Επιδημιολογική μελέτη του καρκίνου του θυρεοειδή αδένα: Ανάλυση προοπτικών δεδομένων από κέντρο αναφοράς
Creators: name: Παπανικολοπούλου, Σταυρούλα Νικολάου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Καρκίνος
Θυρεοειδής αδένας
Μητρώο ασθενών
Cancer
Thyroid gland
Patient registry

description: Ο καρκίνος του θυρεοειδή αδένα αποτελεί την κακοήθεια με την ταχύτερα αυξανόμενη επίπτωση κατά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Οι υπάρχουσες κατευθυντήριες οδηγίες βοηθούν στην αποτελεσματική διάγνωση, θεραπεία και παρακολούθηση των ασθενών. Ωστόσο, υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης της παρεχόμενης περίθαλψης. Τα μητρώα ασθενών μπορούν να βοηθήσουν προς αυτή την κατεύθυνση, μέσω της κατάλληλης αξιοποίησής τους. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η καταγραφή των χαρακτηριστικών του καρκίνου του θυρεοειδή, όπως αυτά προκύπτουν από το μητρώο ασθενών του Ενδοκρινολογικού Τμήματος του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πάτρας. Αυτά τα χαρακτηριστικά συγκρίνονται με τα αντίστοιχα της βιβλιογραφίας προκειμένου να εντοπιστούν τυχόν διαφορές, οι οποίες και αξιολογούνται. Χρησιμοποιήθηκαν οι ιατρικοί φάκελοι 500 ασθενών, από τους οποίους καταγράφηκαν και αναλύθηκαν επιδημιολογικά στοιχεία και στοιχεία σχετικά με τη διάγνωση, σταδιοποίηση και παρακολούθηση των περιστατικών. Η κατανομή στα δύο φύλα του καρκίνου του θυρεοειδή ήταν 101 άρρενες (20,2%) και 399 θήλεα (79,8%). Η μέση ηλικία διάγνωσης σε σύνολο 497 ασθενών (99,4%), ήταν τα 46,3 ± 15,0 έτη. Μεταξύ των 500 περιστατικών, ο ιστολογικός τύπος για τα 427 (85,4%) ήταν θηλώδες καρκίνωμα, για τα 46 (9,2%) θυλακιώδες, ενώ ακολουθούν το μυελοειδές, πτωχά διαφοροποιημένο, αναπλαστικό και άλλο σε συχνότητες 20, 1, 4 και 2, αντίστοιχα. Μεταξύ 422 (98,8%) περιπτώσεων θηλώδους, κλασικός υπότυπος ήταν τα 262 (62%), υψηλών κυττάρων 10 (2,4%), θυλακιώδους τύπου διηθητικό 68 (16,2%), θυλακιώδους τύπου μη διηθητικό 66 (15,7%), ενώ κάποιος άλλος υπότυπος 16 (3,8%). Σε σύνολο 421 (84,2%) περιστατικών, ο μέσος όρος μεγέθους του όγκου ήταν 18,8 mm, ενώ πολυεστιακότητα εμφάνιζαν 183 σε σύνολο 467. Στα αποτελέσματα από την FNA, τα 37 (16,8%) ήταν ύποπτα για κακοήθεια και τα 84 (38,2%) ήταν κακοήθεια. Μόνιμο υποπαραθυρεοειδισμό εμφάνισαν μετεγχειρητικά 78 άτομα (17,3%), παροδικό υποπαραθυρεοειδισμό 51 άτομα (11,3%), ενώ παροδική ή μόνιμη κάκωση του λαρυγγικού νεύρου μόλις 1 (0,2%) και 2 (0,4%) άτομα αντίστοιχα. Χαμηλού, ενδιάμεσου και υψηλού κινδύνου υποτροπής ήταν 316 (70,1%), 89 (19,7%) και 46 (10,2%) περιστατικά, αντίστοιχα. Σταδίου Ι κατά AJCC/TNM 7η έκδοση και κατά AJCC/TNM 8η έκδοση ήταν 339 (76,4%) και 373 (84%) περιστατικά, αντίστοιχα. Μεταξύ 455 ασθενών με διαφοροποιημένο καρκίνο θυρεοειδή, οι 336 (73,9%) έλαβαν ραδιενεργό ιώδιο (RAI) επικουρικά μετά το χειρουργείο. Από τους 227 ασθενείς με διαφοροποιημένο καρκίνο που υποβλήθηκαν σε ολική θυρεοειδεκτομή και έλαβαν επικουρικά RAI, εμφάνισαν άριστη, ατελή στο βιοχημικό έλεγχο, ατελή στον απεικονιστικό έλεγχο και μέτρια απάντηση στην αρχική θεραπεία 34,8%, 20,7%, 11,9% και 32,6% των ασθενών αντίστοιχα. Άριστη απάντηση στη θεραπεία κατά το τρίτο, πέμπτο και δέκατο έτος παρακολούθησης εμφάνισε το 57,1%, 57,2% και 64,1% των ασθενών με διαφοροποιημένο καρκίνο, αντίστοιχα. Η δεκαετής επιβίωση για τους ασθενείς αυτούς υπολογίσθηκε στο 98,2%. Μεταξύ του μητρώου αυτού και της βιβλιογραφίας παρατηρήθηκαν διαφορές στην κατανομή της νόσου μεταξύ των δύο φύλων (άνδρες/γυναίκες 1/4 έναντι 1/3 της βιβλιογραφίας) και στα ποσοστά εμφάνισης μετεγχειρητικών επιπλοκών, ενώ στη 10ετή επιβίωση υπήρξε πλήρης ταύτιση. Αντίθετα, το μέσο μέγεθος διαμέτρου του όγκου, καθώς και τα ποσοστά εμφάνισης πολυεστιακότητας συμπίπτουν με τα αντίστοιχα αναλύσεων μεγάλων μητρώων ασθενών με καρκίνο του θυρεοειδή. Η διαφορά μεταξύ του ποσοστού των ασθενών χαμηλού κινδύνου υποτροπής κατά την αρχική μετεγχειρητική εκτίμηση και του ποσοστού των ασθενών με καλή απάντηση στην αρχική θεραπεία επιβεβαιώνει την ανάγκη συνεχούς αξιολόγησης του κινδύνου υποτροπής σε συνάρτηση με την απάντηση στη θεραπεία που χαρακτηρίζει τον ασθενή τη δεδομένη χρονική στιγμή
