From Homophobia to Phobophilia: The Poetics of Camp in Southern Gothic Literature:
Creators: name: Χατζηπαπαθεοδωρίδης, Κωνσταντίνος Φίλιππου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2015
Subjects: Εξεζητημένο
Γοτθικό
Αμερικανικός Νότος
Camp
Gothic
American South

description: The Gothic subgenre has always been conceived parallel to theories on the queer identity. In its essence, “queer” incorporates the identity of sexual non-normative groups that blur the lines of clear-cut established genders. Paired with the Gothic subject matter, “queer” is provided a whole new ground in which engendered reality is completely transcended. The roots of American Gothic are traced in the dark romanticism of Edgar Allan Poe, Nathaniel Hawthorne and William Faulkner. The latter, however, proved to be a source of inspiration for the birth of the Southern Gothic sub-subgenre, with an array of writers, such as Flannery O’Connor and Eudora Welty, flourishing under his haunting shadow. For the southern writers, the Gothic was incarnated through queer figures and characters of sexual unconventionality whose eerie disposition rendered them objects of fear, abhorrence, but most of all, confusing mystification. Thus, the southern gothic queer has been forced to exist in banishment, oscillating on the borderline between phobia and desire. My paper investigates this interstice of phobia and desire with the valuable aid of Camp sensibility as proposed by Susan Sontag and politicized by post-Sontag critics, according to which the queer individual performs a parody of the gendered self with an ultimate purpose to mock and destabilize heteronormative power grids. Based on that, I engage in discourse analysis of the four following novels: Carson McCullers’s The Member of the Wedding, Truman Capote’s Other Voices, Other Rooms, Anne Rice’s Interview with the Vampire and Poppy Z. Brite’s The Crow: The Lazarus Heart. All four works function drastically as politically charged tools against the ideological inconsistencies sustained by the American South. Coming out of the closet/coffin, the southern gothic queer, in an effort to tackle the patriarchy of the South, energizes its performance of gender with grotesque parody, hence instilling the writers’ an exaggerated and explicit, but, at the same time, necessary need to audibly condemn the injustices made against the sexual outcasts. At this point, phobophilia is this overindulgence into Gothicism that allows the writers to slam homophobia.
description: Το Γοτθικό λογοτεχνικό είδος εκλαμβάνεται πάντα παράλληλα με θεωρίες της “queer” ταυτότητας, της οποίας ο πυρήνας εμπεριέχει ταυτότητες σεξουαλικώς μη-κανονικών ομάδων που θολώνουν τα όρια των ξεκάθαρα δομημένων κοινωνικών φύλων. Μαζί με τη θεματική του Γοτθικού, το “queer” εισέρχεται σε με μια τελείως καινούρια πραγματικότητα της οποίας η έμφυλη σύσταση υπερβαίνεται ολοσχερώς. Οι ρίζες του Αμερικανικού Γοτθικού βρίσκονται στο σκοτεινό ρομαντισμό των Έντγκαρ Άλαν Πόε, Ναθάνιελ Χόθορν και Ουίλιαμ Φώκνερ. Ο τελευταίος, ωστόσο, αποτελεί βασική πηγή έμπνευσης για τη γέννηση του Γοτθικού υπο-είδους του Αμερικανικού Νότου, με μια σειρά συγγραφέων, όπως η Φλάνερυ Ο’Κόνορ και η Γιουντόρα Ουέλτυ, να ανθίζουν υπό τη φαντασματική σκιά του. Για τους συγγραφείς του Νότου, το Γοτθικό ενσαρκώνεται μέσα από “queer” φιγούρες και χαρακτήρες σεξουαλικής αντι-συμβατικότητας που η απόκοσμη φύση τους τούς μετέτρεψε σε αντικείμενα φόβου, αποστροφής, αλλά πάνω απ’ όλα, περίπλοκης μυθοποίησης. Συνεπώς, το γοτθικό “queer” του Νότου έχει καταδικαστεί να ζει στην εξορία, αμφιταλαντευόμενο στο μεταίχμιο φοβίας και επιθυμίας. Η έρευνά μου προσεγγίζει αυτό το διάκενο φοβίας και επιθυμίας μέσω της πολύτιμης βοήθειας του Εξεζητημένου (=Camp), όπως έχει προταθεί από τη Σούζαν Σόντγκαν και έχει πολιτικοποιηθεί από τους μετά-Σόνταγκ θεωρητικούς, σύμφωνα με το οποίο το “queer” άτομο παρουσιάζει μια παρωδία του έμφυλου εαυτού με απώτερο σκοπό να γελοιοποιήσει και να αποσταθεροποιήσει τα ετεροκανονικά συμπλέγματα ισχύος. Βασισμένος σε αυτό, θα ασχοληθώ με την ανάλυση του λόγου των τεσσάρων παρακάτω νουβελών: Πρόσκληση σε Γάμο της Κάρσον ΜακΚαλερς, Άλλες Φωνές, Άλλοι Τόποι του Τρούμαν Καπότε, Συνέντευξη με έναν Βρικόλακα της Άνν Ράις και Το Κοράκι: Η Καρδιά του Λαζάρου του Πόπι Ζ. Μπράιτ. Και τα τέσσερα έργα λειτουργούν καταλυτικά ως πολιτικώς φορτισμένα μέσα ενάντια στις ιδεολογικές ασυνέπειες που διαιωνίζονται στον Αμερικανικό Νότο. Βγαίνοντας από τη «ντουλάπα»/φέρετρο, το γοτθικό “queer” του Νότου, στην προσπάθειά του να καταπολεμήσει την πατριαρχεία του Νότου, αναζωογονεί την παραστασιακή δομή του κοινωνικού φύλου με γκροτέσκ παρωδία, ενσταλάζοντας συνεπώς στους εν λόγω συγγραφείς την υπερβολική και κατηγορηματική, αλλά παρ΄όλα αυτά, αναπόφευκτη ανάγκη να καταδικάσει τις αδικίες που διαπράττονται ενάντια στα σεξουαλικώς «απόκληρα» άτομα. Σε αυτό το σημείο, η φοβοφιλία είναι αυτή η υπερ-εντρύφηση στο γοτθισισμό που επιτρέπει στους συγγραφείς να πατάξουν την ομοφοβία.