title: Πολιτισμική Γεωγραφία του Ορεινού Χώρου και Τάσεις στη Διαχείριση της Πολιτισμικής Κληρονομιάς
titleType: AlternativeTitle
Creators: name: Gkiatas, Aristoteles Th.
Publisher: name: National Technological University of Athens
Year: 2011
Subjects: Πολιτισμική γεωγραφία
Τοπίο
Διαχείριση κληρονομίας
Ορεινή Αρκαδία
Παραδοσιακή αρχιτεκτονική
Cultural geography
Landscape
Heritage management
Mountainous arcadia
Vernacular architecture

description: 319 σ.
description: Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Διεπιστημονικό-Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (Δ.Π.Μ.Σ.) "Περιβάλλον &amp; Ανάπτυξη"
description: 2η Κατεύθυνση Σπουδών "Περιβάλλον και Ανάπτυξη Ορεινών Περιοχών"
description: Σκοπός της εισήγησης είναι η διερεύνηση της πολιτισμικής συγκρότησης του ορεινού χώρου και της πολιτισμικής του ταυτότητας μέσα από την εξέταση της γεωγραφίας τρόπων ζωής, σκέψης και έκφρασης. Αναλύονται οι έννοιες του πολιτισμού και της κουλτούρας, οι έννοιες του πολιτισμικού και του πολιτιστικού, όπως έχουν χρησιμοποιηθεί στη γεωγραφική επιστήμη και σε συνάρτηση με ευρύτερες μεθοδολογικές προσεγγίσεις και εφαρμοσμένες γεωγραφικές αναλύσεις. Η επιστήμη της Γεωγραφίας, σε πολλές από τις πρώιμες φάσεις της σύγχρονης εξέλιξής της αναζήτησε τη θεμελίωσή της στη σχέση κοινωνίας-πολιτισμού-περιβάλλοντος, ενώ η Ανθρωπιστική Γεωγραφία συνέδεσε περισσότερο τη Γεωγραφία με τον πολιτισμό ως τέχνη, λογοτεχνία και πρόσληψη του γεωγραφικού περιβάλλοντος στο επίπεδο των εμπειριών του απλού ανθρώπου. Η χρήση της λέξης «πολιτισμός» είναι βέβαια πολύσημη. Παραπέμπει (α) στα ιστορικώς αναγνωρισμένα κέντρα συσσώρευσης πλούτου και συγκέντρωσης δύναμης, που μας κληροδότησαν πολιτισμικά αγαθά και πρόβαλαν αντίστοιχες αξίες. Ανθρωπολογικά (β) υπονοεί και κάθε μορφής «κουλτούρα» προσαρμογής και επιβίωσης στα πλαίσια του συνολικού γεωγραφικού περιβάλλοντος και των πολυάριθμών επεμβάσεων του ανθρώπου σε αυτό, ενώ (γ) η έννοια του πολιτισμού ως μορφή διαχείρισης του ελεύθερου χρόνου, είναι υπερβολικά διαδεδομένη. Επιχειρείται μια ανίχνευση των διακριτικών γνωρισμάτων του ορεινού πολιτισμικού συστήματος και εκτιμάται, με θεωρητικά κριτήρια, η δυναμική του στην προοπτική του μέλλοντος. Το πολιτισμικό τοπίο υφίσταται ως μέθοδος αντίληψης μέσω πολύπλοκων διεργασιών που αφορούν το πραγματικό, το αντιληπτό και το συμβολικού του ανθρώπινου, ατομικού και ομαδικού συλλογισμού παρά ως μια απλή εικόνα ή πραγματική μορφή. Σε γενικές γραμμές θα εξεταστούν γεωγραφικές θεωρήσεις ανθρώπινων τρόπων ζωής, σκέψης και δημιουργίας στο χωρο-χρόνο, αναλυτικά και συνθετικά, συνυφαίνοντας διάφορες πτυχές της ανθρώπινης κοινωνίας (φιλοσοφική, πολιτικο-οικονομική, κοινωνική, περιβαλλοντική, ιστορική). Βασικές γεωγραφικές έννοιες, όπως του χώρου, του τόπου, της περιοχής και της ταυτότητας των ορεινών περιοχών, όπως αυτές διαρθρώνονται και μεταβάλλονται σε συνάρτηση με το πολιτισμικό τους σύστημα στα πλαίσια της διαχρονικής σχέσης του ανθρώπου με το συνολικό του περιβάλλον. Συστήματα συμβολισμού, έκφρασης και αξιολόγησης (όπως γλώσσα, θρησκεία, εθνότητα, παράδοση κλπ.) και η διαφοροποίηση τους στον ελληνικό ορεινό χώρο και σε ιστορικο-κοινωνικά πλαίσια. Με τη λογική αυτή, ο πολιτισμός και τα προϊόντα του εγγράφονται σε ένα ευρύ πλαίσιο, ως αποτελέσματα της ανθρώπινης δράσης και παρέμβασης. Η εισήγηση παρουσιάζει έρευνα πεδίου η οποία επικεντρώνεται στην ειδικότερη απογραφή και αντίληψη του «πολιτισμικού» στον ορεινό χώρο της Αρκαδίας, ώστε να οδηγήσει σε επιτυχή διαχείριση των στοιχείων του. Καθώς τα νέα κοινωνικά δεδομένα επηρεάζουν τις διαμορφώσεις του ορεινού χώρου και τις σημασίες του, γνωρίζουμε ωστόσο ότι οι διαφορές ανάμεσά μας έγκεινται στην ερμηνεία του και εξ αυτού την προτεινόμενη παρέμβαση. Επιχειρείται η προσέγγιση του ζητήματος της διάσωσης και της ανάδειξης της πολιτισμικής πραγματικότητας του ορεινού χώρου που μελετάται.
