Η ψυχολογική κατάρρευση στην αντισφαίριση
Creators: name: Παυλίδου, Μαρία Α.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2008
Subjects: Ψυχολογική κατάρρευση
Απόδοση υπό πίεση
Τρόποι αντιμετώπισης άγχους
Ψυχολογική εξάσκηση
Choking
Performance under pressure
Coping skills
Psychological training

description: Ο σκοπός της έρευνας ήταν διπλός, αφενός μεν να εξετάσει την επίδραση της αυξημένης ψυχολογικής επιβάρυνσης από την παρουσία κοινού και την ταυτόχρονη βιντεοσκόπηση, στην απόδοση των αθλητών σε μια εμπεδωμένη δραστηριότητα στο άθλημα της αντισφαίρισης και αφετέρου δε να μελετήσει την επίδραση ενός ολοκληρωμένου ψυχολογικού προγράμματος στην απόδοση των αθλητών αντισφαίρισης σε συνθήκες πίεσης, στη χρήση των τρόπων αντιμετώπισης του άγχους, στην αυτοπεποίθηση και γενικά στην πρόληψη του φαινομένου της ψυχολογικής κατάρρευσης. Προκειμένου να γίνει μία αναλυτική διερεύνηση των παραπάνω μεταβλητών η παρούσα διατριβή χωρίστηκε σε δύο επιμέρους μελέτες. Στην πρώτη έρευνα πήραν μέρος ογδόντα εννιά αθλητές και εξήντα φοιτητές του Τ.Ε.Φ.Α.Α Θεσσαλονίκης, καθώς και άτομα τα οποία ασχολούνται με την αντισφαίριση για διασκέδαση. Το δείγμα υποβλήθηκε σε μια δοκιμασία του σερβίς σε δύο διαφορετικές καταστάσεις, η πρώτη χωρίς την παρουσία κοινού και της βιντεοκάμερας και η δεύτερη με την παρουσία κοινού και την ταυτόχρονη βιντεοσκόπηση της δραστηριότητας. Η δοκιμασία περιλάμβανε την εκτέλεση τριάντα σερβίς, δεκαπέντε σε κάθε πλευρά. Μετά την ολοκλήρωσή τους, καταγραφόταν η συνολική βαθμολογία του κάθε δοκιμαζομένου. Ως ψυχολογική κατάρρευση ορίστηκε η μείωση της απόδοσης μεταξύ των δύο μετρήσεων.Οι δευτερεύοντες σκοποί της έρευνας περιελάμβαναν τη μελέτη της αυτοσυνειδησίας, του άγχους και της αυτοπεποίθησης και τη σχέση τους με την απόδοση σε καταστάσεις υψηλής ψυχολογικής επιβάρυνσης. Τέλος, ελέχθησαν οι διαφορές μεταξύ αθλητών και ερασιτεχνών, καθώς και αθλητών και αθλητριών.Τα αποτελέσματα της πρώτης έρευνας επιβεβαίωσαν την υπόθεση ότι η παρουσία κοινού και η βιντεοσκόπηση οδηγούν σε μείωση της απόδοσης. Η αυξημένη πίεση, επίσης, οδήγησε σε αύξηση του σωματικού και του γνωστικού άγχους, καθώς και σε μείωση της αυτοπεποίθησης. Επιπλέον, βρέθηκε ότι τα άτομα με υψηλή κοινωνική ανησυχία επηρεάζονται περισσότερο από το κοινό και την κάμερα, ενώ κάτι τέτοιο δεν αποδείχθηκε για τα άτομα με υψηλή ιδιωτική και κοινωνική αυτοσυνειδησία. Όσον αφορά στη σχέση αυτοσυνειδησίας και άγχους, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι μόνοι προβλεπτικοί παράγοντες του σωματικού άγχους, της ανησυχίας και της απόσπασης προσοχής ήταν η κοινωνική αυτοσυνειδησία και η κοινωνική ανησυχία και όχι η ιδιωτική αυτοσυνειδησία.Παρόλο που ο συνδυασμός των μεταβλητών γνωστικού και σωματικού άγχους προέβλεψε σημαντικά την αλλαγή της απόδοσης (R=14.8%) καμία μεταβλητή δεν ξεπέρασε τα επίπεδα στατιστικής σημαντικότητας. Τα άτομα με υψηλή αυτοπεποίθηση παρουσίασαν μικρότερη μείωση στην απόδοσή τους, κατά τη δεύτερη μέτρηση. Τέλος, οι αθλητές παρουσίασαν μεγαλύτερη μείωση της απόδοσής τους μεταξύ των δύο μετρήσεων σε σχέση με τους ερασιτέχνες, ενώ δε βρέθηκαν διαφορές μεταξύ των αθλητριών και των αθλητών ως προς την απόδοση και ως προς το αντιλαμβανόμενο γνωστικό και σωματικό άγχος. Στη δεύτερη μελέτη το δείγμα ήταν είκοσι τρεις αθλητές του Ομίλου Αντισφαίρισης Ηρακλείου, οι οποίοι αποτέλεσαν την πειραματική ομάδα και είκοσι επτά αθλητές από τους ομίλους της Θεσσαλονίκης και της Καλαμαριάς, που αποτέλεσαν την ομάδα έλεγχου. Το δείγμα εκτέλεσε μια πολύπλοκη άσκηση, η οποία ήταν προσομοίωση ενός κρίσιμου πόντου, κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, με παρουσία κοινού και κάμερας. Μετά την ολοκλήρωσή της, καταγραφόταν η συνολική βαθμολογία του κάθε αθλητή. Ακολούθησε η ψυχολογική παρέμβαση για την πειραματική ομάδα, διάρκειας 9 εβδομάδων, ενώ η ομάδα έλεγχου συνέχισε τις προπονήσεις χωρίς καμία παρέμβαση. Μετά το τέλος των εννέα εβδομάδων και οι δύο ομάδες επανεξετάστηκαν στην ίδια δοκιμασία. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η πειραματική ομάδα παρουσίασε σημαντική αύξηση στην απόδοση μετά το τέλος της παρέμβασης, κάτι το οποίο αποδεικνύει την επιτυχία του προγράμματος. Όσον αφορά στο γνωστικό και σωματικό άγχος η πειραματική ομάδα θεώρησε την ύπαρξη του άγχους ως δομικό και λειτουργικό στοιχείο για την απόδοσή τους. Επίσης, παρουσιάστηκε αύξηση στα επίπεδα της αυτοπεποίθησης της πειραματικής ομάδας. Παρόλα αυτά, η αυτοπεποίθηση (ένταση και κατεύθυνση) δεν αποτέλεσε προβλεπτικό παράγοντα της απόδοσης, κάτι που επιβεβαιώνει την απουσία σημαντικής συνάφειας μεταξύ αυτοπεποίθησης και απόδοσης. Αναφορικά με το άγχος και τη χρήση των τρόπων αντιμετώπισης του βρέθηκε ότι η αποφυγή προέβλεπε ποιο συστηματικά το γνωστικό άγχος ενώ η προσέγγιση το σωματικό. Η πειραματική ομάδα παρουσίασε αύξηση στη χρήση του τρόπου προσέγγισης αλλά οι αθλητές που τον χρησιμοποίησαν οδηγήθηκαν σε μείωση της απόδοσης. Η χρήση του αυτοδιαλόγου ήταν ιδιαίτερα αυξημένη στην πειραματική ομάδα, κάτι που υποδηλώνει τη συνεισφορά του στην αύξηση της απόδοσης. Τέλος, ελέχθησαν οι σχέσεις μεταξύ των τρόπων αντιμετώπισης του άγχους και της ομάδας, της ηλικίας και του φύλου, αλλά δε βρέθηκε καμία αλληλεπίδραση.
description: The purpose of the study was twofold, first to investigate the effect of pressure, using the presence of audience and the simultaneous videotaping, on the athletes’ performance in a well-learned activity in tennis and then to investigate the effect of a complete psychological program in performance under pressure, in the use of coping skills, in self-esteem and in the prevention of choking in general. In order to thorough investigate the above mentioned the thesis was divided in two separate studies. Eighty-nine athletes and sixty students from the Department of Physical Education in Thessaloniki, as well as recreational tennis players participated in the first study. The participants performed serves under two different conditions, the first without the presence of an audience and the camera and the second with audience and the videotaping of the activity. The study included thirty serves, fifteen in each side and, after their completion, the total score from each participant was recorded. Choking was considered as the decrease in performance between the two measurements.The secondary purposes of the study were the investigation of self-consciousness, anxiety and self-esteem and their relationship with performance under pressure. Finally, the differences between athletes and recreational tennis players, as well as male and female athletes were examined.Results from the first study confirmed the hypothesis that the presence of the audience and the camera leads to performance reduction. The audience and the camera’s presence also caused an increase in both somatic and cognitive anxiety as well as a decrease in self-esteem. In addition, the study showed that people high in social worry are more influenced by the presence of the audience and the camera, while people high in both private and public self-consciousness aren’t. As far as self-consciousness and anxiety are concerned, the results showed that the only predictors of somatic anxiety, worry, and attention disruption were public self-consciousness and social worry but not private self-consciousness. Even though the combination of cognitive and somatic anxiety predicted the change in performance, none of the variables were statistically significant. People with high self-esteem had less reduction in their performance in their second measurement. Finally, the athletes had bigger decrease in performance between the two measurements compared to the recreational tennis players, while no differences were found between male and female athletes in both performance and perceived cognitive and somatic anxiety.The sample of the second study consisted of twenty-three athletes from Heraklio’s tennis club, constituted the experimental group and twenty-seven athletes from Thessaloniki and Kalamaria’s tennis clubs the control group, took part in the study. The sample executed a complicated exercise which was a point simulation with the presence of an audience and a camera. After the completion of the drill each person’s performance was recorded. The experimental group followed a nine-week psychological intervention, while the control group continued its normal daily routine. After the end of the nine-week period the sample was re-examined.The results showed that the experimental group had an increased in performance after the intervention, which proves the success of the program. As far as the cognitive and somatic anxiety are concerned, the experimental group showed that both cognitive and somatic anxiety were productive aspects of performance. Even though there was an increase in self-esteem in the experimental group, self-esteem itself couldn’t predict performance something that proves the absence of correlation between self-esteem and performance.It was, also, found that the avoidance coping skill was the one that predicted cognitive anxiety better, while the approach coping skill led to an increase in somatic anxiety. Even though, there was an increase in the use of the approach mechanism by the experimental group, the players who used it showed a decrease in their performance. Finally, the relationships between coping skills, group (experimental vs. control), age, and gender were examined but no interactions were found.