Εκτίμηση της φαινοτυπικής έκφρασης του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών σε γυναίκες που υποβλήθηκαν σε αγωγή με αντισυλληπτικά δισκία:
Creators: name: Τσακιρίδου, Ευθυμία Δημοσθένη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2009
Subjects: Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών
Συνδυασμένα αντισυλληπτικά δισκία
Φαινότυπος
Πολυκυστική μορφολογία ωοθηκών
Ανωοθυλακιορρηξία
Υπερανδρογοναιμία
Polycystic ovary syndrome
Combined oral conraceptives
Phenotype
Polycystic ovarian morphology
Anovulation
Hyperandrogenemia

description: Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (ΣΠΩ) αποτελεί συχνή ενδοκρινοπάθεια μεταξύ των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας. Χαρακτηρίζεται από διαταραχές της ωοθυλακιορρηξίας, υπερανδρογοναιμία ή υπερανδρογονισμό και πολυκυστική μορφολογία των ωοθηκών. Η αντίσταση στην ινσουλίνη παρότι δεν συμπεριλαμβάνεται στα κριτήρια ορισμού του ΣΠΩ, φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο σύνδρομο. Tα από του στόματος συνδυασμένα αντισυλληπτικά δισκία (combined oral contraceptives, COCs), ιδιαίτερα αυτά με αντιανδρογόνο δράση, χρησιμοποιούνται ευρύτατα για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων του ΣΠΩ. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση του φαινοτύπου του ΣΠΩ σε γυναίκες που χορήγηθηκαν COCs για δύο χρόνια, προ της θεραπείας και έξι μήνες μετά τη διακοπή τους.Υλικό και Μέθοδοι: Σε 97 γυναίκες (ηλικίας 13 – 36 ετών) που διαγνώσθηκε ΣΠΩ σύμφωνα με τα κριτήρια Ρότερνταμ εκτιμήθηκαν τα ανθρωπομετρικά, βιοχημικά, ορμονικά και υπερηχογραφικά ευρήματα πριν τη χορήγηση COCs για 24 μήνες και έξι μήνες μετά τη διακοπή τους. Αποτελέσματα: Ο φαινότυπος του ΣΠΩ παρέμεινε ο ίδιος στο 48 % (47 στις 97 γυναίκες) ενώ στο υπόλοιπο 52 % άλλαξε (50 στις 97 γυναίκες). Η πιο συχνή αλλαγή ήταν αυτή στη πολυκυστική μορφολογία των ωοθηκών (41%, 40 στις 97 γυναίκες) και ακολουθεί αυτή στην ολίγοθυλακιορρηξία / ανωοθυλακιορρηξία ( 5%, 5 στις 97 γυναίκες) και στην υπερανδρογοναιμία (5%, 5 στις 97 γυναίκες). Ο λόγος αναλογιών για την αλλαγή στη πολυκυστική μορφολογία (είτε εμφάνιση είτε υποχώρηση του χαρακτηριστικού) ήταν 0.33 (p = 0.014).Συμπεράσματα: Οι φαινότυποι του ΣΠΩ παρουσιάζουν μεγάλη μεταβλητότητα, ιδιαίτερα λόγω των αλλαγών στη πολυκυστική μορφολογία των ωοθηκών. Επομένως, είναι προτιμότερο να χρησιμοποιούνται για την περιγραφή των χαρακτηριστικών των γυναικών με ΣΠΩ και όχι για την αυστηρή κατάταξή και κατηγοριοποίησή τους σε συγκεκριμένες κλινικές οντότητες.
description: Polycystic ovary syndrome (PCOS) constitutes one of the most common endocrinopathies among women of reproductive age. It is characterized by ovulation disorders, hyperandrogenemia or hyperandrogenism and polycystic ovarian morphology. Despite the fact that insulin resistance is not included in the diagnostic criteria of PCOS, is considered to play an important role in the syndrome. Combined oral contraceptives (COCs), especially those with anti-androgenic effect, are widely used in PCOS. The aim of the present study was to evaluate the phenotype of PCOS in women treated with COCs for two years, before treatment and six months after its discontinuation. Materials and Methods. Ninety-seven women (age 13 - 36 years) with PCOS, defined by Rotterdam criteria, were evaluated through clinical, biochemical, hormonal and ovarian imaging parameters, before treatment with COCs for 24 months and six months after its discontinuation. Results: PCOS phenotype remained unchanged in 48% (47 of 97 women) and changed in the remaining 52% (50 of 97 women) of women. The most frequent change was that in polycystic morphology (41%, 40 of 97 women), followed by oligo-ovulation / anovulation (5%, 5 of 97 women) and clinical or biochemical hyperandrogenemia (5%, 5 of 97 women). Odds ratio for a change in polycystic morphology was 0.33 (p = 0.014), involving both appearance and disappearance of this feature. Conclusions: PCOS phenotypes show great variability, mainly due to changes in polycystic morphology. Therefore, they must be used rather for feature description in women with PCOS than their permanent classification into specific clinical entities.