Επίδραση της αύξησης του πάχους αυτοπολυμεριζόμενων υλικών σκληρής επανεφαρμογής ολικών οδοντοστοιχιών στην αύξηση της θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια πολυμερισμού τους.:
Creators: name: Δημίου, Αννα Μαρία Αθανασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: Αύξηση θερμοκρασίας
Ενδοστοματική επανεφαρμογή οδοντοστοιχιών
Ολικές οδοντοστοιχίες
Temperature increase
Chairside reliners
Complete dentures

description: Οι εξαγωγές όλων των δοντιών έχουν σαν αποτέλεσμα την πραγματοποίηση οστικής απορρόφησης και οστικής αναδόμησης στους ολικά νωδούς ασθενείς. Στις περιπτώσεις αυτές η κατασκευή ολικών οδοντοστοιχιών αποτελεί μια θεραπευτική επιλογή. Ωστόσο επειδή η οστική απορρόφηση εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου, καθίσταται απαραίτητη η επανεφαρμογή των ολικών οδοντοστοιχιών. Οι τεχνικές που εφαρμόζονται διακρίνονται σε ενδοστοματικές τεχνικές και σε εξωστοματικές (εργαστηριακές) τεχνικές. Η ενδοστοματική μέθοδος χρησιμοποιείται ευρέως γιατί είναι άμεση, πιο εύκολη και μικρής χρονικής διάρκειας και επιπλέον ο ασθενής δεν παραμένει χωρίς την ολική οδοντοστοιχία για κάποιο χρονικό διάστημα.Όσον αφορά στα υλικά που χρησιμοποιούνται για τη διαδικασία της επανεφαρμογής, αυτά περιλαμβάνουν είτε θερμικά είτε χημικά πολυμεριζόμενες ή φωτοπολυμεριζόμενες ακρυλικές ρητίνες. Η χρήση των αυτοπολυμεριζόμενων ακρυλικών ρητινών εμπεριέχει κάποια μειονεκτήματα όπως χημικό ερεθισμό, αλλεργική υπερευαισθησία, θερμική ενόχληση και δυσανεξία του ασθενούς λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας κατά την εξώθερμη αντίδραση πολυμερισμού.Δεν υπάρχει στη διαθέσιμη αγγλική βιβλιογραφία έρευνα, που να αφορά στη συσχέτιση του πάχους του υλικού σκληρής επανεφαρμογής και της πιθανής επιπλέον αύξησης της θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια του πολυμερισμού του. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να προσδιοριστεί εάν η αύξηση του πάχους της αυτοπολυμεριζόμενης ακρυλικής ρητίνης, που χρησιμοποιείται στην σκληρή επανεφαρμογή ολικών οδοντοστοιχιών, συμβάλλει στην επιπρόσθετη αύξηση της θερμοκρασίας στην αποτυπωτική επιφάνεια της οδοντοστοιχίας κατά τη διάρκεια του πολυμερισμού πέντε αυτοπολυμεριζόμενων υλικών σκληρής επανεφαρμογής που διατίθενται στο εμπόριο.Τέσσερις PEMA- και μία PMMA- αυτοπολυμεριζόμενες ακρυλικές ρητίνες μελετήθηκαν στην παρούσα έρευνα σε τρία διαφορετικά πάχη. Για το πείραμα χρησιμοποιήθηκε ένα μεταλλικό νωδό εκμαγείο άνω γνάθου κράματος χρωμιοκοβαλτίου, για να κατασκευαστούν 150 γύψινα εκμαγεία, 50 για κάθε πάχος των 1,2 και 3 mm (n=10). Έπειτα βάσεις πολυστυρενίου χρησιμοποιήθηκαν σαν υποκατάστατα ολικών οδοντοστοιχιών, και πληρώθηκαν με το μίγμα της αυτοπολυμεριζόμενης ακρυλικής ρητίνης. Στη συνέχεια τοποθετήθηκαν στο μεταλλικό εκμαγείο, το οποίο αναρτήθηκε σε έγκλειστρο επανεφαρμογής. Δύο ηλεκτρόδια χρησιμοποιήθηκαν για να καταγράψουν την αύξηση της θερμοκρασίας, η οποία καταγράφηκε σε χρονικά διαστήματα ανά 30 sec, μέχρις ότου να σταματήσει η αύξηση της θερμοκρασίας. Τα δεδομένα υπέστησαν επεξεργασία με 2-way ANOVA (α=.05).Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η μέση αύξηση θερμοκρασίας για την ενδοστοματική σκληρή επανεφαρμογή κυμάνθηκε από 39,45 °C για το 1 mm πάχος TRB στους 46,10°C για το 3 mm πάχος FLX. Η ανάλυση με 2-way ANOVA κατέδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στα διαφορετικά υλικά που χρησιμοποιήθηκαν και στα διαφορετικά πάχη τους. Όλα τα υλικά παρήγαγαν εξώθερμη χημική αντίδραση. Η αύξηση του πάχους συνοδευόταν πάντα με αύξηση της τιμής της θερμοκρασίας. Το TRB με πάχος 3 mm παρήγαγε ελαφρώς μεγαλύτερη αύξηση θερμοκρασίας από το RB με πάχος 1 mm. Το Tukey HSD τεστ για τα 3 πάχη των υλικών έδειξε ότι όλες οι αυτοπολυμεριζόμενες ακρυλικές ρητίνες ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετικές (P
description: Increased thickness of intraoral autopolymerizing hard denture base liners may result in a temperature rise and a burning sensation to patients. The purpose of the study was to determine whether the increase of hard autopolymerizing reline resin thickness contributes to additional temperature increase at the basal seat area of the denture, during the polymerization process. Four PEMA and one PMMA autopolymerizing reline resin products at three different thicknesses were tested in this study. A Cr-Co edentulous maxillary cast was used to obtain 150 stone casts, 50 for each thickness layer of 1, 2 and 3mm (n=10). Polystyrene baseplates were used as denture substitutes, filled with the autopolymerizing reline resin mixture and placed on the Cr-Co cast which was mounted on a reline jig. Two thermal probes were used to monitor the temperature rise which was recorded at 30-sec intervals, until no further increase was noted. Collected data were subjected to a 2-way analysis of variance (ANOVA) (α=.05). Mean temperature increase for the chair-side denture reline procedure ranged from 39.45oC for the 1 mm thickness to 46.10oC for the 3mm thickness. The 2-way ANOVA revealed significant differences (P