Τηλεοπτική αστυνομική μυθοπλασία. Η ελληνική περίπτωση την περίοδο 2019-2023. Κοινωνικές αναπαραστάσεις και η πρόσληψη της κριτικής και του κοινού
Creators: name: Δρένος, Δημήτρης Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Πολιτισμικές σπουδές
Αστυνομική μυθοπλασία
Πρόσληψη κοινού
Cultural studies
Crime fiction
Audience reception

description: Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά το φαινόμενο της πρόσφατης άνθισης της αστυνομικής μυθοπλασίας στην ελληνική τηλεόραση, επικεντρώνοντας σε πέντε σειρές που προβλήθηκαν την περίοδο 2019-23 (Έτερος Εγώ, Σιωπηλός Δρόμος, 42οC, Κομάντα &amp; Δράκοι, Κάνε Ότι Κοιμάσαι). Κινείται γύρω από δύο άξονες ανάλυσης – εκείνον της αναπαράστασης και εκείνον της πρόσληψης – και διαρθρώνεται σε δυο μέρη, το πρώτο θεωρητικό και το δεύτερο αναλυτικό. Στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι θεωρητικές συμβολές που αναλύουν τις υποκείμενες λογικές και το κοινωνικό και ιστορικό συμπλαίσιο της αστυνομικής μυθοπλασίας εν γένει, ενώ στο δεύτερο εξετάζονται πιο συγκεκριμένα οι τηλεοπτικές εκδοχές της. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι θεωρίες της πρόσληψης και του κοινού και εξετάζεται το πώς σταδιακά το κοινό συγκροτείται ως πεδίο έρευνας άξιο ενδιαφέροντος, καθώς και οι τρόποι με τους οποίους το ίδιο προσλαμβάνει, αλλά και μεταπλάθει δημιουργικά τα μηντιακά κείμενα. Τέλος, στο τέταρτο κεφάλαιο επισκοπούνται μελέτες που επικεντρώνουν στη σχέση του κοινού με την τηλεοπτική αστυνομική μυθοπλασία, ιδίως στην ψηφιακή εποχή. Το αναλυτικό μέρος της εργασίας εκκινεί με το πέμπτο κεφάλαιο. Σε αυτό γίνεται μια εκ του σύνεγγυς ανάγνωση του τηλεοπτικού κειμένου των πέντε σειρών, με στόχο την εύρεση των κυρίαρχων θεματικών μοτίβων και την καταγραφή των αφηγηματικών επιλογών και εκβάσεών τους. Σκιαγραφείται ο τρόπος με τον οποίο συγκροτούνται οι αναπαραστάσεις τους, οι οποίες εν συνεχεία εντάσσονται στο ευρύτερο ιδεολογικό τους πλαίσιο. Το έκτο κεφάλαιο αναλύει το λόγο περί των σειρών που εκφέρει εκείνη η ειδική μερίδα του κοινού, οι τηλεοπτικοί κριτικοί. Εξετάζονται οι δημοσιευμένες κριτικές και αναζητούνται τα σημεία στα οποία αποδόθηκε έμφαση, προλειαίνοντας το έδαφος, ώστε στη συνέχεια να εξετασθούν οι συγκλίσεις και αποκλίσεις του κριτικού λόγου σε σχέση με το λόγο που αρθρώνει το γενικό κοινό. Τέλος, στο έβδομο κεφάλαιο έρχεται στο προσκήνιο το ίδιο το κοινό, μέσω της δραστηριότητας και του σχολιασμού του σε σχετικές ομάδες του Facebook. Ακολουθείται μια ποιοτική μεθοδολογία με εθνογραφικές ευαισθησίες, βασισμένη κυρίως στην ανάλυση λόγου. Εξετάζονται τα σχήματα ανάγνωσης των σειρών που ενεργοποίησε το κοινό, τα μοτίβα νοήματος που συγκροτήθηκαν, καθώς και η επαφή τους με ευρύτερους ιδεολογικούς λόγους.
description: This thesis explores the phenomenon of the recent blossoming of crime fiction on Greek television, focusing on five series that aired during 2019-23 (Eteros Ego, Siopilos Dromos, 42οC, Komanda &amp; Drakoi, Kane Oti Koimasai). It focuses on two levels, those of representation and reception, and it is structured in two parts, one of theory and one of analysis. The first chapter reviews the literature on the tropes and the social and historical context of crime fiction in general, while the second chapter looks more specifically at its television version. The third chapter reviews the literature on reception and audience studies and examines how the audience is gradually constituted as a field worthy of research. It also explores the ways the audience perceives and creatively transforms media texts. Finally, chapter four reviews papers focusing on the audience consumption of television crime fiction, especially in the digital age. The analysis of the five aforementioned tv series begins in chapter five. Here, an up-close reading of their text is undertaken, in order to trace their dominant thematic motifs and narrative choices and subsume them in their ideological context. The sixth chapter focuses on the discourses produced by the professional part of the public, that of the television critics. It examines published reviews and traces the points of emphasis, looking for convergences and divergences between the critics’ discourse and that of the general public. Finally, chapter seven brings the audience itself to the forefront, through its activity and commentary in relevant Facebook groups. We follow a qualitative methodology informed by ethnographic sensitivities, based on discourse analysis, in order to shed light on the perception patterns employed by the audience, the structures of meaning emerging and their affinities with broader ideological discourses.