title: Ο ρόλος του γυμναστή και του φυσιοθεραπευτή στη διεπαγγελματική ομάδα για τη στήριξη ατόμων με αναπηρία.
title: The role of the trainer and physiotherapist in the interprofessional team to support people with disabilities.
titleType: AlternativeTitle
Creators: name: Τσιαμούλου, Δήμητρα
Publisher: name: Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
Year: 2024
Subjects: subject: Αθλητισμός για άτομα με ειδικές ανάγκες - Έρευνα
subject: Αθλητές με ειδικές ανάγκες
subject: Καθηγητές Φυσικής Αγωγής - Στάσεις
subject: Φυσικοθεραπευτές - Στάσεις
subject: Διεπαγγελματικές σχέσεις
subject: Διεπαγγελματική εκπαίδευση για συνεργασία
subject: Sports for people with disabilities - Research
subject: Athletes with disabilities
subject: Physical education teachers - Attitudes
subject: Physical therapists - Attitudes
subject: Interprofessional relations
subject: Interprofessional education for collaboration
subject: Διεπαγγελματική συνεργασία
subject: Γυμναστές
subject: Φυσιοθεραπευτές
subject: Άτομα με αναπηρία
subject: Συγκρούσεις
subject: Interprofessional collaboration
subject: Trainers
subject: Physiotherapist
subject: People with disabilities
subject: Conflicts

description: Στον χώρο του αθλητισμού, η απαίτηση για διεπαγγελματική συνεργασία προβληματίζει όλο και περισσότερο τους επαγγελματίες προπονητές κυρίως εκείνους που ασχολούνται με την προπόνηση αθλητών με αναπηρία. Σκοπός της εργασίας είναι να διερευνηθούν οι παράγοντες που επηρεάζουν τη διεπαγγελματική συνεργασία των γυμναστών και φυσιοθεραπευτών αναδυκνύοντας τον δυναμικό τους ρόλο στη διεπαγγελματική ομάδα προπόνησης αθλητών με αναπηρία. Στην έρευνα συμμετείχαν 103 επαγγελματίες γυμναστές και φυσιοθεραπευτές από δύο διαφορετικούς νομούς, της Αρκαδίας και της Λακωνίας. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν με τη χρήση του ανώνυμου ερωτηματολογίου «Communisation and collaboration among Physician and nurses», που δημιουργήθηκε από τους Vazirani et al (2005) και προσαρμόστηκε ως προς τις ερωτήσεις του και για τους λοιπούς επαγγελματίες υγείας από την Νάσιου (2019). Τα δεδομένα αναλύθηκαν στατιστικά με τη χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS και την παράλληλη χρήση του Microsoft Office Excel. Από τους 103 γυμναστές και φυσιοθεραπευτές που συμμετείχαν στην έρευνα (55,3% γυμναστές, 44,7% φυσιοθεραπευτές), το 63,1% ήταν γυναίκες και το 36,9 άνδρες, όλων των ηλικιακών κατηγοριών. Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων συμφώνησε στο ότι θα πρέπει να υπάρχει σεβασμός προς όλες τις ειδικότητες, ότι υπάρχουν εντάσεις μεταξύ των διαφορετικών ειδικοτήτων και το βεβαρημένο εργασιακό κλίμα είναι προϊόν έλλειψης ισότητας στην ομάδα. Από την παραγοντική ανάλυση του ερωτηματολογίου προέκυψαν 7 παράγοντες από τους οποίους οι 6 είχαν υψηλή αξιοπιστία. Η συνολική εσωτερική αξιοπιστία του ερωτηματολογίου ελέγθηκε με βάση τον συντελεστή Cronbach Alpha και βρέθηκε σημαντικά αξιόπιστη καθώς ανέρχεται σε 0,727. Από τα αποτελέσματα φάνηκε ότι γυμναστές και φυσιοθεραπευτές δίνουν μεγάλη σημασία στις εντάσεις εντός του χώρου εργασίας (Μ.Ο.=70,14), καθώς και την ισότητα μεταξύ των εργαζομένων (Μ.Ο.=59,32), κάτι που επηρεάζει και τον βαθμό της διεπαγγελματικής συνεργασίας. Συσχετίζοντας τους παράγοντες προέκυψε ότι οι παράγοντες «Οφέλη διεπαγγελματικής συνεργασίας και επικοινωνίας» και «Ισότητα μεταξύ των επαγγελματιών», έχουν θετική συσχέτιση με την συζήτηση, την συνεργασία και το σεβασμό εντός της ομάδας, ενώ ο παράγοντας «ισότητα μεταξύ των επαγγελματιών» συσχετίστηκε αρνητικά με το φόρτο εργασίας, την έλλειψη επικοινωνίας, τα προβλήματα εντός της ομάδας και τα αρνητικά στοιχεία της διεπαγγελματικής συνεργασίας. Αρνητικά συσχετίστηκε και ο παράγοντας «Συζήτηση, συνεργασία και σεβασμός εντός της ομάδας» με τα προβλήματα εντός της ομάδας καθώς επίσης και ο παράγοντας «Αρνητικά στοιχεία διεπαγγελματικής συνεργασίας» με τον φόρτο εργασίας και την έλλειψη επικοινωνίας. Σχετικά με την επίδραση του δημογραφικού προφίλ στις απόψεις των γυμναστών και των φυσιοθεραπευτών φαίνεται πως το φύλο επηρεάζει σημαντικά τις εντάσεις μεταξύ των εργαζομένων, τον φόρτο εργασίας και την έλλειψη επικοινωνίας και λιγότερο τη συζήτηση, τη συνεργασία και τον σεβασμό εντός της ομάδας. Επίσης οι νεότεροι σε ηλικιακή κατηγορία και χρόνια προϋπηρεσίας παρουσιάζουν καλύτερη διεπαγγελματική συνεργασία σε σύγκριση με τις μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες που επηρεάζονται περισσότερο από το φόρτο της εργασίας και την έλλειψη επικοινωνίας. Μέσα από την παρούσα έρευνα, αναδυκνύεται η αναγκαιότητα για διεπαγγελματική συνεργασία στο χώρο του αθλητισμού, προβάλλοντας την απαίτηση για ενδελεχή έρευνα, εστιασμένη στους αθλητές με αναπηρία.