Ομαλοποίηση της νομισματικής πολιτικής σε οικονομίες που βρίσκονται σε φάση ανάκαμψης: Στοιχεία από ορισμένες μεγάλες Κεντρικές Τράπεζες
Creators: name: Μερσίνογλου, Παναγιώτης Χρήστου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Κεντρική Τράπεζα
Ομαλοποίηση
Νομισματική πολιτική
Central Bank
Normalization
Monetary policy

description: Η κρίση της αμερικανικής αγοράς ενυπόθηκων στεγαστικών τίτλων και η μετέπειτα κατάρρευση του τραπεζικού κολοσσού της Lehman Brothers αποτέλεσαν το έναυσμα της οικονομικής κρίσης. Σύντομα η κρίση ξεπέρασε τα στενά όρια των Ηνωμένων Πολιτειών και επεκτάθηκε αρχικά στην Ευρώπη και αργότερα σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι Κεντρικές Τράπεζες στην προσπάθεια τους να περιορίσουν τις επιπτώσεις της ύφεσης, επέκτειναν την παροχή ρευστότητας προς τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, λειτούργησαν ως δανειστές ύστατης προσφυγής και περιέκοψαν βαθέως τα βραχυχρόνια επιτόκια τους. Στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας η ύφεση έβαινε επιταχυνόμενη, αντίθετα η τροχιά πληθωρισμού κινούνταν ολοένα και περισσότερο πτωτικά. Οι έκτακτες περιστάσεις απαιτούν έκτακτες λύσεις, έτσι η πλειοψηφία των Κεντρικών Τραπεζών στην προσπάθεια τους να ανακόψουν την πτωτική πορεία της οικονομίας και να της προσδώσουν νομισματική ώθηση, ενήργησαν δυναμικά. Τα βραχυχρόνια ονομαστικά επιτόκια καταβαραθρώθηκαν και προσέγγισαν το μηδέν, επίσης δοκίμασαν μεθόδους καθοδήγησης-χειραγώγησης των μακροχρόνιων επιτοκίων και των μελλοντικών προσδοκιών, τέλος προέβησαν σε μεγάλης κλίμακας αγορά τίτλων από τη δευτερογενή αγορά και επέκτειναν εμφανώς τον ισολογισμό τους. Ως ύστατο μέτρο εναντίον του επίμονα χαμηλού πληθωρισμού και της αναιμικής ανάκαμψης, σε ορισμένες των περιπτώσεων (Ευρωζώνη, Ιαπωνία, Σουηδία) υιοθετήθηκε η πολιτική αρνητικών επιτοκίων. Τα παραπάνω μέτρα απέδωσαν καρπούς. Η οικονομική δραστηριότητα αυξήθηκε, η ανεργία αντίθετα εμφάνιζε πτωτική πορεία και η μακροχρόνια πορεία του πληθωρισμού έβαινε προς τον επίσημο στόχο του 2%. Από τα μέσα της δεκαετίας του 2010 υπάρχει η αναντίρρητη ανάγκη ομαλοποίησης της νομισματικής πολιτικής, την “κούρσα” της ομαλοποίησης εκκίνησε η Κεντρική Τράπεζα των Ηνωμένων Πολιτειών τον Δεκέμβριο του 2015, εν καιρώ και οι υπόλοιπες μεγάλες Κεντρικές Τράπεζες σχεδίασαν και έθεσαν σε εφαρμογή προγράμματα εξομάλυνσης της πολιτικής τους. Αμέσως μετά την έναρξη της εξομάλυνσης όμως, αναδύθηκε στην επιφάνεια ένα πολύ μεγάλο και δυσεπίλυτο δίλημμα. Η ομαλοποίηση της νομισματικής πολιτικής σημαίνει την επιστροφή στην παλαιά (προ κρίσης) “κανονικότητα” ή την προσαρμογή σε μία «νέα κανονικότητα» Στην εργασία αυτή αναλύονται εις βάθος και οι τρείς φάσεις της νομισματικής πολιτικής (οικονομική κρίση, αντισυμβατικές μέθοδοι, ομαλοποίηση) όπως αυτές αναφέρονται παραπάνω, μέσω της διερεύνησης των πεπραγμένων των κυριότερων Κεντρικών Τραπεζών της παγκόσμιας οικονομίας καθώς και άλλων μικρότερων αλλά με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Κύριο γνώρισμα της παρούσας έρευνας αποτελεί η απόδοση απάντησης στο δίλημμα της νέας κανονικότητας». Καθώς και η βέλτιστη σκιαγράφηση αυτής μέσω της ανάλυσης του πληθωρισμού, των επιτοκίων, των ισολογισμών και της κεντρικής τραπεζικής.
description: The crisis of the US mortgage market and the subsequent collapse of Lehman Brothers triggered the financial crisis. Soon the crisis crossed the narrow confines of the United States, the crisis extended initially to Europe and after around the world. In their attempt to intercept the effects of the recession, the Central Banks expanded the provision of liquidity in the financial institutions, acted as lenders of last resort and cut their short-term interest rates deeply. At the beginning of the last decade, the recession was accelerating, while the trajectory of inflation was steadily decreasing. Exceptional times call for exceptional measures, the vast majority of Central Banks in their effort to stem the decline of the economy acted vigorously. They tried guidance-manipulation methods on long-term interest rates and the public’s future expectations. Also, the short-term nominal interest rates were reaching to zero. Eventually, the Central Banks decided a large-scale purchase program of securities from the secondary bond market, in this way extended their balance sheets. In some cases (Eurozone, Japan, Sweden) has been adopted a negative interest rate policy, as a last resort against persistently low inflation and anemic recovery. The above measures paid off. Economic activity increased, unemployment, on the other hand, was on a downtrend trajectory and the long-term trend of inflation was moving towards its explicit target of 2%. Since the mid-2010s there has been an undeniable need to normalize the monetary policy, the “race” of normalization was launched by the Central Bank of the United States in December 2015, in time the rest of the major Central Banks designed and implemented their policy normalization programs. Immediately after the start of the normalization process, a very intractable dilemma emerged, monetary policy normalization means a return to the old (pre-crisis) “normal” or adopting a «new normal»?. This paper analyzes in depth all three phases of monetary policy (economic crisis, unconventional methods, normalization) as mentioned above, by investigating the activities of the world’s major Central Banks as well as smaller but with extraordinary characteristics. The main feature of this research is to respond to the dilemma of «new normal» as well as the optimal profiling of this, through the analysis of inflation, interest rates, Central Banks’ balance sheets and the ways of central banking.