Όπου υπάρχουν άνθρωποι, λένε, υπάρχουν και πράγματα. Mία παράσταση βασισμένη στο έργο του Σάμιουελ Μπέκετ Ο Ακατονόμαστος
Creators: name: Ζωγράφου, Ελένη Βασιλείου
name: Τσαγκαράκου, Ανδρονίκη Σταύρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Σάμιουελ Μπέκετ
Ακατονόμαστος
Θέατρο
Θεατρική παράσταση
Σκηνογραφία
Ενδυματολογία
Θέατρο του παραλόγου
Εντροπία
Απόθεμα
Φθορά
Μετασχηματισμός
Σκουπίδια
Πόλη
Ζωγράφου
Τσαγκαράκου
Samuel Beckett
Unnamable
Theatre
Theatrical performance
Scenography
Set design
Costume Design
Theatre of the absurd
Entropy
Stock
Wear and tear
Transformation
Garbage
City
Zografou
Tsagkarakou

description: Η παρούσα ερευνητική εργασία, αφορά την τεκμηρίωση του καλλιτεχνικού μας έργου, δηλαδή της παράστασης Όπου υπάρχουν άνθρωποι, λένε, υπάρχουν και πράγματα, βασισμένη στο λογοτεχνικό έργο του Σάμιουελ Μπέκετ Ο Ακατονόμαστος. Η παράσταση αυτή ήταν το αποτέλεσμα πολλών πειραματισμών και έρευνας. Η έρευνά μας επικεντρώθηκε ιδιαίτερα στο κοινό ανθρώπινο απόθεμα της πόλης, τα σκουπίδια, στην εντροπία και τη φθορά. Για το πρώτο στάδιο, δουλέψαμε αντλώντας υλικό από την ίδια την πόλη της Θεσσαλονίκης, φωτογραφίζοντας, συλλέγοντας αντικείμενα και δημιουργώντας ολιγόλεπτα happenings δίπλα από κάδους σκουπιδιών. Στη συνέχεια, ο κύριος στόχος μας ήταν να δημιουργήσουμε μία παράσταση, η οποία θα αντλούσε στοιχεία από όλο πρώτο στάδιο (πειραματισμός- έρευνα) και κυριώτερα, μία παράσταση που βάση όλων των στοιχείων σύνθεσης της θα ήταν η σκηνογραφία. Με βάση όλα τα παραπάνω, επιλέχθηκε το λογοτεχνικό έργο Ο Ακατονόμαστος στρατηγικά, αφού θέλαμε ένα κείμενο που να παράγει εικόνες και να μην μας δεσμεύει σε κανένα πλαίσιο δημιουργικότητας. Τα βασικά χαρακτηριστικά της παράστασης μας, με βάση την ανάλυση του κειμένου, ήταν μία κεντρική βιντεοπροβολή σε ένα μακρόστενο πανί-τοτέμ, ενός βιντεοσκοπημένου πορτρέτου που εκφέρει μέρος του κειμένου που επιλέξαμε, πέντε πλασμάτων με που φοράνε μία κοινή μάσκα και πέντε σημείων στο χώρο που συμβόλιζαν πέντε δωμάτια ενός σπιτιού. Σε αυτά τα σημεία και το πανί γινόταν οι κύριες δράσεις της παράστασης. Οι δράσεις συνδεόνταν με το ηχοτοπίο, τα αντικείμενα, το χώρο, τη βιντεοπροβολή, το φως, το κείμενο, τους πειραματισμούς μας ή και με τίποτα από όλα αυτά. «Όπου υπάρχουν άνθρωποι, λένε, υπάρχουν και πράγματα. Μήπως αυτό σημαίνει πως άμα δεχτείς τους πρώτους πρέπει να δεχτείς και τα δεύτερα;»
description: The present research project concerns the documentation of our artistic work, namely the performance "Where there are people, they say, there are things", based on the literary work of Samuel Beckett’s novel The Unnamable. This performance was the result of much experimentation and practice-based research. Our research was particularly focused on the common human stock of the city, garbage, entropy theory and wear and tear. For the first phase, we worked by collecting data and objects from the city of Thessaloniki, photographing and creating short Happenings next to garbage bins. Subsequently, our main goal was to create a performance that would take elements from the whole first phase (experimentation - research) and most importantly, a performance that would base all its compositional elements on scenography. Based on all of the above, the novel The Unnamable was chosen strategically, as we wanted a text that produced images and didn’ t bind us to any framework of creativity. The main features of our performance, based on the analysis of the text, were a central video projection on a long white fabric screen-totem, a video portrait that expresses part of the text we chose, five creatures wearing the same masks and five points in space that represented five rooms of a house and in these points, together with the long white fabric screen, the main actions of the performance took place. “Where there are people, they say, there are things. Does this mean that if you accept the first, you must accept the second?”.