clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
De interesse in en het onderzoek naar de circulaire economie zijn in volle opmars. Toch bestaan er op dit moment nog ettelijke vragen rond de exacte contouren van dit nieuwe concept. Om de (juridische) transitie naar een circulaire economie verder vorm te geven, zoomt deze bijdrage specifiek in op de definiëring van het concept "circulaire economie" en de mogelijke integratie ervan in het Vlaamse omgevingsrecht.
Artikel Uitdagende spraak Contentmoderatie in tijden van de Grote De-platforming technologieën. Hierbij leggen zij zich een functionele soevereiniteit 2 én eigen regels op. Online platformen worden gedefinieerd als online sites en dito diensten die gedeelde inhoud of sociale interacties van gebruikers hosten, organiseren en voor hen laten circuleren. Kenmerkend is dat zij het grootste deel van die inhoud niet zelf hebben geproduceerd of laten produceren. Zij bieden enkel, of in de eerste plaats, een infrastructuur aan voor de verwerking van gegevens voor een reeks verschillende doeleinden, waaronder het genereren van winst. 3 Hierbij spelen online platformen een fundamentele rol bij het vaststellen van de normen voor vrije meningsuiting die gehanteerd worden op het platform en, zodoende, geven zij tevens vorm aan de democratische cultuur op wereldschaal. 4 Online platformen beheren de meerderheid van alle online meningsuitingen. 5 Dit nieuwe tijdperk van 'platformkapitalisme' heeft radicale veranderingen teweeggebracht in het maatschappelijke communicatieproces. Via online platformen zoals Facebook, Twitter en YouTube verwerven burgers wereldwijd toegang tot informatie en kunnen zij hun meningen, ideeën en gedachten uiten. De enige vereiste om van deze mogelijkheid gebruik te kunnen maken is toegang tot het internet, waardoor een ongekend open en inclusief expressieforum ontstaat. Online platformen spelen aldus een belangrijke rol in de digitale publieke ruimte van de 21e eeuw. 6 Zij bevorderen de uitwisseling van meningen en ideeën op wereldschaal en worden daarom soms de 'gouverneurs van online meningsuiting' 7 of 'hoeders van de publieke ruimte' 8 genoemd. Deze verscheidenheid aan online sites en diensten Na de Capitoolrellen op 6 januari 2021 schorsten Twitter en Facebook het profiel van de toenmalige Amerikaanse president Donald Trump. Die Grote De-platforming (Great De-Platforming) ontketende felle debatten over vrije meningsuiting en censuur, en over de macht van online platformen en de beweegredenen achter hun beslissingen. Deze bijdrage onderzoekt hoe de contentmoderatie-kaders van sociale-mediaplatforms de vrijheid van meningsuiting in de online wereld reguleren. Eerst wordt het concept van contentmoderatie toegelicht, met bijzondere aandacht voor de regels en processen ervan. Vervolgens worden de voornaamste uitdagingen van contentmoderatie geïdentificeerd. Hierbij wordt in het bijzonder nagegaan of de Facebook Oversight Board, een quasi-judicieel orgaan opgericht door Facebook zelf, een antwoord kan bieden op deze uitdagingen. Online platformen, online meningsuiting en contentmoderatie: what's in a name? Dertig jaar na de oprichting van het wereldwijde web worden dagelijks miljoenen online interacties gereguleerd door een overvloed aan private en publieke regels. Tegenwoordig zijn alle vormen van internetinhoud in toenemende mate toegankelijk via private sociale-mediaplatformen. 1 Grote technologiebedrijven hebben hierdoor een enorme macht verworven. Vandaag organiseert een oligopolie van particuliere bedrijven de transnationale online-informatie met behulp van geautomatiseerde
Het nieuwe goederenrecht verklaart de afstandsregels voor beplantingen van toepassing op zowel private percelen als het openbare domein. In het verleden oordeelden de hoogste rechtscolleges nochtans dat er een objectief onderscheid bestaat tussen beide, zodat de afstandsregels vanwege het algemene belang niet van toepassing waren op het openbare domein. Deze bijdrage pleit voor een behoud van het onderscheid. De bijdrage onderzoekt ook de impact van het nieuwe goederenrecht op toekomstig groen.
