cnababaie/persian-poetry-meters huggingface dataset:
از کام دل است بس که عریان دستم
کوتاه فتاده از گریبان دستم
از بس که گزیدهام به دندان غضب
خونین شده چون پنجه مژگان دستم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آنم که به ملک نیستی سلطانم
با سامانم اگر چه بی سامانم
دیری ست چو آسیا درین کهنه سرا
سرگردانم که از چه سرگردانم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آنم که ز ذوق نیستی دلشادم
همواره خراب عشقم و آبادم
تو در طلب قبول عامی زاهد
من از طلب هر دو جهان آزادم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
رخ تازه به اشک ارغوانی دارم
از دولت عشق کامرانی دارم
خون دل و اشک دیده و آه جگر
اینها همه از تو یار جانی دارم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یک چند دل از آز هراسان کردیم
جمعیت خویش را پریشان کردیم
دیدیم که مشکل است سامان هوس
دشواریها به ترک آسان کردیم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بشتاب دلا برگ سفر ساز کنیم
شاید در فیض بسته را باز کنیم
ما بلبل خوش صفیر عرشیم بیا
زین توده خاک تیره پرواز کنیم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بار خودی افکنم سبکتاز روم
تا سایه آن سرو سرافراز روم
سود از سفر خود نبود امیدم
جز این که ره آمده را باز روم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
داغ غم آن نگار مهوش دارم
چون شمع تنی در آب و آتش دارم
الماس به زخم و نشترستان به جگر
با این همه شادم که دلی خوش دارم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
زیبا صنما ز بی قراران توایم
ما دلشدگان سینه فگاران توایم
نبود ز چه رو گوشه ی چشمیت به ما
ای ساقی بزم میگساران توایم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یارای زبان کو که ثنای تو کنیم
توصیف کمال کبریای تو کنیم
چیزی به بساط ما تهیدستان نیست
جانی که تو داده ای فدای تو کنیم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عشق تو کلیم طور سینای دلم
داغت حشم سینه صحرای دلم
دردت که طبیب جان بی درد مباد
درمان غمم مقصد اقصای دلم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جان در سر زلف تابناکی کردم
دل را صدف گوهر پاکی کردم
از همت فقر خانه پرداز حزین
در کاسه دهر مشت خاکی کردم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
حال دل آسوده دلان سوخت دلم
بی دردی این بی خبران سوخت دلم
درد دل هیچکس مرا کار نکرد
بر حال سلامت طلبان سوخت دلم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
صوفی برخیز های و هوبی بزنیم
آتش در دل به یاد رویی بزنیم
با سینه تنگ نعره مستانه
در نیم شبان بر سر کویی بزنیم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از ظلمت هستی خود آزاده منم
چون شمع به زیرتیغ استاده منم
پیمانه مشرب حریفان خالی ست
خمخانهء چرخ راکهن باده منم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون شمع بود داغ جنون تاج سرم
آتش به جهانی زده مژگان ترم
عیبی نبود هست کساد ارگهرم
عیبم همه این است مه صاحب هنرم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای هوش به می داده فدای تو شوم
غارت زده باده فدای تو شوم
در وصل تو هست هر چه می خواهد دل
ای جنت آماده فدای تو شوم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چل سال کتاب جسم و جان را خواندیم
تاریخ زمین و آسمان را خواندیم
خواب عجبی فتاده بر دیده بخت
از بس که فسانه جهان را خواندیم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
زهرم به قدح دهی که می نوش مکن
در آتشم افکنی که هان جوش مکن
باری چو ز خون عاشقان می نوشی
این لخت کباب را فراموش مکن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از گنج به مار صلح نتوان کردن
از باغ به خار صلح نتوان کردن
در میکده ای که چرخ دردی کش اوست
با رنج خمار صلح نتوان کردن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
مقدور نشد ز دامن افشانی من
در جامه زندگی تن آسانی من
بر قامت کبریای آزادگیم
کوتاهی کرد دلق عریانی من

