Η αστική ευθύνη των δημοσίων υπαλλήλων και η διάκρισή τους από τους υπολόγους:
Creators: name: Γεωργιάδου, Ελισσάβετ Ανέστη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2013
Subjects: Αστική ευθύνη
Δημόσιος υπάλληλος
Δημόσιος υπόλογος
Civil liability
Public servant
Public accountant

description: Κατά το άρθρο 98 παρ. 1 εδ. γ΄ και ζ΄ του ισχύοντος Συντάγματος στην αρμοδιότητα του Ελεγκτικού Συνεδρίου ανήκουν ο έλεγχος των λογαριασμών των δημοσίων υπολόγων και η εκδίκαση υποθέσεων αστικής ευθύνης των δημόσιων υπαλλήλων, για κάθε ζημία που από δόλο ή αμέλεια προκλήθηκε στο Κράτος. Αστική ευθύνη είναι η υποχρέωση των υπαλλήλων να αποκαταστήσουν σε χρήμα τη βλάβη που προξένησαν με πράξη τους ή παράλειψή τους στο Δημόσιο κατά την άσκηση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων, είτε ευθέως (άμεση) είτε για τη ζημιά που υπέστη το Δημόσιο, επειδή εξαναγκάστηκε, κατ΄ εφαρμογή των άρθρων 105 και 106 ΕισΝΑΚ στην καταβολή αποζημιώσεως σε τρίτους (έμμεση). Δημόσιος υπόλογος είναι όποιος εντέλλεται την είσπραξη εσόδων ή την πληρωμή εξόδων του δημοσίου, όποιος διαχειρίζεται χρήματα, αξίες ή υλικό που ανήκουν στο δημόσιο, καθώς επίσης και όποιος θεωρείται από το νόμο δημόσιος υπόλογος. Βασικό χαρακτηριστικό για τον προσδιορισμό της ιδιότητας του δημοσίου υπολόγου και της διάκρισής του από την αστική ευθύνη του δημοσίου υπαλλήλου είναι η πράξη διαχείρισης. Η απλή χρήση χρημάτων, αξιών ή υλικού δεν αρκεί. Πρόκειται, τότε, για απλό χρήστη του δημοσίου χρήματος, της αξίας ή του υλικού και όχι για δημόσιο υπόλογο. Επομένως, ο στρατιωτικός, ο οποίος ευθύνεται για την απώλεια του προσωπικού του εξοπλισμού δεν είναι δημόσιος υπόλογος, αλλά ευθύνεται αστικά για την προκληθείσα ζημία. Αντίθετα, ευθύνη δημοσίου υπολόγου φέρει ο αποθηκάριος, ο οποίος τηρεί σχετικό κατάλογο με τον παραδοθέντα σε συναδέρφους του εξοπλισμό, εάν διαπιστωθεί έλλειμμα, οφειλόμενο σε υπαιτιότητά του (π.χ. μη τήρηση κατά τον δέοντα τρόπο του σχετικού καταλόγου, έτσι ώστε να μην προκύπτουν οι παραδόσεις και οι παραλαβές). Οι δημόσιοι υπόλογοι, επίσης, σε σχέση με τους λοιπούς δημοσίους υπαλλήλους, οι οποίοι ευθύνονται για κάθε ζημία που επιφέρουν στο Δημόσιο, κατά την άσκηση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων, εφόσον προκλήθηκε από δόλο ή βαριά αμέλεια, ευθύνονται και για ελαφρά αμέλεια για κάθε έλλειμμα που θα προκύψει στη διαχείρισή τους από παράνομη πράξη ή παράλειψη. Για το διαπιστωθέν έλλειμμα που θα προκύψει στην διαχείριση των δημοσίων υπολόγων εκδίδεται καταλογιστική πράξη εις βάρος τους, ενώ στην περίπτωση της αστικής ευθύνης των δημοσίων υπαλλήλων, ο Γενικός Επίτροπος της Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο φέρει την υπόθεση ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με αίτησή καταλογισμού, χωρίς, όμως, να αποκλείεται και η δυνατότητα διοικητικού καταλογισμού. Η αξίωση του Δημοσίου κατά υπαλλήλων του για αποζημίωση παραγράφεται σε πέντε χρόνια αφότου το αρμόδιο όργανο για την υποβολή της αίτησης καταλογισμού έλαβε γνώση της ζημίας και του λόγου αυτής ή αφότου το Δημόσιο κατέβαλε την αποζημίωση, αναλόγως της περίπτωσης. Ενώ η παραγραφή των προς το Δημόσιο χρεών «εξ απίστου διαχειρίσεως» είναι 20ετής και αρχίζει από το χρόνο γέννησης της απαίτησης του Δημοσίου. Καταλογισμός, όμως, από το Ελεγκτικό Συνέδριο μπορεί να γίνει το αργότερο εντός δέκα ετών από της υποβολής σε αυτό των δικαιολογητικών απόδοσης λογαριασμού της διαχείρισης των υπολόγων.
description: Under article 98 section 1 subparagraph c and g of the current Constitution the Court of Auditors has jurisdiction over auditing the accounts of public accountants and hearing cases relating to civil liability of public servants for any damage intentionally or negligently caused to the State. Civil liability is the obligation of public servants to indemnify the State for any direct damage caused by their actions or omissions in the exercise of their duties (direct damage), or for the damage suffered by the State, because it was forced to pay damages to third parties (indirect damage) in application of articles 105 and 106 of Introductory Act of the Civil Code. Public accountant is whoever has command to collect revenue or pay expenses of the State, whoever manages money, securities or material belonging to the State, and whoever is considered by law a public accountant. A key feature to determine the status of public accountant and distinguish it from the civil liability of the public servant is the management practice. The simple use of money, securities or material is not enough. It is, then, the case of a common user of public money, securities or material and not of a public accountant. Therefore, a soldier, who is responsible for the loss of his personal equipment is not a public accountant but civilly liable for the damage done. Instead, public accountant’s responsibility bears a warehouseman, who keeps a list relative to the equipment delivered to his colleagues, if found deficit, due to his fault (e.g. failure to keep duly the relevant list, so that there is no deliveries and receipts). Public accountants are liable for slight negligence as well for any shortfall resulting from their management because of an unlawful action or omission, whereas other public servants are liable for any damage they do to the State, in the exercise of their duties, if caused by intent or gross negligence. For the recorded deficit arising from the management of public accountants a charge act against them is issued, whereas in the case of civil liability of public servants, General Commissioner of State to the Court of Auditors brings the case before the Court of Auditors, to request charge, without, however, excluding the possibility of administrative charge as well. The State’s demand against its servants for damages lapses into five years after the body responsible for the submission of the application of charge was aware of the damage and the reason thereof or after the State paid compensation, depending on the case. While the prescription of debts to the State “on account of infidel management” is 20 years, starting from the year that the State’s demand arose. Issuance of a charge act, however, may be made by the Court of Auditors no later than ten years from the submission to it of supporting documents relating to the account of public accountant’ management.