clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Deze bundel is een vriendenboek, uit erkentelijkheid aan Ronald Commers aangeboden naar aanleiding van zijn emeritaat. Ronald Commers was tot 2011 als hoogleraar verbonden aan de vakgroep Wijsbegeerte en Moraalwetenschap van de Universiteit Gent. Zijn werk is breed en diepgaand en heeft velen geïnspireerd. De bijdragen in deze bundel dragen er de sporen van. Zo divers als de onderwerpen die Commers heeft behandeld, zo divers zijn ook de essays die hier zijn opgenomen. Ze zijn een blijk van waardering vanwege de auteurs voor de invloed die Commers door zijn denken en doen op hun werk en leven heeft gehad en nog steeds heeft. In alfabetische volgorde bevat dit boek essays van: Diderik Batens die nadenkt over bedoelingen, alledaagse principes, symbolische principes en ‘luie’ principes; Karel Boullart die naast een kleine diabologie ook een reflectie presenteert over het belang van het realisme voor de moraalfilosoof; Roger Burggraeve die de broederschap doordenkt als grondslag voor de noties gelijkheid en vrijheid; Tom Claes die op zoek gaat naar positieve effecten van seksualisering; Hubert Dethier die reflecteert over de geschiedenis van het humanisme; Raymond Detrez die het heeft over de visie van G. Schamelhout over de volken van Europa en hun nationale bewegingen; Jan De Vos die onderzoekt hoe hedendaagse vormen van psychologisering geworteld zitten in de moderniteit; Alicja Gescinska die de stelling verdedigt dat de esthetische ervaring nauw verbonden is met de ethische waardering; Freddy Mortier die ingaat op de relatie tussen Wagner en de vrijmetselarij; Rik Pinxten die het moraalwetenschappelijke project en de invloed hiervan op zijn en Commers’ werk traceert; Danny Praet die het intellectueel kader schetst van de Gentse godsdienst-historicus Franz Cumont; Stef Slembrouck die onderzoekt hoe meertaligheid zich voltrekt; Wim Vandekerckhove die parallellen aantoont tussen het 18de eeuwse slavenhandeldebat en het hedendaagse debat over kinderarbeid en ‘bonded labour;’ Gertrudis Van de Vijver die de vraag stelt wat de sofist nog voor de (post-)moderne denker kan betekenen; Eric Vanhaute die op zoek gaat naar de legitimering van de nieuwe wereldgeschiedenis; An Verlinden die de begeesterende indruk van Ronald Commers’ onderwijs, denken en activisme op haar eigen wijsgerig en geëngageerd werk en denken belicht; Etienne Vermeersch die een gedachtewisseling presenteert omtrent de mogelijkheid van de menselijke vrije wil; en Erik Weber die argumenteert dat er geen echt verschil is tussen gesofisticeerd pragmatisme en onbeperkt intentioneel realisme.
Dit wetboek bevat de fundamentele teksten met betrekking tot de grondrechten en de staatsordering. De staatsordering komt aan bod in de Grondwet en de belangrijkste (bijzondere) wetten op de staatshervorming. De grondrechten vindt men enerzijds terug in het EVRM en de belangrijke autonome protocollen en anderzijds in titel II van de Grondwet. De wetgeving werd bijgewerkt tot 1 april 2011 en bij het ter perse gaan waren besprekingen aan de gang die konden leiden tot een nieuwe staatshervorming.
Dit artikel bespreekt de verhouding tussen de politiek-administratieve grens van het Brussels hoofdstedelijk gewest en de afbakening van het Vlaams (“strategisch”) stedelijk gebied rond Brussel. We stellen dat tegenstrijdige belangen van de verschillende regio’s en taalgroepen in sterke mate interfereren met het ruimtelijk beleid, wat er toe heeft geleid dat de administratieve grens van het Brussels gewest in de praktijk ook als stedenbouwkundige ontwikkelingsgrens voor de Brusselse agglomeratie functioneert. Dit is nochtans in tegenspraak met het discours van de afbakening van de stedelijke gebieden uit het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen, dat de aanleiding vormde voor het vaststellen van een stedenbouwkundige afbakeningslijn rond een deel van de Vlaamse rand rond Brussel. Deze stelling wordt in deze paper onderbouwd aan de hand van demografische gegevens.
