cnababaie/persian-poetry-meters huggingface dataset:
گلگون قبای من که بر ابرش برآمده ست
توفان آب بر سر آتش برآمده ست
مجنون آن فرشته خصالم که از حیا
پنهان ز چشم خلق پریوش برآمده ست
هنگامه زود برمشکن از هوای خواب
امشب که با تو صحبت ما خوش برآمده ست
از بس که در تنم ز تب مرگ  جان بسوخت
امروز همچو دود ز آتش برآمده ست
میلی نسیم آه تو گویا برو گذشت
کان خط نو دمیده مشوش برآمده ست

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
هر لحظه دلم شکوه ز بدخوی دگر داشت
هر دم غم دیگر ز جفاجوی دگر داشت
دور از تو دل بوالهوس از بهر فریبم
هر دم به میان حرف پریروی دگر داشت
میخواره من دوش کجا بود که هر دم
دل در طلبش رو به سر کوی دگر داشت
بودم خجل از بیخودی خویش به بزمش
هرچند که آن یار نظر سوی دگر داشت
خرسند چو مجنون نشد از طرفه غزالان
میلی که سر اندر پی آهوی دگر داشت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
پروانه گر ز خلق نهان درد و داغ داشت
دست زمانه عاقبتش بر چراغ داشت
اظهار سر خویش مگر کرده ای به غیر
کامروز پیشتر ز تو آهنگ باغ داشت
شب در گرفت پنبه داغ دلم ز آه
بیمار عشق بر سر بالین چراغ داشت
بر جست وجوی من ز چه رو خنده زد رقیب
آن مست را اگرنه به جایی سراغ داشت
میلی ز بوی مشک  شب از هوش رفته بود
سودای زلف یار مگر در دماغ داشت

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
چو دل فتاد ز پا غمزه  اش ز کین برخاست
چو زخم خورده که خونریزیش از کمین برخاست
ز ناامیدی همصحبتان او خجلم
که از نشستنم آن سرو نازنین برخاست
به خواب اگر نه شهیدی گرفت دامانش
چرا ز خوابگه ناز شرمگین برخاست
رقیب از نگه دور دوست شادم یافت
به غایتی که ز پهلوی او غمین برخاست
چنان شکفته برآمد به دار میلی زار
که از نظارگیان بانگ آفرین برخاست

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
گذشت دور گل و یار سوی باغ نرفت
که آفتاب به نظاره چراغ نرفت
ز بوی نافه چین همچو داغ لاله مرا
خیال کاکل نورسته از دماغ نرفت
ببین نهایت دلبستگی که خون مرا
به رنگ برگ گل از دامن تو داغ نرفت
به روز واقعه در دشت غم سیه پوشی
به ناله بر سر مجنون به غیر داغ نرفت
چو دید مرغ چمن را به سوی گل نگران
دگر ز غیرت خوبی به گشت راغ نرفت
دگر به بزم رقیبان نرفته یا ز فریب
مرا چو بر سر ره دید بی سراغ نرفت
هزار شکر که تا میلی از فراق نمرد
به رغم بوالهوسان از پی فراغ نرفت

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
در پهلوی اغیار به هر سو نظری داشت
گویا ز نهان آمدن من خبری داشت
دی گفت بسی حرف وفا روی برویم
گویا که به من روی و سخن با دگری داشت
آرام ازو جذبه شوق که چنین برد
کامروز سراسیمه به هر سو گذری داشت
چون دید مرا یار  برافروخت ز خجلت
گویا ز ستمهای رقیبان خبری داشت
میلی نگه از یار ندیدم دم رفتن
پنداشتی از ماتم من چشم تری داشت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
حیا گر ز عاشق به غایت خوش است
ولی از بتان بی نهایت خوش است
دلا هر دم از یار بهر فریب
به پیش رقیبان شکایت خوش است
چنان خو گرفتیم با ناخوشی
که دلدار ما بی عنایت خوش است
ترا با من بی زبان پیش غیر
به چشم و به ابرو حکایت خوش است
بجز قصه عشق میلی مگوی
که در عاشقیها روایت خوش است

