Η δημόσια διπλωματία των μικρών και μεσαίων χωρών – Η περίπτωση της Ελλάδας
Creators: name: Εδιάρογλου, Ρόζα-Τριανταφυλλιά Χριστόφορου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: Δημόσια Διπλωματία
Ήπια Ισχύς
Δημόσιες Σχέσεις
Public diplomacy
Soft Power
Public Affairs

description: Η εργασία αυτή έχει ως βασικό στόχο να αναδείξει τις ευκαιρίες και τις δυνατότητες που αποκτούν μικρά και μεσαία κράτη, όπως η Ελλάδα, μέσω της χρήσης Δημόσιας Διπλωματίας, στο σύγχρονο παγκόσμιο περιβάλλον. Η Δημόσια Διπλωματία είναι μια πρακτική άσκησης Διπλωματίας σύμφωνα με την οποία τα κράτη μπορούν να έχουν αποτελέσματα στην εξωτερική τους πολιτική χρησιμοποιώντας την μέθοδο της πειθούς. Σε αντίθεση με τις παλαιότερες πρακτικές της Διπλωματίας που χρησιμοποιούσαν τον στρατιωτικό και οικονομικό εξαναγκασμό ή την εξαγορά για να επιτύχουν τους στόχους τους. Η ΔΔ διαμορφώνει θετική εικόνα για ένα κράτος στο παγκόσμιο σύστημα και χρησιμοποιεί αυτή την εικόνα για να ασκήσει επιρροή. Δεν απευθύνεται μόνο σε κυβερνήσεις, αλλά στο σύνολο της κοινής γνώμης κάθε χώρας και εφαρμόζεται εκτός από κυβερνήσεις και από όλους τους άλλους διεθνείς δρώντες, όπως μη κυβερνητικούς οργανισμούς και εταιρίες. Η Δημόσια Διπλωματία, υιοθετήθηκε πρωτίστως από μεγάλα και ισχυρά κράτη ως εργαλείο άσκησης εξωτερικής πολιτικής. Το μεγαλύτερο μέρος της βιβλιογραφίας που μελετά την Δ.Δ. εστιάζει και πάλι σε κράτη που ούτως ή άλλως ήταν ισχυροί δρώντες της παραδοσιακής διπλωματίας. Στ’ αλήθεια όμως, η νέα αντίληψη καθώς και οι πρακτικές που εισάγει η Δημόσια Διπλωματία στις διεθνείς σχέσεις είναι μια ευκαιρία για τα μικρά και τα μεσαία κράτη, να βγουν από την αφάνεια και την ¨υποτέλεια¨ στους ισχυρούς τους συμμάχους που είχαν έως σήμερα και να διαμορφώσουν την δική τους ατζέντα αποκτώντας επιρροή σε παγκόσμιο επίπεδο. Η Δ.Δ. δεν χρειάζεται μεγάλα οικονομικά και στρατιωτικά μεγέθη γι΄ αυτό μπορεί να εφαρμοστεί από το κάθε κράτος που έχει ένα σωστά οργανωμένο σχέδιο άσκησης εξωτερικής πολιτικής. Στην παρούσα εργασία γίνεται μια αναδρομή της θεωρητικής προσέγγισης της Δημόσιας Διπλωματίας. Το ερευνητικό αυτό πεδίο είναι σχετικά πρόσφατο στις διεθνείς σχέσεις, κατά συνέπεια ακόμα μελετάται και διαμορφώνεται. Δεδομένου μάλιστα ότι ο σύγχρονος κόσμος γίνεται όλο και πιο περίπλοκος είναι πολύ δύσκολο να οριστεί επακριβώς η Δ.Δ. Με το πέρασμα των χρόνων οι ορισμοί αλλάζουν και διαμορφώνονται στις νέες συνθήκες. Στόχος λοιπόν του πρώτου κεφαλαίου δεν είναι να αποσαφηνίσουμε πλήρως τον ορισμό της Δημόσιας Διπλωματίας αλλά να μελετήσουμε την ιστορική της εξέλιξη, τις πρακτικές και το πώς ασκήθηκε αυτή από τα κράτη ώστε να αντιληφθούμε τι νέο εισάγει στις διεθνείς σχέσεις. Στη συνέχεια, στο θα εστιάσουμε περισσότερο στην Δ.Δ. που εφαρμόζουν τα μικρά και μεσαία κράτη. Θα μελετήσουμε δυο παραδείγματα πρωτοπόρων χωρών στον τομέα αυτό, του Καναδά και της Νορβηγίας. Ο τρόπος που αυτές οι χώρες διαμόρφωσαν την στρατηγική τους και πέτυχαν μεγάλο μέρος των στόχων της εξωτερικής τους πολιτικής είναι σημαντικό να μελετηθεί από κάθε κράτος που θέλει να εφαρμόσει Δ.Δ. Τέλος, θα ερευνήσουμε τις δυνατότητες που έχει η Ελλάδα ασκώντας Δ.Δ. να βελτιώσει την διεθνή εικόνα της, να επιτύχει τους στόχους της στην εξωτερική πολιτική και να αναπτυχτεί σε παγκόσμιο επίπεδο. Η χρονική συγκυρία στην οποία εκπονείται αυτή η εργασία βοηθάει ακόμα περισσότερο να αντιληφθούμε γιατί η Ελλάδα έχει άμεσα ανάγκη από εφαρμογή Δημόσιας Διπλωματίας.
description: The aim of this work is to highlight the opportunities that small and medium-sized countries, such as Greece, acquire through the use of Public Diplomacy in our modern global environment. Public Diplomacy is a practice of diplomacy whereby states can have results in their foreign policy using the method of persuasion. Unlike previous diplomatic practices that used military and financial coercion or redemption to achieve their goals. Public Diplomacy forms a positive image for a state in the global system and uses this image to exert influence. It is not only addressed to governments but to the general public in every country, and is applied besides governments, from other international actors too, such as non-governmental organizations and corporations. Public Diplomacy was first adopted by large and powerful states as a tool for foreign policy. Most of the bibliography that is studying Public Diplomacy, also focus on states that were, in any case, powerful actors of traditional diplomacy. But the truth is that Public Diplomacy is an opportunity for small and medium-sized states to come out of the obscurity and the dependence to their powerful allies they have so far and to shape their own agenda by gaining influence at a global level. Public Diplomacy does not need big economic and military figures, so it can be implemented by each country that has a properly organized foreign policy plan. In the present paper a review of the theoretical approach of Public Diplomacy is made. This research field is relatively recent in international relations and is therefore still being studied and shaped. Given that the modern world is becoming more and more complex, it is very difficult to precisely define the Public Diplomacy. Over the years, definitions have changed and are shaped differently under the new circumstances. Therefore, the aim of the first chapter is not to fully clarify the definition of Public Diplomacy but to study its historical evolution, practices and how it was exercised by the states to understand what the new one introduces into international relations. Then, we will focus more on Public Diplomacy applied by small and medium-sized states. We will study two examples of leading countries in this field, Canada and Norway. The way these countries have shaped their strategy and achieved a large part of their foreign policy objectives is important to be studied by any country that wants to implement Public Diplomacy. Finally, we will explore the potential of Greece by exercising public diplomacy to improve international image, to achieve foreign policy objectives and to be developed at a global level. The timing of this work helps us to understand why Greece has a direct need to implement Public Diplomacy.