زمان چو خلد برین شد زمین چو چرخ برین
کنون که صدر زمان شد وزیر شاه زمین
ز فر شاه زمین و ز قد ر صدر زمان
همی بنازد خلد برین و چرخ برین
مقدری  که فلک را به صنع و قدرت خویش
نطاق و منطقه کرد از مجره و پروین
به فضل خویش بیفروخت دین احمد را
چوکرد احمدبن فضل را زخلق گزین
زخلق احمد فضل است و احمد مختار
وزیر بازپسین و رسول بازپسین
چنین وزیر سزد پیش پادشاه جهان
که شاکرند ز عدلش جهانیان به همین
نه از مثابت او هست هیچکس رنجور
نه از وزارت او هست هیچ کس غمگین
سران ملک بدین خواجه خرمند امروز
به چشم سر تو کنون یا به چشم عقل بین
که رویها همه تازه است و چشمها روشن
که طبعها همه شادست و عیش ها شیرین
موافقند به یک جای پادشاه و وزیر
یکی معزالدین و یکی معین الدین
به هیچ عصر در اسلام دین تازی را
چنان نبود معز و چنین نبود معین
معز چو شیر عرین است وملک بیشه او
سزای بیشه نباشد مگرکه شیرین عرین
معین سزد که زند رای پیش شاهنشاه
علی سزد که زند تیغ در صف صفین
نصر دولت ابونصر احمد  بن الفضل
که در محامد و افضال آیتی است مبین
درست باشد اگر صدر و بد ر خوانندش
که صدر بدرنشان است و بدر صدرنشین
یگانه خواجه و مخدوم بی مثال و نظیر
خجسته صاحب و دستور بی همال و قرین
خدایگان چوگزیند چنو خجسته وزیر
خدای کرده بود در گزیدنش تلقین
دعای صاحب و صاحبقران کنند کنون
همه خلایق دنیا ز روم تا در چین
چو بر زمین همه جسمانیان کنند دعا
بر آسمان همه روحانیان کنند آمین
آیا به  گاه کفایت نظام و رونق صدر
و یا به روز شجاعت جمال و زینت زین
تو یافتی زبزرگان و سروران عراق
ز پنج شاه چهل سال حشمت و تمکین
اگر دلیل وگوا بایدت در این معنی
تورا دلیل و گوا بس بود شهور و سنین
نگین و خاتم دولت تویی علی الاطلاق
زه ای نگین که تورا هست چرخ  زیر نگین
اگرکمال تو دیدی ز گوهر آدم
به گاه فرمان ابلیس خاکسار لعین
ز روی  کبر نگفتی خلقتنی  من  نار
ز راه  کفر نگفتی خلقته من  طین
اگر تو خواهی بر آب تیز و نار بلند
گذرکنی و نیابی گزند از آن و از این
کلیم وارکنی خشک آب را به ضمیر
خلیل وار کنی سبز نار را به یقین
اگر شریف کند مرد را سخاوت و عدل
تو را سخاوت و عدل است سیرت و آیین
سه چیز دیگر پیوند این دو چیز توراست
ضمیر روشن و عقل درست و رای رزین
زرای تو نه عجب گر خدایگان جهان
طناب خیمه دولت کشد به علیین
به مصر و روم حسامش کند گه پیکار
همان که کرد سنانش به کابل و غزنین
رسد چنانکه زغزنین همی رسد هر سال
به گنج خانه او حمل مصر و قسطنطین
گماشته است خدای از ملایکه دو رقیب
نشسته اند تو را هر دو بر یسار و یمین
چو کهتران به رخ تو همی کنند نشاط
چو دوستان به سر تو همی خورند یمین
ترازویی که سخن را بدان بسنجد عقل
ز رای و کلک تو دارد زبانه و شاهین
به زیر سایه عدل تو بی گزند شوند
تذرو و کبک ز منقار و مخلب شاهین
اگر شکفته کند باغ را نم نوروز
وگرکآشفته کند باغ را دم تشرین
وفاق را به موافق همان کند گه مهر
خلاف تو به مخالف همی کند گه کین
به حاسدان تو کیوان چو درکشید کمان
به دشمنان تو بهرام برگشاد کمین
کجا کنند گذر نیک خواه و بدخواهت
فریضه گردد هم آفرین و هم نفرین
کسی که جوید انعام تو پس از اکرام
کسی که خواهد احسان تو پس از تحسین
دهد مرادش طبع کریم تو در حال
دهد جوابش دست جواد تو در حین
چو نافه مشک آگین است نوک خامه تو
وگرچه هست به معنی چو درج درآگین
که دید هرگز دری به رنگ مشک سیاه
که دید هرگز مشکی به  قدر در ثمین
سزدکه خامه نو هر زمان کند حرکات
که فتنه را حرکاتش همی دهد تسکین
چو در بنان تو هنگام سیر ناله کند
شود صحیفه سیمین ز سیر او مشکین
از آن سپس که به مسکین رسید ناله او
به  گوش  کس نرسد نیز ناله مسکین
بزرگوارا برحسب اعتقاد قدیم
به من توست دل من رهی همیشه رهین
چو من مدیح تو انشا کنم روادارم
که جان و دل کنم اندر حروف او تضمین
زفخر بوسه دهد آسمان جبین مرا
چو بر زمین نهم از بهر خدمت تو جبین
سپاس و شکر ز یزدان که صدر دولت را
به دین و داد تو آراست تا به یوم الدین
کنون سزاست که رضوان زگنج های بهشت
برتو هدیه فرستد به دست روح امین
وگر زکنگره خلد دست میکاییل
کند نثار تو پیرایه های حور العین
به بارگاه و به دیوان کشند پیش تو صف
بتان نوش لب مشک زلف سیم سرین
به گاه رزم همه جان ربای چون خسرو
به  گاه بوسه همه دل  ربای چون شیرین
هزار پرده دریده به زلف خم در خم
هزار توبه شکسته به جعد چین  در چین
به  روضه  های جنان پروریده چون رضوان
زخانه های چگل برگزیده چون تکسین
همیشه  تا گل و نسرین و لاله هر سالی
شود به باغ شکفته به ماه فروردین
شکفته باد به باغ بقا و دولت تو
ز جاه عز و شرف لاله و گل و نسرین
قبول و حشمت و اقبال شهریار تورا
حصار محکم و سد بلند و حصن  حصین
حمایت و کنف و حفظ کردگار تو را
پناه اعظم و حرز بزرگ و حبل متین

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -