Η χρήση του χειρισμού Pringle στις ανατομικές και τμηματικές ηπατεκτομές
Creators: name: Ξάκης, Αθανάσιος Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Χειρισμός Pringle
Ηπατεκτομή
Καρκίνος ήπατος
Pringle maneuver
Hepatectomy
Liver cancer

description: Η διεγχειρητική αιμορραγία αποτελεί την πιο συχνή και συχνά απειλητική για τη ζωή επιπλοκή στη χειρουργική του ήπατος, γεγονός που οφείλεται τόσο στην πλούσια και σύμπλοκη αιμάτωσή του, όσο και στη συνήθη ύπαρξη ανατομικών παραλλαγών. Δεδομένου ότι η σημαντική απώλεια αίματος σχετίζεται με αυξημένη μακροπρόθεσμη νοσηρότητα και θνητότητα, προέκυψε από τις απαρχές της χειρουργικής του ήπατος η ανάγκη ανάπτυξης τεχνικών για τον καλύτερο έλεγχο της. Η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη εκ των τεχνικών αυτών, είναι ο χειρισμός Pringle, ο οποίος περιεγράφηκε για πρώτη φορά από τον J. Hogarth Pringle το 1908 και αφορά τη διακοπή του ηπατικού inflow μέσω αποκλεισμού των στοιχείων του ηπατοδωδεκαδακτυλικού συνδέσμου. Πλέον ο χειρισμός Pringle δύναται να πραγματοποιηθεί με μία πληθώρα διαφορετικών τεχνικών είτε ανοιχτά, είτε λαπαροσκοπικά μειώνοντας της διεγχειρητική απώλεια αίματος με υψηλή αποτελεσματικότητα. Παρόλα αυτά δεν αποτελεί πανάκεια καθώς σχετίζεται με βλάβες ισχαιμίας-επαναιμάτωσης των ηπατικών κυττάρων, αλλά και με άλλα ανεπιθύμητα αποτελέσματα, όπως η διαταραχή του εντερικού βλενογόννου. Σε μία προσπάθεια ανεύρεσης της χρυσής τομής μεταξύ των οφελών και των περιορισμών του χειρισμού Pringle, πολυάριθμες μελέτες έχουν πραγματοποιηθεί, οι οποίες αφορούν είτε την ιδανική διάρκεια αποκλεισμού, είτε τη σύγκριση του με άλλες μεθόδους ελέγχου του inflow, όπως ο εκλεκτικός ημι-ηπατικός αγγειακός αποκλεισμός και ο συνδυαστικός χειρισμός Pringle με ταυτόχρονο αποκλεισμό της υφηπατικής κάτω κοίλης φλέβας. Όλα τα ανωτέρω περιγράφονται στη συγκεκριμένη διατριβή, η οποία βασίζεται σε μία διεξοδική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας των τελευταίων ετών.
description: Intraoperative hemorrhage is the most common and not rare life-threatening complication in liver surgery, due to the organ’s rich and complex blood supply and usual anatomic anomalies. Considering the fact that this blood loss is associated with raised short-term and long-term morbidity and mortality, there was an urgent need, since the beginning of liver surgery, of deployment of techniques that would result in its optimal control. The one most preferred, up until today, is the Pringle maneuver, which was first described be J. Hogarth Pringle in 1908 and concerns the interruption of hepatic inflow through the occlusion of the elements of the hepatoduodenal ligament. Nowadays, the Pringle maneuver can be executed with a variance of different techniques, both in open and laparoscopic surgery, reducing the intra-operative blood loss with high successfulness. It cannot however be regarded as a panacea, as it is associated with ischemia – reperfusion injury of the hepatic cells, and other side effects, such as the disruption of the intestinal barrier. Multiple studies have been conducted in a search of the gold standard between its benefits and restrictions. These ones regard the duration of the occlusion time, as well as its comparison to other methods of inflow control, such us the elective hemi-hepatic vascular occlusion and the combination of Pringle maneuver with simultaneous occlusion of the sub-hepatic inferior vena cava. All the above are described in this thesis, which is based on a thorough review of the most recent bibliography