Μελέτη λειτουργικών δοκιμασιών πνευμονικής λειτουργίας σε ασθενείς με συστηματική σκλήρυνση (σκληρόδερμα) και πνευμονική ίνωση πριν και μετά τη χορήγηση βιολογικών παραγόντων
Creators: name: Αθανασιάδη, Ίλια-Αναστασία Αθανασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Συστηματική σκλήρυνση - Σκληρόδερμα
Πνευμονική Ίνωση
Βιολογικοί Παράγοντες
Systemic Sclerosis - Scleroderma
Pulmonary Fibrosis
Biologic Agents

description: Εισαγωγή: Τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα εστιάζουν στη συμβολή της χρήσης των βιολογικών παραγόντων στη σταθεροποίηση ή και στη βελτίωση ασθενών με διάμεση πνευμονική ίνωση λόγω σκληροδέρματος. Σκοπός: Η σύγκριση των τιμών των λειτουργικών δοκιμασιών των πνευμόνων σε ασθενείς με ΣΣ και πνευμονική ίνωση πριν και μετά τη λήψη θεραπείας με βιολογικούς παράγοντες. Μέθοδος: Οι ασθενείς που εντάχθηκαν στη μελέτη παρακολουθήθηκαν από το ρευματολογικό ιατρείο σκληροδέρματος της Δ’ Παθολογικής Κλινικής του ΑΠΘ μεταξύ των ετών 2015-2021. Έγινε καταγραφή και στατιστική ανάλυση των τιμών των σπιρομετρήσεων, πριν και μετά τη λήψη βιολογικού παράγοντα, σε 8 ασθενείς και, στη συνέχεια, καταγραφή και στατιστική ανάλυση των τιμών των σπιρομετρήσεων σε 25 ασθενείς, οι 8 εκ των οποίων λάμβαναν βιολογικό παράγοντα (6 RTX, 2 TCZ) και 17 λάμβαναν άλλη θεραπεία για το σκληρόδερμα (MMF, AZA, υδροξυχλωροκίνη, πρεδνιζολόνη). Οι παράμετροι που επιλέχθηκαν από τις σπιρομετρήσεις για αξιολόγηση της πνευμονικής λειτουργίας είναι οι FEV1, FVC, DLCO, TLC. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα από τη στατιστική ανάλυση των τιμών των σπιρομετρήσεων έδειξαν ότι δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική βελτίωση των τιμών πριν και μετά τη λήψη του βιολογικού παράγοντα στους 8 ασθενείς της μελέτης, με FEV1 (w=33, p=0.988), FVC (t=1.942, p=0.953), DLCO (t=-0.357, p=0.366), TLC (w=13, p=0.263). Προχωρώντας στη σύγκριση της διαφοράς των τιμών μετά – πριν, για κάθε παράμετρο της σπιρομέτρησης, στον κάθε ασθενή ξεχωριστά, φάνηκε η σταθεροποίηση της πλειοψηφίας των τιμών, με 25/32 τιμές των ΔFEV1, ΔFVC, ΔDLCO, ΔTLC να έχουν μεταβολή &lt;10%, αύξηση ή μείωση. Διαφάνηκε, έτσι, μία σταθεροποίηση της πνευμονικής λειτουργίας στους ασθενείς που λάμβαναν βιολογικό παράγοντα ως θεραπεία. Στη σύγκριση που ακολούθησε και αφορούσε τις τιμές της σπιρομέτρησης μεταξύ των ασθενών που έλαβαν και αυτών που δεν έλαβαν βιολογικό παράγοντα ως θεραπεία φαίνεται να μην υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά, με τα αποτελέσματα του T test για ανεξάρτητα δείγματα να είναι FEV1 (t=-1.232, p=0.230), FVC (t=-1.495, p=0.149), DLCO (t=-0.662, p=0.514), TLC (t=-0.976, p=0.339). Συμπεράσματα: Στους υπό μελέτη ασθενείς με πνευμονική ίνωση λόγω σκληροδέρματος δεν παρατηρείται, με τη σπιρομέτρηση, βελτίωση στην πνευμονική τους λειτουργία μετά τη λήψη του βιολογικού παράγοντα. Η σταθεροποίηση της πνευμονικής λειτουργίας μετά τη λήψη βιολογικού παράγοντα χρειάζεται να διερευνηθεί με τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες.
description: Introduction: The latest scientific data focus on the contribution of the use of biological agents to the stabilization or even improvement of patients with interstitial lung disease due to scleroderma. Purpose: The comparison of the values of pulmonary function tests in patients with Systemic Sclerosis (SSc) and lung fibrosis before and after treatment with biological agents. Method: The patients enrolled in the study were monitored by the rheumatology scleroderma clinic of the 4th Pathological Clinic of the Aristotle University of Thessaloniki between the years 2015-2021. Spirometry values were recorded and statistically analyzed before and after biological agent administration in 8 patients and then spirometry values were recorded and statistically analyzed in 25 patients, 8 of whom were receiving biological agent (6 RTX, 2 TCZ) and 17 were receiving other scleroderma treatment (MMF, AZA, hydroxychloroquine, prednisolone). The parameters selected from the spirometries for the evaluation of pulmonary function are FEV1, FVC, DLCO, TLC. Results: The results from the statistical analysis of the spirometry values showed that there is no statistically significant improvement in the values before and after the intake of the biological agent in the 8 patients of the study, with FEV1 (w = 33, p = 0.988), FVC (t = 1.942, p = 0.953), DLCO (t = -0.357, p = 0.366), TLC (w = 13, p = 0.263). Proceeding to the comparison of the price difference after - before, for each parameter of spirometry, in each patient separately, the stabilization of the majority of values was perceived, with 25/32 values of ΔFEV1, ΔFVC, ΔDLCO, ΔTLC having a change &lt;10%, increase or decrease. Thus, a stabilization of lung function was seen in patients receiving biological agent therapy. In the comparison that followed and related to the spirometry values between the patients who received and those who did not receive the biological agent as treatment, there seems to be no statistically significant difference, with the results of the T test for independent samples being FEV1 (t = -1.232, p = 0.230), FVC (t = -1.495, p = 0.149), DLCO (t = -0.662, p = 0.514), TLC (t = -0.976, p = 0.339). Conclusions: In the studied patients with pulmonary fibrosis due to scleroderma, no improvement in their pulmonary function is observed by spirometry after taking the biological agent. Stabilization of lung function after biological agent administration needs to be investigated by randomized clinical trials.