cnababaie/persian-poetry-meters huggingface dataset:
یکدانه ز حق هر که در گردن تست
آن دانه بنزدیک خدا رهزن تست
فردا نرهی ز دوزخ امروزاگر
یک موی زحق غیر بر گردن تست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
اند رهمه عمر من شبی وقت صبوح
آمد بر من خیال آن راحت روح
پرسید ز من که چون شدی ای مجروح
گفتم که ز عشق تو همین بود فتوح

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتم چو دلم با تو قرین خواهدبود
مستوجب شکر و آفرین خواهد بود
بالله که گمان نبردم ای جان جهان
کامید مرا فذلک این خواهد بود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جز عشق تو بر فلک دلم شاه مباد
وز راز من و تو خلق آگاه مباد
کوته نشود عشق توام زین دل ریش
دستم ز سر زلف تو کوتاه مباد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ز اول که مرا عشق نگارم بر بود
همسایه به شب زناله من نغنود
کم گشت کنون ناله که عشقم بفزود
آتش چو همه گرفت کم گردد دود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
مردی که براه عشق جان فرساید
آن به که بدون یار خود نگراید
عاشق بره عشق چنان میباید
کز دوزخ و از بهشت یادش ناید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جوینده تو همچو تو فردی باید
آزاد ز هر علت و دردی باید
زان می نرسد بوصل تو هیچکسی
کاندر خور غمهای تو مردی باید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یکبار بکوی ما گذر باید کرد
در صنع لطیف ما نظر باید کرد
گر گل خواهی بجان خطر باید کرد
دل را زوصال باخبر باید کرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بامات همی نهفته رازی باید
وزمات همی بخود نیازی باید
الحق تو نکو مرغی ای زاغ سیاه
کت جفت همی سپید بازی باید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
شبهای فراق تو کمانکش باشد
صبح از بر او چو تیر آرش باشد
وآن شب که مرا با تو بتا خوش باشد
گویی شب را قدم بر آتش باشد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
رو گرد سراپرده اسرار مگرد
کوشش چه کنی که نیستی مرد نبرد
مردی باید زهر دو عالم شده فرد
کو جرعه درد دوستان داند خورد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در عشق تو گبر ناب من دانم بود
دل سوخته جان کباب من دانم بود
در آتش تیز و آب من دانم بود
روز و شب در عذاب من دانم بود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن دل که تودیدی همه دیگر گون شد
و آن حوض پر آب ماهمه پر خون شد
و آن باغ پر از نعمت چون وارون شد
وآن آب روان ز باغ ما بیرون شد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
این دیده من همه جمالت خواهد
طبع دل من بوی وصالت خواهد
بخشای بر آنکسی که اندر شب و روز
در خواب برآرزو خیالت خواهد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آنکس که ببندگی قرارش باشد
با نیک و بد خلق چکارش باشد
گر بنده یی اختیار دربانی کن
آن خواجه بود که اختیارش باشد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از بی ادبی کسی به جایی نرسید
دریست ادب بهر گدایی نرسید
سر رشته ملک پادشاهی ادبست
تاجی است که جز بپادشایی نرسید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
اندر ره فقر دیده نادیده کنند
هر چه ز حدیث اوست نشنیده کنند
خاک ره اوباش که شاهان جهان
خاک قدمش چو سرمه در دیده کنند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
با صنع تو هر مورچه رازی دارد
با شوق تو هر سوخته رازی دارد
ای خالق ذوالجلال نومید مکن
آنرا که بدرگهت نیازی دارد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
روزی که سر از پرده برون خواهی کرد
دانم که زمانه را زبون خواهی کرد
گر زیب و جمال از این فزون خواهی کرد
یارب چه جگرهاست که خون خواهی کرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بر همت من زمانه را ناز نماند
بر دیده من سپهر را راز نماند
در پیکر طبل باز آواز نماند
پرواز مکن که جای پرواز نماند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در باغ جمال تو دری بگشادند
تا خلق ز تو در طمعی افتادند
بس جان عزیزان که بغارت دادند
واندر سر کوی تو قدم ننهادند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دل را اثر روی تو گل پوش کند
جان را سخن خوب تو مدهوش کند
آتش که شراب وصل تو نوش کند
از لطف تو سوختن فراموش کند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
این درویشان ز وصل بویی دارند
گویی ز شراب مهرجویی دارند
در مجلس ذکر های و هویی دارند
هی نعره زنند کزو جنونی دارند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
غم خواره آنم که غم من نخورد
فرمانبر آنم که دل من ببرد
من جور و جفای او بصد جان بخرم
او مهر و وفای من بیک جونخرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا دل زعلایقت یگانه نشود
یک تیر ترا سوی نشانه نشود
تا هر دو جهانت از میانه نشود
کشتی بسلامت بکرانه نشود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دانی که ترا عشق چه میفرماید
گر نفس و هوی را تو بکشتی شاید
در بند هوای نفس اماره مباش
تا بر تو در صفای دین بگشاید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گردامن دیدار تو بر چنگ آید
سهل است که پای عمر بر سنگ آید
هر چند گدای کوی عشقم حقا
از جمله جهان بیتو مرا ننگ آید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
او نیک و بد مرا نکو میداند
تو خواه بگو خواه مگو میداند
تو بنده با نیاز و او بنده نواز
گرمی کشد و می کشد او میداند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بادی که ز کوی عشق تو برخیزد
از خاک جفا صورت مهر انگیزد
آبی که ز چشم من فراقت ریزد
هر ساعتم آتشی بسر برریزد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر درد که زین دلم قدم برگیرد
دردی دگرش بجای در برگیرد
زان با هر درد صحبت از سر گیرد
کآتش چو رسد بسوخته درگیرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
قومی که زهر چه دون ما پاک زدند
آتش ز غمان دل در افلاک زدند
از هرچه برون ماست چون دور شدند
بر عرش رسیده خیمه بر خاک زدند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن را که بدوستی ورامست کنند
عالم همه در همت وی پست کنند
در دوستیش نیستی هست کنند
آنگه به شراب وصل سرمست کنند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
درویش برو حق عبادت بگزار
شکر کرمش در همه ساعت بگزار
ای آنکه توانگری و نعمت داری
شکرانه نعمتش به طاعت بگزار

