Η ανεύρεση του Βιβλίου του Νόμου και η σχέση του με το Δευτερονόμιο:
Creators: name: Χριστάκη, Ειρήνη Γεωργίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: Ανεύρεση
Βιβλίο του Νόμου
Δευτερονόμιο
Discovery
Book of the Law
Deuteronomy

description: Σύμφωνα με το Β Βασ.22-23, το 18ο έτος της βασιλείας του Ιωσία (622), ο Χελκίας ο αρχιερέας βρίσκει ένα βιβλίο στο Ναό της Ιερουσαλήμ και το παραδίδει στο Σαφάν το γραμματέα. Εκείνος με τη σειρά του σπεύδει να ενημερώσει σχετικά τον βασιλιά Ιωσία. Αν και το περιεχόμενο του ανευρεθέντος βιβλίου δεν μας γίνεται γνωστό, προκάλεσε τόση αναστάτωση στο βασιλιά, που αυτομάτως τον κάνει να προβεί στην εφαρμογή μιας σειράς μεταρρυθμιστικών. Καθώς ο συγγραφέας της δευτερονομιστικής ιστοριογραφίας παρουσιάζει όλα αυτά τα μέτρα ως αποτέλεσμα της ευρέσεως του βιβλίου του Νόμου, μας είναι εύκολο να σχηματίσουμε μια πρώτη εικόνα για το εν λόγω βιβλίο: Αυτό θα πρέπει να περιείχε κανόνες και εντολές, που αφορούσαν τη στάση που θα έπρεπε να κρατά ο λαός απέναντι στην ειδωλολατρία και το συγκρητισμό, ενώ θα πρέπει να περιελάμβανε και προτροπές για αποκλειστική λατρεία του Γιαχβέ στο ιερό της Ιερουσαλήμ. Τέλος, θα πρέπει να έδινε σαφείς διαταγές ως προς τον τρόπο με τον οποία έπρεπε να τηρείται το Πάσχα, ενώ όλα τα παραπάνω σίγουρα συνοδεύονταν από απειλές τιμωρίας σε όσους δεν τα τηρούσαν. Με βάση αυτή τη γενική εικόνα που σχηματίσαμε σχετικά με το περιεχόμενο του Βιβλίου του Νόμου παρατηρούμε μια μεγάλη ομοιότητα με το Δευτερονόμιο. Αναλύοντας τώρα κανείς περεταίρω το Δευτερονόμιο ως φιλολογικό είδος, μπορεί να διαπιστώσει πολλές ομοιότητες με τις συνθήκες των Χετταίων. Αν επομένως το Δευτερονόμιο ακολουθεί το φιλολογικό υπόδειγμα των adê-συμφωνιών, θα ήταν λογικό να υποθέσουμε ότι ένας λόγιος κύκλος, εξοικειωμένος με τον τρόπο γραφής των συνθηκών, συνέθεσε το βιβλίο του Δευτερονομίου. Την εποχή αυτή πράγματι σύμφωνα με τον Ιερεμία υπήρχε ένας κύκλος των “Σοφερίμ Χακαμίμ” (=Σοφοί γραμματείς), που ασχολούνταν με τη σύνθεση του δευτερονομιακού νόμου. Προσπαθώντας να λύσουμε το ιστορικοφιλολογικό πρόβλημα της σχέσης αυτού του δευτερονομιακού νόμου με το δευτερονομιστικό ιστορικό έργο, καταλήγουμε στην ύπαρξη μιας δευτερονομιακής σχολής, η οποία αρχίζει να διαμορφώνεται τον 7ο αιώνα και συνεχίζει να εξελίσσεται μέχρι και το δεύτερο μισό του 6ου αιώνα. Πίσω από αυτή τη σχολή, στην οποία αποδίδονται τόσο το Δευτερονόμιο, όσο και η δευτερονομιστική ιστοριογραφία και το έργο του Ιερεμία, βρίσκεται ο κύκλος των γραμματέων αλλά και μεγάλο μέρος του ιερατείου και των προφητών, οι οποίοι συνέβαλαν είτε στη σύνταξη, είτε στην πρακτική επιβολή του δευτερονομιακού νόμου. Λαμβάνοντας τώρα υπόψη όλα τα δεδομένα καταλήγουμε στην εξής πιθανή υπόθεση: Την εποχή του Εζεκία δημιουργείται ο δευτερονομιακός νόμος, με σκοπό να γίνει ο νόμος του κράτους. Γραμματείς και Ιερατείο θεώρησαν πως η κατάρρευση της Ασσυριακής Αυτοκρατορίας έδινε την κατάλληλη ευκαιρία για να τεθεί σε εφαρμογή το σχέδιο τους. Ο Ιωσίας φυσικά δεν είχε παρά να συμμαχήσει μαζί τους, αφού δεν θα μπορούσε ποτέ να πάει ενάντια στα συμφέροντα των ανθρώπων που τον ανέβασαν στην εξουσία. Μετά την αποτυχία του 609 και την κατάρρευση του κράτους το 587, ο συντάκτης της δευτερονομιστικής ιστοριογραφίας προσπαθεί να εντάξει το Δευτερονόμιο στη λατρεία και να του εξασφαλίσει εκ νέου γενική αποδοχή με την τακτή δημόσια ανάγνωση.
description: According to 2Kings 22-23, during the 18th year of Josiah’s reign (622), Hilkiah the high priest found a book in the temple of Jerusalem and gave it to Shaphan the scribe. Shaphan informed the King Josiah about the book’s content. Although its content is not revealed to us, Josiah became so distressed that immediately began a series of reform actions. As long as the author of the deuteronomistic historiography represents all these actions as being the result of the discovery of the book of the Law, they may also indicate some part of the contents of the discovered book: Probably it was containing rules and warnings about people’s attitude toward idolatry and syncretism, prompts for the exclusive worship of Yahweh in the temple of Jerusalem and injunctions to keep Passover unto Yahweh. All these should be followed by threats of judgment against those that would not obey. According to this image about the content of the discovered book, we can notice a similarity between the book of the Law and the book of Deuteronomy. Analyzing the book of the Deuteronomy further as a literary genre, we may find out many similarities to the Hittite Treaties. This means that if Deuteronomy follows the literary form of the adê-Treaties, it would be reasonable to assume that a literary circle, familiar with these treaties, were responsible for the composition of the book of Deuteronomy. During this period indeed there was a circle of the “Sopherim Hakamim” (=Wise Scribes), that according to Jeremiah were composing the deuteronomic Law. Trying to resolve the literary problem of the relationship between this deuteronomic Law and the deuteronomistic historiography, we conclude the existence of a Deuteronomic School, that begins its work in the 7th century and continues its redactional activity until the second half of the 6th century. The Book of Deuteronomy, the Deuteronomistic Historiography and the book of Jeremiah were attributed to this School, that was consisting of court scribes, priests and prophets, who contributed either in the composition or in the practical application of the deuteronomistic law. Taking into consideration all the information above, we make the following conclusion: The deuteronomic law was created during the Hezekiah’s reigning years, in order to become the law of the State. The Scribes and the Priesthood considered the collapse of the Assyrian Empire as a great opportunity to implement their plan. After Josiah’s failure in 609BC and the destruction of Judah in 587BC, the deuteronomistic redactor tries to incorporate the Deuteronomy in the worship and to ensure its wide acceptance through its regular public reading.