clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Sinds de bevoegdheid voor ruimtelijke ordening in België aan de regionale overheden werd toegewezen, heeft zich in het Vlaamse gewest een planningsdynamiek ontwikkeld die in 1997 uitmondde in een overkoepelend ruimtelijk beleidsplan dat door de meeste betrokken overheden gerespecteerd werd. Vijftien jaar later zien we echter dat het oorspronkelijke engagement uitgehold is, en dat het lopende proces dat moet leiden tot de goedkeuring van een nieuw beleidsplan er maar moeilijk in slaagt om geloofwaardigheid op te bouwen buiten het selecte gezelschap van de betrokken partners. Wij stellen dat de in het buitenland geleende methodiek van strategische ruimtelijke planning vandaag ingezet wordt om het huidige beleid een aura van duurzaamheid te verschaffen, terwijl allerhande ontwikkelingen die door diverse maatschappelijke actoren als ruimtelijk ingrijpend of problematisch worden erkend, buiten het proces worden gehouden. We illustreren dit aan de hand van enkele representatieve voorbeelden.
Een 30-jarige vrouw, 28 weken zwanger, ontwikkelt het guillain-barrésyndroom. Er ontstaat een opstijgende tetraparese met noodzaak tot intubatie en ventilatie. Bij 2 op de 3 patiënten gaat een infectie het syndroom vooraf. Bij deze patiënte was dit het cytomegalovirus. Deze infectie vernietigt de myelineschede rond de zenuwen door een reactie van „molecular mimicry”. De aanpak van het guillain-barrésyndroom bestaat uit het ondersteunen en controleren van de vitale functies, het behandelen van hinderlijke symptomen zoals paresthesieën via het toedienen van corticoïden en intraveneuze immunoglobulinen (IVIG) en eventueel plasmaferese, gevolgd door de revalidatie. Deze behandeling is bij zwangere vrouwen multidisciplinair. Er moet meer aandacht gegeven worden aan de identificatie en aanpak van de eventuele infectieuze component, preventie van diepe veneuze trombose en longembolie, pijnbehandeling en psychologische begeleiding. Het beëindigen van de zwangerschap om een sneller herstel te bekomen is onnuttig. Er zijn momenteel nog geen richtlijnen in verband met de beste bevallingsmethode. In de literatuur is men er in het algemeen wel over eens dat een keizersnede niet strictu sensu noodzakelijk is. Enkel indien er sprake is van deterioratie van de maternale of foetale toestand, is een keizersnede noodzakelijk. De patiënte in deze casus beviel spontaan van een gezonde zoon en revalideerde daarna volledig. Momenteel heeft ze geen uitvalsverschijnselen meer.
De sociale stratificatie van culturele smaakpatronen is een uitgebreid bestudeerd fenomeen in de culturele sociologie. Geïnspireerd door Bourdieu’s klassieke werk ‘La Distinction’, krijgt de conversie tussen economisch en cultureel kapitaal hierbij uitgebreid aandacht. Over het belang van sociale netwerken voor het ontrafelen van culturele variabiliteit is echter veel minder geweten. Alhoewel klassieke culturele sociologen in algemene bewoordingen erkennen dat cultuur ingebed is in een dynamische structuur van sociale interacties, zijn er maar weinig studies die de link tussen sociale netwerken en cultureel kapitaal empirisch onderzoeken. In deze paper reageren we op deze onderzoekslacune door inzichten uit de sociale netwerktheorie te combineren met recente ontwikkelingen in de cultuursociologie. Meer specifiek onderzoeken we aan de hand van de “Culturele Participatie Survey 2003-2004” de homologie tussen de structuur van sociale vriendschapsnetwerken (in termen van netwerkgrootte, -heterogeniteit en –sterkte)  en culturele omnivoriteit (op basis van muzieksmaak). Onze resultaten tonen aan dat er een wederzijdse samenhang bestaat tussen sociale vriendschapsnetwerken en culturele smaakpatronen. Bovendien bieden ze een nieuw zicht op de sociologische context van culturele omnivoriteit en tonen het belang aan van sociale netwerken voor cultuursociologisch onderzoek.
