Εν τω βάθει κλάδος του κερκιδικού νεύρου, οι κλάδοι του, οι παραλλαγές του και Χειρουργική ανατομία. Συστηματική ανασκόπηση
Creators: name: Γιαννακοπούλου, Αγγελική Θεόδωρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Εν τω βάθει κλάδος κερκιδικού νεύρου
Οπίσθιο μεσόστεο νεύρο
Σύνδρομο κερκιδικού σωλήνα
Deep Branch of Radial Nerve
Posterior Interosseous nerve
Radial tunnel syndrome

description: Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μια συστηματική ανασκόπηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας, με σκοπό την επικαιροποίηση και εμπλουτισμό της γνώσης για τον εν τω βάθει κλάδο του κερκιδικού νεύρου (ΕΒΚΚΝ), της προέλευσής του, της πορείας του, τις σχέσεις του με τις παρακείμενες ανατομικές δομές, και τους κλάδους τους οποίους διανέμει. Σύμφωνα με τα κλασικά συγγράμματα ανατομίας, ο εν τω βάθει κλάδος, είναι η συνέχεια του κερκιδικού νεύρου μετά την απόσχιση του επιπολής κλάδου και έως ότου εξέλθει του υπτιαστή μυός, οπότε συνεχίζει ως οπίσθιο (ραχιαίο) μεσόστεο νεύρο (ΟΜΝ). Η μετονομασία του αυτή, σε κάποιο σημείο της πορείας του, δεν φαίνεται να είναι σαφώς καθορισμένη, ειδικά στη σύγχρονη βιβλιογραφία. Πολύ συχνά, οι νεότεροι κλινικοί γιατροί, συγγραφείς δημοσιευμένων εργασιών, συγχέουν τους δύο όρους, ή ακόμα ονομάζουν τον εν τω βάθει κλάδο, OMN, δημιουργώντας μια διγλωσσία και σύγχυση στον μη εξοικειωμένο αναγνώστη. Η εργασία αυτή εξετάζει τη διαφορετική ονοματολογία που χρησιμοποιείται για την περιγραφή του, τόσο σε συγγράμματα ανατομικής, όσο και στις δημοσιευμένες εργασίες σε μια προσπάθεια αναζήτησης, της αιτίας αυτής της ασυμφωνίας. Για την μεθοδολογία της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν 25 συγγράμματα ανατομικής, άτλαντες, εγχειρίδια κλινικής και χειρουργικής ανατομίας, και ορθοπεδικής ανατομικής, καθώς και δημοσιευμένες εργασίες που αντλήθηκαν από τη βάση δεδομένων Pubmed, με χρονικό εύρος που κυμαίνεται από το 1918 έως σήμερα. Χρησιμοποιήθηκαν κυρίως οι λέξεις κλειδιά “deep branch of radial nerve” και “interosseous posterior nerve”, με αποτελέσματα καταχωρημένων δημοσιεύσεων 235 και 908 αντίστοιχα. Ενώ φαίνεται ότι οι εργασίες για τον ΕΒΚΚΝ υπολείπονται αυτών για το ΟΜΝ, η πλειονότητα των εργασιών της δεύτερης ομάδας, αφορούν και ΕΒΚΚΝ. Μελετώντας τις πιο πρόσφατες εργασίες φαίνεται να προτιμάται ο όρος OMN, για να περιγράψει τη συνέχεια του κερκιδικού, αμέσως μετά την απόσχιση του επιπολής αισθητικού κλάδου, πριν ακόμα διέλθει του υπτιαστή μυός. Το ΟΜΝ, πρέπει να θεωρείται η συνέχεια του εν τω βάθει κλάδου του κερκιδικού νεύρου, και να διαφοροποιείται από αυτό, προς αποφυγή παρανοήσεων. Το οπίσθιο μεσόστεο νεύρο, πορευόμενο μαζί με τη οπίσθια μεσόστεα αρτηρία, χορηγεί κλάδους που νευρώνουν τους επιπολείς και εν τω βάθει εκτείνοντες μυς του αντιβραχίου, με τον τελικό κλάδο να απολήγει ως αισθητικός στην ραχιαία επιφάνεια του καρπού. Από τις ανωτέρω εργασίες, ως σχετιζόμενες με τη θεματολογία της παρούσας διπλωματικής μελέτης, κρίθηκαν περίπου 75 και αυτές συμπεριλήφθηκαν. Η «κατά τη γνώμη μας», μη ακριβής χρήση της ονοματολογίας για τον ΕΒΚΚΝ, από τους συγγραφείς της όποιας δημοσίευσης, δεν αποτέλεσε κριτήριο για τον αποκλεισμό της από την μελέτη αυτή. Η διπλωματική αυτή εργασία έχει επιπλέον στόχο την συγκεφαλαίωση από τα συμπεράσματα σύγχρονων μελετών, για την τυπική ανατομία και τις ανατομικές παραλλαγές του ΕΒΚΚΝ και της συνέχειάς του, του ΟΜΝ, μέχρι την τελική πορεία του ως αισθητικός κλάδος στην ραχιαία επιφάνεια της άκρας χείρας. Επίσης, γίνεται ανασκόπηση στις χειρουργικές προσπελάσεις του αντιβραχίου που μπορεί να προκαλέσουν κάκωση του νεύρου και στις νοσολογικές οντότητες που σχετίζονται με την βλάβη του, όπως το σύνδρομο παγίδευσης του νεύρου, εντός του κερκιδικού σωλήνα
