Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εξωσωματικής κυκλοφορίας στις επεμβάσεις νεογνών και παίδων
Creators: name: Πουλής, Δημήτριος Μηνά
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Εξωσωματική κυκλοφορία
Συγγενείς καρδιοπάθειες
Εξωσωματική νεογνών
Cardiopulmonary bypass
Ciongenital surgery
Neonatal perfusion

description: Οι καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις σήμερα είναι αρκετά συχνές και χαμηλότερης επικινδυνότητας από ότι συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια. Μέσο της τεχνολογικής εξέλιξης και την εφαρμογή της εξωσωματικής κυκλοφορίας οι καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις πραγματοποιούνται στις μέρες μας με ασφάλεια και ιδιαίτερα χαμηλούς δείκτες περιεγχειρητικής θνητότητας. Η πρώτη επιτυχημένη χειρουργική επέμβαση στην καρδιά, χωρίς επιπλοκές, εκτελέστηκε από τον Δρ. Ludwig Rehn της Φρανκφούρτης, στη Γερμανία, ο οποίος χειρούργησε ένα τραύμα από μαχαίρι στη δεξιά κοιλία στις 7 Σεπτεμβρίου 1896. Η χειρουργική της καρδιάς είχε αρχίσει αργά τη δεκαετία του 1940 σε συγκεκριμένες ανατομικές και λειτουργικές βλάβες που συναντώνται σε νεογνά και παιδιά: Ανοικτός Βοτάλειος πόρος, η επέμβαση Blalock-Taussig. Μόνο στις αρχές της δεκαετίας του 1950 η σύγκλειση των μεσοκολπικών ελλειμμάτων γίνονταν με χρήση υποθερμίας. Εντούτοις, μέχρι το 1950 έγινε φανερό σε όσους ενδιαφέρονταν για τις επεμβάσεις καρδιάς ότι θα χρειαζόταν μια μηχανή καρδιάς-πνεύμονα για να αντιμετωπίσει την πλειονότητα των συγγενών καρδιακών ανωμαλιών. Η μηχανή καρδιοπνευμονικής παράκαμψης ήταν μία από τις σημαντικότερες χειρουργικές εξελίξεις του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα. Οι μηχανές εξωσωματικής κυκλοφορίας σχεδιάστηκαν για να λειτουργούν όσο το δυνατόν με περισσότερη ασφάλεια και αυτοματοποιημένα. Καθώς η καρδιοχειρουργική εξελίχθηκε, η τεχνολογία μετέτρεψε μια περίπλοκη μηχανή σε μια πιο απλή συσκευή σχεδιασμένη να διαχειρίζεται ένας ειδικός πλήρους απασχόλησης, ο τεχνικός εξωσωματικής κυκλοφορίας. Η αγγειακή πρόσβαση σε νεογνά και μικρά βρέφη παρέμεινε μια σημαντική πρόκληση για επαρκή παιδιατρική καρδιοπνευμονική παράκαμψη. Οι μικρές αγγειακές δομές, οι συγγενείς παραμορφώσεις και οι τεχνικοί περιορισμοί στην κατασκευή των σωλήνων προκαλούν συγκεκριμένα προβλήματα που καλείται κάθε φορά να αντιμετωπίσει ο τεχνικός εξωσωματικής κυκλοφορίας σε συνεργασία με τον υπεύθυνο χειρουργό του προγράμματος. Από την πρώτη χρήση μιας μηχανής καρδιάς-πνεύμονα για πλήρη καρδιοπνευμονική παράκαμψη έγιναν μείζονες αλλαγές. Ενώ οι δύο πρώτοι ασθενείς δεν επιβίωσαν, η σημερινή θνητότητα λόγω καρδιοπνευμονικής παράκαμψης είναι σχεδόν μηδενική. Αποκτήθηκε περισσότερη γνώση και η μακροπρόθεσμη παρακολούθηση των ασθενών με συγγενή καρδιακή νόσο αυξήθηκε προσφέροντας σημαντική εμπειρία. Τα τεράστια κυκλώματα με οξυγονωτήρα φυσαλίδων ή φιλμ που απαιτούν πολλά λίτρα όγκου εκκίνησης έχουν αντικατασταθεί με οξυγονωτές μικρής μεμβράνης και κυκλώματα που χρειάζονται μόνο μερικούς όγκου υγρών
description: Cardiosurgical procedure today are quite common and lower in risk than they were in previous years. Throughout the technological development and the implementation of extracorporeal circulation, cardiac surgery is nowadays performed safely and with particularly low rates of perioperative mortality. The first successful heart surgery without complications was performed by Dr. Ludwig Rehn of Frankfurt, Germany, who operated a knife wound on the right ventricle on September 7, 1896. Heart surgery had begun late in the 1940s in certain anatomical and functional lesions found in infants and children: PDA, Blalock-Tausig intervention. Only in the early 1950s the closure of the atrial septal defect was done using hypothermia. However, until 1950 it became obvious to those interested in heart surgery that they would need a heart-lung machine to cope with the majority of congenital heart abnormalities. The cardiopulmonary bypass machine was one of the most important surgical developments in the second half of the 20th century. Extracorporeal machines have been designed to work as securely as possible and automated. As cardiac surgery evolved, technology turned a sophisticated machine into a simpler device designed to handle a full-time specialist, perfusionist. Vascular access to neonates and infants remained a significant challenge for adequate pediatric cardiopulmonary bypass. Small vascular structures, congenital deformities, and technical constraints in the construction of the tubes cause specific problems that are called to be faced by the perfusionist in cooperation with the responsible cardiac surgeon of the program. Since the first use of a heart-lung machine for complete cardiopulmonary bypass, major changes have taken place. While the first two patients did not survive, the current mortality due to cardiopulmonary bypass is almost zero. More knowledge has been gained, and long-term follow-up of patients with congenital heart disease has increased, providing significant experience. Enormous bubble or film oxygenator circuits requiring several liters of starting volume have been replaced by small membrane oxygenators and circuits that only need a few volumes of liquids