Οι άτυπες εξασφαλίσεις των πιστώσεων, στο πλαίσιο ευθύνης της μητρικής εταιρίας για χρέη της θυγατρικής, με έμφαση στη Δήλωση Πατρωνίας
Creators: name: Πολύχρος, Γεώργιος Μιχαήλ
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Επιστολή πατρωνίας
Άτυπες εξασφαλίσεις πιστώσεων
Ευθύνη της μητρικής εταιρίας για τα χρέη της θυγατρικής
Letter of comfort
Informal loan collateral
The parent company's liability for the debts of its subsidiary

description: Αντικείμενο του παρόντος πονήματος είναι το ζήτημα των άτυπων εξασφαλίσεων των πιστώσεων, όπως ειδικότερα προκύπτει στο πλαίσιο της ευθύνης της μητρικής εταιρίας για τα χρέη της θυγατρικής της, αφού η ανάγκη για εναλλακτικές μορφές εξασφάλισης της φερεγγυότητας και της πιστοληπτικής δυνατότητας των θυγατρικών εταιριών, λόγω κυρίως της ζητήματος της ομιλοποίησης, ανέδειξε εμφανέστερα την ανισότητα που ελλοχεύει για τους δανειστές της θυγατρικής, μεταξύ του κινδύνου που αναλαμβάνουν αυτοί και του νομικού οπλοστασίου που διαθέτουν, σε περίπτωση αφερεγγυότητας της δανειοδοτηθείσας θυγατρικής εταιρίας. Στο πρώτο κεφάλαιο της παρούσας επιχειρείται μια επισκόπηση της καλούμενης Δηλώσεως Πατρωνίας, ως εκ των συνηθεστέρων μορφών εναλλακτικής εξασφάλισης των πιστώσεων, η διερεύνηση της νομικής της φύσης, καθώς και των δικαιολογητικών λόγων για την εμφάνιση και επιλογή των δηλώσεων πατρωνίας στις συναλλαγές, ενώ ακολούθως γίνεται μια διάκριση των δηλώσεων πατρωνίας και δη των «σκληρών δηλώσεων» με άλλα προσυμβατικά μορφώματα καθώς και άλλες ρυθμισμένες μορφές εξασφάλισης, όπως η σωρευτική αναδοχή χρέους, η εγγύηση, η σύμβαση υπέρ τρίτου κ.α. Εν συνεχεία επιχειρείται η διάκριση μεταξύ των ως άνω σκληρών δηλώσεων πατρωνίας και των ήπιων, με έμφαση στη νομική αξιολόγησης τους, πρωτίστως από την πλευρά της δεσμευτικότητας που παράγουν για την δηλούσα μητρική εταιρία. Εν κατακλείδι, γίνεται μια προσπάθεια αποτύπωσης της νομολογιακής επεξεργασίας που τυγχάνουν οι δηλώσεις πατρωνίας στην ελληνική έννομη τάξη. Στο δεύτερο κεφάλαιο της εργασίας παρατίθενται άλλες μορφές άτυπων ασφαλειών, συχνότερες κυρίως στην τραπεζική πρακτική, όπως οι οργανωτικές δηλώσεις, οι συμφωνίες περί διατηρήσεως της θέσεως ετερορρύθμου εταίρου στην πιστολήπτρια ετερόρρυθμη εταιρία, η αρνητική ρήτρα, η θετική δήλωση, η συμφωνία εξομοίωσης, οι ιδρυτικές συμφωνίες και οι συμφωνίες μεταξύ τράπεζας και εταίρων. Στο τρίτο κεφάλαιο της παρούσας ερευνώνται οι νομικές βάσεις θεμελίωσης της ευθύνης της μητρικής εταιρίας έναντι των αντισυμβαλλομένων της θυγατρικής της, κατά το γενικό ιδιωτικό δίκαιο, κατά το εταιρικό και κατά το πτωχευτικό δίκαιο. Ειδικότερα δίνεται έμφαση στο ζήτημα της άρσης της αυτοτέλειας του νομικού προσώπου, ώστε να μπορεί καταλογιστεί ευθύνη στην μητρική εταιρία όταν συντρέχουν τα πραγματικά ευθύνης, κατά τα κριτήρια που έχει παγιώσει η νομολογία, ενώ ακολούθως διερευνώνται νομικές βάσεις ευθύνης σύμφωνα με το εταιρικό δίκαιο, καθώς και βάσει διατάξεων του Αστικού Κώδικα, όπως ο καταλογισμός ευθύνης στη μητρική λόγω διάψευσης της εμπιστοσύνης του τρίτου, ευθύνη βάσει του φαινομένου δικαίου της ταύτισης των νομικών προσώπων του ομίλου, ευθύνη λόγω καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος και ευθύνη σύμφωνα με τις περί αδικοπραξίας διατάξεις. Τέλος, το ζήτημα της ικανοποίησης του πιστωτή από τη μητρική εταιρία επί αφερεγγυότητας της θυγατρικής εταιρίας και η δυνατότητα καταλογισμού ευθύνης στην πρώτη, ερευνάται από τη σκοπιά του πτωχευτικού δικαίου, καθώς επίσης και οι διαφορές που προκύπτουν στον καταλογισμό της ευθύνης, στο πλαίσιο του πτωχευτικού δικαίου, εν συγκρίσει με τη νομολογία του Γερμανικού Ακυρωτικού.
description: The subject of this paper is the question of informal loan collateral as it arises in particular in connection with the parent company's liability for the debts of its subsidiary, since the need for alternative forms of security for the solvency and creditworthiness of subsidiaries, especially as a result of corporate consolidation, makes even more apparent the discrepancy that exists for the subsidiary's lenders between the risk they assume and the legal arsenal available to them in the event of the insolvency of the lent subsidiary. The first chapter attempts to provide an overview of the so-called letter of comfort as one of the most common forms of alternative loan collateral, by examining its legal nature as well as the justifying reasons for the occurrence and selection of letters of comfort in transactions, while it then distinguishes letters of comfort and in particular "legally binding letters of comfort" from other pre-contractual forms as well as other regulated forms of collateral, such as cumulative assumption of debt, guarantee, contract for the benefit of a third party, etc. It then attempts to distinguish between the above-mentioned legally binding and non-legally binding letters of comfort, focusing on their legal assessment, especially from the point of view of the liability they create for the parent company. Finally, an attempt is made to review the jurisprudential treatment of letters of comfort in the Greek legal system. The second chapter of the paper lists other forms of informal collateral that are more common, especially in banking practice, such as the organisational statements, the agreements to maintain one's position as a limited partner in the borrowing limited partnership, negative clauses, positive statements (of assurance), assimilation agreements, formation agreements and agreements between the bank and the partners. The third chapter of this treatise examines the legal bases for determining the parent company's liability to its subsidiary's contracting partners in the context of general private law, company law and bankruptcy law. Emphasis is placed on the issue of eliminating the independence of the legal person, so that liability can be attributed to the parent company if the criteria for liability established by case law are present, while the legal bases for liability under company law and on the basis of the provisions of the Civil Code are then examined, such as the attribution of responsibility to the parent company on the basis of the third party's breach of trust, responsibility based on the legal phenomenon of the identification of the legal persons of the group, responsibility founded on the improper exercise of a right and responsibility under the provisions on torts and delicts. Finally, the question of the satisfaction of the creditor by the parent company in the event of the insolvency of the subsidiary and the possibility of attributing liability to the parent company is assessed from the perspective of bankruptcy law, as well as the differences arising from the attribution of liability under bankruptcy law compared to the case law of the German Federal Court of Justice (Bundesgerichtshof).