Μεταβολές στις χολινεργικές οδούς του κατωτέρου ουροποιητικού συστήματος σε ασθενείς με καλοήθη υπερπλασία προστάτη και υπερδραστήρια κύστη
Creators: name: Σακαλής, Βασίλειος Ι.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Υπερδραστήρια κύστη
Καλοήθης διόγκωση προστάτη
Μέγεθος προστάτη
Αγγείωση Προστατη
Overactive bladder
Benign prostate enlargement
Prostate volume
Prostate vessels

description: Σκοπός της διατριβής ήταν να μελετηθεί η επίδραση των αντιχολινεργικών τόσο στον προστάτη όσο και στην κύστη ανδρών με υπερπλασία προστάτη (ΚΥΠ) και υπερδραστήρια κύστη (ΟΑΒ) τόσο σε μοριακό και όσο και σε κλινικό επίπεδο. Στρατολογήσαμε άνδρες που με συμπτώματα ΟΑΒ επί εδάφους ΚΥΠ και τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν ταμσουλοσίνη ή συνδιασμό ταμσουλοσίνης – σολιφενακίνης για διάστημα 6 μηνών. Κατά την ένταξη και την ολοκλήρωση της μελέτης υπεβλήθηκαν σε ουροδυναμική και υπερηχογραφική μελέτη, συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια (IPSS, OABq) και ημερολόγιο ούρησης. Μετά το πέρας των 6 μηνών τους δόθηκε η επιλογή της προστατεκτομής. Δείγματα ιστού χρησιμοποιήθηκαν για την ανοσοιστοχημική μελέτη των μουσκαρινικών, αδρενεργικών και του TRPV1. Βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά την πρωτεϊνική έκφραση του Μ3 στον προστατικό ιστό ασυμπτωματικών και συμπτωματικών ανδρών, όπως και στους άνδρες που έλαβαν συνδιαστική θεραπεία. Δεν βρέθηκε καποια διαφορά στην έκφραση του Μ2 ενώ η έκφραση του Μ1 βρέθηκε μειωμένη στους άνδρες που έλαβαν ταμσουλοσίνη. Στο κλινικό σκέλος της μελέτης βρέθηκε σημαντική μείωση του μεγέθους του προστάτη, του αδενώματος και της αγγείωσης των ανδρών που έλαβαν συνδιαστική αγωγή ενώ στους άνδρες που έλαβαν μονοθεραπεία με ταμσουλοσίνη παρατηρήθηκε αύξηση. Τα αποτελέσματά της πιλοτικής αυτής μελέτης καταδεικνύουν τον πιθανό ρόλο των Μ3 υποδοχέων στους παθολογικούς μηχανισμούς υπεύθυνους για την ΟΑΒ σε ασθενείς με ΚΥΠ. Η σολιφενακίνη φαίνεται να έχει δράση και στον προστάτη αφού επηρεάζει το μέγεθος του αδένα και την αγγείωσή του.
description: The aim of this thesis is to identify potential effects of antimuscarinics on the prostate as well as on the bladder at both molecular and clinical level in patients with bening prostatic enlargement (BPE) and overactive bladder (OAB). We recruited non-neurological patients with BPE and were randomized to receive either Tamsulosin or Tamsulosin and Solifenacin combination. Recruited patients were submitted to transrectal and transvesical ultrasonography, pressure-flow study, PSA test and completed the IPSS, bladder diary and OABq questionnaire at induction and at 6 months. At the end of the study, patients were given the choice of prostatectomy. Bladder and prostate tissue samples were evaluated at gene and proteins expression level of muscarinic, adrenergic and TRPV1 receptor. A statistical significant difference was noted, in protein expression of M3 receptors in prostates of treatment naïve and asymptomatic men as well as in gene expression men receiving combination therapy. There was no difference in M2 expression while M1 expression was reduced in men receiving tamsulosin. A reduction in total prostate volume, adenoma volume and vascularity was noted in the combination group, as opposed to an increase in monotherapy group. Results of this pilot study suggest a possible role of M3 receptors in pathophysiologic mechanisms responsible for BPE/OAB. Solifenacin may affect morphometric properties of the prostate, decreasing total prostate and adenoma volume as well as vascularity. Mechanistic studies could clarify whether these reflect a molecular effect of antimuscarinics on the prostate, in parallel with their expected bladder effect.