Η διακρατική υιοθεσία σήμερα και η ρύθμισή της από τη σύμβαση της Χάγης του 1993
Creators: name: Καραφυλτσής, Αθανάσιος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2008
Subjects: Διακρατική υιοθεσία
Η Σύμβαση της Χάγης του 1993
Συμφέρον παιδιού
Προστασία παιδιού
Κεντρική αρχή
Συνεργασία στη διεθνή υιοθεσία
Intercountry adoption
The Hague Convention of 1993
The child's interests
The protection of children
Central authority
The cooperation system of international adoption

description: Κάθε έτος χιλιάδες παιδιών σε ολόκληρο τον πλανήτη καθιστούν αναγκαία την ανάληψη μέτρων και πρωτοβουλιών με σκοπό την προστασία τους ενώ παράλληλα ένας μεγάλος αριθμός ενηλίκων, άκληρων κυρίως, αναζητούν παιδιά προς υιοθεσία. Έτσι αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια μία κίνηση υιοθεσιών από τα πιο φτωχά και λιγότερο αναπτυγμένα κράτη προς τα πιο αναπτυγμένα. Εντούτοις, η έλλειψη διεθνών κανόνων διαδικασίας και ελέγχου και η ατελής οργάνωση διεθνούς συνεργασίας των κρατών οδήγησαν στην εκμετάλλευση των παιδιών. Για το λόγο αυτό ενεργοποιήθηκε η διεθνής κοινότητα και υιοθέτησε τη Σύμβαση της Χάγης του 1993 για την προστασία των παιδιών και τη συνεργασία στη διεθνή υιοθεσία. Αντικείμενό της είναι η καθιέρωση εγγυήσεων και ενός συστήματος συνεργασίας μεταξύ των συμβαλλομένων κρατών, προκειμένου οι διακρατικές υιοθεσίες, δηλαδή όσες έχουν ως αποτέλεσμα τη μετακίνηση του προς υιοθεσία παιδιού από το κράτος συνήθους διαμονής του σε ένα άλλο κράτος, όπου διαμένουν συνήθως οι υποψήφιοι θετοί γονείς, να διασφαλίζουν πρώτιστα το συμφέρον του παιδιού και να παρεμποδίζουν αρπαγής, πώλησης ή παράνομης διακίνησής του. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού θέτει ένα ελάχιστο όριο προστασίας με την καθιέρωση ουσιαστικών και διαδικαστικών προϋποθέσεων και την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των δύο εμπλεκομένων κρατών, του «κράτους προέλευσης» και του «κράτους υποδοχής», προκειμένου να καταλήξουν σε μία κοινή συμφωνία για την καλύτερη τοποθέτηση του παιδιού σε μια υιοθετούσα οικογένεια, με την προϋπόθεση να δημιουργείται μεταξύ τους μόνιμος συγγενικός δεσμός. Στο στάδιο αυτό εφαρμόζονται και οι εσωτερικοί κανόνες δικαίου του κάθε κράτους, δεδομένου ότι η Σύμβαση δεν ενοποιεί τους κανόνες αυτούς, παρέχοντας μεγάλα περιθώρια ελευθερίας στα συμβαλλόμενα κράτη, ως προς τον τρόπο υλοποίησης των επιταγών της και αντιμετώπισης των ζητημάτων που αναφύονται σχετικά με τον πολιτισμό, την οικογένεια και τα δικαιώματα των εμπλεκομένων μερών. Με το συντονισμό της όλης διαδικασίας της υιοθεσίας επιφορτίζεται μία υποδεικνυόμενη Κεντρική Αρχή από κάθε κράτος, η οποία μπορεί να συνεπικουρείται στο έργο της από διαπιστευμένους οργανισμούς καθώς και ανεξάρτητα όργανα. Το βασικό πλεονέκτημα της Σύμβασης αποτελεί η άμεση αναγνώριση της τελεσθείσας υιοθεσίας από όλα τα συμβαλλόμενα κράτη.
description: Every year thousands of children throughout the planet make it clear that measures and initiatives have to be taken for their protection, whereas at the same time a great number of adults, mainly childless ones, are looking for children to adopt. This is why in the last few years there has been promoted an adoption movement by the poorest and less developed countries towards the more developed ones. However, the lack of international rules of process and control and the failure to create a fully organized international cooperation between the countries have led to the exploitation of children. This is why the international community has been brought into action and has signed the Hague Convention of 1993 for the protection of children and the cooperation in the subject of international adoption. The main object of the Hague Convention is the establishment of guarantees and of a cooperation system between the contracting countries so that the interstate adoptions, i.e. those adoptions, which have as a result that the child that is to be adopted is being transferred from the country of permanent residence to another country where the prospective adoptive parents reside, will ensure first of all the child's interests and prohibit cases of abduction, sale or illegal trafficking of child. In order for this goal to be achieved, the Hague Convention sets a minimum protection limit trough the establishment of substantial and procedural prerequisites and the allocation of duties among the two countries involved, the "State of Origin" and the "Host State", so that they will be able to strike a common deal about the better placing of the child in an adoptive family, on condition that a permanent bond of kinship will be created among them. At this stage, the internal rules of law of every country are also applied, given that the Convention does not unify those rules, this way providing a great space of freedom to the contracting countries in the issues of realization of its requisitions and tackling of problems that arise concerning the civilization, the family and the rights of the parties involved. An assigned Central Authority of every country is being entrusted with the co-ordination of the whole adoption process. This Central Authority can be assisted by other accredited organizations, as well as by independent organs. The key-advantage of the Convention is the direct recognition of the adoption realized by all contracting countries.