Ιστορία και θεατρική αγωγή: μαθαίνοντας ιστορία μέσα από το θέατρο
Creators: name: Γκουτζαμάνης, Δημήτριος Βασιλείου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2008
Subjects: Θεατρικό παιχνίδι
Νέα διδακτική της ιστορίας
Βιωματική
Συσχέτιση
Ιστορική έρευνα
Δεξιότητες
Theatre game
New teaching approach for history
Links between parallel notions
Active and experiental learning
Historical research
Develop skills

description: Στόχος της εργασίας είναι η διερεύνηση των δυνατοτήτων που παρουσιάζει η σύζευξη θεατρικής και ιστορικής παιδείας προκειμένου να αναπτυχθούν δεξιότητες ιστορικού (εγ)γραμματισμού σε παιδιά ηλικίας 10 ετών. Για το σκοπό αυτό σχεδιάστηκε μια διδακτική παρέμβαση διάρκειας 3,5 ωρών με θέμα τη «Λειτουργία της αρχαίας ρωμαϊκής συγκλήτου». Η προσέγγιση του θέματος έγινε μέσω μιας διαδικασίας θεατρικού παιχνιδιού. Έτσι, έλαβαν χώρα δραστηριότητες όπως: ζέσταμα, παιχνίδια ανάπτυξης ομαδικότητας, φαντασίας και παρατήρησης. Έγινε χρήση αυτοσχεδιασμών, παιχνιδιού ρόλων και συγγραφής έργου από τα ίδια τα παιδιά. Για την προσέγγιση του βασικού θέματος αποφασίστηκε τα παιδιά να γίνουν «συγκλητικοί» που διαβουλεύονται για την κατασκευή ενός δρόμου, της Εγνατίας Οδού. Η διδακτική αυτή παρέμβαση στηρίχθηκε θεωρητικά στις αρχές που θέτει η «νέα διδακτική της ιστορίας». Δίνει έμφαση στην εξέλιξη της προσωπικότητας των μαθητών/τριών και στοχεύει στην ανάπτυξη λογικής και κριτικής σκέψης. Κεντρικό ρόλο διαδραματίζει η αξιοποίηση και ανάπτυξη δεξιοτήτων όπως η ομαδικότητα, η συνεργασία και η φαντασία. Μέσω μιας ενεργητικής και βιωματικής προσέγγισης στη διαδικασία της μάθησης με τη χρήση πηγών και αξιοποιώντας το παιχνίδι, οι μαθητές/τριες προσεγγίζουν τα ντοκουμέντα και κατασκευάζουν επιχειρηματολογία. Αντιλαμβάνονται το ιστορικό παρελθόν και κατανοούν καλύτερα το παρόν τους μέσω της δημιουργίας συσχετίσεων (π.χ. σύγκλητος-κοινοβούλιο). Το θεατρικό παιχνίδι κρίθηκε πως αποτελεί κατάλληλο εκπαιδευτικό εργαλείο για την επίτευξη των παραπάνω στόχων, λόγω των (κοινών και όχι μόνο) επιδιώξεων που θέτει η θεατρική αγωγή. Συμπερασματικά, οι μαθητές/τριες έμαθαν ιστορία μέσω δραστηριοτήτων θεατρικού παιχνιδιού και αξιοποιώντας βασικές αρχές της ιστορικής έρευνας και της ενεργητικής και βιωματικής μάθησης. Συνέδεσαν το «βασικό» ιστορικό θέμα με την τοπική ιστορία και τη σύγχρονη κοινωνία τους. Περιορίστηκαν προκαταλήψεις και ανέπτυξαν δεξιότητες όπως η ομαδικότητα, η συνεργασία, η φαντασία.
description: This thesis explores the potentials presented by the collaboration between history and theatre educations, with the purpose of cultivating historical literacy skills in children at the age of 10. For the purposes of this reserch a teaching approach was designed and implemented, with a total duration of 3,5 hours, having as its main subject the “Structure and Operation of the Senate in Ancient Rome”. The subject was approached through a process of theatre game; thus a number of activities took place such as warming up, as well as activities for the stimulation of team spirit, imagination and observation. The children themselves were involved in improvisations, role playing and playwriting. In order for the subject to be approached more effectively, it was decided that the children would impersonate “senators” in dispute over the construction of a motorway, the Egnatia. The theoretical background for this teaching approach was based on the main principles of the “new teaching approach for history”. The latter emphasises the evolution of students' personalities and aims at the development in them of reasoning and critical thinking. Furthermore, one of the main parameters in this approach is the ability to employ and develop skills such as team spirit, collaboration and imagination. Through an active and experiential approach to the process of learning, with the use of historical sources and by utilizing game, students are able to approach the historical archives and raise an argumentation; they comprehend the historical past and, at the same time, become more aware of their present time, by establishing links between parallel notions (e.g. senate/parliament). The theatre game was found to be the appropriate educational tool for achieving these purposes, due to the common goals that theatrical education shares with historical education, apart from its own special potentials. In conclusion, the students learned history through theatre game activities and with the implementation of basic principles underlying historical reserach as well as active and experiential learning. They were able to link the primary historical subject with the local history of their area, as well as with their contemporary society. They also managed to confine any prejudice and to develop skills like team spirit, collaboration and imagination.