Aggressiveness networks at school classes: Dynamic analysis and comparison of structures
Creators: name: Βασιλού, Αικατερίνη Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Οικονομικών Επιστημών
Θεσσαλονίκη
Δίκτυα και Πολυπλοκότητα
Economics
Thessaloniki
Networks and Complexity

description: The aim of this research is to analyze diachronic evolvements of verbal aggressiveness, to examine the relations among different dimensions of aggressive behaviors (rudeness, offense, mockery, irony) and to depict distinct types of aggressive behaviors comparing the results of indegree (occasional hierarchy) with those of katz (accumulative hierarchy). Various parameters of indegree and katz centrality have been measured for these purposes (maximal and minimal values, average, density, oligarchy, monopoly). Standardized questionnaires containing network variables applied on 12 classes (networks) (from the 5th class of primary school to the 3rdclass of high school) totally consisting of 246 nodes (127 male, 119 female). The software Visone (for network analysis) and SPSS (for Spearman test and Principal Component Analysis-PCA) were used. Selected results: The students seem to start a new life cycle of verbal aggressiveness from the early secondary school age until the late high school age, where they start seriously worrying about their future (entering university or working) and they abandon provoking each other. Mockery seems to be the most varying and also oligarchized dimension of verbal aggressiveness as it can be started and abandoned without further implications, because it can be perceived both as devaluing action and as painless kidding. Irony is the dimension of verbal aggression which is maximized in the 3rd class of high school as it needs experience or intellectual skills. The rest dimensions (rudeness and offense) seem to be not strongly differentiated through the age. Moreover, in the late adolescence (high school) students tend to seek dominance not in behavioral arenas where it is relatively easy to arrogate and concentrate the links of aggressive actions, but in more antagonistic behavioral forms (irony) necessitating supposedly a settled system of challenging values such as mental and intellectual readiness. In general, students tend to abandon verbal aggressiveness in the course of time. Diachronically the occasional hierarchy (indegree) of verbal aggressiveness may be slightly differentiated while accumulative hierarchy (katz) remains unchanged which indicates a stability of idiosyncrasy. In the occasional (indegree) verbal aggressiveness patterns, the offense seems to be complemented with irony or balanced with mockery. As for the accumulative patterns (katz) of verbal aggressiveness, irony, rudeness and offense appear to shape a more cohesive behavioral core but without any regular involvement of mockery. Maximal verbal aggressors try to achieve a wide synergy of all dimensions of aggressiveness both in occasional and in accumulative hierarchies while the minimal ones are more inhibited or selective. The “distinguished” type either in indegree or katz tends to maximally and extensively exert and monopolize verbal aggression. The “selective” type uses rudeness as a core combined with irony and offense occasionally or accumulatively, respectively. A “reserved” type tends to be restrained at minimal level using mockery.
