clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
In de loop van 2009-2010 vond een boeiend ESF-pilootproject plaats in Antwerpen. VDAB Antwerpen en CAW Metropool gingen de uitdaging aan om werkzoekenden in armoede op een krachtgerichte en integrale manier te begeleiden naar de arbeidsmarkt. Geïntegreerde werk-welzijnstrajecten waren hiervan het resultaat. 

Dit onderzoeksrapport beschrijft de resultaten van het project. Zowel de ‘harde’ resultaten als het proces worden beschreven. Nieuwe instrumenten om evoluties van werkzoekenden in kaart te brengen werden ontwikkeld en uitgetest, waaronder de W²-cirkels en de afname van (empowerment)schalen.
Wie met stedelijke beleidsverantwoordelijken, ambtenaren of ‘mensen uit de sector’ over de multiculturele samenleving praat, krijgt vaak pessimistische verhalen te horen. Nochtans hebben onze gekleurde stadswijken een enorme potentie aan sociaal kapitaal… dat met moeite ontgonnen wordt. Met dit boek beogen de auteurs het debat over de toekomst, de uitdagingen en de kansen van de multiculturele samenleving over het steriele ‘wij/zij’-discours heen te tillen. Ze confronteren de lezer met facetten die amper de voorpagina’s van de kranten halen. Het discours over de multiculturele samenleving, uitsluiting & discriminatie, de situatie op de arbeidsmarkt en uitwisselingen in het dagelijkse sociale leven vormen de vier grote verhaallijnen van deze boeiende uitgave.
In dit onderzoek nemen we het Vlaamse en Waalse socialistisch kiespubliek onder de loep.
We focussen daarbij op de traditionele achtergrondkenmerken van socialistische kiezers
en op stemmotieven of houdingen die in de literatuur geassocieerd worden met een socialistische
stem. Enerzijds onderzoeken we de impact van traditionele socio-structurele kenmerken
en van een voorkeur voor een grotere overheidsinterventie of meer invloed voor
de vakbond. Anderzijds bekijken we ook de rol van meer moderne thema’s als migratie en
ethische vrijheden.
Het onderwijs raakt aan de kern van onze samenleving. Het is dan ook een belangrijke Vlaamse bevoegdheidsmaterie, niet alleen wegens het omvangrijke budget, maar ook en vooral omdat de organisatie ervan richting geeft aan de toekomstige generaties. Bovendien is de weerslag van overheidsbeslissingen op het dagelijkse leven van honderdduizenden studerenden en leerkrachten niet te onderschatten. De wijze waarop het onderwijs vorm kreeg in de Vlaamse Gemeenschap vanaf 1988 werd in belangrijke mate bepaald door de politieke breuklijnen van de voorafgaande periode. Wij bekijken daarom eerst de sche¬merperiode van de cultuurautonomie vanaf 1971 tot aan de communautarisering van het onderwijs, om vervolgens de belangrijkste kenmerken van het Vlaamse onderwijsbeleid sindsdien onder de loep te nemen zoals die tot uiting komen in enkele belangrijke decreten.
Het duurt nog ruim een jaar voor we de naam kennen van de nieuwe Franse president. De verkiezingen zijn slechts gepland voor april-mei 2012, maar nu al is duidelijk dat het opnieuw een felle tweestrijd zal worden tussen links en rechts. Tussen nu en mei 2012 kan er natuurlijk nog veel gebeuren maar het ziet ernaar uit dat Frankrijk voor het eerst in 17 jaar opnieuw een socialistische president zou kunnen hebben. En eigenlijk is dat ook goed nieuws voor de Europese Unie.
Voor sociale bewegingen is media-aandacht
van cruciaal belang. Via de media proberen de
organisaties hun boodschap over te brengen
naar de publieke opinie. Ze verhogen daarmee
hun zichtbaarheid en versterken zo hun positie
aan de onderhandelingstafel. In deze bijdrage
gaan we na hoe het zit met de zichtbaarheid
van vakbonden en werkgevers in het
televisienieuws in Vlaanderen. We concentreren
ons op televisie, omdat uit onderzoek telkens
opnieuw blijkt dat het tv-nieuws voor het
overgrote deel van de bevolking de belangrijkste
vorm van informatie blijft. Middenveldorganisaties
leveren dan ook veel inspanningen
om met hun standpunten en activiteiten
in het tv-nieuws te komen. Ons onderzoek is
gebaseerd op het Elektronisch Nieuwsarchief
(ENA) van de Universiteiten Antwerpen en
Leuven. Dat bevat meer dan 120.000 nieuwsitems
uit 5.565 nieuwsuitzendingen die tussen
2003 en 2010 werden uitgezonden door vrt
(één) en vtm. Het ENA biedt dus een volledig
overzicht van alle nieuwsuitzendingen in
Vlaanderen van de afgelopen acht jaar.
