Οι προτελεύταιες αποφάσεις για την ζωή στο Νορβηγικό σύστημα υγείας
Creators: name: Γαλητσιάνος, Ιωάννης Αθανασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2023
Subjects: Προτελεύταιες αποφάσεις για τη ζωή
Νορβηγία
Σύστημα υγείας
Last decisions about life
Norway
Healthcare system

description: Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τις προτελεύταιες φροντίδες ζωής στη Νορβηγία και τον ρόλο του DNR (Do Not Resuscitate) στην παροχή υγειονομικής περίθαλψης. Η Νορβηγία έχει αναδειχθεί ως πρωτοπόρος στον τομέα της φροντίδας στο τέλος της ζωής, προωθώντας μια προσέγγιση που τονίζει την αυτονομία του ασθενούς και τη συζήτηση για τις επιλογές του σε αυτό το σημαντικό στάδιο.Στην εργασία αναλύονται οι διάφοροι παράγοντες που επηρεάζουν την υιοθέτηση του DNR στη Νορβηγία, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών, πολιτιστικών και ηθικών πτυχών. Επιπλέον, εξετάζονται οι νομικές πτυχές που αφορούν το DNR και ο τρόπος με τον οποίο εφαρμόζεται στην κλινική πράξη.Η διατριβή αυτή αποτελεί μια συστηματική βιβλιογραφική έρευνα που εστιάζει στην ηθική διάσταση της μη εφαρμογής της αναζωογόνησης και αναδεικνύει τις ανθρώπινες αξίες που εμπλέκονται σε αυτήν τη διαδικασία. Η εργασία βασίζεται σε εκτενή ανασκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας και παρουσιάζει τα αποτελέσματα προηγούμενων ερευνών που αντιμετωπίζουν το ηθικό δίλημμα των προτελεύταιων φροντίδων ζωής με υψηλή αξιοπιστία.Η διαδικασία λήψης αποφάσεων στο τέλος της ζωής, ιδιαίτερα όσον αφορά τη μη εφαρμογή αναζωογόνησης, αντιμετωπίζεται ως ένα σύνθετο ηθικό ζήτημα, που διέπεται τόσο από νομικά πλαίσια όσο και από ηθικοδεοντολογικούς κανόνες. Οι διαφορετικές απόψεις του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού προκαλούν σύγχυση και αμφισβήτηση ακόμη και σε πολύ καλά οργανωμένα συστήματα υγείας, όπως το νορβηγικό, επισημαίνοντας την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα και μελέτες προκειμένου να διαμορφωθούν σαφείς κατευθυντήριες γραμμές και αποτελεσματικές πρακτικές. Οι περισσότεροι γιατροί στη Νορβηγία έχουν περιορίσει τη θεραπεία που παρατείνει τη ζωή μετά από την επιθυμία του ασθενούς. Η εφαρμογή του «Δικαιώματος της Μη Αναζωογόνησης» (Do Not Resuscitate - DNR) εξαρτάται αποκλειστικά από τη συμφωνία μεταξύ του ιατρού και του ασθενούς. Επιπρόσθετα, μέσω της βιβλιογραφίας συμπεραίνεται ότι οι υγειονομικοί στη Νορβηγία έχουν αποδείξει ότι τηρούν αυτήν την πρακτική. Αυτό είναι συμβατό με τη νομοθεσία της χώρας και τις κατευθυντήριες οδηγίες που έχουν τεθεί.Τέλος, η παρούσα διπλωματική εργασία προσφέρει μια συνολική κατανόηση του τρόπου με τον οποίο η Νορβηγία διαχειρίζεται τις προτελεύταιες φροντίδες ζωής και πώς το DNR αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο στο πλαίσιο αυτό. Η εργασία ανοίγει τον διάλογο για τη σημασία της αυτονομίας του ασθενούς και της διαφάνειας στην υγειονομική περίθαλψη σε αυτό το κρίσιμο ζήτημα.
description: The present dissertation examines end-of-life care in Norway and the role of DNR (Do Not Resuscitate) in healthcare provision. Norway has emerged as a pioneer in end-of-life care, promoting an approach that emphasizes patient autonomy and discussion of their choices at this crucial stage. Various factors influencing the adoption of DNR in Norway are analyzed, including social, cultural, and ethical aspects. Furthermore, legal aspects concerning DNR and its implementation in clinical practice are examined. This dissertation constitutes a systematic literature review focusing on the ethical dimension of non-resuscitation and highlights the human values involved in this process. Most doctors in Norway have limited life-prolonging treatment based on the patient's wishes. The application of the "Right to Not Be Resuscitated" (DNR) depends solely on the agreement between the doctor and the patient. Additionally, it is concluded through the literature that healthcare professionals in Norway have demonstrated adherence to this practice. This is in line with the country's legislation and established guidelines. In conclusion, this dissertation offers a comprehensive understanding of how Norway manages end-of-life care and how DNR serves as a significant tool in this context. It opens a dialogue on the importance of patient autonomy and transparency in healthcare in this critical matter.