وزن: فَعولُنْ فَعولُنْ فَعولُنْ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: U - - | U - - | U - - | U -
بر سر مژگان هجوم اشک گلگون من است
گریه را هنگامه گرم از گرمی خون من است
یک دو روزی شد که دیر از خانه می آید برون
ظاهرا تاثیر شوق روزافزون من است
زودم از بالین برفت امروز آن بدخو مگر
بر امید مرگم از حال دگرگون من است
غیر را با خود به بزمش بردم وآن دلفریب
منتی دارد به من  با آنکه ممنون من است
می دهد میلی نهال آه من از سرو یاد
تا خیال قامتش در طبع موزون من است

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
ای دل اندر آتش غم آه دردآلود چیست
گرنه در سوز محبت ناتمامی دود چیست
قصد یار از کشتنم نومیدی عشاق بود
ورنه از خونریز چون من نا کسی مقصود چیست
باز امشب گر نبودی شمع بزم افروز غیر
روی گلگون زلف درهم چشم خواب آلود چیست
کینه جویان را گر امشب رخصت قتلم نداد
منفعل امروز یار و مدعی خشنود چیست
گر نمی ترسد که این ویرانه افتد بر سرش
بی قراریهای دل از جسم غم فرسود چیست
بر مراد دل بیا میلی که ترک جان کنیم
یار چون نابود ما خواهد خیال بود چیست

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
بگشا کمند زلف که دل دردمند توست
آهوی نیم کشته ما در کمند توست
یک جا چو سرو با همه شوخی ستاده ای
دستی مگر به دامن سرو بلند توست
هر خون گرفته ای که شود کشته بی گناه
چون بنگری گناه نگاه کشند توست
از منت شکفتگی خود مرا مکش
کان زهر چشم بهتر ازین زهرخند توست
غافل مشو ز خویش که میلی تیره روز
در خاک و خون فتاده به راه سمند توست

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
گر یار به سوی دیگران رفت
سوی دگر نمی توان رفت
فریاد که مدعی ز پیشم
با قاصد یار  همزمان رفت
نشناخت ز مستی اش همانا
کزپیش رقیب سرگران رفت
تا درد دلم نگیرد آرام
از بزم تو مدعی نهان رفت
میلی نتوان ازو خبر یافت
از بس که به بزم این وآن رفت

وزن: مَفْعُولْ مَفاعِلُنْ فَعولُنْ
بحر: هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - U - | U - -
به خون من چه گواهی دهی ز روی ارادت
شهادت چو منی را چه احتیاج شهادت
خدای را مکن ای پارسا به سجده آن بت
ملامتم که نیاید ز بنده غیرعبادت
زمان زمان به من از دور خویش را بنماید
که آورم به رهش تاب انتظار زیادت
نوید آمدنش غیر آورد دم رفتن
که جان دهیم به سختی درانتظارعیادت
به بزم وصل کشم هر زمان خجالت دیگر
ز بس که درغم او  حسرتم شده عادت
رقیب عزم سفر کرده میلی از سر کویش
به صحت و به سلامت به دولت و به سعادت

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U - -
زپا فتاده ام و سر بر آستانه اوست
فسانه گشته ام و بر زبان فسانه اوست
گمان آنکه ز عشقم هنوز بی خبر است
مرا زهمرهی بی تکلفانه اوست
به هر طرف که نمایم عزیمت رفتن
چو نیک در نگرم رو به سوی خانه اوست
دهد نشستن یار آن چنان ز رفتن یاد
که نانشسته مرا گوش بر بهانه اوست
دمی که دست ندامت به هم زند میلی
شود به ناله تسلی مگر ترانه اوست

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
حرفی که از کسی نشنیدی پیام ماست
در نامه تو آنچه نگنجید نام ماست
با آنکه بست آن گل خود رو لب از جواب
شرمنده رقیب ز ننگ سلام ماست
ای دل ز شکوه بهر خدا رنجه اش مساز
آن آهوی رمیده زمانی که رام ماست
ما را ز بس که یار فراموش کرده است
قاصد در انفعال ز عرض پیام ماست
میلی ز بس که ما و تو بدنام گشته ایم
هر بد که می کنند رقیبان به نام ماست

