Αξιολόγηση των προγραμμάτων που υλοποιούνται στα ΚΔΑΠ ΜΕΑ Θεσσαλονίκης για παιδιά και ενήλικες με νοητική ανεπάρκεια.
Creators: name: Σταυροπούλου, Μαρία Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: Νοητική ανεπάρκεια
Αυτόνομη διαβίωση
Κοινωνικές σχέσεις
Intellectual disability
Independent living
Social relationships

description: Οι άνθρωποι με νοητική ανεπάρκεια διαμορφώνουν την προσωπικότητα τους μέσα σε σχέσεις, όπου προέχον χαρακτηριστικό τους θεωρείται η νοητική ανεπάρκεια που ερμηνεύεται από τους άλλους ως ανικανότητα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ερμηνείας, δημιουργούν σχέσεις εξάρτησης με τους ανθρώπους που τους φροντίζουν και τους παρέχουν βοήθεια, την ίδια στιγμή που οι σχέσεις με συνομηλίκους τους απουσιάζουν. H απουσία ευκαιριών για αυτοπροσδιορισμό και κατάκτηση δεξιοτήτων αυτονομίας, καθιστά τους ανθρώπους εξαρτημένους μέχρι την ενηλικίωση, χωρίς να εκπληρώνεται το δικαίωμα τους για υψηλά επίπεδα ποιότητας ζωής. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν να ενσωματωθούν στα πλαίσια που δρουν καθημερινά, καθώς και η διαπίστωση πως η σχολική εκπαίδευση δεν τους διδάσκει λειτουργικές δεξιότητες που θα τους βοηθήσουν να γίνουν αυτόνομοι στην ενηλικίωση, καθιστά αναγκαία την υποστήριξή τους δια βίου. Η απαίτηση των δύο τελευταίων δεκαετιών για στροφή των κοινωνικών υπηρεσιών προς την ποιότητα ζωής των ανθρώπων όπως οι ίδιοι την αντιλαμβάνονται , υπαγορεύει εξατομικευμένα προγράμματα παρέμβασης με κριτήριο τις ιδιαίτερες ανάγκες των ωφελούμενων, αλλά και των οικογενειών τους. Η παρούσα έρευνα αποτελεί την πρώτη απόπειρα αξιολόγησης των προγραμμάτων που υλοποιούνται στα κέντρα δημιουργικής απασχόλησης για παιδιά με αναπηρίες ή ΚΔΑΠ ΜΕΑ, στην Ελλάδα. Πραγματοποιήθηκε στον Ν. Θεσ/νίκης και επιχειρεί να διερευνήσει και να αξιολογήσει τα προγράμματα των ΚΔΑΠ ΜΕΑ, με έμφαση στο πρόγραμμα που περιλαμβάνει στόχους και μεθόδους διδασκαλίας. Αξιολογήθηκαν επίσης οι σχέσεις με την οικογένεια, η αξιολόγηση των ωφελούμενων, τα προσόντα των εργαζομένων και η αξιολόγηση του προγράμματος. Η συλλογή δεδομένων έγινε μέσω συνεντεύξεων και το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 31 εργαζόμενοι των ΚΔΑΠ ΜΕΑ του Ν. Θεσσαλονίκης. Τα αποτελέσματα ως προς το πρόγραμμα έδειξαν πως οι στόχοι που τίθενται από τους εργαζομένους δεν ικανοποιούν το στόχο της μέγιστης δυνατής αυτονομίας και οι μέθοδοι ως επί τω πλείστον δε βασίζονται στην αναγνώριση της αναγκαιότητας των διδασκόμενων γνώσεων από τους ωφελούμενους και στην κατάκτηση δεξιοτήτων λήψης αποφάσεων και επίλυσης προβλημάτων. Η αξιολόγηση των ωφελούμενων γίνεται αποσπασματικά από κάθε εργαζόμενο ξεχωριστά και περιστασιακά. Η σχέση με τους γονείς δεν ευνοεί την υποστήριξη των οικογενειών στις συνολικές τους ανάγκες για συστηματική και εξατομικευμένη επικοινωνία, συμβουλευτική υποστήριξη, ενημέρωση και επιμόρφωση. Τα προγράμματα που εφαρμόζονται δεν αξιολογούνται συστηματικά. Η πλειονότητα των εργαζομένων, διαθέτει τα τυπικά προσόντα για να εργάζεται στα ΚΔΑΠ ΜΕΑ, αλλά δεν έχει την ευκαιρία εξέλιξης στο πλαίσιο του χώρου εργασίας, καθώς η ενδοϋπηρεσιακή επιμόρφωση απουσιάζει. Τα συμπεράσματα της παρούσης έρευνας αναδεικνύουν την κατεύθυνση στην οποία χρειάζεται να στραφούν οι προσπάθειες βελτίωσης των ΚΔΑΠ ΜΕΑ. Ακόμη, αναδεικνύουν την αναγκαιότητα ενσωμάτωσης της ερευνητικής και θεωρητικής γνώσης στην πρακτική εφαρμογή και δίνουν έναυσμα για περαιτέρω έρευνα και αξιολόγηση σε μεγαλύτερο δείγμα πληθυσμού
description: Intellectually disabled persons shape their personality in relationships with others, where their characteristic feature is the mental deficiency that is interpreted by others as inability. Within this context of interpretation, people with mental retardation create relationships of dependence with the people who take care of them, at the same time as peer relations are absent. The lack of opportunities for self-determination and the acquisition of autonomy skills make people dependent even in adulthood, without fulfilling their right to high levels of quality of life. Difficulties encountered in integrating into the context of daily activities, as well as the fact that school education does not teach them skills to help them become autonomous in adulthood, require lifelong support. The demand of the past two decades for the shift of social services towards the quality of life of people as they perceive it, dictates individualized intervention programs based on the particular needs of the beneficiaries and their families. This research is the first attempt to evaluate the programs that take place in “creative activities centers” in Greece. It took place in the Prefecture of Thessaloniki and attempts to explore and evaluate the programs that take place at the centers, with emphasis on the curriculum that includes teaching goals and methods. Relations with the family, evaluation of beneficiaries, employee’s qualifications and program evaluation, were also evaluated. The data collection was done through semi structured interviews and the sample of the survey consisted of 31 employees of the specific centers. The results have shown that the goals set by the staff do not meet the goal of maximum autonomy and the methods are not based on the recognition of the necessity of the learners' knowledge from the beneficiaries and the acquisition of decision-making and problem solving skills. The evaluation of the beneficiaries happens occasionally and fragmentarily by each employee. The relationship with parents does not favor the support of families in their overall needs for systematic and personalized communication, counseling, information and education. The programs that are being implemented are not systematically evaluated. The majority of the employees have the qualifications to work in the centers, but they do not have the opportunity to be trained in the workplace because in-service training is lacking. The conclusions of this survey highlight the direction in which efforts to improve the programs that take part in “creative activities centers” need to be addressed. They also highlight the need to integrate research and theoretical knowledge into practical application and suggest further research and evaluation in a larger sample of population