Το ζήτημα της ύστερης πλατωνικής οντολογίας μέσα από τους διαλόγους Τίμαιο, Φίληβο και Νόμους
Creators: name: Μανίκα, Χρυσοβαλαντία Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: subject: Οντολογία
subject: Ψυχή
subject: Μαθηματικά
subject: Ontology
subject: Soul
subject: Mathematics
subject: FOS: Mathematics

description: Στην παρούσα εργασία επιχειρείται μια προσέγγιση των τελευταίων έργων του Πλάτωνα, του Τίμαιου, του Φιλήβου και του 10ου βιβλίου των Νόμων, οι οποίοι δημοσιεύτηκαν μετά το θάνατο του φιλοσόφου. Παρότι το κατεξοχήν θέμα του κάθε διαλόγου είναι διαφορετικό, -η κοσμολογία, η ηθική και η πολιτική αντίστοιχα, γίνεται φανερό ότι στο οικοδόμημα του πλατωνικού έργου συνταιριάζονται όλες οι πτυχές της σκέψης του φιλοσόφου, με σταθερό πάντοτε το βλέμμα στην αναζήτηση του όντως όντος. Όμως ειδικά κατά την τελευταία περίοδο της πλατωνικής δημιουργίας, διαπιστώνεται ότι το ενδιαφέρον του Πλάτωνα στρέφεται και προς τον αισθητό κόσμο, δίνοντας στον άνθρωπο ένα μέρος της γνώσης της αλήθειας. Η αναβάθμιση των αισθητών εντοπίζεται κατά κύριο λόγο στην κανονικότητα και τάξη, η οποία φανερώνει ο Πλάτων ότι διέπει τον γύρω κόσμο μέσω της λογικής εξήγησής του, που επιτυγχάνεται, θα λέγαμε συνοπτικά, χάρη στην επιστήμη των αριθμών. Η οντολογική δύναμη του αριθμού, βλέπουμε ότι κατά την ύστερη περίοδο εξυψώνεται τόσο, ώστε μέσω της γνώσης του ο άνθρωπος γίνεται ικανός για το μέγιστο δώρο των θεών, τη φιλοσοφία. Έπειτα από τα τρία κεφάλαια που αφιερώνονται στην πραγμάτευση των οντολογικών κατά βάση ζητημάτων των τελευταίων διαλόγων, σε μία προσπάθεια ανάπτυξης αφενός καίριων θεμάτων της πλατωνικής διαλεκτικής όπως συζητώνται στον κάθε διάλογο ξεχωριστά, και ανάδειξης αφετέρου της συνέχειάς τους που πιθανόν τους ενοποιεί, θα ακολουθήσει το τέταρτο κεφάλαιο που ανιχνεύει την ύπαρξη κοινότητας σχετικά με την σύνθεση του όντος, όπως παρατίθεται στα γραπτά κείμενα και στην προφορική διδασκαλία του Πλάτωνα. Πρόκειται για τα λεγόμενα άγραφα δόγματα, για την ύπαρξη των οποίων αποτελεί απόδειξη το πρώτο βιβλίο των Μετά τα φυσικά του Αριστοτέλη. Εδώ ο Αριστοτέλης, στο κεφάλαιο της έκθεσης της πλατωνικής οντολογίας, αναφέρεται στην ύπαρξη δύο ύψιστων αρχών μαθηματικής φύσεως, που αποτελούν και αιτίες παραγωγής των όντων, τόσο των Ιδεών όσο και των αισθητών. Συμπερασματικά, και με οδηγό τα ίδια τα πλατωνικά κείμενα, καταλήγουμε ότι κατά την ώριμη περίοδο έχουμε μία σύνθετη οντολογική ιεράρχηση μιας συνεχούς πραγματικότητας, με την έννοια του μέσου να ανακύπτει μέσα από το πρόβλημα της ενότητας μέσα στην πολλαπλότητα και να αποκτά κεφαλαιώδη σημασία για τη γνώση και την εξήγηση των πραγμάτων.
description: This thesis attempts an approach of recent work of Plato, Timaeus, Philebus and 10th book of Laws, be announced after the death of the philosopher. Although the main of each dialogue be diverge, the cosmology, ethics and politics respectively, be evidence that the edifice of Plato’s work coalesce all aspects of the platonic thought with his consideration always directed to the ontology. But notably in the last period of the platonic creation it found that Plato’s interest focusing on empirical world giving the man a part of the knowledge of the truth. The upgranding of the material world lies primarly in regularity and order, which according Plato, we would say in summary, governs the world based on science of numbers. Durring the last period, becomes evident that the ontological value of numbers exalted so that through cognition of numbers, man becomes enable the ultimate gift of the gods, philosophy. After the three capitals devoted basically to negotiation of ontological issues in recent dialogues, attempting of the one part to develop important issues of the platonic dialectics as discussed in any dialogue separately, of the other part to emergence the continuity that probably unifies them, will follow the fourth capital that examines the commonality on the composition of being as issue into the written documents and oral teaching of Plato. Be about the unwritten doctrines, the existence of which can be discussed as a result of the references of Aristotle in the first book of Metaphysics. On the capital referred on the platonic ontology, Aristotle expand to two fundamental principles mathematical quality, which are also production causes of being both of Ideas and materials. In conclusion, to guide the writings, we deduce that in the late period we have a compound classifying ontological of un perpetual reality. Adding that the concept of the intermediate emerging through the issue of unity into multiplicity and acquire primary importance to knowledge and explanation of all that exists.