Λειτουργική μορφολογία του εγγύς βραχιονίου του Μειοκαινικού κερκοπιθήκου Mesopithecus (Πρωτεύοντα, Κερκοπίθηκοι): παλαιοβιολογική και παλαιοοικολογική ερμηνεία
Creators: name: Τοκαλάκη, Αικατερίνη Χαράλαμπου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2009
Subjects: Μεσοπίθηκος
Μορφολογία βραχιονίου
Πρωτεύοντα
Κινητική συμπεριφορά
Mesopithecus
Limb morphology
Primates
Positional behavior

description: Η μελέτη της μορφολογίας του εγγύς βραχιονίου των απολιθωμένων ειδών Mesopithecus pentelicus και M. delsoni/pentelicus, καθώς και η εκτίμηση της λειτουργικής τους ανατομίας και κατ’ επέκταση της κινητικής τους συμπεριφοράς, αποτέλεσαν τον κύριο στόχο της εργασίας αυτής. Για την επίτευξή του, κρίθηκε απαραίτητη και η μελέτη των βραχιονίων αρτίγονων ειδών, ώστε να καταστεί δυνατή η σύγκρισή τους με τα είδη του γένους Mesopithecus. Συγκεκριμένα μελετήθηκαν 7 βραχιόνια οστά ατόμων του είδους M. pentelicus, 2 του είδους M. delsoni/pentelicus και 107 τα οποία ανήκαν σε 25 διαφορετικά αρτίγονα είδη της υποοικογένειας Colobinae. Έγιναν μετρήσεις στα οστά αυτά και υπολογίστηκαν κάποιοι δείκτες οι οποίοι αφορούσαν μορφολογικά χαρακτηριστικά του οστού. Από την ξεχωριστή ανάλυση καθεμιάς από τις παραμέτρους που μελετήθηκαν, φαίνεται ότι και στα δύο είδη του γένους Mesopithecus κάποιοι από τους χαρακτήρες παραπέμπουν σε δενδρόβιο ενώ άλλοι σε ημιδενδρόβιο πρότυπο διαβίωσης. Αντίθετα από την χρήση πολυπαραγοντικών αναλύσεων προέκυψε ότι το είδος M. delsoni/pentelicus παρουσιάζει περισσότερες ομοιότητες με τα είδη Procolobus verus και Trachypithecus barbei, τα οποία είναι δενδρόβιοι τετράποδοι βαδιστές ενώ ο M. pentelicus με τα είδη Presbytis comata και Rhinopithecus roxellana. Το πρώτο από τα δύο αυτά είδη χρησιμοποιεί συχνά άλματα κατά την μετακίνησή του, ενώ το δεύτερο είναι τετράποδος βαδιστής και χαρακτηρίζεται από ημιδενδρόβια διαβίωση. Προκύπτει λοιπόν ότι ο παλαιότερος εκπρόσωπος του γένους Mesopithecus (M. delsoni/pentelicus) στην περιοχή του εγγύς βραχιονίου παρουσιάζει περισσότερες ομοιότητες με δενδρόβια είδη, διατηρώντας την αρχέγονη μορφολογία, η οποία επιτρέπει μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων στην ωμοβραχιόνια άρθρωση. Αντίθετα ο νεότερος εκπρόσωπος (M. pentelicus), ήταν πιθανότατα ημιδενδρόβιος, έχοντας ήδη αναπτύξει τις μορφολογικές προσαρμογές για μια πιο εδαφόβια διαβίωση σε αυτό το επίπεδο της άρθρωσης. Τα ενδιαιτήματα στα οποία κατοικούσε ήταν μικτά δάση και λιβάδια συνεπώς η μορφολογία του εγγύς βραχιονίου, του προσέδιδε πλεονέκτημα για την επιβίωσή του στο περιβάλλον αυτό.
description: Living and fossil primate postcranial morphology provides evidence for the understanding of the evolution of anatomical adaptations and positional behavior of the order. For these reasons the present study analyzed the morphology of the proximal humerus of the Greek fossil Colobine genus Mesopithecus. The fossil material consisted of 7 humeri which belong to M. pentelicus and 2 of M. delsoni/pentelicus. For comparative purposes, 107 humeri from 25 extant species of the subfamily Colobinae were also examined. Humeral features which discriminate between arboreal and semiterrestrial extant colobines were identified and 11 measurements, and 3 derived indices, were used in order to quantify these characters. Both fossil Mesopithecus species shared certain features similar to extant semiterrestrial colobines and others which were more common between arboreal species. Besides, the use of multivariate (cluster) analyses showed that M. delsoni/pentelicus was clustered with the arboreal quadrupedal Procolobus, while M. pentelicus was clustered with the semiterrestrial quadrupedal Semnopithecus and Rhinopithecus. The humerus of the older species M. delsoni/pentelicus appeared more similar to arboreal species, probably preserving the ancestral morphology, which allowed a greater degree of mobility at the shoulder. On the other hand, the younger M. pentelicus had already evolved adaptations to a more restricted shoulder mobility facilitating a semiterrestrial way of life. Both, Mesopithecus species were limited to habitats with mixed forest and grassland, and their proximal humeral morphology would have provided advantage for the survival in this habitat.