Η επίδραση μιας παρέμβασης συνεκπαίδευσης στις αντιλήψεις τυπικών παιδιών για τα παιδιά με αναπηρία
Creators: name: Μανουσαρίδου, Σοφία Ι.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2025
Subjects: Συνεκπαίδευση
Χορός
Παρέμβαση
Inclusion
Dance
Intervention

description: Η παρούσα μελέτη εξετάζει πώς η συμμετοχή σε μαθήματα χορού, ως μέρος ενός προγράμματος συνεκπαίδευσης, επηρεάζει τις Στάσεις των τυπικών παιδιών απέναντι στα παιδιά με αναπηρία. Η ιδέα πίσω από την έρευνα είναι πως ο χορός, ως μια δραστηριότητα που προάγει την ομαδικότητα, τη συνεργασία και την έκφραση, αποτελεί ένα ιδανικό μέσο για την καλλιέργεια της αποδοχής της διαφορετικότητας. Για τον πειραματικό σχεδιασμό της έρευνας οι συμμετέχοντες/ουσες χωρίστηκαν σε δυο ομάδες, την πειραματική και την ελέγχου. Στην έρευνα συμμετείχαν 55 παιδιά (n=55) με Μηλικίας= 12 έτη, τα οποία κατανεμήθηκαν με τυχαία δειγματοληψία στις δύο ομάδες (πειραματική n=34, ελέγχου n=21). Τα παιδιά της πειραματικής ομάδας συμμετείχαν σε μαθήματα χορού, στα οποία εντάχθηκαν δύο παιδιά με αναπηρία, ενώ τα παιδιά της ομάδας ελέγχου ακολούθησαν τα τυπικά μαθήματα χορού. Οι Στάσεις των παιδιών απέναντι στα παιδιά με αναπηρία, αξιολογήθηκαν μέσω ερωτηματολογίων CAIPE-R (Block, 1995) που χορηγήθηκαν πριν και μετά την παρέμβαση, ενώ η Πρόθεση εκτιμήθηκε με ερωτηματολόγιο τριών ερωτήσεων, βασισμένο στις οδηγίες του Ajzen (2006). Η ικανοποίηση των Βασικών Ψυχολογικών Αναγκών, δηλαδή, το πώς τα παιδιά βιώνουν την Αυτονομία, την Ικανότητα και τη Σύνδεση με τους άλλους κατά τη διάρκεια των μαθημάτων, αξιολογήθηκαν με τα ερωτηματολόγια Basic Psychological Needs in Exercise Scale (BPNES: Vlachopoulos &amp; Michailidou, 2006), ενώ η Ευχαρίστηση-Ενδιαφέρον για τα μαθήματα με την Κλίμακα Εσωτερικών Κινήτρων, όπως προσαρμόστηκε στο χώρο του Αθλητισμού και της Φυσικής Δραστηριότητας από τους Mcauley, Dunkan and Tammen (1989). Συνοπτικά, τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι στην ανάλυση των συσχετίσεων μεταξύ των μεταβλητών Ευχαρίστησης-Ενδιαφέροντος, Αυτονομίας, Ικανότητας και Συναναστροφής υπάρχουν θετικές σχέσεις, υποδεικνύοντας ότι η αύξηση μιας μεταβλητής συνοδεύεται από την αύξηση των υπολοίπων. Ωστόσο, η ανάλυση διακύμανσης (ANOVA) δεν έδειξε στατιστικά σημαντική επίδραση της παρέμβασης στις Στάσεις και στην Πρόθεση συμμετοχής σε δραστηριότητες με παιδιά με αναπηρία. Τέλος, τα t-tests ανεξάρτητων δειγμάτων δεν έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των μέσων όρων της Ομάδας Παρέμβασης και της Ομάδας Ελέγχου σε καμία από τις έξι χρονικές στιγμές (έξι μαθήματα) και για καμία από τις τέσσερις μεταβλητές. Συνολικά, τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι οι Στάσεις, η Πρόθεση, η Ευχαρίστηση-Ενδιαφέρον και οι Βασικές Ψυχολογικές Ανάγκες των παιδιών παρέμειναν σε υψηλά επίπεδα καθ' όλη τη διάρκεια της παρέμβασης. Αυτό υποστηρίζει την θετική επίδραση της παρέμβασης, καθώς η παρουσία των δύο παιδιών με αναπηρία δεν είχε αρνητική επίδραση στο υπόλοιπο τμήμα.
description: This study examines how participation in dance classes, as part of an inclusive education program, affects the attitudes of typically developing children towards children with disabilities. The idea behind the research is that dance, as an activity that promotes teamwork, cooperation, and expression, is an ideal means for cultivating acceptance of diversity. For the experimental design of the study, the participants were divided into two groups, the experimental and the control group. The study involved 55 children (n=55) with Mage of 12=years, who were randomly assigned to the two groups (experimental n=34, control n=21). The children in the experimental group participated in dance classes, which included two children with disabilities, while the children in the control group followed the typical dance classes. The children's attitudes towards children with disabilities were assessed through CAIPE-R questionnaires (Block, 1995) administered before and after the intervention, while intention was assessed with a three-question questionnaire based on Ajzen's guidelines (2006). The satisfaction of Basic Psychological Needs, i.e., how children experience Autonomy, Competence, and Relatedness with others during the classes, was assessed with the Basic Psychological Needs in Exercise Scale (BPNES: Vlachopoulos &amp; Michailidou, 2006), while Enjoyment-Interest in the classes was assessed with the Intrinsic Motivation Inventory, as adapted to the field of Sports and Physical Activity by Mcauley, Dunkan and Tammen (1989). In summary, the results of the study showed that in the analysis of the correlations between the variables of Enjoyment-Interest, Autonomy, Competence, and Relatedness, there are positive relationships, indicating that an increase in one variable is accompanied by an increase in the others. However, the analysis of variance (ANOVA) did not show a statistically significant effect of the intervention on Attitudes and Intention to participate in activities with children with disabilities. Finally, the t-tests of independent samples did not show statistically significant differences between the means of the Intervention Group and the Control Group at any of the six time points (six lessons) and for any of the four variables. Overall, the results suggest that the Attitudes, Intention, Enjoyment-Interest, and Basic Psychological Needs of the children remained at high levels throughout the intervention. This supports the positive effect of the intervention, as the presence of the two children with disabilities did not have a negative effect on the rest of the group.