Το «πρεκαριάτο»: μία νέα κοινωνική τάξη «εν τω γεννάσθαι» και οι δυνατότητες ενός νέου πολιτικού υποκειμένου αλλαγής στις σύγχρονες κοινωνίες.
Creators: name: Τσιάχτα, Χρυσούλα Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: πρεκαριάτο
νέα κοινωνικά κινήματα
θεωρία του λόγου
precariat
new social movements
discourse theory

description: Η παρούσα εργασία μελετά την προοπτική μιας συλλογικής κινητοποίησης του "πρεκαριάτου", όπως την προσεγγίξει ο G. Standing στο έργο του με τον τίτλο «The precariat: The new dangerous class». Ο όρος "πρεκαριάτο" είναι ένας νεολογισμός και αναφέρεται σε μία διακριτή, πολυπληθή και ετερογενή, ομάδα ανθρώπων που βιώνουν πολύ έντονα τις δυσμενείς συνέπειες της επισφάλειας των σύγχρονων εργασιακών σχέσεων και των συνθηκών απασχόλησης εν γένει. Η επισφάλεια επικαθορίζει την κοινωνική θέση των ανθρώπων που εντάσσονται στο «πρεκαριάτο» και παρά τις διαφορές τους υποστηρίζεται ότι μπορούν να θεωρηθούν ως μία τάξη «εν τω γεννάσθαι». Γι αυτό χρειάζεται να αναζητηθούν οι πιθανοί τρόποι με τους οποίους η έκδηλη δυσαρέσκεια, η αγανάκτηση και τα διλήμματα επιβίωσης από το ατομικό επίπεδο θα μπορέσουν να περάσουν στο συλλογικό και να δώσουν την ώθηση σε μια συλλογική οντότητα δράσης για ελευθερία, ισότητα και κοινωνική δικαιοσύνη. Eκτός από τη θεωρία του G. Standing γίνεται μνεία στο έργο των στοχαστών M. Hardt and A. Negri, οι οποίοι αναφέρονται διεξοδικά στη βιοπολιτική εργασία και παρουσιάζουντο πλήθος, ένα ετερογενές δίκτυο εργατών, μεταναστών, κοινωνικών κινημάτων και μη κυβερνητικών οργανώσεων, ως τη συλλογικότητα που κατά την άποψή τους μπορεί να πραγματοποιήσει την «έξοδο» από την κρίση. Ως ιστορικό υπόβαθρο μελετήθηκε η πορεία απότα εργατικά κινήματα του 19ου αι. μέχρι και τις σύγχρονες μορφές κινηματικής δράσης του 21ου αι, αλλά και από το Μάη του 1968 ως τα σύγχρονα κοινωνικά κινήματα. Επίσης, η εργασία θεμελιώνεται στις θεωρίες της Συλλογικής Δράσης και των Νέων Κοινωνικών Κινημάτων, προκειμένου να εντοπιστούν τα καταστατικά γνωρίσματα των διάφορων κινημάτων συλλογικής δράσης που εμφανίστηκαν ιστορικά. Εν τέλει, διατυπώνεται επίσης μια κριτική αποτίμηση των θεωριών του πρεκαριάτου και του πλήθους από τη σκοπιά της λογοαναλυτικής θεωρίας και υιοθετείται η άποψη ότι κομβική σημασία για την πολιτική συγκρότηση του "πρεκαριάτου" έχει ο λόγος που μπορεί να εξαρθρώσει τον κυρίαρχο πολιτικό λόγο του νεοφιλελευθερισμού και να διαπλάσει ο ίδιος νέες υποκειμενικότητες πολιτικής ανανέωσης και καταπολέμησης της κρίσης του καπιταλισμού.
description: The present thesis examines the prospect of a collective mobilization of the "precariat", as it is analyzed by G. Standing in his book titled: “The precariat: The new dangerous class”. The term "precariat" is a neologism and refers to a discrete, numerous and heterogeneous group of people who experience the adverse consequences of precarity in modern labor relations and generally in working conditions. Precarity determines the social status of people who despite their differences, it is supported, that they can eventually form a single social group; in other words the “precariat” is considered to be a class "in the making". Therefore, it is needed to examine the possible ways in which the apparent dissatisfaction, indignation and survival dilemmas encountered on an individual level, will be able to permeate into the collective and thus give impetus to a collective entity which aims for freedom, equality and social justice. Apart from the theory of G. Standing, there is reference to the perspective of the thinkers M. Hardt and A. Negri, who described in detail biopolitics and presented the multitude, a heterogeneous web of workers, migrants, social movements, and non-governmental organisations, as a collectivity which, in their view, may achieve an "exodus" from the crisis. As a historic background, we examined the course of labor movements of the 19th century up to modern forms of kinematic action of the 21st century, as well as the course from the May 1968 movement to contemporary social movements. Also, the thesis is based on the theories of Collective Action and New Social Movements, in order to identify the statutory features of various collective action movements that have occurred historically. Finally, we put forward a critical assessment of the precariat theories and multitude theories in terms of discourse analysis theory and the position adopted is that discourse is crucial for the political formation of the "precariat" because it may dismantle the dominant political discourse of neoliberalism and nurture new subjectivities for political regeneration and for combating the crisis of capitalism.