cnababaie/persian-poetry-meters huggingface dataset:
خود کرد به لطف اگرچه اول رامم
زود از نظر افکند بت خودکامم
خوی فلک است دلبرم را که چو مهر
برداشت صباح و بر زمین زد شامم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هرچند نواسنج قدیم چمنم
یا تازه به معنی و به صورت کهنم
از پختگی ام مگو که آب است هنوز
چون میوه خام استخوان در بدنم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتی که لب آلوده به می چند کنم
گر می نبود دل به چه خرسند کنم
می نوش که تا نامه اعمال تو را
بر نامه جرم خویش پیوند کنم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از خوف گهی خاطر خود ریش کنم
گه تکیه به عفو بخشش اندیش کنم
امید و هراس در دلم یکسانند
یا رب تو بگو کدام را بیش کنم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از حق طلب دل حق اندیش کنم
هرچند کزان حیرت خود بیش کنم
آن را که به خدمت کسش نیست نیاز
آیا به کدام خدمت از خویش کنم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خواهم ز گذشته ها روایت نکنم
وز محنت آینده شکایت نکنم
در بر رخ خلق بندم و در کنجی
بنشینم و با کسی حکایت نکنم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
قدسی هوس کام پرستی نکنم
لب بر لب خم چو خشت و مستی نکنم
شب روز شود ز برق آهم اما
بر صبح به خنده پیش دستی نکنم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر روز سرشک چشم طوفان زایم
بندد به سلاسل تموج پایم
همچون نی نودمیده ایام نهد
بندی هر روز تازه بر اعضایم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
قدسی من و بخت اگرچه توام بودیم
وز روز ازل جدا ز هم کم بودیم
با من نشد آمیخته در صفحه خاک
با آن که چو حرف و نقطه با هم بودیم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دل پیش تو ای دلبر کاشی داریم
در بزم تو جای بر حواشی داریم
یاران همه میل آب پاشان دارند
ما با تو سر نیازپاشی داریم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا یار شدی به رغم من با دشمن
شد کشته چراغ دلم ای عهدشکن
قدسی دیدی که آشنا با تو چه کرد
بیگانه مگر کند چراغت روشن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
الفاظ لباس است و معانی چو بدن
زنهار که هرگاه شوی گرم سخن
در پاکی لفظ بیشتر کوش آری
در جامه شسته است آسایش تن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا راز دلت ز دل نیاید به زبان
از خلق بد و نیک تو باشد پنهان
از خم چو به شیشه منتقل گشت شراب
ناصافی و صافی شودش زود عیان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در باب وجودت ای خداوند جهان
هر طایفه گفته صد دلیل و برهان
در وحدت ذات تو به هنگام بیان
هر دسته چو کلک مو یکی کرده زبان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا هست به جا دایره کون و مکان
خالی نبود ز نور حق هیچ زمان
هر روز که خورشید جهان آراید
خورشید همان است ولی روز نه آن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بی راهبری که سوزدش بهر تو جان
افروختن شمع محبت نتوان
کی شعله و موم ربط یابند به هم
تا پای فتیله ای نباشد به میان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هرچند که رحمت است کار رحمان
علت نشود عفو برای عصیان
از خشم کریم هم بپرهیز آری
هم برق ز ابر باشد و هم باران

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جایی که بود پای محبت به میان
عاشق نبود بر دل معشوق گران
قمری به سر سرو نگر تا دانی
آن بار ازین می کشد این ناز ازان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بی واسطه در مجلس ابنای زمان
روشن نشود چراغ ازین سخت دلان
از آهن و سنگ خانه روشن نشود
تا سوخته ای پا نگذارد به میان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
زنهار مرو به گله خاموشان
مگذر ز سخن چو پله خاموشان
می گو سخنی اگر حیاتی داری
گورستان دان محله خاموشان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
شاهنشهی است خدمت درویشان
بس مغتنم است صحبت درویشان
فیض از در و بامشان فرو می بارد
خوش انجمنی ست خلوت درویشان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عقل آمد و دل در اضطراب است همان
بی عشق خردمند خراب است همان
هرچند که ابر کشت را در کارست
محتاج به فیض آفتاب است همان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای باخبر از حقیقت کون و مکان
کشاف دقایق معانی و بیان
از پرده غیب صورت حال جهان
پیش تو بود چو صورت پرده عیان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن صفحه که بایدش سراپا شستن
بر میل تو بسته شستن و ناشستن
زایل نشود عشق که از معشوق است
نتوان خط موج را به دریا شستن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا کی دنبال نفس سرکش رفتن
دل صاف و پی باده بی غش رفتن
با عشق دلیل عقل باشد به مثل
در دست چراغ از پی آتش رفتن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای نفس بس است این همه عصیان کردن
چون هیچ پشیمان نشوی از کردن
دنبال ستم ندامتی هست که سیل
خود تیره شود ز خانه ویران کردن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا کی سخن معرفت انشا کردن
وز چهره راز پرده بالا کردن
آن را که بود سینه پر از گوهر راز
بی صرفه بود لب چو صدف واکردن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آزرده چو خاطرت ز با ما بودن
اولی باشد ز بودنم نابودن
رفتم به ته آب چو گوهر تا کی
چون موج خراش روی دریا بودن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در عشق تو دل به شرم خواهد بودن
سختی منما که نرم خواهد بودن
افسرده مشو که در صف محشر هم
بازار من و تو گرم خواهد بودن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از نامه رسی پیش چه خواهد بودن
آری خبر خویش چه خواهد بودن
در وادی زودآمدن از خامه شوق
اظهار ازین بیش چه خواهد بودن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دلگیر مشو ز شهر یا ده بودن
در کسب هنر پی که و مه بودن
هرچند که به شدی ازان بهتر باش
بهتر ز بهی چیست به از به بودن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون غنچه خراب گردم از خندیدن
پژمردگی ام چو گل بود در چیدن
از تابش دل تن ضعیفم شده است
این رشته زبون تر شود از تابیدن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از کس نبود کدورتم در باطن
دارم ز ازل چو لولوی تر باطن
دل روشنی ام ز صافی شعر ترست
شستم چو صدف به آب گوهر باطن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای نفس به بندگی سری پیدا کن
ورد شب و ذکر سحری پیدا کن
هرچند که گریه بیشتر زور آرد
ای دیده مترس و جگری پیدا کن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از عشق حقیقی اثری پیدا کن
زین بحر مجازی گذری پیدا کن
ای دل تو چو آشیانه مرغ به بام
از سقف به این خانه دری پیدا کن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون باد بگرد و گلشنی پیدا کن
نزدیک چمن نشیمنی پیدا کن
خواهی بلبل نرنجد و گل بینی
از خانه به باغ روزنی پیدا کن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از خلق جهان کناره ای ساز وطن
هنگام طلب مباش چون اهل ز من
درویشان را کمال در تجریدست
کی دانه کند نشو و نما در خرمن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
شد شهره شهر باده پیمایی من
مستم من و عالمی تماشایی من
با هم ز ملامتم نمی پردازند
شد پرده عیب خلق رسوایی من

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر عارض دلبرم بود گندم گون
رمزی ست برآید آن شوم راهنمون
او دیده عالم است و عیبی ست تمام
گر دیده بود سفید از اندازه برون

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از دل نرود آه غم آلود برون
کو زخم خدنگی که رود زود برون
هر خانه که هست روزنی می خواهد
تا نور درآید و رود دود برون

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هرچند جهد برق حوادث ز کمین
یا فتنه کشد ز هر طرف خنجر کین
گردون نکند فیض رسان را پامال
صدپاره شود ابر و نیفتد به زمین

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
باشد ز تو دوست تر به تو چرخ برین
داری تو گمان که دشمن توست یقین
گر قصد تو کرد زال گردون مهراس
ترساندن اطفال ز مهرست نه کین

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
زلفی شده قید من نه زنجیرست این
در دل مژه ای خلیده کی تیرست این
دیوانه عشق را نصیحت گویی
ای عقل فنا شوی چه تدبیرست این

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر فعل که از تو در شمارست ببین
گردون به تلافی اش سوارست ببین
دادند به دست چپ عنان راکب را
با راست روان چه اختیارست ببین

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عمری ز پی دوست نمودم تک و دو
عقلم به هزار جانب انداخت جلو
عشق آمد و هنگامه دیگر سر کرد
آن معرکه برشکست ای عقل برو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
اوراد من است داستان غم تو
پیداست ز چهره ام نشان غم تو
سهل است اگر زیان جانی افتد
یا رب که نبینیم زیان غم تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
زاهد تا چند زرق و خودکامی تو
داغ است سراپا دلم از خامی تو
کو نامه اعمال که ظاهر گردد
بدنامی عاشق و نکونامی تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در بزم شهود ذکر می گویی تو
با کعبه به راه کعبه می پویی تو
یار از رگ گردن به تو نزدیک ترست
ای هیچ نکرده گم چه می جویی تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر دلشده ای جان غم اندوزت کو
در دیده نگاه حسرت افروزت کو
چون نرگس اگر کور نه ای کو اشکت
چون آتش اگر نمرده ای سوزت کو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در بزم جهان شمع شب افروزی کو
در هفت فلک اختر فیروزی کو
گویی نبود به یک روش سیر فلک
عمری ست که شب می گذرد روزی کو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای عمر به رفتن چه شتاب است بگو
بی وجه چه رنجش و عتاب است بگو
یک هفته ز عمر گل نرفته ست هنوز
ای باد خزان چه اضطراب است بگو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای بی جگر آواز کمانم مشنو
یک حرف به کوی صد زبانم مشنو
پر سوز غم است داستانم مشنو
نازک دلی ای صنم فغانم مشنو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بر ماه کنم گر ز سر شوق نگاه
بر کس نفتد ز سرکشی پرتو ماه
از خانه برون نیاید از ناز اگر
چون صبح بر آفتاب گیرم سر راه

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
قدسی تا کی آه کشم از دل آه
بر حال دلم سینه ریش است گواه
در سینه ز بس خلیده خارم گویی
مرغی ست دلم به خاربن برده پناه

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بی برگان را به صد هنر بی زر و جاه
گردون نشمارد گل شان را به گیاه
ننمودن عیب اغنیا از مال است
کجواجی شاخ را بود برگ پناه

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
مشتاق جمال را چه بیگاه و چه گاه
پیوسته بود بر مژه چون شمع نگاه
بشتاب که از خیال رویت دارم
یک چشم به نظاره و یک چشم به راه

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
کرد از ره راست چون رسولت آگاه
این ره مگذار و عیش کن خاطرخواه
صحرای فراخ شرع افتاده به پیش
بر راهروان تنگ چرا سازی راه

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جز گفت و شنود زینت هوش مخواه
بحر گوهر از سکوت خس پوش مخواه
هنگامه صحبت از سخن گرم شود
بزم آرایی ز شمع خاموش مخواه

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در دهر ز هر انجمنی خلوت به
چون مردم دیده مرد در عزلت به
با اهل زمان نداشتن صحبت به
از خلق جهان گرفتن عبرت به

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دل از سر کوی یار برخاسته به
زان آینه این غبار برخاسته به
قدسی چو به خاک راه یکسان شده است
چون گرد ازین دیار برخاسته به

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر ذره غمت ز عالمی شادی به
ویران شده تو از هر آبادی به
از هرکه قبول بندگی کردی ازو
از بندگی اش کدام آزادی به

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
با مردم روزگار کم جوشی به
گر هوش تو اند خلق بیهوشی به
از هرچه نه یاد حق فراموشی به
وز هرچه نه ذکر اوست خاموشی به

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن کز پی عارفان دین برگشته
پیوسته چو پرگار رود سرگشته
در سینه دلی که خالی از معرفت است
تخمی ست که زیر خاک ابتر گشته

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون مهرش اگر بود سپر در پنجه
ور پنجه کند چو پنجه ور در پنجه
آن را که چو غنچه نیست زر در پنجه
چون تیغ چه سودش از هنر در پنجه

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آوازه من به هند و روم افتاده
من خود به کدام مرز و بوم افتاده
هر سو که رود ستارگان کوچه دهند
این اختر بخت من چه شوم افتاده

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بر روی تو چرخ دست رد ننهاده
یک بر نگرفته ست که صد ننهاده
بنیاد شکایت تو نهادی ور نه
معمار بنای خانه بد ننهاده

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
حیرت تپش از جام خرابم برده
آرام غم تو پیچ و تابم برده
بی تابی اگر نمی کنم معذورم
تمکین محبت اضطرابم برده

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هستی چمن جان و چمن در پرده
زین بیش نگوییم سخن در پرده
زان سان که گلاب در ورق های گل است
در انجمنی و انجمن در پرده

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عشقت که به شعله راه پروانه زده
اول آتش در من دیوانه زده
سودای تو در دلم تعلق نگذاشت
این دزد ره قافله در خانه زده

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عشقت ره دیوانه و فرزانه زده
این برق بر آشنا و بیگانه زده
از ناخن شانه در سر زلف تو دل
چون دانه تسبیح بود شانه زده

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
کی دل شود از هوای خود شرمنده
یا نفس ز مدعای خود شرمنده
شرمنده ام از خدای خود من که مباد
کافر هم از خدای خود شرمنده

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
فریاد ز دست صبر نافرموده
چون شمع ز گریه شد تنم فرسوده
با گریه شوقم چه کند صبر تنک
باران تندست و بام نااندوده

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای همچو خرد در همه فن سنجیده
نام تو کس از من به بدی نشنیده
دشنام نویسی تو و من همچو دعا
برخوانم و بوسم و نهم بر دیده

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در غربتم استخوان چو نی نالیده
کاهیده نشاط و محنتم بالیده
محروم ز ارض طوس صحرای دلم
دشتی ست ز سیل غربتم مالیده

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در عشق چه دل هاست کباب از شعله
سرگرمی عشق برده تاب از شعله
تمکین ز دل است و بی قراری از عشق
آرام ز شمع و اضطراب از شعله

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هرگز نشدم جرعه کش از جام گله
در زیر لبم شکست پیغام گله
دارد چو دلم تاب جفای همه کس
شرمم بادا ز بردن نام گله

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از خلق جهان چه نیک و بد یک قلمه
حق در دنیا برآورد کار همه
هرچند که باشد رمه غافل ز شبان
غافل نشود شبان ز احوال رمه

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای ذکر تو مقصود ز گفتار همه
درد تو دوای دل بیمار همه
هر ذره هواخاه بود مهر تو را
گرم است ز سودای تو بازار همه

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
شادم به دل خراب در ویرانه
مجنون شدن است باب در ویرانه
بی دیده دل از عشق شد آباد که نیست
روزن طلب آفتاب در ویرانه

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دیوانه رهد ز رنج در ویرانه
جغدست ترانه سنج در ویرانه
در سینه ز دل مهر تو شوریده ترست
زنجیر گسسته گنج در ویرانه

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از گردش و سیر فلک حادثه زای
مانده ست هنوز دوره ای چند به جای
چندان که فکند نعل مه توسن چرخ
بستند به میخ اخترش باز به پای

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای تازه نهال سایه پرور بازآی
شهباز من از صید کبوتر بازآی
چون نور نظر که بازگردد به مژه
در چشم زدن به دیده تر بازآی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای مرکز نه سپهر اعظم بازآی
ای روشنی دیده عالم بازآی
چون لعل به کان چو در به دریا برگرد
از لب چو نفس به سینه در دم بازآی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
همت طلبی به تربت مجنون آی
با دیده نمناک و دل پرخون آی
خواهی نگذاری دل پروانه ز دست
در خانه چراغ بر کن و بیرون آی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای جان و جهان جهان و جان همه ای
یار همه ای و مهربان همه ای
عشاق به هر کناره می جویندت
با آن که همیشه در میان همه ای

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای عشق حیات جاودان همه ای
ای عقل چه گویمت زبان همه ای
هر تیر ملامت که به زه پیوستند
ای سینه طرب کن که نشان همه ای

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای دوست چرا در دل دیوانه نه ای
بیگانه چه خوانمت که بیگانه نه ای
خود باش دلیل ره که چونت یابم
این خانه پرست از تو و در خانه نه ای

