Διερεύνηση της αρτηριακής σκληρίας ως ανεξάρτητου προγνωστικού παράγοντα κινδύνου σε ασθενείς με ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο:
Creators: name: Κουζουκίδου, Ειρήνη Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2009
Subjects: Αρτηριακή σκληρία
Ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο
Ταχύτητα διάδοσης συφμικού κύματος
Παράγοντες κινδύνου
Aortic stiffness
Ischemic stroke
Pulse ware velocity
Risk factors

description: Εισαγωγή-Σκοπός: Η αυξημένη αρτηριακή σκληρία αποτελεί ισχυρό, ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου καρδιαγγειακών νοσημάτων και καρδιαγγειακής θνητότητας. Η επίδραση της αρτηριακής σκληρίας στην εκδήλωση ισχαιμικού αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου είναι αμφιλεγόμενη. Σκοπός της παρούσας μελέτης ασθενών-μαρτύρων ήταν να διερευνήσουμε τη συσχέτιση μεταξύ της αρτηριακής σκληρίας και των ισχαιμικών αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων (ΑΕΕ) και να καθορίσουμε εάν αυτή η σχέση είναι ανεξάρτητη από τους κλασικούς παράγοντες κινδύνου. Υλικό-Μέθοδοι: Υπολογίσαμε την αρτηριακή σκληρία, η οποία καθορίζεται από την καρωτιδο-μηριαία ταχύτητα μετάδοσης σφυγμικού κύματος (pulse wave velocity, PWV) με τη χρήση του SphygmoCor σε 50 συμμετέχοντες, 25 ασθενείς &gt;35 ετών με ισχαιμικό ΑΕΕ και αντίστοιχα σε 25 “μάρτυρες” ηλικίας&gt;30 ετών. Πραγματοποιήθηκε ανάλυση των δεδομένων μας με τη χρήση του μονοπαραγοντικού λογαριθμιστικού μοντέλου προκειμένου να διερευνηθεί η συσχέτιση της PWV και των ισχαιμικών ΑΕΕ.Αποτελέσματα: H PWV δεν διέφερε στατιστικά σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων, ασθενών-μαρτύρων. Για κάθε αύξηση όμως της PWV κατά 5 m/sec διαπιστώθηκε ότι αυξάνει η πιθανότητα εκδήλωσης ισχαιμικού ΑΕΕ κατά 1.25 φορές (OR 1.25, CI: 0.823-1.330, p&gt;0.711). Η πιθανότητα εκδήλωσης ισχαιμικού ΑΕΕ μειωνόταν κατά 85% (OR:0.15, CI:0.029-0.813, p=0.027) με τη χρήση των β-αποκλειστών, και αντίστοιχα κατά 83% (OR:0.17, CI:0.041-0.734, p=0.017) με τη χρήση ανταγωνιστών ασβεστίου. Η PWV διέφερε στατιστικά σημαντικά μεταξύ αυτών που λαμβάνανε ανταγωνιστές ασβεστίου (p=0.028), ενώ δεν ίσχυε το ίδιο αναφορικά με την λήψη β-αποκλειστών. H PWV διέφερε σημαντικά μεταξύ αυτών που λάμβαναν αντιυπερτασική αγωγή και αυτών που δεν λάμβαναν (p=0.021). Συμπεράσματα: Οι συσχετίσεις που έγιναν μεταξύ των δύο ομάδων μας δεν κατέληξαν σε σημαντικά αποτελέσματα εξαιτίας του περιορισμένου πληθυσμού μελέτης μας. Για τον ίδιο λόγο δεν ήταν εφικτή η διενέργεια πολυπαραγοντικής ανάλυσης των δεδομένων προκειμένου να προσδιορίσουμε εάν η συσχέτιση μεταξύ αρτηριακής σκληρίας και ισχαιμικών εγκεφαλικών επεισοδίων είναι ανεξάρτητη από τους κλασσικούς παράγοντες κινδύνου. Οι συσχετίσεις, όμως, που αναδείχτηκαν μεταξύ των αντιυπερτασικών φαρμάκων και της αρτηριακής σκληρίας και της επίδρασης αυτής της σχέσης στην εκδήλωση ισχαιμικών ΑΕΕ δίνει ερεθίσματα για μελλοντικές μελέτες, σε μεγαλύτερα δείγματα πληθυσμού, προκειμένου να στηρίξουμε την υπόθεση αυτή και να καθορίσουμε τη σχέση μεταξύ της αρτηριακής σκληρίας και ισχαιμικών ΑΕΕ.
description: Background and Purpose: Increased aortic stiffness has been shown to be a strong and independent predictor of cardiovascular morbidity and mortality. However, its influence on stroke is controversial. The purpose of this case-control study was to establish the possible association of aortic stiffness with ischemic stroke and to evaluate if this relationship was independent of classic cardiovascular risk factors.Methods: Aortic stiffness was calculated as carotid-femoral pulse wave velocity (PWV) by using ShygmoCor in 25 consecutive patients aged&gt;30 years with acute ischemic stroke and in 25 consecutive control subjects aged&gt;30 years. The association of PWV with ischemic stroke was evaluated by univariate logistic regression analysis.
description: Results: The PWV was not significantly different between the two groups. Each 5 m/sec increase in the PWV increased the likelihood of ischemic stroke by 25% (OR 1.25, CI:0.823-1.330, p&gt;0.711). The use of beta blockers decreased the likelihood of ischemic stroke by 85% (OR:0.15, CI:0.029-0.813, p=0.027) and consecutively the use of calcium antagonists decreased by 83% (OR:0.17, CI:0.041-0.734, p=0.017). The PWV was significantly different between those who made use of calcium antagonists and those who were not (p=0.028), but this was not the same about beta-blockers. The PWV was significantly different between those who made use of antihypertensive agents and those who were not (p=0.021). Conclusions: The statistical comparisons that we performed between stroke patients and control subjects did not come to significant results because of the small proportion of our population. For the same reason we couldn’t make use of the multivariate analysis so to assess the predictive power of aortic stiffness even after classic cardiovascular risk factors have been considered. The associations between the aortic stiffness and antihypertensive agents and their effect to ischemic stroke suggest that future longitudinal studies are needed to support this hypothesis and to determine the casual relationship between the elastic properties of the arteries and the incidence of cerebral ischemia.