clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Ambtenaren, contractuelen, mandaatfuncties,.. De federale overheid, de Vlaamse Gemeenschap, het Brussels Gewest, de Vlaamse provincies en Vlaamse en Brusselse gemeenten hebben uiteenlopende personeelsstatuten. 'Statutenzakboekje overheidspersoneel' biedt daarom een wegwijzer doorheen het administratief, syndicaal en geldelijk statuut van het overheidspersoneel op alle niveaus. Alle kennis is overzichtelijk samengebracht per overheid en per thema. Het behandelt ook de sociale beschermingsmaatregelen en de pensioenen. In de nieuwe editie zijn alle relevante wijzigingen van het personeelsstatuut opgenomen en dit voor alle geledingen binnen het staatsbestel. Zo wordt de opheffing van het artikel 87 § 4 BWHI inzake het APKB opgenomen. De lezer vindt bv. ook de nieuwe regeling voor de stage (evaluatieperiode) bij het federale overheidspersoneel grondig toeglicht, of kan er alvast de aangekondigde wijzingen in de mobiliteitsregeling op na lezen. Voor de Vlaamse overheid wordt o.a. stilgestaan bij de hervorming van de selectieprocedures ten gevolge van het nieuw competentieboek en het verdwijnen van het onderscheid generiek-functiespecifiek. Ook het zorgkrediet, ter vervanging van het algemeen stelsel loopbaanonderbreking, wordt in algemene lijnen en onder voorbehoud van definitieve goedkeuring opgenomen. Wat betreft de lokale besturen wordt dan weer dieper ingegaan op de aangepaste regeling voor de permanente en systematische evaluatie van het personeel. U beschikt kortom alweer over de meest volledige en actuele informatie over de diverse statutaire en geldelijke rechtstoestandsregelingen van de diverse personeelsleden van de verschillende Belgische overheidsdiensten.
In deze bijdrage staat de auteur stil bij de vraag waarom juristen (meer) zouden opteren voor bemiddeling. De redenen om te kiezen voor bemiddeling kunnen verder gaan dan een aantal praktische en pragmatische voordelen die bemiddeling biedt. Deze redenen hebben te maken met fundamentele vernieuwingen in de juridische wereld, de wezenlijke behoeften van mensen en diepgaande verschuivingen in de maatschappij. Dans cette contribution l'auteur prête attention à la question de savoir pourquoi les juristes devraient recourir (davantage) à un intermédiaire. Les raisons de recourir à un intermédiaire peuvent dépasser les avantages pratiques et pragmatiques offerts par l'intermédiaire. Ces raisons ont un rapport avec des nouveautés fondamentales dans le monde juridique, des besoins substantiels des hommes et des changements profonds dans la société.
De wetgevingsbundel Fiscaal Recht is het basiswerk voor zowel de beginnende als de ervaren fiscalist. Deze wetgevingsbundel bestaat uit drie boekdelen en bevat de voornaamste wetteksten die fiscale praktijkbeoefenaren en studenten fiscaal recht nodig hebben.
De opgenomen wetteksten dekken een ruimer terrein dan het fiscaal recht sensu stricto. De wetgevingsbundel bestaat uit drie aparte delen, die als geheel worden aangeboden, maar ook apart verkrijgbaar zijn.
Boek I-A en I-B vormen samen het fiscaal luik van de Wetgevingsbundel Fiscaal Recht en zijn als één geheel te
zien. Zij bevatten een ruime selectie van fiscale bronnen uit zowel de directe als indirecte belastingen, de lokale en regionale belastingen, Vlaamse codex fiscaliteit, het Europees als Internationaal belastingrecht.
Informatisering van processen is een belangrijke factor in het verbeteren van de ei ciëntie binnen de rechterlijke orde. Wegens een aantal karakteristieken eigen aan justitie, zoals de codii catie van procedures, verloopt de digitalisering in vele landen echter stroef. Eén van de belangrijkste uitdagingen bij de informatisering van de rechtspleging is de acceptatie van de technologieën door actoren, die hiermee vaak een verandering van
hun rol of taken gepaard zien. Deze bijdrage focust op de perceptie van Vlaamse advocaten met betrekking tot digitalisering van de rechtspleging. We selecteerden drie applicaties waarvan advocaten belangrijke gebruikers zijn: het elektronisch dossier, het elektronisch neerleggen van stukken en conclusies (e-Deposit) en elektronische communicatie door de griffies naar advocaten. De vragenlijst, die elektronisch werd verstuurd naar alle advocaten verbonden aan de Orde van de Vlaamse Balies, werd volledig ingevuld door 692 advocaten.
Ondanks het feit dat aan de Europese Unie geen bevoegdheden werden toegekend omtrent het openbaar ambt, oefent het Europees sociaal recht een niet te miskennen invloed uit op het Belgisch ambtenarenrecht. Ten gevolge van Europese regelgeving en de rechtspraak daaromtrent dienden in het verleden reeds enkele wijzigingen aangebracht te worden aan het administratiefrechtelijk ingevulde Belgische ambtenarenrecht. In 2013 velde het Hof van Justitie een arrest in de zaak Strack, waarin een ambtenaar van de Europese Commissie zijn wegens ziekteverlof niet-opgenomen jaarlijkse verlofdagen niet uitbetaald kreeg toen hij op pensioen ging. Daarbij kwam het traditionele uitgangspunt dat ten aanzien van Europese ambtenaren enerzijds en ambtenaren van de lidstaten anderzijds andere regels gelden op de helling te staan. Deze kentering heeft niet alleen implicaties voor de ambtenaren van de EU-instellingen, maar kan ook zeer verregaande gevolgen voor de invulling van het Belgisch ambtenarenrecht hebben. Deze gevolgen worden in het artikel geduid aan de hand van een beschrijving van het kader betreffende de invloed van Europees sociaal recht in het Belgisch ambtenarenrecht en een bespreking van de Strack. Bien qu’aucune compétence n’ait été octroyée à l’Union européenne en matière de fonction publique, le droit social européen exerce une influence non négligeable sur le droit de la fonction publique belge. En raison de la législation européenne et de la jurisprudence dans ce domaine, quelques modifications ont déjà dû être apportées, dans le passé, au droit de la fonction publique belge. La Cour de Justice a récemment prononcé un arrêt dans l’affaire Strack. Cette affaire concerne un fonctionnaire de la Commission européenne qui n’avait pas obtenu, lors de son départ à la retraite, le paiement de ses congés annuels non pris, en raison d’un congé de maladie. Par ailleurs, le principe traditionnel selon lequel il existe d’autres règles pour les fonctionnaires européens d’une part et les fonctionnaires des États membres d’autre part, a été remis en question. Ce revirement a des implications pour les fonctionnaires des institutions européennes, mais il peut aussi avoir des conséquences très profondes sur le droit de la fonction publique belge. Ces conséquences sont exposées dans l’article, au moyen d’une description du cadre relatif à l’influence du droit social européen sur le droit de la fonction publique belge et d’une analyse de l’affaire Strack.
De vorderingen, gegrond op de burgerlijke aansprakelijkheid van het ruilverkavelingscomité, die worden ingeleid vóór de definitieve toebedeling van de nieuwe kavels zijn voorbarig en niet ontvankelijk. Het komt niet aan de rechterlijke macht toe om te interfereren met het ruilverkavelingsproces en evenmin om zich in de plaats te stellen van het ruilverkavelingscomité voor wat
betreft de toebedeling van de nieuwe kavels.
Wonen speelt in op de behoefte aan nieuwe woonvormen en -concepten binnen de Vlaamse samenleving. De auteurs stellen een vernieuwende benadering (habitologie) van het wonen voor. Ze besteden daarbij aandacht aan het fenomeen wonen zelf, de rol van de architectuur, de woonactoren die actief zijn binnen het veld, de behoefte aan experiment, het onderzoekend ontwerpen en tot slot de relevante en inspirerende woontradities in Duitsland en Nederland.

De redactie van Wonen is het resultaat van een jarenlange, nauwe samenwerking tussen theorie en praktijk, tussen cultuurfilosofie en architectuurtheorie enerzijds en de dagelijkse ontwerppraktijk en begeleiding in de ontwerpstudio anderzijds. Wonen zwengelt het publieke debat over wonen in het heden en de toekomst aan. Dat maakt het boek tot een inspiratiebron voor al wie actief betrokken is bij het wonen in Vlaanderen vandaag de dag: van de toekomstige en huidige bewoners zelf tot de diverse maatschappelijke woonactoren, van het architectenbureau tot de politicus, van de architectuurstudent tot de ambtenaar, van de academische onderzoeker tot de huisvestigingsmaatschappij, van de woonmedia tot de bouwbeurs.
Het boek zondert het begrip levensbeschouwing af tegenover wereldbeeld en Ideologie, waarmee het ten onrechte als synoniem beschouwd wordt. Levensbeschouwing wordt gezien als een deel van een democratische samenleving, wat wereldbeeld en Ideologie van nature niet zijn. Het boek vertelt het verhaal van de Europese, westerse cultuur vanuit het Atheense experiment van de democratie met het ontstaan van het theater en de kunst van de tragedie. Het belicht dan ook het toeschouwerschap van de mens dat verloren gegaan is onder druk van het klassieke wereldbeeld en de doorwerking ervan in het fenomeen van de Ideologie. In de 20ste eeuw is levensbeschouwing opnieuw tot een basisactiviteit geworden van de mens door het ontstaan van de cinematografie. Via cultuurfenomenen als de cinematografie, ontwikkelingen in de kunst en in het postmoderne denken (van Nietzsche tot Foucault) valt er een nieuw licht op het aan de gang zijnde experiment van de democratische samenleving in wording. Daarbij krijgt de praxis van zingeving, geënt op de blijvende waarde van de Griekse tragedie, haar vaste plaats. Ook het fenomeen religie weekt zich los uit de eeuwenoude greep van wereldbeeld en Ideologie.
Demo… is een eerste kennismaking, een introductie met een knipoog naar democratie in het teken van architectuur binnen de context van het onderwijs en het onderzoek binnen de architectuuropleiding van de UHasselt. Het boek is een product van een samenwerking, een titel gekozen in overleg door het collectief. Het woord demo verwijst ook naar een politieke manifestatie, een verzameling van mensen die bij elkaar gekomen zijn om iets in de samenleving te bepleiten. Het boek bepleit ‘de relatie tussen democratie en architectuur’. De schrijfwijze met de drie puntjes — Demo… — duidt op het dynamische karakter van de betekenis van het fenomeen democratie. Een democratische samenleving blijft permanent in ontwikkeling.
	Een ander aspect van het boek betreft de ontstaansgeschiedenis ervan. Die situeert zich in de nog jonge Faculteit Architectuur en Kunst van de UHasselt, gesitueerd op de Campus Diepenbeek, gebouw E. Het boek is in zekere mate een verslagboek van de onderwijs- en onderzoeksactiviteiten die hebben plaats gevonden in het masterseminarie cultuur onder leiding van prof. dr. Sylvain De Bleeckere. Wegens de pensionering van prof. De Bleeckere in 2015 is het academiejaar 2014-2015 het laatste werkjaar van het masterseminarie cultuur in haar huidige vorm.
Bijdrage tot het colloquium rond 200 jaar Grondwet van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, georganiseerd door de Koninklijke Vlaamse Academie van België (A. Alen/D. Heirbaut/K. Velle/E. Witte) en het Montesquieu-Instituut, op 13 november 2015. Deze presentatie behandelt enerzijds het volkenrechtelijke kader waarin het Verenigd Koninkrijk tot stand kwam, met inbegrip van de opgelegde neutraliteit, en anderzijds de bevoegdheidsverdeling inzake buitenlandse aangelegenheden in de Grondwet. Uit dit laatste punt blijkt het sterk monarchale karakter van de tekst en de bewust deferentiële houding van veel Noordelijke leden van de Grondwetscommissie. De bezwaren geuit door J.J. Raepsaet stonden weliswaar geïsoleerd in 1815, maar correspondeerden evenwel met latere tendenzen in de Belgische Grondwet van 1831, of in de kritiek van Thorbecke op de Grondwet van 1815.
