clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
In dit artikel analyseren we de kwaliteit van de Belgische winstvoorspellingen en de invloed die deze winstvoorspellingen uitoefenen op het koersverloop van grote Belgische bedrijven.
We vinden een duidelijk verband tussen winstvoorspellingsrevisies en koersreacties in de pre-revisieperiode. De beurskoersen reageren al vijf maanden op voorhand in dezelfde richting als de winstvoorspellingsrevisies. De waargenomen gecumuleerde abnormale rendementen in de pre-revisieperiode bedragen 4,5 en 7% voor positieve revisies en -2,5 en -4% voor negatieve revisies. Aan de hand van de literatuur die we bestudeerden in het eerste deel kunnen we verschillende verklaringen voor dit fenomeen aanhalen. Eén mogelijkheid is dat de markt al op voorhand reageert op de winstvoorspelling. Dit is enkel mogelijk als analisten hun winstvoorspellingsrevisies eerst bekend maken aan een selecte groep van klanten. Het is echter zeer onwaarschijnlijk dat analisten hun winstvoorspellingen al verschillende maanden op voorhand opstellen. Een andere mogelijkheid is dat analisten rationeel handelen en de aanpassingen in de beurskoersen opnemen in hun winstvoorspelling. Deze alternatieve theorie is compatibel met de voorgaande en ondersteunt de theorie van de efficiënte markt.
Voor de post-revisieperiode vinden we hetzelfde verband, zij het minder sterk. Markten passen zich gradueel aan wanneer ze winstvoorspellingen verwerken, of anders gezegd: er is sprake van onderreactie van investeerders op winstvoorspellingsinformatie en bijgevolg bewijs voor inefficiënte markten. Deze graduele aanpassing van de beurskoersen duurt tot zeker twee maanden na de bekendmaking van de winstvoorspellingsrevisie. Via het MAR-model vinden we zelfs abnormale rendementen tot 6 maanden na de revisies. De waargenomen gecumuleerde abnormale rendementen zijn eerder beperkt in omvang, maar niettemin significant. 
De vastgestelde abnormale rendementen verdwijnen in de post-revisieperiode wanneer we de zoek- en transactiekosten in rekening brengen. Er is dus wel economische efficiëntie. Niettemin vervullen analisten een rol naar beleggers toe die op zoek zijn naar een geschikte belegging of naar instellingen die grote volumes aankopen, zodat de statistische inefficiëntie toch uitgebuit kan worden.
Wanneer we alles resultaten in overweging nemen, vinden we zowel bewijs voor efficiënte als niet-efficiënte markten. Er is blijkbaar sprake van semi-sterke marktinefficiëntie. Deze conclusie ligt in lijn met de resultaten van voorgaand onderzoek.
In 2000 introduceerde de Vlaamse overheid het project Integrale jeugdhulpverlening als antwoord op een aantal steeds opnieuw vastgestelde knelpunten in de jeugdzorg. De jeugdzorg van tegenwoordig zet dit ambitieuze plan en haar uitwerking een spiegel voor, maar gaat nog een stapje verder. Het boek besteedt immers uitgebreid aandacht aan de verhalen van de mensen in de praktijk die het beleid moeten uitvoeren. Daardoor biedt het een genuanceerde en brede kijk op de huidige debatten, hangijzers, achtergronden en suggesties voor oplossingen in de Vlaamse jeugdzorg. Het onderzoek in dit boek is één van de eersten in het Nederlandstalige gebied dat vertrekt vanuit een vernieuwende visie op wetenschap (sociaal constructionisme) en deze visie ook consequent toepast, van wetenschapsfilosofische uitgangspunten tot en met uitgewerkte methodologie. Door zijn unieke invalshoek is De Jeugdzorg van tegenwoordig een niet te missen stand van zaken voor de jeugdhulpverlener en een boeiende ontdekkingsreis doorheen een alternatieve aanpak voor het sociaal-wetenschappelijk onderzoek.
Na het bulktransport (eerste golf) en het containertransport (tweede golf) bestaat er vandaag een derde golf in de uitbreidingsmogelijkheden voor de binnenvaart en dit in het organiseren van palletvervoer via het water. In deze paper illustreren we aan de hand van verscheidene praktijktesten met bouwmaterialen de haalbaarheid van een gelijk traject via de binnenvaart ten opzichte van de weg. Deze productcategorie is uitermate geschikt tot dergelijk vervoer omdat ze meestal op pallets verpakt worden. De implementatie van het concept van regionale watergebonden distributiecentra (RWDCs) wordt via deze concrete testen naar de markt gebracht.
Het boek beslaat negen hoofdstukken. (1) Talen, sprekers en de studie ervan, (2) Universele, talige categorieën, (3) Ferdinand de Saussure en de moderne taalwetenschap, (4) Het Europese en het Amerikaanse structuralisme, (5) Foneik: fonetiek en fonologie, (6)Principes van de transformationele, generatieve grammatica, (7) Sociologische, linguïstische en antropologische achtergronden van de sociolinguïstiek, (8) Psycholinguïstiek, (9) Taal en het brein. Neurowetenschappen en taalontwikkeling. Er is een namen- en een zaakregister.
Deze bijdrage bespreekt de merites van meertalig onderwijs (ITTO). In een eerste deel wordt de invloed van leerprocessen op het brein besrpoken. Vervolgens worden enkele karakteristieken van ITTO toegelicht. In deel drie worden interactieprocessen in ITTO en traditioneel onderwijs naast elkaar geplaatst. In het laatste deel worden de resultaten van ITTO-onderzoek besproken vanuit zes invalshoeken. (1) Kennis van de doeltaal, (2) kennis van de moedertaal, (3) kennis van de leerstof, (4) attitudes en motivatie, (5) cognitieve aspecten en (6) resultaten van breinonderzoek.
Dit artikel concentreert zich op de hedendaagse discussie tussen meer militante vormen van atheïsme aan de ene kant en rigoureus religieus/godsdienstig denken aan de andere kant. Ik toon, gebaseerd op basis van William James' "The varieties of religious experience" en "Pragmatism" dat de atheïst het religieuze leven van de ander kan leren begrijpen maar dat dit tegelijkertijd een ferme kritiek en sterke beperking van dit religieuze leven niet uitsluit.
David Mamet is zonder twijfel de belangrijkste levende toneelschrijver van de Verenigde Staten. Maar hij is veel meer dan dat. Sinds hij in 1987 immers het scenario van The Untouchables schreef, is hij een van Amerika's meest vooraanstaande filmscenaristen. In datzelfde jaar tekende Mamet overigens ook voor House of games, zijn eerste eigen film en ook op dat gebied vestigde hij een stevige reputatie.

Aan de basis van zijn oeuvre ligt de Amerikaanse samenleving met al haar verborgen driften en brutale tegenstrijdigheden en haar taal die een doorzichtig masker voor dit ambigue driftleven is. Moeiteloos schakelt Mamet van tragedie naar film noir over.

De auteurs van dit boek, dat het rechtstreekse resultaat is van een gezamenlijk onderzoeksproject van de Vrije Universiteit Brussel en het departement RITS van de Erasmushogeschool Brussel, proberen elk vanuit hun specifieke invalshoek, de lezer te confronteren met de precaire relatie tussen waarachtigheid en vervorming die Mamet zo eigen is. Heel wat aandacht wordt besteed aan de opvoering- en receptiegeschiedenis van Mamets werk in Vlaanderen: zijn teksten werden immers door alle mogelijke gezelschappen gespeeld, van de KVS over Malpertuis en Antigone tot De Koe.

Doorheen die interpretaties wordt een licht geworpen op een aantal vergeten passages uit de Vlaamse theatergeschiedenis. Dit boek houdt bewust het midden tussen theorie en praktijk. Precies daarom vindt de lezer in dit boek een verslag van het 'werken met Mamet'. Naast theoretisch onderzoek is er dus ook ruimte voor artistieke reflectie. Want precies die reflectie vormt een speerpunt in Mamets theaterpedagogie.
Het taalgebruik in Brussel is een vraagstuk dat zelden sereen en objectief benaderd wordt, want er staan fundamentele rechten en culturele identiteitskwesties op het spel die de gemoederen kunnen verhitten. De VUB (Vrije Universiteit Brussel) doet echter al vele jaren aan onderzoek op dat vlak. Dit jaar publiceert Rudi Janssens de bevindingen van de tweede taalbarometer, die een stand van zaken opmaakt. Daaruit kan men een aantal opmerkelijke lessen trekken. Het meertalige karakter van de bevolking, het aantal taalgemengde gezinnen en het feit dat steeds meer Brusselaars gebruik maken van de dienstverlening van beide traditionele taalgemeenschappen maakt het steeds moeilijker om in Brussel een persoon aan een specifieke taalgemeenschap te linken. Ook het taallandschap op zich wordt complexer. Frans blijft met voorsprong de lingua franca en de in Brussel geboren jongeren met een allochtone achtergrond maken in hun nieuwe gezinnen meer en meer de shift naar het Frans. Tegelijk neemt echter het aantal tweetalige gezinnen en het aantal thuistalen toe. Het aandeel van Brusselaars uit eentalig Nederlandstalige gezinnen daalt licht en steeds meer Brusselaars die van huis uit Nederlands spreken doen dit in combinatie met een andere taal. Desondanks spreken deze personen wel steeds meer Nederlands in de publieke ruimte. Het Engels blijft qua taalgebruik duidelijk op de derde plaats en wordt vooral in de arbeidsomgeving gesproken, al beweren steeds meer Brusselaars deze taal vlotter te beheersen dan het Nederlands. De Brusselaars zelf vinden deze meertalige omgeving een belangrijke meerwaarde, al blijft politieke polarisering steeds om de hoek loeren. De integrale analyse van de resultaten van dit onderzoek kan je vinden in JANSSENS, Rudi, Van Brussel gesproken. Taalgebruik, taalverschuivingen en taalidentiteit in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest (Taalbarometer II), Brusselse Thema s 15, Brussel, VUBPRESS, 2007.
PPS wordt dikwijls bekritiseerd als zou het een manier zijn waarmee de overheid de risico s voor private partijen afdekt. De case van Hengelo toont echter aan dat dit geenzins het geval hoeft te zijn. Door voldoende openingen te laten in de wijze waarop de concrete samenwerkingsvorm in elke fase van het project ingevuld kan worden, heeft de gemeente Hengelo in de laatse fase van de exploitatie haar sturingsmogelijkheden weer op de voorgrond gebracht.
Forensische psychodiagnostiek heeft als onderzoeksobject het door een persoon gepleegde normoverschrijdend gedrag.  Omdat dit gedrag meestal erg situatiegebonden is, is er ook op dit domein nood aan de ontwikkeling van praktisch bruikbare methoden voor gecontextualiseerde psychodiagnostiek.  De delictketenmethode wordt beschouwd als een voorbeeld van een dergelijke methodiek.  Een delictketen is de herformulering van een individueel delict als een temporele opeenvolging van psychologische gebeurtenissen in interactie met psychologisch betekenisvolle situatiekenmerken.  Het artikel beschrijft hoe aan de hand van een interviewcyclus met een dader een dergelijke delictketen kan worden opgemaakt, en besluit met een voorbeeld.
Reeds een aantal jaren besteedt Child Focus, het Europees Centrum voor Vermiste en Seksueel Uitgebuite Kinderen, bijzondere aandacht aan de kwetsbare groep niet-begeleide minderjarigen. Deze jongeren worden gekenmerkt door een onzekere verblijfssituatie, een gemis aan een gezinsomkadering, het risico van (georganiseerde) uitbuiting, gekoppeld aan het hoge aantal geregistreerde verdwijningen. In dit artikel wordt dieper ingegaan op de volgende vragen: Welke verdwijningsdossiers komen bij Child Focus terecht? Hoe kunnen deze jongeren worden opgespoord? Hoe kunnen deze verdwijningen worden voorkomen of beperkt?
Anno 2007 is gobalisering een essentieel element van onze leefwereld geworden, waarbij reizen - zelfs naar de andere kant van de wereld - voor veel mensen toegankelijker wordt, dus ook voor minderjarigen. Dagelijks zijn er duizenden minderjarigen ergens op de wereld alleen onderweg, zonder hun ouders of wettelijke vertegenwoordiger. Hun reismotieven vertonen onderlinge verschillen, maar zij bevinden zich allen in een min of meer kwetsbare positie aangezien ze niet kunnen rekenen op de ondersteuning van hun ouders. Bovendien lopen zij het risico om ten prooi te vallen aan allerlei criminaliteitsvormen gedurende hun reistraject, zoals mensensmokkel en mensenhandel in het bijzonder, maar ook andere risicosituaties voor de minderjarige zijn mogelijk. Het onderzoek naar de problematiek van alleenreizende minderjarigen op het niveau van de luchthaven is evenwel internationaal schaars en in België zelfs volledig onbestaande. Toch is het belangrijk dat er onderzoek naar gevoerd wordt: de luchthaven wordt immers dagelijks geconfronteerd met alleenreizende minderjarigen en desondanks is er over deze doelgroep erg weinig basisinformatie voorhanden. Vanuit deze bezorgdheid en vaststellingen besloten Child Focus, de Federale Gerechtelijke Politie (FGP) Airport en de Koning Boudewijnstichting de krachten te bundelen en tussen 1 juli 2006 en 31 mei 2007 een exploratief onderzoek uit te voeren op Brussels Airport naar deze uiterst complexe problematiek. Het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind vormt het kader voor dit onderzoek. Het doel ervan is nagaan of de huidige procedures en praktijken inzake alleenreizende minderjarigen op Brussels Airport misbruik niet faciliteren en aanbevelingen formuleren om de dagelijkse praktijk inzake alleenreizende minderjarigen op de luchthaven te optimaliseren. De onderzoeksbevindingen en aanbevelingen naar beleid en goede praktijken worden in deze publicatie toegelicht.
Via een aantal korte hoofdstukken tracht ik enkele grote (westerse) kritisch-wijsgerige ideeën omtrent het godsbestaan te overlopen. Vertrekkend bij de mythologie uit het antieke Griekse denken wordt er een kritiek op deze denkbeelden geformuleerd aan de hand Xenophanes van Colophon. Vervolgens toon ik de christelijke theologisch-filosofische pijler, geïllustreerd aan de hand van Thomas van Aquino's godsbewijzen. Deze worden dan weer aan een kritiek onderworpen op basis van Bertrand Russells argumenten. Zo kom ik tot het agnosticisme. De twijfel en de sprong in het geloof worden getoond aan de hand van Blaise Pascal ('de weddenschap van Pascal') en tot slot wordt het atheïsme geschetst met behulp van Jean Mesliers en Michel Onfrays ideeën. Omdat Michel Onfray de godsdienst afschildert als een mythisch denken, komen we terug op het thema van de mythologie, het beginpunt. Via deze cirkelredenering wordt getracht de studenten aan te zetten tot zelfstandig en kritisch denken, het vormen van een eigen mening op basis van een aantal standpunten uit de grote stromingen van de wijsbegeerte.
Onder andere door de aanwezigheid van zeehavens en luchthavens is Vlaanderen een
logistieke draaischijf in Europa. Vlaanderen ligt in het centrumvan een druk
doorvlogen Europees luchtruimen bevindt zich in de FLAP-zone, een ruit die gevormd
wordt door de luchthavens van Frankfurt, Londen, Amsterdamen Parijs. De stijgende
activiteit van de internationale transportmodi verhoogt demilieudruk in Vlaanderen
eveneens. De emissies van de internationale lucht- en zeevaart wordenmomenteel
echter niet in rekening gebracht in het Kyotoprotocol en vallen evenmin onder de
doelstellingen van de Europese NEM-richtlijn (Nationale Emissiemaxima, richtlijn
2001/81/EG). Zowel op nationaal als op internationaal niveau wordt de integratie van
die sectoren in het klimaatbeleid steedsmeer overwogen en zijn er projecten
lopende omde invloed van het opnemen van die internationalemodi in het
toekomstigemilieubeleid te analyseren. De Europese Unie overweegt omde sectoren
in het Europese systeemvan emissiehandel te integreren en een belangrijk deel van
de internationale onderhandelingen betreffende het post-Kyotobeleid (na 2012)
zullen gewijd zijn aan het in rekening brengen van de emissies van de internationale
lucht- en scheepvaart.

In dit hoofdstuk wordt dieper ingegaan op de huidige en toekomstige omvang van de
modi lucht- en zeevaart en de daaraan gerelateerde emissies. Verder wordt er een
stand van zaken gegeven omtrent de emissiereglementering van deze tweemodi.
Ook worden demilieuprestaties van de lucht- en zeevaart vergeleken voor goederen-
transport over korte en lange afstand en wordt er geanalyseerd in welkematemeer
milieuvriendelijkemodi gebruikt worden voor het transport van goederen vanuit de
havens naar het hinterland.
Inleiding: Het doel is de ontwikkeling beschrijven van een zorgleidraad voor huisartsen betreffende communicatie met terminaal zieke patiënten die thuis wensen te sterven.
Methoden: Driefase proces: i) Ontwerpfase: bevindingen uit de literatuur werden gestructureerd en gewogen aan de hand van een focusgroep met huisartsen (N=8); ii) Uitdiepingsfase: kwalitatieve data m.b.t. het patiënten- en zorgverlenersperspectief werden verzameld d.m.v. een focusgroep met naasten (N=7), diepte-interviews met terminaal zieken (N=17) en een kwaliteitskring met zorgverleners (N=11); iii) Toetsingsfase: de aanvaardbaarheid van het voorontwerp werd beoordeeld in bipolaire focusgroepen (huisartsen-verpleegkundige (N=12) en huisartsen-specialisten (N=9)) en becommentarieerd via mail door experten (N=41).
Resultaten: Zorgverleners en patiënten uitten de nood aan een begrijpelijke zorgleidraad over communicatie aan het levenseinde. Ze kenden de grootste prioriteit toe aan vier themas: de waarheidsmededeling, exploratie van wensen rond het levenseinde, omgaan met enerzijds disproportionele behandelingen en anderzijds met euthanasieverzoeken. Andere themas die naar voor kwamen waren: continuïteit van zorg door de huisarts, voeding en vocht in de stervensfase en technische aspecten van euthanasie.
Beschouwing: Het bleek haalbaar een zorgleidraad te ontwikkelen voor huisartsen op basis van de drie hoekstenen van Evidence Based Medicine: literatuuronderzoek, patiëntenvisies en ervaring van professionelen. Ondanks verschillen tussen België en Nederland is deze zorgleidraad ook relevant voor Nederlandse huisartsen.
Het in 1815 ontstane Groot-Hertogdom Luxemburg kan met reden als een staatkundige eigenaardigheid bestempeld worden. Krachtens het Weense verdrag was de nieuwe entiteit een volwaardige lidstaat van het Duitse Bond, met Willem I als heerser in naam. Hoewel het Groot-Hertogdom dus theoretisch ressorteerde onder het gezag van de Duitse Rijksdag, is het tot 1830 zoveel mogelijk administratief ingelijfd bij de rest van het Verenigd Koninkrijk en daarom werd het geregeerd als een volwaardige Nederlandse provincie. Als gevolg van die inlijving werd Willems vernederlandsingspolitiek ook opgedrongen aan het zg. Quartier Allemand - de als Duistalig beschouwde districten Aarlen, Luxemburg, Grevenmacher en Diekirch - zij het dat die taalpolitiek daar wel op een specifieke manier toegepast werd. In dit artikel belichten we Willems taalbeleid in het Quartier Allemand, meer bepaald dat gedeelte van het Groot-Hertogdom dat in de 19de eeuw als Duitstalig bestempeld werd, en waarvan de grenzen samenvallen met die van het huidige Groot-Hertogdom.
Minderjarigen die zonder hun ouders of wettelijke voogd reizen, vormen een groeiend fenomeen. Jaarlijks reizen enkele tienduizenden minderjarigen alleen via Brussels Airport. We beschikken evenwel niet over adequate gegevens met betrekking tot deze uiterst kwetsbare groep passagiers (profiel, toestroom, procedures, regelgeving,etc.). Dit gegeven motiveerde Child Focus, de Federale Gerechtelijke Politie en de Koning Boudewijnstichting om de krachten te bundelen in een gezamenlijk exploratief onderzoek naar deze complexe problematiek. Het artikel beschrijft hoe een onafhankelijke onderzoekster de tenten opsloeg op de luchthaven Brussels Airport en er gedurende 8 maanden onderzoek verrichtte naar de procedures en praktijken inzake aankomende alleenreizende minderjarigen. Aldus kon een aantal gevallen van potentieel slachtofferschap van mensensmokkel en mensenhandel worden gedetecteerd en ontrafeld. In het artikel worden de belangrijkste bevindingen van het onderzoek toegelicht en gespiegeld aan een aantal aanbevelingen.
Dit boek is een handleiding voor leerkrachten bij het boek "Sofie, mijn lief. Een verkenning in de filosofie". Vijf lessen werden volledig uitgewerkt op basis van de eindtermen. Elke les bestaat uit 'Lesdoelstellingen', 'Lesopbouw' en 'Evaluatietips'. Er worden nuttige tips gegeven bij de oorspronkelijke teksten, extra referenties, opdrachten voor scholieren (taken, groepswerken, debatten, huiswerk...).