description: Ο στόχος αυτής της έρευνας είναι να αναλύσει τη διαχρονική εξέλιξη της λεκτικής επιθετικότητας, τις σχέσεις μεταξύ επιμέρους διαστάσεών αυτής (αγένεια, προσβολή, εμπαιγμός, ειρωνεία) και να απεικονίσει τύπους επιθετικών συμπεριφορών συγκρίνοντας τα αποτελέσματα του indegree (περιστασιακή ιεραρχία) με αυτά του katz (σωρευτική ιεραρχία). Παράμετροι της κεντρικότητας indegree και της κεντρικότητας katz υπολογίστηκαν για το σκοπό αυτό (μέγιστες και ελάχιστες τιμές, μέσος όρος, πυκνότητα, ολιγαρχία, μονοπώλιο). Τυποποιημένα δικτυακά ερωτηματολόγια εφαρμόστηκαν σε 12 τάξεις (5η δημοτικού έως 3η γυμνάσιου), οι οποίες αναλύθηκαν ως δίκτυα και αποτελούνταν συνολικά από 246 κόμβους (127 άνδρες, 119 γυναίκες). Χρησιμοποιήθηκαν το λογισμικό Visone (για ανάλυση δικτύου) και SPSS (για έλεγχο Spearman και Ανάλυση κυρίων συνιστωσών-PCA). Κυριότερα αποτελέσματα: Οι μαθητές φαίνεται να ξεκινούν έναν νέο κύκλο λεκτικής επιθετικότητας από την πρώιμη δευτεροβάθμια σχολική ηλικία έως την ηλικία του λυκείου, οπότε και αρχίζουν να ανησυχούν σοβαρά για το μέλλον τους (εισαγωγή στο πανεπιστήμιο ή εργασία) και παύουν να επενδύουν χρόνο σε αλληλοπροκλήσεις. Ο εμπαιγμός μπορεί να ξεκινήσει και να εγκαταλειφθεί χωρίς περαιτέρω επιπτώσεις, καθώς αποτελεί ταυτόχρονα ως υποτιμητική δράση όσο και ως ανώδυνη κοροϊδία. Η ειρωνεία είναι η διάσταση της λεκτικής επιθετικότητας που μεγιστοποιείται στην 3η γυμνασίου καθώς χρειάζεται εμπειρία ή πνευματικές δεξιότητες. Οι άλλες διαστάσεις (αγένεια και προσβολή) δεν διαφοροποιούνται έντονα κατά την ωρίμανση. Επιπλέον, οι μαθητές στα τέλη της εφηβείας (γυμνάσιο) τείνουν να αναζητούν κυριαρχία όχι στο κομμάτι της συμπεριφοράς, όπου είναι σχετικά εύκολο να συγκεντρώσουν τους δεσμούς των επιθετικών ενεργειών, αλλά σε πιο ανταγωνιστικές συμπεριφορές (ειρωνεία) που υποτίθεται ότι απαιτούν ένα σταθερό σύστημα από απαιτητικές αξίες όπως η ψυχική και πνευματική ετοιμότητα. Γενικά, οι μαθητές τείνουν να εγκαταλείπουν τη λεκτική επιθετικότητα στην πορεία του χρόνου. Διαχρονικά, η περιστασιακή ιεραρχία (indegree) του λεκτικού επιθετικού μπορεί να διαφοροποιηθεί ελαφρώς, ενώ είναι η σωρευτική ιεραρχία (katz) που παραμένει αμετάβλητη, κάτι που δείχνει σταθερότητα στην ιδιοσυγκρασία. Στα μοτίβα της περιστασιακής (indegree) λεκτικής επιθετικότητας, η προσβολή φαίνεται να συμπληρώνεται με ειρωνεία ή να ισορροπείται με εμπαιγμό. Όσον αφορά τα σωρευτικά μοτίβα (katz) της λεκτικής επιθετικότητας, η ειρωνεία, η αγένεια και η προσβολή φαίνεται να διαμορφώνουν περισσότερο συνεκτικό συμπεριφορικό πυρήνα, αλλά χωρίς τακτική συμμετοχή του εμπαιγμού. Οι άκρως λεκτικά επιθετικοί προσπαθούν να επιτύχουν μια ευρεία συνέργεια όλων των διαστάσεων επιθετικότητας τόσο σε περιστασιακές όσο και σε συσσωρευμένες ιεραρχίες, ενώ οι ελάχιστα επιθετικοί είναι πιο ανασταλτικοί ή εκλεκτικοί. Ο «διακεκριμένος» τύπος τείνει τόσο στο indegree όσο και στο katz να μεγιστοποιήσει και να ασκεί μονοπωλιακή λεκτική επίθεση. Ο «επιλεκτικός» τύπος χρησιμοποιεί την αγένεια ως πυρήνα σε συνδυασμό με την ειρωνεία και προσβάλλει περιστασιακά ή σωρευτικά, αντίστοιχα. Ένας «επιφυλακτικός» τύπος τείνει να συγκρατείται σε ελάχιστο επίπεδο χρησιμοποιώντας εμπαιγμό.