Βασανιστήρια:
Creators: name: Βούλγαρη, Μαρία Παναγιώτη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Βασανιστήρια
Τιμωρία
Αστυνομία
Tortures
Punishment
Police

description: Η πρακτική της χρησιμοποίησης των βασανιστηρίων ήταν γνωστή σε όλες τις αρχαίες νομοθεσίες, χωρίς εξαίρεση της ελληνικής και της ρωμαϊκής, από την οποία κληροδοτήθηκε στις νομοθεσίες των ευρωπαϊκών κρατών και διατηρήθηκε μέχρι τους νεότερους χρόνους. Τα βασανιστήρια βρήκαν το αποκορύφωμά τους στη χώρα μας κατά την περίοδο της δικτατορίας. Αυτή η τραγική εμπειρία υπήρξε εξάλλου και η αιτία στο να ακολουθήσει νέα κατεύθυνση η συνταγματική επιταγή για την απαγόρευση των βασανιστηρίων. Τα χρόνια που μεσολάβησαν από την πτώση της δικτατορίας, η Ελλάδα είχε να επιδείξει αποτελέσματα και λήψη μέτρων που δίνανε, ίσως, την εντύπωση σθεναρής πολιτικής αντίδρασης στην πρακτική των βασανιστηρίων και άλλων κακοποιήσεων στην άσκηση της ποινικής εξουσίας. Το ελληνικό Σύνταγμα περιέλαβε την απαγόρευση των βασανιστηρίων και άλλων προσβολών της ανθρώπινης αξιοπρέπειας σε περίοπτη θέση, με την επιταγή μάλιστα προς τον κοινό νομοθέτη να προβλέψει την ιδιώνυμη ποινικοποίησή τους. Σε μία πανηγυρική συνεδρίαση εισάγει το ελληνικό κοινοβούλιο το Νοέμβριο του 1984 ομόφωνα στο κεφάλαιο του Ποινικού Κώδικα με τις προσβολές κατά του πολιτεύματος, διατάξεις για την πλήρη ποινική κάλυψη του φαινομένου. Με μία επαινετή πρωτοβουλία του ο ‘Ελληνας συνταγματικός νομοθέτης, όρισε ότι «Τα βασανιστήρια, οποιαδήποτε σωματική κάκωση, βλάβη υγείας ή άσκηση ψυχολογικής βίας, καθώς και κάθε άλλη προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας απαγορεύονται και τιμωρούνται, όπως νόμος ορίζει.» (άρθρο 7 παρ. 2 Συντ.). Σε υλοποίηση της επιταγής αυτής ψηφίστηκε ο ν. 1500/1984 «περί ποινικού κολασμού των βασανιστηρίων», ο οποίος κατέστησε τα βασανιστήρια έγκλημα κατά του πολιτεύματος, με τη σκέψη ότι τούτο «δεν προσβάλλει μόνο τα αγαθά του ατόμου… αλλά κυρίως την ίδια την υπόσταση της Πολιτείας, η οποία ως δημοκρατική αισθάνεται η ίδια βαθύτατα θιγόμενη από τη διαστροφή της εξουσίας της, με απανθρωπιές που κακοποιούν την ανθρώπινη αξία» (Εισηγητική έκθεση ν. 1500/1984). Πράγματι η διάταξη του άρθρου 7 παρ. 2 του Συντάγματος εισάγει νέο δίκαιο. Η καινοτομία της παρουσιάζεται στο γεγονός ότι εκτός από τα βασανιστήρια που απαγόρευαν όλα τα προηγούμενα Συντάγματα, περιλαμβάνει και την απαγόρευση οποιασδήποτε σωματικής κακώσεως ή βλάβης της υγείας, της ψυχολογικής βίας και κάθε άλλης προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η ιδιαίτερη αξία της διατάξεως αυτής έγκειται ακόμη και στο ότι επέβαλε στον κοινό νομοθέτη την υποχρέωση να ποινικοποιήσει με εξιδιασμένο τρόπο τις απαγορεύσεις που περιγράφει, ορίζοντας περαιτέρω «και τιμωρούνται ως νόμος ορίζει». Κατά το άρθρο 137Α παρ.2 ΠΚ (που προστέθηκε από το ν. 1500/1984) «βασανιστήρια συνιστούν κάθε μεθοδευμένη πρόκληση έντονου σωματικού πόνου ή σωματικής εξάντλησης επικίνδυνης για την υγεία ή ψυχικού πόνου ικανού να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, καθώς και κάθε παράνομη χρησιμοποίηση χημικών, ναρκωτικών ή άλλων φυσικών ή τεχνητών μέσων με σκοπό να κάμψουν τη βούληση του θύματος».
description: The tortures were familiar to all the ancient legislations, without exception of the greek and the roman, from which was bequeathed to the legislations of the European countries and was preserved until today. The tortures were sharp enough in Greece during the dictatorship. That tragic experience was, though, the cause that the constitution took different measures for the confrontation of the tortures. The greek constitution included in conspicuous place the prohibition of the tortures and the other offences of human dignity. In November of 1984, the greek parliament imported in the greek criminal code, arrangements for the criminal covering of the phenomenon. The greek legislator bounded that: “The tortures, every corporal injury, harm of health or psychological violence and every other offence of human dignity are prohibited and they are punished as the law orders.” As a consequence in 1984 was voted the law 1500/1984 “for the criminal punishment of the tortures”, which appointed the tortures as a crime against the system of government, because this does not offend only the wealth of the person, but especially the substance of the state. The state as democratic feels very insulted by the perversion of the authority, with these practices that insult the human value. According to the article 137A of the greek criminal code: “Torture is every methodical cause of intense corporal pain or corporal exhaustion, which is dangerous for the health or psychological pain that is able to cause serious psychological injury. Moreover, torture is every illegal use of chemical, narcotic or other physical or technical matters with the aim to bend the will of the victim.