Η εκκλησιαστική διοίκηση στο βουλγαρικό χώρο από τον 9ο αιώνα έως το 1870
Creators: name: Mishcoff, Christo Christoff (Κρίστο Μίτσκωφ Κριστώφ)
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Πατριαρχείο Βουλγαρίας
Πατριαρχείο Τυρνόβου
Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως Patriarchate of Bulgaria
Patriarchate of Tyrnovo
Patriarchate of Constantinople

description: Η κάθοδος των Πρωτοβουλγάρων στη χερσόννησο του Αίμου αποτελεί ένα σημαντικό μεταναστευτικό γεγονός, που έλαβε χώρα στην περιοχή κατά τον 7ο αιώνα. Οι Πρωτοβούλγαροι, ως πολεμικός νομαδικός λαός, διέθεταν οργανωμένες δομές εξουσίας, επικεντρωμένες στο πρόσωπο του μονάρχη. Έτσι, όταν κυρίευσαν τις παραδουνάβιες βυζαντινές επαρχίες Σκυθίας και Κάτω Μοισίας, ουσιαστικά άρχισε να υφίσταται εκεί το κράτος τους, γεγονός που θεωρήθηκε ως σοβαρό πλήγμα για το γόητρο της βασιλείας των Ρωμαίων. Το Βυζάντιο και η εγγύτητά του επηρέασαν την ανάπτυξη της Βουλγαρίας για σχεδόν μια χιλιετία. Κατά τον πρώτο αιώνα της ύπαρξής της η Βουλγαρική Αυτοκρατορία, που ιδρύθηκε το 681, με πρώτη πρωτεύουσα την Πλίσκα στα βόρεια της οροσειράς των Βαλκανίων, επέκτεινε τα εδάφη της στα νοτιοδυτικά και ακόμη περισσότερο στα βορειοδυτικά, φτάνοντας στη μεγαλύτερη έκτασή της υπό τον Χαν Ομουρτάγ, ο οποίος κυβέρνησε από το 814 έως το 831. Οι σχέσεις των Βυζαντινών και των Βουλγάρων ήταν εχθρικές, ως επί τω πλείστον, με μικρά διαστήματα ειρήνης. Οι εντάσεις και οι διαμάχες τους υπήρξαν πολύ σκληρές. Μάχες, επιδρομές, αθετήσεις υποσχέσεων, βίαιες ενέργειες, συνέθεταν το σκηνικό τους. Οι Βούλγαροι εντάχθηκαν σταδιακά στον χριστιανικό κόσμο, μετά την απόφαση του ηγεμόνα τους Βόρη το 865 να βαπτιστεί. Το πρώτο Βουλγαρικό Βασίλειο έφτασε στο απόγειο της δύναμής του επί της βασιλείας Συμεών, στα τέλη του 9ου – αρχές του 10ου αιώνα, ο οποίος ανακήρυξε αυτοκέφαλο Βουλγαρικό Πατριαρχείο, που αναγνωρίστηκε από το Βυζάντιο το 913. Τον 10ο αιώνα, επί τσάρου Πέτρου, ο προκαθήμενός της, ο επίσκοπος Δωροστόλου, λαμβάνει για πρώτη φορά τον τιμητικό τίτλο του πατριάρχη. Όταν ο αυτοκράτορας Ιωάννης Τσιμισκής κατέκτησε τη Βουλγαρία και κατήργησε το Πατριαρχείο Δωροστόλου (971). Νέα σημαντική ακμή των Βουλγάρων, με απειλητικές αιχμές εναντίον του Βυζαντίου, σημειώθηκε επί τσάρου Σαμουήλ, στα τέλη του 10ου - αρχές του 11ου αιώνα. Μετά τη νίκη του Βασιλείου Β ́ του Μακεδόνα, στο Κλειδί (1014), διαλύθηκε το πρώτο Βουλγαρικό Βασίλειο και γνώρισε πτώση η βουλγαρική ισχύς για έναν περίπου αιώνα. Το 1018 ιδρύθηκε από τον Βασίλειο Β΄ η Αρχιεπισκοπή Αχρίδας, η οποία όμως δεν είχε αμιγώς βουλγαρικό χαρακτήρα.Ακολούθως, το 1187 ιδρύθηκε η δεύτερη Βουλγαρική Αυτοκρατορία, που είχε ως πρωτεύουσα το Τύρνοβο. Μια από τις πρώτες ενέργειες των Βουλγάρων ήταν να ανακηρύξουν την αυτονομία του Πατριαρχείου του Τυρνόβου. Τελικά, και το Πατριαρχείο του Τυρνόβου αναγνωρίστηκε από το Βυζάντιο το 1235. Στις αρχές του 13ου αιώνα ο τσάρος Ιωαννίκιος ενέταξε την Εκκλησία της Βουλγαρίας στη δικαιοδοσία της Λατινικής Εκκλησίας της Ρωμης. Μετά τοι θάνατό του, όμως, το Πατριαρχείο του Τυρνόβου κατέστη ανεξάρτητο από τη Ρώμη. Το καθεστώς αυτό, σε πολιτικό επίπεδο διήρκησε μέχρι την πτώση της δεύτερης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας στους Οθωμανούς, το 1393. Το Πατριαρχείο του Τυρνόβου διαλύθηκε και οι Βούλγαροι ορθόδοξοι εντάχθηκαν στη δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Στις αρχές όμως του 19ου αιώνα εμφανίστηκαν προβλήματα στις σχέσεις μεταξύ του Οικουμενικού Πατριαρχείου και Βουλγάρων, τα οποία οδήγησαν στην αντικανονική ανακήρυξη της Βουλγαρικής Εξαρχίας από τους Οθωμανούς το 1870, ενέργεια την οποία το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως δεν αναγνώρισε.
