clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Mousaios is een hekkensluiter. Zijn Hero en Leander is één van de allerlaatste parels van de Griekse poëzie uit de Oudheid.
Over de dichter met de legendarische naam (Mousaios, de leerling van Orpheus) weten we niets. We situeren hem in de late vijfde eeuw na Christus, men vermoedt in Egypte. Of hij ook nog andere poëzie geschreven heeft, weten we evenmin. Het meesterschap dat blijkt uit zijn verstechniek lijkt te suggereren dat hij niet aan zijn proefstuk toe was.
Hero en Leander vertelt een tragisch liefdesverhaal dat in de Nederlanden vooral bekend zal klinken door de opvallende gelijkenissen met de ballade van de twee koningskinderen: een verboden liefde wordt
bemoeilijkt door de zeestraat die de geliefden scheidt. Als oplossing zwemt hij, Leander, elke nacht de Hellespont over, terwijl zij, Hero, vanop haar toren voor een lichtbaken zorgt. Maar dan breekt de winter
aan en volgt de eerste storm…
De belastingdienst ondernam begin negentiende eeuw het reusachtige werk om het onroerend vermogen van elke familie te registreren. Deze inventarisatie wordt tot op heden geactualiseerd. Het kadaster brengt deze informatie ook nog eens in kaart. Het resultaat van al dit werk is een belangrijke bron voor het historisch onderzoek. Het kadastraal archief wordt echter relatief weinig geraadpleegd. De toegankelijkheid van al dit materiaal was lange tijd niet optimaal, en daardoor bleven de waardevolle bronnen onderbenut. Deze inventaris ontsluit een reeks kadastrale documenten uit het controlekantoor van Beringen - de oudste leggers en tafels zijn ruim 150 jaar oud en vormen een onafgebroken reeks archiefbescheiden van onschatbare waarde. Onderzoekers vinden hierin de toegang tot een veelzijdige bron voor de geschiedschrijving van de (deel)gemeenten Beringen, Beverlo, Heusden, Koersel, Kwaadmechelen, Oostham, Paal, Tessenderlo en Zolder.
De belastingdienst ondernam begin negentiende eeuw het reusachtige werk om het onroerend vermogen van elke familie te registreren. Deze inventarisatie wordt tot op heden geactualiseerd. Het kadaster brengt deze informatie ook nog eens in kaart. Het resultaat van al dit werk is een belangrijke bron voor het historisch onderzoek. Het kadastraal archief wordt echter relatief weinig geraadpleegd. De toegankelijkheid van al dit materiaal was lange tijd niet optimaal, en daardoor bleven de waardevolle bronnen onderbenut. Deze inventaris ontsluit een reeks kadastrale documenten uit het controlekantoor van Maaseik - de oudste leggers en tafels zijn ruim 150 jaar oud en vormen een onafgebroken reeks archiefbescheiden van onschatbare waarde. Onderzoekers vinden hierin de toegang tot een veelzijdige bron voor de geschiedschrijving van de (deel)gemeenten Dilsen, Elen, Kessenich, Kinrooi, Lanklaar, Maaseik, Molenbeersel, Neeroeteren, Ophoven, Opoeteren, Rotem en Stokkem.
La Liberté ontstond in 1866 als gevolg van ideologische meningsverschillen in de Gentse vrijmetselaarsloge Le Septentrion. Tot na de Eerste Wereldoorlog profileerde La Liberté zich als een vooruitstrevende en een politiek sterk geëngageerde werkplaats. Haar geschiedenis was aanvankelijk nauw verweven met die van de liberale partij, maar later ontstonden ook banden met de jonge arbeidersbeweging. In Vrijmetselarij en vooruitgang worden de interne organisatie en de rekrutering van deze Franstalige loge belicht in de eerste eeuw van haar bestaan. Daarnaast gaan de auteurs na welke rol zij speelde in het politieke en sociale leven in Gent en daarbuiten. De aandacht gaat daarbij onder meer uit naar het optreden van La Liberté in het kader van de schoolkwestie, haar inspanningen voor de laïcisering van de samenleving en haar houding inzake de positie van het Nederlands in Vlaanderen. Deze studie verschijnt naar aanleiding van de 150e verjaardag van La Liberté.
Mariene ruimtelijke planning in België is een proces van meer dan 10 jaar, waarbij België tot de voorlopers in de wereld behoort. In deze periode is ervaring opgedaan met een nieuw beheermodel voor activiteiten op zee. Het model vertrekt van een integrale benadering in de plaats van de vroegere sterk sectorale ad hoc benadering en heeft als finaliteit een duurzaam beheer van de zee. Van belang hierbij is de coördinerende functie op ministerieel niveau en het maken van duidelijke afspraken in het regeerakkoord. Immers, mariene ruimtelijke planning in België raakt niet aan de bestaande bevoegdheden van de diverse betrokken ministers en administraties, maar is een stimulus tot overleg en het gecoördineerd maken van keuzes met een visie op de toekomst. De mariene ruimtelijke planning werd meer concreet en juridisch duidelijker omkadert in de periode 2012-2014, vertrekkende van een juridische basis in de wet ter bescherming van het mariene milieu, wordt een planningsproces geïntroduceerd dat finaal in 2014 leidde tot een algemeen gebied dekkend ruimtelijk plan voor activiteiten die plaatsvinden op zee. In deze bijdrage wordt aandacht besteed aan de oorsprong en evolutie van de mariene ruimtelijke planning in België, het planningsproces, om vervolgens stil te staan bij de belangrijkste elementen van het plan en de flankerende wetgeving. Het ruimtelijk plan is een overkoepeling voor een gefragmenteerde regelgeving die nog steeds sterk sectoraal is.
In het boek wordt de boekhouding en financiële rapportering van keline ondernmeingen en zeer kleine verenigingen en stichtingen (lees vzw's) gedetailleerd onderzocht en geïllustreerd.  Het gaat hier over ondernemingen en verenigingen, die niet het dubbel boekhouden moeten toepassen en dus hun boekhouding op een eenvoudige wijze mogen voeren.  Dit noemen we enkelvoudig boekhouding.
Begin 2016 presenteerde het Nederlands Filmfonds (NFF), dat financiële steun verleent aan films en filmactiviteiten in Nederland, zijn beleidsplan voor de periode 2017-2020. Daarin vormt “internationalisering” een van de centrale beleidsprioriteiten, die bovendien tot in zowat alle andere aspecten van het beleidsplan doorsijpelt. Een belangrijk ankerpunt in het Nederlandse internationaliseringsbeleid is de samenwerking met het Vlaams Audiovisueel Fonds (VAF), de Vlaamse tegenhanger van het NFF. De Nederlands-Vlaamse samenwerking geldt zelfs als een van de langst lopende en meest hechte filmsamenwerkingen in Europa.
De ziekte van Parkinson (PD) is een neurodegeneratieve aandoening die zowel de spraakproductie als de spraakperceptie kan aantasten. Op dit moment is de gedragsmatige en neurofysiologische achtergrond van de gestoorde auditieve perceptie niet gekend en is het onduidelijk welke onderdelen van de auditieve spraakperceptie al dan niet betrokken zijn bij PD. In dit onderzoek wordt de auditieve perceptie van spraak en intensiteit gedragsmatig onderzocht bij 14 personen met PD en 14 gematchte controlepersonen. De resultaten van deze studie tonen aan dat bij personen met PD de auditieve spraakperceptie verschillend beïnvloed wordt door de activatie van expliciete versus impliciete monitoring processen. Bovendien kan er ook een verschillend patroon in de perceptie van spreekintensiteit tussen beide groepen worden weerhouden. Naar de klinische praktijk toe adviseren we dat de logopedist tijdens zowel diagnostiek als behandeling van PD rekening houdt met de mogelijke aanwezigheid van een auditief perceptiedeficit dat een invloed kan hebben op de auditieve spraakperceptie.
Er staat een nieuwe uitzondering op de vermogensrechten van auteurs in het Wetboek Economisch Recht (WER): de panorama-uitzondering. In de bijdrage volgt een eerste analyse van deze bepaling. Vooreerst wordt de achtergrond van de nieuwe uitzondering beknopt geschetst (I). De achterliggende motieven van de wetgever worden geduid (A) en er wordt over de landsgrenzen heen gekeken (B). Vervolgens wordt de panorama-uitzondering afgetoetst aan Europees en internationaal recht (II). Daarna volgt een overzicht van verwante uitzonderingsbepalingen die ons recht al rijk is (III). Al die gegevens indachtig, kan de nieuwe uitzondering worden geïnterpreteerd (IV), alvorens te eindigen met enkele concluderende bemerkingen (V).
