Συμβολή στη γνώση της γεωλογικής δομής του όρους Κόζιακας της Δυτικής Θεσσαλίας. Μελέτη της τεκτονικής επαφής των οφειολίθων με τα ανθρακικά πετρώματα:
Creators: name: Νεοφώτιστος, Πέτρος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Κόζιακας
Γεωλογική δομή
Οφειόλιθοι
Koziakas
Geological structure
Ophiolites

description: Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης έχει ως αντικείμενο τη μελέτη της γεωλογικής δομής της οροσειράς του Κόζιακα, εστιάζοντας περισσότερο στη φύση της επαφής των οφιολίθων με τα ιζήματα βαθιάς θάλασσας και στο ρηξιγενή ιστό της οροσειράς, με απώτερο σκοπό την εξαγωγή των κύριων παραμορφωτικών γεγονότων που διαμόρφωσαν την οροσειρά από τις Τριτογενείς ορογενετικές διαδικασίες εως και σήμερα. Η επαφή των οφιολίθων με τα ιζήματα βαθιάς θάλασσας βρέθηκε ότι είναι τεκτονική, μεγάλης γωνίας κλίσης και έχει προκύψει κατά τις διαδικασίες συμπίεσης της Τριτογενούς ορογένεσης. Οι οφιόλιθοι εφιππεύουν τα ιζήματα βαθιάς θάλασσας ενώ μόνο σε σημεία κατα μήκος της επαφής η σχιστοκερατολιθική διάπλαση είναι αυτή που εφιππεύει τους οφιολίθους μέσω κάποιων back-thrust. Επίσης στο νοτιότερο τμήμα της οροσειράς (ορεινός όγκος Ιταμού), όπου εντοπίζονται εντός της οφιολιθικής ακολουθίας εικόνες συμπτύχωσης βασαλτικών λαβών και ιζημάτων βαθιάς θάλασσας, διασαφηνίζεται η συγγενετική σχέση οφιολίθων και σχιστοκερατολιθικής διάπλασης της οροσειράς του Κόζιακα. Ο πτυχωσιγενής ιστός χαρακτηρίζεται από αντικλινόρια και συγκλινόρια με άνοιγμα πτερυγίων περίπου 20° (σφιχτές μεγαπτυχές), άξονα πτύχωσης οριζόντιο ως υπο-οριζόντιο ΒΒΔ-ΝΝΑ διέυθυνσης και βυθιζόμενο προς τα ΝΝΑ (151°-09°), και πτερύγια με στοιχεία συμμετρίας 065°-75° και 237°-84°. Η κύρια αξονική επιφάνεια είναι κεκλιμένη με μεγάλη γωνία κλίσης (061°-85°), υποδεικνύοντας φορά πτύχωσης συνολικά για το ορογενές του Κόζιακα προς τα ΝΔ ως ΔΝΔ. Γεωμετρικά συμφωνεί με την γενική συμπίεση ΑΒΑ-ΔΝΔ διεύθυνσης του Τριτογενούς που προκύπτει για την οροσειρά και η γενική ανόρθωση της στρώσης αντικατοπτρίζει την εντονότατη σμίκρυνση που υπέστησαν τα πετρώματα της οροσειράς λόγω της γεωτεκτονικής τους θέσης στο εσωτερικότερο σημείο των εξωτερικών ελληνίδων ζωνών. Η περιοχή μελέτης θεωρείται ότι από το Ηώκαινο εως και το Μειόκαινο (όριο Μέσου-Άνω Μειόκαινου) υπόκειται στις αλπικές ορογενετικές και βραδυ-ορογενετικές διαδικασίες του Τριτογενούς, που συνδέονται με τη σύγκρουση Ευρασίας και Απουλίας. Στην εξελικτική αυτή παραμόρφωση παρατηρείται μια μεταβολή από καθαρή συμπίεση σε transpression με σταδιακή περιστροφή του άξονα σμίκρυνσης (Ρ) από ΑΒΑ-ΔΝΔ διεύθυνση (D1) σε ΒΒΑ-ΝΝΔ διεύθυνση (D2) και τελικά σε Β-Ν διεύθυνση (D3). Κατά το Άνω Μειόκαινο επικρατεί στην περιοχή μελέτης ένα παραμορφωτικό πεδίο έκτασης διεύθυνσης ΒΔ-ΝΑ (D4). Τέλος από το Ανώτερο Μειόκαινο μέχρι και το Πλειστόκαινο στην περιοχή εφαρμόζεται ένα πεδίο μετα-ορογενετικής έκτασης διεύθυνσης ΒΑ-ΝΔ.
description: The present paper deals with the study of the geological structure of Mt Koziakas, Western Thessaly, focusing on the nature of the contact between the ophiolites and the deepsea sediments and finally the faulting deformation of the mountain chain. The contact between the ophiolites and the deepsea sediments is herein characterized as tectonic, of high angle and is considered to have formed during the Tertiary orogenic compression. The ophiolites thrust upon the deepsea sediments, while in some locations along the contact, the deepsea sediments are the ones that back-thrust upon the ophiolite mass. Moreover in the southern part of the mountain chain (Mt Itamos), where we find inside the ophiolite mass basalts folded with deepsea sediments, we identify a close relationship between the ophiolitic rocks and the deepsea sediments of Koziakas Mt. Koziakas Mt has been intensely folded with sub-horizontal, upright anticlinoria and synclinoria forming NNW-SSE trending, close, asymmetrical megafolds with subvertical axial planes, mainly indicating vergence to the WSW. Their flanks are marked by smaller-scale synclines and anticlines also characterised by subvertical axial planes, dipping either to WSW or ENE. Geometrically the folding deformation abides with the general direction of the Tertiary orogenic compression, and the general high angle of bedding dip depicts the intense compression the rocks comprising the mountain chain underwent, due to their geotectonic position at the innermost part of the External Hellenides. The study area is thought to have been subjected from the Eocene to the Miocene (Middle-Upper Miocene boundary) to the alpine orogenic and post-orogenic processes of the Tertiary, connected with the collisional processes between the Eurasia and Apoulia plates. During this gradual deformation a change has been observed in the