Επίπτωση των πρώιμων τραυματικών εμπειριών στην ψυχική υγεία και στην ποιότητα ζωής κατά την ενηλικίωση στην εποχή της πανδημίας COVID-19: μελέτη σε δείγμα ενηλίκων που ζούν στην Ελλάδα την περίοδο της πανδημίας
Creators: name: Καρτέρη, Μαρία Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Πρώιμες Τραυματικές Εμπειρίες
Παιδικό τραύμα
Ψυχική υγεία
Ποιότητα ζωής
Πανδημία COVID-19
Εγκλεισμός
Καταστασιακό Άγχος
Δομικό Άγχος
Κατάθλιψη
Κακοποιήση
Adverse Childhood Experiences
Childhood trauma
Mental health
Quality of life
COVID-19 Pandemic
Lockdown
State Anxiety
Trait Anxiety
Abuse
Depression

description: Σκοπός: Οι πρώιμες τραυματικές εμπειρίες μπορεί να επηρεάσουν καθοριστικά τη μελλοντική ευημερία των ενηλίκων. Η παρούσα διπλωματική μελέτη προσπάθησε να αποσαφηνήσει την επίδραση των πρώιμων τραυματικών εμπειριών στη μετέπειτα ψυχική υγεία και σε συγκεκριμένους δείκτες ποιότητας ζωής των ενηλίκων κατά την διάρκεια του δεύτερου κύματος της πανδημίας COVID-19. Μέθοδος: Μελετήθηκαν ενήλικες στην Ελλάδα την εποχή του δεύτερου κύματος της πανδημίας του κορωνοϊού SARS- CoV-2 από τις 10 Φεβρουαρίου του 2021 μέχρι και τις 2 Μαίου του 2021. Οι συμμετέχοντες αποκρίθηκαν σε ένα αυτοσχέδιο ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, στην κλίμακα αυτοαναφοράς Πρώιμου Τραύματος- σύντομης μορφής (ETI-SR- SF), στην κλίμακα καταστατικού και δομικού άγχους του Spielberger (STAI), στο ερωτηματολογίου Κατάθλιψης του Beck (BDI-II) και σε συγκεκριμένους δείκτες σχετικά με την Ποιότητα Ζωής κατά την περίοδο της Πανδημίας. Τα δεδομένα που προέκυψαν καταχωρήθηκαν σε ηλεκτρονική μορφή στο MS Excel και στην συνέχεια πραγματοποιήθηκε ανάλυση μέσω του προγράμματος στατιστικής επεξεργασίας Statistical Package for the Social Sciences (SPSS-27). Αποτελέσματα: Συνολικά, 2.203 άτομα συμμετείχαν στην έρευνα και 2.195 την ολοκλήρωσαν πλήρως. Το 73,7% ήταν γυναίκες και το 26,3% άνδρες, κυρίως ηλικιών 18 έως 39 (80%). Το 7% του δείγματος νοσηλεύτηκε από κορωνοϊό, ενώ το 97% του δείγματος έδειξε αρνητική στάση για το εμβόλιο. Το 58,9% δήλωσε πως είχε οικονομική ευαλωτότητα κατά την περίοδο COVID-19. Διαπιστώθηκε ότι το 99,2% του δείγματος είχε τουλάχιστον μια τραυματική εμπειρία οποιουδήποτε τύπου πριν ενηλικιωθεί, με το τράυμα της ποικίλης αιτιολογίας (91,4%) και της σωματικής τιμωρίας (87,9%) να αναφέρονται περισσότερο, αλλά συχνότερα αυτό της συναισθηματικής κακοποιήσης ή παραμέλησης. Τα επίπεδα καταστασιακού (Μ=46 και SD=10,47) και δομικού άγχους (Μ=47,92 και SD=9,36) ήταν υψηλά στα άτομα του δείγματος, ενώ τα επίπεδα κατάθλιψης παρατηρήθηκαν σε ελαφριά (Μ=16,33 και SD=10,34). Από τα άτομα που έχουν υποστεί πρώιμο τραύμα, ο γυναικείος πληθυσμός, τα νεότερα άτομα, τα άτομα που διαμένουν σε μη αστικές περιοχές, οι άνεργοι, οι άγαμοι και τα άτομα με χαμηλό εισόδημα πιθανόν εμφανίζουν περισσότερη ευαλωτότητα ως προς την ανάπτυξη ψυχοπαθολογίας στην ενήλικη ζωή. Η ποιότητα ζωής την συγκεκριμένη περίοδο κυμάνθηκε για τους περισσότερους σε μέτρια επίπεδα. Συνεπώς, ο πληθυσμός του δείγματος με πρώιμο τραύμα φαίνεται να παρουσιάζει μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης άγχους, μέτρια επίπεδα ποιότητας ζωής, αλλά μικρότερη πιθανότητα εμφάνισης καταθλιπτικών συμπτωμάτων. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της μελέτης υποδηλώνουν την ύπαρξη θετικών συσχετίσεων μεταξύ πρώιμου τραύματος, επιπέδων άγχους και κατάθλιψης και δεικτών Ποιότητας Ζωής κατά το δεύτερο κύμα της πανδημίας COVID-19 στην Ελλάδα. Τα ευρήματα της μελέτης, παρόλο που δεν δύναται να γενικευτούν, υποστηρίζουν το ρόλο των πρώιμων τραυματικών εμπειρίων ως προγνωστικό παράγοντα ευαλωτότητας της ψυχικής υγείας και ορισμένων δεικτών Ποιότητας Ζωής
