Βίαιοι θάνατοι παιδιών στο ελληνιστικό επίγραμμα
Creators: name: Καραμήτσου, Δήμητρα Απόστολου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: Ελληνιστικό επίγραμμα
βίαιοι θάνατοι
παιδιά
Ηellenistic epigram
violent deaths
children

description: Θέμα της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη των επιγραμμάτων του 7ου και 9ου Βιβλίου της Παλατινής Ανθολογίας, που έχουν ως θέμα βίαιους θανάτους παιδιών. Στην αρχαιότητα η παιδική ηλικία δεν ήταν απολύτως κατανοητή ως ιδέα. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι τα παιδιά στο αρχαϊκό έπος, την τραγωδία και την ελληνιστική ποίηση είναι μικροί ήρωες θεϊκής ή βασιλικής καταγωγής, των οποίων ο ρόλος προωθεί τη δράση και την πλοκή. Το ελληνιστικό επίγραμμα, αντιθέτως, εστιάζει την προσοχή του στα ανώνυμα παιδιά και ασχολείται με διάφορες πλευρές της ζωής τους, όπως είναι οι αναθηματικές αφιερώσεις και τα παιχνίδια τους, ενώ μερικές φορές καταπιάνεται με τον θάνατό τους. Ένας αρκετά μεγάλος αριθμός των επιγραμμάτων, που αναφέρονται σε θανάτους παιδιών, ασχολούνται με παιδιά που χάνουν τη ζωή τους με απότομο και βίαιο τρόπο. Κατά την ανάλυση των συγκεκριμένων επιγραμμάτων προσοχή δίνεται στη δομή, το λεξιλόγιο και την αξιοποίηση των λογοτεχνικών τόπων από τους επιγραμματοποιούς. Ειδικότερα, ανιχνεύουμε τα μοτίβα, που επαναλαμβάνονται και παραλλάσσονται, ανάλογα με τις προθέσεις του κάθε επιγραμματοποιού. Τα μοτίβα σχετίζονται με την ηλικία του παιδιού, την τοποθεσία, όπου λαμβάνει χώρα το ατύχημα και τις αιτίες του τραγικού συμβάντος. Την ίδια στιγμή, σε κάποιες περιπτώσεις, η Μοίρα φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο, εφόσον ο θάνατος των παιδιών συχνά εμφανίζεται να είναι μέρος ενός θεϊκού σχεδίου, που δεν μπορεί να αλλάξει με κανέναν τρόπο. Τέλος, τα επιγράμματα, που αναφέρονται σε βίαιους θανάτους παιδιών σίγουρα δεν μπορούν να θεωρηθούν ιστορική πηγή, μας δίνουν, ωστόσο, τη δυνατότητα να μελετήσουμε το παιδί πριν και μετά τον θάνατό του και να καταλήξουμε σε κάποια συμπεράσματα σχετικά με τον τρόπο που οι επιγραμματοποιοί χειρίζονται το συγκεκριμένο θέμα.
description: The present thesis examines the Ηellenistic epigrams of the 7th and 9th Book of the Greek Anthology dealing with violent deaths of children. In antiquity childhood, as a notion, was not absolutely comprehensible. This conclusion is arising from the fact that the children in the archaic epos, tragedy and hellenistic poetry are usually young heroes of divine and royal origin, whose role promotes the action and the plot. The Ηellenistic epigram, on the contrary, draws attention to the anonymous children and brings to light various aspects of their life, such as their dedications and their games and sometimes their deaths. A quite big number of epigrams on children’s deaths deals with children who lost their life in an abrupt and violent way. Analyzing these epigrams attention is paid on the structure, the vocabulary and the exploitation of literary topos by the epigrammatists. Specifically, we detect a number of motifs, which are repeated and variated, according to the intentions of each epigrammatist. The motifs are about the child’s age, the location, where the accident happens, and the causes of the tragic event. At the same time, in some cases the Fate seems to play a very important role. The children’s deaths perhaps appear in the end to be part of a divine plot, which can be altered in noway. Finally, the epigrams refered to violent deaths of children surely cannot be regarded as a historical source, but give us the opportunity to study children before and after their death and to draw some conclusions about the way in which the epigrammatists handle the specific theme.