Georges Bataille: erotisme, imaginaire politique et heterologie
Creators: name: Παπανικολάου, Ανδρέας Γ.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2008
Subjects: Ερωτισμός και θυσιαστική αποπραγμοποίηση
Ριζική ετερότητα και πολιτικό φαντασιακό
Εμμενής αρνητικότητα
Αισθητική της περίσσειας
Λογοτεχνική υποστασιοποίηση του αδύνατου
Αυτεξούσια ηθική της διακύβευσης
Eroticism and sacrificial dereification
Radical alterity and political imaginary
Immanent negativity
Aesthetics of excess
Literary substantialization of the impossible
Sovereign ethics of staking

description: Το κρίσιμο διακύβευμα της παρούσας μελέτης, συμβατό με μια γενική θεώρηση των υφιστάμενων πολιτισμικών προτύπων του αστικού καπιταλισμού και με μια κριτική θεωρία του ιουδαιοχριστιανικού πολιτισμού, έγκειται στην αποπραγμοποίηση του ανθρώπινου όντος, στην αναίρεση της ψυχολογικής, ηθικής και συμπεριφορικής ομοιογένειας, της πραγμοειδούς εμφάνειας του κοινωνικοποιημένου φαντασιακού. Νομιμοποιώντας τον αυτονόητο χαρακτήρα του υπαρκτού, το φαντασιακό νοείται ως όρος επιβεβαίωσης των νοητικών δομών του υποκειμένου, συγκρότησης της ταυτότητας, των ορίων της ανθρώπινης σκέψης και συνείδησης αλλά και ως υλοποιημένη μεταβίβαση του ηθικού κώδικα και των νομοτελειακών νορμών που υπαγορεύουν, διά της εσωτερίκευσής τους, στάση ζωής, κοσμοαντίληψη και δυνατότητα παραστασιακής σύλληψης του εαυτού και του κοινωνικού κόσμου. Η υπέρβαση ενός αντικειμενοποιημένου συστήματος ταυτίσεων, κατασκευής ταυτοτήτων και υπαρξιακού νοήματος καθώς και η εναλλακτική θεώρηση του πραγματικού προϋποθέτουν την ανάδειξη ενός ετερολογικού λόγου, ικανού τόσο να εκφράσει τη σκέψη του ετερογενούς και του ετερόδοξου όσο και να εκφέρει ένα ερωτογενή λόγο για τον εγγενή άλλο αλλά και για τη ριζική ετερότητα. Η μεθοδολογική στόχευση του αποπραγμοποιητικού ορίζοντα επιχειρείται να καταστεί εμφανής διαμέσου του πάθους της αυτεξουσιότητας, της θυσιαστικής ηθικής της διυποκειμενικής επικοινωνίας, της πολιτικής του αδύνατου όπως και των πολλαπλών εκφάνσεων της εμμενούς αρνητικότητας που καταλύουν το δυισμό εαυτός-άλλος, τη λογική της κυριαρχίας, τα κατηγορήματα της εξουσίας και τις προϋποθέσεις αναπαραγωγής των δομών της, μολαταύτα ένθεν μιας θρησκευτικής εμπνεύσεως σύλληψης της ύπαρξης και του κόσμου που άπτεται της καταστατικής αμφισημίας του αρχαϊκού ιερού και των οριακών εμπειριών διάρρηξης της επίπλαστης ενότητας του υποκειμένου. Σε αντίστιξη με την αρχή της ταυτότητας όπου εδράζονται η γλώσσα και η λογική, οι μορφές πραγμάτωσης της αποπραγμοποίησης συνίστανται στη μεταφυσική θέαση του ερωτισμού στην ουσιακή του συνάφεια με το θάνατο, στην αισθητική της ζωτικής περίσσειας, στη θυσιαστική αυτεξουσιότητα και στην κυβευτική ετερογένεια, στη λογοτεχνική υποστασιοποίηση του αδύνατου, στη θυσία της εργαλειακής ορθολογικότητας, στην επικοινωνήσιμη έκσταση της εσωτερικής εμπειρίας, στο καταραμένο απόθεμα της πολιτικής οικονομίας. Συμπερασματικά, το παράδοξο και αντι-ιδεαλιστικό έργο του Bataille κατατείνει σε μια ποιητικο-θρησκευτική θεώρηση της ενδόμυχης απωθημένης εσωτερικότητας, της ολότητας του πραγματικού και του αυτεξούσιου όντος, αποδεσμευμένου από τη νοησιαρχία και την τελεολογία της συμβολικής τάξης, ενώ συντελεί ταυτόχρονα στη γνώση του είναι και στην ανάδειξη μιας νέας αισθητικής του ζην όπου ο άνθρωπος ανάγεται σε αυταξία
description: The crucial stake of the present study, compatible with a bourgeois capitalism's and Judeo-Christian civilization critical theory, lies in the dereification of the human being, in the abrogation of the psychological, ethical and behaviorist homogeneity, of the socialized imaginary and its reified aspects. Since it legalizes the self-evident character of the existent, the imaginary can be conceived not only as a term able to confirm the mental structures of the subject, and constitute its identity and the bounds of the human thought and consciousness, but also to materialize the ethical code transfer and the teleological norms, which dictate, through their internalization, a life attitude and a perceiving the self and the social world possibility. The purpose of surpassing an objectified identifications, a constructed identity and existential meaning system as well as of considering an alternative to the reality's representation, presupposes a heterological discourse capable of expressing the reflection on the heterogeneous and the heterodox articulating an erogenous discourse about the inherent other and the radical alterity. In order to accomplish our methodological aim, we try to clarify the horizon of the dereified subject by means of the sovereignty passion, the intersubjective communication sacrificial ethic, the politics of impossible even as the immanent negativity multiple aspects, which eliminate the self-other dualism, the domination logic, the power attributes and the conditions permitting the reproduction of its structures. Nevertheless, Bataille's cosmic theory is inspired by a religious conception of the existence and its place within the world, according to the archaic holy statutory ambivalence and the experiences of limits transgressing the subject's fictitious unity. In opposition to the principle of identity, upon which language and rationalism are based, the various figures of dereification consist in relevant to death eroticism's metaphysical vision, the excess aesthetics, the sacrificial sovereignty and the fortuitous heterogeneity, the literary substantialization of the impossible, the instrumental reason sacrifice, the inner experience communicable ecstasy and the political economy accursed share. Hence, the paradoxical and anti-idealistic Bataille's work conduces to a poetico-religious contemplation of the intimate inhibited interiority, the totality of the reality and of the sovereign being, disengaged from the intellectualism and the teleology of the symbolic order, while it contributes simultaneously to the profound self-knowledge and the emergence of an aesthetics of living where the human is recognized as the supreme value