Δημόσιο συμφέρον, δημόσια ασφάλεια και δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα
Creators: name: Βενέρης, Αντώνιος Π.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Προστασία Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα
Αόριστες Νομικές Έννοιες
Δημόσιο Συμφέρον και Δημόσια Ασφάλεια
Αστυνομική και Δικαστική Συνεργασία
Personal Data Protection
Vague Legal Concepts
Public Interest and Public Security
Police and Judicial Cooperation

description: Η «πολιτεία» συνυφαίνει τα ανταγωνιστικά συμφέροντα των μελών της, περιορίζοντας, κατά κανόνα, την ανάπτυξή τους και προτάσσοντας το «κοινό καλό». Ήτοι, πρωταρχικής σημασίας για την κοινωνία σκοπός αποτελεί η ορθή εκτίμηση και εξισορρόπηση των συμφερόντων με την έκφραση ενός συμβατικού νομοθετικού αποτελέσματος. Έτσι, κάθε διάταξη δικαίου κατατείνει στην εκπλήρωση του δημόσιου συμφέροντος. Ωστόσο, ο νομοθέτης σε μια προσπάθεια διασφάλισης μείζονων κρατικών σκοπών, οι οποίοι ενδεχομένως θα ανακύψουν ενώπιον του εφαρμοστή του δικαίου, επιτρέπει την παρείσφρηση της έννοιας του δημόσιου συμφέροντος καθεαυτήν εντός των νομοθετικών κειμένων, ιδίως με τον μανδύα του περιορισμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, το έως τώρα πολιτικο-φιλοσοφικής προέλευσης δημόσιο συμφέρον αποκτά και την ιδιότητα νομικής έννοιας. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελεί το δικαίωμα στην προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Το νομοθετικό πλαίσιο για την άσκησή του αφενός παρέχει ένα σύνολο από δικλείδες ασφαλείας και εγγυήσεις αφετέρου εμπεριέχει την έννοια του δημόσιου συμφέροντος καθώς και άλλων παράγωγων εξ’ αυτής εννοιών, ως περιορισμό. Ωστόσο, μια τέτοια «αόριστη» επέμβαση προκαλεί σημαντικά ερμηνευτικά ζητήματα. Ειδικότερα, αναφύεται το θεμελιώδες ερώτημα για το αν οι βασικές έννοιες και αρχές του πλαισίου για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα είναι αρκούντως ισχυρές, προκειμένου το υποκείμενο των δεδομένων να αντιταχθεί στον αόριστο χαρακτήρα του δημόσιου συμφέροντος και στους μείζονος σημασίας σκοπούς, που επιχειρεί, κατ’ αρχήν, να διασφαλίσει. Το γενικό πλαίσιο προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα συνιστά πλέον ο Κανονισμός 2016/679, πρωταρχικός σκοπός του οποίου αποτελεί, εκτός των άλλων, η επίτευξη ενός υψηλού επιπέδου εναρμόνισης των κανόνων μεταξύ των κρατών μελών. Παρ’ όλα αυτά, βασικό χαρακτηριστικό του αποτελεί η χαλαρότητα των διατάξεών του, ιδίως λόγω των συνεχών παραπομπών στην εθνική νομοθεσία και της πρόβλεψης, σε κρίσιμες διατάξεις, αόριστων νομικών εννοιών. Η έννοια του δημόσιου συμφέροντος συμβάλλει στη δημιουργία ποικίλων ερμηνευτικών ζητημάτων, και συνεπεία αυτών, στον κίνδυνο της ανισχυροποίησης των επιδιωκόμενων διασφαλίσεων από την ενδεχόμενη υπερβολική διεύρυνσή του, τόσο από τον εθνικό νομοθέτη όσο και από τον υπεύθυνο της επεξεργασίας. Αν και η επιλογή αυτή του νομοθέτη να προβλέπει την έννοια του δημόσιου συμφέροντος εντός του κειμένου του Κανονισμού 2016/679 φαίνεται να είναι συνειδητή, ούτως ώστε να διασφαλιστεί επαρκή ελαστικότητα και προσαρμοστικότητα των ενωσιακών επιταγών, η πρόβλεψή της ως περιορισμός, ενδεχομένως, να έρχεται σε αντίθεση με βασικές αρχές του δικαίου περί προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Περαιτέρω, η αποδυνάμωση της προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα οξύνεται ακόμα περισσότερο και από το «δημόσιο συμφέρον στη δημόσια ασφάλεια». Η διαφύλαξη της δημόσιας ασφάλειας επιτάσσει την υιοθέτηση πρόσθετων περιοριστικών για την προστασία των δεδομένων μέτρων, προωθώντας, μολαταύτα, ένα χαμηλότερο του γενικού πλαισίου επίπεδο προστασίας. Ωστόσο, ο αόριστος χαρακτήρας της έννοιας της δημόσιας ασφάλειας δεν είναι το μόνο ζήτημα που διακυβεύει την προστασία των φυσικών προσώπων. Η άρρηκτα συνδεδεμένη φύση της με άλλες αόριστες έννοιες, που αναφύονται, ιδίως κατά την άσκηση των αστυνομικών αρχών αποδυναμώνουν επιπλέον την προστασία του δικαιώματος. Παρά ταύτα, το δίκαιο της προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα παρέχει, κατά ένα μέρος, τις κατάλληλες διασφαλίσεις, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η αοριστίας της έννοιας του δημόσιου συμφέροντος.