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تدبیر به کار من چه خواهد کردن
ساغر به خمار من چه خواهد کردن
گر عشق هزار شمع داغ افروزد
با این شب تار من چه خواهد کردن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
وبرانی عشق باشد آباد شدن
از قید هزار منت آزاد شدن
ناخن به خراش سینه داریم حزین
نبود هنری امت فرهاد شدن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای بسته آب و گل چه خواهی کردن
ز اخوان صفا خجل چه خواهی کردن
دندان به جگر گر نفشارد دردی
بی درد به کار دل چه خواهی کردن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
معنی طلبی بساط صورت ته کن
بگذار حزین فسانه ساز ره کن
در مجلس حال قال را ره نبود
دل می خواهی زبان خود کوته کن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
پیش کرمت دست تهی آوردم
نزد تو کمی و کوتهی آوردم
بیماری هجر داشتم جام وصال
نوشیدم و رویی به بهی آوردم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر قدر به روستا نمی دارندم
در مصر معظمان خریدارندم
تنها شده ام کنون درین غربتگاه
یاران به دیار خویش بسیارندم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا کی گل عیش در چمنها جویم
آواره خود را به وطنها جویم
در پیچ و خم زلف بتان می گردم
شاید دل خود درین شکنها جویم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
پرسید ز یار خود یکی از یاران
کی دوست بگو چگونه ای گفت ای جان
فرسوده شد از خوردن نعمت دندان
لیک ازگله یک روز نیاسود زبان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای رهرو عشق کاهلی پیشه مکن
در کالبد فسردگی ریشه مکن
جانان سر وصل پاکبازان دارد
گر جان طلبد بباز و اندیشه مکن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
نه قصه سرسری نه بازی ست سخن
خونین جگری و جانگدازیست سخن
مردانه قدم زن آنچنان کز شادی
نازد به خطابت که نیازی ست سخن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن راحت جان و دل شیدایی من
گویا ز خدا خواست جگر خایی من
شب های غمت نگفت چون می گذرد
یک روز نکرد یاد تنهایی من

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای دیده زار من چه خواهی کردن
جز اشک نثار من چه خواهی کردن
با گریه نمانده است لخت جگری
در جیب و کنار من چه خواهی کردن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
صوفی اگرت هوای کشف است و یقین
بگذار حدیث نفس و بشنو ز حزین
از چله نشینی نشود کاری راست
پیوسته کمان کج بود چله نشین

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یاران عزیز و نور بینایی من
رفتند چو هوش از سر سودایی من
رفتند و گذاشتند با بی کسیم
اندیشه نکردند ز تنهایی من

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
حق ظاهر و خلق در حجاب افزودن
سرچشمه خورشید به خاک اندودن
تو بی خبر از قصور و ادراک خودی
موجود نهان نمی تواند بودن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آمد سحر آن نگار خونین جگران
پرسید ز احوال من دل نگران
کردم ز فراق شکوه خندان شد و گفت
من در دل و بی نصیب کوته نظران

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای گل تو به بویی دل خود شاد مکن
با رنگ پریده جلوه بنیاد مکن
بلبل تو هم افسانه فروشی بگذار
کار دل ماست عشق فریاد مکن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای بخت نژند در سیاهی بی تو
تن زار و نزار چهره کاهی بی تو
با تو سر و پا برهنه در کنج خراب
خوشتر که به تخت پادشاهی بی تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای خاک وفا رفته به باد از دل تو
یک دل به جهان نگشته شاد از دل تو
یکبار نمی رسی به داد دل من
داد از دل تو هزار داد از دل تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای در دل هر قطره تمنا از تو
وی در سر هر حباب سودا از تو
ممنون دل و دیده خونبار نیم
جام از تو و باده از تو مینا از تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای در یتیم دیده دریا از تو
آه از تو و ناله سینه فرسا از تو
خندان گذری ز چشم خونبار و خوشیم
دل از تو و دیده ازتو و ما از تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای عاشق محزون دل ناشاد تو کو
وی کوه گران درد فرهاد تو کو
وحشی تری از خود به کمین داشته ای
ای صید به خون تپیده صیاد تو کو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
سر غم عشق را ز بیگانه مجو
از واعظ بی خبر جز افسانه مجو
مستم ره هوشیاری از من مطلب
افسانه عقل را ز دیوانه مجو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
غفلت زده ام خاطر آگاهم ده
افسرده دلم آه سحرگاهم ده
عمری ست که رو از دو جهان تافته ام
ای قبله مقبلان به خود راهم ده

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای صیت بزرگی به جهان افکنده
دین را به درم داده شکم آکنده
فردا نبود یکی به معیار قبول
مقدار خدابنده و دنیابنده

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای بنده دهر دون نواز گنده
با کن خری ساخته چون خربنده
از پستی و سرمستی و دیوانگیت
دشمن در خنده دوستان شرمنده

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا چند حزین اسیر ماتم شده ای
با خلق زمانه از چه همدم شده ای
چون یار موافقی ندیدی ز چه رو
در بند منافقان عالم شده ای

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جانا چه بود که خاطری شاد کنی
وز لطف دل خرابی آباد کنی
مرگی نبود غیر فراموشی تو
در خاک شوم زنده گرم یاد کنی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا ناله درفش کاویانی نکنی
در کشور دهر قهرمانی نکنی
گر جان طلبند منت از بخت بدار
در مسلخ عشق سخت جانی نکنی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آشفته دور روزگارم ساقی
درمانده محنت خمارم ساقی
شرمنده دست رعشه دارم ساقی
جامی به لب تشنه بدارم ساقی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
رفتند ز بزم میگساران ساقی
من مانده ام از گران خماران ساقی
چون لاله در انتظار ابر کف توست
داغ جگر سینه فگاران ساقی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بشکن قدح سپهر دون ای ساقی
می نیست درین جام نگون ای ساقی
مردم ز خمار باده ناب کجاست
تا چند توان کشید خون ای ساقی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
صحراست ز سبزه سبزفام ای ساقی
کار از گل و مل شود تمام ای ساقی
گو چرخ نگردد به مراد دل ما
کافیست به ما گردش جام ای ساقی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای درد ز مرگ فکر درمان نکنی
آزار دل شکسته حالان نکنی
در جان غم یار دارم آسان ندهم
ای محنت هجر مردن آسان نکنی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای دل ره و رسم عاشقان نگذاری
درد و غم خویش رایگان نگذاری
دستت نرسد به دامن وصل حزین
تا پا به سر هر دو جهان نگذاری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای ناله خلاف دردکیشان نکنی
غمازی راز سینه ریشان نکنی
آهسته گذر کن ای صبا از زلفش
آنجا دل جمعی ست پریشان نکنی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای دوست چراغ چشم بیدار تویی
معشوق تویی عاشق دیدار تویی
آشوب جهان فتنه بازار تویی
خود یوسف مصری و خریدار تویی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
شوق ار به دیارت نرساند نرسی
در صفه بارت نرساند نرسی
در حضرت دوست غیر را راه نبود
گر عشق به یارت نرساند نرسی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هم درد و دوای دل افگار تویی
عاشق تویی و عشق تویی یار تویی
پرگار تویی نقطه تویی دایره تو
یعنی که ز هر پرده پدیدار تویی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای خامه بسی نکته سرایی کردی
از زلف سخن گره گشایی کردی
صاحب دردی اگر به دادت نرسد
عمری به عبث هرزه درایی کردی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون باد صبا سبک عنانی نکنی
با زاغ و زغن هم آشیانی نکنی
ای سرمه به خاک تا توان یکسان شد
زنهار به دیده ها گرانی نکنی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آلوده زهد کرده ام دامانی
وجهت من المسجد نحو الحان
ما رخت ز کوی نیکنامی بردیم
نستودعکم معاشر الاخوان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
زاهد از عشق دین به افسون نبری
روی ورع از میکده گلگون نبری
تر ساختهای دامن تقوا از می
زبن آب گلیم زهد بیرون نبری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا چهره ز اشک ارغوانی نکنی
در محفل عیش گل فشانی نکنی
هرگز چون شمع جا به بزمت ندهند
گر با همه کس چرب زبانی نکنی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
امروز دل است زیر بار عجبی
دارد نفس صبح غبار عجبی
کوتاهی قصه دیدم از عمر دراز
در گردش چرخ اوا روزگار عجبی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از می لب غنچه گشت گلگون ساقی
چون لاله نشسته ایم در خون ساقی
اقبال تو می دهد ز ادبار نجات
تنگ آمدم از نکبت افیون ساقی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای آنکه به لافگاه دعوی چستی
واندر طلب گوهر عرفان سستی
تا دریابی که در گره داری هیچ
کاش آنچه سپرده ای به خود می جستی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خاموش حزین که گفتنی ها گفتی
با مثقب کلک خویش درها سفتی
اکنون خود را به کوی آزادان کش
خاری بودی غنچه شدی بشکفتی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در کعبه حزین  امیر اسلام شوی
در دیر حریف باده و جام شوی
یا امت عقل باش یا بنده عشق
حیف است درین میانه بدنام شوی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آنی که به قد ز سرو آزاده تری
دل را ز بهشت نقد آماده تری
در رهگذرت ز خاک افتاده ترم
گر هست بیار از من افتاده تری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای آنکه بنفشه زیب نسرین داری
صد رخنه ز غمزه در دل و دین داری
ظلم است که اشک بوالهوس پاک کند
دستی که ز خون ما نگارین داری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
مهری به لب خود زن اگر مرد مهی
گر نیکی اگر بدی که خاموش بهی
خاموش حزین که از کلید سخنت
جز قفل دهان نمی گشاید گرهی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر دم ز تو عمر می کند بیخ و بنی
جز وعده به فردا نشناسی سخنی
دیروز تو را که هست فردا امروز
بنگر که چه کرده ای که فردا نکنی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
سرتاسر آفاق حزین گردیدی
وز دیده دید دیدنی ها دیدی
اکنون خود را به کوی آزادان کش
تا چند اسیر بیمی و امیدی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از عشق فتاده ام به منزلگاهی
کانجا نبود سوی برون شد راهی
از غمزه هزار کشته دیدم اما
از یک دل خسته برنیامد آهی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بر رخ چه درگشاید بیگانه وفا را
چشمی که می نبیند دیدار آشنا را
نخل فسرده ی ما نه سایه نه ثمر داشت
ما شاخ خشک بیدیم معذور دار ما را

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُنْ مَفْعُولْ فاعِلاتُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - - | - - U | - U - -
آواره عالم نگهی ساخته ما را
آن گوشه نشین دربه در انداخته ما را
چون مهره ششدر شده در هجر تو ماتیم
دریاب که نیرنگ غمت باخته ما را

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
دل نازک پر از خون است و رسوا می کند ما را
غلط در بزم او ساقی به مینا می کند ما را
ز داغ عشق شمع مرده ی دل می شود روشن
غم آتش عذاران سینه سینا می کند ما را

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
سرشک لاله گون رشک گلستان می کند ما را
بهار خار مژگان گل به دامان می کند ما را
به چاک سینه دارد دستم الفت دور از آن دامان
غم هجران به ما دست و گریبان می کند ما را

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
چو شیشه بود تمنا تن کبود مرا
فلک به سنگ جفای تو آزمود مرا
نهفته بود مرا جسم چون شرار به سنگ
وصال سوخته جانی ز خود ربود مرا

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
سمند جلوه او کرده تا غبار مرا
چو گردباد بلند است از مزار مرا
عشق کرده ست رسا ناله غماز مرا
سرمه سوختگی ساخته آواز مرا

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
رفت آنکه دل به محنت آسوده بود ما را
چشم از فسانه غم شب می غنود ما را
زین پیشتر ز چشمم جاری دو جوی خون بود
اکنون هزار چشمه از دل گشود ما را

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُنْ مَفْعُولْ فاعِلاتُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - - | - - U | - U - -
تب و تاب دوزخ از دل نبرد بهشت ما را
شده همچو شمع داغت خط سرنوشت ما را

وزن: فَعَلاتُ فاعِلاتُنْ فَعَلاتُ فاعِلاتُنْ
بحر: رمل مثمن مشکول
نشانه‌های عروضی: U U - U | - U - - | U U - U | - U - -
دادی به باد طره عنبر سرشت را
کردی کساد نکهت باغ بهشت را
سر شمع سان ز داغ به آتش که می دهد
آیا کسی چه چاره کند سرنوشت را

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
چنان افشاند چشمم بی تو اشک بی محابا را
که ابر امشب غلط هردم به دریا می کند ما را

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
فکند از نظرش چشم کینه خواه مرا
به نیمه راه نگهداشت آن نگاه مرا

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
شرار آتش دل شبنم است باغ مرا
نفس چو گرم کشم تر کند دماغ مرا
نگاه مست تو دل را به هوش نگذارد
به خون توبه نشانده ست می ایاغ مرا

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
می لعلی ز ساغر می کشم تبخاله لب را
لب مخمور من نوشید این جام لبالب را
بهشت جاودانی دستگاه بوسه اش دارد
دهان تنگ او داده ست وسعت حسن مشرب را

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
نمی داند دل آگاه در دنیا فراغت را
به خاطر ریشه غفلت رگ خواب است راحت را

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
سلطان همتم ز جهان شسته دست را
چون سیل پشت پا زده ام خاک پست را
انصاف کار محتسب روزگار نیست
یکسان کند معامله هشیار و مست را
مشکل که پر کند ز تهی کاسگی حزین
این مشت خاک دیده دنیاپرست را

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
باغ و بهار سازد جیب و کنار خود را
هرکس گذاشت چون من با دیده کار خود را
من آن نیم که چون شمع آسودگی گزینم
درکارگریه کردم لیل و نهار خود را

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُنْ مَفْعُولْ فاعِلاتُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - - | - - U | - U - -
خوش آنکه غازه گر آیم رخ فرنگ تو را
زخون دیده فروزم چراغ رنگ تو را
دلیل مقصد آوارگان عشق منم
نشان بوسه گذارم دهان تنگ تو را
شکستت ای چمن آرای آرزو مرساد
که مومیایی دل کرده اند سنگ تو را

