Ο κοινοβουλευτικός λόγος ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. περί κρίσης, 2008-2012:
Creators: name: Σεπετζή, Σοφία Μιχαήλ
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2014
Subjects: ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ.
ελληνική κρίση
κοινοβουλευτικός λόγος
SYRIZA and New Democracy
Greek crisis
parliamentary discourse

description: Η εργασία δομήθηκε σε τρία μέρη: α) τις οικονομικές θεωρίες κρίσεων (μονεταρισμός, κεϋνσιανισμος, μαρξισμός) οι οποίες αποτέλεσαν τον άξονα αναφοράς της εργασίας, β) τον κοινοβουλευτικό λόγο των κομμάτων, υλικό πρωτογεννές που αποτέλεσε το κύριο μέρος της εργασίας, και γ) τις σύγχρονες θεωρίες κρίσης, από τις οποίες θεωρητικά θα έπρεπε να αντλούν τα επιχειρήματά τους, τα επιτελεία των κομμάτων. Από την μελέτη του κοινοβουλευτικού λόγου της Ν.Δ. και του ΣΥΡΙΖΑ διαπιστώθηκε ότι και το δυο κόμματα, κατανάλωσαν το μεγαλύτερο μέρος του κοινοβουλευτικού τους λόγου, σε παλαιοκομματικού τύπου αντιπολιτευτικές κόντρες, κατηγορώντας την εκάστοτε κυβέρνηση για λανθασμένες επιλογές, χωρίς τα ίδια να καταθέτουν τεκμηριωμένες εναλλακτικές προτάσεις. Για παράδειγμα η ΝΔ, πολύ συχνά ανέφερε ότι οι οικονομικές επιλογές της κυβέρνησης δημιουργούν έναν φαύλο κύκλο ύφεσης και ανεργίας. Οι δικές τις προτάσεις περιγράφονταν στο σύνθημα «αξιοποιώ δεν σημαίνει ξεπουλώ». Το σύνθημα αυτό συμπυκνώνει τις λύσεις της ΝΔ, για έξοδο από την κρίση και αναλύεται στην αξιοποίηση οποιασδήποτε δημόσιας περιουσίας όπως βραχονησίδες, δάση και μνημεία. Ο Συριζα από την άλλη μεριά, μιλούσε γενικόλογα για επαναδιαπραγμάτευση, λαϊκό ομόλογο και έκανε δειλές αναφορές περί της ασφαλιστικής αναμόρφωσης. Επίσης, μεσα από την μελέτη του κοινοβουλευτικού λόγου των κομμάτων, προέκυψε τεράστια ποσοτική διαφορά στην κοινοβουλευτική παρουσία των δυο κομμάτων. Οι βουλευτές του Σύριζα μιλούσαν συχνότερα και οι ομιλίες τους ήταν μακροσκελής, σε αντίθεση με αυτές των συναδέρφων τους της ΝΔ που συνήθως τοποθετούνταν πολύ σύντομα. Για τον Συριζα, η υπομονετική αναζήτηση των πρακτικών, αποκάλυψε ότι εντός του ΣΥΡΙΖΑ, ενυπάρχει ο παραδοσιακός δυϊσμος της ελληνικής αριστεράς. Δηλαδή μέσα στο ίδιο κόμμα υπάρχουν ταυτόχρονα μια ευρωφοβική και μια φιλοευρωπαϊκή φιλοσοφία. Ο λόγος του Τσίπρα και ο λόγος του Λαφαζάνη είναι πολιτικοί λόγοι διακριτοί και μόνο λίγο πριν από τις εκλογές του 2012 κατάφεραν να αμβλύνουν τις αντιθέσεις τους. Ο λόγος του Λαφαζάνη κουβαλά ένα κομμουνιστικό παρελθόν, που ο κυρίαρχος λόγος του Συριζα δεν θέλει να χρεωθεί. Η θεωρία του λόγου των Λακλάου και Μουφ, μας έδωσε τα εργαλεία για να εντοπίσουμε τα κομβικά σημαίνοντα στους δύο λόγους, που περιγράφουν την αντίθεση αυτή. Ένα παράδειγμα: Ενώ ο Λαφαζάνης μιλά στην βουλή για «πραξικόπημα», με όλη την φόρτιση που κουβαλά για τους έλληνες η λέξη αυτή, ο Τσίπρας επιλέγει να μιλά για την «μη νομιμοποίηση της κυβέρνησης». Το τρίτο μέρος περιλαμβάνει την παρουσίαση τεσσάρων στοχαστών (Krugman, Greenspan, Λαπαβίτσας και Καστοριάδης) που ασχολήθηκαν με τις οικονομικές κρίσεις από διαφορετικές θεωρητικές αφετηρίες. Το πιο εντυπωσιακό από τα συμπεράσματα της εργασίας ήταν το γεγονός ότι στον ελληνικό κοινοβουλευτικό λόγο, οι ιδεολογίες υποχωρούν μπρος στον ανελέητο κομματικό ανταγωνισμό.
description: The work was structured in three parts: a) the economic crisis theories (monetarism , keynesianism, marxism) which formed the reference line of work, b) the parliamentary discourse of the political parties New Democracy and SYRIZA, original material which formed the main part of the work , and c) modern theories of crisis from which the staffs of the parties, ought to derive their arguments. From this study I found that the two parties (New Democracy and SYRIZA), consumed most of their parliamentary speech in a “old time type” battle, accusing the current government of wrong choices, without the same lodge documented alternatives . For example, New Democracy, often said that the economic choices of the government creating a vicious cycle of recession and unemployment. Their proposals described in the slogan "reclaim does not bargain away." This slogan encapsulates the New Democracy solutions, for exiting the crisis and means nothing but the use of any public property such as small islands, forests and monuments. SYRIZA on the other hand, spoke in general terms for renegotiation, public counterpart and made some references for an insurance reform. Also, through the study of parliamentary discource of parties showed huge quantitative difference in the parliamentary presence of two parties. Members of SYRIZA spoke frequently and speeches were long, in contrast to those of their colleagues in the New Democracy, which usually were shorts. For SYRIZA , the patient search practices revealed within SYRIZA , the inherent traditional dualism of Greek left. That means that in the same party we can find both a eurosceptic and a European-friendly philosophy. The discourse of Tsipras and the discourse of Lafazanis are distinct, and only shortly before the 2012 elections they failed to mitigate their objections. The political discourse of Lafazanis carries a communist past, in addition to the dominant discourse of SYRIZA. The theory of speech of Laclau and Mouffe, gave us the tools to identify the key traits in the two reasons that describe this contrast. One example: While Lafazanis use the worid "poutch" in order to describe the political situation, Tsipras chooses to speak for a 'non legitimacy of the government’. The third part, contains the presentation of four thinkers (Krugman, Greenspan, Lapavitsas and Castoriadis) which were dealt with the financial crises, from different theoretical starting points. The most impressive of the conclusions of the study was the fact that ideologies front retreat in merciless partisan competition.