clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Deze praktische gids vreemdelingenrecht beoogt het kluwen aan verblijfsreglementering voor familieleden van Belgen en verblijfsgerechtigde vreemdelingen beter toegankelijk te maken. Het boek bevat een schat aan informatie voor eenieder die professioneel of privé met vragen rond gezinshereniging in aanraking komt. Onder meer de categorieën van rechthebbende familieleden, de verschillende verblijfsprocedures en verblijfsdocumenten voor gezinsherenigers komen duidelijk gestructureerd aan bod. Zowel de wetgevende en reglementaire teksten als de administratieve praktijk aangaande gezinshereniging worden vertaald in heldere en werkbare teksten. In de bijlage werden de basiswetgeving en documenten inzake gezinshereniging opgenomen.
De vijf Vlaamse universiteiten – de KULeuven, UA, UGent, UHasselt en VUB – voerden tussen 2009 en 2013 een survey uit in samenwerking met het Expertisecentrum O&O Monitoring Gent. In totaal vulden 962 onderzoekers de vragenlijst in op het moment dat zij een Vlaamse universiteit verlieten. De gegevens bieden ons inzicht in de redenen waarom zij de instelling verlaten, in hun werktevredenheid, eventuele intersectorale samenwerkingen en buitenlandervaringen en hun publicaties. Ook wordt gepeild naar de verworven competenties en het eventuele doctoraatstraject gedurende de tewerkstelling. Ten slotte worden vertrekkende onderzoekers bevraagd over de elementen in een job die voor hen prioritair zijn en over hun huidige werksituatie. Dit rapport bundelt de belangrijkste resultaten van deze Exit-survey. Als partner in het interuniversitair Expertisecentrum O&O Monitoring (ECOOM) coördineert de UGent het onderzoek rond menselijk onderzoekspotentieel in Vlaanderen. De onderzoeksthema’s die binnen deze onderzoeksgroep behandeld worden, zijn doctoraatsproductie, intersectoriële en internationale mobiliteit. Om de inspanningen van Vlaanderen  op dit vlak te monitoren, verschaft ECOOM-UGent aan de Vlaamse Regering indicatoren en levert het bijkomend beleidsrelevant wetenschappelijk onderzoek.
De maatschappelijke en wetenschappelijke aandacht voor overtredingen gepleegd binnen en door bedrijven heeft in het afgelopen decennium een vlucht genomen. Het grote aantal malversaties met grote economische en maatschappelijke gevolgen lijkt bij te dragen aan deze groeiende aandacht. De literatuur suggereert een groot aantal verschillende variabelen die de regelovertredingen kunnen verklaren. Deze kunnen worden gecategoriseerd naar variabelen op microniveau, bijvoorbeeld de persoonlijke of sociale norm, variabelen op mesoniveau, bijvoorbeeld bedrijfscultuur, en variabelen op macroniveau, bijvoorbeeld de branchecultuur. Deze bijdrage geeft een overzicht van de literatuur over verklaringen voor regelovertreding door en binnen bedrijven op micro- meso- en macroniveau. Deze bijdrage bevat daarnaast drie empirische studies: naar verklaringen voor fiscale overtredingen door ondernemers, voor academisch wangedrag door wetenschappers en voor overtredingen van fiscale, milieutechnische en administratieve verplichtingen door medewerkers en directieleden van kleinere ondernemingen. De resultaten van deze studies tonen dat verklaringen op alle drie niveaus bijdragen aan het verklaren van de neiging de regels te overtreden. Dit betreffen vooral de persoonlijke norm en mogelijkheden op microniveau. Op mesoniveau dragen subschalen van de ethische bedrijfscultuur bij aan het verklaren van regelovertredingen, al lijkt per onderzoekspopulatie te verschillen welke subschaal de meeste verklaringskracht heeft. Op macroniveau dragen de mores in de branche bij aan het verklaren van de mate waarin directieleden van kleinere bedrijven geneigd zijn tot regelovertredingen. Dit geldt niet voor de medewerkers uit deze bedrijven. Het laatste hoofdstuk gaat in op de implicaties van deze resultaten voor de handhaving.
