clips/mteb-nl-vabb huggingface dataset:
Grondlagen vol schuld en boete. Over 'Amen' van Marcel Möring.

Disciplines: Art History

Grondlagen vol schuld en boete. Over Amen van Marcel Möring. Sofie Gielis Sag mir wo die Mädchen sind, wo sind sie geblieben? Sag mir wo die Mädchen sind, was ist geschehen? Marlene Dietrich Weet u hoe Boeddha naar het hiernamaals vertrekt? Languit liggend. Een hand op een heup, de andere onder zijn hoofd. Glimlachend. Dat-en nog veel meer-leerde ik uit Amen van Marcel Möring. Een compact boek waarover het laatste woord moeilijk te zeggen valt. In de naam van de vader Samuel Hagenau is zelfstandig archeoloog. Dat klinkt chiquer dan het is, want in de praktijk betekent het dat hij als interimkracht wordt ingezet op opgravingssites. Hij heeft weinig te sturen in zijn werk, voert uit wat van hem verwacht wordt binnen een door een ander bepaald kader. Zo werkt hij mee aan de opgravingswerken op Kamp Westerbork. Een plaats met een rechtstreekse verbinding met de vergasinstallaties en ovens van Sobibor. Ook een deel van Hagenaus eigen familie volgde die lijn en verdween. Na de oorlog kreeg het kamp andere invullingen: eerst werden er landverraders ondergebracht, later Molukkers. Bovendien werd het als herinneringssite een geconstrueerde hutsepot van niets met de eigenlijke geschiedenis van de plek te maken hebbend ergs. 'Als ergens in de wereld iets ergs gebeurt, wordt het hier herdacht met kaarsenoptochten en sip kijkende schoolkinderen, want erg is erg en er zijn geen verschillende soorten erg.' Terwijl de kleine vondsten in de bodem (een linkerschoen waarvan de rechter wellicht in een Pools vernietingskamp ligt, verroeste huissleutels die tot het laatste moment bewaard werden omdat ze een thuis suggereerden, een plaats om naar terug te keren) net getuigen van het allerergste. Van onuitsprekelijk kwaad. Ontmenselijkt leed veroorzaakt door mensen, aan andere mensen. Tijdens een middagpauze maakt Hagenau een wandeling door het natuurgebied rondom de kampsite. Hij botst er op het uitgebrande wrak van een auto, waarop hij, 'pathologisch nieuwsgierig naar het verborgene', doet wat niemand doet: hij kijkt wat eronder ligt. Er is inderdaad iets aan het oog onttrokken: onder het wrak blijkt een lijk te liggen. Een al jaren vluchtende RAF-terrorist stierf er in de rituele houding van de liggende Boeddha. Het politieonderzoek dat volgt, doet Hagenaus aardlagen schuiven en botsen. En trekt zijn naar binnen gerichte blik de buitenwereld in. Het lijk roept onverwachte vragen op. Wie staat er ooit stil bij het lot van vergrijzende terroristen? Ze dragen hun misdaad mee als een tatoeage: het past bij je imago op je twintigste, maar hoe leef je ermee op je zeventigste? Wat gebeurt er als je
‘Dan is woensdag een mooie dag om dood te gaan’. Over 'Het hele leven' van Bart Moeyaert

Disciplines: Art History

'Dan is woensdag een mooie dag om dood te gaan'. Over Het hele leven van Bart Moeyaert. Sofie Gielis Bart Moeyaert maakt het me moeilijk. Is dit nu later? zingt het in mijn hoofd als ik zijn Het hele leven dichtklap. Ik snap geen donder van het leven / Ik weet nog steeds niet wie ik ben. Zo'n titel lijkt antwoorden te beloven. Op Grote Vragen dan nog wel. Maar Moeyaert poeiert je naar aloude Bijbelse traditie af met meer vragen dan antwoorden. Zoals: is elk einde eenzaam? Of: als je jezelf naast God plaatst, ben je dan extreem gelovig of net extreem ongelovig? Begint de hemel op de aarde? En is dat ook niet waar hij eindigt? Vragen, vragen, vragen maar ze zijn gelukkig aangenaam gezelschap. De bevreemdende troost van Moeyaerts versie is meer een hemel op mensenmaat dan het klassieke paradijs. Klassiek zijn deze verhalen over de schepping, het paradijs en de hemel niet. In Moeyaerts hemel ben je vergeetachtig en eenzaam, in zijn paradijs woekeren de bramen en stinkt de met modder overspoelde grond en voor zijn schepping is, naast God, vooral een stoel nodig-'om op te zitten, want er is heel lang niets geweest.' De drie delen van de roman verschenen al eerder. De Schepping in 2003, Het Paradijs in 2010 en De Hemel in 2015. Ze vormden de aanleiding voor steeds aanzwellende samenwerkingen. Eerst met het Nederlands Blazers Ensemble dat Moeyaerts teksten fris combineerde met drie oratoria van Joseph Haydn. Voor deze gebundelde editie van de trilogie voegde illustrator Peter Van den Ende beelden toe die lijken te antwoorden op de tekst en zo een extra blik bieden. Van den Ende is ook in dat Paradijs geweest, met die stoel en die braambessen, maar zag het weer net even anders. De schijnbaar simpele, maar stiekem rijke tekeningen zijn een ideale aanvulling. Het zwart/wit, de meest elementaire non-kleuren, sluit aan bij de misleidende doorzichtigheid van de tekst en Van den Ende herhaalt details waar de gehaaste lezer misschien te weinig aandacht aan besteedt. Zoals die stoel. Wat doet een stoel bij het 'In het begin was er niets'? En wat doet een ik daar, naast God? Terwijl er nog geen licht bestaat, geen zee, geen lucht. De schepping begint met niets, een ik en een stoel. Dat lijkt verdacht veel op een voor een schrijver bekende setting: je zit, denkt na, beweegt een paar vingers, en voor je het weet ontstaat een wereld. God heeft daar doorgaans weinig mee te maken. De schrijver is de schepper, zoals we reuzen zijn voor de mieren. Hij roept op en kan weer wissen. Zonder beweging van zijn vingers, ontstaat er niets. Heer en meester van Moeyaerts schepping lijkt eerder die schrijvende mierengod dan de machtige man met de baard. Het is de verbeelding die tot leven wekt. Vooral in het intrigerende laatste deel, De Hemel. Moeyaerts hemel bevat elementen die in andere schrijvershanden wellicht de hel zouden kleuren: tijd die zich vult met het geluid van een lekkende kraan, eenzaamheid van het extreme type dat doet vergeten hoe je een kus moet ontvangen,
Het medisch aansprakelijkheidssysteem en defensief gedrag in België

Disciplines: Economics & Business

Het medisch aansprakelijkheidssysteem is erop gericht om enerzijds slachtoffers van medische incidenten van een gepaste schadevergoeding te voorzien en anderzijds zorgverleners ertoe aan te zetten om medische handelingen met voldoende zorgvuldigheid te stellen. De vrees van zorgverleners om betrokken te worden bij een aansprakelijkheidsprocedure in geval van een medisch incident zou echter aanleiding kunnen geven tot defensieve geneeskunde. “Defensieve geneeskunde” wordt gedefinieerd als het uitvoeren van bijkomende testen, procedures en patiëntbezoeken (verzekeringsgedrag) of het vermijden van risicovolle patiënten of procedures (vermijdingsgedrag), voornamelijk (maar niet noodzakelijk uitsluitend) om de betrokkenheid met medische aansprakelijkheid te reduceren. Hoewel diverse buitenlandse onderzoeken de prevalentie van defensieve geneeskunde in kaart brengen, is het vooralsnog onvoldoende duidelijk in welke mate Belgische zorgverleners defensief handelen in de praktijk. Een vragenlijst uit 2015 bij 90 arts-specialisten geeft wel signalen dat het medisch aansprakelijkheidssysteem in België een mogelijke invloed heeft op de klinische praktijkvoering en besluitvorming van artsen. Bijkomend onderzoek is echter noodzakelijk om beleidsmakers te informeren over de werkelijke prevalentie van defensief gedrag en de mogelijke drijfveren en gevolgen daarvan.
B. t. Zwitserland (EHRM, nr. 78630/12); Zwitserland afgestraft voor trage afrekening met traditionele taakverdeling binnen het gezin

Disciplines: Law

1. Op 20 oktober 2020 sprak het EHRM (hierna ook 'het Hof') zich uit in de zaak B. t. Zwitserland. In lijn met zijn eerdere rechtspraak, toonde het EHRM zich opnieuw gevoelig voor maatschappelijke evoluties inzake de taakverdeling tussen vrouwen en mannen binnen een gezin. Het is duidelijk dat het Hof de lidstaten van de Raad van Europa steeds minder marge gunt inzake de objectieve en proportionele rechtvaardiging van een-in dit geval directe-discriminatie op grond van geslacht. Het klassieke model van de male breadwinner en female homemaker is hierdoor weer een beetje meer op de terugweg. Hoewel dit op zich prima nieuws is voor de gelijke behandeling van vrouwen en mannen, rijzen naar aanleiding van deze uitspraak van het EHRM ook enkele vragen. Daar wordt aan het eind van dit commentaar op ingegaan.
Levenslang wonen in Zuid-Limburgse dorpen: inzichten van een masterclass

Disciplines: Economics & Business, Other Disciplines, Art History

Levenslang wonen op dezelfde plek is een perspectief dat aantrekkelijk is voor veel Belgen. In deze bijdrage gaan we dieper in op de resultaten van een masterclass met studenten interieurarchitectuur die focuste op levenslang wonen in twee kleine Zuid-Limburgse dorpen. Hoe organiseren mensen hier hun leven? En kunnen studenten ruimtelijke interventies ontwerpen die bijdragen aan het welbevinden van de inwoners?
'Design for Wellbeing' voor ouderen

Disciplines: Economics & Business, Other Disciplines, Art History

Deze bijdrage gaat dieper in op 'ontwerpen voor welbevinden' voor ouderen, en welke rol architectuur en interieurarchitectuur hierin kunnen innemen. Na een reflectie over wat welbevinden is, en welke componenten hier deel van uitmaken, onderzoeken we de bijdrage die ruimtelijk ontwerpers daarbij kunnen leveren.
De COVID-19-crisis en ongelijkheid op de arbeidsmarkt: naar een 'nieuw normaal' met meer of minder ongelijkheden?

Disciplines: Economics & Business, Sociology, Political Sciences, Social Sciences (General)

De coronacrisis confronteert ons op een extreme manier met een aantal
vormen van ongelijkheid die onze arbeidsmarkt kenmerken. In het eerste
deel van dit essay identificeren we ongelijkheden die zeer zichtbaar geworden zijn door de coronacrisis, met name de ongelijke waardering van
beroepen, ongelijke onzekerheid, de ongelijke fysieke en mentale risico’s
verbonden aan werk, en de ongelijke verdeling van zorgtaken. Hierbij
wijzen we op manieren waarop deze ongelijkheden verbonden zijn aan
sociale identiteiten, zoals gender, etniciteit en handicap. In het tweede deel
bespreken we lessen die we uit de crisis kunnen trekken. Als we gewoon
trachten terug te keren naar het ‘oude normaal’, zal de arbeidsmarkt gekenmerkt blijven door dezelfde ongelijkheden en zullen de groepen in de meest
achtergestelde posities de voornaamste slachtoffers van de crisis worden.
We doen daarom een oproep om via organisatie- en overheidsbeleid in te
zetten op meer gelijkheid en zo te evolueren naar een ‘nieuw normaal’ dat
gekenmerkt wordt door eerlijker gewaardeerd en zekerder werk, en door
meer aandacht voor welzijn en zorg.
Gevolgen van het Bestuursdecreet voor lokale overheden

Disciplines: Law

Marie DECOCK <marie.decock@uhasselt.be> boek bestuursdecreet Steven VAN GARSSE <steven.vangarsse@uhasselt.be> 31 augustus 2020 om 20:16 Aan: Marie DECOCK <marie.decock@uhasselt.be> peer review Bestuursdecreet Marie, kan je de teksten van het boek bestuursdecreet finaliseren. Uit de laatste review kwam nog volgende naar voor: Ik heb evenwel volgende bedenkingen bij hoofdstuk 1 van deel 2, getiteld "Intergemeentelijke samenwerking in het Bestuursdecreet":-De auteur geeft aan een overzicht te voorzien van alle wijzigingen die het Bestuursdecreet inhoudt voor lokale besturen. Dit lijkt mij misschien toch een te ambitieus opzet voor een bijdrage van 15 blz. Zie bijvoorbeeld de bijdrage over toegang tot bestuursdocumenten (hoofdstuk 3 van deel 2): deze regeling, die een beperkt onderdeel uitmaakt van het Bestuursdecreet, is ook van toepassing op lokale besturen en omvat reeds ongeveer 40 blz. Ik zou de auteur dan ook suggereren om enkele topics uit deze wijzigingen te selecteren en deze grondiger te benaderen, en de overige topics te laten vallen. Zo zou het onderdeel over openbaarheid van bestuur kunnen wegvallen, aangezien dit al zeer uitgebreid behandeld wordt in hoofdstuk 3 van deel 2. Wat betreft het luik over hergebruik van overheidsinformatie, zijn er mijn inziens wel een aantal relevante wijzigingen doorgevoerd, weliswaar onder Europese impuls, maar één en ander is toch verankerd in het Bestuursdecreet. De behandeling daarvan is echter op zich al voer voor meerdere bijdragen. Dit zou ik dus ook weglaten. Via deze benadering zal deze bijdrage ook beter aansluiten bij de opzet van deel 2, met name het behandelen van enkele "capita selecta" (en dus geen behandeling in extenso).-De auteur haalt een aantal keer aan dat de impact van het Bestuursdecreet op de lokale besturen eerder gering is. Ik ben hiervan zelf toch niet overtuigd, minstens ontbreekt in de bijdrage een grondige studie van al die wijzigingen, op basis waarvan die stelling verdedigd kan worden. Ik zou de auteur aanraden om enkele topics te selecteren, deze wat meer uit te werken en dan een uitspraak te doen die enkel betrekking heeft op die topics.-De auteur citeert in overgrote mate de memorie van toelichting, zonder andere bronnen te betrekken. Dat kan ik begrijpen aangezien het Bestuursdecreet van zeer recente datum is en er tot op heden weinig andere bronnen beschikbaar zijn ter interpretatie van het decreet. Ik ben echter zeer benieuwd naar de visie van de auteur zelf! Wat is de mening van de auteur zelf over de wijzigingen die hij/zij beschrijft? Het toevoegen van deze mening zal de meerwaarde van de bijdrage zeker verhogen. mvg steven Mail van editor aan auteur Marie Decock met reviewverslag (volledig, geen samenvatting) van anonieme reviewer over hoofdstuk met definitieve titel "Gevolgen van het Bestuursdecreet voor lokale overheden". => verwijzing naar tekst met track changes volgend op deze mail.
Kroniek overheidsopdrachten

Disciplines: Law

Waarom burgers het recht moeten krijgen om uit te dagen 343 Prof. dr. Eric LANCKSWEERDT Niet-nakoming-Artikel 258 VWEU-Maatregelen ter verlaging van de kosten van de aanleg van elektronische communicatienetwerken met hoge snelheid-Richtlijn 2014/61/EU-Geen omzetting en/of geen mededeling van omzettingsmaatregelen-Artikel 260, lid 3 VWEU-Verzoek om veroordeling tot betaling van een dwangsom per dag-Berekening van het bedrag van de dwangsom
Het bestuursdecreet en de implementatie van het Unierecht

Disciplines: Law

Datum beoordeling 18 november 2019 Beoordeeld door 1. INHOUDELIJK 1.1. Kennis van het onderwerp en juridische kennis Over het algemeen zeker in orde. Er is soms een wisselende kwaliteit over de verschillende delen heen, maar niet storend. Algemeen worden de behandelde thema's prima uitgewerkt. Ik blijf persoonlijk wat op mijn honger zitten bij het deel over de bevoegdheidsverdeling, waarbij wordt onderzocht wie bevoegd is om "het bestuursrecht" te regelen. Het probleem van dit hoofdstuk is dat het administratief recht als zodanig geen bevoegdheidspakket is. Dit merkt de auteur zelf ook op. Dit betekent dat we het moeten doen met de meer algemene aanknopingspunten die de Grondwet en de BWHI geven. Naar gelang het onderdeel van het bestuursrecht kan dan een andere regeling voor de bevoegdheidsverdeling gelden. Dat maakt de zoektocht naar de bevoegdheidsverdeling inzake het bestuursrecht allesbehalve evident (waarvoor ik overigens wel begrip heb). Die idee zit wel verscholen in deze bijdrage, maar ik vind dat dit nu nog te weinig tot uiting komt. In dat verband zou de bijdrage er grote baat bij hebben dat een duidelijk standpunt wordt ingenomen over wat de auteur verstaat onder 'het bestuursrecht'. Thans is onduidelijk wat de auteur daaronder verstaat: zijn dat ook de regelingen inzake subsidies? (ik denk het niet, want ook daarvoor geldt een bijzondere bevoegdheidsverdeling) Ook de bevoegdheid van het Rekenhof? Quid de rechtspositie van het overheidspersoneel? Quid het overheidsorganisatierecht? Dat is ook een onderdeel van het bestuursrecht, maar een onderdeel dat toch door specifieke mechanismen wordt beheerd op het vlak van de bevoegdheidsverdeling. Zo staat het buiten kijf dat de Gewesten en de Gemeenschappen op grond van artikel 9 BWHI een zeer ruime bevoegdheid hebben om het juridisch statuut van de door hen opgerichte gedecentraliseerde entiteiten vorm te geven. Of heeft de auteur het integendeel (enkel) over het "materieel bestuursrecht", of nog specifieker, de basisspelregels die de verhoudingen tussen overheid en burger behandelen? Dit lijkt een mogelijke uitweg om toch één en ander te gaan omlijnen en behapbaar te maken. Peer reviewverslag hoofdstuk 'Het bestuursdecreet en de implementatie van het Unierecht'
De aanvullende pensioenvoorziening van de grensoverschrijdend mobiele werknemer vanuit Belgisch, Duits en Nederlands perspectief (deel II)

Disciplines: Law

In dit tweede deel van deze Pensioenreeks in dit Vakblad wordt nader ingegaan op de aanvullende pensioenvoorziening in België, Duitsland en Nederland. Bij de uitwerking is hetzelfde uitgangspunt gehanteerd zoals in het eerste deel omschreven. Hiervoor verwijzen de auteurs van deze bijdrage graag naar het betreffende deel. Ook in het tweede deel zal blijken dat het (fiscaal) pensioenrecht mede vanwege het samenspel tussen Europese, internationale en nationale wet- en regelgeving een dynamisch en complex rechtsgebied is. Zoals ook reeds in het eerste deel aangehaald, is binnen de Europese Unie geen sprake van een zogeheten taxonomie van pensioensystemen. De inrichting van het nationale pensioensysteem is immers een aangelegenheid van de lidstaten; waar de Europese Unie een bevoegdheidsgrond mist om te kunnen interveniëren. Dit geldt in gelijke zin voor de fiscale behandeling van (aanvullende) pensioenen waarbij de fiscale soevereiniteit van de lidstaten en het unanimiteitsbeginsel leidend zijn. Onderhavige bijdrage beoogt de overeenkomsten en de verschillen tussen het Belgisch, Duits en Nederlands systeem betreffende de aanvullende pensioenvoorziening gedurende de opbouwfase en uitkeringsfase in kaart te brengen. (Waar ingegaan wordt op de fiscale behandeling in de uitkeringsfase, wordt de nationale wetgeving beschreven. In deze bijdrage wordt niet ingegaan op de grensoverschrijdende fiscale effecten bij grensarbeid.)
De wettelijke pensioenvoorziening van de grensoverschrijdend mobiele werknemer vanuit Belgisch, Duits en Nederlands perspectief (deel I)

Disciplines: Law

Het grensoverschrijdend (fiscaal) pensioenrecht is mede vanwege het samenspel tussen Europese, internationale en nationale wet- en regelgeving een dynamisch, complex en interessant rechtsgebied. Tegelijkertijd stelt dit de grensoverschrijdend mobiele werknemer voor uiteenlopende vraagstukken en uitdagingen. De 27 lidstaten binnen de Europese Unie kennen immers een eigen pensioensysteem. Gelet op de bevoegdheidsafbakening kan de Europese Unie in beginsel niet direct invloed uitoefenen op het nationaal pensioensystem. Desalniettemin geldt als uitgangspunt dat de Europese Commissie binnen de Europese Unie een adequaat pensioen voor alle werknemers (en zelfstandigen) bestempelt tot prioriteit. In deze bijdrage – als eerste deel van de aangekondigde Pensioenreeks in dit Vakblad – analyseren de auteurs aan de hand van een rechtsvergelijking de wettelijke pensioenvoorziening (eerste pensioenpijler) tussen België, Duitsland en Nederland. De auteurs analyseren op welke wijze deze drie nationale pensioensystemen invulling geven aan de adequaatheid van pensioenen en in hoeverre rekening wordt gehouden met de positie en belangen van de grensoverschrijdend mobiele werknemer. In deze bijdrage wordt enkel de regeling omtrent de (pensioen)deelnemende werknemer besproken; de (zelfstandige) ondernemer blijft derhalve onbesproken. Uit deze rechtsvergelijking zal volgen dat de Belgische, Duitse en Nederlandse wettelijke pensioenvoorziening zowel kenmerkende overeenkomsten als verschillen kent en de positie en belangen van de grensoverschrijdend mobiele werknemer vaak worden vergeten.
Seksualiteit en gender blootgelegd: een intersectioneel onderzoek van Aghdgomelashvili en Japaridze t. Georgië (EHRM, nr. 7224/11)

Disciplines: Law

Op 8 oktober 2020 heeft de Vijfde Afdeling van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (hierna: ‘het Hof’) zich uitgesproken over een vermeende schending van de materiële en procedurele onderdelen van artikel 3 jo. artikel 14 EVRM. De zaak had betrekking op vijandigheden die de politie beging tijdens een huiszoekingsinterventie en het bijbehorende onderzoek. De slachtoffers beweerden dat er sprake was van discriminatie op basis van seksuele geaardheid en genderidentiteit.
Vormen van leven. Het autobiografisch motief bij Clarice Lispector en Aby Warburg

Disciplines: Art History

Dit artikel onderzoekt de relatie tussen het (auto)biografisch narratief en het oeuvre bij de Braziliaanse schrijfster Clarice Lispector en de Duitse kunsthistoricus Aby Warburg en hoe de psychoanalyse in dit geval als 'hermeneutische hulpwetenschap' kan functioneren. Het 'motief' kan hierbij begrepen worden als een narratief instrument om vorm te geven aan het overweldigende, als abject ervaren reële. De intrusie van het traumatiserende niet-tekstuele in de artistieke en theoretische verbeelding van het oeuvre wordt via de herhaling, de herneming en de verschuiving van het motief zowel op een afstand gehouden als uitgedrukt. Het motief laat ook toe het autobiografische relaas, het oeuvre en de bredere culturele context met elkaar in relatie te brengen.
Schadevergoeding bij meervoudige discriminatie

Disciplines: Law

Meervoudige discriminatie is een koepelterm om gevallen aan te duiden waarin één persoon wordt gediscrimineerd op basis van twee of meer discriminatiecriteria. F. werd slachtoffer van drie onderscheiden discriminaties op basis van handicap en geslacht. De arbeidsrechtbank van ntwerpen kent driemaal de wettelijke schadevergoeding van zes maanden brutoloon toe, berekend op basis van het aantal vastgestelde inbreuken op de wet.
Tien vragen over isolatie en fixatie in de geestelijke gezondheidszorg

Disciplines: Law

Tien vragen over isolatie en fixatie in GGZ-Opinie-Sociaal.Net https://sociaal.net/opinie/tien-vragen-over-isolatie-en-fixatie-in-ggz/ 1/5 Opinie Tien vragen over isolatie en fixatie in de geestelijke gezondheidszorg Drie jaar geleden werd een richtlijn ontwikkeld over de preventie en toepassing van afzondering en xatie in de geestelijke gezondheidszorg. Toch blijft dit op de werkvloer een hardnekkig probleem. Een jonge vrouw getuigde recent: 'In die kale isoleercel verloor ik mijn laatste restje waardigheid'. Dit pakkend verhaal trof ook de mede-auteurs van de richtlijn. Met tien vragen en antwoorden zetten ze de richtlijn nogmaals scherp. ETHIEK | GEESTELIJKE GEZONDHEID | JUSTITIE © Unsplash / Elijah Hiett Achtergrond, verhalen en opinie voor sociale professionals 12 februari 2021 Tim Opgenhaen, Kathleen De Cuyper Te vaak, te lang, te onveilig De kinder-en jeugdpsychiatrie maakt te vaak, te lang en te onveilig gebruik van afzondering en fixatie. Dat stelde de Afdeling Zorginspectie eind 2017 vast na een inspectieronde. Daarom gaf de Vlaamse overheid aan het Steunpunt Welzijn, Volksgezondheid en Gezin de opdracht om hierover voor het brede terrein van de geestelijke gezondheidszorg een multidisciplinaire richtlijn te ontwikkelen. 'Het doel is om afzondering en fixatie maximaal te vermijden.' Het doel is om afzondering en fixatie maximaal te vermijden en bij de uitzonderlijke toepassing ervan de menselijke waardigheid te garanderen. De aanbevelingen in de richtlijn zijn gebaseerd op klinisch-wetenschappelijk onderzoek, mensenrechten en de expertise van terreindeskundigen, inclusief patiënten-en familievertegenwoordigers.