Η αποτελεσματικότητα της χρήσης τρανεξαμικού οξέος στη συνδεσμοπλαστική του προσθίου χιαστού συνδέσμου
Creators: name: Στρύχνος, Βασίλειος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Τρανεξαμικό οξύ
Πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος
Αίμαρθρο
Tranexamic acid
Anterior cruciate ligament
Hemarthrosis

description: Το αίμαρθρο μετά από αρθροσκοπική αποκατάσταση προσθίου χιαστού, δύναται να καθυστερήσει την επανάκτηση της λειτουργικότητας του γόνατος. Η διεθνής βιβλιογραφία δεν τεκμηριώνει, ακόμα, τη χρήση του τρανεξαμικού οξέος στη συγκεκριμένη επέμβαση. Σκοπός της μελέτης ήταν η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας του στην ελάττωση της μετεγχειρητικής αιμορραγίας και του άλγους μετά από συνδεσμοπλαστική ΠΧΣ. 33 ασθενείς, υποβληθέντες σε αρθροσκοπική αποκατάσταση μονής δεσμίδας με τετραπλούν μόσχευμα οπίσθιων μηριαίων, κατανεμήθηκαν τυχαία σε ομάδα τρανεξαμικού οξέος (TXA) (n=16), όπου αυτό χορηγήθηκε ενδοφλεβίως ως bolus δόση των 15mg/kg, 10 λεπτά πριν την ενεργοποίηση του tourniquet, ακολουθούμενη και από ενδοφλέβια έγχυση 10mg/kg/ώρα για 3 ώρες μετά το πέρας της επέμβασης. Στους υπόλοιπους της ομάδας ελέγχου (n=17), χορηγήθηκε φυσιολογικός ορός, ομοίως. Έγινε καταγραφή του όγκου της παροχέτευσης, ενώ μετρήθηκαν και κλινικές μεταβλητές όπως το άλγος, ο βαθμός ικανοποίησης των ασθενών, το εύρος κίνησης της άρθρωσης και ο αριθμός αρθροκεντήσεων. Παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά στον όγκο του υγρού παροχέτευσης [78,12±24,82ml της ομάδας TXA έναντι 148,23±47,8ml της ομάδας ελέγχου (P&lt;0,001)]. Το άλγος, ήταν ελαττωμένο τη 2η μετεγχειρητική ημέρα [VAS score 1,56±1,03 έναντι 3,17±0,80 της ομάδας ελέγχου (P&lt;0,001)] και 2η μετεγχειρητική εβδομάδα [1,5±0,816 έναντι 3,17±0,95 αντίστοιχα (P&lt;0,001)] ενώ την 4η μετεγχειρητική εβδομάδα δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά [1,43±0,629 έναντι 1,52±0,71 αντίστοιχα (P=0,755)]. Ο βαθμός ικανοποίησης, μέσω του Lysholm score, καταγράφηκε μεγαλύτερος στην ομάδα TXA, τόσο στο τέλος της 2ης [75,31±10,56 έναντι 65±10,3 της ομάδας ελέγχου (P=0,008)], όσο και της 4ης μετεγχειρητικής εβδομάδας [81,25±6,19 έναντι 74,11±7,12 αντίστοιχα (P=0,004)]. Το εύρος κίνησης του γόνατος, καταγράφηκε σημαντικά μεγαλύτερο τόσο τη 2η ημέρα [100,5±2,28ο έναντι 95,11±1,79ο της ομάδας ελέγχου (P&lt;0,001)] όσο και στο τέλος της 2ης μετεγχειρητικής εβδομάδας, [112,9±2,61ο έναντι 109,11±2,11ο αντίστοιχα (P&lt;0,001)]. Η ανάγκη αρθροκέντησης ήταν σημαντικά χαμηλότερη στην ομάδα TXA (P=0,013). Τέλος, δεν σημειώθηκαν θρομβοεμβολικά γεγονότα σε κανέναν ασθενή των δυο ομάδων. Συμπερασματικά, η χρήση τρανεξαμικού οξέος στη συνδεσμοπλαστική προσθίου χιαστού, ελαττώνει την αιμορραγία, το άλγος και την ανάγκη αρθροκέντησης του γόνατος, αυξάνοντας παράλληλα το εύρος κίνησης του και τον βαθμό ικανοποίησης των ασθενών κατά την πρώιμη μετεγχειρητική περίοδο, χωρίς εμφάνιση θρομβοεμβολικών επεισοδίων.
description: Hemarthrosis after arthroscopic procedures may delay rehabilitation. International literature is considered poor regarding the use of tranexamic acid (TXA) in anterior cruciate ligament reconstruction. The aim of the present thesis was the evaluation of its effectiveness in reducing postoperative bleeding and pain after this procedure. 33 patients who underwent single-bundle reconstruction with the use of hamstring tendon autografts, were randomized into a TXA group (n=16), where TXA was administered intravenously as a bolus dose of 15mg/kg 10 minutes before the inflation of the tourniquet, followed by an intravenous infusion of 10mg/kg/h for 3 hours after completion of the operation, and a control group, where normal saline was administered likewise. The drain output volume, as well as other clinical parameters, as pain (via visual analog scale score), patient satisfaction (via Lysholm score), range of motion and need for joint aspiration, were recorded. A statistically significant reduction in drainage blood volume was noticed between the two groups [78,12±24,82ml in TXA group vs 148,23±47,8ml in control group (P&lt;0,001)]. Significantly reduced pain scores were reported in ΤΧΑ group at the 2nd postoperative day [VAS score 1,56±1,03 vs 3,17±0,80 in control group (P&lt;0,001)] and 2nd postoperative week [1,5±0,816 vs 3,17±0,95 respectively (P&lt;0,001)], while at the end of 4th postoperative week there was no statistically significant difference [1,43±0,629 vs 1,52±0,71 (P=0,755)]. Lysholm scores were improved in the TXA group at the end of 2nd [75,31±10,56 vs 65±10,3 in control group (P=0,008)] and 4th postoperative week [81,25±6,19 vs 74,11±7,12 respectively (P=0,004)]. Range of motion was higher in TXA group at the 2nd postoperative day [100,5±2,28ο vs 95,11±1,79ο in control group (P&lt;0,001)] and 2nd postoperative week [112,9±2,61ο vs 109,11±2,11ο (P&lt;0,001)]. The need for aspiration was significantly lower in TXA group (P=0,013). There were no thromboembolic events recorded in either group. It can be concluded that TXA administration in anterior cruciate ligament reconstruction reduces bleeding, hemarthrosis, pain, and need for joint aspiration, while it improves range of motion and patient satisfaction in the early postoperative period, without increased thromboembolic events.