Η επίδραση της μηχανικής και χημικής επεξεργασίας της επιφάνειας των ακρυλικών δοντιών οδοντοστοιχιών στον δεσμό τους με εν θερμώ πολυμεριζόμενη ακρυλική ρητίνη
Creators: name: Πισπίλη, Μαρία Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: Τεχνητά δόντια οδοντοστοιχειών
Δεσμός
Επιφανειακή επεξεργασία
Denture teeth
Bonding strength
Surface treatment

description: Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να διερευνηθεί αν ο χημικός δεσμός που αναπτύσσεται μεταξύ της εν θερμώ πολυμεριζόμενης ακρυλικής βάσης της οδοντοστοιχίας και της επιφάνειας των ακρυλικών τεχνητών δοντιών οδοντοστοιχιών, μπορεί να επηρεαστεί από μηχανικές, χημικές και συνδυασμό τροποποιήσεων της οδοντικής επιφάνειας. Kατασκευάστηκαν πέντε πανομοιότυπες κυλινδρικές μήτρες από αλουμίνιο από τις οποίες προέκυψαν εκατόν πενήντα ακρυλικά δοκίμια. Η οδοντική επιφάνεια των δοντιών που ενσωματώθηκαν στα δοκίμια τροποποιήθηκε με τις ακόλουθες χημικές και μηχανικές επεξεργασίες: I. καμία τροποποίηση (ομάδα ελέγχου),ΙΙ. αμμοβολή με σκόνη σωματιδίων οξειδίου του αργιλίου, ΙΙΙ. οξική κατεργασία με ορθοφωσφορικό οξύ, IV. εφαρμογή συγκολλητικού παράγοντα σύνθετων ρητινών, V. εφαρμογή συγκολλητικού παράγοντα ακρυλικών δοντιών, VI. εφαρμογή μονομερούς. Κάθε δοκίμιο τοποθετήθηκε σε ειδικά κατασκευασμένη υποδοχή σε συσκευή άσκησης εφελκυσμού και συμπιεστικών δυνάμεων. Η δύναμη εφαρμόζονταν στο μέσον της υπερώιας οδοντικής επιφάνειας, μέχρι την πρόκληση κατάγματος. Οι καταστροφικές δυνάμεις καταγράφονταν και μεταφέρονταν για επεξεργασία στο πρόγραμμα στατιστικής SPSS 20.0. Τέλος οι οδοντικές επιφάνειες μελετήθηκαν σε οπτικό μικροσκόπιο και σε ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρρωσης. Καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι οι χημικές/μηχανικές τροποποιήσεις επηρεάζουν την ισχύ του δεσμού που αναπτύσσεται μεταξύ ακρυλικών δοντιών και PMMA βάσης οδοντοστοιχίας. Η αμμοβολή συνολικά αποτελεί την αποτελεσματικότερη επιφανειακή επεξεργασία. Όταν συνδυάζεται με εφαρμογή οργανικού διαλύτη, ή ορθοφωσφορικού οξέος οι καταστροφικές δυνάμεις είναι αυξημένες κατά 253% και 220% σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Η αυξημένη επιφανειακή αδρότητα οδηγεί στην ανάπτυξη ανθεκτικότερων δεσμών.
description: Αγγλική Περίληψη The purpose of this study was to investigate whether the chemical bond which is developed in the interface of acrylic teeth and PMMA, can be altered by treating the ridge-lap surface of the acrylic teeth with chemical and/or mechanical methods. Five identical aluminum cylinder-shaped molds were fabricated in order to construct 150 acrylic specimens. The ridge lap surface of the teeth that were embedded in the specimens, underwent the following treatments: I. no treatment (control group), II. air-abrasion , III. acid etching with phosphoric acid, IV. application of composite resin bonding agent, V. application of acrylic teeth bonding agent , VI. monomer application. Each specimen was tested with a universal testing machine. A static load was applied to the middle of the palatal side of the tooth until failure. Destructive loads were recorded for each sample and then analyzed using descriptive statistics. An optical microscope and a scanning electron microscope were employed to observe the ridge lap surface of all teeth. We were driven to the conclusion that both mechanical and/or chemical preparations affect significantly the bond strength between the acrylic resin denture teeth and the PMMA denture base. Air abrasion was the most effective treatment either alone or combined with other treatments. When followed by monomer or phosphoric acid the destructive loads were higher compared to the control group by 253% and 220% respectively. High surface roughness leads to stronger bond development