Από τον Λεόντιο (695-698) στον Λέοντα Γ΄ (717-741) : Μια περίοδος πολιτικών και κοινωνικών αναταραχών:
Creators: name: Τατσούδη, Κυριακή Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2014
Subjects: Λεόντιος (685-695)
Λέοντας Γ΄ (717-741)
Αναταραχή
Leontios (685-695)
Leontas C (717-741)
Political and social unrests

description: Η κύρια μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία της κ. Κυριακής Τατσούδη με θέμα : «Από τον Λεόντιο (695-698) στον Λέοντα Γ΄ (717-741) : Μια περίοδος πολιτικών και κοινωνικών αναταραχών», αναπτύσσεται σε τρία μέρη, στα οποία καταγράφονται οι πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις και μεταβολές κατά την περίοδο αυτή που επηρέασαν την ζωή του Βυζαντίου. Η έρευνα ξεκινά από την βίαιη εκθρόνιση του Ιουστινιανού Β΄ από τον Λεόντιο και καταλήγει στη στρατιωτική κατάληψη της εξουσίας από τον Λέοντα Γ΄, τον επονομαζόμενο Ίσαυρο, οπότε και η αυτοκρατορία βγαίνει από το δαίδαλο των εμφύλιων συρράξεων και ανασυντάσσει τις δυνάμεις της. Στην εισαγωγή σκιαγραφείται η πολιτική θεωρία και ιδεολογία για την αυτοκρατορική εξουσία, σύμφωνα με τα πιστεύω των Βυζαντινών, που ανανεώθηκε σε σχέση με το παλιό Imperium Romanum, και έχει σημασία ακριβώς γιατί οι συνεχείς αλλαγές αυτοκρατόρων και οι αλλαγές σε πολιτειακούς θεσμούς και παράγοντες του κράτους, δείχνουν την τομή στην οποία περιέρχεται και καλείται να αντιμετωπίσει. Η σύντομη αναφορά στις χρονικές περιόδους αυτής που οι σύγχρονοι μελετητές έδωσαν το όνομα «Βυζαντινή Ιστορία», αποδεικνύει πως μετά την ακμή έρχεται η παρακμή και η χιλιόχρονη σχεδόν πορεία της αυτοκρατορίας είναι το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα. Παράλληλα δίνεται και το στίγμα των χρόνων προτού μπει η αυτοκρατορία στον κυκλώνα των βίαιων και ασταθών εξελίξεων, χρόνια κατά τα οποία βασίλευε ο πατέρας του Ιουστινιανού Β΄, Κωνσταντίνος Δ΄. Στο πρώτο μέρος της εργασίας περιγράφεται η κατάσταση στην οποία παρέλαβε την αυτοκρατορία ο τελευταίος εκπρόσωπος της δυναστείας των Ηρακλειδών, Ιουστινιανός Β΄, καθώς και πως και εκείνος με την πολιτική του ώθησε την αυτοκρατορία στην ταραγμένα χρόνια που ακολούθησαν. Συγχρόνως καταγράφονται οι πτυχές της πολιτικής τακτικής που ακολούθησε τόσο στον εσωτερικό όσο και στον εξωτερικό τομέα. Στο δεύτερο μέρος η εργασία αυτή πραγματεύεται και αναλύει τις πραξικοπηματικές ενθρονίσεις των αυτοκρατόρων της περιόδου από το 695 ως το 717, περίοδος στην οποία εμπεριέχεται και η επιστροφή του Ιουστινιανού Β΄ από την εξορία (Λεόντιος 695-698, Αψίμαρος-Τιβέριος 698-705, Ιουστινιανός Β΄ στη δεύτερη περίοδο βασιλείας του 705-711, Βαρδάνης-Φιλιππικός 711-713, Αρτέμιος-Αναστάσιος Β΄ 713-715, Θεοδόσιος Γ΄ 715-717, Λέοντας Γ΄ 717-741). Τότε είναι που η συνεχής εναλλαγή αυτοκρατόρων που καταλαμβάνουν με στάσεις, εξεγέρσεις, επαναστάσεις και με αλόγιστη βία την αυτοκρατορική εξουσία, θα βάλουν το κράτος στη δύνη των εμφυλίων πολέμων και συγχρόνως, θα έχει να αντιμετωπίσει πολύ ισχυρούς και επικίνδυνους εχθρούς που το απειλούν. Όλα αυτά μέχρι τη κατάληψη του θρόνου από τον Λέοντα Γ΄, οπότε και στο πρόσωπο ενός πολύ δυνατού αυτοκράτορα, στρατιωτικού τύπου, η αυτοκρατορία θα περάσει, όχι αλώβητη, σε νέα εποχή. Στο τελευταίο μέρος παρουσιάζονται οι κοινωνικές εξελίξεις και μεταβολές, όπως διαγράφονται σε όλο τον 7ο αιώνα αλλά και πως εντείνονται στο μεταίχμιο του 7ου προς τον 8ο αιώνα. Η κρίση στο πολιτειακό σύστημα, οι μεταβολές στους θεσμικούς παράγοντες και ο ρόλος των παραδοσιακών παραγόντων στη βυζαντινή κοινωνία, της αριστοκρατίας, του στρατού και του κλήρου, μετέρχονται σε νέο στάδιο, όπου προσπαθούν να κρατήσουν την παλιά τους θέση, ή να επιβάλλουν τη νέα και ενδυναμωμένη τους θέση. Τέλος, καταγράφονται και τα συμπεράσματα που προκύπτουν από την παραπάνω έρευνα, όσον αφορά στα χρόνια της αναρχίας (695-717) στο Βυζάντιο.
description: The main master thesis of Mr. Tatsoudi on Sunday: "From Leontios (695-698) to Leontas III (717-741): A period of political and social unrest," developed in three parts, comprising a record of political and social developments and changes during this period that affected the life of Byzantium. The research starts from the violent overthrow of Justinian II by Leontio and ends the military takeover by Leo III, called the Isaurian, when the Empire comes from the maze of civil conflict and rearranges forces. The introduction outlines the political theory and ideology of imperial authority in accordance with the beliefs of the Byzantines, which was renewed in relation to the old Imperium Romanum, and it is important precisely because the constant changes emperors and changes in state institutions and agents of the state, show the section in which devolves facing. The brief reference to the time period that modern scholars have given the name "Byzantine History" proves that acne comes after the thousand years of decline and almost fate of the empire is the most obvious example. Furthermore given the stigma of years before entering the cyclone empire violent and volatile developments, years in which the reigning father of Justinian II, Constantine IV. In the first part of the paper describes the situation in which the empire received the last representative of the dynasty Herakleidon, Justinian II, and how he and the policy of the empire led to the turbulent years that followed. Simultaneously recorded aspects of political tactics that followed both internal and external field. In the second part of this paper discusses and analyzes the coup coronations of emperors of the period from 695 to 717, a period which included the return of Justinian II from exile (695-698 Leontius, Tiberius Apsimaros-698-705, Justinian II in the second reign of 705-711, 711-713 Philippikos Bardanes-Artemis-Anastasios B 713-715, 715-717 Theodosius G., Leo G. 717-741). This is when the constant alternation emperors occupied with stops, uprisings, revolutions and irrational violence imperial power, will put the state in the vortex of civil war and at the same time, you face a very powerful and dangerous enemies threatening it. All this until the seizure of the throne by Leo III, when the face of a very possible emperor, military style, the empire will pass, not unscathed, a new era. The last part presents the developments and social changes, as outlined around the 7th century and how stretched the boundary of the 7th to the 8th century. The crisis in the state system, changes in institutional factors and the role of traditional factors in Byzantine society, the aristocracy, the army and the clergy, seek to use a new stage, where they try to keep their former position, or to impose new and strengthened their position. Finally, recorded and conclusions arising from the above research, in terms of years of anarchy (695-717) in Byzantium.