clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Het voorkomen van trauma blijkt een van de belangrijkste risicofactoren te zijn voor het ontwikkelen van psychogene niet-epileptische aanvallen (PNEA). Ondanks deze bewezen correlatie is er in de literatuur weinig be- schreven over de specifieke aanpak van PNEA met trauma als oorzakelijke factor. Dit artikel wil hierop focussen, aan de hand van een praktijkvoorbeeld van een patie?nte met PNEA. Ze kende een bijzonder lang hulpverleningstra- ject en een ziektegeschiedenis die zich kenmerkte door een toename in ernst van de aanvallen, met tot gevolg zeer ernstig disfunctioneren, belemmering van haar ontwikkeling, hoge kosten en iatrogene complicaties. Bij analyse van het praktijkvoorbeeld blijkt dat er gedurende jaren gefocust werd op het afwenden van de aanvallen, maar geen traumatherapie geboden werd. Vol- houdend aanbieden van Trauma Focused Cognitieve Gedragstherapie (TF- CGT) zorgde er uiteindelijk voor dat ze genas. In de discussie formuleren we kritische bedenkingen over de aanpak van PNEA met trauma als oorzakelijke factor en TF-CGT als noodzakelijk onderdeel van de behandeling. We stellen een beslisboom op voor een adequate aanpak (figuur 1).
Interesse in ongelijkheid is niet nieuw. Ontelbaar zijn de filosofen die voor een rechtvaardige verdeling van de rijkdom en gelijke kansen pleit(t)en, godsdiensten stellen sociale solidariteit voorop, en hoeveel revoluties zijn al niet begonnen met de kreet égalité? Dit boek gaat over de wijze waarop ongelijkheid in de 19e en de
<br/>20e eeuw is onderzocht en welke bevindingen dat opleverde. Het volgt meer dan dertig historici en auteurs die sinds het einde van de 19e eeuw het thema bestudeerden met aandacht voor inkomen, koopkracht, bezit, consumptie, onderwijs, voeding, gezondheid, levensverwachting, lichaamslengte en de Human Devel op ment Index.
<br/>Welk beeld van het verleden construeerden ze, op welke wijze en waarom? Het boek start in Engeland om geleidelijk de wereld te omvatten.
<br/>Een historische kijk op ongelijkheid draagt wellicht niet rechtstreeks bij tot de oplossing van het probleem, maar leidt zonder twijfel tot meer inzicht in huidige en komende ongelijkheid tussen en binnen landen.
In de sector van het populair vermaak namen rondtrekkende artiesten in het vroegmoderne Europa een prominente plaats in. Over de sociale achtergrond en professionele organisatie van deze ambulante muzikanten, liedjeszangers, poppenspelers, dierkunstenaars en andere entertainers is echter zeer weinig geweten. Bovendien is wat we erover menen te weten zeer sterk gekleurd door de negatieve beeldvorming die vele bronnen hierover kenmerkt. In dit artikel worden procesdossiers uit de late achttiende eeuw gebruikt om een licht te werpen op de bestaansstrategieën van 120 ambulante artiesten die gearresteerd werden op verdenking van landloperij in het Hertogdom Brabant in de jaren 1766-1775. Hoewel de aard van het bronnenmateriaal problemen van selectiviteit en betrouwbaarheid impliceert, zal blijken dat een voorzichtige analyse van deze individuele dossiers rijke informatie oplevert rond de sociale en culturele diversiteit onder ambulante artiesten, en rond de verschillende strategieën die zij ontwikkelden om hun mobiel bestaan te omkaderen.
In dit stuk proberen we een beeld te geven van de levensvatbaarheid van de neologismen die jaarlijks als 'woorden van het jaar' gelanceerd worden. In omvangrijke Vlaamse en Nederlandse krantencorpora werd de frequentie opgezocht van de nieuwe woorden die het tijdschrift Onze Taal verzamelde sinds 1989. Heel wat 'woorden van het jaar' worden nooit gebruikt in ons krantencorpus, een even grote groep woorden licht even op in het woordveld en verdwijnt nadien roemloos. Van grote Noord-Zuid- convergentie is er verder geen sprake in dit specifieke deel van het lexicon. Het erg beperkte aandeel neologismen dat echt doorbreekt en blijvend gebruikt wordt heeft een hoge referentie?le relevantie: het gaat steevast om termen die verwijzen naar dingen die prominent aanwezig zijn en blijven in onze samenleving.
Het begrip mediawijsheid dekt een grote lading: van weten hoe je informatie moet opzoeken op het internet, over het kritisch interpreteren van die informatie, tot het weten hoe je zelf een filmpje produceert. De eindtermen en ontwikkelingsdoelen voor het Vlaamse secundair onderwijs besteden wel wat aandacht aan media- en ICT-geletterdheid, maar hoe ervaren de organisaties die inzetten op mediawijsheid de rol van het onderwijs? Welke door die 'sector' ervaren sterktes, zwaktes, kansen en bedreigingen zijn relevant voor het onderwijsveld en hoe gaat het onderwijs daar best mee om?
Er is heel wat academisch werk verschenen over onderwijsverwachtingen of wat mensen denken en/of hopen te bereiken in het onderwijs. Recent is het verband tussen onderwijsverwachtingen en immigratieachtergrond onderzocht. De resultaten van dit soort onderzoek toont aan dat leerlingen met een immigratieachtergrond hogere onderwijsverwachtingen lijken te hebben. Er is echter minder aandacht besteed aan mogelijke verklaringen voor dit verband. In deze bijdrage onderzoeken we of religieuze affiliatie en praktijk de relatie tussen immigratieachtergrond en onderwijsverwachtingen kunnen helpen verklaren. We gebruiken daarvoor de surveydata van de International Civic and Citizenship Education Study (ICCS) van 2009 bij leerlingen uit het tweede jaar van het Vlaams secundair onderwijs. We vonden dat leerlingen met een immigratieachtergrond een grotere kans hebben om hogere onderwijsverwachtingen hebben dan leerlingen van autochtone origine. We vonden ook dat leerlingen met een andere religieuze affiliatie dan de christelijke, meer geneigd waren om deze verwachtingen te hebben. Dit in vergelijking met leerlingen die geen religieuze affiliatie beweren te hebben. De analyse toont verder ook aan dat de participatieve dimensie belangrijker is dan de affiliatieve dimensie van religie om onderwijsverwachtingen te verklaren.
De huidige bevolkingsgroei in Vlaanderen en Brussel zal naar verwachting leiden tot een toenemende vraag op de woningmarkt. In kwantitatieve termen kan de huidige beschikbare voorraad bouwgrond moeiteloos aan deze toenemende vraag voldoen. Daar staat tegenover dat de nog onbebouwde percelen vaak afgelegen zijn, ver verwijderd van de arbeidsmarkt en voorzieningen, op locaties waar woningbouw het landschap wellicht verder zou aantasten en een potentiële bedreiging vormt voor de waterhuishouding. De studie waarover dit artikel rapporteert stelt een aantal criteria op voor regionale woonlocatieplanning en bouwt daar een reeks scenario's rond. De twee meestbelovende van deze scenario's (hierna "sturingsmodellen" genoemd) richten zich enerzijds op op het openbaar vervoer geënte knooppuntontwikkeling, en anderzijds op het minimaliseren van de verkeersproductie door in te zetten op het versterken van de ruimtelijke nabijheid. Uiteindelijk worden beide modellen gecombineerd tot één scenario, dat als input dient voor het selecteren van verdichtingsruimtes in het in opmaak zijnde Beleidsplan Ruimte Vlaanderen.
We horen wel vaker dat media ons leven bepalen: ze veranderen ons gedrag, onze waarneming, de manier waarop we kennis vergaren, enzovoort. Maar kunnen we inschatten hoe ze dat doen? Wat zijn 'media' eigenlijk, als er zo veel verschillende soorten van bestaan: sociale media, massamedia, multimedia ...? Zijn het objecten, structuren of kanalen? Waar beginnen en eindigen ze? Hoe vinden ze hun plaats in het ongrijpbare netwerk van belevenissen dat we 'ons leven' noemen?
<br/>Media- en technologiefilosoof Yoni Van Den Eede hanteert de filosofische abstractie om ons alledaagse gebruik van media in een verfrissend maar ook confronterend daglicht te stellen. Hij vertelt een filosofisch levensverhaal: hoe ontstaan media, hoe ontwikkelen ze zich, wat 'doen' ze, hoe verhouden ze zich tot de mens en tot elkaar? Het blijkt daarbij nagenoeg onmogelijk te zijn om 'media' exact te definiëren: ze doordringen namelijk ons hele bestaan, ze 'mediëren'. Toch kunnen we heel wat zeggen over de manieren waarop ze dat - doorgaans op slinkse wijze - doen en waarop ze doorheen tijd en ruimte evolueren.
<br/>Zo schetst de auteur een vernieuwende 'mediafilosofie' die ons attent maakt op de onzichtbare aspecten van media en technologieën en die praktische instrumenten aanreikt om deze beter te begrijpen. In eerste instantie doet hij dat aan de hand van mediatheoreticus Marshall McLuhan. Daarmee mag dit boek gelden als de allereerste inleiding op het werk van McLuhan in het Nederlands taalgebied. Toch gaat de lezing veel verder: ze ontwikkelt een originele filosofische (her)interpretatie van McLuhans gedachtegoed, vanuit de recente traditie van de filosofie van de technologie.
"Toen Menen in het begin van de 18de eeuw bij de Oostenrijkse Nederlanden werd gevoegd, ontpopte ze zich tot één van de belangrijkste grensovergangen met Frankrijk.  In dit artikel wordt aangetoond hoe de ideologie van het mercantilisme, met haar obsessie voor de controle op de handel, het grensconcept van zone naar lijn omboog.  Douanerechten konden het meest effectief verzilverd worden door het aantal grensovergangen te verminderen.  Het Meense stadsbestuur was zich ervan bewust dat de ligging van de stad aan een grensovergang passerende handelsstromen genereerde.  Ze wilde de welvaart die dit met zich meebracht veilig stellen en beïnvloedde daartoe de vorm van het wegennetwerk in de omgeving" (Machteld Venken en Roel Daenen).
Wat is er toch aan de hand in de academische wereld? Het ene na het andere geval van wetenschappelijke fraude haalt de media! In binnen- en buitenland reageren universitaire wereld en maatschappij met onbegrip, ongeloof en verontwaardiging. Het debat over wetenschappelijke integriteit en de nefaste invloed daarop van de almaar toenemende publicatiedruk woedt volop. Dreigt het vertrouwen in het wetenschappelijke wereldbeeld en in de wetenschappelijke onderzoeksmethode volledig teloor te gaan? Is het niet de hoogste tijd om die ontoelaatbare misbruiken in de wetenschap uit te roeien? Dit boek presenteert waarden aan studenten, criteria aan wetenschapsmensen en argumenten aan beleidsmakers om misbruiken, fraude en plagiaat te voorkomen. Aan de verbijsterde leek biedt de analyse een verhelderend inzicht. Eerlijke wetenschap is een onderhoudend (wetenschapsfilosofisch) essay over wetenschap en ethiek. Het biedt een onderbouwd en genuanceerd antwoord op een beschamende realiteit, voorbij de intuïtieve en emotionele uitspraken van sommige betrokkenen in de publieke ruimte.
De stad en haar hinterland zijn essentieel verschillend, maar toch onlosmakelijk met elkaar verbonden, zo ook Brussel en de Vlaamse Rand. De stedelijke dynamiek van Brussel wordt vooral bepaald door demografische en economische ontwikkelingen. Ook de Vlaamse Rand is hieraan onderhevig. Niettegenstaande de buitenlandse migraties zorgen voor een bevolkingsgroei in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest zet ook de stadsvlucht zich door en is er een netto-instroom vanuit Brussel naar de Vlaamse Rand. De diversiteit die Brussel kenmerkt, vinden we ook onder deze verhuizers terug. Tegelijk vertoont de Rand ook een positief buitenlands migratiesaldo. De globalisering van de economie en het effect van de groeipool Brussel stimuleert eveneens de internationale economische activiteit in de Vlaamse gemeenten rond Brussel. Het nettoresultaat is een groeiende diversiteit en internationalisering van de bevolking van de Rand. Deze diversiteit, waarvan de taaldiversiteit een onderdeel vormt, ent zich bovenop het traditionele politieke spanningsveld tussen Vlamingen en Franstaligen.
<br/>Dit boek belicht deze situatie vanuit een taalsociologisch perspectief. Het biedt een eerste algemene kijk op de taalsituatie in de Rand en legt een aantal belangrijke tendensen bloot die de taalkeuzes van de inwoners beïnvloeden. Naast het concrete taalgebruik gaat het ook dieper in op de relatie tussen taal en identiteit en het taalbeleid in de Rand.
Een noodzakelijke voorwaarde voor een succesvolle implementatie van financiële educatie in het secundair onderwijs, is dat leerkrachten zelf over voldoende financiële kennis beschikken. Op basis van een onderzoek bij 368 laatstejaarsstudenten uit de lerarenopleiding secundair onderwijs uit 8 Vlaamse hogescholen besluiten we dat voor 84% de financiële kennis daarvoor onvoldoende is. Voor studenten met een economisch specialisatievak stelt het probleem zich minder. Om financiële vorming op een volwaardige manier te integreren in het plichtonderwijs is verder ondersteuning van leerkrachten of een bijsturing van de lerarenopleiding aangewezen. Thematisch, dient men hierbij zeker aandacht te besteden aan het thema 'loon en inkomen'. Voor studenten zonder economisch specialisatievak is de kennis van de thema's 'sparen' en 'kredieten' ook eerder problematisch.
De laatste decennia wordt de cruciale rol die culturele en creatieve sectoren (CCS) spelen in de regionale economische ontwikkeling in toene- mende mate erkend. Ook in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest is er aandacht voor deze sectoren en voor de nood aan meetinstrumenten om de impact en activiteiten ervan te registreren en te monitoren. Dit artikel speelt daarop in met de voor- <br/>stelling van een staalkaart die het Brussels gewest als hoofdfocus neemt. In tegenstelling tot andere (theoretische) meetmodellen werd de onmiddellijke bruikbaarheid van de staalkaart voorop gesteld via een maximale afstemming op bestaande dataleve- ranciers en Brusselse instellingen.
Onderzoek naar druggebruik bij adolescenten gebeurt vaak in klassieke schoolcontexten, waardoor een belangrijke groep 'kwetsbare' jongeren niet of onvoldoende vertegenwoordigd is. In deze paper bespreken we een narratief onderzoek bij 40 jongeren die begeleid worden in de residentiële bijzondere jeugdbijstand. Drugs en druggebruik nemen een niet onbelangrijke plaats in in het leven van deze jongeren: alle jongeren hebben ervaringen met middelen, hetzij door deze zelf te gebruiken (N=18), hetzij door gebruik in hun eigen familiale context (N=25), hetzij via vrienden (N=26). Ze hebben dan ook een uitgesproken mening over wat kan en niet kan, en wat zij als'helpend' en 'niet helpend' beschouwen. Als rode draad doorheen de interviews komen de dialoog en het bespreekbaar maken van drugs en druggebruik in de voorzieningen sterk naar voor. Verschillende jongeren benadrukken het al te sterke accent op controle rond het gebruik van middelen, en pleiten daarentegen voor een evenwicht tussen dialoog en controle. Door deze complexe verhalen als dominante eenheidsverhalen
<br/>te lezen (c.q. elk gebruik wordt gereduceerd tot potentieel gevaar op verslaving), ontstaat het gevaar dat jongeren zich opnieuw misbegrepen voelen: de rijkdom van hun eigen ervaringen aangaande gebruik van middelen en de aanpak hiervan in de jeugdzorg worden immers niet mee in rekening gebracht.
Beknopte historiek van de betrekkingen van België met Cyprus vanaf de Middeleeuwen met de klemtoon op de groei van de collecties Cypriotische oudheden in Belgische publieke en privéverzamelingen. Identificatie van de obscure industrieel Edmond Paridant, mecenas en pionier van het wetenschappelijk onderzoek naar de geschiedenis van Cyprus. Overzicht van de wetenschappelijke output in verband met het antieke Cyprus aan de VUB en Belgische universiteiten.
Narcisme op latere leeftijd blijkt onderbelicht in de wetenschappelijke literatuur. Niettemin is aandacht voor narcisme bij
<br/>65-plussers in de klinische praktijk zeer relevant. Ouderen met een narcistische stoornis hebben doorgaans grote moeite
<br/>om grootheidswensen te modificeren aan leeftijdsspecifieke verlieservaringen en beperkingen.
<br/>Het is algemeen bekend dat de huidige DSM-criteria voor de narcistische persoonlijkheidsstoornis (APA, 2000) beperkt
<br/>toepasbaar zijn voor zowel jongere als oudere volwassenen. Daarom pleiten wij voor een verbreding van het construct. Het
<br/>betreft een dimensionale benadering die contextafhankelijk is en waarbij wordt uitgegaan van adaptief versus maladaptief
<br/>narcisme. De overgang van adaptief naar maladaptief is een moeilijk onderscheid, omdat disfunctie bepaald wordt door
<br/>de context waarin men zich bevindt. Deze context bepaalt ook de variatie van (dis)functioneren, geoperationaliseerd in
<br/>grandioze versus sensitieve uitingsvormen.
<br/>In de praktijk zien we dat ouderen met een narcistische stoornis in het bijzonder moeite hebben met adequate coping bij
<br/>veranderde maatschappelijke (onder andere pensionering) en individuele context (onder andere verlies van naasten, eigen
<br/>gezondheid en autonomie). Dit leidt tot een verhoogde kwetsbaarheid en een risico op een eerste psychische decompensatie
<br/>(bijvoorbeeld leegtedepressie) op latere leeftijd. Aandacht voor adaptief en maladaptief narcisme bij ouderen is dus
<br/>van bijzonder belang voor juiste indicatiestelling van behandeling en gerichte gedragsadvisering voor mantelzorgers en
<br/>professionele zorg.
Gevangenissen vormen zonder twijfel unieke werkomgevingen. Weinig andere instellingen zijn immers belast met de centrale taak van het waken over een populatie die er niet vrijwillig verblijft en bovendien potentieel gevaarlijk is. Het onderzoek naar gevangenisbewaarders heeft zich in de loop der jaren voornamelijk gefocust op hun professionele attitudes en cultuur, alsook op de impact van gevangeniswerk op hun sociale en private levens. We hebben tot op heden echter weinig kennis over wat bewaarders daadwerkelijk op dagelijkse basis doen en welke mechanismen er ten grondslag liggen van deze attitudes en gedrag. Hanne Tournel observeerde meer dan een jaar in een Belgische gevangenis. Dit boek biedt een unieke kijk in het professionele leven van bewaarders en speelt in op deze heersende lacunes.
Het Belgische en Nederlandse detentiebeleid is volop in beweging. België heeft al jarenlang te kampen met een stijgende overbevolking in de gevangenissen, in Neder-land wordt sterk bezuinigd op het gevangeniswezen en worden juist penitentiaire inrichtingen gesloten. In dit inleidende artikel bij het themanummer over detentie worden eerst in een notendop de ontwikkelingen in de detentiecapaciteit en de detentiepopulatie in beide landen geschetst. Daarna volgt een situering van empirisch criminologisch onderzoek in Nederland en België, ingekaderd binnen de internationale literatuur, over het leven in detentie en de gevolgen van detentie op het leven van gedetineerden en hun sociale omgeving. Afgesloten wordt met een reflectie op het bestaande detentieonderzoek in beide landen, o.a. qua lacunes in onderzoeksthema's en methodologie, en op toekomstige ontwikkelingen.
Hoe kan de lerarenopleiding toekomstige leraren efficiënt voorbereiden op het lesgeven in 
<br/>een grootstedelijke context? Dat is de initiële vraag van deze beschouwing. De opdracht 
<br/>van de hedendaagse leraar in de grootstad is immers veelzijdig en vraagt een aangepaste 
<br/>taakinvulling. Concreet stellen we ons de vraag in hoeverre het huidige competentieprofiel 
<br/>van de leraar aansluit bij de behoeften van de beginnende leraar in de grootstad. 
<br/>Vertrekkende van de internationale literatuur over grootstad en onderwijs, situeren we de 
<br/>Brusselse eigenheid en wordt via een inhoudsanalyse van de huidige basiscompetenties in 
<br/>Vlaanderen en Nederland gekeken hoe deze aangevuld kunnen worden met als doel als 
<br/>leraar optimaal te functioneren in een veranderende, pluriforme samenleving
Cimorné is een decoratieve gevelbepleistering bestaande uit een cementmortel en glasgranulaten. De gebrevetteerde naam 'cimorné' is een samenvoeging van 'ciment' en 'orné' en geeft aan dat het om een sierpleister gaat. Waals stukadoor Pierre Pétroons vond deze typisch Belgische gevelafwerking uit. Aan het einde van de jaren 1920 creëerde hij een kleurige gevelafwerking op basis van cement en opaalglas afkomstig van de glasfabriek S.A. Verreries de Fauquez. Tijdens de jaren 1930 paste men cimorné pleister veelvuldig toe om bestaande arbeiderswoningen te renoveren en gevelelementen van nieuwbouwwoningen te bekleden. Ondanks de toenemende populariteit, werden de know how en techniek uitsluitend mondeling doorgegeven en ontwikkelde het ambacht zich aanvankelijk zeer lokaal. Daardoor ontstond er een gebrek aan geschreven documenten en informatie over deze afwerkingstechniek. Echter, zonder voldoende kennis van de originele receptuur en applicatiemethode blijken herstellingen momenteel onmogelijk te zijn.
<br/>Daarom werden diverse bronnen geraadpleegd om de herkomst, de eigenschappen en de samenstelling van de grondstoffen - zowel de cementmortel als het glas - te achterhalen. Patenten, handboeken 'voor den metselaar' en 'den stukadoor' en architectuurtijdschriften uit het interbellum werden geconsulteerd. Bovendien vormden de getuigenissen van voormalige stukadoors een cruciale bron voor dit onderzoek. Vervolgens werden de resultaten vergeleken met labo-analyses van gelichte stalen, waarbij de bouwwerken als basis fungeerden. Dankzij een confrontatie van dit uiteenlopend bronnenmateriaal kon de originele formule, de correcte uitvoeringsmethode, de geografische verspreiding en overdracht van deze techniek gereconstrueerd worden. De resultaten worden beschreven in dit eerste artikel. In een volgende bijdrage zullen de schadefenomenen en bijhorende herstelstrategieën worden toegelicht.
In deze bijdrage wordt de aard en draagwijdte van het in art. 23 van de notariswet vervatte verbod op het mededelen van de inhoud van akten aan derden (door een notaris) onderzocht. <br/> <br/>Hiertoe wordt aan de hand van historische bronnen en meer recente, wetgevinsgtechnische argumenten eerst uitgemaakt of deze bepaling een straf of een tuchtstraf als sanctie voorziet. Deze vraag wordt ook benaderd vanuit de rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens over het autonoom strafbegrip dat het heeft ontwikkeld. <br/> <br/>Vervolgens worden de constitutieve bestanddelen van de verboden gedraging uit art. 23 notariswet toegelicht. <br/> <br/>Ten slotte worden een aantal problemen van bestraffing, gelet op de m.i. strafrechtelijke aard van de bepaling, behandeld, zoals de verhouding met het beroepsgeheim uit art. 458 Sw., het non bis in idem-beginsel en de verjaring.
Bij een reflectie rond de hervorming van het strafprocesrecht wordt vaak, terecht, gedebatteerd rond twee modellen die het vooronderzoek vorm kunnen geven. Deze modellen worden bepaald door de rol die een rechter inneemt tijdens het vooronderzoek, namelijk deze van onderzoeksrechter of van rechter van het onderzoek. Deze bijdrage heeft niet tot doel dit debat te beslechten, maar wel de bepalende elementen in het debat te onderscheiden van de schijnargumenten.
Vlaanderen kent een sterk vertakt sociaal-cultureel en educatief netwerk. Dat omvat naast jeugdwerk, amateurkunsten, bibliotheken, cultuur- en gemeenschapscentra, sociaal-cultureel volwassenenwerk en zelforganisaties ook samenlevingsopbouw, basiseducatie, volwassenenonderwijs en erfgoed.
<br/> 
<br/>Wat is het beleid voor deze sectoren, wie maakt het en hoe komt het tot stand? En hoe vind je je weg in lokale, regionale en federale instellingen, in het middenveld en tussen staatshervormingen, witboeken, groenboeken, wetten, decreten, verklaringen, beleidsnota's en begrotingen?
<br/> 
<br/>Dit handboek is een wegwijzer voor iedereen die een antwoord zoekt op deze en andere vragen. Het is opgevat als een inleiding en maakt het soms taaie beleidsjargon verteerbaar voor iedereen. Het richt zich daarmee tot studenten, docenten, beroepskrachten en beleidsmakers.
Recente neurowetenschappen lijken de principiële onmogelijkheid tot vrij handelen te impliceren. Anderzijds gaat niet alleen het recht, maar ook bv. de klinische psychologie en criminologische psychologie uit van de vooronderstelling dat mensen over het algemeen vrije keuze hebben en dus verantwoordelijk zijn voor hun handelingen.  Ik beargumenteer dat het cognitief-sociaal leermodel en het begrip agency een uitweg kunnen bieden uit het vrije-onvrije wilsdebat, en opening aanreiken om binnen strafrecht op wetenschappelijk verantwoorde maar bruikbare wijze na te denken over toerekeningsvatbaarheid.