clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Dit artikel kwarn tot stand door de auteur's verwondering over de regelmatig herhaalde uitspraak van Ben Crabbé (presentator van BLOKKEN) dat "een speler, die voor de tweede keer het spel BLOKKEN speelt, vaak verliest". Deze uitspraak wordt gelnterpreteerd en probabilistisch bestudeerd. Hiertoe wordt een compleet probabilistisch model van het spel BLOKKEN gegeven, incl. expliciete formules voor de diverse kansen. We tonen aan dat bovenstaande uitspraak, maar gelnterpreteerd in de zin van "de fractie van de spellen waarin dit voorkornt" (en niet t.o.v. de spelerskansen) correct is.
Het onderzoeksproject 'Tijd voor zorg' vindt zijn oorsprong in de verschillende spanningsvelden van de verplegings- en verzorgingssector. Behalve van de krapte in dit segment van de arbeidsmarkt, waren we ook nog toeschouwer van uitbarstingen van onvrede bij (een goed deel van) het personeel. Naast de functionele en financiële aspecten van de problematiek zijn de structuur en de werking van de sector dringend aan herziening toe.<br><br> Deze studie si een neerslag van het onderzoek 'Tijd voor zorg' en omvat voor heel België: de ziekenhuissector, de rusthuissector, de sector van de bejaardenzorg en de gehandicaptensector. In eerste instantie geeft ze een methodologische toelichting, waarna drie thema's worden behandeld: de werktijdsbesteding (de taken) van het verpleegkundig en verzorgend personeel, de mogelijkheid en wenselijkheid om een aantal taken te delegeren, en ten slotte de hieruit resulterende opleidingsbehoeften.<br><br> Het onderzoek werd uitgevoerd door vier universitaire equipes met name het Hoger instituut voor de arbeid (HIVA-K.U.Leuven), het Interuniversitair Instituut voor de Studie van de Arbeid (IISA), de Ecole de Santé Publique - Socio-Economie de la Santé (SESA-UCL) en de Universiteit Luik, die elk twee sectoren in een landsdeel voor hun rekening namen. Koen Mendonck synthetiseerde het onderzoek, wat resulteerde in dit boek.
Vlaanderen heeft traditioneel een bijzonder rijk uitgebouwd verenigingsleven: in elke gemeente zijn wel tientallen grote en kleine organisaties actief. Die verenigingen spelen een belangrijke rol bij de uitbouw van een democratische gemeenschap, en ze zorgen ervoor dat heel veel mensen op die manier vorm kunnen geven aan het democratisch burgerschap. Tegelijk noteren we echter ook klachten over wat soms gezien wordt als de te grote macht van het middenveld. Men stelt dan dat deze niet-verkozen organisaties in feite de dienst uitmaken in België, waardoor het primaat van de politiek wordt uitgehold. Dit boek is de neerslag van een uitgebreid en interuniversitair onderzoek naar het functioneren van het maatschappelijk middenveld in Vlaanderen. In acht hoofdstukken wordt geprobeerd een zo omvattend mogelijk beeld te schetsen van de problemen waarvoor het middenveld geplaatst wordt. Het verenigingsleven moet zich om te beginnen aanpassen aan veranderingen bij de bevolking: willen of kunnen de Vlamingen nog wel zo massaal participeren als in het verleden? En zorgen de verenigingen er inderdaad voor dat onze samenleving democratischer functioneert? Dit gedeelte van het boek is gebaseerd op een bevolkingsonderzoek bij ruim 1.300 Vlamingen. Het verenigingsleven wordt echter ook geconfronteerd met andere maatschappelijke veranderingen. Hoe zit het bijvoorbeeld met de vertegenwoordiging van de etnisch-culturele minderheden? Hebben de verenigingen al de weg gevonden naar het Europese besluitvormingsniveau? En kunnen ze de "concurrentie" aan van bijvoorbeeld de ombudsdiensten of de massamedia? Dergelijke meer toekomstgerichte vragen komen aan bod in het tweede deel van dit boek. Het geheel wordt besloten met enkele concrete aanbevelingen, waardoor dit boek niet alleen een wetenschappelijk belang heeft, maar zich ook richt tot beleidsverantwoordelijken en mensen die zelf actief zijn in het verenigingsleven.
Dit boek van de Nederlandse Stichting Techniek en Marketing wil inzicht verschaffen in de wijze waarop de marketingfunctie kan bijdragen in de groei van de onderneming. Waardecreatie en meer specifiek de creatie van klantenwaarde is niet meer weg te denken uit het jargon van de industriële marketeer. Ondernemingen in businessmarkten hebben sinds de jaren tachtig vele inspanningen geleverd om de eigen organisatie meer marktgedreven te maken. De focus kan niet enkel op technologie en technologieontwikkeling liggen. Het aanleveren van oplossingen voor huidige en latente problemen komt centraal te staan voor de klant. Een dergelijke instelling creëert een dynamiek in de eigen organisatie die gericht is op vernieuwing en vooruitgang. Hoewel het eenvoudig klinkt, lijkt de implementatie niet vanzelfsprekend. Dit boek heeft de ambitie om de problematiek van waardecreatie voor klanten grondig te bespreken en een roadmap aan te reiken voor de industriële onderneming die op zoek is naar de creatie van meerwaarde voor klanten. Het biedt geen nieuwe marketingtools aan maar wil een perspectief bieden op de creatie van meerwaarde voor klanten. Dit impliceert dat ondernemingen niet zozeer andere marketingtechnieken moeten toepassen maar wel dat de technieken die voorhanden zijn, moeten worden toegepast vanuit een ander perspectief, wat het ‘gedrag’ van de onderneming op een duurzame manier zal veranderen. Dit boek richt zich tot managers van industriële bedrijven die zich willen onderscheiden of hun comfortabele positie in de markt wensen te versterken. Het boek is een strategisch marketingboek maar richt zich niet enkel tot marketingmanagers maar tot iedereen in de organisatie die de waardecreatie voor zijn klanten wenst te vergroten. Het boek is specifiek geënt op de context van business-to-business-markten, vooral van de industriële bedrijven.
Onze patiënten komen via allerlei kanalen in contact met zogenaamde 'medische informatie'. Maar wat is voor hen nu een betrouwbare bron van informatie over gezondheid en ziekte ? In dit achtste artikel van de PICO-reeks belichten de auteurs het Cochrane Consumer Network, de patiëntensite van de Cochrane Collaboration. Ze zoeken er voor onze casuspatiënten naar een antwoord op de vraag wat het effect is van bupropion ten opzichte van placebo bij stoppen met roken.
Als huisartsen goede geneeskunde willen bedrijven, dan kunnen ze niet omheen de Evidence-based Medicine (EBM). Nochtans staan heel wat praktische problemen een goede implementatie van EBM in de weg. Dit onderzoek inventariseerde de knelpunten die Vlaamse huisartsen hierbij ervaren en reikt een classificatiemodel aan dat als basis kan worden gebruikt om de implementatie van EBM in de huisartsenpraktijk op verschillende niveaus te bevorderen.
Verschillende groepen in onze samenleving wachten of hebben al decennia op (meer) gelijke kansen gewacht. Zij waren en zijn vragende partij voor meer gelijkheid en meer gelijke kansen ten aanzien van de dominantere groepen. In de loop der jaren werd vaak deels tegemoet gekomen aan bepaalde eisen van deze groepen. Verschuivingen in eisen en beleidsintenties maar ook in de maatschappelijke opvattingen over gelijke kansen tekenden deze evoluties. In dit tweede jaarboek van het Steunpunt Gelijkekansenbeleid pogen we een antwoord te geven op welke gelijke kansen-maatregelen sommige groepen wachten en hoe lang. Een aantal actuele ontwikkelingen bewijzen dat we stap voor stap verder komen met het bereiken van gelijke kansen. Er zijn een aantal, soms kleine, soms grote, mijlpalen bereikt voor bepaalde doelgroepen met name vrouwen, allochtonen en nieuwkomers, ouderen en holebi's . Waar jaren op werd gewacht, lijkt nu opeens gerealiseerd te zijn. Toch dienen ook deze 'mijlpalen' met de nodige kritische ingesteldheid beschouwd te worden. Uit de bijdragen van dit jaarboek blijkt bijvoorbeeld dat de gerealiseerde verwezenlijkingen niet altijd even gunstig zijn voor alle sociale groepen en dat beleidsmaatregelen niet altijd even efficiënt blijken te zijn.
