Μελέτη της επίδρασης της δαπαγλιφλοζίνης στην 24ωρη αορτική πίεση την αρτηριακή σκληρία και τη λευκωματινουρία σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2
Creators: name: Παπαδοπούλου, Ειρήνη Χρ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Δαπαγλιφλοζινη
Αορτική πίεση
Αρτηριακή σκληρία
Διαβήτης τύπου 2
Dapagliflozin
Aortic blood pressure
Arterial stifness
Diabetes mellitus 2

description: Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί μείζον πρόβλημα της δημόσιας υγείας, με τον επιπολασμό αυτού να εκτιμάται περίπου στο 9% του ενήλικου πληθυσμού. Επιπλέον, αποτελεί έναν από τους κυριότερους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου, με περίπου το 50% των θανάτων των ασθενών με διαβήτη να οφείλεται σε καρδιαγγειακά αίτια, συμπεριλαμβανομένου του αιφνίδιου θανάτου, του εμφράγματος του μυοκαρδίου, του αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου ή της μη αντιρροπούμενης καρδιακής ανεπάρκειας. Το παθοφυσιολογικό υπόβαθρο που καθορίζει τη αμφίδρομη αυτή σχέση μεταξύ σακχαρώδους διαβήτη και καρδιαγγειακών συμβάντων είναι περίπλοκο. Η συνύπαρξη ΣΔ τύπου 2 και αρτηριακής υπέρτασης στο πλαίσιο του μεταβολικού συνδρόμου είναι τεκμηριωμένη και σχεδόν περισσότερο από το 90% των ασθενών με ΣΔ τύπου 2 είναι επίσης υπερτασικοί, γεγονός που οδηγεί σε περαιτέρω αύξηση του καρδιαγγειακού κινδύνου. Η επιταχυνόμενη αρτηριοσκλήρυνση και η μείωση της ευενδοτότητας των αρτηριακών τοιχωμάτων, οι οποίες συνήθως εμφανίζονται σε ασθενείς με ΣΔ τύπου 2 προτείνονται ως ένας από τους κύριους παθογενετικούς μηχανισμούς για την εμφάνιση των καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε αυτούς τους ασθενείς. Η αυξημένη αρτηριακή σκληρία και η υψηλή κεντρική συστολική ΑΠ αποτελούν ανεξάρτητους και ισχυρούς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου για τον γενικό πληθυσμό, καθώς για τους ασθενείς με υπέρταση ή διαβήτη. Η αρτηριακή σκληρία αντικατοπτρίζει τις δομικές αλλαγές στις ελαστικές ιδιότητες του μέσου χιτώνα των μεγάλων αρτηριών. Η βασική συνέπεια της αυξημένης αρτηριακής σκληρίας είναι η πρώιμη επιστροφή των ανακλώμενων σφυγμικών κυμάτων από τη περιφέρεια προς την ανιούσα αορτή (κατά τη φάση της συστολής αντί αυτή της διαστολής της αριστερής κοιλίας), με αποτέλεσμα την αύξηση της αορτικής συστολική αρτηριακής πίεσης και της πίεσης παλμού. Βάσει αυτού, η αρτηριακή σκληρία αποτελεί τον κύριο παθογενετικό μηχανισμό της μεμονωμένης συστολικής υπέρτασης, και παίζει μεγάλο ρόλο στην ανάπτυξη της υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας και των επεισοδίων αιφνίδιου θανάτου. Δεδομένα από την βιβλιογραφία καταδεικνύουν την υψηλή προγνωστική αξία των δεικτών αρτηριακής σκληρίας, όπως αυτή αξιολογείται με την ταχύτητα σφυγμικού κύματος (Pulse Wave Velocity, PWV), τον δείκτη ενίσχυσης (augmentation index, AI) και τη πίεση παλμού (pulse pressure, ΠΠ) σε συνθήκες ιατρείου για τα καρδιαγγειακά συμβάματα και τη συνολική θνησιμότητα σε ασθενείς με διαβήτη. Οι αναστολείς των SGLT-2 είναι μία από τις πιο πρόσφατες κατηγορίες υπογλυκαιμικών παραγόντων για την θεραπεία του ΣΔ τύπου 2. Ο μηχανισμός δράσης των SGLT-2 αναστολέων έγκειται στην επίδρασή τους στους συμμεταφορείς γλυκόζης-νατρίου-2 που βρίσκονται στο εγγύς εσπειραμένο σωληνάριο, προκαλώντας ήπια γλυκοζουρία, ενώ έχουν επίσης ήπια νατριουρητική και διουρητική δράση. Κατά την τελευταία δεκαετία, αυτή η κατηγορία υπογλυκαιμικών παραγόντων συνδέθηκε σε μεγάλες μελέτες αποτελεσματικότητας με εντυπωσιακές μειώσεις στην εμφάνιση καρδιαγγειακών συμβαμάτων, στην πρωτοεμφανιζόμενη καρδιακή ανεπάρκεια, στην εξέλιξη της νεφρικής νόσου καθώς και στην ολική θνησιμότητα. Μεταξύ των μηχανισμών που προτάθηκαν προκειμένου να αιτιολογηθούν αυτές οι ευεργετικές επιδράσεις, η μείωση της ΑΠ, του σωματικού βάρους, του ουρικού οξέος, της υπερφόρτωσης όγκου και της αρτηριακής δυσκαμψίας έχουν εξέχουσα θέση. Η συμβολή πολλών από τους παραπάνω μηχανισμούς στις καρδιο- και νεφροπροστατευτικές δράσεις των φαρμάκων αυτών εξετάζονται επί του παρόντος. Ως το σχεδιασμό αυτής της παρούσας διδακτορικής διατριβής, δεν υπήρχαν μελέτες και δεδομένα στην διεθνή βιβλιογραφία σχετικά με τις επιδράσεις ενός αναστολέα SGLT- 2 στην περιπατική αορτική ΑΠ και στις παραμέτρους αρτηριακής σκληρίας σε ασθενείς µε ΣΔτ2. Κύριος στόχος της παρούσας μελέτης, που αποτελεί την πρώτη ελεγχόμενη τυχαιοποιημένη μελέτη στον τομέα αυτό, ήταν να ερευνήσει την επίδραση της δαπαγλιφλοζίνης στην περιπατητική αορτική πίεση σε ασθενείς με ΣΔ τύπου 2.
description: Diabetes mellitus (DM) is major issue of public health, with an estimated prevalence of 9% in adults. Diabetes is a major cardiovascular risk factor; longitudinal studies suggest that about 50% of deaths in DM due to cardiac causes, including sudden death, myocardial infraction, stroke or decompensated heart failure. The mechanistic background defining the association between DM and cardiovascular events is complex. The co-existence of type-2 DM and hypertension has been long established in the context of the metabolic syndrome; &gt;90% of type-2 DM patients are hypertensive, a fact leading to further increase in cardiovascular risk. Accelerated arteriosclerosis and reduced arterial compliance, which are commonly present in patients with impaired glucose tolerance or type-2 DM are among the major pathogenetic mechanisms for adverse outcomes in these patients. Arterial stiffness and increased central systolic blood pressure (BP) are established risk factors in the general population, as well as in patients with hypertension or DM. Arterial stiffness reflects structural and functional changes in viscoelastic properties of the arterial wall, leading to impairment of large artery cushioning function. The major consequence of arterial stiffness is the early return of the reflected wave from the periphery to the ascending aorta (during systole rather diastole), resulting in augmentation of aortic systolic blood pressure (SBP) and pulse pressure (PP). Therefore, arterial stiffness is considered the principal pathogenetic mechanism for isolated systolic hypertension, and plays a major role in the development of left ventricular hypertrophy and sudden cardiac death. Accumulated evidence suggests that among patients with DM, arterial stiffness assessed with the use of aortic pulse wave velocity (PWV), augmentation index (AIx) and pulse pressure (PP) represents a strong and independent predictor of all-cause and cardiovascular mortality. Sodium-glucose co-transporter 2 (SGLT-2) inhibitors, are a relatively novel hypoglycemic oral drug class for the management of type-2 DM. These agents act in the proximal renal tubule and reduce glucose reabsorption, producing mild glycosuria, while they also have mild natriuretic and diuretic effects. During the past years, major clinical trials showed that SGLT-2 inhibitors are able to potently decrease cardiovascular events, new-onset heart failure, progression of renal disease and all-cause mortality. Among the mechanisms that were originally proposed to be involved in these beneficial effects, decrease in BP, body weight, uric acid, volume overload and arterial stiffness had a prominent place. The contribution of several of the above mechanisms in the cardio- and nephroprotective actions of these drugs are currently under examination. Until the design of this thesis, no previous study had ever evaluated the effects of an SGLT-2 inhibitor on ambulatory aortic BP and ambulatory arterial stiffness parameters in patients with type-2 DM. The main aim of the present study was to investigate the effects of dapagliflozin on ambulatory aortic BP in patients with type-2 DM. Secondary aims were to investigate the effects of dapagliflozin on ambulatory arterial stiffness parameters and urine albumin excretion.