Η απαγόρευση των διακρίσεων λόγω αναπηρίας ή χρόνιας πάθησης
Creators: name: Ερμίδου, Ελένη Ευσταθίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Διακρίσεις
Αναπηρία
Χρόνια Πάθηση
Discrimination
Disability
Chronic disease

description: Αντικείμενο της παρούσης εργασίας αποτέλεσε η απαγόρευση των διακρίσεων λόγω αναπηρίας ή πλέον -μετά την ψήφιση του Ν. 4443/2016- λόγω χρόνιας πάθησης στον τομέα της εργασίας και της απασχόλησης. Μετά την εν συντομία αναφορά στην κατοχύρωση της ένταξης και προστασίας των ατόμων με αναπηρία στον εν λόγω τομέα σε εθνικά και υπερεθνικά κείμενα (Κεφάλαιο 1), ακολουθεί παρουσίαση και κριτική ανάλυση των αποφάσεων, που έχουν εκδοθεί από το Δ.Ε.Ε., ως προς την απαγόρευση των διακρίσεων λόγω αναπηρίας βάσει της Οδηγίας 2000/78 (Κεφάλαιο 2). Εν συνεχεία γίνεται αναφορά στην εισαγωγή με το Ν. 4443/2016 του νέου λόγου απαγορευμένης διάκρισης της χρόνιας πάθησης, με παράλληλη παράθεση της θέσης του Ε.Δ.Δ.Α., αλλά και αλλοδαπών δικαστηρίων ως προς τις διακρίσεις σε περιπτώσεις HIV οροθετικότητας, δοθέντος ότι η χρόνια πάθηση ως λόγος απαγορευμένης διάκρισης φαίνεται από την αιτιολογική έκθεση του Ν. 4443/2016 να σχετίζεται με την ενσωμάτωση του HIV οροθετικού εργαζομένου στο προστατευτικό πεδίο εφαρμογής του νόμου (Κεφάλαιο 3). Ακολουθεί ανάλυση της υποχρέωσης του εργοδότη προς λήψη μέτρων εύλογων προσαρμογών, με αναφορά στην ερμηνεία του όρου αυτού και τις δυσκολίες εφαρμογής της εν λόγω ρύθμισης από τα κράτη μέλη της Ε.Ε (Κεφάλαιο 4). Περαιτέρω, προσδιορίζονται οι γενικές και ειδικές εξαιρέσεις από την απαγόρευση των διακρίσεων λόγω αναπηρίας ή χρόνιας πάθησης (Κεφάλαιο 5) και προσεγγίζεται κριτικά η ασθενική εφαρμογή της απαγόρευσης των διακρίσεων λόγω αναπηρίας ή χρόνιας πάθησης από την ελληνική νομολογία και τα πορίσματα του ΣτΠ ως αρχής επιφορτισμένης με την προώθηση και εφαρμογή του νόμου περί απαγόρευσης των διακρίσεων (Κεφάλαιο 6). Εν τέλει, προσεγγίζονται οι αποδεικτικές διευκολύνσεις του ενάγοντος στις σχετικές με την απαγόρευση των διακρίσεων δίκες (Κεφάλαιο 7), συγκρίνεται η προστασία, που προσφέρει το νομοθετικό καθεστώς απαγόρευσης των διακρίσεων, με την προστασία, που προσφέρουν οι γενικές διατάξεις του εργατικού και αστικού δικαίου (Κεφάλαιο 8), και σταχυολογούνται ορισμένες καταληκτικές σκέψεις (Κεφάλαιο 9)
description: The present thesis deals with the prohibition of discrimination on grounds of disability or (after the adoption of Law 4443/2016) chronic disease in the field of work and employment. After a concise reference to the fact that integration and protection of persons with disabilities in the above mentioned field are ensured by national and supranational texts (Chapter 1), the decisions of the Court of Justice of the European Union, which address the prohibition of discrimination on grounds of disability under Directive 2000/78, are thoroughly presented and critically analyzed (Chapter 2). Τhereinafter, the thesis refers to the introduction with the Equal Treatment Law 4443/2016 of a new protected ground of discrimination, the chronic disease. Alongside with that, the judgment of the European Court of Human Rights and the foreign Courts on discrimination in cases of HIV seropositivity are being considered, given that chronic disease as a reason of prohibited discrimination appears in the explanatory memorandum of the Law 4443/2016 to be associated with the incorporation of the HIV seropositive employee into the protective scope of this law (Chapter 3). Furthermore, the employer's obligation to provide reasonable accommodation is analysed, with reference to the interpretation of this term (“reasonable accommodation”) and the difficulties, that arise in the application of this legislative provision by the EU Member States (Chapter 4). Moreover, the general and specific exceptions of the prohibition of discrimination on the grounds of disability or chronic disease are defined (Chapter 5) and the weak application of the prohibition of discrimination on grounds of disability or chronic disease by Greek case law and the findings of the Greek Ombudsman as the authority responsible for the promotion and implementation of the non-discrimination law are critically approached (Chapter 6). Finally, the Directive’s rules of evidence, which are more favourable to plaintiffs of the non-discrimination lawsuits, are approached (Chapter 7), the protection against the prohibited discrimination is compared to the protection afforded by the general provisions of labor and civil law (Chapter 8) and some concluding thoughts are gleaned (Chapter 9)