Το «περιθώριο εκτίμησης» («margin of appreciation») στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων:
Creators: name: Τσιούλκας, Ελευθέριος Χρήστου-Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2013
Subjects: περιθώριο εκτίμησης
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
margin of appreciation
European Court of Human Rights
European Convention on Human Rights

description: Περίληψη: Το δόγμα του περιθωρίου εκτίμησης βασίζεται στην γενική έννοια ότι κάθε κοινωνία νομιμοποιείται να διαθέτει ένα συγκεκριμένο περιθώριο κινήσεων για την επίλυση των συγκρούσεων που αναπτύσσονται στο εσωτερικό της μεταξύ των ατομικών δικαιωμάτων και των εθνικών συμφερόντων. Το δόγμα έχει καθιερωθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (στο εξής «ΕΔΑΔ» ή «Δικαστήριο»), το οποίο παρέχει στα συμβαλλόμενα κράτη ένα εργαλείο εκτίμησης προς διασφάλιση των δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (στο εξής «ΕΣΔΑ» ή «Σύμβαση»). Εφαρμόζοντας το δόγμα αυτό, το Δικαστήριο αυτοπεριορίζεται ως προς την εξουσία ελέγχου του, αποδεχόμενο ότι οι εθνικές αρχές είναι σε καλύτερη θέση για να επιλύσουν μία διαφορά. Το περιθώριο εκτίμησης είναι κεντρικό στοιχείο της νομολογίας του Δικαστηρίου, γι’ αυτό το λόγο δε είναι αναπόφευκτο ότι έχει συγκεντρώσει πληθώρα αρνητικών και θετικών κριτικών. Στην παρούσα εργασία θα παρουσιαστούν οι τομείς που το περιθώριο εκτίμησης κυρίως εφαρμόζεται και οι περιπτώσεις στις οποίες γίνεται δεκτό ή απορρίπτεται. Προηγουμένως θα παρουσιαστεί η σχέση μεταξύ του δόγματος και των αρχών της αναλογικότητας και της εξελικτικής ερμηνείας της Σύμβασης. Θα επικεντρώσω επίσης στις διαφορετικές απόψεις που έχουν αναπτυχθεί σχετικά με το ζήτημα αν το Δικαστήριο, επιτρέποντας οποιοδήποτε περιθώριο, απεμπολεί την ελεγκτική εξουσία του ή ενισχύει την υπευθυνότητα των εθνικών δικαστηρίων να εφαρμόζουν τη Συνθήκη. Τέλος, θα επιχειρηματολογήσω υπέρ της αναπόφευκτης και συνεχούς χρήσης του δόγματος.
description: Abstract: The margin of appreciation doctrine is based on the notion that each society is entitled to certain latitude in resolving the inherent conflicts between individual rights and national interests. The doctrine has been established by the European Court of Human Rights by according to Contracting States an element of judgment in securing the rights enshrined in the European Convention on Human Rights. In applying this doctrine, the Court imposes self-restraint on its power of review, accepting that domestic authorities are best placed to settle a dispute. The margin of appreciation has been central to the jurisprudence of the Court, therefore it’ s inevitable that has received a plethora of negative and positive critics. In this paper will be presented the areas in which the doctrine has most often been applied and the situations in which has been allowed or denied. Before, it will be presented the relation between the doctrine and the principles of proportionality and evolutive interpretation of the Convention. I will also focus to the different opinions that have been argued regarding the question whether by allowing any margin the European Court waives its power of review or strengthens the responsibility to the domestic courts in enforcing the Convention. Finally, Ι will argue for an inevitable and consistent use of the doctrine