The effects of exercise training or bariatric surgery on physical functioning, sleep disorders, and quality of life in individuals living with obesity
Creators: name: Gilyana, Marilyn S.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Παχυσαρκία
Άσκηση
Φυσική Λειτουργία
Ποιότητα Ζωής
Διαταραχές Ύπνου
Λαιμαργία
Obesity
Exercise
Physical fitness
Quality of Life
Sleep disorders
Rapid eating

description: Η παχυσαρκία αποτελεί παγκόσμιο πρόβλημα υγείας με σοβαρές επιπτώσεις στα άτομα και τα συστήματα υγείας. Αυτή η μελέτη είχε ως στόχο να διερευνήσει τις επιδράσεις της άσκησης ή της βαριατρικής χειρουργικής σε διάφορες πτυχές της υγείας και της ευημερίας σε άτομα που ζουν με παχυσαρκία. Εξετάστηκαν οι αλλαγές στον Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ), τη φυσική κατάσταση, την Ποιότητα Ζωής (QLI), τις Διαταραχές Ύπνου (SD) και τις συνήθειες πρόσληψης τροφής και δραστηριότητας (REAP) σε τρεις ομάδες: Ομάδα άσκησης, Ομάδα βαριατρικής χειρουργικής και Ομάδα ελέγχου. Μέθοδοι: Άτομα με παχυσαρκία χωρίς συναφή χρόνια ασθένεια προσκλήθηκαν να συμμετάσχουν στη μελέτη από δύο τοπικές κλινικές για την αντιμετώπιση βάρους και έναν ανώτατο εκπαιδευτικό οργανισμό. Εβδομήντα ένα άτομα πληρούσαν αρχικά τα κριτήρια, από τους οποίους 23 είχαν προγραμματιστεί για βαριατρική επέμβαση και συμπεριλήφθηκαν στην ομάδα βαριατρικής χειρουργικής (BS, n=23), η οποία αξιολογήθηκε στην αρχή και έξι μήνες μετά την επέμβαση. Τα υπόλοιπα 48 άτομα κατανεμήθηκαν τυχαία σε ομάδα άσκησης (EX, n=25) και σε ομάδα ελέγχου (C, n=23). Όλοι οι συμμετέχοντες αξιολογήθηκαν στην αρχή και στους έξι μήνες για τον ΔΜΣ, την αναλογία μέσης-περιφέρειας, την δύναμη χειρολαβής, την ευελιξία της πλάτης και των ποδιών, το τεστ περπατήματος έξι λεπτών, καθώς και με τα ερωτηματολόγια QLI, SDQ και REAP. Η ομάδα άσκησης EX ακολούθησε πρόγραμμα άσκησης 3-4 φορές την εβδομάδα, για μία ώρα κάθε φορά, για έξι μήνες. Το πρόγραμμα περιλάμβανε συνεδρίες μέτριας έως μεγάλης έντασης. Οι στατιστικές αναλύσεις περιλάμβαναν ANOVA, δοκιμές Chi-Square και τιμές p για την αξιολόγηση των διαφορών μεταξύ των ομάδων. Αποτελέσματα: Εξήντα εννέα άτομα ολοκλήρωσαν το πρόγραμμα και περιλήφθηκαν στην ανάλυση: 52 γυναίκες (82,6%) και 17 άνδρες (17,4%). Οι ομάδες EX και BS παρουσίασαν σημαντική μείωση στον ΔΜΣ σε έξι μήνες (p &lt; 0,05). Η ομάδα EX παρουσίασε σημαντική βελτίωση στη δύναμη χειρολαβής κατά 16% (p = 0,001), ενώ η ομάδα BS σημείωσε μείωση κατά 20%. Και οι δύο ομάδες παρέμβασης βελτίωσαν σημαντικά την αντοχή στο περπάτημα (p &lt; 0,001), αυξάνοντας την απόσταση περπατήματος κατά 19% για την ομάδα EX και 31% για την ομάδα BS. Η περίμετρος μέσης και περιφέρειας (p &lt; 0,05) βελτιώθηκε κατά 8% και 7% για την ομάδα EX, ενώ για την ομάδα BS η βελτίωση ήταν 15% και 13% αντίστοιχα. Τα σκορ QLI αποκάλυψαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων, με την ομάδα ελέγχου C να αναφέρει συνεχώς χαμηλότερα σκορ (p &lt; 0,001). Η ομάδα C επίσης εμφάνισε χειρότερα αποτελέσματα στην αξιολόγηση για τις συνήθειες πρόσληψης τροφής και δραστηριότητας (p &lt; 0,001). Δεν βρέθηκαν σημαντικές συσχετίσεις στις διαστάσεις διαταραχών ύπνου. Η ομάδα EX φάνηκε να έχει θετική επίδραση στις ψυχιατρικές διαταραχές, ενώ στην ομάδα BS εντοπίστηκαν περισσότερα άτομα με ψυχιατρικές διαταραχές. Συμπεράσματα: οι παρεμβάσεις άσκησης και βαριατρικής επέμβασης οδήγησαν σε μειώσεις στον ΔΜΣ, με τη βαριατρική χειρουργική να παρουσιάζει μεγαλύτερη μείωση. Η άσκηση βελτίωσε τη φυσική κατάσταση και την ποιότητα ζωής, υπογραμμίζοντας το δυναμικό της να ενισχύσει τη συνολική ευημερία. Η ομάδα EX έδειξε μεγαλύτερες βελτιώσεις στη δύναμη χειρολαβής σε σύγκριση με την ομάδα BS, υποδεικνύοντας ότι οι χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί να βελτιώσουν τη σύσταση του σώματος αλλά όχι τη μυϊκή φυσική κατάσταση. Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν την ανάγκη για εξατομικευμένες επιλογές παρέμβασης στη διαχείριση της παχυσαρκίας, λαμβάνοντας υπόψη τους ατομικούς στόχους υγείας. Η μελέτη επίσης προτείνει τη σημασία της αξιολόγησης ψυχολογικών παραγόντων και της ποιότητας ζωής στις παρεμβάσεις για την παχυσαρκία. Περαιτέρω έρευνα θα πρέπει να διερευνήςει τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις και τους κινδύνους που συνδέονται με τη βαριατρική χειρουργική για να παρέχει μια πιο ολοκληρωμένη κατανόηση των επιλογών θεραπείας της παχυσαρκίας.
