BMI changes in women with gestational diabetes mellitus
Creators: name: Λούρη, Ελένη Παναγιώτη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2025
Subjects: σακχαρώδης διαβήτης κύησης
διαφορές ΔΜΣ
διαφορές πρόσληψης βάρους
gestational diabetes mellitus
BMI differences
weight differences

description: ΕΙσαγωγή: Σακχαρώδης διαβήτης κύησης ορίζεται διαταραγμένη ανοχή στην γλυκόζη που πρωτοεμφανίζεται στην κύηση. Σχετίζεται με επιπλοκές στην κύηση, την προγεννητική περίοδο, τον τοκετό αλλά και τη μετέπειτα υγειά της εγκύου. Προδιαθεσικούς παράγοντες αποτελούν η παχυσαρκία, το οικογενειακό ιστορικό όπως και το ιστορικό προυπάρχοντα σακχαρώδους διαβήτη κύησης (ΣΔΚ) αλλά και το κάπνισμα. MέθοδοΙ: Αυτή ήταν μια αναδρομική μελέτη που διεξήχθη στη Γ΄Μαιευτικής και Γυναικολογική κλινική του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στην Ελλάδα, μεταξύ του Ιανουαρίου 2023 και του Δεκεμβρίου 2024. Χρησιμοποιήθηκε ένα μοντέλο γραμμικής παλινδρόμισης, με στάθμιση για τα χαρακτηριστικά της μητέρας, για να υπολογιστούν οι διαφορές στο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) και την πρόσληψη βάρους, μεταξύ γυναικών που διαγνώστηκαν με ΣΔΚ και εκείνων χωρίς ΣΔΚ. Συγκεκριμένα, η μελέτη μελέτησε αυτές τις διαφορές από τις 28 έως τις 35 εβδομάδες κύησης μετά τη διάγνωση του ΣΔΚ. Επιπλέον, η μελέτη αξιολόγησε την επίπτωση του ΔΜΣ και της αύξησης βάρους έως τις 28 εβδομάδες κύησης γαι την εμφάνιση ΣΔΚ, χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο λογιστικής παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Συνολικά, 149 γυναίκες ήταν επιλέξιμες για τη μελέτη. Από αυτές, το 32,2% διαγνώστηκε με ΣΔΚ . Οι γυναίκες που ανέπτυξαν GDM παρουσίασαν μεγαλύτερες μεταβολές στο BMI (μέση τιμή 1.98 [1.56, 3.04] έναντι 1.1 [0.77, 1.45], p &lt; 0.0001) και επίσης εμφάνισαν υψηλότερες μεταβολές στο βάρος (μέση τιμή 5.5 [4, 8] kg έναντι 3 [2, 4] kg, p &lt; 0.0001) μεταξύ 28 και 35 εβδομάδων της κύησης. Οι γυναίκες με ΣΔΚ είχαν σημαντικά υψηλότερο βάρος και ΔΜΣ πριν την εγκυμοσύνη, στις 28 και 35 εβδομάδες σε σύγκριση με τις γυναίκες χωρίς ΣΔΚ (όλα τα p &lt; 0,0001). Μια σημαντικά υψηλότερη αναλογία γυναικών με ΣΔΚ συνέλαβε μέσω IVF (16,67% έναντι 3,96%, p = 0,019). Οι γυναίκες με υψηλότερο ΔΜΣ στις 28 εβδομάδες εγκυμοσύνης είχαν 51% χαμηλότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ΣΔΚ (aOR = 0.49, 95% CI: 0.28–0.82, p = 0.009). Οι γυναίκες που αύξησαν το βάρος τους κάτω από τις κατευθυντήριες οδηγίες του IOM είχαν 158% υψηλότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ΣΔΚ (aOR = 2.58, 95% CI: 1.13–6.04, p = 0.026), ενώ αυτές που αύξησαν το βάρος τους εντός των συστάσεων του IOM είχαν 63% χαμηλότερες πιθανότητες (aOR = 0.37, 95% CI: 0.15–0.86, p = 0.025). Επιπλέον, από τις 28 έως τις 35 εβδομάδες της κύησης, μετά τη διάγνωση ΣΔΚ, οι γυναίκες με ΣΔΚ παρουσίασαν κατά μέσο όρο αύξηση βάρους κατά 3.34 kg περισσότερο (p = 3.11 × 10⁻¹⁴) συγκριτικά με τις γυναίκες που δεν είχαν διάγνωση ΣΔΚ, και είχαν κατά 1.2 μονάδες υψηλότερο ΔΜΣ (p = 3.46 × 10⁻¹⁴) σε σύγκριση με τις γυναίκες χωρίς ΣΔΚ. Συμπεράσματα: Η διατήρηση φυσιολογικού βάρους πριν την κύηση και η εντός των συστάσεων αύξηση βάρους στην κύηση μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης ΣΔΚ. Η συστηματική παρακολούθηση και οι στοχευμένες παρεμβάσεις για την παρακολούθηση των μεταβολών στο ΔΜΣ και στην πρόσληψη βάρους μετά τη διάγνωση του ΣΔΚ, είναι σημαντικές για τη βελτίωση των αποτελεσμάτων της κύησης.
description: Introduction: Gestational diabetes mellitus (GDM) is a metabolic complication of pregnancy first diagnosed during pregnancy. It can cause complications like preterm birth, cesarean delivery, macrosomia and postpartum type 2 diabetes mellitus. Lifestyle changes, obesity and older age of pregnant women are considered risk factors for developing GDM. Methods: This was a retrospective study conducted at 3rd Department of Obstetrics and Gynecology, Aristotle University of Thessaloniki, Greece, between January 2023 and December 2024. A linear regression model, adjusted for maternal characteristics, was used to analyze BMI and weight gain differences between women diagnosed with GDM and those without GDM. Specifically, the study examined these differences between 28 to 35 weeks of gestation after GDM diagnosis. Additionally, the study assessed the impact of BMI and weight gain up to 28 weeks of pregnancy on the risk of developing GDM, using a logistic regression model. Results: A total of 149 women were eligible for the study. Among them 32.2% were diagnosed with GDM. Women that developed GDM exhibited higher increase in BMI (median change: 1.98 [1.56, 3.04] vs. 1.1 [0.77, 1.45], p &lt; 0.0001), and also showed higher weight gain (median weight gain: 5.5 [4, 8] kg vs. 3 [2, 4] kg, p &lt; 0.0001) between 28 and 35 weeks of pregnancy. Women with GDM had significantly higher pre-pregnancy weight, weight at 28 and 35 weeks, and BMI before pregnancy, compared to non-GDM women (all p &lt; 0.0001). A significantly higher proportion of women with GDM conceived via IVF (16.67% vs. 3.96%, p = 0.019). Women with higher BMI at 28 weeks of pregnancy had 51% lower odds of developing GDM (aOR = 0.49, 95% CI: 0.28–0.82, p = 0.009). Women who gained weight below IOM guidelines had 158% higher odds of developing GDM (aOR = 2.58, 95% CI: 1.13–6.04, p = 0.026), while those who gained weight within IOM guidelines had 63% lower odds. (aOR = 0.37, 95% CI: 0.15–0.86, p = 0.025). Additionally, from 28 to 35 weeks after GDM diagnosis, women with GDM gained an average of 3.34 kg more weight (p = 3.11 × 10⁻¹⁴) and had a 1.2 units higher BMI (p = 3.46 × 10⁻¹⁴) than non-GDM women. Conclusions: Pre-pregnancy healthy body weight and weight gain within the recommendation limits is the key to reduce the risk of GDM. Close monitoring and targeted interventions to monitor BMI and weight changes after GDM diagnosis, is crucial to improve pregnancy outcomes.