Μελέτη της αποτελεσματικότητας της Οσελτμιβίρης μετά από τη χορήγησή της σε σκύλους με οξεία εντερίτιδα από παρβοΐο
Creators: name: Παπαϊωάννου, Ελισάβετ Αλεξάνδρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: Οσελταμιβίρη
Παρβοιός
Εντερίτιδα
Oseltsmivir
Parvovirus
Enteritis

description: Η οξεία εντερίτιδα από παρβοϊό τύπου 2 (CPV-2) αποτελεί μια από τις πιο συχνές και σοβαρές μολυσματικές ασθένειες στο σκύλο. Προσβάλλει σκύλους οποιασδήποτε φυλής, φύλου ή ηλικίας, αλλά τα κουτάβια μεταξύ 6 εβδομάδων και 6 μηνών φαίνεται να είναι πιο ευάλωτα στη μόλυνση. Πρόσφατα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας νέων θεραπευτικών επιλογών, όπως το αντιϊκό φάρμακο Οσελταμιβίρη, η οποία ανήκει στην κατηγορία των εκλεκτικών αναστολέων της νευραμινιδάσης και έχει χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη και θεραπεία της γρίπης τύπου Α και Β του ανθρώπου. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μιας κλινικής μελέτης, η χρήση της Οσελταμιβίρης σε σκύλους με παρβοΐωση, σε συνδυασμό με την υποστηρικτική αγωγή, δεν έδωσε κάποιο πλεονέκτημα στα ζώα στα οποία χορηγήθηκε. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η αποτελεσματικότητα της χορήγησης της Οσελταμιβίρης, καθώς και η εμφάνιση παρενεργειών από τη χρήση της σε ένα μεγαλύτερο πληθυσμό ζώων. Κριτήρια ένταξης στη μελέτη αποτέλεσαν: το θετικό αποτέλεσμα σε δοκιμή ανίχνευσης του αντιγόνου του παρβοϊού στα κόπρανα, η ηλικία των σκύλων μεγαλύτερη του ενός μήνα, η απουσία εμβολιασμού κατά του παρβοϊού το τελευταίο δεκαπενθήμερο πριν την προσκόμιση, η παρουσία κλινικής εικόνας συμβατής με εντερίτιδα από παρβοϊό, η απουσία χορήγησης οποιασδήποτε θεραπείας πριν την προσκόμιση, η απουσία κλινικής ή υπερηχοτομογραφικής ένδειξης μορφολογικών ανωμαλιών του πεπτικού σωλήνα καθώς και η έγγραφη συγκατάθεση των ιδιοκτητών. Συνολικά, 50 ζώα πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης και χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες. Στην ομάδα Α ταυτόχρονα με την υποστηρικτική θεραπεία (κρυσταλλοειδή διαλύματα, αντιβιοτικά, αντιεμετικά) χορηγούνταν Οσελταμιβίρη (2mg/kg/12ωρο για 5 ημέρες) υπό μορφή κάψουλας. Αντίστοιχα, στα ζώα της ομάδας Β χορηγούνταν κάψουλες ίδιου μεγέθους και χρώματος με εκείνες της Οσελταμιβίρης χωρίς περιεχόμενο για το ίδιο χρονικό διάστημα. Η ελάχιστη διάρκεια νοσηλείας ήταν οι 5 ημέρες.Για τον προσδιορισμό του ημερήσιου βαθμού σοβαρότητας της κλινικής εικόνας (ΒΣΚΕ) των ζώων συνεκτιμήθηκαν τέσσερις κλινικές παράμετροι (επίπεδο συνείδησης, όρεξη, συχνότητα εμέτων και σύσταση κοπράνων) για κάθε ζώο. Η διάρκεια των συμπτωμάτων πριν την προσκόμιση, το εμβολιακό ιστορικό καθώς και το επίπεδο συνείδησης, η παρουσία εμέτου, ο βαθμός αφυδάτωσης και η παρουσία του συνδρόμου της γενικευμένης φλεγμονώδους αντίδρασης (SIRS) κατά την προσκόμιση, δεν εμφάνισαν διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες. Παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντική διαφορά στον απόλυτο αριθμό των λεμφοκυττάρων των δύο ομάδων, η οποία στερείται κλινικής σημασίας, αφού οι μέσες τιμές των δύο ομάδων κυμαίνονταν μέσα στα φυσιολογικά όρια. Τέλος, η σύγκριση των δύο ομάδων ως προς την παρουσία υποπρωτεϊναιμίας, υπολευκωματιναιμίας, υποχολοστερολαιμίας και την παρουσία μειωμένης συγκέντρωσης της ολικής (ΤΤ4) και της ελεύθερης θυροξίνης (fΤ4) στον ορό του αίματος κατά την προσκόμιση, δεν παρουσίασαν στατιστικώς σημαντική διαφορά. Για τις πρώτες 7 ημέρες νοσηλείας φάνηκε ότι δεν υπήρχε στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων αναφορικά με τον ΒΣΚΕ, τη διακύμανση των εργαστηριακών παραμέτρων (λευκά αιμοσφαίρια, ουδετερόφιλα, λεμφοκύτταρα και λευκωματίνες) , την παρουσία και τη διάρκεια του SIRS, καθώς και με τη διάρκεια νοσηλείας και την τελική έκβαση των περιστατικών της μελέτης. Συμπερασματικά λοιπόν, η χορήγηση της Οσελταμιβίρης στην παρούσα μελέτη, δεν επηρέασε την κλινική και εργαστηριακή εικόνα των προσβεβλημένων σκύλων, και απέτυχε να περιορίσει τη διάρκεια της νοσηλείας και να βελτιώσει την τελική έκβαση.
