Dwie strony tej samej monety? Badanie potencjału współpracy międzyparlamentarnej w Unii Europejskiej, projekt NCN OPUS22 , nr : 2021/43/B/HS5/00061
Creators: name: Borońska-Hryniewiecka, Karolina
name: Sacriste, Guillaume
Publisher: name: (:unav)
Year: 2025

description: Zgodnie z definicją zawartą w art. 10 Traktatu o Unii Europejskiej (UE), Parlament Europejski (PE) i parlamenty narodowe pełnią rolę dwóch filarów unijnej demokracji przedstawicielskiej. Mają tym samym do odegrania strategiczną rolę pośredników demokratycznej legitymizacji w wielopoziomowym systemie politycznym UE. Jednakże niewykorzystany potencjał ich współpracy jest jednym z czynników stojących za wzrostem eurosceptycyzmu, sukcesami partii populistycznych, a także faktycznym oddaleniem obywateli od projektu politycznego jakim jest Unia. Nadzwyczajne okoliczności pandemii COVID doprowadziły, z jednej strony, do marginalizacji parlamentów wobec władzy wykonawczej, z drugiej, do potrzeby poszukiwania nowych obszarów współpracy międzyparlamentarnej (WMP) w celu zapewnienia odpowiedniej kontroli, przejrzystości oraz rozliczalności decyzji politycznych w odpowiedzi na kryzys. Skuteczna WMP nabiera także szczególnego znaczenia w kontekście trwającej obecnie Konferencji w sprawie Przyszłości Europy, w ramach której zarówno PE, jak i parlamenty krajowe, mają strategiczną możliwość pośredniczenia w operacjonalizacji propozycji reform UE wysuniętych przez obywateli. Chociaż traktat lizboński oferuje pewne możliwości wzmocnienia WMP, pozostają one niewykorzystane, a PE i parlamenty narodowe - zamiast wzajemnie uzupełniać swoje wpływy - mają tendencję do konkurowania o nie. W tym kontekście, ogólnym zamierzeniem tego projektu jest zbadanie potencjału WMP poprzez identyfikację czynników sprzyjających i utrudniających skuteczną współpracę między parlamentami krajowymi a PE w obszarze polityki europejskiej. Zamierzenie to obejmuje dwa konkretne cele badawcze: Pierwszym jest możliwie precyzyjne określenie niezbadanych dotąd preferencji instytucjonalnych PE i parlamentów narodowych w odniesieniu do wzajemnej współpracy. Pytania badawcze jakie stawia projekt to: Jakie czynniki kształtują preferencje parlamentarne w zakresie WMP? Czy są one endogeniczne (tj. związane z przynależnością polityczną lub narodowością) czy egzogeniczne (tj. zdeterminowane przez sektory polityki lub rodzaj WMP)? Drugim celem badawczym tego projektu jest określenie wpływu Konferencji w sprawie Przyszłości Europy (CoFoE) na dynamikę WMP. Pytania badawcze brzmią: Czy CoFoE działa jako czynnik napędzający, czy utrudniający współpracę w ramach WMP? Czy zaobserwowaliśmy a) poprawę, b) brak zmian, a może c) pogorszenie WMP, a jeśli tak to jakich obszarach? Realizując powyższe cele badawcze projekt ten wypełni następujące luki w literaturze przedmiotu: Poprzez identyfikację czynników dotyczących preferencji parlamentarnych odnośnie WMP, projekt zaproponuje nową teoretyczną perspektywę badawczą, wykraczającą poza zwykły opis tego „co działa, a co nie” w relacjach międzyparlamentarnych. Traktując parlamenty jako strategicznie zorientowanych aktorów instytucjonalnych, a orientacje polityczne partii jako jeden z czynników wyjaśniających ich preferencje, projekt ten uzupełni dotychczasowy dorobek o brakujący dotąd wymiar partyjno-polityczny WMP. Mapowanie preferencji parlamentarnych pomoże z kolei zlokalizować nowe obszary niewykorzystanego potencjału WMP, które do tej pory pozostawały niezauważone. Będzie to również jedna z pierwszych prób analitycznego zbadania wpływu Konferencji w sprawie Przyszłości Europy na dynamikę WMP, co przyczyni się do lepszej konceptualizacji oraz teoretycznej podbudowy wyłaniającego się zjawiska transnarodowego parlamentaryzmu w UE.
description: As defined in Article 10 of the Treaty on European Union, the European Parliament (EP) and national parliaments are the two pillars of the EU's representative democracy. They thus have a strategic role to play as brokers of democratic legitimacy in the EU’s multi-level political system. However, the untapped potential of their cooperation is one of the factors behind the rise of Euroscepticism, the success of populist parties and the de facto disenchantment of citizens with the EU political project. The extraordinary circumstances of the COVID pandemic have led, on the one hand, to the marginalisation of parliaments vis-à-vis the executives and, on the other, to the need to seek new areas of inter-parliamentary cooperation (IPC) to ensure adequate scrutiny, transparency and accountability of political decisions in response to the crisis. At the same time, IPC becomes especially crucial in the context of the ongoing Conference on the Future of Europe in the framework of which both the EP and NPs have a strategic opportunity to channel and develop proposals for EU reforms put forward by European citizens. Although the Lisbon Treaty offers several possibilities to strengthen the IPC, for certain reasons they remain unexploited, while the EP and NPs - instead of complementing each other’s legitimacy - tend to compete for influence.In this context, the underlying goal of this project is to explore the potential of IPC by identifying the drivers and hindering factors to effective cooperation between national parliaments and the EP in the field of European politics. This goal breaks down into two specific research objectives: The first is to identify, with most possible precision, the hitherto unexplored institutional preferences of the EP and national parliaments with regard to mutual cooperation. The research questions the project poses are: What factors shape parliamentary preferences for IPC? Are they endogenous (i.e. related to political affiliation or nationality) or exogenous (i.e. determined by policy sectors or type of IPC)? The second research objective of this project is to determine the impact of the Conference on the Future of Europe (CoFoE) on IPC dynamics. The research questions become: Does the CoFoE act as a driver or a hindering factor to cooperation between the EP and national parliaments? In pursuing these research objectives, this project will fill the following gaps in the literature: By identifying factors concerning parliamentary preferences for IPC, the project will offer a new, theory-driven research perspective that goes beyond the descriptive dimension of 'what works and what does not' in inter-parliamentary relations. By treating parliaments as strategically oriented institutional actors, and party political orientations as one explanatory factor behind their preferences, this project will add to the existing body of work the hitherto missing partisan dimension of IPC. The envisaged ‘preference mapping’ will help to locate new areas of untapped potential of IPC that have so far remained overlooked. It will also be one of the first attempts to analytically examine the impact of the Conference on the Future of Europe on the IPC dynamics, thus contributing to a better conceptualisation and theorisation of the emerging phenomenon of transnational parliamentarism in the EU.
description: Zgodnie z definicją zawartą w art. 10 Traktatu o Unii Europejskiej (UE), Parlament Europejski (PE) i parlamenty narodowe pełnią rolę dwóch filarów unijnej demokracji przedstawicielskiej. Mają tym samym do odegrania strategiczną rolę pośredników demokratycznej legitymizacji w wielopoziomowym systemie politycznym UE. Jednakże niewykorzystany potencjał ich współpracy jest jednym z czynników stojących za wzrostem eurosceptycyzmu, sukcesami partii populistycznych, a także faktycznym oddaleniem obywateli od projektu politycznego jakim jest Unia. Nadzwyczajne okoliczności pandemii COVID doprowadziły, z jednej strony, do marginalizacji parlamentów wobec władzy wykonawczej, z drugiej, do potrzeby poszukiwania nowych obszarów współpracy międzyparlamentarnej (WMP) w celu zapewnienia odpowiedniej kontroli, przejrzystości oraz rozliczalności decyzji politycznych w odpowiedzi na kryzys. Skuteczna WMP nabiera także szczególnego znaczenia w kontekście trwającej obecnie Konferencji w sprawie Przyszłości Europy, w ramach której zarówno PE, jak i parlamenty krajowe, mają strategiczną możliwość pośredniczenia w operacjonalizacji propozycji reform UE wysuniętych przez obywateli. Chociaż traktat lizboński oferuje pewne możliwości wzmocnienia WMP, pozostają one niewykorzystane, a PE i parlamenty narodowe - zamiast wzajemnie uzupełniać swoje wpływy - mają tendencję do konkurowania o nie. W tym kontekście, ogólnym zamierzeniem tego projektu jest zbadanie potencjału WMP poprzez identyfikację czynników sprzyjających i utrudniających skuteczną współpracę między parlamentami krajowymi a PE w obszarze polityki europejskiej. Zamierzenie to obejmuje dwa konkretne cele badawcze: Pierwszym jest możliwie precyzyjne określenie niezbadanych dotąd preferencji instytucjonalnych PE i parlamentów narodowych w odniesieniu do wzajemnej współpracy. Pytania badawcze jakie stawia projekt to: Jakie czynniki kształtują preferencje parlamentarne w zakresie WMP? Czy są one endogeniczne (tj. związane z przynależnością polityczną lub narodowością) czy egzogeniczne (tj. zdeterminowane przez sektory polityki lub rodzaj WMP)? Drugim celem badawczym tego projektu jest określenie wpływu Konferencji w sprawie Przyszłości Europy (CoFoE) na dynamikę WMP. Pytania badawcze brzmią: Czy CoFoE działa jako czynnik napędzający, czy utrudniający współpracę w ramach WMP? Czy zaobserwowaliśmy a) poprawę, b) brak zmian, a może c) pogorszenie WMP, a jeśli tak to jakich obszarach? Realizując powyższe cele badawcze projekt ten wypełni następujące luki w literaturze przedmiotu: Poprzez identyfikację czynników dotyczących preferencji parlamentarnych odnośnie WMP, projekt zaproponuje nową teoretyczną perspektywę badawczą, wykraczającą poza zwykły opis tego „co działa, a co nie” w relacjach międzyparlamentarnych. Traktując parlamenty jako strategicznie zorientowanych aktorów instytucjonalnych, a orientacje polityczne partii jako jeden z czynników wyjaśniających ich preferencje, projekt ten uzupełni dotychczasowy dorobek o brakujący dotąd wymiar partyjno-polityczny WMP. Mapowanie preferencji parlamentarnych pomoże z kolei zlokalizować nowe obszary niewykorzystanego potencjału WMP, które do tej pory pozostawały niezauważone. Będzie to również jedna z pierwszych prób analitycznego zbadania wpływu Konferencji w sprawie Przyszłości Europy na dynamikę WMP, co przyczyni się do lepszej konceptualizacji oraz teoretycznej podbudowy wyłaniającego się zjawiska transnarodowego parlamentaryzmu w UE.
description: As defined in Article 10 of the Treaty on European Union, the European Parliament (EP) and national parliaments are the two pillars of the EU's representative democracy. They thus have a strategic role to play as brokers of democratic legitimacy in the EU’s multi-level political system. However, the untapped potential of their cooperation is one of the factors behind the rise of Euroscepticism, the success of populist parties and the de facto disenchantment of citizens with the EU political project. The extraordinary circumstances of the COVID pandemic have led, on the one hand, to the marginalisation of parliaments vis-à-vis the executives and, on the other, to the need to seek new areas of inter-parliamentary cooperation (IPC) to ensure adequate scrutiny, transparency and accountability of political decisions in response to the crisis. At the same time, IPC becomes especially crucial in the context of the ongoing Conference on the Future of Europe in the framework of which both the EP and NPs have a strategic opportunity to channel and develop proposals for EU reforms put forward by European citizens. Although the Lisbon Treaty offers several possibilities to strengthen the IPC, for certain reasons they remain unexploited, while the EP and NPs - instead of complementing each other’s legitimacy - tend to compete for influence.In this context, the underlying goal of this project is to explore the potential of IPC by identifying the drivers and hindering factors to effective cooperation between national parliaments and the EP in the field of European politics. This goal breaks down into two specific research objectives: The first is to identify, with most possible precision, the hitherto unexplored institutional preferences of the EP and national parliaments with regard to mutual cooperation. The research questions the project poses are: What factors shape parliamentary preferences for IPC? Are they endogenous (i.e. related to political affiliation or nationality) or exogenous (i.e. determined by policy sectors or type of IPC)? The second research objective of this project is to determine the impact of the Conference on the Future of Europe (CoFoE) on IPC dynamics. The research questions become: Does the CoFoE act as a driver or a hindering factor to cooperation between the EP and national parliaments? In pursuing these research objectives, this project will fill the following gaps in the literature: By identifying factors concerning parliamentary preferences for IPC, the project will offer a new, theory-driven research perspective that goes beyond the descriptive dimension of 'what works and what does not' in inter-parliamentary relations. By treating parliaments as strategically oriented institutional actors, and party political orientations as one explanatory factor behind their preferences, this project will add to the existing body of work the hitherto missing partisan dimension of IPC. The envisaged ‘preference mapping’ will help to locate new areas of untapped potential of IPC that have so far remained overlooked. It will also be one of the first attempts to analytically examine the impact of the Conference on the Future of Europe on the IPC dynamics, thus contributing to a better conceptualisation and theorisation of the emerging phenomenon of transnational parliamentarism in the EU.
description: Zgodnie z definicją zawartą w art. 10 Traktatu o Unii Europejskiej (UE), Parlament Europejski (PE) i parlamenty narodowe pełnią rolę dwóch filarów unijnej demokracji przedstawicielskiej. Mają tym samym do odegrania strategiczną rolę pośredników demokratycznej legitymizacji w wielopoziomowym systemie politycznym UE. Jednakże niewykorzystany potencjał ich współpracy jest jednym z czynników stojących za wzrostem eurosceptycyzmu, sukcesami partii populistycznych, a także faktycznym oddaleniem obywateli od projektu politycznego jakim jest Unia. Nadzwyczajne okoliczności pandemii COVID doprowadziły, z jednej strony, do marginalizacji parlamentów wobec władzy wykonawczej, z drugiej, do potrzeby poszukiwania nowych obszarów współpracy międzyparlamentarnej (WMP) w celu zapewnienia odpowiedniej kontroli, przejrzystości oraz rozliczalności decyzji politycznych w odpowiedzi na kryzys. Skuteczna WMP nabiera także szczególnego znaczenia w kontekście trwającej obecnie Konferencji w sprawie Przyszłości Europy, w ramach której zarówno PE, jak i parlamenty krajowe, mają strategiczną możliwość pośredniczenia w operacjonalizacji propozycji reform UE wysuniętych przez obywateli. Chociaż traktat lizboński oferuje pewne możliwości wzmocnienia WMP, pozostają one niewykorzystane, a PE i parlamenty narodowe - zamiast wzajemnie uzupełniać swoje wpływy - mają tendencję do konkurowania o nie. W tym kontekście, ogólnym zamierzeniem tego projektu jest zbadanie potencjału WMP poprzez identyfikację czynników sprzyjających i utrudniających skuteczną współpracę między parlamentami krajowymi a PE w obszarze polityki europejskiej. Zamierzenie to obejmuje dwa konkretne cele badawcze: Pierwszym jest możliwie precyzyjne określenie niezbadanych dotąd preferencji instytucjonalnych PE i parlamentów narodowych w odniesieniu do wzajemnej współpracy. Pytania badawcze jakie stawia projekt to: Jakie czynniki kształtują preferencje parlamentarne w zakresie WMP? Czy są one endogeniczne (tj. związane z przynależnością polityczną lub narodowością) czy egzogeniczne (tj. zdeterminowane przez sektory polityki lub rodzaj WMP)? Drugim celem badawczym tego projektu jest określenie wpływu Konferencji w sprawie Przyszłości Europy (CoFoE) na dynamikę WMP. Pytania badawcze brzmią: Czy CoFoE działa jako czynnik napędzający, czy utrudniający współpracę w ramach WMP? Czy zaobserwowaliśmy a) poprawę, b) brak zmian, a może c) pogorszenie WMP, a jeśli tak to jakich obszarach? Realizując powyższe cele badawcze projekt ten wypełni następujące luki w literaturze przedmiotu: Poprzez identyfikację czynników dotyczących preferencji parlamentarnych odnośnie WMP, projekt zaproponuje nową teoretyczną perspektywę badawczą, wykraczającą poza zwykły opis tego „co działa, a co nie” w relacjach międzyparlamentarnych. Traktując parlamenty jako strategicznie zorientowanych aktorów instytucjonalnych, a orientacje polityczne partii jako jeden z czynników wyjaśniających ich preferencje, projekt ten uzupełni dotychczasowy dorobek o brakujący dotąd wymiar partyjno-polityczny WMP. Mapowanie preferencji parlamentarnych pomoże z kolei zlokalizować nowe obszary niewykorzystanego potencjału WMP, które do tej pory pozostawały niezauważone. Będzie to również jedna z pierwszych prób analitycznego zbadania wpływu Konferencji w sprawie Przyszłości Europy na dynamikę WMP, co przyczyni się do lepszej konceptualizacji oraz teoretycznej podbudowy wyłaniającego się zjawiska transnarodowego parlamentaryzmu w UE.
