Μελέτη της εξέλιξης της ανθρώπινης γλώσσας: προσεγγίσεις, προβλήματα, προοπτικές
Creators: name: Μαργαρίτη, Αικατερίνη Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: γλωσσική ικανότητα
γλωσσική εξέλιξη
απολιθώματα
language competence
language evolution
fossils

description: Ο προβληματισμός σχετικά με την εξέλιξη της γλωσσικής ικανότητας απασχόλησε ιστορικά την επιστημονική κοινότητα προκαλώντας τη γένεση διάφορων θεωριών στην προσπάθεια να εξηγηθεί ως φαινόμενο. Ακόμα και η δαρβινική θεωρία της φυσικής επιλογής λαμβάνει μέρος με καταλυτικό τρόπο στην ερμηνεία του γλωσσικού προνομίου. Αυτή η νοητική δεξιότητα διακρίνεται από τα υπόλοιπα συστήματα επικοινωνίας καθώς λειτουργεί ως αυθαίρετο σύστημα συμβόλων, με αναφορά σε χρονικά επίπεδα, καθώς επίσης χαρακτηρίζεται από παραγωγικότητα και αυτοαναφορικότητα. Οι μεταβολές που πυροδότησαν τον αρχικό σχηματισμό αυτής της μοναδικής ιδιότητας δεν είναι ακόμα πλήρως αποκωδικοποιημένες, θεωρείται όμως πως σημάνσεις που καθρεφτίζουν σύνθετες κοινωνικές δομές ίσως να συνδέονται με την γλωσσική ανάδυση. Παρ’ όλα αυτά δεν έχουν δοθεί ικανοποιητικές απαντήσεις. Σίγουρα η ένταξη της γλωσσικής επικοινωνίας στο φάσμα της ανθρώπινης συμπεριφοράς λειτούργησε ευεργετικά για την εξελικτική επιτυχία του είδους. Η γλώσσα και η ομιλία, αν και στην καθομιλουμένη είναι ταυτόσημες έννοιες, στην πραγματικότητα είναι ανεξάρτητες ιδιότητες και η μία δεν συνεπάγεται δεσμευτικά την άλλη. Εντούτοις, στα σκελετικά απολιθώματα μπορεί να ανιχνευτεί μόνο η δεξιότητα άρθρωσης λόγου μέσα από συγκεκριμένες σκελετικές περιοχές, όπως είναι το εγκεφαλικό κρανίο, το υοειδές οστό και ο σκελετός που υποστηρίζει τον λάρυγγα. Αυτές οι ανατομικές ζώνες εξετάζονται παρακάτω ανάμεσα σε διάφορα είδη Homo. Προχωρώντας χρονικά παρατηρείται αύξηση του εγκεφαλικού θόλου, αλλαγή στο σχήμα του σώματος του υοειδούς οστού και εμφανίζονται σκελετικές ενδείξεις της καθόδου του λάρυγγα στον λαιμό. Μέσω της συγκριτικής μεθόδου φάνηκε ότι απουσίαζε η ικανότητα ομιλίας στους αυστραλοπιθήκους, έπειτα στους Homo rudolfensis, Homo erectus και Homo habilis θα πρέπει να άρχισε να διαμορφώνεται, σε πολύ βασικό στάδιο, μια σχετική ικανότητα, ενώ οι Homo heidelbergensis και Homo neaderthalensis διαθέτουν χαρακτηριστικά παρόμοια με του Homo sapiens, θεωρώντας πως θα πρέπει να είχαν και παρόμοια ικανότητα για ομιλία, άρα ίσως και για γλώσσα. Αυτές οι σκελετικές παρατηρήσεις των απολιθωμάτων συμφωνούν με την δαρβινική θεώρηση, πως η γλώσσα διαπλάστηκε σταδιακά μέσα στο πέρασμα του χρόνου.
description: The concern about language competence evolution interests historically the academic community arousing the birth of various theories while trying to be interpreted as a phenomenon. Even Darwin’s theory of natural selection take place in determinant way to explain the language privilege. This cognitive ability is distinguished from the rest communicate systems because it functions as an arbitrary symbol system, moreover by referencing in different time scales, and is characterized by productivity and self-reference. The modifications that fire the initial formation of this unique ability still are not fully decoded, but it is believed that sings that reflect complicate social structures are possible indicators of language emergence. Nevertheless, there are non-sufficient answers. The inclusion of language communication in human behavior spectrum gave benefits for evolutionary success of this species. Language and speech, even if colloquially have the same meaning, are independent properties and the one does not imply necessarily the other. However, in fossils can be detected only the articulatory ability through specific anatomical regions, like skull, hyoid bone and the skeleton that supports the larynx. These anatomical regions are studied among several species Homo. Passing the time can be observed the augmentation of cerebral vault, different formation in the body of hyoid bone and the appearance of skeletal indications of larynx downfall low in the neck. Applying the comparative method, it was concluded that speech was absent in Australopithecus, then with Homo rudolfensis, Homo erectus and Homo habilis relative articulatory speech ability was started to form, and Homo heidelbergensis and Homo neanderthalensis have similar characteristics with Homo sapiens, so maybe they could have similar articulatory speech and language abilities. These skeletal observations of the studied fossils agreed with Darwinian theory, that language formed gradually in time.