Η επίδραση ενός προγράμματος άσκησης με μουσική στο άγχος ασθενών με χρόνια νεφρική νόσο υπό αιμοκάθαρση
Creators: name: Βράκας, Σπυρίδων Παντελή
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: Άσκηση
Μουσική
Χρόνια νεφρική νόσος
Άγχος
Αιμοκάθαρση
Exercise
Music
Chronic kidney disease
Stress
Hemodialysis

description: Σε προηγούμενες μελέτες έχει αποδειχθεί ότι η άσκηση έχει ευεργετική επίδραση σε ασθενείς με Χρόνια Νεφρική Νόσο (ΧΝΝ) που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Ωστόσο η σωματική άσκηση, ανάλογα με τον τύπο, την ένταση και τη συχνότητά της έχει διαφορετική επίδραση τόσο στη σωματική λειτουργική απόδοση αυτών των ασθενών όσο και στο άγχος τους. Έχει αποδειχθεί επίσης ότι το είδος και τα χαρακτηριστικά της μουσικής, που ακούν οι ασθενείς, έχουν διαφορετική επίδραση στην αντίληψη του άγχους εκ μέρους τους. Ωστόσο, η επίδραση της άσκησης σε συνδυασμό με τη μουσική, κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης, στο άγχος των ασθενών με ΧΝΝ δεν έχει μελετηθεί. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθούν οι επιδράσεις ενός προγράμματος άσκησης με ακρόαση του προτιμώμενου είδους μουσικής στην αντίληψη του άγχους ασθενών με ΧΝΝ, που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Στη μελέτη συμμετείχαν 30 ασθενείς υπό αιμοκάθαρση οι οποίοι σε τυχαιοποιημένο διαχωρισμό εντάχθηκαν σε δύο ομάδες: Ομάδα Α (Ομάδα Άσκησης: n = 15), που ολοκλήρωσε ένα πρόγραμμα άσκησης, κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης, ακούγοντας ταυτόχρονα τη μουσική της επιλογής τους, και Ομάδα Β (Ομάδα Ελέγχου: n = 15) που δεν έκανε άσκηση και δεν άκουγε μουσική κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης. Η παρέμβαση διήρκησε διάρκειας 12 εβδομάδες. Οι κύριες παράμετροι που μετρήθηκαν ήταν: α) η φυσική λειτουργική απόδοση, που αξιολογήθηκε με την δοκιμασία βάδισης 6 λεπτών (6MWT), β) το άγχος, που αξιολογήθηκε με το State-Trait Anxiety Inventory (Spielberger et al., 1970) και η αγωγιμότητα του δέρματος (που αξιολογήθηκε με μια πλατφόρμα αισθητήρων της εταιρίας Cooking Hacks) σε pretest-posttest σχεδιασμό. Οι δευτερεύουσες μετρήσεις έκβασης ήταν η ηλικία των ασθενών, τα χρόνια που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση και η αιμοσφαιρίνη. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν κατ’ αρχήν στατιστικά σημαντική διαφορά στην ηλικία των ασθενών και για το λόγο αυτό η ηλικία των ασθενών υπολογίστηκε ως συμμεταβλητή σε όλες τις μετρήσεις που ακολούθησαν. Διαπιστώθηκε επίσης ότι τα έτη αιμοκάθαρσης των ασθενών, καθώς και η αιμοσφαιρίνη δεν είχαν στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων τόσο πριν όσο και μετά την ολοκλήρωση της έρευνας. Όσον αφορά στη λειτουργική ικανότητα των ασθενών, πριν την έναρξη της παρέμβασης με το 6MWT διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων. Όταν όμως ολοκληρώθηκε η έρευνα, φάνηκε ότι υπήρξε μια βελτίωση στο 6MWT στατιστικά σημαντική σε ποσοστό 11,8% και συνεπώς στη φυσική λειτουργική απόδοση των ασθενών της Ομάδας Άσκησης. Τα επίπεδα του παροδικού άγχους (STAI) και του μόνιμου άγχους (TRAIT) δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντική διαφορά, παρόλο που φάνηκε μια τάση βελτίωσης κατά τη λήξη του προγράμματος. Το ίδιο συνέβη και στη μέτρηση της αγωγιμότητας του δέρματος. Δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ της Ομάδας Άσκησης και της Ομάδας Ελέγχου πριν και μετά την άσκηση, παρόλο που η Ομάδα Άσκησης εμφάνισε μια τάση βελτίωσης. Συμπεραίνεται ότι ένα τρίμηνο πρόγραμμα αερόβιας άσκησης και μυϊκής ενδυνάμωσης με μουσική της επιλογής τους κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης συμβάλλει αποτελεσματικά στη βελτίωση της φυσικής λειτουργικής ικανότητας, αλλά δεν επαρκεί για τη μείωση του άγχους ασθενών με ΧΝΝ υπό αιμοκάθαρση. Επομένως προτείνεται περαιτέρω έρευνα με μεγαλύτερο δείγμα ασθενών, μεγαλύτερο διάστημα παρέμβασης, μικρότερο ηλικιακό εύρος και ενδεχομένως με μεγαλύτερη ένταση στο πρόγραμμα άσκησης.
description: In previous studies it has been shown that exercise has a beneficial effect in patients with Chronic Kidney Disease (CKD) on hemodialysis. However physical exercise has different effects both on physical functional performance of the patients and their anxiety, depending on the type, intensity and frequency. It has also been shown that the type and characteristics of the music heard by the patients, have a different effect on stress perception on their part. However, what has not been studied so far is the effect of exercise in conjunction with music, on the patients’ anxiety with CKD during hemodialysis. The purpose of this study is to investigate the effects of an exercise program, accompanied with music of their own preference during hemodialysis, on the anxiety of patients with CKD. The study included 30 patients on hemodialysis who had been separated and included into two groups in a random order: Group A (Exercise group: n = 15), which completed an exercise program, during hemodialysis, while listening to music of their preference and Group B (Control group: n = 15) which neither followed an exercise program nor listened music during hemodialysis. The intervention lasted 12 weeks. The main parameters that had been measured were: a) the physical functional performance, which was evaluated by the 6-minute walking test (6MWT), b) the anxiety which was assessed by the State-Trait Anxiety Inventory (Spielberger et al., 1970) and c) the skin conductance (assessed by the Cooking Hacks' company sensors platform) in a pretest-posttest design. The secondary outcome measures were related with the patients’ age, the years that they have been on hemodialysis and hemoglobin. The first results revealed statistically significant difference in the age of patients and therefore the age of the patients was calculated as a covariate in all subsequent measurements. It was also found that the years of the patients’ hemodialysis and the hemoglobin didn’t have statistically significant difference between the two groups before and after completion of the survey. Regarding the functional capacity of the patients, before the intervention of the 6MWT it was found that there was no statistically significant difference between the groups. When the research was completed, it showed that there was a statistically significant improvement in 6MWT by 11.8% and therefore on physical functional performance of patients in the exercise group. The levels of acute anxiety (STAI) and permanent stress (TRAIT) showed no statistically significant difference, although they revealed an improving trend at the end of the program. Correspondingly, the same applied when the skin conductance was measured. There was no statistically significant difference between the exercise group and the control group before and after exercise, although the exercise group showed an improving trend. In conclusion, a 12 week aerobic exercise and strength training program accompanied with music of the patients' preference contributes effectively to the improvement of their physical functional capacity, but it's not enough to reduce the anxiety of patients with CKD on dialysis. Considering the above, further research with a larger sample of patients, longer intervention period, smaller age range and possibly with greater intensity in the exercise program is recommended.