Drug-Eluting Stents Vs Bare-Metal Stents for Vertebral Artery Stenosis: A Systematic Review and Meta-analysis
Creators: name: Νίκας, Σπυρίδων Χριστόδουλου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Ενδοπροθέσεις Εκλύουσες Φάρμακο
Γυμνές Μεταλλικές Ενδοπροθέσεις
Στένωση Σπονδυλικής Αρτηρίας
Drug-Eluting Stents
Bare-Metal Stents
Vertebral Artery Stenosis

description: Background: Vertebral artery stenosis (VAS) is a common disease, responsible for a significant amount of strokes and TIAs of the posterior circulation. Unlike its carotid counterpart, it has been inadequately investigated. Clear guidelines on its optimal treatment have not been established. Drug-eluting stents (DES) have seldom been reported for this condition, mainly because the mainstay of treatment is conservative, particularly in intracranial stenoses where it proved better than bare-metal stents (BMS). Aim: The aim of this review was to investigate the safety and efficacy of DES compared to BMS in the treatment of symptomatic VAS. The primary objective was to assess their early morbidity and mortality, and their mid-term in-stent restenosis (ISR) rate. The secondary objectives were to evaluate the technical success rate (TSR), along with their early and late ISR rate and the bleeding complications. Materials and Methods: A systematic review was conducted to identify comparative studies investigating the safety and efficacy of DES and BMS for VAS, based on an uploaded protocol. PubMed, CENTRAL, Scopus, and grey literature sources were searched, among others. Risk of bias evaluation was performed with the ROBINS-I tool. Statistical synthesis, heterogeneity assessment, subgroup and sensitivity analyses were performed. Certainty of evidence was evaluated with the GRADE approach. Results: 224 full-text articles were screened against the eligibility criteria. Ten NRSIs were ultimately included in the qualitative analysis, with five of them included in the meta-analysis. DES were associated with a non-significant lower rate of 30-day any stroke and death compared to BMS (0/358 [0%] for DES, 4/467 [0.85%] for BMS, OR: 0.18, 95% CI: 0.02-1.37, p = 0.10, moderate certainty of evidence). DES were also associated with a non-significant lower mid-term ISR rate compared to BMS in a mean follow-up period of 23 months (56/364 [15.4%] for DES, 107/474 [22.6%] for BMS, OR: 0.60, 95% CI: 0.31-1.13, p = 0.11, very low certainty of evidence). There was no difference between DES and BMS regarding the TSR (364/376 [96.8%] for DES, 474/500 [94.8%] for BMS, OR: 0.64, 95% CI: 0.01-30.46, p = 0.82, high certainty of evidence). No reports about mid-term bleeding complications were found. Conclusions: DES implantation for symptomatic extracranial VAS appears to be safe and effective, and at least non-inferior to BMS implantation. It is technically feasible, with consistently high TSR and very low peri-procedural complication rates, and may lead to lower ISR rates. No conclusions could be reached regarding the intracranial segment of VAS, as well as mid-term recurrence of symptoms, mid- term survival, mid-term bleeding complications, and potentially significant patient subgroups.
