Difference in migraine prevalence and migraine charactereistics between breast fed and formula fed individuals
Creators: name: Μανάνη, Μαρίνα Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Ημικρανία
Θηλασμός
Κεφαλαλγία
Μητρικό γάλα
Γαλουχία
Migraine
Breastfeeding
Headache
Breast milk
Lactation

description: Background: Migraine is a common primary headache disorder, with a strong genetic background; however environmental factors affect its characteristics. It is attributed to a sterile neurogenic inflammation, generated through the release of CGRP, neurokinin A and other neuropeptides and leading to sensitization of the trigeminal ganglion. Breastfeeding in infancy has been gifted with many beneficial effects, both in the short term immune reactions but also in the long term maturation of immune and nervous system. Aim of the present study is to test the hypothesis of such a positive effect upon the future characteristics of neurogenic inflammation in migraine. Methods: A number of 182 individuals were tested for their headache and migraine characteristics and their feeding status as infants was retrospectively checked. Frequency, intensity, MMD, onset as well as the presence of aura or allodynia were checked in comparison to the duration of breastfeeding. Results: Migraine was more common in formula fed, with an odds ratio of 2.49. Frequency was inversely related to breastfeeding and the total duration of lactation, (median 4 attacks/mo, for formula-fed, as opposed to 1, for lactation for more than 6 months, p value 0.0003). The same apply for migraine intensity and mean migraine days per month that are significantly lower in people breastfed for more than 12 and 6 months respectively (median intensity 3 degrees difference in VAS with p value 0.02, and MMD drop 7 to 2.5 to 1 respectively with a p value = 0.001). Migraine aura and allodynia were not affected by the exposure to formula or breast milk. Discussion: It appears that breastfeeding can act as a favourable environmental factor for migraine characteristics, with an effect relevant to the duration of lactation. Further research I s needed in order to determine the exact mechanism for such an effect, which in turn could lead to better understanding and treatment of the disorder.
description: Εισαγωγή: Η ημικρανία είναι μια πρωτοπαθής διαταραχή κεφαλαλγίας με ισχυρό γενετικό υπόβαθρο αλλά και σημαντική συμβολή από περιβαλλοντικούς παράγοντες. Έχει τη βάση της στη δημιουργία άσηπτης νευρογενούς φλεγμονής, που εκλύεται από την απελευθέρωση νευροπεπτιδίων όπως το σχετιζόμενο με το γονίδιο καλσιτονίνης (CGRP) και η νευροκίνη Α όπως και άλλες ενδιάμεσες χημικές ουσίες οι οποίες οδηγούν στην ενεργοποίηση του γαγγλίου του τριδύμου. Ο θηλασμός κατά τη νηπιακή και βρεφική ηλικία έχει συσχετιστεί με ευεργετικά αποτελέσματα, τόσο στις άμεσες ανοσιακές διαδικασίες όσο και μακροπρόθεσμα στην ωρίμανση του ανοσοποιητικού και νευρικού συστήματος. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει πιθανή θετική επίδραση του θηλασμού στα μελλοντικά χαρακτηριστικά της ημικρανίας. Μέθοδος: Δείγμα 182 ατόμων με κεφαλαλγία και ημικρανία εξετάστηκαν ως προς τα επιμέρους χαρακτηριστικά αυτής και τη μέθοδο σίτισης κατά την παιδική τους ηλικία αναδρομικά. Τα χαρακτηριστικά που ελέγχθησαν ήταν η συχνότητα των επεισοδίων, η ένταση, οι ημέρες κεφαλαλγίας ανά μήνα, η έναρξη όπως και η παρουσία αύρας ή δερματικής αλλοδυνίας στους συμμετέχοντες. Αποτελέσματα: Η ημικρανία ήταν πιο συχνή στα άτομα που έλαβαν μόνο γάλα- φόρμουλα με λόγο σχετικών πιθανοτήτων 2,49. Η μηνιαία συχνότητα της ημικρανίας ήταν αντιστρόφως ανάλογη του θηλασμού και της συνολικής διάρκειας αυτού (διάμεση τιμή 4 σε σχέση με 1 επεισόδιο ανά μήνα για διάρκεια θηλασμού μεγαλύτερη των 6 μηνών (p value 0.0003). Ανάλογα αποτελέσματα βρέθηκαν και για την ένταση της ημικρανίας και τις ημέρες κεφαλαλγίας ανά μήνα (MMD) που ήταν σημαντικά χαμηλότερες σε άτομα που θήλασαν για διάστημα μεγαλύτερο των 12 και 6 μηνών αντίστοιχα (διάμεση ένταση μικρότερη κατά 3 μονάδες VAS με p value 0.02, και MMD πτώση από 7 σε 2.5 και 1 για 6 και 12 μήνες με p value 0.001). Η παρουσία της αύρας ή της αλλοδυνίας ήταν ανεξάρτητη της επίδρασης του θηλασμού. Συμπέρασμα: Όπως φαίνεται από τα αποτελέσματα την παρούσας μελέτης ο θηλασμός μπορεί να δράσει ως ευνοϊκός περιβαλλοντικός παράγοντας στα μελλοντικά χαρακτηριστικά της ημικρανίας των πασχόντων, με αποτέλεσμα ανάλογο της διάρκειας του θηλασμού. Περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη για τη διαλεύκανση του ακριβούς μηχανισμού της δράσης αυτής, που με τη σειρά της μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερη κατανόηση και νέες θεραπευτικές επιλογές της νόσου.