Ιστορία της ιεράς μονής Αναλήψεως Κοζάνης:
Creators: name: Παπαδόπουλος, Ελευθέριος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: Μοναχή Μαγδαληνή
Μονή Αναλήψεως Κοζάνης
Ηγουμένη Μαγδαληνή
Nun Magdalini
Monastery of Lord’s Ascension in Kozani
Abbess Magdalini

description: Αφορμή για την ίδρυση της ιεράς μονής Αναλήψεως Κοζάνης από τον μητροπολίτη Σερβίων και Κοζάνης Κωνσταντίνο Πλατή (1945-1957), στάθηκε η από 15.10.1945 αίτηση τριών γυναικών, προκειμένου να τις παραχωρηθούν δια πωλήσεως το εξωκκλήσι της Αναλήψεως και ο πέριξ αυτού χώρος. Οι τρεις γυναίκες έφεραν τα ονόματα : Σμαράγδα Καραγατσίδου, Σμαράγδα Κουτσανδρέου, Ευαγγελία Καπλάνογλου και επιθυμούσαν την ίδρυση χριστιανικού συλλόγου με φιλανθρωπικό προσανατολισμό. Ο Μητροπολίτης υποσχέθηκε να τις βοηθήσει, εφόσον όμως δέχονταν να καρούν μοναχές σε νεοϊδρυθέν από αυτόν γυναικείο μοναστήρι. Οι τρεις γυναίκες συμφώνησαν, εκάρησαν μοναχές λαμβάνοντας κατά σειρά τα ονόματα : Μαγδαληνή (ως ηγουμένη), Θεοδούλη, Φιλοθέη και εγκαταστάθηκαν στην από 30.7.1946 ιδρυθείσα με Βασιλικό Διάταγμα ιερά μονή Αναλήψεως. Αυτή εδραιώθηκε στην ευρύτερη εκκλησιαστική επαρχία της Κοζάνης και λειτούργησε υποδειγματικά μέχρι τον Οκτώβριο του 1957, οπότε με Βασιλικό Διάταγμα καταργήθηκε, υπαγόμενη στην ανασυσταθείσα ιερά μονή Αγίου Αντωνίου (Σάπκας). Η κατάργηση της μονής Αναλήψεως υπήρξε αποτέλεσμα ενεργειών του μητροπολίτη Κωνσταντίνου Πλατή, προκειμένου να τηρήσει τα προ 12ετίας υπεσχημένα, λίγο καιρό πριν μετατεθεί στον μητροπολιτικό θρόνο των Πατρών. Έτσι στις 9.9.1957, πούλησε δια συμβολαίου το μοναστήρι και την περιουσία του, στις τρεις γνωστές πλέον μοναχές, οι οποίες παρουσιαζόμενες ως λαïκές απέκτησαν την εν λόγω εκκλησιαστική περιουσία με συμβολικό τίμημα. Τον Δεκέμβριο του 1957 ενθρονίζεται ο νέος μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης Διονύσιος Ψαριανός (1957-1997), ο οποίος για μία δεκαετία περίπου, αν και είχε αντιληφθεί την εκτροπή της Μαγδαληνής και των συμμοναστριών της, δεν είχε προχωρήσει στη λήψη των ενδεδειγμένων κανονικών μέτρων. Περίμενε την έμπρακτη μεταμέλειά τους και την αυτόβουλη επιστροφή τους στην εκκλησιαστική τάξη. Εν τω μεταξύ στις 4.8.1959, η Μαγδαληνή συστήνει αναδρομικά από το Νοέμβριο του 1945, θρησκευτικό ίδρυμα υπό την επωνυμία &lt;&gt; και έναν μήνα αργότερα καθίσταται μετόχι της μονής Διονυσίου του Αγίου Όρους. Η ανέγερση από την Μαγδαληνή πτωχοκομείου, το Φθινόπωρο του 1969, με ενσωματωμένο παραπλεύρως ιδιωτικό ναό εντός της πόλεως της Κοζάνης, θα πυροδοτήσει μια σειρά καταγγελιών και νομικών διαδικασιών μεταξύ Μαγδαληνής και Διονυσίου, που θα φθάσει μέχρι το Συμβούλιο της Επικρατείας. Τελικώς το ανώτατο δικαστήριο θα δικαιώσει τον Μητροπολίτη, μη επιτρέποντας τη λειτουργία του υπόψη ναού. Το 1971, η Μαγδαληνή θα στραφεί στον παλαιοημερολογιτισμό και τη συγγραφή βιβλίων και άρθρων στον τοπικό τύπο, με προσβλητικό για την επίσημη Εκκλησία περιεχόμενο. Μάλιστα το ίδιο έτος, θα εμπλακεί σε δικαστική διαμάχη με τους ιερείς της Κοζάνης και θα καταδικαστεί σε πολύμηνη φυλάκιση. Δεν θα εκτίσει όμως την επιβληθείσα ποινή, καθόσον θα της απονεμηθεί &lt;&gt; από την Πολιτεία. Ωστόσο, το βιβλίο που προκάλεσε τον αφορισμό της από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος τον Ιούνιο του 1976, έφερε τον τίτλο &lt;&gt;, με έτος εκδόσεως το 1974. Το βιβλίο αυτό θα προκαλέσει τον αφορισμό της. Έκτοτε θα συνεχίσει τη συγγραφή βιβλίων με παλαιοημερολογίτικο περιεχόμενο, καθώς και την προσφορά φιλανθρωπικού έργου στην κοινωνία, μέχρι τον θάνατό της στις 14 Αυγούστου 2006. Στην ηγουμενία του ησυχαστηρίου θα την διαδεχθεί η Μαγδαληνή Β΄.
