cnababaie/persian-poetry-meters huggingface dataset:
تا جان دارم غم ترا غمخوارم
بی جان غم عشق تو بکس نسپارم 
کنون که با تو بهم صحبت اوفتاد مرا
دعا کنم که وصالت خجسته باد مرا
و آن بیچاره کشته مذلت بزبان مهجوری از سر حرمان خویش این ترنم میکند
بای نواحی الارض ابغی وصالکم
و انتم ملوک ما لمقصدکم نحو
حال دل خود ترا نمودیم و شدیم
بر درد دل اندوه فزودیم و شدیم 
خاکی که بران پای نهی مشک و عبیرست
تختی که برو تکیه کنی عود مطراست 
ما ضر من کانت الفردوس منزله
ما ذا تجرع من بؤس و أقتاد
و این بهر آن گفت که او مؤمنه بود و صالحه و پدرش کافر بود
صد هزاران کیسه سوداییان در راه حرص
از پی این کیمیاء خالی شد از زر عیار

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آزاد شو از هر چه بکون اندر
تا باشی یار غار آن دلبر
جز نام و خیال و عشقت ای جان جهان
بر لفظ و دل و دیده مرا نیست عیان 
در سرای مرا گه گهی تو حلقه بزن
صواب نیست که بیگانه وار برگذری 
و گر حدیث کنی جز حدیث ما نکنی
و گر شراب خوری جز بیاد ما نخوری

وزن: مَفْعولُنْ مَفْعُولْ مَفاعیلُنْ
نشانه‌های عروضی: - - - | - - U | U - - -
از عشق تو این بس نبود حاصل من
کآراسته وصل تو باشد دل من

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
پیش تو رهی چنان تباه افتادست
کز وی همه طاعتی گناه افتادست 
این قصه نه زان روی چو ماه افتادست
کین رنگ گلیم ما سیاه افتادست 
و شما تا نمیرید خدای را نه بینید
و انه اعور و الله ربکم لیس باعور
بنده گوید ربی الله و انت عدو الله انت الدجال و الله ما کنت قط اشد بصیرة فیک منی الآن
ام شریک بنت ابی العسکر گفت یا رسول الله عرب آن روز کجا باشند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
توانایی او بی عجز و بی زوال است و پایندگی او در عزت و قدرت بی گشتن حال است
بی نسیم مهر دلبر راحت گلزار نیست
بی فروغ آن رخ گلرنگ نور و نار نیست 
جبرییل آمد و گفت یا محمد و انا من اهلکم
این آب نه بس مرا که خوانندم
خاک سر کوی آشنای تو
تا ترا دامن گرد گفتار هر تر دامنی
بنده پندار خویشی بنده الله نیی

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
امروز که ماه من مرا مهمان است
بخشیدن جان و دل مرا پیمانست 
دل را خطری نیست سخن در جانست
جان افشانم که روز جان افشانست 
گردان گردان به بندگیت افتادم
آن دولت شد که گفتمی آزادم 
من رفع خطوة الینا وجد نعمة لدینا و من وقع علیه غبار موکبنا ظهرت علیه آثار نعمنا

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون خوری می با حریف محرم پر درد خور
چون زنی کم با ندیم زیرک هشیار زن 
فرمان در آمد که یا محمد ص و تراهم ینظرون إلیک و هم لا یبصرون
یقول الله تعالی و قوله الحق و إن تعدوا نعمة الله لا تحصوها و یختص برحمته من یشاء

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
هر که در میدان عشق نیکوان گامی نهاد
چار تکبیری کند بر ذات او لیل و نهار
نفسی دارند فانی دلی دارند تشنه نفسی سوخته سری بعشق افروخته جانی بآرزو آویخته
دل زان خواهم که بر تو نگزیند کس
جان زانکه نزد بی غم عشق تو نفس 
تن زان که بجز مهر تواش نیست هوس
چشم از پی آنکه خود ترا بیند و بس
کی باشد کین قفس بپردازم
در باغ الهی آشیان سازم 
بشتاب بعشق و نیز منشین در بند
بگذر تو ز عشق و عاشقی گامی چند
بزرگی را پرسیدند که بنده بمولی کی رسد گفت آن گه که در خود برسد
محنت همه در نهاد آب و گل ماست
پیش از دل و گل چه بود آن حاصل ماست
این عز سماوی و فر خدایی
کفر و ایمان را هم اندر تیرگی و هم صفا
نیست دار الملک جز رخسار و زلف مصطفی

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
بهرچ از راه باز افتی چه کفر آن حرف و چه ایمان
بهرچ از دوست وامانی چه زشت آن نقش و چه زیبا
تا تو را دامن گرد گفتار هر تر دامنی
سغبه سودای خویشی جز حجاب ره نه ای
گفتم چه نهم پیش دو زلف تو نثار
گر هیچ بنزد چاکر آیی یک بار
پیشت بنهم این جگر سوخته زار
کاید جگر سوخته با مشک بکار
یهتز للمعروف فی طلب العلی
لیذکر یوما عند سلمی شمایله 

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
قال النبی ص من حج حجة الاسلام یرجع مغفورا له
امروز که ماه من مرا مهمان است
بخشیدن جان و دل مرا پیمانست 
دل را خطری نیست سخن در جانست
جان افشانم که روز جان افشانست
زحمت غوغا بشهر نیز نبینی
چون علم پادشا بشهر درآید
اعتقادش در حق خویش بقهر بود با خود جنگی برآورده بود که هیچ صلح نمیکرد
با خود ز پی تو جنگها دارم من
صد گونه ز عشق رنگها دارم من 
ان الدیار و ان عفت فان لها
عهدا باحبابنا اذ عندها نزلوا
کار صدق و معنی بو بکر دارد در جهان
و رنه در هر خانه بو بکریست در هر کوه غار
سار الفؤاد مع الاحباب اذ ساروا
یوم الوداع فدمع العین مدرار
قال النبی لا یقبل الله تعالی عملا فیه مقدار ذرة من الریا
و آن گه که بر راحله نشیند مرکب خویش در سفر آخرت که آن را نعش گویند یاد آرد
و بعد رکوبه الافراس تیها
یهادی بین اعناق الرجال 
راستکاری پیشه کن کاندر مصاف رستخیز
نیستند از خشم حق جز راستکاران رستگار

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
اذا ما تمنی الناس روحا و راحة
تمنیت ان القاک یا عز خالیا
روزی که مرا وصل تو در چنگ آید
از حال بهشتیان مرا ننگ آید
حقیقت این دست اعتماد بضمان الله زدن است و دست مهر بلطف مولی زدن
ای بنده خدا گرت دیدار برادرت آرزوست خیز تا رویم
بس که من در جستن تو گرد سر بر گشته ام
بی تو ای چشم و چراغم چون چراغی کشته ام 
بنده خاص ملک باش که با داغ ملک
روزها ایمنی از شحنه و شبها ز عسس 
و فی الخبر من جعل الهموم هما واحدا کفاه الله هموم الدنیا و الآخرة

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
قوله تعالیمثل ما ینفقون فی هذه الحیاة الدنیا کمثل ریح
دردا و دریغا که از آن خاست و نشست
خاکیست مرا بر سر و بادیست بدست 
مهر خود و یار مهربانت نرسد
این خواه گر آنکه این و آنت نرسد
استقبلنی و سیفه مسلول
و قال لی واحدنا معزول
آمد بر من کارد کشیده بر من
گفتا که درین شهر تو باشی یا من
بیار حلوا که هست حبیب القلوب
هم خاص را بشاید و هم عام را

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
باطن تو کی کند با مرکب شاهان سفر
تا نگردد رای تو بر مرکب همت سوار
پای بر دنیا نه و بر دوز چشم از نام و ننگ
دست در عقبی زن و بربند راه فخر و عار
گر چو بو دردات باید تاجداری روز حشر
باش چون منصور حلاج انتظار تاج دار
سر جمله بدانید که در عالم پاداش
آنها که درین راه بدادیم بدیدیم 
ما را همه مقصود ببخشایش حق بود
المنة لله که بمقصود رسیدیم

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
سایق و قاید صراط الدین
به ز قرآن مدان و به ز اخبار
جز بدست و دل محمد ص نیست
حل و عقد خزینه اسرار
در طریق رسول دست آویز
بر بساط خدای پای افشار
جز خداوند مفرمای که خوانند مرا
سزد این نام کسی را که غلام تو بود
از غیر جدا شدن سر میدانست
کار آن دارد که با تو در پیمانست

وزن: فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: خفیف مسدس مخبون
نشانه‌های عروضی: U U - - | U - U - | U U -
ثقفی گفت کذبت و الله فی امر محمد ما هو بساحر و لا کذاب بل هو نبی صادق
ابو جهل گفت و اللات و العزی لا اعطینک شییا ابدا
گفت شنیدم حبیبی
صوت من کان ذاک
قال النبی ص ثمن الجنة لا اله الا الله
آرزومند بتو از دست دوستی تو یک کنار خون دارد
بی تو ای آرام جانم زندگانی چون کنم
چون نباشی در کنارم شادمانی چون کنم

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
و ان صباحا نلتقی فی مسایه
یکون علی قلب الغریب حبیبا
کنون که با تو بهم صحبت اوفتاد مرا
دعا کنم که وصالت خجسته باد مرا
مصطفی ص خلق را این ادب دین در آموخت و گفت کلموا الناس علی قدر عقولهم
با هر کسی سخن بقدر عقل وی گویید و آنچه برنتابد بر وی منهید
هر کسی را جام او بر جان او همسان کنید
هر کسی را نقل او با عقل او هم برنهید
فاعف عنهم اشارت بجمع است از بهر آنکه حکم است و حاکم خداست بحقیقت و رسول بر تبعیت

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
قوله تعالی و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله أمواتا بل أحیاء الآیة
یا حیاة الروح مالی لیس لی علمی بحالی
تلک روحی منک ملیی و سوادی منک خالی 
گفتی مگذر بکوی ما در مخمور
تا کشته نشی که خصم ما هست غیور
گویم سخنی بتا که باشم معذور
در کوی تو کشته به که از روی تو دور
مال و زر و چیز رایگان باید باخت
چون کار بجان رسید جان باید باخت 
الحب سکر خماره تلف
یحسن فیه الذبول و الدنف 
البسنی الذل فی محبته
و الذل فی حب مثله شرف 
آن شوریده وقت شبلی رحمه الله گفت من کان فی الله تلفه کان الله خلفه
چون شاد نباشم که خریدم بتنی
وصلی که هزار جان شیرین ارزد
گر از میدان شهوانی سوی ایوان عقل آیی
چو کیوان در زمان خود را به هفتم آسمان بینی 
ور امروز اندرین منزل ترا حالی زیانی بد
زهی سرمایه و سودا که فردا زین زیان بینی
گه ناز چشیدند و گهی راز شنیدند
گاهی ز جلالت بجمالت نگریدند
چندم پرسی مرا چرا رنجانی
حقا که تو حال من زمن به دانی
نفس المحب علی الأسقام صابرة
لعل مسقمها یوما یداویها
چون شفا ای دلربا از خستگی و درد تست
خسته را مرهم مساز و درد را درمان مکن

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ
بحر: رمل مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U - -
لا یدخل الملایکة بیتا فیه کلب او تصاویر
کی در آید فرشته تا نکنی
سگ ز در دور و صورت از دیوار
کی در احمد رسد و در صدیق
عنکبوتی تننده بر در غار
پرده بردار تا فرود آرند
هودج کبریا بصفه بار

وزن: فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: خفیف مسدس مخبون
نشانه‌های عروضی: U U - - | U - U - | U U -
ای قوم ازین سرای حوادث گذر کنید
خیزید و سوی عالم علوی سفر کنید
سر زلف عروسان را چو برگ نسترن یابی
رخ گلبرگ شاهان را چو شاخ زعفران بینی 
سر الب ارسلان دیدی ز رفعت رفته بر گردون
به مرو آتا کنون در گل تن الب ارسلان بینی 
تمتع من حبیبک بالوداع
فما بعد الوداع من اجتماع 
معاذ هم چنان میرفت بمیانه شب در مدینه شد بدر حجره عایشه و در میزد
عایشه گفت کیست که بر در ماست در میانه شب معاذ گفت أنا خادم رسول الله ص

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
ماه را آن جاه نبود کو ترا گوید که چون
زهره را آن زهره نبود کو ترا گوید چرا
نی خدا از چاه جاه حاسدان از روی فضل
بر کشید و بر نشاندت بر بساط کبریا
گر کافرم ای دوست مسلمانم کن
مهجور توام بخوان و درمانم کن
گر در خور آن نیم که رویت بینم
باری بسر کوی تو قربانم کن
گر آب دهی نهال خود کاشته
ور پست کنی بنا خود افراشته 
من بنده همانم که تو پنداشته
از دست میفکنم چو برداشته
گر جرم همه خلق کنم پاک بحل
در مملکتم چه کم شود مشتی گل 
یکسر همه محواند بدریاء تفکر
بر خوانده بخود بر همه لا خان و لا مان
جانان ندهم ز دست تا جان ندهم
من جان بدهم ز دست و جانان ندهم
اکنون باری بنقد دردی دارم
کان درد بصد هزار درمان ندهم
ازین زندان اگر خواهی که چون یوسف برون آیی
بدرد دوری یوسف صبوری چون زلیخا کن 

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
قصه چکنم حیلت و رنگیم همه
وز رفتن راه راست لنگیم همه 
از آز در آویخته چنگیم همه
با قسمت قسام بجنگیم همه 
قوله ص ما ابقت الفرایض فلأولی عصبة ذکر
شهریست بزرگ و من بدو در میرم
تا خود زنم و خود کشم و خود گیرم 
لا یسیل عما یفعل و هم یسیلون
و هم ازین بابست 
اندر همه عمر من شبی وقت صبوح
آمد بر من خیال آن راحت و روح
پرسید ز من که چون شدی ای مجروح
گفتم که ز عشق تو همین بود فتوح

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
کریم و مهربانی
ای باز هوا گرفته باز آی و مرو
کز رشته تو سری در انگشت منست 
دور شو از صحبت خود بر در عادت پرست
بوسه بر خاک کف پای ز خود بیزار زن
فخل سبیل العین بعدک بالبکا
فلیس لایام الصفاء رجوع
دردا و دریغا که از آن خاست و نشست
خاکیست مرا بر سر و بادیست بدست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر امروز اندرین منزل ترا حالی زیان باشد
زهی سرمایه و سودا که فردا زین زیان بینی 

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
نتق الرحم کثرة الولد یقال امرأة ناتق اذا کانت کثیرة الولد
برگ بی برگی نداری لاف درویشی مزن
رخ چو عیاران نداری جان چنان مردان مکن
گر آب دهی نهال خود کاشته ای
ور پست کنی بنا خود افراشته ای 
من بنده همانم که تو پنداشته ای
از دست میفکنم چو برداشته ای

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
ابو بکر صدیق گفت لیتنی شهدت ما استغفر منه رسول الله
گر ز چاه جاه خواهی تا بر آیی مردوار
چنگ در زنجیر گوهر دار عنبر بار زن 
دریای ملاحتی و موج حسنات
قانونه مکرماتی و ذات حیات 
اندر طلب تو عاشقان در حسرات
چون ذو القرنین و جستن آب حیات 
ای بسا شب کز برای دیدن دیدار تو
از سگ کوی تو بر سر زخم سیلی خورده ایم
و لکن نه هر کسی سزای زخم اوست و نه هر جانی شایسته غم خوردن اوست
گر بود غم خوردنت شایسته جان رهی
این نصیب از دولت عشق تو بس باشد مرا

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
مقام اول را گفت یوم یقوم الناس لرب العالمین دوم را گفت فکیف إذاجینا من کل أمة بشهید
سیوم را گفت و نضع الموازین القسط لیوم القیامة
مؤمنان و کافران استاده مدهوش و حزین
دستها در کش زده وز جامها عریان شده
بانگ بردابرد و گیرا گیر باشد در قفا
بینی از پیشت جحیم و دوزخی غران شده
قال رسول الله ص فارجع فأقف مع الناس فبینا نحن وقوف اذ سمعنا حسا من السماء شدیدا
و فی الحدیث طول ذکرنا سیاقه فی سورة البقرة
راست کاری پیشه کن کاندر مصاف رستخیز
نیستند از خشم حق جز راستکاران رستگار
این عزیزانی که اینجا گلبنان دولت اند
تا نداری و ندانی شان بدینجا خوار و خار
اگر صد بار در روزی شهید راه حق گردی
هم از گبران یکی باشی چو خود را در میان بینی 
تو خود کی مرد آن باشی که دل را بی هوا خواهی
تو خود کی درد آن داری که تن را بی هوان بینی
کن این شیت من البلاء
د و أنت من ذکری قریب

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
امیر المؤمنین علی ع مردی را دید سر در پیش افکنده یعنی که پارساام
گفت ای جوانمرد این پیچ که در گردن داری در دل آر که خدای در دل مینگرد
پرسید مرا دوست که آن قوم که بودند
کز خلق جهان گوی حقیقت بربودند
گفتم چه نشان پرسی زان قوم که ایشان
خود را بخود از روی نمودن ننمودند
بر حاشیه دعوی هرگز نگذشتند
در دایره معنی هرگز نغنودند
زین نیز عجب تر که ز بی قدری و خواری
نزدیک همه خلق چو ترسا و جهودند
در خرابات نهاد خود بر آسودست خلق
غمزه بر هم زن یکی تا خلق را بر هم زنی 
پیر طریقت گفت الهی چون من کیست که این کار را سزیدم اینم بس که صحبت ترا ارزیدم
جز خداوند مفرمای که خوانند مرا
سزد این نام کسی را که غلام تو بود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
کسی کو را عیان باید خبر پیشش محال آید
چو سازد با عیان خلوت کجا دل در خبر آید

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
از تو پنداری ترا لطف خدایی نیست هست
بر سر خوبان عالم پادشاهی نیست هست 
ور چنین دانی که جان نیک مردان را بعشق
با جمال خاک پایت آشنایی نیست هست 
ور براندیشی که چون برداری از رخ زلف را
از تو قندیل فلک را روشنایی نیست هست 
چندم پرسی مرا چرا رنجانی
حقا که تو حال من زمن به دانی
یا رسول الله ندانم که شب چون گذرد تا یک بار که روز گردد و من ترا ببینم
روز از هوست پرده بیکاری ماست
شبها زغمت حجره بیداری ماست
هجران تو پیرایه غمخواری ماست
سودای تو سرمایه هشیاری ماست 
مرد بیحاصل نیابد یار با تحصیل را
سوز ابراهیم باید درد اسماعیل را

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
آوه که دلارام دلم برد و گریخت
پیمان بشکست و اسپ هجران انگیخت
تا دلبر و دل باز بچنگ آرم من
بس خون که زدیدگان فرو باید ریخت 
کس درین کار ما زیان نکند
کس ما کار ناکسان نکند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
من چون تو هزار عاشق از غم کشتم
نابود بخون هیچکس انگشتم 
هم تو مگر سامان کنی را هم بخود آسان کنی
درد مرا درمان کنی زان مرهم احسان تو
مصطفی ص گفت احبب من شیت فانک مفارقه و عش ما شیت فانک میت و اعمل ما شیت فانک ملاقیه

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفت اخبرنا جبرییل عنک آن گه گفت رب العزة صدقت و صدقوا
رو گرد سرا پرده اسرار مگرد
کوشش چه کنی که نیستی مرد نبرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یوسف حسین رازی گفت از ذو النون مصری پرسیدم که با که صحبت دارم
چون لا از صدر انسانی فکندت در ره حیرت
پس از بود الهیت بالله آی از الا
نبینی خار و خاشاکی درین ره چون بفراشی
کمر بست و بفرق استاد بر راه شهادت لا

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
گفتم کجات جویم ای ماه دلستان
گفتا قرارگاه منست جان دوستان
بو یزید جواب داد که دریا باش تا هرگز بنگندی آن گه این بیت بگفت
اری الحجاج یزجون المطایا
و ها أنا ذا مطایا الشوق ازجی
اذا ما کعبة قصدت و حجت
فوجهک قبلتی و الیک حجی

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
وصل آمد و از بیم جدایی رستیم
با دلبر خود بکام دل بنشستیم 
و من یکسب إثما فإنما یکسبه علی  نفسه 
و من یکسب خطییة أو إثما
و لو لا فضل الله علیک و رحمته 
پیر بو علی سیاه قدس الله روحه گفت چه آید از آنکه تو خود خوش شوی
کار آن دارد که کسی بتو خوش شود و مصطفی ص باین اشارت کرده که شر الناس من اکل وحده

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
و قد نزل علیکم فی الکتاب نزل بفتح نون قراءت عاصم و یعقوب است
و سمعک صن عن سماع القبیح
کصون اللسان عن اللفظ به 
فانک عند استماع القبیح
شریک لقایله فانتبه 
إن المنافقین یخادعون الله 
و إذا قاموا إلی الصلاة قاموا کسالی 
و لا یذکرون الله إلا قلیلا
نماز منافق را به عیب بنکوهید بتأخیر و بمرایات و باستعجال
و قیل لحذیفة من المنافق قال الذی یصف الاسلام و لا یعمل به

وزن: فَعولُنْ فَعولُنْ فَعولُنْ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: U - - | U - - | U - - | U -
گفتم صنما مگر که جانان منی
اکنون که همی نگه کنم جان منی 
فرید من الخلان فی کل بلدة
اذا عظم المطلوب قل المساعد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چه چاره مر مرا بختم چنین است
ندانم چرخ را با من چه کین است
اگر نز بهر شرعستی در اندر بنددی گردون
و گر نز بهر دینستی کمر بگشایدی جوزا

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -
جان نیز بنزد تو فرستیم بدین شکر
صد جان نکند آنچه کند بوی وصالت 

وزن: مُسْتَفْعِلُنْ مُسْتَفْعِلُنْ مُسْتَفْعِلُنْ فَعْ
نشانه‌های عروضی: - - U - | - - U - | - - U - | -
اگر نز بهر شرعستی در اندر بنددی گردون
و گر نز بهر دینستی کمر بگشایدی جوزا
بنده خاص ملک باش که با داغ ملک
روزها ایمنی از شحنه و شبها ز عسس
آزاد شو از هر چه بکون اندر
تا باشی یار غار آن دلبر
حسد قیمت مردم ناقص کند کبر آیینه دل تاریک کند ریا چشمه طاعت خشک کند
قد تحیرت فیک خذ بیدی
یا دلیلا لمن تحیر فیکا
هر چند بر آتشم نشاند غم تو
غمناک شوم گرم نماند غم تو
یقول النبی ص ان امتی یحشرون یوم القیامة غرا محجلین من آثار الوضوء

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
یا أیها الذین آمنوا این از الله گوای است که ایمان بنده عطاء است
این بگفت و زعقه ای زد و در شورید و از دنیا برفت
پیر طریقت گفت آن درنگ خواستن زندگانی بود که اگر بوقت جواب دادی هم بر جای برفتی
آن را که بلطف خویش حق بگزیند
بر باطن او گرد جفا ننشیند
نیک و بد اغیار ز دل بر چیند
در هر چه کند نظاره حق بیند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تو چنانی که ترا بخت چنان آمد
من چنین ام که مرا سال چنین آمد
چون زنان تا کی نشینی بر امید رنگ و بوی
همت اندر راه بند و گام زن مردانه وار
سنی و دیندار شو تا زنده مانی زانکه هست
هر چه جز دین مردگی و هر چه جز سنت حزن 
طیلسان موسی و نعلین هارونت چه سود
چون بزیر یک ردا فرعون داری صد هزار
پیش از آن کین جان عذرآور فرو ماند ز نطق
پیش از آن کین چشم عبرت بین فرو ماند زکار
تا کی از دار الغروری سوختن دار السرور
تا کی از دار الفراری ساختن دار القرار

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعْ
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | -
وسیلت عالمان یادی است بناز وسیلت عارفان یادی است نه بنیاز نه بناز و قصه آن دراز
پیر طریقت گفت الهی آن روز کجا باز یابم که تو مرا بودی و من نبودم
صد هزاران با نثار جان و دل در انتظار
و آن جمال اندر حجاب و وعده دیدار نیست
جبرییل آید و وی را بیند سر بزانوی حسرت نهاده
اگر بدوزخ آتش چو عشق بودی تیز
گرفته بودی آتش ز تف خویش گریز

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
ترا که داند که ترا تو دانی تو
ترا نداند کس ترا تو دانی بس
خلیفت من بر شما خداست که نگهبان و مهربان و یکتاست
قوله تعالی لکل جعلنا منکم شرعة و منهاجا شرعت شریعت است و منهاج حقیقت

وزن: مفاعیلُ فَعولُنْ مفاعیلُ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - U | U - - | U - - U | U - -
یقول الله تعالی من یرتد منکم عن دینه فسوف یأتی الله بقوم یحبهم و یحبونه
تا دوستی دوست مرا عادت و خوست
از دوست منم همه و از من همه دوست
آشامنده شراب دوستی از دیدار بر میعادست برسد هر که صادق روزی بآنچه مرادست
تا کی سخن اندر صفت و خلقت آدم
تا کی جدل اندر حدث و قدمت عالم
تا کی تو زنی راه برین پرده و تا کی
بیزار نخواهی شدن از عالم و آدم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای ماه برآمدی و تابان گشتی
گرد فلک خویش خرامان گشتی
چون دانستی برابر جان گشتی
ناگاه فرو شدی و پنهان گشتی
ابو بکر و عمر مگر آن ساعت در خانه عایشه رفته بودند و رسول را طلب کردند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ما را غم آن غمزه غماز خوش است
وز چون توبتی کشیدن ناز خوش است
در زوایای خرابات از چنین مستان هنوز
چند گویی مرد هست و مرد هست آن مرد کو
بر درختی کین چنین مرغان همی دستان زنند
زان درخت امروز اصل و بیخ و شاخ و ورد کو
از برای انس جان اندر میان انس و جان
یک رفیق هم سرشت هم دم هم درد کو
جبالی التألف ذو انفراد
غریب الله مأواه القفار
پویان و دوان اند و غریوان بجهان در
در صومعه و کوهان در غار و بیابان
هر مرحله ای که بود راهی کردیم
وز آتش دل آتشگاهی کردیم 
در هر چیز بتا نگاهی کردیم
دیدیم در آن نقش تو آهی کردیم
آری جان و جهان کشش این کار کند و جذبه الطاف این رنگ دارد جذبة من الحق توازی عمل الثقلین
اگر نز بهر شرعستی در اندر بنددی گردون
و گر نز بهر دینستی کمر بگشایدی جوزا

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
قوله تعالی یا أیها الذین آمنوا إنما الخمر و المیسر الایة
قال النبی ص الخمر جماع الاثم و أم الخبایث
تا تو اندر بند رنگ و طبع و چرخ و کوکبی
کی بود جایز که گویی دم قلندروار زن 
و الله یحب المحسنین اعمالا و المحسنین آمالا و المحسنین احوالا
و نشان احرام دل سه چیز است با خلق عاریت و با خود بیگانه و در تعلق آسوده
کسی را که روزی دولتی خواهد بود نخست او را از جام قهر شربت محنت چشانیم

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
با دل همه شب حدیث تو میگویم
بوی تو ز هر باد سحر می جویم
گرچه خوبی تو سوی زشت به خواری منگر
کاندرین ملک چو طاوس بکار است مگس
گرمی ندهی بصدر حشمت بارم
باری چو سگان برون درمیدارم
مصطفی ص گفت اعدی عدوک نفسک التی بین جنبیک

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
برحمت خود ایشان را بنواز که خود گفته ای لا تقنطوا من رحمة الله
آن را که وصال یار دلبر باید
از خویشتنش فراق یکسر باید
بس که اندر عشق تو من گرد سر برگشته ام
بی تو ای چشم و چراغم چون چراغی گشته ام 
بس که دیرا دیر و زودا زود و بی گاه و بگاه
بر سر کویت سلامی کرده و بگذشته ام

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چندان ناز است ز عشق تو در سر من
تا در غلطم که عاشقی تو بر من 
یا خیمه زند وصال تو بر در من
یا در سر کار تو شود این سر من 
هم در دل منی و هم راحت جان
هم فتنه برانگیزی و هم فتنه نشان
چشمی که ترا دید شد از درد معافی
جانی که ترا یافت شد از مرگ مسلم
چون زنان تا کی نشینی بر امید رنگ و بوی
همت اندر راه بند و گام زن مردانه وار
جان فشان و راه کوب و راد زی و مرد باش
تا شوی باقی چو دامن بر فشانی زین دمن
دور باش از صحبت خود پرور عادت پرست
بوسه بر خاک کف پای ز خود بیزار زن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بر دو رخ هم کفر و هم ایمان تراست
در دو لب هم درد و هم درمان تر است
آن را که چو تو نگار باشد در بر
گر بانگ قیامت آید او را چه خبر

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U -
أ تأمرون الناس بالبر و تنسون أنفسکم
لا تنه عن خلق و تأتی مثله
عار علیک اذا فعلت عظیم
بسا پیر مناجاتی که بی مرکب فرو ماند
بسا رند خراباتی که زین بر شیر نر بندد
و اخجلتا من وقوفی باب دارکم
یقول ساکنها من انت یا رجل

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
مهر ذات تست الهی دوستان را اعتقاد
یاد وصف تست یا رب غمگنان را غمگسار
دست مایه بندگانت گنج خانه فضل تست
کیسه امید از آن دوزد همی امیدوار
ترا باشد هم از من روشنایی
بسی گردی و پس هم با من آیی
یا داود من دوست آنم کو مرا دوست است من رفیق آنم کو مرا رفیق است
هام نشین آنم که در خلوت ذکر با من نشیند من مونس آنم که بیاد من انس گیرد
یا داود هر که مرا جوید مرا یابد و او که یابد سزد که نبازد
مرا تا باشد این درد نهانی
ترا جویم که درمانم تو دانی
هر کسی محراب دارد هر سویی
باز محراب سنایی کوی تو

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -