Η συστηματική αρτηριακή υπέρταση στο σκύλο και ο συσχετισμός της με κλινικές και εργαστηριακές παραμέτρους.:
Creators: name: Σινάνης, Θεόδωρος Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2013
Subjects: Υπέρταση
Σκύλος
Συσχετισμός
Ηypertension
Dog
Correlation

description: Η ΣΑΥ στο σκύλο είναι μια ανερχόμενη πάθηση με πολυσυστηματική εκδήλωση και ιδιαίτερο κλινικό ενδιαφέρον. Χωρίζεται σε τρεις επιμέρους κατηγορίες, με τη δευτερογενή υπέρταση να αποτελεί το συχνότερο τύπο εμφάνισής της στο σκύλο. Η ιδιοπαθής ΣΑΥ, αν και σπανιότερη, φαίνεται πως τα τελευταία χρόνια εμφανίζεται όλο ένα και συχνότερα απ’ ότι στο παρελθόν. Η εμφάνιση αλλά και η επικινδυνότητα της ΣΑΥ επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες σχετικά με το περιβάλλον διαβίωσης ενός ζώου, αλλά και τον ίδιο τον οργανισμό. Η παρούσα μελέτη αποτελεί αναδρομική έρευνα με σκοπό τη συσχέτιση της έντασης της ΣΑΥ στο σκύλο με συμβατές κλινικές και εργαστηριακές παραμέτρους. Για την πραγματοποίησή της μελετήθηκαν τα δελτία εξέτασης σκύλων από το αρχείο της Κλινικής των Ζώων Συντροφιάς της Κτηνιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, από τον Ιανουάριο του 1998 έως τον Νοέμβριο του 2012. Από τα 150 συνολικά δελτία σκύλων με επιβεβαιωμένη ΣΑΥ επιλέχθηκαν τα 108, στα οποία η διάγνωση της υπέρτασης έγινε με τη μέθοδο Doppler. Στη συνέχεια καταγράφηκαν τα βασικότερα επιζωοτιολογικά στοιχεία, τα αίτια προσκόμισης, τα κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα καθώς και η τελική διάγνωση. Οι υπερτασικοί σκύλοι ανήκαν σε 28 διαφορετικές φυλές, με τους περισσότερους να είναι ακαθόριστης φυλής, ή να ανήκουν στη φυλή Poodle. Μη ειδικά αίτια προσκόμισης όπως η κατάπτωση, η πολυουρία και πολυδιψία, η ανορεξία και ο έμετος αναφέρονταν ως συχνότερα αίτια προσκόμισης. Στα συνηθέστερα κλινικά ευρήματα περιλαμβάνονταν οι δερματικές αλλοιώσεις, η περιφερική λεμφογαγγλιομεγαλία και η ακρόαση φυσήματος στη μιτροειδή βαλβίδα ενώ με βάση την τελική διάγνωση, τα συχνότερα εμφανιζόμενα νοσήματα στους σκύλους με ΣΑΥ ήταν η λεϊσμανίωση (20%), η ιδιοπαθής ΧΝΑ (19,5%) και η εκφυλιστική βαλβιδοπάθεια της μιτροειδούς (17%). Ο βαθμός κινδύνου της ΣΑΥ δεν βρέθηκε να συσχετίζεται με το σωματικό τύπο των υπερτασικών ζώων. Η ΧΝΑ (ιδιοπαθής ή δευτερογενής) ήταν η συχνότερη αιτία πρόκλησης δευτερογενούς ΣΑΥ στα ζώα της μελέτης και επιπλέον, οι νεφροπαθείς σκύλοι φάνηκε ότι εμφανίζουν υψηλότερη ΑΠ σε σχέση με υπερτασικούς σκύλους άλλης αιτιολογίας. Τα συνηθέστερα κλινικά ευρήματα όπως οι δερματικές αλλοιώσεις και η περιφερική λεμφογαγγλιομεγαλία συνδέονται με το υψηλό ποσοστό (20%) εμφάνισης της λεϊσμανίωσης στους σκύλους της μελέτης. Επίσης φάνηκε ότι οι σκύλοι με ΣΑΥ και εμφανή οφθαλμική νόσο κατά την κλινική εξέταση εμφάνιζαν σημαντικά υψηλότερη ΑΠ σε σύγκριση με υπερτασικούς σκύλους χωρίς ορατή οφθαλμική νόσο. Η σχετικά συχνή παρουσία βήχα (12%) καθώς και η ακρόαση φυσήματος (22%) στα ζώα της μελέτης υποδηλώνουν πιθανόν την αυξημένη συχνότητα εμφάνισης ΣΑΥ στους καρδιοπαθείς σκύλους. Υπερτασικοί σκύλοι με εκφυλιστική βαλβιδοπάθεια της μιτροειδούς φάνηκε ότι εμφανίζουν ΣΑΥ χαμηλότερου κινδύνου σε σχέση με υπερτασικούς σκύλους άλλης αιτιολογίας, παρόλο που παραμένει άγνωστο το αίτιο της χαμηλότερης επικινδυνότητας της ΣΑΥ στους σκύλους αυτούς.
description: Systemic arterial hypertension (SAH) in the dog is an increasingly recognized condition with special clinical interest. SAH can be categorized into three sub-classes, depending on underlying aetiology. Secondary hypertension occurs more frequently in the clinical setting. Although ‘idiopathic’ or spontaneous hypertension has rarely been documented, it has been recognized more frequently as of late. Many environmental factors, as well as the dog’s individual temperament, seem to play a significant role in the pathogenesis of SAH. This retrospective study was carried out based on data from dogs submitted from January 1998 until November 2012 to the Companion Animal Clinic, Faculty of Veterinary Medicine, Aristotle University of Thessaloniki. The aim of the study was the correlation between clinical and clinicopathological findings with target organ damage (TOD) risk. One hundred and eight (108) dogs with SAH were evaluated. In these dogs, diagnosis of SAH was confirmed using the Doppler method of blood pressure measurement. Epidemiological data, main complaints, clinical and clinicopathological findings as well as the underlying diseases were recorded. Mongrels and Poodles were the most commonly appearing breeds. Non-specific most common main complaints included depression, polyuria and polydipsia, anorexia and vomiting. Skin lesions, peripheral lymphadenopathy and a cardiac murmur were frequent clinical signs, whilst leishmaniosis (20%), chronic kidney disease (CKD) (19.5%) and degenerative mitral valve disease (DMVD) (17%) seemed to be the most frequent diseases in this population of hypertensive dogs. TOD risk was not significantly correlated with the body type of hypertensive animals. CKD was the most common cause of secondary SAH. Additionally, hypertensive dogs with nephropathy exhibited higher systolic BP compared with other hypertensive dogs. Ocular disease did not seem to be a common complaint (11%) in hypertensive dogs, whereas TOD risk was significantly correlated with the appearance of ocular disease. The relatively common presence of cough (12%) and a systolic murmur (22%) in the population of this study might suggest a higher incidence of SAH in dogs with DMVD. Eventually, hypertensive dogs with DMVD seem to exhibit a lower TOD risk compared with hypertensive dogs suffering from other diseases, although the pathogenesis of this phenomenon remains unknown.