Sinds de federale verkiezingen van juni 2007 sukkelt
België van de ene politieke crisis in de andere. Ook de vervroegde verkiezingen van 2010 brachten wat dat betreft
weinig soelaas. Toch merkt de modale Belg niet zo veel van
al dat aanslepende politieke getouwtrek: de economie en de
begroting doen het relatief goed, terwijl op het  internationale en Europese vlak België net zo goed zijn rol speelt als tevoren. De Belgische politieke elite blijkt in staat tot heel veel pragmatisme als het over de begroting of de Europese Unie gaat.
De Europese Unie (EU) heeft de afgelopen decennia haar pakket bevoegdheden gevoelig uitgebreid. Een aantal studies tonen aan dat maar liefst 70% van alle wetgeving in de lidstaten afkomstig is van het Europese beleidsniveau. Het Verdrag van Lissabon dat sinds december 2009 van kracht is, heeft nog voor een verdere verdieping in de EU gezorgd. De huidige financiële crisis en de moeilijkheden in de eurozone leiden ook tot bijkomende macht en bevoegdheden voor het Europese niveau, waarbij vooral de Europese Raad macht naar zich toetrekt. Tegelijk zien we echter dat in veel landen, waaronder Nederland, het euroscepticisme onder de bevolking toeneemt. Die toenemende vijandigheid wordt vaak in verband gebracht met een gebrek aan kennis: de media berichten nauwelijks over wat er gebeurt in de Europese Unie. In dit artikel bekijken we de manier waarop de twee grootste televisiestations in Vlaanderen (VRT en VTM) tussen 2003 en 2010 aandacht hebben geschonken aan de Europese Unie. Conclusie: zelfs in België blijft Europa een ver-van-mijn-bedshow.
De VRT blijkt in dit familieonderzoek bij 25 gezinnen met Marokkaanse en Turkse achtergrond aantrekkelijk op het vlak van het non-fictie- en kinderaanbod; commerciële en satellietzenders scoren vooral met fictie. Voor subalterne groepen ontbreken noodzakelijke elementen voor ‘functionele identificatie’ om pluralisme als dusdanig te (h)erkennen in het
publieke omroepaanbod. Aangezien de meeste kritiek betrekking heeft op ‘functionele kwaliteit’ (Beheersovereenkomst 2007-2011, het raamwerk voor deze evaluatie), wordt een bredere aanpak dan het diversiteitscharter bepleit.
an. Zeker wanneer mensen geen persoonlijke ervaring hebben met een thema als jongerengeweld, zijn ze hoofdzakelijk aangewezen op media als informatiebron. Buitenlandse onderzoeken rapporteren een overrepresentatie van jongerengeweld in de media en spreken van een vertekend, onrealistisch beeld. Onderzoek naar dit specifiek segment van persverslaggeving in vergelijking met berichtgeving over algemene jeugdcriminaliteit ontbrak nog in Vlaanderen. Aan de hand van een kwantitatieve inhoudsanalyse van 3889 artikels in Vlaamse kranten gingen we na hoeveel persaandacht uitgaat naar het thema jongerengeweld en op welke manier deze berichten geframed worden. Bovendien onderzochten we in welke mate de pers de regels omtrent het vrijwaren van de privacy van jongeren naleeft en of ze een betrouwbaar beeld schetst van het aandeel jongerengeweld in de samenleving. Onze resultaten tonen aan dat de Vlaamse pers geen buitenproportioneel aantal artikels besteedt aan dit topic in vergelijking met het totale nieuwsaanbod in kranten. Het precieze beeld van vertekening dient bijgeschaafd: het gaat immers meer om de manier van berichtgeving over jongerengeweld dan om een overdreven aandeel in het totaal aanbod. Ondanks stelden we vast dat artikels over gemiddeld twee keer groter zijn en vaker vergezeld zijn van foto's dan andere artikels over criminaliteit en dat moord gepleegd door jongeren overgerepresenteerd wordt in kranten. Omgekeerd kent het aantal berichten over slagen verwondingen een onderrepresentatie in vergelijking met de cijfers uit de beschikbare criminaliteitsstatistieken.
Inleiding
Door de vergrijzing van de bevolking neemt het aantal ouderen onder polymedicatie alsmaar toe. Omwille van een verminderde lever- en nierfunctie zijn deze patiënten vaak meer gevoelig voor bepaalde geneesmiddelen. Bovendien is er dikwijls sprake van een cognitieve en motorische achteruitgang waardoor therapietrouw wordt bemoeilijkt.
Dit alles kan leiden tot geneesmiddelgebonden problemen en een verminderd therapeutisch effect. Een analyse van het medicatiegebruik met aandacht voor therapietrouw, over- en ondermedicatie, interacties en vermijdbare nevenwerkingen door middel van een medicationreview, of ook medicatierapport genaamd, zou een mogelijke methode kunnen zijn om deze geneesmiddelgebonden problemen gestructureerd aan te pakken.
Doelstelling
In deze pilootstudie wou men nagaan of de juiste instrumenten voor het uitvoeren van een medicatierapport voorhanden zijn, en wou men de mogelijkheid tot implementatie ervan in Vlaanderen onderzoeken. 

Methodologie
In een eerste fase werden op basis van internationale tools instrumenten ontwikkeld die gebruikt kunnen worden bij het uitvoeren van een medicationrapport. In een tweede fase werd aan een groep vrijwillige apothekers gevraagd elk vijf medicatierapporten uit te voeren bij 65-plussers onder polymedicatie. De uitkomst van deze medicatierapporten werd opgevraagd en geanalyseerd. Bevindingen van de deelnemende apothekers, artsen en patiënten werden bevraagd met behulp van enquêtes. 

Resultaten
32 apothekers namen deel aan het project. 11 van de 32 apothekers voerden effectief medicatierapporten uit; dit resulteerde in 30 medicatierapporten. Met de START- en STOPP criteria werden in 42% respectievelijk 71% van de gevallen problemen gedetecteerd. 
Deze criteria bleken handig in gebruik maar onvolledig om alle geneesmiddelgebonden problemen te detecteren. De vragenlijst voor de patiënt werd goed aanvaard, was volledig en kon snel ingevuld worden. Informatie voor arts, apotheker en patiënt bleken ruim voldoende.
Zowel artsen, apothekers als patiënten vonden een medicationrapport door de apotheker nuttig. De voornaamste redenen voor afhaken van de apothekers waren tijdsgebrek en een moeizame communicatie met de huisarts.
Conclusie
Het nut van het uitvoeren van medicatierapporten wordt door apothekers, artsen en patiënten erkend. Uit het grote aantal apothekers dat in de loop van het project afhaakte, blijkt dat de implementatie ervan nog moeilijk ligt.
Recente innovatieve doorbraken met geavanceerde cel- en gengebaseerde therapieën bieden hoop voor
diverse ziekten die slechts in beperkte mate of zelfs niet behandeld kunnen worden met conventionele
geneesmiddelen of biologische producten. Enkele celgebaseerde producten worden al een aantal decennia
met succes gebruikt in therapeutische context. Voor gentherapie melden studies een zeker potentieel voor
een effectieve langetermijnbehandeling van bepaalde monogenetische ziekten.
Hoewel de wetenschappelijke kennis van en de klinische interesse voor deze therapieën groeien, leiden
enkele negatieve resultaten, o.a. in verband met het risico op tumorvorming, tot bezorgdheid. Een nauwgezette
opvolging van veiligheid en doeltreffendheid in deze therapieën is noodzakelijk. De complexiteit, plasticiteit
en kwetsbaarheid van cel- en gengebaseerde producten zorgen echter dat een exacte beschrijving van
die therapieën moeilijk is, met directe gevolgen voor de definiëring van de veiligheid en de doeltreffendheid,
alsook voor de juridische mogelijkheden tot bescherming van de daarin gebruikte producten.
In dit artikel beschrijf ik het rooms-katholiek godsdienstonderricht in Vlaanderen en de hermeneutisch-communicatieve visie anno 2010. Eerst zal ik de historisch-theoretische ontwikkeling tot het hermeneutisch-communicatief model schetsen, vervolgens aan de hand van recent onderzoek de waardering voor het model van godsdienstleraren in Vlaanderen beschrijven en ten slotte de actuele kracht van het model verdedigen tegenover twee zeer recente godsdienstpedagogische tendensen in Vlaanderen. Die kracht zich hem in 'de geïnspireerde getuigenisfunctie' van de godsdienstleraar.
In dit artikel wil ik enkele bedenkingen maken bij het artikel van professor Patrick Loobuyck 'Levensbeschouwelijk onderwijs in België, over de noodzakelijkheid van een eenheidsvak over levensbeschouwing en filosofie', dat in december 2010 gepubliceerd werd in Narthex (jrg. 10, nr. 6). Loobuyck's positie komt erop neer dat het levensbeschouwelijk geëngageerd zijn niet aan de orde mag komen in het klassendiscours. Echter, een pleidooi voor onderwijs 'over' levensbeschouwingen vergeet gemakkelijk dat het zélf ook een particuliere levensbeschouwelijke positie inneemt, namelijk de helikopterpositie die neutraliteit gaat claimen. Het gevaar is niet klein dat alle andere godsdiensten en levensbeschouwingen op één hoop worden gegooid als vergelijkbare en uitwisselbare alternatieven. Op die manier wordt het eenheidsvak over levensbeschouwing en filosofie zelf een nieuwe vorm van exclusivisme ten opzichte van ieder die zich levensbeschouwelijk geëngageerd weet en voor wie het niet om het even is wat men gelooft en waarin het geloof niet zomaar inwisselbaar is voor een ander perspectief. Men zou voor minder twijfelen aan de noodzakelijkheid van zo'n eenheidsvak.
Dit zakboekje wil een wegwijzer zijn in de dagelijkse professionele voor patiënten met dementie en hun familie en mantelzorgers. Vertrekkende vanuit de initiële ziektediagnostiek tot de fase van het levenseinde geeft dit boekje een helder, wetenschappelijk overzicht van de zorg voor een patiënt met dementie. Zowel de huisarts als de andere hulpverleners uit de eerste lijn zullen in dit zakboekje concrete antwoorden vinden op vragen uit dit ziektedomein.
Achtergrond
Het nakende tekort aan huisartsen doet huisartsen in opleiding
nadenken over het evenwicht tussen vraag en aanbod binnen de
eerste lijn. De toegenomen complexiteit van de gezondheidszorg
jaagt bovendien de kosten de hoogte in. Binnen de verschillende
Europese landen is een kluwen van goede initiatieven ontstaan om
deze evoluties tegen te gaan. Een strenge hand voor ontwarring lijkt
ons echter noodzakelijk.
D oel
Interessante elementen distilleren om te gebruiken in de opbouw
van onze ideale praktijk door het Deense gezondheidszorgsysteem
te observeren.
Methode
L iteratuurnazicht, prospectie en interviews in Denemarken, discussie
met Deense gezondheidszorgmedewerkers en discussie binnen
het onderzoeksteam.
Re sultaten
D e huisarts speelt een centrale rol in de Deense gezondheidszorg,
waar hij als poortwacht functioneert. De Deense huisarts wordt op
een tweeledige manier vergoed: deels ‘per capita’ en deels ‘fee-forservice’.
Hij wordt rechtstreeks betaald door de overheid, waardoor
de basiszorg voor de patiënt gratis is. Het Deense gezondheidszorgsysteem
wordt gefinancierd op basis van nationale en lokale
taksen. De huisarts maakt gebruik van een verplicht elektronisch
dossier en wordt ondersteund door medische secretaresses en
praktijkverpleegkundigen. Zij verlichten het werk van de arts zodat
er ruimte vrijkomt voor meer essentiële geneeskunde en consulten
per telefoon of e-mail. Praktijkpermanentie wordt voorzien van 8 tot
16 uur. Vanaf 16 uur triëert en coördineert een wachtpost telefonisch
de medische vraag.
Besluit
Het Deense gezondheidszorgsysteem bevat heel wat interessante
aspecten. Er is een grote toegankelijkheid tot de zorg, omdat de
patiënten niet moeten betalen voor een consult bij de meeste
gezondheidszorgdiensten. Daarnaast zorgt de poortwachtfunctie
van de huisarts voor een efficiëntere zorg, waardoor de kwaliteit
toeneemt en onkosten verminderen. Ten slotte zorgen korte
werkdagen, specifieke financiering en ondersteuning door medisch
personeel voor een grote tevredenheid onder de huisartsen.
Achtergrond
Beleidvoerders voorspellen dat we in België afstevenen op een
relatief en/of absoluut huisartsentekort waardoor belangrijke veranderingen
in de organisatie van de Belgische eerstelijnsgeneeskunde
noodzakelijk zijn. Buitenlands literatuuronderzoek toont aan dat
taakdelegatie een mogelijke oplossing is om het dreigend huisartsentekort
in te vullen.
D oelstelling
I n een terreinverkennende studie worden de meningen van dertig
huisartsen met betrekking tot de implementatie van praktijkassistentie
in de huisartsenpraktijk bevraagd via focusgroeponderzoek.
R esultaten
I n België bestaat er momenteel geen absoluut tekort aan huisartsen.
Een toenemende takenlast zal veranderingen in de organisatie van
het Belgische gezondheidszorgsysteem en de betrokken werkkrachten
noodzakelijk maken. Taakdelegatie is één van de strategieën
om de organisatie van de huisartsenpraktijk te rijmen met de op
handen zijnde evoluties in de gezondheidszorg. Verder onderzoek is
noodzakelijk om de effecten van taakdelegatie binnen de Belgische
eerstelijnsgeneeskunde te kunnen voorspellen.
Huisartsen wensen voornamelijk administratieve taken uit handen
te geven. Hierbij zien we eveneens de tendens om meer minimaal
medisch-technische aktes, alsook onderhouds- en managementtaken
binnen de huisartsenpraktijk uit te besteden aan een competente
praktijkassistent.
Verschillende factoren, waaronder het financiële aspect en de
beschikbaarheid van praktijkruimte, zijn belangrijke remmende
Achtergrond
E r lijkt een gebrek aan een uniforme aanpak bij het keuren van
jonge, competitieve sporters en richtlijnen hieromtrent binnen de
huisartsenpraktijk.
D oel
Nagaan wat de beste aanpak is van een gesystematiseerd
keuringsonderzoek
in een huisartsgeneeskundige setting ter
voorkoming van plotse, cardiale dood bij jonge, competitieve
sporters en een aanbeveling doen.
Methode
E r werd gezocht in MEDL INE, Tripdatabase TM, gevarieerde bronnen
van klinische praktijkrichtlijnen, website van de European Society
of Cardiology, de American Heart Association en de Vlaamse Gemeenschap
(afdeling Medisch Verantwoord Sporten). De gebruikte
zoektermen waren “Death, Sudden, Cardiac”, “Mass Screening” en
“Sports”. Andere artikels werden aangereikt door een expert of via
de referentielijst van reeds gevonden artikels.
R esultaten
Anamnese en klinisch onderzoek worden doorgaans aanbevolen.
Over de nood aan een stelselmatige afname van een elektrocardiogram
(ECG ) in rust bestaat geen eensgezindheid. Bij afwijkende
bevindingen verwijst men de sporter door naar een specialist.
Sportmedische keuring dient te worden uitgevoerd vanaf de start
van competitie en minstens tweejaarlijks te worden herhaald. Enkele
auteurs raden aan om de sportmedische keuring te koppelen
aan of zelfs te vervangen door een cardiovasculaire voorlichting.
Besprekin g
E r bestaan grote en kleine inhoudelijke verschillen tussen de
verschillende aanbevelingen. Een driedelig protocol met anamnese,
klinisch onderzoek en ECG is bewezen (kosten)effectief. Voldoende
kennis van de artsen is wel noodzakelijk. De Vlaamse Gemeenschap
zal moeten uitzoeken hoe en door wie de sportmedische
keuring van jonge, competitieve sporters in de toekomst dient te
gebeuren. Keuringsprotocollen verschillend per geslacht, leeftijd,
ras en type en/of niveau van de sportbeoefening lijken een nuttig
instrument.
Besluit
P lotse, cardiale overlijdens van jonge, competitieve sporters kunnen
worden voorkomen door een gestandaardiseerd, herhaaldelijk
keuringsonderzoek bestaande uit anamnese, klinisch onderzoek en
ECG .
Drie hedendaagse katholieke vrouwen omschrijven hun eigen wijze van kritisch-loyaal kerk-zijn. Wat Agnes Pas, Trees Dehaene en Josian Caproens bindt, is dat zij alle drie actief geweestzijn, of het nog zijn, als voorzitter van het IPB, het Interdiocesaan Pastoraal Beraad, het orgaan dat al veertig jaar poogtde hartslag te zijn van al wat zich op het kruispunt van kerk en samenleving afspeelt en leken een stem wil geven binnen deidee van een samengedragen verantwoordelijkheid. Deze bijdrage besluit met een analyse van wat hun denkwegen nu kunnen betekenen binnen de geloofscommunicatie en levenbeschouwelijke reflectie in het onderwijs en het pastorale veld.
Broosheid of „frailty” is de aan het verouderen inherente achteruitgang van de verschillende orgaansystemen
in het lichaam. Een hoge leeftijd valt niet per definitie samen met broos of „frail” worden, al neemt de
prevalentie van frailty wel onvermijdelijk toe met de leeftijd. Hierdoor worden bepaalde ouderen gevoelig voor
functionele beperkingen en vatbaar voor ziekten en ziekteverwikkelingen. Bovendien neemt het risico op
institutionalisatie, hospitalisatie en overlijden toe. Frailty uit zich klinisch onder de vorm van het beeld van de
typisch geriatrische patiënt, de oudere met het frailty-syndroom. Ondanks het organismebrede karakter van
frailty staat de musculoskeletale weerslag centraal. Verlies van spiermassa en -kracht (sarcopenie) heeft
immers een belangrijke functionele weerslag en speelt in de klinische expressie van ouderdomsgebonden
kwetsbaarheid een sleutelrol. In dit artikel wordt het frailty-syndroom ontleed en het klinische belang ervan
benadrukt.
Gezondheid wordt tegenwoordig voorgesteld als een 'instant hoop' die voor de consument binnen bereik ligt, omdat ze kan worden gekocht. En gezond zijn is dé voorwaarde om gelukkig te zijn, toch? Met 'functionele voedingsmiddelen' speelt de markt daar handig op in. De reclame weet als geen ander hoe ze de mens - het vlees is zwak - moet raken.
Suïcide begrijpen is één zaak, erover oordelen een andere. In dit artikel heb ik het niet over het begrijpen, wel over het oordelen. Wat ervan te denken? Wat denkt de katholieke kerk over suïcide? Mag iemand zich van het leven beroven? De kerk verbindt regels zoals elkaar niet bedriegen, niet doden, niet stelen of niet liegen met aan de moraal voorafgaande waarden als respect voor het leven, eerbied voor de waarheid en respect voor het onderscheid tussen het mijn en het dijn. Haar visie op zelfdoding is gekleurd door haar visie op het leven. Begrijpelijkerwijs kan haar standpunt dan ook getypeerd worden als een traditioneel 'neen'. Daarom hanteert de kerkleiding in de lage landen ter vertaling van het Engelse 'suicide' geen beschrijvende termen als 'zelfdoding' of 'suïcide' maar een term die tevens een waarderingsoordeel insluit, nl. 'zelfmoord'.
De eertijds speculatieve vraag of God geen naïeve zinsbegoocheling is, is een veralgemeende vraag geworden in het areligieuze Europese denkklimaat van vandaag. Voor vele evolutiebiologen, neurowetenschappers en ingenieurs lijkt religieus besef vaak een restant van een naïef, onkritisch en onwetenschappelijk denken. Maar is dat wel zo? In dit boek wordt een verkennende wandeling gemaakt door het rijk gevarieerde landschap van de ‘moderne’ en ‘postmoderne’ geloofstwijfel en dito geloofsovertuigingen. We hopen dat deze verkennende historische wandeling verheldert waarom zingeving in het algemeen, en de christelijke godsdienst in het bijzonder, belangrijk zijn, waartoe ze kunnen dienen en waarin een daarbij passende levensstijl bestaat. Doorheen het boek wordt de dialoog met het hedendaagse atheïsme en agnosticisme met zijn vele objecties en twijfel volgehouden. Aan zij die zich nog gelovig opstellen en dagelijks de broosheid van de eigen overtuiging ondervinden biedt het oriëntatie en steun.