Η εκτίμηση της λειτουργικότητας της αριστερής κοιλίας και οι μεταβολές της ηλεκτρικής και ηλεκτρομηχανικής συστολής σε καταστάσεις με αυξημένη δραστικότητα του νευρικού συστήματος
Creators: name: Σκέμπερης, Βασίλειος Μ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2006
Subjects: Electromeachanical systole
Pheochromocyttoma
Ηλεκτρομηχανική συστολή
Φαιοχρωμακύττομα

description: Στη μελέτη περιλήφθηκαν 11 ασθενείς, 4 άνδρες και 7 γυναίκες, μέσης ηλικίας 43,8 έτη (εύρος 35-54 έτη) που νοσηλεύτηκαν στη Β΄ Προπαιδευτική Κλινική με εικόνα κλινική και βιοχημική φαιοχρωμοκυττώματος, στους οποίους έγινε χειρουργική εξαίρεση του όγκου και η ιστολογική εικόνα επιβεβαίωσε τη διάγνωση. Η χειρουργική αφαίρεση του όγκου ήταν ριζική και επιτυχής σε όλους τους ασθενείς διότι δεν υπήρξε επανεμφάνιση κλινικών εκδηλώσεων και εργαστηριακών ενδείξεων της νόσου. Οι ασθενείς είχαν ελεύθερο ιστορικό, από στεφανιαία νόσο, βαλβιδοπάθειας και διαταραχών της κολποκοιλιακής και ενδοκοιλιακής αγωγιμότητας. Οι παραπάνω καταστάσεις, επηρεάζουν τις τιμές των μετρήσεων των STIs. Μετά από τη διαδικασία της κλινικής και εργαστηριακής αξιολόγησης προεγχειρητικά και μετεγχειρητικά, όπως όριζε το πρωτόκολλο της μελέτης προέκυψαν τα παρακάτω αποτελέσματα: Η συστολική αρτηριακή πίεση μειώθηκε στατιστικά σημαντικά στον 1ο μήνα σε σχέση με την τιμή πριν από την επέμβαση (p=0.003) με την ίδια μείωση τον 3ο μήνα μετά την επέμβαση σε σχέση με την τιμή της πριν από την επέμβαση (p=0.003). Στη διαστολική πίεση υπήρξε μία στατιστικά σημαντική μείωση τον 1ο μήνα μετά την επέμβαση σε σχέση με την τιμή πριν από αυτήν (p=0.005) αλλά η τιμή δεν μεταβλήθηκε στατιστικά σημαντικά τον 3ο μήνα (p=0.08). Ο αριθμός των σφύξεων μειώθηκε στατιστικά σημαντικά στον 1ο και 3ο μήνα μετά την επέμβαση (p=0.003), όπως επίσης και μεταξύ του 1ου και 3ου μήνα (p=0.003). Η μείωση του αριθμού των σφύξεων κατά τον 1ο μήνα μετά από την επέμβαση εμφάνισε συσχέτιση με την PEP και ΕΤ του 1ου μήνα (r=0,86, p&lt;0.001και r=0,77, p&lt;0.005 αντιστοίχα). Όσον αφορά τις κατεχολαμίνες, η νοραδρεναλίνη μειώθηκε στατιστικά σημαντικά στον 1ο μήνα και στον 3ο μήνα σε σχέση με τις τιμές της προ της επέμβασης (p=0.003) με τάση μείωσης μεταξύ του 1ου και 3ου μήνα μετά την επέμβαση (p=0.68). Την ίδια πορεία ακολούθησε και η αδρεναλίνη με στατιστικώς σημαντικές διαφορές στον 1ο και 3ο μήνα μετά την επέμβαση σε σχέση με τις προεγχειρητικές τιμές (p=0.003) με τάση μείωσης μεταξύ του 1ου και 3ου μήνα (p=0.18). Η προεξωθητική περίοδος (PEP) επιμηκύνθηκε στατιστικώς σημαντικά στον 1ο μήνα μετά την επέμβαση (p=0.003). Η επιμήκυνση ήταν στατιστικά σημαντική και στον 3ο μήνα σε σχέση με την τιμή πριν από την επέμβαση (p=0.003). Μεταξύ του 1ου και του 3ου μήνα η PEP αυξήθηκε επίσης στατιστικά σημαντικά (p=0.003). O δείκτης του χρόνου εξώθησης (ETΙ) στον πρώτο μήνα αυξήθηκε οριακά σε σχέση με τον χρόνο της εξώθησης πριν από την επέμβαση, p=0.06 Ο ίδιος δείκτης παρουσίασε στατιστικά σημαντική αύξηση μεταβολή του χρόνου εξώθησης στον τρίτο μήνα σε σχέση με τον χρόνο εξώθησης του πρώτου μήνα p=0.019. Η ηλεκτρομηχανική συστολή, QS2I αυξήθηκε στατιστικώς σημαντικά, τον πρώτο μήνα μετά την επέμβαση σε σχέση με την τιμή της πριν από την επέμβαση), p=0,003.H ίδια στατιστικώς σημαντική διαφορά παρέμεινε τον τρίτο μήνα μετά την επέμβαση σε σχέση με την προεγχειρητική τιμή της, p=0,004. Συμπερασματικά παρατηρήθηκε: 1)Μετά τη χειρουργική αφαίρεση του όγκου η νοραδρεναλίνη και αδρεναλίνη μειώθηκαν στατιστικά σημαντικά τον 1ο και 3ο μήνα μετεγχειρητικά, με τάση μείωσης μεταξύ του 1ου και 3ου μήνα. Οι μεταβολές αυτές συνοδεύτηκαν με παράλληλη πτώση της συστολικής και διαστολικής αρτηριακής πίεσης, καθώς και των σφύξεων. 5)Τα STIs αποτελούν αξιόπιστη, αναίμακτη και οικονομική μέθοδο εκτίμησης της καρδιακής λειτουργίας και θα μπορούσε να είναι χρήσιμη, σε καταστάσεις όπου τα υψηλά επίπεδα των κατεχολαμινών συμμετέχουν στις εκδηλώσεις της νόσου π.χ στον υπερθυρεοειδισμό και στη στεφανιαία νόσο
