Η αποτελεσματικότητα των φαρμακευτικών παρεμβάσεων στην επίτευξη ύφεσης ελεύθερης κορτικοστεροειδών στα ιδιοπαθή φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου. Συστηματική ανασκόπηση και Μέτα-ανάλυση
Creators: name: Ψύχου Δέρκα, Λητώ Αθανασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Ύφεση ελεύθερη κορτικοστεροειδών
ΙΦΝΕ Ιδιοπαθή Φλεγμονώδη Νοσηματα του Εντέρου
αντι-TNFα
Corticosteroid-free remission
IBD Inflammatory Bowel Disease
anti-TNFα

description: Σκοπός: Τα κορτικοστεροειδή χρησιμοποιούνται ευρέως για την επαγωγή κλινικής ύφεσης στα ιδιοπαθή φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου. Λόγω των ανεπιθύμητων ενεργειών τους, η ύφεση ελεύθερη κορτικοστεροειδών θεωρείται σημαντικός θεραπευτικός στόχος. Αξιολογήσαμε την αποτελεσματικότητα των φαρμακευτικών παραγόντων ως προς την επίτευξη ύφεσης ελεύθερης κορτικοστεροειδών. Μέθοδοι: Αναζητήσαμε σε Medline, Embase, Cochrane Library τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές (RCTs) που συνέκριναν τους βιολογικούς παράγοντες και τα μικρά μόρια με εικονικό φάρμακο ή μεταξύ τους ή σε συνδυασμό με θειοπουρίνες και μεθοτρεξάτη. Το καταληκτικό σημείο ήταν η ύφεση ελεύθερη κορτικοστεροειδών. Η σύνθεση των δεδομένων έγινε με μοντέλο τυχαίων επιδράσεων και τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν ως λόγος κινδύνου(RR) με τα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης(CIs). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 27 RCTs. Στη νόσο Crohn (12 RCTs), το vedolizumab (iv/sc) ustekinumab, και certolizumab ήταν αποτελεσματικά στην επίτευξη ύφεσης ελεύθερης στεροειδών. Το infliximab και το adalimumab δεν υπερείχαν έναντι του εικονικού φαρμάκου. Στη μοναδική άμεση σύγκριση δεν διαπιστώθηκε διαφορά ανάμεσα στο adalimumab και το ustekinumab. Σε ασθενείς με εμπειρία στους anti-TNFα παράγοντες μόνο το vedolizumab sc υπερείχε έναντι του εικονικού φαρμάκου. Στην ελκώδη κολίτιδα (15 RCTs), το tofacitinib και όλοι οι βιολογικοί παράγοντες εκτός από το golimumab και τη υποδόρια χορήγηση vedolizumab, πέτυχαν ύφεση ελεύθερη κορτικοστεροειδών. Στην μοναδική άμεση σύγκριση, το adalimumab υπερέχει μόνο αριθμητικά έναντι του vedolizumab. Σε ασθενείς με προηγούμενη έκθεση σε anti-TNFα παράγοντα μόνο το ustekinumab ήταν αποτελεσματικό. Τόσο στη νόσο Crohn, όσο και στην ελκώδη κολίτιδα, ο συνδυασμός infliximab με αζαθειοπρίνη υπερείχε έναντι της μονοθεραπείας με infliximab. Μεταξύ των μελετών, διαπιστώθηκε ετερογένεια στον ορισμό της ύφεσης ελεύθερης κορτικοστεροειδών και στο πρωτόκολλο μείωσης των κορτικοστεροειδών. Συμπεράσματα: Η κλινική ύφεση χωρίς στεροειδή επιτυγχάνεται δύσκολα. Η αποτελεσματικότητα των διαθέσιμων βιολογικών παραγόντων και μικρών μορίων στην ύφεση ελεύθερη κορτικοστεροειδών φαίνεται να υπολείπεται σε σχέση με άλλα καταληκτικά σημεία. Η εντατικοποίηση των δόσεων σε θεραπείες όπως το infliximab και το adalimumab, και η συνδυασμένη θεραπεία, ίσως βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα. Ο μικρός αριθμός ασθενών, η απουσία επαρκών άμεσων συγκρίσεων και η ετερογένεια στον ορισμό της έκβασης και τα πρωτόκολλα σταδιακής μείωσης περιορίζουν την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων. Είναι επιτακτική ανάγκη περισσότερων κλινικών δοκιμών
description: Aim: Corticosteroids are widely used for induction of clinical remission in Inflammatory Bowel Disease patients. Due to their significant toxicity, corticosteroid-free remission is considered an important therapeutic target. We evaluated the efficacy of pharmaceutical interventions in regards to corticosteroid-free remission. Methods: We searched Medline, Embase, Cochrane Library for randomized clinical trials(RCTs) which compared biologic factors and small molecules with each other or placebo or in combination with thiopurines and methotrexate. The outcome of interest was corticosteroid free remission. Data synthesis was performed with random effects model and the results were presented as risk ratio with 95% Confidence Intervals(CIs). Results: 27 RCTs were included. In Crohn’s Disease (12 RCTs) vedolizumab(iv/sc), ustekinumab and certolizumab were more effective than placebo for corticosteroid free remission, while infliximab and adalimumab were not. Ιn the singular direct comparison no difference was identified between adalimumab and ustekinumab. In anti-TNFα experienced patients only vedolizumab sc was superior to placebo. In Ulcerative Colitis (15 RCTs), tofacitinib and all biologic factors, except for golimumab and subcutaneous vedolizumab, achieved corticosteroid free remission. In the only direct comparison, adalimumab was superior to vedolizumab only numerically. In anti-TNFα experienced patients only ustekinumab was effective. The combination of infliximab with azathioprine was superior to monotherapy with infliximab in both Crohn’s Disease and Ulcerative Colitis. There was evident heterogeneity between the included studies in regards to the definition of corticosteroid free remission as well as the tapering protocol. Discussion: Corticorticosteroid-free remission is difficult to achieve. The efficacy of the available biologic agents and small molecules in corticosteroid-free remission seems to be deficient in comparison to other outcomes. Intensifying the doses in treatments like infliximab and adalimumab, and the combination of treatments may enhance their efficacy. The small number of patients, lack of adequate direct comparisons and heterogeneity in outcome definition and tapering protocols limit the reliability of the results. There is imperative need for more clinical trials