Η χρήση απορροφήσιμων μεμβρανών για τη θεραπεία αλλοιώσεων τύπου υφίζησης σε σκύλους
Creators: name: Παπαγεωργίου, Αθανάσιος Ι.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2003
Subjects: Υφίζηση των ούλων
Ουλοβλεννογόνια χειρουργική
Κατευθυνόμενη ιστική αναγέννηση
Μυλικά μετατοπιζόμενος κρημνός
Πειραμματική φλεγμονή
Ιστομετρική μελέτη
Gingival recession
Guided tissue regeneration
Corronaly position flap
Experimental inflammation
Histometric study

description: Γενικός σκοπός του προτεινόμενου ερευνητικού προγράμματος είναι να εκτιμηθεί η χρήση των απορροφήσιμων μεμβρανών τύπου Guidor στη θεραπεία αλλοιώσεων τύπυ υφίζησης. Στην αρχή προκλήθηκαν βλάβες τύπου παρειακής υφίζησης, με χειρουργική μέθοδο, στους κυνόδοντες της άνω γνάθου και στους 2ους και 4ους προγόμφιους της κάτω γνάθου 3 σκύλων. Μετά από επούλωση 2 μηνών πραγματοποιήθηκε κλινική εξέταση και χειρουργική κάλυψη των βλαβών με την τεχνική του μυλικά μετατοπιζόμενου κρημνού στην ομάδα ελέγχου, και του μυλικά μετατοπιζόμενου κρημνού σε συνδυασμό με απορροφήσιμη μεμβράνη τύπου Guidor στην ομάδα έρευνας. Μετά από διάστημα επούλωσης 5 μηνών έγινε κλινική εξέταση και λήψη βιοψιών από τις βλάβες των κυνοδόντων, με σκοπό να εξετασθεί η ποιότητα των ιστών που σχηματίζονται στις περιοχές. Στους προγομφίους της κάτω γνάθου τοποθετήθηκαν ενδοσχισμικά νήματα απώθησης ούλων και οι περιοχές αφέθηκαν στην αυτόματη συλλογή μικροβιακής πλάκας για περίοδο 6 εβδομάδων. Μετά από αυτή την περίοδο, έγινε κλινική εξέταση των περιοχών και λήψη βιοψιών με σκοπό να εξετασθεί η αντίδραση των αναγεννημένων ιστών(με χρόνο επούλωσης λιγότερο από 1 χρόνο) σε πειραματική συγκέντρωση υποουλικής πλάκας. Από τα ευρήματα των δυο μελετών εξάγονται τα ακόλουθα συμπεράσματα : 1. Η χρήση τηε τεχνικής της κατευθυνόμενης ιστικής αναγέννησης παρουσίασε στατιστικά σημαντικότερη αύξηση των αναγεννητικών ιδιοτήτων των ιστών του περιρριζίου σε σχέση με την τεχνική του μυλικά μετατοπιζόμενου κρημνού 2. Η τοποθέτηση της μεμβράνης επέφερε μεγαλύτερο κέρδος νέας πρόσφυσης ινών συνδετικού ιστού σε νεοσχηματισμένη στιβάδα οστεϊνης, αποτρέποντας ταυτοχρόνως την ακρορριζική επέκταση του επιθηλιακού ιστού στην περιοχή των κυνοδόντων. Στην περιοχή των προγομφίων, οι δυο τεχνικές παρουσίασαν παρόμοια αποτελέσματα πιθανόν λόγω των μικρότερων διαστάσεων των βλαβών αυτών 3. Ο αναγεννημένος ιστός του περιρριζίου που δημιουργήθηκε διέφερε μορφολογικά από τον πρωτογενή ιστό του περιρριζίου, τόσο ως προς την ποσότητα των συστατικών του, όσο και ως προς την οργάνωσή τους. 4. Η ικανότητα αντίδρασης των αναγεννημένων ιστών στην αυξημένη συγκέντρωση μικροβιακής πλάκας δεν παρουσίασε διαφορές για τις τεχνικές του μυλικά μετατοπιζόμενου κρημνού και της κατευθυνόμενης ιστικής αναγέννησης με απορροφήσιμες μεμβράνες. 5. Η αναγέννηση ήταν στατιστικά μεγαλύτερη για την τεχνική της κατευθυνόμενης ιστικής αναγέννησης αλλά περιοριζόταν στο ακρορριζικό τριτημόριο, γεγονός που πιθανόν να οφείλεται στο μειωμένο χώρο που δημιουργείται από τις μεμβράνες αυτού του τύπου. Η ποσότητα του αναγεννημένου ιστού δεν επηρέασε την ικανότητα αντίδρασης των ιστών κάτω από τις συνθήκες του συγκεκριμένου πειράματος
description: The overall objective of the proposed research program is to evaluate the use of resorbable barriers in the treatment of localised gingival recessions. Gingival recession defects were surgically created in the canines of the upper arch and the 2nd and 4nd premolar of the lower arch of 3 dogs. After a healing period of 2 months the defects were surgically covered with coronally position flap alone in the control group or combined with a Guidor resorbable membrance in the study group. After a healing period of 5 months clinical examination was performed and biopsies were taken from the canines of the upper arch in order to detect the quality of the hard and soft tissues formed at the treated segments. In the premolars of the lower arch and after clinical examination cotton ligatures were placed intrasulcularly and the areas were left without plaque control for a period of 6 weeks. After this period clinical examination was performed and biopsies were taken from the premolar area in order to study the ability of the newly(less than 1 year of healing) normal and regenerated tissues to modulate the inflammatory process initiated by a microbial plaque at the submarginal level. From the findings made in the present studies it was concluded that : 1. the use of Guidor resorbable membranes for the treatment of recession type defects can bring statistically significant increase in the regenerative capacity of the periodontal tissues compared to the coronally position flap 2. guided tissue regeneration produces statistically significant increase of new attachment formation and cementum formation while it prevents the apical migration of the epithelial tissue in the canine area. In the premolar area the two techniques were equally effective and produced similar results probably due to the smaller dimensions of the defects 3. the regenerated tissues were morphologically different from the pristine tissues regarding their components and their organization 4. the tissues formed by the two techniques showed similar reaction to the inflammatory process initiated by a microbial plaque at the submarginal level 5. the regeneration of bone was statistically more pronounced in the areas treated with the regenerative technique but at the same time it was limited to the apical part of the defects. This result may be attributed to the limited space created by this type of membranes. The regenerated bone did not have any effect on the ability of the tissues to modulate the inflammatory conditions created in this studu