description: Eleven patients, 4 men and 7 women, of mean age 43,8 years old (range 35-48) were included. The diagnosis of pheocromocytoma, was the most possible diagnosis, due to clinical and biochemical manifestations. The definite diagnosis was established after the surgical resection of the tumor and histological determination. The surgical resection of the tumor was radical and successful, in all of the patients because no recurrences of the clinical and laboratory manifestations ever appeared since then. Clinical and laboratory evaluation was done pre- and post the surgical resection as indicated in the schedule of the study. The results of the study were the following: The fall of Systolic Blood Pressure was statistically significant in the first month and third month after the surgery, in comparison with the values before resection (p=0.003). The reduction of Diastolic blood pressure, was statistically significant in the first month after the surgery, in comparison to the values before surgery (p=0.003), but there was no significant change in the third month , in comparison to the values of the first month (p=0.08). The reductiom of the Heart rate (pulses/min) was statistically significant in the first and third month after resection, in comparison to the values before surgery(p=0.003) and also a statistically significant reduction (p=0.003) was noted between first and third month after resection. There was a good correlation between the changes of PEP and ET and the heart rate before the surgery and one month after, (r=0.86, p&lt;0.001 and r=0.77, p&lt;0.005 respectively) The decrement of Noradrenaline was statistically significant in the first month and third month after the surgery in comparison to the values before resection (p=0.003) and there was a trend of reduction between the first and third month after resection (p=0.68). Adrenaline had the same course as noradrenaline, in the reduction of its levels in the same period of time. (p=0.003 and p=0.18). The lengthening of PEP lengthened statistically significant in the first and third month after resection, in comparison to the values before it (p=0.003) . There was also a statistically significant increment between the values of the first and third month after surgery (p=0.003). A statistically significant ETI lengthening was noted in the first and third month after surgery in comparison to the values before resection (p=0.006) . The same course was obvious in QS2 I changes pre- and post surgery. In conclusion 1) A reduction of adrenaline and noradrenaline, statistically significant, was noted in the first and third month after the resection of the pheocromocytoma, in comparison to the values before resection but there was a reduction trend between the first and third month after the surgery, for both hormones. The changes were accompanied by the parallel fall of the systolic and diastolic blood pressure and the reduction of the heart rate as well. 2) The lengthening of PEP was statistically significant, both in first and third month after the resection, in comparison with the values before the resection and between the first and third month after the surgery as well. 3) The lengthening of ETI was statistically significant in the first month after the surgical intervention, comparison with the values before the resection ,but the lengthening was not significant in the post-resection third month in comparison to the first post resection one. The same changes had been observed in QS2I lengthening, during the same period of time. 4) The cardiac function restored in normal limits, in one to three months after the resection of the pheocromocytoma. 5) STIs is a reliable, non invasive and cost effective method of evaluation of the myocardial function. It would be a useful method of cardiac function evaluation, in diseases where the high levels of catecholamines are important parts of the manifestations of the diseases, as the hyperthyreoidism and coronary heart disease.