Reconversiegebieden in een hoogdynamische omgeving bieden een enorm potentieel. Waar de markt de nabijheid van de agglomeratie en haar potentiële cliënteel waardeert en wil valoriseren, vragen bewoners en gebruikers om omgevingskwaliteit en betaalbaar woonaanbod. Wij laten ons licht schijnen op het viaduct van Vilvoorde en haar omgeving als prototype van zo’n dubbelzinnige situatie: aantrekkelijk voor de markt, maar niet voor de bewoner en gebruiker. Op basis van een visionair stedenbouwkundig concept en een alternatief mobiliteitssysteem verkennen we in deze paper de ontwikkelingsmogelijkheden voor dit gebied.
Constructieve lijmverbindingen worden steeds vaker - en met succes! - toegepast in de automobiel- en de luchtvaartsector. Ook voor bouwkundige toepassingen in het algemeen, en de constructieve glasbouw in het bijzonder,  kunnen adhesieve verbindingen belangrijke voordelen bieden in vergelijking met meer traditionele verbindingsmethoden. Vaak blijkt een ontoereikende kennis inzake de eigenschappen, duurzaamheid en toepassingsmogelijkheden van adhesieven echter een hinderpaal voor innovatieve toepassingen met deze technologie. “Bouwen met glas en adhesieven” is daarom een praktische gids die ontwerpers, fabrikanten en uitvoerders bijstaat om op basis van een unieke grootschalige studie van commercieel verkrijgbare lijmproducten een gefundeerde lijmselectie te maken. Daarnaast stelt hij een aantal vernieuwende prototypes voor, die de enorme  innovatiemogelijkheden van deze technologie tastbaar maken. Deze gids is het resultaat van het IWT-TEchnologie TRAnsfer-project “Bouwen met Glas en Adhesieven”, uitgevoerd aan het Laboratorium voor Modelonderzoek (Universiteit Gent) in samenwerking met het Hechtingsinstituut (Technische Universiteit Delft), en actief mee aangestuurd door een gebruikersgroep uit de industrie. “Bouwen met glas en adhesieven: praktische gids voor ontwerper en uitvoerder” mag niet ontbreken in de bibliotheek van de bouwprofessional die te maken krijgt met verlijmingen in de (constructieve) glasbouw.
Frequentieomvormers en schakelende voedingen maken gebruik van volledig stuurbare vermogenhalfgeleiders. De schakelfrequentie van deze componenten – waarbij de meest gebruikte de IGBT is – wordt steeds hoger, waardoor de gebruikte spoelen en condensatoren in het vermogenelektronisch toestel steeds kleiner worden. Hierdoor worden de toestellen kleiner en lichter. Het nadeel van dit snel schakelen is dat het toestel meer storingen opwekt. Deze storingen kunnen zorgen voor een slechte werking van andere apparatuur in de omgeving. In dit hoofdstuk wordt gekeken hoe deze interferentie veroorzaakt wordt en hoe dit opgelost kan worden.
Geen enkel elektrisch circuit is zuiver ohms, zuiver inductief of zuiver capacitief. In de praktijk is een circuit steevast een combinatie van weerstanden, zelfinducties en capaciteiten. Er zijn ongewenste, ‘parasitaire’ componenten die vooral bij hogere frequenties het gedrag van het circuit – bijvoorbeeld een vermogenelektronische omvormer – beïnvloeden. De parasitaire componenten bepalen mee de radiofrequente storingen die door bijvoorbeeld een frequentieomvormer in het net geïnjecteerd worden. Er zijn filters op de markt die deze storingen beperken, maar ook het gedrag van deze filters is in sterke mate bepaald door hun eigen parasitaire componenten. Parasitaire componenten kunnen opgemeten worden, doch dit vereist een correcte verwerking van de meetresultaten van o.a. een vectorimpedantiemeter.
Diverse types niet-lineaire belastingen – waaronder vermogenelektronische aandrijvingen – zorgen er voor dat wisselspanningsnetten steeds vaker niet-sinusvormige stromen moeten leveren. Deze nietsinusvormige stromen zorgen ondermeer voor extra verliezen en een vervorming van de netspanning. De totale harmonische vervorming van de opgenomen stroom kan gereduceerd worden door middel van passieve of actieve filters. Het gebruik van een Active Front End ter vervanging van een klassieke gelijkrichterbrug zorgt er ook voor dat de netstromen de gewenste sinusvorm beter benaderen.
