Ανάλυση των μη εκπεφρασμένων φωνολογικών στοιχείων στην αττική με βάση τη θεωρία της Χρωματικής Συμπερίληψης: Η περίπτωση των συνηρημένων ρημάτων και της ονομαστικής ενικού των τριτόκλιτων ουσιαστικών
Creators: name: Λουκάς, Αγγελος Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: subject: Γλωσσολογία
subject: Χρωματική Συμπερίληψη
subject: Συνηρημένα ρήματα
subject: Linguistics
subject: FOS: Languages and literature
subject: Colored Containment
subject: Contracted verbs

description: Η παρούσα εργασία πραγματεύεται δύο φαινόμενα στο διεπίπεδο της μορφοφωνολογίας της αττικής διαλέκτου: τα συνηρημένα ρήματα και το σχηματισμό της ονομαστικής ενικού στα ενρινόληκτα και υγρόληκτα τριτόκλιτα ουσιαστικά. Αμφισβητείται η θεώρηση του φαινομένου των συναιρέσεων ως συγχώνευση δύο στοιχείων και προτείνεται μια ανάλυση στα πλαίσια του θεωρητικού μοντέλου των Μορφημάτων με Ελαττωματική Προσωδιακή Δομή (Zimmermann 2017), η οποία βασίζεται στη Θεωρία της Συμπερίληψης (Prince &amp; Smolensky 1993/2002) και στην ύπαρξη Μορφολογικών Χρωμάτων (van Oostendorp 2006, Revithiadou 2007). Πιο συγκεκριμένα, υποστηρίζεται πως η ασυναίρετη ακολουθία της υποκείμενης δομής ενσωματώνεται κάτω από έναν πυρήνα συλλαβής, ο οποίος είναι -με απόλυτα προβλέψιμο τρόπο- από διμοραϊκός μέχρι τριμοραϊκός και χαρακτηρίζεται πάντα από τα δ.χ. [+round], [-ATR] και, σε δεύτερο επίπεδο, [+low]. Τα τελευταία, εφόσον είναι παρόντα στην υποκείμενη δομή, παραμένουν υποχρεωτικά ορατά στο επίπεδο της φωνητικής μέσω της σύνδεσης ή μεταπήδησης τους σε έναν φωνητικά ορατό τεμαχιακό κόμβο (π.χ. /dεεlo-εεte/ → /dεεlɔ́ɔte/ ‘2ΠΛ.ΥΠ.ΕΝΦ’). Όσον αφορά την ονομαστική ενικού της εν λόγω ονοματικής υποομάδας, επισημαίνεται πως ο σχηματισμός της αποτελεί επιφαινόμενο μιας απόλυτα σειριακής προσφυματικής διαδικασίας, η οποία εντάσσεται στα πλαίσια της Γενικευμένης Μη Γραμμικής Προσφυματοποίησης (Bermudez-Otero 2012). Πιο αναλυτικά, η έκταση και το ταυτόχρονο «άνοιγμα» του ληκτικού φωνήεντος του θέματος (π.χ. /pater-/ → /patεέr/) θεωρείται πως είναι απόρροια της ενσωμάτωσης μιας μόρας και ενός [-ATR] δ.χ., τα οποία συναποτελούν το μόρφημα της ονομαστικής ενικού για όσα ουσιαστικά της τρίτης κλίσης λήγουν σε /n/, /l/, /r/
description: MA thesis explores two cases at the interface of phonology and morphology in Attic dialect: verbal contraction and the nominative singular of nouns of third declension ending in /n/, /l/, /r/. We challenge the analysis of contraction as true coalescence of two elements by putting forward an analysis under the theory of Prosodically Defective Morphemes (Zimmermann 2017), which is based on Containment Theory (Prince &amp; Smolensky 1993/2002) and Morphological Colors (van Oostendorp 2006, Revithiadou 2007). More specifically, we claim that the underlying uncontracted sequence is integrated underneath a common syllable nucleus, which predictably dominates two or three moras and is always characterized by the distinctive features [+round], [-ATR] and [+low]. The later, when present underlyingly, must remain phonetically visible and this is accomplished by their connection with or spreading to a phonetically visible segmental node (e.g. /dεεlo-εεte/ → /dεεlɔ́ɔte/ ‘2PL.SU.ACT’). As far as the nominative inflection is concerned, we indicate that the formation of the nominative singular of third declension nouns ending in /n/, /l/, /r/ constitutes an epiphenomenon of a truly concatenative affixational process, as part of a broader theoretical framework summarized with the term Generalised Nonlinear Affixation (Bermudez-Otero 2012). The morpheme in force consists of a mora and a [-ATR] phonological element, which result in the last vowel of the stem being always a bimoraic, open vowel (e.g. /pater-/ → /patεέr/)