Μορφολειτουργική μελέτη της δράσης της αμνιακής μεμβράνης σε παθήσεις του πρόσθιου τμήματος του οφθαλμού
Creators: name: Χαλβατζής, Νικόλαος Θ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2006
Subjects: Αμνιακή μεμβράνη
Ηλεκτρονική μικροσκοπία
Νευροτροφική κερατίτις
Amniotic membrane
Electron microscopy
Neurotrophic keratitis

description: Σκοπός: Να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητα της χρήσης της αμνιακής μεμβράνης σε ασθενείς με σοβαρές παθήσεις της επιφανείας του οφθαλμού και να μελετηθούν τα υπερμικροσκοπικά χαρακτηριστικά του επί της αμνιακής μεμβράνης νεοαναπτυχθέντος επιθηλίου. Υλικό-Μέθοδοι: Μελετήθηκαν 23 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση αμνιακής μεμβράνης για την αντιμετώπιση ποικίλης αιτιολογίας παθήσεων του προσθίου ημιμορίου. Ο μ.ο. της διάρκειας των επανελέγων ήταν 7,6 μήνες. Οι παράμετροι που μελετήθηκαν: μέγεθος πόνου και δυσφορίας, οπτική οξύτητα, διάστημα επιθηλιοποίησης, ερυθρότητα, ποσοστά υποτροπών, η ανάγκη για μεταμόσχευση κερατοειδή και η συνολική ικανοποίηση των ασθενών. 4 ασθενείς κατέληξαν σε μεταμόσχευση κερατοειδή και τα αφαιρεθέντα τμήματα των κερατοειδών τους μελετήθηκαν στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Παρατηρήθηκε σαφής επιθηλιοποίηση σε όλους τους ασθενείς (μέση διάρκεια 3,6 εβδ.). Ο πόνος και η φωτοφοβία βελτιώθηκαν στο 95.8% των ασθενών, εύρημα που αντιπροσωπεύει ένα από τα σοβαρά πλεονεκτήματα της χρήσης της αμνιακής μεμβράνης. Η οπτική οξύτητα βελτιώθηκε τουλάχιστον κατά 4 γραμμές Snellen σε 11 ασθενείς (45,8%). Η ερυθρότητα υποχώρησε στο 62,5% των ασθενών. Σε 11 ασθενείς διαγνώστηκε διαφόρου βαρύτητος υποτροπή της αρχικής νόσου, στις περισσότερες περιπτώσεις ηπιότερη της αρχικής. Το νέο επιθήλιο εμφανίζει ποικιλία στον αριθμό και τη στιβαδοποίηση. Οι άτυπες κυτταρικές συνδέσεις και η χαρακτηριστική στερέωση του επιθηλίου της κατώτερης στιβάδος ανευρίσκεται σε κάθε περίπτωση. Υπολείμματα αμνιακής μεμβράνης βρίσκονται έως και αρκετούς μήνες μετά την ένθεσή της. Παρατηρείται ελαττωμένος αριθμός και ατυπία των επιφανειακών μικρολαχνών. Σε 3 από τους υπό μελέτη κερατοειδείς αναγνωρίστηκε έντονο κυτταρικό οίδημα και κατά τόπους αποδιοργάνωση της φυσιολογικής ιστικής δομής που σχετίζονται άμεσα με την υποκείμενη πάθηση του κερατοειδή. Η υποκείμενη πάθηση και η βαρύτητά της φαίνεται να καθορίζουν την τελική μορφολογία και βιωσιμότητα του νέο-αναπτυσσόμενου επιθηλίου
description: Aim: To estimate the efficacy of the use of amniotic membrane in patients with severe ocular surface disorders and to investigate the ultra fine characteristics of the regenerated corneal epithelium over the amniotic membrane graft. Materials-Methods: The study comprises 23 patients who underwent amniotic membrane transplantation for corneal and conjunctival reconstruction in a variety of surface disorders. Mean follow up duration: 7.6 months. The studied parameters included: pain and discomfort scores, visual acuity measurements, interval to re-epithelialization, redness score, as well as the number of the encountered recurrences, the need for penetrating keratoplasty and the overall patient's satisfaction. 4 patients required corneal graft due to refractory disease. Their corneal buttons, which previously received an amniotic membrane, were investigated under an electron microscope. Results-Conclusions: There was a certain epithelial regeneration in all cases (mean duration 3.6 weeks). Discomfort, pain and photophobia subsided in all but one patient (mean: 95.8%), finding which represents one of the main advantages that amniotic membrane transplantation carries. Visual acuity improved by at least 4 Snellen lines in 11 patients (45.8%). Inflammation settled in 62.5% of the eyes. During the follow ups, 11 patients (45.8%) developed some type of recurrence. The number and the stratification of the re-growth epithelial cells varied largely. Amniotic membrane remnants were present up to 8 months following transplantation.The atypical intercellular connections, as well as the distinctive anchoring of the basal epithelial cells to the underlying tissue, were consistently found. The surface cells showed only a few atypical microvilli. The nature and the severity of the underlying disease seem to play a major part in the morphology and the survival of the re-grown epithelium