Μοριακός χαρακτηρισμός γενετικού υλικού λευκού λούπινου (L. albus) με χρήση μοριακών δεικτών
Creators: name: Ζαφειρίου, Ιωάννης Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Λούπινο
Μοριακός Δείκτης
Μικροδορυφόροι
Lupin
Molecular Marker
Microsatellites

description: Lupinus spp. is a legume of great importance for livestock production and human consumption, due to the high nutritional value of its seeds. Lupin flour is proposed as an alternative to soy in fodder, in terms of protein and lipid content.Lupin breeding is quite recent, compared to other crops, with Australian breeding programs being focused on L. angustifolius. White lupin (L. albus), originating in Greece, is considered one of the most important lupin species for agriculture.The present study aimed to examine the transferability of 5 molecular markers to L. albus, that were developed for qualitative traits in L. angustifolius, concluding that more research is needed, in order to check the transferability for the 2 of them.Moreover, white lupin germplasm was submited to microsatellite genetic diverity studies, including cultivars, breeding populations and natural populations from Crete and Andros islands. The molecular markers used have proven to be highly polymorphic, having an average PIC value of 0.84, while tracking high percentages of polymorphic loci (up to 100%). Analysis of molecular variance (AMOVA) shows that most of the allelic diversity is attributed to individual accessions within the cultivars (95%) and withing populations (96%). Estimation of ΦPT values and Nei’s genetic distances, demonstrates low genetic distance between cultivars and between populations, respectively. Principal Component Analysis (PCoA) was performed to discriminate the germplasm accessions in subgroups and UPGMA dendrograms were constructed to discriminate the accessions in different clades.
description: Το λούπινο (Lupinus spp.) είναι ψυχανθές με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, τόσο για τη ζωική παραγωγή, όσο και για την ανθρώπινη διατροφή, λόγω της υψηλής θρεπτικής αξίας των σπερμάτων του. Η περιεκτικότητά τους σε πρωτεΐνη και λιπαρά οξέα καθιστούν το λούπινο ικανό προς αντικατάσταση της σόγιας στις ζωοτροφές.Η βελτίωση του είναι σχετικά πρόσφατη, με τα Αυστραλιανά βελτιωτικά προγράμματα να επικεντρώνονται στο L. angustifolius. Το L. albus είναι ενδημικό του Ελλαδικού χώρου και ένα από τα σημαντικότερα είδη λούπινου για την αγροτική παραγωγή.Στην παρούσα μελέτη, εξετάστηκε η ικανότητα μεταφοράς στο L. albus, 5 μοριακών δεικτών, που αναπτύχθηκαν για ποιοτικούς χαρακτήρες στο L. angustifolius, καταλήγοντας στην ανάγκη για περαιτέρω έρευνα αξιοποίησης μόνο 2 εξ αυτών.Επιπλέον, έγινε ανάλυση της παραλλακτικότητας εμπορικών ποικιλιών, βελτιωμένων πληθυσμών και φυσικών πληθυσμών από την Κρήτη και την Άνδρο λευκού λούπινου, με χρήση μικροδορυφόρων (SSR). Οι δείκτες που χρησιμοποιήθηκαν είναι εξαιρετικά πολυμορφικοί, με μέση τιμή PIC=0,84 και διέκριναν υψηλά ποσοστά πολυμορφικών γενετικών τόπων. Με ανάλυση της μοριακής διακύμανσης (AMOVA) φαίνεται σε όλες τις περιπτώσεις, πως η παραλλακτικότητα κατανέμεται ως επί των πλείστων ενδοποικιλιακά (95%) και ενδοπληθυσμιακά (96%). Η εκτίμηση των τιμών ΦPT και των αποστάσεων κατά Nei, παρουσιάζουν μικρή γενετική απόσταση μεταξύ των ποικιλιών και μεταξύ των φυσικών πληθυσμών. Μετά από ανάλυση κυρίων συντεταγμένων PCoA, οι ποικιλίες και οι πληθυσμοί ταξινομούνται σε υποομάδες και με ανάλυση UPGMA γίνεται κατασκευή δενδρογραμμάτων και διάκριση του γενετικού υλικού σε κλάδους.