Tijdens het Ancien Regiem was een diverse waaier aan instellingen en personen betrokken bij de aanleg en het onderhoud van de straten; in de hedendaagse samenleving is dit enkel de taak van de overheid. Dit artikel onderzoekt deze verschuiving in actoren door te stellen dat het steenwegenbeleid van de Oostenrijkse Habsburgers als scharnierpunt functioneerde. De heerlijkheid van Kiel werd als case studie gekozen omdat de aanleg tijdens de jaren 1763-1765 van de steenwegen naar Hoboken en Boom het stratenpatroon van dit dorp drastisch veranderde. De resultaten tonen aan dat het gewoonterechtelijk stratenbeheer veerkrachtig genoeg was om de steenwegen te absorberen, maar dat tegelijkertijd het landsbestuur erin slaagde haar greep op het stratennetwerk te vergroten.
Ondernemingen worden continu geconfronteerd met toenemende maatschappelijke eisen om milieuen sociale kwesties aan te pakken. Dit systematisch literatuuronderzoek focust zich op de ontwikkeling van een nieuw onderzoeksveld omtrent B Lab certificering. Ondernemingen die zo’n B Lab certificaat ontvangen tonen aan de buitenwereld dat zij niet enkel winstgevend trachten te zijn maar tevens op een duurzame manier willen ondernemen met oog voor maatschappelijke problemen. Aangezien dit een relatief recent fenomeen is, is het noodzakelijk om een overzicht te construeren van de kennis rond B Lab certificering en duidelijke topics te definiëren waar academisch onderzoek over nodig is. We analyseren alle artikels omtrent B Lab certificering (i.e., 46) die verschenen zijn in de ‘Scopus’ en ‘Web of Science’ database. De artikels zijn gepubliceerd tussen 2009 en 2020. Ten eerste, classificeren we huidig onderzoek in twee brede thema’s: de antecedenten en de gevolgen. We kunnen vaststellen dat meer onderzoek nodig is om éénduidige antwoorden te krijgen rond de motivaties en identiteit van de aanvragers, en de gevolgen van B Lab certificering. Ten tweede, definiëren we nieuwe onderzoeksvragen en methodologische uitdagingen. Dit onderzoek biedt inzichten aan ondernemers en academici omtrent B Lab certificering en duurzaam ondernemen in het algemeen.
WOORD VOORAF 1. Meer dan twee decennia geleden publiceerde ik, samen met mijn gewaardeerde Gentse collega en vriend Patrick Humblet, een studie over het vakbondsstatuut1. Dat feit vormt op zich al een afdoende motivering om werk te maken van een grondige herwerking en actualisering. De wetgever c.q. de regelgever heeft de laatste 23 jaar niet stilgezeten en er is ook heel wat nieuwe rechtspraak vooral van de Raad van State, naast een toenemende belangstelling voor dit thema in de rechtsleer. 2. Het voorliggende boekwerk is echter zo veel meer dan een loutere bijwerking. Daar waar de eerste uitgave nog hoofdzakelijk beschrijvend was, hebben wij in deze nieuwe versie de regelingen (in het meervoud) van de collectieve arbeidsverhoudingen in de publieke sector zeer kritisch tegen het licht gehouden. We zijn daarbij op een ietwat alternatieve wijze te werk gegaan door ons niet te beperken tot traditioneel rechtswetenschappelijk onderzoek. Vaak gevoed door een gevoel van verwondering2 hebben we zeer veel vragen om opheldering geformuleerd aan het adres van experten. Hun antwoorden die af en toe ook wel ontluisterend waren, hebben ervoor gezorgd dat onze analyse van de regelingen van de collectieve arbeidsverhoudingen in de publieke sector zo veel mogelijk doorleefd is. Het feit dat het aantal bladzijden bijna verviervoudigd is, vormt alvast een eerste, kwantitatieve indicatie van de grondigheid van onze aanpak. Tegelijk zijn wij ervan overtuigd dat ook de kwaliteit recht evenredig is toegenomen.
