Ο labor στα Γεωργικά του Βιργιλίου
Creators: name: Γεωργίου, Αντρη Κυριάκου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: Μόχθος-Γεωργική Εργασία-Βιργίλιος
Labor-Agricultural task-Vergil

description: Η παρούσα εργασία πραγματεύεται το θέμα του ανθρώπινου μόχθου (αγροτικού η ποιητικού). Η ιδέα της χρησιμότητας της εργασίας αποτελεί οπωσδήποτε ένα από τα κεντρικά θέματα των Γεωργικών. Ο όρος labor απαντά στα Γεωργικά συνολικά 34 φορές. Η σημασία και η αναγκαιότητα της αγροτικής εργασίας διαφαίνεται επίσης και από τις ποικίλες αναφορές στο ποίημα σε διαφορετικούς τομείς της γεωργικής δραστηριότητας. Το πρώτο βιβλίο πραγματεύεται το θέμα της καλλιέργειας του αγρού, το δεύτερο βιβλίο δίνει έμφαση στην προσπάθεια που καταβάλλεται για την ανάπτυξη και την καλλιέργεια των δέντρων, το τρίτο βιβλίο συνδέεται με το θέμα της εκτροφής των οικιακών ζώων και το τέταρτο βιβλίο ασχολείται με τη γεωργική δραστηριότητα της μελισσουργίας. Τέλος ο Βιργίλιος καταπιάνεται και με το θέμα του ποιητικού μόχθου, που επανέρχεται σε διαφορετικά σημεία στο ποίημα. Η παρούσα εργασία εστιάζει στο να παρουσιάσει τις περιπτώσεις στις οποίες τονίζεται η δυσκολία διεκπεραίωσης της αγροτικής εργασίας καθώς και στον μόχθο που απαιτείται για την υλοποίησή της. Αυτές οι περιπτώσεις, οι οποίες συνδέονται με την τον εκφυλισμό της φύσης, εναλλάσσονται με εικόνες στις οποίες η γεωργική δραστηριότητα περιγράφεται ως «εύκολος μόχθος». Όπως έχει παρατηρηθεί, ο labor στα Γεωργικά αντιπροσωπεύει ένα είδος αρετής και γι’ αυτό το λόγο θεωρείται μια σημαντική «δραστηριότητα» στη ζωή των ανθρώπων της ρωμαϊκής κοινωνίας, η οποία βοηθά τους αγρότες στο να επιβληθούν στις δυνάμεις που ασκεί η φύση. Η «αιτιολογία του labor» θέτει στο προσκήνιο το θέμα της επιβολής του μόχθου από το Δία στο ανθρώπινο γένος, όχι για να το τιμωρήσει, αλλά αντιθέτως για να φέρει ένα τέλος στην εποχή της αεργίας εμφυσώντας στις καρδιές των ανθρώπων το αίσθημα της ανάγκης για ενασχόληση με τη γεωργική δραστηριότητα. Ωστόσο, ακόμα και εάν καταβληθεί ο ανάλογος γεωργικός μόχθος και ακολουθηθούν με ακρίβεια οι γεωργικές οδηγίες που δίνονται από τον ποιητή, εντούτοις η επιτυχία του αγρότη δεν είναι πάντοτε δεδομένη καθώς απειλείται συνεχώς από εξωτερικούς κινδύνους (ζιζάνια, καιρικά φαινόμενα κτλ). Η φράση labor improbus (1.145-6) αποτελεί το σημείο στο οποίο ο ποιητής συγκεφαλαιώνει όσα έχουν λεχθεί μέχρι στιγμής για την αναγκαιότητα ενός ατέλειωτου γεωργικού μόχθου και δημιουργεί ταυτόχρονα το πλαίσιο για την περιγραφή της Χρυσής Εποχής και του τέλους της. Ο Βιργίλιος, παρόλο που εστιάζει στο να καταδείξει τις δυσκολίες που καλείται να αντιμετωπίσει στην καθημερινή του ζωή η αγρότης των Γεωργικών, εντούτοις δεν το κάνει αυτό επειδή διακατέχεται από μια πεσιμιστική θεώρηση του κόσμου. Αντιθέτως, το τέλος του τετάρτου βιβλίου και η ιστορία του Αρισταίου μας διδάσκει ότι ο μόχθος είναι η μοναδική ευκαιρία που έχει δοθεί στον άνθρωπο από τους θεούς προκειμένου να φτάσει στην «αποθέωση».
description: This essay deals with the concept of human labor (agricultural or poetic labor). The idea of the necessity for work is of course one of the central themes of the Georgics. The term “labor” appears in the Georgics thirty-four times respectively. The value and significance of agricultural labor is obviously established by the different series of agriculture tasks, which are referred to the poem; book I is detailed by the theme of crop rotation (facilis labor, 1.79), book II is emphasized on the effort which must be expended in the propagation of trees (scilicet omnibus est labor impendendus, et omnes | cogendae in sulcum ac multa mercede domandae, 2.61), book III is laid on breedingstock and book IV is emphasized on the task of the bee-keeper. Finally, Virgil refers to the poetic labor, in different parts of the poem (2.39, 4.6). The increasing emphasis of this essay is to focus on references to the difficulties which the farmer faces and the labor which must be expended in combating them. These images, which contain references to the earth’s decreasing fertility, are alternated with the images which are generally lighter in mood. It has often been observed, that labor is identified as a virtue, and felt to be an important component of the Roman way of life which helps the farmer to impose the natural forces. The “aitiology of labor” sets up the Jupiter’s imposition of labor on mankind not to punish them, instead of bringing an end to the life of leisure and sharpening human hearts (curis acuens mortalia corda, 1.123) to an unremitting toil. Even if the farmer follows the poet’s advice, the labor of men and oxen (hominumque boumque labores, 1.118) may be still annihilated by pests, weeds and shade (improbus anserm, Strymoniaeque grues, intiba umbra (1.119-120). The controversial phrase labor improbus (1. 145-6) picks up the notions of the toil and insatiability and frames the account of the Golden Age and its end. Virgil furthermore draws attention on the difficulties which the farmer faces, but doing this he doesn’t believe it has a negative situation to human life. Contrary, in the end of the IV book the “Epyllion of Aristeus” teaches us that the labor is the unique opportunity which has been given to the mankind in order to achieve the “apotheosis”.