cnababaie/persian-poetry-meters huggingface dataset:
گر خاک شوی در ره دلدار خوش است
ور نازکشی ناز خریدار خوش است
در خواری عشق خودفروشیست هنر
افسانه ما بر سر بازار خوش است

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دم سردی زاهدان کافورمزاج
افسرد حرارت به عروق و اوداج
پر بی مزه گشته دور گردون چه شدند
آنها که دهند دور پیمانه رواج

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
اندوه جهان و شادمانی همه هیچ
سرمایه روزگار فانی همه هیچ
یاد این سخن از تجربه کاران دارم
غیر از غم یار جاودانی همه هیچ

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بلبل سر کرد ناله هنگام صبوح
پیمانه گرفت لاله هنگام صبوح
احوال خمار شب به ساقی گفتم
پر کرد مرا پیاله هنگام صبوح

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در دهر دنی که هست شیرینش تلخ
یک دم نزدیم خوش نه در شام و نه بلخ
قدم چو هلال شد ز بار مه و سال
تا چند بریم غره را باز به سلخ

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
با تنگدلی حوصله ماست فراخ
در دیده ما یکی بود گلخن و کاخ
ما سینه زنیم بر در و بام قفس
چندان که پرد مرغ چمن شاخ به شاخ

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ابنای زمانه لولیان آیینند
مدخوله روزگار بی کابینند
ابلیس بود عامل و تلبیس رییس
در دهکده ای که خواجه تاشان اینند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر طالع پست نارساییها کرد
ور اشهب عمر بادپاییها کرد
رسم عجبی نبود و آیین نوی
گر قحبه دهر بی وفایی ها کرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خورشید رخ تو تا دل افروز نشد
ما را شب بخت تیره فیروز نشد
از داغ تو سینه راحت اندوز نشد
هرگز به چراغ شام کس روز نشد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
اکسیر محبت رخ ما کاهی کرد
هجران ستیزه کار جانکاهی کرد
از چرخ بلند سینه خالی کردن
دشوار نبود ناله کوتاهی کرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در هجر تو ناله سینه فرسایی کرد
ابر مژه خون دیده پالایی کرد
فرهاد غم تو آهنین بازو بود
بیهوده دل صبور خارایی کرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
شاخ گل من نظر به خاری نکند
رحمی به دل سینه فگاری نکند
ترسم نبرد دل از خروشیدن سود
ما خوار شویم و ناله کاری نکند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دل در غم عشق کامرانی نکند
تا ناله درفش کاویانی نکند
با یار گرانباری دل گفتم گفت
بار غم ما به دل گرانی نکند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
پیوسته دی و تموز دم سردی کرد
با دردکشان زمانه بی دردی کرد
آه سحر و ناله به جایی نرسید
طالع پستی و دهر نامردی کرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یک چند دل از پی تمنا گردید
جانم هدف طعنه اعدا گردید
گردید ز هر طرف چو راهم بسته
راه سر کوی دوست پیدا گردید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا بر لب عاشق می گلگون ناید
از دیده نمی شود شط خون ناید
خود را به خم باده درانداز حزین
هر بار سبو درست بیرون ناید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آمد به برم یار و چه زیبا آمد
آرامش جان ناشکیبا آمد
عاری ز خودی شدم حیاتم بخشید
آن کهنه پلاس رفت و دیبا آمد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عالی گهران و خوش عیاران رفتند
از نقد وفا خزینه داران رفتند
بی یار نیم اگر چه بی یار منم
من ماندم و غم چو غمگساران رفتند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتم که به یاد یار خواهی آمد
یا خون شده در کنار خواهی آمد
نه زان اثری نه زین نشان نظری
ای دل توکجا به کار خواهی آمد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
یا رب چه شود گرکرمت یار افتد
لطفت به شکستگان پرستار افتد
غمخوارگی خلق جهان را دیدم
مگذار که با غیر توام کار افتد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آن بی خردی که شوم چون زاغ افتد
از گلشن فیض قسمتش داغ افتد
بر شاخ چو سنگ می زند رهگذری
گیرم که فتاد میوه در باغ افتد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
نزدیک بود ز لب هوا بردارد
آهی که سپهر را ز جا بردارد
عمریست که استوار دارم پا را
جایی که سپند گرم پا بردارد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دهرم به شکنج انزوا می دارد
وین مظلمه را چرخ روا می دارد
در محفل افسرده دوران بخیل
زانوست که کاسه ای به ما می دارد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گفتم ز غمت غنچه دل وا نشود
گفتا چه فضولی ست شود یا نشود
بیهوده چه نالی از گرانباری دل
گر غم غم ماست بار دلها نشود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
نظاره زشت دیده را میل کشید
سرمایه عزتم به تنزیل کشید
دراعه بخت سبز ما را گردون
از خاک سیاه هند در نیل کشید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
باطل کیشان بر اهل حق چیر شدند
روبه بازان سگ صفت شیر شدند
دجال وشان نام مسیحا کردند
کودک طبعان بوالهوس پیر شدند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
الفاظ و معانی از کلامم نو شد
دیوان سخنوری به نامم نو شد
هر کهنه زمین پای فرسود قلم
از خامه آسمان خرامم نو شد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای آنکه غم تو عیش جاوید بود
جاوید نوید وصلت امید بود
فرماندهی کشور خوبی از توست
بازیگر میدان تو خورشید بود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آنان که به سودای تو داغ افروزند
از شعله شوق تو دماغ افروزند
چشم ار کنم از روی تو روشن چه شود
رسم است چراغ از چراغ افروزند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا چند زمانه فتنه اندوز شود
هر گوشه کمان کین سیه توز شود
زیبد که جهانیان به پشمی نخرند
ملکی که به کام پوستین دوز شود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عاقل تحصیل علم بیجا چه کند
در خرکده زمانه دانا چه کند
خواهی که به عیش بگذرد زر به کف آر
معشوقه نان قلت و قلنا چه کند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تیغم به زبون کشی چو مانوس نبود
در قبضه قدرتم جز افسوس نبود
زنگار گرفته گر ببینی چه عجب
شمشیر زدن به گربه ناموس نبود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دنیا طلب دنی به دنیا ارزد
مفتون تمنا به تمنا ارزد
در عالم ایجاد ندیدیم حزین
