Συγκριτική μελέτη της επίδρασης διαφόρων αναισθητικών στα επίπεδα κυτοκινών και διαλυτών μορίων προσκόλησης στα πλάσμα ατόμων υπό γενική αναισθησία
Creators: name: Κουλελάκη-Πουλοπούλου, Ελένη Ζ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2009
Subjects: Αναισθητικά
Νεκρωτικός των όγκων παράγοντας -α
Ιντερλευκίνη -6
Διακυτταρικό μόριο προσκόλλησης -1
Αγγειακό μόριο προσκόλλησης -1
Ε-σελεκτίνη
Anesthetics
INF -a
IL-6
ICAM-1
VCAM-1
E-selectin

description: Σκοπός της ερευνητικής εργασίας είναι η συγκριτική μελέτη της επίδρασης των διαφόρων αναισθητικών που χρησιμοποιούνται στις χειρουργικές επεμβάσεις, πάνω στα επίπεδα κυτοκινών και διαλυτών μορίων προσκόλλησης, στο πλάσμα ατόμων υπό γενική αναισθησία. Ασθενείς: Στη μελέτη συμμετείχαν 60 ασθενείς που υπέστησαν ορθοπεδικές επεμβάσεις, δεν παρουσίαζαν ιατρικό ιστορικό με προϋπάρχουσα φλεγμονή, και η γενική τους κατάσταση ήταν καλή, κλίμακα κατά ASA I, II. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε 3 ομάδες, ανάλογα με το είδος της αναισθησίας που χρησιμοποιήθηκε. Συγκεκριμένα στην ομάδα (Α) συμμετείχαν ασθενείς που υπέστησαν χειρουργική επέμβαση με ενδοφλέβια αναισθητικά, στην ομάδα (Β)ασθενείς που υπέστησαν χειρουργική επέμβαση με εισπνεόμενα αναισθητικά και στην ομάδα (C) ασθενείς που υπέστησαν χειρουργική επέμβαση με περιοχική αναισθησία. Επίσης συμμετείχαν και 20 υγιείς μάρτυρες αναλόγου ηλικίας και φύλου. Μέθοδοι: Τα επίπεδα των κυτοκινών TNF-α και ΙL-6, και των διαλυτών μορίων προσκόλλησης ICAM-1,VCAM-1, E-Σελεκτίνης καταγράφηκαν στο πλάσμα των ασθενών με την μέθοδο ELISA σε τρεις χρονικές στιγμές, προεγχειρητικά πριν από την έναρξη της αναισθησίας, 2 ώρες μετά την έναρξη της χειρουργικής επέμβασης, και 4 ώρες μετά το πέρας της χειρουργικής επέμβασης. Αποτελέσματα: Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα των TNF-α, IL-6, ICAM-1, VCAM-1, E- Σελεκτίνης καταγράφηκαν στατιστικά αυξημένες κατά τη διάρκεια και το τέλος των χειρουργικών επεμβάσεων. Οι μεταβολές που παρατηρήθηκαν στα επίπεδα των κυτοκινών και των διαλυτών μορίων προσκόλλησης καταγράφηκαν σε υψηλώτερα επίπεδα περισσότερο στην ομάδα που έγινε χρήση εισπνεόμενων αναισθητικών, αναλογικά λιγότερο στην ομάδα που έγινε χρήση ενδοφλεβίων, και ακόμη λιγότερο στην ομάδα που χρησιμοποιήθηκε περιοχική αναισθησία. Συμπεράσματα: Τα γενικά αναισθητικά είναι δυνατό να τροποποιούν την ανοσολογική απάντηση είτε δρώντας απευθείας στα κύτταρα του ανοσολογικού συστήματος, είτε σε συνδυασμό με τις επιλεγόμενες αναισθησιολογικές τεχνικές να επιδρούν στην αντίδραση από το χειρουργικό τραύμα. Η παρούσα μελέτη υποδηλώνει ότι η αναισθησιολογική αντιμετώπιση επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό την ανοσολογική απάντηση. Συγκεκριμένα τα επίπεδα των κυτοκινών και των διαλυτών μορίων προσκόλλησης αυξάνονται μεν κατά τη διάρκεια και στο τέλος των χειρουργικών επεμβάσεων, όχι όμως στον ίδιο βαθμό. Οι μεταβολές που παρατηρούνται στα επίπεδα των κυτοκινών και των διαλυτών μορίων προσκόλλησης φαίνεται να αυξάνονται περισσότερο όταν υπάρχει χρήση εισπνεόμενων αναισθητικών, αναλογικά λιγότερο όταν υπάρχει χρήση ενδοφλεβίων και ακόμη λιγότερο όταν χρησιμοποιήται περιοχική