Επίδραση του χρόνου πολυμερισμού στην αντοχή συγκόλλησης ξυλείας με δακτυλοειδείς συνδέσεις:
Creators: name: Τσαλάγκας, Δημήτριος Κωνσταντίνου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2009
Subjects: Χρόνος πολυμερισμού
Δακτυολειδείς συνθέσεις
Αντοχή σε στατική κάμψη
Ψυχρή συγκόλληση
Curing time
Finger joints
Bending strength
Cold setting

description: Ο χρόνος πολυμερισμού ή σκλήρυνσης της συγκολλητικής ουσίας αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς παράγοντες στην αντοχή μιας σύνδεσης. Ο οποιοσδήποτε χειρισμός της ένωσης πρέπει να γίνει, αφού έχει επιτευχθεί το μεγαλύτερο μέρος της σκλήρυνσης αυτής. Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκε η επίδραση του χρόνου πολυμερισμού (σκλήρυνσης) της αντοχής σε στατική κάμψη της κατά μήκος συγκόλλησης με δακτυλοειδείς συνδέσεις ξυλείας ελάτης και μαύρης πεύκης. Για τη διεξαγωγή της έρευνας χρησιμοποιήθηκε ο τύπος της φτερωτής δακτυλοειδούς συνδέσεως με μήκη δακτύλων 12,5 και 20 mm και συγκολλητικές ουσίες, την ισοκυανική κόλλα EPI (emulsion polymer isocyanate) και την κόλλα μελαμίνης-ουρίας-φορμαλδεΰδης (MUF), σε πριστά διαστάσεων 20x20x360 mm. Εφαρμόστηκαν τέσσερις χρόνοι πολυμερισμού (2 ½, 7, 24 ωρών και 7 ημερών) υπό πίεση 2 MPa (N/mm2) για πέντε λεπτά σε συνθήκες περιβάλλοντος (θερμοκρασία 200 C, 65 % σχετική υγρασία). Το μέτρο θραύσης της ελάτης κυμάνθηκε από 17,19 N/mm2 έως 56,27 N/mm2, που αντιστοιχούν σε ποσοστά από 25,88 έως 84,73 του μέτρου θραύσης του συμπαγούς ξύλου. Το μέτρο ελαστικότητας κυμάνθηκε από 7044,16 N/mm2 έως 12246,11 N/mm2, που αντιστοιχούν σε ποσοστά από 90,4 έως 157,17 % του μέτρου θραύσης του συμπαγούς ξύλου. Το μέτρο θραύσης της πεύκης κυμάνθηκε από 9,62 N/mm2 έως 64,35 N/mm2, που αντιστοιχούν σε ποσοστά από 10,75 έως 71,92 του μέτρου θραύσης του συμπαγούς ξύλου. Το μέτρο ελαστικότητας κυμάνθηκε από 4330,9 N/mm2 έως 13855,26 N/mm2, που αντιστοιχούν σε ποσοστά από 35,27 έως 112,85 % του μέτρου θραύσης του συμπαγούς ξύλου. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο χρόνος πολυμερισμού είχε στατιστικά σημαντική επίδραση στην συμπεριφορά της αντοχής των δοκιμίων δακτυλοειδούς σύνδεσης. Ο χρόνος πολυμερισμού των 7 ημερών έδωσε τις μεγαλύτερες τιμές του μέσου μέτρου θραύσης και στα δύο είδη ξυλείας. Μετά από 24 ώρες οι δακτυλοειδείς συνδέσεις απέκτησαν γύρω στο 70 % και παραπάνω της μέγιστης αντοχής των 7 ημερών. Μόνον, το μέτρο ελαστικότητας της ελάτης δεν επηρεάστηκε στατιστικά σημαντικά από το χρόνο πολυμερισμού, σε αντίθεση με αυτό της μαύρης πεύκης.
description: The effect of curing time of an adhesive consists one of the most important factors on the performance of finger jointed wood. Any further handling of the joint, must be done, after most of the curing has being completed. The object of this study was to investigate the effect of curing time on static bending strength of finger jointed fir (Abies borisii regis) and pinus (Pinus nigra). Two finger lengths (12,5 mm and 20 mm) and two types of adhesive (EPI and MUF) of feather profile finger joint were involved in the investigation. Dimensions of specimens were 20x20x360 mm. Four different curing times (2 ½, 7, 24 hours and 7 days) were applied, under 2 MPa pressure, for five minutes, at room temperature (200 C, 65 % relative humidity). Modulus of ruprure (MOR) for all specimens of fir ranged from 17,19 N/mm2 to 56,27 N/mm2, which corresponds to a percentage of 25,88 % to 84,73 % respectively, when compared to the average value of the control solid wood. Modulus of elasticity (MOE) for all specimens of fir ranged from 7044,16 N/mm2 to 12246,11 N/mm2, which corresponds to a percentage of 90,4 % to 157,17 % respectively, when compared to the average value of the control solid wood. Similarly, modulus of ruprure (MOR) for all specimens of pinus ranged from 9.62 N/mm2 to 64,35 N/mm2, which corresponds to a percentage of 10,75 % to 71,92 % respectively, when compared to the average value of the control solid wood. Modulus of elasticity (MOE) for all specimens of pinus ranged from 4330,9 N/mm2 to 13855,26 N/mm2, which corresponds to a percentage of 35,27 % to 112,85 % respectively, when compared to the average value of the control solid wood. Results, showed that curing time had a statistically significant effect on the bending strength of finger joints. The curing time of 7 days gave the highest values of the mean MOR on both kinds of lumber. After 24 hours finger joints obtained around 70 % and more of the ultimate strength of 7 days. Only the MOE of fir finger jointed specimens was not statistically affected by curing time, in contrast to mean values of MOE from pinus specimens.