cnababaie/persian-poetry-meters huggingface dataset:
فقالت عایشة لم یا رسول الله قال انهم یدخلون الجنة قبل اغنیایهم بأربعین خریفا
من پای برون نهادم اکنون ز میان
جان داند با تو و تو دانی با جان 
در کوی تو گر کشته شوم باکی نیست
کو دامن عشقی که برو چاکی نیست
یک عاشق آزاده نه بینی بجهان
کز باد بلا بر سر او خاکی نیست
یریدون وجهه بو یعقوب نهر جوری را پرسیدند که صفت مرید چیست
تا جان دارم غم ترا غمخوارم
بی جان غم عشق تو بکس نسپارم
و إذا جاءک الذین یؤمنون بآیاتنا مؤمنان دیگراند و عارفان دیگر
أنه من عمل منکم سوءا بجهالة ثم تاب من بعده و أصلح فأنه غفور رحیم
فرمان من بگذاشتید رعایت از شما برنداشتم معصیت کردید ستم بر شما نگه داشتم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بساط بقا گستراند بر تخت رعایت نشاند بزیور کرامت بیاراید که یحبهم و یحبونه
مؤمنان را در طاعت گشاید اولیا را در مکاشفات انبیا را در معاینات
زان گونه شرابها که او پنهان داد
یک ذره بصد هزار جان نتوان داد
ای ماه برآمدی و تابان گشتی
گرد فلک خویش خرامان گشتی
چون دانستی برابر جان گشتی
ناگاه فرو شدی و پنهان گشتی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
کسی کش مار نیشی بر جگر زد
ورا تریاق سازد نه طبرزد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -
ما را ز جهانیان شماری دگر است
در سر بجز از باده خماری دگر است
گر حضرت لطفش را اغیار بکارستی
عشاق جمالش را امید وصالستی 
ممکن شودی جستن گر روی طلب بودی
معلوم شدی آخر گر روی سؤالستی 

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دور باش از صحبت خود پرور عادت پرست
بوسه بر خاک کف پای زخود بیزار زن
آدمی نبود پس بود است و نبود پس بود نیست است و از نیست معرفت هست

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
نادیده هر آن کسی که نام تو شنید
دل نامزد تو کرد و مهر تو گزید
و ما انتفاع اخی الدنیا بمقتله
اذا استوت عنده الانوار و الظلم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دل کیست که گوهری فشاند بی تو
یا تن که بود که ملک راند بی تو
و الله که خرد راه نداند بی تو
جان زهره ندارد که بماند بی تو
گفتم چو دلم با تو قرین خواهد بود
مستوجب شکر و آفرین خواهد بود
بالله که گمان نبردم ای جان و جهان
که امید مرا فذلک این خواهد بود
صلی الله علیه و سلم ما اوذی نبی مثل ما اوذیت قط
و درین غربت فرمودن با او سری بود که جوانمردی در آن قافیه شعر خویش باز آورده و گفته
ای یتیمی کرده اکنون با یتیمان کن تو لطف
ای غریبی کرده اکنون با غریبان کن سخا
با تو در فقر و یتیمی ما چه کردیم از کرم
تو همان کن ای کریم از خلق خود با خلق ما
مادری کن مر یتیمان را بپرورشان بلطف
خواجگی کن سایلان را طمعشان گردان وفا
یک تبانجه شیر و زین مردار خواران یک جهان
یک صدای صور و زین فرعون طبعان صد هزار

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
أ و من کان میتا فأحییناه حیات معرفت دیگر است و حیات بشریت دیگر
بعزت او که هرگز مرگ نچشد که نمانده میان من و او مگر پرده عزت
شیخ الاسلام گفت پرده عزت او اوست که او خود اوست و تو تو
ای شاخ امید وصل عاشق ببرآ
ای ماه زبرج بیوفایی بدرآ
ای صبح وصال دوست یک روز برآ
ای تیره شب فراق یک ره بسرآ
بیزار شو از خود که زیان تو تویی
کم گو ز ستاره کاسمان تو تویی
اهوی هواها لمن قد کان ساکنها
و لیس فی الدار لی هم و لا وطر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا کی از دار الغروری سوختن دار السرور
تا کی از دار الفراری ساختن دار القرار
باش تا کل یابی آنها را که امروزند جزء
باش تا گل بینی آنها را که امروزند خار
این عزیزانی که آنجا گلستان دولت اند
تا ندانی و نداری شان بدینجا خار و خوار
گلبنی کاکنون ترا هیزم نمود از جور دی
باش تا در جلوه آرد دست انصاف بهار

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
تا با تو تویی ترا به خود ره ندهند
چون بی تو شدی زدیده بیرون ننهند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
شغلی ندارم کاری ندانم سروسامان خود گم کرده ام در غرقاب حیرت دستی می زنم
این دیده من همه جمالت خواهد
طبع دل من بوی وصالت خواهد
بخشای بر آن کسی که اندر شب و روز
در خواب بآرزو خیالت خواهد
و بعهد الله أوفوا

وزن: مُفْتَعِلُنْ فاعِلاتُ مُفْتَعِلُنْ فَعْ
بحر: منسرح مثمن مطوی منحور
نشانه‌های عروضی: - U U - | - U - U | - U U - | -
یا حیاة الروح مالی
لیس لی علم بحالی
تلک روحی منک ملأی
و سوادی عنک خالی
خالی نه ای از من و نبینم رویت
جانی تو که با منی و دیدار نه ای
ای دوست بجملگی ترا گشتم من
حقا که درین سخن نه زرق است و نه فن 
گر تو زخودی خود برون جستی پاک
شاید صنما بجای تو هستم من 
و الله اعلم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بر یاد تو بی تو روزگاری دارم
در دیده ز صورتت نگاری دارم
جنید گفت بسم الله هیبته و فی الرحمن عونه و فی الرحیم مودته و محبته
زان گونه پیامها که او پنهان داد
یک ذره بصد هزار جان نتوان داد
در جهان شاهان بسی بودند کز گردون ملک
تیرشان پروین گسل بود و سنانشان جان گذار
بنگرید اکنون بنات النعش وار از دست مرگ
نیزها شان شاخ شاخ و تیرهاشان تار تار
افناهم حدثان الدهر و الحقب
هذی منازل اقوام عهدتهم
و غالهم زمن فی صرفه نوب
صاحت بهم نایبات الدهر فانقلبوا
گفتا و بر دیواری دیدم که خطی بدین صیغه نوشته که
فی خفض عیش و عز ما له خطر
الی القبور فلا عین و لا اثر
از آنست که طالبان حق عزیزاند
ای جمالی کز وصالت عالمی مهجور و دور
بر میانشان از غمت جز حیرت و زنار نیست
دیدنیها هست آری گفتنیها روی نیست
در میان کام افعی صورت گفتار نیست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
این رسم قلندری و آیین قمار
در شهر تو آوردی ای زیبا یار
و لوجهها من وجهها قمر
و لعینها من عینها کحل
مکن در جسم و جان منزل که این دونست و آن والا
قدم زین هر دو بیرون نه مه اینجا باش و مه آنجا
با هر جانی بغمزه رازی داری
بر شارع هر دلی جوازی داری
گلها که من از باغ وصالت چیدم
درها که من از نوش لبت دزدیدم
آن گل همه خار گشت در جان رهی
وان در همه از دیده فرو باریدم 
در دیده رهی ز تو خیالی بنگاشت
بر دیدن آن خیال عمری بگذاشت
چون طلعت خورشید عیان سر برداشت
در دیده هوس بماند و در سر پنداشت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جز خداوند مفرمای که خوانند مرا
سزد این نام کسی را که غلام تو بود
در خبر است که کالبد آدم از گل ساخته چهل سال میان مکه و طایف نهاده بود
رب العزة گفت خلق الإنسان من عجل
سدیگر نام وی بشر است و سماه بشرا لمباشرته الامور
لله در هم من فتیة بکروا
و أنشدوا
مثل الملوک و راحوا کالمفالیس
لا تعجبوا لمذلتی فأنا الذی
عبث الزمان بمهجتی فأذلها
گر آب دهی نهال خود کاشته ای
ور پست کنی بنا خود افراشته ای
من بنده همانم که تو پنداشته ای
از دست میفکنم چو برداشته ای

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
پیر طریقت گفت الهی نسیمی دمید از باغ دوستی دل را فدا کردیم
تا دلم فتنه بر جمال تو شد
بنده حسن ذو الجلال تو شد
ای عزیز آن کسی که روی تو دید
وای شگرف آنکه در جوال تو شد
شمالی باد چون بر گل گذر کرد
نسیم گل بباغ اندر اثر کرد
مشتاق تو در کویت از شوق تو سرگردان
از خلق جدا گشته خرسند بخلقانها
از سوز جگر چشمی چون حلقه گوهرها
وز آتش دل آهی چون رشته مرجانها
و أقسمن لا یسقیننا الدهر قطرة
و لو ذخرت من ارضهن بحور
و یقال انما یطلبون الماء لیبکوا به لأنه نفدت دموعهم و فی معناه انشدوا
نزف البکاء دموع عینک فاستعر
عینا لغیرک دمعها مدرار
من ذا یعیرک عینه تبکی بها
أ رأیت عینا للبکاء تعار

وزن: فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: خفیف مسدس مخبون
نشانه‌های عروضی: U U - - | U - U - | U U -
اول رب گفت نصیب عامه خلق را پس الله گفت نصیب عارفان و صدیقان را
ادعوا ربکم تضرعا و خفیة مصطفی ص گفت الدعاء هو العبادة
و از شرایط دعاء یکی لقمه حلالست مصطفی ص گفت أطب طعمتک تستجب دعوتک
آن دل که تو دیدی همه دیگرگون شد
و آن حوض پر آب ما همه پر خون شد
و آن باغ پر از نعمت چون هامون شد
و آن آب روان زباغ ما بیرون شد
عاصی در کشتی ندامت بساحل نوبت رسد موحد در کشتی توحید بساحل تفرید رسد
پیر طریقت گفت ملکا آب عنایت تو بسنگ رسید سنگ بار گرفت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آشوب همه جهان حدیث من و تو
بگذار من و همه جهان گلشن تو
یقول الله تعالی عجبا لمن آمن بی کیف یتکل علی غیری لو نظروا الی لطایف بری ما عبدوا غیری
بینداز ای حسین که این مال صدقه است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
قوله صلی الله علیه و سلم احفوا الشوارب و اعفوا اللحی
خلاصه سخن اینست که أ و لم یبین لهم اهلاکنا اهلها ان لو نشاء أصبناهم
دعوت الله حتی خفت ان لا
یکون الله یسمع ما اقول
اگر راست می گویی که پیغامبرم نشانی بیار موسی را عصا در دست بود گفت ما هذه بیدی

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مسدس مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U -
آمد بر من کارد کشیده بر من
گفتا که درین شهر تو باشی یا من 
اندر همه عمر من شبی وقت بناز
آمد بر من خیال معشوقه فراز
برداشت نقاب مر مرا گفت بناز
باری بنگر که از که ماندستی باز
اذا ارعوی عاد الی جهله
کذی الضنا عاد الی نکسه

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
امطلینی و سوفی
و عدینی و لا تفی
رقی لعمرک لا تهجرینا
و منی لقاءک ثم امطلینا
عدی و امطلی ما تشایین انا
نحبک ان تمطلی العاشقینا
فان تنجز الوعد تفرح و الا
نعیش بوعدک راضین حینا
رقی شعفتنا لا تهجرینا
و منینا المنی ثم امطلینا
عدینا من غد ما شیت انا
نحب و ان مطلت الواعدینا
فاما تنجزی نفرح و الا
نعیش بما نؤمک منک حینا
گر مشغله ای نداری و تنهایی
با ما بوفا درآ که ما را شایی 
عشق جانان باختن کی در خور هردون بود
مهر لیلی داشتن هم بابت مجنون بود
حرام دارم با دیگران سخن گفتن
کجا حدیث تو گویم سخن دراز کنم 
نخست او مرا خواست نه من خواستم دوست بر بالین دیدم که از خواب برخاستم
ز اول تو حدیث عشق کردی آغاز
اندر خور خویش کار ما را می ساز
گر زین دل سوخته برآید شرری
در دایره ثری نماند اثری 
گر پیش توام هست نگارا خطری
بردار حجاب هجر قدر نظری 
دل زان خواهم که بر تو نگزیند کس
جان زانکه نزد بی غم عشق تو نفس
تن زانکه بجز مهر توأش نیست هوس
چشم از پی آنکه خود ترا بیند و بس 
گفتی کم و کاست باش خوب آمد و راست
تو هست بسی رهیت شاید کم و کاست 
ارید وصاله و یرید هجری
فأترک ما ارید لما یرید
چکنم چون مقصودی برنیامد باری بمحل خدمت و بمقام عجز بندگی باز گردم و با ابتداء فرمان شوم
آن کس که بکار خویش سر گشته شود
به زان نبود که با سر رشته شود
ان اعرضوا فهم الذین تعطفوا
کم قد وفوا فاصبر لهم ان اخلفوا

وزن: فاعِلُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ فاعِلاتُنْ
نشانه‌های عروضی: - U - | - U - - | - U - | - U - -
الایمان بضع و سبعون شعبة اعلاها شهادة أن لا اله الا الله و أدناها اماطة الاذی عن الطریق
قال هی امة احمد
بیزار شو از هر چه بکون اندر
تا باشی یار غار آن دلبر
اما الاعداء فیقول لهم اخسؤا فیها و لا تکلمون و اما المؤمنون 
فقال النبی ما منکم من احد الا یکلمه ربه لیس بینه و بینه ترجمان و فی معناه انشدوا
و ما یزد هینا الکبریاء علیهم
اذا کلمونا أن یکلمهم نزرا
اذا مرضنا اتیناکم نعودکم
و تذنبون فنأتیکم فنعتذر

وزن: مَفْعولُنْ مَفْعُولْ مَفاعیلُنْ
نشانه‌های عروضی: - - - | - - U | U - - -
و قال صلی الله علیه و سلم واقیة کواقیة الولید
رسول خدا گفت الرضا بالقضاء باب الله الاعظم
آن خزینه اسرار فطرت محمد مرسل را مهری بر نهادیم و طمعها از دریافت آن ببریدیم و عنده مفاتح الغیب
زان گونه شرابها که او پنهان داد
یک ذره بصد هزار جان نتوان داد
امروز گذشت بر من آن سرو روان
پوشیده ز من روی فرو بسته لبان
ابر ار چه رخ مهر بپوشد ز جهان
کی گردد نور روز بر خلق نهان
و أنت لما ولدت اشرقت ال
ارض و ضاءت بنورک الافق 
فنحن فی ذلک الضیاء و فی ال
بنور و سبل الرشاد نحترق

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
رسول خدا میگوید صلوات الله علیه لو قسم نور احدهم علی اهل الارض لوسعهم
گفتم کجات جویم ای ماه دلستان
گفتا قرارگاه منست جان دوستان
گفتم قرارگاهت در جان چرا کنی
گفتا که تا نیابد از من کسی نشان 
گفتم که رهنمون رهی باش پیش خویش
گفتا ز چپ و راست تو بنگر بکشتگان
پویان و دوان اند غریوان بجهان
در صومعه کوهان در غار بیابان 
یکسر همه محواند بدریای تفکر
بر خوانده بخود بر همه لاخان و لامان
ان آثارنا تدل علینا
فانظروا بعدنا الی الآثار

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
بعلو الجد و الرفعة و الطیر السعید
عشت حتی تتملی الف نیروز و عید
لا تأتیکم إلا بغتة ای فجأة علی غفلة منکم

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U - -
تا تو مرد صورتی از خود نبینی راستی
مرد معنی باش و گام از هفت گردون درگذار

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
در هجر تو کار بی نظامست مرا
شیرین همه تلخ و پخته خامست مرا
در عالم اگر هزار کامست مرا
بی نام تو سر بسر حرامست مرا
قوله و تودون أن غیر ذات الشوکة تکون لکم از روی اشارت میگوید
بنده تا رنج نبرد بسر گنج نرسد
نکند عشق نفس زنده قبول
نکند باز موش مرده شکار

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
الهی این سوز ما امروز درد آمیز است نه طاقت بسر بردن و نه جای گریز است
سر وقت عارف تیغی تیز است نه جای آرام و نه روی پرهیز است
و ما رمیت إذ رمیت و لکن الله رمی  اذ رمیت فرق است و لکن الله رمی جمع است
مهر ذات تست الهی دوستان را اعتقاد
یاد وصف تست یا رب غمگنان را غمگسار

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
با یاد تو زیر خاک در خواهم شد
با درد تو سر ز خاک بر خواهم کرد
اناس اعرضوا عنا بلا جرم و لا معنی فان کانوا لنا کنا و ان عادوا لنا عدنا
أساؤا ظنهم فینا فهل لا احسنوا الظنا
و ان کانوا قد استغنوا فانا عنهم اغنی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بلعجب بادی است در هنگام مستی باد فقر
کز میان خشک رودی ماهیان تر گرفت 
ابتدا غواص ترک جان و فرزندان بگفت
پس بدریا در فروشد تا چنین گوهر گرفت
سالها مجنون طوافی کرد در کهسار و دشت
تا شبی معشوقه را در خانه ما در گرفت 
شراب از خون و جام از کاسه سر
بجای بانگ رود آواز اسبان 
بجای دسته گل قبضه تیغ
بجای قرط بر تن درع و خفتان 

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
از این مرگ صورت فکن تا نترسی
از این زندگی ترس کاکنون در آنی 
از این زندگی زندگانی نخیزد
که گرگست و ناید ز گرگان شبانی 
عبد الله مسعود گفت جماعتی مهاجر و انصار بخانه عایشه گرد آمدیم

وزن: فَعولُنْ فَعولُنْ فَعولُنْ فَعولُنْ
بحر: متقارب مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - | U - - | U - - | U - -
مالی اریکم کلکم قیاما
الکهل و الشبان و الغلاما
قد بعث الله لکم اماما
محمدا قد شرع الاسلاما
و اظهر الایمان و استقاما
فالیوم حقا نکسر الاصناما
هر که را نور تجلی بر دلش آید پدید
بس عجب نه گر چو موسی که برو ریحان شود

وزن: مَفْعُولْ مَفاعِلُنْ فَعولُنْ
بحر: هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - U - | U - -
تا با تو تویی ترا بحق ره ندهند
چون بی تو شدی ز دیده بیرون ننهند
روی عن النبی ص انه قال ما جبل ولی الله الاعلی السخاء
یوم یحمی  علیها فی نار جهنم فتکوی  بها جباههم و جنوبهم و ظهورهم
مصطفی گفت ملوک تحت اطمار
یا رب ان جهادی غیر منقطع
فکل ارضک لی ثغر و طرسوس 

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از عشق تو آتشی بر افروخته ام
وانگه بخودی خود فرو سوخته ام
ای باز هوا گرفته و باز آمده به دام دوست
رنج سفر کشیده و باز دیده خود بکام دوست 
دل باغ تو شد پاک ببر زان که درین دل
یا زحمت ما گنجد یا نقش خیالت 
جان نیز بنزد تو فرستیم بدین شکر
صد جان نکند آنچه کند بوی وصالت

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفته اند که فقر بر سه رتبت است اول حاجت دوم فقر سوم مسکنت
همه شب مردمان در خواب و من بیدار چون باشم
غنوده هر کسی با یار و من بی یار چون باشم 
و اذ الکریم اتیته بخدیعة
فرأیته فیما تروم یسارع
فاعلم بانک لم تخادع جاهلا
ان الکریم بفضله متخادع

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
قال لی من احب و البین قد جد
و دمعی موافق لشهیقی 
ما تری فی الطریق تصنع بعدی
قلت ابکی علیک طول الطریق 
گفتند یا رسول الله آن چه بود و این چیست گفت لست احملکم انا و انما حاملکم الله

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U -
قال النصر آبادی اشتری منک ما هو صفتک و القلب تحت صفته فلم یقع علیه المبایعة
قال النبی ص قلب ابن آدم بین اصبعین من اصابع الرحمن
روزی که سر از پرده برون خواهی کرد
دانم که زمانه را زبون خواهی کرد
گر زیب و جمال ازین فزون خواهی کرد
یا رب چه جگرهاست که چون خواهی کرد
آشوب جهان همه حدیث من و تو
بگذار مرا همه جهان گلشن تو
التایبون العابدون صفت مؤمنان است و سیرت آشنایان و آیین دوستان
العابدون پرستگارانند امر گزاران اند خدمت ورزان اند
السایحون حاجیان اند روزه داران اند علم جویان اند
الحامدون ستایندگان آزادی کنندگان اند ثناگویان اند
الراکعون متواضعان اند خدمتکاران اند در فرمان برداری به پیری رسیدگان اند
الساجدون نماز کنندگان اند متضرعان اند جلال مرا روی بر خاک نهندگان اند
الآمرون بالمعروف خلق را بدین فرمایندگان اند مؤذنان و با طاعت خوانندگان اند متناصحان و یکدیگر را پند دهندگان اند
بنده گر خوبست گر زشت آن تست
عاشق ار دانا و گر نادان تراست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از دو گیتی یاد کردن بیگمان آبستنیست
گر همی دعوی کنی در مردی آبستن مباش 
نیک بودی از برای گفت و گویی بد مشو
مرد بودی از برای رنگ و بویی زن مباش 
از نطق بهر دهن زبانی دگری
وز لطف بهر بدن روانی دگری
در خاطر هر کسی گمانی دگری
در تو که رسد تو خود جهانی دگری 
ای هم تو ز تو حیران آخر چه مثالست این
ای شمع نکورویان آخر چه وصالست این 
ای چون تو بعالم کم آخر چه کمالست این
ای شمع و چراغ ما آخر چه جمالست این

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
جویندهء تو هم چو تو فردی باید
آزاد ز هر علت و دردی باید
گر ز چاه جاه خواهی تا برایی مردوار
چنگ در زنجیر گوهردار عنبر بار زن 
نحن اذا فی الجفاء مثلهم
اذا هجرنا هم کما هجروا
ما را همه مقصود ببخشایش حق بود
المنة لله که بمقصود رسیدیم 

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ماییم عیاران و عیاران ماییم
بر دیده مشتری قدم می ساییم 
قد تحیرت فیک خذ بیدی
یا دلیلا لمن تحیر فیکا
هم درد دل منی و هم راحت جان
انی لاحسد دارکم لجوارکم
طوبی لمن اضحی لدارک جارا

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
خبر درست است از مصطفی ص 
یدا الله ملأی لا یغیضها نفقة سحاء اللیل و النهار
و در نظاره صفات گفته اعوذ برضاک من سخطک و در نظاره ذات گفته اعوذ بک منک
باز قدم بر تر نهاد بر مقام بقا از حقیقت افراد نشان داد گفت انت کما اثنیت علی نفسک 
اول مقام استدلال است دیگر مقام افتقار است سیوم مقام مشاهده چهارم مقام حیاة پنجم مقام بقا
خصمان گویند کین سخن زیبا نیست
خورشید نه مجرم ار کسی بینا نیست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
فقالت المرأة انت سلیم القلب انه لا یطیق شهود غبار ذیلی کیف یطیق محبتی
مرد باید که بوی داند برد
و رنه عالم پر از نسیم صبا است 

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U -
ما کان غیر مخلوق فهو علی الالسن غیر مخلوق و ما کان مخلوقا فهو علی الالسن مخلوق
خبر ابتدا بود
لهم البشری  فی الحیاة الدنیا و فی الآخرة
و قال اصدقکم رؤیا اصدقکم حدیثا و رؤیا المؤمن جزء من ستة و اربعین جزء من النبوة
تبدیل لکلمات الله  ای لا تغییر لقوله و لا خلف لوعده لک هو الفوز العظیم 

وزن: فَعَلاتُ فَعَلُنْ فَعَلاتُ فَعَلُنْ
نشانه‌های عروضی: U U - U | U U - | U U - U | U U -
روی ما شاد است تا تو حاضری با روی تو
جان ما خوش باد چون غایب شوی با یاد تو
قولوا لاحبابنا قرت عیونکم
فقد دنت من سلیمی دمنة الدار

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
دل کیست که گوهری فشاند بی تو
یا تن که بود که ملک راند بی تو
و الله که خرد راه نداند بی تو
جان زهره ندارد که بماند بی تو
مرد باید که بوی داند برد
و رنه عالم پر از نسیم صباست
نفسم همه عمر در وصالت خواهد گوشم سمع از بهر مقالت خواهد
روحم راحت ز اتصالت خواهد
چشمم بصر از شوق جمالت خواهد
عاشق بره عشق چنان می باید
کز دوزخ و از بهشت یادش ناید
کی باشد کین قفس بپردازم
در باغ الهی آشیان سازم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یا نزهتی فی حیاتی و راحتی بعد دفنی صد سال برآید و بریزد دل من
مالی بغیرک انس من حیث خوفی و امنی
هم بوی وصال تو دمد از گل من
الله یعلم اننی بک واجد
ما ان ارید علی هواک بدیلا
درین ره گرم رو می باش تا از روی نادانی
نگر نندیشیا هرگز که این ره را کران بینی 
گر شوند این خلق عالم سر بسر خصمان من
من روا دارم نگارا چون تو باشی آن من

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جیتک مسترفدا بلا سبب
الیک الا بحرمة الادب 
فاقض امامی فاننی رجل
غیر ملح علیک فی الطلب 
ألا لعنة الله خواهی این سخن مستأنف گیر خواهی معطوف بر قول اشهاد
و اما الکافرون و المنافقون فیقول الأشهاد هؤلاء الذین کذبوا علی  ربهم ألا لعنة الله علی الظالمین
ای ما کانوا یزعمون من شفاعة الملایکة و الاصنام و قیل بطل سعیهم و خاب رجاؤهم و لم ینتفعوا بکذبهم

وزن: مُفْتَعِلُنْ مُفْتَعِلُنْ فَعْ مُفْتَعِلُنْ مُفْتَعِلُنْ فَعْ
نشانه‌های عروضی: - U U - | - U U - | - | - U U - | - U U - | -
قوله تعالی فلعلک تارک بعض ما یوحی  إلیک الآیة فرمان آمد از درگاه
ما را بمران چو سایلان از در خویش
بنگر صنما که عاشقم یا درویش 
ای باز هوا گرفته باز آی و مرو
کز رشته تو سری در انگشت من است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
فرمان آمد که ای محمد بستاخی کن بخواه تا بخشم بگوی تا نیوشم سل تعطه اشفع تشفع
من آن توام تو آن من باش ز دل
بستاخی کن چرا نشینی تو خجل

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
زین گونه که عشق را نهادی بنیاد
ای بس که چو من بباد بر خواهی داد
بدوستیت بمیرم بذکر زنده شوم
شراب وصل تو گرداندم زحال بحال

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
اگر در قصر مشتاقان ترا یک روز بارستی
ترا با اندهان عشق این جادو چه کارستی
و گر رنگی ز گلزار حدیث او ببینی تو
بچشم تو همه گلها که در باغ است خارستی
فقالوا باجمعهم احسنت و قاموا و قبلوا رأس نوح
هر آن شمعی که ایزد بر فروزد
گر آن را پف کنی سبلت بسوزد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
قوله تعالی و لما جاءت رسلنا لوطا سی ء بهم و ضاق بهم ذرعا الآیة
هر درد که زین دلم قدم بر گیرد /دردی دگرش بجای در برگیرد
زان با هر درد صحبت از سر گیرد
کآتش چو رسد بسوخته اندر گیرد
و من یرنی فلا یغتر بعدی
فان لکل معصیة عقابا

