Quick intraoperative parathyroid hormone measurement as a predictor of the efficacy of surgical treatment in patients with primary hyperparathyroidism
Creators: name: Χριστοφορίδης, Χρίστος Σάββα
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: Διεγχειρητική παραθορμόνη
Πρωτοπαθής Υπερπαραθυρεοειδισμός
Νόσος πολλαπλών αδένων
Intraoperative parathyroid hormone
Primary hyperparathyroidism
Multiple gland disease

description: Σκοπός: Να αξιολογήσουμε, ως πρωταρχικό αποτέλεσμα, την εμπειρία και την αποτελεσματικότητα της χρήσης της μέτρησης διεγχειρητικής παραθορμόνης στη χειρουργική θεραπεία του πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού. Στη συνέχεια, ως δευτερογενές αποτέλεσμα, να εξετάσουμε, την ενδεχόμενη προστιθέμενη αξία της μεθόδου σε ασθενείς του τμήματος χειρουργικής ενδοκρινών αδένων με νόσο πολλαπλών αδένων. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη κοόρτης, με προοπτική συλλογή των δεδομένων, από 214 ασθενείς με πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό, οι οποίοι αντιμετωπίστηκαν χειρουργικά με χρήση διεγχειρητικής παραθορμόνης από το τμήμα μας στο διάστημα Ιανουαρίου 2010 μέχρι τον Ιούνιο του 2017. Τα κριτήρια αποκλεισμού, των ασθενών από τη μελέτη, αφορούσαν ασθενείς με δευτεροπαθή, τριτοπαθή ή οικογενής πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό, ασθενείς με σύνδρομο πολλαπλής ενδοκρινικής νεοπλασίας τύπου 1 ή 2, ασθενείς με καρκίνο παραθυρεοειδούς, ασθενείς με προηγούμενα χειρουργεία στον τράχηλο, ασθενείς με συνυπάρχουσα παθολογία θυρεοειδούς αδένα που απαιτούσε ταυτόχρονη χειρουργική θεραπεία, έγκυες ασθενείς και τέλος ασθενείς που αδυνατούσαν να ακολουθήσουν τη μετεγχειρητική παρακολούθηση. Μετά από τον αποκλεισμό, συνολικά 172 ασθενείς ήταν επιλέξιμοι και συμπεριελήφθησαν στη συγκεκριμένη μελέτη. Όλοι οι ασθενείς είχαν υποβληθεί σε τουλάχιστο μία απεικονιστική εξέταση (υπερηχογράφημα ή σπινθηρογράφημα παραθυρεοειδών) προεγχειρητικά και όλες οι επεμβάσεις πραγματοποιήθηκαν υπό γενική αναισθησία με χρήση διεγχειρητικής νευροπαρακολούθησης. Η στατιστική ανάλυση έγινε με χρήση του τεστ χ2 καθώς και του Student’s t-test, ενώ το p ορίστηκε στο 0.05 για να δείξει τη στατιστική σημαντικότητα. Αποτελέσματα: Συνολικά 172 ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στη παρούσα μελέτη, με μέσο χρόνο παρακολούθησης τους 41.8 μήνες (εύρος 6-95 μήνες). Από αυτούς, 146 ήταν γυναίκες (84.9%) και 26 άνδρες (15.1%). Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 56.9 χρόνια (εύρος 15-85 έτη). Σε σχέση με την υποκείμενη νόσο, 153/172 (89%) ασθενείς είχαν νόσο ενός αδένα (μονήρες αδένωμα), ενώ οι υπόλοιποι 19 (11%) έπασχαν από νόσο πολλαπλών αδένων. Η βιοχημική ίαση επετεύχθη σε 167/172 (97.1%) ασθενείς. Συνολικά 153 χειρουργικές επεμβάσεις πραγματοποιήθηκαν ως εστιασμένες επεμβάσεις με χρήση διεγχειρητικής παραθορμόνης και αντιστοιχούσαν στα περιστατικά με νόσο ενός αδένα. Χειρουργική θεραπεία επιτεύχθηκε σε 150/153 (98%) περιπτώσεις με χρήση της διεγχειρητικής παραθορμόνης, ενώ το ποσοστό χωρίς τη χρήση αυτής θα ήταν 97.7%. Οι εναπομείναντες 19 ασθενείς έπασχαν από νόσο πολλαπλών αδένων, χειρουργήθηκαν επίσης με χρήση της διεγχειρητικής παραθορμόνης και βιοχημική