Διεγχειρητικές επιπλοκές και μετεγχειρητικά αποτελέσματα σε ασθενείς με λευκό ή μέλα καταρράκτη
Creators: name: Λιάτου, Ελισάβετ Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Λευκός/ μέλας καταρράκτης
Μετεγχειρητικά αποτελέσματα
Επιπλοκές
White/ brunescent cataract
Postoperative outcomes
Complications

description: Σκοπός της έρευνας ήταν η καταγραφή και παρουσίαση των διεγχειρητικών επιπλοκών και των μετεγχειρητικών αποτελεσμάτων σε ασθενείς με λευκό ή μέλα καταρράκτη που υποβλήθηκαν σε φακοθρυψία. Πραγματοποιήθηκε αναδρομική μελέτη 40 ασθενών με λευκό ή μέλα καταρράκτη οι οποίοι υποβλήθηκαν σε φακοθρυψία σε χρονικό διάστημα 6 μηνών στην Β’ Οφθαλμολογική κλινική του Α.Π.Θ. . Προεγχειρητικά καταγράφηκαν δημογραφικά στοιχεία, η οπτική οξύτητα, παράγοντες κινδύνου για πιθανές επιπλοκές και συνυπάρχουσες οφθαλμολογικές παθήσεις, ενώ διεγχειρητικά, καταγράφηκε το ποσό της ενέργειας του υπερήχου (CDE), ο τύπος του μηχανήματος/αντλίας που χρησιμοποιήθηκε για την επέμβαση και οι δυσκολίες/επιπλοκές που προέκυψαν. Ένα μήνα μετεγχειρητικά μελετήθηκε η οπτική οξύτητα, η αξιολόγηση πιθανού κλινικού οιδήματος κερατοειδούς, έγινε μέτρηση των ενδοθηλιακών κυττάρων και του κεντρικού πάχους του κερατοειδή (CCT) καθώς και εξέταση Οπτικής Τομογραφίας Συνοχής (OCT ωχράς). Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, στην πλειοψηφία των περιστατικών η φακοθρυψία ήταν ανεπίπλεκτη με την καλύτερα διορθωμένη οπτική οξύτητα (BCVA), ένα μήνα μετεγχειρητικά, να καταγράφεται σε πάνω από 5/10 cc σε 31 ασθενείς (77.5%), ενώ αντίθετα μόνο δυο (5%) είχαν χαμηλή οπτική οξύτητα (&lt;2/10). Το μέσο CCT υπολογίστηκε σε 550,97 ± 50,72 μm και η μέση μέτρηση των ενδοθηλιακών κυττάρων ήταν 1570,52 ± 606,97 cells/mm2. Σε 12 περιστατικά (30%) υπήρξαν διεγχειρητικές ιδιαιτερότητες ενώ σε 2 (5%) από αυτά δεν τοποθετήθηκε ενδοφακός κατά τη διάρκεια της επέμβασης λόγω έλλειψης κατάλληλου ενδοφακού. Σε κανένα περιστατικό δεν προέκυψε ανάγκη για διενέργεια pars plana βιτρεκτομής. Στατιστικά, υπολογίστηκε η διαφορά της μέσης τιμής CDE που δαπανήθηκε στην Περισταλτική αντλία και στην αντλία τύπου Venturi. (p: 0,005). Συνοψίζοντας, η φακοθρυψία δείχνει να αποτελεί μια ασφαλή επιλογή για την αντιμετώπιση ενός σκληρού καταρράκτη, όταν διενεργείται από έμπειρους χειρουργούς με χρήση κατάλληλων τεχνικών, επιτυγχάνοντας αξιόλογα μετεγχειρητικά αποτελέσματα με περιορισμένες διεγχειρητικές επιπλοκές. Επιπροσθέτως, η αντλία τύπου Venturi δείχνει να είναι πιο αποτελεσματική στην αντιμετώπιση των σκληρών καταρρακτών, όσον αφορά το ποσοστό της ενέργειας του υπερήχου που απαιτείται για την αφαίρεση του.
description: The purpose of the study was to record and present intraoperative complications and postoperative outcomes in patients with white or brunescent cataracts who underwent phacoemulsification. A retrospective study was conducted on 40 patients with white or brunescent cataracts who underwent phacoemulsification over a period of 6 months at the 2nd Ophthalmology Department of the Aristotle University of Thessaloniki. Preoperatively, demographic data, visual acuity, risk factors for potential complications, and coexisting ophthalmic conditions were recorded. Intraoperatively, the amount of ultrasound energy (CDE), the type of machine/pump used for the surgery, and the difficulties/complications that arose were documented. One month postoperatively, visual acuity was assessed, potential clinical corneal edema was evaluated, endothelial cell count and central corneal thickness (CCT) were measured, and Optical Coherence Tomography (OCT) of the macula was performed. According to the results, in the majority of cases, phacoemulsification was uncomplicated, with best-corrected visual acuity (BCVA) recorded at over 5/10 cc in 31 patients (77.5%) one month postoperatively, while only two patients (5%) had low visual acuity (&lt;2/10). The mean CCT was calculated at 550.97 ± 50.72 μm and the mean endothelial cell count was 1570.52 ± 606.97 cells/mm². In 12 cases (30%), there were intraoperative difficulties, and in 2 (5%) of these cases, an intraocular lens was not implanted during the surgery due to the absence of a suitable lens. No case required a pars plana vitrectomy. Statistically, there was a significant difference in the mean CDE used between the peristaltic pump and the Venturi pump (p: 0.005). In summary, phacoemulsification appears to be a safe option for treating hard cataracts when performed by experienced surgeons using appropriate techniques, achieving noteworthy postoperative results with limited intraoperative complications. Additionally, the Venturi pump seems to be more effective in managing hard cataracts concerning the amount of ultrasound energy required for their removal.