Zaraza jako kara Boża według Biblii : StaryTestament a nauka w czasach pandemii
Creators: name: Stasiak, Sławomir
Publisher: name: E-Wydawnictwo. Prawnicza i Ekonomiczna Biblioteka Cyfrowa. Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego
Year: 2021

description: W Starym Testamencie dość mocno rozpowszechnione jest przekonanie, że zaraza była karą Bożą za popełniane grzechy. Widomym przykładem jest historia wyjścia Izraelitów z Egiptu, które nastąpiło wskutek zesłanych dziesięciu plag (Wj 7, 14–13, 16). Celem niniejszego opracowania jest odpowiedź na dwa pytania. Po pierwsze: dlaczego plagi, zarazy i inne nieszczęścia pojmowane były jako kara Boża? Po drugie: czy obrazy zaczerpnięte z Biblii przeczą dzisiejszej nauce? Zadajemy je zwłaszcza w kontekście panującej pandemii wirusa SARS-CoV-2. Do zagadnienia podejdziemy, posługując się metodą analizy literackiej z elementami metody historyczno-krytycznej. Skupimy się na tych tekstach Starego Testamentu, w których występują hebrajskie terminy maggēpāh, qeṭeb i deber. Z analizy tych pojęć nie sposób wyciągnąć prosty wniosek, że cierpienie, choroba, zaraza jest konsekwencją złego postępowania konkretnego człowieka. Problem należy raczej widzieć znacznie szerzej jako zaburzenie harmonii świata, które skutkuje pojawianiem się „dziwnych” wirusów, chorób i innych nieszczęść, które spadają na człowieka. Stary Testament widzi to w kategoriach grzechu pierwszych rodziców, którzy mieli czynić sobie ziemię poddaną (Rdz 1, 28), a burząc tę harmonię, sprawili, że ziemia zaczęła rodzić „cierń i oset” (Rdz 3, 18). Zatem to zaburzenie harmonii w czterech wymiarach (wewnątrz człowieka, z drugim człowiekiem, z otaczającym go światem oraz ze Stwórcą) skutkuje negatywnymi konsekwencjami, także w przestrzeni zdrowotnej.
description: In the Old Testament, the belief that plague was God’s punishment for sins is quite widespread. A conspicuous example is the story of the Israelites’ exodus from Egypt, which occurred as a result of the ten plagues sent down on this country (Exod 7:14–13:16). The purpose of this study is to answer two questions. First: Why were plagues, pestilences and other misfortunes conceived as God’s punishment? Second: Do images taken from the Bible contradict today’s teaching? We ask these questions especially in the context of the prevailing SARS-CoV-2 virus pandemic. Literary analysis with elements of the historical-critical method will help us cope with the problem. We will focus on those Old Testament texts which feature the Hebrew terms maggēpāh, qeṭeb and deber. From the analysis of these concepts simple conclusion that suffering, sickness and pestilence are the consequence of wrongdoing are to be dismissed. Rather, the problem should be seen much more broadly, as a disturbance of the harmony of the world that manifests itself in the appearance of “strange” viruses, diseases and other misfortunes that befall man. The Old Testament sees it in terms of the sin of our first parents, who were supposed to make the earth subdued (Gen 1:28), and by disturbing this harmony caused the earth to bear “thorns and thistles” (Gen 3:18). Thus, this disruption of harmony in four dimensions (within man, with the other man, with the surrounding world and with the Creator) brings about negative consequences that also affect health.
description: W Starym Testamencie dość mocno rozpowszechnione jest przekonanie, że zaraza była karą Bożą za popełniane grzechy. Widomym przykładem jest historia wyjścia Izraelitów z Egiptu, które nastąpiło wskutek zesłanych dziesięciu plag (Wj 7, 14–13, 16). Celem niniejszego opracowania jest odpowiedź na dwa pytania. Po pierwsze: dlaczego plagi, zarazy i inne nieszczęścia pojmowane były jako kara Boża? Po drugie: czy obrazy zaczerpnięte z Biblii przeczą dzisiejszej nauce? Zadajemy je zwłaszcza w kontekście panującej pandemii wirusa SARS-CoV-2. Do zagadnienia podejdziemy, posługując się metodą analizy literackiej z elementami metody historyczno-krytycznej. Skupimy się na tych tekstach Starego Testamentu, w których występują hebrajskie terminy maggēpāh, qeṭeb i deber. Z analizy tych pojęć nie sposób wyciągnąć prosty wniosek, że cierpienie, choroba, zaraza jest konsekwencją złego postępowania konkretnego człowieka. Problem należy raczej widzieć znacznie szerzej jako zaburzenie harmonii świata, które skutkuje pojawianiem się „dziwnych” wirusów, chorób i innych nieszczęść, które spadają na człowieka. Stary Testament widzi to w kategoriach grzechu pierwszych rodziców, którzy mieli czynić sobie ziemię poddaną (Rdz 1, 28), a burząc tę harmonię, sprawili, że ziemia zaczęła rodzić „cierń i oset” (Rdz 3, 18). Zatem to zaburzenie harmonii w czterech wymiarach (wewnątrz człowieka, z drugim człowiekiem, z otaczającym go światem oraz ze Stwórcą) skutkuje negatywnymi konsekwencjami, także w przestrzeni zdrowotnej.
description: In the Old Testament, the belief that plague was God’s punishment for sins is quite widespread. A conspicuous example is the story of the Israelites’ exodus from Egypt, which occurred as a result of the ten plagues sent down on this country (Exod 7:14–13:16). The purpose of this study is to answer two questions. First: Why were plagues, pestilences and other misfortunes conceived as God’s punishment? Second: Do images taken from the Bible contradict today’s teaching? We ask these questions especially in the context of the prevailing SARS-CoV-2 virus pandemic. Literary analysis with elements of the historical-critical method will help us cope with the problem. We will focus on those Old Testament texts which feature the Hebrew terms maggēpāh, qeṭeb and deber. From the analysis of these concepts simple conclusion that suffering, sickness and pestilence are the consequence of wrongdoing are to be dismissed. Rather, the problem should be seen much more broadly, as a disturbance of the harmony of the world that manifests itself in the appearance of “strange” viruses, diseases and other misfortunes that befall man. The Old Testament sees it in terms of the sin of our first parents, who were supposed to make the earth subdued (Gen 1:28), and by disturbing this harmony caused the earth to bear “thorns and thistles” (Gen 3:18). Thus, this disruption of harmony in four dimensions (within man, with the other man, with the surrounding world and with the Creator) brings about negative consequences that also affect health.
description: W Starym Testamencie dość mocno rozpowszechnione jest przekonanie, że zaraza była karą Bożą za popełniane grzechy. Widomym przykładem jest historia wyjścia Izraelitów z Egiptu, które nastąpiło wskutek zesłanych dziesięciu plag (Wj 7, 14–13, 16). Celem niniejszego opracowania jest odpowiedź na dwa pytania. Po pierwsze: dlaczego plagi, zarazy i inne nieszczęścia pojmowane były jako kara Boża? Po drugie: czy obrazy zaczerpnięte z Biblii przeczą dzisiejszej nauce? Zadajemy je zwłaszcza w kontekście panującej pandemii wirusa SARS-CoV-2. Do zagadnienia podejdziemy, posługując się metodą analizy literackiej z elementami metody historyczno-krytycznej. Skupimy się na tych tekstach Starego Testamentu, w których występują hebrajskie terminy maggēpāh, qeṭeb i deber. Z analizy tych pojęć nie sposób wyciągnąć prosty wniosek, że cierpienie, choroba, zaraza jest konsekwencją złego postępowania konkretnego człowieka. Problem należy raczej widzieć znacznie szerzej jako zaburzenie harmonii świata, które skutkuje pojawianiem się „dziwnych” wirusów, chorób i innych nieszczęść, które spadają na człowieka. Stary Testament widzi to w kategoriach grzechu pierwszych rodziców, którzy mieli czynić sobie ziemię poddaną (Rdz 1, 28), a burząc tę harmonię, sprawili, że ziemia zaczęła rodzić „cierń i oset” (Rdz 3, 18). Zatem to zaburzenie harmonii w czterech wymiarach (wewnątrz człowieka, z drugim człowiekiem, z otaczającym go światem oraz ze Stwórcą) skutkuje negatywnymi konsekwencjami, także w przestrzeni zdrowotnej.
