Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στις ελλαδικές χώρες (1204-1821)
Creators: name: Θανοπούλου, Ζωή Ελενα Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία
Ιννοκέντιος
Catholic Church
Inocentius

description: Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στις ελλαδικές χώρες (1204-1821) είναι το κύριο θέμα αυτής της μελέτης. Η παρεκτροπή της τέταρτης σταυροφορίας από την απελευθέρωση των Αγίων Τόπων από τους μουσουλμάνους, στην κατάκτηση και λεηλασία της Κωνσταντινούπολης έπαιξαν τον πιο καθοριστικό ρόλο για την ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και τη σχέση μεταξύ της Δυτικής και της Ανατολικής Εκκλησίας. Τον Μάρτιο του 1204, ένα μήνα πριν την άλωση της Κωνσταντινούπολης, οι Σταυροφόροι έξω από τα τείχη της βυζαντινής πρωτεύουσας, υπέγραψαν μεταξύ τους συμφωνία διανομής των βυζαντινών εδαφών. Στις 13 Απριλίου 1204, η Κωνσταντινούπολη κατακτήθηκε ολοκληρωτικά από τους Σταυροφόρους και από εκείνη τη στιγμή ιδρύθηκε Λατινική Αυτοκρατορία με πρωτεύουσά της την Κωνσταντινούπολη, όπως επίσης, ιδρύθηκε και λατινικό πατριαρχείο. Κατά τα πρώτα χρόνια της λατινικής κυριαρχίας, ο πάπας Ιννοκέντιος Γ’, ως ηγέτης της Λατινικής Εκκλησίας, συνέβαλε στην οργάνωση της εκκλησιαστικής διοίκησης στις ελλαδικές χώρες, όπου οι ορθόδοξες εκκλησίες και ο κλήρος αντικαταστάθηκαν από λατινικό. Οι αρχιεπισκοπές και οι επισκοπές σχεδόν παρέμειναν το ίδιο όπως στο παρελθόν, με κύριο στόχο τον εκλατινισμό των Ελλήνων Ορθοδόξων, και κατά συνέπεια την ένωση της Δυτικής και Ανατολικής Εκκλησίας υπό την ηγεσία του πάπα. Ωστόσο, δεν υπήρξε συγκεκριμένο πλάνο σχετικό με την οργάνωση της εκκλησιαστικής διοίκησης. Αρχικά, οι ορθόδοξοι δέχτηκαν πιέσεις με βίαιο τρόπο από τους Λατίνους, για να αλλάξουν την πίστη τους, όμως αυτός ο τρόπος δεν ευδοκίμησε και η Αγία Έδρα αποφάσισε να κρατήσει πιο ανεκτική στάση απέναντι στους Έλληνες. Ωστόσο, ήταν αδύνατο να κάνουν τους Έλληνες να εγκαταλείψουν την πίστη τους. Επιπλέον, οι Βυζαντινοί ανακατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη ήδη το 1261, οπότε ήταν πια προφανές ότι η Λατινική Αυτοκρατορία δεν είχε εδραιωθεί σε στέρεες βάσεις και μετά από όλα αυτά, οι Έλληνες ορθόδοξοι αντιμετώπιζαν την παρουσία των Λατίνων με καχυποψία. Πολλές ελλαδικές περιοχές, όπως για παράδειγμα η Πελοπόννησος και η Αθήνα παρέμειναν λατινικές έως το 1453 και την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους και άλλες, όπως για παράδειγμα τα ιόνια νησιά παρέμειναν λατινικά για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Πάντως, ακόμη και μέχρι σήμερα η Αγία Έδρα δεν έχει σταματήσει να φαντάζεται τον εαυτό της ως παγκόσμια πολιτική και εκκλησιαστική δύναμη, επιδιώκοντας την εδραίωση τής ιμπεριαλιστική της πολιτικής, χωρίς όμως επιτυχία
description: The Roman Catholic Church at the Hellenic lands (1204-1821) is the main theme of the present study. The diversion of the fourth Crusade from its initial plan, which was the liberation of the Holy Land from the Muslims, to the capture and the plundering of Constantinople by the Crusaders played the most determinant role for the history of the Byzantine Empire and the relationship between the Catholic and the Eastern Orthodox Churches. In March 1204, one month before the Fall of Constantinople, the participants of the Crusade out of the wall of the byzantine capital signed an agreement among them about the partition of the byzantine territories. In the 13th of April 1204, Constantinople was totally conquered by the Crusaders and, from that moment, was founded the Latin Empire with Constantinople as its capital, as well as was founded Latin Patriarchate. In the early days of the Latin domination, Pope Innocent III, as the leader of the Latin Church, contributed to the organization of the ecclesiastical administration in the Hellenic lands, where the orthodox churches and the clerics were replaced by Latins. The archdioceses and the dioceses almost remained the same as in the past, with main purpose the latinisation of the Greek orthodox people, and, as a result, the union of the Western and Eastern Churches under the leadership of Pope. However, there has been no specific plan related to the organization of the ecclesiastical administration. Initially, orthodox people was forced to convert their religion violently by Latins, although this practice did not work and the Holy See decided to behave more tolerantly to Greeks. Therefore, it was impossible to make orthodox people to surrender their faith. In addition, Byzantines reoccupy Constantinople already in 1261, so it was obvious that the Latin Empire has not been consolidated on solid basis and after all, Orthodox Greeks viewed the presence of Latins with suspicion. Many Hellenic regions, as for example the Peloponnese and Athens remained latins until 1453 and the Fall of Constantinople to Turks, and others, as for example the Ionian Islands remained latins for a very longer time. In any case, even nowadays, the Holy See has never stopped to imagine itself as a global political and ecclesiastical power, attempting to establish its imperialistic policy, although without success