Σύγκριση δύο παρεμβατικών προγραμμάτων άσκησης στη σωματική σύσταση, τη μυϊκή δύναμη και την ποιότητα ζωής ατόμων με πολλαπλή σκλήρυνση.
Creators: name: Σώζου, Σώζος Σάββα
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: Άσκηση και πολλαπλή σκλήρυνση
Ποιότητα ζωής και ΠΣ
Μυϊκή δύναμη και ΠΣ
Exercise and Multiple Sclerosis
Quality of life and MS
Muscle strength and MS

description: Η Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΠΣ) είναι μια χρόνια αυτοάνοση φλεγμονώδης απομυελινωτική νόσος άγνωστης αιτιολογίας που χαρακτηρίζεται από την εκφύλιση του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος. Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν η σύγκριση της επίδρασης δύο παρεμβατικών προγραμμάτων άσκησης στη σύσταση του σώματος, τη μυϊκή δύναμη και την ποιότητα ζωής ατόμων με πολλαπλή σκλήρυνση. Στην έρευνα συμμετείχαν συνολικά 15 ενήλικες με ΠΣ (8 άντρες και 7 γυναίκες). Την πρώτη ομάδα (ΟΠ-Σ)αποτέλεσαν 8 άτομα (4 άντρες και 4 γυναίκες) με μέσο όρο ηλικίας 39.2 ± 8.6 έτη, ενώ τη δεύτερη ομάδα (ΟΠ-ΜΕ) αποτέλεσαν 7 άτομα (4 άντρες και 3 γυναίκες) με μέσο όρο ηλικίας 38.7 ± 8.7 έτη. Για την εκτίμηση της σύστασης του σώματος χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της υδροστατικής ζύγισης (TURBOFIT 511 VacuMed, Version 5.11/8-6-09-Hydro), της μυϊκής δύναμης των πρόσθιων και των οπίσθιων μηριαίων μυών του δεξιού και του αριστερού γόνατος στις γωνιακές ταχύτητες των 60ο•sec-1, 180ο•sec-1 και 300ο•sec-1 ένα ισοκινητικό δυναμόμετρο (Humac Norm testing &amp; Rehabilitation System) και της ποιότητας ζωής το ερωτηματολόγιο SF36 (Ware, 1992). Τα άτομα της ΟΠ-Σ συμμετείχαν σε ένα συνδυαστικό πρόγραμμα που περιλάμβανε αερόβια άσκηση και ασκήσεις ισορροπίας, μυϊκής ενδυνάμωσης και μυϊκών διατάσεων, ενώ τα άτομα της ΟΠ-ΜΕ συμμετείχαν σε ένα πρόγραμμα μυϊκής ενδυνάμωσης. Το πρόγραμμα παρέμβασης για κάθε ομάδα είχε συνολική διάρκεια 8 εβδομάδες, συχνότητα 2 φορές την εβδομάδα και διάρκεια 80 λεπτά και 50-55 λεπτά, αντίστοιχα, ανά συνεδρία. Για όλες τις εξαρτημένες μεταβλητές πραγματοποιήθηκαν δύο μετρήσεις, πριν και μετά την εφαρμογή των προγραμμάτων παρέμβασης. Μετά την εφαρμογή των παρεμβατικών προγραμμάτων, από τα αποτελέσματα παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στην ποιότητα ζωής (p=.001), στη σύσταση του σώματος(p=.016) και στη μυϊκή δύναμη των κάτω άκρων αλλά μόνο στην i. κάμψη του αριστερού γόνατος στις γωνιακές ταχύτητες 60ο•sec-1 (p=.023) και 180ο•sec-1 (p=.033) για την ΟΠ-Σ , ενώ δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές για την ΟΠ-ΜΕ. Από τη σύγκριση μεταξύ των δύο ομάδων, στην αρχική μέτρηση δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις υπό εξέταση μεταβλητές. Αντίθετα, στην τελική μέτρηση παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στη σύσταση του σώματος (p=.006) και στο συνολικό δείκτη της ποιότητας ζωής (p=.02), με υπεροχή της ΟΠ-Σ. Από την παρούσα μελέτη συμπεραίνεται ότι ένα εξειδικευμένο συνδυαστικό πρόγραμμα αερόβιας άσκησης με ασκήσεις ισορροπίας, μυϊκής ενδυνάμωσης και μυϊκών διατάσεων φάνηκε να είναι περισσότερο αποτελεσματικό στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και στη μείωση του σωματικού λίπους ατόμων με πολλαπλή σκλήρυνση συγκριτικά με ένα πρόγραμμα μυϊκής ενδυνάμωσης.
description: Multiple sclerosis (MS) is a chronic autoimmune inflammatory demyelinating disease of unknown causes characterized by degeneration of the central nervous system. The purpose of this study was comparing the effect of two intervention exercise programs on body composition, muscle strength and quality of life of people with multiple sclerosis. The research involved 15 adults with MS (8 men and 7 women). In the first group (IG-C)were 8 people (4 men and 4 women) with a mean age of 39.2 ± 8.6 years, while the second group (IG-ST)were 7 people (4 men and 3 women) with a mean age of 38.7 ± 8.7 years. For the estimation of body composition used in the method of hydrostatic weighing (TURBOFIT 511 VacuMed, Version 5.11 / 8-6-09-Hydro), muscle strength of the front and rear thigh muscles of the right and left knee at angular velocities of 60ο•sec-1, 180ο•sec-1 and 300ο•sec-1 an isokinetic dynamometer (Humac Norm testing &amp; Rehabilitation System) and quality of life the questionnaire SF36 (Ware, 1992).Individuals in the IG-C participated in a combined program that included aerobic exercise, balance exercises, strength training and muscle stretching, while those of the IG-ST participated in a muscle strength training program. The intervention plan for each group had a total duration of 8 weeks, a frequency of 2 times a week and duration 80 minutes and 50 to 55 minutes, respectively, per session. For all dependent variables were made two measurements before and after the implementation of intervention programs. After the implementation of intervention programs, from the results statistically significant differences were observed in quality of life (p = .001) and body composition (p = .016) and muscle strength of the lower limbs but only in flexion of the left foot on the angular velocities of 60ο•sec-1 (p=.023) and 180ο•sec-1 (p=.033) for IG-C, while no statistically significant differences were observed for IG-ST. From the comparison between the two groups at baseline no statistically significant differences were observed in the test variables. Instead, from the final measure statistically significant differences were observed in body composition (p=.006) and total indicator of quality of life (p=.02)with a predominance of the IG-C. The present study concluded that a tailored combined aerobic exercise program with balance exercises, strength training and muscle stretching appeared to be more effective in improving quality of life and reduce body fat of people with MS compared to a strength training program.