Χρόνια κολπική μαρμαρυγή στο γενικό πληθυσμό: επιπολασμός, επιπλοκές, θεραπεία
Creators: name: Νινιός, Ηλίας Κ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2006
Subjects: Επιπολασμός
Αντιπηκτικά
Prevalence
Anticoagulants

description: Εισαγωγή: Η χρόνια κολπική μαρμαρυγή είναι η συχνότερη αρρυθμία στο γενικό πληθυσμό και αυξάνει κατά τρεις με πέντε φορές τον κίνδυνο για ΑΕΕ. Σκοπός: 1) Ο υπολογισμός του επιπολασμού της χρόνιας (μόνιμης) κολπικής μαρμαρυγής σε άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών στο γενικό πληθυσμό, 2) η καταγραφή της θεραπευτικής αγωγής των ασθενών με χρόνια κολπική μαρμαρυγή, 3) η σύγκριση, μέσω της παρακολούθησης των ασθενών και της ομάδας ελέγχου, της συχνότητας εμφάνισης θρομβοεμβολικών συμβαμάτων: α) μεταξύ των ασθενών με χρόνια κολπική μαρμαρυγή και όσων δεν έπασχαν από την αρρυθμία και β) στην ομάδα των ασθενών με χρόνια κολπική μαρμαρυγή μεταξύ όσων λάμβαναν αντιπηκτικά, αντιαιμοπεταλιακά και καμία αγωγή για προφύλαξη από θρομβοεμβολικά επεισόδια. Υλικό και μέθοδοι: Σε σύνολο 795 κατοίκων ηλικίας άνω των 65 ετών, που διέμεναν μόνιμα στο Δήμο Πύδνας, εξετάσθηκαν οι 720 (ποσοστό ανταπόκρισης 90.5%). Πραγματοποιήθηκε: καταγραφή των επιδημιολογικών και κοινωνικών δεδομένων του πληθυσμού, ΗΚΓ ηρεμίας, μέτρηση ΑΠ, καταγραφή της φαρμακευτικής αγωγής που λάμβαναν και, για όσους έπασχαν από χρόνια κολπική μαρμαρυγή, μέτρηση των θυρεοειδικών ορμονών και υπερηχογραφικός έλεγχος. Στη συνέχεια, σχηματίσθηκε μία ομάδα ελέγχου αντίστοιχου φύλου και ηλικίας με τους ασθενείς που έπασχαν από την αρρυθμία και οι δύο ομάδες: α) συγκρίθηκαν, με αναδρομική επισκόπηση των δεδομένων, σχετικά με την παρουσία παραγόντων που αυξάνουν τον επιπολασμό της νόσου, β) παρακολουθήθηκαν για την εμφάνιση θρομβοεμβολικών επεισοδίων. Αποτελέσματα: Ο επιπολασμός της χρόνιας κολπικής μαρμαρυγής ήταν 5% στο γενικό πληθυσμό, ήταν υψηλότερος στους άνδρες και αυξάνονταν με την πάροδο της ηλικίας. Οι ισχαιμικές αλλοιώσεις στο ΗΚΓ ηρεμίας και η χρήση διουρητικών ήταν συχνότερες στους ασθενείς με χρόνια κολπική μαρμαρυγή από ότι στην ομάδα ελέγχου. Το 38.9% των ασθενών με χρόνια κολπική μαρμαρυγή λάμβανε αντιπηκτικά, το 30.6% αντιαιμοπεταλιακά, ενώ το 30.6% δε λάμβανε καμία αγωγή για την πρόληψη θρομβοεμβολικών επεισοδίων. Αντιπηκτική αγωγή λαμβάνουν οι μισοί περίπου ασθενείς από όσους θα ωφελούνταν από τη λήψη τους. Η ομάδα των ασθενών με χρόνια κολπική μαρμαρυγή εμφάνισε σε μεγαλύτερο ποσοστό ΑΕΕ και περισσότερους θανάτους σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Οι ασθενείς με χρόνια κολπική μαρμαρυγή που δε λάμβαναν καμία αγωγή για την πρόληψη των θρομβοεμβολικών επεισοδίων υπέστησαν σε μεγαλύτερο ποσοστό ΑΕΕ σε σχέση με όσους λάμβαναν αντιαιμοπεταλιακά. Οι ασθενείς με χρόνια κολπική μαρμαρυγή που δε λάμβαναν καμία αγωγή για την πρόληψη των θρομβοεμβολικών επεισοδίων υπέστησαν σε μεγαλύτερο ποσοστό ΑΕΕ σε σχέση με όσους λάμβαναν αντιπηκτικά. Οι ασθενείς που λάμβαναν αντιαιμοπεταλιακά υπέστησαν σε μεγαλύτερο ποσοστό ΑΕΕ σε σχέση με όσους λάμβαναν αντιπηκτικά. Οι παραπάνω διαφορές δεν ήταν όμως στατιστικά σημαντικές. Συμπεράσματα: Η χρόνια κολπική μαρμαρυγή είναι συχνή στο γενικό πληθυσμό, ιδιαίτερα στους άνδρες, και ο επιπολασμός της αυξάνεται με την πρόοδο της ηλικίας. Το 40% περίπου των ασθενών λαμβάνουν αντιπηκτικά, οι μισοί από όσους θα ωφελούνταν από τη λήψη τους. Η χρόνια κολπική μαρμαρυγή φαίνεται να αυξάνει τον αριθμό των ΑΕΕ και των θανάτων στον πληθυσμό (σε μη στατιστικά σημαντικό βαθμό), ενώ η λήψη αντιπηκτικών φαίνεται να προστατεύει τους ασθενείς από ΑΕΕ (σε μη στατιστικά σημαντικό βαθμό)
description: Background: Atrial fibrillation is the commonest arrhythmia in the general population and increases three to five fold the risk of stroke. Objective: 1) The estimation of the prevalence of atrial fibrillation in a general population of people &gt;65 years old. 2) The identification of patients who were receiving treatment with anticoagulants, antiplatelets or neither. 3) The follow up of the patients and of the control group and the comparison of the number of the thromboembolic events: a) between the group of the patients with atrial fibrillation and the control group, b) among the patients with atrial fibrillation between those who were receiving anticoagulants, antiplatelets or no therapy. Methods: 720 of the 795 city residents of Pidna (90.5%) were examined. They underwent electrocardiographic screening and blood pressure measurement. Social data, epidemiological data and the drugs of the population were recorded. The patients with atrial fibrillation were further evaluated by echocardiography and thyroid hormone test. After that, patients with the arrhythmia were matched for age and sex to people without the arrhythmia (control group). The two groups: a) were compared about the presence of factors that increase the prevalence of atrial fibrillation, b) were followed up for thromboembolic events. Results: The prevalence of atrial fibrillation was 5% in the general population. It was greater in men than in women and its rate was increased in elderly people. Diuretic use and ECG ischemic changes were more common in patients with atrial fibrillation. 38.9% of the patients were on anticoagulants, 30.6% on antiplatelets and 30.6% received neither. Approximately 50% of the patients who could benefit from anticoagulant use were on anticoagulants. The group of patients with atrial fibrillation had more strokes and deaths than the control group. The patients with atrial fibrillation who were receiving neither anticoagulants nor antiplatelets had more strokes than the patients who were receiving antiplatelets. The patients with atrial fibrillation who were receiving neither anticoagulants nor antiplatelets had more strokes than the patients who were receiving anticoagulants. The patients with atrial fibrillation who were receiving antiplatelets had more strokes than the patients who were receiving anticoagulants. Those differences were not statistically significant. Conclusion: Atrial fibrillation is common in the general population, especially among men, and its prevalence rises with the age. Approximately 40% of the patients were on anticoagulants, the half of those who could benefit from its use. Atrial fibrillation seems to increase the number of strokes and deaths in the population (not statistically significant) and the use of anticoagulants seems to protect the patients from stroke (not statistically significant)