Het voorbije decennium groeide binnen sociaalwerkorganisaties in het Vlaamse middenveld aandacht voor hun politieke rol. In Nederland is sinds 2019 een levendige discussie losgebarsten over de politiserende opdracht van de sociaal werker. Ondanks de vele oproepen tot politisering kampt de term ‘politisering’ met een zekere vaagheid. In dit hoofdstuk pleiten we ervoor om de politieke rol breed in te vullen en aandacht te hebben voor verschillende manieren van politisering om recht te doen aan hoe een breed en erg divers scala aan sociaalwerkorganisaties in het middenveld aan politiek doet. Concreet zien we vier vormen van politisering: deliberatieve politisering, agonistische politisering, leefstijlpolitisering en politisering door het uitbouwen van alternatieve dienstverlenende instituties. We werken deze vier vormen van politisering theoretisch uit en leggen de link met de empirie door enerzijds na te gaan of sociaalwerkorganisaties een politieke rol opnemen in Vlaanderen en anderzijds door twee casestudies van organisaties waar deze vormen van politisering geobserveerd kunnen worden. Als conclusie formuleren we enkele aandachtspunten voor de sociaal werker en sociaalwerkorganisaties die aan politisering willen doen.
Het personen- en familierecht gaat hoofdzakelijk over de persoonlijke levensloop van mensen, van aan hun geboorte (en zelfs voordien) tot aan hun overlijden (en zelfs nadien). Ook andere entiteiten, zoals dieren en andere dragers van leven, komen anno 2021 voorzichtig in beeld als persoon. Het personenrecht regelt het lidmaatschap van de rechtsgemeenschap van personen in het algemeen en van bijzondere categorieën van personen (Belgen en vreemdelingen, minderjarigen en beschermde meerderjarigen). Het familierecht regelt partnerschap, ouderschap en de betrekkingen binnen de bredere verwantschapskring. In dit boek wordt het personen- en familierecht in 14 hoofdstukken uitgelegd en verklaard. Na een uiteenzetting van de beginselen en een samenvatting van de rechtstechniek, ligt in dit handboek ook een nadruk op het recht in context. De huidige rechtstechniek wordt in ruimer perspectief geplaatst om het inzicht erin te verbeteren.
Het multiple baseline design is een vorm van single-case experimenteel design dat toelaat effecten te meten bij een klein aantal participanten. Door herhaalde metingen per participan voor, tijdens en na een interventie, krijg je inzicht in de effectiviteit van de interventie. De participant dient dan als controle voor zichtzelf. Follow-up metingen geven inzicht in de lange-termijn effecten van de interventie. Een trapsgewijs opzet, waarbij de interventie voor de verschillende participanten op een ander moment start, zorgt ervoor dat de resultaten toe te wijzen zijn aan de interventie in plaats van aan invloeden uit de context. Visuele en statistische analyse kunnen gebruikt worden om de gegevens te verwerken. Het MBD biedt mogelijkheden om effecten na te gaan op persoonsniveau, afdelingsniveau en instellingsniveau.
Gedurende de vijftiende en zestiende eeuw kende het Antwerpse vleeshouwersambacht, net als vele andere Zuid-Nederlandse ambachtsgilden, een bloeiperiode. Het ambacht vergaarde een significante positie in het stadsbestuur en greep hierdoor de kans om strenge regelgevingen in te voeren waaraan ambachtslieden onderworpen werden. Gaandeweg creëerde het vleeshouwersambacht een patriarchale beroepsvereniging waaruit vrouwen, tenminste volgens de traditionele literatuur, steeds meer uitgesloten werden. In deze periode zou de economische positie van vrouwen volgens sommige historici systematisch verslechteren. Bovendien zouden ze hun economische achterstand pas vanaf de twintigste eeuw beginnen in te halen. Hoe groot de aanhang van deze Decline Thesis ook is, toch wordt ze sinds enkele decennia steeds meer in twijfel getrokken. Want ondanks de initiële uitsluiting van vrouwen uit het ambacht bleken vrouwen van cruciaal belang te zijn voor het premoderne economische klimaat. Dit artikel bestudeert het beroep van penseressen in de zeventiende- en achttiende-eeuwse Antwerpse vleeshandel. De focus wordt gelegd op het juridisch statuut van de pensvrouw en de mogelijke transformaties, die dit statuut onderging. De resultaten van het onderzoek tonen aan hoe premoderne vrouwen, zowel binnen als buiten het vleeshouwersambacht, hun (voornamelijk economische) agency wisten te vergroten door het zwakke wettelijke kader, op vlak van vrouwenarbeid, naar hun hand te zetten.
Men aanvaardt in het Belgisch strafrecht dat de hoedanigheid van de persoon die de strafbaar gestelde gedraging heeft gepleegd of er het slachtoffer van is geweest, bepalend is voor de strafbaarheid, de strafmaat of de vervolgbaarheid van de verdachte. De vraag rijst echter of het verschil in benadering ook gendergerelateerd mag zijn? De onderzoeksvragen bestrijken twee niveaus. Vooreerst zal er worden nagegaan of de huidige Belgische bijzondere strafwetgeving wel voldoende rekening houdt met de specificiteit van elk gender (M, V, non-binair). Indien er werd gedifferentieerd, zal er moeten worden onderzocht of het door de wetgever vooropgestelde genderverschil wel kan worden gerechtvaardigd.
Naast de formele voorzieningen zijn er in het sociale landschap ook heel wat informele initiatieven actief. Ondanks de belangrijke rol die zij opnemen, zijn deze spelers vaak nog onbekend terrein voor zowel formele zorg- en welzijnsactoren als het beleid. Tijd om de spotlights op dit ‘sociaal schaduwwerk’ te zetten. Wie zijn deze spelers? En hoe is de dynamiek tussen deze praktijken en het formeel sociaal werk?
Sinds januari 2020 beheert de bibliotheek van de Universiteit Antwerpen (UAntwerpen) zelf de abonnementen op publicaties, zonder de diensten en tools van een subscription agent. Bestellingen, hernieuwingen en evaluatie van papieren en digitale content gebeuren rechtstreeks bij de uitgever. De bibliotheekmedewerkers doen dat met de ondersteuning van het bibliotheeksysteem Brocade. Hoe is de overname gebeurd, welke lessen hebben we getrokken en welke voordelen heeft het opgeleverd?
Door de massale productie aan rechtsregels is het wet- en regelgevend kader vandaag zo goed als onmogelijk te overzien. Tegelijk zijn er talloze situaties waarin er vraag is naar een concrete rechtsregel, maar waar een dergelijke regel ontbreekt. Om rechtsregels weloverwogen te kunnen hanteren en om het recht op een verantwoorde manier mee te vormen, moeten juristen zich buigen over de kernvragen van hun discipline. Wat is recht? Welke functies en doelstellingen heeft het? Wat zijn rechtsregels eigenlijk, en hoe verhouden zij zich tot elkaar? Die vragen staan centraal in Algemene rechtsleer. Inzichten uit de rechtsgeschiedenis, rechtsfilosofie, rechtssociologie en rechtsantropologie maken het mogelijk om die vragen tegen een ruimere maatschappelijke achtergrond te behandelen. Daarmee beoogt dit boek een wegwijzer te zijn door de jungle van het positieve recht en een denkkader aan te reiken dat de tand des tijds kan trotseren. Het boek bestaat uit drie delen, elk gewijd aan een van de drie centrale vragen. Elk deel streeft ernaar te verduidelijken hoe en waarom de fundamentele vragen van het recht in de loop der tijd op een bepaalde manier zijn beantwoord en op welke manier dat vandaag gebeurt. Dankzij de talrijke verwijzingen kan de lezer met kennis van zaken een eigen antwoord tot stand brengen op die vragen.
Op 22 januari 2021 trad het Verbodsverdrag op Kern-wapens in werking en om dat te vieren organiseerde de vredesbeweging Pax Christi in samenwerking met Cinematek een online voorstelling van Robbe De Herts kortfilm De Bom uit 1969. Film- en mediawetenschapper Gertjan Willems voor-zag de voorstelling van context en duiding. Hieronder volgt een door hem bewerkte versie van zijn inleiding.
Op de vraag of dierenrechten bestaan, zijn verschillende antwoorden mogelijk. Aan de ene kant kunnen we stellen dat dierenrechten niet bestaan, omdat het idee van ‘recht’ een abstract begrip is dat enkel betekenis heeft in de menselijke leefwereld. Aan de andere kant kan daar tegenin worden gebracht dat dit de toepassing ervan op dieren niet in de weg staat: we kennen immers ook rechten toe aan baby’s en verstandelijk gehandicapten die zich geen voorstelling kunnen maken van een dergelijk begrip. Beide argumenten zijn, tot op zekere hoogte, consistent en overtuigend, en het debat tussen de twee zienswijzen is al enkele decennia niet meer weg te denken uit de filosofie. Wanneer de vertaling naar het juridische domein wordt gemaakt, stuit het idee van dierenrechten echter vaak op een andere vorm van tegenspraak. Het toekennen van rechten aan dieren is, in de ogen van veel juristen, onlosmakelijk verbonden met de erkenning van het dier als rechtspersoon, wat verregaande gevolgen zou hebben voor ons huidige rechtssysteem. Deze bijdrage tracht het klassieke debat over het bestaan van dierenrechten in een modern juridisch jasje te steken. Aan de hand van recente theorieën waarin het dragen van rechten wordt losgekoppeld van het zijn van een rechtspersoon, zal ik analyseren in welke mate we de bescherming van dieren in het positieve recht al als dierenrechten kunnen beschouwen. Op deze manier wordt het mogelijk de inconsistenties van een situatie waarin het dier zonder rechtspersoon te zijn bepaalde rechten bezit helder weer te geven. Vervolgens kunnen er enkele concrete verbeteringen worden voorgesteld die zouden bijdragen aan de coherentie en consistentie van het rechtssysteem en een opening bieden voor een meer pluralistische uitleg van ons binaire recht. De conclusie luidt dat het antwoord op de vraag of dierenrechten ‘bestaan’ per definitie afhangt van het domein waarin de vraag wordt gesteld: hoewel een filosofische discussie noodzakelijk is, kan een definitief antwoord enkel worden bereikt vanuit een positiefrechtelijk perspectief.
Vorig jaar publiceerden twee Australische filosofen een wetenschappelijk artikel getiteld ‘Make way for the wealthy?’ (‘Maak plaats voor de rijken’). De auteurs stellen ethische vragen bij in beleidskringen populaire mobiliteitsvisies zoals ‘Mobility as a Service’ (MaaS), rekeningrijden, en zelfrijdende voertuigen. Ook diverse overheden in België gebruiken die concepten veelvuldig. Tijd dus om na te gaan of het huidige mobiliteitsbeleid neerkomt op plaatsmaken voor de rijken.
De brede Vlaamse vredesbeweging die in de context van de Koude Oorlog in Vlaanderen actief was, bestond uit een kluwen van organisaties, elk met hun eigen karakter. Een microstudie van deze afzonderlijke actoren kan belangrijke inzichten leveren bij de beeldvorming van dit maat schappelijk verschijnsel. Een van de voornaamste schakels die de Vlaamse vredes beweging tijdens de laatste drie decennia van de 20e eeuw mee vormgaf, was de Internationale van Oorlogstegenstanders (IOT). Deze organisatie, ontstaan in 1965 als regionale afdeling van de War Resisters’ International (WRI), entte zich oorspronkelijk op het fenomeen van dienst weigering. Al snel profileerde de IOT zich als een actieve, pluralistische organisatie met een radicaalpacifistische insteek en een eigen brede vredesvisie. Dit artikel toont via een chrono-logi sche, inhoudelijke en institutionele ana lyse van de beweging aan dat de IOT het maat schappelijk protest tegen de politieke besluit vorming en het veiligheidsbeleid in Vlaan deren wist te koppelen aan haar uitgesproken radicale vredesvisie. Die visie wist de IOT als eigenzinnige actor bovendien te bestendigen in de schoot van de brede Vlaamse vredesbeweging en de koepels Overlegcentrum voor de Vrede (OCV) en Vlaams Aktiekomitee tegen Atoomwapens (VAKA), waarvan ze in de late jaren 1970 mee aan de basis lag.
Wereldwijd vertrouwen regeringen op de ontwikkeling van een COVID-19-vaccin als middel om een einde te maken aan de pandemie en de daaruit voortvloeiende crisis. Hoewel de wetenschappelijke vooruitgang in de ontwikkeling van een vaccin veelbelovend is, worden beleidsmakers geconfronteerd met een extra hindernis, nu mensen lijken te aarzelen om zo’n vaccin te nemen. Deze studie wil de vaccinatiebereidheid verklaren door ze te koppelen aan het vertrouwen in de overheid en experts. Het vertrouwen in het vermogen van de overheid om de coronacrisis aan te pakken en het vertrouwen in het advies van experts geeft legitimiteit aan het handelen van beleidsmakers en zal daarom naar verwachting een centrale rol spelen in de vaccinatiebeslissing. Het verband tussen vertrouwen in de overheid en/of experts en de vaccinatiebereidheid werd onderzocht aan de hand van de Grote Coronastudie, die weke- lijks (en later tweewekelijks) in België werd uitgevoerd. We stellen vast dat vertrouwen in de overheid een positief maar vrij klein effect heeft op de vaccinatiebereidheid. Het vertrouwen in experts heeft een meer uitgesproken invloed op de vaccinatiebereidheid. Aangezien de aanvaarding van vaccinatie cruciaal zal zijn voor het succes van geplande vaccinatiecampagnes ter bestrijding van COVID-19, hopen we dat deze resultaten zullen leiden tot een beter begrip van deze dynamieken.
Deze bijdrage beoogt het KB van 5 januari 2021 betreffende de rol van de preventieadviseur-arbeidsarts te bespreken tijdens de coronapandemie. Dit KB kent aan de arbeidsarts specifieke taken toe inzake contactopsporing, quarantaine en testen, en die beogen de verspreiding van het coronavirus op de werkvloer te voorkomen. De tijdelijke nieuwe taken hebben ook een impact op de gebruikelijke taken en opdrachten van de arbeidsarts in het kader van het gezondheidstoezicht.
Om de verspreiding van het coronacrisis tegen te gaan, werden drastische maatregelen genomen die fundamentele grondrechten en vrijheden op verregaande wijze beperkten. De rechter staat daarbij voor de delicate opdracht om effectief crisisbeheer te faciliteren, maar tegelijk de grondrechten en de grenzen van een democratische rechtsstaat te bewaken. Deze bijdrage gaat na op welke manier de Raad van State die opdracht heeft vervuld bij beroepen tegen preventieve coronamaatregelen. Ze gaat uit van een theoretisch kader over de (wijzigende) ruimte die rechters hebben in de verschillende fases van een crisis om op een legitieme wijze crisismaatregelen te beoordelen, en de mate waarin expertisevereisten een hindernis kunnen vormen om die ruimte effectief te benutten. De conclusie is dat de Raad van State voornamelijk optreedt als een facilitator van crisismanagement, maar stilaan meer gebruik maakt van de ruimte waarover hij beschikt om op te treden als waakhond van grondrechten.
Economische, sociale en culturele rechten (reeks APR) verkent de (mogelijke) betekenis van economische, sociale en culturele mensenrechten in de Belgische rechtsorde. Die sociaaleconomische grondrechten worden nog al te vaak stiefmoederlijk behandeld. Het legt uit wat de internationaalrechtelijke betekenis is van elk grondrecht, gaat na hoe elk recht al doorwerkt in de Belgische rechtsorde, en hoe het nog aan betekenis kan winnen.