Efficacy and safety of Tenecteplase compared to alteplase in acute ischemic stroke treatment: Systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials
Creators: name: Αποστολίδης, Γεώργιος Σπυρίδωνα
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2021
Subjects: Θρομβόλυση
Οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο
Συστηματική ανασκόπηση
Thrombolysis
Acute ischemic stroke
Systematic Review

description: Acute ischemic stroke, main cause of mortality and disability worldwide, is associated with various risk factors. Prompt diagnosis can facilitate acute treatment. Thrombolytics, a wide category of drugs with various pharmacological properties, participate in treatment of several thromboembolic conditions. In case of acute ischemic stroke, apart from the -already established- alteplase, tenecteplase arises as a competent alternative. Many studies have, previously, highlighted this potential. Aim of this study is to compare tenecteplase to alteplase, in terms of efficacy and safety. Randomized controlled trials comparing tenecteplase to alteplase in patients suffering from acute ischemic stroke were included in our systematic review and meta-analysis. PubMed and Cochrane Library were searched, along with trial registries, conference abstracts and relevant studies’ references. Risk of bias was assessed with RoB 2 tool. Random-effects inverse-variance method was used for synthesis; effects were summarized in odds ratios (OR) with 95% confidence intervals (CI) for dichotomous and mean differences (MD) with 95% confidence intervals (CI) for continuous outcomes. Statistical heterogeneity was assessed, and 95% prediction intervals were presented. Six RCTs and 1718 patients were included. Tenecteplase was proven significantly superior to alteplase, concerning early neurological improvement (OR=1.43; 95% CI 1.01-2.03; p=0.05; I2=34%), while no significant differences were spotted, regarding other safety and efficacy outcomes of interest. Tenecteplase’s significant superiority in early neurological improvement was preserved (OR=2.33; 95% CI 1.33-4.09; p&lt;0.01; I2=0%), even when studies permitting concomitant thrombectomy were excluded. Tenecteplase 0.25 mg/kg dose was proven significantly superior, compared to alteplase, for both early neurological improvement (OR=2.44; 95% CI 1.09-5.46; p=0.03; I2=65%), and freedom from disability at 3 months (OR=1.56; 95% CI 1.04-2.35; p=0.03; I2=0%). Tenecteplase was associated with higher functional independence at 3 months in stroke patients selected according to specific imaging findings (OR=2.05; 95% CI 1.14-3.7; p=0.02; I2=21%). Tenecteplase is shown to be at least as safe and, probably, more effective than alteplase in acute ischemic stroke patients. However, variations in studies’ characteristics and outcome definitions, along with difficulties in explaining heterogeneity, even in its limited presence, could raise some concerns, regarding certainty of evidence.
description: Το οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, κύρια αιτία θνησιμότητας και αναπηρίας παγκοσμίως, σχετίζεται με ποικίλους παράγοντες κινδύνου. Η άμεση διάγνωση μπορεί να διευκολύνει την αντιμετώπιση στην οξεία φάση. Τα θρομβολυτικά φάρμακα, μια ευρεία κατηγορία φαρμακευτικών ουσιών με ποικίλες φαρμακολογικές ιδιότητες, συμμετέχουν στη θεραπεία πολλών θρομβοεμβολικών καταστάσεων. Στην περίπτωση του οξέος ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου, εκτός από την – ήδη καθιερωμένη- αλτεπλάση, η τενεκτεπλάση αναδεικνύεται σε ικανή εναλλακτική λύση. Πολλές μελέτες έχουν αναδείξει, ήδη, τη δυναμική αυτή. Σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης είναι να συγκρίνει την τενεκτεπλάση με την αλτεπλάση, όσον αφορά την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια τους. Στη συστηματική μας ανασκόπηση και μετα-ανάλυση συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές, που συγκρίνουν την αλτεπλάση με την τενεκτεπλάση, σε ασθενείς που πάσχουν από οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο. Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων PubMed και Cochrane Library, καθώς και σε μητρώα κλινικών δοκιμών, περιλήψεις συνεδρίων και βιβλιογραφία μελετών- σχετιζόμενων με το θέμα ενδιαφέροντος. Ο κίνδυνος για συστηματικό σφάλμα αξιολογήθηκε με το εργαλείο RoB 2. Η μέθοδος των τυχαίων επιδράσεων- αντίστροφης διακύμανσης χρησιμοποιήθηκε για τη στατιστική σύνθεση. Λόγοι σχετικών πιθανοτήτων (OR) και 95% διαστήματα εμπιστοσύνης (95% CI) χρησιμοποιήθηκαν στην περίπτωση των διχότομων εκβάσεων, ενώ διαφορά μέσων όρων (MD) και 95% διαστήματα εμπιστοσύνης (95% CI) χρησιμοποιήθηκαν στην περίπτωση των συνεχών εκβάσεων. Επίσης, η στατιστική ετερογένεια αξιολογήθηκε και παρουσιάζεται, ενώ παρουσιάζονται και 95% διαστήματα πρόβλεψης. Έξι τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές και 1718 ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση. Η τενεκτεπλάση βρέθηκε σημαντικά καλύτερη συγκριτικά με την αλτεπλάση, όσον αφορά την πρώιμη νευρολογική βελτίωση (OR=1.43; 95% CI 1.01-2.03; p=0.05; I2=34%), ενώ δεν εντοπίστηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε κάποιες από τις υπόλοιπες εκβάσεις, σχετιζόμενες είτε με την ασφάλεια, είτε με την αποτελεσματικότητα. Η στατιστικά σημαντική ανωτερότητα της τενεκτεπλάσης στην πρώιμη νευρολογική βελτίωση διατηρήθηκε (OR=2.33; 95% CI 1.33-4.09; p&lt;0.01; I2=0%), ακόμη και όταν οι μελέτες που επέτρεπαν την συνακόλουθη θρομβεκτομή εξαιρέθηκαν από την ανάλυση. Η δόση των 0.25 mg/kg τενεκτεπλάσης αποδείχθηκε σημαντικά ανώτερη, συγκριτικά με την αλτεπλάση, τόσο στην πρώιμη νευρολογική βελτίωση (OR=2.44; 95% CI 1.09-5.46; p=0.03; I2=65%), όσο και στην περίπτωση της ελευθερίας από αναπηρία στους 3 μήνες (OR=1.56; 95% CI 1.04-2.35; p=0.03; I2=0%). Η τενεκτεπλάση συσχετίσθηκε, επίσης, με σημαντικά καλύτερη λειτουργική ανεξαρτησία στους 3 μήνες, σε ασθενείς που επιλέχθηκαν σύμφωνα με συγκεκριμένα απεικονιστικά ευρήματα (OR=2.05; 95% CI 1.14-3.7; p=0.02; I2=21%). Η τενεκτεπλάση φαίνεται να είναι τουλάχιστον όμοια ασφαλής και, πιθανά, περισσότερο αποτελεσματική σε σχέση με την αλτεπλάση, σε ασθενείς που πάσχουν από οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο. Παρ’όλα αυτά διαφορές στα χαρακτηριστικά, καθώς επίσης και στους ορισμούς των εκβάσεων των επιμέρους μελετών που συμπεριλήφθηκαν στη συστηματική ανασκόπηση, καθώς και δυσχέρεια εξήγησης της ετερογένειας, ακόμα και στην περιορισμένη παρουσία της, θα μπορούσε να εγείρει κάποια ανησυχία, αναφορικά με το επίπεδο βεβαιότητας των αποτελεσμάτων.