Σύγκριση δύο κινησιοθεραπευτικών προγραμμάτων σε ασθενείς, μετά από κάταγμα ισχίου:
Creators: name: Δομουτσόγλου, Αργύριος Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2014
Subjects: Κατάγματα ισχίου (υποκεφαλικά)
Αποκατάσταση
Φυσικοθεραπεία.
Hip fracture (femoral)
Rehabilitation
Physical therapy

description: Τα κατάγματα του ισχίου αποτελούν ένα πολύ µεγάλο πρόβληµα για τη δηµόσια υγεία. Θεωρούνται δε και είναι κατάγµατα, κυρίως, των ηλικιωμένων ατόµων. Ο αριθµός των καταγµάτων αυξάνεται κάθε χρόνο, λόγω της αύξησης του ηλικιωμένου πληθυσμού (οστεοπορωτικά). Η συχνότητα τους διπλασιάζεται για κάθε δεκαετία άνω των 60 ετών. Σε άτοµα άνω των 90 ετών, το 1/3 των γυναικών και το 1/6 των ανδρών θα υποστούν κατάγµατα του ισχίου. Μέχρι το έτος 2050 υπολογίζεται 2,3 εκατομμύρια (κατάγματα ισχίου παγκοσμίως) ετησίως. Σκοπός της παρούσης έρευνας ήταν να αξιολογηθούν τα αποτελέσματα δύο προγραμμάτων κινησιοθεραπείας, μετά από χειρουργηθέν υποκεφαλικό κάταγμα ισχίου : πρόγραμμα 1: στην όρθια θέση, πρόγραμμα 2: σε κατάκλιση. Στην έρευνα συμμετείχαν 16 άτομα ηλικίας 65-85 ετών ανεξαρτήτου φύλου. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαιοποιημένα σε δύο ομάδες. Και οι δύο ομάδες ακολούθησαν παρεμβατικό πρόγραμμα. Πραγματοποιήθηκε καταγραφή και αξιολόγηση της μυϊκής δύναμης, της ισορροπίας, της λειτουργικής ικανότητας και της βάδισης των ασθενών πριν την έναρξη του προγράμματος, με την είσοδο στο κέντρο κλειστής νοσηλείας. Επαναξιολόγηση των αποτελεσμάτων, στις δυόμιση εβδομάδες, καθώς και στο τέλος των πέντε εβδομάδων, με το πέρας του προγράμματος. Για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS 20.0. Χρησιμοποιήθηκε Οne way Αnova για τον έλεγχο ύπαρξης διαφορών μεταξύ των ομάδων στην αρχική μέτρηση, καθώς και Independent Samples T-test για τον έλεγχο, στις μέσες τιμές των δύο ομάδων, στις αρχικές μετρήσεις για τις μεταβλητές της ισομετρικής δύναμης, στο χειρουργηθέν κάτω άκρο. Έπειτα Repeated measures Αnova για τον έλεγχο ύπαρξης διαφορών μεταξύ των ομάδων και μεταξύ των μετρήσεων. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι η μεγαλύτερη βελτίωση στην αποκατάσταση ασθενών, καταγράφηκε στην ομάδα που ακολούθησε παρέμβαση με ασκήσεις σε όρθια θέση. Με μικρότερη βελτίωση να παρατηρείται στην ομάδα η οποία εκτέλεσε ασκήσεις σε κατάκλιση. Η παρούσα μελέτη μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τέτοιου είδους προγράμματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την επανένταξη του ασθενή σύντομα, και σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα, στις καθημερινές του δραστηριότητες επιφέροντας μάλιστα, σημαντικά αποτελέσματα.
description: Hip fractures constitute a major problem for public health. They are considered and are actually mainly of elder people. The number of fractures is increasing every year, because of the raise of elderly population (osteoporotic). Their frequency is doubled for every decade over 60 years old. In people over 90 years, 1/3 of female and 1/6 of male will suffer from hip fracture. Until the year of 2050 it is estimated 2, 3 millions (hip fractures worldwide) annually. The aim of this study was to evaluate the results of two physical therapy programs, following resected femoral hip fracture: Program 1: the upright position, program 2: lying down. The survey involved 16 people aged 65-85 years regardless of sex. Participants were divided randomly into two groups. Both groups followed the training program. Recording and evaluation of muscle strength, balance, functional ability and gait of patients prior to starting the program, the admission to the nursing centre closed was held. Reassessment of the results in two and a half weeks, and at the end of five weeks, at the end of the program. For statistical data analysis has been used the statistical package SPSS 20.0. One way Αnova was used to control differences between groups at baseline, and also Independent Samples T-test for the control in the midlines between the groups, in the baselines for the variabilities of the isometric force on the resected lower end. Then Repeated measures Αnova to control differences between the groups and between the measurements. The results of the study showed that the greatest improvement in rehabilitation of patients after femoral hip fracture was recorded in group with exercises in a standing position (physiotherapy). Smaller improvement observed in group which participated in exercises in bed (bed - chamber). This study leads us to conclude that such programs can be used for rehabilitation of patients soon, and in a relatively short time, in his daily activities, resulting significant results.