Η επίδραση της υπομέγιστης ισομετρικής κόπωσης στο Η-reflex του υποκνημιδίου μυός προέφηβων κοριτσιών και ενηλίκων γυναικών
Creators: name: Παπαβασιλείου, Αναστασία Θωμά
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: κόπωση-παιδική ηλικία
H reflex
fatigue-children

description: Η κόπωση, οριζόμενη ως η αδυναμία το οργανισμού να παράγει την απαιτούμενη δύναμη ή το απαιτούμενο έργο, είναι μια σημαντική παράμετρος της ανθρώπινης απόδοσης για τον υγιή και μη πληθυσμό. Η διερεύνησή της στα παιδιά τα τελευταία χρόνια έχει δείξει ότι σε σχέση με τους ενήλικες τα παιδιά έχουν μεγαλύτερη αντοχή στην κόπωση και ταχύτερη αποκατάσταση. Οι αιτίες για αυτήν τη διαφοροποίηση μπορεί να είναι νευρικής ή/και μυϊκής φύσης. Επίσης, υπάρχει πολύ περιορισμένος αριθμός ερευνών που αναφέρει τη μελέτη της κόπωσης στο νεαρό γυναικείο πληθυσμό. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η καταγραφή των προσαρμογών του α-κινητικού νευρώνα με την μέθοδο του H-reflex, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από ένα υπομέγιστο ισομετρικό πρωτόκολλο κόπωσης σε γυναίκες και κορίτσια προεφηβικής ηλικίας. Στην έρευνα συμμετείχαν εθελοντικά δεκαεπτά προέφηβα κορίτσια (ηλικίας 11.2±1.0 ετών) και δεκατέσσερις ενήλικες γυναίκες (ηλικίας 22.2 ±3.2 ετών). Μετά από ένα μέγιστο ισομετρικό τεστ πελματιαίας κάμψης, εφαρμόστηκε το πρωτόκολλο κόπωσης, υπομέγιστης έντασης (30% της μέγιστης ισομετρικής δύναμης) μέχρι ο εξεταζόμενος να μην μπορεί να κρατήσει τη δύναμη-στόχο. Για τις δύο ομάδες αξιολογήθηκε η ροπή, η ηλεκτρομυογραφική δραστηριότητα του υποκνημιδίου και του πρόσθιου κνημιαίου μυός, το H-reflex του υποκνημιδίου, το μέγιστο Μ-κύμα του υποκνημιδίου μυός, και το ποσοστό βουλητικής ενεργοποίησης. Καταγραφές έγιναν πριν, κατά τη διάρκεια και για 6 λεπτά μετά το πρωτόκολλο κόπωσης. Η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έγινε με ανάλυση διακύμανσης δύο παραγόντων (two way ANOVA) με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις για τον παράγοντα του χρόνου. Το επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε στο 0.05.Σύμφωνα με τα αποτελέσματα τα κορίτσια κατά την κόπωση εμφάνισαν μικρότερη αύξηση στην ηλεκτρομυογραφική δραστηριότητα του υποκνημιδίου και του ανταγωνιστή πρόσθιου κνημιαίου σε σχέση με τις γυναίκες και κατά την αποκατάσταση επανήλθαν γρηγορότερα στις αρχικές τιμές. Το H reflex κατά την διάρκεια της κόπωσης εμφάνισε αύξηση στο μέσο του πρωτοκόλλου κόπωσης και μείωση στο τέλος αυτού. Η συμπεριφορά αυτή ήταν κοινή και για τις δύο ομάδες. Το Μ-κύμα εμφανίστηκε αυξημένο αμέσως μετά την κόπωση, ενώ το επίπεδο ενεργοποίησης δεν εμφάνισε καμία διαφοροποίηση μεταξύ των ομάδων. Η μείωση του Η-reflex στο τέλος του πρωτοκόλλου κόπωσης μπορεί να οφείλεται στην αρνητική ανατροφοδότηση από την περιφέρεια λόγω συσσώρευσης μεταβολικών προϊόντων κατά την κόπωση. Ωστόσο οι μεταβολές του H reflex που παρατηρήθηκαν κατά την κόπωση υπομέγιστου ισομετρικού πρωτοκόλλου, δε φαίνεται να δίνουν εξήγηση για τις διαφορές στην κόπωση μεταξύ κοριτσιών και γυναικών. Από τη στιγμή που και η κεντρική ενεργοποίηση φαίνεται να μη διαφοροποιήθηκε μεταξύ των δύο ομάδων είναι πιθανότερο οι μηχανισμοί που μπορούν να εξηγήσουν τέτοιες διαφοροποιήσεις να περιορίζονται κυρίως σε περιφερικούς παράγοντες.
description: Muscle fatigue, defined as an inability to maintain the required or expected force, is a great aspect of human performance in healthy and diseased individuals. In recent years, fatigability has been studied in children and comparisons with adults gave evidence that children are more resistant to fatigue and recover faster than adults. Some central or peripheral factors may affect that result but there is no extensive investigation in children to prove that, especially in the female population. The purpose of this study is to evaluate the changes in a-motoneuron excitability using the H-reflex technique, during submaximal sustained contractions and compare these changes between women and prepubescent girls. Fourteen women (age 22.2±3.2 years) and seventeen prepubertal girls (age 11.2±1.0 years), participated voluntarily in this study. After determining the maximal voluntary contraction force (MVC) during plantar flexion, the fatigue protocol consisted of a sustained isometric contraction at 30% of MVC was performed, until the participant could not reach the prescribed target torque. For both groups torque, EMG of soleus and tibialis anterior, soleus Mmax and central activation ratio were estimated before, during and for 6 minutes after the fatigue protocol. All variables were tested using a two-way (group and time) repeated measures ANOVA. The level of significance was set at 0.05.During fatigue, girls demonstrated an increases soleus and tibialis anterior EMG less than the women’s group. After fatigue girls recovered faster than in women in terms of torque and EMG. H-reflex, during fatigue increased in the mid-time of the protocol and decreased at the end for both groups. Mmax after the end of the fatigue protocol was increased. Central activation ratio did not differ significantly between the groups. The reduction of H-reflex at the end of the protocol could be probably attributed to the peripheral afferent feedback triggered by the increased concentration of metabolic by-products, produced during fatigue. However, the H-reflex amplitude recorded during the sustained isometric contraction cannot explain the differences in fatigability between women and girls. Taking into account the absence of difference between the two age groups in the central activation ratio it is more likely that differences in fatigue between girls and women are attributed to peripheral factors.