clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Deze bijdrage benadert de neutraliteit van het overheidspersoneel vanuit het oogpunt van de burgerlijke en politieke rechten. We belichten enkele recente evoluties in de Europese en nationale rechtspraak vanuit het recht om niet gediscrimineerd te worden en de godsdienstvrijheid. Bijzondere aandacht gaat echter naar een fundamenteel recht dat in deze context tot nu toe minder in de schijnwerpers werd geplaatst: de vrijheid van meningsuiting. De discretieplicht en de loyaliteitsplicht die op de ambtenaar rusten, betekenen een zekere beperking van dat grondrecht. In onze bijdrage, gaan wij na wat de rechtspraak ons kan leren over deze moeilijke evenwichtsoefening.
Deze bijdrage vertrekt van de stelling dat de klassieke federale theorie niet meer volstaat om federale systemen van de 21ste eeuw te vatten. Ze legt uit waar die klassieke theorie te kort schiet. Ze bespreekt vervolgens wat een alternatieve, dynamische theorie van federalisme inhoudt, en wat ze kan bijdragen aan het Belgische debat. In het bijzonder staat ze toe een einde te maken aan de Babylonische spraakverwarring in het confederalismedebat; incorporeert ze de onderbelichte dimensie van 'cohesie' in de institutionele inrichting; laat ze toe de impact van de consensusdemocratie op het federale model ook in het juridische onderzoek in rekening te brengen; laat ze toe om constitutionele asymmetrie te bestuderen; en kan ze de dynamiek van federale systemen vatten.
Dit boek geeft een algemeen inzicht in de vraag- en aanbodzijde van de auditmarkt, schetst de ontwikkeling en de organisatie van het Belgische auditberoep, en overloopt de verschillende stappen van het controleproces. Het is nuttig en bruikbaar voor iedereen die kennis wil maken met het beroep van bedrijfsrevisor en die op een kritische en gefundeerde manier beslissingen wil nemen op basis van jaarrekeninginformatie en het controleverslag.
Het gebeurt geregeld dat een van de erfgenamen (beduidend) meer heeft gezorgd voor de ouder dan de andere erfgenaam/erfgenamen. Dergelijke zorg kan aanzienlijke inspanningen met zich meebrengen op zowel financieel als moreel vlak. Ook komt het voor dat de zorgende erfgenaam op professioneel vlak een stap terugzet om de ouder te verzorgen. Met al deze inspanningen houdt het intestaat erfrecht geen rekening. Indien de erflater dus tijdens zijn leven niets heeft ondernomen, krijgen beide erfgenamen simpelweg een gelijk deel van de nalatenschap. Deze bijdrage onderzoekt de slaagkansen van een vordering op grond van de ongerechtvaardigde verrijking, die recent werd gecodificeerd in Boek 5 BW. De Belgische rechtspraak wordt naast de Franse, meer ontwikkelde rechtspraak geplaatst om tot het besluit te komen dat een beroep op de ongerechtvaardigde verrijking meer aandacht verdient.
Zowel in de textielververij als in de mode was zwart een belangrijk concept. Uit historische bronnen, zowel receptenboeken als reglementen, blijkt dat er verschillende tinten zwart beschikbaar waren, en dat er een rijke woordenschat bestond om ze te benoemen. Zo duiden bijvoorbeeld "taneet", "kastoorzwart", "bleckzwart", "zijdezwart", "Greinzwart" en "Fusteinzwart" de verschillende soorten zwarte tinten en schakeringen aan, variërend van rood, bruin -en groenachtige zwarte tinten tot gitzwart. De verschillende tinten waren ook afhankelijk van het te verven materiaal, het recept en het verfprocédé dat gebruikt werd. De populariteit van bepaalde zwarttinten hangt af van de heersende mode en smaak. De begrippen gitzwart of ravenzwart, die in de negentiende eeuw populair werden en ook nu nog worden gebruikt, waren in de Bourgondische periode nog niet algemeen gangbaar.
