Διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου στο δημόσιο τομέα:
Creators: name: Μήγκου, Χαρίκλεια Παύλου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2009
Subjects: Συμβάσεις ορισμένου χρόνου
Διαδοχικές συμβάσεις
Δημόσιος τομέας
Fixed term contracts
Consecutive contracts
Public sector

description: Η σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου, ως τρόπος οργάνωσης των εργασιακών σχέσεων, όχι ότι ήταν σπάνιο γεγονός στην Ελλάδα, αλλά ειδικά τα τελευταία χρόνια τείνει να γίνει ο κανόνας, με τις νέες γενιές των προσληφθέντων με διαδοχικές, συνήθως, συμβάσεις ορισμένου χρόνου, εργαζομένων του δημοσίου και ευρύτερου δημοσίου τομέα, που δημιούργησαν οι εκάστοτε κυβερνήσεις. Στη χώρα μας βέβαια, η διαδεδομένη πλέον πρακτική της σύναψης συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου δεν εφαρμόζεται μόνο στην πρόσληψη εργαζομένων ως βοηθητικού προσωπικού σε περιορισμένης εκτάσεως επιχειρηματικές δραστηριότητες ή στο δημόσιο τομέα, όπου διατίθενται συγκεκριμένα κονδύλια του κρατικού προϋπολογισμού για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, αλλά και στο χώρο της ιδιωτικής οικονομικής δραστηριότητας, για να θεραπευτούν συγκεκριμένες ανάγκες της ιδιωτικής πρωτοβουλίας που εξαρτώνται από τις εκάστοτε οικονομικές συνθήκες (προσφορά και ζήτηση). Φλέγον, παρόλα αυτά, είναι το συγκεκριμένο ζήτημα κυρίως στον τομέα του δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα λόγω του απίστευτα μεγάλου αριθμού των συμβασιούχων που δημιουργήθηκε στο χώρο αυτό, εξαιτίας της κατ’ επανάληψη καταχρηστικής χρησιμοποίησης έκτακτου προσωπικού, δηλαδή προσωπικού με συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, για την κάλυψη αναγκών, όχι μόνο περιορισμένου ή παροδικού χαρακτήρα, αλλά επίσης πάγιων και διαρκών, με απώτερο συνήθως σκοπό την καταστρατήγηση των περί αποζημιώσεως διατάξεων και των άλλων ευεργετημάτων που επιφυλάσσει η εργατική νομοθεσία στις συμβάσεις αορίστου χρόνου. Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτελεί η όσο το δυνατόν αναλυτικότερη παρουσίαση των σημαντικότερων νομοθετημάτων που θεσπίστηκαν κατά καιρούς με σκοπό την επίλυση του προβλήματος των εκτάκτων υπαλλήλων του δημοσίου και του ευρύτερου δημοσίου τομέα, ενός προβλήματος που δεν οδηγεί μόνο σε κατάσταση επικίνδυνης αφερεγγυότητας τους πολιτειακούς θεσμούς, αλλά θέτει επιπλέον σε δεινή δοκιμασία και όλο το σύστημα παροχής δικαστικής προστασίας στη χώρα μας, κυρίως στον ευαίσθητο τομέα των σχέσεων εργασίας. Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην Οδηγία 99/70 ΕΚ, τα π.δ. 81/2003, 180/2004 και 164/2004 που ψηφίστηκαν με στόχο την ενσωμάτωσή της στην ελληνική έννομη τάξη και συγκεκριμένα στο κατά πόσο τα διατάγματα αυτά προέβησαν σε σύμφωνη με το κοινοτικό δίκαιο ρύθμιση του ζητήματος, στη σχέση της Οδηγίας 99/70 ΕΚ, αλλά και των προαναφερόμενων διαταγμάτων, τόσο με το Σύνταγμα και ιδίως με το άρθρο 103 § 8, όσο και με το άρθρο 8 § 3 του ν. 2112/1920 που ίσχυε μέχρι τότε και αποτελούσε ίσως την αποτελεσματικότερη νομοθετική διάταξη για την αντιμετώπιση του προβλήματος και επιχειρείται να δοθεί μία απάντηση στο ερώτημα, αν και υπό ποιες προϋποθέσεις είναι δυνατή η μετατροπή των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου των εκτάκτων υπαλλήλων του Δημοσίου, των ΝΠΔΔ, των ΟΤΑ και του ευρύτερου δημόσιου τομέα σε συμβάσεις αορίστου χρόνου ή, κατ’ άλλη διατύπωση, αν είναι δυνατή η νομιμοποίηση των εκτάκτων αυτών υπαλλήλων του δημοσίου.
description: The fixed term employment contract, as a way of organizing labour relations, has not been an exception in Greece. On the contrary, in recent years it tends to become the rule, as new generations of civil servants, working in the public and the wider public sector, are being employed under consecutive fixed term contracts, created by the governments throughout the years. In our country, the common practice of concluding fixed term employment contracts does not only apply to the employment of assisting staff in cases of limited business activities or in the public sector, where certain state budget expenses are allocated for a specific period of time, but also in the field of private financial activity, for covering specific needs of private initiative, which depend on the respective economic conditions (offer and demand). Fixed term employment contracts, however, constitute a significant issue in the public and wider public sector, due to the enormous number of contract employees in this sector, resulting from the continuously abusive exploitation of temporary employees, i.e. staff with fixed term employment contracts, for covering not only temporary and transient needs, but also permanent and lasting ones, with the ultimate goal to circumvent the provisions on compensations and other benefits regulated by labour law for permanent contracts. The present master thesis comprises an exhaustive analysis of the most significant legislation enacted at different stages, aiming at solving the problem of the temporary employees of the public and the wider public sector, which does not only lead today’s state institutions to a status of severe insolvency, but also afflicts the entire judicial protection system in our country, especially in terms of the sensitive sector of labour relations. Emphasis has been given on Directive 99/70 EC, and the Presidential Decrees 81/2003, 180/2004 and 164/2004 which have been voted in order to incorporate the Directive into the Greek legislation; more specifically, it is being examined to what extent these decrees regulate the problem in accordance with Community Law, in particular Directive 99/70 EC, as well as whether the aforementioned decrees are in accordance with the Greek Constitution and in particular with art. 103 par. 8 and L. 2112/1920 art. 8 par. 3, which was in force until then and constituted probably the most effective regulation attending to the issue. It is also attempted to provide an answer to the question as to whether and under which conditions it is possible to transform fixed term employment contracts of temporary employees of the public sector, the public law bodies and institutions, the local authorities and the wider public sector into permanent contracts or – in an attempt of reformulation – whether it is possible to provide an adequate legal status to the aforementioned temporary public sector employees.