Η επίδραση των ρυθμιστικών διαλυμάτων φωσφορικών και διττανθρακικών ιόντων στην απελευθέρωση μονομερών από τις σύνθετες ρητίνες
Creators: name: Μουρούζης, Πέτρος Γρ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Δισφαινόλη-Α
Διαλυτότητα σύνθετων ρητινών
Μονομερή
Υγρή χρωματογραφία υψηλής πίεσης
Bisphenol-A
Solubility of resin composites
Monomers
High pressure liquid chromatography

description: Η επίδραση των ενδοστοματικών συνθηκών στις σύνθετες ρητίνες, μπορεί να προκαλέσει αλλαγές σε αυτές με τέτοιο τρόπο που ιδιότητες που έχουν χαρακτηρισθεί ως μειονεκτήματα αυτών, όπως είναι η απελευθέρωση ουσιών, είναι επιθυμητές για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας της αποκατάστασης. Ο ρόλος του σάλιου είναι πολύπλοκος γιατί μπορεί άμεσα να προκαλεί διαβρωτικά φαινόμενα αλλά έμμεσα να δρα προστατευτικά. Σκοπός της μελέτης είναι να ερευνήσει την επίδραση των ρυθμιστικών διαλυμάτων φωσφορικών και διττανθρακικών ιόντων στην απελευθέρωση μονομερών από τις σύνθετες ρητίνες. Σαράντα δείγματα ενός σκευάσματος σύνθετης ρητίνης ενός σκευάσματος σύνθετης ρητίνης, κατασκευάστηκαν σε διαστάσεις 10 σε διάμετρο και 2 σε πάχος και εμβαπτίστηκαν σε διαλύματα 1) τεχνητού σάλιου, 2) φωσφορικών ιόντων, 3) απεσταγμένου νερού και 4) διττανθρακικών ιόντων. Μετά από επτά (7) και τριάντα (30) ημέρες, 20 ελήφθησαν από κάθε δείγμα διαλύματος για να διαπιστωθεί η απελευθέρωση μονομερών της σύνθετης ρητίνης με την μέθοδο της υγρής χρωματογραφίας υψηλής πίεσης (HPLC). Για να ερευνηθεί η αύξηση ή η μείωση της αδρότητας της επιφάνειας των δειγμάτων χρησιμοποιήθηκε οπτικό προφιλόμετρο ενώ έγινε ζύγιση των δειγμάτων για να διαπιστωθεί η αύξηση ή η μείωση του βάρους των δειγμάτων. Στη συνέχεια έγινε έλεγχος με φασματοσκοπία υπέρυθρου (FTIR) για να διαπιστωθούν αλλαγές στην σύσταση της επιφάνειας των δειγμάτων. Για να διαπιστωθεί η μετενέργεια των ρυθμιστικών διαλυμάτων, δέκα (10) δείγματα κατασκευάστηκαν για τα διαλύματα του απεσταγμένου νερού, των φωσφορικών ιόντων, των διττανθρακικών ιόντων και του τεχνητού σάλιου ενώ στη συνέχεια και μετά από επτά (7) ημέρες εμβαπτίστηκαν σε διάλυμα μεθανόλης 12% για επτά (7) ημέρες επιπλέον. Για να ερευνηθεί η επίδραση του pH στην απελευθέρωση μονομερών από τις σύνθετες ρητίνες κατασκευάστηκαν δέκα ($10$) δείγματα στις ίδιες διαστάσεις με τα ανωτέρω δείγματα και εμβαπτίστηκαν μόνο σε διαλύματα φωσφορικών ιόντων με pH που κυμαινόταν από 4.5, 5.5 και 6.8. Μετά από επτά (7), τριάντα (30) και εξήντα (60) ημέρες 20 μLπ- ελήφθησαν από κάθε δείγμα για να ανιχνευθούν τα μονομερή που ενδεχομένως να είχαν απελευθερωθεί στο διάλυμα. Η εμβάπτιση των δειγμάτων σύνθετης ρητίνης στα διαλύματα είχε ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση μονομερών σε όλα τα διαλύματα. Τα μονομερή που ανιχνεύθηκαν ήταν το BisGMA και το UDMA. Το διάλυμα με την μεγαλύτερη ποσότητα μονομερών ήταν το διάλυμα του απεσταγμένου νερού. Η εμβάπτιση των δειγμάτων σύνθετης ρητίνης σε διαλύματα που περιείχαν μεθανόλη 12% είχε ως αποτέλεσμα τη χημική αποδόμηση των δειγμάτων και την απελευθέρωση των μονομερών BPA, BisGMA, UDMA σε όλα τα διαλύματα. Στα διαλύματα των φωσφορικών και διττανθρακικών ιόντων, η ποσότητα των μονομερών που απελευθερώθηκε ήταν ελαττωμένη, ενώ στο διάλυμα του τεχνητού σάλιου ελάχιστη έως ανύπαρκτη. Η ποσότητα των απελευθερούμενων μονομερών ήταν αντιστρόφως ανάλογη με τις τιμές του pH. Καθώς αυξανόταν η τιμή του pH του διαλύματος παρατηρήθηκε μείωση των απελευθερούμενων μονομερών. Τα φωσφορικά και διττανθρακικά ιόντα όταν δρουν συνεργικά μειώνουν τη χημική αποδόμηση των σύνθετων ρητινών. Η ιδιότητα αυτών των ρυθμιστικών διαλυμάτων διατηρείται ακόμα και όταν μετά την αφαίρεσή τους, στα δείγματα προστεθεί και ένας ισχυρός διαλύτης, όπως η μεθανόλη.
description: The oral environment have a strong effect on the physical and chemical properties of dental materials. The saliva may act as a corrosion, a dissolver or a protective agent to restorative materials like resin composites. The inhibit effect of phosphate and bicarbonate buffers on the leaching pattern of resin composites was studied. Ten-disc shaped specimens were fabricated for each solution. The solutions were: i) distilled water ii) phosphate buffer iii) bicarbonate buffer iv) artificial saliva. The physical properties that were studied were a) surface roughness b) weight, while the chemical property that was investigated was the leaching of monomers. Monomers were identified by means of high liquid pressure pressure chromatography (HPLC). Alterations of the resin composite surface were examined by Fourier transform infrared spectroscopy (FTIR). In order to identify the aftereffect of the phosphate and bicarbonate solutions, ten specimens were fabricated and after seven days of immersion they were placed in a methanol 12% solution for an additional of seven days. To identify the relation of pH levels with the solubility of resin composites, ten ($10$) specimens were fabricated and were stored in a phosphate buffer solution with different pH levels namely at 4.5, 5.5 and 6.8 for seven, thirty and sixty days period. The comparison of mean values of the amount of leaching monomers was evaluated with 1-way analysis of variance (ANOVA) and Tukeys' HSD post hoc test, while statistical significance for all the tests was set at p&lt;0.05. Leaching monomers were found in all solutions. The level of released monomers was lower in phosphate and bicarbonate buffers and even lower in the artificial saliva solution. Surface roughness of the specimens was increased. Specimens weight was increased due to the incorporation of water. For the examination of the aftereffect of the buffer solutions the results showed that the solubility of the resin composite was lower despite the effect the strong dissolver used (methanol) in which the specimens were left was for seven days. After storage at phosphate buffer solution with different pH levels monomers were again detected. After thirty days BisGMA was found only in the solution with a pH 4.5. After sixty days period, there was no monomers in the solution with pH 6.8 and BisGMA was only traced in the solutions with pH 4.5. The results of this study show that phosphate and carbonate buffers had an inhibiting effect on the leaching pattern of dental resin composites. The presence of bisphenol A (BPA) in all solutions suggested that substances that are not in the formulation of resin monomers could be leached in tested solutions and consequently in the oral environment. At different pH values, phosphate and bicarbonate buffers exhibit an inhibit effect on the leaching pattern of monomers. Leaching monomers were again detected but in greater amount in lower pH levels. Phosphate and bicarbonate buffers reduce the degradation of resin composites. This property of those buffers is continued even if they are removed from a solution and replaced by a strong dissolver like methanol. Therefore, the clinical dentist should should choose to restore the dental tissues considering the salivary flow rate and saliva composition.