Βούληση για ζωή και αυτοκτονία στον Σοπενχάουερ
Creators: name: Κωνσταντινίδου, Ελένη Στέφανου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2018
Subjects: βούληση
αυτοκτονία
Σοπενχάουερ
will
suicide
Schopenhauer

description: Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τη φιλοσοφική ανάλυση και το μεταφυσικο στοχασμό του Σοπενχάουερ πάνω στο ζήτημα της βούλησης για ζωή και της αυτοκτονίας ως τους όρους που διέπουν την ανθρώπινη ζωή. Με βασικό οδηγό τα έργα του Ο κόσμος ως βούληση και παράσταση και Πάρεργα και παραλειπόμενα, παρουσιάζεται η έννοια της βούλησης ως μεταφυσικής προϋπόθεσης της πραγματικότητας, που είναι υπεύθυνη για τον κύκλο της ζωής και του θανάτου στον οποίο εισέρχονται όλα τα όντα ανεξαιρέτως. Η βούληση είναι το αντίστοιχο καντιανό πράγμα καθ'εαυτό, είναι γεννησιουργός δύναμη η οποία κινεί και καθορίζει τον κόσμο. Ο κόσμος όπως τον ερμηνεύει ο φιλόσοφος είναι ένα πεδίο φθοράς και ολέθρου, όπου τα όντα μάταια αποκτούν ύπαρξη καθώς απλώς ικανοποιούν την ακόρεστη ανάγκη της βούλησης να εξαντικειμενικεύει τον εαυτό της σε αυτά, δηλαδή να δίνει ζωή στα όντα παρέχοντας τους μέρος από την ίδια. Παρόλα αυτά η επιβίωση είναι σκληρή όχι μόνο από ζωτικής απόψεως αλλά όσον αφορά τον άνθρωπο και από ψυχολογικής, καθώς αυτός έρχεται αντιμέτωπος με την αναγνώριση του αναπόδραστου του θανάτου και της επώδυνης συνθήκης της ματαιότητας της ύπαρξης. Ο άνθρωπος για τον φιλόσοφο, φέρει ένα μεγαλύτερο άχθος σε σχέση με τα άλλα ζώα τα οποία και αυτά οδηγούνται στο θάνατο όταν έρθει ο καιρός τους, αυτό της συνειδητοποίησης πως απλώς συνιστά κι αυτός ένα μέρος της βούλησης που ικανοποίησε τον πόθο της για ζωή και ύλη. Η αίσθηση ωστόσο αυτή του πόνου που συνοδεύει τη ματαιότητα του είναι αλλά και η συνθήκη της ανίας, η οποία ταυτίζεται με την απουσία πόνο αλλά όχι με την ηδονή ή τη χαρά, ωθούν τον άνθρωπο στο στοχασμό του θανάτου και στην προαίρεση της αυτοκτονίας. Όσον αφορά την αυτοκτονία ο φιλόσοφος όντας αρκετά διαλλακτικός, διερευνά αν αυτή είναι η ιδανικότερη λύση ικανή να εφησυχάσει αυτήν την αδηφαγία της βούλησης η απλώς είναι κι αυτή ένας ακόμη τρόπος αυτο-κατάφασής της. Για τον Σοπενχάουερ τελικώς η αυτοχειρία δεν είναι μια μεταφυσική γενναία φόνευση της βούλησης, ούτε αποδέσμευση από αυτήν, αλλά είναι ένας ακόμη αφανισμός του υλικού εαυτού που επιβεβαιώνει την ανάγκη της βούλησης για περαιτέρω ζωή
description: This master thesis elaborates the philosophical analysis and metaphysical contemplation of Schopenhauer on the issue of the will to live and suicide, which are the conditions that govern human life. Based on his famous books The world as a Will and Representation, and Parerga and Paralipomena, the thesis presents the concept of will as a metaphysical condition of reality that is responsible for the circle of life and death in which all beings enter, without any exception. The will is the equivalent Kantian thing-in-itself, it is a generative force that motivates and defines the world. The world as interpreted by the philosopher is a field of degeneration and disaster, where all beings vainly obtain existence in order to satisfy the insatiable need of the Will to objectify itself through them. That is to give life to all beings by sharing a part of itself with them. Nevertheless, the struggle for existence considering mankind is cruel not only from a vital point of view but from a psychological view as well, because the human being is faced with the realization of the inevitability of death and the painful condition of the futility of existence. The human being according to the philosopher, bears a greater burden compared to other animals, which are also led to death and perish when time comes, and that is the burden of the realization that man simply constitutes a part of the Will, which has satisfied its desire for life and matter. The feeling, however, of pain that accompanies the futility of being and the condition of tedium, which is identified with the absence of pain, but not with the presence of pleasure or joy, incite the human being to contemplate on its death and on the option of suicide. As far as suicide is concerned, the philosopher has a conciliatory approach on the subject by investigating whether if it’s the ideal solution that can appease this wretchedness of the Will, or if it is simply another way of Will’s self-affirmation. According to Schopenhauer, ultimately, suicide is not a metaphysically brave act of killing the Will, nor a release from it, but it is yet another extinction of the material self that affirms the need of the Will for further life