Η ανάλυση των αυτοτελών ισχυρισμών και ειδικότερα η προβολή τους στο Ν. 4139/2013 περί Ναρκωτικών
Creators: name: Δάρα, Αθανασία Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Αυτοτελείς ισχυρισμοί
Νομοθεσία περί Ναρκωτικών
Ορθή προβολή
Autonomous claims
Legislation on Narcotics
Correct display

description: Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η ανάλυση των αυτοτελών ισχυρισμών που χρησιμοποιούνται και αξιοποιούνται στο πλαίσιο της ποινικής δίκης, καταλήγοντας στην προβολή τους μέσω ενός συγκεκριμένου ειδικού ποινικού νόμου, αυτού περί της νομοθεσίας για τα ναρκωτικά (Ν. 4139/2013). Στο πρώτο κεφάλαιο όπου αναλύονται γενικά οι αυτοτελείς ισχυρισμοί, θα αναπτυχθεί η ιστορική τους εξέλιξη, θα δοθεί ο ορισμός της έννοιάς τους, θα καταγραφούν οι προϋποθέσεις της ορθής προβολής τους, θα διαπιστωθεί η δικονομική τους μεταχείριση και, τέλος, θα τεθούν ορισμένα ζητήματα αιτιολογίας των δικαστικών αποφάσεων επ' αυτών. Στο δεύτερο κεφάλαιο θα αναπτυχθούν οι πιο συνήθεις αυτοτελείς ισχυρισμοί που χρησιμοποιούνται σε αδικήματα που εμπίπτουν στο νόμο περί ναρκωτικών. Συγκεκριμένα, θα αναλυθούν ο αυτοτελής ισχυρισμός της κατοχής ναρκωτικών ουσιών για ιδία αποκλειστική χρήση, της εντελώς περιστασιακής ή συμπτωματικής χρήσης ναρκωτικών ουσιών, της εξάρτησης του δράστη, της σημαντικής διατάραξης της συνείδησης του δράστη λόγω της μακροχρόνιας χρήσης ναρκωτικών ουσιών, των ελαφρυντικών περιστάσεων που συντρέχουν στο πρόσωπο του δράστη αφενός εάν παράσχει σημαντικές πληροφορίες που βοήθησαν στη σύλληψη ενός διακινητή ναρκωτικών ουσιών ή στην ανακάλυψη εγκληματικής οργάνωσης διακίνησης ναρκωτικών, αφετέρου εφόσον ολοκληρώσει με επιτυχία θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησής του από τα ναρκωτικά, και τέλος ο αυτοτελής ισχυρισμός της επιτρεπτής μεταβολής της κατηγορίας. Θα δούμε ποιες είναι οι ειδικότερες προϋποθέσεις για την ορθή προβολή του καθενός από τους παραπάνω ισχυρισμούς και τι πρέπει να επικαλούνται οι κατηγορούμενοι που τους προβάλλουν, προκειμένου να μπορέσουν οι ισχυρισμοί αυτοί να γίνουν δεκτοί από τα Δικαστήρια. Εν κατακλείδι, στο τρίτο και τελευταίο κεφάλαιο παρατίθενται ορισμένες δικαστικές αποφάσεις της εγχώριας νομολογίας, των τελευταίων έξι (6) ετών, για κάθε έναν από τους ως άνω αυτοτελείς ισχυρισμούς που προτείνονται για τα αδικήματα τα σχετιζόμενα με τις ναρκωτικές ουσίες. Μέσα από τις αποφάσεις αυτές, θα φανεί με σχετική ασφάλεια η στάση που κρατάει η ελληνική νομολογία απέναντι στους ανωτέρω ισχυρισμούς, δηλαδή με ποιους είναι ιδιαιτέρως επιφυλακτική και ποιους κάνει δεκτούς με μεγαλύτερη ευκολία και σε μεγαλύτερη συχνότητα.
description: The objective of this thesis is to analyze the autonomous claims used and leveraged in the context of a criminal trial, ultimately demonstrating their application through a specific special criminal law, namely the legislation on narcotics (Law 4139/2013). In the first chapter, where the general aspects of autonomous claims are analyzed, the historical evolution of these claims will be developed, their concept will be defined, the prerequisites for their proper presentation will be recorded, their procedural handling will be examined, and finally, certain issues regarding the reasoning of judicial decisions on these claims will be addressed. The second chapter will elaborate on the most common autonomous claims used in offenses falling under the narcotics law. Specifically, the autonomous claims of possession of narcotic substances for exclusive personal use, entirely incidental or coincidental use of narcotic substances, dependency of the perpetrator, significant disturbance of the perpetrator’s consciousness due to prolonged use of narcotic substances, mitigating circumstances concerning the perpetrator if they provide significant information that assists in the arrest of a drug trafficker or in the discovery of a criminal drug trafficking organization, or if they successfully complete a drug rehabilitation program, and finally, the autonomous claim of permissible alteration of the charge will be analyzed. We will examine the specific prerequisites for the proper presentation of each of the aforementioned claims and what defendants must assert in order for these claims to be validly considered. In conclusion, the third and final chapter presents several judicial decisions from domestic case law over the past six (6) years for each of the aforementioned independent arguments proposed for offenses related to narcotic substances. Through these decisions, the stance of Greek case law on these arguments will be illustrated with relative certainty, showing which arguments it treats with particular caution and which it accepts more readily and frequently