clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Op dit ogenblik woeden diverse discussies aangaande de reorganisatie van het Hoger Onderwijs (H.O.). Zowel vanuit de centrale overheid als vanuit de universiteiten en hogescholen gaan stemmen op om te zoeken naar enerzijds een betere profilering van de aan¬geboden H.O.-opleidingen, en anderzijds naar een grotere integratie van het academisch H.O. Op Europees niveau kwamen er achtereenvolgens de Sorbonne- en de Bologna-verklaring waarin aangedrongen wordt op grotere vergelijkbaarheid en transparantie inzake de organisatie van het H.O. in heel Europa, o.a. ook wat de gebruikte titulatuur en graden betreft. 
In het licht van deze ontwikkelingen is een colloquium over het profiel van de taalstudie zeker op zijn plaats. In mijn uiteenzetting wil ik graag de discussie over plaats en profiel van de studie Nederlands opentrekken naar het thema van de taalstudie aan universiteiten en hogescholen in het algemeen. Waarbij ik met name wil ingaan op gelijkenissen en verschillen tussen de universitaire opleiding Taal en Letteren, en de vierjarige hogeschoolopleiding Vertaalkunde (binnen het studiegebied Toegepaste Taalkunde). Geconfronteerd met de ontwikkelingen die aan de gang zijn in het nationale en het Europese vlak, wil ik de onderlinge positionering van de academische taalopleidingen ter discussie stellen.
Dit boek is de weergave van de resultaten van het onderzoek uitgevoerd door het Steunpunt Bestuurlijke Organisatie Vlaanderen (SBOV) met betrekking tot een aantal aandachtspunten omtrent de gemeentelijke fiscaliteit in de Regeerverklaring van de Vlaamse Regering. In opdracht van het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap bestudeerde het fiscaal spoor van het SBOV aan de Hogeschool Gent de lokale bedrijfsfiscaliteit.
Erfpacht, opstal of vruchtgebruik... het lijken constructies die enkel in een ver verleden werden toegepast. Hoewel de wetgeving over de eerste twee rechtsfiguren teruggaat tot 1824, is van een oubollig karakter absoluut geen sprake. De verschillende rechtsfiguren worden nu meer dan tevoren toegepast, niet in het minst om fiscale redenen.
De tekst is opgebouwd uit een viertal onderdelen. De burgerrechtelijke kenmerken van erfpacht, opstal en vruchtgebruik worden in een eerste luik aan de hand van een vaste structuur toegelicht. De verschillende rechtsfiguren vergelijken is hierdoor makkelijk. In het tweede deel wordt uitgebreid stilgestaan bij de boekhoudkundige aspecten van iedere fase van een erfpacht-, opstal- of vruchtgebruikovereenkomst. Zowel het afsluiten van het contract, als gebeurtenissen tijdens de duur ervan en ten slotte het aflopen ervan worden besproken, en dat telkens vanuit het standpunt van beide contractanten. Bovendien wordt dit luik geïllustreerd aan de hand van diverse voorbeelden met boekingen. In het derde luik staat de fiscale behandeling in het kader van de inkomstenbelasting centraal. BIjzondere aandacht gaat uit naar de recentste rechtspraak die vruchtgebruik al dan niet herkwalificeert tot huur op basis van artikel 344§1 van het WIB 1992. Het dossier wordt afgesloten met de bepalingen omtrent registratierechten en BTW.
Erfpacht, opstal of vruchtgebruik... het lijken constructies die enkel in een ver verleden werden toegepast. Hoewel de wetgeving over de eerste twee rechtsfiguren teruggaat tot 1824, is van een oubollig karakter absoluut geen sprake. De verschillende rechtsfiguren worden nu meer dan tevoren toegepast, niet in het minst om fiscale redenen. 
De tekst is opgebouwd uit een viertal onderdelen. De burgerrechtelijke kenmerken van erfpacht, opstal en vruchtgebruik worden in een eerste luik aan de hand van een vaste structuur toegelicht. De verschillende rechtsfiguren vergelijken is hierdoor makkelijk. In het tweede deel wordt uitgebreid stilgestaan bij de boekhoudkundige aspecten van iedere fase van een erfpacht-, opstal- of vruchtgebruikovereenkomst. Zowel het afsluiten van het contract, als gebeurtenissen tijdens de duur ervan en ten slotte het aflopen ervan worden besproken, en dat telkens vanuit het standpunt van beide contractanten. Bovendien wordt dit luik geïllustreerd aan de hand van diverse voorbeelden met boekingen. In het derde luik staat de fiscale behandeling in het kader van de inkomstenbelasting centraal. BIjzondere aandacht gaat uit naar de recentste rechtspraak die vruchtgebruik al dan niet herkwalificeert tot huur op basis van artikel 344§1 van het WIB 1992. Het dossier wordt afgesloten met de bepalingen omtrent registratierechten en BTW.
Waarom is het tarief van de drijfkrachtheffing hoger in gemeente X dan in gemeente Y? Wat verklaart dat in bepaalde gemeenten er geen opcentiemen onroerende voorheffing moeten betaald worden? Waarom kennen de Vlaamse gemeenten een dermate verschillend belastingstelsel kennen? 

Elke lokale mandataris zal erop wijzen dat het lokaal fiscaal beleid het resultaat is van het afwegen van de noden en mogelijkheden. De lokale noden verklaren echter niet alles. De omvang van de grondslag, de tarieven en de kortingen en vrijstellingen zijn in tweede instantie functie van de aanwezige fiscale draagkracht. Gemeenten voorzien van een grotere belastingbasis innen per procentpunt tarief een grotere opbrengst en kunnen daardoor het aantal heffingen beperken. Maar of ze dat ook daadwerkelijk zullen doen hangt af van nog een ander gegeven, met name van de voorkeuren van de beleidsvoerders. Een heel specifieke kijk op deze preferenties komt uit de hoek van de public choice economen. Vanuit deze visie worden de preferenties van de beleidsvoerders sterk gestuurd door eigenbelang. Mandatarissen zijn bekommerd om de continuïteit van hun positie en zullen in functie daarvan beslissingen nemen. Indien deze hypothese geldt, dan valt het te verwachten dat in het bijzonder net voor verkiezingstijdstippen, politici maatregelen zullen nemen die hun herverkiezing helpen veiligstellen. Naast de aspiraties van politici kan het belastingsysteem ook gezien worden als de uitkomst van de beleidsorganisatie. Een intrigerende vaststelling betreft het feit dat overheden die bestuurd worden door coalities hun middelen anders besteden, hun schulden anders beheren en vaker tekorten dulden dan colleges gedomineerd door 1 partij. Vraag is of dit ook geldt voor de keuzes met betrekking tot het belastingsysteem. 

In dit hoofdstuk wordt gewezen op een aantal paradigma die de laatste jaren veelvuldig empirisch onderzocht worden. In eerste instantie bespreken we de ‘weak government hypothesis’, ook wel de ‘fragmented government hypothesis’ genoemd. Hier staan potentiële effecten van coalitievorming en multi-partij-besturen op het lokale fiscale beleid centraal. 
Een tweede centrale hypothese die we belichten is de zogenaamde ‘political business cycles theory’ die voorspelt dat mandatarissen net voor en na de verkiezingen hun fiscaal beleid als determinant van hun herverkiezingskansen beschouwen. Tenslotte bespreken we kort de betekenis van de ‘strategic debt models’ voor de lokale fiscaliteit. Deze voorspellen dat mandatarissen die hun herverkiezingskansen minimaal achten, een minder restrictief financieel beleid aan de dag zullen leggen, wat de bewindsploeg in de volgende legislatuur opzadelt met deficits en een aanzienlijke schuldgraad. 

Deze centrale hypothesen werden getoetst voor de Vlaamse lokale besturen.
De sociale balans werd als deel van de jaarrekening ingevoerd vanaf het boekjaar dat aanving na 31 december 1995. Sindsdien werd de reglementering omtrent de sociale balans reeds meerdere malen aangepast. Dit boek bevat dan ook een overzicht van het geheel aan van toepassing zijnde wetgeving. 
De meest fundamentele wijziging kwam er met het K.B. van 24 oktober 2001 tot aanpassing van de lijst van maatregelen ten gunste van de werkgelegenheid opgenomen in de sociale balans, waardoor de sociale balans zoals die moet worden neergelegd voor de boekjaren die aanvangen na 31 december 2001 heel wat afwijkingen vertoont ten opzichte van die van eerdere boekjaren. 
Dit boek bespreekt de sociale balans rubriek per rubriek.Elk begrip dat verduidelijking vereist, wordt duidelijk omschreven zodat u weet wat onder een bepaalde rubriek moet worden opgenomen. 
