Η διερεύνηση της εμπειρίας στα μουσεία οίνου, ως στοιχείο ανάπτυξης του στρατηγικού σχεδιασμού σε θεματικά μουσεία και στον πολιτιστικό τουρισμό
Creators: name: Αντωνιάδου, Πολυτίμη Κοσμά
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: μουσεία οίνου
τουρισμός
B. Joseph Pine II και James H. Gilmore
στρατηγικός σχεδιασμός
μάρκετινγκ
κατανάλωση
οινοτουρίστες
τμηματοποίηση κοινού
θεματικά μουσεία
οίνος – κρασί
αρχαιολογικά μουσεία
τυπολογία επισκεπτών
τυπολογία οινοτουριστών
tourism
wine museum
B. Joseph Pine II and James H. Gilmore
strategic planning
marketing
consumption
wine tourists
segmentation
theme museums
wine
archaeological museums
typology of visitors
typology of wine tourists

description: Τα μουσεία οίνου, βασική συνιστώσα του οινοτουρισμού και θεματοφύλακες της οινικής κληρονομιάς και των προεκτάσεών της, προσφέρουν ένα φάσμα εμπειριών στους επισκέπτες τους. Αυτό το φάσμα απαρτίζεται από την εκπαιδευτική διάσταση, την ψυχαγωγική, τη φαντασιακή και αυτή της αισθητικής. Οι εν θέματι διαστάσεις συνδέονται με την εισήγηση των B. Joseph Pine II και James H. Gilmore (1998), σύμφωνα με την οποία η καταναλωτική εμπειρία ορίζεται από τέσσερις σφαίρες επιρροής: α) την εκπαίδευση (education), β) την ψυχαγωγία (entertainment), γ) τη φαντασία/απόδραση (escapism) και δ) την αισθητική (esthetics). Οι προαναφερθείσες διαστάσεις προσδιορίζονται βάσει του τρόπου συμμετοχής, ενεργητικής ή παθητικής, και της μορφής ανάμειξης, απορρόφησης ή εμβύθισης, του καταναλωτή στην εμπειρία. Η διερεύνηση των διαστάσεων της μουσειακής εμπειρίας έχει άμεση σχέση με τον προσδιορισμό της ταυτότητας του ίδιου του μουσείου οίνου και των επισκεπτών του. Αφενός η απορρέουσα της βιβλιογραφικής ανασκόπησης γνώση, συναφής με τα ζητήματα της εμπειρίας κατανάλωσης υλικού πολιτισμού, του μουσειακού και μουσειοπαιδαγωγικού γίγνεσθαι, του τουρισμού και του μάρκετινγκ, και αφετέρου τα αποτελέσματα της έρευνας κοινού, η οποία διεξήχθη με βάση το θεωρητικό υπόδειγμα των B. Joseph Pine II και James H. Gilmore στο εγχώριο έδαφος, οδηγούν στη θεώρηση ύπαρξης δύο μεγάλων κατηγοριών επισκεπτών μουσείων οίνου˙ του καταναλωτή και του παραναλωτή. Ως καταναλωτής ορίζεται ο παθητικός δέκτης των πληροφοριών και των υπηρεσιών που του προσφέρονται από το μουσείο και αυτός ο οποίος δε βιώνει και τις τέσσερις διαστάσεις της εμπειρίας, είτε από επιλογή είτε επειδή δε του δόθηκε η ευκαιρία από το μουσείο. Στον αντίποδα, ως παραναλωτής ορίζεται εκείνος ο επισκέπτης ο οποίος δομεί μαζί με το μουσείο την εμπειρία που καταναλώνει, μετέχει ενεργά στο μεγαλύτερο μέρος της επίσκεψής του και προσαρμόζει τις προσφερόμενες υπηρεσίες στις ιδιαίτερες επιθυμίες του. Η κάθε μία κατηγορία μπορεί να διαιρεθεί σε υποκατηγορίες. Κατά συνέπεια, με κριτήριο το κίνητρο για την επίσκεψη και την εμπειρία στο μουσείο οίνου συγκροτείται ο τύπος του α) συνειδητοποιημένου καταναλωτή, β) συνειδητοποιημένου παραναλωτή, γ) κατά συνθήκη καταναλωτή και δ) κατά συνθήκη παραναλωτή. Αντίστοιχα με κριτήριο την εμπειρία στο μουσείο οίνου και την προσδοκία για βίωση μελλοντικών εμπειριών συγκροτείται ο τύπος του α) εν δυνάμει συνειδητοποιημένου παραναλωτή, β) αιώνιου καταναλωτή, γ) παρακινούμενου παραναλωτή και δ) αυτόβουλου παραναλωτή. Η ανάπτυξη τυπολογίας των επισκεπτών μουσείων οίνου, η οποία ταυτόχρονα αποτελεί διεύρυνση αυτής των οινοτουριστών, καθότι οι επισκέπτες φέρουν χαρακτηριστικά πολιτιστικού τουρίστα και οινοτουρίστα, συμβάλλει στην ανάπτυξη στρατηγικού σχεδιασμού στον πολιτισμό. Η συμβολή αφορά τόσο τα εν γένει θεματικά μουσεία, όπως τα αρχαιολογικά, όσο και τον πολιτιστικό τουρισμό, πέραν του οινοτουρισμού, ο οποίος είναι μέρος του πρώτου. Οι πολιτιστικές μονάδες, τα μουσεία οίνου και τα εμπλεκόμενα με τον τουρισμό μέρη, χάρη στην υιοθέτηση και εφαρμογή κατάλληλων πολιτικών από εμπορικές επιχειρήσεις, είναι εφικτό να διεκδικήσουν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στην αγορά της βιομηχανίας του ελεύθερου χρόνου. Ανακεφαλαιώνοντας, η ανάδειξη του οίνου όχι μόνο ως εμπορικού, αλλά και ως πολιτιστικού προϊόντος, η τμηματοποίηση της αγοράς καταναλωτών και η υιοθέτηση στρατηγικών, τακτικών και μεθόδων μάρκετινγκ μπορούν να αποτελέσουν έρεισμα για την εφαρμογή στρατηγικού σχεδιασμού στο πεδίο του επιχειρείν, του μουσείου και του τουρισμού και κατ’ επέκταση για την προώθησή
