Μαιευτικό Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο και Κύηση
Creators: name: Ορντούλι, Ειρήνη Θωμά
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Αποβολές
Αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα
Φωσφολιπίδια
Miscarriages
Antiphospholipid antibodies
Phospholipids

description: Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο να παρουσιάσει τα νεότερα βιβλιογραφικά δεδομένα σχετικά με το μαιευτικό αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο. Πιο συγκεκριμένα , εξετάζει τη συσχέτιση του με μαιευτικές επιπλοκές και ειδικότερα με τις καθ’ έξιν αποβολές, τον εμβρυικό θάνατο και την προεκλαμψία. Επιπλέον, εξετάζει τη πιθανή συσχέτιση με επαναλαμβανόμενες αποτυχίες εμφύτευσης σε περιστατικά εξωσωματικής γονιμοποίησης. Τέλος γίνεται μια ανασκόπηση στα τελευταία δεδομένα για την εφαρμογή της υδροξυχλωροκίνης, της πρεδνιζολόνης, των βιολογικών παραγόντων, των anti-TNF και των στατινών στις περιπτώσεις ανθεκτικού μαιευτικού αντιφωσφολιπιδικού.Το μαιευτικό αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο είναι μια σπάνια αυτοάνοση νόσος που χαρακτηρίζεται από τη παρουσία θετικών αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων . Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία η πιο συχνή κλινική εκδήλωση του μαιευτικού αντιφωσφολιπιδικού συνδρόμου είναι οι καθ΄έξιν αποβολές , ενώ οι πιο ειδικές είναι ο εμβρυικός θάνατος μετά τις 10 εβδομάδες και η προωρότητα λόγω προεκλαμψίας ή πλακουντιακής ανεπάρκειας. Η παρουσία θετικού αντιπηκτικού του λύκου φαίνεται να είναι σημαντικός προβλεπτικός παράγοντας για ανεπιθύμητη έκβαση κύησης σε γυναίκες με αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο. Δεν υπάρχει ομοφωνία σχετικά με το ρόλο των θετικών αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων στις επαναλαμβανόμενες αποτυχίες εμφύτευσης σε γυναίκες υπό IVF. Το 2022 η μετα-ανάλυση του Papadimitriou et al κατέληξε ότι σε γυναίκες με 2 αποτυχίες εμφύτευσης υπήρχε μεγαλύτερος επιπολασμός θετικών αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων. Ωστόσο, η μετα-ανάλυση του Tan et al το ίδιο έτος, δεν έδειξε συσχέτιση των αντισωμάτων με μείωση των ζώντων γεννήσεων. Χρειάζονται περισσότερες μελέτες για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Η θεραπεία του μαιευτικού αντιφωσφολιπιδικού περιλαμβάνει την ασπιρίνη σε δόση 100mg πριν την σύλληψη και την χαμηλού μοριακού βάρους ηπαρίνη σε προφυλακτική δόση το συντομότερο μετά τη διαπίστωση της κύησης. Σε ποσοστό που φτάνει το 30% κατά τη βιβλιογραφία οι μαιευτικές επιπλοκές παραμένουν παρά την εφαρμογή της gold standard αγωγής. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορεί να προστεθεί υδροξυχλωροκίνη , πρεδνιζολόνη, ανοσοσφαιρίνες, στατίνες. Η υδροξυχλωροκίνη είναι πολλά υποσχόμενη θεραπεία για το αντιφωσφολιπιδικό καθώς έχει δείξει να βελτιώνει τα ποσοστά ζώντων νεογνών σε τρεις μελέτες και δυο μετα-αναλύσεις ενώ αναμένονται τα αποτελέσματα από άλλες τρείς μελέτες. Για τις άλλες θεραπείες, υπάρχουν λίγες μελέτες με μικρό αριθμό γυναικών , για αυτό και απαιτούνται περισσότερα δεδομένα για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.
description: This study aims to present the latest bibliographic data regarding the obstetric antiphospholipid syndrome.Specifically, it examines its correlation with obstetric complications , particularly recurrent miscarriages,fetal death and preeclampsia.Additionally, it explores the possible association with repeated implantation failures in cases of in vitro fertilization. Finally, a review of the latest data on the application of hydroxychloroquine, prednisolone, biological agents,anti-TNF factors and statins in refractory obstetric antiphospholipid syndrome is provided. Obstetric antiphospholipid syndrome is a rare autoimmune disease characterized by the presence of antiphospholipid antibodies. According to the literature, the most common clinical manifestation of obstetric antiphospholipid syndrome is recurrent miscarriages, while the most specific ones are fetal death after 10weeks and prematurity due to preeclampsia and placental insufficiency. The presence of lupus anticoagulant appears to be a significant predictive factor for adverse pregnancy outcomes in women with antiphospholipid syndrome. There is no consensus regarding the role of positive antiphospholipid antibodies in recurrent implantation failures in women undergoing IVF. In 2022, the meta-analysis by Papadimitriou et al concluded that in women with two implantation failures, there was a higher prevalence of positive antiphospholipid antibodies. However, the meta-analysis by Tan et al the same year did not show a correlation of antibodies with a reduction in live births. More studies are needed to draw safe conclusions. The treatment of obstetric antiphospholipid syndrome includes aspirin 100mg before conception and low molecular heparin at prophylactic dose as soon as pregnancy is confirmed. Obstetric complications persist in up to 30% of cases despite the application of gold standard treatment. In these cases hydroxychloroquine,prednisolone,,immunoglobulines, anti-TNF and statins may be added. Hydroxychloroquine is a promising tratment for antiphospholipid syndrome as it has been shown to improve neonatal survival rates in three studies and two meta-analyses , while results from other three studies are awaited. For the other treatments, there are few studies with small number of women, hence more data are needed to draw safe conclusions.