De geschiedenis van de seksuele ethiek is in belangrijke mate ook een geschiedenis van de bevestiging van heteroseksualiteit, de voortplantingsfunctie van seks, uiteraard binnen het kader van het (hetero)huwelijk, de waarde van het gezin, en de toewijzing van het seksuele buiten het openbare en dus binnen de privésfeer. Het heeft tot de seksuele revolutie van zestiger jaren geduurd vooraleer hier binnen de academische ethiek kritische vragen werden over gesteld en er modellen werden ontwikkeld die dit problematiseerden. De neoseksuele revolutie van de 21ste eeuw stelt de ethici voor nieuwe problemen. De traditionele grens tussen het private/publieke karakter van het seksuele komt steeds meer onder druk te staan. Welke maatschappelijke en ethische uitdagingen stelt deze ‘publiekificatie’ van het seksuele?
De vierde beleidsprioriteit van het Decreet Sport Voor Allen handelde al over transversaal samenwerken. Toch vragen nog steeds veel mensen in de sportsector zich af: is dat nu eigenlijk wel nodig? Wat bereik je met dat samenwerken? Wat je zelf doet, doe je immers meestal beter. Of niet? Buurtsport Antwerpen bewijst dat samenwerken
wel degelijk loont.
De laatste decennia werd de relatie tussen etnische schoolcompositie en interetnische interacties reeds vaker aangehaald in het integratiedebat. Toch werd er relatief weinig aandacht besteed aan de rol van de structuur van het onderwijssysteem. Het Vlaams onderwijssysteem, ook wel beter bekend als het watervalsysteem, groepeert leerlingen samen in verschillende onderwijs- en studierichtingen (ASO, KSO, TSO en BSO). Deze richtingen bereiden leerlingen voor op verschillende toekomstmogelijkheden en biedt hen andere toekomstperspectieven. Men wou leerlingen groeperen naargelang hun capaciteiten en interesses maar tegelijkertijd ontstond er een ongelijke verdeling van deze leerlingen naargelang hun socio-economische en etnische achtergrond. In deze studie zullen we dieper ingaan op de interetnische interactiepatronen die gevonden werden in verschillende studie- en onderwijsrichtingen. Deze resultaten zijn gebaseerd op etnografische observaties en semigestructureerde interviews in drie multi-etnische secundaire scholen in een Vlaamse stad. Onze bevindingen tonen aan dat er verschillende patronen werden gevonden in de hoogst gewaardeerde studierichtingen in het ASO, de minder gewaardeerde studierichtingen in het ASO en alle TSO- richtingen en, als laatste, het BSO. Door de specifieke etnische samenstellingen van deze klassen en de verschillende toekomstperspectieven die samenhangen met deze richtingen, konden er drie soorten van interetnische interacties onderscheiden worden: ‘vredevolle co-existentie’, ‘interetnisch contact’ en ‘conflict’. De etnische klassamenstelling leek belangrijk voor leerlingen hun etnische identificatie, respect voor hun etnische identiteit en de culturele en economische bedreigingen die leerlingen ervaren.
De regeringen van de meeste OESO-landen staan voor de dringende opdracht hun hoge overheidsschuld af te bouwen. Hoge schulden wegen immers op de toekomstige welvaart. De strategie tot schuldafbouw die de voorbije jaren in Europa is toegepast, faalde evenwel, in de eerste plaats omdat deze strategie de economische groei en de werkgelegenheid onderuit haalde. We pleiten voor investeringsgerichte initiatieven op korte termijn, vanwege de Europese Commissie en de landen met een lagere schuldenlast. In dit artikel wordt een pakket aan gewenste structurele maatregelen en hervormingen beschreven die de economische groei en de werkgelegenheid op langere termijn moeten dienen, en als dusdanig cruciaal zijn voor duurzame schuldafbouw.
In het eerste nummer van het Tijdschrift voor Sociaal recht ‘nieuwe stijl’ van 1994 staat in het editoriaal te lezen: ‘Het Tijdschrift voor Sociaal Recht zag het levenslicht in 1913. Het is daarmee het oudste Belgische tijdschrift gespecialiseerd in sociaal recht’. Dit impliceert dat het Tijdschrift voor Sociaal Recht in 2013 zijn eeuwfeest viert, wat de perfecte aanleiding vormt voor een kleine excursie in de boeiende ontstaansgeschiedenis van de sociaalrechtelijke tijdschriften in België in het algemeen, en het Tijdschrift voor Sociaal Recht in het bijzonder.
