Η στάση αθλητών κλασικού αθλητισμού απέναντι στην ενσωμάτωση αθλητών με αναπηρία, μετά από πρόγραμμα παρέμβασης
Creators: name: Παπουτσή, Ευδοξία Αδάμ
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Αναπηρία
Ενσωμάτωση-ένταξη,
Πρόγραμμα παρέμβασης
Attitude
Disability
Intervention program

description: Η ενσωμάτωση των παιδιών με αναπηρία στο χώρο του αθλητισμού και, ειδικότερα, σε μια ομάδα κλασσικού αθλητισμού είναι ένα μείζον κοινωνικό θέμα που χρήζει λύσης. Η στάση των αθλητών/τριών χωρίς αναπηρία θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που επηρεάζουν την ενσωμάτωση και αποτελεί τη λύση για την αλλαγή της συμπεριφοράς τους απέναντι σε αθλητές-τριες με αναπηρία. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογηθούν οι στάσεις αθλητών-τριών χωρίς αναπηρία, καθώς και η επιρροή του φύλου, απέναντι σε αθλητές-τριες με αναπηρία, μετά από κοινή συμμετοχή σε ένα πρόγραμμα προπόνησης κλασσικού αθλητισμού. Επιπρόσθετο σκοπό αποτελούσε η διερεύνηση της επίδρασης ενός προγράμματος παρέμβασης κλασσικού αθλητισμού στις αντιλήψεις αθλητών/τριών ως προς την ενσωμάτωση αθλητών με αναπηρία στην ομάδα τους. Στην έρευνα συμμετείχαν 70 αθλητές-τριες χωρίς αναπηρία ηλικίας 12-15 ετών και 2 αθλητές με αναπηρία, ηλικίας 15 και 16 ετών, αντίστοιχα (1 με κινητικά προβλήματα κατηγορίας T34/F34 και 1 με μερική απώλεια όρασης κατηγορίας B2). Οι αθλητές-τριες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, την ομάδα παρέμβασης (ΟΠ) (35 αθλητές-τριες χωρίς αναπηρία) και την ομάδα ελέγχου (ΟΕ) που συμμετείχε στο καθιερωμένο προπονητικό πρόγραμμα της ομάδας (35 αθλητές-τριες χωρίς αναπηρία). Τα όργανα μέτρησης που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη ήταν δύο ερωτηματολόγια για την αξιολόγηση των στάσεων: α) ένα ερωτηματολόγιο βασισμένο στην Θεωρία της Σχεδιασμένης Συμπεριφοράς και β) το τροποποιημένο ερωτηματολόγιο CAIPE-R ώστε να ανταποκρίνεται στην Ελληνική πραγματικότητα. Το πρόγραμμα παρέμβασης περιλάμβανε δραστηριότητες και αθλήματα με κοινή συμμετοχή αθλητών με και χωρίς αναπηρία, σκυταλοδρομίες, παραολυμπιακά αγωνίσματα στίβου, αγώνες δρόμων με δεμένα μάτια, ασκήσεις αγωνισμάτων ρίψεων, προβολή βίντεο με την ιστορία των Παραολυμπιακών Αγώνων, συνάντηση με Παραολυμπιονίκη και ανοιχτό διάλογο. Η διάρκεια του προγράμματος ήταν 12 εβδομάδες με συχνότητα μια συνεδρία την εβδομάδα και διάρκεια συνεδρίας 45΄-60΄λεπτά. Στη διάρκεια της μελέτης έγιναν δύο μετρήσεις, η αρχική (πριν την εφαρμογή του προγράμματος) και η τελική μέτρηση (μετά την εφαρμογή του προγράμματος). Για την εκτίμηση της επίδρασης του προγράμματος και του φύλου στη στάση των αθλητών/τριών χωρίς αναπηρία στον παράγοντα μέτρηση χρησιμοποιήθηκε ανάλυση διακύμανσης των δεδομένων με επαναλαμβανόμενες μετρήσεΙς. Από τα αποτελέσματα παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στην ΟΠ ως προς τον γενικό παράγοντα (ένταξη αθλητών-τριών με ολική ή μερική απώλεια όρασης και κινητικά προβλήματα στην ομάδα κλασσικού αθλητισμού όπου ανήκουν) και ως προς τη συνολική στάση των αθλητών, ενώ ως προς τον εξειδικευμένο παράγοντα δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές (p&gt;.05). Ως προς το φύλο τα κορίτσια εμφάνισαν πιο θετικές στάσεις από τα αγόρια τόσο πριν όσο και μετά την παρέμβαση. Στην ΟΕ δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ αρχικής και τελικής μέτρησης σε όλες τις μεταβλητές που εξετάστηκαν (p&gt;.05). Συμπεραίνεται ότι η εφαρμογή ειδικών προπονητικών προγραμμάτων συμβάλει στη βελτίωση της στάσης αθλητών/τριών χωρίς αναπηρία, ως προς την ενσωμάτωση αθλητών με κινητική ή με αισθητηριακή αναπηρία. Προτείνεται η εφαρμογή παρόμοιων προγραμμάτων (α) ανά αναπηρία (β) ανά άθλημα(άτομο ή ομάδα) αλλά και σε αθλητές όλων των ηλικιών.
description: The integration of children with disability n sports and track and field is an issue. The attitude of athletes without disability is considered as a very important factor affecting integration and can possibly be the key of behavior changes towards to athletes with disability. The purpose of this study was to evaluate the attitude of athletes without disability and the influence of gender, towards to athletes with disability after an interventional track and field program. Additional purpose was the evaluation of this program’s effect to awareness and understanding of the athletes about integration of athletes with disability. The participants were 70 athletes without disability aged 12-15 and 2 with disability 15 and 16 years old (1 with motor disabilities: classification Τ34/F34 and 1 with impaired vision B2 : classification T12/F12). They were divided in two groups, the interventional group (35 athletes without disability and 2 with disability) and the control group (35 athletes without disability). For the data collection two questionnaires were used: 1) Questionnaire based on the theory of planned attitude and 2) Questionnaire CAIPE-R modified to Greek reality. The interventional program included activities and sports with common participation of athletes without and with disability: relay race, throwing sports, races, video projection, discussion with a paralympic winner and open dialogue. The program lasted for 12 weeks, was applied once a week with a duration of 45-60 minutes per session. Two measurements occurred: The initial measurement (before the application of the program) and the final measurement (post application). For the statistic analysis ANOVA for repeated measures was used (p .05). Concerning the gender, female athletes appeared more positive attitude compared to male athletes both in pre and post intervention and overall athletes' attitude,. There were no statistically significant differences in control group in all variables examined (p&gt; .05) Conclusively, the application of adapted coaching programs in a track and field team can lead to improvement of the attitude of athletes without disability towards the integration of athletes with disability. It is proposed to implement similar applications (a) per disability (b) per sport (individual or group) but also to athletes of all ages.