Οι θεολογικές προϋποθέσεις του αγιογράφου με βάση τους κανόνες της συνόδου των Στογκλάβ (Μόσχας, 1551):
Creators: name: Palmer, Connie Rose Paul (Πάλμερ, Κωνσταντίνα)
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: Εικόνες
Αγιογράφος
Εικονολογία
Icons
Iconographer
Iconology

description: Εμείς θεωρούμε ότι στη σύνοδο των Στογκλάβ έχουμε μια Ορθόδοξη προσέγγιση της αγιογραφίας, όπως αυτή εκφράζεται από τους Πατέρες της Εκκλησίας και τις Ιερές Συνόδους. Με την εργασία αυτή επιδεικνύουμε να αποδείξουμε ότι οι θεολογικές προϋποθέσεις που οφείλει να έχει ο αγιογράφος έχουν την κατοχύρωση τους όχι μόνο σε μια τοπική σύνοδο της Ρωσικής Εκκλησίας (η σύνοδος των Στογκλάβ της Μόσχας στο 1551), αλλά στην Παράδοση και στην κοινή συνείδηση της Ορθόδοξης καθολικής Εκκλησίας. Η σημασία της ακρίβειας σε θέματα εικόνων και αγιογράφων συνδέεται στενά με την Ορθοδοξία, διότι η Εκκλησία μαρτυρεί την πίστη και την εν Χριστώ ζωή μέσα από την ιερή αυτή μορφή τέχνης. Γι` αυτό μια συστηματική μελέτη των απαραιτήτων προϋποθέσεων του αγιογράφου είναι σε μεγάλο βαθμό απαραίτητη στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Αρχικά, αναφερόμαστε στις ακόλουθες πρωταρχικές προϋποθέσεις ενός σωστού αγιογράφου : α) Ο αγιογράφος πρέπει να είναι Ορθόδοξος Χριστιανός. β) Πρέπει να ζει με ευλάβεια σύμφωνα με τους κανόνες της Εκκλησίας. γ) Απαγορεύεται η χρήση της φαντασίας από τον αγιογράφο. δ) Απαγορεύεται η υποκειμενική απεικόνιση του Θεού. ε) Ο αγιογράφος πρέπει να ακολουθεί την Παράδοση και τους αρχαίους τύπους εικόνων. Έπειτα, διερευνούμε τις ακόλουθες τρεις δευτερεύουσες προϋποθέσεις του αγιογράφου: α) Ο αγιογράφος θα πρέπει να κατέχει το απαραίτητο καλλιτεχνικό ταλέντο της ζωγραφικής. β) Θα πρέπει να δέχεται να έχει μαθητές και να τους καθοδηγεί με επιμέλεια στην κατάλληλη τεχνοτροπία και στον τρόπο ζωής που ταιριάζει στον αγιογράφο. γ). Θ πρέπει να επισκευάζει παλιές και φθαρμένες εικόνες. Μια εικόνα είναι θεολογία, από αυτή τη διαπίστωση, μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τον αγιογράφο ως «θεολόγο με χρώματα». Εξηγούμε τις προϋποθέσεις βάσει των οποίων ο αγιογράφος θα ανταποκριθεί καλύτερα στο έργο του. Στο Επίλογο διερευνίζουμε τη διάκριση μεταξύ του αγιογράφου που τηρεί όλες τις προϋποθέσεις και αυτού που όχι μόνο τηρεί αυτές τις προϋποθέσεις, αλλά επίσης αγιογραφεί σύμφωνα με την προσωπική του εμπειρία του Θεού. Διότι ο σκοπός του αγιογράφου δεν θα πρέπει μόνο να είναι να αγιογραφίζει εικόνες του Θεανθρώπου, αλλά και να ρίχνει επίμονα το βλέμμα του σε αυτό. Δηλαδή να έχει την δική του επειρία του Θεού, και όχι μόνο να βλέπει αυτά που αγιογραφούν αλλά και να αγιογραφίζει αυτά που βλέπει με τα ίδια του τα πνευματικά μάτια.
description: The Stoglav council is an extrapolation of the Orthodox position on iconography as expressed by the Fathers of the Church and the Holy Councils. This paper will demonstrate, through adequate citations of learned scholars, that the theological presuppositions of the iconographer have their basis not merely in a local council of the Russian Church, but in the Tradition and consciousness of the universal Orthodox Church. The importance of clarity on issues of icons and iconographers pertain to the whole of Orthodoxy because the whole Church witnesses to the faith and life in Christ through this sacred art form. For this reason a systematic study of iconography as theology in colour and of the necessary presuppositions of the iconographer is indispensable to the Orthodox Church at large. To begin with we will touch on the following five primary presuppositions of the iconographer: 1. an iconographer must be an Orthodox Christian; 2. he must live a pious life according to the canons of the Church; 3. use of the imagination is forbidden; 4. portraying God by one’s self-understanding is forbidden; 5. the iconographer must follow Tradition and the ancient models of icons. Afterward, we will address the following three secondary presuppositions: 1. the iconographer must possess the necessary artistic talent to paint holy icons; 2. he must accept and diligently instruct students in the appropriate technique and lifestyle befitting an iconographer; 3. he must repair old and damaged icons. Taking for granted that the icon is theology in color, a foundation is therefore constructed for the iconographer’s title “theologian of color”. We explained the presuppositions that lead an iconographer to be the best painter of holy personages he can be. But what we have not drawn out is the distinction between an iconographer who maintains all the presuppositions, and one who not only holds the necessary prerequisites, but also paints according to his own authentic experience of God. This is established in the epilogue. This thesis establishes a manual for becoming an iconographer – that is someone who records (in line and color) the spiritual experience of someone else. It ends encouraging the iconographer to attain personal communication with God and in turn express this authentic experience in his icons.