H απάτη μέσω η/υ και οι συναφείς μορφές σύγχρονης εγκληματικότητας:
Creators: name: Χατζηιωάννου, Κωνσταντίνος Ευαγγέλου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2009
Subjects: Ηλεκτρονικό έγκλημα
Computer crime

description: H παρούσα εργασία αναφέρεται στην εγκληματική δραστηριότητα όπου τα συστήματα πληροφοριών χρησιμοποιούνται ως μέσο τέλεσης οικονομικών εγκλημάτων, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της απάτης με η/υ και της πλαστογραφίας. Αναλύεται το διεθνές και εθνικό πλαίσιο καταπολέμησης της εγκληματικότητας που σχετίζεται με τους η/υ (computer related crimes). Σε διεθνές επίπεδο η Σύμβαση για το Κυβερνοέγκλημα, η οποία αποτελεί την πρώτη Διεθνή Σύμβαση η οποία εναρμονίζει τη νομική αντιμετώπιση των εγκλημάτων που σχετίζονται με η/υ, ποινικοποιεί την πλαστογραφία και απάτη με η/υ στα άρθρα 7 και 8 αντίστοιχα.Το άρθρο 7 της προαναφερόμενης σύμβασης ποινικοποιεί αυτοτελώς την πλαστογραφία δεδομένων η/υ με σκοπό τη χρήση αυτών ως αυθεντικών, ανεξαρτήτως του αν αυτά τα δεδομένα είναι άμεσα αντιληπτά και κατανοητά. Σύμφωνα με το ελληνικό ποινικό δίκαιο η πλαστογραφία ηλεκτρονικού εγγράφου ποινικοποιείται, μόνο αν τα δεδομένα συγκεντρώνουν τα στοιχεία του εγγράφου, όπως αυτά ορίζονται στο άρθρο 13 γ ΠΚ. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να πληρούται η αντικειμενική υπόσταση του άρθρου 216 του ΠΚ (πλαστογραφία). Στο άρθρο 8 της Σύμβασης για το Κυβερνοέγκλημα προβλέπεται ότι κάθε συμβαλλόμενο μέρος πρέπει να υιοθετήσει νομοθετικά και άλλα μέτρα που είναι αναγκαία για να καταστεί ποινικό αδίκημα σύμφωνα με το εσωτερικό του δίκαιο, όταν διαπράττεται με πρόθεση και χωρίς δικαίωμα, η πρόκληση απώλειας περιουσίας άλλου μέσω: a) οποιασδήποτε εισαγωγής, τροποποίησης, διαγραφής ή απόκρυψης δεδομένων η/υ b) οποιασδήποτε επέμβασης στη λειτουργία ενός υπολογιστικού συστήματος, με απατηλό ή παράνομο σκοπό να επιφέρει χωρίς δικαίωμα οικονομικό όφελος στον εαυτό του ή σε άλλον. Το βασικό πρόβλημα της αντίστοιχης ελληνικής διάταξης η οποία ποινικοποιεί την απάτη με η/υ (386 Α ΠΚ) είναι ότι δεν ποινικοποιεί αυτοτελώς την πρόκληση περιουσιακής βλάβης μέσω της χρήσης ορθών δεδομένων, όπως συχνά συμβαίνει με τη χρήση κλεμμένης κάρτας ATM, και της συνακόλουθης αφαίρεσης χρημάτων από μηχάνημα ATM μέσω της εισαγωγής ορθών δεδομένων στο σύστημα. Σκοπός αυτής της εργασίας είναι να προτείνει τρόπους ενσωμάτωσης της Σύμβασης του Κυβερνοεγκλήματος στο ελληνικό ποινικό δίκαιο μέσω μια κριτικής επισκόπησης αυτής και της παράλληλης λήψεως υπόψιν των αναγκών της κοινωνίας της πληροφορίας.
description: This paper refers to the criminal activity where a computer system is the tool of an economic crime, such as computer fraud and forgery. It examines the national and international treatment of computer-related crimes. At international level the Convention of Cybercrime, which is the first international Treaty that harmonizes the legal treatment of computer crimes, criminalizes computer forgery and fraud in articles 7 and 8.Article 7 of the above-mentioned Convention criminalizes the forgery of computer data with the intent to use it as authentic, regardless or not whether the data is directly readable or intelligible. According to the Greek criminal law computer forgery is criminalized, only if the data incorporates the elements of a ‘document’ as defined in Section 13(c) of the Criminal Code. In such a case, the actus reus of Section 216 of the Criminal Code, regarding forgery, maybe coved. Article 8 of the above mentioned Treaty criminalizes the causing of a loss of property to another person by: a any input, alteration, deletion or suppression of computer data, b any interference with the functioning of a computer system, with fraudulent or dishonest intent of procuring, without right, an economic benefit for oneself or for another person. The main problem of the Greek provision which criminalizes computer fraud (i.e. Section 386 A of the Greek Criminal Code) is that it does not criminalize the causing of a loss of property via the use of correct data, such as through the use of a stolen ATM card and the illegal withdrawal of money by means of the input of correct data into the system. The proposal of this paper is to present a methodology to integrate the above mentioned sections of the Cybercrime Convention to the Greek Criminal law through a critical examination and adaptation to the need of the information society.