cnababaie/persian-poetry-meters huggingface dataset:
زلف اکبر چو ز خون سر او تر گردید
عقل گفتا که عجین مشک به عنبر گردید
بر زمین خون ز گلوی شه لب تشنه حسین
آنقدر ریخت که با خاک مخمر گردید
بدنی را که بدی بسترش آغوش نبی
عاقبت خاک زمین بالش و بستر گردید
سر فرزند نبی گشت چو پنهان به تنور
زین حکایت دل صدیقه پر آذر گردید
عوض شیر که نوشد به سر دست پدر
پاره از تیر گلوی علی اصغر گردید
بعد قتل پسر فاطمه در مقتل خون
چشم زینب یم اشک از مژه تر گردید
آه کز کرب و بلا زینب محزون تا شام
همسفر با پسر سعد بد اختر گردید
کشته شد اکبر و لیلا ز غمش مجنون شد
داغ فرزند نصیب دل مادر گردید
گشت در کنج خرابه چو مکان زینب
روز روشن به وی از شام سیه تر گردید
بسکه خونابه فشاند از مژه بر رخ ترکی
دفتر شعر ز خوناب دلش تر گردید

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
کیست این کشته که در لجه خون غوطه ور است
تن پاکش به زمین سر به سنان جلوه گر است
کیست این مهر درخشنده و غلطیده به خون
کز ستاره به تنش زخم سنان بیشتر است
کیست این کشته که بی غسل و کفن خفته به خاک
لاله سان بر جگرش داغ ز مرگ پسر است
کیست این کشته که راسش به سر نوک سنان
از عطش لعل لبش خشک ولی دیده تر است
کیست این کشته که افتاده به میدان بلا
همچو ماهی به دل قلزم خون غوطه ور است
کیست این کشته که در کوفه سر انور او
گاه پنهان به تنور است و گهی بر شجر است
کیست این کشته آغشته به خون در مقتل
که به سوز عطش افتاده به جانش شرر است
کیست این کشته که در ماتم او زینب را
اشک بر صفحه رخسار روان چون گهر است
کیست این کشته عریان که به هر انجمنی
از غمش ترکی بی برگ و نوا نوحه گر است
به اله این کشته مجروح حسین است حسین
این به خون غرقه مذبوح حسین است حسین

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
شبان تیره از دود فراق دوستان نالم
ز کجر فتاری و بی مهری این آسمان نالم
نمی خندد لبم از بس غم پنهان به دل دارم
بسوزد بند بند استخوانم گر عیان نالم
به روز و شب ز هجر دوستان و فرقت یاران
چو بلبل از فراق گل به صحن بوستان نالم
حدیث کربلا و داستان آل طاها را
چو آرم یاد همچون نی به صد شور و فغان نالم
ز گل کردند خالی ناکسان گلزار زهرا را
ز گلچین شکوه گویم یا ز دست باغبان نالم
سر سلطان دین مهمان شد اندر خانه خولی
به حال میهمان یا از جفای میزبان نالم
سرش را بی گنه ببرید شمر و ساربان دستش
ز جور شمر گریم یا ز ظلم ساربان نالم
برای خاتمی اهریمنی ببرید انگشتش
ز سوز دل به حال آن سلیمان زمان نالم
به طشت زر سر سبط پیمبر خواند چون قرآن
بنالم من بر آن سر یا ز چوب خیزران نالم
چو ابر نوبهاری زار بهر کشته گان گریم
چو نی بر غربت آل علی در بزم جان نالم
خزان شد تا بهار عمر اکبر شبه پیغمبر
چو بلبل از غم گل با سرشک دیدگان نالم
روان شد کاروانی از اسیران سوی شام غم
به حال آن اسیران چون درای کاروان نالم

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
من از جور و جفای چرخ کج رفتار می نالم
نه بیمارم ولی چون مردم بیمار می نالم
حسین از جور شمر شوم لب تشنه ز کف جان داد
من از بی رحمی شمر جنایت کار می نالم
پی انگشتری انگشت او را اهرمن ببرید
من از بی رحمی آن کافر غدار می نالم
به دشت کربلا در خیمه گاهش ریختند آتش
ز آتش بازی آن دشت آتش بار می نالم
پناه عالمی در کربلا شد بی کس و تنها
ز درد غربت آن خسرو بی یار می نالم
ز دشت نینوا تا بر سر نی شد سرش تا شام
به سان نی که نالد در دل نیزار می نالم
سپاه شام و کوفه صدهزار و شاه دین تنها
ز بی آزرمی آن لشکر بسیار می نالم
کنار نعش اکبر ناله چون لیلا کشید از دل
ز سوز ناله اش پیوسته مجنون وار می نالم
خزان شد تا بهار عمر گل های بنی هاشم
چو بلبل روز و شب در ساحت گلزار می نالم
سکینه سر نهاده بر سر زانوی غم دایم
ز بی غمخواری آن طفل بی غمخوار می نالم
به حال زینب غم دیده همچون ابر می گریم
به درد بی دوای عابد تب دار می نالم
از آن روزی که دیده کوچه های شام را زینب
چو ترکی بر سر هر کوچه و بازار می نالم

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
شبان تیره به درگاه کردگار بنالم
ز جور چرخ و ز بیداد روزگار بنالم
چو نی به حال شهیدان نینوا بخروشم
به جان نثاری یاران جان نثار بنالم
چو در خیال من آید نهال قامت اکبر
سحاب وار بگریم هزار وار بنالم
کنم چو یاد من از حلق پاره علی اصغر
به تشنه کامی آن طفل شیرخوار بنالم
برای آنکه خزان شد بهار گلشن طاها
ز شاخ شعله برآید اگر بهار بنالم
فراز نیزه سر شاه در مقابل زینب
به خاطر آرم و از جور نیزه دار بنالم
دیار شام و خرابه مرا رسد چو به خاطر
به یاد زینب آواره از دیار بنالم
چکد ز دیده سرشکم ز گریه های سکینه
به دختری که شد از هجر باب زار بنالم
به جای اشک رود سیل خون ز دیده ترکی
ز سوز سینه و با چشم اشکبار بنالم

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U - -
بر سبط نبی گنبد دوار بنالد
شمس و قمر و ثابت و سیار بنالد
ظلمی که بر او رفت یقین تا به قیامت
نبود عجبی گر در و دیوار بنالد
چون حنجر او شمر برید از دم خنجر
بر حنجر او خنجر خونخوار بنالد
چون رفت سر سبط پیمبر به سر نی
زین واقعه نی ناله کند زار بنالد
بر غربت و مظلومی او فاطمه گرید
بر بی کسی اش احمد مختار بنالد
در خلد برین فاطمه با دیده خونبار
بر غربت آن خسرو بی یار بنالد
در جنت فردوس ز غم جعفر طیار
بر حالت عباس علمدار بنالد
در طی سفر از غم جانسوز برادر
زینب سر هر کوچه و بازار بنالد
از خوردن سیلی به ره شام سکینه
با سوز دل و دیده خونبار بنالد
در کنج خرابه ز الم سید سجادع
بر حالت بیماری خود زار بنالد
به اله عجبی نیست کز این نظم جگر سوز
ترکی اگرت دفتر اشعار بنالد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
چرا ز غصه شب و روز زار زار نگریم
ز گردش فلک و جور روزگار نگریم
بهار آل پیمبر ز جور چرخ خزان شد
چرا ز هر مژه چون ابر نوبهار نگریم
چرا چو نی به شهیدان نینوا نخروشم
چرا به یاد قتیلان جان نثار نگریم
چرا چو بلبل شوریده روز و شب نسرایم
چرا ز داغ جوانان گل عذار نگریم
چرا برای حسین اشک غم ز دیده نبارم
به تشنه کامی آن شاه باوقار نگریم
بر آن قتیل که بی سر به زیر خاک نهان شد
چرا به سر نکنم خاک و آشکار نگریم
به سینه اش که گلدکوب شد ز سم ستوران
چرا به سینه زنان تا صف شمار نگریم
چرا به سر نزنم دست و سینه چاک نسازم
به تشنه کامی عباس نامدار نگریم
به جای اشک چرا خون دل ز دیده نبازم
به سوگ قاسم بسته ز خون نگار نگریم
چرا ز غم ندهم جای طفل اشک به دامان
برای کودک معصوم شیرخوار نگریم
چرا ز دیده به رخ در شاهوار نریزم
به حال زینب آواره از دیار نگریم
چرا ز دل نکشم ناله و فغان ننمایم
به بی قراری کلثوم بی قرار نگریم
چرا چو شمع نسوزم چرا سرشک نریزم
به روزگار سکینه که گشت تار نگریم
چرا به گوشه بیت الحزن ز غم ننشینم
به حزن حضرت سجاد دل افگار نگریم
فراق نامه ترکی چرا به خلق نخواهم
چرا ز خواندن این نظم آبدار نگریم

