Η επίδραση διαφορετικής διάρκειας διαλειμμάτων μεταξύ ασκήσεων προ ενεργοποίησης στην απόδοση μέγιστης δρομικής δοκιμασίας σε ποδοσφαιριστές
Creators: name: Μήνος, Βασίλειος Χρήστου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Συνδυαστική προπόνηση
Απόδοση σε σπριντ
Ποδόσφαιρο
Complex training
Sprint times
Soccer

description: Σκοπός της μεταπτυχιακής διατριβής ήταν η ανάλυση των οξείων επιδράσεων ενός πρωτοκόλλου προενεργοποίησης, που περιελάμβανε την άσκηση του παράλληλου καθίσματος και κατακόρυφα άλματα στον χρόνο επιτάχυνσης και στη δρομική ταχύτητα, σε αθλητές ποδοσφαίρου. Σαράντα πέντε ενήλικες ημί-επαγγελματίες ποδοσφαιριστές συμμετείχαν εθελοντικά σε τρεις διαφορετικές προπονητικές συνθήκες ως προς τον χρόνο διαλείμματος. Τέσσερα ζεύγη φωτοκυττάρων χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση του χρόνου επιτάχυνσης 0-5 (S5) και της δρομικής ταχύτητας 0-20 (S20) και 0-30 m (S30) πριν και μετά από την εφαρμογή πρωτοκόλλου ελέγχου (Ελέγχου) ή των τριών διαφορετικών πειραματικών συνθηκών που περιλάμβαναν ένα σετ των 6 επαναλήψεων στην άσκηση του παράλληλου καθίσματος με εξωτερική επιβάρυνση στο of 85% της μίας μέγιστης επανάληψης (Squat) ακολουθουμένη από 8 κατακόρυφα άλματα (CMJ) η κάθε μία. Αναλυτικά, οι διαφορετικές συνθήκες διαλείμματος που εκτελέστηκαν ήταν: (α) 4min διάλειμμα μετά τη συνθήκη Squat (ΠΕΙΡ.1), (β) 4 min διάλειμμα μετά τη συνθήκη CMJ (ΠΕΙΡ.2) και (γ) 2min διάλειμμα μετά τη συνθήκη Squat και 2min διάλειμμα μετά την CMJ (ΠΕΙΡ.3). Η συνθήκη ΠΕΙΡ.3 είχε ως αποτέλεσμα ταχύτερους χρόνους σε όλες τις χρονικές στιγμές που αξιολογήθηκαν (S5, S30 &amp; s30), σε σύγκριση με τη δοκιμασία Ελέγχου, όπως επίσης και με τις υπόλοιπες συνθήκες. Η συνθήκη ΠΕΙΡ.2 κατέληξε σε βελτιωμένη επίδοση στις δοκιμασίες S20 and S30, σε σύγκριση με την συνθήκη Ελέγχου. Τέλος, η συνθήκη ΠΕΙΡ.1 επέδρασε αρνητικά στο χρόνο διάνυσης σε όλες τις χρονικές στιγμές που αξιολογήθηκαν, σε σύγκριση με τη συνθήκη Ελέγχου, αλλά και με τις υπόλοιπες πειραματικές συνθήκες Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, η εξάλειψη του χρόνου διαλείμματος μεταξύ μιας πλειομετρικής άσκησης και μέγιστης δρομικής δοκιμασίας επιφέρει μείωση της απόδοσης σε ποδοσφαιριστές.
description: The purpose of the thesis was to determine the acute effect of a potentiation protocol including a heavy load back squat exercise followed by an unloaded countermovement exercise, executed with three different rest interval strategies on the subsequent accelera¬tion time and sprint performance in semi-professional male soccer players. Forty-five adult male soccer players completed a 3-day testing procedure. Four pairs of photoelectric cells measured 0–5 (S5), 0-20 (S20) and 0–30 m (S30) sprint times before and after either a control condition (BASE) or a 1set of 6 repetition of back squat with an external load of 85% of 1RM (Squat) followed by 8 vertical jumps (CMJ). Analytically, the different rest intervals included: (a) 4min rest after the Squat (E1), (b) 4 min rest after CMJ (E2), and (c) 2min rest after the Squat and 2min after the CMJ (E3). E3 strategy concluded to faster sprint times in all 3 testing points (S5, S30 &amp; s30) compared to BASE test, as well as the rest of the potentiation protocols, while E2 scheme resulted in improved times for S20 and S30, compared to BASE test. Finally, E1 condition evoked lower sprint times in all testing points, compared to both BASE and the rest of the experimental conditions. According to the results, the elimination of the rest interval between a plyo¬metric exercise and a sprint test may conclude to slower performance times in soccer players.