clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Doel: Wanneer een koppel geconfronteerd wordt met kanker, is de verandering in de seksuele relatie vaak één van de grootste uitdagingen, zowel voor de partner als voor de patiënt. Er is behoefte aan een theoretisch, empirisch model voor het in kaart brengen van het omgaan met de seksuele veranderingen door het koppel. Methodiek: We presenteren een overzicht van bevindingen uit zestien wetenschappelijke artikelen met een kwalitatieve methodologie. We gebruikten de methodologie van de meta-etnografie om de artikelen te selecteren, analyseren en synthetiseren. Resultaten: We vonden dat er in de artikelen op drie verschillende mogelijke manieren gekeken werd naar het omgaan met seksualiteit bij kanker, telkens met een ander theoretisch accent: (1) als een rouwproces waarbij seksuele verandering wordt gezien als een verlieservaring; (2) als een cognitief herstructureringsproces waar de focus vooral ligt op de sociaal-culturele invloeden op de seksualiteitsbeleving van het koppel, en (3) als een revalidatieproces waarbij de seksuele veranderingen vooral gezien worden als lichamelijke disfuncties die dienen te worden ‘genezen’. Elk van deze benaderingen heeft zijn kansen en uitdagingen voor de praktijk. Conclusie: Een betere kennis van deze drie processen zou zorgverleners in de oncologische setting kunnen helpen om koppels die worstelen met hun seksualiteit beter te begrijpen en te begeleiden.
‘Het nieuws’ bereikt tegenwoordig, mede dankzij de nieuwe media, als een ononderbroken en aanzwellende stroom aan berichten en commentaren iedereen, die om professionele redenen of uit loutere interesse eraan houdt de politieke en andersoortige actualiteit te volgen. Wellicht is het net daarom ook moeilijker geworden om een overzicht te behouden. Bovendien is het soms pas door enige afstand te nemen dat de grote lijnen en de samenhang tussen gebeurtenissen duidelijk worden. In dit boek wordt daarom teruggeblikt op het politieke jaar 2015-16, en dit vanuit een parlementaire invalshoek. Wat kwam er in de assemblees op de politieke agenda terecht? Welke knopen werden er doorgehakt? Teneinde het voorbije politieke en parlementaire jaar beter te kunnen duiden, wordt eerst uitgebreid teruggekeken naar de federale en Vlaamse verkiezingen en de regeringsvormingen van 2014.
Na het einde van de Eerste Wereldoorlog leven de wereld én België op een wolk. Er breken gouden tijden aan en in verschillende landen wordt de parlementaire democratie de gangbare staatsvorm. Maar de euforie van de jaren 1920 wordt al vlug getemperd. Vanaf de jaren 1930 komt de democratie op losse schroeven te staan en gaat het economisch bergaf. Populisme, nationalisme en protectionisme leiden België en de rest van de wereld naar een tweede grote oorlog.
De woordenlijst omvat ruim tweeduizend van de meest courante trefwoorden in beide richtingen (Oekraïens-Nederlands; Nederlands-Oekraïens) waarmee een beginner aan de slag kan om zijn/haar basiswoordenschat snel en gericht uit te breiden. De woordenlijst kan als studiemateriaal gebruikt worden door docenten en studenten van de Oekraïense/Nederlandse taal en laat toe om conversaties op te zetten rond alledaagse thema’s zoals eten & drinken, reizen, de natuur en het weer,familie, werk, mens en gezondheid, (sociale) media, winkelen, kleding, dieren, onderwijs, muziek,kunst en sport. De vertalende woordenlijst vormt een aanvulling op het boek ‘Oekraïense Grammatica voor Nederlandstaligen’, terug te vinden op http://www.promoteukraine.org/ukrainian-fordutchspeakers. html.
In Azerbeidzjan worden mensenrechten op grote schaal geschonden, zo stellen rapporten van Amnesty International en Human Rights Watch, en het beleid wordt er almaar repressiever. Tegelijk is de economische welvaart er flink toegenomen door inkomsten uit olie- en gasexport. Europa ziet in een samenwerking met het land een mogelijkheid om haar afhankelijkheid van Russische energie in te perken, maar zou scherpere voorwaarden mogen stellen inzake het respecteren van de normen en waarden van de EU.
