clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Onderzoek naar gedragsproblemen en de samenhang met kind-en gezinsfactoren bij jongeren met een licht verstandelijke beperking, beperkt zich vaak tot kindfactoren. 
Van 100 jongeren met een licht verstandelijke beperking tussen 12 en 16 jaar verblijvend in een Medisch-Pedagogisch Instituut, werden er op basis van de scores op de CBCL, 25 met veel en 25 met weinig gedragsproblemen geselecteerd. Deze groepen werden vergeleken voor kindfactoren (geslacht, leeftijd, IQ, zelfwaardering, levensgebeurtenissen en bijkomende stoornis), opvoederfactoren (stressbeleving en taakbelasting) en factoren uit de (in)directe omgeving (socio-economische status en leefgroepwerking). Hiervoor werd de opvoedervragenlijst, de Nijmeegse Ouderlijke Stress Index en de Competentiebelevingsschaal gebruikt.  
De adolescenten verschillen niet van elkaar inzake kindfactoren en factoren uit de (in)directe omgeving. Adolescenten met veel gedragsproblemen hebben marginaal significant meer een bijkomende stoornis. De opvoeders van beide groepen vinden hun begeleidingstaak even belastend.
In tegenstelling tot de verwachtingen verschillen jongeren met veel en jongeren met weinig gedragsproblemen voor de onderzochte factoren nauwelijks van elkaar.
Pleegouders die een kind opvangen in Gezinsondersteunende Pleegzorg (GOP) hebben behoefte aan een gedifferentieerd ondersteuningsaanbod bij hun complexe taken. GOP is een rechtstreeks toegankelijke, kortdurende en preventieve pleegzorgvorm voor kinderen tot 12 jaar. In deze bijdrage worden bij 85 Vlaamse GOP-pleegouders de ondersteuningsbehoeften aangaande het gedrag van het pleegkind en de omgang met de biologische ouders onderzocht. GOP-pleegouders vragen nadrukkelijk om ondersteuning bij deze thema's. Deze ondersteuningsbehoeften zijn geassocieerd met kind- en pleegouderkenmerken. Zo vragen ervaren pleegouders en pleegouders met pleegkinderen die meer externaliserend gedrag vertonen meer ondersteuning bij de hantering van externaliserend probleemgedrag.
In dit hoofdstuk wordt aandacht besteed aan het verloop van pleegzorgplaatsingen en de vraag of een pleegzorgplaatsing een adequaat antwoord kan zijn op een problematische opvoedingssituatie. Er wordt nagegaan welke de uitkomsten van pleegzorg zijn (§ 3). De uitkomsten hangen samen met de doelstellingen van een pleegzorgplaatsing, de instromende pleegkinderen, de kenmerken en kwaliteiten van pleegouders en het pleegzorgproces. De eerste drie aspecten komen kort aan bod in paragraaf 1. Ze worden immers elders in dit boek uitgebreid behandeld. In paragraaf 2 wordt het pleegzorgproces besproken. In de laatste paragraaf (§ 4) worden enkele conclusies en aanbevelingen geformuleerd.
De behandelde onderwerpen verwijzen naar vijf basisvragen waarmee elke hulpverleningsinterventie kan worden getypeerd: (1) welke zijn de doelen, (2) wie maakt er gebruik van, (3) wie dient ze toe, (4) waaruit bestaat ze en (5) wat levert ze op?
Pleegkinderen hebben dikwijls gedragsproblemen die de gezinsbelasting beïnvloeden en kunnen leiden tot een voortijdig afgebroken plaatsing. In deze bijdrage wordt het opvoedgedrag van pleegmoeders in kaart gebracht en wordt de invloed van gedragsproblemen en opvoedingsstress op het opvoedgedrag twee jaar later onderzocht. Gegevens over gedragsproblemen, gezinsbelasting en opvoedgedrag werden verzameld van 49 pleegmoeders. Probleemgedrag heeft een directe negatieve invloed op het opvoedgedrag en resulteert in minder ondersteuning en meer negatieve controle. Probleemgedrag leidt tevens tot meer opvoedingsstress. Pleegouders moeten worden getraind met als doel ineffectief opvoedgedrag te voorkomen. Het welzijn van de pleegouders moet sterk worden bewaakt. Meer opvoedingsstress resulteert immers ook in minder effectief opvoedgedrag.
