Η Πνευματική Πατρότητα κατά τον Μέγα Βασίλειο:
Creators: name: Patrunjel, Σοφιανός Gheorghe
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2009
Subjects: Πνευματική πατρότητα
Πνευματικός πατέρας
Ποιμένας
Πατήρ της Εκκλησίας
Spiritual paternity
Church father
Spiritual son
Monasticism

description: H προσπάθειά μας με τη σύνταξη της παρούσης διατριβής ήταν να παρουσιάσουμε αναλυτικά το πρότυπο πνευματικής πατρότητας πού το χάραξε με τη ζωή και το έργο του ο Μέγας Βασίλειος, εκκλησιαστικός άνδρας πού ένωσε αρμονικά στο πρόσωπό του τη χαρισματική μοναστική με την ποιμαντική ιδρυματική πατρότητα και αναγνωρίσθηκε ως οικουμενικός Πατέρας και διδάσκαλος της Εκκλησίας. Ο Μέγας Βασίλειος σύναψε στο πρόσωπό του σε άριστο βαθμό όλα τα χαρακτηριστικά μιας τρίπλευρης αυθεντικής πατρότητας σε άριστο μέτρο και πέραν από κάθε άλλο εκκλησιαστικό άνδρα. Διά του βίου και του ασκητικού του έργου έγινε πατέρας μοναχών και ακόμη ένας από τούς σημαντικότερους πατέρες του ορθοδόξου και γενικά του χριστιανικού Μοναχισμού. Το πολύπλευρο και πολύμοχθο ποιμαντικό του έργο ως ιερέας και επίσκοπος τον καθιέρωσε ως πραγματικό και χαρισματικό πατέρα των ποιμενομένων του, πατέρα των ορφανών, τροφό των πεινασμένων, προστάτη των χηρών, πρέσβη των πτωχών και μεσίτη και βοηθό όλων των εν ανάγκες βρισκόμενων. Η απήχηση του ασκητικού και του ποιμαντικού του έργου στη συνείδηση του εκκλησιαστικού πληρώματος καθώς και η τεράστιά του θεολογική και λειτουργική συμβολή τού έφεραν την αναγνώριση εκ μέρους της Εκκλησίας ως οικουμενικού πατρός και διδασκάλου αυτής. Η παρούσα εργασία αναφέρει αναλυτικά όλα τα στοιχεία πού καθιέρωσαν τον Μ. Βασίλειο ως χαρισματικό ιεράρχη και πνευματικό πατέρα και παρουσιάζει τον τρόπο αναγνώρισης της πνευματικής πατρότητάς του από το εκκλησιαστικό πλήρωμα σε τοπικό και οικουμενικό επίπεδο στην προσπάθεια μιας επιστημονικής διακονικής συμβουλής της προβολής ενός ολοκληρωμένου προσώπου και άριστου προτύπου κατανόησης και βίωσης της εκκλησιαστικής μας Παραδόσεως, ο οποίος μιλά προφητικά και για τις ημέρες μας.
description: The purpose of our paper was to analytically present the model of spiritual paternity in the way this can be observed in the life and work of St. Basil the Great, a churchly man, who harmoniously combined the charismatic-monastic paternity with the pastoral and institutional one in his personality, thus being acknowledged as father and teacher of the Church. In his person, St. Basil united, in the most beautiful way, and better than any other Church father, every characteristic of a threefold authentic paternity. Through his life and work he became church father of the friars, actually one of the most important ones for the Christian monasticism in general, and for the orthodox one specifically. His manifold pastoral work, to which he dedicated himself with great readiness of sacrifice, as a priest and as a bishop, sealed him as the charismatic father of his parish, father of orphans, provider for the hungry ones, protector of the widows, intermediary for the poor, and intermediary for and helper of all those in need. The echo of his ascetic and pastoral work in the consciousness of the faithful, as well as his immense theological and liturgical contribution, accounted for him being acknowledged as ecumenical Church father and Church teacher. Our work presents in an analytical way all the elements that consecrated St. Basil the Great as charismatic prelate and spiritual father. It presents the way in which his spiritual paternity was acknowledged by the faithful, both at a local level as well as at a universal one, in an attempt to underline from a scientific, and also from a clergy point of view, an accomplished personality and an exceptional model of understanding of our churchly tradition, model that speaks prophetically also for nowadays.
description: Η διατριβή κατατέθηκε το 2012