Οι Πατέρες της Εκκλησίας για την εξαήμερο δημιουργία:
Creators: name: Κελλίδης, Λουκιανός Χαράλαμπου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Η εκ του μη όντος δημιουργία
Εικόνα ομοίωση
Αδαμ, Εύα
Creation out of nothing
Image, likeness
Adam, Eve

description: Η διήγηση του Ρ για τη δημιουργία του κόσμου και του ανθρώπου παρουσιά-ζει έναν Θεό υπερβατικό, ο οποίος κινούμενος από άκρα αγαθότητα δημιουρ-γεί το σύμπαν εκ του μη όντος. Η αφήγηση της Π.Δ. περί δημιουργίας είναι σαφώς διαφορετική από τις μυθολογικές-κοσμολογικές αφηγήσεις των λαών του ευρύτερου γεωγραφικού περιβάλλοντος του Ισραήλ. Δε δημιουργούνται θεοί, ούτε ο κόσμος είναι προϊόν θεομαχιών. Αντίθετα, τα πάντα δημιουργού-νται από τον ένα και μοναδικό Θεό με τη θέλησή Του και μάλιστα, τα πάντα δημιουργούνται «καλά λίαν». Η πλειονότητα των πατέρων της Εκκλησίας τονί-ζει την δημιουργία εκ του μη όντος αλλά κυρίως πως τα πάντα δημιουργού-νται «καλά λίαν». Μόνον το αγαθό δημιουργείται. Το κακό δεν δημιουργείται. Ο άνθρωπος πλάθεται κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του Θεού και προικίζεται απ’ αυτόν με πνευματικά, ηθικά και φυσικά Χαρίσματα. Σκοπός του ανθρώπου είναι καλλιεργώντας τα στοιχεία του κατ’ εικόνα να φτάσει στο καθ’ ομοίωση, να «μοιάσει» τον Δημιουργό του. Υπάρχει μια μεγάλη «γκάμα» απόψεων για το τι σημαίνει ο όρος «εικόνα». Άλλοι πατέρες τονίζουν ότι η εικόνα εντοπίζε-ται στην κυριαρχική δύναμη του ανθρώπου, άλλοι σε πνευματικά χαρακτηρι-στικά, άλλοι σε ηθικά. Στο δεύτερο κεφάλαιο της Γένεσης τονίζεται ιδιαίτερα η δημιουργία του ανθρώπου ως δισύνθετης-διφυούς ύπαρξης. Ο άνθρωπος αποτελείται από δύο στοιχεία: α) το υλικό, «χούν από της γης» και β) το πνευματικό, η ψυχή. Και οι δύο αφηγήσεις καταλήγουν στη δημιουργία του άνδρα και της γυναίκας, παρά τις επιμέρους διαφορές που παρουσιάζουν. Ο σημερινός ακροατής για να κατανοήσει το πνεύμα αυτών των διηγήσεων πρέπει να διεισδύσει στην φαινομενική απλότητα του κειμένου τους, στο βα-θύτερο θεολογικό νόημά τους. Πρέπει να διακρίνει στη δημιουργία την αφε-τηρία του σχεδίου της Θείας οικονομίας. Ο Θεός είναι παρών στην ανθρώπινη ιστορία. Η δημιουργία δεν είναι μία πράξη που έγινε άπαξ στο παρελθόν αλλά συνεχίζεται και στο παρόν. Ο ίδιος ο Θεός συνεχίζει να εργάζεται και να κα-τευθύνει την ιστορία και τον άνθρωπο. Γεγονότα όπως η Έξοδος, η Θεοφάνεια στο Σινά, η διάβαση της Ερυθράς θάλασσας μπορούν να κατανοηθούν κάτω από το πρίσμα ενός θεού ενεργούντος στην Ιστορία του ανθρώπου. Η αλλη-λουχία των γεγονότων που φέρουν τη σωτηρία στον άνθρωπο, πάντα συνδέε-ται με το Θεό που δημιούργησε τα πάντα. Ο Θεός που αποστέλλει τον Υιό Του ως λυτρωτή δεν είναι άλλος παρά ο δημιουργός θεός. Η Καινή Διαθήκη μπορεί να ομιλεί για μια νέα δημιουργία «Eν Χριστω», για μια ανακαίνιση των πά-ντων, γιατί ο ένας και μοναδικός Θεός που απεργάζεται τη σωτηρία του κό-σμου παραμένει ο Δημιουργός Θεός. είναι αυτός που οδηγεί τον κόσμο και τη σωτηρία σε ένα τελικό σκοπό. Μόνον έτσι μπορεί ο άνθρωπος να κατανοήσει σωστά το Θαύμα της Δημιουργίας.
description: P’s account of creation of man and world speaks about a God, who creates the whole world out of nothing (ex nihilio creatio). P’s account of creation is totally different from the other ancient accounts about creation, of people who lived in ancient times near Israel. In P’s account there aren’t myths about creations of God’s, neither the world is a product of wars between Gods. On the contrary everything in the universe is created from one and only one God, who creates by his own will and he creates everything “very good”. All the Church Fathers agree that everything God created is very good. Evil is not created by God. God creates man according to his own im-age and likeness. Man’s purpose is to reach his own creator to manage to be like God (likeness). There is a great variety of opinions about the meaning of term “image”. Some fathers say that the world image means that man has dominion over the whole creation. Others find the meaning of image in the spiritual or moral elements of man, and others say that the term image means the soul of man. In J’s account of creation man is created as a dou-ble-nature existence: (a) the material nature “dust from the earth” and (b) the spiritual (soul). The reader today, if he wants to understand clearly the deep meaning of the creation accounts of Genesis, must penetrate from the phenomenal simplicity of the text to its deeper theological meaning. God is present and active in history. Creation is not an act which happened once in the past, but it is an act which is present always and will be present. God is always active in history. Events, as the liberation from Egypt, the theophany on God’s mountain, the crossing or Jordan, can be understood if the point of reference is only God active in history. The succession of events which brought salvation to humanity is always, both as a whole and in details, re-lated to the beginning. God who sent the Savior remains the creator. The new Testament can only speak of a new creation because God remains the creator. God is the one who leads the creation to a goal. Only in this way can man understand today the “miracle” of Creation.