clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Wat kun je doen als je een contract aangaat met iemand dat maar gedeeltelijk wordt uitgevoerd? Als je een appartement huurt en er is opeens geen warm water of geen verwarming bijvoorbeeld. Eigenlijk wil je het contract niet ontbinden, maar je volle huurprijs betalen, daar heb je ook niet per se zin in. In zulke gevallen kan de prijsvermindering een oplossing bieden. Sanne Jansen schreef er haar doctoraat over en werkte een (theoretisch) wetsvoorstel uit.
Een nieuwe golf van economisch patriottisme doet de vraag rijzen in hoeverre het Unierecht een keurslijf vormt voor publieke belangen die, in het kader van fusies en buitenlandse investeringen, kunnen worden ingeroepen ter onttrekking van nationale regelingen aan de vrije mededinging. In dit artikel zal deze kwestie benaderd worden vanuit het perspectief van het internemarktrecht. Daarbij zal worden ingegaan op de vraag of – en zo ja, wanneer – lidstaten op grond van het Unierecht nationale mechanismen mogen instellen en/of toepassen.
Het onderzoek ontwikkelt en valideert een algoritme om het potentieel van gekoppeld rijden en de impact ervan op routekeuze- en planning te kwantificeren. Verschillende scenario's van gekoppeld rijden worden uitgetest op drie verschillende netwerken om na te gaan in welke mate het interessant is om 2 of 3 vrachtwagens gekoppeld te laten rijden. Routes en tijdstippen van vertrek en aflevering kunnen aangepast worden rekening houdend met de vermindering in kost door gekoppeld te rijden en de stijging in kost door de routewijziging en het verschuiven over tijd. Resultaten tonen aan dat gekoppeld rijden wel degelijk interessant is als het overlappend deel voldoende groot is. Besparingen tot 11%, voor een koppeling van 2 vrachtwagens en tot 15% voor 3 vrachtwagens kunnen bereikt worden.
Het Vlaamse onderwijs wordt gekenmerkt door een hoog percentage zittenblijvers in vergelijking met andere landen. Ook blijkt dat Vlaamse leraren doorgaans eerder positieve opvattingen koesteren over de effecten van zittenblijven. Vlaams onderzoek toont echter aan dat zittenblijven zowel in het basis- als secundair onderwijs vaak niet rendeert en zelfs negatieve gevolgen heeft voor de prestaties, het psychosociaal functioneren en de verdere schoolloopbaan van leerlingen. Vanuit deze bevindingen worden enkele suggesties gedaan voor beleid en praktijk.
Jaarlijks zetten duizenden leerlingen in Vlaanderen de stap naar het eerste leerjaar. Tegelijkertijd blijken sommige kinderen niet te voldoen aan de vereisten om te kunnen starten in de lagere school. Vaak wordt dan gekozen voor de optie ‘doorkleuteren’, waarbij het kind nog een extra jaar in de kleuterklas doorbrengt om schoolrijp te worden. In Vlaanderen gaat het om zo’n 4% van de kinderen. In dit artikel bespreken we de pro’s en contra’s van doorkleuteren, nemen we het concept ‘schoolrijpheid’ onder de loep en geven we een aantal richtlijnen mee voor de adviesvorming in de praktijk.
Het onderzoek naar publieke ernstpercepties van criminaliteit is gegroeid vanuit de idee van het belang van de stem van het publiek in het beleid, en kent een lange traditie. Sinds het pionierswerk van Sellin en Wolfgang (1964) is er een omvangrijke hoeveelheid literatuur verschenen over ernstpercepties van criminaliteit. De laatste dertig jaar werd echter nog maar weinig gepubliceerd over dit thema, met slechts een handvol studies in Europa. Vanuit deze achtergrond wordt in deze bijdrage gepoogd de onderzoekstraditie naar ernstpercepties nieuw leven in te blazen en in België te introduceren. Op de hoogte zijn van de mening van het publiek over de ernst van misdrijven is immers nuttig voor verschillende fasen in het criminaliteitsbeleid. Aan de hand van een representatief survey-onderzoek bij 1278 Vlamingen onderzochten we 1) hoe ernstig burgers een set van tien misdrijven vinden, 2) in welke mate er een consensus bestaat tussen groepen, en 3) welke factoren ernstpercepties beïnvloeden.
