Αναδρομική μελέτη της δερματοφυτίασης στο σκύλο και τη γάτα (2012-2020)
Creators: name: Καραφυλιά, Αναστασία Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Σκύλος
Γάτα
Δερματοφυτίαση
Dog
Cat
Dermatophytosis

description: Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν τα δελτία εξέτασης, από το αρχείο του δερματολογικού τμήματος της Κλινικής των Ζώων Συντροφιάς της Κτηνιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, των σκύλων και των γατών που διαγνώστηκαν με δερματοφυτίαση από τον Ιανουάριο του 2012 έως το Δεκέμβριο του 2020. Για τα ζώα αυτά καταγράφηκαν επιδημιολογικά στοιχεία, το νοσολογικό ιστορικό των ζώων, το ιστορικό της δερματοπάθειας, τα ευρήματα της δερματολογικής εξέτασης, οι κλινικοί μορφότυποι της δερματοφυτίασης, οι διαγνωστικές εξετάσεις που χρησιμοποιήθηκαν, οι δευτερογενείς επιπλοκές εφόσον υπήρχαν και το χρονικό διάστημα της κλινικής και της μυκητολογικής ίασης. Από τους 1891 σκύλους που προσκομίστηκαν στο Δερματολογικό τμήμα το διάστημα 2012-2020 οι 40 (2.1%) διαγνώστηκαν με δερματοφυτίαση. Οι 24 σκύλοι (60%) ανήκαν σε 13 αμιγείς φυλές, ενώ οι 16/40 (40%) ήταν ακαθόριστης φυλής, η ηλικία τους κυμαίνονταν από 1.5 μηνών μέχρι και 14 ετών (διάμεσος 2 έτη) και ανήκαν ισόποσα στα δύο φύλα. Από τις 228 γάτες που προσκομίστηκαν στο Δερματολογικό τμήμα το διάστημα 2012-2020 οι 36 (15.8%) διαγνώστηκαν με δερματοφυτίαση. Οι 34 από τις 36 γάτες (94.4%) ανήκαν στην κοινή ευρωπαϊκή φυλή (DSH) και οι άλλες δύο (5.6%) ανήκαν σε αμιγείς φυλές, η ηλικία τους κυμαινόταν από 1.5 μηνών μέχρι 11 ετών (διάμεσος 3 μήνες) και το 58.3% των γατών (21/36) ήταν αρσενικού φύλου και οι υπόλοιπες 41.7% (15/36) θηλυκές. Σημαντικοί προδιαθέτοντες παράγοντες στην παρούσα μελέτη είναι η ηλικία (νεαρά ζώα), οι συνθήκες διαβίωσης (αδέσποτα), οι μικροτραυματισμοί του δέρματος (κούρεμα/καλλωπισμός τριχώματος, παρασίτωση από ψύλλους), η ανοσοκαταστολή λόγω συνυπάρχοντων νοσημάτων ή ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων και η επαφή με γάτες. Οι δερματικές αλλοιώσεις στην πλειονότητα τους ήταν κυκλοτερείς, χαρακτηρίζονταν από αλωπεκία-υποτρίχωση, ερύθημα, εφελκίδες και φολίδες και όταν υπήρχε κνησμός ήταν ήπιος ή μέτριος σε ένταση. Το 65% των σκύλων (26/40) διαγνώστηκε με τη κλασσική μορφή της δερματοφυτίασης και οι υπόλοιποι δεκατέσσερις σκύλοι (14/40, 35%) διαγνώστηκαν με τη μορφή του μολυσματικού κηρίου, που ήταν μονήρες σε 8 σκύλους (8/14, 57.1%) και πολλαπλό στους υπόλοιπους 6 (6/14, 42.8%). Η πλειονότητα των σκύλων με μολυσματικά κηρία είχαν κνησμό. Τα κύρια σημεία εντόπισης των δερματικών αλλοιώσεων ήταν το κεφάλι στους σκύλους με μολυσματικό κηρίο και τα πόδια σε εκείνους με αλωπεκία. Στη γάτα η κύρια εντόπιση των δερματικών αλλοιώσεων ήταν το κεφάλι και πιο συχνά τα πτερύγια των αυτιών και η περιωτική χώρα. Καμία διαγνωστική εξέταση δεν ήταν 100% διαγνωστική και τουλάχιστον δύο διαγνωστικές εξετάσεις ήταν θετικές στην πλειονότητα των σκύλων και των γατών με δερματοφυτίαση. Το τριχογράφημα, η κυτταρολογική εξέταση με τη συγκολλητική ταινία και η καλλιέργεια σε DTM ήταν θετική στο 58.9% (23/39), 77.1% (27/45), 76.5% (26/34) των σκύλων και στο 71.9% (23/32), 91.7% (22/24) και το 76.7% (23/30) των γατών, αντίστοιχα. Ειδικότερα στα κηρία οι παραπάνω εξετάσεις ήταν θετικές στο 38.5% (5/13), 92.3% (12/13) και στο 83.3% (10/12) των σκύλων. Η διαγνωστική εξέταση με την μικρότερη διαγνωστική ευαισθησία ήταν το τριχόγραφημα στα μολυσματικά κηρία, ενώ η κυτταρολογική εξέταση με τη συγκολλητική ταινία είχε την υψηλότερη ευαισθησία στην ίδια ομάδα των σκύλων. Ο μύκητας που απομονώθηκε στην πλειονότητα των σκύλων και των γατών ήταν ο M.canis. Ταυτόχρονη μόλυνση με πάνω από ένα δερματόφυτα εντοπίστηκε μόνο σε ένα σκύλο, ο οποίος είχε M.canis και T.mentagrophytes, ενώ μόνο σε μία γάτα απομονώθηκε ο T.mentagrophytes. Δεν υπήρξε κάποιο συμπέρασμα αναφορικά με το χρόνο της κλινικής και μυκητολογικής ίασης λόγω του μικρού αριθμού των ζώων που προσκομίστηκαν για επανεξετάσεις.
description: In this study the examination cards, from the archives of the Dermatology subunit of the Companion Animal Clinic of AUTh, of dogs and cats diagnosed with dermatophytosis from January 2012 until December 2020 were reviewed. Epidemiological data, history of the skin disease and other diseases, the findings of dermatological examination, the clinical forms of dermatophytosis, the diagnostic examinations that were used, the secondary skin diseases if any, and the period of clinical and mycological cure were recorded. Of the 1891 dogs that were presented to the Dermatology subunit in the period 2012-2020, 40 (2.1%) were diagnosed with dermatophytosis. The 24 dogs (60%) belonged to 13 pure-breeds, while 16/40 (40%) were mixed breed, their age ranged from 1.5 months to 14 years (median 2 years) and belonged equally to both genders. Of the 228 cats presented to the Dermatology subunit in the period 2012-2020, 36 (15.8%) were diagnosed with dermatophytosis. Thirty four of the 36 cats (94.4%) were DSH and the other two (5.6%) belonged to pure-breeds, their age ranged from 1.5 months to 11 years (median 3 months) and 58.3% of cats (21/36) were male and the remaining 41.7% (15/36) female. Main predisposing factors in this study are age (young animals), living conditions (strays), minor skin injuries (haircut/grooming, flea infestation), immunosuppression due to coexisting diseases or immunosuppressive drugs, and contact with cats. Most of skin lesions were circular, characterized by alopecia-hypotrichosis, erythema, crusts and scales and when pruritus was present it was reported as mild or moderate in intensity. Twenty-six dogs (26/40, 65%) were diagnosed with the classic form of dermatophytosis (alopecia) and the remaining fourteen dogs (14/40, 35%) were diagnosed as kerions, which were solitary in 8 dogs (8/14, 57.1%) and multiple in the remaining 6 (6/14, 42.8%). Most dogs with kerions were pruritic. For kerions skin lesions were mostly located on the head and for alopecia on the feet. In the cat most of the skin lesions were seen on the head, and more often on the ear pinnae and the periauricular area. None of the diagnostic tests was 100% diagnostic and at least two diagnostic tests were positive in most of the dogs and cats with dermatophytosis. Trichogram, adhesive tape impression cytology and DTM culture were positive in 58.9% (23/39), 77.1% (27/45), 73.5% (25/34) of dogs and 71.9% (23/32), 91.7% (22/24) and 76.7% (23/30) of cats, respectively. In kerion the above tests were positive in 38.5% (5/13), 92.3% (12/13) and 83.3% (10/12) of dogs. The diagnostic test with the lowest diagnostic sensitivity was the trichogram for kerions, while the adhesive tape impression cytology had the highest sensitivity in the same group of dogs. The dermatophyte isolated in most of the dogs and cats was M.canis. Simultaneous infection with more than one dermatophyte was detected only in a dog, which was diagnosed with M.canis and T.mentagrophytes. In only one feline case T.mentagrophytes was found. There was no conclusion regarding the period of clinical and mycological cure due to the small number of animals presented for re-examinations.