Ο ρόλος των γονιδιακών πολυμορφισμών των μεταλλοπρωτεινασών 1, 2, 3 και των αναστολέων τους στον πρόωρο τοκετό
Creators: name: Λαθουράς, Κωνσταντίνος Μ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Μεταλλοπρωτεινάσες
Πρόωρος τοκετός
Πρόωρη ρήξη εμβρυικών μεμβρανών
Γονιδιακός πολυμορφισμός
Matrix metalloproteinases
Preterm labor
Premature rupture of membranes
Gene polymorphisms

description: Preterm labor can lead to difﬁculties concerning not only the mother and family in general, but also the public health as a whole. Three percent of pregnancies are complicated by preterm prelabour rupture of membranes (PPROM). In addition, PPROM is deemed responsible for approximately one third of all preterm births. With PPROM, early delivery, a situation where prenatal and neonatal complications are common, can be foreseen. Hence, the healthcare professionals caring for this group of patients has anopportunity to intervene in a manner that can improve perinatal outcome [73]. The role of MMPs and their inhibitors in relation to rupture of fetal membranes before physiological delivery has already been established. MMPs can be classiﬁed into six subgroups: collagenases, gelatinases, stormelysins, membrane-type, metalloelastases and ’other type’ [17]. We chose one type of MMP from the ﬁrst three aforementioned groups, in view of literature ﬁndings that point to those six subgroups being prominent in preterm labor. MMP1 is produced by mesenchymal cells such as ﬁbroblasts and macrophages and is responsible for breaking down collagen type I–III. Collagen type III is present in amnion and mainly responsible for its integrity and durability. MMP 2 is responsible for breaking down ﬁbronectin, and collagen type IV and VII. It is well established how ﬁbronectin is related with respect to rupture of membranes. MMP3 is responsible for breaking down collagen type IV and ﬁbronectin. Their increased concentration in this clinical setting proves their involvement in the loss of fetalmembraneintegrity [74 – 77]. It has been shown that increased concentrations of MMPs1, 2 and 9,coupled with simultaneous decrease in the concentration of TIMP1, can indeed be measured when fetal membranes breakdown prematurely [78]. Summary points• Extracellular matrix metalloproteinases (MMPs) and their inhibitors (TIMPs) are involved in the breakdown of fetal membranes before delivery• Our aim was to investigate the occurrence of any polymorphism on genes coding for MMPs 1–3 and TIMP 2 in preterm laboring patients as a potential source of this phenomenon. • This question has not been studied before. • The genes for MMPs 1–3 and TIMP 2 were detected by performing a polymerase chain reaction (PCR). Restriction Fragment Length Polymorphism was applied to digest PCR products using restriction enzymes. • No statistically significant difference in polymorphism (MMP 1–3 and TIMP 2), both in the distribution of genotype as well as allele frequencies were detected between the two groups.• Genotypes and allelic frequencies of MMP 1–3 and TIMP 2 in relation to gestational age less/greater than 32 weeks for the premature labor group also demonstrated no statistically significant difference (p = 0.724/p = 0.736, respectively).• The gene polymorphisms of MMP 1–3 and TIMP 2 are not associated with premature rupture of membranes/contractions, as well as age of pregnancy at preterm labor.
