Εκτίμηση της φωτοσυνθετικής ικανότητας σε στρες ξηρασίας επιλεγμένων ελληνικών καλλιεργούμενων ποικιλιών ελιάς (Olea europaea L.) μετά από ταυτοποίηση με μοριακούς δείκτε
Creators: name: Ρούμπος, Κωνσταντίνος Α.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: Μικροδορυφόροι
Ελιά
Φωτοσύνθεση
Ξηρασία
Microsatellites
Olive
Photosynthesis
Drought

description: Στην παρούσα εργασία ταυτοποιήθηκαν με τη χρήση μικροδορυφόρων 26 ποικιλίες ελιάς. Οι ποικιλίες αυτές περιλαμβάνουν τόσο τις βασικές ελληνικές ποικιλίες ελιάς, όσο και τις ποικιλίες ελιάς της Bόρειας Ελλάδας, ενώ καλύπτουν σχεδόν το σύνολο της ελαιοκαλλιέργειας στην Ελλάδα. Ειδικότερα, επιλέχθηκαν έξι μικροδορυφορικές γονιδιακές θέσεις οι οποίες παρουσίασαν υψηλό πολυμορφισμό και κατά συνέπεια μεγάλο αριθμό αλληλομόρφων ανά θέση. Ο μέσος όρος των αλληλομόρφων ανά θέση στη εργασία μας ήταν 13.5. Ο υψηλός αυτός αριθμός αλληλομόρφων πιθανότητα προέκυψε από το γεγονός ότι όλες οι ποικιλίες ελιάς επιλέχθηκαν από διαφορετικές περιοχές καλλιέργειας. Ο αριθμός των αλληλομόρφων ανά θέση κυμάνθηκε από 7 έως 20, ενώ η ετεροζυγωτία κυμάνθηκε από 0.24 στη θέση DCA-3 σε 0.826 στη θέση UDO99-9 με μέσο όρο 0.600. Ακόμη, μελετήθηκαν σε φυσιολογικές συνθήκες ανάπτυξης και σε στρες ξηρασίας τόσο οι βασικοί παράμετροι του φθορισμού χλωροφύλλης (Fv/Fm, ΦPSII, ΦNPQ, ΦNO, ΕΤR, 1-qP και NPQ) όσο και οι βασικοί παράμετροι της ανταλλαγής αερίων (Pn, Amax, LCP, Qe, Respiration) σε τέσσερις ποικιλίες ελιάς (Κορωνέικη, Μαστοειδής, Λιανολιά και Χαλκιδικής). Η μείωση της φωτοσύνθεσης (Pn) παρουσιάζει μεγάλες διαφορές μεταξύ των ποικιλιών σε στρες ξηρασίας (από 33% έως 75% στις ποικιλίες Χαλκιδικής και Μαστοειδής, αντίστοιχα). Η ποικιλία Χαλκιδικής παρουσιάζει τη μικρότερη μείωση του Pn καθώς και τις υψηλότερες τιμές ΦPSII και ΦNPQ σε συνθήκες στρες σε σχέση με τα φυτά μάρτυρες. Η Χαλκιδικής λοιπόν παρουσιάζει ενδείξεις προσαρμογής στην ξηρασία, καθώς από τη μια πλευρά οι τιμές Pn σε φυσιολογικές συνθήκες ανάπτυξης είναι χαμηλές, ενώ από την άλλη δεν εμφανίζει μεγάλα ποσοστά μείωσης του Pn, ΦPSII και ΦNPQ σε στρες ξηρασίας.
description: In the present study 26 olive cultivars were identified with the use of 26 microsatellite loci. These cultivars include the main greek olive cultivars as well the cultivars of North Greece, covering the majority of the olive cultivation range in Greece. Six SSR loci were selected for detailed analysis based on efficient detection of polymorphism and high number of alleles per locus. The mean number of alleles per locus was 13.5. This high number of alleles may have been influenced by the sampling strategy, as all cultivars and denominations were selected from diverse areas of cultivation. The number of alleles per locus ranged from 7 to 20, while the observed heterozygosity (Ho) ranged from 0.240 at locus DCA-3 to 0.826 at locus UDO99-9 with a mean of 0.600. The main parameters of chlorophyll fluorescence (Fv/Fm, ΦPSII, ΦNPQ, ΦNO, ΕΤR, 1-qP και NPQ) and the main parameters of gas exchange (Pn, Amax, LCP, Qe, Respiration) were also studied in control and drought stress conditions for 4 olive cultivars (Koroneiki, Mastoidis, Lianolia and Halkidikis). The reduction of net photosynthesis presents great differences between olive cultivars in drought stress conditions (from 33% to 75% in Halkidikis and Mastoidis respectively). Halkidikis presents the lowest reduction of Pn and the highest values of ΦPSII and ΦNPQ in drought stress comparing to control conditions. So, Halkidikis appears as a drought tolerant cultivar that presents low values of Pn in control conditions and low reduction of Pn, ΦPSII and ΦNPQ in drought stress.