description: Αφορμή για την ίδρυση της ιεράς μονής Αναλήψεως Κοζάνης από τον μητροπολίτη Σερβίων και Κοζάνης Κωνσταντίνο Πλατή (1945-1957), στάθηκε η από 15.10.1945 αίτηση τριών γυναικών, προκειμένου να τις παραχωρηθούν δια πωλήσεως το εξωκκλήσι της Αναλήψεως και ο πέριξ αυτού χώρος. Οι τρεις γυναίκες έφεραν τα ονόματα : Σμαράγδα Καραγατσίδου, Σμαράγδα Κουτσανδρέου, Ευαγγελία Καπλάνογλου και επιθυμούσαν την ίδρυση χριστιανικού συλλόγου με φιλανθρωπικό προσανατολισμό. Ο Μητροπολίτης υποσχέθηκε να τις βοηθήσει, εφόσον όμως δέχονταν να καρούν μοναχές σε νεοϊδρυθέν από αυτόν γυναικείο μοναστήρι. Οι τρεις γυναίκες συμφώνησαν, εκάρησαν μοναχές λαμβάνοντας κατά σειρά τα ονόματα : Μαγδαληνή (ως ηγουμένη), Θεοδούλη, Φιλοθέη και εγκαταστάθηκαν στην από 30.7.1946 ιδρυθείσα με Βασιλικό Διάταγμα ιερά μονή Αναλήψεως. Αυτή εδραιώθηκε στην ευρύτερη εκκλησιαστική επαρχία της Κοζάνης και λειτούργησε υποδειγματικά μέχρι τον Οκτώβριο του 1957, οπότε με Βασιλικό Διάταγμα καταργήθηκε, υπαγόμενη στην ανασυσταθείσα ιερά μονή Αγίου Αντωνίου (Σάπκας). Η κατάργηση της μονής Αναλήψεως υπήρξε αποτέλεσμα ενεργειών του μητροπολίτη Κωνσταντίνου Πλατή, προκειμένου να τηρήσει τα προ 12ετίας υπεσχημένα, λίγο καιρό πριν μετατεθεί στον μητροπολιτικό θρόνο των Πατρών. Έτσι στις 9.9.1957, πούλησε δια συμβολαίου το μοναστήρι και την περιουσία του, στις τρεις γνωστές πλέον μοναχές, οι οποίες παρουσιαζόμενες ως λαïκές απέκτησαν την εν λόγω εκκλησιαστική περιουσία με συμβολικό τίμημα. Τον Δεκέμβριο του 1957 ενθρονίζεται ο νέος μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης Διονύσιος Ψαριανός (1957-1997), ο οποίος για μία δεκαετία περίπου, αν και είχε αντιληφθεί την εκτροπή της Μαγδαληνής και των συμμοναστριών της, δεν είχε προχωρήσει στη λήψη των ενδεδειγμένων κανονικών μέτρων. Περίμενε την έμπρακτη μεταμέλειά τους και την αυτόβουλη επιστροφή τους στην εκκλησιαστική τάξη. Εν τω μεταξύ στις 4.8.1959, η Μαγδαληνή συστήνει αναδρομικά από το Νοέμβριο του 1945, θρησκευτικό ίδρυμα υπό την επωνυμία &lt;&gt; και έναν μήνα αργότερα καθίσταται μετόχι της μονής Διονυσίου του Αγίου Όρους. Η ανέγερση από την Μαγδαληνή πτωχοκομείου, το Φθινόπωρο του 1969, με ενσωματωμένο παραπλεύρως ιδιωτικό ναό εντός της πόλεως της Κοζάνης, θα πυροδοτήσει μια σειρά καταγγελιών και νομικών διαδικασιών μεταξύ Μαγδαληνής και Διονυσίου, που θα φθάσει μέχρι το Συμβούλιο της Επικρατείας. Τελικώς το ανώτατο δικαστήριο θα δικαιώσει τον Μητροπολίτη, μη επιτρέποντας τη λειτουργία του υπόψη ναού. Το 1971, η Μαγδαληνή θα στραφεί στον παλαιοημερολογιτισμό και τη συγγραφή βιβλίων και άρθρων στον τοπικό τύπο, με προσβλητικό για την επίσημη Εκκλησία περιεχόμενο. Μάλιστα το ίδιο έτος, θα εμπλακεί σε δικαστική διαμάχη με τους ιερείς της Κοζάνης και θα καταδικαστεί σε πολύμηνη φυλάκιση. Δεν θα εκτίσει όμως την επιβληθείσα ποινή, καθόσον θα της απονεμηθεί &lt;&gt; από την Πολιτεία. Ωστόσο, το βιβλίο που προκάλεσε τον αφορισμό της από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος τον Ιούνιο του 1976, έφερε τον τίτλο &lt;&gt;, με έτος εκδόσεως το 1974. Το βιβλίο αυτό θα προκαλέσει τον αφορισμό της. Έκτοτε θα συνεχίσει τη συγγραφή βιβλίων με παλαιοημερολογίτικο περιεχόμενο, καθώς και την προσφορά φιλανθρωπικού έργου στην κοινωνία, μέχρι τον θάνατό της στις 14 Αυγούστου 2006. Στην ηγουμενία του ησυχαστηρίου θα την διαδεχθεί η Μαγδαληνή Β΄.
