Η απαγόρευση των βασανιστηρίων και των άλλων μορφών απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας:
Creators: name: Παπαεμμανουήλ, Ιωάννα Σωκράτη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Βασανιστήρια
Κακομεταχείριση
Πρόληψη
Torture
Ill-treatment
Prevention

description: Η παρούσα εργασία πραγματεύεται το ζήτημα των βασανιστηρίων σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο, με σημείο αναφοράς κυρίως τις εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων για την Ελλάδα. Παρακάτω εξετάζονται αρχικά η έννοια των βασανιστηρίων και η νομολογιακή προσέγγιση των στοιχείων που τα συγκροτούν, κατόπιν το νομικό πλαίσιο αντιμετώπισης τους σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο και στη συνέχεια τα ευρήματα των εκθέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων για την Ελλάδα (από το 1993 έως το 2008). Η διεθνής αντιμετώπιση του ζητήματος των βασανιστηρίων είναι σχετικά πρόσφατη – μεταπολεμική – εξέλιξη για τη διεθνή έννομη τάξη, σε σχέση με την ιστορικότητα του φαινομένου το οποίο ανατρέχει στην αρχαιότητα. Με διαχρονική επικαιρότητα τα βασανιστήρια και η απάνθρωπη και ταπεινωτική μεταχείριση χρησιμοποιήθηκαν ως εργαλείο, αν και αμφίβολης αποτελεσματικότητας, στα χέρια αυταρχικών καθεστώτων, αστυνομικών και στρατιωτικών αρχών, παραστρατιωτικών οργανώσεων κ.λ.π., όπως περιγράφουν και καταγγέλλουν συστηματικά διεθνείς οργανισμοί αλλά και μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, στις εκθέσεις τους. Τα βασανιστήρια χρησιμοποιούμενα με αποσπασματικό ή συστηματικό τρόπο, ακόμα και σε δημοκρατικές κοινωνίες, άλλοτε ως βάναυση ανακριτική πρακτική και άλλοτε ως σωφρονιστική μέθοδος, αποτελούν την κορυφαία ίσως περίπτωση προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και καταπάτησης θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, σταδιακά, η κοινή γνώμη σε διεθνές και εθνικό επίπεδο, μη κυβερνητικές οργανώσεις, διεθνείς οργανισμοί και κυβερνήσεις κινητοποιήθηκαν και αντέδρασαν. Η ευαισθητοποίηση στο διεθνές πεδίο για τα ζητήματα διεθνούς προαγωγής και προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου γενικότερα, που βαθμιαία εντάθηκε μετά από τη δεκαετία του 1960, περιελάμβανε βέβαια και την αντιμετώπιση των βασανιστηρίων, η απαγόρευση των οποίων αναγορεύθηκε σε κανόνα απόλυτου χαρακτήρα. Στο πλαίσιο αυτής της κινητοποίησης της διεθνούς κοινότητας έγινε σύντομα κατανοητό ότι ο αγώνας κατά των βασανιστηρίων απαιτούσε τη σύναψη νέων ειδικών συμβάσεων, τη θεσμοθέτηση νέων οργάνων και την εγκαθίδρυση νέων διεθνών διαδικασιών ελέγχου και πρόληψης του φαινομένου. Αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας υπήρξε η θέσπιση ενός εντυπωσιακού θεσμικού πλαισίου για την αντιμετώπιση των βασανιστηρίων, ενός πλέγματος κανόνων σχετικών με τη συμμόρφωση των κρατών προς την αρχή της απαγόρευσης των βασανιστηρίων.
description: This paper addresses the issue of torture in a theoretical and practical level, with particular reference to the reports of the European Commission for the Prevention of Torture in Greece. Here are examined primarily the concept of torture and the case – law approach of the data that compose this concept, then the legal framework for addressing torture in international and european level and then the findings of the reports of the European Commission for the Prevention of Torture in Greece (from 1993 to 2008). The international response to the question of torture is a relatively recent - postwar - development for the international law order in relation to the historicity of the phenomenon, which dates back to antiquity. With timeless actuality torture and inhuman and degrading treatment were used as a tool, albeit of dubious effectiveness, in the hands of authoritarian regimes, police and military authorities, paramilitary organizations etc., as described and denounced systematically by international organizations and non-governmental organizations, such as Amnesty International, in their reports. Torture, either used systematically or in a piecemeal way, even in democratic societies, sometimes as brutal investigative practices and sometimes as a punitive method, is perhaps the main case of infringement of human dignity and violation of fundamental human rights. Faced with this situation, gradually, the public opinion at international and national level, NGOs, international organizations and governments were mobilized and reacted. Raising awareness in the international arena on issues of international promotion and protection of human rights in general, which gradually intensified after the 1960s, included of course dealing with torture, the prohibition of which was proclaimed a rule of outright nature. In this mobilization of the international community was soon realized that the struggle against torture called for the conclusion of new specific conventions, the establishment of new institutions and the induction of new international testing procedures and procedures for the prevention of this phenomenon. The result of this effort was the establishment of an impressive institutional framework to deal with torture, a complex of rules for the compliance of states with the principle of prohibition of torture.