Γλωσσική πολιτική στη Σερβία, την Κροατία, το Μαυροβούνιο και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Η διγραφία στο γλωσσικό τοπίο της Σερβίας
Creators: name: Διαμαντόπουλος, Κωνσταντίνος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Γλωσσική πολιτική
Πρώην Γιουγκοσλαβία
Διγραφία
Language policy
Ex-Yugoslavia
Digraphia

description: Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στη “status planning” πτυχή μιας γλωσσικής πολιτικής, που είναι οι ενέργειες του κράτους και των ινστιτούτων του, προκειμένου να προσδώσουν κύρος (prestige) σε μια πρότυπη (standard) γλωσσική ή διαλεκτική ποικιλία. Μελετάται, κυρίως, η διγραφία (digraphia), η οποία σχετίζεται με την καταγραφή μιας γλώσσας με ένα ή περισσότερα συστήματα γραφής και συνιστά δυνάμει βασικό αντικείμενο χειρισμού μιας γλωσσικής πολιτικής. Ως περίπτωση μελέτης επιλέχθηκαν τα κράτη, στα οποία ομιλούνταν η Σερβοκροατική γλώσσα (Σερβία, Κροατία, Μαυροβούνιο, Βοσνία-Ερζεγοβίνη), με σκοπό να διαφανούν ποιά στοιχεία και ποιοί προβληματισμοί ελήφθησαν υπόψιν, όταν τα τέσσερα αυτά κράτη κλήθηκαν να χαράξουν τη γλωσσική τους πολιτική (τέλη 20ου αιώνα- αρχές 21ου αιώνα). Μετά από την ιστορική αναδρομή στη Σερβοκροατική γλώσσα και την παρουσίαση των υψηλών και χαμηλών ποικιλιών που ομιλούνταν στη Σερβία (Slavenoserbian- Štokavian), καθώς και των συστημάτων γραφής (Κυριλλικό και Λατινικό), που χρησιμοποιούνταν από τους πολίτες της, συμπεραίνουμε ότι η Štokavian ekavian (Σερβική γλώσσα) και το Κυριλλικό σύστημα γραφής προωθούνται συστηματικά τόσο από το κράτος, όσο και από τα πανεπιστήμια της χώρας. Τέλος, παρατηρούμε ότι ως εχθροί της σερβικής «ενότητας» λογίζονται οι Κροάτες. Στη μελέτη υπόθεσης εξετάζονται 39 πινακίδες (οδικού δικτύου, τουριστικές και διαφημιστικές), καθώς και ορισμένα γκραφίτι από το γλωσσικό τοπίο (linguistic landscape) του Βελιγραδίου και από πόλεις που υπάγονται στη Βοΐβοντίνα (Novi Sad, Subotica), με σημείο αναφοράς την καταγραφή των ονομάτων τους (γλώσσα/ γλώσσες και συστήματα γραφής). Οι πινακίδες που εξετάζονται διακρίνονται σε μονόγλωσσες/ μονόγραφες, μονόγλωσσες/ δίγραφες και δίγλωσσες ή πολύγλωσσες/ δίγραφες. Στην παρούσα διπλωματική εργασία διαφαίνεται ότι η γλωσσική πολιτική ενός κράτους αποσκοπεί, κυρίως, στη διαμόρφωση ή ενίσχυση/ανάδειξη της εθνικής, πολιτικής και πολιτισμικής ταυτότητας των πολιτών ενός κράτους.
description: The aim of this thesis is the presentation of the status planning of a language policy, which is associated with the promotion of a standard language and a standard script among the citizens of a state and we concentrate specifically on digraphia. The case study presents the language policies of the new nation-states (Serbia, Croatia, Montenegro, Bosnia- Herzegovina) and examines the linguistic landscape of Serbia (Belgrade, Novi Sad, Subotica), after the breakup with Yugoslavia. After the presentation of the dialects of Serbia, Croatia, Montenegro, Bosnia-Herzegovina and the difference between high standard and low standard varieties (Slavenoserbian- Štokavian) of Serbia, we conclude that the aim of the language policy of Serbia is the promotion of the Štokavian Ekavian (Serbian language) and the Cyrillic script. We ,also, learn that the basic “enemy” of the Serbian unity are considered to be the “Croats”. The case study focuses on the linguistic landscape of several cities of Serbia (Belgrade, Novi Sad, Subotica). We examine 39 road signs, tourist signs, commercial signs and graffiti from the linguistic landscape of Serbia and we categorize them into three categories, based on the language/ languages and the script/ scripts, in which their names are written: monolingual/ monoscriptal, monolingual/ biscriptal and multilingual/ multiscriptal. We conclude that a language policy is implemented in order to shape or strengthen the identity of the citizens of a state (ethnic, political, cultural).