Ο Αντιχαλκηδονισμός και το Ακακιανό Σχίσμα (451-519)
Creators: name: Γκατζές, Αθανάσιος Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος
Αντιχαλκηδονισμός
Ακακιανό Σχίσμα
IV΄ Ecumenical Synod
Anti-Chalcedonism
Akakian Schism

description: Στην παρούσα εργασία θα παρακολουθήσουμε συνοπτικά τις σχέσεις της αλεξανδρινής και της αντιοχειανής θεολογίας, μετά το πέρας της Γ΄ Οικουμενικής συνόδου, την οξεία διαμάχη τους, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο ο Κύριλλος Αλεξανδρείας και ο Ιωάννης Αντιοχείας διαχειρίστηκαν την όλη κατάσταση, οδηγώντας σε προσωρινή ειρήνευση των σχέσεων τους. Ο θάνατος όμως αυτών των δύο ηγετών, έφερε στο προσκήνιο προσωπικότητες, όπως αυτή του Ευτυχή και του Διόσκορου Αλεξανδρείας, οι οποίοι πρωτοστάτησαν στην ληστρική σύνοδο της Εφέσου του 449, στιγματίζοντας με τις ενέργειες τους το εκκλησιαστικό ήθος. Η σύγκληση της Δ΄ Οικουμενικής συνόδου ήταν ένα αναπόφευκτο γεγονός. Σ’ αυτήν θα εστιάσουμε στον αγώνα των πατέρων της Χαλκηδόνας να ξεπεράσουν πρώτα τις προσωπικές τους διαφορές και διαφωνίες και εν συνεχεία να δώσουν ένα τέλος στην αίρεση του μονοφυσιτισμού. Σημαντικό ρόλο, ίσως τον πιο σπουδαίο, διαδραμάτισαν και οι αυτοκρατορικοί αντιπρόσωποι, οι οποίοι εξέφραζαν τις πεποιθήσεις της πολιτικής εξουσίας της πρωτεύουσας. Χαρακτηριστική είναι και η στάση των επισκόπων του Ανατολικού Ιλλυρικού, οι οποίοι συνέβαλλαν τα μέγιστα και για την σύνταξη του όρου της Χαλκηδόνας και για την καθολική υπεροχή των έργων του Κυρίλλου στον όρο. Η πρώτη περίοδος του αντιχαλκηδονισμού είναι γεγονός. Από αυτό το σημείο και εξής τα κεφάλαια της εργασίας διαρθρώνονται αναλόγως προς τους εκάστοτε αυτοκράτορες που ανήλθαν στον θρόνο της Κωνσταντινούπολης. Στην κάθε χρονική περίοδο που καλύπτει ο καθένας από αυτούς, εξετάζουμε πως επηρέασε η διαμάχη των χαλκηδονίων με τους αντιχαλκηδονίους την εκκλησία εν γένει, καθώς επίσης και τις προσπάθειες τους, είτε θετικές είτε αρνητικές, για την διευθέτηση της όλης κατάστασης, όχι μόνο στην πρωτεύουσα του θρόνου, αλλά και στις σημαντικότερες ανατολικές έδρες των πατριαρχείων. Το «Ενωτικό» διάταγμα του Ζήνωνα και η πολιτική του Αναστασίου αποτελούν τον επόμενο σταθμό της ερευνάς μας. Θα μελετήσουμε ιδιαίτερα τους δύο αυτούς αυτοκράτορες, όχι μόνο γιατί την περίοδο του Ζήνωνα επήλθε το Ακακιανό Σχίσμα, αλλά κυρίως για τις μονοφυσιτικές τους τάσεις, τις οποίες θα προσπαθήσουμε να ερμηνεύσουμε. Τέλος, θα αναφερθούμε στον Αυτοκράτορα Ιουστίνο, ως ενδιάμεσο, αλλά βασικό κρίκο ανάμεσα στον Πάπα Ορμίσδα και στον Πατριάρχη Ιωάννη Β΄, και στην προσπάθεια του για άρση του Ακακιανού Σχίσματος.
description: In this paper we will briefly monitor the relationship between the alexandrian and the antiochian theology, after the end of IV΄ Ecumenical Synod, their sharp dispute, but also the way in which Cyril of Alexandria and John Antioch soberly managed the whole situation, leading to pacification of their relationship. However, the death of these two leaders brought personalities such as Eftychis and Dioscorus of Alexandria, who led the Predatory Synod of Ephesus of 449, stigmatizing with their actions the ecclesiastical ethos. The convening of the IV΄ Ecumenical Council was an inevitable event. In this convening we will closely watch the struggle of the fathers of Chalcedon, first to overcome their personal differences and disagreements and finally to put an end to the heresy of monophysitism. The imperial representatives played an important role by expressing the beliefs of the political power of the Capital. Also noteworthy was the stand of the bishops of the Eastern Illyricum, who contributed the most in the drafting of the term of Chalcedon, along with the universal supremacy of the works of Cyril on term. The first period of anti-Chalcedonism is now a fact. From this point onwards the working chapters are structured according to the respective emperors who ascended the throne of Constantinople. In each time period covered by each one of them, we will examine how the controversy between the Chalcedonian and the anti-Chalcedonians affected the church in general, as well as their efforts, either positive or negative, to resolve the whole situation, not only in the capital of the throne, but also in the most important eastern seats of the patriarchates. The "Henoticon" decree of Zeno and the policy of Anastasios constitute are the next station of our research. We will focus on these two emperors, not only because the Akakian Schism occurred in the period of Zeno, but mainly because of their monophysite tendencies, which we will try to explain. Finally, we will refer to Emperor Justin, as an intermediate but basic link between Pope Hormisdas and Patriarch John II, and in his effort to raise the Akakian Schism.
description: To Tμήμα Ποιμαντικής και Kοινωνικής Θεολογίας του Α.Π.Θ. μετονομάστηκε σε Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού Πολιτισμού σύμφωνα με το ΦΕΚ 5710/24-12-2020
description: Σε συνεργασία με: Κοινωνικής Θεολογίας (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)