Αναδρομική μελέτη των νεοπλασμάτων-αιματωμάτων του σπλήνα στον σκύλο και τη γάτα κατά τη χρονική περίοδο 2000-2015
Creators: name: Μάστορα, Χαρίκλεια Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: σπλήνας
αιμαγγειοσάρκωμα
αιμάτωμα
spleen
hemangiosarcoma
hematoma

description: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να μελετηθούν αναδρομικά είκοσι έξι σκύλοι και δύο γάτες με μάζες στο σπλήνα που αντιμετωπίστηκαν μόνο με σπληνεκτομή. Στις δύο γάτες παρατηρήθηκαν ένα αιμάτωμα και ένα λειομυοσάρκωμα, με ηλικίες εμφάνισης το ένα έτος και τα δεκαπέντε έτη αντίστοιχα. Οι σκύλοι ήταν ηλικιωμένοι με μέση ηλικία τα εννέα κόμμα πέντε έτη. Επικρατέστερη φυλή ήταν ο Γερμανικός Ποιμενικός ακολουθούμενη από τα Cocker Spaniel, ενώ παρατηρήθηκε αυξημένη συχνότητα εμφάνισης των νεοπλασμάτων στους αρσενικούς σκύλους. Το εβδομήντα τρία τοις εκατό των νεοπλασμάτων ήταν κακοήθη και το συχνότερο από αυτά ήταν το αιμαγγειοσάρκωμα, ακολουθούμενο από το λέμφωμα και τα λοιπά σαρκώματα. Το αιμάτωμα ήταν η πιο συχνή από τις καλοήθεις μάζες του σπλήνα. Το τριάντα οκτώ κόμμα πέντε τοις εκατό των σπληνικών μαζών ανευρέθηκαν τυχαία. Η πλειοψηφία των σκύλων απεβίωσε εξαιτίας της νόσου, ενώ μόλις το τριάντα κόμμα οκτώ τοις εκατό απεβίωσε για λόγους που δεν είχαν σχέση με τη μάζα. Αιμοπεριτόναιο παρατηρήθηκε στο είκοσι επτά κόμμα τρία τοις εκατό των σκύλων με αιμαγγειοσάρκωμα, ενώ η μέση τιμή του αιματοκρίτη στα ζώα αυτά ήταν είκοσι οκτώ κόμμα τέσσερα τοις εκατό. Μετάγγιση αίματος διενεργήθηκε στο σαράντα πέντε κόμμα πέντε τοις εκατό των περιστατικών με αιμαγγειοσάρκωμα. Για το νεόπλασμα αυτό, μακροσκοπικά ορατές μεταστάσεις παρατηρήθηκαν στο εξήντα τρία κόμμα έξι τοις εκατό των περιστατικών. Mεγαλύτεροι χρόνοι επιβίωσης παρατηρήθηκαν στο αιμάτωμα σε σύγκριση με το αιμαγγειοσάρκωμα, με τη διάμεση επιβίωση να είναι είκοσι τέσσερις και δύο μήνες αντίστοιχα. Αντίθετα, η παρουσία αιμοπεριτοναίου δε φαίνεται να επηρεάζει σημαντικά την επιβίωση των σκύλων με αιμαγγειοσάρκωμα
description: The aim of this study was to retrospectively report twenty six dogs and two cats with splenic masses treated with splenectomy alone. The splenic masses of the two cats consisted of a hematoma and a leiomyosarcoma. The mean age of the dogs was nine point five years. German Shepherds were overrepresented followed by Cocker Spaniels. The tumors tended to occur more often in male dogs. Seventy three per cent of the masses were malignant with hemangiosarcoma being the most common of these tumors, followed by lymphoma and various sarcomas. The hematoma was the most common benign splenic mass. Thirty eight point five per cent of the splenic masses was an incidental finding. The majority of dogs died of the disease and only thirty point eight per cent died of reasons unrelated to the neoplasia. Haemoperitoneum was observed in twenty seven point three per cent of dogs with hemangiosarcoma and the mean hematocrit in these animals was twenty eight point four per cent. Blood transfusion was performed in forty five point five per cent of the dogs with hemangiosarcoma. For this neoplasm, macroscopically visible metastasis was observed in sixty three point six per cent of the cases. Longer survival times were observed in dogs with hematoma compared to hemangiosarcoma, with median survival time being twenty four and two months respectively. On the contrary, the presence of hemoperitoneum does not seem to significantly affect the survival times of dogs with hemangiosarcoma