cnababaie/persian-poetry-meters huggingface dataset:
تا دمی دامان وصلش دست شوقم سر دهد
هر زمان بهر فریبم وعده دیگر دهد
دل زعشقم جمع کرده و راندم از کوی خویش
همچو صیادی که صید نیم بسمل سر دهد
تاب چون آرم که یاد مهربانیهای او
هر زمان دلداری شوق هجوم آور دهد
از خلاف وعده ام شد منعفل وز اضطراب
رفت از یادش که بازم وعده دیگر دهد
حال میلی با شدش خاطرنشان از اعتماد
چون خورد می با رقیبان باده اش کمتر دهد

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
چون شدم بسمل به دستم دامن قاتل نماند
تا قیامت غیر ازینم حسرتی در دل نماند
سر به پا آن سروقامت را نماندم هیچ بار
کز سرشکم چون صنوبر پای او در گل نماند
عشق تا آگه شدم صد رخنه در جان کرده بود
هیچ عاقل ز آفت دشمن چنین غافل نماند
میکشان را طعن بیهوشی مزن ای هوشمند
از می عشق است کز بویش کسی عاقل نماند
از شراب عشق کیفیت چه حاصل کرده بود
آنکه در غوغای محشر مست و لایعقل نماند
طاق ابروی بتان راهر مسلمانی که دید
همچو میلی سجده محراب را مایل نماند

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
چنان ز بیم رقیبان نظر به ره دارد
که یک زمان نتواند مرا نگه دارد
حذر کنید ازان چشم کاین همان چشم است
که روزگار مرا این چنین سیه دارد
به صد گنه کنم اقرار تا نداند غیر
که قصد جان من آن شوخ بی گنه دارد
ببین نهایت شوقم که با هزار جفا
تو اندم که تسلی به یک نگه دارد
دلا ز دور به حسرت نگاه کن که رقیب
ازو جدا شده و رو به وعده گه  دارد
شهی که لشکر دلها از اوست بی باکی ست
که از غرور کجا چشم بر سپه دارد
ز حد شوق من امشب زیاده است مگر
که مدعی نظر آرزو به ره دارد
شکست توبه میلی به دست مغبچه ای
که صد خجالت ازو پیر خانقه دارد

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
زان زهر چشم بس که دلم تلخکام شد
برکام او شراب تمنا حرام شد
کردم سلام و فایده این یافتم که دل
نومید بعد ازین ز جواب سلام شد
بیون نرفت لذت وصل تو از دلم
هرچند هجر در صدد انتقام شد
دل با صد اهتمام ندید از لب تو کام
نومید آخر از تو به سعی تمام شد
در کین زمانه را شده شرمایه فریب
شرین لبی که جانم ازو تلخکام شد
میلی به لطف او ننهی دل که پیش ازین
مخصوص بنده بود نگاهی که عام شد

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
ز نیازمندی من  گرش احتراز باشد
نکنم ازو شکایت که گناه ناز باشد
به دل پر از شکایت سر حرف باز کردم
تو مدار گوش با من که سخن دراز باشد
ز گلی فتاده گویا به دل تو خارخاری
که به ناز چشم مستت اثر نیاز باشد
ز کجاست بخت آنم که نهانی از رقیبان
نظری کنی به سویم  که بیان راز باشد
به کسی فتاده کارم که به صد خلاف وعده
نه به عذرخواهی آید نه بهانه ساز باشد
به رهی که با رقیبان گذری و سوی میلی
نگهی کنی چه گویم که چه جانگداز باشد

وزن: فَعَلاتُ فاعِلاتُنْ فَعَلاتُ فاعِلاتُنْ
بحر: رمل مثمن مشکول
نشانه‌های عروضی: U U - U | - U - - | U U - U | - U - -
بس که در دل کار پیکان خدنگ یار کرد
ناله ای کز دل بر آوردم به دلها کار کرد
تا نباشم فارغ البال از دل پرکینه اش
از من آزاری که در دل داشت یار اظهار کرد
از دل پر آرزویم شرمساریها کشید
از تو هر حسرت که جا در خاطر افگار کرد
جان فدای ساده لوحیها که بعد از صد خلاف
خوشدلم باز از فریب وعده دیدار کرد
تا بسوزم بهر عمری کان به ناکامی گذشت
بعد ایامی رسید و گرمی بسیار کرد
با وجود آ نکه میلی در کمال عجز بود
آمد آن بی رحم و جانبداری اغیار کرد

