Η νομιμοποίηση προς διεξαγωγή πολιτικής δίκης και δη ο αναιρετικός της έλεγχος
Creators: name: Παπαχρήστου-Δημητράς, Κωνσταντίνος Βασιλείου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Νομιμοποίηση
Δικονομικά απαράδεκτα
Αναιρετικός έλεγχος
Locus standi
Procedural inadmissibility
Review before the Greek Supreme Court

description: Στο επίκεντρο της παρούσας διπλωματικής εργασίας τίθεται μια από τις σπουδαιότερες διαδικαστικές προϋποθέσεις, τις αφορώσες στα υποκείμενα της έννομης σχέσης της δίκης, δηλαδή, η νομιμοποίηση ως διαδικαστική προϋπόθεση της πολιτικής δίκης, καθώς και ο δικαστικός και δη ο αναιρετικός της έλεγχος. Στο πρώτο μέρος, προσεγγίζεται εννοιολογικά η νομιμοποίηση η οποία συνιστά τον αιτιώδη σύνδεσμο του ενάγοντος και του εναγομένου με λυδία λίθο το επίδικο δικαίωμα και ένδικη υποχρέωση αντίστοιχα, ενώ μελετάται ο τρόπος ορισμένης επίκλησής της, η οποία εφόσον πραγματωθεί, θα επιτρέψει στο δικαστή να εισέλθει στην κατ’ ουσία εξέταση της διαφοράς. Κατόπιν, η μελέτη εξειδικευμένων περιπτώσεων που διχάζουν την ελληνική νομολογία και θεωρία, αφενός συντελεί στην κατάδειξη των δυσχερειών που συναντά η κατάφαση της νομιμοποίησης ως διαδικαστικής προϋπόθεσης της δίκης, αφετέρου αποδεικνύει εν τοις πράγμασι τη σύζευξη με το ουσιαστικό δίκαιο που εν τέλει καθορίζει και τα νομιμοποιούμενα πρόσωπα. Στη συνέχεια, με αφορμή την προσέγγιση της νομιμοποίησης, εξετάζονται και τα λοιπά δικονομικά απαράδεκτα, και ιδίως ο αναιρετικός τους έλεγχος με τα απορρέοντα ζητήματα που γεννώνται με αφορμή τον αναιρετικό λόγο που καθιδρύει η διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ. Έκτοτε, το ενδιαφέρον μετατίθεται στην προβληματική του εφαρμοστέου αναιρετικού λόγου ως προς τον έλεγχο της διαδικαστικής προϋπόθεσης της νομιμοποίησης, η οποία (προβληματική) οφείλεται στην έντονη σύνδεση της εξεταζόμενης προϋπόθεσης με το ουσιαστικό δίκαιο. Η λύση στο δίλημμα μεταξύ υπαγωγής στην αναιρετική εμβέλεια της ΚΠολΔ 559 αριθ. 1 ή 14 φέρει στο προσκήνιο τη λειτουργία και αποστολή της νομιμοποίησης, όπως επίσης τις συνέπειες που επιφέρει η μη στοιχειοθέτησή της, σε αντιστοιχία πάντοτε με το πεδίο εφαρμογής έκαστου εκ των ανωτέρω λόγων αναίρεσης. Τέλος, η μελέτη εστιάζει στην εξέταση ζητημάτων που προκύπτουν κατά τον αναιρετικό έλεγχο της νομιμοποίησης, ο οποίος και θα πρέπει να διενεργείται με ακρίβεια, ενόψει των δυσχερειών που εμφιλοχωρούν, υπό το φως της αρχής iura novit curia, όπως αυτή ακτινοβολεί στην αναιρετική διαδικασία.
description: This dissertation is centred on one of the most significant procedural conditions regarding the subjects of the legal relation of the trial, namely the locus standi as a procedural condition of the civil trial, including its judicial review with an emphasis on its review before the Greek Supreme Court. The first part provides a definitional approach of the meaning of locus standi, which constitutes the causal link between the plaintiff and the defendant with the touchstone being the disputed right and obligation respectively, while examining the manner of specific reliance on it, which, upon occurrence, will allow the judge to examine the dispute on the merits. Thereafter, the examination of more specific cases that divide the Greek case law and legal theory, on the one hand, serves to demonstrate the difficulties arising by accepting locus standi as a procedural condition of the trial, and, on the other hand, proves the actual connection with substantive law that ultimately determines the persons having locus standi. Furthermore, on the occasion of approaching the locus standi, further procedural inadmissibility grounds are examined, in particular, as regards the review before the Greek Supreme Court with issues arising by applying the ground of review established in Article 559 (14) of the Greek Code of Civil Procedure. Thereafter, the interest shifts to the issue of the applicable ground of review with regard to the procedural condition of locus standi, which (issue) is due to the strong connection of the examined condition with substantive law. The solution to the dilemma between the inclusion in the ambit of the ground of review under Article 559 (1) or Article 559 (14) of the Greek Code of Civil Procedure highlights the operation and mission of locus standi and the consequences brought by the failure to substantiate it, always in line with the scope of application of each of the above grounds of review. Finally, the study focuses on the issues arising during the judicial review of the locus standi before the Greek Supreme Court, which should be carried out with accuracy, in view of the difficulties involved, in the light of the principle of iura novit curia, as reflected in the review before the Greek Supreme Court.