Η αποκατάσταση των ελλειμμάτων της κοτύλης με τη χρήση του δακτυλίου Burch-Schneider στις ολικές αρθροπλαστικές του ισχίου
Creators: name: Μαρουγιάννης, Δημήτριος Ι.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2006
Subjects: Ελλείμματα κοτύλης
Ενισχυτικοί δακτύλιοι κοτύλης
Ολική αρθροπλαστική ισχίου
Acetabular bone defects
Burch-Schneider antiprotrusio cage
Total hip arthroplasty

description: Σκοπός της μελέτης είναι η εκτίμηση και τεκμηρίωση των αποτελεσμάτων της χρησιμοποίησης του ενισχυτικού δακτυλίου Burch-Schneider για την αντιμετώπιση ανεπάρκειας του οστού της κοτύλης, κατά την εγχείριση ολικής αρθροπλαστικής του ισχίου. Αντικείμενο της μελέτης αποτέλεσαν 46 ασθενείς, (48 ισχία), στους οποίους έγινε ολική αρθροπλαστική του ισχίου και χρησιμοποιήθηκε ο δακτύλιος Burch-Schneider, σε χρονική περίοδο εικοσαετίας(1985-2005). Γυναίκες ήταν 40(δύο χειρουργήθηκαν αμφοτερόπλευρα) και άνδρες 6, με μέσο όρο ηλικίας 61.5 χρόνια(39-75). Σε 42 ισχία έγινε αναθεώρηση και σε 6 πρωτογενής αρθροπλασική. Η χειρουργική τεχνική περιλαμβάνει αναγνώριση και κατάταξη του ελλείμματος, καθορισμό και προετοιμασία της φυσικής κοτύλης, τοποθέτηση μοσχευμάτων, εφαρμογή και σταθεροποίηση του δακτυλίου στην κοτύλη και τοποθέτηση της πλαστικής κοτύλης μέσα στο δακτύλιο με τη χρήση ακρυλικού τσιμέντου. Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης των ασθενών ήταν 9,4 χρόνια(6 μήνες έως 20 χρόνια). Η παρακολούθηση περιλαμβάνει κλινική, λειτουργική και ακτονολογική εκτίμηση. Στην τελική εξέταση 43 ασθενείς(ποσοστό 93,5%) δήλωσαν ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα της εγχείρησης και 3(6,5%) δυσαρεστημένοι. Το μέσο Merle d'Abigne και Postel score βελτιώθηκε από 9,50(εύρος 7-11) προεγχειρητικά, σε 14,68(εύρος 7-18) μετεγχειρητικά. Το συνολικό ποσοστό μηχανικής χαλάρωσης ανήλθε στο 12,5%. Το αθροιστικό ποσοστό επιβίωσης είναι 80,59%, όταν λαμβάνονται ως έκβαση η αναθεώρηση για οποιαδήποτε αιτία και η ακτινολογική και κλινική χαλάρωση, στα 9,4 χρόνια(6 μήνες-20 χρόνια)
description: The purpose of this study was the investigation and documentation of results of the use of Burch-Schneid4er anti-protrusio cage in cases of acetabular bone deficiency, during total hip arthroplasty. The study includes 46 patients, (48 hips), who were submitted to total hip arthroplasty, using the Burch-Schneider anti-protrusio cage, in a period time of 20 years(1985-2005). From the patients, 40 were women and 6 men, with mean age of 61,5 years(range, 39-75), while in 42 hips revision was done and in 6 primary arthp[lasty. The surgical procedure includes recognition and classification of defect, cleaning and preparation of the true acetabulum, impaction grafts, fixation of the ring to the host bone of pelvis with screws and finally placement of a cup into the ring with cement. The mean follow-up time of the 46 patients(48 hips), was 9,4 years(range, 6 months to 20 years). The follow-up of patients invludes clinical evaeluation, functional evaluation and radiological examination. At the final-up, 43 patients(93,5%) reported to be satisfied from their result and 3(6,5%) dissatisfied. The mean Merle d'Abigne and Postel score improved from 9,50(range 7-11). pre-operative, to 14,68(range 7-18), post-operative. The total mechanical failure rate(radiographic-clinical loosening) reached 12,5%. Taking revision for any cause and radiographic-clinical loosening as an end-point, there was an 80,59% survival at 9,4 years(6 months-20 years)