Λειτουργικές διαταραχές της ούρησης στα παιδιά και οι επιπτώσεις τους στη νεφρική λειτουργία
Creators: name: Σαμουήλοβα, Αλμπένα Σ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2006
Subjects: Ασταθής κύστη
Νεφρικές ουλές
Kidney's damage
Overactive bladder

description: Οι λειτουργικές διαταραχές της ούρησης, φαίνεται ότι είναι αρκετά συχνές στην παιδική τουλάχιστον ηλικία. Εμπλέκονται καθοριστικά στην εμφάνιση συχνών και επίμονων ουρολοιμώξεων, στην εμφάνιση και την επιμονή της ΚΟΠ, συμπεριφέρονται σαν αποφρακτική ουροπάθεια και κατά συνέπεια εμφανίζουν όλες τις αρνητικές επιπτώσεις στη νεφρική λειτουργία. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι η συστηματική διερεύνηση παιδιών με βέβαιη ή ύποπτη λειτουργική διαταραχή της ούρησης, ώστε να συμβάλει κατά το μέγιστο στην έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση αυτών των διαταραχών και στην αποτροπή ενδεχόμενα της εγκατάστασης μόνιμης νεφρικής βλάβης. Μελετήθηκαν 113 συνολικά παιδιά με διαταραχές της ούρησης, από τα οποία 31 άρρενα και 82 θήλεα ηλικίας από 5 έως και 14 ετών. Τα παιδιά αυτά παρουσίαζαν υποτροπιάζουσες και επίμονες ουρολοιμώξεις, κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση που δεν βελτιώθηκε, τουλάχιστον αισθητά, μετά σωστή συντηρητική αγωγή, ημερήσια ενούρηση ή ακράτεια ούρων με ή χωρίς νυχτερινή ενούρηση, επιτακτική ούρηση, συχνές ή αραιές ουρήσεις και πόνο κατά την ούρηση. Παιδιά με ανατομικές και νευρολογικές ανωμαλίες, καθώς και με μονοσυμπτωματική νυχτερινή ενούρηση δεν συμπεριλήφθησαν στη μελέτη. Σύμφωνα με την κλινική εικόνα, τα απεικονιστικά ευρήματα και τα αποτελέσματα του ουροδυναμικού ελέγχου χωρίσαμε τους 113 ασθενείς που μελετήθηκαν σε 3 κατηγορίες ανάλογα με την κλινική βαρύτητα των διαταραχών. Στην πρώτη κατηγορία εντάχτηκαν 4 ασθενείς με ήπιες διαταραχές της ούρησης (διαβροχή μετά την ούρηση, ακράτεια μετά γέλιο και σύνδρομο συχνών ουρήσεων). Στην δεύτερη κατηγορία εντάχτηκαν 104 ασθενείς με μέτριες διαταραχές της ούρησης (65 παιδιά με ασταθή κύστη και 39 με υπότονη κύστη). Στους ασθενείς με ασταθή κύστη, σε 31 (48%) βρήκαμε ΚΟΠ, ενώ 17 (26%) παρουσίαζαν νεφρικές ουλές. Στους ασθενείς με υπότονη κύστη η ΚΟΠ ήταν λιγότερο συχνή (33%), καθώς και οι νεφρικές ουλές (17,9%). Στην τρίτη κατηγορία εντάχτηκαν 5 ασθενείς με βαριές διαταραχές της ούρησης (δυσλειτουργική ούρηση- σύνδρομο Hinman). Όλα τα παιδιά με δυσλειτουργική ούρηση παρουσίαζαν ΚΟΠ και νεφρικές ουλές. Η αντιμετώπιση των λειτουργικών διαταραχών της ούρησης είναι συντηρητική και συνίσταται σε επανεκπαίδευση και αλλαγή στις συνήθειες της ούρησης, αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας και φαρμακευτική αγωγή. Η χειρουργική αντιμετώπιση της ΚΟΠ δεν συνιστάται λόγω των υποτροπών σε περίπτωση ύπαρξης λειτουργικής διαταραχής της ούρησης. Η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση αυτών των διαταραχών θα αποτρέψει την εμφάνιση ουρολοιμώξεων και κατά συνέπεια την ανάπτυξη νεφρικών ουλών.
description: The functional voiding disorders appear to be rather frequent, at least during childhood. They are implicated in the appearance of frequent and persistent urinary tract infections, in the appearance and persistence of Vesico - Ureteral Reflux (VUR), they behave like obstructive uropathy with all of above disorders' negative consequences in renal function. The aim of this study was to assess children with diagnosed or suspected voiding disorders and thus to contribute as much as possible in the timely diagnosis and management of these disorders and to possibly prevent permanent renal scarring. We studied a total of 113 children with voiding disorders, out of which 31 were male and 82 female, aged 5 to 14 years. Those children presented recurrent and persistent Urinary tract infections (UTI), VUR that had failed to improve significantly following conservative management, daytime enuresis or incontinence with or without associated nocturnal enuresis, urgency, extremely frequent or infrequent urination and pain during micturition. Children with anatomical or neurological anomalies and those with isolated nocturnal enuresis were excluded from the study. Depending on the clinical severity of the disorders, we separated the 113 patients in three groups, based on clinical, imaging and urodynamic study findings. In the first group we assessed 4 patients with minor dysfunctional disorders (postvoiding dribbling, giggle incontinence and extraordinary daytime urinary frequency syndrome). In the second group we entered 104 patients with moderate dysfunctional disorders (65 children with overactive bladder and 39 with lazy bladder syndrome). Among the overactive bladder subgroup, in 31 (48%) we discovered VUR, while 17 (26%) presented renal scarring. In the lazy bladder subgroup both VUR and renal scarring were less frequent (33% and 17.9% respectively). In the third group we included 5 patients with severe dysfunctional disorders (dysfunctional voiding-Hinman syndrome). All of these children presented VUR and renal scarring. Management of functional voiding disorders is conservative and consists of retraining and changing voiding habits, treating constipation and medication. Surgical management of VUR is not recommended due to relapses in case of coexisting dysfunctional voiding. Timely diagnosis and management of these disorders will prevent UTI and consequently the development of renal scarring.