Συσχέτιση της HbA1c με τον κίνδυνο εμφάνισης ΑΕΕ (ισχαιμικού, αιμορραγικού και καρδιοεμβολικού) σε ασθενείς με Σ/Δτ2
Creators: name: Γραικός, Κωνσταντίνος Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Γλυκοζυλιωμένη Αιμοσφαιρίνη
Kίνδυνος εμφάνισης Αγγειακού Εγκεφαλικού Επεισοδίου
Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2
Glycated Haemoglobin (HbA1c)
Risk of Stroke

description: Τα Αγγειακά Εγκεφαλικά Επεισόδια (ΑΕΕ) αποτελούν τη 2η αιτία θανάτου παγκοσμίως από νόσο και την 3η αιτία μόνιμης αναπηρίας, η δε επιβάρυνσή τους σε κοινωνικοοικονομικό επίπεδο στις κοινωνίες τόσο των ανεπτυγμένων όσο και των αναπτυσσόμενων χωρών είναι τεράστια. Υπάρχουν 2 κυρίως στρατηγικές σε ό,τι αφορά την πρόληψη των ΑΕΕ : α) η προσέγγιση που εστιάζει στους ασθενείς "υψηλού κινδύνου", η οποία στοχεύει στη μείωση της επίδρασης των παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου στο σχετικό κίνδυνο εμφάνισης ΑΕΕ σε ασθενείς υψηλού κινδύνου για κάτι τέτοιο μέσω της αποτελεσματικότερης αντιμετώπισής τους και β) η προσέγγιση που εστιάζει στο γενικό πληθυσμό , η οποία στοχεύει στη μείωση του επιπολασμού των παραγόντων αυτών στο γενικό πληθυσμό. Υπολογίζεται οτι έως και το 90% όλων των ΑΕΕ μπορούν δυνητικά να αποφευχθούν καθώς αποδίδονται σε 10 κυρίως τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου : τη ρύθμιση της Αρτηριακής Υπέρτασης, την αλλαγή τρόπου ζωής (περιλαμβάνει την υγειινή διατροφή, την απώλεια βάρους, τη διακοπή καπνίσματος και την τακτική σωματική άσκηση), τη θεραπεία της υπερλιπιδαιμίας, τη χρήση ασπιρίνης ως αντιθρομβωτικής θεραπείας (ή αντιπηκτικής αγωγής σε περιπτώσεις κολπικής μαρμαρυγής για την πρόληψη των καρδιοεμβολικών ΑΕΕ), την έγκαιρη ανίχνευση και αντιμετώπιση της ασυμπτωματικής καρωτιδικής νόσου, των βαλβιδοπαθειών, του ανοικτού ωοειδούς τρήματος και των κρυπτογενών ΑΕΕ, τη μείωση της κατανάλωσης αλκοόλ και την έγκαιρη ανίχνευση και αντιμετώπιση του Σακχαρώδη Διαβήτη (Σ/Δ) (HbA1c≥6,5%). H Αρτηριακή Υπέρταση είναι αναμφισβήτητα ο κυριότερος όλων τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου και ευθύνεται για το 1/3 των ΑΕΕ στις ανεπτυγμένες χώρες και τα 2/3 στις αναπτυσσόμενες. Αν και η εντατικοποιημένη - συγκριτικά με τη συμβατική θεραπεία του Σ/Δ - αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας σε ασθενείς με Σ/Δτ2 έδειξε μείωση του κινδύνου μόνον των μικρο-αγγειακών επιπλοκών και όχι του κινδύνου για ΑΕΕ (σχετικός κίνδυνος HR για μη θανατηφόρο ΑΕΕ = 0,96), η δε θεραπεία με στόχο γενικά χαμηλότερα επίπεδα γλυκόζης πλάσματος δεν είχε κάποια σημαντική επίδραση στη μείωση της επίπτωσης ενός ΑΕΕ (σχετικός κίνδυνος RR = 0,94), ωστόσο είναι εύλογο να υποθέσει κανείς οτι ο Σ/Δ, ως αποδεδειγμένος παράγοντας καρδιαγγειακού κινδύνου γενικότερα, αποτελεί και σημαντικό παράγοντα κινδύνου για ΑΕΕ. Νεώτερες μελέτες καρδιαγγειακής ασφάλειας τεκμηριώνουν τη θετική συσχέτιση συγκεκριμένων φαρμακευτικών παραγόντων (της πιογλιταζόνης κυρίως και κάποιων GLP1-RAs και λιγότερο των SGLT2 αναστολέων) τόσο με τη μείωση του 3 point MACE (που αποτελούσε και το πρωτογενές σύνθετο καταληκτικό σημείο των μελετών αυτών δηλ την πρώτη εμφάνιση Καρδιαγγειακού Θανάτου, Εμφράγματος του Μυοκαρδίου ή ΑΕΕ) όσο και ειδικότερα με τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης ενός ΑΕΕ (θανατηφόρου ή μη). Η HbA1c ως δείκτης της γλυκαιμικής ρύθμισης ενός ασθενούς με γνωστό Σ/Δτ2 με καλή αξιοπιστία (καθώς δεν επηρρεάζεται από την υπεργλυκαιμία του stress και την ημερήσια διακύμανση της γλυκόζης) αλλά και ως δείκτης ανίχνευσης μιας "προδιαβητικής κατάστασης" με αρκετά καλή συσχέτιση με το pre-stroke γλυκαιμικό status του ασθενούς, μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο για το screening και την έγκαιρη ανίχνευση των ασθενών εκείνων που είναι σε υψηλό κίνδυνο να υποστούν ένα ΑΕΕ αλλά και για την πρόβλεψη της λειτουργικής τους κατάστασης μετά από αυτό.
description: Stroke is the 2nd leading cause of death from disease globally and the 3rd leading cause of permanent disability with a huge socioeconomic burden on the societies of both the developed and the developing countries. There are 2 approaches regarding stroke prevention : a) the "high risk" approach that aims at the reduction of the impact of cardiovascular risk factors on the the relative risk of stroke in "high risk" patients through their more efficient management b) the approach that focuses on the general population aiming at the reduction of the prevalence of these risks in general population. It is estimated that up to 90% of all stroke events could potentially have been avoided since they are attributed to 10 modifiable risk factors : hypertension management, lifestyle modification, hyperlipidemia management, use of aspirin (and /or anticoagulation) as antithrombotic treatment, early detection and management of asymptomatic carotid disease, valvular disease, PFO and cryptogenic stroke, reduction of alcohol consumption and early detection and management of D/M (HbA1c≥6,5%). Hypertension is the major modifiable risk factor accounting for 1/3 of all stroke events in the developed countries and 2/3 in the developing ones. Although intense glucose management - as opposed to the conventional management - has shown risk reduction only regarding the microvascular complications of D/M and not risk reduction for stroke (HR =0,96 for non-fatal stroke) and treatment of D/M aiming at low glucose levels on average had no significant impact on the prevalence of stroke (RR=0,94), it is reasonable to assume that DM, as an established cardiovascular risk factor, is also a significant risk factor for stroke. Current CVOT studies document a positive association between specific medication (particularly pioglitazone, some GLP1-RAs and less SGLT2 inhibitors) and 3 point MACE risk reduction, as well as a reduction in stroke risk (fatal or non fatal) in particular. HbA1c is an indicator of the quality of glycaemic control of patients with known D/M with good reliability and at the same time an overall accurate marker for the detection of "prediabetic state" with a relatively good association with the pre-stroke glycaemic status of the patients, so it could serve as a valuable tool for the screening and early identification of the patients who are at high risk for stroke as well as for the prediction of their functional outcome after the stroke.