Η επίδραση της άσκησης κατά την διάρκεια της αιμοκάθαρσης στη σύσταση του σώματος αιμοκαθαιρόμενων ασθενών
Creators: name: Δαβιώτη, Μιχαέλα Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Χρόνια Νεφρική Νόσος (ΧΝΝ)
Αιμοκάθαρση
Σύσταση σώματος
Αερόβια άσκηση
Άσκηση με αντιστάσεις
Μέθοδος βιοηλεκτρικής εμπέδησης
Chronic Kidney Disease (CKD)
Hemodialysis
Body composition
Aerobic training
Resistance training
Method bioelectric impedance

description: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να διερευνηθεί η επίδραση εξατομικευμένων προγραμμάτων άσκησης, διάρκειας τεσσάρων μηνών κατά την διάρκεια της αιμοκάθαρσης, στη σύσταση του σώματος ασθενών με Χρόνια Νεφρική Νόσο υπό αιμοκάθαρση. Στη μελέτη συμμετείχαν 22 αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς, με μέσο όρο ηλικίας 58.1 ± 9.6 έτη. Οι ασθενείς χωρίστηκαν με τυχαιοποιημένο διαχωρισμό σε 2 ομάδες, την ομάδα Α που ακολούθησε ένα τετράμηνο μεικτό πρόγραμμα άσκησης κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης και την ομάδα Β που δεν ασκήθηκε και συνέχισε μόνο τη συνήθη ιατροφαρμακευτική φροντίδα και αιμοκάθαρση, και αποτέλεσε την ομάδα των ασθενών μαρτύρων. Στην αρχή της μελέτης και 4 μήνες μετά, σε όλους τους ασθενείς έγινε λήψη των κλινικών χαρακτηριστικών και του ιστορικού των ασθενών και υποβλήθηκαν σε αιματολογικές και βιοχημικές εξετάσεις. Για την εκτίμηση της φυσικής κατάστασης των ασθενών πραγματοποιήθηκε 6λεπτη δοκιμασία βάδισης – κόπωσης. Για την εκτίμηση της σύστασης του σώματος χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος ανάλυσης της Βιο-Εμπέδησης (Bio – Impedance Analysis ή BIA). Μετά τον αρχικό έλεγχο, οι ασθενείς της ομάδας Α ακολούθησαν ένα 4μηνο πρόγραμμα άσκησης, που περιελάμβανε προθέρμανση, συνεχιζόταν με ένα μεικτό πρόγραμμα αερόβιας άσκησης και άσκησης με αντιστάσεις και τελείωνε με αποθεραπεία. Το 6λεπτο τεστ βαδίσματος επέφερε στατιστικά σημαντική αύξηση της απόστασης που διανύθηκε μετά από άσκηση στην ομάδα Α από 424.83 ± 1.12 m σε 466.32 ± 2.72 m(p&lt;0.05), ενώ αντίθετα παρατηρήθηκε μείωση στην ομάδα Β. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης στατιστικά σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε στις τιμές του Body Mass Index (ΒΜΙ) στην ομάδα Α πριν και μετά την 4μηνη παρέμβαση (από 26.14±3.46 σε 26.34±3.42 με p = 0.027). Στατιστικά σημαντική διαφορά σημειώθηκε επίσης, στις τιμές του Body Fat (BF) μεταξύ Α και Β ομάδας κατά την έναρξη και λήξη του προγράμματος άσκησης (p = 0.040), του Body Fat Mass Index (BFMI) (p = 0.027), του Fat Free Mass Index (FFMI) τόσο μεταξύ των δύο ομάδων (p = 0.042) όσο και της ομάδας Α πριν και μετά την παρέμβαση (από 19.06±1.86 σε 19.73±2.06 με p = 0.022), του Body Cell Mass (BCM) (p = 0.000), του Basal Metabolic Rate (BMR) και Basal Metabolic Rate to Body Weight (BMR/BW) μεταξύ ομάδων (p = 0.001 και p = 0.002 αντίστοιχα) αλλά και της ομάδας άσκησης μεταξύ έναρξης και λήξης της παρέμβασης (από 1733.09±214.45 σε 1782.91±213.84 με p = 0.015 και από 21.87±1.78 σε 22.39±1.93 με p = 0.008, αντίστοιχα), του Lean (p = 0.044), της Phase Angle (PhA) (p = 0.037), του Resistance (Ro) του Impendance Z5kHz (Ζ5) και του Impendance Z50kHz (Z50) μεταξύ των ομάδων Α και Β πριν και μετά το 4μηνο πρόγραμμα άσκησης με (p = 0.041 , p = 0.017, p = 0.044, αντίστοιχα) και μεταξύ της ομάδας Α πριν και μετά την άσκηση για τις τρεις παραμέτρους (από 568.36±81.82 σε 509.82±89.70 με p = 0.039, από 609.09 ±77.22 σε 566.73±87.99 με p = 0.047 και από 552.36±77.46 σε 514.00±84.99 με p = 0.038, αντίστοιχα). Έπειτα από την τετράμηνη παρέμβαση, αποδείχθηκε ότι η αύξηση του BMI σχετίζεται με έναν βελτιωμένο τρόπο ζωής, καθώς υπάρχει μια γραμμική συσχέτιση ενός αυξημένου ΒΜΙ με υψηλότερα επίπεδα προόδου. Η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας στους ασθενείς που τελούν υπό αιμοκάθαρση έχει ως αποτέλεσμα τη σημαντική αύξηση των ενεργειακών δαπανών και την κάλυψη των καθημερινών τους αναγκών. Από τα αποτελέσματα της μελέτης διαπιστώθηκε ότι ένα 4μηνο μεικτό πρόγραμμα άσκησης κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης έχει θετική επίδραση στη λειτουργική ικανότητα και τη σύσταση του σώματος των αιμοκαθαιρόμενων ασθενών.
