Η παρουσία του θεϊκού στοιχείου στα βουκολικά επιγράμματα: Μία μελέτη περιπτώσεων
Creators: name: Συμπόνης, Κωνσταντίνος Παναγιώτη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Βουκολισμός
Επίγραμμα
Αρχαία ελληνική θρησκεία
Bucolism
Epigram
Ancient Greek religion

description: Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στην ειδική ανάλυση των κειμενικών εκείνων στοιχείων που συνθέτουν, μέσα από πολύπλευρη αποτύπωση ιδιοτήτων, συμπεριφορών και αλληλεπιδράσεων, την εικόνα των μορφών του πανθέου της βουκολικής λογοτεχνίας, κατ’ αρχήν περιορίζοντας το βασικό πεδίο της έρευνας στα αρχαία ελληνικά βουκολικά επιγράμματα, αλλά πάντοτε μέσα στο πλαίσιο ενός συνεχούς διακειμενικού «διαλόγου» με όλες τις εκφάνσεις του αρχαίου λογοτεχνικού βουκολισμού, κυρίως δε με το ποιητικό έργο του Θεοκρίτου και των άμεσων μιμητών του. Το πρώτο μέρος της μελέτης περιέχει μία σύντομη εισαγωγή, η οποία πραγματεύεται γενικότερα ζητήματα που η κριτική ανέδειξε στον χώρο της βουκολικής λογοτεχνίας, με ειδική έμφαση στο πρόβλημα του καθορισμού των στοιχείων που καθιστούν ένα λογοτέχνημα ―και εν προκειμένω ένα επίγραμμα― «βουκολικό»· στο ίδιο μέρος περιέχεται επίσης μία συνοπτική παρουσίαση του βουκολικού πανθέου, με κύρια πηγή το ελληνικό εξαμετρικό βουκολικό corpus και με παράλληλη αξιοποίηση υλικού από τον επιγραμματικό βουκολισμό. Το δεύτερο μέρος της μελέτης, με το οποίο πραγματοποιείται η κυρίως εστίαση στον χώρο του βουκολικού επιγράμματος, περιέχει πέντε ενότητες. Εδώ, μέσα από επιλογή και ανάλυση χαρακτηριστικών περιπτώσεων, διατυπώνονται κρίσεις και συμπεράσματα που περιστρέφονται γύρω από συγκεκριμένους θεματικούς πυρήνες: Εξετάζεται η «θεοποίηση», μέσα από συγκεκριμένες λογοτεχνικές κατασκευές, του περιγραφόμενου φυσικού τοπίου και η εξίσωσή του με τα αμιγώς θεϊκά πρόσωπα. Διερευνάται επίσης το φαινόμενο του «ομιλούντος» στα βουκολικά επιγράμματα Πανός, του σημαντικότερου βουκολικού θεού που ωστόσο στερείται παντελώς φωνής στα παραδοσιακά εξαμετρικά πρότυπα. Ακόμα, μέσα από την ανάλυση μίας σειράς αναθηματικού χαρακτήρα επιγραμμάτων, γίνεται προσπάθεια ώστε να διαφανούν οι ιδιαίτερες μορφές που λαμβάνουν οι σταθερές συμβάσεις του είδους αυτού, στο πλαίσιο της συνάντησής του με τον λογοτεχνικό βουκολισμό και της χρήσης του για την τίμηση βουκολικών θεϊκών προσώπων. Τέλος, ειδικές ενότητες αφιερώνονται στην εξέταση της σχέσης των μορφών του ποιμενικού πανθέου στα οικεία επιγράμματα με δύο θεμελιώδη γνωρίσματα της παραδοσιακής βουκολικής persona: με την ιδιότητα του μουσικού δεξιοτέχνη και με την υποταγή στο ερωτικό πάθος
description: The present study aims at the analysis of the textual elements which form the images of the the personae of the bucolic literature’s pantheon through manifestation of properties, behaviors and interactions; it limits the basic scope of the research to ancient Greek bucolic epigrams, but always within the framework of a continuous intertextual "dialogue" with all the aspects of ancient literary bucolism, especially with the poetic work of Theocritus and his immediate imitators. The first part of the study contains a brief introduction, which deals generally with issues that criticism has raised in the area of bucolic literature, and with a special emphasis on the problem of defining the elements that make a literary work - and in this case an epigram - "bucolic"; in addition, the same part contains a concise presentation of the bucolic pantheon, using as main source of evidence the Greek hexametric bucolic corpus, but also invoking relevant material from the epigrammatic bucolism. The second part of the study, which focuses mainly on the area of the bucolic epigram, is divided into five sections. Here, through the selection and analysis of characteristic cases, certain judgments and conclusions are propounded, systematically attached to a specific number of topics: The survey examines the "deification", through certain literary constructions, of the described natural landscape and its assimilation with the divine. It also explores the phenomenon of "speaking Pan" in the bucolic epigrams, given that the most important bucolic god lacks personal voice in traditional hexametric patterns. Furthermore, through analysis of a series of votive epigrams, an attempt is made to reveal the special aspects of the conventions of this epigrammatic subspieces, in the context of its encounter with literary bucolism and its use for honoring the bucolic gods. Finally, special sections are dedicated to the study of the relation of the epigrammatic pastoral pantheon with two fundamental traits of the traditional bucolic persona: the identity of the musical virtuoso and the submission to the erotic passion