clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Op een kleine 25 kilometer afstand ten westen van het centrum van Brussel zijn verschillende gemeenten in de Dendervallei  aangeduid als eindbestemmingen voor het Gewestelijk Expresnet. Dergelijke hoogfrequente, gewestgrensoverschrijdende verbindingen met openbaar vervoer zouden een onderdeel kunnen vormen van een hoogwaardig vervoersnet voor een Vlaamse ruimte met metropolitane allure met verschillende aaneengesloten, stedelijke regio’s.  In de aanloop naar het Beleidsplan Ruimte Vlaanderen zijn ook andere ambities vermeld, zoals bijvoorbeeld het ontwikkelen van een ‘veerkrachtige’ ruimte of een herzien van het gebruik van de ruimte in termen van  ‘ruimtelijk rendement’. De peri-urbane gebieden ten Westen van Brussel staan voor veel, deels overlappende en deels tegensprekelijke uitdagingen. De paper schetst enkele van deze uitdagingen en stelt deze ter discussie in het licht van verschillende ambities  die vermeld worden bij de opmaak van het Beleidsplan Ruimte Vlaanderen. Het is een poging om een aantal termen en concepten die in het Vlaamse ruimtelijk beleid zijn gelanceerd, te ontrafelen en inhoud te geven vanuit een specifiek lokaal perspectief: wat kan ‘metropolitane allure’ betekenen in een hybride gebied dat én rurale vallei én onderdeel van een stedelijke regio zou kunnen zijn? Hoe werken metropoolvorming, veerkrachtversterking en rendementsverbetering op elkaar in? En welke lokale en regionale actoren komen hierbij in beeld? Het onderzoek naar de gelaagdheid en verwevenheid van ruimtelijke uitdagingen en problematieken in de Dendervallei in relatie tot vraagstukken op grotere schaal is een pre-traject voor het opzetten van kwalitatieve toekomstverkenningen en ontwerpmatig onderzoek, in het kader van het onderzoek voor het Steunpunt Ruimte.
Om participatie aan cultuuractiviteiten te verklaren wordt traditioneel gekeken naar sociodemografische kenmerken van de participant (bijv. Lievens & Waege, 2011). Daarbij wordt er impliciet van uitgegaan dat participatie onafhankelijk is van de gemeente waar men woont. Vermits er nauwelijks onderzoek bestaat dat deze veronderstelling effectief toetst, wordt in dit hoofdstuk gekeken hoe de participatie in Vlaanderen beïnvloed wordt door het lokale aanbod. Een eerste vaststelling is dat participatie aan theater, dans en concerten afhankelijk is van de gemeente waar men woont, zelfs na controle voor sociodemografische kenmerken van de respondent. Een tweede vaststelling is dat zowel het aantal activiteiten als het aantal grote locaties ongelijk verdeeld is over de gemeenten. Tenslotte blijkt uit de analyses dat het aantal activiteiten in de gemeente voor een deel de participatieverschillen tussen de gemeenten verklaart. Het aantal grote locaties in de gemeente heeft in de analyses daarentegen slechts een significant effect bij theater en dans, niet bij concerten.
Wiskunde wordt in allerlei andere disciplines gebruikt. Economie is een van deze disciplines. 
Toch zijn economische contexten nog niet zo sterk doorgedrongen in wiskundelessen. Daar 
willen we met deze loep verandering in brengen. We werkten vier toepassingen uit die goed 
aansluiten bij de leerplannen van de tweede en derde graad. En passant geven we de 
wiskundeleraar een pak economische achtergrondkennis mee. Vier onderwerpen komen aan 
bod: optimale verdeling van geproduceerde goederen over twee markten, een pittig 
extremumprobleem met eerste- en tweedegraadsfuncties, gebruik van afgeleiden en 
integralen bij marginale kosten en opbrengsten, en, tot slot, een blik op Lorenzkrommen en 
Ginicoëfficiënt vanuit de beschrijvende statistiek en de analyse.
De wereld verandert razendsnel. Moet ons onderwijs dan ook niet veranderen? Leren onze kinderen op school nog wel de cruciale dingen die ze nodig hebben in de maatschappij van de 21ste eeuw? Ons onderwijs is voortreffelijk, maar het werkt niet even goed voor alle leerlingen. Hoe kan ons onderwijs ervoor zorgen dat alle leerlingen zich volwaardig ontwikkelen en zich goed voelen op school? Wat is de rol van de leerkracht? En wat is de rol van ouders? En moeten we nu massaal computers en tablets in onze klassen invoeren? 
 
Dit boek biedt een antwoord op de grote vragen over het onderwijs van de 21ste eeuw. Geschreven in een heldere taal, opgefrist met concrete ideeën uit de onderwijspraktijk en overgoten met een stevige dosis optimisme. Want ons onderwijs is uitstekend maar het kan nog beter. Beter aangepast aan de moderne tijden, beter voor leerlingen en hun ouders, beter voor leerkrachten. 

Onderwijs voor de 21ste eeuw is een must voor iedereen die geeft om de kwaliteit van ons onderwijs. Iedereen dus.
De mogelijkheid van ambtshalve ontheffing wegens "materiële vergissing" geeft sinds lang aanleiding tot heel wat vragen en discussies over de juiste draagwijdte die aan dit begrip moet worden gegeven. In dit artikel wordt eerst ingegaan op de historische oorsprong van deze discussie (deel 1). Dit historisch besef leidt tot een beter inzicht in de huidige discussie over de afbakening van het begrip "materiële vergissing", in het bijzonder wat betreft de loutere vergetelheden van de belastingschuldige (deel 2). Deze analyse leidt tenslotte tot een voorstel om de huidige bepaling te vervangen door een eenvoudiger én rechtvaardiger systeem, dat toelaat om gedurende een langere termijn rechtzettingen van teveel betaalde belastingen te bekomen (deel 3).
Een enquête bij 3870 Vlaamse taalprofessionelen bracht aan, het licht dat slechts een minderheid van hen nog achter de Noord-Nederlandse norm staat. Ze staan ook positiever tegenover Vlaamse woorden en uitdrukkingen dan de taaladviesdienst van de Nederlandse taalunie: Taaladvies.net. Degenen die de Noord-Nederlandse norm wél nog verdedigen, blijken die echter slecht te kennen: ze accepteren (ongewild) méér Vlaamse items dan de anderen. We concluderen dat Taaladvies.net zich zou moeten bezinnen over de gevolgde methodologie. De dienst baseert zich op een beperkt panel van informanten, maar dat is duidelijk niet representatief voor de Vlaamse taalprofessional.
Dit artikel gaat over de schandaal- en succesroman De helaasheid der dingen van de Vlaamse schrijver Dimitri Verhulst, waarin het hoofdpersonage met afstand terugblikt op zijn kansarme jeugd in het fictieve Reetveerdegem. Het boek wordt gevolgd in zijn Nachleben als film in het Russische taalgebied. Centraal staat de vraag in hoeverre het Vlaamse receptiemotief, dat critici in het Nederlandse taalgebied vrijwel unaniem omarmden, tezamen met de door Felix Van Groeningen geregisseerde film De helaasheid der dingen exporteerbaar is naar Rusland. Om die vraag te beantwoorden worden, rekening houdend met het referentiekader van de Russische kijker, de keuzes van de Russische audiovisuele vertaler van Flamandskie natjoermorty (Vlaamse stillevens) onder de loep genomen.
In het hoger onderwijs bestaan diverse initiatieven om de schrijfvaardigheid van instromende studenten op peil te brengen, vooral voor het schrijven van zakelijke en academische teksten. Na een decennium is de tijd aangebroken om de efficiëntie van deze activiteiten te meten. Deze bijdrage brengt de evolutie in kaart van de schriftelijke zakelijke taalbeheersing van eerstejaarsstudenten in de professionele bachelor Bedrijfsmanagement aan UC Leuven-Limburg.
