Θεραπευτικές προσεγγίσεις δραστών σεξουαλικών εγκλημάτων κατά ανηλίκων
Creators: name: Φυλάκη Σοφία Αθανασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Δράστες σεξουαλικών εγκλημάτων κατά ανηλίκων
Παιδοφιλία
Θεραπευτική αντιμετώπιση
Offenders of sexual crimes against minors
Pedophilia
Treatment

description: Η παρούσα πτυχιακή εργασία πραγματεύεται τις θεραπευτικές προσεγγίσεις δραστών σεξουαλικών εγκλημάτων κατά ανηλίκων. Η σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων αποτελεί μείζονα κοινωνικό, νομικό και ιατρικό ζήτημα με καταστροφικές επιπτώσεις στη ζωή του θύματος. Δεδομένου ότι η πλειοψηφία των σεξουαλικών δραστών κατά ανηλίκων εμφανίζουν παιδοφιλική διαταραχή, στην εισαγωγή γίνεται αναφορά στον ορισμό, στην επιδημιολογία, στους παράγοντες κινδύνου, στη διαφορική διάγνωση, στη συννοσηρότητα και στις μεθόδους εκτίμησης της παιδοφιλίας. Κατά καιρούς έχουν χρησιμοποιηθεί χειρουργικοί, φαρμακευτικοί και ψυχοθεραπευτικοί μέθοδοι για την αντιμετώπιση των σεξουαλικών δραστών, αρκετές από τις οποίες εγκαταλείφθηκαν για δεοντολογικούς λόγους. Σήμερα οι δημοφιλέστερες θεραπευτικές προσεγγίσεις περιλαμβάνουν τα ψυχοθεραπευτικά προγράμματα γνωστικού συμπεριφορικού τύπου, βασιζόμενα σε διάφορα μοντέλα όπως το Risk-Need- Responsivity Model (RNR), το Good Lives Model και το Self-Regulation Model Of Offending, τη θεραπεία στέρησης ανδρογόνων με ανταγωνιστές ανδρογόνων όπως η οξεική κυπροτερόνη και η οξεικη μεδροξυπρογεστερόνη και με ανάλογα GnRH όπως η λευπρορελίνη και η τριπτορελίνη και τη χορήγηση SSRIs. Δεδομένου ότι η θεραπεία στέρησης ανδρογόνων επηρεάζει την ερωτική δραστηριότητα εν γένει, θα πρέπει να χρησιμοποιείται στις σοβαρότερες περιπτώσεις. Ιδιαίτερα τα ανάλογα GnRH, τα οποία θεωρούνται και τα πιο αποτελεσματικά. Το δικαίωμα του δράστη για φυσιολογική σεξουαλική ζωή και δημιουργία οικογένειας, η ενημέρωσή του για τις ανεπιθύμητες ενέργειες, η λήψη της συναίνεσής του και η έννοια της υποχρεωτικής θεραπείας είναι κάποια από τα καίρια δεοντολογικά ζητήματα που προκύπτουν. Αν και συνολικά, οι παραπάνω ψυχοθεραπευτικές και φαρμακευτικές μέθοδοι φαίνεται να συμβάλλουν στη μείωση της υποτροπής, πολλά ερευνητικά δεδομένα είναι αντικρουόμενα. Επομένως υπάρχει ανάγκη για περεταίρω έρευνα με σκοπό την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων
description: This thesis deals with the therapeutic approaches of offenders of sexual crimes against minors. Children sexual abuse is a major social, legal and medical issue with devastating consequences for the victim's life. Given the fact that the majority of sexual offenders against children meet the criteria of pedophilic disorder, the introduction of this thesis includes information about the definition, the epidemiology, the risk factors, the differential diagnosis, the comorbidity and the assessment methods of pedophilia. From time to time surgical, pharmaceutical and psychotherapeutic methods have been used to deal with sex offenders, many of which have been abandoned for ethical reasons. Today, the most popular therapeutic approaches include cognitive-behavioral psychotherapy programs, based on various models such as the Risk-Need- Responsivity Model (RNR), the Good Lives Model and the Self-Regulation Model Of Offending, the androgen deprivation therapy using androgen antagonists such as cyproterone acetate and medroxyprogesterone acetate and GnRH analogues such as leuprorelin and triptorelin and the administration of SSRIs. As androgen deprivation therapy affects sexual activity in general, it should be used in more severe cases. Especially the GnRH analogues, which are considered the most effective. The offender’s right to a normal sexual life and to start a family, to be informed of the potential side effects, to obtain his or her consent and the concept of compulsory treatment are some of the key ethical issues that arise. Although in general, the above psychotherapeutic and pharmacological methods seem to help reduce relapse, many research data are contradictory. There is therefore a need for further research in order to draw safe conclusions