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا بادل من گرفتی ای جان تو قرار
من دیده خویش کرده ام لؤلؤ بار
باشد که بصحبت سرشکم یکبار
از راه دو دیده ام درآیی بکنار

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتی مگذر بکوی ما در مخمور
تا کشته نشی که خصم ماهست غیور
گویم سخنی بتا که باشم معذور
در کوی تو کشته به که از روی تو دور

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتم چه نهم پیش دو زلف تو نثار
گر هیچ بنزد چاکر آیی یکبار
پیشت بنهم این جگر سوخته را
کاید جگر سوخته با مشک بکار

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
اندر همه عمر من شبی وقت نیاز
آمد بر من خیال معشوقه فراز
برداشت نقاب مرمرا گفت بناز
باری بنگر که از که ماندستی باز

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای در به چنگ آمده در عمر دراز
آورده ترا ز قعر دریا به فراز
غواص ترا نهاده بر دست زناز
افتاده ز دست و باز دریا شده باز

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
اول تو حدیث عشق کردی آغاز
اندر خور خویش کارما را میساز
ما کی گنجیم در سراپرده راز
لافیست بدست ما و منشور نیاز

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای واقف اسرار ضمیر همه کس
در حالت عجز دستگیر همه کس
از هر گنهم تو به ده و عذر پذیر
ای توبه ده وعذرپذیر همه کس

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دل زان خواهم که بر تو نگزیند کس
جان زآن که نزد بی غم عشق تو نفس
تن زان که بجز مهر تواش نیست هوس
چشم از پی آنک خود ترا بیند و بس

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از باد صبا خسته شود رخسارش
چون آینه کز نفس رسد زنگارش
زان ترسم اگر برهنه دارد یارش
تیزی نظر خلق کند از کارش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یک تیر بنام من ز ترکش برکش
وآنگه بکمان عشق سخت اندرکش
گر هیچ نشانه خواهی اینکه دل و جان
از تو زدنی سخت و ز من آهی خوش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خون شد دل مسکین ز جگر خاری دل
هم بگذرد ایام غم و خواری دل
شادم که بخواب دیدمش ناگاهی
گویی اثری نموده بیداری دل

