cnababaie/persian-poetry-meters huggingface dataset:
ببین چون بهترین مهتران اوست
به جان سر همه پیغمبران اوست
به نسل از نسل ها فاضل تر است او
بدان از عترت پیغمبر است او
نباشد آن زمان تکلیف باری
بجز عرفان نباشد هیچ کاری
چو یشناسی نصیب از گنج یابی
نه گنجی کز پی آن رنج یابی
چو از مغرب بود اول خروجش
چو شمسی باشد و مغرب بروجش
به صورت همچو خورشیدی در ایام
که روشن می شود زو جمله اجسام
به معنی نیز خورشیدی همین دان
که روشن می کند ارواح انسان
چو مهدی در جهان خورشید دین است
طلوع شمس از مغرب همین است
بکن تو صورتش بر عامه ایثار
اگر تو خاصه ای معنی نگه دار
کنون بشنو ز من مغز حکایت
ز روی معرفت نی از روایت
چو جمله خلق توبه کرده باشند
همه امری به جا آورده باشند
نماند هیچ کس آنجا گنهکار
همه توبه کنند آن دم به یک بار
به توبه چون درآیند خلق یکسر
نماند هیچ بیرون آن در
از آن باشد در توبه به زنجیر
که نبود هیچ کس را هیچ تقصیر
سعادت یابی ار چندان نمیری
به صورت کاینچنین معنی پذیری
وگر میری نباشد مرگ صورت
که باشد مرگ صورت را 	ضرورت
به مرگ اختیاری میر باری
که مرگ اضطراری نیست کاری

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -
بمیر ای بی خبر گر می توانی
به مرگی کان به است از زندگانی
بمیر از باطل و زنده به حق باش
چو هستی طالب حق زین نسق باش
در این روز دو سه کت داد حق مهل
بکن جهدی و دل خالی کن از جهل
به جای جهل پر علمش کن ای دوست
که چون مغز است علم و جهل چون پوست
خوشا وقت کسی کو پیش از مرگ
شود بیدار و سازد مرگ را برگ
اگر در جهل عمرت می شود فوت
کجا یابی امان از مالک الموت
مترس از مرگ صورت زانکه سهلست
بتر مرگ ای برادر مرگ جهلست
چو از دنیا بمیرد مرد دانا
به سوی آخرت راند توانا
بدانی گر بمیری اندرین تو
که موتوا این بود قبل ان تموتوا

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -
صراط اندر حقیقت چیست راهست
چو بگذشتی از آن جان را پناه است
صراطت گرچه ره سوی بهشتست
ولی دوزخ به زیرش سخت زشتست
به نادانی بر او نتوان گذشتن
به دانایی توان آسان گذشتن
بکن نفست برای حق ضحیه
که باشد بر صراطت آن مطیه
بیفتی گر نباشد مرکبت زیر
که هست آن تیزتر از تیر و شمشیر
کسی کاینجا دل از توحید آراست
به عقبی بر صراطش راه شد راست
وگر افتاد در تشبیه و تعطیل
در آن شد سوی دوزخ میل در میل
برو دنیا رباط منزلی دان
به دانایی از آن بگذر چو مردان
چو دانستی که دنیا چون رباط است
وجودت اندر او همچون صراط است
اگر جانت سلامت زو گذر کرد
برستی از عذاب دوزخ ای مرد
وگر از وی در افتادی به پستی
ندانم کی رسی آنجا که هستی
ازین صورت اگر بیرون نرفتی
بدان همواره در دوزخ بخفتی
اگر راهت صراط المستقیم است
روانت در بهشت حق مقیم است
برو جان پدر پندار بگذار
چو نادانان مشو مغرور در پندار
نکویی می کن و ترک تبه گیر
پی مردان و دانایان ره گیر
به جان بشنو ز من تحقیق این کار
به اقرار و مکن زین بیش انکار
کسی کز جان و دل با حق مقیم است
حقیقت بر صراط مستقیم است

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -
ندانی چیست تحقیق ترازو
که می سنجد عمل بی دست و بازو
بگویم با تو یک یک سر میزان
ولی بشنو به شکل بی تمیزان
تو پنداری ترازوی قیامت
چنین باشد که در دنیا تمامت
بود شاهین آن عقل ای برادر
که پیدا می کند هم خیر و هم شر
بود یک کفه اش دنیا و کردار
دگر کفش بود عقبی و مقدار
اگر باشد تو را کردار نیکو
مقابل باشدت مقدار نیکو
اگر باشد سبک میزان به دنیا
به طاعت کی جزا یابی به عقبی
ز کس گر تو برنجی وز تو رنجند
بسوزی چون عمل های تو سنجند
هر آن چیزی که در آن کار تو باشد
یقین در پله بار تو باشد
اگر با خویش نیکی نیک می باش
چو خواهی کشت تخم نیک می پاش
که تا از یکی هفتصد بروید
وگر بد کاشتی هم بد بروید
بیان این ز من بشنو به تحقیق
که صدقست این سخن نزدیک صدیق
میان خیر و شر جز عقل هشیار
که داند فرق کرد اندر همه کار
همه کار نکو از عقل می دان
چو نبود عقل کم باشد ز حیوان
هر آن چیزی که باشد سخت دشوار
به میزان خرد سنجند هموار
بیان صورت و معنی میزان
بگفتم هان همینست ای عزیزان

