Θηλώδες μικροκαρκίνωμα θυρεοειδούς και παράγοντες επιθετικότητας. Η συμβολή των μοριακών δεικτών
Creators: name: Τσερκέζης, Χρήστος Αθανασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Θηλώδες μικροκαρκίνωμα θυρεοειδούς
Μοριακοί Βιοδείκτες
FNA
Papillary thyroid microcarcinoma
Molecular biomarkers

description: Εισαγωγή: Τα νεοπλάσματα του θυρεοειδούς αδένα, από την δεκαετία του 1990 και μετά αποτελούν τον τύπο που αυξάνεται ταχύτερα σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη νεοπλασματική νόσο. Ανάμεσα της κατηγορίες των συγκεκριμένων νεοπλασμάτων των οποίων η διάγνωση αυξάνεται ταχύτατα είναι και το θηλώδες μικροκαρκίνωμα (PTMC), το οποίο πλέον αποτελεί περίπου το 50% των νεοδιαγνωσθέντων περιστατικών του θηλώδους καρκινώματος του αδένα. Πρόκειται για μια αύξηση η οποία κατά πάσα πιθανότητα οφείλεται στην βελτίωση των μεθόδων διάγνωσης (τόσο των απεικονιστικών όσο και των ιστολογικών), αλλά και πιθανόν και εξαιτίας των μεταβολών των περιβαλλοντικών συνθηκών που έχουν επιτελεστεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών. Σκοπός – Μέθοδος: Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των μοριακών δεικτών στην εκτίμηση της εξέλιξης και της επιθετικότητας του θηλώδους μικροκαρκινώματος του θυρεοειδούς αδένα και πιο συγκεκριμένα, ο ρόλος που διαδραματίζουν οι διάφοροι βιοδείκτες μετά από την ανίχνευσή της κατά την προεγχειρητική παρακέντηση και αναρρόφηση με λεπτή βελόνα (FNA) του πιθανού όγκου ή και των λεμφαδένων του. Προκειμένου να επιτευχθεί ο παραπάνω αναφερόμενος στόχος επελέγη το εργαλείο της συστηματικής ανασκόπησης της βιβλιογραφίας. Αποτελέσματα: Η βιβλιογραφική ανασκόπηση η οποία πραγματοποιήθηκε, κατέληξε στην επιλογή συνολικά 12 δημοσιευμένων επιστημονικών άρθρων. Πρόκειται για 9 προοπτικές μελέτες σειράς, μία κλινική μελέτη με ομάδα ελέγχου και 2 παρουσιάσεις μεμονωμένων περιστατικών, της οποίες συμμετείχαν συνολικά 3.153 ασθενείς. Συμπεράσματα: Πολύ λίγες είναι οι δημοσιευμένες κλινικές μελέτες σε σχέση με την χρήση μοριακών βιοδεικτών μετά από FNA. Ο δείκτης για τον οποίον οπωσδήποτε χρειάζεται να γίνει περαιτέρω έρευνα είναι η galectin-3, παρά τα αρνητικά ευρήματα της μόνης κλινικής έρευνας η οποία έγινε δυνατόν να ανευρεθεί. Τόσο η θυρεοσφαιρίνη όσο και η ανίχνευση της μετάλλαξης BRAF600E, φαίνεται ότι αποτελούν βιοδείκτες με σημαντική προγνωστική αξία για την προεγχειρητική αξιολόγηση της επιθετικότητας των PTMC. Τέλος, από μία σειρά νεότερων βιοδεικτών που έχουν μελετηθεί, την μεγαλύτερη χρησιμότητα για την προεγχειρητική εκτίμηση της πιθανότητας λεμφαδενικών μεταστάσεων σε ασθενείς με PTMC έχει ο βιοδείκτης ISG15. Είναι φανερό, ότι στο συγκεκριμένο πεδίο χρειάζεται περαιτέρω έρευνα, με κλινικές μελέτες μεγάλου αριθμού συμμετεχόντων προκειμένου να αξιολογηθεί με σαφήνεια η χρησιμότητα των παραπάνω αναφερομένων (και πιθανόν και άλλων) μοριακών βιοδεικτών μετά από την πραγματοποίηση προεγχειρητικής FNA σε ασθενείς με PTMC.
description: Introduction: Thyroid neoplasms, since the 1990s, have been the fastest growing type compared to any other neoplastic disease. Among the categories of those neoplasms whose diagnosis is rapidly increasing is papillary microcarcinoma (PTMC), which now accounts for about 50% of newly diagnosed cases of papillary gland carcinoma. This is an increase which is probably due to improvements in diagnostic methods (both imaging and histological), but also probably due to changes in environmental conditions that have occurred over the last decades. Aim — Method: The aim of this thesis is to evaluate the effectiveness of molecular markers in assessing the progression and aggressiveness of papillary thyroid microcarcinoma and, more specifically, the role played by the different biomarkers after their detection during preoperative fine needle aspiration (FNA) of the possible tumor and / or its lymph nodes. In order to achieve the above mentioned objective, the tool of systematic literature review was chosen. Results: The literature review that was conducted resulted in the selection of a total of 12 published scientific articles. These were 9 prospective series studies, one clinical study with a control group and 2 case reports, involving a total of 3,153 patients. Conclusions: Very few published clinical studies are available in relation to the use of molecular biomarkers after FNA. One marker for which further research is definitely needed is galectin-3, despite the negative findings of the only clinical study that could be found. Both thyroglobulin and the detection of the BRAF600E mutation appear to be biomarkers with significant prognostic value for the preoperative evaluation of PTMC aggressiveness. Finally, of a number of newer biomarkers that have been studied, the ISG15 biomarker has the greatest utility for preoperative assessment of the likelihood of lymph node metastases in PTMC patients. Definitely, further research is needed in this field, with clinical studies of a large number of participants, in order to clearly evaluate the utility of the above mentioned (and possibly other) molecular biomarkers after performing preoperative FNA in patients with PTMC.