Η πλάγια όψη του θανάτου στη σύγχρονη τέχνη:
Creators: name: Γερακά, Μαρία Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2014
Subjects: Θάνατος
Καταναλωτισμός
Μεταφυσική εμπειρία
Death
Consumerism
Metaphysical Experience

description: Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία με τίτλο « Η πλάγια όψη του θανάτου στη σύγχρονη τέχνη» προσεγγίζει το ζήτημα του θανάτου όπως παρουσιάζεται στα έργα των καλλιτεχνών Jeff Koons, Paul McCarthy, Damien Hirst, Sükran Moral και Andrè Seranno. Ως χρονολογική αφετηρία της εργασίας έχει επιλεχθεί το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’70, δεδομένου ότι η δεκαετία αυτή σηματοδοτεί πλήθος κοινωνικοπολιτικών εξελίξεων και καταληκτήριο το έτος 2009, όπου χρονολογείται και το έργο της Sükran Moral με τίτλο Love and Violence. Η διάρθρωση της παρούσας εργασίας έγινε βάσει θεματικών κριτηρίων, χωρίστηκε σε δύο βασικά μέρη και τα έργα των καλλιτεχνών που συμπεριλήφθηκαν στα εκάστοτε κεφάλαια, αναδείκνυαν τόσο το πεδίο δράσης τους όσο και τη θεματική τους συνάφεια. Το πρώτο μέρος πραγματεύεται την έννοια του καταναλωτισμού και την πεποίθηση της κοινωνίας πως η άμετρη κατανάλωση αγαθών σχετίζεται με την απόκτηση αισθήματος ασφάλειας, με τη σωτηρία, με την καταπάτηση του φόβου του θανάτου και κατ’ επέκταση με την αθανασία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ως το απόλυτο παράδειγμα καταναλωτικής κοινωνίας, εξετάζεται ενδελεχώς μέσα από τα έργα των καλλιτεχνών Jeff Koons και Paul McCarthy. Αφενός ο Koons προβάλει ως νέα «ιερά αντικείμενα» τις ολοκαίνουριες ηλεκτρικές συσκευές και τα αντικείμενα κοινής κουλτούρας, με σκοπό η μεσοαστική τάξη να νιώσει την ασφάλεια, αλλά και μια έντονη δόση ειρωνείας. Για τον McCarthy, αφετέρου, ο θάνατος γίνεται αισθητός μέσω της φθοράς των υλικών που χρησιμοποιεί στις performances αλλά και μέσω της κατάδειξης των συμβάσεων και καταπιέσεων που υπόκεινται οι νεώτερες γενιές από την οικογένεια αλλά και από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Στο δεύτερο μέρος περιλαμβάνονται έργα των Damien Hirst , Sükran Moral και γίνεται μόνο μία μικρή αναφορά σε ένα φωτογραφικό έργο του Andrè Seranno. Ο Damien Hirst, προσεγγίζει το ζήτημα του θανάτου επισημαίνοντας την αναπόφευκτη φύση του και προβάλλοντας έργα με θέμα τον κύκλο της ζωής. Για τη Sükran Moral, ο θάνατος μεταφράζεται ως φόβος του ανθρώπου και συγκεκριμένα της γυναίκας, αλλά και ως υποταγή στις κοινωνικές και ηθικές συμβάσεις της γενέτειρας χώρας της, τις οποίες και καταγγέλλει με την τέχνη της. Ο εσωτερικός τόνος των έργων της Moral, αλλά και η ψυχρή προσέγγιση του Hirst, που παρουσιάζει το θάνατο στην πιο ρεαλιστική του μορφή, προσφέρουν μια μοναδική, σχεδόν μεταφυσική εμπειρία στο θεατή, μέσω της οποίας καλείται να αναλογιστεί εκ νέου τη δική του εύθραυστη ύπαρξη.
description: Τhis present master essay with title “The implicit facet of death in modern art” approaches the subject of death, as it appears in the artworks of the artists Jeff Koons, Paul McCarthy, Damien Hirst, Sükran Moral and Andrè Seranno. As chronological starting point of the essay has been chosen the year 1975, given that this decade signals many and important social and political developments and ends in 2009 with the artwork of Sükran Moral having the title Love and Violence. The structure of the essay was due to thematic parameters, was separated in two basic parts and the artists’ work that are included in each chapter designated the place they acted and their thematic reference. The basic concept of the first part is consumerism and the belief of the society that the constant consumption of goods and materials relates to the acquisition of security, the fearless attitude towards death and in other words immortality. The example of United States, as the absolute example of a society of consumption, is examined thoroughly through the works of Jeff Koons and Paul McCarthy. Jeff Koons presents brand new electric hoovers and mass culture objects as “sacral”, aiming to the satisfaction of the middle class but with distinct hues of irony. For McCarthy, death is evident through the decaying of the materials he uses in his performances and through the oppression that children suffer from family and mass media. The second part includes artworks of Damien Hirst and Sükran Moral and there is little reference in one photographic piece of Andrè Seranno. Damien Hirst approaches the subject of death emphasizing in his inevitable nature and presenting works with main theme the circle of life. For Sükran Moral death is equal not only to fear but to the submission to status quo laws of her native land. Both Hirst’s and Moral’s approach offer a unique, almost metaphysical experience, through which every viewer is called to reconsider his own fragile existence.