In de vorige artikels werd de lezer wegwijs gemaakt in achtereenvolgens de ontwikkeling van een PICO bij een klinisch probleem, de trapsgewijze electronische zoektocht naar bruikbare literatuur en ten slotte de kritische beoordeling van de opbrengst ervan. Hierbij hebben de auteurs getracht de nodige theoretische basis of achtergrond aan te dragen om de verschillende stappen gemakkelijke te kunnen volgen en de nodige vaardigheden in te oefenen. Dit laatste artikel van de reeks toont waarmee de huisarts rekening moe houden wanneer hij de gevonden evidentie wil toepassen op de individuele patiënt.
Om de constructie van institutionele identiteit te analyseren in een uitgebreid corpus, wordt een combinatie van twee methodologieën voorgesteld. De kwantitatieve methode steunt op een zorgvuldige pronomina-analyse. De resultaten tonen dat er een beperkt aantal speeches hoog scoren en hiervan wordt dus verwacht dat ze een uitgesproken identiteitsopbouw bevatten. Deze speeches worden geselecteerd en verder onderworpen aan een kwalitatieve analyse. Hieruit blijkt dat de sprekers aan de hand van drie technieken institutionele identiteit construeren: duidelijke identificatie met het bedrijf, bedrijfsvoorstelling met aandacht voor de naam van de organisatie en het breed uitmeten van de kwaliteit van de onderneming. Deze suggestie van perfectie wordt beschermd door het vermijden van identificatie in negatieve contexten.
België, en ook Vlaanderen, is een multiculturele samenleving geworden. Personen van een vreemde herkomst verblijven en werken al geruime tijd in het land. De nieuwkomers die recentelijk het land zijn binnengekomen, hebben een ander profiel dan de al gevestigde migranten. Hun leef- en werksituatie verschilt van de situatie van personen met een vreemde nationaliteit die al decennia in het land wonen. Maar ook de groep nieuwkomers is geen homogene groep. Personen met een vreemde nationaliteit kunnen het land binnenkomen in het kader van familiehereniging, via de asielprocedure en voor enkelingen is het ook mogelijk om een arbeidscontract te bemachtigen (arbeidsmigratie). Daarnaast zijn er nieuwkomers die illegaal het land binnenkomen, clandestienen en uitgeprocedeerden, die (al dan niet) beroep gedaan hebben op de regularisatiemogelijkheden om legaal in het land te kunnen verblijven. De specifieke migratiecontext (gezinshereniging, asiel, vluchteling, illegaal, geregulariseerd) beïnvloedt de intrede in de arbeidsmarkt. Dit rapport wil op basis van kwantitatief en kwalitatief datamateriaal een zo ruim mogelijk inzicht verschaffen in de verschillende groepen nieuwkomers en in de specificiteit van hun levens- en tewerkstellingssituatie.
In dit artikel wordt ingegaan op de vraag in welke mate er door de Belgische bedrijven die rapporteren volgens het volledige schema, aan winststuring werd gedaan via het voorzieningenbeleid tijdens de periode van 1997 tot 2002. De resultaten geven geen enkel bewijs dat de bedrijven wel degelijk door het aanleggen of terugnemen van voorzieningen komen tot een zekere "resultaatafvlakking". Evenmin wijzen de resultaten erop dat de ondernemingen gebruik zouden maken van "druipnat boekhouden", en dus niet meer voorzieningen toekennen wanneer er een daling is van het winstcijfer.
