Η επίδραση της συμμετοχής σε κατασκήνωση στα επίπεδα της Φυσικής Δραστηριότητας και στην Ποιότητα Ζωής παιδιών και εφήβων με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1
Creators: name: Μακρή, Ελένη Λεωνίδα
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Παιδιά – Έφηβοι
Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1
Καλοκαιρινή Κατασκήνωση
Children and adolescents
Diabetes Mellitus type 1
Summer Camp

description: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 είναι μία από τις πιο συχνές χρόνιες ασθένειες στην παιδική και εφηβική ηλικία. Χαρακτηρίζεται από ανεπαρκή έκκριση ινσουλίνης, ενώ η θεραπεία του συνίσταται στη συνεχή εξωγενή χορήγηση ινσουλίνης, την ισορροπημένη διατροφή και την τακτική άσκηση. Οι καθημερινές απαιτήσεις της ασθένειας για τον καλύτερο γλυκαιμικό έλεγχο και ο φόβος για τυχόν περιστατικά υπογλυκαιμίας, ωθούν τους νέους με ΣΔτ1 σε χαμηλότερα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας σε σχέση με τους υγιείς. Η τακτική φυσική δραστηριότητα βελτιώνει τον γλυκαιμικό έλεγχο, τη φυσική επάρκεια και την ψυχοκοινωνική κατάσταση των νέων με ΣΔτ1. Τα κατασκηνωτικά προγράμματα θεωρούνται ως ένα θεραπευτικό «εργαλείο» για την καλύτερη διαχείριση και πορεία της ασθένειας και μία ευχάριστη εμπειρία συνύπαρξης και αλληλεπίδρασης με συνομήλικους με την ίδια ασθένεια και ίσως μια ευκαιρία προώθησης αλλαγών στη συμπεριφορά που σχετίζεται με την υγεία. για τους νέους με ΣΔτ1, ενώ παρατηρείται μία αυξανόμενη τάση εφαρμογής τους σε παγκόσμιο επίπεδο. Σκοπός της έρευνας ήταν, η αξιολόγηση της επίδρασης της συμμετοχής σε καλοκαιρινή κατασκήνωση στα επίπεδα της φυσικής δραστηριότητας και στην ποιότητα της ζωής παιδιών και εφήβων με ΣΔτ1. Οι παράμετροι της ποιότητας της ζωής που εκτιμήθηκαν ήταν η ικανοποίηση από τη ζωή, η αυτοεκτίμηση, η κατάθλιψη και η πρόθεση αλλαγής της συμπεριφοράς που σχετίζεται με την υγεία. Στην έρευνα συμμετείχαν 84 παιδιά και έφηβοι με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1, ηλικίας 7-18 χρόνων, εκ των οποίων τα 24 αγόρια και τα 60 κορίτσια. Τα 42 παιδιά και έφηβοι, 12 αγόρια και 30 κορίτσια αποτέλεσαν την ομάδα παρέμβασης, ενώ τα άλλα 42, 12 αγόρια και 30 κορίτσια αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου στη μελέτη. Τα παιδιά και οι έφηβοι της ομάδας παρέμβασης συμμετείχαν σε καλοκαιρινή κατασκήνωση για δέκα ημέρες. Και οι δύο ομάδες συμπλήρωσαν το ίδιο ερωτηματολόγιο πριν την παρέμβαση και μετά την παρέμβαση. Το ερωτηματολόγιο ήταν σύνθετο και εκτιμούσε τα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά, το επίπεδο της Φυσικής Δραστηριότητας και την Ποιότητα Ζωής. Από τα αποτελέσματα της μελέτης φάνηκε, πως δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική βελτίωση στα επίπεδα της Φυσικής Δραστηριότητας και της Ποιότητας Ζωής των συμμετεχόντων στην παρέμβαση, όπως επίσης και καμία συσχέτιση μεταξύ των μεταβλητών που εξετάστηκαν. Συμπερασματικά, η συμμετοχή σε δεκαήμερη καλοκαιρινή κατασκήνωση παιδιών και εφήβων με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1, δεν είχε θετική επίδραση στα επίπεδα της Φυσικής Δραστηριότητας και στην Ποιότητα της Ζωής τους
description: Diabetes Mellitus type 1 is one of the most common chronic diseases in childhood and adolescence. It is characterized by insulin insufficiency, while its recommended treatment is constant insulin injection, balanced diet and regular exercise. Everyday demands of the disease for better glycemic control and the fear of possible incidents of hypoglycemia, urge diabetic youths to lower levels of physical activity compared to healthy youths. Regular exercise improves glycemic control, natural efficiency and the psychosocial state of diabetic youths. The camp programs are regarded as a therapeutic “tool” for better management and progress of the disease and an enjoyable experience in co-existence and interaction with peers suffering from the same disease and perhaps a chance to promote behavioral changes related to health for children and adolescents suffering from Diabetes Mellitus type 1, while a rising global tendency towards applying these programs is observed. The aim of this research was the evaluation of the impact that participation in summer camp has on physical activity and quality of life for children and adolescents with Diabetes. The evaluated parameters regarding quality of life were the satisfaction of life, self-esteem, depression and the intention of behavioral chance in relation to health. Eighty four children and adolescents suffering from diabetes mellitus type 1, ( 24 boys and 60 girls) aged 7-18 yrs, participated in this study, 42 of the children and adolescents, (12 boys and 30 girls), composed the interference group, while the other 42 (12 boys and 30 girls), composed the control group. The children and adolescents of the interference group stayed in a summer camp for ten days. Both groups filled in the same questionnaire before and after the interference. The questionnaire was complex and valued anthropometric characteristics, the level of Physical Activity, and Quality of Life. The results of this study have shown that there was no statistically significant improvement in Physical Activity and Quality of Life of the participants in the interference group, as well as no association between the variables which were examined. Consequently, the participation of children and adolescents suffering from Diabetes Mellitus type 1, in a summer Camp for ten days, had no statistically significant positive impact on the levels of their physical Activity and Quality of their Life