Η Πατριαρχική Σχολή Κωνσταντινουπόλεως 1663-1691:Σχολή Μανολάκη: Οργάνωση, Διοίκηση, Διδασκαλία, Πρόγραμμα Σπουδών
Creators: name: Καδινοπούλου, Γεωργία Βασιλείου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2015
Subjects: Η πορεία της εκπαίδευσης μετά το 1453 (πτώση της Κωνσταντινούπολης)
Μανολάκης ο Καστοριανός
Λειτουργία της Σχολής Μανολάκη
The route or education after 1453 (the fall or Konstantinople)
Manolakis from Kastoria
Establishment of Manolakis School

description: Η παρούσα εργασία αποτελεί μια ιστορική έρευνα στον χώρο της εκπαίδευσης στην Κωνσταντινούπολη κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας και πιο συγκεκριμένα στο δεύτερο ήμισυ του 17ου αιώνα. Σκοπός της μελέτης αυτής είναι ν΄ αναδείξει την ιστορική προσωπικότητα του Μανολάκη του Καστοριανού, αλλά και την προσφορά του στην πνευματική ανάπτυξη του υπόδουλου Γένους, η οποία κορυφώνεται με την ίδρυση της ομώνυμης σχολής στην Κωνσταντινούπολη. Η μεταξύ των ετών 1660-1690 τριακονταετία αποτελεί για την ιστορική πορεία της Πατριαρχικής Σχολής νέα περίοδο, με την οποία συνδέεται το όνομα του φιλόμουσου άρχοντα Μανολάκη του Καστοριανού. Η τριακονταετή αυτή περίοδος της Σχολής μπορεί μάλιστα να αποκαλείται και Σχολή Μανολάκη και έχει χαρακτηρισθεί νέα. Νέα τόσο για την καινούργια τοποθεσία στην οποία εγκαταστάθηκε (κοντά στο Αγιοταφικό Μετόχι στην Κωνσταντινούπολη), όσο και ως προς το πρόγραμμα σπουδών της, βάση του οποίου πρώτη φορά σχολή κάλυπτε τη διδασκαλία μαθημάτων των λεγόμενων ανώτερων τμημάτων, όπως μαθηματικά, φιλοσοφία και θεολογία. Η διαμόρφωση της ανωτέρω σχολής συνέπεσε με την περίοδο παρακμής της Ακαδημίας του Πατριαρχείου και ο σκοπός του νεοσύστατου ιδρύματος ήταν να συνεισφέρει στην αναβίωση της ανώτατης εκπαίδευσης στην Κωνσταντινούπολη. Η ίδρυση της κατοχυρώθηκε με πατριαρχικό σιγγίλιο, το οποίο συνυπέγραφαν οι Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Διονύσιος ο Γ΄ και Ιεροσολύμων Νεκτάριος. Οι εκπαιδευτικές παρεμβάσεις του Καστοριανού ήταν ανακαινιστικές και σταθερά προσηλωμένες στην παροχή των κοινωνικών αγαθών της παιδείας σε εκείνα τα στρώματα του ελληνορθόδοξου millet, τα οποία ίσως τότε δεν είχαν τη δυνατότητα να το απολαύσουν εξαιτίας της οικονομικής δυσπραγίας τους. Ο ίδιος, άρχοντας με λαϊκή καταγωγή, που δεν ανήκε στη φαναριώτικη αριστοκρατία των αξιωμάτων αλλά η κοινωνική ισχύς του προερχόταν από τον πλούτο του εμπορίου, τον οποίο φρόντισε να ξοδέψει για να ευεργετήσει το έθνος του, καθώς, ίδρυσε σε πολλά σημεία του ελληνισμού σχολεία, κάλεσε διδασκάλους και ενίσχυσε με τις δαπάνες του ποικιλοτρόπως τα γράμματα και την παιδεία. Στα 1691 και ενώ συμπληρώνονταν τριάντα χρόνια από τη σύσταση της Σχολής, τελείως απρόσμενα η λειτουργία της έστω και παροδικά μοιάζει να οδηγείται σε αδιέξοδο και επιτακτική προβάλλει η ανάγκη της άμεσης αναδιοργάνωσης της, καθώς ο άρχοντας Μανολάκης δε στάθηκε ικανός να εμποδίσει την ταχύτατη παρακμή της. Σημαντικό σταθμό στην περαιτέρω πορεία της Πατριαρχικής Σχολής θα αποτελέσει η έκδοση στα 1691 από το λαμπρό Ιεράρχη Καλλίνικο Β΄ ενός σιγιλλίου, με το οποίο επιχειρείται και πάλι η εκ βάθρου αναδιοργάνωσή της.
description: This dissertation discusses the history of the education in Constantinople during the occupation period of Ottomans, and in particular during the 2nd half of the 17th century. The purpose of dissertation this paper is to highlight the personality of Monalaki from Kastoria, and his contribution to the spiritual formation of the enslaved Greeks, a contribution that reaches its peak with the foundation of the Phanar Greek Orthodox College in Constantinople (Megali tou Genous Scholi). The period of 1660-1690 is of significant importance to the Greek Orthodox College in Constantinople, and Manolakis is strongly connected with that School. That 30 year time period could, indeed, be called Manolaki’s School and it is considered as a novel period. Novel not only because the School was re-located in a new site (near the Church of St. George’s glebe), but also because of its new curriculum. That curriculum included, for the first time, the teaching of subjects such as mathematics, philosophy and theology. The shaping and reconfiguration re-formation of the School occurred at the same time as the decline of the School, formerly known as the Academy of the Patriarch. The purpose of the newly established of the new School was to contribute to the rebirth of higher education in Constantinople. Its re-delete establishment was made official by a patriarchal seal that was co-signed by two patriarchs, Dionisios the 3rd of Constantinople and Nectarios of Jerusalem. The educational interventions and initiatives reformation of Manolakis where was innovative and strongly oriented towards offering the benefits of educational goods to the greek-orthodox millet, which, until that time, had no access to because of its lack of resources. Manolakis himself was a lord of humble origins, and he did not belong to the aristocracy of Fener. His social power came from commerce and he invested all his wealth to benefit the Greek Nation. In general, Manolakis supported education and studying by establishing many Greek schools and hiring teachers to operate them. In 1691, after thirty years since its establishment the School was in decline, it started to decline, even for a brief period of time. It was imperative, therefore, to reshape and reconfigure School for a new re-formation to take place since even Manolakis was unable to stop its rapid decline. In 1691, Patriarch Callinicus the 2nd of Constantinople issued another seal, a new milestone for the School, and a new re-formation attempt began.