Η έννοια του "ενυποστάτου" στον Αγιο Ιωάννη Δαμασκηνό:
Creators: name: Ησαϊας, Χρίστος Ησαϊα
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: Ιωάννης Δαμασκηνός
Ενυπόστατον
Χριστολογία
John Damascene
Enhypostaton
Christology

description: Η έννοια του ενυποστάτου σχετίζεται με την ανθρώπινη φύση του Χριστού η οποία δεν έχει μια αυτοτελή ύπαρξη, αλλά βρίσκει την υπόσταση (hypostasis) της στο πρόσωπο του Λόγου. Με άλλα λόγια ο Χριστός κατά την ενανθρώπιση του δεν προσλαμβάνει ανθρώπινη υπόσταση ξεχωριστή από την ίδια την θεία του υπόσταση παρά μόνο υποστασιάζει στο πρόσωπο του την ανθρώπινη του φύση. Ο Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός, συνοψίζοντας το σύνολο της προγενέστερης πατερικής παραδόσεως, αντλεί το ειδικό νοηματικό περιεχόμενο του ενυποστάτου από τους Νεοχαλκηδόνιους θεολόγους Λεόντιο Βυζάντιο και Ιωάννη Γραμματικό. Συνεπώς ο όρος του ενυποστάτου περιγράφει την ολοκληρωμένη ανθρωπότητα του Σαρκωμένου Λόγου η οποία εισήλθε στην ύπαρξη κατά την ένωση της με το Λόγο και ως εκ τούτου υπάρχει μόνο στην υπόσταση του. Έτσι ο όρος στον άγιο Ιωάννη Δαμασκηνό εκφράζει μια βασική εννοιολογική πτυχή του χριστολογικού ζητήματος και παράλληλα αντικρούει το αντιχαλκηδόνιο επιχείρημα της ανυπαρξίας ανυπόστατης φύσεως. Σ’ αυτή του την προσπάθεια αντιστρατεύει διεξοδικά την καππαδοκική διάκριση φύσεως και υποστάσεως στα πλαίσια της χριστολογικής ερμηνείας του ενυποστάτου. Μ’ αυτό τον τρόπο χρησιμοποιεί τον όρο τόσο στην χριστολογία όσο και στην τριαδολογία του με σκοπό την ανάδειξη της καθολικής φύσεως των όντων σε σχέση με το πρόσωπο ή τα πρόσωπα τα οποία την υποστασιάζουν. Επιπλέον ο ιερός συγγραφέας χρησιμοποιεί την αυτούσια χριστολογική αναφορά της συνθέτου υποστάσεως , όπως είχε παραδοθεί από τον Άγιο Μάξιμο Ομολογητή, προκειμένου να καταδείξει την θεολογική και φιλοσοφική σημασία του ενυποστάτου. Εν κατακλείδι η παρούσα εργασία επιδιώκει να επανεξετάσει τον όρο μέσα από την σύγχρονη, ξενόγλωσση και ελληνόγλωσση, βιβλιογραφία μιας και ο όρος αυτός αποτελεί μέχρι σήμερα πεδίο διχογνωμιών και αμφίσημων ερμηνευτικών πλεύσεων.
description: The meaning of «enhypostaton» is linked with the human nature of Christ, which has no independent existence but yet finds its hypostasis in the person of Logos. In other words, Christ during his Incarnation does not recruit human hypostasis independent from its own divine essence and only supports in his hypostasis the human nature. Saint John Damascene, summarising the total of the earlier Patristic tradition derives the special conceptual content of the enhypostaton from the Neochalkidonian theologians - Leontium Byzantium and John Grammatiko. Therefore, the term of enhypostaton describes the comprehensive mankind of the Incarnate Logos which came into existence during its union with Logos and therefore exists only in his hypostasis. So, the term of Saint John Damascene expresses an essential conceptual aspect of the Christological issue and parallel rejects the «antichalcedonian» argument of the absence of «anhypostaton» nature. In his effort he counters the cappadocean distinction of nature and hypostasis within the Christological interpretation of the enhypostaton. In this way, he uses the term in Christology as much as he uses it in Triadology, in order to prove the universal nature of beings, in relation to a person or persons who hypostasized this. In addition, the writer uses the intact Christological reference of the composer hypostasis , as it was delivered by Saint Maximus the Confessor acknowledger in order to demonstrate the theology and normal meaning of enhypostaton. In conclusion, the present piece of work attempts to review the term through the modern foreign language and greek language, bibliography since the term consists until today field of arguments and ambiguous interpretation aspirations.