Transthoracic Echocardiography compared to Cardiovascular Magnetic Resonance in the assessment of Mitral Regurgitation: a systematic review and meta-analysis
Creators: name: Μπότης, Ιωάννης Στέργιου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Ανεπάρκεια μιτροειδούς
Μαγνητική τομογραφία
Υπερηχοκαρδιογραφία
Mitral regurgitation
Cardiovascular Magnetic Resonance
Echocardiography

description: Transthoracic echocardiography (TTE) is the recommended first-line imaging modality for the assessment of mitral regurgitation (MR). Cardiac Magnetic Resonance (CMR) offers complementary information to TTE particularly in cases of poor TΤE image quality or inconsistency between clinical presentation and TTE findings. Our objective was to systematically review the correlation of MR severity as assessed by TTE and CMR. We searched MEDLINE and Cochrane Library for original series published between January 1st, 2000 and March 23rd, 2020. We used Cohen’s kappa coefficient to measure agreement between modalities. We plotted a hierarchical summary receiver operator characteristic (HSROC) curve and estimated the area under the curve (AUC) to assess the concordance between the two imaging modalities for the detection of severe and moderate to severe MR. We identified 858 studies, of which 65 underwent full-text assessment and 8 were included in the meta-analysis. A total of 718 patients were included (425 males, 59%) in the final analysis. There was significant heterogeneity in the methods and metrics used in the studies and considerable variation in kappa coefficient, ranging from 0.10 to 0.48. Seven out of eight studies provided the necessary data to plot HSROC curves. The AUC for detecting severe MR was 0.83 (95% CI 0.80 to 0.86), whereas the AUC for detecting moderate to severe MR was 0.83 (95% CI 0.79 to 0.86). The agreement between TTE and CMR in MR severity evaluation is modest across the entire spectrum of severity grading. However, when focusing on patients with at least moderate MR the concordance between TTE and CMR is very good. Further prospective studies comparing hard clinical endpoints in the management of MR patients based on the CMR and TTE assessment of MR severity are needed.
description: Η διαθωρακική υπερηχοκαρδιογραφία είναι η προτεινόμενη απεικονιστική τεχνική πρώτης γραμμής για την εκτίμηση της ανεπάρκειας μιτροειδούς. Η μαγνητική τομογραφία καρδιάς προσφέρει πληροφορίες συμπληρωματικά στον υπέρηχο ιδίως σε περιπτώσεις φτωχής ποιότητας των υπερηχογραφικών εικόνων ή απόκλισής τους από την κλινική εικόνα. Ο στόχος μας ήταν η συστηματική ανασκόπηση της συσχέτισης της βαρύτητας της ανεπάρκειας μιτροειδούς όπως αυτή εκτιμάται από τον υπέρηχο και από τη μαγνητική. Ερευνήσαμε τη Medline και την Cochrane Library για μελέτες δημοσιευμένες μεταξύ 1 Ιανουαρίου 2000 και 23 Μαρτίου 2020. Χρησιμοποιήσαμε το συντελεστή κάππα του Cohen για να ποσοτικοποιήσουμε τη συμφωνία μεταξύ των δύο τεχνικών. Σχεδιάσαμε HSROC καμπύλες και υπολογίσαμε το εμβαδόν κάτω από την καμπύλη (AUC) για να εκτιμήσουμε τη συμφωνία ανάμεσα στις δύο απεικονιστικές τεχνικές κατά την ανίχνευση της σοβαρής και της μέτριας προς σοβαρής ανεπάρκειας μιτροειδούς. Βρήκαμε 858 μελέτες, προχωρήσαμε σε ανάλυση πλήρους κειμένου σε 65 από αυτές και συμπεριλάβαμε 8 μελέτες στη μετα-ανάλυση. Συνολικά 718 ασθενείς συμπεριλήφθηκαν (425 άντρες, 59%) στην τελική ανάλυση. Υπήρχε σημαντική ετερογένεια στις μεθόδους και στα κριτήρια που xρησιμοποιήθηκαν στις μελέτες και σημαντική διακύμανση στο συντελεστή κάππα, που κυμαινόταν από 0,10 έως 0,48. Επτά από τις οκτώ μελέτες παρείχαν τα απαραίτητα δεδομένα για το σχεδιασμό των καμπύλων HSROC. Το εμβαδόν AUC για την ανίχνευση σοβαρής ανεπάρκειας μιτροειδούς ήταν 0.83 (95% CI 0.80 έως 0.86), ενώ το εμβαδόν AUC για την ανίχνευση μέτριας προς σοβαρής ανεπάρκειας μιτροειδούς ήταν 0.83 (95% CI 0.79 έως 0.86). Η συμφωνία μεταξύ υπερηχοκαρδιογραφίας και μαγνητικής καρδιάς στην αξιολόγηση της ανεπάρκειας μιτροειδούς είναι μέτρια στο σύνολο του φάσματος των βαθμών βαρύτητας. Εστιάζοντας όμως σε ασθενείς με τουλάχιστον μέτρια ανεπάρκεια μιτροειδούς, ο βαθμός συμφωνίας μεταξύ υπερήχου και μαγνητικής είναι πολύ καλός. Χρειάζονται επιπλέον προοπτικές μελέτες συγκρίνοντας «σκληρά» κλινικά καταληκτικά σημεία στη διαχείριση ασθενών με ανεπάρκεια μιτροειδούς βασιζόμενη στην αξιολόγηση της βαρύτητας της ανεπάρκειας με χρήση υπερηχοκαρδιογραφίας και με χρήση μαγνητικής τομογραφίας καρδιάς.