description: Η πρόληψη των του πρόωρου τοκετού δεν αφορά μόνο τη μητέρα και την οικογένεια της, αλλά και τη δημόσια υγεία ως σύνολο. Το 3% των εγκυμοσύνων περιπλέκεται από την πρόωρη ρήξη των εμβρυικών υμένων (ΠΠΡΕΥ). Επιπλέον, η πρόωρη ρήξη των μεμβρανών είναι υπεύθυνη για το ένα τρίτο των πρόωρων τοκετών. H ΠΠΡΕΥ, ο πρόωρος τοκετός και όλες οι συνακόλουθες επιπλοκές, θα μπορούσαν δυνητικά να προβλεφτούν εάν υπήρχε πιο έγκαιρη διάγνωση. Ως εκ τούτου, η επαγγελματίες υγείας που ασχολούνται με αυτή την ομάδα των ασθενών, θα πρέπει να βρουν τα μέσα ώστε να προγνώσουν, επέμβουν και να βελτιώσουν το αποτέλεσμα [73].Ο ρόλος των ΜΜΡ και των αναστολέων τους σε σχέση με τη ρήξη εμβρυϊκών μεμβρανών πριν από τον φυσιολογικό τελειόμηνο τοκετό έχει ήδη καθιερωθεί. Οι ΜΜΡ μπορούν να ταξινομηθούν σε έξι υποομάδες: κολλαγενάσες, ζελατινάσες, στρωμολυσίνες, μεταλλοπροτεινάσες τύπου μεμβράνης, μεταλλοελαστάσες και «άλλου τύπου» [46]. Επιλέξαμε έναν τύπο ΜΜΡ από τις πρώτες τρεις προαναφερθείσες ομάδες, λαμβάνοντας υπόψη τα βιβλιογραφικά στοιχεία που δείχνουν ότι αυτές οι έξι υποομάδες είναι εμφανείς στον πρόωρο τοκετό. Η ΜΜΡ1 δημιουργείται από τις κυτταρικές σειρές όπως οι ινοβλάστες και τα μακροφάγα και είναι υπεύθυνοι για τη λύση του κολλαγόνου τύπου Ι-ΙΙΙ. Το κολλαγόνο τύπου III είναι παρόν στο άμνιον και κυρίως υπεύθυνο για την ακεραιότητά του και την αντοχή του. Η ΜΜΡ 2 είναι υπεύθυνη για τη διάσπαση της ίνονεκτίνης και του κολλαγόνου τύπου IV και VII. Είναι καλά αποδεδειγμένο πως η ινονεκτίνη σχετίζεται με την λειτουργία των εμβρυικών υμενών. Το ΜΜΡ3 είναι υπεύθυνο για την απομάκρυνση του κολλαγόνου τύπου IV και της ινονεκτίνης. Η αυξημένη συγκέντρωσή τους σε αυτή την κλινική ρύθμιση αποδεικνύει τη συμμετοχή τους στην απώλεια της ακεραιότητας των εμβρυϊκών υμενών. [74 – 77] .Προβλέπεται ότι οι αυξημένες συγκεντρώσεις των ΜΜΡ1,2 και 9, σε συνδυασμό με την ταυτόχρονη μείωση της συγκέντρωσης του ΤΜΡ1, μπορούν πράγματι να μετρηθούν όταν οι εμβρυϊκές υμένες διασπασθούν πρόωρα [78].Βασικά συμπεράσματα • Οι μεταλλοπρωτεϊνάσες (MMPs) και οι αναστολείς τους (TIMPs) εμπλέκονται στην διάσπαση των εμβρυϊκών μεμβρανών πριν τον τοκετό • Στόχος μας ήταν να διερευνήσουμε την εμφάνιση πολυμορφισμού σε γονίδια που κωδικοποιούν τις ΜΜΡ 1-3 και τον ΤΙΜΡ2 σε ασθενείς με πρόωρο τοκετό, ως πιθανή αιτία αυτού του φαινομένου.• Αυτή η ερώτηση δεν έχει μελετηθεί πριν.• Τα γονίδια για τα ΜΜΡ 1-3 και TIMP 2 ανιχνεύθηκαν με την πραγματοποίηση αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR). Fragment Length Polymorphifm εφαρμόστηκε σε προϊόντα PCR που αφορούσαν την πέψη χρησιμοποιώντας περιοριστικά ένζυμα.• Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στον πολυμορφισμό (ΜΜΡ 1-3 και ΤΙΜΡ 2), τόσο στην κατανομή του γονότυπου, όσο και στις συχνότητες αλληλόμορφων μεταξύ των δύο ομάδων. • Οι γονοτύποι και οι αλληλόμορφες συχνότητες των ΜΜΡ 1-3 και TIMP 2 σε σχέση με την ηλικία κύησης μικρότερες / μεγαλύτερες των 32 εβδομάδων για την ομάδα πρόωρου τοκετού δεν κατέδειξαν στατιστικά σημαντική διαφορά (p = 0,724 / p = 0,736 αντίστοιχα).• Οι πολυμορφισμοί των γονιδίων MMP 1-3 και TIMP 2 , της μελέτης μας, δεν σχετίζονται με πρόωρη ρήξη μεμβρανών / συσπάσεων, καθώς και την ηλικία κύησης κατά τον πρόωρο τοκετό.