Η βιοηθική θεώρηση της προληπτικής ιατρικής
Creators: name: Μπότσαρη, Δήμητρα Πασχάλη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2013
Subjects: πρόληψη
βιοηθική
χριστιανική ηθική
preventive
bioethic
christian ethics

description: Η προληπτική ιατρική αποτελεί στην ιστορία της ιατρικής ένα σημαντικότατο κεφάλαιο. Ο άνθρωπος δεν αναμένει παθητικά μια διάγνωση ή θεραπεία μιας νόσου, αλλά καλείται ο ίδιος να συμμετέχει στην πρόληψή της επιστρατεύοντας όλες του τις δυνάμεις. Κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις μπορεί να γίνει αποδεκτή η σύνδεση της προληπτικής ιατρικής και της ορθόδοξης θεολογίας μέσω του νέου επιστημονικού κλάδου της βιοηθικής. Η βιοηθική αποδεχόμενη κατ’ αρχήν τα οφθαλμοφανή οφέλη της προληπτικής ιατρικής σε όλες τις πτυχές της, προβαίνει στον εντοπισμό και την κριτική των ηθικά προβληματικών εφαρμογών της. Οι ηθικά αμφιλεγόμενες χρήσεις της προληπτικής ιατρικής έχουν ποικίλες αφετηρίες. Αμφιλεγόμενες πολιτικές υγείας, πιθανότητα ρατσιστικών πρακτικών, πειραματικά πρωτόκολλα με έλλειψη συναίνεσης, κατάχρηση της σύγχρονης βιοϊατρικής τεχνολογίας και ανεπαρκείς δοκιμές πριν από την εφαρμογή κάποιας προληπτικής πρακτικής είναι τα συνήθη αντικείμενα μελέτης της βιοηθικής ως προς την προληπτική ιατρική. Η βιοηθική για τη θεώρηση των προβληματικών πτυχών της προληπτικής ιατρικής ανατρέχει σε αρχές όπως η αυτονομία, η αποφυγή πρόκλησης βλάβης ή πόνου, η ευεργεσία και η δικαιοσύνη. Στην περίπτωση της προληπτικής ιατρικής τα συνήθη βιοηθικά προβλήματα αφορούν τον ιατρικό πατερναλισμό και μάλιστα όχι μόνο σε εξατομικευμένη, αλλά και σε γενικευμένη μορφή, την πιθανότητα βλάβης όχι μόνο ενός ατόμου αλλά ακόμη και μιας κοινωνικής ομάδας, την στάθμιση ωφέλειας και πιθανής βλάβης, την δεοντολογικά ορθή εφαρμογή των πρωτοκόλλων ιατρικής πρόληψης καθώς και την παραβίαση κανόνων υγιεινής. Η χρήση της βιοϊατρικής τεχνολογίας με τις γενετικές εξετάσεις σε προεμφυτευτικό και προγεννητικό στάδιο, αλλά και στους ενήλικες δημιουργεί πρόσθετα και περισσότερο περίπλοκα ηθικά ζητήματα για την προληπτική ιατρική, αφού διακυβεύονται αξίες όπως η εμβρυϊκή ζωή ή η προσωπική-ιδιωτική ζωή και αξιοπρέπεια ενός ενηλίκου. Η χριστιανική ηθική δεν βλέπει τη βιοηθική ανταγωνιστικά ως μία νέα τάση ηθικής που έρχεται να την εκθρονίσει, αλλά συμπληρωματικά, ως μία πολύ χρήσιμη μεθοδολογική διάκριση που έχει πολλά να της προσφέρει. Έτσι, αφού πρώτα μελετήσει τα ιατρικά δεδομένα και προχωρήσει στον έλεγχο των βιοηθικών κρίσεων για την προληπτική ιατρική, στη συνέχεια μπορεί να αρθρώσει τον δικό της λόγο. Θεωρεί ότι οι αρχές της βιοηθικής είναι μεν χρήσιμες, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις κινούνται επιφανειακά και περιοριστικά και χρειάζονται εμβάθυνση και συμπλήρωση. Αναδεικνύει επίσης ως πολύ σημαντικά στοιχεία το ασκητικό πνεύμα ως βασικό συστατικό στοιχείο για μία επιτυχημένη πρόληψη βλαπτικών σωματικών και πνευματικών ασθενειών. Βασικές ανθρωπολογικές αρχές για την χριστιανική ηθική είναι ότι ο άνθρωπος είναι ενιαία ψυχοσωματική οντότητα και ότι η ασθένεια, όπως και ο θάνατος είναι αποτελέσματα της αμαρτίας, της διακοπής δηλαδή της σχέσης με την πηγή της ζωής, τον Θεό. Κάτω από αυτό το πρίσμα κρίνονται όλες οι εφαρμογές, αλλά και το γενικότερο πνεύμα και η πρακτική της προληπτικής ιατρικής. Την επιστήμη της ιατρικής την θεωρεί ως δώρο του Θεού στον άνθρωπο για να απαλύνει τις οδυνηρές συνέπειες της πτώσης από τον Παράδεισο.
description: Preventive medicine is a in the history of medicine a very important chapter. Another, related to the above dimension that preventive medicine is that he sees the man with a more holistic look than the therapeutic and clinical medicine. Man is viewed as part of the environment and the micro- or macrosociety. Is Not waiting passively a diagnosis or treatment of a disease, but called himself to participate in prevention of tapping all of the forces. Under these conditions can be accepted the connection of preventive medicine and orthodox theology through the new scientific branch of bioethics. The bioethics accepting in principle the evident benefits of preventive medicine in all its aspects, making locating and criticism of morally problematic applications. The morally dubious uses of preventive medicine have diverse origins. Controversial health policies, probability racist practices, experimental protocols with lack of consensus, the abuse of modern biomedical technology and inadequate testing before the application of a preventive practice is the usual objects study of bioethics in preventive medicine. In the case of preventative medicine the usual bioethic problems relating to the medical paternalism and not just on an individual, but also in a general form, the possibility of a fault not only a person but even a social group, the weighting interest and possible fault, the ethically correct implementation of the protocols medical prevention and the breach hygiene rules. The use of biomedical technology in genetic testing and preimplantation prenatal stage, but also adults creates additional and more complex moral issues for the preventive medicine, having values at stake are such as the fetal life or personal-privacy and dignity of a adult. The Christian ethics does not see bioethics competitive as a new trend morality coming to overthrow, but complementary, as one very useful methodological distinction that has much to offer. So, after having studied the medical data and proceed to the control of bioethical crises for the preventive medicine and can then articulated its own reason. It considers that the principles of bioethics are useful, but in some cases moving surface and restrictive and require deepening and completion. Also brings out the very important elements the ascetic spirit as a key component for a successful prevention damaging physical and mental diseases. Basic anthropological principles for Christian ethics is that man is single mental entity and that the disease, as well as death is the outcome of sin, break the relationship with the source of life, God. In this light are all applications, but also the general spirit and the practice of preventive medicine. The Church through the ascetic fight, but also of sacramental participation in Earth, calls on man to overcome the temptation of the unnaturally modified and rescue the unnaturally modified. Far more calls on the likeness, i.e. to perfection, to favor unnaturally modified. The science of medicine considers this as God's gift to man to alleviate the painful consequences of the fall from paradise. Not the definite nor leaves it to each healing hope and salvation, considering only God as Savior and "everything