cnababaie/persian-poetry-meters huggingface dataset:
ایام گرسنه اژدهایی ست
کاو راست نواله مغز آدم
گشته ست به خون مردمی سرخ
این اشقر دیوزاد را دم
این تیشه نخل میوه افشان
نگذاشت به ریشه وفا نم
ابنای زمان به رتبه پیش اند
از ابن زیاد و ابن ملجم
آفاق گرفته ظلمت جهل
کو صبح که از صفا زند دم
چون سلسله در نطاق پرخاش
مشتی سفله فتاده درهم
از مادر روزگار بی مهر
با حقد و نفاق زاده توام
دور است سلامت از لقاشان
شد ترک سلام شق اسلم
کو نوح و دعای چشمه زایش
واجب شده شست وشوی عالم

وزن: مَفْعُولْ مَفاعِلُنْ فَعولُنْ
بحر: هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - U - | U - -
پرسید دوش ساده دلی از من این سخن
با سینه پرآتش و با دیده پرآب
کاندر زمانه هر چه بود نیست بی سبب
خواه آشکار جلوه کند خواه در حجاب
این معنی ازکجا زده سر در تعجبم
کابنای هند جملگی از شیخ تا به شاب
یکباره بعد حادثه جان گسل که شد
از التهاب آتش آن سینهها کباب
چون کلک کجروی که ز مسطر بدر رود
گردیده اند یک قلم از جاده صواب
زین گوشمال حادثه گشتند گنده تر
مانند فضله ای که فتد بر وی آفتاب
گفتم درین سوال که کردی شگفت نیست
در کسوت مثال کنم روشنت جواب
چون قحبه سر زکوی خرابات برکند
یکبارگی نیفکند اول ز رخ نقاب
گاهی حیا به خاطرش آید گهی حذر
در نیم شب زند به حریفان می و رباب
اما فتاد چون به کف شحنه و عسس
گردد خلاص اگر زخم و پیچ احتساب
آسوده خاطر است ز اندیشه جهان
دیگر حریف او نتوان شد به هیچ باب

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
ای فلانی شگفت نیست مرا
از عجبهای هند و بنگاله
عجب آید از این که زاییده ست
ماچه خر مادر تو گوساله

وزن: فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: خفیف مسدس مخبون
نشانه‌های عروضی: U U - - | U - U - | U U -
ای صاحبی که مایه تفریح عالمی
ذات مبارکت سبب کامرانی است
بشنو سه چار مصرع غرا ز خامه ام
اکنون که فطرتت به سر نکته دانی است
رسمی ست مبتذل گله دوستان ز هم
نبود ز دل شکایت یاران زبانی است
رنجانده ای ز ما دل نامهربان خویش
با ما مگر فلک به سر مهربانی است
بهر نجات یا ملک الموت می زند
آن را که اختلاط تو در جان ستانی است
مپسند برگ ریز حواس معاشران
ای خوش نفس نسیم دمت مهرگانی است
خوش بی تکلفانه به هر بزم می شدی
اکنون چه شدکه ناز تو در سرگرانی است
فیض از حریص گشتن اصحاب برده ای
خودداریت نه شرم بود شخ کمانی است
هر هفت کردن تو مکرر شده ست لیک
در مذهب تو فرض چو سبع مثانی است
صد طعنه می زنی به هما شهپران عشق
بوم تو در هوای بلند آشیانی است
با بخردان جفای فلک رسم کهنه ای ست
بر ما ترفعت ستم آسمانی است
نبود حماقت تو شگفتی که از ازل
روح حمار با جسدت یار جانی است
بانگ کلاب با مه تابنده تازه نیست
خفاش را ستیزه به خور باستانی است
وارونه است کار تو باشد ز هر قماش
بی شبهه تار و پود تو هندوستانی است
بی صرفه است عربده با سرگذشتگان
در رزم خامهام علم کاویانی است
بایست پاس خاطر رندان نگاه داشت
اکنون چه سود سیل بلا در روانی است
حیرانم ز غرابت ذات شریف تو
این جوهر لطیف نه بحری نه کانی است
الوان ریش مختلفت را شمرده ام
سبز و بنفش زرد و کبود ارغوانی است
رنگین افاده ها و خرافات مضحکت
طامات بن هبنقه را  شکل ثانی است
ای بی قرینه جفت تو باشد مگر حمار
منکر مشو دلالت این اقترانی است
احیای نام نیک توکردیم در جهان
کلکم همان به راه تو در جان فشانی است
نظمم سبک مسنج به میزان اعتبار
هر چند کاین متاع گران رایگانی است
گر مایل ستایش خویشی اشاره کن
از خرمن این نمونه برای نشانی است
با خود بسنج وسعت میدان خویش را
ما را کمیت خامه به چابک عنانی است
اینک محقری گذراندم علی الحساب
از مخلصان خود بپذیر ارمغانی است
آسوده باد تارک قدرت ز حادثات
در ظل خامه ام که درفش کیانی است

