cnababaie/persian-poetry-meters huggingface dataset:
به خاطر چون خیال لعل آن رنگین عتاب آید
چو مستان از دهان خامه ام بوی شراب آید
دلی دارم که رنگ از پرتو مهتاب می بازد
چه خواهم کرد اگر آن آتشین رو بی نقاب آید
حجاب عشق می بندد نظر مجنون مسکین را
اگر لیلی برون از پرده شرم و حجاب آید
نمی گردد دل سرگشته ظرف کبریای تو
شکوه بحرکی در خلوت تنگ حباب آید
ز شوخی لیلی ناز آفرین را می کند مجنون
اگر طرز نگاهت چشم آهو را به خواب آید
ز جیبم صد بیابان خار خار بی خودی جوشد
به خوابم گر شبی آن شاخ گل مست و خراب آید
سمند ناز را یک لحظه ننمایی عنان داری
تو را گر موج خون بی گناهان تا رکاب آید
سیاهی می برد از نامه های ما گنهکاران
نمی آید ز دریا آنچه از چشم پرآب آید
درون لبریز داغ عشق آتش پاره ای دارم
حزین از دل اگر آهی کشم بوی کباب آید

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
سحر ز هاتف میخانه ام سروش آمد
که بایدت به در پیر می فروش آمد
به جان چو خدمت میخانه راکمر بستم
سرم ز مستی آسودگی به هوش آمد
چو ره به گشت گلستان وحدتم دادند
نوای بلبل و زاغم یکی به گوش آمد
به پای مغبچه گر جان دهم غریب مدان
که خون مشرب یک رنگیم به جوش آمد
برآور از قفس ای بلبل خزان زده سر
که فصل گل شد و ایام عیش و نوش آمد
دگر خموش نشستن به خانه بی دردیست
که قمری از سر هر شاخ در خروش آمد
سرم به قیصر و خاقان فرو نمی آید
از آن زمان که سبوی میم به دوش آمد
کسی زبان نتواند به راز غیب گشود
جرس به قافله اهل دل خموش آمد
به دست پیر خرابات توبه کرده حزین
که مست از در میخانه خرقه پوش آمد

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
شب زلف تو در خیالم آمد
از بخت خود انفعالم آمد
بی رحم تر است غمزه امروز
گویا رحمش به حالم آمد
یاد قد اوست قسمت من
شادم که الف به فالم آمد
از حرمت خون دل شناسی
پیمانه کشی حلالم آمد
آبی ای زخم تشنه بردار
اشک دریا نوالم آمد
گفتی نظر از جهان فروبند
کاینک رخ بی مثالم آمد
از هر مژه زین اشارت انگشت
بر دیده امتثالم آمد
خورشید رخ تو شد مقابل
جانی به تن هلالم آمد
چون آینه وصل بی حجابی
از حیرت آن جمالم آمد
افسرده دمان حذر که چون شمع
حرفی به زبان لالم آمد
از دیده و دل کناره گیرید
وحشی نگهان غزالم آمد
عشرتکده عدم کجایی
از هستی خود ملالم آمد
اوراق دل حزین گشودم
عشق تو به وصف حالم آمد

وزن: مَفْعُولْ مَفاعِلُنْ فَعولُنْ
بحر: هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - U - | U - -
یک ره به سر تربتم از ناز نیامد
این جان ز تن رفته دگر باز نیامد
پیغام دروغی که فریبد دل ما را
افسوس کزان لعل فسون ساز نیامد
خونین جگری بی تو نهفتیم ولیکن
از گریه نگه داشتن راز نیامد
رفتم که نویسم من سودا زده حرفی
از مطلب گم گشته خبر باز نیامد
روزی که به دل ناله گره بود حزین را
ناقوس صنم خانه به آواز نیامد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
شبی ز هجر تو ما را به سر نمی آید
که پاره جگر از چشم تر نمی آید
به رنگ مو ز سرم خار پا برون آمد
چه ها که در ره عشقت به سر نمی آید
نکوست هرچه کند با من فلک زده دوست
که بد به دیده صاحب نظر نمی آید
مگر به رنگ سبو می به کام ما ریزند
ز دست بسته ما کار بر نمی آید
حزین بی خبر از خود ز خود خبردار است
تو را که با خودی از خود خبر نمی آید

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
عشق سرکش به فغان زین دل ناشاد آمد
این سپندی ست کزو شعله به فریاد آمد
تهمت آلوده عیشیم که گلشن زادیم
پر و بالی نگشودیم که صیاد آمد
طفل خامیم و ستمکاری ایام به ما
ادب آموزتر از سیلی استاد آمد
خواستم عقد طرب با می گلگون بندم
با دلم الفت دیرینه غم یاد آمد
غم بود قسمت دل های فراغت طلبان
هر که شد بنده عشقت ز غم آزاد آمد
درگه پیر مغان خاک مراد است حزین
هر که غمگین به در میکده شد شاد آمد

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
کند بر تخت عزت جا چو از تن جان برون آید
به شاهی می رسد یوسف چو از زندان برون آید
ز بس از درد هجران زندگانی گشته دشوارم
رگ جان بی تو چون تار نفس آسان برون آید
ز تیر غمزه او بس که دارد دل جراحت ها
نفس از سینه خون آلود چون پیکان برون آید
سپر گر مانع تیر قضا گردد تواند شد
که دل از عهده آن کاوش مژگان برون آید
به پای خم من مخمور لب بر خاک می مالم
سبوی قسمتم خشک از دل عمان برون آید
ز کودک مشربی ها می خورد زاهد غم روزی
که از کام حریصش لقمه چون دندان برون آید
حزین احسانی از مژگان تر در کار دریا کن
که تا کام صدف از منت احسان برون آید

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
نقاب از چهره بگشا تا ز غربت جان برون آید
برافشان زلف را تا زاهد از ایمان برون آید
دهد گر لعل سیرابت منادی جانگدازان را
خضر لب تشنه از سرچشمه حیوان برون آید
فرو خوردم ز بیم خویت از بس اشک خونین را
ز چشمم جای مژگان پنجه مرجان برون آید
قدم از وادی شوقت کشیدن نیست مقدورم
مرا گر خار پا از دیده چون مژگان برون آید
سپند من ندارد تاب روی گرم چون شبنم
چه خواهم کرد اگر آن آتشین جولان برون آید
عبیرآمیز می آید ز کویت قاصد آهم
صبا آلوده بوی گل از بستان برون آید
به زندان غریبی بایدش خون جگر خوردن
نمی بایست یوسف از چه کنعان برون آید
به محشر کشته شمشیر ناز لاله رخساران
چو گل خونین کفن از عرصه میدان برون آید
زند چون خار خار عشق سرکش شعله در جانی
خلیل آسا سلامت ز آتش سوزان برون آید
نباشد پیش روشندل فروغی اهل دعوی را
فتد شمع از زبان چون مهر نورافشان برون آید
چه عنوان از نیام آید برون تیغ سیه تابش
نگه خون ریزتر زان نرگس فتان برون آید
حزین  از جلوه مستانه ساقی بگو رمزی
که شیخ خانقاه از پاکی دامان برون آید

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
از ناز نقش پایت بر خاک مشکل آید
هر جا قدم گذاری بر پاره دل آید
کو قاصدی که آرد سویت دگر پیامم
آواز دل به گوشت از ضعف مشکل آید
از آب دیده شویم گر باشدش نشانی
در حشر اگر به دستم دامان قاتل آید
از ناله های شبگیر دل یافت وصل مقصود
چون باد شرطه خیزد کشتی به ساحل آید
زین دانه های اشکم کز سوز دل فشانم
جز داغ های حسرت دیگر چه حاصل آید
ز آیینه سکندر و ز جام جم خلاصم
تا دیده می گشایم دل در مقابل آید
با حسن بی حد دل چشمی که آشنا شد
خورشید در حسابش یک فرد باطل آید
دلدار رخ نماید چشم از جهان چو بستی
لیلی برون ز محمل در پرده دل آید
جان می کشد کدورت ز آمیزش تن ما
باشد ز خاک وادی سیلاب چون گل آید
تن را به هر چه دادی انجام کارت آن است
دیوار افتد آخر هر سو که مایل آید
غافل به سینه گم شد در عاشقی حزین را
آن دل که بوی داغش در شمع محفل آید

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُنْ مَفْعُولْ فاعِلاتُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - - | - - U | - U - -
غرور ناز با کوه تحمل برنمی آید
به خودداری من سیل تغافل برنمی آید
نه آن مرغ است دل کآسان گذارد آشیان خود
به افسون از خم آشفته کاکل برنمی آید
بود هرچند گوش نغمه سنجان چمن سنگین
صفیر زاغ با گلبانگ بلبل برنمی آید
به صحرا گر نمایی چهره رو پنهان کند لاله
به گلشن گر گشایی زلف سنبل برنمی آید
نمی گردد به مستی آشنا چون پاس مستوری
تغافل پیشه من با تجمل برنمی آید
قد خم دیده ام پر دیده طوفان حوادث را
کند هرقدر طغیان سیل با پل برنمی آید
حزین از خامه ات گل کرده سامان سیه بختی
ز خجلت بلبل مخمور آمل برنمی آید

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
تاکی ز جوی هر مژه ام اشک و خون رود
یک ره ز در درآکه غم از دل برون رود
در پیش چشم من نگهت با رقیب بود
این داغ حسرت از دل آزرده چون رود
خون می رود ز دیده ما دل شکستگان
از شیشه شکسته می لاله گون رود
عطار زلف او چه کند با دماغ من
نشنیده ام ز فکر پریشان جنون رود
هرکس به عالم آمد و بشکست پای سعی
با دست خالی از در دنیای دون رود
گر طعنه زد مرنج حزین از امام شهر
بسیار ازین میانه عقل و جنون رود

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد
در دام مانده باشد صیاد رفته باشد
از آه دردناکی سازم خبر دلت را
روزی که کوه صبرم بر باد رفته باشد
رحم است بر اسیری کز گرد دام زلفت
با صد امیدواری ناشاد رفته باشد
شادم که از رقیبان دامن کشان گذشتی
گو مشت خاک ما هم بر باد رفته باشد
آه از دمی که تنها با داغ او چو لاله
در خون نشسته باشم چون باد رفته باشد
خونش به تیغ حسرت یارب حلال بادا
صیدی که از کمندت آزاد رفته باشد
پرشور از حزین است امروز کوه و صحرا
مجنون گذشته باشد فرهاد رفته باشد

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُنْ مَفْعُولْ فاعِلاتُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - - | - - U | - U - -
نالم به اثر گر غم او یار نباشد
گریم به نمک دیده چو خونبار نباشد
بخرام به بالین من ای آینه سیما
دارم نفسی کآینه را بار نباشد
لب می مکم از چاشنی درد ببینید
خون در دلم از لعل لب یار نباشد
از وادی غم می شنوم آه ضعیفی
ای اشک سراغی دل بیمار نباشد
آن نخل وفا از بر من می رود اما
روزی که مرا طاقت رفتار نباشد
خودداری یار از دل صدپاره ما چیست
زخمی شدن از تیغ جفا عار نباشد
هر پاره حزین  از جگرت درکف دردیست
بی درد به حال تو گرفتار نباشد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
خوش آنکه دلم آینه سیمای تو باشد
در خلوت اندیشه همین جای تو باشد
فردوس برد رشک برآن سینه گرمی
کآتشکده حسن دلارای تو باشد
جنت قفس تنگ بود مرغ دلی را
کآموخته زلف چلیپای تو باشد
از دیدن خورشید خبردار نگردد
آن دیده که حیران تماشای تو باشد
آن شهد که از کام برد تلخی هجران
پیغام لب لعل شکرخای تو باشد
بر هم زدن معرکه گرم قیامت
در قبضه مژگان صف آرای تو باشد
اشکم اثر از لعل می آلود تو دارد
آهم علم از قامت رعنای تو باشد
کو بزم وصالی که دل ساده من باز
آیینه صفت محو سراپای تو باشد
سرهای سران ناصیه لاله عذاران
خاک قدمی کآبله فرسای تو باشد
از خاک شهیدان نگاه تو توان یافت
آن نشیهکه در جام مصفای تو باشد
هر چند شد از جور تو بر باد غبارم
در سینه همان نقش تمنای تو باشد
صد صبح برآید ز گریبان شب ما
گر نکهتی از زلف سمن سای تو باشد
با آنکه سر بی سر و پایان خودت نیست
خواهم که سرم خاک کف پای تو باشد
کوته شود افسانه شبهای جدایی
گر نکته ای از لعل دلاسای تو باشد
پیغام صبا زنده جاوید نسازد
این مرحمت از لعل مسیحای تو باشد
صبر دل عاشق کم و غمهای تو بسیار
رحم است بر آن خسته که شیدای تو باشد
آزادی جان از قفس جسم حزین را
عمریست که دربند یک ایمای تو باشد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
دل هر قطره ای دریای اسرار تو می باشد
حباب بی سر و پا هم هوادار تو می باشد
کجا پروای آه دل خراش بلبلان داری
گل خونین جگر هم خاطر افگار تو می باشد
کجا مغروری حسن تو و سودای خام من
که یوسف هم متاع روز بازار تو می باشد
به این خواری کجا در خلوت آغوش ره یابم
که بوی گل پریشان گرد گلزار تو می باشد
خراب افتاده مردم در سواد خاک تا خواهی
بلای جان عالم چشم بیمار تو می باشد
دم شمشیر نازت یارب از ما رو نگرداند
حیات جان به آب تیغ خونخوار تو می باشد
حزین از ناله ات این رمز فهمیدم مپوش از من
وفا بیگانه یار دل آزار تو می باشد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
ز خاموشی دلم را پاس الفت مدعا باشد
دمی هرگز نمی خواهم دو لب از هم جدا باشد
نگه دارد چرا در سینه سالک عقده دل را
در آن وادی که خارش ناخن مشکل گشا باشد
فرو ریزد اگر ایوان گردون نیست پروایی
خرابات ارم بنیاد ما عالی بنا باشد
به جرم بت پرستی از نظر افکنده ای ما را
چرا کس ای صنم این گونه کافر ماجرا باشد
حزین خسته دل را کشتی از بی التفاتی ها
چرا با آشنا کس اینقدر دیرآشنا باشد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
مرا آزادگی شیرازه آمال می باشد
گلستان زیر بال مرغ فارغ بال می باشد
کتاب هفت ملت مانده در طاق فراموشی
مرا سی پاره دل بس که نیکو فال می باشد
سکندر گو نبیند دولت غم دستگاهان را
سر زانو مرا آیینه اقبال می باشد
نسیمی کرده گویا آشیان بلبلی ویران
بهار آشفته سامان گل پریشان حال می باشد
به هر وادی که ریزد رنگ وحشت کلک پرشورم
رم آهوی صحراگرد در دنبال می باشد
کند دریوزه تا کامل نگردیده ست ماه نو
علاج تنگدستان جام مالامال می باشد
حزین  آیینه را حرف شکایت نیست در خاطر
زبان جرأت حیرت نصیبان لال می باشد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
گر رخ به ما نمایی ای خوش لقا چه باشد
ما را ز ما ستانی ای دلربا چه باشد
از یار ناموافق دوری ضرورت آمد
گر ساعتی نشینی از خود جدا چه باشد
از وصل خود بریدی گویی چه جور دیدی
خود فصل ماجرا کن جور و جفا چه باشد
شمع جمال موسی شد برق و طور را زد
نار کلیم آن بود نور خدا چه باشد
انوار مرشد روم شد راهبر حزین را
گر همتی بخواهی از اولیا چه باشد

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُنْ مَفْعُولْ فاعِلاتُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - - | - - U | - U - -
خوش آن عاشق که شیدای تو باشد
بیابان گرد سودای تو باشد
سواد سومنات اعظم دل
خراب چشم شهلای تو باشد
من این دستی که افشاندم به کونین
به دامان تمنای تو باشد
گریبانگیر زهد پارسایان
نگاه باده پیمای تو باشد
ندارد ناله در چیزی که تأثیر
دل چون سنگ خارای تو باشد
شود دوزخ گلستان خلیلم
اگر در دل تمنای تو باشد
گذارد هر که پا بر جسم خاکی
به طور عشق موسای تو باشد
نشیند کی دلی در سینه ای تنگ
که تنها گرد صحرای تو باشد
شفابخش دل ما دردمندان
لب لعل مسیحای تو باشد
کمندانداز گردنهای شیران
سر زلف چلیپای تو باشد
شکست کفر و کین خونریز اسلام
ز مژگان صف آرای تو باشد
سرا پا دیده شد آیینه دل
که حیران سرا پای تو باشد
حزین  ارام بخش تلخ کامان
نی کلک شکرخای تو باشد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -
از غم دل حیران چه خبر داشته باشد
محو تو ز هجران چه خبر داشته باشد
آن سرو گل اندام که دلها چمن اوست
از خانه به دوشان چه خبر داشته باشد
از حال تذروان پر و بال شکسته
آن سرو خرامان چه خبر داشته باشد
آن شوخ که در خانه آیینه کند سیر
از آبله پایان چه خبر داشته باشد
طفلی که ز مستی نشناسد سر و پا را
از بیسر و پایان چه خبر داشته باشد
هستی ستکه در عشق فراموش شد اول
مجنون تو از جان چه خبر داشته باشد
چون بهله کف از کار فتاده ست حزین را
از دامن جانان چه خبر داشته باشد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
جانان ز من آیا خبری داشته باشد
آه دل سوزان اثری داشته باشد
خورشید چو دود دل ما پرده نشین است
این تیره شب آیا سحری داشته باشد
ما شکوه ز بی رحمی صیاد نداریم
کو در قفسی مشت پری داشته باشد
بر سینه کس دست رد آسان نگذاری
شاید که گرامی گهری داشته باشد
عیش ابدی با رگ جانی ست که در عشق
پیوند به موی کمری داشته باشد
از خشکی زاهد دلم افسرد حریفان
وقت است که دامان تری داشته باشد
با آتش ما شعله پرستان محبت
خوش باشد اگر شمع سری داشته باشد
رحم است به آن سوخته اقبال که چون شمع
آهی به امید اثری داشته باشد
مژگان زبردست تو بیکار مبادا
ناخن به خراش جگری داشته باشد
نبود گنهی گر ز شراب نگه تو
پیمانه ما هم قدری داشته باشد
از برق بپرسید سرانجام حزین را
شاید که ز حالش خبری داشته باشد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
دل آزاده باخدا باشد
ذکر نسیان ماسوا باشد
دل چو خالی شد از خیال خودی
حرم خاص کبریا باشد
می رسد هر نفس نسیم وصال
خنک آن دل که آشنا باشد
ای رخت قبله گاه مشتاقان
کس مباد از درت جدا باشد
عاشق از دست غمزه ات تا کی
کشته تیغ ابتلا باشد
جلوه تا چند در جهات کنی
از تو هر گوشه فتنه ها باشد
کفر زلف تو راهزن گردد
نور روی تو رهنما باشد
رخ برافروز تا فرو سوزد
ذره هایی که در هوا باشد
جلوه کن در لباس یکتایی
تا من و ما تمام لا باشد
می توحید را به ساغرکن
خرقه زهدگو قبا باشد
هر چه عاشق کند خدا کرده ست
نکته بر عاشقان خطا باشد
هرکه فانی شود ز خویش حزین
من رانی فقد را باشد

وزن: فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: خفیف مسدس مخبون
نشانه‌های عروضی: U U - - | U - U - | U U -
خورشید درین کلبه شب افروز نباشد
خورشید رخی تا نبود روز نباشد
در جعبه مژگان جفاکیش تو جانا
یک تیر ندیدیم که دلدوز نباشد
هرگز نزند بلبل شوریده نوایم
از سینه صفیری که غم اندوز نباشد
چون من نتوان از سر کونین گذشتن
تا همتی از طالع فیروز نباشد
چون صبح به پاس دم اگر حاضر وقتی
آن روز کدام است که نوروز نباشد
چون شمع درین بزم محال است برآرم
هرگز سر حرفی که زبان سوز نباشد
چون کلک خوش آهنگ تو امروز حزین نیست
مضراب نوازی که نوآموز نباشد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
ضمیر جمع روشن بی صفا هرگز نمی باشد
کدورت در دل بی مدعا هرگز نمی باشد
قیامت آمد و رفت و نیامد وعده زودش
وفا در یاد آن دیر آشنا هرگز نمی باشد
یکی از وصل می گوید یکی از هجر می نالد
بساط عشق بازان بی نوا هرگز نمی باشد
ز خاطر باده اول می زداید زنگ هستی را
نماز می گساران را ریا هرگز نمی باشد
زخود رفتن سفر باشد خراباتی نژادان را
به کوی می پرستان نقش پا هرگز نمی باشد
کند سرپنجه افتادگی صید زبردستان
سپاه خاکساران را نوا هرگز نمی باشد
حزین  احسان بود پیش از طلب رسم جوانمردان
در ارباب همت را گدا هرگز نمی باشد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
نشان وحشی من در دل بی کینه پیدا شد
پی غارتگرم در خانه آیینه پیدا شد
نهان درموج خود شد بحر و سر زد از حباب من
گهر در آب خود گم گشت و در گنجینه پیدا شد
برون از خود سراغ لیلی خود داشتم غافل
به صحرا داده بودم دل ز کف در سینه پیدا شد
نمد پاس صفای جوهر آیینه می دارد
جمال فقر ما در خرقه پشمینه پیدا شد
بنا دیروز شد میخانه و امروز از مستی
سر هر خم گشودم باده دیرینه پیدا شد
پس از عمری که شد با دختر رز عشرتم روزی
ندانم از کجا دیگر شب آدینه پیدا شد
حزین  از نعل وارون دل خود حیرتی دارم
به فکر خرمی رفتم غم دیرینه پیدا شد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
فروزان چهره چون شمع آمدی دلها تسلی شد
شب روشن سوادان از خطت صبح تجلی شد
شنیدی شکوهام از شرم طاقت آب گردیدم
به حرفم گوش دادی بر زبانم لفظ معنی شد
به سویم گرم دیدی شبنم آسا از میان رفتم
به وصلم وعده دادی خاطر از دوری تسلی شد
صبا می کرد ازگلشن به مرغان قفس نقلی
دماغ آشفتگان را عطر گیسویت تمنی شد
نمودی حسن روزافزون بهشت نقد را دیدم
به فرقم سایه رحمت فکندی رشک طوبی شد
دل دیوانه میزد با خیال نرگست نقشی
ز شوخیهای مژگان تو داغ چشم لیلی شد
حزین کنج قفس بیهوده می باشد پرافشانی
به گیتی مایه آسایشم کوتاه بالی شد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
ای سیل مرگ بی تو دل تشنه آب شد
دیر آمدی و خانه طاقت خراب شد
تفسیده تابه ای شده بستر ز تب مرا
پهلو به هر طرف که نهادم کباب شد
آورده است رشته جان رو به کوتهی
از بس که صرف درگره پیچ و تاب شد
مستم درین مرض که ز یاد نگاه او
نشتر دوید تا به رگ من شراب شد
بودم ز تنگی دل خود در قفس حزین
آخر ز چاک سینه مرا فتح باب شد

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
سر رشته صبری که ز دل رفت و نهان شد
ما را رگ جان گشت و تو را موی میان شد
اورنگ نشین بوده ام اقلیم بقا را
این جسم فرومایه مرا دشمن جان شد
در شام غریبی مطلب لقمه بی رنج
موسی چو برون از وطن افتاد شبان شد
مشکل به شط باده شود زاهد سگ پاک
بیجا دو سه جامی می پاکیزه زیان شد
گفتی سخن از هجر و گشودی لب زخمم
رفتی ز نظر خون دل از دیده روان شد
گفتم شکنم توبه خزان آمد و گل رفت
رفتم که به می روزه گشایم رمضان شد
با طبع کهن چیست حزین  این همه شوخی
در عشق عجب نیست اگر پیر جوان شد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
از سبزه سبز پشت لب جویبار شد
باغ از بهار شاهد گلگون عذار شد
دامن کشان ز هر طرفی ابر تر رسید
چون خانه ی حباب هوا بی غبار شد
شاخ از شکوفه صبح تجلی فروز گشت
چون زلف یار ظلمت شب تار ومار شد
طوفان چار موجه اشکم جهان گرفت
رگ های ابر چون مژه ام آبدار شد
گیسوی چنگ گشت پریشان به مرگ غم
مینا خراب گریه ی بی اختیار شد
چشم جهان چو شبنم گل در پریدن است
حسن بهار فتنه گر روزگار شد
ازکاروان فیض نگردی جدا حزین
پوید صبا پیاده ره و گل سوار شد

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
درکارگاه غیب چو طرح لباس شد
گل را حریر قسمت و ما را پلاس شد
حربا نکرد روی به محراب آفتاب
در خاک نقش پای تو تا روشناس شد
بر خاک حسرت از دم شمشیر ناز تو
یک قطره خون چکید و دل بی هراس شد
ما جمله مظهریم جمال تو را ولی
آیینه در میانه ما روشنانس شد
بخشید جان ز باده مرا پیر میفروش
دردش درین سبوی سفالین حواس شد
بخشد به کام جان اثر آب زندگی
هر دانه ای که با کف افسوس آس شد
یکسان به خاک گشته رواق خرد حزین
بنیاد عشق بین که چه عالی اساس شد

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
افزود خواب غفلت جاهل چو پیر شد
موی سفید در رگ این طفل شیر شد
روز فتادگی شدم از سعی بی نیاز
پای ز کار رفته مرا دستگیر شد
چشم تو تا پیاله ز خون دلم گرفت
این نازنین غزال چنین شیرگیر شد
دریا چه پشت چشم کند نازک از حباب
نانم به آبروی چو گوهر خمیر شد
دولت چو یافت بدگهر از وی کناره کن
درنده تر شود چو سگ سفله سیر شد
تا داد سر به دشت جنونم شکوه عشق
داغم جگر شکافتر از چشم شیر شد
مشنو فسون زهد که در تیره خاک هند
هر کس نیافت دولت دنیا فقیر شد
جان حزین تشنه جگر سوخت ز انتظار
فردای حشر و وعده وصل تو دیر شد

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
پری گر وا کنم پروانه شمع تو خواهم شد
سمندر ساز آتشخانه شمع تو خواهم شد
شبی پروانه سان گرد سرت گشتم چه دانستم
که برگرد جهان افسانه شمع تو خواهم شد
سرم گرم عروج نشیه داغ است می دانم
که مست از آتشین پیمانه شمع تو خواهم شد
سحر ته پیرهن دیدم تو را چون شمع فانوسی
گریبان می درم دیوانه شمع تو خواهم شد
به تار آشنایی بسته بودم دل ندانستم
که از پاس ادب بیگانه شمع تو خواهم شد
ز اشک و آه بی تابانه ام روشن بود کامشب
فدای جلوه مستانه شمع تو خواهم شد
حزین تیره روز خوبش را یک شب نپرسیدی
شهید خوی بی باکانه شمع تو خواهم شد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
فقرم کجا ز جلوه دنیا زبون شود
موج سراب دام ره خضر چون شود
سودای زلف یار به دیوانگی کشید
فکری که در دماغ بماند جنون شود
در سینه شکسته دلان تو آه نیست
چون بشکند سپاه علمها نگون شود
بی شفقت است ناخن خارا تراش عشق
نزدیک شد غبار دلم بیستون شود
در قلزمی که شورش عشق است ناخدا
بالد به خویش قطره و دریای خون شود
خاکم به باد رفت وز یادم نمی روی
عشق آن خیال نیست که از دل برون شود
در نشیه نیست عقل فلاطون کم از شراب
هر کس گزید خلوت خم ذوفنون شود
هر برگ از بهار دگرگیرد آب ورنگ
از خون دیده چهره مرا لاله گون شود
عمری که هست مایه آزادگی حزین
حیف است صرف محنت دنیای دون شود

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
جگر تشنه ام از لعل تو سیراب شود
چه غم است اینکه به کام دل احباب شود
لاف عزلت زدن آن روز تمام است مرا
که خم ابروی او گوشه محراب شود
شمع روشن ننماید شب ظلمانی را
ساقیا می به قدح ربزکه مهتاب شود
غفلت افزود تو را زاهد از افسانه عشق
نیشتر در دل افسرده رگ خواب شود
خشکی زهد ز ما گرد برآورد حزین
دامن خرقه بیفشار که سیلاب شود

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
خجل در برم عقل نادان نشیند
چو زاهد که در بزم مستان نشیند
نشیند خیال تو در گوشه دل
چو یوسف که در کنج زندان نشیند
همین بس که در فکر شبهای مجنون
سر زلف لیلی پریشان نشیند
دل آزرده شام هجر تو چون شمع
به هر جا نشیند گدازان نشیند
حزین  آنکه سامان وصل تو را سوخت
به خاکستر شام هجران نشیند

وزن: فَعولُنْ فَعولُنْ فَعولُنْ فَعولُنْ
بحر: متقارب مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - | U - - | U - - | U - -
بفشه چون ز بناگوش یار برخیزد
خروش بلبل وبوی بهار برخیزد
چه دولت است که در پای خم چو بنشینم
به جلوه ساقی مشکین عذار برخیزد
به این کرشمه که از خاک کشتگان گذری
هزار ناله ز سنگ مزار برخیزد
ز دامن مژه چشم سرمه ای پوشش
به صید دل نگه جان شکار برخیزد
ز ریزش مژه کز فیض اشک سیراب است
هزار رنگ گلم ازکنار برخیزد
درین چمن سرکلک تو سبز باد حزین
که شور بلبل ازین شاخسار برخیزد

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
فروزان کن ز رخ کاشانهای چند
بسوزان شمع من پروانه اى چند
فغانم گوش کن امشب که فردا
ز من خواهی شنید افسانه اى چند
دلم داند به پاس آشنایی
چها دید از وفا بیگانه اى چند
گران خوابان غفلت را شکستم
خمار از نعره مستانه ای چند
خماری نیست خون عاشقان را
سرت گردم بکش پیمانه ای چند
به هر دفتر ز کلک آتش آلود
ز ما مانده ست آتشخانه ای چند
حزین از فوت فرصت با صد افسوس
کشیدیم آه بی تابانه ای چند

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -
خوشا شمعی که سر تا پا بسوزد
بسازد با خود و تنها بسوزد
مرا پرورده عشق خانمان سوز
شرار من دل خارا بسوزد
دم گرمی که من دارم عجب نیست
که در پیمانه ام صهبا بسوزد
منم موسی دلم شمع تجلی
ز تاب سینه ام سینا بسوزد
دل گرمی نهان در سینه دارم
که گر آهی زنم دنیا بسوزد
امید این بود کان مه عاشقان را
زگرمیهای مهرافزا بسوزد
ندانستم که آتش پاره من
سپندم را ز استغنا بسوزد
جنون بر آتشم زد طرف دامان
ز داغ لاله ام صحرا بسوزد
حزین آبی حریف آتشم نیست
در آغوش دلم دریا بسوزد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -