Δημιουργία βιοτύπων ανθεκτικών στη Φουζαρίωση από εγχώριες ποικιλίες πεπονιού και διερεύνηση της εισαγωγής αυτών στο σύστημα εμβολιασμού:
Creators: name: Ανθιμίδου, Ελένη Αναστασίου
Publisher: name: Aristotle University of Thessaloniki
Year: 2012
Subjects: πεπόνι
εμβολιασμός
Φουζαρίωση
melon
grafting
Fusarium wilt

description: Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε: α) η συμπεριφορά ποικιλιών πεπονιού (Cucumis melo L.), της εγχωρίας χειμερινής ποικιλίας Θρακιώτικο (C. melo L., ομάδας Inodorus, τύπου Casaba) και της θερινής εμπορικής ποικιλίας Galia (C. melo L., ομάδας Reticulatus) έπειτα από τον εμβολιασμό τους στα εμπορικά υποκείμενα, Manta (C. melo var. cantaloupensis) και TZ-148 (Cucurbita maxima×Cucurbita moschata), και σε υποκείμενα που προήλθαν με την μέθοδο της αποκλίνουσας επιλογής μέσα από την ποικιλία Θρακιώτικο, β) in planta πείραμα για τον εντοπισμό γενοτύπων των εγχώριων ποικιλιών, Αγίου Βασιλείου (Cucumis melo var. Inodorus), Άργος (C. melo var. Inodorus), Θρακιώτικο (C. melo var. Inodorus), Μαύρο Πέπλου (C. melo var. Inodorus), Ζάκυνθος (C. melo var. Cantaloupensis), Κλοσούδι (C. melo var. Flexuosus) και Λήμνος (C. melo var. Inodorus), ανθεκτικών στους μύκητες Fusarium oxysporum f.sp. melonis και F. oxysporum f.sp radicis cucumerinum. Το πειραματικό σχέδιο που χρησιμοποιήθηκε για το πείραμα του εμβολιασμού ήταν οι τυχαιοποιημένες πλήρεις ομάδες (RCBD) σε διάταξη split-plot (2 ποικιλίες  5 υποκείμενα, σε 3 ομάδες). Οι δύο ποικιλίες θεωρήθηκαν ως κύρια τεμάχια (main plots) και τα 5 υποκείμενα ως υποτεμάχια (sub plots). Σε κάθε επέμβαση υπήρχαν 10 επαναλήψεις μέσα σε κάθε ομάδα. Στο στάδιο της ωρίμανσης πραγματοποιήθηκαν τέσσερις συγκομιδές και αξιολογήθηκαν σε επίπεδο ατομικού φυτού μορφολογικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά καρπών καθώς και χαρακτηριστικά απόδοσης. Στις δύο ποικιλίες παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των επεμβάσεων λόγω της διαφορετικής συμβατότητας εμβολίου-υποκειμένου. Στα εμβολιασμένα φυτά της ποικιλίας Θρακιώτικο παρατηρήθηκε αύξηση του μεγέθους των καρπών και υποβάθμιση της ποιότητας τους. Επίσης βρέθηκαν διαφορές μεταξύ του μάρτυρα και των εμβολιασμένων φυτών στα επιμέρους συστατικά της απόδοσης. Φυτά εμβολιασμένα στο υποκείμενο Θρακιώτικο-1 είχαν υψηλότερη απόδοση από τον έρριζο μάρτυρα, ενώ τα φυτά που ήταν εμβολιασμένα στα υπόλοιπα υποκείμενα είχαν χαμηλότερη απόδοση σε σχέση με τον έρριζο μάρτυρα. Το μέσο βάρος καρπού των έρριζων φυτών ήταν μεγαλύτερο από εκείνο των εμβολιασμένων. Στα εμβολιασμένα φυτά της ποικιλίας Galia σημειώθηκε αύξηση του μεγέθους των καρπών, ενίσχυση των ποιοτικών χαρακτηριστικών. Οριακή αύξηση της απόδοσης εκδηλώθηκε στα φυτά που ήταν εμβολιασμένα στα υποκείμενα Manta, ΤΖ-148, και Θρακιώτικο-2. Το μέσο βάρος καρπού των εμβολιασμένων φυτών ήταν μεγαλύτερο από εκείνο του μάρτυρα. Το in planta πείραμα ανθεκτικότητας περιλάμβανε τη μόλυνση 144 φυταρίων στο μύκητα F. oxysporum f.sp. melonis και 144 φυταρίων στο μύκητα F. oxysporum f.sp radicis-cucumerinum στο στάδιο των κοτυληδόνων 10 ημέρες μετά τη σπορά με εμβάπτιση των ριζών των φυτών σε διάλυμα 106 κονιδίων/ml και μεταφύτευση σε σποροθήκες πολλαπλών θέσεων. Στο ίδιο στάδιο, τα μη μολυσμένα φυτάρια του μάρτυρα εκριζώθηκαν και μεταφυτεύθηκαν σε όμοιες σποροθήκες. Όλα τα 326 φυτάρια μολυσμένα και μη διατηρήθηκαν σε κλιματιζόμενο θάλαμο ανάπτυξης (θ0 230C, Σ.Υ. 70% και 16/8 εναλλαγή φωτός με σκότος). Λήφθηκαν μετρήσεις για την έκφραση και την ένταση των συμπτωμάτων των παθογόνων σε συχνότητα μια μέτρηση ανά εβδομάδα για διάστημα τεσσάρων εβδομάδων. Τα αποτελέσματα του πειράματος αξιολόγησης της ανθεκτικότητας έδειξαν ότι όλες οι ποικιλίες ήταν 100% ανθεκτικές στο μύκητα F. oxysporum f.sp. melonis. Το ποσοστό ανθεκτικότητας στο μύκητα F. oxysporum f.sp radicis-cucumerinum μεταξύ των ποικιλιών διέφερε σημαντικά. Η ποικιλία ‘Λήμνος’ εμφάνισε ανθεκτικότητα 100%, η ποικιλία ‘Μαύρο Πέπλου’ 87,5%, η ποικιλία ‘Ζάκυνθος’ 72,2%, η ποικιλία ‘Κλοσούδι’ 66,6% η ποικιλία ‘Αγίου Βασιλείου’ 58,0%, η ποικιλία ‘Άργος’ 18,75% και η ποικιλία μάρτυρας ‘Θρακιώτικο’ 69,4%.
