Διεθνής απαγωγή παιδιού : Η επιστροφή του παιδιού κατά τη Διεθνή Σύμβαση της Χάγης του 1980 και κατά τον Κανονισμό (ΕΚ) 2201/2003.
Creators: name: Χατζόγλου, Ελένη Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: Διεθνείς απαγωγές παιδιών
Παράνομη μετακίνηση ή κατακράτηση
Επιστροφή παιδιού
International child abduction
Wrongfully removal or retention
Return of the child

description: Το πρόβλημα της απαγωγής ανήλικων παιδιών, κατά κανόνα από τον έναν γονέα και σπανιότερα από μέλη της ευρύτερης οικογένειας, από το κράτος όπου διέμενε με τους δύο του γονείς σε άλλο κράτος είτε εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης είτε σε τρίτο επειδή η έγγαμη συμβίωση δοκιμάζεται ή διαρρηγνύεται, εμφανίζεται με πολλή μεγάλη συχνότητα τις τελευταίες δεκαετίες. Οι λόγοι της έντασης αυτού του φαινομένου ποικίλλουν και μεταξύ άλλων ανάγονται στην ευρεία ανάπτυξη των μέσων μεταφοράς καθώς και στις νέες συνθήκες ζωής που ευνοούν και επιτρέπουν την μετάβαση και εγκατάσταση πολλών πολιτών σε άλλες χώρες. Με την παρούσα εργασία επιχειρείται η ανάλυση του φαινομένου της διεθνούς απαγωγής παιδιών και συγκεκριμένα η επιστροφή του παιδιού σύμφωνα με τις διατάξεις της Σύμβασης της Χάγης 1980 για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών και του Κανονισμού 2201/2003 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας. Η εργασία αυτή είναι χωρισμένη σε τρία κεφάλαια. Πριν από την ανάπτυξη των τριών αυτών κεφαλαίων προηγείται μία εισαγωγή με την οποία γίνεται προσπάθεια αποσαφήνισης βασικών εννοιών όπως το συμφέρον του παιδιού, η έννοια της συνήθους διαμονής ενώ γίνεται αναφορά και στο πεδίο εφαρμογής των παραπάνω αναφερόμενων κειμένων. Το πρώτο κεφάλαιο πραγματεύεται την επιστροφή του παιδιού. Αρχικά, γίνεται εκτενής αναφορά στην εφαρμοστέα διαδικασία, από ποιόν δηλαδή μπορεί να διαταχθεί η επιστροφή του παιδιού, ο ρόλος των Κεντρικών Αρχών, οι δικαιούχοι του αιτήματος περί επιστροφής, ενώ καταλήγει κάνοντας μία αναφορά στην εφαρμογή διαδικασιών ταχείας διευθέτησης των διαφορών. Το δεύτερο κεφάλαιο αναφέρεται στις εξαιρέσεις στην επιστροφή του παιδιού, όπου αναλύονται οι εξαιρέσεις των άρθρων 12, 13 και 20 της Σύμβασης της Χάγης του 1980 αλλά και ο περιορισμός της παραγράφου 4 του άρθρου 11 του Κανονισμού. Το τρίτο κεφάλαιο αναφέρεται στις αποφάσεις που διατάσσουν ή απορρίπτουν την επιστροφή του παιδιού. Το κεφάλαιο εκκινεί με αναφορά στις αποφάσεις που απορρίπτουν την επιστροφή του παιδιού κατά το άρθρο 13 της Σύμβασης. Συγκεκριμένα, γίνεται περιγραφή της διαδικασίας διαβίβασης της αίτησης αλλά και της πρόσκλησης για υποβολή παρατηρήσεων. Εν συνεχεία, το υποκεφάλαιο δύο πραγματεύεται την απόφαση που διατάσσει την επιστροφή του παιδιού σε συνέχεια απόφασης που απέρριψε την επιστροφή του παιδιού. Στο τέλος αυτού του κεφαλαίου γίνεται εκτενής αναφορά στην αναγνώριση και εκτέλεση αυτών των αποφάσεων και στην κατάργηση του exequatur
description: International child abduction phenomenon, which is usually conducted by one parent and rarely from extended family members, from the state where the child used to live with both his/her parents in another state, within the European Union or in a third country, for the last decades it appears in high frequency, due to the fact that the marital cohabitation is tested or has been broken. The reasons for the intensity of this phenomenon vary, inter alia, due to the widespread development of means of transport and the contemporary living conditions that favor and allow the passage and installation of many citizens in other countries. This dissertation provides a comprehensive review of the international child abduction phenomenon and more specific it refers to the return of the child according to the provisions of the Hague Convention 1980 on the Civil Aspects of International Child Abduction and those of the Council Regulation (EC) No 2201/2003 concerning jurisdiction and the recognition and enforcement of judgments in matrimonial matters and the matters of parental responsibility. It is divided into three chapters. Prior to the development of these three chapters, there is an introduction which aims to clarify basic definitions such as the child’s best interest and the concept of habitual residence. Also, there is a reference to the scope of the above mentioned texts. The first chapter refers to the return of the child. The chapter begins by indicating the applicable procedure thus, who is entitled to order the return of the child, Central Authorities’ role, who may request the return of the child. The chapter concludes by referring to the implementation of certain dispute settlement procedures. The second chapter is dedicated to the exceptions of articles 12, 13 and 20 of Hague Convention and the restriction which is set by the provision of article 11 paragraph 4 of the Regulation. The third chapter refers to the rulings that either accept or deny the return of the child. The chapter begins by referring to the rulings which reject the return of the child according to the provisions of article 13 of the Hague Convention. More specific there is an analysis of the procedure concerning the transmission of the application and the submission of documents. Subparagraph two deals with the ruling which orders the return of the child following a ruling which has already rejected this return. The chapter concludes by highlighting the procedures concerning recognition and enforcement of these decisions. Furthermore, there is an extensive reference to the abolition of exequatur.