Οι ελληνικές εθνικές διεκδικήσεις στη συνδιάσκεψη για την ειρήνη στο Παρίσι, 1946
Creators: name: Χριστίδης, Περικλής Χρ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2007
Subjects: Διεκδικήσεις
Ειρήνη
Claims
Peace

description: Το έργο αναφέρεται σε ένα ορόσημο της ελληνικής αλλά και διεθνούς διπλωματικής ιστορίας, τη Συνδιάσκεψη της Ειρήνης που διεξήχθη στο Παρίσι το 1946. Ειδικότερα, αναλύεται η στάση των ελληνικών κυβερνήσεων και πολιτικών συνάμεων, η στάση των Μεγάλων Δυνάμεων και οι αντιδράσεις των γειτόνων της Ελλάδας. Επίσης αναλύεται η διαμόρφωση των ελληνικών εδαφικών και, κατά δεύτερο λόγο, οικονομικών διεκδικήσεων ενώ αφιερώνεται σημαντική έκταση τόσο στους ελληνικούς χειρισμούς όσο και στην αντιμετώπιση των ελληνικών αιτημάτων και ενεργειών από τον "ξένο παράγοντα". Πρόκειται για μια κλασική προσέγγιση με βάη την πολυαρχειακή μέθοδο. Η βασική θέση είναι ότι η ελληνική ηγεσία αντιλήφθηκε τη Συνδιάσκεψη για την Ειρήνη που επρόκειτο να συγκληθεί μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου με όρους αναχρονιστικούς. Διαδοχικές κυβερνήσεις αλλά και το σύνολο σχεδόν των πολιτικών δυνάμεων της χώρας αντιμετώπισαν τη μεταπολεμική διευθέτηση ως μια δεύτερη ευκαιρία προκειμένου να επιτευχθεί ένα μέρος, τουλάχιστον, από τους στόχους τους οποίους η Ελλάδα δεν είχε κατορθώσει να πραγματοποιήσει κατά την προηγούμενη Συνδιάσκεψη του 1919-20 και να αντισταθμιστεί ένα μέρος, τουλάχιστον, από τις απώλειες που επέφερε η Μικρασιατική Καταστροφή. Οι έλληνες πολιτικοί δε φάνηκαν να αντιλαμβάνονται επαρκώς ότι το διεθνές σκηνικό, μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είχε αλλάξει δραματικά με την ανάδυση δύο νέων πρωταγωνιστών με ασύγκριτα μεγαλύτερη ισχύ από τους παλαιούς, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Σοβιετική Ενωση. Στη δυσχερή αυτή συγκυρία αποδείχτηκε δυσεύρετη μια ηγεσία ικανή να αξιοποιήσει το ισχνό διπλωματικό κεφάλαιο της χώρας
description: This work refers to a landmark of the Greek also international diplomatic history, the Paris Peace Conference of 1946. More specifically, the attitude of the Greek goverments and political forces are analyzed together with the attitude of the Great Powers and the reactions of the neighbours of Greece. Moreover, the configuration of the Greek territorial claims and secondarily, its economic claims are analyzed, too. At the same time a significant part which concerns the Greek handlings and the confrontation of the Great Powers towards Greek demands is dedicated in this work. This work is a classic approach based on a multiarchive method. The proncipal viepoint is that the Greek leadership conceived the whole idea of the Peace Conference, that was to be convened after the end of World War II, with anachronistic terms. Successive governments and almost all the political forces of the country faced the post-war settlement as a second opportunity to achieve a part, at least, of the objectives which Greece had not achieved at the previous Peace Conference of 1919-20. The above mentioned wished to compensate a part, at least, of the losses that the Greek defeat during the Greek Turkish war of 1922 involved. The Greek politicians did not semme to sufficiently realize that the international settlements, which followed the World War II, had changed dramatically with the emersion of two new protagonists whose forces were incomparably stronger that those of the old powers; the United States and the Soviet Union. At such conjunction of circumstances it was proved difficult to find a leadership capable of exploiting the lean diplomatic capital of the country