Η αρχή της καλής πίστης στο δίκαιο της ασφαλιστικής σύμβασης κατά το προσυμβατικό στάδιο
Creators: name: Γκέγκας, Ιωάννης Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2016
Subjects: Ασφαλιστικό δίκαιο
Καλή πίστη
Προσυμβατική δήλωση κινδύνου
Insurance law
Good faith
Pre-contractual hazard statement

description: Σύμφωνα με το άρθρο 3§1 ν. 2496/1997 «ασφαλιστική σύμβαση, τροποποιήσεις της νομοθεσίας για την ιδιωτική ασφάλιση και άλλες διατάξεις», ο λήπτης της ασφάλισης υποχρεούται, κατά την κατάρτιση της ασφαλιστικής σύμβασης, να ανακοινώσει στον ασφαλιστή κάθε στοιχείο ή περιστατικό που γνωρίζει, το οποίο είναι αντικειμενικά ουσιώδες για την εκτίμηση του κινδύνου, καθώς επίσης και να απαντήσει σε κάθε σχετική ερώτηση του ασφαλιστή. Η υποχρέωση αυτή του λήπτη της ασφάλισης αποτελεί το καθήκον αναγγελίας του λήπτη της ασφάλισης ή αλλιώς την προσυμβατική δήλωση κινδύνου, η οποία αποτελεί ασφαλιστικό βάρος και όχι γνήσια υποχρέωση του λήπτη της ασφάλισης – ασφαλισμένου. Το ασφαλιστικό αυτό βάρος του καθήκοντος αναγγελίας επρόκειτο να πραγματευτεί η παρούσα μελέτη εκκινώντας, στο πρώτο κεφάλαιο, από την σχέση που αυτό έχει με την αρχή της καλής πίστης και ειδικά την αντικειμενική καλή πίστη, υποδεικνύοντας ότι η uberrimae fidei, ήτοι η αρχή της ύψιστης καλής πίστης κατά το αγγλοσαξονικό δίκαιο, αποτέλεσε την προέλευση της συγκεκριμένης υποχρέωσης του λήπτη της ασφάλισης, η οποία λαμβάνει χώρα στο προσυμβατικό στάδιο ή αλλιώς στο στάδιο των διαπραγματεύσεων, αποτελώντας τοιουτοτρόπως εξειδίκευση της καλής πίστης στο στάδιο πριν την κατάρτιση της σύμβασης με διαφορετική ρύθμιση από αυτή που εισάγουν τα άρθρα 197-198 ΑΚ. Στη συνέχεια στο κεφάλαιο Β΄ αναλύεται, με παραπομπές τόσο στη θεωρία όσο και στη νομολογία, η ρύθμιση του άρθρου 3 Ασφ.Ν σχετικά με την προσυμβατική δήλωση κινδύνου. Συγκεκριμένα, γίνεται προσπάθεια ανάλυσης της υποχρέωσης αυτής του λήπτη της ασφάλισης – ασφαλισμένου να ανακοινώσει στον ασφαλιστή τα αντικειμενικά ουσιώδη στοιχεία ή περιστατικά, τα οποία θα αποτελέσουν την βάση με την οποία ο ασφαλιστής θα εκτιμήσει τον κίνδυνο και θα αποφασίσει αν θα αποδεχθεί ή όχι την πρόταση του λήπτη για κατάρτιση της ασφαλιστικής σύμβασης. Αν δε ο ασφαλιστής αποδεχθεί να ασφαλίσει τον κίνδυνο, τότε η εκτίμηση των ασφαλιστικών ανακοινώσεων θα τον βοηθήσουν να καθορίσει και το ύψος του ασφαλίστρου. Ταυτόχρονα, αναλύονται και οι συνέπειες από την παράβαση του βάρους αυτού, οι οποίες φτάνουν μέχρι το σημείο να απαλλαχθεί ο ασφαλιστής από την καταβολή του ασφαλίσματος όταν η παράβαση γίνεται από δόλο του λήπτη της ασφάλισης – ασφαλισμένου. Μάλιστα, η περίπτωση αυτή είναι που έχει απασχολήσει περισσότερο τα δικαστήρια, οπότε η αναφορά σε πλούσια νομολογία είναι αναπόφευκτη. Έπειτα, στο τρίτο και τελευταίο κεφάλαιο αναλύεται η προστασία των προσωπικών δεδομένων του λήπτη της ασφάλισης – ασφαλισμένου, μια προβληματική που έχει απασχολήσει έντονα την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Συγκεκριμένα, αναλύεται ο τρόπος με το οποίο μπορεί ο ασφαλιστής να έχει πρόσβαση και να επεξεργαστεί ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα του λήπτη της ασφάλισης – ασφαλισμένου τα οποία, ταυτόχρονα, αποτελούν και αντικειμενικά ουσιώδη στοιχεία ή περιστατικά για την εκτίμηση του κινδύνου. Η παρούσα μελέτη αναλύει το ασφαλιστικό βάρος της προσυμβατικής δήλωσης κινδύνου σε σχέση πάντα με την αρχή της καλής πίστης, έτσι όπως αυτό ρυθμίζεται στο άρθρο 3 Ασφ.Ν. Το επιστημονικό της πεδίο είναι, όμως, περιορισμένο, καθώς εστιάζει στην προσυμβατική δήλωση κινδύνου του χερσαίου ασφαλιστικού δικαίου χωρίς να εισέρχεται στο πεδίο της θαλάσσιας και αεροπορικής ασφάλισης, έτσι όπως αυτές ρυθμίζονται από τα άρθρα 257 – 288 (Κώδικα Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου) και 129 – 138 (Κώδικα Αεροπορικού Δικαίου).
description: According to the article 3§1 ICA (Insurance Contract Act) No: 2496/1997 "contract of insurance, amendments to the legislation on private insurance and other provisions", the policyholder shall, when drafting the insurance contract, notify the insurer of any item or incident knowledge, which is essential for the objective assessment of risk, as well as to answer any question from the insurer. This obligation of the policyholder is the recipient of the notification duty of dιsclosure otherwise pre-contractual hazard statement, which is insurance against genuine and not an obligation of the policyholder - insured. The insurance is against the notification duty was to hawker this study starting in the first chapter, the relationship that it has with the principle of good faith and especially the objective good faith, indicating that uberrimae fidei, namely the principle of utmost good faith in the common law, was the origin of this obligation of the policyholder, which takes place at the pre-contractual stage or else in negotiation, constituting thus specialization of good faith in the process before the contract is drawn in a different setting than that introducing Articles 197-198 CC. Then in section B analyzed, with references to both theory and case law, the provisions of Article 3 Asf.N on pre-contractual risk statement. It is an effort of analysis of this obligation of the policyholder - the insured to notify the insurer of the objective material evidence or facts which would constitute the basis on which the insurer will assess the risk and decide whether to accept or not the proposal recipient for training of the insurance contract. If you do not accept the insurer to insure the risk, the assessment of insurance bulletin will help to define and amount of the premium. At the same time, analyzed and the consequences of infringement of the same weight, which reach as far as to rid the insurer from payment of the indemnity if the infringement is intentional from the policyholder - insured. Indeed, this case is what has occupied most courts, so the reference to extensive case is inevitable. Then the third and final chapter deals with the protection of personal data of the policyholder - insured, a problem that has been increasing attention of the Privacy Authority. It analyzed the way in which the insurer may have access and process sensitive personal data of the policyholder - insured which simultaneously are objectively essential elements or facts for risk assessment. This study analyzes the insurance against the risk of pre-contractual statement always in relation to the principle of good faith, as it is regulated in Article 3 Asf.N. Her scientific field is, however, limited, focusing on pre-contractual hazard statement terrestrial insurance law without entering the field of marine and aviation insurance, as they are regulated by Articles 257-288 (Code of Private Maritime Law) and 129 - 138 (Code of Air Law).