Het Gemeentelijk Zakboekje Bestuur biedt op een praktische wijze een overzicht aan van de organisatie, werking en bevoegdheden van de lokale overheden in Vlaanderen en Brussel. Deze geactualiseerde editie licht ook de laatste ontwikkelingen toe inzake de inkanteling van de OCMW's, de afslanking van de provincies of de stap naar het nieuw Decreet Lokaal Bestuur.

Bijzondere aandacht gaat uit naar de (juridische) achtergrond waarop een lokale bestuurder kan terugvallen en verder kan op bouwen.  Het boekje bevat niet alleen de teksten van het Gemeentedecreet en de Nieuwe Gemeentewet maar ook artikelsgewijze verwijzingstabellen voor deze en andere lokale regelgeving.

Vanuit de praktijk brengt dit zakboekje naast commentaren ook voorbeelden, schema's, tabellen en de noodzakelijk administratieve gegevens aan.

Nieuw:  in editie 2017 is naast de kleine wijzigingen in de regelgeving en rechtspraak en de gebruikelijke updates (bevolkingsgegevens, indexaanpassingen…), weer heel wat nieuwe regelgeving verwerkt, m.n. de vernieuwingen inzake:
- De verkiezingsuitgaven en de verstrengde sanctionering van inbreuken tegen de kiesregelgeving
- De organisatie, werking en statuut van het personeel van de gemeente, provincie en OCMW
- De bestuurlijk procedure tot en subsidieregeling bij de fusies van gemeenten
- De overheidsopdrachtenwetgeving en de concessieregelgeving
- De intergemeentelijke samenwerkingsverbanden
- De regelgeving over het recht op maatschappelijke integratie, met in het bijzonder het leefloon
- Het bestuurlijk toezicht op de hulpverleningszones en de besturen van de erediensten

Daarnaast worden ook voorbeschouwingen gegeven op de toekomstige wijzigingen inzake de integratie van het OCMW in de gemeente, de organisatie, werking en het statuut van personeel van lokale besturen, de hervormingen bij het gemeente- en stedenfonds en de verdere afslanking van de provincies.

Het Gemeentelijk Zakboekje Bestuur beoogt een onmisbare gids te zijn voor ieder die met de gemeente of een ander lokaal bestuur te maken heeft. Samen met 'Gemeentelijk zakboekje Databank' - de volledige databank van Vlaamse en Brusselse lokale besturen - vormt het de ideale praktijkgids voor elke lokale mandataris en ambtenaar.
De belastingdienst ondernam begin negentiende eeuw het reusachtige werk om het onroerend vermogen van elke familie te registreren. Deze inventarisatie wordt tot op heden geactualiseerd. Het kadaster brengt deze informatie ook nog eens in kaart. Het resultaat van al dit werk is een belangrijke bron voor het historisch onderzoek. Het kadastraal archief wordt echter relatief weinig geraadpleegd. De toegankelijkheid van al dit materiaal was lange tijd niet optimaal, en daardoor bleven de waardevolle bronnen onderbenut. Deze inventaris ontsluit een reeks kadastrale documenten uit het controlekantoor van Bree - de oudste leggers en tafels zijn ruim 150 jaar oud en vormen een onafgebroken reeks archiefbescheiden van onschatbare waarde. Onderzoekers vinden hierin de toegang tot een veelzijdige bron voor de geschiedschrijving van de (deel)gemeenten Beek, Bocholt, Bree, Ellikom, Gerdingen, Gruitrode, Kaulille, Meeuwen, Neerglabbeek, Opglabbeek, Opitter, Reppel, Tongerlo en Wijshagen.
Aan de hand van een (naar eigen zeggen) 'doffe belastingsbron' - de aangifte van nalatenschap - schetst de auteur niet alleen op een heldere en overtuigende manier een scherp beeld van de manier waarop vermogenshiërarchieën in de 19de en 20ste eeuw kunnen onderzocht worden (en welke methodologische uitdagingen daar allemaal bij komen kijken), maar bestudeert hij ook een specifieke casus - die van de industrieel Louis Buysse, vader van de bekende schrijver Cyriel Buysse en schoonbroer van diens Gentse evenknie, Virginie Loveling. Hier wordt betoogd, met een omwegje naar het op dit moment veelbesproken 'Le Capital au XXI siècle' van de Franse econoom Thomas Piketty, dat dit thema overigens een grote actualiteitswaarde heeft. De lezer krijgt inzicht in de manier waarop vermogens van de ene naar de andere generatie verhuisden, wat in de 19de eeuw formeel georganiseerd werd in het 'erfrecht'. Ten slotte wil dit artikel de lezer ook warm maken voor 'het onderzoek naar de (verscheidenheid in) rijkdom van voorgaande generaties enerzijds, en specifiek voor het gebruik van de aangifte als historische bron anderzijds. Want op een paar vellen papier of in een bondig dossiertje liggen de onderzoeksmogelijkheden van erfrecht en erfenisbelasting besloten, en op hun beurt vullen de aangiften uit het verleden letterlijk honderden meter archiefplanken in de Belgische Rijksarchieven. Zo pleit de auteur op een aanstekelijke manier om het grote potentieel van het toekomstig onderzoek te benutten. Dit schijnbaar 'doffe' terrein botst gaandeweg op verhalen van erfregeling en vermogensplanning, kredietrelaties en schuldenopbouw, de plaats van roerende goederen in de bezitsgeschiedenis, de leeftijdsgebonden vermogensaccumulatie en regionale verschillen tussen stad en platteland.
De publieke verontwaardiging ten aanzien van doorgedreven fiscale optimalisatie door multinationale bedrijven is de laatste jaren sterk toegenomen. Te agressieve belastingontwijking wordt, ofschoon legaal, maatschappelijk niet meer aanvaard. Fiscale gunstmaatregelen kunnen slechts tot op zekere hoogte worden benut, waarna een verdere optimalisatie als misbruik wordt beschouwd. Samen met dit publieke debat over de belastingdruk van multinationale ondernemingen, is de strijd tegen belastingontwijking en -ontduiking de laatste jaren sterk opgevoerd. Zowel wereldwijd, als op Europees en nationaal niveau zijn reeds acties ondernomen en worden nog verdere initiatieven uitgewerkt. Huidige bijdrage beoogt een overzicht te geven van dit geheel aan wijzigingen, zoals deze zich aan multinationale ondernemingen opdringen en hun bedrijfsorganisatie beïnvloeden. Daarom werd ervoor geopteerd genomen initiatieven te bundelen per thema. Het geheel werd vervolgens verder opgedeeld in een materieel en een formeel luik. Materieelrechtelijk werd aandacht besteed aan initiatieven tegen het gebruik van hybride mismatches, initiatieven voor de verdere ontwikkeling van CFC-reglementering en onderkapitalisatieregels, alsook de mogelijke toepassingen van fiscale gunstregimes en de formulering van algemene antimisbruikbepalingen. Formeelrechtelijk werden de initiatieven inzake de uitwisseling van informatie (tussen belastingadministraties onderling en vanwege ondernemingen aan belastingadministraties) kort toegelicht met enkele bijzondere klemtonen. Steeds wordt, aan de hand van een historisch chronologisch overzicht, uiteengezet welke verplichtingen vandaag bestaan en welke wijzigingen in de toekomst nog kunnen worden verwacht, dan wel in de wetgeving zullen moeten worden geïmplementeerd. Dit wordt in hoofdzaak bekeken voor initiatieven binnen de OESO, in een Europese context, en in de nationale Belgische wetgeving. Hieruit blijkt dat, hoewel alle initiatieven sterk focussen op de strijd tegen belastingontwijking en -ontduiking, niet steeds duidelijk is welk einddoel men precies voor ogen heeft. Steeds worden nieuwe, verder reikende initiatieven genomen. Ook de onderlinge samenhang van initiatieven binnen een zelfde materie blijkt niet steeds optimaal gegarandeerd. De vraag rijst dan ook naar een ruimere onderlinge coördinatie van deze initiatieven om te komen tot de ontwikkeling van een stabiel rechtsklimaat. Op dit vlak dringt verder onderzoek zich op.
In deze bijdrage wensen we na te gaan of het vanuit de bestaande criminologische aandacht voor de private veiligheidszorg mogelijk is meer te weten te komen over het (potentiële) slachtofferschap van ondernemingen. We doen dit achtereenvolgens door aandacht te besteden aan het wetenschappelijk onderzoek naar de werknemerscriminaliteit enerzijds en naar de inzichten die de ondernemingen zelf aanreiken anderzijds. Met betrekking tot deze laatste groep staan we stil bij de onderzoeksresultaten van de ‘security consultancy’ ondernemingen en deze die worden medegedeeld door de Europese beroepsvereniging van de bewakingsondernemingen of de ‘Confederation of European Security Services – CoESS’ en de ‘Association of Certified Fraud Examiners – ACFE’. Eindigen doen we met een besluit dat zich richt op de aard van de criminaliteit waarvan de ondernemingen het slachtoffer (kunnen) worden en ten tweede op de ondernemingssectoren die (kunnen) worden getroffen door criminaliteit.