Brussel heeft steeds een cruciale rol vervuld in het Belgisch bestuurlijk systeem, tot op de dag van vandaag. Met de impact van de regionalisering en later de opkomst van grootsteden binnen de geglobaliseerde samenleving kreeg deze kwestie een bijkomende amplitude.
De positie en de werking van Brussel hebben aanleiding gegeven tot menig vurig debat, maar paradoxaal genoeg tot weinig wetenschappelijk onderzoek. Daardoor konden en kunnen mythen en vooroordelen over Brussel welig tieren. Met dit doctoraal proefschrift werd voor de eerste maal een evaluatie gemaakt van de structuren van Brussel en de bestuurlijke praktijken. Steunend op literatuur en modellen uit verschillende disciplines en op een brede en rijk gestoffeerde waaier van onuitgegeven bronnen, uitgegeven documenten en interviews werd een analyse gemaakt van de wisselwerking tussen de Brusselse openbare besturen. Daarbij is er niet alleen aandacht voor de formele interacties, maar eveneens voor de informele processen en de beleidsconcepten. 
Dit proefschrift biedt een kijk op de impact van de federalisering (o.a. het belang van het Brussels Gewest), de complexe Brusselse organisatie (cf. de kwestie van de 19 gemeenten en de vele sub-nationale besturen), de (her)verdeling van bevoegdheden, de greep op de gemeentefinanciën en de zoektocht naar nieuwe interactiemechanismen (zoals de contractualisering en specifieke subsidies). Door te onderzoeken op welke manieren beleidsmakers met elkaar omgingen, wordt tegelijk inzicht verschaft in de processen van samenwerking en conflict, participatie, conflictbeheersing en conflictreductie die gedurende de hele periode van toepassing waren in het politiek sterk verdeelde Brussel. Door een breed diachronisch perspectief te hanteren kon beantwoord worden aan de vraag van continuïteit en discontinuïteit. 
Kortom, via de analyse van de organisatie van het complex Brussels model en het gevoerde beleid werd een evaluatie gemaakt van de werking en de disfuncties van het systeem, waardoor tegelijk een aantal belangrijke uitdagingen voor de toekomst van Brussel duidelijk worden.
Onlangs is bij Pearson Education het boek verschenen: "Observeren en rapporteren" door Smadar Celestin-Westreich en Leon-Patrice Celestin.

Observeren en rapporteren behandelt de essentiële kennis en vaardigheden die nodig zijn voor het deskundig observeren volgens het FACE-model. Dit model gaat uit van systematische afstemming van het eigen denken en voelen op het professionele handelen.
Het eerste deel begeleidt de student op het theoretische leerpad naar professioneel observeren. In deel twee is het observeren uitgewerkt in een praktisch stappenplan. Aan de hand van praktijkvoorbeelden, cases en opgaven kan de student actief aan de slag.

Aanvullende informatie
Voor meer informatie over dit boek, evenals voor de inhoudsopgave, kunt u terecht op deze website.

Beoordelingsexemplaar aanvragen
Wanneer u nog geen exemplaar ter beoordeling hebt ontvangen en u doceert een cursus of module op dit vakgebied, dan kunt u door middel van het (volledig) invullen van dit formulier in het bezit komen van Observeren en rapporteren.
Met de wetten van 1999 en 2004 betreffende de invoering van gemeentelijke administratieve sancties (kortweg GAS-wetgeving) hebben gemeenten nieuwe juridische instrumenten gekregen om overlastfenomenen krachtdadiger te kunnen aanpakken. Voortaan kunnen gemeenten voor gedragingen die een inbreuk uitmaken op de openbare orde (netheid, veiligheid en rust) of die 'openbare overlast' veroorzaken, een bestuurlijke sanctie tot 250 euro opleggen. In deze bijdrage wordt nagegaan hoe de 19 gemeenten van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest dit lokaal 'overlastrecht' invullen. Vastgesteld wordt dat er veel verschillen zijn op het vlak van zowel de inhoud, de procedure en modaliteiten van de gemeentelijke administratieve sancties (bemiddeling, de vaststelling, bedragen), als van de keuze voor beboeting of bestraffing. Hoewel de facto een zekere uniformisering van het Brusselse politie- en veiligheidswezen heeft plaatsgevonden en het Gewest hier en daar bijstuurt, heeft het Brussels Gewest behoefte aan een grotere institutioneel verankerde regierol.