Ο εκχριστιανισμός του αυτοκρατορικού θεσμού κατά την πρωτοβυζαντινή περίοδο (4ος – 7ος αι.)
Creators: name: Σκουδρινούδης, Γεώργιος Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Εκκλησιαστική Ιστορία
Βυζάντιο
Αυτοκρατορικός θεσμός
Church History
Byzantium
Imperial institution

description: Η μελέτη αφορά τον εκχριστιανισμό της αυτοκρατορικής εξουσίας κατά την πρώιμη βυζαντινή περίοδο και συγκεκριμένα από τις αρχές του τετάρτου έως τα μέσα περίπου του εβδόμου αιώνα. Σκοπός της είναι να αποσαφηνίσει τις πτυχές αυτού του φαινομένου κατά το ως άνω χρονικό διάστημα, κυρίως, σύμφωνα με τους τότε επιφανέστερους εκκλησιαστικούς συγγραφείς. Το πόνημα διαρθρώνεται σε πέντε κεφάλαια. Στο πρώτο διαπιστώνεται το ιστορικό υπόβαθρο της ανάδειξης του αγίου Κωνσταντίνου, του πρώτου Βυζαντινού αυτοκράτορα, από τη Ρωμαϊκή Τετραρχία. Με άλλα λόγια, παρατηρούνται οι ευρύτερες μεταρρυθμίσεις, ενώ δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην περιγραφή της θρησκευτικής κατάστασης, της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας για τα έτη 284 – 305. Το δεύτερο κεφάλαιο πραγματεύεται την αυτοκρατορική αγιότητα του Μ. Κωνσταντίνου, ιδίως με βάση κάποια έργα του επισκόπου Καισαρείας Ευσεβίου. Στο τρίτο κεφάλαιο περιγράφεται η χριστιανική βασιλεία του Μ. Θεοδοσίου. Επιπλέον, παρουσιάζεται, σε αδρές γραμμές, η θέση του αγίου Αμβροσίου, επισκόπου Μεδιολάνων, για τις δέουσες σχέσεις της ιερατικής διακονίας με την πολιτική εξουσία. Το τέταρτο κεφάλαιο αναφέρεται στο ιδανικό αυτοκρατορικό πρότυπο επί βασιλείας των υιών και αυτοκρατορικών διαδόχων του αγίου Θεοδοσίου, Αρκαδίου και Θεοδοσίου του Β΄, μέσα από τις απόψεις του ιερού Χρυσοστόμου και του Συνεσίου, επισκόπου Κυρήνης. Στο πέμπτο κεφάλαιο γίνεται λόγος για την εκκλησιαστική πολιτική του Ιουστινιανού Α΄, σε αντιπαραβολή με την αντίστοιχη πολιτική που ακολούθησε ο Ηράκλειος, ενώ παρατίθενται οι γνώμες των Αγαπητού Διακόνου και αγίου Μαξίμου του Ομολογητή για τη σωστή θέση του αυτοκράτορα στην Εκκλησία.
description: The study is focused on the christianization of the imperial institution during the early byzantine period and especially from the beginning of the fourth until about the mid of the seventh century. Its purpose is to clarify the aspects of this phenomenon during the above period, mainly according to the then most prominent ecclesiastical writers. The content of the task is structured in five chapters. The first of them sets out the historical background regarding the rise of saint Constantine, the first Byzantine emperor, from the Roman Tetrarchy. In other words, all the reforms are observed, while special emphasis is given to the description of the religious situation, at the Roman Empire for the years 284 – 305. The second chapter deals with the imperial holiness of Constantine, especially based on some works of bishop of Caesarea Eusebius. The third chapter describes the christian reign of saint Theodosius. In addition to this, the position of saint Ambrose, bishop of Milan, is written in terms of the proper relations among priesthood and political power. The fourth chapter refers to the ideal imperial model during the reign of the sons and imperial successors of saint Theodosius, Arcadius and Theodosius II, through the views of saint John the Chrysostom and Synesius, bishop of Cyrene. The fifth chapter analyses the church policy of Justinian I, in contrast to the corresponding policy followed by Heraclius, while the respective opinions of Agapetus the Deacon and saint Maximus the Confessor are presented.