Η έννοια της πρωτοτυπίας στα πρωτότυπα και στα παράγωγα έργα
Creators: name: Δραμηλαράκης, Εμμανουήλ Μανούσου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Πνευματική Ιδιοκτησία
Πρωτοτυπία
Πρωτότυπα και Παράγωγα Έργα
Copyright Intellectual Property
Originality
Prototypes and Derivative Works

description: Με την παρούσα Διπλωματική Εργασία γίνεται μία απόπειρα προσέγγισης της έννοιας της «πρωτοτυπίας» ως προϋπόθεσης προστασίας του έργου στο πλαίσιο του δικαίου της πνευματικής ιδιοκτησίας (Ν.2121/1993). Βασικός προβληματισμός της παρούσα εισήγησης είναι διαφορές και οι ομοιότητες που υιοθετούνται για την παραπάνω έννοια από το εθνικό και το ενωσιακό δίκαιο. Σύμφωνα με τον ορισμό που υιοθετεί η ελληνική νομολογία «πρωτοτυπία» είναι «η ιδιαίτερη ατομικότητα του έργου που οφείλεται στην προσωπική συμβολή του δημιουργού που κρίνεται µε το κριτήριο της στατιστικής μοναδικότητας» ή προσφάτως ότι «η πρωτοτυπία συνίσταται και περιέχει εννοιολογικά τις μερικότερες έννοιες του συνδυασμού της ατομικότητας, κυρίως µε την έννοια της στατιστικής μοναδικότητας, και της υπάρξεως ενός δημιουργικού ύψους». Πολύ κοντά στον ορισμό που προκύπτει από την ελληνική νομολογία κινείται αυτός του Παγκόσμιου Οργανισμού Διανοητικής Ιδιοκτησίας (Π.Ο.Δ.Ι.), σύμφωνα με τον οποίο «πρωτοτυπία σημαίνει ότι ένα έργο πρέπει να είναι κάτι περισσότερο από το αποτέλεσμα της απλής αντιγραφής κάποιου το οποίο ήδη υπάρχει, και περισσότερο από κάτι που είναι απολύτως κοινότοπο χωρίς κανένα δημιουργικό στοιχείο». Σημαντική συμβολή στην διαμόρφωση της ανωτέρω έννοιας της πρωτοτυπίας στα πνευματικά δημιουργήματα, είναι και αυτή της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Δ.Ε.Ε.) βάσει της οποίας, κριτήριο προκειμένου να χαρακτηριστεί ως πρωτότυπο οποιοδήποτε έργο, είναι η έκφραση δημιουργικού πνεύματος δια της πραγματοποίησης δημιουργικών και ελεύθερων επιλογών, οι οποίες αποτυπώνουν το προσωπικό άγγιγμα του δημιουργού και οδηγούν στην παραγωγή ενός αποτελέσματος προσωπικής εργασίας του τελευταίου. Αδιάφορη είναι μάλιστα η έκταση των έργων, από την άποψη ότι τόσο μικρά έργα, όσο και τμήματα έργων, ενδέχεται να πληρούν τις προϋποθέσεις προστασίας. Ήδη από την ανάγνωση των ανωτέρω καθίσταται σαφές ότι απαραίτητο συστατικό στοιχείο ενός έργου, εφόσον επιζητείται γι αυτό προστασία, είναι η ύπαρξη της πρωτοτυπίας Η ύπαρξη και η εφαρμογή μίας ενιαίας ερμηνείας της έννοιας της πρωτοτυπίας στο πλαίσιο της κοινότητας, κρίνεται δυσχερής λόγω των διαφορετικών δικαιϊκών συστημάτων, παρόλα αυτά στόχος τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και των εθνικών νομοθετών, θα έπρεπε να είναι οι εκατέρωθεν παραχωρήσεις έτσι ώστε να επιτευχθεί ο ανωτέρω στόχος, η επίτευξη του οποίου κρίνεται απαραίτητη, ιδιαιτέρως εάν λάβουμε υπόψη μας το γεγονός ότι τα «έργα πνευματικής ιδιοκτησίας» διακρίνονται από διαπολιτισμικότητα και επομένως δεν θα πρέπει να υπάρχουν αμφισβητήσεις αναφορικά με τον χαρακτηρισμό ενός δημιουργήματος ως «έργου» τόσο σε εθνικό όσο και σε κοινοτικό επίπεδο.
description: This thesis is an attempt to approach the concept of "originality" as a condition for the protection of a work under the law of intellectual property (Law 2121/1993). The main concern of this paper is the differences and similarities adopted for this concept by national and EU law. According to the definition adopted by the Greek jurisprudence, "originality" is "the particular individuality of the work due to the personal contribution of the author judged by the criterion of statistical uniqueness" or recently that "originality consists of and contains conceptually the partial notions of the combination of individuality, mainly in the sense of statistical uniqueness, and the existence of a creative amount". Very close to the definition derived from Greek jurisprudence is that of the World Intellectual Property Organization (WIPO), according to which "originality means that a work must be more than the result of the mere copying of something that already exists, and more than something that is absolutely commonplace without any creative element". An important contribution to the formation of the above concept of originality in intellectual creations is that of the case law of the Court of Justice of the European Union (CJEU), according to which the criterion for any work to be considered original is the expression of a creative spirit through the realisation of creative and free choices, which reflect the personal touch of the author and lead to the production of a result of the latter's personal work. The scope of the works is indeed indifferent, in that both small works and parts of works may qualify for protection. It is already clear from reading the above that the existence of originality is an essential element of a work, if protection is sought for it. The existence and application of a uniform interpretation of the concept of originality within the Community is difficult because of the different legal systems, but the aim of both the European Union and national legislators should be to make concessions on both sides in order to achieve this objective, which is necessary, particularly if the work is to be protected.