ίαση επιτεύχθηκε σε 16/19 (84.2%) από αυτούς. Η χρήση της διεγχειρητικής παραθορμόνης επιτυχώς μετέτρεψε την αρχικά σχεδιασμένη επέμβαση στο 26.3% των ασθενών της κατηγορίας αυτής. Συμπεράσματα: Η χρήση της μέτρησης διεγχειρητικής παραθορμόνης έχει σημαντική αξία και προσφορά στις περιπτώσεις των ασθενών όπου οι προεγχειρητικές απεικονιστικές μέθοδοι αποτυγχάνουν να εντοπίσουν επιτυχώς τον/τους παθολογικό/κούς αδένες καθώς και στις περιπτώσεις όπου οι απεικονιστικές μέθοδοι είναι ασαφείς ως προς την προεγχειρητική εντόπιση. Η εφαρμογή της μεθόδου σε ασθενείς με δύο ταυτόσημες ως προς την εντόπιση προεγχειρητικών απεικονιστικών μεθόδων, προσφέρει ελάχιστη αξία αλλά εξακολουθεί να αποτελεί χρήσιμο εργαλείο για τη βιοχημική ίαση και των ασθενών αυτών
description: Background/Aim: To evaluate our experience and effectiveness in surgical treatment of primary hyperparathyroidism with the use of intraoperative parathyroid hormone (IOPTH), as a primary outcome, and its value-adding use in patients with multiple gland disease as a secondary outcome, at our Department. Materials and Methods: This is a retrospective cohort study of prospectively collected data from 214 patients with primary hyperparathyroidism that were treated at our Department from January 2010 to June 2017 with the routine use of IOPTH. Exclusion criteria were patients with secondary, tertiary or familiar primary hyperparathyroidism, Multiple Endocrine Neoplasia (MEN) Syndrome 1 or 2, parathyroid cancer, previous neck surgery, concomitant thyroid pathology requiring surgery, pregnancy and finally patients unable to comply with the follow-up. A total of 172 patients were eligible and included in the current study. All patients had at least one preoperative localization image study and operations were performed under general anesthesia using intraoperative neural monitoring. Statistical analysis was based on Chi-square test and Student’s t-tests. The p-value was set to 0.05, to indicate statistical significance. Results: A total of 172 patients included in this analysis with a mean follow-up of 41.8 months (6-95 months). Of them, 146 were women (84.9%) and 26 men (15.1%). The mean age was 56.9 years (range 15-85 years). Regarding pathology, 153/172 (89%) of the patients had a single gland affected, while 19 of them (11%) had multiple gland disease. A biochemical cure was achieved in 167/172 patients (97.1%). A total of 153 procedures were performed as focused approach with the use of IOPTH and corresponded to single gland disease cases. Operative success was met in 150/153 cases (98%), while this rate would have been 97.7% if surgery were performed without IOPTH use. The remaining 19 patients suffered from multiple gland disease and were operated with the use of IOPTH and cure was achieved in 16/19 patients (84.2%). IOPTH correctly modified the initially planned operation in 26.3% of this group’s patients. Conclusions: IOPTH adds value to all those cases that preoperative imaging failed to detect the affected gland or the results are inconclusive. Its application seems to be of marginal benefit in cases that there are two concordant preoperative imaging studies but is still useful