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
نبرده لذت دیدار دلگشای تو را
غلط به آینه هر کس کند صفای تو را
به رهگذار تو صید کرشمه هاست دلم
که ناز نرگس لیلی ست نقش پای تو را
گداخت ناله من آشنا و بیگانه
خبر نشد دل بیگانه آشنای تو را

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
گران جان می کند تعظیم بی جا اهل دنیا را
نگین از بهر نام خشک خالی می کند جا را

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
یاسمین بنده شود چاک گریبان تو را
برگ گل جزیه دهد شقه دامان تو را
زاهد این خرقه به دوشم خنکیهای تو داد
کرد پشمیه من فکر زمستان تو را

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
به داغ عشق پروردم بهار خاطر خود را
که برگ عیش دانم خارخار خاطر خود را
نیارم کرد بیرون ازکنار دلکه پروردم
به جان غمهای بیرون از شمار خاطر خود را
ره آمد شد مردم به من بسته ست دلتنگی
حصاری گرد خودکردم غبار خاطر خود را

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
تا در سخن درآرم شیرین زبان خود را
بندم به ناله چون نی هر دم میان خود را

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُنْ مَفْعُولْ فاعِلاتُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - - | - - U | - U - -
نبخشیدی به مگن یکبار جام باده خود را
نمی گیری سردستی چرا افتاده خود را

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
بهار خط گل و می شد نگاه فتنه مستش را
سیه مستی دوبالا گشت چشم می پرستش را

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
هجوم گریه تلخ و خروش ناله های من
شکر خواب بهاران شد غزال شیر مستش را
زگلشن بوی خون تازه دل بر دماغم زد
دهان غنچه گستاخ بوسیده ست دستش را

وزن: مُفْتَعِلُنْ مَفاعِلُنْ مُفْتَعِلُنْ مَفاعِلُنْ
بحر: رجز مثمن مطوی مخبون
نشانه‌های عروضی: - U U - | U - U - | - U U - | U - U -
کدامین دیده سازد سرمه گرد جلوه گاهش را
که چشم انتظار از نقش پا بیش است راهش را
به غیر از سنبل آن جعد مشک افشان نمی باشد
اگر گلدسته ای لایق بود طرف کلاهش را
سخن فهمی چو من از موشکافان بر نمی خیزد
چرا در سرمه خوابانده ست مژگان سیاهش را

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
ادا سازد به خاموشی لب او گفتگویش را
نیارد در گریبان غنچه پنهان کرد بویش را
ز لخت دل خیابان گلستانی ست مژگانم
خزان نبود بهار خارخار آرزویش را

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
ای از تو پریشان نظری آینه ها را
از عکس تو در شیشه پری آینه ها را
کرده ست نظربازی آن خط زره پوش
مشهور به آهن جگری آینه ها را
رحمی کن و از پرده برون آ که سراغت
تا چند کند در به دری آینه ها را

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
دعوی ست با شعر ترم آن دشمن ادراک را
سگ می خورد دایم نجس آن آب های پاک را
مشاطه گلشن منم با این خمارآلودگی
چشمم حنابندی کند از اشک دست تاک را

وزن: مُسْتَفْعِلُنْ مُسْتَفْعِلُنْ مُسْتَفْعِلُنْ مُسْتَفْعِلُنْ
بحر: رجز مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: - - U - | - - U - | - - U - | - - U -
قامت شده ست خم من دیرینه سال را
باید به روی تیغ تو دید این هلال را
چرخی که کاست وقت تمامی هلال را
کی نقص شان ما ننماید کمال را
مهر خموشیم سپر زخم ذلت است
با دست رد چه کار لب بی سؤال را

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
گشتم اسیر جلوه آن خوش خرام را
دارم به رقص از تپش خویش دام را
غم بی شمار و همنفسی نیست در کنار
در حیرتم که با که بگویم کدام را

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
به پیری عشق سازد شوخ تر طبع جوانم را
که آتش می کند پرزورتر پشت کمانم را

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
علاج عقده دلتنگی آسان است عاشق را
گشادکار در چاک گریبان است عاشق را

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
از آن روزی که گم کردم سراغ آرمیدن را
نشان جاده دانم موج دریای تپیدن را
به هر گلشن که بگشایم لب رنگین نوا بلبل
کند نازکتر از گل پرده گوش شنیدن را
نسازد شهربند عقل صید حلقه دامم
غزالان یاد دارند از من مجنون رمیدن را

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -