Από το άτομο στον Άνθρωπο: Η Χριστοκεντρική ανθρωπολογία του Γιώργου Σαραντάρη
Creators: name: Γκαντές, Χρήστος Ευαγγέλου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2020
Subjects: Γιώργος Σαραντάρης
Ύπαρξη
Άνθρωπος
Giorgos Sarantaris
Existence
Human

description: Ο σκοπός της παρούσης εργασίας είναι να αναδείξει το έργο του ποιητή και φιλοσόφου Γιώργου Σαραντάρη. Συγκεκριμένα, βασιζόμενη κυρίως στο δοκιμιακό του έργο, φιλοδοξεί να αναδείξει την πρόταση ζωής που διατυπώνεται μέσα από τον φιλοσοφικό του στοχασμό. Μια πρόταση η οποία απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους και έχει διαχρονική αξία. Είναι το πέρασμα από το άτομο στον Άνθρωπο και από εκεί στον Θεάνθρωπο. O Σαραντάρης ζώντας στη Δύση, την περίοδο του μεσοπολέμου, διέκρινε από πολύ νωρίς το αδιέξοδο στο οποίο είχε περιέλθει ο κόσμος. Ένα αδιέξοδο που οφειλόταν στην απομάκρυνση του ανθρώπου από τον Θεάνθρωπο. Αφετηρία, αλλά και κατάληξη του στοχασμού του, ήταν η πίστη στον Θεάνθρωπο και η αγάπη και το χρέος απέναντι στον συνάνθρωπο. Η πρότασή του είναι αποτέλεσμα μιας πορείας πνευματικής, μιας αναζήτησης για το σκοπό της ύπαρξης του ανθρώπου. Ο ίδιος, μετέωρος ως ύπαρξη ανάμεσα σε γη και ουρανό, αγαπούσε τη ζωή και τους ανθρώπους και από τη άλλη έβλεπε στον ουρανό «την ζεστή του πατρίδα». Αυτό το όραμα προσπάθησε να μοιραστεί και με τους άλλους, γιατί δεν ήθελε μόνο αυτός να γνωρίζει, μόνος του να γεύεται, ήθελε και τους άλλους μαζί του. Προσπάθησε να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα τα οποία τον βασάνιζαν από την νεαρή του ηλικία, μελετώντας κυρίως φιλοσοφία και ποίηση. Οι κύριοι σταθμοί του (πνευματικοί), αυτοί που στιγμάτισαν την πνευματική του ενηλικίωση ήταν: Νίτσε, τη φιλοσοφία του οποίου εκτίμησε ιδιαίτερα, Κίρκεγκωρ, τα έργα του οποίου φαίνεται να μελέτησε σε βάθος και Ντοστογέφσκι, στον οποίο και διέκρινε αυτή την αληθινή πίστη στον Θεάνθρωπο και τον πόνο και την αγάπη για τον συνάνθρωπο. Το πνευματικό του αυτό ταξίδι εδραιώθηκε με τη γνωριμία των έργων Πατέρων της Ανατολικής εκκλησίας, όπως του Γρηγορίου Νύσσης. Η ανάπτυξη του θέματος επιχειρείται μέσα από πέντε κεφάλαια, αφού έχει προηγηθεί εν είδη εισαγωγής βιογραφική αποτύπωση της ζωής και του έργου του Σαραντάρη. Τα πέντε αυτά κεφάλαια έχουν μεν μια ανεξαρτησία μεταξύ τους, από την άλλη όμως αποτελούν μια συνέχεια του φιλοσοφικού στοχασμού, μια συνέχεια της πρότασης ζωής και του τρόπου υλοποίησής της. Θίγονται δε θέματα όπως: το άτομο, ο Άνθρωπος, ο έρωτας και ο θάνατος, ως οι δυο «καμπές της ζωής», ο «λόγος», ο οποίος στον Σαραντάρη μετουσιώνεται σε «ομιλία» αποκτώντας μια μεταφυσική σημασία για τον άνθρωπο, και τέλος η πίστη όπως την αντιλαμβάνεται ο φιλόσοφος με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο.
description: The purpose of this work is to highlight the work of the poet and philosopher Giorgos Sarantaris. In particular, based mainly on his essay work, it aspires to highlight the life proposal expressed through his philosophical reflection. A proposal that appeals to all people and has a timeless value. It is the passage from individual to Human Existence and from there to the Godman. Sarantaris, living in the West during the interwar period, saw from a very early stage the impasse which the world had reached. A dead end due to the removal of man from the Godman. The starting point, but also the ending of his reflection, was faith in Godman and love and debt towards fellow man. His proposal is the result of a spiritual journey, a search for the purpose of man's existence. Himself, meteoric as an existence between earth and heaven, loved life and people and on the other hand saw in heaven "his warm homeland". This vision he tried to share with others, because he didn't just want him to know, he wanted others to taste, he wanted others with him. He tried to answer the questions that tormented him from his young age, mainly by studying philosophy and poetry. His main stations (spiritual), those that marked his spiritual coming of age were: Nietzsche, whose philosophy he greatly appreciated, Kierkegaard, whose works he seems to have studied in depth and Dostoyevsky, in whom he discerned this true faith in the Godman and the pain and love for the fellow man. This spiritual journey was established by the acquaintance of the works of the Fathers of the Eastern Church, such as Gregorios Nyssis. The development of the subject is attempted through five chapters, since it has been preceded by a biographical impression of the life and work of Sarantaris. These five chapters have an independence from each other, but on the other hand they are a continuation of philosophical reflection, a continuation of the life proposal and the way in which it is implemented. Issues such as: the individual, Human existence, love and death as the two "curves of life", the “speech", which in Sarantaris is transformed into “omilia" acquiring a metaphysical meaning for man, and finally faith as perceived by the philosopher in his own particular way.