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -
چو بهتر در زمانه علم و جانست
بدان کین علم جان آخر زمان است
ز اول تا به آخر هرچه گفتم
چو در ناسفته بود اکنون بسفتم
بدان این نفس و قلب اول که او کیست
بدان این روح و عقل آخر که او چیست
نزول وحدت است امروز کثرت
عروج کثرت مرد است وحدت
چو دریا قطره شد آبش نخوانند
چو باران سیل شد دریاش دانند
به صورت نام ها بسیار باشد
ولی معنی یکی ناچار باشد
شریعت با قیامت هر دو جفتند
سخن چون من درین معنی نگفتند
مرا زین هر دو جز اظهار حق نیست
بدان اظهار حق جز این نسق نیست
به دنیا حکم تن باشد شریعت
قیامت حکم جان باشد حقیقت
به تن علم شریعت کش که بار است
به حان علم قیامت کان به کار است
به تن کار شریعت کن تمامت
که نافع علم جان شد در قیامت
کسی کو علم جان و دل نداند
قیامت همچو خر در گل بماند
عمل با علم باید در شریعت
که نبود خوب صورت بی حقیقت
قیامت واحد و کوهست قهسار
به حکمت می کند در علم خود کار
قیامت کرد در حکم شریعت
قیامت خود بود حاکم حقیقت
نه سلطانی بود آنجا نه شاهی
نباشد هیچ امری جز الهی
سخن گرچه نکو گفتم به کامت
ولی کردم قیامت را تمامت

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -
دلیل است ای اخی بر حشر و نشرت
چنان کت نشر باشد هست حشرت
چه می کاری ببین از خیر و از شر
همان خواهی درودن روز محشر
بدان گر پاکی است امروز کارت
یقین با او بود فردا شمارت
بدین صورت که اینجا مرده باشی
بدان خیزی گر اینجا برده باشی
در این معنی تفاوت نیست یک جو
کسی گوید تفاوت هست مشنو
ز خیر و شر ببین تا چیست کردت
که جز گردت نخواهد گشت کردت
یقین می دان چو کشتی کرده باشی
همان چیزی به دست آورده باشی
نگه دارند آن ها را تمامت
همان آرند پیشت در قیامت
در آن منزل یقین می دان ضرورت
نبندد جز عمل های تو صورت
اگر نیکوست آن صورت بهشت است
وگر نه دوزخی باشد که زشت است
چو دستت می دهد امروز کشتی
بکن کز وی به فردا در بهشتی
مجو افزون از آن فردا مزیدی
که نبود ای اخی هر روز عیدی

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -
گرت امروز سوی ظلم میل است
بدان کان میل فردا چاه ویل است
چو فردا نیک و بد اندر شمار است
جزای عدل نور و ظلم نار است
شنیدستی که خود بد ز مردم
بود فردا به صورت مار و کژدم
برو ای دوست ترک خوی بد کن
ز من بشنو دوای جان خود کن
خوی نیکو گزین کان دلپذیر است
که فردا شهد و خمر و آب و شیر است
بساز امروز نیکو کار خود را
بسوز ار می توانی تخم بد را
چو دانی مزرعه دنیاست انبار
چو دادت مزرعه تخم نکو کار
تو تخم نیک کاری بد نباشد
جزایش جز یکی هفتصد نباشد
اگر خار است اگر خرماست بارت
همان باشد قیامت در کنارت
درین معنی که گفتم نیست نقصان
حقیقت همچنین باشد یقین دان

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -
سخن در سینه زین بسیار دارم
نمی گویم که عمری کار دارم
چو در کار است با گفتار کردار
پی کردار گرد و ترک گفت آر
نه گفتار است تنها جمله کارم
که از کردار دارم هرچه دارم
برای غیر این گفتار بوده است
وگرنه کار من کردار بوده است
بگویم چیست کارم ترک دنیا
بگویم چیست بارم میل عقبی
گرفتم ترک دنیا کارم این بود
ببستم بار عقبی بارم این بود
ز دنیا و ز عقبی گشتم آزاد
سر و کارم کنون با دوست افتاد
ازین پس کار من یکتاست با دوست
یکی باید دویی آنجا نه نیکوست
بر این معنی سخن را ختم کردم
که ختم است این سخن بر من که مردم
چنان مردی که الحق مرد باشد
که از عقبی و دنیا فرد باشد
تو هم گر وارهی همدرد گردی
یقین دانم به معنی مرد گردی
اگر ار خلق بری با خود آیی
ز خود بری از آن پس با خدایی
برای دوست کم کن دشمنی را
به حق دوستی بفکن منی را
مجو از بهر نفس خود مرادش
که گردد از مراد افزون عنادش
ولی چون کم شود از دل مرادت
کند در نامرادی دوست شادت
مریدی هست میلش سوی دنیا
مریدی هست میلش سوی عقبی
ارادت بعد از این بر سوی حق کن
مریدی گر کنی بر این نسق کن
اگر مردی ز خود گردی تو بیزار
به مردی روی خود سوی خدا آر
چه می خواهی بری در معرفت گوی
خدا بین و خدا دان و خدا گوی

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -
تورکون دیلی تک سیوگیلی ایسته کلی دیل اولماز
اؤزگه دیله قاتسان بو اصیل دیل اصیل اولماز
اؤز شعرینی فارسا – عربه قاتماسا شاعیر
شعری اوخویانلار  ایشیدنلر کسیل اولماز
فارس شاعری چوخ سؤزلرینی بیزدن آپارمیش
 صابیر  کیمی بیر سفره لی شاعیر پخیل اولماز
تورکون مثلی  فولکلوری دونیادا تک دیر
خان یورقانی  کند ایچره مثل دیر  میتیل اولماز
آذر قوشونو  قیصر رومی اسیر ایتمیش
کسری سؤزودور بیر بیله تاریخ ناغیل اولماز
پیشمیش کیمی شعرین ده گرک داد دوزو اولسون
کند اهلی بیلرلر کی دوشابسیز خشیل اولماز
سؤزلرده جواهیر کیمی دیر  اصلی بدلدن
تشخیص ویره ن اولسا بو قدر زیر – زیبیل اولماز
شاعیر اولابیلمزسن  آنان دوغماسا شاعیر
میس سن  آبالام  هر ساری کؤینک قییزیل اولماز
چوخ قیسسا بوی اولسان اولیسان جین کیمی شییطان
چوخ دا اوزون اولما  کی اوزوندا عاغیل اولماز
مندن ده نه ظالیم چیخار  اوغلوم  نه قیصاص چی
بیر دفعه بونی قان کی ایپکدن قیزیل اولماز
آزاد قوی اوغول عشقی طبیعتده بولونسون
داغ – داشدا دوغولموش ده لی جیران حمیل اولماز
انسان اودی دوتسون بو ذلیل خلقین الیندن
الله هی سیوه ر سه  بیله انسان ذلیل اولماز
چوخ دا کی سرابین سویی وار یاغ – بالی واردیر
باش عرشه ده چاتدیرسا  سراب اردبیل اولماز
ملت غمی اولسا  بو جوجوقلار چؤپه دؤنمه ز
اربابلاریمیزدان دا قارینلار طبیل اولماز
دوز واختا دولار تاختا – طاباق ادویه ایله
اونداکی ننه م سانجیلانار زنجفیل اولماز
بو  شهریار  ین طبعی کیمی چیممه لی چشمه
کوثر اولا بیلسه دیمیرم  سلسبیل اولماز

وزن: مُفْتَعِلُنْ فَعْ مُفْتَعِلُنْ فَعْ مُفْتَعِلُنْ فَعْ مُفْتَعِلُنْ فَعْ
نشانه‌های عروضی: - U U - | - | - U U - | - | - U U - | - | - U U - | -
شاطر اوغلان گوروم آللاه سنه ویرسین برکت
قوی اونون یاخشی النسین خمیرین اللنسین
چوخ پیشیر یاخشی پیشیر گویده فیریلدات چوره گی
منبر اوسته چوره یین قوی قالانیب تللنسین
تندیرین طور تکین عرشیده ن آلسین ایشیغی
ارسینین بیرق احرار کیمی میللنسین
کاسیبین قیسمتی یوخ یاغلی پیلوو دوشله ماغا
بو یاوان سنگه یی بیرقوی ساحالیب سیللنسین
قیرتین قوربانی سن موشترینی تیز یولا سال
ایل ایچینده یاراماز آرواد اوشاغ ویللنسین
قوی ایکیریاللیغی ساتسین خوزه یین بیر ماناتا
دیشی دوشموش قوجانین آغزی نه دیر دیللنسین
او منیم شعریمه چوخ ماییل اولان وردسته
دینه شاعیر چوره یی قوی قوروسون گوللنسین
من لیغیرسا یییه بیلسم ده فلوس لازیم اولار
بو سوسوز باخچا نه لازیم بو قده ر بیللنسین
ساری یازلیقدان اولان گوللی قیزارمیش سنگک
گره ک آغزوندا اریک تک ازیلیب هللنسین
تهرانین غیرتی یوخ شهریار ساخلاماغا
قاچمشام تبریزه قوی یاخشی یامان بللنسین
باغچامیز فاسد اولوب  هر نه اکرسن اولماز
ییری داشلیقدی گره ک توپراقی غربیللنسین
مدعاسی چوخ اولان طبل تهی پربادوخ
نیله یک زورناچی نین بورنو گره ک ییلله نسین
بو گیجللنمه دن آی چرخ فلک سنده یورول
بو حیاسیز گونه گوزلر نه قده ر زیللنسین
سعدی نین باغ گلستانی گره ک حشره قده ر
آلماسی سلله لنیب خرماسی زنبیللنسین
لعنت اول باد خزانه کی نظامی  باغینین
بیر یاوا گلبسرین قویمادی کاکللنسین
آرزو جلگه لرینده بیز اکن مزرعه لر
دیییه سن ساقه لنیب قوی هله سنبللنسین
قصه چوخ قافیه یوخ آختاریرام تاپمیورام
ییریدیر شهریارین طبعی ده تنبللنسین

وزن: مُفْتَعِلُنْ مُفْتَعِلُنْ فَعْ مُفْتَعِلُنْ مُفْتَعِلُنْ فَعْ
نشانه‌های عروضی: - U U - | - U U - | - | - U U - | - U U - | -
ایذن ویر توی گیجه سی من ده سنه دایه گلیم
ال قاتاندا سنه مشاطه تماشایا گلیم
سن بو آیلی گیجه ده سییره چیخان بیر سرو اول
ایذن ویر من ده دالینجا سورونوب سایه گلیم
منه ده باخدین او شهلا گؤزوله  من قارا گون
جوریتیم اولمادی بیر کلمه تمنایه  گلیم
من جهنم ده ده باش یاسدیقا قویسام سنیله 
هیچ آییلمام کی دوروب جنت مأوایا گلیم
ننه قارنیندا سنله ایگیز اولسایدیم اگر
ایسته  مزدیم دوغولوب بیرده بو دونیایا گلیم
سن یاتیب جنتی رؤیادا گؤرنده گیجه لر
من ده جنتده قوش اوللام  کی او رؤیایا گلیم
قیتیلیغ  ایللر یاغیشی تک قورویوب گؤز یاشیمیز
کوی عشقینده گرک بیرده مصلایه گلیم
سنده صحرایه ماراللار کیمی بیر چیخ نولوکی 
منده بیر صییده چیخانلار کیمی صحرایه گلیم
آللاهیندان سن اگر قورخماییب اولسان ترسا
قورخورام منده دؤنوب دین مسیحایه گلیم
شیخ صنعان کیمی دونقوز اوتاریب ایللرجه
سنی بیر گؤرمک اوچون معبد ترسایه گلیم
یوخ صنم  آنلامادیم  آنلامادیم  حاشا من 
بوراخیب مسجدیمی  سنله کلیسایه گلیم
گل چیخاق طور تجلایه  سن اول جلوه ای طور
من  ده موسا کیمی اول طوره تجلایه گلیم
شیردیر شهریارین شعری الینده شمشیر
کیم  دییر من بیله  بیر شیریله دعوایه  گلیم 

وزن: مُفْتَعِلُنْ فَعْ مُفْتَعِلُنْ فَعْ مُفْتَعِلُنْ فَعْ مُفْتَعِلُنْ فَعْ
نشانه‌های عروضی: - U U - | - | - U U - | - | - U U - | - | - U U - | -
چوخلار انجیکدی کی سن اونلارا ناز ایله میسن
من ده اینجیک کی منیم نازیمی آز ایله میسن
ایتمیسن نازی بو ویرانه کونولده سلطان
ایوین آباد اولا درویشه نیاز ایله میسن
هر باخیشدا چالیبان کیپریگی مضراب کیمی
بیر قولاق ویر بو سینیق قلبی نه ساز ایله میسن
باشدان آچ یا یلیغی افشان ایله سوسن-سونبول
سن بیزیم بایراممیز سان قیشی یاز ایله میسن
سن گون اول قوی غمیمیز داغدا قار اولسون اریسین
منیم آنجاق ایشیمی سوز و گداز ایله میسن
من بو معناده غزل یازمالی حالیم یوخدی
سن جوجوق تک قوجانی فرفره باز ایله میسن
کاکلی باشدا بوروب باغلا میان تاج کیمی
بیر قیزیل تیلدن اونا گوللی قوتاز ایله میسن
او قیزیل دشت مغان دیر قوزی یان-یانه یاتیب
منیم آغلار گوزومی اوردا آراز ایله میسن
بو گوز للیک کی جهاندا سنه ویرمیش تانری
هر قدر ناز ایله سن ایله کی آز ایله میسن
من بو سوز یله آتدین آرالاندین بیلیرم
آرانی بیر پارا نامرد یله ساز ایله میسن
دستماز ایله دیگین چشمه مسیحا قانی دیر
بیلمیرم هانسی کلیساده نماز ایله میسن
منعشیراناوخوسام پنجه عراق اوسته گزه ر
گوزلیمترکاولالی ترک حجاز ایله میسن
تازا شاعر بوده نیز هر نه باخیرسان دیبی یوخ
چوخ اوزالتسان بو غازی اورده گی قاز ایله میسن
بسکه زلف و خط خالین قوپالاغین گوتدون
زلفلی نین باشینی آزقالا داز ایله میسن
گلمنیم ایسته دیگیم کعبه ییخیلماز اوجالار
باشدادا کج گیده سن دیبده تراز ایله میسن
خط خالیندن آلیب مشقیمی قرآن یازارام
بو حقیقت له منی اهل مجاز ایله میسن
منی دان اولدوزی سن یاخشی تانیرسان که سحر
افقی خلوت ایدیب رازو نیاز ایله میسن
شهریارین داغیلیب داغدا داشا دالدالانیب
یوزون انصاف ایله محمودی ایاز ایله میسن

