Διαλεκτική φόβου και αγάπης. Βιβλικές απαρχές και κοινωνικές προεκτάσεις:
Creators: name: Αρβανίτη, Μαρία Αλέξανδρου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2008
Subjects: Φόβος
Αγάπη
Αμαρτία
Θεός
Θάνατος
Κοινωνία
God
Fear
Love
Sin
Death
Society

description: Με μία πρώτη ματιά, όλοι καταλαβαίνουμε ότι το συγκλονιστικό γεγονός της πτώσης, κατέστησε τον άνθρωπο δέσμιο της αμαρτίας, του φόβου, του θανάτου και της φθοράς.Από τότε ο μεγαλύτερος φόβος του πρώτου ανθρώπου και αργότερα των μετέπειτα, κατέστη αυτός του θανάτου.Τα κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας μας και τα παραδείγματα της Αγίας Γραφής δίνουν ένα ξεχωριστό νόημα στην έννοια του φόβου. Στα ανωτέρω κείμενα βλέπουμε ότι ο φόβος δεν είναι συνέπεια μόνο της πτώσης, αλλά κυρίως αρωγός στο να γίνονται οι άνθρωποι πιο σώφρονες και να μην τιμωρούνται από τις αμαρτίες τους. Μάλιστα τονίζουν ότι η πτώση συντελέστηκε γιατί απουσίαζε ο θείος φόβος.Ο φόβος λοιπόν του θανάτου, της κόλασης ακόμα και η οργή του Θεού, αποτελούν στοιχείο της εκπαιδευτικής φροντίδας του Θεού προς τον άνθρωπο. Είναι δωρεά του Θεού στο ανθρώπινο γένος για να μη μένουν το κακό και η αμαρτία συστατικά στοιχεία της παρούσης ζωής. Ο φόβος συνοδεύει το χριστιανό σε όλα τα στάδια της τελειωτικής του πορείας, μέχρι να φτάσει στον αγνό φόβο, που είναι σωτήριος, δηλαδή στην τέλεια αγάπη. Όποιος βιώνει τη χριστιανική αγάπη, έχει ξεπεράσει την κατάσταση του δούλου (που ευαρεστεί το Θεό επειδή φοβάται την κόλαση) και του μισθωτού (που εκπληρώνει τις εντολές επειδή επιδιώκει τα κέρδη) και έχει φτάσει στην κατάσταση του υιού ή ελεύθερου (που κάνει το θέλημα του Θεού επειδή φοβάται μήπως χάσει τη γλυκύτητα που δοκιμάζει από την ένωσή του με τον Θεό). Στις μέρες μας δυστυχώς, περιθωριοποιείται ο τέλειος φόβος που ισοδυναμεί με την αγάπη. Το παράδειγμα του Χριστού, που ήρθε να καταργήσει τις όποιες διακρίσεις, -εθνικές, ταξικές ή φυλετικές-, μετατρέποντας τους ανθρώπους από βιολογικές μονάδες και μεμονωμένες υπάρξεις σε πρόσωπα, δε βρήκε έμπρακτα εφαρμογή. Κι αυτό γιατί, λόγω της απουσίας του φόβου του Θεού, δε μπορεί να γίνεται λόγος ούτε για δικαιοσύνη, ούτε για ειρήνη, πολύ περισσότερο δε μπορούμε να μιλάμε για ελευθερία, μια ελευθερία που οι άνθρωποι καταπατούν παρόλο που είναι αυτή που πρώτη διακηρύττουν.Στην απομάκρυνση των ανθρώπων από την πηγή της ζωής που είναι ο Θεός, στην ανεστιότητα της εποχής μας, στις διαιρέσεις και την εχθρότητα, η ορθόδοξη θεολογία απαντά ότι τα πάντα είναι κατορθωτά, όταν οι άνθρωποι ενώνονται μεταξύ τους και με το Χριστό, σε μία κοινωνία ζωής και αρμονίας, με πρότυπο τη θεία αγάπη. Αρκεί να καταλάβουμε ότι ο Θεός προσφέρει από αγάπη πλούσια τη χάρη του στον άνθρωπο, ενώ αυτός καλείται να έχει φόβο Θεού για να τη διατηρήσει.
description: At first glance, we all understand that the shocking event of the fall, imprisoned man under the bondage of sin, fear, death and deterioration. Ever since, the greater fear of man was the fear of death. The texts of the Fathers of our Church and the examples of the bible give a separate meaning in the significance of fear. In the above texts we see that fear is not only the consequence of fall; it became a great aid in mankind becoming wiser and not be punished after their sins. Of course they stress out that the fall took place because the divine fear was absent. Therefore, the fear of death, hell, even the wrath of God, constitutes the element of educational care of God towards man. It is God’s donation to mankind so that evil and sin do not remain the constitutive elements of present life.Fear accompanies the Christian throughout the stages of his conclusive course, until he reaches the stage of pure fear, which is redeeming, perfect love. Whoever experiences Christian love, has exceeded the state of slave (who pleases God because of fear of hell) and rewarding (who lives by the commandments in seek of profits) and has reached the situation of son, or free man (who makes God’s errands, because he is afraid that he will lose the sweetness that occurs from his union with God).Unfortunately, in our days, perfect fear that is equal with love is marginalized. The example of Christ, who came to suppresses discriminations -national, class or racial- and change man from biological units and individual existences to persons, did not find application. Because of the absence of fear of God, we can no longer speak of justice, peace, or as a matter of fact of freedom itself, because people trample over freedom, even if it is the first thing they declare. The orthodox theology answers to man’s withdrawal from the source of life, which is God, and the lack of holiness of our time, or the divisions and animosity, that everything is achievable when people unite and get close to Christ, in a society of life and harmony, with divine love as model.As long as we understand that God’s love offers His charm to mankind, while mankind is called to have the fear of God in order to maintain it.