In de media wordt vaak de term burn-out gehanteerd. Minder bekend is het andere, positieve uiteinde van dat continuum: Bevlogenheid. We deden een meting van die Bevlogenheid middels een gevalideerde vragenlijst (de UBS, Utrechtse Bevlogenheids-Schaal) bij 170 Vlaamse huisartsen. De resultaten bleken gebonden aan leeftijd, type praktijk, geslacht en meerdere patiënt- en werkgerelateerde factoren. De resultaten hebben bijzondere implicaties voor de opleiding en de omkadering van het beroep huisarts.
Deze placebogecontroleerde RCT toont aan dat het toevoegen van liraglutide aan multipele dagelijkse insuline-injecties bij patiënten met onvoldoende gecontroleerde glykemiecontrole een statistisch significante verbetering geeft van HbA1c zonder verhoogd risico op hypoglykemie. Bovendien stelde men ook een daling van de insulinedosis en van het lichaamsgewicht vast. In hoeverre dit resultaat zich zal vertalen in een klinisch relevante winst op het vlak van harde uitkomstmaten en of deze combinatie ook op lange termijn veilig is, moet verder onderzocht worden. http://minerva-ebm.be/NL/Analysis/20309
In Vlaanderen wordt jeugdgezondheidszorg (JGZ) voor jonge kinderen tot de leeftijd van 3 jaar georganiseerd door Kind en Gezin, die hiervoor eigen praktijkrichtlijnen ontwikkelt. De JGZ voor de schoolgaande leeftijdsperiode (3-18 jaar) is ingebed in de multidisciplinaire werking van de centra voor leerlingenbegeleiding (CLB). De richtlijnen JGZ binnen deze setting worden ontwikkeld door de Vlaamse Wetenschappelijke Vereniging voor Jeugdgezondheidszorg (VWVJ), in opdracht van het Vlaams Agentschap voor Zorg en Gezondheid (die hierin de bevoegde Vlaamse minister vertegenwoordigt). Met het oog op de ontwikkeling van deze richtlijnen heeft de VWVJ een methodiek ontwikkeld waarin, na opmaak van een wetenschappelijk dossier, nauw overlegd wordt met JGZ professionelen (voornamelijk artsen en verpleegkundigen), relevante wetenschappelijke experts (meestal thema-specifieke universitaire diensten) en beroepsgroepen, en een vertegenwoordiging van het CLB-management. Bij consensus over de wetenschappelijke grondslag en praktische haalbaarheid wordt deze richtlijn door het Agentschap (i.c. de minister) aanvaard als aan te bevelen praktijk in de CLB, en te gebruiken als basis voor registratie. De richtlijn gehoor die hier wordt voorgesteld werd recent geactualiseerd, met onder meer de introductie van een nieuwe testprocedure voor jongeren. Informatie over alle door de VWVJ ontwikkelde richtlijnen is terug te vinden op www.vwvj.be.
Spirituele ethiek is de betrokkenheid op het goede, beschouwd als een systeem van betrekkingen tussen God, mens en gemeenschap. Het fenomeen wordt hier verkend vanuit verschillende invalshoeken, om te komen tot een beter verstaan van hoe ethiek zich – als ‘levensrichting’ en ‘levensinrichting’ – manifesteert in haar spirituele gedaante. Daarbij is Spirituele ethiek verrijkt met franciscaanse perspectieven, om door middel van een verzameling richtinggevende inzichtenover ‘goed leven’ en ‘goed samenleven’ de spirituele vormen van ‘goed zijn’ en ‘goed doen’ beter voor het voetlicht te brengen.

Een experimenteel boek, bedoeld als blauwdruk voor spiritueel denken over de morele mogelijkheden van de mens.
