Η Συνήθης Διαμονή στο Οικογενειακό Διεθνές Δίκαιο
Creators: name: Τσουτσάνη, Μαρίνα-Φαίδρα Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: συνήθης διαμονή
εφαρμοστέο δίκαιο
Κανονισμοί
habitual residence
applicable law
Regulations

description: Σκοπό της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτελεί η διερεύνηση της λειτουργίας και του ρόλου που διαδραματίζει η συνήθης διαμονή στο χώρο του οικογενειακού διεθνούς δικαίου. Αρχικά, εξετάζεται η χρήση της συνήθους διαμονής αφ’ ενός ως δικαιοδοτικής βάσης κι αφ’ ετέρου ως συνδέσμου εφαρμοστέου δικαίου στο χώρο του ευρωπαϊκού δικαίου και ειδικότερα υπό το πρίσμα: του Κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας (Βρυξέλλες ΙΙα), του Κανονισμού (ΕΚ) 4/2009 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2008, για τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων και τη συνεργασία σε θέματα υποχρεώσεων διατροφής και του Πρωτοκόλλου της Χάγης, της 23ης Νοεμβρίου 2007, σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο στις υποχρεώσεις διατροφής, στο οποίο αυτός παραπέμπει ρητά και τέλος, του Κανονισμού (ΕΕ) 1259/2010 του Συμβουλίου, της 20ης Δεκεμβρίου 2010, για τη θέσπιση ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα του δικαίου που είναι εφαρμοστέο στο διαζύγιο και τον δικαστικό χωρισμό (Ρώμη ΙΙΙ). Εν συνεχεία, ελλείψει ορισμού της έννοιας της συνήθους διαμονής στο πλαίσιο των εξεταζόμενων νομοθετικών κειμένων, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην αυτόνομη και ad hoc ερμηνεία της. Τέλος, παρουσιάζονται διεξοδικά τα κριτήρια που έχουν διαμορφωθεί από τη νομολογία του ΔΕΕ για τον προσδιορισμό της και παρατίθενται σχετικές αποφάσεις τόσο του ΔΕΕ όσο και εθνικών δικαστηρίων
description: The aim of the present thesis is to investigate the role of habitual residence in the field of family international law. Firstly, the use of habitual residence is examined on the one hand as jurisdiction and on the other hand as a connecting factor of applicable law in the field of European law and in particular in the light of: Council Regulation (EC) No 2201/2003 of 27 November 2003 concerning jurisdiction and the recognition and enforcement of judgments in matrimonial matters and the matters of parental responsibility (Brussels IIa), Council Regulation (EC) No 4/2009 of 18 December 2008 on jurisdiction, applicable law, recognition and enforcement of decisions and cooperation in matters relating to maintenance obligations and Protocol of 23 November 2007 on the Law Applicable to Maintenance Obligations, to which it explicitly refers and finally, Council Regulation (EU) No 1259/2010 of 20 December 2010 implementing enhanced cooperation in the area of the law applicable to divorce and legal separation (Rome III). Consequently, in the absence of a definition of the concept of habitual residence in the context of the legislative texts under consideration, the emphasis is on its autonomous and ad hoc interpretation. Finally, a detailed overview of the criteria, which have been established by the case law of the CEU for the determination of habitual residence, is provided and relevant decisions of both the CEU and the national courts are presented