Η νομική κατασκευή της έννοιας της βιώσιμης ειρήνης:
Creators: name: Κούδας, Νικόλαος Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Βιώσιμη ειρήνη
Ειρηνευτικές επιχειρήσεις
Οικοδόμηση της ειρήνης
Sustainable peace
Peacekeeping operations
Peace building

description: Σκοπός της παρούσης μελέτης είναι μία διερεύνηση της νομικής έννοιας της «βιώσιμης ειρήνης», τόσο μέσα από την εξέταση των αρχικών ειρηνευτικών μεθόδων που ο Ο.Η.Ε. εφήρμοσε για την επίτευξή της, όσο και μέσα από τη μελέτη της εξέλιξης αυτών των ειρηνοπαρασκευαστικών πρακτικών, αλλά και των νέων δεδομένων που έχουν διαμορφωθεί στη διεθνή σκηνή. Η έννοια της βιώσιμης ειρήνης είναι σχετικά πρόσφατη, καθώς ως όρος εισήχθη στο διεθνές νομικό λεξιλόγιο τα τελευταία χρόνια. Αποτελεί μία αξιοπρόσεκτη μετεξέλιξη της συγγενούς έννοιας της θετικής ειρήνης, καθώς και οι δύο ασπάζονται την άποψη ότι η ειρήνη είναι κάτι πολύ περισσότερο από την απλή απουσία του πολέμου. Πράγματι, προκειμένου μία ειρήνη να είναι βιώσιμη ή αειφόρος, θα πρέπει όχι μόνο να χαρακτηρίζεται από την παντελή έλλειψη συγκρούσεων, αλλά και να ικανοποιεί πολλαπλές ανάγκες των ανθρώπων οι οποίοι τη βιώνουν, αυτο-τροφοδοτώντας έτσι την ίδια της την ύπαρξη στο διηνεκές. Άλλωστε, για να μπορεί να είναι βιώσιμη, μία ειρήνη θα πρέπει να συνδυάζεται απαραιτήτως με οικονομική ανάπτυξη και ευημερία. Η μελλοντική επιβίωση εννοιών όπως οικοδόμηση της ειρήνης -τόσο προ-συγκρουσιακά όσο και μετα-συγκρουσιακά- και βιώσιμη ειρήνη εξαρτάται άμεσα από τη νομική θωράκιση και κατοχύρωσή τους ως συμβατικών υποχρεώσεων όλων των κρατών μελών του Ο.Η.Ε. Ίσως έχουν ωριμάσει πλέον οι συνθήκες ώστε να αναζητηθεί μία φόρμουλα που θα κατοχυρώνει την έννοια της οικοδόμησης της βιώσιμης ειρήνης ως μία υποχρέωση που εδράζεται στο διεθνές δίκαιο, παρά ως ένα δικαίωμα. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού, η διεθνής κοινότητα θα μπορούσε να προσανατολιστεί στη σύναψη μίας σύμβασης πλαισίου σχετικά με τη διατήρηση και οικοδόμηση της ειρήνης (peacekeeping - peacebuilding), η οποία θα κωδικοποιεί με ενιαίο τρόπο τις βασικές αρχές και αξίες που θα πρέπει να διέπουν τις ειρηνευτικές αυτές αποστολές των Η.Ε. Με τον τρόπο αυτό θα μπορούσε να εξασφαλιστεί η υπογραφή μίας μελλοντικής μόνιμης συνθήκης, η οποία θα συσσωρεύει όλη την κτηθείσα γνώση και εμπειρία των ειρηνευτικών αποστολών μέσα στα χρόνια και θα την αξιοποιεί μέσα σε ένα συμπαγές και νομικά δεσμευτικό κείμενο. Συμπερασματικά, η οικοδόμηση μίας βιώσιμης ειρήνης είναι μία πολυσύνθετη διαδικασία, η οποία εξαρτάται από την αρμονική συνδρομή μίας σειράς διαφορετικών παραγόντων. Ο βασικός άξονας δράσης, εν τούτοις, έγκειται στην ιεράρχηση των προτεραιοτήτων, με πρώτη την κάλυψη των άμεσων, ζωτικών αναγκών και ακολούθως τη χάραξη μίας μακροπρόθεσμης στρατηγικής βιώσιμης ανάπτυξης και διακυβέρνησης των μετα-συγκρουσιακών κρατών, με τη βοήθεια διεθνών αλλά και τοπικών δρώντων. Η τελική διαπίστωση της εργασίας είναι ότι η παγίωση μίας ειρήνης που θα είναι πραγματικά αειφόρος και όχι εφήμερη αποτελεί μία εξαιρετικά σύνθετη και επίπονη διαδικασία, για την οποία απαιτείται η αρμονική συνδρομή και συνύπαρξη πολλών και διαφορετικών μεταξύ τους παραγόντων. Μία διαδικασία η οποία, πέρα από το υλικό - πρακτικό κομμάτι της, οφείλει να συντελεστεί κυρίως μέσα στην καρδιά και το μυαλό των ανθρώπων. Εν κατακλείδι, παρά την αναμφίβολη δυσκολία του εγχειρήματος, η επίτευξη μίας βιώσιμης ειρήνης και κατ’ επέκταση μίας βιώσιμης ανάπτυξης σε παγκόσμιο επίπεδο είναι μονόδρομος για την επιβίωση του ίδιου του πλανήτη.
description: The aim of the present thesis is to examine the legal construction of “sustainable peace” by analyzing the initial peacekeeping methods which were used by the U.N. in order to achieve it, as well as by examining the evolution of those methods to peacebuilding practices and the most recent developments on the international scene. The notion of sustainable peace is a fairly recent one, as the actual term was introduced to the international legal vocabulary only recently. The term sustainable peace is a noticeable development of the notion of “positive peace”, as both of them share the idea that peace is much more than a mere absence of war. Indeed, in order for a peace to actually be sustainable it must not only be characterized by a complete lack of hostilities, but at the same time it must be able to satisfy the multiple needs of the people who are experiencing it, and by doing so to self-support its longevity and very existence. For a peace to be sustainable, it must necessarily be combined with economic development and prosperity. However, the survival of notions such as “peacebuilding” –both pre-conflict and post-conflict- and “sustainable peace” in the future heavily depends on their legal shielding and establishment as conventional obligations by all the U.N. member states. Perhaps now is the time in order for a formula to be sought, which will establish the notion of sustainable peacebuilding as a legally binding obligation fortified by international law, as opposed to a mere quasi solidarity right. For this goal to be achieved the international community must seriously consider the signing of a framework convention with regards to peacekeeping and sustainable peacebuilding, which will codify in a coherent manner all the basic principles and values that should characterize the U.N’s peacekeeping and peacebuilding operations. Accordingly, this could pave the way for the signing of a future permanent treaty, which will accumulate all the acquired knowledge and experience of the past and present U.N. peace support operations through the years and utilize it in a compact and legally binding document. The establishment of a “sustainable peace” is a difficult and complex process, which depends on the harmonious contribution and coexistence of a plethora of several factors. Nevertheless, the success of the whole project lies on prioritizing the different necessary actions: firstly by taking care of the imminent, vital needs of the suffering people in question and secondly by carving out a long term strategy for establishing a sustainable development and governance in post-conflict countries with the contribution of international and domestic actors. Overall it is submitted that for a “sustainable peace” to be achieved there needs to be a transformation inside the hearts and minds of men, the establishment of a “culture of peace”. The success or failure of this endeavor, namely the establishment of “sustainable peace” and sustainable development in general on a global scale, is going to be crucial for the very survival of this planet in the future.