Βλεννώδες Aδενοκαρκίνωμα παχέος εντέρου
Creators: name: Φουτσιτζής, Βασίλειος Χρήστου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Παχύ έντερο
Αδενοκαρκίνωμα
Χειρουργική ογκολογία
Colorectal cancer
Adenocarcinoma
Surgical oncology

description: Ένας ιδιαίτερος υπότυπος του καρκίνου του παχέος εντέρου είναι το βλεννώδες αδεκαρκίνωμα (ΒΑΚ) , ο οποίος χαρακτηρίζεται από εξωκυτταρικά βλεννώδη συστατικά που αποτελούν τουλάχιστον το 50% του ιστού του όγκου. Το βλεννώδες αδενοκαρκίνωμα βρίσκεται στο 10% - 20% των ασθενών με καρκίνο του παχέος εντέρου, είναι πιο συχνό στον γυναικείο πληθυσμό και σε νεαρούς ασθενείς. Το βλεννώδες αδενοκαρκίνωμα εντοπίζεται στο δεξιό κόλο με μεγαλύτερο όγκο, υψηλότερο Τ στάδιο, φτωχότερη διαφοροποίηση, υψηλό ποσοστό θετικών λεμφαδένων, περιτοναϊκών εμφυτεύσεων και διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο σε σύγκριση με το μη βλεννώδες αδενοκαρκίνωμα (μΒΑΚ). Τα κλινικά χαρακτηριστικά, τα μοριακά χαρακτηριστικά, η ανταπόκριση στη χημειοθεραπεία/ακτινοθεραπεία και η πρόγνωση του ΒΑΚ είναι διαφορετικά από αυτά των μΒΑΚ. Η υπερέκφραση των βλεννινών, συμπεριλαμβανομένων των MUC1, MUC2 και MUC5AC, είναι ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό του MAC, το οποίο μπορεί να σχετίζεται με την εισβολή όγκου, τη μετάσταση, την αναστολή απόπτωσης και την αντίσταση στη χημειοθεραπεία/ακτινοθεραπεία. Η μαγνητική τομογραφία είναι ανώτερη σε ακρίβεια, ειδικά για το καρκίνωμα του ορθού αλλά η βιοψία είναι η κύρια διαγνωστική μέθοδος για το ΒΑΚ. Η γενετική προέλευση του ΒΑΚ σχετίζεται κυρίως με τη μετάλλαξη BRAF, την μικροδορυφορική αστάθεια και με το μονοπάτι του φαινοτύπου της μεθυλίωσης νησιδίων κυτοσίνης-γουανίνης CpG(CIMP). Επιπλέον, η κακή πρόγνωση του ΒΑΚ του ορθού έχει επιβεβαιωθεί από διάφορες μελέτες και αυτή του ΒΑΚ του παχέος εντέρου εξακολουθεί να είναι αμφιλεγόμενη. Σε αυτήν την ανασκόπηση, συνοψίζουμε την επιδημιολογία, τα ιστοπαθολογικά χαρακτηριστικά , το μοριακό υπόβαθρο, τις μεθόδους διάγνωσης και τις θεραπείες του ΒΑΚ προκειμένου να παρέχουμε αναφορές για περαιτέρω θεμελιώδη και κλινική έρευνα.
description: A distinct subtype of colorectal cancer is the mucinous adenocarcinoma which is characterized by the presence of extracellular mucinous components that accountsat least 50% of the tumor tissue.Mucinous adenocarcinoma is found in 10%-20% of colorectal cancer patients , occurs more commonly in female and younger patients.Mucinous adenocarcinoma is located in the right colon with larger volume, higher T-stage, poorer tumor differentiation, a higher proportion of positive lymph nodes, peritoneal implants and diagnosed at an advanced stage compared to non-mucinous adenocarcinoma. The clinical characteristics, molecular features, response to chemo-/radiotherapy, and prognosis of mucinous adenocarcinoma are different compared to non-mucinous . The overexpression of mucins, including MUC1, MUC2 and MUC5AC, is a remarkable feature of mucinous adenocarcinoma, which may be related to tumor invasion, metastasis, inhibition of apoptosis, and chemo-/radiotherapy resistance. Magnetic resonance imaging is superior in accuracy, especially for rectal carcinoma but biopsy still the main diagnostic method for the mucinous adenocarcinoma, The genetic origin of the mucinous adenocarcinoma is mainly related to BRAF mutation, microsatellite instability, and the CpG island methylator phenotype pathway(CIMP). In addition, the poor prognosis of rectal mucinous adenocarcinoma has been confirmed by various studies, and that of colonic mucinous adenocarcinoma is still controversial. In this review, we discuss the epidemiology, histopathological characteristics, molecular background, methods of diagnosis, and therapeutics of the mucinous adenocarcinoma in order to provide references for further fundamental and clinical research.