Αξιοπιστία της συγκέντρωσης του γαλακτικού οξέος των ούρων σε διαλειμματική άσκηση εναλλασσόμενης έντασης
Creators: name: Κοσμίδης, Ιωάννης Αλέξανδρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: γαλακτικό οξύ
ούρα
διαλειμματική άσκηση εναλλασσόμενης έντασης
lactate
urine
intermittent exercise of variable intensity

description: Προηγούμενες έρευνές του εργαστηρίου μας έδειξαν ότι η συγκέντρωση του γαλακτικού οξέος στα ούρα μετά την άσκηση είναι αξιόπιστος δείκτης της αναερόβιας διάσπασης των υδατανθράκων κάτω από συνθήκες ελεγχόμενης μετασκησιακής ενυδάτωσης. Ωστόσο, η επαναληψιμότητα της συγκέντρωσης του γαλακτικού οξέος στα ούρα έχει ελεγχθεί μόνο σε πρωτόκολλα μικρής διάρκειας με μεγάλη ένταση, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν πληροφορίες για την αξιοπιστία αυτού του δείκτη σε πρωτόκολλα μεγάλης διάρκειας. Έτσι, σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να εξετάσει την αξιοπιστία της συγκέντρωσης του γαλακτικού οξέος στα ούρα μετά από παρατεταμένη διαλειμματική άσκηση εναλλασσόμενης έντασης κάτω από συνθήκες ελεγχόμενης ή κατά βούληση ενυδάτωση κατά τη διάρκεια της άσκησης. Στην έρευνα συμμετείχαν 28 εθελοντές/-όντριες (16 άνδρες, 12 γυναίκες) με καλή φυσική κατάσταση, οι οποίοι/-ες εκτέλεσαν ένα πρωτόκολλο σε δαπεδοεργόμετρο διάρκειας 45 min (2 σετ των 22,5 min με 3 min διάλειμμα μεταξύ των σετ) με εναλλασσόμενη ένταση και κλίση, σε θερμοκρασία περιβάλλοντος 21-25 oC. Το πρωτόκολλο πραγματοποιήθηκε 3 φορές με διαφορά 3-4 μέρες μεταξύ τους. Στις δύο δοκιμασίες οι εθελοντές/-όντριες κατανάλωσαν την ίδια ποσότητα νερού κατά τη διάρκεια της άσκησης (test-retest) και στην τρίτη είχαν ελεύθερη ενυδάτωση μέσα σε καθορισμένα όρια (ad libitum). Οι δοκιμασίες έγιναν με τυχαία και ισοσταθμισμένη σειρά. Για τον προσδιορισμό του γαλακτικού οξέος συλλέχθηκαν ούρα πριν, 10 min μετά και 60 min μετά το τέλος κάθε δοκιμασίας και μετρήθηκε ο μέσος σταθμισμένος όρος των μετασκησιακών δειγμάτων. Η ανάλυση της συγκέντρωσης του γαλακτικού οξέος στα ούρα έγινε φασματοφωτομετρικά. Η επαναληψιμότητα της συγκέντρωση του γαλακτικού οξέος στα ούρα μετά την άσκηση ήταν χαμηλή μεταξύ test-retest και retest-ad libitum (ICC 0,356 και 0,350 αντίστοιχα), ενώ ήταν μη σημαντική μεταξύ test-ad libitum. Επίσης, η μετασκησιακή συγκέντρωση του γαλακτικού οξέος στα ούρα ήταν πολύ μικρή και στις τρεις δοκιμασίες για τους άνδρες (1,4, 1,9 και 1,9 mmol/L στο test, retest και ad libitum αντίστοιχα) και τις γυναίκες (1,4, 1,9 και 1,5 mmol/L αντίστοιχα). Συμπερασματικά, η παρούσα έρευνα έδειξε ότι η αξιοπιστία της συγκέντρωσης του γαλακτικού οξέος στα ούρα μετά από παρατεταμένη διαλειμματική άσκηση εναλλασσόμενης έντασης ήταν από χαμηλή ως μη σημαντική ανεξαρτήτως του τρόπου ενυδάτωσης κατά τη διάρκεια της άσκησης. Συνεπώς, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δείκτης αξιολόγησης του ασκησιακού μεταβολισμού σ’ αυτό το είδος άσκησης
description: Our previous studies have shown that the postexercise urine lactate concentration is a reliable biomarker of the anaerobic carbohydrate breakdown under controlled postexercise hydration conditions. However, the reliability of the urine lactate concentration has been examined only after brief maximal exercise. As a result, there is no information about the reliability of this biomarker after prolonged submaximal exercise. Thus, the aim of the present study was to examine the reliability of the urine lactate concentration after intermittent exercise of variable intensity under controlled or ad libitum hydration during exercise. Twenty-eight physically active adults (16 men and 12 women) performed three identical 45-min running tests (2 sets of 22.5 min with 3 min rest interval) on a treadmill with alternating speed and inclination at an ambient temperature of 21-25 oC, spaced 3-4 days apart. The participants drank the same amount of water during exercise in two of tests and ad libitum in the other test, in random, counterbalanced order. Urine samples were collected before exercise and 10 as well as 60 min postexercise and the average value of the postexercise samples was measured. Urine lactate were analyzed spectrophotometrically. The reliability of the urine lactate concentration was low at test-retest and retest-ad libitum (ICC 0,356 and 0,350, respectively), whereas it was non-significant at test-ad libitum. Also, the postexercise urine lactate concentration was very low in the three trials for men (1,4, 1,9 and 1,9 mmol/L in test, retest and ad libitum, respectively) and women (1,4, 1,9 and 1,5 mmol/L, respectively). In conclusion, the present study showed that the reliability of the urine lactate concentration after intermittent exercise of variable intensity was low and showed unsatisfactory reliability regardless of the hydration pattern during exercise. Thus, it cannot be used as a biomarker for this kind of exercise