Comparison of limb -salvage surgery versus amputation in terms of survival in patients with osteosarcoma. A systematic review and meta-analysis
Creators: name: Παπακωνσταντίνου, Ευγενία Σεραφείμ
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Οστεοσάρκωμα
Επέμβαση διατήρησης μέλους
Ακρωτηριασμός
Osteosarcoma
Limb-salvage surgery
Amputation

description: Background: Osteosarcoma is a primary malignant bone neoplasm affecting especially the long bones. Surgery plays a crucial role in the treatment of these patients. Prior to the neoadjuvant chemotherapy era, amputation was the main surgical procedure, while nowadays the gold standard is limb salvage surgery (LSS). The surgical treatment concerning LSS interferes to the replacement of the excised bone with an allograft, autograft or endoprothesis. Amputation is the surgical resection of one part of the limb. After the resection, follows the restoration with an artificial limb. LSS offers a quicker restoration and mobilization to the patient, along with the feeling of well-equipped. However controversies about the best procedure exist because the comparing studies are limited due to selection bias and small sample sizes. We did a meta-analysis in order to answer the clinical question whether LSS offers advantages over amputation, or not. The aim of this meta-analysis was to compare the two main surgical procedures of limb salvage surgery and amputation in patients with osteosarcoma in terms of 5-year overall survival (OS), 5-year disease free survival (DFS) and local recurrence. We are going to fill in the existing knowledge of previous meta-analyses including recent data. Methods: Literature search was conducted in PubMed, Cochrane and grey literature until November 12, 2019. Risk of bias was evaluated by two reviewers based on Newcastle-Ottawa scale quality assessment. Primary outcomes were 5-year overall survival (OS), 5-year disease free survival (DFS) rates and local recurrence. Moreover we studied how diffuse margins, poor response to neoadjuvant chemotherapy, metastatic disease and tumor size can affect the choice of either procedure. Meta-analysis was done through the random effects method due to heterogeneity among studies. Results: Fourteen studies analyzed 2716 patients, 1860 undergone LSS and 856 amputation, were included. Despite the heterogeneity of the eligible studies, our results showed that patients with LSS had higher 5-year OS rate compared with amputation (OR, 1.96; 95% CI, 1.34- 2.86; I2=71%; p&lt;0.001). No difference was found in 5-year DFS between LSS patients and amputees. Although there was no statistical difference between LSS and amputation, the local recurrence rate was numerically increased in LSS versus amputation. Conclusions: This meta-analysis demonstrated that LSS is associated with higher 5-year survival rates although the risk of local recurrence is increased. Moreover it supposed that the decision for amputation was associated with advanced disease. Overall it provided more comprehensive evidence to support LSS as the suggested method for restoration in patients with osteosarcoma of the extremities.
