Το καθεστώς των ιεροψαλτών στην Εκκλησία της Ελλάδος-Νομοκανονική προσέγγιση (κανονισμός 176/2006):
Creators: name: Βλάσση, Διαμάντω Ευάγγελου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Ιεροψάλτες
Κανονισμός
Εκκλησία της Ελλάδος
Cantors
Regulation
Church of Greece

description: Το καθεστώς των Ιεροψαλτών στην Εκκλησία της Ελλάδος ορίζεται από την Κανονιστική Διάταξη 176/2006 που εκδόθηκε με βάση την ειδική νομοθετική εξουσιοδότηση που παρέχεται από το Σύνταγμα και τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος. Ιστορικά ο ψάλτης ανήκει στην κατηγορία του κατώτερου κλήρου, τάξη που διαμορφώθηκε από τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, στερείται της μυστηριακής ιερωσύνης, και επιδέχεται χειροθεσία. Ο Κανονισμός 176/2006 εφαρμόζεται γεωγραφικά στην Εκκλησία της Ελλάδος και στην Εκκλησία της Κρήτης και μόνο στους ψάλτες στα πλαίσια της λειτουργίας των ιερών ναών αλλά όχι σε όλους του ψάλτες γενικά. Λόγω της ιδιότητας ως κατώτερου κληρικού, η υπηρεσιακή κατάσταση των ιεροψαλτών υπήρξε αντικείμενο αμφισβητήσεων παρόλο που κατά τους κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα στους λαϊκούς – μη κανονικούς και στους κατώτερους κληρικούς- κανονικούς που έχουν δεχθεί την χειροθεσία. Σε κάθε ενοριακό Ιερό Ναό ιδρύονται δύο θέσεις ψαλτών στις οποίες διορίζονται με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου. Στη παρούσα εργασία αναλύεται και το ψαλτικό ζήτημα, στις αρχές του 20ου αιώνα, με θέμα τον διορισμό των ιεροψαλτών. Οι ψάλτες κατά τη νομολογία, παρόλο που η σχέση εργασίας τους είναι δημοσίου δικαίου δεν μπορούν να χαρακτηριστούν διοικητικοί υπάλληλοι και δεν απολαμβάνουν τη μονιμότητα. Στη συνέχεια σχολιάζονται σχετικές αποφάσεις ανωτάτων δικαστηρίων και διευκρινίζεται ότι δεν εμπίπτουν στο καθεστώς των Εκκλησιαστικών Υπαλλήλων καθώς και ότι δεν ισχύει για αυτούς ο περιορισμός της κατοχής δεύτερης θέσης στο Δημόσιο. Ο διορισμός και η παύση των ψαλτών ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Μητροπολίτη, ο οποίος αποφασίζει μετά πρόταση του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου και αιτιολογημένη γνώμη της Επιτροπής Κρίσεως. Οι Ψάλτες κατατάσσονται σε κατηγορίες ανάλογα με τα τυπικά τους προσόντα. Ασφαλίζονται στο Ι.Κ.Α. ανάλογα με τις ισχύουσες σε αυτό διατάξεις. Η προϋπηρεσία του ψάλτη που παρείχε τις υπηρεσίες του σε Ιερό Ναό αναγνωρίζεται μισθολογικά και ως συντάξιμη στο Δημόσιο εφόσον υπάρχει σωρευτικά διορισμός από τον Μητροπολίτη, ασκείται κατά πλήρες και νόμιμο ωράριο ως κύριο βιοποριστικό επάγγελμα. Τα καθήκοντα του ψάλτη απαριθμούνται στον Κανονισμό 176/2006 και περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων το να ψάλλει σεμνοπρεπώς και να εκτελεί τους ύμνους με πιστότητα προς το βυζαντινό ύφος από τα κλασικά μουσικά κείμενα. Το ύψος της αμοιβής του ιεροψάλτη τελεί σε συνάρτηση με τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα και αποτελεί αντικείμενο συμφωνίας μεταξύ αυτού και του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου. Πάγιες αξιώσεις για υπολογισμό με βάση τον κατώτατο μισθό των εργαζομένων δεν έχουν εισακουστεί. Οι προστατευτικές διατάξεις του εργατικού δικαίου δεν εφαρμόζονται στους ψάλτες γιατί η εργασία τους δεν αφορά έννομη σχέση ιδιωτικού δικαίου και δεν θεωρείται εξαρτημένη ή μισθωτή εργασία. Ωστόσο σε περίπτωση ακυρότητας της σύμβασης εργασίας δημοσίου δικαίου παράγονται αποτελέσματα και απορρέουν αξιώσεις με βάση την αρχή του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Οι διαφορές που αφορούν την αμοιβή του ιεροψάλτη υπάγονται στα διοικητικά δικαστήρια. Ο συνδικαλισμός δεν απαγορεύεται για τους ψάλτες αλλά δεν υπάγονται στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Ο ψάλτης μπορεί να απολυθεί από τον Μητροπολίτη λόγω νόσου, αδυναμίας άσκησης καθηκόντων και ορίου ηλικίας. Στο τέλος αναπτύσσονται τα πειθαρχικά παραπτώματα των ψαλτών με σχολιασμό της σχετικής νομολογίας.
description: The cantors’ (singers of ecclesiastical hymns) status is defined by Regulation 176/2006, which was issued on the basis of the Greek Constitution and the Charter Law of the Church of Greece. Historically cantors have always belonged to the lower clergy, a classification which formed in the first Christian centuries, is administered through the imposition of hands and lacks sacramental priesthood (no ordination). Regulation 176/2006 applies to the Church of Greece and that of Crete, only to cantors serving in parish churches and not to all cantors in general. Due to the cantors’ state as members of the lower clergy, their staff regime has been debated extensively. However, according to the Ecumenical Councils’ canons, laymen-not ordained cantors are clearly distinguished from lower clergy cantors who have received the imposition of hands. Two cantors, offering their services on an employment contract under public law, are appointed in every parish. The issue of cantors’ appointment under public law, which was in the limelight in the early 20th century, is extensively dealt with in the present thesis. According to jurisprudence, although cantors’ labour status is regulated by public law, they are not considered administrative employees and cannot qualify for a permanent working position. Various Higher Court judgments are commented on; moreover, it is made clear that the cantors cannot be a part of the Ecclesiastical employees’ regime. On the other hand, cantors are not prohibited from obtaining a second position in the public sector. Both their appointment and dismissal are under the Bishop’s exclusive jurisdiction, the latter reaching a decision after considering the Ecclesiastical Council’s proposal and the justified opinion of the Cantors’ Judgment Committee. Cantors are classified depending on their qualifications and are insured by the Social Security Foundation (I.K.A.). Time of employment in a parish is recognized in their salary and considered retirement time-should they work in the public sector later on- on condition that the cantor is appointed by the Bishop and works full-time, aiming at earning a living by chanting. Cantor duties are enumerated in Regulation 176/2006 and include, among others, chanting modestly and performing hymns from classic musical texts in the Byzantine style. The cantors’ remuneration is in accordance with their qualifications and is a matter of agreement between the cantor and the Ecclesiastical Council. Nevertheless, there have been claims to connect it with the employees’ legal minimum wage. Cantors are not protected by labour law because their work is not regulated by private law and is not considered dependent work. In case the employment contract under the public law is invalid, there are still claims by cantors on the basis of unjust enrichment of the parish. In case of disagreement regarding the remuneration all the actions are brought before administrative courts. Being a member of a union is not forbidden but general collective agreements do not apply to cantors. They may be laid off by the Bishop owing to illness, incapacity to fulfill their duties and age limitations. Finally, disciplinary actions and the relative jurisprudence are commented upon.