cnababaie/persian-poetry-meters huggingface dataset:
امشب که مرا بر آستانت راه است
از درد دلم دلت کجا آگاه است
گیرم که دهی رخصت حرفم چکنم
کافسانه ی من دراز و شب کوتاه است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
این باغ سر کروی نگاری بوده است
وین شاخ گل آتشین عذاری بوده است
وین سرو که در کنار جو می بینی
یاری است که در کنار یاری بوده است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هادی که ازو زمانه را آبادی است
وز مولودش جهانیان را شادی است
در تاریخ ولادتش گفت آذر
مردم همه گمراه و محمد هادی است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ز آن عهد که بستیم بهم ای بت مست
زنهار مگو که بر توام منت هست
تو گرچه ز دست ها کشیدی دامن
من نیز کشیده ام ز دامن ها دست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تو میروی و نگاه من از پی تست
اشکم چو ستاره ماه من از پی تست
از پا چو مرا فگنده یی تا دگری
ناید ز پی تو آه من از پی تست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
پیکی آورد پوستینی از دوست
گفتند حریفان که ز تنگی نه نکوست
گفتم که نه لیک چون فرستاده ی اوست
هر کس پوشد نگنجد از شوق به پوست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای دوست که از دوستیت با دل خوست
با دل منشین که دشمن جان من اوست
منعت کنم ار ز صحبت دل چه عجب
نتوانم دید صحبت دشمن دوست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خالی که چو داغ لاله در سینه ی اوست
هندوست که پاسبان گنجینه ی اوست
نه سینه بسینه ی من از مهر نهاد
نه داغ دلم عکس بر آیینه ی اوست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
برخاسته این شاخ انار از گل کیست
بنشسته ز گلنار بخون مایل کیست
این حقه ی لعل دانه دانه در وی
گرد آمده قطره قطره خون دل کیست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ساقی می از آب زندگانی کم نیست
زنده است از جام نام جم گر جم نیست
گویند که تلخ است می آری سم نیست
تلخ است اگر چه تلخ تر از غم نیست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از سعی تو دل بسته ی زنجیر تو نیست
مایل بتو بودنش ز تدبیر تو نیست
خود صید تو گشت اینکه زارش کشتی
تقصیر دل من است تقصیر تو نیست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون تیر قلم گرفت و دفتر برداشت
خواجه زر و من عشق و هما پر برداشت
ناگاه ز پاگاه خری سر برداشت
افسار ز سر فگند و افسر برداشت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
حاجی زجاجی که ز دین ساز نداشت
خود را ز شکست دل کس باز نداشت
آوازه فگنده است من شیشه گرم
بس شیشه ی دل شکست کآواز نداشت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آذر که مدام شکوه از خوی تو داشت
جان داد و ز جان شوق سری تو داشت
غافل مشو از زیارتش کآن مسکین
میمرد و بدل آرزوی روی تو داشت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر بار که سرگردان ز من یار گذشت
گفتم که چنین ز بیم اغیار گذشت
بگذشت و نبود غیر با او افغان
کاین بار هم از برم چو هر بار گذشت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون دید جداییش مرا خواهد کشت
وان درد مرا از و جدا خواهد کشت
با غیر آمد برم ندانداگرم
آن درد نکشت این دوا خواهد کشت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چشمم که نه ز آن بزم خواهد خفت
گفتم شب وصل است و کنون خواهد خفت
از شوق نخفت تا شب هجر آمد
چون با تو نخفت بیتو چون خواهد خفت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در جان از داغ عشق سوزم بگرفت
در دل سوزی ز دلفروزم بگرفت
می خندیدم به تیره روزان شب و روز
تا آه کدام تیره روزم بگرفت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
این دل سر راهی بنگاری نگرفت
این دیده فروغی ز عذاری نگرفت
این پا روزی بخاک کویی نرسید
این دست شبی دامن یاری نگرفت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
امشب مهی از شهر بهامون میرفت
کز رفتن او ز چشمها خون میرفت
من در غم جان و هر که را میدیدم
دل دل گویان ز شهر بیرون میرفت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از عشق سخن به بوالهوس نتوان گفت
با مرغ چمن رنج قفس نتوان گفت
فریاد که دردی که مرا در دل از اوست
او نشنود و بهیچ کس نتوان گفت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
قاصد که ازو به من خبر هیچ نگفت
گفتم که تو را یار مگر هیچ نگفت
گفتا که چرا گفتمش آن گفته بگو
آهی به لب آورد و دگر هیچ نگفت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای خون دل پیر و جوان خورد دلت
وی ز آهن و از سنگ گرو برده دلت
زنهار میازار دلم میترسم
گردد ز دل آزردنم آزرده دلت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای برده ز مهر تاب ماه علمت
وی داده به خضر آب خاک قدمت
وی ساخته کان خراب نقش درمت
آن از تو کریمتر که داد این کرمت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر از تو نهان کس آید اندر کویت
وز دور گهی نظر گشاید سویت
بهتر که تمام عمر در پهلویت
بنشیند و از بیم نبیند رویت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در عهد کریم خان شه ملک قباد
از سعی سلیم حاکم پاک نهاد
تعمیر چو یافت باغ فین آذر گفت
آباد شده عمارت فین آباد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هجر تو نصیبم ای دل افروز مباد
در جان من این آتش جانسوز مباد
آن روز که من پیش توام شب نشود
آن شب که تو در پیش منی روز مباد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در تن نفسی جان غمین بیتو مباد
در باغ شکفته یاسمین بیتو مباد
تو مشغول عمارت زیر زمین
من میگویم روی زمین بیتو مباد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ایزد همه عمر کامرانیت دهاد
با خلق زمانه مهربانیت دهاد
وز جام جم آب زندگانیت دهاد
اینها همه درخور جوانیت دهاد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
شاها بروادت بجهان داد زیاد
عمرت ز همه جهانیان باد زیاد
خصمت نبود ور بود آن زاد زیاد
هر کس بودت دوست بجان شادزیاد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن کس که بچرخ نقش اختر بندد
و آن کس که ببحر آب گوهر بندد
نه بند ز دست دشمنت بگشاید
نه بر رخ بنده ی تو در بر بندد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دیدم گلکی بصد دهان میخندد
گفتم بطراوت چمن میخندد
گریان گریان بلبلی از شاخ گلی
گفتا که نه بر گریه ی من میخندد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جان رفت و دل از تو باز دردی دارد
اشک سرخی و رنگ زردی دارد
