Ψυχολογία και Σχολική Αρχιτεκτονική Σχεδιασμός Πολυαισθητηριακών Αιθουσών για Κιναισθητική Ενσυναίσθηση παιδιών στο φάσμα Αυτισμού
Creators: name: Μπέλλα, Μαρία Σταύρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: subject: Χώρος
subject: Ψυχολογία
subject: Αυτισμός
subject: Space
subject: Psychology
subject: FOS: Psychology
subject: Autism

description: Ο άνθρωπος στην προσπάθειά του να συλλάβει, και να μεταφράσει το περιβάλλον στο οποίο αλληλοεπιδρά, αναλύει και περιγράφει ευκρινώς τη βιωματική του δράση, ενώ έχει την τάση να αναζητά τα χωρικά ερεθίσματα μέσα από τα οποία αποκτά υπόσταση. Ιδιαίτερα το παιδί, που από πολύ νωρίς εκδηλώνει μία έμφυτη ανάγκη για ενεργητική μάθηση, πρόσληψη, και εσωτερίκευση κάθε νέας πληροφορίας μέσω των αισθήσεων, κάτι που όμως δεν ισχύει για το παιδί που βρίσκεται στο φάσμα αυτισμού, και το οποίο παρουσιάζει εκτεταμένες δυσκολίες στην πρόσληψη, την επεξεργασία, την οργάνωση κατάλληλων ερεθισμάτων, αποτέλεσμα των στοιχείων που διέπουν τη συγκεκριμένη διαταραχή. Σύμφωνα ωστόσο με την Άννα Τζιν Αίαρς (Anna Jean Ayres) και τη θεωρία αισθητηριακής ολοκλήρωσης (Sensory Integration Theory), καθώς και μέσα από τη φαινομενολογία της Αντίληψης (Phenomenology of Perception) του Μερλώ-Ποντύ (Maurice-Merleau-Ponty), το κυρίαρχο σώμα το οποίο βρίσκεται στο προσκήνιο της φιλοσοφίας, δεν λογίζεται ως μία βιολογική μονάδα, αλλά ως αρχή που συγκροτεί την ύπαρξη, την εμπειρία του ανθρώπου μέσα στον κόσμο (being-in-the world). Ζήτημα που προσεγγίζει και ο Γκαστόν Μπασελάρ (Gaston Bachelard) (Ποιητική του Χώρου- La Poetique de l’espace), ορίζοντας την πολυδιάστατη επικοινωνία μεταξύ χώρου και παιδιού ως μία "πολυφωνία των αισθήσεων". Ωστόσο σήμερα, το διφυούς χαρακτήρα σώμα, ως μορφή έντονης επαφής του παιδιού με τον κόσμο, αψηφάται από τη δυτική παράδοση, καθώς εκφράζει την αμφισημία "να-είμαι-στον-κόσμο" ως αντικείμενο και υποκείμενο των ενεργημάτων όρασης και αφής. Σκοπός της μελέτης είναι η ανάδειξη της αξιακής σημασίας της αρχιτεκτονικής δόμησης και προσαρμογής σχολικών χώρων για παιδιά που βρίσκονται στο φάσμα αυτισμού, καθώς και η ανάδειξη σχέσης χώρου και "Είναι" ως προς την απόκτηση αισθητηριακής γνώσης, όπως και τη βελτίωση της κιναισθητικής ενσυναίσθησης. Επιπροσθέτως, θα μπορούσε να αποτελέσει πρόταση για διέγερση της αντίληψης του αρχιτέκτονα, όπως επίσης και της χρήσης κατάλληλων συναισθηματικών και αισθητηριακών αποχρώσεων, που θα συμβάλλουν δημιουργικά στη χωρική υλοποίηση των αισθήσεων, της μνήμης, των εκφράσεων των παιδιών.
description: Someone who is trying to understand and translate the complicated environment in which it interacts, analyzes and describes his experiential action, while he has the tendency looks for spatial stimuli through which person materialized. Especially a child, who presents early signs for active learning, and internalization any information through the senses, something that isn't true for a child on autism spectrum, because he has difficulties, to understand, to process, and to organize appropriate stimuli, as a result that causes the autism spectrum disorder. According to the Sensory Integration Theory by Anna Jean Ayres, and the Phenomenology of Perception by Maurice-Merleau-Ponty, the body, which is in the philosophy proscenium, is not considered as a biological system, but as a principle that constitutes the existence, the human experience in the world (being-in-the world). An issue that Gaston Bachelard approached as La Poetique de l'espace, a multidimensional communication between space and child, (multiplicity of senses). However, the ambivalent nature of the body, the contact between child and world is widely ignored by the Western tradition, because it expresses the ambiguity of "being-in-the-world" as a result of acts (vision and touch). The aim of the present study is to highlight the meaning of the architectural structure and adaptation of schools for children on the autism spectrum, and relationship between space and "Being"for sensory knowledge gain, and kinesthetic empathy improvement. It could be also a proposal for stimulating the architect's perception to use the appropriate emotional and sensory nuances, which will contribute creatively to the spatial realization of the children's senses, memory, and expressions. .