Ο Ελληνικός Φλώριος στην Ευρωπαϊκή Παράδοση: απεικονίσεις του θρησκευτικού Άλλου ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση
Creators: name: Κόκκα, Ζωή Ζήση
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: Φλώριος και Πλατζιαφλώρα
Βυζαντινές μυθιστορίες
Οριενταλισμός
Post-colonial
Floire et Blanchefleur
medieval romance

description: Με εργαλεία από τον χώρο των μεταποικιακών σπουδών, Ο ελληνικός Φλώριος στην Ευρω-παϊκή Παράδοση αποτελεί μια συγκριτική μελέτη της γαλλικής και της ελληνικής εκδοχής της μεσαιωνικής ιστορίας Floire et Blanchefleur. Με σημείο αναφοράς τη ρηξικέλευθη μελέτη του Edward Said Orientalism, οι απεικονίσεις του Ισλάμ και των μουσουλμάνων (και) σε μεσαιωνικά κείμενα αποτελούν πόλο έλξης σήμερα, με στόχο την ερμηνεία της πολιτικής σκοπιμότητας και των κοινωνικών κατασκευών πίσω από τις απεικονίσεις αυτές. Σ’ αυτό το πλαίσιο η εν λόγω ιστορία είναι γόνιμη για προσεγγίσεις αυτού του είδους, καθώς το πρωτα-γωνιστικό ζευγάρι αποτελεί μια χριστιανή ευγενής και ο γιος του μουσουλμάνου βασιλιά της Ισπανίας, ενώ οι δευτεραγωνιστές καλύπτουν ένα φάσμα μη Χριστιανών από την Ισπανία ως την Αίγυπτο. Την ιστορία, που ήταν πολύ δημοφιλής στον μεσαίωνα, τη βρίσκουμε σε διά-φορες διασκευές στις περισσότερες ευρωπαϊκές γλώσσες, όπου επενδύεται με διαφορετικά στοιχεία και με παραλλαγμένη την πλοκή ανάλογα με τα κοινωνικοπολιτικά συμφραζόμενα. Αντικείμενο της σύγκρισης είναι η παρουσίαση του θρησκευτικού Άλλου στην ελληνική δι-ασκευή του 14ου αιώνα με τίτλο Φλώριος και Πλατζιαφλώρα και στην πρωιμότερη, αριστο-κρατική εκδοχή του 12ου αιώνα, Floire et Blanchefleur. Καθώς πρόκειται για αποδόσεις του ίδιου μυθοπλαστικού πυρήνα, στο πρώτο μέρος επιχειρείται η ανάδειξη των κοινών σημείων ανάμεσα στις διασκευές, των στοιχείων δηλαδή που δεν αποτελούν επινοήσεις του έλληνα διασκευαστή και επομένως δεν αντανακλούν την εξωλογοτεχνική πραγματικότητα της εποχής του κειμένου. Προς την ίδια κατεύθυνση, συγκρίναμε επίσης τις δύο εκδοχές με τον με-σαιωνικό κύκλο της Constance, αναζητώντας τα στοιχεία που μοιράζονται οι δύο εκδοχές και τα συναντάμε στην ευρύτερη μεσαιωνική μυθοπλασία, τους μεσαιωνικούς μυθοπλαστικούς τόπους δηλαδή και τα διαδεδομένα στερεότυπα της εποχής. Στο δεύτερο μέρος επικε-ντρωθήκαμε στις διαφορές των δύο κειμένων. Σκοπός της ενότητας είναι η ανάδειξη των μη-χανισμών που επιστρατεύονται από την κάθε διασκευή για την παρουσίαση του ετερόθρη-σκου ζευγαριού, μηχανισμοί που φανερώνουν τον βαθμό επίγνωσης ή άγνοιας της Ετερότητας και ανοχής απέναντι στο διαφορετικό. Τελικός στόχος της εργασίας ήταν να εξερευνηθεί η στάση απέναντι στον μουσουλμάνο Άλλο ενός κειμένου που γεννήθηκε στο όριο ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση, με λογοτεχνικούς προγόνους ανεκτικούς στους μικτούς γάμους και ο τρόπος που η βυζαντινή κουλτούρα δεξιώθηκε τη διαδεδομένη ιστορία των δύο αλλόθρη-σκων ηρώων. Μέσα από τη σύγκριση αυτή η στάση έγινε δυνατό να αξιολογηθεί και να τεθεί στην προοπτική της ευρωπαϊκής στάσης απέναντι στο ίδιο θέμα, μέσα από τη διαφορετική παρουσίαση της ίδιας ιστορίας
description: Based on the theoretical tools borrowed from the field of post-colonial studies, The Greek romance Florios and Platziaflora within its European tradition is a comparative study that co-examines the French and Greek version of the medieval story of Floire and Blanchefleur. As inspired by Orientalism, Edward Said’s groundbreaking study, depictions of Islam and Muslims in medieval texts have gained more and more attention by contemporary scholars, in an attempt to gain some insight into the political and social context of such depictions. Given this perspective, the story of Floire and Blanchefleur is open to this kind of interpretations, since the heroes are a Christian lady and a son of a Muslim king, while there is also a wide range of non-Christians between the supporting characters. The story had been very popular through the Middle Ages, since it is found in various versions in most European languages, where it appears encompassed with different details and its plot changed depending on the different socio-political context. This comparison aims to reveal how the religious Other is depicted in the Greek fourteenth century translation titled Φλώριος και Πλατζιαφλώρα and the earlier “version aristocratique” of the 12th century, Floire et Blanchefleur. As it is about two different adaptations of the same fiction material, on the first part we tried to highlight all the elements the two texts have in common, all the elements that are not made up by the Greek translator and as a result they don’t reflect the social reality behind the Greek text. For the same purpose, we compared the two texts with the literary medieval cycle of Constance, in order to find all those details that the two texts not only share with each other but with a variety of medieval stories, all those elements that constitute medieval topoi and well-known typical descriptions in the Middle Ages. On the second part, we focused on the two versions’ differences. This section’s aim is to point out the mechanisms each version deploys for the representation of the couple of different religion; mechanisms that reveal the knowledge or ignorance of Alterity and the degree of tolerance towards the Other. At last, the main goal of this dissertation is to explore where a text born on the borderline between East and West stands with the Muslim Other, a text with literary ancestors open to interracial and interreli-gious marriage and finally the way that the byzantine culture incorporated the widespread story of these two heroes of different religion. Through the comparison, the Greek text’s management was possible to be evaluated and be taken into the European perspective on the same subject, by the different presentation(s) of the same core