cnababaie/persian-poetry-meters huggingface dataset:
تا هجر تو با منش وصالی باشد
گر دست رها کند خیالی باشد
از دامن من
از ساعد سیمین کمری ساز مرا
ور زانک ترا ازین وبالی باشد
در گردن من

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دی زلف ترا باد سحر می جنباند
بر برگ سمن سنبل تر می جنباند
چون نسبت لاله با رخت می کردم
گل می خندید و سرو سر می جنباند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یارم چو مقیم دل پر خون آید
در چشم پرآبم دگری چون آید
آهوم ز میان جان برون خواهد شد
تا جان ز میان آه بیرون آید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
امروز که سبزه گرد باغت بدمید
دود دل لاله در بهار تو رسید
از خاک درت هزار دل بتوان یافت
وز باغ رخت هزار گل بتوان چید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یا رب که میانت بکناری مرساد
وان زلف پریشان بقراری مرساد
بر خاک درت چو باد اگر بر گذریم
از رهگذر مات غباری مرساد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن سرو خرامان که چنان می آید
از رفتن او دلم بجان می آید
زلفش که دم از نافه تاتار زند
مشک ختنست و بوی آن می آید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن جان عزیز بین که چون خوارم کرد
وز جان عزیز خویش بیزارم کرد
چون دید که من بی زری معروفم
با روی چو زر مالک دینارم کرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
با طره بگو تا دل ما باز آرد
او را بهمه حال فرو نگذارد
باشد که به قول تو دلم باز دهد
کو روی ترا نیک نگه می دارد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر صبح که دم ز ملکت خاور زد
چون خیمه برین پنجره ی شش در زد
رفتم بدر خواجه و چون دید مرا
بر خواند براتم و بروتی بر زد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آنها که سر از چرخ برافروخته اند
در مهر تو هفت مهره در باخته اند
بر قامت کبریات آن جامه سزد
کز اطلس چرخش آستر بافته اند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
مه نعل سمند باد جولان تو باد
قندیل فلک شمع شبستان تو باد
شیری که سپهر نیلگون بیشه اوست
خاک کف کمتر سگ دربان تو باد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یا رب که ببالاش بلایی مرساد
وین درد دل خسته بجایی مرساد
هر چند در آتشم ولی دود دلم
در آتش روی آشنایی مرساد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای اشک جواب دل تو چون خواهی داد
کاسرار وی از پرده برون خواهی داد
زانرو که بخون جگرت پروردم
تا چند گواهیم بخون خواهی داد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن روی که رشک ماه تابان آمد
وان موی که آفت دل و جان آمد
بگشاد نقاب و روز روشن گردید
در پای فکند و شب بپایان آمد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
مستی که نه هستیم زیان می دارد
هستی که نه مستیم زیان می دارد
زانروی پرستمش که همچون ذره
خورشید پرستیم زیان می دارد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر دم که ز آب چشم ما آرد یاد
بر چهره ز دیده دجله ریزد بغداد
با سنگدلی هنوز می نالد کوه
زین درد که داد جان شیرین فرهاد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
با لعل تو آب آب حیوان ریزد
از شکر شیرین تو شورانگیزد
اشکم که روان می شود از چشمه ی چشم
آبیست که از آتش دل می ریزد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دل را خبری ز عالم جان دادند
جانرا شکری ز لعل جانان دادند
مه را بسراپرده ی شمس آوردند
بلقیس زمانرا بسلیمان دادند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتی که کسی که فتنه می انگیزد
خواجوست که آبروی خود می ریزد
ای خواجه درین محفل اگر فتنه منم
تو خوش بنشین که فتنه بر می خیزد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دل در سرت ای نگار سیمین تن شد
جانرا سر زلف سیهت مسکن شد
زابروی تو ماه نو چون صورت بستم
از روی تو معنی مهم روشن شد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ماهی که دلم بزلف مشک افشان برد
کس نیست که از درد فراقش جان برد
لعل لب او آب حیاتست ولیک
از حسرت آب آب خود نتوان برد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون چشم خوش تو ترکتازی می کرد
یاقوت لب تو دلنوازی می کرد
با مار سر زلف تو کافعی صفتست
خل سیه ته مهره بازی می کرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
این همنفسان که اندرین انجمنند
جز خواب گذشته را قضا می نکنند
زینگونه که همچو بخت من در خوابند
تا دم نزند سپیده دم دم نزنند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آنزلف مسلسل که چنان می پیچد
چون سنبل تر بر ارغوان می پیچد
زانرو که بمار می کنندش نسبت
بر خویشتن از غصه ی آن می پیچد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دل فتنه ی آن سرو خرامان تو شد
واشفته جعد عنبر افشان تو شد
جانم چو دوال کیش و قربان تو شد
از کیش بیرون آمد و قربان تو شد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر پیرهن کشیده ات می باید
زانکس بطلب که هر شبت می گاید
از پیرهن کشیده چیزی ناید
شلوارت اگر کشیده باشد شاید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گیسوی کژت گوی بچوگان ببرد
لعل لبت آب آب حیوان ببرد
گفتم که بر جان ز غم عشق تو گفت
آنکو ز غمم جان بدهد جان ببرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
شاهی کنم ار بنده خویشم داند
با خویش آیم اگر بخویشم خواند
بیمست که زنجیری زلفش گردم
زینسان که مرا سلسله می جنباند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بذلی نه که در خانه بماند دیار
بخلی نه که از زرت نبینند آثار
خواهی که شوی ز سیم و زر برخوردار
چیزی برو چیزی خور و چیزی بردار

