Λογοκεντρισμός και Χριστο-θρησκειοσωτηριολογία: Ιησούς Χριστός και θρησκείες του κόσμου στον σωτηριολογικό προβληματισμό του Zacques Dupuis
Creators: name: Νίκου, Νικόλαος Θεμιστοκλή
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2015
Subjects: Λογοκεντρισμός
Χριστοκεντρισμός
Εκκλησιοκεντρισμός
logocentrism
christocentrism
churchcentrism

description: Σκοπός της εργασίας ήταν η μελέτη της ανθρώπινης σωτηριολογίας, σύμφωνα με την θεολογική σκέψη ενός ιερέως της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και καθηγητού της δογματικής θεολογίας, Zacques Dupuis. Εξετάσαμε την σύγχρονη δυτική ορολογία που χρησιμοποιεί ο Dupuis για να διατυπώσει μέσα από την θεολογική του σκέψη, το εν λόγω ζήτημα της ανθρώπινης σωτηρίας. Αυτοί οι σύγχρονοι όροι, όπως ο Λογοκεντρισμός-θεοκεντρισμός, ο Χριστοκεντρισμός και ο Εκκλησιοκεντρισμός, δηλώνουν σωτηριολογικές εκφράσεις και ορισμούς που σύμφωνα με τον Dupuis, αποβλέπουν, στο να αποτυπώσουν μια πλουραλιστική οικουμενική σωτηριολογία, του υπεριστορικού Τριαδικού Λόγου του Θεού, σε σχέση με την περιορισμένη χριστιανική σωτηριολογική διάσταση του Τριαδικού ιστορικού Ιησού Χριστού. Στη συνέχεια, παρουσιάσαμε αναλυτικά τα σωτηριολογικά χαρακτηριστικά των σύγχρονων αυτών θεολογικών όρων, μέσα από την θεολογική σκέψη του Dupuis, καθώς και τους περιορισμούς που ισχύουν, όσον αφορά την δογματική τους ερμηνεία, με βάση την διδασκαλία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Ακόμη, αναφερθήκαμε αναλυτικά στα δυο σωτηριολογικά μοντέλα του Dupuis, με πρώτο, την χριστιανική σωτηριολογική αποκλειστικότητα που εδράζεται στον ιστορικό Ιησού Χριστό, και δεύτερο, τον σωτηριολογικό πλουραλισμό που έχει ως βάση τον υπεριστορικό Λόγο. Ένα άλλο θέμα που θίξαμε ήταν οι αποκλίνουσες και οι συγκλίνουσες πορείες των δυο αυτών σωτηριολογικών μοντέλων του Dupuis που όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, μέσω των επιπλήξεων της ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, προς το πρόσωπο του, διαφάνηκε ένθερμος υποστηρικτής του σωτηριολογικού πλουραλισμού, εκφράζοντας με αυτό τον τρόπο, μια οικουμενική ανθρώπινη σωτηριολογική διάσταση που έγκειτο αποκλειστικά στον υπεριστορικό Θεό Λόγο. Κλίνουμε την παρούσα εργασία, παραθέτοντας την ορθόδοξη χριστιανική άποψη, περί της ανθρώπινης σωτηρίας, πιστεύοντας ότι η συγκεκριμένη θέση του Dupuis, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τον όρο της τέταρτης οικουμενικής συνόδου που αναφέρει χαρακτηριστικά: ο Ιησούς Χριστός, είναι, ο εις και αυτός Κύριος και Υιός μονογενής Θεός Λόγος. Αυτό σημαίνει ότι η ανθρώπινη σωτηρία έγκειται αποκλειστικά στην μοναδικότητα και καθολικότητα της αποκάλυψης του Λόγου στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού, που δια της μυστηριακής χάριτος του Αγίου Πνεύματος, αποκαλύπτεται στην Εκκλησία, μέσω των θείων μυστηρίων. Ήτοι, του Αγίου βαπτίσματος, του Αγίου Χρίσματος και της θείας Ευχαριστίας. Άρα, οι πιστοί όλων των θρησκειών για να μετέχουν στο σωτηριολογικό σχέδιο του Θεού, οφείλουν να βιώσουν την εν Χριστώ ζωή, εν τοις μυστηρίοις, μέσα στους κόλπους της χριστιανικής Εκκλησίας.
description: Le but de ce travail a consisté en l’étude de la sotériologie humaine, selon la pensée théologique d’un prêtre de l’Église catholique romaine et professeur de théologie dogmatique, Jacques Dupuis. Nous avons examiné la terminologie occidentale moderne utilisée par Dupuis pour exprimer, à travers sa pensée théologique, la question du salut des hommes. Les termes modernes de logocentrisme-théocentrisme, de christocentrisme et d’ecclésiocentrisme relèvent d’expressions et définitions sotériologiques, lesquelles, selon Dupuis, visent à fixer une sotériologie universelle pluraliste, celle de la Parole hyper- historique trinitaire de Dieu par rapport à la dimension sotériologique chrétienne restreinte du Christ Jésus trinitaire historique. Ensuite, nous avons présenté en détail les caractéristiques sotériologiques de ces termes théologiques modernes, à travers la pensée théologique de Dupuis, ainsi que les restrictions quant à leur interprétation dogmatique, en nous basant sur l’enseignement de l’Église catholique romaine. En outre, nous nous sommes référés de façon analytique aux deux modèles sotériologiques de Dupuis, le premier étant l’exclusivité sotériologique chrétienne fondée sur le Christ Jésus historique, et le second, lepluralisme sotériologique basé sur la Parole hyper-historique.Un autre sujet soulevé a été celui des parcours divergents mais aussi convergents de ces deux modèles sotériologiques de Dupuis qui, en raison du blâme de l’Église catholique à son égard, s’est montré fervent partisan du pluralisme sotériologique, exprimant ainsi une dimension sotériologique humaine universelle s’inscrivant exclusivement dans la Parole de Dieu hyper-historique.C’est en citant la vision chrétienne orthodoxe sur le salut humain que ce travail se clôt, considérant que cette position de Dupuis s’oppose à la définition du quatrième concile œcuménique, qui déclare, de façon caractéristique, que Jésus-Christ est le Seigneur et Fils unique, Verbe de Dieu. Cela signifie que le salut humain réside exclusivement dans l’unicité et l’universalité de la révélation du Verbe en la figure de Jésus-Christ, et que c’est par la grâce sacramentelle de l’Esprit Saint qu’il se révèle, au sein de l’Église et à travers les saints sacrements, à savoir le Baptême, la Chrismation et l’Eucharistie. Par conséquent, les croyants, toutes religions confondues, afin de participer au projet sotériologique de Dieu, se doivent d’éprouver la Vie dans le Christ, à travers les sacrements, au sein de l’Église chrétienne.