Οι χοροί και τα τραγούδια από τα Φάρασα της Καππαδοκίας στο Πλατύ Ημαθίας, μέσα από τα έθιμα και τις παραδόσεις:
Creators: name: Τόκα, Παναγιώτα Φωτίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: Χοροί Καππαδοκίας
Φάρασα
Έθιμα και παραδόσεις
Dances from Kappadokia
Farassa
Customs and religion

description: Τα Φάρασα ήταν μια περιοχή της Νοτιοανατολικής Καππαδοκίας, ανάμεσα στις πανύψηλες κορφές και στο βαθύ φαράγγι που χωρίζει τον Ταύρο από τον Αντίταυρο. Αποτελούνταν από τις εξής κοινότητες: το Βαρασό, που ήταν το κεφαλοχώρι, το Αφσάρι, την Κίσκα (αρχαία Κισκισσός), το Σατή, το Τσουχούρι, το Γαρσαντή ή το Φκόσι και το Ξουρδζάϊδι το οποίο διαλύθηκε το 1875 περίπου, όταν διαλύθηκε η Κουρδική δυναστεία του Κοζάν. Σκοπός της έρευνας αυτής ήταν να παρουσιάσει τους χορούς των Φαράσων της Καππαδοκίας μαζί με τα τραγούδια τους σε όλη τους την έκταση, μέσα από τα έθιμα και τις παραδόσεις τους. Ακόμη να προσφέρει μερικές βασικές γνώσεις για την ιστορία, τη μουσική, τη φορεσιά, τις γιορτές και όλα αυτά που αποτελούν τμήμα των Φαρασιώτικων χορών. Το θέμα της συγκεκριμένης εργασίας έχει ελάχιστα διερευνηθεί και περιορίζεται σε μεμονωμένες εργασίες. Επομένως η εργασία αυτή ίσως αποτελέσει ένα βοήθημα εύχρηστο και αποδοτικό για κάποιους που στο μέλλον θα προσπαθήσουν να πραγματοποιήσουν παρόμοιες μελέτες. Επιπρόσθετα, η έρευνα θα αποκαλύψει στα λατρευτικά έθιμα των Φαράσων, στοιχεία σπάνια ή άγνωστα σε άλλους τόπους, από τα οποία τα πιο πολλά είναι συνδυασμένα με τις χριστιανικές γιορτές. Τα τραγούδια των Φαράσων δυστυχώς δεν ήταν γραμμένα, αλλά σώθηκαν μόνο στην προφορική παράδοση από γενιά σε γενιά, με αποτέλεσμα να νοθευτούν οι στίχοι οι οποίοι αντικαταστάθηκαν κατά ένα μεγάλο μέρος από τούρκικους. Η έρευνα θεμελιώθηκε με βάση τις αρχές της ιστορικής εθνογραφίας. Χρησιμοποιήθηκαν πρωτογενή και δευτερογενή δεδομένα. Στα πρωτογενή συμπεριλαμβάνεται η επιτόπια έρευνα η οποία βασίστηκε στην άμεση αλλά και στη συμμετοχική παρατήρηση καθώς επίσης και στη συνέντευξη, ενώ οι δευτερεύουσες πηγές στις οποίες βασίστηκε η έρευνα είναι τα άρθρα επιστημονικών περιοδικών, τα πρακτικά συνεδρίων, οι μεταπτυχιακές και διπλωματικές εργασίες, η σχετική βιβλιογραφία παλαιότερων αλλά και σύγχρονων συγγραφέων. Η συλλογή του υλικού τόσο της επιτόπιας έρευνας όσο και της συνέντευξης πραγματοποιήθηκε στο Πλατύ Ημαθίας από το 2006 έως σήμερα. Οι περισσότερες βιβλιογραφικές πηγές οι οποίες είναι δυσεύρετες, είναι εκδόσεις του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών. Ακόμη στοιχεία αντλήθηκαν από τη βιβλιοθήκη του Α.Π.Θ., τη βιβλιοθήκη Βέροιας, από αρχεία ιδιωτών. Από τη συστηματική εξέταση των δεδομένων της εργασίας προκύπτουν:  Οκτώ θρησκευτικοί χοροί που συνοδεύονται από τραγούδι μέσα από τα έθιμα των Φαράσων.  Έξι αντικριστοί χοροί – τέσσερις γυναικείοι (ο χορός μο τα γλέχε, Σεήτατα, Ωνημά, τα κουσόκκα) και δύο αντρικοί (ο χορός μο τα χουλιέρε, ο χορός μο τα μασαίρε).  Οι χοροί που χορεύονταν σε έναν Φαρασιώτικο γάμο είναι ο χορός της Αβίτσας, ο αποχαιρετιστήριος και όλοι οι παραπάνω αντικριστοί χοροί. Οι θρησκευτικοί χοροί και τα τραγούδια των Φαράσων αναφέρονται στο τιμώμενο από την εκκλησία γεγονός ή Άγιο και χορεύονταν και τραγουδιόνταν τις ημέρες των εορτών. Οι αντικριστοί χοροί, χορεύονταν μόνο από ζευγάρι άνδρας με άνδρα ή γυναίκα με γυναίκα. Οι χοροί των Φαράσων χαρακτηρίζονται για την απλότητα, τη σεμνότητα και το ήθος τους. Τα Φάρασα παρ’ όλο που βρίσκονταν ανάμεσα σε μια ευρύτερη τουρκόφωνη και αλλόθρησκη περιοχή, στο κέντρο μιας δύσβατης και άγριας χαράδρας, κατόρθωσαν να διατηρήσουν την εθνική τους ταυτότητα και τις παραδόσεις.
description: The region of Farassa is located in South-Eastern Kappadokia, between the higher tops and the deep canyon that separates mount Tavros from mount Antitavros. There were seven villages that constituted the region, Varasso, the largest of them all, Afsari, Kiska (situated in the area of the ancient town of Kiskissos), Sati, Tsouchouri, Garsanti or Fkosi, and Xourdzaidi, that was abandoned roughly in 1875, after the fall of the Kozan dynasty. The aim of this research is to present to the full extent, the folklore dances met in Farassa of Kappadokia along with the relevant songs, according to the tradition and the customs of the people living in the region. The research is also aiming to the certain understanding of the history, music, certain clothing, the festivals and many more aspects referring to the dances of Farassa. There has been hardly any research in such extent on the field of Farassian tradition in general, and only limited partial works are available. Therefore, this work is aimed to be a useful and efficient material for those who will engage themselves with this research in the future. Moreover, there is an attempt occurred to unveil the worshipping customs in Farassa, dealing with infrequent and unknown aspects to most places in the world, which are strongly combined with Christian festivals. Farassian songs, however, had never been written, but only preserved and passed orally to each generation, resulting to big parts of the songs’ verses having been altered and substituted by the Turkish language. This research was based on the principles of historical ethnography by processing primary and secondary data. Primary data includes research on the spot, based on the direct and participating observation, and actual interviews. Secondary data is provided by certain journals, postgraduate and doctorate works, as well as by a wide range of bibliography by past and modern day scholars. The materialization of the spot inquiry and interview results, took place in Plati Imathias since 2006. Most of the written sources, although rare, were published by the Asia Minor Centre of Studying and Research. Some sources were also drawn by the Aristotle University library, the Town of Veria library, as well as by private archives. The systematic process of the material resulted in: • Eight dances accompanied by the relevant songs, deriving from the Farassian worshipping customs. • Five opposite- facing dances. Four executed by women (“Mo ta gleche”, “Seitata”, “Onima”, ‘’Mo ta Koussokka’’) and two by men (“Mo ta chouliere”, “Mo ta massere”). • The Farassian matrimonial dance of “Avitsa”, the Festival closing dance and all the above opposite-facing dances. The worshipping dancing and singing in Farassa refers to the honoured Saint or Biblical Act by the church. On the other hand, the opposite- facing dances involved man to man or woman to woman pairs. The main characteristic of the Farassian dancing teems with simplicity of movements, modesty and moral. Farassians, although living in the midst of a wide Turkish-speaking and different religion area, as well as in the centre of a remote and inaccessible ravine, they managed to maintain and preserve their national identity and tradition.