Αρθροσκόπηση ισχίου έναντι συντηρητικής θεραπείας για την βελτίωση της λειτουργικότητας σε αθλητές με σύνδρομο μηροκοτυλιαίας πρόσκρουσης
Creators: name: Κεραμιδιώτης, Χρήστος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Μηροκοτυλιαία πρόσκρουση
Αρθροσκόπηση ισχίου
Συντηρητική θεραπεία
Femoroacetabular impingement
Hip Arthroscopy
Conservative Treatment

description: Η μηροκοτυλιαία πρόσκρουση (FAI) είναι η συχνότερη αιτία πρόκλησης πόνου στα ισχία σε επαγγελματίες αθλητές και αθλητές αναψυχής. Προκαλείται από μη φυσιολογική ανάπτυξη των οστών τόσο της κεφαλής του μηριαίου οστού όσο και της κοτύλης που το περιβάλλει και είναι αποτέλεσμα συνδυασμού γενετικών παραγόντων και αντίδρασης στην υψηλής έντασης και μεγάλου όγκου αθλητικής δραστηριότητας. Οι αθλητές συνήθως εμφανίζουν συμπτώματα αφού σταματήσει η ανάπτυξη του σκελετού και περιγράφεται συχνά ως βαθύς πόνος του πυελικού εδάφους που επιδεινώνεται με δραστηριότητες όπως καθίσματα, απότομες αλλαγές κατεύθυνσης και περιστροφές. Επιπλέον, οι αθλητές με FAI συχνά παρουσιάζουν επεκτεινόμενες παθολογίες στα ισχία και στην λεκάνη όπως ηβαλγία και τενοντοπάθεια λαγονοψοϊτη που πρέπει επίσης να διευθετηθούν. Tο FAI μπορεί να διαγνωστεί μέσω της λήψης ενός αναλυτικού ιστορικού, κατάλληλη φυσική εξέταση με την χρήση των ανάλογων τεχνικών, και από την προσεκτική ανάλυση των ακτινολογικών εξετάσεων. Οι δύο πιο διαδεδομένοι τρόποι αντιμετώπισης του είναι η αρθροσκόπηση του ισχίου και η συντηρητική θεραπεία. Η συντηρητική θεραπεία για την αντιμετώπιση του συμπτωματικού FAI ξεκινάει από την τροποποίηση της δραστηριότητας, που περιλαμβάνει την διακοπή της συμμετοχής στο άθλημα και την αποφυγή των κινήσεων που αναπαράγουν τα συμπτώματα και προκαλούν πόνο. Η φυσικοθεραπεία αποτελεί επίσης, αναπόσπαστο κομμάτι της συντηρητικής θεραπείας και επικεντρώνεται στην στάση του σώματος, στην ενδυνάμωση των μυών του κορμού και του ισχίου, στον κινητικό έλεγχο και στην ευλυγισία και κινητικότητα. Άλλες θεραπείες που μπορούν να συμπεριληφθούν στην συντηρητική αντιμετώπιση είναι τα μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, η γενική σωματική άσκηση και η χρήση ενδοαρθρικών ενέσεων, ανάλογα με την περίπτωση του ασθενή και την προτίμηση του θεραπευτή. Παρόλο που η συντηρητική θεραπεία αποτελεί την πρώτη γραμμή θεραπείας, εάν τα συμπτώματα παραμένουν για εκτεταμένο χρονικό διάστημα ο ασθενής μπορεί να οδηγηθεί στην χειρουργική αντιμετώπιση. Μια ελάχιστα επεμβατική παρέμβαση, με γρήγορη επούλωση και μικρή πιθανότητα επιπλοκών είναι η αρθροσκόπηση ισχίου. Ανάλογα με την έκταση της παθολογίας και την εκτίμηση του χειρούργου, η αρθροσκόπηση του ισχίου μπορεί να περιλαμβάνει διαδοχικά μια διαγνωστική αρθροσκόπηση, ακολουθούμενη από επισκευή του επιχείλιου χόνδρου, λείανση του στεφανιού της κοτύλης και οστεοχονδροπλαστική του μηριαίου αυχένα. Μετά την αρθροσκόπηση σημαντική είναι μετεγχειρητική αποκατάσταση. Τόσο η αρθροσκόπηση ισχίου, όσο και η συντηρητική θεραπεία έχουν εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου και μπορούν πλέον να επιφέρουν εντυπωσιακά αποτελέσματα. Οι στόχοι αυτής της ανασκόπησης είναι να αναλυθεί το FAI, και να συγκρίνει 2 διαφορετικές στρατηγικές προσέγγισης του προβλήματος, την αρθροσκόπηση του ισχίου και την συντηρητική θεραπεία μέσω μιας συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης της σχετικής βιβλιογραφίας των τελευταίων 5 ετών.
description: Femoroacetabular impingement (FAI) is the most common cause of hip pain in professional and recreational athletes. It is caused by abnormal bone growth of both the femoral head and the surrounding acetabulum and is the result of a combination of genetic factors and a reaction to high-intensity, high-volume athletic activity. Athletes usually experience symptoms after skeletal development has stopped and it is often described as deep pelvic floor pain that is aggravated by activities such as sitting, sudden changes in direction and twisting. In addition, athletes with FAI often have extensive pathologies in the hips and pelvis such as evalgia and iliopsoas tendinopathy that also need to be addressed. FAI can be diagnosed through taking a detailed history, proper physical examination using appropriate techniques, and by careful analysis of radiographic examinations. The two most common ways of treating it are hip arthroscopy and conservative treatment. Conservative treatment for symptomatic FAI starts with activity modification, which includes stopping participation in sports and avoiding movements that reproduce symptoms and cause pain. Physiotherapy is also an integral part of conservative therapy and focuses on posture, strengthening the muscles of the trunk and hip, motor control, flexibility and mobility. Other treatments that can be included in conservative management are non steroidal anti-inflammatory drugs, general exercise and the use of intra-articular injections, depending on the patient's case and the therapist's preference. Although conservative treatment is the first line of treatment, if symptoms persist for an extended period of time the patient may be referred to surgery. A minimally invasive intervention, with fast healing and low chance of complications is hip arthroscopy. Depending on the extent of the pathology and the surgeon's assessment, hip arthroscopy may sequentially include a diagnostic arthroscopy, followed by repair of the acetabular cartilage, grinding of the acetabular rim and osteochondroplasty of the femoral neck. After hip arthroscopy, postoperative rehabilitation is important. Both hip arthroscopy and conservative treatment have evolved over time and can now produce impressive results. The aims of this review are to analyse FAI, and to compare 2 different strategies for approaching the problem, hip arthroscopy and conservative treatment, through a systematic review and meta-analysis of the relevant literature over the past 5 years.