description: The occasion of the establishment of the holy monastery the &lt;&gt; in Kozani by the metropolitan of Serbia and Kozani Constantine Platis (1945-1957), was the 15.10.1945 application of three women, who wanted to buy the chapel of &lt;&gt; and the confined space around it. The three women bore the names: Smaragda Karagasidou, Smaragda Koutsandreou, Evagelia Kaplanoglou and wished the establishment of a Christian association with charitable orientation. The Metropolitan promised to help, only if the women accepted to become nuns in a newly established by him nunnery. The three women agreed, they became nuns receiving in sequence the names: Magdalini (as abbess), Theodouli, Filothei and settled in the holy monastery of &lt;&gt; which was founded in 30.7.1946 by Royal Decree. It consolidated in the wider ecclesiastical province of Kozani and worked distinguishably until October 1957, when it was repealed by a new Royal Decree and came under the reconstituted holy monastery of Saint Anthony (Sapkas). The repeal of the monastery of &lt;&gt; was the result of actions of metropolitan Constantine Platis, who abided by his 12 years promise, shortly before he was transferred to the metropolitan throne of Patras. So, on 9.9.1957, he sold by contract the monastery and its property to the three well-known nuns, who presented themselves as simple citizens and acquired the ecclesiastical property at a nominal price. In December 1957, the new metropolitan of Serbia and Kozani Dionysius Psarianos (1957-1997) was enthroned and for almost a decade, although he was aware of Magdalini’s and her co-nuns’ perversion, he hadn’t taken the appropriate canonical measures. He was waiting for their practical repentance and spontaneous return to the ecclesiastical order. Meanwhile, on 4.8.1959, Magdalini recommended retroactively, from November 1945, a religious institution called &lt;&gt; and a month later it becomes a glebe of Dionysius monastery on Mount Athos. Magdalini’s construction of a poorhouse in the city of Kozani, the Fall of 1969, with an incorporated adjacent of a private church, will spark off a series of accusations and legal formalities between Magdalini and Dionysius which will lead to the Council of State. Finally the Supreme Court will vindicate the Metropolitan, not allowing the function of the temple. In 1971, Magdalini will turn to the old calendarist religion, writing offensive books and articles in the local press about the official Church. Indeed at the same year, she gets involved in litigation against the priests of Kozani and she is sentenced to several months’ imprisonment. She doesn’t serve the sentence imposed, as she was given an &lt;&gt; by the State. However, the book which provoked her excommunication by the Holy Synod of the Church of Greece on June 1976, was entitled &lt;&gt;. Since then, she continues writing books with old calendarist content, as well as offering charity work to the society, until her death on August 14th, 2006. Magdalini the second succeeds her in the abbacy of the Ivory.