De cijfers liegen er niet om. Het aantal beginnende leraren die vroegtijdig het beroep verlaten - in het Vlaams secundair onderwijs zelfs tot 22% - is alarmerend. Deze prangende realiteit, die bovendien niet louter Vlaams is, heeft er toe geleid dat vandaag de dag meer aandacht uitgaat naar het begeleiden van beginnende leraren. In deze studie onderzoeken we naast de formele relatie tussen de mentor en de mentee ook de impact van sociale verbondenheid met collega’s in de school op de beslissing van beginnende leraren om het beroep te verlaten en in welke mate deze impact anders is voor beginnende dan wel ervaren leraren.
Het kritisch denken bevorderen is een belangrijke vakoverschrijdende eindterm (VOET). In een exploratieve studie is gebleken dat leerkrachten het belang ervan erkennen. De studie wees uit dat leerkrachten vooral een benadering waarderen waarin het bevorderen van kritisch denken deel uitmaakt van de gewone vakken. Ze zijn over het algemeen geen voorstander van een afzonderlijk vak over kritisch denken. Leerkrachten zijn ook van oordeel dat hun inspanningen lonen en dat ze er mee voor kunnen zorgen dat leerlingen hun kritische denkvaardigheden niet alleen in het eigen vak maar ook in andere vakken en het dagelijkse leven kunnen toepassen.
Klink Klaar “Uitspraak Nederlands voor Franstaligen” biedt een theoretische basis en een uitgebreid praktijkgedeelte voor Franstaligen die een klare en duidelijke uitspraak van het Nederlands nastreven. In het boek komen specifiek die uitspraakelementen aan bod die voor Franstaligen problemen opleveren. Het bevat dan ook zeer veel oefeningen op klanken die voor Franstaligen lastig zijn, anders gevormd worden of in het Frans niet bestaan. Ook de intonatie en de accenten komen aan bod, want vaak knelt daar het schoentje. Frisse stemmen gidsen je door de oefeningen op de nieuwe website www.klinkklaaronlinefrans.be. Zeg de woorden en de zinnen na en krijg zo meer controle over je uitspraak. Het vraagt veel oefening, maar iedereen kan het leren!
Hoe beïnvloedt de structuur van het secundair onderwijs de uitkomsten van verschillende groepen leerlingen, zowel op korte als op lange termijn? En wat betekent dat voor het huidige Vlaamse onderwijs, en voor de geplande modernisering ervan? [Een langere versie van dit artikel verscheen eerder in Impuls voor Onderwijsbegeleiding, vol. 46 (4), 185-192].
- Wat verstaan we onder flexibele leerwegen?
- Waarom heeft ons onderwijs nood aan meer flexibiliteit?
- Wat zijn de randvoorwaarden en struikelblokken?

Dit boek brengt het verhaal van acht basisscholen en acht secundaire scholen die ervoor kiezen hun onderwijs toe te spitsen op de noden van iedere leerling. Deze scholen organiseren elk op hun manier, binnen het wettelijk kader, flexibiliteit in wat, hoe, wanneer, waar of met wie er geleerd wordt, zonder het gemeenschappelijk curriculum uit het oog te verliezen.

Elke leerling zou op school alle kansen moeten krijgen om te leren en zich te ontwikkelen. Daarom moet het onderwijs toegankelijk zijn voor leerlingen met verschillende achtergronden, mogelijkheden en behoeften. Heel wat Vlaamse scholen gaan deze uitdaging aan. De scholen in dit boek doen dit door de leerwegen beter af te stemmen op de groeiende diversiteit in de leerlingenpopulatie. Hun verhalen illustreren hoe flexibele leerwegen vorm kunnen krijgen, wat de voordelen zijn, maar ook met welke valkuilen scholen te maken krijgen.
Deze studie onderzoekt het bereik van de doelstellingen van Djapo, een organisatie die (hoge)scholen ondersteunt in het kader van EDO, met betrekking tot hun aanbod rond systeemdenken, zowel op het niveau van leerkrachten, leerlingen en lerarenopleiders. Hiertoe is het gebruik van het Djapo-aanbod rond systeemdenken en de integratie van EDO (Educatie Duurzame ontwikkeling) in de klaspraktijk, schoolwerking of opleiding geobserveerd en bevraagd bij de verschillende stakeholders (leerkrachten, leerlingen en lerarenopleiders / studenten).
 De studie geeft inzicht over het leereffect van het aanbod rond systeemdenken bij leerkrachten en leerlingen, de belemmerende en stimulerende factoren op klas- en schoolniveau voor de integratie van EDO op school, en de samenwerking van Djapo met lerarenopleiders en de integratie van EDO in de lerarenopleiding.
Hoe beïnvloedt de structuur van het secundair onderwijs de uitkomsten van verschillende groepen leerlingen, zowel op korte als op lange termijn? En wat betekent dat voor het
huidige Vlaamse onderwijs en de geplande modernisering ervan? In mijn doctoraatsstudie onder het promotorschap van prof. dr. Ides Nicaise (KU Leuven) heb ik geprobeerd een
antwoord te geven op die vragen.
Brussel is internationaal bekend als de vestigingsplaats van de belangrijkste instellingen van de Europese Unie en van andere internationale organisaties. Wij kennen Brussel ook als de hoofdstad van België, de hoofdstad van Vlaanderen en van de Franse Gemeenschap. De merknaam 'Brussel' wordt gedeeld door de stad Brussel en door het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Er bestaat een rijke bibliotheek over Brussel maar wat betekent het nu eigenlijk om meervoudige hoofdstad te zijn? Dit boek is geschreven voor iedereen die meer wil weten over deze invalshoek.
Plasticdeeltjes in snoeprepen en metaalschilfertjes in diepvriespizza’s hebben recent nog tot grootscheepse terughaalacties in België geleid. In dergelijke crisissituaties staat het getroffen bedrijf voor een moeilijke evenwichtsoefening. Het is verplicht om in een terugroepadvertentie helder en open te communiceren over het gebrekkige product. Tegelijkertijd probeert de producent via excuses en financiële compensaties de reputatieschade zo veel mogelijk te beperken. Maar wat gebeurt er als een producent ook in die tekst in de fout gaat? In een experiment met 710 Vlamingen onderzochten wij hoe zwaar tikfouten, dt-fouten en slechtlopende zinnen doorwegen in het oordeel over de advertentie, de producent en zijn producten.
In dit boek gaan de auteurs na hoe familiebedrijven ervoor kunnen zorgen dat hun familiale en niet-familiale medewerkers de verandering steunen door een gevoel van ”eigenaarschap” te creëren. Op basis van diepte-interviews en enquêtes bij Vlaamse familiebedrijven bespreken de auteurs het belang van communicatie en planning en de rol van de organisatiestructuur bij het creëren van een breed draagvlak en ‘eigenaarschap’.
Agitatie tijdens de nacht of nachtelijke onrust is een onderschat probleem. Hoewel er weinig prevalentiecijfers bekend zijn en niet alle personen met dementie ermee te maken hebben, is het zeer belastend voor de betrokkene en voor de zorgverleners. Dit veldonderzoek verkent de problematiek van nachtelijke onrust in woonzorgcentra aan de hand van twee onderzoeksvragen: (1) Wat verstaan zorgverleners onder nachtelijke onrust? en (2) Hoe gaat men om met nachtelijke onrust? Data werden verzameld aan de hand van dagboeken, interviews met zorgmedewerkers en telkens één nacht observatie in acht woonzorgcentra. Dwalen en roepen blijken veel voorkomende vormen van nachtelijke onrust te zijn. Tal van factoren kunnen volgens de zorgverleners bijdragen tot het ontstaan van nachtelijke onrust. Omgevingsfactoren zoals geluid en licht worden zelden spontaan vermeld. Uit de observaties blijken lawaai en licht echter opvallende stoorzenders voor een goede nachtrust te zijn. Zorgverleners proberen meerdere oplossingen uit: bijvoorbeeld de persoon met dementie verbaal tot rust brengen, gebruik maken van een nachtlampje of medicatie en/of fysieke fixatie toepassen. De aanpak van nachtelijke onrust vereist een totaalaanpak. Verandering van de materiële omgeving voor vermindering van nachtelijke onrust wordt door zorgverleners beperkt toegepast. Nighttime restlessness in dementia is an underestimated problem. Although little is known about the prevalence and not every person with dementia struggles with it, nighttime restlessness puts a heavy burden on the persons themselves and their caregivers. This field study explores nighttime restlessness in nursing homes based on two research questions: 1. What is nighttime restlessness according to professional caregivers? and 2. How is nighttime restlessness managed? Data were collected through diaries, interviews with caregivers and one night of observation in eight nursing homes. Wandering and screaming seem to be the most prevalent nighttime agitated behaviours. Caregivers identify many possible causes, but spatial and sensory factors, such as light or noise, were rarely mentioned spontaneously. The observations highlighted that a lot of light and noise is prominent and this might be causing nighttime restlessness. Caregivers try several strategies: for example talking with the resident, put on a light and apply medication or physical restraints. The management of nighttime restlessness requires a holistic approach. Caregivers’ attention for and efforts to ameliorate the spatial and sensory environment in the management of nighttime restlessness are limited.
Presteren leerlingen beter of net minder goed in functie van het handboek dat in de klas gebruikt wordt? Aan de hand van een verkennende mixed methods analyse tonen we voor cijferen hoe kan worden nagegaan of het een verschil maakt welk wiskundehandboek er gebruikt wordt in de Vlaamse basisschool. In het eerste, kwantitatieve luik van dit onderzoek voeren wij een tweeniveauregressie-analyse uit op de dataset van de tweede Vlaamse peiling wiskunde basisonderwijs van 2009. We tonen aan dat het handboek voor bepaalde deeldomeinen een samenhang vertoont met de prestaties van de leerlingen. In een tweede luik maken wij door middel van doelgerichte selectie op basis van de resultaten van de eerste studie een kwalitatieve gevalsstudie van twee veelgebruikte handboeken die specifiek voor cijferen sterk uiteenlopende peilingsresultaten lieten optekenen. We stellen vast dat de geselecteerde handboeken voor dit deeldomein ook inhoudelijk en structureel van elkaar verschillen. Zo besteedt het handboek dat het beste scoort bijvoorbeeld meer tijd aan cijferen, biedt het meer cijferoefeningen aan en legt het enigszins andere didactische accenten in de instructie van cijferen. Mogelijk kunnen deze verschilpunten de prestatieverschillen (mee) verklaren die we in de kwantitatieve analyse vonden.
Deze bijdrage gaat in op de implementatie van lokaal veiligheidsbeleid en focust daarbij in het bijzonder op de implementatie van lokale veiligheidsplannen. Hoewel criminologische literatuur, en in het bijzonder studies naar veiligheidsbeleid, nuttige inzichten bieden over de implementatie van veiligheidsbeleid op lokaal niveau, blijkt er geen samenhangende lijst van beïnvloedende factoren beschikbaar op grond waarvan hypothesen afgeleid kunnen worden. Deze bijdrage tracht hieraan tegemoet te komen door de presentatie van een theoretisch kader dat bestaat uit zes clusters van factoren waarvan de literatuur veronderstelt dat ze de afhankelijke variabele ‘beleidsoutput’ kunnen beïnvloeden, nl. (1) factoren gerelateerd aan de beleidsvoorbereiding, (2) factoren gerelateerd aan de inhoud van het te implementeren beleid, (3) factoren op organisatieniveau, (4) factoren gerelateerd aan personen belast met de beleidsuitvoering, (5) factoren gerelateerd aan de samenwerking tussen organisaties betrokken in de implementatie van beleid en (6) contextuele factoren. Dit kader laat toe om de implementatie van lokaal veiligheidsbeleid meer systematisch te onderzoeken met de focus op die factoren waarvan eerder werd aangetoond dat ze implementatie beïnvloeden. Daarnaast gaat deze bijdrage in op het belang van een normatief kader voor de studie van de implementatie van het veiligheidsbeleid op lokaal niveau. Daarbij wordt een voorstel gedaan van indeling in relevante evaluatieve criteria. Tot slot worden enkele suggesties voor toekomstig onderzoek geformuleerd.
