Η διαδοχή στην αναγκαστική εκτέλεση
Creators: name: Ζαχαριάδου, Ηλιάνα Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2015
Subjects: Αναγκαστική εκτέλεση
Διαδοχή
Εκτελεστότητα
Legal Enforcement
Succession
Enforceability

description: Στη διαγνωστική δίκη οι δύο περιπτώσεις τις διαδοχής, ειδική και καθολική, διαχωρίζονται. Στη καθολική διαδοχή, εφαρμόζεται το άρθρο 286 ΚΠολΔ, σύμφωνα με το οποίο ο θάνατος του διαδίκου προκαλεί τη διακοπή της και την επανάληψη της από τον κληρονόμο. Με αυτό τον τρόπο διασφαλίζεται η ομαλή διεξαγωγή της δίκης από τον νέο πλέον διάδικο. Στην ειδική διαδοχή εφαρμοστέο είναι το άρθρο 225 ΚΠολΔ, το οποίο ορίζει ρητά ότι η μεταβίβαση του επίδικου αντικειμένου ουδεμία επίδραση έχει στη διεξαγωγή της δίκης αλλά αυτή συνεχίζεται κανονικά από το δικαιοπάροχο, προσφέροντας τη δικονομική δυνατότητα στο διάδοχο να ασκήσει παρέμβαση. Στην αναγκαστική εκτέλεση, αντίθετα, ισχύει ο γενικός κανόνας ότι επισπεύδων δανειστής και καθου η εκτέλεση είναι αυτοί που εμφανίζονται στον τίτλο ως φορείς της αξίωσης. Προκειμένου όμως να αποτραπεί οποιαδήποτε ματαίωση του σκοπού της αναγκαστικής εκτέλεσης με μεθοδευμένες αλλαγές στο πρόσωπο του οφειλέτη, αλλά και για να διασφαλιστούν τα δικαιώματα του καθου σε περίπτωση αλλαγής στο πρόσωπο του δανειστή, ρυθμίστηκε ρητά η ενεργητική και παθητική νομιμοποίηση στην αναγκαστική εκτέλεση με το άρθρο 919. Το άρθρο 919, που στην ουσία επεκτείνει τα υποκειμενικά όρια εκτελεστότητας και στα πρόσωπα των διαδόχων, παραπέμπει ρητά στο άρθρο 325 για την επέκταση των υποκειμενικών ορίων του δεδικασμένου. Στην εργασία αυτή, γίνεται μια προσπάθεια να παρουσιαστούν οι συνέπειες από την διαδοχή που επέρχεται κατά τη διάρκεια της αναγκαστικής εκτέλεσης. Για την ομαλή ωστόσο παρουσίαση του θέματος, απαιτείται η ανάλυση α) των συνεπειών της μεταβίβασης του επίδικου αντικειμένου ή δικαιώματος στη συνέχιση της διαγνωστικής δίκης β) της σχέσης δεδικασμένου και εκτελεστότητας γ) της επέκτασης των υποκειμενικών ορίων δεδικασμένου και εκτελεστότητας και δ) της προστασίας των διαδόχων κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης. Τέλος, επιδιώκεται η παρουσίαση επιμέρους ειδικών θεμάτων διαδοχής, που συναντώνται στην καθημερινή πρακτική.
description: In the main proceedings (trial) the two cases of legal succession, succesio in universum and succesio in singulas res, are separated. In the universal succession, the article 286 of the Civil Procedure Law applies, according to which the death of a legal party forces the trial to stop and a retrial takes place with the new party, the heir. This procedure enables the proper conduct of proceedings by the rightfull heir. In succesio in singulas res, applicable is the article 225 of the Civil Procedure Law, which states that the transfer of an object at issue, doesn’t affect the conduct of trial and the trial continues regularly, with the original assignor, offering the procedural possibility to the successor of exercising the right of legal intervation to the trial. In legal enforcement (civil procedure), on the contrary, applies a general rule that the party which proceeds to enforcement and the party against whom enforcement is sought, are the ones who appear in the enforcement order as such. In order to attain the objective of enforcement and to ensure the rights of both parties, which can be violated by deliberate changes in the person of deptor or creditor, article 919 of the Civil Procedure Law defines the active and passive legitimacy (locus standi) in the legal enforcement. Article 919 of the Civil Procedure Law extends the subjective limits of enforceability in the successors, with a straight reference to the article 325 of the Civil Law which applies in the extension of subjective limits of res judicata (subjective binding effect of a judjement). In this thesis, we will try to present the consequences of the succession that takes place during the different stages of enforcement. The complex presentation of the main topic, however, requires the analysis of a) the consequences of the transfer of the object at issue or the right in rem in the main procedure b) the connection between the res judicata and the enforceability c) the extension of the subjective force of res judicata and enforceability and d) the protection of the rights of successors during the stages of enforcement. Finally, we will try to present a sui generis approach of succession that encounter on a day- to-day basis.