clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
De publieke optocht is weer in opmars in de kunsten. Op 20 mei paradeerden op Linkeroever in Antwerpen tientallen groepjes van in totaal honderden Antwerpenaren voor een betalende tribune van nog eens honderden andere Antwerpenaren, als één beeld van de stad. De parade van mannen, vrouwen en diegenen die vanuit de verte op vliegen lijken van theatermaker en beeldend kunstenaar Thomas Verstraeten breekt met een lange geschiedenis van massaspektakels.
De moord op de kunst: het klinkt als de titel van een thriller. En dat is de geschiedenis van de kunstfilosofie ook. Ze begint met een veroordeling van formaat. De Griekse denker Plato wilde kunstenaars en dichters uit zijn ideale samenleving verbannen. Daar tegenover staat de romantische verheerlijking van de kunst vanaf de achttiende eeuw. Dan is kunst net de drager van een waarheid die de filosofie niet in concepten kan gieten. Moord op de kunst, of verheerlijking van de kunst. In beide gevallen betekent het dat kunst de denkers uitdaagt. In de esthetica werd kunst een voorwerp voor het denken, een 'denkding'. De moord op de kunst is een treffende metafoor voor dat fenomeen. Dit boek traceert de geschiedenis van de kunstfilosofie. Daarmee is het tegelijk een dwarsdoorsnede van de westerse filosofie. Elke filosoof wordt ingeleid met een biografische schets. Daarna volgt telkens een bespreking van zijn theorie van de kunst.
De geschiedenis van de middeleeuwen fascineert al generaties lang vele onderzoekers. Om meer te weten over de gedragingen, de leefwereld en de ideeën van middeleeuwse mannen en vrouwen, beschikt de historicus over een brede waaier aan geschreven bronnen. Deze teksten zijn echter doorgaans moeilijk te vinden én te interpreteren. Dit boek bespreekt de methodes om deze bronnen op te sporen en analyseert de verschillende soorten teksten waarover we nu nog beschikken om de geschiedenis van de Nederlanden en omstreken in de periode tussen pakweg 500 en 1500 te reconstrueren. Met kennis van zaken wijzen de auteurs op de mogelijkheden en valkuilen die het onderzoek naar deze bronnen met zich meebrengt. Dit boek is met andere woorden onmisbaar voor iedereen die de geschiedenis van de middeleeuwen wil bestuderen
Debatten over de betonstop en de Mobiscore verwijzen dikwijls naar het onderscheid tussen stad en buitengebied. Er zijn zowel progressieve als conservatieve stemmen te vinden die een voorkeur hebben voor de stad dan wel het platteland. Het gaat daarbij vooral om geïdealiseerde wensbeelden en niet zozeer om de huidige situatie. Het voornaamste risico van het debat is dat strategieën om compacte, duurzame steden te realiseren bestaande privileges en ongelijkheden versterken.
In deze bijdrage pleiten we voor een brede invulling van inclusief onderwijs en het opvatten van inclusief onderwijs als een onderwijsfilosofie. Goed onderwijs betekent dan tegemoet komen aan de diversiteit in onderwijsbehoeften zodat alle leerlingen maximale leer- en ontwikkelingskansen krijgen. We introduceren drie perspectieven om naar zorg op school en in de klas te kijken: het perspectief van geïntegreerde zorg, het perspectief van medicalisering en standaardisering van hulpverlening en het perspectief van gelijke onderwijskansen. De perspectieven bieden een interessante bril om zorgpraktijken in scholen te bestuderen en uitdagingen op het spoor te komen. Vanuit die uitdagingen schuiven we volgende topprioriteit naar voor: leraren nog beter ondersteunen om hun leeromgeving maximaal aan te passen aan de diverse onderwijsbehoeften van leerlingen.
