Η θέση των ελεγειών στο έργο του Τίβουλλου:
Creators: name: Παλαντζιάν, Ελένη Αγγελου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2009
Subjects: Θέση ελεγειών
Κυκλική σύνδεση
Ομόκεντροι κύκλοι
Ψυχολογική εξέλιξη
Διαδοχή ελεγειών
Arrangement
Ring-composition

description: Παραδοσιακά το έργο του Τιβούλλου διαβαζόταν ως ένα σύνολο ανεξάρτητων ποιημάτων σε δυο βιβλία (ο λόγος πάντα για το βεβαιωμένα γνήσιο έργο). Το κάθε ποίημα με τη φαινόμενη θεματική αυτοτέλειά του άφηνε την εντύπωση πως είναι διαφορετικό από τα άλλα, περίπου ‘ξένο’, προς το προηγούμενό του. Η πρόσφατη όμως έρευνα έχει υποδείξει νέους τρόπους μελέτης των ποιητικών έργων και ιδιαίτερα των ποιητικών συλλογών: Έχει στρέψει την προσοχή του σύγχρονου αναγνώστη τόσο στη θεματική σχέση των διαφορετικών ποιημάτων που ανήκουν σε μια συλλογή όσο και στη δομική σχέση που μπορεί να υπάρχει ανάμεσά τους. Επιπλέον οι φιλόλογοι σήμερα γνωρίζουν την ιδιαίτερη σημασία που έχει για την κατανόηση ενός αρχαίου ποιητικού έργου η μελέτη των βασικών σημείων του, της αρχής, της μέσης και του τέλους. Το έργο του Τιβούλλου έγινε κι αυτό αντικείμενο παρόμοιας μελέτης. Ιδιαίτερα η έρευνα του Maltby έδειξε ότι υπάρχουν δεσμοί ανάμεσα στις ελεγείες με βάση τόσο θεματικά όσο και δομικά κριτήρια. Η παρούσα εργασία στόχο έχει να αναδείξει το θέμα αυτό με έναν περισσότερο συστηματικό τρόπο αλλά και να διευρύνει το πεδίο μελέτης. Θα οδηηθούμε στο συμπέρασμα ότι μεταξύ των ποιημάτων των δυο βιβλίων του Ρωμαίου ελεγειακού, όταν αυτά διαβαστούν διαδοχικά, υπάρχει πλήθος συνεκτικών κρίκων που αποκαλύπτουν την ψυχολογική εξέλιξη του Τιβούλλου από την εξωστρέφεια στο σκοτάδι των συναισθημάτων, προμήνυμα θανάτου. Δεν είναι όμως μόνο η διαδοχική ανάγνωση που λειτουργεί στο έργο του Ρωμαίου ελεγειακού ποιητή. Άλλες τεχνικές, όπως της κυκλικής σύνθεσης αλλά και των ομόκεντρων κύκλων δένουν το έργο σε ένα σύνολο. Η παρουσία των τεχνικών αυτών αποδεικνύει ότι οι ελεγείες δεν είναι αυτόνομες ενώ παράλληλα αποκαλύπτει στον αναγνώστη τον τρόπο που χειρίζεται ο ποιητής μοτίβα και αντιλήψεις ως βάση ύφανσης του ποιητικού ιστού. Γνωστά ελεγειακά μοτίβα, θρησκευτικές δοξασίες και αντιλήψεις, πολιτιστικές αναφορές, ακόμη και λεκτικές επαναλήψεις συμβάλλουν στη διαμόρφωση αυτού του ποιητικού ιστού.
description: Traditionnellement l' œuvre de Tibulle se lisait comme un ensemble des poemes independants en deux livres (la raison concerne toujours le veritable pur ouvrage). Chaque poeme avec son autonomie thematique en apparence laissait l' impression qu' il est different par rapport aux autres, au fur et a mesure “etrange” de son precedent. Cependant la recherche recente a suggere des manieres neuves pour l' etude des œuvres poetiques et en particulier des collections poetiques. Elle a tourne l' attention du lecteur contemporain tant a la relation thematique des poemes differents qui appartiennent a une collection, qu' a la relation de structure qui peut exister entre eux. En plus aujourd'hui les philologues connaissent l' importance particuliere que l' etude de ses points essentiels possede pour la comprehension d' un œuvre poetique ancien, c' est a dire de son debut, de son milieu et de sa fin. L' œuvre de Tibulle est devenu l' objet d' une etude pareille. En particulier la recherche de Maltby a montre qu' il existe des liens entre les elegies d' apres des criteres tant thematiques que structurels. Le travail present a comme but de valoriser ce sujet la avec une maniere plus systematique, mais surtout d' elargir le champ d' etude. Nous allons nous conduire a la conclusion qu' entre des poemes de deux livres du poete romain d' elegie, quand ceux – ci se liront successivement, il y a un foule des maillons qui font le branchement et qui decouvrent l' evolution psychologique de Tibulle d' extraversion a l' obscurite des sentiments, etant que premonition de la mort. Cependant ce n' est pas seulement la lecture successive qui fonctionne dans l' œuvre du poete romain d' elegie. Autres techniques comme celle de la composition cyclique et celle des cycles homocentriques lient l' œuvre dans un ensemble. La presence des techniques celles – ci demontre que les elegies ne sont pas independantes, tandis que parallellement releve au lecteur la maniere avec laquelle le poete manipule des motifs et des conceptions etant que base de tissage de la mat poetique. Motifs elegiques connus, doctrines religieuses et conceptions, rapports culturels et repetitions verbales contribuent a la formation de cette mat poetique.