Διερεύνηση των στάσεων των αιμοκαθαιρόμενων ασθενών και του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού, αναφορικά με την συμμετοχή των πρώτων στη φυσική δραστηριότητα
Creators: name: Μίχου, Βασιλική Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: Αιμοδιύλιση
Χρόνια νεφρική νόσος
Φυσική δραστηριότητα
Συμβουλευτική
Hemodialysis
Chronic kidney disease
Physical activity
Counseling

description: Εισαγωγή: Οι ασθενείς που πάσχουν από χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ) τείνουν να έχουν χαμηλότερα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας, υιοθετώντας έναν καθιστικό τρόπο ζωής, συγκριτικά με τον γενικό πληθυσμό. Παρά τα συνεχώς αυξανόμενα αποδεδειγμένα οφέλη της άσκησης για τους αιμοκαθαιρόμενους, οι ασθενείς με ΧΝΝ φαίνεται να διατηρούν μια αρνητική στάση απέναντι στην φυσική δραστηριότητα, η οποία ευνοείται κατά κύριο λόγο από την μη παροχή συμβουλευτικής άσκησης από το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εκτιμηθούν τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας και να διερευνηθούν οι στάσεις τόσο των αιμοκαθαιρόμενων ασθενών όσο και του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού σχετικά με την συμμετοχή και την προώθηση της φυσικής δραστηριότητας, καθώς και να προσδιοριστούν τα εμπόδια που αποθαρρύνουν την συμμετοχή των ασθενών σε προγράμματα παρεμβατικής άσκησης. Μεθοδολογία: Για την πραγμάτωση της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν ερωτηματολόγια υποκειμενικής αξιολόγησης με σκοπό την καταγραφή των στάσεων ως προς την σωματική δραστηριότητα των ασθενών με ΧΝΝ και το διεθνές ερωτηματολόγιο αξιολόγησης του επίπεδου φυσικής δραστηριότητας IPAQ, τα οποία συμπληρώθηκαν από τους αιμοκαθαιρόμενους και από το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό σε δημόσιες και ιδιωτικές μονάδες τεχνητού νεφρού, του νομού Θεσσαλονίκης. Αποτελέσματα: Συνολικά 92 αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς (56 άνδρες, 60,9%, μέσης ηλικίας 63,5 ετών και διάμεση περίοδο αιμοδιύλισης από 2 έως 5 χρόνια), 12 ιατροί (7 άνδρες, 58,3%, μέσης ηλικίας 45,5 ετών) και 53 νοσηλευτές (42 γυναίκες, 79,2%, μέσης ηλικίας 35,4 ετών) συμμετείχαν στην μελέτη. Τα πιο κοινά εμπόδια που αναφέρθηκαν από τους ασθενείς ήταν η κόπωση των ημερών αιμοδιύλισης (72,8%) και μη αιμοδιύλισης (44,6%). Το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό επιδεικνύει μια θετική στάση ως προς την άσκηση των αιμοκαθαιρόμενων, ωστόσο παρατηρήθηκαν αρκετά εμπόδια όπως οι πιθανές επιπλοκές που η άσκηση μπορεί να επιφέρει και η μη συχνή παροχή συμβουλευτικής και προώθησης της άσκησης. Σε ανάλυση πολλαπλών μεταβλητών παρατηρήθηκε ότι υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στην επιθυμία για άσκηση και στο φύλο των ασθενών (x2=28,618, p&lt;0,05), στο μορφωτικό επίπεδο (x2=80,055, p&lt;0,05) και στην προηγούμενη μεταμόσχευση (x2=37,039, p&lt;0,05), καθώς και στην ανησυχία του γιατρού, με αποτέλεσμα την αποχή από την άσκηση, όσο η ανησυχία του ιατρού κυμαίνεται σε υψηλότερα επίπεδα. Συμπεράσματα: Οι ασθενείς με ΧΝΝ έρχονται αντιμέτωποι με μια πληθώρα εμποδίων που αποτρέπουν την ενεργή και τακτική συμμετοχή τους στην φυσική δραστηριότητα και το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην υιοθέτηση ενός υγιεινού με τακτική σωματική άσκηση τρόπου ζωής.
description: Introduction: Patients with chronic kidney disease (CKD) tend to have lower levels of physical activity, adopting a sedentary lifestyle, compared to healthy individuals. Despite the ever-increasing proven benefits of exercise for hemodialysis patients, CKD patients seem to maintain a negative attitude towards physical activity, which is mainly favored by the lack of counseling provided by the medical staff. Aim: The aim of this study was to assess the levels of physical activity and to investigate the attitudes of both hemodialysis patients and medical staff on the participation and promotion of physical activity as well as to identify the obstacles that discourage patient involvement intervention programs. Methodology: Subjective assessment questionnaires and the International physical activity questionnaire (IPAQ) were used to conduct the survey in order to explore the attitudes towards the physical activity of CKD patients and the level of physical activity, which were supplemented by haemodialysis patients and medical staff in public and private dialysis units of Thessaloniki. Results: A total of 92 hemodialysis patients (56 men, 60.9%, mean age 63.5 years and median hemodialysis interval from 2 to 5 years), 12 doctors (7 men, 58.3%, mean age 45.5 years) and 53 nurses (42 women, 79.2%, mean age 35.4 years) participated in the study. The most common obstacles reported by patients were fatigue of dialysis (72.8%) and non-dialysis days (44.6%). The medical staff show a positive attitude towards the hemodialysis exercise, but many obstacles have been observed, such as the possible complications that exercise may entail and insufficient counseling and exercise promotion. At multivariable analysis it has been observed a correlation between the desire for exercise and sex of patients (x2 = 28,618, p &lt;0,05), educational level (x2 = 80,055, p &lt;0,05) and in previous transplantation (x2 = 37,039, p &lt;0.05), as well as at the physician's concern, resulting in abstention from exercise, as long as the physician's concern is at higher levels. Conclusions: CKD patients are confronted with multiple obstacles that prevent their active and regular participation in physical activity, thus medical staff plays an important role in helping them adopt a healthy, with regular physical exercise, way of life.