Κλινικοί, ιστολογικοί και δημογραφικοί παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση και υποτροπή του βασικοκυτταρικού καρκινώματος του δέρματος στην κεφαλή και τον τράχηλο.: Μελέτη κοόρτης 1083 ασθενών του ογκολογικού κέντρου του Βορείου Ελλάδος
Creators: name: Κυργίδης, Αθανάσιος Απόστολου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2008
Subjects: Βασοκυτταρικό καρκίνωμα
Υποτροπή
Δεύτερο πρωτοπαθές
Παράγοντες κινδύνου
Δημογραφικοί
Κλινικοί
Carcinoma, Basal cell
Recurrence
Second Primary
Risk factors
Greece
Clinical

description: Εισαγωγή: Το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα αποτελεί τη συχνότερη κακοήθεια του δέρματος στους καυκάσιους, τους λατινοαμερικάνους και τους λαούς της άπω ανατολής. Η εντόπιση του στην περιοχή της κεφαλής και του τραχήλου αναφέρεται σε ποσοστό άνω του 70% όλων των περιστατικών. Λίγα δεδομένα υπάρχουν στη διεθνή βιβλιογραφία για την συσχέτιση του με πιθανούς παράγοντες κινδύνου, ενώ δεν έχει μελετηθεί η προγνωστική αξία κλινικών, ιστολογικών και δημογραφικών παραγόντων αναφορικά με την πιθανότητα υποτροπής ή την εκδήλωση 2ης πρωτοπαθούς βλάβης. Σκοπός: Ανάδειξη των κλινικών, ιστολογικών και δημογραφικών παραγόντων κινδύνου σε σειρά ασθενών που υποβλήθηκαν σε χειρουργική αφαίρεση βασικοκυτταρικού καρκινώματος στην περιοχή κεφαλής και τραχήλου και σε μετεγχειρητική παρακολούθηση κατά το διάστημα 1995-2006 στο Γναθοπροσωπικό Ογκολογικό Τμήμα του Α.Ν.Θ. «Θεαγένειο». Σχεδίαση: Μονοκεντρική αναδρομική μελέτη κοόρτης. Υλικό &amp; Μέθοδος: Συνολικά στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 1062 ασθενείς από 23 νομούς της Βόρειας και Κεντρικής Ελλάδας, 1480 ιστολογικά τεκμηριωμένα περιστατικά βασικοκυτταρικού καρκινώματος, συνολικά 3540 άτομα-έτη παρακολούθησης. Αποτελέσματα: 1480 όγκοι καταγράφηκαν. Ο λόγος ανδρών:γυναικών βρέθηκε στο 1.4:1.0, ενώ η μέση ηλικία των ασθενών βρέθηκε 70.1+11.1 (εύρος 15-97) έτη. Η παρακολούθηση μετρήθηκε στα 3540 άτομα – έτη ενώ κάθε ασθενής παρακολουθήθηκε 3.3±2.1 (εύρος 1-12) έτη κατά μ.ο. 223 (21%) ασθενείς εμφάνισαν περισσότερους από 1 όγκους. Οι εντόπισης των όγκων ήταν στο μέτωπο (12,0%), την παρειά (11,6%), την υποκόγχια χώρα (9,5%) και τη μύτη (9,2%). Τα χείλη εκτομής ήταν υγιή σε 1316 (90,8%) περιπτώσεις, διηθημένα σε 72 (5%) περιπτώσεις και κοντινά σε 61 (4,1%) περιπτώσεις. Ο επιθετικός ιστολογικός τύπος βρέθηκε να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για υποτροπη (RR 3.47, 95% CI:1.07-11.25). Υπήρξε τετραπλάσιος κίνδυνος για υποτροπή όταν τα χείλη εκτομής ήταν διηθημένα (RR 4.31, 95% CI:1.82-10.22). Υπήρχε 21% αυξημένος κίνδυνος υποτροπής για κάθε χρόνο παρακολούθησης (RR 1.21, 95% CI:1.06-1.37). Καταγράφηκε 25% αυξημένος κίνδυνος δεύτερο πρωτοπαθές BCC για κάθε χρόνο παρακολούθησης (RR 1.25, 95% CI:1.17-1.34). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης τεκμηριώνουν ότι η εκτομή όγκων BCC πρέπει πάντα να ακολουθείται από την αξιολόγηση ενός ειδικού παθολογοανατόμου. Η συχνότητα και η διάρκεια παρακολούθησης των ασθενών με BCC για να ανιχνεύσουν υποτροπή και δεύτερους πρωτοπαθείς όγκους θα μπορούσαν να υπόκεινται σε ορισμένους δημογραφικούς, κλινικούς και παθολογικούς προγνωστικούς δείκτες. Περισσότερες μελέτες επί του ίδιου αντικειμένου ή μεγαλύτερου μήκους θα μπορούσαν να είναι χρήσιμες στην καλύτερη κατανόηση της προγνωστικής σημασίας αυτών των δεικτών.
description: Objective: To assess the frequency of occurrence and potential risk factors for recurrence of BCC and second primary tumour development in the head and neck area in the Greek population. Design: Tertiary Referral Cancer Hospital - based, cohort study. Setting: Northern Greece Participants: One thousand eighty three patients with a histopathologically confirmed diagnosis of BCC. Main Outcome Measure: Predictors of higher incidence and recurrence for BCC. Results: 1480 tumours are described. The male to female ratio was 1.4:1.0, and the average age of the patients at first examination was 70.1+11.1 (range 15-97) years. Study follow up included 3540 patient-years, each patient was followed for an average 3.3±2.1 (range 1-12) years. 223 (21%) patients either presented with multiple primary lesions or experienced a subsequent Non Melanoma Skin Cancer (NMSC) within the follow up period. Tumours occurred on the head and neck, most commonly on the foramen (12,0%) and the cheek(11,6%) followed by the suborbital area (9,5%) and the nose bridge (9,2%).79,5% of the lesions were noduloulcerative with regard to clinical appearance. 9,6% of lesions were of superficial type and 11.1% of lesions were of infiltrative type. 27,7% of the lesions were pigmented. Excision margins were confirmed clear at 1316 (90,8%) cases, infiltrated at 72 (5%) cases and proximal at 61 (4,1%) cases. High risk histological type was associated with increased risk for recurrence (RR 3.47, 95% CI:1.07-11.25). There was a 4-fold increased risk for relapse when excision margins where infiltrated (RR 4.31, 95% CI:1.82-10.22). There was a 25% increased risk for recurrence per each year of follow up (RR 1.21, 95% CI:1.06-1.37).There was a 38% increased risk for recurrence per each multiple BCC treated in the same patient (RR 1.38, 95% CI:1.18-1.60). There was a 25% increased risk for developing another BCC per each year of follow up (RR 1.25, 95% CI:1.17-1.34). Conclusions: Our results suggest that BCC excision should always be accompanied by an expert pathologist’s evaluation. The strongest predictors were infiltrated resection margins and high risk histology type. Each year of follow up increases the chances of diagnosing a new tumour or a recurrent one. Follow up timing and duration could be subject to certain demographic, clinical and pathological predictors.