clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Een adequaat ontwerp van blended learningomgevingen kan werkstudenten optimale flexibiliteit bieden. Onderzoek naar de elementen die de tevredenheid van deze doelgroep bepalen, is beperkt. De determinanten van tevredenheid uit voorgaand onderzoek zijn veelal abstract, waardoor ze beperkt bruikbaar zijn bij het cursusontwerp. Bovendien wordt zelden onderzocht waarom de gevonden factoren een invloed uitoefenen op de studenttevredenheid. De huidige studie gaat in op de vraag welke factoren met betrekking tot het cursusontwerp van een blended learningomgeving van invloed zijn op de tevredenheid van werkstudenten en waarom deze factoren van belang zijn voor de tevredenheid. Het onderzoek is een casestudy binnen één opleiding. Docenten werden geïnterviewd over de invulling van hun cursusontwerp en studenten werden bevraagd over de determinanten van studenttevredenheid die hierin een rol spelen. Het profiel van de studenten als werkstudenten en de daarbij horende behoeften en verwachtingen blijken erg bepalend voor de factoren die bijdragen aan de tevredenheid of ontevredenheid van de studenten.
Een van de moeilijkste geestelijke werken van barmhartigheid is waarschijnlijk ‘de bedroefden troosten’. Wij hebben vaak gemakkelijk praten en denken te weten wat troosten inhoud. [...] Als ik aan mijn leerlingen vroeg wat hun favoriete lichamelijk werk van barmhartigheid was uit de polyptiek van de Meester van Alkmaar, scoorde “de hongerigen te eten geven” het hoogst (39,5%). De tweede plaats ging zowel naar “vreemdelingen herbergen” als naar “zieken bezoeken (telkens 16,2%). De “dorstigen te drinken geven” stond op de derde plaats (13,9%).
Het artikel schetst de geschiedenis van het woord ‘dragoman’ of ‘drogman’, een term die terug tot de Akkadische taal gaat, en tot de eerste contacten tussen de oudste op schrift gestelde taal, namelijk het Sumerisch, en het Akkadisch, de taal van de voorlopers van de Babyloniërs die, aan het begin van het derde millennium voor Christus, Mesopotamië veroverden, de Sumeriërs verdrongen en het Akkadische, Babylonische Rijk stichtten. De Akkadiërs namen het spijkerschrift over van de Sumeriërs, die het vanaf 3300 voor Christus ontwikkeld hebben. Deze contacten tussen het Sumerisch en het Akkadisch leidden tot het ontstaan van het tolken, het vertalen en zelfs de lexicografie. De geschiedenis van de term ‘dragoman’ is een illustratie van dit ontstaansproces.
Het Jihadi-Salafisme is een ideologie die in het begin van de jaren tachtig van de vorige eeuw ontstaan is. Het ideologische referentiekader ervan ligt in de ultraorthodoxe doctrine van het Wahabisme. In de politieke ontwikkelingen in het Midden-Oosten tijdens de Eerste Wereldoorlog vindt ze haar historische voedingsbodem, en in de politieke gebeurtenissen in 1978-1979 (het Camp Davidakkoord, de Iraanse Revolutie en de Afghaanse Oorlog) vindt ze de directe aanleiding tot ontplooiing. Het aanslepende Arabisch-Israëlische conflict en de westerse steun aan Israël enerzijds en de instandhouding van de dictatuur in de Arabische wereld anderzijds vormen momenteel de internationale voedingsbodem voor het Jihadi-Salafisme. Ook de politieke projecten die zich nu in het Midden-Oosten aan het ontplooien zijn, namelijk het Iraans-Sjiitische project, het Ottomaans-Soennitische project en het Zionistische project, dragen tot de voedingsbodem van het Jihadi-Salafisme bij.
Dit artikel probeert een algemeen beeld van het Jihadi-Salafisme te schetsen, waarbij zowel de ontstaansgeschiedenis als de ideologische doctrines worden geschetst.
Het artikel handelt over het belang van het utiliseren van de vergelijkende taalwetenschap van de Afro-Aziatische talen – waartoe het Arabisch behoort – voor het compileren van het historisch woordenboek van de Arabische taal. Vooral de etymologie en de taalcomparatistiek als bepaling van de geschiedenis van de Arabische wortels en stammen staan centraal in deze bijdrage. De studie bevat ook talrijke illustraties voor problematische wortels, leenwoorden en hapaxlegomena.
De opdracht die ik kreeg voor deze bijdrage is op zijn minst uitdagend: “gaat het in jouw visie van het katholieke onderwijs (nog) over concrete geloofsinhouden (de artikelen van het credo) of (enkel nog) over geloofshouding en spiritualiteit?”.  In klassieke termen uitgedrukt: hoe verhouden het geloof als geloofshouding (fides qua) en het geloof als geloofsinhoud (fides quae) zich vandaag tot elkaar, en dit in het project van de katholieke dialoogschool? De vraag suggereert op zijn minst enkele zaken waar ik eerst graag op inga. Ze hebben alle te maken met de dubbele vermelding van het woordje ‘nog’. Dat verraderlijke woordje kan immers in twee betekenissen gelezen worden. Daarna ontwikkel ik hoe het project van de katholieke dialoogschool op dubbele wijze katholiek is, en hierbij telkens geloofsinhoud en geloofshouding op elkaar betrekt – en dit vanuit antropologisch en theologisch perspectief.
Wanneer Jean-François Lyotard de grote verhalen van de moderniteit opsomt, die hij vervolgens onder postmoderne kritiek stelt, dan vermeldt hij als eerste het christelijke grote verhaal van de liefde. Ook al deelt het niet alle kenmerken van de moderne grote verhalen, toch wijst deze Franse filosoof op kenmerken van het christelijke verhaal die andersheid en verschil niet ernstig nemen, maar deze al te vlug in het verhaal inschrijven, of buitensluiten. Vooral de wijze waarop de idee van de liefde functioneert, duidt hij aan als oorzaak. In het eerste deel van dit artikel onderzoek ik de kritiek van Lyotard op het christelijke verhaal als hegemonisch verhaal van de liefde. In het tweede deel ga ik na of het christelijk verhaal aan deze hegemonische sluiting kan ontsnappen. In kritisch-constructieve dialoog met Lyotard  ontwikkel ik hoe een welbegrepen christelijk liefdesbegrip (als genadegebeurtenis) ons hierbij kan helpen.
Met de visieontwikkeling op het katholiek onderwijs in termen van katholieke dialoogschool beogen we in de eerste plaats een herbezinning op de wijze waarop de katholieke school zich vandaag vanuit haar traditie kan verhouden tot de actuele context. Met deze visie willen we een integraal kader ontwerpen voor een onderwijs- en vormingsproject dat niet alleen kritisch-productief omgaat met de actuele levensbeschouwelijke uitdagingen, maar ook de bakens uitzet voor de wijze waarop de school als school onderwijs verschaft, haar beleid over kwaliteit en zorg organiseert, en omgaat met leerlingen, ouders, leraren, directies en bestuurders. We hopen hiermee in een kadervisie te voorzien die zowel de levensbeschouwelijke, pedagogische als organisatorische dimensies van ons onderwijs aanspreekt, en een verscheidenheid aan onderwijs- en vormingsprojecten inspireert, gekleurd door eigen schooltradities en -contexten. Uiteindelijk is het de ambitie dat de ‘katholieke dialoogschool’ het keurmerk van het katholiek onderwijs wordt: de reden waarom ouders hun kinderen aan onze scholen toevertrouwen; de reden waarom de overheid zich enkel met het ‘wat’ bezighoudt en het ‘hoe’ met vertrouwen aan onze scholen kan laten; de reden ook waarom de samenleving de vrijheid van onderwijs en de vrijheid van organisatie hoog in het vaandel blijft dragen.
Dit is het eerste stuk van de serie artikelen over de staat en toekomst van de Bestuurskunde (zie ook de inleiding bij dit nummer). Sinds ruim veertig jaar is het mogelijk bestuurskunde als opleiding te volgen. Het bestuurskundig onderzoek kent een veel langere geschiedenis, waarin Van Poelje een belangrijke pioniersrol heeft vervuld. De artikelen in deze serie reflecteren op de bestuurskunde van dit moment en schetsen mogelijke ontwikkelingen. Bovendien poneren zij een reeks prangende stellingen en vragen voor bestuurskundige onderzoekers en practitioners over hun eigen vakgebied en wellicht over henzelf.