In dit artikel argumenteer ik dat er twee mogelijke invullingen zijn voor het principe van constituerende macht. De eerste mogelijkheid is deze van de klassieke basisveronderstelling van de constitutionele democratie, namelijk dat de gemeenschap zelf vorm kan en moet geven aan de fundamentele regels die die gemeenschap beheersen. Hans Lindahl maakt een interessante analyse van deze traditionele invulling, die ik kritisch zal benaderen. Lindahl heeft immers zelf scherpe kritiek op de invulling die Antonio Negri aan het concept constituerende macht geeft. Mijn interpretatie gaat er echter van uit dat Negri een fundamenteel andere inhoud geeft aan het principe van constituerende macht, waarbij constituerende macht niet alleen wordt losgemaakt van het constitutionalisme, maar meer algemeen van elk rechtssysteem en zelfs van elke vorm van finaliteit. Deze argumentatie werpt een nieuw licht op het debat rond Negri’s theorie van constituerende macht, waarin diens meest fundamentele uitgangspunt vaak over het hoofd wordt gezien.
In dit hoofdstuk komt de controverse – of tenminste sommige belangrijke aspecten daarvan – in (de filosofie van) de sociale wetenschappen rond de te volgen methode aan bod. Deze methodologische ‘erklären-verstehen’-controverse wordt behandeld in het kader van het verklaringsprobleem. Hieraan voorafgaand, wordt de onenigheid voorgesteld die er heerst rond het te bestuderen object: de ‘structuur-handeling’-tegenstelling.
Het opleiden van leraren wordt steeds meer erkend als een eigenstandig beroep. Onder de noemer van de 'professionele identiteit' van lerarenopleiders wordt datgene wat de eigenheid uitmaakt van het professionele handelen van lerarenopleiders samen gebracht. De vraag is echter wat de precieze inhoud is van deze professionele identiteit? En hoe deze identiteit zich ontwikkelt doorheen de loopbaan? Deze vragen staan centraal in deze bijdrage. Het bestaande onderzoek wordt samengevat in drie onderzoekslijnen die elk belangrijke inhoudelijke en conceptuele bouwstenen aanleveren voor een omvattend beeld van de professionele identiteit van lerarenopleiders. Het betreft, op de eerste plaats, onderzoek dat vanuit een demografisch perspectief tracht in kaart te brengen wie precies wanneer als opleider de lerarenopleiding binnenkomt. Ten tweede, gaat het om interpretatieve gevalsstudies naar de inhoud en kenmerken van de professionele identiteit van lerarenopleiders. En als derde, onderzoek dat focust op de ontwikkeling van de professionele identiteit van lerarenopleiders. Elke onderzoekslijn maakt duidelijk dat de persoon van de lerarenopleider, wie of wat iemand is, respectievelijk hoe iemand zichzelf ziet, ertoe doet, en dit zowel voor de lerarenopleider zelf als hun leraren-in-opleiding.
Ontregeling van emoties wordt beschouwd als een belangrijke veroorzakende en in stand houdende factor van psychopathologie. De I Feel Pictures Test laat toe zicht te krijgen op de aspecten van het emotionele leven die ontregeld zijn. Dit handboek over de IFP-test bevat voor de clinicus een beschrijving van de methode en de achtergronden van de test. Verder is er een gebruiksaanwijzing en zijn er diverse normtabellen voor een Vlaamse populatie: kinderen en jongeren van diverse leeftijden, alsook jongvolwassen moeders. Meerdere voorbeelden van het gebruik en de interpretatie van de testprotocollen zorgen voor de praktijkgerichtheid en hanteerbaarheid van dit handboek. Deze Nederlandstalige versie wordt gepubliceerd met toestemming van de auteurs van de originele, Engelstalige test, Robert Emde, Joy Osofsky en Perry Butterfield (University of Colorado, Denver, USA).
De ‘Introductions to Applied Linguistics’ reeks van Routledge heeft tot doel om een dialoog tot stand te brengen tussen theorie en praktijk, met de praktijkproblemen als uitgangspunt. Het werk van Ellis en Shintani past zeer goed in dit opzet. De klemtoon ligt op wat zij in de inleiding omschrijven als de “technical knowledge about teaching and learning […] that teachers can use when planning a lesson […and] can draw on to reflect on their teaching and to experiment with new possibilities.” (p.1)
Deze handleiding is ontstaan vanuit een reële nood, namelijk de behoefte aan hands-on praktijk, tips and trics  voor verbindingstolken.
De bedoeling van dit boek is dan ook om de verbindingstolk handvaten aan te reiken voor “dagelijks gebruik”.
Concreet zullen we het in dit handboek heel uitgebreid hebben over tolktechnieken, notitietechniek en vertaling van het blad. Belangrijk is dat er oefeningen voorgesteld worden op al deze vaardigheden.  
Naast de genoemde technieken zal er ook ingegaan worden op deontologie en de deontologische code.
ACHTERGROND
Een gekende eigenschap van antipsychotica is de neiging tot verhoging van het prolactinegehalte of hyperprolactinemie. Een toenemend aantal studies ziet een rol van prolactine in de borst-carcinogenese, wat leidt tot bezorgdheid omtrent een mogelijk verband tussen antipsychotica en borstkanker. 

DOEL
Een overzicht geven van de huidige kennis over de relatie tussen prolactine, antipsychotica en borst¬carcinogenese en de associatie tussen schizofrenie en borstkanker.

METHODE
Een literatuuronderzoek via Pubmed, op zoek naar Engels- en Nederlandstalige artikels omtrent borstkanker(risicofactoren), prolactine, antipsychotica en schizofrenie. 

RESULTATEN
Studies tonen aan dat het gebruik van antipsychotica op zich geen aanleiding geeft tot een verhoogd borstkankerrisico. Bovendien lijken deze middelen geen invloed uit te oefenen op het – voor borstkanker mogelijk erg relevante – lokaal geproduceerde prolactine en hebben bepaalde antipsychotica zelfs een anticarcinogene werking. 
Wat het voorkomen van borstkanker in schizofrenie betreft, zijn de resultaten tegenstrijdig. Desondanks toont onderzoek wel een significant verhoogd aantal borstkankerrisicofactoren (zoals ongezonde levensstijl) in deze groep aan.

CONCLUSIE
Prolactine¬verhogende antipsychotica vertonen geen duidelijk verband met borstkanker. Toch blijft voorzichtigheid bij het voorschrijven van antipsychotica bij patiënten met borstkanker aangeraden. Daarnaast is het de taak van de clinicus om borstkanker¬risicofactoren zo goed mogelijk te behandelen, vooral bij patiënten met schizofrenie.
Dit artikel argumenteert dat regulering van werknemersbescherming (zoals die bijvoorbeeld tot uiting kwam in de voormalige arbeiders- en bediendenstatuten)waaraan een onderneming is blootgesteld, niet enkel relevant is voor loonkosten maar ook een effect kan hebben op de kapitaalstructuur. De resultaten van zowel de univariate als de multivariate analyse tonen aan dat Belgische kleine en middelgrote ondernemingen tussen 2000
en 2012 meer financiële schulden op de balans hebben staan wanneer ze aan minder verplichtingen in verband met werknemersbescherming moeten voldoen door meer tijdelijke werkkrachten of meer arbeiders te werk te stellen.
Probleemstelling en onderzoeksvragen:Hoe kunnen partners in de toeleveringsketen hun prestatiemeetsysteem verbeteren om hun efficiëntie en effectiviteit te verhogen? Welke problemen en mogelijke oplossingen worden bestudeerd in recent wetenschappelijk onderzoek? 
Onderzoeksmethode: Literatuuronderzoek op basis van recente publicaties rond prestatiemeting in globale toeleveringsketens in management control en operations research 
Bevindingen: Vooreerst dient het prestatiemeetsysteem de waarde-creatie binnen de toeleveringsketen te weerspiegelen, en nauw aan te sluiten bij de beoogde strategie. Daarnaast dient het prestatiemeetsysteem de nood aan flexibiliteit en duurzaamheid van de integrale toeleveringsketen uit te drukken. 
Betekenis voor de financiële functie: De recente literatuur geeft aan dat het opstellen van een coherent en geïntegreerd prestatiemeetsysteem bepalend kan zijn voor het succes van wereldwijde toeleveringsketens. Niet alle informatie stroomt immers even goed door naar de verschillende partners in de keten. Voor de financiële functie blijft het een grote uitdaging om de juiste prestatiemaatstaven te selecteren en op te volgen, zonder de managers met een overdaad aan maatstaven te belasten.