Πρώιμο Τραύμα και Διαταραγμένη Διατροφική Συμπεριφορά: Ο Ρόλος των Τρόπων Λειτουργίας Σχημάτων και της Κατάθλιψης
Creators: name: Αλεξάνδρου, Σταυρούλα Θεόδωρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: διαταραγμένη διατροφική συμπεριφορά
Τρόποι Λειτουργίας Σχημάτων
πρώιμο παιδικό τραύμα
disordered eating behavior
Schema Modes
early childhood trauma

description: Υπόβαθρο: Στόχος της παρούσας έρευνας ήταν να εξετάσει εάν: 1. τα άτομα με Διαταραγμένη Διατροφική Συμπεριφορά (ΔΔΣ) διαφέρουν ως προς τις πρώιμες τραυματικές εμπειρίες, στους Τρόπους Λειτουργίας Σχημάτων και ως προς το επίπεδο καταθλιπτικών συμπτωμάτων από τα άτομα με Φυσιολογική Διατροφική Συμπεριφορά (ΦΔΣ), και 2. οι Τρόποι Λειτουργίας Σχημάτων διαμεσολαβούν στη σχέση μεταξύ πρώιμων τραυματικών εμπειριών και διαταραγμένης διατροφικής συμπεριφοράς, καθώς και το ρόλο των καταθλιπτικών συμπτωμάτων σε αυτή τη σχέση. Μέθοδος: Το τελικό δείγμα αποτέλεσαν 432 άτομα (Μ.Ο ηλικίας = 34.3, Τ.Α = 11.27) από το γενικό πληθυσμό, εκ των οποίων οι 400 ήταν γυναίκες και οι 32 άντρες. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ένα ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς, το οποίο περιλάμβανε ερωτήσεις για τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, τα πρώιμα τραύματα, τους Τρόπους Λειτουργίας Σχημάτων, τη διαταραγμένη διατροφική συμπεριφορά και τα καταθλιπτικά συμπτώματα. Οι συμμετέχοντες κατηγοριοποιήθηκαν στις δύο ομάδες, ΔΔΣ ή ΦΔΣ, βάσει της βαθμολογίας τους στο EAT-26, οι οποίες αντιστοιχήθηκαν ως προς το φύλο και την ηλικία. Αποτελέσματα: Η ομάδα ΔΔΣ είχε υψηλότερη βαθμολογία από τη ΦΔΣ στα πρώιμα τραύματα, εκτός από το τραύμα σεξουαλικής κακοποίησης, στους δυσλειτουργικούς Τρόπους Λειτουργίας Σχημάτων και στα καταθλιπτικά συμπτώματα, ενώ είχε χαμηλότερη βαθμολογία στους δύο λειτουργικούς Τρόπους Λειτουργίας Σχημάτων. Όταν ελέγχθηκε το επίπεδο των καταθλιπτικών συμπτωμάτων, οι δύο ομάδες εξακολουθούσαν να διαφέρουν μόνο ως προς τις εμπειρίες συναισθηματικής κακοποίησης και στον Απαιτητικό Γονέα. Ο Τιμωριτικός Γονέας και το Ευτυχισμένο Παιδί διαμεσολάβησαν πλήρως στη σχέση των εμπειριών σωματικής και συναισθηματικής κακοποίησης με τη διαταραγμένη διατροφική συμπεριφορά. Επιπλέον, το Ευτυχισμένο Παιδί διαμεσολάβησε μερικώς στη σχέση μεταξύ των τραυματικών εμπειριών ποικίλης αιτιολογίας και της διαταραγμένης διατροφικής συμπεριφοράς. Όταν ελέγχθηκε το επίπεδο καταθλιπτικών συμπτωμάτων, κανένας έμμεσος προβλεπτικός παράγοντας δεν παρέμεινε σημαντικός. Τα καταθλιπτικά συμπτώματα προέβλεψαν θετικά τον Τιμωριτικό Γονέα και αρνητικά το Ευτυχισμένο Παιδί αλλά όχι τη διαταραγμένη διατροφική συμπεριφορά. Συμπεράσματα: Οι πρώιμες τραυματικές εμπειρίες, οι Τρόποι Λειτουργίας Σχημάτων και τα καταθλιπτικά συμπτώματα σχετίζονται μεταξύ τους και με τη διαταραγμένη διατροφική συμπεριφορά. Ιδιαίτερα τα καταθλιπτικά συμπτώματα, οι πρώιμες εμπειρίες συναισθηματικής κακοποίησης, και οι Τρόποι Λειτουργίας Σχημάτων «Απαιτητικός Γονέας», «Τιμωριτικός Γονέας» και «Ευτυχισμένο Παιδί» μπορούν να συνεισφέρουν στην κλινική αξιολόγηση και θεραπεία της διαταραγμένης διατροφικής συμπεριφοράς
description: Background: The aim of this study was to examine whether 1. individuals with Disordered Eating Behavior (DEB) differ from those with Normal Eating Behavior (NEB) in terms of early childhood traumas, Schema Modes and level of depressive symptoms, and 2. Schema Modes mediate the relationship between early traumas and disordered eating behavior. In addition, we explored how the above relationships changed when we took into account the level of depressive symptoms. Method: The final sample consisted of 432 participants (mean age = 34.3, S.D = 11.27) from the general population, of whom 400 were women and 32 were men. They answered an online self-report questionnaire, asking about demographical characteristics, early traumas, Schema Modes, disordered eating behavior and depression. We split the participants into the DEB and NEB groups based on their EAT-26 score, matching the groups for age and sex. Results: The DEB group scored significantly higher than the NEB group on all types of early traumas, except for sexual abuse, on maladaptive Schema Modes and on level of depressive symptoms, but lower on both adaptive Schema Modes. The groups differed only in terms of emotional abuse and the Demanding Parent when the level of depression was taken into account. The Punitive Parent and the Happy Child fully mediated the relationship between physical and emotional abuse and disordered eating behavior. In Addition, the Happy Child partially mediated the relationship between general trauma and disordered eating behavior. None of the indirect effects were significant when controlling for level of depressive symptoms. Level of depressive symptoms predicted positively the Punitive Parent and negatively the Happy Child. However, it was not a predicting factor for disordered eating behavior. Conclusions: Early traumatic experiences, Schema Modes, level of depressive symptoms and disordered eating behavior are interrelated. Assessing level of depressive symptoms, emotional abuse experiences in childhood, Parenting modes and the Happy Child mode may be useful in planning therapeutic interventions for disordered eating behavior