Διερεύνηση της έκφρασης βιοδεικτών σχετιζόμενων με το στρες στο σάλιο ασθενών με βρυγμό:
Creators: name: Καρακουλάκη, Σταυρούλα Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: βρυγμός
κορτιζόλη
Α-αμυλάση
bruxism
cortisol
α-amylase

description: Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν α) η διερεύνηση της συσχέτισης του στρες με το βρυγμό και β) η αξιολόγηση του στρες με τη χρήση βιοδεικτών του σάλιου (κορτιζόλη, α-αμυλάση). Υλικά και μέθοδος: στην παρούσα μελέτη έλαβαν μέρος 45 άτομα ηλικίας από 25-55 ετών. Η ομάδα μελέτης αποτελούνταν από 30 ασθενείς με βρυγμό και η ομάδα ελέγχου από 15 μη βρουξιστές. Η αναγνώριση της βαρύτητας του βρυγμού στην ομάδα μελέτης έγινε με τη χρήση ειδικών ηλεκτροδίων ηλεκτρομυογραφικής καταγραφής, τη συσκευή BiteStrip (S.L.P. Ltd., Tel Aviv, Israel). Για τον προσδιορισμό του αντιλαμβανόμενου στρες των συμμετεχόντων χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα αντιλαμβανόμενου στρες (Perceived Stress Scale, PSS). Στη συνέχεια, από τα άτομα και των δυο ομάδων, έγινε συλλογή σάλιου για τον υπολογισμό της κορτιζόλης και της α-αμυλάσης. Για την κινητική ενζυμική μέτρηση της α-αμυλάσης χρησιμοποιήθηκε το Salivary α-Amylase Assay Kit (Salimetrics, USA). Η μέτρηση της κορτιζόλης έγινε με την ανοσοενζυμική μέθοδο (ELISA) και χρησιμοποιήθηκε το Salivary Cortisol Enzyme Immunoassay Kit (Salimetrics, USA). Για τις στατιστικές συγκρίσεις μέσων όρων-διάμεσων τιμών εφαρμόστηκε ο μη παραμετρικός στατιστικός έλεγχος Mann-Whitney. Για τη σύγκριση αναλογιών (ποσοστά %) χρησιμοποιήθηκε ο στατιστικός έλεγχος Χ2. Το επίπεδο σημαντικότητας σε όλους τους ελέγχους προκαθορίστηκε σε P=0,05. Οι στατιστικές αναλύσεις έγιναν με το στατιστικό πακέτο SPSS v15.0 (SPSS Inc., IL: Chicago) με εγκατεστημένο το υποσύστημα Exact Tests. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με βρυγμό φαίνεται να εμφανίζουν στατιστικά σημαντικά περισσότερο στρες σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (P= 0,02). Επίσης βρέθηκε θετική και στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του βρυγμού (διάγνωση με BiteStrip) και των επιπέδων της κορτιζόλης στο σάλιο (rho= 0,455 P= 0,011). Αντιθέτως, στην παρούσα μελέτη δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του βρυγμού και των επιπέδων της α-αμυλάσης (P= 0,545) στο σάλιο. Συμπεράσματα: Με τους περιορισμούς της παρούσας μελέτης, το αντιλαμβανόμενο στρες φαίνεται ότι αποτελεί σημαντικό αιτιολογικό παράγοντα στην εκδήλωση του βρυγμού. Επιπλέον για πρώτη φορά τεκμηριώνεται η συσχέτιση μεταξύ στρες και βρυγμού καθώς στους ασθενείς με βρυγμό, τα επίπεδα της κορτιζόλης (βιοδείκτη σχετιζόμενου με το στρες) του σάλιου, αλλά όχι της α-αμυλάσης, εμφανίζονται αυξημένα σε σχέση με τους μη-βρουξιστές.
description: Objective: Τhe aim of this study was a) the investigation of the relationship between stress and bruxism and b) the evaluation of stress with the use of salivary biomarkers (cortisol, α-amylase). Methods and materials: Forty-five individuals participated in this study. Their ages ranged from 25 to 55. The study group consisted of 30 patients diagnosed as bruxers. The control group consisted of 15 non-bruxers. The severity of bruxism was identified by the use of a special electomyographic device (BiteStrip®, S.L.P. Ltd., Tel Aviv, Israel). The perceived stress of the participants was measured by the Perceived Stress Scale (PSS). Subsequently, saliva was collected from both groups in order to quantify cortisol and α-amylase concentrations. Salivary α-Amylase Assay Kit (Salimetrics, USA) was used for the kinetic measurement of the salivary a-amylase activity. The quantitative measurement of salivary cortisol was performed with Salivary Cortisol Enzyme Immunoassay Kit (Salimetrics, USA). The Mann-Whitney non-parametric test was used to compare mean and average values. The chi square test was used to compare ratios (percentages %). The level of statistical significance was set at P=0.05. Data analysis was performed using SPSS v15.0 (SPSS Inc., IL: Chicago) with Exact Tests installed. Results: Bruxers seem to present with statistically significant higher stress compared to the control group (P=0.02). Additionally, there was a statistically significant positive relationship between bruxism (as diagnosed with BiteStrip) and the cortisol levels in saliva (rho= 0.455, P= 0.011). On the contrary, on the present study, the relationship between bruxism and α-amylase levels in saliva was not statistically significant (P=0.545). Conclusion: Bruxers show differences from non-bruxers in regards to perceived stress, as well as cortisol concentration in saliva, but not in respect to α-amylase concentration.