Διαθήκη ζωής: προγενέστερες οδηγίες για το τέλος της ζωής
Creators: name: Μαυρίδου, Βενετία Σπύρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2015
Subjects: Διαθήκες ζωής
Προγενέστερες οδηγίες για το τέλος της ζωής
Ζητήματα του τέλους της ζωής
Living wills
Advance directives for the end of life
End of life issues

description: Η πρόοδος στον τομέα της υγείας, οι ραγδαίες εξελίξεις στην ιατρική επιστήμη και κυρίως η ολοένα αυξανόμενη ανάπτυξη της ιατρικής τεχνολογίας δίνουν την δυνατότητα όχι μόνο της θεραπείας, αλλά και της τεχνητής παράτασης ζωής. Πρωτόγνωρα ηθικά προβλήματα έχουν προκύψει, ζητήματα «ζωής και θανάτου», ταυτότητας και αυτονομίας. Οι Προγενέστερες Οδηγίες δημιουργήθηκαν ως απάντηση στην αυξανόμενη επιτήδευση και επικράτηση της ιατρικής τεχνολογίας. Οι Προγενέστερες Οδηγίες είναι επίσημα έγγραφα τα οποία επιτρέπουν σε κάθε ενήλικο άτομο που έχει την ικανότητα να δώσει ενημερωμένη συναίνεση, να περιγράψει το είδος της ιατρικής φροντίδας που θα επιθυμούσε να λάβει στην περίπτωση που ένα ατύχημα ή μία σοβαρή νόσος καθιστούσε αδύνατη την επικοινωνία και την συμμετοχή του στη διαδικασία λήψης απόφασης. Η πρώτη επίσημη μορφή Προγενέστερων Οδηγιών ήταν οι Διαθήκες Ζωής (Living wills). Μια διαθήκη ζωής παρέχει συνήθως συγκεκριμένες οδηγίες σχετικά με την πορεία της θεραπείας που πρέπει να ακολουθήσουν οι ιατροί και τα άτομα που φροντίζουν τον ασθενή, σύμφωνα με τις πεποιθήσεις και τις αξίες του. Συνήθως, χρησιμοποιείται για να καθορίσει πόσο “επιθετική” θα επιθυμούσε ο ασθενής να είναι η θεραπευτική του προσέγγιση στο τέλος της ζωής του, επιτρέποντας ή απαγορεύοντας διάφορα είδη ηρωικών-ανώφελων θεραπειών. Με την πάροδο των ετών και στη προσπάθεια να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που συνεχώς ανέκυπταν δημιουργήθηκαν οι προγενέστερες οδηγίες δεύτερης και τρίτης γενιάς με κύριο εκπρόσωπο τα Πληρεξούσια Εγγραφα για ζητήματα υγείας (Health care power of attorney). Η νομική τυποποίηση των Προγενέστερων Οδηγιών για το τέλος της ζωής ξεκίνησε στις ΗΠΑ. Σήμερα έχει ρυθμιστεί νομοθετικά κυρίως στα αγγλοσαξονικά νομικά συστήματα. Στην Ευρώπη, παρ’όλο που λίγες χώρες έχουν ειδική νομοθεσία για τις Προγενέστερες Οδηγίες, δεσμεύονται από την Σύμβαση του Οβιέδο να τις σεβαστούν. Ειδική ρύθμιση στο ελληνικό δίκαιο δεν υπάρχει, ωστόσο αναγνωρίζονται πλέον και στον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας (ΚΙΔ) με το άρθρο 29 του ΚΙΔ για “τις ιατρικές αποφάσεις στο τέλος της ζωής”. Η σοβαρότητα των αποφάσεων για το τέλος της ζωής επιβάλλει κάθε δυνατότητα αυθεντικής έκφρασης του ίδιου του ενδιαφέρομενου. Σκοπός των Προγενέστερων Οδηγιών είναι η διαφύλαξη της ατομικής αυτονομίας του ασθενή και η μη υποκατάσταση της βούλησής του από εκείνη τρίτων ακόμα και στο θάνατο. Η σημασία της ύπαρξης Προγενέστερων Οδηγιών ωφελεί όχι μόνο το άτομο αλλά και τα μέλη της οικογένειας και τους επαγγελματίες υγείας που μπορεί να χρειαστεί να φροντίσουν κάποιον που αντιμετωπίζει μια σοβαρή ασθένεια.
description: The progress in the health sector, the rapid changes in medical science and mainly the constant development of medical technology provide the opportunity not only for treatment, but also for technical support to prolong life. Moral problems have come up for the first time, matters of “life and death”, identity and autonomy. Advanced directives were created as a respond to the constant increase of the medical technology’s sophistication and prevalence. Advanced directives are official documents, which allow any adult individual that has the ability to give an informed consent, to describe the kind of medical care that they would prefer to receive in case an accident or a serious illness made it impossible for them to communicate and participate in the decision making process. The first official form of advanced directives was the living will. A living will usually provides specific orders related to the course of the therapy that the doctors should follow, as well as the people who take care of the patient, according to the beliefs and the values of the patient. Most of the times, it is used to determine how “aggressive” the patient would choose their therapy to be, by allowing or refusing various kinds of heroic-futile treatments. After many years, in order to deal with problems that kept appearing, advanced directives of second and third generation were created with main representative the health care power of attorney. The legal formation of advanced directives for the end of life started in the USA. Nowadays, there are established legislative regulations mainly in the anglo-saxon legal systems. In Europe, although only a few countries have special legislation for advanced directives, they are bound by the Oviedo Convention to respect them. There is no special regulation in Greek law, however, they are now recognized by the Code of Medical Ethics in the article 29 for the “medical decisions in the end of life”. The importance of the decisions about the end of life enforces every possibility of genuine expression of the person of interest. The aim of the advanced directives is the preservation of the patient’s autonomy and the non substitution of his will by third parties even in death. The importance of the existence of the advanced directives benefits not only the individual, but also the members of the family and the health professionals that might need to take care of someone that faces a serious illness.