History Corrects Itself: Early Cinema, the Brighton Project, and the Film-Historical Canon
Creators: name: Abdo, Seifeddin Mohamed
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Ιστορία του Κινηματογράφου
Αρχειοθέτηση του Κινηματογράφου
Πρώιμος Κινηματογράφος
Brighton Project
Film History
Film Archiving
Early Cinema
4. Brighton Project

description: Η διαμόρφωση και η διάδοση των ιστοριών του κινηματογράφου είναι πολύπλοκες διεργασίες, που εμπεριέχουν τη συμμετοχή και την παρέμβαση πολυάριθμων παραγόντων – διεργασίες που υπάρχουν σχεδόν όσο και ο ίδιος ο κινηματογράφος. Ένας θεσμικός παράγοντας που διαδραματίζει ζωτικό αλλά σε μεγάλο βαθμό αφανή ρόλο είναι το κινηματογραφικό αρχείο. Η παρούσα διατριβή επιχειρεί να αναδείξει τη διαλεκτική σχέση μεταξύ του εξελισσόμενου τομέα του αρχείου και της διαμόρφωσης της ιστορίας του κινηματογράφου, όπως εκείνη αναπτύχθηκε μέσα στον 20ο αιώνα, από τη στιγμή της ίδρυσης των πρώτων κινηματογραφικών αρχείων στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη. Η διατριβή ξεκινά με την εξέταση των ρόλων που διαδραμάτισαν οι ιστορικοί, οι θεωρητικοί και, ειδικότερα, οι πρώτοι αρχειοθέτες του κινηματογράφου –συμπεριλαμβανομένων των Henri Langlois, Ernest Lindgren και Iris Barry– στην αναπαραγωγή μιας συγκεκριμένης εκδοχής της ιστορίας του κινηματογράφου, που περιγράφεται ως ‘φιλμικός-ιστορικός κανόνας’, η οποία ελαχιστοποιούσε τη σημασία του πρώιμου κινηματογράφου πριν την εμφάνιση του D. W. Griffith, χαρακτηρίζοντάς τον ως εξελικτικά "πρωτόγονο" και στερούμενο καλλιτεχνικής αξίας. Στη συνέχεια, η διατριβή επικεντρώνεται σε μια μελέτη περίπτωσης που αναδεικνύει περαιτέρω τη δυναμική φύση της σχέσης μεταξύ του αρχείου και της διαμόρφωσης της ιστορίας, υπογραμμίζοντας τους τρόπους με τους οποίους το αρχείο μπορεί να ‘ενεργοποιηθεί’ προς την αναθεώρηση του κανόνα. Η μελέτη περίπτωσής μας –το 34ο Συνέδριο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Αρχείων, γνωστό και ως ‘Brighton Project’– αποκαλύπτει το ρόλο του αρχείου όχι μόνο στη διαμόρφωση και την αναπαραγωγή της ιστορίας, αλλά και με τη σειρά του, στη συνεχή διεύρυνση των οριζόντων της.
description: The construction and dissemination of film histories are complex processes involving the participation and intervention of numerous agents—processes which have been in effect virtually as long as cinema itself has existed. One institutional agent which plays a vital yet largely unsung role in these processes is the film archive. This thesis undertakes to illustrate the discursive relationship between the evolving preserve of the archive and the construction of film history as it developed throughout the twentieth century, from the moment in which the first film archives were established in the United States and Europe. The thesis begins by examining the roles played by historians, theorists, and in particular, early film archivists—including Henri Langlois, Ernest Lindgren, and Iris Barry—in reproducing a particular interpretation of film history, described throughout as the ‘film-historical canon,’ which minimized the significance of early cinema prior to the emergence of D. W. Griffith, designating it as evolutionarily ‘primitive’ and devoid of artistic value. The thesis then casts its focus on a case study which further demonstrates the dynamic nature of the relationship between the archive and the construction of history, emphasizing the ways in which the archive can be ‘activated’ towards the revision of the canon. Our case study—the 34th Congress of the International Federation of Film Archives, also known as the ‘Brighton Project’—reveals the role of the archive not only in the construction and reproduction of history, but by turn, in the continual expansion of its horizons.