Κινηματική προσγείωση μετά από άλματα βάθους σε αθλητές parkour και μη αθλητές
Creators: name: Μπιζήμης, Δημήτριος Θεοχάρη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: άλματα βάθους
κινηματικά χαρακτηριστικά
παρκούρ
depth landings
kinematics
parkour

description: Σκοπός της διατριβής ήταν η διερεύνηση των κινηματικών χαρακτηριστικών των κάτω άκρων, κατά την προσγειώση μετά από άλματα βάθους από τρία διαφορετικά ύψη. Δευτερεύων σκοπός ήταν ο έλεγχος της αξιοπιστίας των κινηματικών χαρακτηριστικών κατά τα άλματα βάθους από 40, 80 και 120 cm, με τη μέθοδο της μέτρησης-επαναμέτρησης. Tο δείγμα αποτέλεσαν 10 αθλητές parkour (23,7±3.3 ετών) και 10 υγιείς άνδρες (23.9±3.6 ετών), οι οποίοι εκτέλεσαν άλματα βάθους από διαφορετικά ύψη. Το σύστημα Vicon (Bonita B3, 0.3 megapixel, Nexus Vicon Oxford UK) κατέγραψε τα κινηματικά χαρακτηριστικά (γωνιακές μετατοπίσεις και γωνιακές ταχύτητες) στο προσθιοπίσθιο επίπεδο για τα κάτω άκρα. Για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας χρησιμοποιήθηκαν ο συντελεστής συσχέτισης (ICC), ο συντελεστής μεταβλητότητας (CV%) και το τυπικό σφάλμα μέτρησης (SEM). Από την ανάλυση διακύμανσης διπλής κατεύθυνσης (2-Way ANOVA) φάνηκε η επίδραση του «ύψους» και της «αθλητικής εμπειρίας» στα κινηματικά χαρακτηριστικά. Από την ανάλυση διακύμανσης μονής κατεύθυνσης με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις (One-Way ANOVA with reapeated measures) φάνηκε η επίδραση του ύψους στους αθλητές στα κινηματικά χαρακτηριστικά. Η πλειοψηφία των κινηματικών χαρακτηριστικών παρουσίασε εξαιρετική αξιοπιστία με ICC&gt;0.85. Οι χαμηλοί CV% και SEM επιβεβαίωσαν την αξιοπιστία των μετρήσεων. Η διαφορά των υψών πτώσης επηρέασε τα κινηματικά χαρακτηριστικά των αρθρώσεων (p&lt;0.05). Η αθλητική εμπειρία επηρέασε τα κινηματικά χαρακτηριστικά των αρθρώσεων (p&lt;0.05). Οι μεγαλύτερες διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες βρέθηκαν στην άρθρωση του ισχίου στα 40 cm κατά τη μέγιστη έκκεντρη φάση (47.1° για αθλητές και 25.1° για μη αθλητές, F=7.358, p=0.01), στη γωνιακή ταχύτητα του ισχίου κατά την 1η επαφή με το έδαφος στα 40 cm (104.3 deg/s για αθλητές και 18 deg/s για μη αθλητές, F=11.239, p=0.002) και στα 80 cm (161.5 deg/s για αθλητές και 79 deg/s για μη αθλητές, F=11.239, p=0.002). Η διαφορά υψών πτώσης από τα 80 cm στα 120 cm φάνηκε στους αθλητές μόνο στην άρθρωση του ισχίου κατά τη μέγιστη έκκεντρη φάση (55.1° στα 80 cm και 60.9° στα 120 cm με Wilks' Lambda=0.409, F=5.773, p=0.028, η²=0.591) και του γόνατος (102.7° στα 80 cm και 120.4° στα 120 cm με Wilks' Lambda=0.231, F=13.334, p=0.003, η²=0.769). Οι μετρήσεις των κινηματικών χαρακτηριστικών των αρθρώσεων των κάτω άκρων, που αποδείχθηκαν αξιόπιστες, μπορούν να χρησιμοποιηθούν με ασφάλεια στην προπόνηση και σε μελέτες για την ανάλυση της τεχνικής των προσγειώσεων από διάφορα ύψη και σε διάφορους πληθυσμούς. Οι ειδικοί που ασχολούνται με την αποκατάσταση, γνωρίζοντας περισσότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της προσγείωσης, θα μπορούν να διαγνώσουν και να θεραπεύσουν πιο αποτελεσματικά τις κακώσεις, που προκλήθηκαν μετά από πτώση από μεγάλο ύψος.
description: The main purpose of this study was to examine selected lower extremity kinematics of depth landings from three different drop heights. Secondary purpose was to examine the intrarater reliability of depth landings from 3 differents bocks (40, 80 and 120 cm) with the test-retest method. Sagittal plane kinematics (joint angular displacements and velocities) were obtained from 10 parkour athletes (23.7±3.3 years) and 10 non athletes (23.9±3.6 years), using motion capture system (Bonita B3, 0.3 megapixel, Nexus Vicon Oxford UK). Intraclass Correlation Coefficient (ICC), Coefficient of Variation (CV%) and Standard Error of Measurement were used for measurements reproducibility. Two Factor Analysis of Variance (2-Way ANOVA) determined the interaction between independent variables (group, drop height) and dependent variables (angular displacements and velocities). The data drawn from parkour subjects, were analyzed with One-way repeated measures ANOVA. The majority of kinematics showed excellent reliability with ICC&gt;0.85. The low CV% and SEM affirmed the reproducibility of measurements. The differences between heights showed a strong influence on sagittal kinematics (p&lt;0.05). Similarly, the interaction between athletes and kinematics was significant (p&lt;0.05). The largest differences between the 2 groups were found at hip angular displacements, from 40 cm at (47.1° for athletes and 25.1° for non athletes, F=7.358, p=0.01) at hip angular velocities from 40 cm (104.3 deg/s for athletes and 18 deg/s for non athletes, F=11.239, p=0.002) and from 80 cm (161.5 deg/s for athletes and 79 deg/s for non athletes, F=11.239, p=0.002). The difference between 80 and 120 cm in athletes appeared at maximum eccentric contraction phase to hip displacements (55.1° from 80 cm and 60.9° from 120 cm, Wilks' Lambda=0.409, F=5.773, p=0.028, η²=0.591) and knee displacements (102.7° from 80 cm and 120.4° from 120 cm, Wilks' Lambda=0.231, F=13.334, p=0.003, η²=0.769). The majority of the kinematic variables in young athletes and non athletes during landing have excellent to moderate reliability. The ability to reliably quantify lower-extremity biomechanical variables and the kinematic characteristics of young parkour athletes during drop landings from large heights, may aid experts and clinicians in identifying potential mechanisms related to injury risk factors.