Η διέκπλυση του παγκρεατικού πόρου ως πρόληψη στην εξέλιξη της παγκρεατίτιδας
Creators: name: Ευθυμιόπουλος, Γεώργιος Απ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2008
Subjects: Κορτιζόνη
Σωματοστατίνη
Οξεία νεκρωτική παγκρεατίτιδα
Cortizone
Somatostatin
Acute necrotizing pancreatitis

description: Σκοπός της παρούσας πειραματικής μελέτης, ήταν να διερευνηθεί εάν η διέκπλυση του παγκρεατικού πόρου σε φλεγμαίνοντα παγκρεατικό ιστό θα μπορούσε να δράσει ανασταλτικά στην εξέλιξη της παγκρεατίτιδας. Για τον πειραματισμό επιλέχθηκαν κουνέλια New Zealand. Στη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν 48 πειραματόζωα, χωρισμένα σε 8 (οκτώ) πειραματικές ομάδες («0», «1», «2», «3», «4», «5», «6» και «7»). Σε όλα τα πειραματόζωα καθετηριάζεται ο παγκρεατικός πόρος και γίνεται πρόκληση οξείας νεκρωτικής αιμορραγικής παγκρεατίτιδας με έγχυση μέσα στον πόρο 2ml 5% χηνοδεοξυχολικού οξέως. Στις ομάδες «1», «2» και «3» τα πειραματόζωα θυσιάζονται την 1η, 2η και 3η ώρα αντίστοιχα μετά από την πρόκληση της παγκρεατίτιδας. Στα πειραματόζωα της ομάδας «0» δε γίνεται καμία θεραπευτική παρέμβαση και τα ζώα αποβιώνουν με την εξέλιξη της νόσου. Στις ομάδες «4», «5», «6» και «7» στον παγκρεατικό πόρο παραμένει καθετήρας, μέσω του οποίου τρεις ώρες μετά την πρόκληση της παγκρεατίτιδας γίνονται πλύσεις του πόρου με 179 διαφορετικό διάλυμα σε κάθε ομάδα. Στην ομάδα «4» η διέκπλυση του παγκρεατικού πόρου γίνεται με διάλυμα Ringer's Lactate, στην ομάδα «5» με Ringer's Lactate + Solu-Medrol, στην ομάδα «6» με Ringer's Lactate + Somastin Sb και στην ομάδα «7» η διέκπλυση του πόρου γίνεται με διάλυμα Eurocollins®. Σε όλα τα πειραματόζωα γίνονται αιμοληψίες σε καθορισμένα χρονικά διαστήματα και μετρούνται συγκεκριμένες εργαστηριακές παράμετροι. Μετά το τέλος του πειραματισμού (θυσία ή αποβίωση του πειραματόζωου) γίνεται λαπαροτομία και συλλέγονται το πάγκρεας και οι περιπαγκρεατικοί ιστοί. Η βαθμολόγηση των αλλοιώσεων στα ιστολογικά παρασκευάσματα γίνεται με δύο συστήματα: το σύστημα Spormann και το σύστημα PLoukopoulos (το ανέπτυξε η ομάδα που συμμετείχε στην πειραματική μελέτη). Η πειραματική μελέτη έχει δύο σκέλη. Στο πρώτο σκέλος (αποτελείται από τις ομάδες πειραματισμού «1», «2» και «3») επιβεβαιώνεται η πειραματική πρόκληση οξείας νεκρωτικής αιμορραγικής παγκρεατίτιδας και μελετάται η εξέλιξη αιματολογικών και ιστολογικών παραμέτρων στις τρεις πρώτες ώρες από την έναρξη της νόσου. Στο δεύτερο σκέλος της μελέτης (αποτελείται από τις ομάδες «0», «4», «5», «6» και «7») συγκρίνεται η εξέλιξη των μετρούμενων παραμέτρων στην ομάδα που δε γινόταν καμία θεραπευτική παρέμβαση (ομάδα «0») με την εξέλιξη που έχουν οι αντίστοιχες παράμετροι στις ομάδες στις οποίες γινόταν διέκπλυση του παγκρεατικού πόρου (ομάδες «4», «5», «6» και «7»). Στο δεύτερο σκέλος της μελέτης αποφασίστηκε ο μέγιστος χρόνος παρακολούθησης των πειραματόζωων να είναι οι 24 ώρες από τη στιγμή της έγχυσης χηνοδεοξυχολικού οξέος στον παγκρεατικό πόρο. Όσα πειραματόζωα επιζούν πέραν του 24ώρου θανατώνονται με ενδοφλέβια έγχυση θειοπεντόνης που συνοδεύεται από ενδοφλέβια χορήγηση KCL. Από τη στατιστική αξιολόγηση του χρόνου επιβίωσης και των τιμών των αιματολογικών και ιστολογικών παραμέτρων προκύπτουν τα ακόλουθα συμπεράσματα: α) Η διέκπλυση του παγκρεατικού πόρου σε φλεγμαίνοντα παγκρεατικό ιστό μπορεί να δράσει ανασταλτικά στην εξέλιξη της παγκρεατίτιδας. β) Τα διαλύματα που χρησιμοποιήθηκαν στον πειραματικό σχεδιασμό δεν έχουν μεταξύ τους ισοδύναμα αποτελέσματα. Την καλύτερη βιολογική συμπεριφορά έχει το διάλυμα Ringer's Lactate + Solu-Medrol, με την εφαρμογή του οποίου τα πειραματόζωα επέζησαν και θυσιάστηκαν στο τέλος του πειραματισμού. Ακολουθούν τα διαλύματα Ringer's Lactate + Somastin Sb και Eurocollins με τη χρήση των οποίων τα πειραματόζωα είχαν χρόνο επιβίωσης μικρότερο των 24 ωρών και απεβίωσαν με την εξέλιξη της νόσου. Η διαφορετική βιολογική συμπεριφορά των διαλυμάτων ανακλάται επίσης στις μεταβολές των εργαστηριακών και ιστολογικών παραμέτρων. γ) Το σύστημα PLoukopoulos έχει ισοδύναμη διακριτότητα στην περιγραφική εξέλιξη της νόσου με το σύστημα βαθμολόγησης Spormann. Με βάση τα συμπεράσματα «α» και «β» πιστεύουμε ότι η πειραματική διάταξη που χρησιμοποιήσαμε για τη διέκπλυση του παγκρεατικού πόρου σε φλεγμαίνοντα παγκρεατικό ιστό μπορεί να αποτελέσει μοντέλο θεραπευτικής προσέγγισης σε πειραματική παγκρεατίτιδα
