Σύγκριση μεταξύ επισκληρικών μοσχευμάτων και υαλοειδεκτομής στην χειρουργική αντιμετώπιση ψευδοφακικής αποκόλλησης του αμφιβληστροειδή
Creators: name: Ανδρούδη, Σοφία Ν.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2005
Subjects: Υαλοειδεκτομή
Σκληρική πρόωση
Pars plana vitrectomy
Scleral buckle surgery

description: Η παρούσα μελέτη συγκρίνει το ανατομικό και λειτουργικό αποτέλεσμα δυο εγχειρητικών μεθόδων (της σκληρικής πρόωσης και της υαλοειδεκτομής) όσον αφορά την ψευδοφακική αποκόλληση αμφιβληστροειδή. Μελετήθηκαν 60 οφθαλμοί με ψευδοφακική αποκόλληση αμφιβληστροειδή που χειρουργήθηκαν είτε με σκληρική πρόωση (30 οφθαλμοί) είτε με εγχείρηση υαλοειδεκτομής (30 οφθαλμοί). Η εγχείρηση της σκληρικής πρόωσης περιλάμβανε την τοποθέτηση περιβρογχισμού ή/και αντινωτού μοσχεύματος από σιλικόνη και παρακέντηση του υπαμφιβληστροειδικού υγρού. Η υαλοειδεκτομή περιλάμβανε εκτεταμένη αφαίρεση υαλοειδούς, ένεση περφλουορανθρακικών υγρών, κρυπηξία των ρωγμών και ανταλλαγή υγρού/αέρα. Μελετήθηκε η ευκολία στην διάγνωση των ρωγμών, ο εγχειρητικός χρόνος, οι διεγχειρητικές και μετεγχειρητικές επιπλοκές και η επανακόλληση του αμφιβληστροειδή με μια επέμβαση καθώς και το τελικό ανατομικό αλλά και λειτουργικό αποτέλεσμα (οπτική οξύτητα). Όσον αφορά τα αποτελέσματα, οι περιπτώσεις στις οποίες δεν ήταν δυνατόν να ανευρευθούν ρωγμές διεγχειρητικά ήταν μεγαλύτερος στην ομάδα της σκληρικής πρόωσης (p=0.01 Fisher exact test). Ο μέσος εγχειρητικός χρόνος ήταν σημαντικά μικρότερος στην ομάδα της υαλοειδεκτομής (p=0.0001 t-test). Με μια μόνο επέμβαση, ο αμφιβληστροειδής ελεγχόταν επικεκολλημένος σε 20 περιπτώσεις (66.6%) στην ομάδα της σκληρικής πρόωσης και σε 25 περιπτώσεις (83.3%) στην ομάδα της υαλοειδεκτομής (p=0.03, Fisher exact test). Με επαναλαμβανόμενες επεμβάσεις, ανατομική αποκατάσταση επετεύχθη σε 24 περιστατικά στην ομάδα της σκληρικής πρόωσης και σε 27 περιπτώσεις στην ομάδα της υαλοειδεκτομής (p=0.4, Fisher exact test). Η μέση μεταβολή του αξονικού μήκους ήταν 0.92mm στην ομάδα της σκληρικής πρόωσης και 0.23mm στην ομάδα της υαλοειδεκτομής (p=0.0001, t-test). Η τελική οπτική οξύτητα ήταν παρόμοια και για τις δυο ομάδες ασθενών. Συμπερασματικά, η υαλοειδεκτομή προσφέρει πλεονεκτήματα έναντι της σκληρικής πρόωσης για την θεραπεία της ψευδοφακικής αποκόλλησης αμφιβληστροειδή, όπως μικρότερο εγχειρητικό χρόνο, ακριβή εντοπισμό των ρωγμών, μεγαλύτερο ποσοστό επανακόλλησης με μια μόνο επέμβαση και μικρότερη μεταβολή αξονικού μήκους. Το τελικό ανατομικό και λειτουργικό αποτέλεσμα, δεν διαφέρει για τις δυο εγχειρητικές μεθόδους
description: The present study compares the anatomic and functional outcome of scleral buckle (SB) surgery to pars-plana vitrectomy (PPV) alone in the treatment of primary rhegmatogenous pseudophakic retinal detachment (RD). We included 60 eyes of 60 patients with pseudophakic RD that were operated either with SB (30 eyes) or primary PPV (30 eyes). SB surgery involved break localization, cryotherapy, placement of a circumferential 240 style 2.5 mm solid silicone band, combined with a local buckle when indicated, and transcleral drainage of subretinal fluid. PPV included extensive vitreous removal, perfluoro-n-octane injection or endodrainage of subretinal fluid to flatten the retina, cryopexy treatment of breaks and fluid air exchange. Main outcome measures were break diagnosis, operating time, intraoperative and postoperative complications, retinal reattachment rate with a single as well as with multiple surgeries, axial length changes, best-corrected visual acuity (BCVA) at last follow-up. With respetc to the results, the number of eyes without any apparent break found intraoperatively was higher (p=0.01 Fisher exact test) in the SB group. Mean operating time was significantly less (p=0.0001 t-test) in the PPV group. With a single surgery retina was reattached in 20 (66.6%) eyes in the buckle group and in 25 (83.3%) eyes in the PPV group (p=0.03, Fisher exact test). With subsequent surgeries final anatomic reattachment was achieved in 24 cases in the SB and 27 cases in the PPV group (p=0.4, Fisher exact test). Mean axial length change was 0.92mm in the SB and 0.23mm in the PPV group (p=0.0001, t-test). The mean final BCVA was similar between the two groups. In conclusion, primary PPV offers potential advantages over SB surgery in the treatment of pseudophakic RD including less operating time, accurate diagnosis of breaks, higher reattachment rate with a single surgery and no postoperative axial length changes. Retinal reattachment rate with multiple surgeries and final visual acuity at last follow-up were similar between SB and PPV