Changes in insulin resistance post-gender-affirming hormonal treatment: A systematic review and meta-analysis
Creators: name: Παπαδοπούλου, Βασιλική Εμμανουήλ
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Ασυμφωνία Φύλου
Ορμονική Θεραπεία
Αντίσταση στην Ινσουλίνη
Gender Incongruence
Hormonal Treatment
Insulin Resistance

description: Transgender individuals receiving gender-affirming hormone treatment (masculinizing or feminizing with testosterone or estradiol, respectively) are at increased risk of adverse cardiovascular outcomes. This fact may be due, among others, to the effects of testosterone or estradiol therapy on insulin resistance and fat distribution. However, the effect of hormonal therapy on these cardiovascular risk factors has not been adequately clarified. The Homeostatic Model Assessment for Insulin Resistance (HOMA-IR) approximates insulin resistance. This thesis attempted to evaluate and synthesize the best quality evidence of the impact of gender-affirming hormone therapy on HOMA-IR in transgender adults. A total of 17 articles published between 2000 and 2020 were included. These articles studied transgender individuals over 18 years undergoing any form of gender-affirming hormonal treatment. Their primary aim was to investigate the effects of this treatment on insulin resistance by calculating the HOMA-IR index. A comprehensive analysis was conducted on the selected articles, incorporating qualitative and quantitative synthesis. In trans females, HOMA IR was increased after hormonal treatment (p: 0.002) with high heterogeneity among studies (Q and I2, p&lt;0.001). In contrast, in trans males HOMA IR was decreased after 12 or more months of hormonal treatment (p: 0.03) with low heterogeneity (Q and I2, p&gt;0.05). Insulin resistance is improved after hormonal treatment in transgender males, whereas it is neutrally or negatively affected by feminizing therapy in trans females. Further research on this topic is needed so that healthcare providers treating the transgender population are adequately informed and guided to prevent and detect the development of type 2 diabetes mellitus.
description: Τα διεμφυλικά άτομα που λαμβάνουν θεραπεία φυλομετάβασης (αρρενοποποιητική ή θηλεοποιητική θεραπεία με τεστοστερόνη ή οιστραδιόλη, αντίστοιχα) διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών εκβάσεων. Το γεγονός αυτό μπορεί να οφείλεται, μεταξύ άλλων, στις επιδράσεις της θεραπείας με τεστοστερόνη ή οιστραδιόλη στην αντίσταση στην ινσουλίνη και στην κατανομή του λίπους. Ωστόσο, η επίδραση της ορμονικής θεραπείας σε αυτούς τους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου δεν έχει διευκρινιστεί επαρκώς. Η αξιολόγηση ομοιοστατικού μοντέλου για την αντίσταση στην ινσουλίνη (HOMA-IR) προσεγγίζει την αντίσταση στην ινσουλίνη. Αυτή η εργασία επιχειρεί να αξιολογήσει και να συνθέσει τα καλύτερα ποιοτικά στοιχεία για την επίδραση της ορμονοθεραπείας φυλομετάβασης στον δείκτη HOMA-IR σε διεμφυλικούς ενήλικες. Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 17 άρθρα που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 2000 και 2020. Αυτά τα άρθρα μελέτησαν τρανς άτομα άνω των 18 ετών που υποβλήθηκαν σε οποιαδήποτε μορφή ορμονικής θεραπείας φυλομετάβασης. Ο πρωταρχικός τους στόχος ήταν να διερευνήσουν τα αποτελέσματα αυτής της θεραπείας στην αντίσταση στην ινσουλίνη, υπολογίζοντας τον δείκτη HOMA-IR. Διεξήχθη μια ολοκληρωμένη ανάλυση στα επιλεγμένα άρθρα, με ποιοτική και ποσοτική σύνθεση των δεδομένων. Στις τρανς γυναίκες, ο δείκτης HOMA IR αυξήθηκε μετά από ορμονική θεραπεία (p: 0,002) με υψηλή ετερογένεια μεταξύ των μελετών (Q και I2, p&lt;0,001). Αντίθετα, στους τρανς άνδρες ο HOMA IR μειώθηκε μετά από 12 ή περισσότερους μήνες ορμονικής θεραπείας (ρ: 0,03) με χαμηλή ετερογένεια (Q και I2, p&gt;0,05). Η αντίσταση στην ινσουλίνη βελτιώνεται μετά από ορμονική θεραπεία σε τρανς άνδρες, ενώ επηρεάζεται ουδέτερα ή αρνητικά από τη θεραπεία θηλεοποίησης σε τρανς γυναίκες. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα σε αυτό το θέμα, ώστε οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης που θεραπεύουν τον τρανς πληθυσμό να ενημερώνονται επαρκώς και να καθοδηγούνται για την πρόληψη και την ανίχνευση της ανάπτυξης σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2.