description: This dissertation is a systematic review of modern literature, aiming to update the existing knowledge about the deep branch of the radial nerve (DBRN) and its successor, the posterior interosseous nerve (PIN), in regard to its course, branches and relations with adjacent anatomical structures. Knowledge of the order of motor nerve branching from main nerve trunks is of clinical importance when evaluating motor and sensory deficits, treating nerve entrapment and predicting the timing of recovery after injury. Although many parametric studies of the DBRN focused on its branching in the forearm have been carried out, they have typically defined this term poorly and employed dissimilar metrics to represent it, making it difficult to compare studies. Based on qualitative and quantitative data extracted from modern literature, on the branching pattern and motor distribution of the DBRN and PIN in the forearm, the primary objectives of this study were to determine: (1) their branching order; (2) the order of innervation, based on the distance to motor entry points; (3) to identify the muscular territories of each branch and (4) to address any variation thereof. The analysis provided here will not only clarify existing reports in the literature, but also set forth an understanding of where and how branches divide from the DBRN and reach their target structures. Through the course of reviewing literature, it became apparent that a disparity exists in the naming conventions for the DBRN and PIN, between clinicians and anatomists. Most notably, literature authored by physicians typically did not distinguish DBRN from PIN at all. Instead, the nerve that remains after the exit of superficial branch from the radial nerve was referred to exclusively as the PIN by multiple authors. This is in contrast to anatomical textbooks describing the course of the DBRN as follows: “the DBRN, after it pierces the supinator, runs in the fascial plane between superficial and deep extensor muscles in close proximity to the posterior interosseous artery; it is usually referred to as the posterior interosseous nerve”. It is unclear as to why clinicians combine DBRN into PIN; regardless, it leads to lack of clarity and represents a discrepancy between basic science and clinical terminology. Herein we make an attempt to explain the different terminology used by clinicians and anatomists. Although the DBRN and PIN do exhibit a noteworthy degree of variability in the posterior forearm, the classical anatomical books describe a pattern that is overall quite predictable. The present study serves to provide a more cohesive view of the morphologic parameters and patterning of the DBRN and its branches offered by the modern literature and to bring to light some notable variations that have been overlooked. The present study also summarizes the findings of recent studies, regarding disease entities associated with DBRN damage and dangers emerging during its surgical approaches. Thus, it will ideally help to inform clinicians in their approach to the examination and diagnosis of radial nerve pathology, as well as in the safe performance of surgical dissection in the nerve’s vicinity