چیزی که به دلبستگی ما ارزد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از عکس رخ تو گلستان پیدا شد
وز سایه تو سرو روان پیدا شد
خود جمله جهان صورت یکتایی توست
از هر دو کف تو بحر و کان پیدا شد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در راه طلب ناله هواخواهی کرد
دل همرهی آه سحرگاهی کرد
زد قاصد شوق دست و پایی که نداشت
دامان وصال یار کوتاهی کرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
با کعبه چه کار اگر معاشی ندهند
مهمانی زنده مرده لاشی ندهند
زان گشته به کربلا مجاور زاهد
کاندر سر گور شمر آشی ندهند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بربندی اگر به خون کمر را چه شود
لعلی کنی آبگون گهر را چه شود
در سینه فتاده بار غم بر سر هم
برداری اگر تو بار سر را چه شود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در ماتم تو چرا جگر خون نشود
زین واقعه چون دیده جگرگون نشود
آید چو ز دشت کربلا یاد حزین
عاقل به کدام حیله مجنون نشود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در عشق رگ جان گرفتار برند
از شیر وفا کودک بیمار برند
نام سر زلف یار سودازدگان
در دیر مغان برند و زنار برند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
این شور نه آن لعل شکرریز فکند
جادوی نگاه معجزآمیز فکند
مستانه ز چشم او برآمد نگهی
آتش به نهاد زهد و پرهیز فکند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در ماتم تو شیون دلهاست بلند
با یاد تو آه سینه فرساست بلند
خونابه اشکی که نمش تا سمک است
از فرق سماک نیزه بالاست بلند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در ماتم تو ملک و ملک شیون کرد
گردون کفن کبود در گردن کرد
دست غم تو ز ما مصیبت زدگان
هر جیب که داشت چاک تا دامن کرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دل می بری و خبر نداری که چه شد
زهرم دهی و به رو نیاری که چه شد
در ساغر بوالهوس که خاکش ستم است
خونین جگر مرا فشاری که چه شد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دل در غم هجر بی قراری هاکرد
وین دیده طوفان زده زاریها کرد
با دامن وصل او نیفتاد حریف
این دست شکسته پایداریها کرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
اول نگه تو فتنه انگیز نبود
بر هم زن هنگامه پرهیز نبود
تا نقش نبسته بود یاقوت لبت
با آب قران آتش تیز نبود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آنجا که رسوم ما و من برخیزد
ناسازی شیخ و برهمن برخیزد
پرچین نشود جبهه یکتایی او
موجی اگر از بحر کهن برخیزد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هر جلوه که آن نرگس عیار کند
خوبان طراز را دل افگار کند
گر چشم فسونگر نبود بر سر کار
جادوی که در بابلیان کار کند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
سامانی و ثروتی نشد جمع چه شد
بازیچه دولتی نشد جمع چه شد
گر عاقلی از فقر پریشان نشوی
سرمایه حسرتی نشد جمع چه شد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
شاهنشهی خلق جهان نتوان کرد
حمالی این بار گران نتوان کرد
سر در ره این گنده کسان نتوان کرد
پاکاری این کون خران نتوان کرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ابر آمد و سینه را به کهسار نهاد
گلگون بهار پا به گلزار نهاد
یکبار بکش رطل گرانی زاهد
از توبه نمی توان به دل بار نهاد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خنگ تو به کوه عالی ارکان ماند
ور موج عرق زند به عمان ماند
در راه تکش فلک به میدان ماند
خورشید به گو سمش به چوگان ماند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بلبل به نوای آشنا می نازد
گلشن به دم پاک صبا می نازد
ما گرچه به کلک خود ننازیم حزین
تا هست سخن به کلک ما می نازد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بر پای بت از نیاز پیشانی زد
ناقوس فرنگ در صنم خوانی زد
در حیرتم از دل که به این سیرت و شان
بی شرم چه سان لاف مسلمانی زد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از گوشه عزلتم جدا نتوان کرد
وز فقر به دولتم جدا نتوان کرد
مجروحم و ذوق جان فشانی دارم
با تیغ ز همتم جدا نتوان کرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
غیر از کف خالی که ز ما بر جا ماند
دیگر ز سبکروان چه در دنیا ماند
یک کوچه فزون نکرد تن همراهی
کوتاه قدم بود رفیق از ما ماند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بر تیره شب من که دل و جان گرید
چون شمع لبم خندد و مژگان گرید
بالین مرا منت غمخواری نیست
بر غربت من شام غریبان گرید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عالی گهران بنده نژادان منند
خونین جگران مایه کسادان منند
در کشور خود سلطنت ماست قدیم
پیران مغانه خانه زادان منند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در دهر به مستعار آلوده مگرد
هرگز به دی و بهار آلوده مگرد
تن در ره تو مشت غباری ست حزین
زنهار به این غبار آلوده مگرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر نوح و دعای غرق این دم می شد
دنیا یک دم به کام آدم می شد
تا این همه کثرت اندکی کم می شد
طاعون خری کاش به عالم میشد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هرگه سخنی برلب اظهار رسد
بی مایه عزیزیش طلبکار رسد
دزدند ز ما و می فروشند به ما
این راست بود که حق به حق دار رسد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
افسرده دمان عهد ما رشک یخند
با خلش  میخ نعل بند زنخند
غارتگه ربزه شاعران مزرع ماست
این جانوران مزرع ما را ملخند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از رهگذر دوست صبایی نرسید
چشمم به وصال خاک پایی نرسید
دردا که ز درد ما کس آگاه نشد
فریاد که فریاد به جایی نرسید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
زان پیش که دی آفت بستان گردد
اوراق گل از خزان پریشان گردد
ساقی تو که ابر رحمتی رشحه ببار
تا بلبل طبع من غزل خوان گردد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
مشکل که دلم را نگهت شاد کند
یک عمر ز جور هجر اگر دادکند
چشمت به خدنگ غمزه نگشاید شست
هر چند نگاه عجز فریاد کند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
دل بنده عشق است کفیلی دارد
جان و تن سرگشته دلیلی دارد
آتشکده سینه من خالی نیست
بتخانه آزری خلیلی دارد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا چند ز اشک بر رخم رنگ آید
مینای حیات به که بر سنگ آید
با خلق زمانه زندگانی امروز
در زیر یک آسمان مرا ننگ آید

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
عشق تو سواد دیده را جیحون کرد
رشک تو دل از سینه ما بیرون کرد
در وصل کنیم یاد ایام فراق
اندیشه حرمان دل ما را خون کرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
وبرانه هندکز صفا پاک بود
خاکش نمک دیده ادراک بود
آبش به بغل شیشه ساعت دارد
مینای حباب او پر از خاک بود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
کمتر به وصال قرعه کار افتد
هجر است که در میانه بسیار افتد
یکبار تو را دیدم و از خویش شدم
تا کی دگر اتفاق دیدار افتد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گلگون سرشک گرم جولانی کرد
خار مژه را لاله نعمانی کرد
جان من از آتش فراق تو گداخت
این خاره سخت سست پیمانی کرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بی پا و سران که هرزه گردی دارند
بر مرکب وهم ره نوردی دارند
نقشی ز عیار قلبشان کس نزند
از سکه زر سکه مردی دارند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ابنای زمان درد و صفا را ندهند
هرگز پر کاه کهربا را ندهند
این قوم ولینعمت امثال خودند
تا سگ بود استخوان هما را ندهند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
حسنش به می از حجاب بیرون آمد
عریان آتش ز آب بیرون آمد
آمد سحری بر سر بالینم و گفت
برخیز که آفتاب بیرون آمد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گردد چو خراب تن چه غم جان باشد
ویران چو شود حباب عمان باشد
داد و ستد عشق زیانش سود است
گر جان برود چه باک جانان باشد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جانان چو هوای جلوه ی ناز کند
هر ذره به اصل خویش پرواز کند
در پرده اجمال پسندد چو جمال
صد در ز تفاصیل شیون باز کند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
حسن تو به یک جلوه گرفتارم کرد
وز نرگس مست عشوه درکارم کرد
بی قدر متاع من خریدار نداشت
عشق تو به این قیمت و مقدارم کرد

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
کی بود که دل بسته زنار نبود
جان در شکن طره گرفتار نبود
سر در قدم پیر مغان می سودم
آن روزکه در بتکده دیار نبود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
زین پیش فلک چنین دل آزار نبود
هر مفعولی فاعل مختار نبود
امروز به پشم و پنبه کار افتاده ست
مردی اول به ریش و دستار نبود

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خوش آن که پیام ارجعی گوش کند
زان باده صافی قدحی نوش کند
جان از می وصل مست و مدهوش کند
وز هستی روپوش فراموش کند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
مستان لقا چو ارجعی گوش کنند
از هر چه جز او بود فراموش کنند
مردانه وداع خرد و هوش کنند
با شاهد جان دست در آغوش کنند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
با شعله آه چشم گریان چه کند
با آتش برق آب باران چه کند
هستند ز فیض اهل صورت محروم
با غنچه تصویر بهاران چه کند

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بر لب قدحی بعد هلاکم بگذار
سر در قدم طارم تاکم بگذار
لب تشنه مبادا گذرد مخموری
از باده خمی بر سر خاکم بگذار

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در هجر حزین از غم جانکاه بمیر
چون شمع سحرگاه به یک آه بمیر
آن قدر نداری که درآیی به نجف
جان تو درآید تو درین راه بمیر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای دستخوش هزار سودا هشدار
ای غافل از اندیشه عقبا هشدار
آسوده نشسته ای که جانی داری
تیغ اجل است در تقاضا هشدار

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
با سرمه چو شد نرگس عیار تو یار
شد چون دل شب روز گرفتار تو تار
شوریده سر از طلعت مشهور تو هور
خونین جگر از گونه گلنار تو نار

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر جلوه دوست می کند عاشق سیر
دل خواه به کعبه رو کند خواه به دیر
آشفته یار را چه سودای خود است
مستغرق دوست را چه کار است به غیر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
با داغ تو سال و ماه بردیم به سر
چون شمع به اشک و آه بردیم به سر
چون آینه از پرتو حیرانیها
با یار به یک نگاه بردیم به سر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بس بوالعجب است زیر این چرخ اثیر
عبرتکده ای ست در نظر عالم پیر
جان گشته به قید تن گرفتار حزین
سیمرغ به دام عنکبوت است اسیر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ساقی قدحی از می گلفام بیار
هنگام صبوح مگذران جام بیار
آن ناصیه سوز خرد خام بیار
وان چهره طراز کفر و اسلام بیار

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
مطرب مگذار دم نی و چنگ بیار
از یار پیامی به دل تنگ بیار
سوی قفس ای باد سحرگه خبری
از حلقه مرغان شباهنگ بیار

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای سوخته جان سپند یاد تو به خیر
وی دردکش نژند یاد تو به خیر
آواره کیستی کجایی چونی
آه ای دل مستمند یاد تو به خیر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر ترک کم و بیش کنی اولی تر
خو با دل درویش کنی اولی تر
تا چند دوی بر در دونان پی وام
وام از شکم خویش کنی اولی تر

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از خصمی روزگار بی مهر و تمیز
تا چند زنیم سینه بر خنجر تیز
نی ناخن تدبیر و نه بازوی ستیز
نه جای شکیبایی و نه پای گریز

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
مردانه حزین از سر دنیا برخیز
زین کهنه دمن تو ای مسیحا برخیز
تنها تو درین انجمنی بیگانه
برخیز ازین میانه تنها برخیز

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
خونم به کرشمه ای جفاکیش مریز
الماس به زخم جگر ریش مریز
در ساغر خون دل که نذر لب توست
ترسم که شود شور نمک بیش مریز

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
در راه خطیری که نشیب است و فراز
کورانه به پای خفته خویش مناز
تو مور ضعیف و صید معنی ست شگرف
مگشا پر پشه را به جولانگه باز

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از هند نجس نجات می خواهم و بس
غسلی به شط فرات می خواهم و بس
مرگی که بود به کام دل در نجف است
از بهر همین حیات می خواهم و بس

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
از ظلمت هند سفله انگیز مترس
وز تیرگی شب ای سحرخیز مترس
هرگز باکی ز خصمی هند مدار
نامرد نیی زحملهء حیز مترس

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
بخرید یکی خواجه غلامی به هوس
پرسید از آن بنده ی پاکیزه نفس
کآیی به چه کار تا همانت سپرم
گفتش که همین به کار آزادی و بس

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آنی که سر از سجده کوی تو نتافت
نه روم و نه روس
بر قامت عزتت فلک حله نبافت
جز اطلس و توس
مرغ دل ما دانه وصل تو چشید
اما به شبی
یک بار کرم کردی و تکرار نیافت
چون تخم خروس

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
این خرقه پر زرق و ردای سالوس
ای دل به کجا برم کزو به ناقوس
ازکشته خود به کف درین دشت سراب
جز آبله دانه ندارم افسوس

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا چند به چنگ غم پنهانی خویش
روزی به شب آرم از گرانجانی خویش
یک شب خواهم به کام دل شرح دهم
با زلف تو احوال پریشانی خویش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
صوفی برخیز باده صافیست بکش
خم گر نبود پیاله کافیست بکش
بستان و بنوش هر چه ساقی دهدت
در ساغر اگر وعده خلافیست بکش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای عوج زمانه قد چالاک بکش
گردن به عروج قبه خاک بکش
بی قوت چرا نشسته ای بسته دهان
برخیز سری به کن افلاک بکش

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
ای صورت و معنی تو را پستی فرض
از طبع قد تو کو تهی برده به قرض
کوتاه تری یک گره از خایه به طول
با خایه برابری ولیکن در عرض

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
پنهان به سیه خانه حرف است نقط
با آنکه ز نقطه شد پدید آن همه خط
یک نقطه توحید درین دایره هاست
گر مردمک دیده نیفتد به غلط

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا عشق فکند در دلم تاب چو شمع
یک لمحه ندید دیده ام خواب چو شمع
فریاد ز مشرب سمندر زادم
زآتش رگ جان من خورد آب چو شمع

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
آسوده تویی چو سرو و سوسن در باغ
من سوخته ام به هجرت ای چشم و چراغ
داری دلی از فکر اسیران فارغ
دارم ز غم تو داغ دل بر سر داغ

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون عشق کشید تیغ هیجا ز غلاف
تسلیم فکند سر که این گوی و مصاف
هرگز دلم از عشق نیامد به ستوه
سنگین نبود سایه سیمرغ به قاف

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
هرچند نوای آتشین دارد عشق
بشنو که حدیث دلنشین دارد عشق
سرمایه ده حیات دلها نفسی
در سینه چو صبح راستین دارد عشق

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
صوفی که بود اساس کارش بر زرق
ژاژش به دهان خاک سیاهش بر فرق
خضر ره اوا پای سست در گام نخست
نوح دگران و خویش تا گردن غرق

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
چون لاله آتشین درین تیره مغاک
پیداست مرا داغ دل از سینه چاک
فارغ ز خود آسوده ز غیرم کردی
ای غیرت عشق احسن الله جزاک

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
میزان حقیم و امتحان و لک لک 
تا باز نماییم گران را ز سبک
از ما نرمی چگونه ای حیز خنک
ما بدر تمامیم و کتان تو تنک

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
گر نیست مرا طالع فیروز چه باک
ور طبع نگردد الفت آموز چه باک
باید چو ز همدمان بریدن پیوند
گر هم نفسی نباشد امروز چه باک

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
پختیم به کار خویش سودا من و دل
شرمنده شدیم از تمنا من و دل
در عشق تو مانده ایم بی یار و دیار
تنها من و دل خراب و رسوا من و دل

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
تا عشق تو گشت از ازل روزی دل
بربست میان را به غم اندوزی دل
درد تو کند مگر پرستاری جان
داغ تو کند مگر جگرسوزی دل

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
اندوه چو بیش شد گرفتم کم دل
دل ماتم من گرفت و من ماتم دل
امروز کجاست ور بود همدم دل
گفتن نتوان به غمگساران غم دل

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -
جمعیت خویش را پریشان کردم
دل بر سر جسم تیره ویران کردم
از کعبه تمام عمر دزدیدم خشت
تعمیر کلیسیای گبران کردم

وزن: مَفْعُولْ مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَلْ
نشانه‌های عروضی: - - U | U - - U | U - - U | U -