Αξιολόγηση διαλογικών χαρακτηριστικών και μελέτη των αλλαγών τους σε θεραπεία ανοικτού διαλόγου ατόμων με ψύχωση:
Creators: name: Λερού, Βασιλεία Σπυρίδωνος
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Ψυχοθεραπεία
Ανοιχτός διάλογος
Ψύχωση
Psychotherapy
Open dialogue
Psychosis

description: Στην παρούσα μελέτη η ψυχοθεραπεία προσεγγίζεται ως μια διαλογική δραστηριότητα. Στα ίδια πλαίσια προσεγγίζεται και η ψύχωση η οποία κατανοείται ως κατάρρευση του διαλογικού εαυτού, αλλά και ως αδυναμία εύρεσης κατάλληλων λέξεων για την περιγραφή δύσκολων εμπειριών. Στην ψύχωση επηρεάζεται άμεσα η αίσθηση κυριότητας του ατόμου. Ο ανοιχτός διάλογος έχει σαν βάση του τη δημιουργία διαλόγου στη θεραπεία εστιάζοντας στη γλώσσα και στη δημιουργία νέων λέξεων για τις εμπειρίες του δικτύου. Σε αυτή την προσέγγιση όπως και σε κάθε διαλογική προσέγγιση στην ψυχοθεραπεία, ο ρόλος των θεραπευτών καθίσταται σημαντικός. Ο τρόπος με τον οποίο απαντούν σε όσα λέγονται από τους πελάτες και η συνδρομή τους στη δημιουργία διαλόγου είναι σημαντικά σημεία. Στην παρούσα έρευνα περιγράφεται η περίπτωση ενός ζευγαριού στο οποίο και οι δύο σύντροφοι έχουν ψυχωτική εμπειρία. Η θεραπεία ακολούθησε τις αρχές του ανοιχτού διαλόγου. Τρεις συνεδρίες μαγνητοσκοπήθηκαν, απομαγνητοφωνήθηκαν, και αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας τη μέθοδο “dialogical investigations in happenings of change”. Σε ένα πρώτο επίπεδο πραγματοποιήθηκε μια γενική αξιολόγηση των συνεδριών εστιάζοντας σε έννοιες όπως η κυριαρχία, η κυριολεκτική σε αντίθεση με τη συμβολική γλώσσα, ο μονολογικός σε αντιπαράθεση με το διαλογικό διάλογο, καθώς και η απαντητικότητα των θεραπευτών. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε μικρο-ανάλυση συγκεκριμένων θεματικών επεισοδίων. Η μικρο-ανάλυση εστιάστηκε στις θέσεις των ομιλητών, στις φωνές που είναι παρούσες στο λόγο τους, και στους αποδέκτες αυτών που λέγονται. Στόχος της παρούσας έρευνας είναι ο εντοπισμός αλλαγών στον τρόπο με τον οποίο το ζευγάρι μιλά για τις δυσκολίες του. Πιο συγκεκριμένα μελετήθηκε ο τρόπος που μιλά ο σύντροφος για την εμπειρία των φωνών, και η σύντροφος για την τελευταία της κρίση. Η ανάλυση κατέδειξε αλλαγή της θέσης από την οποία μιλά ο σύντροφος. Η θέση αδυναμίας από την οποία μιλά στις πρώτες συνεδρίες αντικαθίσταται από τη θέση ελέγχου των δυσκολιών του. Η αίσθηση κυριότητάς του ενισχύεται. Αντίθετα, η φωνή της συντρόφου απουσιάζει από την αφήγηση. Ενώ το περιεχόμενο της αφήγησης αλλάζει, η αφήγησή της ορίζεται από τις φωνές άλλων προσώπων όπως του συντρόφου της, των γονιών της και των γιατρών. Οι αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο οι σύντροφοι μιλούν για τις εμπειρίες τους συνδέονται με την προώθηση του διαλόγου και της συμβολικής γλώσσας στις συνεδρίες, στην οποία συμβάλλουν σε σημαντικό βαθμό οι θεραπευτές.
description: In this study psychotherapy is approached as a dialogical activity. Within this frame, psychosis is understood as the collapse of dialogical self and as an inability to find the appropriate words to describe a difficult experience. In psychosis sense of agency is directly influenced. Open dialogue is based on creating dialogue in therapy, focusing on language and on the creation of new words for the experiences of the network. In this approach, as in any other dialogical approach to psychotherapy, the role of therapists is considered as important. The way they respond to clients’ utterances and their contribution in creating dialogue, constitute major points. This study describes the case of a couple where both partners have psychotic experiences. Therapy followed the principles of open dialogue. Three sessions were video-recorded, transcribed and analyzed using the “dialogical investigations in happenings of change”. At a very first level, there was a general evaluation of the sessions, focusing on dominance, indicative versus symbolic language, monological versus dialogical dialogue, and the responsiveness of the therapist. Then, a micro-analysis of specific topical episodes was conducted. The micro-analysis focused on the positions of the speakers, the voices that are present at their utterances, and the addressees of those being said. The aim of this research is to track shifts in the way the couple talks about its difficulties. More specifically, what is studied is the way the male partner talks about the experience of voices, and the female partner about her last crisis. The analysis showed a shift of the position from which the male partner speaks. The position of weakness from which he speaks in the first session is replaced by the position of controlling his difficulties. His sense of agency is enhanced. On the other hand, the voice of his partner is absent from the narration. While the content of the narrative changes, her narrative is defined by the voices of others, as her partner, parents and doctors. The shifts in the way the partners talk about their experiences, seem to be connected to the promotion of dialogue and symbolic language in sessions, in which therapists contribute significantly.