Εκτίμηση των νωτιαίων αντανακλαστικών στα οπίσθια άκρα υπό ηρέμηση με δεξμεδετομιδίνη σε σκύλους με θωρακοσφυϊκό σύνδρομο
Creators: name: Πολίτης, Χρήστος Διονυσίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Νωτιαία αντανακλαστικά
Δεξμεδετομιδίνη
Θωρακοσφυϊκό σύνδρομο
Myotatic reflexes
Dexmedetomidine
Thoracolumbar syndrome

description: Το stress και η ιδιοσυγκρασία των ασθενών που προσκομίζονται για νευρολογική εξέταση αρκετές φορές καθιστά δύσκολη την νευρολογική εκτίμηση από τον εξεταστή. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση και εκτίμηση των νευρολογικών ελλειμμάτων των ζώων με θωρακοσφυϊκό σύνδρομο υπό ηρέμηση με δεξμεδετομιδίνη χωρίς να μεταβάλει την νευροανατομική εντόπιση της βλάβης. Σε εννέα σκύλους που προσκομίστηκαν στην Κλινική Ζώων Συντροφιάς του Τμήματος Κτηνιατρικής του Α.Π.Θ. με θωρακοσφυϊκό σύνδρομο χορηγήθηκε δεξμεδετομιδίνη 180 μg/m2 και εκτιμήθηκε η αλλαγή στην διαφορά των γωνιών που σχηματίζουν οι αρθρώσεις των οπισθίων άκρων κατά την εκτέλεση των νωτιαίων αντανακλαστικών πριν και μετά την χορήγηση της. Επιπλέον εκτιμήθηκε και το επίπεδο stress και ο βαθμός ηρέμησης των ασθενών αυτών κατά την νευρολογική εξέταση. Όλοι οι σκύλοι εμφάνιζαν ικανοποιητικό βαθμό ηρέμησης καθιστώντας ευκολότερη την διαχείριση τους και την εκτέλεση των αντανακλαστικών. Κατά την σύγκριση των τελικών γωνιών των οπισθίων άκρων που σχηματίζονται πριν και μετά την χορήγηση δεξμεδετομιδίνης δεν παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντική διαφορά. Η χορήγηση δεξμεδετομιδίνης μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτικός τρόπος ηρέμησης σε σκύλους με θωρακοσφυϊκό σύνδρομο χωρίς να επηρεάζεται η νευροανατομική εντόπιση της βλάβης. Περαιτέρω μελέτες θεωρούνται απαραίτητες για την εξαγωγή καταληκτικών συμπερασμάτων.
description: Neurological examination of stressed dogs is often difficult. The aim of this study is to evaluate the hind limp myotatic reflexes of dogs with thoracolumbar syndrome after intramuscular administration of dexmedetomidine. Hindlimbs spinal reflexes (patellar, flexion, ischial, tibial) in dogs referred to the Companion Animal Clinic with thoracolumbar syndrome were evaluated on admission. Subsequently, dexmedetomidine 180 μg/m2 was administered intramuscularly and the reflexes were reevaluated 30΄ later. Angle changes formed by the stifle and tarsal joints before and after dexmedetomidine administration was assessed. Stress level changes and sedation degree during neurological examination were also evaluated. Nine dogs with thoracolumbar syndrome of severity 2 or 3 or 4 (scale 0-5) were evaluated. Mean sedation score was 6/17 after dexmedetomidine administration, which is considered moderate degree of sedation making it easier to manage them and perform the reflexes. When comparing the final stifle and tarsal angles formed before and after dexmedetomidine administration, a slight increase was found. However, differences between the angles were not statistically significant. Subsequently, localization was not altered. Administration of dexmedetomidine intramuscularly in dose of 180 μg/m2 can be used as an alternative for sedation in dogs with thoracolumbar syndrome without affecting the neuroanatomical localization of the lesion.