Η Νιτσεϊκή φιλοσοφία στη σκέψη του Νίκου Καζαντζάκη
Creators: name: Γκόγκου, Κωνσταντίνα Στυλιανού
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Καζαντζάκης
Νίτσε
Στοχασμός
Kazantzakis
Nietzsche
Μeditation

description: Αρχικά να αναφέρω πως εκτιμώ τον τρόπο γραφής του Καζαντζάκη. Σε μια μόνο παράγραφο του μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα μεγάλο ποσοστό του ελληνικού λεξιλογίου, προσδίδοντας σαφήνεια και “καθαρότητα” σε κάθε μία πρόταση και χαρίζοντας με μοναδικό τρόπο την ατμόσφαιρα της ιστορίας του στον αναγνώστη. Θεωρώ ότι είναι ίσως ο πιο ταλαντούχος Έλληνας λογοτέχνης, ένας εξαιρετικός λεξιπλάστης και μοναδικός λογοπλάνος. Στο βιογραφικό του έχει να μετρά πολλά βιβλία, πολλές μεταφράσεις, ανάμεσά τους και την εξαιρετική μετάφραση που έκανε στην Οδύσσεια. Ακόμη, προτάθηκε δύο φορές για Νόμπελ λογοτεχνίας, ήταν έντονα πολιτικά δραστήριος και φυσικά, παρ’ ολίγο να αφοριστεί από την ελληνική ορθόδοξη Εκκλησία για τα βιβλίο του “Ο Τελευταίος Πειρασμός” και “Καπετάν Μιχάλης”. Ο “Τελευταίος Πειρασμός” μάλιστα, καταγράφηκε στον κατάλογο των απαγορευμένων βιβλίων της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Η πνευματική γνωριμία τού Νίκου Καζαντζάκη (1883-1957) με το έργο τού Γερμανού φιλοσόφου και ποιητή Φρειδερίκου Nietzsche (1844-1900) έγινε στο Παρίσι, όπου την 1η.10.1907 έφθασε ο 24χρονος Κρητικός, αριστούχος διπλωματούχος τής Νομικής Σχολής τού Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκεί έγραψε το πρώτο σχέδιο της Εναισίμου διατριβής του. Στο Παρίσι ξαναγύρισε το 1909 και παρέμεινε τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο, οπότε συμπλήρωσε τη διατριβή του. Η «γνωριμία» του Καζαντζάκη με τον Nietzsche υπήρξε ορόσημο για τη ζωή του. Ο τελευταίος αγαπήθηκε από διάφορους διανοητές, μεταξύ άλλων κι από τον δικό μας τον Καζαντζάκη. Δεν υιοθέτησε απόλυτα το σύστημα των ιδεών και θεωριών του, που υπερβαίνει τη λογική και φθάνει σε άκρα ενίοτε. Άλλωστε, και βιολογικά δοκιμάσθηκε φοβερά ο Nietzsche, και βλέπουμε τον Καζαντζάκη να εύχεται να είναι άμοιρος από τη μοίρα του «αντίθεου προφήτη». Nietzscheϊκές ιδέες εμφανίζονται στα έργα του Καζαντζάκη (λ.χ. στην Ασκητική, στην Οδύσεια), και στη μυθιστορηματική αυτοβιογραφία του "Αναφορά στον Γκρέκο" το ΚΓ΄ Κεφάλαιο επιγράφεται «Παρίσι - Nietzsche ο Μεγαλομάρτυρας». Μπορεί να συνοψισθούν στο παράγγελμα το άτομο να υπερβεί τον εαυτό του και να φτάσει εκεί που δεν μπορεί. Πολύ νεαρός ο Καζαντζάκης έγραψε μια διατριβή ολκής για μια τιτανική προσωπικότητα, λειτουργώντας μέσα σε πλαίσια αντικειμενικά και επιστημονικά, τόσο κατά την ανάλυση των ιδεών τής μεγάλης πνευματικής φυσιογνωμίας του Nietzsche όσο και κατά τη θεώρησή του υπό το πρίσμα των δεδομένων τής εποχής και διαχρονικά. Ακόμη, από τα πολλά έργα που μας κατέλιπε ο "βαθύς γνώστης του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού" Φρειδερίκος Nietzsche, ο Νίκος Καζαντζάκης μετέφρασε δύο: "Η Γέννησις της Τραγωδίας" και "Τάδε έφη Ζαρατούστρα". Ας γίνει η επιχείρηση, λοιπόν, να ξετυλιχτεί στα παρακάτω η ένωση, η αμφιταλάντευση, η συγχώνευση και η τριβή μεταξύ των δύο εξ ολοκλήρου σπουδαίων μορφών.
description: First of all, let me mention that I appreciate the way Kazantzakis writes. In a single paragraph he can use a large percentage of Greek vocabulary, giving clarity and "purity" to each sentence and giving in a unique way the atmosphere of his story to the reader. I consider him to be perhaps the most talented Greek writer, an excellent lexicographer and a unique logoplan. In his biography he has counted many books, many translations, among them the excellent translation he did in the Odyssey. He was twice nominated for the Nobel Prize in Literature, was intensely politically active and, of course, almost withdrew from the Greek Orthodox Church for his books "The Last Temptation" and "Captain Michael". In fact, the "Last Temptation" was recorded in the list of banned books of the Roman Catholic Church. The intellectual acquaintance of Nikos Kazantzakis (1883-1957) with the work of the German philosopher and poet Frederick Nietzsche (1844-1900) took place in Paris, where on October 1, 1907 the 24-year-old Cretan, an excellent graduate of the Law School of Athens, arrived. There he wrote the first draft of his dissertation. He returned to Paris in 1909 and remained in January and February, when he completed his dissertation. Kazantzakis' "acquaintance" with Nietzsche was a milestone in his life. The latter was loved by various thinkers, including our own Kazantzakis. He did not fully adopt his system of ideas and theories, which goes beyond logic and sometimes goes to extremes. After all, Nietzsche was also severely tested biologically, and we see Kazantzakis wishing to be unlucky with the fate of the "opposite prophet". Nietzschean ideas appear in the works of Kazantzakis (eg in Asceticism, in the Odyssey), and in his novel autobiography "Reference to Greco" the CAP Chapter is entitled "Paris - Nietzsche the Great Martyr". They can be summed up in the order of the individual to transcend himself and reach where he cannot. At a very young age, Kazantzakis wrote a dissertation on a titanic personality, operating within an objective and scientific framework, both in the analysis of the ideas of Nietzsche's great intellectual physiognomy and in his view in the light of the data of the time and time. Also, from the many works that the "deep connoisseur of ancient Greek culture" Frederick Nietzsche left us, Nikos Kazantzakis translated two: "The Birth of Tragedy" and "Tade efi Zarathustra". Let the business, therefore, unfold in the following the union, the oscillation, the merging and the friction between the two entirely great forms.