Η διανοητική ιδιοκτησία κατά τους Κανονισμούς Βρυξέλλες Ια και Ρώμη ΙΙ
Creators: name: Γιαννακοπούλου, Αγγελική Θεόδωρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: διανοητική ιδιοκτησία
Αρχή εδαφικότητας
Διεθνής Δικαιοδοσία
Εφαρμοστέο δίκαιο
Intellectual property
Principle of territoriality
International Jurisdiction 4. Applicable law

description: Αντικείμενο της παρούσας μελέτης είναι η παρουσίαση των κανόνων ιδιωτικού διεθνούς δικαίου που εφαρμόζονται για τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας σε διασυνοριακές υποθέσεις με στοιχείο αλλοδαπότητας σύμφωνα με τους Κανονισμούς 1215/2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΚανΒρ Ια) και 864/2007 για το εφαρμοστέο δίκαιο στις εξωσυμβατικές ενοχές (στο ΚανΡ ΙΙ). Στο πρώτο κεφάλαιο για την διεθνή δικαιοδοσία, κατόπιν παρουσίασης του πεδίου εφαρμογής του ΚανΒρ Ια, παρουσιάζεται, αρχικά, η αποκλειστική δωσιδικία του άρθρου 24(4) ΚανΒρ Ια που για αγωγές με αντικείμενο την καταχώριση ή το κύρος δικαιωμάτων βιομηχανικής ιδιοκτησίας, αποκλειστικώς αρμόδια είναι τα δικαστήρια της χώρας καταχωρίσεως. Έπειτα, ακολουθεί η ειδική δικαιοδοτική βάση του άρθρου 7(1), που καλύπτει τις συμβάσεις με αντικείμενο την οικονομική εκμετάλλευση προστατευόμενου άυλου αγαθού, καθώς και η σχετική νομολογία. Αμέσως μετά, παρουσιάζεται η δωσιδικία της αδικοπραξίας του άρθρου 7(2) που καλύπτει τις προσβολές των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας. Εν προκειμένω, και υπό το πρίσμα της αρχής της εδαφικότητας μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ερμηνεία του «τόπου όπου συνέβη ή ενδέχεται να συμβεί το ζημιογόνο γεγονός», τόσο από την θεωρία, όσο και από την νομολογία του ΔΕΕ και, ιδιαιτέρως, στις διαδικτυακές προσβολές των εν λόγω δικαιωμάτων. Τέλος, διερευνάται η εφαρμογή της ειδικής συντρέχουσας δωσιδικίας της παθητικής ομοδικίας του άρθρου 8 σημείο 1 ΚανΒρ Ια. Στο δεύτερο κεφάλαιο για το εφαρμοστέο δίκαιο στις προσβολές των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, παρουσιάζεται η ρύθμιση του άρθρου 8 ΚανΡ ΙΙ που για τα εθνικά δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας προκρίνει τον σύνδεσμο της lex loci protectionis, ως lex specialis σε σχέση με τον γενικό κανόνα του άρθρου 4 του ΚανΡ ΙΙ, διότι τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας μπορούν να προσδιοριστούν ως προς την εγκυρότητα και το περιεχόμενό τους μόνο από το δίκαιο της χώρας στην οποία ο δικαιούχος δύναται να αποκλείσει άλλους από την εκμετάλλευσή τους. Σε αυτό το σημείο, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αυτόνομη ερμηνεία της συνδετέας έννοιας του κανόνα σύγκρουσης, ήτοι της «προσβολή(ς)» «δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας». Αμέσως παρακάτω, ακολουθούν οι ειδικές διατάξεις ιδιωτικού διεθνούς δικαίου που θεσπίζει το άρθρο 67 Ν. 2121/1993 και η σχέση τους με το άρθρο 8 ΚανΡ ΙΙ. Τέλος, το εν λόγω κεφάλαιο κλείνει με την σχέση της πνευματικής ιδιοκτησίας και της ελευθερίας της έκφρασης με αφορμή και την πρόσφατη νομολογία του ΔΕΕ επί του κατά πόσο η ελευθερία της έκφρασης μπορεί να λειτουργήσει ως εξωτερικός περιορισμός της πνευματικής ιδιοκτησίας
description: This study attempts to present the rules of private international law applicable to intellectual property rights in cross-border cases with a foreign element under the Regulations 1215/2012 on jurisdiction and the recognition and enforcement of judgments in civil and commercial matters (Brussels Ibis) and 864/2007 on the law applicable to non-contractual obligations (Rome II). In the first chapter on jurisdiction, following the presentation of the scope of application of Brussels Ibis, the exclusive jurisdiction of Article 24 (4) Brussels Ibis, which sets out the courts of the country of origin of the registration of industrial property rights for the purposes of registration or validity, shall be presented first. What follows is the special jurisdiction of Article 7 (1), which covers contracts for the economic exploitation of protected intangible assets, as well as the relevant case law. Immediately afterwards, the special jurisdiction of Article 7 (2), which covers the infringement of intellectual property rights, is presented. In this case, and in the light of the principle of territoriality, the interpretation of "the place where the harmful event occurred or may occur" is of great interest, both from the theory and the jurisprudence of the European Court of Justice and, in particular, in relation to online infringement of the said rights. Finally, the application of the special concurrent jurisdiction of the proceedings involving several defendants of article 8 (1) Brussels Ibis is investigated. The second chapter on the applicable law on infringement of intellectual property rights presents the provision of Article 8 Rome II which for national intellectual property rights favors the link of lex loci protectionis, as lex specialis in relation to the general rule of Article 4 Rome II, because intellectual property rights can be determined in terms of their validity and content only by the law of the country in which the beneficiary may exclude others from their exploitation. At this point, the autonomous interpretation of the connected notion of the conflict rule, i.e. the "infringement (s)" of "intellectual property right", is of particular interest. Immediately below, the special provisions of private international law enshrined in Article 67 of Law 2121/1993 and their relation to Article 8 Rome II follow. Finally, this chapter closes with the relationship between intellectual property and freedom of expression on the occasion of the recent jurisprudence of the European Court of Justice on whether freedom of expression can function as an external restriction of intellectual property