Pier Paolo Pasolini e la figura umana: corrispondenze fra pittura e poesia
Creators: name: Κουτράκης, Σπυρίδων Αλεξάνδρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2013
Subjects: Σχέδιο
Ποίηση
Έρωτας
Drawing
Poetry
Love

description: Σκοπός της διατριβής ήταν η ανάδειξη μια άγνωστης δραστηριότητας του Πιερ Πάολο Παζολίνι στο ευρύ κοινό: η ζωγραφική και για την ακρίβεια το σχέδιο αποτελούσαν μια συνήθεια ζωής, κληροδοτώντας μας μια πολυτιμότατη συλλογή διακοσίων σχεδίων περίπου. Αντικείμενο της συγκεκριμένης εργασίας αποτέλεσαν τα σχέδια αυτά και ειδικότερα οι ανθρώπινες φιγούρες που αποτυπώθηκαν πάνω τους και αντιστοιχούν σε συγκεκριμένα ποιήματα του Παζολίνι. Πρόκειται για πρόσωπα τα οποία άσκησαν μια ιδιαίτερη επιρροή και διαδραμάτισαν ξεχωριστό ρόλο στη διάρκεια του βίου του. Συγκεκριμένα: Η μητέρα του, Σουζάνα Κολούσι, με την οποία τον έδενε μια σχέση «τέλειας αγάπης» σύμφωνα με τους βιογράφους του. Ο Τονούτι Σπανιόλ, που σημάδεψε δραματικά τη ζωή του, καθώς πολλές πηγές αναγνωρίζουν στο πρόσωπό του τον πρώτο έρωτα. Ο Νινέττο Ντάβολι, ένα πρόσωπο που κατέχει κεντρική θέση στη ζωή αλλά και στο έργο του Παζολίνι, «ο Κύριός» του όπως τον αποκαλεί σε ένα ποίημά του. Η Μαρία Κάλλας, με την οποία ανέπτυξε μια ιδιαίτερη σχέση με έντονο το ερωτικό στοιχείο εκ μέρους της Ντίβας, στο οποίο όμως ο Παζολίνι δεν ανταποκρινόταν. Ο ίδιος ο ποιητής και η ναρκισσιστική ιδέα που έτρεφε για τον εαυτό του. Τα νεαρά αγόρια που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο καθόρισαν την καλλιτεχνική του δημιουργία. Ο ζωγράφος Τζουζέπε Τζιγκάινα, με τον οποίο γνωρίστηκε την άνοιξη του 1946 και διατήρησαν μια φιλική σχέση αλληλοσυμπλήρωσης μέχρι το τέλος. Εν κατακλείδι η Λάουρα Μπέτι, άλλη μια μοιραία γυναίκα στη ζωή του, η οποία αγάπησε τον Παζολίνι με τόσο έντονο πάθος, που ο τελευταίος έφτασε στο σημείο να την χαρακτηρίσει ως «μη σαρκική σύζυγο».
description: The aim of the present thesis was the distinction of a less known activity of Per Paolo Pasolini in the general public: painting and more precisely drawing was a practice of a life time, bequeathing us a very priceless collection of almost two hundred sketches. Those sketches were the subject of this thesis and in particular the human figures that Pasolini imprinted on them and correspond to concrete poems. They are persons who exercised a considerable influence and played a special role in his life: His mother, Susanna Colussi, with whom he had developed a connection of "perfect love" according to his biographers; Tonuti Spagnol, that marked his life dramatically, as many sources recognize in him the first love; Ninetto Davoli, a person who holds a central place in the life but also in the work of Pier Paolo Pasolini, his "Lord" as in a poem calls him; Maria Callas, with whom he developed a close relationship with a strong erotic character on the part of the Diva, to which, however, Pasolini wasn’t corresponding; The poet himself and the narcissistic idea that cherished for himself; The young boys who in one way or another determined his artistic creation; The painter Giuseppe Zigaina, with whom he met in the spring of 1946 and maintained their friendship until the end, complementing one another; In conclusion Laura Betty, another fatal woman in his life, which loved Pasolini with such intense passion, making Pasolini to define her as ‘‘non-carnal wife’’.