Η σχέση μεταξύ της αντιληπτής εικόνας του σώματος και της εργαστηριακά προσδιορισμένης σωματικής σύστασης σε παιδιά 10-12 ετών:
Creators: name: Παρασκευά, Μαρία Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2014
Subjects: Εικόνα σώματος
Σωματική σύσταση
Υδροστατική ζύγιση
Λιπώδης μάζα
Άλιπη μάζα
Σωματική αυτοεκτίμηση
Σωματική ικανοποίηση
Body image
Body composition
Hydrostatic weight
Body fat
Body fat free
Body - esteem
Body satisfaction

description: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η σχέση ανάμεσα στην «αντιληπτή» εικόνα του σώματος και την εργαστηριακά προσδιορισμένη σωματική σύσταση μεταξύ παιδιών 10-12 ετών. Το δείγμα αποτέλεσαν 57 παιδιά εγγεγραμμένα στις Ε’-ΣΤ’ τάξεις δημοτικών σχολείων της Ανατολικής Θεσσαλονίκης, κατά τη διάρκεια του 2013. Η «αντιληπτή» εικόνα του σώματος καθορίστηκε από την κλίμακα σωματικής αυτοεκτίμησης (Body-Esteem Scale) των Mendelson και White, (1993) την κλίμακα αξιολόγησης της «φυσικής εμφάνισης» και της γενικής «αυτοεκτίμησης» (Self-Perfection Profile for Children) της Harter, (1985) και τέλος τη φωτογραφική κλίμακα αξιολόγησης του Collins, (1991). Η σωματική σύνθεση εκτιμήθηκε μέσω του Δείκτη Μάζας Σώματος και με την εργαστηριακή συνθήκη της υδροστατικής ζύγισης. Η Pearson συσχέτιση αποκάλυψε υψηλή θετική συσχέτιση που έφτασε στο 70,5% ανάμεσα στις μεθόδους αξιολόγησης της σωματικής σύστασης και των κατηγοριοποιήσεων των συμμετεχόντων με βάση το ποσοστό σωματικό λίπους και το ΔΜΣ, με επίπεδο σημαντικότητας 1% (p &lt; .01). Τα μοντέλα απλής παλινδρόμησης φανέρωσαν αρνητική σχέση ανάμεσα στην «αντιληπτή» εικόνα του σώματος και την «πραγματική» σωματική σύσταση, με κάποιες υποκλίμακες να έχουν παρουσιάσει ισχυρότερη σχέση και μεταβλητότητα της εξαρτημένης μεταβλητής, καθώς και μια θετική σχέση ανάμεσα στην σωματική σύνθεση και τον βαθμό της «σωματικής ικανοποίησης». Παράλληλα, ενώ παρατηρήθηκε μία θετική σχέση ανάμεσα στην «αυτοεκτίμηση» και την αυτοαντίληψη της «φυσικής εμφάνισης», με το μοντέλο να εξηγεί την υψηλότερη μεταβλητότητα (42,5%) στην σχέση τους, αποτυπώθηκε και μία σύνδεση στη σχέση σωματικής σύστασης και «αυτοεκτίμησης». Σύμφωνα με τη φωτογραφική κλίμακα, η «αντιληπτή» εικόνα του σώματος ήταν μεσόμορφη προς ενδόμορφη, ενώ η ιδανική και η επιθυμητή ταυτίστηκαν και ορίστηκαν από τη μεσόμορφη προς εκτόμορφη. Ωστόσο, με την πολυπαραγοντική ανάλυση διακύμανσης (MANOVA) φάνηκε να μην παρουσιάζονται διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα στις εξεταζόμενες μεταβλητές. Συμπερασματικά, από τα ευρήματα της παρούσας μελέτης η «αντιληπτή» εικόνα του σώματος παρουσίασε αρνητική σχέση με τη σωματική σύνθεση, ενώ η «σωματική ικανοποίηση» παρουσίασε μια θετική σχέση με τη σωματική σύνθεση. Ωστόσο, η «αυτοεκτίμηση» φάνηκε να παρουσίασε την υψηλότερη θετική σχέση με την αντιληπτή «φυσική εμφάνιση» και μία σύνδεση με τη σωματική σύσταση. Επιπλέον, ανάμεσα στα δύο φύλα δεν παρουσιάστηκαν διαφορές στις εξεταζόμενες μεταβλητές. Τέλος το σύνολο των συμμετεχόντων αποκάλυψε ικανοποίηση με την σωματική του εικόνα, αλλά πιο λεπτές μορφές ήταν επιθυμητές.
description: The aim of this study was to investigate the relationship between "perceived" body image and the experimentally, laboratory-determined body composition among children 10-12 years old. The sample was consisted of 57 children enrolled in the 5th and 6th grades of primary schools in eastern Thessaloniki during 2013. The "perceived" body image was determined by the Body-Esteem Scale, developed by Mendelson and White (1993), the assessment scale of "physical appearance" and general "self-esteem" (‘Self-Perfection Profile for Children’ by Harter (1985 )) and finally the Scale of Body image by Collins (1991). The body composition was assessed by the Body Mass Index (BMI) and the laboratory condition of hydrostatic weighing. The Pearson correlation revealed a high positive correlation amounting to 70.5 % between the methods for assessing body composition and the classifications of participants based on the percentage of body fat and the BMI, with a significance level of 1% (p