Endothelial function assessment in the acute and long-standing COVID−19
Creators: name: Οικονόμου, Ευάγγελος Χρήστου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2022
Subjects: Νόσος από κορωναΐο-19
Σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο
Ενδοθήλιο
COVID-19
Severe Acute Respiratory Syndrome
Endothelium

description: SARS-CoV-2, based on the available pathophysiological data, primarily targets epithelial cells of nasal, bronchial, and pulmonary epithelium. We evaluate the immediate, intermediate, and long-term effect of Coronavirus disease (COVID-19) on endothelial function. In this prospective cohort study, we enrolled COVID-19 subjects hospitalized to either medical ward or intensive care unit (ICU). Standard demographic and clinical characteristics were recorded from all subjects. Flow-mediated dilation (FMD) of the brachial artery was measured non-invasively with ultrasound following 5-minute ischemic ligation in the forearm and release of the ischemia. Measurements were performed on the 3rd day of hospitalization, one and six months post-hospitalization. The COVID-19 cohort was compared to a matched (according to age, sex, and other cardiovascular risk factors) cohort of subjects from the historic records of our research team. Seventy-three patients were recruited. Endothelial function was significantly impaired in patients hospitalized for COVID-19 compared to matched controls (FMD in COVID-19: 1.65±2.31% vs. 6.51±2.91% in control, p&lt;0.001). Subjects in the ICU had impaired FMD (Medical ward: 2.33±2.57% vs. ICU: 0.48±1.01%, p=0.001). During the follow-up period, a significant improvement in FMD was noted (Acute: 1.75±2.19% vs. 1 month: 4.23±2.02%, vs. 6 months: 5.24±1.62%, p=0.001). However, endothelial function remained impaired 1 month (FMD in COVID-19: 4.23±2.02% vs. Control: 6.48±3.08%, p&lt;0.001) and 6 months (COVID-19: 5.24±1.62% vs. Control: 6.48±3.08%, p=0.01) post-COVID-19 hospitalization in comparison to age- and sex-matched controls. Conclusively, endothelial function is impaired in the acute phase of COVID-19 according to disease severity. Endothelial function gradually improves one- and six months post-diagnosis of COVID-19; however, it continues to be impaired compared to counterparts without a history of COVID-19. These findings strengthen the concept of disseminated endotheliitis as the underlying pathophysiology of COVID-19 and give insights into the mechanisms of cardiac complications following infection with SARS-CoV-2.
description: Ο Κορωναΐος 2 που προκαλεί το Σοβαρό Οξύ Αναπνευστικό σύνδρομο SARS-CoV-2, με βάση τα διαθέσιμα παθοφυσιολογικά δεδομένα, στοχεύει κυρίως τα επιθηλιακά κύτταρα του ρινικού, του βρογχικού και του πνευμονικού επιθηλίου. Αξιολογήσαμε την οξεία, τη βραχυπρόεσμη και μακροπρόθεσμη επίδραση της νόσου από Κορωναΐο 19 Coronavirus (COVID-19) στην ενδοθηλιακή λειτουργία. Σε αυτήν την προοπτική μελέτη κοόρτης, συμπεριλάβαμε ασθενείς με COVID-19 που νοσηλεύτηκαν είτε σε θάλαμο νοσοκομείου είτε σε μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ). Δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά καταγράφηκαν από όλα τα άτομα. Η ενδοθηλιοεξαρτώμενη αγγειοδιαστολή λόγω αύξηση της ροής (FMD) της βραχιόνιας αρτηρίας μετρήθηκε μη επεμβατικά με υπερηχογράφημα μετά από εφαρμογή ίσχαιμης περίδεσης διάρκειας 5 λεπτών στο αντιβράχιο και μετά την απελευθέρωση της ισχαιμίας. Οι μετρήσεις έγιναν την 3η ημέρα νοσηλείας, έναν και έξι μήνες μετά τη νοσηλεία. Η κοόρτη COVID-19 συγκρίθηκε με μια αντίστοιχη (ανάλογα με την ηλικία, το φύλο και άλλους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου) κοόρτη ατόμων από το αρχείο της ερευνητικής μας ομάδας. Επιλέχθηκαν εβδομήντα τρεις ασθενείς. Η ενδοθηλιακή λειτουργία ήταν σημαντικά μειωμένη σε ασθενείς που νοσηλεύτηκαν για COVID-19 σε σύγκριση με τους μάρτυρες (FMD στον COVID-19: 1,65±2,31% έναντι 6,51±2,91% στην ομάδα έλεγχου, p&lt;0,001). Σε σχέση με του νοσηλευόμενου σε ιατρικό θάλαμο, οι νοσηλευόμενοι στη ΜΕΘ είχαν σημαντικά επηρεασμένο FMD (Ιατρικός θάλαμος: 2,33±2,57% έναντι ΜΕΘ: 0,48±1,01%, p=0,001). Κατά την περίοδο παρακολούθησης (οξεία φάση την νόσου, βραχυπρόθεσμη περίοδος-1 μήνας, μακροπρόθεσμη περίοδος 6-μήνες) σημειώθηκε σημαντική βελτίωση του FMD (Οξεία: 1,75±2,19% έναντι 1 μήνα: 4,23±2,02%, έναντι 6 μηνών: 5,24±1,62%, p=0,001). Ωστόσο, σε σχέση με την ομάδα ελέγχου η ενδοθηλιακή λειτουργία παρέμεινε επηρεασμένη μετά την νοσηλεία για COVID-19 στην περίοδο της βραχυπρόθεσμης παρακολούθησης- 1 μήνα (FMD στον COVID-19: 4,23±2,02% έναντι ομάδας ελέγχου: 6,48±3,08%, p&lt;0,001) και στην περίοδο της μακροπρόθεσμης παρακολούθησης -6 μήνες (COVID-19: 5,24±1,62% έναντι ομάδας ελέγχου: 6,48± 3,08%, p=0,01). Συμπερασματικά, η ενδοθηλιακή λειτουργία είναι μειωμένη στην οξεία φάση του COVID-19 ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου. Η ενδοθηλιακή λειτουργία βελτιώνεται σταδιακά έναν και έξι μήνες μετά τη διάγνωση του COVID-19. Ωστόσο, εξακολουθεί να είναι επηρεασμένη σε σύγκριση με αντίστοιχο πληθυσμό χωρίς ιστορικό COVID-19. Αυτά τα ευρήματα ενισχύουν τη σημασία της διάχυτης ενδοθηλίτιδας ως την υποκείμενη παθοφυσιολογία του COVID-19 και δίνουν επιπρόσθετες πληροφορίες για τους πιθανούς μηχανισμούς των καρδιακών επιπλοκών μετά τη μόλυνση με SARS-CoV-2.