تا خیال کعبه نقش دیده جان دیده اند
دیده را از شوق کعبه زمزم افشان دیده اند
عشق برکرده به مکه آتشی کز شرق و غرب
کعبه را هر هفت کرده هفت مردان دیده اند
هم بر آن آتش ز هند و چین و بغداد آمده
ماه ذی القعده به روی دجله تابان دیده اند
ماه نو را نیمه قندیل عیسی یافته
دجله را پر حلقه زنجیر مطران دیده اند
بر سر دجله گذشته تا مداین خضروار
قصر کسری و زیارتگاه سلمان دیده اند
طاق ایوان جهان گیر و وثاق پیر زن
از نکونامی طراز فرش ایوان دیده اند
از تحیر گشته چون زنجیر پیچان کان زمان
بر در ایوان نه زنجیر و نه دربان دیده اند
تاجدارش رفته و دندانه های قصر شاه
بر سر دندانه های تاج گریان دیده اند
رانده ز آنجا تا به خاک حله و آب فرات
موقف الشمس و مقام شیر یزدان دیده اند
پس به کوفه مشهد پاک امیر النحل را
همچو جیش نحل جوش انسی و جان دیده اند
بس پلنگان گوزن افکن که چون شاخ گوزن
پشت خم در خدمت آن شیر مردان دیده اند
در تنور آنجای طوفان دیده اندر چشم و دل
هم تنور غصه هم طوفان احزان دیده اند
رانده از رحبه دواسبه تا مناره یکسره
از سم گوران سر شیران هراسان دیده اند
بختیان چون نوعروسان پای کوبان در سماع
اختران شب پلاس و چرخ کوهان دیده اند
شب طلاق خواب داده دیده بانان بصر
تا شکر ریز عروسان بیابان دیده اند
روزها کم خور چو شب ها نو عروسان در زفاف
زقه هاشان از درای مطرب الحان دیده اند
حله هاشان از پلاس و گیسوانشان از مهار
پاره ها خلخال و مشاطه شتربان دیده اند
در زناشویی شده سنگ و قدمشان لاجرم
سنگ را از خون بکری رنگ مرجان دیده اند
سرخ رویانی چو می بی می همه مست خراب
بر هم افتاده چو میگون لعل جانان دیده اند
پختگان چون بختیان افتان و خیزان مست شوق
نی نشانی از می و ساقی و می دان دیده اند
وان کژاوه چیست میزان دو کفه باردار
باز جوزایی دو کفه شکل میزان دیده اند
بارداری چون فلک خوش رو مه و خور در شکم
وز دو سو چون مشرفین او را دو زهدان دیده اند
چون دو دست اندر تیمم یک به دیگر متصل
در یکی محمل دو تن هم پای و هم ران دیده اند
جبرییل استاده چون اعرابی اشتر سوار
وز پی حاجش دلیل ره فراوان دیده اند
بادیه بحر است و بختی کشتی و اعراب موج
واقصه سرحد بحر و مکه پایان داده اند
دست بالا همت مردم که کرده زیر پای
پای شیبی کان عقوبت گاه شیطان دیده اند
بادیه چون غمزه ترکان سنان دار از عرب
جای خون ریزان چو نرگس زار نیسان دیده اند
بهر دفع درد چشم رهروان ز آب و گیاش
شیر مادر دختر و گشنیز پستان دیده اند
از گلاب ژاله و کافور صبحش در سموم
خیش خانه کسری و سرداب خاقان دیده اند
دایره افلاک را بالای صحن بادیه
کم ز جزم نحویان بر حرف قرآن دیده اند
بادیه باغ بهشت و بر سر خوان های حاج
پر طاووس بهشتی را مگس ران دیده اند
وز طناب خیمه ها بر گرد لشکرگاه حاج
صد هزار اشکال اقلیدس به برهان دیده اند
قاع صفصف دیده وصف صف سپهداران حاج
کوس را از زیر دستان زیر و دستان دیده اند
چار صف های ملک در صفه های نه فلک
بر زباله جای استسقای باران دیده اند
بر سر چاه شقوق از تشنگان صف صف چنانک
پیش یوسف گرسنه چشمان کنعان دیده اند
گرم گاهی کآفتاب استاده در قلب اسد
سنگ و ریگ ثعلبیه بید و ریحان دیده اند
تیره چشمان روان ریگ روان را در زرور
شاف شافی هم ز حصرم هم ز رمان دیده اند
از پی حج در چنین روزی ز پانصد سال باز
بر در فید آسمان را منقطع سان دیده اند
من به دور مقتفی دیدم به دی مه بادیه
کاندر او ز آب و گیا قحط فراوان دیده اند
پس به عهد مستضی امسال دیدم در تموز
کز تیمم گاه صد نیلوفرستان دیده اند
از سحاب فضل و اشک حاج و آب شعر من
برکها را برکه های بحر عمان دیده اند
کوه محروق آنکه همچون زربه شفشاهنگ در
دیو را زو در شکنجه حبس خذلان دیده اند
از دم پاکان که بنشاندی چراغ آسمان
ناف باحورا به حاجر ماه آبان دیده اند
وز پی خضر و پر روح القدس چون خط دوست
در سمیرا سدره بر جای مغیلان دیده اند
ز آب شور نقره و ریگ عسیله ز اعتقاد
سالکان از نقره کان و از عسل شان دیده اند
از بسی پر ملک گسترده زیر پای حاج
حاج زیر پای فرش سندس الوان دیده اند
سبزی برگ حنا در پای دیده لیک ز اشک
سرخی رنگ حنا در نوک مژگان دیده اند
خه خه آن ماه نو ذی الحجه کز وادی العروس
چون خم تاج عروسان از شبستان دیده اند
ماه نو در سایه ابر کبوتر فام راست
جون سحای نامه یا چون عین عنوان دیده اند
ز آب و خاک سارقیه صفینه پیش چشم
بس دواء المسک و تریافاکه اخوان دیده اند
در میان سنگلاخ مسلخ و عمره ز شوق
خار و حنظل گل شکرهای صفاهان دیده اند
دشت محرم صحن محشر گشته وز لبیک خلق
نفخه صور اندر این پیروزه پنگان دیده اند
از نشاط کعبه در شیر ز قوم احرامیان
شیره بستان قرین شیر پستان دیده اند
شیر زدگان امید و سینه رنجوران عشق
در زقومش هم دو پستان هم سپستان دیده اند
زندگان کشته نفس آنجا کفن بر سرکشان
زعفران رخ حنوط نفس ایشان دیده اند
شیر مردان چون گوزنان هوی هوی اندر دهان
از هو الله بر خدنگ آه پیکان دیده اند
بر در امیدشان قفل از فقل حسبی زده
تا ز دندانه کلیدش سین سبحان دیده اند
آمده تانخله محمود در راه از نشاط
حنظل مخروط را نارنج گیلان دیده اند
جمله در غرقاب اشک و کرده هم سیراب از اشک
خاک غرقاب مصحف را که عطشان دیده اند

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -