Μελέτη της σχέσης του προσωπικού νεύρου με το φλεβικό δίκτυο της παρωτίδας
Creators: name: Δινάκη, Κωνσταντίνα Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2019
Subjects: παρωτίδα
προσωπικό νεύρο
οπισθογναθιαία φλέβα
parotid gland
facial nerve
retromandibular vein

description: Κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων στην περιοχή της παρωτίδας, ο πιο σημαντικός κίνδυνος που πρέπει να αποφευχθεί είναι η κάκωση του προσωπικού νεύρου. Η οπισθογναθιαία φλέβα, προερχόμενη από τη συνένωση της επιπολής κροταφικής φλέβας με την έσω γναθιαία αποτελεί σημαντικό οδηγό σημείο τόσο για την ανεύρεση όσο και για την προστασία του προσωπικού νεύρου κατά της διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων στην περιοχή αυτή. Επιπλέον η οπισθογναθιαία φλέβα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα αξιόπιστο σημάδι σε απεικονιστικές εξετάσεις ώστε να ταυτοποιηθεί η θέση ενός όγκου στον παρωτιδικό αδένα. Το προσωπικό νεύρο, η έβδομη εγκεφαλική συζυγία αποτελεί μικτό νεύρο και περιέχει κινητικές, αισθητικές, γευστικές και παρασυμπαθητικές ίνες. Εμφανίζει δύο ρίζες, μια αισθητική και μια κινητική καθώς και ένα αισθητικό γάγγλιο, το γονάτιο γάγγλιο. Εξέρχεται του κρανίου από το βελονομαστεοειδές τρήμα και εισέρχεται στον παρωτιδικό αδένα, διαιρούμενο σε κροταφοπροσωπικό και τραχηλοπροσωπικό στέλεχος μεταξύ του επιπολής και του εν τω βάθει λοβού της παρωτίδας. Συνήθως βρίσκεται επιπολής της οπισθογναθιαίας φλέβας. Η εμβρυολογική ανάπτυξη των εν λόγω δομών συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση των ανατομικών παραλλαγών. Οι κλάδοι του τραχηλοπροσωπικού στελέχους βρίσκονται εν τω βάθει στον αρχέγονο παρωτιδικό αδένα και η οπισθογναθιαία φλέβα είναι σε στενή επαφή μαζί τους ενώ οι κλάδοι του κροταφοπροσωπικού στελέχους βρίσκονται πιο επιφανειακά σε σχέση με την οπισθογναθιαία φλέβα. Η ουραία ανάπτυξη του παρωτιδικού αδένα καθώς και η μετακίνηση στο επιπολής τμήμα της των τραχηλοπροσωπικών κλάδων του προσωπικού νεύρου δίνουν εξηγήσεις για τις ανατομικές παραλλαγές της θέσης των τραχηλοπροσωπικών κλάδων. Η ανατομική σχέση του προσωπικού νεύρου με το αγγειακό δίκτυο της περιοχής έχει καταγραφεί σε αρκετές μελέτες με πτωματικά παρασκευάσματα. Στην παρούσα μελέτη έγινε καταγραφή με φωτογραφικό υλικό της ανατομικής αυτής σχέσης σε 79 ασθενείς που υπεβλήθησαν σε επιπολής παρωτιδεκτομή ± εν τω βάθει παρωτιδεκτομή, από τον ίδιο χειρουργό, τα τελευταία δέκα χρόνια στην Ά ΩΡΛ Κλινική ΑΧΕΠΑ. Τα αποτελέσματα καταγράφηκαν, κατηγοριοποιήθηκαν και συζητήθηκαν σε συνδυασμό με βιβλιογραφική ανασκόπηση και συσχέτιση των συνολικών αποτελεσμάτων
description: The most important risk during parotidectomy is injuring the facial nerve. The retromandibular vein, formed by the union of the maxillary and superficial temporofacial veins, is one of the anatomical landmarks that locate and protect the facial nerve during surgery. It can also be used as a reliable landmark during magnetic resonance imaging and computed tomography in order to identify a tumour’s location inside the parotid gland. The facial nerve, (seventh cranial nerve) is a mixed cranial nerve consisting of motor, sensory and visceromotor fibers. It leaves the cranium from the stylomastoid foramen and enters into the parotid gland on posteromedial surface. It divides into superior and inferior divisions between the superficial and deep lobes of the parotid. There it usually runs posterior and superficial to the retromandibular vein. The embryologic development of tgose structures provides a better understanding of the variations. The cervicofacial branches are located in the deep part of the parotid bud and the retromandibualr vein is in close contact with them, while temporofacial branches are superficial to the retromandibular vein. Variations of localization of the cervicofacial branch can be explained by the growing of the parotid gland in cadual direction and by the migration to the superficial part of the parotid gland of the cervicofacial branch of the facial nerve. The anatomic relationship of the facial nerve with the retromandibular vein has been reported in many cadaveric studies. In our study we investigated the relationship of those structures in 79 patients who underwent parotid surgery, by the same surgeon the last decade in the ENT Department of University Hospital AHEPA. The results of our study are discussed with a detailed literature review