Hoewel het kadaster al een zeer oude instelling is die bij het grote publiek genoegzaam bekend is, mag toch gezegd worden dat inhoudelijk het kadaster nog heel wat geheimen bezit.
Een oude instelling is het zeker. Pieter De Reu toont aan dat al onder Napoleon het kadaster min of meer zijn huidige vorm kreeg, dat er diverse voorlopers waren waarvan sommige teruggaan tot de middeleeuwen. Het doel was op de eerste plaats, toen én nu, de eigendommen in kaart brengen met het oog op het belasten ervan. Het basisgegeven was het perceel, dat was een stuk grond met een bepaalde bestemming (woning, landbouw enz.), een bestemming die verwacht kon worden een bepaalde opbrengst te genereren, die dan belast kon worden. Voor elke eigendom werd een perceelsnummer toegekend. Het kon natuurlijk ook zijn dat verschillende aanpalende percelen met verschillende bestemmingen aan één eigenaar toebehoorden. Dit reusachtige werk duurde tot 1844 en het is een prestatie waar de huidige samenleving nog steeds op voortbouwt.
Burgers en actiecomités vechten de laatste tijd in toenemende mate overheidshandelingen aan voor de rechter. De XLIIste Postuniversitaire Cyclus Willy Delva besteedde dan ook aandacht aan de vraag of er nog kan gebouwd worden in Vlaanderen, gelet op de toegenomen rechtsbescherming tegen de overheid en de invloed van het zogenaamde NIMBY-beginsel. In deze editie worden verschillende zaken besproken, zoals rechtsherstel en overheidsaansprakelijkheid, (alternatieve) geschilbeslechting, burgerparticipatie en de techniek van legislatieve validatie. Verder wordt er een analyse gemaakt van de nieuwe rechtsinstrumenten van de bestuursrechter met het oog op een finale geschilbeslechting, zoals de bestuurlijke lus. Ook het toegenomen belang van het omgevingsrecht wordt besproken, waarbij wordt stilgestaan bij de invloed van internationaal en Europees recht, de milieueffectrapportage en de omgevingsvergunning.
Dit boek biedt een brede inleiding in de analyse van denken en taal. Het is bedoeld voor al wie bezig is met taal en tekst, in het dagelijks leven, op school, maar ook professioneel, in de letteren, wijsbegeerte en wetenschap. Het boek is opgebouwd uit twee delen. In het eerste deel staat het denken centraal. De twee belangrijkste vragen daaromtrent zijn: de vraag van de informele logica naar de relevantie van een argument, en de vraag van de formele logica naar de juistheid van een conclusie. In het tweede deel ligt de nadruk op taal en haar verhouding tot betekenis, het denken en de werkelijkheid.
De stof wordt toegelicht aan de hand van voorbeelden afkomstig uit een grote verscheidenheid aan domeinen, politiek, literair en wetenschappelijk, die tonen hoe belangrijk een juiste kijk op denken en taal is om in de wereld onze weg te vinden.
Om de zelfwerkzaamheid van de lezer op te wekken, zijn aan het eind van ieder hoofdstuk opgaven opgenomen.
Brugge, 26 juni 1781. Joannes Baptiste Jacobs, een blauwwever van middelbare leeftijd, wordt door het voltallige schepencollege veroordeeld tot een gevangenisstraf van dertig jaar in het provinciaal tuchthuis van Gent. Jacobs had namelijk verschillende minderjarige jongens ‘misleyt ende oneerlyck aengeraekt.’ Uit de getuigenissen van Jacobs’ slachtoffers, die op het moment van hun ondervraging reeds volwassen waren, blijkt dat hij jarenlang jongens naar zijn huis lokte om ze seksueel te misbruiken terwijl de buurt hiervan op de hoogte was. Het proces Jacobs schetst dan ook een intrigerend beeld van hoe de stedelijke gemeenschap in Brugge omging met jongeren en deviante seksualiteit in een periode waarin sodomieveroordelingen steeds zeldzamer werden in de Oostenrijkse Nederlanden. Bovendien wijkt de zaak op een essentiële punten af van de overheersende attitude tegenover sodomie in achttiende-eeuws Europa, wat het belang van casestudies aantoont in het onderzoek naar deviante seksualiteit in het verleden.
In de recente geschiedenis heeft geen enkel handelsverdrag zoveel stof doen opwaaien als TTIP. De voorstanders beweren dat het TTIP voor een spectaculaire groei en nieuwe banen zal zorgen; de critici geloven daar niets van. In deze scherpzinnige analyse gaan Gabriel Siles-Brügge en Ferdi de Ville dieper in op de beweringen van zowel voor- als tegenstanders van het TTIP en geven ze een veel genuanceerdere voorstelling dan het beeld dat de krantenkoppen schetsen. TTIP zou dan wel eens een echte ‘game changer’ kunnen worden – maar niet op de manier die de aanhangers voor ogen hebben.
In 2014 werden zowel in de Ziekenhuiswet als in het uitvoeringsbesluit van 1987 wijzigingen aangebracht die betrekking hebben op de opdrachten en de rol van de hoofdgeneesheer.
De hoofdgeneesheer moet sindsdien standaard uitgenodigd worden op de vergaderingen van het beheersorgaan van het ziekenhuis. De hoofdgeneesheer kreeg ook de opdracht om voor elke arts die in het ziekenhuis prestaties verricht een persoonlijk dossier bij te houden. Tot slot kreeg hij de bevoegdheid om een gerichte medische audit te organiseren wanneer de kwaliteit en de goede werking van het medisch departement in het gedrang komen.
Hoewel hun praktische impact genuanceerd is, hebben deze wijzigingen vooral een belangrijke symbolische betekenis, aangezien ze rechtstreeks interfereren met het delicate evenwicht dat sinds 1986 in de ziekenhuiswetgeving is ingebouwd.
In deze bijdrage worden de wetswijzigingen gesitueerd binnen de context van het Koninklijk Besluit (KB) nr. 407 van 18 april 1986 dat destijds een eerste en ingrijpende aanzet heeft gegeven om het geïntegreerde ziekenhuis een wettelijk kader in de Ziekenhuiswet te geven. De resultaten van een studie in opdracht van de Federale Overheidsdienst (FOD) Volksgezondheid, die mede aan de basis lag van de recente wetswijzigingen, worden kort toegelicht. Tot slot wordt de impact van de wetswijzigingen geëvalueerd en wordt een toekomstperspectief geschetst.
Maarten Boudry reageert: hij betoogt dat zijn waarheidspleidooi in Illusies voor gevorderden wel degelijk ruimte laat voor hermeneutiek, zolang deze niet is ingefluisterd door religieuze dogma’s of ‘achterafgoderij’ (de projectie van moderne inzichten en gevoeligheden op heilige teksten). Fictie en verbeelding zijn inderdaad waardevol en nuttig, maar het zijn geen illusies in de zin van onware overtuigingen. Ze missen de ‘doxastische koppeling’ die ons handelen aandrijft. Boudry verduidelijkt daarnaast zijn standpunt over de vrije wil en de grenzen van menselijke kennis.
Los van morele opvattingen rond prostitutie, toont wetenschappelijk onderzoek aan dat prostitutie soms verweven is met criminaliteit. In het geval van uitbuiting en mensenhandel wordt vaak de link gelegd met georganiseerde criminaliteit: criminele organisaties, groepen of netwerken worden verondersteld de handel in vrouwen te organiseren. In deze bijdrage vragen we ons aan de hand van een casestudie te Gent af welke niet-legale activiteiten aanwezig zijn in de prostitutiesector, in welke mate er sprake zou kunnen zijn van georganiseerde criminaliteit en hoe de lokale overheden deze fenomenen aanpakken. Zonder een exhaustief overzicht te willen bieden, identificeren we op basis van analyse van gerechtelijke dossiers en interviews met prostituees en sleutelfiguren sociale fraude en uitbuiting als belangrijke niet-legale activiteiten in de prostitutiesector. Een aantal zaken bemoeilijken de formulering van duidelijke uitspraken over de relatie tussen deze fenomenen en georganiseerde criminaliteit. De aanpak van wantoestanden in de sector blijkt hoofdzakelijk gericht op repressie en in mindere mate op preventie. Verder merken we dat de aanwezige lokale hulpverlening aan sekswerkers voornamelijk om medische redenen wordt gebruikt, en minder om wantoestanden aan te pakken.