Οι γυναικείες μορφές στο έργο του Γ.Μ. Βιζυηνού
Creators: name: Αλεξανδρή, Χρυσή Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Ηθογραφικό Διήγημα
Γυναικεία Μορφή
Σημειωτική
Moralistic Short Story
Woman Figure
Semiotic

description: Η διπλωματική μου εργασία εκπονήθηκε για το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών της Δημιουργικής Γραφής και αφορά στη μελέτη των διηγημάτων του Γεώργιου Βιζυηνού με κύριους άξονες τη γυναικεία μορφή ως ηρωίδα των διηγημάτων του. Ο Γεώργιος Βιζυηνός θεωρείται ο πραγματικός εισηγητής του ηθογραφικού διηγήματος στη νεοελληνική λογοτεχνία. Τα διηγήματά του αναπτύσσουν διαχρονικά το αναγνωστικό ενδιαφέρον και την έρευνα των κριτικών της λογοτεχνίας. Για την εκπόνηση της εργασίας δεν αξιοποιήθηκε το σύνολο των οκτώ διηγημάτων του εν λόγω συγγραφέα, αλλά η έρευνα περιορίστηκε στα έξι από αυτά. Μελετήθηκαν, λοιπόν, τα διηγήματα «Το Αμάρτημα της Μητρός μου», «Μεταξύ Πειραιώς και Νεαπόλεως», «Ποιος ήτο ο φονεύς του αδερφού μου», «Αι Συνέπειαι της Παλαιάς Ιστορίας», «Το μόνον της ζωής του Ταξείδιον» και ο «Μοσκώβ Σελήμ». Τα παραπάνω διηγήματα επιλέχτηκαν, επειδή μπορούν να θεωρηθούν ενδεικτικά ως προς την ανάδειξη της γυναικείας μορφής στο έργο του συγγραφέα. Προκρίθηκε η κοινωνιοσημειωτική ως μέθοδος και ως θεωρία για την ανάλυση των κειμένων και την χαρτογράφηση των γυναικείων μορφών των διηγημάτων αυτών. Η κοινωνική σημειωτική ειδικότερα επιλέγεται εδώ λόγω της έμφασης που αποδίδει στο περιβάλλον των σημείων. Το περιβάλλον προσδιορίζει το ειδικό σύστημα κωδίκων ή συμβάσεων μέσω των οποίων το άτομο προσεγγίζει ένα κείμενο. Ειδικότερα, εφαρμόζοντας το μοντέλο του Greimas διαπιστώθηκε πως οι γυναικείες μορφές- ηρωίδες των διηγημάτων του, μέσα από τις δυναμικές σχέσεις που αναπτύσσουν με τα άλλα πρόσωπα του διηγήματος, δημιουργούν το κατάλληλο αφηγηματικό πλαίσιο για την κορύφωση της ιστορίας αλλά και την ανάδειξη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους και των ιδιαίτερων συνθηκών, ατομικών και κοινωνικών, που επικρατούν στο «αφηγηματικό περιβάλλον». Η έρευνα μας, λοιπόν, ανέδειξε τα κυρίαρχα γυναικεία μοτίβα, όπως της μητέρας, της συζύγου και του ερωτικού συμβόλου. Τέλος, φάνηκε ότι τα διηγήματα απηχούν τις κοινωνικές– πολιτισμικές- θρησκευτικές συμβάσεις της εποχής, αντανακλάσεις των οποίων αποτελούν τα γυναικεία αυτά μοτίβα. Στο δεύτερο μέρος της παρούσας εργασίας– το δημιουργικό – παρουσιάζεται και μετασχηματίζεται με έναν πιο ελεύθερο τρόπο η δεσπόζουσα γυναικεία μορφή του Γ.Μ.Βιζυηνού μέσω της δημιουργικής διάθεσης της ερευνήτριας πάνω στη θεματική, στο ύφος και στη γλώσσα του συγγραφέα. Για τον σκοπό αυτό υιοθετήθηκε –όσο αυτό είναι εφικτό– ο τρόπος γραφής του συγγραφέα.
description: Μy thesis was worked out for the Postgraduate Programme in Creative Writing in Literature and Education and refers to the study of Georgios Vizyenos' short stories with main keystone the woman figure as heroine in his short stories. Georgios Vizyenos is considered to be the real instructor of the moralistic short story in Modern Greek literature. His short stories raise overtime the readers' interest and the research by the critics' of literature. For the needs of the thesis, they weren't taken into consideration all of the eight short stories of the writer but only six of them and that is to say: My Mother's Sin, Between Peiraeus and Neapoli, Who was my brother's murderer?, The Consequences of the Old Story, The only Journey of his life and Moscov Selim. The above short stories were chosen because they can be regarded as typical for the elevation of the woman figure in the writer's work. The socio-semiotic as a theory and as a method was used for the texts' analysis and the elevation of the woman figure in these specific short stories. The socio-semiotic is particularly chosen here because of the emphasis that conveys to the signs' environment. The environment defines the specific system of codes or conventions through which the person approaches a text. More specifically, applying Greimas' model, it was ascertained that the women figures- heroines in his short stories, through the dynamic relations that develop with the other characters of the short story, create not only the appropriate narrative frame for the story's climax but also the elevation of their special characteristics and the special conditions, personal and social, that prevail the "narrative environment". Therefore, our study elevated the dominant women's patterns, such as the mother's, the wife's, the erotic symbol's. In conclusion, the short stories seem to reflect the social, cultural, religious conventions of their era, reflections of which are the women's patterns. In the second part of the present thesis, the creative, the dominant woman figure of Georgios Vizyenos' is presented and transformed in a more free way, through the experimentation with creativity of the researcher on the theme, the style and the writer's language. For this purpose - as far as it can be possible- the writing style of the writer was adopted.