Για μια «κανονική» χώρα: Η βιοπολιτική συμμόρφωση στον Ελληνικό πολιτικό λόγο
Creators: name: Γαλανόπουλος, Αντώνης Παναγιώτη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2015
Subjects: Βιοπολιτική
Χρέος
Λόγος
Biopolitics
Debt
Discourse

description: Από την έναρξη της οικονομικής κρίσης και έπειτα εφαρμόζεται στην Ελλάδα ένα αυστηρό πρόγραμμα λιτότητας υπό την επίβλεψη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου με στόχο την έξοδο της χώρας από την κρίση. Το οικονομικό αυτό πρόγραμμα έχει σημαδέψει την περίοδο από το 2010 και έπειτα σε βαθμό που να μιλάμε πια για την μνημονιακή εποχή. Τέτοιες περίοδοι μείζονων οικονομικών και πολιτικών εγχειρημάτων που στοχεύουν στην αλλαγή των δομών μιας κοινωνίας και μιας χώρας, συνδέονται πάντα με μια συγκεκριμένη αφήγηση και ένα πρόταγμα που σε μεγάλο βαθμό τα νομιμοποιεί. Έτσι, μεταπολιτευτικά συναντούμε τους λόγους της «Αλλαγής», του «εκσυγχρονισμού», της «ισχυρής Ελλάδας» κ.λπ. Υπόθεση της παρούσας εργασίας είναι πως η εφαρμογή του μνημονιακού προγράμματος συνδέεται αξονικά με την έκκληση να γίνει η Ελλάδα μια «κανονική χώρα». Τούτη η μετάβαση στην κανονικότητα πραγματοποιείται με δυο κινήσεις. Πρώτον, με το πέρασμα από την επιθυμία του χρέους στην βιοπολιτική λιτότητα. Ένα πέρασμα που μεσολαβείται από μια συγκεκριμένη εννοιολόγηση του χρέους και την κατασκευή του χρεωμένου ανθρώπου, όπως την ανέλυσε ο Maurizio Lazzarato. Και δεύτερον, με την υπερίσχυση της κανονικότητας και της υπευθυνότητας έναντι του λαϊκισμού, ο οποίος θεωρείται γεννήτορας των δεινών της χώρας. Τόσο ο περί χρέους λόγος όσο και ο κυρίαρχος αντιλαϊκιστικός λόγος συνδέονται με μια ρητορική της ενοχής και του κολασμού μέσω του οποίου θα επέλθει η εξυγίανση και η κανονικοποίηση του κοινωνικού σώματος για να οδηγηθούμε επιτέλους στην «κανονική χώρα». Η εργασία θα πραγματευθεί αυτά τα ζητήματα με δυο κύριες μεθόδους, την ανάλυση λόγου των Ernesto Laclau και Chantal Mouffe και την θεωρία του Michel Foucault περί βιοπολιτικής καθώς και τις αναλύσεις του γύρω από την έννοια της κανονικότητας και του «μη-κανονικού».
description: From the beginning of the financial crisis has been applied to Greece a strict austerity program under the supervision of the European Union, the European Central Bank and the International Monetary Fund in order to exit the country from the crisis. The economic program has marked the period from 2010 onwards to such a degree that we can speak about the memorandum era. Such periods of major economical and political projects aimed at changing the structures of society and the country, always associated with a particular narrative which largely legitimized them. So, after 1974 we meet in Greece the narratives of “Change”, “Modernization”, “Strong Greece” and more. In this presentation we will try to prove that the implementation of the memorandum in Greece is associated with the call to make Greece a "normal country". This transition to normality will take place with two ways. Firstly, through the passage from the desire of debt to the biopolitical austerity. A passage that is mediated by a specific conceptualization of debt as shown, among others, by David Graeber, or the construction of the indebted man as analyzed by Maurizio Lazaratto. And secondly, through the predominance of normality and responsibility against populism. The discourse about debt and the anti-populist discourse are associated with a rhetoric of guilt and punishment which will bring the consolidation and normalization of the social body, in order to lead finally to the “normal country”. These issues will be analyzed with two main processes, the discourse analysis of Ernesto Laclau and Chantal Mouffe and the theory of Michel Foucault on biopolitics and the concept of normality.