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عشق آن تو شد تواش کجا می طلبی
با توست ازین و آن چرا می طلبی
با آن که چو غنچه رسته گل در بغلت
تو نکهتش از باد صبا می طلبی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هرگز نشدم کام ور از مطلوبی
این صبر کجاست کار هر ایوبی
از ضعف دلم در تن لاغر ماند
پیچیده چو برگ کاه در مکتوبی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای آن که کمر به جستن حق بستی
زین هستی موهوم چو رستی رستی
غیر از تو حجاب در میان چیزی نیست
از خود چو بریدی به خدا پیوستی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بگذار حدیث جزو و کل در مستی
آسان نتوان رفت ز پل در مستی
با عشق ز جسم عنصری دست بدار
زیر آی ز اسب چارجل در مستی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای عشق جدا ز وصل یارم کشتی
ناخورده می از رنج خمارم کشتی
بازم به نسیم دامنی جان دادی
چون آتش اگر هزار بارم کشتی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
رنجورم و خسته دل طبیبان مددی
غربت شده دشمنم حبیبان مددی
حب الوطنم ز جای برداشته دل
وقت آمده ای شام غریبان مددی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از دوری خود بی پر و بالم کردی
دانسته گرفتار ملالم کردی
رفتی ز نظر ولی نرفتی از یاد
دیوانه سودای محالم کردی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خشنود به مژده وصالم کردی
ناآمده مشتاق جمالم کردی
وصل چو تویی مرا نیاید باور
دیوانه سودای محالم کردی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ناصح به نصیحت چه پی ما گردی
آن به که ازین راه غلط واگردی
دستار به سر نهی و عاشق نشوی
گرد سر معجر زلیخا گردی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خواهی که معزز و مکرم گردی
آن کن که به راز فقر محرم گردی
سلطانی چند کوره ده را بگذار
درویشی جو که شاه عالم گردی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بد نیز مباش اگر نه خود به گردی
چون نگذازی تن از چه فربه گردی
گیرم که گدای شهر نشمارندت
باری مکن آنچه خواجه ده گردی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون باصره در عشق مجازی ماندی
چون ناطقه در زبان درازی ماندی
قانع به صفات گشتی از جوهر ذات
چون آینه در جمال بازی ماندی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر زان که خرد بیخودی افزا بودی
کیفیت عشق او هم از ما بودی
از خویش تهی شدی گهر گر چو حباب
او نیز حباب روی دریا بودی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر دونان را دست عطا می بودی
وین فرض محال هم روا می بودی
گردون نظری به زیردستان کردی
گر ناخن پا گره گشا می بودی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای دل ستم و جفای مردم دیدی
در آینه ات صفای مردم دیدی
بیگانه و خویش از تو بریدند همه
قدسی دیدی وفای مردم دیدی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
با آن که خبر ز حال زارم داری
سویم نگذاری قدم از پرکاری
بیمار غمت را نفسی هست هنوز
دریاب اگر میل تلافی داری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای غم نتوان گرفت هر دم یاری
چون شعله مباش گرم با هر خاری
جز بر سر قدسی مرو ای اختر عشق
حیف است این گل بر سر هر دیواری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر شعر نگویم نه ز شعرم عاری
دارم سخنی گوش به من گر داری
فکرم بسیار و هر یکی سبقت جوی
بیکار چرا نمانم از پرکاری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از عالم اگر عمل نیاید باری
عبرت گیرند خلق ازو بسیاری
در سینه بی عمل بود گوهر علم
چون آینه گرفته در دیواری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از عشق بگو مقاله ای گر داری
در دل مگذار ناله ای گر داری
آهنگ نواخانی بلبل رسدت
چون دفتر گل رساله ای گر داری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در دست ز صلح کل پشیزی داری
بی چیز به خود گمان چیزی داری
با نیکان نیک و با بدان بد می باش
تا خلق بدانند تمیزی داری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای عشق چه بر سرم ز افسون آری
هر رنگ بری دلم دگر گون آری
از رد و قبول تو کس آگاه نشد
کاین خون شده را چرا بری چون آری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
این ره که تو سر کرده ای از مغروری
مشکل که نجات بخشدت از دوری
چون شام عسل تمام چاه است این راه
پوشیده سرش به پرده زنبوری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
پر پیش فتاده ای قفایی نخوری
پای غلط از چون و چرایی نخوری
جمع است ز مهربانی عشق دلت
یا رب ز فریب عقل پایی نخوری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خواهم که به دل چو عشق مسکن گیری
چون روح مرا قرار در تن گیری
در قید افتم گرم به خود بگذاری
آزاد شوم مرا گر از من گیری

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هرچند نباشد خبرت از رازی
گوشی بگشا چو کوک گردد سازی
آهنگ و مقام هم اگر نشناسی
آخر کم از آن که بشنوی آوازی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای عشق تو ما را به جهان می ارزی
دشمن رویی و دوستی می ورزی
از پی دارد بریدنت دوختنی
بی سوزن و مقراض نباشد درزی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
شمعی تو ولی ز انجمن پرهیزی
جانی و ز صحبت بدن پرهیزی
من با تو یکی و تو ز من پرهیزی
من بعد مگر ز خویشتن پرهیزی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تجرید گزین تا به نوایی برسی
بگسل ز تعلق که به جایی برسی
بگریز ز کوچه بند نی چون نغمه
شاید که به گوش آشنایی برسی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بر آسایش مدار ننهاد کسی
بی رنج قدم به کار ننهاد کسی
تا چون قلمش در استخوان مغز نکاست
سر بر خط روزگار ننهاد کسی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خرسند بود چند به نام از تو کسی
بخرام که نگرفته خرام از تو کسی
هرچیز که داری تو ز هم خوب ترست
خود گو که طلب کند کدام از تو کسی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
نی عزت و اعتبار ماند به کسی
نی خواری و انکسار ماند به کسی
هر چیز که داده اند خواهند گرفت
جز عشق که پایدار ماند به کسی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -