Τα Άγια τοις Αγίοις: οι ασκητικές προϋποθέσεις της Ευχαριστιακής Μετοχής στους Κατηχητικούς Λόγους του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου
Creators: name: π. Μαυρίδης, Νικόλαος Παναγιώτη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2013
Subjects: Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος
Θεία Ευχαριστία
Ασκητικές προϋποθέσεις
Saint Symeon the New Theologian
Holy Eucharist
Ascetic conditions

description: Στην εργασία μας μελετούμε τις ασκητικές προϋποθέσεις της Ευχαριστιακής Μετοχής, όπως τις αναλύει διεξοδικά ο Όσιος Συμεών ο νέος Θεολόγος στους Κατηχητικούς του Λόγους. Για να προσδιορίσει την άξια ή μη Μετοχή χωρίζει τις ανθρώπινες διαγωγές σε τρεις κατηγορίες, του αμελούς του ενάρετου χωρίς δάκρυα και του πενθούντος. Αποδεικνύει πως όποιος εργάζεται πνευματικά χωρίς δάκρυα είναι εγκλωβισμένος στην κατάκριση και στον φαύλο κύκλο των παθών και είναι αδύνατον να τον πλησιάσει η Χάρις του Θεού. Οι άνθρωποι που ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία είναι ανάξιοι να μεταλαμβάνουν ακόμη και μια φορά το χρόνο. Ολοκληρώνοντας ο Όσιος την περιγραφή των τριών διαγωγών, παρουσιάζει τελευταία την διαγωγή του ανθρώπου που εργάζεται το κατά Θεόν και μακάριο πένθος. Ο άνθρωπος αυτός διατηρεί τον λογισμό του ταπεινό, έχει νήψη και αυτομεμψία. Έχοντας απεγκλωβιστεί ο άνθρωπος, με την Χάρη του Θεού, από την φρικτή αλληλουχία των παθών, κατατροπώνοντας την κατάκριση και έχοντας αποκτήσει αυτομεμψία και αυταπάρνηση, η Χάρις του Θεού τον διδάσκει την κάθαρση και βαθμιδών αφαιρεί από την καρδιά του τα πάθη και την γεμίζει με τις αρετές. Ο μόνος που πράττει το θέλημα του Θεού είναι ο άνθρωπος που ακολουθεί απαρεγκλίτως τις εντολές του Θεού και μάλιστα την εντολή της μετάνοιας, διάγοντας, νυχθημερόν, με πένθος και δάκρυα. Κάθε άλλη διαγωγή, παρά την ευσεβοφανή επίφασή της, είναι επισφαλής και δεν οδηγεί στην κάθαρση και στη σωτηρία, αλλά στη απώλεια. Συμπερασματικά, θα λέγαμε πως οι ασκητικές προϋποθέσεις της Ευχαριστιακής Μετοχής συμπίπτουν με τις προϋποθέσεις της σωτηρίας του ανθρώπου, όπως αυτές διατυπώνονται στις Θείες Γραφές και πραγματώνονται στους Αγίους κάθε εποχής. Δεν υπάρχει, βέβαια, κάποια συγκεκριμένη εξωτερική λειτουργική ή ασκητική πράξη που να δικαιώνει και να καθιστά άξιο τον άνθρωπο να προσέλθει ενώπιος ενωπίω τω μόνω Θεώ, και να κοινωνήσει του Αχράντου Σώματος και του Τιμίου Αίματος του Κυρίου. Όλα τα εξωτερικά προ-ευχαριστιακά στοιχεία κρίνονται άκρως βοηθητικά διότι βοηθούν τον άνθρωπο να στρέψει την προαίρεσή του στο θέλημα του Θεού και να πλησιάσει τον Θεό δια της αληθούς μετανοίας και του μακαρίου πένθους. Απότοκο της εν μετανοία ζωής είναι τα διηνεκή δάκρυα, το μόνο εξωτερικό γνώρισμα που εμφανίζει, αρχικά, όποιος ξεκινά την εν γνώσει πνευματική εργασία. Σε κανένα σημείο ο Όσιος, επαναλαμβάνουμε, δεν αυτονομεί τα δάκρυα. Όπως θεωρεί κίβδηλη πνευματικότητα την άσκηση χωρίς δάκρυα, παρομοίως χαρακτηρίζει ως αλυσιτελή και ανώφελη την παρουσία των δακρύων ευκαιριακά και χωρίς την μετάνοια και το πένθος. Τέλος, το διηνεκές των δακρύων, της μετάνοιας και του πένθους δεν αποτελεί σχήμα λόγου, αλλά πραγματικά την μόνη οδό που οδηγεί στην άξια Μετοχή, στην κάθαρση και στην σωτηρία.
description: In our work we study the ascetic conditions Eucharistic Equities as analyze thoroughly the Saint Symeon the New Theologian in the Catechism of speech. To determine the value or unincorporated separates human conduct into three categories, Amelia virtuous without tears and grieving. Proves that anyone who works spiritually without tears are trapped in the condemnation and the vicious circle of passions and impossible to approach the Grace of God. People belonging to this category are unworthy to partake even once a year. Completing the Righteous describe the three trims, presents the recent conduct of the man who works in God and blessed mourning. This man keeps the calculus of humble, has watchfulness and self-reproach. Having extricate himself man, by the grace of God, of the horrible sequence of passions, vanquishing condemnation and having gained self-reproach and self-denial, the Grace of God teaches clearance and Levels removes from the heart the passions and filled with virtues. The only one who does the will of God is the man who follows strictly the commandments of God and even the mandate of repentance diagontas, day and night, with grief and tears. Any other conduct, despite efsevofani appearances, is insecure and does not lead to catharsis, and salvation, but loss. In conclusion, we would say that the ascetic conditions Eucharistic Share coincide with the conditions of salvation of man as expressed in Divine Scriptures and realized the Saints every time. There is, of course, any particular external functional or ascetic practice that justifies and makes a worthy man to come face to face attached insulation goodness and communion of the immaculate Body and Precious Blood of the Lord. All external pre-eucharistic elements are considered highly utilities because they help man to turn his free will to the will of God and get closer to God by true repentance and blessed mourning. Aftereffect of repentance life is perpetual tears, the only external feature that displays initially starts whoever knowingly spiritual work. At no point in the government, we repeat, not autonomy tears. As regards spurious spirituality exercise without tears, similarly characterizes as irrelevant and unnecessary presence of tears occasionally and without repentance and mourning. Finally, the perpetuity of tears of repentance and mourning is not a figure of speech, but really the only way that leads to shareholder value, in cleansing and salvation.