description: This research focuses on the cultural formation and identity of the contemporary mountainous Arcadian space though the analysis and «reading» of the landscape. It is an effort aspiring to the perception and evaluation of cultural landscape, as the background for the daily social activity. It also serves as a symbolic frame, an infrastructure for the imaginary, as the complex result of natural and human activity that can be perceived through conscious and unconscious processes. Unfortunately, for the purpose of research, it is inevitable to distinguish between the terms of culture and civilization, civilization and cultural, as these have been used in the geographic science and in connection with wider theoretical and practical analysis. Briefly, what will be explored are the geographic theories of human way of life, thought and expression in the space-time, both analytically and synthetically, interweaving various aspects of human society (philosophical, politico-economic, social, environmental, historical). Basic geographic terms will be examined such as space, place, region and identity as these are structured and altered in their cultural system in the context of the long-lasting relationship of man and his surroundings. Systems of symbolism, expression and evaluation and their differentiation in the particular mountainous space and historic-social frames will be analyzed. In situ research with direct observation is the method that is followed in the present study. The need to collect data that concerns the comprehension of local societies and their interaction with exterior centers of any form is essential. Particularly, since the aim is an approach of the object of study that investigates not only all the levels of a social organization (economic, social relations, ideology etc.), but their interconnection too, including all this system in a wider social, economic and cultural operational framework, intensive and extensive in situ research has to be conducted. This research is not limited by simple visits, but is also reinforced by participative observation, making possible the experience of situations from the inside. This of course means staying in the villages of research, to more directly observe the facts and phenomena when they occur in a natural way. Thus, it can be said that the space-social reformation, after the forewarned «end of villagers» at the end of 1960’s in Western Europe, is now a «revived mountainous landscape» (Kayser 1967). As it is characteristically referred by the geographers Cloke and Milbourne (1992), there is not a single mountainous place, but rather a pleiad of social spaces shingling in the same geographic region. The significant focal point that arises is the way that mountainous space and landscape can be perceived as a concept and a meaning. The first ascertainments indicate a divergence between regional institutions and local societies regarding the developmental practice and interests. This divergence is not only pertained by the way of «perception and comprehension», or the obvious and apparent thoughts that usually occur while examining the concept of mountainous space, but also by the potential image adopted. This image, which is neither confessed nor conceived, defines any human activity. A difference focused on diverse conceptions concerning «spatial», «local» and «mountainous». It emerges that the term spatial does not only refer to a political dimension, but depending on the perspective, can overturn common expressions of certain political issues. Additionally, it can influence political arguments in progress and finally constitute an essential element of the imaginary, which actively broadens the political sphere. The mountainous space appears to be a product of interrelations, which is composed of interactions, and, in a universal point of view, ranges from infinity to the insignificant. This space composes the possibility of multiplicity through the concept of simultaneous pluralism and can be conceived as a sphere of coexisting heterogeneity in which different orbits of phenomena coincide. Multiplicity and space are apprehended as co-substances. Under this spectrum the Arcadian mountainous space is governed by a continuing formation. One analysis such as the aforementioned concludes to regarding space as an outcome of internal relations among things, relations enclosing practices to be fulfilled and reformations. Therefore, the Arcadian mountainous space could be imagined as a simultaneous eventful entity.