Ο ρόλος της μερικής επινεφριδεκτομής στην αντιμετώπιση των παθήσεων των επινεφριδίων
Creators: name: Μπέλλου, Ευαγγελία Αλέξανδρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Μερική επινεφριδεκτομή
Επινεφριδιακή ανεπάρκεια
Partial adrenalectomy
Sparing adrenalectomy
Adrenal insufficiency

description: Εισαγωγή-Σκοπός: Η μερική επινεφριδεκτομή εισήχθη ως επέμβαση μερικές δεκαετίες πρίν και από τότε έχει κερδίσει τη θέση της στη καθημερινή χειρουργική πρακτική. Με συνεχόμενη εξέλιξη κατά τη διάρκεια της τελευταίας εικοσαετίας, η μερική επινεφριδεκτομή ακολουθεί τη πρόοδο της χειρουργικής και εφαρμόζεται στη λαπαροσκοπική και ρομποτική χειρουργική. Σκοπός αυτής της εργασίας είναι να αναδείξει τις ενδείξεις της επέμβασης, τον τρόπο διενέργειας του χειρουργείου, τις επιπλοκές και την ανάγκη ή όχι για μετεγχειρητική χορήγηση θεραπεία υποκατάστασης με κορτιζόνη. Επίσης η συγκεκριμένη εργασία εξετάζει αν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της ασθένειας και της θεραπείας, αλλά και των επιπλοκών της. Μέθοδοι: Σε βάθος πέντε (5) μηνών, Νοέμβριος 2021 – Ιανουάριος 2022, έγινε ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας μέσω των βάσεων δεδομένων: PubMed, Scopus, GoogleScholar και Cohrane. Οι λέξεις αναζήτησης ηταν : partial adrenalalectomy, sparing adrenalectomy, adrenal sparing surgery και adrenal insufficiency. Τα αποτελέσματα της αναζήτησης επεξεργάσθηκαν μέσω του συστήματος Mendeley και επιλέχθηκαν τα άρθρα που συνάδαν με τα κριτήρια της εργασίας.Αποτελέσματα: Οι κύριες ενδείξεις για τη μερική επινεφριδεκτομή είναι τα κληρονομικά σύνδρομα (VHL, NF-1/VRD, MEN 2A, MEN 2B), κλινικά εκδηλούμενες νόσοι (Cushing, Conn, PMAH) που προκαλούν αδενώματα, φαιοχρωμοκυττώματα, σποραδικές και μη λειτουργικές μάζες (που είναι ευρήματα απεικονιστικού ελέγχου και έχουν μέγεθος &lt;10 cm) και γενετικές μεταλλάξεις που μπορούν να οδηγήσουν σε εξαλλαγή της μάζας(SDHD, SDHB). Οι κύριες χειρουργικές τεχνικές είναι η λαπαροσκοπική και η ρομποτική, ενώ μερικές φορές χρησιμοποιείται και η ανοιχτή μέθοδος. Οι βασικές επιπλοκές της επέμβασης είναι η απώλεια αίματος, η υποτροπή, οι μεταστάσεις και η αδρενεργική κρίση. Ενώ αναφέρονται ως επιπλοκές και ο θάνατος, οι ημέρες νοσηλείας, η λοίμωξη και υπαισθησία τραύματος, ο μετεγχειρητικός πόνος, η αρτηριακή υπέρταση. Όσο αναφορά την μετεγχειρητική θεραπεία με κορτιοκοστεροειδή η πλειοψηφία των άρθρων έχουν 0-1 ασθενείς που έλαβαν κορτιζόνη, ενώ κανένα άρθρο δεν αναφέρει ότι &gt;50% ασθενών λαμβάνει κορτιζόνη μετά την μερική επινεφριδεκτομή
description: Introduction: Partial adrenal resection was introduced as a surgical technique a few decades ago and since then, it has gained its place in everyday surgical practice. Due to continuous evolution over the last twenty years, partial adrenalectomy follows the progress of surgery and is even applied in laparoscopic and robotic surgery. The purpose of this study is to highlight the indications of surgery, the technique of the surgery, its complications and the need or not for postoperative administration of cortisone replacement therapy. This paper also examines whether there is a correlation between the disease and its treatment, but also the treatment complications. Methods: In five (5) months, between November 2021 and January 2022, a review of the international literature was made through the databases: PubMed, Scopus, GoogleScholar and Cohrane. The search terms were: partial adrenalalectomy, sparing adrenalectomy, adrenal sparing surgery and adrenal insufficiency. The results of the search were processed through the Mendeley system and the articles, that met the study’s criteria, were selected. Results: The main indications for partial adrenal resection are hereditary syndromes (VHL, NF-1/ VRD, MEN 2A, MEN 2B), clinically manifest diseases (Cushing, Conn, PMAH) that cause adenomas, pheochromocytomas, sporadic and non-sporadic functioning masses (with imaging findings and size &lt;10 cm) and genetic mutations that can lead to change of the mass (SDHD, SDHB). The main surgical techniques are laparoscopic and robotic, while sometimes the open method is used. The main complications of the operation are blood loss, recurrency, metastases and adrenergic crisis. Complications include death, duration of hospitalization, infection and wound anesthesia, postoperative pain, and hypertension. Regarding postoperative treatment with corticosteroids, the majority of articles reports 0-1 patients receiving cortisone, while no article states that&gt; 50% of patients receive cortisone after partial adrenal resection PMAH:Primary macronodular adrenal hyperplasia VHL: von Hippel-Lindau NF-1: Neurofibromatosis type 1 VRD: von Recklinghausen’s disease MEN 2A/2B: Multiple endocrineneoplasia SDHD / SDHB:succinatedehydrogenase (SDH) geneD/B