Σύγκριση κατευθυντήριων οδηγιών για την παρακολούθηση της εγκύου, κατά τη διάρκεια του τοκετού
Creators: name: Αλμπέρη, Εμμανουέλα Αλίκη Αναστασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: επίτοκος
τοκετός
φροντίδα
pregnancy
intrapartum care
respect

description: Θεωρητικό υπόβαθρο: Ο τοκετός και η επακόλουθη γέννηση ενός αρτιμελούς ζώντος νεογνού αποτελεί μία μεταμορφωτική εμπειρία στη ζωή μιας γυναίκας επιβάλλοντας στους συμμετέχοντες το καθήκον να την καταστήσουν μια θετική και ευχάριστη ανάμνηση. Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της εργασίας ήταν η ανασκόπηση και σύγκριση των πιο πρόσφατα δημοσιευμένων κατευθυντήριων οδηγιών σχετικά με την φροντίδα της εγκύου κατά τη διάρκεια του τοκετού. Υλικά και μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε περιγραφική ανασκόπηση των κατευθυντήριων οδηγιών για τη φροντίδα της εγκύου κατά τη διάρκεια του τοκετού από το Society of Obstetricians and Gynaecologists of Canada (SOGC), το American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG), το Royal Australian and New Zealand College of Obstetricians and Gynaecologists (RANDOZ), το National Institute for Health and Care Excellence (NICE) και τον the World Health Organization (WHO). Αποτελέσματα: Παρατηρείται ομοφωνία από τις πέντε διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες ιατρικές εταιρίες σε σχέση με την εγκαθίδρυση ενός ανθρωποκεντρικού περιβάλλοντος κατά τον τοκετό όπου θα κυριαρχούν ο σεβασμός, η υποστήριξη, η ενθάρρυνση και η ασφάλεια της επιτόκου. Αν και δεν υπάρχει ομοφωνία σχετικά με την κατάλληλη χρονική στιγμή εισαγωγής μιας επιτόκου στο νοσοκομείο, υπάρχουν πρακτικές που είναι καθολικά προτεινόμενες και περιλαμβάνουν τη διαλείπουσα ακρόαση των παλμών του εμβρύου, τη χρήση παρτογράμματος, τη κινητικότητα της επιτόκου κατά το 1ο στάδιο του τοκετού και τη χορήγηση αναλγησίας. Αναφορικά με το 2ο στάδιο του τοκετού, αν και υπάρχει διχογνωμία για την προτεινόμενη θέση εξώθησης, η πλειοψηφία των κατευθυντήριων οδηγιών συγκλίνει στη μέθοδο και την χρονική στιγμή έναρξης της εξώθησης, τη διαχείριση του περινέου κατά τον τοκετό και την αποφυγή περινεοτομής καθολικά. Τέλος έμφαση από όλες τις κατευθυντήριες οδηγίες κατά το 3ο στάδιο του τοκετού δίνεται στην προφυλακτική χορήγηση μητροσυσπαστικών ουσιών, στην καθυστερημένη απολίνωση του ομφαλίου λώρου, στην ελεγχόμενη μηχανική έλξη του ομφαλίου λώρου κατά την έξοδο του πλακούντα και στις πρακτικές φροντίδας που εφαρμόζονται στη λεχώνα και το έμβρυο τις πρώτες ώρες μετά τον τοκετό.Συμπεράσματα: Λαμβάνοντας τα παραπάνω υπόψιν, κρίνεται αναγκαία η διαμόρφωση ενός πρότυπου μοντέλου φροντίδας της εγκύου κατά τη διάρκεια του τοκετού, που θα περικλείει όχι μόνο πρακτικές βασιζόμενες στην Τεκμηριωμένη Ιατρική Πρακτική αλλά και βασικές αξίες όπως ο σεβασμός, η ενθάρρυνση, η υποστήριξη, η επικοινωνία προκειμένου να καταστεί η όλη εμπειρία θετικά αξέχαστη
description: Importance: The childbirth experience holds profound significance for every woman, shaping her life in a unique and enduring way. Consequently, the transformation of intrapartum care into a positive and empowering experience is of paramount importance. Objective: The aim of this study was to review and compare the most recently published major guidelines on the approaches and techniques applied during each stage of labour, attempting to transform intrapartum care into a positive experience. Evidence Acquisition: A descriptive review of the most recently published guidelines on intrapartum care from the Society of Obstetricians and Gynaecologists of Canada (SOGC), the American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG), the Royal Australian and New Zealand College of Obstetricians and Gynaecologists (RANDOZ), the National Institute for Health and Care Excellence (NICE) and the World Health Organization (WHO) was carried out. Results: All the guidelines point out the importance of a respectful, supportive, woman-centered environment during labour and the creation of a global model of intrapartum care applicable in both low and high-cost settings. There is not a common policy in regard to the time of admission of the woman whereas there is consensus on practices like intermittent auscultation, use of partogramms, use of analgetic agents, and mobility of the pregnant woman during 1st stage of labour. In case of delay or arrest, active management is marshaled such as amniotomy and oxytocin augmentation. As far as 2nd stage of labour is concerned, there is a controversy about the birth position, while most guidelines agree on the method and timing of pushing, perineal management to minimize severe trauma and avoiding a routine episiotomy. Huge emphasis is given during 3rd stage to the prophylactic use of uterotonics, delayed umbilical cord clamping, and controlled cord traction (CCT) and instructions concerning the aftercare of the newborn and of the woman