Ο ηθικός προβληματισμός περί θανάτου κατά την γεροντική ηλικία
Creators: name: Ξενοφώντος, Μάριος Προδρόμου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2015
Subjects: Θάνατος
Γήρας
Προβληματισμοί
Death
Old age
Considerations

description: Τα γηρατειά εκτός Εκκλησίας είναι απλά ένα ακόμη στάδιο της ζωής. Εντός αυτής όμως μεταβάλλονται από το τελευταίο σκαλοπάτι της επίγειας παρουσίας του ανθρώπου στο πρώτο βήμα προς την επόμενη, την αιώνια, την αληθινή ζωή. Η δύση της επίγειας ζωής του ανθρώπου, ο φυσικός θάνατος και η αιώνια ζωή είναι σημεία της ίδιας ευθείας. Χωρίς το ένα δύσκολα επέρχεται το επόμενο. Οι ηλικιωμένοι σε αυτό το στάδιο της ζωής τους αυτό που κατ' εξοχήν πράττουν είναι να σκέπτονται, να αναπολούν και να στοχάζονται το παρόν, το παρελθόν αλλά και το μέλλον. Η απορία για το άγνωστο, ο φόβος και η αγωνία είναι ως επί το πλείστον τα συναισθήματα που κατακλύζουν και απασχολούν το μυαλό, την καρδιά αλλά και την ψυχή τους. Γεγονός είναι πως τα φυσικά γηρατειά είναι συνώνυμα της αδυναμίας. Ο χρόνος και το γήρας είναι έννοιες ταυτόσημες αλλά και συγκρουόμενες και κατά κάποιο τρόπο είναι αλληλένδετες με ένα πολύπλοκο δεσμό που ο μόνος που μπορεί να τον διασπάσει είναι ο Θεός και ο θάνατος. Στην σύγχρονη κοινωνία ο κάθε άνθρωπος που φτάνει την ηλικία των εξήντα περίπου χρόνων, ξεκινά να αισθάνεται πρωτόγνωρα αισθήματα. Αισθήματα που αν δεν μπορέσει να τα εξηγήσει στον εαυτό του, τότε θα περάσει σίγουρα κάποιου είδους κρίση. Συνοπτικά η εργασία καταπιάνεται με τη γήρανση του πληθυσμού, το τέλος της επίγειας ζωής των ανθρώπων, στο πως οι γηραιότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζονταν στην ελληνική παράδοση, στη μελαγχολία που διακατέχει τους ανθρώπους μετά την ηλικία των εξήντα, στο «στιγματισμένο» ηλικιωμένο, στον πόνο που είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την ηλικία αυτή, την ορθόδοξη αντίληψη περί πόνου, τον συσχετισμό με την ψυχική και σωματική υγεία των ηλικιωμένων και στους πειρασμούς που έχουν να αντιμετωπίσουν οι άνθρωποι στα γηρατειά, όπως είναι η ευθανασία. Επίσης γίνονται αναφορές στα Κέντρα Ανοιχτής Προστασίας Ηλικιωμένων (ΚΑΠΗ) και στη Μέριμνα της Εκκλησίας για τους ανθρώπους της ηλικίας αυτής.
description: The old age outside the Church is just another stage of life. But within, this change from the last step of earthly presence of man, in the first step to the next, eternal, true life. The west of earthly life, physical death and eternal life are sections of the same line. Without one hardly occurs next. Older people at this stage of their lives what eminently do is to think, to reminisce and reflect on the present, the past and the future. The question of the unknown, fear and suffering are mostly feelings that overwhelm and employ the mind, the heart and soul. The fact is that the natural aging is synonymous with weakness. Time and aging are synonymous but conflicting and is somehow intertwined with a complex bond the only one who can break it is the God and death. In modern society, every person who reaches the age of sixty years (or so), starts to feel unusual feelings. Feelings that if not able to explain to himself, then he definitely get into some sort of crisis. In summary, the study talks about the aging population, the end of the earthly life of the people. The older people in the Greek tradition, the melancholy that pervades the people after the age of sixty, the "stigmatized" elderly, the pain is inextricably linked to that age, the orthodox conception of pain in relation to mental and physical health of the elderly and the temptations they face people in old age, such as euthanasia. Also references are made to the Open Care Centers (KAPI) and the care of the Church for the people of this age.