Το ζήτημα της πολιτικής εξουσίας στον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη:
Creators: name: Γκεκόπουλος, Νικόλαος Σωτηρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2009
Subjects: subject: Πλάτων
subject: Αριστοτέλης
subject: Πολιτική εξουσία
subject: Ιδανική Πολιτεία
subject: Νόμος
subject: Δικαιοσύνη
subject: Platon
subject: Aristotle
subject: Authority political
subject: Ideal Republic
subject: Law
subject: FOS: Law
subject: Justice

description: To ζήτημα της πολιτικής εξουσίας και της ιδανικής διακυβέρνησης υπήρξε θέμα έντονης διαπραγμάτευσης και κριτικής και απασχόλησε τους περισσότερους Έλληνες φιλόσοφους. Ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης ήταν δύο από αυτούς που ασχολήθηκαν ιδιαίτερα με το ζήτημα αυτό και η έννοια της ιδανικής Πολιτείας έθεσε μείζονα προβληματισμό στο φιλοσοφικό τους στοχασμό. Στη μελέτη αυτή χρησιμοποιήθηκε πληθώρα βιβλιογραφίας, έτσι ώστε να γίνει μια όσο το δυνατόν ακριβέστερη προσέγγιση της πολιτικής σκέψης των δύο φιλοσόφων. Παρατίθεται αναλυτικά η πολιτική θεωρία του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη και ακολουθεί η κριτική και η σύγκριση της πολιτικής σκέψης των δύο φιλοσόφων. Ο Πλάτων διατύπωσε με έμφαση τις πολιτικές του ιδέες στα έργα του «Πολιτεία», «Πολιτικός», «Νόμοι» και «Τιμαίος και Κριτίας». Αφού κάνει μια σύντομη ιστορική αναδρομή, μας μιλάει για την εξέλιξη της ανθρώπινης κοινωνίας και ταυτόχρονα προσπαθεί ν’ αποδείξει ότι η εξέλιξη αυτή οδηγεί αργότερα στην παρακμή. Στην «Πολιτεία» του αναπτύσσει τη θεωρία του για μια ιδανική πολιτεία η οποία όμως είναι στατική, αυταρχική και ουτοπική. Πιστεύει ότι οι ολοένα αυξανόμενες ανάγκες είναι αυτές που οδηγούν στην εξέλιξη και παρακμή της κοινωνίας. Η πρώτη κοινωνική ομάδα αποτελείται από λίγα μέλη τα οποία επιτελούν μόνο τις απαραίτητες εργασίες για να ζήσουν και για το λόγο αυτό είναι ολιγαρκείς, αυτάρκεις και ευτυχισμένοι. Βαθμιαία όμως νέες ανάγκες προκύπτουν και κατ’επέκταση νέα επαγγέλματα, με αποτέλεσμα ο ανταγωνισμός και η διχόνοια να α ναπτύσσονται. Συνέπεια όλων αυτών είναι η σταδιακή ανάπτυξη και συγκρότηση πόλεων, στις οποίες οι πολίτες θα χωρίζονται σε τάξεις με ανώτερη αυτή των πολιτικών στους οποίους και θα πρέπει οι πολίτες να υποτάσσονται. Ο Αριστοτέλης διατυπώνει την πολιτική του θεωρία κάνοντας ένα διαχωρισμό των τριών λειτουργιών της κρατικής εξουσίας σε νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική. Στη συνέχεια διακρίνει τα πολιτεύματα σε «ορθά» και σε «παρεκβάσεις», τα οποία στοχεύουν αποκλειστικά στο προσωπικό συμφέρον των κυβερνώντων. Αναφέρεται όμως και στα «μεικτά» πολιτεύματα, τα οποία εμφανίζονται ως πιο αδιάφορα πολιτεύματα. Κι ο Αριστοτέλης συμφωνεί ότι και οι τρεις μορφές πολιτευμάτων μεταβάλλονται και αναπόφευκτα οδηγούνται στην παρακμή. Αιτία είναι η απουσία ισότητας και δικαιοσύνης. Όλα τα πολιτεύματα μεταβάλονται αλλά η μεταβολή και η παρακμή του καθενός γίνεται με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με τις συνθήκες της κοινωνίας στο καθένα. Ο Αριστοτέλης συμφωνεί με τον Πλάτωνα ότι μόνο οι άρχοντες πρέπει να καταλαμβάνουν τα ανώτερα αξιώματα, ωστόσο ο θεσμός του άρχοντα δεν πρέπει να είναι ισόβιος και η παιδεία οφείλει να εκπαιδεύει όλους τους πολίτες να άρχουν και να άρχονται.
description: The matter of political power has kept busy the most of Greek Philosophers. Two of them were Plato and Aristotle. The matter of ideal Republic and the research about how the government's power should be composed, so that a harmony collaboration between the state and the civilians could be succeeded, have been one of the most complicated and controversial matters. Plato attempts a retrospection to the birth and evolution of political society. In his "Republic" he imagines the ideal state, howest the last one ends up to be an utopia. Aristotle phrases out his political theory by distinguishing three functions of government's authority, the "legislative", the "executive" and the "judicial".