Η ανθρωπολογία του αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου με βάση τις Ομιλίες του στο Βιβλίο της Γένεσης
Creators: name: Βλάχα, Γεωργία Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: subject: Ανθρωπολογία
subject: Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
subject: Ομιλίες στο Βιβλίο της Γένεσης
subject: Anthropology
subject: FOS: Sociology
subject: Saint John Chrysostom
subject: Sermons on the Book of Genesis

description: Ελληνική και Αγγλική περίληψη Η δημιουργία του ανθρώπου "κατ΄ εἰκόνα" Θεού αποδεικνύει την ιδιαίτερη σχέση που έχει ο άνθρωπος με τον Θεό, με τον οποίο βρίσκεται σε κοινωνία και άμεση σχέση. Η σχέση αυτή διακόπηκε εξαιτίας της παράβασης και της παρακοής του ανθρώπου, ο οποίος δεν τήρησε την εντολή του Θεού και έφαγε από το δέντρο της γνώσεως του καλού και του κακού, επαναστάτησε εναντίον του Θεού και πείσθηκε από την υπόσχεση του αρχέκακου εχθρού ότι θα πετύχει την ισοθεία. Επακολούθησε η πτώση του και η έξωσή του από τον παράδεισο, με την κατάστασή του να αλλάζει ριζικά. Εισχώρησε η φθορά, ο θάνατος και όλα τα δεινά και επακόλουθα της πτώσης. Την πτώση του αυτή ο άνθρωπος δεν μπορούσε να τη διορθώσει μόνος του. Έπρεπε να συντελεστεί ένα γεγονός το οποίο θα άλλαζε την κατάστασή του και θα τον επανέφερε στο αρχαίο κάλλος. Το γεγονός αυτό δεν ήταν άλλο από τη θεία συγκατάβαση, τη σάρκωση του Υιού και Λόγου του Θεού, κατά την οποία η θεία φύση προσέλαβε την ανθρώπινη προκειμένου να την αναπλάσει, να την απαλλάξει από τα επακόλουθα της πτώσης, να τη θεώσει και να την αναγάγει στην Καθέδρα του Θεού με την ένδοξη και σωτήρια ανάληψη του Χριστού. Το γεγονός αυτό πραγματοποιείται στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού, του κενωθέντος Υιού και Λόγου του Θεού, στο οποίο ανακεφαλαιώνεται ολόκληρη η κτίση και ο άνθρωπος, διότι ο Χριστός ως δεύτερος Αδάμ είναι εκείνος που αναπλάθει τον άνθρωπο. Τα ζητήματα της δημιουργίας του ανθρώπου "κατ΄ είκόνα" Θεού, της πτώσης του και της αναδημιουργίας του τα εξέτασε διεξοδικά ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος στις περίφημες ομιλίες του στη Γένεση εξηγώντας ποιος ήταν ο αρχικός σκοπός και ο προορισμός του ανθρώπου, πώς και γιατί εξέπεσε ο άνθρωπος, ποια ήταν η μεταπτωτική του κατάσταση και τα χαρακτηριστικά της και πώς αυτά επέδρασαν στον άνθρωπο. Η ανάπλαση αυτή του ανθρώπου πραγματοποιήθηκε οριστικά, όμως το μυστήριό της δεν βιώθηκε μόνο μια φορά και μετά έληξε. Βιώνεται διαρκώς μέσα στην εκκλησία, στην οποία ο άνθρωπος εισέρχεται με το βάπτισμα και τρέφεται με τη θεία Ευχαριστία, κατά την οποία Θεός και άνθρωπος γίνονται ένα, ενώνεται η κτιστή φύση με τον άκτιστο δημιουργό της. Μέσα στην εκκλησία ο άνθρωπος βιώνει τα μυστήρια του Θεού να ενεργούν πάνω του, να αναπλάθεται και να οδηγείται στην αρχαία μακαριότητα. Μυστήρια όπως ο γάμος, όχι ως τελετουργικό στοιχείο, αλλά ως μυστήριο το οποίο συστάθηκε μεταπτωτικά για τη διαιώνιση του ανθρωπίνου είδους, τη σωφροσύνη και παιδαγωγία του, αποσκοπούν στην ολοκλήρωση του τελειότερου δημιουργήματος. Ο άνθρωπος μετά τη σάρκωση του Λόγου και την ανάληψη του Χριστού έχει επανέλθει όχι απλά στο αρχαίο κάλλος, άλλα πέτυχε το "καθ΄ ὁμοίωσιν" δηλαδή την πορεία για την οποία είχε αρχικά πλαστεί. Αυτή η πορεία έχει ως τελικό προορισμό την ένωση και κοινωνία με τον Θεό
description: .The creation of man ‘in the image of God’ demonstrates not only his dominion over the rest of creation but also the special relationship between man and God. Man was made to be in communion and direct contact with God, but this relationship was completely interrupted and broken because of the violation and disobedience on behalf of man. Initially, he disobeyed the divine command not to eat from the tree of the knowledge of good and evil and furthermore he rebelled against God, convinced by the promise of the old enemy -the originator of evil- that he would achieve equality with God. Therefore, man fell into sin, his fall and expulsion from Paradise arose and his condition changed conspicuously and essentially. Man passed henceforth into an ‘after Fall’ state and he was overwhelmed by harm, suffering, death and all the consequences of the Fall. Man was not able to correct that Fall on his own and for this reason there should be an event that would change his condition and would bring him back into the first beauty. This event was nothing but the divine condescension, the incarnation of the Son and Word of God by which the divine nature united with the human one in order to regenerate it, to absolve it from the consequences of the Fall, to divinise it and raise it to the throne of God with the glorious and saving Ascension of Christ. Jesus Christ is the Son and Word who emptied Himself and through Him all creation was reformed as it is Christ who is considered to be a second Adam that regenerates man and reforms everything. These issues, namely the creation of man ‘in the image of God’, his fall and his recreation, were examined by John Chrysostom in his famous Homilies on Genesis, explaining thoroughly which was the original purpose and destination of man, how and for what reason man fell, which was his ‘after Fall’ condition and its characteristics and how these ones influenced mankind due to heredity of the consequences of the original sin. The regeneration of man occurred once and for all but the mystery of this regeneration was not experienced only once and then ceased to be. On the contrary, it is experienced constantly and for ever inside the Church, in which man enters through the Baptism and is fed by the Holy Communion, by which God and man become one that is the created nature is unified with his uncreated Creator. In the Church, man experiences the mysteries of God that affect him, regenerate him and bring him into the ancient bliss. Mysteries like Marriage, not as a ritual, but as a mystery introduced after the Fall for the continuing existence of human kind and the mindfulness and edification of man, aim at the completion of the perfect creature. Man after the incarnation of the Word of God and the Ascension of Christ has returned to the ancient beauty, he has been brought ‘into the likeness of God’ and this is what anthropology of Orthodox Church is asked to openly express. The destination of man is the union and communion with God, his uncreated Creator, and not anything else that derives from this created world.