Το οξεογόνο δυναμικό και η οξεανθεκτικότητα της οδοντικής πλάκας και η συσχέτισή τους με τη νόσο τερηδόνα
Creators: name: Ανδρεάδης, Γεώργιος Α.
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2017
Subjects: Οξεογόνο δυναμικό
Οξεανθεκτικότητα
Οικολογική θεωρία πλάκας
χλωρεξιδίνη
Acidurance
acidogenicity
dental plaque
chlorhexidine

description: Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν: (α) να διαμορφωθεί μια βιοχημική (ενζυματική) μέθοδος για την εκτίμηση του οξεογόνου και οξεάντοχου δυναμικού της οδοντικής πλάκας και του μικροβιακού ιζήματος του σάλιου που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για την πρόγνωση της νόσου τερηδόνας, (β) να εξεταστεί η συσχέτιση των δυναμικών με την τερηδονική δραστηριότητα των εθελοντών, και (γ) να εξεταστεί η επίδραση της χλωρεξιδίνης επί των δυναμικών της οδοντικής πλάκας των εθελοντών με ενεργή τερηδόνα. Υλικό &amp; Μέθοδος: Δείγματα οδοντικής πλάκας (και σάλιου για τους ενήλικες) συλλέχθηκαν από 60 παιδιά και ενήλικες, με ή χωρίς ενεργή τερηδόνα. Ως οξεογόνο δυναμικό ορίστηκε η παραγωγή γαλακτικού οξέος (mg) σε όξινο και ουδέτερο pH ανά mg μικροβιακής πλάκας και ανά λεπτό (ώρας) και ως οξεάντοχο δυναμικό (που εκφράζει την οξεανθεκτικότητα) ορίστηκε ο λόγος του παραγόμενου γαλακτικού οξέος σε pH=5,5 προς το παραγόμενο σε pH=7,0. Η παραγωγή του γαλακτικού οξέος προσδιορίσθηκε ενζυματικά. Αποτελέσματα: Στους εθελοντές με ενεργή τερηδόνα, και στα δύο pH περιβάλλοντος καταγράφηκαν υψηλότερα όλα τα δυναμικά (p&lt;0,01), τα οποία βρέθηκε να συσχετίζονται στατιστικώς σημαντικά με τον αριθμό των τερηδονισμένων δοντιών. Η χλωρεξιδίνη ελάττωσε και τα τρία δυναμικά προσωρινά, αλλά δεν επηρέασε τους αριθμούς μικροβίων που καλλιεργήθηκαν σε όξινο άγαρ. Συμπερασματικά, η βιοχημική μέθοδος που αναπτύχθηκε θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ως ένα τεστ πρόγνωσης της νόσου τερηδόνας. Στους εθελοντές με ενεργή τερηδόνα παρατηρήθηκε μια συνολικά αυξημένη καταβολική δραστηριότητα των μικροβίων πλάκας και ιζήματος του σάλιου, ανεξάρτητα από το pH του περιβάλλοντος. Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης συμφωνούν με την οικολογική θεωρία για την αιτιοπαθογένεια της τερηδόνας και την ενισχύουν περαιτέρω με την προσθήκη ότι σε άτομα με τερηδονική δραστηριότητα, η οδοντική τους πλάκα καταβολίζει ταχύτερα τη σακχαρόζη προς γαλακτικό οξύ, ανεξάρτητα από το pH του περιβάλλοντος.
description: The ecological plaque hypothesis for the aetiopathogenesis of caries implies a microbial shift towards a more aciduric dental plaque microflora, due to a frequent carbohydrate intake. Acid tolerance has been suggested as an important property of the caries associated bacteria and several in vitro studies with mixed cultures indicated that a low pH rather than the carbohydrate availability is responsible for microflora shifts associated with development of dental caries. The objectives of the present study were: To examine (a) the acidogenic potential (lactate production/mg plaque x min., at pH 7.0 and pH 5.5) and the aciduric potential (lactate production at pH 5.5/lactate production at pH 7.0) of dental plaque and salivary sediment taken from caries active or caries free adults and children, and (b) the effect of a short chlorhexidine treatment on these potentials to caries-active adults. Design: Dental plaque and salivary sediment samples were taken from caries free and caries active subjects and suspended in Ringer’s solution containing 1% sucrose and buffered with 0.5 M MOPS (pH 7.0) or MES (pH 5.5). After incubation at 37 °C for 10-20 min, the concentration of lactic acid in the suspension was determined by an enzymatic assay. The acid production of dental plaque was also determined after a period of mouth rinsing with 0.2% chlorhexidine, for the caries-active adults only. Results: Both dental plaque and salivary sediment from caries free subjects exhibited significantly lower acidogenic potentials at any pH. The opposite was observed with the aciduric potential. The acidogenic potentials, at pH=7 (r=0.56) and at pH=5.5 correlated (p&lt;0.05) with the number of cavities and the highest correlation coefficient was observed with the potential at pH=5.5 (r=0.7). No correlation was found between the caries activity and the aciduric potential. The acidogenic potentials of the caries-active adults were higher for the salivary sediment –compared to the dental plaque- at both pHs. For both children and adults, the ratio of L-lactic acid to D-lactic acid was found to be 70/30 repetitively. Chlorhexidine treatment significantly reduced the two potentials but had no effect on the relative proportion of bacteria grown on acidic agar. Conclusions: An in vitro method for examining the acidogenic and aciduric potentials of microbial dental plaque and salivary sediment was developed. When examined with this method, a correlation was found between the caries activity (number of cavities) and the acidogenic potentials in adults and children. The present findings are in accordance with the ecological plaque hypothesis for caries aetiopathogenesis as much as they indicate a more cariogenic composition of the oral microbiota in terms of increased aciduricity and acidogenicity, in caries-active individuals. The increased acidogenicity expressed as a totally increased microbial catabolic velocity for sugar, was more prominent at neutral than acidic pH. Exposure to chlorhexidine, through mouth rinsing, temporarily decreases the acidogenicity and aciduricity of the microbiota.