Factors associated with new-onset kidney injury in critically ill COVID-19 patients: a single-center retrospective cohort study
Creators: name: Σίλελη, Μαρία Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Οξεία Νεφρική Βλάβη
Λοίμωξη από SARS-CoV-2
Μονάδα Εντατικής Θεραπείας
Acute Kidney Injury
SARS-CoV-2 infection,
Intensive Care Unit

description: Background: Coronavirus disease 2019 (COVID-19) is an ongoing pandemic with varying reported rates among countries. Renal dysfunction is often involved. Aims: We aimed to evaluate the incidence and risk factors for developing acute kidney injury (AKI) in critically ill COVID-19 patients with moderate/severe ARDS. Methods: We performed this retrospective cohort study in a Greek tertiary-care ICU.We retrieved data concerning demographics, medical history, ICU-related variables, and markers of systemic inflammation. Patients were allocated to AKI and non-AKI groups based on sCr KDIGO criteria and followed for the entire ICU stay. We used multivariable logistic regression to appraise risk factors for AKI. Results: We included 163 patients. Our cohort had a median age of 64 (IQR: 56.5 to 71); the majority were males (67.5%). The median APACHE II score was 15 (13 to 18), and the non-renal SOFA score was 6 (4 to 8), while observed mortality reached almost half of the patients (46%). In our cohort, 57.7% had AKI, whereas 44.6% needed RRT. AKI patients were older, had more often atrial fibrillation, a longer length of ICU stay, and increased mortality. They had a lower admission eGFR, more frequently received high-dose vasoactive substances or nephrotoxic agents/drugs, and suffered more often from secondary infections. They had significantly increased values of admission PCT and IL-6. In multivariable logistic regression, eGFR (OR=0.98, 95%CI: 0.97 to 0.99, p&lt;0.001), use of high-dose vasoactive drugs (OR=10.84, 95%CI: 5.28 to 23.52, p&lt;0.001) and IL-6 (OR=1.01, 95%CI: 1.01 to 1.02, p=0.001) were AKI's predictors. Conclusions: AKI was a frequent complication in our cohort. ICU admission eGFRand IL-6 levels, as well as the need for high-dose vasoactive drugs, were AKI'spredictors for critically ill COVID-19 patients with moderate-severe ARDS. Therefore, we emphasize the importance of timely identification of these factors to mitigate/prevent renal deterioration and poor outcomes.
description: Εισαγωγή: Η νόσος του κορωνοϊού 2019 (COVID-19) αποτελεί μια συνεχιζόμενη πανδημία με ποικίλα αναφερόμενα ποσοστά μεταξύ των χωρών. Συχνά εμπλέκεται η νεφρική δυσλειτουργία. Σκοπός: Στόχος μας ήταν να αξιολογήσουμε τη συχνότητα εμφάνισης και τους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη οξείας νεφρική βλάβης (ΟΝΒ) σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς με COVID-19 με μέτριο/σοβαρό σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS). Μέθοδοι: Πραγματοποιήσαμε αυτήν την αναδρομική μελέτη κοόρτης σε ελληνική ΜΕΘ τριτοβάθμιας φροντίδας. Καταγράψαμε δεδομένα που αφορούσαν δημογραφικά στοιχεία, το ιατρικό ιστορικό, μεταβλητές που σχετίζονται με τη ΜΕΘ, και δείκτες συστηματικής φλεγμονής. Οι ασθενείς κατανεμήθηκαν σε δύο ομάδες (ΟΝΒ και μη ΟΝΒ) με βάση τα κριτήρια KDIGO (κριτήριο της κρεατινίνης ορού) και ακολουθήθηκαν καθ’ όλη την παραμονή τους στη ΜΕΘ. Χρησιμοποιήσαμε την πολυπαραγοντική λογιστική παλινδρόμηση για τη διερεύνηση παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με την ανάπτυξη ΟΝΒ. Αποτελέσματα: Συμπεριλάβαμε 163 ασθενείς. Η κοόρτη μας είχε μέση ηλικία 64 ετών (IQR: 56,5-71), η πλειοψηφία ήταν άνδρες (67,5%). Η διάμεση βαθμολογία APACHE II ήταν 15 (13-18), και η μη νεφρική βαθμολογία SOFA ήταν 6 (4 έως 8), ενώ η παρατηρούμενη θνητότητα ήταν 46%. Στην κοόρτη μας, το 57,7% ανέπτυξε ΟΝΒ, ενώ το 44,6% χρειάστηκε υποστήριξη με θεραπεία νεφρικής υποκατάστασης. Οι ασθενείς με ΟΝΒ ήταν μεγαλύτερης ηλικίας, είχαν συχνότερα κολπική μαρμαρυγή, μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής στη ΜΕΘ και αυξημένη θνητότητα. Επίσης, είχαν χαμηλότερο εκτιμώμενο ρυθμό σπειραματικής διήιθησης (eGFR) εισαγωγής, λάμβαναν συχνότερα υψηλές δόσεις αγγειοδραστικών ουσιών ή νεφροτοξικών παραγόντων/φαρμάκων και παρουσίασαν συχνότερα δευτερογενείς λοιμώξεις. Επιπλέον, είχαν σημαντικά αυξημένες τιμές PCT και IL-6 εισόδου στη ΜΕΘ. Η πολυπαραγοντική λογιστική παλινδρόμηση κατέδειξε ότι το eGFR εισόδου στη ΜΕΘ (OR=0,98, 95%CI: 0,97 έως 0,99, p&lt;0,001), η χρήση υψηλών δόσεων αγγειοδραστικών φαρμάκων (OR=10,84, 95%CI: 5,28 έως 23,52, p&lt;0,001) και η τιμή εισαγωγής της IL-6 (OR=1,01, 95%CI: 1,01 έως 1,02, p=0,001) ήταν οι προγνωστικοί παράγοντες για την ανάπτυξη ΟΝΒ. Συμπεράσματα: Η ΟΝΒ αποτέλεσε συχνή επιπλοκή στους ασθενείς που νοσηλεύσαμε. Το eGFR εισαγωγής στη ΜΕΘ, τα επίπεδα της IL-6, καθώς και η χορήγηση υψηλών δόσεων αγγειοδραστικών φαρμάκων αποτέλεσαν τους προγνωστικούς παράγοντες για ανάπτυξη ΟΝΒ στους βαρέως πάσχοντες ασθενείς με COVID-19 με μέτριο-σοβαρό ARDS. Ως εκ τούτου, τονίζουμε τη σημασία της έγκαιρης αναγνώρισης αυτών των παραγόντων για τη μείωση/πρόληψη της νεφρικής επιδείνωσης και της κακής έκβασης.