Ο μύθος του Ευάνδρου στους Fasti του Οβιδίου
Creators: name: Παπακωνσταντίνου, Νικολίνα Χρήστου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Εύανδρος
Οβίδιος
Fasti
Evander
Ovid

description: Η προκείμενη εργασία μελετά την πρόσληψη του μύθου του Ευάνδρου στους Fasti του Οβιδίου. Εξετάζει τη μορφή του Ευάνδρου ως εκπατρισμένου και οικιστή, τις προφητείες της Καρμέντης και το θέμα της μητρότητας, το επεισόδιο του Ηρακλή και του Κάκου και το μοτίβο της φιλοξενίας. Η προσέγγιση των συστατικών αυτών του μύθου γίνεται επί τη βάσει τεσσάρων παραμέτρων: της διακειμενικότητας, της πρωτοτυπίας, της πολιτικής διάστασης και του αυτοβιογραφικού τόνου. Ο εκπατρισμός του Ευάνδρου και η κτίσις του Παλλαντίου αποτελούν δύο από τις πλέον καινοτόμες αφηγηματικές συμβολές του Οβιδίου στον οικείο μύθο. Αμφότερες συμπληρώνουν αινειαδικά χάσματα και διακρίνονται η πρώτη από αυτοβιογραφικούς υπαινιγμούς, ενώ η δεύτερη από την αντικατάσταση του Αινεία ως αλλοδαπής οικιστικής μορφής από τον Εύανδρο. Η προφητική ιδιότητα της Καρμέντης, η οποία προβάλλεται ιδιαίτερα στους Fasti, εκδιπλώνεται σε τέσσερις προφητείες, εκ των οποίων η σημαντικότερη αποτελεί ένα vaticinium ex eventu για το ρωμαϊκό μεγαλείο με έκτυπη διακειμενικότητα και πολιτικό χρωματισμό. Με τη μορφή της Καρμέντης εισάγεται στην οβιδιακή εκδοχή του μύθου του Ευάνδρου το στοιχείο της μητρότητας, αφενός ως λατρευτική αρμοδιότητα της θεάς, αφετέρου ως εργαλείο παραλληλισμού με τη Λιβία. Το επεισόδιο του Ηρακλή και του Κάκου αποτελεί επίσης ένα πεδίο διακειμενικών χειρισμών αλλά και όχημα πολιτικής αλληγορίας. Τέλος, ενώ η φιλοξενία του Ηρακλή από τον Εύανδρο εξυπηρετεί το διάλογο με την Αινειάδα, η φιλοξενία της Ινούς συμπεριλαμβάνει ορισμένα στοιχεία των ομόθεμων τυπικών σκηνών.
description: The present thesis studies the reception of the myth of Evander in Ovid’s Fasti. It examines Evander’s figure as displaced person and founder, Carmentis’ prophecies and the theme of motherhood, the episode of Hercules and Cacus and the hospitality theme. The approach of these components of the myth is predicated on four parameters: intertextuality, originality, political relevance and autobiographical allusivity. The displacement of Evander and the founding of Pallanteum constitute two of Ovid’s more innovative contiributions to this myth. Both complement Aeneid’s account and are distinguished the former by autobiographical allusions and the latter by the replacement of Aeneas as foreign founder by Evander. Carmentis’ prophetic ability, which is prominent in the Fasti, is developed in four prophecies, the most important of which is a vaticinium ex eventu on Rome’s grandeur, characterized by prominent intertextuality and political colouring. Moreover, the figure of Carmentis introduces the element of motherhood in the ovidian version of the myth of Evander, both as her ritual competency and as an instrument of comparison with Livia. The episode of Hercules and Cacus is also a field of intertextual gestures, as well as a vehicle for political allegory. Lastly, the two hospitality scenes related to the myth of Evander in the Fasti, those of Hercules and Ino, albeit short, have their own peculiar traits: the former is an instance of the text’s dialogue with the Aeneid and the latter, while presenting few features of the hospitality type scenes.