description: In the Old Testament, the belief that plague was God’s punishment for sins is quite widespread. A conspicuous example is the story of the Israelites’ exodus from Egypt, which occurred as a result of the ten plagues sent down on this country (Exod 7:14–13:16). The purpose of this study is to answer two questions. First: Why were plagues, pestilences and other misfortunes conceived as God’s punishment? Second: Do images taken from the Bible contradict today’s teaching? We ask these questions especially in the context of the prevailing SARS-CoV-2 virus pandemic. Literary analysis with elements of the historical-critical method will help us cope with the problem. We will focus on those Old Testament texts which feature the Hebrew terms maggēpāh, qeṭeb and deber. From the analysis of these concepts simple conclusion that suffering, sickness and pestilence are the consequence of wrongdoing are to be dismissed. Rather, the problem should be seen much more broadly, as a disturbance of the harmony of the world that manifests itself in the appearance of “strange” viruses, diseases and other misfortunes that befall man. The Old Testament sees it in terms of the sin of our first parents, who were supposed to make the earth subdued (Gen 1:28), and by disturbing this harmony caused the earth to bear “thorns and thistles” (Gen 3:18). Thus, this disruption of harmony in four dimensions (within man, with the other man, with the surrounding world and with the Creator) brings about negative consequences that also affect health.
description: W Starym Testamencie dość mocno rozpowszechnione jest przekonanie, że zaraza była karą Bożą za popełniane grzechy. Widomym przykładem jest historia wyjścia Izraelitów z Egiptu, które nastąpiło wskutek zesłanych dziesięciu plag (Wj 7, 14–13, 16). Celem niniejszego opracowania jest odpowiedź na dwa pytania. Po pierwsze: dlaczego plagi, zarazy i inne nieszczęścia pojmowane były jako kara Boża? Po drugie: czy obrazy zaczerpnięte z Biblii przeczą dzisiejszej nauce? Zadajemy je zwłaszcza w kontekście panującej pandemii wirusa SARS-CoV-2. Do zagadnienia podejdziemy, posługując się metodą analizy literackiej z elementami metody historyczno-krytycznej. Skupimy się na tych tekstach Starego Testamentu, w których występują hebrajskie terminy maggēpāh, qeṭeb i deber. Z analizy tych pojęć nie sposób wyciągnąć prosty wniosek, że cierpienie, choroba, zaraza jest konsekwencją złego postępowania konkretnego człowieka. Problem należy raczej widzieć znacznie szerzej jako zaburzenie harmonii świata, które skutkuje pojawianiem się „dziwnych” wirusów, chorób i innych nieszczęść, które spadają na człowieka. Stary Testament widzi to w kategoriach grzechu pierwszych rodziców, którzy mieli czynić sobie ziemię poddaną (Rdz 1, 28), a burząc tę harmonię, sprawili, że ziemia zaczęła rodzić „cierń i oset” (Rdz 3, 18). Zatem to zaburzenie harmonii w czterech wymiarach (wewnątrz człowieka, z drugim człowiekiem, z otaczającym go światem oraz ze Stwórcą) skutkuje negatywnymi konsekwencjami, także w przestrzeni zdrowotnej.
