clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Access to social media and control by police: a first legal exploration from the human rights perspective In this paper the legal framework of Belgian police access to social media is outlined, including the impact that such access has on human rights such as the right to privacy and freedom of expression. After analysing in part 1 how the police can make use of social media, we examine in part 2 police access to public information on social media. Part 3 analyses how the police can have access to non- public information on social media. The question whether the Belgian police has the ability to deny individuals access to social media is assessed in part 4 and the - related - question whether there exists a right to anonymous access to social media is examined in part 5. Key words: social media - human rights - police - privacy - kill switch Kernwoorden: sociale media - mensenrechten - politie - privacy - kill switch
De artikelen 44-47 van de Britse Terrorism Act 2000 verlenen een senior politieofficier de bevoegdheid om in zijn district elke politiebeambte te machtigen gebruik te maken van de bevoegdheid tot staande houden op straat en van de bevoegdheid te fouilleren op de aanwezigheid van voorwerpen die gebruikt zouden kunnen worden in het kader van terrorisme: die machtiging moet binnen 48 uren bekrachtigd worden door de State Secretary. Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens is van oordeel dat de rechtswaarborgen waarin de Britse regeling voorziet onvoldoende dienstig zijn om de door de regeling verleende ruime - volgens het Hof onvoldoende omschreven - bevoegdheden en beoordelingsvrijheid voor de politie in te perken opdat het individu beschermd zou zijn tegen een willekeurige inmenging in zijn recht op privéleven, beschermd door artikel 8 EVRM. De betrokken inmenging (geven van machtiging en bekrachtiging, het staande houden en de fouillering) voldoet dus niet aan de eisen van artikel 8, tweede lid EVRM. Aan te stippen valt dat in het bedoelde district sedert de inwerkingtreding van de voornoemde wet in feite een doorlopend programma van afgegeven en bevestigde machtigingen liep.
olgens het Hof van Cassatie is het bedrijf Yahoo! een elektronische communicatiedienst in de zin van art. 46bis Wetboek van Strafvordering, en kan de Belgische procureur des Konings op grond van dit artikel e-mailgerelateerde gebruikersgegevens vragen aan een buiten het Belgisch grondgebied gevestigde operator van een elektronisch communicatienetwerk of verstrekker van een elektronische communicatiedienst, en dus ook aan Yahoo! in Amerika.
Het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft recentelijk een arrest gewezen waarin het de voor- waarden verder uitwerkt waaronder het fundamen- tele beginsel van vrij verkeer van personen kan worden beperkt.1 In deze zaak was de vraag aan de orde of ernstige zedendelicten grond geven tot uit- zetting en verlies van verblijfsrecht.
In de uitspraak van 1 juni 2011 maakt het hof van beroep te Gent korte metten met de door de werkgever heimelijk uitgevoerde controle van de e-mailberichten van een werknemer. Indien de werkgever de principes van de CAO nr. 81 betreffende de controle van het internet- en e-mailverkeer op de werkplaats naast zich neerlegt, is het daardoor verkregen bewijs ontoelaatbaar.
Volgens het Hof van Cassatie is het bedrijf Yahoo! een elektronische communicatiedienst in de zin van art. 46bis Wetboek van Strafvordering, én kan de Belgische procureur des Konings op grond van dit artikel e-mail-gerelateerde gebruikersgegevens vragen aan een buiten het Belgisch grondgebied gevestigde operator van een elektronisch communicatienetwerk of verstrekker van een elektronische communicatiedienst, en dus ook aan Yahoo! in Amerika.
De veiligheidsdiscussie is ten dele het product van een door mensen gemaakte agenda aan de hand waarvan bepaalde politieke doelstellingen worden nagejaagd. Toch is er meer aan de hand en zijn er evoluties te onderkennen die niet onmiddellijk terug te brengen zijn tot bepaalde politieke agenda's. Deze evoluties hebben een weerslag gehad op uiteenlopende rechtsdomeinen. Achtereenvolgens worden transformaties geduid binnen het civiel recht, het strafrecht en het grondrechtelijk recht. We eindigen met de vraag wat de mogelijke meerwaarde kan zijn van een grondrecht op veiligheid. Tevens wordt een recent initiatief van een Belgische politieke partij om een grondrecht op veiligheid in te schrijven in artikel 23 van de Grondwet onderzocht en geduid. Onze aanpak is gewild constructief. Gepoogd wordt om de mogelijkheden en meerwaarde van dergelijk initiatief scherp in beeld te brengen. In een nabeschouwing zetten we bij wijze van tegenwicht een aantal bezwaren tegen de erkenning van het grondrecht op een rij.
Bijdrage over het evenwicht tussen het recht op privacy en het recht op veligheid in een Nederlands handboek terzake. Veiligheid en veiligheidszorg vormen kernthema's in de huidige moderne samenleving. De omvang en intensiteit van de veiligheid heeft een directe relatie met de kwaliteit van de samenleving. De veiligheidszorg krijgt de afgelopen jaren intensief vorm door middel van uitgebreide programma's en activiteiten van vele organisaties. Voldoende reden om ook vanuit de wetenschap een gestructureerde bijdrage te leveren aan het voortdurende debat over veiligheid en veiligheidszorg.
De lokale overheid speelt een belangrijke rol bij de preventie en repressie van criminaliteit. Zij beschikt immers over een arsenaal aan dwangmiddelen om probleemsituaties in te dijken, waaronder weigering, schorsing of intrekking van vergunningen. Deze bestuurlijke aanpak van criminaliteit dient gegrond te zijn in een deugdelijke besluitvorming. Van essentieel belang hierbij is toegang tot adequate informatie, afkomstig van bronnen bij politie, parket, inspectiediensten en andere federale diensten en administraties. Deze toegang wordt vaak beperkt door praktische en juridische obstakels, gezien het geheim van het strafrechtelijk onderzoek en de bescherming van persoonsgegevens. Dit vraagt een degelijke evenwichtsoefening. 'Bestuurlijke aanpak van criminaliteit door informatie-uitwisseling' onderzoekt voor welke doelstellingen de uitwisseling van politionele informatie democratisch gerechtvaardigd is in het kader van de uitoefening van de wettelijke bevoegdheden inzake openbare rust, veiligheid en gezondheid, en reikt daarbij verschillende oplossingen aan.
Deze uitgave heeft tot doel het hiaat in de Belgische criminografie te vullen en periodiek te rapporteren over de nog steeds zo moeilijk te vinden criminografische basisinformatie in ons land.  Veel criminografisch materiaal is weliswaar beschikbaar, zeker op het niveau van de politiestatistiek, en recent ook op het niveau van de parketstatistieken, dankzij de inspanningen van de statistische analisten.  Het blijft echter een feit dat de data zelf niet zo maar eenvoudig toegankelijk zijn voor iedereen. Net als het vorige verzamelwerk is ook deze publicatie zo opgebouwd dat het bericht over criminografische onderwerpen die zich afspelen op diverse echelons van de strafrechtsbedeling.  Deze editie bundelt acht bijdrgen en is een initiatief van leden van de Panopticon-deelredactie 'Criminografie en methodologie'.
Op 24 maart 2011 deed de Grote Kamer van het EHRM uitspraak over de zaak Giuliani en Gaggio. Deze zaak handelde over het overlijden van Carlo Giuliani door een politiekogel tijdens een betoging tegen de G8 in Genua. In de Italiaanse rechtszaak werd de politieman die de kogel afgevuurd had, vrijgesproken op basis van wettige zelfverdediging. Deze motivatie werd zowel gevolgd door de Kamer in eerste aanleg als door de Grote Kamer van het EHRM waarbij de zaak door de familie van Carlo Giuliani aanhangig gemaakt was. Wel besloot de Kamer dat er sprake was van een schending van de procedurele kant van artikel 2 EVRM, omdat er bepaalde fouten gemaakt geweest zouden zijn bij de gerechtelijke procedure, maar dit werd in het finale arrest door de Grote Kamer tegengesproken. Mensenrechtenactivist Sergey Shimovolos werd gearresteerd, toen hij naar een protestmars wou afreizen. Hij werd meerdere keren om zijn identiteit gevraagd en onder dreiging van geweld naar het politiekantoor gebracht. Daar werd hij na 45 minuten weer vrijgelaten. Shimovolos maakte de zaak, na een vruchteloze procedure op nationaal vlak, aanhangig bij het EHRM. Dat stelde dat zijn vrijheidsberoving in strijd was met artikel 5 EVRM en niet verantwoord kon worden door de uitzonderingen in dat artikel. Ook werd een schending van artikel 8 EVRM vastgesteld, aangezien Shimovolos onrechtmatig in een databank geregistreerd was.
Opleiding speelt een belangrijke rol in de professionalisering en de socialisatie van het politieberoep. Naast het aanleren van de kennis, vaardigheden en attitudes om het politieberoep uit te oefenen, doet er zich tijdens de opleiding ook een interactieproces voor waarbij de nieuwkomers in het beroep culturele elementen (waarden, normen, denkbeelden, etc.) absorberen. Met andere woorden, bij iedere opleiding vindt er evenzeer een transfer plaats van competenties en kennis, als van cultuur. Dit Cahier verschaft inzicht in beide opleidingsfuncties. Daarbij wordt de vaststelling dat er in de politieorganisatie vooral wordt gezocht naar methoden om de eerste opleidingsfunctie te optimaliseren, geproblematiseerd. Weinigen stellen zich echter de vraag hoe de - door de literatuur fel bekritiseerde - socialisatiefunctie van de politieopleiding verbeterd kan worden. Met de blik op de toekomst richt dit Cahier zich dan ook op het antwoord hoe de politieopleiding van morgen een motor van verandering vormt voor de politieorganisatie.
Op 15 mei 2012 bestaat de jeugdrechter exact honderd jaar. In het hedendaagse jeugdcriminologische debat zorgt de figuur van de jeugdrechter echter voor opvallend weinig controverse. Nochtans is deze centrale rechtsfiguur van de jeugdbescherming een zeer atypische rechter in vergelijking met de klassieke strafrechter. Van de jeugdrechter wordt dan ook niet verwacht dat hij kinderen straft, maar wel dat hij hen beschermt en hen terug op het rechte pad brengt.  Daarom ook dat de jeugdrechter ruime bevoegdheden heeft en dat enkele klassieke beginselen van de strafrechtsbedeling, zoals het legaliteits- en proportionaliteitsbeginsel verlaten worden. Niet enkel in België maar ook in vele andere westerse landen worden wet en praktijk getekend door dit spanningsveld van ruime interventiemogelijkheden "in het belang van het kind" versus een beperkte rechtspositie van datzelfde kind om zich hiertegen te weren. Deze bijdrage tracht inzicht te krijgen in dit, ondertussen klassieke spanningsveld, door terug te keren in de tijd en te onderzoeken hoe en wanneer dit spanningsveld in België is ontstaan.
Deze bijdrage focust op de dynamiek tussen, enerzijds, de verharding in de reactie op delinquent en probleemgedrag van kinderen en jongeren en, anderzijds, de dubbel(zinnig)e rol die kinderrechten daarbij (kunnen) spelen: een remmende rol versus een versterkende. In een eerste punt wordt stilgestaan bij de penale verharding en de moeilijkheid om "punitiviteit" wetenschappelijk te omschrijven en te meten. Vervolgens, in een tweede punt, wordt aan de hand van enkele voorbeelden de dubbelzinnige rol van kinderrechten, geïllustreerd. Zowel het Internationaal Verdrag voor de Rechten van het Kind, als het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en nationale wetgeving komen aan bod. In het derde en laatste punt wordt stilgestaan bij enkele denkpistes die kunnen bijdragen tot een meer coherente en constructieve rol van kinderrechten tegen penale verharding.
Om een goed beeld te kunnen krijgen van de integratie van migranten en hun nakomelingen in de Nederlandse samenleving, is het van belang om te weten hoe de migrantenbevolking in Nederland is samengesteld. Dit hoofdstuk geeft een overzicht van de belangrijkste migratietrends en kenmerken van de in Nederland verblijvende migranten met een accent op de (vier grote) niet-westerse herkomstgroepen. Tevens wordt het demografische gedrag van deze migranten besproken. Dit is relevant daar het als één van de indicatoren voor integratie kan dienen.  Het hoofdstuk begint met een overzicht van de omvang en samenstelling van de vier voor het beleid belangrijkste niet-westerse herkomstgroepen: Turkije, Marokko, Suriname en de Nederlandse Antillen/Aruba. Vervolgens komen de ontwikkelingen in de immi- en emigratie aan de orde. Daarna gaan we in op een aantal zaken rond demografisch gedrag van migranten en hun nakomelingen in Nederland. Daarbij wordt aandacht besteed aan de mate waarin er verschillen zijn met autochtone Nederlanders. Ook de diversiteit binnen de migrantenbevolking wordt onderzocht.  Ook beschrijven we in dit hoofdstuk de relatie- en gezinsvorming van de vier grote niet-westerse groepen. In een aparte paragraaf wordt nader ingegaan op de huwelijkssluitingen van tweede generatie jongeren. We vragen ons af wie er huwt, op welke leeftijd en met wie. Cruciaal daarin is het onderscheid dat we maken naar vier typen partners, namelijk een partner van autochtone Nederlandse, tweede generatie van dezelfde herkomst een eerste generatie huwelijkspartner en een partner van een andere migrantenherkomst. Meer specifiek bekijken we welke kenmerken van invloed zijn op het aangaan van een huwelijk met deze verschillende typen partners. Door unieke datakoppeling kunnen we van alle huwelijken gesloten in de periode 2004-2008 bestuderen we de rol van verschillende individuele en buurtkenmerken op de partnerkeuze.
Zowel op nationaal als op internationaal niveau wordt er veel aandacht besteed aan het verlagen van het energieverbruik in gebouwen, en ook woningen ontsnappen niet aan energiebesparende maatregelen. Terwijl de energieprestatieregelgeving focust op architecturale en installatietechnische gebouwmaatregelen, kan gerichte terugkoppeling de gebruikers helpen om het gedragsgebonden energieverbruik te doen dalen. Een effectieve en geïndivualiseerde terugkoppeling vereist een goed inzicht in het gebruikersgedrag. In dit artikel wordt een deelmodel naar voor geschoven dat het elektriciteitsverbruik van gezinnen voorspelt op basis van Belgisch tijdsbestedingsonderzoek. De resultaten tonen aan dat het model in staat is om tot realistische voorspellingen van het individuele en gemiddelde elektriciteitsverbruik van gezinnen te komen.
Op 12 oktober 2012 vierde de Onderzoeksgroep TOR haar 30-jarig bestaan met een studievoormiddag waarop zij haar nieuwste boek voorstelde. Het boek Voorspelbaar Uniek. Dieper graven in de symbolische samenleving, uitgegeven door Lannoo Campus, bundelt 11 bijdragen over onder meer politiek, participatie en tijdsbesteding. Over de laatste vijftig jaar zijn wij een bijzonder rijke samenleving geworden. Van een samenleving waarin niet te kiezen viel, zijn we geëvolueerd naar een waarin we niet meer weten wat te kiezen. Tradities lieten we achter ons. De kerken staan er verlaten bij. Gehoorzaamheid, een halve eeuw geleden nog een deugd, wordt nu beschouwd als een psychisch falen. Gestrengheid in de leer is al helemaal te gek. Voor sommigen signaleert deze evolutie decadentie, voor anderen de uiteindelijke bevrijding van het individu. Tien jaar geleden stelde de TOR-onderzoeksgroep voor deze ontwikkeling nuchter te beschouwen, als een grondige verandering in de wijze waarop de samenleving het gedrag van haar leden stuurt, waarop wij elkaars gedrag sturen. De rol van gezag, gehoorzaamheid, traditie, geloof, ideologie, de bedreiging met schaarste en armoede werd overgenomen door de scholen, de reclame, het kapitalisme van de begeerte, de media en de therapeuten. In tegenstelling tot wat velen geloven zijn we heel voorspelbaar en berekenbaar - meer dan vroeger zelfs - niet omdat we geloven, gehoorzamen en gedwee de tradities volgen, maar omdat het ons wordt aangepraat. Onze maatschappelijke orde zit nu tussen de oren. We leven in een symbolische samenleving. Sinds de publicatie van het boek "De Symbolische Samenleving" in 2002 verdiepten en verfijnden de vorsers de TOR-onderzoeksgroep hun analyses. In dit boek staan de meest recente bevindingen.
Met bijdragen van Peter Achterberg, Theo Beckers, Michaël Berghman, Jaak Billiet, Bea Cantillon, Diederik Cops, René Cuperus, Mart-Jan de Jong, Veerle De Maesschalck, Kurt De Wit, Anton Derks, Kris Deschouwer, Karel Dobbelaere, Jaap Dronkers, Allison Dunne, Ignace Glorieux, Dirk Heerwegh, Dick Houtman, Luc Huyse, Dimokritos Kavadias, Rudi Laermans, John Lievens, Hanne Op De Beeck, Caroline Pauwels, Koen Pelleriaux, Stefaan Pleysier, Johan Put, Jessy Siongers, Wendy Smits, Andries van den Broeck, Rolf van der Velden, Koen van Eijck, Jef Verhoeven & Liliane Voyé. Cultuursociologie is veel meer dan enkel de studie van cultuurpraktijken en -producten, ze wil via de studie van het verschijnsel cultuur bijdragen tot algemene maatschappijkennis. Cultuursociologie buiten de lijnen richt zich op deze ruimere culturele diemensie van de samenleving en wil op die manier kennis aanrijken voor het begrijpen van maatschappelijke handelingen en processen. Het spectrum van vragen dat indit boek aan bod komt is dan ook heel breed. Welke rol kan een publieke omroep spelen in een emancipatorisch media- en televisiebeleid? Waarom presteren autochtone leerlingen beter in bepaalde scholen? Is er nog een relatie tussen stemgedrag en kerkbetrokkenheid in onze geseculariseerde samenleving? Wat is de rol van cultuur in de vorming van onze houdingen en smaakvoorkeuren? Verloopt het dagelijkse leven nog geordend of flexibiliseert de tijdsordening onder invloed van detraditionaliseringsprocessen? In het spoor van Mark Elchardus, werpen collega's, fellow travelers , een verrassende kijk op cultuur, kunst, media, onderwijs, politiek en solidariteit. De auteurs van dit boek vormen een fijne selectie invloedrijke Nederlandstalige sociale wetenschappers die werken rond de thema's die Mark Elchardus' loopbaan hebben vormgegeven. Hun analyses vormen een pleidooi voor een onderbouwde, kritische cultuursociologie.
Grootouders spelen vaak een belangrijke rol in het leven van hun kleinkinderen. Na echtscheiding komen echter heel wat familierelaties mogelijk onder druk te staan. Dit artikel onderzoekt het verband tussen echtscheiding van ouders en contacten tussen kleinkinderen en grootouders. We baseren ons hiervoor op de antwoorden van meer dan 1000 kinderen tussen 10 en 25 jaar en hun moeder of vader in de survey 'Scheiding in Vlaanderen'. Resultaten tonen dat, in vergelijking met  kinderen waarvan de ouders nog gehuwd zijn, kinderen met gescheiden ouders hun grootouders, vooral die van vaderskant, minder frequent zien. Sommigen verliezen zelfs alle contact. De verblijfsregeling van kinderen blijkt een belangrijke rol te spelen: naarmate kinderen een groter of kleiner gedeelte van de tijd bij vader respectievelijk moeder wonen, zien zij ook de grootouders langs die kant meer of minder.
Dit onderzoek richt zich op de prevalentie van mis(be)handeling bij thuiswonende, oudere vrouwen in België en onderzoekt welke sociale componenten van de buurt een rol spelen in het al dan niet voorkomen van deze mis(be)handeling. Hiervoor analyseerden we data (N=436) van een Europees onderzoeksproject naar de levenskwaliteit en mis(be)handeling bij oudere vrouwen. De resultaten tonen aan dat 32% van de respondenten het voorbije jaar slachtoffer werd van minstens één vorm van mis(be)handeling. Bijna 5% rapporteerde frequent meerdere vormen te ervaren. Emotionele mis(be)handeling kwam hierbij het vaakst voor. Bovendien wijst dit onderzoek op verschillende significante relaties tussen de buurt en het mis(be)handelen van oudere vrouwen. Naargelang de vorm van mis(be)handeling spelen echter andere buurtcomponenten een rol. De discussie besteedt aandacht aan de preventie en aanpak van ouderenmis(be)handeling en opent wegen voor toekomstig onderzoek. Rekening houden met en actief inspelen op de sociale leefomgeving bij het ontwikkelen van interventiestrategieën is belangrijk.
Grootouders kunnen een belangrijke rol spelen in het leven van kleinkinderen, zeker nadat de ouders gescheiden zijn. Een echtscheiding kan de kleinkind-grootouderrelatie echter ook onder druk zetten. Dit artikel onderzoekt het verband tussen echtscheiding in de middengeneratie en contacten tussen kleinkinderen en grootouders. We baseren ons hiervoor op de antwoorden van meer dan 1000 inwonende kinderen tussen tien en 25 jaar en hun gehuwde of gescheiden ouders in de survey 'Scheiding in Vlaanderen'. Resultaten tonen dat kinderen met gescheiden ouders hun grootouders, vooral die van vaderskant, minder frequent ontmoeten dan kinderen waarvan de ouders nog gehuwd zijn. Het negatieve verband tussen echtscheiding en contactfrequentie wordt grotendeels verklaard door de grotere woonafstand tussen kinderen van gescheiden ouders en hun grootouders. Bovendien zijn de gevonden verschillen tussen contact met grootouders lang vaders- versus moederskant afhankelijk van de verblijfsregeling.
Anno 2012 staat Europa in het teken van Actief Ouder Worden en Intergenerationele Solidariteit. Actief ouder worden kan via verschillende activiteiten en vrijwilligerswerk is hier alvast één van. Verschillende internationale onderzoeken toonden reeds aan dat vrijwilligerswerk verrichten op latere leeftijd positief blijkt te zijn voor het welbevinden van mensen (Fraser e.a., 2009). Zo zou het de lichamelijke en geestelijke gezondheid positief beïnvloeden (bijv. Kumar et al., 2012) en een hogere levenskwaliteit (o.a. Van Willigen, 2000) en levenszin bewerkstelligen. Daarenboven houdt vrijwilligerswerk ouderen betrokken in hun gemeenschap en verkleint dit het risico op onveiligheidsgevoelens (De Donder e.a., 2012), sociale exclusie en sociale isolatie (Eurofund, 2011). Terwijl Vlaamse cijfers aangeven dat 15.9% Vlaamse ouderen vrijwilligerswerk verricht (Dury e.a., 2011), is er echter ook een beduidend aantal ouderen die op dit moment nog niet actief zijn als vrijwilliger, maar in de toekomst zich wel wensen te engageren. In dit artikel willen we nagaan wie die rekruteerbare of potentiële vrijwilligers zijn onder de zestigplussers. Wat is hun individuele profiel en hoe kunnen we vrijwilligersrekruteringsstrategieën daaraan aanpassen? Om die vragen te beantwoorden start het artikel met een korte toelichting over actief ouder worden en vrijwilligerswerk. Vervolgens maken we een profiel op van de rekruteerbare vrijwilliger en tenslotte eindigen we met enkele praktische aanbevelingen.
Het artikel biedt een leidraad voor de werking van art. 882 BW. Dat artikel bepaalt en beperkt de actiemogelijkheden van de schuldeisers (van deelgenoten) bij de verdeling van een onverdeeld goed. Er wordt getracht om een zo volledig mogelijk beeld te schetsen van het wetsartikel, zowel bekeken vanuit het standpunt van de schuldeisers als vanuit het standpunt van de deelgenoten.
Commentaar bij het arrest van het Hof van Cassatie van 8 mei 2012 waarin werd geoordeeld dat de levensbeschouwing alleen van een magistraat geen schijn van partijdigheid creëert. Deze wordt immers, tot bewijs  van het tegendeel, vermoed onpartijdig, onafhankelijk en onbevangen te oordelen. De omstandigheid dat een magistraat al dan niet lid zou zijn van een levensbeschouwelijke vereniging en deelneemt aan de activiteiten van die vereniging, doet dan ook geen wettige verdenking ontstaan.
De stemgids wil concrete informatie geven over de professionele stemgebruiker. niet alleen gaat het over de anatomische inzichten, maar worden er eveneens concrete richtlijnen, adviezen en oefeningen gegeven.  een van de hoofdstukken handelt over profesionle stemgebruikers zoals leerkrachten, zangers, acteurs,radiop en tv-presentatoren. er worden eveneens presentatietechnieken besproken.