Διερεύνηση των επιδημιολογικών χαρακτηριστικών και της κλινικής και εργαστηριακής εικόνας γατών με διαταραχή της κατώτερης ουροφόρου οδού
Creators: name: Τιμίου, Δημήτριος Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Διαταραχή της κατώτερης ουροφόρου οδού
Ιδιοπαθής κυστίτιδα
Γάτα
Feline lower urinary tract disease
Idiopathic cystitis
Cat

description: Η διαταραχή (δυσλειτουργία) της κατώτερης ουροφόρου οδού (ΔΚΟΟ) της γάτας αποτελεί μια συχνή παθολογική κατάσταση του ζωϊκού αυτού είδους με κοινή συμπτωματολογία και ποικίλη αιτιολογία.Η παρούσα μελέτη είναι αναδρομική και για την πραγματοποίησή της συγκεντρώθηκαν και αξιολογήθηκαν τα δελτία εξέτασης των γατών του αρχείου της Κλινικής των Ζώων Συντροφιάς (Μονάδα Παθολογίας), του Τμήματος Κτηνιατρικής, της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ από τον Ιανουάριο του 2007 έως τον Δεκέμβριο του 2017. Από τις 1123 γάτες που προσκομίστηκαν το χρονικό αυτό διάστημα, οι 89 εμφάνιζαν συμπτώματα συμβατά με ΔΚΟΟ, δηλαδή αιματουρία, δυσουρία, στραγγουρία, περιουρία, συχνουρία ή συμπτώματα μετανεφρικής αζωθαιμίας λόγω έμφραξης της κατώτερης ουροφόρου οδού και δεν έπασχαν από κάποιο άλλο νόσημα. Από τα δελτία των γατών αυτών καταγράφηκαν τα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά, η αιτία προσκόμισης, τα κλινικά και εργαστηριακά τους ευρήματα, καθώς και η εξέλιξη της νοσηλείας των γατών με αποφρακτική μορφή της νόσου. Για τις συγκρίσεις των επιδημιολογικών στοιχείων χρησιμοποιήθηκε πληθυσμός αναφοράς με αριθμό διπλάσιο των γατών της μελέτης (178 γάτες) που προσκομίστηκαν σε χρόνο ανάλογο με τις υπό μελέτη γάτες και δεν παρουσίαζαν συμπτώματα ΔΚΟΟ. Η συχνότητα εμφάνισης της ΔΚΟΟ στις γάτες που προσκομίστηκαν στην Κλινικής μας ήταν 8%.Η ιδιοπαθής κυστίτιδα (ΙΚ) ήταν η συχνότερη αιτία της ΔΚΟΟ, ενώ ακολουθούσαν, σε φθίνουσα συχνότητα, η ουρολοίμωξη, η ουρολιθίαση και το νεόπλασμα της ουροδόχου κύστης. Η πλειονότητα των γατών προσκομίστηκε την άνοιξη και συγκεκριμένα τον μήνα Μάρτιο. Η μέση ηλικία των γατών με ΔΚΟΟ ήταν τα 5,5 χρόνια. Τα περισσότερα περιστατικά αφορούσαν αρσενικές στειρωμένες μεσήλικες γάτες φυλής DSH με φυσιολογικό ή αυξημένο σωματικό βάρος. Η συντριπτική πλειονότητα των γατών που παρουσίαζαν ΔΚΟΟ ζούσαν αποκλειστικά μέσα στο σπίτι, ενώ η παρουσία άλλων ζώων (σκύλων ή γατών) στο άμεσο περιβάλλον φάνηκε να μην επιβαρύνει τον ψυχισμό τους καθώς από τη στατιστική επεξεργασία προέκυψε ότι οι γάτες που ζούσαν μαζί με άλλα ζώα είχαν λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν ΔΚΟΟ σε σχέση με αυτές που ζούσαν μόνες τους. Κυρίαρχα συμπτώματα των γατών που προσκομίστηκαν με ΔΚΟΟ ήταν η δυσουρία και η αιματουρία, ενώ η δυσουρία εμφανίστηκε τόσο σε αρσενικούς γάτους με έμφραξη της ουρήθρας όσο και σε περιστατικά χωρίς έμφραξη. Τα αποτελέσματα της κλινικής εξέτασης, της γενικής εξέτασης του αίματος, του βιοχημικού ελέγχου του ορού του αίματος και της ανάλυσης του ούρου των γατών με ΔΚΟΟ ήταν τα αναμενόμενα, όπως των περιστατικών με αποφρακτική μορφή όπου παρατηρήθηκαν κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα μετανεφρικής αζωθαιμίας. Στις γάτες αυτές οι πιο συχνές βιοχημικές διαταραχές ήταν η αύξηση της κρεατινίνης, του αζώτου ουρίας, του φωσφόρου και του καλίου. Ο απεικονιστικός έλεγχος του ουροποιητικού συστήματος των γατών με ΔΚΟΟ ήταν απαραίτητος για τον έλεγχο της ύπαρξης ουρόλιθων ή νεοπλασμάτων. Στα περιστατικά ουρολοίμωξης οι δύο πιο συχνοί μικροοργανισμοί που απομονώθηκαν ήταν η E. coli και ο Staphylococcus sp. Μεγάλο ποσοστό των αρσενικών γατών με ΔΚΟΟ προσκομίστηκαν με έμφραξη της ουρήθρας μια κατάσταση για την οποία απαιτείται επείγουσα αντιμετώπιση. Η θεραπεία των ζώων αυτών απαιτούσε νοσηλεία και εντατική παρακολούθηση και η διάρκειά της φάνηκε να σχετίζεται με την συγκέντρωση της κρεατινίνης και του αζώτου ουρίας στον ορό του αίματος κατά την προσκόμιση του ζώου στην κλινική. Από τα περιστατικά αυτά επιβίωσε το 80%. Συμπερασματικά, η ΔΚΟΟ της γάτας είναι μια συχνή παθολογική κατάσταση η οποία εμφανίζεται συχνότερα σε αρσενικές, στειρωμένες, μεσήλικες, ευτραφείς, φυλής DSH γάτες που ζουν μόνες τους αποκλειστικά μέσα στο σπίτι και προσκομίζονται συχνότερα τον μήνα Μάρτιο λόγω δυσουρίας ή/και αιματουρίας. Η συχνότερη αιτία της ΔΚΟΟ είναι η ΙΚ. Για τη διάγνωση απαιτείται διεξοδική κλινική και εργαστηριακή διερεύνηση. Για τις γάτες με την αποφρακτική μορφή της νόσου η εξέλιξη είναι ευνοϊκή με δεδομένο την έγκαιρη και εντατική θεραπεία και παρακολούθηση
description: Feline lower urinary tract disease (FLUTD) is a common clinical disorder with clinical signs of the lower urinary tract and varius aetiology. In this retrospective study data from cats submitted to the Companion Animal Clinic (Unit of Internal Medicine), School of Veterinary Medicine, Faculty of Health Sciences, AUTh, from January 2007 until December 2017 were collected. During this period, 1123 cats were submitted to the Clinic, and 89 of them showed clinical signs compatible with FLUTD, like hematuria, dysuria, stranguria, periuria, pollakiuria or signs of postrenal azotemia due to urethral obstruction. None of these 89 cats was affected from other disease. Epidemiological data, owners complain, clinical signs, laboratory results and the need of hospitalization for the cats admitted with urethral obstruction, collected from the medical records of these cats. The reference population composed of 178 cats that were submitted to our Clinic on the same period of our study population and showed no clinical signs compatible with FLUTD. The incidence of FLUTD in our Clinic was 8%. Feline idiopathic cystitis (FIC) was the most common etiology of FLUTD followed by urinary tract infection, urolithiasis and neoplasms of urinary bladder. Most of the cats were submitted during spring time and specifically during March. The average age of cats with FLUTD was 5,5 years. Most cats were neutered or castrated, middle aged and belonged to the DSH breed and their bodyweight was normal or they were overweight. They were exclusively indoor cats and the presence of other animals in their environment didn’t seem to be a predisposing factor for the disease, because data showed that cats which lived with other animals had less chances to show FLUTD signs in contrast to those that lived alone. The most common presenting clinical signs were dysuria and hematuria. Dysuria was not the predominant sign only in male cats with urethral obstruction but also in cats without obstruction. The results from physical examination, hematology, biochemistry and urinalysis were the expected, in every case. The cats with urethral obstruction showed clinical signs of postrenal azotemia and increased concentration of creatinine, blood urea nitrogen, phosphorus and potassium in serum. Diagnosis of urolithiasis and neoplasms of urinary bladder necessitated radiographic and ultrasonographic examination. E. coli and Staphylococcus sp.were the most common bacteria detected from cats with urinary tract infection. A substantial number of male cats with FLUTD, were submitted with urethral obstruction and they were hospitalized. The duration of hospitalization was found to be related with the creatinine and blood urea nitrogen levels of the cats upon submission. Eighty percent of the obstructed cats survived. In conclusion, FLUTD is a common disease, presenting mainly in male, castrated, middle aged, with good body condition or overweigh, DSH cats which live exclusively indoor and without the presence of other animals. The cats are submitted mainly during March due to dysuria and/or hematuria. The most common diagnosis of FLUTD is FIC. Diagnosis is based on thorough physical and laboratory examination. The obstructive form of FLUTD shows favorable prognosis if treatment is instituted on time