description: The descent of the Proto-Bulgarians to the Aimos peninsula is an important migration event, which took place in the area during the 7th century. The Proto-Bulgarians, as a nomadic warlike people, had organized power structures, centered on the monarch. Thus, when they conquered the Danube Byzantine provinces of Scythia and Lower Moisia, their state actually began to exist there, which was considered a serious blow to the prestige of the Roman kingdom. Byzantium and its proximity influenced the development of Bulgaria for almost a millennium. During the first century of its existence, the Bulgarian Empire, founded in 681, with Pliska as its first capital in the north of the Balkan Mountains, expanded its territories to the southwest and even further to the northwest, reaching its greatest extent under Khan Omurtag, who ruled from 814 to 831. Relations between the Byzantines and the Bulgarians were hostile, for the most part, with short intervals of peace. Their tensions and disputes have been very fierce. Battles, raids, broken promises, violent actions, composed their scene. The Bulgarians gradually joined the Christian world, after the decision of their ruler Boris in 865 to be baptized. The first Bulgarian Kingdom reached the height of its power over the kingdom of Symeon, at the end of the 9th - beginning of the 10th century, which proclaimed an autonomous Bulgarian Patriarchate, which was recognized by the Byzantines in 913. In the 10th century, under Tsar Peter, Its predecessor, Bishop Dorostolos, receives for the first time the honorary title of patriarch. When the emperor John Tsimiskis conquered Bulgaria and abolished the Patriarchate of Dorostolos (971). A new significant prosperity of the Bulgarians, with threatening peaks against Byzantium, took place under Tsar Samuel, in the late 10th - early 11th century. After the victory of the emperor Basil II, in Klidi (1014), the first Bulgarian Kingdom was dissolved and the Bulgarian power fell by about one century. In 1018 the Archdiocese of Ohrid was founded by emperor Basil II, but it was not of a purely Bulgarian character. Then, in 1187, the second Bulgarian Empire was founded, with Tyrnovo as its capital. One of the first actions of the Bulgarians was to declare the autonomy of the Patriarchate of Tyrnovo. Eventually, the Patriarchate of Tyrnovo was recognized by the Byzantines in 1235. At the beginning of the 13th century, Tsar Ioannikios placed the Church of Bulgaria under the jurisdiction of the Latin Church of Rome. After his death, however, the Patriarchate of Tyrnovo became independent of Rome. This regime, on a political level, lasted until the fall of the second Bulgarian Empire to the Ottomans, in 1393. The Patriarchate of Tyrnovo was dissolved and the Bulgarian Orthodox came under the jurisdiction of the Ecumenical Patriarchate. At the beginning of the 19th century, however, problems arose in relations between the Ecumenical Patriarchate and the Bulgarians, which led to the illegal proclamation of the Bulgarian Exarchate by the Ottomans in 1870, an action which the Patriarchate of Constantinople did not recognize.
description: Σε συνεργασία με το τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)