cnababaie/persian-poetry-meters huggingface dataset:
الحذر الحذر که دیگر بار
اژدر خامه ام شد آتشبار
آن چنان کرده نیش دندان تیز
که ازو زینهار جوید مار
از پی نیش جان آنکه زند
بهر دینار خویش را بر نار
کیسه پر زر دفینه پر گوهر
گنج را گشته مار و گل را خار
جیب او پر چو کیسه غنچه
کف او کفچه همچو دست چنار
چون شترمرغ لیک در پرواز
همچو اشتر ولی گسسته مهار
لک لک ماده ای که بهر نشست
احتیاجی نباشدش به منار
پسر سرفراز سلطان است
نام او میرزا علی خان است
زشت و بدنفس چون سگ مسلخ
چرب و چرکین چو گربه مطبخ
تنک و سست همچو بال مگس
خشک و کجواج همچو پای ملخ
زنخ سرد زرد بی مویش
شیشه شاشه ای که بندد یخ
ریش از بیم دیدن رویش
سر نیارد برون ز چاه زنخ
دست و پا چون ره دراز عدم
بندهایش علامت فرسخ
بدنی همچو سوزن و نی
که در او وصله خر است چونخ
شاخ چوب دراز اگر خواهند
که بکاوند آتش دوزخ
پسر سرفراز سلطان است
نام او میرزا علی خان است
همچو شاشه سبک چو شیشه تنک
همچو شبهای دی دراز و خنک
همچو قاروره ای ست آگنده
رنگ زرد و طبیعت نازک
رود آن ماده استر بدراه
همچو یابوی اوزبکی لک لک
به دو زانو دمی که بنشیند
همچو آروانه ای ست کو زده چک
با گران خیزی اش توان گفتن
خر درگل فتاده را چابک
آنکه چون روده سگ تازی ست
که شد از استخوان خر لک و پک
وانکه چون خامه ای ست سوخته دل
ن گشاد و درون سیاه و سبک
پسر سرفراز سلطان است
نام او میرزا علی خان است
جرعه خواری به بزم همتس
کاسه لیسی به خوان نعمتس
بسته آن پیرحیز خواجه سرا
همچوم کمر به خدمتس
بهر روزی چو خر شبانروزی
مانده در زیر بار منتس
س گرفتار شد به نکبت او
گرچه عالم گرفت نکبتس
بشکند خرد گردن مردی
که بزرگی کند به دولتس
شرمم آید ز رویس که کنم
با چنان روی کوسه نسبتس
آنکه از وی شد امتحان قلم
چون رقم می زدند صورتس
پسر سرفراز سلطان است
نام او میرزا علی خان است
مادرش را پدر چو میـایید
گوه می خورد و ژاژ می خایید
وصله نیم خیز در مستی
گه به پس گه به پیش می سایید
مادر از بیم شوهران دگر
ر می خورد و راه می پایید
جای انزال شاشه زور آورد
ریخت در موضعی که میـایید
خورد آن قحبه مسهلیوزن
طرفه ماهیتی فرو زایید
کیست آن ننگ مرد و زن که ازو
دامن عالمی ببالایید
پسر سرفراز سلطان است
نام او میرزا علی خان است
زند آن خر چو در شترغو چنگ
جمع گردند عقرب و خرچنگ
روی زرد و دراز و باریکش
کهنه تیغی که شد نهان در زنگ
قلم موی در دو انگشتش
چون زبانی ست در دهان کلنگ
صورت ناموجهی که کند
رنگ آمیزی اش به صد نیرنگ
جای آن است اگر به صورت او
اهل معنی ریند رنگارنگ
کهنه چنگ سپهر را تاری
کز درازی فتاده از آهنگ
ناجوانمرد پیر خنثایی
که زن و مرد راست از وی ننگ
پسر سرفراز سلطان است
نام او میرزا علی خان است
بس که تریاک خورده آن ناپاک
می خورد گوه و می رید تریاک
ر سختی ز دور چون بیند
کش بود میل دیده ادراک
بر وی از حکه آن چنان پیچد
که مگر بر درخت پیچد تاک
مردمان مار در کفن بینند
افکنندش چو با کفن در خاک
بهر او قبر چون ککنند ز ننگ
خاک خواهد زدن گریبان چاک
ای خوش آن دم که بر سر خاکش
گویم این کهنه مرده بوناک
پسر سرفراز سلطان است
نام او میرزا علی خان است
میخ می خواهمش بهن تا بیخ
چون کلنگی که می کشند به سیخ
تا نگوید نصاب ناخوانده
سیب تفاح و خربزه بطیخ
روی زردش ز داغهای برص
چون سفالی پر آهک و زرنیخ
قد او همچو سیخ آتش کاو
سر چو سرگین فتاده بر سر سیخ
ای خوش آن دم که بر سر میدان
زند از رنج چوب قیلقه ریخ
چون بگوید کسی علی خان رید
اتفاقا همان بود تاریخ

وزن: فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: خفیف مسدس مخبون
نشانه‌های عروضی: U U - - | U - U - | U U -
جان یابد و از خوشی بنالد
چون در رحم اناث اطفال
بدخواه تو باد تا دم مرگ
از مویه چو مو ز ناله چون نال
بادا مه و سال بر تو میمون
تا هست شمار روز و مه سال
من نیز ترا چو سایه باشم
گاهی به عنان و گه ز دنبال
چون وقت رسد که برسرآید
عمر من زار مضطرب حال
پیش آیم و دامن تو گیرم
در پای تو افتم و بمیرم

وزن: مَفْعُولْ مَفاعِلُنْ فَعولُنْ
بحر: هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - U - | U - -
شاها منم آنکه کار خود ساخته ام
خود رخش ستم بر سر خود تاخته ام
رخ تافته ام ز راستی چون فرزین
وز کجبازی دو اسب درباخته ام

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گه سوخته آتش سودای توام
گه ساخته با داغ تمنای توام
گفتی ز ره وفا که میلی سگ ماست
شرمنده آدمی گریهای توام

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ناکامی من همه ز خودکامی توست
این سوختنم تمام از خامی توست
مگذار که از عشق تو رسوا گردم
رسوایی من موجب بدنامی توست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون عزم سفر رهی ازین در دارد
امید تکاوری ز داور دارد
بر خاک رهم نشسته چون گرد مگر
از خاک سمند تو مرا بردارد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
امشب منم آزرده دل و سینه فگار
جان بر لب و جسم زار من در آزار
نی طاقت بیداری و نی راحت خواب
نی قوت اضطراب و نی تاب قرار

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
امروز منم ز زندگی در آزار
هم کار ز دست رفته هم دست از کار
لب خشک و جگر پر آتش و سینه کباب
جان خسته و دل شکسته و تن بیمار

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
نوروز تو سعد باد و فرخ بهروز
دیدار تو خاص و عام را بزم افروز
تا بر نفتد عادت نوروز از دهر
هر روز تو باد از سعادت نوروز

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بی رنگ ز برقعت رخ صبح طرب
بی تاب ز زلفین دلاویز تو شب
هر دم می عیش نوش کن در نوروز
هر روز بر اسباب خوشی باش سبب

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
پیکان نگار را دل ما هدف است
صد گوهر عافیت مرا در صدف است
الحق به کسی که دایمش بینی شاد
گر رحم نیاوری حقت بر طرف است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خواهم ز تو خسروا  سمند بدوی
 دمی خاره سمی برق روی
مه نعل و ستاره میخ و در دندانی
کوچک سرو اندک خورو بسیار دوی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
اکنون که دلم به دست عشق است گرو
نی رای سفر مانده نه پای تک و دو
دیگر مکش انتظار من ای همره
بگذار مرا و راه خود گیر و برو

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خواهم که مرا روز حساب ای ساقی
چندان بدهی شراب ناب ای ساقی
کز عذر گنه به جای آب ای ساقی
از هر مژه ریزدم شراب ای ساقی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن غمزه چو رهزن شکیبایی شد
دل را سبب محبت افزایی شد
از همچو تویی به مصلحت بستم چشم
این مصلحتم باعث رسوایی شد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ابروی بلندت که کشند افتاده ست
دل را همه در پی گزند افتاده ست
اکنون دلم از شکستگی صد پاره
چون شیشه از طاق بلند افتاده ست

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خوبی تو و حسن غیرپرور باشد
من عاشق و عشق غیرت آور باشد
بینی به چنین حال و ز رحمم نکشی
وین رحم تو بی رحمی دیگر باشد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
طفلی به نوم شکاف در سینه کند
دل را پی نقد عشق گنجینه کند
ترسم که چنین گرم اگر پیش آید
افسرده ام از گرمی پیشینه کند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون مهر زبان به طعن عشاق کشید
ناگه رخ آن یوسف ثانی را دید
در دست شدش تیغ به خون آلوده
گویا کف خود به جای نارنج برید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از رنج خمار  نرگست بیمار است
وز بار جفا نخل تو کم رفتار است
بیماری تو خسته دلان را مرگ است
وین مرگ دگر که دیدنت دشوار است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ابرو نبود زینت آن روی چو ماه
کان چشم مرا چو کشت بی جرم و گناه
تیغش ز برای خون من شحنه عشق
بنهاد به روی آتش وگشت سیاه

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در اول عشق آمدش یاد ستم
داد از پی آزمایشم داد ستم
چندان که مرا به عاشقی داد قرار
با خاطر جمع کرد بنیاد ستم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
شادم ازین که دل ز وفای تو برگرفت
هر کس که دید رسم جفا کاری ترا

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
تو بدگمان و مرا با تو نیست راه سخن
چرا رقیب نسازد سخن میانه ما

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
میلی ار وارسته ای هرگه دچارت می شود
زیر لب گرد سرش صد بار گردیدن چرا

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
گذارد لب چو بر جام می ناب
نماید همچو عکس غنچه در آب
ز مستی گشت سرگردان وگر نه
چرا چشم تو می گردد به محراب
در میخانه را میلی گشودند
بیا این خانه را چون کعبه دریاب

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -
در فراقت زان نمی میرم که ناید در دلت
کاین ستم نادیده روزی چند با هجرم نساخت

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
آثار جنون عقل ز تاثیر تو دارد
جان تار رضا در کف تدبیر تو دارد
دل سلسله از زلف گرهگیر تو دارد
دیوانه ما پای به زنجیر تو دارد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
عاشق به راه شوق ز کشتن حذر نکرد
ننهاد پا به کوی تو تا ترک سر نکرد
بگذشت یار و بی خبرم ساخت وز پی اش
جان رفت آن چنان که مرا هم خبر نکرد
قربان آن کرشمه عاشق کشم که دل
تا ترک جان نگفت به سویش نظر نکرد

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
به مجلس تا نگردد شرمسار از عهد خود با من
ز بیرون بازگردم چون بد من در میان باشد
مرا از هیبت روز قیامت چند ترسانی
چو یار از یار دور افتد قیامت آن زمان باشد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
هرگه آیم سوی تو تا سوز دل تسکین دهم
بینمت با غیر و صد سوزم به دل افزون شود

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
ز خلف وعده نه ای منفعل چو می دانی
کسی ز وعده خلافی در انتظار نبود

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
کردم به دیگری پی رفع گمان غیر
اظهار عشق و یار به من بدگمان بماند

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
اگرچه غیر به بزم تو سرفراز بود
بدین خوشم که وصال آرزوگداز بود

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
بی قرار است دل اندر بدن کشته عشق
دیگر از یار ندانم چه تمنا دارد
امتحان نام نهد دل ستمی کز تو کشد
خویش را چند به این حیله شکیبا دارد

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
بخت اگر در خواب یک دم همدم یارم کند
دل تپد از شوق چندانی که بیدارم کند

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
مشکل غم و دردی ست که درد و غم ما را
بی غم نکند باور و بی درد نداند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
چو یافتی که برآنم که درد دل به تو گویم
رقیب را طلبیدی که آن نهفته بماند

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U - -
به روی یار نیفتد مرا نظر هرگز
که تازه آرزویی در دلم گذر نکند

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
یاد تو جان غمزده را شاد می کند
هرگز نمیرد آنکه ترا یاد می کند

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
جراحتهای دل هرگه که بینم
نگاهم تا کمر در خون نشیند

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ فَعولُنْ
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - -
بسی خشنود می آید به سویم قاصدش گویا
که غیر از نامه حرفی از زبان یار هم دارد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
دلم چگونه تسلی شود به آمدنی
که با خود از پی رفتن بهانه ها دارد

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
چون بینمت به غیر مسوز از تغافلم
این حسرتم بس است که نظاره می کند

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
به بالین تو آن عیسی نفس می آید ای میلی
که از شوق قدومش مرده صدساله برخیزد

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
غمگین تر ازانم که مرا شاد کند کس
بی کس تر ازانم که مرا یاد کند کس

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
وه که در کوی تو از بی اعتباری های خویش
آیدم صد خنده بر امیدواری های خویش
بعد ایامی که دل یک لحظه در بزم تو بود
شرمساری ها کشید از بی قراری های خویش

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
چه احتیاج سوال است خلق عهد ترا
که هر گدا شده قارون ز کثرت زر و مال
ولی تو با طلب سایلان خوشی چندان
که بر سبیل خوشامد کنند از تو سوال

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
دوش مستی را هم آغوش جنون می ساختم
بهر خود اسباب رسوایی فزون می ساختم
بس که می دیدم ز مستی گوش بر حرف خودش
هر دم اظهار محبت را فزون می ساختم

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
نه صبح وصل در آیینه روی تو حیرانم
که از بی طالعی در انتظار شام هجرانم

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
حسرت فرو خورم چو به رویش نظر کنم
آنگه به گریه افتم و از دل بدر کنم

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
مردم ز درد چند ز بهر فریب خویش
نام جفا و جور تو مهر و وفا کنم

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
بدبختی ام ببین که شود مانع وصال
خوابی که در فراق تو هرگز نداشتم

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
ز تربتی که درو کشته محبت توست
عجب نباشد اگر بوی جان رسد به مشام

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
چنان گداختم از آتش غمت که اجل
مرا نیافت شب هجر تا ننالیدم

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
ز هر نوعی که خاطرخواه او بود آن چنان کردم
که تا با خود به رغم دشمنانش مهربان کردم

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
پیش ازین گریه ام از جور وجفا بود و کنون
یاد آن جور و جفا می کنم و می گریم

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
صلح با چشم تو کردم به نگاهی که دگر
نبرم نام دل و دعوی ایمان نکنم

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
هزاران آه ازان خواری که چون می راندی از بزمم
به امید شفاعت جانب اغیار می دیدم

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
از بهر شرمساری من ترک مست من
چیزی طلب کند که نیاید ز دست من

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
پس از عمری که در بزم وصالش جای خود بینم
به عمدا کس فرستد تا کند آوازم از بیرون

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
چنان ز هجر تو عمرم به ناخوشی گذرد
که دشمنان همه خواهند زندگانی من

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
تا نمی میرم نمی آید به پرسش ای رفیق
از سر بالین من برخیز و فریادی بکن

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
محبت ز اضطراب دل پشیمانی کشید از من
گر از من راست پرسی عشق روز خوش ندید از من

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
چو گردد بهر قتل من علم تیغ جفای او
تظلم را بهانه سازم و افتم به پای او

وزن: مُفْتَعِلُنْ مَفاعِلُنْ مُفْتَعِلُنْ مَفاعِلُنْ
بحر: رجز مثمن مطوی مخبون
نشانه‌های عروضی: - U U - | U - U - | - U U - | U - U -
کاشکی افزون شود هر لحظه استغنای او
تا ز سر بیرون کنند اهل هوس سودای او

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
برخاست یار و طعنه اغیار تازه شد
میلی دگر چه فایده دارد نشست تو

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
همشیره خرج ماتم بابا از آن تو
صبر از من و تردد غوغا از آن تو
در خفیه استماع وصیت از آن من
در نوحه همزبانی ماما از آن تو
کهنه قلم دوات شکسته از آن من
طومار نظم و دفتر انشا از آن تو
آن لاشه اشتران قطاری از آن من
آن بارکش خران توانا از آن تو
یک هفته خرج مطرب و ساقی از آن من
هفتادساله طاعت بابا از آن تو
آن مالها که مانده به دنیا از آن من
وان خیرها که کرده به عقبی از آن تو

وزن: مَفْعُولْ فاعِلاتُ مفاعیلُ فاعِلُنْ
بحر: مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | - U - U | U - - U | - U -
شبم را نیست امید سحر در فرقت ماهی
نسیم آه سردم در غلط می افکند گاهی

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
زمانی دردلم صد بار می آیی نمی دانم
فریبم می دهی  یا ناز و استغنا نمی دانی

وزن: مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ مَفاعیلُنْ
بحر: هزج مثمن سالم
نشانه‌های عروضی: U - - - | U - - - | U - - - | U - - -
ز بس که ساده دلم چون تو گرم پیش آیی
گمان برم که مگر مهربان من شده ای

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
میل داری که بمیرند جهانی به هوس
غرضی هست که بر تربت ما می گذری

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U - - | U U -
فریاد ازین غصه که درد دل ما را
هرچند شنیدی همه افسانه گرفتی

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعولُنْ
بحر: هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U - -
به نهان چنان نمایی همه را ز لطف رویی
که گمان برند هر یک که تو خاص ازان اویی

وزن: فَعَلاتُ فاعِلاتُنْ فَعَلاتُ فاعِلاتُنْ
بحر: رمل مثمن مشکول
نشانه‌های عروضی: U U - U | - U - - | U U - U | - U - -
ز اضطراب دلم رشک می شود ظاهر
چو پیش غیر مرا در خیال می گذری

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
مرا به نیم نگه می توان تسلی کرد
هزار حیف که این شیوه را نمی دانی

وزن: مَفاعِلُنْ فَعَلاتُنْ مَفاعِلُنْ فَعَلُنْ
بحر: مجتث مثمن مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U - U - | U U - - | U - U - | U U -
دشمنم کشت به فرموده تو
دیگر ای دوست چه می فرمایی

وزن: فَعَلاتُنْ فَعَلاتُنْ فَعَلُنْ
بحر: رمل مسدس مخبون محذوف
نشانه‌های عروضی: U U - - | U U - - | U U -
دیگران را شور بستان بر سر و شوق چمن
ما و رندان غزلخوان و فضای انجمن
ما هنر را اخترانیم انجمن ما را سپهر
ما سخن را بلبلانیم انجمن ما را چمن
اندرآ تا حوزه یی بینی پر از عقل و روان
اندرآ تا روضه یی بینی پر از سرو و سمن
محفلی آماده در وی هم محبت هم صفا
مجمعی آواره از وی هم تکلف هم محن
یک طرف گرم غزلخوانی ظریفان جوان
یک طرف مست سخنرانی حریفان کهن
جمله دانایان حکمت جمله دارایان فضل
جمله اربابان دانش جمله استادان فن
جمله ماه ذوق و این فرخنده محفلشان سپهر
جمع شمع ذوق و این زیبنده مجلشان لگن
صاحب این انجمن پیری که از بس روشنی
آفتاب اندر بر رایش نیارد دم زدن
عارفی از پای تا سر حلم و تسلیم و رضا
فاضلی از فرق تا پا دانش و فضل و فطن
زان فقیران را پدر خوانندش ارباب هنر
که پرستار فقیران است در سر و علن
اندر این ملکش به عرفان نیست همتا هم مگر
بوالوفا از کرد خیزد یا اویس اندر قرن
او به صدر انجمن مانند مه بر آسمان
دیگران بر گرد او صف بسته چون عقد پرن
آن یکی مسکین و در گنجینه طبعش نهان
هر چه لعل اندر بدخشان است و در اندر عدن
عارفی فرخنده کار است و اریبی هوشمند
فاضلی کامل عیار است و ادیبی ممتحن
وان دگر پرتو که خورشیدیست با فر و شکوه
ز آسمان مردمی در انجمن پرتو فکن
زیبد این شعر منوچهری به وصف حضرتش
گرچه او خود گفته در مدح ابوالقاسم حسن
شعر او فردوس را ماند که اندر شعر اوست
هرچه در فردوس ما را وعده داده ذوالمنن 
او چو مسکین در هنر مسکین چو او در مردمی
این چو آن یک هوشیار و آن چو این یک مهر تن
هر دو پنداری که یک جانند پنهان در دو جسم
یا یکی جسمند ظاهر گشته در دو پیرهن
وان دگر افسر که می شاید به بازار سخن
رشته اشعار او را گوهر جانها ثمن
خاطرش را هر چه اندر روضه باغ ارم
خامه اش را هر چه اندر ناف آهوی ختن
وان دگر باشد بقا کز نظم چون آب بقا
غم همی بزداید از دل جان همی بخشد به تن
هی عبیر آرد به دفتر چونکه برگیرد قلم
هی گهر ریزد به محفل چونکه بگشاید دهن
وان دگر پور هما عنقا که در دانشوری
هست زیر شهپرش از قاف تا قاف سخن
اندر آن گلشن که او شد بلبل دستانسرای
حیف باشد استماع نغمه زاغ و زغن
وان دگر سرگشته آن بسحاق دانشور که هست
شعر روح افزاش حلوای مذاق مرد و زن
دکه قناد را ابیات او مقدار کاه
کلبه طباخ را اشعار او رونق شکن
وان دگر آشفته کز اشعار نغز دلنشین
می برد آشفتگی بیرون ز طبع انجمن
وان دگر فرخ که از فرخندگی ماند به عید
وان دگر ساغر که از صاحبدلی ماند به دن
وان دگر پروین که چون اشعار شیرین سرکند
در مذاق طبع آمیزد به هم شهد و لبن
وان دگر دهقان که اندر مزرع دفتر ز نظم
پرورد پیوسته نسرین و شقیق و یاسمن
وان دگر شعری و شعرش با شرافت توأمان
وان دگر جوزا و طبعش با سعادت مقترن
گوید آن یک چشم شوخ من همه غنج و فریب
گوید این یک شاه من دارد قدی چون نارون
گوید این یک ماه من دارد لبی چون ناردان
گوید این یک شاه من دارد قدی چون نارون
من همی خوانم مدیح صاحب کیهان مدار
خواجه فرخ امین الدوله  میر مؤتمن
بنده عمانم  سلیل قطره آن استاد نظم
شیوه ام مدح تو سامان صفاهانم وطن
تا کنم مدح تو کلکم هست ابری سیل بار
تا کنم وصف تو طبعم هست بحری موج زن

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -
می دهی ساغر به یاد آن لب میگون مرا
ساقی امشب می کنی تا کی به ساغر خون مرا
مدعی پیوسته گوید عیب او غافل که عشق
چهره لیلی نمود از دیده مجنون مرا
در درون خلوت دل عشق آن زیبا جمال
در نیامد تا نکرد از خویشتن بیرون مرا
صد هزار افسون به کارش کردم و رامم نگشت
تا که رام خویش کرد او با کدام افسون مرا
چشم او آمد به یادم هوشیاران همتی
تا نپندارد ز مستان شحنه بیند چون مرا
چشم بیمارش چنین کرده است بیمارم که نیست
چشم بهبود و تن آسانی ز افلاطون مرا
در بهای بوسه یی عقل و دل و دینم گرفت
باز می گوید که ندهم کرده ای مغبون مرا
مر مرا مدیون خود کرده است و می داند یقین
کالتفات خواجه نگذارد به کس مدیون مرا
شاه عمرانی علیع آن کاحمد مرسل مدام
گفتی اش هستی تو اندر منزلت هارون مرا
همچو قارون با وجود لطف او خاکم به سر
گر به چشم آید تمام دولت قارون مرا
چون نگشتستم به پیرامون بدخواهان او
درد و غم گشتن نمی آرد به پیرامون مرا
بهر مدح حضرتش عمان  ز شعر آبدار
چون صدف خاطر پر است از لؤلؤ مکنون مرا

وزن: فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلاتُنْ فاعِلُنْ
بحر: رمل مثمن محذوف
نشانه‌های عروضی: - U - - | - U - - | - U - - | - U -