Autonomia dziecka w kontekście wolności myśli, sumienia i wyznania dziecka oraz prawa rodziców do wychowania dziecka zgodnie z własnymi przekonaniami – część I
Creators: name: Kędziera, Karolina
Publisher: name: E-Wydawnictwo. Prawnicza i Ekonomiczna Biblioteka Cyfrowa. Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego
Year: 2021

description: Obszar stosunków prawnorodzinnych ma kluczowe znaczenie dla kształtowania się autonomii dziecka. Środowisko rodzinne wpływa na formowanie się indywidualnej osobowości małoletniego i przygotowuje go do samodzielnego funkcjonowania w społeczeństwie po osiągnięciu pełnoletności. Zakres autonomii dziecka, również w zakresie możliwości korzystania z wolności myśli sumienia i wyznania, jest w dużej mierze zdeterminowany zarówno treścią władzy rodzicielskiej, jak i zasadami jej wykonywania określonymi w art. 95 k.r.o. Władza rodzicielska winna być wykonywana z poszanowaniem godności i praw dziecka, zgodnie z dobrem dziecka i interesem społecznym, rodzice zaś przed powzięciem decyzji w ważniejszych sprawach dotyczących dziecka powinni je wysłuchać, jeżeli jego rozwój umysłowy, stan zdrowia i stopień dojrzałości na to pozwalają oraz uwzględnić w miarę możliwości jego rozsądne życzenia. Takie wykonywanie władzy rodzicielskiej jest przejawem racjonalnego partnerstwa między rodzicami a dziećmi i sprzyja upodmiotowieniu małoletniego. Autonomia ma swój wymiar wewnętrzny (osobisty), który sprowadza się do możliwości przyjmowania przez człowieka własnych reguł postępowania, określonego systemu wartości i światopoglądu, ale także ma wymiar zewnętrzny, który unaoczniany jest poprzez podejmowanie konkretnych działań lub zaniechań. Sprawując pieczę nad osobą dziecka, rodzice podejmują działania wychowawcze kształtujące przede wszystkim autonomię wewnętrzną małoletniego. Wpajają mu określony światopogląd oraz system wartości, zaznajamiając z treścią prawa i zasadami współżycia społecznego. Kierowanie dzieckiem, polegające na decydowaniu o dziecku i za dziecko, do czasu aż nie będzie mogło ono podejmować samodzielnych decyzji, bezpośrednio wpływa na jego autonomię w wymiarze zewnętrznym.
description: The area of family-law relations is of key importance for shaping the child’s autonomy. The family environment shapes the minor, influences the formation of his or her individual personality and prepares him or her for independent functioning in society after reaching the age of majority. The scope of the minor’s autonomy, also in terms of the possibility of exercising the freedom of thought, conscience and religion, is largely determined both by the scope of parental authority and the principles of exercising it, as set out in Art. 95 of Family and Guardianship Code. Parental responsibility should be execute with respect for the dignity and rights of the child, in accordance with the child’s best interests and social interest, and before taking decisions on more important matters concerning the child, parents should listen to them, if the child’s mental development, health and maturity allow it, and take into account as far as possible his or her reasonable wishes. Such execution of parental authority is a manifestation of a rational partnership between parents and children and fosters the empowerment of the minor. Autonomy has its internal (personal) dimension which boils down to the possibility of accepting one’s own rules of conduct, a specific system of values and worldview, but also has an external dimension, which is revealed by taking specific actions or omissions. By taking care of the child, the parents undertake educational activities that primarily shape the minor’s internal autonomy. They instill in him or her a specific worldview and system of values, familiarizing them with the content of the law and the principles of social coexistence. Managing a child, which consists in making decisions about the child and for the child, until it cannot make independent decisions, directly affects its autonomy in the external dimension.
