Συνέπειες δικονομικού και ουσιαστικού δικαίου της «μη ασκηθείσας αγωγής» (άρθρο 215§2 ΚΠολΔ)
Creators: name: Καρδαμάκη, Αντωνία Θεόδωρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: μη ασκηθείσα αγωγή 4335/2015
δικονομικές συνέπειες
ουσιαστικές συνέπειες
non-brought civil action Law 4335/2015
procedural effects
substantive effects

description: Η παρούσα διπλωματική εργασία σκοπό έχει να μελετήσει τις συνέπειες δικονομικού και ουσιαστικού δικαίου της αγωγής που θεωρείται «μη ασκηθείσα», σύμφωνα με το τροποποιηθέν -δυνάμει του Ν. 4335/2015- άρθρο 215§2 ΚΠολΔ. Μετά από μια σύντομη αναφορά στον σκοπό του νομοθέτη, ο οποίος εισήγαγε τη μεταρρύθμιση αυτή (§1), ακολουθεί η εννοιολογική προσέγγιση της μη ασκηθείσας αγωγής (Κεφάλαιο Α’). Συγκεκριμένα, αναλύονται αφενός οι προϋποθέσεις εφαρμογής της ρύθμισης του άρθρου 215§2, ιδίως οι έννοιες της «επίδοσης» και της «έλλειψης» αυτής (§2), αφετέρου η έννομη συνέπεια της «θεώρησης της αγωγής ως μη ασκηθείσας» (§3). Στο σημείο αυτό γίνεται προσπάθεια συγκριτικής επισκόπησης της ως άνω έννομης συνέπειας κατά πρώτον με την αντίστοιχη του προϊσχύσαντος (προ του Ν. 4335/2015) δικαίου και με στόχο να απαντηθεί το ερώτημα εάν είναι δυνατή η διάσωση της υπόστασης της αγωγής. Κατά δεύτερον με την αντίστοιχη έννομη συνέπεια στην περίπτωση της παραίτησης του ενάγοντος από το δικόγραφο της αγωγής του (άρθρο 295 ΚΠολΔ). Της ανάλυσης αυτής έπεται η διερεύνηση του ζητήματος της παραγωγής ή μη των δικονομικών και ουσιαστικών συνεπειών της μη ασκηθείσας αγωγής (Κεφάλαιο Β’). Σε καθεμία από τις κατηγορίες αυτές προηγείται η παράθεση των θέσεων που έχουν υποστηριχθεί στην επιστήμη και νομολογία, ακολουθούμενη από την αναφορά σε επιμέρους ζητήματα, τα οποία ενδεχομένως να αναδειχθούν προβληματικά στην καθημερινή πρακτική εφαρμογή της πολιτικής δικονομίας. Σε επίπεδο δικονομικών συνεπειών (§4) ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην εκκρεμοδικία και σε ένδικα βοηθήματα που προϋποθέτουν εκκρεμείς διαδικασίες (παρεμβάσεις τρίτων, ανταγωγές)· σε επίπεδο ουσιαστικών συνεπειών (§5) στις συνέπειες της διακοπής της παραγραφής, της τοκοφορίας της απαίτησης και της άσκησης διαπλαστικών δικαιωμάτων διά της μη ασκηθείσας αγωγής. Τέλος, η μελέτη επιχειρηματολογεί υπέρ της νομοθετικής προσαρμογής του άρθρου 215§2 (§6)
description: The aim of the present thesis is to study the procedural and substantial effects of the civil action which is considered as not having been brought, according to the modified -by Law 4335/2015- art. 215§2 GCCP. Following a brief mention on the Legislator’s aim in introducing those amendments (§1), the thesis firstly examines the concept of the non-brought civil action (Chapter A). More specifically, the thesis analyzes the conditions set by the provision of the Article 215§2, especially the concepts of “service” and “lack” of service (§2), but also the legal effect of “considering the civil action as not having been brought” (§3). At that point the thesis attempts to take a comparative overview of the abovementioned legal effect firstly comparing it to the equivalent effect during the former (prior to Law 4335/2015) legal provisions, also aiming in answering the question whether it is possible that the civil action is not considered as non-existent. Secondly, comparing it to the equivalent legal provision of withdrawing the civil action (Art. 295 GCCP). Following this analysis, the thesis explores whether the “non-brought” civil action produces both procedural and substantial effects (Chapter B). In both cases the thesis firstly presents the opinions expressed by legal scholars and courts, then focuses on issues that may arise during every-day civil procedure practice. Regarding the procedural effects (§4) the analysis especially focuses on lis pendens and actions that require pending procedures (third parties’ interventions, cross actions); regarding the substantial effects (§5) on the interruption of running of a prescription, on the accrual of interest on monetary claims and on the exercise of rights modifying the legal relationship via the civil action which is considered as not having been brought. Lastly, the study argues that the provision of the Article 215§2 should be modified by the Legislator (§6)