غافل منشین که خاک غم پرور من
هر چند بباد رفته گردی دارد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
امشب که ز وصلم به طرب می گذرد
از غصه به من شبی عجب می گذرد
گر دم نزنم فغان که غم می کشدم
ور شکوه کنم آه که شب می گذرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در کوی بتان گاه نفس میگیرد
گفتیم دل آنکه داد پس میگیرد
در گوشه ی بام گفت ماهی رو رو
در کوچه ما دزد عسس میگیرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
وقت است بهار باغ و راغ افروزد
وز لاله و گل شمع و چراغ افروزد
گل چهره اش از خون جگر گیرد رنگ
لاله رخش از آتش داغ افروزد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از خواب سیه روز تو چون شب خیزد
چون شب ز غمت یار بش از لب خیزد
گوید یا رب یا رب او هر که شنید
از یک یار ب هزار یا رب خیزد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
نایی ز نوا فتاده تا نی برسد
ساقی سر خم ستاده تا می برسد
یک ناله بسینه مانده تا کی بکشیم
یک جرعه نصیب ماست تا کی برسد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون کار نظر بپاک بینی برسد
یا زور کمر بدار چینی برسد
نبود عجب ار ز گفتگوی زن وشوی
زحمت ببرادران دینی برسد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
صهبا ز زکامش مژه چون پرنم شد
زین واقعه حال دوستان درهم شد
چون کند دو دندان پی تاریخ آذر
گفتا که دو از خوشه ی پروین کم شد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ترکی که مرا برده ی خود میداند
جانم بلب آورده ی خود میداند
در پیش وی آن به که زبان بربندم
از شکوه که او کرده ی خود میداند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای کاسلامت بکافریها ماند
دل باختنت بدلبریها ماند
ترسم که ز اول ستمت جان نبرم
و اندر دل تو ستمگریها ماند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هاروت بجزع چشم بندت ماند
یاقوت بلعل نوشخندت ماند
شمشاد بسرو سر بلندت ماند
خورشید بماه دلپسندت ماند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عقلی که حذر کنم ز خوی تو نماند
صبری که سفر کنم ز کوی تو نماند
پایی که گذر کنم بسوی تو نماند
چشمی که نظر کنم بروی تو نماند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتی ز کسیت کینه در سینه نماند
چون نقش بد و نیک در آیینه نماند
لوحی است عجب آینه ی سینه ی ما
کش ماند نشان ز مهر و از کینه نماند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای دوست اسیران تو یک یک رفتند
وز دام تو طایران زیرک رفتند
بشنو که جرس ناله کنان میگوید
یک قافله دل ز کویت اینک رفتند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ایشان که قرار سینه ریشان بردند
اول دل آذر پریشان بردند
اکنون گویند ما نبردیم دلت
ایشان بردند با الله ایشان بردند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
رفت آن کاغیار دشمن بودند
برق حاصل آتش خرمن بودند
از دشمنیت کنون بمن دوست شدند
آنان که ز دوستیت دشمن بودند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در عشق تو آنان که بههم نفسند
دردا که بدرد دل هم می نرسند
آری نکنند فکر آزادی هم
مرغان گرفتار که در یک قفسند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خود را گیرم که آشنا با تو کند
خونین دل من کجا وفا با تو کند
گفتی که بمن ده دل خود را نی نی
با من دل من چه کرد تا با تو کند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یاران که ز دلتنگی من تنگ دلند
گر یاری من نکرده از من بحلند
ایشان خجل از من که ندادندم کام
من زین خجلم که از من ایشان خجلند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تو شاه و شهانت ز هواخواهانند
تو ماه و مهانت همه همراهانند
شاهان جهانند گدایان درت
یعنی که گدایان درت شاهانند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دونان اگرت دونان بدریوزه دهند
یا در عوض نماز یا روزه دهند
پایت شکنند و آنگهی موزه دهند
آبت ریزند و آنگهی کوزه دهند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از کوزه شکسته یی گرت بوزه دهند
مستان که میت ز جام فیروزه دهند
از غیر مخواه روزیی را کز غیب
گر خودخواهی وگرنه هر روزه دهند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
غارتگر جان ز چشم من برد دو رود
هر یک از چشم من روان کرد دو رود
نخلی دو تر و تازه ام از باغ رود
کز عیسی و از مریم شان باد درود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای بیخبر از خدا گر آیی چه شود
غافل رفتی بیخبر آیی چه شود
با وعده نیامدی و چشمم بره است
بی وعده گرم ز در درآیی چه شود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
وقت است که گل قدم سوی باغ نهد
بلبل پهلو ببستر راغ نهد
باد سحری لاله ی خونین دل را
در سوک شکوفه پنبه بر داغ نهد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از کوی تو چون باد صبا می آید
بویش به مشامم آشنا می آید
خون دل ما ریخته روزی آنجا
کز خاک درت بوی وفا می آید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
پیکی که ز کوی یار ما می آید
جان بخش تر از باد صبا می آید
حرفش چو به گوشم آشنا می آید
گیرم که نگوید از کجا می آید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای فوج طبیب را بدوزخ قاید
خواهی شودت قیمت مسهل عاید
زر نیستولی هر آنچه مسهل خوردم
واپس دهم اکنون مع شیء زاید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
زآن کوی جواب نامه ی ما ناید
گفتم که بصبر آید اما ناید
هر کس که فرستمش من آنجا ماند
وآنکس که فرستیش تو اینجا ناید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
برف آمده و بیخته کافور به بید
یا گشته شکوفه از سر شاخ پدید
یا دیده ی یعقوب زمین را کرده
نادیدن روی یوسف مهر سفید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا در غم جانان به لبم جان نرسید
آن درد که داشتم به درمان نرسید
دردا که رسید با هزاران حسرت
جان بر لب و لب بر لب جانان نرسید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دردی که به پای جبهه سای تو رسید
حاشا نه به پاداش جفای تو رسید
گویا به غلط رسید پای تو به چشم
وین درد ز چشم من به پای تو رسید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
سلخ شعبان میم بدریوزه رسید
از پیر مغان روزی هر روزه رسید
میگفت لبم چون بلب کوزه رسید
روزی گذران خوش که مه روزه رسید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
با گل میگفت بلبلی زار و نزار
کآمد بچمن بهار و دل تنگ مدار
گل گفت چو من بباد رفتم تو بخاک
آید بچمن خواه خزانف خواه بهار

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
میخانه ز کارگاه مانی خوشتر
مینای می از برد یمانی خوشتر
این آب ز آتش جوانی خوشتر
این آتش از آب زندگانی خوشتر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
پیمانه ی ما پر از شراب اولیتر
این کشتی نوح است در آب اولیتر
زین هستی و نیستی بمستی رستم
در دیر خراب هم خراب اولیتر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای رفته سوی خلد ز دامان پدر
وی داده بچنگ غم گریبان پدر
با اینهمه مهربانی آخر دیدی
با جان پدر چه کردی ای جان پدر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ز آزردن جان خسته جانی بگذر
از قتل من پیر جوانی بگذر
شکرانه ی بازوی توانا صیاد
از کشتن صید ناتوانی بگذر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
امشب دارم بجان ز تن سوز دگر
و امروز بدل ناوک دلدوز دگر
ای وای اگر بمن ز هجران گذرد
چون امشب و امروز شب و روز دگر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
این پرده که نقش چین خجل کرده نگر
زیبش ز بتان ناز پرورده نگر
خاموش ازین بزم خوش آوازان بین
بی پرده پری رخان درین پرده نگر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آذر دو جهان بدرگهش بنده نگر
ز آن غمزه و خنده کشته و زنده نگر
صد زنده ازو کشته شود غمزه ببین
صد کشته ازو زنده شود خنده نگر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آذر آن شوخ را در اندیشه نگر
دلباخته دلبر جفاپیشه نگر
آن رخ که چو لاله بود چون خیری بین
آن دل که چو سنگ بود چون شیشه نگر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چل سال براه عاشقی کردم سیر
گفتم شودم عاقبت کار بخیر
اکنون که باین روز فتادم نالم
از چشم خوش تو یا ز چشم بد غیر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای جود تو از ابر برآورده نفیر
هست از کرمت روی کریمان چو زریر
نگرفتم اگر زر از تو عذرم بپذیر
هرکس به تو گفت ده به من گفت مگیر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
زآن د رچو روم عاشق زاری کم گیر
از صید گه خویش شکاری کم گیر
از رفتن چون منی مرنجان خاطر
از گوشه ی آستان غباری کم گیر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از غالیه خاک این چمن بیخته گیر
ز آبش بگلاب و مشک آمیخته گیر
صد گونه گل مرادش از هر گلبن
سر بر زده و شکفته و ریخته گیر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
شب بیتو چو باشم سحرم ناید باز
ور با تو نشینم رسدم صبح فراز
در حیرتم از کار شب خود کآن شب
چون با تو بود کوته و چون بی تو دراز

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر مرغ که نامه ی من از تیهو و باز
آرد سوی تو ناید از آن کوی تو باز
راه عجبی فتاده ما را بمیان
کز یک طرف است بسته از یک سو باز

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در کنج خرابه بر حصیری دو سه گز
با دخترکی گرم تر از دختر رز
هان می میخور ورنه دل خود میخور
هن لب میمز ورنه لب خود میگز

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جویم هر روز شب که کاهد این سوز
گویم هر شب که روز گردد فیروز
از عمر چهل سال گذشته است و هنوز
روز از پی شب گردم و شب از پی روز

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا کی شب و روز و روز شب از سر سوز
نالم ز فراقت ای مه مهر افروز
گفتی شب و روزی دهمت دل چه شود
کان شب امشب باشد و آن روز امروز

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
شبها دارم از آن مه مهر فروز
در سینه همه آتش و در جان همه سوز
گفتی شب و روزت ز چه شد تیره و تار
آن موی چو شب ببین و آن روی چو روز

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
امشب ز مه رخت شبم مهر افروز
و امروز ز طلعت تو روزم فیروز
القصه ز روزان و شبان در همه عمر
بگذشت بمن شب امشب و روز امروز

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یاری که بود دردم ازوف درمان نیز
بگذشت و کشید از کفم دامان نیز
من در پی اینکه باز گیرم دل ازو
او در پی آنکه گیرد از من جان نیز

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تن ز آتش غم چو عود می بین و مپرس
آهم بلب کبود می بین و مپرس
کس را خبر از درون آتشکده نیست
از روزنه هاش دود می بین و مپرس

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خسرو کآراست ملک چون روی عروس
نوشید می و به لعل شیرین زد بوس
هم نغمه ی نی شنید و هم ناله ی کوس
هر کار که خواست کرد لیکن افسوس

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جانم ز تو شد تباه افسوس افسوس
روزم ز تو شد سیاه افسوس افسوس
اکنون بتو نیست راه افسوس افسوس
افسوس افسوس و آه افسوس افسوس

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یا رب مپسند کعبه گردد ناووس
دهقان گیرد کاسه ز دست کاووس
بر ساعد روسبی نشیند شاهین
در خانه ی روستا خرامد طاووس

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یاری کامروز نقد دل باختمش
در کشور حسن رایت افراختمش
فرداست که میمیرم و خواهد گفتن
افسوس که زود رفت و نشناختمش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یار آمد و جان برایگان میدهمش
جان در قدم سرو روان میدهمش
او میگرید بر من و من میگویم
دل میدهدم کنون که جان میدهمش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خوش آنکه ز وصل تو شبی بالم خوش
رو بر کف پای نازکت مالم خوش
چشم تو بمن باشد و من گریم زار
گوش تو بمن باشد و من نالم خوش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
امشب مهم آمد نه چنان فاش که دوش
گفتا کشمت- گفتمش ای کاش که دوش
میکشتی و از غصه نمی بایستم
هر شب گفتن شبا چنان باش که دوش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
نقشی زخطا نبسته کلک تو زخط
در دایره ی وجود ذات تو نقط
جان بخشی و جان ستانی اما نه غلط
آن گاه سخا کنی بر این گاه سخط

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بوی گل خود میشنوم از گل باغ
هم نکهت مشکین خطش از سنبل باغ
می نشنود از ناله ی کنج قفسم
گوش گل باغ ناله ی بلبل باغ

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
شد ماه سخن نهفته آذر ز کلف
د ررخامه نماند قدر و در نامه شرف
در کار سخن مکن دگر عمر تلف
یا چنگ بچنگ گیر یا دف بر کف

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
روز وصلت شد آتش افروز فراق
ز آن روز همه شب بودم سوز فراق
ز آن شب که نشست شمع با پروانه
هر روز بر او میگذرد روز فراق

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتم گویم درد غم اندوز فراق
جانت سوزم ز آتش سوز فراق
دردا که بصد روز قیامت نتوان
گفتن کاری که کرد یک روز فراق

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
شادیم مدام از غم دلکش عشق
پیوسته خوشیم از خوش و ناخوش عشق
هرگز نکشم دست ز دامان گناه
گر آتش دوزخ است چون آتش عشق

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای بسته در صلح و گشاده در جنگ
از جنگ من و تو کار بر من شده تنگ
فرق است بلی میان جنگ من و تو
تو سنگ زنی بشیشه من شیشه بسنگ

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای خواجه چه میگریزی از من مه و سال
نه تو بکرم شهره و نه من بسؤال
چون دوست بود دشمن دشمن مگریز
مال تو تو را دشمن و من دشمن مال

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن چارده ساله ماه کز غنج و دلال
دارد بجبین چین ز کسش نیست ملال
چین نیست که بر جبین او می بینی
آراسته ماه چارده را بهلال

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای شوخ فراق تو کشیدن مشکل
از من چو رمیدی آرمین مشکل
گفتی که بگوی حال خود تا شنوم
گفتن آسان ولی شنیدن مشکل

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عید است مگردان صنما روی ز گل
مینا طلب از لاله قدح جوی ز گل
در پای گلی بکف چو گیری جامی
گل رنگ ز می گیرد و می بوی ز گل

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ز آن شب که رخت دیده گلت چیدستم
ا زدیدن روز دیده پوشیدستم
هر روز گرفته شمع خورشید بکف
گردم پی آن شب که تو را دیدستم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بس شب بلب آه سینه سوز آوردم
تا رو بتو مهر دل فروز آوردم
تو می بینی چو صبح در خنده لبم
من میدانم چه شب بروز آوردم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دلدار ز جور کام مشکل دهدم
مشکل در کوی خویش منزل دهدم
دل دادم و جان یافتم از جانان دوش
جان میدهم امروزش اگر دل دهدم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در گلشن روزگار میگردیدم
از هر شاخی تازه گلی میچیدم
از هم نفسان رفته میکردم یاد
هر جا گل دسته بسته یی میدیدم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر در باغم ز باغبان ناز کشم
ور در قفسم حسرت پرواز کشم
مرغان همه هم نغمه چرا من باید
سر زیر پر از هجر هم آواز کشم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای محرم خلوت ومه انجمنم
محروم چو ببینم بتو طعنه زنم
دی من بودم چنین که امروز تویی
فردا تو چنان شوی که امروز منم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در کوی تو دلباخته ها می بینم
چون دل بغمت ساخته ها می بینم
فریاد که سروی که منش پروردم
در هر شاخش فاخته ها می بینم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون رخت ازین سرای شش گوشه بریم
زین مزرعه غم نیست نه گر خوشه بریم
ما مهمانیم و صاحب خانه کریم
عیب است اگر برای خود توشه بریم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون گشت بخیر عاقبت کار نعیم
از باغ جهان رفت به گلزار نعیم
تاریخ وفات خواستم آذر گفت
شد دار نعیم ناگهان دار نعیم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
وقت است ز باغ نکهت گل شنویم
وز هر کف خاک بوی سنبل شنویم
از گریه ابر خنده ی گل ببنیم
وز خنده ی گل ناله بلبل شنویم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون صدر جهان ازین جهان شاد چنان
شد سوی جنان برینجهان خنده زنان
تاریخ نگار گشت آذر ز بنان
شد صدر جهان بمنزل صدر جنان

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چند ای ظالم بهر فریب دگران
ماخسته و باشی تو طبیب دگران
ظلم اینکه گذشت تیر جورت از من
وین ظلم دگر که شد نصیب دگران

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -