Ο Ρόλος της διαπολιτισμικής αγωγής στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και της πολυπολιτισμικότητας εξ απόψεως Κοινωνιολογίας του Χριστιανισμού
Creators: name: Μπέργιου, Βαΐτσα Ευάγγελου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2014
Subjects: Διαπολιτισμική Αγωγή
Παγκοσμιοποίηση
Πολυπολιτισμικότητα-Ορθόδοξη αγωγή
Διαφορετικότητα
Παγκοσμιότητα-Ανθρώπινα δικαιώματα
Intercultural Education
Globalization
Multiculturalism-Orthodox Education
Diversity
Universality-Human rights

description: Η παρούσα εργασία διερευνά την αναγκαιότητα της διαπολιτισμικής αγωγής, στη νέα πραγματικότητα που συνθέτουν, οι διαδικασίες της παγκοσμιοποίησης και η πολυπολιτισμική εξέλιξη των κοινωνιών. Προσεγγίζεται η ιδεολογία, o κοινωνικός, παιδαγωγικός ρόλος της, καθώς καλείται μεταξύ Εθνοκεντρισμού και Οικουμενικότητας να θεμελιώσει το σεβασμό της διαφορετικότητας και ποιότητα σχέσεων μεταξύ των διαφόρων πολιτισμικοκοινωνικών ομάδων. Επιπλέον συγκεντρώνει προσδοκίες ειρηνικής συνύπαρξης, δικαιοσύνης, αλληλεγγύης, αντιμετώπισης προβλημάτων όπως ρατσισμός, ξενοφοβία, κοινωνικός αποκλεισμός. Φιλοδοξεί να αναγνωριστεί ως μια αγωγή πλήρης, για όλους αδιακρίτως, με ολιστική αντίληψη για τον άνθρωπο, την κοινωνία, την αγωγή, τον πολιτισμό. Αμφισβητεί τα κυρίαρχα πρότυπα κοινωνικοποίησης και συγκρότησης ταυτότητας. Επιδιώκει τη δημιουργία διαπολιτισμικών ταυτοτήτων για προσανατολισμό στα νέα δεδομένα και κοινωνίες που αναγνωρίζουν τη διαφορά αλλά δεν εμμένουν σε αυτή παρά στη δημιουργία συνθηκών ελευθερίας, δικαιοσύνης, δημοκρατίας για όλους. Εμπεριέχει αρχές: αλληλεπίδραση, ενσυναίσθηση, αλληλεγγύη ανθρώπων και κοινωνιών. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις, η oρθόδοξη χριστιανική αγωγή όχι μόνο πληροί τους στόχους μιας διαπολιτισμικής αγωγής αλλά τους υπερβαίνει. Αφενός, είναι ουσιαστικά διαπολιτισμική και παγκόσμια (οντολογικά, υπαρξιακά), έχοντας υπερβατική αναφορά και εσχατολογική προοπτική, αφετέρου επωφελής για κάθε άνθρωπο και κοινωνία. Προσφέρει διαχρονικά κοινωνικά, αξιακά πρότυπα προσανατολισμού του ανθρώπου στα πολιτιστικά αιτήματα της εποχής του. Συνακόλουθα, κοινωνική συνοχή με πρότυπα ηθικής, πνευματικής πληρότητας, συλλογικής ευαισθητοποίησης, που δεν ενέχουν προσωρινότητα. Ως εκ τούτου προτείνεται κριτική επανατοποθέτηση της διαπολιτισμικής αγωγής. Η ορθόδοξη αγωγή, αμφισβητώντας έναν πολιτισμό εμμονής στη μονοτροπία ατομοκεντρισμού και απολυτοποιημένης χρησιμοθηρίας, δύναται να εμπνεύσει με τις αρχές και τις αξίες της, μια υγιή παγκοσμιότητα, βάσει πνευματικών προϋποθέσεων. Επιπλέον τη δόμηση ταυτότητας στην κοινωνία με την ετερότητα και το σεβασμό διαφορετικού, ως αγάπη και ελευθερία. Διότι εστιάζει στην ιερότητα, την αξία του ανθρώπινου προσώπου και στην ελευθερία του ως αλληλοπεριχώρηση κοινωνικών προσώπων, που οδηγεί σε αλληλεξάρτηση, διατηρώντας την ιδιοπροσωπία
description: The present paper explores the necessity of intercultural education in the new reality that the procedures of globalization and the multicultural evolution of societies compose. Its ideology, its social and pedagogical role are approached, as it is required between Ethnocentrism and Universality to found respect for the diversity and quality of relationships among different cultural-social groups. Furthermore, it brings together expectations for a peaceful coexistence, justice, solidarity, confrontation of problems such as racism, xenophobia and social exclusion. It aspires to be recognized as an education that is complete, for all people indiscriminately, with a holistic view of man, society, education, civilization. It questions the main standards socialization and formation of identity. It seeks the creation of intercultural identities for orientation to the new data and societies that recognize the difference, but they do not insist on it, but on the creation of conditions for freedom, justice and democracy for all. It includes principles: interaction, empathy, solidarity of people and societies. Under these conditions, the Orthodox Christian education not only does it fulfill the objectives of an intercultural education, but also goes beyond them. On the hand, it is truly, substantially intercultural and global (ontologically, existentially), having a transcendental reference and an eschatological perspective; on the other hand it is beneficial to every man and society. It offers timeless social, value standards of orientation for man in the cultural requests of his era. Consequently, social cohesion with standards of morality, spiritual fulfillment, collective awareness that do not involve any temporariness. Therefore, a critical repositioning of intercultural education is suggested. The orthodox education, questioning a culture obsessed with single- modality, self- centeredness and absolute – made utilitarianism, can inspire with its principles and values a healthy universality, based on spiritual conditions; furthermore, the building of an identity in society, with heterogeneity and also respect for difference, as love and freedom. Because it focuses on holiness, the value and respect for man and his freedom as mutual acceptance of social persons that leads to interdependence, preserving uniqueness