Οι σχέσεις που αναπτύσσουν οι ασυνόδευτοι ανήλικοι με τα πρόσωπα αναφοράς τους στην Ελλάδα υπό το πρίσμα της γονεϊκοτητας και οι σχέσεις με τους γονείς τους στις χώρες καταγωγής
Creators: name: Βρεττού, Υπατία Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Ασυνόδευτοι ανήλικοι
Δομές φιλοξενίας
Γονεϊκότητα
Unaccompanied minors
Shelters
Parenthood

description: Εισαγωγή: Η παρούσα ερευνητική μελέτη ασχολείται με τις διαπροσωπικές σχέσεις που αναπτύσσουν οι ασυνόδευτοι ανήλικοι με τα πρόσωπα που αναλαμβάνουν θεσμικά την φροντίδα τους στους ξενώνες φιλοξενίας, όπου διαμένουν. Στο θεωρητικό μέρος της εργασίας παρουσιάζονται τα δεδομένα τα οποία συνθέτουν το θεσμικό πλαίσιο ανάληψης φροντίδας των ασυνόδευτων ανηλίκων στην Ελλάδα, καθώς και οι θεωρητικές έννοιες από την επιστήμη της ψυχολογίας και της ανθρωπολογίας που αφενός σκιαγραφούν τις ανάγκες αυτής της πληθυσμιακής ομάδας και αφετέρου μας εισάγουν στις έννοιες της ψυχικής φροντίδας και της γονεϊκότητας, ώστε να τεθούν οι θεωρητικές βάσεις που συγκροτούν την ερευνητική μας υπόθεση. Ο σκοπός της ποιοτικής έρευνας, που διεξήχθη, ήταν να διερευνήσει την εμπειρία των σχέσεων, που αναπτύσσουν οι ασυνόδευτοι ανήλικοι με τα πρόσωπα που αναλαμβάνουν θεσμικά τη φροντίδα τους- υπό το πρίσμα της γονεϊκότητας. Μελετώντας τις αντιλήψεις, τις αναπαραστάσεις, τα συναισθήματα και την εμπειρία των ανηλίκων για τις σχέσεις με τα πρόσωπα αναφοράς τους, αλλά και με τους γονείς τους που άφησαν πίσω, διερευνήσαμε κατά πόσο τα ευρήματα από τα παραπάνω δεδομένα συνάδουν με την έννοια της διάσπασης της γονεϊκότητας και της ανάλυσής της σε επιμέρους άξονες, οι οποίοι μπορούν να διαμοιραστούν σε άλλα πρόσωπα φροντίδας εκτός των βιολογικών γονέων. Μεθοδολογία: Η συγκεκριμένη έρευνα διεξήχθη κατά το ακαδημαϊκό εξάμηνο 2017-2018. Ως προς τον τύπο μεθοδολογίας επιλέχθηκε αυτή της ποιοτικής έρευνας και συγκεκριμένα η μέθοδος της θεματικής ανάλυσης, ενώ το εργαλείο που χρησιμοποιήθηκε για τη διεξαγωγή της έρευνας αυτής είναι η ημι-δομημένη συνέντευξη. Αναφορικά με το δείγμα αποτελούνταν από δέκα (10) νέους, 18-23 ετών, οι οποίοι/ες πριν την ενηλικίωσή τους ήταν ασυνόδευτοι ανήλικοι στην Ελλάδα και την περίοδο διεξαγωγής της έρευνας διέμεναν σε διαμερίσματα αυτόνομης διαβίωσης, που βρίσκονται υπό την εποπτεία μίας συγκεκριμένης ΜΚΟ. Αποτελέσματα: Συνοπτικά τα αποτελέσματα της έρευνας απαντούν θετικά στο ερευνητικό μας ερώτημα, οι ασυνόδευτοι ανήλικοι βιώνουν τις σχέσεις με τα πρόσωπα αναφοράς τους, ως παρόμοιες με τις γονεϊκές/ οικογενειακές και ακόμη οι ασυνόδευτοι ανήλικοι μιλούν για την ίδια τη φύση της γονεϊκότητας. Επιπροσθέτως αναδεικνύεται ο προσανατολισμός και η ενεργή αναζήτησή τους για φροντίδα και σταθερότητα, η συνολική σύλληψη αυτής της παρεχόμενης φροντίδας σε μία ενιαία αναπαράσταση που συνδέεται με αυτή της οικογένειας. Στα συμπεράσματα επίσης της έρευνας υπογραμμίζεται η σημασία της ανταπόκρισης των προσώπων που φροντίζουν τους ανηλίκους στις ιδιαίτερες και εξατομικευμένες ανάγκες τους, ώστε να αναδυθούν προτύπα σχέσεων που μοιάζουν με τις οικογενειακές-γονεικές. Τέλος σημαντικό εύρημα αποτελεί η σκιαγράφηση των σχέσεων που αφήνουν το αποτύπωμα της γονεϊκότητας, ως σχέσεις που χαρακτηρίζονται από μία ζωντανή επικοινωνία και από δεσμούς οικειότητας. Συμπεράσματα: Χαρακτηριστικό συμπέρασμα αποτελεί η διαπίστωση πως το πλαίσιο της φροντίδας ή της φιλοξενίας που λαμβάνουν οι ασυνόδευτοι ανήλικοι βρίσκεται σε αλληλεπίδραση με τον τρόπο που μιλούν για τον εαυτό τους. Η φροντίδα που λαμβάνουν αποτελεί εσωτερικό σημείο αναφοράς. Η ανάδυση των βαθύτερων διαστάσεων των σχέσεων των ασυνόδευτων ανηλίκων με τα πρόσωπα που ανέλαβαν θεσμικά την φροντίδα τους καθώς και η ανάδειξη των αναγκών τους για την αναζήτηση και τη δημιουργία σχέσεων φροντίδας, μας οδηγεί πέρα από μία διαδικαστική οργάνωση της φιλοξενίας, η οποία θα μπορούσε να συμπεριλάβει και να ενσωματώσει, με ένα δομημένο και τεκμηριωμένο τρόπο, τις έννοιες της γονεϊκότητας, της εμπεριεκτικής λειτουργίας, τους δεσμούς οικειότητας και την ζωντανή επικοινωνία στις σχέσεις των ανηλίκων και των επαγγελματιών μαζί τους.
