clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
In dit dossier stelden twee beambten vast dat er een wietgeur waar te nemen viel aan de celdeur van een gedetineerde, waarna de gedetineerde een tuchtsanctie kreeg voor het bezit van door de wet verboden goederen. De gedetineerde ontkent de feiten en stelt dat de geur van een andere cel afkomstig is. De Beroepscommissie meent dat geurwaarneming een vaststelling is die op gelijke hoogte staat met andere zintuiglijke vaststellingen, en dat deze vaststelling doorslaggevend kan zijn voor een tuchtbeslissing, zolang de vaststelling op een zorgvuldige wijze werd gedaan. In casu gebeurde de vaststelling onzorgvuldig omdat de geur slechts werd bevestigd door één ander personeelslid en omdat op het moment zelf het winket niet werd geopend om te kunnen verifiëren of er effectief gerookt werd of om de gedetineerde te confronteren met de vaststelling van de verdachte geur.
Het vermoeden van onschuld is een fundamenteel beginsel van het tuchtrecht. Het is dus aan de directeur om te bewijzen dat een tuchtinbreuk plaatsvond en dat een gedetineerde schuldig is aan deze tuchtinbreuk. In het dossier werd een gsm gevonden in een cel die gedeeld werd door twee gedetineerden. De directeur achtte het bewezen dat de gsm het bezit was van de celgenoot. Toch werden zowel de celgenoot als de gedetineerde gesanctioneerd voor het bezit van een gsm. De Klachtencommissie stelt dat de gedetineerde niet kan gesanctioneerd worden voor het bezit van de gsm aangezien de gsm hem niet toebehoorde. De gedetineerde kan ook niet schuldig bevonden worden voor medeplichtigheid aan de tuchtinbreuk ‘bezit van een gsm’ louter omdat de gedetineerde op de hoogte was dat de celgenoot in het bezit was van een gsm, noch omdat hij dit niet meldde aan het bewakingspersoneel. De tuchtsanctie is onwettig. Aan de gedetineerde werd een tegemoetkoming toegekend.
Aan het hoofd van elke gemeente staat de burgemeester. Zij of hij is het politieke gezicht van de gemeente, in goede en kwade dagen. En die kwade dagen waren er de voorbije tijd volop. Immers, de coronacrisis stelde hen (en de lokale besturen in het algemeen) zwaar op de proef. 

De auteurs van dit boek onderzoeken hoe de Vlaamse burgemeesters de coronaperiode hebben ervaren. Ongeveer een jaar na het begin van de coronacrisis in maart 2020 sloegen Radio 2 en het Centrum voor Lokale Politiek van de Universiteit Gent de handen in elkaar en organiseerden ze een grote bevraging bij de Vlaamse burgemeesters. Meer dan 90 % van hen nam deel. Die schat aan informatie wordt hier uitgebreid geanalyseerd.

Om terug te blikken op deze ongewone periode, riepen de auteurs bovendien de hulp in van enkele belangrijke hoofdrolspelers. Bart Somers (viceminister-president van de Vlaamse Regering en Vlaams minister van Binnenlands Bestuur, Bestuurszaken, Inburgering en Gelijke Kansen), gouverneur Carina Van Cauter, gedeputeerde An Vervliet, burgemeester Kristof Audenaert en Algemeen directeur Jan Compernol beschrijven hoe zij de coronacrisis vanuit hun specifieke rol hebben ervaren.

Ten slotte staan de auteurs ook stil bij het debat dat is ontstaan over de rol van de burgemeester in het bestrijden van een pandemie en aan de financiële gevolgen en uitdagingen voor de lokale besturen.

