Η χρήση γης στο αρχαίο Ισραήλ
Creators: name: Βλάχου, Σοφία Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: Χρήση γης
Κατοχή γης
Αρχαίο Ισραήλ
Παλαιά Διαθήκη
Use of Land
Land Ownership
Ancient Israel
Old Testament

description: Η γη είναι μία από τις έννοιες που εμφανίζεται με τη μεγαλύτερη συχνότητα μέσα στη Βίβλο. Η ελληνική λέξη «γῆ» δεν μεταφράζει πάντα την ίδια εβραϊκή λέξη αλλά αντιπροσωπεύει άλλες διαφορετικές λέξεις που εναλλακτικά χρησιμοποιούνται δίνοντας διαφορετικό νόημα και απόχρωση στο χωρίο στο οποίο απαντώνται. Πιο συγκεκριμένα, η ελληνική λέξη «γη» αντιστοιχεί στους εξής τρεις εβραϊκούς κύριους όρους: אדמה (ανταμά), ארצ (έρετς) και שדה (σαντά). Στη Βίβλο χρήση και κατοχή γης είναι έννοιες απόλυτα διακριτές. Παρόλο που η γη θεωρείται ότι ανήκει αποκλειστικά στον Θεό, οι συναλλαγές που την αφορούν (αγοραπωλησίες και ανταλλαγές γης) είναι κάτι ευρύτερα διαδεδομένο στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Στη διπλωματική αυτή εργασία εξετάζεται η χρήση της γης στην Παλαιά Διαθήκη τόσο σε θεωρητικό επίπεδο, δηλαδή μέσω της ανάλυσης της σχετικής νομοθεσίας όπως αυτή εμφανίζεται στα ιερά βιβλία της, όσο και σε πρακτικό, δηλαδή μέσω συγκεκριμένων παραδειγμάτων. Το μασωριτικό κείμενο και το κείμενο των Εβδομήκοντα αποτελούν τα βασικά κείμενα τα οποία μελετώνται και συγκριτικά αναλύονται. Ιδιαίτερα παρουσιάζεται ο τρόπος με τον οποίο γίνονται οι μεταβιβάσεις την περίοδο των πατριαρχών, την περίοδο της μοναρχίας και την περίοδο της αιχμαλωσίας των Εβραίων. Επίσης η μορφή των συμβολαίων μέσω των οποίων γίνονταν οι μεταβιβάσεις της γης. Τέλος, αναδεικνύεται η θεολογική αξία αυτών των μεταβιβάσεων μέσω της ανάλυσης των παραδειγμάτων αγοραπωλησιών που καταγράφονται στην Παλαιά Διαθήκη καθ’ όλη την ιστορική διαδρομή του περιούσιου λαού του Θεού, από την εποχή των πατριαρχών και την είσοδο στη γη της επαγγελίας έως και την περίοδο της εξορίας του λαού από τη γη αυτή. Τα τρία παραδείγματα τα οποία επιλέχτηκαν καλύπτουν χρονικά ένα μεγάλο χρονικό φάσμα της ιστορίας του εβραϊκού λαού. Το πρώτο αναφέρεται στην πρώτη αγορά γης που πραγματοποιήθηκε από τον Αβραάμ στη γη της Επαγγελίας, τη Χαναάν. Ακολουθεί η προσπάθεια αγοράς γης από το μονάρχη/άρχοντα Αχαάβ του αμπελιού του Ναβουθαί κατά την περίοδο της μοναρχίας. Τέλος, σχολιάζεται η αγορά πατρογονικής γης από τον Προφήτη Ιερεμία την αιχμαλωσιακή περίοδο Και τα τρία παραδείγματα συνθέτουν έναν κύκλο, τον κύκλο που περικλείει τη σχέση του Θεού με τον άνθρωπο και τη γη. Ο άνθρωπος (אדמ/αντάμ) στη Βίβλο είναι απόλυτα συνυφασμένος με τη γη (אדמה). Ιδιαίτερα στο βιβλικό κείμενο η λέξη αποκτά μεγάλη βαρύτητα όχι αποκλειστικά λόγω της συχνότητας με την οποία εμφανίζεται αλλά και επειδή η χρήση και μεταβίβασή της είναι αυτή ακριβώς που σχηματοποίησε και προώθησε τον πολιτισμό και την ιστορία. Ιδιαίτερα υπογραμμίζεται ότι η χρήση γης στο αρχαίο Ισραήλ, τουλάχιστον αρχικά, δεν συνδεόταν με την ιδιοκτησία αλλά με την κατοχή ( (אחוזה. H θεωρητική διαφορά μεταξύ της ιδιοκτησίας και της χρήσης γης πρέπει να ήταν διακριτή τα πατριαρχικά χρόνια, ενώ αργότερα αυτή η διαφορά αμβλύνθηκε μέχρι που τελικά εξανεμίστηκε
description: Land is a term which occurs in the Bible with great frequency. The Greek word ‘γῆ’ does not always translate the same word in Hebrew but renders various words that are utilized alternatively and thereby give a different meaning and nuance to the passages in which they appear. More precisely, the Greek ‘γῆ’ corresponds to the following terms in Hebrew: אדמה (adama), ארצ (eretz) and שדה (sada). Land use and land ownership are discrete concepts in the Bible. Although land is regarded as exclusively belonging to God, the transactions that concern it (buying, selling, and exchanging) spread over the Middle East. This MA thesis examines the use of land in the Old Testament in both its theoretical and practical aspects. On the one hand, it discusses the pertinent legislation as this appears in its sacred books, and, on the other hand, it examines the evidence of concrete examples. The thesis proposes a comparative analysis of the relevant passages in the Masoretic text and the Septuagint. The way in which transactions are carried out in the patriarchal era, the monarchical period, and the period of the Babylonian captivity are discussed in detail. Furthermore, attention is paid to the form of the contracts upon which land transfers were executed. Finally, the theological value of these transfers is brought out through the analysis of three examples of buying and selling land as recorded in the Old Testament. These examples are gleaned from the entire history of the ‘elect people of God’, from the patriarchal era and the entry into the Promised Land to the period of the people’s exile from this land. These three examples cover a large chronological range of the history of the Jewish people. The first refers to the purchase of land by Abraham in Canaan, the Promised Land. There follows the attempt by the monarch/ruler Ahab to buy the vineyard of Naboth during the monarchical period. Finally, a commentary is offered on the purchase of the ancestral land by the Prophet Jeremiah in the period of the captivity. All three examples constitute a cycle, the one that concerns the relationship of God with man and land. Man in the Bible is closely associated with land. In the biblical text in particular the word land acquires significant weight not only because of the frequency with which it appears but also because its use and transfer shaped history and advanced civilization. It is stressed that the use of land in ancient Israel, at least at its beginnings, was not associated with ownership but with possession. The theoretical difference between ownership and use of land must have been distinctive in the years of the patriarchs, yet, as time went by, this distinction subsided and faded away