Specifiek voor de maatregelen ten gunste van de werkgelegenheid wordt elke maatregel toegelicht, zowel inhoudelijk als het financieel voordeel die de maatregel oplevert voor de werkgever. 
Uiteraard wordt stilgestaan bij de bepaling van welke ondernemingen een sociale balans moeten opstellen, onder welke vorm ze die moeten opmaken en hoe ze die moeten neerleggen. 
Afsluitend worden een aantal cijfers besproken die uit de gegevens van de bij de NBB neergelegde sociale balansen kan worden afgeleid.
Sinds 2000 staan de lokale financiën onder druk. Een algemene verhoging van de gemeentelijke belastingtarieven was het gevolg. In het debat betreffende de oorzaken van deze verhogingen worden de zogenaamde “bovenbestuurlijke beslissingen” meermaals als oorzaken aangehaald. Naast onder andere de federale hervorming van de personenbelasting en de liberalisering van de energiemarkt wordt ook de politiehervorming als determinerende factor aangewezen. In dit artikel gaan we na hoe groot de druk van de politiehervorming op de lokale financiën nu eigenlijk wel is. Nam de hervorming een flinke hap uit de gemeentekas en zo ja, hoe groot was die? We stelden vast dat het uitblijven van de politierekeningen een definitief antwoord op deze al lang gestelde vraag in de weg lijkt te staan.
Op 1 januari 2005 gaan de meeste politiezones hun vierde werkjaar in. Een gelukkige verjaardag! Kunnen de gemeenten uit de zones zich een verjaardagscadeau voor hun politiezone veroorloven? Een moeilijke vraag  want nog steeds vragen we ons af hoeveel de hervorming nu eigenlijk heeft gekost voor de gemeenten. De gemeenten verwijzen de laatste jaren steeds vaker naar de gevolgen van deze hervorming wanneer het erop aankomt te verklaren waarom gemeenten sinds de start van dit decennium zo uitgebreid naar nieuwe middelen hebben gezocht. Halen de gemeenten terecht de politiehervorming aan als een extra financiële last? Het uitblijven van de politierekeningen lijkt een definitief antwoord op een reeds lang gestelde vraag in de weg te staan.
Erfpacht, opstal of vruchtgebruik... het lijken constructies die enkel in een ver verleden werden toegepast. Hoewel de wetgeving over de eerste twee rechtsfiguren teruggaat tot 1824, is van een oubollig karakter absoluut geen sprake. De verschillende rechtsfiguren worden nu meer dan tevoren toegepast, niet in het minst om fiscale redenen. 
De tekst is opgebouwd uit een drietal onderdelen. De burgerrechtelijke kenmerken van erfpacht, opstal en vruchtgebruik worden in een eerste luik aan de hand van een vaste structuur toegelicht. De verschillende rechtsfiguren vergelijken is hierdoor makkelijk. In het tweede deel wordt uitgebreid stilgestaan bij de boekhoudkundige aspecten van iedere fase van een erfpacht-, opstal- of vruchtgebruikovereenkomst. Zowel het afsluiten van het contract, als gebeurtenissen tijdens de duur ervan en ten slotte het aflopen ervan worden besproken, en dat telkens vanuit het standpunt van beide contractanten. Bovendien wordt dit luik geïllustreerd aan de hand van diverse voorbeelden met boekingen. In het derde luik staat de fiscale behandeling centraal.
De lezing is een aanzet tot een semantiekstudie van de Amerikaanse literatuurgeschiedschrijving tijdens de 20e eeuw vanuit systeem-theoretische hoek. De analyse baseert zich op een selectief corpus van literatuurgeschiedenissen die minstens twee kenmerken delen. Vooreerst zijn ze alle in groot samenwerkingsverband ontstaan. In tweede instantie maken ze (al dan niet expliciet) aanspraak op omvattendheid. Beide kenmerken brengen specifieke problemen met zich mee, zoals de verdeeldheid/eensgezindheid tussen de auteurs wat betreft de articulatie van het eigen profiel enerzijds en de afbakening van het corpus anderzijds. Op basis hiervan wordt een dubbele vraagstelling ontwikkeld. Hoe wordt, enerzijds, de Amerikaanse literatuur in de geselecteerde werken gedefinieerd? Anderzijds, hoe profileert de literatuurgeschiedschrijving zich op die manier als zelfstandige discipline met een specifieke logica? Die dubbele vraagstelling wordt gekoppeld aan een reflectie over de manier waarop het autonomiebegrip binnen de hedendaagse literatuursociologie (en in het bijzonder de systeemtheorie) gearticuleerd wordt. Hoe moet de eenheid van de Amerikaanse literatuur(geschiedschrijving) gedacht worden? Welke functie heeft zij te vervullen gezien het pluralisme van de Amerikaanse maatschappij en haar complexe verhouding tot de internationale context?
Het eerste complete overzicht van het ontstaan en de evolutie van het carnavalfeest.

Carnaval is een kalenderfeest. In de Nederlanden (maar ook in de rest van Europa) werden het hele jaar rond, op het vaste ritme van de jaarkalender, feesten georganiseerd. Deze religieuze en openbare feesten behoorden tot de belangrijke uitingen van de preïndustriële Europese volkscultuur.

Vastelavont was een kalenderfeest dat de winter afsloot met dagen van roes en uitspattingen. De vroege vorsten en de Kerk probeerden dat volkse feest door verbodsbepalingen in te dammen. Vanaf de tweede helft van de 19de eeuw krijgt de Kerk hierbij de steun van de sociaal-democraten (zoals te Gent). Niet alleen repressie, ook maatschappelijke evoluties droegen bij tot het verdwijnen van de traditionele volkscultuur en het carnaval.

Dat dit in tal van steden en gemeenten niet gelukt is, bewijzen ondermeer Aalst, Binche, Blankenberge, Halle, Malmédy, Stavelot (om maar de bekendste te noemen).

Pure volkscultuur!
Het jaarboek De Franse Nederlanden - Les Pays-Bas Français, opgericht door Jozef Deleu in 1976, wordt uitgegeven door de Vlaams-Nederlandse vereniging Ons Erfdeel vzw. Dit jaarboek is een tweetalige uitgave over Noord-Frankrijk en zijn betrekkingen met het Nederlandse taalgebied op sociaal, cultureel, artistiek, politiek en algemeen-maatschappelijk gebied. Er wordt aandacht besteed aan historische onderwerpen, maar ook de actualiteit wordt op de voet gevolgd. Wie op de hoogte wil blijven van de actuele evolutie in de grensoverschrijdende betrekkingen tussen Vlaanderen en Noord-Frankrijk zal in dit jaarboek zijn gading vinden. Wetenschappelijke bijdragen staan broederlijk naast meer journalistieke stukken.
Dit jaarboek draagt in niet geringe mate bij tot de beeldvorming over het vier miljoen inwoners tellende gebied in het noorden van Frankrijk.
In dit artikel wordt het Belgische concurrentiebeleid en haar effectiviteit geëvalueerd vanuit een politiek-economische invalshoek. De aandacht gaat hierbij naar een aantal pijnpunten die kenmerkend zijn voor dit beleid zoals het gebrek aan politieke belangstelling voor het concurrentiebeleid, de geringe onafhankelijkheid en de gebrekkige bestaffing van de mededingingsautoriteiten, het onevenwicht in de regels en in de bestaffing, en de behoedzaamheid ten opzichte van ‘false positives’.  Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat het Belgisch mededingingsbeleid tot nu toe weinig invloed heeft kunnen uitoefenen op de concurrentie-omstandigheden op de Belgische markten, waardoor heel wat efficiëntiewinsten verloren gaan.
Ouderen nemen in de huidige maatschappij een steeds prominentere plaats in. Hun wensen en behoeften veranderen en ze wensen zich zo lang mogelijk te blijven ontwikkelen en autonoom te blijven. Deze demografische transitie heeft tevens invloed op de hulpverleners in de ouderenzorg. Het is één van de taken van de ergotherapeut om, rekening houdend met de wensen en behoeften van de oudere en/of zijn omgeving, deze oudere te helpen zo lang mogelijk zijn zelfstandigheid te behouden. Dit boek biedt een basis waarop de ergotherapeut zich kan beroepen om kwaliteitsvol hulp te verlenen. Het beschrijft de valkuilen van bepaalde visies die de maatschappij heeft op deze bevolkingsgroep. De normale veroudering van de oudere persoon wordt op een positief realistische manier besproken, gebaseerd op het kader van de International Classification of Functioning, Disability and Health (ICF - WHO). De taakgebieden van de ergotherapeut worden gespecificeerd. Het kwalitatief hulp verlenen wordt onderbouwd door theorieën uit het methodisch, cliëntgericht, evidence based en ethisch handelen. Praktijktoepassingen maken het geheel herkenbaar voor zowel de beginnende als de ervaren ergotherapeut. Het boek Ergotherapie in de gerontologie richt zich zowel naar hogeschoolstudenten, als naar hulpverleners in het werkveld en werd samengesteld dankzij een constructieve samenwerking tussen de hogescholen en het werkveld.
1. Algemene aspecten omtrent zorg voor ouderen
2. De valide ouderen
3. De ergotherapeut in een evoluerende maatschappij
4. Kwaliteitsvol handelen als ergotherapeut
5. Specifieke thema's
Thema 1: diversiteit en allochtone ouderen
Thema 2: pensionering
Thema 3: eenzaamheid
Thema 4: wonen
Thema 5: projectwerking
Thema 6: reminiscentie
Thema 7: dieren en ergotherapie
Thema 8: valpreventie
In dit artikel rapporteren we over een studie waarin 144 eerstejaarsstudenten een synthese van bestaande onderzoeksresultaten leerden schrijven. Studenten werden random toegewezen aan de experimentele conditie (leren-door-observeren) of de controleconditie (leren-door-doen). De studenten uit de lerendoor-doen-conditie bekwaamden zich in de nieuwe tekstsoort door korte schrijfoefeningen te maken. De studenten uit de lerendoor-observeren-conditie schreven niet zelf tijdens de oefenfase, maar observeerden en evalueerden de schrijfaanpak en teksten van hardopdenkende peers. We hadden met deze studie drie onderzoeksdoelen voor ogen: (1) testen of observerend leren leidt tot betere schrijfprestaties dan lerendoor-doen, (2) nagaan of observerend leren bijdraagt tot positievere succesverwachtingen voor een nieuwe, vergelijkbare schrijftaak en (3) onderzoeken of observerend leren leidt tot een beter inzicht in het eindproduct (genrecriteria) en het schrijfproces (taakaanpak). De resultaten geven aan dat observerend leren een positief effect had op de schrijfprestaties van de studenten. De teksten van de experimentele groep bevatten betere inleidingen en conclusies en de inhoud was vaker thematisch geordend. We konden geen verschillen vaststellen in de sterkte van de succesverwachtingen. Observerend leren had wel een positief effect op de taakkennis van de observanten. Zij konden na de interventie gedetailleerder beschrijven welke voorbereidende handelingen nodig zijn om een goed literatuuroverzicht op papier te zetten. Onze studie bevestigt daarmee in grote lijnen de resultaten van eerder onderzoek en toont aan dat observerend leren ook binnen het academisch schrijfonderwijs een effectievere onderwijsmethode is dan leren-door-doen.
De auteur van dit artikel wenst aan te tonen dat het werk van de Franse filosoof Alain Badiou relevant is voor de theologie. Hiervoor wordt in drie stappen te werken gegaan. (1) In een eerste paragraaf wordt een korte inleiding op het leven en werk van Badiou geboden. De centrale vraag van Badious filosofie, met name die naar de mogelijkheid van radicale nieuwheid, wordt aangebracht en de kernideeën van zijn filosofisch systeem worden aangegeven. Hierbij wordt vooral aandacht geschonken aan Badious opvatting omtrent ‘het gebeuren’ (l’événement). Om dit concreet te maken wordt Badious begrip van het gebeuren geïllustreerd met behulp van de verrijzenis. (2) In de tweede paragraaf wordt een theologische problematiek geschetst waarvoor het werk van Badiou van belang is, met name die van wat aangeduid wordt als de christelijke passie voor het nieuwe. Uitgaande van de vaststelling dat de moderniteit zich kenmerkt door een passie voor het nieuwe, wordt de vraag gesteld of een dergelijke passie al dan niet een wezenlijk deel uitmaakt van het christendom. Deze vraag wordt positief beantwoord, ondermeer door beroep te doen op de Franse theoloog en socioloog Jacques Ellul. (3) In de laatste paragraaf, tot slot, volgt een eerste confrontatie tussen de christelijke passie voor het nieuwe en het werk van Badiou. Hiervoor wordt een beroep gedaan op Badious interpretatie, neergepend in zijn boek Le siècle (2005), van het geweld waardoor de twintigste eeuw zich kenmerkte en dat door hem uitgelegd wordt in termen van de passie voor het reële, de twintigste-eeuwse variant van de passie voor het nieuwe. Centraal hierbij staat de kritiek van de Sloveense denker Slavoj Žižek op deze idee van de passie voor het reële. De bespreking van Žižeks kritiek op Badiou leidt dan tot een confrontatie tussen de christelijke passie voor het nieuwe en de variant ervan die door Badiou verdedigd wordt. In een eerste stap wordt Badiou in verband gebracht met de christelijke visie van het eschatologische voorbehoud. Vervolgens wordt dit eschatologische voorbehoud op dubbele wijze genuanceerd: vooreerst door de wisselwerking tussen ‘het reeds’ en ‘het nog niet’ binnen te brengen en vervolgens door te verwijzen naar wat een scheppingstheologisch perspectief kan bijdragen aan de discussie. Conclusie van het artikel is dat Badiou vanuit scheppingstheologisch perspectief bekritiseerd kan en moet worden, maar dat zijn werk niettemin veelbelovend is om de verrijzenis als ‘nieuwe schepping’ te denken.
Christophe Brabant buigt zich over de complexe notie van de ‘erfzonde’, die in de christelijke traditie vreemd genoeg een ‘gelukkige schuld’ wordt genoemd. Brabant zoekt naar de kern van deze paradox. Om deze paradox van het geloof te begrijpen keert Brabant terug naar het zogenaamde tuinverhaal, waar Adam en Eva van de verboden vrucht eten. Hij komt al snel tot de vaststelling dat dit verhaal helemaal niet spreekt over de erfzonde. Dit paradoxale christelijke begrip is het resultaat van meerdere Bijbelse teksten en van een lange traditie. Als echte katholiek neemt Brabant ook die complexe traditie op in zijn worsteling met de erfzonde als gelukkige schuld.
Horen tot de Rooms-katholieke kerk is, integenstelling tot de algemene mening die als een schimmel binnengedrongen is in onze maatschappij en zelfs kerk, kiezen voor een levengevend avontuur. Voorwaarde is dat de kerk gezien wordt vanuit haar theologische waarheid, en niet in de eerste plaats als een sociologisch of antropologisch gegeven. Guardini, Chesterton en Newman geven ons bouwstenen die ons kunnen helpen de kerk op die manier te zien, en te leren leven.
Dit artikel behandelt een studie over de implementatie van zelftoetsomgevingen binnen de Faculteit Economische en Toegepaste Economische Wetenschappen. De bespreking in dit artikel bestrijkt echter het ganse gamma van ICT pakketten voor het onderwijs: E-learning. We starten met een synthese van opmerkingen en aanbevelingen m.b.t. de implementatie van ICT pakketten. Vervolgens vestigen we de aandacht op de kosten van de implementatie. Daarna worden de mogelijkheden voor en de effecten op het onderwijs van ICT pakketten besproken en kritisch geëvalueerd. Om af te sluiten, bekijken we een overzicht van ICT pakketten die ten behoeve van de studie onderzocht werden.
In dit rapport staan de activeringsinspanningen van de Vlaamse Openbare Centra voor Maatschappelijk Welzijn centraal. Mede ten gevolge van de aanhoudende stijging van het aantal bestaansminimumgerechtigden, wordt het debat over het bijstandsbeleid vanaf de tweede helft van de jaren negentig in een nieuwe context gevoerd, met name die van het activeringsdiscours en de actieve welvaartsstaat. De mogelijkheden voor de OCMW’s om cliënten tewerk te stellen zijn in toenemende mate uitgebreid, terwijl de federale en gewestelijke werkgelegenheidsmaatregelen zijn opengesteld voor bestaansminimumgerechtigden. Op het terrein leidt dat tot een dynamiek in de werking van de OCMW’s. Maar het ontbreekt vooralsnog aan een brede inventarisatie van de inspanningen bij de OCMW’s. Aan die leemte wil dit Viona-onderzoek tegemoet komen. Het rapport geeft een antwoord op de vraag welke arbeidsmarktinspanningen de 308 Vlaamse OCMW’s anno 1998 en 1999 hebben opgebracht ten behoeve van de reïntegratie van hun cliënten. Via diepte-interviews bij een staal van 8 OCMW’s worden een aantal bevorderende en belemmerende factoren voor een activeringsbeleid verder uitgediept. Het onderzoek toont aan hoe in het arbeidsmarktbeleid de positie van het Vlaamse OCMW is geëvolueerd van stille actor tot actieve partner.