Γνώση, ιδεολογία και επιθυμία στη σχολική τάξη
Creators: name: Γκάλπας, Γεώργιος Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: ιδεολογία
επιθυμία
Λακάν
ideology
desire
Lacan

description: Η συγκεκριμένη εργασία, εξετάζει το ζήτημα της διάκρισης μεταξύ γνώσης και επιθυμίας μέσα σε μια σχολική τάξη και την κινητοποίηση της επιθυμίας μέσω της διδασκαλίας, σαν προϋπόθεση για την κοινωνική αλλαγή. Για να καταλήξει σε συμπεράσματα σε σχέση με το κύριο ερώτημα, παρουσιάζονται κατ’ αρχήν οι απόψεις διάφορων θεωρητικών της υποκειμενικότητας όπως οι Berlin, Ebert και Rorty. Εξετάζεται η διάκριση γνώσης και επιθυμίας και γίνεται μια προσπάθεια διευκρίνησης και προβληματοποίησής της με αναφορά στη λακανική θεωρία των τεσσάρων Λόγων. Στη συνέχεια, δίνεται έμφαση στα όρια που συναντούν οι κλασσικές ανθρωπιστικές προσεγγίσεις στην προσπάθειά τους να παράξουν πολιτικά ορθή γνώση και συμπεριφορά χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους την κινητοποίηση της επιθυμίας και τις προϋπάρχουσες συναισθηματικές και λιμπιντικές επενδύσεις των μαθητών/ τριών. Αντιπαραβάλλεται με άλλες μεταμοντέρνες προσεγγίσεις για τη διαμόρφωση της υποκειμενικότητας, όπως αυτή που επικοινωνεί με τη θεωρία του Φουκώ, οι οποίες δε λαμβάνουν υπόψη τους το ρόλο της επιθυμίας. Δίνεται έμφαση στη ανάγκη μετουσίωσης της επιθυμίας και των παθολογικών επενδύσεων μέσω μιας διαλεκτικής διαδικασίας Πένθους όπως τη συναντάμε στο έργο του Φρόυντ, αλλά και της Butler. Σκοπός μας είναι η ανταπόκριση των πολιτικών ζητημάτων με συμπαγείς καταστάσεις της ανθρώπινης εμπειρίας και συγκεκριμένα εμπειρίες απόλαυσης και οδύνης σαν την πιο αποτελεσματική μέθοδο μιας παιδαγωγικής που στοχεύει στην κοινωνική χειραφέτηση. Η εργασία αυτή, φιλοδοξεί να προσφέρει μια λακανική θεωρία του λόγου, μια εξήγηση του τρόπου με τον οποίο η κοινωνική και συναισθηματική ζωή των ανθρώπων συγκροτείται με βάση τις επιθυμίες τους. Στοχεύουμε σε μια πολιτική παιδαγωγική θεωρία που θα λαμβάνει υπόψη της τον ρόλο της ιδεολογίας, τα όρια της γνώσης και τη σημασία της επιθυμίας για την κοινωνική αλλαγή και την κριτική συνειδητοποίηση των μαθητών/ τριων. Μια τέτοια παιδαγωγική οφείλει να είναι κριτική απέναντι στον εαυτό της, αναγνωρίζοντας ότι επιτελεί έναν ιδεολογικό ρόλο, οφείλει να βοηθήσει τα υποκείμενα να φτάσουν στο Πραγματικό της επιθυμίας τους, οφείλει να αναμετρηθεί με την ανάληψη μιας αναλυτικής διαδικασίας.
description: This particular thesis examines the issue of the distinction between knowledge and desire within a classroom and the mobilization of desire through teaching as a prerequisite for social change. In order to draw conclusions in relation to the main question, the views of various theorists of subjectivity such as Berlin, Ebert and Rorty are presented in principle. It examines the distinction of knowledge and desire, and attempts are made to clarify and discern it with reference to the Lacanian theory of the four Discourses. Then, emphasis is placed on the limits encountered by classical humanitarian approaches in their attempt to produce politically correct knowledge and behavior without taking into account the mobilization of desire and the pre-existing emotional and investments and investments of libido by the students. It contrasts with other postmodern approaches to the formation of subjectivity, such as that which communicates with Foucault's theory, which do not take into account the role of desire. Emphasis is placed on the need to translate desire and pathological investment through a dialectical process of Grief as we find it in Freud's and Butler's work. Our goal is to respond to political issues with solid situations of human experience and in particular experiences of enjoyment and suffering as the most effective method of a pedagogy that aims at social emancipation. This work aspires to offer a Lacanian theory of discourse, an explanation of how social and emotional lives of people are based on their desires. We aim at a political pedagogical theory that takes into account the role of ideology, the limits of knowledge and the importance of the desire for social change and the critical awareness of the students. Such pedagogy ought to be criticizing itself, recognizing that it has an ideological role. It must, also, help the subjects to reach their Real Desire, must bear the burden of a psychoanalytic process.