Η επίδραση του μειονοτικού στρες στην ψυχική υγεία, τον αυτοκτονικό ιδεασμό και την υποκειμενική ευζωία της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας στην Ελλάδα
Creators: name: Κουτσός, Χρήστος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα
Μειονοτικό στρες
Ψυχική υγεία και υποκειμενική ευζωία
LGBTQ+ community
Minority stress
Mental health and subjective well-being

description: Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη της επίδρασης του μειονοτικού στρες στη ψυχική υγεία, τον αυτοκτονικό ιδεασμό και την υποκειμενική ευζωία της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας στην Ελλάδα. Στη σύγχρονη εποχή, τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα βιώνουν πολυάριθμες αντιξοότητες, σε σύγκριση με τους ετεροφυλόφιλους. Πιο συγκεκριμένα, αντιμετωπίζουν υψηλότερα επίπεδα άγχους, κατάθλιψης και αυτοκτονικού ιδεασμού, ενώ αναφέρουν και χαμηλότερα επίπεδα υποκειμενικής ευζωίας. Οι ανισότητες αυτές, αποδίδονται συχνά στο μειονοτικό στρες, μια χρόνια μορφή στρες που συνδέεται με το μειονοτικό status και διακρίνεται από το στρες της καθημερινής ζωής. Το μειονοτικό στρες αναφέρεται στις διακρίσεις, τη βία, τη θυματοποίηση, το στίγμα και την εσωτερίκευση αυτού, φαινόμενα που επικρατούν σε ομοφοβικές, ετεροσεξιστικές κοινωνίες. Αποτελεί τη βασική πηγή ψυχολογικών δυσκολιών και μειωμένης ικανοποίησης από τη ζωή, σε σεξουαλικές μειονότητες. Στην έρευνα συμμετείχαν συνολικά 256 άτομα. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν διαδικτυακά και ανώνυμα από τον Μάρτιο του 2023 έως τον Δεκέμβρη του 2023, μέσω Google Forms. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήσεις που αφορούσαν ορισμένα δημογραφικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά, ενώ στη συνέχεια συμπλήρωσαν την κλίμακα μέτρησης του μειονοτικού στρες σε ΛΟΑΤ άτομα, την κλίμακα DASS-21, την κλίμακα RASS και την κλίμακα ικανοποίησης από τη ζωή. Διαπιστώθηκε ότι το μειονοτικό στρες ασκεί επίδραση, τόσο στη ψυχική υγεία, όσο και στον αυτοκτονικό ιδεασμό και την υποκειμενική ευζωία. Η ψυχολογική επιβάρυνση συσχετίστηκε θετικά με την αυτοκτονικότητα, ενώ η χαμηλή σύνδεση με την ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα παρουσίασε αρνητική συσχέτιση με την υποκειμενική ευζωία. Παρατηρήθηκε οτι τα διεμφυλικά και non binary άτομα είχαν υψηλότερη ψυχολογική καταπόνηση και αυτοκτονικό ιδεασμό από ότι τα ομοφυλόφιλα άτομα, ενώ τα αμφιφυλόφιλα άτομα δεν διέφεραν αισθητά από τα ομοφυλόφιλα άτομα, με εξαίρεση την υποκλίμακα του Stress και του ιστορικού αυτοκτονικής συμπεριφοράς, αλλα και το συνολικό σκορ της αυτοκτονικότητας. Στις περιπτώσεις αυτές, τα αμφιφυλόφιλα άτομα είχαν υψηλότερες τιμές. Τα ομοφυλόφιλα άτομα είχαν μικρότερη σύνδεση με την ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα και μεγαλύτερη απόκρυψη ταυτότητας από τα διεμφυλικά και non binary άτομα, τα οποία είχαν υψηλότερη αναμονή απόρριψης, καθημερινό στιγματισμό, γεγονότα διάκρισης και συνολικό σκορ στην κλίμακα του μειονοτικού στρες. Αναφορικά με την ταυτότητα φύλου, φάνηκε πως τα διεμφυλικά άτομα είχαν υψηλότερες διάμεσες τιμές στην υποκλίμακα του καθημερινού στιγματισμού, των γεγονότων διάκρισης και του συνολικού μειονοτικού στρες, σε σχέση με τα cisgender άτομα. Σχετικά με την ηλικία, τα άτομα άνω των 25 ανέφεραν υψηλότερη θυματοποίηση, συγκριτικά με τα νεότερα άτομα. Όσον αφορά τους δημογραφικούς παράγοντες, το μειονοτικό στρες συσχετίστηκε με το φύλο, η ψυχική υγεία με το φύλο, τον σεξουαλικό προσανατολισμό και το εκπαιδευτικό επίπεδο, ο αυτοκτονικός ιδεασμός με το φύλο, τον σεξουαλικό προσανατολισμό και τις διαπροσωπικές ρομαντικές σχέσεις, ενώ η υποκειμενική ευζωία μόνο με τις διαπροσωπικές ρομαντικές σχέσεις. Τέλος, εξετάστηκαν οι σχέσεις των υποκλιμάκων του μειονοτικού στρες και όπως αναμενόταν, οι περισσότεροι από τους παράγοντες συσχετίστηκαν σημαντικά μεταξύ τους. Τα ευρήματα της τρέχουσας μελέτης υποδηλώνουν πως πράγματι το μειονοτικό στρες συνδέεται με την ψυχική υγεία, την αυτοκτονικότητα και την υποκειμενική ευζωία στην ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα της Ελλάδας. Κατά συνέπεια, οι σημαντικές διαφορές μεταξύ των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων και των ετεροφυλόφιλων, εξηγούνται από τους μοναδικούς αυτούς στρεσογόνους παράγοντες που αντιμετωπίζουν οι σεξουαλικές μειονότητες. Στην ενότητα της συζήτησης, παρουσιάστηκαν αναλυτικά οι παράγοντες που να δικαιολογούν, βάσει της βιβλιογραφίας, τα ευρήματα, αλλα και τις αντιφάσεις που προέκυψαν από την στατιστική ανάλυση των δεδομένων.