description: Wine museums, a key component of wine tourism and guardians of wine heritage and its extensions, offer a range of experiences to their visitors. This range is made up of the educational, entertainment, escapist and aesthetic dimensions, which derive from B. Joseph Pine II and James H. Gilmore’s theory (1998), according to which consumer experience is defined by four realms of influence: a) education, b) entertainment, c) escapism and d) aesthetics. These dimensions are determined on the basis of the consumer’s participation in the experience, either active or passive, and their connection, absorption or immersion. Exploring the dimensions of the museum experience is directly related to identifying the museum itself and its visitors. There are two major categories of wine museum visitors; consumer and prosumer, a view based on both the bibliography related to the issues of the experience of consuming cultural material, museum and museum education, tourism and marketing, and the results of the public research conducted grounded on the theoretical model of B. Joseph Pine II and James H. Gilmore on the domestic territory. Α consumer is defined as a passive receiver of the information and services offered by the museum and one who does not experience all four dimensions either by choice or because of lack of opportunity given by the museum. On the contrary, prosumers are those visitors who build the experience they consume together with the museum, they actively participate most the time during their visit and adapt the services to their particular desires. Each category can be divided into subcategories. Consequently, depending on the motivation for the visit and the experience in the wine museum, four types of visitors are formed, a) a conscious consumer, b) a conscious prosumer, c) a circumstantial consumer, and d) a circumstantial prosumer. Respectively, taking into account the experience in the wine museum and the expectation for more in the future, four types of visitors are recognizable (a) a potentially conscious prosumer, (b) an eternal consumer, (c) a motivated prosumer, and (d) a self-motivated prosumer The development of the typology of visitors to wine museums, which at the same time is an extension of wine tourists, who bear characteristics of both a cultural and wine tourist, contributes to the evolution of strategic planning in culture. The contribution concerns both general theme museums, such as archaeological ones, and cultural tourism, as a whole, with the wine tourism being an essential part of it. Cultural institutions, wine museums and all those involved in tourism are able to claim the competitive advantage in the leisure industry, if they adopt and implement the appropriate policies which are used by commercial companies. To sum up, the promotion of wine not only as a commercial but also as a cultural product, the segmentation of the consumer market and the adoption of strategies, policies and marketing methods can serve as a basis for the implementation of strategic planning in the field of business, museum and tourism and consequently the enhancement of them.
description: Σε συνεργασία με το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης (Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας)