clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Zou het kunnen dat heel wat ongemotiveerde leerlingen blokkeren door passieve faalangst? Hoe krijg je hen ‘back on track’? En wat doe je best als een overijverige (actief faalangstige) leerling panikeert en daardoor onder zijn of haar niveau scoort? We combineerden verschillende modellen, deden een casestudie in Mechelen (Busleyden Atheneum Pitzemburg) en kwamen tot een aantal verrassende resultaten.
In deze bijdrage wordt het statuut van het dier in het Belgische recht behandeld. Onderzochte rechtstakken: het goederenrecht, het grondwettelijk recht, het strafrecht, het dierenwelzijnsrecht. Er wordt nader ingegaan op het begrip 'dierwaardigheid' en op de wenselijkheid van rechtspersoonlijkheid voor dieren.
Drie jaar geleden nam de Kamer van Volksvertegenwoordigers unaniem een “Resolutie over de segregatie waarvan de metissen uit de periode van de Belgische kolonisatie in Afrika het slachtoffer zijn geweest” aan. Naast officiële erkenning en excuses gaf de resolutie ook aanzet tot een ambitieus archivalisch en historisch onderzoeksproject. Met de eerste fase van dit onderzoek, dat anderhalf jaar geleden van start ging, komen tal van heuristische en ethische uitdagingen, die specifieke oplossingen op maat vereisen.
Sinds de middeleeuwen heeft het deltagebied aan de Noordzee een gedeelde naam: de Lage Landen. Ze waren het slagveld voor alle grote Europese oorlogen, ze waren al vroeg vermaard om hun bloeiende handelseconomieën, maar een staatkundige eenheid heeft er nooit willen beklijven. In deze nieuwe blik op de rijke politieke geschiedenis van deze gebieden, blijkt dat de politieke culturen van Nederland en België teruggaan op een gedeelde traditie, waarin enerzijds de eigenheid wordt verdedigd en anderzijds moet worden samengewerkt. Hoe er in de afgelopen zes eeuwen verschillende oplossingen groeiden voor die samenwerking, is wat dit boek onderzoekt. Het Noorden is vooral gericht op gezag en goed bestuur, en zoekt nog altijd door overleg naar consensus. Het Zuiden functioneert door oppositie en conflict, en vindt vanuit verdeeldheid het compromis. Deze dynamieken verklaren een fundamenteel andere verhouding tot hun overheden.
In deze bijdrage wordt de verhouding onderzocht tussen enerzijds het spreekrecht van het overheidspersoneel en anderzijds de deontologische plichten, en dit vanuit een vernieuwende invalshoek: het recht op toegang tot de rechter. In de bijdrage wordt o.m. ingegaan op de bijzondere vertrouwensband die moet bestaan tussen een regeringscommissaris en de regering. Hoe verhoudt deze vertrouwensband zich tot de algemene loyauteitseis die rust op elk lid van het overheidspersoneel? En wat zijn de grenzen van die verplichtingen?
Dit boek bundelt de belangrijkste wetteksten m.b.t. het gezondheidsrecht. Deze verzameling is een selectie uit een zeer omvangrijk en disparaat pakket wetteksten die verband houden met medische hulpverlening en gezondheidszorg. Bij de selectie werd voornamelijk rekening gehouden met de wetteksten die rechtstreeks de beroepsuitoefening in de gezondheidszorg raken. Financiering en organisatie van die zorg zijn nagenoeg niet opgenomen. Het gezondheidsrecht onderging de voorbije twee jaar een heleboel wijzigingen. Nieuw zijn bijvoorbeeld de wet van 22 december 2020 betreffende de medische hulpmiddelen, het KB van 16 april 2019 tot vaststelling van de criteria voor de erkenning van klinisch psychologen, alsmede van stagemeesters en stagediensten, en het KB van 9 februari 2020 betreffende de registratie van wilsverklaringen over de wegneming van menselijk lichaamsmateriaal, met inbegrip van organen, na overlijden. Bovendien zullen vele bepalingen van de wet van 22 april 2019 inzake de kwaliteitsvolle praktijkvoering in de gezondheidszorg vervroegd in werking treden. Dit is slechts een greep uit de nieuwe bepalingen die u in de editie van 2022 zal aantreffen. Het wetboek is bijgewerkt tot en met het BS van 1 december 2021. Het bevat toekomstig recht tot en met 1 maart 2024 en verwijzingen naar uitvoeringsbesluiten. Dit wetboek behandelt: I. Grondrechten en bevoegdheden in de gezondheidszorg II. Uitoefening van de gezondheidszorgberoepen III. Medisch handelen door bijzondere wetgeving geregeld IV. Rechten van de patiënt V. Ziekenhuizen VI. Burgerrechtelijke en strafrechtelijke bepalingen
