Εκκλησία και δίκαιο στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα κατά τον Gustav Geib:
Creators: name: ΛΙόλιος, Γρηγόριος Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2013
Subjects: subject: Δίκαιο
subject: Εκκλησία
subject: Γκάιμπ
subject: Law
subject: FOS: Law
subject: Church
subject: Geib

description: Μετά την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας το 1453, το Eλληνικό έθνος κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς. Αμέσως μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης, ο Μεχμέτ ο Πορθητής παραχωρεί προνόμια στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και αναγνωρίζει τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως ως πολιτικό ηγέτη του Ελληνικού Ορθόδοξου Έθνους. Συνεπώς, ως ηγέτης του έθνους, ο Πατριάρχης ήταν υπόλογος στις Οθωμανικές αρχές για όλους τους Έλληνες. Την ίδια στιγμή το Οικουμενικό Πατριαρχείο και γενικά η Εκκλησία είναι υπεύθυνη για τις αστικές υποθέσεις, όπως γάμους, διαζύγια και εκείνες που αφορούν τα κληροδοτήματα των υπόδουλων Ελλήνων. Το 1834, Gustav Geib περιγράφει τη σχέση μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και του Οθωμανικού κράτους στο έργο του: «Παρουσίαση της κατάστασης του δικαίου στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής περιόδου». Μέσω του έργου αυτού, ο Gustav Geib παρουσιάζει το δικαστικό και δικαιοδοτικό ρόλο της Ορθόδοξης Εκκλησίας που είχε σε νομικά θέματα, όσον αφορά τις υποθέσεις των Ελλήνων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η Ορθόδοξη Εκκλησία, σύμφωνα με τον Gustav Geib εκδικάζει τις υποθέσεις των Ορθοδόξων Ελλήνων στα εκκλησιαστικά δικαστήρια, τα οποία λειτουργούν παράλληλα με τα τουρκικά δικαστήρια. Το κύριο μέσο επιβολής μιας ποινής των εκκλησιαστικών δικαστηρίων ήταν ο αφορισμός. Η Ορθόδοξη Εκκλησία γενικά υπήρχε ως κράτος εν κράτει στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και η νομοθεσία που εφαρμόζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία την περίοδο αυτή, ήταν το ίδιο με εκείνο που εφαρμόζεται στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Μαζί με την Ορθόδοξη Εκκλησία, ιδιαίτερα μετά τον 17ο αιώνα, η απονομή της δικαιοσύνης ασκήθηκε από εκπροσώπους της κοινότητας, συνήθως σε συνεργασία με τους κληρικούς.
description: After the fall of the Byzantine Empire in 1453, the Greek nation was conquered by the Ottomans. Right after the fall of Constantinople, Mehmet the Conqueror bestows privileges to the Ecumenical Patriarchate and recognizes the Ecumenical Patriarch of Constantinople as a political leader of the Greek Orthodox Nation. Therefore as the leader of the nation, the current Patriarch was accountable to the Ottoman authorities for all Greeks. At the same time he tries civil cases such as marriages, divorces and those related to the legacies of the enslaved Greeks. In 1834, Gustav Geib describes the relationship between the Orthodox Church and the Ottoman state in his work: “Presentation of the state of the law in Greece during the Ottoman period”. Through this project, G.G. presents the judicial role the Orthodox Church had in legal issues, regarding the affairs of the Greeks in the Ottoman Empire. The Orthodox Church according to the Gustav Geib tries cases of Orthodox Greeks in the ecclesiastical courts, which operated in parallel with the Turkish. The main means of the court jurisdiction by the clergy was the excommunication. The Orthodox Church generally existed as a state within a state in the Ottoman Empire and the law applied by the Orthodox Church was the same as the one applied in the Byzantine Empire. Along with the Orthodox Church, especially after the 17th century, where the institution of community developed, the administration of justice was practiced by community representatives, usually in collaboration with the clergy.