description: As defined in Article 10 of the Treaty on European Union, the European Parliament (EP) and national parliaments are the two pillars of the EU's representative democracy. They thus have a strategic role to play as brokers of democratic legitimacy in the EU’s multi-level political system. However, the untapped potential of their cooperation is one of the factors behind the rise of Euroscepticism, the success of populist parties and the de facto disenchantment of citizens with the EU political project. The extraordinary circumstances of the COVID pandemic have led, on the one hand, to the marginalisation of parliaments vis-à-vis the executives and, on the other, to the need to seek new areas of inter-parliamentary cooperation (IPC) to ensure adequate scrutiny, transparency and accountability of political decisions in response to the crisis. At the same time, IPC becomes especially crucial in the context of the ongoing Conference on the Future of Europe in the framework of which both the EP and NPs have a strategic opportunity to channel and develop proposals for EU reforms put forward by European citizens. Although the Lisbon Treaty offers several possibilities to strengthen the IPC, for certain reasons they remain unexploited, while the EP and NPs - instead of complementing each other’s legitimacy - tend to compete for influence.In this context, the underlying goal of this project is to explore the potential of IPC by identifying the drivers and hindering factors to effective cooperation between national parliaments and the EP in the field of European politics. This goal breaks down into two specific research objectives: The first is to identify, with most possible precision, the hitherto unexplored institutional preferences of the EP and national parliaments with regard to mutual cooperation. The research questions the project poses are: What factors shape parliamentary preferences for IPC? Are they endogenous (i.e. related to political affiliation or nationality) or exogenous (i.e. determined by policy sectors or type of IPC)? The second research objective of this project is to determine the impact of the Conference on the Future of Europe (CoFoE) on IPC dynamics. The research questions become: Does the CoFoE act as a driver or a hindering factor to cooperation between the EP and national parliaments? In pursuing these research objectives, this project will fill the following gaps in the literature: By identifying factors concerning parliamentary preferences for IPC, the project will offer a new, theory-driven research perspective that goes beyond the descriptive dimension of 'what works and what does not' in inter-parliamentary relations. By treating parliaments as strategically oriented institutional actors, and party political orientations as one explanatory factor behind their preferences, this project will add to the existing body of work the hitherto missing partisan dimension of IPC. The envisaged ‘preference mapping’ will help to locate new areas of untapped potential of IPC that have so far remained overlooked. It will also be one of the first attempts to analytically examine the impact of the Conference on the Future of Europe on the IPC dynamics, thus contributing to a better conceptualisation and theorisation of the emerging phenomenon of transnational parliamentarism in the EU.
description: Zgodnie z definicją zawartą w art. 10 Traktatu o Unii Europejskiej (UE), Parlament Europejski (PE) i parlamenty narodowe pełnią rolę dwóch filarów unijnej demokracji przedstawicielskiej. Mają tym samym do odegrania strategiczną rolę pośredników demokratycznej legitymizacji w wielopoziomowym systemie politycznym UE. Jednakże niewykorzystany potencjał ich współpracy jest jednym z czynników stojących za wzrostem eurosceptycyzmu, sukcesami partii populistycznych, a także faktycznym oddaleniem obywateli od projektu politycznego jakim jest Unia. Nadzwyczajne okoliczności pandemii COVID doprowadziły, z jednej strony, do marginalizacji parlamentów wobec władzy wykonawczej, z drugiej, do potrzeby poszukiwania nowych obszarów współpracy międzyparlamentarnej (WMP) w celu zapewnienia odpowiedniej kontroli, przejrzystości oraz rozliczalności decyzji politycznych w odpowiedzi na kryzys. Skuteczna WMP nabiera także szczególnego znaczenia w kontekście trwającej obecnie Konferencji w sprawie Przyszłości Europy, w ramach której zarówno PE, jak i parlamenty krajowe, mają strategiczną możliwość pośredniczenia w operacjonalizacji propozycji reform UE wysuniętych przez obywateli. Chociaż traktat lizboński oferuje pewne możliwości wzmocnienia WMP, pozostają one niewykorzystane, a PE i parlamenty narodowe - zamiast wzajemnie uzupełniać swoje wpływy - mają tendencję do konkurowania o nie. W tym kontekście, ogólnym zamierzeniem tego projektu jest zbadanie potencjału WMP poprzez identyfikację czynników sprzyjających i utrudniających skuteczną współpracę między parlamentami krajowymi a PE w obszarze polityki europejskiej. Zamierzenie to obejmuje dwa konkretne cele badawcze: Pierwszym jest możliwie precyzyjne określenie niezbadanych dotąd preferencji instytucjonalnych PE i parlamentów narodowych w odniesieniu do wzajemnej współpracy. Pytania badawcze jakie stawia projekt to: Jakie czynniki kształtują preferencje parlamentarne w zakresie WMP? Czy są one endogeniczne (tj. związane z przynależnością polityczną lub narodowością) czy egzogeniczne (tj. zdeterminowane przez sektory polityki lub rodzaj WMP)? Drugim celem badawczym tego projektu jest określenie wpływu Konferencji w sprawie Przyszłości Europy (CoFoE) na dynamikę WMP. Pytania badawcze brzmią: Czy CoFoE działa jako czynnik napędzający, czy utrudniający współpracę w ramach WMP? Czy zaobserwowaliśmy a) poprawę, b) brak zmian, a może c) pogorszenie WMP, a jeśli tak to jakich obszarach? Realizując powyższe cele badawcze projekt ten wypełni następujące luki w literaturze przedmiotu: Poprzez identyfikację czynników dotyczących preferencji parlamentarnych odnośnie WMP, projekt zaproponuje nową teoretyczną perspektywę badawczą, wykraczającą poza zwykły opis tego „co działa, a co nie” w relacjach międzyparlamentarnych. Traktując parlamenty jako strategicznie zorientowanych aktorów instytucjonalnych, a orientacje polityczne partii jako jeden z czynników wyjaśniających ich preferencje, projekt ten uzupełni dotychczasowy dorobek o brakujący dotąd wymiar partyjno-polityczny WMP. Mapowanie preferencji parlamentarnych pomoże z kolei zlokalizować nowe obszary niewykorzystanego potencjału WMP, które do tej pory pozostawały niezauważone. Będzie to również jedna z pierwszych prób analitycznego zbadania wpływu Konferencji w sprawie Przyszłości Europy na dynamikę WMP, co przyczyni się do lepszej konceptualizacji oraz teoretycznej podbudowy wyłaniającego się zjawiska transnarodowego parlamentaryzmu w UE.
description: As defined in Article 10 of the Treaty on European Union, the European Parliament (EP) and national parliaments are the two pillars of the EU's representative democracy. They thus have a strategic role to play as brokers of democratic legitimacy in the EU’s multi-level political system. However, the untapped potential of their cooperation is one of the factors behind the rise of Euroscepticism, the success of populist parties and the de facto disenchantment of citizens with the EU political project. The extraordinary circumstances of the COVID pandemic have led, on the one hand, to the marginalisation of parliaments vis-à-vis the executives and, on the other, to the need to seek new areas of inter-parliamentary cooperation (IPC) to ensure adequate scrutiny, transparency and accountability of political decisions in response to the crisis. At the same time, IPC becomes especially crucial in the context of the ongoing Conference on the Future of Europe in the framework of which both the EP and NPs have a strategic opportunity to channel and develop proposals for EU reforms put forward by European citizens. Although the Lisbon Treaty offers several possibilities to strengthen the IPC, for certain reasons they remain unexploited, while the EP and NPs - instead of complementing each other’s legitimacy - tend to compete for influence.In this context, the underlying goal of this project is to explore the potential of IPC by identifying the drivers and hindering factors to effective cooperation between national parliaments and the EP in the field of European politics. This goal breaks down into two specific research objectives: The first is to identify, with most possible precision, the hitherto unexplored institutional preferences of the EP and national parliaments with regard to mutual cooperation. The research questions the project poses are: What factors shape parliamentary preferences for IPC? Are they endogenous (i.e. related to political affiliation or nationality) or exogenous (i.e. determined by policy sectors or type of IPC)? The second research objective of this project is to determine the impact of the Conference on the Future of Europe (CoFoE) on IPC dynamics. The research questions become: Does the CoFoE act as a driver or a hindering factor to cooperation between the EP and national parliaments? In pursuing these research objectives, this project will fill the following gaps in the literature: By identifying factors concerning parliamentary preferences for IPC, the project will offer a new, theory-driven research perspective that goes beyond the descriptive dimension of 'what works and what does not' in inter-parliamentary relations. By treating parliaments as strategically oriented institutional actors, and party political orientations as one explanatory factor behind their preferences, this project will add to the existing body of work the hitherto missing partisan dimension of IPC. The envisaged ‘preference mapping’ will help to locate new areas of untapped potential of IPC that have so far remained overlooked. It will also be one of the first attempts to analytically examine the impact of the Conference on the Future of Europe on the IPC dynamics, thus contributing to a better conceptualisation and theorisation of the emerging phenomenon of transnational parliamentarism in the EU.
description: Zgodnie z definicją zawartą w art. 10 Traktatu o Unii Europejskiej (UE), Parlament Europejski (PE) i parlamenty narodowe pełnią rolę dwóch filarów unijnej demokracji przedstawicielskiej. Mają tym samym do odegrania strategiczną rolę pośredników demokratycznej legitymizacji w wielopoziomowym systemie politycznym UE. Jednakże niewykorzystany potencjał ich współpracy jest jednym z czynników stojących za wzrostem eurosceptycyzmu, sukcesami partii populistycznych, a także faktycznym oddaleniem obywateli od projektu politycznego jakim jest Unia. Nadzwyczajne okoliczności pandemii COVID doprowadziły, z jednej strony, do marginalizacji parlamentów wobec władzy wykonawczej, z drugiej, do potrzeby poszukiwania nowych obszarów współpracy międzyparlamentarnej (WMP) w celu zapewnienia odpowiedniej kontroli, przejrzystości oraz rozliczalności decyzji politycznych w odpowiedzi na kryzys. Skuteczna WMP nabiera także szczególnego znaczenia w kontekście trwającej obecnie Konferencji w sprawie Przyszłości Europy, w ramach której zarówno PE, jak i parlamenty krajowe, mają strategiczną możliwość pośredniczenia w operacjonalizacji propozycji reform UE wysuniętych przez obywateli. Chociaż traktat lizboński oferuje pewne możliwości wzmocnienia WMP, pozostają one niewykorzystane, a PE i parlamenty narodowe - zamiast wzajemnie uzupełniać swoje wpływy - mają tendencję do konkurowania o nie. W tym kontekście, ogólnym zamierzeniem tego projektu jest zbadanie potencjału WMP poprzez identyfikację czynników sprzyjających i utrudniających skuteczną współpracę między parlamentami krajowymi a PE w obszarze polityki europejskiej. Zamierzenie to obejmuje dwa konkretne cele badawcze: Pierwszym jest możliwie precyzyjne określenie niezbadanych dotąd preferencji instytucjonalnych PE i parlamentów narodowych w odniesieniu do wzajemnej współpracy. Pytania badawcze jakie stawia projekt to: Jakie czynniki kształtują preferencje parlamentarne w zakresie WMP? Czy są one endogeniczne (tj. związane z przynależnością polityczną lub narodowością) czy egzogeniczne (tj. zdeterminowane przez sektory polityki lub rodzaj WMP)? Drugim celem badawczym tego projektu jest określenie wpływu Konferencji w sprawie Przyszłości Europy (CoFoE) na dynamikę WMP. Pytania badawcze brzmią: Czy CoFoE działa jako czynnik napędzający, czy utrudniający współpracę w ramach WMP? Czy zaobserwowaliśmy a) poprawę, b) brak zmian, a może c) pogorszenie WMP, a jeśli tak to jakich obszarach? Realizując powyższe cele badawcze projekt ten wypełni następujące luki w literaturze przedmiotu: Poprzez identyfikację czynników dotyczących preferencji parlamentarnych odnośnie WMP, projekt zaproponuje nową teoretyczną perspektywę badawczą, wykraczającą poza zwykły opis tego „co działa, a co nie” w relacjach międzyparlamentarnych. Traktując parlamenty jako strategicznie zorientowanych aktorów instytucjonalnych, a orientacje polityczne partii jako jeden z czynników wyjaśniających ich preferencje, projekt ten uzupełni dotychczasowy dorobek o brakujący dotąd wymiar partyjno-polityczny WMP. Mapowanie preferencji parlamentarnych pomoże z kolei zlokalizować nowe obszary niewykorzystanego potencjału WMP, które do tej pory pozostawały niezauważone. Będzie to również jedna z pierwszych prób analitycznego zbadania wpływu Konferencji w sprawie Przyszłości Europy na dynamikę WMP, co przyczyni się do lepszej konceptualizacji oraz teoretycznej podbudowy wyłaniającego się zjawiska transnarodowego parlamentaryzmu w UE.
description: As defined in Article 10 of the Treaty on European Union, the European Parliament (EP) and national parliaments are the two pillars of the EU's representative democracy. They thus have a strategic role to play as brokers of democratic legitimacy in the EU’s multi-level political system. However, the untapped potential of their cooperation is one of the factors behind the rise of Euroscepticism, the success of populist parties and the de facto disenchantment of citizens with the EU political project. The extraordinary circumstances of the COVID pandemic have led, on the one hand, to the marginalisation of parliaments vis-à-vis the executives and, on the other, to the need to seek new areas of inter-parliamentary cooperation (IPC) to ensure adequate scrutiny, transparency and accountability of political decisions in response to the crisis. At the same time, IPC becomes especially crucial in the context of the ongoing Conference on the Future of Europe in the framework of which both the EP and NPs have a strategic opportunity to channel and develop proposals for EU reforms put forward by European citizens. Although the Lisbon Treaty offers several possibilities to strengthen the IPC, for certain reasons they remain unexploited, while the EP and NPs - instead of complementing each other’s legitimacy - tend to compete for influence.In this context, the underlying goal of this project is to explore the potential of IPC by identifying the drivers and hindering factors to effective cooperation between national parliaments and the EP in the field of European politics. This goal breaks down into two specific research objectives: The first is to identify, with most possible precision, the hitherto unexplored institutional preferences of the EP and national parliaments with regard to mutual cooperation. The research questions the project poses are: What factors shape parliamentary preferences for IPC? Are they endogenous (i.e. related to political affiliation or nationality) or exogenous (i.e. determined by policy sectors or type of IPC)? The second research objective of this project is to determine the impact of the Conference on the Future of Europe (CoFoE) on IPC dynamics. The research questions become: Does the CoFoE act as a driver or a hindering factor to cooperation between the EP and national parliaments? In pursuing these research objectives, this project will fill the following gaps in the literature: By identifying factors concerning parliamentary preferences for IPC, the project will offer a new, theory-driven research perspective that goes beyond the descriptive dimension of 'what works and what does not' in inter-parliamentary relations. By treating parliaments as strategically oriented institutional actors, and party political orientations as one explanatory factor behind their preferences, this project will add to the existing body of work the hitherto missing partisan dimension of IPC. The envisaged ‘preference mapping’ will help to locate new areas of untapped potential of IPC that have so far remained overlooked. It will also be one of the first attempts to analytically examine the impact of the Conference on the Future of Europe on the IPC dynamics, thus contributing to a better conceptualisation and theorisation of the emerging phenomenon of transnational parliamentarism in the EU.