description: Υπόβαθρο: Η στένωση σπονδυλικής αρτηρίας είναι συχνή πάθηση, στην οποία οφείλεται ένα σημαντικό ποσοστό αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων της οπίσθιας κυκλοφορίας. Σε αντίθεση με την αντίστοιχη πάθηση των καρωτίδων, δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Δεν υπάρχουν σαφείς κατευθυντήριες οδηγίες ως προς τη βέλτιστη αντιμετώπισή της. Οι ενδοπροθέσεις εκλύουσες φάρμακο (Drug-Eluting Stents – DES) σπανίως αναφέρονται, κυρίως επειδή η πάθηση αντιμετωπίζεται συντηρητικά, ιδιαίτερα στις ενδοκράνιες στενώσεις, όπου η συντηρητική θεραπεία αποδείχθηκε καλύτερη από τις γυμνές μεταλλικές ενδοπροθέσεις (Bare-Metal Stents – BMS). Σκοπός: Ο στόχος αυτής της ανασκόπησης ήταν να διερευνήσει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των ενδοπροθέσεων εκλυουσών φάρμακο σε σύγκριση με τις γυμνές μεταλλικές ενδοπροθέσεις για την αντιμετώπιση της συμπτωματικής στένωσης σπονδυλικής αρτηρίας. Οι πρωταρχικοί στόχοι ήταν η αξιολόγηση της πρώιμης θνησιμότητας και θνητότητας, καθώς και της μεσοπρόθεσμης επίπτωσης της επαναστένωσης εντός της ενδοπρόθεσης. Οι δευτερεύοντες στόχοι ήταν η αξιολόγηση του ποσοστού τεχνικής επιτυχίας, της πρώιμης και όψιμης επίπτωσης της επαναστένωσης εντός της ενδοπρόθεσης, καθώς και των αιμορραγικών επιπλοκών. Υλικό και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε μια συστηματική ανασκόπηση για την ταυτοποίηση συγκριτικών μελετών που αξιολογούσαν την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των ενδοπροθέσεων εκλυουσών φάρμακο και των γυμνών μεταλλικών ενδοπροθέσεων για την αντιμετώπιση της στένωσης σπονδυλικής αρτηρίας, βάσει ενός αναρτημένου πρωτοκόλλου. Έγινε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, CENTRAL, Scopus, καθώς και σε πηγές γκρίζας βιβλιογραφίας. Η αξιολόγηση για συστηματικά σφάλματα έγινε με το εργαλείο ROBINS-I. Πραγματοποιήθηκαν στατιστική σύνθεση, αξιολόγηση της ετερογένειας, και αναλύσεις υποομάδων και ευαισθησίας. Η βεβαιότητα των τεκμηρίων αξιολογήθηκε με τη μέθοδο GRADE. Αποτελέσματα: 224 άρθρα σε πλήρες κείμενο ελέγχθηκαν με βάση τα κριτήρια εισαγωγής. Δέκα μη τυχαιοποιημένες μελέτες παρεμβάσεων συμπεριλήφθηκαν εντέλει στην ποιοτική ανάλυση, με πέντε εξ αυτών να συμπεριλαμβάνονται στη μετα-ανάλυση. Οι ενδοπροθέσεις εκλύουσες φάρμακο σχετίστηκαν με μια στατιστικά μη σημαντική χαμηλότερη επίπτωση οποιουδήποτε αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου και θανάτου στις 30 ημέρες σε σχέση με τις γυμνές μεταλλικές ενδοπροθέσεις (0/358 [0%] για DES, 4/467 [0.85%] για BMS, OR: 0.18, 95% CI: 0.02-1.37, p = 0.10, μέτρια βεβαιότητα των τεκμηρίων). Οι ενδοπροθέσεις εκλύουσες φάρμακο σχετίστηκαν επίσης με μια στατιστικά μη σημαντική μικρότερη επίπτωση μεσοπρόθεσμης επαναστένωσης εντός της ενδοπρόθεσης για μια μέση περίοδο παρακολούθησης 23 μηνών (56/364 [15.4%] για DES, 107/474 [22.6%] για BMS, OR: 0.60, 95% CI: 0.31-1.13, p = 0.11, πολύ χαμηλή βεβαιότητα των τεκμηρίων). Δεν υπήρξε διαφορά μεταξύ των ενδοπροθέσεων εκλυουσών φάρμακο και των γυμνών μεταλλικών ενδοπροθέσεων σε ότι αφορά το ποσοστό τεχνικής επιτυχίας (364/376 [96.8%] για DES, 474/500 [94.8%] για BMS, OR: 0.64, 95% CI: 0.01-30.46, p = 0.82, υψηλή βεβαιότητα των τεκμηρίων). Δεν ανευρέθηκαν αναφορές για μεσοπρόθεσμες αιμορραγικές επιπλοκές. Συμπεράσματα: Η τοποθέτηση ενδοπροθέσεων εκλυουσών φάρμακο για την αντιμετώπιση της συμπτωματικής εξωκράνιας στένωσης σπονδυλικής αρτηρίας φαίνεται να είναι ασφαλής και αποτελεσματική, και τουλάχιστον όχι υποδεέστερη της τοποθέτησης γυμνών μεταλλικών ενδοπροθέσεων. Είναι τεχνικά εφικτή, με σταθερά υψηλά ποσοστά τεχνικής επιτυχίας και πολύ χαμηλή επίπτωση περιεγχειρητικών επιπλοκών, και ίσως οδηγεί σε χαμηλότερη επίπτωση επαναστένωσης εντός της ενδοπρόθεσης. Δεν μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα για την ενδοκράνια μοίρα της σπονδυλικής αρτηρίας, για τη μεσοπρόθεσμη επανεμφάνιση των συμπτωμάτων, τη μεσοπρόθεσμη επιβίωση, τις μεσοπρόθεσμες αιμορραγικές επιπλοκές, καθώς και για δυνητικά σημαντικές υποομάδες ασθενών.