αναισθησία. Ο μηχανισμός επίδρασης των εισπνεόμενων αναισθητικών στις κυτοκίνες και τα μόρια προσκόλλησης, αφορά είτε την ενεργοποίηση της οικογένειας των Src κινασών, και της ενεργοποιημένης κινάσης του μιτογόνου, είτε εναλλακτικά την ενεργοποίηση του NF-κB. Ενώ ο μηχανισμός επίδρασης των ενδοφλέβιων αναισθητικών στις κυτοκίνες και τα μόρια προσκόλλησης, πιθανώς αφορά την μη αναστολή της ενεργοποίησης του NF-κB. Στους ασθενείς με φυσιολογικό ανοσολογικό μηχανισμό, σε μη εκτεταμένες χειρουργικές επεμβάσεις, αυτές οι επιδράσεις των αναισθητικών έχουν ανύπαρκτες έως ελάχιστες συνέπειες, ενώ σε ασθενείς με προϋπάρχουσες ανοσολογικές δυσλειτουργίες, είναι δυνατό να επιδράσουν σε σημαντικό βαθμό στην υγεία τους μετεγχειρητικά
description: Objectives: The aim of this study was to investigate the influence of two established anesthetic techniques: total intravenous anesthesia (TIVA) and balanced inhalation anesthesia (BAL) on the perioperative induced changes of the levels of plasma cytokines and soluble adhesion molecules levels in patients during minor elective orthopedic surgery. Patients: The study involved 60 patients with American Society of Anesthesiologists physical status I,ΙΙ who were scheduled for minor elective surgery. The patients which enrolled into the study, composed 3 groups to receive: group (A) intravenous anesthesia, group (B) balanced inhalation anesthesia, and group (C) regional anesthesia. Furthermore 20 healthy individuals were participated as control group. Methods: The plasma concentrations of the TNF-α, IL-6 cytokines and ICAM-1, VCAM-1, E- Selectin soluble cell adhesion molecules were analysed by ELISA. Plasma cytokines and cell adhesion molecules were measured before the induction of anesthesia and surgery, 2 hours after the surgical incision, and 4 hours after the end of surgery. Results: Plasma concentrations of the TNF-α, IL-6, ICAM-1, VCAM-1, E-Selectin significantly increased during and after surgery with balanced inhalation anesthesia and less with intravenous anesthesia. Conclusions: Alterations to the cytokine and cell adhesion molecules by different types of anesthesia may be attributed either directly by disturbing functions of immune cells, or indirectly to the modulation of the stress response to surgery.Anesthetic management may have varying influences on the postoperative immune response. Surgery induced inflammatory response and increased concentrations of plasma cytokines and soluble adhesion molecules levels seem to be more pronounced after balanced inhalation anaesthesia (BAL). The mechanisms of the volatile anesthetics induced increase on cytokine and cell adhesion molecules levels, seem to involve the activation of Src family kinases and mitogen-activated protein kinase, or alternatively the activation of nuclear factor- κB. Whereas the mechanism of the intravenous anesthesia induced increase on cytokine and cell adhesion molecules levels, imply a critical role of the nuclear factor- κB. Although these effects may be of minor importance for subjects with normal immune response to tissue injury may have relevance in patients with preexisting immune dysfunctions