Αγώνας και Παιδεία στην πρώτη περίοδο της φιλοσοφίας του Νίτσε:
Creators: name: Καμέας, Νικόλαος Θωμά
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2011
Subjects: Αγώνας
Οντολογία-Αισθητική
Παιδεία
Struggle
Ontology-Aesthetics
Education

description: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η ανάλυση και η ερμηνεία των εννοιών του αγώνα και της παιδείας, καθώς και η μελέτη της μεταξύ τους οντολογικής σχέσης, στα πλαίσια της φιλοσοφικής σκέψης της πρώτης δημιουργικής περιόδου(1871-1876) του Φρειδερίκου Νίτσε. Επίσης, μελετήθηκαν οι συσχετισμοί ανάμεσα στον αγώνα και στην τέχνη (διονυσιακό-απολλώνιο-τραγικό), την πολιτική (κράτος) και την ηθική. Έγινε προσπάθεια να αναδειχθεί η παρουσία και η λειτουργία του αγώνα στη φιλοσοφία του Νίτσε αυτής της περιόδου, και να επισημανθούν τα ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά του νιτσεϊκού αγώνα: α) η πρωτογενής καθολικότητα και η οντολογική δυναμική του, η οποία διατρέχει το γίγνεσθαι, έτσι ώστε ο αγώνας να νοείται πρωτίστως ως κοσμική αρχή ∙ β) η απόλυτη «ανάγκη» της φύσης να πραγματώσει-μέσω του αγώνα-τα απώτατα όριά της σε επίπεδο συνειδητότητας, κάτι που τελικώς επιτυγχάνεται στο πρόσωπο των προτύπων υψηλής πνευματικότητας, των μεγαλοφυϊών ∙ γ) η φυσικώς «επιβαλλόμενη» μορφοποίηση των αρχέγονων και ανεξέλεγκτων καταστροφικών και συγκρουσιακών ενστίκτων, σε δημιουργικές, αγωνιστικές δράσεις, ώστε να προάγεται αενάως η γένεση των μεγαλοφυϊών. Ανάλογα τονίστηκαν και οι ξεχωριστές συνιστώσες της κατά Νίτσε παιδείας: α) ο οντολογικός-αισθητικός προσανατολισμός της πρότασης για την παιδεία, όπως αυτή (η κατά Νίτσε πρόταση) ορίζεται από τη βαθύτερη, καλλιτεχνική-στοχαστική εμπειρία της ύπαρξης και της ζωής ∙ β) ο αγώνας-με τη μορφή ατομικού υποφέρειν-για την αυτοσυνειδησιακή ολοκλήρωση του υποκειμένου, που μέσα από μια ενδοσκοπική διεργασία βιωματικής παίδευσης επιλέγει να «γίνει αυτό που είναι» ∙ γ) η αληθινή παιδεία που μπορεί να οδηγήσει -φυσικώ τω τρόπω- στο αυθεντικό βίωμα της καθ’ όλου γνώσης, να ενεργοποιήσει την προοπτική πνευματικής ανέλιξης έως και το επίπεδο της μεγαλοφυΐας, και εν τέλει να θέσει το άτομο αντιμέτωπο με την κρίσιμη δυνατότητα υπέρβασης της κατεστημένης (του) συνθήκης ύπαρξης. Συμπερασματικά, καταλήγουμε στο ότι, εκτός των άλλων, ο αγώνας αποτελεί την κινητήριο δύναμη και του παιδευτικού γίγνεσθαι, γεγονός που υποστηρίζεται και από την κοινή αποστολή της παιδείας και του αγώνα: τη δημιουργία μεγαλοφυϊών.
description: Aim of the present study was the analysis and the interpretation of the notions of struggle and education, as well as the study of the ontological relation in between them, within the framework of the philosophical thinking of the first creative period and art (dionysian-apollonian-tragic), politics (state) and ethics have been studied.
description: Effort has been put up to highlight the presence and function of struggle in Nietzsche's philosophy of this period and to be pointed out the specific qualitative characteristics of the nietzschean struggle: a) the primary universality and ontological dynamics, which runs through becoming, in a way that contest is primarily conceived as a cosmic archae (beginning) ; b) the ultimate "need" of nature to realise –through contest- its upmost limits on a level of consciousness, something that is ultimately achieved in the face of standards of highly spiritual norms, of the geniuses ; c) the naturally "imposed" formation of primitive and uncontrollable, catastrophic and conflicting instincts, on creative, agonistic actions, and thus the perpetual genesis of geniuses is promoted. Respectively the outstanding components of nietzschean education were outlined: a) the ontological-aesthetic orientation of the proposal for education, as this (according to Nietzsche) is defined by the deeper , artistic-mediating experience of being and life ; b) struggle -in the form of self-suffering -for the selfconsciencious fulfillment of the subject, who through an introspective fermentation of experiential training, chooses to "be what it is" ; c) real education which can lead -in a natural way-to the authentic experience of the whole knowledge, to activate the perspective of spiritual evolution up to the level of genius, and eventually to have the person confront the vital possibility of overstepping (one's) established existential condition. To conclude, among others, struggle consists the moving force of educational becoming, a fact which is supported by both the mutual mission of education and contest: the creation of geniuses.