Ο αποδεικτός περιορισμός του 211α:
Creators: name: Κωτούλα, Μαρία Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2009
Subjects: Συγκατηγορούμενος
Αποδεικτικός περιορισμός
Μαρτυρική κατάθεση
Ομολογία
Παραπομπή
Codefendant
Evidential limitation
State's evidence
Confession
Committal

description: Το θέμα της διπλωματικής εργασίας αφορά τον αποδεικτικό περιορισμό που εισάγεται με το άρθρο 211Α του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και δη «μόνη η μαρτυρική κατάθεση του ή η απολογία προσώπου συγκατηγορουμένου για την ίδια πράξη δεν είναι αρκετή για την καταδίκη του κατηγορουμένου». Σκοπό θέσπισης της διάταξης αποτελεί η δυσπιστία του νομοθέτη απέναντι στην ομολογία και τη μαρτυρική κατάθεση του συγκατηγορουμένου, αλλά και η προάσπιση των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου, και ιδίως το δικαίωμα ακροάσεώς του, το οποίο δεν δύναται να ικανοποιηθεί κατά την ομολογία του συγκατηγορουμένου του. Το άρθρο αναφέρεται σε μαρτυρική κατάθεση και ομολογία συγκατηγορουμένου, η δε αιτία του συγκεκριμένου διαχωρισμού της διάταξης στις έννοιες «μαρτυρική κατάθεση» και «απολογία» αφορά το γεγονός ότι ο νομοθέτης ήθελε να καλύψει όλες τις περιπτώσεις, και επιλέγει να εντάξει στον αποδεικτικό περιορισμό στο σύνολό τους τις δηλώσεις του κατηγορουμένου σε όποιο στάδιο και αν δίνονται αυτές, ήτοι ακόμη και στην προδικασία. Παρά το γεγονός ότι η εφαρμογή του αποδεικτικού περιορισμού στην προδικασία είναι περιορισμένη, το ορθόν είναι να εφαρμόζεται τόσο στην παραπομπή του κατηγορουμένου, όσο κυρίως στην προσωρινή κράτηση αυτού, δεδομένου ότι με μόνη τη μαρτυρική κατάθεση του συγκατηγορουμένου δεν δύναται να καταδικασθεί ο κατηγορούμενος στο ακροατήριο. Εν συνεχεία, παρατίθεται η ισχύ του εν λόγω αποδεικτικού περιορισμού στην νομολογία του ΕΔΔΑ, και η διαφορετική διάσταση που προσδίδεται στον περιορισμό από αυτό. Τέλος, σε επίπεδο αναιρετικού ελέγχου η παραβίαση της διατάξεως παράγει απόλυτη ακυρότητα τόσο λόγω προσβολής των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου όσο και λόγω έλλειψης επαρκούς αιτιολογίας.
description: The theme of the present thesis concerns the evidential limitation takes effect with the article 211a of the criminal procedural code as “only the state’s evidence or the confession of a person codefendant for the same action, is not adequate for the conviction of the defendant”.The aim of instituting the article is the disbelief of the legislator towards the state’s evidence or the confession of a person codefendant, but also the protection of the rights of the defendant and especially the right of hearing, that is not being satisfied during the confession of the codefendant. The article is referred to state’s evidence and confession of a person codefendant, and the point of this separation is about the fact that the legislator wanted to cover all occasions, and chooses to place into the evidential limitation all the statements of the codefendant at any stage they are given, even in preliminary proccedings. Despite the fact that application of the article in preliminary proccedings is limited, the correct application is to be applied in the committal of the defendant and in the temporarily imprisonment, due to the fact that only with the state’s evidence or the confession of a person codefendant is not possible to take place the conviction of the defendant. Also, it is being displayed the application of the evidential limitation in the case law of the European Court of human rights, and the different reading that is being given to the limitation. Finally, at the level of the cassations the violation of the limitation leads to absolute invalidity due to offence of the rights of the defendant and due to luck of adequate reasoning.