Deze Technische Voorlichting heeft als oogmerk om te fungeren als een leidraad voor de goede uitvoering en wil de uitvoerende bedrijven een aantal aanbevelingen aanreiken voor de na-isolatie van spouwmuren door het opvullen van de luchtspouw. Deze referentietekst is opgebouwd uit verschillende hoofdstukken waarin dieper ingegaan wordt op de bouwkundige voorwaarden en aandachtspunten, de voorafgaande inspectie, de isolatieproducten, de uitvoeringsrichtlijnen en de opvolging.
Vertekeningen in de informatieverwerking spelen een belangrijke rol bij psychische problemen: als je de wereld ziet op een manier die je angstige of depressieve wereldbeeld bevestigt, geef je psychische stoornissen de kans om voort te bestaan of ernstiger te worden. Dit effect van deze vertekeningen, die we cognitieve biases noemen, kennen we bij volwassenen, en eerder in dit themanummer is al besproken hoe deze biases een rol spelen bij psychische stoornissen bij volwassenen en hoe we ze kunnen veranderen. De vraag is nu: werkt dit ook bij kinderen? Spelen de biases op dezelfde manier een rol en kunnen we kinderen ook trainen om hun informatieverwerking positiever te maken? Dit artikel behandelt de belangrijkste cognitieve vertekeningen die we kennen als het gaat over informatieverwerking bij kinderen met psychische problemen. De meeste kennis hierover hebben we tot nu toe in relatie tot angst, vandaar dat we ons in dit artikel daartoe willen beperken. Het is een breed speelveld: afhankelijk van de leeftijd en ontwikkeling van kinderen kunnen verschillende processen een rol spelen. De focus in dit stuk ligt op wat oudere kinderen – vanaf ongeveer 7 jaar, met wie het meeste CBM-onderzoek is gedaan - en op adolescenten.
100 jaar geleden barst in Europa de Eerste Wereldoorlog los. Wat een snelle en korte bewegingsoorlog moet worden, mondt uit in een jarenlange patstelling in de loopgraven aan het westelijke front.
Luchtfotografie, toen een nog vrij nieuwe technologie, werd al snel een onmisbaar instrument voor de militaire inlichtingendiensten van alle oorlogvoerende landen. De foto’s werden gemaakt om meer te weten te komen over de posities en intenties van de vijand. Vandaag bieden ze een unieke kijk op de oorlog en de ontwikkeling van het loopgravenstelsel, de artilleriebatterijen en de bunkers, de spoorlijnen, de vliegvelden en de medische evacuatieroutes. Ze tonen het verloop van de vijandelijkheden in Vlaanderen, kilometer per kilometer, en illustreren de vreselijke schade die de Eerste Wereldoorlog het landschap langs het front toebracht. Het Mercatorfonds, het In Flanders Fields Museum in Ieper, het Imperial War Museum in Londen en het Koninklijk Museum van het Leger en de Krijgsgeschiedenis van Brussel sloegen de handen in elkaar en brengen honderddertig cases samen in dit unieke en uitzonderlijke boek. De auteurs tonen aan de hand van luchtfoto’s, kaarten en historische documenten, met een nooit geziene precisie de omvang van de Eerste Wereldoorlog en de dramatische impact op het landschap. Verhelderende transparanten laten toe de luchtfoto’s echt ‘te lezen’: waar lopen de linies, hoe wordt luchtafweer verstopt, wat zijn de topografische gegevens? Dit boek vormt dan ook een geheel nieuwe en essentiële bijdrage tot de geschiedschrijving van de Eerste Wereldoorlog.
Al meer dan dertig jaar biedt de Postuniversitaire Cyclus Willy Delva juristen de kans om toelichting te krijgen bij en inzicht te verwerven in een brede waaier van rechtsdomeinen. In het verleden werd steeds gekozen voor een benadering vanuit e´e´n discipline. Aangezien in het recht echter meer en meer kruisbestuivingen optreden, hebben we in de negenendertigste cyclus geopteerd voor een andere aanpak. Een topic zal nu door verschillende brillen bekeken worden. Sociaal en fiscaal recht staan hierbij centraal, maar af en toe wordt er een zijsprong gemaakt.