description: Introduction: The study focuses on the interrelations that are developed among unaccompanied minors and the professionals responsible for their care in the shelters, where they currently reside. In the theoretical part of the study we provide the data that consist the statutory framework of the care provisions for unaccompanied minors in Greece, as well as the theoretical configurations drawn from psychology and anthropology, which on the one hand, outline the needs of the target group and on the other, introduce us the concepts of mental care and parenthood, in order to set the theoretical ground that constitutes our research hypothesis. The goal of the qualitative research that we conducted, was to examine the experience of the relations, that unaccompanied minors develop with the professionals responsible for their care, via the scope of parenthood. Studying the perceptions, the representations, the feelings and the experience of minors of the relations with their persons of reference, and also with their parents that left in their countries of origin, we examined whether the findings of the aforementioned data are in line with the concept of disintegration of the parenthood, and the reflection in other persons apart from the biological parents. Methodology: The current study was conducted during the academic semester 2017-2018. Regarding the type of methodology, we selected the qualitative research method and we used as the main instrument, the semi-structured interview. The sample was consisted of ten (10) young adults, who prior to their adulthood, they were unaccompanied minors in Greece, and during the period that the research was conducted, they were residing in independent-living apartments, under the supervision of a particular NGO. Results: Overall, the results of the research confirm our research question. Thus, unaccompanied minors appear to experience the relations with their persons of reference, in similar ways as they experience their relations with their parents, and even minors discuss the nature of parenthood. Moreover, it is pointed out, their orientation and their constant search for care and stability, the holistic/ the whole conception of the provided care in a cohesive representation, linked to the representation of the concept of family. In the results of the research is also outlined, the importance of correspondence of the persons of reference to the minors’ particular and individualized needs, in order to emerge relationship models which, resemble the family ones. Finally, the adumbration of the relations which, leave an imprint of parenthood, as relations characterized from constant communication and bonds of familiarity, consists another important finding of our research. Conclusions: A particular conclusion is the ascertainment that the framework of care or hospitality that unaccompanied minors receive interacts with the way they perceive themselves. The care they receive consists an inner reference point. The emergence of the deepest dimensions of the interrelations among unaccompanied minors and the professionals statutory responsible for their care, as well as the salience of minors’ needs for search and development of relations of care, leads us beyond a procedural organization of hospitality. This kind of organization could include and integrate, in a structural and established manner, the concepts of parenthood, the inclusive function, the bonds of familiarity and the alive communication, into the interrelations among minors and professionals.