Η χρήση της αμεσότητας στην ατομική ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία: Μία μελέτη περίπτωσης
Creators: name: Κριτσινιώτη, Μαρία Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Αμεσότητα
Θεραπευτική σχέση
Ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία
Μελέτη περίπτωσης
Immediacy
Therapeutic relationship
Psychodynamic psychotherapy
Case study

description: Ως αμεσότητα ορίζεται σε γενικές γραμμές οποιαδήποτε συζήτηση θεραπευτή και θεραπευόμενου που αφορά στη μεταξύ τους σχέση στο εδώ και τώρα (Hill, 2014). Στην παρούσα έρευνα εξετάστηκαν η χρήση και οι συνέπειες της αμεσότητας στο πλαίσιο μιας ατομικής ψυχοθεραπείας ψυχοδυναμικής προσέγγισης. Η ανάλυση των συνεδριών βασίστηκε στην καταγραφή και περιγραφή των επεισοδίων αμεσότητας ως προς τη συχνότητα και τη διάρκειά τους, το ποιος συμμετέχων ξεκίνησε το κάθε επεισόδιο, και ποιοι τύποι αμεσότητας χρησιμοποιήθηκαν σε αυτά. Επιπλέον, μελετήθηκαν οι συνέπειες της αμεσότητας στη θεραπευτική αλληλεπίδραση. Τέλος, έγινε σε βάθος ποιοτική ανάλυση πέντε αντιπροσωπευτικών επεισοδίων για την ανάδειξη της λειτουργίας της αμεσότητας στην ψυχοθεραπευτική διεργασία. Υιοθετήθηκε ένα μεικτό ερευνητικό σχέδιο. Για την ποιοτική ανάλυση, χρησιμοποιήθηκε η Ποιοτική Έρευνα μέσω Συμφωνίας προσαρμοσμένη στη Μελέτη Περίπτωσης (Consensual Qualitative Research for Case Study, CQR-C, Hill, 2012). Επίσης, χρησιμοποιήθηκαν σταθμισμένες μετρήσεις για τη διεργασία και το αποτέλεσμα, για την καλύτερη κατανόηση της θεραπευτικής σχέσης και της πορείας της θεραπείας. Από την ανάλυση προέκυψε ότι τα περισσότερα επεισόδια αμεσότητας εκκινήθηκαν από τη θεραπεύτρια, ενώ αρκετά ήταν εκτεταμένα σε διάρκεια. Οι τύποι αμεσότητας που χρησιμοποιήθηκαν πιο συχνά ήταν η διερεύνηση μη εκφρασμένων συναισθημάτων και ο παραλληλισμός της θεραπευτικής σχέσης με άλλες σχέσεις. Η αμεσότητα συνέβαλε στην έκφραση συναισθημάτων και σκέψεων του θεραπευόμενου για τη θεραπεύτρια ή τη θεραπεία, στο συναισθηματικό άνοιγμα του θεραπευόμενου και στην αποκάλυψη και επεξεργασία των δυσκολιών του. Καταγράφηκαν, επίσης, ορισμένες αρνητικές συνέπειες. Συζητιούνται οι προεκτάσεις για την ψυχοθεραπευτική πρακτική και την έρευνα
description: Immediacy can be broadly defined as any discussion between therapist and client about their relationship in the here and now (Hill, 2014). The purpose of this study was to examine the use and consequences of immediacy across an individual psychodynamic psychotherapy. Analysis included the description of immediacy events regarding their frequency and duration, the participant which initiated each event, and the types of immediacy that were used. Consequences of immediacy events in the therapeutic interaction were also studied. Finally, an in depth examination of five representative immediacy events is provided in order to illustrate the clinical function of immediacy across therapy. A mixed qualitative-quantitative design was used. Consensual Qualitative Research for Case Study (CQR-C, Hill, 2012) was utilized for the qualitative analysis. Standardized process and outcome measures were also used in order to better understand therapeutic relationship and course of psychotherapy. Results indicated that therapist initiated most of the immediacy events, and some of them were quite long in duration. The most used immediacy types were the exploration of unexpressed feelings and drawing parallels between therapeutic relationship and other relationships. Immediacy resulted in client expressing thoughts and feelings about therapist or therapy, opening up/exploring feelings, and revealing and processing client’s difficulties. Some negative consequences were also found. Implications for research and practice are discussed