Het administratief recht evolueert permanent. Dit geldt zowel voor het materieel administratief recht (b.v. stedenbouw, leefmilieu, verzelfstandiging, het ambtenarenstatuut) als ook voor de rechtbescherming tegenover het bestuur en het rechtsherstel, met o.m. de doorwerking van de beginselen van behoorlijk bestuur en de bevoegdheid en de werking van de administratieve rechtscolleges en de Raad van State. In zes grote delen bespreekt de nieuwe editie van dit boek vrijwel het volledige administratief recht: - In een inleidend deel wordt uitvoerig ingegaan op bronnen en de kenmerken van het administratief recht, het wettigheidsbeginsel, de administratieve sancties en de beginselen van behoorlijk bestuur die de overheid in acht moet nemen bij het nemen van beslissingen. - In een eerste deel wordt uitgelegd wat de openbare dienst eigenlijk inhoudt en wordt ingegaan op de beginselen en de werking ervan, met o.m. een diepgaande bespreking van de diverse vormen van decentralisatie, de administratieve contracten, de concessies en een uitgebreid hoofdstuk over de overheidsopdrachten.
- Het tweede deel is integraal gewijd aan het openbaar ambt en behandelt achtereenvolgens de algemene principes die van toepassing op het openbaar ambt, de rechtspositieregeling van de federale en de Vlaamse ambtenaren en de grote lijnen van de tuchtregeling. - In het derde deel worden de regels besproken die betrekking hebben op de goederen van de overheid en de mogelijkheden van de overheid om gebruik te maken van die goederen. In dit deel worden ook uitvoerig de onteigeningsregeling, de ruimtelijke ordening en de stedenbouw en het leefmilieu besproken. - Deel vier behandelt de rechtspersonen die werkzaam zijn op provinciaal en lokaal niveau, zoals de regelgeving m.b.t. de provincies, de gemeenten en de OCMW’s, maar ook de intergemeentelijke verenigingen, de politiezones en de kerkbesturen.
- Het vijfde en laatste deel heeft betrekking op de preventieve en de repressieve rechtsbescherming van de burger tegenover de overheid. In dit deel komen de werking van de administratieve rechtscolleges en van de Raad van State uitgebreid aan bod. Editie 2012 van Overzicht van het Belgisch Administratief Recht is op alle vlakken volledig geactualiseerd, zowel wat de wetgeving, de rechtspraak als de rechtsleer betreft.
Op welke wijze draagt geestelijke verzorging bij aan de kwaliteit van bestaan van mensen met een verstandelijke beperking? Tien jaar geleden besloten zorgaanbieders in Zeeland het roer om te gooien en geestelijke verzorging niet langer intramuraal te organiseren. Samen met kerken en familieverenigingen werd stichting  GeeVer opgericht met als doel het bevorderen van geestelijke verzorging  op een wijze die recht doet aan de persoonlijke keuze vrijheid en die bevordert dat levensbeschouwelijke organisaties open staan voor mensen met een verstandelijke beperking.  Met dit jubileumboek wordt de balans opgemaakt. Het boek vermeld successen en goede ervaringen van initiatieven die bijdragen aan de kwaliteit van bestaan van mensen met een verstandelijke beperking. Het boek signaleert ook knelpunten en stelt vragen aan zorgaanbieders en aan levensbeschouwelijke organisaties. Het  toont aan dat er nog altijd een groot tekort is aan aandacht voor levensvragen en zingeving van mensen met een verstandelijke beperking. Dat een beperking in  deze samenleving voor velen nog altijd uitsluiting betekend zelfs in de kerk.
Op 13 augustus 2011 besliste de Belgische wetgever om een zeer ingrijpende aanpassing in de politiepraktijk te bewerkstelligen door aan de verdachte zowel een consultatierecht als een bijstandsrecht toe te kennen als waarborg voor een eerlijk proces. Reeds eind de jaren 80 werd er nagedacht over een dergelijke bijstandsrecht van de verdachte. De Belgische wetgever had echter een krachtig signaal nodig om deze ook in de wetgeving onder te brengen. De zaak Salduz v. Turkije bleek een ideaal kader te vormen om op te bouwen. Ook in andere Europese landen werd het signaal tot uitbreiding van de rechten van de verdediging beantwoord. Deze bijdrage focust zich op de mensenrechtensituatie in België, in vergelijking met andere Europese landen om zo de huidige waarborgen met betrekking tot de mensenrechten en een eventuele uitbreiding van de huidige wetgeving te analyseren.
Klassen  in  Vlaamse  basisscholen  worden steeds meer gekenmerkt  door  een  diverse samenstelling van leerlingen met specifieke onderwijsbehoeften. Dit gaat samen met een evolutie waarbij de klasleraar als eerste verantwoordelijke wordt gezien voor alle leerlingen. Tegelijk wordt van de leraar verwacht dat hij ervoor zorgt dat iedereen kan participeren binnen de klasgroep. Om dit mogelijk te maken zal de leraar zijn aanpak op deze toegenomen diversiteit dienen af te stemmen.  Hierbij is ondersteuning van de leraar essentieel. Geen compenserende ondersteuning, waarbij adviezen worden gegeven en taken worden overgenomen maar een meer activerende ondersteuning, waarbij de leraar de regie van de klaspraktijk in handen houdt en zijn competenties versterkt worden. Vanuit deze laatste visie werd het GOL(L)D-concept ontwikkeld. In dit artikel wordt het ondersteuningsconcept toegelicht en worden implicaties voor de praktijk besproken. Hierbij is het essentieel dat iedereen die betrokken is binnen een ondersteuningstraject van een leerling vanuit eenzelfde visie werkt en gericht is op het verhogen van de competenties van de leraar.
Beslissingen in de VN-Veiligheidsraad worden niet alleen genomen op basis van de ernst van de crisis, maar ook en vooral op basis van de belangen van de permanente leden en hun onderlinge machtsverhoudingen. Hierdoor gaat de Raad selectief te werk. Maar een alternatief is er niet. De paradox is dat de Raad zowel ineffectief als onmisbaar is.
No- showbeding – Tegenstelbaarheid algemene voorwaarden – Algemene verplichting tot informatie van de consument – Onrechtmatig beding

Om deel uit te maken van de overeenkomst moeten de algemene voorwaarden voorafgaandelijk aan en uiterlijk op het moment van de sluiting van de overeenkomst (1) ter kennis zijn gebracht aan de tegenpartij en (2) aanvaard zijn door de tegenpartij. Een effectieve of werkelijke kennisname van de algemene voorwaarden is in beginsel niet vereist. Het volstaat dat de tegenpartij werkelijk en redelijkerwijze de mogelijkheid heeft gehad 
om er kennis van te nemen.

Een luchtvaartmaatschappij moet haar consumenten (conform artikel 4 Wet Marktpraktijken) inlichten over het risico van vluchtweigering en/of prijsaanpassing in geval van wijziging van vertrekpunt door de passagier.
In 1913 streek het fenomeen van de wereldtentoonstelling neer
in Gent. Aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog, toonde dit evenement een samenleving op het breukvlak van de moderniteit. Veel was in beweging in 1913. Vrouwen, arbeiders en in Vlaanderen ook Nederlandstalige intellectuelen eisten hun plaats op in de publieke ruimte en de verruimde democratie. Op spectaculaire wijze slaagde de wereldtentoonstelling er in een hele reeks maatschappelijke tegenstellingen te overbruggen zoals arbeid en industrie, en de westerse en de koloniale cultuur. De belangrijkste tegenstelling die de wereldtentoonstelling in Gent wou oplossen was echter deze tussen moderniteit en geschiedenis.
In België is de jeugdwerkloosheid structureel hoger dan in vele andere Europese landen. Het probleem is buitengewoon acuut voor laaggeschoolde jongeren. Een hoog minimumloon, een te strikte scheiding tussen school en werk en een verticaal gesegmenteerd onderwijssysteem met hoge percentages zittenblijvers en een te vroegtijdige differentiatie in studierichtingen werden als voornaamste oorzaken hiervan aangewezen. De ontslagbescherming bemoeilijkt de overgang van school naar werk van hooggeschoolde jongeren, maar niet die van laaggeschoolde jongeren omdat laaggeschoolden minder goed beschermd worden tegen ontslag. Een vermindering van de arbeidskosten van laagbetaalde werknemers en een fundamentele onderwijshervorming die de strikte barrière tussen school en werk afbreekt, worden als remedies voorgesteld. Daarnaast zouden de activeringsmaatregelen veeleer gericht moeten worden op intensief remediërend onderwijs en begeleide werkervaring voor zeer laaggeschoolde jongeren dan op het bereiken van zoveel mogelijk jongeren bij het begin van hun werkloosheidsperiode. Tot slot zouden schoolverlaters op basis van het principe van ’wederzijdse verplichting’ en gekoppeld aan een zeer intensieve en duurzame begeleiding van kansarme jongeren snel recht moeten krijgen op een basiswerkloosheidsuitkering. Dit is beter dan het huidige stelsel waarin schoolverlaters pas na een lange wachttijd dit recht krijgen.
Hoewel over tussentaal, het Verkavelingsvlaams, het soapvlaams of de “oe-moe-‘k-ik-da-doen”-taal de laatste decennia al vele liters inkt gevloeid zijn, blijft er nog veel onduidelijkheid over het informeel gesproken Nederlands in Vlaanderen. Hoe ziet die tussentaal er precies uit? En wie spreekt ze? Kunnen we ervan uitgaan dat Vlamingen telkens duidelijk switchen van standaardtaal naar tussentaal wanneer ze in een informele situatie terechtkomen? Door een gebrek aan goede corpora blijven deze vragen voorlopig nog onbeantwoord. In een micro-sociolinguïstische studie naar het (tussen)¬taalgebruik van kinderen in de jeugdbeweging probeerden we een aantal hiaten in onze kennis van het Vlaamse taallandschap op te vullen. We vroegen ons af welke kenmerken van tussentaal de kinderen gebruiken, hoe vaak ze dat doen, in welke situaties en waarom.
De vroedvrouw en de arts-gynaecoloog beoefenen beiden de verloskunde en streven naar een veilige outcome van moeder en kind. De hedendaagse verloskunde is echter veel meer dan enkel medisch
handelen, maar bevat ook een doorgedreven juridisch kader. Op de hoogte zijn van het relevante gezondheidsrecht is een must voor elke beroepsbeoefenaar en kan het risico op aansprakelijkheid verminderen. De Universiteit Gent nam het initiatief om rond deze problematiek een congres te organiseren in samenwerking met de betrokken beroepsgroepen. Dit boek bundelt enkele proceedings van het congres. Door verschillende thematieken onder de loep te nemen, wordt een volledig beeld geschetst van het juridische luik binnen de uitoefening van de verloskundige zorg, teneinde tegemoet te komen aan de nieuwe uitdagingen die de sector biedt.
Dit artikel analyseert de productie en receptie van de in 1984 uitgebrachte film en televisieserie De Leeuw van Vlaanderen. Deze Vlaams-Nederlandse coproductie is een audiovisuele adaptatie van Hendrik Consciences gelijknamige romantisch-historische roman uit 1838, die mee aan de basis lag van de cultus rond de Guldensporenslag. Mede hierdoor nam de roman doorheen de 19de en 20ste eeuw een centrale plaats in binnen de Vlaamse Beweging. De drijvende krachten achter de verfilming waren voornamelijk Jan Van Raemdonck van het productiehuis Kunst en Kino en enkele figuren uit de BRT, die een prestigieuze middeleeuwse spektakelproductie voor ogen hadden. Naast de KRO werd ook het ministerie van de Vlaamse Gemeenschap werd voor dit project geëngageerd, ondanks het negatieve advies van de filmcommissie, waarin de vrees voor een romantisch-nationalistisch resultaat werd geuit. De producenten, in hun streven naar een zo groot mogelijke trouwheid tegenover Conscience, bleken hier inderdaad op aan te sturen. De omstreden regisseursaanstelling van Hugo Claus, die een erg kritische en rebelse reputatie genoot, ging dan ook gepaard met de oprichting van speciale controlemechanismen, waardoor de producenten de macht behielden. Dit leidde tot een overwegend romantisch-nationalistische filmversie van De Leeuw. Toch vallen er een aantal elementen in de film te bespeuren die tegen de geest van Conscience ingaan, waaronder enkele kritisch-ironische toetsen. Reeds voor de film uitkwam bleek er een zekere politiekmaatschappelijke gevoeligheid tegenover de mogelijke Vlaams-nationalistische connotaties van de productie te bestaan. Terwijl de Franstalige Belgische pers fel van leer trok tegen deze volgens hen Vlaams-nationalistische propagandafilm, was dit vraagstuk voor het gros van de Vlaamse filmjournalisten echter nauwelijks aan de orde. Enkel een kleinere Vlaams-nationalistische strekking ging op dit thema in, hierbij De Leeuw als lasterend beschouwend voor haar ideologische overtuigingen.
Op 4 mei 2011 overleed Koen Raes. Hij was verbonden aan de Vakgroep grondslagen en geschiedenis van het recht van de Universiteit Gent en speelde decennia lang als publieke intellectueel en ethicus een belangrijke rol in maatschappelijke en ethische debatten in Vlaanderen, België, Nederland, maar ook daarbuiten. In dit boek is een brede selectie van ingeleide teksten van hem opgenomen. Het verschijnt parallel met een (dubbel)nummer van het tijdschrift Ethiek en Maatschappij – een tijdschrift door Koen Raes in 1998 opgericht en waarvan hij tot recent ook de gedreven hoofdredacteur van was. Uit de hier door Gily Coene verzamelde teksten en uit de inleidingen erop blijkt overduidelijk hoe scherp en helder Koen Raes complexe maatschappelijk-ethische problemen en thema’s in kaart kon brengen en hier een gefundeerde positie over kon ontwikkelen. Deze bundel is een blijvende getuigenis van Koens intellectuele kracht, maar meteen ook een mooie illustratie van hoe kritisch denken en ethiek een belangrijke bijdrage kunnen leveren tot maatschappelijke debatten.
De muziekpedagogiek is voortdurend in beweging. Deze publicatie wil praktijk en wetenschap dichter bij elkaar brengen. Onderzoek is daarbij het onbetwistbare bindmiddel. We spreken niet enkel over onderzoek wanneer muziekleraren inzichten uit de wetenschap toepassen in hun praktijk, maar ook wanneer zij zelf praktijkgericht onderzoek uitvoeren. De bundel bevat uitsluitend bijdragen van Vlaamse auteurs. De verschillende hoofdstukken blik- ken terug op afgerond onderzoek en zetten bakens uit voor vervolgonderzoek.
Het elektronisch toezicht bestaat vijftien jaar in België. Na een wat aarzelende start is het elektronisch toezicht de afgelopen jaren uitgegroeid tot één van de belangrijkste modaliteiten van strafuitvoering in ons land. Het aantal enkelbanden en ondertoezichtgestelden stijgt jaar na jaar. De toepassingsmogelijkheden dijen almaar verder uit, van de strafuitvoering naar de voorlopige hechtenis, en mogelijk binnenkort ook naar de fase van de straftoemeting. Intussen wordt volop geëxperimenteerd met nieuwe technologieën, zoals spraakherkenning en GPS. Maar tot op welke hoogte lost het elektronisch toezicht de hoge verwachtingen in? Het Rekenhof en het Europese antifoltercomité stelden vast dat de druk op de Belgische gevangenissen niet verdween met het elektronisch toezicht. Integendeel: terwijl het aantal enkelbanden steeg, nam ook de gevangenispopulatie in versneld tempo toe. Bovendien lijken kwaliteitsvolle selectie en begeleiding het almaar meer te moeten afleggen tegen de macht van het getal: wordt de samenleving daar werkelijk beter van? Bovenal roept de snelheid waarmee tezelfdertijd op zovele verschillende fronten – regelgeving, uitvoeringspraktijk en technologie – aan het elektronisch toezicht wordt gesleuteld vragen op bij direct betrokkenen en de buitenwereld. Zijn de dagen van het ooit zo geroemde ‘Belgische model’, gestoeld op een evenwichtige mix van technologie en professionele begeleiding, definitief geteld?
Samenwerking leidt tot meer samenwerking. In dit artikel reizen we naar Varde Kommune, een gemeente in Denemarken. Campus Varde, een campus met verschillende scholen en opleidingen, werd gerealiseerd door een samenwerking tussen scholen, stadsdiensten, overheden en bedrijven. Dit artikel biedt inspiratie voor elkeen die vanuit een nieuwbouw of verbouwing kansen ziet tot samenwerking tussen verschillende organisaties. We schetsen de aanleiding voor dit project en de wijze waarop het tot stand is gekomen. Campus Varde toont dat samenwerking leidt tot zeer interessante kruisbestuivingen tussen de verschillende partners. Tot slot bekijken we ook enkele aspecten van het Deense onderwijssysteem die interessant zijn voor onze onderwijssituatie.