Για την ποίηση του Τάσου Λειβαδίτη: μια πολιτικοφιλοσοφική προσέγγιση
Creators: name: Αβραμίδης, Χρήστος Ευσταθίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2015
Subjects: Λειβαδίτης
Ποίηση
Επανάσταση
Leivaditis
Poetry
Revolution

description: Ας παρακολουθήσουμε όμως από κοντά την ποίηση του Τάσου Λειβαδίτη, αναλύοντάς την κυρίως βάσει των μεθοδολογικών εργαλείων που μας προσφέρει ένα από τα πιο πρωτοπόρα ρεύματα πολιτικής σκέψης, η Λακανική Αριστερά. Τελικά δεν προσφέρει απαντήσεις, παρά μόνο εφόδια για να ερμηνεύσει κανείς την ιστορία ενός αιώνα που γύρισε καπάκι η ζωή. Για να ερμηνεύσει δηλαδή κανείς τους λόγους που τα επαναστατικά οράματα του 20ου αιώνα ήταν απλά "μεγάλα όνειρα", που δεν χώρεσαν στα "μικρά βιβλία" της κοινωνικοσυμβολικής τάξης. Ο Τάσος Λειβαδίτης είναι ένα σύμπτωμα που αναδύθηκε εκεί που απέτυχε η κατεστημένη κοινωνική τάξη, και ένα σύμπτωμα εκεί που απέτυχε η αναδυόμενη επαναστατική κοινωνικοσυμβολική τάξη που θα αντικαθιστούσε την παλιά. Πολλές συζητήσεις έχουν υπάρξει για την περιοδολόγηση του έργου του Τάσου Λειβαδίτη. Εν πολλοίς με βάση το παραπάνω σχήμα, θα λέγαμε ότι ο Λειβαδίτης μέχρι τα μέσα του 1950 αποτελεί το σύμπτωμα της υπάρχουσας τάξης, και έως τον θάνατό του κάνει μία έκκληση να ερμηνεύσουμε το κρυμμένο νόημά της αποτυχίας, της επανάστασης που χάθηκε. Στην αρχή θα εξετάσουμε την ατομική εξάρθρωση σε σχέση με την ηττημένη κοινωνική εξέγερση και τον τρόπο που την προσεγγίζει ο Λειβαδίτης, βάσει μιας κατασκευασμένης πραγματικότητας. Στην δεύτερη ενότητα, θα δούμε την διέξοδο που προσπαθεί να βρει ο Λειβαδίτης, ανοίγοντας διαδρόμους προς το Πραγματικό, ενώ στην τρίτη θα δούμε γιατί η πραγματικότητα του Υποκειμένου δεν αποτελεί κάτι αντικειμενικό, αλλά αντίθετα μια φαντασιωτική κατασκευή κάτι που φαίνεται να υπαινίσσεται και ο ίδιος ο ποιητής. Στις δύο επόμενες ενότητες θα εξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο συνδέονται οι εξαρθρώσεις με την αποεπένδυση της πραγματικότητας και κατά συνέπεια με το άνοιγμα διαδρόμων για το ανεξερεύνητο Πραγματικό, ενώ θα δούμε ότι αυτή πραγματοποιείται μέσα από την προσφυγή του Λειβαδίτη σε ένα φαντασιωτικό, πλήρες, αρμονικό μέλλον και παρελθόν, απαλλαγμένο από αντιθέσεις. Πέραν τούτων, θα εξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος ο ποιητής ανιχνεύει τις λειτουργίες τις επιθυμίας με έναν τρόπο που εν αγνοία του τον φέρνει πολύ κοντά στα συμπεράσματα της Λακανικής αριστεράς για την σχέση Jouissance, επιθυμίας και Νόμου. Στην συνέχεια θα εξετάσουμε την σχέση του Λειβαδίτη με τη Νιτσεική ρήση “ο Θεός πέθανε”. Πίσω από τον Θεό θα δούμε ότι δεν βρίσκεται κάποια υπερβατική ύπαρξη, αλλά το νόημα, η αρχή εδραίωσης της ύπαρξης. Στην συνέχεια θα δούμε σε σχέση με τον έρωτα στο έργο του ποιητή που φαίνεται να φουντώνει μπροστά στο αδύνατο της ανακάλυψης του εκάστοτε αντικειμένου αλλά και του κόσμου ολόκληρου Θα κλείσουμε τέλος, με τον τρόπο που ο Λειβαδίτης, δείχνει να υλοποιεί τον όρο της άπιστης πίστης που θέτει ο Σταυρακάκης, αναζητώντας την διαμόρφωση μιας πληρότητας, σε έναν κόσμο όπου εξ ορισμού αυτή είναι αδύνατη.
description: Lets follow the work of poet Tasos Leivaditis by using the main basis of methodological tools that are offered to us by one of the most innovative political and philosophical currents, the Lacanian Left. Leivaditis eventually offers no answers, but only the theoritical equipment to interpret the story of a century that everything seemed to have changed. A valuable driver In order To interpret the reasons that the revolutionary visions of the 20th century were only "big dreams", which was not enough space in the "little books" of social-symbolic class. Tasos Livaditis is a symptom that emerged there that the established social order failed, and a symptom where the emerging revolutionary social symbolic order failed to replace the old one. Many discussions have been made on the periodization of the work of Tassos Leivaditis. Largely based on the above figure, we would say that the Leivaditis by mid 1950s is the symptom of the existing order, and until his death makes a call to interpret the hidden meaning of that revolution having failed. At first we will take a look at the individual dislocation relative to the losing social uprising and the way that Leivaditis approximates this under a constructed reality. In the second section, we will see the way out that Leivaditis is trying to find opening corridors to the Real, while in the third one we will see why the fact of the Subject is not something objective, but rather a fantasy construction In the next two sections we will examine the way in which the dislocations associated with the divestiture of reality and thus opening corridors for Real unexplored, while we will see that this is being achieved through Leivaditis’ use of a fantastic, full, harmonious future and past, free from contradictions. Furthermore, we will examine the way in which the poet himself detects desire’s functions in a way that unwittingly brings him close to the conclusions of Lacanian left for the relationship between Jouissance, desire and Law. Then we will examine the relationship between Leivaditis and the Nietzschean dictum "God died". Behind God will see that there is not a transcendent existence, but the meaning and the principle of consolidation of existence. Right after that we will see love in the poet’s creation that appears to flaring in front of impossible of the full discovery In the end we will examine the way Leivaditis shows to implement the term of infidelity faith puts Stavrakakis, seeking the formation of the whole, in a world where by the whole definition is impossible.