Ανοσογενετική μελέτη ασθματικών ασθενών που υποβάλλονται σε θεραπεία με μονοκλωνικό αντίσωμα έναντι της IgE:
Creators: name: Κοντακιώτη, Ειρήνη Θεόδωρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Ιντερλευκίνες
Πολυμορφισμοί γονιδίων
Άσθμα
Interleukins
Gene polymorphisms
Asthma

description: Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση του ανοσογενετικού προφίλ των ασθματικών ασθενών που υποβάλλονται σε θεραπεία με αντι-IgE αντίσωμα και η αναζήτηση της πιθανής ύπαρξης διαφορών από ασθενείς με αλλεργικό άσθμα που δεν υποβάλλονται στην παραπάνω θεραπεία και από μάρτυρες. Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 30 άτομα, 12 ασθματικοί υπό θεραπεία με το αντίσωμα (ΑΣΘ-1), 10 χωρίς τη συγκεκριμένη θεραπεία (ΑΣΘ-2) και 8 μάρτυρες (ΜΑ). Οι ασθενείς εκτιμήθηκαν ως προς τη βαρύτητα του άσθματος και κατατάχθηκαν σε ομάδες σύμφωνα με τις παγκόσμιες κατευθυντήριες οδηγίες (GINA). Οι ΑΣΘ-1 εκτιμήθηκαν ως προς την ανταπόκρισή τους στη θεραπεία και ταξινομήθηκαν σε τρεις ομάδες, εκείνους που δεν ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία (non responders, NR), εκείνους που ανταποκρίθηκαν αλλά δεν παρουσίασαν βελτίωση του δυναμικά εκπνεόμενου όγκου το 1ο sec, FEV1 (partial responders, PR) και εκείνους που εμφάνισαν και σπιρομετρική βελτίωση (total responders, TR). Mετά από απομόνωση των λευκών αιμοσφαιρίων από ολικό αίμα, εξαγωγή του DNA, έγινε PCR και ηλεκτροφόρηση σε πηκτή αγαρόζης μελετήθηκαν οι πολυμορφισμοί των γονιδίων των ιντερλευκινών: IL-1α, IL-1β, IL-2, IL-4, IL-6, IL-10, IL-12, του υποδοχέα IL-1R και του ανταγωνιστή του 1Rα καθώς και των TNF-α, TGF-β1 και της IFN-γ και στις 3 ομάδες. Αποτελέσματα: Οι ΑΣΘ-1 και ΑΣΘ-2 εμφανίζουν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε σχέση με τους ΜΑ μόνο στα γονίδια που αφορούν την οικογένεια της ιντερλευκίνης 1 (IL-1α, IL-1β, IL-1Ra), όπου φαίνεται ότι η ύπαρξη κυτοσίνης στα γονίδια των παραπάνω ιντερλευκινών και η τυροσίνη στο γονίδιο του υποδοχέα προστατεύουν από την εμφάνιση της νόσου. Οι ΑΣΘ-1διαφέρουν από τους υπόλοιπους ασθενείς ως προς τους πολυμορφισμούς της IL-1β+3962 σε επίπεδο απλών πολυμορφισμών και γονοτύπων. Η παραπάνω διαφορά ωστόσο φαίνεται ότι επηρεάζεται από τη βαρύτητα της νόσου καθώς εξασθενεί όταν στη σύγκριση συμπεριλαμβάνονται μόνο ασθενείς με μέτριο-βαρύ αλλεργικό άσθμα. Αντίθετα στην περίπτωση της IL-2/+166 και IL-6/174 η σύγκριση μεταξύ των ΑΣΘ-2 με μέτριο-βαρύ αλλεργικό άσθμα και των ΑΣΘ-1 έδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές. Οι ανταπόκριση στη θεραπεία βρέθηκε ότι επηρεάζεται από δημογραφικούς και κλινικούς παράγοντες όπως η αρχική FEV1, ο αριθμός των παροξυσμών και η βαθμολογία στα ερωτηματολόγια ποιότητας ζωής και ελέγχου του άσθματος πριν την έναρξη της θεραπείας. Σε ανοσογενετικό επίπεδο δεν βρέθηκαν διαφορές μεταξύ των ασθενών που δεν ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία (NR) και εκείνων που ανταποκρίθηκαν μερικώς ή πλήρως. Συμπεράσματα: Συμπερασματικά φαίνεται ότι οι πολυμορφισμοί της οικογένειας της ιντερλευκίνης 1 διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση άσθματος και επηρεάζονται από τη βαρύτητα της νόσου. Αντίθετα οι πολυμορφισμοί IL-2/+166 και IL-6/174 που βρέθηκαν να διαφέρουν μεταξύ των δύο ομάδων των ασθενών φαίνεται να μην σχετίζονται με τη βαρύτητα της νόσου. Τα αίτια του παραπάνω αποτελέσματος δεν μπόρεσαν να εξηγηθούν. Η διεξαγωγή μιας προοπτικής έρευνας μπορεί πιθανά να διευκρινίσει αν οι παραπάνω διαφορές οφείλονται στην ανοσοτροποποιητική δράση του φαρμάκου ή είναι αποτέλεσμα διαφορετικών ανοσολογικών διεργασιών.
description: Aim: The aim of the present study was to investigate the immunogenetic profile of allergic asthmatic patients treated with a monoclonal anti-IgE antibody compared to patients under conventional therapy and to a group of controls. Methods: In the study participated 30 individuals, 12 asthmatics under anti-IgE treatment (Group 1), 10 patients under conventional treatment (Group 2), and 8 controls. The severity of asthma was estimated according to the Guidelines of Global Initiative for Asthma (GINA). Depending on the response to the anti-IgE treatment the patients were divided into 3 groups: Those non responding (NR), those improving in quality of life but not in objective parameters of respiratory function as expressed by the forced expiratory volume in the 1st second (FEV1), (partial responders, PR), and those presenting also improvement in FEV1, (complete responders, CR). The DNA polymorphisms of interleukins were studied after leukocyte isolation, DNA extraction, PCR and electrophoresis in agarose. The studied genes were: of IL-1a, IL-1b, IL-2, IL-4, IL-6,IL-10,IL-12, of interleukin 1 receptor (IL-1Rα) and of TNF-α, IFN-γ and TGFβ-1. The differences among the groups were investigated. Results: The patients suffering from allergic asthma, regardless to treatment, differed from controls in the polymorphisms of interleukin 1 genes, (IL-1a, IL-1b, IL-1Ra).The presence of cytosine in the genes of interleukin 1 and of tyrosine in the gene of the receptor shows to protect against the development of asthma. Significant differences were observed in the polymorphisms of IL- 1B+3962 between the patients of the two groups, that was attributed to the severity of asthma, as it seems to weaken when the comparison is limited to patients with mild-severe asthma. On the contrary differences were found in the interleukin IL-2+166 and IL-6+174 between the patients with mild-severe asthma and those under anti-IgE therapy. The response to the anti-IgE therapy was associated with demographic and respiratory factors as the FEV1, the frequency of exacerbations and the asthma control test, along with the quality of life assessment test before and after the initiation of the anti-IgE therapy. Immunogenetic differences were not observed between responders and non-responders to the anti-IgE treatment. Conclusions: The polymorphisms of the interleukin-1 gene family plays an important role in the development of asthma. On the contrary the polymorphisms of IL-2 and IL-6 differ between patients under anti-IgE therapy compared to those under conventional therapy but they did not seem to be associated to the severity of asthma. This result cannot be attributed to a certain cause. Further prospective cohort study is necessary to investigate if this finding is due to the immunomodulating action of the drug.