title: Αξιολόγηση μαργαϊκών ιζημάτων από Νεογενείς λεκάνες της Κρήτης για την παραγωγή φυσικών τσιμέντων
Creators: name: Κωνσταντοπουλου Αιμιλια
Publisher: name: Technical University of Crete
Year: 2022

description: Κονίες «φυσικού τσιμέντου» χρησιμοποιήθηκαν ευρύτατα κατά τη διάρκεια του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, κυρίως στο χώρο της αρχιτεκτονικής αλλά και σε μεγάλα έργα. Τα τελευταία χρόνια έχει επανέλθει στο προσκήνιο η έρευνα για την παραγωγή τους εξαιτίας της χρήσης τους σε εργασίες συντήρησης - αναστήλωσης ιστορικών μνημείων, αλλά και λόγω του τρόπου παρασκευής τους σε χαμηλότερες θερμοκρασίες από αυτές που απαιτούν τα τσιμέντα τύπου Portland και τη συμβολή του γεγονότος αυτού στην αειφορία και στην κατανάλωση μικρότερων ποσών ενέργειας.
Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκαν μαργαϊκά ιζήματα από Νεογενείς 
λεκάνες της Κρήτης με σκοπό την αξιολόγησή τους ως πρώτες ύλες για την παραγωγή κονιών φυσικού τσιμέντου. Πιο συγκεκριμένα, ως πρώτες ύλες χρησιμοποιήθηκαν 4 αντιπροσωπευτικά δείγματα Νεογενών σχηματισμών που προέρχονται από τις Νεογενείς Λεκάνες Καστελίου, Μάλεμε και Αποκόρωνα, που βρίσκονται στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων (Π.Ε. Χανίων). Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην αξιολόγηση του αδιάλυτου υπολείμματος των εν λόγω δειγμάτων, τόσο όσον αφορά στην ορυκτολογική και στη χημική τους σύσταση όσο και στην κοκκομετρία τους που αποτελεί σημαντικό στοιχείο για το χαρακτηρισμό τους. Τα δείγματα της Λεκάνης Καστελίου χαρακτηρίστηκαν ως ασβεστολιθικές μάργες, ενώ τα δείγματα από τις Λεκάνες Μάλεμε και Αποκόρωνα μάργες.
Πραγματοποιήθηκαν πειράματα έψησης στα αρχικά δείγματα σε θερμοκρασιακό εύρος από τους 900 oC έως τους 1150 oC, έτσι ώστε -μέσω της αξιολόγησης της ορυκτολογικής σύστασης των παραγόμενων κονιών (ποιοτικής και ημιποσοτικής)- να γίνει μελέτη της επίδρασης των συνθηκών έψησης στο είδος και στα ποσοστά των παραγόμενων φάσεων, καθώς και η επιλογή της καταλληλότερης θερμοκρασίας έψησης των αρχικών δειγμάτων. Η κύρια ασβεστοπυριτική φάση που ανιχνεύτηκε στα προϊόντα της έψησης είναι αυτή του βπολυμόρφου λαρνίτη (β-C2S / πυριτικό διασβέστιο). Στα προϊόντα της έψησης παρατηρήθηκε 
ο σχηματισμός φάσεων που απαντώνται σε φυσικά τσιμέντα, αλλά και σε clinker τσιμέντου όπως το αργιλικό τριασβέστιο (C3Α) και ο μπραουνμιλλερίτης (C4AF) σε όλες τις συνθήκες έψησης. Σημαντική είναι η παρουσία του γκελενίτη στα προϊόντα της έψησης, καθώς η φάση αυτή χαρακτηρίζει κονίες φυσικών τσιμέντων.
Από την αξιολόγηση των πειραμάτων έψησης ως καταλληλότερη θερμοκρασία έψησης επιλέχθηκε αυτή των 1100 οC. Από τις κονίες που προήλθαν από την έψηση των αρχικών δειγμάτων στους 1100 οC παρασκευάστηκαν κονιάματα με σκοπό τη μελέτη της μηχανικής αντοχής των παραγόμενων υλικών. Οι αντοχές που επιτεύχθηκαν στις 28 ημέρες είναι σε καλή συσχέτιση με τα ποσοστά της υδραυλικής φάσης του λαρνίτη που περιείχαν τα προϊόντα της έψησης. Υψηλότερες τιμές αντοχών εμφάνισε το δείγμα από τη Λεκάνη Καστελίου, αμέσως μικρότερες αυτό της Λεκάνης Αποκόρωνα και τις μικρότερες από όλα αυτό της Λεκάνης Μάλεμε. Τα αποτελέσματα των τιμών αντοχής που προέκυψαν στην παρούσα διπλωματική εργασία θεωρούνται ικανοποιητικά λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός πως με το διαθέσιμο εργαστηριακό εξοπλισμό δεν ήταν εφικτός ο υποβιβασμός της κοκκομετρίας των παραγόμενων κονιών σε μέγεθος μικρότερο των 45 μm που είναι το μέγεθος που έχουν αντίστοιχα εμπορικά προϊόντα.