Οικολογία και διαχείριση πουλιών σε σύμπλοκο γεωργικού και υγροτοπικού μεσογειακού οικοσυστήματος:
Creators: name: Σώκος, Χρήστος Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: αγροπεριβαλλοντικά μέτρα
οικότοπος
υγρότοπος
αλοφυτική βλάστηση
σιτηρά
αγρανάπαυση
χέρσα έκταση
ποολίβαδο
σπορά για την πανίδα
βιοποικιλότητα
παράκτια ζώνη
αρπακτικά πτηνά
παρυδάτια
στρουθιόμορφα
ορνιθόμορφα
αποστραγγιστικά έργα
θηραματική αξία
διατήρηση
agroenvironmental measures
ecotope
wetland
halophytic vegetation
cereals
set-aside
fallow land
grassland
wildlife crop
biodiversity
coast zone
birds of prey
waterbirds
passerines
galliforms
drainage works
hunting value
conservation

description: Η καταστροφή και υποβάθμιση των υγροτόπων και η εντατικοποίηση της γεωργίας έχουν αναγνωριστεί ως οι κύριοι παράγοντες μείωσης πολλών ειδών της πτηνοπανίδας. Στην παρούσα έρευνα εξετάστηκε η σημασία ενός αλμυρόβαλτου και των γειτονικών καλλιεργειών σιταριού για την πτηνοπανίδα. Διερευνήθηκε επίσης η σημασία της αγρανάπαυσης, των χέρσων εκτάσεων, όπως και των διαχειριστικών μέτρων των σπορών για την πανίδα και των φρεζαρισμένων αγρών. Πραγματοποιήθηκαν απογραφές των πουλιών με τη μέθοδο των λωρίδων και καταγράφηκαν βιοτικοί και αβιοτικοί παράμετροι των οικοτόπων κατά το χειμώνα και την άνοιξη τεσσάρων ετών. Βρέθηκε ότι η ομοιότητα μεταξύ των περισσότερων οικοτόπων ήταν μικρή και πως ο συνδυασμός διαφορετικών οικοτόπων, αν και μικρής σχετικά επιφάνειας (μερικών εκταρίων), αυξάνει τον αριθμό των ειδών πουλιών στα αγροοικοσυστήματα και στους υγροτόπους. Ο αλμυρόβαλτος, η αγρανάπαυση και το χέρσο είχαν μεγαλύτερο αριθμό ατόμων και ειδών πουλιών σε σχέση με τα σιτηρά. Στον αλμυρόβαλτο ο πλούτος των ειδών οφείλονταν στις ακάλυπτες από βλάστηση κατακλυσμένες θέσεις και στο ποολίβαδο, ενώ η αφθονία οφείλονταν κυρίως στο ποολίβαδο. Η συμβολή της αλοφυτικής βλάστησης ήταν μικρή, καθώς ήταν φτωχή σε είδη και η αφθονία σε πουλιά ήταν η μικρότερη μεταξύ των οικοτόπων. Ο αλμυρόβαλτος είχε τη μεγαλύτερη αξία για τη διατήρηση της πτηνοπανίδας και τη θήρα. Στις ακάλυπτες θέσεις οφείλονταν κυρίως οι αξίες αυτές του αλμυρόβαλτου. Αναλυτικότερα ως προς την αξία για τη διατήρηση, μετά το ακάλυπτο ακολουθεί η αγρανάπαυση και το χέρσο, έπειτα τα σιτηρά και το ποολίβαδο, ενώ τη μικρότερη αξία έχει η αλοφυτική βλάστηση. Ως προς τη θηραματική αξία μετά το ακάλυπτο ακολουθούν η αλοφυτική, η αγρανάπαυση και τα σιτηρά, ενώ τη μικρότερη αξία έχουν το ποολίβαδο και το χέρσο. Τα διαχειριστικά μέτρα των σπορών και του φρεζαρισμένου αγρού δεν βρέθηκε να προσέλκυσαν περισσότερο ή λιγότερο την πτηνοπανίδα σε σχέση με τους υπόλοιπους οικοτόπους. Ομοιογενής και πυκνή βλάστηση με μικρό αριθμό φυτικών ειδών δεν δημιουργεί επιθυμητό ενδιαίτημα για τα περισσότερα είδη πουλιών και ασπόνδυλων εδάφους.
description: The destruction and degradation of wetlands, as well as the intensifying of agriculture, have been recognized as the main factors of population reduction of many bird species. Aim of this research was to compare the avian community in a saltmarsh with that one using the nearby cereal fields. Also the importance of fallow land, set-aside, wildlife crops and tilled land was examined. The saltmarsh was comprised by three ecotopes: the flooded and bare of vegetation ecotope, the halophytic vegetation and the grassland. Bird censuses were run with the method of line transects and biotic and abiotic habitat parameters were recorded during the winter and spring for four years. We found that the similarity between most ecotopes was low and the combination of different ecotopes, although in relatively small area (few hectares), increases the number of bird species in agro-ecosystem and wetland. The saltmarsh, set-aside and fallow land had a larger number of individuals and bird species in comparison to cereals. In saltmarsh the species richness was higher due to the ecotopes of flooded and bare of vegetation land and the grassland. Abundance was higher in saltmarsh due to the grassland ecotope. Halophytic vegetation was poor in species richness and birds abundance. The saltmarsh had the highest value for the conservation of avifauna, mainly due to the flooded and bare of vegetation ecotope, followed by the set-aside and fallow land, then followed by cereals and grassland, while the lowest value had the halophytic vegetation. The hunting value was highest in flooded and bare of vegetation ecotope, followed by halophytic vegetation, the set-aside and cereals, while the grassland and fallow land had the lowest values. Birds did not use more or less the wildlife crops and tilled field in relation to other ecotopes. Homogeneous and dense vegetation with a small number of plant species does not create a desirable habitat for the most bird species and soil invertebrates.