Ζωή χωρίς αυτονομία
Creators: name: Γιαμά, Ελένη Δράκου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Ζωή
Χωρίς αυτονομία
Ανθρώπινη αξία
Άνθρωπος
Πρόσωπο
Αξιοπρέπεια
Life
Without autonomy
Human value
Man
Face
Dignity

description: Η Αυτονομία και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι έννοιες άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους Τι συμβαίνει όμως όταν εξαρχής από την γέννηση του ανθρώπου η αυτονομία αυτή δεν υφίσταται ή όταν στην πορεία της ζωής του χαθεί; Ο άνθρωπος ως πρόσωπο παύει να υπάρχει; Η αξία του αναιρείται με την αδυναμία δήλωσης της βούλησής του; Ακόμη κι αν αυτή είναι δυνατή, αλλά η κατάστασή του δεν κατοχυρώνει ασφαλές πλαίσιο για τη δήλωσή του, ακυρώνει τον σεβασμό προς τη ζωή και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου; Ένα θέμα που οι πηγές του είναι ανεξάντλητες ανά τους αιώνες, τόσες όσες και οι ψυχές που πέρασαν και οι άνθρωποι που σήμερα πορεύονται στη γη. Στην εργασία που ακολουθεί, πραγματοποιείται μία διεπιστημονική βιβλιογραφική διερεύνηση αυτού του θέματος. Διά των επιστημών που πλαισιώνουν ένα τέτοιο ευρέος φάσματος θέμα (ήτοι δια μέσω των επιστημών της φιλοσοφίας, της γλωσσολογίας, της ψυχολογίας, της κοινωνιολογίας, της ιστορίας, της παιδαγωγικής της λογοτεχνίας, της ποίησης, της θεολογίας, της νομικής και της ιατρικής), μεταλαμπαδεύεται. Θεμελιώνεται το ζητούμενο της εργασίας αυτής με την «αριστοτελική μεσότητα» σε πηγές. Προάγεται το ύψιστο αγαθό της ζωής, η αξία της ανθρώπινης ζωής. Η μέγιστη πρόταξη αυτών των δύο άρρηκτα συνδεόμενων αξιών και συνάμα εννοιών αποτελεί εν τέλει και το ύψιστο βιοηθικό «θεμέλιο» απάντων των επιστημών και αναδύεται με την αποδοχή του ανθρώπου ως πρόσωπο ανεξαρτήτως της δυνατότητας αυτονομίας του∙ αποδεικνύεται έτσι η μετουσίωσή της στη «Ζωή με Πρόσωπο» για μία «ευήμερη κοινωνία». Ζωή με πρόσωπο σημαίνει «Άνθρωπος», ζωή με πρόσωπο σημαίνει «Πολιτισμός».
description: Autonomy and human dignity are two indissolubly linked concepts. This presupposes that there is respect towards the value of human life and human dignity. What happens though when this autonomy does not exist from the very beginning of one’s life from birth or when this autonomy is lost during the course of one’s life? Does man as a being cease to exist? Is his value nullified due to his inability to declare his will? Even if declaring one’s will is possible, but the particular person’s condition does not guarantee a safe framework for this declaration, is respect for human life and dignity invalidated? This is a topic whose sources have been inexhaustible over the centuries, and as many as the souls that have gone by and the people who today walk the earth. The paper that follows carries out an interdisciplinary bibliographical investigation of this subject, imparting information through the various sciences which encompass such a wide-ranging subject (i.e. through the sciences of philosophy, linguistics, psychology, sociology, history, pedagogy, literature, poetry, theology, law and medicine), referring to sources that underpin the subject matter of this paper with the “Aristotelian mean”, promoting the highest asset in life, the value of human life. The propounding of these two indissolubly linked values and concepts concurrently, ultimately constitutes the highest bioethical “foundation” of all sciences and it emerges with the acceptance of man as an entity irrespective of his capability of autonomy; thus attesting to its transubstantiation in “Life with Face”, for a “prosperous society”. Life with a face means “Human”, life with a face means “Civilization”.