O ρόλος του μικροβιώματος στην ατοπική δερματίτιδα και βιοδείκτες ως πιθανό εργαλείο διάγνωσης και πρόγνωσης της νόσου
Creators: name: Μασιάλα, Ελένη Ηλία
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Ατοπική δερματίτιδα
Βιοδείκτες
Μικροβίωμα δέρματος
Atopic dermatitis
Biomarkers
Cutaneous microbiome

description: Η ατοπική δερματίτιδα είναι μια ιδιαίτερα συχνή χρόνια φλεγμονώδης, μη μεταδοτική νόσος του δέρματος η οποία χαρακτηρίζεται από εξάρσεις και υφέσεις και τα κύρια συμπτώματα αποτελούν ο έντονος κνησμός, η ξηρότητα του δέρματος και οι εκζεματώδεις αλλοιώσεις. Η ατοπική δερματίτιδα παρουσιάζει μεγάλη ετερογένεια και μπορεί να ταξινομηθεί σε διάφορους κλινικούς φαινότυπους με βάση την ηλικία, το φύλο, το γεωγραφικό πλάτος, την έναρξη της νόσου, την βαρύτητα των συμπτωμάτων, τον εντοπισμό και τη μορφολογία των βλαβών αλλά και την ύπαρξη άλλων ατοπικών συννοσηροτήτων. Αν και η αιτιολογία της δεν έχει κατανοηθεί πλήρως, αναγνωρίζεται ότι πρόκειται για μια πολυπαραγοντική νόσο με πολύπλοκη παθοφυσιολογία στην οποία συμμετέχουν η ανοσολογική απορρύθμιση και η δυσλειτουργία του επιδερμιδικού φραγμού. H αύξηση του επιπολασμού της τα τελευταία 30 χρόνια έχει επισημάνει την συμβολή των περιβαλλοντικών παραγόντων στην αιτιοπαθογένεια καθώς η γενετική προδιάθεση δεν επαρκεί για να την εξηγήσει. Το γεγονός ότι μέχρι σήμερα η διάγνωση της νόσου παραμένει κλινική εγείρει την ανάγκη εύρεσης εξειδικευμένων βιοδεικτών. Σκοπός της βιβλιογραφικής αυτής εργασίας είναι να μελετηθούν διάφορα συστατικά του επιδερμιδικού φραγμού τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως βιοδείκτες διάγνωσης και πρόγνωσης της ατοπικής δερματίτιδας και να διευκρινιστεί ο ρόλος του μικροβιώματος στην αιτιοπαθογένεια της νόσου. Για την εκπόνηση της εργασίας, επιλέχθηκε η ανασκόπηση της διαθέσιμης βιβλιογραφίας. Συγκεκριμένα, επιλέχθηκαν πρόσφατα βιβλιογραφικά στοιχεία και η πλειονότητα των άρθρων προέρχεται από βιβλιογραφία των τελευταίων πέντε ετών. Οι πληροφορίες συλλέχθηκαν χρησιμοποιώντας συγκεκριμένες λέξεις κλειδιά. Τα στοιχεία επιλέχθηκαν κυρίως από βάσεις δεδομένων ιατρικής έρευνας. Ειδικότερα, επιλέχθηκαν από το PubMed και το Science Direct αλλά και από τo συγγράμμα Δερματολογίας «Harper’s Textbook of Pediatric Dermatology, Fourth Edition,2020». Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της παρούσας ανασκοπικής εργασίας προκύπτει από αρκετές μελέτες ότι οι αλλαγές που λαμβάνουν χώρα στη σύνθεση και λειτουργία του μικροβιώματος του δέρματος και του εντέρου (δυσβίωση) συνδέονται με την παθογένεση της ατοπικής δερματίτιδας και την επιδείνωση των συμπτωμάτων. Ο αυξημένος αποικισμός από τον St.aureus σχετίζεται με την αύξηση του Ph και τα μειωμένα επίπεδα NMF. Η ηλεκτρική αντίσταση, η διαδερμική απώλεια νερού και η υγρασία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εκτίμηση της ακεραιότητας του επιδερμιδικού φραγμού και η υγρασία και η διαδερμική απώλεια νερού σχετίζονται με τη σοβαρότητα της νόσου. Ο NMF θεωρείται επίσης σημαντικός δείκτης. Η συμμετοχή των λιπιδίων και των αντιμικροβιακών πεπτιδίων στη δυσλειτουργία του φραγμού είναι σημαντική αλλά χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση. Η καθιέρωση των παραπάνω δεικτών ως βιοδείκτες για την ατοπική δερματίτιδα απαιτεί περαιτέρω συστηματική ανάλυση και ερευνητικές μελέτες.
description: Atopic dermatitis (AD) also known as atopic eczema is a highly prevalent, chronic relapsing inflammatory skin disease characterized by recurrent eczematous lesions, dry skin, and intense itch. Atopic dermatitis is an heterogenous disorder and can be classified into various clinical phenotypes, based on age, gender, latitude, disease severity, onset, morphology, lesion localization and on the association to concomitant other atopic disorders. Despite the fact that the causes of disease are not thoroughly understood, it is recognized as a multifactorial disease. The pathophysiology of atopic dermatitis involves a complex interplay between genetic predisposition, a dysfunctional epidermal barrier and immune dysregulation. The striking increase in prevalence over the past 30 years cannot be attributed to the genetics alone, suggesting that environmental factors are important in the aetiology of atopic dermatitis. The diagnosis of the disease is based on clinical signs and there is a lack of definitive tests and appropriate biomarkers.The purpose of this bibliographic work is to evaluate skin barrier components that can be used as biomarkers for the diagnosis and prognosis of atopic dermatitis and also advance the knowledge of cutaneous and gut microbiome and its function in modulating this skin disorder. In this systematic review, medical databases including PubMed, Science Direct, NCBI were searched using English keywords. Studies that were conducted mainly in the last 5 years were selected and also data from the book of Dermatology “Harper’s Textbook of Pediatric Dermatology,Fourth Edition, 2020.”According to the results of the current review study, several studies have shown that changes in microbial composition and function, termed dysbiosis, in the skin and the gut have recently been linked to the development of atopic dermatitis. The increased abundance of St.aureus in atopic skin is linked with elevation of ph and decreased NMF. Transepidermal water loss, hydration and electrical impendance spectroscopy are able to access epidermal barrier integrity and hydration and transepidermal water loss are correlated with disease severity. NMF is supposed to be a significant marker.The involvement of antimicrobial peptides and lipids in the pathogenesia of atopic dermatitis and the effect of them in skin barrier are needed further investigation.(should be clarified). Further research studies and systematic analysis are warranted in order to establish alla these markers as biomarkers for atopic dermatits.
description: Σε συνεργασία με: Ιατρικής (Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης), Πολιτικών Μηχανικών T.E. (Αλεξάνδρειο Τ.Ε.Ι. Θεσσαλονίκης)