description: The "state" combines the competitive interests of its members, limiting, in principle, their development and promoting the "common good". In other words, the pivotal purpose of the society is the proper assessment and balancing of interests by the expressing of a conventional legislative outcome. Thus, every rule of law aims at the fulfillment of the public interest. However, the legislator, in an attempt to safeguard major state goals, which may arise with the interpreter of the law, allows the concept of public interest to be intruded into the legislative measures by itself, particularly, by the mantle of the limitation on human rights. In this way, the so far political-philosophical derived term of public interest obtains the capacity of a legal concept. Such an example constitutes the right to the protection of personal data. For its exercise, the legislative framework, on the one hand, provides a set of safeguards and guarantees, on the other hand, includes the concept of public interest and other terms originated from it as a restriction. However, such a "vague" intervention engenders severe interpretative issues. In particular, the fundamental question consists as to whether the data protection framework concepts and principles are adequately robust in order for the data subject to object to the indefinite nature of the public interest and the devastating purposes, which, in principle, the latter attempting to ensure. The personal data protection general framework is now laid down in the Regulation 2016/679, the primary purpose of which, inter alia, is the achievement of a high level of consistency within the EU. Nonetheless, its main feature consists of provisions’ looseness, in particular owing to continuous references to the national legislation as well as the provision of vague legal concepts in critical provisions. The concept of public interest contributes to the creation of a variety of interpretative issues and, consequently, the risk of weakening the pursued safeguards due to its possible excessive expansion, both by the national legislator and the controller. Although that choice of the legislator to lay down the concept of public interest within the Regulation 2016/679 appears to be conscious in order to ensure that EU requirements are sufficiently flexible and adaptable, its determination as a limitation, potentially, may be opposed to the basic principles of personal data protection law. Furthermore, the debilitation of personal data protection is even more exacerbated by the "public interest in public security". The preservation of public security requires the adoption of additional personal data protection restrictive measures, promoting, however, a lower level of protection in comparison with the general framework. Nonetheless, the vague character of public security concept is not the only issue that threatens the protection of natural persons. Its inextricably linked nature with other vague concepts which arise, in particular, in the context of the exercise of police duties weakens further the level of protection. Nevertheless, the personal data protection law provides, partly, the appropriate safeguards in order to confront effectively the public interest’s ambiguity.