Εναλλακτικές Προσεγγίσεις της Ανάπτυξης σε Σύγκριση με το Παραδοσιακό Μοντέλο Ανάπτυξης: Η Απομεγέθυνση και η Οικονομία σε Σταθερή Κατάσταση:
Creators: name: Τζέκου, Ειρήνη-Εριφύλη Πέτρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2013
Subjects: Απομεγέθυνση
Οικονομία σε Σταθερή Κατάσταση
Οικονομική Κρίση
Degrowth
Steady State Economy
Economic Crisis

description: Το παραδοσιακό, νεοκλασικό μοντέλο ανάπτυξης με κεντρικό στόχο τη μεγέθυνση έχει κυριαρχήσει στην αναπτυξιακή βιβλιογραφία και πρακτική εδώ και αρκετές δεκαετίες. Το γεγονός αυτό ευθύνεται κατά μεγάλο μέρος για την μονοδιάστατη (ή έστω αρκετά περιορισμένη) αντίληψη της ανάπτυξης. Στην παρούσα εργασία επιχειρείται μέσα από τη σύγκριση του νεοκλασικού μοντέλου ανάπτυξης με την προσέγγιση της απομεγέθυνσης και της οικονομίας σε σταθερή κατάσταση, να καταδειχθούν τα προβληματικά σημεία του πρώτου, με κύριο άξονα τις επιπτώσεις του στο περιβάλλον και την κοινωνική ευημερία στις ανεπτυγμένες χώρες, και να αναδειχθούν οι προτάσεις των υπολοίπων τόσο σε μικροοικονομικό όσο και σε μακροοικονομικό επίπεδο. Παράλληλα αναζητούνται και οι ενδεχόμενες αδυναμίες ή ελλείψεις των εναλλακτικών αυτών μοντέλων ανάπτυξης. Επιπλέον, επιχειρείται η σύγκριση τεσσάρων οικονομιών προκειμένου να αναδειχθεί η βέλτιστη πρακτική για τη διατήρηση και ενίσχυση της αναπτυξιακής δυναμικής μιας χώρας σε συνθήκες μείωσης του ΑΕΠ. Η σύγκριση αυτή πραγματοποιείται στη βάση στατιστικών δεδομένων και δεικτών που σχετίζονται άμεσα με διάφορες πλευρές της ανάπτυξης οδηγώντας κατ’αυτόν τον τρόπο σε μια πολύπλευρη προσέγγιση της έννοιας αυτής. Το συμπέρασμα που προκύπτει από την παραπάνω έρευνα είναι ότι η αύξηση των δημοσίων δαπανών, ως ποσοστό του ΑΕΠ, στους τομείς της υγείας, της εκπαίδευσης και της κοινωνικής πρόνοιας, στα πλαίσια ενός δημοκρατικού και αξιοκρατικού καθεστώτος με σεβασμό στις ελευθερίες, είναι η καλύτερη προϋπόθεση προκειμένου η μείωση των εισοδημάτων να έχει μικρές έως καθόλου επιπτώσεις στην ανάπτυξη μιας χώρας και εν γένει στην ευημερία των κατοίκων της.
description: The traditional, neoclassical model of development with its focus on growth has dominated the development literature and practice for several decades. This fact can be held largely responsible for the one-dimensional (or quite limited) understanding of development. The present paper attempts to underscore the problematic aspects of the neoclassical growth model through its comparison with the degrowth approach and the steady state economy approach. The emphasize is given on the impact of growth on the environment and social welfare concerning developed countries. At the same time the propositions of the other two approaches both at a micro and macro level of economy are presented, while their weaknesses and shortcomings are sought. Moreover, through the comparison of four economies in crisis it is attempted to highlight the best practices in order to maintain and strengthen the developmental potential of a country in terms of a decreasing GDP. The comparison is made on the basis of statistical data and indicators that are directly related to various aspects of development thus leading to a multifaceted approach of development. The present paper suggests that an increase in the public expenditure on health, education and social welfare (as a percentage of GDP) in the context of a democratic and meritocratic regime with respect to freedoms, is the best precondition so that the reduction of income has little or no impact on a country's development and general to the well-being of its residents.