Minoes van Annie M.G. Schmidt behoort tot de internationale canon van de jeugdliteratuur. Hoe is het boek daarin doorgedrongen? Deze vraag staat centraal in dit artikel. Eerst bied ik een model om de factoren in kaart te brengen die een rol spelen bij de canonisering. Vervolgens ga ik dieper in op de canonisering van Minoes in Nederland en Vlaanderen, waarbij ik zowel de tekst als de context betrek. Wat de tekst betreft, analyseer ik inhoudelijke en formele kenmerken die Minoes deelt met andere klassiekers uit de jeugdliteratuur. Bij de context behandel ik zowel de productie als de distributie en de receptie. Ik belicht de ontwikkeling van Schmidts reputatie, de inspanningen van uitgevers en bemiddelaars en de ontvangst door de literaire kritiek. Hierbij aansluitend ga ik na hoe de status van het werk geconsolideerd werd in lexicons, literatuurgeschiedenissen en biografieën. Ik bestudeer vervolgens de rol die adaptaties voor toneel, film en musical gespeeld hebben en nog spelen om het verhaal ‘levend’ te houden en de rol van vertalingen voor de internationale canonisering. Ten slotte ga ik na in hoeverre Minoes ‘omarmd’ geworden is door de samenleving.
Een biografie van de dichter Ted van Lieshout waarbij eerst wordt ingegaan op de ontwikkeling van zijn dichterschap. Dan volgt een analyse van zijn dichtwerk voor zowel jongeren als kinderen. Bijzondere aandacht gaat naar het motief van de dood, de relatie tot zijn moeder, de zoektocht naar geluk en naar een thuis, het spel met normen, taal, verbeelding en anders zijn en ten slotte naar de kenmerken die zijn poëzie leeftijdloos maken.
Het stadsarchief van Gent werd tussen 1800 en 1930 door zeven stadsarchivarissen beheerd. Timo Van Havere onderzoekt in dit boek welke archivalische dromen elk van hen wilde verwezenlijken. Door een bespreking van onder meer de huisvesting, de ordening en de aangroei van het archief worden de sporen van de negentiende-eeuwse realisaties in het huidige stadsarchief duidelijk. Daarnaast krijgt de invloed van een toenmalig Gents erfgoedveld bijzondere aandacht. Op die manier is dit boek ook een antwoord op de vraag wat het stadsarchief van Gent nu eigenlijk was en is en slaat het een brug naar het Belgische archiefwezen in de negentiende eeuw.
De redevoering was een geliefd genre bij schrijvers uit de Weimarrepubliek. Vooral Gerhart Hauptmann sprak vaak in het openbaar. De toneelauteur en Nobelprijswinnaar gold in de jaren twintig en de vroege jaren dertig als het boegbeeld van de Duitse natie, een rol waarin hij zichzelf in zijn speeches veelvuldig presenteerde. Het hoogtepunt in zijn carrière als redenaar was een Amerikareis die hij in 1932 ter gelegenheid van het Goethejaar ondernam. Vrijwel elke etappe van zijn reis gaf aanleiding tot een redevoering, met als hoogtepunt een lange Goethespeech aan de Columbia-universiteit. Tekstanalyses van deze redevoeringen laten zien dat Hauptmann het collectieve symbool Goethe, en daarmee ook zichzelf, als vertegenwoordiger van een onvergankelijke Duitse "Kulturraum" voorstelde. Via een boekuitgave en nieuwe media als radio en film maakte ook de Duitse bevolking kennis met Hauptmanns Amerikaanse speeches. De retorische toepassing van deze media versterkte het beeld van Hauptmann als Duitslands grootste levende schrijver en cultuurrepresentant.
Het Steunpunt Ruimte en Wonen werkte naar aanleiding van de Woonsurvey 2005 een methode uit om op basis van de informatie in de survey over de vier voornaamste isolatiemaatregelen (beglazing,vloer‐, muur‐, en dakisolatie) een isolatie‐index op te stellen. De isolatie‐index werd opgesteld als een gewogen score, die rekening houdt met het effect van elke maatregel inzake energiebesparing, met verhoudingen tussen bouwonderdelen voor verschillende types van woningen en met de mate waarin de respondenten aangeven dat de isolatie aanwezig is.  
Naar aanleiding van het Grote Woononderzoek 2013 als opvolging van de Woonsurvey 2005 is deze indicator voor het isolatieniveau van bestaande woningen geëvalueerd en herbekeken. Hierbij is enerzijds nagegaan hoe het isolatieniveau van woningen tussen 2005 en 2013 is geëvolueerd in functie van type eigenaar. Daarnaast was er de vaststelling dat de isolatie‐index, zoals eerder opgesteld, geen aansluiting heeft bij andere energieprestatie‐indicatoren zoals die binnen de energie‐
prestatiewetgeving worden gebruikt. Hierbij was er de vraag of er een indicator voor het isolatieniveau kan worden opgesteld, op basis van een gelijkaardige methodiek als de isolatie‐index, maar qua concept beter aansluitend op bestaande indicatoren voor het isolatieniveau van woningen of delen van woningen zoals de U‐waarde en het K‐peil. Onderliggend rapport maakt in dit kader een evaluatie van de isolatie‐index en stelt een verbeterde isolatie‐indicator voor.
On the family history of professional cyclist Raymond Impanis (1925-2010) and Flemish origin of his surname. (in Dutch)
Raymond Impanis (1925-2010) was in de jaren ‘50 en ‘60 van de twintigste eeuw een zeer succesvol wielrenner. Over zijn familienaam en afkomst doen allerlei geruchten de ronde. Hij was echter geen vondeling zoals algemeen werd aangenomen.
In de praktijk werd met belangstelling uitgekeken naar het eindarrest van de Nederlandse Hoge Raad in de zaak waaromtrent de Raad eerder een prejudiciële vraag aan het Hof van Justitie had gesteld en die draait rond de verenigbaarheid van de 150 km­grens in de Nederlandse 30 %­regeling met het EU­recht. In zijn antwoord op de prejudiciële vraag kaatste het Europees Hof de bal immers gedeeltelijk terug naar de Hoge Raad. Het eindarrest van de Hoge Raad is er inmiddels (arrest van 4 maart 2016). En daaruit blijkt dat de 150 km­grens overeind blijft, en dus ook de eruit voortvloeiende uitsluiting van onder meer Belgische inwoners uit de 30 %­regeling.
Dit rapport bevat de analyse van de REG‐premies uitbetaald aan particulieren door de netbeheerders in de periode 2009‐2014, en van de fiscale voordelen voor particuliere belastingplichtigen voor investeringen in energiebesparende maatregelen, voor de aanslagjaren 2006‐2013. De REG‐premies zijn door de Vlaamse Regering opgelegd aan de netbeheerders in het kader van de REG‐openbaredienstverplichtingen en gelden dus enkel voor Vlaamse huishoudens, terwijl voor de belastingvermindering (tot 2014 een federale bevoegdheid) enkel de gegevens voor het Vlaams Gewest geanalyseerd zijn. De analyse legt de zeer grote complexiteit en volatiliteit bloot van zowel de premieregeling als de fiscale voordelen in die periode. Het bijna jaarlijks wisselen van zowel
het soort maatregelen waarvoor een financiële ondersteuning mogelijk was als de voorwaarden en hoogte van het voordeel, zijn zeker een belangrijke drempel geweest voor veel huishoudens om
gebruik te maken van deze ondersteuningsmaatregelen. In welke mate deze financiële ondersteuningen een stimulans zijn geweest om over te gaan tot investeren in energiebesparing, is moeilijk eenduidig te achterhalen uit deze data, maar de indruk leeft toch
dat het een sensibiliserend en mobiliserend effect heeft gehad. De grote vertegenwoordiging van vooral economisch sterkere huishoudens bij de fiscale voordelen en ook het beperkte aandeel van beschermde afnemers bij de premies lijkt erop te wijzen dat dit effect het grootst is geweest bij de meer gegoede huishoudens die waarschijnlijk ook zonder deze ondersteuning de middelen hadden om de investering te doen. Vraag is echter of zij deze stap hadden gezet zonder deze stimulans. Voor de minst gegoede huishoudens, die het meeste baat zouden hebben bij energiebesparende investeringen, vanuit een nood aan beter comfort en/of een lagere energiefactuur, blijkt de stimulans duidelijk niet groot genoeg te zijn en/of te weinig bekend. Voor hen is hoogstwaarschijnlijk de hoge initiële investeringskost een (voorlopig) onoverbrugbare barrière. De bestaande ondersteuningsmaatregelen kunnen belangrijk zijn om de hogere sociale groepen effectief aan te zetten tot investeren in energiebesparen, maar voor de laagste sociale groep zijn duidelijk extra maatregelen nodig om de verschillende barrières en niet in het minst de financiële barrière te overbruggen, want zij zullen het meest baat hebben bij een sterke verbetering van de energieprestatie van hun woning. Ook voor huurwoningen is er duidelijk nog werk aan de winkel.
Onderzoek naar de toekomst van de twaalf Maasmechelse parochiekerken, ter voorbereiding en onderbouwing van het kerkenplan. De Universiteit Hasselt, meer bepaald de onderzoeksgroep ArcK van de faculteit Architectuur en Kunst, voerde het onderzoek uit in opdracht van de gemeente Maasmechelen (contractueel gezien de opdrachtgever) en het centraal kerkbestuur van Maasmechelen (waarmee de gemeente zelf een contract aanging om een optimale samenwerking gemeente-centraal kerkbestuur te garanderen). In de praktijk legde ArcK verantwoording af aan zowel de gemeente als het centraal kerkbestuur. Het onderzoek vond plaats tussen september en juli 2016.
In deze bijdrage wordt stil gestaan bij het voorkomen en alternatief aanpakken van conflicten in het raam van het verlenen (of het weigeren) van een omgevingsvergunning. Eerst wordt uitgelegd waarom
de invoering van de omgevingsvergunning een goede gelegenheid vormt om meer aan conflictpreventie en alternatieve conflictoplossing te doen. Vervolgens wordt een kort overzicht gegeven van de verschillende vormen van ADR (Alternative Dispute Resolution) en de conflicten die kunnen rijzen bij het aanvragen van een omgevingsvergunning. Daarna wordt een analyse gepresenteerd van de concrete mogelijkheden tot conflictpreventie voorafgaand aan en tijdens de vergunningsprocedure, en nadat een vergunning is verleend of geweigerd. Tenslotte volgt een korte beschouwing over wat nodig is om meer gebruik te maken van conflictpreventie en ADR.
ACHTERGROND Vlaanderen heeft een suïcidecijfer dat 82% hoger is dan dat van Nederland. DOEL Met dit onderzoek gaan we na in welke mate Vlaanderen en Nederland van elkaar verschillen inzake risicofactoren en beschermende factoren inzake suïcide. METHODE Door middel van een gestructureerde postenquête verzamelden we bij 2999 Vlamingen en Nederlanders tussen de 18 en 64 jaar gegevens over hun psychisch welbevinden, hun suïcidaal verleden, de verkregen hulp en intenties om hulp te zoeken voor psychische problemen, kennis van het zorgaanbod, tevredenheid over de verkregen zorg en hun attitudes tegenover suïcide. RESULTATEN Het voorkomen van psychische problemen en het hebben van een suïcidaal verleden verschilden niet significant tussen Nederland en Vlaanderen. Meer Nederlanders hadden wel ooit hulp gekregen voor psychische problemen en ze hadden vaker de intentie om hulp te zoeken in de toekomst dan Vlamingen. Ook de kennis van en tevredenheid over de zorg waren beter in Nederland dan in Vlaanderen. In Nederland had men vaker een positieve, aanvaardende attitude tegenover suïcide dan in Vlaanderen. CONCLUSIE In Nederland scoort men op het vlak van beschermende factoren tegen suïcide beter dan in Vlaanderen. We gaan in op enkele verklaringen voor deze verschillen en bespreken de implicaties voor het suïcidepreventiebeleid. BACKGROUND The suicide rate is 82% higher in the Flanders region of Belgium than in the Netherlands. AIM To investigate to what extent Flanders and the Netherlands differ with regard to the risk factors and protective factors relating to suicide and attempted suicide. METHOD By means of a structured postal questionnaire, we collected data on the following topics from 2999 Flemish and Dutch people between 18 and 64 years: mental well-being and earlier attempts to commit suicide, the help they had received and their intention to seek help for psychological problems, awareness of the mental health care available, satisfaction with the help received, and attitudes to suicide. RESULTS The incidence of psychological problems and suicidality did not differ significantly between Flanders and the Netherlands. Compared to Flemish people, Dutch people with psychological problems had received more psychological help and more often expressed the intention to seek help in the future. Furthermore, the Dutch were better informed about mental health care, and patient satisfaction was higher in the Netherlands. Compared to the Flemish people, the Dutch had more positive and understanding attitude to suicide. CONCLUSION In general, risk factors for suicide were similar in the Netherlands and Flanders. However, the Dutch were characterised by more protective factors. We attempt to explain these differences and suggest ways of improving suicidal prevention policy.
Er bestaat enorm veel literatuur over factoren die meespelen bij studiesucces in het hoger onderwijs. In deze paper worden de belangrijkste studentfactoren voor studiesucces in het hoger onderwijs geïdentificeerd op basis van een grondige studie van een 25-tal meta- 
analyses. De studentfactoren werden opgedeeld in instroomkenmerken (demografische kenmerken, persoonlijkheid, intelligentie en vooropleiding) en kenmerken van de student-in-opleiding (motivatie en emotie, cognitie, gedrag, context en integratie). De studentfactoren 
die het meest samenhangen met studieresultaten werden bepaald en samengebracht in een werkmodel. Deze factoren bieden een aanknopingspunt om leerlingen secundair onderwijs zo goed mogelijk te informeren en te oriënteren en om bij studenten hoger onderwijs 
studiesucces te bevorderen. There is a vast amount of literature on factors affecting study success in higher education. In the current paper, the most important student factors were identified based on a comprehensive review of about 25 meta-analyses. Student factors were categorized into entry
characteristics (demographic characteristics, personality, intelligence, prior education) and factors associated with the student being enrolled in higher education (motivation and emotion, cognition, behavior, context and integration). The student factors most strongly
related to performance in higher education were identified and combined into a model. These student factors provide a starting point to inform and orient secondary school students and to enhance study success of students in higher education.
Bij het aantreden van Koen Geens als minister van Justitie, stonden de verwachtingen omtrent de gerechtelijke hervormingen hooggespannen. Vanuit de bemiddelingspraktijk weerklonk een duidelijke vraag tot herevaluatie van de regelgeving rond bemiddeling. Het justitieplan stelde alvast tot doel om de doorverwijsfunctie naar alternatieve conflictoplossing te bevorderen. De potpourri’s volgden elkaar in sneltempo op. De vraag rijst welke maatregelen er reeds werden genomen met betrekking tot de bemiddeling en wat er in de nabije toekomst nog te verwachten valt. Is er ruimte voor verbetering?
Sinds de invoering van het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen zien heel wat beleidsplannen lintbebouwing als een negatief fenomeen. En toch blijft de groei van linten constant. Het uitgangspunt van deze paper is dat er nood is aan een debat, met het beleid, over deze paradoxale situatie. Het stelt voor om dit debat te laten vertrekken van een ‘eenvoudige’ Maatschappelijke Kosten en Baten Analyse. De paper introduceert een rekenmodel om een dergelijke analyse uit te voeren.
Deze bijdrage gaat over bemiddeling tijdens civiele gerechtelijke procedures, ook wel gerechtelijke bemiddeling genoemd. Civiele gerechtelijke procedures omvatten niet alleen procedures betreffende burgerrechtelijke aangelegenheden in de strikte zin, maar ook procedures in handelszaken en sociale zaken. Het gaat met andere woorden om alle procedures die onder de werkingssfeer van het Gerechtelijk Wetboek vallen.
De focus zal worden gelegd op de verhouding tussen rechtspraak en bemiddeling eenmaal een gerechtelijke procedure is opgestart. Die verhouding wordt bekeken op inhoudelijk vlak: wat is de eigenheid van bemiddeling en rechtspraak? Waarom, wanneer en onder welke voorwaarden kiezen voor rechtspraak of bemiddeling? Zij wordt ook belicht vanuit organisatorisch oogpunt: hoe worden rechtspraak en bemiddeling praktisch op elkaar afgestemd? Hoe kan het gebruik van bemiddeling worden gestimuleerd door rechtscolleges? Bij het bespreken van de verhouding tussen rechtspraak en gerechtelijke bemiddeling kan geen abstractie worden gemaakt van een derde mogelijkheid waarover rechters beschikken om zaken af te doen: de minnelijke schikking. Zij behoort van oudsher tot de taak van de rechter. Door recente wettelijke evoluties, vooral door de invoering van de familierechtbank, is het belang van de minnelijke schikking nog toegenomen. Als de rechter voor de keuze staat om aan de partijen al of niet een bemiddeling voor te stellen, zal hij steeds voor ogen houden dat een poging tot minnelijke schikking evenzeer een mogelijk oplossingstraject is. Hij zal een doordachte keuze tussen die beide trajecten moeten maken. Vandaar dat de minnelijke schikking in deze bijdrage niet onbesproken kan blijven, ook al ligt het accent vooral op de verhouding tussen rechtspraak en gerechtelijke bemiddeling.