Προσαρμογές της οξειδοαναγωγικής κατάστασης του μυοκαρδίου μετά από έγχυση πλάσματος από ασκηθέντες επίμυες
Creators: name: Παπαδοπούλου, Μαρία Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: οξειδωτικό στρες
έγχυση πλάσματος από ασκηθέντες επίμυες
ασκησιογενείς προσαρμογές
oxidative stress
plasma injection from exercised rats
exercise-induced adaptations

description: Ο σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής διατριβής ήταν να μελετηθούν οι προσαρμογές της οξειδοαναγωγικής κατάστασης του μυοκαρδίου μετά από έγχυση πλάσματος από ασκηθέντες επίμυες. Πιο συγκεκριμένα εάν οι ασκησιογενείς μεταβολές της σύστασης του πλάσματος αίματος από ασκηθέντες επίμυες, μπορεί να προκαλέσει μεταβολές στο μυοκάρδιο επίμυων οι οποίοι δεν εκτέλεσαν άσκηση. Για την ολοκλήρωση αυτού του σκοπού χορηγήθηκε πλάσμα από ασκηθέντες και μη επίμυες σε επίμυες οι οποίοι δεν ασκήθηκαν καθόλου. Για την πραγματοποίηση της πειραματικής διαδικασίας χρησιμοποιήθηκαν ενήλικοι αρσενικοί επίμυες Wistar, βάρους 380 ± 27 g (mean ±SD). Στην πρώτη φάση συλλέχθηκε πλάσμα αίματος από τις δυο ισάριθμες ομάδες που δημιουργήθηκαν, όπου η πρώτη εκτέλεσε άσκηση (κολύμβηση) μέχρι εξάντλησης ενώ η δεύτερη δεν ασκήθηκε καθόλου. Ο μέσος όρος χρόνου κολύμβησης ήταν 28.92±4.53 min. Στη δεύτερη φάση δημιουργήθηκαν δυο νέες ισάριθμες ομάδες (n=20) οι οποίες δεν ασκήθηκαν καθόλου και στις οποίες χορηγήθηκε το πλάσμα αίματος από την πρώτη φάση. Πιο συγκεκριμένα στη μια ομάδα χορηγήθηκε πλάσμα αίματος από την ομάδα που στην πρώτη φάση εκτέλεσε άσκηση, ενώ στην άλλη χορηγήθηκε πλάσμα αίματος από την ομάδα η οποία δεν ασκήθηκε καθόλου. Η χορήγηση γινόταν καθημερινά για 21 ημέρες μέσω της πλάγιας φλέβας της ουράς σε δοσολογία 2 mL ανά kg βάρους σώματος. Εκτιμήθηκε η επίδραση της άσκησης στους δείκτες φλεγμονής και οξειδωτικού στρες στο πλάσμα του αίματος κατά την πρώτη φάση, όπου φάνηκε πως το πλάσμα που δέχθηκε η ομάδα της δεύτερης φάσης το οποίο προερχόταν από τους επίμυες που εκτέλεσαν άσκηση περιείχε υψηλότερη συγκέντρωση κυτταροκινών και C-αντιδρώσας πρωτεΐνης. Μετρήθηκαν ακόμη η ολική αντιοξειδωτική ικανότητα (TAC), η μηλονική διαλδεΰδη (MDA) καθώς επίσης και τα πρωτεϊνικά καρβονύλια (PC) και φάνηκε πως η συγκέντρωση και των τριών παραμέτρων ήταν στατιστικά υψηλότερη στο πλάσμα των επίμυων που κολύμπησαν συγκριτικά με αυτών που δεν κολύμπησαν. Κατά τη δεύτερη φάση παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση στη συγκέντρωση της καταλάσης και στην ολική αντιοξειδωτική ικανότητα στο μυοκάρδιο της καθιστικής ομάδας που δέχθηκε πλάσμα από ασκηθέντες επίμυες συγκριτικά με την καθιστική ομάδα που δέχθηκε πλάσμα από μη ασκηθέντες επίμυες (p &lt; 0.05). Ενώ δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στη δισμουτάση του υπεροξειδίου (p &gt; 0.05). Τα ευρήματα της παρούσης μελέτης δηλώνουν ότι η χορήγηση «ασκημένου» πλάσματος σε μη ασκηθέντες επίμυες μπορεί να προκαλέσει προσαρμογές που τυπικά προκαλούνται έπειτα από προπόνηση αντοχής.
description: The purpose of this research was to study whether exercise-induced changes in blood plasma composition in exercised rats may cause adaptations to the heart of non-exercised rats. In order to achieve this goal, “exercised” plasma was administered in non-exercised rats. This experimental procedure was applied to Wistar rats weighing 380 ± 27 g (mean ±SD). In phase one of the experiment blood plasma was collected from exercised rats (swimming) to exhaustion and rats that did not exercise at all. Mean time of swimming was 28.92±4.53 min. In phase two plasma was administered in other rats that were divided in two new groups (n=20) that didn’t exercise at all. More specifically blood plasma from the exercised rats was administered to the one of the two new groups, while the other received blood plasma from the non-exercised rats of phase one. The administration was in a daily basis for 21 days. The rats received plasma intravenously via the lateral tail vein at a dosage of 2 mL per kg of body weight. In phase one the impact of exercise on the Inflammatory and oxidative stress biomarkers was estimated, clarifying that the blood plasma derived from the exercised rats was higher in concentration in Cytokines and C-reactive protein (CRP). Also total antioxidant capacity (TAC), malondialdehyde (MDA) and protein carbonyls (PC) concentration, were higher in plasma collected from rats that swum up to exhaustion in comparison to rats that had not exercised. In phase two, the concentration of catalase (CAT) and total antioxidant capacity TAC had a statistically significant increase in rats that received “exercised” plasma compared to the rats treated with non-exercised plasma (p&lt;0.05), although there was no significant difference in superoxide dismutase (SOD) activity between the rats that where administered "exercised" or “non-exercised” plasma (P&gt;0.05). The findings of the present study declare that “exercised” plasma administration in non-exercised rats can induce adaptations typically found after endurance training