματογνωμοσύνης και τα ευεργετικά μέτρα στις υποθέσεις ναρκωτικών
Creators: name: Σκάρα Θεοδώρα, Αναστασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Εξάρτηση
Πραγματογνωμοσύνη
Αποδεικτική ισχύς
Dependency
Expertise
Probative power

description: Η παρούσα διπλωματική εργασία θίγει το ιδιαίτερα δυσχερές , αλλά και ουσιαστικό για τον κατηγορούμενο θέμα της απόδειξης της εξάρτησής του από ναρκωτικές ουσίες , με βάση το οποίο το δικαστήριο θα αποφασίσει την ποινική του μεταχείριση. Αρχικά, επιχειρείται μια ιστορική αναδρομή στα προγενέστερα νομοθετήματα καθώς η διαχρονικότητα του φαινομένου των ναρκωτικών οδήγησε στην υιοθέτηση εκ μέρους του Έλληνα νομοθέτη μιας πολιτικής ποινικοκατασταλτικής αντιμετώπισής του, η οποία έχει υλοποιηθεί στο πέρας του χρόνου μέσα από πληθώρα ειδικών ποινικών νόμων και κανονιστικών διατάξεων, για να φτάσουμε στην τελευταία και καίριας σημασίας τροποποίηση που επήλθε με τον νεοπαγή νόμο 4523/2018. Παρουσιάζονται λεπτομερώς η έννοια και τα είδη της εξάρτησης από ναρκωτικές ουσίες, καθώς και η διάγνωση της εξάρτησης με τα προβλεπόμενα διαγνωστικά κριτήρια και αποδεικτικά μέσα τα οποία έχουν πλέον με το Ν. 4139/2013 ισάξια βαρύτητα με την πραγματογνωμοσύνη, και ως εκ τούτου θα πρέπει να συνεκτιμώνται αιτιολογημένα από το δικαστήριο για τη διάγνωση της εξάρτησης του κατηγορουμένου. Εν συνεχεία, γίνεται αναφορά στον κρίσιμο χρόνο συνδρομής της εξάρτησης και στην ιδιαίτερη ποινική μεταχείριση των εξαρτημένων παραβατών. Καταγράφονται η έννοια της πραγματογνωμοσύνης, το περιεχόμενό της, ο ρόλος και το έργο του πραγματογνώμονα καθώς και ο χρόνος και τόπος διεξαγωγής της. Φυσικά δε θα μπορούσε να παραλειφθεί η αναφορά στο κρίσιμο και ιδιαίτερα καίριο ζήτημα που ακόμη και σήμερα απασχολεί ως προς την πραγματογνωμοσύνη, και αφορά στη δεσμευτικότητά της για την κρίση του δικαστηρίου καθώς αποτελεί ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο. Επιπρόσθετα, θίγονται ο ποινικός χαρακτήρας των πράξεων του εξαρτημένου δράστη, καθώς και ειδικά ζητήματα συρροής εγκλημάτων που μπορεί να προκύψουν κατά την εφαρμογή του άρθρου 30 Ν.4139/2013. Στο δεύτερο τμήμα της εργασίας δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στα εναλλακτικά – ευεργετικά μέτρα για τους εξαρτημένους, των ρυθμίσεων δηλαδή που περιέχουν τα άρθρα 31 έως 35 του Ν.4139/2013, με ειδική αναφορά στα κατ’ ιδίαν ευεργετικά μέτρα του άρθρου 32 παρ.1 , αλλά και στο τεκμήριο του άρθρου 33 παρ.2 του Ν.4139/2013. Τέλος, συνάγονται κρίσιμα και ουσιώδη συμπεράσματα που καταδεικνύουν ότι με τον Ν.4139/2013 επήλθε ένας εξορθολογισμός στην ποινική καταστολή των ναρκωτικών, ιδίως σχετικά με την ποινική αντιμετώπιση των εξαρτημένων ατόμων, η οποία είναι σαφώς επιεικέστερη σε σύγκριση με προηγούμενες νομοθεσίες, έχοντας έναν ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα στην αντιμετώπισή του. Η βαρύτητα που δόθηκε στις διατάξεις για τους εξαρτημένους δράστες, φανερώνει ακριβώς αυτή τη βούληση και τον προβληματισμό του νομοθέτη. Με δεδομένο λοιπόν ότι ο χαρακτηρισμός του δράστη ως εξαρτημένου έχει ως συνέπεια την επιεικέστερη αντιμετώπισή του από το νόμο, υποστηρίζεται ότι θα πρέπει να υπάρχει δυνατότητα απόδειξης του ισχυρισμού της εξάρτησης με όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία πρέπει να συνεκτιμώνται ισάξια.
description: This dissertation addresses the particularly difficult , but also essential , issue for the accused of proving his dependence on drugs , on the basis of which the court will decide his criminal treatment. Initially, a historical look back at the earlier legislation is being attempted as the timelessness of the drug phenomenon has led to the adoption by the Greek legislator of a policy of criminal protection, which has been implemented at the end of the year through a multitude of specific criminal laws and regulations, in order to arrive at the last and crucial amendment made by the new law 4523/2018. Detailed details of the concept and types of drug dependence, as well as the diagnosis of dependence with the prescribed diagnostic criteria and evidence which now have with Law 4139/2013 equal weight to the expert opinion, and should therefore should be considered justified by the court for the diagnosis of the accused's dependence. Reference is then made to the crucial time of assistance of dependency and to the particular criminal treatment of dependent offenders. The concept of expertise, its content, the role and work of the expert and the time and place of its conduct shall be recorded. Of course, reference to the crucial and particularly crucial issue which still concerns the expert opinion, and concerns its binding judgment of the court, could not be omitted, as it is a particular means of proof. In addition, the criminal nature of the acts of the dependent offender, as well as specific issues of influx of crimes that may arise in the application of Article 30 Law 4139/2013, are affected. The second part of the work places particular emphasis on alternative – beneficial measures for addicts, i.e. the arrangements contained in Articles 31 to 35 of Law 4139/2013, with specific reference to the individual beneficial measures referred to in Article 32(1) , but also to the presumption of Article 33(2) of Law 4139/2013. Finally, crucial and essential conclusions are drawn which show that Law 4139/2013 has rationalised the criminal repression of drugs, in particular with regard to the criminal treatment of dependent persons, which is clearly more specific than previous legislations, having a human-centred character in dealing with it. The weight given to the provisions on dependent offenders shows precisely this will and concern of the legislator. Given, therefore, that the classification of the offender as an addict results in his more extensive treatment by law, it is argued that it should be possible to prove the claim of dependence with all the means of proof to be accounted for equally.
description: Σε συνεργασία με: Πανεπιστήμιο Λευκωσίας (Κύπρος)