Er is, in Vlaanderen en in Europa, toenemende behoefte aan de evaluatie van het milieubeleid. Zijn de inspanningen van burgers, bedrijven en overheid effectief? Is al dat beleid procesmatig en organisatorisch goed vormgegeven? Is er dus, op dat snel groeiende terrein van het milieubeleid, sprake van ‘good governance’?<br><br> <strong>Milieubeleidsevaluatie: waarom, wat en hoe?</strong> <br><br> Milieubeleidsevaluatie is in Vlaanderen relatief nieuw, maar wordt steeds belangrijker. Het gevolg is een behoefte aan kennis en vooral aan praktische informatie. Dit vademecum biedt, in reactie daarop, een praktisch inzicht in het waarom, wat en hoe van evaluatie van milieubeleid. <br><br> Het vademecum helpt evaluatievragen beantwoorden. Evaluatievragen worden systematisch doorgeleid naar evaluatiemethoden. De methoden die toegelicht worden, zijn inzetbaar voor verschillende vormen van evaluatieonderzoek. Ze zijn bovendien toegesneden op het milieubeleid, een terrein met eigen kenmerken. <br><br> Het vademecum telt vier hoofdstukken. Wie weinig vertrouwd is met beleidsevaluatie vindt in hoofdstuk 1 een grondige inleiding: op beleid, beleidsevaluatie, de ontwikkelingen daarin en de grenzen daarvan. Hoofdstuk 2 bevat een uitvoerige en geordende lijst van vragen die aan de basis liggen van beleidsevaluatieonderzoek. Vanuit die vragen wordt de lezer systematisch doorgeleid naar een brede waaier aan methoden, die in hoofdstuk 3 nader worden toegelicht. Enkele van de methoden, namelijk die methoden waarmee de auteurs de meeste ervaring hebben, worden in hoofdstuk 4 in detail beschreven en toegelicht. <br><br> <strong>Voor al wie betrokken is bij milieubeleidsevaluatie</strong><br><br> Dit vademecum is geschreven door onderzoekers van het Steunpunt Milieubeleidswetenschappen, in overleg met vertegenwoordigers van de Vlaamse milieuoverheid. <br><br> Dit boek is gericht op diegenen die, als beleidsmaker, onderzoeker of anderszins, bij de evaluatie van het milieubeleid betrokken zijn. Het vademecum is praktisch inzetbaar wanneer wordt overwogen een evaluatie van (een deel van) het milieubeleid op te zetten, wanneer een offerteverzoek voor een evaluatieonderzoek wordt geschreven, en wanneer evaluatieonderzoek wordt begeleid.
Statistiek boezemt onterecht vele studenten angst in. Dit open leerpakket is een inleiding in de statistiek die gecombineerd wordt met toepassingen uit softwareprogramma 's, enerzijds SPSS en anderzijds rekenbladtoepassingen zoals Calc en Excel. De voorbeelden en oefeningen zijn gegrepen uit de sociale wetenschappen en menswetenschappen.
In de discussie over de multiculturele samenleving wordt het belang van het onderwijs als voorwaarde voor volwaardig burgerschap meer dan ooit gepropageerd. Ondanks de vele inspanningen blijft het Vlaamse onderwijs worstelen met de vraag hoe het beter zou kunnen omgaan met sociale en culturele ongelijkheid. Het is één van de grote pijnpunten dat de democratisering van het onderwijs aan de etnische minderheden lijkt voorbij te gaan. Het debat hierover blijft echter vaak in algemeenheden steken of laat gepolariseerde ideologisch gekleurde stellingnamen zien. Om dit te overstijgen moet de discussie over beleidsvorming gevoed worden door wetenschappelijke feitenkennis en argumenten. Dit boek wil op dit punt een bijdrage leveren.<br><br> Twee hoofdstukken werden geschreven door HIVA-medewerkers, m.n. de bijdrage <strong>'Levenslang en levensbreed leren in een immigratiesamenleving'</strong> door Katleen De Rick en de bijdrage <strong>'Etnische segregatie in het onderwijs: horen, zien en zwijgen?'</strong> door Ella Desmedt en Ides Nicaise.
Het boek bevat acht gevalstudies over Vlaamse en Nederlandse stadsinnovatieprojecten. Het gaat om zeer gerichte, bijna chirurgische ingrepen in goed afgebakende delen van de stad die tot doel hebben een herbestemming te geven aan verziekte, desolate, verpauperde en vaak onderbenutte plekken in de stad. In dit boek wordt vooral aandacht besteed aan projecten die zich toespitsen op gebieden waar de problemen worden veroorzaakt door een teloorgang van economische activiteiten. Die evolutie leidt meestal tot een (af)remming van de stedelijke ontwikkeling. Vooral op buurtniveau zijn dergelijke catastrofes zichtbaar (leegstaande fabriekspanden, vervuilde oppervlaktes, tanende economische randactiviteiten en culturele trefpunten).

Stedelijke industriële sites
In diverse Vlaamse en Nederlandse steden hebben zich tot het midden van de twintigste eeuw diverse industriële activiteiten ontwikkeld. Om in de maatschappelijke behoeften van zowel de bedrijven als de werknemers te voorzien, genereerden deze economische inplantingen ook tal van additionele infrastructuurwerken en nutsvoorzieningen: scholen, recreatieve centra, gezondsheidsvoorzieningen, toegangswegen, openbaar vervoer, enzovoort. De industriële sites vormden als dusdanig een belangrijke motor voor de toenmalige stadsontwikkeling.

Waterfronts
Naast de stedelijke industriële sites zijn er de havengebonden activiteiten, de waterfronts. Heel wat Vlaamse en Nederlandse steden zijn heuse watersteden. Hun ligging aan de kust, een natuurlijke waterweg of een kanaal heeft de keuze van hun economische activiteiten ongetwijfeld beïnvloed. Ook hier zien we dat het opstarten en uitbouwen van haven- en transportgebonden activiteiten diverse invloeden heeft op de integrale en buurtgerichte ontwikkeling van de stad. Rondom de dokken, loskaaien en pakhuizen onstaan woonwijken, scholen, nieuwe economische activiteiten (bv. horeca) en recreatieve voorzieningen.


Stadsinnovatieprojecten aansturen
Kunnen steden en stadsbesturen de hiervoor geschetste neerwaartse spiraal keren? Welke initiatieven kunnen ze nemen om de zieke plekken in de stad opnieuw gezond te maken? En vooral: hoe kunnen stadsbesturen en politieke en ambtelijke beleidsverantwoordelijken dit aansturen en managen? Wat zijn de ervaringen en wat leren we hieruit? Waren de projecten succesvol of niet? Wat zijn de valkuilen, wolfijzers en schietgeweren? Dit boek verzamelt een aantal mogelijke antwoorden op deze en andere vragen die rijzen bij de uitwerking van stadsinnovatieprojecten.
Het Trefil Arbedproject is ontstaan vanuit een concrete visie en doelstelling. Anderzijds is het geen project dat deel uitmaakte van een ruimer project of van een strikt financieringsprogramma. Het is grotendeels organisch gegroeid vanuit de moeilijkheden die zich voordeden en de kansen die zich aanboden. Een van de gevolgen daarvan is dat het project gekenmerkt wordt door relatief flexiebele plannings en implementatieprocessen en dat het op die manier ruimte laat voor vernieuwing. De meeste leereffecten zijn dan ook ontstaan uit toevalligheden, maar ze bieden wel perspectieven op lange termijn.
Dit overzichtswerk belicht het leven van de Romeinse jeugd en de visie van de antieke auteurs op deze levensfase. Zowel het (Latijnse) Westen als het (Griekse) Oosten komen aan bod. Literaire, epigrafische en papyrologische bronnen worden voortdurend in de discussie betrokken, naast iconografisch materiaal. Als domeinen worden behandeld: antieke levensindelingen en faseringen, terminologie en kenmerken, minderjarigheid-meerderjarigheid in het Romeinse recht, overgangsriten, antieke geneeskunde en jeugd, opvoeding en onderwijs, beroepen en verantwoordelijkheden, jeugdverenigingen, jeugdig gedrag,huwelijke en seksualiteit, jeugd in het vroege christendom. Tot besluit wordt een gebalanceerd oordeel geveld in de controverse over het al dan niet bestaan van een jeugdcultuur in het Imperium Romanum.
De ombudsman is een vaste waarde geworden in onze samenleving. Waar staat hij evenwel in de relatie tussen het bestuur en de buitenlandse burger die toegang wenst tot het grondgebied, er wil verblijven, zich vestigen of die het land dient te verlaten? Welke zijn de moeilijkheden die de buitenlandse onderdaan hierbij ervaart? Hoe verzoent de tussenkomst van de ombudsman zich met deze van maatschappelijke werkers, niet-gouvernementele organisaties of advocaten? Welke is zijn meerwaarde? Wat is de houding van de administratie ten aanzien van deze gesprekspartners? Dit is een greep uit de vragen die aan bod zullen komen op de studiedag waarbij eveneens aandacht zal worden geschonken aan de meest recente ontwikkelingen in het vreemdelingenrecht.
Alhoewel stadsinnovatieprojecten zeker niet nieuw zijn, stellen we vast dat de aandacht gedurende de laatste vijftien jaar spectaculair is toegenomen, zeker in Vlaanderen. Stadsinnovatieprojecten zijn niet meer weg te denken uit de beleidsinstrumentenkoffer van hedendaagse stadsbesturen. Zoals de naam aangeeft, betreft het zeer gerichte bijna chirurgische ingrepen in goed afgebakende stadsdelen. Ze hebben tot doel een herbestemming te geven aan verziekte, desolate, verpauperde en vaak onbenutte plekken in de stad. De vraag die in dit artikel centraal staat heeft betrekking op de wijze waarop Vlaamse stadsbesturen het planningsproces concreet vorm geven en hierdoor menen bij te dragen tot een succesvolle aanpak of aansturing. Kortom, we gaan op zoek naar succesvolle planningspraktijken.
Situering Het proces van doctoreren is zowel vanuit economisch als vanuit HRM-standpunt een gebeuren met een belangrijke impact. Een kwaliteitsvol proces van doctoreren is in de eerste plaats van belang voor de loopbaan en de ontwikkeling van de jonge onderzoekers zelf. Daarnaast vormt de bijdrage geleverd door de vorming van doctorandi een belangrijk onderdeel van het wetenschappelijk onderzoek, en niet in het minst voor de kwaliteitsvolle opbouw van de Vlaamse kenniseconomie, gesteund op vernieuwend onderzoek. Zowel de realisatie van de Europese Onderzoeksruimte in het Europa van de kennis, als het behalen van de Lissabon-norm vergen een drastische stijging van het aantalactieve vorsers. Ook Vlaanderen heeft nood aan voldoende hoog gekwalificeerde onderzoekers om zijn ambitie als kenniseconomie te kunnen waarmaken. Zowel via een verhoging van de instroom en begeleidingscapaciteit, als via een geheel van maatregelen ter verbetering van de efficiëntie van het proces kan de vraag naar meer gepromoveerden worden aangepakt. Dit laatste is dus vanuit meer dan één oogpunt een belangrijk aandachtspunt. Met het onderzoeksproject 'Doctoreren aan Vlaamse universiteiten 1991-2002' nam de Vlaamse Raad voor Wetenschapsbeleid het verloop van en de determinerende parameters voor doctoreren aan Vlaamse universiteiten onder de loep en verschafte hierin een beter inzicht. De analyse beoogde o.m. in kaart te brengen in welke mate junioronderzoekers een doctoraat behalen, wat hierin de bepalende factoren zijn, wat de doorsnee duur van een doctoraatsperiode is. Voormelde VRWB-onderzoeksopdracht sloot aan bij een analoge studie uitgevoerd voor de K.U.Leuven en de UGent voor de periode 1984-1997, in het kader van het Programma Beleidsgericht Onderzoek (PBO). De VRWB hernam de eerdere studie onder de vorm van een verlenging van de observatietijd en een uitbreiding van de onderzochte populatie door alle Vlaamse universiteiten in de studie te betrekken. Een interuniversitair samengestelde stuurgroep bereidde het project voor en stond in voor de begeleiding van het onderzoek. Het onderzoek werd uitgevoerd door het Centrum voor Wetenschaps- en Technologie Studies (CWTS) van de Universiteit Leiden, dat ook de data-analyse voor de PBO-studie had verricht. Om een goede aansluiting op de resultaten uit de voorgaande studie te verzekeren, werd dezelfde methodologie van gegevensverzameling en verwerking behouden. De door de vijf betrokken universiteiten opgestelde 'facultaire clusters' lieten toe om alle onderzoekers op een vergelijkbare wijze in een 'faculteit' onder te brengen.
Ruimtelijke nabijheid vormde de grondslag van heel wat historische plannen. Dichtbevolkte arbeiderswijken kwamen rondom fabrieken terecht, nieuwe polderdorpen werden op fietsafstand van elkaar gesticht en utopische bandsteden voorzagen lijnvormige woonwijken parallel aan industriële corridors. Sinds de democratisering van de auto weten we dat ruimtelijke nabijheid niet noodzakelijk leidt tot korte verplaatsingen. Anderzijds maakt het gebrek aan ruimtelijke nabijheid een verplaatsingspatroon op basis van korte trips onmogelijk. In het licht van het streven naar een duurzame mobiliteit blijft ruimtelijke nabijheid dus een noodzakelijke, zij het eerder passieve, randvoorwaarde. Er bestaat echter weinig duidelijkheid over de meetbaarheid, en bijgevolg evenmin over de maakbaarheid van ruimtelijke nabijheid. We benaderen dit probleem op een kwantitatieve wijze aan de hand van de begrippen minimale pendelafstand en ruimtelijke diversiteit, toegepast op Vlaanderen.