Ανθρώπινο Σφάλμα και Μέθοδοι Εκτίμησης της Ανθρώπινης Αξιοπιστίας
Creators: name: Κουνάβος, Μάριος Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: Σφάλμα
Ανθρώπινος Παράγοντας
Ανάλυση Ανθρώπινης Αξιοπιστίας
Πιθανότητα Ανθρώπινου Σφάλματος
Μέθοδοι Ανθρώπινης Αξιοπιστίας
Error
Human Factor
Human Reliability Analysis
Possibility of Human Error
Human Reliability Methods

description: Αντικείμενο της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας είναι η ανάλυση των μεθόδων εκτίμησης της Ανθρώπινης Αξιοπιστίας (Human Reliability Analysis). Διενεργείται μια κατά πλάτος ανάλυση των βασικότερων και αντιπροσωπευτικότερων μεθόδων, όπως αυτές εντοπίζονται στην διεθνή βιβλιογραφία. Αναφέρονται τα βασικά συστατικά των μεθόδων, η μεθοδολογία εφαρμογής τους καθώς και τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά τους. Το βασικό ζητούμενο είναι να εντοπιστούν εκείνες οι μέθοδοι οι οποίες είναι οιονεί κατάλληλες για εφαρμογή σε μεγάλα κατασκευαστικά ή γεωτεχνικά έργα τόσο στην φάση σχεδιασμού και κατασκευής όσο και στην φάση λειτουργίας και διαχείρισης του έργου. Απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορέσει ο αναγνώστης να καταλάβει την φιλοσοφία αυτών των μεθόδων είναι να έρθει σε επαφή με έννοιες όπως τι είναι το ανθρώπινο σφάλμα και πως ορίζεται από τους διάφορους ερευνητές και επιστήμονες, πόσες κατηγορίες σφαλμάτων και παραβιάσεων υπάρχουν καθώς και πώς αυτά ταξινομούνται. Για αυτό το λόγο, δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στην ανάλυση αυτών των εννοιών καθώς και των κατηγοριών στις οποίες ταξινομούνται. Επίσης ιδιαίτερα σημαντικό είναι να περιγραφεί το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούνται αυτές οι μέθοδοι που είναι γενικότερα γνωστό ως Εκτίμηση της Ανθρώπινης Αξιοπιστίας ή HRA από τον Αγγλικό όρο Human Reliability Analysis. Αποτελεί βασικό ‘εργαλείο’ των εκτιμήσεων της πιθανότητας κάποιου κινδύνου (Probabilistic Risk Assessment) να εμφανιστεί σε κάποια δραστηριότητα ή έργο προς υλοποίηση και αποσκοπεί στην με επιστημονικό τρόπο πρόβλεψη των πιθανοτήτων που έχει ο ανθρώπινος παράγοντας, στα πλαίσια αυτής της δραστηριότητας ή έργου, να υπερβεί κάποια αποδεκτά όρια ανοχής ή κοινώς να σφάλλει. Αυτό εκφράζεται με την πιθανότητα του ανθρώπινου σφάλματος ή HEP (Human Error Probability). Αναπτύσσονται 13 μέθοδοι οι περισσότερες από τις οποίες έχουν κύριο πεδίο εφαρμογής τον πυρηνικό και χημικό τομέα. Η αναγκαιότητα εκτίμησης της αξιοπιστίας του ανθρώπινου παράγοντα σε επιστημονικό επίπεδο, ξεκίνησε ύστερα από τα τραγικά δυστυχήματα στους πυρηνικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας του Three Mile Island (1979) και Chernobyl (1986) ενώ επεκτάθηκε και σε άλλους ευαίσθητους τομείς όπως η αεροπλοΐα και η εξερεύνηση του διαστήματος. Στην βιβλιογραφία γίνεται λόγος για μεθόδους οι οποίες αναφέρονται στον κατασκευαστικό τομέα, παρόλα αυτά δεν εντοπίστηκε κάποια μέθοδος.Εν κατακλείδι, κάποιες από αυτές τις μεθόδους που αναλύονται παρέχουν την δυνατότητα, κατόπιν κάποιων παραδοχών και τροποποιήσεων ή και ως έχουν να εφαρμοστούν για την εκτίμηση της αξιοπιστίας του ανθρώπινου παράγοντα σε μεγάλα κατασκευαστικά ή γεωτεχνικά έργα. Οι καταλληλότερες μέθοδοι για αυτόν τον σκοπό προκύπτουν ύστερα από συγκριτική ανάλυση ότι είναι οι HEART, THERP, PC και CREAM με φθίνουσα σειρά.
description: In the ensuing dissertation the methods of assessing Human Reliability are being analyzed. It is about a width analysis of the main and most representative methods, such as those identified in the literature. The basic methodology for implementation is being identified as much as the advantages and disadvantages. The key challenge is to identify those methods which are quasi suitable for application in geotechnical or major construction projects in both the design and construction phase and the operation and management of the project.Prerequisite to enable the reader to understand the philosophy of these methods is to familiarize with concepts such as what is the human error and how is it defined by a number of researchers and scientists, how many types of errors and violations exists and how are classified. For this reason, special attention is given to the analysis of these concepts and categories and the various classifications of errors.Equally important is to describe the context in which these methods are applied and generally is known as the Human Reliability Assessment or HRA. It is a key 'tool' for estimates of the likelihood of a risk (Probabilistic Risk Assessment) to occur in some activity or project under implementation and aims to scientifically predict probabilities of the human factor, in this activity or project, to exceed some acceptable limits, otherwise known as mistakes. This is reflected in the possibility of human error or HEP (Human Error Probability).From the 13 methods that are being presented the majority is of nuclear and chemical sector. The necessity of assessing the reliability of the human factor scientifically, began after the tragic accidents at nuclear power plants of Three Mile Island (1979) and Chernobyl (1986) and spread to other vulnerable sectors such as aviation and space exploration. In literature there are references to methods which are reported in the construction sector, however not any specific method was found.In conclusion, some of these methods can be used for human reliability assessment in large construction or geotechnical engineering projects either without changes or with some suitable modifications. The most suitable methods for this purpose after comparative analysis is the HEART, THERP, PC and CREAM methods, in descending order.