Η βιολογική συμπεριφορά της κοτύλης με επικάλυξη υδροξυαπατίτη στην ολική αρθροπλαστική του ισχίου
Creators: name: Τραπότσης, Στέργιος Ι.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2006
Subjects: Αρθροπλαστική
Arthroplasty

description: Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της επιβίωσης της ημισφαιρικής βιδωτής με επικάλυψη υδροξυαπατίτη (ΗΑ) κοτυλιαίας ενδοπρόθεσης ARC2F και η εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων σχετικά με τη βιολογική της συμπεριφορά. Το υλικό της μελέτης προέρχεται από την Α΄ Ορθοπαιδική Κλινική του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στο Νοσοκομείο «Γ. Παπανικολάου». Πρόκειται για 198 περιπτώσεις (174 ασθενείς) Πρωτογενών Ολικών Αρθροπλαστικών Ισχίου κατά τις οποίες τοποθετήθηκε ο ίδιος τύπος βιδωτής κοτυλιαίας ενδοπρόθεσης με επικάλυψη υδροξυαπατίτη, από τον ίδιο χειρουργό, με την ίδια τεχνική, στο χρονικό διάστημα μεταξύ Απριλίου 1994 και Ιουνίου 2000. Η ηλικία των ασθενών κυμαινόταν από 21 έως 83 χρόνια με μέση ηλικία τα 62,4. Από το σύνολο τους, 113 (65%) ήταν γυναίκες και 61 (35%) ήταν άνδρες. Ο Δείκτης Σωματικής Μάζας (B.M.I.) ήταν κατά μέσο όρο 28. Η αρχική πάθηση για την οποία έγινε η ολική αρθροπλαστική του ισχίου ήταν η εκφυλιστική οστεοαρθρίτις σε 164 περιπτώσεις (83%), η άσηπτη νέκρωση της κεφαλής του μηριαίου σε 11 περιπτώσεις (5%), η ρευματοειδής αρθρίτις σε 3 περιπτώσεις (1,5%), η συγγενής πάθηση του ισχίου σε 3 περιπτώσεις (1,5%), η αγκυλοποιητική σπονδυλίτις σε 2 περιπτώσεις (1%), η χαλάρωση προηγούμενης ημιαρθροπλαστικής σε 1 περίπτωση (0,5%) και το υποκεφαλικό κάταγμα του ισχίου σε 14 περιπτώσεις (7,5%). Η διαγλουτιαία (Hardinge, transgluteal) προσπέλαση του ισχίου χρησιμοποιήθηκε σε όλες τις περιπτώσεις με τον ασθενή σε ύπτια θέση. Ο επανέλεγχος έγινε την 6η εβδομάδα και τον 3ο, 6ο και 12ο μήνα και ακολούθως ανά έτος. Ο χρόνος μετεγχειρητικής παρακολούθησης των ασθενών που προσήλθαν στον τελευταίο επανέλεγχο κυμάνθηκε από 5 ως 8,5 χρόνια με μέσο όρο τα 7,2 χρόνια. Βασική ένδειξη για τη διενέργεια της ολικής αρθροπλαστικής αποτέλεσε ο συνεχής, έντονος πόνος και ο σημαντικός περιορισμός στην κινητικότητα και τη λειτουργικότητα της άρθρωσης. Η βιωσιμότητα και η ενσωμάτωση, τα χαρακτηριστικά και οι πιθανές μεταβολές και γενικά η κλινική και ακτινολογική συμπεριφορά της κοτυλιαίας ενδοπρόθεσης και της αρθροπλαστικής ευρύτερα, καταγράφονται με βάση κριτήρια ευρέως αποδεκτά σύμφωνα και με τη διεθνή βιβλιογραφία. Η κλινική αξιολόγηση προεγχειρητικά και μετεγχειρητικά έγινε με βάση το σύστημα Harris Hip Score (H.H.S.). Ο μέσος όρος H.H.S. είναι 97,24 σε σύγκριση με τον προεγχειρητικό 40,30. Σε καμιά περίπτωση δεν εμφανίσθηκε άσηπτη μηχανική χαλάρωση ούτε υπήρξαν ακτινολογικά σημεία χαλάρωσης. Τα αποτελέσματα κρίνονται ως άριστα. Ανάλογη ανάλυση προκύπτει και για την επιβίωση της κοτυλιαίας ενδοπρόθεσης ARC2F στην 5ετία θέτοντας την αναθεώρηση για άσηπτη χαλάρωση και για οποιαδήποτε αιτία ως τελικό σημείο. Το αθροιστικό ποσοστό επιβίωσης είναι 100%. Συμπεραίνεται πως η ημισφαιρική κοτυλιαία ενδοπρόθεση με επικάλυψη υδροξυαπατίτη ARC2F εμφανίζει σε ικανοποιητικό βαθμό τα πλεονεκτήματα της πρώιμης μηχανικής στερέωσης και της απώτερης βιολογικής οστεοενσωμάτωσης με άριστο κλινικό αποτέλεσμα
description: The objective of the present work is the study of the survival of the hemispherical threaded hydroxyapatite-coated acetabular cup ARC2F and the extraction of useful conclusions regarding the biological behavior of the prosthesis. The material of the study is from the 1st Orthopaedic Department of the Aristotle University of Thessaloniki in "G. Papanikolaou" hospital. The reference population consisted of 174 patients (198 cases) that underwent a primary total hip replacement using the above mentioned hemispherical hydroxyapatite-coated acetabular cup, by a single surgeon and similar surgical technique between April 1994 and June 2000. The age of the patients ranged from 21 to 83 years with a mean of 62, 4 years. 113 (65%) of the patients were women and 61 (35%) were men. Their mean Body Mass Index (B.M.I.) was 28. The indications for total hip arthroplasty were: primary osteoarthritis in 164 cases, ischemic necrosis of the femoral head in 11 cases, rheumatoid arthritis in 3 cases, congenital hip disease in 3 cases, ankylosing spondylitis in 2 cases, loosening of hemiarthroplasty in 1 case and subcapital femoral fracture in 14 cases. The surgical exposure was the transgluteal in all cases, with the patient in the supine position. The patients were followed up on the 6th week postoperatively and in 3rd, 6th and 12th month and yearly thereafter. The follow up period to the last visit of all patients was between 5 to 8, 5 years with a mean of 7, 2 years. The basic indication for the total hip arthroplasty was the continuous intense pain and the disabling movement and function of the hip joint. The viability, the osseointergration, the characteristics and the possible changes, and generally the clinical and radiological behavior of the acetabular cup and the arthroplasty are recorded according to the international literature. The clinical assessment preoperatively and postoperatively was based according to Harris Hip Score. The mean H.H.S. score is 97,24 compared to 40,30 preoperatively. The results were considered excellent. No aseptic mechanical loosening or radiological signs of loosening were detected. Additional analysis emerges regarding the survival of the ARC2F acetabular cup for a minimum of 5 years with revision for aseptic loosening and revision for any cause as endpoints. The cumulative survival rate is 100%. It is concluded that the hemispherical hydroxyapatite coated acetabular cup has demonstrated the advantages of the early mechanical fixation in association with late biological osseointegration with excellent clinical result