Χρόνοι αντίδρασης αθλητών αντισφαίρισης σε εργαστηριακές συνθήκες και κατά την επιστροφή της μπάλας μετά το σερβίς σε συνθήκες γηπέδου
Creators: name: Καραντζά, Ευαγγελία Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2013
Subjects: Χρόνος αντίδρασης
Τένις
Υποδοχή μπάλας
Reaction time
Tennis
Anticipation

description: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να ορισθεί και να μετρηθεί ο χρόνος κινητικής αντίδρασης στο γήπεδο του τένις με βάση τη μεταβολή της κινηματικής κατάστασης του αμυνόμενου κατά την επιστροφή της μπάλας στο service του τένις και να συγκριθεί με τον αντίστοιχο χρόνο αντίδρασης σε εργαστηριακές μετρήσεις. Εξετάσθηκαν και συγκρίθηκαν δύο κατηγορίας αθλητών 12-14 ετών (group 1) και αθλητές 18 ετών και άνω (group 2). Κάθε εξεταζόμενος πραγματοποίησε 10 επιστροφές σε service που πραγματοποιούσε έμπειρος αθλητής. Πραγματοποιήθηκαν τεστ χρόνου αντίδρασης σε οπτικό ερέθισμα (Απλός Χρόνος Αντίδρασης, Χρόνος Αντίδρασης με Επιλογή) με ειδικό πρόγραμμα Η/Υ που κατασκευάσθηκε για αυτόν τον σκοπό με ακρίβεια 1ms. Τα τεστ στο γήπεδο πραγματοποιήθηκαν με σύστημα αποτελούμενο από α) δύο ρακέτες εφοδιασμένες με μηκινσιόμετρα τύπου KL-10-A4 σχηματίζοντας γέφυρα Wheatstone (ΚΙΟWA electronic instruments, Japan) μετατρέποντας κάθε ρακέτα σε επιταχυνσιόμετρο περίπου ±50G. β) Διπλό δυναμόμετρο εδάφους (2-Delta Stabilometer) από όπου ο αθλητής πραγματοποιούσε την υποδοχή της μπάλας, καταγράφοντας δυνάμεις αντίδρασης του εδάφους για κάθε πόδι, και γ) τρισδιάστατο επιταχυνσιόμετρο τύπου ACH-04-08-05 (Measurement Specialties, USA) που ήταν τοποθετημένο στη μέση του εξεταζόμενου. Όλα ήταν συνδεδεμένα με Η/Υ μέσω 12 Bit A/D κάρτας. Ονομαστική συχνότητα 500Hz Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι υπάρχει χαμηλή θετική συσχέτιση μεταξύ του χρόνου αντίδρασης κατά την υποδοχή και του χρόνου αντίδρασης στο τεστ στο εργαστήριο, όχι όμως στατιστικά σημαντική (R=0.277, p 0.2). Οι χρόνοι αντίδρασης στο εργαστήριο είχαν μικρές διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες (Group 1: 0.30 ±0,023ms, Group2: 0.278± 0,020ms). H μεταβλητότητα του χρόνου αντίδρασης ήταν στατιστικά μεγαλύτερη και για τις δύο ομάδες κατά την υποδοχή σε σχέση με το τεστ στον υπολογιστή (Test F(1,21)=11,996, p=,002). Στο τεστ του χρόνου κινητικής αντίδρασης κατά την υποδοχή οι ενήλικες αθλητές μείωσαν λίγο το χρόνο αντίδρασής τους σε σχέση με το τεστ στον υπολογιστή, ενώ οι μικρότεροι αθλητές τον αύξησαν πολύ. (test * group: F(1,21)=3,106, p=,093, (Group1: 0.443±0,219, Group2: 0.235 ±0,062). Ο χρόνος κινητικής αντίδρασης στην υποδοχή για το Group1 εξαρτάται 40% από το χρόνο πτήσης της μπάλας, ενώ για το Group2 26%. Στο Group 1 υπάρχει υψηλή θετική συσχέτιση μεταξύ του χρόνου πτήσης και του χρόνου αντίδρασης κατά την υποδοχή, η οποία είναι στατιστικά σημαντική (p&lt;0.01) κάτι που δεν συμβαίνει στο Group 2. Φαίνεται ότι οι μικροί αθλητές εμφανίζουν μικρούς χρόνους αντίδρασης στον υπολογιστή, σε σχέση με τον χρόνο κινητικής αντίδρασης στο γήπεδο, πιθανά εξαιτίας της εξοικείωσής τους με ηλεκτρονικά παιχνίδια, κινητά τηλέφωνα, υπολογιστές κλπ. Στο γήπεδο όμως ο χρόνος αντίδρασής τους εξαρτάται πολύ από τον χρόνο πτήσης της μπάλας, κάτι που δεν συμβαίνει με τους ενήλικες αθλητές.
description: The purpose of this study was define and measure reaction time in the field of tennis with respect to changes in the kinetic conditions of the receiver athlete during the return, after service and to compare with the reaction time in laboratory conditions. Two groups of tennis players were used. In group 1 were players of 12-14 years of age and group 2 were players of 18+ years. Each athlete performed 10 returns to the service performed by an experienced athlete. Simple and selective reaction time were measured in the Lab on a PC with a program especially build for this purpose with accuracy 1ms. Field tests were performed o a system composed by a) two rackets equipped with strain gages Wheatstone bridge on their neck (ΚΙΟWA electronic instruments, Japan) functioning as accelerometer of approximately ±50G. β) A double ground force plate (2-Delta Stabilometer) measuring the ground reaction forces for each foot of the athlete and γ) a 3D accelerometer ACH-04-08-05 (Measurement Specialties, USA) attached to the waist of the athlete. All were connected to a PC via 12 bit A/D card. Nominal frequency was set 500 Ηz. Results indicated that there is a small positive correlation between reaction time in the lab and kinetic reaction time, but not statistically significant (R=0.277, p 0.2). Reaction time tests in the lab differences between the two groups were small (Group 1: 0.30±0,023ms, Group2: 0.278±0,020ms). In the kinetic reaction time Group 2 reduced its reaction time compared to the lab reaction time, while Group 1 they increased it. (test * group: F(1,21)=3,106, p=,093), (Group1: 0.443±0,219 ms, Group2: 0.235 ±0,062ms). Both groups have shown larger variability in the field reaction time tests that in the Laboratory tests F(1,21)=11,996, p=,002). Kinetic reaction time for Group1 depends 40% upon the flying time of the ball, while the same parameter for Group2 is the 26%. In Group 1 there is a statistical significant correlation between reaction time and flying time of the ball (p&lt;0.01), something that does not happened with Group 2. It looks like younger athlete show a better reaction time in Laboratory tests, perhaps having been used to electronic games, mobile phones, PC etc. However, in the field their reaction time depends on the flying time of the ball, something that does not happen with advanced athletes.