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن لعبت زرین کمر سیمین بر
بر کوه ز افعی سیه بسته کمر
آن خال شکر فروش هندوش نگر
همچون مگسی نشسته بر تنگ شکر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
سودای توام محرم راز اولیتر
در مهر رخ تو دیده باز اولیتر
زلف تو دراز خوشتر آید زانروی
کان شب که بود با تو دراز اولیتر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای فتنه ی چشم پر خمارت عبهر
وی تشنه ی لعل آبدار تو شکر
لالای عقیق در فشانت لؤلؤ
هندوی کمند مشکبارت عنبر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن شاه که شهر علم را آمد در
پشت سپه و ابن عم پیغمبر
شاه شهد امیر نجف جفت بتول
داماد رسول و شیر یزدان حیدر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
می گفت دهل دوش بهنگام سحر
کاوازه ی من جهان کند زیر و زبر
چوگان بزدش بر دهن و گفت خموش
بربسته دگر باشد و بر رسته دگر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای لفظ تو چون دیده من گوهربار
با قدر رفیع تو فلک بی مقدار
چون نیست مزاج بنده را طاقت می
گه گه من خسته را معافی می دار

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
زلف بت من گفت که در دور قمر
ماییم کشیده ماه را در چنبر
خطش ز کناره یی برون آمد و گفت
بربسته دگر باشد و بر رسته دگر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عیسی نفسا ز خسته دم باز مگیر
یکدم نظر از اهل ندم باز مگیر
ای یک دو نفس که از حیاتم باقیست
ای اهل قدم زمن قدم باز مگیر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ساقی ببر این جامه و آن جام بیار
بگذر ز خود از مستی و هستی بگذار
از دامن یار و جام می دست مدار
گر زانک بپیر جام داری اقرار

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خر را بفروش و کره یی رنگین خر
یا در عوض خر فرسی با زین خر
چون بار برو نهاده بودی گفتم
بارت نکشد که کهنه لنگست این خر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون بی می پخته خام می باشد کار
نوشیدن جام باده نوش گوار
از خامی نیست
ای ساقی سیم ساق سوقی برخیز
وآن شهری دهقان بچه خاص بیار
گر عامی نیست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتم مگذر گفت ز پیشم بگذر
گفتم بنگر گفت که دیوانه نگر
گفتم هیچم گفت نمی ارزی هیچ
گفتم خاکم گفت که خاکت بر سر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتم چو شوم تیغ ترا گفت سپر
گفتم که ز تیرت چه کنم گفت حذر
گفتم که چو اشکم چه بود گفت که سیم
گفتم که چو رویم چه بود گفتا زر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتم که برویت چه کنم گفت نظر
گفتم که ز کویت چه کنم گفت گذر
گفتم که غمت چند خورم گفت مخور
گفتم چه بود چاره ی من گفت سفر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتم روزم گفت بدین روز مناز
گفتم که شبم گفت مکن قصه دراز
گفتم زلفت گفت که در مار مپیچ
گفتم خالت گفت برو مهره مباز

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای از لب شیرین تو شوریده شکر
وز لفظ تو در بحر حیا غرقه گهر
مرجان ترا کهینه لالا لولو
ریحان ترا کمینه خادم عنبر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ایدل خبر گنج ز ویرانه بپرس
وز جان خبر دلکش جانانه بپرس
آن یار که بیگانه شمارد ما را
گو حال رخ خویش ز بیگانه بپرس

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
سوز جگر شمع ز پروانه بپرس
وز باده پرستان ره میخانه بپرس
سروی تو پریچهره و من دیوانه
جانا سخن راست ز دیوانه بپرس