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U - -
ای در عزات خالق اکبر گریسته
جبریل پیک ایزد داور گریسته
در ماتم تو ای شه اقلیم عاشقی
جد گرامی تو پیمبر گریسته
تنها همین نه جد تو در ماتمت گریست
خیل رسل به چشم ز خون تر گریسته
یوسف به چاه محنت و غم با دلی فگار
بهر جوانی علی اکبر گریسته
بر حنجر تو کز دم خنجر بریده شد
یحیی سر بریده ز خنجر گریسته
هر دم ز بی پناهیت ای شاه دین پناه
باب بزرگوار تو حیدر گریسته
در باغ خلد حضرت صدیقه مادرت
با مریم و خدیجه و هاجر گریسته
بر تشنه کامی تو میان دو نهرآب
تسنیم گریه کرده و کوثر گریسته
در بوستان به قامت دلجوی اکبرت
شمشاد و سرو ناز و صنوبر گریسته
بر زخم های پیکرت ای کشته غریب
شمشیر و تیر و نیزه و خنجر گریسته
در شام در خرابه شب و روز و روز وشب
از فرقت تو زینب اطهر گریسته
زین نظم جان گداز که  ترکی  سروده است
لوح و مداد و خامه و دفتر گریسته

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
چشمی که در عزای شه کربلا گریست
کم نوریش مباد که به اله به جا گریست
گریان در این عزا نه همین چشم ما وتوست
زین ماجرا فرشته عرش علا گریست
در این عزا که هست عزادارمصطفی
روح القدس به بارگه کبریا گریست
بر کشته ای که اشرف اولاد آدم است
آدم جدا گریست و حوا جدا گریست
از بوالبشر گرفته و تا ختم الانبیا
هر یک جدا جدا به طریقی جدا گریست
عیسی در آسمان چهارم سحاب وار
اندر عزای خامس آل عبا گریست
نوح و خلیل و یوشع و خضر و هود
موسی و شیعث و یونس از این ماجرا گریست
یعقوب در مدینه کنعان علی الدوام
اندر فراق یوسف کرب وبلا گریست
برکشته ای که شد سر او از قفا جدا
شیر خدا و فاطمه و مصطفی گریست
بر پیکری که گشت لگد کوب اسب ها
زینب  سکینه  همچو یم موج زا گریست
بر آن سری که کرد سنان بر سر سنان
خیرالنسا شفیعه روز جزا گریست
بر تشنه کامیش به کنار دو نهر آب
در روضه جنان حسن مجتبی گریست
بر حلق نازکش که خنجر بریده شد
در ساحت بهشت علی مرتضی گریست
بر اهل بیت او که شدند از جفا اسیر
سجاد دل فگار به شام بلا گریست
بر غربت حسین امیر دیار عشق
هر صبح و شام دیده شاه و گدا گریست
ترکی به یاد غربت مظلوم کربلا
خون جای اشک از مژه صبح و مسا گریست

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
ای قتیلی که به خون غرقه ز شمشیر جفایی
وی شهیدی که بریده ز بدن سر ز قفایی
سر بریده ز تن از جور لعینان به چه جرمی
به چه تقصیر گرفتار به صد رنج و بلایی
زینت دوش نبی بودی و نور دل زهرا
پایمال از سم اسبان مخالف تو چرایی
در عراق آمدی از ملک حجاز ای شه خوبان
باشکوه و عظمت بود تو را فر همایی
قاسمی داشتی و عونی و عباس رشیدی
اکبری داشتی و اصغر فرخنده لقایی
همرهانت همه گشتند شهید از دم خنجر
هر یکی با تن صد چاک فتادند به جایی
اکبرت سرخ شد از خون رخ چون بدر منیرش
قاسم از خون سر خویش به کف بست حنایی
اوفتادی به روی خاک زمین چون ز سر زین
آسمان اشک فشان گشت و به پا کرد عزایی
ای حسین ای که شدی کشته ز شمشیر مخالف
ای که سالاری و سر حلقه خیل شهدایی
خون بهای تو خدا گشت که در عالم معنا
هم تو مرآت خدا هستی و هم خون خدایی
روز و شب عابد بیمار تو در کنج خرابه
داشت از لخت دل و اشک دوایی و غذایی
نظری جانب ترکی ز ره لطف و کرم کن
جز در مرحمت تو نبرد راه به جایی