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
باز مژگان ترم نوباوه خوناب کرد
باز چشم خونفشانم خیر باد خواب کرد
دوش دل را دیده حیران نوید وصل داد
هر نگاه گرم کان خورشید عالمتاب کرد
قحط شد در خشکسال هجر چون باران وصل
صبر را در بحر عشقم گوهر نایاب کرد
بارها دادم قرار شکوه ناکردن ز یار
غیرت دیدن به اغیارش مرا بی تاب کرد
دید مژگان ترا میلی و شد در اضطراب
همچو صیدی کو نظر بر خنجر قصاب کرد

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
آنها که عتاب از لب خندان تو یابند
زهر اجل از چشمه حیوان تو یابند
هر فتنه که پنهان به کمینگاه بلا شد
در گوشه دستار پریشان تو یابند
دلها که در آیند در آن چاه زنخدان
صد یوسف گم گشته به زندان تو یابند
خون دل ما می چکد از لعل تو چون می
ترسم گل این باده به دامان تو یابند
نالد چو جرس از اثر ناله زارم
گر در دل ماتم زده پیکان تو یابند
غم نیست که در من سرو سامان نتوان یافت
این بس که مرا بی سر و سامان تو یابند
میلی چو مگس دست به سر مانده و خلقی
کام دل خود از شکرستان تو یابند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
کامی ز لب لعل تو دیدن نگذارند
یعنی سخنی از تو شنیدن نگذارند
آن طفل ز نظاره قتلم چو کند ذوق
اغیار ز رشکم به تپیدن نگذارند
چشمان کمندافکن صیاد وش تو
صیدی که ببینند رمیدن نگذارند
ترکان دو چشم تو پی حسرت دلها
گویند سخنها و شنیدن نگذارند
خواهند که معلوم شود راز نهانم
اغیار گرش نامه دریدن نگذارند
گر باد شود در طلب وصل تو میلی
اغیار به گرد تو رسیدن نگذارند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
پاره سازد غم تو رشته تدبیر امید
بگسلد زورگر کین تو زنجیر امید
بارها رهزن غم قافله صبر مرا
کرده تاراج و شده باعث شبگیر امید
زان همی خیزدم از دل شرر نومیدی
که مرا آمده بر سنگ جفا تیر امید
می شوم زود تسلی و ز بس نومیدم
نسزد دست وفای تو عنانگیر امید
میلی از صیدگه عشق بپرهیز که هست
کمترین صید درین بادیه نخجیر امید

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
بی رحم من از من سفر خویش نهان کرد
تا خاطر ازو خوش بود اما نتوان کرد
از شوق عنانگیری او جان به لب آمد
هرگاه دلم اندیشه آن دست و عنان کرد
فریاد که در عشق تو خود را و مرا غیر
از طعنه بی فایده رسوای جهان کرد
عام است چنان گرمی عشق تو که ما را
افسرده ز همصحبتی هم نفسان کرد
گر بی سبب آزرده شد آن شوخ ز میلی
غم نیست همین بس که ز اغیار نهان کرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
دلم به غمزه آن شوخ دلربا چه کند
به زیر تیغ بلا صید مبتلا چه کند
به مدعای دل آن به که ملتفت نشود
وگرنه با دل بسیار مدعا چه کند
حیای عشق نشود مانع از نظاره مشوق
دمی که شوق هجوم آورد حیا چه کند
مدار کارکنان کرشمه را بیکار
بگو که فتنه چه پردازد و بلا چه کند
بدار بهر خدا دست از دعا میلی
به طالعی که نگونسار شد دعا چه کند

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
بعد عمری که دمی یار من زار شود
پرده شرم مرا مانع دیدار شود
شمع من منع من از آه شرربار مکن
که ترا این سبب گرمی بازار شود
چون شود بر سر آزار من اینش غرض است
که شکایت کنم و موجب آزار شود
چون کسی بگذرد از کوی تو میرم که مباد
بیند آن سلسله زلف و گرفتار شود
سبحه در کف چو کنم سجده آن بت میلی
تار تسبیح مرا رشته زنار شود

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
زلفت زبان طعنه به بخت نگون کشید
آهوی عقل را به کمند جنون کشید
نزدیک شد که مهر سرایت کند درو
چون می ز بس که خون دل گرمخون کشید
می با تو غیر خورد و ز بخت زبون مرا
از بزم وصل شحنه غیرت برون کشید
صد مرغ دل تپید ز پا بستگی به خاک
صیاد غمزه تو چو دام فسون کشید
وقت نصیحت خرد آن مست در رسید
پندش ز یک نظاره به حرف جنون کشید
میلی به بزم رشک علی رغم مدعی
خونابه ستم چو می لاله گون کشید

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
هر طرف از گرد حی با آه و واویلی نشد
آگه از جان دادن مجنون سگ لیلی نشد
خار صحرای بلا از رهگذارش برنخاست
تا روان از چشم مجنون هر طرف سیلی نشد
وه که لیلی را سوی مجنون ز استغنای حسن
با وجود جذبه عشقی چنان میلی نشد
آه کز تاثیر استغنای عشق پرغرور
رام شد آهو به مجنون و سگ لیلی نشد
سنگ چون بر سینه زد میلی سپاه غم رسید
تا نزد شه کوس رزمی صاحب خیلی نشد

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
چو سرو قد تو از می به پیچ و تاب درآید
چو باد سرد مرا دل به اضطراب درآید
درآ به عزم صبوحی چو آفتاب صباحی
که بخت ناشده بیدار من ز خواب درآید
چو با خیال تو شبها به گفت وگوی در آیم
ز درد دل نگذارم که در جواب درآید
بر آن سرم که زبان گر به پرسشم بگشاید
کنم ازو گله چندان که در عتاب درآید
فغان ازانکه کند عزم کلبه من و بر در
کسی ببیند و نتواند از حجاب درآید
چو غنچه پردگیی کز حجاب رو ننمودی
کنون چو شمع به هر مجلسی خراب درآید
خدنگ او ننهد پا به منزل دل میلی
کسی ز بهر چه در منزل خراب درآید

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U - -
زلف پر چین پی صیدم چو پراکنده کند
دانه دام بلا خال فریبنده کند
میرم از شوق و به سوی تو نیایم که مباد
بیخودیهای دلم پیش تو شرمنده کند
همچو شمعی که بود در کف طفلی شب وصل
هر زمانم کشد و هر نفسم زنده کند
باز یارب چه خیال است جفاجوی مرا
که بسی مردمی از چشم فریبنده کند
چون صراحی شب غم چاشنی گریه تلخ
هرکه دریافت  کجا یاد شکرخنده کند
همچو میلی شده ام بنده صیاد وشی
که صد آزاده  به یک چشم زدن بنده کند

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
سخن آن مست کجا با من مدهوش کند
مگر از سرزنش غیر فراموش کند
فرصت حرف چو یابم ز رقیبان گویم
تا به این حیله ز من هم سخنی گوش کند
در سخن آیم و از بس که کنم بی تابی
چون گل از شرم برافروزد و خاموش کند
قاصد از آرزوی وصل چنان بی خبر است
که به سویش رود و نامه فراموش کند
به فراموشی اگر باده ز میلی گیرد
نظری سوی رقیب افکند و نوش کند

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
باز دل چشم هوس در پی داغی دارد
باز پروانه ما رو به چراغی دارد
می رود بی سر و پا سر به هوا ناپروا
باز شوریده دل آشفته دماغی دارد
عمرها پای طلب داشت به دامان شکیب
باز افتاده به راهی و سراغی دارد
شب ز سودای تو با داغ جنون دلگیرم
که درین خانه تاریک چراغی دارد
هر که گردیده به طرف سر کویی خرسند
نه سر سروو نه اندیشه باغی دارد
داده میلی ز جنون دامن ناموس ز دست
زده بر عالم عرفان و فراغی دارد

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
اول عشق است جای بی وفایی ها نبود
زود مستغنی گذشتی جای استغنا نبود
ناامیدی بین که دارد خوشدلم با یک نگاه
آنکه شاد از وی به صد پرسش دل شیدا نبود
نوگرفتاری به راه امروز گویا دیده است
ورنه دیروز این قدر مستغنی و خودرا نبود
از چه بود آن اضطراب و گرمی افروختن
قتل چون من ناکسی را حاجت اینها نبود
تاجر عشقت متاع دل به نقد غم خرید
ورنه هرگز در ضمیرم فکر این سودا نبود
تا نبود آموزگار یار و میلی حسن و عشق
آن چنان نامهربان و این چنین رسوا نبود

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
ندانم پیش قاصد حرف خودکامم چه خواهد بود
جواب اضطراب افزای پیغامم چه خواهد بود
در آغاز محبت نیم کشت ناز او گشتم
ازین آغاز دانستم که انجامم چه خواهد بود
به سوی غیر بیند وقت می خوردن  درین حالت
قیاسی می توان کردن که در جامم چه خواهد بود
چو مرغ نیم بسمل در میان خاک و خون غلتم
توان از اضطرابم یافت کآرامم چه خواهد بود
ز من ایام برگردیده چو میلی نمی دانم
که تدبیر دل برگشته ایامم چه خواهد بود

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
از نخل او امید نوا داشتم نشد
بر عهد او گمان وفا داشتم نشد
بیم عقوبتی ز بلا داشتم رسید
چشم اجابتی ز دعا داشتم نشد
ای اشک بی سرایت و ای آه بی  اثر
امیدواریی به شما داشتم نشد
آن دم که چشمش از مژه خنجر کشیده بود
چشم رعایتی ز حیا داشتم نشد
گفتم اجل ز هجر خلاصم کند  نکرد
این درد را امید دوا داشتم نشد
میلی چو مرغ دام امید فراغ بال
در قید آن دو زلف دوتا داشتم نشد

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
دل چون ز بی وفایی او یاد می کند
پیش خیال او گله بنیاد می کند
زان گونه گرم خواهش داد است از تو دل
کش داد می دهی و همان داد می کند
پیغام قتل کز تو رقیب آورد به من
نومیدی ام ببین که مرا شاد می کند
قتل مرا کرشمه جلاد او بس است
بیهوده شحنه اجل امداد می کند
از ذوق من به بند تو خلقی فتاده اند
صید تو کار آهوی صیاد می کند

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
او درین نظاره کز تن جان محزون می رود
من به این خوشدل که جان دشوار بیرون می رود
هر که می آید پی نظاره جان کندنم
می کند نفرت که با حال دگرگون می رود
آن شکار تیر کاری خورده ام کز قتل من
عمرها رفت و هنوز از زخمها خون می رود
با کدام امیدواری  حیرتی دارم که دل
بر سر راهش درین ایام افزون می رود
با چنین جذبی که بیرون می کشم از خانه اش
گر نگردم بی خبر از پیش من چون می رود
از کششهای کمند شوق بیرون ماندگان
هر زمان از بزم بی تابانه بیرون می رود
وه چه شوق است این که میلی می کشد زان تندخو
بهر یک دیدار صد آزار و ممنون می رود

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
از مستی شب زلف تو بی تاب نماید
از آتش می لعل تو بی آب نماید
حسن تو ز آسیب نگاه هوس آلود
چون مجلس بر هم زده اسباب نماید
هر چشم زدن آهوی ناخفته شب تو
اظهار خمار و هوس خواب نماید
مژگان تو در پیش سر افکنده ازین شرم
کر چشم تو آثار می ناب نماید
کیفیت امشب گذرا بوده که امروز
از رنج خمار این همه بی تاب نماید
چون اشک من آن خانه نشین پرده دری کرد
از شرم  کنون چون در نایاب نماید
میلی شده پابسته آن زلف و به چشمش
مژگان تو چون خنجر قصاب نماید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
بار غم سنگین دلان بر جان غم فرسا نهند
هر که را از پا دراندازند بر سر پا نهند
در مقام چاره سازی چون شوند این سرکشان
بر سر زخم تمنا داغ استغنا نهند
منزلم از بس که چون ماتم سرا پر شیون است
خلق یک یک چشم بر در گوش بر غوغا نهند
شرم بادا عاقلان را  کز پی دفع جنون
داغ بر سر بند بر پای من شیدا نهند
خلق را شد عذر تقصیرات تا تقریر حرف
با تو صد بیگانه دل بر آشناییها نهند
پا برون نتوانم از ویرانه چون میلی نهاد
بس که طفلان سر به دنبال من رسوا نهند

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
جان به حسرت دادم و آزار دل بر جا بماند
در جگر زان غمزه پیکانهای استغنا بماند
وه که افسون جنون دست از گریبانم نداشت
طوق رسوایی به گردن بند غم بر پا بماند
ای دل دیوانه تن در ده به رسوایی که باز
عقل نیک اندیش رفت و عشق بدفرما بماند
عشق را عجز است لازم ورنه هر بی درد را
بر من از بهر چه این مقدار استیلا بماند
کی ز ننگ عشقم از خون ریختن رستی که من
گر نماندم داستانها از من رسوا بماند
شد به بزم یار میلی بی خبر از ننگ غیر
یار با اغیار بیرون رفت و او تنها بماند