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای از کف درپاش تو دریا در جوش
من حلقه بگوش توام ارداری گوش
تشریف چو در بنده ی خود پوشیدی
از روی ترحم گنهش نیز بپوش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آوازه در افکنده سپهر سرکش
زان پیش کز آب بر فروزد آتش
کای خسرو هندوی شب از جانب شام
با لشگر زنگ آمده در خیل حبش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بی عشق چه ریحان بر عاقل چه حشیش
بی حسن چه بت در ره معنی چه کشیش
باشد طیران طغرل عشق بباد
اما طیران طایر حسن بریش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای لعبت گلرخ می گلرنگ بکش
وی مطرب چنگ زن رگ چنگ بکش
گر راستی آهنگ عراقست ترا
برخیز و خر رباب را تنگ بکش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خر کره ماده را بآخور درکش
یک توبره ی پر از کهش در سرکش
دستیش بپار دم فرو کن وانگه
پالانش نکو بر نه و تنگش برکش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
پایم که ز آزار نبودی اثرش
گردی نرسیدی بکس از رهگذرش
بس مالش ازو ز خرده گیران دیدم
آری چه توان کرد که گشتست سرش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای هندوی تیغت بجهانگیری فاش
در بارگهت خسرو انجم فراش
کی بود گمان بنده کز بندگیت
چون پای برون نهد برون آید پاش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
فریاد ز چشم یار و جادو گریش
واشوب ز زلف دبر و کافریش
گفتم که بجان که می خرد مهر مهم
خورشید برآمد که منم مشتریش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای کل معانی تو از حسن بدیع
در بندگیت پیر خرد طفل رضیع
وی ساخته بنای سپهر از سر علم
ذات تو بنای فضل را رکن رفیع

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای ذات شریفت گهر درج شرف
بحری چو کفت جهان نیاورده بکف
گفتم که شریفتر خرد گفت خموش
سادات شریفند و معینست اشرف

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای تیغ تو بگرفت جهان الا زنگ
بر خنگ تو راه کهکشان آمده تنگ
در هند نیاید چو حسام تو بدست
یک هندوی یاقوت لب سبز آرنگ

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن فتنه که در سیم نهان دارد سنگ
تیغش باید بدست از آن دارد سنگ
سیم ار ز میان سنگ بیرون آید
سیمین برش از چه در میان دارد سنگ

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای ذات تو گلدسته بستان جلال
وی نام تو سر دفتر دیوان کمال
آن شمس که بر فلک شرف دارد هست
در دور زمانه افتخارش بجمال

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای صیقلی آینه ی روشن دل
پیکان غمت گذشته از جوشن دل
از نغمه ی بلبلان صنعت در رقص
هر سرو سهی که هست در گلشن دل

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دلدار مرا بدلبری نیست عدیل
در عین خمار چشمش افتاده علیل
مانند مهی که جبهه ی او بدرست
در بلده ندیدم قمری با اکلیل

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
نادیده تمام روی آن ماه چگل
دل در سر دیده رفت و جان در سر دل
هر طرف که از میان او بربستم
بیرون ز کمر هیچ نیامد حاصل

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
کاوس سرادق جلالست جمال
طاوس حدایق جمالست جمال
از عین کمال دور بادا حسنش
زانروی که او را بکمالست جمال

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بر گلشن روی عالم افروز تو خال
گویی که ندا می زند از خلد بلال
ترکی تو و خال عنبرینت حبشی
بدری تو و حاجب تو پیوسته هلال

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای شعر تو سرمایه ی دیوان کمال
از شعر تو بی بها شود سحر حلال
یک قطره ز بحر لطف طبعت بیقین
برتر باشد ز چشمه ی آب زلال

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای کلک تو تیز کرده بازار جلال
وی رای تو کشف کرده اسرار کمال
هرگز اثر باد خزانش مرساد
آن گلبن نو رسته بازار جمال

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خون شد جگرم ز دل که خون باد این دل
پیوسته چو بخت من نگون باد این دل
از دست دل از پرده برون افتادم
کز پرده ی عافیت برون باد این دل

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای صیت تو آب برده از باد شمال
وز لفظ تو غرق در عرق آب زلال
در عین کمالی بمعالی و جلال
یا رب مرسادت خطر از عین کمال

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون شمع بجز سوز جگر نپسندم
خود را برسن بر آتشت می بندم
می خندم و بر خنده خود می گریم
می گریم و بر گریه ی خود می خندم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا کی دل شوریده مشوش داریم
رخساره بخون دل منقش داریم
چون نیست یقین که حال فردا چه شود
امروز بنقد عیش خود خوش داریم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای بس که ز دیده خون دل می بارم
کز دست برون رفت بدستان یارم
با ما اگر امروز ببازی ناید
فردا چو ببینمش ببازی آرم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون جان و دل از برای دلبر دارم
از دلبر خود چگونه دل بردارم
بی سر و قدی که از من آزاد آمد
مانند چنار دست بر سر دارم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن سر که ز بهر تیغ تیز تو نهم
بر پای سمند گرم خیز تو نهم
جانرا بلب ارزخ بنمایی چو شکر
در پسته ی شور قند ریز تو نهم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ساقی بده آن باده که ما مستانیم
در باغ فرح بلبل خوش دستانیم
ما را بجهان اگر بیک جو نخرند
ما ملک جهانرا بجوی نستانیم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر نکته ی چون آب که می راند چشم
یک یک همه چون آب فروخواند چشم
وز بهر نثار قدمت هر نفسی
دامن دامن گهر برافشاند چشم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
من ملک جهانرا بسخن می گیرم
وین بس بود از سخنوری تو فیرم
زین دست که نظم من گرفتست کمال
در کشور شعر تا نمیرم میرم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
من حلقه بگوش حلقه ی گوش توام
بسته دهن از پسته ی خاموش توام
دوشم همه دوش دوش بر دوش تو بود
و امشب همه شب در هوس دوش توام

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای از دو جهان وصل تو مقصود دلم
بیرون ز غم تو نیست موجود دلم
ترسم که مبادا سحری از سر سوز
در آتش روی تو رسد دود دلم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای لفظ تو آب برده از در یتیم
خلق تو نشانده باد انفاس نسیم
وه وه که قیامتست شور سخنت
هر چند قیامت نبود پیش حکیم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر لحظه که یاد آن جفا کیش کنم
از ناله دل خلق جهان ریش کنم
از بسکه زنم بر سر از اندوه فراق
بنشینم و خود سرزنش خویش کنم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون نامه دلی پر از شکایت دارم
چون خامه از آن بود نوشتن کارم
باری بخیال رخ و نقش خط تو
روزی بکتابتی بشب می آرم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یک چند مقیم کنج میخانه شدیم
یکچند بزهد و توبه افسانه شدیم
تا دست دل اندر سر زلف تو زدیم
از پای در آمدیم و دیوانه شدیم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای سرو قد لاله رخ عبهر چشم
زر شد رخم و نیست ترا بر زر چشم
هر چند جهان ز اشک ما دریا شد
شک نیست که دریات نیاید در چشم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون کله نشین عالم راز آیم
با خوش نفس روح بپرواز آیم
کبکم ز چه با مگس هم آوا گردد
بازم بچه با پشه بپرواز آیم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ساقی بده آن باده که خون شد جگرم
باشد که بمی ز دست غم جان ببرم
گر خلق جهان بکشتنم برخیزند
می وا خورم وز هیچ کس وا نخورم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
من دل بوفای دلستانی بدهم
وز بهر دلش ترک جهانی بدهم
گفتم که بده کام من ای سرو روان
گفتا که بده جان که روانی بدهم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در بتکده چون قابل ایمان گشتیم
از طاعت سی ساله پشیمان گشتیم
در روی بتان چو نور وحدت دیدیم
زنار بریدیم و مسلمان گشتیم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دلبر برخ دلکش و چشم نایم
شطرنج جفا باخته با من دایم
چون اسب فرو راند که شهمات کند
رخ بر رخ او نهادم و شد قایم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
وقتست که خیمه سوی گلزار زنیم
بر نغمه ی زیر ناله ی زار زنیم
در صومعه تا چند توان بود مقیم
یکچند بیا تا در خمار زنیم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بر روی تو هر دم نگران می گردم
در کوی غمت جامه دران می گردم
با دل گفتم که گرد گیسوش مگرد
در تاب شد و گفت در آن می گردم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در راه مراغه با گروهی مردم
کردم دل خسته بر در زنگان گم
گفتم برخیزم از سر ملک عراق
کاشان همه گفتند بیکبار که قم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خفاش نیم کز آفتاب اندیشم
یا آتش سوزنده کز آب اندیشم
گر زانک شهاب نجم ثاقب گردد
من دیو نیم که از شهاب اندیشم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتم که دمم چند دهی گفت چه دم
گفتم که غمم نمی خوری گفت چه غم
گفتم که نظر درچه کنم گفت کتاب
گفتم که سخن با که کنم گفت قلم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتم که دمم چند دهی گفت چه دم
گفتم گه غمت چند خورم گفت چه غم
گفتم چه بود در عدمم گفت جنون
گفتم چو وجودم چه بود گفت عدم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای دانه ی خال سیهت دام دلم
وی پسته ی تنگ دهنت کام دلم
گم گشت در ایام غمت نام دلم
تا خود بکجا رسد سرانجام دلم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای پایه ی قدر تو زادراک برون
و اقبال تو همچو ماه نو روز افزون
احکام همایون امیرت فرخ
تشریف مبارک وزیرت میمون

