Ο ρόλος των μονοκλωνικών αντισωμάτων στην αντιμετώπιση της νεφρίτιδας του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου
Creators: name: Λιότση, Χριστίνα Ευστάθιου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2025
Subjects: Μονοκλωνικά αντισώματα
Νεφρίτιδα
Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος
Monoclonal antibodies
Nephritis
Systemic Lupus Erythematoses

description: Εισαγωγή Η νεφρίτιδα λύκου αποτελεί μια σοβαρή, απειλητική για τη ζωή, εκδήλωση του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου. Η τρέχουσα θεραπευτική προσέγγιση στην αντιμετώπισή της βασίζεται σε ευρέως φάσματος ανοσοκατασταλτικούς φαρμακευτικούς παράγοντες οι οποίοι, ωστόσο, συνδέονται με την εμφάνιση τοξικότητας τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα. Με αυτές τις παραδοσιακές θεραπευτικές προσεγγίσεις τόσο η νεφρική όσο και η συνολική επιβίωση του ασθενούς εξακολουθεί να μην είναι η βέλτιστη. Σημαντικές και πολλά υποσχόμενες έρευνες έχουν πραγματοποιηθεί προς τη κατεύθυνση αυτή και το αποτέλεσμα είναι η ανάπτυξη νέων φαρμακευτικών παραγόντων που στοχεύουν σε συγκεκριμένα μόρια –πρωταγωνιστές του καταρράκτη της φλεγμονής. Παράγοντες όπως το belimumab (αμιγώς ανθρώπινο αντίσωμα εναντίον του παράγοντα ενεργοποίησης των Β κυττάρων) έχουν προστεθεί στη τρέχουσα φαρμακευτική αντιμετώπιση αποδεικνύοντας το ευεργετικό τους αποτέλεσμα. Με την παράλληλη ανάπτυξη της εξατομικευμένης ιατρικής πράξης που λαμβάνει υπόψιν γονιδιακές, περιβαλλοντικές παραμέτρους αλλά και συνθήκες τρόπου ζωής του εκάστοτε ασθενούς θα μπορούσαν οι νεώτερες θεραπείες για τη νεφρίτιδα λύκου να παρέχουν πλήρη ίαση αλλά και να ελαχιστοποιούν τις ανεπιθύμητες ενέργειες. Προς αυτήν τη κατεύθυνση φαίνεται ότι αποφασιστικό ρόλο διαδραματίζει η εφαρμογή θεραπευτικών προσεγγίσεων που βασίζονται στα μονοκλωνικά αντισώματα. Σκοπός Τα μονοκλωνικά αντισώματα αποτελούν πρωτεϊνες με αντισωματική δομή που παράγονται στο εργαστήριο με την εφαρμογή νέων μεθόδων τεχνολογίας. Επειδή ακριβώς η δράση τους είναι στοχευμένη διαθέτουν ευρύ φάσμα θεραπευτικών εφαρμογών. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας προκειμένου να αναδειχθούν τα μονοκλωνικά εκείνα αντισώματα τα οποία σχετίζονται με τη θεραπεία της νεφρίτιδας του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου. Η πρόσφατη ένταξη άλλωστε του belimumab ως συμπληρωματική θεραπεία στην αντιμετώπιση της νεφρίτιδας τους συστηματικού ερυθηματώδους λύκου έχει ανοίξει το δρόμο προκειμένου να διερευνηθούν κι άλλοι παράγοντες με παρόμοια δομή και λειτουργία. Συζήτηση Το οπλοστάσιο για την αντιμετώπιση του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου διαρκώς διευρύνεται. Οι βασικές επιστήμες αλλά και η κλινική ιατρική εμπλουτίζουν την προσπάθεια αυτή με νέα δεδομένα και προτάσεις για φαρμακοθεραπεία που βασίζεται στην τεχνολογία των μονοκλωνικών αντισωμάτων. Παρ’όλα αυτά η διαδρομή που πρέπει να διανυθεί είναι μεγάλη κι όχι χωρίς εμπόδια. Αν και έχει προκύψει μεγάλος ενθουσιασμός όσον αφορά την μελέτη νέων θεραπειών αυτές αφορούν κυρίως την αγωγή επαγωγής της ύφεσης κι όχι τη θεραπεία συντήρησης της ύφεσης αλλά και τη διάρκεια αυτής. Επιπλέον, ειδικές μορφές νεφρίτιδας όπως η μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα ΣΕΛ, νεφρίτιδα ΣΕΛ που αφορά την παιδική ηλικία αλλά και η νεφρίτιδα επαγόμενη από αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο σχετιζόμενο με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο χρειάζεται να διερευνηθούν με περισσότερες κλινικές μελέτες. Το μέλλον στη θεραπευτική αντιμετώπιση της νεφρίτιδας λύκου φαίνεται να βασίζεται στην εξατομικευμένη θεραπεία όπως ακριβώς φαίνεται και από την εφαρμογή του anifrolumab στους ασθενείς εκείνους με νεφρίτιδα λύκου που παρουσιάζουν υψηλά επίπεδα ιντερφερόνης, περιμένοντας σύντομα νέες εξελίξεις     Η νεφρίτιδα λύκου αποτελεί μια σοβαρή, απειλητική για τη ζωή ,εκδήλωση του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου. Η τρέχουσα θεραπευτική προσέγγιση στην αντιμετώπισή της βασίζεται σε ευρέως φάσματος ανοσοκατασταλτικούς φαρμακευτικούς παράγοντες οι οποίοι, ωστόσο, συνδέονται με την εμφάνιση τοξικότητας τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα. Με αυτές τις παραδοσιακές θεραπευτικές προσεγγίσεις τόσο η νεφρική όσο και η συνολική λύκου επιβίωση του ασθενούς εξακολουθεί να μην είναι η βέλτιστη. Σημαντικές και πολλά υποσχόμενες έρευνες έχουν πραγματοποιηθεί προς τη κατεύθυνση αυτή και το αποτέλεσμα είναι η ανάπτυξη νέων φαρμακευτικών παραγόντων που στοχεύουν σε συγκεκριμένα μόρια –πρωταγωνιστές του καταρράκτη της φλεγμονής. Παράγοντες όπως το belimumab(αμιγώς ανθρώπινο αντίσωμα εναντίον του παράγοντα ενεργοποίησης των Β κυττάρων) έχουν προστεθεί στη τρέχουσα φαρμακευτική αντιμετώπιση αποδεικνύοντας το ευεργετικό τους αποτέλεσμα. Με την παράλληλη ανάπτυξη της εξατομικευμένης ιατρικής πράξης που λαμβάνει υπόψιν γονιδιακές, περιβαλλοντικές παραμέτρους αλλά και συνθήκες τρόπου ζωής του εκάστοτε ασθενούς θα μπορούσαν οι νεώτερες θεραπείες για τη νεφρίτιδα λύκου να παρέχουν πλήρη ίαση αλλά και να ελαχιστοποιούν τις ανεπιθύμητες ενέργειες. Προς αυτήν τη κατεύθυνση φαίνεται ότι αποφασιστικό ρόλο διαδραματίζει η εφαρμογή θεραπευτικών προσεγγίσεων που βασίζονται στα μονοκλωνικά αντισώματα. ΣΚΟΠΟΣ Τα μονοκλωνικά αντισώματα αποτελούν πρωτεϊνες με αντισωματική δομή που παράγονται στο εργαστήριο με την εφαρμογή νέων μεθόδων τεχνολογίας. Επειδή ακριβώς η δράση τους είναι στοχευμένη διαθέτουν ευρύ φάσμα θεραπευτικών εφαρμογών. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας προκειμένου να αναδειχθούν τα μονοκλωνικά εκείνα αντισώματα τα οποία σχετίζονται με τη θεραπεία της νεφρίτιδας του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου. Η πρόσφατη ένταξη άλλωστε του belimumab ως συμπληρωματική θεραπεία στην αντιμετώπιση της νεφρίτιδας τους συστηματικού ερυθηματώδους λύκου έχει ανοίξει το δρόμο προκειμένου να διερευνηθούν κι άλλοι παράγοντες με παρόμοια δομή και λειτουργία. ΣΥΖΗΤΗΣΗ Το οπλοστάσιο για την αντιμετώπιση του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου διαρκώς διευρύνεται. Οι βασικές επιστήμες αλλά και η κλινική ιατρική εμπλουτίζουν την προσπάθεια αυτή με νέα δεδομένα και προτάσεις για φαρμακοθεραπεία που βασίζεται στην τεχνολογία των μονοκλωνικών αντισωμάτων. Παρ΄όλ αυτά η διαδρομή που πρέπει να διανυθεί είναι μεγάλη κι όχι χωρίς εμπόδια. Αν και έχει προκύψει μεγάλος ενθουσιασμός όσον αφορά την μελέτη νέων θεραπειών αυτές αφορούν κυρίως την αγωγή επαγωγής της ύφεσης κι όχι τη θεραπεία συντήρησης της ύφεσης αλλά και τη διάρκεια αυτής. Επιπλέον, ειδικές μορφές νεφρίτιδας όπως η μεμβρανώδης σπειραματνεφρίτιδα ΣΕΛ, νεφρίτιδα ΣΕΛ που αφορά την παιδική ηλικία αλλά και η νεφρίτιδα επαγόμενη από αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο σχετιζόμενο με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο χρειάζεται να διερευνηθούν με περισσότερες κλινικές μελέτες. Το μέλλον στη θεραπευτική αντιμετώπιση της νεφρίτιδας λύκου φαίνεται να βασίζεται στην εξατομικευμένη θεραπεία όπως ακριβώς φαίνεται και από την εφαρμογή του anifrolumab στους ασθενείς εκείνους με νεφρίτιδα λύκου που παρουσιάζουν υψηλά επίπεδα ιντερφερόνησης.Ταυτόχρονα φαίνεται να περιμένουμε νέες εξελίξεις σύντομα.
description: Introduction Lupus nephritis is a serious, life-threatening manifestation of systemic lupus erythematosus. The current therapeutic approach to its management is based on a wide range of immunosuppressive agents, which, however, are associated with short-term and long-term toxicities. With these traditional therapeutic approaches, both renal and overall patient survival continue to be suboptimal. Significant and highly promising research has been conducted in this direction, leading to the development of new drug agents targeting specific molecules - key players in the cascade of inflammation. Agents such as belimumab (a fully human monoclonal antibody against B cell activating factor) have been added to the current pharmacological treatment, demonstrating their beneficial outcomes. With the concurrent development of personalized medicine taking into account genetic, environmental parameters, as well as lifestyle conditions of each patient, the newer therapies for lupus nephritis could potentially offer complete healing while minimizing adverse effects. In this direction, it seems that the application of therapeutic approaches based on monoclonal antibodies plays a decisive role. Objective Monoclonal antibodies are proteins with an antibody structure that are produced in the laboratory using new technology methods. Because their action is targeted, they have a wide range of therapeutic applications. The purpose of this study is to review the literature in order to highlight those monoclonal antibodies that are associated with the treatment of lupus nephritis. The recent addition of belimumab as adjunctive therapy in treating lupus nephritis has paved the way for further investigation of other factors with similar structure and function. Conclusion The arsenal for treating systemic lupus erythematosus is constantly expanding. Basic sciences as well as clinical medicine enrich this effort with new data and proposals for pharmacotherapy based on monoclonal antibody technology. However, the path to be followed is long and not without obstacles. Although there is great enthusiasm for studying new therapies, these mainly concern the induction treatment of remission rather than the maintenance therapy of remission and its duration. In addition, specific forms of nephritis such as membranous lupus nephritis ,lupus nephritis impacting pediatric populations, and antiphospholipid syndrome-related nephritis associated with systemic lupus erythematosus require further exploration through more clinical studies. The future of therapeutic intervention for lupus nephritis appears to rely on personalized treatment, as evidenced by the application of anifrolumab in patients with lupus nephritis who exhibit high levels of interferon, anticipating new developments soon.