clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
In het oeuvre van Ivo Michiels zijn tal van verwijzingen naar het filmmedium te vinden, maar enkele teksten doen veel meer dan refereren. In deze bijdrage wordt het experimentele en intermediale karakter van Met Dieric Bouts (1975) en Een tuin tussen hond en wolf (1977) besproken. Beide zijn het product van een intensieve samenwerking met regisseur André Delvaux en bijzondere vormen van filmliteratuur. Het filmproject Met Dieric Bouts is een combinatie van artistieke documentaire en zelfreflectie vanwege de makers ervan. In Michiels’ tekst en Delvauxs film wordt het creatieve proces dat naar de film leidde, geïntegreerd. Het experiment van de scenarioroman Een tuin tussen hond en wolf is van een andere orde. Hier haalt Ivo Michiels via narratieve strategieën de esthetiek en pragmatiek van de film in de tekst binnen. In de bijdrage wordt de tekstuele eigenheid van de interactie tussen film en tekst in Met Dieric Bouts en Een tuin tussen hond en wolf nader onderzocht.
Na een korte introductie van het IFRS-kader behandelt dit handboek op een gestructureerde wijze de verschillende IFRS-standaarden. Deze standaarden worden besproken aan de hand van een IFRS-jaarrekening en praktische voorbeelden met uitgewerkte journaalposten, waardoor de toepassing ervan onmiddellijk concreet is. Telkens wordt verwezen naar de Belgische boekhoudwetgeving en worden de verschillen duidelijk uitgelegd. Met dit handboek heeft de IFRS-specialist een goed naslagwerk en het biedt de leek een goede introductie in de wereld van de financiële verslaggeving volgens IFRS.
Achtergrond : Spirometrie is een valabel instrument in de evaluatie van patiënten met aanhoudende respiratoire symptomen. Ondanks de diagnostische waarde en de beschikbaarheid van betrouwbare en betaalbare handspirometers blijft het gebruik van spirometrie in de Vlaamse eerste lijn zeer beperkt. De implementatie van een longfunctiemeting in de huisartsenprakijk is niet zo eenvoudig; het vereist kennis, praktische oefening, tijd, geduld en organisatie.
Onderzoeksvraag : Is kwaliteitsvolle spirometrie bij de Vlaamse huisarts een haalbare kaart? Dat werd nagegaan aan de hand van drie onderzoeksvragen:
wat is de exacte tijdsinvestering in de huisartsenpraktijk? 
wat is de kwaliteit van de spirometriecurven 
Is een eenduidige interpretatie door verschillende huisartsen mogelijk?
Methode:  Binnen een gemeenschappelijk onderzoeksprotocol van vijf huisartsen in beroepsopleiding over de plaats van spirometrie in de huisartsenpraktijk
gebeurden in de periode van 1 april 2007 tot 31 augustus
2007 154 spirometrieën. De tijdsbesteding werd exact geregistreerd. De kwaliteit van de curves werd getoetst aan de ATS /ERS - kwaliteitscriteria. De interobservervariatie van de interpretatie door twee huisartsen werd berekend.
Resultaten: een spirometrie duurde gemiddeld 15 minuten. Indien een reversibiliteitstest aangewezen was, duurde dit gemiddeld 32 minuten; 35,6% van de spirometrieën scoorde minder dan 3/5 op een kwaliteitsscore, gebaseerd op de ATS /ERS-criteria. Slechts 37 (24,3%) spirometrieën scoorden maximaal. Er werd een goede interobserverovereenkomst gevonden (kappa 0,652).
Besluit:  De resultaten tonen aan dat spirometrie haalbaar is in de eerste lijn, maar dat kwaliteitsbewaking essentieel is. Vooral het verkrijgen van accepteerbare spirometrieresultaten is een probleem. Moet de opleiding hieraan nog meer aandacht besteden? Of moeten we gezondheidswerkers opleiden om spirometrie uit te voeren? Op die manier hebben deze gezondheidswerkers de kennis en ervaring om spirometrieresultaten van goede kwaliteit te verkrijgen en kan de huisarts focussen op de interpretatie van de resultaten en de behandeling van de patiënt.
Kloof tussen EU en Burgers: zwartepieten tussen media en beleid

Annelies Van Brussel & Petra Huyst study the gap between the EU and its citizens and sketch the 'blame game' between the media and the institutions. Once again the rock-bottom turnout for the latest European parliamentary elections proved that the EU is no longer au­tomatically cherished and that the European public sphere is anything but complete. In that atmosphere, in which all citizens are involved, the media play a significant role as the main channel through which citizens are informed and prompted to get to know the EU. However, the media keep pigeonholing the EU as an irrelevant and loads of money eating spoon feeding machine. On the other hand, defending the recent improvement of its communication and information policy, the European Commission stresses shortcom­ing efforts of the media. Although this blame game between the two parties may be entertaining for a handful of scholars, a third and cru­cial party cannot be forgotten. Since the development of the European public sphere is a bottom-up process, the citizens are undoubtedly the key players. In addition, one has to take into account the importance of national political actors who are, ac­cording to the media and the EU, the ones who have to go out and do the fighting in order to bridge the gap between the EU and its citizens.
In twee focusgroepen, een focusgroep met Marokkaanse vrouwen in Deurne en een focusgroep met Turkse vrouwen in Mol, werd gepeild naar de verwachtingen van deze allochtone bevolkingsgroep ten aanzien van de huisarts. Algemeen waren deze vrouwen tevreden, maar ze bleven toch vaak met vragen zitten. De taal werd in beide groepen aangehaald als een belangrijke bron van communicatieproblemen. Een zo kort mogelijke wachttijd en voldoende tijd tijdens het consult waren belangrijke verbeterpunten voor de Marokkaanse vrouwen, terwijl Turkse vrouwen vooral belang hechtten aan een snellere doorverwijzing.
Indien een koopovereenkomst in geval van wanprestatie met terugwerkende kracht wordt ontbonden, wordt de verkoper geacht steeds eigenaar van het verkochte goed
te zijn gebleven. In principe kan de verkoper zich dan ook op zijn eigendomsrecht beroepen om het verkochte goed te revindiceren. Dit kan storende gevolgen hebben voor derde-verkrijgers en derde-schuldeisers van de koper. In deze bijdrage wordt aangetoond dat met deze storende gevolgen komaf kan worden gemaakt door de terugwerkende kracht van de ontbinding af te schaffen. In de huidige stand
van het recht zijn er namelijk geen redenen om nog langer terugwerkende kracht aan de ontbinding toe te kennen.
Exit het personeelsblad? Of blijft er ondanks alle vernieuwingen in de ICT toch nog een plaats voor dit printmedium binnen de IC-mix? In deze interuniversitaire studie werd de vraag zowel aan communicatoren als aan de (lezende) medewerkers gesteld. Er blijkt een duidelijke consensus over de functie van het personeelsblad (geprint of elektronisch) en de plaats ervan in de IC-mix. Beide media zijn complementair en kunnen ook complementaire functies vervullen. De verdienste van deze studie is dat zij elke specialist interne communicatie een representatief kader en de nodige argumenten biedt om op een doordachte manier onze titelvraag met ja “en/of” neen te beantwoorden.
Deze veldstudie onderzoekt de percepties van werknemers en andere betrokken actoren over de rol die de Disability Case Manager (DCM) vervult in arbeidsreïntegratietrajecten. De kwalitatieve resultaten van 43 cases geven aan dat de meerwaarde van de DCM betrekking heeft op diens rol
in het vertalen van het wettelijk kader naar concrete reïntegratieadviezen, het stimuleren van samenwerking in het netwerk van betrokken actoren, en het synchroniseren van werknemerscompetenties en arbeidsvereisten. Er is echter geen consensus over het belang van die rollen. Beperkingen en implicaties van de resultaten worden weergegeven.
Ongeveer een jaar geleden herdoopte de sp.a zichzelf tot een netwerkpartij. Het nieuwe partijmodel was het antwoord op zowel de verkiezingsnederlaag van 10 juni 2007 als de tanende invloed van de klassieke massapartij. Deze netwerkpartij doet echter sterk denken aan het sociologische concept ‘sociaal kapitaal’. Een sociologische analyse van de sterktes en zwaktes, de mogelijkheden en bedreigingen van de netwerkpartij als organisatiemodel dringt zich bijgevolg op.
Deze studie vertrekt van de hypothese dat de samenhang tussen structurele eigenschappen van gemeenten en ruimtelijke concentraties van criminaliteit gedeeltelijk te wijten zijn aan informele controlemechanismen. In deze bijdrage krijgt informele controle invulling via het concept “lokale verbondenheid”. Via een reeks van bloksgewijze verkennende regressieanalyses en structurele vergelijkingsmodellen worden deze hypotheses op hun waarheidsgehalte getoetst. Bijzondere aandacht werd besteed aan het concreet meetbaar maken van lokale verbondenheid. In deze bijdrage maakten we gebruik van statistieken van de Studiedienst van de Vlaamse Regering, de APS-survey (nu SCV-survey) en de geregistreerde criminaliteitcijfers van de federale politie. Ondanks de beperkte meting van lokale verbondenheid vinden we een zelfstandig duwend effect van zwakke lokale verbondenheid op de graad van autodiefstal in de gemeente, onder statistische controle van  economische deprivatie, etnische heterogeniteit en densiteit; belangrijke structurele determinanten van ruimtelijke concentraties van criminaliteit. De gevolgen van deze bevindingen voor verder onderzoek naar de rol van lokale verbondenheid worden bediscussieerd.
Met de komst van de computer en het internet in de klas gaat het op technologisch vlak razendsnel voor de leerkracht. Het wereldwijde web spuwt elke dag ontelbaar nieuwe applicaties en voor het onderwijs bruikbare leerinhouden de klas binnen. In die klas heeft het digitaal schoolbord op amper 2 à 3 jaar zijn plaats naast het traditionele bord en de beamer weten te veroveren. Het leren en het lesgeven zelf verplaatst zich steeds meer naar de digitale klas of een virtuele omgeving. We dienen ons dringend af te vragen of de leerkracht al deze nieuwe evoluties kan integreren in zijn klaspraktijk. Zo hebben de meeste leerkrachten voor hun cursussen al enkele jaren een elektronische leeromgeving (ELO) ter beschikking. En hoewel ELO’s niet zo nieuw meer zijn, is er weinig geweten over hoe de leerkracht die omgeving ondertussen inzet binnen zijn klas. Recent onderzoek biedt daar een antwoord op.
Stigmatisering van personen met psychische moeilijkheden wordt algemeen beschouwd als een sterk belemmerende factor voor een doeltreffend systeem van geestelijke gezondheidszorg. Deze bijdrage gaat na of - en zo ja, waardoor - stigmaervaringen van zorggebruikers verschillen tussen zorginstellingen, in casu zorgeenheden van psychiatrische ziekenhuizen. De resultaten wijzen uit dat stigmaervaringen inderdaad significant verschillen tussen zorgeenheden. Een eerste mogelijke verklaring is dat stigmaervaringen bepaald worden door kenmerken van de zorggebruikers zelf, zoals de ernst van de aandoening. Doordat verschillende zorgeenheden verschillende doelgroepen hebben, zijn er ook verschillen in stigmaervaringen. Deze redenering kon echter de verschillen niet verklaren. Een tweede verklaring, die stelt dat stigmaervaringen bepaald worden door kenmerken van de organisatie van de zorg zelf, wordt wel bevestigd. Zo rapporteren zorggebruikers van grotere eenheden meer stigmaervaringen, terwijl patiënten van eenheden met een betere groepssfeer minder stigmaervaringen hebben. Bovendien hangt een meer geïndividualiseerd zorgpakket samen met minder stigmaervaringen, voor zover het niet tot een slechtere groepssfeer leidt, omdat het de zorgeenheid versplintert. De eindconclusie is dat er wel degelijk verschillen zijn in stigmaervaringen tussen zorgeenheden, die te verklaren zijn door specifieke kenmerken van de organisatie van de zorg in deze eenheden.
De eerste stadsomwalling van Brussel werd aangelegd in de 13de eeuw. Negen eeuwen later bestaat dit bouwwerk nog steeds, zij het in een gefragmenteerde vorm. De eerste stadsomwalling kende dan ook een bewogen geschiedenis. Haar functie en belang varieerden door de tijd heen: van militair bolwerk naar bron van inkomsten, van lastige hinderpaal tot opgewaardeerd monument. De vele en uiteenlopende restanten van de stadsomwalling vertellen ons hier meer over. Deze korte bijdrage dient als algemene inleiding. We gaan eerst in op het meerledige begrip ‘eerste stadsomwalling’. In tweede instantie bespreken we haar negen eeuwen lange geschiedenis in vogelvlucht.
Het onderzoek naar de stedenbouwkundige ontwikkeling van de stad Brussel wordt hier als het ware overgedaan op een lager schaalniveau, met als casus de buurt van de Lakensestraat. In eerste instantie worden enkele onderzoeksmethodes voorgesteld om het stedenbouwkundige parcours van deze laatmiddeleeuwse buurt te bestuderen. Hiervoor worden diverse types bronnen gebruikt, zodat deze studie een multidisciplinair karakter krijgt. Historische teksten, 16de-eeuwse cartografie, middeleeuwse toponymie en bouwkundig patrimonium komen aan bod en worden bestudeerd vanuit uiteenlopende invalshoeken (morfologie, (historische) geografie, taalkunde, kunstgeschiedenis, stedenbouw en architectuur). In tweede instantie en tot slot wordt getracht om uit deze informatie een coherent beeld te distilleren en zo te komen tot een doorgedreven integratie van historische, cartografische en materiële bronnen.
Eerste deel van een dubbelartikel over de evolutie van het stelsel van in- en uitvalswegen van middeleeuws Brussel. Het artikel vangt aan met een historiografisch overzicht, waarbij onder meer wordt ingegaan op de vermeende Romeinse wegen die de stad doorkruisten. In tweede instantie wordt aandacht geschonken aan de stedelijke uitvalswegen van vóór de 13de eeuw.
Het repertorium bevat een exhaustief overzicht van de territoriale eenheden die zich tussen 1796 en 1963 op het huidige Belgische grondgebied hebben uitgestrekt. Worden behandeld: de gemeenten, de municipale kantons, de gerechtelijke kantons, de militiekantons, de administratieve arrondissementen, de gerechtelijke arrondissementen, de departementen en de provincies. Per omschrijving worden de grenswijzigingen en het verloop van de bevolking weergegeven. Het repertorium bevat verwijzingen naar de ressorten van de rechtscolleges en de gedecentraliseerde overheidsinstellingen. De wetten en de besluiten worden in een afzonderlijke lijst toegelicht. Het laatste deel is gewijd aan een kritische bespreking van de volkstellingen uit de periode 1796-1830.
Wiki's zijn binnen de meeste elektronische leeromgevingen standaard beschikbaar voor elke leerkracht, lector of docent. Bovendien zijn wiki's – en niet in het minst Wikipedia als voornaamste voorbeeld – bekend bij het brede publiek. Toch stellen we vast dat er vooralsnog weinig gebruik gemaakt wordt van wiki's in de klas. Doordat wiki's beschikbaar en bekend zijn, maar toch niet vaak worden gebruikt in de klaspraktijk, vermoeden we dat niet het technische aspect (opzetten en onderhouden van de wiki) de Vlaamse leerkracht ervan weerhoudt om wiki's in te zetten in hun onderwijs, maar veeleer een gebrek aan informatie over het didactische gebruik van een wiki. Leerkrachten vragen zich met andere woorden af hoe ze een wiki kunnen inzetten in hun onderwijs – en wat ze er mee kunnen doen.
In dit artikel beschrijven de auteurs hoe wiki's kunnen worden gebruikt in de onderwijspraktijk. Wat zijn wiki's? Wat zijn de kenmerken? Wat zijn de verschillende functies van een wiki en voor welke doeleinden kunnen wiki's worden ingezet? Na een antwoord op deze vragen presenteren we kort enkele praktijkvoorbeelden. Daarnaast bekijken de de technologische optie's en schuiven we richtlijnen en concrete praktijkervaringen met betrekking tot het didactische gebruik van wiki's naar voren, samen met de belangrijkste knelpunten.
Aan de hand van een uitgebreide attributenanalyse werd getracht de technologische kenmerken van twee lithische ensembles in de Noorderkempen te achterhalen. Hierbij werd de vraag gesteld of men lithisch materiaal van verschillende finaalpaleolithische en mesolithische groepen op basis van deze methode kan onderscheiden. In Weelde Eindegoorheide 12 en 13 worden, op typologisch vlak, een drietal occupatiefasen onderscheiden. Op technologisch vlak leek er echter maar één traditie aanwezig te zijn. Deze kenmerkt zich voornamelijk door een zekere flexibiliteit doorheen de hele chaîne opératoire.
