Koalicje gabinetowe w Polsce. Ryzykowna gra partii dopełniających
Creators: name: Kozierska, Joanna
Publisher: name: Instytut Politologii Uniwersytetu Wrocławskiego
Year: 2022
Subjects: subject: koalicje gabinetowe
subject: partie inicjujące
subject: partie dopełniające
subject: system partyjny
subject: Polska
subject: cabinet coalitions
subject: senior parties
subject: junior parties
subject: party system
subject: Poland
subject: koalicje gabinetowe
subject: partie inicjujące
subject: partie dopełniające
subject: system partyjny
subject: Polska
subject: cabinet coalitions
subject: senior parties
subject: junior parties
subject: party system
subject: Poland
subject: koalicje gabinetowe
subject: partie inicjujące
subject: partie dopełniające
subject: system partyjny
subject: Polska
subject: cabinet coalitions
subject: senior parties
subject: junior parties
subject: party system
subject: Poland
subject: koalicje gabinetowe
subject: partie inicjujące
subject: partie dopełniające
subject: system partyjny
subject: Polska
subject: cabinet coalitions
subject: senior parties
subject: junior parties
subject: party system
subject: Poland

description: Od początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku polski system partyjny charakteryzował się wielką niestabilnością. Powstawało wówczas wiele nowych, ale przede wszystkim stosunkowo małych partii. Czas ich funkcjonowania był dość ograniczony. I choć z czasem sytuacja uległa pewnej stabilizacji, a od 2005 roku obserwujemy dominację na arenie parlamentarnej dwóch ugrupowań: Platformy Obywatelskiej i Prawa i Sprawiedliwości, to nadal można zaobserwować powstawanie kolejnych nowych partii. Liczba partii w Sejmie oraz rozkład głosów wśród elektoratu powodują, iż zwycięzcom wyborów nie udaje się rządzić samodzielnie i, aby zapewnić sobie możliwość stabilnych rządów, muszą szukać partnerów koalicyjnych. Aż siedemnaście z dwudziestu gabinetów, które powstały w Polsce od 1991 roku, należy uznać za gabinety koalicyjne. W ich skład wchodziło sześć podmiotów, które możemy określić jako inicjujące oraz dwanaście podmiotów dopełniających. Rozdział odpowiada na pytania, jakie koszty niesie za sobą przystąpienie do rządów koalicyjnych oraz jak ryzykowne jest przyjęcie na siebie roli partnera koalicyjnego dużych podmiotów.
description: From the early 1990s, the Polish party system was characterised by extreme instability. At that time, many new but mostly relatively small parties were formed. The duration of their functioning was quite limited. And although the situation has stabilised somewhat over time – since 2005 we have seen the dominance of two formations in the parliamentary arena: Civic Platform and Law and Justice – one can still observe the emergence of more new parties. The number of parties in the Sejm and the distribution of votes among the electorate mean that the winners of the elections do not manage to govern unassisted and have to look for coalition partners to ensure stable governments. As many as seventeen of the twenty cabinets that have been formed in Poland since 1991 should be considered coalition cabinets. They consisted of six entities that we can describe as senior and twelve junior parties. The chapter answers the questions of what the costs of joining coalition governments entail and how risky it is to take on the role of a coalition partner of the big players.
description: Od początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku polski system partyjny charakteryzował się wielką niestabilnością. Powstawało wówczas wiele nowych, ale przede wszystkim stosunkowo małych partii. Czas ich funkcjonowania był dość ograniczony. I choć z czasem sytuacja uległa pewnej stabilizacji, a od 2005 roku obserwujemy dominację na arenie parlamentarnej dwóch ugrupowań: Platformy Obywatelskiej i Prawa i Sprawiedliwości, to nadal można zaobserwować powstawanie kolejnych nowych partii. Liczba partii w Sejmie oraz rozkład głosów wśród elektoratu powodują, iż zwycięzcom wyborów nie udaje się rządzić samodzielnie i, aby zapewnić sobie możliwość stabilnych rządów, muszą szukać partnerów koalicyjnych. Aż siedemnaście z dwudziestu gabinetów, które powstały w Polsce od 1991 roku, należy uznać za gabinety koalicyjne. W ich skład wchodziło sześć podmiotów, które możemy określić jako inicjujące oraz dwanaście podmiotów dopełniających. Rozdział odpowiada na pytania, jakie koszty niesie za sobą przystąpienie do rządów koalicyjnych oraz jak ryzykowne jest przyjęcie na siebie roli partnera koalicyjnego dużych podmiotów.
