Κληρονομικές θρομβοφιλικές μεταλλάξεις σε ασθενείς με δρεπανοκυτταρική νόσο:
Creators: name: Παπαδοπούλου, Ελένη Χαραλάμπους
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2009
Subjects: Δρεπανοκυτταρική νόσος
θρομβοφιλία
Παράγοντας v-Leiden
Προθρομβίνη Ei202104
MTHFR C677T
Sickle cell disease
Thrombophilia
Factor V Leiden
Prothrombin G20210A

description: Εισαγωγή: Η Δρεπανοκυτταρική νόσος (ΔΝ) αποτελεί μία από τις συχνότερες κληρονομικές διαταραχές των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Τα αγγειοαποφρακτικά έμφρακτα, τα οποία αποτελούν τη συχνότερη αιτία νοσηρότητας και θνητότητας των ασθενών με ΔΝ, είναι αποτέλεσμα προηγούμενων θρομβοεμβολικών επεισοδίων. Η θρόμβωση κατέχει σημαντικό ρόλο στην παθοφυσιολογία των επιπλοκών της νόσου. Σκοπός: Στην παρούσα μελέτη ελέγχθηκε η ύπαρξη κληρονομικών θρομβοφιλικών μεταλλάξεων σε ασθενείς με ΔΝ, με σκοπό την αναγνώριση στους ασθενείς αυτούς επιπρόσθετων παραγόντων κινδύνου για εμφάνιση θρόμβωσης έχοντας ως απώτερο στόχο την πρωτοπαθή πρόληψη των θρομβωτικών επεισοδίων στους ασθενείς αυτούς. Μέθοδος: Στην παρούσα μελέτη συμμετείχαν 29 ασθενείς με ΔΝ (14 αγόρια και 15 κορίτσια) και 40 υγιείς μάρτυρες (21 αγόρια και 19 κορίτσια), ηλικίας 16,85 ± 6,63 και 15,55 ± 5,25 έτη αντίστοιχα. Στις δύο ομάδες ελέγχθηκε η ύπαρξη των μεταλλάξεων που αφορούν στα γονίδια του παράγοντα V Leiden (G1691A), της προθρομβίνης (G20210A) και της MTHFR (C677T) με τη μέθοδο της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης και της επώασης με περιοριστικά ένζυμα (PCR-RFLP) με τη χρήση των περιοριστικών ενζύμων MnlI, HindIII και HinfI αντίστοιχα. Στην ομάδα των ασθενών καταγράφηκαν οι κλινικές επιπλοκές της νόσου. Αποτελέσματα: Από τους 29 ασθενείς, 22 (75,9%) είχαν μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία, 6 (20,7%) ήταν ομοζυγώτες δρεπανοκυτταρικής αναιμίας και ένας (3,4%) ήταν διπλός ετεροζυγώτης δρεπανοκυτταρικής αναιμίας και αιμοσφαιρινοπάθειας D. 2 από τους 29 ασθενείς (6,9%) και ένας (2,5%)από τους 40 μάρτυρες ήταν ετεροζυγώτες για τη μετάλλαξη του παράγοντα V Leiden. Ο επιπολασμός της μετάλλαξης του παράγοντα V Leiden δεν διέφερε στατιστικά σημαντικά στις δύο ομάδες (p=0,568). Σχετικά με τις κλινικές επιπλοκές της νόσου, βρέθηκε μία τάση, η οποία έδειξε ότι η συχνότητα εμφάνισης άσηπτης νέκρωσης της κεφαλής του μηριαίου ήταν περισσότερο αυξημένη στους ασθενείς με τη μετάλλαξη σε αντίθεση με αυτούς που δεν έφεραν τη μετάλλαξη (p= 0,069). Όσον αφορά στις άλλες επιπλοκές δεν βρέθηκε κάποια συσχέτιση με τη μετάλλαξη του παράγοντα V Leiden. Σε καμία από τις ομάδες δεν ανιχνεύθηκε η μετάλλαξη της προθρομβίνης G20210A. Σχετικά με τον πολυμορφισμό C677T του γονιδίου της MTHFR, από τους 29 ασθενείς 16 (55,2%) ήταν ετεροζυγώτες και 3 (10,3%) ήταν ομοζυγώτες. Στην ομάδα μαρτύρων 18 (45%) ήταν ετερόζυγοι και 6 (15%) ήταν ομόζυγοι στον πολυμορφισμό C677T του γονιδίου της MTHFR. Η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική (p=0,745). Όσον αφορά στις κλινικές επιπλοκές δε βρέθηκε κάποια συσχέτισή τους με την ομόζυγη μορφή του πολυμορφισμού C677T του γονιδίου του MTHFR στην ομάδα των ασθενών. Συμπεράσματα: Δεν υπάρχει συσχέτιση των αγγειακών επιπλοκών των ασθενών με ΔΝ και των μεταλλάξεων αυτών.Μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό δείγματος ασθενών απαιτούνται για να καθοριστεί η σχέση των θρομβωτικών επιπλοκών στη ΔΝ και των μεταλλάξεων αυτών.
description: Introduction: Sickle cell disease (SCD) is one of the most frequent abnormalities of red blood cells. Vaso-occlusive episodes are the main cause of morbidity and mortality in patients with SCD. Thrombosis may play an important role in the pathophysiology of complications of SCD. Aim: In this study the prevalence of thrombophilic mutations was assessed in patients with SCD, as well as to recognize the patients with a high risk for developing thrombosis and the role of primary prevention of thrombotic events in this group of disorders. Methods: 29 patients with SCD (14 boys and 15 girls) aged 16,85 ± 6,63 years and 40 healthy individuals (21 boys and 19 girls) aged 15,55 ± 5,25 years were included in the study. Two groups were screened for factor V Leiden (G1691A), prothrombin G20210A and MTHFR C677T mutations, using polymerase chain reaction restriction fragment-length polymorphism (PCR-RFLP) method with the use of MnlI, HindIII and HinfI, respectively.Clinical complications of patients were recorded. Results: 22 of 29 patients were sickle/β thalassemia (75,9%), 6 (20,7%) were SS individuals and one was double mutant for S/D (3,4%) hemoglobin. Heterozygous factor V Leiden was found in 2 of 29 (6,9%) patients and in one healthy individual (2,5%). There was no statistically significant differences in the prevalence of factor V Leiden between the two groups (p=0,568). In the group of patients, there was no significant association between factor V Leiden and clinical complications of SCD. The presence of vascular bone necrosis was higher among patients who were heterozygous for factor V Leiden mutation, but this was not significant (p=0,069). In none of two groups prothrombin G20210A mutation was assessed. 16 of 29 (55,2%) patients were heterozygous and 3 (10,3%) were homozygous for the MTHFR C677T mutation. In the control group, 18 of 40 (45%) individuals were heterozygous and 6 (15%) were homozygous for MTHFR C677T mutation. There was no statistically significant difference between the two groups (p=0,745). In the group of patients, there was no significant association between MTHFR C677T mutation and clinical complications of SCD. Conclusions: The presence of factor V Leiden, prothrombin G20210A allele and MTHFR 677T allele was not associated with the occurrence of vascular complications in patients with SCD. Further studies that include a larger number of patients are necessary, so as to determine the relationship between clinical complications in SCD and thrombophilic mutations.