Politiek is mensenwerk. Dat leert de politieke psychologie. Politiek bestaat niet alleen uit instellingen als het parlement of de regering of uit actoren als politieke partijen en vakbonden, politiek wordt gemaakt door mensen. De politieke psychologie bestudeert de psychologie van de politiek en het verband tussen politieke en psychologische processen waarin communicatie een cruciale rol speelt. De psychologie van de politiek brengt voor het eerst in het Nederlandse taalgebied deze wetenschap in kaart. Het boek bundelt daarbij inzichten over de politieke retoriek, waarbij gefocust wordt op de retoriek in het werk van Karl Marx en Friedrich Engels, en op actuele cases als de retoriek van de financiële crisis en van IS. Tegelijkertijd schetst de auteur de rol van persoonlijkheid in de politiek, met politiek-psychologische profielen van internationale politieke leiders als de Britse premier Boris Johnson, de Chinese president Xi Jinping en de Nederlandse premier Mark Rutte. Ook andere gebieden van politieke psychologie als bijvoorbeeld politieke socialisatie komen in dit boek volop aan bod.
De Antwerpse Handelsbeurs, een neogotische creatie uit 1872 naar ontwerp van Jozef Schadde, zit wat verborgen in een huizenblok en is toegankelijk vanuit vier straten met decoratieve ingangsgevels. De opvallende ‘moderne’ ijzeren overkapping past wonderwel bij de overigens historiserende aankleding, die werd doorgetrokken in de latere uitbreidingen. Vijftig jaar lang bleef de neogotische stijl immers het uitgangspunt voor dit unieke monument. Marieke Jaenen en Philippe Lemineur, respectievelijk kunsthistorica en architect, verhalen van de geschiedenis van dit merkwaardig bouwwerk en van de respectvolle restauratie en herbestemming ervan. De nieuwe technieken en veiligheidseisen werden bij de recente restauratie zo onzichtbaar mogelijk geïntegreerd.
Verdachten die kwetsbaar zijn, kunnen problemen ervaren bij het begrijpen van en het effectief deelnemen aan het strafproces. Wanneer kwetsbare verdachten ter terechtzitting verschijnen, zal de strafrechter dan ook rekening dienen te houden met die kwetsbaarheid. Niet alleen tijdens de behandeling van de zaak ter terechtzitting maar ook in het kader van de waardering van het bewijs en meer specifiek de verklaring van de verdachte. In deze bijdrage wordt vanuit wetgeving, literatuur, rechtspraak en een kleinschalig empirisch onderzoek bekeken welke mogelijkheden de zittingsrechter heeft om tegemoet te komen aan de kwetsbaarheid van een verdachte alsook in hoeverre deze mogelijkheden in de praktijk worden benut. Het onderzoek laat zien dat de Nederlandse zittingsrechter zich beperkt tot de enge invulling van kwetsbaarheid (psychische problematiek en/of verstandelijke beperking) en dat van bestaande wettelijke mogelijkheden om rekening te houden met deze kwetsbaarheid slechts in beperkte mate gebruik wordt gemaakt.
Heruitgave, met een nieuw voorwoord, van het gelijknamige boek uit 1992. In 1991 beleefde dit land de doorbraak van Vlaams Blok, de voorloper van Vlaams Belang. Een jaar na die Zwarte Zondag tikten Jan Blommaert en Jef Verschueren 'Het Belgische migrantendebat' bij elkaar. Hun analyse: ondanks de oprichting van een Koninklijk Commissariaat voor het Migrantenbeleid wordt het debat van de ‘tolerante meerderheid’ beheerst door een geloof in de heilzaamheid van een homogene samenleving en een afkeer voor verregaande diversiteit. Hun ongemakkelijke conclusie: ons migrantenbeleid is door en door rechts. Het boek sloeg in als een bom. Het viel niet overal in goede aarde, maar de auteurs ontvingen er in 1993 de Arkprijs voor het Vrije Woord voor.
Het organiseren van een grondwetgevend referendum wordt vaak gelegitimeerd door te verwijzen naar het internationaal recht op zelfbeschikking van een volk. In deze bijdrage wordt onderzocht of een volk op basis van het internationaal recht, het recht heeft een grondwetgevend referendum te organiseren. Daarnaast wordt nagekeken of een grondwetgevend referendum juridisch mogelijk is in de Belgische rechtsorde in het algemeen en met betrekking tot het zelfbeschikkingsrecht van een volk in het bijzonder.
Atleten proberen iedere dag het uiterste van zichzelf te geven. Omdat de toppers aan elkaar gewaagd zijn, is een verbetering van 0,6% genoeg om een verschil te maken. De zoektocht naar 'makkelijke' percentjes is dan ook in volled gang, met vele cowboy-verhalen tot gevolg. Wat is waar en wat niet? Vandaag ontmaskeren we de mythes: 1. Rode bietensap is prestatiebevorderend 2. Ketonene zijn prestatiebevorderend 3. Augurkensap tegen kuitkrampen 4. Chocomelk als ideale hersteldrank
Lokale beleidsvrijheid wordt vaak gelijkgesteld aan de formele beleidsvrijheid van gemeenten en dus aan de formele grenzen die het lokale speelveld bepalen. In dit artikel stellen we deze aanpak ter discussie. Het is namelijk onduidelijk in welke mate formele beleidsvrijheid een goede maat is voor de ‘echte’ beleidsvrijheid van gemeenten, en dus voor de beleidsvrijheid die gemeenten benutten in de beleidsvoering. Leidt meer formele beleidsvrijheid noodzakelijk tot meer gebruikte beleidsvrijheid? Bovendien benut niet elke gemeente de formele beleidsvrijheid op dezelfde manier. Om variantie in gebruikte beleidsvrijheid te duiden wordt vaak verwezen naar ambtelijke capaciteit, schaal en politieke veranderingen. Toch is het onduidelijk in welke mate deze variabelen een impact hebben op de lokale beleidsvrijheid. We onderzoeken de link tussen formele en gebruikte beleidsvrijheid, ambtelijke capaciteit, schaal en politieke verandering aan de hand van een Vlaamse beleidshervorming. Op basis van een analyse van financiële data concluderen we dat meer formele beleidsvrijheid een stimulans kan zijn voor meer gebruikte beleidsvrijheid, maar ook dat de verklarende kracht van ambtelijke capaciteit, schaal en politieke verandering beperkt is. Zowel in onderzoek als in beleid moet meer aandacht gaan naar de relevantie van sociale interactie, soft skills en netwerken.
Onder bepaalde voorwaarden kunnen veroordeelden in België hun straf in een andere staat ondergaan. Niet alleen kunnen zij hun gevangenisstraf in een andere staat uitzitten. Eveneens kunnen zij het toezicht op de hen toegekende strafuitvoeringsmodaliteit overgedragen zien worden naar een andere staat. Na een korte weergave van de relevante instrumenten wordt in deze bijdrage nagegaan wat de bevoegdheid van de Belgische strafuitvoeringsrechtbanken in laatstgenoemd geval is. De focus ligt daarbij op de toepassing van het Kaderbesluit 2008/947/JBZ. Tevens wordt het belang van reclasseringsperspectieven bij de toekenning van strafuitvoeringsmodaliteiten die gericht zijn op het buitenland, in de verf gezet. Tot slot wordt kort stilgestaan bij de onduidelijkheid die vooralsnog heerst over de toepassing van het kaderbesluit.
De COVID-19-pandemie heeft diepe sociaal-economische wonden geslagen en heeft de roep om een bredere maatschappelijke omslag kracht bijgezet. Nu en in de nabije toekomst zullen verschillende relanceplannen gesmeed worden. Het is daarbij belangrijk om de rol van bepaalde beleidsinstrumenten of sectoren kritisch te benaderen. Blijft de roep om een U-turn naklinken, of houdt men vast aan business as usual? Dat is een vraag die we hier nader bekijken in het kader van microfinanciering.
“De Breinbalans” is geschreven voor eenieder die op een bewuste manier wil omgaan met haar of zijn brein, zij het uit gezondheidsoverwegingen, met het oog op het verhogen van efficiëntie en productiviteit op het werk, of op zoek naar welzijn en geluk. Het doel van het boek is namelijk inzicht te creëren in hoe het alterneren van verschillende dagdagelijkse activiteiten in de loop van een dag of week kunnen resulteren in een verhoogde aandacht, een betere gezondheid, een sterkere mentale veerkracht, en als gevolg van al het voorgaande, meer geluk en sereniteit. Dit is van bijzonder belang voor kenniswerkers, zij die rechtstreeks afhangen van hun aandacht en verstand om succesvol te zijn op het werk, maar aangezien we allemaal een brein tussen de twee oren hebben, is dit is relevant voor personen van alle leeftijden, achtergronden en interesses. De nieuwsgierigen die graag meer leren over het brein zullen zeker aan hun trekken komen, want ieder hoofdstuk bevat wetenschappelijk onderbouwde kennis van erkende experten. Daarbij wordt elk element gedefinieerd, de achterliggende (neuro)wetenschappelijke principes toegelicht, de voordelen voor de gezondheid of productiviteit besproken, en de relaties met aandacht, creativiteit, (mentale) gezondheid en prestaties uitgelegd. De pragmatici die eerder op zoek zijn naar praktisch bruikbaar advies zullen ook tevreden zijn, want ieder hoofdstuk mondt uit in tips die je zó kan toepassen. In elk hoofdstuk worden er aanbevelingen gegeven voor het gebruik van de Breinbalans in het dagelijkse leven en op het werk. De verschillende elementen van de BreinBalans worden geïntroduceerd in de loop van tien hoofdstukken door verschillende auteurs. Hierbij kunnen we rekenen op een select kransje van specialisten, niet enkel beschouwd als topexperten in Vlaanderen, maar ook actief als ondernemers die praktijken of bedrijven hebben ontwikkeld, toegespitst op het informeren, adviseren, vormen, trainen, en begeleiden van personen. Hiermee is de praktische relevantie gegarandeerd.
Naast formele instellingen en organisaties zijn er in het sociale landschap heel wat informele initiatieven actief, die feitelijk ook aan sociaal werk doen. Informele spelers bieden hulp, zorg of steun aan hun leden en bezoekers, en/of vervullen een brugfunctie naar formele welzijnsorganisaties. Zij vervullen die rol in het bijzonder voor doelgroepen die om verschillende redenen afstand of drempels ervaren tot het formele zorg- en welzijnsaanbod. Ondanks de belangrijke rol die zij opnemen, zijn deze spelers vaak nog onbekend terrein voor zowel formele zorg- en welzijnsactoren als voor beleidsmakers. Gebaseerd op onderzoek uit België en Nederland werpen we in dit artikel licht op dit ‘sociaal schaduwwerk’, haar kenmerken en werkzame bestanddelen. Ook bekijken we het schaduwwerk in relatie tot formele sociaal werk organisaties en de (lokale) overheid. Ondanks de mogelijke meerwaarde van samenwerking blijkt het in de praktijk niet eenvoudig om een duurzame en gelijkwaardige samenwerkingsrelatie op te bouwen of om het sociaal schaduwwerk vanuit de overheid effectief te ondersteunen. Het bewaken van de eigenheid van informele spelers vormt hierbij een bijzonder aandachtspunt.
Al vele decennia is er een problematiek van olielekken in de Nigerdelta van Nigeria die leiden tot klachten over ernstige schade voor mens en milieu, met onder meer verontreinigde grond en vervuild water. Op 29 januari 2021 deed het Gerechtshof van Den Haag uitspraak in hoger beroep in drie arresten tegen het Shell-concern. De arresten hebben betrekking op zes zaken die Milieudefensie, een Nederlandse milieuorganisatie, en Nigeriaanse boeren tegen Shell hadden ingediend. In dit artikel worden eerst de voornaamste bevindingen van het Gerechtshof Den Haag toegelicht inzake burgerlijke aansprakelijkheid en mensenrechtelijke verantwoordelijkheid. Vervolgens worden enkele kernvraagstukken gethematiseerd vanuit mensenrechtelijk perspectief: rechtsmacht van de rechter van het land van incorporatie van het moederbedrijf, aansprakelijkheid van de moedervennootschap, inkleuring van de zorgplicht en mensenrechten als zelfstandige of exclusieve rechtsgrond.
Artikelen 3.133 en 3.134 BW regelen de afstand die tussen bepaalde beplantingen en de erfgrens moet worden geëerbiedigd. Deze regels gelden ook voor de goederen van het openbaar domein, daar waar dit naar oud goederenrecht vrijgesteld was van deze regels. Het Grondwettelijk Hof oordeelt dat het nieuwe goederenrecht zo geïnterpreteerd kan worden dat het openbaar domein nog steeds onderworpen is aan eigen regels, zodat bomen op openbare wegen binnen de zogenaamde 'verboden zone' geplaatst kunnen worden. Deze noot analyseert de lessen van het Grondwettelijk Hof.
Dit hoofdstuk onderzoekt de relatie tussen metaforen en frames in Vlaamse en Nederlandse financiële verslaggeving van de financiële, economische en bankencrisis. Tijdens een crisis gebruiken journalisten de simplificerende kracht van metaforen om complexe crises te verklaren en emoties op te roepen bij het publiek (e.g., De Landtsheer, 2015). Journalisten gebruiken ook een andere framing tijdens economische recessies door zich te richten op politieke en niet op economische actoren (bv. Bennett, 1991).
Dit hoofdstuk presenteert de resultaten van een indirecte beoordeling van de persoonlijkheden van Johnson en Corbyn, en betoogt dat de persoonlijkheid van deze belangrijke spelers het Brexit-proces heeft beïnvloed. Theorie en gebruikte methoden zijn van Immelman (MIDC, 2004; PEI – Personal Electability Index, 2020), van Immelman & Steinberg (2008), en van Mastenbroek (1987). We concluderen dat Johnsons charismatische persoonlijkheid, zijn dominante leiderschapsstijl en zijn onderhandelingsvaardigheden hebben bijgedragen tot zijn verkiezingsoverwinning en de realisatie van de Brexit.
Dit hoofdstuk onderzoekt hoe kinderen in hun stemgedrag worden geleid door stereotypen en door hun sociale achtergrond. Stereotypen - overtuigingen die we bezitten over sociale groepen (Brown, 1986: 188) – spelen een belangrijke rol bij de vorming van politieke overtuigingen door volwassenen, maar hoe zit het met kinderen? De studie volgt een nieuw pad, omdat het politieke socialisatie verbindt met politiek impressiemanagement.
Laurens Claes gaat in op een vonnis van de kortgeding- rechter te Leuven, waarin de Belgische staat verplicht wordt om aan een gedetineerde digitale toegang te verlenen tot een elektronisch leerplatform en hem de mogelijkheid te bieden om lesmateriaal op een laptop op te slaan. Dit vonnis werd geveld op het einde van de coronacrisis en dus na een periode waarin het Belgisch gevangeniswezen noodgedwongen experimenteerde met digitale alternatieven. De auteur onderzoekt de interessante inzichten die het vonnis biedt, over een mogelijke digitale (r)evolutie van het Belgische gevangeniswezen post-COVID-19.
Feminicide of ‘vrouwenmoord’ is, kortweg, het doden van een vrouw omdat ze een vrouw is. In de strijd tegen deze belangrijke maatschappelijke problematiek wordt soms voorgesteld om van feminicide een afzonderlijk misdrijf te maken in het Strafwetboek. In deze bijdrage (gebaseerd op het advies dat de Commissie tot hervorming van het strafrecht hieromtrent uitbracht aan de federale regering) wordt nagegaan welke realiteit verscholen gaat achter de term ‘feminicide’, hoe deze problematiek strafrechtelijk kan worden aangepakt en of het nodig of nuttig is hiervan een afzonderlijk misdrijf te maken.
In het arrest van 16 maart 2021 refereert het Hof van Cassatie niet langer aan de zogenaamde klassieke strafdoelstellingen van leedtoevoeging en preventie, maar wordt er benadrukt dat de strafdoelstellingen “onder meer kunnen bestaan in het uiting geven aan de maatschappelijke afkeuring ten aanzien van de overtreding van de strafwet, de bescherming van de maatschappij, het bevorderen van het herstel van het maatschappelijk evenwicht, het herstel van de door het misdrijf veroorzaakte schade en het bevorderen van de maatschappelijke rehabilitatie en re-integratie van de dader”. De bijdrage strekt ertoe de nieuwe cassatierechtspraak te analyseren.
Als feministisch en antiracistisch collectief strijdt BOEH! (Baas Over Eigen Hoofd!) voor het recht op zelfbeschikking van iedere vrouw over haar eigen doen en laten, over haar lichaam en leven. Het recht om in alle vrijheid zelf de keuze te maken om al dan niet een hoofddoek te dragen staat daarbij centraal. Ontstaan uit de protestactie tegen het Antwerpse hoofddoekenverbod voor stadsambtenaren in 2007, heeft BOEH! als feitelijke vereniging van vrijwilligers een unieke positie ingenomen in de intersectionele emancipatiestrijd van vrouwen van kleur en vrouwen die tot een religieuze minderheid behoren. Dit boek kijkt terug op dat afgelegde parcours waarin de organisatie naast het opzetten van vernuftige sensibiliseringsacties ook juridische acties ondernam tegen de schending van het recht van vrouwen op de uitoefening van hun religieuze vrijheid. Aan de hand van inspirerende essays, literaire bijdragen en illustraties blikt het boek terug op dat verleden en kijkt het vooruit naar de toekomst. Met bijdragen van Aya Sabi, Amina Belorf, Anissa El Boujdaini, Yousra Benfquih, Fikry El Azzouzi, Samira Saleh, Rachida Lamrabet, Sarah Bracke, Nella van den Brandt, Samira Azabar, Ida Dequeecker, Anna Vleeshouwers, Sarah El Massaoudi ...
Het gebruik van entiteiten met geen of weinig substantie (“lege entiteiten”, in de volksmond ook brievenbus- of doorstroomvennootschappen genoemd) ligt al een tijdje onder vuur. Binnen de OESO en de EU zijn al verschillende maatregelen genomen om misbruik van dergelijke entiteiten tegen te gaan. Zo kan onder meer verwezen worden naar de antimisbruikbepaling in de moeder-dochterrichtlijn, de Principal Purpose Test in dubbelbelastingverdragen, de CFC-regels en algemene antimisbruikbepaling in de antimisbruikrichtlijn en de rapporteringsplicht voor tussenpersonen in de DAC6-richtlijn. Daarnaast heeft ook de rechtspraak van het Hof van Justitie van de EU de strijd tegen doorstroomvennootschappen naar een ander niveau getild. Toch blijft het gebruik van lege entiteiten volgens de Europese Commissie voor problemen zorgen. Daarom heeft zij op 22 december 2021 een voorstel van richtlijn gepubliceerd om misbruik van lege entiteiten tegen te gaan. In deze bijdrage wordt dit voorstel kritisch onder de loep genomen.
Volgens Aristoteles horen gelijke gevallen gelijk behandeld te worden. Dit ethisch basisprincipe zag zich in Westerse liberale democratieën juridisch vertaald in het wettelijke gelijkheidsbeginsel. Op basis van dit beginsel is het de staat verboden om haar burgers te discrimineren op basis van bepaalde criteria, zoals raciale of etnische identiteit, geslacht of gender, geloof of overtuiging, lichamelijk of mentaal vermogen, genderidentiteit of seksuele oriëntatie. De wetgever gaat ervan uit dat deze identiteitskenmerken geen relevante criteria vormen om aan individuen een verschillende behandeling te geven. Bijgevolg overheerst in onze samenleving het idee dat gelijkheid betekent dat iedereen een behandeling moet krijgen die letterlijk gelijk is. Vanuit verschillende kritische filosofische stromingen, zoals critical race theory, feministische en queer rechtstheorie, post- en dekoloniale studies, critical disability studies en kritische dierenrechtenstudies, wordt hierop fundamentele kritiek geuit. Een gelijke behandeling zou volgens deze critici niet in staat zijn om diepgewortelde ongelijkheid weg te werken, maar deze integendeel enkel verderzetten. De thematische sectie van dit nummer van Ethiek en Maatschappij gaat dieper in op het onderwerp “positieve actie”. Het probeert de lezer een antwoord te bieden op de vraag waarom een gelijke behandeling niet steeds wenselijk is.
Met de modernisering van het secundair onderwijs in Vlaanderen werden nieuwe eindtermen vastgelegd. Om de communicatie tussen overheid, onderwijsnetten, leerkrachten en leerlingen optimaal af te stemmen, werd ervoor gekozen om de eindtermen en leerplannen uit te schrijven op basis van de herziene taxonomie van Bloom, door Krathwohl & Anderson. De herziene taxonomie van Bloom analyseert in zes delen hoe je als leerkracht lessen kan ontwerpen zodat je leerlingen eindtermen en leerplandoelen kunnen bereiken. Op basis van de herziene taxonomie zijn eindtermen en leerplandoelen operationeel en evalueerbaar geformuleerd. Het is belangrijk de verschillende onderdelen van de taxonomie te leren kennen en de samenhang ertussen te begrijpen. Een inspiratieboek voor de leraar (in opleiding)