DOEL: Het doel van deze studie is om de effectiviteit aan te tonen van een online tool ter ondersteuning van mantelzorgers in de informatie omtrent de maaltijdzorg aan patiënten met een beroerte bij de transitie van de intra- naar de extramurale zorg. METHODE: In een gerandomiseerd gecontroleerd onderzoek met een pre- en posttestdesign met een interventiegroep (online tool) en een controlegroep (care-as-usual met informatiebrochure) werd de mate van overbelasting, levenskwaliteit en angstige of depressieve gevoelens van de mantelzorgers voor het ontslag en vier weken nadien gemeten. RESULTATEN: De mantelzorgers uit zowel de interventie- als de controlegroep namen de zorg op van patiënten met een beroerte. Deze patiënten vertoonden geen verschil in levenskwaliteit, functionele afhankelijkheid en maaltijdzorg. Na vier weken verbeterde zowel bij de mantelzorgers in de interventiegroep (n=30) als in de controlegroep (n=29) de levenskwaliteit en de mate van overbelasting. Angstige en/of depressieve symptomen waren in beide groepen toegenomen. Er werden geen significante verschillen gevonden in de uitkomsten tussen de twee groepen. CONCLUSIE: De effectiviteit van een online informatietool voor mantelzorgers van patiënten met een beroerte kon onvoldoende worden aangetoond. Uit de resultaten van dit onderzoek blijkt dat een online informatietool even veel effect heeft als een geschreven brochure op de kwaliteit van leven, depressieve en/of angstige gevoelens en overbelasting van de mantelzorger.
Een sociale fobie wordt gekenmerkt door intense angst en daarbij horend vermijdingsgedrag in sociale situaties (eten of drinken in het openbaar, omgaan met gezaghebbende personen of vreemden, spreken of presteren in het openbaar, geobserveerd worden tijdens het werken, sociale bijeenkomsten) (1). Epidemiologisch onderzoek toont aan dat sociale fobie een zeer vaak voorkomende aandoening is met een lifetime-prevalentie die geschat wordt tussen 3 en 16% (2). De aandoening veroorzaakt persoonlijk lijden en kan grote gevolgen hebben voor het functioneren in een ruime context - beroepsmatig, relationeel en sociaal (3). Ook al is de pathofysiologie van sociale fobie nog niet helemaal duidelijk, toch bestaat er toenemende evidentie dat verschillende neurotransmitters, zoals serotonine, noradrenaline, dopamine, GABA, glutamaat, een belangrijke rol spelen in de pathogenese (3). Het effect van verschillende geneesmiddelen, zoals SSRI’s en benzodiazepines, voor de behandeling van sociale fobie is reeds meermaals onderzocht maar het is niet duidelijk wat hun plaats is ten opzichte van psychotherapie, welke geneesmiddelenklassen het meeste effect hebben, wat de optimale dosis en behandelingsduur is en welke factoren de therapierespons voorspellen.
In de praktijk en uit eerder empirisch onderzoek blijkt dat cv-screening niet altijd zorgt voor geschikte kandidaten voor een vacature. Verschillende zaken kunnen hiervan de oorzaak zijn: één beoordelaar voert de screening uit, waardoor cognitieve vertekeningen het selectieproces kunnen beïnvloeden; de beoordeling focust niet op alle relevante aspecten van de selectie of laat bepaalde criteria harder doorwegen dan andere; en/of de beoordelaar heeft onvoldoende expertise om de cv-screening uit te voeren. De huidige studie komt aan deze tekortkomingen tegemoet door de alternatieve beoordelingsmethode, comparatieve vergelijking, te beschrijven en de interbeoordelaarsbetrouwbaarheid en constructvaliditeit ervan voor cv-screening na te gaan. In deze studie is gebruikgemaakt van een bestaande vacature waarvoor 42 kandidaten hun cv hebben ingestuurd. Deze cv's zijn comparatief met elkaar vergeleken door ervaren (experts; N = 7) en minder ervaren beoordelaars (studenten; N = 57). De resultaten tonen aan dat comparatieve oordelen van ervaren beoordelaars samenhangen met een valide en betrouwbare cv-screening. De interbeoordelaarsbetrouwbaarheid van de oordelen van de studenten was lager dan de interbeoordelaarsbetrouwbaarheid van de oordelen van de experts. Hoewel er een sterke correlatie was tussen de rangorde van de ervaren beoordelaars en de rangorde van de studenten, lieten de studenten hun oordeel vaker afhangen van irrelevante aspecten.
