Διατροφοπρωτεϊνωματική: Η Επίδραση της Διατροφικής Παρέμβασης στην Σχετική Αφθονία και τις Μετα-μεταφραστικές Τροποποιήσεις των Πρωτεϊνών σε Ασθενείς με Μη Αλκοολική Λιπώδη Νόσο του Ήπατος
Creators: name: Τσαχπίνη, Συμέλα Αντώνιου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Πρωτεϊνωματική
ΜΑΛΝΗ
Διατροφή
Proteomics
NAFLD
Nutrition

description: Η Μη Αλκοολική Λιπώδης Νόσος του Ήπατος (ΜΑΛΝΗ) ορίζεται ως η παρουσία λίπους σε &gt; 5% του ηπατικού παρεγχύματος, μετά τον αποκλεισμό δευτερογενών αιτιών συσσώρευσης λίπους, όπως η σημαντική κατανάλωση αλκοόλ, ή άλλων χρόνιων ηπατοπαθειών. Εκτιμάται ότι θα αποτελεί τη συχνότερη αιτία κιρρώσεως και ηπατοκυτταρικού καρκινώματος (ΗΚΚ) τα επόμενα χρόνια. Εν τούτοις, δεν έχει βρεθεί ακόμα αποτελεσματική θεραπεία. Η εστίαση των κλινικών μελετών σε διατροφικούς παράγοντες, είτε ως πρόγνωση είτε ως θεραπεία, έχει προσφέρει ενθαρρυντικά αποτελέσματα για την αύξηση ή τη μείωση κατανάλωσης συγκεκριμένων συστατικών. Η παρούσα μελέτη στοχεύει στο να παρέχει μία λεπτομερής σύνοψη όλων των διαθέσιμων δεδομένων, σχετικά με την επίδραση της διατροφής στο πρωτεΐνωμα ασθενών με ΜΑΛΝΗ, μέσα από μία Συστηματική Ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας. Πραγματοποιήθηκε Συστηματική Ανασκόπηση στις βάσεις δεδομένων PubMed/Medline, Cochrane και Scopus για την εύρεση κλινικών μελετών, είτε στον άνθρωπο είτε σε πειραματόζωα, οι οποίες εξέταζαν την επίδραση της διατροφής στο πρωτεΐνωμα ασθενών με ΜΑΛΝΗ. Η μεθοδολογία της μελέτης πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με το εγχειρίδιο της Cochrane. Συμπεριελήφθησαν 31 μελέτες, με 707 πειραματόζωα και 163 ασθενείς συνολικά. Οι διατροφικές παρεμβάσεις που εντοπίστηκαν τελικά ήταν 7 [1) υψηλή κατανάλωση φρουκτόζης, 2) κορεσμένου λίπους, 3) δυτικού τύπου διατροφή, 4) σιλιβίνης, 5) κουρκουμίνης, 6) καφέ και 7) DHA + EPA]. Όλες οι παρεμβάσεις σε σύγκριση με τυπική διατροφή φάνηκε ότι επηρεάζουν συνολικά 1623 πρωτεΐνες και τα μεταβολικά μονοπάτια που επηρεάστηκαν εμπίπτουν σε 10 διαφορετικές κατηγορίες. Δεν εντοπίστηκαν, στις συγκεκριμένες μελέτες, μετα-μεταφραστικές τροποποιήσεις, ώστε να μπορέσουν να αναλυθούν. Οι 7 διατροφικές παρεμβάσεις, που βρέθηκαν, επηρεάζουν στατιστικά σημαντικά τα μεταβολικά και σηματοδοτικά μονοπάτια των πρωτεϊνών, τροποποιώντας την σχετική τους αφθονία και επηρεάζοντας την εμφάνιση και εξέλιξη της ΜΑΛΝΗ.
description: Non-Alcoholic Fatty Liver Disease (NAFLD) is defined by the presence of fat (steatosis) in &gt;5% of hepatocytes according to histological analysis or by a proton density fat fraction. The diagnosis of NAFLD requires the exclusion of both secondary causes and of a specific daily alcohol consumption. It is estimated that it will be the most common cause of cirrhosis and hepatocellular carcinoma (HCC) over the following years. However, no effective treatment has been found yet. The focus of clinical trials on dietary factors, either prognostic or therapeutic, has provided encouraging results for increasing or decreasing consumption of specific components. The aim of the study is to conduct a systematic review of available literature in order to provide a thorough summary of evidence about the efficacy of nutritional intervention in patients with NAFLD. An extensive search was conducted in databases PubMed/Medline, Cochrane and Scopus to find clinical studies, either in human or in experimental animals, examining the impact of diet on the proteome of patients with NAFLD. The study methodology was carried out according to the handbook of Cochrane. We finally included 31 studies with 707 experimental animals and 163 patients. The nutritional interventions, ultimately, identified were 7 [1) high fructose diet, 2) HFD, 3) Western diet, 4) silymarin, 5) curcumin, 6) coffee and 7) DHA + EPA]. All interventions compared to standard diet appeared to affect a total of 1623 proteins and the metabolic pathways affected fell into 10 different categories. No post-translational modifications were identified in these studies to be analyzed. The 7 nutritional interventions statistically significantly affect the metabolic and signalling pathways of proteins, modifying their relative abundance and influencing the appearance and progression of NAFLD.