Η αποδοκιμασία της κοινωνικής απάθειας πίσω απ’ το γράμμα του ποινικού νόμου: Μια ανάγνωση των διατάξεων του ισχύοντος ελληνικού ποινικού κώδικα υπό το πρίσμα της Κοινωνιολογίας του Δικαίου
Creators: name: Φασνάκης, Νικόλαος Πέτρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Κοινωνική Απάθεια
Ποινικός Κώδικας
Κοινωνιολογία του Δικαίου
Social Indifference
Criminal Code
Sociology of Law

description: Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι: η ανάλυση του φαινομένου της κοινωνικής απάθειας καθώς και η σχέση που μπορεί να έχει το φαινόμενο αυτό με το Ποινικό Δίκαιο. Σύμφωνα με την Θεωρία της Διάχυσης της Ευθύνης των Darley και Latane, τα άτομα τείνουν να τηρούν παθητική στάση μπροστά στη διακινδύνευση της ζωής του συνανθρώπου τους εξαιτίας μιας τάσης, που ωθεί το άτομο να υποθέτει πως οι Άλλοι θα αναλάβουν την υποχρέωση να προστρέξουν σε βοήθεια. Αφορμή για την παγκόσμια ακαδημαϊκή συζήτηση περί κοινωνικής απάθειας αποτέλεσε η δολοφονία της Kitty Genovese. Στο άρθρο 22 ΠΚ ο ποινικός νομοθέτης συμπεριλαμβάνει ως λόγο άρσης του αδίκου και την τριτάμυνα και με τον τρόπο αυτό δίνει το κίνητρο στους παρευρισκόμενους να παρεμβαίνουν δυναμικά. Εν συνεχεία μέσα από το συνδυασμό των άρθρων 44 παρ. 1 και 307 ΠΚ προκύπτει η βούληση του νομοθέτη να προσφέρει ένα κίνητρο στον απαθή θεατή να δράσει. Επίσης, όπως προκύπτει από τα άρθρα 288 παρ. 2, 306 παρ. 1 εδ. β’ και 307 ΠΚ ο ποινικός νομοθέτης επιδιώκει να εξασφαλίσει την λειτουργία του κανόνα της κοινωνικής ευθύνης. Όσον αφορά την τελολογική διάσταση της ποινικοποίησης της κοινωνικής απάθειας θα λέγαμε πως η αλληλεγγύη και ο αλτρουισμός αποτελούν υψηλά Ιδανικά τα οποία ποινικός νομοθέτης επιδιώκει να διασώσει. Το ίδιο και ο δικαστής, ο οποίος εφαρμόζοντας τον γραπτό ποινικό νόμο, ουσιαστικά εφαρμόζει Φυσικό Δίκαιο, αφού το πνεύμα των παραπάνω διατάξεων έχει μπολιαστεί από τις αρχές του.
description: The subject of the present dissertation is: the analysis of the phenomenon of social apathy and the relationship that this phenomenon can have with the Criminal Law. According to the theory of Diffusion of Responsibility of Darley and Latane, individuals tend to observe a passive attitude to the risk of their fellow men’s life because of a tendency that develops through a process of responsibility diffusion that forces the individual to assume that Others will undertake to provide help. The cause of the global academic debate on social apathy was the murder of Kitty Genovese. The criminal legislator declares, in the article 22 of the Criminal Code, the defense for a third person as a reason of justification, and thus gives a motivation to those present, to intervene vigorously. Then, through a combination of articles 44 par. 1 and 307 of the Criminal Code, the legislator’s intention is to give to the apathetic viewer a last chance to be activated before is too late. Also, as it appears from articles 228 par.2, 306 par. 1 subpar. b’ and 307 of the Criminal Code, criminal legislator seeks to ensure the functioning of the rule of social responsibility. With regard to the teleological dimension of the criminalization of social apathy, we would say that solidarity and altruism are high ideals which the criminal legislator, through the standardization of indifference as a crime, seeks to spread. Also the judge, who applies the written criminal law actually applies the Natural Law, since the spirit of the above provisions has been grasped by its principles.