Ο Καθολικός Χριστιανισμός ως επιρροή στην ποίηση των T. S. Eliot και Τ. Παπατσώνη
Creators: name: Τζώτζης, Απόστολος Φώτιου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Έλιοτ
Παπατσώνης
Καθολικισμός
Eliot
Papatsonis
Catholicism

description: Στην παρούσα εργασία εξετάζεται η σχέση του ποιητή και κριτικού Τ. S. Eliot με τον Αγγλοκαθολικισμό και η επιρροή που αυτός ασκεί στην ποιητική και εν γένει αισθητική του θεωρία. Διερευνάται το θεωρητικό υπόβαθρο του Eliot καθώς και η πορεία του προς τον Αγγλοκαθολικισμό, ενώ αναδεικνύονται καίρια σημεία και σταθμοί της σκέψης του. Κατόπιν, με τη χρήση παραδειγμάτων από το ποιητικό (Έρημη Χώρα, «Η Τετάρτη των Τεφρών», Τέσσερα Κουαρτέτα, κ. ά.) και κριτικό του έργο («Η παράδοση και το ατομικό ταλέντο», Άμλετ: Θρησκεία και Λογοτεχνία, Η ενότητα του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, «Thoughts after Lambeth» κ. ά.) ολοκληρώνεται το πρώτο μέρος της εργασίας. Στο δεύτερο σκέλος επιχειρείται η ανάδειξη της αντίστοιχης σχέσης του ποιητή και κριτικού Τ. Παπατσώνη με τον Καθολικισμό, ως σημείου αφετηρίας, τόσο για το ποιητικό όσο και για το αμιγώς θεωρητικό του έργο. Αντίστοιχα παραδείγματα αντλούνται από τις ποιητικές συλλογές του Τ. Παπατσώνη (Εκλογή Α’, Εκλογή Β’, Ursa Minor) και από κριτικά κείμενα («Ο ένδοξός μας Βυζαντινισμός», Ο Τετραπέρατος Κόσμος Α’ κ. ά.), προκειμένου να καταστεί δυνατή τόσο η γραμματολογική ένταξη του ποιητικού έργου του Τ. Παπατσώνη στο ελληνικό λογοτεχνικό γίγνεσθαι, όσο και σχέση του με θρησκευτικά κείμενα που λειτουργούν ως καταλύτες για την ποιητική του δημιουργία. Στον ενδεχόμενο διάλογο που αναπτύσσεται μεταξύ των δύο, Eliot και Παπατσώνη, συνηγορούν τόσο το θρησκευτικό στοιχείο όσο και η θέση που καταλαμβάνουν στο λογοτεχνικό σύμπαν ως εκπρόσωποι του μοντερνιστικού κινήματος. Ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνονται την παράδοση, η ποιητική τους πολυγλωσσία ως τεκμήριο ενοποιητικό του Δυτικού Πολιτισμού, η κοινή τους μαθητεία στον γαλλικό συμβολισμό και κατά κύριο λόγο στον Μπωντλαίρ, η συνομιλία τους με το Δάντη και τον Άγιο Ιωάννη του Σταυρού, ο υμνολογικός και αμιγώς θρησκευτικός χαρακτήρας της ποίησής τους με έμφαση στην δογματική καθαρότητα καθώς και η κοινή δεξαμενή από την οποία αντλούν τα αισθητικά, φιλοσοφικά, λογοτεχνικά και θρησκευτικά στοιχεία αποτελούν τους κοινούς άξονες με βάση τους οποίους συγκροτείται το επιχείρημα της εργασίας.
description: In this thesis we examine the relation between the poet and literary critic T. S. Eliot and Anglo-Catholicism as well as the latter’s influence in Eliot’s poetic work and his aesthetic theory as a whole. We analyze the theoretical background and Eliot’s course towards Anglo-Catholicism, while emphasizing in certain, standout aspects and turning points of his thought. With the use of paradigms from his poetic (The Waste Land, “Ash-Wednesday”, Four Quartets etc.) and critical corpus (“Tradition and the individual talent”, Hamlet, Religion and Literature, The Unity of the European Culture, “Thoughts after Lambeth” etc.) the first part of the thesis is completed. On the second part we attempt to examine a similar relation between the poet and literary critic T. Papatsonis and Catholicism, as a starting and pivotal point for his poetic and critical work. Examples from both corpora, poetic (Eklogi A, Eklogi B, Ursa Minor) and critical (“Our glorious Byzantinism”, O Tetraperatos Kosmos A’ etc.) are used in order to achieve Papatsonis’ literal integration in the greek literary frame and examine his relation with religious texts that work as a catalyst to his poetic inspiration and overall critical views. Both the religious element and the place they take in the literary field as representatives of the modernist movement, advocate as positive arguments in the hypothesis of a dialogue conducted between the two, Eliot and Papatsonis. They way both comprehend and discuss the idea of tradition, their multi-lingualism as a unifying evidence of the Western Culture, their common apprenticeship in the movement of French Symbolism (mostly Baudelaire), and their dialogues with Dante and San Juan de la Cross, the hymnological and almost entirely religious character of their poetic work that tends to abide in the purity of dogma, and the tank from which both draw their aesthetic, philosophic, literary and religious elements are the common ground on which the argument of our thesis is based.