Ειδικά ζητήματα παραγραφής αξιόποινου στην αναιρετική δίκη
Creators: name: Γεωργιάδης, Αθανάσιος Αλέξανδρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: Παραγραφή αξιόποινου
Αναιρετική δίκη
Εξάλειψη αξιόποινου
Prescription
Criminal offence
Procedure of the appeal to the supreme court

description: Η παρούσα εργασία ασχολείται με την επίδραση του θεσμού της παραγραφής του αξιοποίνου στην ποινική δίκη και ιδίως κατά το στάδιο της αναιρετικής διαδικασίας. Στο πρώτο μέρος αυτής γίνεται μία καταγραφή των θεωρητικών θέσεων που αναπτύχθηκαν σχετικά με την έννοια, τη δικαιολογητική βάση και τη νομική φύση του θεσμού της παραγραφής του αξιοποίνου, καθώς και η σύγκριση της τελευταίας με συγγενείς θεσμούς εξάλειψης του αξιοποίνου (έγκληση, έμπρακτη μετάνοια). Ακολούθως, στο δεύτερο μέρος της εργασίας, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στις προϋποθέσεις εφαρμογής του θεσμού, όταν η παραγραφή του αξιοποίνου συμπληρώνεται μετά την έκδοση της απόφασης που προσβάλλεται με το ένδικο μέσο της αναίρεσης. Ειδικότερα, αποτυπώνεται η στάση της νομολογίας επάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα από την έναρξη ισχύος του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας μέχρι σήμερα, καθώς και η νομοθετική ρύθμιση του πεδίου αυτού με την τροποποίηση του άρθρου 511 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας με το ν. 3160/2003. Με βάση τη νομοθετική αυτή παρέμβαση επιχειρείται η ανάλυση τριών επιμέρους ζητημάτων: πρώτον, εάν το βάσιμο του λόγου αναίρεσης, ως προϋπόθεσης που εισήχθη με το ν. 3160/2003 για τον έλεγχο από τον Άρειο Πάγο της παραγραφής του αξιοποίνου που επήλθε μετά την έκδοση της αναιρεσιβληθείσας απόφασης, πρέπει ή όχι κατ’ ανάγκη να αναφέρεται στο σκέλος της απόφασης που αφορά την ενοχή του κατηγορουμένου, δεύτερον, το κατά πόσον μπορεί να δικαιολογηθεί δογματικά η απαίτηση του νομοθέτη για βασιμότητα του λόγου αναίρεσης ως προϋπόθεσης ελέγχου της επιγενόμενης παραγραφής και τρίτον, η επίδραση του επιεικέστερου νόμου, που δημοσιεύεται μετά την έκδοση της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, στο ερευνώμενο ζήτημα του ελέγχου της επιγενόμενης παραγραφής του αξιοποίνου.
description: The present essay examines the effect of the prescription of the criminal offence at criminal proceedings and especially during the procedure of the appeal to the Supreme Court. At the first part of the essay, theoretical positions are mentioned, regarding the meaning, the justification and the legal nature of the prescription of the criminal offence and the comparison of the latter to the relative statutes of expungement of the criminal offence (complaint, active repentance). Furthermore, at the second part of the essay, the interest focuses on the conditions of the implementation of the statute of prescription, when the prescription of the criminal offence is limited after the adoption of the court’s decision, which has been attacked by the legal remedy of the appeal to the Supreme Court. Specifically, what is reflected is the judicial practice regarding the specific matter from the entry of the Greek Criminal Procedure Code into force until today, and the legislation of this field with the Article 511 of the Greek Criminal Procedure Code as modified by Law 3160/2003. By this legislation the analysis of three matters is attempted: first of all, if there is reasonable ground for the appeal to the Supreme Court, as a condition that has been established by Law 3160/2003 so that the Supreme Court can examine the prescription of the criminal offence that has taken place after the Court’s decision which has been attacked by the legal remedy of the appeal to the Supreme Court, has to concern the part of the guilt of the accused or not. Second, whether the demand of the legislator for reasonable grounds for the appeal to the Supreme Court, as a condition for the examination of the subsequent prescription, is justified and third the effect of the more lenient criminal law, which has been promulgated after the adoption of the court’s decision, on the researched matter of the examination of the prescription of the criminal offence.