Dit artikel onderzoekt hoe Louis Paul Boons historische roman Pieter Daens (1971) en, in het bijzonder, Stijn Coninx’ biopic Daens zich verhouden tot hun historisch onderwerp, de Aalsterse priester en politicus Adolf Daens (1839-1907). Het artikel toont hoe deze Daensvertellingen bijdragen tot de Daensmythe, die twee dimensies kent. Enerzijds een persoonlijke dimensie met de heroïsering van Daens, anderzijds een politiek-historische dimensie waarbij Daens en het daensisme gelijkgesteld worden met de bredere daensistische beweging en het ontstaan van de christendemocratie in Vlaanderen. De Daensmythe en de filmische popularisering ervan zorgden er mee voor dat Daens kon uitgroeien tot een historisch symbool dat zich flexibel laat inzetten in hedendaagse politiek-ideologische discoursen.
Gedurende de afgelopen maanden is de luchtvaartsector in heel veel landen centraal komen te staan in zowat elk debat over de milieuproblematiek. Dat geeft dan een discussie gekoppeld aan de forse toename van het luchtvervoer, de bijhorende geluidsoverlast en uitstoot van fijnstof en CO2, het potentieel conflict met omgeving en klimaatbeleid. Vrij snel werd door ‘politieke recuperatie’ de milieudiscussie ook een politieke discussie, zeker in tijden van verkiezingen.In een interessant opiniestuk in dit themanummer van TVW gaan Lianne van Duinen en Bart Swanenvleugel, beiden verbonden aan het Secretariaat Raad voor de leefomgeving en infrastructuur, dieper in op een nieuw perspectief op de (Nederlandse) luchtvaart (Van Duinen en Swanenvleugel, 2019), zoals ook naar voor gebracht door de Rli in het advies ‘Luchtvaartbeleid: een andere aanvliegroute’. Uitgangspunt is het idee om de bijzondere positie van de luchtvaart in het nationale beleid af te bouwen. Terecht wordt daarbij aangegeven dat de Nederlandse luchtvaart in een internationale omgeving opereert, en dat wijzigingen van de spelregels bij voorkeur in EU- en internationaal verband moeten gebeuren, met een pleidooi voor een lange termijn perspectief en een voldoende lange overgangsperiode.In wat volgt wordt nagegaan in welke mate de in deze nota voorgestelde argumentatie rond het nieuwe perspectief op de Nederlandse luchtvaart aansluit bij de realiteit van de luchtvaart. Of gaat het eerder om een ‘politiek discours’ waarbij de principes van de economie niet steeds worden gerespecteerd?
Rusland verwijst als huidige spelverdeler in Noord-Syrië naar een pact uit 1998 dat stelt dat Syrië niet toelaat dat zijn grondgebied gebruikt zou worden om de veiligheid van Turkije te ondermijnen. Dit zogeheten Adana Pact zal op zijn minst een bron van inspiratie vormen voor een oplossing in Noord-Syrië.
Dag na dag en uur na uur verandert de toestand na de Turkse militaire inval in het noorden van Syrië. Wat is intussen duidelijk? De VS hebben zichzelf buitenspel gezet, Rusland deelt de lakens uit. Turkije speelt hoog spel en Europa komt niet voor in het scenario. Toch zal de wereldpolitiek na dit conflict een duidelijk, eengemaakt Europees beleid vragen. Docent geopolitiek David Criekemans maakt een stand van zaken op.
Columbus is een instrument om leerlingen uit de derde graad van het secundair onderwijs te ondersteunen in hun keuzeproces bij de overgang van secundair naar hoger onderwijs (zie https://columbus.onderwijskiezer.be/). Via Columbus krijgen leerlingen een duidelijker zicht op  hun cognitieve vaardigheden (taal, wiskunde en redeneren), maar ook op een aantal  niet-cognitieve vaardigheden, zoals zelfbeeld, motivatie en leerstrategieën. Ook verwerven de leerlingen inzicht in de kwaliteit van het eigen  keuzeproces. In dit artikel situeren we het Columbus-instrument en gaan we dieper in op de vraag waarom in dit instrument veel aandacht wordt besteed aan niet-cognitieve vaardigheden.
