Η άσκηση ως μέσο πρόληψης του σακχαρώδη διαβήτη της κύησης. Ερευνα σε λεχωιδες που γέννησαν στην Α' Μαιευτική γυναικολογική κλινική του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Creators: name: Χαριζοπούλου, Βικεντία Χρήστου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2008
Subjects: Σακχαρώδης διαβήτης της κύησης
Ασκηση
Πρόληψη
Gestational diabetes mellitus
Exercise
Prevention

description: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης της Κύησης (ΣΔΚ), μια από τις πιο συνηθισμένες παθολογικές καταστάσεις της εγκυμοσύνης, συνδέεται με βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη νοσηρότητα τόσο για το έμβρυο - νεογνό, όσο και για τη μητέρα. Σε πρόσφατα δημοσιευμένες μελέτες, η άσκηση έχει προταθεί ως μέσο πρόληψης του ΣΔΚ, καθώς η εφαρμογή προγράμματος άσκησης πριν αλλά και κατά την διάρκεια της κύησης οδηγεί σε ελάττωση του κινδύνου εμφάνισης ΣΔΚ. Κύριος σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης είναι η εκτίμηση της επίδρασης των επιπέδων φυσικής δραστηριότητας (ΦΔ) στον σχετικό κίνδυνο που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας να εμφανίσουν ΣΔΚ. Το δείγμα αποτέλεσαν 160 λεχωΐδες που γέννησαν και νοσηλεύτηκαν στην Α' Μ/Γ ΑΠΘ του ΓΝ Παπαγεωργίου της Θεσσαλονίκης. Στις 40 από αυτές είχε τεθεί η διάγνωση του ΣΔΚ κατά την διάρκεια της κύησής τους, και αποτέλεσαν την ομάδα των ασθενών, ενώ στις υπόλοιπες η καμπύλη γλυκόζης που είχαν πραγματοποιήσει ήταν φυσιολογική, και αποτέλεσαν την ομάδα των μαρτύρων. Ως όργανο μέτρησης και προσδιορισμού της ΦΔ επιλέχθηκε το International Physical Activity Questionnaire (IPAQ). Κατά την διάρκεια συνέντευξης την 2η ή 3η ημέρα της λοχείας, με την χρήση του ερωτηματολογίου προσδιοριζόταν η ΦΔ των λεχωϊδων έναν χρόνο και ένα εξάμηνο πριν τον τοκετό και συλλέγονταν στοιχεία του ατομικού και περιγεννητικού ιστορικού. Ο σχετικός κίνδυνος μια γυναίκα να εμφανίσει ΣΔΚ όταν χαρακτηρίζεται ως ανενεργό άτομο έναν χρόνο πριν τον τοκετό της, είναι OR=7,857 φορές μεγαλύτερος από μια γυναίκα που χαρακτηρίζεται ως ενεργό άτομο έναν χρόνο πριν από τον τοκετό (95% ΔΕ 3,711-165,636, p&lt;0,05). Επίσης, ο σχετικός κίνδυνος μια γυναίκα να εμφανίσει ΣΔΚ όταν χαρακτηρίζεται ως ανενεργό άτομο ένα εξάμηνο πριν τον τοκετό της, είναι OR=1,292 φορές μεγαλύτερος από μια γυναίκα που χαρακτηρίζεται ως ενεργό άτομο ένα εξάμηνο πριν από τον τοκετό (95% ΔΕ 1,212-1,364, p&lt;0,05).Επίσης, οι λεχωΐδες που χαρακτηρίστηκαν ως ενεργές ένα εξάμηνο πριν τον τοκετό τους, παρουσίασαν μια μείωση 30% των κινδύνου εμφάνισης ΣΔΚ, συγκρινόμενες με αυτές που χαρακτηρίστηκαν μη ενεργά άτομα. (RR=0,708 ΔΕ 0,636-0,788, p&lt;0,05). Τέλος, οι λεχωΐδες με ΣΔΚ ξεκίνησαν την εγκυμοσύνη με υψηλότερο ΔΜΣ, αλλά τελικά προσέλαβαν λιγότερο βάρος μέχρι το τέλος της κύησης (ΔΜΣ: 27,7±5,94839 vs 24,54±3,94394, p&lt;0,05 και πρόσληψη βάρους: 11,75±5,838 vs 16,32±6,046, p&lt;0,05).Από τα αποτελέσματα της μελέτης, προκύπτει η ανάγκη για την ενίσχυση της φυσικής δραστηριότητας στον πληθυσμό των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας γενικότερα, και εγκύων γυναικών ειδικότερα, με στόχο και την ουσιαστική μείωση της επίπτωσης του ΣΔΚ.
description: Gestational diabetes mellitus (GDM), one of the most common medical complications of pregnancy, is connected with short- and long-term morbidity for both the foetus - infant and the mother. Recent studies suggest that moderate exercise before and during pregnancy is associated with reductions in the risk of GDM. The main aim of this study is to explore the relation between physical activity performed by women in reproductive age and the risk of GDM. Participants were chosen from A' OB/GYN Clinic of Papageorgiou General Hospital Thessaloniki. 40 women diagnosed with GDM during their pregnancy and 120 normotensive, non-diabetic controls provided the information needed, during their 2nd or 3rd day of postpartum. By using the International Physical Activity Questionnaire (IPAQ), we determined for each woman the level of physical activity performed the year before their labour and during the first trimester of pregnancy. This was achieved by individualized interviews, which also gave the opportunity to collect details of their medical records.The relative risk for a woman to develop GDM when she was characterized as inactive one year before her labour was OR=7,857 times bigger, compared to a woman that was characterized as active at the same time (95% ΔΕ 3,711-165,636, p&lt;0,05).Moreover, the relative risk for a woman to develop GDM when she was characterized as inactive six months before her labour was OR=1,292 times bigger, compared to a woman that was characterized as active at the same time (95% ΔΕ 1,212-1,364, p&lt;0,05).Finally, GDM women have been reported to have higher Body Mass Index (BMI) than matched pregnant women with a normal glucose tolerance (27,7±5,94839 vs 24,54±3,94394, p&lt;0,05). Weight gain during pregnancy has, on the other hand, been found to be less in GDM women than in controls (11,75±5,838 vs 16,32±6,046, p&lt;0,05)This evidence suggest that current efforts to encourage women of reproductive age generally, and more specifically, women during their pregnancy, to engage more frequently in physical activity, with aim to result in substantial reductions in the incidence of gestational diabetes mellitus.