Το οστεοχόνδρωμα της άκρας χειρός
Creators: name: Παπαδοπούλου, Ζωή Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Οστεοχόνδρωμα του χεριού/ της άκρας χειρός
Οστεοχόνδρωμα
Κληρονομικές Πολλαπλές εξοστώσεις
Έκφραση της πρωετεΐνης ErbB2
Καλοήθεις όγκοι του χεριού/ της άκρας χειρός
Πολλαπλό οστεοχόνδρωμα του χεριού/ της άκρας χειρός
Παιδιατρικό οστεοχόνδρωμα
Δάκτυλο σκανδάλη
Εξοστώσεις του χεριού/ της άκρας χειρός
Αγωνιστές RAR-γ
Προγνωστικός βιοδείκτης
Φαρμακολογική θεραπεία οστεοχονδρώματος
Osteochondroma of the hand
Osteochondroma
Multiple hereditary exostoses
Expression of the ErbB2 protein
Benign tumors of the hand
Multiple osteochondroma of the hand
Pediatric osteochondroma
Osteochondroma trigger finger
Hand exostoses
RAR-γ agonists
Prognostic biomarker
Pharmacological treatment of osteochondroma

description: Σκοπός της ανασκοπικής διπλωματικής εργασίας ήταν να προσδιορίσει τα κλινικοεργαστηριακά σημεία διάγνωσης του οστεοχονδρώματος της άκρας χειρός, να διερευνήσει τη γονιδιακή και βιολογική συμμετοχή, να αποσαφηνίσει τις ενδείξεις χειρουργικής αντιμετώπισης, τις επιλογές συντηρητικής και φαρμακευτικής θεραπείας και το δυναμικό γονιδιακής ή ορμονικής θεραπείας στο εγγύς μέλλον, να επισημάνει τη σημαντικότητα της μακροχρόνιας παρακολούθησης των ασθενών αυτών, καθώς και να ευαισθητοποιήσει όσον αφορά στην ενημέρωση των οικογενειών με ιστορικό της νόσου. Η ανασκόπηση επιτεύχθηκε με την εφαρμογή μεθοδολογίας PRISMA. Το οστεοχόνδρωμα είναι ένας κοινός καλοήθης όγκος των οστών, ο οποίος απαντάται συχνά σε παιδιά, ενώ κοινή θέση εντόπισης αποτελεί η άκρα χειρ, γεγονός που καθιστά απαραίτητη τη διάγνωση και αντιμετώπιση της όποιας έκπτωσης της λειτουργικότητας του χεριού, καθώς αποτελεί βασικό μέλος του ανθρωπίνου σώματος, που καθιστά το άτομο λειτουργικό. Ενώ συνήθως τα οστεοχονδρώματα δεν προκαλούν επιπλοκές, η παραμόρφωση των οστών και η σπάνια κακοήθης εξαλλαγή, αποτελούν ερέθισμα για την περαιτέρω μελέτη αυτών των όγκων των οστών. Λόγω της μη ανταπόκρισης των οστεοχονδρωμάτων στη χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία, και των επιπλοκών της χειρουργικής εκτομής, που αποτελεί έως τώρα θεραπεία εκλογής, απαραίτητη είναι η ανάπτυξη φαρμακολογικής θεραπείας. Ο θεράπων ιατρός θα πρέπει να είναι ενημερωμένος για τα κλινικοεργαστηριακά σημεία διάγνωσης της νόσου και τις πιθανές επιπλοκές αυτής. Η συνεργασία μεταξύ ειδικοτήτων είναι ζωτικής σημασίας για τη διάγνωση, θεραπεία και πρόγνωση της νόσου. Η αποδεδειγμένη γονιδιακή και βιολογική συμμετοχή υπόσχεται πολλά, ως προς τα μέσα πρόγνωσης κακοήθους εκφυλισμού και την ανάπτυξη φαρμακευτικής θεραπείας των οστεοχονδρωμάτων και των επιπλοκών τους. Ωστόσο, περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη, προκειμένου να αποσαφηνίσει τόσο τις απόλυτες ενδείξεις και τους κινδύνους της χειρουργικής αντιμετώπισης της νόσου, όσο και τις εκάστοτε εξατομικευμένες επιλογές συντηρητικής και φαρμακευτικής θεραπείας και το δυναμικό γονιδιακής ή ορμονικής θεραπείας στο εγγύς μέλλον, με ασφάλεια και χωρίς μακροχρόνιες ανεπιθύμητες ενέργειες, δεδομένου ότι πρόκειται για έναν δυνητικά κακοήθη όγκο και ασθενείς ως επί το πλείστον παιδιατρικούς με μακροπρόθεσμο προσδόκιμο επιβίωσης. Τέλος, ζωτικής σημασίας κρίνεται η μακροχρόνια παρακολούθηση των ασθενών αυτών, γεγονός που πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψιν, τόσο από τους θεράποντες όσο και από τις οικογένειες με ιστορικό της νόσου, που χρήζουν ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης σχετικά με τη συχνά κληρονομική αυτή πάθηση.
description: The purpose of the retrospective thesis was to identify the clinical and laboratory diagnostic signs of osteochondroma of the hand, investigate the genetic and biological involvement, clarify indications for surgical intervention, conservative and pharmacological treatment options, and potential genetic or hormonal therapy in the near future. Additionally, it aimed to emphasize the importance of long-term follow-up of these patients and raise awareness regarding informing families with a history of the disease. The review was accomplished by applying the PRISMA methodology. Osteochondroma is a common benign bone tumor that often occurs in children, with the hand being a common site of occurrence. Αs the hand is an essential part of the human body that enables individuals to function properly, it is necessary to diagnose and treat any functional impairment of the hand. While osteochondromas usually do not cause complications, bone deformity and rare malignant transformation are stimuli for further study of these bone tumors. Due to the lack of response to chemotherapy and radiotherapy and the complications of surgical intervention, which has been the treatment of choice until now, alternative approaches like genetic or hormonal therapy are being explored. The treating physician should be updated on the clinical and laboratory diagnostic signs of the disease and its potential complications. Collaboration between specialties is vital for the diagnosis, treatment, and prognosis of the disease. Proven genetic and biological involvement holds promise for predicting the progression of malignant degeneration and developing pharmacological therapies for osteochondromas and their complications. However, further research is necessary to clarify both the absolute indications and risks of surgical management of the disease, as well as personalized choices for conservative and pharmacological treatment and the potential for genetic or hormonal therapy in the near future, safely and without long-term adverse effects, as this is a potentially malignant tumor and patients are mostly pediatric, with long-term life expectancy. Finally, long-term follow-up of these patients is vital, a fact that should be taken seriously by both caregivers and families with a history of the disease, who require education and awareness regarding this often hereditary condition.