Γλωσσικές στρατηγικές γέλιου στον Καραγκιόζη
Creators: name: Σαρπότας, Παναγιώτης Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Καραγκιόζης
Στρατηγικές γέλιου
Γλωσσικά μέσα
Karagiozis
Laughter strategies
Linguistic tools

description: Η παρούσα εργασία μελετά τους γλωσσικούς μηχανισμούς παραγωγής γέλιου που επικράτησαν από το 19ο αιώνα με κεντρικό ήρωα τον Καραγκιόζη. Αρχικά στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τέθηκε η γλωσσική απόκλιση και η ανάδειξή της ως ένα διαχρονικό λογοτεχνικό εργαλείο για την χιουμοριστική πρόσληψη του έργου από τον δέκτη και την παραγωγή αστείου αποτελέσματος. Έτσι, εξετάστηκαν μέθοδοι όπως ο λογιοτατισμός, η χρήση διαλέκτων και ο μακαρονισμός, οι οποίες αποτελούσαν ανέκαθεν πηγές έμπνευσης για τη δημιουργία διαλογικών συμφυρμών ανάμεσα στους ήρωες της κωμικής γραμματείας. Παράλληλα σκιαγραφείται η γλωσσική παράδοση του Καραγκιόζη και διαπιστώνεται ότι η ακουστική απόχρωση των γαλλικών, ιταλικών και άλλων δανείων, δημιουργεί συνθήκες γέλιου. Διαπιστώθηκε η πολυεπίπεδη επίδραση της τουρκικής γλώσσας λόγω των γλωσσικών επαφών ανάμεσα στους δύο λαούς, όπως επίσης και ότι το κοινωνικο-πολιτικό πλαίσιο της εποχής που εξετάζουμε, διαμόρφωσε μια νέα σημειολογία στο γέλιο των ανθρώπων. Αναδείχθηκαν οι στερεοτυπικοί γλωσσικοί τύποι στον Καραγκιόζη και εξεταστήκαν εις βάθος οι διαλεκτικές τους αποχρώσεις που σε συνδυασμό με τα κοινωνιολογικά χαρακτηριστικά τους παράγουν γέλιο. Καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι τα ίδια τα εγγενή συστατικά της γλώσσας: καθαρεύουσα, παραφθορά λέξεων ή σύνθεση, αποτελούν διαχρονικά και συγχρονικά κομμάτια μιας πετυχημένης σάτιρας. Ξενισμοί και μιμήσεις συντηρούν το γέλιο στην μακραίωνη δημιουργία της λαϊκής τέχνης, και όλα αυτά αποκρυσταλλώνονται στο πλαίσιο της λαογραφίας
description: This paper studies the linguistic mechanisms of laughing production that have been prevailed since the 19th century with Karaghoz as central hero. At first, the focus of interest was the linguistic divergence and its emergence as a timeless literary tool for the humorous recruitment of the work by the receiver and for the production of laughter as well. Thus, methods such as citizenism, dialectical use and macaronism, which have always been sources of inspiration for the creation of dialogues between the main characters of the comic litterature, have been examined. In parallel, Karagiozis' linguistic tradition is outlined, and it is shown that the acoustic hue of French, Italian, and other loans, creates laughter conditions. It has been also observed the multilevel effect of the Turkish language due to the amount of years of linguistic contacts between the two countries as well as the socio-political context of the time we are examining which has shaped a new semiology of people's laughter. The stereotypical linguistic formulas were shown in Karagiozis and their dialectical shades were deeply examined. In combination with their sociological characteristics these formulas produce laughter. We have come to the conclusion that the very inherent constituents of the language: archaising form of Modern Greek, word corruption, and synthesis are diachronic and cross-sectional pieces of a successful satire. Slogans and imitations preserve laughter in the centuries-long creation of folk art, all of which are crystallized in the context of folklore