Η έλλειψη βιταμίνης D ως βιολογικός παράγοντας κινδύνου στον οστικό μεταβολισμό και στην οστεοενσωμάτωση
Creators: name: Στεφανίδου, Ελένη Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Βιταμίνη D
Οστεοενσωμάτωση
Εμφυτεύματα
Vitamin D
Osseointegration
Dental Implants

description: Η βιταμίνη D είναι το όνομα που χρησιμοποιείται για δύο βιολογικά ενεργές χημικές ενώσεις με διαφορετική δομή: τη βιταμίνη D3 ή χολοκαλσιφερόλη που συντίθεται στο δέρμα με την επιρροή της ηλιακής ακτινοβολίας και τη βιταμίνη D2 ή έργοκαλσιφερόλη η οποία βρίσκεται στα φυτά και σε ορισμένους μύκητες . Λόγω της περιορισμένης πρόσληψης της μέσω της διατροφής, το 90% της βιταμίνης D στον άνθρωπο προέρχεται από τη σύνθεση της στο δέρμα. Η αρχική της μορφή 7 δευδροχοληστερόλης υδροξυλιώνεται δύο φορές. Η πρώτη υδροξυλίωση λαμβάνει χώρα στο ήπαρ. Ακολουθεί η δεύτερη υδροξυλίωση στο εγγύς σωληνάριο των νεφρών προς την ενεργή της μορφή 1,25- διυδροξυ- χολοκαλσιφερόλη. Μετά τη σύνθεση της διαχέεται από το δέρμα στο αίμα για να ασκήσει τις διάφορες δράσεις της στους ιστούς. Η βιταμίνη D είναι ουσιαστικά μια λιποδιαλυτή προορμόνη η βασική δράση της οποίας αφορά στη ρύθμιση της ομοιοστασίας του ασβεστίου. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια τα αποτελέσματα των ερευνών αποδίδουν στη βιταμίνη D ένα ευρύ φάσμα δράσεων τόσο στον οστίτη ιστό όσο και σε άλλους ιστούς. Οι σκελετικές δράσεις της βιταμίνης ασκούνται μέσω του υποδοχέα της βιταμίνης D (VDR) και αποτελούν τη ρύθμιση της απορρόφησης του ασβεστίου και του φωσφόρου στο έντερο και τη ρύθμιση της παραγωγής και της έκκρισης της παραθορμόνης συμβάλλοντας σημαντικά στην επιμετάλλωση του οστεοειδούς. Οι πιο καλά μελετημένες εξωσκελετικές δράσεις της βιταμίνης αφορούν το νευρικό και ανοσοποιητικό σύστημα, την καρκινογένεση, το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης , την έκκριση ινσουλίνης καθώς και τη μυϊκή λειτουργία. Η ανεπάρκεια της βιταμίνης D αφορά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού παγκοσμίως και οι αιτίες της περιλαμβάνουν τη μειωμένη σύνθεση στο δέρμα, τη μειωμένη πρόσληψη και απορρόφηση, τις διαταραχές του μεταβολισμού και διάφορες παθήσεις και τη λήψη φαρμάκων. Πέρα από τις πιο γνωστές δράσεις του ασβεστίου και της βιταμίνης D3 στη βελτίωση της οστικής μάζας, η συμπληρωματική χορήγηση της βιταμίνη Κ κρίνεται εξίσου σημαντική. Η βιταμίνη Κ είναι γνωστό ότι είναι απαραίτητη για την ενεργοποίηση της οστεοκαλσίνης και άλλων πρωτεϊνών που συμμετέχουν στον οστικό μεταβολισμό και έχει άμεση επίδραση στην ανάπτυξη, διαφοροποίηση και στις λειτουργικές δράσεις των οστεοβλαστών. Με βάση τα τελευταία δεδομένα που προκύπτουν από μελέτες, η συγχορήγηση των δύο βιταμινών φαίνεται να ενισχύει σημαντικά την οστική πυκνότητα απ’ ότι η κάθε μία βιταμίνη ξεχωριστά. Όλες οι παραπάνω παρατηρήσεις σχετικά με τη δράση της βιταμίνης D στον οστικό μεταβολισμό οδήγησαν τους επιστήμονες στη διερεύνηση του πιθανού ρόλου της στην αποτυχία οστεοενσωμάτωσης των οδοντιατρικών εμφυτευμάτων. Η επιτυχία ενός εμφυτεύματος εξαρτάται κατά κύριο λόγο από τη διαδικασία της οστεοενσωμάτωσης κατά την οποία η καλσιτριόλη ρυθμίζει την ενεργοποίηση και τη διαφοροποίηση των οστεοβλαστών και των οστεοκλαστών. Πολλές από τις έρευνες καταλήγουν σε θετική συσχέτιση της παρουσίας βιταμίνης D και της οστικής πυκνότητας και ποιότητας γύρω από το εμφύτευμα. Ωστόσο ο αριθμός των μελετών δεν θεωρείται επαρκής για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Επιπλέον, οι πλειοψηφία των μελετών είναι in vitro και σε πειραματόζωα γεγονός που επίσης συμβάλλει στην ανάγκη για περαιτέρω διερεύνηση του θέματος. Τέλος υπάρχει και ένας αριθμός μελετών που δεν κατάφεραν να αποδείξουν κάποια στατιστικά σημαντική διαφορά στην οστεογένεση παρουσία της βιταμίνης D. Συμπερασματικά μπορεί να ειπωθεί ότι, αν και σε πειραματικό επίπεδο, τα στοιχεία υποδηλώνουν μία θετική συσχέτιση ανάμεσα στην παρουσία της βιταμίνης D και την οστική μάζα και αρχιτεκτονική του οστού γύρω από το εμφύτευμα, ο ρόλος της στην αποτυχία των εμφυτευμάτων δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί. Όλα τα παραπάνω καθιστούν απαραίτητη την διεξαγωγή περισσότερων μελετών σε ανθρώπους για την καλύτερη κατανόηση της δράσης της βιταμίνης στην οστεοενσωμάτωση.