description: Obesity is a global health concern with profound implications for individuals and healthcare systems. This study aimed to investigate the effects of exercise intervention versus bariatric surgery on various aspects of health and well-being in individuals living with obesity. We sought to assess changes in Body Mass Index (BMI), physical fitness, Quality of Life (QLI), Sleep Disorders (SD), Rapid Eating, and Activity Assessment (REAP) among three groups: Group 1 (exercise), Group 2 (bariatric surgery), and Group 3 (control).Methods: Individuals living with obesity and no related chronic illness were invited to participate in this study from a higher educational institution and two local hospital clinics for weight treatment. Seventy-one individuals initially fulfilled the criteria; 23 were scheduled to undergo bariatric surgery and were group-randomized, bariatric surgery group BS (n=23); this group was assessed at baseline and six months post-operation. The other 48 were randomly allocated to exercise group EX (n=25) and control group C (n=23). All subjects were assessed in the baseline and at six months for BMI, waist-hip ratio, handgrip strength, back and leg flexibility, 6-minute walk test assessment, QLI, SDQ, and REAP questionnaires. EX group followed an exercise program 3-4 times/week/one-hour session for six months. The exercise program included moderate to rigorous sessions. Statistical analyses included one-way ANOVA, Chi-Square Tests, and p-values to assess group differences. Results: Sixty-nine individuals completed the program and were included in the statistical analysis: 52 females (82.6%) and 17 males (17.4%). EX group had four males (17.4%) and 19 females (82.6%), the BS group had six males (26.1%) and 17 females (73.9%), and the C group had seven males (30.4%) and 16 females (69.6%). Βoth EX and BS groups witnessed a significant decrease in BMI over six months (p &lt; 0.05). Over six months, the EX group demonstrated substantial improvements in hand grip strength by 16 % (p = 0.001) compared to the BS group, which witnessed a strength reduction of 20%. Both intervention groups significantly improved walking endurance (p &lt; 0.001), increasing their walking distance by 19% for the EX group and 31% for the BS group. Waist and hip circumference (p &lt; 0.05) improved by 8% and 7% for the EX-group, while for the BS group, the improvement was 15% and 13%, respectively. QLI scores revealed substantial differences among the groups, with the C group consistently reporting lower scores (p &lt; 0.001). C group also exhibited worse rapid eating and activity assessment scores (p &lt; 0.001). While no significant associations were found in sleep disorder dimensions, the BS group had more participants screened for psychiatric disorders. EX group appeared to positively impact psychiatric disorders, whereas the BS group was associated with more participants being screened for psychiatric disorders.Our findings indicate that exercise and bariatric surgery interventions decreased Body Mass Index (BMI). However, the BS group exhibited a more significant reduction. These results emphasize the potential for both approaches to address obesity-related weight concerns.Conclusion: Both exercise intervention and bariatric surgery led to BMI reductions, with distinct advantages. Exercise improved physical fitness and QLI, highlighting its potential to enhance overall well-being. EX group showed higher increases in handgrip strength than BS, suggesting that surgical interventions may improve body composition but not muscular fitness in individuals living with obesity. Bariatric surgery effectively reduces body measurements, emphasizing its role in body composition changes. These findings underscore the need for personalized intervention choices in obesity management, considering individual health goals. The study also suggests the importance of assessing psychological factors and quality of life in obesity interventions. Further research should explore the long-term implications and risks associated with bariatric surgery to provide a more comprehensive understanding of obesity treatment options.