description: The present study covers the following topics: a) The behavior of melon cultivars (Cucumis melo L.), such as winter melon landrace ‘Thrakiotiko’ and muskmelon ‘Galia’ after their inoculation to the commercial rootstocks ‘Manta’(C. melo var. cantaloupensis) and ‘TZ-148’(Cucurbita maxima×Cucurbita moschata), and also rootstocks derived from divergent selection method which was applied in the landrace ‘Thrakiotiko’, b) in planta experiment for the detection of genotypes in melon landraces Agiou Vasileiou (Cucumis melo var. Inodorus), Argos (Cucumis melo var. Inodorus), Thrakiotiko (Cucumis melo var. Inodorus), Mauro Peplou (Cucumis melo var. Inodorus), Zakynthos (C. melo var. Cantaloupensis), Klosoudi (C. melo var. Flexuosus), and Limnos (C. melo var. Inodorus) with resistance to Fusarium oxysporum f.sp. melonis and F. oxysporum f.sp. radicis-cucumerinum. Randomized Complete Block Design in Split-plot arrangement was applied for the grafting experiment. Ten plants per treatment within block where considered as repeats of the experiment. At the stage of commercial maturity four successive harvests were conducted, and evaluated in terms of an individual plant morphological and quality characteristics of the fruits, as well as yield components. Differentiation between treatments in both cultivars was observed as a result of different rate of compatibility in scion-rootstock combination. Grafted plants of the cultivar ‘Thrakiotiko’ showed increase of their fruit size, as well as a diminution of quality of the fruits. Significant differences were found between controls and grafted plants to the yield components. Plants grafted onto rootstock ‘Thrakiotiko-1’ performed higher yield compared to the controls, while the remain rootstocks performed lower yield compared to the controls. Mean average weight per melon was higher to controls compared to the grafted plants. Grafted plants of the cultivar ‘Galia’ showed increase of the size and improvement of fruit quality. Marginal increase of yield appeared in plants grafted onto ‘Manta’, ‘TZ-148’, and ‘Thrakiotiko-2’ rootstocks. Mean average weight per melon was higher to grafted plants compared to the controls.In planta experiment included infection of 144 seedlings to F. oxysporum f.sp. melonis and the infection of 144 seedlings to F. oxysporum f.sp. radicis-cucumerinum when plants reached the stage of cotylidons 10 days after seeding, the roots of the plants were dipped in a conial suspension of 106 conidia/ml and then the plants were transplanted to pots. At the same stage control plants were uprooted and transplanted into similar pots with the ones that they were used for infected plants. All plants were kept in growth chamber (θ0 230C, RH 70% and 16/8 hours of light and darkness). Measurements have been taken to define the expression and intensity of symptoms of the pathogens at frequency 1count per week for a time period of 4 weeks. The evaluation test showed that all landraces performed 100% resistance to F. oxysporum f.sp. melonis. Performance of resistance to F. oxysporum f.sp. radicis-cucumerinum significantly differed between landraces. Landrace ‘Limnos’ performed 100% resistance, ‘Mauro Peplou’ performed 87,5%, ‘Zakynthos’ performed 72,2%, ‘Klosoudi’ performed 66,6%, ‘Agiou Vasileiou’ performed 58%, ‘Argos’ performed 18,75% and the control landrace ‘Thrakiotiko’ performed resistance 69,4%.