Το μυστήριο της σιωπής κατά τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο. Δογματική διερεύνηση
Creators: name: Χάδος, Βασίλειος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Θεολογική σιωπή
Μυστική Θεολογία
Γρηγόριος ο Θεολόγος
theological silence
Secret theology
Gregory the Theologian

description: Απώτερος στόχος και επιζητούμενο της έρευνάς μας ήταν η διερεύνηση του όρου σιωπή, ειδικά στην δογματική της διάσταση και η σημασία και εφαρμογή της για την ζωή των μελών του εκκλησιαστικού σώματος. Έχοντας υπόψιν μας τα παραπάνω και ότι η σιωπή, ως έννοια πολυπρισματική και πολυσήμαντη, αποκαλύπτει την προϋπάρχουσα προ της δημιουργίας άκτιστη Εκκλησία «ως κεκρυμμένη εν τω Θεώ βασιλεία και δόξα εν η κατοικεί ο Θεός μετά του Λόγου και του Πνεύματος Αυτού», αναλάβαμε την προσπάθεια αυτή. Στοχεύσαμε όχι μόνο σε ένα «ενδοεπιστημονικό» θεολογικό διάλογο αλλά και σε μια διεπιστημονική προσέγγιση και πρόκληση. Είχαμε ως μεθοδολογικό γνώμονα, το φιλοσοφικό και βιβλικό υπόβαθρο της γρηγοριανής θεολογίας, την ιστορικο-θεολογική κατάσταση του 4ου αιώνα, τις μαρτυρίες των πηγών και τη θεολογική δογματική σύνθεση. Συνοψίζοντας, η σιωπή / σιγή, στο έργο του Γρηγορίου του Θεολόγου, περιβάλλεται από μια πολύπτυχη διάσταση. Μέσα σε αυτήν ανιχνεύεται, αναμφίβολα, η αποστροφή του ιεράρχου στο δημόσιο χαρακτήρα των θεολογικών αντεγκλήσεων, για πράγματα τα οποία οι εθνικοί Έλληνες, κατ΄ αντιστοιχία, σέμνυναν με την σιωπή τους ως άρρητα και τα οποία κατά την άποψή του, πρέπει να αντιμετωπίζονται με σιωπή για αρνητικούς λόγους. Συναντούμε την σιωπή ως σιωπηλή διδασκαλία και συμπαντική αρμονία, την σιωπή ως αγνωσία απέναντι στα ιερά μυστήρια, ως προετοιμασία για λόγο όταν έρθει ο καιρός, αλλά και την σιωπή ως μη ομολογία. Πάνω απ΄όλα, όμως, για τον ιερό Καππαδόκη, η σιωπή, ως πρακτική και ως στάση, αποτελεί ένα πνευματικό μέσο, το οποίο αρμόζει προς το θείο. Συνιστά μια ιερά φιλοσοφική πράξη και απραξία, η οποία σε συνδυασμό με την προσευχή και την νηστεία, συνανήκουν στην κοσμιότητα, με την οποία πρέπει να προσεγγίζουμε και να ομολογούμε τον Θεό
description: The ultimate goal and pursuit of our research was the exploration of the term silence, especially its dogmatic dimension and its importance and application to the life of members of the ecclesiastical body. Taking into account the above, and that silence, as a multiprime and multifaceted concept, reveals the pre-existing uncreated Church "as the kingdom and glory in God dwells in God, with the Word and Spirit of God", we have undertaken the effort she. We aimed not only at an "interdisciplinary" theological dialogue but also in a multidisciplinary approach and challenge. We had as a methodological point of view the philosophical and biblical background of gregorian theology, the historical-theological state of the 4th century, the testimonies of the sources and the theological dogmatic synthesis. Gregory generally appreciated the key silence until the word was at the right time. This was also a censure in the readiness of the rhetoric, for a direct expression of a dogmatic view. In his spiritual texts, we observe that the concept that is contemplated in our work is used in two ways. It is related to the distinction, since the reason about the Spirit is necessary. However, under conditions, it may be a silence that leads to atheism, since it has the negative nature of silence, as an inappropriate theological confession of the Holy Spirit. Summing up, silence / silence, in the work of Gregory the Theologian, is surrounded by a multifaceted dimension. Inside it, it is undoubtedly the aversion of the hierarch to the public character of the theological reprimands, for things that the national Greeks, by the way, have been silent as silent in their silence and which, in his view, must be treated with silence for negative reasons. We see silence as silent teaching and universal harmony, silence as ignorance of holy mysteries, as a preparation for reason when the time comes, but also silence as non-confession. Above all, however, for the sacred Cappadocian, silence, both as a practice and as an attitude, is a spiritual medium that fits into the divine. It is a holy philosophical act and inaction, which, in combination with prayer and fasting, come to the worldlyness with which we must approach and confess God