Διερεύνηση της συσχέτισης του γλυκαιμικού ελέγχου με το διατροφικό προφίλ ενήλικων ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, υπό αντλία ινσουλίνης (IP) ή σχήμα πολλαπλών ενέσεων ινσουλίνης (MDI), μία πιλοτική μελέτη στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αττικόν
Creators: name: Χρόνη, Βιολέτα Χρόνη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Διαβήτης
Διατροφή
Γλυκαιμικός έλεγχος
Diabetes
Nutrition
Glycemic control

description: Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως στόχο τη διερεύνηση των διατροφικών συνηθειών ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, και τη συσχέτισή τους με τον γλυκαιμικό έλεγχο. Στο θεωρητικό μέρος της εργασίας, πραγματοποιείται η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικές με το πάγκρεας, τη παθοφυσιολογία της νόσου, τα επιδημιολογικά δεδομένα παγκοσμίως και στην Ελλάδα, οι παράγοντες κινδύνου, οι επιπλοκές και οι μέθοδοι αντιμετώπισης και θεραπείας της. Στο τελευταίο κομμάτι του θεωρητικού μέρους, γίνεται αναφορά στην φυσική δραστηριότητα. Στο πρακτικό μέρος αυτής της εργασίας, παρουσιάζεται η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τα διατροφικά δεδομένα και τις τελευταίες συστάσεις για τον σακχαρώδη διαβήτη. Ακόμη, συγκρίνονται τα διαφορετικά διατροφικά πρότυπα και πως αυτά επιδρούν στον γλυκαιμικό, καθώς επίσης και οι τεχνικές χορήγησης ινσουλίνης που χρησιμοποιούνται σε ένα μεικτό γεύμα. Στο τελευταίο μέρος της εισαγωγής, αναφέρονται επίσης τα τελευταία βιβλιογραφικά δεδομένα για την χρήση της αντλίας ινσουλίνης (IP) και του σχήματος πολλαπλών ενέσεων (MDI). Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 υπό αυτόματη χορήγηση ινσουλίνης, είτε με υβριδικό κλειστό σύστημα αντλίας είτε με αντλία συνδυαστικά με τον αισθητήρα γλυκόζης (CGM), φαίνεται να παρουσιάζουν χαμηλότερες τιμές γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, λιγότερα υπογλυκαιμικά επεισόδια και υψηλότερο χρόνο εντός στόχου (TIR) στη γλυκόζης αίματος που ανέρχεται στα 70-180 mg/dL. Το όφελος αυτό μπορεί να αποδοθεί κατά βάση στην καλύτερη διαχείριση των διακυμάνσεων γλυκόζης μέσα στην ημέρα. Στο μεθοδολογικό κομμάτι της εργασίας, αναφέρονται αναλυτικά τα στάδια που ακολουθήθηκαν για την συλλογή του δείγματος της μελέτης και των απαιτούμενων πληροφοριών. Οι εθελοντές στρατολογήθηκαν από τα τακτικά εξωτερικά ιατρεία του Διαβητολογικού τμήματος, στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Αττικόν, και ήταν θεραπευμένοι είτε με IP, είτε με MDI. Ο τελικός αριθμός ατόμων στους 6 μήνες διεξαγωγής, ήταν 23, με μέσο όρο ηλικίας τα 38 έτη. Οι 16 εξ’ αυτών έλαβαν ινσουλινοθεραπεία μέσω IP, ενώ οι υπόλοιποι μέσω MDI. Στα αποτελέσματα παρατίθενται οι αναλυτικοί υπολογισμοί που προέκυψαν μετά την επεξεργασία των ανθρωπομετρικών στοιχείων όπως ο ΔΜΣ (ΔΜΣ= 27 + 5) , των διατροφικών πληροφοριών όπως η Σ.Η.Ε.Π. και τα επιμέρους μακροθρεπτικά χαρακτηριστικά καθώς και των δεδομένων του γλυκαιμικού ελέγχου που προέκυψαν από τα δεδομένα των CGM ή των IP και αφορούσαν τον TIR. Οι εθελοντές, πετύχαιναν τους διατροφικούς στόχους εκτός της πρόσληψης των λιπαρών, ενώ όσον αφορά την γλυκαιμική τους ρύθμιση, ο μέσος TIR ανερχόταν στο 67%. Οι τελικές συσχετίσεις, πραγματοποιήθηκαν με πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση και παρόλο που στις επιμέρους συσχετίσεις των διατροφικών δεδομένων με τον TIR, δεν προέκυψε κάποιο στατιστικά σημαντικό αποτέλεσμα, όταν αυτός συγκρίθηκε μεταξύ των ατόμων υπό IP και υπό MDI, φάνηκε τελικά πως η πρώτη μορφή θεραπείας συνέβαλλε στην αύξηση του TIR κατά 20%, ανεξαρτήτως των διατροφικών τους δεδομένων.Τα αποτελέσματα της μελέτης, συμφωνούν με τα δεδομένα της υπάρχουσας βιβλιογραφίας για την αξία της IP αλλά επιπλέον προσθέτουν το στοιχείο πως αυτό το όφελος που προκύπτει μπορεί να είναι ανεξάρτητο των διατροφικών συνηθειών των ατόμων. Στην κλινική πράξη, αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμο στοιχείο, ιδιαίτερα για τα άτομα που τείνουν να μην πετυχαίνουν τους διατροφικούς στόχους, ή να μην μπορούν να ρυθμίσουν τα γεύματα τους με την χορήγηση των bolus δόσεων, να παροτρύνονται στην χρήση της αντλίας όσο νωρίτερα είναι δυνατόν, για την επίτευξη των γλυκαιμικών στόχων τους.
description: This thesis aims to investigate the eating habits of people with type 1 diabetes, and their correlation with glycemic control. In the theoretical part of the paper, the literature review is carried out and includes information related to the pancreas, the pathophysiology of the disease, the epidemiological data worldwide and in Greece, the risk factors, the complications and the methods of treatment are presented in detail. In the last part of the theoretical part, its made reference to the physical activity. In the practical part of this paper, firstly it’s presented the review of the literature on nutritional data and the latest recommendations for diabetes mellitus. It’s also compared the different dietary patterns, and how they affect glycemic control, as well as the insulin delivery techniques used in a mixed meal. In the last part of the introduction, the latest literature data on the use of the insulin pump (IP) and the multiple daily injections (MDI). Patients with type 1 diabetes on automatic insulin delivery, either with a hybrid closed pump system or a pump in combination with a glucose sensor (CGM), appear to have lower hemobloglobin A1c (HbA1c, fewer hypoglycemic episodes, and a higher time in time into range (TIR) with glucose blood level in between of 70-180 mg/dL.This benefit can be attributed primarily to better management of daily glucose variance. In the methodological part of the research, the stages followed for the collection of the study sample and the required information are detailed. Volunteers were recruited from regular outpatient clinics of the Diabetes Department at Attikon University Hospital and were treated either with IP or MDI. The final number of people in the period of 6 months was 23, with an average age of 38 years. From the total, 16 of them received insulin therapy via IP, while the rest via MDI. The results’ calculations obtained after the processing of the anthropometric data such as the BMI (BMI= 27 + 5), the nutritional information such as the T.D.E.I. and the individual macronutrient characteristics as well as the glycemic control data obtained from the CGM or IP data and related to TIR. The volunteers, achieved the nutritional goals except for fat intake, while regarding their glycemic regulation, the average TIR was 67%. The final correlations were performed by multiple linear regression and although the individual correlations of dietary data with TIR didn’t show any statistically significant results, when comparing IP and MDI subjects, it appeared that the first form of treatment contributed to increase TIR by 20%, regardless of their nutritional data.The results of the study agree with the data of the existing literature on the value of IP but additionally add the element that this resulting benefit may be independent of the dietary habits of individuals. In clinical practice, this can be a particularly useful feature, particularly for individuals who can’t meet nutritional goals, or have difficulty to regulate their meals with bolus doses, should be encouraged to use the IP as early as possible to achieve their glycemic targets