Cardiovascular magnetic resonance for aortic valve disease: A systematic review
Creators: name: Ρεπανάς, Θεόδωρος Ηλία
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Καρδιολογία
Αορτική βαλβίδα
Μαγνητική τομογραφία καρδιάς
Cardiology
Aortic valve
Cardiovascular magnetic resonance

description: Aortic stenosis (AS) and aortic regurgitation (AR) are among the leading manifestations of valvular heart disease with significant socioeconomic burden. While echocardiography remains the standard imaging modality for assessing aortic valve disease, cardiac magnetic resonance (CMR) offers contemporary methods in estimating the burden of valve disease. The aim of the present thesis was to review the level of agreement between echocardiography and CMR on grading the severity of AS and AR. In general part of the thesis basic principles of these two valvular lesions were presented emphasizing on diagnostic part. In special part a systematic review of the existing literature was conducted. The search was made through electronic databases in order to identify studies comparing echocardiography to CMR for valvular lesion assessment of aortic valve. Parameters of disease severity (aortic valve area (AVA), peak velocity (Vmax) and pressure gradients for AS / regurgitant volume (RVol) and regurgitant fraction (RF) for AR) and level of concordance between the two imaging modalities were extracted and qualitatively compared. A total of 35 studies were included in this systematic review, 22 for AS and 13 for AR. In AS studies, AVA dimensions in CMR were compared with transoesophageal echocardiography (TOE) and transthoracic echocardiography (TTE). Data for Vmax and pressure gradients were less remarkable. In AR studies differences in estimating RVol and RF were observed especially for the assessment of eccentric jets. Moreover the correlation between CMR and 3D echocardiography in comparison with conventional 2D Doppler echocardiography was explored. Summarizing, concordance in grading severity and correlation of severity measurements was found to be more than moderate between echocardiography and CMR in most cases. CMR appears as an attractive alternative for the assessment of aortic valvular disease eliminating most of echo limitations. Therefore, complementary assessment by CMR is needed in some patients with equivocal results on echo.
description: Η στένωση (ΑΣ) και η ανεπάρκεια (ΑΑ) της αορτικής βαλβίδας συγκαταλλέγονται μεταξύ των πιο συχνά απαντώμενων βαλβιδοπαθειών με σημαντικό κοινωνικό και οικονομικό αντίκτυπο. Παρόλο που η υπερηχοκαρδιογραφία παραμένει η κύρια απεικονιστική μέθοδος για τον έλεγχο της αορτικής βαλβίδας, η μαγντική τομογραφία καρδιάς (cardiac magnetic resonance, CMR) επιστρατεύει σύχγρονες τεχνικές για την αξιολόγηση της βαρύτητας της νόσου. Σκοπός της μεταπττυχιακής διπλωματικής εργασίας ήταν η σύγκριση της CMR με την υπερηχογραφία καρδιάς για την εκτίμηση της βαρύτητας της ΑΣ και της ΑΑ. Στο γενικό μέρος της διπλωματικής παρουσιάστηκαν γενικές γνώσεις των δύο βαλβιδοπαθειών με έμφαση στο διαγνωστικό τομέα. Στο ειδικό μέρος πραγματοποιήθηκε η συστηματική ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων για την αναζήτηαη μελετών που συνέκριναν την υπερηχοκαρδιογραφία με την CMR για την εκτίμηση της αορτικής βαλβιδικής νόσου. Οι δείκτες βαρύτητας της νόσου (στόμιο αορτικής βαλβίδας (AVA), μέγιστη ταχύτητα (Vmax) και κλίση πίεσης για την ΑΣ / όγκος παλινδρόμησης (RVol) και κλάσμα παλινδρόμησης (RF) για την ΑΑ) καθώς και ο βαθμός συμφωνίας των δύο απεικονιστικών μεθόδων παρουσιάστηκαν και μελετήθηκαν ποιοτικά. Συνολικά 35 μελέτες συμπεριλήφθηκαν στην συστηματική ανασκόπηση, 22 για την ΑΣ και 13 για την ΑΑ. Αναφορικά με την ΑΣ, μελετήθηκαν οι διαστάσεις του υπολογιζόμενου AVA στην CMR συκριτικά με την διοισοφάγειο υπερηχοκαρδιογραφία (transoesophageal echocardiography, ΤΟΕ) και την διαθωρακική υπερηχοκαρδιογραφία (transthoracic echocardiography, TTE). Τα δεδομένα για Vmax και για κλίση πίεσης ήταν λιγότερο αξιοσημείωτα. Στις μελέτες της ΑΑ σημαντικές διαφορές στην εκτίμηση RVol και RF αναδείχθηκαν κυρίως στην αξιολόγηση των έκκεντρων jet ανεπάρκειας. Επιπλέον μελετήθηκε η συσχέτιση της CMR με την τρισδιασταση Doppler υπερηχοκαρδιογραφία σε σύγκριση με την απλή δισδιάστατη υπερηχοκαρδιογραφία. Συνολικά αναδείχθηκε τουλάχιστον ικανοποιητική συσχέτιση ανάμεσα στην υπερηχοκαρδιογραφία και την CMR όσον αφορά τις μετρήσεις των δεικτών βαρύτητας της αορτικής βαλβιδικής νόσου. Η CMR αποτελεί εναλλακτική επιλογή για την εκτίμηση της βαρύτητας της βαλβιδικής νόσου, παραμερίζοντας τους περισσότερους περιορισμούς της υπερηχοκαρδιογραφίας. Η συμπληρωματική αξιολόγηση με CMR απαιτείται επομένως σε ασθενείς με ασαφή αποτελέσματα στον υπέρηχο.