description: The purpose of the present study was to examine the effect of a 4-month intradialytic exercise program on body composition of patients with Chronic Kidney Disease on hemodialysis. The study involved 22 dialysis patients, with a mean age of 58.1 ± 9.6 years Patients were randomly divided into 2 groups, group A who followed a four-month mixed intradialytic exercise program and group B continued only standard medical care and dialysis without exercise and was used as controls. At the beginning of the study and 4 months later, the clinical characteristics and the history of all patients were taken, and patients underwent hematological and biochemical examinations. To assess the physical condition of the patients, a 6-minute walking test was performed. In addition, bio-resistance analysis (BIA) was used to assess body composition in all patients at baseline and the end of the 4-month study. After the initial check, group A patients followed a 4-month exercise program, which included warm-up, followed by a mixed aerobic and resistance exercise program, and ended with recovery. The 6-minute walking test resulted in a statistically significant increase in the walking distance achieved after exercise in group A from 424.83 ± 1.12 m to 466.32 ± 2.72 m (p &lt;0.05), while a decrease was observed in group B. According to the results of the study, statistically significant difference was observed in the values of the Body Mass Index (BMI) in group A before and after the 4-month intervention (from 26.14 ± 3.46 to 26.34. 3.42 with p = 0.027). There was also a statistically significant difference in Body Fat (BF) values between groups A and B at the beginning and end of the study (p = 0.040), Body Fat Mass Index (BFMI) (p = 0.027), Fat Free Mass Index (FFMI) between both groups (p = 0.042) and group A at baseline and the end of the study (from 19.06 ± 1.86 to 19.73 ± 2.06 with p = 0.022), Body Cell Mass (BCM) (p = 0.000), of the Basal Metabolic Rate (BMR) and Basal Metabolic Rate to Body Weight (BMR / BW) between groups (p = 0.001 and p = 0.002 respectively) but also the exercise group between the beginning and end of the intervention (from 1733.09 ± 214.45 to 1782.91 ± 213.84 with p = 0.015 and from 21.87 ± 1.78 to 22.39 ± 1.93 with p = 0.008, respectively), Lean (p = 0.044), Phase Angle (PhA) (p = 0.037), Resistance (Ro) of Impendance Z5kHz (Z5) and Impendance Z50kHz (Z50) between groups A and B at baseline and after the 4-month study with (p = 0.041, p = 0.017, p = 0.044, respectively) and between groups A before and after exercise for the three parameters (from 568.36 ± 81.82 to 509.82 ± 89.70 with p = 0.039, from 609.09 ± 77.22 to 566.73 ± 87.99 with p = 0.047 and from 552.36 ± 77.46 to 514.00 ± 84.99 with p = 0.038, respectively). After the four-month intervention, the increase in BMI was shown to be associated with an improved lifestyle, as there is a linear correlation of an increased BMI with higher levels of progression. The increase in physical activity in patients undergoing dialysis results in a significant increase in energy expenditure and coverage of their daily needs. This study showed that a 4-month mixed type intradialytic exercise program can effectively improve physical function and body composition in hemodialysis patients.