Συστηματικές μυκητιάσεις σε νεογνά και παιδιά στην Ευρώπη: τρόποι διάγνωσης και αυτιμετώπιση
Creators: name: Κοντού, Αγγελική Γερασίμου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Διηθητικές μυκητιακές λοιμώξεις
Καντιτίαση
Παιδιά
Invasive fungal infections
Candidiasis
Children

description: Εισαγωγή και σκοπός: Οι διηθητικές μυκητιάσεις αποτελούν σοβαρό αίτιο νοσηρότητας και θνησιμότητας σε πρόωρα νεογνά, σε ανοσοκατεσταλμένα και σε βαρέως πάσχοντα παιδιά που νοσηλεύονται σε μονάδες εντατικής θεραπείας. Τις τελευταίες 2 δεκαετίες έχει παρατηρηθεί σημαντική αύξηση της συχνότητας αυτών των λοιμώξεων λόγω της αύξησης του αριθμού των παιδιατρικών ασθενών με προδιαθεσικούς παράγοντες κινδύνου. Σημαντική πρόοδος έχει επιτευχθεί στη διάγνωση των μυκητιακών λοιμώξεων, ενώ νέα αντιμυκητιακά φάρμακα έχουν εισέλθει στην κλινική πράξη. Η μελέτη αποσκοπεί στη διερεύνηση του τρόπου αντιμετώπισης των διηθητικών λοιμώξεων από candida και ασπέργιλλο, σε νεογνά και παιδιά υψηλού κινδύνου για διηθητικές μυκητιάσεις, στην Ευρώπη.Μέθοδοι: σχεδιασμός ερωτηματολογίου, που διανεμήθηκε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε μέλη της ευρωπαϊκής εταιρείας παιδιατρικών λοιμώξεων κατά την περίοδο Ιούνιος-Σεπτέμβριος 2009.Αποτελέσματα: δεκαοχτώ ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν πλήρως από νεογνολόγους και παιδιάτρους με εξειδίκευση στην παιδιατρική-λοιμωξιολογία, αιματολογία και ογκολογία από 11 ευρωπαϊκές χώρες, το Ισραήλ και τη Μαλαισία. Όλοι αντιμετώπισαν ασθενείς με διηθητικές λοιμώξεις από candida και το 83% αυτών λοιμώξεις από ασπέργιλλο κατά την περίοδο 2006-2008. Ο αριθμός των περιπτώσεων διηθητικής καντιντίασης και ασπεργίλλωσης σε κάθε τμήμα (2006-2008) κυμαίνεται από 1-5 και 0-30 αντίστοιχα. Το πιο συχνό είδος candida ήταν η c. albicans και ακολουθούσαν τα είδη c.parapsilosis, c. tropicalis και c. glabrata. Ο a.fumigatus ήταν το πιο συχνό είδος ασπέργιλλου, ενώ τα είδη a. flavus, a. terreus, a. nidulans ήταν σπανιότερα αίτια λοίμωξης.δυνατότητα ταυτοποίησης των candida και aspergillus spp.υπήρχε σε ποσοστό 83% και 77% των κέντρων αντίστοιχα.Διαγνωστικές μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η καλλιέργεια (100%), η δοκιμασία γαλακτομαννάνης (66%), η pcr (33%) και η δοκιμασία 1,3 β-d γλυκάνης (17%). Οι πιο κοινές εκδηλώσεις διηθητικής καντιντίασης και ασπεργίλλωσης ήταν η μυκηθαιμία (95%) και η πνευμονία (89%) αντίστοιχα.Προφυλακτική αντιμυκητιακή αγωγή σε νεογνά υψηλού κινδύνου και σε αιματολογικούς ασθενείς χορηγείται από το 72% και 89% των ειδικών αντίστοιχα [φλουκοναζόλη (85%) στα νεογνά, φλουκοναζόλη (43,7) και ιτρακοναζόλη (37,5%) στους αιματολογικούς ασθενείς]. Εμπειρική αγωγή χορηγείται σε νεογνά υψηλού κινδύνου και σε αιματολογικούς ασθενείς σε ποσοστό 95% και 83,3% αντίστοιχα. Φάρμακα εκλογής για τα νεογνά είναι: φλουκοναζόλη (47%), λιποσωμιακή αμφοτερικίνη β (29,5%), δεοξυχολική αμφοτερικίνη β (23,%%), κασποφουγκίνη (5,8%). Για τους αιματολογικούς ασθενείς χρησιμοποιούνται: λιποσωμιακή αμφοτερικίνη β (73,3%), φλουκοναζόλη (13,3%), δεοξυχολική αμφοτερικίνη β (13,3%) και κασποφουγκίνη (13,3%). Παράγοντες που επηρεάζουν την επιλογή της θεραπείας είναι το είδος του μύκητα που απομονώνεται (95%), ενώ οι τιμές των mic είναι λιγότερο βοηθητικές. Σε ποσοστό 95% οι ειδικοί αποφασίζουν την έναρξη αντιμυκητιακής αγωγής βάση μιας καλλιέργειας αίματος θετικής για c. albicans, ενώ μόνο το 55% βάση μιας θετική καλλιέργειας πτυέλων θετικής για ασπέργιλλο. σε αιματολογικούς ασθενείς το 72% των ειδικών χορηγεί αγωγή με την όποια διήθηση στον απεικονιστικό έλεγχο πνευμόνων, ενώ μόνο το 38,8% με ≥1 θετική δοκιμασία γαλακτομαννάνης. σε μυκηταιμία η απομάκρυνση του κεντρικού φλεβικού καθετήρα είναι πρακτική που εφαρμόζει το 95% των ειδικών.Συμπεράσματα: η συχνότητα των διηθητικών μυκητιάσεων ποικίλει από κέντρο σε κέντρο. η candida παραμένει το κυρίαρχο αίτιο. η πλειονότητα των ειδικών εφαρμόζει πρακτικές προφυλακτικής και εμπειρικής αντιμυκητιακής αγωγής. Στις θεραπευτικές πρακτικές που εφαρμόζονται υπάρχουν σημεία ομοφωνίας, αλλά και αδιευκρίνιστα σημεία τα οποία χρήζουν περαιτέρω μελέτης.