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
در جهنمکده هند که از تاب هوا
شعله ور چون پر پروانه بود بال ملخ
دارد افسرده تو را شعبده چرخ حزین
چه توان کرد کنون ماهیت افتاده به فخ
بس که گرم است هوا آید اگر دمسردی
می دهم گوش زند بیهده چندان که زنخ
هرکسی را شطی از هر بن مویی جاریست
شاید ار سیل عرق شوید ازین خاک وسخ
نه همین جان اسیر از تف ایام گداخت
تن هم از کاهش آلام نحیف است چو نخ
روشنان فلک مجمره گردان بخیل
خنک آن دم که نویسند برات تو به یخ

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
بود بر محملم دل چون درایی
مرنج از من اگر سنجم نوایی
نفس در پرده دل می سراید
ز سعدی نکته درد آشنایی
غرض نقشی ست کز ما باز ماند
که هستی را نمی بینم بقایی
مگر صاحبدلی روزی به رحمت
کند در حق مسکینان دعایی

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -
ای مژه و غمزه ات صفدر صاحب قران
خود شکافد به تیغ درع درد با سنان
منت سرو قدت فصل بهار خطت
بار نهد بر زمین ناز کند بر زمان

وزن: مُفْتَعِلُنْ فاعِلُنْ مُفْتَعِلُنْ فاعِلُنْ
بحر: منسرح مطوی مکشوف
نشانه‌های عروضی: - U U - | - U - | - U U - | - U -
آتش زده ایم اختران را
افروخته شمع خاوران را
پرورده در آستین مژگان
اشکم دریای بی کران را
از محشر داغ سینه من
بیم است ستاره منکران را

وزن: مَفْعُولْ مَفاعِلُنْ فَعولُنْ
بحر: هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - U - | U - -
دوش دلم چون کشید خنجر آه از قراب
پشت حواصل پدیدگشت ز پر عقاب
کین فلک مهر شد از نفس پاک من
ترک سمن چهر شد هندوی مشکین نقاب
داور رومی به شب تیغ کشید از غضب
بر سپه زنگ برد حمله افراسیاب
رایت پیکار زد خسرو خاور زمین
برق به کهسار زد خیمه زرین طناب
آیت آتوا الزکاه از صحف پاک خواند
سیم کواکب فشاند خسرو صاحب نصاب
گلخن نمرود را دود نشست از صعود
آتش بی دود را داد فلک التهاب
برقع مشکین پرند شاهد گیتی گشود
مهر به گردش فکند ساغر لعل مذاب
لیلی شب راکه بود در بر یرقان کبود
غازه به رخساره زد ماشطه آفتاب
کلک نواساز رفت بر سر رامشگری
پیر خرد باز رفت بر سر عهد شباب
باربدی پرده را دید به هنجار نیست
خسرو دل شد خجل زین روش ناصواب
زخمه به هر سان زدم بر رگ تار نفس
نغمه به سامان نگشت کام نشد ذوق یاب
نفحه روح القدس در دل افسرده ام
پرده سرایی گرفت این متعالی خطاب
کای گهر افروز دل تیره چرایی چنین
محفل شمع چگل روشن و تو در حجاب
شانه رقم را بکش از دل صد چاک خویش
طره انفاس را چند دهی پیچ و تاب

وزن: مُفْتَعِلُنْ فاعِلُنْ مُفْتَعِلُنْ فاعِلُنْ
بحر: منسرح مطوی مکشوف
نشانه‌های عروضی: - U U - | - U - | - U U - | - U -
دارم آزرده دلی تنگ تر از دیده میم
شده ام داغ درین دایره چون نقطه جیم
نشد از شش جهتم راه گشادی پیدا
آه از آن زر که فتد در گره بخل لییم
دارم از الفت تن شکوه که نیکو گفتند
روح را صحبت ناجنس عذابی ست الیم
می رود دم به نوا ناله فرخنده مقام
یاد آن روز که بودم به خرابات مقیم
دلم از صحبت این نکته فروشان خون شد
بی سوادند جهان نسخه ایام سقیم

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
شاعر و شعر شناسان قلمم را به زبان
رفته ابطای حقی گاه و گه ابطای یلی
گاه در طول کند صف شکنی گاه به عرض
ذوالفقار کف خصم افکن کرار علی
گر گذارد قدمی سوی چپ و راست سزاست
از تهمتن نبود عیب به میدان یلی
زلف لیلی ست سوادم چه پریشان چه به خم
توبه پرداز به آرایش زلف عملی
نکته گر لاغر و گر فربه از آن هیچ نکاست
مصحفم گاه بود رحلی و گاهی بغلی
وقفه یک جا نکند خامه نورافشانم
مهر گاهی اسدی باشد و گاهی حملی
کرده بر دایره ام حلقه به گوش خط یار
رشک خورشید بود نقطهام از بی بدلی
نقش کلکم که بود روشنی چشم خرد
کرده در دیده بی نور حسودان سبلی
یابی از خامه من خضر صفت عمر ابد
بینی از نامه ی من پرتو فیض ازلی
می کند فرق دماغی که بود بوی شناس
عنبری از من و زین گنده دهانان بصلی

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
در همه عمر بر صحیفه دهر
هر چه این کلک مشکبار نوشت
اول آن را به لوح خاطر من
قلم فیض کردگار نوشت

وزن: فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: خفیف مسدس مخبون
نشانه‌های عروضی: U U - - | U - U - | U U -
بحری ست محیط غم که در خون
یازد نفس شناوران را
چون بیضه شکسته صعوه عشق
پرواز عقاب شهپران را
آن غنچه دهان که شرم لعلش
بر بسته زبان سخنوران را
آورده به جوش خون حسرت
عناب تو بسته شکران را
مژگان کجت لوای قامت
خم ساخته تیغ جوهران را
بسته ست نگاهت از کسادی
بازارچه  ستمگران را
خامش نشود زبان ز شکرت
چون خامه بریده حنجران را
هر پاره دل ز تاب مهرت
اخگر شده سینه مجمران را
چون گل زده چاک فرقت تو
جیب و بغل سمن بران را
صهبای حیات بخشد از نطق
یاقوت تو روح سروران را
یاد مژه جگر فشارت
چنگال شکسته اژدران را
دست از دامان کبریایت
افتاده قصیر قیصران را

وزن: مَفْعُولْ مَفاعِلُنْ فَعولُنْ
بحر: هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - U - | U - -
جبهه بر خاک نه درین مسجد
کز برای عبادت است اینجا
بهر تاریخ این بنا هاتف
گفت درگاه حاجت است اینجا

وزن: فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: خفیف مسدس مخبون
نشانه‌های عروضی: U U - - | U - U - | U U -
علامه دهر والد والا شان
چون کرد سفر به جنت جاویدان
در واقعه رحلت او کلک حزین
تاریخ نوشت جای او باغ جنان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
نور دل و دیده مجلس آرای زمان
ملا عبدالله فاضل عالیشان
در ماه مبارک سفری شد ز جهان
تاریخ وفات اوست ماه رمضان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای که دارد لوای اقبالت
آفتاب بلند سایه نشین
بود از نوبهار خلق توام
نفس مشکسای فروردین
نکته ای هست از رهی بشنو
که خدا ناصر تو باد و معین
انتفاعی که از جهان دژم
دارم از گردش شهور و سنین
تلخی عیش روزگاران است
که بود در مذاق من شیرین
کشدم گرد کلفت ایام
توتیایی به چشم حادثه بین
از غم من مکن پریشان دل
که مبادت ز چرخ چین به جبین
کج اگر باخت ناکسی چه عجب
کو نداند یسار را ز یمین
روش هر کسی فراخور اوست
نتواند پیاده شد فرزین
خار بیچاره از کجا آرد
طره ی سنبل ورخ نسرین
دل ما را چه غم که از رخ زشت
نفتد در جبین آینه چین
سفله را طبع روزگار بود
نه به مهرش وفا بود نه به کین
بی خرد لایق عتاب کجاست
تشنه داند بهای ماء معین
صدف سینه های پاک بود
جای دردانه های غث و سمین
گر ببخشی گناه او دارم
طاعتت تا به روز بازپسین
بر مرادت مدام گردد چرخ
چاکر درگهت ینال و تکین

وزن: فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: خفیف مسدس مخبون
نشانه‌های عروضی: U U - - | U - U - | U U -
هزار و یکصد و پنجاه و پنج هجری بود
که گشت نسخه ی دیوان چارمین سپری
قصیده و غزل و قطعه و رباعی آن
دوصد فزون ز هزار است و سی چو بر شمری
هنر به ماشطه خامه ام کند نازش
که لیلی عرب آراست در لباس دری
دعای رحمت از آیندگان امیدم هست
که جاده ایست بسیط زمان و ما گذری
شگفت نیست گر آلوده است دامن ما
که دیده اشک فشان است و اشک ما جگری

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
شد صید خم زلف رسایی دل ما
افتاد به دام اژدهایی دل ما
از بوی کباب می توان دانستن
کز عشق در آتش است جایی دل ما

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای چشم و چراغ دل غم دیده ما
در راه تو خاک شد دل و دیده ما
هجران تو بود گفتمت تا دانی
تاراجگر بساط برچیده ما

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
لعلت به فسون نبرد از دل تب و تاب
گر شکر لطف داد و گر زهر عتاب
القصه که در عشق جگرسوز چو شمع
از آه در آتشیم و از اشک در آب

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
کردی دلم از حسن گلوسوز کباب
نه پرتو لطف دیده نه برق عتاب
خواهیم به عشق نیم بسمل شده ماند
کز گرمی خون ماست شمشیر تو آب

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در دیده هر که شق کند پرده خواب
سرتاسر آفاق بود موج سراب
ساقی قدحی در ده از آن باده ناب
سر دو جهان بشنو ازین مست خراب

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای مطرب عاشقان نوای تو کجاست
ای ساقی جان آب بقای توکجاست
گیرم دل ما از نظر افتاده توست
گیرایی مژگان رسای تو کجاست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
سرمایه دهر خاک بیزی ستکه هست
در مزرع حسرت اشک ریزی ست که هست
آگاهی و دریافت گران است که نیست
ارزان زمانه بی تمیزی ست که هست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در کار زمانه هر که بیکارتر است
از عاقبت کار خبردارتر است
از باده ی غفلت از غم دهر  حزین
هشیارتر است هرکه سرشارتر است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر چند که ما رهرو و دنیا راه است
در راه نشستن خطر آگاه است
زین شرم نشسته ام که پیرایه تن
گر برخیزم به قامتم کوتاه است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
اوضاع زمانه لایق دیدن نیست
وضعی خوشتر ز چشم پوشیدن نیست
دانی ز چه پا کشیده ام در دامان
دنیا تنگ است جای جنبیدن نیست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
نوبت ز کیان به ماکیان افتاده ست
بازی شگرفی به میان افتاده ست
شاید که سپهر سفله رقصد ز نشاط
شمشیر زدن به دف زنان افتاده ست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در محفل آسمان سها و خور هست
در بحر جهان هم صدف و هم در هست
تا خود چه بود قسمت روزی طلبان
هم مایده عیسی و هم آخور هست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خویی مه و مهر را به دلداری نیست
آبی در جوی ابر آذاری نیست
شد کشور عدل و جود و انصاف خراب
دیار درین دیار پنداری نیست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دانم که به جز خدای قهاری نیست
بر خاطرم از ظلم کسی باری نیست
ماهیت مخلوق نباشد غالب
مغلوب خدا شدن مرا عاری نیست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن را که نصیب از خرد ادراک است
در معرکه جهاد خود چالاک است
هر چندکه زنده پاک و مرده ست پلید
این نفس پلید چون بمیرد پاک است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خورشید علم به کوهساران زد و رفت
دلدار در امیدواران زد و رفت
بلبل دستان نوبهاران زد و رفت
گل خنده به وضع روزگاران زد و رفت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر چند که خصمی سپهر از جهل است
آسان گذرد به خاطری کو اهل است
عاجز شده روزگار از خصمی ما
دشوار زمانه بس که بر ما سهل است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از عمر عزیز رفته افزون از شصت
گاهی در کار و گه به کوتاهی دست
گه سخره مستی و گهی هشیاری
امروز نشسته ام نه هشیار نه مست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دل گم شده است سینه پردازی هست
جان سوخته است جلوه نازی هست
زخمی نشود شکار بی شست وخدنگ
خونین جگریم ناوک اندازی هست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از دیده به دیده ناوک اندازی هست
از سینه به سینه قاصد رازی هست
خوانده ام رقم دفتر دلها این بود
ما کارگهیم کارپردازی هست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
امید گداست تا در بازی هست
معشوق غنی و عشق را آزی هست
خسته به دواتند نه با خسته دوا
بیچاره نیاز و چاره را نازی هست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
داغی که بکاود سر پرشور کجاست
زخمی که گدازد دم ساطور کجاست
گرمی به دلم نمی کشد شعله حزین
ای غیرت عشق آتش طور کجاست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
صد وادی بیکرانه درگوشه ی ماست
لخت دل بسته بر میان توشه ماست
ای مور هوس بهره ای از ما نبری
برقی به کمین بردن خوشه ماست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای شاخ امید برگ و بار تو کجاست
فصل تو کدام و نوبهار تو کجاست
چون موج  تپیدنم به جایی نرسید
ای بحر محیط غم کنار تو کجاست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آلوده ی کام دل مشو کام آن است
هرگز طمع دانه مکن دام آن است
در دایره ی فلک چه سرگردانی
آغاز تو هر چه بود انجام آن است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن غنچه که نشکفد به گلشن لب ماست
کامی که روا می نشود مطلب ماست
در عشق دو چیز است که پایانش نیست
اول سر زلف یار و آخر شب ماست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از داغ فراق سینه ام جوشان است
هوش من شوریده ز مدهوشان است
در بزم تو شمع گوید احوال مرا
این چرب زبان وکیل خاموشان است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ازگریه من دیده اختر شور است
وز ناله ی من دل ملک رنجور است
گردون نبود حریف پیمانه عشق
این رطل گرانتر از سر مخمور است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عشق است سلیمان و دل انگشتر اوست
داغ جگرم سیاهی لشکر اوست
قالب نی و جان ناشکیباست نوا
نالیدن ما از لب چون شکر اوست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر چند سپهر فکرم اختربار است
بر دوش زبان سخنوری سربار است
از خامه تیره بخت خود ممنونم
این ابر سیاهی ست که گوهربار است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای ساقی عاشقان می ناب کجاست
ای خضره ره سوختگان آب کجاست
عمریست که بی تو تشنه خون خودم
آن خنجر مژگان سیه تاب کجاست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عهدیست که آشنا و بیگانه یکیست
نرخ خزف وگوهر یکدانه یکیست
در گوش گران خفتگان شب جهل
آیات کتاب حق و افسانه یکیست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ساقی قدحی که دور گلزار گذشت
مطرب غزلی که وقت گفتارگذشت
ای همنفس از بهر دل زار بگو
افسانه آن شبی که با یارگذشت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عشق است که درد من و درمان من است
دین من و پیر من و ایمان من است
خون از بن هر مو نفشانم چه کنم
زان نشتر غمزه ای که در جان من است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
افسانه عشق راز پنهان من است
صد چاک چو جیب گل گریبان من است
زاهد ره اسلام مداری بگذار
دین را به بتان باختن ایمان من است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یار است که در ظلمت امکان شمع است
خود راز و نیاز و خویشتن هم سمع است
هر دیده که یافت نور تحقیق حزین
غیر از واحد ندید هر جا جمع است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
این کوچه عمر وحشت افزا راهی ست
حیرت زده است هرکجا آگاهی ست
بازیگر روزگار را معرکه هاست
میدان جهان طرفه تماشا گاهی ست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
غمنامه ما خواند و جوابی ننوشت
از لطف گذشتیم و عتابی ننوشت
خاطر به امید ستمش خوش می بود
بی رحم خراجی به خرابی ننوشت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
افسوس که درد عشق و درمان هم نیست
داغ دل گرم و مهر جانان هم نیست
خون در طلب نعمت الوان نخورم
تنها نه که نان نمانده دندان هم نیست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هستی بزمی ست انجمن سازی هست
عالم نطعی ست پنج و شش بازی هست
در جام جم و مهر سلیمان این بود
ما کارگهیم کارپردازی هست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یار آینه حسن دلارای خود است
یک دیده محو در تماشای خود است
این حسن غیور برنمی تابد غیر
موسی و عصا و طور سینای خود است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن را که رسوم عشقبازی اصل است
آسوده ز دوری و خلاص از فصل است
در نامه ی عاشقان نباشد فصلی
افسانه عشق وصل اندر وصل است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از حرف وداع دیده جیحون شد و رفت
هوش از سر سودا زده مجنون شد و رفت
تن شعله کشید و دود آهی برخاست
دل خون شد و خون ز دیده بیرون شد و رفت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بی ضامن و رهن وام می باید نیست
عنقا ما را به دام می باید نیست
دندان که معطل است درکامم هست
نانی که صباح و شام می باید نیست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هند است و جهان به کام می باید اوا نیست
پاس هر خاص و عام می باید اوا نیست
تا حامله سازیم بزرگانش را
یک مشت زر حرام می باید اوا نیست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در هند اگر کسی نرنجد از راست
گویم طبقات خلق را بی کم و کاست
پنجی ست که شش نمی توانش کردن
پاجی و دیوث و قحبه و هیز و گداست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دل خوش نکند ناله زاری که مراست
وز گریه نمی رود غباری که مراست
با همت من دولت دنیا چه کند
این میکده نشکند خماری که مراست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دیدیم سواد هند حیرت زار است
روز که و مه چو شام هجران تار است
بسته ست به کار همه شان بخت گره
اینجا گره گشاده در شلوار است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در زیر فلک ناله ما بی اثر است
بی دردان را ز درد ما کی خبر است
از تنگی جا ذوق اسیری دارم
کز حلقه دام کلبه ام تنگ تر است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دردانه دریای حقیقت درد است
درد است که میزان عیار مرد است
ای خاک ره یار عزیزش می دار
این طفل یتیم اشک غم پرورد است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای سینه بنال ناله کار من و توست
ای ناله ببال روزگار من و توست
ای دل برخیز تا ز دنیا برویم
دهری ست که زندگیش عار من و توست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ساقی رگ ابر آبداری برخاست
گویا که ز چشم می گساری برخاست
تا آینه جام گرفتی در دست
زآیینه خاطرم غباری برخاست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای تیره شب فراق پایان وقت است
ای صبح بکش سر از گریبان وقت است
خون شد دل سنگ از اثر ناله ما
ای زمزمه مرغ سحر خوان وقت است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
با ما زاهد خیال خامت عبث است
وز سبحه به کف دانه و دامت عبث است
سودی ندهد شهره شهری گشتن
رد خاصی قبول عامت عبث است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دردا که دری نسفته می باید رفت
راز دل خود نگفته می باید رفت
می باید داد جان شیرین بی تو
تلخی ز تو ناشنفته می باید رفت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ما را لب لعل فام می باید نیست
این شهد نصیب کام می باید نیست
هجری که سرم خمار ازو دارد هست
وصلی که مرا مدام می باید نیست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از روی تو شمع سان نگاهم همه سوخت
وز گرمی خویت اشک و آهم همه سوخت
دامان از اشک سبزه زاری شده بود
برقی بدرخشید و گیاهم همه سوخت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از صومعه تا میکده پر راهی نیست
از کعبه به بتخانه شبانگاهی نیست
بخرام به طور عشقبازان و ببین
کس نیست که در ذکر انا اللهی نیست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از خصمی مردمان مرا حال نکوست
یاران همه دشمنند خصمان همه دوست
با هر که دل آرمید از دوست رمید
وز هر که بتافت روی دل جانب اوست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن دیده که بازاری عشاقش خوست
روی طلب راه نوردان با اوست
پرسید که من این الی این تروح
گفتم از دوست هم روم باز به دوست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دیوانه دلم یار دل آسایی نیست
شوریده سرم دامن صحرایی نیست
لحن داوود و حسن یوسف خوار است
گوش شنوا و چشم بینایی نیست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
مردی که میان دردمندان فرد است
تنها دل ماست کز دیار درد است
آنکس که دهد غسل ولادت خود را
ز آلایش امهات سفلی مرد است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دلبر بسیار و دل نگهدار کم است
دلدار کم و چه کم که بسیار کم است
گویند به عالم تو چرا بی یاری
یاران چه کنم یار وفادار کم است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دانی که به من در غمت آیا چه گذشت
بر سرچون شمعبی تو شبها چه گذشت
از درد فراق ما ز خود بی خبریم
آیا خبرت هست که بر ما چه گذشت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دوران به نشاط و غم صلایی زد و رفت
بلبل ز سر شاخ نوایی زد و رفت
گل نیز شکرخند به جایی زد و رفت
آمد رگ ابر هایهایی زد و رفت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دیشب طربی بر دل غمناکم ریخت
هر بخیه که داشت سینه چاکم ریخت
شبنم به کنار چشم نمناکم ریخت
ابری دو سه قطره اشک بر خاکم ریخت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بسته ست زبانم و بیان در سیر است
تن ساکن اگر بود روان در سیر است
آواره تر از توست کلام تو حزین
برگرد جهان گشت و همان در سیر است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از حوصله صبر غمت بیرون است
هر لحظه دل از فراق دیگرگون است
با دیده چه سازیم که چون شب باز است
از شوق چه گوییم که روزافزون است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هرحند که حسن و عشق مستور به است
آیات نیاز و ناز مشهور به است
هر سینه که داغ نیست خشت لحد است
زان لب که ننالید لب گور به است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -