Comprehension of Deverbal Adjectives: data from healthy and brain-damaged populations
Creators: name: Τσαπρούνη, Ελένη Αθανασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Μεταρηματικά επίθετα
Κατανόηση
Ελληνικά
Deverbal Adjectives
Comprehension
Greek

description: The present study explores subtle restrictions in the derivation of Greek deverbal adjectives formed with the suffixes –simos, -menos and –tos. Even though they are similar in meaning, previous research.Thus, formations such as treksimos, tregmenos, trextos are not acceptable in Greek (all formed on the basis of unergative trexo “run”). By using a large number of pseudowords containing thematic violations, created by the combination of these suffixes with verbs that are not normally combined with and categorical violations, created by the combination of these suffixes with nominal instead of verbal roots , as well as novel words , previous psycholinguistic research has shown that processing of thematic violations (gelasimos ‘laugh-able’) occurs at distinct timeframe and at distinct brain locations than that of categorical violations (varelimos ‘barrel-able’). However, their thematic violations were strictly based on unergative verbs and their categorial violations were based on nouns. The current research seeks to further investigate acceptability patterns of thematic and categorical violations using verb roots of various categories (causative, inchoative, causative/inchoative, subject and object experiencer verbs, state, unergative, transitive, ditransitive, perception verbs, ditransitive), in order to bring into light subtle differences in their derivation. An on-line acceptability task was conducted. Seventy six native speakers of Greek including four patients with logopenic Progressive Aphasia (lv-PPA) were asked to decide whether these words are real in Greek. A total of words divided in two lists was used. The stimuli were consisted of three categories: thematic violations , categorical violations and novel words . Results showed that the novel words were more acceptable, followed by words with thematic violations , and by categorical violations , confirming previous psycholinguistic results. Interestingly, individual differences among suffixes emerged· for instance, when it comes to thematic violations, for the suffix –simos the most acceptable verb category is causative verbs , for –menos the most acceptable verb category is that of subject experience psych verbs , and for –tos the most acceptable verb category is unergative verbs. When it comes to novel words, the most acceptable combinations were with ditransitive verbs for both -simos and –tos, whereas for –menos the most acceptable category was with transitive verbs. Concerning the lv-PPA patients, they accepted the conditions in a sequence similar to the healthy population (NovW &gt; ThemViol &gt; CatViol). The only difference was that the acceptance rates were higher for all of combinations. This fact probably occurs, due to their difficulty processing morphological information. Results indicate that there is a range in the acceptability of both thematic violations and novel words depending on the base verb. This finding informs the current literature by showing that acceptability rates depend on specific verb categories. Moreover, results indicate that what was classified as violations, based on theoretical grounds, was occasionally more acceptable than novel formations
description: Η παρούσα εργασία διερευνά λεπτούς περιορισμούς στην παραγωγή των ελληνικών ρηματικών επιθέτων, τα οποία σχηματίζονται με τα επιθήματα –σιμος, -μένος και –τος. Μολονότι είναι παρόμοια στη σημασία, προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι καθένα από αυτά δεν μπορεί να συνδυαστεί με συγκεκριμένες ρηματικές κατηγορίεςΚατά συνέπεια, σχηματισμοί, όπως τρέξιμος, τρεγμένος, τρεχτός δεν είναι αποδεκτοί στα Ελληνικά, καθώς όλοι κατασκευάστηκαν με βάση το ανεργαστικό ρήμα τρέχω. Χρησιμοποιώντας έναν μεγάλο αριθμό ψευδολέξεων συμπεριλαμβανομένων θεματικών παραβιάσεων, που δημιουργήθηκαν από το συνδυασμό αυτών των επιθημάτων με ρήματα που δε συνδυάζονται κανονικά και κατηγορικές παραβιάσεις, που δημιουργήθηκαν από το συνδυασμό αυτών των επιθημάτων με ονοματικές ή επιθετικές ρίζες αντί για ρηματικές, καθώς και νεολογισμούς προγενέστερη ψυχογλωσσολογική έρευνα έδειξε ότι η επεξεργασία των θεματικώνπαραβιάσεων (γελάσιμος) πραγματοποιείται σε διαφορετική χρονική στιγμή και σε διαφορετικά σημεία του εγκεφάλου σε σχέση με τις κατηγορικές παραβιάσεις (βαρέλιμος). Ωστόσο, οι θεματικές τους παραβιάσεις βασίστηκαν αυστηρά σε ανεργαστικά ρήματα, ενώ οι κατηγορικές τους βασίστηκαν αποκλειστικά σε ουσιαστικά. Η συγκεκριμένη έρευνα αποσκοπεί να εξετάσει περαιτέρω τα μοτίβα αποδεκτότητας των θεματικών και κατηγορικών παραβιάσεων κάνοντας χρήση ρηματικών ριζών ποικίλων κατηγοριών ώστε να αναδείξει λεπτές διαφορές κατά την παραγωγή τους. Ένα on-line πείραμα λεξικής αποδεκτότητας διενεργήθηκε. Εβδομήντα έξι συμμετέχοντες με μητρική την ελληνική γλώσσα μεταξύ των οποίων και τέσσερις ασθενείς με λογοπενική πρωτοπαθή προοδευτική αφασία, κλήθηκαν να αποφασίσουν εάν αυτές οι λέξεις είναι πιθανές στα Ελληνικά. Ένα σύνολo λέξεων διαιρέμένο σε δύο λίστες χρησιμοποιήθηκε. Oι λέξεις αποτελούνταν από τρεις κατηγορίες: θεματικές παραβιάσεις , κατηγορικές παραβιάσεις και νεολογισμoi. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι νεολογισμοί ήταν οι πιο αποδεκτοί, ακολουθούμενοι από τις λέξεις με θεματικές παραβιάσεις, και από τις κατηγορικές παραβιάσεις, επιβεβαιώνοντας κατ’ αυτόν τον τρόποπροηγούμενα ψυχογλωσσολογικά αποτελέσματα. Αξίζει να σημειωθεί ότι παρουσιάστηκαν ατομικές διαφορές μεταξύ των επιθημάτων· λόγου χάρη, όσον αφορά τις θεματικές παραβιάσεις, για το επίθημα –σιμος η πιο αποδεκτή ρηματική κατηγορία είναι τα αιτιατικά ρήματα, για το –μένος η πιο αποδεκτή ρηματική κατηγορία είναι αυτή των ρημάτων ψυχικού πάθους με το υποκείμενο ως φορέα εμπειρίας, και για το –τος η πιο αποδεκτή ρηματική κατηγορία είναι τα ανεργαστικά ρήματα. Σχετικά με τους νεολογισμούς, οι αποδεκτοί συνδυασμοί ήταν εκείνοι με τα δίπτωτα ρήματα για το -σιμος και το –τός, ενώ για το –μένος η πιο αποδεκτή κατηγορία ήταν εκείνη των μεταβατικών ρημάτων. Όσον αφορά την αξιολόγηση των σχηματισμών από τους ασθενείς με λογοπενική αφασία, έδειξαν ανάλογη προτίμηση με αυτή του υγιούς πληθυσμού (Νεολογισμοί &gt; Θεματικές παραβιάσεις &gt; Κατηγορικές παραβιάσεις) με τη διαφορά ότι τα ποσοστά αποδεκτότητας ήταν σταθερά υψηλότερα για όλα τα είδη συνδυασμών. Το γεγονός αυτό πιθανότατα οφείλεται στο ότι παρουσιάζουν δυσκολία στη μορφολογική επεξεργασία των λέξεων. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι υπάρχει ένα εύρος όσον αφορά την αποδεκτότητα των θεματικών παραβιάσεων και των νεολογισμών, το οποίο εξαρτάται από τη ρηματική βάση. Αυτό το εύρημα εμπλουτίζει την ισχύουσα βιβλιογραφία αποδεικνύοντας ότι τα ποσοστά αποδεκτότητας εξαρτώνται από ειδικές ρηματικές κατηγορίες. Επιπρόσθετα, τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι σχηματισμοί που χαρακτηρίστηκαν ως παραβιάσεις, σύμφωνα με τη θεωρία, ήταν ενίοτε πιο αποδεκτοί από τους νεολογισμούς