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
من آن توام تو آن من باش ز دل
بستاخی کن چرا نشینی تو خجل
گر جرم همه خلق کنم پاک بحل
در مملکتم چه کم شود مشتی گل

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در هجر همی بسازم از شرم خیال
در وصل همی بسوزم از بیم زوال
پروانه شمع را همین باشد حال
در هجر نسوزد و بسوزد ز وصال

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یاد تو انیس خاطر غمگینم
بی یاد تو من هیچ گهی ننشینم
بریاد تو فریاد تو دارم شب و روز
شمع غم تست برسر بالینم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتم که براز اوج برین شد بختم
وز ملک نهاده چون سلیمان تختم
خود را چو بمیزان خرد برسختم
از بنگه دونیان کم آمدرختم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
مهر تو به مهر خاتم جم ندهم
وصلت بدم هیچ مریم ندهم
عشقت بهزار باغ خرم ندهم
یکدم غم تو بهر دو عالم ندهم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بیم است که از عشق تو رسوا گردم
دفتر بنهم گرد چلیپا گردم
گر تو ز پی رهی مسلمان نشوی
من خود ز پی عشق تو ترسا گردم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
زان پیش که خواستی منت خواسته ام
عالم ز برای تو بیاراسته ام
در شهر مرا هزار عاشق بیش است
تو شاد بزی که من ترا خواسته ام

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بر آتش عشق جان همی عود کنم
جان بنده تو نه من همی جود کنم
چون پاک بسوخت عشق تو جان رهی
صد جان دگر به حیله موجود کنم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گلها که من از باغ وصالت چیدم
درها که من از نوش لبت دزدیدم
آن گل همه خارگشت در دیده من
آن در همه از دیده فرو باریدم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر مرحله ای که بود راهی کردیم
وز آتش دل آتشگاهی کردیم
در هر چیزی بتا نگاهی کردیم
دیدیم در آن نقش تو آهی کردیم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن شب که من از فراق تو خون گریم
باری بنظاره آی تا چون گریم
هر لحظه هزار قطره افزون گریم
هر قطره بنوحه ای دگر گون گریم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
سیاره عشق را منازل ماییم
زاشکال جهان نقطه مشکل ماییم
چون قصه عاشقان بیدل خوانند
سر قصه عاشقان بیدل ماییم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گاهی بطینت خود افتد نظرم
گویم که من از هر چه بعالم بترم
چون از صفت خویشتن اندر گذرم
از عرش همی بخویشتن درنگرم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بر شاخ طرب هزار دستان توایم
دلبسته بدان نغمه و دستان توایم
از دست مده که زیر دستان توایم
بگذار گناه ما که مستان توایم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دلرا تو بنار عاشقی بریان کن
وانگاه نظر زدل بسوی جان کن
گرزانک براه پیشت آید معشوق
این جمله به پیش پای او قربان کن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
با خود ز پی تو جنگها دارم من
صد گونه ز عشق رنگ ها دارم من
در عشق تو از ملامت بیخبران
برجان و جگر خدنگها دارم من

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یارب ز شراب عشق سر مستم کن
در عشق خودت نیست کن و هستم کن
از هر چه ز عشق خود تهی دستم کن
یکباره به بند عشق پابستم کن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای منظر تو نظاره گاه همگان
پیش تو در افتاده راه همگان
ای زهره شهرها و ماه همگان
حسن تو ببرد آب و جاه همگان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر کافرم ایدوست مسلمانم کن
مهجور توام بخوان و درمانم کن
گر در خور آن نیم که رویت بینم
باری بسر کوی تو قربانم کن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دیدیم نهان گیتی واصل جهان
از علت و عار برگذشتیم آسان
آن نور سیه زلانقط برتر دان
زان نیز گذشتیم نه این ماند و نه آن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در عشق تو من کیم که در منزل من
از وصل رخت گلی دمد بر گل من
این بس نبود ز عشق تو حاصل من
کارآسته وصل تو باشد دل من

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
امروز گذشت بر من آن سرو روان
پوشیده ز من روی فرو بسته دهان
ابرار چه رخ مهر بپوشد ز جهان
کی گردد نور روز بر خلق نهان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای دوست بجملگی ترا گشتم من
حقا که درین سخن نه زرق است نه فن
گر تو ز خودی خود برون جستی پاک
شاید صنما بجای تو هستم من