In dit artikel doe ik als relatieve nieuwkomer verslag van hoe ik de gestaltbeweging in Vlaanderen percipieer. Maatschappelijk zijn er heel wat ontwikkelingen die hun invloed op de gestaltbeweging doen gelden, zoals bijvoorbeeld de discussie rond de financiering van de psychotherapie. In de strijd om maatschappelijke erkenning spelen wetenschappelijke argumenten een steeds grotere rol. De nood aan wetenschappelijke inbedding van Gestalt neemt toe. Vanuit mijn professionele achtergrond als pedagoog en wetenschapper probeer ik de positie van de gestaltbeweging in kaart te brengen. Daarbij maak ik gebruik van de gestalttypische polariteiten isolering en versmelting. Doel van het artikel is bij te dragen aan een verhoogd gewaarzijn van de huidige positie en het stimuleren van een bewustere exploratie van de mogelijke opties voor de toekomst. In deze snel veranderende tijden dringt creatieve afstemming zich voor de gestaltbeweging hoe dan ook op.
In het aannemingsrecht rijst de vraag welke gevolgen de afwezigheid van een (geldige) bouwvergunning heeft voor aannemingsovereenkomsten. Is een aannemingsovereenkomst nietig als die vergunning ontbreekt? In welke gevallen kan de bouwheer dan wel de aannemer aanspraak maken op een schadevergoeding, ondanks de afwezigheid van een geldige bouwvergunning? In een arrest van 8 maart 2018 bevestigt het Hof van Cassatie zijn vaste rechtspraak dat de feitenrechter moet nagaan of de vordering al dan niet louter het behoud van een toestand in strijd met de openbare orde nastreeft. Wanneer een vordering al dan niet het behoud van een dergelijke toestand nastreeft, is daarmee niet gezegd. Sterker nog, in de rechtspraak en rechtsleer vindt men daarover amper aanknopingspunten. Dit artikel beoogt praktische handvaten aan te reiken om die algemene vraag op een gestructureerde wijze te kunnen beantwoorden. Tegelijk heeft dit artikel tot doel om een bijdrage te leveren aan de wijze waarop het normdoel kan worden geconcretiseerd aan de hand van de feitelijke omstandigheden van de zaak, zodat de toegepaste sanctie niet verder gaat dan nodig. Nadat twee recente casussen zijn geschetst en de leidende beginselen en hun spanningsveld zijn toegelicht, wordt specifiek voor het aannemingsrecht een stappenplan geschetst en verder uitgewerkt.
Met zijn meest recente boek ‘Openbare orde. Liber amicis’ streeft Ludo Cornelis naar een “precieze en werkzame” omschrijving van het begrip ‘openbare orde’. In de zoektocht naar die omschrijving hanteert hij evenwel een visie op de bronnen van het recht die niet strookt met de wijze waarop de maatschappelijke orde de afgelopen 75 jaar is geëvolueerd. Een andere visie op de bronnen van het recht dringt zich dan ook op. Die visie relativeert het technische belang van begrippen zoals ‘openbare orde’. Maar ook in een dergelijke visie is het besproken werk van grote waarde. Omdat het fundamentele belangen en beginselen (‘essentiële samenlevingswaarden’) identificeert en concretiseert, vormt het werk een interessante bijdrage aan de beoefening van het (privaat)recht.
Er was nog nooit een boek geschreven over de Bruynzeelwoningen, die met hun markante vormgeving, de wijken van Paramaribo domineren. De bouwpakketten konden snel en goedkoop in elkaar gezet worden en waren het toppunt van moderniteit. Met de kenmerkende verticale schroten in twee kleuren domineren de Bruynzeelwoningen het straatbeeld van de naoorlogse woonwijken van Paramaribo.
Onlangs werd een wetboek van de minnelijke en gedwongen invordering van fiscale en niet-fiscale schuldvorderingen ingevoerd. Dit wetboek beoogt vooral een harmonisatie van de verschillende fiscale regelingen betreffende de invordering lastens personen die hun belastingen niet (tijdig) betalen. In deze commentaar wordt specifiek nagegaan in welke mate deze nieuwe wetgeving ook een antwoord biedt op de vragen en bekommernissen van personen die niet (onmiddellijk) kunnen betalen.
