Η αρχή της πρόληψης της διασυνοριακής ρύπανσης στο Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο
Creators: name: Ρομπέση, Στυλιανή Αθανασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: Σχέδιο Άρθρων Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου
αρχή της πρόληψης
διασυνοριακή ρύπανση
Draft Articles of International Law Committee
principle of prevention
transboundary harm

description: Στην παρούσα διπλωματική εργασία αναλύθηκε ο πρωτογενής κανόνας της απαγόρευσης πρόκλησης διασυνοριακής ζημίας από μη παράνομες δραστηριότητες, όπως αυτός διαμορφώθηκε στα διεθνή κείμενα, στη διεθνή νομολογία και στο Σχέδιο Άρθρων της Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου με τίτλο «Σχέδιο Άρθρων για την Πρόληψη της Διασυνοριακής Ρύπανσης από Επικίνδυνες Δραστηριότητες». Αρχικά παρουσιάστηκε συνοπτικά το ιστορικό πλαίσιο της διαμόρφωσης του κανόνα στο διεθνές περιβαλλοντικό δίκαιο. Περαιτέρω, έγινε η διάκριση από τη γενική αρχή της πρόληψης, η οποία δεν ταυτίζεται ως προς το περιεχόμενο με την υποχρέωση πρόληψης της διασυνοριακής ζημίας. Επιπρόσθετα, έγινε αναφορά στην αρχή της προφύλαξης, ως αρχής του περιβαλλοντικού δικαίου χρονικά μεταγενέστερης της αρχής της πρόληψης και επιχειρήθηκε μια σύντομη σύγκριση μεταξύ των δύο. Εν τέλει, παρουσιάστηκαν τα βασικά χαρακτηριστικά της υποχρέωσης πρόληψης της διασυνοριακής ζημίας, όπως αυτή αποτυπώθηκε στο Σχέδιο Άρθρων της Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου. Για την ακρίβεια, αναλύθηκαν οι τρεις επιμέρους υποχρεώσεις που ανακύπτουν από τον κανόνα, ήτοι πρώτον, η υποχρέωση εκπόνησης Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (εφεξής ΜΠΕ), σύμφωνα με την οποία τα κράτη οφείλουν να διεξάγουν τις απαραίτητες μελέτες προκειμένου να μπορούν να σταθμίσουν την επικινδυνότητα της δραστηριότητας που πρόκειται να αδειοδοτήσουν. Δεύτερη υποχρέωση είναι η ειδοποίηση, η οποία επιμερίζεται στην υποχρέωση πρότερης ειδοποίησης και στην υποχρέωση ειδοποίησης σε περίπτωση επείγουσας ανάγκης. Τέλος, η υποχρέωση συνεργασίας των κρατών είναι η τρίτη μορφή της υποχρέωσης πρόληψης της διασυνοριακής ζημίας και αναλύεται στην υποχρέωση ανταλλαγής πληροφοριών και στην υποχρέωση διαβουλεύσεων μεταξύ των κρατών. Και οι τρεις επιμέρους υποχρεώσεις φαίνεται να έχουν αναχθεί σε κανόνες του διεθνούς εθιμικού δικαίου αλλά το Σχέδιο Άρθρων δεν φαίνεται να παρέχει το πλέγμα περιβαλλοντικής προστασίας που θα ανέμενε κανείς, καθώς πρακτικά δεν φαίνεται να προκύπτει κάποια συνέπεια περά από την αποζημίωση σε περίπτωση που το κράτος προέλευσης της δραστηριότητας προκαλέσει τελικά διασυνοριακή ρύπανση παρότι έχει τήρησει τις υποχρεώσεις πρόληψης.
description: In this Master Thesis we chose to analyze the primary obligation of prevention of transboundary harm from hazardous activities, as it has been formulated in international treaties, international case law and the Draft Articles of the International Law Committee, titled “Draft Articles on Prevention of Transboundary Harm from Hazardous Activities”. In the beginning, we presented the historical context of the evolution of the rule in international environmental law. Furthermore, we made the distinction between the general principle of prevention, which is not identical to the principle of prevention of transboundary harm. In addition, we referred to the precautionary principle, which was introduced later than the principle of prevention and a short comparison between the two was attempted. Finally, we presented the basic characteristics of the primary obligation of prevention of transboundary pollution, as they were narrowed down in the Draft Articles of the International Law Committee. More precisely, we analyzed the three special obligations that arise from the primary rule, which are, first of all, the Environmental Impact Assessment (hereinafter EIA), according to which States are obliged to assess the risk level of the hazardous activity prior to any authorization. The second obligation is the notification, which can be either prior notification or notification in cases of emergency. Last but not least, the obligation of co-operation is the third obligation of the states and it consists of the obligation to exchange information and to negotiate. All three of the abovementioned obligations have passed into the realm of customary law, yet the Draft Articles do not offer the expected level of environmental protection, since in practice, no consequence other than compensation seems to occur in cases where transboundary pollution is not avoided, although the state has fulfilled its obligations with due diligence.