description: Background: Early trauma can have a decisive effect on the future well-being of adults. This study will attempt to investigate the effect of early traumatic experiences on the subsequent mental health and specified quality of life indicators of adult population residing in Greece during the second wave of the COVID-19 pandemic. Method: Adults in Greece were studied throughout the second period of the SARS-CoV-2 coronavirus pandemic from February 10, 2021 until May 2, 2021. All participants responded to an improvised demographic questionnaire, the Early Trauma Scale (ETI-SR-SF), the Spielberger State -Trait Anxiety Inventory (STAI), the Beck Depression Inventory (BDI-II) and specified/certain quality of life indicators during the pandemic period. The resulting data were entered electronically in MS Excel and thereafter, analyzed through the statistical processing program of the Statistical Package for the Social Sciences (SPSS-27). Results: In total, 2,203 people participated in the survey and 2,195 completed it fully. 73.7% were women and 26.3% men, mainly aged 18 to 39 (80 %). 7% of the sample was treated for coronavirus, while 97% of the sample showed a negative attitude towards the vaccine. 58.9% stated that they had financial vulnerability during the COVID-19 period. It was ascertained that 99.2% of the participants had at least one traumatic experience of any type before adulthood, with trauma of various etiologies (91.4%) and corporal punishment (87.9%) reported more, but more often the type of emotional abuse and neglect. The levels of state (M= 46 and SD= 10.47) and structural stress (M= 47.92 and SD= 9.36) were classified as high in the subjects of the sample, while the levels of depression in the sample ranged from mild to moderate (M= 16.33 and SD = 10.34). The female population, younger people, people living in non-urban areas, the unemployed, single and low-income people who have suffered early trauma are likely to be more vulnerable to the development of psychopathology in adulthood. The quality of life in this period ranged for most to moderate levels. Therefore, the early trauma sample population appears to be more likely to experience anxiety, moderate levels of quality of life, but less likely to experience depressive symptoms. Conclusions: The results of the study indicate the existence of positive correlations between early trauma, stress and depression levels and the Quality of Life Index during the COVID-19 era. The study findings, although not generalizable, support the role of early traumatic experiences as a factor in the subsequent course of mental health and in some indicators of adult quality of life at the time of the COVID-19 pandemic