Η Αίρεση των Αντβεντιστών της Έβδομης Ημέρας
Creators: name: Χαλκιάς, Γεώργιος (Τιμόθεος)
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: Αιρέσεις
Χιλιασμός
Σάββατο
Sects
Millenarianism
Sabato, Savvato

description: Το κίνημα του Αντβεντισμού είναι ευρύτερο και περικλείει στα πλαίσια του την υπό έρευνα Εκκλησία των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας, καθότι από το πρωταρχικό κίνημα προήλθαν διάφορες αντβεντιστικές εκκλησίες, η σημαντικότερη εξ αυτών η της Εβδόμης Ημέρας. Οι Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας αποτελούν μία χριστιανική αίρεση, από τις μεγαλύτερες του αμερικανικού προτεσταντικού κόσμου με διεθνή παρουσία. Αν και η διεθνής σχετική βιβλιογραφία, τόσο από αντβεντιστικής όσο και της ευρύτερης προτεσταντικής πλευράς είναι ευρύτατη, ελάχιστες είναι οι σχετικές μελέτες στην ελληνική γλώσσα. Τα τελευταία όμως χρόνια μεταφράστηκε και εκδόθηκε και στην ελληνική γλώσσα η επίσημη αντβεντιστική διδασκαλία, μία προσπάθεια της ηγεσίας των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας να εκθέσουν σχετικώς συνοπτικά τις βασικές αρχές της πίστεώς τους. Η έκδοση, λοιπόν, αυτή με τίτλο Εικοσιεπτά Βασικά Πιστεύω (πρωτότυπος τίτλος: Seventh-day Believe...A Biblical Exposition of 27 Fundamental Doctrines) παρουσιάζει συστηματικά την επίσημη αντβεντιστική διδασκαλία και δεν έτυχε εώς τώρα μιας επίσης συστηματικής ενασχολήσεως από την ορθόδοξη πλευρά. Η διάρθρωση της εργασίας μας δομείται ως εξής: Πρώτον, γίνεται αναφορά στην ιστορική εξέλιξη του Αντβεντισμού. Στη διεθνή βιβλιογραφία έχει γίνει μία πρακτική κατάταξη των διαφόρων περιόδων της ιστορίας του γενικότερου φαινομένου του Αντβεντισμού: 1. Η περίοδος του ενθουσιασμού και της έντονης προσδοκίας της ελεύσεως του Κυρίου, που χαρακτηρίζεται από την έναρξη του κινήματος από τον Miller (μέχρι το 1844). 2. Η περίοδος της απογοητεύσεως, που χαρακτηρίζεται από τη διάψευση των προσδοκιών και τη στροφή σε νέες αναζητήσεις (1844-1860), και 3. Η περίοδος της διαμορφώσεως και οργανώσεως της Εκκλησίας των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας (1861/1863 και έπειτα). Κατά μία άλλη ερμηνεία της σταδιακής ιστορικής εξελίξεως του Αντβεντισμού, οι διάφορες περίοδοι-φάσεις του, συνδέονται άμεσα με τις αντίστοιχες προσωπικότητες-κλειδιά Πράγματι, μία προσεκτική εξέταση στην ιστορία, φανερώνει ότι τρεις ομάδες κυριαρχούμενες από τρεις αντίστοιχες προσωπικότητες, συμβάλουν στην διαμόρφωση της διδασκαλίας του κινήματος. Η πρώτη ομάδα είναι αυτή της Δυτικής Ν. Υόρκης, με κυρίαρχη μορφή τον Edson που διατυπώνει τη θεωρία περί επουρανίου θυσιαστηρίου. Η δεύτερη της Ουάσινγκτον (New Hampshire) όπου ο Bates συνηγορεί υπέρ της Εβδόμης Ημέρας. Η τρίτη ομάδα είναι αυτή του Portland (Maine), όπου και η White με τις προφητείες της. Οι τρεις αυτές ομάδες ενώθηκαν και σχημάτισαν την κίνηση των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας, καθώς και τη βάση του θεολογικού της συστήματος, τα χαρακτηριστικά δόγματα των οποίων συνεχίζουν μέχρι σήμερα να είναι διακεκριμένες διδασκαλίες της. Στο δεύτερο μέρος γίνεται αναφορά στη διδασκαλία της κίνησης. Σε κάθε επι μέρους ενότητα, εκτός από την παρουσίαση της αντβεντιστικής διδασκαλίας, γίνεται και αξιολόγηση και αντιδιαστολή της με την ορθόδοξη πίστη. Η εργασία ολοκληρώνεται με τα συμπεράσματα και την παράθεση της βιβλιογραφίας που χρησιμοποιήσαμε.
description: The movement of Antventismous is broader and it includes the church of Seventh-day Adventist, since from the primary movement came several Adventist churches, the most important of these is this of the seventh day. The Seventh-day Adventists are a christian sect, one of the largest of the American Protestant world with an international presence. Although the international literature, both Adventist and the wider Protestant is wide, there are few studies in the Greek language. In recent years, however, translated and published in the Greek language the official Adventist teaching, an effort of the leadership of Seventh-day Adventist to expose relatively briefly the basic principles of their faith. The issue is entitled Seventh-day Believe ... A Biblical Exposition of 27 Fundamental Doctrines and systematically presents the official Adventist teaching, for which till now, there was not a systematic study from the orthodox side. The structure of our work is as follows: First, a reference to the historical evolution of Antventismous. In the international literature has become a practical classification of the different periods of history of the more general phenomenon of Antventismous: 1. The period of intense excitement and anticipation of the coming of the Lord, marked by the beginning of the movement by Miller (until 1844). 2. The period of disappointment, characterized by the frustration of expectations and a shift to new searches (1844-1860), and 3. The period of formation and organization of the church of Seventh-day Adventist (1861/1863 onwards). According to another interpretation of the progressive historical development of Antventismous, the different periods- phases, directly linked to their respective personalities-keys. Indeed, a careful examination of the history, shows that three groups dominated by three respective personalities who help shape the teaching of the movement. The first group is that of Western New York, the dominant personalityEdson, who formulated the theory of heavenly altar. The second of Washington (New Hampshire) where Bates advocates the seventh day. The third group is that of the Portland (Maine), where the White and the prophecies. These three groups came together and formed the movement of the Seventh-day Adventist, and the theological basis of system, their characteristics of the doctrines which continue to this day to be distinct teachings. In the second part refers to the teaching of motion. In each sub-section, in addition to presenting the Adventist teaching, we evaluate it and we present that it is opposed to the orthodox faith. The paper ends with conclusions and quote the literature we used.