Η επίδραση των προγραμμάτων επαναδραστηριοποίησης στην καθημερινή φυσική δραστηριότητα ασθενών με καρδιαγγειακά νοσήματα:
Creators: name: Πτσή, Ελισάβετ Ιωάννη
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2010
Subjects: Φυσική δραστηριότητα
Physical activity

description: Η αύξηση της καθημερινής φυσικής δραστηριότητας μέσω των προγραμμάτων γύμνασης επιφέρει σημαντικά οφέλη στη διατήρηση της υγείας ασθενών με καρδιαγγειακά νοσήματα. Τα ερωτηματολόγια αποτελούν το πιο πρακτικό και χρήσιμο εργαλείο για την αξιολόγηση της φυσικής δραστηριότητας.Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει εάν ένα 6μηνο πρόγραμμα γύμνασης έχει επίδραση στην καθημερινή φυσική δραστηριότητα των ασθενών με καρδιαγγειακά νοσήματα με τη χρήση 3 ερωτηματολογίων. Στη μελέτη συμμετείχαν 160 ασθενείς με στεφανιαία νόσο ηλικίας 68,6±7,1 έτη, που χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες. Στην ομάδα Α εντάχθηκαν 80 ασθενείς (47 άνδρες και 33 γυναίκες), οι οποίοι συμμετείχαν σε πρόγραμμα συστηματικής γύμνασης, 3 φορές την εβδομάδα, συνολικής διάρκειας 6 μηνών. Το πρόγραμμα γύμνασης αποτελoύνταν από ασκήσεις μικτού τύπου, αερόβιες και με αντιστάσεις συνολικής διάρκειας 60 λεπτών. Στην ομάδα Β εντάχθηκαν 80 ασθενείς (54 άνδρες και 26 γυναίκες), οι οποίοι χρησίμευσαν ως ομάδα ελέγχου και συνέχισαν να εκτελούν μόνο τις απαραίτητες καθημερινές τους δραστηριότητες. Κατά την έναρξη και κατά τη λήξη της μελέτης, όλοι οι ασθενείς συμπλήρωσαν 3 ερωτηματολόγια για την εκτίμηση των επιπέδων της φυσικής δραστηριότητας: α) Το ερωτηματολόγιο PASE (Physical Activity Scale for Elderly), β) το ερωτηματολόγιο Paffenbarger Physical Activity και γ) το τροποποιημένο ερωτηματολόγιο του Baecke. Στο ερωτηματολόγιο PASE παρατηρήθηκε υψηλή βαθμολογία και στις δύο ομάδες κατά την έναρξη και τη λήξη της μελέτης, ωστόσο δε παρουσιάστηκε καμία βελτίωση των συνολικών καθημερινών τους δραστρηριότητων. Η ομάδα Α μετά το τέλος της μελέτης, αύξησε τη συμμετοχή της στις δραστηριότητες υψηλής έντασης κατά 525% (p&lt;0,001) και στις δραστηριότητες βελτίωσης της μυικής δύναμης κατά 231,3% (p&lt;0,001). Αντίθετα, η ομάδα Β αύξησε την ενασχόληση με την κηπουρική κατά 165,7% (p&lt;0,001). Οι υπόλοιπες δραστηριότητες δεν παρουσίασαν καμία μεταβολή. Στο ερωτηματολόγιο του Paffenbarger, η ομάδα Α αύξησε τη συνολική εβδομαδιαία ενεργειακή δαπάνη στις δραστηριότητες χαμηλής έντασης κατά 232,1% (p&lt;0,001) και η ομάδα Β κατά 72,2% (p&lt;0,05). Επίσης, βελτίωση παρατηρήθηκε στις δραστηριότητες μέτριας έντασης κατά 547,8% (p&lt;0,001). Αντίθετα, η συνολική ενεργειακή δαπάνη στο βάδισμα και το ανέβασμα των κεφαλόσκαλων, δε βελτιώθηκε σε καμία από τις δύο ομάδες. Η ομάδα Α αύξησε τη συνολική ενεργειακή δαπάνη των δραστηριότητων όλης της εβδομάδας κατά 103,1% (p&lt;0,001) σε αντίθεση με την ομάδα ελέγχου, που δεν παρουσίασε καμία μεταβολή. Στο τροποποιημένο του Baecke η ομάδα Α παρουσίασε υψηλότερη βαθμολογία μετά το τέλος της μελέτης κατά 46,5% (p&lt;0,001). Οι δραστηριότητες του ελεύθερου χρόνου αυξήθηκαν κατά 75% (p&lt;0,01), ενώ η ενασχόληση με τα οικιακά και οι αθλητικές δραστηριότητες δε μεταβλήθηκαν μετά το τέλος της μελέτης. Από τα αποτελέσματα διαπιστώνεται ότι η συμμετοχή των ασθενών σε προγράμματα γύμνασης αυξάνει τη συνολική φυσική δραστηριότητα συγκριτικά με τους ασθενείς που δε γυμνάζονται. Ιδιαίτερη βελτίωση παρατηρήθηκε τόσο στις δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου όσο και τις αθλητικές. Το ερωτηματολόγιο του Baecke και του Paffenbarger απέδειξαν ότι αυξάνονται τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας των ασθενών μετά από συστηματική γύμναση. Αντίθετα, παραμένει υπό αμφισβήτιση η καταλληλότητα του ερωτηματολογίου PASE στην αξιολόγηση των καθημερινών δραστηριοτήτων σε ασκούμενους συγκριτικά με τους μη ασκούμενους ασθενείς. Συμπεραίνεται ότι τα προγράμματα επαναδραστηριοποίησης αποτελούν μέσο παρακίνησης στην προώθηση ενός δραστήριου τρόπου ζωής και στην επίτευξη αυξημένης καθημερινής δραστηριότητας. Τα ερωτηματολόγια αποτελούν κατάλληλο και αποδεκτό όργανο στην αξιολόγηση της φυσικής δραστηριότητας σε ασθενείς με καρδιαγγειακές παθήσεις, υπολογίζουν καθημερινές συνηθισμένες δραστηριότητες και ανταποκρίνονται στην ελληνική πραγματικότητα.
description: The increase of daily activity over a 6-month program of systematic exercise, provides many benefits in the maintenance of health of patients with cardiovascular diseases. The questionnaires of physical activity are the most practical and useful tools for the evaluation of physical activity in large scale studies. The aim of the present study was to examine the effect of a 6-month cardiac rehabilitation program in the daily physical activity of cardiac patients with 3 questionnaires. In the study participated 160 patients with coronary disease (mean age 68,6±7,1 years) and they were randomly separated in two groups. Group A included 80 patients (47 men and 33 women), who participated in a 6-month program of systematic exercise, 3 times per week. The program consisted of mixed type exercises such as aerobic exercises and resistance training of 60 minutes per session. Group B comprised 80 patients (54 men and 26 women), who maintained their usual level of daily activities, with no additional exercise component (continued executing only their essential daily activities) and served as a control group. At the beginning and at the end of the study, all patients filled in 3 questionnaires in order to estimate the levels of physical activity: a) the PASE (Physical Activity Scale for Elderly) questionnaire, b) the Paffenbarger Physical Activity questionnaire and c) the modified Baecke questionnaire for older adults. In PASE questionnaire, high score was observed in both groups at the beginning and at the end of the study, however no statistical improvement was found in their daily activities. After the end of the study, group A increased the participation in high intensity activities by 525% (p&lt;0.001) and in the activities of muscle strength by 231.3% (p&lt;0.001). On the contrary, group B increased the pastime with gardening by 165.7% (p&lt;0.001). No significant differences were found in other activities. In the Paffenbarger questionnaire, group A increased the total weekly energy expenditure in the low intensity activities by 232.1% (p&lt;0.001) and the group Β by 72.2% (p&lt;0.05). Also, improvement was observed in the moderate intensity activities by 547.8% (p&lt;0.001). On the contrary, the total energy expenditure of the average number of city blocks walking and stair climbing weekly, was not altered in any of the two groups. Group A increased the total energy expenditure from weekly activities by 103.1% (p&lt;0.001) contrary to the control group which did not present any significant changes from the initial score. In modified Baecke questionnaire at the end of the study, group A presented higher total score by 46.5% (p&lt;0.001). The leisure time activities were increased by 75% (p&lt;0.01), while the pastime with household and sport activities was not changed. The results further showed that the participation in a cardiac rehabilitation program increases the total physical activity compared to the patients that did not exercise before. Particularly improvement was observed both in leisure-time and in sport activities. The modified Baecke and Paffenbarger questionnaires proved that the levels of physical activity of patients participating in systematic exercise were increased. On the contrary, the applicability of PASE questionnaire remains under question in the evaluation of the daily activities in these patients. In conclusion, our findings showed that the participation in a cardiac rehabilitation program provides an active lifestyle, while the patients can be encouraged to increase their daily physical activity. The questionnaires are applicable and valid for the assessment of physical activity in cardiac patients since they measure the most common daily activities and can be applied in Greek population.