Από τη μελοποιία στη συγγραφή. Απομνημονεύματα δύο Επτανήσιων συνθετών: Παύλος Καρρέρ, Διονύσιος Λαυράγκας.
Creators: name: Κοϊδάκη, Φωτεινή Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: Απομνημονεύματα
Επτανησιακή Μουσική Σχολή
Ελληνική Εθνική Μουσική Σχολή
Memoirs
Ionian School of Music
Greek National School of Music

description: Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτελούν τα απομνημονεύματα δύο Επτανήσιων συνθετών, του Παύλου Καρρέρ και του Διονύσιου Λαυράγκα, οι οποίοι υπήρξαν εμβληματικές και θεμελιωτικές μορφές της Ελληνικής Εθνικής Μουσικής Σχολής. Αφετηρία και ζητούμενο της μελέτης των απομνημονευμάτων τους αποτέλεσε το «Γιατί δυο συνθέτες που αφιέρωσαν τη ζωή τους στη μουσική στρέφονται από τη μελωδική έκφραση της μελωδικής σύνθεσης στην συγγραφική, και μάλιστα στην έκφραση μέσω της αυτοαναφορικής γραφής;» Για την εκπόνηση και την παρακολούθηση της εργασίας κρίναμε σκόπιμο να βασίσουμε τη μελέτη πάνω σε δύο θεωρητικές ενότητες, που έχουν ως στόχο να παράσχουν το απαραίτητο γνωσιακό υπόβαθρο, το οποίο αφορά αφενός την αυθιστόρηση και την απομνημονευματογραφία κατά τον 19ο αιώνα, και αφετέρου την ιστορία της Εθνικής Μουσικής Σχολής στη νεότερη Ελλάδα. Έπειτα, μετά από τη σύντομη βιογράφηση των δύο συνθετών, προχωρήσαμε στην εκτεταμένη ανάλυση των δύο κειμένων, την οποία σχηματοποιήσαμε σε δύο εκτενέστερα κεφάλαια. Στο κάθε ένα από αυτά τα κεφάλαια αντίστοιχα διερευνήσαμε τους αφηγηματικούς και τους αυτοαναφορικούς τρόπους με σκοπό τον εντοπισμό της συγγραφικής πρόθεσης και κατ’ επέκταση της αποστολής των κειμένων. Επί τη βάσει της αναλυτικής και συγκριτικής μελέτης, είμαστε σε θέση να συνοψίσουμε εν συντομία ότι η πράξη της απομνημόνευσης, καθώς και της αυτοέκφρασης, ενεργοποιείται από κοινούς οραματισμούς, επιδιώξεις και απογοητεύσεις. Η αναφορική φύση της γραφής λειτουργεί ως ένα άλλο μέσο με το οποίο οι συνθέτες επιχειρούν την κατάκτηση του καλλιτεχνικού τους προορισμού
description: This Master’s thesis is specifically concerned with the memoirs of two Ionian composers, Paolo Carrer and Dionysios Lavragkas, who are considered to be the founders of the National School of Music in Greece. The major objective of this study is to answer the question: “Why and for what reasons these composers are shifting from the composing music expression to the written expres- sion, and in particular to the literary self-expression?” With a view to achieving this purpose, we based our work on two theoretical units, where we provide the study with the fundamental blocks of the required knowledge framework, which con- cerns both the memoirs of the 19th century and the history of the National Music in modern Greece. Subsequently, and after the composers’ biographical presentation, we proceeded with two bigger chapters to the further study of the memoirs. In each of these two chapters we investigated the writing and self-reference modes in order to identify the authorial intention and thus the destination of the texts. On the basis of the results of this comparative and analytical study, it can be concluded that the memorization, as well as the self-expression, has been motivated by common aspirations, ambi- tions, frustrations, and disappointments. The nature of the written word presents the composers with another mean to pursue their vision.