description: Σκοπός: Το οστεοσάρκωμα είναι πρωτοπαθές κακόηθες νεόπλασμα των οστών, που προσβάλλει ιδιαίτερα τα μακρά οστά. Η χειρουργική θεραπεία είναι απαραίτητη για την επιτυχή αντιμετώπιση των ασθενών. Πριν από την εποχή της προεγχειρητικής χημειοθεραπείας, ο ακρωτηριασμός ήταν η κύρια χειρουργική επέμβαση, ενώ σήμερα το χρυσό πρότυπο είναι η χειρουργική επέμβαση με διάσωση του μέλους (LSS). Η χειρουργική θεραπεία με διάσωση μέλους περιλαμβάνει την αντικατάσταση του εξαιρεθέντος οστού με αλλομόσχευμα, αυτομόσχευμα ή ενδοπρόθεση. Ο ακρωτηριασμός περιλαμβάνει τη χειρουργική εξαίρεση ενός τμήματος του άκρου, που ακολουθείται από τοποθέτηση τεχνητού μέλους. Η LSS προσφέρει ταχύτερη κινητοποίηση του ασθενή, αλλά κυρίως την αίσθηση της αρτιμέλειας. Εντούτοις υπάρχουν αμφισβητήσεις σχετικά με την καλύτερη μέθοδο, επειδή οι τυχαιοποιημένες μελέτες σύγκρισης είναι περιορισμένες λόγω της μεροληψίας επιλογής και των μικρών μεγεθών δείγματος. Αυτή η μετα-ανάλυση εκπονήθηκε για να απαντήσουμε το κλινικό ερώτημα εάν η LSS παρέχει πλεονέκτημα έναντι του ακρωτηριασμού στο οστεοσάρκωμα των άκρων ή όχι. Σκοπός αυτής της μετα-ανάλυσης ήταν να συγκρίνουμε τις 2 κύριες χειρουργικές παρεμβάσεις, την LSS και τον ακρωτηριασμό σε ασθενείς με οστεοσάρκωμα όσον αφορά την 5ετή ολική επιβίωση, την 5ετή επιβίωση άνευ νόσου και την τοπική υποτροπή. Θα συμπληρώσουμε την τεκμηριωμένη γνώση προηγούμενων μετα-αναλύσεων, συμπεριλαμβάνοντας πρόσφατα δεδομένα. Μέθοδοι: Η βιβλιογραφική έρευνα διεξήχθη σε PubMed, Cochrane και γκρίζα βιβλιογραφία μέχρι τις 12 Νοεμβρίου 2019. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε από δύο κριτές με βάση την αξιολόγηση ποιότητας της κλίμακας Newcastle-Ottawa. Τα πρωταρχικά αποτελέσματα ήταν η ολική 5ετής επιβίωση (OS), η 5ετής επιβίωση άνευ νόσου (DFS) και η τοπική υποτροπή. Επιπλέον, μελετήσαμε πώς τα διηθημένα χειρουργικά όρια, η ανεπαρκής ανταπόκριση στη χημειοθεραπεία, η μεταστατική νόσος και το μέγεθος του όγκου μπορεί να επηρεάσουν την επιλογή οποιασδήποτε από τις δύο μεθόδους. Η μετα-ανάλυση έγινε μέσω της μεθόδου τυχαίων επιδράσεων λόγω της ετερογένειας μεταξύ των μελετών. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν δεκατέσσερις μελέτες που ανέλυσαν 2716 ασθενείς, 1860 υποβλήθηκαν σε LSS και 856 σε ακρωτηριασμό. Παρά την ετερογένεια των επιλέξιμων μελετών, τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι οι ασθενείς με LSS είχαν υψηλότερο ποσοστό 5 ετούς ολικής επιβίωσης (OS) σε σύγκριση με τον ακρωτηριασμό (OR, 1,96, 95% CI, 1,34-2,86, I2 = 71%, p &lt;0,001). Δεν διαπιστώθηκε διαφορά στην 5-ετή επιβίωση άνευ νόσου (DFS) μεταξύ ασθενών που αντιμετωπίσθηκαν με LSS ή ακρωτηριασμό. Αν και δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ LSS και ακρωτηριασμού, το ποσοστό της τοπικής υποτροπής ήταν μεγαλύτερο στην LSS έναντι του ακρωτηριασμού. Συμπεράσματα: Αυτή η μετα-ανάλυση κατέδειξε ότι η LSS σχετίζεται με υψηλότερα ποσοστά 5 ετούς επιβίωσης, αν και παρατηρείται αυξημένος κίνδυνος τοπικής υποτροπής. Επιπλέον, συμπεραίνεται ότι η απόφαση για ακρωτηριασμό συνδέεται πιθανόν με προχωρημένη νόσο. Συνολικά, αυτή η μετα-ανάλυση παρείχε πιο ολοκληρωμένη τεκμηρίωση για την υποστήριξη της LSS ως την προτεινόμενη μέθοδο χειρουργικής αντιμετώπισης σε ασθενείς με οστεοσάρκωμα των άκρων.