clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Kritische bespreking van : Little P, White P, Kelly J, et al. Verbal and non-verbal behaviour and patient perception of communication in primary care: an observational study. Br J Gen Pract 2015;65:e357-65.
Klinische vraag
Welke verbale en non-verbale communicatieve aspecten van de huisarts bepalen of patiënten zich tevreden voelen en patiëntgerichtheid ervaren?
Besluit van Minerva
Deze observationele studie met risico op selectiebias van zowel artsen als patiënten suggereert dat zowel verbale als non-verbale gedragingen geassocieerd zijn met de tevredenheid van patiënten over de consultatie. Welke non-verbale of verbale aspecten van de arts-patiëntcommunicatie deze tevredenheid het meest beïnvloeden, blijft onduidelijk.
Voor de praktijk
Verschillende bronnen tonen het belang aan van communicatieve training om patiëntgerichte zorg en de hieraan verbonden patiënttevredenheid te verbeteren (1,5,6). De hier besproken studie toont aan dat er naast het verwerven van verbale vaardigheden ook aandacht moet zijn voor non-verbale gedragingen
Levensmoeheid bij ouderen kan aanleiding geven tot een wens om te sterven. Deze tekst biedt
artsen een praktische handleiding over deze problematiek. De lichamelijke, psychische en sociaaleconomische
risicofactoren voor levensmoeheid moeten opgespoord en geëvalueerd worden
op hun reversibiliteit en behandelmogelijkheden. Een multidisciplinaire evaluatie en aanpak van
levensmoeheid is gezien de vaak multifactoriële etiologie wenselijk.
De zorgverlener kijkt na of de levensmoeheid aanleiding geeft tot lijden dat uitzichtloos en
ondraaglijk is. De uitzichtloosheid is een professioneel oordeel over het nog aanwezige behandelen
zorgperspectief en is vaak objectiveerbaar. De ondraaglijkheid is een beleving van de patiënt,
strikt persoonlijk en altijd subjectief.
De criteria van de huidige wetgeving rond euthanasie, de reversibiliteit van de onderliggende
oorzaken van levensmoeheid en de ondraaglijkheid van het lijden bepalen of een verzoek tot euthanasie
van de patiënt met levensmoeheid in overweging kan worden genomen. Soms past een
verzoek niet binnen het voorgestelde kader zodat een weloverwogen multidisciplinair advies van
een commissie voor medische ethiek wenselijk is.
Nederlandse kinderen krijgen te snel het etiket “astma” opgespeld. Dat zegt de Nederlandse huisarts Ingrid Looijmans in een radio-interview. Ze onderzocht aan de Universiteit van Utrecht 5.000 dossiers van kinderen tussen 6 en 18 jaar. Daarvan kregen er 546 de code astma door de huisarts, terwijl in werkelijk slechts de helft hiervan daadwerkelijk astma
Dit werk focust op de pestepidemie die in 1634-1636 te Leuven woedde, en waarvan de kapucijn en mysticus Joannes Evangelista van 's-Hertogenbosch een belangrijk slachtoffer werd. Verschillende thema's hierrond worden  verder uitgewerkt en uitgediept. In een inleiding wordt een beeld geschetst van de stad Leuven net voor de pestepidemie. Een eerste hoofdstuk geeft de medische kijk weer op de pestziekte, deze van toen en nu. Voorts komen ook de maatregelen die men er tegen nam aan bod, en de behandelingen die er tegen werden voorgeschreven. Ook de organisatie van de zielzorg, en de verering van de pestheiligen te Leuven worden hier niet vergeten. Een interessante bijdrage is de invloed van het weer (tijdens de jaren 1633-1636) op de pestepidemie. Een laatste bijdrage vormt een brug naar het tweede hoofdstuk: de zorg van de kapucijnen voor de pestlijders. Hier helpt de bespreking van Alessandro Manzoni's "I promessi sposi" de impact van een pestepidemie beter te begrijpen. Hoofdstuk twee is volledig gewijd aan de geschiedenis van de kapucijnen: de geschiedenis van de orde, specifiek in de Nederlanden, het bestuur van de orde, hun spiritualiteit in de Nederlanden, zielzorg, apostaten, dagelijks leven, alsook hun literaire bedrijvigheid worden uitvoerig toegelicht. In het derde hoofdstuk wordt de aandacht toegespitst op de kapucijnen te Leuven: de kloosterstichting, weldoeners, en enkele belangrijke Leuvenaars die kapucijn werden. Tenslotte wordt ingezoomd op het leven, werken en spiritualiteit van Joannes Evangelista van 's-Hertogenbosch. 