In 2019 wordt wereldwijd speciale aandacht geschonken aan Pieter Bruegel de Oude. Het is dan exact 450 jaar geleden dat de bekende kunstenaar overleed. Bruegel wordt feestelijk herdacht met spraakmakende tentoonstellingen in zowel binnen- als buitenland. Nieuwe tentoonstellingen vragen echter om nieuw onderzoek en nieuw onderzoek om nieuwe technieken. Daarom sloegen de Koninklijke Bibliotheek van België en de KU Leuven de handen in elkaar in het kader van een BRAIN-project van Belspo. FINGERPRINT is een interdisciplinair project waarbij kunsthistorisch en kunsttechnisch onderzoek, digitale beeldvorming, beeldverwerking, conservatie- en restauratiewetenschappen en databeheer worden samengebracht
In de groeiende theologische literatuur over migratie blijft de factor ‘angst’ onderbelicht. In de context van de recente Europese asielcrisis verkent dit essay in het spoor van S. Snyder een benadering die beoogt de angst onder de autochtone Europese bevolking ernstig te nemen en er een theologische respons op te formuleren. De rode draad vormt de vraagstelling wat de angst doet met wie we zijn in onze verhouding tot wie hier zijn toevlucht zoekt. Vanuit deze spanning tussen identiteit en solidariteit ondernemen we een zoektocht om angst een plaats te geven zonder dat dit ons verhindert de wereld werkelijk te kunnen bewonen als ‘ons gemeenschappelijk huis’. Hoe kunnen we voorbij de polarisatie (wij-zij) tot een nieuw wij komen? Het gaat hier om een fundamentele transitie van een ‘ecology of fear’ naar een ‘ecology of faith’ – deze categorieën wijzen op verschillende manieren om onze wereld te bewonen. De Schrift biedt hier narratieve spiegels van wie wij zijn en impulsen om de huidige social imaginary omtrent vluchtelingen en migratie kritisch te transformeren (Ezra/Nehemia, Ruth, Jezus en de Syro-Fenicische). Geïnspireerd door Efraïm de Syriërs suggestie dat Jezus onze angst binnenging en in zich opnam om ons te verlossen, situeert dit essay de aanwezigheid van Christus niet alleen in de asielzoekers die in de huidige angstcultuur uitgesloten en geïntimideerd worden, maar, mutatis mutandis, ook in de xenofobe angsten onder de autochtone bevolking. Op deze christologische grondslag wordt een fundamentele solidariteit in de angst denkbaar, waar rabbi Jonathan Sacks op alludeerde in zijn devies om in onze gepolariseerde context een tegendraadse weg te gaan: ‘speaking our fears, listening to the fears of others, and in that sharing of vulnerabilities discovering a genesis of hope’. Gastvrijheid en angst zijn dan geen tegenpolen meer, maar gastvrijheid ten opzichte van elkanders angst is dan bron van nieuwe solidariteit. Op zoek naar ruimte voor een dergelijk grensoverschrijdend delen en (h)erkennen van angsten, zou een eerste stap het samen bidden van ‘angstgebeden’ kunnen zijn. Aan de hand van psalm 27 schetsen we de dynamiek waarin de angst van obstakel tot transit kan worden, doordat de angst een plaats krijgt binnen een verlossende omgeving, gedragen door plaatsvervangend vertrouwen.
Het artikel schetst een aantal vitale spanningsvelden van pastoraal leiderschap, vertrekkende vanuit de spanningsvolle realiteit van de geloofsgemeenschap zelf. Dan wordt dieper ingegaan op een aantal spanningsverhoudingen die de functie van het pastoraal leiderschap tekenen: het is staan in de spanning tussen 'leiden' en 'dienen', tussen 'allen' (alle gedoopten) en 'enkelen' (enkele ambtsdragers), tussen gezag een autoriteit uitoefenen en 'onderhorigheid' aan de gemeenschap. Ten slotte gaat het over een aantal spanningsvelden bij de persoon van de pastoraal leidinggevende zelf, waarbij polariteiten best samengehouden worden en zo heilzaam kunnen worden.
Het vertalen van wetenschappelijk onderzoek naar toepassingen toe staat sinds enkele decennia hoog op de agenda van het wetenschaps- en innovatiebeleid, enerzijds, en van het beleid van onderzoeksorganisaties en ondernemingen, anderzijds. Dit heeft geleid tot de ontwikkeling en implementatie van het Triple Helix-concept. In dit artikel staan we stil bij de dynamieken van het Triple Helix-model en de steeds meer intense translatie tussen kennis en toepassing. Deze intense translatie genereert diverse spillovers tussen de wereld van het onderzoek en die van de toepassing, waarvan de cognitieve spillovers niet de minste zijn. Deze translatie gedijt bovendien best wanneer de nodige organisatorische maatregelen genomen worden evenals de gepaste wettelijke kaders gecreëerd worden. Er wordt besloten dat Vlaanderen en haar onderzoeksinstellingen, waaronder ook VITO, in deze materie over de nodige troeven beschikken en puike prestaties neerzetten.
