clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
De rol van buitenlandse doctorandi aan Vlaamse universiteiten is in de voorbije decennia sterk veranderd. Als we de evoluties even kort door de bocht genomen voorstellen, waren er een tweetal decennia geleden twee groepen buitenlanders aan de Vlaamse universiteiten: enerzijds onderzoekers uit ontwikkelingslanden die via projectsubsidies enige tijd ervaring konden opdoen aan een Vlaamse instelling, en anderzijds onderzoekers die in het kielzog van één specifieke prof wilden meedraaien in een specifiek labo of onderzoeksteam, via contacten uit een persoonlijk academisch netwerk. Deze heel concrete push and pull factoren maakten geleidelijk aan plaats voor een onderzoekscultuur waarbij mobiliteit op zich een rol in de onderzoekscarrière begon te spelen. Enige tijd doorbrengen aan een andere instelling om expertise op te doen in een academische omgeving die nieuw voor je is, is in vele landen zo goed als een vereiste geworden om als academicus au sérieux te worden genomen (Vandevelde, 2011). Steeds meer Vlaamse studenten en doctoraathouders zetten een academische carrière (tijdelijk) verder in het buitenland, maar ook steeds meer buitenlandse afgestudeerden proberen aan een Vlaamse universiteit een doctoraatsdiploma te halen
De seksuele carrière van jongeren wordt gekenmerkt door drie factoren: volgorde van verschillende stappen, tijd tussen verschillende stappen en timing van de eerste geslachtsgemeenschap. In deze studie gaan we na hoe de seksuele carrière van Nederlandse en Vlaamse jongeren verloopt en onderzoeken we de verschillen tussen jongens en meisjes in dit opzicht. Twee steekproeven van Nederlandse jongeren (3095 meisjes en 3117 jongens) en Vlaamse jongeren (1796 meisjes en 1691 jongens) van 12 tot 21 jaar vulden een vergelijkbare vragenlijst in met vragen over seksueel gedrag. De meeste jongeren (62% in beide landen) volgen een stapsgewijze seksuele carrière. De exploratieve vergelijking tussen Nederland en Vlaanderen leert dus vooral dat er grote gelijkenissen zijn in de seksuele ontwikkeling bij jongeren in deze twee landen. Kleine maar interessante verschillen vinden we in de geslachtsverschillen in seksuele ervaring op jonge leeftijd, die duidelijk sterker zijn in Nederland dan in Vlaanderen.
De SOS (Systematische opsporing van schrijfmotorische problemen) werd ontwikkeld als een instrument dat eenvoudig is en weinig tijd vraagt om het handschrift van een kind te onderzoeken. Het is niet bedoeld om een uitgebreide analyse te maken van het probleem of om een behandeling uit te werken. Wel geeft het een indicatie of het handschrift kwalitatief afwijkt en kan de schrijfsnelheid worden vergeleken met de normen voor typisch ontwikkelende kinderen. Dit artikel gaat in op het instrument zelf en op de voorlopige normering, betrouwbaarheid en validiteit.
Dit is de eerste wetenschappelijke bibliotheek die zich voorstelt in ‘Etalage’ [van META]. En het is dan nog een team in wording. De Faculteitsbibliotheek Letteren en Wijsbegeerte van de Universiteit Gent bestaat voorlopig alleen nog maar achter de schermen. Daar wordt druk gewerkt aan de omvorming van 48 verschillende vakgroepbibliotheken naar één centrale faculteitsbibliotheek.
In het huidige Vlaamse landschap vormen sites met walgracht intrigerende relicten, die tot op heden nog te weinig zijn bestudeerd. Vandaag is hun bestaan vaak bedreigd ten gevolge van verregaande landschappelijke ingrepen zoals verkavelingen, de inplanting van industriegebieden of de uitbreiding van grootschalige landbouwbedrijven. De historische studie van deze alleenstaande, met een brede gracht omringde hoeves is in Vlaanderen een relatief recent gegeven. In de negentiende en twintigste eeuw verschenen af en toe studies waarin het fenomeen werd opgemerkt, maar vorsers  gingen ze pas min of meer systematisch bestuderen vanaf de jaren zeventig, met het onderzoek van Frans Verhaeghe en Jean Bourgeois. Ondanks deze hoopgevende start stellen we vast dat het onderzoek vandaag erg fragmentarisch is en gekenmerkt wordt door een gebrek aan een vergelijkend overzichtskader. Hoewel we voor een groeiend aantal sites over historische en archeologische gegevens beschikken, worden deze gegevens tot op heden te weinig geïntegreerd in een overkoepelende, vergelijkende studie met betrekking tot een grotere groep sites met walgracht. Daarbij is het noodzakelijk om de historische en archeologische gegevens te koppelen aan en te integreren met informatie uit andere disciplines, zoals bijvoorbeeld de geografie, de cartografie, de bodemkunde en de architectuurgeschiedenis. Er is met andere woorden nood aan een geïntegreerde multidisciplinaire aanpak op een ruimere geografische schaal. Zo’n aanpak is essentieel voor een juist begrip van sites met walgracht binnen hun specifieke context en een voorwaarde voor een doelgericht beleid gericht op de conservering en bescherming ervan. Alvorens we tot een dergelijk vergelijkend onderzoek kunnen overgaan, is het echter noodzakelijk om een zo uitgebreid mogelijk dossier samen te stellen voor elk van de betrokken sites. Veel van deze sites zijn tot nog toe immers niet of nauwelijks bestudeerd, hoewel er vaak meer dan voldoende aanknopingspunten terug te vinden zijn. Met die informatie kan men vervolgens terecht bij specialisten uit andere disciplines zoals archeologen, toponymisten, bodemkundigen, bouw- en kunsthistorici om tot een meer overkoepelende beschouwing te komen. In deze bijdrage willen we daartoe een bescheiden aanzet geven door een site met walgracht vanuit historisch oogpunt exemplarisch te bestuderen. Daarbij maken we ten eerste gebruik van enkele bronnen die in de regel vrij goed bewaard zijn en die ons inlichten over de vroegere inplanting van de site in het omringende landschap. Aangezien tegenwoordig heel wat (historisch) kaartmateriaal beschikbaar is, gebeurt een landschappelijke reconstructie bij voorkeur met behulp van een geografisch informatiesysteem (GIS). Ten twee richten we ons op historische bronnen die informatie verschaffen over de sociaal-economische context van de site met walgracht: wie was de eigenaar of de bewoner, en welke rol vervulde de site binnen de lokale rurale economie?
Het adjectief ‘kindvriendelijk’ duikt op als marketingstrategie in tal van contexten. Wanneer het echter wordt verbonden met het brede veld van pedagogische praktijken noopt dit tot reflectie over wat wordt begrepen onder de notie kindvriendelijkheid. Antwoorden worden vaak gezocht in het referentiekader van de kinderrechten. In dit artikel worden de grondslagen van het kindvriendelijkheidsdiscours geanalyseerd vanuit een verbinding met dit referentiekader van de kinderrechten. Er wordt vertrokken
vanuit de positie van kinderen in de publieke ruimte als exemplarische discussie voor de analyse van het kindvriendelijkheidsdiscours. Een kindvriendelijke woon- en speelomgeving is immers reeds geruime tijd voorwerp van maatschappelijk debat, onder meer naar aanleiding van een aantal incidenten. In de analyse van de notie van kindvriendelijkheid in relatie tot het referentiekader van de kinderrechten wordt gewezen op drie met elkaar verband houdende discussiepunten: problemen van juridisering van pedagogische verhoudingen, individualisering van sociale grondrechten en institutionalisering van de kind- en jeugdperiode als een apart jeugdland. Opvattingen en discussies m.b.t. deze drie discussiepunten worden uitgediept. In de conclusie wordt gepleit voor een opvatting van kindvriendelijkheid als relationeel begrip, aansluitend bij de idee van kinderrechten als uitkomst van een individueel en collectief leerproces.
Familieleden van drugsgebruikers worden veel meer dan vroeger als belangrijke partners in de hulpverlening beschouwd, maar kunnen door hulpverleners ook als dwingend en lastig ervaren worden. In dit artikel benaderen we familieleden als een aparte doelgroep die ook ondersteuning nodig heeft. Deze ondersteuning kan slechts tot stand komen nadat duidelijk is wat de behoeften en verwachtingen zijn. De nadruk ligt niet op het geven van goede inhoudelijke adviezen maar eerder op het realiseren van een betekenisvolle samenwerking met familieleden.
In dit artikel reageren we op de verenging van de discussie over jeugdwerk en maatschappelijke ongelijkheid tot een toegankelijkheidsdiscussie. Het artikel bestaat uit twee delen. In het eerste deel brengt een deconstructie van de contraproductieve toegankelijkheidsdiscussie ons bij de ruimere vraag naar sociale integratie. We pleiten voor een benadering van sociale integratie waarin de focus verschuift van een deelname aan het gegeven aanbod naar de bijdrage van sociale interventies tot meer gelijke mogelijkheden en bespreken de implicaties voor jeugd(werk)onderzoek. Het tweede deel bespreekt de resultaten van een jeugdwerkstudie met betrekking tot deze vraag naar een bijdrage tot meer gelijke mogelijkheden. De multiple case study in Sint-Amandsberg toont dat in het gedifferentieerd jeugdwerkveld op diverse manieren wordt (kan worden) bijgedragen tot meer gelijke mogelijkheden voor kinderen en jongeren. Opportuniteiten zijn niet enkel aanwezig in jeugdbewegingen (met een sociale mix). Deze bevindingen roepen op tot het versterken van reeds bestaande, maar in de toegankelijkheidsdiscussie verwaarloosde, jeugdwerkpraktijken.
De Brede School is een interessant onderwerp voor allen die bezig zijn met de vrijetijdsbesteding van kinderen en jongeren uit maatschappelijk kwetsbare groepen. Deze tekst gaat over de positionering van de Brede School in het domein van de vrije tijd. In de projectoproep Brede School 2010-2013 lezen we dat de Brede Scholen tieners moeten toeleiden naar zinvolle vrijetijdsbestedingen. De auteur van deze tekst argumenteert dat de notie van ‘toeleiding’ naar vrijetijdsinitiatieven ‘mis-leidend’ kan zijn.
Het akkoord over de zesde staatshervorming voorziet een rechtsmachtuitbreiding van de Raad van State en de overige administratieve rechtscolleges tot de privaatrechtelijke gevolgen van hun beslissingen. Opdat deze ingreep daadwerkelijk tot een efficiëntere rechtsbescherming zou leiden, dient vooreerst de rechtsmachtverdeling tussen de burgerlijke en administratieve rechtbanken in vraag te worden gesteld. In overeenstemming met de vooropgestelde intenties van het institutioneel akkoord zal de hervorming vooralsnog via een wijziging van artikel 144 Gw. worden doorgevoerd. Deze aangekondigde hervorming noopt er toe dat tal van implicaties in overweging worden genomen. Functionele rechtsvergelijking biedt in dit opzicht interessante perspectieven voor het beantwoorden van concrete vragen met betrekking tot de wijze waarop deze uitbreiding van rechtsmacht kan gebeuren. Tevens is reflectie aangewezen over een verdere uitbreiding en diversificatie van de uitspraakbevoegdheden van de administratieve rechter. Ten slotte moeten de beleidsmakers een duidelijke visie ontwikkelen aangaande het renoveren van het huidig jurisdictioneel pluralisme of de evolutie naar monisme.
In dit artikel lichten we eerst het doel en de functie van de Stadsmonitor toe. Hij dient om het strategisch beleid van alle relevante stedelijke actoren beter te onderbouwen door het geven van een input voor beleidsdebat over de leefbaarheid en duurzaamheid van Vlaamse centrumsteden. De Stadsmonitor bevat een visie op wat belangrijk is om te meten en de vertaling van die visie in omgevingsindicatoren die relevant zijn voor de leefbaarheid en duurzaamheid van de Vlaamse stad.  In het tweede punt van dit artikel beschrijven wij het onderdeel van de Stadsmonitor dat betrekking heeft op de zorgsector in de Vlaamse centrumsteden. En daarbij hebben wij het over de zorgsector in de brede betekenis van het woord: zowel gezondheids- als welzijnszorg. Wij richten ons daarbij op de omgevingsindicatoren die rechtstreeks verband houden met de zorgsector, maar wijzen ook op het belang van andere indicatoren uit de Stadsmonitor voor het debat over de gezondheid en het welzijn van het individu in de Vlaamse centrumsteden. Ten derde gaan we dieper in op het opmaakproces van het zorgluik van de Stadsmonitor. In 2008 achtten politici uit Vlaamse centrumsteden en het Vlaams stedenbeleid het noodzakelijk om een project op te zetten voor de opmaak van omgevingsindicatoren voor de brede stedelijke welzijns- en gezondheidssector. In het kader daarvan zijn alle welzijnsactoren uit de steden (zowel uit stadsbesturen en OCMW’s als CAW’s en welzijnsraden), provincies en Vlaamse administraties, overeengekomen wat de belangrijke thema’s zijn die cijfermateriaal vragen: zorg op maat voor iedereen, zelfredzaamheid, geen drempels in de zorg en samenwerking en participatie. Vervolgens werden een set van een 30-tal omgevingsindicatoren geselecteerd, die ons kunnen leren of de zorgsector in de goede richting evolueert. En of de zorgsector dus bijdraagt tot een leefbare en duurzame Vlaamse stad. Tevens wordt de dataverzameling geïllustreerd met een voorbeeld van een indicator over residentiële ouderenzorg. Tot slot reflecteren wij kort op het gebruik van indicatoren in de praktijk. Zo kan het gezamenlijk opmaken van deze ‘zorg’-indicatoren, ons inziens, een stimulans betekenen voor het debat over strategische prioriteiten van het stedelijk zorgbeleid.
Hoewel de nietigheidssanctie traditioneel vanuit het onderscheid tussen absolute en relatieve nietigheid wordt bestudeerd, kiest de auteur in deze bijdrage voor een nieuwe benadering. De aantasting van een overeenkomst door een nietigheidsgrond wordt er bestudeerd vanuit de drie “wegen” waarlangs deze in een procedure aan bod kan komen: 1) een procespartij stelt een (tegen)vordering tot nietigverklaring in, 2) een procespartij werpt de exceptie van nietigheid op of 3) de rechter werpt de nietigheidsgrond ambtshalve op. Zowel op het vlak van het toepassingsgebied, de gevolgen als de verjaring bleek een afzonderlijke behandeling van de drie wegen van belang. Deze nieuwe benadering laat tevens toe duidelijk de verschillen te zien met een automatisch werkende (absolute) nietigheid die in vele Europese rechtsstelsels gangbaar is.
Bij een vordering tot volledige of gedeeltelijke vernietiging van een meerpartijenovereenkomst doet de eisende partij er goed aan alle contractspartijen in het geding te betrekken, wil ze niet het risico lopen dat haar vordering onontvankelijk wordt verklaard. Hoewel het (verplicht) betrekken van alle contractspartijen in het geding bij een vordering tot vernietiging van een meerpartijenovereenkomst verschillende voordelen biedt, rijzen er wel vragen omtrent de juridische grondslag voor de sanctie van de niet-ontvankelijkheid van de vordering tot vernietiging.
De aandacht voor kwaliteit van leven (KvL) in onderzoek en praktijk neemt toe, maar het perspectief van de gebruikers zelf, hun persoonlijke ervaringen en perspectieven omtrent KvL blijven vaak onderbelicht. Aan de hand van 25 diepte-interviews gaan we in deze studie dieper in op de persoonlijke perspectieven en ervaringen van opiaatafhankelijke personen omtrent KvL na het starten van een methadononderhoudsbehandeling.  Vijf componenten dragen bij aan een goede KvL voor opiaatafhankelijke personen: 1) het hebben van sociale relaties, 2) het hebben van een gestructureerde daginvulling, 3) zich psychisch goed voelen, 4) onafhankelijk zijn en 5) een betekenisvol leven leiden. Methadon helpt om ‘normaal’ te functioneren en psychische problemen en afhankelijkheid aan opiaten aan te pakken. Anderzijds zijn stigmatisering, discriminatie en afhankelijkheid negatieve gevolgen van het volgen van een methadonbehandeling. De impact van het volgen van een methadonbehandeling op KvL is ambivalent en samen met de onmiskenbare voordelen van een methadonbehandeling dienen negatieve gevolgen beperkt te worden. Deze studie benadrukt het belang van langdurige praktische en psychosociale ondersteuning van opiaatafhankelijke personen in hun dagdagelijkse leven om KvL te verhogen.
Blijkens de ambitieuze plannen voor een interne Vlaamse staatshervorming geloofde de Vlaamse regering Peeters, die na de verkiezingen van 2009 aantrad, duidelijk in de kracht van verandering. Voor Vlaams minister van Binnenlandse Aangelegenheden Geert Bourgeois zijn efficiënte en effectieve lokale overheden de belangrijkste doelstelling. Vooralsnog blijkt er in de praktijk niet veel in huis te zullen komen van de grote omwenteling in de Vlaamse bestuurlijke organisatie. Deze bijdrage houdt de uitgangspunten van de ambitieuze plannen tegen het licht en stelt de hoge verwachtingen ter discussie aan de hand van vijf thema’s: de fusies van de gemeenten, de regioscreening, de afbakening van de provinciale taakstelling, de planlastvermindering en de versterking van de rol van de raadsleden.
Can a fruitful police surveillance scheme be based on supposedly increased risk immediately after and around a previous burglary (‘near repeat phenomenon’)? An experiment in Amstelveen has been set up and analysed for this purpose. Some neighbourhoods got a ‘near repeat surveillance’ scheme, and the occurrence of burglary in those areas has been compared with control neighbourhoods elsewhere in town. We observed a change in the near repeat pattern in the experimental area, but no net effect on burglary rates, presumably because of large between-neighbourhood variance in incidence. Dit artikel beschrijft een experimenteel onderzoek in Amstelveen, waarbij in verschillende buurten de politie extra surveilleert in de buurt van en kort na een eerdere inbraak, dit vanwege een mogelijk verhoogd risico dan en daar (‘besmettelijkheid’). Het vóórkomen van inbraken wordt vergeleken met wat er in controlebuurten gebeurt. Ofschoon het besmettelijkheidspatroon in de experimentele buurten wel verandert door de extra surveillance, konden we geen netto positief effect van de surveillance aantonen, wellicht vooral omdat de tussen-buurtvariatie erg groot is, gegeven de betrekkelijk kleine aantallen inbraken in de diverse buurten.
Dit artikel wijst op de gevaren die de pedofilieschandalen met zich meebrengen. Om het misbruik tegen te gaan dreigt men in de richting te gaan van een afstandelijke invulling van professionaliteiet in beroepen voor jonge kinderen. vanuit de literatuur weten we dat deze invulling van professioanliteit niet geschikt is voor het werken met jonge kinderen. De auteur pleit voor een gender neutrale invulling van beroepen voor jonge kinderen, waarin omgaan met emoties van kinderen en ouders een belangrijke rol krijgen.
Het is genoegzaam bekend dat de exacte wetenschappen altijd de taal hebben aangereikt door middel waarvan Freud het psychisme articuleerde. Waar Freud in Het Ontwerp echter nog overtuigd leek van de continuïteit en mogelijke isomorfie tussen de fysicalistische fysiologie en de natuurwetenschappelijke psychologie, heeft hij het in Aan gene zijde van het lustprincipe over de noodzaak “leentjebuur te spelen bij de biologische wetenschap”, en over “de beeldspraak” die hij aan haar heeft ontleend om de psychische fenomenen te beschrijven. Deze paper onderzoekt de manier waarop de specifieke fysicalistische semantiek van één zo’n geleend woord, het concept ‘(psychische) energie’, Freuds metapsychologische articulatie van het psychisme heeft geconditioneerd. Het algemene kader voor deze studie wordt gevormd door het historische conflict tussen interpretaties (en meer specifiek de antinomie tussen de mechanisch-causale en de teleologische interpretatie) in het begrijpen van mens en wereld. Doorheen een schets van het Vis Viva debat tussen Leibniz en Descartes aan het begin van de moderniteit worden de twee conceptuele schema’s rond het begrip energie (als Bewegungskraft enerzijds, en als dynamische essentie anderzijds) geëxpliciteerd, en geplaatst binnen de historische spanning tussen de kwantitatief-fysische en kwalitatief-metafysische verklaring. Vervolgens wordt aangetoond hoe de definitieve affirmatie van energie als kinesis in de 20ste eeuw Freuds denken heeft beïnvloed, en een expliciete thematisering van het subject als intentionele structuur heeft bemoeilijkt.
Wat is er gerealiseerd van de ambitieuze plannen van Vlaams minister van Binnenlandse Aangelegenheden Geert Bourgeois voor een grote omwenteling in de Vlaamse bestuurlijke organisatie? Hoe zit dat met die versterking van de gemeenten, de inperking van de provinciale bevoegdheden en de vereenvoudiging van de intermediaire structuren? De balans is weinig positief en we stellen ons de vraag hoe dat komt. Waren de ambities bij de aanvang van de regeerperiode te hoog? Heeft men de weerstand in de beleidssectoren onderschat? Of heeft men het draagvlak bij de andere politieke partijen onderschat?
De term Brede School is meer en meer gekend, iedereen kan er zich wel iets bij voorstellen. Maar tegelijkertijd is het voor sommigen een vaag concept, mede omdat Brede Scholen ook zeer verschillend in opzet en werking zijn. In dit artikel bekijken we twee Brede Scholen: de ene groeide vanuit een school, de andere is een Brede School die vertrekt vanuit een wijk en gecoördineerd wordt door Samenlevingsopbouw. Door deze twee verhalen openen we de blik op het concept Brede School en geven we een inzicht in wat er door dit samenwerkingsverband allemaal in beweging wordt gezet om maximale ontwikkelingskansen voor alle kinderen en jongeren te bereiken.
De introductie van hernieuwbare energiebronnen loopt niet van een leien dakje. De aanwezige netinfrastructuur is niet altijd en overal geschikt om naast verbruikers ook producenten te verbinden. Door de vele, vaak tegenstrijdige, belangen en hoge kosten zijn nieuwe interconnectielijnen bovendien projecten van lange adem. Beter omgaan met de bestaande netcapaciteit is dus een must. Dit kan door gebruik te maken van intelligente integratiestrategieën zoals microgrids en Virtual Power Plants (VPP).
In Vlaanderen en Brussel is er een enorm potentieel aan extra fietsverplaatsingen want zelfs voor korte verplaatsingen stappen veel mensen nog in de auto. Maar in steeds meer steden krijgen fietsers en het openbaar vervoer meer ruimte dan de auto. In  de geleidelijke modal shift die bezig is, kunnen fietsvarianten als de bakfiets of de ligfiets een belangrijke rol spelen. Maar het fietsnetwerk en de fietsinfrastructuur is vaak (nog) niet aangepast aan dit nieuwe type voertuigen, zo blijkt uit een onderzoek van UGent.
Technologische vooruitgang heeft een grote impact op het dagelijkse leven van veel burgers. De informatie die beschikbaar is kan echter ook criminelen (bijvoorbeeld inbrekers) helpen bij het selecteren van een doelwit. Door middel van een experiment met studenten wordt in deze bijdrage in de eerste plaats gekeken of het gebruik van elektronische hulpmiddelen als Google Maps en Google Street View waarschijnlijk is met betrekking tot woninginbraak. Daarnaast wordt nagegaan of bij het gebruik van dergelijke instrumenten andere doelwitkenmerken worden overwogen. De resultaten geven ons geen redenen om de onderzoeksvragen positief te beantwoorden.
De invoering van genderquota voor raden van bestuur heeft heel wat stof doen opwaaien, maar alea iacta est. Onder Europese druk zal het glazen plafond in de top van de Belgische bedrijfswereld worden doorbroken. De wet van 28 juli 2011 stelt immers de invoering van een genderquotum van minimum één derde voorop in de raden van bestuur van beursgenoteerde ondernemingen en overheidsbedrijven. De quotawet van 28 juli 2011 voert een nieuw artikel 518bis W. Venn. in en legt beursgenoteerde ondernemingen de verplichting op om tegen 2017 het aantal vrouwen in de raad van bestuur uit te breiden tot mimimaal één derde. Bovendien moeten ook overheidsbedrijven dit quotum naleven en ingevolge hun voorbeeldfunctie geldt deze verplichting al vanaf 2012. Vennootschappen en overheidsbedrijven die niet aan het quotum voldoen, zullen bestraft worden. Met de quota legt de wetgever een resultaatsverbintenis op, terwijl voorheen de nadruk eerder lag op gelijke kansen. De vraag kan worden gesteld of genderquota enerzijds een grondwettig en anderzijds een sociaal wenselijk en effectief middel zijn om het beoogde doel te bereiken.