Ακμή, μικροβίωμα δέρματος και θεραπεία στους εφήβους. Περιγραφική ανασκοπική μελέτη
Creators: name: Κοζιάκη, Γαρυφαλιά Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Ακμή
Μικροβίωμα
Εφηβεία
Acne
Microbiome
Adolescence

description: Η κοινή ακμή είναι μία διαδεδομένη, χρόνια, φλεγμονώδης, δερματική νόσος η οποία προσβάλλει τον θύλακα της τρίχας. Εμφανίζεται κυρίως στις τρείς πρώτες δεκαετίες της ζωής, με το 92% να εμφανίζεται στην εφηβική ηλικία. Οι διαφόρων ειδών βλάβες που ταξινομούνται σε φαγέσωρες (ανοιχτοί, κλειστοί), φλύκταινες, οζίδια, κύστες και ουλές την καθιστούν ποικιλόμορφη. Η φλεγμονή, η παθολογική κατανομή των κερατινοκυττάρων, η αυξημένη παραγωγή σμήγματος και το Proprionibacterium acnes είναι υπεύθυνα για την παθογένεια της ακμής. Επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες όπως γενετικούς, ορμονικούς και περιβαλλοντικούς. Αναπτύσσεται συνήθως στο πρόσωπο λόγω παρουσίας περισσότερων και μεγαλύτερων σμηγματογόνων αδένων, σε σύγκριση με άλλα σημεία του σώματος. Το πρόσωπο, ως η πρώτη αναγνωρισμένη περιοχή κατά τη διάρκεια μιας αλληλεπίδρασης με άλλα άτομα, πιστεύεται ότι είναι η βάση για τις ψυχολογικές επιπτώσεις της ακμής, τόσο στους ενήλικες πόσο μάλλον στους εφήβους που σε αυτήν την περίοδο της ζωής τους ενδιαφέρονται και ασχολούνται όλο και περισσότερο με την εξωτερική τους εμφάνιση. Οι ποικίλες μικροβιακές κοινότητες που αποικίζουν το δέρμα αποτελούν το μικροβίωμα του. Αυτή η συμβιωτική σχέση μεταξύ του δέρματος και της κοινής μικροβιακής κοινότητας, της μικρο-χλωρίδας, σχηματίζει ένα σύνθετο φραγμό ενάντια στις εξωτερικές προσβολές με διαφορές μεταξύ του μικροβιώματος την επιφάνειας του δέρματος και των επιδερμικών εξαρτημάτων. Οι μικροοργανισμοί που αποικίζουν βρίσκονται σε συνεχή "διάλογο" με τον ξενιστή τους χάρη στα πολύπλοκα σήματα που παρέχονται από την φυσική μη ειδική ανοσία και την επίκτητη ανοσία. Αυτή η αμοιβαία σχέση οδηγεί σε μια καλά ελεγχόμενη αλλά λεπτή ισορροπία, η οποία είναι υποχρεωτική για το υγιές δέρμα. Αλλαγές στην σύνθεση των δερματικών μικροβιακών κοινοτήτων, όπως η απώλεια της ποικιλομορφίας, έχουν συνδεθεί με χρόνιες φλεγμονώδεις δερματικές παθήσεις όπως την ακμή. Παρόλο που η συσχέτιση μεταξύ του P.Acnes και της ακμής είναι καλά τεκμηριωμένη, πολύ λίγες μελέτες έχουν διερευνήσει ολόκληρη τη μικροχλωρίδα του δέρματος του προσώπου ασθενών με ακμή. Η αλληλουχία με βάση το ενισχυόνιο (αμπλικόνιο) και το προφίλ του μικροβιώματος έχουν δείξει διαφορές μεταξύ της σύνθεσης της μικροχλωρίδας σε υγιές δέρμα και στο δέρμα με ακμή, καθώς και φυσικές διαφορές στον μικροβιακό αποικισμό μεταξύ των σμηγματογόνων αδένων και της επιφάνειας του δέρματος. Επιπλέον, οι δερματικές βακτηριακές κοινότητες έχει αποδειχθεί ότι εμπλέκονται στην ομοιόσταση του ανοσοποιητικού και στις φλεγμονώδεις αποκρίσεις,και κατά συνέπεια τη γένεση της ακμής. Η φαρμακευτική αγωγή που εφαρμόζεται πιο συχνά σε συνδυασμό, για την διαχείριση της ακμής περιλαμβάνει τοπικά ρετινοειδή και αντιβιοτικά. Τα τοπικά ρετινοειδή ομαλοποιούν την απολέπιση του θυλακιώδους επιθηλίου, ενώ τα αντιβιοτικά αναστέλλουν την ανάπτυξη του P.acnes και την παραγωγή ελεύθερων λιπαρών οξέων. Αυτός ο θεραπευτικός συνδυασμός μειώνει την ανάπτυξη φαγεσώρων, βακτηρίων και την φλεγμονή, στοχεύοντας έτσι τρεις από τους παθογόνους παράγοντες που σχετίζονται με την ακμή. Η αποτελεσματικότητα και η ανοχή μεγιστοποιούνται με τη συνδυαστική θεραπεία και ο βαθμός ερεθισμού του δέρματος ελαχιστοποιείται. Οι σημερινές μελέτες επικεντρώνονται στο πως το μικροβίωμα του δέρματος θα μπορέσει να βοηθήσει στην θεραπεία της ακμής καθώς και μία από τις τελευταίες τάσεις στην έρευνα για το μικροβίωμα του δέρματος, είναι η ανάπτυξη των μεθόδων μεταμόσχευσης για θεραπευτικούς σκοπούς
description: Acne is a common, chronic, inflammatory, skin disease that affects the hair follicles. It occurs mainly in the first decades of life, with 92% occurring in adolescence. The different types of lesions that are classified into comedones (open, closed), blisters, nodules, cysts and scars make it diverse. Inflammation, abnormal distribution of keratinocytes, increased sebum production and Proprionibacterium acnes are responsible for the pathogenesis of acne. It is affected by various factors such as genetic, hormonal and environmental. It usually develops on the face due to the presence of more and larger sebaceous glands, compared to other parts of the body. The face, as the first recognized area during an interaction with other people, is believed to be the basis for the psychological effects of acne, both in adults and especially in adolescents who in this period of their lives are more and more interested and engaged. with their external appearance. The various microbial communities that colonize the skin constitute its microbiome. This symbiotic relationship between the skin and the common microbial community, the micro-flora, forms a complex barrier against external insults with differences between the microbiome on the surface of the skin and the epidermal components. The colonizing microorganisms are in constant "dialogue" with their host thanks to the complex signals provided by innate and adaptive immunity. This reciprocal relationship leads to a well-controlled but delicate balance, which is essential for healthy skin. Changes in the composition of skin microbial communities, such as loss of diversity, have been linked to chronic inflammatory skin conditions such as acne. Although the association between P.acnes and acne is well established, very few studies have investigated the entire facial microflora of acne patients. The amplicon-based sequence and microbiome profile have shown differences between the composition of the microflora in healthy skin and in acne prone skin, as well as natural differences in microbial colonization between the sebaceous glands and the skin surface. In addition, skin bacterial communities have been shown to be involved in immune homeostasis and inflammatory responses, both of which are known to cause acne. The most commonly used combination medication for acne management includes topical retinoids and antibiotics. Topical retinoids normalize the exfoliation of the follicular epithelium, while antibiotics inhibit its growth of P.acnes and the production of free fatty acids. This therapeutic combination reduces the growth of pustules, bacteria and inflammation, thus targeting three of the pathogens associated with acne. Efficacy and tolerance are maximized with combination therapy and the degree of skin irritation is minimized. Current studies focus on how the skin microbiome can help treat acne and one of the latest trends in skin microbiome research is the development of transplant methods for therapeutic purposes