Προπέρτιος 4ο βιβλίο – Οβίδιος Fasti: Η ρωμαϊκή πατριδογνωσία στην αιτιολογική ελεγεία
Creators: name: Παπαδοπούλου, Θεοδώρα Κυριάκου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: αιτιολογία
ρωμαϊκή ελεγεία
πατριδογνωσία
aetiology
roman elegy
roman themes

description: Το τέταρτο βιβλίο του Προπέρτιου και οι Fasti του Οβίδιου αποδεικνύουν έμπρακτα ότι η Αυγούστεια λατινική ελεγεία απομακρύνεται από την ερωτική θεματική και προσανατολίζεται σε πατριδογνωστικά θέματα με την εισαγωγή ρωμαϊκών αιτίων, γεγονός που οφείλεται όπως φαίνεται τόσο στην διάθεση των ποιητών για ανανέωση όσο και στην εποχή συγγραφής αυτών των έργων κατά την οποία κυριαρχεί το μεγαλείο της αυτοκρατορικής Ρώμης. Ο μέχρι πρότινος ελεγειακός εραστής-ποιητής τρέπεται σε αφηγητή-ποιητή πατριδογνωστικής ποίησης γεγονός που οδηγεί στην παράλληλη τροπή της υποκειμενικής ποίησης σε δημόσια και επίσημη ποίηση. Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται ο τρόπος με τον οποίο προβάλλεται από τους ίδιους τους ποιητές αυτή η στροφή στην ποίησή τους αλλά και ο τρόπος με τον οποίο ενσωματώνονται τα νέα αυτά πατριδογνωστικά θέματα. Στο πρώτο κεφάλαιο πραγματευόμαστε τις προγραμματικές θέσεις των δύο ποιητών μέσα από τις οποίες υποδεικνύουν φαινομενική αμηχανία σχετικά με τη νέα ποίηση που γράφουν ενισχύοντας και εξυψώνοντας την θεματική τους μετατόπιση. Στο δεύτερο κεφάλαιο μελετώνται τα ποιήματα 4.2 και 4.4 του Προπέρτιου όπου ο θεός Βερτούμνος και η Ταρπηία με τις ερωτικά χρωματισμένες φιγούρες τους συντελούν στην κατανόηση του χειρισμού του αιτιολογικού υλικού τόσο από τη μεριά του Προπέρτιου όσο και του Οβίδιου, ο οποίος παρά την ολιγόστιχη αναφορά του σ’ αυτούς φαίνεται πως επηρεάστηκε από τον Προπέρτιο. Τέλος, στο τρίτο κεφάλαιο αντικείμενο πραγμάτευσης είναι το επεισόδιο του μύθου του Ηρακλή με τον Κάκο, του οποίου οι διαφορετικοί χειρισμοί υποδεικνύουν τους ποιητικούς στόχους του καθενός δεδομένου ότι και οι δύο θέτουν ως προγενέστερο πρότυπο την πραγμάτευση του επεισοδίου από τον Βιργίλιο στο έπος της Αινειάδας.
description: The fourth book of Propertius and the Fasti of Ovid prove in practice that the Augustan latin elegy moves away from the erotic theme and is oriented towards patridognostic themes with the introduction of Roman causes, which seems to be due both to the mood of the poets for renewal and to the time of writing these works in which the greatness of imperial Rome dominates. The previously elegiac lover-poet turns into a narrator-poet of patridognostic poetry, a fact that leads to the parallel transformation of subjective poetry into a public and official poetry. The present study examines the way in which the two poets themselves project this shift in their poetry, but also the way in which these new patriotic themes are integrated. In the first chapter we deal with the programmatic positions of the two poets through which they indicate an apparent confusion about the new poetry they write, reinforcing and elevating their thematic displacement. In the second chapter, the poems 4.2 and 4.4 of Propertius are studied, where the god Vertumnus and Tarpeia with their erotically colored figures contribute to the understanding of the handling of the aetiological material by both Propertius and Ovid, who despite the brief mention of in them he seems to have been influenced by Propertius. Finally, in the third chapter the subject of discussion is the episode of the myth of Heracles with Cacus, whose different handlings indicate the poetic goals of each since both set as an earlier model the treatment of the episode by Virgil in the epic of the Aeneid.