description: The aim of this dissertation was to investigate the impact of minority stress on mental health, suicidal ideation and subjective wellbeing of the LGBTQ+ community in Greece. LGBTQ+ individuals nowadays experience multiple adversities compared to heterosexuals. More specifically, they face higher levels of anxiety, depression and suicidal ideation, while also reporting lower levels of subjective wellbeing. These disparities are often attributed to minority stress, a form of chronic stress associated with minority status that is distinct from everyday stress. Minority stress refers to discrimination, violence, victimization, stigma and its internalization; phenomena that are prevalent in homophobic, heterosexist societies. It is the main source of psychological difficulties and reduced life satisfaction in sexual minorities. A total of 256 people participated in the survey. The data were collected online and anonymously from March 2023 to December 2023, via Google Forms. The participants were first asked to answer questions concerning certain demographic and social characteristics, and then they had to fill out the LGBT Minority Stress Measure scale, the Depression Anxiety Stress Scale (DASS-21), the Risk Assessment Suicidality Scale (RASS) and the Life Satisfaction Scale. It was found that minority stress is impactful on both mental health and suicidal ideation, as well as subjective wellbeing. Psychological distress was positively correlated with suicidality, whereas low connectedness with the LGBTQ+ community showed a negative correlation with subjective wellbeing. It was observed that transgender and non-binary individuals had higher psychological distress and suicidal ideation than homosexual individuals, whereas bisexual individuals did not differ 10 significantly from homosexual individuals, with the exception of the stress subscale and the history of suicidal behavior subscale, but also the total suicidality score. In these cases, bisexual individuals had higher scores. Homosexual individuals showed a lower connectedness with the LGBTQ+ community and a greater identity concealment than transgender and non-binary individuals, who had a higher expectation of rejection, everyday discrimination, more discrimination events and a higher total score in the minority stress scale. Concerning gender identity, it was found that transgender individuals showed higher median values in the subscale of everyday discrimination, discrimination events and total minority stress, compared to cisgender individuals. With respect to age, individuals over 25 reported higher victimization compared to younger individuals. In terms of demographic factors, minority stress was correlated with gender; mental health with gender, sexual orientation and education level; suicidal ideation with gender, sexual orientation and interpersonal romantic relationships, whereas subjective wellbeing was correlated only with interpersonal romantic relationships. Finally, the relationship between the subscales of minority stress were examined and, as expected, most of the factors were significantly correlated with each other. The findings of the present study indicate that minority stress is indeed associated with mental health, suicidality and subjective wellbeing in the LGBTQ+ community of Greece. Thus, the significant differences between LGBTQ+ and heterosexual individuals are explained by these unique stressors faced by sexual minorities. The discussion section includes a detailed presentation of the factors that, based on the literature, account for the findings, but also the contradictions that arose from the statistical analysis of the data.