Συγκριτική μελέτη του προσδιορισμού της συμμετρικής διμεθυλαργινίνης (sdma) με δυο διαφορετικές μεθόδους σε κλινικά υγιείς σκύλους και σε σκύλους με χρόνια νεφρική νόσο
Creators: name: Σεβαστούδη, Στυλιανή Μιχαήλ
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Συμμετρική διμεθυλαργινίνη
Χρόνια νεφρική νόσος
Σύγκριση μεθόδων
Symmetric dimethylarginine (SDMA)
Chronic kidney disease (CKD)
Method comparison

description: Σκοπός της μελέτης ήταν η σύγκριση των μεθόδων που χρησιμοποιούνται από τα εργαστήρια της IDEXX και τον βιοχημικό αναλυτή Catalyst One για την μέτρηση του SDMA για τον έλεγχο της αξιοπιστίας του βιοχημικού αναλυτή Catalyst One. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν συνολικά 40 σκύλοι. Οι 20 σκύλοι ήταν κλινικά υγιείς και αποτελούσαν την ομάδα Α ενώ οι υπόλοιποι 20 σκύλοι έπασχαν από χρόνια νεφρική νόσο και αποτελούσαν την ομάδα Β. Τα κριτήρια ένταξης στην ομάδα Β ήταν η παρουσία ιστορικού και συμβατών κλινικών και εργαστηριακών ευρημάτων με χρόνια νεφρική νόσο. Σε όλους τους σκύλους της μελέτης διενεργήθηκαν γενική κλινική εξέταση, γενική εξέταση αίματος (αιματοκρίτης, αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων, αιμοπετάλια) βιοχημικές εξετάσεις στον ορό του αίματος (αλβουμίνες, κρεατινίνη, άζωτο ουρίας, φώσφορος, ασβέστιο, κάλιο και νάτριο). βιοχημικές εξετάσεις ούρου (UPC) και μέτρηση ειδικού βάρους ούρου. Τέλος για κάθε σκύλο πραγματοποιήθηκε και μέτρηση του SDMA στο ίδιο δείγμα ορού στο εργαστήριο της IDEXX και στον βιοχημικό αναλυτή Catalyst One. Στην ομάδα Α υπήρχε στατιστικώς σημαντική συσχέτιση μεταξύ των δύο μεθόδων μέτρησης του SDMA καθώς επίσης και μεταξύ της κρεατινίνης και του SDMA, ανεξάρτητα του τρόπου εκτίμησής του. Αναφορικά με την ομάδα Β υπήρχε στατιστικώς σημαντική συσχέτιση μεταξύ των δύο μεθόδων μέτρησης του SDMA καθώς επίσης και μεταξύ της κρεατινίνης, του αζώτου ουρίας και του ειδικού βάρους του ούρου και του SDMA, ανεξάρτητα του τρόπου εκτίμησής του. Παρά το γεγονός ότι οι δύο μέθοδοι μέτρησης του SDMA έχουν σημαντική συσχέτιση μεταξύ τους, στο ίδιο περιστατικό ΧΝΝ οι διαχρονικές μετρήσεις του SDMA για την αρχική διάγνωση, την σταδιοποίηση κατά IRIS και την παρακολούθηση της εξέλιξης του, πρέπει να βασίζονται στην ίδια μέθοδο για να υπάρχουν απολύτως συγκρίσιμα αποτελέσματα. Tέλος κάθε μέθοδος ενδεχομένως να πρέπει να υιοθετήσει τις δικές της τιμές αναφοράς.
description: The aim of this prospective study was the investigation of the agreement between serum SDMA concentrations measured by using IDEXX commercial laboratory analyser (CL) and by using point-of-care IDEXX Catalyst One (POC) analyzer. In this study, we included forty companion dogs, divided into two groups of twenty clinically healthy individuals (group A) and twenty individuals with naturally occurring CKD of different IRIS stages (group B). All participants of group B were diagnosed with CKD based on medical history, clinical signs and the presence of azotemia and decreased urine specific gravity. A complete blood count (hematocrit, white blood cells and platelet cells), serum biochemistry (albumin, creatinine, urea, phosphorous, potassium, sodium and calcium), urine biochemistry (UPC), SDMA and urinalysis were conducted for each dog, enrolled in the study. Regarding group A, statistically significant correlation was proven between SDMA concentrations of CL and POC assays value and between creatinine and SDMA concentrations, measured with both assays. In group B, statistically significant correlation was proven between SDMA concentrations of CL and POC assays and between creatinine concentrations, BUN concentrations and urine specific gravity with SDMA concentrations, measured with both assays. Although there is statistically significant correlation between the two SDMA assays for healthy and CKD dogs, interchangeable use of assays should be avoided because of analytical variation. Furthermore, analyzer-specific reference intervals are likely needed.