Η επίδραση της καταδυτικής άπνοιας στη λειτουργία του Αυτόνομου Νευρικού Συστήματος στην καρδιά.:
Creators: name: Χριστοφορίδη, Βασιλική Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Απνοια
Κατάδυση
Αυτόνομο νευρικό σύστημα
Apnea
Diving
Autonomic nervous system

description: Είναι γνωστό ότι οι αθλητές υψηλού επιπέδου διαφόρων αθλημάτων και ιδίως αγωνισμάτων αντοχής εμφανίζουν αυξημένη δραστηριότητα του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος στην καρδιά. Ωστόσο, δεν υπάρχουν αντίστοιχα ερευνητικά δεδομένα που να αφορούν τις προσαρμογές της δράσης του αυτόνομου νευρικού συστήματος στην καρδιά αθλητών ελεύθερης κατάδυσης. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να καταγράψει και να εκτιμήσει την επίδραση της συστηματικής προπόνησης αθλητών ελεύθερης κατάδυσης υψηλού επιπέδου στη λειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος στην καρδιά. Δεκατρείς άρρενες υγιείς αθλητές ελεύθερης κατάδυσης (ηλικίας 33,4±6,3 έτη) με 6,6±4,5 έτη προπονητικής εμπειρίας συμμετείχαν οικειοθελώς στη μελέτη, ενώ 13 άρρενες - μη αθλητές αντίστοιχης ηλικίας αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Όλα τα άτομα υποβλήθηκαν σε 24ωρη συνεχή καταγραφή του καρδιακού ρυθμού με τη μέθοδο holter για τη μελέτη και αξιολόγηση της μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας (Heart Rate Variability - HRV). Η HRV αποτελεί έναν ευρέως γνωστό και αξιόπιστο ποσοτικό αναίμακτο δείκτη της δράσης του αυτόνομου νευρικού συστήματος στην καρδιά. Από την 24ωρη καταγραφή του ΗΚΓ μετρήθηκαν η μέση, ελάχιστη και μέγιστη καρδιακή συχνότητα (ΚΣ) 24ώρου, οι δείκτες της HRV τόσο στο πεδίο του χρόνου (SDNN, SDANN, SDNN index, St. George index, rMSSD, pNN50), όσο και στο πεδίο των συχνοτήτων (total power, LF, VLF, HF, δείκτης LF/HF). Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν κατά την περίοδο του εθνικού και παγκόσμιου πρωταθλήματος ελεύθερης κατάδυσης και την 4η μέρα μετά την τελευταία καταδυτική προσπάθεια. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι αθλητές ελεύθερης κατάδυσης είχαν σημαντικά μικρότερη μέση και ελάχιστη ΚΣ συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου κατά 20,6% (p&lt;0,001), και 23,9% ( p&lt;0,001), αντίστοιχα ενώ η μέγιστη ΚΣ δε διέφερε σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων. Σε όλους τους δείκτες του πεδίου του χρόνου της HRV παρουσιάστηκαν σημαντικά μεγαλύτερες τιμές στην ομάδα των αθλητών ελεύθερης κατάδυσης: μέση 24-RR (20,8%), (p&lt;0,01), SDNN (38,1%), (p&lt;0,001), SDANN index (37,6%), (p=0,001), SDNN index (46,1%), (p&lt;0,001), rMSSD (61,23%), (p&lt;0,001), pNN50 (146%), (p&lt;0,001) και St. George index (45,01%), (p&lt;0,001). Επιπλέον, οι αθλητές ελεύθερης κατάδυσης είχαν σημαντικά αυξημένους τους δείκτες της HRV στο πεδίο των συχνοτήτων συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου: Total power (73,2%), (p&lt;0,001), HF (74,9%), (p=0,022), VLF (86,8%), (p&lt;0,001), LF (45,7%), (p=0,001), ενώ ο δείκτης LF/HF δεν παρουσίασε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων. Συμπερασματικά, λοιπόν, διαπιστώνεται ότι οι αθλητές ελεύθερης κατάδυσης παρουσιάζουν μεταβολές στη δράση του αυτόνομου νευρικού συστήματος στην καρδιακή λειτουργία. Ειδικότερα, η μελέτη της μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας 24ώρου, τόσο στο πεδίο του χρόνου όσο και στο πεδίο των συχνοτήτων, έδειξε αύξηση του τόνου κυρίως του Παρασυμπαθητικού αλλά και του Συμπαθητικού Νευρικού Συστήματος χωρίς να διαταράσσεται η μεταξύ τους ισορροπία. Τα ευρήματα αυτά θα πρέπει να αποδοθούν στη συνδυασμένη επίδραση της επανειλημμένης έκθεσης σε συνθήκες κατάδυσης που δρουν διεγερτικά στο αυτόνομο νευρικό σύστημα και στην εξειδικευμένη προπόνησή τους, συνήθως μεικτού (αερόβιου/αναερόβιου) χαρακτήρα στην ξηρά και στο νερό.
description: Numerous studies have reported increased cardiac vagal activity in well elite athletes participating especially in endurance events. However no data exist regarding the cardiac autonomic adaptations in free diving athletes (FD). Therefore, the aim of the study was to evaluate the cardiac autonomic activity in high level FD athletes. Thirteen Greek male elite FD athletes (aged 33.4±6.3 yrs) with 6.6±4.5 yrs of training experience participated voluntary in this study while 13 age matched sedentary subjects served as control group. All subjects were submitted to ambulatory 24-h ECG (holter) recording for heart rate variability (HRV) analysis. HRV constitutes a well known quantitative non-invasive reliable marker of cardiac autonomic activity. Mean-min-max 24-h heart rate and both time (SDNN, SDANN, SDNN index, St. George index, rMSSD, pNN50) and frequency (total power, LF, VLF, HF, LF:HF ratio) domain indices of HRV were calculated. The measurements were conducted during the national championship period, 4 days after the last breath hold diving. The results showed that FD athletes had significantly lower mean- and min heart rate by 20.6% (p&lt;0.001) and 23.9% (p&lt;0.001), compared to control subjects, respectively. Furthermore, all the time domain indices of HRV were significantly increased in FD athletes: SDNN by 38.1% (p&lt;0.001), SDANN index by 37.6% (p=0.001), SDNN index by 46.1% (p&lt;0,001), rMSSD by 61.23% (p&lt;0.001), pNN50 by 146% (p&lt;0.001) and St. George index by 45.01% (p&lt;0.001). Additionally, the FD athletes had significantly increased the frequency domain indices compared to controls: Total power by 73.2% (p&lt;0.001), HF by 74.9% (p=0.022), VLF by 86.8% (p&lt;0.001), LF by 45.7% (p=0.001), while the LF/HF ratio did not differ between the two groups. In conclusion, the FD athletes presented significant changes in cardiac autonomic activity. In particular, the 24-h heart rate variability of time and frequency domain indices showed that there was an increased tone of both sympathetic and vagal cardiac activity with no altered outflow balance between the two branches of the autonomic nervous system. These findings should be attributed to the accumulated effect of the repeated exposure in an apnea diving environment as well as to the specific exercise training usually of both aerobic and anaerobic mode in and out of the water.