Cerebellar deep brain stimulation: a systematic review and critical analysis
Creators: name: Βαρούτης, Παναγιώτης Χρήστου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση
Παρεγκεφαλίδα
Επιληψία
Deep brain stimulation
Cerebellum
Epilepsy

description: Deep brain stimulation (DBS) has been increasingly applied in the past years. Advances in neurophysiology, neuroradiology and functional neurosurgery have sed light into new potentials. Currently, DBS is typically used in refractory cases of Parkinson’s disease, dystonia and essential tremor. The main cerebral targets are the subthalamic nucleus and globus pallidus. Information about cerebellar stimulation is lacking. However, new insights into cerebellar circuits and their connections with other movement regulatory centers like the basal ganglia, are gradually attracting attention. Our aim was to evaluate the available evidence, outline the role of cerebellar DBS in the treatment of refractory epilepsy and movement disorders and explore potential applications. We systematically reviewed and critically appraised reports searched via three major electronic databases (Medline, Embase, Central) and grey literature. The results are presented by qualitative means. We retrieved 26 reports examining the cerebellar DBS in epilepsy and in three distinct movement disorders; dystonia, cerebellar ataxia and cerebral palsy. Studies of adequate quality were found only for epilepsy (n=3) with mixed results. The vast majority of data was extracted from low quality case series with limited patient samples. Overall, these studies showed beneficial effects in outcomes such as reduction of seizure frequency, seizure rate, improvement of dystonia and tremor scales and muscle tone relaxation following cerebellar DBS. The present analysis showed that, cerebellar DBS, although a relatively safe method, mainly due to lack of high quality data, a clear benefit in epileptic patients and in individuals with movement disorders cannot be justified. However, cerebellum as a target for stimulation and neuromodulation, it remains a good candidate but further studies are needed to investigate its real potential and role in epilepsy and movement disorders.
description: Η εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση εφαρμόζεται ολοένα και περισσότερο τα τελευταία χρόνια στον τομέα της λειτουργικής νευροχειρουργικής. Πρωτοποριακές εξελίξεις στη νευροφυσιολογία και τη νευροακτινολογία καθιστούν εφικτές νέες προοπτικές στην εφαρμογή της μεθόδου. Επί του παρόντος, η εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση εφαρμόζεται κυρίως σε ανθεκτικές μορφές στη νόσο του Πάρκινσον, στη δυστονία και στον ιδιοπαθή τρόμο. Οι κύριοι ενδοεγκεφαλικοί στόχοι της μεθόδου είναι ο υποθαλαμικός πυρήνας και η ωχρά σφαίρα. Γεγονός αποτελεί πως σχετικά με τη διέγερση της παρεγκεφαλίδας, λίγες είναι οι διαθέσιμες πληροφορίες. Ωστόσο, νέα δεδομένα σχετικά με τα νευρωνικά δίκτυα σε παρεγκεφαλιδικό επίπεδο και τη επικοινωνία με άλλα ρυθμιστικά κέντρα της κίνησης, όπως τα βασικά γάγγλια, έχουν στρέψει το ενδιαφέρον των ερευνητών, στην εφαρμογή της εν τω βάθει εγκεφαλικής διέγερσης στην παρεγκεφαλίδα. Σκοπός αυτής της ανασκόπησης ήταν να αξιολογήσει και να συλλέξει συστηματικά τα διαθέσιμα δεδομένα, να υπογραμμίσει το ρόλο της παρεγκεφαλιδικής διέγερσης σε ανθεκτικές μορφές επιληψίας και διαταραχών της κίνησης, και να διερευνήσει δυνητικές εφαρμογές της μεθόδου σε άλλες παθήσεις. Οι ερευνητές, συστηματικά, ανασκόπησαν και κριτικά αξιολόγησαν αναφορές που αναζητήθηκαν σε τρεις κύριες βάσεις ιατρικής πληροφορίας (Medline, Embase, Central) καθώς και στη γκρι βιβλιογραφία. Τα αποτελέσματα αναλύθηκαν και παρουσιάστηκαν με ποιοτικό τρόπο. Συνολικά 26 αναφορές εντοπίστηκαν, σχετικά με τη παρεγκεφαλιδική διέγερση στην ανθεκτική επιληψία και σε τρεις ξεχωριστές οντότητες διαταραχών της κίνησης (δυστονία, παρεγκεφαλιδική αταξία και εγκεφαλική παράλυση). Οι μελέτες (τρεις στο σύνολο) με ικανοποιητικό επίπεδο ποιότητας και εγκυρότητας αφορούσαν μόνο την κατηγορία της επιληψίας και παρουσίαζαν μεικτά αποτελέσματα. Η πλειοψηφία των μελετών που εντοπίστηκαν αποτελούσαν χαμηλής ποιότητας ερευνητικά δεδομένα (σειρές με αναφορές ασθενών χωρίς δείγμα ελέγχου). Επί τω συνόλω, οι παραπάνω αναφορές ανέδειξαν ευνοϊκές επιδράσεις σε εκβάσεις όπως η μείωση της συχνότητας των επεισοδίων σπασμών και της βαρύτητας αυτών καθώς και στις κλίμακες αξιολόγησης της δυστονίας, του τρόμου και της μείωσης του μυϊκού τόνου, ως επακόλουθο της παρεγκεφαλιδικής εγκεφαλικής διέγερσης. Συμπερασματικά, η εφαρμογή και η αποτελεσματικότητα της εν τω βάθει εγκεφαλικής διέγερσης στην παρεγκεφαλίδα σε επιληπτικούς και ασθενείς με διαταραχές της κίνησης, μολονότι ασφαλής μέθοδος, δε δύναται να υποστηριχθεί και να τεκμηριωθεί ισχυρά επί του παρόντος, εξαιτίας κυρίως της χαμηλής ποιότητας των μελετών που συμπεριλήφθηκαν. Ωστόσο , η παρεγκεφαλίδα παραμένει ένας από τους υποψήφιους στόχους της εγκεφαλικής διέγερσης. Μελλοντικές μελέτες και κλινικές δοκιμές υψηλής ποιότητας με ικανοποιητικό αριθμό συμμετεχόντων απαιτούνται για την αξιολόγηση του ρόλου των παρεγκεφαλιδικών ρυθμιστικών μηχανισμών.