Γαστρικό έλκος λόγω στρες: συγκριτική μελέτη πειραματικών μοντέλων σε επίμυες.:
Creators: name: Ρώσιου, Κωνσταντίνα Ευαγγέλου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Στρες
Πεπτικό Έλκος
Αρουραίος
Stress
Peptic Ulcer
Rat

description: Σκοπός: Η εκτίμηση του βαθμού πρόκλησης γαστρικών ελκών σε επίμυες, με τη σύγκριση τεσσάρων πειραματικών μοντέλων που βασίζονται στη χρήση στρεσογόνων ερεθισμάτων. Υλικό και μέθοδος: Χρησιμοποιήθηκαν 24 Wistar λευκοί επίμυες που χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες και υποβλήθηκαν σε περιορισμό της κίνησης χωρίς προηγούμενη στέρηση τροφής, περιορισμό της κίνησης με προηγούμενη στέρηση τροφής, περιορισμό της κίνησης σε συνδυασμό με έκθεση σε ψυχρό περιβάλλον και πλήρη στέρηση τροφής για πέντε ημέρες. Οι βλάβες εκτιμήθηκαν μακροσκοπικά ως προς τον αριθμό και το συνολικό μήκος και παθολογοανατομικά ως προς το βαθμό εμφάνισης υπεραιμίας , εστιακής απόπτωσης – διάβρωσης του επιθηλίου , φλεγμονής και διαταραχής της δομής των αδενίων. Αποτελέσματα: Η ομάδα που υποβλήθηκε σε περιορισμό της κίνησης σε συνδυασμό με έκθεση σε ψυχρό περιβάλλον παρουσίασε το μεγαλύτερο αριθμό και συνολικό μήκος βλαβών. Τα χαμηλότερα αποτελέσματα παρατηρήθηκαν στην ομάδα που υποβλήθηκε σε πλήρη στέρηση τροφής και ενδιάμεσες τιμές στις άλλες δύο ομάδες, ωστόσο οι παρατηρούμενες διαφορές δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Αντίστοιχα, η ομάδα που υποβλήθηκε σε περιορισμό της κίνησης σε συνδυασμό με έκθεση σε ψυχρό περιβάλλον παρουσίασε την υψηλότερη βαθμολογία σε ότι αφορά στην εμφάνιση υπεραιμίας και φλεγμονής, ενώ η υψηλότερη βαθμολογία στη διάβρωση του επιθηλίου παρατηρήθηκε στην ομάδα που υποβλήθηκε σε περιορισμό της κίνησης χωρίς προηγούμενη στέρηση τροφής. Οι διαφορές που προέκυψαν από τη μικροσκοπική εξέταση των δειγμάτων δεν ήταν στατιστικά σημαντικές, ενώ διαταραχή της δομής των αδένων διαπιστώθηκε μόλις σε έξι δείγματα. Συμπέρασμα: Ο περιορισμός της κίνησης σε συνδυασμό με έκθεση σε ψυχρό περιβάλλον φαίνεται ότι αποτελεί την πιο αποτελεσματική μέθοδο από τις τέσσερις που συγκρίθηκαν, αν και η αδυναμία ανάδειξης στατιστικά σημαντικών διαφορών δημιουργεί την ανάγκη για περαιτέρω μελέτες. Παράλληλα, απαιτείται ο σχεδιασμός ερευνών στις οποίες να υπάρχει ιστολογική εξέταση των δειγμάτων, στοιχείο που ελλείπει από την πλειοψηφία των μελετών που πραγματοποιήθηκαν στο παρελθόν.
description: Purpose: To evaluate the formation of gastric ulcers in rats, by comparing four experimental models in which different ulcerogenic techniques were used. Materials and methods: 24 white Wistar rats were used in this study. They were divided into four groups and subjected to: restraint without prior food deprivation, restraint with prior food deprivation, restraint in a cold environment and complete food deprivation for five days, respectively. All stomachs were removed and the number, as well as the total length of lesions seen macroscopically was counted. Then, histological sections were assessed for vasocongestion, epithelial cell damage, inflammation and glandular disruption. Results: The largest number and total length of lesions was reported in the ‘restraint in a cold environment’ group. On the other hand, the lowest scores were seen in the ‘complete food deprivation’ group and the remaining two groups showed intermediate results. However, the differences that were reported between the four groups were not statistically important. As far as the microscopic examination of the stomachs is concerned, the ‘restraint in a cold environment’ group had the highest score in vasocongestion and inflammation, whereas the highest score in epithelial cell damage was observed in the ‘restraint without prior food deprivation’ group. Yet again, all reported differences were not statistically important. Lastly, glandular disruption was observed only in six stomachs. Conclusion: Restraining the experimental animals in a cold environment seems to be to most effective technique of the four compared in this study. However, the lack of statistically important results establishes the need for further investigation. Furthermore, the majority of studies conducted in the past do not include a histological examination of the samples, therefore more such studies need to be designed and conducted for a better evaluation of the results.