وزن: مُفْتَعِلُنْ فَعْ مُفْتَعِلُنْ فَعْ مُفْتَعِلُنْ فَعْ مُفْتَعِلُنْ فَعْ
نشانه‌های عروضی: - U U - | - | - U U - | - | - U U - | - | - U U - | -
جانا گلمیشیک بیز بو جانان الیندن
که نه انس امان تاپدی نه جان الیندن
مسلمانه باخ دین و ایمان قان آغلیر
بو دین سیز ایمان سیز مسلمان الیندن
بو شیطاندی بیز آدمی گویده تولار
قاچا بیلمز آدم بو شیطان الیندن
آلار اول ایمانی سونداندا جانی
نه ایمان قالار دیبده نه جان الیندن
قاریشقا کیمی دیو نژادی قیمیلدیر
که خاتم چیخیب دیر سلیمان الیندن
بادمجان چوخی بازیلاردا کوچوکلر
دا ترپشمک اولماز بادیمجان الیندن
خوروز تک بیزی دنله ییب قورتایبدیر
چینه قالماییب نو چیکدان الیندن
پناه اولسا بیز خلقه کافر قوی اولسون
سیخینتی دوشه ک کفره ایمان الیندن
گیدیب چٶلده کی حیوانا یالواردیق
که گلسین بیزی آلسین اینسان الیندن
ایله تورشادیب ایرانین عیرانین که
گٶزللر گٶزی یاشدی ایران الیندن
سالیب دیر اله سانکی موسا عصاسین
قاچیر اژدها لر بو ثعبان الیندن
نه سلطانلار اولوش الینده اویونجاق
نه گلسین اویونجاقلی سلطان الیندن
بیش- اوچ باش بیله ن ده قالیرسا اوشاق تک
قاچیب گیزله نیب لر بوخورتان الیندن
ایویم زندانیم مٲموریم ٲوز ایچیمده
هاراقاچسین اینسان بو زندانالیندن
بیزاینسان اولاق یا که حیوان امان یوق
نه اینسان قوتارمیش نه حیوان الیندن
نه دیولر که قیطانلا زنجیر له نیب لر
قنف لر قیریلمیش بو قیطان الیندن
سالیب خلقی درمان آدیلن نه درده
که درد آغلاییر بیله درمان الیندن
او بیگ خان یازیقلار نه اینسانیمیشلار
عبث آغلیاردیقاو بیگ خان الیندن
ویرردیک قدیم دیوانا عرضه ایندی
کیمه عرضه ویرمک بو دیوان الیندن
نه طوفانه راست گلمیشیک بیز مگر نوح
گله قورتارا خلقی طوفان الیندن

وزن: فَعولُنْ فَعولُنْ فَعولُنْ فَعولُنْ
بحر: متقارب مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - | U - - | U - - | U - -
سن یاریمین قاصدی سن
ایلن سنه چای دیمیشم
خیالینی گوندریب دیر
بسکی من آخ  وای دیمیشم
آخ گیجه لر یاتمامیشام
من سنه لای  لای دیمیشم
سن یاتالی  من گوزومه
اولدوزلاری سای دیمیشم
هر کس سنه اولدوز دییه
اوزوم سنه آی دیمیشم
سننن سورا  حیاته من
شیرین دیسه  زای دیمیشم
هر گوزلدن بیر گول آلیب
سن گوزه له پای دیمیشم
سنین گون تک باتماغیوی
آی باتانا تای دیمیشم
ایندی یایا قیش دیییرم
سابق قیشا  یای دیمیشم
گاه توییوی یاده سالیب
من دلی  نای نای دیمیشم
سونرا گینه یاسه باتیب
آغلاری های های دیمیشم
اتک دولی دریا کیمی
گؤز یاشیما چای دیمیشم
عمره سورن من قره گون
آخ دیمیشم  وای دیمیشم

وزن: فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: خفیف مسدس مخبون
نشانه‌های عروضی: U U - - | U - U - | U U -
بار الاها سن بیزه ویر بو شیاطین دن نجات
اینسانین نسلین کسیب  ویر اینسه بو جین دن نجات
بیزدن آنجاق بیر قالیرسا  شیطان آرتیب مین دوغوب
هانسی رؤیا ده گؤروم من  بیر تاپا مین دن نجات
بیش مین ایلدیر بو سلاطینه گرفتار اولموشوق
دین ده گلدی  تاپمادیق بیز بو سلاطین دن نجات
بیر یالانچی دین ده اولموش شیطانین بیر مهره سی
دوغرو بیر دین ویر بیزه ویر بو یالان دین دن نجات
هر دعا شیطان ایدیر  دنیا اونا آمین دیییر
قوی دعا قالسین  بیزه سن ویر بو آمین دن نجات
ارسینی تندیرلرین گودوشلاریندا اویناییر
کیمدی بو گودوشلارا ویرسین بو ارسیندن نجات
یا کرم قیل  کینلی شیطانین الیندن آل بیزی
یا کی شیطانین اؤزون ویر بیرجه بو کین دن نجات
اؤلدورور خلقی  سورا ختمین توتوب یاسین اوخور
بار الاها خلقه ویر بو حوققا یاسین دن نجات
دینه قارشی  بابکی – افشینی  بیر دکان ایدیب
بارالاها دینه  بو بابکدن  افشین دن نجات
 ویس و رامین  تک بیزی رسوای خاص و عام ایدیب
ویس ده اولساق  بیزه یارب بو رامین دن نجات
شوروی دن ده نجات اومدوق کی بیر خییر اولمادی
اولماسا چای صاندیقیندا قوی گله چین دن نجات
من تویوق تک  اؤز نینیمده دوستاغام ایللر بویو
بیر خوروز یوللا تاپام من بلکی بو نین دن نجات
 شهریارین  دا عزیزیم بیر توتارلی آهی وار
دشمنی اهریمن اولسون  تاپماز آهین دن نجات
ترجمه فارسی
بار خدایا تو ما را از چنگ این شیاطین نجات بده
نسل انسان را بریده  انسان را از چنگ این جن نجات بده
از ما اگر یکی می ماند  شیطان هزار می زاید و اضافه می شود
در کدام رویا می توانم ببینم  که یک از چنک هزار نجات یابد
پنج هزار سال است که گرفتار این سلاطین شده ایم
دین هم آمد  از چنگ سلاطین نجات پیدا نکردیم
یک دین دروغین هم یکی از مهره های شیطان شده است
دینی حقیقی به ما بده  ما را از این دین دروغین نجات بده
هر دعایی که شیطان می کند  دنیا آمین می گوید
بگذار دعا بماند  تو به ما را از چنگ آمین نجات بده
کارد  تنورشان  داخل کوزه شان می رقصد
کیست که این کوزه ها را از چنگ کارد تنور نجات دهد
یا کرم کن  از چنگ شیطان کینه توز نجاتمان بده
یا که خود شیطان را از چنگ این کین نجات بده
مردم را می کشد  سپس برایش ختم گرفته و یاسین می خواند
بار خدایا خلق را از چنگ این یاسین و حقه نجات بده
در مقابل دین  بابک و افشین  را بهانه قرار داده
بار خدایا دین را  از چنگ  بهانه  بابک و افشین نجات بده
مانند  ویس و رامین  ما را رسوای خاص و عام کرده است
ویس هم باشیم  یارب ما را از چنگ رامین نجات بده
امید نجات از شوروی داشتیم که خیری ندیدیم
یکباره بگذار در صندوقچه چای از کشور چین نجات بیاید
من مانند مرغی  سالهاست که در لانه خود زندانیم
خروسی بفرست تا بلکه از این زندان نجات یابم
عزیز من  شهریار  هم آهی پر اثر دارد
دشمنش اهریمن هم باشد نمی تواند از آه او نجات یابد

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
بیر اوشاقلیقدا خوش اولدوم اودا ییر گؤی قاچاراق 
قوش کیمی داغلار اوچوب  ییل کیمی باغلار گیچدی 
صونرا بیردن قاطار آلتیندا قالیب  اوستومدن 
دییه بیلمم نه قدر سیل کیمی داغلار گیچدی 
اوره گیمدن خبر آلسان   نیجه گیچدی عؤمرون   
گؤز یاشیملا یازاجاق من گونوم آغلار گیچدی

