Διαχείριση της οξείας εκκολπωματίτιδας: συγκριτική μελέτη των κατευθυντήριων οδηγιών
Creators: name: Χατζοπούλου, Δήμητρα Χρήστου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Οξεία Εκκολπωματίτιδα
Αντιμετώπιση
Κατευθυντήριες οδηγίες
Acute Diverticulitis
Management
Guidelines

description: Ο επιπολασμός της εκκολπωματικής νόσου έχει αυξηθεί σχεδόν γραμμικά τα τελευταία χρόνια, αφορά όλο και νεότερους ηλικιακά ανθρώπους και έχει αποδειχθεί ότι σχετίζεται άμεσα με τον τρόπο ζωής και τις διατροφικές συνήθειες, κυρίως του δυτικού κόσμου. Ένα ποσοστό 10-25% των ατόμων με εκκολπωματική νόσο θα οδηγηθούν κάποια στιγμή στη ζωή τους στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, λόγω επιπλοκής της νόσου με αιμορραγία ή φλεγμονή, δηλαδή με οξεία εκκολπωματίτιδα. Η ταξινόμησή της σε μη επιπλεγμένη ή μη, συνηθέστερα με την χρήση της αξονικής τομογραφίας, θα βοηθήσει στην δημιουργία του καλύτερου θεραπευτικού πλάνου για τον κάθε ασθενή εξατομικευμένα. Όσον αφορά στην μη επιπλεγμένη μορφή της – δηλ. στα στάδια 1 και 1α κατά Hinchey – από την σύγκριση 7 κατευθυντήριων οδηγιών των ετών 2012 εώς 2020, συνιστάται «ελεύθερη αντιβιοτικών», εξωνοσοκομειακή θεραπεία, σε συνδυασμό με δίαιτα πλούσια σε φυτικές ίνες και περιπατητική θεραπεία, με οδηγίες για τακτική επανεκτίμηση. Μοναδική εξαίρεση αποτελούν ασθενείς με ανοσοκαταστολή, με συννοσηρότητες ή με συστηματική φλεγμονή. Όσον αφορά στην ύπαρξη αποστημάτων – δηλ. στα στάδια 1β και 2 – για μικρότερα αποστήματα των 4 εκατοστών συστήνεται αντιβιοτική αγωγή και ενδονοσοκομειακή παρακολούθηση, ενώ για μεγαλύτερα να εκτελείται ακτινοσκοπικά καθοδηγούμενη διαδερμική παροχέτευση σε συνδυασμό με αντιβιοτική αγωγή. Τελός, για τα στάδια 3 και 4 συστήνεται σχεδόν ομόφωνα να εκτελείται κολεκτομή και συγκεκριμένα: πρώιμη αναστόμωση σε αιμοδυναμικά σταθερούς ασθενείς και σιγμοειδεκτομή κατά Hartmann, σε αιμοδυναμική αστάθεια. Η λαπαροσκοπική έκπλυση – μια νεότερη, ελάχιστα επεμβατική μέθοδος – περιορίζεται στο στάδιο 3 και μόνο από έμπειρους και καταρτισμένους χειρουργούς. Οι κατευθυντήριες οδηγίες ανανεώνονται τακτικά και από διάφορες εταιρείες σε εθνικό ή διεθνές επίπεδο, προσφέρουν έναν σαφή θεραπευτικό αλγόριθμο, αλλά η τελική απόφαση πρέπει να λαμβάνεται ανάλογα με παράγοντες που αφορούν στον ασθενή, διεγχειρητικούς παράγοντες, την εμπειρία του χειρουργού και τις δυνατότητες της εκάστοτε μονάδας υγείας.
description: The prevalence of diverticular disease has been increasing linearly in recent years, affecting younger individuals and being directly related to lifestyle and dietary habits, mainly in the Western world. Approximately 10-25% of individuals with diverticular disease will experience complications such as bleeding or inflammation, leading to acute diverticulitis and requiring emergency department visits. The classification of uncomplicated or complicated diverticulitis, commonly done through abdominal CT scans, helps in creating personalized treatment plans for each patient. In the case of uncomplicated diverticulitis - stages 1 and 1a according to Hinchey - a review of 7 guidelines from 2012 to 2020 recommends "watchful waiting," outpatient treatment, combined with a high-fiber diet and walking therapy, with regular reassessment. Exceptions include immunocompromised patients, comorbidities, or systemic inflammation. For the presence of abscesses - stages 1b and 2 - antibiotic therapy and inpatient monitoring are recommended for smaller abscesses, while larger abscesses should undergo image-guided percutaneous drainage in combination with antibiotic therapy. Finally, for stages 3 and 4, there is almost unanimous agreement on performing colectomy, specifically: early anastomosis in hemodynamically stable patients and Hartmann's sigmoidectomy in hemodynamic instability. Laparoscopic lavage - a newer, minimally invasive method - is limited to stage 3 and only by experienced and trained surgeons. Guidelines are regularly updated by various organizations at national or international levels, offering a clear therapeutic algorithm, but the final decision should be based on patient factors, intraoperative factors, surgeon experience, and the capabilities of the healthcare facility.