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آنکس زختاست اصل و ابر و از چین
چون نافه شکم دریده باد از سرکین
چون شمع دمی در نفس باز پسین
یا رب منشیناد کسش بر بالین

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای دل چه روی در طلب دلخواهان
بشتاب که رفتند کنون همراهان
شاهان که هوای خاک کرمان کردند
در نار فتادند ز کرمانشاهان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتم چه خورم در طلبت گفت که خون
گفتم چه بود حال دلم گفت جنون
گفتم که مرا کی بکشی گفت کنون
گفتم که ز دستت بجهم گفت که چون

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتم بچه مانده مژه ات گفت سنان
گفتم که چو قدم چه بود گفت کمان
گفتم چو بیایی چه بری گفت که دل
گفتم چه دهم تا نروی گفت که جان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتم که چه خواهی که دهم گفتا جان
گفتم چه نخواهی که دهی گفت امان
گفتم که چه گیری ز برم گفت کنار
گفتم که چه داری چو تنم گفت میان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در باغ چو زد هزار دستان دستان
داد دل شوریده ز بستان بستان
هنگام سپیده دم بر اطراف چمن
جز ساغر می ز دست مستان مستان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای ماه رخت فزوده مهر دل من
و آمیخته شور شکرت با گل من
گویند که در عشق چه داری حاصل
بیحاصلیست در غمت حاصل من

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر لحظه کمان ابروان زه می کن
در خسته دلان نگاه ازین به می کن
ای سیب زنخ گرت مجالی باشد
بر یاد رخم نظر درین به می کن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای شکل و شمایلت چو شعرم موزون
وی حسن رخت چو مهر من روز افزون
زنگی شکر فروش خالت مقبل
هندوی عبیر سای زلفت میمون

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای بلبل خوش نغمه ی بستان سخن
در باغ هنر هزار دستان سخن
آری سخن آیتیست از عالم غیب
در شأن تو نازل و تو در شأن سخن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر لحظه شکن بر شکن مو مفکن
وان زلف شکن باز بر رو مفکن
بر خاطرت ار زما غباری بنشست
از بهر خدا گره بر ابرو مفکن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن سرو سهی چو خیمه می زد بیرون
می کرد سمن برگ ز نرگس گلگون
ابروش بشکل نون و چشم سیهش
در بحر فتاده بود همچون ذوالنون

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای دل چو بنامه می دهی شرح جنون
کلک از مژه آورد سیاهی از خون
با خامه از آنرو که زبانش سیهست
بسیار سخن مگو که نبود میمون

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای شعر خوشت نتیجه ی جان سخن
الفاظ صحیح تست برهان سخن
یک بیت ز اشعار تو چون کشف شود
روشن گردد ظاهر و پنهان سخن

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتند که در کوی خرابات مرو
رفتیم و بنیم جرعه گشتیم گرو
آنرا که ببغداد جوی نیست بدست
او را که خرد بسوق سلطان بدوجو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای رافع نه منظره ی شش در تو
وی صانع چار ارقم نه سر تو
وی عالم هستی عرض و جوهر ما
وی عالم سر عرض و جوهر تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای خاتم ملکت بقا را جم تو
وی گوهر درج کبریا را یم تو
آن نیست که هست داخل عالم ما
و آن هست که نیست غافل از عالم تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بر بود دلم یک نظر از منظر او
جان در سر دل رفت و دلم در سر او
چشمم بکنار از آن گهر می بخشد
کاین چیز سرشته اند در گوهر او

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای کام دل از جنت اعلی همه تو
مقصود من از دنیی و عقبی همه تو
در عالم معنی و نکو درنگری
عالم همه صورتستو معنی همه تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
پیری دیدیم جمله ی وردش یا هو
گفتیم بگو تو کیستی گفتا هو
گفتیم که لا آله را معنی چیست
گفتا نشنیدیم ز کس الا هو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای بسته دم عیسی مریم دم تو
تو همدم آدمی و آدم دم تو
دم در کش از آنک شمع ایوان وجود
وابسته یک دمست و آن دم دم تو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -