Σύγκριση κατευθυντήριων οδηγιών σχετικά με τη διάγνωση και την αντιμετώπιση του διεισδυτικού πλακούντα
Creators: name: Χανιώτη, Ευαγγελία Ραφαέλα Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Διεισδυτικος-στιφρός-συμφυτικός πλακούντας
Διάγνωση-Διαχείριση
Κατευθυντήριες οδηγίες
Placenta accrete-percreta-increta
Diagnosis-Management
Guidelines

description: Ο όρος του διεισδυτικού πλακούντα (Placenta accreta spectrum -PAS) αντιπροσωπεύει μια ομάδα διαταραχών που χαρακτηρίζονται από ανώμαλη διείσδυση του πλακούντα και σχετίζεται με σοβαρή μητρική νοσηρότητα και θνησιμότητα. Ο στόχος αυτής της μελέτης ήταν η ανασκόπηση και σύγκριση των πιο πρόσφατα δημοσιευμένων διεθνών κατευθυντήριων οδηγιών για τη διάγνωση και τη διαχείριση αυτής της δυνητικά απειλητικής για τη ζωή μαιευτικής επιπλοκής. Πρόκειται για μια περιγραφική ανασκόπηση των κατευθυντήριων οδηγιών από το Αμερικανικό Κολλέγιο Μαιευτήρων και Γυναικολόγων (ACOG), το Βασιλικό Κολέγιο Μαιευτήρων και Γυναικολόγων της Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας (RANZCOG), τη Διεθνή Εταιρεία για Ανώμαλα Διεισδυτικό Πλακούντα (ISAIP), το Βασιλικό Κολλέγιο Μαιευτήρων και Γυναικολόγων (RCOG), τη Διεθνή Ομοσπονδία Γυναικολογίας και Μαιευτικής (FIGO) και την Εταιρεία Μαιευτήρων και Γυναικολόγων του Καναδά (SOGC) για τις διαταραχές PAS. Υπάρχει συμφωνία μεταξύ των κατευθυντήριων οδηγιών σχετικά με τον ορισμό και τη διάγνωση του PAS με χρήση συγκεκριμένων υπερηχογραφικών ευρημάτων. Επιπλέον, όλες καταλήγουν ότι η χρήση της μαγνητικής τομογραφίας θα πρέπει να περιοριστεί στην αξιολόγηση της επέκτασης του πλακούντα στα πυελικά όργανα στην περίπτωση του διεισδυτικού πλακούντα. Επιπλέον, οι ACOG, RCOG, FIGO και SOGC συμφωνούν ότι ο έλεγχος για διαταραχές PAS θα πρέπει να βασίζεται σε κλινικούς παράγοντες κινδύνου μαζί με υπερηχογραφικά ευρήματα. Όσον αφορά τη διαχείριση, όλοι υπογραμμίζουν τη σημασία μιας διεπιστημονικής ομαδικής προσέγγισης και συνιστούν τοκετό με εκλεκτική καισαρική τομή σε τριτοβάθμιο κέντρο με έμπειρο προσωπικό και κατάλληλους πόρους. Η τακτική προεγχειρητική τοποθέτηση ουρητηρικού στεντ και ο αποκλεισμός των πυελικών αρτηριών δεν συνιστώνται παγκοσμίως. Επιπλέον, η υστερεκτομή μετά τον τοκετό του εμβρύου, η αντιμετώπιση αφήνοντας τον πλακούντα in situ και η συντηρητική αντιμετώπιση σε περίπτωση εστιακής νόσου και επιθυμίας γονιμότητας θεωρούνται όλες ως αποδεκτές θεραπευτικές επιλογές. Οι αναθεωρημένες κατευθυντήριες οδηγίες προτείνουν επίσης ορισμένα μέτρα για τον έλεγχο της δι- και μετεγχειρητικής αιμορραγίας και συνιστούν την προφυλακτική χορήγηση αντιβιοτικών. Η μεθοτρεξάτη σε περιπτώσεις που αφήνεται ο πλακούντας in situ αποθαρρύνεται ομόφωνα. Από την άλλη πλευρά, δεν υπάρχει ομοφωνία όσον αφορά τον βέλτιστο χρόνο τοκετού, τον προτεινόμενο τρόπο αναισθησίας, την προτιμώμενη τομή του δέρματος και την αποτελεσματικότητα της προσέγγισης της καθυστερημένης υστερεκτομής. Ο πλακούντας ανώμαλης πρόσφυσης είναι κυρίως ιατρογενής επιπλοκή με συνεχώς αυξανόμενη συχνότητα εμφάνισης και δυνητικά καταστροφικές συνέπειες τόσο για τη μητέρα όσο και για το νεογνό. Έτσι, η ανάπτυξη ενιαίων πρωτοκόλλων διεθνών πρακτικών για τον αποτελεσματικό έλεγχο, τη διάγνωση και διαχείριση είναι ύψιστης σημασίας και ελπίζουμε ότι θα οδηγήσει σε ευνοϊκότερα αποτελέσματα εγκυμοσύνης.
description: Placenta accreta spectrum (PAS) represents a range of disorders characterized by abnormal placental invasion and is associated with severe maternal morbidity and mortality. The aim of this study was to review and compare the most recently published major guidelines on the diagnosis and management of this potentially life-threatening obstetric complication. A descriptive review of guidelines from the American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG), the Royal Australian and New Zealand College of Obstetricians and Gynecologists (RANZCOG), the International Society for Abnormally Invasive Placenta (ISAIP), the Royal College of Obstetricians and Gynaecologists (RCOG), the International Federation of Gynecology and Obstetrics (FIGO) and the Society of Obstetricians and Gynaecologists of Canada (SOGC) on PAS disorders was carried out. There is a consensus among the reviewed guidelines regarding the definition and the diagnosis of PAS using specific sonographic signs. In addition, they all agree that the use of magnetic resonance imaging should be limited to the evaluation of the extension to pelvic organs in case of placenta percreta. Moreover, ACOG, RCOG, FIGO and SOGC agree that screening for PAS disorders should be based on clinical risk factors along with sonographic findings. Regarding management, they all highlight the importance of a multidisciplinary team approach and recommend delivery by elective cesarean section at a tertiary center with experienced staff and appropriate resources. Routine preoperative ureteric stenting and occlusion of pelvic arteries are universally not recommended. Moreover, hysterectomy following the delivery of the fetus, expectant management with placenta left in situ and conservative management in case of focal disease and desired fertility are all considered as acceptable treatment options. The reviewed guidelines also suggest some measures for intra- and postoperative hemorrhage control and recommend prophylactic administration of antibiotics. Methotrexate after expectant management is unanimously discouraged. On the other hand, there is no common pathway with regards to the optimal timing of delivery, the recommended mode of anesthesia, the preferred skin incision and the effectiveness of the delayed hysterectomy approach. PAS disorders are mainly iatrogenic conditions with a constantly rising incidence and potentially devastating consequences for both the mother and the neonate. Thus, the development of uniform international practice protocols for effective screening, diagnosis and management seems of paramount importance and will hopefully drive favorable pregnancy outcomes.