The role of endometrial scratching prior to in-vitro fertilization: an updated systematic review and meta-analysis
Creators: name: Ιακωβίδου, Μαρία- Χρυσούλα Ιάκωβου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Τραυματισμός του ενδομητρίου
Εξωσωματική γονιμοποίηση
Γεννήσεις ζώντων νεογνών
Endometrial scratching
In-vitro fertilization
Live birth

description: Research question The aim of this study is to evaluate the role of endometrial scratching performed prior to an embryo transfer cycle on the probability of pregnancy compared to placebo/sham or no intervention. Design A computerized literature search was performed using a specific search strategy across the databases MEDLINE, EMBASE, COCHRANE CENTRAL, SCOPUS and WEB OF SCIENCE up to June 2023. Our aim was to identify randomized controlled trials (RCTs) evaluating the effect of endometrial scratching prior to an embryo transfer cycle on the probability of pregnancy, expressed, in order of significance, either as live birth, ongoing pregnancy or clinical pregnancy compared to placebo/sham or no intervention. Data were pooled using random-effects or fixed-effects model, depending on the presence or not of heterogeneity. Heterogeneity was assessed using the I2 statistic. Subgroup analyses were performed based on the population studied in each RCT, as well as on the timing and method of endometrial biopsy. Certainty of evidence was assessed using the GRADEPro tool. Results The probability of live birth was significantly higher in embryo transfer cycles after endometrial scratching as compared to placebo/sham or no intervention (relative risk-RR: 1.12, 95% CI: 1.05–1.20; heterogeneity: I2=46.30%, p&lt;0.001, 28 studies; low certainty). The probability of ongoing pregnancy was not significantly different between the two groups (RR: 1.07, 95% CI: 0.98–1.18; heterogeneity: I2=27.44%, p=0.15, 11 studies; low certainty). The probability of clinical pregnancy was significantly higher in embryo transfer cycles after endometrial scratching as compared to placebo/sham or no intervention (RR: 1.12, 95% CI: 1.06–1.18; heterogeneity: I2=47.48%, p&lt;0.001, 37 studies; low certainty). A subgroup analysis was performed based on the time that endometrial scratching was carried out. When endometrial scratching was performed during the menstrual cycle prior to the embryo transfer cycle a significantly higher probability of live birth was present (RR: 1.18, 95% CI:1.09-1.27; heterogeneity: I2=39.72%, p&lt;0.001, 21 studies; moderate certainty). On the contrary, no effect on the probability of live birth was present when endometrial injury was performed during the embryo transfer cycle (RR: 0.87, 95% CI: 0.67-1.15; heterogeneity: I2=65.18%, p=0.33, 5 studies; low certainty). In addition, a higher probability of live birth was only present in women with previous IVF failures (RR: 1.35, 95% CI: 1.20-1.53; heterogeneity: I2=0%, p&lt;0.001, 13 studies; moderate certainty) with evidence suggesting that the more IVF failures, the more likely endometrial scratching to be beneficial (p=0.004). The number of times endometrial scratching was performed, as well as the type of instrument used did not appear to affect the probability of live birth. Conclusions Endometrial scratching during the menstrual cycle prior to an embryo transfer cycle can lead to a higher probability of live birth in patients with previous IVF failures, in comparison to sham or no intervention.
description: Κλινικό ερώτημα Ο στόχος αυτής της μελέτης είναι να αξιολογήσει το ρόλο του τραυματισμού του ενδομητρίου (endometrial scratching) που πραγματοποιείται πριν την εμβρυομεταφορά στην πιθανότητα επίτευξης εγκυμοσύνης σε σύγκριση με την εικονική παρέμβαση ή την απουσία παρέμβασης. Σχεδιασμός Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων MEDLINE, EMBASE, COCHRANE CENTRAL, SCOPUS και WEB OF SCIENCE, έως τον Ιούνιο του 2023. Σκοπός ήταν να εντοπιστούν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές (RCTs) που εξετάζουν την επίδραση του τραυματισμού του ενδομητρίου πριν την εμβρυομεταφορά στην πιθανότητα εγκυμοσύνης, εκφρασμένη- με σειρά σημαντικότητας- σε ποσοστά γεννήσεων ζώντων, συνεχιζόμενων κυήσεων ή κλινικών κυήσεων, σε σύγκριση με την εικονική παρέμβαση ή την απουσία παρέμβασης. Η συγκέντρωση των δεδομένων έγινε με τη χρήση του μοντέλου τυχαίων επιδράσεων ή του μοντέλου σταθερών επιδράσεων, ανάλογα με την ύπαρξη ή μη ετερογένειας, αντίστοιχα. Η ετερογένεια υπολογίστηκε με το στατιστικό I² και έγιναν υπο-αναλύσεις βάσει του πληθυσμού κάθε μελέτης, του χρόνου που έγινε η παρέμβαση και της μεθόδου τραυματισμού του ενδομητρίου. Η βεβαιότητα των στοιχείων υπολογίστηκε με το εργαλείο GRADEPro. Αποτελέσματα Η πιθανότητα γεννήσεων ζώντων ήταν σημαντικά αυξημένη στους κύκλους εμβρυομεταφοράς μετά από τραυματισμό ενδομητρίου σε σύγκριση με αυτούς της εικονικής παρέμβασης ή της απουσίας παρέμβασης (RR: 1.12, 95% CI: 1.05-1.20; I²=46.30%, p&lt;0.001, 28 μελέτες, χαμηλή βεβαιότητα). Η πιθανότητα συνεχιζόμενης κύησης δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των ομάδων (RR: 1.07, 95% CI: 0.98-1.18; I²=27.44%, p=0.15, 11 μελέτες, χαμηλή βεβαιότητα). Η πιθανότητα κλινικής κύησης ήταν σημαντικά αυξημένη μετά από τραυματισμό ενδομητρίου σε σύγκριση με την απουσία παρέμβασης (RR: 1.12, 95% CI: 1.06-1.18; I²=47.48%, p&lt;0.001, 37 μελέτες, χαμηλή βεβαιότητα). Η υπο-ανάλυση έδειξε πως όταν ο τραυματισμός του ενδομητρίου πραγματοποιήθηκε κατά τον κύκλο που προηγούνταν του κύκλου εμβρυομεταφοράς, η πιθανότητα γεννήσεων ζώντων ήταν σημαντικά υψηλότερη (RR: 1.18, 95% CI: 1.09-1.27; I²=39.72%, p&lt;0.001, 21 μελέτες, μέτρια βεβαιότητα). Αντίθετα, δεν υπήρχε καμία επίδραση όταν ο τραυματισμός γινόταν κατά τον κύκλο της εμβρυομεταφοράς (RR: 0.87, 95% CI: 0.67-1.15; I²=65.18%, p=0.33, 5 μελέτες, χαμηλή βεβαιότητα). Επιπλέον, η αυξημένη πιθανότητα γεννήσεων ζώντων παρατηρήθηκε μόνο σε γυναίκες με προηγούμενες αποτυχίες εξωσωματικής γονιμοποίησης (RR: 1.35, 95% CI: 1.20-1.53; I²=0%, p&lt;0.001, 13 μελέτες, μέτρια βεβαιότητα), με ενδείξεις ότι όσο περισσότερες ήταν οι προηγούμενες αποτυχημενες προσπάθειες, τόσο πιο πιθανό ήταν ο τραυματισμός του ενδομητρίου να είναι ωφέλιμος για τις ασθενείς (p=0.004). Ο αριθμός των τραυματισμών και ο τύπος του οργάνου που χρησιμοποιήθηκε δεν φάνηκαν να επηρεάζουν την πιθανότητα γεννήσεων ζώντων νεογνών. Συμπεράσματα Ο τραυματισμός του ενδομητρίου κατά τον κύκλο πριν από τη εμβρυομεταφορά μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα γεννήσεων ζώντων σε ασθενείς με προηγούμενους αποτυχημένους κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης, σε σύγκριση με την εικονική παρέμβαση ή την απουσία παρέμβασης.