description: In the Old Testament, the belief that plague was God’s punishment for sins is quite widespread. A conspicuous example is the story of the Israelites’ exodus from Egypt, which occurred as a result of the ten plagues sent down on this country (Exod 7:14–13:16). The purpose of this study is to answer two questions. First: Why were plagues, pestilences and other misfortunes conceived as God’s punishment? Second: Do images taken from the Bible contradict today’s teaching? We ask these questions especially in the context of the prevailing SARS-CoV-2 virus pandemic. Literary analysis with elements of the historical-critical method will help us cope with the problem. We will focus on those Old Testament texts which feature the Hebrew terms maggēpāh, qeṭeb and deber. From the analysis of these concepts simple conclusion that suffering, sickness and pestilence are the consequence of wrongdoing are to be dismissed. Rather, the problem should be seen much more broadly, as a disturbance of the harmony of the world that manifests itself in the appearance of “strange” viruses, diseases and other misfortunes that befall man. The Old Testament sees it in terms of the sin of our first parents, who were supposed to make the earth subdued (Gen 1:28), and by disturbing this harmony caused the earth to bear “thorns and thistles” (Gen 3:18). Thus, this disruption of harmony in four dimensions (within man, with the other man, with the surrounding world and with the Creator) brings about negative consequences that also affect health.
description: W Starym Testamencie dość mocno rozpowszechnione jest przekonanie, że zaraza była karą Bożą za popełniane grzechy. Widomym przykładem jest historia wyjścia Izraelitów z Egiptu, które nastąpiło wskutek zesłanych dziesięciu plag (Wj 7, 14–13, 16). Celem niniejszego opracowania jest odpowiedź na dwa pytania. Po pierwsze: dlaczego plagi, zarazy i inne nieszczęścia pojmowane były jako kara Boża? Po drugie: czy obrazy zaczerpnięte z Biblii przeczą dzisiejszej nauce? Zadajemy je zwłaszcza w kontekście panującej pandemii wirusa SARS-CoV-2. Do zagadnienia podejdziemy, posługując się metodą analizy literackiej z elementami metody historyczno-krytycznej. Skupimy się na tych tekstach Starego Testamentu, w których występują hebrajskie terminy maggēpāh, qeṭeb i deber. Z analizy tych pojęć nie sposób wyciągnąć prosty wniosek, że cierpienie, choroba, zaraza jest konsekwencją złego postępowania konkretnego człowieka. Problem należy raczej widzieć znacznie szerzej jako zaburzenie harmonii świata, które skutkuje pojawianiem się „dziwnych” wirusów, chorób i innych nieszczęść, które spadają na człowieka. Stary Testament widzi to w kategoriach grzechu pierwszych rodziców, którzy mieli czynić sobie ziemię poddaną (Rdz 1, 28), a burząc tę harmonię, sprawili, że ziemia zaczęła rodzić „cierń i oset” (Rdz 3, 18). Zatem to zaburzenie harmonii w czterech wymiarach (wewnątrz człowieka, z drugim człowiekiem, z otaczającym go światem oraz ze Stwórcą) skutkuje negatywnymi konsekwencjami, także w przestrzeni zdrowotnej.
description: In the Old Testament, the belief that plague was God’s punishment for sins is quite widespread. A conspicuous example is the story of the Israelites’ exodus from Egypt, which occurred as a result of the ten plagues sent down on this country (Exod 7:14–13:16). The purpose of this study is to answer two questions. First: Why were plagues, pestilences and other misfortunes conceived as God’s punishment? Second: Do images taken from the Bible contradict today’s teaching? We ask these questions especially in the context of the prevailing SARS-CoV-2 virus pandemic. Literary analysis with elements of the historical-critical method will help us cope with the problem. We will focus on those Old Testament texts which feature the Hebrew terms maggēpāh, qeṭeb and deber. From the analysis of these concepts simple conclusion that suffering, sickness and pestilence are the consequence of wrongdoing are to be dismissed. Rather, the problem should be seen much more broadly, as a disturbance of the harmony of the world that manifests itself in the appearance of “strange” viruses, diseases and other misfortunes that befall man. The Old Testament sees it in terms of the sin of our first parents, who were supposed to make the earth subdued (Gen 1:28), and by disturbing this harmony caused the earth to bear “thorns and thistles” (Gen 3:18). Thus, this disruption of harmony in four dimensions (within man, with the other man, with the surrounding world and with the Creator) brings about negative consequences that also affect health.