Μελέτη in vitro της αντοχής στη θραύση και του τρόπου θραύσης ενδοδοντικά θεραπευμένων δοντιών που έχουν αποκατασταθεί με μη μεταλλικούς άξονες και μεταλλοκεραμικές στεφάνες:
Creators: name: Φράγκου, Θεοδώρα Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: πολυμερείς ενδορριζικοί άξονες
αντοχή στη θραύση
τρόπος θραύσης
ενδοδοντική θεραπεία
polymer posts
fracture resistance
mode of fracture
endodontic treatment

description: Προβληματισμός: Η επίδραση του ύψους της υπολειμματικής κλινικής μύλης στην αντοχή στη θραύση ενδοδοντικά θεραπευμένων δοντιών με ανασύσταση με μη μεταλλικούς άξονες και μεταλλοκεραμικές στεφάνες. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης, ήταν η εκτίμηση in vitro της αντοχής στη θραύση και του τρόπου θραύσης ενδοδοντικά θεραπευμένων κυνοδόντων με ή χωρίς υπολειμματική κλινική μύλη και σύστημα μυλικής αποκατάστασης με μη μεταλλικούς- αισθητικούς άξονες, σύνθετη ρητίνη και μεταλλοκεραμικές στεφάνες. Υλικά και μέθοδος: Τριάντα πρόσφατα εξαχθέντες κυνόδοντες άνω γνάθου υποβλήθηκαν σε ενδοδοντική θεραπεία. Τα δόντια χωρίστηκαν τυχαία σε τρεις ομάδες (10 δόντια σε κάθε ομάδα). Ομάδα ελέγχου: δόντια ενδοδοντικά θεραπευμένα με ακέραια κλινική μύλη και έμφραξη σύνθετης ρητίνης, ομάδα με αυχένα: δόντια με 2 χιλιοστά υπολειμματική κλινική μύλη και ανασύσταση με πολυμερείς άξονες υαλονημάτων και σύνθετη ρητίνη και μεταλλοκεραμικές στεφάνες, ομάδα χωρίς αυχένα: δόντια χωρίς υπολειμματική κλινική μύλη και ανασύσταση με πολυμερείς άξονες υαλονημάτων και σύνθετη ρητίνη και μεταλλοκεραμικές στεφάνες. Τα δόντια εμβυθίστηκαν σε ακρυλική ρητίνη και η περιοδοντική μεμβράνη προσομοιώθηκε με ένα λεπτό στρώμα πολυβινυλοσιλοξάνης, το οποίο έφεραν περιφερικά στις ρίζες τους. Η μελέτη της αντοχής στη θραύση έγινε σε συσκευή Instron Universal Testing Machine 3344 (Instron Corp). Η φόρτιση ασκήθηκε στα δοκίμια με γωνία 135° ως προς τον επιμήκη άξονά τους μέχρι να σημειωθεί θραύση. Για τις συγκρίσεις των αποτελεσμάτων των τριών ομάδων ως προς την αντοχή στη θραύση και τις διαστάσεις εφαρμόστηκε η ανάλυση διακύμανσης (ANOVA- analysis of variance) ακολουθούμενη από συγκρίσεις μέσων όρων με το κριτήριο της ελάχιστης σημαντικής διαφοράς (LSD- Least Significant Difference). Για τις συγκρίσεις των ποσοστών αποτυχίας εφαρμόστηκε ο ακριβής έλεγχος του Fischer. Αποτελέσματα: Οι μέσες τιμές φορτίου για τις τρεις ομάδες ήταν 288,20Ν (ομάδα ελέγχου), 753,10Ν (ομάδα με υπολειμματική κλινική μύλη) και 573,80Ν (ομάδα χωρίς υπολειμματική κλινική μύλη).Η ομάδα με αυχένα φαίνεται να παρουσιάζει υψηλότερες τιμές αντοχής στη θραύση σε σχέση με την ομάδα χωρίς αυχένα, χωρίς ωστόσο η διαφορά να είναι στατιστικά σημαντική. Η ομάδα με αυχένα παρουσίασε στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερη αντοχή στη θραύση από την ομάδα ελέγχου. Ως προς τον τύπο θραύσης, μεγαλύτερο ποσοστό επανορθώσιμων βλαβών παρουσίασαν τα δοκίμια της ομάδας ελέγχου (50%), ενώ η ομάδα χωρίς αυχένα παρουσίασε το μικρότερο ποσοστό επανορθώσιμων βλαβών (10%). Οι διαφορές ωστόσο μεταξύ των ομάδων δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Συμπέρασμα: Η παρουσία ή όχι υπολειμματικής κλινικής μύλης δεν επηρέασε σημαντικά την αντοχή στη θραύση ενδοδοντικά θεραπευμένων κυνοδόντων με ενδορριζικούς άξονες από υαλονήματα και μεταλλοκεραμικές στεφάνες. Ως προς τον τύπο θραύσης, δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων.
description: Statement of problem: The in vitro effectiveness of ferrule height on fracture resistance of endodontically treated teeth restored with non- metallic post and metal ceramic crowns. Purpose: This in vitro study investigated the fracture resistance and the type of failure of endodontically treated canines with and without ferrule height, restored with fiber- glass posts and composite resin cores and metal- ceramic crowns. Material and methods: Thirty freshly extracted canines were endodontically treated. The teeth were randomly divided into three groups of ten, control group: endodontically treated canines with composite resin filling, group with ferrule height: endodontically treated canines with 2mm ferrule height, restored with glass- fiber post and composite resin core and metal ceramic crown and group without ferrule height: endodontically treated canines without ferrule height, restored with glass-fiber post and composite resin core and metal ceramic crown. Specimens were mounted in acrylic resin blocks with a layer of polyvinyl siloxane covering roots. The fracture resistance was measured in a universal testing machine at 135° to the long axis of the tooth until fracture. Fracture resistance data were analyzed by ANOVA- analysis of variance and LSD- Least Significant Difference. Type of failure data were analyzed by the Exact Fischer’s Test. Results: The mean failure loads for the groups were 288,20N (control group), 753,10N (group with ferrule height) and 573,80N (group without ferrule height). Group with ferrule seems to exhibit higher resistance to fracture compared to group without ferrule, without however the difference being statistically significant. In control group were observed more repairable fractures (50%), whereas group without ferrule performed the lowest percentage of repairable fractures (10%).The differences, however, between groups were not statistically significant. Conclusion: The presence of ferrule did not improve significantly the fracture resistance of endodontically treated canines restored with fiber posts and metal- ceramic crowns.