Διασκευάζοντας τον Κώδικα Da Vinci: Αφηγηματική ανάλυση και κινηματογραφικές τεχνικές
Creators: name: Μαναζή, Αθανασία Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Αφηγηματολογική ανάλυση
Κινηματογραφικοί κώδικες
Κώδικας Da Vinci
Narrative analysis
Cinematic codes
The Da Vinci Code

description: Ο κινηματογράφος αποτελεί ένα ιδιαίτερο σημειωτικό σύστημα: χρησιμοποιεί ταυτόχρονα την κινούμενη εικόνα, την αφήγηση και το λόγο με στόχο να συνθέσει ένα ενιαίο, πλήρες και πλούσιο σε νόημα τελικό κείμενο. Η εξέλιξη της τεχνολογίας επέτρεψε τον εμπλουτισμό με ολοένα και περισσότερους κώδικες: ήχο, χρώμα, ακόμα και την αίσθηση του βάθους μέσω τεχνολογίας 3D. Ωστόσο, από την πρώτη στιγμή υπήρξε μέσο αφήγησης. Ήταν επομένως αναμενόμενο, τουλάχιστον αρχικά, να στηριχτεί και να εξελίξει τις τεχνικές αφήγησης που χρησιμοποιήθηκαν στη λογοτεχνία και στο θέατρο. Ταυτόχρονα, όμως, ανέπτυξε και τις δικές του ιδιαίτερες τεχνικές για την προώθηση της πλοκής. Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής είναι να γίνει συγκριτική ανάλυση ανάμεσα στις τεχνικές αφηγηματολογίας που χρησιμοποιούνται σε μια ταινία και των ιδιαίτερων κινηματογραφικών τεχνικών που αναπτύσσονται σε αυτή. Ως αντικείμενο μελέτης θα χρησιμοποιηθεί η ταινία Κώδικας Da Vinci, που αποτελεί διασκευή του ομώνυμου βιβλίου και γνώρισε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία και στις δύο εκδοχές. Η αφηγηματολογική ανάλυση θα στηριχτεί στη γκρεϊμασιανή θεωρία και η κινηματογραφική στο έργο του Christian Metz. Αφού αναγνωριστούν οι ισοτοπίες σε επίπεδο αφήγησης και οι κινηματογραφικές τεχνικές που την πλαισιώνουν, θα μελετηθεί η σχέση μεταξύ τους. Επίσης, θα μελετηθούν οι αλλαγές που υπέστη το κινηματογραφικό κείμενο σε σχέση με το λογοτεχνικό. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι δεν έχουν αλλάξει οι βασικοί νοηματικοί άξονες με τις όποιες διαφορές να οφείλονται σε περιορισμούς που επιβάλλονται για τεχνικούς λόγους ή εμπορικούς λόγους.
description: Cinema is a special semiotic system: it employs image, motion and speech at the same time in order to compose a single, complete and meaningful final text. Evolution of technology has allowed its enrichment with an increasing number of codes: sound, color, and even the sense of depth through 3D technology. However, from the very beginning it was a means of narration. It was therefore expected to initially rely and further expand upon the narrative techniques used in literature and theater. At the same time, it developed its own special techniques to promote the plot. The purpose of this dissertation is the comparative analysis between the classic narrative techniques used in a film and the purely cinematic techniques found in it. The object of study will be the film The Da Vinci Code, an adaptation of the book by the same name, a commercial success in both forms of media. Narrative analysis will be based on Greimasian theory while the study of cinematic techniques will be based on the work of Christian Metz. After identifying the isotopies found on narrative level and the cinematic techniques that accompany them, the relation between them and between the original novel will be discussed. Results show that the basic structures of meaning have not changed and any differences can be attributed to technical and commercial restrictions.