clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Het consumentencontentieux is een domein dat de laatste decennia is geëxplodeerd, zowel in Europees als in nationaal verband. De consument wordt beschouwd als een volwaardige marktspeler en draagt door zijn keuzes en acties bij tot een vrije en gemeenschappelijke markt. Consumenten materiële rechten toekennen is één zaak, de mogelijkheid om die effectief af te dwingen is nog iets anders. Omdat de meeste consumentengeschillen betrekking hebben op kleine bedragen, is een individueel beroep op de overheidsrechter in de meeste gevallen geen optie omwille van de negatieve kosten-batenanalyse, nog los van de complexiteit, het formalisme en de lange duur van gerechtelijke procedures.

Een manier om consumentengeschillen af te wikkelen, is CDR (Consumer Dispute Resolution) of de buitengerechtelijke beslechting en oplossing van consumentengeschillen. CDR maakt gebruik van de traditionele ADR-technieken (Alternative Dispute Resolution) – verzoening, bemiddeling en arbitrage – maar binnen een context die volledig te onderscheiden, en af te scheiden, is van rechtbanken en hoven.

De modellen zijn legio: arbitrage, quasiarbitrage, gereguleerde arbitrage, verzoenings- en bemiddelingscommissies, publieke, private en gemengde ombudsdiensten (al dan niet gereguleerd), klachtendiensten binnen publieke toezichthouders of ondernemingen enz.
Het gerechtelijk recht is het geheel van rechtsregels waarbij wordt bepaald hoe de handhaving van het materiële recht wordt georganiseerd en hoe het concrete herstel bij schending van dat materiële recht wordt geëffectueerd of gerealiseerd. Dat geheel van rechtsregels bestaat uit een amalgaam aan formele spelregels. Die spelregels worden gewaarborgd door sancties. Zij zorgen ervoor dat het proces verloopt volgens de regels van de kunst, dit is een “reasonable justice within reasonable delays at a reasonable cost”. Het opzet van deze bijdrage is bescheiden. Zij wil, ten behoeve van de rechtspracticus, het leerstuk van de sancties in het burgerlijk procesrecht op een bevattelijke wijze samenvatten en recapituleren.
Schooljaar 2017-2018 kan geen zorgeloos jaar geweest zijn voor minister van Onderwijs Hilde Crevits. De hoeveelheid decreetgeving die de Vlaamse meerderheid door het parlement wist te jagen, oogt immers indrukwekkend. Om de verschillende hervormingen volwaardig te kunnen bespreken, is daarom geopteerd voor een dubbele kroniek. In dit nummer van TBP wordt uitgebreid stilgestaan bij de ingrepen die vooral het systeem van kwaliteitszorg betreffen, zowel voor het leerplichtonderwijs, als voor het hoger onderwijs. Een eerste decreet dat daarbij aan bod komt, is het nieuwe decreet onderwijsdoelen, waarin een systeem van “eindtermen 2.0” is ontwikkeld, i.e. de doelen die onderwijsverstrekkers moeten bereiken of nastreven om als kwalitatief te gelden. Ten tweede komt het decreet betreffende onderwijsinspectie 2.0 aan bod, waarmee de werking van de onderwijsinspectie en van de kwaliteitszorg in het leerplichtonderwijs, het deeltijds kunstonderwijs en het volwassenenonderwijs is hervormd. Een derde thema waarrond een groot hervormingsdecreet is uitgewerkt, betreft de leerlingenbegeleiding in het leerplichtonderwijs. Tot slot wordt ook stilgestaan bij de wijzigingen aan de kwaliteitszorg uit het hoger onderwijs.
In dit nummer van TBP wordt stilgestaan bij enkele structurele wijzigingen in de regelgeving, die het onderwijslandschap fundamenteel hertekend hebben in 2017-2018, net als op enkele meer technische of praktische bijsturingen. Een eerste, lang aangekondigde hervorming, betreft die van het secundair onderwijs. Aansluitend wordt stilgestaan bij het nieuwe decreet duaal leren dat, in datzelfde secundair onderwijs, het combineren van leren op de werkplek en de schoolbanken in een definitieve vorm tracht te gieten. Ten derde bespreken we het decreet betreffende het deeltijds kunstonderwijs dat deze onderwijsvorm – eindelijk – van een eigen niveaudecreet voorziet. In een vierde deeltje wordt ingegaan op de hervorming van de lerarenopleidingen en de graduaatsopleidingen. Daarop volgt een bespreking van het verzameldecreet van 8 december 2017, waarin verschillende elementen met betrekking tot het hoger onderwijs zijn gewijzigd in verband met rationalisatie, de procedure voor de Raad voor Betwistingen inzake Studievoortgangsbeslissingen, en toelatingsexamens en –proeven. Tot slot wordt in een laatste deeltje ingegaan op de wijzigingen aan het personeelsstatuut ingevolge de uitrol van het inclusief onderwijs, zoals voorzien in het M-decreet.
In het Vlaams cohortonderzoek JOnG! werd bij 1.443 12-jarige jongeren de attitude ten opzichte van blootstelling aan lawaai en het gebruik van gehoorbescherming in kaart gebracht. Bijna de helft (45,4%) van de jongeren gebruikt een of andere draagbare geluidsspeler met hoofdtelefoon of oortjes, en 67,3% doet dit bij het luisteren naar muziek of het gamen op de computer. 10,6% van deze jongeren luistert wekelijks 7 uren of meer, en 21,6% zet de volumeknop van zijn muziekspeler gewoonlijk op 60% of meer van het maximum. De proportie jongeren die op deze jonge leeftijd al hoog-risico luistergedrag vertoont (blootstelling ≥7 uur per week, aan een volume van ≥60%) is nog beperkt tot 4,2%. Het gerapporteerde risicogedrag wordt niet of onvoldoende gecompenseerd door een gepaste attitude tegenover de risico’s van lawaaischade of door het nemen van beschermende maatregelen. Slechts 15,2% van de ondervraagde jongeren heeft ooit gehoorbescherming gedragen. Naar aanleiding van deze resultaten wordt gepleit voor een versterking van het preventief beleid, met specifieke aandacht voor de beginnende gebruikers van draagbare muziekspelers.
Tijdens de late middeleeuwen ontstond in de Lage Landen een unieke religieuze kunstvorm, die gebruikmaakte van een grote verscheidenheid aan artefacten en memorabilia: de Besloten Hofjes. 

Deze unieke mixed-mediaobjecten stellen een ideale spirituele en paradijselijke wereld voor. Behalve gepolychromeerde beeldjes (poupées de Malines) bevatten de Hofjes zijdebloemen, metalen pelgrimsinsignes, wassen medaillons, relieken, artefacten in albast, perkament, papier en pijpaarde. Ze zijn afgewerkt met lovertjes, parels en kralen in glas, been, koraal en amber. Het geheel is een indrukwekkende, tot de verbeelding sprekende ‘tuin’, die met beschilderde panelen kan worden afgesloten. 

De zestiende-eeuwse Hofjes van Mechelen genieten internationale erkenning als unieke creaties en topstukken. Ze zijn een bijzondere mix van devotie, spiritualiteit en ambachtelijke innovatie. De zeldzame collectie wordt bewaard in het Mechelse Museum Hof van Busleyden. 

Dit boek verzamelt niet alleen kennis over de inhoud en de beeldtaal van de Hofjes, maar richt ook de aandacht op de bijzondere materiële kenmerken. Detailfoto’s tonen nooit eerder geobserveerde artefacten en ontrafelen de historische mixed-mediakunstwerken. Dit eerste totaaloverzicht van de Mechelse Besloten Hofjes is het resultaat van jarenlang internationaal academisch onderzoek. 
Lieve Watteeuw en Hannah Iterbeke - KU Leuven
Dit handboek bevat een praktische leidraad voor begeleiders bij de Co-Minor training. Die opleiding is specifiek gericht op professionals die al ervaring hebben met het (ver)horen van kinderen.

Dit handboek bevat een overzicht van de belangrijkste aandachtspunten en te volgen stappen bij getolkte kinderverhoren, en dit vanuit verscheidene professionele invalshoeken. Daarnaast bevat het concrete tips en oefeningen voor begeleiders van interprofessionele training. Zo biedt dit boek zowel een leidraad om vertrouwd te raken met de basisprincipes achter de opleiding als een inspiratie rond hoe begeleiders zelf een training kunnen organiseren.

Dit handboek verschijnt in vijf talen: aankoop van het Engelstalige handboek verschaft toegang tot een Nederlandse, Franse, Italiaanse en Hongaarse digitale versie van het boek.
Wie vandaag door Vlaamse steden wandelt, loopt wel eens voorbij of door een begijnhof. We vinden rust en schoonheid in de architectuur, in het aanwezige groen en in de vaak prachtige begijnhofkerk. Maar wie weet dat achter deze ‘schatt­ige’ huisjes op schitt­erende locaties in onze steden een heel interessante religieuze geschiedenis schuilgaat? Wie waren deze begijnen? Waarom trokken zij zich terug in hun ‘hof’? En behoort de begijnenbeweging voorgoed tot de voltooid verleden tijd of kent zij ook vandaag nog toekomst? 
Naar aanleiding van de twintigste verjaardag van de erkenning van dertien Vlaamse begijnhoven tot UNESCO-werelderfgoed heeft de Faculteit Theologie en Religiewetenschappen (KU Leuven) een colloquium ingericht over de geschiedenis en de spiritualiteit van begijnen. De referaten van dit colloquium zijn onder redactie van prof. dr. Mathijs Lamberigts, prof. dr. Marcel Gielis en wetenschappelijk medewerker Anton De Preter gebundeld tot een boeiend boek. Het bevat bijdragen van prof. dr. Walter Simons, dr. Lieve Uytt­enhove, prof. dr. Rob Faesen, dr. Geert Van Reyn, prof. dr. Hans Geybels en Rita Fenendael.
In België zijn een groot aantal internationale instellingen gevestigd, waarvan de meeste in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De meest emblematische zijn zeker de Europese Commissie, het Europees Parlement en ook de NAVO. In totaal gaat het om een kleine honderd internationale instellingen, met daarnaast ook nog de ambassades en de Europese scholen. Hun aanwezigheid heeft de internationale aantrekkingskracht van ons land onweerlegbaar vergroot en zijn economische activiteit aangewakkerd. Maar wat is het belang van die instellingen voor de directe tewerkstelling in ons land en in het bijzonder in het Brussels Gewest?
Er is veel beweging op de arbeidsmarkt, maar over de omvang, de aard, de onderlinge samenhang en de evolutie van die bewegingen vinden we weinig terug in de gebruikelijke statistieken. Tot voor kort was het zelfs niet mogelijk een antwoord te geven op de eenvoudige vraag hoeveel personen op jaarbasis in dienst treden bij Vlaamse ondernemingen of vestigingen. Op basis van Dynam-Reg wordt de schatkamer aan gegevens over arbeidsmarktdynamiek geopend. Voor het eerst is er een volledig en accuraat overzicht van aanwervingen en exits, starters en stopzettingen, groeiende en krimpende ondernemingen, jobcreatie en -destructie bij alle werkgevers in de drie Belgische gewesten. In deze bijdrage belichten we enkele opvallende trends in de aanwervingsdynamiek vanuit werkgeversperspectief.
In dit artikel geven we een toegankelijk overzicht van recent ontwikkelde ideeën over hoe mensen met autisme op een andere manier informatie verwerken en omgaan met onzekerheid, gebaseerd op de theorie van het brein-als-voorspeller. Zoals Sherlock Holmes het plot van een moord opbouwt om geobserveerde sporen te verklaren en nieuwe sporen te voorspellen, zo bouwen ook de hersenen een model op van onze observaties van de buitenwereld. Dit mentaal model wordt voortdurend bijgesteld in functie van voorspellingsfouten aan de hand van de vergelijking van de voorspellingen die het model genereert met de werkelijk binnenkomende signalen van onze zintuigen. Niet elke voorspellingsfout moet echter even au sérieux genomen worden, want sommige fouten worden door ruis veroorzaakt of door variabiliteit in sensorische signalen die irrelevant zijn voor de situatie waarin men zich bevindt.
Artikel 1315 BW en artikel 870 Ger.W. spelen een belangrijke rol bij de vaststelling van de feiten van een zaak. Ze duiden aan op welke partij het bewijsrisico rust. Indien de rechter aan het einde van een procedure nog steeds twijfelt over een bepaald feit, zal hij de partij die het bewijsrisico draagt, in het ongelijk stellen. Nu zijn er situaties denkbaar waarin een partij er niet in slaagt om het vereiste bewijs te leveren, terwijl dit niet aan haar eigen gedrag te wijten is. Men spreekt dan van een toestand van bewijsnood. Die situaties van bewijsnood vormen het uitgangspunt van dit boek.
In burgerlijke procedures gebeurt het regelmatig dat een partij er niet in slaagt om het bewijs van haar
aanspraken te leveren, terwijl dit niet aan haar eigen gedrag te wijten is. Men spreekt dan van een toestand
van bewijsnood. In het proefschrit dat de auteur op 24 mei 2017 verdedigde aan de Faculteit Rechtsgeleerdheid
van de KU Leuven, onderzoekt hij hoe een rechter zou moeten omgaan met situaties van
bewijsnood die rijzen bij geschillen uit onrechtmatige daad.
De Belgische media berichten regelmatig over de gestage opmars van zware pijnstillers in ons land (bijvoorbeeld De Standaard van 10 augustus 2017). Onlangs was er het nieuws over een jonge vrouw die een levertransplantatie heeft moeten ondergaan omdat ze teveel pijnstillers had geslikt (De Morgen van 17 april 2018). Het grote gevaar van die middelen is dat ze uiterst verslavend zijn. Sommige pijnstillers zijn in hoge dosissen zelfs dodelijk. Hoewel er officieel nog geen overlijdens zijn vastgesteld in ons land, verdient het fenomeen toch de nodige aandacht. Het gaat bovendien niet om een louter Belgisch verschijnsel. In Australië, Canada, Noorwegen en Zweden is het probleem veel ernstiger. In de Verenigde Staten is er zelfs sprake van een heuse opioïdencrisis. Zo stierven er in 2016 meer dan 50.000 mensen aan een overdosis opioïden. De situatie in de VS toont aan dat ook het aansprakelijkheidsrecht een rol kan spelen in de aanpak van zo’n crisis.
Sinds de jaren zestig van de vorige eeuw boort de Nederlandse Aardolie
Maatschappij (NAM) naar gas in het zogenaamde Groningenveld. Die gaswinning leidt tot compactie van de bodem, wat bodemdaling en aardbevingen veroorzaakt. Intussen zijn al duizenden huizen en gebouwen beschadigd geraakt. Honderden bewoners lijden aan psychische en lichamelijke aandoeningen. Talloze woningen hebben een aanzienlijk deel van hun waarde verloren. De verschillende aansprakelijkheids- en bewijsrechtelijke vragen die de schade met zich meebrengt, nopen het Nederlandse rechtssysteem tot noodzakelijke vernieuwingen.
Sinds 2006 zijn de Belgische grote en zeer grote vzw’s verplicht om hun jaarrekening neer te leggen bij de Nationale Bank en worden deze vervolgens publiek beschikbaar gesteld via de Balanscentrale. Ondertussen zijn we ruim 10 jaar verder en kunnen we de financiële situatie van vzw’s diepgaand analyseren en de (potentiële) impact onderzoeken van de gewijzigde wetgeving en verhoogde transparantie. In dit artikel vergelijken we de schuldgraad van vzw’s over een periode van 10 jaar (van 2006 tot 2016) met een representatieve steekproef uit de for-profit sector. We komen tot een aantal interessante conclusies.
Op basis van een grootschalige enquête kunnen we een aantal kenmerken van zowel voorzitters als directeuren van 351 Belgische vzw’s in kaart brengen. Zowel de voorzitter als de directeur blijkt opvallend hooggeschoold te zijn. Helaas blijken ook enkele stereotypen bevestigd te worden zoals de pensioengerechtigde leeftijd van de gemiddelde voorzitter. Wanneer we de machtsverhoudingen tussen voorzitter en directeur bekijken in het uitvoeren van een aantal belangrijke taken, dan blijkt dat in 31% van onze steekproef de directeur de overhand heeft, terwijl dit voor de voorzitter maar liefst in 54% van gevallen is.
Over de hele wereld voltrekken zich beleidsontwikkelingen en praktijken ten aanzien van inclusief onderwijs. Er werden reeds verschillende overzichtsartikelen over inclusief onderwijs geschreven, maar wat ontbreekt is een overzicht van onderzoek naar (aspecten van) inclusief onderwijs. Een samenvatting van eerdere overzichtsartikelen kan beleid, praktijk en onderzoek naar inclusief onderwijs inspireren. Een analyse van literatuur leidde tot vier hoofdthema's: (1) attitudes ten aanzien van inclusief onderwijs, (2) de professionele ontwikkeling van leraren ten voordele van inclusief onderwijs, (3) praktijken die inclusief onderwijs in de hand werken, en (4) participatie van leerlingen met specifieke onderwijsbehoeften. De belangrijkste conclusie is dat professionele ontwikkeling van leraren, gebaseerd op goede praktijkvoorbeelden die leiden tot succesvolle lerarenervaringen en gelegenheid tot intervisie of bespreking van concrete casussen achteraf, van vitaal belang is voor de implementatie van inclusief onderwijs.
Dit boek is het resultaat van een onderzoeksproject dat de procedure voorzien in de nieuwe wet op de gemeentelijke administratieve sancties (GAS) en haar uitvoeringsbesluiten kritisch analyseert en evalueert. Aan welke supranationale en internrechtelijke normen is de GAS-procedure onderworpen? In welke mate beantwoordt de regelgeving hieraan en, indien er bepaalde lacunes of pijnpunten zijn, is het mogelijk voor actoren in de praktijk om deze te remediëren?

Deze onderzoeksvragen zijn van belang omdat GAS een administratief sanctiemechanisme is dat, gekoppeld aan de ruime gemeentelijke politiebevoegdheid, op verregaande kan ingrijpen in het dagelijkse leven van individuele burgers of in het functioneren van plaatselijke ondernemingen of verenigingen. Beiden zullen in de meeste gevallen niet vertrouwd zijn met de procedure. In het geval van de administratieve boetes is er zeer zelden sprake van juridische bijstand of van rechterlijke controle via een beroep bij de politierechter. De sancties van intrekking, schorsing en sluiting hebben potentieel een veel grotere impact op de getroffen inrichtingen, waardoor hierbij ook vaker een beroep wordt ingesteld bij de Raad van State. Het sanctioneren van minderjarigen, de strafrechtelijke samenloop bij gemengde inbreuken en de alternatieven van bemiddeling en gemeenschapsdienst, vergrootten de complexiteit maar scheppen ook mogelijkheden voor een adequate en met de toepasselijke normen overeenstemmende handhaving.

Na een weergave van de wetsgeschiedenis en krijtlijnen van de huidige procedure, volgt een bespreking van het meergelaagde normatieve kader waaraan de GAS-wet en haar toepassing onderworpen is. In het licht hiervan worden vervolgens de administratieve en jurisdictionele fases van de verschillende sanctie-types in detail geanalyseerd en geëvalueerd. In een laatste hoofdstuk worden punctuele en enkele meer systematische verbeteringen gesuggereerd, met het oog op een verhoging van de geboden rechtsbescherming of het codificeren van in de praktijk toegepaste remedies. Naast het traditionele rechtswetenschappelijke bronnenonderzoek, werd bij dit onderzoek ook gebruik gemaakt van diepte-interviews met sanctionerend ambtenaren en magistraten.
Abstract
This article deals with the theme of extremism, which is often treated by researchers and experts both in the West and in the Islamic and Arab worlds. It is striking that the focus is more on the consequences of this phenomenon, without delving into its deep psychological and conceptual roots. There extremism knows its configuration in the form of feelings, emotions and reactions before they are translated into concrete behaviors and practices in reality.
This article is limited to the terminological and communicative dimensions, where a kind of conflict occurs between concepts, symbols and signals. This struggle is characterized by vagueness in the meaning and ideological use. Therefore, a distinction is made here between radicalism and extremism that are often confused. The concept of extremism is defined and explored in lexical, terminological and legal terms. This shows that extremism is in conflict with the tolerant and peaceful nature of Islam.

Keywords: Extremism, Radicalism, interpretation
-------------------------

Samenvatting
In dit artikel wordt het thema extremisme aangesneden, dat dikwijls wordt behandeld door onderzoekers en experten zowel in het Westen als in de islamitische en Arabische wereld. Het is opvallend dat de aandacht meer besteden is aan de gevolgen van dit fenomeen, zonder zich te verdiepen in haar diepgaande psychologische en conceptuele wortels. Daar kent het extremisme haar configuratie in de vorm van gevoelens, emoties en reacties voordat ze vertaald worden naar concrete gedragingen en uitoefeningen in de realiteit. 
In dit artikel wordt beperkt tot de terminologische en communicatieve dimensies, waarbij een soort strijd tussen concepten, symbolen en signalen plaatsvindt. Deze strijd is gekenmerkt door vaagheid in de betekenis en ideologisch gebruik. Daarom wordt hier onderscheid gemaakt tussen radicalisme en extremisme die vaak door elkaar gehaald worden. Daarbij wordt het concept extremisme gedefinieerd en verkend op lexicaal, terminologisch en juridisch vlak. Zo blijkt dat extremisme in strijd met de vredige en vreedzame natuur van de islam. 

Sleutelwoorden: Extremisme, Radicalisme, interpretatie 
ISBN 978-614-8030-88-8
De archeologische collectie van de KU Leuven en het huidig Didactisch Museum Archeologie (DMA) in de kelders van het Erasmushuis en het Monseigneur Sencie Instituut in de Leuvense binnenstad hebben een geschiedenis die meer dan 150 jaar terug gaat in de tijd. Opvallend is dat de Eerste Wereldoorlog een cruciale rol gespeeld heeft in haar uitbouw. In dit artikel wordt de geschiedenis van de collectie kort toegelicht en aangestipt hoe de herstelbetalingen voor de ‘brand van Leuven’ na WOI een keerpunt betekenden voor haar samenstelling en uitstraling.
Tot voor enkele jaren moesten Vlaamse plattelandskerkhoven vaak wijken voor parkings of werden ze gereduceerd tot graspleintjes met hier en daar een overgebleven kruis. De bewustwording dat deze kerkhoven een groot potentieel hebben voor lokale gemeenschappen is echter groeiende. Aan de hand van het herwaarderingstraject voor het kerkhof van Wolfsdonk (Aarschot) en het draaiboek plattelandskerkhoven van de Provincie Vlaams-Brabant dat hieruit voortvloeide, schetsen we hoe bij een ‘opwaardering’ een historische en landschappelijke studie – incluis het integreren van genealogische gegevens en verhalen over de mensen die er begraven liggen – cruciaal zijn om van een kerkhof niet zomaar een 'parkje' te maken, maar net iets meer: een hefboom voor lokale gemeenschapsopbouw.
Een parochiekerk openstellen vergt de juiste veiligheidszorg. In eerste instantie moet het een veilige plek zijn voor parochianen en bezoekers maar ook het kerkgebouw en zijn collectie verdienen de juiste zorg. 

Vooraleer over te gaan tot dure ingrepen, kan een kerkfabriek eenvoudige maatregelen nemen die de veiligheid verbeteren. Een algemene beveiligingsfilosofie gaat eerst in op organisatorische, dan op fysieke en in laatste instantie op elektronische maatregelen. Een eerste stap is nagaan of er in het kerkgebouw risico’s zijn voor mens en erfgoed. Dit vormt de basis van een nood- en calamiteitenplan waarin je als kerkfabriek vastlegt welke veiligheidsmaatregelen genomen moeten worden en hoe je moet reageren in noodsituaties. Het zet aan 
tot preventie, een belangrijk onderdeel van veiligheidszorg. 

Deze Religiopocket gaat in op verschillende aspecten van veiligheidszorg: wet- en regelgeving, risicoanalyse, brand, diefstal en vandalisme, nood- en calamiteitenplan, premie- en subsidiemogelijkheden en verzekeringen. 

Jonas Danckers en Dimitri Stevens (CRKC-PARCUM) adviseren en begeleiden kerk- en gemeentebesturen omtrent veiligheidszorg voor parochiekerken. Anne-Cathérine Olbrechts (FARO) is adviseur behoud en beheer en zet haar kennis en ervaring in voor het brede cultureel erfgoedveld.
Wat doen we met kerkgebouwen als ondubbelzinnig gebruik voor de eredienst niet meer mogelijk is? Het boek Leven in de kerk. Valorisatie, medegebruik, nevenbestemming en herbestemming van onroerend religieus erfgoed in Vlaanderen gaat op zoek naar antwoorden. Het is een inspiratiegids voor kerkbesturen, gemeentebesturen en investeerders die met het religieus erfgoed aan de slag willen gaan. Deze publicatie schetst de context en toont 45 realistische praktijkvoorbeelden die de afgelopen decennia in Vlaanderen verwezenlijkt werden.