A "Closed" Surgical Technique for the Treatment of Residual Intrabony Osseous Defects vs Minimally Invasive Surgical Technique – A Randomized Controlled Trial: Preliminary findings
Creators: name: Τσολάκης, Αθανάσιος Δ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2025
Subjects: Ενδοοστικές βλάβες
Γωνιώδεις βλάβες
Χειρουργικές τεχνικές ελάχιστης παρέμβασης
Διατήρηση μεσοδόντιας θηλής
Κλειστή χειρουργική τεχνική
Intrabony defects
Angular osseous defects
Minimally invasive surgical techniques
Papilla preservation
Closed surgical technique

description: Εισαγωγή-Σκοπός: Η κλειστή χειρουργική τεχνική (CST) έχει σχεδιαστεί αποσκοπώντας να εξασφαλίσει πρόσβαση σε μία περιοδοντική οστική βλάβη με κλειστή αναπέταση κρημνών, διατηρώντας ακέραια της υπερκείμενη μεσοδόντια θηλή. Σκοπός της εργασία είναι η σύγκριση της αποτελεσματικότητας ανάμεσα στη κλειστή χειρουργική τεχνική και τη χειρουργική τεχνική ελάχιστης παρέμβασης (MIST) στη θεραπεία μονήρων ενδοοστικών περιοδοντικών βλαβών. Μέθοδοι-Υλικά: Η παρούσα εργασία αφορά δεδομένα από 23/40 ασθενείς. Οι συμμετέχοντες πρέπει να είχαν τουλάχιστον μία υπολειμματική ενδοοστική βλάβη με μετρούμενο βάθος θυλάκου και κλινική απώλεια πρόσφυσης ≥6 χιλ και αιμορραγία κατά την ανίχνευση, 6 μήνες μετά το πέρας της μη-χειρουργικής αιτιολογικής περιοδοντικής θεραπείας. Οι συμμετέχοντες αφού υπέγραψαν δελτίο συγκατάθεσης μοιράστηκαν τυχαία στις δύο ομάδες θεραπείας, στην πειραματική ομάδα (ν=13) που έλαβαν την CST και στην ομάδα ελέγχου (ν=10) στους οποίους εφαρμόστηκε η MIST. Πραγματοποιήθηκε η καταγραφή των κλινικών παραμέτρων (απώλεια πρόσφυσης, βάθος θυλάκου, υφίζηση, αιμορραγία στην ανίχνευση, δείκτης πλάκας, δείκτης παρουσίας μεσοδόντιας θηλής) στην αφετηρία και έξι μήνες αργότερα. Ο δείκτης επούλωσης του τραύματος (EWH) και η υποκειμενική ενόχληση των ασθενών σε οπτική αναλογική κλίμακα (VAS) αξιολογήθηκαν στη δεύτερη μετεγχειρητική εβδομάδα. Ψηφιακή ακτινογραφική αφαίρεση και σύγκριση των γραμμικών μετρήσεων πραγματοποιήθηκαν μεταξύ των περιακρορριζικών ακτινογραφημάτων που ελήφθησαν στην αφετηρία και στους έξι μήνες. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση της γλώσσας προγραμματισμού R στο περιβάλλον της εφαρμογής jamovi, με τη στατιστική σημαντικότητα να ορίζεται ως p&lt;0.05. Αποτελέσματα: Και οι δυο τεχνικές παρουσίασαν σημαντική βελτίωση στις κλινικές παραμέτρους (p&lt;0.04) χωρίς σημαντική διαφορά μεταξύ τους (p&gt;0.05) [εκτιμώμενο κέρδος πρόσφυσης 3.18 χιλ. (SE=0.27), εκτιμώμενη μείωση του βάθους θυλάκου 3.80 χιλ (SE=0.30) και εκτιμώμενη υφίζηση 0.58 χιλ (SE=0.43). Οι παράγοντες φύλο, ηλικία, κάπνισμα και ενδοοστικό βάθος της βλάβης δε φάνηκαν να έχουν σημαντική επίδραση στο θεραπευτικό αποτέλεσμα και των δύο τεχνικών. Μικρή μετεγχειρητική ενόχληση καταγράφηκε στις πρώτες 24 ώρες μετά και τις δύο χειρουργικές τεχνικές [CST: 1.49 ± 1.47 εκ. / MIST: 1.29 ± 1.55 εκ.] και υψηλή ικανοποίηση των ασθενών [CST: 9.17 ± 1.09 εκ. / MIST: 8.77 ± 1.57 εκ.]. Η λήψη αναλγητικών ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στην ομάδα ελέγχου [διάμεσος (ελάχιστο-μέγιστο) CST: 0.0 (0-3), MIST: 0.5 (0-2)]. Ο δείκτης παρουσίας της μεσοδόντιας θηλές παρέμεινε σταθερός σε όλες τις περιπτώσεις. Κατά τη δεύτερη μετεγχειρητική εβδομάδα, όλες οι βλάβες ήταν πλήρως καλυμμένες από μαλακούς ιστούς (δείκτης επούλωσης τραύματος ≤3). Δεν παρατηρήθηκε νέκρωση ή απώλεια της μεσοδόντιας θηλής στην CST ομάδα. Συγκρίσιμη στατιστικά σημαντική ακτινογραφική μείωση της απόστασης μεταξύ της αδαμαντινο-οστεϊνικής ένωσης και του πυθμένα της ενδοοστικής βλάβης και μεταξύ της κορυφής της φατνιακής απόφυσης και του πυθμένα της βλάβης παρατηρήθηκε και στις δυο τεχνικές [εκτιμώμενες τιμές: 0.68 χιλ (SE: 0.11) και 0.69 (SE: 0.14), αντίστοιχα]. Επανασβεστίωση της φατνιακής ακρολοφίας παρατηρήθηκε στις 15/23 περιπτώσεις βάσει της αφαιρετικής ακτινογραφίας. Συμπεράσματα: Η κλειστή χειρουργική τεχνική είναι αποτελεσματική στην αντιμετώπιση μονήρων υπολειμματικών ενδοοστικών βλαβών, εξασφαλίζοντας ικανοποιητική πρόσβαση ενώ μειώνει τον τραυματισμό των ιστών και τη μετεγχειρητική νοσηρότητα. Προωθεί τη περιοδοντική επούλωση, εξασφαλίζοντας σταθεροποίηση του αιματικού θρόμβου. Η τεχνική αυτή χαίρει της αποδοχής των ασθενών.
description: Introduction &amp; Aim: The closed surgical technique (CST) has been designed to give access to a periodontal osseous defect by the tunneling technique. The papilla was not incised and gingival flaps were retracted in a closed manner. The current study aimed to determine the efficiency of the CST compared with the minimally invasive surgical technique (MIST) for the treatment of isolated intrabony osseous defects. Methods: This project reports on 23/40 patients having at least one residual intrabony defect (PPD/CAL ≥ 6mm, BOP+) 6-months following cause-related periodontal treatment. Participants were randomly allocated to the test group (CST, n=13) or the control group (MIST, n=10). Clinical attachment levels (CAL), probing pocket depth (PPD), gingival recession (REC), bleeding on probing (BOP), plaque index (Pl) and papilla presence index (PPI) were determined at baseline and 6-months. Early wound-healing index (EHI) and patients’ perception of pain/discomfort and satisfaction, scored on a 10cm visual analogue scale (VAS), were evaluated at 2-weeks. The 6-month periapical radiograph was subtracted from that taken at baseline using a digital image processing software. The statistical analysis of the underpowered set of data was conducted using the R programming language within the jamovi application environment, with statistical significance defined as p&lt;0.05. Results: Both groups demonstrated significant clinical improvements at 6 months (p&lt;0.04) with no significant inter-group differences (p&gt;0.05) [estimated ΔCAL= 3.18 mm (SE=0.27); ΔPPD = 3.80 mm (SE=0.30) mm; ΔREC = 0.58 (SE=0.43) mm]. Gender, age, smoking status and intrabony depth did not significantly impact treatment outcomes. Both groups demonstrated low VAS scores for pain/discomfort at 24-hours [CST: 1.49 ± 1.47 cm; MIST: 1.29 ± 1.55 cm] and high scores for patient satisfaction [CST: 9.17 ± 1.09 cm, MIST: 8.77 ± 1.57 cm]. Patients in the MIST group consumed significantly greater number of analgesics (p&lt;0.001) [median (min-max) CST: 0.0 (0-3), MIST: 0.5 (0-2)]. All patients demonstrated complete wound closure at 2 weeks (EHI≤3), with no longitudinal changes in the PPI scores. Both surgical approaches led to marked radiographic bone fill (CEJ-BD) and (BC-BD) without any significant inter-group differences [estimated CEJ-BD: 0.68 (SE=0.11) estimated BC-BD: 0.69 (SE=0.14)]. Crest remineralization was noted in 15/23 cases. Conclusions: The CST appeared to be effective in the surgical treatment of residual periodontal defects showing comparable outcomes with the MIST; it offers access to an osseous defect, while minimizing tissue trauma and morbidity; it retains the soft-tissue architecture, while keeping the papilla intact; it promotes periodontal wound healing, while stabilizing the blood clot. This technique was well-tolerated by patients.