Η αναπαραγωγική κλωνοποίηση από άποψη χριστιανικής ηθικής:
Creators: name: Ιακώβου, Μαρία Ιακώβου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Αναπαραγωγική κλωνοποίηση
Βιοηθική
Χριστιανική ηθική
Reproductive cloning
Bioethics
Christian morality

description: Η κλωνοποίηση τις τελευταίες δεκαετίες αποτελεί μια διευ-ρυμένη τεχνική μέθοδο, της οποίας οι εφαρμογές αναμένεται ότι θα βελτιώσουν τη ζωή του ανθρώπου, βοηθώντας τον να λύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα, με την ποσοτική και ποιοτική παραγωγή τροφίμων και καινούριων φαρμάκων, καθώς και με τη θεραπεία ανίατων ασθενειών. Ιδιαίτερα, μέσω της εφαρμογής της ανθρώπινης αναπαραγωγικής κλωνοποίησης, προσδοκάται η θεραπεία της ατεκνίας, όταν αδυνατούν οι άλλες μέθοδοι. Εντούτοις κάτι τέτοιο προς το παρόν είναι ανέφικτο, λόγω των πολλών επιπτώσεων που θα φέρει στην υγεία του ανθρώπου-κλώνου• κάτι που έχει αποδειχθεί από την εφαρμογή της μεθόδου στα ζώα. Οι συνεχείς εξελίξεις που παρουσιάζονται στο χώρο της κλωνοποίησης φέρουν τον άνθρωπο αντιμέτωπο με δύο αντιφατικές προοπτικές: από τη μία με την αισιόδοξη προοπτική για τη βελτίωση της ζωής του και από την άλλη με την απαισιόδοξη προοπτική για τη χειροτέρευσή της. Για την αντιμετώπιση των προβληματισμών αυτών κρίνεται ως κατάλληλη η βιοηθική, που έχει ως στόχο την οριοθέτηση των εφαρμογών της βιοτεχνολογίας, ώστε να καταστούν ωφέλιμες για τον άνθρωπο. Ιδιαίτερα η βιοηθική που πηγάζει από την ορθόδοξη ηθική βλέπει τον άνθρωπο ως «κατ᾿ εἰκόνα…καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν» δημιούργημα του Θεού, με προορισμό τη θέωση και την αιωνιότητα. Ο Θεός από απέραντη αγάπη και σοφία δημιουργεί «καλὰ λίαν» όλους τους ανθρώπους, καθιστώντας τους ψυχοσωματικές οντότητες και αυτεξούσια πρόσωπα, για να μετέχουν στην αγαθότητά του, προνοώντας συνεχώς γι’ αυτούς. Στη θεία πρόνοια εντάσσονται και τα πε-ριθώρια προόδου της ζωής που άφησε ο Θεός στον άνθρωπο, βοηθώντας τον έτσι να αξιοποιήσει τα χαρίσματα που ο ίδιος του έχει δώσει. Εδώ ακριβώς έγκειται το μεγαλείο, αλλά και η ευθύνη του, να δημιουργεί μαζί με το Δημιουργό του και όχι να καταστρέφει. Έτσι στην πιθανή περίπτωση της επίτευξης της ανθρώπινης αναπαραγωγικής κλωνοποίησης θα ετίθετο το θέμα της καταπάτησης των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειάς του ανθρώπου-κλώνου, για την ικανοποίηση των επιθυμιών κάποιων άλλων. Αναφορικά με τον ηθικό προβληματισμό περί της οντολογίας των ενδεχόμενων ανθρώπων-κλώνων, και αυτοί θα αποτελούν «κατ᾿ εἰκόνα καὶ καθ᾿ ὁμοίωσίν» δημιουργήματά του Θεού, αφού ο Θεός είναι ο κατ’ εξοχήν δημιουργός. Ιδιαίτερα ο ορθόδοξος προβληματισμός αναφέρεται στη χρησιμοποίηση ανθρώπων και στην καταστροφή εμβρύων. Επίσης, σύμφωνα με τη χριστιανική ηθική, ο πόνος μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα βοηθητικό μέσο που παρέχει ο Θεός στον άνθρωπο για την πνευματική του πρόοδο. Η Εκκλησία, θεωρώντας τον άνθρωπο ψυχοσωματική ολότητα, αποδέχεται τις επι-στημονικές επιτυχίες που αποβαίνουν προς όφελος της βιολο-γικής ζωής του και αντιτίθεται σε αυτές που τον αποπροσανα-τολίζουν από τον πνευματικό του προορισμό. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, θεωρώντας την αναπαραγωγική κλωνοποίηση αντί-θετη με το βιολογικό και πνευματικό συμφέρον του ανθρώπου, τίθεται αρνητική απέναντί της. Ολοκληρώνοντας, συμπεραίνουμε ότι η αποδοχή της διδασκαλίας της «κατ᾿ εἰκόνα καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν» Θεού δημιουργίας του ανθρώπου απότελεί τον πιο ασφαλή οδηγό απέναντι στις βιοτεχνολογικές εφαρμογές. Ο άνθρωπος μέσα σ’ αυτή την προοπτική αποδέχεται τις εφαρμογές που σέβονται το Δημιουργό και τον άνθρωπο. Έτσι η ενδεχόμενη εφαρμογή της ανθρώπινης αναπαραγωγικής κλωνοποίησης απορρίπτεται, καθώς είναι αντίθετη με το βιολογικό και πνευματικό συμφέρον του ανθρώπου, επομένως και με το θείο θέλημα.
description: For the last decades, cloning has been an extended technical method whose applications are expected to help improve man’s life, by helping him to solve his contemporary problems, by increasing the quality and the quantity of food and new medicine, along with the treatment of incurable diseases. Spe-cifically with the application of the human reproductive cloning the treatment of childlessness, when all other methods fail, is expected. However, until to-day this is impossible, due to various consequences which will result to the human – clone; this fact has been proved when the method was applied on animals. The continuous progress in the field of cloning brings human up against two controversial perspectives: the optimistic chance to improve his life and on the other hand the pessimistic possibility of its deterioration. In order to confront this speculation, bioethics is considered to be the most ap-propriate solution, because it aims to the determination of the applications of biotechnology in order to be proved useful for the mankind. Especially bio-ethics, which stems from the orthodox ethics, envisages man as “kat’ eiko-na…kai kath’ omoiosin” creation of God, with destination the deification (theosi) and eternity. God has created all humans “kala lian” with immense love and wisdom, rendering them as psychosomatic beings and independent individuals, in order to commune his kindness and by continually forecasting for them. Divine providence also consists of the limits for progress assigned to man by God, in order to help him develop the charismas offered by Him. On this point lie the glory and the responsibility of man to create with his Creator and not to destroy. Thus, there would be raised a question of rights violation and deprivation of dignity of the man-clone, in order to satisfy someone else’s desire. Regarding the ethical question of the ontology of the potential human-clones, they will also be “kat’ eikona kai kath’ omoiosin” God’s creatures, since God is the eminent creator. The orthodox dogma analyzes the human exploitation and the abolishment of embryos. Moreover, according to the Christian ethics, pain can be used as an auxiliary means offered to man by God for his spiritual progress. Church, considering man a psychosomatic wholeness, accepts the scientific progress which aims to the benefit of his biological life and confronts with those who disorient him from his spiritual destination. In this context, by considering the reproductive cloning as contradictory to the biological and spiritual benefit of the humankind is against it. Concluding, the acceptance of teaching of the “kat’ eikona kai kath’ omoiosin” God’s creation of man is the safest guide concerning the biotechnological applications. By this, man accepts all applications which respect the Creator and the humans. Therefore, the potential application of human reproductive cloning is rejected, since it is controversial to the biological and spiritual benefit of man, thus to the divine will.