Μελέτη της επίδρασης μικροβιακών αντιγόνων στην έκφραση μορίων Μείζονος Συμπλέγματος Ιστοσυμβατότητας τάξης ΙΙ σε πειραματικό μοντέλο Πολλαπλής Σκλήρυνσης
Creators: name: Καραφουλίδου, Ελένη Αριστείδη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Πολλαπλή Σκλήρυνση
Πειραματική Αυτοάνοση Εγκεφαλομυελίτιδα
Mικροβίωμα
Aντιγονοπαρουσίαση
Μείζον Σύμπλεγμα Ιστοσυμβατότητας
Multiple Sclerosis
Experimental Autoimmune Encephalomyelitis
Microbiome
Antigen Presentation
Major Histocompatibility Complex

description: Η Πολλαπλή σκλήρυνση είναι μια αυτοάνοση πολυπαραγοντική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από εμμένουσα φλεγμονή και νευροεκφύλιση. Το αντίστοιχο ζωικό μοντέλο στα τρωκτικά ονομάζεται πειραματική αυτοάνοση εγκεφαλομυελίτιδα. Ενδιαφέρον παρουσιάζει ακόμα ο ρόλος του μικροβιώματος και η συμβολή του ως προς την πρόληψη ή την προαγωγή ασθενειών. Επίσης, μελετώνται μικροοργανισμοί που συμβιώνουν με τον άνθρωπο, όπως το ελικοβακτήριο του πυλωρού που σχετίζεται με πληθώρα γαστρικών και εξωγαστρικών ασθενειών. Πειραματικές ενδείξεις μαρτυρούν την εμπλοκή των μικροοργανισμών στην αντιγονοπαρουσίαση στο κεντρικό νευρικό σύστημα, καθώς φαίνεται να συμμετέχουν στην ωρίμανση αλλά και τη δημιουργία του ρεπερτορίου των Τ λεμφοκυττάρων. Για τη μελέτη του ανοσοτροποποιητικού ρόλου των μικροοργανισμών στην παθογένεια μιας ασθένειας, χρησιμοποιείται η προεπώαση των πειραματοζώων με τη χρήση μικροβιακών αντιγόνων (pre-conditioning). Από τα ευρήματα της τρέχουσας διπλωματικής φαίνεται πως πειραματικές ομάδες μυών που προεπωάστηκαν με αδρανοποιημένα μικροβιακά αντιγόνα Ε.coli ή H.pylori πριν την επαγωγή της πειραματικής αυτοάνοσης εγκεφαλομυελίτιδας εμφάνισαν σημαντικά μικρότερες φλεγμονές, μικρότερο αριθμό Τ και Β λεμφοκυττάρων στις πληγείσες περιοχές, μικρότερο ποσοστό ενεργοποιημένης μικρογλοίας, μειωμένη έκφραση δεικτών ενδογενούς μικρογλοίας, μειωμένη εισροή διηθούντων μακροφάγων εντός του κεντρικού νευρικού συστήματος και αυξημένη έκφραση επιφανειακών μορίων του μείζονος συμπλέγματος ιστοσυμβατότητας τάξης II συγκριτικά με μύες στους οποίους δεν χορηγήθηκαν μικροβιακά αντιγόνα. Η ολοκλήρωση της τρέχουσας διπλωματικής πρόκειται να συμβάλλει στη βαθύτερη κατανόηση της λειτουργίας και του ρόλου που επιτελούν τα μικροβιακά αντιγόνα μέσω των μικρογλοιακών κυττάρων στην πειραματική αυτοάνοση εγκεφαλομυελίτιδα, στοχεύει να διερευνήσει τη συνεισφορά της μικρογλοίας στην ανάπτυξη ασθενειών αυτοάνοσου χαρακτήρα και να διαλευκάνει τη συμβολή της στην αντιγονοπαρουσίαση και την εγκαθίδρυση αυτοάνοσων ασθενειών. Τέλος, αποτελεί προάγγελο για τη κατανόηση της δράσης των κυττάρων αυτών και σε άλλες αυτοάνοσες ασθένειες νευροεκφυλιστικού χαρακτήρα
description: Multiple sclerosis is an autoimmune multifactorial disease characterized by persistent inflammation and neurodegeneration. Experimental autoimmune encephalomyelitis is the animal model used to study the disease. In recent years, the attention turns to the role of microbiome and its contribution to the prevention or promotion of diseases. Microorganisms that coexist with humans are being studied, such as Helicobacter pylori, which is associated with a variety of gastric and extragastric diseases. Experimental evidence indicates the involvement of microorganisms in antigen presentation, as they appear to be involved in maturation and creation of T lymphocyte repertoire as well. In order to study the immunomodulatory role of microorganisms in the pathogenesis of a disease, pre-treatment of experimental animals with microbial antigens (pre-conditioning) is used. The findings of the current post graduate thesis indicate that experimental groups pre-treated with inactivated E.coli or H.pylori microbial antigens before the induction of the experimental autoimmune encephalomyelitis showed significantly minor inflammation, smaller number of T and B lymphocytes in the affected areas, lower percentage of activated microglia, decreased expression of endogenous microglia markers, decreased infiltration of macrophages within the central nervous system and increased expression of surface molecules of the major histocompatibility complex class II compared to mice in which no microbial antigens were administered. With the end of the current post graduate thesis we aim to understand more about the function and the role of microbial antigens and the interplay between microbiome and microglial cells in experimental autoimmune encephalomyelitis. Moreover, the findings of the current thesis we hope to contribute to a deeper understanding of the contribution of microglia to the development of autoimmune diseases, as its contribution to antigen presentation and the establishment of autoimmune diseases. Finally, we aim to elucidate the action of these cells on other autoimmune neurodegenerative diseases as well