clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
In Jongeren in cijfers en letters. Bevindingen uit de JOPmonitor 2 wordt de leefwereld van Vlaamse jongeren tussen 12 en 30 jaar in kaart gebracht, op basis van de tweede afname van de JOP-monitor. Een brede waaier aan thema's komt hierbij aan bod: jongeren in hun socialisatieruimtes (gezin, school, werk en verenigingsleven), vrijetijdsbesteding en mediagebruik, levensloopperspectieven, onveiligheidsgevoelens, etnocentrisme en delinquentie. Dit boek komt hiermee tegemoet aan de nood naar een meer uitgebreide kennis en een meer accurate beeldvorming van jongeren. Kortom, een schat aan recent empirisch materiaal voor jeugdwerkers, beleidsmedewerkers, onderzoekers en iedereen die een blik wil werpen op de hedendaagse jongerencultuur.

Jongeren in cijfers en letters. Bevindingen uit de JOP-monitor 2 is de vierde publicatie van het Jeugdonderzoeksplatform (JOP). Eerder verschenen Jongeren van nu en straks. Overzicht en synthese van recent jeugdonderzoek in Vlaanderen (2006), Jongeren in cijfers en letters. Bevindingen uit de JOP-monitor 1 (2007) en Jongeren binnenstebuiten. Thema's uit het jongerenleven onderzocht (2009).
Dit is de basistekst van een reeks over sociaal kapitaal. Hier worden de theoretische concepten behandeld die in de bijhorende artikels over sociaal kapitaal worden geconcretiseerd en geïllustreerd. De inleiding brengt sociaal kapitaal in verband met enkele verwante begrippen, met name sociale cohesie, gemeenschap en solidariteit. Vervolgens gaan we op zoek naar de wortels van het concept. Het zal duidelijk worden dat sociaal kapitaal geen recente uitvinding is, maar zijn oorsprong vindt bij klassieke denkers uit de 18e en 19e eeuw. Ook de term sociaal kapitaal is niet nieuw; we bespreken enkele prominente auteurs die het begrip als eerste introduceerden. In een derde punt komen enkele recentere definities aan bod. De visies van de drie sociaal kapitaal-protagonisten Pierre Bourdieu, James Coleman en Robert Putnam worden achtereenvolgens besproken. Ten vierde tonen we aan dat sociaal kapitaal zich laat ontleden in twee belangrijke componenten: netwerken en houdingen, ook wel de structurele en attidunale component genoemd. Vervolgens gaan we dieper in op drie fundamenteel verschillende types sociaal kapitaal, met name bonding, bridging en linking. Sociaal kapitaal kan verder op verschillende niveaus bestudeerd worden; in een zesde punt komen zowel het macroperspectief als de microbenadering aan bod. De bronnen en effecten van sociaal kapitaal worden respectievelijk in deel zeven en acht behandeld. Ten slotte worden naast de positieve effecten ook enkele schaduwzijden van sociaal kapitaal belicht. We ronden af met enkele conclusies en kritische bedenkingen.
Het begrip sociaal kapitaal werd al uitvoerig behandeld in de basistekst Netwerken,
vertrouwen en wederkerigheid. Over de complexiteit van het concept sociaal kapital
(Welzijnsgids-Noden, Relatiepatronen, Afl.75 dec.2009, Buf.1-36). Deze bijdrage richt zich
op de rol van sociaal kapitaal als determinant van gezondheid en welzijn. In de
internationale literatuur is de invloed - zowel de positieve als de negatieve invloed - van
sociaal kapitaal op gezondheid regelmatig aangehaald. Dit artikel geeft aan de hand van
een historisch kader weer dat de aandacht voor de sociale determinanten van gezondheid
geen nieuw verschijnsel is. Nadien wordt beschreven hoe verschillende componenten van
sociaal kapitaal zowel op micro- als op macroniveau met gezondheid en welzijn in verband
worden gebracht. Ten slotte wordt dieper ingegaan op drie dimensies van sociaal kapitaal,
namelijk bonding, bridging en linking sociaal kapitaal, en hun invloed op gezondheid.
Maar eerst en vooral staan we kort stil bij de betekenis en kenmerken van het begrip sociaal
kapitaal.
Dit artikel beschrijft de transities in het sociaal kapitaal van ervaringsdeskundigen in de armoede en sociale uitsluiting. Ervaringsdeskundigen zijn mensen die zelf in armoede leven of geleefd hebben. Door het volgen van een vierjarige opleiding, ontwikkeld en aangeboden door vzw De Link, leren zij die armoede-ervaring te kaderen. Zij kunnen daardoor fungeren als een tolk tussen twee leefwerelden; de hulpverleningscontext aan de ene kant en mensen in armoede aan de andere kant. Het inschakelen van ervaringsdeskundigen heeft niet alleen gevolgen voor het hulpverleningsproces, maar ook voor het leven van de ervaringsdeskundige zelf. De nadruk van dit artikel ligt op de veranderingen die optreden in het sociaal netwerk van ervaringsdeskundigen als gevolg van de opleiding en tewerkstelling, en de wijze waarop zij deze veranderingen waarderen.
Etnische gezondheidsverschillen zijn uitvoerig gedocumenteerd. In dit artikel focussen wij enerzijds op de vraag naar de diepgewortelde oorzaken van deze etnische verschillen in gezondheid; anderzijds op de vraag naar de intermediaire mechanismen. De structurele oorzaken van etnische ongelijkheid in gezondheid zitten in de socio-economische/politieke context en sociale stratificatie verankerd. Wat de intermediaire mechanismen betreft, onderscheiden we vier belangrijke processen - biologische, culturele, socio-economische en identificatie-processen - , die via specifieke determinanten een invloed op de gezondheid kunnen uitoefenen. Naast deze situationele analyse van de samenhang tussen etniciteit en gezondheid wijzen we ook op het belang van migratie voor de gezondheid van migrantengemeenschappen. We argumenteren dat migratie van minder naar meer geïndustrialiseerde landen een ingrijpende sociale gebeurtenis is, die zijn sporen op de gezondheid nalaat. We ronden dit artikel af met een voorbeeld van onderzoek naar etnische verschillen in gezondheid, namelijk naar diabetes type 2 bij Belgen van Turkse en Marokkaanse afkomst.
Het Jaarboek minderheden staat dit jaar in het teken van de inburgering in Nederland. In het bijzonder gaat de aandacht uit naar hoe de inburgering in de praktijk verloopt. Zo belicht het boek de ervaringen van vijf gemeenten met het inburgeringsbeleid. Een taalaanbieder beschrijft op welke wijze zij het taalonderwijs organiseren en welke knelpunten zij hebben weggenomen. Ook de inburgeraars zelf komen aan het woord; duidelijk wordt dat er verschillende groepen inburgeraars bestaan met verschillende verwachtingen over het inburgeringsbeleid. Verder wordt de lezer in dit boek geïnformeerd over de geschiedenis van het Nederlandse inburgeringsbeleid en wordt een vergelijking gemaakt met de inburgering in Vlaanderen.
Het executierecht, waarin de gedwongen uitvoering van verbintenissen wordt geregeld, is het onmisbare sluitstuk van de private rechtsorde. Het zorgt ervoor dat de uitvoering van verbintenissen en de uitkomst van een procesgang uiteindelijk tot resultaat leiden. Naast advocaten en magistraten wordt bij de uitvoering op onroerende goederen een belangrijke rol toevertrouwd aan de notaris. Specifiek in deze rol is evenwel dat de notaris ook na de executie er zorg voor moet dragen dat de goederen die ingevolge executie worden overgedragen, met dezelfde waarborgen en veiligheid overgedragen zijn als bij gewone vrijwillige verkoping van onroerend goed. Dit maakt het notarile executierecht vanzelfsprekend uitermate belangrijk en boeiend. Dit boek is een handboek in de volle betekenis van het woord. Het is ontstaan uit de confrontatie en samenwerking tussen theorie en praktijk. De talrijke modellen van akten waarmee dit werk afsluit, maken van dit boek een onmisbaar referentiewerk voor het notariaat en eenieder die professioneel met het executierecht geconfronteerd wordt.
Inhoud: De authentieke notariële akte als uitvoeringsinstrument: De vereiste van authenticiteit; De grenzen van de uitvoerbare kracht; Uitvoerbare titels zonder authenticiteit; De elektronische uitgifte. De niet-Europese notariële akten: Onderzoek naar authenticiteit; Exequatur; De beperkingen vanuit de hypotheekwet. De Europese notariële akten: Onderzoek naar de authenticiteit; Het anticipatief Europees exequatur. De Europese authentieke akte?
Inhoud: Situering: De plichten van een notaris; Draagwijdte en noodzaak van een codificatie; Relativiteit van interne reglementering; Centralisatie of decentralisatie?. De inhoud van de code: Indeling; De notaris als openbaar ambtenaar; De plichten tegenover de cliënt; De plichten tegenover confraters; De plichten en de instellingen. Het algemeen reglementair kader (ark): De problematiek; De wettelijke basis.
Etnische gemeenschappen in Belgische steden worden vaak vastgepind op bepaalde buurten. Hun lokale inbedding, gelinkt aan segregatie- en ander processen is een veel bestudeerd en besproken fenomeen. Maar achter deze lokale inbedding ontspint zich ook een andere ruimtelijke dimensie, namelijk één van de transnationale netwerken die deze plaatsen en gemeenschappen verbindt met andere soortgelijke plaatsen en gemeenschappen overal ter wereld. Eén van de facetten van deze overstijgende ruimte is de transnationale etnische handel. Deze is er op gericht om goederen en diensten op vlotte manier te laten circuleren tussen al deze plaatsen en gemeenschappen. De Brabantstraat in Brussel is een knooppunt in een dergelijk handelsnetwerk. Hoewel het handelapparaat van de Brabantstraat stevig is ingebed in haar overwegend Turkse omgeving, overstijgt haar uitstraling en belang dit lokale. Niet alleen trekt ze klanten van ver buiten Brussel en zelf uit naburige landen.
DESTINY onderzoekt het levenspad van mensen in België. Zijn mensen onderaan de sociale ladder gedoemd om daar te blijven? Of bestaat de mogelijkheid tot opklimmen in de maatschappij? En wie slaagt daar dan in?
Ondanks een groeiend welvaartspeil blijft sociale uitsluiting een probleem in België. De sociaal-ruimtelijke ongelijkheden lijken recentelijk zelfs toe te nemen. Bovendien vergroot het risico om maatschappelijk af te glijden in deze tijden van flexibilisering. Vast werk en een netjes uitgestippelde loopbaan worden meer en meer de uitzonderingen. De familiale configuraties vertonen een grotere variatie en een verminderde stabiliteit. Daarenboven zorgt een afbouw van de welvaartstaat er voor dat ook het sociale vangnet steeds grotere mazen vertoont. Zo wordt sociale uitsluiting des te meer een vector van de verschillende mechanismen die sociale ongelijkheden (re)produceren.
In het cijferboek Lokaal Cultuurbeleid vindt u gegevens over het lokaal cultuurbeleid. Op basis van een omvangrijke enquete bij de cultuurdiensten werden cijfers, getallen en aantallen verzameld. Dit levert heel wat kwantitatieve gegeens op in verband met het gemeentelijk cultuurbeleid,die waar mogelijk worden toegelicht en in verband worden gebracht met maatschappelijke beleidsontwikkelingen. Op deze manier wil het cijferboek een bijdrage leveren aan de verdere uitbouw van een gemeentelijk cultuurbeleid.
Dit boek beschrijft de historiek van het Koninklijk COncervatorium Antwerpen. De auteurs hebben daarbij niet de bedoeling om om een volledig overzicht te geven van wat er zich de laatste jaren heeft afgespeeld, ook al omdat de processen vaak nog volop aan de gang zijn. Zij lichten een tipje van de sluiter op en door hun persoonlijke blik bieden ze ongetwijfeld een originele weergave.
De leerlingen van het secundair onderwijs werken allemaal aan hun toekomst en staan voor een nakende beroepskeuze. Het is een belangrijke maar ook woelige periode in hun leven. Als leraar sta je dicht bij je leerlingen en weet je dat de puberteit heel wat veranderingen met zich meebrengt. De leerlingen zoeken naar hun eigen identiteit en de lichamelijke veranderingen maken daar deel van uit. Ook de stem is onderhevig aan veranderingen. 

Jonge volwassenen kunnen aandacht aan hun stem besteden indien ze voldoende positieve begeleiding en ondersteuning krijgen. Een preventiebeleid van stemstoornissen omvat verschillende stappen: informatie geven, deze informatie individualiseren, het beleven (luisteren, aanvoelen, ...) van de stem en de stem modificeren (permanent of tijdelijk al dan niet onder begeleiding van een logopediste).
Bij de actuele overgang van een industriële naar een postindustriële samenleving wordt steeds vaker de vraag gesteld naar het adequaat karakter van de bestaande socialezekerheidsarrangementen. Komen zij nog tegemoet aan de noden en risico's waartegen wij vandaag collectieve bescherming wensen? De opkomst van het adult worker model, waarbij elk volwassen individu geacht wordt betrokken te zijn in betaalde arbeid, speelt daarbij een centrale rol. Dit nieuwe beleidsmodel doet immers twijfelen aan het voortbestaan van een aantal traditionele sociale risico's, zoals het verlies van een kostwinner, maar legt ook een aantal nieuwe sociale risico's bloot, zoals de mogelijkheid om vrij arbeid en zorgtaken te combineren of af te wisselen.
Tegenover de overtuiging dat het overlevingspensioen, als regeling die een oud sociaal risico dekt, zijn langste tijd heeft gehad, plaatsen wij de stelling dat het overlevingspensioen een hedendaagse legitimatie kan vinden wanneer het gekoppeld wordt aan de risico's verbonden met de taak- en inkomensverdeling in leefverband. Dit veronderstelt evenwel een grondige aanpassing van de huidige regelgeving. 
Het recent (2007) hervormde echtscheidings- en alimentatierecht kan hierbij een bron van inspiratie bieden. Het recht op alimentatie van de uit de echt gescheiden echtgenoot neemt sinds de hervorming immers de vorm aan van een tijdelijk vervangingsinkomen met reactiverende functie en lijkt daardoor beter dan ons huidig overlevingspensioen tegemoet te komen aan de gewijzigde maatschappelijke en economische context en de uitgangspunten van het adult worker model. Toch kunnen ook hier, vanuit het perspectief van de nieuwe sociale risico's, nog een aantal kritische aantekeningen worden gemaakt.
Analyse van de socialezekerheidsrechtelijke aspecten in geval van echtelijke moeilijkheden, in het bijzonder m.b.t. de ziektekostenverzekering, de arbeidsongeschiktheidsverzekering, de werkloosheids- en faillissementsverzekering, de arbeidsongevallenverzekering, de beroepsziekteverzekering, de pensioenverzekering, de gezinsbijslagenverzekering en het statuut van de meewerkende echtgenoot
Commentaar Art. 301 (nieuw): Inleiding. Conventionele uitkering na echtscheiding. Gerechtelijke uitkering na echtscheiding: Principiële gerechtigdheid: behoeftigheid; Uitsluitingsgronden; Omvang; Duur; Einde; Indexering; Uitvoerbaarheid bij voorraad van rechtswege. Wijzigbaarheid. Kapitalisatie. Ontvangstmachtiging.
Deze paper analyseert de strategie die eerst Banksys en nadien Proton World International (PWI) hebben gevolgd bij het exporteren van de Proton-technologie.  Voor deze analyse wordt teruggevallen op het theoretische kader van Sarkar et al. (1999) aangaande de motieven die ondernemingen kunnen hebben om te internationaliseren.
De paper zet uiteen dat de markt voor elektronische geldbeugels initieel werd aangezien als een puur nationale markt.  Deze perceptie veranderde echter door de opkomst van het Internet en het vooruitzicht van de introductie van de euro.  De paper toont aan dat deze verandering in de omgeving de exportstrategieën van Banksys en PWI danig heeft beïnvloed.  Initieel werd geopteerd voor een loutere 'multi-domestic' aanpak, waarbij de technologie werd aangepast aan de lokale behoeften.  In de nieuwe omgeving werd gekozen voor het aanbieden van technologie met een duidelijk migratiepad naar internationale interoperabiliteit.  Ook werd aansluiting gezocht bij internationale merknamen.  Kortom, Banksys/PWI schakelde over van een strategie van 'national responsiveness' naar een strategie geaxeerd op de 'benefits of integration'.
Klassieke drijfveren voor het exporteren van Proton waren uiteraard de inkomsten uit de verkoop van licenties en de mogelijkheden tot cross-selling.  In de internationale omgeving kwam daar echter een belangrijke drijfveer bij, nl. het verwerven van marktaandeel teneinde meer gewicht in de schaal te werpen bij standaardiseringsgesprekken.  De paper toont aan dat Banksys hierin ook is geslaagd.  Dit in tegenstelling tot een aantal andere nationale spelers die werden gedegradeerd tot meelopers omdat zij er niet in slaagden hun product een internationale verbreiding te geven.
Doel van de studie. Serviceflats vormen een belangrijke  woonvorm voor ouderen.  We hinken sterk achterop met de bouw van deze flats. Bovendien hebben we nauwelijks gegevens over het profiel van de bewoners van deze flats.  Dit onderzoek gaat na wat het profiel en de beleving  is van deze bewoners alsook wat de kenmerken van de dienstverlening zijn.
Methode. Er werd een webenquête verstuurd naar alle erkende serviceflats. Dit resulteerde in 142 valide antwoorden. Vervolgens werd een interview afgenomen bij 29 serviceflatbewoners.
Resultaten. De meeste serviceflatbewoners zijn ouder dan tachtig jaar. De meesten verhuizen naar een serviceflat omdat hun woonomgeving niet aangepast is. Ze denken ook aan veiligheid en sociaal contact en willen anticiperen op hun latere zorgafhankelijkheid. Het wonen in een serviceflat wordt als zeer bevredigend ervaren.
Hoewel de flats bedoeld zijn voor 'zelfstandige' senioren, blijkt twintig procent in zekere mate zorgafhankelijk te zijn, vooral door mobiliteitsproblemen. De onderzoekers noteerden bijzonder grote verschillen qua dienstverlening en prijzen. Zo heeft bijvoorbeeld meer dan tien procent van de serviceflats geen functionele samenwerking met een zorginstelling, hoewel dit wettelijk wel verplicht is.
Conclusies. De stijgende zorgafhankelijkheid binnen de serviceflats vraagt een aantal beleidsmatige bijsturingen. Er is dringend nood aan een stroomlijning van de sector, en aan een uitbreiding van de minimalistische erkenningsvoorwaarden. Alleen zo krijgen ouderen die kiezen voor een serviceflat duidelijkheid over de voorwaarden waaraan ze zelf moeten voldoen en over de dienstverlening die ze kunnen verwachten.
Doel van de studie.  Zorgbehoevende  ouderen, hebben  heel wat 'niet medische' (zorg) kosten.  
Om tegemoet te komen aan deze kosten bestaan er twee systemen : de 'Tegemoetkoming voor Hulp aan Bejaarden'(THAB)   en de Vlaamse Zorgverzekering (VZ) .  Uit eerder onderzoek (Aerts, 1997) blijkt dat de toeleiding  een groot probleem is.  Via dit onderzoek werd de mate van bekendheid van deze systemen nagegaan: dit is immers een eerste vereiste om er gebruik van te kunnen maken.
Methode. Er werd door 197 thuiswonende 65 - plussers ( Vlaams - Brabant ) een vragenlijst ingevuld . Hierbij werden volgende factoren nagegaan : kennis over het bestaan van deze systemen, kennis over de inhoud ervan en de manier/mate  waarop men geïnformeerd is. 
Resultaten. Meer dan de helft van de respondenten, die nog nooit een aanvraag ingediend hebben voor deze
tegemoetkomingen, blijken deze ook niet te kennen. Merkwaardig genoeg zijn diegenen met een betere gezondheid beter geïnformeerd.
De VZ is beter gekend is dan de THAB (grotere naambekendheid). Daarentegen zien we wel dat de respondenten beter weten wat de THAB inhoudt. Bij beide tegemoetkomingen komen steeds de mutualiteiten naar voor als belangrijkste informatiekanaal. Tot slot vindt het grootste deel van de respondenten dat het verspreiden van informatie over beide tegemoetkomingen beter kan.
Conclusies. Niettegenstaande diverse grootschalige informatiecampagnes, zijn deze systemen nog te weinig gekend. Heel wat ouderen putten dus hun maatschappelijke rechten niet uit.
Door een veranderde wetgeving wat animatie betreft, zijn er op dit vlak een aantal evoluties te verwachten. Aan de hand van uit het leven gegrepen voorbeelden, wordt in dit cahier een helder beeld geschetst van de actuele situatie van animatie. De verschillende auteurs plaatsen animatie binnen uiteenlopende toepassingsgebieden binnen de ouderenzorg en schrijven vanuit eigen ervaring. Animatie wordt op zowel theoretisch als praktisch vlak uitgelegd. Zowel de huidige betekenis van animatie als plaatsing binnen verschillende settings, gerontologie komen aan bod. Dit niet alleen om aan te tonen dat animatie wel degelijk een plaats heeft en verdient binnen de ouderenzorg, maar ook om aan te tonen dat animatie een nooit eindigende evolutie in gang gezet heeft om 'zorg op maat' te bieden aan ouderen. In de 'methodiek van animatie' kunt u lezen hoe animatie tot stand kan komen. De meer praktische kant van animatie is uitgewerkt in het 'profiel van de bejaarde' en 'profiel van de animator' maar ook in 'het leven zoals het is...als animator'. Als animator verliezen we natuurlijk ook de individuele aandacht voor de oudere niet uit het oog en hebben ook aandacht voor groepsprocessen tijdens animatieactiviteiten.
In deze cahier wordt de levensloop van de ouderen belicht. Er wordt geen verhaal verteld over de standaardroute die iedereen volgt, maar er wordt ingegaan op enkele belangrijke levensgebeurtenissen die van belang kunnen zijn in de ontwikkeling van ouderen: het lege nest-syndroom, het grootouderschap, de pensionering,... Op die manier wordt geprobeerd een beter inzicht te geven in wie de ouderen nu precies zijn, waarin ze verschillen en hoe ouderen ondersteund kunnen worden in hun verdere ontwikkeling. Het cahier wordt afgesloten met enkele praktische toepassingen.
Verschillende bestaande richtlijnen en initiatieven rond valpreventie bij thuiswonende ouderen in Vlaanderen werden in opdracht van Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin samengevoegd tot een uniforme richtlijn (zie historiek). Tegelijkertijd werd een update voorzien op basis van nieuwe bevindingen uit de literatuur. Vanaf heden wordt de omschrijving "uniforme richtlijn valpreventie Vlaanderen" vervangen door "praktijkrichtlijn valpreventie voor Vlaanderen". Iedere oudere is immers uniek: hoewel valpreventie om een zekere structuur vraagt, hoeft de aanpak niet noodzakelijk uniform te zijn voor alle ouderen.
De komende generatie van informatietechnologieën zoals ambient intelligence zullen real time een continue flux van digitale profielen van personen en groepen produceren. In dit artikel staat de vraag naar het auteursrechtelijke statuut van dergelijke profielen centraal. Deze voortbrengselen van informatietechnologie zijn geconfronteerd met de auteursrechtelijke criteria om te kijken of zij kunnen doorgaan als beschermbare werken. Toetsingscriteria zijn de idee/ expressiekwalificatie en de originaliteit van de profielen. De auteur zal ook ingaan op de huidige stand van het auteursrecht zelf.