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چندان ناز است از عشق تو در سر من
تا در غلطم که عاشقی تو بر من
یا چند زند وصال تو بر در من
یا در سر کار تو شود این سر من

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
شوریده شدای نگار دهر من و تو
پر شد ز حدیث ما بشهر من و تو
چون قسمت وصل کرده آمد بازل
هجر آمد و گفت و گوی بهر من و تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جز گرد دلم گشت نداند غم تو
در بلعجبی هم بتو ماند غم تو
هر چند بر آتشم نشاند غم تو
غمناک شوم گرم نماند غم تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دل کیست که گوهری فشاند بی تو
یا تن که بود که ملک راند بی تو
والله که خرد راه نداند بی تو
جان زهره ندارد که بماند بی تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای عقل اگر چند شریفی دون شو
وی دل زدلی بگرد و خون شو خون شو
در پرده آن نگار روز افزون شو
بی چشم درآو بی زبان بیرون شو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر آب دهی نهال خود کاشته
و ر پست کنی بنا خود افراشته
من بنده همانم که تو پنداشته
از دست میفکنم چو برداشته

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در عشق تو بی سریم سرگشته شده
وز دست امید ما سررشته شده
مانند یکی شمع بهنگام صبوح
بگداخته و سوخته و کشته شده

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
قصه چکنم حیلت و رنگیم همه
وز رفتن راه راست لنگیم همه
از آز در آویخته چنگیم همه
با قسمت قسام بجنگیم همه

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا در ره عشق او مجرد نشوی
هرگز ز خودی خویش بیخود نشوی
دنیا همه بند تست بر درگه او
در بند قبول باش تا رد نشوی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
با فاقه و درد همنشینم کردی
بی خویش و تبار و بی قرینم کردی
این مرتبه مقربان در تست
آیا بچه خدمت این چنینم کردی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
با داده حق اگر تو راضی باشی
از همچویی کی متقاضی باشی
راضی شو و خوش باش که یکهفته دور
مستقبلی آید که تو ماضی باشی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
با خلق میامیز که مغرور شوی
در خلق بمانی و از او دور شوی
با خلق جهان مگو تو راز دل خویش
درمان نتوانند و تو رنجور شوی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گشتم به هوس گرد بد و نیک بسی
حاصل نشد از عمر مرا جز هوسی
تامی ماند ز عمر یارب نفسی
دریاب که نیست جز تو فریاد رسی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بنمای رهی که ره نماینده تویی
بگشای دری که در گشاینده تویی
زنگار غمان گرفت دل در بر من
بزدای دلم که دل زداینده تویی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
نور دلی ارچه جفت نارم داری
تاج سری ارچه خاکسارم داری
چون دیده عزیزی ارچه خوارم داری
شادم بتو گرچه سوگوارم داری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتم صنما نگر که جانان منی
اکنون که همی نگه کنم جان منی
بیجان گردم گر تو ز من برگردیی
ای جان جهان تو کفر و ایمان منی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گرزین دل سوخته برآید شرری
در دایره ثری نماند اثری
گر پیش توام هست نگاراخطری
بردار حجاب هجر قدر نظری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای ماه برآمدی و تابان گشتی
گرد فلک خویش خرامان گشتی
چون دانستی برابر جان گشتی
ناگاه فرو شدی و پنهان گشتی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تولاله سرخ و لؤلؤ مکنونی
من مجنونم تو لیلی مجنونی
تو مشتریان بابضاعت داری
با مشتریان بی بضاعت چونی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
شهری همه بنده و رهیگان داری
عالم همه پر ز آشنایان داری
من خود چه کسم چه آید از خدمت من
تو سوخته در جهان فراوان داری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در چشم منی روی بمن ننمایی
واندر دلمی هیچ بمن نگرایی
ای جان و دل و دیده و ای بینایی
چون از دل و دیده در کنارم نایی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
اندر دل من بدین عیانی که تویی
وز دیده من بدین نهانی که تویی
وصاف تر اوصف نداند کردن
تو خود بصفات خود چنانی که تویی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در صورت اگر موسی و هارون آیی
بر صورت جبرییل بیرون آیی
از صورت زهد تو چه مقصود ترا
د سیرت چون یزید و قارون آیی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا شمع صفت مجردی نگزینی
در صفه جمع اولیا ننشینی
او نیز در آن ظلمت شب نورنداد
تا ترک نکرد صحبت شیرینی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دعوی همت کسی کند کاو را
جان بلب آید زلال خضر ننوشد
گر بفرستد عزیز جامه مصرش
خرقه کند اختیار و جامه نپوشد
آنها که ز معبود خبر یافته اند
از جمله کاینات سرتافته اند
در یوزه همی کنم زمردان نظری
مردان همه قرب از نظر یافته اند
دل بخلق مبند که خسته گردی
دل به خدا بند که رسته گردی
هر چیز در این عرصه ترا پیش آید
حق میباید کزان ترا بیش آید
خواهی که در اینزمانه مردی گردی
وندر ره دین صاحب دردی گردی
روزان و شبان بگرد مردان می گرد
مردی گردی چو گرد مردی گردی
در این راه اگر بیمرادی مردی و اگر بیدردی نامردی
شرطست که چون مرد شوی درد شوی
خالی تر و ناچیزتر از گرد شوی
هر کو ز مراد کم کند مرد شود
کم کن الف مراد تا مرد شوی

وزن: مُفْتَعِلُنْ فاعِلاتُ مُفْتَعِلُنْ فَعْ
بحر: منسرح مثمن مطوی منحور
نشانه‌های عروضی: - U U - | - U - U | - U U - | -
آنها که همی دهند از دیده نشان
در عین تحیراند و در بحر گمان
سریست نهان ز دیده عالمیان
آن را که نمودند به بستند دهان
صد سال در آتشم اگر رحل بود
آن آتش سوزنده مرا سهل بود
با مردم نااهل نباید صحبت
کز مرگ بترصحبت نا اهل بود
با هر که نشستی و نشد جمع دلت
وز تو نرهید زحمت آب و گلت
زنهار ز صحبتش گریزان می باش
ورنه نکند روح عزیزان بحلت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بکودکی پستی و بجوانی مستی و در پیری سستی اندیشه کن ای مسکین که خدا را کی پرستی
قولی بسر زبان خود بربستی
صد خانه پر از بتان یکی نشکستی
گفتی که بیک قول شهادت رستم
فردات کند خمار کامشب مستی
دی کز تو گذشت هیچ از آن یاد مکن
فردا که نیامده است فریاد مکن
بر رفته و ناآمده بنیاد منه
حالی خوش باش عمر بر باد مکن
اکنون طهارت توبه دریاب که فرصت مغتنم است و از مستی غفلت درآی که مدت عمر کم است
عمری به غم دنیی دون می گذرد
هر لحظه ز دیده اشک خون می گذرد
شب خفته و روز مست و هر صبح خمار
اوقات عزیز بین که چون می گذرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
این کار وابسته به عنایت است و موقوف بطاعة و عبادت است
آفرینش عرش و کرسی نه تلبیس است آنکه خدایتعالی را محتاج بآن گوید بدتر از ابلیس است
اگر چیزی می دانی من گنجی بودم نهانی
کلید او بدست شیخ خرقانی
در این راه پایدار باش و کار خام مکن
گر در ره شهوت و هوی خواهی رفت
کردم خبری که بینوا خواهی رفت
بنگر که کیی و از کجا آمده یی
می دان که چه می کنی کجا خواهی رفت
اگر روزی صد بار خاک شوی
به از آنکه در بند خود هلاک شوی
تا چند ببازوی خودت پست شوی
بشتاب که از فنای خود هست شوی
از مایه و سود دو جهان دست بشوی
سود تو همان به که تهیدست شوی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
مکن که آه فقیران شبی برون تازد
فغان و ناله به عرش و ملایک اندازد
زتیر تخش یتیمان مگر نمیترسی
زسوز سینه پیری که ناوک اندازد
حذر همی کن از آن ناله سحرگاهی
که گر بکوه زند روزنی در و سازد
بوقت نیم شبی گر بگوید اوالله
هزار همچو تو از خانمان براندازد
هزار جوشن پولاد اگر بپوشی تو
ز آه گرم فقیری چو موم بگدازد
هزار دشنه کشیده است و تیغ زهرآلود
برای گردن آنکس که گردن افرازد
متاز بر سر مظلوم ساکن ای ظالم
که دست فتنه ایام بر سرت تازد
درون سینه مجروح بینوا مخراش
بدانکه روز جزا هست و با تو پردازد
اگر بحل نکند سایل ستمدیده
جزا دهنده تو را در جهنم اندازد
زبار جور لییمان منال عبدالله
که گر خسی بزند کردگار بنوازد
ای ستمکار بیندیش از آنروز سیاه
که ترا شومی ظلم افکند از جاه بچاه
حال اکنون بحقارت منگر جانب او
بشماتت کند آنروز بسوی تو نگاه

