Συγκριτική θεώρηση του ελληνισμού και του ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου:
Creators: name: Μωυσιάδου, Χριστίνα Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Ελεγκτικό Συνέδριο
Ελληνικό Ελεγκτικό Συνέδριο
Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο
Court of Auditors
Hellenic Court of Auditors
European Court of Auditors

description: Συγκρίνοντας τους δύο θεσμούς μεταξύ τους διαπιστώνουμε καταρχάς ότι διαφέρουν οργανικά: το ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο είναι ανώτατη αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν έχει ούτε δικαστική φύση, ούτε δικαιοδοτικές αρμοδιότητες, ενώ το ελληνικό Ελεγκτικό Συνέδριο είναι δικαστήριο. Το ελληνικό επιπροσθέτως αποτελεί ανώτατο δικαστήριο. Ως προς τα υποκείμενα του ελέγχου, οι αρμοδιότητες των δύο θεσμών καλύπτονται πλήρως, δοθέντος ότι με το ν. 2362/1995 οι αρ¬μοδιότητες ελέγχου του ελληνικού Ελεγκτικού Συνεδρίου επεκτά¬θηκαν σε κάθε διαχειριζόμενο κοινοτικούς πόρους. Έπειτα όσο αφορά στο αντικείμενο του ελέγχου, οι αρμοδιότη¬τες των δύο οργάνων ταυτίζονται κατά τούτο, ότι και τα δύο ελέγχουν τα έξοδα με βάση τις δαπάνες που αναλήφθηκαν και τις πληρωμές που πραγματοποιήθηκαν. Δηλαδή ελέγχονται και από τους δύο θεσμούς τόσο οι πράξεις που θεμελιώνουν τη δημόσια υποχρέωση, όσο και η επακολουθή¬σασα διαδικασία μέχρι εκπληρώσεως της υποχρέωσης αυτής. Μεταξύ όμως των ελέγχων των δύο αυτών οργάνων παρατηρούνται σημαντικές διαφορές. Το ευρωπαϊκό ελέγχει εκτός από την νομιμότητα και την κανονικότητα των λογαριασμών και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση, κάτι που δεν ελέγχεται από το ελληνικό. Έπειτα στο ελληνικό έχουν ανατεθεί και δικαστικές και γνωμοδοτικές αρμοδιότητες, σχετικά με τις συντάξεις και την αστική ευθύνη των δημόσιων υπαλλήλων. Και τα δύο όμως απευθύνουν τις ετήσιες εκθέσεις τους στα νομοθετικά όργανα, σε αντίθεση με το γαλλικό που τις απευθύνει προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Έπειτα, οι έλεγχοι του ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου καταλήγουν κυρίως στη σύνταξη εκθέσεων, ενώ ο μεν προληπτικός έλεγχος του αντίστοιχου ελληνικού οργάνου είναι δυνατό να έχει ως αποτέλεσμα την κήρυξη ως ανενερ¬γού του τίτλου πληρωμής, ο δε κατασταλτικός έλεγχος του ίδιου ορ¬γάνου είναι δυνατό να καταλήξει στη διαπίστωση ελλείμματος. Οι έλεγχοι συνεπώς του ελληνικού Ελεγκτικού Συνεδρίου έχουν πάντοτε ένα τυπικής φύσεως αντικείμενο, ενώ αντιθέτως οι έλεγχοι του ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου έχουν ως αντικείμενο δραστηριότητες, προγράμματα κ.λ.π., που καθορίζονται με ουσιαστικά λειτουργικά κριτήρια. Εξάλλου, ενώ οι έλεγχοι του ελληνικού Ελεγκτικού Συνεδρίου δι¬εξάγονται πριν και μετά την διενέργεια της δαπάνης (a priori και a posteriori ελέγχοι), οι έλεγχοι του ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου, όπως π.χ. ο έλεγχος που διεξά¬γεται στα πλαίσια της δήλωσης αξιοπιστίας, διεξάγονται πάντοτε εκ των υστέρων. Ακόμη οι έλεγχοι του ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου είναι συνή¬θως επιτόπιοι, ενώ του ελληνικού κατ' εξαίρεση επιτόπιοι. Παρά τις ανωτέρω διαφορές, δύο βασικά στοιχεία ενυπάρχουν, καθόσον και τα δύο στελεχώνονται από ανεξάρτητους οργανικά και λειτουργικά ανώτατους λειτουργούς, και τέλος είναι θεματοφύλακες της δημοσιονομικής νομιμότητας και εγγυητές της δημοσιονομικής πειθαρχίας.
description: When comparing the two institutions we notice first and foremost that they are different from an institutional point of view: the European Court of Auditors is a supreme authority of the European Union that does have neither judicial character nor court powers, whilst the Hellenic Court of Auditors is a Court and it is also a Supreme Court. As regards the subjects of audit, the powers of both institutions are completely covered, given that following the L. 2362/1995 the powers of audit of the Hellenic Court of Auditors have been expanded to all managed community funds. Moreover, with regard to the objects of audit, the powers of both institutions are similar in the fact that they both audit expenditure based on the costs undertaken and the payments made. In other words, both institutions audit both the actions that founded the public obligation and the subsequent procedure leading to the fulfillment of this obligation. However, important differences are noticed between these two institutions. The European Court of Auditors audits not only the legality but also the regularity of accounts and the sound financial management, something not audited by the Hellenic Court of Auditors. In addition, the Hellenic Court of Auditors has been entrusted with judicial powers and powers regarding consultation as far as the pensions and the civil responsibility of civil servants are concerned. However, both submit their annual reports to the legislative institutions, unlike the French Court of Auditors which submits them to the President of the Republic. Moreover, the audits of the European Court of Auditors lead to the drawing up of reports, whilst the preventive audit of the Hellenic Court of Auditors may result in a payment order being declared as inactive and the ex-post audit of the same institution may result in a finding of a deficit situation. Consequently, the audits of the Hellenic Court of Auditors have always had an object of formal nature, whilst on the contrary the object of the audits of the European Court of Auditors is activities, programs etc. determined on the basis of substantial operational criteria. Besides, although the audits of the Hellenic Court of Auditors are carried out prior to or after the expenditure (a priori and a posteriori audits), the audits of the European Court of Auditors, such as e.g. the audit carried out as part of the Statement of Assurance, are always carried out a posteriori. In addition, the audits of the European Court of Auditors are usually on-the-spot, while those of the Hellenic Court of Auditors are exceptionally on-the-spot. Despite the aforesaid differences, two essential similarities are observed, since both are staffed by independent senior officials from an institutional and operational point of view and finally they are the guardians of the financial legality and they are responsible for ensuring the budgetary discipline.