Διερεύνηση του φαινομένου της αλληλοπάθειας του Ailanthus altissima σε ελληνικά δασικά είδη
Creators: name: Σαζεΐδης, Χριστόδουλος Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: Αλληλοπάθεια
Αΐλάνθος
Ελληνικά Δασικά Είδη
Allelopathy
Ailanthus altissima
Greek Forest Species

description: Ο Αΐλανθος (Ailanthus altissima (Mill.) Swingle), γνωστός και ως βρωμοκαρυδιά, εισήχθη στην Ελλάδα ως καλλωπιστικό φυτό στα τέλη του 18ου αιώνα. Εξαπλώθηκε ευρέως, λόγω της εξαιρετικής προσαρμοστικότητάς του ως πρόδρομο είδος και χαρακτηρίστηκε εισβλητικό. Συναντάται στις ζώνες βλάστησης Oleo- Ceratonion, Quercion- ilicis και Ostryo- Carpinion. Ο Αΐλανθος παρουσιάζει το φαινόμενο της αλληλοπάθειας κυριότερα λόγω της φυτοτοξικής ουσίας αΐλανθίνη η οποία εντάσσεται στα κουασσινοειδή. Η παρούσα έρευνα εξέτασε το ενδεχόμενο ο Αΐλανθος να επιδρά αρνητικά μέσω της αλληλοπάθειας στην αύξηση Ελληνικών δασικών ειδών. Συγκεκριμένα μεταφυτεύθηκαν τρία είδη δασικών δένδρων σε δύο τύπους εδαφών. Τα είδη αυτά είναι η Χαλέπιος Πεύκη (Pinus halepensis Mill.), το Πουρνάρι (Quercus coccifera L.) και η Αριά (Quercus ilex L.) ενώ οι τύποι εδάφους προέρχονται από αποσάθρωση ασβεστόλιθου και γνευσίου. Αρχικά, έγινε διαχωρισμός κάθε φυτικού είδους σε δύο ομάδες κάθε μία από τις οποίες μεταφυτεύθηκε σε ένα από τα δύο προαναφερθέντα εδάφη. Μετέπειτα, τα φυτά κάθε είδους και εδάφους χωρίστηκαν σε 4 ομάδες, οι οποίες δέχθηκαν επίδραση 0 g, 0,5 g, 1 g,και 1,5 g κονιορτοποιημένου φλοιού Αΐλανθου για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια επαναλήφθηκε το παραπάνω πείραμα σε ένα ποώδες είδος, με την διαφορά ότι τα φυτά χωρίστηκαν σε δύο ομάδες και έγινε επίδραση με 1,5 g φλοιού Αΐλανθου. Συγκεκριμένα το είδος που επιλέχθηκε ήταν το Μαυρομάτικο φασόλι (Vigna unguiculata (L.) Walp). Από τις αναλύσεις για τα δασικά είδη προέκυψε ότι δεν υπήρξε καμία στατιστικά σημαντική μείωση της αύξησης των χειρισμών, με εξαίρεση την Χαλέπιο Πεύκη στον γνεύσιο. Στο ποώδες είδος παρατηρήθηκε σημαντική μείωση μετά από επίδραση κονιορτοποιημένου φλοιού Αΐλανθου.
description: Ailanthus (Ailanthus altissima (Mill.) Swingle) was introduced in Greece as an ornamental tree in the late 18th century. As a pioneer species, it spread widely due to its aggressive nature and was characterized as an invasive species. In Greece it is found in various vegetation zones such as Oleo-Ceratonion, Quercion-ilicis and Ostryo-Carpinion. Due to the presence of ailathine, a quassinoid, Ailanthus has been observed to possess allelopathic properties. In this study we assessed whether Ailanthus has a negative effect on Greek forest trees, due to allelopathy. To investigate this phenomenon three types of forest trees were transplanted in two soil types. Those trees were, the Aleppo pine (Pinus halepensis Mill.), the Holly (Quercus coccifera L.) and the Holm oak (Quercus ilex L.), while the soil types were of limestone and gneiss origin. Before the experiment, each species plants were split into two groups and were transplanted in the soil-types mentioned above. The plants of each species and soil were then divided into four groups which received different treatment: 0 g, 0.5 g, 1 g and 1.5 g with pulverized ailanthus bark. A second experiment was performed on herbaceous species, with similar conditions to the previous one, during which a bioassay was held using Black-Eyed peas (Vigna unguiculata (L.) Walp). The plants were divided into two groups (control and treatment). The plants were treated with 1.5 g of ailanthus bark. In conclusion the statistical analysis of the effect of Ailanthus on Greek forest trees showed no statistically significant growth arrest, with the exception of the Aleppo pine planted in gneiss. In contrast, the effects of Ailanthus on herbaceous plants resulted in inhibited growth.