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
پلی شناس جهانرا و نو رسیده براو
مکن عمارت و بگذار و خوش ازو بگذر
کرا شنیدی و دیدی که مرگ دادامان
ز خاص و عام و بدو نیک و از صغیر و کبر
اگر هزار بمانی و گر هزار هزار
بعاقبت ملک الموت آیدت بردر
ز گفت ناصر خسرو همی شنو پندی
حذر همیکن از این جور روزگار حذر
هر چیز که هست ترک میباید کرد
وز ترک اساس مرگ می باید کرد
در قطع تعلق از بدن راحت هاست
وزخواب قیاس مرگ میباید کرد

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
دلا در کار حق میکن نظرها
که در راه تو می بینم خطرها
گشا از خواب غفلت چشم تا من
که در گوش تو بر گویم خبرها
نگر در خلق گورستان فکنده
ز یک تیر فناجمله سپرها
بسا شاهان مهرویند در خاک
کز ایشان در جهان مانده اثرها
معاصی زهر قهر است و نموده
به کام نفس تو همچون شکرها
گذرگاهیست این دنیای فانی
نپاید مرد عاقل در گذرها
چو در پیش است مرگ ای پیر انصار
تماشای جهانست در سفرها
اگر در ظلمتی اینک سراجت
حساب امروز کن فردا چه حاجت
هم اکنون حکم کل من علیها
ستاند از تو این تاج و دواجت
به کنج تخته تابوت خسبی
بخواری گر بود تختی ز عاجت
کنون از حق فراغت می نمایی
بگور آیی بدانی احتیاجت
ترا پرهیز باید چند گاهی
که فاسد گشته از عصیان مزاجت
ز رنج دق فسق ای پیر انصار
مگر فضل خدا سازد علاجت

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -
پس کسیرا که حق توفیق نداد و راه ننمود براه آوردن انبیاء و راه نمودن اولیاء او را چه سود
پیری کردن معلمی است
از غیب خبر دادن منجمی است
خلق را در حق سپردن غمازیست
زخم باطن کردن جلادیست
راه ملامت خواستن بدخواهی است
اسرار معرفت فاش کردن دیوانگی است
امید عطا و ثواب داشتن دکان داریست
صبر کردن با او برابریست
کرامات فروختن سگی است و کرامات خریدن خری است
گریه کردن سقایی است
خود را بزبان شکستن رعنایی است
یاد کردن بزبان غافلی است
اندیشه کردن جاسوسی است
خاموش بودن ناموسی است
نعره زدن غایت دلتنگی است
شادی کردن نهایت سبکی است
اندوه خوردن گران جانی است
اخلاص ورزیدن خلاص جویی است
راستی رستگاریست
ایثار کردن دوستی است
به آب و خاک نه آرامیدن مردی است
بهشت جستن متکبری است
تواضع کردن بیچارگی است
مریدی خون خوارگی است
تکلف کننده متعدی است
تصرف در تصوف کافری است
خرسندی دون همتی است
در پیش رفتن جاه طلبی است
در برابر رفتن بی ادبی است
باز پس رفتن بوالعجبی است
زیرکی بیخودی است
بی افکاری بی نشانی است
جسدا قومی که داد بندگی را داده اند
ترک دنیا کرده اند و از همه آزاده اند
روزه با روزه و در گوشه بنشسته اند
باز شبها در مقام بندگی استاده اند
طرفه العینی نبوده غافل از حضرت ولی
سیل ها با این همه از چشم خود بگشاده اند
پیر انصاری تو میدانی که ایشان کیستند
فرقه بی کبر و فرد و زمره دل ساده اند

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -