clips/mteb-nl-vabb huggingface dataset:
Studiekosten in het secundair onderwijs. Wat het aan ouders kost om schoolgaande kinderen te hebben

Disciplines: Social Sciences (General)

In 1987 onderzocht het Hoger instituut voor de arbeid (HIVA) de studiekosten in het secundair onderwijs. De toen gemaakte schattingen worden nu nog steeds in het beleidsdebat gehanteerd. Ondertussen zijn we bijna 15 jaar later. De cijfers van 1986-1987 zijn dan ook niet langer betrouwbaar. In dit onderzoek wordt daarom een actualisering gemaakt. Dit rapport brengt verslag uit van dat onderzoek. Bij de aanpak van het onderzoek werd verder gebouwd op de werkwijze van 1987. In vergelijking met dit vorige onderzoek kon nu echter een grotere groep van ouders meer uitgebreid en gedurende een volledig schooljaar bevraagd worden, waardoor de schatting van de studiekost nog wint aan precisie en betrouwbaarheid. Deze rijkere gegevensgroep maakte ook het gebruik van een aantal nieuwe analysetechnieken mogelijk, hetgeen leidt tot een aantal opmerkelijke inzichten.
LevensLang Leren in Vlaanderen, een Vlaams strategierapport: inleiding. in Bevordering van deelname en deelnamekansen inzake arbeidsmarktgerichte permanente vorming. Eindrapport

Disciplines: Social Sciences (General)

Het onderzoek bestudeert het Vlaamse beleid en de praktijk inzake levenslang leren vanuit een onderzoeksstramien die toegepast wordt in een lopende OESO-studie over ‘Adult Education’. Deze studie onderscheidt vier grote problemen met betrekking tot de uitbouw van levenslang leren. Er zijn onvoldoende en inadequate incentives om de motivatie van volwassenen te verhogen. Daarnaast zijn er complexe verbindingen tussen diverse leeromgevingen en een gebrek aan transparantie van leeropbrengsten in formele en informele settings. Ten derde zijn er te weinig aangepaste leer- en instructiemethodes voor volwassenen. Ten vierde is er een gebrek aan coördinatie tussen publieke instanties en privé-initiatieven die direct of indirect het levenslang leren beïnvloeden. Naast een status quaestionis over de huidige stand van zaken inzake levenslang leren werd voor Vlaanderen nagegaan of er maatregelen genomen worden om aan deze vier problemen tegemoet te komen. Daarnaast werd een vergelijking gemaakt met vijf landen van de OESO-studie, nl. Canada, Zwitserland, Noorwegen, Zweden en Denemarken (rapporten reeds beschikbaar). Dit leidde tot een voorstel van bijsturing inzake het Vlaams beleid levenslang leren.
Ruim baan voor competenties. Advies voor een model van (h)erkenning van verworven competenties in Vlaanderen: beleidsconcept en aanzet tot operationalisering

Disciplines: Social Sciences (General)

In het kader van het VIONA-programma 2000 hebben het HIVA en de Vakgroep Sociaal Recht (UIA) een onderzoek gevoerd naar de ‘Modellen en praktijken van (h)erkenning van verworven competenties’. Dit VIONA-onderzoek kaderde in het actieplan van de Vlaamse regering ‘Een leven lang leren in goede banen’ en is in actieve samenwerking met de overheid (kabinetten en departement Onderwijs, administratie Werkgelegenheid en administratie Economie) en de interprofessionele sociale partners gevoerd in een ‘werkgroep EVC’. EVC staat dan voor de ‘erkenning van verworven competenties’. De werkzaamheden van deze werkgroep EVC hebben geleid tot een advies met betrekking tot een minimumkader voor de implementatie van een beleidsmodel voor EVC in Vlaanderen. De elementen van dit kader vormen de bouwstenen voor een model van (h)erkenning van verworven competenties in Vlaanderen.
Levenslang en levensbreed leren in Vlaanderen. Gegevens, ontwikkelingen en beleidsmaatregelen

Disciplines: Social Sciences (General)

Het domein levenslang en levensbreed leren is zeer uitgebreid en er bestaat nood aan een globaal overzicht en opvolgingsmogelijkheden. In deze publicatie wordt een globaal overzicht van het beschikbaar cijfermateriaal met betrekking tot het levenslang en levensbreed leren in Vlaanderen gegeven. Daarnaast wordt in een achttal meer kwalitatieve hoofdstukken ingefocust op specifieke deelvraagstukken en ontwikkelingen, zoals de ongelijke deelname aan het levenslang en levensbreed leren, de financiering er van, de rol van EVC's in heel dit verhaal, enz. Op termijn zal deze publicatie consulteerbaar zijn op de website van DIVA. DIVA is een samenwerking tussen de beleidsdomeinen Onderwijs en Vorming, Werkgelegenheid, Cultuur en Economie van de Vlaamse overheid. <br><br> Dit onderzoek werd uitgevoerd door het HIVA i.s.m. het Centrum voor Sociale Pedagogiek en het Centrum voor Permanente Vorming in Beroepen en Organisaties van de K.U.Leuven.<br><br> Werkten mee aan dit onderzoek: Herman Baert, Joost Bollens, Hilde Creten, Katleen De Rick, Anneleen Forrier, Wim Herremans, Nick Matheus, Sarah Misplon, Ides Nicaise, Helen Op den Kamp, Ilse Rubbrecht, Lieve Ruelens, Tom Vandenbrande, Steven Vos & Ingrid Vanhoren.
Sociale fraude in België. Controle- en bestrijdingsmechanismen en omvang

Disciplines: Social Sciences (General)

Tijdens het 22ste Vlaams Wetenschappelijk Economisch Congres (oktober 1995) werd reeds gesteld dat sociale fraude een fenomeen is dat in België, in tegenstelling tot in een land als Nederland, amper bestudeerd en gedocumenteerd is, en blijkbaar ook niet het voorwerp uitmaakt van veel controverse. Daartegenover wijzen diverse ramingen over de omvang van sociale en fiscale fraude op een zeer grote dimensie ervan. Daarom ging het Hoger Instituut voor de Arbeid in het kader van een multidisciplinair onderzoeksproject van het Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek over ‘Sociale fraude: verschijningsvormen, omvang, motieven en bestrijdingsvormen’ op zoek naar de beschikbare evidentie bij de sociale inspectiediensten en administraties zelf. In welke mate registreren zij de aard en omvang van de inbreuken en fraude en welk beleid van controle en beteugeling wordt gevoerd? Op basis van gepubliceerde documenten en verslagen, en tal van gesprekken met diverse instanties in deze administraties wordt een beeld geschetst van deze controle- en sanctiesystemen, de activiteiten van de inspecties en hun zicht op een fenomeen dat uiteindelijk liever verborgen blijft. Ook de problemen waarmee deze inspecties in de praktijk te kampen hebben, komen aan bod. Zo blijkt dat ondanks beperkte controlemiddelen, de controlekans aanzienlijk is. De geconstateerde en gesanctioneerde fraude, nochtans maar een fractie van wat macro-economisch wordt geschat, is eveneens beduidend. Tevens worden een aantal pistes duidelijk waarlangs een efficiënt controlesysteem verder kan evolueren. Zoals typisch voor onderzoek naar fraude (en fraudebestrijding) is hiermee waarschijnlijk maar een topje van de ijsberg gereveleerd, maar dan wel een topje dat tal van nieuwe vragen oproept, en waaruit ook beleidsconclusies kunnen geformuleerd worden. Een daarvan is alvast dat de strijd tegen fraude essentieel is om ‘het schip van staat’ waartoe wij de sociale zekerheid rekenen een veilige koers te laten varen.
Zwartwerk en fraude: een bedreiging voor de verzorgingsstaat in België en Europa / Travail au noir et fraude: une menace pour l’Etat- providence en Belgique et en Europe

Disciplines: Social Sciences (General)

In april 2003 organiseerde het HIVA in Brussel een tweedaags Belgisch en Europees colloquium over zwartwerk en sociale fraude. Belgische en buitenlandse sprekers leverden een bijdrage over de afbakening en de omvang van het zwartwerk, de meetbaarheid en beleid ter bestrijding ervan. Het uitgangspunt van het colloquium was de vaststelling dat het zwartwerk in al haar gedaanten de verzorgingsstaat ondermijnt. In een Belgisch gedeelte werd een HIVA-studie geactualiseerd en samengevat, en zetten de sociale partners hun visie uiteen over het Belgisch beleid met betrekking tot de strijd tegen de sociale fraude. In het internationaal luik ging veel aandacht naar de wijze waarop de omvang van het zwartwerk tot nog toe wordt geschat. Nationale rekenaars werden met macro-economische studies geconfronteerd. Ook wordt dieper ingegaan op het probleem van de huishoudelijke arbeid in Europa en werd de specifieke situatie van het zwartwerk in Griekenland, Italië en het voormalig Oostblok belicht. Tenslotte kwam het Europees beleid ter bestrijding van zwartwerk aan bod.<br><br> De referaten van de deelnemende sprekers werden gepubliceerd in <a href="http://www.socialezekerheid.fgov.be/bib/frames/nl/Nr-3-2003-NED.pdf">nummer 3/2003</a> van het Belgisch Tijdschrift voor Sociale Zekerheid.
De tewerkstelling in de quartaire sector in België

Disciplines: Social Sciences (General)

Dit rapport schetst de evolutie van de werkgelegenheid in de quartaire sector in België en de gewesten van respectievelijk 1973 en 1982 tot nu. Het is een aanvulling bij de meer gedetailleerde opstelling van satellietrekeningen voor de gezondheidssector in België en voor de welzijnssector, de socioculturele sector en het onderwijs in Vlaanderen door het Hoger Instituut voor de Arbeid (HIVA). Het rapport kadert in het non-profit project in opdracht van de Koning Boudewijnstichting en de Confederatie van de Social Profit Ondernemingen en de Belgische Overheden. Medefinanciering was tevens voorhanden vanuit de Christelijke Centrale van de Openbare Diensten. In het basisrapport voor de satellietrekeningen beperkte de opdracht zicht tot vier deelsectoren (onderwijs en de zogenaamde quasi-collectieve goederen) en tot het jaar 1997. Dit rapport herneemt de door het HIVA regelmatig gehanteerde afbakening van de quartaire sector en brengt daarmee niet alleen ook de overige non-profitsectoren (zuiver collectieve goederen) in beeld maar laat vooral toe de evolutie te schetsen over de voorbije kwarteeuw. De quartaire sector evolueerde in de periode 1973–1999 van 23 tot 36% van de gesalarieerde tewerkstelling. In de gezondheidssector was er daarenboven in de jongste periode nog een sterkere expansie van de zelfstandige arbeid. Wanneer gezondheid, welzijn en cultuur nog gelijke tred hielden in de jaren zeventig werden in de jaren tachtig de welzijnssectoren de meest expansieve sectoren (in relatieve termen), gevolgd door cultuur en in de derde plaats gezondheid. De zuiver collectieve goederen kenden de laatste jaren opnieuw een uitbreiding van de reguliere tewerkstelling en onderwijs tenslotte stagneerde bijna volledig in de jaren tachtig, maar kende in de jaren zeventig en jaren negentig nog een, weliswaar beperkte, expansie. Corrigerend voor de toenemende graad van deeltijds werken in de totale economie komt dit rapport tot de onthutsende vaststelling dat de werkgelegenheid in voltijdsequivalenten in de periode 1973–1999 amper is toegenomen (2 % over de gehele periode), maar dat dit op zich schrale resultaat van amper een behoud van de werkvolume volledig op het conto komt van de quartaire sector die een expansie kende van ongeveer 60%. Dit was juist voldoende om de desastreuze inkrimping met 15% van het werkvolume in de marksector te compenseren. Het illustreert de fragiliteit van het sectorale weefsel van onze economie en de enorme uitdaging van jobcreatie waarvoor de economie stond in diezelfde periode omwille van het toegenomen arbeidsaanbod. Het is de non-profit sector, de niet-markt sector, de quartaire sector, in wezen de verzorgingsstaat in verdere uitbouw, die uiteindelijk heeft moeten zorgen voor het behoud van de totale werkgelegenheid.
Van herkennen naar erkennen. Praktijken en ontwikkelingen rond ‘de (h)erkenning van verworven competenties’ in Vlaanderen

Disciplines: Social Sciences (General)

Is EVC, de ‘erkenning van verworven competenties’, een kortstondige modegril of is het een fundamentele trend in het denken rond competenties in Vlaanderen en Europa? Een vraag die sceptici onder ons zich zullen stellen bij het opduiken van alweer een nieuw begrip in het beleidsdiscours. Het VIONA-onderzoek naar de praktijk en ontwikkelingen in Vlaanderen heeft aangetoond dat EVC niet nieuw is voor Vlaanderen. Er zijn reeds vele waardevolle aanzetten tot EVC in de praktijk. Knelpunten bij deze praktijken zijn echter het ad hoc gebeuren van EVC in Vlaanderen, samen met het gebrek aan gemeenschappelijke standaarden, een gemeenschappelijk begrippenkader, transparante procedures en criteria. Bovendien is er een gebrek aan registratiegegevens, waardoor monitoring, en dus een geïntegreerd beleid niet mogelijk is. Vlaanderen heeft dus nood aan een beleidsmodel voor EVC, daarbij lerend van de buitenlandse modellen en vertrekkend van de praktijken in Vlaanderen. In een Vlaams EVC-model staat een dubbele doelstelling voorop: de persoonlijke ontwikkeling én de inzetbaarheid van individuen op de arbeidsmarkt en in de samenleving. Een geïntegreerd beleid omtrent EVC en levenslang leren moet ondersteuning en stimulansen bieden voor het bereiken van deze doelstelling. In dit rapport belichten we allereerst de ontwikkelingen die het competentiegerichte denken hebben beïnvloed en gaan we in op het competentiebegrip en het beleidsconcept EVC. In de hoofdstukken die daarop volgen, geven we een overzicht van het institutionele kader en de EVC-praktijken in Vlaanderen en van de mogelijkheden voor verdere ontwikkelingen rond EVC. We sluiten af met een aantal voorstellen voor operationalisering en implementatie van EVC in Vlaanderen en met de beleidsconclusies en aanbevelingen.
Zorgplanning voor voorzieningen voor personen met een handicap in Oost-Vlaanderen

Disciplines: Social Sciences (General)

De nood aan zorgplanning treedt meer en meer op de voorgrond in de gehandicaptensector sinds uit de centrale wachtlijsten blijkt dat een grote groep personen met een handicap geen gepast antwoord op zijn zorgvraag vindt. Op vraag van de Provincie Oost-Vlaanderen ontwikkelde het HIVA een planningsinstrument op korte en lange termijn om de provinciale zorgnoden in kaart te brengen. In dit rapport wordt de methodiek van (regionale) zorgplanning toegelicht en de resultaten van deze scenario’s worden besproken voor vier types voorzieningen voor volwassenen (nursingtehuizen, bezigheidstehuizen, dagcentra en tehuizen voor werkenden) in Oost-Vlaanderen. Tevens worden de resultaten gesitueerd ten opzichte van vroegere en nieuwe HIVA-prognoses voor gans Vlaanderen en wordt ook een vergelijking gemaakt met de officiële planning van het Vlaams Fonds. Tenslotte wordt aangetoond hoe deze simulaties verhelderend en functioneel blijken te zijn voor het tot stand komen van de provinciale adviesverlening ter zake. <br><br> Het zorgplan van de Provincie Oost-Vlaanderen dat gebaseerd is op het rekenschema van dit rapport vindt u op de website van de <a href="http://www.oost-vlaanderen.be/">Provincie Oost-Vlaanderen</a>.
Ouder worden in de stad. Op zoek naar toekomstgerichte modellen voor wonen en zorg in de Leuvense binnenstad

Disciplines: Social Sciences (General)

De universitaire ziekenhuissite St. Rafaël - St. Pieter is gesitueerd in de Leuvense benedenstad in de onmiddellijke omgeving van het historische stadscentrum. Het gebied zal de volgende jaren grondige veranderingen ondergaan omdat de ziekenhuis-, onderwijs- en onderzoeksafdelingen geleidelijk aan worden overgebracht naar Gasthuisberg. Het OCMW van Leuven beheert op de site 150 RVT-bedden. De K.U.Leuven en het OCMW van Leuven bereiden samen de herontwikkeling van het gebied voor. Binnen het gehele project willen de initiatiefnemers een bijzondere plaats voorbehouden voor het realiseren van toekomstgerichte woon-, leef- en zorgvoorzieningen voor ouderen. Vanuit demografisch oogpunt is het aandachtspunt ‘ouder worden in de stad’ een evidente keuze. Maar vooral leent de centrale ligging in de stad zich bijzonder goed tot het integreren van vernieuwende woonvormen binnen het stedelijk weefsel. Aan het HIVA vroegen de initiatiefnemers voorstellen uit te werken. Hiertoe verzamelden de onderzoekers gegevens over de behoeften van ouderen in Leuven, het huidige aanbod aan woon- en zorgvoorzieningen voor ouderen in Leuven, de wensen en ideeën van potentiële partners bij de uitvoering. Deze gegevens werden gesitueerd binnen de ontwikkelingen in Vlaanderen en Europa. Dit alles resulteerde in concrete suggesties voor de herontwikkeling van de site.
De gulden middenweg? Onderzoek naar de mogelijkheden van formules tussen kopen en huren van een woning. Juridisch luik van het onderzoek 'Ondersteuning van particulieren voor verwerving en renovatie van een woning'

Disciplines: Social Sciences (General)

Hoe kan de overheid verwerving en renovatie van woningen door particulieren beter ondersteunen? Wie moet toegang hebben tot deze overheidssteun? Hoe hoog moet de steun zijn? Welke vernieuwende vormen van overheidssteun zijn denkbaar? De resultaten van dit onderzoek dat uitgevoerd werd in opdracht van de heer Gabriëls, Minister van Huisvesting, vindt u in 3 thematische papers (juridisch, economisch, informatief) en in een samenvattende paper met beleidsaanbevelingen. We gaan daarbij in op een aantal actuele beleidsvragen, o.a. betreffende de verkoop van sociale huurwoningen.
Plus est en vous herbekeken. Manpowerplanning in de zorgsector en de socioculturele sector. Deel 3. Prognoses tot 2005 en scenario’s tot 2020 voor de zorgsector in de Vlaamse Gemeenschap

Disciplines: Social Sciences (General)

Welk zijn de groeiperspectieven voor de zorgsector onder invloed van de vergrijzing van de bevolking en een wijzigende zorgpolitiek? Zullen wij voldoende beroepskrachten vinden om al deze zorg te verstrekken? Dat zijn de twee prangende vragen die het Hoger Instituut voor de Arbeid (HIVA) van de Katholieke Universiteit Leuven opnieuw tracht te beantwoorden in een tweede reeks van rapporten omtrent manpowerplanning in de zorgsector. De resultaten van vroeger onderzoek over de periode 1995-2010 worden hier in een nieuwe reeks herbekeken, geactualiseerd, gecorrigeerd, aangevuld en verfijnd en de toekomstverkenningen worden doorgetrokken tot 2020. De analyse gebeurt voor de voornaamste zorgberoepen (met uitzondering van de medische beroepen) en de voornaamste zorgsectoren. Het wordt daarmee een oefening in zorgplanning, onderwijsplanning, manpowerplanning en arbeidsmarktanalyse tegelijk. Voor de zorgsector, werkgevers en werknemers, de onderwijswereld en de overheid is het een naslagwerk en 'spoorboekje' voor de voorbije en mogelijke evolutie in de periode 1995-2020.<br><br> De sector van gezondheid en welzijn in Vlaanderen staat de komende twintig jaar voor een uitdaging die van dezelfde orde is als diegene die zij de voorbije kwarteeuw met succes heeft waargemaakt. Op dezelfde manier als in het verleden zal zij de komende decennia een belangrijke motor van jobcreatie blijven. Daartegenover staat evenzeer een historisch hoge interesse voor zorgopleidingen en zorgberoepen die zich vermoedelijk zal verder zetten, maar waarbij het beleid van alle betrokken instanties er zorg voor moet dragen dat een ruime instroom van beroepskrachten wordt aangemoedigd. Dit hoopvolle perspectief maakt van de zorgsector 'de sector van de toekomst' bij uitstek waarin velen een waardevolle beroepsloopbaan zullen vinden. De titel 'Plus est en vous herbekeken' verwijst naar dit grote potentieel aan arbeidskrachten en arbeidsplaatsen dat in de zorgsector bestaat. Zes delen hebben voornamelijk betrekking op de zorgsector in ruime betekenis. Een apart deel is gewijd aan de socioculturele sector. Een gelijkaardige reeks van rapporten werd opgesteld door Socio-Economie de la Santé (SESA) van de Université Catholique de Louvain voor de Franse Gemeenschap en beide equipes verzorgden ook een synthese voor België.<br><br> In dit derde deel wordt de toekomstverkenning voor zowel het arbeidsaanbod (naar beroepsgroep) als de arbeidsvraag (naar sectoren) uitgewerkt. Het worden prognoses op korte termijn (2000-2005) en scenario’s voor de verdere toekomst (2000-2020).
Connecting competence. Tendensen in de telecommunicatiesector stellen nieuwe eisen

Disciplines: Other Disciplines, Social Sciences (General)

De telecommunicatiesector vormt samen met de informaticasector één van de pijlers van de informatiesamenleving. Uitgedaagd door de noodzaak om die op informatie gebaseerde samenleving verder uit te bouwen, maar vooral te democratiseren, veranderen telecommunicatie-ondernemingen voortdurend. Technologische en structurele veranderingen volgen elkaar in ijl tempo op. Ze zetten organisatiestructuren onder druk en eisen een aangepaste personeelspolitiek. Wil men die ontwikkelingen beleidsmatig ondersteunen, dan heeft men ook nood aan een inzicht in de huidige en de toekomstige kwalificatievereisten in de sector. Die kunnen een basis vormen voor verschillende beleidskwesties, gaande van een hertekening van het HR-beleid in de individuele ondernemingen, over het zoeken naar meer aangepaste onderwijsprogramma’s tot gerichte initiatieven van opleidingsinstellingen die werknemers én werkzoekenden doelmatiger voorbereiden op een job in deze boeiende sector. Cevora gaf het HIVA de opdracht voor een uitgebreide studie van de telecommunicatiesector. Daarbij gaat de aandacht eerst naar een beschrijving van de sector en de uitdagingen waarmee de bedrijven vandaag geconfronteerd worden. Vervolgens wordt ingezoomd op één specifiek beroep: de Customer Technical Support Engineer. In de studie van dit beroep, dat cruciaal mag genoemd worden voor de technisch georiënteerde dienstverlening in de telecomsector en dat veel mogelijkheden in zich draagt om meer mensen van de externe arbeidsmarkt aan te trekken en om doorgroeimogelijkheden te creëren, wordt duidelijk dat twee soorten competenties belangrijk zijn. Eerst en vooral zijn er een aantal vereisten die specifiek gelden voor de technische klantenondersteuning. Daarnaast toont de analyse het belang aan van een aantal competenties die essentieel zijn ter ondersteuning van levenslang en organisationeel leren.
W²: Werk- en Welzijnstrajecten op maat. Een totaalconcept

Disciplines: Sociology, Social Sciences (General)

Volgens de administrateur-generaal van de VDAB, Fons Leroy, geraakt één op vijf langdurig werklozen niet aan werk zonder ondersteunende diensten van andere sectoren dan de VDAB. De situatie voor deze groep is dus niet uitzichtloos, maar ze vergt een integrale aanpak op maat van elk individu. De doelgroep omvat onder meer voortijdige schoolverlaters, ex-gedetineerden, personen met een psychische of psychiatrische problematiek en generatiearmen. In dit rapport wordt een totaalconcept ontworpen dat toelaat om arbeidsintegratie te verwezenlijken voor diegenen die het verst van de arbeidsmarkt verwijderd zijn. Het label W² vertolkt de synergie tussen werk en welzijn. Een trajectbegeleiding die deze beide - ruim te interpreteren - domeinen bestrijkt, heeft een grotere kans op succes dan de som van afzonderlijke diensten. Uiteraard zijn aan zo’n synergie een aantal randvoorwaarden verbonden. De trajecten zullen langer zijn dan de gangbare praktijk bij de VDAB. De werking focust niet alleen op de cliënt, maar op alle relevante actoren in het systeem (diensten, werkgevers, …). De finaliteit wordt verruimd van ‘formele tewerkstelling’ tot een waaier van alternatieve vormen van ‘actief burgerschap’. Tenslotte, de methodiek is inclusief, integraal, krachtgericht, participatief, gestructureerd en gecoördineerd.