Dit boek is een belangrijke houvast voor beleidsmedewerkers en mandatarissen op alle politieke niveaus die concrete lessen willen trekken uit de coronacrisis.
Verpleegstages zijn essentieel om cognitieve, reflectieve en affectieve vaardigheden te verwerven. Toch is het onduidelijk hoe raadzaam en waardevol het is om studenten naar de verpleegpraktijk te sturen in tijden van grote gezondheidscrisissen, zoals een pandemie. Snelle, en soms gedwongen, beslissingen om verpleegstages verder te zetten, te wijzigen of uit te stellen kunnen invloed hebben op de keuze van studenten voor de opleiding en het beroep tot verpleegkundige. Wetenschappelijke kennis over de impact van verpleegstages tijdens een pandemie is tot op heden
schaars. Tijdens de eerste golf van de COVID-19-crisis (maar-tmei 2020) liep ruim de helft van de Vlaamse studenten verpleegkunde een verpleegstage, en uit hun ervaringen kunnen we lessen leren voor het stagegebeuren tijdens een gezondheidscrisis. In deze bijdrage schetsen we een aantal randvoorwaarden om verpleegstages tijdens een gezondheidscrisis tot een betekenisvolle leerervaring te maken.
Wat is bekend?   Het teleconsult is een consult via video of telefoon zonder dat de patiënt zich hiervoor verplaatst naar de huisartsenpraktijk.   De COVID-19-pandemie creëerde nieuwe opportuniteiten voor het teleconsult als aanvulling op het fysieke consult.   Het Leuvense consultatiemodel vormt een algemeen aanvaarde leidraad voor fysieke consulten. Wat is nieuw?   Het teleconsult verdient een blijvende plaats in de huisartsenpraktijk bij acute, chronische en preventieve zorg.   Het teleconsult is een volwaardige consultatie en volgt dezelfde stappen als een fysiek consult.   Het teleconsult vraagt extra aandacht voor de privacy van arts en patiënt, empathische verbale communicatie en safety netting.
We leven in onzekere tijden. Complexe tijden ook. Een virus haalt wereldwijd het dagelijks leven van miljoenen mensen overhoop. Aanslagen maken onschuldige slachtoffers. Nieuwkomers komen in onze dorpsstraat wonen. Het einde van de maand is voor sommigen onbereikbaar ver. De klimaatcrisis brengt het einde van de wereld dan weer akelig dichtbij. Nieuwe technologieën openen ongekende einders, maar artificiële intelligentie bedreigt de jobmarkt. Peking pokert met Washington om het leiderschap van de wereld. De Amerikaanse president aanvaardt de verkiezingsuitslag niet en zweept zijn aanhangers op om het Capitool te bestormen.
Toch is onze tijd niet uniek. De wereld is niet op hol geslagen. Vaak vergeten we aan de geschiedenis te vragen of wat we vandaag als nieuw ervaren, zo nieuw is als we denken. Werelden van onzekerheid zijn er in het verleden wel vaker geweest. Ook in vroeger tijden raakte de geschiedenis al eens in een stroomversnelling die de vertrouwde omgeving wegspoelde.
Meer dan een decennium geleden peilde 'De geschiedenis van de wereld van morgen' het diepe ongenoegen met de bestaande orde, in de grote omgeving van de wereldpolitiek en in de kleine omgeving van het dagelijks leven. Woelige tijden zouden aanbreken. Zo gebeurde.
In 'Vergeet dat onze tijd zoveel complexer is dan alles wat ooit voorafging' maakt Rik Coolsaet opnieuw de balans op, op zoek naar de polsslag van de samenleving waarin de stroomversnelling van de afgelopen decennia ons heeft gebracht. 
Dit is een geschiedenis van het heden, in het licht van gisteren, met het oog op morgen.
Halverwege de twintigste eeuw beleefde de cinema zijn gouden jaren. Nooit gingen er zo veel mensen naar de film, waren er zo veel bioscopen en werden er zo veel filmaffiches aangeplakt als toen. Dit veranderde vanaf de jaren zestig toen de televisie de woonkamers veroverde en de auto uitnodigde tot uitstapjes en reizen. Tijdens de jaren dertig, veertig en vijftig bloeide de Belgische cinemacultuur niet alleen in steden als Brussel en Antwerpen, waar de filmdistributeurs en de drukkerijen van filmaffiches waren gevestigd. Als het op filmbeleving aankwam, was ook Gent een filmstad van formaat. Het meest tot de verbeelding spreekt de enorme collectie van ruim negenduizend, vooral Belgische filmaffiches, afkomstig uit het archief van de stedelijke politie en bewaard in Archief Gent. Zeldzame foto’s, bouwplannen, filmprogrammaties, archiefdocumenten en interviews met de cinemabezoekers van toen vervolledigen ons beeld van de meer dan dertig bioscopen die Gent toen telde, van de luxueuze filmtheaters in het stadscentrum tot de bescheiden cinemazalen in de wijken.
Wereldwijd worden bijna 11 miljoen mensen opgesloten in gevangenissen of andere detentiefaciliteiten. Deze gevangenispopulatie is heterogeen en bevat groepen gedetineerden die geconfronteerd worden met een verhoogde
kwetsbaarheid als onderdeel van het detentieproces. Onder het acroniem ‘LHBT’ worden transgender personen door de Verenigde Naties, de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en de Raad van Europa gezien als een subpopulatie
met specifieke noden en behoeften tijdens hun detentie. Tot dusver is er relatief weinig geschreven over hun unieke ervaringen tijdens hun detentie, vooral binnen Europa. Dit exploratief onderzoek had tot doelstelling om de ervaringen van en uitdagingen voor transgender personen in (twee) Vlaamse gevangenissen in kaart te brengen.
Een aanzienlijk aantal mensen belandde in het ziekenhuis na een besmetting met het COVID-19-virus. Sommigen ontwikkelen na opname of een ernstig ziektebeloop psychische klachten, waaronder angst, depressie en uitputting.

Deze leidraad werd ontwikkeld om wetenschappelijk onderbouwde handvatten te bieden aan psychosociale hulpverleners bij het behandelen en begeleiden van personen met ernstige of aanhoudende psychische gevolgen van een COVID-19- besmetting en gerelateerde opname.

Omdat klachten zeer uiteenlopend kunnen zijn, gaande van angst tot depressie of PTSS, hanteert deze behandelleidraad een transdiagnostische aanpak. Op die manier worden het individu en specifieke werkzame processen vooropgesteld.

De leidraad bevat meerdere behandelmodules, gebaseerd op goed gevalideerde principes en behandelingen, die kunnen worden ingezet op basis van de noden van de cliënt. Dat laat toe een behandeling op maat uit te werken.
Bestaat de psychiatrie nog als ze het euthanasievertoog omarmt? Dat is de verontrustende vraag die Abe Geldhof zich luidop stelt. Deze praktijk en dit vertoog worden gestut door een aantal clichés: zo zou de patiënt recht op zelfbeschikking hebben, en dus op euthanasie; euthanasie zou minder erg zijn dan suïcide; de hulpverlener die vragen stelt bij het aanbod van de ‘genadedood’ zou paternalistisch zijn, of ‘therapeutisch hardnekkig’; een goedkeuring op een euthanasieverzoek zou mensen terug energie kunnen geven om verder te leven. Maar welke impliciete aannames gaan daarin schuil en wat is de plaats van suggestie in deze praktijk? Wat zegt het over onze tijd met zijn medische blik op psychisch lijden en zijn probleemoplossingsparadigma dat net vandaag de ‘uitzichtloosheid’ en ‘ondraaglijkheid’ van psychisch lijden geobjectiveerd en het radicaal beëindigen van het lijden genormaliseerd worden? Wat wordt miskend in een ‘humanistisch’ discours dat, eerder dan de patiënt ‘vrijheid’ en ‘zelfbeschikkingsrecht’ te verlenen, hem vooral diens laatste barrière tegen de zelfdestructie ontneemt?

Met een nawoord door Geert Hoornaert
Weermetingen gebeuren standaard volgens de richtlijnen van de Wereld Meteorologische Organisatie wat verklaart waarom de meerderheid van de weerstations in open, ruraal gebied gelegen is. Hierdoor beschikken we over weinig weersinformatie in bijvoorbeeld bossen, duinen of steden. Zulke data zijn nochtans zeer relevant omdat de omgeving
een aanzienlijke invloed heeft op het lokale weer. Met het VLINDER burgerwetenschapsproject is er sinds december 2019 een Vlaams meetnetwerk van 60 weerstations om het lokale weer in kaart te brengen. De weerstations staan verspreid over Vlaanderen en Brussel in onder meer stadscentra, bossen en meren. Secundaire scholen hebben een grootaandeel in de werking van dit meetnet: zij stelden de locaties voor, bouwden de weerstations en volgen de metingen op. In deze bijdrage stellen we dit unieke meetnet voor en leggen we uit hoe je hiermee als leerkracht in de klas aan de slag gaat.
Een groot aantal problemen dat de politie aanpakt, speelt tegelijkertijd op lokaal, nationaal en internationaal niveau. Dat geldt bijvoorbeeld voor georganiseerde criminele groepen, die het bestaan van verschillende grenzen en jurisdicties handig gebruiken. Maar ook voor openbare ordehandhaving, waar crises op het wereldtoneel tot spanningen in wijken leiden.

Omdat problemen gemakkelijk over grenzen heen stromen, bestaat er in de Europese ruimte inmiddels een groot aantal maatregelen ter versterking van de grensoverschrijdende aanpak. Conform de aard van de Europese Unie zoeken deze maatregelen een balans tussen de activiteiten van lidstaten en het Europese niveau. Daarnaast hebben deze maatregelen zich te verhouden tot het lokale niveau. Dat is immers de schaal waar de politie in grote mate haar verankering kent.
Europese politiesamenwerking is al met al het zoeken naar de goede samenhang tussen de verschillende schaalniveaus, die tegelijkertijd vanuit een eigen perspectief werken.

De centrale vraag in dit Cahier is hoe die Europese samenwerking – als een leerstuk van multi-level governance – vandaag gestalte krijgt. Helpt Europese regelgeving bij een betere samenwerking tussen politiekorpsen, bijvoorbeeld in Euregio’s en ter deling van informatie? Welke uitdagingen zijn er vandaag met betrekking tot samenwerking? Hoe succesvol is de samenwerking tussen de Europese instituties Europol en Frontex en nationale en lokale politiekorpsen? In welke mate vindt Europese politiesamenwerking buiten de Europese Unie plaats, zoals in derde landen en in vredesmissies? Ontstaat er door Europese samenwerking een gedeelde opvatting over operationele concepten en over de aard van het politievak?

Dit Cahier 59 is samengesteld onder redactie van Timo Kansil, Gert Vermeulen, Peter De Buysscher en Antoinette Verhage.

De Cahiers Politiestudies verschijnen trimestrieel. Zij zijn onderworpen aan een internationale double blind peer review en worden samengesteld door de gasteditoren, de hoofdredacteur en de editorial board, i.s.m. de redactie.
Het is niet altijd duidelijk hoe de haast eindeloze technologische mogelijkheden moeten worden ingepast in de bestaande juridische wereld. Dit is ook het geval m.b.t. het fenomeen van de cryptomunten. Een specifieke regelgeving ontbreekt, hetgeen aanleiding geeft tot tal van vragen. Dit boek geeft een alomvattende juridische blik op dit nieuw en fascinerend fenomeen, met aandacht voor aspecten van vermogensrecht, consumentenbescherming, financieel recht, fiscaal recht en strafrecht.
Het algemeen contractenrecht is het recht dat van toepassing is op elk contract voor zover bijzondere wetgeving er niet van afwijkt.

Het handboek behandelt in vier delen de kernvragen die in de levenscyclus van elk contract aan bod komen:
1. Is het contract op geldige wijze ontstaan?
2. Wat is de inhoud van het contract en hoe werkt het ten aanzien van partijen en derden?
3. Wanneer is er sprake van een contractbreuk en wat is de impact van gewijzigde omstandigheden?
4. Hoe kan een partij een contractbreuk van haar medecontractant sanctioneren en hoe kan ze een eind aan het contract stellen?

De focus van het boek ligt op het huidige contractenrecht. Nu de stap naar een nieuw Burgerlijk Wetboek evenwel definitief is gezet, hebben de auteurs bij de behandeling van het huidige algemeen contractenrecht ook reeds rekening gehouden met de voorgestelde tekst tot hervorming van het verbintenissenrecht. Kortom, het is een handboek voor nu en straks.
Dit boek wil eerstejaarsstudenten rechten vertrouwd maken met de basisvaardigheden waarover een jurist moet beschikken, namelijk het opzoeken van juridische bronnen, het analyseren van wetgeving en rechtspraak en het oplossen van juridische casussen. Aanvullend op dit boek zijn online oefeningen beschikbaar op de ALICE-oefenomgeving van de Universiteit Gent.
Wie een psychische kwetsbaarheid heeft en zichzelf of anderen in gevaar brengt, kan tot opname in een psychiatrische afdeling gedwongen worden. Deze beschermingsmaatregel komt frequent voor en kent een zorgwekkende toename.

Bij een gedwongen opname zijn heel wat personen en actoren betrokken: huisartsen, psychiaters, personeel van een psychiatrisch ziekenhuis, ervaringsdeskundigen, naasten, advocaten, vrederechters en procureurs en politieambtenaren. Allen hebben eigen perspectieven en ervaringen. Opvallend genoeg is onderzoek vanuit die verschillende perspectieven bijzonder beperkt.

Dit boek brengt daarom allereerst de ervaringen van verschillende actoren bij een gedwongen opname in kaart. Vervolgens formuleert het concrete en haalbare aanbevelingen voor beleid en praktijk. Deze aanbevelingen – op basis van wetenschappelijke, ervarings- en praktijkkennis – vormen een ideale aanzet om snel mee aan de slag te gaan voor mogelijke verbetering.

Dit boek helpt het lot van mensen met een psychische kwetsbaarheid (al dan niet onder gedwongen statuut) positief te beïnvloeden en verdient daardoor alle aandacht.
De Belgische Appartementswet heeft niet enkel betrekking op de goederenrechtelijke dimensie van het appartementsrecht, maar beheerst ook de verenigingsrechtelijke dimensie: het organisatiemodel dat door de wetgever dwingend wordt opgelegd voor het behoud en het beheer van gebouwen en groepen van gebouwen in gedwongen mede-eigendom. De tweede dimensie blijft echter vaak onderbelicht, terwijl het belang van een efficiënt organisatiemodel voor appartementsmede-eigendommen alsmaar duidelijker wordt.Uit cijfers van de Vlaamse overheid blijkt dat vandaag naar schatting ongeveer een kwart van de Vlamingen in een appartementsgebouw woont. Verschillende maatschappelijke en economische ontwikkelingen zorgen ervoor dat het aantal gebouwen en groepen van gebouwen in gedwongen mede-eigendom in de toekomst alleen maar verder zal toenemen. Een goed inzicht in het wettelijk kader voor het beheer van appartementsmede-eigendommen is dus niet alleen voor de academische wereld maar ook voor de rechtspraktijk cruciaal.De auteur identificeert de knelpunten die ontstaan wanneer men het wettelijke beheermodel toepast op appartementsmede-eigendommen die niet aan de standaardnorm beantwoorden en reikt voor deze knelpunten telkens een aantal oplossingen aan. Op die manier biedt ze de lezer in een aangename en vlot leesbare schrijfstijl een houvast in deze complexe materie die de voorbije jaren meermaals door de wetgever werd gewijzigd.
Eén op tee Vlaamse jongeren met seksuele ervaring werd al ongewenst aangeraakt. Ook generatie Z worstelt duidelijk met seksueel grensoverschrijdend gedrag, en zowel daders als slachtoffers reageren vaak schouderophalend of berustend. Die banalisering aanpakken vergt o.m. een bijstelling van de kijk van jongeren op relaties, genernormen en seksualiteit. ie wordt sterk bepaald door hun seksuele scripts - cultureel voorgeschreven en genderspecifieke scenario's voor seksueel contact.
1. Dit eerste deel van het Handboek van het Belgisch Sociaal Recht geeft, onder de titel Handboek Belgisch Arbeidsrecht, een overzicht van heel het hele in België gel- dende arbeidsrecht en van de belangrijkste internationale en Europese aspecten daar- van. Omdat heel wat regels en figuren van deze rechtstak slechts historisch te verkla- ren en te begrijpen zijn, worden bepaalde onderdelen voorafgegaan door een korte ontstaansgeschiedenis. 2. Het Belgisch arbeidsrecht is zeer uitgebreid en omvat vele honderden nog van kracht zijnde normgehelen (wetten, decreten, besluiten en collectieve arbeidsover- eenkomsten) met algemene gelding. Het hoeft dan ook geen betoog dat een overzicht als dit onmogelijk alle details kan geven. Het beperkt zich tot de hoofdlijnen. Ook komen bijzondere rechtsposities, zoals die van binnenschippers1, zeelieden2, zeevis- sers3 en sportbeoefenaars4, details en conventionele regelingen die in bepaalde bedrijfstakken bij collectieve arbeidsovereenkomst werden uitgewerkt, niet aan bod. Niettemin worden alle facetten van het arbeidsrecht behandeld en wordt ook aan- dacht besteed aan zijn toepassing in de publieke sector.
De coronacrisis hakt er stevig in voor diverse sectoren. Sommigen zijn al maanden dicht en krijgen beperkt zicht op heropening, al dan niet onder beperkende voorwaarden. Andere zijn open, maar worden geconfronteerd met een sterk verminderde afzet. Heel wat ondernemingen in voornamelijk de retailsector (de bedrijven die goederen en diensten aan consumenten verkopen) worden met de cruciale vraag geconfronteerd of het zinvol is om respectievelijk (deels) te heropenen (al dan niet onder beperkende voorwaarden) of open te blijven onder de huidige of toekomstige omstandigheden. De horeca gaf reeds aan geen heil te zien in een heropening met terrassen alleen, bakkerijketen Pain Quotidien sluit bepaalde vestigingen, Leonidas houdt bepaalde winkels in toeristische centra gesloten, Accor heeft sinds begin 2021 tijdelijk heel wat hotels op slot gedaan, taxibedrijven houden een deel van de vloot binnen, …. Deze lijst is louter illustratief en jammer genoeg niet-limitatief. Heel wat zaken staan voor de keuze. In deze bijdrage gaan we financieel-analytisch na wanneer het zinvol is om te kiezen om tijdelijk te sluiten of niet te heropenen.
Kunnen liefde en seks de sociale en politieke orde doen wankelen? Antropologen Rahil Roodsaz en Katrien De Graeve hebben onderzoekers, schrijvers en activisten uit Nederland en België uitgenodigd om over die vraag na te denken. Het resultaat is een onalledaagse verzameling reflecties over weerbarstige liefde, tegendraadse seks en onverwachte solidariteit. Intieme revoluties doorprikt simplistische maar hardnekkige vooronderstellingen over wat subversief en wat onderdrukkend is. Het wijst connecties aan die doorgaans over het hoofd worden gezien, zoals tussen intimiteit en politiek. Het stelt verbanden ter discussie die te voorbarig worden gelegd, zoals de aanname dat religie vanzelfsprekend samengaat met vrouwenonderdrukking. Het houdt het patriarchaat een spiegel voor met onderbelichte praktijken van liefde, seksualiteit en intimiteit, zoals Black Love, vrouwelijke zelfbeminning en ecoseksualiteit,  en formuleert alternatieve kaders voor solidariteit, verbinding en zorg. Intieme Revoluties is een boek vol intiem weerwerk tegen de neoliberale en patriarchale orde.
Foto's van crime scenes vormen een nog onontgonnen maar waardevolle bron voor onderzoek naar historische interieurs. Ze bieden een ongecensureerde inkijk in het alledaagse wonen van diverse bevolkingslagen. Dit boek toont een selectie van originele foto's en plattegronden van plaatsen delict in de provincies Oost-Vlaanderen en Antwerpen in de jaren 1920 en '30. Zes artikelen behandelen het potentieel van crime scene fotografie voor interieurstudie, oprichting en functioneren van de gerechtelijke labo's van Gent en Antwerpen, interbelluminterieurs in Vlaanderen door de lens van forensische foto's en dossiers, alsook twee casestudies, over een logementshuis op het Antwerpse Zuid en een cottage villa in Merksem.
De jaren zestig worden in het collectieve geheugen nog steeds verbonden met hun protestcultuur, maar de erfenis van de contestatie is tot vandaag onderwerp van discussie. Aan mythes over de sixties geen gebrek, maar veel feiten en details bleven onbekend, ook wat de literatuur van toen betreft.

Schrijvers eisten in de contestatiebeweging nochtans een belangrijke rol op: verschillende auteurs ondernamen acties om het protest te steunen, verder te verspreiden of te nuanceren en hun literaire teksten ademen het protestklimaat van die tijd. Ook zangers, kunstenaars, filmmakers, cabaretiers en journalisten droegen bij tot de contestatiegolf.

Oproer in de letteren werpt een hedendaagse letterkundige blik op dat materiaal en wil zo een inzicht bieden in de complexiteit van het oproer. Van racisme bij Hugo Claus over liedjesteksten tot pornografie: de stukken in dit boek stellen het clichébeeld van een bepalende periode bij en tonen zo hoe de Nederlandse letteren in dialoog gingen met een bijzondere tijd.