Η Επανάσταση των Νεότουρκων (1908): Ιστοριογραφικές και Πολιτικές Προσεγγίσεις:
Creators: name: Παπαδημητρίου, Βασιλική Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Νεότουρκοι
Επανάσταση 1908
Ιστοριογραφία
Young Turks
1908 Revolution
Historiography

description: Η παρούσα μελέτη με τίτλο «Η Επανάσταση των Νεότουρκων (1908): Ιστοριογραφικές και Πολιτικές Προσεγγίσεις» πραγματεύεται την τουρκική ιστοριογραφία αναφορικά με την Νεοτουρκική Επανάσταση του 1908. Στο πρώτο μέρος καταδεικνύεται το ιστορικό πλαίσιο της σύστασης, οργάνωσης, εξέλιξης και ιδεολογίας του Νεοτουρκικού κινήματος και η Επανάσταση του 1908 σε συνδυασμό με τους εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες που επηρέασαν κα διαμόρφωσαν τις εξελίξεις από την περίοδο του Τανζιμάτ μέχρι και το 1908. Στην συνέχεια παρουσιάζεται και τεκμηριώνεται η τουρκική ιστοριογραφία από την περίοδο της παγίωσης του κεμαλισμού μέχρι και σήμερα. Καθόσον ως πρωταρχικός σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αποτύπωση μέσα από την παρουσίαση της ιστορικής συγγραφής της Νεοτουρκικής Επανάστασης, των πολιτικών πεποιθήσεων και ο τρόπος αντιμετώπισης του Νεοτουρκικού κινήματος από τις συγκεκριμένες πολιτικές θέσεις και ιδεολογικές απόψεις, προκειμένου να επιτευχθεί αυτός ο σκοπός πραγματοποιήθηκε έρευνα με την ποιοτική μέθοδο ανάλυσης περιεχομένου πρωτογενών αλλά κυρίως δευτερογενών πηγών οι οποίες αφορούν τις εξελίξεις στην Μακεδονία του 1908, καθώς και τεκμηρίωσή τους από πρωτογενείς πηγές όπως τα απομνημονεύματα των πρωταγωνιστών. Οι διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις σχετικά με την Νεοτουρκική συμβολή στην εξέλιξη της ιστορίας του Οθωμανικού σε Τουρκικού κράτους αποτελεί τον θεματικό γνώμονα της παρούσας εργασίας, γεγονός που ίσως την καθιστά θεωρητική συμβολή στις πολιτικές συζητήσεις όχι μόνο για την ιστοριογραφία του Νεοτουρκικού κινήματος αλλά και γενικότερα για την πολιτική φιλοσοφία της σύγχρονης Τουρκίας. Στο τελευταίο τμήμα καταδεικνύονται κατηγοριοποιημένες οι διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις της Νεοτουρκικής Επανάστασης του 1908. Η παρούσα μελέτη καταλήγει στο ιδιαίτερης σημασίας συμπέρασμα οτι η τουρκική ιστοριογραφία, όσον αφορά την Δεύτερη Συνταγματική Περίοδο, παρουσιάζει σημαντικές αδυναμίες που προκύπτουν από την πρωτοκαθεδρία του κεμαλισμού και πιο συγκεκριμένα τον δευτερεύοντα ρόλο του Μουσταφά Κεμάλ Πασά στο Νεοτουρκικό κίνημα. Ωστόσο, αναγνωρίζεται η συμβολή του Ατατούρκ στην διαμόρφωση του εθνικού κράτους όπως επίσης οι Ενωτικές του καταβολές, αλλά και η επιρροή της Ενωτικής ιδεολογίας σε αυτήν την διαδικασία. Τα συμπέρασμα της παρούσας μελέτης κρίνονται ιδιαίτερης σημασίας, καθώς η αντιμετώπιση της Επανάστασης του 1908 από την τουρκική ιστοριογραφία ως μια αντιδραστική κίνηση, ως μια εξέγερση μόνον εναντίον του Χαμιδικού απολυταρχισμού, δεν αποδίδει στο γεγονός την σπουδαιότητα που του αντιστοιχεί. Συνεπώς, σύμφωνα με όλα τα παραπάνω, προκύπτουν συμπεράσματα που αφορούν την Νεοτουρκική περίοδο πριν και μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Επιπροσθέτως, αποκαθίστανται πολλές παρανοήσεις που αφορούν τις καταβολές και την εξέλιξη της πολιτικής ζωής της Τουρκίας, και διασαφηνίζεται επαρκώς η πολιτική κουλτούρα της γείτονος. Τέλος, θα ήταν παράληψη να μην αναφερθεί οι βασικές θέσεις της παρούσας μελέτης παρουσιάστηκαν στο διεθνές συνέδριο που πραγματοποιήθηκε από το IRCICA (Ερευνητικό Κέντρο Ισλαμικής Ιστορίας, Τέχνης και Πολιτισμού) στην Κωνσταντινούπολη τον Μάιο το 2008, και αποτελούν προϊόν μελλοντικής δημοσίευσης στα πρακτικά του προαναφερθέντος συνεδρίου.
description: This study with the title “The Young Turk Revolution (1908): historiographical and Political Approaches” discourses Turkish historiography regarding the Young Turk revolution of 1908. In first place is analyzed the historical framework of establishment, organization and evolution of the ideology of the Young Turk Movement, as well as the Revolution of 1908 combined with the external and the internal factors which had an impact on Ottoman and Turkish history since the Tanzimat Era. Afterwards we present and document Turkish historiography since the kemalist era. However, the central issue of this study is Turkish historiography of the Young Turk Revolution of 1908 since today. Methodologically, content analysis leaded us to the conclusion that the “Young Turk Revolution” affected the evolution of a multi-ethic religion based Empire to a national secular state, as the early formal Kemalist state ideology of positivism-materialism étatism and nationalism was shaped from 1889 untill 1902. The leading issue of the 1908 Revolution is exactly that point: It is the first encroachment of the Sultan’s supreme and autocratic power by a “patriotic group” chiefly with the decisive contribution of the army. Consequently, the considerable effect of the Young Turk Revolution on the political scene of Turkey is the legacy later called the “Kemalistic heritage”, of the army’s prominence. Additionally, it is not far fetched the Young Turk secular reforms along with the army’s prominence, galvanizes the modern Turkish political culture. Consequently, it is also not far fetched to support that the Young Turk “Revolution” is a leading issue in Ottoman and modern Turkish history, as it forms the connective link in the evolution from a multiethnic religious Empire to a secular national state. This aspect of Turkish historical evolution is not pictured in Turkish historiography, since the master narrative of the “Second Constitutional Period” is regarded as the prehistory of the Turkish Republic, giving a sense that the Young Turk Era and the later Ottoman history has a teleological character. The Kurtuluş Şavası: National Independence War period of 1919-1922, consist the first phase of the Republic’s history, creating a sharp break with the past, without defining the links of the Young Turks with it, or whether it was a deliberate action plan created by the “Unionists”. In conclusion, the Turkish ”constitutional historiography” of the “Young Turk Revolution”, supports the continuity of the reforms in the Ottoman Empire, commenced by Selim the Third, accomplished by the Young Turks, Unionists and Kemalists. The arguments on the reformation process are subsumed into the Ottoman Empire’s historical framework, separated clearly from the historical events after the end of the First World War and the establishment of the Turkish national state. Characterizing the Young Turk coup d’ état only as the restoration of the 1876 Constitution, and the view that “late Ottoman events were failed to accomplish missions that later successfully realized”, may be explained by the “estrangement between the existing CUP and the New Republican leaders during the war for the national Independence.