Η Μήδεια στις Μεταμορφώσεις του Οβιδίου
Creators: name: Βλάχου, Πηγή Χρήστου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Μήδεια
Οβίδιος
Μεταμορφώσεις
Medea
Ovid
Metamorphoses

description: Το επεισόδιο της Μήδειας στις Μεταμορφώσεις του Οβιδίου, ενώ είναι ένα από τα εκτενέστερα του έπους, δεν καταλήγει σε κάποια απτή μεταμόρφωση της ηρωίδας. Η παρούσα εργασία με ερέθισμα αυτή την απουσία του μεταμορφωσιακού στοιχείου εξετάζει αναλυτικά το επεισόδιο υπό την οπτική μιας εναλλακτικής μεταμόρφωσης: της εσωτερικής αλλαγής που βιώνει η ηρωίδα, ώστε να αποκτήσει μια νέα ταυτότητα ως προσωπικότητα. Στο πρώτο μέρος της μελέτης παρουσιάζονται οι συνθήκες γένεσης του ερωτικού πάθους της Μήδειας προς τον Ιάσονα, καθώς επίσης και οι προσωπικές σκέψεις και τα συναισθήματα της ηρωίδας που την οδήγησαν να προδώσει την οικογένειά της και να εγκαταλείψει για πάντα τη γενέτειρά της, την Κολχίδα. Η έμφαση δίνεται στο διακειμενικό πλέγμα του επεισοδίου σε μια προσπάθεια να εντοπιστούν τα στοιχεία που διαφοροποιούν την οβιδιακή πραγμάτευση από αυτές που είχαν προηγηθεί, και προτείνεται ότι εδώ όχι μόνο συνυπάρχουν η νεαρή Μήδεια του Απολλώνιου Ρόδιου και η ώριμη Μήδεια του Ευριπίδη σε μια διακειμενική contaminatio, αλλά κυρίως ότι η ηρωίδα παρουσιάζεται ως αθώα κοπέλα, θύμα του ερωτικού πάθους, χωρίς μαγικές δυνάμεις ή μοχθηρές διαθέσεις. Στο δεύτερο τμήμα του επεισοδίου η πραγμάτευση επικεντρώνεται σε περιστατικά που είχαν παραμεληθεί από τις προηγούμενες λογοτεχνικές πραγματεύσεις με αποτέλεσμα η συνομιλία με την ποιητική παράδοση να περιορίζεται σημαντικά. Κύριο μέλημα είναι πλέον να αποδοθεί η σταδιακή μεταμόρφωση της ηρωίδας, η οποία εμφανίζεται να επιδίδεται ολοένα και πιο εντατικά στην άσκηση της μαγικής τέχνης, με αποτέλεσμα, όσο εκτυλίσσεται η δράση, η ηρωίδα να αποξενώνεται ολοένα και περισσότερο από τον κόσμο των ανθρώπων και από τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά της. Το κείμενο δεν δείχνει πλέον ενδιαφέρον να εμβαθύνει στον ψυχικό κόσμο της Μήδειας, διότι ακριβώς αυτή έχει «μεταμορφωθεί» σε μια απόκοσμη μορφή, που, απορροφημένη από τη δύναμη της μαγείας, δεν φαίνεται να έχει οποιοδήποτε συναίσθημα. Απολύτως ενδεικτικό προς αυτή την ερμηνευτική κατεύθυνση είναι το ότι το διασημότερο χάρη στην ευριπίδεια Μήδεια επεισόδιο του μυθικού της βίου, τη δολοφονία των παιδιών της στην Κόρινθο, στην οβιδιακή πραγμάτευση περιορίζεται στο ελάχιστο, ως ένας απλός σταθμός σε μια, άγνωστη στην παράδοση, περιπλάνηση της Μήδειας με το μαγικό της άρμα, που συμβολίζει την ενσωμάτωσή της σε έναν υπερφυσικό κόσμο
description: Although the episode of Medea in Ovid’s Metamorphoses is one of the most extensive of the epic work, it does not result in a tangible transformation. The dissertation, stimulated by this absence of transforming evidence, examines thoroughly the episode under the perspective of an alternative metamorphosis, according to which the heroine experiences such an inner change that she adopts a brand new identity as far as her personality is concerned. The first part of the essay presents the circumstances, under which the passionate love of Medea for Jason outbreaks, as well as the inner thoughts and feelings that led the heroine to betray her family and abandon forever Colchis, her home country. The focus is placed on the intertextual relationships of the episode in an effort of tracing the characteristics that differentiates the ovidian approach from the previous literary versions. Moreover, it is suggested that in the relevant episode of Metamoprhoses not only the young Medea of Apollonius Rhodius coexists with the mature Medea of Euripides thanks to the intertextual contaminatio, but more importantly the heroine is presented as an innocent young girl, a victim of love, without magical powers or evil instincts. At the second part of the episode the attention is focused on incidents that were neglected by the precedent literary works, a choice that results in a significant limitation of the intertextuality with the poetic tradition. The presentation of the heroine’s gradual transformation becomes the main purpose, as Medea appears to resort increasingly often to witchcraft, which leads to her isolation from the human world and the loss of her human nature. There is no more interest in the heroine’s inner world, because she has been transformed into an obscure figure who seems to be deprived of human feelings as she is always engaged in magic. Indicative of this interpretation is the fact that the most famous, thanks to the euripidean tragedy, incident of Medea’s myth, the infanticide in Corinth, is considerably limited and presented as a simple landmark during an unknown from other sources flight on a winged chariot, which represents Medea’s complete absorption in a supernatural world