cnababaie/persian-poetry-meters huggingface dataset:
انتظار را طاقت باید و ما را نیست صبر را فراغت باید و ما را نیست
هر کوه که نه برآورده مهر اوست هامونست و هر آب که نه از دریای اوست خونست
چون جان تو در علم یقین زنده شود
تن در سر این کار ترا بنده شود
توفیق در این هردو چو گردید رفیق
می دان که دل از جهان ترا کنده شود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
کار نه بروزه ونماز است
کار به شکستگی و نیاز است
طاعت بصدق و اخلاص نکوست و گرنه چه آید از مغز و پوست
ای زاهد خودبین که نیی محرم راز
چندین به نماز و روزه خویش مناز
کارت ز نیاز می گشاید نه نماز
بازیچه بود نماز بی صدق و نیاز
آن شنیدی که حیدر کرار
کافران کشت و قلعه ها بگشاد
تا نداد او دو قرص نان جوین
هفده آیت خداش نفرستاد
ای پارسای دین فروش
دین خود را به لقمه مفروش
کرامات نه بر روی آب رفتن است کرامات عین حقیقت گفتن است
ایدل به قضای ایزدی راضی باش
نه در پی مستقبل و نه ماضی باش
رزقت ز ازل یکی و ده میطلبی
هر ده بتوکی دهند خود قاضی باش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
مؤمن به سه چیز با خدایتعالی منزل گیرد بادب تن و سخاوت و بی آزاری که خلق را نیازارد
تو بزبان فضولی گویی و بدل مر او را فراموش کنی و بتن مراو را خدمت نکنی
اگر مؤمنی به زبان استغفار کن و بدل اعتبار کن و به تن افتقار
برزبان حکمت و بدل ندامت به تن امانت
بزبان ذاکر و بدل شاکر و به تن صابر
بزبان ناطق و بدل صادق و بتن شایق
بزبان لطیف و بدل خفیف و بتن عفیف
بزبان ستایش بدل نیایش به تن گدازش
بزبان حمد و ثنا و بدل خوف و رجا و بتن عافیت از بلا بزبان قرآن بدل ایمان بتن فرمان
بدانکه هر چیز را گوهریست گوهر مسلمانی شش چیز است
نشان زهد سه چیز است کوتاه گرفتن امل حقیر شمردن عمل نزدیک دیدن اجل
گر بصورت ملکی یا بلطافت حوری
تا به معنی نرسی از همه دلها دوری
حسن خلقست که از خلق بماند جاوید
حسن ده روزه چه باشد که برومغروری

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
مکن کاری که نباید کرد و چیزی مگو که عذر باید خواستن سود هر دو جهان خاموشی را دان
حرمت را به ازمال دان از سلطان جابر و قاهر بر حذر باش و اندک نوازش او را بسیار دان
جرم و بهتان بر کسی منه تا انفعال بتو بازنگردد با کسی چیزی را که جواب آنرا نتوانی شنید مگوی
بیهوده گویی را سر همه آفتها دان
هر که او تخم کاهلی کارد
کاهلی کافریش بار آرد
از دشمن دوست روی پرهیز
چون هیزم خشک و آتش تیز
از نادان مغرور اجتناب کن ناشنیده و نادیده مگوی بر عیب خود بینا باش و عیب کسان مگو
اندر ره حق تصرف آغاز مکن
چشم بد خود به عیب کس باز مکن
سر دل هر بنده خدا می داند
خود را تو در این میانه انباز مکن
عیبست بزرگ برکشیدن خود را
از جمله خلق برگزیدن خود را
از مردمک دیده بباید آموخت
دیدن همه کس را و ندیدن خود را
گر تو خواهی در دو عالم زندگی
بندگی کن بندگی کن بندگی
کار کن تا مزد یابی بر مزید
کان ترا از بهر این کار آفرید
یارب دل پاک وجان آگاهم ده
آه شب و گریه سحر گاهم ده
در راه خود اول ز خودم بیخود کن
بیخود چو شدم ز خود بخود راهم ده

وزن: فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: خفیف مسدس مخبون
نشانه‌های عروضی: U U - - | U - U - | U U -
ای عزیز بدانکه سرمایه نجات رحمت است و بهترین درجات آخرتست
مردود سلطان ابوسعید ابوالخیر است سررشته مکر و فساد جبلی است سرزنش یافته شیخ حقانی شبلی است
دلاله کوچه های مغروریست
ناقبول طبایع اهل قبولست سرگشته نفرینهای بهلول است بگذاشته اتقیاء است برداشته اشقیاء است
هر که طالب او ذلیل و زبان عذرا وکلیل و اهل عبرت را اینست دلیل که قل متاع الدنیا قلیل
بر درگه او ز گنج و گوهر مطلب
از دوست بغیر دوست دیگر مطلب
بر دولت دنیوی بقانیست ترا
جز دولت اخروی از این در مطلب

