Die Medien in den Romanen Flughunde und Spione von Marcel Beyer:
Creators: name: Τσιάπαλη, Μαγδαληνή Θεόδωρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: διαμεσολάβηση
σκηνοθεσία φωνών
οπτικά μέσα
mediation
voice
visual media presentation
Medialität
Stimme
Fotografie

description: Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτελεί η διαμεσολάβηση (Medialität) στα μυθιστορήματα του Marcel Beyer Flughunde και Spione τα οποία είναι αλληλένδετα, όπως υποστηρίζεται και στην εργασία, λόγω της διάμεσης μεσολάβησης, του κοινού πλαισίου αναφοράς στο ιστορικό επίπεδο και της σιωπής, κυρίως υπό την μορφή αποσιώπησης. Στην εισαγωγή διατυπώνεται η θέση που θα υποστηριχθεί και παρουσιάζονται εν συντομία τα δύο έργα του Marcel Beyer, ενώ στο κεφάλαιο που ακολουθεί σκιαγραφείται το θεωρητικό πλαίσιο στο οποίο κινείται η μελέτη, η οποία βασίζεται κυρίως στα θεωρητικά κείμενα φιλοσοφίας των »μέσων« της Sybille Krämer. Έπεται το κύριο μέρος της εργασίας. Στο πρώτο μέρος το οποίο ασχολείται με το Flughunde, ένα έργο που θεματοποιεί το μέσο της φωνής, τίθενται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος η σκηνοθεσία των φωνών και η διάμεση μετάδοσή τους. Προπάντων μέσω της ανάλυσης των δύο αφηγηματικών φωνών του έργου Karnau και Helga εξετάζονται τόσο οι φωνές των μηχανισμών προπαγάνδας του Εθνοσοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος της Γερμανίας (NSDAP) με αναφορά στο ιστορικό επίπεδο όσο και η αξιοπιστία των φωνών των δραστών ως μάρτυρες. Η μελέτη, βασιζόμενη στην έννοια του μάρτυρα κατά τη φιλοσοφία των »μέσων«,επιχειρεί να δείξει ότι το μυθιστόρημα προκαλεί την επανεξέταση του μάρτυρα που ανήκει στο σύνολο των Εθνοσοσιαλιστών δραστών και κατά συνέπεια συντελεί στην απαξίωση αυτών των μαρτυριών που περιέχονται σε αρχεία και ιστορικά τεκμήρια. Η μελέτη αποδεικνύει ότι οι φωνητικές καταγραφές στερούνται του χαρακτήρα της μαρτυρίας, διότι το μυθιστόρημα διαλύει την ψευδαίσθηση ότι η ανεύρεση όσων πραγματικά συνέβησαν είναι εφικτή μέσω φωνών που έχουν καταγραφεί με τεχνικά μέσα – και που έχουν καταχωρηθεί σε αρχεία και ως ιστορικά τεκμήρια. Το δεύτερο τμήμα του βασικού μέρους της εργασίας, καταπιάνεται με το δεύτερο μυθιστόρημα. Το Spione εστιάζει στα οπτικά μέσα: κυρίως σε φωτογραφίες και την αλληλεπίδρασή τους με εικόνες εσωτερικών παραστάσεων. Η μελέτη επιχειρεί να δείξει πώς μέσα στο μυθιστόρημα, οι στρατηγικές αποσιώπησης της πρώτης γενιάς (που σχετίζονται με το βεβαρημένο με ενοχές εθνοσοσιαλιστικό παρελθόν), πραγματώνονται ως κενά στην οικογενειακή βιογραφία, η οποία με τη μορφή ενός οικογενειακού φωτογραφικού άλμπουμ, προσλαμβάνεται από την τρίτη γενιά ως κάποιο ίχνος. Αποδεικνύεται ότι ούτε τα μέλη-φαντάσματα (φιγούρες που πλάθονται στις αφηγήσεις της τρίτης γενιάς), που αναπαριστούν τα κενά του παρελθόντος (N. Abraham) oύτε όμως και οι φωτογραφίες, που ως τεχνική αναπαραγωγή εμμένουν στο φαίνεσθαι, μπορούν να συντελέσουν στην απεικόνιση της παρελθοντικής πραγματικότητας, αφού και οι φωτογραφίες θεωρούνται στο Spione ως ίχνη. Στην εκ των υστέρων ερμηνεία του ίχνους προκύπτει μια πολύσημη διάσταση, διότι όταν βλέπουμε σε παροντικό χρόνο τα ίχνη του παρελθόντος, αυτά μπορούν να εκλάβουν πολλές διαφορετικές σημασίες. Μέσα σ’ αυτή την πολυσημία, το μυθιστόρημα εκδηλώνει την αναζήτηση μιας πραγματικής εκδοχής του παρελθόντος, η οποία ωστόσο αποκαλύπτεται ως μια ψευδαίσθηση. Στο τελευταίο μέρος συνοψίζονται τα αποτελέσματα της διπλωματικής εργασίας.
description: The present study subject is mediation in Flughunde and Spione, two novels written by Marcel Beyer, which are interrelated, as the study suggests, due to media relay, historical common level references and silence, mainly in the form of silencing. The introduction states clearly the concept to be supported and Marcel Beyer’s two works are briefly presented, while the chapter that follows outlines the study’s theoretical background, which is mainly based on the philosophical theories of “media” as expressed by Sybille Kramer. In the course of the study the first part deals with Flughunde, a novel thematising voice as a medium, and focuses on directing voice and media relay. Analysing the two narrating voices of Karnau and Helga becomes a means in questioning propaganda mechanism testimonials in the Ethno Socialist Labour Party in Germany (NSDAP) within a historical background reference framework and the credibility of those as witnesses. The study, based on the notion of witness under the “media” philosophical perspective, tries to prove that the novel suggests a reevaluation of the witness being part of the Ethno Socialist Party and beyond that contributes in diminishing the value of these testimonials included in historical files and considered as evidence. The study proves that a great deal of testimonials cannot be taken as witnesses, as the novel destroys the illusion that retrieving what really happened is feasible through technically recorded testimonies – which have been included in historical files and considered as evidence. The second part of the study deals with Spione. The latter focuses on visual media presentation mainly in the form of photographs and their interaction with mental images. The study attempts to enlighten us in the way silencing strategies experienced by the first generation, given the guilty ethnosocialist past, appear as gaps in the family tree biography, which in the form of a family album is taken by the third generation as some kind of trace. It is proven that neither phantom family members in third generation narrations reenacting the gaps of the past (N.Abraham) nor photographs, which as reality’s artificial reproduction are restricted to “appearances”, may contribute to the depiction of the past, since photographs are also considered as traces in Spione. Interpreting trace retrospectively provides a multi meaning dimension, since evaluating past traces at a present time, renders them able to take several different meanings. Within this frame of meaning, the novel manifests a quest for the actual version of past events, which nevertheless reveals itself as an illusion. In the final part the study results are resumed.