Horen de natuurwetenschappen thuis aan een universiteit? Van bij haar oprichting in 1817 heeft de Leuvense faculteit voor wetenschappen moeten strijden om haar bestaan te rechtvaardigen. Daarbij moest ze steeds opnieuw het juiste evenwicht vinden tussen katholieke propaganda, maatschappelijk nut en zuivere wetenschap. Pas op het einde van de negentiende eeuw slaagde ze erin het roer in eigen handen te nemen. Wetenschappelijke onderzoek werd voortaan de norm. Sindsdien staat de faculteit vooraan in de verwetenschappelijking van de universiteit. Dit boek vertelt het verhaal van de Leuvense faculteit voor wetenschappen en haar steeds wisselende relatie tot universiteit en maatschappij.
De verhouding tussen de generaties wijzigt. Door nieuwkomers, de stijgende gemiddelde leeftijd en de veranderende gezinssamenstelling wordt onze samenleving steeds kleurrijker. Woonbehoeften van jongeren, alleenstaanden, jonge gezinnen, vitale en kwetsbare ouderen veranderen. Collectieve woonvormen zijn bezig aan een opmars. Dit biedt nieuwe kansen aan woningbouwcorporaties, vastgoedondernemingen, gemeenten, woon- en zorgprofessionals, projectontwikkelaars, woonconsulenten, architecten, stedenbouwkundigen, en andere belanghebbenden die snel willen inspelen op de nieuwe woonwensen. Veel van de woonvormen die beschreven worden in dit boek zijn onbekend bij het brede publiek. Met aansprekende voorbeelden uit Nederland en België en tal van bruikbare aanwijzingen nodigt het belangstellenden uit om er meteen iets mee te doen.
De ‘Koloniën van Weldadigheid’ vormen een uniek verhaal van vrijheidsberoving en disciplinering in de Noorderkempen. Erkenning als Unesco-werelderfgoed zal niet lang meer uitblijven. En toch blijven de gevangenissen afwezig in de toekomstplannen. Met het oog hierop initieerden AR-TUR (Centrum voor architectuur, stedelijkheid en landschap in de Kempen) en Prison Gear (BAVO/KU Leuven) in samenwerking met de Federale Overheidsdienst Justitie een cultureel programma onder de noemer ‘Kempenlab 1: Gevangen in beschermd landschap’.
Hoe verschillend de karikaturen van de Vlaamse en Nederlandse architectuur ook geschetst mogen worden, een groeiende groep ontwerpers is geïnteresseerd in het werk en gedachtengoed van collega's aan de andere zijde van de landsgrenzen. De publicatie bevat artikelen van Bart Decroos, essays van Gideon Boie, Lara Schrijver, Daniel Rosbottom en Tom Avermaete en beeldfragmenten van de deelnemende architecten van de zogenaamde ‘weaving generation’. Samen vormen ze een momentopname van een nieuw architectuurdiscours dat zich in Nederland en Vlaanderen ontwikkelt. De publicatie werd vormgegeven door Our Polite Society en is t.z.t. verkrijgbaar bij NAi Boekverkopers
Architectuur in Vlaanderen is moeilijk te evenaren in haar saaiheid. Hebt u ooit al iemand in de lach weten schieten bij de aanschouwing van architectuur? Doorgaans wordt het bouwen gesublimeerd tot een kunst van de stomme verbazing. Alles draait om de wowfactor van de grote meester. Nochtans presenteert het werkelijk sublieme gebaar zich niet in het bovenaardse, maar in het belachelijke. Het volstaat om de architectuur van Office KGDVS naast, of beter, tegenover die van T.O.P. Office te plaatsen.
Veel stedelijke overheden in Vlaanderen en Nederland reageren al jaren verkrampt op de instroom van migranten, vooral wanneer blijkt dat vele nieuwkomers terecht komen in dezelfde migrantenwijken. Concentratie wordt gezien als nefast voor de integratiekansen. Toch blijken deze aankomstwijken voordelen te bieden die nieuwkomers op weg helpen in hun nieuwe thuisland.
Angela Merkel laat niemand onberoerd. De Duitse bondskanselier wekte de laatste jaren heel wat controverse op. De linkerzijde viel haar aan omwille van haar harde besparingspolitiek, nu is het de rechterzijde die haar op de korrel neemt wegens haar vluchtelingenbeleid. Met de slogan 'Wir schaffen das' had ze de poorten van Europa en Duitsland geopend voor vele honderdduizenden vluchtelingen. De rechts-nationalistische Alternative für Deutschland (AfD) vormt met haar verzet hiertegen ook een grote uitdaging voor wat de Duitse politieke klasse als haar basiswaarden beschouwt. Na de bittere ervaringen met Hitler hadden de Duitsers immers het nationalisme afgezworen. De Bondsrepubliek Duitsland wijdde zich vanaf haar ontstaan ook vol overtuiging aan de uitbouw van de Europese integratie, maar haar enorme economische en politieke macht voedt nog altijd het wantrouwen van vele Europeanen. Daarbij blijft hun tragische geschiedenis de Duitsers achtervolgen. Van Hitler raken ze maar niet verlost.
Tolkbijstand en vertaling van stukken zijn voor anderstalige procespartijen essentieel voor de toegang tot justitie en participatie in het strafproces. De Belgische wetgever  timmert aan de omzetting van de EU-richtlijnen 2010/64/EU inzake vertolking en vertaling in strafzaken en 2012/29/EU inzake rechten van slachtoffers in strafzaken. Specifieke aandacht gaat ook naar bijstand van personen die lijden aan gehoor- of spraakstoornissen en slachtoffers.
Eindelijk op weg naar een nationaal register van beëdigd vertalers - tolken
De wetgever maakt stapsgewijs werk van een nationaal register. Een kwaliteitsgarantie betekent een degelijke opleiding en een effectieve screening van professionele vaardigheden, juridische en deontologische kennis. De uitwerking laat nog op zich wachten. Onduidelijk is het vereiste kennisniveau van het Nederlands en de vreemde taal, en van juridische en deontologische kennis.  Een kwaliteitsgarantie vereist een specifieke opleiding in tolk/vertaaltechnieken in een juridische omgeving, kennis van rechtstaal en -procedures, deontologie, juridische internetbronnen, …. En uiteraard moet een opleiding een eindscreening bevatten. Een voortdurende betrouwbaarheidscontrole is nodig. 
Enkel een transparant, efficiënt oproepingssysteem zowel tijdens de normale werkuren als daarbuiten draagt bij tot een efficiënte justitie. Hoe dit praktisch kan, is nog niet duidelijk.

De omzetting is laattijdig en onvolledig
Anderstalige verdachten die van hun vrijheid zijn beroofd, hebben enkel indien de advocaat hen niet begrijpt, recht op een beëdigd tolk tijdens het voorafgaand overleg. Tijdens het verhoor hebben zij, al dan niet op vrije voeten recht op een beëdigd tolk. 
De richtlijn verplicht de staten spontaan te zorgen voor de vertaling van de essentiële stukken. Een verplichte aanvraag tot vertaling van essentiële stukken,  houdt dus een schending in van de richtlijn, van de regressieclausule in de richtlijn en de taalwet. Betrokkene als zijn raadsman kunnen wel andere dan essentiële stukken aanvragen.
Een duidelijke klachtenprocedure in elke fase van een strafprocedure ontbreekt. Hierbij rijst ook de vraag naar een vorm van een onmiddellijke en preventieve schorsing voor tolken/vertalers die evident slecht presteren.
Onduidelijk is waar de wetgever de grens bepaalt van wat al dan niet strafprocedures zijn, zoals met betrekking tot het jeugdrecht en tot “licht strafbare feiten”.
Volledige kosteloosheid voor overleg met de raadsman in strafzaken blijft een probleem.
De wetgever ging over tot een fragmentaire omzetting van de EU-richtlijnen, die volgens de Raad van State moeilijk uitsluitsel geeft over de volledigheid.
Het boek is het resultaat van het EU-Justice Project Understanding Justice - JUST/2013/JCIVIL/AG4684:examining aspects of spoken language interpreting in mediation and civil justice in the European Union.
De bijdrage onderzoekt de wapengelijkheid en het eerlijk proces in burgerlijke procedures, mediation/bemiddeling, arbirage voor anderstalige procespartijen. Een eerste deel gaat in op de regelgeving van de Verenigde Naties, de Raad van Europa, de HCCH en de Europese Unie in het kader van burgerlijke procedures. Het tweede deel onderzoekt de taalproblemen en de wapengelijkheid in de alternatieve geschillenregeling.
Een bondig overzicht van de Belgische regelgeving van vertolking in burgerlijke procedures en bemiddeling. De bijdrage gaat daarna in op het taalgebruik bij bemiddeling en talen waarin mediators werkzaam zijn in België.Er volgt verder een toelichting van de onderzoeksresultaten van het project in België. Tenslotte gaat de bijdrage in op de inschakeling van tolken of tweetalige mediators of co-mediators bij bemiddeling, en de mogelijkheid van audio/videobemiddeling.
Op weg naar een kindvriendelijke justitie: recht op bijstand van een jeugdadvocaat Raad van Europa en EU 
De bijdrage geeft een overzicht van de regelgeving van Raad van Europa, specifiek rond kindvriendelijke justitie. Aan bod komen het Europees Verdrag over de uitoefening van de rechten van het kind (1996), en de Richtsnoeren voor kindvriendelijke justitie (2010). 
Daarna volgt een bespreking van de regelgeving van de Europese Unie, met de EU Agenda voor de rechten van het kind (2011), de EU-richtlijnen procedurele rechten van verdachten en beklaagden in strafprocedures, en de Richtlijn slachtoffer van strafbare feiten.
Dit artikel onderzoekt de dynamiek van ruimtelijke transformaties in sterk verstedelijkte gebieden en in het bijzonder de stedelijke agglomeratie van Gent (België). Daartoe wordt teruggegaan tot 50 jaar in de tijd (1963-2013). Als hypothese wordt ervan uitgegaan dat in die periode zich drie grote ruimtelijke transformaties voltrekken: de bevolkingstoename leidt tot de jaren 1980 tot suburbanisatie of het uitspreiden van functies rondom de stadskern en wordt gevolgd door een periode van verdichtingsprocessen waarbij resterende open gebieden worden ingevuld binnen de suburbane nevel. Het gaat vooral over nieuwbouw. Deze verdichte nevel -die zich voordoet als een stadsrand- transformeert, tot slot, samen met de stadskern zowel in aard als in gebruik van het bestaand bebouwd weefsel. Het gaat dan vooral over renovatie en hergebruik. De dynamiek van deze processen kan gereconstrueerd worden aan de hand van bouw- en verkavelingsaanvragen. Op basis hiervan kunnen buurten onderscheiden worden met een lage of hoge dynamiek inzake transformaties. Tot slot wordt onderzocht waar transformaties zich in de toekomst zullen voordoen. Sociaal-economische kenmerken van starters op de woonmarkt kunnen een indicatie zijn voor te verwachten transformaties in de toekomst in andere buurten. Het artikel introduceert het concept van Napoleon-percelen om de statistische en ruimtelijke analyse uit te voeren. Dynamiek en patronen worden in kaart gebracht.
De Vlaamse bevolking groeit, vergrijst en wordt meer en meer divers. Het aantal gezinnen stijgt, de grootte ervan daalt, nieuwe gezinsvormen - zoals eenoudergezinnen of nieuw samengestelde gezinnen komen vaker voor. Het bestaande woonpatrimonium, met veelal klassieke ééngezinswoningen, is hier niet op aangepast. Er is nood aan meer betaalbare kleine woningen, maar ook de vraag naar flexibele woontypes en innovatieve woonvormen stijgt. 
Ondernemende burgers nemen initiatief om die veranderende woonwensen in te vullen. Via collectief bouwen en gemeenschappelijk wonen gaan ze op zoek naar winst op ruimtelijk, financieel maar ook op sociaal vlak. Ook het Vlaams ruimtelijk beleid ziet potenties in het stimuleren van gemeenschappelijk wonen zoals bijvoorbeeld cohousing, om het ruimtelijk rendement op een kwaliteitsvolle manier te verhogen, de buurten leefbaar te houden en de sociale cohesie te verhogen.
Ondanks de stijgende interesse voor cohousing, werden er de voorbije jaren maar weinig projecten gerealiseerd. Het is als initiatiefgroep echt niet evident om een project van de grond te krijgen. Maar ook voor overheden is het niet zo makkelijk om gemeenschappelijk wonen en innoverende projectontwikkeling door burgercollectieven actief te ondersteunen.
De paper bespreekt knelpunten voor het realiseren van gemeenschappelijk wonen via collectief bouwen, vanuit het standpunt van een initiatiefgroep voor cohousing. Hieruit worden algemene aanbevelingen gedaan om deze nieuwe woon- en bouwcultuur in Vlaanderen beter te ondersteunen.  Bovendien worden er ook specifieke sleutels aangereikt voor ruimtelijk beleid om dergelijke innovatieve initiatieven ook te laten renderen voor een ruimere omgeving.