Απαγόρευση διακρίσεων λόγω θρησκείας στο εργατικό δίκαιο
Creators: name: Τερλεξή, Μαρία Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Απαγόρευση διακρίσεων λόγω θρησκείας
Εργατικό Δίκαιο
Οδηγία 2000/78
The prohibition of religious discrimination
Labor Law
Directive 2000/78

description: Την εποχή της θρησκευτικής ουδετερότητας, η χρήση εμφανών θρησκευτικών συμβόλων στο δημόσιο βίο αποτελεί ακανθώδες ζήτημα, με συνέπεια να σημειώνονται διακρίσεις με υπόβαθρο την θρησκεία. Με σκοπό να παρουσιαστούν οι βασικότερες πτυχές των διακρίσεων λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων σε βάρος των εργαζομένων, εξετάστηκαν σχετικές αποφάσεις του ΔΕΕ και του ΕΔΔΑ, με επίκεντρο ανάλυσης την Οδηγία 2000/78. Βασικός πυλώνας της μελέτης συνιστά ο σχολιασμός των δύο χαρακτηριστικότερων σχετικών αποφάσεων, αυτών της S. Achbita και A. Bougnaoui. Πιο συγκεκριμένα, εξετάζεται το ερώτημα αν οι διακρίσεις λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων είναι άμεσες ή έμμεσες, καθώς επίσης και οι κυριότεροι δικαιολογητικοί λόγοι των περιορισμών αυτών. Προτιμητέα είναι η προσέγγιση της άμεσης διάκρισης, εξαιτίας της συνολικότερης προστασίας που παρέχει. Αναφορικά με τους δικαιολογητικούς λόγους, σύμφωνα με το ΔΕΕ, ενώ οι επιθυμίες των πελατών δεν μπορούν να καθορίζουν επιχειρηματικές αποφάσεις και να δικαιολογούν άμεσες διακρίσεις, νομιμοποιούν όμως τις έμμεσες, όταν παίρνουν την μορφή της εκ μέρους του εργοδότη πολιτικής θρησκευτικής ουδετερότητας. Ακόμη η εισαγωγή της θεωρίας του “ορατού εργαζομένου” δεν μπορεί παρά να κατακριθεί. Επιπρόσθετα, σοβαρότεροι προβληματισμοί στην χρήση θρησκευτικών συμβόλων εντοπίζονται στην περίπτωση των δασκάλων, εξαιτίας της ευάλωτης παιδικής ηλικίας. Ωστόσο, αρνητικά κρίνεται μόνο η επιλογή των δασκάλων να προβαίνουν σε προσηλυτιστικές ενέργειες. Στη συνέχεια, αναφορικά με τις διακρίσεις σε βάρος των εργαζομένων θρησκευτικών κοινοτήτων, η ιδεολογία των οποίων εδράζεται στη θρησκεία, κριτήρια για την στάθμιση των αντικρουόμενων συμφερόντων αποτελούν η θρησκευτική αυτονομία των εν λόγω φορέων και η φύση των δραστηριοτήτων των εργαζόμενων. Τέλος, εξετάστηκε η πλέον πρόσφατη απόφαση του ΔΕΕ, η οποία έκρινε ότι εφόσον δεν αναγνωρίζεται δικαίωμα ανάπαυσης ή πρόσθετης αμοιβής κατά την αργία της Μ. Παρασκευής σε όλους τους εργαζομένους ανεξαρτήτως θρησκείας θεμελιώνεται άμεση διάκριση. Συμπερασματικά, η ιδανική λύση είναι η πρακτική εναρμόνιση της θρησκευτικής και επιχειρηματικής ελευθερίας
description: In today’s era of religious neutrality, the use of prominent religious symbols in public life is a thorny issue, resulting in religious discrimination. The aim of the dissertation is to present the main aspects of religious discrimination against employees; in order to achieve this aim, relevant judgments of the CJEU and the ECHR have been examined, focusing on Directive 2000/78. The key point of the study is the commentary of two most high-profile decisions, those of S. Achbita and A. Bougnaoui. In particular we have examined whether religious discrimination is direct or indirect, as well as the main justification for restrictions to religious freedom. Direct discrimination would be more preferable simply because of the overall protection it offers. Regarding the justifications, according to the CJEU, while the wishes of the clients cannot define business decisions and justify direct discrimination, they legalize the indirect, when they take the form of political religious neutrality of the employer. Moreover, the theory of the “visible worker” in particular be criticized. In addition, more serious concerns will be raised about the use of religious symbols in the case of teachers, because of the vulnerability of the children. However, it is only considered negative for the teacher to proceed to proselytizing actions. In relation to discrimination against workers within religious communities, whose ideology is based on religion, the criteria for balancing the conflicting interests consists of the religious autonomy of those bodies and the nature of the activities of the employees. Finally, the most recent decision of the CJEU rules that, since no right to rest or additional pay is recognized to workers of all religions on Holy Friday, then they are all directly discriminated against. In conclusion, the ideal solution is the balancing of religious and business freedom