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
با آنکه ز مستی خبر از خویش ندارد
سویم نظر از بیم بداندیش ندارد
تا دست تو را رحم نگیرد به شفاعت
لب تشنه شمشیر تو سر پیش ندارد
نام دگری تا به زبان نگذرد او را
شادم که شکایت ز بداندیش ندارد
گردید خجل از دل آزرده ام امروز
با آنکه خبر از جگرریش ندارد
با این همه آزردگی و این همه خواری
میلی گله ای زان بت بدکیش ندارد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
نشان من چو بتان از ستیز می جویند
مرا نیافته شمشیر تیز می جویند
ز طرف دشت مگر گرد آن سوار نمود
که آهوان همه راه گریز می جویند
تو در کنار رقیبی و پاره های دلم
ترا به دیده خونابه ریز می جویند
به راحتند شهیدان ز قتل خود که ترا
بدین بهانه دم رستخیر می جویند
چنانکه مرغ زند پا به تیغ ساده دلان
نجات ازان مژه پرستیز می جویند
برآر حاجت آزادگان که چون میلی
به گردن آن رسن مشک بیز می جویند

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
تا فاش شود راز دلم بی خبری چند
گویند ازو بهر فریبم خبری چند
هر روز دهد حسن ترا رونق دیگر
کیفیت نظاره صاحب نظری چند
یا منع کن ای ناصحش از رفتن هر بزم
یا درگذر از سرزنش دربه دری چند
آسودگی بزم وصالش ننماید
گر در ره این کعبه نباشد خطری چند
نشنیده جواب تو برم نامه برآید
بی تابی من بیند و سازد خبری چند
صد ناوک غیرت شکند در دل میلی
خاری که خلد در جگر بی جگری چند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
بشارت باد رندان را که ایام فراغ آمد
صبوحی کرده هر کس با دف و نی سوی باغ آمد
ز هر سو مطربی مانند بلبل در ترنم شد
ز هر سو ساقیی چون لاله با زرین ایاغ آمد
کمال عشق و جذب آرزوی آشنا بنگر
که آن بیگانه تا ویرانه ما بی سراغ آمد
جراحت بیش پا برجا نماند از جوشش خونم
مرا در دست هرگه پنبه ای از بهر داغ آمد
شبی کز غیر پنهان آمد و شمع مزارم شد
مرا شد داغ دل گر بر سر خاکم چراغ آمد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
دل چون ز پی سلامت افتاد
در سلسله ملامت افتاد
برتافت عنان دل از پی جان
دنبال تو سرو قامت افتاد
چون بر سر کوی او رسیدیم
در سر هوس اقامت افتاد
هر کس که نهاد پا در آن کوی
در معرکه قیامت افتاد
بنیاد تنم ز دیده نم دید
چندان که ز استقامت افتاد
مرغ دل ما گریخت زان طفل
در دامگه ندامت افتاد
میلی ز هزار قید عالم
آزاد شد و به دامت افتاد

وزن: مَفْعُولْ مَفاعِلُنْ فَعولُنْ
بحر: هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - U - | U - -
اهی چنین باشد
 اهی چنین باشد
فریب خویش دادن غایتی دارد مرا تا کی
دگر تاب نشستن بر سر راهی چنین باشد
تکلف بر طرف تا کی توان دیدن که بر رغمم
نکورویی چنان  همراه بدراهی چنین باشد
من و آوارگی  گر زندگی باشد معاذالله
ز شهری کاندرو بیدادگر شاهی چنین باشد
چو ناگاه از تو بیدادی رسد خود را دهم تسکین
که بی رحمی چنان سهل است اگر گاهی چنین باشد
ز میلی غافل ای افسرده دم منشین که در یک دم
زند آتش به عالم هر که را آهی چنین باشد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
کدام شاه چنین کینه خواه می آید
که بوی فتنه ز گرد سپاه می آید
زمانه ساخته پامال خاکساران را
که شهسوار من از گرد راه می آید
به هر طرف که نگه می کند خدنگ بلا
به صد هزار دل بی گناه می آید
کمان ناز به بازو کمند فتنه به دست
عنان فکنده سوی صیدگاه می آید
به ناامیدی آن غمزه ام مکش که دلم
به پای تیغ تو از یک نگاه می آید
غم تو بس که زد آتش به خرمن دلها
هزار جان به نظر دود آه می آید
خیال روی تو خرسند کرد میلی را
چنانکه بر سر ره گاه گاه می آید