Bijna één op drie journalisten loopt een verhoogd risico op burnout of heeft last van klinische burnout. Dat blijkt uit een wetenschappelijk projectmatig onderzoek dat de Arteveldehogeschool heeft opgezet met steun van de VVJ en het Fonds Pascal Decroos. Om dit probleem in te dijken, moet in de eerste plaats de werkdruk naar omlaag.
Het chronische vermoeidheidssyndroom (CVS) en zijn aanverwant myalgische encefalomyelitis (ME) blijven de (wetenschappelijke) wereld verbazen.  Beide aandoeningen volgen immers niet de vooropgestelde weg die de meeste ziekten wel volgen.  Normaal gesproken vertoont een patiënt bepaalde klachten en gaat daarmee naar een arts.  Deze arts kan deze klachten kaderen en stelt een diagnose na een geneeskundige onderzoek.  Bij de diagnose hoort een ziektebriefje en/ of medicatie; beide vaak voor een welbepaalde duur.  Na die periode wordt verwacht dat de klachten verdwenen zijn.  Bij CVS/ME past dit allerminst.  
In CVS/ME veranderen de klachten immers regelmatig per individu.  Bovendien kan een patiënt bijna alle mogelijke symptomen vertonen en presenteert hij geen mooi patroon van klachten.  Dit maakt dat de medische wereld steeds opnieuw op zoek gaat naar een diagnose, omdat dat nu eenmaal zijn handelswijze is.  Het is pas na verloop van tijd dat er een duidelijk patroon van willekeur en fluctuatie qua symptomen, naar voren komt waardoor de diagnose 'CVS/ME' kan gesteld worden.  Onderzoek toont aan dat die periode wel eens kan uitlopen tot 5 jaar (Van Hoof & de Meirleir, submitted).
Dit hoofdstuk geeft een overzicht van de complexiteit van deze aandoening.
Het chronische vermoeidheidssyndroom (CVS) en zijn aanverwant myalgische encefalomyelitis (ME) blijven de (wetenschappelijke) wereld verbazen.  Beide aandoeningen volgen immers niet de vooropgestelde weg die de meeste ziekten wel volgen.  Normaal gesproken vertoont een patiënt bepaalde klachten en gaat daarmee naar een arts.  Deze arts kan deze klachten kaderen en stelt een diagnose na een geneeskundige onderzoek.  Bij de diagnose hoort een ziektebriefje en/ of medicatie; beide vaak voor een welbepaalde duur.  Na die periode wordt verwacht dat de klachten verdwenen zijn.  Bij CVS/ME past dit allerminst.  
In CVS/ME veranderen de klachten immers regelmatig per individu.  Bovendien kan een patiënt bijna alle mogelijke symptomen vertonen en presenteert hij geen mooi patroon van klachten.  Dit maakt dat de medische wereld steeds opnieuw op zoek gaat naar een diagnose, omdat dat nu eenmaal zijn handelswijze is.  Het is pas na verloop van tijd dat er een duidelijk patroon van willekeur en fluctuatie qua symptomen, naar voren komt waardoor de diagnose 'CVS/ME' kan gesteld worden.  Onderzoek toont aan dat die periode wel eens kan uitlopen tot 5 jaar (Van Hoof & de Meirleir, submitted).
Dit hoofdstuk kadert cvs binnen de stressgerelateerde aandoeningen.
Risicomanagement en risicorapportering vormen een belangrijk onderdeel van het corporate governance gebeuren.  De financiële crisis heeft het belang van een goede rapportering die de gebruikers toelaat een betere beoordeling te maken van de relevante risico’s overduidelijk gemaakt.  Toch blijft het gemiddelde jaarverslag van Belgische beursgenoteerde ondernemingen karig met relevante risico-informatie, zeker voor operationele en strategische risico’s.  Dit doet vermoeden dat het met de risicorapportering in de niet-beursgenoteerde ondernemingen nog veel zwakker gesteld is.  Het Wetboek van Vennootschappen legt aan alle ondernemingen die een jaarverslag moeten opstellen een vorm van risicorapportering op, “in overeenstemming met de omvang en complexiteit van het bedrijf”.  Onze verwachting was niet hooggespannen, maar de realiteit bleek nog prozaïscher.
In het debat over de multiculturele samenleving neemt het thema ‘veiligheid’ een centrale plaats in. Wetenschappelijke bevindingen om de discussie over ‘diversiteit en veiligheid’ te stofferen, zijn in België echter schaars. Nederland heeft op dit vlak iets meer onderzoekservaring opgebouwd, maar bepaalde aspecten blijven onderbelicht. In dit boek nemen de auteurs zowel de overheid als de burger onder de loep en staan ze stil bij de ervaringen van zowel autochtonen als allochtonen. Onder meer volgende thema’s komen uitgebreid aan bod: de relatie burger-politie, overlast en onveiligheidsgevoelens. 
In zeven hoofdstukken maken experts uit België en Nederland een diepgaande en multidisciplinaire analyse van de veiligheids- en leefbaarheidsproblematiek in de multiculturele samenleving.
Vlaamse organisaties tellen vandaag steeds meer een etnisch divers personeel. Om alle werknemers optimaal te laten ontplooien en presteren moeten organisaties meer inclusief worden. Ook al bestaat er over dit principe brede consensus onder wetenschappers en praktijkmensen is er tot vandaag weinig geweten over de organisatiepraktijken die gevoelens van inclusie effectief bevorderen en hoe ze deze gevoelens juist teweeg brengen. Praktische en theoretische lessen worden getrokken uit de vergelijking van de ervaringen van vier Vlaamse KMO’s met het managen van een etnisch divers personeel.
In deze bijdrage staat de loopbaan van alleenstaande ouders centraal. We bekijken de interactie tussen de demografische levensloop en de arbeidsloopbaan. 1. Gezinnen in verandering 2. Alleenstaande ouders op de arbeidsmarkt 3. De loopbaankansen van alleenstaande ouders in dynamisch perspectief 4. Factoren die de arbeidsloopbaan van alleenstaande ouders beïnvloeden 5. Tot slot: alleenstaand ouderschap en gelijke kansen
Vlaanderen telt heel wat gekleurde steden. Elke dag worden ze nog kleurrijker. Die evolutie roept vragen op over het integratieproces en de sociale cohesie in onze samenleving. Hoeveel contact hebben autochtonen en allochtonen met elkaar? Verschillen hun waardeoriëntaties? En in welke mate en context ervaren autochtonen en allochtonen discriminatie? Een recent onderzoek bij autochtonen, Marokkaanse allochtonen en Turkse allochtonen in Antwerpen, Genk en Gent stond uitgebreid bij deze vragen stil.
In dit hoofdstuk focussen we op twee onderzoeksvragen: (1) hebben allochtonen in vergelijking met autochtonen veel of weinig vertrouwen in de politie, en (2) welke factoren beïnvloeden het vertrouwen van autochtonen en allochtonen in de politie. De data die we analyseren om deze onderzoeksvragen te beantwoorden, werden verzameld in de steden Antwerpen, Gent en Genk. Dit gebeurde in het kader van een survey-onderzoek over het samenleven van autochtonen en allochtonen (face-to-face bevraging).
Het is gekend dat voorkamerfibrillatie het risico op trombo-embolische aandoeningen, zoals CVA en TIA, aanzienlijk verhoogt. Professor Neree Claes, die een leerstoel cardiovasculaire preventie bekleedt aan de Universiteit Hasselt, bespreekt hier verschillende aspecten over het verband tussen VKF en stroke, zoals het nieuwe CHA2DS2-VASc score dat meer volledig is dan de CHADS2-score in de risico-evaluatie.
De Vlaamse regering organiseert periodiek peilingproeven om na te gaan of de eindtermen bereikt werden. Dit gebeurde in 2009 voor Frans in het basisonderwijs. De peiling bestaat telkens uit een uitgebreid veldonderzoek, een bevraging van de betrokken onderwijsgevenden, een evaluatieconferentie en een analyse door externe experten van de resultaten van de peiling en van de gegevens uit de consultatie en de conferentie. Deze experten brengen vervolgens een reeks aanbevelingen uit.
Bovenstaande ontnuchterende maar al te optimistische analyse van de Belgische aanwezigheid in Congo maakt Walschap in een brief van 22 april 1951, geschreven in Leopoldstad en gericht aan het thuisfront. Van eind maart tot midden juni 1951 maakte hij op uitnodiging van het Ministerie van Koloniën een reis naar Congo. Nog voor zijn aankomst ter plaatse had hij reeds het plan opgevat iets over zijn reis te schrijven. Na zijn terugkeer zal Walschap op vakantie in Nice aan Oproer in Congo beginnen werken om tegen het einde van 1951 "met de eerste geut klaar te zijn."
De landbouwgronden in de Kempen werden tussen het einde van de 19de eeuw en het midden van de jaren 1970 door de aanwezigheid van de metaalverwerkende industrie matig vervuild met zware metalen. Deze matige vervuiling van de landbouwgronden brengt heel wat risico’s met zich mee voor de landbouwers. Om tegemoet te komen aan de Europese verordeningen (waarvan nr. 1881/2006, gewijzigd bij nrs. 1126/2007, 565/2008 en 629/2008 de recentste is) tot vaststelling van de maximumgehalten aan o.a. zware metalen in levensmiddelen, verbood het Federale Voedselagentschap in 2004 reeds de verkoop en het transport van runderen. Een duurzaam bodembeheer via fytoremediatie dringt zich daarom op. Doordat de traditionele inkomstengenererende gewassen (bv. voedermaïs voor melkvee) vervangen worden door metaalaccumulerende planten tijdens fytoremediatie, lijdt de landbouwer een aanzienlijk inkomensverlies. Om dit te compenseren, worden er technieken gezocht die de geoogste biomassa van de fytoremediërende gewassen kunnen omzetten in economisch waardevolle producten zoals energie of hoogwaardige chemicaliën.
Snelheid in het verkeer roept verschillende emoties op. Enerzijds vormt een overdreven of onaangepaste snelheid een van de voornaamste oorzaken van verkeersongevallen. Zo speelt zij een hoofdrol bij naar schatting een op de drie verkeersongevallen. Bovendien is snelheid de belangrijkste factor die de afloop van een ongeval bepaalt. Maar anderzijds associëren we snelheid ook graag met sportieve prestaties, met rijplezier, comfort en efficiëntie. Dat geldt trouwens niet alleen voor het verkeer. Ook thuis of op het werk, in ons dagelijks functioneren, willen we de dingen graag vlot laten vooruitgaan en is snelheid eerder een kwaliteit dan een probleem.  Snelheid in het verkeer blijft een controversieel thema. Mensen verschillen van mening over de manier waarop de samenleving moet omgaan met snelheid. Met deze brochure proberen de auteurs te helpen om het bos door de bomen te zien. Ze beschrijft waarom snelheid een probleem vormt in het verkeer, maar ook hoe het komt dat mensen zo vaak en talrijk te hard rijden en wat we daaraan kunnen doen. Zeker op dit laatste punt leggen we de klemtoon, onder de brede noemer ‘snelheidsmanagement’. Daarbij komen zowel maatregelen aan bod die inspelen op de weginfrastructuur als ingrepen die inspelen op de menselijke factor, zoals politiehandhaving en campagnes voor gedragsbeïnvloeding. Dit werk richt zich naar iedereen die op lokaal niveau belangstelling heeft voor of betrokken is bij het mobiliteits of verkeersveiligheidsbeleid. Voor de nieuwkomer in het domein geeft deze brochure een goed beeld van de betekenis en de concrete inhoud van snelheidsmanagement, terwijl ook de ervaren expert zijn kennis ermee kan opfrissen en verruimen. Deze brochure werd samengesteld door academici en praktijkmensen. Daardoor hopen we kwalitatief hoogstaande en bruikbare informatie te kunnen aanbieden. Zij kwam tot stand als begeleidend document bij de lesdag Snelheidsmanagement in het kader van de Mobiliteitsacademie, een gezamenlijk project van de Vlaamse Stichting Verkeerskunde(VSV) en het Instituut voor Mobiliteit (IMOB) van de Universiteit Hasselt.
Wanneer weggebruikers hun plaats van bestemming alleen kunnen bereiken via een omleiding, worden zij in veel gevallen afhankelijk van de gebruikte signalisatie. Duidelijke signalisatie informeert de weggebruiker tijdig over waar en wanneer belangrijke keuzes, zoals een te nemen afslag, zich zullen voordoen. Wanneer het gaat om een omleiding vanaf een drukke snelweg is duidelijkheid extra van belang, omdat het risico op ongevallen bij incorrecte reacties van weggebruikers groot is. In deze bijdrage wordt een studie beschreven waarin het Vlaamse systeem van signalisatie bij werkgerelateerde omleidingen op snelwegen (i.e., calamiteitenroute signalisatie) bestudeerd werd. Meer in detail werd het effect van dit systeem op rijgedrag bestudeerd in de gecontroleerde omgeving van een rijsimulator. De bordlocatie werd hierbij gemanipuleerd om na te gaan welke de meest optimale is in termen van tijdige waarschuwing met veilig rijgedrag als gevolg. De opzet, resultaten en aanbevelingen in termen van verkeersveiligheid zullen worden besproken.
Kwaliteitszorg behoort sinds geruime tijd niet meer tot het monopolie van organisaties die actief zijn in de private sector. Integendeel, binnen het zogenaamde ‘Nieuwe Overheidsbeheer’ neemt het streven naar een zo hoog mogelijk kwaliteitsniveau bij alles wat men als organisatie realiseert een belangrijke plaats in. Een voortdurend streven naar een verbetering van de eigen werking staat daarbij centraal.
Dit rapport is de neerslag van een literatuuronderzoek naar internationale richtlijnen en
onderzoeksresultaten over het ontwerp van rotondes en hun invloed op de
verkeersveiligheid. Na een afbakening van het begrippenkader en een situering van
rotondes binnen de Belgische wetgeving worden de voornaamste geometrische
elementen van een rotonde besproken. Daarbij wordt de focus gelegd op het verband
tussen een aantal ontwerp-elementen (zoals aantal rijstroken, diameter, verlichting,
breedte middeneiland,...) van rotondes en de verkeersveiligheid. Ook specifieke
voorzieningen voor fietsers, voetgangers, zwaar of uitzonderlijk vervoer en openbaar
vervoer krijgen aandacht. Daarnaast komen ook enkele bijzondere rotondevormen zoals
de turborotonde en de ovale rotonde aan bod.
Er wordt gebruik gemaakt van bestaande richtlijnen voor wegontwerp uit Vlaanderen,
Wallonië, Nederland, Frankrijk, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten. Waar duidelijke
verschillen bestaan tussen buitenlandse en Vlaamse ontwerpstandaarden worden deze
aangegeven. Het is belangrijk deze verschillen voor ogen te houden als men richtlijnen
voor wegontwerp of onderzoeksresultaten vanuit verschillende landen met mekaar wil
vergelijken.
In dit rapport wordt niet ingegaan op de afwikkelingscapaciteit van rotondes. Wel wordt
een overzicht gegeven van afwegingsfactoren die gebruikt kunnen worden om te bepalen
of een rotonde een verantwoorde ingreep is op een kruispunt.
In een tweede deel van het rapport worden internationale onderzoeksresultaten naar de
verkeersveiligheid op rotondes vergeleken. Daarbij wordt zowel gekeken naar de
methodologie als naar de conclusies. Vanuit theoretisch standpunt wordt verklaard
waarom rotondes een effect hebben op verkeersveiligheid. Er wordt stilgestaan bij
trendeffecten en effecten van regressie naar het gemiddelde die invloed hebben op
onderzoeksresultaten en waar vaak geen of te weinig rekening mee gehouden wordt.
Zowel onderzoeksresultaten naar globale effecten van rotondes op de verkeersveiligheid
komen aan bod, als specifieke onderzoeken naar de onveiligheid voor fietsers en
voetgangers. Ook enkele onderzoeken die een verband zochten tussen
ontwerpelementen en de verkeersonveiligheid worden behandeld.
Rotondes blijken een duidelijk positieve impact te hebben op de verkeersveiligheid. In
Vlaanderen werd een daling vastgesteld van het aantal letselongevallen met gemiddeld
34% na aanleg van de rotonde. Rotondes hebben een groter effect op het aantal
ongevallen met zwaardere afloop dan op ongevallen met lichtere afloop of op ongevallen
met uitsluitend materiële schade. Ook voor voetgangers en fietsers lijken rotondes een
gunstig effect te hebben, hoewel het effect onzeker is en alleszins kleiner dan voor
andere categorieën weggebruikers.
Het rapport besluit met enkele aanbevelingen voor verder onderzoek en voor de omgang
met rotondes in Vlaanderen.
Handhaving is het sluitstuk van de normstelling. In diverse overheidsstukken wordt een
handhavingtekort gesignaleerd1. Met het gebruik van de notie 'calculerende burgers' is
het besef gegroeid dat het stellen van regels geenszins automatisch de naleving hiervan
met zich meebrengt. Om het individu de nodige prikkels te kunnen geven zich
regelconform te gedragen, moet de overheid bijgevolg over een gamma aan
mogelijkheden beschikken ter verhoging van de kosten. Traditioneel kunnen hiervoor drie
soorten sancties worden onderscheiden, de strafrechtelijke sancties, de bestuurlijke
sancties en de civielrechtelijke sancties2. Binnen het publiekrecht heeft de overheid
abstract genomen de mogelijkheid te kiezen voor strafrechtelijke of bestuurlijke
sancties3. Dit werk leent zich niet voor uitgebreide beschouwingen over het bestuursrecht
en het strafrecht en het arsenaal aan sancties4. Het focust zich op de bestuurlijke boete.
Maar, bij de definiëring van het concept bestuurlijke boete is een confrontatie met deze
domeinen onvermijdelijk.
Aangezien het doel van dit rapport uiteindelijk het geven van een definitie van de
bestuurlijke boete is, wordt een korte aanzet gegeven tot inzicht in deze rechtsgebieden.
Met name wordt gepoogd de structuur van het strafrecht en het bestuursrecht met
betrekking tot de sanctionering door middel van boetes bloot te leggen. Hoewel het
evident is dat ieder rechtsstelsel een eigen invulling geeft van de besproken
rechtsgebieden, zal gepoogd worden om veeleer op abstract niveau de onderscheiden
taken van het strafrecht en het bestuursrecht te beschrijven. Dit laat toe de verschillende
concrete interpretaties met betrekking tot de sanctionering in de onderscheiden
rechtstelsels te overstijgen. Binnen het kader van de definiëring van de bestuurlijke
boete ligt de nadruk op de algemene principes die aan de rechtsgebieden ten grondslag
liggen waarbij gebruik wordt gemaakt van Nederlandse, Duitse, Franse en Belgische
literatuur. Deze beschrijving, zoals vastgesteld in de literatuur van de verschillende
rechtsstelsels, moet een beeldvorming van de relevante kenmerken van de
rechtsgebieden op het gebied van sanctionering toelaten teneinde te de essentie te
kunnen vatten die beide rechtsgebieden van elkaar onderscheidt. Op basis van het
resultaat van deze analyse wordt vervolgens een algemene definiëring van de
bestuurlijke boete geboden en wordt een verkenning van het spanningsveld waarop deze
manoeuvreert mogelijk gemaakt.
Het dwingende overheidsrecht is het terrein waarop stafrecht en bestuursrecht over elkaar schuiven. De noodzaak dringt zich op om de bestuurlijke boete binnen dit spectrum te plaatsen omdat de positie bepalend is voor de beginselen die erop van toepassing zijn. Dit rapport beschrijft het spanningsveld waarin de bestuurlijke boete zich beweegt. Als uitgangspunt is het theoretische discours over het rechtsbegrip en de grondslagen van het bestuurlijke en strafrechtelijke domeinen weergegeven. Van hieruit wordt de strafrechtelijke functie van het bestuursrecht onderzocht. De bijdrage die de bestuurlijke boete aan een effectief handhavingsbeleid zou kunnen leveren moet wettelijk toegelaten zijn. Zonder legitimiteit en legaliteit heeft de bestuurlijke boete immers geen bestaansrecht. Bovendien moet er een duidelijke afbakening zijn van de waarborgen waaraan de bestuurlijke boete moet beantwoorden. De toelaatbaarheid van de boete en de voorwaarden waaraan het moet voldoen om toelaatbaar te zijn, vormen het onderwerp van dit rapport. Zo worden de omstandigheden weergegeven onder welke de bestuurlijke boete binnen de nationale wetgeving kan worden toegestaan. Cruciaal voor het bestaansrecht van de bestuurlijke boete is het EVRM en de houding van het Europese Hof. Er is binnen de jurisprudentie van het EHRM een duidelijke lijn uitgekristalliseerd waaruit de voorwaarden blijken die moeten voldaan zijn. Deze minimale vereisten moeten ten allen tijden gerespecteerd worden, hetgeen de nationale wetgevers niet verhindert nog zwaardere vereisten te stellen. Juist omdat de waarborgen van het EHRM minimale vereisten zijn waar gesanctioneerde zich op kan beroepen, is het rapport hierop gebaseerd.