clips/mteb-nl-vabb huggingface dataset:
Plus est en vous herbekeken. Manpowerplanning in de zorgsector en de socioculturele sector. Deel 2. De vraag naar zorgberoepen in de Vlaamse Gemeenschap 1995-2000

Disciplines: Social Sciences (General)

Welk zijn de groeiperspectieven voor de zorgsector onder invloed van de vergrijzing van de bevolking en een wijzigende zorgpolitiek? Zullen wij voldoende beroepskrachten vinden om al deze zorg te verstrekken? Dat zijn de twee prangende vragen die het Hoger Instituut voor de Arbeid (HIVA) van de Katholieke Universiteit Leuven opnieuw tracht te beantwoorden in een tweede reeks van rapporten omtrent manpowerplanning in de zorgsector. De resultaten van vroeger onderzoek over de periode 1995-2010 worden hier in een nieuwe reeks herbekeken, geactualiseerd, gecorrigeerd, aangevuld en verfijnd en de toekomstverkenningen worden doorgetrokken tot 2020. De analyse gebeurt voor de voornaamste zorgberoepen (met uitzondering van de medische beroepen) en de voornaamste zorgsectoren. Het wordt daarmee een oefening in zorgplanning, onderwijsplanning, manpowerplanning en arbeidsmarktanalyse tegelijk. Voor de zorgsector, werkgevers en werknemers, de onderwijswereld en de overheid is het een naslagwerk en 'spoorboekje' voor de voorbije en mogelijke evolutie in de periode 1995-2020.<br><br> De sector van gezondheid en welzijn in Vlaanderen staat de komende twintig jaar voor een uitdaging die van dezelfde orde is als diegene die zij de voorbije kwarteeuw met succes heeft waargemaakt. Op dezelfde manier als in het verleden zal zij de komende decennia een belangrijke motor van jobcreatie blijven. Daartegenover staat evenzeer een historisch hoge interesse voor zorgopleidingen en zorgberoepen die zich vermoedelijk zal verder zetten, maar waarbij het beleid van alle betrokken instanties er zorg voor moet dragen dat een ruime instroom van beroepskrachten wordt aangemoedigd. Dit hoopvolle perspectief maakt van de zorgsector 'de sector van de toekomst' bij uitstek waarin velen een waardevolle beroepsloopbaan zullen vinden. De titel 'Plus est en vous herbekeken' verwijst naar dit grote potentieel aan arbeidskrachten en arbeidsplaatsen dat in de zorgsector bestaat. Zes delen hebben voornamelijk betrekking op de zorgsector in ruime betekenis. Een apart deel is gewijd aan de socioculturele sector. Een gelijkaardige reeks van rapporten werd opgesteld door Socio-Economie de la Santé (SESA) van de Université Catholique de Louvain voor de Franse Gemeenschap en beide equipes verzorgden ook een synthese voor België.<br><br> In dit tweede deel zullen wij de arbeidsvraag beschrijven voor de voorbije periode 1995-2000. Hier is de invalshoek de sector of deelsector.
Plus est en vous herbekeken. Manpowerplanning in de zorgsector en de socioculturele sector. Deel 4. De socioculturele sector in de Vlaamse Gemeenschap 1995-2010

Disciplines: Social Sciences (General)

Welk zijn de groeiperspectieven voor de zorgsector en de socioculturele sector? Zullen wij voldoende beroepskrachten vinden om al deze functies in te vullen? Dat zijn de twee prangende vragen die het Hoger Instituut voor de Arbeid (HIVA) van de Katholieke Universiteit Leuven opnieuw tracht te beantwoorden in een tweede reeks van rapporten omtrent manpowerplanning in de zorgsector en de socioculturele sector. De resultaten van vroeger onderzoek over de periode 1995-2010 worden hier in een nieuwe reeks herbekeken, geactualiseerd, gecorrigeerd, aangevuld en verfijnd en de toekomstverkenningen worden doorgetrokken tot 2020. De analyse gebeurt voor de voornaamste zorgberoepen (met uitzondering van de medische beroepen) en de voornaamste zorgsectoren. Het wordt daarmee een oefening in zorgplanning, onderwijs-planning, manpowerplanning en arbeidsmarktanalyse tegelijk. Voor de zorgsector, werkgevers en werknemers, de onderwijswereld en de overheid is het een naslagwerk en 'spoorboekje' voor de voorbije en mogelijke evolutie in de periode 1995-2020.<br><br> Zes delen hebben voornamelijk betrekking op de zorgsector in ruime betekenis. Een gelijkaardige reeks van rapporten werd opgesteld door Socio-Economie de la Santé (SESA) van de Université Catholique de Louvain voor de Franse Gemeenschap en beide equipes verzorgden ook een synthese voor België.<br><br> Een apart deel dat hier voorligt is volledig gewijd aan de socioculturele sector in Vlaanderen. Omwille van het feit dat deze sector hier duidelijk te onderscheiden is van de zorgsector, is de analyse volledig apart gehouden. Samen met de sector is in dit deel werk gemaakt van een sectorafbakening en hierbij lanceren wij de oproep dat het statistisch apparaat deze sector in al zijn verscheidenheid (h)erkent. De evolutie van de werk-gelegenheid in de diverse werksoorten wordt beschreven voor de periode 1995-2000 en vormt het vertrekpunt voor een toekomstverkenning of socioculturele planning en manpowerplanning. In tegenstelling tot het buitenland, en ondanks een aantal aanzetten, staat deze planning in Vlaanderen nog in zijn kinderschoenen. De werkgelegenheid in de socioculturele sector zelf kende na een aanzienlijke expansie in de jaren zeventig en tachtig in de jaren negentig een stagnatie, een trend die wij doortrekken tot 2010. In een sector die dermate bepaald wordt door overheidsfinanciering en maatschappelijke keuzen daartoe, is deze toekomstverkenning vooral een uitnodiging aan de sector en de overheid zelf om hierover een toekomstreflectie te starten. Wensen wij de sector in de post-industriële samenleving een nieuwe impuls te geven, of is men op een voldoende hoog niveau beland? Het rapport levert de ingrediënten voor deze reflectie.
Plus est en vous herbekeken. Manpowerplanning in de zorgsector en de socioculturele sector. De kinesitherapie in Vlaanderen 1995–2020

Disciplines: Social Sciences (General)

Welk zijn de groeiperspectieven voor de zorgsector onder invloed van de vergrijzing van de bevolking en een wijzigende zorgpolitiek? Zullen wij voldoende beroepskrachten vinden om al deze zorg te verstrekken? Dat zijn de twee prangende vragen die het Hoger Instituut voor de Arbeid (HIVA) van de Katholieke Universiteit Leuven opnieuw tracht te beantwoorden in een tweede reeks van rapporten omtrent manpowerplanning in de zorgsector. De resultaten van vroeger onderzoek over de periode 1995-2010 worden hier in een nieuwe reeks herbekeken, geactualiseerd, gecorrigeerd, aangevuld en verfijnd en de toekomstverkenningen worden doorgetrokken tot 2020. De analyse gebeurt voor de voornaamste zorgberoepen (met uitzondering van de medische beroepen) en de voornaamste zorgsectoren. Het wordt daarmee een oefening in zorgplanning, onderwijsplanning, manpowerplanning en arbeidsmarktanalyse tegelijk. Voor de zorgsector, werkgevers en werknemers, de onderwijswereld en de overheid is het een naslagwerk en 'spoorboekje' voor de voorbije en mogelijke evolutie in de periode 1995 - 2020. <br><br> De sector van gezondheid en welzijn in Vlaanderen staat de komende twintig jaar voor een uitdaging die van dezelfde orde is als diegene die zij de voorbije kwarteeuw met succes heeft waargemaakt. Op dezelfde manier als in het verleden zal zij de komende decennia een belangrijke motor van jobcreatie blijven. Daartegenover staat evenzeer een historisch hoge interesse voor zorgopleidingen en zorgberoepen die zich vermoedelijk zal verder zetten, maar waarbij het beleid van alle betrokken instanties er zorg voor moet dragen dat een ruime instroom van beroepskrachten wordt aangemoedigd. Dit hoopvolle perspectief maakt van de zorgsector 'de sector van de toekomst' bij uitstek waarin velen een waardevolle beroepsloopbaan zullen vinden. De titel 'Plus est en vous herbekeken' verwijst naar dit grote potentieel aan arbeidskrachten en arbeidsplaatsen dat in de zorgsector bestaat. Zes delen hebben voornamelijk betrekking op de zorgsector in ruime betekenis. Een apart deel is gewijd aan de socioculturele sector. Een gelijkaardige reeks van rapporten werd opgesteld door Socio-Economie de la Santé (SESA) van de Université Catholique de Louvain voor de Franse Gemeenschap en beide equipes verzorgden ook een synthese voor België.<br><br> Voorliggend apart volume recapituleert uit de drie eerste volumes de hoofdstukken over de beroepsgroep kinesitherapie in Vlaanderen en situeert de resultaten binnen de synthese van de totale zorgsector. Zowel vraag als aanbod komen hier gedetailleerd aan bod. De eigen scenario's worden aangevuld met de meest recente officiële berekeningen en leiden tot de conclusie dat de vraag naar kinesitherapie aanzienlijk kan toenemen terwijl het toekomstige aanbod van nieuwe beroepskrachten in Vlaanderen aanzienlijk lager dreigt uit te vallen dan in het recente verleden.
Noden bij werknemers aan bedrijfsgerelateerde kinderopvang. Ontwikkeling van een meetinstrument voor bedrijven

Disciplines: Social Sciences (General)

Bij bedrijven en instellingen groeit de laatste jaren meer en meer het besef dat een goede combinatie van werk en gezin bijdraagt tot het succes van de onderneming en dat het bedrijf zelf een belangrijke partner is om hieraan invulling te geven. In dit rapport wordt verslag uitgebracht van een proefenquête in een drietal instellingen en bedrijven naar de noden en wensen van werknemers in verband met diverse formules van bedrijfsgerelateerde kinderopvang. Het was daarbij niet zozeer de bedoeling om een representatief beeld te verkrijgen van deze noden en wensen doch wel om de bruikbaarheid van de vragenlijst na te gaan voor een bevraging in diverse werkomgevingen. Wel vonden we deze resultaten boeiend en nuttig genoeg om ze in een publicatie te gieten mede omdat het onderzoeksmateriaal over deze nieuwe invalshoek voor kinderopvang in Vlaanderen zo schaars is. Het onderzoek werd uitgevoerd in opdracht van Kind en Gezin dat, vanuit zijn deskundigheid, een consultancy-activiteit wil uitbouwen voor bedrijven, sectoren, voorzieningen en instellingen die vragen hebben rond kinderopvang en die concrete acties voor hun werknemers willen ondernemen.
Ontwerp van satellietrekeningen voor de non-profitsector. voor Vlaanderen: welzijn/socioculturele sector/onderwijs; voor België: de gezondheidssector

Disciplines: Social Sciences (General)

Satellietrekeningen wensen aanvullende informatie weer te geven voor bepaalde sectoren, activiteiten of aspecten van het economische gebeuren die onvoldoende aan bod komen in de nationale rekeningen. Kernvraag is steeds wie (privé, publiek, non-profit) produceert wat (activiteiten) met welke middelen (financiering). Als referentiepunt namen wij de richtlijnen van de OESO voor de opstelling van satellietrekeningen voor de gezondheidszorg en andere diverse buitenlandse inspanningen om te komen tot een meer geharmoniseerde statistische weergave van de gezondheidszorg, tot op het niveau van concrete zorgvormen. Dit rapport bevat de gedetailleerde weergave van de bestedingen in de non-profit sectoren in Vlaanderen van welzijn, onderwijs en de socioculturele werk, goed voor respectievelijk 2,8%, 7,8% en 1,2% van het Vlaams BBP. Voor België wordt de gezondheidszorg in beeld gebracht, goed voor 7,1% van het BBP en 8,2% inclusief de rusthuissector. Naar organisatievorm schatten wij het aandeel in de gezondheidssector van de private en publieke non-profitsector op ongeveer 27%, respectievelijk 28% van de bestedingen; terwijl een aanzienlijk deel, 44% van de gezondheidszorguitgaven, in de commerciële sector (artsen, farmaceutische verstrekkingen) terechtkomt. In de welzijnssector in Vlaanderen is er (met name in de ouderenzorg) een beperkt commercieel segment, maar daarnaast is het grootse deel van de bestedingen terug te vinden in de private non-profit (namelijk 61,4%) terwijl de publieke sector 35,7 % vormt. In het onderwijs is het aandeel van de private non-profit en de publieke sector respectievelijk 62% en 38% en in de socioculturele sector tenslotte zijn de verhoudingen 49% ten opzichte van 51%. Hopelijk leidt deze betere statistische herkenning tot een betere maatschappelijke erkenning van de sector.
Het silhouet van de bewoners achter de gevel van het woon- en zorgcentrum. Op zoek naar een wetenschappelijke objectivering van een nieuw financieringsmodel voor het woon- en zorgcentrum

Disciplines: Social Sciences (General)

In opdracht van het Caritas Verbond der Verzorgingsinstellingen VVI voerde het HIVA een onderzoek uit naar het financieringsmechanisme in de residentiële voorzieningen voor ouderen. Een verklaring van de boekhoudkundige kosten en opbrengsten van een woon- en zorgcentrum werd gezocht in functie van het profiel en de behoeften van de bewoners, en onder meer ook de schaal van de instelling. Het roept de metafoor op dat wij achter de gevel van de bedrijfsgegevens het silhouet van de bewoners willen ontdekken.<br><br> Voorliggend rapport concentreert zich vooral op de VVI-instellingen aangesloten bij het ACC en/of SSC en vergelijkt indien mogelijk met commerciële zorgvoorzieningen en de publieke sector. Uit de analyse blijkt dat de zorgkost en de zorgfinanciering in belangrijke mate gedetermineerd wordt door de afhankelijkheid van de bewoners.<br><br> De financiering blijkt onvoldoende te zijn om alle kosten te dekken, en er bestaan significante ongelijkheden tussen instellingen in functie van het profiel van hun bewoners. De internationale situering van deze resultaten bevestigt nog maar eens dat de publieke financiering van het woon- en zorgcentrum onvoldoende is.
Casemanagement: “de nieuwe kleren van de keizer” ?. Cliëntoverleg tussen systeemoplossing en zorginhoudelijke ontwikkeling: een literatuurstudie

Disciplines: Social Sciences (General)

Het lokaal Permanent Armoede Overleg (PAO) werd in het OCMW van Genk ontwikkeld als een instrument om gecoördineerde hulpverlening, één van de vijf basisprincipes van maatzorg - een methodiek voor de begeleiding van kansarmen - concreet gestalte te geven. Na acht jaar praktijkervaring met PAO gaf het OCMW van Genk het HIVA de opdracht de theoretische basis voor dit overleginstrument verder te verdiepen. Op basis van een literatuurstudie, die zowel binnen- als buitenlandse referenties omvat, wordt het PAO in deze publicatie ingebed in een brede traditie van casemanagement en zorgcoördinatie. Enerzijds is casemanagement een coördinatiemechanisme of een systeemoplossing voor samenwerkingsvraagstukken in het afstemmen van vraag en aanbod binnen de hulpverlening. Anderzijds is het belang van casemanagement vooral op te vatten als een zorginhoudelijke ontwikkeling die een nieuwe benaderingswijze van de hulpvrager voorstelt. Deze ‘andere’ benadering stelt de zelfbepaling en de emancipatie van de cliënt voorop en introduceert op deze wijze een omslag van een aanbodgestuurde naar een vraaggestuurde benadering van de hulpverlening. Zo stelt deze literatuurstudie het PAO voor de uitdaging zich verder te ontwikkelen tot een vraaggestuurd cliëntoverleg, met - in de filosofie van maatzorg - aandacht voor deze cruciale zorginhoudelijke vernieuwing die de vragen, de beleving en de krachten van de armen als vertrekpunt neemt.
Werknemers- en werkgeversstatuten in de sociale inschakelingseconomie. Juridisch beleidsadvies sociale economie – HIVA-luik

Disciplines: Social Sciences (General)

In opdracht van de Minister van Maatschappelijke Integratie en Sociale Economie, Johan Vande Lanotte, onderzocht het HIVA in welke mate de statuten van werknemers, deelnemers, werkgevers en promotoren in, aan en van de sociale inschakelingseconomie (ruim begrepen) binnen het arbeidsrecht en de sociale zekerheid hiaten vertonen en voor verbetering vatbaar zijn. Het onderzoek werd afgerond in november 2001. In een eerste deel werden zowel voor werknemers als voor werkgevers knelpunten trajectgewijs in kaart gebracht met een stilstand bij drie opeenvolgende haltes: de toegangsvoorwaarden, het statuut tijdens de tewerkstelling en de problemen naar aanleiding van de uitstroom. Waar mogelijk werden tegelijkertijd al oplossingen gesuggereerd. In een tweede deel bekeken we de problemen voor werkgevers en promotoren (leerwerkbedrijven, vennootschappen met sociaal oogmerk, ...) op het vlak van de toegang tot de sociale voordelen van de inschakelingseconomie, de overheids- en privé-opdrachten en de economische expansie, het verlaagd BTW-tarief, ... Tot slot gingen we in deel drie op zoek naar een globaal sociaal minimumstatuut voor deelnemers aan semi-formele tewerkstellingsformules (dus: zonder arbeidsovereenkomst), onafhankelijk van het soort vervangingsinkomen dat zij ontvangen.
Ontwikkelingseducatie en derde wereld, kennis, houding en gedrag van leerlingen en leraars uit het Don Bosco onderwijsnet (Vidaigal-project)

Disciplines: Social Sciences (General)

Vidaigal is een samenwerking binnen het Don Bosco netwerk van de Jeugddienst Don Bosco, Don Bosco onderwijscentrum en DMOS-COMIDE. De bedoeling van deze samenwerking is het ontwikkelen van producten, o.a. lespakketten, om de Noord-Zuidproblematiek dichter bij leerlingen en leerkrachten te brengen.<br><br>In dit kader werd een enquête uitgevoerd door het HIVA. De enquête peilt naar de kennis, houding en gedrag van leerlingen en leerkrachten ten opzichte van de Noord-Zuidproblematiek en naar hun houding ten opzichte van lessen en schoolactiviteiten rond dit thema. Zo kan deze enquête een hulpmiddel zijn voor het uitwerken van aangepaste en doelgerichte producten, direct bruikbaar voor leerkrachten en aansluitend op de interesse van de leerlingen.
De vierde pijler van de ontwikkelingsamenwerking in Vlaanderen: de opmars van de levensverbeteraar

Disciplines: Social Sciences (General)

Eind jaren ‘90 van vorige eeuw bestond er een algemeen gevoel van malaise in de wereld van de ontwikkelingssamenwerking. Er was sprake van donormoeheid, erosie van het schuldgevoel en Afro-pessimisme. Het draagvlak kalfde af. Een recentere studie uitgevoerd in 2003 en 2004 trof een positieve kentering van het draagvlak voor ontwikkelingssamenwerking aan in Vlaanderen. Ze noteerde tevens dat een toenemend deel van de private middelen die mensen vrijmaken voor ontwikkelingshulp niet naar de klassieke kanalen gingen. Een nieuw kanaal, een nieuwe pijler leek zich te manifesteren naast de officiële ontwikkelingssamenwerking, de multilaterale hulp en de NGOs.<br><br>Met dit onderzoek probeert het HIVA een eerste zicht te krijgen op deze nieuwe, vierde pijler. Wat houdt deze vierde pijler in? Wie behoort ertoe? Gaat het alleen over vakbonden, hospitalen en scholen die nu ook aan ontwikkelingswerk doen? Welke nieuwe dynamieken zien we? Wat is de omvang van deze pijler in financiële termen en in termen van betrokkenen en draagvlak? Hoe pakken de initiatieven van de vierde pijler het aan in ons land en hoe ondernemen ze in het buitenland? Dat zijn vragen die de auteurs van deze studie proberen te beantwoorden.<br><br>Hiertoe werd er in het voorjaar van 2006 een survey opgezet in Vlaanderen waarbij meer dan honderd betrokkenen uit de vierde pijler en de klassieke ontwikkelingssamenwerking bevraagd werden. Gezien de vierde pijler nog niet eerder als fenomeen bestudeerd werd heeft deze studie vooral een exploratieve waarde. Een verkenning dus van een boeiend, maar onbekend terrein.
Doelgroepbetrokkenheid in OCMW-hulpverlening. Vraaggestuurd cliëntoverleg en ervaringsdeskundigen in de armoede in OCMW Genk

Disciplines: Social Sciences (General)

Het versterken van de betrokkenheid en participatie van cliënten binnen de hulpverlening van het Genkse OCMW staat centraal in dit onderzoek. Deze algemene doelstelling werd in de praktijk uitgewerkt doorheen twee onderzoeksluiken: enerzijds de verdere optimalisering van het cliëntoverleg, anderzijds de introductie van een nieuwe methodiek binnen de armoedebestrijding, nl. de inschakeling van ervaringsdeskundigen in de armoede.<br><br> Het eerste onderzoeksluik 'van PAO (Permanent Armoede Overleg) tot vraaggestuurd cliëntoverleg' bouwt verder op de ontwikkeling van de maatzorgmethodiek binnen het Genkse OCMW en de daaropvolgende onderzoeken rond casemanagement en cliëntoverleg. Op basis daarvan werd het PAO voor de uitdaging gesteld zich verder te ontwikkelen tot een vraaggestuurd cliëntoverleg: een cliëntoverleg dat niet alleen een oplossing biedt voor de 'gebreken van het (welzijns)systeem' (o.a. ontoegankelijkheid, versnippering, fragmentering en onoverzichtelijkheid) maar ook mogelijkheden inhoudt om vraaggestuurd te werken. In dit onderzoek stond de implementatie van deze uitgangspunten binnen het Genkse cliëntoverleg op de agenda. Via allerlei kwaliteitsacties, uitgewerkt en opgevolgd door een kwaliteitskring, maakt het Genkse OCMW werk van deze uitdaging.<br><br> Het tweede onderzoeksluik 'als OCMW­maatschappelijk werk(st)er samenwerken met een ervaringsdeskundige in de armoede' vertrok vanuit de vraag welke voorbereiding en ondersteuning de medewerkers van het Genkse OCMW nodig hebben om optimaal te kunnen samenwerken met een ervaringsdeskundige in de armoede. Dit luik startte met een brede bevraging van de medewerkers van de sociale dienst over hun verwachtingen en vragen t.a.v. deze methodiek. Op basis daarvan werd vervolgens een vormingsprogramma 'op maat' uitgewerkt. Aansluitend daarbij liep een cursist­ervaringsdeskundige in de armoede stage binnen de sociale dienst van het Genkse OCMW.<br><br> Dit rapport brengt verslag uit van al deze activiteiten en kadert tegelijkertijd beide onderzoeksluiken binnen de algemene noemer van dit onderzoek: het versterken van de doelgroepbetrokkenheid.
Ressources humaines en santé: offre, demande et «besoins» actuellement et à l’avenir / Manpowerplanning voor gezondheidsberoepen. Phase 1. Analyse de l’existant / Fase 1. Analyse van de huidige situatie

Disciplines: Social Sciences (General)

De Federale overheidsdienst Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu wenst de werkzaamheden van de Planningcommissie Medisch Aanbod aan te vullen met een Wetenschappelijke werkgroep die in samenwerking met de Planningcel hun planningmodel verder verfijnt. Hiervoor werd een samenwerkingsovereenkomst afgesloten met het Hoger Instituut voor de Arbeid van de K.U.Leuven en Socio Economie de la Santé van de UCL.<br><br> In een eerste rapport brengen de équipes verslag uit over de resultaten van de eerste fase van dit samenwerkingsproject: <ul> <li>een optimaal planningtraject en planningprocedure;</li> <li>de ‘state of the art’ van de planningmethoden in het buitenland en in België;</li> <li>aanbevelingen voor een verdere verbetering van het bestaande planningmodel van de Planningcel, zowel wat betreft de vraag als het aanbod.</li> </ul> Alhoewel de opdracht oorspronkelijk beperkt werd tot artsen en verpleegkundigen is zij in de loop van de werkzaamheden uitgebreid tot kinesitherapeuten en tandartsen. In de volgende fasen zullen afzonderlijke planningresultaten voor deze beroepsgroepen met behulp van de geactualiseerde planningmodellen worden gerapporteerd.
Participatieproject. Adviesvraag over diftar van de Milieu- en Natuurraad van Vlaanderen aan de gemeentelijke milieuraden

Disciplines: Economics & Business, Other Disciplines, Social Sciences (General)

In opdracht van de Milieu-en Natuurraad van Vlaanderen en de Openbare Afvalstoffen-maatschappij voor het Vlaamse Gewest (OVAM) heeft het HIVA het 'Participatieproject' uitgevoerd. Dit onderzoeksproject gaat na hoe gemeentelijke milieuraden een inbreng kunnen doen in de werking van de MiNa-raad. De OVAM werd bij dit project betrokken omdat het steunde op een testcase over 'diftar'. Diftar staat voor gedifferentieerde afvaltarifering in functie van de hoeveelheid afval en de wijze van inzamelen. Dertig gemeentelijke milieuraden ontvingen eind vorig jaar een vragenlijst en een bundel met informatie van OVAM over diftar. Het eerste deel van de vragenlijst peilde naar de mening over specifieke kwesties inzake diftar. Het tweede deel van de vragenlijst vroeg om reacties bij de gevolgde procedure. In dit rapport wordt duidelijk dat de gemeentelijke milieuraden algemeen positief staan, zowel tegenover diftar als tegenover het initiatief van de MiNa-Raad. Zij geven wel bedenkingen voor een geschikte toepassing van diftar binnen het gemeentelijk afvalbeleid. Bovendien geven de milieuraden aan onder welke (deels praktische) voorwaarden de MiNa-Raad adviezen kan stellen aan de lokale milieuraden.<br><br> Het rapport wordt ook beschikbaar gesteld via de website van de MiNa-Raad. <a href="http://www.minaraad.be/studies/studies.htm" target="_blank">Klik hier</a>.