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
داد ازان دم که با دل ناشاد
من کنم داد و او کند بیداد
مست من عهد کرد و می ترسم
وقت هوشیاری اش نباشد یاد
بعد صد امتحان ز ساده دلی
تکیه کردم به عهد بی بنیاد
بیخودیهای مجلس شب را
خجلت روز من به یادش داد
این چه شوق است کز تصور تو
دل خلقی در اضطراب افتاد
پا نهادیم بر سر دو جهان
ما و عشق تو هرچه بادا باد
بهر زنجیر زلف او میلی
داد سر رشته خرد بر باد

وزن: فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: خفیف مسدس مخبون
نشانه‌های عروضی: U U - - | U - U - | U U -
گل خون بر سر خار مژه ام تیز آمد
باز در دل غم آن غمزه خونریز آمد
دشمنان باز به نامم چه گنه ساخته اند
که پیام تو به سویم گله آمیز آمد
باز هر لحظه به یاد تو دهد عربده ای
آه کاین می چه بلا عربده انگیز آمد
بود چون بوالهوسان را سر زلف تو به دست
دل ما در خم فتراک دلاویز آمد
مرعی شکر که تا آخر حسن تو نبود
که چها بر سر ما زان خط نوخیز آمد
برس ای مرگ و ز محرومی وصلم برهان
که به جان میلی بیمار ز پرهیز آمد

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
دل چشم به راه یار ننهاد
بر وعده او مدار ننهاد
امروز خیال او هم از ناز
پا در دل بی قرار ننهاد
از دست جفای او کسی دل
بر بودن این دیار ننهاد
تا پای تو در میان نیامد
جان رخت به یک کنار ننهاد
تا خون نگرفته بود دل را
سر در پی آن سوار ننهاد
ایام بنای صبر ما را
چون عهد تو استوار ننهاد
تا با تو فتاد کار میلی
سر در سر کارو بار ننهاد

وزن: مَفْعُولْ مَفاعِلُنْ فَعولُنْ
بحر: هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - U - | U - -
ز مجلس دوست رفت و دشمن آمد
دلا منشین که وقت رفتن آمد
ز جا دشوار خیزم بس که بی او
ز مژگان خون دل در دامن آمد
ز غمناکی به گوشم صوت مطرب
ملال انگیزتر از شیون آمد
زد آتش آه دل در پنبه داغ
مرا برق بلا در خرمن آمد
به گردن بینمت خون جهانی
ترا دستی مگر در گردن آمد
مرا آن غمزه تیری بر جگر زد
کزان صد چاک در پیراهن آمد
نیامد گر کسی رفت از پی دوست
وگر آمد به کام دشمن آمد
ز من نشنیده میلی وز پی اش رفت
به آخر بر سر حرف من آمد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -
سخنم را چو به بزم تو سری بگشایند
تا کنی گوش پیام دگری بگشایند
قاصدان از تو شنیدند سخنها که ز شرم
نتوانند زبان در خبری بگشایند
در به در طلبت گشته ام و این هم نیست
که دری بهر چو من دربه دری بگشایند
مژده باد ای دل آزرده که این سنگدلان
در آزار بر آزرده تری بگشایند
دل صیاد وشان صید شود گر ز کمین
آهوان تو کمند نظری بگشایند
پرده بگشا که گل روی تو سیراب شود
گر بر آن تشنه لبان چشم تری بگشایند
تیر جور تو گر از سینه میلی بکشند
دری از غیب به خونین جگری بگشایند

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
آن چنان بدگمان که بود نماند
در پی امتحان که بود نماند
وعده اش بی وفا نماند که بود
غمزه نامهربان که بود نماند
زلف او سرکشی که کرد  گذشت
چشم او سرگران که بود نماند
آن نزاعی که غیر با ما داشت
پای او در میان که بود نماند
ظاهرا با رقیب یار مرا
التفات نهان که بود نماند
غیر را هم ز ناشناسی حق
رنجشی بر زبان که بود نماند
بر وفایش اگرچه ما را هم
احتمالی چنانکه بود نماند
سر ما گر فتاد از فتراک
غیر هم در عنان که بود نماند
من اگر از عنان او ماندم
با من آن نیم جان که بود نماند
عمرها بر شکست میلی بود
شکرلله هر آن که بود نماند

