Συστήματα σταδιοποίησης και εκτίμησης κινδύνου ως παράγοντες πρόβλεψης της απάντησης στη θεραπεία και της υποτροπής στον καρκίνο του θυρεοειδούς αδένα
Creators: name: Καρακιουλάκη, Μερόπη Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: καρκίνος θυρεοειδούς αδένα
συστήματα σταδιοποίησης
συστήματα εκτίμησης κινδύνου
thyroid cancer
risk stratification systems
staging systems

description: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η μετατροπή σε ηλεκτρονική μορφή και η ανάλυση ενός μητρώου 500 ασθενών με καρκίνο του θυρεοειδούς, οι οποίοι αντιμετωπίσθηκαν στο Τμήμα Ενδοκρινολογίας του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών. Συγκεκριμένα, διερευνήθηκε το κατά πόσο τα συστήματα σταδιοποίησης και εκτίμησης κινδύνου AJCC/UICC/TNM 7η έκδοση, AJCC/TNM 8η έκδοση και 2009 ATA είναι ικανά να προβλέψουν την απάντηση στη θεραπεία κατά το 1ο, 3ο, 5ο και 10ο έτος επανελέγχου, την υποτροπή της νόσου και το έτος υποτροπής κατά το 3ο, 5ο και 10ο έτος από την αρχική διάγνωση. Το σύστημα ΑΤΑ 2009 εμφανίζει μεγαλύτερη ικανότητα πρόβλεψης της απάντησης στη θεραπεία για τα πρώτα 5 έτη επανελέγχου σε σχέση με τα συστήματα σταδιοποίησης AJCC/UICC/TNM 7η έκδοση και AJCC/TNM 8η έκδοση (1o έτος επανελέγχου: R2=14 έναντι R2=9 και R2=7,4, αντίστοιχα / 3ο έτος επανελέγχου: R2=17,2 έναντι R2=9,9 και R2=3,3, αντίστοιχα / 5ο έτος επανελέγχου: R2=9,8 έναντι R2=1,9 και R2=1,5, αντίστοιχα). Επιπλέον, το σύστημα ΑΤΑ 2009 εμφανίζει μεγαλύτερη ικανότητα πρόβλεψης της πιθανότητας υποτροπής, σε σχέση με τα συστήματα σταδιοποίησης AJCC/UICC/TNM 7η έκδοση και AJCC/TNM 8η έκδοση (OR=1,2 έναντι OR=1,1 και OR=0,9, αντίστοιχα) και του έτους εκδήλωσης της υποτροπής (R2=7,8 έναντι R2=1,8 και R2=0,6, αντίστοιχα). Ωστόσο, εάν συμπεριληφθούν και τα τρία συστήματα σταδιοποίησης και εκτίμησης κινδύνου σε ένα πολυπαραγοντικό μοντέλο, προκύπτει μεγαλύτερη προβλεπτική ισχύς της απάντησης στη θεραπεία κατά τα πρώτα 10 έτη επανελέγχου σε σχέση με την προβλεπτική ισχύ των AJCC/UICC/TNM 7η έκδοση, AJCC/TNM 8η έκδοση και 2009 ΑΤΑ (1o έτος επανελέγχου: R2=15,2 έναντι R2=9, R2=7,4 και R2=14, αντίστοιχα / 3ο έτος επανελέγχου: R2=20,1 έναντι R2=9,9, R2=3,3 και R2=17,2, αντίστοιχα / 5ο έτος επανελέγχου: R2=10 έναντι R2=1,9, R2=1,5 και R2=9,8, αντίστοιχα / 10ο έτος επανελέγχου: R2=2,8 έναντι R2=1,7, R2=0,7 και R2=1,1, αντίστοιχα). Το πολυπαραγοντικό μοντέλο, επίσης, εμφανίζει μεγαλύτερη προβλεπτική ισχύ για την πρόβλεψη της πιθανότητας υποτροπής σε σχέση με την μονοπαραγοντική προβλεπτική ισχύ των AJCC/UICC/TNM 7η έκδοση, AJCC/TNM 8η έκδοση και 2009 ΑΤΑ (OR=1,43, OR=0,51, OR=1,27 έναντι OR=1,1, OR=0,9, OR=1,2, αντίστοιχα) και του έτους εκδήλωσης της υποτροπής (R2=16,9 έναντι R2=1,8, R2=0,6 και R2=7,8, αντίστοιχα). Κανένα σύστημα από μόνο του δεν είναι ικανό να οδηγήσει σε ισχυρή πρόβλεψη (R2&gt;20). Επιπλέον, μόνο τα στάδια του συστήματος 2009 ΑΤΑ παρουσιάζουν στατιστικώς σημαντική διαφορά στην απάντηση στη θεραπεία και στην ύπαρξη υποτροπής κατά τα πρώτα 10 έτη επανελέγχου (1ο έτος επανελέγχου: p&lt;0,001, 3ο έτος επανελέγχου: p&lt;0,001, 5ο έτος επανελέγχου: p&lt;0,001, 10ο έτος επανελέγχου: p&lt;0,005, υποτροπή: p=0,017). Στα στάδια της 8η έκδοσης υπάρχει στατιστικώς σημαντική διαφορά ως προς την απάντηση στη θεραπεία έως και το 10ο έτος επανελέγχου (1ο έτος επανελέγχου: p&lt;0,001, 3ο έτος επανελέγχου: p&lt;0,001, 5ο έτος επανελέγχου: p=0,004, 10ο έτος επανελέγχου: p=0,035), η οποία δεν εμφανίζεται στην 7η έκδοση για το 5ο και 10ο έτος επανελέγχου (1ο έτος επανελέγχου: p&lt;0,001, 3ο έτος επανελέγχου: p&lt;0,001, 5ο έτος επανελέγχου: p=0,09, 10ο έτος επανελέγχου: p=0,07). Οι κλινικοί ιατροί θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψιν και τα τρία συστήματα, με σκοπό να εξαγάγουν εγκυρότερα προγνωστικά συμπεράσματα
description: Our objective was to electronically convert and analyze a registry of 500 patients with thyroid cancer, who were treated in the Department of Endocrinology of the University Hospital in Patras. The AJCC/UICC/TNM 7th edition, the AJCC/TNM 8th edition and the 2009 ATA staging and risk stratification systems were applied to predict the response to therapy in the 1st, 3rd, 5th and 10th year of follow-up, the relapse of the disease and the year of relapse after the initial diagnosis. Τhe ATA 2009 risk stratification system has a higher predictive value for the prediction of response to therapy during the first 5 years of follow-up, when compared to the AJCC/UICC/TNM 7th edition and the AJCC/TNM 8th edition (1st follow-up year: R2=14 compared to R2=9 and R2=7.4, respectively / 3rd follow-up year: R2=17.2 compared to R2=9.9 and R2=3.3 respectively / 5th follow-up year: R2=9.8 compared to R2=1.9 and R2=1.5, respectively). Additionally, the ATA 2009 risk stratification system has a higher predictive value for the prediction of the risk of relapse, when compared to the AJCC/UICC/TNM 7th edition and the AJCC/TNM 8th edition (OR=1.2 compared to OR=1.1 and OR=0.9, respectively) and a higher predictive value for the prediction of the year of relapse (R2=7.8 compared to R2=1.8 and R2=0.6, respectively). However, a better predictive value for the response to therapy during the 10 first years of follow-up can be achieved only when all staging and risk stratification systems are incorporated in a multivariate model, compared to the predictive values of the AJCC/UICC/TNM 7th edition, AJCC/TNM 8th edition and 2009 ΑΤΑ (1st follow-up year: R2=15,2 compared to R2=9, R2=7.4 and R2=14, respectively / 3rd follow-up year: R2=20.1 compared to R2=9.9, R2=3.3 and R2=17.2, respectively / 5th follow-up year: R2=10 compared to R2=1.9, R2=1.5 and R2=9.8, respectively / 10th follow-up year: R2=2.8 compared to R2=1.7, R2=0.7 and R2=1.1 respectively). Additionally, the multivariate model shows a higher predictive value for the prediction of risk of relapse, when compared to the predictive values of the AJCC/UICC/TNM 7th edition, AJCC/TNM 8th edition and 2009 ΑΤΑ (OR=1.43, OR=0.51, OR=1.27 compared to OR=1.1, OR=0.9, OR=1.2, respectively) and year of relapse (R2=16.9 compared to R2=1.8, R2=0.6 and R2=7, respectively). No system alone appears to have a strong predictive value (R2&gt;20). Only between the different stages of the 2009 ATA system there is a statistically significant difference for the response to therapy and the possibility of relapse during the first 10 years of follow-up (1st follow-up year: p&lt;0.001, 3rd follow-up year: p&lt;0.001, 5th follow-up year: p&lt;0.001, 10th follow-up year: p&lt;0.005, relapse: p=0.017). Between the different stages of the 8th edition there is a statistically significant difference for the response to therapy during the first 10 years of follow-up (1st follow-up year: p&lt;0.001, 3rd follow up year: p&lt;0.001, 5th follow-up year: p=0.004, 10th follow-up year: p=0.035). Clinicians should take into consideration all three staging and risk stratification systems, in order to draw more valid prognostic conclusions