Συγκριτική αξιολόγηση τεχνικών για την ex vivo μελέτη της διαρροής υγρού διακλυσμών προς τους περιακρορριζικούς ιστούς
Creators: name: Ψήμμα, Ζωή Ευάγγελου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2013
Subjects: διακλυσμοί
υποχλωριώδες νάτριο
διαρροή υγρού διακλυσμών
irrigation
sodium hypochlorite
apical extrusion

description: Σκοπός: α. η εισαγωγή μιας νέας μεθόδου μέτρησης του υγρού που διαρρέει προς τους περιακρορριζικούς ιστούς κατά το διακλυσμό ex vivo. β. η αξιολόγηση της επίδρασης της προσομοίωσης των περιακρορριζικών ιστών και της εξισορρόπησης πίεσης. γ. η μελέτη της επίδρασης του είδους και του βάθους τοποθέτησης της βελόνας, της παροχής του υγρού διακλυσμών, του μεγέθους και της κάμψης του ριζικού σωλήνα και της διαμέτρου της ακρορριζικής στένωσης. Υλικά &amp; μέθοδος: Πενήντα-έξι μονόρριζα δόντια με ευθείς ή μετρίως-κεκκαμένους ριζικούς σωλήνες προπαρασκευάστηκαν σε μέγεθος 25-45 και κωνικότητα 6%. Η ακρορριζική στένωση τυποποιήθηκε σε διάμετρο 0,15-0,35 mm. Τα δοκίμια προσαρμόστηκαν σε φιαλίδιο πληρωμένο με απεσταγμένο νερό ή αέρα και σφραγισμένο ή ανοικτό. Ακολούθησαν διακλυσμοί με σύριγγα και βελόνα ανοικτού ή κλειστού άκρου, τοποθετημένη 1-5 mm από το μήκος εργασίας, με παροχή 0,14-0,26 mL/s. Ο όγκος του NaOCl που διέρρευσε προς το φιαλίδιο προσδιορίστηκε με αισθητήρα αγωγιμότητας. Τα αποτελέσματα αναλύθηκαν με τη δοκιμασία ANOVA σε επίπεδο σημαντικότητας p&lt;0,05. Αποτελέσματα: Η παρουσία νερού στο φιαλίδιο συσχετίστηκε με μικρότερη διαρροή από ό,τι η παρουσία αέρα (p&lt;0,005). Τα ανοικτά φιαλίδια επέτρεψαν μεγαλύτερη διαρροή από τα αντίστοιχα σφραγισμένα (p&lt;0,005). Η υψηλότερη παροχή οδήγησε σε αύξηση της διαρροής (p&lt;0,001). Η βελόνα με ανοικτό άκρο προκάλεσε αυξημένη διαρροή σε σχέση με τη βελόνα κλειστού άκρου (p&lt;0,002). Η διαρροή μειωνόταν καθώς οι βελόνες απομακρύνονταν από το μήκος εργασίας (p&lt;0,001) και καθώς αυξανόταν το μέγεθος του ριζικού σωλήνα (p&lt;0,024). Η διάμετρος της στένωσης και η κάμψη δεν είχαν στατιστικώς σημαντική επίδραση στα αποτελέσματα. Συμπεράσματα: Ο αισθητήρας αγωγιμότητας αποτελεί αξιόπιστη μέθοδο για τον προσδιορισμό του όγκου του διαρρέοντος υγρού σε πραγματικό χρόνο. Η απουσία της αντίστασης των περιακρορριζικών ιστών σε μελέτες ex vivo μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική υπερεκτίμηση της διαρροής.
description: Aim: a. to introduce a new method for quantifying the extruded irrigant during root canal irrigation ex vivo. b. to evaluate the effect of periapical tissue simulation and pressure equalization. c. to determine the effect of needle type and insertion depth, irrigant flow rate, root canal curvature, apical preparation size and constriction diameter on irrigant extrusion. Materials &amp; Methods: Fifty-six human single-rooted teeth with either straight or moderately-curved root canals were prepared to apical sizes 25-45 with 6% taper. The apical constriction was standardized to 0.15-0.35 mm. All specimens were mounted on a vial either full of distilled water or full of air and either open or completely closed. NaOCl was delivered by a syringe and a closed-ended or an open-ended needle positioned at 1-5 mm short of working length, at a flow rate of 0.14-0.26mL/s. A conductivity probe was used to determine the volume of extruded irrigant. Results were analyzed by repeated-measures ANOVAs at 0.05 significance. Results: The water-closed and water-open conditions were related to less extrusion than the air-closed and air-open conditions (p&lt;0.005). Open systems allowed extrusion of larger amounts of irrigant than corresponding closed systems (p&lt;0.005). A higher flow rate led to increased extrusion (p&lt;0.001). The open-ended needle extruded more irrigant than the closed-ended (p&lt;0.002). Irrigant extrusion decreased as needles moved away from working length (p&lt;0.001) or with increasing apical size (p&lt;0.024). The effects of constriction diameter and curvature were non-significant. Conclusions: The point-conductivity probe is a reliable method for real-time quantification of irrigant extrusion ex vivo. Not simulating tissue resistance in ex vivo experiments may lead to considerable overestimation of irrigant extrusion.