Σχεδιασμός δάσωσης παραλίμνιας περιοχής Πολυφύτου υπό το πρίσμα της Δασοπονίας πολλαπλών σκοπών:
Creators: name: Λάσπα, Σταυρούλα Θωμά
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2014
Subjects: Παρόχθια δάση
Riparian forest

description: Σκοπός μας είναι, η ενίσχυση της δάσωσης στην παραλίμνια περιοχή Πολυφύτου και η σύνδεσή της με τα Πιέρια όρη, έτσι ώστε η πανίδα της περιοχής να εμπλουτιστεί με επιπλέον είδη, και η επαναδημιουργία του παρόχθιου δάσους μόνο εκεί όπου οι σταθμοί είναι κατάλληλοι. Έτσι θα δημιουργηθεί ένα δίκτυο πρασίνου, όπου θα εξασφαλίζεται η καλύτερη ανανέωση του αέρα και η μείωση των θερμοκρασιακών διακυμάνσεων της πόλης. Τέλος, οι νεοϊδρυθείσες συστάδες θα προστατεύονται και θα αφήνονται στη φυσική τους εξέλιξη. Η επέμβαση του ανθρώπου για την επαναδημιουργία του παραλίμνιου δάσους πρέπει να γίνει εκεί όπου η φύση δεν μπορεί να την επιτύχει μόνη της, όποτε κρίνεται αναγκαίο ότι πρέπει να υποβοηθηθεί το έργο της. Δεν υπάρχουν διάδρομοι (corridors) που να συνδέουν τους χώρους πρασίνου της παραλίμνιας περιοχής τόσο μεταξύ τους, όσο και με τα Πιέρια όρη. Κατά το σχεδιασμό δάσωσης, ο σχεδιαστής θα πρέπει να έχει υπόψη του τα τέσσερα στοιχεία σχεδιασμού (μορφή, μέγεθος, υφή, χρώμα). Επίσης συνίσταται η χρήση ομάδων δένδρων σε περιττούς αριθμούς από 3,5,7 ή 9 δένδρα, σε περιπτώσεις που επιδιώκεται η δημιουργία εντύπωσης ‘‘φυσικότητας’’ και ανομοιομορφίας. Όταν όμως επιδιώκεται η εστίαση της προσοχής σε ένα συγκεκριμένο σημείο τότε, όσο εντονότερη είναι η διαφορά με το περιβάλλον τόσο μεγαλύτερη έμφαση δίνεται. Η δάσωση της παραλίμνιας περιοχής Πολυφύτου θα δημιουργηθεί με μίξη κατά ομάδες ή λόχμες με ακανόνιστο φυτευτικό σύνδεσμο, με τα δασοπονικά είδη μαλακόξυλα (κλήθρα, ιτιές, λεύκη, πλατάνι και μελικοκιά) δίπλα στην κοίτη του ποταμού, κάτω από τη δυναμική επίδραση του νερού. Η δασοπονική μορφή που θα κυριαρχεί θα είναι η ομήλικη και λιγότερο η υποκηπευτή ή ακανόνιστη κηπευτή δομή, σε πρώτη φάση. Με την πάροδο των ετών θα προκύψει μια φυσική ανομοιομορφία και ακανονιστία επιθυμητή τόσο από οικολογική όσο και από αισθητική άποψη. Έτσι, τα 6 βασικά παραποτάμια δασοπονικά είδη που θα χρησιμοποιηθούν είναι: Alnus glutinosa, Salix alba και Platanus orientalis και μετά τα υπόλοιπα 3 είδη Celtis australis, Populus alba L., Populus nigra . Όπου η υπόγεια στάθμη είναι χαμηλή, προτείνεται η βαθιά φύτευση με σκληρόξυλα είδη (φράξο, δρυ), ακόμη και με λευκή λεύκη, σε μείξη μεταξύ τους. Σε εκτάσεις που βρίσκονται χωρίς την ωφέλιμη επίδραση των νερών της πλημμύρας, κρίνεται σκόπιμο να δημιουργηθούν μεικτές συστάδες με βαθιές φυτεύσεις παρόχθιων δασοπονικών ειδών σκληροξύλων, όπως είναι η φτελιά, η χνοώδης ποδισκοφόρος δρυς και η φράξος, καθώς επίσης και με λευκή και μαύρη λεύκη. Τέλος, προτείνεται επίσης, η φύτευση καλαμιώνων με το είδος Phragmites australis σε περιοδικά κατακλυζόμενες ζώνες στην άκρη της λίμνης, όχι όμως και σε εσωτερικές θέσεις όπου διαμορφώνονται υγρά λιβάδια. Οι υπάρχουσες συστάδες της παραλίμνιας περιοχής αποτελούνται κυρίως από: Salix alba, Platanus orientalis, Celtis australis, και Pinus nigra. Έτσι η ενίσχυση της δάσωσης θα γίνει τόσο κατά μήκος της παραλίμνιας περιοχής όσο και στις ήδη υπάρχουσες συστάδες. Όσο θα απομακρυνόμαστε από τις συστάδες δίπλα στην κοίτη της λίμνης, η φυσική βλάστηση θα ενισχύεται με τα παρακάτω δασοπονικά είδη: Quercus pubescens Quecus pedunculata, Quercus pedunculiflora, Ostrya carpinifolia, Acer campestre L., Acer monspessulanum L., Carpinus orientalis, Aesculus hippocastanum, Pinus nigra, Fraxinus ornus, Fraxinus angustifolia, Tilia tomentosa. Τέλος, σύμφωνα με τις απαντήσεις των συμμετεχόντων στο ερωτηματολόγιο, η τοπική κοινωνία των Σερβίων επιθυμεί την ανάπλαση της παραλίμνιας περιοχής Πολυφύτου, επιθυμεί επίσης η περιοχή να γίνε πόλος έλξης οικοτουριστών. Ωστόσο φαίνονται απρόθυμοι να συνεισφέρουν είτε οικονομικά είτε εθελοντικά (μόνο το 50% του δείγματος θα συμμετέχει σε εθελοντικές δράσης).
description: Our aim is to enhance afforestation in the lakeside region of Polyfyto and its connection with the Pieria mountains in order to enrich the fauna of the area with additional species and re-establish the riparian forest only in suitable sites. This will create a green network, which will improve the ecology and a aesthetics of the wilder area. Finally, the newly created forest stand will be protected and left in their natural evolution. Human intervention to rebuild the riparian forest should take place where nature cannot succeed alone, whenever deemed necessary. There are no corridors to connect the green spaces of the lakeside area both among themselves and to the Pieria mountains. When designing afforestation, the designer should be aware of the four elements of design (shape, size, texture, color). Also the use of trees in groups of odd numbers 3,5,7 or 9 is recommended in cases where it is sought to create the impression of ''naturalness'' and unevenness. On the other hand when we seek to focus attention on a particular point then, the greater the difference to the environment the greater the emphasis given. Afforestation of the lakeside area of Polyfyto wil be created by mixing in groups or gaps with irregularly planted link using softwood forest species (Alnus glutinosa, Salix alba, Platanus orientalis ,Celtis australis, Populus alba L., Populus nigra) next to the riverbed below the dynamic water effect. The forestry format that will dominate will be even-aged, and less uneven aged or irregular all – aged structure, initially. Over the years a natural unevenness and irregularity will follow on, sought in terms of both ecology and aesthetics. Thus, the six main riparian forest species to be used are: Alnus glutinosa, Salix alba and Platanus orientalis, then the remaining three species Celtis australis, Populus alba L., Populus nigra. Wherever the groundwater level is low, the deep planting of hardwood forest species (Fraxinus angustifolia, Quercus sp.,) is proposed, even mixed with Populus alba L.. In areas lacking in the beneficial effect of flood waters, it is appropriate to create mixed stands with the deep planting of hardwood riparian forest species such as Ulmus campestris, Quercus pedunculiflora and Fraxinus angustifolia, as well as Populus alba L. and Populus nigra Finally, planting Phragmites australis, a reed species, in periodicaly flooded wetlands on the edge of the lake is proposed, but not on inland sites where wet meadows are formed. The existing stands of the lakeside area consist mainly of: Salix alba, Platanus orientalis, Celtis australis, and Pinus nigra. So afforestation enhancement will take place along the lake region as well as the existing stands. Moreover, as we move away from the stands, next to the mouth of the lake, natural vegetation will be enhanced with the following forest species: Quercus pubescens, Quecus pedunculata, Quercus pedunculiflora, Ostrya carpinifolia, Acer campestre L., Acer monspessulanum L., Carpinus orientalis, Aesculus hippocastanum, Pinus nigra, Fraxinus ornus, Fraxinus angustifolia, Tilia tomentosa. Finally, according to the participants' answers to the questionnaire, the local community of Servia wishes to develop the lakeside area of Polyfyto and the residents want the area to become attractive to ecotourists. However, they seem to be unwilling to contribute to the process either financially or voluntarily (only 50% of the sample will participate in voluntary action).