Η γνώση του Θεού διά της υπακοής. Ασκητική ανθρωπολογία στα κείμενα των δύο Ευχαριστιών του αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου.
Creators: name: Κενανίδης, Νικόλαος-Ρωμανός
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2015
Subjects: Υπακοή
Αμαρτία
Γνωστώς
Obedience
Sin
Creation

description: Ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος έζησε στην Κωνσταντινούπολη ως μοναχός της μονής Στουδίου και ηγούμενος της μονής αγ. Μάμαντος το 956 ώς το 1035, σε μία εποχή που επικρατούσε πνέυμα εκκοσμίκευσης, παρόλη την κοινωνική και πολιτισμική πρόοδο. Η ανατρεπτική διδασκαλία του αποτυπώνεται στα συγγράμματά του με ρεαλιστικό και επεξηγηματικό τρόπο δεικνύοντας προσιτή την οδό προς τη κοινωνία με τον Θεό. Στις δύο «Ευχαριστίες» περιγράφοντας την πνευματική του ζωή εξομολογείται τις ευεργεσίες που του χάρισε ο Θεός, από την επίγνωση της αγνοίας του ώς την γνώση του Θεού. Στην παρούσα εργασία συστηματοποιείται η ανθρωπολογία που προκύπτει από τα βιώματα που καταγράφει στα δύο κείμενα «Ευχαριστία Α´» και «Ευχαριστία Β´». Ο άγιος Συμεών έχει την ταπεινή συναίσθηση της κτιστότητός του ενώπιον του Δημιουργού Θεού και ευχαριστεί με ευγνωμοσύνη τον Χριστό τονίζοντας ότι η λύτρωση προσφέρεται από τον Θεό στον άνθρωπο δωρεάν. Συμπεραίνει ότι ο φύσει Θεός κάνει τους ανθρώπους κατά χάριν θεούς. Αντιπαραβάλλει την αμαρτία και το σκότος του ανθρώπου με την αγαθότητα και το φως του Θεού. Ομολογεί ότι ο άνθρωπος κάνει κακή χρήση του αυτεξουσίου και θεληματικά χαίρεται να περιπίπτει στην αμαρτία και να παραμένει στην αναισθησία. Περιγράφει την πνευματική του πορεία προς την γνώση του Θεού αρχίζοντας από την επίγνωση της αγνοίας και της αμαρτίας. Ο φόβος και η οδύνη της επίγνωσης των αμαρτιών τον βοηθούν να κατανοήσει, ότι η ηθελημένη αμαρτία δεν είναι ελευθερία. Συγχρόνως αισθάνεται ότι ο Θεός δεν μνησικακεί και ονομάζει τον Χριστό ανυπερήφανο, γιατί βλέπει ότι ο Θεός δεν τον απορρίπτει, αλλά τον δέχεται ανάξιο όντα. Παραδέχεται ενώπιον του Θεού την οδυνηρή πραγματικότητα και με ελπίδα επιζητεί βοήθεια. Οδηγείται στον πνευματικό του πατέρα, τον σέβεται και τον υπακούει ως απεσταλμένο από τον Θεό και μαθαίνει να υποτάσσεται στο θέλημα του Θεού μέσα από θλίψεις και πόνους, επειδή τα πνευματικά αισθητήριά του ήταν φραγμένα από την αμαρτία. Διά της υπακοής μαθαίνει την ταπείνωση και κατανοεί ότι η μόνη οδός προς την γνώση του Θεού είναι η εκκοπή του ιδίου θελήματος. Η ανάπαυση και η χαρά εκ της απονεκρώσεως του ιδίου θελήματος του δίνει ελπίδα και εμπειρίες, που τον βοηθούν να γίνει δεκτικός της αγάπης του Θεού και έτσι ποθεί να γνωρίσει ποιος είναι αυτός που τον λυτρώνει. Του αποκαλύπτεται ότι αυτός μόνο την προαίρεση έδωσε στον Θεό, ενώ ο Θεός του χάρισε τα πάντα και τον αγάπησε ως υιό Του. Επειδή είχε μέσα του την «ενυπόστατη Αγάπη», έμενε πλέον «ο Χριστός εν αυτώ και αυτός εν τω Χριστώ».
description: Saint Symeon the New Theologian lived as a monk at the monastery of Stoudiou and as abbot of the monastery of St. Mamas in Constantinople from 956 until 1035, at a time when the spirit of secularism prevailed, despite social and cultural progress. The subversive teachings in his writings are reflected in a realistic and comprehensible way, directing the path to communion with God. In the two Eucharists describing his spiritual life, Saint Symeon confesses the benefaction that God had bestowed on him, from the acknowledgement of his unawareness, to the knowledge of God. This study aims to systematize the anthropology that arises from his personal experiences which are recorded in the two texts “Eucharist A” and “Eucharist B”. Saint Symeon has the humble sense of createdness before God the Creator and gives thanks with deep gratitude to Christ, emphasizing that salvation is granted from God to man. He concludes that God by nature, shapes humans into gods by grace.Furthermore, comparingthe sin and darkness of man, to the goodness and light of God, underlining God’s condescension.He admits that man abuses his right to free sovereignty and voluntarily falls into sin and remains in his unconsciousness. He describes his spiritual path to the knowledge of God, beginning from the awareness of his ignorance and sin. The fear and suffering of this awareness of sin help him understand that intentional sin is not true freedom. At the same time, he feels that God does not resent man and names Christ as “unproud” because he senses that God does not reject him, but He accepts him, although unworthy. He admits before God his painful reality and with hope he seeks relief. Guided to his spiritual father, he respects and obeys him as a messenger from God and he learns to submit himself to the will of God through sorrow and pain, because the spiritual senses are hinderedby sin. Through obedience, he acquires humility and understands that the only way to know God is through the elimination of his desires, through this, peace, joy and hope follow. These experiences enable him to accept the love of God and in this way, he yearns to come to know who his saviour is. God reveals to Saint Symeon that he granted him everything and he loved him as His own son, while he offered Him his deliberate choice. As he had the “substantial Love” in him, Christ remained in him, and he in Christ.