Νοσηλευτική φροντίδα και ιεραποστολή στο έργο της Μοναχής Γαβριηλίας
Creators: name: Πλατίτσα, Ελένη Αθανασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Ιεραποστολή
Ινδία
Λέπρα
Mission
India
Leprosy

description: Η παρούσα εργασία, σκοπό έχει να αναδείξει το έργο της μοναχής Γαβριηλίας, ως ιεραποστόλου στην Ινδία και σε όλο τον κόσμο. Το διακονικό της έργο ήταν μεγάλο, η ιατρική βοήθεια στους αλλόθρησκους, λεπρούς συνανθρώπους της, ανεκτίμητη. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από εύπορους γονείς, σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ, στα 40 της χρόνια φεύγει για Αγγλία, το 1947 ανοίγει το φυσιοθεραπευτήριό της στην Αθήνα και μετά το θάνατο της μητέρας της, φεύγει για την Ινδία. Εκεί διακόνησε με ανιδιοτέλεια όλους τους ασθενείς και κυρίως τους λεπρούς. Έκανε σεμινάρια φυσιοθεραπείας σε νοσηλεύτριες, πήγε στα Ιμαλάια και χωρίς ιατρείο και εξοπλισμό, κατάφερε να βοηθήσει πολλούς ασθενείς. Το έργο της συνεχίζεται σε Αθήνα, Αφρική και Γερμανία. Ο λόγος της ήταν λιτός, σεβόταν τον συνομιλητή της, δεν προσπαθούσε να πείσει και μόνο το άγγιγμά της έκανε θόρυβο, περισσότερο από τη σιωπή της. Η προτεραιότητά της ήταν η διακονία των ανθρώπων, λεπρών, με μολυσμένα μέλη, που έπρεπε να καθαριστούν ή να αφαιρεθούν και όχι η επιβολή του ιεραποστολικού στόχου. Η ακοή, ήταν ένα από τα κυριότερα χαρίσματά της. Άκουγε τον συνομιλητή της, ό ,τι και αν ο ίδιος πίστευε. Αντιμετώπιζε όλους τους ασθενείς της, αλλόθρησκους και αλλοεθνείς, με την ίδια αγάπη και πάντα έβλεπε στα πρόσωπά τους, το πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Είχε φοβερό αίσθημα ευθύνης για τη σωστή διάδοση της Ορθοδοξίας: «τους δίνουμε μόνο λόγο… χωρίς έργα. Λόγια χωρίς σαρξ, και κατακρίνουμε τους ίδιους και τους θεούς τους, αλλά είναι τόσο φτωχά τα λόγια μας μπροστά στην Ορθοδοξία
description: This paper aims to highlight the work of the nun Gabrielia, as a missionary in India and around the world. Her ministry work was great, the medical help to her fellow, non-religious, lepers, was extremely valuable. She was born in Istanbul to wealthy parents, studied at the School of Philosophy at the Aristotle University of Thessaloniki. At the age of 40 she left for England, in 1947 she opened her physiotherapy clinic in Athens and after the death of her mother, she left for India. Where, she selflessly served all patients, especially lepers. She did physiotherapy seminars for nurses, she went to the Himalayas and without a doctor's office and equipment, she managed to help many patients. Her work continues in Athens, Africa and Germany. Her speech was simple, she respected her interlocutor, she did not try to persuade people for what she believed and only her touch made a noise, more than her silence. Her priority was to serve people, especially lepers, with infected members, who had to be cleansed or removed, and not the imposition of the missionary goal. Listening, was one of her main gifts. She listened to her interlocutor, whatever they thought. She treated all her patients, non-religious and foreigners, with the same love and always saw in their faces the face of Jesus Christ. She had a tremendous sense of responsibility for the proper spread of the Orthodox Religion: "We give them only words. Without works. Words without body, and we criticize themselves and their gods, but our words are so poor compared to the Orthodox Religion"