Δημογραφικά χαρακτηριστικά, ιστορικό διάγνωσης, συννοσηρότητες και βαρύτητα νόσου ασθενών με διαπυητική ιδρωταδενίτιδα, σε σύγκριση με ομάδα ελέγχου
Creators: name: Τσεντεμεΐδου, Αικατερίνη Θ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Διαπυητική ιδρωταδενίτιδα
Ψωρίαση
Διαγνωστική καθυστέρηση
Συννοσηρότητες
Hidradenitis suppurativa
Psoriasis
Diagnostic delay
Commorbidities

description: Εισαγωγή: Η διαπυητική ιδρωταδενίτιδα (ΔΙ) είναι μια χρόνια, φλεγμονώδης, υποτροπιάζουσα, προκαλούσα αναπηρία νόσος των τριχικών θυλάκων, η οποία συνήθως εμφανίζεται μετά την εφηβεία με επώδυνες, βαθέως εντοπιζόμενες, φλεγμαίνουσες βλάβες κατά κύριο λόγο στις πτυχές του δέρματος. Σκοπός: Η σύγκριση ασθενών με ΔΙ είτε με υγιείς μάρτυρες είτε με ασθενείς με ψωρίαση ως προς συγκεκριμένα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά, την καθυστέρηση στη διάγνωση της νόσου, τη συχνότητα συγκεκριμένων συννοσηροτήτων και ορισμένες παραμέτρους βαρύτητας της νόσου. Υλικό και μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε προοπτική μελέτη χρονικής στιγμής, με τέσσερα ερευνητικά σκέλη. Η στρατολόγηση των συμμετεχόντων έλαβε χώρα στην Ά Δερματολογική Κλινική Α.Π.Θ. από τον Μάρτιο του 2021 έως και τον Σεπτέμβριο του 2023. Υποψήφιοι για συμμετοχή στη μελέτη ήταν ενήλικοι ασθενείς με διάγνωση ΔΙ, έναρξης τουλάχιστον προ 6 μηνών. Για την ομάδα ελέγχου στρατολογήθηκαν ενήλικες ασθενείς με αναλογία 1:1, οι οποίοι για το δεύτερο σκέλος της μελέτης ήταν ταυτισμένοι για την ηλικία και το φύλο και για το τρίτο σκέλος για την ηλικία, το φύλο και τη φυλή. Τα πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν για το πρώτο σκέλος η μέση περίμετρος μέσης (εκατοστά), για το δεύτερο ο μέσος χρόνος από την έναρξη της νόσου μέχρι τη διάγνωση (έτη και μήνες), για το τρίτο η συχνότητα του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών (ΣΠΩ) (ποσοστό%) και για το τέταρτο η μέση επιβάρυνση στην εργασιακή παραγωγικότητα (ΕΕΠ) (ποσοστό%). Αποτελέσματα: Στρατολογήθηκαν 203 ασθενείς με ΔΙ (μέση ηλικία 39.7 έτη, [38,03, 41,38], 51,7% γυναίκες). Οι ασθενείς με ΔΙ είχαν μεγαλύτερο δείκτη μάζας σώματος από τους υγιείς μάρτυρες (30,34 [29,28, 31,4] έναντι 27,47 [26,93, 28,00]) καθώς και μεγαλύτερη περίμετρο μέσης (104,32 [102,61, 106,63] έναντι 95,25 [93,64, 96,86]) με στατιστικά σημαντική διαφορά ([1,44, 3,42] και [6,73, 11,41] αντίστοιχα). Η μέση καθυστέρηση στη διάγνωση ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στη ΔΙ (6,51 ± 7,86 [5,42, 7,6] έτη ή 78,5 ± 94,26 [65,45, 91,54] μήνες έναντι 6,58 ± 10 [5,19, 7,96] μηνών στους ψωριασικούς ασθενείς) με σημαντικότητα διαφοράς [58,84, 85]. Οι γυναίκες με ΔΙ ήταν 2,269 φορές πιο πιθανό να έχουν ΣΠΩ (p=0,016) σε σχέση με τις υγιείς μάρτυρες. Η μέση συνολική εργασιακή επιβάρυνση ήταν 31,12% [26,14%, 36,10%] για τους ασθενείς με ΔΙ και 4,95% [2,46%, 7,44%] για τους ασθενείς με ψωρίαση (p&lt;0,001). Συμπεράσματα: Η καταγραφή της περιμέτρου μέσης από το θεράποντα δερματολόγο, θα ήταν ωφέλιμη ανά εύλογο χρονικό διάστημα (ανά εξάμηνο ή ετησίως). Καλύτερη εκπαίδευση των ιατρών και ενημέρωση του κοινού σχετικά με τη ΔΙ μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερο έγκαιρη διάγνωση και βελτίωση της πρόγνωσης της νόσου. Οι γυναίκες ασθενείς να ελέγχονται από το δερματολόγο για συμπτώματα/σημεία σχετιζόμενα με το ΣΠΩ, ώστε να παραπέμπονται στο γυναικολόγο, και να λαμβάνουν αγωγή ωφέλιμη και για τις δύο νόσους. Τέλος, η εργασιακή επιβάρυνση θα πρέπει να υπολογίζεται με κατάλληλα σκορ και να λαμβάνεται υπόψη στη λήψη της θεραπευτικής απόφασης.