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
اگر بر روی آب روی خسی باشی و اگر بهواپری مگسی باشی دل بدست آر تا کسی باشی
خواهی که سخن ز جان آگه شنوی
اسرار نهانی شهنشه شنوی
گم گرد ز خویش تا که از هستی خویش
بی خود همگی انی اناالله شنوی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای عزیز نیکویی نمودن بدلها ره یافتن است و دل نوازی کردن به خشنودی شتافتن است
دل یگانه گوهریست از درج خانه مکرمت الهی و بهترین دردانه ایست از صدف موهبت نامتناهی
مرتب آن بمسجدالحرام معروف و این بقصد الانام موصوف
آن مقرون بچاه زمزم و این مشحون بآه دمادم آنجا تلبیه گویند و اینجا تصفیه جویند
از شرایط او احرام و استلام است و از قواعد این احترام و اعتصام است
در راه خدا دو کعبه آمد منزل
یک کعبه صورتست و یک کعبه دل
تا بتوانی زیارت دلها کن
بهتر ز هزار کعبه باشد یک دل

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر کس داند که حقیقت چیست داند که عشق کدام است و عاشق کیست
در این ره مرد باید بود و با دل پردرد باید بود هر کرا رنج بیشتر تمتع او بیشتر
عاشق باید بیباک باشد هر چند او را بیم هلاک باشد
بیصبری در عشق عذاب جاودانی است و بی اخلاصی در طاعت وبال زندگانیست
مقصود دل و مراد جانی عشق است
سرمایه عمر و زندگانی عشق است
آن عشق بود کز بقا یافت خضر
یعنی که حیات جاودانی عشق است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای عزیز توحید نه همین است که کسی او را یگانه داند توحید آنست که او را یگانه باشد
توحید به عرف عارف صاحب سیر
تخلیص دل از توجه اوست به غیر
رمزی ز مقامات نهایات طیور
گفتم به تو گر فهم کنی منطق طیر
خواست تا صورت خود را بنماید معشوق
خیمه در معرکه آب و گل آدم زد
دل عارف بچیزی تسلی نیابد تجلی حق ناگاه آید اما بر دل آگاه آید
اولها جهل و آخرها قتل یعنی اولش رسن است و آخرش سر دار سرفکن است
مرد ره حق سخن محقق گوید
از هر که جز اوست ترک مطلق گوید
در راه حقش اگر دو صد پاره کنند
هر پاره از او دو صد انالحق گوید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دیده از ظلمت شب هر چند در خفاست اما امید روشنی صبح در قفاست
آهسته باید بود لیکن دانسته باید بود دانسته بخرابات شدن رواست ونادانسته بمناجات شدن نارواست
این مرتبه را بلند و پستی نبود
خود بینی و خویشتن پرستی نبود
در هر قدمش زینست بینی اثری
جایی برسی که نام هستی نبود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
سرمایه طاعت الهی دین است
داروی درون پرگناهی دین است
پیرایه فقیر و پادشاهی دین است
القصه ره نجات خواهی دین است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ایکه جویای راه حق شده ای
وزخطر در پناه حق شده ای
گربدانی شوی حقیقت خواه
بی شریعت مشو حقیقت خواه
تا شریعت نمیکنی حاصل
در حقیقت نمی شوی واصل
با شریعت ره حقیقت جوی
ره تاریک بی چراغ مپوی
تا ندانی ره حرام و حلال
نشمرد کس ترا ز اهل کمال
دین اسلام شرع مصطفوی است
راه ایمان سلوک مرتضوی است
سد اسلام مصطفی بنهاد
گشت ایمان زمرتضی آباد
مصطفی دان رسول و ره ره اوست
ره ره مرتضی و عترت اوست
گر تو زینگونه یابی آگاهی
عارف حق و سالک راهی
در ره معرفت قدم زده ای
برتر از نه فلک علم زده ای

وزن: فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: خفیف مسدس مخبون
نشانه‌های عروضی: U U - - | U - U - | U U -
گرنیکی خویشتن بدل میخواهی
ور خیر جزای هر عمل می خواهی
در طاعت حق بکوش و با صبر بساز
گر فیض جمال لم یزل می خواهی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای خدوندان طاق و طمطراق
دولت دنیا نمی ارزد بفراق
اندک اندک خانمان آراستن
پس به یکبار از سرش برخاستن
وظیفه او مردم آزاریست و شیوه او کجبازی و کجرفتاری است
بر توسن دهر اگر سواری هی زن
رام ار نشود فرود آی و پی زن
هر چند بهر دو دست داری سر او
بگذار ز دست و پشت پا بروی زن

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U -
ای عزیز نیت بخیر باید کرد و قطع تعلق از غیر که وقت تنگست و شتاب عمر بیدرنگ
اینجا چو رسی متاع دل کن به گرو
هر چیز که رودهد به جانش به گرو
مردانه ز جان بگذر و بی سر می رو
کاینجا دو هزار جان نیرزد بدوجو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
پیر طریقت گوید دو گیتی در سر دوستی شد و دوستی در سر دوست اکنون نمیتوانم گفت که اوست
چشمی دارم همه پراز صورت دوست
با دیده مرا خوشست تا دوست در اوست
از دیده و دوست فرق کردن نه نکوست
یا اوست بجای دیده یا دیده خود اوست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جز خدمت روی تو ندارم هوسی
من بی تو نخواهم که برآرم نفسی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتم چو دلم با تو قرین خواهد بود
مستوجب شکر و آفرین خواهد بود
بالله که گمان نبردم ای جان جهان
کامید مرا نتیجه این خواهد بود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دیدیم نهان گیتی و اصل جهان
از علت و عار برگذشتیم آسان
آن نور سینه زلانقط برتر دان
زان نیز گذشتیم نه این ماند و نه آن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در بر آنرا که چون تو یاری باشد
گر ناله کند سیاه کاری باشد
در کوی امید منزلی دارم خوش
در قصه عشق مشکلی دارم خوش
تفصیل دلم چه پرسی ای جان جهان
در جمله همی دان که دلی دارم خوش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
نیست عشق لایزالی را در آندل هیچ کار
کو هنوز اندر صفات خویش ماندست استوار
هیچکس را نامده از دوستان در راه عشق
بی زوال ملک صورت ملک معنی در کنار
آن ذات کمالی که ز تو کاسته نیست
جز از کف تو فیض کرم خاسته نیست
اندر دل من بدین عیانی که تویی
وزدیده من بیدن نهانی که تویی
وصاف تو را وصف نداند کردن
تو خود بصفات خود چنانی که تویی
دو صد عالم که روحانیست از فرفضال او
دوصد گیتی که نورانیست از نور جمال او

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
معبود خودی وعابد خویشتنی
زیرا که برای خود کنی هر چه کنی
یکبار به کوی ما گذر باید کرد
در صنع لطیف ما نظر باید کرد
گر گل خواهی بجان خطر باید کرد
دل را ز وصال ما خبر باید کرد
ترا باشد هم از من روشنایی
بسی گردی و پس هم با من آیی
تا که از دون همتی ما منزل اندر جان کنیم
رخت بربندیم از جان قصد آن جانان کنیم
ز آنجا که جمال حسن آن دلبر ماست
ما در خور او نه ایم و او در خور ماست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
من که باشم که بتن رخت وفای تو کشم
دیده حمال کنم بار جفای تو کشم
بوی جان آیدم از لب که حدیث تو کنم
شاخ عز رویدم از دل که بلای تو کشم

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
بربندم چشم خویش و نگشایم نیز
تا روز زیارت تو ای یار عزیز

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در عشق تو داد من ستم های تو باد
جانی دارم فدای غم های تو باد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عالمی در وادی عشق تو سرگردان شدند
تا که یابد بر در کعبه قبولت بر و بار
کز نباشد قبله عالم مرا
قبله من کوی معشوقست و بس
لبیک عاشقان به از احرام حاجیان
کانیست سوی کعبه و آنست سوی دوست
کعبه کجا برم چه برم راه بادیه
کعبه است کوی دلبر و قبله است روی دوست
بر شاخ طرب هزار دستان توایم
دلبسته بدان نغمه دوستان توایم
از دست مده که زیر دستان توایم
بگذار گناه ما که مستان توایم
دل زان خواهم که بر تو نگزیند کس
جان زان که نه زو بی غم عشق تو نفس
تن زان که به جز مهر تواش نیست هوس
چشم از پی آنکه خود تو را بیند و بس

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
چون وصال یار نبود گو دل و جانم مباد
چون شه و فرزین نماند خاک بر سر فیل را

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
پیر طریقت گوید خدایا گهی بخود نگرم گویم از من زارتر کیست گهی بتو بنگرم گویم از من بزرگوارتر کیست
گاهی که به طینت خود افتد نظرم
گویم که من از هرچه به عالم بترم
چون از صفت خویشتن اندر گذرم
از عرش همی به خویشتن در نگرم
گر نه سبب تو بودی ای در خوشاب
آدم نزدی دمی درین کوی خراب
هجران تو گر زمانه دیدی در خواب
گشتی دل و جان این جهان آتش و آب

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
سیاره عشق را منازل ماییم
زاشکال جهان نقطه مشکل ماییم
چون قصه عاشقان بیدل خوانند
سرقصه عاشقان بیدل ماییم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عالمی در بادیه مهر تو سرگردان شدند
تاکه یابد بر در کعبه قبولت بردبار
چون چنین دید گفت بارخدایا نپندارم که از ایشان یک کس وارد بهشت شود
خداوند فرمود این زندان دوزخ را ببین تا خشم ما را بینی و کیفر ما را بدانی
چون جبرییل راه دوزخ را دید عرض کرد بارالها گمان نبرم کسی باشد از مردم که به دوزخ نرود

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
هر چند بر آتشم نشاند غم تو
غمناک شوم گرم نماند غم تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بی تو ای آرام جانم زندگانی چون کنم
چون نباشی در کنارم شادمانی چون کنم

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
با خود ز پی تو جنگ ها دارم من
صد گونه ز عشق رنگها دارم من
در عشق تو از ملامت بی خبران
بر جان و جگر خدنگها دارم من

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتی مگذر بکوی ما در مخمور
تا کشته نشی که خصم ماهست غیور
گویم سخنی بتا که باشم معذور
در کوی تو کشته به که از روی تو دور
مال و زر و چیز رایگان باید باخت
چون کار بجان رسید جان باید باخت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
اندر همه عمر من شبی وقت صبوح
آمد بر من خیال آن راحت روح
پرسید ز من که چون شدی ای مجروح
گفتم که ز عشق تو همین بود فتوح

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر آب دهی نهال خود کاشته ای
ور پست کنی بنا خود افراشته ای
من بنده همانم که تو پنداشته ای
از دست میفکنم چو برداشته ای

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
زیان جان گر از دیدارت آید
زیان جان بجان باید خریدن

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -
الهی چون من کیست که این کار را سزیدم اینم بس که صحبت تو را ارزیدم
جز خداوند مفرمای که خوانند مرا
سزد این نام کسیرا که غلام تو بود

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
خصمان گویند کاین سخن زیبانیست
خورشید نه مجرم ار کسی بینا نیست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا کی سخن اندر صفت و خلقت آدم
تا کی جدل اندر حدث و قدمت عالم
تا کی تو زنی راه برین پرده و تاکی
بیزار نخواهی شدن از عالم و آدم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
چندان ناز است ز عشق تو در سر من
تا بر غلطم که عاشقی تو بر من
یا خیمه زند وصال تو بر در من
یا در سر کار تو شود این سر من

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
من پای ز جان برون نهادم زمیان
جان داند با تو و تو دانی با جان
در کوی تو گر کشته شوم باکی نیست
کودا من عشقی که بر او چاکی نیست
یک عاشق آزاده نه بینی بجهان
کز باد بلا بر سر او خاکی نیست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا جان دارم غم تو را غمخوارم
بی جان غم عشق تو بکس نسپارم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خالی نه ای از من و نه بینم رویت
جانی که تو با منی و دیدار نه ای
ای دوست بجملگی تو را گشتم من
حقا که در این سخن نه ذوق است و نه فن
گر تو ز خودی خود برون جستی پاک
شاید صنما بجای تو هستم من

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دل زان خواهم که بر تو نگزیند کس
جان زان که نزدبی غم عشق تو نفس
تن زانکه به جز مهر تواش نیست هوس
چشم از پی آنکه خود ترا بیند و بس

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در هجر تو کار بی نظام است مرا
شیرین همه تلخ و پخته خام است مرا
در عالم اگر هزار کام است مرا
بی نام تو سربسر حرام است مرا
نکند عشق نفس زنده قبول
نکند باز موش مرده شکار
هم تو مگر سامان کنی
راهم بخود آسان کنی
زان مرهم واحسان تو
درد مرا درمان کنی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
او را که راه جان و دل بکار است او را با دوست چه کار است
تا تو تویی تو را به حق ره ندهند
چون بی تو شدی زدیده بیرون ننهند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
روزی که سر از پرده برون خواهی کرد
دانم که زمانه را زبون خواهی کرد
گر زیب و جمال از این فزون خواهی کرد
یارب چه جگرها است که خون خواهی کرد
جوینده تو همچو تو فردی باید
آزاد زهر علت و دردی باید
خصمان گویند کاین سخن زیبا نیست
خورشید نه مجرم ار کسی بینا نیست
کی باشد کاین قفس بپردازم
در باغ الهی آشیان سازم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در عشق تو از ملامت بی خبران
در جان و جگر خدنگ ها دارم من
خداوندا نامت نور دیده آشنایان یادت آیین منزل مشتاقان یافتت فراغ دل مریدان مهرت انس جان دوستان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
به دوستیت بمیرم به ذکر زنده شوم
شراب وصل تو گرداندم ز حال بحال
در شهر دلم بدان گراید صنما
گر قصه عشق تو سر آید صنما

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
هر درد که زین دلم قدم برگیرد
دردی دگرش بجای در برگیرد
زان با هر درد صحبت از سر گیرد
کاتش چو رسد بسوخته اندر گیرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
اندر دل من بدین عیانی که تویی
وز دیده من بدین نهانی که تویی
وصاف تو را وصف نداند کردن
تو خود بصفات خود چنانی که تویی
جانی دارم به عشق تو کرده رقم
خواهیش به شادی کش خواهیش به غم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خدایا من گاهی بخود نگرم گویم از من زارتر کیست گاهی بتو نگرم گویم از من بزرگوارتر کیست
گاهی که به طینت خود افتد نظرم
گویم که من از هر چه در عالم بترم
چون از صفت خویشتن اندر گذرم
از عرش همی به خویشتن در نگرم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خدایا جوی تو روان و مرا تشنگی تا کی این چه تشنگی است که قدحها می بینم پیاپی
زین نادره تر کرا بود هرگز حال
من تشنه و پیش من روان آب زلال

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
محنت همه در نهاد آب و گل ماست
پیش از دل و گل چه بود آن حاصل ماست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
پر آب دو دیده و پر آتش جگرم
پر باد دو دستم و پر از خاک سرم
و چون به لطف الهی و فضل ربانی نگرد به زبان شادی و نعمت آزادی گوید
چه کند عرش که او غاشیه من نکشد
چون به دل غاشیه حکم و قضای تو کشم
بوی جان آیدم از لب چو حدیث تو کنم
شاخ عز رویدم از دل چو بلای تو کشم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
حسن تو فزون است ز بینایی من
راز تو برون است ز دانایی من
هر کسرا مشاهدت باطن درست گشت نخواهد که زبان از آن عبارت کند یا ظاهر وی از آن باخبر شود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای نور دیده آشنایان و سوز دل دوستان و سرور جان نزدیکان همه تو بودی و تویی
نه دوری تا جویند غایبی تا پرسند نه تو را جز به تو یابند
آبی و خاکی را چه زهره آنست که حدیث قدم کند
سزای خاک آنست که پیوسته منشور عجز خود می خواند و پرده بی نوایی خود می زند و می گوید
ما خود ز وجود خویش تنگ آمده ایم
وز روی قضا بر سر سنگ آمده ایم
اندر گیلان گلیم بدبختی را
ما از سیهی بجای رنگ آمده ایم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
غم کی خورد آنکه شادمانیش تویی
یا کی مرد او که زندگانیش تویی
در نسیه آن جهان کجا دل بندد
آن کس که به نقد این جهانیش تویی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دل کیست که گوهری فشاند بی تو
یا تن که بود که ملک راند بی تو
والله که خرد راه نداند بی تو
جان زهره ندارد که بماند بی تو
ای یافته و یافتنی از مست چه نشان دهند جز بی خویشتنی
همه خلق را محنت از دوری است و این بیچاره را از نزدیکی
همه را تشنگی از نایافت آب است و ما را از سیر آبی
خدایا همه دوستی میان دو تن باشد و سومی در آن نگنجد درین دوستی همه تویی من در نگنجم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
این قصه نه زان روی سیاه آمده است
کاین رنگ گلیم ما سیاه آمده است
من پندارم که هستم اندر کاریی
ای بر سر پنداشت چو من بسیاری
اکنون که نماند با توام بازاریی
در دیده پنداشت زدم مسماری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بسا کسانی که مغرور در پناه خدا و مغروق در نعمت خدا و مفتون بمدح و ثنای خلقند
تو لاله سرخ و لؤلؤ مکنونی
من مجنونم تو لیلی مجنونی
تو مشتریان با بضاعت داری
با مشتریان بی بضاعت چونی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
روزی که سر از پرده برون خواهی کرد
دانم که زمانه را زبون خواهی کرد
گر زیب و جمال ازین فزون خواهی کرد
یارب چه جگر هاست که خون خواهی کرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
نیست عشق لایزالی را در آن دل هیچکار
کوهنوز اندر صفات خویش ماندست استوار
هر که در میدان عشق نیکوان گامی نهاد
چار تکبیری زند بر ذات خود لیل و نهار
هم درد دل منی و هم راحت جان
هم فتنه برانگیزی و هم فتنه نشان

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
جوینده تو همچو تو فردی باید
آزاد ز هر علت و دردی باید
زان می نرسد به وصل تو هیچ کسی
کاندر خور غمهای تو مردی باید
چشمی دارم همه پر از صورت دوست
با دیده مرا خوش است تا دوست در اوست
از دیده و دوست فرق کردن نه نکوست
یا اوست بجای دیده یا دیده خود اوست
اگر در قصر مشتاقان تو را یک روز بارستی
تو را با اندهان عشق این جادو چکارستی
وگر رنگی ز گلزار حدیث او بدیدی تو
به چشم تو همه گلها که در باغست خارستی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
طیلسان موسی و نعلین هارونت چه سود
چون به زیر یک ردا فرعون داری صد هزار

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
در عشق تو من کیم که در منزل من
از وصل رخت گلی دمد بر گل من

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
پیر طریقت گوید وقت بمعنی آنست که جز از حق در آن وقت نگنجد و مردان در آنوقت سه گروهند
وقت یک گروه چون برق سبک وزودگذر است وقت گروه دیگر پاینده و همیشگی و وقت گروه سوم غالب
آنچه چون برق است شوینده و آنچه پاینده است مشغول دارنده و آنچه غالب است کشنده
ای باز هوا گرفته باز آی و مرو
کز رشته تو سری در انگشت منست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
محبت سه است علتی و خلقتی و حقیقتی علتی هواست و خلقتی قضاست و حقیقتی عطاست
نشان محبت آنست که غرقه جمال محبوب بود در مقابله دوست هستی نه بیند دوست را جز بدوست نه بیند
از هرچه مرا بود بپرداخته ام
تا هر چه ز دوست بود بشناخته ام
در آتش عشق دوست بگداخته ام
زان بیش بسوختم که بشناخته ام

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تذکر نتیجه تفکر است
دل پر غم دیگران مرا یاد کنی
بر خویشتن از گزاف بیداد کنی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در عشق تو گه مست و گهی پست شدم
بر یاد تو گه نیست گهی هست شدم
در هستی ودر نیستی ام گر نگری
یکبارگی ای نگار از دست شدم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خوبان صنما عتاب چندین نکنند
هر روز یکی اسب جفا زین نکنند
عاشق کشی و ستمگری هر دو بهم
با دلشدگان دلبر من این نکنند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یک قوم در اختیار خود بی خبراند
یک قوم در اختیار حق در خطراند
بگذشته ز راه هر دو قومی دگراند
کز خود نه بخویشتن همی درگذرند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در هجر همی سوزیم از شرم خیال
در وصل همی سوزیم از بیم وصال
پروانه شمع را چنین باشد حال
در هجر بسوزد و بسوزد ز وصال

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در عشق تو ای نگار ایدون گریم
وانروز که کم گریم جیحون گریم
آهم نرسد کنون همی خون گریم
خونم چو رسد مرا بگو چون گریم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آنکس که کمال عشق خود را بشناخت
معشوق ز ذوق عشق با عشق شناخت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای هر چه ترا مراد آن باید کرد
دیدار تو آفتاب جان باید کرد
گر کار برسم پاسبان باید کرد
جان در سر کار دوستان باید کرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بر آتش عشقت دل و جان عود کنم
جان بنده تست من همین سود کنم
چون پاک بسوزد آتش عشق تو جان
صد جان دگر به حیله موجود کنم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
اندر دو جهان هر چه ترا آید پیش
مقبول نباشد آن ترا ای درویش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یارب دل پاک و جان آگاهم ده
آه شب و گریه سحرگاهم ده
در راه خود اول ز خودم بیخود کن
بیخود چو شدم ز خود بخود راهم ده

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -