Οξεία νεφρική βλάβη κατά τη διάρκεια της εξωσωματικής
Creators: name: Μωυσίδου, Δανάη Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Νεφρική βλάβη
Εξωσωματική κυκλοφορία
Νεφρική ανεπάρκεια
Kidney injury
Cardiopulmonary bypass
Renal failure

description: Κάθε χρόνο γίνονται 800.000 καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις σε όλο τον κόσμο. Η οξεία νεφρική βλάβη που σχετίζεται με την καρδιοχειρουργική, είναι μια επιπλοκή η οποία αυξάνει τη νοσηρότητα, τη θνητότητα και το κόστος νοσηλείας των ασθενών. Στους ασθενείς που υποβάλλονται σε καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις με τη χρήση εξωσωματικής κυκλοφορίας παρατηρείται επηρεασμένη νεφρική λειτουργία σε ποσοστό 30%, ενώ η οξεία νεφρική βλάβη που μπορεί να εξελιχθεί σε χρόνια πάθηση και να επιβάλλεται αιμοδιάλυση που κυμαίνεται από 1-5% των ασθενών. Ως οξεία νεφρική βλάβη θεωρείται ένα σύνδρομο το οποίο χαρακτηρίζεται από τη μειωμένη εκκριτική λειτουργία των νεφρών και ορίζεται από την ανεβασμένη τιμή της κρεατινίνης και από τη μειωμένη παραγωγή των ούρων. Είναι ευρέως αποδεκτό, παρά τους περιορισμούς, ότι αλλαγές σε αυτούς τους δείκτες συνηγορούν σε αλλαγές στο ρυθμό σπειραματικής διήθησης. Υπάρχουν δύο κριτήρια για την κατηγοριοποίηση της νόσου, τα RIFLE και τα AKIN που βασίζονται στην τιμή του ορρού της κρετινίνης και στην παραγωγή των ούρων, τα οποία έχουν προταθεί και έχουν πιστοποιηθεί για τους καρδιοχειρουργικούς ασθενείς. Όμως πρόσφατες έρευνες έχουν επικεντρωθεί σε νέους βιοδείκτες για την έγκυρη διάγνωση της νόσου, όπως είναι η NGAL,η IL-18 και η Cystatin C. Υπάρχει πλήθος από μελέτες στη διεθνή βιβλιογραφία, όσον αφορά τους προδιαθετικούς παράγοντες για την εμφάνιση οξείας νεφρικής βλάβης, όπως η προχωρημένη ηλικία, το γυναικείο φύλλο, ο σακχαρώδης διαβήτης, ο παρατεταμένος χρόνος εξωσωματικής κυκλοφορίας, οι συνδιαστικές επεμβάσεις, η αναιμία λόγω αιμοαραίωσης, οι μεταγγίσεις, η υποβολαιμία, η υπερβολική χρήση ινοτρόπων και αγγειοσυσπαστικών φαρμάκων. Τέλος, για την αποφυγή της οξείας νεφρικής βλάβης υπάρχουν διάφορες στρατηγικές που ακολουθεί ο τεχνικός εξωσωματικής κυκλοφορίας, όπως το παλίνδρομο αυτόλογο γέμισμα του κυκλώματος (Retrograde autologous prime), η φλεβική παροχέτευση με τη βοήθεια αναρρόφησης (Vacuum-assisted venous drainage), η χρήση μικρότερων κυκλωμάτων σε σύγκριση με τα κυκλώματα της συμβατικής εξωσωματικής (Mini-circuits) καθώς και η μειωμένη επιφάνεια των γραμμών του κυκλώματος (Decreased circuit surface area).
description: Every year there are 800.000 cardiac surgical procedures performed worldwide. Cardiac surgery-associated AKI is a common and clinically relevant complication. It is well known that postoperative renal function deterioration in cardiovascular surgery patients increases morbidity, mortality and costs. Various degrees of impaired renal function are observed up to 30% of patients undergoing surgical procedure under extracorporeal circulation. It is also documented that AKI could evolve chronic kidney decease or may lead to renal replacement therapy among 1% to 5% of patients. Acute kidney injury is a syndrome characterized by the acute impairment of the kidneys excretory function .It is defined according to rises in serum creatinine and reductions in the urine output, since it is widely accepted despite limitations that changes of these markers are surrogates for changes in GFR. Two stratifying criteria: RIFLE (acronym of Risk, Injury, Failure, Loss and and –stage kidney decease and AKIN (Acute Kidney Injury Network) based on serum creatine and urine output have been proposed and validated for cardiac surgery patients. Recent research has focused on new biomarkers in order to diagnose AKI and better risk-stratify patients as soon as possible. These include: -neutrofil gelatinase –associated lipocalin (NGAL), IL-18, Cystatin C. Numerous risk factors for perioperative renal dysfunction have been identified. These include risk factors such as advanced age, female gender, cpb duration, low hemoglobin during cpb, inotrope exposure, diuretic exposure, transfusions. Finally, to avoid acute kidney injury there are various strategies followed by the perfusionist as the use retrograde autologous prime and vacuum-assisted venous drainage, the use of mini-circuits than the conventional cpb and decreased circuit surface area.