ای تو چو هوشنگ هوشیار علی جان
گویمت این نکته هوش دار علی جان
موقع تنهایی همچو ذات خداوند
جفت نداری چو کردگار علی جان
گر تو شدی یار غار خوش گذرد بر
آنکه شود با تو یار غار علی جان
از دو نفر تا سه با تو راه توان رفت
آوخ اگر آن سه شد چهار علی جان
گاه چو خم عسل لبالبی از شهد
گاه تو چون برج زهرمار علی جان
گاه تو شیرین تر از شکر گه دیگر
تلخ ترستی ز زهرمار علی جان
گاه تو چون قاطر چموش لگدزن
گاه چو دلدل تو راهوار علی جان
نیست کسی کز تو بر دلش ننشسته
حرف سه پهلو و گوشه دار علی جان
روده درازی و پرنفس گه مستی
این شده بر حضرتت شعار علی جان
هر که گرفتار صحبت تو شود شب
چاره ندارد جز انتحار علی جان
تیغ زبان تو بهر آنکه کند قطع
حرف تو بدتر ز ذوالفقار علی جان
چون بود اوضاع هییتی که تو در وی
صدرنشین مصلحت گذار علی جان
وای بر آن مجمعی که باشی و در وی
راه نباشد پی فرار علی جان
وای بر آن کس که در میانه مردم
با تو شود یار و هم جوار علی جان
وای به حال کسی که از تو بترسد
یا که تو بر وی شوی سوار علی جان
بخش کنی فحش و حرف تلخ تو در شب
صد نفر ار شد نه سرشمار علی جان
دلبر شربت فروش باش و شکر لب
سرکه فروشی بنه کنار علی جان
لیک به مردانگی و غیرت و همت
یکه حریفی و تک سوار علی جان
راستی این راستان به دهر نبینند
راستی از چرخ کج مدار علی جان
مملکت اشرافی و من و تو به ذلت
مال حلال و سلیقه دار علی جان
کارگر و زنجیر به زحمت و راحت
مفت خوران نکرده کار علی جان
مرد رعیت به پشت گاو چو خر شیخ
تن ندهد زیر بار کار علی جان
تا بود عمامه بار دوش گروهی
سورچرانند و خرسوار علی جان
کرده قناعت ز زندگی تو و من هم
هردو به یک شام و یک ناهار علی جان
آمده از آسمان برای من و تو
سوره واللیل و النهار علی جان
باز به این زندگی من و تو نداریم
راحتی از دست روزگار علی جان
ابره اگر یافتی ام آسترش نیست
آستر ار شد نبد نوار علی جان
ما دو گریبان پاره پاره نپوشیم
پیرهن شیک و تکمه دار علی جان
جامه بیچارگی بپوش بپوشیم
چشم ز دیبای زرنگار علی جان
کوری چشم کسی که خواست نبیند
ما و تو باشیم نونوار علی جان
دانی ام ایام هجر چون گذرد چون
می گذرد روز روزه دار علی جان
چرخ امانم نداد چند صباحی
گیرم یک گوشه ای قرار علی جان
کرد طبیعت مرا به کوه و بیابان
در به در از روی اضطرار علی جان
بس که به فکر اندرم ندانم امسال
آمد و کی رفت کی بهار علی جان
بود بهارم شبی که چون شفق صبح
صبح شفق بودی ام کنار علی جان
دست به گل چون برم نمانده به دستم
جای سلامت ز دست خار علی جان
جان به لب آمد مرا ز بس که رذالت
دیدم از ابنای روزگار علی جان
با که توان گفت درد خویش در این ملک
وز که توان بود امیدوار علی جان
شاه و وزیر و وکیل و حاکم و محکوم
رشوه بگیرند و رشوه خوار علی جان
عالم و جاهل به یک ردیف در انظار
خادم و خاین به یک قطار علی جان
عصر تمدن ببین و دور تجدد
از فکلی های لاله زار علی جان
ملت وجدان کش و زبون و ریاکار
باربر غیر و بردبار علی جان
باربر انگلیس و کارگر روس
مردم بی قدر و اعتبار علی جان
جمعی ماهانه ز انگلیس بگیرند
جرگه ای از روس جیره خوار علی جان
جمع کثیری دوان به راه سفارت
دولا دولا شترسوار علی جان
شاه و گدا دزد دزد و میر و عسس مست
مملکت از هر طرف دچار علی جان
آنچه به جا مانده برد شه به اروپا
به به از این شاه و شاهکار علی جان
گنج جواهر ز شاه باز گرفتن
مهره گرفتن بود ز مار علی جان
مجلس ننگین وکیل خاین و قاتل
دولت و کابینه لکه دار علی جان
هیز طبیعت محیط فاسد و مسموم
بشکند این چرخ کهنه کار علی جان
چشم سیاهی کند تپد دل من از
وحشت این قیرگون حصار علی جان
لعنت بر یارم و دیارم لعنت
بر پدر شهر و شهریار علی جان
لعنت بر کشور جم و کی لعنت
بر پدر تاج و تاجدار علی جان
نفرین بر کشور غم آور و نفرین
بر غم و غمخوار و غمگسار علی جان
تف به تو تف بر من و تفو به تو ای پست
مردم ننگین و شرمسار علی جان
لعنت بر روح آنکه مملکتی کرد
جغد نشین و خرابه زار علی جان
لعنت بر گور آن پدر که از او ماند
جهل و جهالت به یادگار علی جان
نفرین بر آن پسر که گر بکند بر
همچو پدر روزی افتخار علی جان
لعن بر اشراف و مفت خور کن و لعنت
بر پدر شیخ لاشخوار علی جان
ملت محکوم مرگ و محو و زوال است
گفتم و گویم هزار بار علی جان
آنقدر از دست غم شدم عصبانی
فکر فکورم بود فگار علی جان
کاش مرا نافریده بود که عمری
شاکی ام از آفریدگار علی جان
گر فتدم فرصتی به دست برآرم
از فلک و چرخ دون دمار علی جان
گر تو و من متفق شویم عدو را
بایدش آویختن به دار علی جان
از خودی خود خدا گواه برونم
چون شتر مست و بی مهار علی جان
قطع کنم گرچه در مکالمه باشد
طول سخن به ز اختصار علی جان
جرگ رفیقان یکان یکان برسانی
عرض ارادت ز جان نثار علی جان
زود رسان زودتر جواب بده نیست
طاقت اوقات انتظار علی جان
نامه به مازندران نوشتی بنویس
عرضه ز من بر حسن برار علی جان
هم به آشان هم اوشان حسین قلی را
هر دو به غربت به هم سپار علی جان
عارف ممنون ز حشمت الملک این مرد
هست حقیقت بزرگوار علی جان

وزن: مُفْتَعِلُنْ فاعِلاتُ مُفْتَعِلُنْ فَعْ
بحر: منسرح مثمن مطوی منحور
نشانه‌های عروضی: - U U - | - U - U | - U U - | -