Η αρχή της αναλογικότητας στη δικαστική επιμέτρηση της ποινής
Creators: name: Κιβρακίδου, Αννα Βασιλείου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2008
Subjects: Αναλογικότητα
Επιμέτρηση
Ανταπόδοση
Ποινή
Αδικο
Ενοχή
Proportionality
Sentencing
Penalty
Desert (Retaliation)
Guiltiness
Wrongdoing

description: Στην εργασία αυτή, αφετηρία για την οποία υπήρξε η διαπίστωση ότι πολλές φορές τα δικαστήρια επιβάλλουν ποινές που εμφανίζονται δυσανάλογα αυστηρές ή επιεικείς σε σχέση με τη βαρύτητα του εγκλήματος, κατάσταση που κάποτε προκαλεί αφόρητη ανασφάλεια δικαίου, εξετάζεται το ζήτημα της εφαρμογής της αρχής της αναλογικότητας στη δικαστική επιμέτρηση της ποινής. Η κεντρική ιδέα της εργασίας, ότι η ορθή ποινή είναι αυτή που αναλογεί στο άδικο και την ενοχή του δράστη, θεμελιώνεται θεωρητικά, αναζητώντας καταρχήν τον σκοπό της δικαστικής επιμέτρησης, για τον οποίο αποφαίνεται η εργασία ότι είναι η ανταπόδοση, και κατόπιν ερευνάται η εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας στη δικαστική επιμέτρηση. Δεδομένου ότι σ' αυτό το στάδιο της ποινικής διαδικασίας υπάρχει η αναγκαία σύγκρουση συμφερόντων, από τη μια το δημόσιο συμφέρον για ανταπόδοση και από την άλλη το συμφέρον του δράστη να σεβαστεί το δικαστήριο τα ατομικά του δικαιώματα, η αρχή της αναλογικότητας στην επιμέτρηση εμφανίζεται όχι απλά ως συμβατή, αλλά και επιβεβλημένη σε ένα φιλελεύθερο σύστημα ποινικού δικαίου, που αξιώνει η ποινή να είναι τιμωρία και απάντηση στη συγκεκριμένη πράξη μονάχα, σύμφωνα και με όσα ορίζει η αρχή της ενοχής. Έτσι υπάρχει και ο εύλογος περιορισμός της ποινής, στο μέτρο του αδίκου και της ενοχής του δράστη, και διαφυλάσσονται οι συνταγματικώς κατοχυρωμένες αρχές της αξίας του ανθρώπου, η αρχή της ενοχής, αλλά και η αρχή της ισότητας. Κατόπιν εξετάζονται συστήματα και προτάσεις επιμέτρησης, στην προσπάθεια να βρεθεί ο τρόπος που θα καταλήξει η δικαστής στην ποινή που τελικά θα επιβάλλει. Προτιμητέα σύμφωνα με την εργασία είναι η ήδη υπάρχουσα θεωρία πλαισίου, με μικρές παραλλαγές, και κατά βάση πολύ αναλυτική, ώστε να υπάρχει και η αναγκαία αιτιολόγηση. Παράλληλα διατυπώνονται και προτάσεις για τη βελτίωση της διαδικασίας της επιμέτρησης εν γένει.
description: In the dissertation, starting point of which was the discovery that many times the penalties imposed by the courts seem to be disproportionately severe or, in the contrary, lenient, in relation to the gravity of the offence, examines the issue of the principle of proportionality in sentencing. The dissertation' s main idea, that the right penalty is proportionate to the wrongdoing and the guiltiness of the offender, is theoretically founded, searching first the goal of sentencing, which is grounded to be just desert (retaliation), and then trying to find a way to apply the principle of proportionality in sentencing. Given that in sentencing exists the conflict of the state's interest for retaliation, and the offender's interest to be treated with respect of his rights, the principle of proportionality in sentencing seems to be not only combatible, but also necessary in a liberal criminal law system that demands the penalty to be punishment and response only to the certain unfair act, according to the principle of guiltiness. In these terms the reasonable restriction of the penalty is also possible, so that is commensurate to the offender's wrongdoing and guiltiness, and the constitutionally established principles of the personal value, of guiltiness and of equality are preserved.Thereafter, other systems and proposals for sentencing are examined, in order to find a way for the judge to end up to the right penalty he will finally impose. The dissertation considers preferable the already existing "frame theory" with certain changes, and mainly as detailed as possible, so that the proper justification of the sentencing is attainted. In addition, in the dissertation there are some proposals for the improvement of the sentencing process in general.