Intravitreal dexamethasone implant for patients with retinal vein occlusion: long-term outcomes
Creators: name: Γκιάλα, Αναστασία Γεράσιμου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Απόφραξη φλέβας αμφιβληστροειδούς
Ενδοαυαλοειδικά εμφυτεύματα δεξαμεθαζόνης
Κεντρικό πάχος αμφιβληστροειδούς
Retinal vein occlusion
Intravitreal dexamethasone implants
Central retinal thickness

description: Εισαγωγή: Η απόφραξη φλέβας αμφιβληστροειδούς είναι η δεύτερη συχνότερη παθολογία που επηρεάζει τα αγγεία του αμφιβληστροειδούς και μπορεί να αφορά την κεντρική φλέβα ή κάποιο κλάδο της . Η απόφραξη φλέβας αμφιβληστροειδούς δύναται να επηρεάσει σημαντικά την οπτική οξύτητα τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα, ειδικά μέσω της ανάπτυξης οιδήματος της ωχράς κηλίδας και νεοαγγείωσης. Η αντιμετώπιση του οιδήματος ωχράς κηλίδας περιλαμβάνει τη χρήση ενδουαλοειδικών ενέσων αντι- αγγειογενετικών παραγόντων (anti-VEGF) και στεροειδή, όπως τα εμφυτεύματα δεξαμεθαζόνης, ενώ η αντιμετώπιση της νεοαγγείωσης κυρίως την παναμφιβληστροειδική φωτοπηξία. Ο σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας είναι να παρουσιάσει τα μακροπρόθεσμα λειτουργικά και ανατομικά αποτελέσματα των ενδουαλοειδικών εμφυτευμάτων δεξαμεθαζόνης σε ασθενείς με απόφραξη της κεντρικής φλέβας αμφιβληστροειδούς. Μέθοδοι: Πρόκειται για μία αναδρομική μελέτη με μη-πειραματικό σχεδιασμό. Κατά τη διάρκειά της, αξιολογήσαμε λειτουργικούς και ανατομικούς παράγοντες (κεντρικό πάχος αμφιβληστροειδούς-CRT) 31 ασθενών (31 μάτια) με απόφραξη κεντρικής φλέβας αμφιβληστροειδούς 12, 24, 36 και 48 μήνες μετά την χορήγηση εμφυτευμάτων δεξαμεθαζόνης. Δημογραφικά στοιχεία και συννοσηρότητες των συμμετεχόντων καταγράφηκαν επίσης. Οι συμμετέχοντες έλαβαν εμφύτευμα δεξαμεθαζόνης 0.7 mg στην αρχή της μελέτης και pro re nata (PRN) εφεξής, αφήνοντας διάστημα τουλάχιστον 6 μηνών μεταξύ των χορηγήσεων. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της μελέτης μας έδειξαν στατιστικά σημαντική βελτίωση της οπτικής οξύτητας και μείωση του κεντρικού πάχους του αμφιβληστροειδούς σε όλα χρονικά σημεία, σε σύγκριση με τις αρχικές μετρήσεις. Οι ασθενείς που δεν είχαν λάβει οποιαδήποτε θεραπεία πριν την χορήγηση του πρώτου εμφυτεύματος είχαν χαμηλότερη οπτική οξύτητα στους 48 μήνες, συγκριτικά με τους ασθενείς που είχαν λάβει προηγούμενες ενέσεις anti-VEGF, παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχε σημαντική διαφορά στο κεντρικό πάχος του αμφιβληστροειδούς μεταξύ των δύο ομάδων στους 48 μήνες. Επίσης, η διαφορά στην οπτική οξύτητα και στο κεντρικό πάχος του αμφιβληστροειδούς μεταξύ της αρχικής μέτρησης και της μέτρησης στους 48 μήνες δε βρέθηκε να είναι στατιστικά σημαντική ανάμεσα στις δύο ομάδες. Συμπεράσματα: Η μελέτη μας ανέδειξε στατιστικά σημαντική βελτίωση της οπτικής οξύτητας και μείωση του κεντρικού πάχους του αμφιβληστροειδούς μεταξύ της αρχικής μέτρησης και της παρακολούθησης τεσσάρων χρόνων, παρά το γεγονός ότι δεν κατάφερε να αποδείξει ότι οι δημογραφικοί και οι αρχικοί ανατομικοί παράγοντες έχουν προβλεπτικό ρόλο στην τελική οπτική οξύτητα και κεντρικό πάχος του αμφιβληστροειδούς.
description: Introduction: Retinal vein occlusion (RVO) is the second most common clinical entity, affecting the retinal vasculature and can occur either in central (CRVO) or branch retinal vein (BRVO), while hemiretinal RVO (HRVO)has been also described. RVO may seriously compromise visual acuity (VA) not only short-term but also long-term, especially due to macular edema or neovascularization. The former can be addressed with intravitreal anti-VEGF agents, steroids, such as dexamethasone (DEX) implant, and macular grid laser, while the latter with pan- retinal photocoagulation. The purpose of this study is to present the long-term functional and anatomical outcomes of intravitreal DEX implant in patients with CRVO. Methods: This is a retrospective study with a non-experimental design. We evaluated functional and anatomical factors (central retinal thickness-CRT) of 31 patients (31 eyes) with CRVO at month 12, 24, 36 and 48 after the administration of intravitreal DEX implant. Demographics and co-morbidities of subjects were also recorded. Participants of the study received 0.7 mg DEX implant at baseline and pro re nata (PRN) thereafter, leaving an interval of at least 6 months between injections. Results: Our results showed statistically significant improvement of VA and reduction of CRT at all time-points of the follow-up compared to baseline. Treatment naïve patients were found to have lower best corrected visual acuity (BCVA) at 48 months compared to those treated with previous intravitreal anti-VEGF injections, although there was no significant difference regarding CRT between the two groups at month 48. Also, the change in BCVA and CRT between baseline and the end of follow-up period was not found to be statistically significant between the two groups. Conclusion: Our study was able to demonstrate statistically significant improvement of VA and reduction of CRT between baseline and the 4-year follow-up, although it could not demonstrate a predictive relationship between demographic and baseline anatomical factors and final BCVA and CRT.