Διερεύνηση γενετικών πολυμορφισμών στην εμφάνιση ανδρογενούς αλωπεκίας στον Eλληνικό πληθυσμό
Creators: name: Χριστοδουλέας, Δημήτριος Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Ανδρογενής αλωπεκία
Ελληνικός πληθυσμός
Πολυμορφισμοί
Androgenetic alopecia
Greek population
Polymorphisms

description: Η ανδρογενής αλωπεκία (Androgenic alopecia, AGA) εμφανίζεται και στα δύο φύλα, και χαρακτηρίζεται από απώλεια τριχών της κεφαλής που ακολουθεί ένα συγκεκριμένο μοτίβο σε κάθε φύλο. Στους καθοριστικούς παράγοντες για την εμφάνιση της νόσου φαίνεται πως συμπεριλαμβάνεται η γενετική προδιάθεση του ατόμου σε συνδυασμό με την παρουσία επαρκών ποσοτήτων κυκλοφορούντων ανδρογόνων καθώς και ορισμένων περιβαλλοντικών παραγόντων όπως το στρες. Ο επιπολασμός αυτής της κατάστασης είναι υψηλός (έως και 50 % των λευκών ανδρών επηρεάζονται από την ηλικία των 50 ετών) και, αν και δεν υπάρχουν σοβαρές άμεσες συνέπειες για την υγεία, η απώλεια μαλλιών στο τριχωτό της κεφαλής μπορεί να είναι οδυνηρή καθώς επηρεάζει την ψυχολογική κατάσταση του ατόμου τόσο σε κοινωνικό όσο και σε ερωτικό επίπεδο. Η γνώση της παθογένειας της AGA έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. H νόσος εκδηλώνεται ως αλλαγές στην χρονική διάρκεια των σταδίων του κύκλο ανάπτυξης της τρίχας. Το αναγενές στάδιο ανάπτυξης των θυλακίων μειώνεται ενώ το τελογενές, στάδιο ανάπαυσης, αυξάνεται. Αυτή η διαδικασία σε συνδυασμό με την προοδευτική σμίκρυνση του θυλακίου οδηγούν στην τριχόπτωση. Αυτές οι αλλαγές εξαρτώνται κυρίως από τα ανδρογόνα αλλά απαιτούν και την κληρονομικότητα πολλών γονιδίων. Οι διαθέσιμες θεραπείες για την ανδρογενή αλωπεκία είναι πολλές αλλά μόνο η μινοξιδίλη και η φιναστερίδη έχουν αποδειχθεί επιστημονικά αποτελεσματικές. Ακόμα και η αποτελεσματικότητα αυτών των θεραπειών ποικίλλει. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν συγκεκριμένοι πολυμορφισμοί μονού νουκλεοτιδίου (Single Nucleotide Polymorphism, SNP) που σχετίζονται ισχυρά με την εμφάνιση της νόσου. Οι rs1160312 , rs6625163 και rs7349332 ήταν οι πολυμορφισμοί που ερευνήθηκαν για το πόσο συχνά εμφανίζονται σε δείγματα Ελλήνων ανδρών και γυναικών. Η μέθοδος που εφαρμόστηκε για την ταυτοποίηση των πολυμορφισμών ήταν η αλληλούχιση κατά Sanger. Επειδή σε ορισμένους πολυμορφισμούς (rs1160312 και rs6625163) το σήμα της Sanger ήταν χαμηλής ποιότητας διεξήχθη απομόνωση των DNA στόχων από το gel αγαρόζης και καθαρισμός τους πριν ξαναγίνει αλληλούχιση. Τελικώς ο rs1160312 αφαιρέθηκε από την παρούσα έρευνα καθώς η ποιότητα της αλληλούχισης δεν βελτιώθηκε. Με βάση τα αποτελέσματα μας και την στατιστική ανάλυση που ακολούθησε φαίνεται πως τα δείγματα μας ακολουθούν την ισορροπία Hardy-Weinberg και για τους δύο πολυμορφισμούς. Τέλος η συχνότητα τόσο των αλληλόμορφων όσο και των γονοτύπων στον Ελληνικό πληθυσμό δεν εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφορά από αυτή του παγκόσμιου πληθυσμού, του Ευρωπαϊκού και του Καυκάσιου. Μοναδική εξαίρεση εμφάνισης στατιστικά σημαντικής διαφοράς αποτέλεσαν οι γονότυποι στο γκρουπ των γυναικών κατά την σύγκριση με τις αντίστοιχες Ευρωπαίες για τον πολυμορφισμό rs6625163.
description: Androgenic alopecia (AGA) occurs in both sexes, and is characterized by hair loss that follows a specific pattern in each sex. The determining factors for the appearance of the disease seems to involve the individual's genetic predisposition combined with the presence of sufficient amounts of circulating androgens as well as certain environmental factors such as stress. The prevalence of this condition is high (up to 50% of white men are affected by the age of 50) and, although there are no serious immediate health consequences, scalp hair loss can be distressing as it affects the psychological state of the person both socially and sexually. Knowledge of the pathogenesis of AGA has increased significantly in recent years. The disease manifests itself as changes in the duration of the hair’s growth cycle stages. The duration of the anagen phase of follicular growth decreases while the telogen, resting phase, increases. This process combined with a progressive shrinking of the follicle leads to hair loss. These changes are mainly dependent on androgens but also require the inheritance of many genes. The available treatments for androgenic alopecia are many but only minoxidil and finasteride have been scientifically proven to be effective. Even these treatments vary in effectiveness. In the present work, specific single nucleotide polymorphisms (SNPs) were studied which are strongly related to the appearance of disease. The polymorphisms rs1160312, rs6625163 and rs7349332 were investigated for how often they occur in Greek male and female samples. The method applied to identify the polymorphisms was Sanger sequencing. Because in some polymorphisms (rs1160312 and rs6625163) the Sanger signal was low quality, the target DNAs were isolated from the agarose gel and purified before resequencing. Finally, rs1160312 was removed from the present study as the sequencing quality did not improve. Based on our results and the statistical analysis that followed, it seems that our samples follow the Hardy-Weinberg equilibrium for both polymorphisms. Also, the frequency of both alleles and genotypes in the Greek population did not show a statistically significant difference from that of the world, European and Caucasian populations. The only exception showing a statistically significant difference was between the women genotypes of the Greek and the European group for the polymorphism rs6625163.