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U - -
ای که با مهر تو آب و گلم آمیخته شد
شور از آتش داغت به دلم ریخته شد 
ای شهیدی که شدی کشته لب آب روان
تشنه لب خون ز گلویت به زمین ریخته شد
خاک شد تربت و مسجود خلایق گردید
تا که با خاک زمین خون تو آمیخته شد
درصف ماریه پهلو چو نهادی بر خاک
به سرما ز غمت خاک آلم بیخته شد
لشگر کوفه و شام از پی فرمان یزید
در پی کشتنت از جای برانگیخته شد
رشته عمر جوانان کمان ابرویت
از ستمکاری اعدای تو بگسیخته شد
ای غریبی که به کوفه سر دور از بدنت
گه به دروازه گهی بر شجر آویخته شد
آه زینب سوی افلاک برآفروخت علم
خنجر شمر چو بر قتل تو آهیخته شد

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
تو نور چشم احمد مختاری ای حسین
آرام جان حیدرکراری ای حسین
تو گوشوار عرش خداوند اکبری
دریای صبر را در شهواری ای حسین
این سقف بی ستون که سپهرش نهند نام
آن را تو نقشبندی و معماری ای حسین
دسته گلی ز گلشن بطحا و یثربی
در پیش اهل کوفه چرا خاری ای حسین
تو خسرو زمان و دریغا به کربلا
بی لشکر و سپاه و علمداری ای حسین
سوزم که تشنه لب به لب دجله و فرات
مقتول تیغ شمر ستمکاری ای حسین
این غم مرا کشد که عدو صدهزار و تو
تنها و بی معین و مددکاری ای حسین
پرگار وارگرد تو صف بسته کوفیان
تو در میان چو نقطه پرگاری ای حسین
زخم سنان و خنجر و شمشیر و تیر و تیغ
بر تن ز جان خویش خریداری ای حسین
از خون یاوران تو صحرای کربلا
پر لاله و تو بلبل گلزاری ای حسین
ای یوسف زمانه ز بیداد و کید خصم
در چاه غم چرا تو نگون ساری ای حسین
لب تشنه سر بریده میان دو نهر آب
افتاد با جراحت بسیاری ای حسین
گاهی سرت به مطبخ و گه بر سر سنان
با سر عجب تو ثابت و سیاری ای حسین
تن در عراق مانده سرت رفته سوی شام
بر شام و برعراق تو سالاری ای حسین
ترکی به جز غم تو ندارد غم دگر
دانم ز حال او تو خبر داری ای حسین

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
ای حسین ای علم افراشته بر قله نور
ای که عشق تو فکنده به سر عالم شور
تو چه کردی که لب تشنه بریدند سرت
خورد کردند تن نازکت از سم ستور
تو شدی کشته لب تشنه و از کشتن تو
شده غمناک جهانی و گروهی مسرور
سر پرنور تو ای کشته بی جرم و گناه
گاه بر نیزه عیان گاه نهان شد به تنور
یثرب از قتل تو گردید ز بنیاد خراب
شام ویران شده از کشتن تو شد معمور
نوجوانان تو را سر ببریدند به جبر
اهل بیت تو سوی شام کشیدند به زور
عابدت را بنهادند به گردن زنجیر
با وجودی که بدی پیکر پاکش رنجور
بر سر نعش به خون خفته تو زینب گفت
برد از دیده من داغ جهانسوز تو نور
آفتاب رخت از مشرق نی شد چو عیان
تیره شد روز من زار چو شام دیجور
ظلم هایی که به اولاد علی کرد یزید
ترکیا تا به صف حشر نگردد مستور

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
ای کشته ای که مقتل تو دشت کربلاست
وی تشنه ای که خون تو را خونبها خداست
بگذشته قرن ها ز زمان شهادتت
اما لوای ماتم تو ابد بپاست
گریم به پیکر تو که افتاده بر زمین
یا بر سرت که بر شده بر نوک نیزه هاست
شمر از قفا بریده چرا تشنه لب سرت
این ظلم بی حساب به عالم کجا رواست
کس از قفا سری نبریده است تا کنون
در حیرتم بریده سرت از قفا چراست
کس یک پرند را نبرد تشنه سر ز تن
از چیست تشنه لب سر تو از بدن جداست
چون سینه تو گشت لگد کوب اسبها
خون چگر ز داغ تو جاری به سینه هاست
جسم تو چاک چاک به شمشیر شد ولی
مرحم به زخم های تو ازاشک دیده هاست
تاثیر خون توست که با خاک شد عجین
زان روست خاک قبر تو هر درد را شفاست
ترکی اگر به کرب وبلایت رود به خاک
خاکش به چشم اهل نظر به ز کیمیاست

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
ای گوشوار عرش خداوند ذوالجلال
ای منبع مروت وای معدن کمال
ای با غم و مصیبت دور زمانه جفت
ای درمقام صبر و رضا طاق وبی همال
آدم به باغ خلد بود از غمت ملول
زان رودلی ز آدمیان نیست بی ملال
قاتل چو شمر ناکس ومقتول چون تو کس
باله کسی ندیده و نشنیده تا به حال
شمرت نداده آب چرا سر ز تن برید
با آنکه بود در بر او دجله زلال
از خنجر جفا ز تنت سر بریده شد
وز سم اسب ها بدنت گشت پایمال
جسمت چو آفتاب و به گردت ستاره وار
زن های سال خورده و اطفال خردسال
مادر به ناله بهر پسر زن برای شوی
دختر ز مرگ باب و پسر از فراق خال
یک تن به سرکشیت نیامد به غیر شمر
وآن هم ز راه خشم نگفتت که کیف حال
دست تو را برید به مقتل چو ساربان
گویا که جان ز جسم جهان یافت انفصال
گشتند نوخطان تو از تیغ کین قتیل
افتاد جسم اطهرشان در صف قتال
از ترس شمر شوم درآن دشت هولناک
گشتند کودکان تو سرگشته چون غزال
ای خسرو بریده سر ای تشنه لب شهید
ای اوفتاده دور من الاهل والعیال
ما را به جز خیال تو دیگر خیال نیست
تا زنده ایم محو نخواهی شد از خیال
بگذشته سال و مه بسی از روز قتل تو
منسوخ کی عزای تو گرددبه ماه و سال
ترکی به ما تمت شده شاهاتمام عمر
از مویه همچو مویی و ناله همچو نال

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
شاهی که بود آینه حسن ذوالجلال
صاحب عزای اوست خداوند لایزال
درکربلا ز خنجر بیداد شد قتیل
صد پاره اوفتاد تنش در صف قتال
شمر از قفا برید سرش را ولی نریخت
یک جرعه آب بر لبش از چشمه زلال
جسمی که بود زینت آغوش مصطفی
شد از سم ستور در آن دشت پایمال
در داغداشت عشق ز جور حرامیان
گردید یا رب از چه سبب خون او حلال
آتش ز راه کین به سراپرده اش زدند
آنان که بوده اند ستمکار و بدسگال
اهل حرم شدند گریزان ز هر طرف
زن های سال خورده و طفلان خردسال
در آن میان سکینه مظلومه دخترش
پیوسته بود وا ابتایش زبان حال
ترکی حدیث شاه شهید و شهادتش
تا روز رستخیز نخواهد شد از خیال

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
از چیست بانگ ناله به ارض و سما هنوز
وز چیست شور و ولوله در ماسوی هنوز
بگذشته قرن ها ز غم کشتن حسین
باشد لوای ماتم آن شه بپا هنوز
از قتل پور فاطمه بگذشته سال ها
خون می چکد ز دیده اهل ولا هنوز
عیسی سرش برهنه بود در سما مگر
باشد سر حسین سر نیزه ها هنوز
زان روز کز گلوی حسین خون به خاک ریخت
جاری ست خون ز دیده خیرالنسا هنوز
اکبر شهید گشت ز تیغ ستمگران
لیلا بود به فرقت او مبتلا هنوز
گویا صدای العطش کودکان به گوش
آید ز سمت خیمه گه کربلا هنوز
از بس به راه شام سکینه پیاده رفت
پژمرده گل بود ز غم خار پا هنوز
باشد مگر به کنج خرابه به شهر شام
زنجیر و غل به گردن میر ولا هنوز
مرغان به ذکر وای حسین کشته شد عجب
دارند شور و زمزمه ای در هوا هنوز
ترکی بیاد قتل شهیدان نینوا
هر بند بند اوست چونی در نوا هنوز
کردند منشیان رقم این داستان بسی
کوته نگشته قصه این ماجرا هنوز

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
دلم ز ماریه عزم سفر نکرده هنوز
هوای شهر و دیار دگر نکرد هنوز
خیال می کشدم گه به شام و گه به حجاز
ولی ز ماریه قطع نظر نکرده هنوز
به اهل بیت پیمبر مگر که مر شریر
به دشت کرب وبلا ترک شر نکرده هنوز
سرشک دیده زین العباد خشک نشد
مگر حسین لبی زآب تر نکرده هنوز
شراره آه دل از تشنگی شه با شمر
مگر که بر دل سختش اثر نکرده هنوز
برهنه سرکند از مشرق آفتاب طلوع
مگر که زینب معجر به سر نکرده هنوز
نوای ناله لیلا ز نینوا آید
مگر کناره ز نعش پسر نکرده هنوز
تنور خانه خولی ست بزم مهمانی
مگر حسین از آن جا سفر نکرده هنوز
فلک به عترت اطهار در خرابه شام
مگر شب غم شان را سحر نکرده هنوز
سر بریده سبط نبی به بزم یزید
مگر مفارقت از طشت زر نکرده هنوز
صبا ز کرب وبلا در نجف ز قتل حسین
مگر نرفته علی را خبر نکرده هنوز
سرشک دیده ترکی ز سرگذشت ولی
ز دشت ماریه خاکی به سر نکرده هنوز

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
ز چیست شور و فغان در جهان بپاست هنوز
خروش و ولوله در عرش کبریاست هنوز
ز قتل سبط نبی قرن ها گذشته ولی
لوای ماتم جانسوز او به پاست هنوز
عزای سبط پیمبر کجا شود منسوخ
به هر کجا نگرم مجلس عزاست هنوز
برهنه سر ز چه رو سر زند ز مشرق شمس
سر بریده مگر روی نیزه هاست هنوز
ز چیست جامه نیلی سپهر را در بر
مگر عزای گل باغ مصطفی ست هنوز
ز سمت کرب وبلا سرخی افق از چیست
مگر به روی زمین خون کشته هاست هنوز
چه آتشی ست که دل های خلق کرده کباب
مگر که شعله آتش به خیمه هاست هنوز
بود ز خلد سوی کوفه دیده زهرا
تنور خانه خولی مگر به جاست هنوز
صدای ناله زینب به گوش می آید
مگر که شمر به صحرای کربلاست هنوز
رسد نوای جگر سوز غم به گوش جهان
مگر نوای یتیمان به نینواست هنوز
ز بانگ ناله طفلان داغدار حسین
فضای گنبد گردون پر از صداست هنوز
از آن زمان که پیاده دویده در ره شام
مگر رقیه گرفتار خار پاست هنوز
به طشت زر سر سلطان دین و چوب یزید
مگر که با لب و دندانش آشناست هنوز
عزای آنکه عزادار او خدا باشد
زیاد کس نرود بین عزا بپاست هنوز

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
یکدم دلم رها ز غم لاله ها نشد
جز خون دل ز دیده به دامان ما نشد 
ای روز گار در عجبم کز عناد تو
یک تن نشد که خسته رنج و عنا نشد
روزی نشد شب و شبی از گردش تو روز
کآزرده ای به رنج و غمی مبتلا نشد
ای گرگ تیز چنگ که از چنگ ظلم تو
یوسف و شی ز آل پیمبر رها نشد
زین ظلم ها که شد ز تو برآل مصطفی
بر هیچ یک چو تشنه لب کربلا نشد
شد از قفا بریده سر سبط مصطفی
دیگر کسی بریده سرش از قفا نشد
جز جسم بی سرش که به خون گشت غوطه ور
پامال پیکری زسم اسب ها نشد
از بهر خاتمی به جز از سبط مصطفی
انگشت کس بریده ز تیغ جفا نشد
غیر از سر مطهر او در میان طشت
چوب یزید بر لب کس آشنا نشد
به اله شفیع روز قیامت نشد حسین
تا نازنین سرش به سر نیزه ها نشد
 ترکی  به شاعری نتوان ست دم زدن
تا شعر او به نام شه کربلا نشد

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
چو در کرب و بلا سبط نبی بی یار و یاور شد
سرش از تن جدا از خنجر شمر ستمگر شد
تنی کز روشنی روشن تر از در و گهر بودی
زخون حنجرش رنگین تر از یاقوت احمر شد
زطوفان حوادث سر نگون شد کشتی عمرش
بسان ماهی عطشان به بحر خون شناور شد
سرش ببریده شد لب تشنه از تن بر لب دریا
تن او چاک چاک از ضرب تیغ و تیر و خنجر شد
گر از آب فرات آن خشک لب لب تر نکرد اما
زآب خنجر الماس گون لعل لبش تر شد
چو خون پاک او شد بر زمین کربلا جاری
از آن رو تربتش خوشبوی تر از مشک و عنبر شد
تنش در کربل افتاد بی سر در میان خون
سرش تا شام نوک نیزه ها را زیب و زیور شد
زآه و ناله اهل حریم او در آن وادی
دل کروبیان محزون شد و گوش فلک کر شد
نمی گویم چسان ببرید سر از پیکرش قاتل
ولی دانم که از قتلش حزین زهرای اطهر شد
نمی گویم سرش بنهاد خولی در تنور اما
همی گویم که آن شب خانه خوی منور شد
سر و جان جوانان را فدای مکتب دین کرد
شفاعت را گرفت و شافع فردای محشر شد
حدیث تشنگی هایش چو ترکی خواست بنویسد
قلم را سر شکست و صفحه دفتر پر آذر شد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
ای دل بیا که ناله و آه و فغان کنیم
سیلاب اشک از مژه بر رخ روان کنیم
گاهی زنیم بر سر وگه جامه بردریم
گه آشکار گریه و گاهی نهان کنیم
یاد آوریم واقعه دشت کربلا
شوری بپا چو حشر در این خاکدان کنیم
آریم در نظر چو لب تشنه حسین
قطع نظر ز خوردن آب روان کنیم
هر گه ز آب سرد گلویی کنیم تر
یاد از گلوی خشک شه انس و جان کنیم
سوزیم بهر اکبر و عباس نامدار
گریه گهی بر این و گهی بهر آن کنیم
نالیم بر اسیری زن های داغدار
افغان به دستگیری آن بی کسان کنیم
لب تشنه کودکان حسین از جفای خصم
یکدم بیا که گریه بر آن کودکان کنیم
این گریه چون معامله با سبط مصطفی ست
حاشادر این معامله گر ما زیان کنیم
در این جهان دو دانه اشکی که میدهیم
شاید که توشه سفر آن جهان کنیم
رو آوریم جانب در گاه بی نیاز
دست دعا بلند سوی آسمان کنیم
ترکی ز بعد گریه بر سبط مصطفی
آن به دعا به قاطبه شیعیان کنیم

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
در خانه ای که بزم مصیبت بپا شود
دولت نصیب صاحب بزم عزا شود
هر مرد و زن که گریه کند در غم حسین
فارغ ز هول پرسش روز جزا شود
هر قطره اشک کز صدف دیده ای چکد
در روز واپسین گهری پربها شود
هر سیم و زر که از سر اخلاص و معرفت
صرف عزای خامس آل عبا شود
بی شک و شبهه روز قیامت سوی بهشت
آن سیم و زر به صاحب خود رهنما شود
مقتول شد به مقتل خون سبط مصطفی
آیا به قاتلش به قیامت چها شود
در حیرتم که سبط نبی را گنه چه بود
کز تیغ کین سر از تن پاکش جدا شود
ظلم و ستم ببین که سر بی تن حسین
گه در تنور وگه به سر نیزه ها شود
این ظلم کی رواست که جسم مطهرش
پا مال از جفا ز سم اسب ها شود
دیده کدام چشم که طفل رضیع را
حلقوم پاره از دم تیر جفا شود
گوشی کجا شنیده که سقای تشنه کام
دستش کنار نهرز پیکر جدا شود
دیده حسین این هم غم تا شود شفیع
روزی که رستخیز قیامت بپا شود
ترکیسپید روی شود روز رستخیز
گر شعر او قبول شه کربلا شود

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
تا به کی بتوان نهفت اندر دل این راز نهان را
چند اندر دیده پنهان دارم این اشک روان را
آتشی در سینه ام پنهان بود کز شعله او
گر کشم آهی ز دل یکسر بسوزاند جهان را
یارب این آتش که پنهان دارمش در لوح سینه
گر برافروزد بسوزد بند بند استخوان را
به که یاد آرم ز دشت کربلا و کشته گانش
وز فغان و ناله پر سازم زمین و آسمان را
یاد آرم تشنگی های حسین و اهل بیتش
وز دو چشم خود روان سازم شط اشک روان را
در نظر آرم به خون غلتیدن رعنا جوانان
آن چنان گریم که سوزانم دل پیر و جوان را
بر حسین از کین جفایی شد که نتوان شرح دادن
ظلم و جور شمر گویم یا جفای ساربان را
آه از آن دم کز جفا اهریمنی ببرید از کین
بهر یک انگشتر انگشت سلیمان زمان را
تا ز خون شد ارغوانی سنبل گیسوی اکبر
در چمن دیگر نخواهم برد نام ارغوان را
آه از آن دم که لیلا از غم مرگ جوانش
همچو حال خود پریشان کرد جعد گیسوان را
آه از آن دم که زینب بر سر نعش برادر
ز آسمان دیده خود ریخت بر مه اختران را
گفت ای جان برادر با تن تنها چه سازم
چون کنم آرام از آهنگ محنت کودکان را
خصم هر دم می زند بر کودکانت تازیانه
رحم در دل نیست گویا این جنایت پیشگان را
تو به دشت کربلا ماندی کنار این شهیدان
من به راه شام میر کاروانم این زنان را
تو در این صحرا جوانان را مصاحب باش اما
من به شهر شام غمخواری کنم غمدیدگان را
من به راه شام باشم همسفر با شمر و خولی
توبه کوفه تا ابد همسایگی کن کوفیان را
ای فلک اف بر تو بادا چون ز داس کینه کندی
ریشه ذریه پیغمبر آخر زمان را
شعر ترکی گرچه نبود قابل شاه شهیدان
لیک چون آتش بسوزاند قلوب شیعیان را
این رثا را گر بخواند ذاکری با اشک دیده
بشنوند بی شک صدای گریه کروبیان را

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
بر مشامم بوی یار آشنا آید همی
یا که از طرف چمن باد صبا آید همی
بوی ناف آهوی چین است یا مشک تتار
یا که بوی خاک دشت کربلا آید همی
گر به دقت بنگری از خاک دشت کربلا
بوی خون اکبر گلگون قبا آید همی
کشته شد در کربلا سبط رسول و تا کنون
بانگ فریاد و فغان از ماسوی آید همی
رود رود مادر قاسم ز سمت خیمه گاه
در عزای قاسم فرخ لقا آید همی
ناله طفلی به گوش دل رسد یارب مرا
یا صدای اصغر از مهد ولا آید همی
شیهه اسبی است یا رب یا ز میدان ذوالجناح
واژگون زین رو بسوی خیمه ها آید همی
از میان مطبخ خولی خروش سوزناک
چون صدای حضرت خیرالنساء آید همی
در دیار شام در کنج خرابه روز و شب
از اسیران ناله وا غربتا آید همی
از میان تربت غمبار زینب تا ابد
با فغان و ناله بانگ یا اخا آید همی
گوییا هر لحظه در بزم یزید بی حیا
صوت قرآن خواندن از طشت طلا آید همی
ترکیا در ماتم شاه شهیدان تا به حشر
خون دل از دیده شاه و گدا آید همی

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -