Η έννοια της εξάρτησης. Καταστολή εναντίον θεραπείας (κατεύθυνση νομικής)
Creators: name: Μιχαηλίδη, Μαρία Παναγιώτη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Εξάρτηση
Καταστολή
Θεραπεία
Addiction
Suppression
Treatment

description: Η εξάρτηση είναι ένα πολυπαραγοντικό φαινόμενο. Συγκεκριμένα, η εξάρτηση από τα ναρκωτικά πηγάζει από μια ανατροφοδότηση της έξης της χρήσης ψυχοτρόπων ουσιών , της αδυναμίας (ψυχικής ή σωματικής ή και των δύο) αποβολής της επιθυμίας για χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών σε συνδυασμό με οικονομικούς λόγους και κοινωνικές παραμέτρους. Στην Ελλάδα , η εξάρτηση από τα ναρκωτικά αντιμετωπίζεται κατασταλτικά με το Ν.4139/2013, κατόπιν και των τελευταίων τροποποιήσεων του 2019. Στα νομοθετικά πλαίσια προβλέπεται η ευμενέστερη αντιμετώπιση των εξαρτημένων χρηστών σε σχέση με τους μη εξαρτημένους δράστες. Κατόπιν της διαπίστωσης της εξάρτησης, προβλέπονται ευεργετικά μέτρα σε τέτοιου είδους καταστάσεις. Σε αντίθεση με την Ελλάδα, σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και στην Αμερική, η εξάρτηση -όχι μόνο- από τα ναρκωτικά αντιμετωπίζεται προληπτικά με την ύπαρξη Δικαστηρίων Θεραπευτικής Δικαιοσύνης και με την προβολή της θεραπείας ως εναλλακτικός τρόπος αντιμετώπισης αυτής της εξάρτησης. Επίσης, υπάρχει μια πληθώρα θεραπευτικών προγραμμάτων προσαρμοσμένων στις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες της καθεμιάς περίπτωσης. Θεραπεία και καταστολή συνυπάρχουν αρμονικά με μία μικρή έμφαση στη θεραπεία, καθώς ο εξαρτημένος χρήστης αντιμετωπίζεται περισσότερο και κατά κύριο λόγο ως ασθενής παρά ως εγκληματίας. Η δικαιοσύνη συνεπικουρείται και από τη λειτουργία θεραπευτικών προγραμμάτων με έμφαση, αφενός στη διάγνωση και απόδειξη της εξάρτησης και αφετέρου στην αποφυγή της υποτροπής. Συνακόλουθα και συνδυαστικά με τα ξενικά πρότυπα διαχείρισης και αντιμετώπισης της εξάρτησης γίνεται αντιληπτό πως και στην ελληνική πραγματικότητα το εν λόγω φαινόμενο χρήζει συνδυαστικής μεταχείρισης. Εξάλλου, και από την καταγραφή των περιστατικών χρήσης και από την αντιπαραβολή μεταξύ καταστολής και θεραπείας διαφαίνεται πως επιβάλλεται να αντιμετωπιστεί η εξάρτηση πέρα από τη νομοθετική σκοπιά και την κατασταλτική πολιτική και προληπτικά με συν-λειτουργία θεραπευτικών προγραμμάτων. Αυτά τα προγράμματα σε συνδυασμό με την κατανόηση της εξάρτησης ως ασθένεια και μακροχρόνια , υποτροπιάζουσα νόσο αναλογικά οδηγεί στην ερμηνεία της εξάρτησης υπό την οπτική γωνία τόσο της καταστολής (νομοθεσία) όσο και της θεραπείας (θεραπευτικά προγράμματα).
description: Addiction is a multifactorial phenomenon. Namely, drug addiction stems from a feedback on the use of psychotropic substances, weakness (mental or physical or both) to eliminate the desire to use addictive substances in combination with financial reasons and social parameters. In Greece, drug addiction is encountered suppressively by the legislation N.4139/2013, after the latest configurations in 2019. Legislative frameworks provide better treatment to addictive users than to non-addictive perpetrators. After diagnosis of drug addiction, beneficial measures are provided in such situations. In comparison to Greece, in other European countries and in the USA, drug addiction –and not only– is encountered both preventively with the existence of Courts of Therapeutic Justice and with the promotion of treatment as an alternative way of dealing with addiction. Moreover, there is a plethora of therapeutic programs adjusted in needs and specificities of each case. Treatment and suppression coexist in harmony with little emphasis on treatment, because the addicted user is treated mostly and mainly as a patient rather than a criminal. Justice is assisted not only by the operation of therapeutical programs, which emphasise on diagnosis and approving addiction, but also by avoiding recurrence. In accordance with the foreign standards of management and treatment of addiction, it is understood that this phenomenon needs a centralised treatment in Greek reality. In addition, it is obvious from both registration of cases of addiction and comparison between suppression and treatment that addiction must be addressed not only by legislation and suppressive policy, but also preventively by the cooperation of therapeutic programs. These programs, in combination of understanding addiction as long-lasting and recurrent disease, lead consequently to focusing on addiction under the prism of both suppression (legislation) and treatment (therapeutical programs).
description: Σε συνεργασία με τη Νομική Σχολή Πανεπιστημίου Λευκωσίας (Κύπρος)