O Βάκχος στις Ωδές του Ορατίου
Creators: name: Βλαχοπαναγιώτη, Ακριβή Θωμά
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: Οράτιος
Βάκχος
Διόνυσος
Horace
Bacchus
Dionysus

description: Το θέμα της παρούσας μελέτης επικεντρώνεται στην εικόνα του Βάκχου και στο πώς αυτή παρουσιάζεται μέσα από τις Ωδές του Ορατίου. Για αυτό το σκοπό ξεκινώ με την πραγμάτευση της ωδής 1. 18, στην οποία ο ποιητής αντιμετωπίζει με σεβασμό το θεό, τον εισηγητή του κρασιού στο ανθρώπινο γένος. Δεν παραλείπει, ωστόσο, να αναφέρει ότι ο οίνος πρέπει να καταναλώνεται με μέτρο. Στην επόμενη ωδή (2.19), που συνιστά και το δεύτερο κεφάλαιο της εργασίας, διατηρείται ο σοβαρός τόνος, γεγονός που ενισχύεται κι από τη δομή της αρεταλογίας που επιλέγεται για το παρόν ποίημα. Ωστόσο, εισάγεται μια νέα διάσταση του θεού, ως εμπνευστή ενός καινούριου ποιητικού είδους. Η αναφορά στη Γιγαντομαχία, φυσικά, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη, λόγω του παραλληλισμού με τη νίκη στη ναυμαχία στο Άκτιο. Έτσι, ο Βάκχος φαίνεται να παραλληλίζεται με το νικητή στρατηγό Αύγουστο, μια εσκεμμένη πιθανότατα ταύτιση, καθώς γνωρίζουμε την επιθυμία του Αντωνίου, αντιπάλου του Οκταβιανού, για προβολή της καταγωγής του από το θεό. Τέλος, το τρίτο κεφάλαιο, για την ωδή 3.25, εστιάζει στην εικόνα του ποιητή και στην έμπνευση που του έχει παραχωρηθεί από το θεό για τη συγγραφή των υψηλών ειδών. Μάλιστα, σε αυτό το σημείο πλέον δηλώνεται ξεκάθαρα ότι ο ποιητής θα αναλάβει την εξύμνηση των κατορθωμάτων του Αυγούστου. Έτσι, μέσα από τα τρία ποιήματα αντιλαμβανόμαστε την εξέλιξη που επιδέχεται η εικόνα του Βάκχου και τις πολύπλευρες ιδιότητες που συγκεντρώνει εφόσον πρόκειται για τον εισηγητή του κρασιού, αλλά παράλληλα και για το φορέα της ποιητικής έμπνευσης. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνούμε και την πολιτική διάσταση που του προσδίδεται μέσα από τον παραλληλισμό του με τον Οκταβιανό.
description: This work focuses on the imagery of Bacchus and how this is presented in Horace’s Carmina. Specifically, we examine the three carmina, which are devoted to the god trying to understand the characteristics of the deity during the first century BC through the perspective of the Horatian poetry. Thus, I begin with carmen 1.18, in which the poet is quite respectful for the sake of the deity, the protector of the wine. However, Horace also mentions that wine should be consumed responsibly. In the next carmen (2.19), which is also the second chapter of this work, the seriousness is maintained and enhanced by the structure of aretalogy. However, we perceive a new dimension of the god as well, since he is the instigator of a new poetic genre. Furthermore, the reference to Gigantomachy is quite crucial, because it is a parallel for the battle of Actium. Therefore, Octavian incarnates the figure of the god. This identification is probably deliberate, since we know the wish of Augustus’ rival Antony to be called as “New Dionysus”. Finally, the third part, which consists of the carmen 3.25, focuses on the poet and the poetic inspiration gained by the god’s epiphany. Now Horace feels poised to write encomiastic poetry for Octavian’s deeds. Thus, based on the three poems we perceive the development of the god’s imagery and his multidimensional figure, as he is the protector of wine, but at the same time the instigator of poetic inspiration. Similarly, his religious dimension is accompanied with the political, due to his association with the princeps.