Κλινική μελέτη διερεύνησης της ιδιοπαθούς παράλυσης του προσωπικού νεύρου
Creators: name: Μαντσόπουλος, Κωνσταντίνος Αναστασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2007
Subjects: Παράλυση Bell
Ιδιοπαθής παράλυση προσωπικού νεύρου
Κλίμακα House-Brackmann
Bell's palsy
Idiopathic facial paralysis
Facial nerve
House-Brackmann scale

description: Σκοποί της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της πορείας της ιδιοπαθούς παράλυσης του προσωπικού νεύρου και η αποτίμηση της αξίας συγκεκριμένων επιδημιολογικών παραμέτρων και διαγνωστικών μεθόδων στην πρόγνωση της νόσου. Πρόκειται για αναδρομική μελέτη 44 ασθενών με ιδιοπαθή παράλυση του προσωπικού νεύρου, σε συνδυασμό με επανεξέταση τους κι επανάληψη των διαγνωστικών δοκιμασιών, ένα εως 6 χρόνια μετά την προσβολή της νόσου. Δεκαπέντε (15) ασθενείς ήταν άνδρες, είκοσι μία (21) ήταν γυναίκες και οκτώ (8) παιδιά (7 κορίτσια κι ένα αγόρι). Οι ασθενείς εξετάστηκαν ως προς τη μακροχρόνια αποκατάσταση της λειτουργίας του προσωπικού νεύρου κι οι παράμετροι που μελετήθηκαν ως προς την προγνωστική τους αξία ήταν η ηλικία του ασθενούς, ο βαθμός παράλυσης του προσωπικού νεύρου κατά House-Brackmann κατά την αρχική εξέταση, η διαφορά του ουδού διέγερσης των προσωπικών νεύρων της πάσχουσας και της υγιούς πλευράς, που υπολογίζεται με τη βοήθεια της Δοκιμασίας Ελάχιστης Ερεθιστότητας κατά την αρχική εξέταση κι η καθυστέρηση έναρξης θεραπείας. Για τους 22 ασθενείς, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε ηλεκτρονευρογραφία κατά την αρχική εξέταση, διερευνήθηκε, ανεξάρτητα από τους υπόλοιπους παράγοντες, η συσχέτιση του ποσοστού εκφύλισης της πάσχουσας πλευράς με την μακροχρόνια αποκατάσταση της ιδιοπαθούς παράλυσης του προσωπικού νεύρου.Από το σύνολο των 44 ασθενών του δείγματος, οι 24 (54.5%) είχαν House-Brackmann I, 8 ασθενείς (18.2%) είχαν ΙΙ, 8 (18.2%) ΙΙΙ, τρεις (6.8%) IV κι ένας ασθενής (2.3%) V. Σύμφωνα με τα δεδομένα της μελέτης, από τους τέσσερις υπό μελέτη παράγοντες, μόνο ο βαθμός παράλυσης του προσωπικού νεύρου (κατά House-Brackmann) κατά την αρχική εξέταση έχει στατιστικά σημαντική προγνωστική αξία ως προς την μακροχρόνια αποκατάσταση της λειτουργίας του προσωπικού νεύρου. Παράλληλα, καταδείχθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του % ποσοστού εκφύλισης της πάσχουσας πλευράς στην αρχική ηλεκτρονευρογραφία και της μακροχρόνιας αποκατάστασης της λειτουργίας του προσωπικού νεύρου.
description: The aim of the study was to determine the long-term recovery after Bell's palsy and evaluate specific parameters and diagnostic procedures in predicting the long-term outcome of the disease.Forty-four patients, fifteen (15) men, twenty-one (21) women and eight (8) children, with idiopathic facial nerve paralysis were examined retrospectively and re-examined one to six years after the onset of the disease. The failure rate of complete recovery was studied for each of these four factors: age, nerve excitability test (NET), initial severity of paralysis according to House-Brackmann scale grading and number of days from onset of paralysis to the beginning of medical treatment. For the twenty-two (22) patients, who underwent electroneurography at the onset of the disease, the correlation between the percentage of facial nerve fibre degeneration of the paralysed side and the long-term recovery was studied. From the 44 patients of our sample, 24 (54.5%) had House-Brackmann I, 8 patients (18.2%) had ΙΙ, 8 (18.2%) ΙΙΙ, three (6.8%) IV and a single patient (2.3%) V. According to our data, only the initial House-Brackmann grading of facial paralysis showed a statistically significant relationship with poor prognosis of the disease. Additionally, the percentage of facial nerve fibre degeneration of the paralysed side was found to have a statistical significant relationship with the long-term recovery after Bell's palsy.