Το δίκαιο της καταγγελίας υπό το φως του άρθρου 24 του Αναθεωρημένου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη και του άρθρου 30 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Creators: name: Χατζάκη, Ζηνοβία Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Αναθεωρημένος Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης
Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Βάσιμος λόγος
European Social Charter (Revised)
Charter of Fundamental Rights of European Union
Valid reason

description: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν να αναδειχθεί η αλλαγή που επέφερε στο δίκαιο της τακτικής καταγγελίας της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου η κύρωση του Αναθεωρημένου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη. Εξετάζεται το πώς, λόγω της ανυπαρξίας νομοθετικής ρύθμισης για την ουσιαστική προστασία του εργαζομένου από την απόλυση, η νομολογία μέχρι πρόσφατα προσπαθούσε να παράσχει στον εργαζόμενο ουσιαστική προστασία από την απόλυση, περιοριζόμενη σε έναν έλεγχο καταχρηστικότητας, με νομική βάση το άρθρο 281 ΑΚ. Περαιτέρω, αναδεικνύεται το ότι η επί σειρά δεκαετιών άρνηση της κρατούσας ελληνικής θεωρίας και νομολογίας να δεχτούν την αρχή της αντικειμενικά δικαιολογημένης απολύσεως και η επιμονή στην «αναιτιώδη» καταγγελία, με μόνο έρεισμα την ανυπαρξία νομοθετικής ρύθμισης, αντιβαίνουν σε ένα θεμελιώδες δικαίωμα, όπως αυτό κατοχυρώνεται στο άρθρο 24 του Αναθεωρημένου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη και στο άρθρο 30 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Περαιτέρω, εξετάζεται το πώς διαμορφώνεται στην Ελλάδα το καθεστώς της από πλευράς του εργοδότη τακτικής καταγγελίας της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου σήμερα, μετά την κύρωση του Αναθεωρημένου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη με τον ν.4359/2016, παρεμβληθείσας και της ρύθμισης του άρθρου 48 του ν.4611/2019, η οποία εισήγαγε τον βάσιμο λόγο απόλυσης ως προϋπόθεση του κύρους της εργοδοτικής καταγγελίας, αλλά υπήρξε βραχύβια, καταργούμενη με την παρ. 2 (α) του άρθρου 117 του ν. 4623/2019
description: The aim of the present thesis was to present the change brought about by the ratification of the European Social Charter (revised) by Greece in the legislation of the termination of an open –ended contract. It is examined how, until recently, the courts, on account of the absence of legislative protection, were attempting to offer in cases of dismissal a general substantive protection of every employee against arbitrary dismissals on the basis of article 281 of the Greek Civil Code, which forbids the abusive exercise of rights. Furthermore, it is demonstrated that the refusal of dominant Greek theory and labor jurisprudence to accept the principle of the objective justification of dismissal and its maintenance of the jurisprudential status quo of abusive dismissal, wherein an employer is allowed to terminate an employment contract at will without any valid reason justifying the dismissal, violates a fundamental right enshrined in article 24 of the European Social Charter (Revised) and in article 30 of the Charter of Fundamental Rights of the European Union. Lastly, it is examined how in Greece today a system is forming in which employers regularly terminate open-ended contracts, even after the ratification of the European Social Charter (Revised) by the law 4359/2016, while article 48 of act 4611/2019 added the “valid reason” of the dismissal as a condition for valid dismissals, which however is already repealed by paragraph 2 (a) of the article 117 of act 4623/2019