Η συμβολή του νυστερίου υπερήχων και της ηλεκτροθερμικής μεθόδου έμφραξης των αγγείων στην αποτροπή του υγρώματος στην τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή:
Creators: name: Σασοπούλου, Παναγιώτα Κ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Υγρωμα
Μονοπολική διαθερίμα
Νυστέρι υπερήχων
Ηλεκτροθερμικής μεθόδου έμφραξης των αγγείων
Seromo
Monopoly cautery (diaterm)
Ultracision
Ligasure

description: Η συνηθέστερη επιπλοκή μετά τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή είναι η συλλογή υγρώματος άμεσα μετεγχειρητικά. Αιτία της είναι η διατομή και αφαίρεση όλου του κυτταρολιπώδη ιστού της μασχάλης, με τους επιχώριους λεμφαδένες, διεγχειρητικά. Η επιπλοκή αυτή ενδέχεται να παρατείνει την παραμονή των παροχετεύσεων στο χειρουργικό τραύμα ή να υποβάλει την ασθενή σε παρακεντήσεις, ακόμη και απώτερα μετεγχειρητικά. Σκοπός της μελέτης υπήρξε η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας του νυστεριού υπερήχων και της ηλεκτροθερμικής μεθόδου έμφραξης των αγγείων, ως νέων μορφών ενέργειας, στην αποτροπή του υγρώματος. Μελετήθηκαν 60 ασθενείς με καρκίνωμα μαστού, χωρισμένοι σε 3 ομάδες εκ των οποίων 20 αντιμετωπίσθηκαν με απλή διαθερμία, 20 με νυστέρι υπερήχων και 20 με την ηλεκτροθερμική μέθοδο. Η διαθερμία είναι μια κλασική τεχνική μέθοδος παραγωγής θερμότητας στους ιστούς με την βοήθεια υψίσυχνου ηλεκτρικού ρεύματος, με το πλεονέκτημα ότι εκτός της τομής δίνει και την δυνατότητα αιμόστασης (100-500 0C). Το νυστέρι υπερήχων βασίζεται στην παραγωγή υπερηχητικών κυμάτων. Το πιεζοηλεκτρικό υλικό είναι σε θέση να μετατρέπει ένα υψίσυχνο εναλλασσόμενο ηλεκτρικό σήμα σε ένα υπερήχων της ίδιας συχνότητας. Η ταχεία ταλάντωση της λεπίδας προκαλεί ανάπτυξη τριβής σε κυτταρικό επίπεδο με αποτέλεσμα τη ρήξη των δεσμών υδρογόνου, τη μετουσίωση των πρωτεϊνών και το σχηματισμό κολλώδους πήγματος που στεγανοποιεί τα μικρά αγγεία σε θερμοκρασίες &lt; 100 0C. Η ηλεκτροθερμική μέθοδος χρησιμοποιεί το κολλαγόνο και την ελαστίνη του αγγειακού τοιχώματος, του οποίου προκαλεί τήξη εφαρμόζοντας κατάλληλη ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και ανασχηματισμό, προκαλώντας αιμόσταση και έμφραξη του αυλού των αγγείων. Τα αποτελέσματα της μελέτης αναλύθηκαν τόσο για τη συνολική ποσότητα παραγωγής υγρώματος όσο και για τη διάρκεια παραγωγής του. Mε τη χρήση της διαθερμίας διεγχειρητικά, η ποσότητα του υγρώματος ήταν μεγαλύτερη συγκριτικά με εκείνη του νυστεριού υπερήχων και της ηλεκτροθερμικής μεθόδου. Για τις δύο τελευταίες, τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια. Αντίθετα, παρατηρήθηκε πως η διάρκεια των ημερών εκροής ήτανε μικρότερη με την διαθερμία. Ασθενείς κάτω των 50 ετών τείνουν να δίνουν μεγαλύτερες ποσότητες υγρώματος, ενώ με την αύξηση της ηλικίας παρατηρήθηκε μείωση των ημερών εκροής του. Σε ασθενείς μεγάλου σωματικού βάρους παρατηρήθηκε αυξημένη ποσότητα υγρώματος, χωρίς όμως να επηρεάζεται η διάρκειάς εκροής. Βάσει της κατάταξης των μαστών σε μεγέθη, μεγαλύτερες ποσότητες υγρώματος παρατηρήθηκαν στους μεγάλους μαστούς και μεγαλύτερος αριθμός ογκιδίων στο άνω-έξω τεταρτημόριο. Το μέγεθος δεν επηρέασε τα αποτελέσματα ποσοτικά, αλλά παρατηρήθηκε αύξηση του χρόνου εκροής. Το σημείο εντόπισής του δεν έδειξε επίσης να επηρεάζει τις μέρες εκροής. Τη μεγαλύτερη ποσότητα υγρώματος παρουσίασαν οι ασθενείς στις οποίες αφαιρέθηκαν περισσότεροι από 9 λεμφαδένες. Όσο μικρότερος ήταν ο αριθμός των αφαιρεθέντων λεμφαδένων τόσο λιγότερες υπήρξαν οι μέρες εκροής. Η παρούσα έρευνα κατέδειξε αρκετά πλεονεκτήματα των νέων πηγών ενέργειας για τον τρόπο αντιμετώπισης των ιστών. Κρίνεται αναγκαία όμως η διεξαγωγή περεταίρω ερευνών, προκειμένου να μελετηθεί μεγαλύτερος αριθμός ασθενών και να αξιολογηθούν οι νέες μορφές ενέργειας, τόσο μόνες τους καθ’ όλη τη διαδικασία της τροποποιημένης ριζικής μαστεκτομής, όσο και σε περιπτώσεις όπου η χειρουργική διαδικασία θα χωρισθεί σε δύο φάσεις, χρησιμοποιώντας διαφορετική πηγή ενέργειας για την αφαίρεση μαστού και άλλη για το μασχαλιαίο λεμφαδενικό καθαρισμό.
