Ανθεκτικότητα πληθυσμών του Botrytis cinerea σε υδροξυανιλιδικά μυκητοκτόνα και χαρακτηρισμός στελεχών με μεταλλαγές στο γονίδιο erg27
Creators: name: Ροδοβίτης, Ιωάννης Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: φράουλα
Botrytis cinerea
υδροξυανιλιδικά
fenhexamid
erg27
strawberry
hydroxyanilide

description: Ο μύκητας Botrytis cinerea αποτελεί το παθογόνο αίτιο της τεφράς σήψης. Θεωρείται ένα από τα πιο καταστροφικά φυτοπαθογόνα παγκοσμίως, προσβάλλοντας πολλές καλλιέργειες, όπως είναι η φράουλα, η ακτινιδιά, το αμπέλι καθώς και διάφορες θερμοκηπιακές καλλιέργειες λαχανικών όπως είναι η τομάτα. Κύριος τρόπος αντιμετώπισης του μύκητα είναι η χημική καταπολέμηση, η οποία κατά το πέρασμα των χρόνων παρουσιάζει μειωμένη αποτελεσματικότητα λόγω ανάπτυξης ανθεκτικών πληθυσμών. Η χημική καταπολέμηση εφαρμόζεται με την χρήση μυκητοκτόνων πολλών χημικών ομάδων, όπως SDHIs, QoIs, EBIs κ.α. Ανάμεσα στα μυκητοκτόνα που χρησιμοποιούνται για την καταπολέμησή του, περιλαμβάνοντα και τα υδροξυανιλίδια, με κύριο εκπρόσωπο την δραστική ουσία fenhehamid. Το fenhexamid δρα ως αναστολέας της βιοσύνθεσης των στερολών των μυκήτων, παρεμποδίζοντας την 3-κετορεδουκτάση (erg27). Η ανθεκτικότητα του Β. cinerea σχετίζεται με διάφορες σημειακές μεταλλάξεις, οι οποίες επηρεάζουν με διαφορετικό τρόπο την ευαισθησία των στελεχών. Στα πλαίσια εκπόνησης της παρούσας διατριβής έγινε διερεύνηση της ανθεκτικότητας πληθυσμών του μύκητα από θερμοκηπιακές καλλιέργειες φράουλας (Ν. Πιερίας, Ν. Ηλείας), τομάτας (Ν. Λασιθίου, Ν. Πρέβεζας) και από φυτώριο παραγωγής υποκειμένων γιγαρτοκάρπων και πυρηνοκάρπων (Ν. Άρτας). Οι συχνότητες ανθεκτικότητας στο fenhexamid ήταν 1.6 , 41.1 και 58.9% στις καλλιέργειες τομάτας, φράουλας και υποκειμένων, αντίστοιχα. Στην συνέχεια ακολούθησε μοριακός χαρακτηρισμός των ανθεκτικών φαινοτύπων με στόχο την ανίχνευση μεταλλάξεων που σχετίζονται με την ανθεκτικότητα στο fenhexamid. Η ανίχνευση των μεταλλάξεων έγινε με την αλληλούχηση του γονιδίου erg27. Συνολικά προέκυψαν 14 γενότυποι, εκ των οποίων οι 11 έφεραν πάνω από μία σημειακή μετάλλαξη. Μετά την ανίχνευση των σημειακών μεταλλάξεων, τα στελέχη διαχωρίστηκαν ανάλογα με τον γενότυπό τους και συνολικά προέκυψαν 13 ανθεκτικοί γενότυποι. Κατόπιν πραγματοποιήθηκε μελέτη της επίδρασης των μεταλλάξεων στην ευαισθησία των απομονώσεων στην δραστική ουσία fenhexamid.
description: Botrytis cinerea is a fungus causing the disease gray mold or Botrytis rot. It is globally considered as one of the most destructive pathogens of numerous field crops such as strawberry, kiwi and grapevine, as well as of greenhouse vegetable crops such as tomatoes. The main control practice of this fungus is performed through chemical applications of fungicides such as SDHIs, QoIs, EBIs etc., which have led to the development of resistant strains/biotypes of the pathogen to various chemical compounds. Among the list of fungicides used for the control of B. cinerea, hydroxyanilides are included with fenhexamid being the main representative active ingredient. Fenhexamid inhibits the 3-ketoreductase (erg27) of the ergosterol biosynthesis pathway. The resistance of Β. cinerea is related with different gene point mutations which differentially affect the resistance levels of the various strains. In the present study, different strains of Β. cinerea were collected from greenhouse strawberry (situated in Pieria and Ilia prefectures) and tomato crops (situated in Lasithi and Preveza prefectures) and also from a plant nursery producing pome and stone fruit rootstocks (situated in Arta perfecture). The frequencies of resistance to fenhexamid were found to be 1.6, 41.1 and 58.9% in tomato, strawberry and fruit tree rootstocks, respectively. In order to identify mutations related with the resistance to fenhexamid, the molecular characterization of pathogen’s resistant phenotypes was conducted by sequencing the gene erg27. In total, we described 14 genotypes, 11 of which had more than one point mutations. After the detection of the point mutations, the strains were separated according to their genotype and 13 resistant genotypes were indentified in total.