Ondanks de grote wandaden gedurende de Tweede Wereldoorlog bleek het extreemrechtse segment helemaal niet verdreven te zijn uit de maatschappij. Gewelddaden zoals die van Anders Behring Breivik doen ons terugdenken aan het nazistische beeld van massamoord, vernietiging en verovering. Ook in Vlaanderen werd de maatschappij geconfronteerd met extreemrechts partijen, groeperingen en indivi- duen die radicaal hun stempel wensten te drukken op de hedendaagse samenleving. Politionele en justitiële diensten konden aanvankelijk amper in beperkte mate reageren tegen deze vorm van extremisme. Toch kon men in 2010 de activiteiten van groeperingen zoals Blood and Honour sterk terugdringen.
Volgens de auteur bevat de diagnose psychopathie zoals deze door de uitvinder van de PCL-R, Robert Hare, wordt gepromoot, heel wat impliciete aannames. Niet de logica die een subject tot een daad drijft, staat daarin centraal, maar het becijferen van het gevaar en het benoemen van het kwaad. Wetenschappelijk onderzoek dat zich op Hare baseert dient volgens hem dan ook deze aannames te ondervragen. De auteur biedt daarom een close reading van Hares werk waarin duidelijk naar voor komt dat zijn wetenschappelijk onderzoek een politieke inzet heeft. Het punt van waaruit de hele theorie wordt opgesteld is daarbij niets anders dan de angst en het onvermogen zich te manoeuvreren in de overdracht. In contrast daarmee wordt een aspect van het werk van Freud en Lacan besproken omtrent misdaad en schuld. Tot slot worden ook hedendaagse pogingen om het concept psychopathie te recupereren binnen de psychoanalyse bekritiseerd.
In de conceptnota ‘Mediawijsheid’ wijzen Vlaams minister van Jeugd en Onderwijs Pascal Smet en Vlaams minister van Media Ingrid Lieten op het belang van videogames voor de jeugdcultuur en het onderwijs. Sterker nog, ze noemen educatieve games een belangrijke uitdaging voor het onderwijsbeleid. Voor veel leerkrachten die niet vertrouwd zijn met het fenomeen videogames, roept deze boodschap een aantal vragen op. Waarom zouden games een plaats in het onderwijs verdienen? En hoe ziet een les met games er nu eigenlijk uit? In dit beschouwend artikel gaan we dieper in op de verschillende redenen waarom games aandacht verdienen vanuit een cultureel en pedagogisch perspectief. We geven voorbeelden hoe diverse types games gebruikt kunnen worden in de klaspraktijk en we doorprikken een aantal mythes.
Onderzoek naar de determinanten van het gebruik van professionele hulpverlening omwille van sociale en emotionele problemen heeft zich tot nu toe hoofdzakelijk geconcentreerd op het belang van individuele kenmerken. In deze bijdrage gaan we na of het zorggebruik van net-gehuwde en net-samenwonende mannen en vrouwen (N=798 koppels) ook beïnvloed wordt door hun partner, hun relatie (duur, gezondheidsgerelateerde steun en conflict) en het verbreken van een eerdere samenwoonrelatie. We vinden geen directe invloed van intieme relaties bij mannen, maar bij vrouwen vinden we dat diegenen die ooit gescheiden zijn en diegenen die veel conflicten hebben met hun partner een minder goede mentale gezondheid hebben en bijgevolg een grotere kans hebben om een professionele hulpverlener gecontacteerd te hebben. Uit de resultaten blijkt ook dat, los van de behoefte aan hulp, vrouwen minder vaak een professionele hulpverlener contacteren, naargelang ze langer samenwonen met hun partner. Het belang van deze resultaten voor verder onderzoek en het beleid worden besproken. Although the literature on determinants of health care use has traditionally been concentrating on individual determinants, the couple can also be considered as an important entity in the study of mental health care use. We examine how the mental health care use of recently cohabiting or newlywed men and women (N=798 couples) is influenced by the mental health care use of their partner, characteristics of their relationship (years living together, health-related support, conflict) and a broken cohabiting relationship. We find no direct effects of intimate relationships on men’s mental health care use. Among women, results show that those who have ever been separated and those who have more conflicts with their partner have a higher health care use, which can be attributed to their higher need for care. Results also show that the longer women live with their male partner, the less  mental health care they consume.
De (inter)nationale wereld der universiteiten gonst van beleidsinitiatieven met betrekking tot de wetenschappelijke voetafdruk op de maatschappij. Complexe evaluatiesystemen worden opgezet om impact in kaart te brengen en te meten. Buzzwords als Grand Challenges, Engagement en Stakeholders vliegen ons om de oren. Maar wat zijn de drijfveren achter dit discours? Hoe kunnen universiteiten met hun onderzoek meer dan ooit een sleutelfunctie vervullen in de maatschappij? En belangrijker, op welke manier laten we dit oprecht leven bij onze onderzoekers? Welke weg slaan we in om de maatschappelijke valorisatie van onderzoek te stimuleren?
Het risico op inwendige condensatie in hellende daken is in grote mate afhankelijk van de keuze van het onderdak en de lucht- en dampdichtheidsprestaties van de dakopbouw. Naar aanleiding van een recent onderzoek werd er intussen een nieuwe classificatiemethode voor onderdaken en de luchtdichtheid van geïsoleerde hellende daken ingevoerd. Deze classificatie heeft tot gevolg dat men bij de isolatie van een hellend dak voortaan ook zal moeten zorgen voor de luchtdichte afwerking ervan.
Het vierde deel van de serie Etty Hillesum Studies kent twee zwaartepunten. Aan de ene kant drie bijdragen waarin een vergelijking wordt getrokken tussen Etty Hillesum en drie tijdgenoten: Dietrich Bonhoeffer, Martin Buber en Sophie Scholl. Alle vier hebben zij een helder antwoord gegeven op de uitdagingen van hun tijd, een antwoord dat voor de naoorlogse generatie van betekenis is gebleven. De vergelijking met Dietrich Bonhoeffer, Martin Buber en Sophie Scholl plaatst Etty Hillesum in een historisch zowel als cultuurfilosofisch perspectief.
Aan de andere kant zijn in dit deel drie bijdragen opgenomen over nieuwe tekstvondsten in verband met Etty Hillesum, haar familie en haar leermeester Julius Spier. Aan de hand van een dedicatie in een boek dat Etty Hillesum aan de schrijver Klaas Smelik en zijn toenmalige vrouw ten geschenke gaf, krijgen wij meer duidelijkheid over de gang van zaken bij de eerste ontmoeting tussen Etty Hillesum en Klaas Smelik sr. De vondst van de zogenaamde protocollen, die onder meer door Etty Hillesum werden uitgetypt en ook in de dagboeken worden genoemd, geeft een eerste aanzet tot verdergaand onderzoek naar Spiers bijdrage aan de psychochirologie. Dankzij de goede zorgen van Christine van Nooten zijn er naast brieven van Etty Hillesum ook brieven en briefkaarten van haar ouders en haar broer Mischa bewaard gebleven. Deze documenten, in dit deel in hun geheel gepubliceerd, geven een indringend beeld hoe in 1943 het net zich om de familie Hillesum sloot. Ook deze nieuwe tekstvondsten plaatsen de nagelaten geschriften van Etty Hillesum in perspectief.
Drie andere bijdragen in verband met Etty Hillesum en een tiental illustraties sluiten dit vierde deel af.
Klaas A.D. Smelik is professor Hebreeuws en Jodendom aan de Faculteit Letteren en Wijsbegeerte van de Universiteit Gent en directeur van het Etty Hillesum Onderzoekscentrum (EHOC). Ria van den Brandt is senior onderzoeker aan de Faculteit der Filosofie, Theologie en Religiewetenschappen van de Radboud Universiteit Nijmegen. Meins G.S. Coetsier is gastonderzoeker aan het instituut voor hermeneutiek en godsdienstfilosofie van de Universiteit Zürich en is begin 2012 aan de Universiteit Gent gepromoveerd op een proefschrift over Etty Hillesum.
Als één van de oudste cultuurgebieden op aarde, wordt India sinds de oudheid gekenmerkt door een bijzonder rijke verhalenwereld. Sommige verhalen zijn (deels) gebaseerd op historische gebeurtenissen, andere geheel ontsproten aan de fantasie van getalenteerde vertellers. De regio Zuid-Azië kent een lange en woelige culturele geschiedenis, gekenmerkt door instromen van diverse migrerende en veroverende volkeren, die er allen hun sporen nalieten, uiteraard ook in het verhalencorpus. Bovendien vonden verscheidene wereldreligies, hindoeïsme, boeddhisme, jaïnisme en sikhisme er hun oorsprong, en konden religies als islam er op een heel aparte manier ontwikkelen tot een typisch Zuid-Aziatische vorm. Tegen deze achtergrond geeft dit volume een overzicht van verschillende aspecten van de verhalenliteratuur in India. De omvang van het onderwerp betekent natuurlijk dat er keuzes gemaakt zijn geworden, maar we hebben gepoogd enkele van de meest frappante onderwerpen naar voren te brengen. Dit boek is onderverdeeld in drie grote delen: ten eerste, de klassiekers, ten tweede, verhalen en religie, en ten derde, lokale verhalentradities.
Waar en hoe vind je relevant bronnenmateriaal? Hoe selecteer je de gevonden informatie? Hoe verwerk je deze informatie juist en gestructureerd? Hoe verwijs je correct naar de gebruikte bronnen? Hoe vermijd je plagiaat? Het internet leidt tot een wereldwijde informatietsunami. Wie onvoldoende voorbereid is, zal vroeg of laat verdrinken. Precies daarom is de verzameling, beoordeling en verwerking van informatie vandaag als competentie belangrijker dan ooit. Bronnen zoeken, vinden en verwerken online/offline is dé wegwijzer voor het schrijven van een goede wetenschappelijke paper, of een bachelor- of masterproef in een economische studierichting. Het centrale tienstappenplan is de leidraad bij het zoeken, lezen, beoordelen en verwerken van bronnen en informatie. Ga aan de slag met de oefeningen en opdrachten (incl. voorbeeldoplossingen) om je onderzoekscompetenties aan te scherpen. Zo leer je zoekstrategieën gebruiken, en informatie kritisch verwerken en presenteren.
Van Poolse inspiraties bij hedendaagse kleppers als Bernlef, Frank Westerman en Erwin Mortier, over de Midden-Europese successen van de thans in vergetelheid geraakte Jo van Ammers-Küller tot het Bulgaarse personage Firmin Debeljanov in Het verdriet van België: met zijn focus op de diverse dwarsverbanden tussen de contemporaine literatuur van de Lage Landen en de zogenaamd kleinere literaturen tussen het Duitse en Russische taalgebied biedt de bundel Van Eeden tot heden een veelzijdige kijk op een amper bestudeerd aspect van de twintigste-eeuwse Europese letterkunde. Gezien de academische achtergrond van de betrokken auteurs ligt de nadruk daarbij op Poolse, Hongaarse en Tsjechische casestudy’s, maar ook de Balkan komt – zij het iets minder prominent – aan bod. Niet alleen wordt met behulp van intertekstuele analyses naar contacten, links en invloeden tussen literaturen en literatoren gespeurd, in een aantal bijdragen worden ook tekstuele ontmoetingen georganiseerd, waarbij auteurs of werken met elkaar vergeleken worden vanuit thematisch, poëticaal, stilistisch en generisch perspectief. Behalve comparatistische analyses is ook het receptieonderzoek in deze bundel nadrukkelijk aanwezig. Ten slotte focust een aantal bijdragen op beeldvormingsprocessen en de discursieve strategieën die daarbij gehanteerd worden.
Het vijfde deel van de serie Etty Hillesum Studies kent drie zwaartepunten. Allereerst gaat het om de plaats van Hillesums dagboeken in relatie tot andere egodocumenten van Nederlandse Joden die met de Sjoa werden geconfronteerd, en de eigen manier waarop Etty Hillesum met deze levensbedreigende ontwikkelingen is omgegaan. Drie bijdragen geven elk vanuit een andere invalshoek meer inzicht in deze materie, die van groot belang is voor het verstaan van Etty Hillesums denken in relatie tot het tijdsgewricht waarvan zij de kroniekschrijfster wilde zijn. In de tweede plaats twee bijdragen waarin een vergelijking wordt getrokken tussen Etty Hillesum en twee geestverwanten: Dorothee Sölle en Emmanuel Levinas. Alle drie hebben zij een helder antwoord gegeven op de uitdagingen van hun tijd en zijn zij de confrontatie met structurele ontmenselijking aangegaan. De vergelijkingen met Sölle en Levinas tonen de relevantie van Etty Hillesums visie op het vraagstuk hoe tot een menselijker samenleving te komen. In de derde plaats is er uitgebreid aandacht voor de Winschoter tijd van de familie Hillesum in de jaren 1918-1924. Vergeleken bij de tijd in Deventer is deze periode onderbelicht gebleven, hoewel het gaat om een cruciale periode in zowel het leven van Etty als haar vader Louis Hillesum. Hun relatie tot de kleinsteedse atmosfeer die in het Groningse Winschoten heerste, ook onder de relatief grote Joodse gemeenschap, en hun vriendschappen komen aan het licht. Vier bijdragen handelen over dit onderwerp; onder meer twee essays van de bekende Joodse historicus Jaap Meijer, die hier – van annotaties voorzien – worden herdrukt. Een laatste bijdrage gaat over de relatie tussen Etty Hillesum en Hes Hijmans, die ook tot de kring rondom Julius Spier behoorde. Een achttal illustraties sluit dit eerste lustrum deel van de Etty Hillesum Studies af.
De zoektocht naar de optimale schaal staat in Vlaanderen met de komst van de interne Vlaamse staatshervorming terug op de politieke agenda. De Vlaamse regering gaf immers te kennen dat ze de vrijwillige samenvoeging van gemeenten zou ondersteunen en stimuleren. Het is niet de eerste keer dat Vlaanderen met gemeentelijke fusies geconfronteerd wordt. Toch is het voorstel opmerkelijk, gegeven de zware kritiek die op de fusieoperatie van 1976 werd geuit. De Vlaamse regering belooft het voortaan anders aan te pakken. Er is sprake van vrijwillige fusies, met de juiste begeleiding en een financiële ondersteuning. Dit debat is echter niet uniek voor Vlaanderen. Meerdere Europese landen en regio’s voerden de afgelopen jaren schaalhervormingen door, waaronder gemeentelijke fusies. In deze bijdrage worden die ervaringen tegen het licht gehouden en gaan we na of Vlaanderen lessen kan trekken uit die buitenlandse ervaringen.
Dit artikel vat recent experimenteel onderzoek naar etnische discriminatie op de arbeidsmarkt voor schoolverlaters samen. Hierbij ligt de klemtoon op het onderzoeksresultaat dat discriminatie van jonge Turkse schoolverlaters de transitie naar werk bemoeilijkt, vooral wanneer zij laaggeschoold zijn en solliciteren voor beroepen waarvoor er geen tekort aan arbeidskrachten bestaat. Verder wordt uitgebreid op de beleidsimplicaties van dit resultaat ingegaan.
De procedurele rechtvaardigheidstheorie stelt dat publiek vertrouwen in politie nodig is opdat politie als legitiem wordt beschouwd. Dit publiek vertrouwen in politie wordt gevormd door enerzijds de gepercipieerde rechtvaardigheid en anderzijds de gepercipieerde effectiviteit van politie. De gepercipieerde legitimiteit van politie, als resultaat van het publiek vertrouwen, is noodzakelijk opdat politie autoriteit kan afdwingen en burgers bereid zijn om de wet na te leven, mee te werken met politie en deze te gehoorzamen. Echter, een belangrijke kritiek op de theorie is dat deze in hoofdzaak getoetst werd in Angelsaksische context. Met deze bijdrage willen we aan deze meermaals aangehaalde kritiek tegemoet komen. We toetsen de kernassumpties van de procedurele rechtvaardigheidstheorie in de Belgische context aan de hand van padmodellen met behulp van Belgische surveydata uit de European Social Survey (ESS). Uit de resultaten blijkt dat er partiële ondersteuning is voor de procedurele rechtvaardigheidstheorie in de Belgische context.
Sinds de hausse in de onconventionele gaswinning in de Verenigde Staten is er een wereldwijde hype ontstaan rond schaliegas en andere onconventionele gasproductie. Toch denken we maar beter twee keer na vooraleer we mee op de kar springen en de steenkoolgasvoorraden in de Limburgse Kempen gaan ontginnen. Steenkoolgaswinning zal in ons land niet tot aanzienlijk meer energieveiligheid of staatsinkomsten leiden, maar wel onverantwoorde milieurisico’s creëren, onder meer voor het klimaat en de waterhuishouding. Er is dringend nood aan een grondig maatschappelijk debat over de pro’s en contra’s van steenkoolgaswinning in België.