To υπνοδωμάτιο: ιστορίες Ύπνου
Creators: name: Ιμπρισίμη, Αννέτα Ελευθερίου/Κωνσταντινίδου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Τμήμα Θεάτρου
Σκηνογραφία
Θεσσαλονίκη
School of Drama
Scenography
Thessaloniki

description: Η παρούσα εργασία ασχολείται με την τεκμηρίωση της καλλιτεχνικής παραγωγής με τίτλο The Bedroom και θέμα τον ύπνο και τη σημασία του υπνοδωματίου στην ανθρώπινη ζωή, της Αννέτας Ιμπρισίμη και Μαρίνας Κωνσταντινίδου, που παρουσιάστηκε 28-31 Μαρτίου 2024 στην Toss Gallery, στη Θεσσαλονίκη. Μέσα από μια δημιουργική διαδικασία εργαστηρίου, επηρεασμένη από καλλιτέχνες όπως ο Allan Kaprow και ο Tadeusz Kantor, που μέσα σε ένα ικανό αριθμό προβών τροφοδοτούσε παράλληλα την κατασκευή σκηνικών και φροντιστηριακών αντικειμένων σε συνεργασία με τους δύο performers. Οι πειραματισμοί στον τρόπο παρουσίασης, σε υλικά και χώρους οδήγησε στη δημιουργία του The Bedroom, με την παρουσία δύο performers σε ένα λευκό υπνοδωμάτιο το οποίο κατασκευάστηκε για τις ανάγκες της παραγωγής και αποτελούνταν από τέσσερα βασικά έπιπλα: κρεβάτι, ντουλάπα, κομοδίνο, πολυθρόνα. Η δομή της παράστασης βασίστηκε σε συμφωνημένες συνθήκες -δημιουργία στιγμιότυπων- ενσωματώνοντας τον αυτοσχεδιασμό σε ένα δυναμικό χώρο αλληλεπίδρασης μεταξύ των performers και των θεατών. Οι θεατές αντικρίζουν ένα οικείο περιβάλλον που αρχικά είναι λευκό και αποστειρωμένο αλλά σταδιακά αποκτά εμπειρία και χρώμα μέσα από τις ιστορίες που ξετυλίγονται. Η δραματουργική προσέγγιση αξιοποιεί διπολικές έννοιες, βασισμένη στο βιβλίο του Vilém Flusser, "Dinge und Undinge: Phaenomenologische Skizzen" (Πράγματα και Μη-Πράγματα, Φαινομενολογικά Σκίτσα) και στα δίπολα του Kantor, με έμφαση στη μη λεκτική έκφραση. Η διαδικασία βασίζεται στη σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ των performers, των αντικειμένων, του χώρου και του κοινού. Η έμφαση στις δράσεις και τις αλληλεπιδράσεις, αντί για συγκεκριμένους ρόλους, επιτρέπει στους performers να αναπτύξουν τη δημιουργικότητα και τον αυθορμητισμό τους. Η έννοια του βίο-αντικειμένου και της Über-μαριονέτας αντικατοπτρίζεται στην προσπάθεια των performers να δώσουν ζωή στα αντικείμενα. Το The Bedroom μεταφέρει τον ιδιωτικό χώρο του υπνοδωματίου σε δημόσια σφαίρα, ενθαρρύνοντας το κοινό να εξερευνήσει προσωπικές εμπειρίες. Η επιλογή της Toss Gallery τονίζει τον διάλογο μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου, σπάζοντας τη θεατρική ψευδαίσθηση. Ο χώρος δράσης και ο χώρος του κοινού δεν διαχωρίζονται, με τους θεατές να ενσωματώνονται στη δράση έχοντας την επιλογή να συμμετέχουν ενεργά ως συνδημιουργοί ή να παραμένουν παρατηρητές λειτουργώντας ως μάρτυρες των δράσεων. Η ανοιχτή δομή, η επιλογή εναλλακτικού χώρου, η σχέση του κοινού με τη δράση και η λειτουργία των performers, οδήγησαν στην τελική παρουσίαση μιας μορφής παραστατικής τέχνης με εγγενή χαρακτηριστικά στο Happening. Το The Bedroom εγκατέλειψε παραδοσιακές προσεγγίσεις ενσωματώνοντας θεωρίες του μοντέρνου κινήματος και καλλιτεχνικές πρακτικές που εφαρμόστηκαν σε σημαντικά μεταπολεμικά ρεύματα της σύγχρονης τέχνης.
description: This paper documents the artistic production titled The Bedroom, focusing on sleep and the significance of the bedroom in human life, created by Anneta Imprisimi and Marina Konstantinidou, and presented from March 28 to 31, 2024, at Toss Gallery in Thessaloniki. Through a creative workshop process influenced by artists like Allan Kaprow and Tadeusz Kantor, the production evolved within a rehearsal framework, simultaneously fueling the construction of stage sets and props in collaboration with the two performers. Experimentation in presentation methods, materials, and locations, led to the creation of The Bedroom with the presence of two performers in a white bedroom constructed specifically for the production and consisting of four main pieces of furniture: a bed, a wardrobe, a nightstand, and an armchair. The structure of the performance was based on agreed conditions—creation of snapshots—incorporating improvisation in a dynamic interaction space between the performers and the audience. Viewers encounter an environment they are familiar with, that initially appears white and sterile, but gradually gains experiences and color through unfolding stories. The dramaturgical approach utilizes bipolar concepts, based on Vilém Flusser's book "Dinge und Undinge: Phaenomenologische Skizzen" (Things and Non-Things: Phenomenological Sketches) and Kantor's dichotomies, with an emphasis on non-verbal expression. The process is rooted in the relationship developed between the performers, the objects, the room, and the audience. Putting emphasis on actions and interactions instead of specific roles allows the performers to develop their creativity and spontaneity. The concept of the bio-object and the Über-marionette is reflected in the performers' effort to give life to the objects. The Bedroom transfers the private space of the bedroom into a public sphere, encouraging the audience to explore personal experiences. The choice of Toss Gallery highlights the dialogue between private and public, breaking the theatrical illusion. The area of action and the area of the audience are not separated, with the audience being integrated into the action, granted with the option to actively participate as co-creators or remain observers, operating as witnesses to the actions. The open structure, the choice of an alternative space, the relationship between the audience and the action, and the role of the performers led to the final presentation of a form of performance art with inherent characteristics of a Happening. Τhe Bedroom abandoned traditional approaches, incorporating theoretical and practical techniques of the modern movement and artistic practices applied in significant post-war currents of contemporary art.