Το ασφαλιστικό μέτρο της προσωρινής ρύθμισης κατάστασης (731, 732 ΚΠολΔ)
Creators: name: Παπασταύρος, Αλέξανδρος Βασιλείου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Απαγόρευση ικανοποίησης δικαιώματος
Ασφαλιστέο δικαίωμα
Στάθμιση συμφερόντων
Protected right’s satisfaction prohibition
Protected right
Balancing of interests

description: Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτελεί το ειδικότερο ασφαλιστικό μέτρο της «προσωρινής ρύθμισης κατάστασης» (731, 732 ΚΠολΔ), στο πλαίσιο της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων, όπως αυτά ορίζονται στον ΚΠολΔ. Στο πρώτο μέρος, παρουσιάζονται η νομική φύση και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ασφαλιστικών μέτρων εν γένει, τα οποία συνιστούν τη μείζονα μορφή παροχής προσωρινής δικαστικής προστασίας. Ακολούθως, στο δεύτερο και κύριο μέρος, σταχυολογούνται αποφάσεις δικαστηρίων επί υποθέσεων διαφόρων κλάδων του δικαίου, όπου εφαρμόστηκε η προσωρινή ρύθμιση κατάστασης. Μέσα από την έρευνα αυτή, καταδεικνύονται οι ιδιαιτερότητες και εξαιρέσεις που χαρακτηρίζουν το εν λόγω μέτρο, από τις οποίες συνάγεται, μεταξύ άλλων, το συμπέρασμα ότι τα δικαστήρια -όχι ανεξαίρετα- χορηγούν το ασφαλιστικό μέτρο επί διαρκών ενοχών, όχι όμως και επί εφάπαξ παροχών. Στο τρίτο μέρος, αντλούνται σκέψεις και πορίσματα μέσα από το συνδυασμό της εκτεθείσας θεωρίας και νομολογίας. Υποστηρίζεται έτσι ότι η προσωρινή ρύθμιση κατάστασης δεν έχει προκαθορισμένο περιεχόμενο, αλλά προσαρμόζεται ευχερώς στις νομικές και πραγματικές συνθήκες που τίθενται ενώπιον του δικαστή, απαγκιστρωμένη εν πολλοίς από τις προβλέψεις του ουσιαστικού δικαίου. Επιπροσθέτως, το συγκεκριμένο ασφαλιστικό μέτρο χορηγείται πάντοτε χάριν κάποιου ασφαλιστέου δικαιώματος, το οποίο θα πρέπει να πιθανολογηθεί από τον δικαστή. Τέλος, έμφαση αποδίδεται στην θεμελιώδη αρχή της απαγόρευσης ικανοποίησης του δικαιώματος (692§ 4 ΚΠολΔ). Η αρχή αυτή ευρίσκει το σημαντικότερο πεδίο εφαρμογής της στο πλαίσιο της προσωρινής ρύθμισης κατάστασης το δε περιεχόμενο αυτής εν προκειμένω συνίσταται στην αποφυγή δημιουργίας μη αναστρέψιμων καταστάσεων. Παρ’ όλα αυτά, επειδή στο εν λόγω μέτρο είναι χαρακτηριστική η ευχέρεια με την οποία μπορεί να καταλήξει σε διαμόρφωση τέτοιων μη αναστρέψιμων καταστάσεων, εάν τα δεδομένα της εριζόμενης σχέσης είναι τόσο πολύπλοκα, ο δικαστής θα πρέπει να προβαίνει σε στάθμιση των εικαζόμενων συμφερόντων και απωλειών των διαδίκων. Μόνο τότε θα δύναται να αποδοθεί ορθή δικαιοσύνη υπό τους όρους και στο πλαίσιο της παροχής προσωρινής δικαστικής προστασίας
description: The present dissertation deals with the interim and precautionary proceedings, as these are applied according to the Greek Civil Procedure Code and focuses on the provisional remedy of “injunction regulating matters on a provisional basis” (art. 731, 732 Greek Civil Procedure Code). In the first part, the nature and special traits of the interim proceedings are discussed, as the latter consist the primary form of temporary judicial protection. Furthermore, in the second and main part, extensive case law is exhibited, where the application of the discussed provisional remedy in a plethora of different law fields is demonstrated. Through this research of jurisprudence, the most remarkable characteristics and exceptions in accordance with the special features of the discussed provisional remedy are highlighted and conclusions can be reached, such as that in case of obligations with a continuous legal nature, courts seem -not without exceptions- to grant this measure, in contrast to cases of obligations which are instantly satisfied. In the third part of the dissertation, conclusions and thoughts derived by the combination of the theoretical discussion and the jurisprudence are shared. In this chapter, the study suggests that the interim remedy of “injunction regulating matters on a provisional basis” has no specific content or context, but is vastly adaptable to the legal arguments and facts presented before the court, not subject to any specific predictions of substantive law. In addition, for the interim remedy to be granted, the contested right of the applicant must at least be presumed by the judge. Finally, emphasis is put on the general principle of the protected right’s satisfaction prohibition (art. 692§ 4), which is of paramount importance. This principle, whose primary ratione materiae is found within the here examined interim measure, undoubtedly applies in a rather specific context: the judge should always avoid the creation of irreversible consequences. However, due to the fact that a main characteristic of the “injunction regulating matters on a provisional basis” is the likelihood that it inclines frequently to the creation of such circumstances, when the legal aspects of the contested case seem so complex, the judge should resort to pragmatic evaluation and balancing of the parties’ presumed losses or gains. Only then can true justice be served in terms of temporary judicial protection