Γραφηματική πολιτική των διαδικτυακών τόπων συζήτησης (φόρα) προς τα λατινοελληνικά και το ιδεολογικό της υπόβαθρο
Creators: name: Κουτσουτάσιου, Χάιδω Αθανάσιου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Κοινωνιογλωσσολογία
Γλωσσικές Ιδεολογίες
Λατινοελληνικά
Sociolinguistics
Language Ideologies
Greeklish

description: Στην παρούσα εργασία θα μελετηθεί στο πλαίσιο της ψηφιακά διαμεσολαβημένης επικοινωνίας η γραφηματική πολιτική που εφαρμόζουν 106 ελληνικοί διαδικτυακοί τόποι συζήτησης (φόρα) σχετικά με τη χρήση των Λατινοελληνικών, καθώς και το πότε αυτή θεσπίστηκε. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια του τρισδιάστατου μοντέλου του Fairclough (2003) και εξετάζοντας τις μεταγλωσσικές αναφορές των κειμένων θα αναζητήσουμε τα επιχειρήματα, τους λόγους και τις γλωσσικές ιδεολογίες που αναδύονται και δικαιολογούν τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η συγκεκριμένη γραφηματική ποικιλία. Τέλος, θα προσπαθήσουμε να ερμηνεύσουμε τα αποτελέσματα της έρευνάς μας με βάση τις πιέσεις που ασκούν οι κυρίαρχες γλωσσικές ιδεολογίες σε επίσημα και ανεπίσημα περιβάλλοντα επικοινωνίας και τη δυναμική, πολυεπίπεδη και σύνθετη σχέση τοπικού και παγκόσμιου αναδεικνύοντας το πώς αντιστέκεται η τοπικότητα. Από την ανάλυση των δεδομένων προκύπτει ότι η πλειοψηφία των περιβαλλόντων απαγορεύει ρητά τα Λατινοελληνικά και μάλιστα με αυστηρό τρόπο λαμβάνοντας συγκεκριμένα μέτρα «πρόληψης», προκειμένου τα μέλη τους να τηρούν τον κανονισμό χωρίς εξαιρέσεις (χρήση μετατροπέα των λατινικών χαρακτήρων σε ελληνικούς, επίπληξη και επιβολή ποινών, τροποποίηση ή διαγραφή χωρίς προειδοποίηση των μηνυμάτων που παραβιάζουν τον κανονισμό της απαγόρευσης). Παρατηρείται, λοιπόν, μία μαζική προσπάθεια κατάργησης των ΛΕ, η οποία ξεκίνησε ήδη από το 2002 και κορυφώθηκε την περίοδο 2005-2013. Ως προς την αιτιολόγηση της απαγόρευσης, διακρίνουμε δύο βασικές προσεγγίσεις, τη λειτουργική και την ιδεολογική (Androutsopoulos, 2009). Στο πλαίσιο της πρώτης κυριαρχεί η εργαλειακή οπτική, η οποία αντιμετωπίζει τα ΛΕ ως ένα ουδέτερο εργαλείο που δεν είναι πλέον χρήσιμο, πρακτικό ή απαραίτητο, καθώς υπάρχει η εναλλακτική του ελληνικού αλφαβήτου. Η ιδεολογική προσέγγιση, από την άλλη συσχετίζει την πρακτική των ΛΕ και τον στιγματισμό της με εθνικές ταυτότητες, με τις κανονιστικές πιέσεις της ιδεολογίας της πρότυπης γλώσσας (ταύτιση γλώσσας-αλφαβήτου, ιδεολογία της μονογλωσσίας, προσκόλληση στην ιστορική ορθογραφία), με κριτήρια αισθητικής, αλλά και αρνητικά μεταπραγματολογικά στερεότυπα, όπως η αντιεπαγγελματική συμπεριφορά, η έλλειψη σεβασμού και η οκνηρία.
description: In the present study we aim to investigate the graphemic policy of 106 Greek discussion forums in relation to Greeklish use, as well as when it was published. In addition, we seek to identify the specific arguments, discourses, and language ideologies that emerge from the policy texts and render legitimate the way in which the graphemic repertoire of Greeklish is construed and dealt with in the aforementioned digital genre· for this purpose, we deploy Fairclough’s three-dimensional model (Fairclough, 2003) and we analyze the metalinguistic comments of our corpus. Lastly, we attempt to interpret our findings in the context of dominant language ideologies’ normative pressure on both formal and informal communicative environments and considering the complex, multi-dimensional and dynamic relationship of local and global forces and how locality resists and imposes its own rules. As it emerges from our findings, the vast majority of the forums under investigation imposes a strict graphemic policy by explicitly prohibiting Greeklish use and by taking drastic “preventive” measures, in order to ensure that all members will abide by the established rules without exceptions (use of a convertor that converts Latin characters to Greek ones, reprimanding and imposition of punishments, modification or deletion of messages in Greeklish without warning). Thus, it is documented a mass forum initiative that aims to ban Greeklish and that according to our data has already appeared in 2002 reaching its peak in the period 2005-2013. In relation to the ways this banning is supported, we identified two main approaches, the functional and the ideological one (Androutsopoulos, 2009). The first one is mainly represented through the instrumental view, which treats Greeklish as a neutral technological instrument that simply isn’t useful, practical, or necessary anymore due to Unicode. On the other hand, the latter one connects this graphemic practice and its stigmatization with national identities, with the domination of the language ideology of standardization (the equation of Greek language and alphabet, the ideology of monolingualism, adherence to historic orthography), with aesthetic criteria and perceptions, as well as with negative metapragmatic stereotypes, i.e., unprofessional attitude, lack of respect and laziness.