Σεξουαλικότητα και Εξουσία: Η έννοια της εξουσίας και η σύνδεσή της με τα «κανονικοποιημένα σώματα» στο έργο του Michel Foucault
Creators: name: Αργυρούδη, Αικατερίνη Αργυρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Εξουσία
Σεξουαλικότητα
Κανονικοποιημένο σώμα
Βιο-εξουσία
Μορφές υποκειμενοποίησης
Michel Foucault
Power
Sexuality
Normalized body
Bio-power
Forms of subjectivation

description: Η μελέτη αυτή πραγματεύεται τη σύνδεση των εννοιών της «εξουσίας» και της «σεξουαλικότητας» όπως αυτές ασκούνται στην παραγωγή του «κανονικοποιημένου σώματος» στο έργο του Michel Foucault. Η γενικότερη θέαση του Foucault για την εξουσία ανάγεται στον επαναπροσδιορισμό του «δικτύου των εξουσιαστικών σχέσεων» εντός των οποίων τα υποκείμενα εμφανίζονται τόσο ως φορείς όσο και ως αποδέκτες των εξουσιαστικών καταναγκασμών, εφόσον και τους υφίστανται και τους ασκούν. Στη μεθοδολογία μας η αναζήτηση απομακρύνεται από τις προφανείς μορφές του σκληρού πυρήνα της εξουσίας, επικεντρώνοντας αντίθετα στις εξωθεσμικές σχέσεις εξουσίας που τέμνουν υπόρρητα το κοινωνικό-οικονομικό-πολιτικό γίγνεσθαι ωσότου το αλώσουν σε βαθμό κανονιστικό. Στον Γνώμονα της κανονιστικότητας ο Foucault αναγνωρίζει και τον παραγωγικό χαρακτήρα της εξουσίας στο βαθμό που διαμορφώνει τα σεξουαλικά υποκείμενα μέσω της διττής διαδικασίας δημιουργίας αντικειμένων γνώσης των επιστημονικών πεδίων, αφενός, της υποκειμενοποίησης που μετασχηματίζει αδιαλείπτως τα υποκείμενα μέσα από τις ασύνειδες «πρακτικές εαυτών», αφετέρου. Και στις δύο «παραγωγικές» περιπτώσεις η κανονικοποίηση υποδηλώνει μια μορφή εξουσίας που καθυποτάσσει και καθιστά κάποιον υποτελή με τόσες εκδοχές όσες και οι ιστορικές στιγμές που καθόρισαν τη διαμόρφωσή της. Η εξατομικεύουσα εξουσία εισάγεται κατ΄ αρχήν από τον Χριστιανισμό, θεσμοποιείται στην εκκλησιαστική μεσαιωνική ποιμαντορία και επιβάλλει την Ομολογητική πρακτική. Βαθμιαία το χριστιανικό τελετουργικό συμβάλλει στις πρώτες μορφές αυτογνωσίας, ενθαρρύνοντας τα πρώτα δείγματα ατομικότητας του σεξουαλικού υποκειμένου σε σχέση με την δική του εξομολογητική αλήθεια, η οποία και θα αποτελέσει το υπόβαθρο όλων των μελλοντικών τεχνικών εξέτασης και ιατρικοποίησης. Η εκλέπτυνση των τεχνικών ελέγχου και εποπτείας θα συνδεθεί με την κρατική ορθολογική εξουσία, την βιο-εξουσία, η οποία θα ταυτολογηθεί στην ηγεμονία της αστικής τάξης από τον 18Ο αι. Έκτοτε, στη βάση του ρυθμιστικού ιδεώδους –πλαίσιο που συνδιαμορφώνει τόσο η αντίληψη του κανόνα ως πρότυπο κανονικότητας, όσο και η αντίληψη του κανόνα ως επιστημονική διάγνωση- το σύνολο της κοινωνικής ζωής προσδιορίστηκε με όρους ιατρικής κανονικότητας, αναγορεύοντας σε «συμπτωματολογία» ότι παρέκκλινε έστω κατ’ ελάχιστον από την κοινά αποδεκτή «ομαλότητα». Αυτή ακριβώς η συνεχής ανακάλυψη παρεκκλίσεων από το πρότυπο κανονικότητας αποτέλεσε το λειτουργικό στοιχείο διείσδυσης των εξουσιαστικών ελέγχων εξίσου στη σφαίρα της ατομικότητας όσο και στην ολότητα του είδους. Τέλος, σ΄ αυτήν την εννοιολόγηση της παροντικής οντολογίας, η παρούσα συγγραφή αντιπαραθέτει την «προς αυτονομία ερμηνευτική του υποκειμένου», ώστε να γίνεται κατανοητή και η εναλλακτική δυνατότητα της «αισθητικής της ύπαρξης» την οποία αποστερήθηκε το μετανεωτερικό υποκείμενο
description: This study addresses the connection between the concept of "power" and "sexuality" as they are exercised in the production of the "normalized body" in the work of Michel Foucault. Foucault's general view of power comes from the redefinition of the "network of authoritative relationships" within which the subjects appear both as actors and as recipients of the authoritarian compulsions as long as they are subjected to and exercised by them. In our methodology the quest is removed from the obvious forms of the hard core of power, concentrating instead on the extraterritorial relations of power that underlie the social-economic-political process until it becomes regulatory. In the Normative criteria, Foucault also recognizes the productive nature of power as it shapes sexual subjects through the dual process of creating objects of knowledge in the fields of science on the one hand, and of the subjectivation that transforms the subjects unceasingly through unconscious "self-practices" on the other. In both "productive" cases, normalization implies a form of power that subjugates and renders someone submissive in as many versions as the historical moments that have shaped it. Individual power is first introduced by Christianity, institutionalized in the ecclesiastic medieval pastoralism, and imposes the Confessional practice. Gradually the Christian ritual contributes to the first forms of self-awareness, encouraging the first specimens of individuality of the sexual subject in relation to its own confessional truth, which will form the basis of all future techniques of examination and medicalization. The sophistication of control and surveillance techniques will be linked to state rational power, bio-power, which will be identified in the bourgeoisie hegemony of the 18th century. Since then, on the basis of the regulatory ideal - framework that co-conceptualizes both the perception of the rule as a standard of normality and the perception of the rule as a scientific diagnosis, the whole of social life was determined in terms of medical regularity, declaring "symptomatology" to deviate even at least from the commonly accepted "normality". This very constant discovery of deviations from the standard of regularity was the functional element of penetrating the power controls equally in the sphere of individuality and in the totality of the species. Finally, in this conception of the present ontology, this writing contrasts the "towards autonomy interpretative of the subject" in order to understand the alternative possibility of the "aesthetics of existence" which the post-modern subject was deprived of