description: background and aim: invasive fungal infections (ifis) are an important cause of morbidity and mortality in premature neonates, immunocompromized children and critically ill children hospitalized in intensive care units. a considerable increase in frequency of ifis was seen in pediatric hospitals over the last two decades, due to the growth of population susceptible to ifis. major advances have been made in the diagnosis of fungal diseases, while several new antifungal agents have entered clinical practice. candida and aspergillus are the most common pathogen. the aim of this survey was to investigate epidemiology, diagnosis and management of invasive candida and aspergillus infections in neonates and children at risk for ifis in europe.methods: an e-questionnaire was formed and circulated to the members of european society of paediatric infectious diseases during summer of 2009.results: a total of 18 questionnaires were completed by paediatric infectious diseases specialists, neonatologists and hematologists-oncologists of 11 european countries, israel and malaysia. all of them cared for patients with candida infections and 83.3% of them cared for patients with aspergillus infections during the last 3 years. the number of cases of invasive candida and aspergillus infections treated per year during 2006-2008 ranged from 1-50 and 0-30 respectively. the most common candida spp.was c. albicans followed by c. parapsilosis, c. tropicalis and c. glabrata. a. fumigatus was the most commonly encountered aspergillus species with a. flavus, a. terreus and a. nidulans more rare causes of infection.identification of candida and aspergillus spp. was available at local laboratories in 83% and 77%, respectively, by cultures (100%), galactomannan assay (66%), pcr (33%) and glucan assay (17%). the most common types of invasive candida and aspergillus infections were fungemia (95%) and pneumonia (89%) respectively. antifungal prophylaxis is given by 72% and 89% of the participants in high risk neonates (hrn) and hematological patients (hp), respectively [fluconazole (85%) for neonates; both fluconazole (43.7%) and itraconazole (37.5%) for hp].empirical treatment is applied by 95% in hrn [fluconazole (47%), lipososmal amphotericin b (lfamb) (29.5%), amphotericin b deoxycolate (d-amb) (23.5%), and caspofungin (5.8%)], while by 83.3% in hp [lfamB (73.3%), fluconazole (13.3%), d-amb (13.3%) and caspofungin (13.3%)]. decision for treatment depends on candida or aspergillus species isolated (95%) and less on mic values (61%). in hp 72% would start therapy against aspergillus with any pulmonary infiltrate while 38.8% with only ≥1 positive galactomannan results. the 95% of participants would initiate immediate treatment with one positive blood culture for c. albicans and 55% with one positive sputum culture for a. fumigatus. removal of catheter and antifungal therapy for candidemia is the treatment of choice for 95% of respondents.conclusion: the incidence of ifis varies from center to center. candida remains the most common cause of ifis. the great majority of respondents use both prophylactic and empirical antifungal strategies. the survey elucidates several areas of consensus and subjects that are not well-defined concerning the management of ifis. these data can serve as the basis for collaborative efforts to combat ifis.