Οι θεατρικές παραστάσεις σε μη θεατρικούς χώρους στην σύγχρονη Ελλάδα:
Creators: name: Μάρκου, Γεωργία Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Εναλλακτικοί χώροι παραστάσεων
Αντισυμβατικό θέατρο
Σκηνοθετημένοι χώροι
Site specific performances
Founded spaces
Greek modern theater

description: Η εργασία «Οι θεατρικές παραστάσεις σε μη θεατρικούς χώρους στην σύγχρονη Ελλάδα» συγκεντρώνει δείγματα σύγχρονων επαγγελματικών παραστάσεων σε μια ποικιλία μη θεατρικών χώρων της Ελλάδας, στις οποίες η επιλογή του χώρου έχει γίνει από σκηνοθετική επιλογή. Κατατάσσει του χώρους αυτούς ανάλογα με την κύρια χρήση τους (χώροι θεάτρων εκτός τη θεατρικής αίθουσας, χώροι κατανάλωσης και ψυχαγωγίας, μνημειακοί χώροι, χώροι υπό κατάληψη, χώροι κατοικίας, χώροι και μέσα κίνησης) και συγκρίνει τις παραστάσεις που έχουν παιχτεί σε κάθε είδος χώρου. Αναφέρεται ακόμα στα είδη μη θεατρικών χώρων που έχουν μετατραπεί σε μόνιμες σκηνές, για την κατάταξη των οποίων βασίζεται στην τελική μορφή των χώρων. Συγκεντρώνει τα πλεονεκτήματα που παρουσιάζει η χρήση μη θεατρικών χώρων για παραστάσεις. Προσπαθεί να εντοπίσει τις παραστάσεις με χαρακτήρα site specific, δηλαδή παραστάσεις οι οποίες, μετά από μια διαδικασία αλληλεπίδρασης με τον χώρο, είναι συνδεδεμένες άρρηκτα με αυτόν σε βαθμό που αν παιχτούν σε άλλο χώρο να καταστρέφονται, και οι οποίες πλουτίζουν το υπερκείμενο του πραγματικού τόπου με καινούρια στοιχεία. Μελετά επιλεγμένες παραστάσεις βάσει τριών αξόνων, την αντισυμβατικότητα της παράστασης (ως προς την χρήση του χώρου αλλά και ως προς την συμμετοχή των θεατών), την σκηνοθέτηση του χώρου της παράστασης (την δομική ένταξη ιδιοτήτων του χώρου στο θέαμα ύστερα από ενσυνείδητη επιλογή και δραματουργική διαδικασία) και την σχέση του κειμένου της παράστασης με το συνειρμικό υπερκείμενο του χώρου, και εντοπίζει μεθόδους διαχείρισης των ιδιοτήτων του χώρου για την επιτυχία των παραστάσεων σε σχέση με τους τρεις παραπάνω άξονες. Καταλήγει σε συμπεράσματα σχετικά με την καταλληλότητα των διάφορων ειδών μη θεατρικών χώρων για παραστάσεις, πρακτικά και καλλιτεχνικά, για τα στοιχεία που εντείνουν την θεατρικότητα των χώρων, η οποία προκύπτει από την μορφή τους και την διαδικασία μέσα από την οποία αυτή προέκυψε, αλλά και από την φόρτιση τους από τις διάφορες χρήσεις τους. Τέλος επισημαίνει τους χώρους που προσφέρονται για site specific γεγονότα. Βάσει των παραδειγμάτων που συγκεντρώθηκαν, κρίσιμα χαρακτηριστικά των τόπων για site specific γεγονότα, είναι ο μνημειακός-εξαιρετικός χαρακτήρας τους, ο οποίος τους παρέχει ένα υπερκείμενο συγκεκριμένων ιστορικών γεγονότων τα οποία τους ορίζουν μοναδικά, ή η δυνατότητα χρήσης για την παράσταση μιας ποικιλίας διαφορετικού περιεχομένου στοιχείων του υπερκειμένου του ίδιου τόπου, ώστε να δημιουργείται ένα δίκτυο σημασιών που να ορίζει και πάλι τους τόπους μοναδικά. Οι παραστάσεις πόλης, οι οποίες χρησιμοποιούν ένα δίκτυο τόπων μιας συγκεκριμένης περιοχής ως χώρο της παράστασης είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Επίσης οι παραστάσεις σε χώρους έντονα φορτισμένους από την κοινωνική ζωή και τις κοινωνικές δράσεις είναι ακόμα ένα, καθώς τότε πολλά μικρά καθημερινά στοιχεία της χρήσης τους μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως γέφυρες σύνδεσης με το περιεχόμενο των παραστάσεων.
description: The study “Theatrical performances in non theatrical sites in modern Greece” collects specimens of modern professional theatrical performances in a variety of sites in Greece, in which the selection of space comes from artistic purposes. These spaces are classified according to their main use (spaces in playhouses outside its auditorium, places of amusement, monumental spaces, buildings under occupation, residential indoor and outdoor spaces, spaces for movement and transport vehicles) and the plays in each space category are compared. The study also concerns with groups of non theatrical spaces transformed to permanent playhouses and classifies them according to their final form. The advantages that come from using non theatrical spaces for plays are pointed. The study tries to locate in the collected specimens theatrical performances with a site-specific character, thus plays which, after a procedure of interaction with the site to be used, are indissolubly connected to the site, insomuch that their identity is destroyed in case of transferral and which are capable to enrich the space with new meanings. Selected theatrical performances are studied according to three axis, the non conventionality of the play (concerning both the use of the space and the participation of the audience), the direction of the space used for the play (the structural incorporation of the site's qualities in the play from concious choice, after a dramatising process) and the relation between the play's text and the upper text of the site (the association of ideas and memories concluded in the site's identity). Then the study locates approaches of managing the site's qualities towards the success of the play in the three axis above. It also draws conclusions about the suitability of kinds of non theatrical sites for plays, for practical and artistic reasons, and about the the elements that intensify the theatricality of sites. Theatricality comes from the site's form but also from the procedure that gave that form to the site, from the traces of the uses that have taken place in the site, signifying it. Finally the study detects the kinds of sites most suitable for site specific performances. In the examples studied, the most important characteristic of sites to be used in site specific performances is their monumental exceptional identity, which gives the sites a specific upper text (for example a meaning related to specific historical events), through which the site can defined uniquely. A second case is the site's ability to provide the play with different kind of elements from a rich upper text, so as the net of meanings used in the play can also define the site uniquely. “City performances”, that use a net of sites of a specific area as acting area, and well as performances in sites intensively signified by a society's life and actions, are such examples, where the variety of little everyday elements of use can provide connective bridges to the substance of the play.