description: From the early 1990s, the Polish party system was characterised by extreme instability. At that time, many new but mostly relatively small parties were formed. The duration of their functioning was quite limited. And although the situation has stabilised somewhat over time – since 2005 we have seen the dominance of two formations in the parliamentary arena: Civic Platform and Law and Justice – one can still observe the emergence of more new parties. The number of parties in the Sejm and the distribution of votes among the electorate mean that the winners of the elections do not manage to govern unassisted and have to look for coalition partners to ensure stable governments. As many as seventeen of the twenty cabinets that have been formed in Poland since 1991 should be considered coalition cabinets. They consisted of six entities that we can describe as senior and twelve junior parties. The chapter answers the questions of what the costs of joining coalition governments entail and how risky it is to take on the role of a coalition partner of the big players.
description: Od początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku polski system partyjny charakteryzował się wielką niestabilnością. Powstawało wówczas wiele nowych, ale przede wszystkim stosunkowo małych partii. Czas ich funkcjonowania był dość ograniczony. I choć z czasem sytuacja uległa pewnej stabilizacji, a od 2005 roku obserwujemy dominację na arenie parlamentarnej dwóch ugrupowań: Platformy Obywatelskiej i Prawa i Sprawiedliwości, to nadal można zaobserwować powstawanie kolejnych nowych partii. Liczba partii w Sejmie oraz rozkład głosów wśród elektoratu powodują, iż zwycięzcom wyborów nie udaje się rządzić samodzielnie i, aby zapewnić sobie możliwość stabilnych rządów, muszą szukać partnerów koalicyjnych. Aż siedemnaście z dwudziestu gabinetów, które powstały w Polsce od 1991 roku, należy uznać za gabinety koalicyjne. W ich skład wchodziło sześć podmiotów, które możemy określić jako inicjujące oraz dwanaście podmiotów dopełniających. Rozdział odpowiada na pytania, jakie koszty niesie za sobą przystąpienie do rządów koalicyjnych oraz jak ryzykowne jest przyjęcie na siebie roli partnera koalicyjnego dużych podmiotów.
description: From the early 1990s, the Polish party system was characterised by extreme instability. At that time, many new but mostly relatively small parties were formed. The duration of their functioning was quite limited. And although the situation has stabilised somewhat over time – since 2005 we have seen the dominance of two formations in the parliamentary arena: Civic Platform and Law and Justice – one can still observe the emergence of more new parties. The number of parties in the Sejm and the distribution of votes among the electorate mean that the winners of the elections do not manage to govern unassisted and have to look for coalition partners to ensure stable governments. As many as seventeen of the twenty cabinets that have been formed in Poland since 1991 should be considered coalition cabinets. They consisted of six entities that we can describe as senior and twelve junior parties. The chapter answers the questions of what the costs of joining coalition governments entail and how risky it is to take on the role of a coalition partner of the big players.
description: Od początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku polski system partyjny charakteryzował się wielką niestabilnością. Powstawało wówczas wiele nowych, ale przede wszystkim stosunkowo małych partii. Czas ich funkcjonowania był dość ograniczony. I choć z czasem sytuacja uległa pewnej stabilizacji, a od 2005 roku obserwujemy dominację na arenie parlamentarnej dwóch ugrupowań: Platformy Obywatelskiej i Prawa i Sprawiedliwości, to nadal można zaobserwować powstawanie kolejnych nowych partii. Liczba partii w Sejmie oraz rozkład głosów wśród elektoratu powodują, iż zwycięzcom wyborów nie udaje się rządzić samodzielnie i, aby zapewnić sobie możliwość stabilnych rządów, muszą szukać partnerów koalicyjnych. Aż siedemnaście z dwudziestu gabinetów, które powstały w Polsce od 1991 roku, należy uznać za gabinety koalicyjne. W ich skład wchodziło sześć podmiotów, które możemy określić jako inicjujące oraz dwanaście podmiotów dopełniających. Rozdział odpowiada na pytania, jakie koszty niesie za sobą przystąpienie do rządów koalicyjnych oraz jak ryzykowne jest przyjęcie na siebie roli partnera koalicyjnego dużych podmiotów.
description: From the early 1990s, the Polish party system was characterised by extreme instability. At that time, many new but mostly relatively small parties were formed. The duration of their functioning was quite limited. And although the situation has stabilised somewhat over time – since 2005 we have seen the dominance of two formations in the parliamentary arena: Civic Platform and Law and Justice – one can still observe the emergence of more new parties. The number of parties in the Sejm and the distribution of votes among the electorate mean that the winners of the elections do not manage to govern unassisted and have to look for coalition partners to ensure stable governments. As many as seventeen of the twenty cabinets that have been formed in Poland since 1991 should be considered coalition cabinets. They consisted of six entities that we can describe as senior and twelve junior parties. The chapter answers the questions of what the costs of joining coalition governments entail and how risky it is to take on the role of a coalition partner of the big players.