Het leven van economische, sociale en economische rechten is jong: art. 23 Gw. werd pas in 1994 in de Belgische grondwet ingeschreven, en het Grondwettelijk Hof kan pas sinds 2003 rechtstreeks toetsen aan die bepaling. In het licht van de geboortegeschiedenis (het werk van de constituante) gaat deze bijdrage na hoe de leerstukken van directe werking, het standstillbeginsel en het legaliteitsbeginsel uitwerking gekregen hebben in de rechtspraak van het Grondwettelijk Hof. Duidelijk is dat het Grondwettelijk Hof nieuwe stappen kan zetten in het optimaliseren van die leerstukken. Het leerstuk van de directe werking kan minder restrictief worden toegepast. Het standstillbeginsel kan strikter geformuleerd en toegepast worden. En het legaliteitsbeginsel mag niet afgezwakt worden, zodat de “sterkte van het recht” ten volle kan spelen bij de bescherming van economische, sociale en culturele rechten.
Omwille van de lange looptijd van pensioentoezeggingen is het cruciaal om de verjaringstermijn goed in het oog te houden. Voor aanvullende pensioenen van werknemers trachtte de wetgever meer klaarheid te scheppen via een aangepast artikel 55 WAP. Toch was het ijdele hoop dat deze aanpassing alle verjaringsdiscussies in de kiem zou smoren.
Toen de COVID-19 epidemie uitbrak, was het alle hens aan dek om de verspreiding van het virus in te dijken en zoveel mogelijk zieken te redden1. Nu we door onze snel vergaarde kennis, de spoedig ontwikkelde vaccins en de recent opgedoken coronapil weer beginnen dromen van het “normale” leven, begint het te dagen dat dit niet voor iedereen zo is. Halverwege 2020 stak het idee de kop op dat een corona-infectie niet altijd zonder langetermijngevolgen was. Waar we eerst nog spraken over een verzinsel van de media, ongelukkig toeval, of naweeën van kwetsbare patiënten, bewijst het groeiend aantal slachtoffers ons ongelijk: long-term COVID bestaat en is niet voorbehouden aan risicopatiënten. De diëtist kan een sleutelrol spelen in de revalidatie. Dit artikel geeft een overzicht van de huidige kennis en richtlijnen.
Dreigt iemand zich ongerechtvaardigd te verrijken ten koste van een ander, dan dringt een remediëring zich op. Hoewel dit principe nu ook een wettelijke verankering krijgt in Boek 5 Burgerlijk Wetboek, blijft de concrete invulling ervan menig hoofd breken. Huidige bijdrage analyseert twee deelaspecten waarover het Hof van Cassatie zich onlangs moest uitspreken: de «verrijking» als toepassingsvoorwaarde, en de begroting van de restitutie-/vergoedingsplicht.
In februari 2022 publiceerden onderzoekers van de Universiteit Antwerpen in een internationaal teamverband een artikel over het verlies aan middeleeuwse literatuur in het gerenommeerde interdisciplinaire tijdschrift Science. Deze uitzonderlijke publicatie, evenals de innovatieve onderzoeksmethode die door het onderzoeksteam is toegepast, heeft de aandacht van veel onderzoekers getrokken van zowel binnen de mediëvistiek als daarbuiten, zo ook de redactie van Madoc. In deze reportage stellen twee van de onderzoekers uit Antwerpen hier hun onderzoek bondig voor en reflecteren zij tevens op de publicatieprocedure bij Science.
De twaalfde-eeuwse abt Bernardus van Clairvaux was in zijn eigen tijd bekend door zijn wantrouwen jegens visuele decoratie. Desondanks was zijn beeltenis in de laatmiddeleeuwse kunst een populair thema voor visuele kunstenaars. In dit artikel analyseert kunsthistoricus Lieke Smits de veelvuldig verbeelde amplexus Bernardi, een visioen waarin Christus loskwam van het kruis om Bernardus te omhelzen. Smits laat zien dat er opvallende afwijkingen bestaan tussen de beschrijvingen en verbeeldingen van dit visioen. De sterke nadruk die de afbeeldingen leggen op de materiële verschijning van Christus sluit aan bij de laatmiddeleeuwse wisselwerking tussen woord, beeld en visionaire ervaring. Daarin werd vanzelfsprekender geacht dat een visionaire ervaring gepaard ging met een ontmoeting met het materiële beeld.
Wanneer een minderjarige schade veroorzaakt, is het opvallend dat in de media steeds veel aandacht wordt besteed aan de strafrechtelijke afhandeling van ‘een als misdrijf omschreven feit’, maar zelden wordt stilgestaan bij de burger- rechtelijke afhandeling. Ook vanuit politiek oogpunt wordt, om voor de hand liggende redenen, steevast de aandacht gevestigd op de strafrechtelijke compo- nent. Zo werd over de hervorming van het ‘jeugdrecht’ naar een ‘Vlaams jeugd- delinquentierecht’1 in uitvoering van de zesde staatshervorming, herhaaldelijk bericht in de media.2 2. Gelet op de specifieke invalshoek van deze bijdrage en gelet op het aanbod van de overige bijdragen in dit verzamelwerk die een uitgebreide filosofische, economische, sociale en juridische analyse geven van dit jeugddelinquentierecht, past het niet om deze oefening hier dunnetjes over te doen.3 In deze bijdrage wordt de analyse toegespitst op afhandeling van schade buiten het jeugddelin- quentierecht. Er zijn immers verscheidene uiteenlopende hypotheses denkbaar waarbij het jeugddelinquentierecht geen afdoende antwoord zal bieden op de vraag naar vergoeding van de schadelijders van een minderjarige schadeveroor- zaker. We denken hierbij bijvoorbeeld aan de hypothese waarbij het jeugdparket of de jeugdrechtbank overgaat tot sepot, waarbij het slachtoffer zich niet kan aan- sluiten bij een herstelgericht overleg of zich niet aansluit bij de vordering van het jeugdparket en vervolgens de burgerrechtelijke procedure kiest om zijn vorde- ring tot vergoeding in te stellen.
Sinds 1 september 2022 is het nieuwe regime van de tenuitvoerlegging van korte vrijheidsstraffen tot en met drie jaar gefaseerd in werking getreden. In deze bijdrage beantwoorden Olivia Nederlandt en Laurens Claes een hele reeks praktische vragen over de nieuwe regeling. Ook plaatsen zij enkele kritische kanttekeningen bij de gevolgen ervan.
Covid-19 is de nieuwste crisis in een reeks van strubbelingen die de toeristische sector doormaakte. Toerisme werd tot het einde van de twintigste eeuw door historici vooral gezien als een triviaal onderwerp dat door de complexiteit van het bronnenmateriaal moeilijk te bestuderen was. In de jaren tachtig kwam daar verandering in met onderzoek naar de sociale aspecten van toerisme en de cultural turn aan de start van het nieuwe millennium. Dit resulteerde in een nieuw tijdschrift, een werkgroep en een stortvloed aan studies over de geschiedenis van het toerisme. Dit artikel schetst de geschiedenis van het onderzoeksveld en gaat in op mogelijke lacunes in het debat.
noot onder het arrest HvJ 5 mei 2022, zaak C 525/20 (ECLI:EU:C:2022:350) over het verbod tot achteruitgang van de toestand van een oppervlaktewaterlichaam voor een korte tijd en het toepassen van de afwijkingsmogelijkheden op het verbod tot achteruitgang van de toestand uit artikel 4.7 Kaderrichtlijn Water
Het arrest van het Hof van Justitie van 24 juni 2021 in de zaak nr.C-559/19 Commissie v. Koninkrijk Spanje is het eerste over de Kaderrichtlijn Water waarin de achteruitgang van de kwantitatieve toestand van grondwater centraal staat, meer bepaald voor grondwaterlichamen in het Doñana-gebied die zich reeds in slechte kwantitatieve toestand bevinden. Door voortdurend te benadrukken dat pas sprake is van een verslechtering van een reeds slechte toestand als er een toename in overonttrekking wordt bewezen, lijkt het Hof een restrictieve invulling te geven aan het stilstandbeginsel voor grondwaterlichamen in slechte toestand. Dit strookt niet met het doel van de Kaderichtlijn Water en staat haaks op eerdere rechtspraak over het standstillbeginsel uit die richtlijn. In deze bijdrage wordt het begrip “overonttrekking” verbonden met het begrip “beschikbare grondwatervoorraad” om aan te tonen dat overonttrekking volgens de Kaderrichtlijn Water een relatief begrip is. Verder wordt ook kort ingegaan op het verband tussen het verbod op achteruitgang uit de Kaderrichtlijn Water en standstillbeginsel uit de Habitatrichtlijn, dat van groot belang is voor deze Doñana-zaak.
In oktober 1711 opende het Theater van het Tapissierspand zijn deuren. Het was de eerste grote schouwburg van Antwerpen. Meer dan een eeuw lang konden de Antwerpenaren er terecht voor bals, concerten, theater en bovenal opera. Tal van fascinerende acteurs, actrices en musici traden er ooit op. En het theater was het decor voor belangrijke ontvangsten. Tot het Theater van het Tapissierspand in 1829 moest plaatsmaken voor de Bourlaschouwburg. Dit cahier neemt de lezer mee naar de verdwenen opera van Antwerpen.
Bij decreet van 29 maart 20191 voerde het Vlaamse Gewest een nieuw attest in, dat ertoe strekt aan de eigenaars en verkrijgers van onroerende goederen gebouwd voor 2001 een overzicht te geven van het in constructies aanwezige asbest. Dit attest wordt gewoonlijk het asbestattest genoemd (zo ook in deze bijdrage), maar zijn volledige naam is het asbestinventarisattest. Het asbestattest doet een aantal vragen rijzen. We bespreken eerst kort enkele elementen van het toepassingsgebied van het asbestattest. Daarna onderzoeken we wat verstaan moet worden onder een “onderhandse akte of overdracht”, gevolgd door een onderzoek wat een overdracht is in de zin van het Materialendecreet. We behandelen vervolgens nog de sanctie van het ontbreken van een asbestattest. We eindigen met een besluit.
Schrijvers die hun werk zelf vertalen vormen een tamelijk beperkte groep en hun meertalige oeuvre is een fascinerend onderzoeksobject zowel voor letterkunde als voor vertaalwetenschap. Even fascinerend voor beide studiegebieden is de samenwerking tussen deze schrijvers en andere vertalers.1 Een van de uitdagingen hierbij is het gebrek aan archiefmateriaal dat met het vertaalproces te maken heeft. De redenen die hiervoor soms gegeven worden, lopen uiteen – omdat vertalingen door de maatschappij vaak als een ‘afgeleide’ worden beschouwd en daardoor als minder origineel of belangrijk of omdat bij vertalingen meer belang wordt gehecht aan het eindresultaat dan aan het werk dat eraan voorafgaat (zie Munday 2013: 28; Durand-Bogaert 2014; Cordingley & Montini 2015: 6-7). Maar zelfs het meest volledige archief maakt het niet altijd mogelijk om te onderscheiden wat nu precies de rol is geweest van de zelfvertaler en wat de rol van de extra vertaler.
In dit artikel bespreken we enkele belangrijke principes omtrent de evaluatie van sociaalwerkpraktijken. Evalueren heeft als doel te begrijpen hoe een praktijk werkt en te verklaren waarom een praktijk werkt, voor wie en in welke context. Daarnaast willen we ook het verband begrijpen tussen onderdelen van een praktijk, het proces en de resultaten. Het uitgangspunt van deze bijdrage is het stimuleren van impactgedreven handelen. Het opbouwen van kennis over impact vraagt om een kruisbestuiving van kennis: ervaringskennis, praktijkkennis en academische kennis. Dit betekent dat de organisatie met haar professionals, in samenwerking met cliënten, op frequente tijdstippen de impact en het proces naar die impact zichtbaar maakt (Jans, 2018). Deze bijdrage werd geschreven vanuit een samenwerkingsverband van onderzoekers van Universiteit Antwerpen, Karel de Grote Hogeschool, KU Leuven en SAM vzw, steunpunt Mens en Samenleving, dat in nauwe samenwerking met het werkveld een visie op impactevaluatie in sociaal werk ontwikkelt. Dit project wordt ondersteund door de Vlaamse overheid en het Vlaams Platform Sterk Sociaal Werk.
Joost van den Vondel gebruikte als eerste Europese auteur Chinese stof om een tragedie 'Zungchin'(1667) over de val de laatste Ming-keizer te schrijven. De aanleiding en de inspiratie ervoor zijn te danken aan Vondels banden met de jezuïeten. Vondel haalde zijn stof uit het boek van Martino Martini 'De bello Tartarico Historia' (1654) en kende enkele jezuïeten missionarissen in China persoonlijk.
Dit boek behandelt de belangrijkste juridische en fiscale aandachtspunten die van belang zijn bij elektronische handel. Er wordt niet alleen stilgestaan bij de "klassieke" elektronische handelszaken, waarbij het uitstalraam door een virtueel raam is vervangen, maar er wordt tevens aandacht besteed aan nieuwe vormen van elektronische handel zoals mobiele handel en de platformeconomie. Het boek behandelt elke juridisch relevante fase in de cyclus van elektronische handel. Eerst wordt er ingegaan op de juridische aandachtspunten bij het opzetten van een online handel, zoals de registratie van een domeinnaam, het deponeren van een merk en het sluiten van contracten met dienstverleners voor bijvoorbeeld hosting en ontwikkeling van de website. Ook wordt er meer in detail ingegaan op een specifiek ICT-contract, namelijk het cloudcomputingcontract. Vervolgens behandelen de auteurs de juridische vragen rond het uitbaten van een elektronische handelszaak, van het online bestelproces tot het elektronisch betalen en de facturatie. Vanzelfsprekend wordt de nodige aandacht besteed aan online reclame en de verwerking van persoonsgegevens. Er wordt tevens ingegaan op de fiscale aandachtspunten rond elektronische handel. Zowel directe als indirecte belastingvragen komen aan bod. In een laatste deel wordt er ten slotte stilgestaan bij de problematiek van mogelijke geschillen en aansprakelijkheidsclaims, waarbij aandacht wordt besteed aan toepasselijk recht en de trend van online geschillenbeslechting. Ten slotte werpen de auteurs alvast een blik in de toekomst met de nakende regulering van artificiële intelligentie.
Bredero heeft de stof voor drie van zijn ernstige toneelstukken Rodd’rick ende Alphonsus (1611), Griane (1612) en Stommen ridder(1618) ontleend aan de Nederlandse vertaling van de Spaanse ridder-roman in proza Palmerijn van Olijve , verschenen bij Jan Jansz in Arnhem in 1602. Algemeen wordt aangenomen dat Bredero in 1611 tot de kamer De Eglentier toetrad, maar het lijkt weinig waarschijnlijk dat iemand die pas lid is, een voldragen stuk als Rodd’rick ende Alphonsus heeft geschreven. Bredero zal ongetwijfeld al vroeger lid geweest zijn. De stukken van Bredero zijn uitgegeven door Cornelis Lodewijckszoon vander Plasse, die waarschijnlijk wel belangstelling had voor dergelijke stof, aangezien hij ook een aantal delen van de Nederlandse vertaling van de Amadis-roman heeft uitgegeven. Met zijn Palmerijn-spelen introduceerde Bredero volledig nieuwe stof op het Nederlandse toneel, maar het valt op dat hijzelf noch de uitgever Vander Plasse daar ergens in de edities de nadruk op legt. Nieuw is ook dat Bredero passages uit een roman gebruikt, waar de meeste contemporaine auteurs opteren voor de bewerking van een novelle.Voor het Amsterdamse publiek waren ridders vrij exotische wezens met normen die vreemd waren aan de stad. Bredero gebruikt zelfs het woord ‘ridder’ zeer weinig behalve dan bij de duels, de meest typische scènes voor de ridderwereld. Dit leidt tot het besluit dat Bredero de ridderstof vooral met een ethisch-didactische bedoeling gebruikt als vehikel om contemporaine waarden uit te dragen.
Op 10 juni 2021, meer dan een jaar na de uitbraak van COVID-19 in Europa, heeft de redactie van het Journal of Social Intervention een panelgesprek georganiseerd over de lessen die opleidingen sociaal werk trekken uit de coronacrisis. Studenten, docenten en leidinggevenden van sociaal werk opleidingen in Nederland en Vlaanderen blikten in dit gesprek kritisch terug op de ontwikkelingen in de opleidingen in deze bijzondere tijden en keken hoopvol vooruit naar wat we hieruit kunnen leren voor de toekomst. De snelle omschakeling naar digitaal onderwijs, de zorg voor de kwaliteit van het onderwijs en het welzijn van de studenten werden positief gewaardeerd. Maar in tijden van crisismanagement verliest men de essentie van het sociaal werk soms uit het oog: het belang van fysieke contacten en nabijheid, en vooral de democratische processen van co-creatie van opleiding, professionele praktijk en samenleving. Het dialogisch werken als eigenheid en kracht van het sociaal werk is volgens de panelleden te weinig geprofileerd in deze crisistijden. Die specifieke bijdrage van het sociaal werk zichtbaar maken, is een aandachtspunt voor de toekomst.
De coronapandemie heeft tot een mentaliteitswijziging geleid in alle domeinen van de samenleving, ook in de wereld van de rechtspraak. Fysieke contacten werden zoveel als mogelijk vervangen door online of virtuele contacten. Dit is een uitdaging en een kans voor Justitie. Digitaal verschijnen voor de rechter kwam in een stroomversnelling. De auteur onderzoekt tot welke mogelijke juridische moeilijkheden en implicaties dit kan leiden, en naar welke (creatieve) oplossingen er gegrepen wordt.
Samenvatting Tussen 2009 en 2015 ging aan de Universiteit Gent een grootschalig, longitudinaal on-derzoek van start naar studeren met dyslexie in het hoger. Het doel was een breed beeld te krijgen van studenten met dyslexie die starten in het hoger onderwijs in Vlaanderen. Daarnaast werden deze studenten gedurende 3 academiejaren gemonitord om een be-ter beeld te krijgen van hun studievoortgang en studieresultaten. Als groep presteerden de studenten met dyslexie vaak lager dan de studenten zonder dyslexie, vooral voor lezen en spellen. Spelling was meer aangedaan dan lezen. Daar-naast hadden studenten met dyslexie een lagere verwerkingssnelheid dan studenten zonder dyslexie. Studenten met dyslexie hadden ook meer tijd nodig om verbale infor-matie uit hun langetermijngeheugen op te roepen (bijvoorbeeld eenvoudige rekenfei-ten) dan studenten zonder dyslexie. Wat (vloeiende) intelligentie betreft werd er geen verschil gevonden tussen beide groepen. Wat de slaagcijfers betreft, behaalden 70% van de controlestudenten tegenover 57% van de studenten met dyslexie na drie jaar een bachelordiploma. Echter bleek dit ver-schil niet significant. Daarnaast zagen we bij studenten met dyslexie wel significant ho-gere dropoutcijfers in vergelijking met studenten zonder dyslexie. Studenten met dys-lexie hadden een verhoogde kans om tijdens het academiejaar hun studierichting af te breken en/of van richting te veranderen. Momenteel wordt onderzocht welke factoren hiervoor verantwoordelijk zijn. Een belangrijke bevinding van deze studie blijft dat studenten met dyslexie onte-gensprekelijk voor extra uitdagingen staan maar dat verder studeren ook voor hen zeker een haalbare kaart is. Studenten met dyslexie zijn dan ook gebaat bij een goede studie-keuzebegeleiding en voorbereiding van hun transitie van het secundair naar het hoger onderwijs.
Welk effect had de Economische en Monetaire Unie (EMU) op de Nederlandse uitvoer van goederen? En verschilt dit effect wanneer er onderscheid gemaakt wordt tussen de zes oorspronkelijke leden van eurozone (België en Luxemburg, Frankrijk, Duitsland, Italië en Nederland) en landen die later zijn toegetreden tot de EMU. Het effect van EMU-deelname op de Nederlandse handel meten we aan de hand van een nulscenario waarbij we ons de vraag stellen wat de Nederlandse handel geweest zou zijn indien er geen EMU was opgericht. Daarnaast gebruiken we inzichten uit de literatuur om een onderscheid te maken tussen de zogenoemde oudere en nieuwere EMU-landen.
Het Grondwettelijk Hof heeft in het besproken jaar 169 arresten gewezen. In 132 van die arresten wordt aan een grondrecht getoetst. Een ruim aandeel van die arresten betreft een zuivere toetsing aan het gelijkheidsbeginsel (50), dus een toetsing aan de artikelen 10 en 11 van de Grondwet zonder dat dit onrechtstreeks tot een toetsing aan andere grondrechten leidt. Bijna de helft van het totaal aantal arresten (82) heeft betrekking op een ander grondrecht. Het zijn hoofdzakelijk die laatste arresten die in het hiernavolgende overzicht aan bod komen. Enkele in het oog springende arresten zijn arrest 16/2020 over de spijtoptantenregeling, arrest 27/2020 over de camerawet, arrest 39/2020 over de kraakwet, arrest 43/2020 over het Vlaamse Bestuursdecreet, arrest 67/2020 over de minimale dienstverlening bij spoorstaking, arrest 81/2020 over de neutraliteit van het Franstalige gemeenschapsonderwijs, arrest 122/2020 over de abortuswet en de arresten 144/2020 en 162/2020 over de Waalse en de Brusselse energiemeter. Het Hof brengt ook in herinnering dat de mogelijkheid om kennis te nemen van officiële teksten met bindende kracht een recht is dat inherent is aan de rechtsstaat, omdat het die kennisneming is die iedereen in staat stelt zich naar die teksten te gedragen, en oordeelt dat de vermelding van het bestaan van rechtsmiddelen in de betekening van een jurisdictionele beslissing een essentieel element is van het algemeen beginsel van behoorlijke rechtsbedeling en van het recht op toegang tot de rechter.