description: Introduction: Hidradenitis suppurativa (HS) is a chronic, inflammatory, relapsing, debilitating disease of the hair follicles, which usually presents itself after puberty with painful, deeply seated inflammatory lesions, located primarily in intertriginous areas. Objective: To compare HS patients with either healthy controls or psoriasis patients regarding specific anthropometric characteristics, diagnostic delay, prevalence of specific comorbidities and specific disease severity parameters. Material and methods: A prospective cross-sectional study was performed in four parts. Patient recruitment took place in First Dermatology Department, Aristotle University of Thessaloniki, from March 2021 until September 2023. Adult patients with a HS diagnosis and disease duration of at least 6 months were eligible for inclusion. Adult patients with a ratio of 1:1 were recruited as controls, matched for age and sex for the second part of the study and matched for age, sex and race for the third part. Primary outcomes were for the first part mean waist circumference (centimeters), for the second part mean time from disease commencement to diagnosis (years and months), for the third part prevalence of polycystic ovarian syndrome (PCOS) (percentage%) and for the fourth part mean work impairment (percentage%). Results: 203 HS patients (mean age 39.7 years, [38.03, 41.38], 51,7% women) were recruited. HS patients had greater body mass index (BMI) comparing to healthy controls (30.34 [29.28, 31.4] versus 27.47 [26.93, 28.00]) as well as greater waist circumference (104.32 [102.61, 106.63] versus 95.25 [93.64, 96.86]) with statistically significant difference ([1.44, 3.42] and [6.73, 11.41] respectively). Mean diagnostic delay was longer in HS patients (6.51 [5,42, 7,6] years or 78.5 [65,45, 91,54] months versus 6.58 [5.19, 7.96] months in psoriasis patients) with significance of difference [58.84, 85]. Women with HS were 2.269 times more likely to have PCOS comparing to healthy controls (p=0.016). Mean total work impairment was 31.12% [26.14%, 36.10%] for HS patients and 4.95% [2.46%, 7.44%] for psoriasis patients (p&lt;0.001). Conclusions: Documenting of waist circumference by the dermatologist would be beneficial at reasonable intervals (6-monthly or annually). Improvement of education of physicians and informing the population regarding HS could increase cases of timely diagnosis and improve prognosis. What is more, women with HS should be screened for symptoms/signs of PCOS by the dermatologist, referred to a gynaecologist, if necessary, and prescribed treatment suitable for both conditions. Last but not least, work impairment should be measured with appropriate tools and taken into consideration while making treatment decisions.