Συστηματική ανασκόπηση και μεταανάλυση του κινδύνου εμφάνισης σακχαρώδους διαβήτη κύησης σε ασθενείς με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών
Creators: name: Τουλής, Κωνσταντίνος Αθανασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2007
Subjects: Σακχαρώδης διαβήτης κύησης
Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών
Επιπλοκές κύησης
Συστηματική ανασκόπηση
Μεταανάλυση
Μεταπαλινδρόμηση
Gestational diabetes mellitus
Polycystic ovary syndrome
Pregnancy complications
Systematic review
Metaanalysis
Metaregression

description: The increasing tissue resistance to insulin due to pregnancy and its diabetogenic hormones in pregnant women with Polycystic Ovary Syndrome (PCOS), in addition to the existing state of insulin resistance which accompanies the syndrome, could lead to manifest hyperglycaemia. The present systematic review and metaanalysis aims to evaluate the risk of Gestational Diabetes Mellitus (GDM) in pregnant women with PCOS, to investigate the role of potential effect modifiers (study-level characteristics) and to quantify their relationship. Materials and Methods A complete literature search was conducted without language restriction through electronic databases MEDLINE, EMBASE, CENTRAL (last search July 2007) using appropriate MeSH terms. The procedure was consummated by a handsearch of the abstracts from the annual meetings of Reproduction and the reference sections of all trials obtained. To be included, a study should address the subject in question, independently of the design, methodology, size or date of publication, provided that the diagnosis of PCOS is consistent with the Rotterdam consensus and the controls, infertile or not, were women without PCOS. Studies which included subjects with preexisting Diabetes Mellitus or subjects that were under ongoing treatment with anti-diabetic drugs, as well as studies which applied ovarian drilling as a pregnancy-induction method, were excluded from the analysis. Eventually, sixteen of the 83 identified were included in the systematic review, involving 2263 patients and 92226 controls, whereas quantitative data synthesis was performed for the fifteen studies, involving 721 patients and 4572 controls. Four study-level characteristics were used as predictors in the metaregression model in order to investigate and quantify their influence on the effect size.
description: ΣκοπόςΣτις εγκυμονούσες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (ΣΠΩ), η αυξανόμενη ιστική αντίσταση στην ινσουλίνη λόγω της κύησης και των διαβητογόνων ορμονών της επιπροστίθεται στη προϋπάρχουσα ινσουλινοαντοχή που συνοδεύει τη νόσο, δημιουργώντας προϋποθέσεις εμφάνισης υπεργλυκαιμίας. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μεταανάλυση έχει ως σκοπό να εκτιμήσει τον κίνδυνο εμφάνισης Σακχαρώδη Διαβήτη της Κύησης (ΣΔΚ) σε ασθενείς με ΣΠΩ, να διερευνήσει την επίδραση πιθανών επεξηγηματικών μεταβλητών σε επίπεδο μελετών που δυνητικά τον τροποποιούν και να επιχειρήσει την ποσοτικοποίηση της μεταξύ τους σχέσης.