Κατάγματα και εξαρθρήματα της σπονδυλικής στήλης στο σκύλο: Αναδρομική μελέτη (2010-2015)
Creators: name: Κόκκινος, Παναγιώτης Σωτηρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: σπονδυλική στήλη
κάκωση
σκύλος
spine
injury
dog

description: Τα κατάγματα και εξαρθρήματα της σπονδυλικής στήλης στο σκύλο αποτελούν συχνό αίτιο μυελοπάθειας. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν η αναδρομή σε περιστατικά με κάταγμα ή/και εξάρθρημα σπονδυλικής στήλης (ΚΕΣΣ) που αντιμετωπίστηκαν χειρουργικά ή συντηρητικά με σκοπό να περιγραφούν η εντόπιση των κακώσεων, η βαρύτητα της κάκωσης του νωτιαίου μυελού και η νευρολογική εικόνα, η θεραπεία, οι επιπλοκές, η εξέλιξη και το αποτέλεσμα στον πληθυσμό ασθενών της Κλινικής Ζώων Συντροφιάς, του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν από τα ιατρικά αρχεία 183 σκύλων που διαγνώστηκαν με ΚΕΣΣ από τον Α1 σπόνδυλο μέχρι το ιερό οστό, μεταξύ Ιανουαρίου 2010 και Δεκεμβρίου 2015, καθώς κι από την τηλεφωνική παρακολούθηση των περιστατικών που πραγματοποιήθηκε 11 μήνες μετά την προσκόμιση του τελευταίου ζώου. Η πλειονότητα των σκύλων ήταν ενήλικοι (&gt; 1 έτους) ή ≤ 15 kg. Η βαρύτητα της βλάβης στο νωτιαίο μυελό βαθμονομήθηκε σε πενταβάθμια κλίμακα (I-V). Κανένα από τα ζώα δεν είχε νευρολογική εικόνα βαθμού Ι, ενώ το 54,6% είχε εικόνα βαθμού V. Τα τροχαία ατυχήματα ήταν η πιο συχνή αιτία (44,3%) τραυματισμού. Ο συνδυασμός κατάγματος-εξαρθρήματος (44,8%) είχε τη μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης. Αναλόγως της τμηματοποίησης που έγινε στη σπονδυλική στήλη, η οσφυϊκή (Ο1-Ο7) ή η εγγύς θωρακοσφυϊκή (Θ10-Ο2) μοίρα ήταν οι πλέον συχνότερα επηρεαζόμενες, με τους πλείστους ασθενείς (60,7%) να εκδηλώνουν θωρακοσφυϊκό (Ο3-Θ3) σύνδρομο. Το φαινόμενο Schiff-Sherrington παρατηρήθηκε σε 25 περιπτώσεις. Συνυπάρχουσες κακώσεις άλλων ιστών (22,4%), όπως και πολλαπλές κακώσεις της σπονδυλικής στήλης (10,9%), επίσης καταγράφηκαν. Τριάντα επτά ζώα που πέθαναν ή υποβλήθηκαν σε ευθανασία την ημέρα 1 χωρίς να λάβουν θεραπεία είχαν βαρύτητα νευρολογικής εικόνας βαθμού V. Ογδόντα ένας σκύλοι έλαβαν συντηρητική και 60 χειρουργική θεραπεία. Η χειρουργική μέθοδος σταθεροποίησης της σπονδυλικής στήλης ήταν η χρήση ήλων/κοχλίων και ορθοπαιδικό ακρυλικό τσιμέντο. Επιπλοκές καταγράφηκαν στα ζώα και των δύο ομάδων θεραπείας. Συνολικά, μετά την τηλεφωνική επικοινωνία με τους ιδιοκτήτες με το πέρας της υπό εξέταση περιόδου, 39 ζώα επιβεβαιώθηκαν ως ζωντανά και 83 ως νεκρά, ενώ για 61 η παρακολούθηση μέχρι τέλους δεν κατέστη δυνατή. Το αποτέλεσμα ήταν φτωχό σε 91 (49,5%), λειτουργικό σε 17 (9,3%) και εξαιρετικό σε 12 (6,6%) σκύλους. Ένα μικρό ποσοστό σκύλων με σοβαρή κάκωση της θωρακοσφυϊκής μοίρας, παρότι δεν ανάκτησαν την εν τω βάθει αισθητικότητα του άλγους, φαίνεται να αποκαταστάθηκε η κινητικότητά τους.
description: Vertebral column fractures and luxation are a common cause of spinal cord dysfunction in dogs. The purpose of this retrospective study was to review cases of spinal fractures or/and luxations (SFL) treated with either surgical or conservative methods, in order to describe fracture locations, impact of damage on spinal cord and neurological status, treatment, complications, progress and outcome in patient population at the Companion Animal Clinic, Aristotle University of Thessaloniki. The medical records of 183 dogs that had been diagnosed with SFL between C1 and sacrum, between January 2010 and December 2015, were reviewed to collect relevant data, as well as a telephone follow-up was conducted 11 months after the last dog was referred. Most dogs were adults (&gt; 1-year old) or up to 15 kg. The severity of spinal cord injury was graded on a scale from I to V. None of the animals was graded with Grade I neurologic status, and 54,6% were graded with V. Road traffic accident was the most common (44,3%) cause of trauma. The combination of fracture/luxation injuries were most commonly (44,8%) recorded. Depending on the segmentation of the vertebral column the lumbar area (L1-L7) or the thoracolumbar junction (T10-L2) were the most commonly affected areas, with most patients (60,7%) experiencing thoracolumbar (T3-L3) syndrome. Schiff-Sherrington phenomenon was seen in 25 cases. Concurrent injuries (22,4%) as well as multiple spinal injuries (10,9%) were also identified. Thirty-seven patients that were euthanized or died by day-1 without treatment had a medium neurological score of 5. Eighty-one patients were treated conservatively and 60 were treated surgically. Pins/screws and PMMA was the spinal fixation technique of choice. Complications were evident in both treatment groups. Overall, on phone follow up, 39 animals were confirmed alive, 83 died or were euthanized and for 61 follow up was not possible. The outcome was poor in 91 (49,5%), functional in 17 (9,3%) and excellent in 12 (6,6%) dogs. A small proportion of dogs with severe thoracolumbar injuries, although they did not regain deep pain perception they seem to have recovered motor function.