Ψηφιακή Πραγματικότητα και Αρχιτεκτονική Τοπίου. Ο Εικονικός Χώρος ως Ευκαιρία Κοινωνικής Χρησιμοποίησης του Τοπίου
Creators: name: Μπαντόγιας, Αλέξανδρος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Αρχιτεκτονική Τοπίου
Ψηφιακή Πραγματικότητα
Εικονικό Τοπίο
Landscape Architecture
Digital Reality
Virtual Landscape

description: Οι ψηφιακές τεχνολογίες διαδραματίζουν ένα πολυσχιδή ρόλο στις σύγχρονες κοινωνίες. Ειδικότερα τα εικονικά περιβάλλοντα χρησιμοποιούνται στην ιατρική, τη ψυχαγωγία, την αρχιτεκτονική και σε ένα ευρύ φάσμα τομέων, κατέχοντας αυξανόμενη σημασία στη καθημερινή ζωή. Τα εικονικά τοπία, όπως ακριβώς τα πραγματικά τοπία, θεωρούνται προϊόν της αλληλεπίδρασης μεταξύ του ανθρώπου και του περιβάλλοντος του, παρόλο που τα εικονικά περιβάλλοντα υπάρχουν μόνο ως κώδικες σε έναν υπολογιστή. Αντικείμενο της διατριβής αποτελεί η ψηφιακή πραγματικότητα μέσα από την διευρυμένη οπτική της αρχιτεκτονικής τοπίου. Η αρχιτεκτονική τοπίου, περισσότερο από σχεδιασμό, απαντά στις σύγχρονες κοινωνικές, οικονομικές και οικολογικές προκλήσεις, αναδεικνύει τη φυσιογνωμία και τα χαρακτηριστικά του τοπίου, στοχεύοντας στη δημιουργία ποιοτήτων για τη κοινωνική χρησιμοποίησή του, μέσα στο πλαίσιο των συνθηκών που το δημιούργησαν και το διαμορφώνουν. Οι ψηφιακές τεχνολογίες ως αναπόσπαστο εργαλείο της σύγχρονης ζωής, μορφώνουν μία νέα και διαφορετική πραγματικότητα, αποτελούν βοήθημα εξέλιξης, ευκαιρία αλλά ίσως και απειλή ανάλογα με το τρόπο που αυτές χρησιμοποιούνται. Προσφέρουν τη βιωματική εμπειρία μίας εικονικής πραγματικότητας μέσω της διάδρασης με τον ψηφιακό χώρο. Ενώ η συγκεκριμένη τεχνολογία και τα παράγωγα εργαλεία της βρίσκουν ευρεία εφαρμογή, μικρή επιστημονική έρευνα έχει πραγματοποιηθεί με σκοπό την διερεύνηση της κοινωνικής διάστασης των εικονικών τοπίων και την αξιοποίησή τους σε μελέτες και έργα αρχιτεκτονικής τοπίου. Κατά αυτό το τρόπο, στόχο της διατριβής αποτελεί η διερεύνηση της συμβολής της τεχνολογίας ψηφιακής πραγματικότητας ως εργαλείο της αρχιτεκτονικής τοπίου για την κοινωνική χρησιμοποίηση του τοπίου. Μεθοδολογικά, ακολουθείται βιβλιογραφική επισκόπηση της θεωρίας ώστε να αποσαφηνιστούν χρησιμοποιούμενες έννοιες και ορισμοί. Αρχικά στη θεωρία Αρχιτεκτονικής Τοπίου, στις σύγχρονες θεωρήσεις σχεδιασμού και στις τεχνικές σχεδίασης τοπίου. Στην συνέχεια στη θεωρία της ψηφιακής πραγματικότητας. Περιγράφονται τα χαρακτηριστικά και οι δυνατότητες που προσφέρει η συγκεκριμένη τεχνολογία. Προβάλλονται, επίσης, τα διαφορετικά επίπεδα πραγματικότητας που βιώνονται σε εικονικά τοπία. Σε ειδικό κεφάλαιο αντιμετωπίζεται η έννοια ‘εικονικό τοπίο’. Παρουσιάζεται η διαδικασία ψηφιακής παραγωγής και η αξιοποίησή του ως εργαλείο αρχιτεκτονικής τοπίου. Διερευνώνται τα αισθητικά και αντιληπτικά χαρακτηριστικά και οι πρακτικές εφαρμογές. Καταληκτικά, προκύπτουν συμπεράσματα για το βαθμό της συμβολής τους στην κοινωνική χρησιμοποίηση του τοπίου, λιγότερο λόγω των τεχνολογικών προοπτικών που η ψηφιακή πραγματικότητα προσφέρει και περισσότερο, ως εργαλείο της αρχιτεκτονικής τοπίου και ειδικότερα στο ζήτημα της κοινωνικής χρησιμοποίησης του τοπίου.
description: Digital technologies play a complex role in contemporary societies. Specifically, virtual environments are used in medicine, entertainment, architecture and in a wide range of fields, gaining rapid importance in ordinary life. Virtual landscapes, like real landscapes, are considered to be the product of the interaction between a human-being and his/her environment, although virtual environments exist only as computer codes. The object of the master thesis is the study of digital reality in landscape architecture. Landscape architecture, more than design, answers to modern social, economic and ecological challenges, highlights the physiognomy and characteristics of the landscape, aiming to create qualities for its social use, in the context of the conditions that have molded it. Digital technologies as an integral tool of modern life, form a new and different reality, are an aid to evolution, an opportunity but might also be a menace depending on usage. Offer a virtual experience through interaction with digital space. While this technology and its derivative tools are widely used, little scientific research has been carried out to investigate the social dimension of virtual landscapes and their application in landscape architecture projects. In this sense, this master thesis aims to explore the contribution of digital reality technology as a tool of landscape architecture for the social use of the landscape. Methodologically, a bibliographic review of landscape architecture theory and digital reality theory is conducted in order to clarify concepts and definitions used. Then, the concept of ‘virtual landscape’ is addressed. The process of digital production and its utilization as a tool of landscape architecture is presented. Aesthetic and perceptual features and practical applications are explored. Finally, conclusions are drawn about the extent of their contribution to the social use of the landscape, less due to the technological perspectives that digital reality offers and more, as a tool of landscape architecture and in particular to the matter of social use of the landscape.