Ιστορία της ιεράς μονής αγίου Γεωργίου στη Ρα της Καλλιμασιάς Χίου.:
Creators: name: Κρουσουλούδης, Χριστόφορος Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: Χίος
Καλλιμασιά
Γεώργιος
Μονή
Ρα
Chios
Callimassia
St. George
Monastery
Ra

description: Ο ιερέας Νεαμονίτης Μεντώνης, λίγο μετά το 1638, ίδρυσε την ιερά μονή αγίου Γεωργίου, γύρω από κτητορικό εξωκκλήσιό του στην περιοχή Ρα, νοτίως του χωριού Καλλιμασιά της Χίου. Βασική πηγή για την ιστορία της Μονής είναι οι διασωθέντες τρεις κώδικές της και άλλα έγγραφα της Καλλιμασιάς, που φυλάσσονται σε διάφορα αρχεία της Χίου. Στο κτηριακό συγκρότημα της Μονής υπήρχαν ναός, τράπεζα, ξενοδοχείο, κελλαρειό και κελλιά. Έξω από τη Μονή, σε διάφορες τοποθεσίες, υπήρχαν πηγή νερού με δεξαμενή, κελλιά, αγροικίες, πύργοι, τρία ελαιοτριβεία και ανεμόμυλος. Η Μονή ήταν κοινοβιακή και διοικούνταν από ηγούμενο και επιτρόπους, που εκλέγονταν για διετή θητεία, στο τέλος της οποίας λογοδοτούσαν δημόσια. Οι μοναχοί καταγόταν κυρίως από την Καλλιμασιά και τα Μαστιχόχωρα. Ο αριθμός τους κυμαινόταν από 10 έως 20. Συμμετείχαν καθημερινά στις ιερές ακολουθίες και στη συνέχεια εργαζόταν στα κτήματα της Μονής. Τα πρώτα από αυτά αφιερώθηκαν στη Μονή από τον ιδρυτή και τους διαδόχους του. Ακολούθως μοναχοί και κυρίως ευσεβείς λαϊκοί αφιέρωσαν στη Μονή κτήματα και ελαιόδεντρα, που βρίσκονταν κυρίως στο νότιο μέρος της αγροτικής περιφέρειας της Καλλιμασιάς. Η Μονή είχε κτήματα σε χωριά κοντά στην Καλλιμασιά και δύο μετόχια με εξωκκλήσια, του αγίου Νικολάου στην Παγίδα και του αγίου Γεωργίου στη Βέσσα. Η Μονή ενοικίαζε τα κτήματά της, με δημοπρασία, σε μοναχούς και λαϊκούς, εφ᾽ όρου ζωής, με την καταβολή από αυτούς εφ᾽ άπαξ εισφοράς. Οι ενοικιαστές κατέβαλλαν στη Μονή, τον 18ο αιώνα το ένα τρίτο των ετήσιων εισοδημάτων τους, τον δε 19ο αιώνα ετήσιο πάκτος. Μετά τον θάνατό τους τα κτήματα επέστρεφαν στην κυριότητα της Μονής. Στα μέσα του 19ου αιώνα το συνολικό ετήσιο πάκτος ήταν 1.800 γρόσια και υπερέβαινε το μισό των εισοδημάτων της Μονής. Στο σεισμό της 22.3.1881 τα κτήρια της Μονής κατέρρευσαν και αυτή, συν τω χρόνω, διαλύθηκε. Από το 1883 την κτηματική περιουσία της Μονής διαχειριζόταν οι επίτροποι της Μονής και της Σχολής των Αρρένων της Καλλιμασιάς. Από τα εισοδήματα διέθεταν το ένα τρίτο για τη Μονή και τα δύο τρίτα για τη Σχολή. Το 1906 το εμβαδόν των κτημάτων της Μονής ήταν περίπου 176.000 μ2. Το 1932 (;) τα κτήματα της Μονής μοιράσθηκαν μεταξύ του ναού, της Κοινότητας και του Δημοτικού Σχολείου Καλλιμασιάς. Τότε ο χώρος της Μονής περιήλθε στην Κοινότητα. Το 1965 ισοπεδώθηκε και σήμερα έχει διαμορφωθεί σε πάρκο.
description: The priest Neamonites Mentonis founded the holy monastery of Saint George, in 1638 and afterwards, by surrounding the existed chapel at the site Ra, to the south of the village Callimassia on th island Chios. The main source for the history of the monastery derives from its three preserved codices and other documents of Callimassia kept in various archives of Chios. The cluster of buildings of the monastery included a chrch, a refectory, a guest-house, a warehouse and cells. Outside the monastery, in various places there were a spring of water with a cistern, cells, country houses, towers, three oil-presses and a windmill. The monastery was communal and was directed by an abbot and wardens who were elected biennially and had to report themselves publicly at the end of their term. The monks were mostly of Callimassia and Masticochora origin. They were in number about 10 up to 20. They participated daily in the holy services and then they cultivated the lands of the monastery. The first of these lands were donated to the monastery by the founder and his successors. Following their example, monks and devout laymen donated to the monastery lands and olive-trees, which were sited mainly to the southern part of the rural area of Callimassia. The monastery owned lands in villages close to Callimassia and two monastery properties with chapels, one of the Saint Nicholas at Pagida and one of the Saint George at Vessa. The Monastery rented its lands by auction to monks and laymen for a lifetime by paying only once. The tenants paid the one third of their annual income to the monastery in the 18th c. and in the 19th c. they paid annual rental. On their death the lands were under the jurisdiction of the monastery again. In the middle of 19th c. the total annual rental was 1,800 piastres and surpassed the half of the incomes of the monastery. During the earthquake on March 22nd, 1881, the buildings of the monastery collapsed and in time it was also demolished In 1883 the landed property of the monastery was administered by the wardens of the monastery and of the School of male pupils in Callimassia. One third of the incomes was being offered to the monastery and the two thirds to the School. In 1906 the area of the lands belonged to the monastery was about 176,000 m2. In 1932 (?) the lands of the monastery were distributed to the church, the Community and the primary school of Callimassia. Then the whole area of the monastery devolved to the Community. In 1965 it was razed to the ground and today it has been formed into a park.