Η έννοια της αυθεντικότητας στον Τσαρλς Ταίηλορ.:
Creators: name: Κοτανίδης, Νϊκος Λεωνίδα
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2013
Subjects: Αυθεντικότητα
Ατομικισμός
Νεωτερικότητα
Αuthenticity
Individualism
Modernity

description: Η παρούσα μεταπτυχιακή-διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στην έννοια της αυθεντικότητας στη σκέψη του Τσαρλς Ταίηλορ και στο πως αυτή προβάλλεται και εκφράζεται στο πλαίσιο της νεωτερικότητας. Στόχος της εν λόγω εργασίας είναι η ανάλυση της έννοιας της αυθεντικότητας στα έργα του Τσαρλς Ταίηλορ και σε άλλους επιφανείς διανοητές, οι οποίοι διαλέγονται κριτικά με τη θεώρηση του Ταίηλορ. Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει το σημείο όπου παρατηρείται η σύνδεση της έννοιας της αυθεντικότητας με την έννοια της ειλικρίνειας και η κατάδειξη της σταδιακής στο χρόνο υποβάθμισης της τελευταίας. Σε ένα επόμενο στάδιο θίγεται λεπτομερώς το ζήτημα του φαινομένου του ρομαντισμού και του πλαισίου που έθεσε, εντός του οποίου ξεπρόβαλε το καλλιτεχνικό και ποιητικό υποκείμενο, το οποίο είχε ως κατευθυντήριο άξονα τη φανέρωση της αυθεντικής και αληθινής εσωτερικής του φωνής. Πριν γίνει όλη αυτή η ανάλυση της έννοιας της αυθεντικότητας και όλων των άλλων σημαντικών στοιχείων που καταδεικνύουν τη σπουδαιότητα της αυθεντικότητας, επιχειρείται στην αφετηρία της εργασίας αυτής, η ανάδειξη των δυσανεξιών της νεωτερικότητας, όπου και παρατηρείται η σχέση του ατομικισμού με την έννοια της αυθεντικότητας. Στο πλαίσιο αυτό ξετυλίγεται και η κριτική του συντηρητικού Άλλαν Μπλουμ απέναντι στην αμερικανική νεολαία, την οποία κατηγορεί για την προσχώρησή της σ’ έναν εύκολο σχετικισμό, κάτι που αντικατοπτρίζεται και στον ελληνικό νεανικό κόσμο. Σε αντίθεση με τον Μπλουμ το επιχείρημα του Ταίηλορ συνοψίζεται στη θέση του ότι πίσω από την πληρότητα του εαυτού είναι ενεργοποιημένο αυτό που ονομάζει «ηθικό ιδεώδες», κάτι που παραλείπεται από τον Μπλουμ. Πίσω από το άτομο κρύβεται η αυθεντικότητα του εαυτού, η αληθινή και γνήσια εσωτερικότητα του ατόμου και το ηθικό ιδεώδες που ενυπάρχει εδώ, παραπέμπει σε έναν καλύτερο ή ανώτερο τρόπο βίου. Αυτό που προτάσσεται στο κεντρικό επιχείρημα του Ταίηλορ είναι η ηθική δύναμη που εκλύεται από το ιδεώδες της αυθεντικότητας, το οποίο υπαγορεύει και προτρέπει σε τροπισμούς του βίου που για το κάθε άτομο είναι διαφορετικοί και σημαντικοί. Ως «καλή ζωή» προσδιορίζεται ο τρόπος και οι πρακτικές του βίου που ο καθένας επιλέγει και που τον εκφράζουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, είναι η μορφή και ο χαρακτήρας που ενστερνίζεται και επιθυμεί να προσδώσει στη ζωή του με το δικό του ιδιαίτερο στίγμα. Κατακλείνοντας ο Ταίηλορ υποστηρίζει ότι «το να προσλαμβάνει η προσχώρηση στην αυθεντικότητα τη μορφή ενός ασθενούς σχετικισμού συνεπάγεται την αναίρεση κάθε δυνατότητας σθεναρής υπεράσπισης των ηθικών ιδεωδών».
description: The present postgraduate task focuses on the concept of authenticity in Charles Taylor’s thought and how it is presented and expressed in the context of modernity. The main objective of this work is to analyze the concept of authenticity in the works of Charles Taylor and other prominent thinkers who critically converse with the thesis of Taylor. The point that is also interesting is the connection of the concept of authenticity with the sense of honesty and the importance of the gradual degradation of the latter. Furthermore, the issue of romanticism is presented and the context of it, in which the artistic and poetic subject was emerged and the nodal point is the expression and manifestation of authentic and true inner voice of the human being. Before doing all this analysis of the concept of authenticity and all other important elements that demonstrate the importance of authenticity, attempted at the start of this work, the emergence of malaise of modernity, where the relationship of individualism and the meaning of authenticity are inextricably interwoven. In this context, the criticism of conservative Allan Bloom is expressed towards American youth, which blames for its acceptance of an easy relativism, something that is also reflected to the youthful Greek world. In contrast to Bloom’s argument, the Taylor’s thesis is summarized to the point that behind the fulfillment of self, it is activated what he calls "moral ideal ", which is omitted by Bloom. Behind the person, the authenticity of self is hidden. Added to this, the true and genuine interiority of the individual and the moral ideal are referred to a better or superior way of life. What is presented in the central argument of Taylor is the moral power emitted by the ideal of authenticity, which dictates and urges to tropisms of life. The latter are different and important for each person. When we are referred to the meaning of a "good life", we focus on the ways and practices of life that everyone chooses and these reflect the form and the character that someone chooses during his/her life. To sum up, Taylor argues that "the articulation and the aggregation of the authenticity to a patient relativism entails setting aside any possibility of vigorous defense of moral ideals".