description: The aim of the present experimental study is to be investigated whether the rinse of the pancreatic duct in acute pancreatitis could inhibit the progress of pancreatitis. New Zealand rabbits have been chosen for the specific experiment and 48 of them were used in total, divided in 8 experimental groups (0, 1, 2, 3, 4, 5, 6 and 7). All guinea pigs were subjected to catheterization of the pancreatic duct and acute necrotic hemorrhagic pancreatitis was provoked by effusion of 2ml chenodeoxicholic acid into the duct. In groups 1, 2 and 3 the guinea pigs were being sacrificed during the 1st, 2nd and 3rd hour correspondingly after pancreatitis had been provoked. Guinea pigs belonging to 0 group received no treatment and as a result deceased as the disease evolved. In groups 4, 5, 6 and 7 a catheter remained into the pancreatic duct. Three hours later after the pancreatitis had been provoked, the duct was being rinsed by using a different type of solution in each group. In group 4 the rinse was performed by using a Ringer's Lactate solution, in group 5 Ringer’s Lactate+Solu-Medrol, in group 6 Ringer's Lactate+Somastin Sb and finally in group 7 by using a Eurocollins solution. Blood samples were taken from all guinea pigs according a specific timetable in order to be measured particular laboratory parameters. By ending the experimental phase in each case (whether the guinea pig was sacrificed or deceased), laparotomy was performed in order to obtain the pancreas and the tissues around it. The vitiations grading on histological gleanings was made through two different systems: Spormann system and PLoukopoulos system (developed by the scientific group that participated in the experimental study). The experimental study was divided in two levels. In the first one (consisted by experimental groups 1, 2 and 3) the experimental provocation of acute necrotic hemorrhagic pancreatitis was confirmed and the evolving of the hematological and histological parameters was observed during the first three hours from the beginning of the disease. In the second one (consisted by groups 0,4,5,6 and 7) a comparison was made between the evolving of the scaled parameters in group 0 which received no treating intervention and the evolving of the same scaled parameters in groups that had been treated by rinsing the pancreatic duct (groups 4 , 5 , 6 and 7). In the second level of the study was decided that the maximum observation time would be 24 hours time period were put to death by using Thiopentone and KCL intravenously. From the statistic evaluation of the survival time period and values of the hematological and histological parameters, the following conclusions were made: a) The rinse of the pancreatic duct in acute pancreatitis may inhibit the progress of the disease. b) The solutions that were used in experimental planning did not presented equivalent results. Ringer's Lactate + Solu-Medrol solution demonstrated the best biological behavior, as guinea pigs survived and sacrificed by ending the experiment. Ringer's Lactate + Somastin® and Eurocollins solutions were the next to follow, as guinea pigs had survival time period less that 24 hours and deceased because of the progress of the disease. The different biological 182 behavior between the solutions can also been observed through the variations of laboratory and histological parameters. c) PLoukopoulos system (developed by the scientific group that participated in the experimental study) presents equivalent discernible factors on the descriptive evolution of the disease to Spormann grading scale. According to conclusions a and b we strongly believe that the protocol of this experimental process used for the rinsing of pancreatic duct can actually be a model of therapeutic approach on experimental pancreatitis