description: Seroma formation is one of the most frequent immediate postoperative complications after modified radical mastectomy, caused by dissection and complete removal of the axillary adipose tissue during the procedure together with the regional lymph nodes. It often results in prolonged duration of drainage postoperatively and may require frequent paracenteses in the late pestoperative period. The aim of this study was to investigate the effectiveness of the use of ultracision and ligasure occlusion, as new methods of preventing seroma formation. Sixty (60) female patients were included in the study, divided into three groups: twenty (20) were treated with monopolic cautery, twenty (20) with ultracision and twenty (20) with ligasure occlusion. Monopolic cautery is a method of producing heat in the tissues, using high frequency electric current, which, additionally to the incision, has the advantage of producing more effective haemostasis. Ultracision is based on the use of ultrasound waves. The device used is able to convert a high-frequency, alternating electric signal to an ultrasound one of the same frequency. The rapid oscillation of the blade produces friction at cellular level resulting in the breakage of hydrogen bonds, the transmutation of proteins and the formation of a sticky clot which seals the small vessels at temperatures below 100 0C. Ligasure occlusion uses the collagen and the elastin of the vessel walls, which are fused and reconstructed through the application of the appropriate amount of electrical energy, resulting in hemostasis and occlusion of the vessel lumen. The results of the study were analysed regarding total seroma production as well as production duration. With the use of monopolic cautery intraoperatively, the quantity of fluid was greater compared to the use of ultracision and ligasure occlusion, with the last two methods producing similar results. On the contrary, the use of monopolic cautery resulted in fewer days of seroma discharge. Patients under 50 years of age tend to present with increased seroma collection, while, with increasing age, a decrease in the duration of seroma discharge was observed. Patients with increased body weight produced greater amounts of seroma, while body weight didn’t seem to affect the duration of the discharge. Regarding breast size, the greatest seroma production was observed in women with breasts of bigger size. Most tumors were located in the exterior upper quadrant of the breast. Although size didn’t affect the results quantitatively, the duration of discharge was longer. Tumor location didn’t seem to affect the length of hospital stay. The greatest amount of seroma was observed in patients from whom more than nine (9) lymph nodes were excised. The present study has shown that new energy sources in tissue treatment have considerable advantages. However, further research is still necessary, which must include a greater number of patients and assess the new treatment methods separately, throughout the process of modified radical mastectomy, as well as in cases in which mastectomy process is divided in two phases, breast removal and axillary dissection., using for each different surgical techniques.