Η ειρηνική τριάδα του Αριστοφάνη: Αχαρνείς, Ειρήνη, Λυσιστράτη
Creators: name: Κυριακίδου, Νεκταρία Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Αριστοφάνης
Ειρήνη
Aristophanes
Peace

description: Ο Αριστοφάνης ήταν ο πιο επιφανής εκπρόσωπος της αρχαίας κωμωδίας. Από τα έντεκα έργα που σώθηκαν, οι Αχαρνείς, η Ειρήνη και η Λυσιστράτη, χαρακτηρίστηκαν ως «ειρηνική τριάδα». Εντάσσονται στο ιστορικό πλαίσιο του Πελοποννησιακού πολέμου. Αναφέρονται συνοπτικά τα σπουδαιότερα γεγονότα που άσκησαν επιρροή στις κωμωδίες. Στη συνέχεια, περιγράφονται τα αίτια του πολέμου, όπως παρουσιάζονται από τους χαρακτήρες των έργων. Διαπιστώνεται ότι αποτελούν μια ανάμειξη φαντασίας και πραγματικότητας. Παράλληλα, γίνεται προσπάθεια για τον εντοπισμό των πραγματικών αιτίων. Κύριο γνώρισμα των πρωταγωνιστών είναι η υπεράσπιση της ειρήνης. Αναλύεται η σημασία των ονομάτων, ο χαρακτήρας τους και γενικά η ψυχοπνευματική τους υπόσταση. Αντίπαλοι των υπέρμαχων της ειρήνης είναι οι φιλοπόλεμοι και άλλοι υποδεέστεροι πολεμοκάπηλοι. Εκτός από τον ατομικό παράγοντα, ερευνάται και το ομαδικό στοιχείο, ο χορός και συγκεκριμένα η ταυτότητα και ο ρόλος του.Τα μέσα επίτευξης του σκοπού διαφοροποιούνται. Στους Αχαρνείς είναι κυρίως υπερφυσικά, στην ειρήνη συνδυάζεται το μυθικό στοιχείο με το πνευματικό και το υλικό. Στη Λυσιστράτη τα μέσα είναι πιο κοντά στα ανθρώπινα δεδομένα, αλλά έχουν και κάτι το ἀδύνατον. Έπονται οι μορφές της Ειρήνης. Παρουσιάζεται ως σπονδή, τροφός, μάγειρας, φάρμακο, φυλακισμένη θεά με συνοδούς την Οπώρα και τη Θεωρία, ως γοητευτική γυναικεία ύπαρξη που έχει θαυμαστές, ως Συμφιλίωση και ομόνοια. Ο Πόλεμος παρουσιάζεται ως μέθυσος που διαταράσσει τη γαλήνη της οικίας, ως τρομερός μάγειρας με βοηθό τον Κυδοιμό, ως φωτιά, νέφος, θύελλα. Αναφέρονται και δάνεια από το έπος και την τραγωδία. Το προτελευταίο κεφαλαίο ασχολείται με τις συνέπειες του πολέμου και της ειρήνης. Ενδεικτικά αναφέρονται ορισμένες: η διατάραξη της αυτάρκειας, οι βιαιότητες, οι συκοφαντίες, οι αδικίες, η διάλυση των οικογενειών. Η επάνοδος της ειρήνης συνδέεται με αφθονία αγαθών, θετικές μεταβολές και εορτασμούς. Τέλος, αναφέρονται κάποιες απόψεις για τις προθέσεις του συγγραφέα. Κάποιες είναι απόλυτες, θεωρώντας ότι ο Αριστοφάνης είχε μόνο κωμικό ή μόνο σοβαρό σκοπό. Άλλες εντάσσουν τα έργα στη μία ή την άλλη κατηγόρια και κάποιες δίδουν προτεραιότητα στο κωμικό στοιχείο με δευτερεύον το μήνυμα της ειρήνης. Οι συνδυαστικές προτείνουν ότι τo γέλιο οδηγεί στη χαλάρωση, την καλή διάθεση για τη λήψη ορθών αποφάσεων. Όλες αυτές ως ένα βαθμό, προσεγγίζουν την προθεση του συγγραφέα, αυτου του εξαιρετικού κωμικού και παλμογράφου της κοινωνίας.
description: Aristophanes was the most famous representative of ancient comedy. Out of the eleven plays of his that survived, the Acharnians, the Peace and Lysistrata were described as “the pacifist triad”.They fit within the historical framework of the Peloponnesian war. The most important events that influenced the commedies are mentioned summarily. Subsequently, the causes of the war are described, as presented by the characters of the plays. It is observed that they constitute a mixture of fantasy and reality. In parallel, an efford is made to identify the real causes. The main feature of the protagonists is the upholding of peace. The meaning of names, their character and their psycological and spiritual existence are analyzed. The rivals of the supporters of peace are some warlike and other inferior warmongers. Besides the individual factor, the group element, the chorus, and specifically its identity and role are explored. The means to achieve the end vary. In the Acharnians they are mainly supernatural. In the Peace, the mythical element is combined with the spiritual and the material. In Lysistrata, the means are closer to human conditions, but they also have something impossible. The forms of peace follow. It is presented as a libation, a nurse, a cook, a drug, an imprisoned goddess accompanied by Cornucopia and Holiday, an attractive female presence that has admirers, as Reconciliation, as concord. War is presented as a drunkard that disturbs the peace of the home, as a fearsome cook with Hubbub as his assistant, as fire, as a cloud, as a storm. Aspects borrowed from epics and tragedy are also mentioned. The second to last chapter concerns itself with the consequences of war and peace. As an example some of them are mentioned: the disturbance of self-sufficiency, violent acts, false accusations, injustice and the destruction of families. The return of peace is connected with the abundance of goods, positive changes and celebrations. Finally, are presented the views that have been stated regarding the intentions of the author. Some are absolute, considering that Aristophanes had only a comic or only a serious purpose. Others place the plays in one or the other category, and some give priority to the comic element with the message of peace being secondary. Combined interpretations suggest that laugher leads to relaxation and a good disposition in order to make correct decisions. To certain extent, all these approach the purpose of the author, this exceptional comedian, who felt the pulse of society.