Η δύσπνοια στη γάτα είναι ένα συχνό κλινικό σύνδρομο και αποτελεί τόσο διαγνωστική, όσο και θεραπευτική πρόκληση. Πολλές φορές, η διαγνωστική διερεύνηση περιορίζεται στις άκρως απαραίτητες ενέργειες λ:
Creators: name: Καβαρνός, Ιωάννης Ευστρατίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2014
Subjects: Αναπνοή
Δυσχέρεια
Δυσκολία
Breathing
Feline
Difficulty

description: Η δύσπνοια στη γάτα είναι ένα συχνό κλινικό σύνδρομο και αποτελεί τόσο διαγνωστική, όσο και θεραπευτική πρόκληση. Πολλές φορές, η διαγνωστική διερεύνηση περιορίζεται στις άκρως απαραίτητες ενέργειες λόγω της κατάστασης της γάτας. Τα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά, τα στοιχεία από το ιστορικό και τα ευρήματα της κλινικής εξέτασης αρχικά διαμορφώνουν τη νοσολογική διάγνωση και το βασικό θεραπευτικό πλάνο. Η παρούσα μελέτη είναι μια αναδρομική έρευνα για την πραγματοποίηση της οποίας έγινε ανασκόπηση των δελτίων εξέτασης των γατών του αρχείου της Κλινικής των Ζώων Συντροφιάς του Τμήματος Κτηνιατρικής του ΑΠΘ από τον Ιανουάριο του 2000 έως και τον Δεκέμβριο του 2011. Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να διευκρινιστούν τα συχνότερα πρωτογενή νοσήματα σε γάτες με δύσπνοια, να διερευνηθούν οι πιθανοί συσχετισμοί ανάμεσα σ’ αυτά και τα επιδημιολογικά στοιχεία ή τα κλινικά ευρήματα και να διευκρινιστεί αν τα τελευταία συμβάλλουν στην ανατομική εντόπιση του νοσήματος . Η ομάδα με τις γάτες που παρουσίαζαν δύσπνοια απαρτήστηκε από 140 ζώα. Διερευνήθηκαν οι πιθανοί συσχετισμοί των πρωτογενών νοσημάτων και της νοσολογικής διάγνωσης με τα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά, τα κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα. Οι γάτες ανάλογα με την εντόπιση του πρωτογενούς νοσήματος, ταξινομήθηκαν σε τέσσερις βασικές ομάδες: ανώτερο αναπνευστικό, βρόγχοι/πνεύμονες, καρδιά και μεσοπνευμόνιο/υπεζωκότας. Οι γάτες ανάλογα με την αιτιολογία του αναπνευστικού νοσήματος που έπασχαν, ταξινομήθηκαν επιπλέον στις ομάδες: λοιμώδους και μη λοιμώδους αιτιολογίας. Η συχνότητα εμφάνισης της δύσπνοιας στις γάτες ανάμεσα στον συνολικό πληθυσμό τους στην κλινική μας ήταν 11,3%, ενώ στο 22,7% (30/132) των γατών στις οποίες εκτιμήθηκε η ένταση της δύσπνοιας, απαιτήθηκε άμεση θεραπευτική υποστήριξη. Οι γάτες της ομάδας του ανώτερου αναπνευστικού καθώς και της μεσοπνευμόνιο/υπεζωκότας ήταν σημαντικά μικρότερης ηλικίας από αυτές που ανήκαν στις ομάδες της καρδιάς και της βρόγχοι/πνεύμονες. Το καρδιακό φύσημα, ο καλπαστικός ρυθμός και ο ασκίτης συσχετίστηκαν με τα νοσήματα της καρδιάς. Φυσιολογική αναπνευστική συχνότητα παρατηρήθηκε κυρίως στην ομάδα του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, ενώ η ακρόαση λεπτών ρόγχων συσχετίστηκε με τα νοσήματα της ομάδας βρόγχοι/πνεύμονες. Βήχας παρατηρήθηκε σε 19/140 (13,6%) των γατών με δύσπνοια, από τις οποίες το 52,6% (10/19) ανήκε στην ομάδα βρόγχοι/πνεύμονες, με τη χρόνια βρογχίτιδα/άσθμα της γάτας να είναι η συχνότερη διάγνωση. Η διάρκεια νοσηλείας ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στις γάτες με δύσπνοια λοιμώδους αιτιολογίας. Τα επιδημιολογικά στοιχεία καθώς και τα ευρήματα της κλινικής εξέτασης μπορούν να βοηθήσουν στην ανατομική εντόπιση του υπεύθυνου για την δύσπνοια νοσήματος και στην διαμόρφωση του αρχικού θεραπευτικού πλάνου για τη σταθεροποίηση της δυσπνοϊκής γάτας.
description: Dyspnoea in cats is a common clinical syndrome which can be challenging to diagnose and manage. Diagnostic investigation is often hampered by the patient’s clinical condition; initially, it may only be feasible to establish a tentative diagnosis and preliminary therapeutic plan based on the patient’s history, epidemiological data and clinical examination findings. A retrospective study was carried out based on data from cats submitted from January 2000 until December 2011 to the Companion Animal Clinic, School of Veterinary Medicine, Faculty of Health Sciences, Aristotle University of Thessaloniki. The objectives of this study were to identify the most frequent underlying aetiologies in dyspnoeic cats, investigate possible correlations amongst the underlying disease processes and clinical signs, epidemiological elements or physical examination findings, and determine whether signalment and clinical parameters at presentation could facilitate prompt localization of the disease and a more focused therapeutic intervention. This study assessed the prevalence of dyspnoea in 140 cats. Epidemiological and clinicopathological data of dyspnoeic cats were retrospectively reviewed and correlations concerning underlying diseases were investigated. The cats were classified into four groups according to the origin of the underlying disorders: upper respiratory, bronchi/lung, cardiac and mediastinal/pleural space. Dyspnoeic cats were further divided into infectious and non-infectious groups. The prevalence of dyspnoea among the cat population of our Clinic was estimated to be 11.3% while for 22.7% of the cats (30/132), where the severity of dyspnoea was estimated, emergency treatment was required. Heart murmur, gallop rhythm and ascites were strongly associated with cardiac diseases. Normal respiratory rate was most commonly detected in the upper respiratory group, while auscultation of rhonchi was associated with bronchial/lung disorders. Cough was present in 13.6% (19/140) of all dyspnoeic cats, 52.6% of whom (10/19) pertained to the bronchi/lung group, with feline bronchial disease being the most common diagnosis. Cats allocated to the upper respiratory and mediastinal/pleural space groups had significantly lower median age at presentation compared to those assigned to the cardiac and bronchi/lung groups. Duration of hospitalization differed insignificantly between groups. Infectious respiratory causes of dyspnoea demanded significantly longer hospitalization compared to non-infectious causes. Signalment, symptoms and physical examination findings in a cat may help the clinician to distinguish the underlying cause of dyspnoea, thereby enabling them to provide appropriate therapy and stabilize the emergency patient.