Η επίδραση προγραμμάτων άσκησης σε περιοριστικούς παράγοντες συμμετοχής σε αυτά, γυναικών με χρόνια νοσήματα:
Creators: name: Καγιόγλου, Ολγα Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: Περιοριστικοί παράγοντες
Προγράμματα αποκατάστασης
Χρόνιες παθήσεις
Restricted factors
Rehabilitation programs
Chronic diseases

description: Οι ασθενείς με χρόνια νοσήματα όπως καρδιαγγειακά, μυοσκελετικά και άλλα, αντιμετωπίζουν προβλήματα τόσο σε λειτουργικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Πληθώρα ερευνών, αναφέρουν πως οι γυναίκες με χρόνια νοσήματα είναι αυτές που περιορίζονται και περιθωριοποιούνται κυρίως, υιοθετώντας μιας κακής ποιότητας ζωή. Αν και η συστηματική γύμναση φαίνεται να είναι ωφέλιμη καθώς η δράση της επηρεάζει θετικά πολλές παραμέτρους, ωστόσο, τα ερευνητικά δεδομένα που αφορούν την επίδραση προγραμμάτων γύμνασης στην αντίληψη περιοριστικών παραγόντων συμμετοχής δεν είναι επαρκή. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν η επίδραση ενός προγράμματος γύμνασης στην αντίληψη των περιοριστικών παραγόντων συμμετοχής των γυναικών με χρόνια νοσήματα. Το υλικό της μελέτης αποτέλεσαν 60 γυναίκες οι οποίες εμφάνιζαν κάποιο χρόνιο καρδιαγγειακό νόσημα (καρδιακή ανεπάρκεια, στεφανιαία νόσο, By pass, αρρυθμίες, υπέρταση, υπερλιπιδαιμία), χρόνιο καρδιαγγειακό νόσημα με τη συνύπαρξη κάποιου μυοσκελετικού (οστεοπόρωση και οστεοαρθρίτιδα) και γυναίκες με άλλου είδους νοσήματα (σακχαρώδη διαβήτη, θυρεοειδή). Όλοι οι ασθενείς συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο περιοριστικών παραγόντων, αυτοεκτίμησης, ευεξίας και ικανοποίηση ζωής και υποβλήθηκαν σε 6λεπτη δοκιμασία βαδίσματος για την αξιολόγηση της λειτουργικής τους ικανότητας. Κατόπιν, οι 60 ασθενείς χωρίστηκαν με τυχαία δειγματοληψία σε δύο ισάριθμες ομάδες. Τριάντα γυναίκες ασθενείς αποτέλεσαν την ομάδα Α (μέση ηλικία 62,9±8,6 έτη) και 30 την ομάδα Β (μέση ηλικία 59±10,2 έτη) που αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Οι ασθενείς της ομάδας Α συμμετείχαν σε ένα εξάμηνο πρόγραμμα αερόβιας γύμνασης, 3 φορές την εβδομάδα. Στο τέλος της μελέτης έγινε επανέλεγχος όλων των ασθενών (συμπλήρωση ερωτηματολογίων και 6λεπτη δοκιμασία βαδίσματος). Μετά την καταγραφή της οικογενειακής κατάστασης, του μορφωτικού επιπέδου και του είδους νοσήματος των ασθενών της ομάδας Α, προέκυψε ότι το 76,6% (n=23) ήταν νυμφευμένες, το 43,3% (n=13) είχε δευτεροβάθμια εκπαίδευση και το 36,6% (n=11) ανέφερε κάποια καρδιαγγειακό νόσημα όπως επίσης και το 36,6% (n=11) καρδιαγγειακό &amp; μυοσκελετικό νόσημα. Κατά τη λήξη της μελέτης διαπιστώθηκε ότι οι ασθενείς της ομάδας Α, που συμμετείχαν στο πρόγραμμα γύμνασης αύξησαν τη λειτουργική τους ικανότητα στην τελική 6λεπτη δοκιμασία βαδίσματος κατά 11,3%, ενώ η ομάδα Β δεν παρουσίασε καμία στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ τελικών και αρχικών μετρήσεων. Συγκρίνοντας τις δύο ομάδες κατά το τέλος της μελέτης διαπιστώθηκε πως η ομάδα Α βελτίωσε την επίδοσή της στην δοκιμασία κατά 10,7% συγκριτικά με τους ασθενείς της ομάδας Β που βελτιώθηκαν κατά 0,9%. Από την συμπλήρωση των ερωτηματολογίων και πιο συγκεκριμένα από αυτό της αντίληψης των περιοριστικών παραγόντων, στις τελικές μετρήσεις της μελέτης, φάνηκε ότι η ομάδα που εκτέλεσε το 6μηνο πρόγραμμα γύμνασης μείωσε στατιστικά σημαντικά τους περιοριστικούς παράγοντες ελεύθερου χρόνου κατά 7,8% και τους οικονομικούς παράγοντες κατά 12,9%. Επίσης, η οι ασθενείς της ομάδας Α βελτίωσαν την αντιλαμβανόμενη ψυχολογική τους ευεξία κατά 4,6% όπως και την γενική κατάσταση αυτοεκτίμησής τους κατά 6,3%. Στις ίδιες μεταβλητές της ομάδας Β δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές μεταβολές στην αρχή και τη λήξη της μελέτης. Τέλος, διαπιστώθηκε μια αύξηση, μη στατιστικά σημαντική, της ικανοποίησης ζωής της ομάδας Α και Β. Συμπεραίνεται ότι η συστηματική γύμναση μειώνει την αντίληψη κάποιων περιοριστικών παραγόντων και βελτιώνει τη λειτουργική ικανότητα και ψυχολογικούς παράγοντες όπως ευεξία, αυτοεκτίμηση και την ικανοποίηση ζωής των ασθενών.
description: Patients with chronic diseases such as cardiovascular, musculoskeletal and other, face many problems both functional and psychological level. Many researches, mention that women with chronic diseases are more restricted and marginalized, adopting a bad quality of life. Even though, systematical exercise seems to be beneficial as its action influence positively many parameters, however, research data which are related with the effect of exercise programs in the perception of participation restricted factors are not sufficient. The aim of this study was to examine the effect of an exercise program to women’ s perceptions about their restricted participation factors with a chronic disease. The sample of our study consisted of 60 women with chronic cardiovascular diseases (heart failure, coronary artery disease, By pass, arrhythmias, hypertension, hyperlipidemia), chronic cardiovascular diseases with the coexistence of a musculoskeletal (osteoporosis, osteoarthritis) and women with other diseases (diabetes, thyroid). All the sample completed the perceptions of restricted participation factors questionnaire, perceived well-being, the condition of self–esteem and Life Satisfaction Inventory. The patients of the sample were also submitted to a 6minute walking test in order to assess their functional capacity. After all, the sum of 60 participants was randomly separated in two equal groups. As, a result, 30 women with chronic diseases comprised group A with a mean age of 62,9±8,6 years and 30 group B with a mean age 59±10,2 years which was used as a control group. The patients of group A joined a 6-monthes exercise program that was taking place 3 times per week. At the end of the study the two groups were submitted to re-assessment with the use of the completion of the questionnaires and 6 minute walking test. After the recording of demographic characteristics of group A, emerged that 76,6% (n=23) were married, 43,3% (n=13) had secondary education level, 36,6% (n=11) mention a cardiovascular disease as well the 36,6% (n=11) cardiovascular &amp; musculoskeletal disease. At the end of the study, noted, that patients of group A, who take part in exercise program increased their functional capacity at final 6minute walking test for about 11,3%, while group B didn't present any statistically significant difference between initial and final measurements. Comparing two groups at the end of the study, it is supported that patients of group A improved significantly its performance for about 10,7% in comparison to patients of group B who improved for about 0,9%. From the completion of the questionnaires and more specific from this of perception of restricted factors, seemed that the group which exercised at the 6month program, had a 7,8% statistical important reduction of perception of free time restricted factors and economical from 12,9%. Moreover, patients of group A improved their perceived well-being for 4,6% as the general condition of self-esteem for 6,3%. At the same parameters of group B does not observed statistically significant differences at the start and the end of the study. At the end, was found an increasment, but not statistically significant, of life satisfaction of group A and group B. Concluded that systematic exercise reduces the perception of restricted factors and improves patients’ s functional capacity and psychological factors such as well-being self-esteem and life satisfaction.