بر شما فرمود نازل در کتاب
بشنوید آیات حق چون در خطاب
حال کونی که شود کافر بدان
بر وی استهزاء کنند آن بددلان
حکم اندر مکه شد بر مؤمنین
که نگردد کس به مشرک هم نشین
زآنکه می کردند استهزاء به دین
هم به آیات و رسول و مؤمنین
در مدینه می کند تکرار باز
حق در این آیت بر ارباب نیاز
پس بننشینید با مستهزیان
تا نیارند آن قبایح بر زبان
در حدیثی خوض غیر آن کنند
در هوای نفس خود جولان کنند
چونکه با ایشان نشینید از خوشی
همچو ایشانید اندر سرکشی
چون سوی نفس از فضای قلب و روح
رو کنید از نفستان نبود فتوح
دل به میل نفس گردد منقلب
در هواهای طبیعت محتجب
زآنکه میل نفس بر شرک و هواست
میل دل بر پاس میثاق و وفاست
مر منافق را و کافر را خدا
جمع سازد در جهنم جمله را
مر دورویانند آنها کانتظار
بر شما دارند نکبت را ز عار
بر شما پس گر رسد فتحی ز حق
خویش دانند از غنایم مستحق
از دغل گفتند آیا در غزا
با شما همره نبودستیم ما
از غنایم پس به ما بدهید سهم
که ممد بودیم در تدبیر و فهم
ور که بهر کافران بودی نصیب
بر شما غالب شدند از ناشکیب
هم به ایشان از دغل گفتند ما
غالب آیا خود نبودیم از شما
می توانستیم یعنی کارزار
با شما کردن ز قوت و اقتدار
لیک ما از جنگ بکشیدیم دست
تا نیاید بر شما وارد شکست
مؤمنان را از شما مانع شدیم
در مدد یعنی از ایشان تن زدیم
سستشان کردیم از گفتارها
تا شما غالب شدید اندر غزا
پس به ما باب جدایی سد کنید
در غنیمتها شریک خود کنید
پس نماید حکم سلطان عزیز
بینتان اندر مقام رستخیز
کافران را حق نگرداند یقین
غالب از راه حجج بر مؤمنین
تا کنند الزام ایشان زآن حجج
حجت ایشان راست بر هر ذی عوج
بر موحد مشرکی کی غالب است
زآنکه حق از چشم جانش غایب است
گر ز روی جسم و صورت غالبند
نزد حجت ز اهل ایمان هاربند
خدعه با حق می کنند اهل نفاق
حق جزای خدعه بدهد در سیاق
چونکه برخیزند از بهر نماز
کاهلان باشند در آن اهتزاز
مینمایند آن عمل بر مردمان
تا که مؤمنشان شناسند از گمان
گر نبیند هیچ کس ز اصحابشان
جمله گردد ترک آن آدابشان
یاد نارند از خدا الا قلیل
خلقشان چون در عمل با شد دخیل
یاد حق از بهر خلق اندک بود
اندکی کآن لایق مشرک بود
ذکر حق یا از زبان گویند و فم
وآن بود نسبت به ذکر قلب کم
نفی مطلق یا مراد از قلت است
نام حق گر میبرند از علت است
تا بماند مال و جانشان در امان
وین منافق راست نیکوتر نشان
زآن مذبذب گفت بین ذلک اند
نه معین ناجی و نه هالک اند
واله و مطرود بین این و آن
نه بوند از مؤمنان نز کافران
هر که را حق واهلد در گمرهی
پس نیابی بهر او راه از بهی
می نگیرید ای گروه مؤمنان
دوست غیر از مؤمنین فاش و نهان
هر که باشد دوست با اعدای دوست
زو حذر کن کاولین خصم تو اوست
یا که می خواهید گرداند از عتاب
حجتی بر خود خدا را در عذاب
بر عذاب اعنی که در یوم القیام
حجت حق بر شما گردد تمام
ایتلاف کافران یعنی خطاست
موجب اتمام حجت بر جزاست
مر منافق راست جای اندر درک
پست تر جای از جهنم بی ز شک
هم نیابی بهرشان یار از ثقات
از درک تا بدهد ایشان را نجات
دوزخ از بهر منافق جایز است
غیر آن کس که به توبه فایز است
بازگشت اعنی به حق زآن خو کنند
از دورویی روی دل آن سو کنند
هم به دین حق نمایند اعتصام
بر صلاح آید مفاسد تا تمام
دین خود خالص نمایند از دغل
بر رضای حق به اخلاص عمل
پس خود ایشانند اندر یوم دین
قدر رتبت در شمار مؤمنین
زود باشد تا دهد اجری عظیم
مؤمنان را حق پس از امید و بیم
از چه فرماید شما را حق عذاب
کو غنی است از گناه و از ثواب
شکر او گویید گر بر نعمتی
یا که تصدیقش به وحدانیتی
اجرتان را حق نماید بر نعم
اوست دانا بر حقوق از بیش و کم

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U -