Ανοιχτή αποθήκη μουσείου, ο νέος εκθεσιακός χώρος. Μελέτη περίπτωσης νοηματικού μουσειολογικού σχεδιασμού Η αποθήκη 4 του Λεβέντειου Δημοτικού Μουσείου Λευκωσίας
Creators: name: Αλεξανδράκη, Ειρήνη Σταυρούλα
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: ανοιχτή αποθήκη
συλλεκτική δραστηριότητα
έμφυλες ταυτότητες
Open storage
Collecting activity
gender identities

description: Η ανοιχτή αποθήκευση, είναι εκείνο το μουσειολογικό εργαλείο το οποίο όταν εφαρμόζεται ενισχύει τη μουσειακή εμπειρία, είναι μέρος του μέλλοντος των μουσείων και αποτελεί ένα νέο μέσο επικοινωνίας και διαλεκτικής μεταξύ του μουσείου και των επισκεπτών. Οι πρώτες προσπάθειες για την ανοιχτή αποθήκευση των συλλογών ξεκινούν τη δεκαετία του 1960 έχοντας ως αρχικό στόχο την οπτική πρόσβαση του κοινού στο σύνολο της συλλογής και κερδίζοντας από νωρίς την αποδοχή της μουσειακής κοινότητας. Το παρόν πόνημα πραγματεύεται τον νοηματικό μουσειολογικό σχεδιασμό της μουσειακής αποθήκης, τις προδιαγραφές της και τις ανάγκες που καλείται να καλύψει έχοντας πλέον τη μορφή του εκθεσιακού χώρου. Πιο συγκεκριμένα, επικεντρώνεται στην ανάδειξη και παρουσίαση του νοηματικού μουσειολογικού σχεδιασμού της Αποθήκης 4 του Λεβέντειου Δημοτικού Μουσείου Λευκωσίας, τα εκθέματα της οποίας είναι πορσελάνινες κούκλες και στρατιωτάκια και γίνεται λόγος για τις βασικές αρχές σχεδιασμού που πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν κατά τη μελέτη του χώρου. Εν συνεχεία, αναλύεται η διαφορά της ορατής αποθήκευσης έργων και της σωστά ταξινομημένης αποθήκης με επιμέρους παραδείγματα από μουσεία του εξωτερικού, καθώς σε γενικές γραμμές τα ελληνικά μουσεία δεν έχουν προσανατολιστεί στη δημιουργία ανοιχτών αποθηκών αλλά στη σωστή οργάνωση των αποθηκών τους. Στο δεύτερο μέρος, παρουσιάζονται τα Δεδομένα του Μουσειολογικού Προγραμματισμού, το χωρικό και πολιτιστικό περιβάλλον της έκθεσης όπως επίσης και τα Δεδομένα Νοηματικού Μουσειολογικού Σχεδιασμού. Γίνεται επιμέρους ανάλυση του μουσειολογικού σκεπτικού σε ενότητες βασιζόμενη στο έμφυλο ζήτημα και πιο συγκεκριμένα στην έμφυλη ταυτότητα και τα παιχνίδια, τα οποία ξεκίνησαν να διαχωρίζονται τη δεκαετία του 1980. Τα αντικείμενα δεν μιλάνε από μόνα τους, εμείς τα κάνουμε να μιλάνε και αυτή είναι η αρχή πάνω στην οποία στηρίχθηκε η παρούσα μελέτη περίπτωσης. Μια συλλογή που απαρτίζεται από τόσο διαφορετικά και τόσο αταίριαστα αντικείμενα που η συγκρότηση της σε ενότητες εντός ενος λευκού καμβά που αποτελεί μια αποθήκη, είναι παρά μια γοητευτική διαδικασία έρευνας για τις συνδέσεις τους και τον τρόπο επικοινωνίας τους. Παιχνίδια από διαφορετικές εποχές, διαφορετικές κοινωνικές τάξεις καλούνται να συνυπάρξουν όλα μαζί. Το κοινό στοιχείο τους είναι ότι όλα ανεξαιρέτως τα χρησιμοποίησε ο άνθρωπος και όλα ανεξαιρέτως θα εκτεθούν για να τα δει ο άνθρωπος.
description: Open storage is that museological tool which, when applied, enhances the museum experience, is part of the future of museums and constitutes a new means of communication and dialectic between the museum and visitors. The initial attempts for open storage of collections began in the 1960s with the primary aim of providing visual access for the public to the entirety of the collection and gained early acceptance from the museum community. This paper discusses the conceptual museological design of the museum repository, its specifications and the needs it is called upon to fulfill having now taken the form of an exhibition space. More specifically, it focuses on highlighting and presenting the conceptual museological design of the Warehouse 4 of the Leventis Municipal Museum of Nicosia, whose exhibits are porcelain dolls and soldiers, and discusses the basic design principles to be taken into consideration in the study of the space. Subsequently, the difference between visible storage of works and a properly organized warehouse is analysed with specific examples from museums abroad, as in general Greek museums are not oriented towards the creation of open storage but towards the proper organisation of their warehouses. In the second part, the Museum Programming Data, the spatial and cultural environment of the exhibition as well as the Museum Conceptual Planning Data are presented. There is a detailed analysis of the museological concept in sections based on the gender issue and more specifically on gender identity and toys, which began to be separated in the 1980s. Objects do not speak for themselves, we make them speak and this is the principle upon which the present case study is based. A collection composed of such diverse and so disparate objects that its assembly into sections within a white canvas that constitutes a warehouse, is but a fascinating process of research into their connections and how they communicate. Toys from different eras, different social classes are invited to coexist all together. Their common element is that all of them were used by humans and all of them, without exception, will be exhibited for humans to see.
description: Σε συνεργασία με: Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης (Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας)