Ζητήματα λειτουργικού σχεδιασμού στη χαρτογραφία. Αντίληψη, γνωστικές λειτουργίες, οπτική γραμματική.:
Creators: name: Μήτζιας, Γιάννης Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2014
Subjects: Χαρτογραφία
Λειτουργικός σχεδιασμός
Οπτική αντίληψη
Γνωστικές λειτουργίες
Οπτική γραμματική
Μορφολογική ψυχολογία
Οπτικές μεταβλητές
Cartography
Functional design
Visual perception
Cognition
Visual grammar
Gestalt psychology
Visual variables

description: Το ερώτημα που βρίσκεται στην αφετηρία αυτής της εργασίας είναι παλιό και απλό: πώς μπορούμε να σχεδιάσουμε καλύτερους χάρτες; Η προσπάθεια να απαντηθεί είναι επίσης παλιά, αλλά καθόλου απλή. Κι αυτό γιατί, οι χάρτες δεν περιορίζονται μόνο στο ρόλο ενός καναλιού που μεταφέρει πληροφορίες από τη μια πλευρά στην άλλη. Ενίοτε, φανερώνουν μπροστά μας σχέσεις και διαστάσεις που αλλιώς θα έμεναν κρυφές. Υπό αυτή την έννοια, οι χάρτες αποτελούν νοητικά εργαλεία τα οποία προεκτείνουν τις δυνατότητές μας (Κεφάλαιο 1). Για να κατανοήσουμε τον τρόπο που δουλεύουν, είναι απαραίτητο να εξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η οπτική μας αντίληψη, ως ένα πολύπλοκο σύστημα που αφενός συλλέγει ερεθίσματα και αφετέρου επεξεργάζεται πληροφορίες (Κεφάλαια 2 και 3). Επιπλέον, χρειάζεται να μελετήσουμε πώς ιεραρχούνται και οργανώνονται οι πληροφορίες αυτές, έτσι ώστε να συνθέσουν μια εικόνα με νόημα (Κεφάλαιο 4). Πάνω σε αυτές τις βάσεις, είναι δυνατό να συζήσουμε για μια οπτική γραμματική (Κεφάλαιο 5). Με τον όρο γραμματική, δεν υπονοούμε ένα ρυθμιστικό σύνολο κανόνων, που με αυθαίρετο και υποκειμενικό τρόπο υπαγορεύει τι είναι σωστό και τι όχι, αλλά τις κοινές ανθρώπινες διαισθητικές αντιλήψεις. Η μέθοδος αυτή, δανεισμένη από τον χώρο της γλωσσολογίας, παρουσιάζει δύο σημαντικά πλεονεκτήματα· από τη μια πλευρά, επιτρέπει την ανάλυση της χαρτογραφικής γλώσσας σε διαφορετικά επίπεδα (διάκριση γραφικών στοιχείων, σύνταξη, σημασιολογία και πραγματολογία). Από την άλλη, προκρίνει μια ολιστική θεώρηση, όπου τα παραπάνω επίπεδα βρίσκονται σε μια δημιουργική αλληλεπίδραση μεταξύ τους.
description: The question forming the basis of this work is both old and straightforward: how can we design better maps? There have been many attempts to respond to this issue, still it is not as simple as it seems. This is because maps are not just a channel transferring information from one side to the other. Sometimes they even reveal dimensions and relations that otherwise would remain hidden. In this context, maps are cognitive tools that help us expand our potential (Chapter 1). In order to understand the purposes they serve, it is necessary to consider the way our visual perception functions, i.e. as a complicated system that collects stimuli and processes information (Chapters 2 and 3). Furthermore, we need to examine the hierarchical structure of the information that composes a meaningful image (Chapter 4). On the basis of the above, visual grammar becomes an option (Chapter 5). The term "grammar" does not imply a regulatory set of rules which arbitrarily and subjectively dictate what is right or wrong, but our common human intuitive perceptions. The method in question, borrowed from the discipline of linguistics, presents two major advantages. On the one hand, it allows an analysis of the cartographic language at different levels (distinctive basic graphic elements, syntax, semantics and pragmatics); on the other hand, it favours a holistic approach, according to which there is a creative interaction between these levels.