description: The term vitamin D is used to describe two biologically active chemical compounds with different structure: vitamin D3 or cholocalciferol which is synthesized by the skin when exposed to sunlight and vitamin D2 or ergocalsiferol which can be found in some vegetables and fungi. Due to the often limited supply of it in the diet, approximately 90% of its concentration is derived from skin synthesis. The initial form of vitamin D is 7-dehydrocholesterol and it is hydroxylated twice: first in the liver to 25-hydroxycholecalsiferol and then in the kidneys to the active form, 1,25 dihydroxycholecalsiferol (also known as calsitriol). Vitamin D is then being transported in the body through blood and acts on several tissues. Vitamin D is actually a fat soluble hormone which plays a main role in regulating calcium metabolism. However, new evidence supports that it likely plays an important role in several other physiologic systems. The skeletal actions of vitamin D take part through vitamin D receptors and include calcium and phosphorus absorption in intestine and the regulation of parathormone. Non skeletal actions of vitamin D include the regulation of immune system, carcinogenesis, insulin secretion, function of muscles and also nervous system.Vitamin D deficiency affects a big percentage of the population worldwide and it is determined according to the level of 25(ΟΗ) D in blood serum. τον ορό. The causes of deficiency include reduced synthesis by the skin, reduced intake and absorption, disorders of metabolism, certain drugs and diseases. Despite the well-known actions of vitamin D on improvement of bone metabolism, supplementation of vitamin K has also been proven critical for prevention of bone loss.it is known that vitamin K is necessary for the activation of osteocalcin and other proteins that take part in bone metabolism and has an impact on the proliferation , differentiation and function of osteoblasts. According to the latest evidence, there is synergistic action of vitamin K and vitamin D that seems to enhance bone density. All the above have led scientists to investigate the potential role of vitamin D deficiency in the failure of osseointegration of dental implants. The success of a dental implant depends mainly on the process of osseointegration where calcitriol regulates the activation and differentiation of osteoclasts. Most of the studies suggest that there is a positive correlation between the presence of vitamin D and the bone density and quality around an implant. However, the number of studies is not considered to be adequate for reliable and safe conclusions. Moreover, the majority of these studies are in vitro and most of them in animals. This contributes even more in the need for further investigation on the correlation between the osteointegration of implants and concentration levels of 25 (OH) D. It is important to note that there is also a number of studies that did not manage to prove statistically important results in the osteogenesis with the presence of vitamin D. To sum up, it can be concluded that even on an experimental level, evidence shows a positive correlation between vitamin D and bone mass and architecture around an implant but the role of it on implant failure cannot be yet confirmed. All the above lead to the conclusion that more clinical studies and controlled trials are needed for a better understanding of the role of vitamin D on osseointegration.