Τα ορυκτά και οι πολύτιμοι λίθοι που διακοσμούσαν τα άμφια των αυτοκρατόρων και των επισκόπων κατά τη βυζαντινή περίοδο
Creators: name: Αρβανιτόπουλος, Γεώργιος- Εμμανουήλ Θεόδωρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Άμφια Αυτοκρατόρων Βυζαντίου
Πολύτιμοι λίθοι σε άμφια αυτοκρατόρων
Ορυκτά σε άμφια αυτοκρατόρων
Gems on byzantine emperors clothes
Gems and precious stones on Byzantium
Gems on Bishops vestments

description: Στη παρούσα μεταπτυχιακή εργασία περιγράφονται οι πολύτιμοι λίθοι που κοσμούσαν τα άμφια του ανώτατου κλήρου και τον «εν ελέω Θεού» αυτοκράτορα κατά τη Βυζαντινή περίοδο. Αρχικά αναφέρονται γενικές πληροφορίες για τα ορυκτά και τους πολύτιμους λίθους που ήταν σε χρήση εκείνη την εποχή όπως τα μαργαριτάρια σε μεγάλο βαθμό, τα ζαφείρια, τα σμαράγδια κ.ά. Τα συγκεκριμένα έδιναν μία ομορφιά και λαμπρότητα στο κάτοχό τους αλλά έδειχναν και τη δύναμη και το κύρος της θέσης που κατείχε. Η παραγωγή και η εξόρυξη των λίθων γινόταν εντός και εκτός συνόρων της Βυζαντινής αυτοκρατορίας σε μεγάλο βαθμό ώστε να ικανοποιήσουν τη ζήτηση που υπήρχε κυρίως πριν και κατά τη διάρκεια της ακμής. Μετέπειτα ακολούθησε μείωση όπως είναι λογικό λόγω της απώλειας εδαφών κυρίως από τους Οθωμανούς. Το εμπόριο των λίθων ήταν αρκετά διαδεδομένο αφού οι αυτοκρατορία εμπορευόταν από την Ινδία, που είχε υψηλή φήμη, μεγάλη ποικιλία λίθων και πετραδιών. Είχαν θεσμοθετηθεί ειδικοί νόμοι σχετικά με τη διακίνησή τους ακόμα και για τη χρήση αυτών, αφού δεν μπορούσαν να φορούν οι απλοί πολίτες όποιο κόσμημα ήθελαν. Κάποια ήταν μόνο για τον αυτοκράτορα και τους αυλικούς. Η ενδυμασία της εποχής ήταν απλή και κυρίως εύχρηστη για τον λαό και καθώς «ανεβαίνει» τα σκαλιά της κοινωνικής τάξης γίνεται όλο και πιο λαμπερή και στολισμένη με λίθους. Στη κορυφή βρίσκεται ο αυτοκράτορας με τη πιο πλούσια σε διάκοσμο περιβολή και τα ανάλογα αντικείμενα που συμπληρώνουν το αυτοκρατορικό τυπικό. Επίσης τα άμφια του ανώτατου κλήρου σε πολλές περιπτώσεις δεν ήταν λιγότερο εντυπωσιακά καθότι αποτελούσαν σε μεγάλο βαθμό δώρα από τον αυτοκράτορα. Μετά από εκτενή έρευνα διαπιστώθηκε πως υπάρχουν ελάχιστες έως μηδαμινές πληροφορίες για τη χρήση πολύτιμων λίθων από τους επισκόπους κατά τη περίοδο όπου εξετάζει η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία, καθώς η χρήση τους άρχισε αυξάνεται μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, το 1453.
description: This master thesis describes the precious stones that adorned the vestments of the highest clergy and the "merciful God" emperor during the Byzantine period. Initially, general information is provided about the minerals and precious stones that were in use at that time, such as pearls to a large extent, sapphires, emeralds, etc. These stones gave a beauty and splendor to their owner but also showed the power and the prestige of the position he held. The production and extraction of stones took place inside and outside the borders of the Byzantine Empire to a large extent to meet the demand that existed mainly before and during the heyday. This was followed by a reduction in the stone mining as is logical, due to the loss of territory mainly by the Ottomans. The stone trade was quite widespread as the empire was traded from India, which had a high reputation, a wide variety of stones and gems. Special laws were enacted regarding their trafficking and even for their use, since ordinary citizens could not wear any jewelry they wanted. Some were only for the emperor and the courtiers. The clothing of the time was simple and mostly easy to use for the people and as it "climbs" the steps of the social class it becomes more and more bright and adorned with stones. At the top is the emperor with the richest in decorative attire and the corresponding items that complement the imperial standard. Also the vestments of the upper clergy in many cases were no less impressive as they were to a large extent gifts from the emperor. After extensive research it was found that there is little to no information about the use of precious stones by the bishops during the period under review by the present postgraduate thesis, as their use began to increase after the Fall of Constantinople in 1453.