Τεχνικές κινητοποιήσεις της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης: η επίδραση τους στην αναπνευστική ικανότητα ηρεμίας και την κρίσιμη κολυμβητική ταχύτητα
Creators: name: Λυριτσής, Μάρκος-Βαλσάμης Θωμά
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2008
Subjects: Τεχνικές κινητοποίησης
Εύρος κίνσης ΘΜΣΣ
Αναπνευστική ικανότητα ηρεμίας
Κρίσιμη κολυμβητική ταχύτητα
Κολύμβηση
Mobilization techniques
Thoracic range of motion
Respiratory capacity
Critical swimming velocity
Swimming

description: Σκοπός της εργασίας ήταν να μελετηθεί η επίδραση των τεχνικών κινητοποίησηςτης θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης στην κινητικότητά της, τηναναπνευστική ικανότητα ηρεμίας και την κρίσιμη κολυμβητική ταχύτητα.Το δείγμα αποτέλεσαν είκοσι επτά άνδρες, από τους οποίους δεκαοκτώ υπήρξαναθλητές κολύμβησης ίδιου αγωνιστικού επιπέδου και κολυμβητικού στυλ, ηλικίας17-21 ετών, που χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ισάριθμες ομάδες των εννιά ατόμων, τηνομάδα μελέτης και την ομάδα ελέγχου Α. Οι υπόλοιποι εννιά συμμετέχοντες ήταν μηαθλητές, ηλικίας 18-23 ετών και αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου Β εκπροσωπώνταςτον γενικό, καθιστικό πληθυσμό.Οι μετρήσεις και στις τρεις ομάδες έγιναν σε δύο επιμέρους φάσεις, πριν καιμετά την εφαρμογή του προγράμματος παρέμβασης στην ομάδα μελέτης. Η μέτρησητου εύρους κίνησης στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης έγινε με τη μέθοδοτης μέτρησης του σημείου Ott. Ο υπολογισμός της δυναμικής ζωτικής χωρητικότητας(FVC) και του μέγιστου εκπνεόμενου όγκου αέρα στο 1ο δευτερόλεπτο (FEV1), ωςδείκτες της αναπνευστικής ικανότητας ηρεμίας, έγινε με φορητό σπιρόμετρο. Ουπολογισμός της κρίσιμης κολυμβητικής ταχύτητας (KKT) έγινε με την εξίσωση τηςiγραμμικής τάσης για τις τιμές χρόνου μετά από ελεύθερη κολύμβηση στις αποστάσειςτων 50, 100, 200 και 400 μέτρων με μέγιστη ένταση.Το πρόγραμμα παρέμβασης είχε διάρκεια οκτώ εβδομάδων. Το πρωτόκολλο γιατις τεχνικές κινητοποίησης στην ομάδα μελέτης περιελάμβανε έλξη δευτέρου καιτρίτου βαθμού για τις ζυγοαποφυσιακές αρθρώσεις και τις πλευρεγκάρσιεςαρθρώσεις σε ουδέτερη θέση ή τη θέση περιορισμού εφόσον είχε βρεθεί μείωση τηςκινητικότητας.Εξετάστηκε η σχέση ανάμεσα στις τιμές του εύρους κίνησης, της αναπνευστικήςικανότητας και επιπλέον της κολυμβητικής ταχύτητας μεταξύ αρχικής και τελικήςμέτρησης σε όλες τις ομάδες συμμετεχόντων. Εφαρμόστηκαν παραμετρικές μέθοδοιελέγχου υποθέσεων και ειδικότερα ανάλυση διακύμανσης (ANOVA) ΜικτούΓραμμικού Μοντέλου (Linear Mixed Model), στην οποία ο πρώτος παράγοντας ήτανμεταξύ των ατόμων και ο δεύτερος ανάμεσα στα άτομα.Τα αποτελέσματα για τη μέτρηση του εύρους κίνησης δείχνουν να υπάρχειστατιστικά σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ της ομάδας και των δυο μετρήσεων,αφού μετά την εφαρμογή η ομάδα μελέτης διέφερε στατιστικά σημαντικά από τηνπρώτη μέτρηση (p=0.002) με αύξηση κατά 1,55%, ενώ οι δυο ομάδες ελέγχου δεδιέφεραν στατιστικά σημαντικά από τις αρχικές τους τιμές (p=0.938 και p=0.53).Κατά τον υπολογισμό της FVC δεν υπήρξε στατιστικά σημαντικήαλληλεπίδραση μεταξύ της ομάδας και των δυο μετρήσεων, δηλαδή οι τρεις ομάδεςέχουν τα ίδια αποτελέσματα πριν και μετά την εφαρμογή της μεθόδου (p=0.529).Για τον FEV1 βρέθηκε να υπάρχει στατιστικά σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύτης ομάδας και των δυο μετρήσεων, ωστόσο η διαφορά αυτή δεν οφείλεται στηναύξηση των τιμών της μεταβλητής στην ομάδα μελέτης, αλλά στο ότι η ομάδαελέγχου Β διέφερε στατιστικά σημαντικά από τις δυο άλλες ομάδες (p&lt;0.001 καιp&lt;0.001), πριν και μετά την εφαρμογή της μεθόδου, ενώ η ομάδα μελέτης και ηομάδα ελέγχου Α δε διέφεραν ούτε πριν ούτε μετά (p=1.00 και p=0.621 αντίστοιχα).Για την KKT φάνηκε να υπάρχει στατιστικά σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύτης ομάδας και των δυο μετρήσεων, καθώς η ομάδα μελέτης εμφάνισε στατιστικάσημαντική διαφορά μεταξύ της πρώτης και δεύτερης μέτρησης (p&lt;0.001) με αύξησηκατά 2,66%, ενώ δε συνέβη το ίδιο για τις άλλες δυο (p=0.723 και p=1.00).Εξετάστηκε η σχέση μεταξύ των τιμών των παραμέτρων που έδωσαν στατιστικάσημαντικά αποτελέσματα ώστε να διερευνηθεί αν υπάρχει κάποια αλληλεξάρτησηiiμεταξύ τους. Ωστόσο, οι γραμμικοί συντελεστές συσχέτισης βρέθηκαν να είναιστατιστικά μη σημαντικοί.Από τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας διαπιστώνεται ότι οι τεχνικέςκινητοποίησης, εφαρμοζόμενες στις αρθρώσεις του θώρακα υγιών κολυμβητών,επιφέρουν μεν αλλαγές στο εύρος κίνησης του θώρακα αλλά όχι και σε παραμέτρουςτης αναπνευστικής ικανότητας. Επιπλέον, φάνηκε ότι συνοδεύουν τη βελτίωση τηςαπόδοσης αντοχής αλλά το εύρημα αυτό δεν επιβεβαιώθηκε με γραμμική συσχέτισητων μεταβλητών.
description: The aim of the study was to examine the effects of manual mobilizationtechniques on thoracic spine mobility, respiratory capacity and critical swimmingvelocity.Eighteen male swimmers of the same competitive level and swimming style, aged17-21 years old, were divided randomly in two groups of nine subjects, the studygroup and control group A. Another nine subjects who participated in the study werenon athletes, aged 18-23 years old (control group B), representing the general,sedentary population.All measurements of the three groups were taken in two separate periods, beforeand after the intervention program that the study group underwent. The range ofmotion in the thoracic spine was measured by the method of the Ott sign. The tests forforced vital capacity (FVC) and forced expiratory volume in one second (FEV1) weremade by means of spirometer, and were considered as parameters of respiratorycapacity. Critical swimming velocity (CSV) was determined through the slope of thelinear regression line of distance and time relationship for the values of time after freeswimming of 50, 100, 200 and 400 meters with maximum intensity.The intervention program had duration of eight weeks. The protocol that wasfollowed by the study group (applied three times per week) included tractionmobilization of second and third grade for the thoracic facet joints and thevcostotranverse joints in neutral position or the position of restriction, whenevermovement limitation was found after examining the joint play and the end feel.The differences between the first and the last measurement for the values ofrange of motion, respiratory capacity and swimming critical velocity were examinedfor all the participants’ groups. Parametrical methods were used to test the statisticalhypothesis. Specifically, a linear mixed model of analysis of variance (ANOVA), inwhich the first factor was between the subjects and the second within the subjects.The results for the measurement of range of motion indicate that there was astatistically significant relationship between the groups and the measurements sincethe study group varied after the intervention program, significantly increased by1,55% (p=0.002), while the other two control groups did not vary from their initialvalues at the end of the eight week period (p=0.938 and p=0.53).The comparison of FVC values showed no statistically significant relationshipbetween the groups and the measurements, which means that the three groups had thesame results before and after the intervention program (p=0.529).There was also a statistically significant relationship between the groups and themeasurements for the FEV1. The results showed statistically significant relationshipbetween the groups and the measurements, however the difference did not refer to theincrease of the values but to the differentiation of control group B and the other twogroups (p&lt;0.001 and p&lt;0.001), before and after the intervention program, while thestudy group and the control group A did not vary their values neither before nor afterit (p=1.00 and p=0.621).CSV values showed statistically significant relationship between the groups andthe measurements since it was increased in the study group, after the interventionprogram, by 2,66% (p&lt;0.001), while there was no variation in the other two groups(p=0.723 and p=1.00).The parameters’ values that showed statistically significant alterations wereexamined for their correlation in order to determine if there was a relationshipbetween them. However, Pearson correlation showed statistically non significantresults.The results of the present study indicate that the manual mobilization techniquesapplied to the thoracic joints of healthy swimmers improve the range of motion inthoracic spine but there was no evidence for the improvement of respiratory capacity.Moreover, it was shown that the techniques’ effects may combine with theviimprovement of endurance but that finding was not confirmed by the linearcorrelation of the variables.