cnababaie/persian-poetry-meters huggingface dataset:
ای هشت بهشت یک نثار در تو
وی هفت سپهر پرده دار در تو
رخ زرد و کبود جامه خورشید منیر
سرگشته ذره غبار درتو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
وصفت نه به اندازه عقل کهن است
کز وصف تو هر چه گفته آمد سخن است
در هر دو جهان هر گل وصفت که شکفت
در وادی توحید تو یک خاربن است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جان محو شد و به هیچ رویت نشناخت
دل خون شد و قدر خاک کویت نشناخت
ای از سر مویی دو جهان کرده پدید
کس در دو جهان یک سر مویت نشناخت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دل زنده شود کز تو حیاتی طلبد
جان باز رهد کز تو نجاتی طلبد
گر بر سر ذرهای فتد سایه تو
خورشید از آن ذره زکاتی طلبد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عقلی که جهان کمینه سرمایه اوست
در وصف تو عجز برترین پایه اوست
هر ذره که یک لحظه هوای تو گزید
حقا که صد آفتاب در سایه اوست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
وصف تو که سرگشته او هر فلکی است
نه لایق سوز دل هر بی نمکی است
در جنب تو هر دو کون کی سنجد هیچ
کانجا که تویی دو کون و یک ذره یکی است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بر وصف تو دست عقل دانانرسد
و ادراک ضمیر جان بینا نرسد
عرشی که دو کون پرتو عظمت اوست
موری چه عجب اگر بدانجا نرسد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای از تو فلک بی خور و بی خواب شده
وز شوق تو سرگشته چو سیماب شده
هر دم ز تو صد هزار دل خون گشته
دل کیست که صد هزار جان آب شده

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خورشید که او زیر و زبر می گردد
از تو  به امید یک نظر می گردد
ذوق شکر شکر تو طوطی فلک
تا یافت از آن وقت به سر می گردد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عالم که فنای محض سرمایه اوست
چون شش روزهست لطف تو دایه اوست
هر ذره که در سایه لطف تو نشست
بر هشت بهشت تا ابد سایه اوست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر دل که ز لطف تو نشان یابد باز
سر رشته خوددر دوجهان یابد باز
در راه تو هر که نیم جانی بدهد
از لطف تو صد هزار جان یابد باز

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر نقطه که در دایره قسمت تست
بر حاشیه مایده نعمت تست
در سینه ذره ای اگر بشکافند
دریا دریا جهان جهان رحمت تست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هم گوهر بحر لطف بیپایانی
هم گنج طلسم پرده دوجهانی
بس پیدایی از آنکه بس پنهانی
بیرون جهانی و درون جانی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
نه عقل به کنه لایزال تو رسد
نه فکر به غایت جمال تو رسد
در کنه کمالت نرسد هیچ کسی
کوغیر تو کس تا به کمال تو رسد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
نه عقل بدان حضرت جاوید رسد
نه جان به سراچه جلال تو رسد
گر میجنبد سایه و گر استادست
ممکن نبود که درجمال تو رسد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آنجا که تویی هیچ مبارز نرسد
پیک نظر و عقل مجاهز نرسد
فی الجمله به کنه تو که کس را ره نیست
نه هیچ کسی رسید و هرگز نرسد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
نه لایق کوی تست سیری که بود
نه نیز موافقست خیری که بود
یک ذره خیال غیر هرگز مگذار
کافسوس بود خیال غیری که بود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر با تو به هم دگر نباشد چه بود
یک ذره به سایه در نباشد چه بود
جایی که هزار عرش یک سارخک است
مشتی سارخک اگرنباشد چه بود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای غیر تو درهمه جهان مویی نه
جز روی تو در همه جهان رویی نه
از هر سویی که بنگرم در دو جهان
آن سوی تویی ولیکن آن سویی نه

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
کس نیست که در دو کون ما دون تونیست
مستغرق آن حضرت بی چون تو نیست
نی نی تا کی ز کون و حضرت گفتن
بیرون تو هرچه هست بیرون تو نیست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای پیش تو صد هزار جان یک سر موی
در قرب تو هفت آسمان یک سر موی
چون یک سر موی از دو جهان نیست پدید
جز تو نبود در دو جهان یک سر موی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در وصف تو عقل و دانش مانرسد
یک قطره به گرد هفت دریا نرسد
چون هژده هزار عالم آنجا که تویی
پر مگسی بود کس آنجانرسد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در معرفت تو دم زدن نقصان است
زیراکه ترا هم به تو بتوان دانست
خورشید که روشن است بینایی او
در ذات تو چون صبحدمش تاوان است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گردون زتو بی سر و بنی بیش نبود
وین هر دو جهان از تو تنی بیش نبود
گفتند بسی از تو بزرگان جهان
اما همه بیشک سخنی بیش نبود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یک لحظه که در گفت و شنید آیی تو
صد عالم بسته را کلید آیی تو
چیزی که پدید نیست آن پنهان است
پیداتر از آنی که پدید آیی تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بی تو به وجود آرمیدن نتوان
با تو به جز از عدم گزیدن نتوان
کاریست عجب در تو رسیدن نتوان
وانگه ز تو یک لحظه بریدن نتوان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از بس که در انتظار تو گردون گشت
تا روز همه شب ز شفق در خون گشت
چون راه نیافت از پس و پیش به تو
در خویش به صد هزار قرن افزون گشت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در ملکت تو نیست دویی ای همه تو
ملک تو یکی است معنوی ای همه تو
در سر السر جان ما میدانی
کان کنه که جان راست تویی ای همه تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یا رب همه اسرار تو میدانی تو
اندازه هر کار تو میدانی تو
زین سر که در نهاد ما میگردد
کس نیست خبردار تو میدانی تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ذاتت ز ازل تا به ابد قایم بس
بیرون زتو جاهلند تو عالم بس
گر دست طلب به حضرتت مینرسد
از حضرت تو تعجیم دایم بس

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
کو عقل که در ره تو پوید آخر
کو جان که زعزت تو گوید آخر
پندار نگر که ما ترا میجوییم
چون جمله تویی ترا که جوید آخر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای عین بقا در چه بقایی که نهای
در جای نه و کدام جانی که نهای
ای جان تو از جا و جهت مستغنی
آخر تو کجایی و کجایی که نهای

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در ذات تو سال ها سخن رانده ایم
بسیار کتاب دیده و خوانده ایم
هم با سخن پیرزنان آمده ایم
کای تو همه تو جمله فرو مانده ایم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در راه تو معرفت خطا دانستیم
چه راه و چه معرفت کرا دانستیم
یک یافتن تو بود و فریاد دو کون
کاین نیست ازان دست که ما دانستیم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
کو چشم که ذرهای جمالت بیند
کو عقل که سده کمالت بیند
گر جمله ذرات جهان دیده شود
ممکن نبود که در وصالت بیند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
اسرار تو در حروف نتواند بود
و اعداد تو در الوف نتواند بود
جاوید همی هیچ کسی را هرگز
برحکمت تو وقوف نتواند بود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای آن که ز کفر دین تو بیرون آری
وز خار ترنجبین تو بیرون آری
از گل گل نازنین تو بیرون آری
وز کوه و کمر نگین تو بیرون آری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عالم که پر از حکمت تو میبینم
یک دایره پر نعمت تو میبینم
بر یک یک ذره وقف کرده همه عمر
دریا دریا قدرت تو میبینم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای رحمت و جود بینهایت از تو
در هر جزوی هزار آیت از تو
گر جمله آفاق ضلالت گیرد
ممکن نبود به جز هدایت از تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای شمه لطف تو بهشت افروزی
دوزخ ز تف آتش قهرت سوزی
گرنامه درد تو فرو باید خواند
پنجاه هزار ساله دارم روزی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هم بر کف ودود ملک بتوانی راند
هم با همه هم بی همه بتوانی ماند
گر مهر نهادم ازخموشی بر لب
تو نامه سر به مهر بتوانی خواند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای آن که کمال خرده دانان دانی
خاصیت پیران و جوانان دانی
گردر وصفت زبانم از کار بشد
دانم که زبان بی زبانان دانی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای آن که به حکم ملک میرانی تو
وز دل خط نانوشته میخوانی تو
گر باتو نگویم که چگویم در دل
نا گفته وناشنیده میدانی تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جان حمد تو از میان جان میگوید
مستغرق تو هر دو جهان میگوید
گر شکر تو این زبان نمیداند گفت
یک یک مویم به صد زبان میگوید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر دست دهد غم تو یک دم آن به
آن دم چو بود به ز دو عالم آن به
چون نیست ستایش ترا هیچ زبان
هم با تو گذاشتم ترا هم آن به

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هم در بر خود خواندگان داری تو
هم از در خود راندگان داری تو
هم خوانده و هم رانده فرو ماندهاند
ای بس که فرو ماندگان داری تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای گم شده دیوانه وعاقل در تو
سر رشته ذره ذره حاصل در تو
تادر دل من صبح وصال تو دمید
گم شد دو جهان دردلم ودل در تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هم عقل ز کنه تو نشان میجوید
هم فهم ترا گرد جهان میجوید
ای راحت جان ودل عجب ماندهام
تو در دل ودل ترا به جان میجوید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون نیست کسی در دو جهان دمسازت
کس نتواند شناخت هرگز رازت
در حاضریت ز خویش غایب شدهام
ای حاضر غایب ز که جویم بازت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون حاضر غایبی فغان بر چه نهم
چون از تو نشان نیست نشان بر چه نهم
آخر چو تو با منی و من با تو به هم
این درد فراق جاودان بر چه نهم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای خلق دو کون ذکر گوینده تو
ای جمله کاینات پوینده تو
هرچند به کوشش نتوان در تو رسید
تو با همهای و همه جوینده تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای آن که چنانکه مصلحت میدانی
کارکه و مه به مصلحت میرانی
رزاق و نگاهدار هر حیوانی
سازنده کار خلق سرگردانی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون ذل من از من است و چون عز از تو
عز چون طلبد این دل عاجز از تو
چون هر چه که داری تو سرش پیدا نیست
قانع نشوم به هیچ هرگز از تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گه تحفه به ناله سحرگاه دهی
گه تشریفم برای یک آه دهی
زان میخواهم بیخودی خویش که تو
بیخود کنی آنگاه بخود راه دهی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در ملک دو کون پادشاهی میکن
جان و دل ما وقف الهی میکن
چون مینتوان گفت که تو زان منی
من زان توام تو هرچه خواهی میکن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای در دل من نشسته جانی یا نه
از پیدایی چنین نهانی یا نه
آن چیز که هرگز بنخواهم دانست
با بنده بگو که تا تو آنی یا نه

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ملک غم تو هر دو جهان بیش ارزد
درد تو شفاء جاودان بیش ارزد
من خاک در توام که خاک در تو
یک ذره به صد هزار جان بیش ارزد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جانا دایم میان جان بودی تو
بر خلق نه پیدا نه نهان بودی تو
دو کون بسوختیم و خاکستر آن
دادیم به باد ودرمیان بودی تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر قطره به کنه در دریا نرسد
هر ذره به آفتاب والا نرسد
در راه تو جمله قدمها برسید
تا هیچکسی در تو رسید یا نرسد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
سی سال به صد هزار تک بدویدیم
تا از ره تو به درگهت برسیدیم
سی سال دگر گرد درت گردیدیم
چوبک زن بام و عسس در دیدیم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
کردم تک و پوی بی عدد بسیاری
وز گرد رهت نیافتم آثاری
گیرم که ترا مینتوان دانستن
با بنده بگو که کیستم من باری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای خورده غم تو یک به یک چندینی
در شوق تو مردم و ملک چندینی
چون درتو نمیرسد فلک یک ذره
چه سود ز گشتن فلک چندینی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جانها چو ز شوق تو بسوزند همه
از هستی خود دیده بدوزند همه
در حضرت تو که آفتاب قدم است
جانها چو ستارگان به روزند همه

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جان از طلب روی تو آبی گردد
بیداری دل پیش توخوابی گردد
گر روی تو از حجاب بیرون آید
هر ذره به قطع آفتابی گردد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دل خون کن اگر سر بلای تو نداشت
جان بر هم سوز اگر وفای تو نداشت
گرچه دل و جان هیچ سزای تو نداشت
کفرست همی هرچه برای تو نداشت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
کاری که ورای کفر و دین میدانم
آن دوستی تست یقین میدانم
در جان من آن سلسله کانداخته ای
هرگز نشود گسسته این میدانم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هرجان که طریق پرده راز نیافت
از پرده اگر یافت جز آواز نیافت
کور است کسی که نسخه یک یک چیز
در آینه جمال تو باز نیافت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از سر تو هر که با نشان خواهد بود
مشغول حضور جاودان خواهد بود
گر بی تو دمی برآید از دل امروز
فردا غم آن دوزخ جان خواهد بود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گم گشتن خود از تونشان بس بودم
سودای توام ازتو زیان بس بودم
چند از دو جهان کز دو جهان بس بودم
اندیشه تو قبله جان بس بودم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بی یاد تو دل چو سایه در خورشید است
با یاد تو در نهایت امید است
هر تخم که در زمین دل کاشتهام
جز یاد تو تخم حسرت جاوید است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون مونس من ز عالم اندوه تو بود
شادی دلم به هر غم اندوه تو بود
درد دل اندوهگنم در همه عمر
گر بود مفرحی هم اندوه تو بود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای عقل شده در صفت ذات تو پست
از حد بگذشت این همه تقصیر که هست
چبود چو به دست تست کز روی کرم
مشتی سرو پا برهنه را گیری دست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون عفو تو میتوان مسلم کردن
تا کی ز غم گناه ماتم کردن
دانی که تمام است ز بحر کرمت
یک قطره نثار هر دو عالم کردن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر فضل تو عقل را یقین مینشود
زانست که تیز چشم دین مینشود
گر جمله خلق را بیامرزی تو
دانم که ترا هیچ درین مینشود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یک ذره هدایت تو میباید و بس
یک لحظه حمایت تو میباید و بس
تر دامنی این همه سرگردان را
باران عنایت تو میبایدو بس

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون درد تو چاره ساز آمد جان را
درد تو بس است این دل بیدرمان را
چون از سر فضل ره نمایی همه را
راهی بنما اینهمه سرگردان را

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جانا که به جای تو تواند بودن
دل را چه به جای تو تواند بودن
در هر دو جهان نیست کسی را ممکن
چیزی که سزای تو تواند بودن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
من بی تو دمی قرار نتوانم کرد
و احسان تو را شمار نتوانم کرد
گر بر تن من زبان شود هر مویی
یک شکر تو از هزار نتوانم کرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون بیخبرم که چیست تقدیر مرا
دیوانگی آورد به زنجیر مرا
چون کار به علت نکنی با بد و نیک
ترک بد و نیک گیر و بپذیر مرا

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
نه در صف صادقان قراری دارم
نه در ره عاشقان شماری دارم
آن در که به جز تو کس نداند بگشود
بگشای که سخت بسته کاری دارم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یا رب ما را رانده درگاه مکن
حیران و فرومانده این راه مکن
دانم که دمی چنانکه باید نزدیم
خواهی تو کنون حساب کن خواه مکن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
رویی که به روز پنج ره میشوییم
وز خون دو دیده گه به گه میشوییم
زاتش بمسوز تا به آب حسرت
بر روی تو نامه گنه میشوییم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
زان روز که از عدم پدید آمده ایم
بر بیهده در گفت و شنید آمده ایم
گفتی جمع آی بس پریشان شده ایم
گفتی پاک آی بس پلید آمده ایم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یارب چو به صد زاری زار آمده ایم
گر عفو کنی امیدوار آمده ایم
وز بی شرمی خویشتن پیش درت
تشویر خوران و شرمسار آمده ایم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای دایره حکم تو سرگردانی
وی بادیه قضای تو حیرانی
دست آلاید به خون من چون تو کسی
آخر تو تویی و من منم میدانی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای آن که همه گشایش بند منی
یاری ده جان آرزومند منی
گر نیکم و گرنه بنده حکم توام
گر فضل کنی ورنه خداوند منی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
سیر این دل خسته کی شود ازتو مرا
ره سوی تو بسته کی شود از تو مرا
گر زانکه کشی به قهر بندم از بند
امید گسسته کی شود ازتو مرا

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای جان من سوخته دل زنده تو
وز خجلت فعل خود سرافکنده تو
بپذیر مرا که جزتو کس نیست مرا
گر نپذیری کجا رود بنده تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یا رب تو مرا مدد کن از یاری خویش
خط برگنهم کش از نکوکاری خویش
گر برگیری دست کرم از سر من
هرگز نرهم ز سر نگونساری خویش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از هیبت تو این دل غم خواره بسوخت
دل خود که بود که جان بیچاره بسوخت
یا رب بمسوز این تن سرگردان را
کز آتش تشویر تو صد باره بسوخت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای یاد تو مرهم دل خسته من
هردم غم تو همدم پیوسته من
گر تونکنی یاد به لطفی که تراست
که بازگشاید این در بسته من

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یا رب غم تو چگونه تقدیر کنم
از دست بشد عمر چه تدبیر کنم
از جرم من و عفو تو شرمم بگرفت
در بندگی تو چند تقصیر کنم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هم حله فضل در برم میداری
هر افسر حفظ بر سرم میداری
هر چند زمن بیش بدی میبینی
هر دم به کرم نکوترم میداری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای بندگی تو پادشاهی کردن
کارت همه انعام الهی کردن
من در غفلت عمر به پایان بردم
من این کردم تا تو چه خواهی کردن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یا رب جان را بیم گنه کاران هست
دل را شب و روز ماتم یاران هست
گفتی که به بیچارگی و عجز درآی
بیچارگی و عجز به خرواران هست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر من به هزار اهرمن مانم باز
به زانکه به نفس خویشتن مانم باز
از من برهان مرا که درماندهام
مگذار مرا که من به من مانم باز

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای در هر دم دو صد جهان پر چاره
در وادی جست و جوی تو آواره
آتشکده دل مرا باز رهان
از صحبت نفس گبر آتش خواره

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جان دردو جهان کسی بجای تو نداشت
دل دیده براه جز برای تو نداشت
یا رب سگ نفس را به صد درد بسوز
کاین ناکس بیوفا وفای تو نداشت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هم درد توام مایه درمان بودست
هم شوق توام زندگی جان بودست
تعظیم تو در دلم فراوان بودست
اما سگ نفسم نه بفرمان بودست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یا رب برهان زنفس دشمن صفتم
ره بیرون ده زین تن گلخن صفتم
دل خستگیم نگر که بس خسته دلم
مردانگیم ده که بسی زن صفتم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا چند تنم پرده بیچارگیم
تا کی نوشم شربت غمخوارگیم
وقت است که دست گیریم تا برهم
کز پای درافتاده یکبارگیم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون جمله راه کاروان من و تست
هر جا که سیاهیییست زان من و تست
پس پرده من مدر که هر جرم که رفت
سریست که در پرده میان من و تست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
کو دل که بلای روزگار تو کشد
کو جان که عقوبت شمار تو کشد
من ننگ زنان مستحاضه شدهام
کو گردن امردان که بار تو کشد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یا رب به حجاب زین جهانم نبری
جز با ایمان به مرگ جانم نبری
جاروب در تو از محاسن کردم
تا دردوزخ موی کشانم نبری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
میآیم و با دلی سیه میآیم
سرگشته و افتاده ز ره میآیم
ای پاک ز آلودگیم پاکی ده
کالوده به انواع گنه میآیم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یا رب چو مرا ز نفس خود سود نبود
و او نیز ز من به هیچ خشنود نبود
زین سگ برهان مرا درین عمر دراز
یک دم که رضای تو در آن بود نبود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای هفت زمین و آسمانها ز تو پر
چون مینشود کام و زبانها ز تو پر
ای زندگی دلم روا میداری
من دست تهی هر دو جهانها ز تو پر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر من زگنه توبه کنم بسیاری
تا تو ندهی توبه نیم بر کاری
گر نیکم و گر بدم مسلمان توام
از کافر نفسم برهان یکباری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
نه در بتری نه در بهی میمیرم
نه مبتدی ونه منتهی میمیرم
در من نگر ای هر دو جهان خاک درت
کز هر دوجهان دست تهی میمیرم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
صاحب نظری که هیچ افکنده نبود
تا از نظر شفاعتش زنده نبود
سلطان دو کون وبنده خاص حق اوست
آن بنده که خواجهتر از او بنده نبود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
صدری که ز هرچه بود برتر او بود
مقصود ز اعراض و ز جوهر او بود
آنجا که میان آب و گل بود آدم
در عالم جان و دل پیامبر او بود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
صدری که ز هر دو کون در بیشی بود
در حضرت حق غرقه بیخویشی بود
با این همه جاه و قدر و قربت کو داشت
از جمله تفاخرش به درویشی بود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
زان پیش که نه خیمه افلاک زدند
وین خیمه به گرد توده خاک زدند
در عالم جان برابرش بنشستند
بر قصر قدم نوبت لولاک زدند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هم رحمت عالمی ز ما ارسلناک
هم مایه آفرینشی از لولاک
حق کرده ندا بجانت ای گوهر پاک
لولاک لنا لما خلقت الافلاک

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن حسن که در پرده غیبست نهان
وز پرتو اوست حسن در هر دو جهان
یک ذره اگر شود از آن حسن عیان
ظاهر گردد صد آفتاب از یک جان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
فرمانده ملک انبیا کیست تویی
مصداق تعز من تشا کیست تویی
روشن نظر لقد رأی کیست تویی
هم دامن خلوت دنا کیست تویی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بر درگه حق کراست این عز که تراست
وز عالم قدس این مجاهز که تراست
حقا که نیافت هیچ پیغامبر حق
این منزلت و مقام و معجز که تراست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای رحمت عالمین رحمت از تست
عصیان از ما چنان که عصمت از تست
لطفی بکن و روی مگردان از ما
چون پشتی عاصیان امت از تست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -