Η δικονομική αντιμετώπιση της κατάσχεσης με έμφαση στο αδίκημα της λαθρεμπορίας
Creators: name: Τζαρτζά, Δήμητρα – Μαρία  Αθανασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Κατάσχεση
Δήμευση
Τρίτος
Seizure
Confiscation
Third party

description: Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στο δικονομικό μέτρο της κατάσχεσης. Συγκεκριμένα, η εν λόγω επισκόπηση επιχειρείται αφενός μέσα από τις γενικές ρυθμίσεις του ελληνικού Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, συμπεριλαμβανομένων των τροποποιήσεων που έχουν αυτές υποστεί και αφετέρου μέσα από τις ειδικές διατάξεις του Εθνικού Τελωνειακού Κώδικα που τυποποιεί στην ελληνική έννομη τάξη το αδίκημα της λαθρεμπορίας. Αναφορικά με την άρση της κατάσχεσης η αρμοδιότητα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών είναι αδιαμφισβήτητη και απορρέει από μια σειρά διατάξεων. Ωστόσο, συχνά σε πρακτικό επίπεδο παρατηρείται το φαινόμενο κατά τη στιγμή υποβολής της αίτησης άρσης κατάσχεσης η ποινική δικογραφία να εκκρεμεί ενώπιον της Εισαγγελίας Εφετών. Στην περίπτωση αυτή, σύμφωνα με τη Νομολογία, η αρμοδιότητα άρσης κατάσχεσης και απόδοσης των κατασχεθέντων ανήκει στο Συμβούλιο Εφετών. Σκοπός της έρευνας είναι η καταγραφή και επισήμανση της αναγκαιότητας συγκερασμού των δικονομικών ρυθμίσεων της κατάσχεσης από τη μία και των συνταγματικών δικαιωμάτων της περιουσίας και της ιδιοκτησίας από την άλλη. Αυτή η συγκρουσιακή σχέση επιλύεται με την τήρηση της Συνταγματικής Αρχής της Αναλογικότητας. Σε συνάφεια με το ζήτημα αυτό αναδύεται η προβληματική της επιβολής μέτρων δικονομικού καταναγκασμού σε βάρος τρίτων προσώπων, αμέτοχων στο υπό διερεύνηση αδίκημα. Είναι εύλογο ότι απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή κατά την επιβολή μέτρων δικονομικού καταναγκασμού σε βάρος τρίτων προσώπων, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος παραβίασης θεμελιωδών συνταγματικών δικαιωμάτων, αλλά και καταστρατήγησης και ανατροπής του τεκμηρίου αθωότητας του κατηγορουμένου. Υπό αυτό το πρίσμα η διατύπωση της διατάξεως του άρθρου εκατόν εξήντα του Εθνικού Τελωνειακού Κώδικα, σύμφωνα με την οποία «Η δήμευση σύμφωνα με το άρθρο αυτό επέρχεται ανεξάρτητα της συμμετοχής στο αδίκημα του έχοντος οποιοδήποτε δικαίωμα επί του πράγματος εκτός από της περιπτώσεως που ο ίδιος αποδείξει έλλειψη συμμετοχής ή γνώσης της τελεσθείσας αξιόποινης πράξης» δικαιολογημένα έχει επικριθεί ως προβληματική καθώς φαίνεται να δημιουργεί ένα τεκμήριο ενοχής του τρίτου προσώπου, το οποίο καλείται να το ανατρέψει, ενώ σύμφωνα με όσα πρεσβεύει το Ποινικό Δίκαιο θα έπρεπε η ύπαρξη αμφιβολιών ως προς την ενοχή να λειτουργεί υπέρ του κατηγορουμένου.
description: This dissertation focuses on the procedural measure of seizure. In particular, this survey is attempted not only through general law provisions of the Greek Criminal Procedure Code, including all their amendments, but also through more specific law provisions of the National Customs Code that stipulates the crime of smuggling in the Greek legal system. In terms of the procedure of the lifting of seizure, the jurisdiction of the Council Misdemeanors is undeniable and emanates from plenty of law provisions. However, often at a practical level, it is noted that when the petition for the lift of seizure is submitted, the pending criminal prosecution is before the Public Prosecutor. In this case, according to case law of the Courts, the jurisdiction for the lifting of seizure and return of the seized items has the Council of Court of Appeals. The purpose of the survey is to note and highlight the importance of, the procedural regulations regarding seizure, being in line with the constitutional rights of property. This conflictual relationship is resolved by focusing on the Constitutional Principle of Proportionality. In connection with this issue, another issue that emerges is related to the imposition of coercive procedural measures against third parties, without any involvement in the investigated crime. It is reasonable that, in case of imposing coercive procedural measures against third parties, special caution is required as there is a danger of violating Constitutional Human Rights that are of utmost importance and also violating and rebutting the presumption of innocence. On this basis, the wording of the provision of Article one hundred and sixty of the National Customs Code, according to which, “According to this Article, the confiscation takes place regardless of the participation that may have in the offence anyone with rights on the item, unless the same person proves lack of involvement or awareness of the crime that has been committed” has been justifiably censured to be problematical as it seems to create a presumption of guilt of the third party, which he has to rebut, whilst according to Criminal Law, the existence of doubts should be in favor of the defendant.
description: Σε συνεργασία με: Νομικής (Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης)