Αξιολόγηση των καρδιαγγειακών αποκρίσεων και της ενδοθηλιακής λειτουργίας κατά την ηρεμία και τη διαλειμματική άσκηση χειρολαβής σε γυναίκες με σακχαρώδη διαβήτη της κύησης και υγιείς εγκύους
Creators: name: Γρηγοριάδου, Ήρης-Ευσταθία Κ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Σακχαρώδης διαβήτης κύησης
Μυϊκή οξυγόνωση
Μικροαγγειακή ενδοθηλιακή λειτουργία
NIRS
Εγκυμοσύνη
Αυτόνομο Νευρικό Σύστημα
Αρτηριακή πίεση
Μεταβλητότητα καρδιακής συχνότητας
Gestational diabetes mellitus
Skeletal muscle consumption
Microvascular endothelial function
Pregnancy
Autonomic nervous system
Blood pressure
Heart rate variability

description: Σκοπός. Σκοπός της διδακτορικής διατριβής ήταν να εξετασθούν πιθανές διαφορές (i) στην κατανάλωση οξυγόνου (mVO2) και στη μικροαγγειακή λειτουργία των σκελετικών μυών καθώς και (ii) σε αιμοδυναμικές παραμέτρους και στη λειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος (ΑΝΣ) κατά την ηρεμία και την άσκηση, ανάμεσα σε γυναίκες με Σακχαρώδη Διαβήτη Κύησης (ΣΔΚ) και γυναίκες με φυσιολογική εγκυμοσύνη (ομάδα ελέγχου). Μεθοδολογία. Στη μελέτη συμμετείχαν τριανταεννέα έγκυες γυναίκες (18 γυναίκες με φυσιολογική εγκυμοσύνη και 21 γυναίκες με ΣΔΚ, ηλικίας 20-44 ετών, ηλικίας κύησης 24-30 εβδομάδων). Η μέτρηση της mVO2 και της μικροαγγειακής λειτουργίας πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της υπέρυθρης φασματοσκοπίας (NIRS). Αξιολογήθηκε ο δείκτης κορεσμού οξυγόνου του μυός (TSI %) κατά την ηρεμία (3 λεπτά), την ίσχαιμη περίδεση (5 λεπτά) και την επαναιμάτωση (2 λεπτά), καθώς και κατά τη διάρκεια της άσκησης χειρολαβής (3 λεπτά) και την ανάληψη (3 λεπτά). Ταυτόχρονα, καταγράφηκαν οι αιμοδυναιμικές αποκρίσεις ανά παλμό με φωτοπληθυσμογράφο (Finapres). H λειτουργία του ΑΝΣ εκτιμήθηκε με την αξιολόγηση της μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας (HRV), μέσω του δείκτη του παρασυμπαθητικού RMSSD. Αποτελέσματα. Κατά την ίσχαιμη περίδεση, οι γυναίκες με ΣΔΚ, εμφάνισαν μικρότερο εύρος μείωσης (16,3 ± 6,2 % έναντι 26,4 ± 9,3 %, αντίστοιχα, p&lt;0,001) και βραδύτερο ρυθμό πτώσης (-0,06 ± 0,02 %/s έναντι -0,10 ± 0,04 %/s, αντίστοιχα, p &lt;0,001) του TSI και χαμηλότερη mVO2 (1,4 ± 1,3 έναντι 3,8 ± 2,1 μmol/λεπτό, p &lt; 0,001) συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Κατά την επαναιμάτωση, οι γυναίκες με ΣΔΚ παρουσίασαν μικρότερο εύρος αύξησης (23,6 ± 8,9 έναντι 36,2 ± 11,4 %, p &lt; 0,001), βραδύτερο ρυθμό αύξησης (0,67 ± 0,31 %/s έναντι 1,13 ± 4,3 %/s, αντίστοιχα, p &lt; 0,001) και μικρότερη υπεραιμία (ΔTSI 7,3 ± 3,2% έναντι 9,8 ± 3,6%, αντίστοιχα, p &lt;0,05) συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Παρόμοια, κατά την άσκηση οι γυναίκες με ΣΔΚ παρουσίασαν μικρότερο εύρος μείωσης στο TSI (ΔTSI 5,9 ± 3,5 % έναντι 18,0 ± 10,4 % αντίστοιχα, p &lt; 0,05). Ενώ οι δύο ομάδες είχαν παρόμοια μέγιστη δύναμη χειρολαβής, οι γυναίκες με ΣΔΚ διατήρησαν μικρότερο ποσοστό δύναμης κατά την 3-λεπτη άσκηση (23,7 ± 4,8 % έναντι 27,2 ± 3,7 %, ΣΔΚ και ελέγχου, αντίστοιχα, p &lt; 0,05) συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στις αιμοδυναμικές παραμέτρους (συστολική, διαστολική και μέση αρτηριακή πίεση, καρδιακή συχνότητα και ολική περιφερική αντίσταση) στην ηρεμία και την άσκηση ανάμεσα στις δύο ομάδες (p&gt;0,05). Παρ΄ όλα αυτά, στην ομάδα γυναικών με φυσιολογική εγκυμοσύνη ο RMSSD παρουσίασε μείωση κατά την άσκηση σε σύγκριση με τα επίπεδα ηρεμίας (22,97 ±7,49 έναντι 30,47 ± 10,14 ms, αντίστοιχα, p &lt; 0,05), ενώ στις γυναίκες με ΣΔΚ δε μεταβλήθηκεσημαντικά (21,48 ± 8,19 και 25,96 ± 17,40 ms, αντίστοιχα, p&gt;0,05). Συμπεράσματα. Οι γυναίκες με ΣΔΚ εμφάνισαν μειωμένη ικανότητα κατανάλωσης οξυγόνου και δυσλειτουργία των μικρών αγγείων των σκελετικών μυών. Οι δυσλειτουργίες αυτές, σε συνδυασμό με μεταβολές στη λειτουργία του ΑΝΣ, συμβάλλουν στη μειωμένη οξυγόνωση των σκελετικών μυών στη διάρκεια της άσκησης και πιθανά συνδέονται με το αίσθημα κόπωσης, που νιώθουν οι γυναίκες με ΣΔΚ κατά την άσκηση. Λέξεις κλειδιά: σακχαρώδης διαβήτης κύησης, μυϊκή οξυγόνωση, μικροαγγειακή ενδοθηλιακή λειτουργία, άσκηση, NIRS, εγκυμοσύνη, ΑΝΣ, αιμοδυναμικές παράμετροι, αρτηριακή πίεση, μεταβλητότητα καρδιακής συχνότητας.
description: Evaluation of cardiovascular adaptations and endothelial function at rest and during intermittent handgrip exercise in women with gestational diabetes mellitus and healthy pregnant women. The purpose of this dissertation was to examine whether there are differences in microvascular reactivity and skeletal muscle oxygen consumption (mVO2), as assessed by near-infrared spectroscopy (NIRS), between women with gestational diabetes mellitus (GDM) and women with uncomplicated pregnancies, at rest and during exercise. The differences in hemodynamic parameters and function of autonomic nervous system were also examined. Methods. Thirty-nine women (21 women with GDM and 18 women with normal pregnancies), 20-44 years old, 24-30 gestational weeks, participated in this study. The tissue O2 saturation index (TSI, %) was assessed at rest (3 min), during arterial occlusion (5 min) and reperfusion (2 min), as well as, during intermittent handgrip exercise (3 min) and recovery (3min). Microvascular reactivity, mVO2, and ANS indices (RMSSD) were calculated. Results. During occlusion and reperfusion, women with GDM exhibited a slower TSI response (occlusion slope: -0.06 ± 0.02 %/s vs. -0.10 ± 0.04 %/s, in GDM and control group, respectively, p&lt;0.001, reperfusion slope: 0.67 ± 0.31 %/s vs 1.13 ± 0.43 %/s, respectively, p&lt;0.001), lower mVO2 (1.4 ± 1.3 vs 3.8 ± 2.1 μmol/λεπτό, p&lt;0.001), lower TSI range (occlusion ΔTSI 16.2 ± 6.1 vs 26.4 ± 9.3%, p&lt;0.001, reperfusion 23.6 ± 8.9 vs 36.2 ± 11.4%, p&lt;0.001) and a blunted hyperaemic response (ΔTSI 7.3 ± 3.2 vs 9.8 ± 3.6%, p&lt;0.05) compared with normal pregnancies. Despite similar handgrip strength, between the GDM and the control group, women with GDM presented a reduced capacity to maintain the predetermined handgrip (23.4 ± 2.9 vs 27.4 ± 3.8%, p&lt;0.05). In addition, the magnitude of TSI% decline during exercise was reduced in GDM vs. controls (5.92 ± 3.51 % vs 17.98 ± 10.43 %, p&lt;0.05). The hemodynamic variables examined at rest and during exercise (blood pressure, heart rate, total peripheral resistance) were not significantly different between groups, p&gt;0.05. However, in women with GDM, the RMSSD index was not significantly altered during exercise compared to resting levels (25.96 ± 17.40, 21.48 ± 8.19 ms, rest and handgrip, respectively, p&gt;0.05), whereas, a significantly decline in RMSSD from baseline levels was obsereved in the control group (30.47 ± 10.14 vs 22.97 ± 7.49 ms, rest and handgrip, respectively, p&lt;0.05). Conclusions. Women with GDM exhibit alterations in muscle oxygenation and microvascular responsiveness compared with women with uncomplicated pregnancies. These alterations in ccombination with alterations in ANS activity contribute to the reduced oxygenationof the skeletal muscle during exercise and possibly contribute to the reduced exercise tolerance in GDM.