description: Canin eparvoviral enteritis (CPV) is asevere, high lycontagiousandoftenfataldisease, caused by strains of parvovirus CPV-2 (2, 2a, 2b, 2c), that most common lyaffectsyoungdogsbetweensixweeksandsixmonthsofage. Lately, more focus has been placed on the use of antiviral compounds in order to enhance the supportive treatment protocol. Oseltamivir is a potent and selective inhibitor of the neuraminidase enzyme of influenza viruses A and B designed to treat influenza and avian influenza in humans. The results of a recent study showed that the only significant difference, which was detected between oseltamivir and placebo groups was the increased body weight in the former group during hospitalization.The purpose of this prospective, randomized, double blinded, placebo control clinical trial was to further investigate the efficiency of oseltamivir administration in a study population of naturally infected cases along with the possible drug side-effects. Inclusion criteria were: a positive CPV faecal antigen test, puppies older than 1 month, no vaccination against parvovirus during the last 15 days, the presence of compatible clinical signs, no previous drug administration, absence of bowel morphological abnormalities and owner’s informed consent. Diagnosis of CPV enteritis was also confirmed at the end of the study by PCR assay performed in faecal samples collected on admission, which identified CPV-2 as the causative agent.A total of 50 dogs met the inclusion criteria and were enrolled in the study. The study population was divided into two groups: Group A received oseltamivir (2mg/kg, q12h, PO for 5 days) while control group received an empty capsule instead. All dogs were hospitalized for a minimum of five days and standard supportive treatment (intravenous fluids, antibiotics, antiemetics) was applied. Clinical signs and blood workup were recorded throughout the hospitalization period. A daily scoring system was used to evaluate four clinical parameters: anorexia, depression, vomiting and diarrhea. The duration of clinical signs before admission along with the presence of depression, vomiting, dehydration and Systemic Inflammatory Response Syndrome on admission were not statistically different among the two groups. Also white blood cell count and presence of leukopenia, neutrophil count and presence of neutropenia, lyphopenia, hypoproteinemia, hypoalbuminemia, hypocholosterolemia and decreased concentration of total and free serum thyroxine (TT4, fT4) on admission showed no significantly difference between the two groups; thus it was concluded that the severity of the disease was similar in both groups. Lymphocyte count on admission was statistically different between the two groups but the mean values were within normal limits so this result has no clinical significance. During the first seven days of hospitalization, comparisons between the two groups regarding the daily clinical score, the clinicopathological parameters (white blood cell, neutrophil and lymphocyte count, serum albumin concentration), the presence and duration of SIRS as well as the final outcome and the duration of hospitalization did not reveal any statistically significant difference. No drug side effects were noticed during Oseltamivir administration. The results of the present study indicate that oseltamivir administration, as previously reported, failed to show amelioration in morbidity and mortality in CPV enteritis cases.