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
نداری غم  دلم گر از تو ناخشنود می گردد
ز بس کز ناامیدیها تسلی زود می گردد
چنان در جنگ داد بی وفایی داد آن بدخو
که نام آشتی نشنیده شرم آلود می گردد
به راه انتظارش هر دم از بی اعتمادیها
گمانها گرد جان آرزو فرسود می گردد
من دیوانه را بر ساده لوحی خنده می آید
که دنبال تو بدخو از پی مقصود می گردد
همانا کرده حاصل رخصت منع مرا امشب
که در بیرون بزمش مدعی خشنود می گردد
چه خواهد بود میلی اعتماد وعده وصلی
که غیری گر ازان آگه شود نابود می گردد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
عشاق که ترک ره دلدار گرفتند
از غیرت همراهی اغیار گرفتند
تا با خبر از صحبت اغیار نباشم
در پیش من  از هم خبر یار گرفتند
شادم که نخواهد سوی اغیار نظر کرد
در بزمش اگر جای من زار گرفتند
امید حمایت ز کسانی که مرا بود
از ناکسی ام جانب اغیار گرفتند
از بس که به عاشق طلبی نام برآورد
خلقی سر راهش پی اظهار گرفتند
میلی به سر راه تو جمعند رقیبان
از یار مگر رخصت آزار گرفتند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
چو یار از من رمید آرام جان من که خواهد شد
چو او نامهربان شد مهربان من که خواهد شد
چو من از ناکسی بدخواه را هم رفتم از خاطر
به طعنه منفعل ساز کسان من که خواهد شد
مرا بی طاقتی ناخوانده چون آرد به بزم تو
پی رفع خجالت همزبان من که خواهد شد
ز مستی در تواضع آمد و ز اندیشه می سوزم
که دامنگیر عاشق مهربان من که خواهد شد
گمان دارم که خواهد شد شهید گلرخان میلی
نمی دانم یقین ساز گمان من که خواهد شد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
کو بخت آنکه یار شکایت ز من کند
چندان که مدعی نتواند سخن کند
گردد هزار تازه گرفتار ناامید
گر شکوه ای دلم ز تو پیمان شکن کند
گر بیم سرگرانی او نیست غیر را
منعم چرا ز همرهی خویشتن کند
آن طالعم کجاست که از پهلوی رقیب
قتل مرا بهانه برخاستن کند
او می کند سوال و زبان در جواب او
از اضطراب دل نتواند سخن کند
میلی هزار حیف که آن می پرست را
ذوق شراب ساقی هر انجمن کند

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
دوش در بزم که لبهایت شراب آلوده بود
کز خمارش صبحدم چشم تو خواب آلوده بود
باز بدگویان چه گفتند از من بی  کس که دوش
هرچه گفتی طعنه آمیز و عتاب  آلوده بود
می زدی در باغ بر گل طعنه تردامنی
با وجود آنکه لبهایت شراب آلوده بود
با حریفان در چمن می گشت مست و بی حجاب
آنکه عمری همچو شاخ گل حجاب  آلوده بود
حرف او می گفت چون همدم پی تسکین من
بدگمان گشتم که حرفش اضطراب آلوده بود
بود گلگون تیغش از عکس قبای آل او
یا ز خون میلی مست خراب آلوده بود

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
رازم فسانه از نگه عاشقانه شد
بیهوده رازدار خجل در میانه شد
رسوایی ام ببین که ز شرم پیام من
قاصد به سوی او نتواند روانه شد
از باده خیال توام دوش دست داد
کیفیتی  که ناله زارم ترانه شد
با غیر وعده داد و مرا چون ز دور دید
برخاست از فریب و روان سوی خانه شد
شوقم ببین که با همه غیرت به بزم تو
پیغام غیر آمدنم را بهانه شد
میلی نیافت لذتی از بزم وصل تو
از بس خجل ز آمدن بیخودانه شد

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
چو مرا به بزم بیند زمیان کنار گیرد
عجب است کاین قدرها ز من اعتبار گیرد
ز تپیدن دل خود شب هجر در عذابم
که غمت نمی تواند که در آن قرار گیرد
ز دل رمیده من عجب است عالمی را
که چو صید خون گرفته ره آن سوار گیرد
به رهش نه ناصح آمد ز پی نصیحت من
که به این بهانه او هم سر راه یار گیرد
ز سر گناه میلی بگذر مگیر بروی
که عنان چون تو مستی نه به اختیار گیرد

وزن: فَعَلاتُ فاعِلاتُنْ فَعَلاتُ فاعِلاتُنْ
بحر: رمل مثمن مشکول
نشانه‌های عروضی: U U - U | - U - - | U U - U | - U - -
شب خواب پی به حال خرابم نمی برد
در سینه می خلی تو و خوابم نمی برد
نومیدی ام ببین که رقیب آشنایی ات
رشکم نمی فزاید و تابم نمی برد
رنجیده آن چنان که گرم خود طلب کند
سویش کسی ز بیم عتابم نمی برد
وقت سوال یار ز بس مضطرب شوم
از شرم انتظار جوابم نمی برد
رسوایی ام رسیده به جایی که همنشین
دیگر به بزم او ز حجابم نمی برد
قاصد ندیده در طلبم رغبتی ز یار
کآهسته آمد و به شتابم نمی برد
میلی شدم چو کاه و ز بار گران غم
توفان اشک بر سر آبم نمی برد

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
ز بس که شوق مرا برقرار نگذارد
نشسته ام به سر راه یار نگذارد
چنان ز من گذرد سرگران که طعنه غیر
مرا به رهگذر انتظار نگذارد
به بزم یار ز اندیشه عتاب مرا
خیال شکوه بی اختیار نگذارد
هجوم شوق من از حد گذشت و می ترسم
که پای عهد ترا استوار نگذارد
ز گرامی اش غرضی غیر ازین نمی یابم
که خجلتم به سر رهگذار نگذارد
نهان گذشتن آن پرفریب میلی را
به هیچ رهگذر امیدوار نگذارد

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
زان جفاپیشه کسانی که خبر می آرند
از خجالت بر من حرف دگر می آرند
دشمنان بس که به کام دل خویشم بینند
هر زمان سوی من زار گذر می آرند
غیر گویا شده افسرده که امروز از یار
هر زمان نامه و پیغام دگر می آرند
تا فتد راز من ساده دل از پرده برون
حیله سازان ز زبان تو خبر می آرند
جان سپردند شهیدان و همان حیرانند
میلی این طایفه چون تاب نظر می آرند

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
افغان که مرا همنفسان وانگذارند
یک دم به سر راه تو تنها نگذارند
گویا سر آزار نداری  که رقیبان
بازم به سر راه تمنا نگذارند
از بزم تو بیرون ننهم پا که مبادا
تا آمدنم اهل حسد جا نگذارند
ما را ز بس آزار کنی پیش رقیبان
خیزیم ز بزم تو و ما را نگذارند
میلی چه روی سر زده هر روز به بزمش
اندیشه نداری که مبادا نگذارند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
بس که قاصد را بیازارد چو نام من برد
رحم نگذارد که بگذارم پیام من برد
برنگردد قاصد از شرم جواب تلخ او
چون پیام من بر شیرین کلام من برد
مرغ دل بستم پی صیدش به دام آرزو
آه اگر آن مرغ وحشی پی به دام من برد
رشک دارم بر قبول آنکه پیش از دیگران
مژده مرگم به سرو خوشخرام من برد
خاطرم جمع است از بدگویی دشمن  که یار
گوش بر حرفش نیندازد چو نام من برد
تلخ باشد زهر مرگ  اما ز شیرینی هنوز
می تواند تلخی هجران ز کام من برد
رام شد وحشی دل میلی به او وز سرکشی
هر زمان آرام از آهوی رام من برد

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
تلخکام غم او  درد و دوا نشناسد
شربت عافیت و زهر بلا نشناسد
تا نگوید سخنی پیش من از وصل نهان
حال خود گویم اگر غیر مرا نشناسد
آشنایی به تو صد بار اگر تازه کنم
بازم آن غمزه بیگانه نما نشناسد
آنکه چون گل همه شب داده به مستان ساغر
چون مرا دید کسی را ز حیا نشناسد
گلرخان گوش به درد دل میلی دارید
که کسی حال مرا به ز شما نشناسد

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
شب شوق بزم او رگ جانم گرفته بود
با آنکه دست رشک  عنانم گرفته بود
آزار بین که صد گله کردم به پیش یار
با آنکه ز اضطراب زبانم گرفته بود
از بزم وصل راه برون شد نیافتم
از بس که آرزو به میانم گرفته بود
می خواستم که جان برم از صیدگاه عشق
صیاد هجر راه امانم گرفته بود
میلی ز جان سپردنم آگه نشد کسی
از بس که ضعف راه فغانم گرفته بود