[end textbox]

Zolang de bestuurskunde bestaat, is er discussie over de vraag of de bestuurskunde zich meer op de praktijk of juist op de pure wetenschap moet focussen. Door de tijd heen zijn de meningen van bestuurskundigen hierover verdeeld. Hiernaast is het de vraag of de bestuurskunde een eigen discipline is, dan wel een onderdeel van de politicologie, het recht of de managementwetenschap. Dit artikel toont hoe bestuurskundigen zelf de discipline en de ontwikkelingen erin zien, op basis van een survey onder Europese bestuurskundigen. De Nederlandse bestuurskundigen worden hierbij vergeleken met Europese bestuurskundigen. Tussen Nederland en Europa bestaan grote verschillen in de discipline. Ten eerste is de bestuurskunde als afzonderlijke discipline in Nederland belangrijker dan in de overige Europese landen, waar de politieke wetenschappen een belangrijke rol spelen. Wat betreft de spanning binnen de bestuurskunde, ontwikkelt de bestuurskunde zich in Nederland minder richting de praktijk dan de bestuurskunde in andere landen.
Tussen 2012 en 2015 werd in het kader van het Steunpunt Bestuurlijke Organisatie Vlaanderen onderzoek verricht naar het vertrouwen van Vlaamse overheidsentiteiten in de horizontaal coördinerende departementen DAR (Diensten Algemeen Regeringsbeleid), BZ (Bestuurszaken) en FB (Financiën en Begroting). In dit artikel verklaren we dit interorganisationeel vertrouwen nader. We stellen interorganisationeel vertrouwen voor als een universeel proces dat beïnvloed wordt door ‘redenen’ op het macro- en het meso-niveau van interorganisationele interacties. We bestuderen dit proces op basis van kwalitatieve en kwantitatieve data, en destilleren aanbevelingen uit ons onderzoek om cycli van interorganisationeel wantrouwen te doorbreken, dimensies van interorganisationeel vertrouwen te versterken, en een zichzelf versterkende dynamiek van vertrouwen op gang te brengen in interorganisationele interacties binnen de Vlaamse overheid.
De toepassing van talentmanagement in de Vlaamse
overheid weerspiegelt een zoektocht naar een vernieuwend en
modern HR-beleid. Een aansluiting bij de noden en uitdagingen in de maatschappij staat hierin voorop. De belangrijkste streefdoelen worden dan ook gevormd door organisatieperformantie en gemotiveerde én gelukkige werknemers. Dit onderzoek heeft hieraan willen bijdragen door een zicht te bieden op de benadering en de invulling van talentmanagement op centraal en entiteitsniveau. We
hebben bovendien een multi-actorperspectief opgenomen zodat
we de ervaringen van verschillende betrokken actoren konden
bestuderen. Deze invalshoek gaf ook inzicht in contextfactoren die het talentmanagementbeleid beïnvloeden bij de ontwikkeling, de implementatie en de perceptie van het beleid. Op basis van inzichten in de causale processen en mechanismen formuleerden we aanbevelingen en aandachtspunten ter ondersteuning van de toekomstige
uitwerking van talentmanagement in de Vlaamse overheid.
In dit artikel onderzoeken we of de veronderstelde tweedeling tussen internationaal publiceren met een sterke focus op impactfactoren en praktijkgericht publiceren ook daadwerkelijk zichtbaar is in de manier waarop individuele Nederlandse bestuurs- en politieke wetenschappers publiceren. Het artikel biedt daarmee nieuw empirisch bewijs ter onderbouwing van de discussie over welke route de bestuurs- en politieke wetenschappen zouden moeten kiezen. Drie publicatieprofielen komen uit de analyse naar voren: een professioneel profiel met een relatief hoog aandeel professionele publicaties, een internationaal profiel met een relatief hoog aandeel publicaties in internationale wetenschappelijke tijdschriften, en een traditioneel profiel met een bescheidener aantal publicaties gelijkelijk verdeeld over nationale en internationale professionele en wetenschappelijke publicaties. De onderscheiden profielen tonen dat er van een trade-off tussen praktijkgericht en internationaal wetenschappelijk publiceren sprake is, maar dat enkel tot op zekere hoogte. Ook zien we dat het publicatieprofiel samenhangt met de plaats waar men is gepromoveerd (buitenland of niet), en de universiteit waar men werkt.
Als het erom gaat de voorwaarden voor een goed leven vorm te geven dan kan je niet om economie heen. Primum vivere lijkt immers een voor zich sprekend gegeven. Maar dan stoten we al direct op de grote paradox dat het leven wellicht nooit zo geëconomiseerd was als vandaag, terwijl toch groeiende groepen mensen niet meer aan hun trekken komen. Hebben we dan nog niet genoeg economie? Of is er misschien iets mis met wat we vandaag economie noemen, en is ‘economie’ een noemer voor heel verschillende werkelijkheden? Vandaag zoeken allerlei initiatieven naar andere manieren om economie te bedrijven dan wat de media ons dagelijks als norm voorschotelen. Een oriëntatie in de veelheid van alternatieven en bijhorende benamingen is het opzet van dit intermezzo,. Daarbij trekken we de discussie over de grondslagen van een rechtvaardige en duurzame samenleving (paradigma) uit hoofdstuk 2 door naar het domein van de economie. Eerst bekijken we verschillende soorten economie,  zowel vanuit hun algemene doelstelling als vanuit sociale relatievormen. Vervolgens bespreken we  de commons, peer-productie en deeleconomie als mogelijke elementen van een alternatief model. We ronden af met een transitiescenario naar een economie die gericht is op gemeenschappelijk welzijn.
Deze bundel presenteert de resultaten van nieuw historisch onderzoek naar de invloed van familie op de levenskansen van individuen. Centraal staat de interactie tussen historische actoren en de demografische en socio-economische kenmerken van de families en huishoudens waarvan zij deel uitmaakten. De auteurs schenken hierbij telkens voldoende aandacht aan de bredere historische context.

Ook in het verleden speelde de gezins- en familiale context een sleutelrol in het dagelijkse leven. Naast opleidingsniveau, beroep en sociale status van beide ouders bepaalden de omvang en de samenstelling van de familie en het gezin in belangrijke mate de levenskansen van de kinderen. Enerzijds konden ouders van grote gezinnen minder geld en aandacht besteden aan elk kind apart, anderzijds konden kinderen uit zulke gezinnen in de loop van hun leven meer en vaker een beroep doen op broers, zussen, neven en nichten. 

Dit boek biedt een antwoord op de vraag hoe de gezins- en familiale context zich in het verleden vertaalde in de opleiding, migratietrajecten, partnerkeuze en huwelijkskansen, vruchtbaarheid, gezondheid- en sterfterisico’s en carrièrekansen van kinderen.
In dit hoofdstuk wordt de woonsituatie van huishoudens in Suriname beschreven met behulp van censusdata 2004 en 2012. Het hoofdstuk bestaat uit twee afzonderlijke delen, die elk een dimensie van de woonomstandigheden omvatten. 
Het eerste en belangrijkste deel van dit hoofdstuk is gewijd aan de mate van ‘overbewoning’, namelijk de mate waarin huishoudens of personen onvoldoende leefruimte hebben in hun woonverblijf. Het tweede deel van dit hoofdstuk belicht andere dimensies van de leefsituatie van huishoudens. We zullen nagaan of huishoudens uit verschillende districten in verschillende typen woonverblijven leven, en bekijken ook de mate waarin deze huishoudens toegang hebben tot leidingwater en elektriciteit.
In dit hoofdstuk proberen we een eerste vertaalslag te maken naar het sociaal werk van de commons-transitie zoals die geschetst werd in intermezzo 2. We geven daarbij geen antwoorden op de noden van de dag, noch een blauwdruk voor de toekomst. Het gaat eerder om het verkennen van pistes die we vandaag voor ogen moeten krijgen om op middellange termijn een economie te realiseren die gericht is op gemeenschappelijk welzijn (common good). Anderzijds proberen we daarbij een kader te bieden voor allerlei nieuwe burgerinitiatieven die reëel bezig zijn, al dan niet met betrokkenheid van het sociaal werk.
We vertrekken daarbij vanuit de ‘onbalans’ in de machtsverhoudingen tussen staat, markt en civiele samenleving, en proberen daarbij oog te krijgen voor de plaats van de reproductieve arbeid door gezinnen en individuen. Vervolgens schetsen we enkele voorwaarden voor een sociaal georiënteerde economische transitie, met aandacht voor het probleem van de relatie tussen welvaartsstaat en groei; voor zorg als creatie van waarde  en de relatie ervan met sociaal kapitaal; en voor het belang van complexiteit en daarmee samenhangende diversiteit aan economische praktijken. Dat laatste wordt dan gesitueerd binnen de diversiteit aan sociale bewegingen voor een andere economie. Tot slot geven we aan hoe doorheen die praktijken economisch burgerschap uitgeoefend wordt en mee gestalte geeft aan de publieke sfeer.
Dit hoofdstuk gaat over materiële armoede en de bestrijding daarvan. Volgens dit begrip is een huishouden arm, indien zij onvoldoende of niet beschikt over essentiële materiële bezittingen om normaal te kunnen functioneren in de maatschappij. Uitgaande van deze definitie is onderzocht hoe hoog het welvaartsniveau van huishoudens in Suriname is. De Census 2012 data worden gebruikt om deze hoogte te bepalen op huishoud-, district- en landelijk niveau. Het resultaat van het onderzoek indiceert dat bij 16% van de huishoudens er sprake is van armoede en bij 53% van een verhoogd risico op armoede. Deze laatste groep ontbeert  essentiële materiële bezittingen en/of voorzieningen, zij het in mindere mate dan de eerste groep Nadere analyse laat zien dat “Marron-huishoudens” en huishoudens in het binnenland oververtegenwoordigd zijn in de groep armen. Dit beeld wordt bevestigd door analyses op districtsniveau. Sipaliwini blijkt het enige arme district te zijn. De overige districten van het rurale gebied hebben een verhoogd risico op materiële armoede, terwijl Paramaribo en Wanica niet arm zijn.
De voorbije jaren schakelden diverse Vlaamse woonzorgcentra over naar een kleinschalige en genormaliseerde woonvorm. Heeft die verandering ook geleid tot een verbetering van de kwaliteit van de arbeid? Dit overzichtsartikel beschrijft de resultaten van vier empirische studies over de kwaliteit van arbeid in kleinschalige genormaliseerde woonzorgcentra. De bevindingen van de empirische studies tonen dat kleinschalige genormaliseerde zorg een stap in de goede richting is voor de kwaliteit van arbeid van zorgmedewerkers in woonzorgcentra. Er is echter geen garantie voor een algehele verbetering van de kwaliteit van arbeid, omdat ook knelpunten voor de kwaliteit van arbeid werden teruggevonden in de empirische studies.

[In recent years a small number of Flemish nursing homes implemented small-scale and normalised living. This study examines whether this resulted in an improved quality of working life for care workers. We summarise and discuss the findings of four empirical studies on the quality of working life in normalised small-scale nursing homes. These show that normalised and small-scale care is a good way forward for increasing the working life quality of health care workers in nursing homes. There is, however, no guarantee of an overall improvement in the quality of working life, as the empirical studies also found a number of quality of working life issues.]
De presentatie van een kader voor sociaal-ecologische actie kunnen we vergelijken met een legpuzzel: bouwstenen waarvan de betekenis en de verbanden ertussen al grotendeels uitgediept werden, worden verder aangevuld en aan elkaar gepast. We beginnen met een beeld voor duurzame ontwikkeling dat we vervolgens vertalen naar de praktijk van het sociaal werk. Dat leidt tot een actiemodel voor sociale verandering met empowerment als kern en sociaal kapitaal en veerkracht als belangrijke stapstenen. Ten slotte geven we een algemeen idee van wat sociaal-ecologisch werken voor een duurzaamheidstransitie kan betekenen.
De VRT staat voor een kantelpunt in haar geschiedenis. De omroep moet zich heruitvinden in een medialandschap dat gigantisch verandert en waarbij meer verwacht wordt van de VRT dan ooit te voren. Tegelijkertijd moet de VRT sterk besparen. En dat dwingt om keuzes te maken die de toekomst van de organisatie zullen bepalen. Hoe moet de VRT gefinancierd worden en hoeveel mag de omroep nog krijgen? Wat zijn de kerntaken van de VRT in een tijdperk van Netflix, Google en sociale media? Dit boek bundelt recent onderzoek over de publieke omroep en kadert de huidige discussies binnen beleid, onderzoek en praktijk.
De meeste jongeren krijgen vroeg of laat te maken met online risico's. Meestal gaat het om ongewenst beeldmateriaal of contacten met onbekenden. Sommigen krijgen ook te maken met sexting of cyberpesten. Meestal slagen jongeren erin om daar op een adequate manier mee om te gaan. Toch is een minderheid meer kwetsbaar voor online risico's. het heeft een grotere impact op hun welbevinden en ze weten niet goed hoe ze het probleem moeten aanpakken of hun emoties onder controle kunnen krijgen. Welke jongeren zijn nu meer kwetsbaar online en hoe kunnen leerkrachten of opvoeders hen daarin begeleiden?
In de oorlogsjaren kende bezet België een relatief divers amusementsleven waarin ook bioscopen een belangrijke rol speelden. Aan het begin van de oorlog sloot een behoorlijk aantal zalen de deuren, maar in de meeste steden vonden vanaf het tweede oorlogsjaar opnieuw regelmatig filmvertoningen plaats. Al gauw werd de bioscoop een van de populairste uitgaansplekken. De grote vraag naar filmamusement zette de bioscoopeigenaars echter op prangende wijze onder druk. De internationale situatie en het Duitse cultuur- en filmbeleid dat in de loop van de oorlogsjaren steeds strakker vorm kreeg, had de filmdistributiesector immers volledig op z’n kop gezet. Door importbepalingen, logistieke problemen en censuur werd de Belgische markt de facto afgesloten van de belangrijkste vooroorlogse filmleveranciers(Frankrijk, Italië). Het belangrijkste gevolg daarvan was een gebrek aan recente en lange speelfilms, waaraan de import vanuit Duitsland en in beperktere mate vanuit Nederland en Denemarken slechts gedeeltelijk tegemoet kwam. Belangrijke verschuivingen in de Belgische distributiesector waren het gevolg van het Duitse filmbeleid. Archiefbronnen werpen tevens een licht op hoe Belgische distributeurs en vertoners schipperden tussen economische rendabiliteit, patriotisme en de steeds strakkere Duitse regelgeving.In de oorlogsjaren kende bezet België een relatief divers amusementsleven waarin ook bioscopen een belangrijke rol speelden. Aan het begin van de oorlog sloot een behoorlijk aantal zalen de deuren, maar in de meeste steden vonden vanaf het tweede oorlogsjaar opnieuw regelmatig filmvertoningen plaats. Al gauw werd de bioscoop een van de populairste uitgaansplekken. De grote vraag naar filmamusement zette de bioscoopeigenaars echter op prangende wijze onder druk. De internationale situatie en het Duitse cultuur- en filmbeleid dat in de loop van de oorlogsjaren steeds strakker vorm kreeg, had de filmdistributiesector immers volledig op z’n kop gezet. Door importbepalingen, logistieke problemen en censuur werd de Belgische markt de facto afgesloten van de belangrijkste vooroorlogse filmleveranciers(Frankrijk, Italië). Het belangrijkste gevolg daarvan was een gebrek aan recente en lange speelfilms, waaraan de import vanuit Duitsland en in beperktere mate vanuit Nederland en Denemarken slechts gedeeltelijk tegemoet kwam. Belangrijke verschuivingen in de Belgische distributiesector waren het gevolg van het Duitse filmbeleid. Archiefbronnen werpen tevens een licht op hoe Belgische distributeurs en vertoners schipperden tussen economische rendabiliteit, patriottisme en de steeds strakkere Duitse regelgeving.

http://www.tmgonline.nl/index.php/tmg/article/view/246
-De eerste beschrijvende Oekraïense grammatica voor het Nederlandse taalgebied
-Exhaustieve beschrijving van de grammaticale regels per woordgroep
-Cascadestructuur gaande van de algemene regel tot de uitzonderingen
-Zowel de vorming als het gebruik van de grammaticale regels worden uitgebreid besproken
-Geïllustreerd door talloze voorbeeldzinnen uit de Oekraïense media