Το δικαίωμα πρόσβασης στα δημόσια έγγραφα και η προστασία προσωπικών δεδομένων
Creators: name: Ξανθόπουλος, Παναγιώτης Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: προσωπικά δεδομένα
δημόσια έγγραφα
αρχή αναλογικότητας
personal data
public documents
proportionality principle

description: Τόσο η πρόσβαση στα δημόσια έγγραφα, όσο και η προστασία των προσωπικών δεδομένων αποτελούν δομικά στοιχεία ενός φιλελεύθερου, δημοκρατικού κράτους δικαίου. H κυριαρχία της τεχνολογίας σε κάθε τομέα της κρατικής δράσης είναι μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα, που επηρεάζει και τον τρόπο άσκησης των ατομικών δικαιωμάτων. Στα πλαίσια λοιπόν αυτής της καταιγιστικής, ομολογουμένως, τεχνολογικής εξέλιξης παρέχονται αυξημένες δυνατότητες ηλεκτρονικής συλλογής, επεξεργασίας και χρήσης δεδομένων και πληροφοριών που αφορούν κάθε άτομο. Δίνεται έτσι από τη μία η δυνατότητα σε ευρείας κλίμακας πληροφόρηση των διοικουμένων, από την άλλη όμως η ιδιωτικότητα βάλλεται και διακινδυνεύεται διαρκώς. Η εναρμόνιση και παράλληλη εφαρμογή των δύο προαναφερθέντων δικαιωμάτων δεν είναι πάντοτε εύκολο έργο από τον εφαρμοστή του δικαίου. Στο πλαίσιο της παρούσας διπλωματικής εργασίας επιχειρήθηκε ακριβώς η ανάδειξη του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζεται η εφαρμογή των δικαιωμάτων, υπό το φως και της εφαρμογής του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων, που αναμόρφωσε τον τρόπο που αντιμετωπίζονται τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα από τους φορείς συνολικά. Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, μετά από σειρά ερωτημάτων που υποβλήθηκαν ενώπιον της, εξέδωσε από το 2013 γνωμοδότηση που επισημαίνει ότι οι δημόσιες αρχές και δημόσιοι οργανισμοί πρέπει να εφαρμόζουν τα δύο δικαιώματα βάσει της αρχής της αναλογικότητας και της πρακτικής εναρμόνισης και υπό τους όρους των σχετικών νομοθετημάτων για την πρόσβαση στα δημόσια έγγραφα. Με το σκεπτικό ότι το δικαίωμα πρόσβασης αλλά και της προστασίας προσωπικών δεδομένων δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται με συγκρουσιακή λογική κατά την εφαρμογή τους, τόσο τα ελληνικά διοικητικά δικαστήρια όσο και ευρωπαϊκά (Δικαστήριο Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου) νομολογούν αντιμετωπίζοντας in concreto τις σχετικές διαφορές που προκύπτουν ενώπιον τους. Έτσι, δεν προκρίνεται τελικά μια συγκεκριμένη λύση, in abstracto, όταν συγκρούονται τα δύο εξεταζόμενα στην εργασία δικαιώματα αλλά εξετάζεται κάθε φορά η ιδιαιτερότητα της περίπτωσης που αφορά η εφαρμογή και άσκηση αυτών
description: Both access to public documents and the protection of personal data are the building blocks of a liberal, democratic rule of law. The sovereignty of technology in every area of state action is an undeniable reality, which also affects the way individual rights are exercised. As a result of this stormy, admittedly technological advancement, there are increased possibilities for electronic collection, processing and use of data and information concerning each individual. On the one hand, large-scale information is provided to those on the one hand, but on the other hand, privacy is constantly compromised and endangered. Harmonizing and applying the two rights mentioned above is not always an easy task for the practitioner of the law. The purpose of this thesis was to illustrate the way in which rights are dealt with, in the light of the General Data Protection Regulation, which has reformed the way personal data is handled by entities as a whole. Following a series of questions put to it by the Personal Data Protection Authority, it has issued an opinion since 2013 stating that public authorities and public bodies must exercise both rights on the basis of the principle of proportionality and practical harmonization and subject to the conditions set out therein. relevant legislation on access to public documents. Given the fact that both the right of access and the protection of personal data should not be dealt with in a conflicting manner in their application, both the Greek and European administrative courts (European Court of Justice and European Court of Human Rights) rule in dealing with concreto the differences that arise before them. Thus, one does not ultimately qualify for a specific solution, in abstracto, when the two rights at issue are at stake, but each time the specificity of the case concerned with their application and exercise is examined