Η Ναοδομία στην εποχή του Ιουστινιανού. Τυπολογική και Ιδεολογική Θεώρηση.:
Creators: name: Παρθενιάδης, Γρηγόριος Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: χριστιανική ναοδομία βυζαντινή αρχιτεκτονική
Ιουστινιανός
Αγία Σοφία, Κωνσταντινούπολη
Βυζαντινή Αυτοκρατορία - 6ος αιώνας
ecclesiastical architecture church architecture
christian architecture byzantine architecture
Justinian
Hagia Sophia, Constantinople
Byzantine Empire – 6th century

description: Αντικείμενο της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας συνιστά η ναοδομία στην εποχή του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ (527-565), ενδεχομένως της πλέον ενδιαφέρουσας από πλευράς ιστορικών εξελίξεων, και συνάμα της λαμπρότερης από πλευράς καλλιτεχνικής παραγωγής, περιόδου της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Η ιουστινιάνεια εποχή χαρακτηρίζεται ως μία εποχή πολιτικών απαιτήσεων και κοινωνικών ανακατατάξεων, κατά την οποία συντελείται η μετάβαση από τον αρχαίο προς τον μεσαιωνικό κόσμο και αποκρυσταλλώνεται οντολογικά μία νέα μορφή της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, εκείνη που θα επικρατήσει να χαρακτηρίζεται ως βυζαντινή. Ο Ιουστινιανός θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους αυτοκράτορες των Ρωμαίων, καθώς μέσα από το πολύπλευρο έργο του κατά την μακρόχρονη διακυβέρνησή του, ευτύχησε να κριθεί από την Ιστορία ως ένας χαρισματικός ηγεμόνας, αλλά ακόμα και να συνδέσει το όνομά του με το σημαντικότερο χριστιανικό οικοδόμημα ολόκληρης της βυζαντινής αυτοκρατορίας, τον ναό της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη. Στόχος της εργασίας είναι αφενός μεν να προσεγγίσει και να εξετάσει την ιουστινιάνεια ναοδομία από αρχαιολογικό ενδιαφέρον, τόσο όσον αφορά στα τυπολογικά και μορφολογικά χαρακτηριστικά των σημαντικότερων ιουστινιάνειων κατασκευών, και αφετέρου να προσεγγίσει και να κατανοήσει κατά πόσο η γέννηση και η ανάπτυξη αυτής της νέας αρχιτεκτονικής πραγματικότητας μπορεί συνδέεται με το ιστορικό πλαίσιο της εποχής, με τους πολιτικούς στόχους της ρωμαϊκής αυτοκρατορικής ιδεολογίας ή ακόμη με τις προσωπικές φιλοδοξίες του Ιουστινιανού.
description: Purpose of this postgraduate dissertation is to examine the ecclesiastical architecture in the age of Emperor Justinian I (527-565), perhaps the most interesting in terms of historical events, and yet the brightest in terms of artistic production, period of the Byzantine Empire. The Justinian’s era is characterized as an era of political demands and social upheaval, in which occurs the transition from the ancient to the medieval world and crystallizes ontologically a new form of the Roman Empire that would be widely known as the Byzantine. Justinian I is regarded as one of the most significant emperors of the Roman Empire, who through his multifaceted work during his long tenure, was fortunate enough to be judged by history as a charismatic ruler, and even to associate his name with the greatest Christian edifice of the entire Byzantine Empire, the Hagia Sophia, the church of God's Wisdom in Constantinople. The aim of this paper is firstly to approach and to examine the justinianic church architecture from archaeological interest, by studying both its typological and morphological characteristics of the most significant justinianic religious structures, and also to approach and understand whether the birth and development of this new architectural reality can be linked to the historical context of the era, the political objectives of roman imperial ideology or even the personal aspirations of Justinian.