The Societal Consequences of the Eurozone Crisis in the Southern European GIPS States, as connected with Risk Communication Theory: Case Study of Greece’
Creators: name: Αλεξάνδρου, Ελένη Αλέξανδρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Κρίση στην Ευρωζώνη
Απορρύθμιση του Κράτους Πρόνοιας
Γερμανικός Φιλελευθερισμός
Eurozone Crisis
Welfare States Deregulation
Ordo-liberalism

description: This purpose of this dissertation is to investigate the negative social implications the recent Eurozone debt crisis has had in the Southern European countries of Greece, Spain, Italy and Portugal (GIPS states). It further focuses on the case of Greece and the negative effects the imposed austerity measures have had, leading to aspects like high unemployment rates, falling wages, limited social security system, social unrest, deteriorating health and privatization of public property. All these effects are examined through Risk Communication Theory, as they indicate the societal risks involved for the citizens of the GIPS states, by significantly limiting their access to common public goods. As it comes out, this is another case of Modern Societies of Risk, where, once again unsuccessfully, the dismantling of the welfare state was viewed as the solution to financial crisis. The aim of this dissertation is not to purely stick to the measures taken throughout the course of the crisis chronologically, but rather to highlight the suffering of the citizens, when the Market Economy is placed way above Social Security. The European Union’s ‘ambiguous’ response to the crisis is also included, as is the ‘authoritarian’ and ‘neoliberal ‘way of thinking that the foreign authorities tried to impose on the GIPS states through the harsh austerity measures. Through a detailed bibliographical research, it has come out that ‘de-regulation’ and ‘fragmentation’ in the name of ‘modernization’ have occurred in most aspects of the GIPS countries’ welfare states with rather ambivalent long term benefits, as a clear deviation from the ‘Social European Model’ is evident. Only the GIPS states themselves can find the real ‘way out’ of the crisis, through innovation, taking advantage of the renewable energy and focusing on the sustainability of the pensioning system. Mutual respect and a ‘common European framing’ are seen as crucial for the future of the EU and its citizens.
description: Ο σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι να διερευνήσει τις αρνητικές κοινωνικές συνέπειες που είχε η πρόσφατη κρίση στην Ευρωζώνη στις χώρες της νότιας Ευρώπης, Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλία. Η εργασία επικεντρώνεται ιδιαίτερα στην περίπτωση της Ελλάδας, και τις αρνητικές συνέπειες που είχαν για την κοινωνία τα μέτρα λιτότητας που εφαρμόστηκαν, οδηγώντας σε ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά ανεργίας, μειώσεις στους μισθούς, μείωση της κοινωνικής ασφάλισης, κοινωνικές αναταραχές, εξασθένιση της υγείας και ιδιωτικοποιήσεις της δημόσιας περιουσίας. Οι συνέπειες αυτές εξετάζονται υπό τι πρίσμα της Θεωρίας της Επικοινωνίας του Κινδύνου/Διακινδύνευσης, καθώς διαφαίνονται οι κίνδυνοι για τους πολίτες των χωρών αυτών με τον περιορισμό στη πρόσβαση σε βασικά παγκόσμια αγαθά. Όπως προκύπτει, πρόκειται για άλλη μια περίπτωση της Σύγχρονης Κοινωνίας του Κινδύνου/Διακινδύνευσης, όπου, για άλλη μια φορά ανεπιτυχώς, η ‘διάλυση’ του κράτους πρόνοιας θεωρήθηκε ως η ενδεδειγμένη απάντηση στην οικονομική κρίση. Ο στόχος της εργασίας δεν είναι απλά να εμμείνει στα μέτρα που πάρθηκαν αυστηρά χρονολογικά κατά τη διάρκεια της κρίσης, αλλά να δώσει έμφαση στον ανθρώπινο ‘πόνο’, ο οποίος προκύπτει όταν η οικονομία της ελεύθερης αγοράς θέτεται ως προτεραιότητα , εις βάρος της κοινωνικής ασφάλισης. Επίσης, εμπεριέχεται και η ‘αμφιλεγόμενη’ αντίδραση της Ευρωπαϊκής ένωσης στην κρίση, όπως και ο ‘αυταρχικός’ και (Γερμανικός) ‘νεοφιλελεύθερος ‘ τρόπος σκέψης που οι αρχές προσπάθησαν να επιβάλλουν μέσα από τα αυστηρά μέτρα λιτότητας. Μέσα από μία ενδελεχή βιβλιογραφική έρευνα, προκύπτει ότι η ‘απορρύθμιση’ και ο ‘κατακερματισμός’ στο όνομα του ‘εκσυγχρονισμού’ κυριάρχησαν στο κράτος πρόνοιας των χωρών της νότιας Ευρώπης, με αμφίβολα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα, ξεκάθαρα παρεκκλίνοντας από το ‘Κοινωνικό Ευρωπαϊκό Μοντέλο’. Μόνο αυτά τα ίδια τα κράτη μπορούν να βρουν την πραγματική ‘διέξοδο’ από την κρίση, μέσα από την καινοτομία, την εκμετάλλευση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και την επίτευξη της βιωσιμότητας των συντάξεων. Ο αμοιβαίος σεβασμός και η διαμόρφωση ενός ‘κοινού Ευρωπαϊκού πλαισίου’ είναι ζωτικής σημασίας για το μέλλον και της Ευρωπαϊκής ένωσης, αλλά και των πολιτών της.