Προϊστορική αρχαιολογία, νεκροταφεία της 3ης χιλιετίας στην Ηπειρωτική και Νησιώτικη Ελλάδα: η χωροταξική οργάνωση και η διαφαινόμενη κοινωνική διαφοροποίηση
Creators: name: Θανασούλια, Παναγιώτα Χ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2004
Subjects: 3η χιλιετία π.Χ.
Χωροταξική οργάνωση
Κοινωνική διαφοροποίηση
Third millennium B.C.
Spatial organization
Social differentiation

description: Η παρούσα διατριβή στοχεύει στο να συζητήσει πως οι συμβολικές πηγές της ταφικής τελετουργίας(μνημεία, πρόγονοι), είναι δυνατό να χρησιμοποιούνται στη δημιουργία, στη διατήρηση ή στο μετασχηματισμό της κοινωνικής διαφοροποίησης στο πλαίσιο της διαρκούς αξιολόγησή τους από ενεργά υποκείμενα και των κοινωνικών στρατηικών που αυτά υιοθετού. Η ερευνητική μέθοδος εξετάζει τα πεδία δράσης των ενεργών υποκειμένων(ταφικός τύπος, μεταχείριση του νεκρού, βιολογικές διαστάσεις, ταφικές προσφορές), στον άξονα του χώρου και του χρόνου, σε επίπεδο τάφου και νεκροταφείου αλλά και μεταξύ νεκροταφείων. Η εφαρμογή της μεθόδου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι μέσω των ταφικών τύπων και της μεταχείρισης του νεκρού αναπαράγονται παραδοσιακά στοιχεία της κοινωνικής δομής, εφόσον καταδεικνύονται αρχές, όπως η καταγωγή και η συγγένεια, καθώς και η ιστορική συνέχεια που διαγράφεται μέσω αυτών. Με τα κτερίσματα επίσης δίνεται η έμφαση, αφενός σε δραστηριότητες βιολογικής και κοινωνικής αναπαραγωγής, όπως η τροφή και η πόση, αφετέρου στην ατομικότητα και στην ανάδειξη του νεκρού ως συνεχιστή της κοινότητας. Ταυτόχρονα, η εισαγωγή της καινοτομίας, μέσω της υιοθέτησης τεχνουργημάτων του τρέχοντος ρεπερτορίου, ενδέχεται να υπαινίσσεται την ενεργητική χρήση του συμβολισμού τους από άτομα και ομάδες, με στόχο την προβολή τους και το μετασχηματισμό της κοινωνικής δομής. Επομένως, η ταφική πρακτική βασίζεται σε μια διαπραγματεύσιμη παράδοση, η οποία εμπεριέχει τη γνώση του παρελθόντος, αλλά συγχρόνως επαναξιολογείται στο πλαίσιο των εκάστοτε κοινωνικών συνθηκών
description: The present thesis' objective is to discuss how the symbolic sources of the burial ritual(monuments, ancestors) can be used in the creation the preservation and the transformation of the social differentiation, within the scope of their constant assessment by agents and the social strategies which they adopt. The research method examines the field of activity of the agents(burial type, the handling of the dead, biological dimensions, funeral offering), concerning the place and time as well as the tomb, in the cemeteries and among cemeteries. The application of the method leads us to the conclusion that, through the burial types and the handling of the dead, there is a reproduction of traditional elements of the social structure, since there a demonstration of principles, like origins and relation as well as the historical continuity outlined through them. Funeral offerings also emphasize, on the one hand, the activities of biological and social reproduction, like food and drinking and on the other hand, the individuality and acknowledgement of the deceased as the successor of the community. At the same time, the introduction of the innovation, through the adoption of artifacts of the current Aegean repertoire, minght imply the active use of their symbolism by individuals and groups aiming at their own recognition and transformation of the social structure. Therefore the burial practice is based on a negotiable tradition, which includes the knowledge of the pastn but at the same time it is reasseassed within the scope of the current social conditions