Μελέτη Κυτταρικών και Βιοχημικών παραμέτρων στην αιμόλεμφο του μυδιού Mytilus galloprovincialis, με σκοπό τη βιοπαρακολούθηση της ρύπανσης παράκτιων οικοσυστημάτων:
Creators: name: Πατετσίνη, Ευτέρπη Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Βιομάρτυρες
Γεωργικά φάρμακα
EC50
Biomarkers
Pesticides

description: Η παρούσα εργασία έχει ως σκοπό τη διερεύνηση της εφαρμογής κυτταρικών και βιοχημικών βιοδεικτών στην αιμόλεμφο του μυδιού Mytilus galloprovincialis ύστερα από επίδραση με τα φυτοφάρμακα chlorpyrifos και penoxsulam, με απώτερο στόχο τη βιοπαρακολούθηση της ρύπανσης παράκτιων οικοσυστημάτων. Για την εκπλήρωση των στόχων έγινε, αρχικά, έκθεση των μυδιών στο εργαστήριο σε ένα εύρος συγκεντρώσεων των chlorpyrifos και penoxsulam και μελετήθηκε η απόκριση των ζώων στην αποσταθεροποίηση της λυσοσωμικής μεμβράνης στα αιμοκύτταρα (NRR). Στη συνέχεια, υπολογίστηκε η μέση συγκέντρωση απόκρισης (EC50) των μυδιών (στο συγκεκριμένο βιομάρτυρα) που εκτέθηκαν στα δύο φυτοφάρμακα ξεχωριστά. Ο υπολογισμός της EC50 βοήθησε στην τελική επιλογή της συγκέντρωσης των φυτοφαρμάκων (0,05 μg/l) στο θαλασσινό νερό, στην οποία εκτέθηκαν τα μύδια έτσι ώστε να μελετηθεί, πέρα από τον καθιερωμένο βιομάρτυρα NRR, οι υπό εξέταση βιομάρτυρες: επίπεδα παραγωγής ROS, το ποσοστό βλάβης του DNA, τον προσδιορισμό των καρβονυλιωμένων πρωτεϊνών που προκαλούνται στα αιμοκύτταρα του Mytilus galloprovincialis και την αντιοξειδωτική ικανότητα των μυδιών. Οι παραπάνω βιομάρτυρες εξετάστηκαν ύστερα από 0, 1, 3, 5, 7, 15, 30 ημέρες έκθεσης σε chlorpyrifos (0,05 μg/l) και penoxsulam (0,05 μg/l). Τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης εργασίας έδειξαν στατιστικώς σημαντική αύξηση της απόκρισης των μυδιών για όλες τις παραμέτρους που μελετήθηκαν μετά από συνολικό διάστημα έκθεσης 30 ημερών, ωστόσο κάθε βιομάρτυρας έδειξε διαφορετικό πρότυπο της βραχυπρόθεσμης απόκρισης των μυδιών. Επιπλέον, η εμφάνιση στατιστικά σημαντικών συσχετίσεων μεταξύ των παραπάνω παραμέτρων, με εξαίρεση τα επίπεδα παραγωγής ROS, ενισχύει την εφαρμογή τους ως χρήσιμους βιομάρτυρες σε μελέτες βιοπαρακολούθησης της θαλάσσιας ρύπανσης.
description: The aim of this study was to investigate the application of cellular and biochemical biomarkers on haemolymph of mussel Mytilus galloprovinciallis for biomonitoring pollution of coastal ecosystems. Specifically, a package of biomarkers was studied after the effect of the pesticide chlorpyrifos and penoxsulam in mussels. To achieve the purpose of this study mussels were exposed in a range of concentrations of chlorpyrifos and penoxsulam and the response of animals to the destabilization of lysosomal membrane in blood cells (NRR) was studied. Subsequently, the half maximal effective concentration (EC50) of mussels (in this biomarker) for both pesticides was calculated. EC50 was used for the determination of the final concentration of pesticides (0.05μg / l) in seawater, in which the mussels were exposed in order to study except for NRR, the package of biomarkers, including: estimation of ROS, DNA damage, carbonylation of proteins and antioxidant capacity of mussels. These biomarkers examined after 0, 1, 3, 5, 7, 15, 30 days of exposure to chlorpyrifos (0,05 μg/l) or/and penoxsulam (0,05 μg/l). The results of this study showed a statistically significant increase in the response of mussels for all parameters tested after 30 days exposure. However, each biomarker showed a different pattern of response of mussels on all exposure days. Furthermore, the results of the present study revealed the occurrence of statistically significant correlations between these biomarkers, except the estimation of ROS, that enhances their application as useful tools for biomonitoring studies of marine pollution.