Ολιγομεταστατική νόσος στον καρκίνο του στομάχου: ποιος είναι ο ρόλος της χειρουργικής θεραπείας?
Creators: name: Κυροχρήστου, Γερασιμία Δημητρίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2024
Subjects: Ολιγομεταστατική Νόσος
Καρκίνος Στομάχου
Θεραπεία Μετατροπής
Oligometastatic disease
Gastric cancer
Convertion therapy

description: Η ανεύρεση μεταστάσεων (ανεξάρτητα από τον τύπο, τον αριθμό και την εντόπισή τους) παραδοσιακά κατατάσσει το γαστρικό καρκίνο σε σταδίου Μ1, αποκλείοντας την χειρουργική παρέμβαση και εντάσσοντας τους ασθενείς σε πρωτόκολλα παρηγορικής αντιμετώπισης. Ως «Ολιγομεταστατική Νόσος» ορίζεται το «ενδιάμεσο στάδιο μεταξύ τοπικοπεριοχικά περιορισμένης και γενικευμένης νόσου», στο οποίο ο τοπικοπεριοχικός έλεγχος της νόσου ενδέχεται να προσφέρει μακρά επιβίωση ή ακόμα και ίαση. Παρότι δεν υπάρχουν σαφείς και επίσημες οδηγίες για την ενδεδειγμένη αντιμετώπιση του «ενδιάμεσου» αυτού σταδίου, προσαρμοσμένες στρατηγικές τεχνικές απαιτούνται προκειμένου να ενταχθεί η χειρουργική θεραπεία, όπου ενδείκνυται, στα πρωτόκολλα διαχείρισης αυτών των ασθενών. Ο όρος «Θεραπεία Μετατροπής» αφορά στη χειρουργική θεραπεία (μετά από νεοεπικουρική χημειοθεραπεία) που στοχεύει στην R0 εκτομή όγκων οι οποίοι είναι τεχνικά και ογκολογικά μη εξαιρέσιμοι ή οριακά εξαιρέσιμοι κατά την αρχική αξιολόγηση. Ο μέγιστος αριθμός των μεταστατικών εστιών οφείλει να μην ξεπερνά τις τρεις 3 βλάβες. Στη CT πρέπει να αναγνωρίζεται μόνο ένα 1 προσβεβλημένο όργανο, ενώ επιμέρους περιορισμοί υπάρχουν, επίσης, για κάθε εντόπιση. Ασθενείς με ανταπόκριση στη χημειοθεραπεία, μη πρόοδο της νόσου και ριζική εκτομή (R0) τόσο της πρωτοπαθούς εστίας όσο και των μεταστατικών εστιών έχουν όφελος στην επιβίωση. Η χειρουργική αντιμετώπιση στοχεύει στον τοπικοπεριοχικό έλεγχο της νόσου, εξαίρεση σε υγιή μικροσκοπικά και μακροσκοπικά όρια τόσο του πρωτοπαθούς όγκου όσο και των δευτεροπαθών εντοπίσεων, επαρκή λεμφαδενικό καθαρισμό και ανεπίπλεκτη αναστόμωση. Στους ασθενείς που σημειώνεται πρόοδος της νόσου, η παρηγορική χημειοθεραπεία αποτελεί τη μόνη επιλογή. Με δεδομένο το δυναμικό κακοήθειας του καρκίνου του στομάχου, η απόφαση για χειρουργική επέμβαση πρέπει να λαμβάνεται με μεγάλη σύνεση από χειρουργούς με εμπειρία στη χειρουργική ογκολογία του ανώτερου γαστρεντερικού συστήματος.
description: Metastatic disease (irrespective of the number, the quantity and the location of metastatic sites) traditionally classifies gastric cancer as stage M1, ruling out surgical intervention and enrolling patients in palliative treatment protocols. The intermediate state between locally restricted and widely disseminated gastric cancer is defined as “Oligometastatic Disease”. Locoregional treatments may offer long survival or even cure in some patients. Although there are no evidence-based guidelines for the appropriate management of this clinical entity, tailored strategic techniques are required to incorporate surgical treatment, where appropriate, into the management protocols of these patients. “Conversion therapy” is the surgical approach (following neoadjuvant treatment) aiming at R0 resection of neoplasms that are technically and oncologically unresectable or marginally resectable at initial evaluation. The maximum number of metastatic sites must not exceed 3 lesions. Only 1 organ affection should be identified by CT scan, while individual restrictions also exist for each position. Survival benefit has been observed in patients with good response to chemotherapy, stable disease and radical resection (R0) of both primary and metastatic sites. Surgical approach aims at locoregional control of the disease, radical resection (healthy macroscopic and microscopic margins) of all cancer lesions, adequate lymph node cleansing and uncomplicated anastomosis. Disease progression is a clear indication of palliative chemotherapy. Given the malignancy potential of gastric cancer, the decision for operative approach should be made with strict criteria by surgeons experienced in upper gastrointestinal surgical oncology.