Βιασμός (336 παρ. 4 ΠΚ): Συναίνεση και όρια της αυτοδιάθεσης στο πεδίο της γενετήσιας ζωής
Creators: name: Γραικού Χριστίνα Αθανάσιος
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: βιασμός
συναίνεση
γενετήσια πράξη
rape
consent
sexual act

description: Βασικός στόχος της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του περιεχομένου της νεοσύστατης παραγράφου 4 του εγκλήματος του βιασμού και του πεδίου εφαρμογής της. Η μελέτη εκκινεί από την ιστορική εξέλιξη του εννόμου αγαθού στο χώρο των σεξουαλικών εγκλημάτων και συνεχίζει με την πορεία των διαβουλεύσεων έως την ψήφιση της σημερινής παραγράφου 4 του άρθρου 336 ΠΚ με τον Ν.4619/2019 και, μετέπειτα, τον τροποποιητικό Ν.4637/2019. Ακολουθεί η εξέταση των αλλοδαπών νομικών συστημάτων του Καναδά, της Γερμανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, που θέτουν την παραβίαση της συναίνεσης του θύματος στο επίκεντρο της ποινικοποίησης σεξουαλικών συμπεριφορών. Αμέσως μετά επιχειρείται η ερμηνευτική προσέγγιση της έννοιας της συναίνεσης στο έγκλημα του βιασμού στην ελληνική έννομη τάξη. Εν συνεχεία, αποτιμάται η νομοθετική επιλογή για αντικατάσταση του όρου της ασελγούς από αυτόν της γενετήσιας πράξης, που επέφερε ο Ν. 4619/2019, καθώς και η στάση της πρόσφατης νομολογίας απέναντι στη νέα ορολογία. Έχοντας πια μια εναργή εικόνα των μεταρρυθμίσεων του νέου Ποινικού Κώδικα και της έννοιας της συναίνεσης τόσο σε αλλοδαπές έννομες τάξεις όσο και στην ελληνική, η εργασία επικεντρώνεται πια στον κύριο στόχο της, την οριοθέτηση δηλαδή του πεδίου της τέταρτης παραγράφου του 336 ΠΚ. Η ανάλυση κινείται στο σημείο αυτό προς τρεις βασικές κατευθύνσεις: Πρώτον, διακρίνεται το περιεχόμενο του 336 παρ. 4 ΠΚ από αυτό του 336 παρ. 1. Αφού προσδιοριστεί το περιεχόμενο του 336 παρ. 1 ΠΚ, παρατίθενται οι κατηγορίες συμπεριφορών που εμπίπτουν στο πεδίο της τέταρτης παραγράφου, η βασική, δηλαδή, ύλη που επιχείρησε να καλύψει ο νομοθέτης με τη θέσπιση της νέας διάταξης. Δεύτερον, προς αποσαφήνιση του πεδίου του 336 παρ. 4 ΠΚ, επιχειρείται η διάκριση των συμπεριφορών που εμπίπτουν σε αυτή, από τις πράξεις που συνιστούν κατάχρηση σε γενετήσια πράξη, τυποποιούμενες στο 343 ΠΚ. Τρίτον, εξετάζονται οι οριακές περιπτώσεις ύπαρξης ή μη συναίνεσης, προκειμένου αφενός να εντοπιστεί η λεπτή γραμμή μεταξύ αξιόποινων και ποινικά αδιάφορων πράξεων, αφετέρου να διασαφηνιστεί η ειδικότερη κατηγορία της χρήσης απατηλών μέσων προς τέλεση του εγκλήματος του βιασμού. Εντός αυτού του πλαισίου, εξετάζεται η οριακή περίπτωση του φαινομένου του stealthing, η εξαπάτηση ως προς τα στοιχεία της ταυτότητας του δράστη, η εξαπάτηση ως προς τη φύση και τον σκοπό της πράξης καθώς και η εξαπάτηση σε σχέση με τις προθέσεις του δράστη και τα λοιπά χαρακτηριστικά του. Επιλογικά, συνοψίζονται τα συμπεράσματα που προέκυψαν από την ανωτέρω διαδικασία και εκφράζονται δικαιοπολιτικού χαρακτήρα παρατηρήσεις
description: The main topic of the present thesis is the investigation of the content of the newly established paragraph 4 of the crime of rape and its scope. The study starts from the historical development of the legally protected right in the field of sexual crimes and continues with the course of the consultations until the voting of the current paragraph 4 of article 336 of the Greek Penal Code with Law 4619/2019 and, subsequently, the amendment of 4637/2019. Followingly, the study continues with the examination of the foreign legal systems of Canada, Germany and the United Kingdom that place the violation of the victim's consent at the heart of the criminalization of sexual behavior. Afterwards, an interpretive approach is taken to the concept of consent in greek law. Then, the replacement of the term “indecent” by that of “sexual” act brought by Law 4619/2019 is presented, as well as the recent jurisprudence concerning the issue. Having a rather clear picture of the reforms of the new Penal Code and the concept of consent both in foreign legal systems and the greek one, the thesis focuses on its main goal, the scope of the fourth paragraph of the article 336 of the Greek Penal Code. At this point, the analysis consists of three main parts: First, the distinction of the content of 336 par. 4 from the content of 336 par. 1. Having determined the content of the article 336 par. 1, the categories of behaviors that fall within the scope of the fourth paragraph are listed, that constitute the main reason for the enactment of the new provision. Secondly, in order to clarify the scope of 336 par. 4, an attempt is made to distinguish the behaviors that fall within it, from the acts that constitute sexual act with abuse of power and, therefore, are punished by article 343 of the Greek Penal Code. Thirdly, the borderline cases of existence or non-existence of consent are examined, in order on the one hand to identify the fine line between criminal and criminally indifferent acts, on the other hand to clarify the specific category of using fraudulent means to commit the crime of rape. In this context, the thesis examines the phenomenon of stealthing, the deception concerning the identity of the perpetrator, the deception concerning the nature and the purpose of the act and the deception concerning the intentions and other characteristics of the perpetrator. Finally, a synopsis of the conclusions drawn out of this process and de lege ferenda observations are made