Biobrandstoffen spelen voorlopig nog een zeer beperkte rol in België. Met de locale biomassa kan België slechts voorzien in 2-3% biobrandstof. Op langere termijn kan dit 5-6% worden mits het beschikbaar komen van tweede generatie technologie. Deze productiemethoden van tweede generatie biobrandstoffen op basis van grassen, hout en nevenstromen zijn volop in ontwikkeling maar hebben voorlopig nog een te hoge productiekost. Er kan aangenomen worden dat binnen een bioraffinage-concept (=het benutten van de volledige plant voor de productie van chemicaliën, materialen en energie) en dankzij de hogere CO2 reductie en groter productiepotentieel, deze tweede generatie technologie economisch competitief kan worden.
Onderzoek heeft aangetoond dat percepties van corruptie doorheen de tijd kunnen wijzigen. Bovendien variëren percepties van corruptie binnen en tussen groepen (Peters and Welch 1978; Jackson and Smith 1996; Johnston 1996). Persoonlijke achtergrondvariabelen zoals geslacht, leeftijd en sociale status en anderzijds situationele kenmerken zoals de aard van de steekpenning en de wederdienst blijken de beoordeling van een situatie als ‘corrupt’ te beïnvloeden. Ondanks de belangrijke inzichten die onderzoeken naar percepties van corruptie genereerden merken we op dat perceptiestudies zich in het verleden beperkten tot ‘politieke’ corruptie. Algemene inzichten over de maatschappelijke betekenis van corruptie kunnen op basis van deze onderzoeken moeilijk worden geformuleerd. Steunend op de theoretische inzichten van Peters en Welch (1978) werd een vragenlijst geconstrueerd. Aan de hand van deze vragenlijst werd bij de Vlaamse burger gepeild naar zijn of haar perceptie van corruptie. In deze bijdrage wordt de perceptie van de Vlaamse burger over corruptie geanalyseerd.
Een correcte meting vormt de basis van een geslaagd onderzoek. Op de markt zijn enorm veel meettoestellen voor handen, vaak met uitgebreide functies. Toch staat een duur meettoestel niet noodzakelijk garant voor een correcte en betrouwbare meting. De technische kennis en ervaring van de onderzoeker is van groot belang en wordt vaak onderschat. ‘Weet wat je meet’ is dé sleutelzin bij een onderzoek of meting.
Aan een onderneming worden steeds hogere kwaliteitseisen gesteld op het terrein van externe financiële verslaggeving en de daaraan ten grondslag liggende boekhouding. Er komen ook steeds meer mensen in contact met financiële informatie. Om de gegevens juist te interpreteren is een helder inzicht in de materie noodzakelijk. De doelstelling van dit tweeledig werk bestaat erin de lezer meer inzicht bij te brengen in de rol en de werking van een boekhoudkundig systeem en hem meer vertrouwd te maken met de belangrijkste financiële overzichten. Het accent ligt daarbij niet op de boekhoudtechniek als dusdanig, maar op het beheersen van de rapportering in al haar aspecten, om er zo gebruik van te kunnen maken als een doeltreffend en noodzakelijk beleidsinstrument.
De reeks Patrimonium, een initiatief van het Instituut voor Familiaal Vermogensrecht van de KU Leuven, beoogt een jaarlijkse stand van zaken weer te geven in het domein van het familiaal vermogensrecht waarbij eveneens aandacht wordt geschonken aan de relevante fiscale bepalingen. Patrimonium 2012 vormt het zevende boekdeel van deze reeks. Het eerste deel van dit praktische boek bevat een kroniek rechtspraak en rechtsleer. Patrimonium 2012 beslaat de periode 1 juli 2011 tot 30 juni 2012. Het tweede deel van Patrimonium 2012 bevat een overzicht van nieuwe wetgeving en hangende wetsvoorstellen. In het derde deel worden tien actuele en voor de praktijk relevante vragen beantwoord. In het vierde deel worden de recente legislatieve en jurisprudentiële ontwikkelingen in de ons omringende landen geanalyseerd. In Patrimonium 2012 komen Duitsland, Engeland en Wales en Nederland aan bod. Bij wijze van epiloog worden ten slotte enkele beschouwingen omtrent een Europees internationaal erfrecht geformuleerd. Patrimonium 2012 is naast een wetenschappelijk hoogstaand werk ook een handig en exhaustief werkinstrument voor de rechtsbeoefenaar.
Op 14 september 2011 werd de wet houdende hervorming van de procedure van gerechtelijke vereffening en verdeling in het Belgisch Staatsblad gepubliceerd. Deze wet treedt op 1 april 2012 in werking. De bijdragen in dit boek lichten de verschillende facetten van deze hervorming toe en duiden de knelpunten voor de praktijk aan.
Zo overlopen Charlotte Declerck en Sven Mosselmans de verschillende stappen in de hervormde vereffeningsprocedure. Patrick Hofströssler gaat na in welke mate de rol van de rechter, de notaris-vereffenaar en de advocaat gewijzigd is. Hélène Casman analyseert nauwgezet de bepalingen inzake de schatting van de goederen, de verdeling in natura en de kavelvorming. André Michielsens belicht de bepalingen inzake de gerechtelijke verkoop van onverdeelde goederen. Ten slotte gaat Sven Mosselmans uitgebreid in op de regels van het overgangsrecht.
Dit boek verduidelijkt de algemene beginselen van het familiaal vermogensrecht. Zelfs de meest elementaire beginselen kunnen niet worden uiteengezet zonder de lezer enigszins vertrouwd te maken met een aantal vaktechnische begrippen en technieken. Om het kleinste en eenvoudigste praktijkgeval op te lossen, is meestal een combinatie van algemeen inzicht en detailkennis vereist.
De kernmateries worden dan ook grondig uiteengezet, zodat de lezer zich met een aantal onontbeerlijke technische regels vertrouwd kan maken. Slechts op deze wijze kan een elementaire kennis van het vakgebied worden verworven.

Het boek is toegankelijk geschreven en is opgezet als een inleiding tot het familiaal vermogensrecht. Het werk richt zich niet alleen tot de bachelorstudent,maar ook tot de jurist die niet zo vertrouwd is met het familiaal vermogensrecht en de niet-jurist zoals de accountant of de fiscalist die zich met de materie vertrouwd wil maken.
De lezer wordt ingeleid in de verschillende sectoren van het familiaal vermogensrecht: het huwelijksvermogensrecht, de schenkingen en het erfrecht met inbegrip van de testamenten. U vindt er een antwoord op vragen als: Wat gebeurt er met de gezinswoning na echtscheiding? Kan men op een gedane schenking terugkomen? Hoe wordt de reserve beschermd?
This is a contribution concerning the modifications of regulations on Belgian civil service law. Ambtenaren, contractuelen, mandaatfuncties,.. de federale overheid, de Vlaamse Gemeenschap, het Brussels Gewest, de Vlaamse provincies en Vlaamse en Brusselse gemeenten hebben uiteenlopende personeelsstatuten. 'Statutenzakboekje overheidspersoneel' biedt daarom een wegwijzer doorheen het administratief, syndicaal en geldelijk statuut van het overheidspersoneel op alle niveaus. Alle kennis is overzichtelijk samengebracht per overheid en per thema. Het behandelt ook de sociale beschermingsmaatregelen en de pensioenen. Dankzij het zakboekje vindt u snel en gemakkelijk de statutaire regeling terug voor elk personeelslid.
Diversiteit is in het laatste decennium steeds meer ingeburgerd in België. Waar men tot kort het voornamelijk had over kansengroepen en hun evenredige arbeidsdeelname, spreekt men vandaag steeds vaker over diversiteit, diversiteitsmanagement, -beleid, -plannen, -consulenten, -prijzen en -labels. De populariteit van de term getuigt van een zekere consensus dat diversiteit, als idee, een legitieme plaats heeft verworven in het hedendaagse debat rond de toekomst van werk. Ondanks  deze terminologische eensgezindheid blijven achter diversiteit tegenstrijdige belangen schuilen. Diversiteit maakt immers haar entree precies op een moment dat de instituties die de Belgische arbeidverhoudingen historisch gekenmerkt hebben fundamenteel ter sprake staan. De rollen van vakbonden, werkgeversorganisaties, de overheid en individuen alsook  hun onderlinge (machts)relaties worden hertekend. Het concept diversiteit moet dan ook worden begrepen in het kader van de transitie naar een sociaal model en een arbeidsmarktbeleid dat meer de nadruk legt op activering dan op bescherming, van ‘welfare’ naar ‘workfare’. In deze bijdrage reflecteer ik over hoe diversiteit zich in deze veranderende context ent en, omgekeerd, hoe dit concept kan worden gebruikt om de arbeidsverhoudingen van de toekomst vorm te geven.
Terwijl een toenemend aantal bedrijven de krachten bundelt om samen te innoveren, blijft er onduidelijkheid over de waarde van hechte relaties tussen die bedrijven: Zijn hechte relaties tussen samen innoverende bedrijven funest voor of juist een katalysator van hun innovatie? Onze studie presenteert een model waarin wordt gekeken naar de invloed van de interactie tussen de kennis van de samenwerkende bedrijven (leveranciers en bedrijfsklanten) en de hechtheid van de relatie op de mate waarin leveranciers innoveren. De resultaten tonen aan dat hechte relaties de leverancier belemmeren om de innovatiekennis van de klant in te zetten om te innoveren, en dit omwille van het gevaar op opportunistisch gedrag van bedrijfsklanten. De resultaten laten echter ook zien dat maatregelen op relationeel en bestuursniveau ertoe kunnen leiden dat leveranciers dit probleem kunnen verminderen om zo toch te kunnen profiteren van de kennis van de klant.
Universiteit Hasselt, faculteit Bedrijfseconomische Wetenschappen, kiest voor autonoom digitaal leren in combinatie met contacturen. De kloof tussen het niveau van de heterogene groep instromende studenten aan de faculteit en de hoge eisen van de arbeidsmarkt, het beperkt aantal verplichte studiepunten en de minimale personeelsomkadering gaven aanleiding tot een grondige reflectie over inhoud en didactiek van het vak Economisch en Zakelijk Frans aan de universiteit van Hasselt. Via e-learning vergaren studenten nu de bouwstenen van economisch en zakelijk Frans volgens hun persoonlijke voorkeur. Daarna komen de bouwstenen van de taal tot leven in hun communicatie met de docent en hun medestudenten.
Uit art. 577-9, § 1 en art. 577-8, § 4, 6° BW en art. 703 Ger.W. volgt dat de syndicus het wettelijk bevoegde orgaan is om de vereniging van mede-eigenaars, die rechtspersoonlijkheid heeft, in rechte te vertegenwoordigen, dat de syndicus dan in rechte optreedt als eisende of als verwerende partij en dat hij dan ook een tegenvordering kan instellen, zonder dat hij daartoe een volmacht of een beslissing van de algemene vergadering van de vereniging van mede-eigenaars moet overleggen.
Instellingen voor hoger onderwijs concurreren voortdurend met elkaar inzake onderwijs, wetenschappelijk onderzoek en maatschappelijke dienstverlening. Dit vertaalt zich in een ruim aanbod aan(gespecialiseerde) opleidingen en de strijd om zoveel mogelijk studenten en onderzoekers aan te trekken. Tertiair onderwijs is uitgegroeid tot een "business" waarbij "de één zijn dood, is de ander zijn brood" de belangrijkste drijfveer is. Zo is het blijkbaar normaal dat een universiteit bij wijze van promotiecampagne een wedstrijd organiseert waarbij de winnaar een jaar gratis mag studeren met het nodige "studentikoze" comfort. De "onderwijsmarkt" in het algemeen en de verregaande reclame en promoties in het bijzonder , zijn het resultaat van de vele maatschappelijke en technologische ontwikkelingen in combinatie met de "internationalisering" en "globalisering". Deze evoluties dwingen de instellingen om zich permanent aan te passen en te verbeteren. Enkel zo kunnen zij tegemoet komen aan de steeds evoluerende vraag van de stakeholders. Thans ontaardt deze concurrentiestrijd steeds meer in een ware veldslag. Deze bijdrage onderzoekt of, en zo ja binnen welke grenzen, instellingen (en associaties) voor hoger onderwijs reclame- en promotiecampagnes kunnen voeren.
Het Hof van Justitie heeft sinds het bekende arrest Mangold
(HvJ 22 november 2005, Werner Mangold tegen Rüdiger
Helm, zaak C-144/04, zie bespreking in TBP 2006, nr. 5, 285-
287) reeds meermaals uitspraak gedaan over het verbod van
discriminatie op grond van leeftijd. In 2011 heeft het Hof
zijn rechtspraak met betrekking tot dit verbod op enkele
punten verder kunnen uitwerken. Het Hof verduidelijkte met
name wanneer differentiatie toegelaten is en welke rol de
sociale partners spelen bij het differentiëren. Differentiatie
is het maken van een geoorloofd onderscheid afhankelijk van
de normen die dit onderscheid rechtvaardigen.
Er kan niet, op een ontvankelijke wijze, om vervanging van een
boedelnotaris worden verzocht zonder dat deze, nu hij bezig is met de uitvoering van zijn gerechtelijke opdracht van vereffening en verdeling, de gelegenheid is gegeven voorafgaandelijk zijn stelling kenbaar te maken en zijn middelen te laten gelden in het kader van een tegensprekelijk debat.
Het is genoegzaam bekend dat de gerechtelijke vereffening en verdeling van een ontbonden huwelijksgemeenschap
of een andere gemeenrechtelijke onverdeeldheid zoals een nalatenschap vaak veel te lang
aansleept. Vanuit deze vaststelling hebben de KFBN, de OVB en de OBFG de handen in elkaar geslagen en de hervorming van de gerechtelijke vereffening en verdeling uitgetekend. De wet van 13 augustus 2011 houdende hervorming van de procedure van gerechtelijke vereff ening-verdeling vormt hiervan het
resultaat. In deze bijdrage worden de verschillende stappen in de gerechtelijke vereffening en verdeling in
het licht van deze nieuwe wet overlopen en geëvalueerd.
De aanleiding voor het schrijven van deze bijdrage is het arrest van de Grote Kamer van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens M.S.S. tegen Griekenland en België van 21 januari 2011. Hiermee werd België veroordeeld in het kader van een aspect uit het vreemdelingencontentieux. Dit arrest, dat overigens zeer lang is, kreeg reeds zeer veel aandacht in de rechtsleer. Een bepaald aspect ervan kwam echter nog niet aan bod met name de evolutie die het met zich meebracht in de rechtspraak van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen omtrent de interpretatie van het begrip 'uiterst dringende noodzakelijkheid". Deze bijdrage wil dan ook even stilstaan bij deze evolutie. Allereerst gaan we dieper in op het wetgevend kader rond de procedure van schorsing bij 'uiterst dringende noodzakelijkheid', alsook de interpretatie van het begrip 'hoogdringendheid' door de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen. Daarbij hebben wij bijzondere aandacht voor de procedure bij uiterst dringende noodzakelijkheid in het geval van vreemdelingen die het bevel gekregen hebben het land te verlaten. Ten slotte bekijken we de  begrenzingen aan de nieuwe interpretatie van het begrip 'hoogdringendheid', eveneens af te leiden uit de rechtspraak van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.
Verweermiddelen en excepties, behalve de persoonlijke, die de schuld betreff en, mogen door alle schuldenaren die in solidum tot deze schuld gehouden zijn, worden tegengeworpen. De schuldvernieuwing overeengekomen door de schuldeiser en één van de in solidum gehouden schuldenaars, mag in beginsel ook worden ingeroepen door de andere
medeschuldenaren.
Wanneer de huwgemeenschap eigenaar is van de aandelen in een vennootschap en een echtscheiding volgt, moet de boedelnotaris deze aandelen verdelen. De verdeling in natura vormt echter een voedingsbodem voor toekomstige conflicten en is ook nefast voor de ex-echtgenoot die alleen beroepsactief was in de vennootschap.
Daarom wordt gezocht naar mogelijke alternatieven voor deze verdeling in natura. Een blijvend gebrek aan verstandhouding tussen gewezen echtgenoten kan bovendien het voortbestaan van de vennootschap in gevaar brengen. Daarom wordt ook de wisselwerking onderzocht tussen de procedure van vereffening en verdeling na
de ontbinding van het huwelijksstelsel enerzijds en de vennootschapsrechtelijke geschillenregeling anderzijds.
In deze uitspraak komen, buiten een aantal procedurekwesties, vooral twee elementen naar voor. Vooreeerst buigt het hof van Beroep van Antwerpen zich over de vraag welke bevoegdheden een voorlopig bewindvoerder heeft. Verder wordt uitgeklaard aan wie precies moet worden uitbetaald door de verzekeringsmaatschappij wanneer bij een levensverzekeringsovereenkomst geen begunstigde is aangeduid.