Efficacy and safety of Imeglimin in the treatment of type 2 diabetes. A Systematic Review and Meta-analysis
Creators: name: Παπαθεοδώρου, Κωνσταντίνος Αθανασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Ιμεγλιμίνη
Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2
Συστηματική Ανασκόπηση και Μετα-ανάλυση
Imeglimin
type 2 diabetes mellitus
Systematic review and meta-analysis

description: Εισαγωγή: Η ιμεγλιμίνη είναι ένα νέο αντιδιαβητικό φάρμακο που δρα μέσω πολλαπλών και διαφορετικών - σε σχέση με όλα τα γνωστά αντιδιαβητικά φάρμακα - μηχανισμών. Υπάρχουν μελέτες που υποστηρίζουν ότι η ιμεγλιμίνη, μεταξύ άλλων, βελτιώνει την πρόσληψη γλυκόζης από τους ιστούς που εμφανίζουν αντίσταση στην ινσουλίνη, μειώνει τη γλυκονεογένεσης στο ήπαρ και προστατεύει τα β-κυττάρων του παγκρέατος από πρόωρο θάνατο. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης ήταν να μελετηθεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της ιμεγλιμίνης (ως μονοθεραπεία, ή ως πρόσθετη θεραπεία) συγκριτικά με εικονικό φάρμακο, σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2). Μέθοδοι: Διενεργήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων μελετών. Οι μελέτες αυτές αναζητήθηκαν μέσω μιας συστηματικής διαδικασίας ελέγχου ηλεκτρονικών βάσεων δεδομένων όπως οι Medline, EMBASE και Cochrane Library, αλλά και της γκρίζας βιβλιογραφίας. Η διερεύνηση της βιβλιογραφίας επικαιροποιήθηκε τελευταία φορά στις 10 Νοεμβρίου 2017. Η εξαγωγή των δεδομένων και η αξιολόγηση της ποιότητας των μελετών που συμπεριλήφθηκαν στη μετα-ανάλυση έγινε από δύο ανεξάρτητους κριτές. Η σταθμισμένη μέση διαφορά (Weighted mean differences - WMD) και ο λόγος πιθανοφάνειας (odds ratios - OR) υπολογίσθηκαν ως μέτρο αποτελεσματικότητας για συνεχείς και διχότομες μεταβλητές αντίστοιχα, ενώ χρησιμοποιήθηκε το μοντέλων των τυχαίων επιδράσεων (random-effects model). Αναλύσεις υπο-ομάδων (Subgroup analyses) πραγματοποιήθηκαν για να εξηγηθεί η ετερογένεια, όπου χρειαζόταν. Αποτελέσματα: Συνολικά αναγνωρίσθηκαν 5 μελέτες με 1066 συμμετέχοντες. Η μετα-ανάλυση που πραγματοποιήσαμε έδειξε σημαντική μείωση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης κατά 0,69% (WMD -0.69%, 95%CI -0.89 μέχρι -0.49%) και της γλυκόζης νηστείας (WMD -1.25 mmol/L, 95%CI -1.59 ως -0.91 mmol/L) στην ομάδα των ασθενών που λάμβαναν ιμεγλιμίνη (1500 mg δύο φορές ημερισίως) σε σχέση με αυτούς που έπαιρναν εικονικό φάρμακο. Η μείωση αυτή δεν συνοδευτηκε από αύξηση του κινδύνου για υπογλυκαιμία. Ως προς τις άλλες εκβάσεις ασφάλειας, η ιμεγλιμίνη δε διέφερε από το εικονικό φάρμακο. Για τις Σοβαρές Ανεπιθύμητες Ενέργειες και τις ανεπιθύμητες ενέργειες που αποδίδονται στο φάρμακο τα OR ήταν 1.17 (95% CI, 0.36 to 3.80) και 0.86 (95% CI, 0.44 to 1.71) αντίστοιχα για την ιμεγλιμίνη συγκριτικά με το placebo. Συμπέρασμα: Η παρούσα μετα-ανάλυση έδειξε ότι η ιμεγλιμίνη βελτίωσε το γλυκαιμικό έλεγχο σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2, χωρίς να αυξήσει τον κίνδυνο για εμφάνιση υπογλυκαιμίας. Παρόλα αυτά, η διάρκεια των μελετών που αναγνωρίσαμε ήταν μάλλον μικρή (&lt; 24 εβδομάδες) και έτσι, νέες μελέτες θα πρέπει να σχεδιαστούν για να ελέγξουν κυρίως τη μακροχρόνια ασφάλεια αυτού του νέου αντιδιαβητικού φαρμάκου
description: Introduction: Imeglimin is a new antidiabetic agent, which acts through several mechanisms that seem to be different from those of all the other currently in use antidiabetic drugs. It has been proposed that imeglimin, among other actions, improves glucose uptake by insulin-resistant tissues, decreases liver glucose production and prevents pancreatic beta-cells from early apoptosis. Aim: The aim of the present systematic review and meta-analysis was to evaluate the efficacy and safety of imeglimin (given as monotherapy or add-on therapy) compared with placebo in patients with type 2 diabetes mellitus. Methods: We conducted a systematic review and meta-analysis of randomized controlled studies, which were identified through a comprehensive searching process of Medline, EMBASE, the Cochrane Central Register of Controlled Trials and grey literature. The search was last updated on 10 November 2017. Two investigators working independently abstracted relevant data and evaluated each eligible study regarding risk-of-bias. The effect sizes of all the outcomes of interest were synthesized using random-effects models. Weighted mean differences (WMDs) and odds ratios (ORs) were computed as the effect measure for continuous and dichotomous variables, respectively. Subgroup analyses were also performed in an attempt to explain heterogeneity. Results: Overall, we included 5 studies with 1066 participants. Our meta-analysis demonstrated a significant reduction in mean changes in hemoglobin A1c [Weighted Mean Difference (WMD) -0.69%; 95% confidence interval (95%CI) -0.89 to -0.49%] and in Fasting Plasma Glucose [WMD -1.25 mmol/L; 95%CI -1.59 to -0.91 mmol/L] for imeglimin 1500 bid compared with placebo, without increasing the risk for hypoglycaemia. Regarding safety outcomes, imeglimin did not differ from placebo. The odds ratio for any serious adverse event and for treatment-emergent adverse events (TEAEs) with imeglimin at any dose versus placebo were 1.17 (95% CI, 0.36 to 3.80) and 0.86 (95% CI, 0.44 to 1.71) respectively. Conclusion: Our meta-analysis showed that imeglimin improved glycaemic control in patients with type 2 diabetes, without increasing the risk for hypoglycemia. However, duration of the included studies was short (&lt; 24 weeks) and further investigation needs to scrutinize the long-term safety of imeglimin