description: Thyroid cancer is the malignancy which is characterized by the fastest growing incidence.in the last three decades. Existing guidelines help in the effective diagnosis, treatment and follow-up of the patients. However, there is a need to improve the care provided. Patient registries are an important tool to achieve it, using them properly. The purpose of this master thesis is to record the characteristics of thyroid cancer as they arise from the Patient Register of the Endocrinology Department of the University Hospital of Patras. These characteristics are compared with those of the literature in order to identify any differences that are evaluated. Medical records of 500 patients were used, from which epidemiological data and data on the diagnosis, staging and follow-up of the incidents were recorded and analyzed. The thyroid cancer distribution in both sexes was 101 males (20.2%) and 399 females (79.8%). The mean age of diagnosis in a total of 497 patients (99.4%) was 46.3 ± 15.0 years. Among the 500 cases, the histological type for 427 (85.4%) was papillary carcinoma, for 46 (9.2%) follicular, followed by myeloid, poorly differentiated, anaplastic, and another at 20, 1, 4 and 2, respectively. Between 422 (98.8%) papillary cases, classical subtype were 262 (62%), tall-cell 10 (2.4%), follicular type invasive 68 (16.2%), follicular type non-invasive 66 (15.7%), while another subtype 16 (3.8%). In a total of 421 (84.2%) cases, the mean tumor volume was 18.8 mm, while multifocality was observed in 183 out of 467 patients. In FNA results, 37 (16.8%) were suspected of malignancy and 84 (38.2%) were malignant. Permanent hypoparathyroidism postoperatively showed up 78 patients (17.3%), transient hypoparathyroidism 51 patients (11.3%), transient or permanent laryngeal nerve injury only 1 (0.2%) and 2 (0.4%) patients respectively. Low, intermediate and high risk were 316 (70.1%), 89 (19.7%) and 46 (10.2%) patients, respectively. Stage I AJCC / TNM 7th edition and AJCC / TNM 8th edition were 339 (76.4%) and 373 (84%) incidents, respectively. Among 455 patients with differentiated thyroid carcinoma (DTC), 336 (73.9%) received adjuvant radioactive iodine (RAI) after surgery. Of the 227 patients with DTC who underwent total thyroidectomy and received RAI, excellent, biochemical incomplete, structural incomplete and intermediate response to initial therapy showed up 34.8%, 20.7%, 11.9% and 32.6% of them, respectively. The 57.1%, 57.2% and 64.1% of patients with DTC showed up an excellent response to therapy in the third, fifth and tenth year of follow-up respectively. Ten-year survival for these patients was estimated at 98.2%. Differences in the gender distribution (male/female 1/4 versus 1/3 of the literature) and the incidence of postoperative complications were observed between this registry and the literature, whereas ten-year survival was exactly the same. In contrast, the mean tumor size, as well as the rates of multifocal thyroid cancer are similar to the corresponding large thyroid cancer registries. The difference between the rates of low risk patients in the baseline postoperative assessment and the rates of patients with an excellent response to the initial therapy confirms the need of ongoing assessment of the risk stratification which may be based on the response to the treatment that characterizes the patient at that time