Ο έλεγχος περιεχομένου των γενικών όρων συναλλαγών με βάση τις γενικές διατάξεις και το αρ. 2 v. 2251/1994:
Creators: name: Μασούρας, Δημήτριος Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2008
Subjects: Γενικοί όροι συναλλαγών
Καταναλωτής
Ελεγχος περιεχομένου
Καλή πίστη
Συμβατική ελευθερία
Standard contract terms
Consumer
Contents control
Good faith
Conventioanl liberty

description: Θέμα της εργασίας είναι ο έλεγχος περιεχομένου των γενικών όρων συναλλαγών με βάση τόσο τις γενικές διατάξεις του ΑΚ ( αρ. 178- 179, 371 – 372 και 281 ), όσο και το αρ. 2 ν. 2251/1994. Μετά από μια σύντομη εισαγωγή, όπου γίνεται αναφορά στην στρέβλωση που προκαλείται εξαιτίας των γ.ο.σ. στην λειτουργία της συμβατικής ελευθερίας, εκτίθεται η θεωρητική και νομολογιακή προσέγγιση των ανωτέρω διατάξεων του ΑΚ, ως μέσων για τον έλεγχο περιεχομένου των γ.ο.σ. ( ιδίως προ της θέσπισης του ν. 2251/1994 ). Στην συνέχεια, γίνεται αναφορά στον δικαιολογητικό λόγο της ειδικής ρύθμισης, την προέλευσή της σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, ενώ παρατίθενται και συγκριτικά δεδομένα.Οριοθετείται το πεδίο εφαρμογής της ειδικής διάταξης, με αναφορά στις έννοιες του καταναλωτή και των γ.ο.σ. Έπειτα, επιχειρείται ερμηνευτική προσέγγιση της γενικής ρήτρας του αρ. 2§6 ν. 2251/1994, με αναφορά στα χρησιμοποιούμενα κριτήρια και την μέθοδο ελέγχου. Ειδική μνεία γίνεται στην αρχή της διαφάνειας. Ακολουθεί ο κατάλογος καταχρηστικών ρητρών του αρ. 2§7 ν. 2251/1994 ( «μαύρη λίστα» ), ο οποίος, αφού κατηγοριοποιείται για συστηματικούς λόγους, προσεγγίζεται αναλυτικά. Στην συνέχεια, εξετάζονται οι έννομες συνέπειες της θεώρησης ορισμένου γ.ο.σ. ως καταχρηστικού, ήτοι η φύση της προκαλούμενης ακυρότητας και ο τρόπος πλήρωσης του δημιουργούμενου συμβατικού κενού, καθώς και οι ειδικές δικονομικές δυνατότητες για τον έλεγχο καταχρηστικότητας των γ.ο.σ., όπως ιδίως η συλλογική αγωγή του αρ. 2§10 ν. 2251/1994. Τέλος, το ερώτημα αν η ειδική ρύθμιση του ν. 2251/1994 μπορεί ερμηνευτικά να επεκταθεί και σε περιπτώσεις που παρουσιάζουν αξιολογική ομοιότητα, όπως αυτές του εργαζομένου και του μικρεμπόρου, απαντάται καταφατικά. Στο επίμετρο γίνεται αναφορά στις διατάξεις του ν. 3587/2007, ο οποίος τροποποίησε και συμπλήρωσε τον ν. 2251/1994.
description: The topic of this dissertation refers to the content’s control of standard contract terms on the basis of both general clauses of the civil code (articles 178 – 179, 371 and 281) and article 2 of the law 2251/1994. After a short introduction, with reference to the problems in conventional liberty that standard contract terms lead to, I explain how law literature and legislation approach the above clauses of the civil code as means of content’s control of standard contract terms ( especially before law 2251/1994). Next, I elucidate the ratio of the special regulation, its’ origin on national and eu-level and also I cite comparative facts. I demarcate the special regulation, with reference to the concepts of consumer and standard contract terms. Then, I try to interpretate the general clause of the article 2§6 of the law 2251/1994, in terms of the appropriate criteria and method of control. Special mention is given on the principle of clarity. The list of unfair terms of article 2§7 of the law 2251/1994 (“black list”) is explicitly approached, after it has been sorted for systematic reasons. I examine the legal consequences of considering certain standard contract term as unfair, like the nature of the caused invalidity, the way of filling the created conventional gap, as well as the special procedural capabilities for controlling the unfairness of standard contract terms, such as the class action of article 2§10 of the law 2251/1994. At the end of the dissertation, I accept that the special regulation of the law 2251/1994 can be expanded by interpretation on cases that show substantial similarity, such as the employee’s and small trader’s. Finally, I am referring to the law 3587/2007, which modified and complemented law 2251/1994.