I Inleiding. II Samenwoners. 1 Inhoud van de overeenkomst. 2 Vorm van de overeenkomst. III
         Investeringen. IV Grondslag voor een obligatoire vordering. 1 Gezamenlijke aankoop van de gezinswoning. 2 Verbouwing
         andermans goed: artikel 555 BW? 3 Lening. 4 Schenking? 5 Betaling animo solvendi. 6 Onrechtmatige verrijking? 7 Regeling
         in het samenwoningscontract? V Afzonderlijke overeenkomst. 1 Vormvereisten voor een onderhandse overeenkomst. 2
         Inhoudelijke eisen. VI Het opstellen van de overeenkomst. 1 Algemene richtlijnen. 2 Taalgebruik. 3 Woordkeuze. 4
         Zinsbouw. 5 Voorbeeld. VII Toemaat: let op als de samenwoners gaan trouwen. VIII Voorbeeld van overeenkomst bij
         gezamenlijke aankoop
Het Brusselse metropolitane gebied wordt gekenmerkt door een diversiteit aan uitdagingen rond dagelijkse woon- en werkmobiliteit, en de moeilijke afstemming van vraag en aanbod binnen de ruimere, gewestgrensoverschrijdende, Brusselse arbeidsmarkt. Ondanks het fenomeen van stadsregionale integratie, waardoor de meeste stedelijke agglomeraties in Europa vandaag gekenmerkt worden, is het planningssysteem in België nauwelijks aangepast aan het omgaan met gewestgrensoverschrijdende ruimtelijke ontwikkeling. Dit is onder meer zichtbaar in het gebrek aan afstemming tussen de verschillende stedelijke ontwikkelingsprojecten in de omgeving van de Brusselse gewestgrens, of in de vaststelling dat de Brusselse metrolijnen nergens de gewestgrens oversteken (met een extreem hoog aandeel autopendelaars onder de inwoners van de Vlaamse rand tot gevolg). Deze onderzoekspaper belicht de vermeende ruimtelijke discrepantie tussen de arbeids- en de woonmarkt (de zogenaamde sociaal-ruimtelijke mismatch) in Brussel en de Rand. Aan de hand van enkele verkennende analyses zullen we in deze paper aantonen dat het BHG en de Rand met contrasterende evoluties te maken hebben. Ten eerste blijkt er een toenemende sociale polarisatie en ruimtelijke segregatie binnen het BHG: centrale stadsdelen, en met name de westelijke sikkel rond het Brusselse centrum kampen met relatief lage inkomens en een toenemend aandeel laaggeschoolden waaronder steeds meer werklozen. Ten tweede bevindt de werkgelegenheidsgroei zich de laatste decennia voornamelijk in de Rand, en veel minder in het BHG zelf. Deze zogenaamde suburbanisatie van (semi)industriële, producerende en logistieke bedrijvigheid voedt de sociaal-ruimtelijke mismatch, waardoor er zich een ‘omgekeerde’ pendelbeweging van het BHG naar de Rand heeft ontwikkeld.
Ieders leer-kracht. Een woordspeling die verwijst naar ‘leren’, voor ‘iedere’ leerling waarbij de ‘leerkracht’ optreedt als sleutelfiguur om ‘krachtig leren’ te realiseren. Net als het M-decreet heeft binnenklasdifferentiatie de ambitie om leerlingen (met specifieke onderwijsbehoeften) maximale leerkansen te bieden. Het doel is dat ie-dereen in de klas leert. Dit artikel biedt inzicht in wat binnenklasdifferentiatie (niet) is en werkt inspirerend via kleine en grote acties in de klas die een brede basiszorg garandeert en een verhoogde zorg toegankelijker maakt.
Steeds meer landen hebben hun investeringen in topsport opgeschroefd omdat ze erin geloven dat het aantal medailles aanzienlijk kan toenemen door een strategische aanpak van het topsportbeleid. Echter, de concurrentie is dusdanig gestegen dat de toegenomen investeringen niet altijd leiden tot het verhoopte succes. Een mondiale medaillewedloop heeft ervoor gezorgd dat de prijs van een medaille is gestegen. In het eerste deel van deze bijdrage illustreren we deze gouden oorlog, aan de hand van een internationale vergelijking in 15 landen: Australië, Brazilië, Canada, Denemarken, Estland, Finland, Frankrijk, Japan, Nederland, Noord-Ierland, Portugal, Spanje, Vlaanderen-Wallonië, Zuid-Korea en Zwitserland. Vervolgens gaan we dieper in op de achterliggende strategieën om tot succes te komen. We focussen daarbij op de beleidsevaluatie en de efficiëntie ervan, gebruik makend van het SPLISS-model: Sports Policy factors Leading to International Sporting Success. Dit model toont dat alle prestatiebepalende factoren in het topsportbeleid, kunnen gegroepeerd worden onder negen prestatiebepalende pijlers. Het volgende deel licht dit model kort toe en we verwijzen naar eerdere bijdrages voor meer gedetailleerde informatie. Dit model werd vergeleken in het kader van een grootschalige studie SPLISS 2.0 (Sports Policy factors Leading to International Sporting Success), waaraan 58 onderzoekers en 33 beleidsmakers internationaal hebben meegewerkt, samen met 3142 topsporters, 1376 toptrainers en 241 topsportcoördinatoren wereldwijd, één van de grootste benchmarkstudies die ooit in de sport plaats had. We refereren aan het boek voor de volledige studie .
Dit boek is ingedeeld in vier delen. In het eerste deel beschrijven we het boekhoudkundige proces. We
         vertrekken van een intuïtieve benadering op basis van de boekhoudkundige gelijkheid. Vanaf die basis lichten we stap voor
         stap het boekhoudkundige proces toe, met als eindproduct de jaarrekening van de vennootschap. In het tweede deel
         bestuderen we de belangrijkste boekhoudprocedures. We focussen op de verkoop- en de aankoopcyclus en op de
         boekhoudkundige behandeling van vaste activa, schulden en eigen vermogen. In het derde deel besteden we aandacht aan
         boekhoudprocedures die uit de band springen, maar voor het inzicht in de jaarrekening van sommige (meestal grotere)
         vennootschappen cruciaal zijn. We gaan in op de onzekerheden en posten buiten de balans, de verwerking van verrichtingen
         in vreemde valuta en de opstelling van een geconsolideerde jaarrekening voor een groep van vennootschappen. In het vierde
         en laatste deel behandelen we technieken voor de analyse van de jaarrekening. Dit deel geeft een voorsmaakje van de meer
         gedetailleerde bespreking uit ons boek ‘Jaarrekeninganalyse en auditing’ dat ook wordt uitgegeven door die
         Keure.
16p11.2-microduplicatie gaat gepaard met een kwetsbaarheid voor uiteenlopende psychiatrische en
         somatische aandoeningen, met wisselende expressie en penetrantiegraad. We bespreken de fenotypische expressie van deze
         microduplicatie aan de hand van de gevalsbeschrijving van een broer en zus. Beiden ondergingen kinderpsychiatrische
         diagnostiek. Daarbij werden een wisselende graad van ontwikkelingsachterstand en symptomen passend binnen aandachtsde
         ciëntie-/ hyperactiviteitsstoornis vastgesteld, in combinatie met kleine gestalte en lage body mass index. De nodige
         begeleiding werd ingesteld.
Paul Collaer en de revival van de Oude Muziek tijdens het interbellum in Brussel. Mechelaar Paul
         Collaer (1891-1989) bekleedt tussen 1922 en 1953 belangrijke sleutelposities in het Belgische muziekleven. Hij is één van
         de meest invloedrijke personaliteiten: als stichter pianist van de Pro Arte concerten (1922-1934), de eerste Belgische
         concertreeks die zich uitsluitend wijdt aan hedendaagse en Oude Muziek; als lid van de Conseil d’Administration van de
         pas opgerichte Filharmonische Vereniging van Brussel (1927), als stichtend lid van de Concerts Anciens et Modernes (1933)
         en later als muziekdirecteur vanaf 1937 tot 1953 (met uitzondering van de Tweede Wereldoorlog) van het Vlaamse
         departement van de toenmalige radio, het Belgische Nationaal Instituut voor de Radio/Institut Nationale de la Radio
         (NIR/INR). Collaer is een veelzijdig figuur, die naast zijn apostolaat voor de Nieuwe Muziek ook baanbrekend werk
         verricht op het vlak van Oude Muziek en Etnische Muziek. In dit artikel focussen we ons op twee aspecten. Ten eerste gaan
         we na op welke wijze de revival van de Oude Muziek nauw samenhangt met de ontwikkeling van de Nieuwe Muziek vlak na de
         Eerste Wereldoorlog, eerst in de jaren twintig en nadien in de jaren dertig. Vervolgens onderzoeken we de rol van het pas
         opgerichte NIR (1930) in de verspreiding van de Oude Muziek tijdens de jaren dertig.
Roma-meisjes vertegenwoordigen slechts een kleine minderheid binnen de Belgische
         jeugdrechtbankpopulatie. Omdat zij een aantal specifieke en opvallende kenmerken vertonen, wekken zij toch de aandacht
         als aparte groep. In dit artikel bekijken we deze groep meisjes nader aan de hand van twee dossierstudies op
         verschillende Belgische jeugdrechtbanken. Uit de dossiers blijkt dat zij als moeilijk benaderbaar en moeilijk
         behandelbaar gepercipieerd worden door jeugdrechters en andere betrokken actoren. Het moeilijk benaderbaar zijn wordt
         vooral gerelateerd aan het moeizame contact met de relatief gesloten gemeenschappen, wat resulteert in een gebrek aan
         informatie over de identiteit, leeftijd en sociale context van het meisje. Het moeilijk behandelbaar zijn wordt dan weer
         vooral gelinkt aan de taalbarrière, het gebrek aan invraagstelling van eigendomsdelicten en de gepercipieerde negatieve
         invloed van de familie / gemeenschap. Deze factoren worden als belangrijke obstakels gezien die een nuttige interventie
         verhinderen. Het gevolg hiervan is een voorspelbare, tweesporige reactie vanuit de jeugdrechtbank (geen reactie of
         opsluiting). In deze bijdrage stellen we deze vermeende onbehandelbaarheid ter discussie en reflecteren we over mogelijke
         meer adequate reacties vanuit de jeugdbescherming.
Deze studie werd opgezet om de impact van de kurkoefening op de articulatorische precisie en spraakverstaanbaarheid te onderzoeken. De kurkproef is een articulatieoefening waarbij de mondopening geforceerd wordt door een kruk tussen de tanden te fixeren. 18 radiostudenten van het Rits (Erasmushogeschool Brussel) werkten mee aan dit onderzoek. Van elke proefpersoon werd een spraakstaal opgenomen voor (pretest = A) en na (posttest= B) de kurkoefening. De controlegroep (n=9) voerde de kurkoefening slechts één maal uit, terwijl de experimentele groep (n=9) de kurkoefening, drie weken lang, elke dag 3 minuten uitvoerde. Alle spraakstalen werden perceptueel op kwaliteit beoordeeld door een ervaren luisterpanel (n=3). De radiostudenten beoordeelden hun eigen spreken aan de hand van een visueel analoge schaal (VAS). De spraakverstaanbaarheid van de experimentele groep werd post-training significant beter beoordeeld (p = 0.022) dan de controlegroep door het luisterpanel. Er was ook een significant verschil tussen de experimentele- en de controlegroep (p = 0.012) voor de perceptuele zelfbeoordeling in het voordeel van de experimentele groep. Uit deze studie blijkt dat het herhaald uitvoeren van de kurkoefening resulteert in een duidelijk hoorbare verbetering van de articulatorische precisie en de spraakverstaanbaarheid.
De Olympische Spelen in Rio zijn voor België de geschiedenis ingegaan als één van de meest succesvolle Spelen ooit. Met zes medailles (2 goud, 2 zilver en 2 brons) in vijf sporttakken doen we het eigenlijk beter dan in Atlanta (zes medailles in drie sporttakken). We wonnen bovendien voor het eerst een medaille in een ploegsport. Na de eerder teleurstellende Spelen van Athene (3 medailles), Beijing (2 medailles) en Londen (3 medailles) was Rio een verademing voor het Vlaams/Waals sportbeleid (Figuur 1). In 2014 had niemand dit durven voorspellen, want we behaalden toen onze slechtste sportprestaties ooit (De Volkskrant, 2014). Speelt het beleid dan een rol in het creëren van topsportsucces?