Transcatheter closure of atrial septal defect in elderly: a systematic review and meta-analysis
Creators: name: Μπαρουτίδου, Αμαλία Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Μεσοκολπική επικοινωνία
Διακαθετηριακή σύγκλειση
Ηλικιωμένοι
Atrial septal defect
Transcatheter closure
Elderly

description: Despite the establishment of transcatheter closure as the treatment of choice in adults with secundum atrial septal defects (ASDs), the effectiveness of this approach in elderly is disputed. This systematic review and meta-analysis involved studies exploring the impact of transcatheter ASD closure in patients ≥60 years old. We systematically searched four major databases, including PubMed, CENTRAL, Scopus and Web of Science. ClinicalTrials.gov, references of the selected articles as well as sources of grey literature were also hand-searched. Primary outcomes were the right ventricular end-diastolic diameter (RVEDD) and the New York Heart Association (NYHA) functional class, whereas secondary outcomes included the left ventricular end-diastolic diameter (LVEDD), systolic pulmonary arterial pressure (sPAP), plasma Brain Natriuretic Peptide (BNP) levels, tricuspid valve regurgitation (TR), atrial arrhythmias, and mortality. The Newcastle–Ottawa scale was used to assess the studies’ quality. Eighteen observational cohort studies with 1184 patients were included in the meta-analysis. RVEDD was significantly reduced after ASD closure (standardized mean difference [SMD] -0.9, 95% confidence intervals [CI] -1.2; -0.7). Elderly patients had 9.5 times higher odds of being asymptomatic after versus before ASD closure (95% CI 5.06; 17.79). Furthermore, transcatheter ASD closure significantly improved LVEDD (SMD 0.8, 95% CI 0.7; 1.0), sPAP (mean difference [MD] 10.8, 95% CI -14.6; -7), TR severity (odds ratio [OR] 0.39, 95% CI 0.25; 0.60) and BNP levels (MD 68.3, 95% CI -114.4; -22.1). There was no effect of ASD closure on atrial arrhythmias (OR 0.88, 95% CI 0.42; 1.88), while overall mortality after ASD closure yielded a pooled proportion of 0.10 (95% CI 0.06; 0.16). Transcatheter ASD closure improved functional capacity, right and left ventricular dimensions, sPAP, TR, BNP levels without increasing the likelihood of atrial arrhythmias in elderly. Future larger studies are warranted to confirm our findings.
description: Παρά την καθιέρωση της διακαθετηριακής σύγκλεισης ως θεραπεία εκλογής σε ενήλικες με δευτερογενή μεσοκολπική επικοινωνία, η αποτελεσματικότητα αυτής της τεχνικής στους ηλικιωμένους ασθενείς είναι αμφισβητούμενη. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση συμπεριέλαβε μελέτες που διερεύνησαν την επίδραση της διακαθετηριακής σύγκλεισης της μεσοκολπικής επικοινωνία σε ασθενείς ηλικίας ≥60 ετών. Διεξήχθη συστηματική αναζήτηση σε τέσσερις μεγάλες βάσεις δεδομένων (PubMed, CENTRAL, Scopus, Web of Science). Επίσης, ελέγχθηκαν τα μητρώα κλινικών δοκιμών, οι λίστες με τις βιβλιογραφικές αναφορές των επιλεγμένων άρθρων καθώς και πηγές γκρίζας βιβλιογραφίας. Τα πρωτεύοντα αποτελέσματα ήταν η τελοδιαστολική διάμετρος της δεξιάς κοιλίας και η λειτουργική τάξη κατά New York Heart Association (NYHA), ενώ τα δευτερεύοντα αποτελέσματα περιελάμβαναν την τελοδιαστολική διάμετρο της αριστερής κοιλίας, τη συστολική πίεση της πνευμονικής αρτηρίας, τα επίπεδα του νατριουρητικού πεπτιδίου τύπου Β (BNP), την ανεπάρκεια της τριγλώχινας, τις κολπικές αρρυθμίες και τη θνητότητα. Η κλίμακα Newcastle–Ottawa χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση της ποιότητας των μελετών. Δεκαοκτώ μελέτες κοόρτης με 1184 ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στη μετα-ανάλυση. Η τελοδιαστολική διάμετρος της δεξιάς κοιλίας μειώθηκε σημαντικά μετά τη σύγκλειση της μεσοκολπικής επικοινωνίας (σταθμισμένη διαφορά μέσων [SMD] -0,9, 95% διάστημα εμπιστοσύνης [CI] -1,2 έως -0,7). Οι ηλικιωμένοι ασθενείς είχαν 9,5 φορές υψηλότερες πιθανότητες να είναι ασυμπτωματικοί μετά συγκριτικά με πριν τη σύγκλειση της μεσοκολπικής επικοινωνίας (95% CI 5,06 έως 17,79). Επιπλέον, η σύγκλειση της μεσοκολπικής επικοινωνίας βελτίωσε σημαντικά την τελοδιαστολική διάμετρο της αριστερής κοιλίας (SMD 0,8, 95% CI 0,7 έως 1,0), τη συστολική πίεση της πνευμονικής αρτηρίας (μέση διαφορά [MD] 10,8, 95% CI -14,6; -7), την ανεπάρκεια της τριγλώχινας (λόγος πιθανοτήτων [OR] 0.39, 95% CI 0,25 έως 0,60) και τα επίπεδα του BNP (MD 68,3, 95% CI -114,4 έως -22,1). Δεν παρατηρήθηκε επίδραση της σύγκλεισης της μεσοκολπικής επικοινωνίας στις κολπικές αρρυθμίες (OR 0,88, 95% CI 0,42 έως 1,88), ενώ η συνολική θνητότητα μετά τη σύγκλειση της μεσοκολπικής επικοινωνίας υπολογίστηκε σε συνολικό ποσοστό 0,10 (95% CI 0,06 έως 0,16). Η διακαθετηριακή σύγκλειση της μεσοκολπικής επικοινωνίας βελτίωσε τη λειτουργική ικανότητα, τις διαστάσεις της δεξιάς και αριστερής κοιλίας, τη συστολική πίεση της πνευμονικής αρτηρίας, την ανεπάρκεια της τριγλώχινας, τα επίπεδα του BNP χωρίς να αυξάνει την πιθανότητα κολπικών αρρυθμιών σε ηλικιωμένους ασθενείς. Μεγαλύτερες μελέτες είναι απαραίτητο να διεξαχθούν στο μέλλον ώστε να επιβεβαιώσουν τα παραπάνω ευρήματα.