Η μετεγχειρητική εξέλιξη του καρκίνου του προστάτη μετά από ριζική προστατεκτομή
Creators: name: Παπαθανασίου, Μιχαήλ Β.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2008
Subjects: Καρκίνος προστάτη
Εντοπισμένος καρκίνος προστάτη
Ριζική Προστατεκτομή
Μετεγχειρητική εξέλιξη
Prostate cancer
Localized prostate cancer
Radical prostatectomy
Overall results

description: Η εφαρμογή της ριζικής προστατεκτομής στον εντοπισμένο καρκίνο τουπροστάτη αποτελεί μέχρι σήμερα τη θεραπευτική μέθοδο εκλογής. Τα αποτελέσματατης στην επιβίωση, σε συνδυασμό με την μείωση της περιεγχειρητικής καιμετεγχειρητικής θνησιμότητας και νοσηρότητας είναι εξαιρετικά. Παρά τα δεδομένααυτά, η πραγματική αποτελεσματικότητα της μεθόδου στην επιβίωση των ασθενώναπαιτεί ένα μεγάλο χρονικό διάστημα παρακολούθησης που υπερβαίνει τη δεκαετία.Ο καρκίνος του προστάτη είναι μια αργά εξελισσόμενη νόσος, που μπορεί ναυποτροπιάσει, να δώσει μεταστάσεις και τελικά να οδηγήσει τον ασθενή στο θάνατοακόμα και μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα.Σκοπός της διδακτορικής διατριβής είναι η λεπτομερής καταγραφή καιανάλυση των μακροχρόνιων αποτελεσμάτων της ριζικής προστατεκτομής σε μιαπροοπτική μελέτη. Η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της ριζικήςπροστατεκτομής στηρίζεται στην συνολική επιβίωση, την ειδική για τον καρκίνο τουπροστάτη επιβίωση, τις πιθανότητες απουσίας μετάστασης και τις πιθανότητεςαπουσίας εξέλιξης της νόσου. Στη συνέχεια γίνεται ανάλυση των κλινικών καιισοτοπαθολογικών παραμέτρων που σχετίζονται με την αποτελεσματικότητα τηςριζικής προστατεκτομής: το κλινικό στάδιο, το Gleason score της βιοψίας, το PSA, τοGleason score στο παρασκεύασμα της ριζικής προστατεκτομής, την εξωκαψικήεπέκταση, τα θετικά χειρουργικά όρια, τη διήθηση των σπερματοδόχων κύστεων καιτη λεμφαδενική διήθηση. Τέλος, γίνεται μια πολυπαραγοντική αξιολόγηση όλων τωνανωτέρω παραμέτρων και αξιολογείται ο κίνδυνος εξέλιξης, μετάστασης καιεπιβίωσης των ασθενών με βάση την κατηγοριοποίηση τους σε ομάδες κινδύνου,χωρίς να παραλείπεται επίσης η καταγραφή των επιπλοκών της ριζικήςπροστατεκτομής.Συνολικά αντιμετωπίστηκαν με ριζική προστατεκτομή 138 ασθενείς μεκλινικά εντοπισμένο καρκίνο του προστάτη. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 65,36± 5,26 έτη (εύρος 52-76 έτη) και ο χρόνος παρακολούθησης ήταν 6,13 ± 1,88 έτη(εύρος 5 – 10 χρόνια). Οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε 3 ομάδες κινδύνου. Η συνολική5ετής επιβίωση ήταν 89,9%, η ειδική για τον καρκίνο του προστάτη επιβίωση ήταν96,4%, η πιθανότητα απουσίας μετάστασης ήταν 87,7% και η πιθανότητα απουσίαςΗ μετεγχειρητική εξέλιξη του καρκίνου του προστάτη 117μετά από ριζική προστατεκτομήεξέλιξης της νόσου ήταν 84,1%. Το κλινικό στάδιο (p=0,05), το Gleason score στοπαρασκεύασμα της ριζικής προστατεκτομής (p&lt;0,0001), η εξωκαψική επέκταση(p&lt;0,0001), τα χειρουργικά όρια (p&lt;0,0001), η διήθηση των σπερματοδόχων κύστεων(p&lt;0,0001) και η διήθηση των λεμφαδένων (p&lt;0,0001), αποτέλεσαν σημαντικούς καιανεξάρτητους προγνωστικούς παράγοντες εμφάνισης μετάστασης. Κάθε κλινικό καιιστοπαθολογικό χαρακτηριστικό του καρκίνου αποτέλεσε επίσης σημαντικό καιανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα εξέλιξης της νόσου (βιοχημική υποτροπή) στημονοπαραγοντική ανάλυση. Η πιθανότητα απουσίας εξέλιξης 5 χρόνια μετά τη ριζικήπροστατεκτομή ήταν 99% στην ομάδα χαμηλού κινδύνου, 89,3% στην ομάδαενδιάμεσου κινδύνου και 46,7% στην ομάδα υψηλού κινδύνου 46,7%. Η πλήρηςεκτομή του προστατικού καρκίνου με προσπάθεια αποφυγής θετικών χειρουργικώνορίων είναι επιτακτική για την επίτευξη αυτών των αποτελεσμάτων.Η ριζική προστατεκτομή έγινε γενικά πολύ καλά ανεκτή από τους ασθενείς μεμέσο χειρουργικό χρόνο τα 160 min και μέση απώλεια αίματος τα 530ml. Η μόνησοβαρή επιπλοκή που παρατηρήθηκε διεγχειρητικά ήταν η τρώση του ορθού σε 10(7,2%) ασθενείς που αντιμετωπίστηκε με άμεση συρραφή στον ίδιο χρόνο και σε 2περιπτώσεις κατέληξε στη δημιουργία ουρηθροορθικού συριγγίου πουαντιμετωπίστηκε σε 2 χρόνους με αρχική πραγματοποίηση προσωρινήςανακουφιστικής κολοστομίας. Η συχνότερη μετεγχειρητική επιπλοκή ήταν ταστενώματα του αυχένα (8,7%) και η λιθίαση της κύστης σε 3 ασθενείς πουαντιμετωπίστηκαν με διουρηθρική αυχενεκτομή καθώς και η λιθίαση της κύστης σε 3(2,2%) από τους ασθενείς αυτούς που αντιμετωπίστηκαν με δεύτερη επέμβαση. Ηακράτεια των ούρων, ένα έτος μετά τη ριζική προστατεκτομή αποτέλεσε πρόβλημαγια 5 (3,6%) ασθενείς. Το 45,6% των ασθενών ανέφερε στυτική δυσλειτουργία. Στο21,7% αυτών δεν διατηρήθηκε κανένα από τα δύο αγγειονευρώδη δεμάτια ενώ στο20,3% έγινε διατήρηση μόνο τους ενός. Οι λίγες αυτές επιπλοκές ήταν σαφώςμειωμένες στα τελευταία περιστατικά με την αποκτηθείσα χειρουργική εμπειρίαΣυμπερασματικά, η ριζική προστατεκτομή αποτελεί μια εξαιρετικάαποτελεσματική και ασφαλή θεραπευτική μέθοδο αντιμετώπισης του εντοπισμένουκαρκίνου του προστάτη.
description: Radical prostatectomy is the preffered treatment method for localized prostatecancer by the majority of urologists due to its excellent results in overall survivalaccompanied by favorite results in overall morbidity and mortality. However, theassessment of the efficacy of the method requires long-term follow-up. Prostatecancer is a slow-growing disease that can progress even after a long-term period.The aim of the study is to analyze the long-term results of radicalprostatectomy in a group of patients with localized prostate cancer treatedprospectively. Efficacy is based in overall survival and prostate-specific survivalrates, progression-free and metastasis-free probabilities. All clinical and pathologyparameters, including clinical stage, preoperative PSA, Gleason score in the biopsyspecimen, final (pathology) stage, Gleason score in the removed prostate,extracapsular extension, seminal vesicle invasion and margin status were included inthe analysis. Finally, a multivariate analysis of all these parameters was performed inorder to identify important factors that can predict progression of the disease. Finallyall complications of radical prostatectomy were recorded.A total of 138 patients with localized prostate cancer were treated with radicalprostatectomy. Mean age was 65,36 ± 5,26 years (range: 52-76 years) and meanfollow-up time was 6,13 ± 1,88 years (range: 5 – 10 years). All patients were stratifiedin 3 risk groups. The overall 5-year survival was 89,9%, prostate cancer-specificsurvival was 96,4%, metastasis-free probability was 87,7% and progression-freeprobability was 84,1%. Clinical stage (p=0,05), Gleason score in the prostatespecimen (p&lt;0,0001), extracapsular extension (p&lt;0,0001), margin status (p&lt;0,0001),seminal vesicle invasion (p&lt;0,0001) and nodes invasion (p&lt;0,0001), wereindependent and significant prognostic factors for metastasis. All clinical andpathology parameters, were also independent and significant prognostic factors fordisease progression in univariate analysis. Five-year progression-free probabilitieswere 99% in low-risk group, 89,3% in intermediate risk group and 46,7% in high-riskgroup. One of the most important factors was the complete removal of the prostatetrying to avoid positive margins.Η μετεγχειρητική εξέλιξη του καρκίνου του προστάτη 119μετά από ριζική προστατεκτομήRadical prostatectomy was well adopted by the patients. Mean time of surgerywas 160 min and mean blood loss was 530ml. The only serious complication that wasrecorded during surgery was rectal injury in 10 (7,2%) patients treated immediately.In 2 of these patients, a rectal-urethra fistula was formed that required a 2-satgereconstruction with temporary colostomy. The most common complication after thepatient discharge was bladder neck stenosis (8,7%) and bladder stone formation in 3(2,2%) of these patients requiring a second surgery. Urinary incontinence was aproblem in 5 (3,6%) patients, one–year after radical prostatectomy. Erectiledysfunction was reported by 45,6% of all patients. Neurovascular bundles wereexcised bilaterally in 21,7% of these patients, while in 20,3% one bundle waspreserved during radical prostatectomy. These complications were further reducedwith time based on better experience of the surgical team.In conclusion, radical prostatectomy provides excellent long-term resultswhile being a safe procedure. Therefore, it is highly recommended as the firsttreatment option in localized prostate cancer.