Aanleiding is een hommage aan de vorig jaar overleden luisterspelregisseur Michel De Sutter. Het artikel schetst zowel het ontstaan van het luisterspel aan de publieke omroep als het weer verdwijnen ervan. Dit afstoten van het genre wordt voonamelijk ingegeven door enonomische motieven. Tegelijkertijd poogt de tekst een overzicht te geven van alternatieve scenes waar het luisterspel zich weer ontwikkelt.
ZOEM is een artikelenreeks over gelijkekansenthema’s waarover binnen het Steunpunt Gelijkekansenbeleid onderzoek wordt verricht: gender, etniciteit en seksuele voorkeur. In de artikels zoemen we in op bepaalde aspecten van gelijke kansen door het bespreken van cijfergegevens uit afgerond onderzoek in Vlaanderen en daarbuiten. We brengen bestaande gegevens samen in een overzichtelijk artikel waarvan de verschillende onderdelen ook apart gelezen kunnen worden. De navigatiemogelijkheden (links) in de mailing en op de website ondersteunen deze doelstelling. ZOEM past in de strategie voor een betere ontsluiting van onderzoeksgegevens over gelijke kansen. De eerste ZOEM van de reeks ging over holebi’s en kwam uit in september 2007. ZOEM nummer twee had allochtone vrouwen als onderwerp, de derde ZOEM handelde over alleenstaand ouderschap en gender. In ZOEM 4 bestudeerden we de verschillen tussen mannen en vrouwen met een zelfstandig beroep. De focus van ZOEM nummer 5 was de sociaal-culturele integratie bij allochtonen. In ZOEM nr 6 gingen we dieper in op de schoolloopbanen van holebi's. ZOEM nr 7 behandelde het thema van echtscheiding bij mannen en vrouwen van Turkse en Marokkaanse herkomst. ZOEM nr 8 belichtte het combineren van arbeid in verschillende vormen. In deze negende ZOEM geven we wat meer inzicht in de sociale wereld van transgender personen.
In deze bijdrage presenteren we een aantal indicatoren over de seksesegregatie aan Vlaamse universiteiten. 
We presenteren cijfers over de seksesegregatie bij enerzijds het professorencorps (het zelfstandig academisch personeel) en anderzijds de assistenten en het wetenschappelijk personeel. We besteden daarbij aandacht aan de horizontale seksesegregatie. Mannen en vrouwen zijn immers niet mooi verdeeld over wetenschappelijke disciplines. Zij nestelen zich in aparte niches. De vraag is of deze horizontale segregatie stilaan gedeblokkeerd geraakt of zich verder doorzet. Naast de horizontale brengen we ook de verticale seksesegregatie in kaart. We bieden een instrument aan om de doorgroei van vrouwen naar de hoogste echelons te meten: namelijk de glazen plafondindex en de index van de leaky pipeline.
De interesse voor peter/meterschap (mentoring) als ontwikkelingsstrategie neemt toe. Mensen leren immers het best wanneer ze leren van anderen op de werkplek zelf. Peter/meterschap kan helpen om nieuwkomers op een gemotiveerde manier in te werken. Bovendien kan mentoring ingezet worden bij de ontwikkeling van de competenties van bestaande medewerkers. Naast de voordelen die mentoring biedt aan de mentee, wordt de mentor zelf ook beloond, zowel op persoonlijk als op professioneel gebied. De organisatie geniet op haar beurt van de verhoogde productiviteit en efficiëncy van de medewerkers. 

Het belang van, en de noodzaak aan talentmanagement is al sinds de jaren tachtig duidelijk aanwezig in de managementliteratuur en in de alledaagse HR-praktijk. Talentmanagement is een eerder overkoepelende term voor alle processen, methoden en technieken die een organisatie inzet voor het aantrekken, inzetten, ontwikkelen en behouden van die talenten die de organisatie nodig heeft om zich te onderscheiden op de markt en in haar dienstverlening. Mentoring, het ondersteunen van mensen in hun ontwikkeling, is een concrete manier om aan talentmanagement te doen.
Echtscheiding is van alle culturen, maar in de ene cultuur is het al wat meer ingeburgerd als in de andere. In de Westerse cultuur is echtscheiding bezig aan een stevige opmars. Er lopen steeds meer huwelijken op de klippen en de haalbaarheid van een huwelijk tot de dood het koppel scheidt, wordt door velen in vraag gesteld. Echtscheiding en de nieuwe leefvormen die erop volgen maken meer en meer deel uit van ieders leefwereld. Op school zijn er neergeschreven procedures als houvast voor leerkrachten: wie van de ouders mag de kinderen afhalen, wie krijgt het rapport mee, moet er voor elke ouder een apart oudercontact worden vastgelegd, ... ? De kinderen worden experts in koffers in- en uitpakken en voor de gelukkige exen worden echtscheidingsfeestjes gebouwd. Onze maatschappij past zich aan. Dat echtscheiding niet zo'n feest is, wordt duidelijk in het tweedelig rapport van dr. Suzana Koelet (Steunpunt Gelijkekansenbeleid) over "Echtscheiding bij personen van Turkse en Marokkaanse herkomst".
Sinds de politiehervorming is het denken over de manier waarop de veiligheid en de leefbaarheid in onze samenleving best verzekerd kunnen worden opnieuw in een stroomversnelling geraakt. Concepten als gemeenschapsgerichte politiezorg, maatschappelijke veiligheid, informatiegestuurde politiezorg, sociale veiligheid, excellente politiezorg, integrale veiligheid, … werden uitgevonden of nieuw leven ingeblazen en nadien continu tegen het licht gehouden. Toch begint er zich in beleidskringen – zeker bij verantwoordelijken van de politie – een visie op de aanpak van de complexe veiligheids- en leefbaarheidsproblematiek uit te kristalliseren. Die vinden we terug in een beleidsnota van Bruggeman, Van Nuffel en Van Branteghem (2007). Centraal in deze visie staat de integrale benadering van het veiligheids- en leefbaarheidsbeleid. Het is belangrijk om rekening te houden met zo veel mogelijk beïnvloedende factoren en netwerken of samenwerkingverbanden op te richten waarin verschillende overheidsdiensten en externe partners (waaronder de bevolking) betrokken zijn. Om dat waar te maken, zijn ondersteunende tools nodig. In dit artikel nemen we een van de instrumenten die de voorbije jaren ontwikkeld werden ter bevordering van een integraal veiligheids- en leefbaarheidsbeleid, namelijk de Veiligheidsscan, onder de loep. Eerst zetten we kort uiteen welke noden aan de basis lagen van de ontwikkeling van dit instrument. Vervolgens zoomen we in op een aantal inhoudelijke en technische aspecten van de tool. Daarna bekijken we of het integrale karakter van de Veiligheidsscan nog vergroot kan worden en verduidelijken we aan de hand van een aantal resultaten dat de zorg voor veiligheid en leefbaarheid een gedeelde verantwoordelijkheid is. In het besluit resumeren we wat de  meerwaarde van de Veiligheidsscan kan zijn en welke voorwaarden vervuld moeten worden om dit potentieel ten volle te kunnen benutten.
In dit artikel wordt een overzicht gegeven van wat de belangrijkste hervorming heet te zijn in het Belgische asielrecht sedert twintig jaar. De oprichting van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen is hier een zeer belangrijk onderdeel van. Er wordt een overzicht geboden van de rechtspraak die dit administratief rechtscollege heeft ontwikkeld tijdens het eerste gerechtelijk jaar in zijnbestaan, in de context zijn eigen wettelijk vastgelegde bevoegdheid en in het licht van de belangrijkste wetswijzigingen mbt asiel en subsidiaire bescherming.
Op 1 juni 2007 is de Europese REACH -Verordening in werking getreden. Deze verordening vormt een volledig nieuw juridisch kader voor het beleid inzake chemische stoffen. Ze regelt de registratie, beoordeling, autorisatie en beperking van chemische stoffen. De essentie van REACH is dat wanneer er geen informatie beschikbaar is over de eigenschappen van een chemische stof, deze stof niet mag worden vervaardigd, ingevoerd of gebruikt. Via registratie wil Europa controle verwerven over alle chemische stoffen op de interne Europese markt.