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
و ما أرید أن أخالفکم إلی  ما أنهاکم عنه یعنی لا انهاکم عن شی ء ثم آتیه
لا تنه عن خلق و تاتی مثله
و قال آخر
عار علیک اذا فعلت عظیم
و غیر تقی یأمر الناس بالتقی
طبیب یداوی و الطبیب مریض
و گفته اند یحیی معاذ هر گه که بر سریر نشستی تا خلق را پند دهد نخست این بیت گفتید
مواعظ الواعظ لن تقبلا
حتی یعیها قلبه اولا
یا قوم ما اقبح من واعظ
خالف ما قد قاله فی الملا
اظهر للناس من احسانه
و بارز الرحمن لما خلا
و یا قوم لا یجرمنکم ای لا یکسبنکم و لا یحملنکم کقول الشاعر
و لقد طعنت ابا عیینة طعنة
جرمت فزارة بعدها ان تغضبا
و یا قوم اعملوا علی  مکانتکم قرأ ابو بکر مکاناتکم بالجمع و المکانة المنزلة
فی الخبر و أخذ برأس أخیه یجره إلیه
و قیل الورد الدخول

وزن: مُسْتَفْعِلَتُنْ مُسْتَفْعِلَتُنْ
نشانه‌های عروضی: - - U U - | - - U U -
گفتی بکنم کار تو بنوا فردا
آن کو که ترا ضمان کند تا فردا
سر زلف عروسان را چو برگ نسترن یابی
رخ گلرنگ شاهان را چو شاخ زعفران یابی 
قال نعم قوله و کلا نقص علیک من أنباء الرسل ما نثبت به فؤادک

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
همه شب مردمان در خواب من بیدار چون باشم
غنوده هر کسی با یار من بی یار چون باشم 
مرا تا باشد این درد نهانی
ترا جویم که درمانم تو دانی 
گر در مستی حمایلت بگسستم
صد گوی زرین بدل خرم بفرستم 
جانی دارم به عشق تو کرده رقم
خواهیش به شادی کش خواهیش بغم

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
قال الزجاج کانه قال و اسروه جاعلیه بضاعة
ابن عباس گفت اسر اخوة یوسف انه اخوهم و جعلوه بضاعة و باعوه
یعلم الله گر همی دانم نگارا شب ز روز
زانکه هستم روز و شب مدهوش و سرگردان عشق

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
عسی الکرب الذی امسیت فیه
یکون ورایه فرج قریب 
با دل گفتم که هیچ اندیشه مدار
بگشاید کار ما گشاینده کار
جعلت طریقی علی بابکم
و ما کان بابکم لی طریقا
مصطفی ص گفت اللهم ارنا الاشیاء کما هی
دور باش از صحبت خود پرور عادت پرست
بوسه بر خاک کف پای ز خود بیزار زن 
بادی که ز کوی عشق تو بر خیزد
از خاک جفا صورت مهر انگیزد
آبی که ز چشم من فراقت ریزد
هر ساعتم آتشی بسر بر ریزد
گفت یا کنعانی از کنعان کی رفته ای و از آن پیغامبر شما چه خبر داری
من منع بالنظر تسلی بالخبر خوش باشد داستان دوستان شنیدن مهر افزاید از احوال دوستان پرسیدن
در شهر دلم بدان گراید صنما
کو قصه عشق تو سراید صنما
تنها خورد این دل غم و تنها کشدا
گردون نکشد آنچ دل ما کشدا
ماها بکدام آسمانت جویم
سروا بکدام بوستانت جویم 
هر درد که زین دلم قدم بر گیرد
دردی دگرش بجای در بر گیرد
زان با هر درد صحبت از سر گیرد
کاتش چو رسد بسوخته در گیرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -