clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
In dit artikel wordt een pleidooi gehouden om naast gespecialiseerd onderzoek in management  ook onderzoeksmethodes, theorieën, concepten, … uit verschillende disciplines meer met mekaar te confronteren en te integreren . Er wordt achtereenvolgens ingegaan op:  - de grote analogie tussen veel bestaande theorieën en modellen binnen management- en andere disciplines  - de toename van directe of indirecte varianten van bestaande theorieën en modellen  - het gebruik van soortgelijke concepten aan de hand van  een verschillende terminologie    De analogie tussen de domeinen strategie, marketing, psychologie, R&D,  risicomanagement tot zelfs chaostheorie wordt geillustreerd aan de hand van het waardeconcept. Daarnaast zijn er nog vele andere illustraties.     De nood aan een multidisciplinaire onderzoekscontext wordt bovendien versterkt door de vaststelling dat bedrijven in de praktijk niet langer een  verzameling zijn van verschillende functionele expertises  die men op een natuurlijke manier kan isoleren. Bovendien wordt de ondernemingsrealiteit steeds holistischer, waarin met name  economische, sociale, technologische, organisatorische …. veranderingen in elkaar verweven zijn. Een managementfaculteit zou dan ook moeten voorzien in een combinatie van gespecialiseerde en meer holistische onderzoekers.
Vrouwen hebben het op de arbeidsmarkt nog steeds moeilijker dan mannen. Dit komt onder meer tot uiting in de loonkloof tussen vrouwen en mannen, in de ondervertegenwoordiging van vrouwen in hogere functies, en in het feit dat vrouwen lagere promotiekansen hebben dan mannen. Voor de achterstelling van vrouwen worden verschillende oorzaken aangedragen. Dit kan onder meer het gevolg zijn van het feit dat vrouwen niet beschikken over de nodige kenmerken voor promoties (zoals werkervaring), van regelrechte seksistische discriminatie tegenover vrouwen (Becker 1971), van het feit dat mannen aan de top streven naar sociale homogeniteit (Kanter 1977) in hun omgeving en bij promoties daarom systematisch mannen verkiezen, van de oververtegenwoordiging van vrouwen in 'dead-end' jobs (Groot & Maasen van den Brink 1996) via horizontale segregatie, of van statistische discriminatie (Phelps 1972) indien promotiebeslissingen rekening houden met de hogere kans op afwezigheden bij vrouwen omwille van zwangerschap of verplichtingen in het gezin. Indien de lagere promotiekans bij vrouwen niet te verantwoorden valt op basis van een gebrek aan kwaliteiten die nodig zijn voor promoties, dan ondervinden vrouwen belemmeringen enkel en alleen omdat ze vrouw zijn. Dit soort discriminerende belemmeringen die vrouwen verhinderen om door te stoten naar topfuncties worden aangeduid met de metafoor van het glazen plafond. In deze tekst worden het glazen plafond in België en de relatie met de loonkloof bestudeerd. In tegenstelling tot het meeste bestaande onderzoek over dit thema zullen we daarbij de nadruk leggen op de belangrijke rol van promotiekansen en zullen er daarom longitudinale in plaats van cross-sectionele gegevens gebruikt worden. In de volgende paragrafen zal er aan de hand van de Panelstudie van Belgische Huishoudens (PSBH) nagegaan worden of er ook in België sprake is van een glazen plafond. Vervolgens gaan we op zoek naar het profiel van vrouwen die het glazen plafond toch kunnen overwinnen en doorstromen naar hoge functies. En ten slotte wordt de impact van het glazen plafond op de loonkloof onderzocht.
De carrières van mannen en vrouwen blijven in belangrijke mate verschillen. In het publieke debat worden cijfers over het relatief kleine aantal vrouwen in hoge carriereniveaus vaak opgevat als bewijs voor genderschillen in promotiekansen. In dit artikel worden die promotiekansen van vrouwen en mannen op de Belgische arbeidsmarkt gekwantificeerd. Er wordt daarbij een ruim carriere-concept gehanteerd met, naast het loonniveau, ook oog voor het functieniveau en de mate van jobautoriteit waarover werknemers beschikken.
Dit boek is een leerboek, een leesboek, een denkboek en ook een naslagwerk dat iedereen die met het organiseren van en met mensen begaan is, niet onverschillig zal laten.     Het boek is heel geschikt om kennis te maken met de basisbegrippen en inzichten uit de wetenschap. Maar het gaat veel verder en dieper. Bij het lezen kan men niet anders of alles aftoetsen aan de eigen werksituatie.
Te weinig Vlamingen en Belgen zetten de stap naar het zelfstandig ondernemerschap. Die bewering heeft de afgelopen jaren sterk het discours over ondernemerschap in Vlaanderen gekleurd. Toegegeven, het is een bewering die gestaafd kan worden met enkele cijfers. Zo wees de Eurobarometer  2004 uit dat slechts 34% van de Belgen, als ze de keuze hadden, zou opteren voor een  zelfstandige activiteit. Dat wordt in internationaal perspectief als een laag cijfer gezien. Ook de data uit de Global entrepreneurship Monitor (GEM) voeden stelselmatig het pessimisme. Uit de jaarlijkse berekening van de Total Entrepreneurial Activity of TEA-index komt België systematisch als het ‘zwarte eendje’ naar voor. Maar is het pessimisme wel terecht? Zowel Eurobarometer als GEM steunen op steekproeven die eerder bescheiden zijn in omvang, zeker wanneer analyses voor subregio’s of deelpopulaties beoogd worden. De centrale vraag is dan ook of het pessimisme stand houdt als we gebruik maken van veel omvangrijker steekproeven of populatiedata. De eerste doelstelling van deze bijdrage is een positionering van de Vlaamse ondernemersgraad  in een Europees perspectief. We beogen zowel een statisch als een dynamisch perspectief. Statisch bekijken we waar precies het Vlaams Gewest zich bevindt in het Europese peloton. Dynamisch schatten we of we er, in Europees perspectief, sneller of trager ‘op vooruit’ gaan. De tweede doelstelling is om meer zicht te krijgen op de transities naar zelfstandig ondernemerschap.  We zijn daarbij vooral geïnteresseerd in de transitiekansen vanuit loonarbeid en werkloosheid, en dit eveneens in een vergelijking met de andere Belgische gewesten en de overige EU-lidstaten. We doen hiervoor beroep op drie omvangrijke databestanden: de European Labour Force Survey (ELFS), het datawarehouse Arbeidsmarkt & Sociale Bescherming (AM&SB) en het loopbaanpanel uit het datawarehouse AM&SB.
Human Resource Management (HRM) en maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO) zijn twee managementkaders die heel wat gemeenschappelijk hebben. HRM gaat om het adequaat inzetten van mensen. Ook MVO gaat om mensen. MVO is er voor mensen en krijgt gestalte door mensen. MVO en HRM omvatten dezelfde thema’s: bijvoorbeeld diversiteit, de balans werk-privé, de kwaliteit van de arbeid en retentiemanagement. De wijze waarop ze dat doen en het perspectief van waaruit ze het doen kan echter verschillen. In deze bijdrage wordt stilgestaan bij wat deze twee managementkaders verbindt en bij wat ze onderscheidt. Op die manier wordt een beeld geschetst van de manier waarop HRM het maatschappelijk verantwoord ondernemen kan ondersteunen en wordt nagegaan hoe HRM zichzelf kan herbronnen door de eigen uitgangspunten te confronteren met de principes en praktijken van MVO. Een dergelijke reflectie is nuttig voor elke ondernemer of manager die zich aangesproken voelt door MVO en nadenkt over de manier waarop het personeelsbeleid hier best op kan worden afgestemd.
In de hedendaagse kenniseconomie wordt van werknemers verwacht dat ze voortdurend nieuwe competenties verwerven en een (beroeps)leven lang leren. Naar schatting volgde  in 2004 ongeveer 46% van de beroepsactieve Nederlanders een opleiding buiten de organisatie. Daarnaast worden werknemers geconfronteerd met een steeds toenemende  werkdruk. Studies tonen aan dat de werkdruk problematisch is voor 32% van de Nederlandse werknemers, ruim 2,2 miljoen mensen (Houtman, Smulders & Van den Bossche, 2005). Voor deze groep van werknemers vormt de afstemming van het werk met de studie dan ook een – potentieel uitputtende – uitdaging. In deze studie onderzoeken we bij 219 beroepsactieve studenten aan de Open Universiteit Nederland of hoge taakeisen interferentieproblemen tot stand brengen van werk met de studie (WLI). Verder gaan we na of dergelijke interferentieproblemen van werk met de studie invloed hebben op het persoonlijke welzijn. Resultaten van een structureel padmodel tonen aan dat hoge taakeisen samenhangen met meer interferentie van werk met studie. Op zijn beurt hangt WLI samen met meer emotionele uitputting en medieert WLI de relatie tussen taakeisen en emotionele uitputting geheel. Deze resultaten wijzen erop dat beleidsmaatregelen gewenst zijn op het vlak van het faciliteren van de combinatie van werk met studie, aangezien  een leven lang leren een steeds prominentere plaats zal innemen in de groeiende kenniseconomie.
In dit artikel wordt de ontwikkeling en validatie van de Applicant Expectation Survey (AES-15) voorgesteld, een vragenlijst over verwachtingen van sollicitanten met betrekking tot de kenmerken van selectieprocedures. De AES-15 bestaat uit 15 items en is een verkorte en meer verfijnde versie van de originele AES-26, die 26 items bevat (Schreurs, Derous, Proost, Notelaers & De Witte, 2008). De AES-15 is samengesteld uit vijf schalen: Warmte/respect, Potentieel kunnen tonen, Moeilijkheid om te faken, Onbevooroordeeldheid, en Feedback. Resultaten uit drie verschillende studies met sollicitanten voor overheids-, bedienden- en managementfuncties (totale N = 2178) boden ondersteuning voor het vooropgestelde 5-factorenmodel, zowel voor sollicitanten met als zonder voorgaande selectie-ervaring. Verder zijn significante verbanden gevonden met theoretisch gerelateerde constructen zoals attractiviteit van de baan, organisatieattractiviteit, geloof in tests, positief en negatief affect, en percepties van de selectieprocedure (zoals gemeten na afloop van de procedure). Op basis van de resultaten wordt geconcludeerd dat de AES-15 een veelbelovend meetinstrument is, dat een bijdrage kan leveren aan het onderzoek over percepties van sollicitanten en aan de selectiepraktijk.
Hoewel faalangst in het verleden reeds veel bestudeerd is in onderwijscontext, wordt er tot dusver weinig aandacht besteed aan faalangst bij sollicitanten. Nochtans blijkt uit onderzoek dat ook sollicitanten faalangst ervaren en dat dit negatieve gevolgen heeft; niet alleen voor henzelf, maar ook voor de wervende organisatie.  In dit artikel zal ingegaan worden op het verschuiven van het 'psychometrisch perspectief', met veel aandacht voor de kwaliteit van de selectie vanuit het perspectief van de organisatie, naar het 'perspectief van de sollicitant'. Vervolgens zal een definitie gegeven worden van faalangst en zal besproken worden hoe dit gediagnosticeerd kan worden, welke negatieve gevolgen faalangst heeft zowel voor de sollicitant als de organisatie en welke maatregelen een organisatie kan nemen om faalangst bij sollicitanten te beperken.
Het meten van het effect van een ziekte of letsel op de algemene gezondheid en de functionaliteit is een hoeksteen van de moderne geneeskunde. De stoornis is het 'meetbare' verlies dat door een anatomisch letsel of functiestoornis wordt veroorzaakt. Patiënten, artsen, verzekeringsmaatschappijen en de sociale zekerheid hebben eigen, zeer specifieke manieren om naar eenzelfde stoornis te kijken. In dit artikel belichten we de medische en maatschappelijke gevolgen van orthopedische ingrepen ter hoogte van de pols.
Honderd jaar na de eerste beschrijving van de ziekte van Kienböck is er weinig evolutie in de basiskennis. 
De pathogenese blijft onopgehelderd. Een te korte ulna ligt waarschijnlijk niet aan de basis van de osteonecrose, mogelijk wel aan de verdere evolutie.
Andere afwijkingen aan de distale radius en de carpalia werden beschreven.
In de te kiezen behandeling heerst de grootste verwarring en elke ingreep heeft zowel promotoren als critici.
Urinaire continentie vereist een gecoördineerde interactie tussen de verschillende mechanismen in het lichaam. Incontinente patiënten vertonen vaak een verkeerde of ontbrekende cocontractie tussen de bekkenbodem- en buikspieren. Dit verkeerde patroon komt bij incontinente vrouwen meer voor tijdens het hoesten dan tijdens vrijwillige contracties. Het falen van dit interactieve systeem kan leiden tot incontinentie. 
De digitale palpatie in combinatie met visuele inspectie laat toe de dynamische multimusculaire activiteit en coördinatie van de buik- en bekkenbodemspieren te evalueren. De digitale palpatie van de bekkenbodemspieren (vaginaal toucher), gebaseerd op een gedetailleerde digitale schaal, is een betrouwbaar meetinstrument en laat toe de tonus, kracht en coördinatie van de oppervlakkige en diepe bekkenbodemspieren betrouwbaar te evalueren. Bovendien wordt ook de snelheid en uithouding van deze spieren geëvalueerd. De visuele inspectie meet op een betrouwbare manier de contractie bekkenbodemspieren en buikspieren (interobserver-betrouwbaarheid met kappa 0.91-1.00 voor de liggende, zittende en staande houding). De combinatie van een inwaartse verplaatsing van het perineum met een contractie van de diepe buikspieren wordt beschouwd als normaal (gecoördineerde contractie). Een neerwaartse beweging van het perineum in combinatie met een buitenwaartse verplaatsing van de buikwand wordt gedefinieerd als ongecoördineerd.
De digitale palpatie is essentieel in de evaluatie van de bekkenbodem en een pijler voor de visuele inspectie bij de klinische evaluatie van bekkenbodemspiertraining.
Fecale incontinentie (FI) is bij ouderen een veel voorkomende hygiënische handicap met een aanzienlijke financiële en relationele impact. De toenemende levensverwachting zorgt voor een stijging van het aantal fecaal incontinente ouderlingen. Als gevolg van het ongemak dat FI met zich brengt is het de tweede meest voorkomende reden voor hospitalisatie of plaatsing in een rust- en verzorgingstehuis. Onbehandelde fecale incontinentie kan behalve een ernstige psychosociale impact op de bejaarde leiden tot een langere hospitalisatie of een langdurige  behandeling. FI vereist een multidisciplinaire, individueel aangepaste aanpak rekening houdend met de oorzaak van de problematiek . Er heerst een gebrek aan kennis over bestaande therapieën.
Schouderpathologie is een frequent probleem in de klinische praktijk. Letsels van de nervus-suprascapularis vormen een eerder zeldzame oorzaak hiervan. Het is belangrijk om nervus-suprascapularisneuropathie niet te miskennen aangezien een adequate behandeling veelal een goede uitkomst biedt. Zowel tractie als compressie van de nervus- suprascapularis kunnen het onderliggend mechanisme voor dit letsel vormen, wat de etiologische diversiteit onderstreept. Het klinisch beeld van nervus-suprascapularisneuropathie wordt gekenmerkt door kracht vermindering als gevolg van atrofie van de musculus infraspinatus en/of musculus supraspinatus al dan niet geassocieerd met posterolaterale schouderpijn.
Elektromyografie (EMG) is bijzonder geschikt om de diagnose van nervus-suprascapularisneuropathie te bevestigen. Kernspintomografie (KST) is de methode bij uitstek om de onderliggende oorzaak te detecteren. Het therapeutisch beleid is afhankelijk van de oorzaak. Meestal wordt een conservatieve houding aangenomen. Heelkunde is geïndiceerd bij nervus-suprascapularisletsels ten gevolge van ruimteinnemende processen of wanneer conservatieve therapie onvoldoende succesvol is.
De fysische geneeskunde en revalidatie (FGR) is een deel van de geneeskunde dat zich richt op het stellen van de diagnose en het instellen van een mono- of multidisciplinaire aanpak van patiënten met musculoskeletale letsels, met de functionele, sociale en professionele revalidatie als invalshoek. Deze nadruk op het functioneren van de mens/patiënt in de breedst mogelijke zin, geeft de fysische geneeskunde en revalidatie een bijzondere plaats in de gezondheidszorg. Om deze taak te vervullen, maakt de FGR-specialist gebruik van specifieke functionele testen ter ondersteuning van een nauwkeurige functionele diagnose en wordt vaak gewerkt in multidisciplinair verband met kinesitherapeuten, ergotherapeuten en andere paramedische beroepen, onder eigen coördinatie. Dit handboek tracht een inleidend overzicht te verschaffen door enkele typerende FGR-topics te behandelen, zoals de conservatieve zorg voor wervelkolomaandoeningen, de medische aspecten van oefentherapie, de functionele aanpak van sportletsels en overbelastingsletsels en de basisbegrippen van neurologische en locomotorische revalidatie.
In tegenstelling tot de curatieve geneeskunde wordt men in de verzekeringsgeneeskunde vaak geconfronteerd met overdrijving, simulatie en zelfs autogeïnduceerde pathologie. 
Bij aggravatie zal de patiënt zijn klachten expressiever brengen dan ze werkelijk zijn, bij simulatie veinst hij pathologie en bij automutilatie zal hij zelf schade toebrengen aan zijn lichaam. In de Angelsaksische literatuur maakt men dan weer gewag van ‘malingering’. Ook het zogenaamde münchhausensyndroom bestaat uit simuleren van pathologie. Die simulatie gaat soms zo ver dat de patiënt overbodige behandelingen laat uitvoeren.
Polsarthrodese is lang beschouwd als de gouden standaard voor de behandeling van polsosteoarthrose. Sinds Watson en Ballet in 1984 een specifiek patroon van carpale collaps (SNAC) herkenden, zijn alternatieven ontwikkeld: proximale-rij-carpectomie (PRC) en scaphoïdectomie, gecombineerd met four corner arthrodesis. Bij intra-articulaire fracturen van de distale radium en de artritis die ermee gepaard kan gaan, is een beperkte fusie tussen de radius en de proximale carpusrij eerste keus. Meer bewegingsmogelijkheid kan behaald worden door resectie van de distale pool van het scaphoïd. Denervatie is in beide soorten pathologie een andere mogelijkheid. In elk geval moet artrodese zoveel mogelijk vermeden worden en moeten alle alternatieve procedures in overweging worden genomen, zelfs in geval van reumatoïde artritis.
Meten van het effect van ziekte of letsel op de algemene
gezondheid en de functionaliteit is een hoeksteen in de moderne geneeskunde. De Wereldgezondheidsorganisatie
(WHO) introduceerde in 1981 het systeem
„impairment/disability/handicap” (stoornis/beperking/
handicap) in de beoordeling van ziekte en gezondheid
(1). Dit werd enigszins aangepast in 2001 als de „International classification of functioning, disability and health” (ICF). Dit is een uitbreiding met de invoering
van interne en externe beïnvloedende elementen,maar het basisidee bleef ongewijzigd (www.who.int/classifications/icf /en/ – www.who.int/icidh/).
Definitie 1: De stoornis is het zogenaamde „meetbare”
verlies dat door een anatomisch letsel of een functiestoornis wordt veroorzaakt: pijn (meetbaar?), bewegingsbeperking, krachtsverlies, sensibiliteitsverlies.
Definitie 2: De beperking is een tekort binnen het
algemeen functioneren van de patiënt, of de mate van
interferentie met de functies van het dagelijkse leven, het
werk, de vrije tijd.
Definitie 3: De handicap is de maatschappelijke
impact van de beperkingen (2-4).
Zo leidt een letsel van de buigpees tot een beperkte
flexie van de vinger (stoornis); dit leidt tot de onmogelijkheid tot het uitvoeren van bepaalde taken in het
dagelijks leven en het beroep (beperking), wat leidt tot
bijvoorbeeld het verlies van de job en loonverlies (handicap).Voor de evaluatie van hand- en polsletsels, al dan niet behandeld, wordt vaak een beroep gedaan op scores
samengesteld uit verschillende elementen van stoornis,
beperking of handicap en soms worden daarbij zelfs
radiografische bevindingen betrokken. Een ander nadeel
is ook dat het aandeel van de verschillende onderdelen
binnen een score kan variëren. Dit geeft bijgevolg zelden
een goed beeld van de reële toestand van de hand
of van de patiënt.
Er bestaan meerdere meetinstrumenten om de functionaliteit van het plegische bovenste lidmaat in kaart te brengen na een CVA. In het kader van een onderzoeksproject dat uitgewerkt wordt aan de Hogeschool-Universiteit Brussel, werd de ARAT kritisch vergeleken met de WOLF. Beide assessments zijn valide en betrouwbaar en kunnen complementair ingezet worden om de functionaliteit van het plegische bovenste lidmaat objectief in kaart te brengen in de acute en subacute periode.
Bekroond met de Max van der Stoel Human Rights Award 2010

Dit boek biedt een grondige studie van de invloed van de mensenrechten op het domein van het contractenrecht. De lezer wordt ingewijd in de internationale rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens op het domein van de private contractuele verhoudingen. Specifiek voor België wordt een antwoord geboden op de vraag of en op welke manier de horizontale werking van mensenrechten in de Belgische rechtsorde toepassing moet vinden. Ook wordt onderzocht of het Belgisch contractenrecht voldoende uitgerust is om de horizontale werking van mensenrechten in het contractenrecht mogelijk te maken. Het boek biedt talloze illustraties van uitspraken in het contractenrecht die gebaseerd zijn op mensenrechten.

Dit boek is het resultaat van het proefschrift van Nathalie Van Leuven.
Het HIVA rondde recent een onderzoek af voor het World Food Program (WFP) te Rome. We werden gevraagd om marktprofielen op te stellen voor Ivoorkust, DRCongo en Madagascar. Deze studies kaderen in het project SENAC ‘Strengthening Emergency Needs Assessment Capacity’ waarbij WFP tracht zijn capaciteiten te verhogen om doeltreffend te kunnen interveniëren bij noodsituaties. Marktprofielen waarbij de structuur en het gedrag van de voedselmarkten in kaart gebracht worden zijn essentieel om in te spelen op de lokaal aanwezige capaciteiten van de markt. De studies van Ivoorkust en DRCongo zijn reeds beschikbaar op deze site en op de website van het WFP.
___________________________________________________ 
Ce profil des marchés a été préparé dans le cadre du projet « Renforcement de la capacité d’évaluation des besoins d’urgence » (SENAC). Le projet SENAC a pour but de renforcer la capacité du PAM à évaluer les besoins humanitaires dans le domaine de l’alimentation au cours des opérations d’urgence et immédiatement après, grâce à des évaluations précises et impartiales. Ce profil des marchés en République Démocratique du Congo est l’un des onze exercices pilotes entrepris en 2005 afin de développer des formats standards pour les évaluations des marchés en situation d’urgence.
Dit werk werk geeft een beknopt maar volledig overzicht van de regels betreffende het openbaar domein, de (on)beslagbaarheid van overheidsgoederen, de verkrijging, de vervreemding en het beheer van overheidsgoederen  Zowel de regelgeving in het Vlaamse Gewest, het Brusselse Hoofdstedelijk Gewest als in het Waalse Gewest worden behandeld.

Hierbij krijgen de punten die de notariële praktijk aanbelangen een bijzondere aandacht.
Dit boek heeft twee betrachtingen. Ten eerste gaat deze uitgave uitvoerig in op de voornaamste, typisch wegenrechtelijke kwesties, zoals de administratieve statuten van de diverse categorieën wegen of vraagstukken als de politie over de openbare weg. Ten tweede wil de auteur een overzicht geven van de belangrijkste leerstukken die relevant zijn voor het wegenrecht, maar waarvan de draagwijdte het wegenrecht overstijgt. Verschillende takken van het bijzonder bestuursrecht, zoals het milieurecht, het ruimtelijke ordeningsrecht en het overheidsopdrachtenrecht, hebben een explosieve groei gekend, en bevatten algemene en veelal specifieke regels die voor het wegenrecht pertinent zijn.