description: Obszar stosunków prawnorodzinnych ma kluczowe znaczenie dla kształtowania się autonomii dziecka. Środowisko rodzinne wpływa na formowanie się indywidualnej osobowości małoletniego i przygotowuje go do samodzielnego funkcjonowania w społeczeństwie po osiągnięciu pełnoletności. Zakres autonomii dziecka, również w zakresie możliwości korzystania z wolności myśli sumienia i wyznania, jest w dużej mierze zdeterminowany zarówno treścią władzy rodzicielskiej, jak i zasadami jej wykonywania określonymi w art. 95 k.r.o. Władza rodzicielska winna być wykonywana z poszanowaniem godności i praw dziecka, zgodnie z dobrem dziecka i interesem społecznym, rodzice zaś przed powzięciem decyzji w ważniejszych sprawach dotyczących dziecka powinni je wysłuchać, jeżeli jego rozwój umysłowy, stan zdrowia i stopień dojrzałości na to pozwalają oraz uwzględnić w miarę możliwości jego rozsądne życzenia. Takie wykonywanie władzy rodzicielskiej jest przejawem racjonalnego partnerstwa między rodzicami a dziećmi i sprzyja upodmiotowieniu małoletniego. Autonomia ma swój wymiar wewnętrzny (osobisty), który sprowadza się do możliwości przyjmowania przez człowieka własnych reguł postępowania, określonego systemu wartości i światopoglądu, ale także ma wymiar zewnętrzny, który unaoczniany jest poprzez podejmowanie konkretnych działań lub zaniechań. Sprawując pieczę nad osobą dziecka, rodzice podejmują działania wychowawcze kształtujące przede wszystkim autonomię wewnętrzną małoletniego. Wpajają mu określony światopogląd oraz system wartości, zaznajamiając z treścią prawa i zasadami współżycia społecznego. Kierowanie dzieckiem, polegające na decydowaniu o dziecku i za dziecko, do czasu aż nie będzie mogło ono podejmować samodzielnych decyzji, bezpośrednio wpływa na jego autonomię w wymiarze zewnętrznym.
description: The area of family-law relations is of key importance for shaping the child’s autonomy. The family environment shapes the minor, influences the formation of his or her individual personality and prepares him or her for independent functioning in society after reaching the age of majority. The scope of the minor’s autonomy, also in terms of the possibility of exercising the freedom of thought, conscience and religion, is largely determined both by the scope of parental authority and the principles of exercising it, as set out in Art. 95 of Family and Guardianship Code. Parental responsibility should be execute with respect for the dignity and rights of the child, in accordance with the child’s best interests and social interest, and before taking decisions on more important matters concerning the child, parents should listen to them, if the child’s mental development, health and maturity allow it, and take into account as far as possible his or her reasonable wishes. Such execution of parental authority is a manifestation of a rational partnership between parents and children and fosters the empowerment of the minor. Autonomy has its internal (personal) dimension which boils down to the possibility of accepting one’s own rules of conduct, a specific system of values and worldview, but also has an external dimension, which is revealed by taking specific actions or omissions. By taking care of the child, the parents undertake educational activities that primarily shape the minor’s internal autonomy. They instill in him or her a specific worldview and system of values, familiarizing them with the content of the law and the principles of social coexistence. Managing a child, which consists in making decisions about the child and for the child, until it cannot make independent decisions, directly affects its autonomy in the external dimension.
description: Obszar stosunków prawnorodzinnych ma kluczowe znaczenie dla kształtowania się autonomii dziecka. Środowisko rodzinne wpływa na formowanie się indywidualnej osobowości małoletniego i przygotowuje go do samodzielnego funkcjonowania w społeczeństwie po osiągnięciu pełnoletności. Zakres autonomii dziecka, również w zakresie możliwości korzystania z wolności myśli sumienia i wyznania, jest w dużej mierze zdeterminowany zarówno treścią władzy rodzicielskiej, jak i zasadami jej wykonywania określonymi w art. 95 k.r.o. Władza rodzicielska winna być wykonywana z poszanowaniem godności i praw dziecka, zgodnie z dobrem dziecka i interesem społecznym, rodzice zaś przed powzięciem decyzji w ważniejszych sprawach dotyczących dziecka powinni je wysłuchać, jeżeli jego rozwój umysłowy, stan zdrowia i stopień dojrzałości na to pozwalają oraz uwzględnić w miarę możliwości jego rozsądne życzenia. Takie wykonywanie władzy rodzicielskiej jest przejawem racjonalnego partnerstwa między rodzicami a dziećmi i sprzyja upodmiotowieniu małoletniego. Autonomia ma swój wymiar wewnętrzny (osobisty), który sprowadza się do możliwości przyjmowania przez człowieka własnych reguł postępowania, określonego systemu wartości i światopoglądu, ale także ma wymiar zewnętrzny, który unaoczniany jest poprzez podejmowanie konkretnych działań lub zaniechań. Sprawując pieczę nad osobą dziecka, rodzice podejmują działania wychowawcze kształtujące przede wszystkim autonomię wewnętrzną małoletniego. Wpajają mu określony światopogląd oraz system wartości, zaznajamiając z treścią prawa i zasadami współżycia społecznego. Kierowanie dzieckiem, polegające na decydowaniu o dziecku i za dziecko, do czasu aż nie będzie mogło ono podejmować samodzielnych decyzji, bezpośrednio wpływa na jego autonomię w wymiarze zewnętrznym.
description: The area of family-law relations is of key importance for shaping the child’s autonomy. The family environment shapes the minor, influences the formation of his or her individual personality and prepares him or her for independent functioning in society after reaching the age of majority. The scope of the minor’s autonomy, also in terms of the possibility of exercising the freedom of thought, conscience and religion, is largely determined both by the scope of parental authority and the principles of exercising it, as set out in Art. 95 of Family and Guardianship Code. Parental responsibility should be execute with respect for the dignity and rights of the child, in accordance with the child’s best interests and social interest, and before taking decisions on more important matters concerning the child, parents should listen to them, if the child’s mental development, health and maturity allow it, and take into account as far as possible his or her reasonable wishes. Such execution of parental authority is a manifestation of a rational partnership between parents and children and fosters the empowerment of the minor. Autonomy has its internal (personal) dimension which boils down to the possibility of accepting one’s own rules of conduct, a specific system of values and worldview, but also has an external dimension, which is revealed by taking specific actions or omissions. By taking care of the child, the parents undertake educational activities that primarily shape the minor’s internal autonomy. They instill in him or her a specific worldview and system of values, familiarizing them with the content of the law and the principles of social coexistence. Managing a child, which consists in making decisions about the child and for the child, until it cannot make independent decisions, directly affects its autonomy in the external dimension.
description: Obszar stosunków prawnorodzinnych ma kluczowe znaczenie dla kształtowania się autonomii dziecka. Środowisko rodzinne wpływa na formowanie się indywidualnej osobowości małoletniego i przygotowuje go do samodzielnego funkcjonowania w społeczeństwie po osiągnięciu pełnoletności. Zakres autonomii dziecka, również w zakresie możliwości korzystania z wolności myśli sumienia i wyznania, jest w dużej mierze zdeterminowany zarówno treścią władzy rodzicielskiej, jak i zasadami jej wykonywania określonymi w art. 95 k.r.o. Władza rodzicielska winna być wykonywana z poszanowaniem godności i praw dziecka, zgodnie z dobrem dziecka i interesem społecznym, rodzice zaś przed powzięciem decyzji w ważniejszych sprawach dotyczących dziecka powinni je wysłuchać, jeżeli jego rozwój umysłowy, stan zdrowia i stopień dojrzałości na to pozwalają oraz uwzględnić w miarę możliwości jego rozsądne życzenia. Takie wykonywanie władzy rodzicielskiej jest przejawem racjonalnego partnerstwa między rodzicami a dziećmi i sprzyja upodmiotowieniu małoletniego. Autonomia ma swój wymiar wewnętrzny (osobisty), który sprowadza się do możliwości przyjmowania przez człowieka własnych reguł postępowania, określonego systemu wartości i światopoglądu, ale także ma wymiar zewnętrzny, który unaoczniany jest poprzez podejmowanie konkretnych działań lub zaniechań. Sprawując pieczę nad osobą dziecka, rodzice podejmują działania wychowawcze kształtujące przede wszystkim autonomię wewnętrzną małoletniego. Wpajają mu określony światopogląd oraz system wartości, zaznajamiając z treścią prawa i zasadami współżycia społecznego. Kierowanie dzieckiem, polegające na decydowaniu o dziecku i za dziecko, do czasu aż nie będzie mogło ono podejmować samodzielnych decyzji, bezpośrednio wpływa na jego autonomię w wymiarze zewnętrznym.
description: The area of family-law relations is of key importance for shaping the child’s autonomy. The family environment shapes the minor, influences the formation of his or her individual personality and prepares him or her for independent functioning in society after reaching the age of majority. The scope of the minor’s autonomy, also in terms of the possibility of exercising the freedom of thought, conscience and religion, is largely determined both by the scope of parental authority and the principles of exercising it, as set out in Art. 95 of Family and Guardianship Code. Parental responsibility should be execute with respect for the dignity and rights of the child, in accordance with the child’s best interests and social interest, and before taking decisions on more important matters concerning the child, parents should listen to them, if the child’s mental development, health and maturity allow it, and take into account as far as possible his or her reasonable wishes. Such execution of parental authority is a manifestation of a rational partnership between parents and children and fosters the empowerment of the minor. Autonomy has its internal (personal) dimension which boils down to the possibility of accepting one’s own rules of conduct, a specific system of values and worldview, but also has an external dimension, which is revealed by taking specific actions or omissions. By taking care of the child, the parents undertake educational activities that primarily shape the minor’s internal autonomy. They instill in him or her a specific worldview and system of values, familiarizing them with the content of the law and the principles of social coexistence. Managing a child, which consists in making decisions about the child and for the child, until it cannot make independent decisions, directly affects its autonomy in the external dimension.
description: Obszar stosunków prawnorodzinnych ma kluczowe znaczenie dla kształtowania się autonomii dziecka. Środowisko rodzinne wpływa na formowanie się indywidualnej osobowości małoletniego i przygotowuje go do samodzielnego funkcjonowania w społeczeństwie po osiągnięciu pełnoletności. Zakres autonomii dziecka, również w zakresie możliwości korzystania z wolności myśli sumienia i wyznania, jest w dużej mierze zdeterminowany zarówno treścią władzy rodzicielskiej, jak i zasadami jej wykonywania określonymi w art. 95 k.r.o. Władza rodzicielska winna być wykonywana z poszanowaniem godności i praw dziecka, zgodnie z dobrem dziecka i interesem społecznym, rodzice zaś przed powzięciem decyzji w ważniejszych sprawach dotyczących dziecka powinni je wysłuchać, jeżeli jego rozwój umysłowy, stan zdrowia i stopień dojrzałości na to pozwalają oraz uwzględnić w miarę możliwości jego rozsądne życzenia. Takie wykonywanie władzy rodzicielskiej jest przejawem racjonalnego partnerstwa między rodzicami a dziećmi i sprzyja upodmiotowieniu małoletniego. Autonomia ma swój wymiar wewnętrzny (osobisty), który sprowadza się do możliwości przyjmowania przez człowieka własnych reguł postępowania, określonego systemu wartości i światopoglądu, ale także ma wymiar zewnętrzny, który unaoczniany jest poprzez podejmowanie konkretnych działań lub zaniechań. Sprawując pieczę nad osobą dziecka, rodzice podejmują działania wychowawcze kształtujące przede wszystkim autonomię wewnętrzną małoletniego. Wpajają mu określony światopogląd oraz system wartości, zaznajamiając z treścią prawa i zasadami współżycia społecznego. Kierowanie dzieckiem, polegające na decydowaniu o dziecku i za dziecko, do czasu aż nie będzie mogło ono podejmować samodzielnych decyzji, bezpośrednio wpływa na jego autonomię w wymiarze zewnętrznym.
description: The area of family-law relations is of key importance for shaping the child’s autonomy. The family environment shapes the minor, influences the formation of his or her individual personality and prepares him or her for independent functioning in society after reaching the age of majority. The scope of the minor’s autonomy, also in terms of the possibility of exercising the freedom of thought, conscience and religion, is largely determined both by the scope of parental authority and the principles of exercising it, as set out in Art. 95 of Family and Guardianship Code. Parental responsibility should be execute with respect for the dignity and rights of the child, in accordance with the child’s best interests and social interest, and before taking decisions on more important matters concerning the child, parents should listen to them, if the child’s mental development, health and maturity allow it, and take into account as far as possible his or her reasonable wishes. Such execution of parental authority is a manifestation of a rational partnership between parents and children and fosters the empowerment of the minor. Autonomy has its internal (personal) dimension which boils down to the possibility of accepting one’s own rules of conduct, a specific system of values and worldview, but also has an external dimension, which is revealed by taking specific actions or omissions. By taking care of the child, the parents undertake educational activities that primarily shape the minor’s internal autonomy. They instill in him or her a specific worldview and system of values, familiarizing them with the content of the law and the principles of social coexistence. Managing a child, which consists in making decisions about the child and for the child, until it cannot make independent decisions, directly affects its autonomy in the external dimension.