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
نه ظریف بیر گلین عزیزه سنی
منه لایق تاری یاراتمیشدی 
بیر ظریف روحه بیر ظریف جسمی
ازدواج قدرتیله قاتمیشدی 
عشقیمین بولبولی سنی دوتموش
هرنه دونیاده گول وار  آتمیشدی
سانکی دوستاق ایکن من آزاددیم
ایله عشقون منی یاهاتمیشدی 
سؤیدوگیم سانکی هم نفس اولالی
قفسیمدن منی چیخارتمیشدی
جنت ایتمیش منیم جهنمی می
یانماسین یاخماسین آزاتمیشدی
قاراگون قارقاسی قوناندا منیم
آغ گونوم وارسادا قاراتمیشدی
آدی باتمیش اجل گلنده بیزه
من آییم چیخدی گونده باتمیشدی
سارالیب گون شافاخدا قان چناغین
قورخودان تیتره ییب جالاتمیشدی
قارا بایگوش چالاندا آغ قوشومی
زعفران تک منی ساراتمیشدی
کور قضا یوز یولون گیدن وقته
چاره نین یوللارین داراتمیشدی
نه قدر اوغدوم آچمادین گؤزیوی
گؤز سکوت ابدله یاتمیشدی
او آلا گؤز اویانمادی کی منیم
بختیمی مین کره اویاتمیشدی
داها کیپریکلرون اولوب نشتر
یارامین کؤزمه سین قاناتمیشدی
سن نه یاخشی ایشیتمدون بالالار
آنا وای ناله سین اوجاتمیشدی
سنی ویردیم بهشت زهرایه
منه مولا الین اوزاتمیشدی
اورگی دوغرانان آنان مه له دی
دونیا زهرین اونا یالاتمیشدی
سن باهار ایتدیگون چمنده خزان
هرنه گول غونچه وار سوزاتمیشدی
نه یامان ییرده کؤچدی کروانیمیز 
نه یییین یوک یاپین دا چاتمیشدی
قیرخا سن ییتمه دون جاوان گیتدون
من گیدیدیم کی ییتدیم آتمیشدی
قوجا وقتیمده بو قارا بختیم
منی قول تک بلایه ساتمیشدی 

وزن: مُفْتَعِلُنْ فاعِلُنْ مُفْتَعِلُنْ فاعِلُنْ
بحر: منسرح مطوی مکشوف
نشانه‌های عروضی: - U U - | - U - | - U U - | - U -
سپاس از خدا ایزد رهنمای
که از کاف و نون کرد گیتی بپای 
یکی که ش نه آز و نه انباز بود
نه انجام باشد  نه آغاز بود
تن زنده را در جهان جای ازوست
خم چرخ گردنده بر پای ازوست
از آن پس که آورد گیتی پدید
همه هرچه بد  خواست و دانست و دید
ز گردون شتاب و ز هامون درنگ
ز دریا بخار و ز خورشید رنگ
پدید آورد نیک و بد  خوب و زشت
روان داد و تن کرد و روزی نوشت
چنان ساخت هرچیز به انداز خویش 
که ز آن ساختن کم نیامد نه بیش
چه تاری چه روشن چه بالا چه پست
نشان است بر هستی اش هر چه هست
نه جایی تهی گفتن از وی رواست
نه دیدار کردن توان کاو کجاست 
مدان از ستاره بی او هیچ چیز
نه از چرخ و نه ز چار گوهر بنیز 
که هستند چرخ و زمان رام او
نجوید ستاره مگر کام او 
 نگاری کجا گوهر آرد همی
نباشد جز آن کاو نگارد همی 
به کارش درون نیست چون و چرا
نپرسد از او  او بپرسد ز ما 
نه از بهر جایست بر عرش راست
جز آنست کز برش فرمانرواست
بزرگیش ناید به وهم اندرون
نه اندیشه بشناسد او را که چون
 نبد چیز از آغاز  او بود و بس
نماند همیدون جز او هیچ کس
چنان چون مرو را کسی یار نیست
چو کردار  او هیچ کردار نیست
همه بندگانیم در بند اوی
خنک آنکه دارد ره پند اوی

وزن: فَعولُنْ فَعولُنْ فَعولُنْ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: U - - | U - - | U - - | U -
ثنا باد بر جان پیغمبرش 
محمد فرستاده و بهترش
که بد بر در دین یزدان کلید
جهان یکسر از بهر او شد پدید
بدو داد دادار پیغام خویش
بپیوست با نام او نام خویش
ز پیغمبران او پسین بد درست
ولیک او شود زنده زیشان نخست
یکی تن وی و خلق چندین هزار
برون آمد و کرد دین آشکار
ببرد از همه گوی پیغمبری
که با او کسی را نبد برتری
خبر زآنچه بگذشت یا بود خواست
ز کس ناشنیده  همه گفت راست
به یک چشم زد از دل سنگ سخت
به معجز برآورد نوبر درخت
دل دنیی از دیو بی بیم کرد
مه آسمان را به دو نیم کرد
ز هامون به چرخ برین شد سوار 
سخن گفت بر عرش با کردگار
گه رستخیز آب کوثر وراست
لوا و شفاعت سراسر وراست
مر اندامش ایزد یکایک ستود
هنر هاش را بر هنر برفروزد
ورا بد به معراج رفتن ز جای 
به یک شب شدن گرد هر دو سرای
مه از هر فرشته بدش پایگاه 
بر از قاب قوسین به یزدانش راه
سرافیل هم راز ش و هم نشست
براق اسب و جبریل فرمان پرست
همیدونش بر ساق عرش است نام
نبی معجز او را ز ایزد پیام
به چندین بزرگی جهاندار راست
بدو داد پاک این جهان  او نخواست
نمود آنچه بایست هر خوب و زشت
ره دوزخ و راه خرم بهشت
چنان کرد دین را به شمشیر تیز
که هزمان بود بیش  تا رستخیز
ز یزدان و از ما هزاران درود
مر او را و یارانش را برفزود

وزن: فَعولُنْ فَعولُنْ فَعولُنْ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: U - - | U - - | U - - | U -
دل از دین نشاید که ویران بود
که ویران زمین جای دیوان بود
نگه دار دین آشکار و نهان
که دین است بنیان هر دو جهان
پناه روانست دین و نهاد
کلید بهشت و ترازوی داد
در رستگاری ورا از خدای
ره توبه و توشه آن سرای
ز دیو ایمنی وز فرشته نوید
ز دورخ گذار و به فردوس امید 
رهاننده روز شمار از گداز
دهنده به پول چینود جواز 
چراغی ست در پیش چشم خرد
که دل ره به نورش به یزدان برد
روان  راست نو حله ای از بهشت
که هرگز نه فرسوده گردد  نه زشت
ره دین گرد  هرکه دانا بود
به دهر آن گراید که کانا بود
جهان را نه بهر بیهده کرده اند
ترا نه  ز پی بازی آورده اند
سخن های ایزد نباشد گزاف
ره  دهریان دور بفکن  ملاف
بدان کز چه بد کاین جهان آفرید
همان چون شب و روز کردش پدید
چرا باز تیره کند ماه و تیر
زمین درنوردد چو نامه دبیر
دم صور بشناس و انگیختن
روان ها به تن ها برآمیختن
همان کشتن مرگ روز شمار
زمین را که سازد به دل کردگار
زمان چیست  بنگر  چرا سال گشت 
الف نقطه چون بود و چون دال گشت
تن و جان چرا سازگار آمدند
چه افتاد تا هر دو یار آمدند
همه هست در دین و زینسان بس است
ولیک آگه از کارشان کو کس است
اگر کژ و گر راست پوینده اند
همه کس ره راست جوینده اند
ولیکن درست آوریدن به جای
مر آن را نماید که خواهد خدای
ره دین به پای آر خود چون سزاست
که گیتی به دین آفریده ست راست
همه گیتی از دیو پر لشکرند
ستمکاره تر هر یک از دیگرند
اگر نیستی بندشان داد و دین
ربودی همی این از آن آن ازین
به یزدان به دین ره توان یافتن
که کفر ست ازو روی تافتن 
بد و نیک را هر دو پاداشنست
خنک آنکه جانش از خرد روشنست
ازین پس پیمبر نباشد دگر
به آخر زمان مهدی آید به در
بگیرد خط و نامه کردگار
کند راز پیغمبران آشکار
ز کوچک جهان راز دین بزرگ
گشاید خورد آب با میش گرگ
بدارد جهان بر یکی دین پاک
برآرد ز دجال و خیلش هلاک
همان آب گویند کآید پدید
در توبه را گم بباشد کلید
رسد ز آسمان هر پیمبر فراز
شوند از پس مهدی اندر نماز
سوی خاور آید پدید آفتاب
هم آتش کند جوش طوفان چو آب 
از آن پس شگفت دگر گونه گون
بس افتد جهاندار داند که چون
تو آنچ از پیمبر رسیدت به گوش
به فرمان به جای آر آنرا بکوش
بر اسپ گمان از ره بیش و کم
مشو کت به دوزخ برد با فدم
به دست آرد از آب حیوان نشان
بخور زو و پس شاد زی جاودان
سر هر دوره راست کن چپ و راست 
از آن ترس کآنجا نهیب و بلاست
وز آن بانگ کآید در آن رهگذار
که ره دین مر این را آن را بدار
نشین راست با هرکس و راست خیز
مگر رسته گردی گه رستخیز

وزن: فَعولُنْ فَعولُنْ فَعولُنْ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: U - - | U - - | U - - | U -