Γνωστική – Συμπεριφορική Θεραπεία έναντι λίστας αναμονής (wait-list) σε ασθενείς με Ψυχογενή Βουλιμία και Διαταραχή Επεισοδιακής Υπερφαγίας: Συστηματική Ανασκόπηση και Μετα-ανάλυση
Creators: name: Σκαρλάτος, Μενέλαος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Γνωστική – Συμπεριφορική Θεραπεία
Ψυχογενή Βουλιμία
Διαταραχή Επεισοδιακής Υπερφαγίας
Cognitive - Behavioral Therapy
Bulimia Nervosa
Binge Eating Disorder

description: Εισαγωγή: H Ψυχογενή Βουλιμία (ΨΒ) και η Διαταραχή Επεισοδιακής Υπερφαγίας (ΔΕΥ) είναι νοσολογικές οντότητες που συγκαταλέγονται στο φάσμα της Ψυχοπαθολογίας. Η διάγνωση τους μπορεί να πραγματοποιηθεί με το DSM, ενώ δύνανται να εμφανιστούν σε όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως, ηλικίας, φύλου, φυλής και κοινωνικό-οικονομικής κατάστασης. Ειδικότερα, η ΨΒ περιγράφει μια παθολογική σχέση αναφορικά με την πρόσληψη τροφής, όπου το άτομο χάνει τον έλεγχο καταναλώνοντας τεράστια ποσότητα φαγητού σε σύντομο χρονικό διάστημα και εν συνεχεία προβαίνει σε αντισταθμιστικές συμπεριφορές. Από την άλλη πλευρά, η ΔΕΥ ορίζεται η κατάσταση εκείνη όπου το άτομο πραγματοποιεί υπερφαγικά επεισόδια καταναλώνοντας πολύ μεγαλύτερη ποσότητα φαγητού (συνήθως σε διάστημα δύο ωρών) συγκριτικά με άλλους ανθρώπους που θα μπορούσαν να βρεθούν σε παρόμοιες συνθήκες. Η διαφορά της ΔΕΥ από τη ΨΒ έγκειται στην απουσία αντισταθμιστικών συμπεριφορών που συναντάμε στη ΨΒ, ενώ στη ΔΕΥ πάλι παρατηρείται απώλεια ελέγχου στην κατανάλωση τροφής, συνοδευόμενη από αισθήματα ενοχής, μετά από το υπερφαγικό επεισόδιο. Η αντιμετώπιση τους είναι είτε ψυχοθεραπευτική είτε φαρμακευτική είτε συνδυασμός τους. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση RCTs που συγκρίνουν τη CBT με τη WLC στις εξής ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων: PubMed, EMBASE, Cochrane Control Register of Controlled Trials (CENTRAL), ClinicalTrials.gov. Αποτελέσματα: Από την αναζήτηση προέκυψαν 29 RCTs που συμπεριελήφθησαν στη μετα-ανάλυση. Το συνολικό δείγμα αποτελούνταν από 1809 άτομα εκ των οποίων οι 654 διαγνώστηκαν με ΨΒ και οι 1155 με ΔΕΥ. Από τις αναλύσεις αναδείχθηκαν τα εξής στατιστικώς σημαντικά αποτελέσματα: η CBT βοηθά στην ύφεση και συχνότητα των υπερφαγικών επεισοδίων, στην απόκριση στη θεραπεία, στη ψυχοπαθολογία, στη κατάθλιψη, στην ανησυχία και στην αυτοεκτίμηση, ενώ δεν φαίνεται αποτελεσματική στη βελτίωση του ΔΜΣ και της ποιότητας ζωής. Συμπεράσματα: Η CBT, ως μορφή ψυχοθεραπείας επιδρά θετικά τόσο στη ΔΕΥ όσο και στη ΨΒ. Ωστόσο, είναι αναγκαίος ο σχεδιασμός περισσοτέρων RCTs με μεγαλύτερο μέγεθος δείγματος για να ενισχυθούν τα υπάρχοντα δεδομένα που υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα της.
description: Introduction: Both Bulimia nervosa (Bn) and Binge Eating Disorder (BED) are pathological entities that belong to the spectrum of Psychopathology. They can be diagnosed with the DSM, while they can appear in all people regardless of age, gender, race and socio-economic status. In particular, BD describes a pathological relationship regarding food intake, where the person loses control by consuming a large amount of food in a short period of time and then engages in compensatory behaviors. On the other hand, BED is defined as the condition where the person carries out binge eating episodes by consuming a much larger amount of food (usually within a two-hour period) than other people might find themselves in similar circumstances. The difference between BN and BED lies in the absence of compensatory behaviors found in BED, while in BED there is again a loss of control over food consumption, accompanied by feelings of guilt, after the binge eating episode. Their treatment is either psychotherapeutic or pharmaceutical or a combination of these therapies. Methods: The following databases were searched for RCTs comparing CBT with WLC: Pubmed, EMBASE, Cohrane Control Register of Controlled Trials (CENTRAL), ClinicalTrials.gov Results: The search yielded 29 RCTs that were included in the meta-analysis. The total sample consisted of 1809 individuals, of which 654 were diagnosed with BN and 1155 with BED. The following statistically significant results emerged from the analyses: CBT helps in remission and frequency of binge eating episodes, treatment response, psychopathology, depression, anxiety and self-esteem, while it does not appear to be effective in improving BMI and quality of life . Conclusions: The CBT, as a form of therapy, has a positive effect on both BN and BED. However, it is necessary to be designed more RCTs with a larger sample size to strengthen the existing data supporting its effectiveness.