Διερεύνηση της παρουσίας των NMDA υποδοχέων του γλουταμικού οξέος με ανοσοϊστοχημικές μεθόδους στο ισχιακό νεύρο του επίμυος:
Creators: name: Μάντζιαρη, Πολυξένη Περικλή
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: NMDA υποδοχείς
Ισχιακό νεύρο
Ανοσοϊστοχημεία
NMDA receptors
Sciatic nerve
Immunohistochemistry

description: Εισαγωγή: Οι ΝMDA υποδοχείς του γλουταμικού οξέος συμμετέχουν σε πληθώρα φυσιολογικών και παθολογικών νευρολογικών διεργασιών και συνεπώς δεν έπαψαν εδώ και 30 χρόνια να διεγείρουν το ερευνητικό ενδιαφέρον. Πολυάριθμες μελέτες καταπιάνονται με τους NMDA υποδοχείς στο ΚΝΣ. Η παρουσία τους στο ΠΝΣ έχει αποδειχθεί μόνο για τις ελεύθερες αισθητικές απολήξεις. Η παρούσα εργασία έχει ως σκοπό να διερευνήσει ανοσοϊστοχημικά την πιθανότητα ύπαρξης NMDA υποδοχέων στο ισχιακό νεύρο επίμυος. Υλικά και μέθοδοι: Ενήλικοι επίμυες Wistar υποβλήθηκαν σε έγχυση μονιμοποιητικού υγρού (perfusion) και επακόλουθη αφαίρεση των ισχιακών νεύρων. Τα ισχιακά νεύρα κατατμήθηκαν με ψυκτικό μικροτόμο και σημάνθηκαν ανοσοϊστοχημικά με μονοκλωνικό αντίσωμα για την υπομονάδα NR1, μέρος αυτών σε αυτόματο σύστημα και μέρος αυτών στο εργαστήριο με ανθρώπινους χειρισμούς. Στη συνέχεια αξιολογήθηκαν με οπτική μικροσκόπηση. Αποτελέσματα: Θετικό σήμα για την υπομονάδα NR1 λήφθηκε μόνο στις τομές που υπέστησαν ταχεία ανοσοϊστοχημική χρώση στο αυτόματο σύστημα. Το σήμα αυτό απαντάται με σχετική συχνότητα περίπου 1:5 στο σύνολο των άθικτων απεικονιζόμενων νευραξόνων. Οι τομές που σημάνθηκαν «με το χέρι» δεν εμφανίζουν θετική χρώση. Συζήτηση: Τα αντικρουόμενα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας δείχνουν τη σημασία της επιλογής της μεθοδολογίας. Οι διενεργηθείσες μελέτες, οι οποίες απέδειξαν την παρουσία των NMDA υποδοχέων εκτός ΚΝΣ, δεν παρέχουν ικανό μέσο σύγκρισης με τα αποτελέσματα που λάβαμε για καμία από τις δύο μεθόδους, καθώς βασιζονται είτε σε ηλεκτρονική μικροσκόπηση, είτε σε ανίχνευση του mRNA των αντίστοιχων πρωτεϊνών. Το απεικονιζόμενο θετικό σήμα οφείλει να υπερνικήσει δύο πηγές αμφισβήτησης: την έντονη μη ειδική χρώση του αυτόματου συστήματος και τη μικρή διακριτική ικανότητα του οπτικού μικροσκοπίου. Συμπεράσματα: Η ανίχνευση λειτουργικών υποδοχέων NMDA στο ισχιακό νεύρο του επίμυος έχει όχι μόνο ακαδημαϊκή αξία, αλλά παρέχει και τεράστιο πρακτικό όφελος για την περαιτέρω μελέτη των NMDA υποδοχέων, καθώς τους καθιστά εύκολα προσβάσιμους. Σαφέστερη απάντηση στο ερευνητικό αυτό ερώτημα θα έδινε η χρήση ηλεκτρονικού μικροσκοπίου και η επιστράτευση ανοσοφθορίζουσων χρωστικών.
description: Introduction: NMDA receptors have been a major research interest for the past 30 years, mostly because of their frequent involvement in the chemistry of the central nervous system. The presence of NMDA receptors in the periphery has only been verified for peripheral sensory axons. The present study aims to immunohistochemically detect NMDA receptors on the axon of the rat sciatic nerve. Materials and Methods: Adult Wistar rats underwent intracardial perfusion with paraformaldehyde solution. The sciatic nerves were removed and subject to post – fixation. Sections (10 μm) of the sciatic nerves were taken with a cryostat microtome and subsequently immunolabeled for the NR1 subunit of the NMDA receptor, some by hand and some by automated staining system. The labeling was evaluated with the help of optical microscopy. Results: Positive immunostaining was present on the sections that were stained automatically with a rate 1:5, positively stained to the total of depicted axons. The sections stained by hand showed no positive signal whatsoever. Discussion: Since the previous studies have not used similar methods, but rather electron microscopy and mRNA detection, there are no efficient means of result comparison. Two major obstacles were met at the evaluation process, one being the low discrimination of the optical microscope and the other being the excess of background staining on the automatically labeled sections. Conclusions: The fact that our results include this contradiction suggests that further research should be held using more detailed methods such as electron microscopy or the use of immunofluorescence staining.