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
خوبان در آزمودن ما صد جفا کنند
با ما به اعتماد وفا تا چها کنند
بهر هزار وعده خلافی دیگر است
گر از هزار وعده یکی را وفا کنند
خنده زنان کرشمه کنان دست افکنان
با این وآن روند و تغافل به ما کنند
از عقل پرده پوش و زتقوای خود فروش
بیگانه ام به یک نگه آشنا کنند
دل صید لاغری ست که صیاد پیشگان
صد بارش آورند به دام و رها کنند
آغاز گف وگو به بتان کرده ام ز شوق
ای وای اگر ز من طلب مدعا کنند
آنها که دل دهند چو میلی به دلبران
خود را به صد هزار بلا مبتلا کنند

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
نیم بسمل شدم از غمزه خودکامی چند
در دل آرام ندارم ز دلارامی چند
عقل بسیار به هشیاری خود مغرور است
ساقیا خیز و بده ازپی هم جامی چند
با همه بی گنهی خوشدلم از بسمل خویش
گر به سوی من افتاده نهی گامی چند
عهد را پاس مدار و به سر وعده میا
که تسلی ست دلم با طمع خامی چند
قانعم شوق به این ساخته کز بهر فریب
آورد غیر به سویم ز تو پیغامی چند
هر که در عربده بدمست مرا دید به خویش
صد دعا کرد به شکرانه دشنامی چند
از قیاس دل خود یافته میلی که ز تو
چه رود بر دل شوریده سرانجامی چند

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
چند یارب غم دل در پی جان خواهد بود
توسن شوق چنین سخت عنان خواهد بود
چون کنندم به قیامت ز بد و نیک سوال
حیرت روی توام بند زبان خواهد بود
هر زمان یار و رقیبان سوی من می نگرند
حرف خون ریختن من به میان خواهد بود
این غمم کشت که در حشر خجل خواهی شد
کز تو هر گوشه شهیدی به فغان خواهد بود
میلی امشب که غم او شده همصحبت من
ساغرم دیده خونابه فشان خواهد بود

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
گر چنین خون دل از دیده دمادم گذرد
دیده برهم خورد و کار دل از هم گذرد
کاش بسمل شده ام بر سر ره بگذارند
شاید امروز مرا بیند و خرم گذرد
ای دل آغاز کن افسانه ایام وصال
تا به مشغولی این قصه شب غم گذرد
اهل ماتم غم مرگم نخورند ار سخنی
از جفاهای تو در حلقه ماتم گذرد
چون کنم شرح سخنهای وفا آمیزت
آرزوهای عجب در دل همدم گذرد
می تراود غم هجران ز دلم روز وصال
همچو خونابه زخمی که ز مرهم گذرد
آن زمان دعوی عشق تو رسد میلی را
که به یک گام تواند ز دو عالم گذرد

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
دعای عمر به این صید مبتلا چه کند
به نیم کشته تیغ اجل دعا چه کند
ز اختلاط منش می شود حیا مانع
ولی به جذبه عشقی چنین حیا چه کند
به نا امید دل من که آزمود ترا
فریب وعده وصل تو بی وفا چه کند
ستمگری که فزاید زمان زمان نازش
به او امید دل آرزو فزا چه کند
وصال هم نزد آبی بر آتش میلی
تو خود بگو که به این درد بی دوا چه کند

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
بس که در خاطر قرار بی وفایی می دهد
آشنایی های او یاد از جدایی می دهد
چین ابرویش سر بیگانگی دارد ولی
خنده پنهان نوید آشنایی می دهد
چون کنم اظهار خوشنودی که بر آزار دل
گفت وگوی گریه آلودم گوایی می دهد
هستی مستان فدای ساقیی کز یک نگاه
زاهدان را انفعال از پارسایی می دهد
در کند زلف او میلی هلاک خود مخواه
کز چنین بندی اجل هم کی رهایی می دهد

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
مستی از لعل شراب آلود او معلوم شد
وز خمار چشم خواب آلود او معلوم شد
بدگمان با دیگری دارد گمان عشق من
از سخنهای عتاب آلود او معلوم شد
کرده او را اضطرابم آگه از عشق نهان
از نگه های حجاب آلود او معلوم شد
داشت بیم از مدعی چون بود با من در سخن
از حدیث اضطراب آلود او معلوم شد
از خرابات آمد امشب میلی بی پا و سر
از سراپای شراب آلود او معلوم شد

