Μελέτη των μεταλλάξεων της jak2 σε ασθενείς με μυελοϋπερπλαστικά νεοπλάσματα:
Creators: name: Μπούσιου, Ζωή Ναούμ
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Μυελοϋπερπλαστικά νεοπλάσματα
Jak2v617f
Jak2
Myeloproliferative neoplasms

description: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της συχνότητας ανίχνευσης των μεταλλάξεων της JAK2 στους ασθενείς με μυελοϋπερπλαστικά νεοπλάσματα και οι πιθανές συσχετίσεις των μεταλλάξεων με κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα. Η μελέτη διενεργήθηκε από τον Ιούνιο του 2009 έως και τον Σεπτέμβριο του 2010 και περιλαμβάνει ασθενείς που εντοπίστηκαν στα αρχεία του Αιματολογικού τμήματος της Α’ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ και πάσχουν από αληθή πολυκυττραιμία, ιδιοπαθή θρομβοκυττάρωση και ιδιοπαθή μυελοΐνωση. Έγινε καταγραφή των συμπτωμάτων, των κλινικών ευρημάτων, των αιματολογικών παραμέτρων και η ανίχνευση μεταλλάξεων της JAK2 κινάσης.Ακολούθησε στατιστική επεξεργασία των δεδομένων ως προς τη συχνότητα εμφάνισης μεταλλάξεων της JAK2 στα επί μέρους μυελοϋπερπλαστικά νεοπλάσματα και μελετήθηκε η συσχέτιση των μεταλλάξεων με κλινικά ή εργαστηριακά ευρήματα ενώ ακολούθησε σύγκριση με τα δεδομένα της διεθνούς βιβλιογραφίας. Μελετήθηκαν 54 ασθενείς με μέση ηλικία τα 66,4 έτη και μέσο χρόνο παρακολούθησης τους 50 μήνες. Από το σύνολο των ασθενών που μελετήθηκαν, 26 πάσχουν από αληθή πολυκυτταραιμία, 25 από ιδιοπαθή θρομβοκυττάρωση και 3 από ιδιοπαθή μυελοΐνωση. Όλοι οι ασθενείς είχαν υποβληθεί σε έλεγχο ανίχνευσης της μετάλλαξης JAK2V617F. Η συχνότητα της μετάλλαξης υπολογίστηκε στο 80,8% για την αληθή πολυκυτταραιμία, 68% για την ιδιοπαθή θρομβοκυττάρωση ενώ οι τρεις ασθενείς με μυελοΐνωση που εντοπίστηκαν δεν φέρουν την JAK2V617F. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ο εντοπισμός μίας ασθενούς η οποία έφερε την σπάνια μετάλλαξη της JAK2, την JAK2P527R, που εδράζεται στο εξώνιο 12 του γονιδίου JAK2.Η συσχέτιση των κλινικών χαρακτηριστικών και των αιματολογικών παραμέτρων με την παρουσία ή μη μεταλλάξεων της JAK2 έδειξε: στους ασθενείς με αληθή πολυκυτταραιμία που είναι θετικοί στην μετάλλαξη JAK2V617F διαπιστώνεται στατιστικά σημαντικά αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων και αιμοπεταλίων σε σχέση με τους αρνητικούς στη μετάλλαξη.Δεν διαπιστώθηκε σημαντική διαφορά στην κλινική συμπεριφορά της νόσου στις δύο ομάδες των ασθενών. Στους ασθενείς με ιδιοπαθή θρομβοκυττάρωση δεν παρατηρήθηκε καμία σημαντική διαφορά μεταξύ αυτών που φέρουν τη μετάλλαξη και εκείνων που είναι αρνητικοί. Τα αποτελέσματα της μελέτης φαίνεται να συμφωνούν με δεδομένα της διεθνούς βιβλιογραφίας , όσον αφορά την αληθή πολυκυτταραιμία. Ο αυξημένος αριθμός λευκών αποτελεί σταθερό εύρημα σε όλες σχεδόν τις μελέτες ενώ για τα αιμοπετάλια δεν υπάρχουν ομόφωνα συμπεράσματα. Για την ιδιοπαθή θρομβοκυττάρωση δεν μπορέσαμε να αναπαράγουμε τα διεθνή δεδομένα που παρουσιάζουν το προφίλ των ασθενών με αυξημένα λευκά αιμοσφαίρια, αυξημένο αιματοκρίτη και ελαττωμένα αιμοπετάλια παρουσία της μετάλλαξης.Συμπερασματικά, φαίνεται ότι η παρουσία της μετάλλαξης JAK2V617F σχετίζεται με τον φαινότυπο των τριών κλασσικών μυελοϋπερπλαστικών νεοπλασμάτων. Ωστόσο η ποσοτική εκτίμηση των μεταλλαγμένων αλληλίων ενδεχομένως να αποσαφηνίσει περαιτέρω το ρόλο των μεταλλάξεων της JAK2 στην παθογένεια και την κλινική συμπεριφορά των νοσημάτων αυτών.
description: The objective of the study, carried out between June 2009 and September 2010, is to determine the frequency of the JAK2 mutations in patients suffering from myeloproliferative neoplasms and investigate the possible correlations with the patient’s clinical and laboratory findings. Patients were retrieved from the files of the Hematology Department of the First Clinic of Internal Medicine at the AXEPA hospital, who had been diagnosed with polycythemia vera, essential thrombocythemia and primary myelofibrosis. Screening for the mutation was necessary as well as the symptoms and the laboratory findings of the patients. The collected data from the study’s sample were statistically elaborated and compared with data from international studies. Overall, 54 patients included in the study with a median age of 65,5 years old and a median follow up of 50 months.Of all the studied patients, 26 were diagnosed with polycythemia vera, 25 with essential thrombocythemia and 3 with primary myelofibrosis. All patients were screened for the JAK2V617F mutation. The frequency of the mutation were calculated to be 80, 8% for polycythemia vera and 68% for essential thrombocythemia. None of the three patients with primary myelofibrosis did not carry the mutation. Of special interest is the discovery of a patient who was negative for the JAK2V617F but carried the JAK2P527R mutation, which belongs to exon 12 mutations of JAK2 gene.Studying the correlation of clinical symptoms and laboratory findings with the mutational status of JAK2, we found : a statistically significant increase in the number of white cells and platelets in polycythemia vera patients who carry the mutation while no difference was found regarding the symptoms of the patients between the two groups. No significant difference was found in essential thrombocythemia patients between those who carry the mutation and those who don’t. In conclusion, it seems that the presence of JAK2V617F mutation interferes with the phenotype of the three classic Ph negative myeloproliferative neoplasms. However, quantitative estimation of mutated alleles will probably elucidate the role of JAK2 mutations in the pathogenesis and clinical course of these neoplasms.