Φαινόμενο και νοούμενο στη θεολογική σκέψη του Ν. Μπερδιάγιεφ:
Creators: name: Kurzanidze, Shorena Rezo (Σορένα Κουρταβίτζε)
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Φαινόμενο
Νοούμενο
Phenomenon
Noumeno

description: Το φαινόμενο είναι ο αντικειμενικός κόσμος, ο κόσμος που ζούμε και βλέπουμε. Ενώ το νοούμενο είναι αυτό που βρίσκεται πέρα από τον κόσμο και ξεπερνά τον κόσμο και την αναγκαιότητα. Ο προορισμός μας είναι να βρούμε, να ανακαλύψουμε το νοούμενο πίσω από το φαινόμενο. Για τον Μπερδιάγιεφ ο άνθρωπος είναι φαινόμενο αλλά έχει μέσα του το νοούμενο δηλαδή το θείο στοιχείο. Ο άνθρωπος μπορεί κα πρέπει να γίνει θεάνθρωπος. Ο Θεός είναι νόημα και Αλήθεια του κόσμου. Ο Θεός είναι πνεύμα και ελευθερία. Η συνάντηση με τον Θεό δεν είναι συνάντηση με κάτι απόλυτο και αφηρημένο αλλά είναι συνάντηση με τον προσωπικό Θεό. Μέτα την πτώση του ανθρώπου ο Θεός δεν εγκατέλειψε ποτέ τον άνθρωπο αλλά ούτε επεμβαίνει στη ζωή του και στην απόφαση του. Ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο την ελευθερία και επέτρεψε την ύπαρξη του κακού στον κόσμο για να μπορεί ο άνθρωπος να ασκεί την ελευθερία του δημιουργικά. Φτιάχνοντας ο άνθρωπος με την ελευθερία την μοίρα του φτιάχνει και τη μοίρα του κόσμου γιατί ο κόσμος εξαρτάται αποκλειστικά από τον άνθρωπο. Αυτό που κάνει τον άνθρωπο ξεχωριστό για τον Μπερδιάγιεφ είναι το πνεύμα, που είναι το νοούμενο στοιχείο του. Ο άνθρωπος που δέχεται μέσα του το πνεύμα δέχεται την αποκάλυψη του Θεού. Με την αποκάλυψη γίνεται φανέρωση του κόσμου των νοουμένων μέσα στον κόσμο των φαινομένων. Η αποκάλυψη είναι σχέση διαλεκτική ανάμεσα στο νοούμενο και το φαινόμενο. Για τον Μπερδιάγιεφ το πνεύμα είναι το ανώτερο, κάτι που ανήκει στων κόσμο των νοούμενων. Το πνεύμα κάνει τον άνθρωπο πρόσωπο, τον κάνει δημιουργικό και ελεύθερο. Για να ξεπεράσει ο άνθρωπος τον αντικειμενικό κόσμο πρέπει να δημιουργεί ως ελεύθερος πάνω στον κόσμο και πάνω στον εαυτό του. Η δημιουργικότητα του ανθρώπου δείχνει την ομοιότητα του με τον Θεό. Η δημιουργικότητα δίνει στον άνθρωπο δυνατότητα να υψωθεί ως το Θεό κα να ξεπεράσει τον υλικό κόσμο. Για να ξεπεράσει τον κόσμο ο άνθρωπος πρέπει να γίνει πρόσωπο. Το πρόσωπο μαρτυρεί για την ανωτερότητα του ανθρώπου πάνω στη φύση. το πρόσωπο δεν είναι άνθρωπος ως φαινόμενο, αλλά άνθρωπος ως νοούμενο. Για να γίνει κάποιος πρόσωπο πρέπει να είναι ελεύθερος που θα πει ότι δεν πρέπει να εξαρτάται από τον αντικειμενικό κόσμο. Η ελευθερία είναι ο δρόμος που οδηγεί στην Αλήθεια. Ο άνθρωπος δεν είναι εγκαταλειμμένος από τον Θεό, το Άγιο Πνεύμα πάντα είναι παρών στον κόσμο και προπαντός στην Εκκλησία η οποία είναι ένας ζωντανός οργανισμός που συνδέει τα φαινόμενα και τα νοούμενα και μαζί με τον άνθρωπο και το Θεό ετοιμάζει την οδό γα την τελική μεταμόρφωση του κόσμου. Το μοναδικό νόημα της ύπαρξης του ανθρώπου και του κόσμου είναι η αναμονή των εσχάτων. Όλα όσα διαδραματίζεται στον κόσμο και στην ιστορία έχουν ένα στόχο που είναι η τελική μεταμόρφωση του κόσμου. Η μεταμόρφωση του κόσμου είναι δυνατή επειδή σε αυτόν τον αντικειμενικό κόσμο υπάρχει και ένας νοούμενος πυρήνας. Ο τελικός σκοπός του ανθρώπου είναι η Θέωση, αλλά για να φτάσει στο σκοπό αυτό πρέπει να ξεπεράσει τον αντικειμενικό κόσμο των φαινομένων με την εξάσκηση των θείων χαρισμάτων.
description: The phenomenon is an objective world, the world we live and see. While the noumeno is what lies beyond the world and transcends the world and the need. Our destination is to find, to descover the noumeno behind the phenomenon. For Berdiaef Human is a phenomenon who has inside him a noumeno is the divine element. Man can and must become God-man. God is the meaning and the truth of the world. God is a spirit and the freedom. The encounter with God is not a meeting with something absolute and abstract, but it is a meeting with a personal God. After the Human’s fall, God never left the man but neither interferes in his life and decision. God gave the freedom to man and allowed the, and allowed the existence of evil in the world to enable Human to exercise his freedom creatively. When Human is making with freedom his destiny, at the same time he is making the destiny of whole world because the world depends entirely on Human. The spirit, which is the noumena element, is what makes Human special for Berdiaef. The man who accepts inside him the spirit accepts the revelation of God. With the revelation becomes the manifestation of the world of numeno in the world of phenomena. The revelation is a dialectical relationship between the noumena and the phenomena. For Berdiaef, spirit is the average, something that belongs to the world of noumeno. The spirit makes people a person, it makes human creative and free. In case Human to overcome the objective world , he have to create with freedom over the world and over himself. The creativity of man indicates similarity with God. The creativity gives the possibility to Human be raised to God and to overcome the material world. To overcome the world, Human must become a person. The person demonstrates the superiority of Human over nature. The person is not a man as a phenomenon, but the Human as a noumeno. For someone to become a person he must be free which means that he should not depend on the objective world. Freedom is the path that leads to Truth. Human is not abandoned by God, the Holy Spirit is always present in the world and especially in the Church which is a living organism that connects the phenomena and noumena, and with Human and God prepares the way for the final transformation of the world. The only meaning of the existence of Human and of the world, is awaiting the end. Everything takes place in the world and in the history, have a target which is the final transformation of the world. The transformation of the world is possible because in this objective world there is a noumeno kernel. The ultimate goal of Human is the Divinity, but to reach that goal he must overcome the objective world of phenomena with the exercise of divine gifts.