Όψεις του μεσσηνιακού μοναστηριακού θεσμού, τέλη 18ου αιώνα έως το 1834
Creators: name: Γιαννόπουλος, Θεόδωρος Διονυσίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Μοναστήρια
Πελοπόννησος
Καλαμάτα
Monasteries
Peloponnese
Kalamata

description: Τα μοναστήρια της Μεσσηνίας, μέσα από την μακραίωνη ιστορία τους έδειξαν ότι είχαν αναπτύξει οικονομικές σχέσεις με τον πληθυσμό που ζούσε στη γύρω περιοχή. Η δράση των κοινόβιων εντοπίζεται σε όλους τους παραγωγικούς τομείς, ενώ ο κύκλος εργασιών τους δεν επηρεάστηκε από τις πολεμικές συγκρούσεις και τις εναλλαγές στην εξουσία. Από τα τέλη του 18ου αιώνα έως το 1834 ο κύριος στόχος των μονών ήταν η συνέχεια της ύπαρξης τους και η επέκτασης, αν ήταν δυνατόν, του πλούτου και των προνομίων τους. Η ελληνική επανάσταση το 1821 και η ακολουθούμενη εισβολή του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο εγκαινίασαν μία περίοδο παρακμής και σε κάποιες περιπτώσεις απόλυτης καταστροφής. Παρά την τελική επιτυχία της ελληνικής επανάστασης, τα μοναστήρια της συγκεκριμένης έρευνας εντάχθηκαν σε ένα νέο κρατικό πλαίσιο, στο οποίο ο κυβερνήτης Καποδίστριας στόχευε στον απόλυτο έλεγχο κάθε τομέα όπως ο εκκλησιαστικός και ο μοναστικός. Ο κρατικός έλεγχος έγινε ακόμη πιο ασφυκτικός μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια και την εγκαθίδρυση της βαυαρικής Αντιβασιλείας. Η διαφορετική πολιτική νοοτροπία των Βαυαρών υπουργών οδήγησε στην απόφαση για κλείσιμο των κοινοβίων με μικρό αριθμό μοναχών. Οι μονές τις έρευνας εξαιτίας του διαφορετικού ποσοστού καταστροφών που υπέστησαν δεν ακολούθησαν την ίδια πορεία. Η μονή του Βουλκάνου μπόρεσε να αναδιοργανωθεί πιο γρήγορα σε σχέση με τη μονή της Δήμιοβας, ενώ η μονή της Βελανιδιάς καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς και χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να μπορέσει να επανορθωθεί. Ταυτόχρονα και τα τρία μοναστήρια έχασαν από την μία πλευρά την οικονομική ελευθερία που είχαν στα πλαίσια της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Από την άλλη πλευρά, απώλεσαν την πνευματική εποπτεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο οποίο άνηκαν. Για αυτό το λόγο μπόρεσε να επιβληθεί ακόμη πιο εύκολα το ελληνικό επαναστατικό κράτος και μετά το νέο ελληνικό κράτος στα μοναστήρια που ανήκαν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Επιπλέον, είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι οι τρεις μονές χρησιμοποιούσαν τις ίδιες μεθόδους για να αυξήσουν την κινητή και ακίνητη περιουσία τους. Αγόραζαν γεωργικές εκτάσεις, ακίνητα, βιοτεχνίες, οικόσιτα και γεωργικά ζώα. Αντάλλασαν εκτάσεις και δάνειζαν χρηματικά ποσά σε λαϊκούς. Παρόλο που εδράζονταν στην ίδια γεωγραφική περιοχή, δεν συγκρούστηκαν μεταξύ τους αλλά προσπάθησαν να αυξήσουν τον πλούτο τους βασιζόμενοι στις δικές τους προσπάθειες.
description: The messinian monasteries, through their long life history showed they had developed economic relations with the local population. The action of the monasteries is located in all productive sectors, and their turnover has not been affected by war conflicts and power exchanges. From the late 18th century until 1834 the main goal of the monasteries was the continuation of their existence and the extension, if possible, of their wealth and privileges. The greek revolution in 1821 and the subsequent invasion of Ibrahim in the Peloponnese inaugurated a period of decline and in some cases of absolute destruction. Despite the final success of the greek revolution, the monasteries of this research were incorporated into a new state context, in which the governor Kapodistrias aimed at the absolute control of every field such as the ecclesiastical and the monastic. State control became even more stifling after Kapodistrias' assassination and the establishment of the Bavarian Revolt. The different political mentality of Bavarian ministers led to the decision to close monasteries with a small number of monks. The monasteries of the investigation due to the different disaster rates they have suffered did not follow the same course. The Volkano monastery was able to be reorganized more quickly than the monastery of Dimiova, while the Velanidia monastery was almost completely destroyed and it took many years for it to be repaired. At the same time all three monasteries, on the one hand lost the economic freedom they had in the Ottoman Empire. On the other hand, they lost the spiritual supervision of the Ecumenical Patriarchate they belonged to. For this reason the greek revolutionary state and then the new Greek state could be even more easily enforced in the monasteries belonging to the Ecumenical Patriarchate. Moreover, it is very important that the three monasteries used the same methods to increase their mobile and immovable property. They bought agricultural land, real estate, crafts, domestic and farm animals. They exchanged land and lent money to laymen. Although they were based in the same geographical area, they did not collide with each other but tried to increase their wealth based on their own efforts.