Deze publicatie is verder voorzien van talrijke illustraties en biedt een ruime bibliografie per sectie.
De orde der dominicanen, ook gekend als
predikbroeders of predikheren, bestaat
in 2016 achthonderd jaar. Op vraag van de
Vlaamse dominicanen heeft de Faculteit
Theologie en Religiewetenschappen van de
KU Leuven een boek samengesteld waarin de
recente geschiedenis van de dominicanen in
Vlaanderen centraal staat. De rode draad in
het onderzoek is de verkondiging of prediking
‘in woord en daad’, die tot het wezen van het
dominicaans leven behoort. Of het nu gaat om
spirituele, theologische, culturele, sociale of
politieke kwesties, de dominicanen hebben,
tot vandaag, steeds blijk gegeven van wat in
hun motto Veritas besloten ligt: ze zijn rusteloze
Godszoekers die doorheen de tijd hun leven in
dienst stellen van de steeds weer te ontdekken
waarheid. De predikbroeders hebben op
hun eigen wijze het verhaal van Dominicus
gestalte gegeven in de geschiedenis van kerk
en maatschappij in Vlaanderen. Hiervan wil dit
boek een weerslag bieden.
Met bijdragen van Dries Bosschaert, Marcel Braekers,
Mark De Caluwe, Bernard de Cock, Georges De Schrijver,
Ignace D’hert, Leo Kenis, Mathijs Lamberigts, Anton Milh,
Toon Osaer, Stephan van Erp, Dries Vanysacker en
Sander Vloebergs.
Dit boek werd geschreven op vraag van de zusters van het Convent van Betlehem in Duffel. Met deze publicatie willen ze hun eerste moeder (overste) Maria van Hout († 1547) bij een breder publiek bekendmaken en interesse wekken voor haar spiritualiteit. Het boek schetst het leven, de werken en de spiritualiteit van Maria van Hout. Eerst wordt haar levensverhaal in een ruimere religieuze en historische context gepresenteerd. Vervolgens wordt aandacht besteed aan de uitgave en de inhoud van al haar geschriften. Daarna volgt een bespreking van haar traktaat ‘De rechte weg’, dat de lezer heel gestructureerd met haar geestelijke leven kennis laat maken. Ten slotte wordt aangetoond dat de spiritualiteit van Maria van Hout die in het Convent van Betlehem wordt beleefd, in een eeuwenoude traditie staat die tot op vandaag tal van spirituele auteurs inspireert.
De manier waarop we naar iets kijken, bepaalt mee wat we te zien krijgen. In dit boek kiest Wim Vandewiele voor een heel eigen pad om in een trappistenabdij, de Sint-Sixtusabdij te Westvleteren, binnen te kijken. De architectuur is zijn invalsweg. De verschillende plaatsen in het klooster worden één na één verkend. Zo ontdekken we heel wat over zowel de bedoeling van deze manier van leven als over het samenleven zelf. Om op onze wandeling niet te verdwalen, volgen we de weg die iemand die nieuw is in de abdij, een postulant, aflegt. Dat verzekert ons van een onbevangen kijk op deze wel heel eigen manier van leven achter de muren van het slot. Het boek is gebaseerd op antropologisch-sociologisch onderzoek.
Reflecties op het leven achter tralies
De gevangenis is een totaalinstituut en heeft een fundamentele impact op alle aspecten van het leven. De gekooide mens is niet alleen beroofd van zijn vrijheid, hij wordt ook geconfronteerd met de grenzen van het bestaan.

Vanuit zijn ervaring als aalmoezenier in de Centrale Gevangenis van Leuven, schreef criminoloog Achiel Neys (1943-2013) veelvuldig over de belevings- en zingevingsdimensies van de vrijheidsberovende straf. Zijn teksten hebben vandaag nog niets aan actualiteitswaarde ingeboet. Ze nodigen uit tot debat en reflectie, en illustreren de unieke positie die Neys innam in het debat over de strafuitvoering.

De gekooide mens situeert zich op het kruispunt van criminologie, filosofie, theologie en literatuur. Het bundelt de belangrijkste publicaties van Achiel Neys en plaatst deze in dialoog met de hedendaagse gevangenisrealiteit. Die wordt vertolkt door verschillende deskundigen uit Vlaanderen en Nederland die, ieder vanuit een andere achtergrond, reflecteren op het werk van Neys en de relevantie daarvan voor het leven achter tralies vandaag de dag.
De islam wordt niet zelden afgeschilderd als een totalitaire religie waarin geen godsdienstvrijheid bestaat. Zeker als men eenmaal geboren moslim is of moslim is geworden, wordt uitstappen onmogelijk gemaakt, hetzij vanwege (strafrechtelijke) vervolging, hetzij vanwege sociale uitsluiting of beide. Ook intern lijkt de vrijheid om een eigen invulling te geven aan het eigen geloof niet altijd en overal vanzelfsprekend. 
Deze vrijheidsinperking vindt echter geen legitimatie in de religieuze bronnen, zeker als die worden gelezen naar de huidige maatstaven. Een achterhaalde invulling van een aantal theologische concepten en de dictatoriale trekken van leiders in islamitische landen zijn de werkelijke oorzaak van inperking van godsdienstvrijheid in islamitische landen. In deze bijdrage wordt dieper ingegaan op het politiek-theologische vraagstuk van de godsdienstvrijheid binnen de islam. Maar daartoe zal eerst de worsteling met godsdienstvrijheid onder moslims worden geïllustreerd aan de hand van de situatie in Marokko. Want het ontbreken van godsdienstvrijheid is in de islam niet alleen iets van ISIS, waar religieuze minderheden zoals christenen en yezidi’s het moeten ontgelden. Vrijwel in alle islamitische landen is godsdienstvrijheid een aandachtspunt; zo ook in Marokko dat vergelijkenderwijs tot één van de progressievere islamitische landen behoort.
Deze eerste praktijkrichtlijn voor een fixatiearme thuiszorg verduidelijkt het concept, de impact, de gevolgen en de ethische en juridische aspecten van fysieke fixatie in de thuiszorg. Daarnaast wil de richtlijn zorgverleners van de eerste lijn ondersteunen bij het beslissingsproces en het verantwoord gebruik van fysieke fixatie. Ook alternatieve maatregelen komen aan bod.

Vrijheidsbeperkende maatregelen vormen een complex probleem in de gezondheidszorg. De ernstige negatieve gevolgen voor de patiënt, de familie en de zorgverleners zijn evident. En toch worden deze maatregelen nog te vaak toegepast. 

Met de stijgende vraag naar thuiszorg zal ook de vraag naar vrijheidsbeperkende maatregelen toenemen. Die evolutie zet de ethische en juridische vragen op scherp. Het is dan ook hoog tijd voor een praktijkrichtlijn over het gebruik van fysieke fixatie in de thuiszorg, die zorgverleners en stakeholders sensibiliseert om deze maatregelen zo veel mogelijk te mijden en enkel als laatste redmiddel in te schakelen.

De praktijkrichtlijn Streven naar een fixatiearme thuiszorg is richtinggevend en is bedoeld om de kwaliteit van de zorg te optimaliseren in situaties waarbij fysieke fixatie wordt toegepast of overwogen. Dit boek richt zich tot thuisverpleegkundigen, huisartsen en andere professionele thuiszorgactoren, zoals ergotherapeuten, kinesistherapeuten, zorgkundigen en opvoeders.
Om reclameboodschappen geloofwaardig te doen overkomen, is het voor marketeers van groot belang dat zij een indruk van deskundigheid nalaten bij de consument. Onderzoek heeft aangetoond dat de expert in de witte jas steeds minder voorkomt in productadvertenties en plaatsgemaakt heeft voor meer hedendaagse vormen van deskundigheid. Dit artikel presenteert de resultaten van een landenvergelijkende inhoudsanalyse die tot doel had de relatieve frequentie in kaart te brengen van evidentie(typen) en (verbale en visuele) elementen die als functie hebben de deskundigheid van de adverteerder op te roepen. Aan de hand van een corpus advertenties uit vier landen (Duitsland, Frankrijk, Groot-Brittannië en Nederland) werd onderzocht welke factoren het gebruik van evidentie en/of elementen van deskundigheid kunnen voorspellen. Dit zijn in meer of mindere mate de ‘productgroep’, het ‘land’ en de ‘positie van het merk op de internationale markt’. Ten slotte tonen de resultaten een samenhang tussen het gebruik van evidentie en elementen van deskundigheid.
Met Zuiver en ontroerend beweegloos. Prerafaëlitische sporen in de Belgische kunst en literatuur gaat de auteur op zoek naar restanten van de beroemde Engelse kunststroming uit het midden en de tweede helft van de negentiende eeuw in de Belgische kunst (schilderkunst) en literatuur van het fin de siècle. Cruciaal daarin zijn van prerafaëlitische zijde figuren als Dante Gabriel Rossetti, Ford Madox Brown en John Ruskin. Maar er waren een aantal continentale katalysatoren nodig die het prerafaëlitisme kenden en filterden in functie van een cultuurhistorische transfer naar onze contreien. Figuren als Pol de Mont, Jozef Muls, de gebroeders Fernand en Georges Khnopff, Charles van Lerberghe of Maurice Maeterlinck zijn daarbij van groot belang. Op die manier vertoont zich een specifiek beeld van onze kunst en literatuur van de laatste decennia van de negentiende en het eerste decennium van de twintigste eeuw,  geschreven vanuit een nauwkeurig samengestelde prerafaëlitische typologie. Daaruit resulteert dan weer een specifiek paradigma met laatromantische en symbolistische trekken. Het is overigens voor het grootste deel via het symbolisme dat perafaëlitische impulsen in onze kunsten konden gedijen. De auteur gebruikt als middel ter vergelijking van de verschillende kunsten enerzijds het concept van de 'objective correlative' van T.S. Eliot, en anderzijds de 'Blending Theory' van Gilles Fauconnier en Mark Turner. In een 'generic space' worden een aantal abstracta verzameld die via uiteenlopende 'input spaces' tot een 'metaforic blend' kunnen leiden. Binnen dit schema bewegen zich een aantal kunstenaars die aan deze abstracte een concrete gestalte hebben gegeven, en daarbij aansluiting vonden in de lijnen van het prerafaëlitisme. Zo leidt de auteur ons langs het werk van belangrijke schrijvers en kunstenaars, maar evenzeer maakt de lezer kennis met een aantal grotendeels vergeten of veronachtzaamde dichters en artiesten.
Omstreeks 1900 was het Instituut voor Bacteriologie de parel van de Leuvense universiteit. Met de oprichting van het Instituut wilde de universiteit beklemtonen dat ze mee vooraan stond in het medisch onderzoek. Tegelijk was het Instituut ook een succesvol spin-off bedrijf. Het produceerde serums tegen difterie en andere besmettelijke ziektes, en een tuberculine van eigen vinding dat internationaal erg werd gewaardeerd. 
In overeenstemming met de ambitieuze missie van het Instituut, werd het gebouw op een voor de Leuvense universiteit ongewoon luxueuze en ornamentele manier ontworpen. Dit boek vertelt het verhaal van het Instituut, zijn bouwgeschiedenis en zijn opeenvolgende bewoners.
Rinus Roelofs is een kunstenaar uit het Nederlandse Hengelo die zich dermate toelegde op de wiskundige kunst dat hij een opdracht kreeg als lesgever wiskunde aan de KU Leuven in Gent en Brussel. Hij herontdekte de geweven koepels van da Vinci en de patronen van de Egyptenaren, en print grote kunstwerken of zelfs een heel Möbiushuis rechtstreeks vanaf zijn computer in beton. Roelofs is een soort hedendaagse Escher.
Artikel naar aanleiding van de tentoonstelling 'EUtopia, de mogelijkheid van een eiland' georganiseerd door Stad & Architectuur in Museum M te Leuven met werk van Juliaan De Smedt, Lab[au], Office KGDVS, Camiel Van Noten-Maxime Peeters-Wouter Van der Hallen en noAarchitecten.
Ruimtelijke planning in Vlaanderen werd tot nog toe vooral centraal georganiseerd en in meerdere of mindere mate hiërarchisch vanuit de overheid aangestuurd. Naast deze hiërarchische visievorming over de ruimtelijke organisatie van onze samenleving, ontpoppen steeds meer initiatieven vanuit de samenleving zelf. Burgers pikken eenduidige beslissingen in een hiërarchisch gestuurd model niet langer en nemen in een netwerksamenlevingsmodel steeds meer zelf het initiatief om beslissingen te contesteren of om zelf alternatieven voor te stellen. Wat opvalt, is dat de besluitvorming in beide modellen, zowel bij top-down als bottom-up initiatieven, op een soort ondoordringbare kleilaag, een “barrière in de besluitvorming”, lijkt te stoten. 
In deze paper onderzoeken we binnen welke actuele maatschappelijke context strategische keuzes genomen worden, wie daarbij een vooraanstaande rol opneemt en welke belangen meespelen bij het initiëren van en beslissen over bepaalde ruimtelijke keuzes. Aan de hand het stationsomgevingsproject Gent Sint-Pieters, onderzoeken we of en hoe een strategische visie uit het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen gerealiseerd wordt, wat daarbij de onderlinge verhouding is tussen de verschillende sleutelactoren en welke barrières ontstaan en al dan niet overwonnen zijn. 
Of en hoe de overheid publieke belangen in de vorm van strategische keuzes tot uitvoering moet/kan brengen en wat voor andersoortige planning dit vergt is de focus voor verder onderzoek. Er is een nieuwe ruimtelijke vertaalslag nodig om strategische keuzes verstaanbaar, aanvaardbaar en tenslotte ook realiseerbaar te maken.
In een arrest van 22 mei 2014 besliste het Hof van Cassatie principieel dat niets zich verzet tegen een opeenstapeling van vermoedens. Deze uitspraak wijzigt evenwel niets aan enkele fundamentele vereisten die gelden bij de toepassing van feitelijke vermoedens : de redenering van de fiscus moet redelijk zijn en de belastingplichtige moet de mogelijkheid hebben om het tegenbewijs te leveren of minstens de onredelijkheid van de bewijsvoering van de administratie aan te tonen.
De Zelf-Determinatie Theorie stelt dat mensen – naast hun fysieke behoeften – ook drie essentiële psychologische basisbehoeften hebben: de behoefte aan Autonomie, Betrokkenheid en Competentie (ABC). Wanneer deze behoeften vervuld zijn, zijn
medewerkers kwalitatief goed gemotiveerd, voelen ze zich goed
in hun vel en presteren ze beter. Op basis van 119 verschillende studies presenteert deze meta-analyse evidentie voor de gevolgen van de basisbehoeften, hun oorzaken en het belang van elk van de basisbehoeften als afzonderlijke vitamines voor optimaal functioneren.
De Turkse AKP-regering van vrome moslims richt de blik almaar meer op het islamitische Midden-Oosten. Haar conservatieve moraal wint veld in de Turkse samenleving, maar ook bij de Turken in België, Nederland en elders in Europa.
 
President Erdogan gedraagt zich meer en meer als een Osmaanse sultan die de goede relaties met Europa op het spel durft te zetten. Onder zijn autoritaire bewind staan de pers- en meningsvrijheid onder zware druk en wordt de schending der machten aangetast. In het zuidoosten van het land woedt een bittere strijd tussen het Turkse leger en de Koerdische nationalisten van de PKK. In de rest van het land zaaien bommen van IS dood en terreur.
Maar Erdogan zwengelde de afgelopen jaren de economie aan en maakte van Turkije weer een machtige speler op het internationale forum, zoals ten tijde van het Osmaanse rijk. Daarom steunt meer dan de helft van de Turkse bevolking Erdogan door dik en dun. In De terugkeer van de sultan onderzoekt Dirk Rochtus de ziel van Turkije en zijn nieuwe ‘sultan’ Erdogan.
In werkwoordsgroepen met een vervangende infinitief (IPP) wordt in het Nederlands de keuze van het hulpwerkwoord van de voltooide tijd doorgaans bepaald door de IPP, zoals in heeft kunnen komen, maar de keuze kan ook door het hoofdwerkwoord bepaald worden, zoals in is kunnen komen. Gebruik makend van een aantal treebanks en corpora (CGN, Lassy, SoNaR) hebben we onderzocht welke IPP’s deze alternantie vertonen. Dat blijken er naast kunnen nog minstens 13 andere te zijn. Voor de twee meest frequente (moeten en kunnen) hebben we vervolgens nagegaan wat de verhouding is van de voorkomens met hebben en zijn in die gevallen waarin de alternantie mogelijk is. Daarbij is gebleken dat in gemiddeld 80% van de gevallen de keuze van het hulpwerkwoord door de IPP wordt bepaald. Een belangrijke factor bij de keuze is de aard van het hoofdwerkwoord.
Geen enkele taal ter wereld deelt meer met het Oudgrieks dan het Nederlands. Dat was in elk geval een wijdverspreide opvatting in de Lage Landen vanaf de late 16de eeuw. Vele Duitse taalgeleerden zaten op dezelfde lijn. Samen richtten zij hun pijlen voornamelijk op Franse collega’s, die vele pogingen hadden ondernomen om juist hun moedertaal aan het Grieks te koppelen. Deze bijdrage wil laten zien waarom Nederlandse en Duitse geleerden dit standpunt innamen en welke talige argumenten ze vonden om hun visies te onderbouwen. Bijzondere aandacht zal uitgaan naar het lijvige, maar vooralsnog nauwelijks bestudeerde Belga graecissans (1730) van Wilhelm Otto Reitz, dat aan het einde van deze traditie staat en talrijke aanknopingspunten biedt om hierop terug te blikken.
De Raad voor Betwistingen inzake Studievoortgangsbeslissingen werd opgericht door de Vlaamse decreetgever in 2004. Ondertussen is het een goed draaiende administratieve rechtbank die in totaal al meer dan 2000 zaken behandelde. In dit artikel wordt een grondige kwantitatieve analyse van de rechtspraak van de Raad van het voorbije decennium uitgevoerd. Er wordt daarbij gekeken naar de evolutie van de werklast en de doorlooptijden, de verschillende bevoegdheden van de Raad, het aantal gegronde vs. ongegronde klachten en de kenmerken van de studenten (bv. opleidingstype, studiedomein) en van hun klachten (bv. voorwerp of complexiteit van de klacht, gebruik van een raadsman).

The Council for disputes about decisions on study progress was constituted by the Flemish legislator in 2004. Meanwhile, it became a well-working administrative court that has treated more than 2000 cases. In the present contribution, a thorough qualitative analysis is carried out of the jurisdiction of the Council during the last decade, focusing on the evolution of the Council’s work load and the lead time of the cases, the various competences of the Court, the number of well-founded vs. unfounded complaints, and the properties of the students lodging the complaints (e.g. object or complexity of the complaint, using a counsellor).
Steeds vaker geven docenten aan dat studenten hoger onderwijs bij aanvang van hun studies ondermaats presteren op het vlak van schriftelijke taalvaardigheid. Er wordt aan Vlaamse universiteiten en hogescholen dan ook sterk ingezet op allerhande remediëringstrajec-ten. In deze bijdrage wordt de lexicale rijkdom geanalyseerd van ar-gumentatieve teksten geschreven door eerstejaarsstudenten van een professionele bacheloropleiding. Om aan het multidimensionale ka-rakter van lexicale rijkdom recht te doen, wordt de lexicale diversiteit, specificiteit en dichtheid van de teksten berekend. Vervolgens worden die rijkdomsmaten gelinkt aan sociolinguïstische studentenkenmerken om te achterhalen welke kenmerken de lexicale rijkdom beïnvloeden. Uit de analyse blijkt dat vooral het geslacht en het diploma secundair onderwijs bepalende factoren voor de lexicale rijkdom zijn. De invloed van de vooropleiding in het hoger onderwijs reikt enkel tot de lexicale specificiteit van de teksten. De resultaten vormen een aanzet tot een meer gerichte remediëring door de indeling van studenten in aan-dachtsgroepen.
Historische verhalen voor de jeugd zijn een gepriviligieerd medium om herinneringen aan het verleden te doen voortleven. Sinds 1970 verschenen in Vlaanderen zo'n veertig jeugdboeken over Wereldoorlog I. In deze studie wordt onderzocht hoe ze de beeldvorming beïnvloeden van de (jonge) lezers. De focus ligt zowel op de selectie van de informatie als op de literaire middelen waarmee auteurs hun boodschap meegeven en de jonge lezers emotioneel bij de verhalen betrekken.