وزن: فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: خفیف مسدس مخبون
نشانه‌های عروضی: U U - - | U - U - | U U -
بیمار غم از مردن اندیشه بسی دارد
گویا نظر حسرت بر راه کسی دارد
آمیزش او با من بی مصلحتی نبود
ای وای ازان گرمی  کآتش نفسی دارد
چون دادکنان بینم آزرده بیدادی
آهی کشم از حسرت کاین دادرسی دارد
تا مایه نومیدی  دل را نشود افزون
دیگر نکند ظاهر گر ملتمسی دارد
تا بزم نشینان را ازداغ گمان سوزد
هر چشم زدن رمزی با بوالهوسی دارد
کی در شکن زلفت از ناله دلم خون شد
مرغی ز خوش آهنگی رنگین قفسی دارد
صد مرحله را میلی از ناله زدی بر هم
کم قافله ای چون تو نالان جرسی دارد

وزن: مَفْعُولْ مَفاعیلُنْ مَفْعُولْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - - | - - U | U - - -
هر طرف از تو دل سوخته داغی دارد
چشم بد دور چه آراسته باغی دارد
تا دگر از که فریبی ز جنون خورده که باز
دل بر هم زده آشفته دماغی دارد
اضطراب طلب از بس که غلو کرد به دل
یک دم آرام کجا بهر سراغی دارد
صید مژگان تو از زلف چه اندیشه کند
مرغ بسمل شده از دام فراغی دارد
بی کسی بین که به صحرای بلا چون میلی
کشته عشق نظر بر ره زاغی دارد

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
جان فدای تو بوالهوس نکند
کار پروانه رامگس نکند
از چو من ناکسی کناره مکن
شعله پرهیز چون ز خس نکند
پیش دل خویش را به خواب مدار
که به اینها فسانه بس نکند
منم آن مرغ نیم جان که هنوز
طفلم آزاد از قفس نکند
گر فتد آفتاب در پی او
روی از سرکشی به پس نکند
نیست آن سرو مایل میلی
هیچ کس میل هیچکس نکند

وزن: فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: خفیف مسدس مخبون
نشانه‌های عروضی: U U - - | U - U - | U U -
دمی عاشق ندید او را وگر دید
به صد درد دل و خون جگر دید
دل از یک جرعه وصل تو عمری
خمار غم کشید و دردسر دید
خدنگش را دلم تا رهگذر شد
هزار آسودگی زان رهگذر دید
دلم راسر به صحرا داد یکسر
که زخم صید خود را کارگر دید
رقیب او را سگ دنباله رو بود
ز یک تیر تغافل باز گردید
دلم در بزم او تا با خبر شد
مرا بیهوش و خود را بی خبر دید
دلا از دلبران قطع نظر کن
که میلی هرچه دید از یک نظر دید

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -
آن پری چون زلف در پا می کشد
خلق را در دام سودا می کشد
می شوم آسوده گر دست اجل
از دلم تیر جفا وا می کشد
آه کز بیچارگیها مرگ هم
از سر بیمار غم پا می کشد
دل هم آزاری اگر از دیده دید
انتقام خویش از ما می کشد
وه که میلی را دوا از یاد رفت
بس که درد  بی مدوا می کشد

وزن: فَعولُنْ فَعولُنْ فَعولُنْ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: U - - | U - - | U - - | U -
سر ره چشم او بر دل نگیرد
که صیاد آهوی بسمل نگیرد
چنان مغرور آن مشکین کمند است
که صید خویش را غافل نگیرد
به این زاری که دل سر در پی اوست
جرس دنباله محمل نگیرد
کسی کو لذت آوارگی یافت
به کوی عافیت منزل نگیرد
حیا راه طلب بر من چنان بست
که خونم راه بر قاتل نگیرد
مگیر ای پندگو بر ما و میلی
که بر دیوانگان عاقل نگیرد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -
در عشق ز جان و تن که گوید
وز مردن و زیستن که گوید
آسایش گلخنی چه باشد
ز آرایش انجمن که گوید
با لذت داغ تازه عشق
از تازه گل چمن که گوید
درمانده به خویش هر که بینی
در انجمنش ز من که گوید
با تلخی روزگار میلی
از سختی کوهکن که گوید

وزن: مَفْعُولْ مَفاعِلُنْ فَعولُنْ
بحر: هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - U - | U - -