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
لبت در خنده با من وز نگاهت جنگ می بارد
ندانم در چه فکری خون ازین نیرنگ می بارد
من دیوانه با یادش چنان حیرانیی دارم
که آگه نیستم هرچند بر من سنگ می بارد
خیال آن لب و رخساره ام در دیده می گردد
که گه باران اشکم شور و گه گلرنگ می بارد
شود تا بسته را شکوه بی طاقتان او را
ز مژگان زهر می ریزد ز ابرو جنگ می بارد
به صحرای بلا میلی من آن ابر رسوایی
که بر اهل وفا لاف عشقم ننگ می بارد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
نا کرده کار دلبر من دل به کین نهاد
لطفی نکرده طرح جفا بر زمین نهاد
چون بنگرم درو که چو اندیشه کردمش
صد عقده پیش فکر ز چین جبین نهاد
کو آنکه تا غبار غم از دل بشویدم
پیش آید و به چشم ترم آستین نهاد
حسن تو پیش پای هوس چوب دورباش
با دستیاری نگه شرمگین نهاد
میلی ز عشق دوست کجا یافت لذتی
هر کس مدار کار به دنیا و دین نهاد

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
چون دیدی ام نظر به زمین دوختن چه بود
در پیش سرفکندن و افروختن چه بود
اکنون که کار عشق من از امتحان گذشت
آن غمزه را ستمگری آموختن چه بود
خشنودی رقیب غرض گر نداشتی
بی موجبم به داغ جفا سوختن چه بود
منعت ز آشنایی من گر نکرده غیر
در پیش من ز دیدنش افروختن چه بود
میلی به یک نظاره چو از دست رفته ای
عمری غرض ز عافیت اندوختن چه بود

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
آن جفا پیشه که آیین وفا نشناسد
تا به سویم نگرد کاش مرا نشناسد
دیده از زخم خدنگ تو ببستم که ترا
از پی دعوی خون روز جزا نشناسد
غایت ناکسی ام بین که به این رسوایی
اگر از یار بپرسند مرا نشناسد
دارم اندیشه بسیار ز بدخویی غیر
گرچه آن طفل هنوزم ز حیا نشناسد
بخت بدبین که به میلی نکند غیر جفا
خردسالی که جفا را ز وفا نشناسد

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
دوش ازان شعله که در جان من سوخته بود
چون گل آیینه روی تو برافروخته بود
بود حیرت سبب آن که دلم با همه شرم
بی حجابانه به روی تو نظر دوخته بود
یاد آن شب که دلم پیش تو می ریخت برون
از تو هر شکوه که بر روی هم اندوخته بود
یاد باد آنکه دلم بود به دست تو عزیز
طفل بودی و ترا مرغ نو آموخته بود
مرغ را آنچه ز هر روز شتابانتر داشت
اثر نامه شوق من دلسوخته بود
یاد روزی که دل میلی سودازده داشت
نیم جانی که به سودای تو نفروخته بود

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
جفا کشی که ز بزم تو خوار برخیزد
مرا ببیند و امیداوار برخیزد
قیاس رشک ازین کن که نیم کشته هجر
ز بزم وصل تو بی اختیار برخیزد
گذشتنت ندهد شوق را چنان تسکین
که عاشق از گذر انتظار برخیزد
به بزم او مبریدم ازین چه سود که من
خجل نشینم و او شرمسار برخیزد
برون میا دو سه روزی ز خانه گر خواهی
که بوالهوس ز ره انتظار برخیزد
خوشم که بشکندش دل ز دیدن میلی
زبزم غیر چو امیدوار برخیزد

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
ز جراحت تو ذوقی دل بی قرار دارد
که دل هزار دشمن ز حسد فگار دارد
تو ستمگری ولیکن ستم تراست ذوقی
که هزار بی گنه را ز تو شرمسار دارد
سرو برگ من نداری تو و من درین تحیر
که کرشمه تو در دل همه شب چه کار دارد
به رهش فتادم از پا چو خدنگ خورده صیدی
که فتاده و چشم حسرت به ره سوار دارد

وزن: فَعَلاتُ فاعِلاتُنْ فَعَلاتُ فاعِلاتُنْ
بحر: رمل مثمن مشکول
نشانه‌های عروضی: U U - U | - U - - | U U - U | - U - -
هر دشمنیی که بخت بد کرد
عشق تو هم آمد و مدد کرد
دیوانگی دلم یقین شد
زان روز که دعوی خرد کرد
بدخواه متاع دوستی را
سرمایه کینه وحسد کرد
آخر بخرید بنده ای را
کاول به هزار عیب رد کرد
ای مرگ برو که غمزه او
تا آمدن تو کار خود کرد
در خواب ندیده بود میلی
آسودگیی که در لحد کرد

