Τα κέρδη ζωής στην Ελλάδα μετά το 1950 και η επιβράδυνσή τους τις τελευταίες δεκαετίες υπό το φως της πρόσφατης πανδημίας. (The evolution of life expectancy in Greece and its deceleration in last decades in light of the recent virus COVID-19 pandemic.) DEMONEWS, 39, 2020
Creators: name: BYRON KOTZAMANIS
Publisher: name: figshare
Year: 2021
Subjects: subject: 160399 Demography not elsewhere classified
subject: FOS: Sociology
subject: FOS: Sociology

description: This work examines the evolution of post-war mortality in Greece, focusing especially on the period 1995-2017. The analysis is based on Eurostat's data, and in particular, on three key indicators (life expectancy at birth and 65 years, as well as, healthy life at 65 years).The main questions are a) what are the gains of life expectancy in Greece after 1950 and, in particular, how these gains evolved since 1995 compared to other European countries? b) Why the gains increase slower after 1995, resulting in the degradation of Greece's position from the highest average life expectancy at birth and 65 years in the mid-1990s to the lowest position 22 years later? d) What is the state of the health system today? e) Which is the health situation of the elder population compared with other European countries? f) What are the main factors affecting the spread of pandemics like COVID-19 and how mortality is expected to be affected by this virus in Greece?<br>Στο άρθρο αυτό εξετάζεται η εξέλιξη της θνησιμότητας στην Ελλάδα μετά το 1950 με βάση τα δεδομένα της στατιστικής Υπηρεσίας της ΕΕ (Eurostat). Τα ερωτήματα που θέτουμε-και δίνουμε μια απάντηση- είναι: α) Πόσα περισσότερα χρόνια ζούμε σήμερα σε σχέση με το παρελθόν και ειδικότερα, πως εξελίχθηκαν τα κέρδη σε χρόνια ζωής στην Ελλάδα μετά το 1995 σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες β) που οφείλεται , σε σχέση με τις χώρες αυτές, η βραδύτερη αύξησή των κερδών μετά το 1995 με αποτέλεσμα την «υποβάθμιση» της χώρας μας από τις υψηλότερες θέσεις όσον αφορά τη μέση προσδοκώμενη ζωή στη γέννηση και στα 65 έτη στα μέσα της δεκαετίας του ’90 στις χαμηλότερες θέσεις 22 χρόνια αργότερα; γ) πόσα τα έτη ζωής σε καλή κατάσταση υγείας των ηλικιωμένων μας σε σχέση με αυτά στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες; και τέλος δ) ποιοι είναι οι βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν την εξάπλωση πανδημιών σαν αυτήν του COVID-19 και πως αναμένεται να επηρεασθεί από τον ιό αυτό η θνησιμότητα στη χώρα μας; <br>Τα κύρια συμπεράσματα συνοψίζονται ως εξής:1)Το συνολικό κέρδος στην προσδοκώμενη ζωή στη γέννηση, ανάμεσα στο 1928 και το 2017 είναι εντυπωσιακό: +33,8 έτη για τους άνδρες και +36,4 για τις γυναίκες. Ωστόσο, τα η ρυθμοί αύξησής της έχουν επιβραδυνθεί σημαντικά ανάμεσα στο 1995 και το 2017 (τα κέρδη είναι μόνον 3,6 έτη για τους άνδρες και 3,5 για τις γυναίκες).2) Η αργότερη αύξηση της προσδοκώμενης ζωής στην Ελλάδα σε σχέση με τις χώρες της ΕΕ -ΕΕ πριν την διεύρυνσή της- την τελευταία εικοσαετία οδήγησε και στην «υποβάθμιση» της θέσης της κυρίως στους άνδρες, καθώς, ενώ το 1995 αυτό κατείχαν όσον αφορά το προσδόκιμο ζωής στη γέννηση την 2η υψηλότερη θέση 22 χρόνια αργότερα βρίσκονται στην 10η θέση.3) Αν η θέση μας ανάμεσα στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες την περίοδο 1995 - 2017 «υποβαθμίσθηκε» αυτό οφείλεται κυρίως στην λιγότερο, σε σχέση με τις χώρες αυτές, αποτελεσματική αντιμετώπιση των δυο μεγάλων ομάδων αιτιών θανάτου (παθήσεις του κυκλοφορικού συστήματος και καρκίνοι) που θίγουν τις ώριμες και μεγάλες ηλικίες. Η μη αποτελεσματική αυτή αντιμετώπιση έχει σχέση με αδυναμίες του συστήματος υγείας (ελλιπής διάγνωση - πρόληψη και περίθαλψη των χρόνιων παθήσεων) και για τον ίδιο λόγο η Ελλάδα βρίσκεται το 2017 και στην τελευταία θέση στους άνδρες ανάμεσα σε19 ευρωπαϊκές χώρες και την 17η θέση αντίστοιχα στις γυναίκες όσον αφορά τα έτη «υγειούς ζωής» μετά τα 65 χρόνια, γεγονός που είναι ανησυχητικό, καθώς σε περιπτώσεις επιδημιών όπως αυτή του COVID-19, η θνησιμότητα είναι πολύ υψηλή στους ηλικιωμένους και υπερήλικες.4) Λαμβάνοντάς υπόψη ότι το δημόσιο σύστημα υγείας μετά από μια δεκαετία επιπλέον δοκιμασιών έχει σημαντικές ελλείψεις σε υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό και η κατάσταση υγείας του πληθυσμού των ηλικιωμένων δεν είναι από τις καλύτερες στην Ε.Ε., ελήφθησαν εξαιρετικά μέτρα με στόχο την επιβράδυνση της νοσηρότητας -και κατ’ επέκταση της θνησιμότητας- του πληθυσμού Η οφειλόμενη στον COVID-19 (αν ο κύκλος του κλείσει το τρέχον εξάμηνο) αύξηση της θνησιμότητας του πληθυσμού μας, άμεση και έμμεση, θα είναι μικρή. Οι επιπλέον θάνατοι το 2020 θα είναι λιγότεροι αναλογικά από τους επιπλέον θανάτους το 1987--καύσωνας- σε σχέση με το 1986 (+ 3.900 περισσότεροι θάνατο - όλοι στις ηλικίες 55 και άνω- που είχαν ως αποτέλεσμα και την πτώση του προσδόκιμου ζωής στη γέννηση κατά 2,5 μήνες). Έτσι, το ειδικό βάρος των πρόσθετων θανάτων το 2020 θα είναι περιορισμένο, καθώς δεν αναμένεται να υπερβούν το 2% του συνόλου των γεγονότων του έτους αυτού.