Η σχέση της δομής και της διάρθρωσης του λιβαδικού τοπίου με την ερημοποίηση.:
Creators: name: Χατζηπασχάλη, Αφροδίτη Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012

description: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση πιθανής σχέσης μεταξύ της δομής και διάρθρωσης του τοπίου με τον κίνδυνο ερημοποίησης. Οι επιμέρους στόχοι που προέκυψαν ήταν η ανάλυση της δομής και της διάρθρωσης του τοπίου με τη χρήση δεικτών καθώς και η εφαρμογή ενός απλοποιημένου μοντέλου καθορισμού των Περιβαλλοντικά Ευαίσθητων για την ερημοποίηση Περιοχών. Ως περιοχή έρευνας επιλέχθηκαν πέντε τοπικές κοινότητες της διοικητικής περιφέρειας της Επαρχίας Λαγκαδά (Κολχικό, Λοφίσκος, Κρυονέρι, Εξάλοφος, Όσσα). Η εφαρμογή της μεθοδολογίας πραγματοποιήθηκε με τη χρήση των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών (GIS). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η υψηλή υψομετρική ζώνη παρουσιάζει την καλύτερη διάρθρωση τοπίου, με σύνθετο μωσαϊκό, αυξημένη παρουσία κρασπεδικών βιοτόπων και κατ’ επέκταση πιθανή αυξημένη βιοποικιλότητα, όσο μειώνεται το υψόμετρο τα χαρακτηριστικά της διάρθρωσης του τοπίου αμβλύνονται. Η πλειοψηφία της περιοχής έρευνας ταξινομείται στην κρίσιμη κατηγορία των ευαίσθητων περιοχών στην ερημοποίηση (82,56%) ενώ ακολουθούν οι ευαίσθητες με 14,49%, οι δυνητικές και οι μη απειλούμενες με 1,25% και 1,7% της έκτασης αντίστοιχα. Διαχωρίζοντας την περιοχή μελέτης σε 3 υψομετρικές ζώνες προέκυψε ότι η υψηλή υψομετρική ζώνη παρουσιάζει το μικρότερο κίνδυνο ερημοποίησης ενώ όσο μειώνεται το υψόμετρο αυξάνεται ο κίνδυνος ερημοποίησης. Τέλος από τη συσχέτιση των δεικτών της διάρθρωσης του τοπίου με τον δείκτη Περιβαλλοντικά Ευαίσθητων Περιοχών προέκυψε σχέση μεταξύ των δεικτών που μετρούν την περίμετρο, την πυκνότητα, τη διασπορά και την ποικιλότητα με την δείκτη ΠΕΠ ενώ για δείκτες μέτρησης σχήματος δεν προέκυψαν ασφαλή συμπεράσματα. The aim of this thesis was to investigate the possible relationship between landscape structure and pattern with desertification risk. The individual purposes was to analyze the structure and pattern of landscape with the use of spatial indicators and the implementation of a simplified model for determining the Environmentally Sensitive Areas (ESAs) to Desertification. The research was carried out in Lagadas county located about 30 km NE of the city of Thessaloniki, in central Macedonia, northern Greece. Five village communities, namely Kolchiko, Lofiskos and Kryoneri, Eksalofos and Ossa were chosen as study area. In order to implement the methodology Geographic Informational Systems (GIS) have been used.The results showed that the high altitude zone offers the best landscape structure, with a complex mosaic, increased presence of fringe habitats and thus likely increased biodiversity, as the elevation decreases the characteristics of landscape structure are blunting. The majority of the study area is in a critical stage (82,56%) in terms of desertification. Sensitive areas follows with 14,49% whereas potential and non affected areas with 1,25% and 1,7% respectively. Separating the study area in 3 altitudinal zones revealed that high altitude zone presents less risk of desertification and as altitude decreases, the desertification risk increases. Finally the association between landscape pattern and Environmentally Sensitive Areas index (ESAI) showed that there is relationship between Edge Density, Density, Diversity and Interspersion metrics and ESAI, while Shape metrics derived no conclusions.
description: Δείκτες τοπίου Κίνδυνος ερημοποίησης Υποβάθμιση Landscape indicators Desertification risk Degradation