وزن: مَفْعُولْ مَفاعِلُنْ فَعولُنْ
بحر: هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - U - | U - -
آن نیست که دل به جا نشیند
تا سر ننهد ز پا نشیند
رویی که ظهور حسن خواهد
در منظر چشم ما نشیند
تیر تو نشسته در دل تنگ
جان گر برود کجا نشیند
صد خانه شکافد و چو غنچه
در پرده به صد حیا نشیند
چون دیده پرد به بال شادی
دل منتظر بلا نشیند
گفتیم ترا دعا و رفتیم
تا غیر به مدعا نشیند
تا بار دگر کند جدایی
آید که دمی به ما نشیند
تو درد دلی تمام میلی
کس با چو تویی چرا نشیند

وزن: مَفْعُولْ مَفاعِلُنْ فَعولُنْ
بحر: هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - U - | U - -
چو همرهی به من آن سرو خوشخرام کند
ز بیم طعنه به هرکس رسد سلام کند
خیال وصل تو در خاطر است خلقی را
کسی ملاحظه خاطر کدام کند
ز دیدن تو دلم یافت لذتی که فلک
نعوذبالله اگر فکر انتقام کند
رسانده مردن دل به آنکه گر خواهد
به یک نگاه دگر کار خود تمام کند
نه آشنا و نه بیگانه ای نمی دانم
که اختلاط چنین را کسی به نام کند
به آن رسیده که میلی ز تلخکامی هجر
می وصال تو بر خویشتن حرام کند

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
بس که خواهد به من آن عربده گر ننشیند
خیزدم از پی تعظیم و دگر ننشیند
گر نشیند بر من سوزدم از دلگیری
گه فزاید به دلم حسرت اگر ننشیند
بس که هر دم به فریب از رده دیگر گذری
هیچ کس بر سر راه تو دگر ننشیند
قاصد از ناکسی ام کرد فراموش مرا
دل همان به که به امید خبر ننشیند
تا کسی پی نبرد کو نگذشته ست هنوز
کاش میلی به سر راهگذر ننشیند

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
سرگران دوش گذشتن زمن زار چه بود
در پی بوالهوسان گرمی بازار چه بود
بود دیروز مگر وعده دیدار تو عام
ورنه در کوی تو جمعیت اغیار چه بود
گرا ترا بود سر آنکه رسانی به وفا
پیش اغیار به من وعده دیدار چه بود
از جنون من و ناسازی او ظاهر نیست
که میان من و او مایه آزار چه بود
گرنه از جای دگر داشتی آزار ز من
بهر اندک گنهی رنجش بسیار چه بود
غیر اظهار نیازی که ز میلی می دید
ناز او را سبب گرمی بازار چه بود

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
دل به جان شب همه شب ز آه و فغانم دارد
این سیه روز ندانم چه به جانم دارد
عشق پنهان کنم و هر که به سویم نگرد
دل تپد کاین خبر از سوز نهانم دارد
این چنین پرده برانداز که او را دیدم
عنقریب است که رسوای جهانم دارد
تا نیاید به زبان آنچه به دل دارم ازو
چشم افسونگر او بسته زبانم دارد
من دلخسته که لب تشنه شمشیر توام
گر همه آب حیات است زیانم دارد
بس که بی تابی ام از عشق خود افزون بیند
تهمت آلود به عشق دگرانم دارد
همچو میلی کندم شهره تقاضای جنون
عشق هرچند که بی نام و نشانم دارد

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
ز بس کان سست پیمان در حق من بدگمان باشد
عجب دانم که دیگر در مقام امتحان باشد
دل خود را به کینم داده آن نامهربان عادت
به آن غایت که بعد از آشتی هم سرگران باشد
مرا در بزم سازد هر زمان از وعده ای خوشدل
ولی چون بنگری روی سخن با دیگران باشد
درین بی اعتباریها به این مقدار خرسندم
که در بزم رقیبان رفتنش از من نهان باشد
ز کویت گر سفر کردم مرنج از من که چون میلی
تمنایم همان شوقم همان عشقم همان باشد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -