Η συμβολή της παιδείας στον διαθρησκειακό διάλογο Χριστιανισμού και Ισλάμ
Creators: name: Αναστασιάδου, Ειρήνη Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Παιδεία
Διαθρησκειακός διάλογος
Χριστιανισμός/Ισλάμ
Education
Interreligious dialogue
Christianity/Islam

description: Σκοπός της διπλωματικής είναι να καταγράψει τον ρόλο που διαδραμάτισε η παιδεία στην ανάπτυξη του διαθρησκειακού διαλόγου μεταξύ των δύο μεγάλων μονοθεϊστικών θρησκειών, του Χριστιανισμού και του Ισλάμ. Αρχικά παρουσιάζεται σε αδρές γραμμές η πορεία και τα αίτια που οδήγησαν στην ανάγκη για τον διαθρησκειακό διάλογο μεταξύ των θρησκειών και ιδιαίτερα το διάλογο ανάμεσα στον Χριστιανισμό και το Ισλάμ. Η πορεία αυτή ξεκινάει από την αφόρμηση και χρονική αφετηρία του διαλόγου, περνάει από διαφορετικές φάσεις εξέλιξης, ανάπτυξης και ωρίμανσης του διαλόγου και - κάποιες φορές ακόμη με στασιμότητα και ενδοιασμούς - κατορθώνει να υπερβεί τις δυσκολίες. Σε αυτήν τη ‘ζωντανή’ διαδρομή παρουσιάζονται οι κυριότερες διασκέψεις που πραγματοποιήθηκαν με πρωτοβουλίες τόσο του ΠΣΕ όσο και της Ορθόδοξης πλευράς με έμφαση και σταθμό σε δύο πολύ σημαντικές διαθρησκειακές συναντήσεις, αποτελέσματα των οποίων υπήρξαν η διακήρυξη του Βοσπόρου το 1994 και η διακήρυξη των Βρυξελλών το 2001. Ακόμη αναφέρονται οι πρωτεργάτες, εισηγητές και εμπνευστές αυτού του διαλόγου, φωτεινές προσωπικότητες από τον χώρο της ακαδημαϊκής παιδείας, της θρησκείας και της πολιτικής. Κυριότερα από όλα προβάλλει η θεματική της παιδείας και της εκπαίδευσης στην οποία στράφηκαν τα βλέμματα, οι σκέψεις και οι αποφάσεις των διασκέψεων προκειμένου να γίνει πραγματικότητα ουσιαστικά και ρεαλιστικά ο διάλογος και η αμφίδρομη επικοινωνία των δύο θρησκειών. Τα λόγια του Hans Küng ‘‘δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη μεταξύ των εθνών χωρίς ειρήνη μεταξύ των θρησκειών και δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη μεταξύ των θρησκειών χωρίς διάλογο και συνεργασία μεταξύ των θρησκειών και των πολιτισμών’’ επισήμαναν τον κίνδυνο για την ανθρωπότητα, εάν δεν μπορέσει να καταστήσει κατανοητό και εφικτό το γεγονός του ουσιαστικού διαθρησκειακού διαλόγου μεταξύ των εκπροσώπων αρχικά των θρησκειών. Εδώ επιστρατεύτηκε η παιδεία για να συνδράμει και να συμβάλλει προς την πορεία αυτή με βήματα αρχικά δειλά αλλά σταθερά, με επιμορφώσεις και προγράμματα που πραγματοποιήθηκαν με επιτυχία και με απτά παραδείγματα από την Ελλάδα (παράδειγμα Θράκης), την Ευρώπη (Εduc8) και τη Βόρεια Αμερική (Hartford Seminary). Tη διαπραγμάτευση ολοκληρώνει η αναφορά στη διαπολιτισμική εκπαίδευση, τις προκλήσεις και απαιτήσεις στο πλαίσιο του διαθρησκειακού διαλόγου και η σκοποθεσία του Μαθήματος των Θρησκευτικών μέσα από τα Νέα Προγράμματα Σπουδών και τις σύγχρονες επιτάξεις της εποχής.
description: The aim of the thesis is to document the role played by education in the development of inter-religious dialogue between the two major monotheistic religions, Christianity and Islam. It begins by presenting in broad outline the course and causes that led to the need for interreligious dialogue between religions, particularly the dialogue between Christianity and Islam. This path starts from the initiation and chronological starting point of the dialogue, passes through different phases of development, growth and maturation of the dialogue and - sometimes still with stagnation and hesitations - manages to overcome the difficulties. In this 'living' itinerary, the main conferences held on the initiative of both the WCC, and the Orthodox side are presented, with an emphasis on two very important inter-religious meetings, the results of which were the Bosphorus Declaration of 1994 and the Brussels Declaration of 2001. It also mentions the initiators, promoters of this dialogue, luminaries from the fields of academic education, religion and politics. Above all, it highlights the theme of education and training, which was the focus of attention, reflection and decisions of the conferences to make dialogue and two-way communication between the two religions a reality in a meaningful and realistic way. In the words of Hans Küng, ‘‘there can be no peace between nations without peace among religions and there can be no peace among religions without dialogue and cooperation among religions and cultures’’ pointed out the danger for humanity if it cannot make the fact of a meaningful inter-religious dialogue between the representatives of the original religions understandable and feasible. Here, education was called upon to assist and contribute to this process, initially with timid but steady steps, with training courses and programs that were successfully carried out and with concrete examples from Greece (example of Thrace), Europe (Edu8) and North America (Hartford Seminary). The discussion concludes with a reference to intercultural education, the challenges and requirements in the context of interreligious dialogue and the purpose of the Religious Education Course through the New Curricula and the contemporary imperatives of the time.