Διευρεύνηση του ρόλου της παράλληλης ταυτότηας του κρατούμενου θεραπευόμενου ως παράγοντα διαφορετικής μεταχείρισης στο σωφρονιστικό σύστημα
Creators: name: Πιταούλη, Ειρήνη Παναγιώτη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Παράλληλη ταυτότητα
Θεραπευτική διαδικασία
Σωφρονιστική αποσυμφόρηση
Parallel concurrent identity
Treating process
Prison Decongestion

description: Μέσα στο κλειστό σύστημα της φυλακής βρίσκονται άνθρωποι εξαρτημένοι και ταυτόχρονα φυλακισμένοι. Σε μία φυλακή που είναι διαδεδομένη η χρήση ναρκωτικών ουσιών, σε μία φυλακή όπου ο συγχρωτισμός με τους άλλους κρατούμενους είναι μόνιμος, η κινητοποίηση για απεξάρτηση μοιάζει με ουτοπία. Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν θεραπευτικά προγράμματα απεξάρτησης μέσα στη φυλακή με διαφορετικούς στόχους και φιλοσοφία το καθένα που μπορούν να αγκαλιάσουν στους κόλπους τους τον εξαρτημένο. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να διερευνήσει την παράλληλη ταυτότητα ενός θεραπευόμενου-κρατούμενου μέσα σε μία φυλακή, ως παράγοντα διαφορετικής σωφρονιστικής μεταχείρισης. Στην παρούσα έρευνα επιλέχθηκε η ποιοτική μέθοδος με συνέντευξη σε βάθος (content analysis). Κρίθηκε ότι αυτή είναι η ενδεδειγμένη μέθοδος για την παρούσα μελέτη για να πραγματοποιηθεί η διερεύνηση εν τω βάθει των αναπαραστάσεων, των στάσεων, των αντιλήψεων, των κινήτρων καθώς και δεδομένων που σχετίζονται με την συμπεριφορά των ατόμων. Τα ευρήματα της έρευνας ανέδειξαν καταλυτικό τον ρόλο του θεραπευτικού προγράμματος μέσα στη φυλακή, τόσο για την θεραπευτική διαδικασία του θεραπευόμενου, όσο και για την ίδια την φυλακή και την αποσυμφόρησή της από παραβατικές συμπεριφορές. Σημαντικό είναι, επίσης, το γεγονός ότι αναδείχθηκε η δυσκολία συνύπαρξης των δύο αυτών ταυτόχρονων ρόλων καθώς και των δύο πλαισίων, της φυλακής και της θεραπευτικής κοινότητας. Τέλος, αποδείχθηκε ότι η κοινωνική ανισότητα που υπάρχει στην κοινωνία αντικατοπτρίζεται απόλυτα στον μικρόκοσμο της φυλακής επισημαίνοντας πως ο άνθρωπος που βρίσκεται στην απόλυτη ανάγκη είναι και ο τελευταίος στον οποίο μπορεί να παρέχεται η οποιαδήποτε ουσιαστική βοήθεια.Η θεραπευτική κοινότητα στη φυλακή μπορεί να συμβάλλει στην καλλιέργεια ενός διαφορετικού αξιακού συστήματος μέσα σε ένα νοσογόνο περιβάλλον. Ωστόσο, η θεραπεία δυσχεραίνεται για έναν έγκλειστο λόγω του κλειστού συστήματος με άγραφους κανόνες. Σημαντικό είναι ότι οι θεραπευόμενοι αποκτούν νόημα στη ζωή τους κατά την διάρκεια της θεραπείας. Δυστυχώς, όμως, ο πληθυσμός της φυλακής αποτελεί αρνητικό παράγοντα επιρροής για τον θεραπευόμενο. Τέλος, ο παράλληλος ρόλος ευνοεί μεν τον θεραπευόμενο, ωστόσο δυσκολεύει την καθημερινότητα λόγω των απαιτήσεων του προγράμματος και των ματαιώσεων που βιώνει σε αυτή την προσπάθεια από τον υπόλοιπο πληθυσμό της φυλακής
description: Inside the closed system of the prison there are people who are addicted while being imprisoned. In the prison, there is widespread use of drugs, the promiscuity with other prisoners is a permanent condition, so whichever effort for rehab seems like utopia. Nevertheless, there are drug treatment programs in prison with different goals and philosophy that can embrace and cater for anyone that suffers. The purpose of this thesis is to examine the concurrent identity of the treated-imprisoned, as a factor for different handling from the correctional institution. In this research, the qualitative method was chosen with interview in depth (content analysis). It was considered that this is the appropriate method to carry out this study in order to investigate in depth the reflections, attitudes, beliefs, motives and data relating to the behavior of individuals. The findings highlighted the catalytic role of the treatment program in prison for both the therapeutic process of the people to be treated and for the very decongestion of the prison from delinquent behavior. Also, it is important to point out that there is a difficulty both for the two simultaneous roles to coexist and for the two frames, meaning the prison and the therapeutic community. Finally , it turned out that the social inequality that exists in society is perfectly reflected in the microsystem of the prison stating that the man who is in dire need ,is the last one to whom any substantial help could be provided.The therapeutic community in prison may contribute to the cultivation of a different value system in a morbid environment. However, the treatment is difficult for an inmate because of the closed system of unwritten rules. it is quite important that the participants of programs acquire meaning in life during their treatment. Unfortunately, the prison population is a negative factor of influence for the people to be treated. Finally, the parallel role is to the benefit of the treated person, even though it causes difficulties in everyday life because of the demands of the program and the frustration experienced during this effort caused by the general population of the prison