Θεολογικές και εκκλησιολογικές προϋποθέσεις της ιεραποστολής
Creators: name: Παγίτσας, Δημήτριος Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Ιεραποστολή
Οικουμένη
Ορθόδοξη Χριστιανοσύνη
Christian mission
Oikοumene
Orthodox Christianity

description: Η παρούσα εργασία επιχειρεί να καταγράψει και να αναλύσει θεολογικές και εκκλησιολογικές προϋποθέσεις της ιεραποστολής, ποιμαντικές και πρακτικές της παραμέτρους, πτυχές και τομείς σύνδεσής της με την εκκλησιαστική ζωή. Αρχικά, αναζητούνται οι θεολογικές προϋποθέσεις της ιεραποστολής. Επιχειρείται ο εντοπισμός της στενής της σύνδεσης με τη Σάρκωση του Θεού Λόγου από την Αειπάρθενο Θεοτόκο, ο Τριαδολογικός χαρακτήρας της ιεραποστολής, η σχέση της με το μυστήριο της Πεντηκοστής, ο Σταυροαναστάσιμος χαρακτήρας της, η κενωτική της διάσταση, η εσχατολογική της χροιά και προοπτική, αλλά και η θεμελιώδης θεολογική και εκκλησιολογική σημασία τής οικουμενικότητας και τής αποστολικότητας. Στη συνέχεια, αποπειράται εντοπισμός των ποιμαντικών προκλήσεων, των πρακτικών και πνευματικών προβλημάτων και δυσκολιών που ανακύπτουν κατά την ιεραποστολική πράξη, ενώ προτείνονται πιθανοί τρόποι αντιμετώπισής τους. Διερευνώνται οι ποιμαντικές και εκκλησιολογικές παράμετροι της ιεραποστολής. Εντοπίζεται η θετική και ειρηνική μέθοδος κατάθεσης της χριστιανικής μαρτυρίας, ο ιεραποστολικός χαρακτήρας των διαλόγων που διεξάγει η Εκκλησία, αλλά και ο καθολικός χαρακτήρας του ιεραποστολικού διακονήματος. Επεκτείνοντας, διερευνάται η ιεραποστολική αρχή της Σάρκωσης-προσαρμογής του μηνύματος του Ευαγγελίου στο εκάστοτε γεωγραφικό, ιστορικό, πολιτισμικό και κοινωνικό πλαίσιο. Αναφέρονται προϋποθέσεις σύμφωνα με τις οποίες δύναται να εφαρμοστεί η αρχή της Σάρκωσης-προσαρμογής σε κάποιους τομείς της εκκλησιαστικής πράξης και ζωής. Επίσης, τονίζεται η σχέση της ιεραποστολής με την αλληλεγγύη προς τον «Άλλο», καθώς και η θεολογική σημασία της ετερότητας, η σύνδεση της ιεραποστολής με τη φιλανθρωπική διακονία, αλλά και η σχέση της με την προστασία της κτίσης. Επιπλέον, εντοπίζεται ο άρρηκτος δεσμός της ιεραποστολής με τη λατρευτική και λειτουργική ζωή της Εκκλησίας και τα Μυστήρια του Αγίου Βαπτίσματος και της Θείας Ευχαριστίας. Τέλος, αναδεικνύεται η αδιάσπαστη ενότητά της με το μοναχισμό και την ασκητική παράδοση της Ορθοδοξίας, μέσα από την εκκλησιαστική ιστορία και εμπειρία και αγιολογικά παραδείγματα. Διαπιστώνεται πως η ιεραποστολή δε συνιστά δευτερεύουσα δραστηριότητα, αλλά θεμελιώδες καθήκον των πιστών προς δόξαν του Αγίου Τριαδικού Θεού. H Mία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, καλείται να παρεμβαίνει αγαπητικά και φιλάνθρωπα υπέρ των φτωχών του κόσμου, περιφρονημένων, των ανέστιων, των ελαχίστων αδελφών του Χριστού, δίδοντας μαρτυρία αγάπης, ειρήνης και δικαιοσύνης. Με προοπτική τα έσχατα και την αιωνιότητα, καλείται να μαρτυρεί τη μία, αληθινή, αποκεκαλυμμένη και σωτηριώδη Ορθόδοξη πίστη και να κηρύττει προς όλη την οικουμένη, προς κάθε άνθρωπο, κάθε χρώματος, έθνους, γλώσσας και φυλής, το χαρμόσυνο άγγελμα της Σάρκωσης, Σταύρωσης και Ανάστασης του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού
description: The present study attempts to record and analyze the theological and ecclesiological conditions of the mission, its pastoral and practical parameters, its aspects and areas of connection with the life of the Church. Firstly, we seek to find the theological conditions of the mission by attempting to locate its close connection with the Incarnation of Logos by the Ever-Virgin Mary, the Triadological character of the mission, its relation to the mystery of the Pentecost, its Cross-Resurrection character, its kenotic dimension, its eschatological aspect and future, but also the fundamental theological and ecclesiological significance of universality and apostolicity. Next, we attempt to identify the pastoral challenges, the practical and spiritual problems and difficulties that arise during the missionary act, while we suggest possible ways of dealing with them. We also investigate the pastoral and ecclesiological parameters of the mission and identify the positive and peaceful method of Christian testimony, the missionary character of the dialogues conducted by the Church, but also the universal character of the missionary ministry. Further on we explore the missionary principle of the Incarnation-adaptation of the message of the Gospel to the respective geographical, historical, cultural and social context. In addition to that, we also mention the conditions according to which the principle of Incarnation-adaptation can be applied in some areas of ecclesiastical practice and life. We also emphasize the relation of the mission to solidarity towards the "Other", as well as the theological significance of otherness, the connection of the mission with the charitable ministry, but also its relation to the protection of creation. Additionally, we seek to identify the inseparable link of the mission with the worship and liturgical life of the Church and the Sacraments of Holy Baptism and the Eucharist. Finally, we highlight its unbroken unity with monasticism and the ascetic tradition of Orthodoxy through the history and experience of the Church and by using hagiological examples. We come to the conclusion that the mission is not a secondary activity, but a fundamental duty of the faithful to the glory of the Holy Triune God. The One, Holy, Catholic and Apostolic Church is called to intervene lovingly and philanthropically for the poor of the world, the despised, the homeless, for the least of Christ's brethren, giving a testimony of love, peace and justice. With a view to the end of times and eternity, the Church is called to bear witness to the one, true, revealed and salvific Orthodox faith and to preach to the whole world, to every man, of every color, nation, language and race, the joyful message of the Incarnation, the Crucifixion and the Resurrection of God-man Jesus Christ