Υλικό-ΜέθοδοιΠραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική αναζήτηση χωρίς γλωσσικό περιορισμό στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων MEDLINE, EMBASE, CENTRAL έως τον Ιούλιο του 2007 με κατάλληλους όρους αναζήτησης. Η αναζήτηση συμπληρώθηκε με σχετική έρευνα των πρακτικών συνεδρίων της Αναπαραγωγής και των βιβλιογραφικών αναφορών των σχετικών μελετών. Κατάλληλη θεωρήθηκε κάθε μελέτη που απαντά στο εν λόγω ερευνητικό ερώτημα. ανεξαρτήτως σχεδιασμού, μεθοδολογίας, μεγέθους ή έτους δημοσίευσης με την προϋπόθεση οι ασθενείς να έχουν διαγνωσμένο ΣΠΩ με τρόπο συμβατό με τα κριτήρια του Ρότερνταμ και οι μάρτυρες , υπογόνιμες ή μη, να είναι ελεύθεροι της νόσου. Εξαιρέθηκαν οι μελέτες που περιελάμβαναν ασθενείς με διεγνωσμένο Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου Ι ή ΙΙ, αυτές στις οποίες χορηγήθηκαν αντιδιαβητικά δισκία προ ή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή ως μέθοδος επίτευξης κύησης χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος του ηλεκτροκαυτηριασμού των ωοθηκών. Τελικά, ανασκοπήθηκαν συστηματικά δεκαέξι από τις 83 μελέτες, που αφορούσαν 2.263 ασθενείς και 92.226 μάρτυρες, πραγματοποιήθηκε ποσοτική σύνθεση των δεδομένων δεκαπέντε μελετών, που αφορούσαν 721 ασθενείς και 4.572 μάρτυρες και διερευνήθηκε μέσω μεταπαλινδρόμησης η επίδραση στο δείκτη μεγέθους τεσσάρων χαρακτηριστικών σε επίπεδο μελετών. ΑποτελέσματαΗ πλειοψηφία των μελετών της συστηματικής ανασκόπησης ήταν αναδρομικού και μονοκεντρικού σχεδιασμού, ενώ τα κριτήρια διάγνωσης ΣΠΩ και ΣΔΚ, καθώς και η μέθοδος επίτευξης κύησης, που αυτές χρησιμοποίησαν, διέφεραν από μελέτη σε μελέτη. Η πλειοψηφία των μελετών επιστράτευσε μάρτυρες μη υπογόνιμες, ενώ σε δύο μόνο οι πολύδυμες κυήσεις, το μέσο ΒΜΙ και η μέση ηλικία των ασθενών και μαρτύρων δε διέφεραν σημαντικά μεταξύ τους.Η μεταανάλυση συνηγορεί υπέρ στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερης πιθανότητας εμφάνισης ΣΔΚ είναι στις ασθενείς από τις μάρτυρες (OR: 2,89, 95% CI: 1,68–4,98, p=0,0001, ετερογένεια χ2: p=0,002, Ι2=59,3%, μέθοδος random effects) με ταυτόχρονη παρουσία σημαντικής στατιστικής ετερογένειας μεταξύ των μελετών. Το αποτέλεσμα παρέμεινε ανθεκτικό στις αναλύσεις ευαισθησίας, χωρίς, ωστόσο, να εξηγηθεί η ετερογένεια. Η ανάλυση υποομάδων παρείχε ενδείξεις εξάρτησης του δείκτη μεγέθους και της ετερογένειας από τον αριθμό ασθενών των μελετών, τον τύπο τους και την επίπτωση έκβασης στην ομάδα ελέγχου (baseline risk) και επιβεβαίωσε την ανεξαρτησία τους από την ποιότητά τους, τον πληθυσμό, τα κριτήρια διάγνωσης ΣΔΚ, την επιλογή υπογόνιμων μαρτύρων ή το έτος δημοσίευσης.Η μεταπαλινδρόμηση απέρριψε μεν τη γραμμική εξάρτηση του δείκτη μεγέθους από τον αριθμό ασθενών των μελετών και το λογάριθμο του λόγου του μέσου ΒΜΙ ασθενών προς μαρτύρων , επιβεβαίωσε δε τη γραμμική συμμεταβολή του τόσο με τον τύπο των μελετών (ln (odds ratio) = 2,1*(τύπος μελετών) – 2,221), όσο και με το baseline risk (ln (odds ratio) = 2,036 – 15,17*(BaselineRisk) ).ΣυμπέρασμαΗ παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μεταανάλυση καταλήγει στη διαπίστωση ότι το αποτέλεσμα της ποσοτικής σύνθεσης των μελετών εξαρτάται σημαντικά τουλάχιστο από το baseline risk και τον τύπο τους και στο ότι τα έως τώρα δεδομένα δεν παρέχουν παρά ένδειξη συσχέτισης του κινδύνου εμφάνισης Σακχαρώδη Διαβήτη Κύησης σε ασθενείς με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών, με την πειραματική επιβεβαίωση να παραμένει ανεπαρκής. Μια εναλλακτική υπόθεση ερμηνείας του αποτελέσματος, πέρα από τις υπαρκτές μεθοδολογικές αδυναμίες των μελετών, είναι ότι πιθανόν ο κίνδυνος να αυξάνεται σημαντικά σε υποομάδα του Συνδρόμου Πολυκυστικών Ωοθηκών, και όχι στο σύνολο των ασθενών που εντάσσονται στον ευρύ ορισμό του. Η διενέργεια μεθοδολογικά αρτιότερης προοπτικής μελέτης κατάλληλου σχεδιασμού μάλλον πρέπει να προηγηθεί της σύστασης για λήψη οποιοδήποτε μέτρου που αφορά στον κίνδυνο Σακχαρώδους Διαβήτη Κύησης στις έγκυες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών.