title: Η πολιτική στρατηγικής διαχείρισης των δημοσίων συμβάσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση - Η εφαρμογή του νόμου περί δημοσίων συμβάσεων προμηθειών στους ΟΤΑ
title: The European Union's public procurement strategy - The implementation of the law on public procurement to local authorization organizations
titleType: AlternativeTitle
Creators: name: Τσάση, Ευγενία
Publisher: name: Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής
Year: 2021
Subjects: Δημόσιες συμβάσεις
Στρατηγική «Ευρώπη 2020»
Διαφάνεια
Ίση μεταχείριση
Ευρωπαϊκή Ένωση
Βιώσιμη ανάπτυξη
Νόμος 4412/2016
Ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς
Public procurement
European Union

description: Η λειτουργία του κράτους και τα όρια μέσα στα οποία οφείλει αυτό να λειτουργεί, αποτέλεσαν αντικείμενο προβληματισμού και έδωσαν έρεισμα για τη διατύπωση θεωριών οι οποίες αιώνες τώρα ανακυκλώνονται ελαφρώς διαφοροποιημένες, σύμφωνα με τα όσα υποδεικνύουν τα αποτελέσματα τις εφαρμογής τους . Τα χρόνια που ακολούθησαν τη δεκαετία 1980-90, η κρατική δράση αποκτά περισσότερο κανονιστικό και ρυθμιστικό παρά άμεσα παρεμβατικό ή παραγωγικό ρόλο στην οικονομία και προκειμένου να δοθεί έμφαση στο ρόλο του πολίτη ενισχύεται με μη οικονομικές παραμέτρους όπως αυτής της νομιμότητα και της λογοδοσίας. Με στόχο τη δημιουργία ενός κρατικού μηχανισμού που θα λειτουργεί βάσει των αρχών της οικονομικότητας, της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας τίθενται σε εφαρμογή μηχανισμοί λειτουργίας του δημοσίου τομέα που προσομοιάζουν με αυτούς του ιδιωτικού τομέα (λειτουργία της διοίκησης βάσει στόχων, αξιολόγηση της απόδοσης των δημοσίων υπηρεσιών, μελέτη της αγοράς και δημιουργία πλάνου αναβάθμισης της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών, μελέτη κόστους- αποτελέσματος του παραγόμενου αποτελέσματος κ.λπ.). Η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στο πλαίσιο αυτού του μοντέλου διοίκησης που ονομάστηκε «ΝΕΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ» είναι καθοριστικής σημασίας .Η παροχή υπηρεσιών που παλαιότερα θεωρούνταν αυστηρά κρατική υποχρέωση επαναπροσδιορίζεται σε ένα διαφορετικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αποκτά εμπορικό ενδιαφέρον, γίνεται «ελκυστική» για τον ιδιωτικό τομέα και καθιερώνεται η χρήση όρων όπως «επιχειρηματική διακυβέρνηση», η οποία πρεσβεύει τη συμμετοχή ιδιωτικού τομέα στο δημόσιο μέσα από συμπράξεις δημόσιου ιδιωτικού τομέα, η μερική ή η συνολική ιδιωτικοποίηση κομματιών της διοίκησης, οι αναθέσεις έργου κλπ. Ανεξάρτητα με την έκταση που αυτή πήρε στο πέρασμα των αιώνων, η κρατική δράση κατέφυγε στη σύναψη συμβάσεων προκειμένου να εφοδιάσει την κοινωνία με όλα τα αγαθά και τις υπηρεσίες που θα οδηγούσαν στην ευημερία της. Διαδικασίες μελέτης, διακήρυξης, επιλογής εργολάβου, πληρωμής και οικονομικού απολογισμού, εκτέλεσης και ελέγχου δημοσίων έργων που ελέγχονταν από τη βουλή στην αρχαία Αθήνα του 4ου πχ αιώνα καταγράφονται σε αρχαίες επιγραφές και λίθινες στήλες που βρίσκει κανείς στα μουσεία της χώρας. Αντικείμενο σύμβασης ήταν ο Παρθενώνας. Η αναγκαιότητα να συνάπτονται συμβάσεις βάσει των αρχών της αποδοτικότητας, αποτελεσματικότητας και οικονομικότητας έγινε μεγάλη και έντονα πιεστική όχι μόνο επειδή αυτές αποτελούν ισχυρό εργαλείο διαχείρισης του δημοσίου χρήματος και έκφρασης της κάθε κυβερνητικής πολιτικής αλλά και γιατί μέσα από τις διαδικασίες σύναψης τους άκμασε η διαφθορά και κατασπαταλήθηκε το δημόσιο χρήμα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έκρινε τον τομέα των δημοσίων συμβάσεων εξαιρετικά σημαντικό για την υλοποίηση του οράματος της ανοικτής αγοράς ανάμεσα στα κράτη μέλη της αλλά και για τη διεύρυνση της οικονομικής δραστηριότητας της προς τρίτες χώρες και χάραξε μακροχρόνια στρατηγική πολιτική με στόχους για την πραγμάτωση των οποίων εργάζεται πυρετωδώς.