TNF-α blockade and demyelination; an ongoing story
Creators: name: Τσάμη, Αννα Αθανασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: TNF-α αποκλεισμός
απομυελινωτική νόσος
ρευματοπαθείς
TNF-α blockade
demyelinating disease
patients with rheumatic diseases

description: Ο TNFa είναι μια κυτταροκίνη με πλειοτροπική δράση στην ανοσία και τη φλεγμονή. Οι ανταγωνιστές του TNFa περιλαμβάνουν αντισώματα και διαλυτούς υποδοχείς και είναι αποτελεσματικοί σε διάφορες ανοσοεπαγόμενες φλεγμονώδεις νόσους. Νευρολογικές παθήσεις έχουν σχετιστεί με τη χρήση μονοκλωνικών αντισωμάτων, ειδικά αυτών που στοχεύουν τον TNF και τους υποδοχείς του. Παρόλα αυτά, γίνεται συζήτηση για το αν και κατά πόσο αυτοί οι παράγοντες αποκαλύπτουν προϋπάρχουσα απομυελινωτική πάθηση ή επάγουν εκ νέου απομυελίνωση του κεντρικού και του περιφερικού νευρικού συστήματος. Σε αυτή την εργασία δίνεται έμφαση στην εξήγηση αυτής της συσχέτισης, στη βιολογία και τον παθογενετικό ρόλο του TNFa σε νευρολογικές παθήσεις , όπως η πολλαπλή σκλήρυνση , η οπτική νευρίτιδα και διάφορες μορφές περιφερικής απομυελινωτικής νευροπάθειας . Νευρολογικά ελλείμματα αναπτύσσονται πιο σπάνια. Η επίπτωση της απομυελινωτικής νόσου μετά τη συγκεκριμένη βιολογική θεραπεία εκτιμάται πως κυμαίνεται μεταξύ 0.02 και 0.2% . Η περιφερική νευροπάθεια συμβαίνει νωρίς ή αργότερα από την έναρξη της αγωγής , αν και σε ορισμένες περιπτώσεις βραχυπρόθεσμη παρακολούθηση έδειξε πως υφίεται με την απλή διακοπή της θεραπείας. Η μαγνητική τομογραφία του εγκεφάλου και ο νευροφυσιολογικός έλεγχος είναι απαραίτητα εργαλεία για τη διάγνωση προϋπάρχουσας υποκλινικής απομυελινωτικής νόσου σε ασθενείς υποψήφιους για λήψη αντί-TNFa αγωγής. Οριστική παύση αυτής θα πρέπει να συζητάται σε εξατομικευμένη βάση. Προοπτικές μελέτες, μετά την εμπορική διάθεση, όπου η ομάδα ελέγχου θα αφορά σε ασθενείς με αυτοάνοσα ρευματολογικά νοσήματα υπό θεραπεία ήδη με τη συμβατική αγωγή θα συνεισέφεραν ουσιαστικά στο να υπολογιστεί ο πραγματικός κίνδυνος ανάπτυξης νευρολογικής πάθησης σε ρευματολογικούς ασθενείς υπό αγωγή με αντί-TNFa παράγοντες. Παραμένει αβέβαιο κατα ποσο υφίσταται σχέση αιτιατού -αποτελέσματος. Μακροπρόθεσμη παρακολούθηση απαιτείται για τον καθορισμό της φυσικής πορείας της απομυελινωτικής νόσου και την αξιολόγηση θεραπευτικών παρεμβάσεων στις επαγόμενες από ανταγωνιστές του TNF φλεγμονώδεις νευρολογικές παθήσεις
description: Tumor necrosis factor alpha (TNF-a) is a cytokine with pleiotropic actions in immunity and inflammation. TNF-a antagonists including antibodies and soluble receptors have shown remarkable efficacy in various immune-mediated inflammatory diseases. Several neurological disorders have been associated with the use of monoclonal antibodies, especially those targeting TNF and its receptors. However, there is debate about whether TNF-a blocking agents unmask preexisting demyelinating disorders or induce de novo demyelination of the central and the peripheral nervous system. In this study, emphasis is given on the possible explanations for this relation and the biology and pathogenic mechanisms of TNF-a in neurological disorders. These disorders are, among others, multiple sclerosis, optic neuritis and various forms of peripheral demyelinating neuropathy. Neurologic deficits that develop are relatively rare. The prevalence of demyelinating disease induced by biological therapies, as reported in randomized controlled trials and postmarketing studies, has been estimated to range from 0.02–0.20%. Peripheral neuropathies can occur early or late after initiation of therapy. Short-term follow-up indicates relatively good outcomes, sometimes after drug discontinuation alone. Brain MRI and neurophysiology testing are essential tools to discriminate subclinical preexisting demyelinating diseases in patients who are candidates for anti-TNF-a treatment along with a close appropriate monitoring throughout the therapy course. Definitive cessation of the biological therapy should be discussed on a case-by-case basis. Prospective postmarketing studies in which the control group includes patients with rheumatic autoimmune diseases treated with conventional therapies could attribute to evaluate the real risks and outcomes in rheumatic patients receiving TNF-a antagonists who develop neurological diseases. While a causal relationship is suggested, this remains uncertain. Longer follow-up is needed to better determine natural history and evaluate treatment interventions in TNF-blockers-induced inflammatory neurological disease