Het eeuwenlange debat over de vrije wil wordt heden nog steeds voortgezet onder filosofen. Deterministen, compatibilisten, libertaristen (en alle stromingen daartussen) zijn het vooralsnog niet eens geworden over de gedetermineerdheid van de wereld, de menselijke vrijheid en de aard van het wilsvermogen. In het hedendaagse debat over vrije wil zijn er echter nog wat veranderingen aan de gang. Een aantal populariserende (neuro-) wetenschappers en psychologen, zoals Victor Lamme (De vrije wil bestaat niet), Dick Swaab (Wij zijn ons brein), Daniel Wegner (De illusie van de bewuste wil) en Ap Dijksterhuis (Het slimme onbewuste), stellen nu dat er aangetoond kan worden dat de vrije wil een illusie is omdat we voornamelijk onbewust zouden handelen. Aan de hand van talrijke experimenten beargumenteren zij dat onze subjectief aangevoelde vrije wil slechts een soort van commentator is die in werkelijkheid niets beslist. Deze conclusie zou, indien ze waar is, aanleiding kunnen geven tot een radicale herziening van het ethisch-juridisch systeem en ons gehele mens- en wereldbeeld. Aan de hand van het vrijheidsbegrip van Hannah Arendt wil ik tonen dat die conclusie niet noodzakelijk volgt, door te wijzen op haar bredere invulling van wat vrijheid betekent in de ervaring, die de beperkte definiëring van vrijheid bij de hierboven vernoemde wetenschappers blootlegt.
Amber De Kock bespreekt in deze bijdrage haar onderzoeksproject ‘Het probleem van Implicit Bias en de grenzen van morele verantwoordelijkheid’. Hierin onderzoekt zij onder meer de gevolgen van biases die leiden tot discriminerend gedrag en de gevolgen hiervan voor onze verantwoordelijkheid, zelfkennis en zelfcontrole. In haar lezing gaf zij een overzicht van de verschillende manieren waarop bias begrepen en bestudeerd wordt binnen de filosofie en welke gevolgen verschillende filosofische stromingen daaraan toekennen voor morele verantwoordelijkheid.
De asielzoekers die tijdens de vluchtelingencrisis van 2015 in ons land zijn toegekomen, zoeken momenteel volop hun weg op onze arbeidsmarkt. Ondanks het initiële optimisme over de economische inzetbaarheid van deze groep nieuwkomers, blijft hun werkelijke arbeidsmarktparticipatie echter vooralsnog beperkt. In tijden van toenemende krapte op de arbeidsmarkt zullen we nochtans al het beschikbare talent nodig hebben om onze ondernemingen verder te doen groeien. Op basis van de resultaten van een ETION-enquête in 2018, kunnen we concluderen dat veel ondernemingen nog twijfelen om de stap te zetten naar aanwerving van mensen uit deze doelgroep. Ze denken dat hun kennis van het Nederlands en hun professionele competenties niet zullen volstaan om de vacante functies bevredigend in te vullen. De ondernemingen die wel reeds met vluchtelingen aan de slag zijn gegaan, geven inderdaad aan dat ze vaak een bovengemiddelde inspanning hebben moeten leveren om deze mensen op hun werkvloer te integreren. Hoopvol is nochtans dat ze doorgaans zeer tevreden zijn met de arbeidsprestaties van mensen met een vluchtelingenachtergrond.
Globalisering brengt met zich mee dat in de afgelopen decennia de concurrentie in de wereldhandel is toegenomen. In de literatuur over globalisering worden allerlei economische gevolgen van deze toegenomen importconcurrentie op innovatie, werkgelegenheid en productieprijzen beschreven. In dit hoofdstuk beschrijven we de relatie tussen de toegenomen importconcurrentie en ontwikkelingen op de Nederlandse arbeidsmarkt. Hierbij ligt de focus op de veranderende vraag naar niet-routinematige vaardigheden ten opzichte van routinematige vaardigheden.
Bedrijven die goederen verhandelen met landen buiten de Eurozone staan bloot aan wisselkoersschommelingen. Bedrijven kunnen zich hier slechts ten dele tegen wapenen. Vooral onverwachte wisselkoersfluctuaties of crises kunnen een (nog grotere) impact hebben op de aandelenkoers van de handelaar. In dit hoofdstuk worden de eerste resultaten van een onderzoek naar deze relatie gepresenteerd. Dit, voor Nederlandse en Belgische beursgenoteerde bedrijven.
Patenten en andere vormen van intellectueel eigendom zijn de afgelopen decennia onder invloed van toenemende globalisering steeds belangrijker geworden voor de internationale positionering van bedrijven. Daarbij is intellectueel eigendom enerzijds een uitvloeisel van het innovatieproces van bedrijven, anderzijds kan het ingezet worden voor het minimaliseren van de belastingafdracht door de multinationale onderneming als geheel. In dit hoofdstuk onderzoeken we in welke mate de innovatieve activiteiten van ondernemingen verband houden met reële economische activiteiten in Nederland en of er aanwijzingen zijn dat ondernemingen intellectueel eigendom vanwege belastingstructureringsredenen onderbrengen in Nederland.
De eigenaar, bezitter, erfpachter, opstalhouder of vruchtgebruiker van onroerende goederen is in principe gehouden tot
betaling van onroerende voorheffi ng in Vlaanderen. De decreetgever voorziet evenwel in een aantal vrijstellingen. Eén
van deze vrijstellingen in de Vlaamse onroerende voorheffi ng
zat t.e.m. aanslagjaar 2014 vervat in artikel  12, §  1 WIB 92,
waarin eigenlijk de vrijstellingen voor de andere inkomstenbelastingen (bv. personenbelasting) zijn vastgelegd. Krachtens
artikel 253, 1° WIB 92 werd deze vrijstelling ook van toepassing in de Vlaamse onroerende voorheffi ng. Inmiddels is deze
vrijstelling in bijna identieke bewoordingen opgenomen in
artikel 2.1.6.0.1, eerste lid, 1° van de Vlaamse Codex Fiscaliteit
(VCF). Hierin wordt o.a. bepaald dat inkomsten van onroerende goederen of delen ervan die een belastingplichtige of
bewoner zonder winstoogmerk heeft bestemd voor het vestigen van hospitalen, klinieken, dispensaria, rusthuizen, vakantiehuizen voor kinderen of gepensioneerden, of van andere
soortgelijke weldadigheidsinstellingen, vrijgesteld zijn van onroerende voorheffi ng. Deze bepaling is om meerdere redenen
voorwerp van discussie.
 Centraal in deze noot staat echter de
problematiek betreff ende de interpretatie van het begrip
‘soortgelijke weldadigheidsinstellingen’. Hierbij zijn grosso
modo twee interpretatiemethoden te onderscheiden, een ruime en een beperkende interpretatie. Onder invloed van de
rechtspraak van het Hof van Cassatie leek tot voor kort de beperkende interpretatie aan de winnende hand.
 Het Grondwettelijk Hof deed met het arrest van 29 maart 2018 de discussie evenwel opnieuw herleven door zijn voorkeur te uiten voor
de ruime interpretatie.
 Na een uiteenzetting van de historische context waarin het arrest van het Grondwettelijk hof vervolgens zal worden gesitueerd, volgt een kritische analyse van
de ruime interpretatie. Tot slot worden enkele suggesties geformuleerd aan de Vlaamse decreetgever. Vermits de vrijstelling ook nog geldt in de andere inkomstenbelastingen en indirect in de onroerende voorheffi ng van het Waalse Gewest, zijn
de conclusies van deze bijdrage ook relevant voor deze regelgevers. De focus ligt evenwel op de onroerende voorheffing in het
Vlaamse Gewest.
De wetgever besloot eindelijk werk te maken van een alge- 
mene wettelijke regeling voor de overgang van de rechtsper- 
sonenbelasting (RPB) naar de vennootschapsbelasting 
(Venn.B.) en omgekeerd. Daarmee geeft de wetgever gehoor 
aan de jarenlange roep voor meer rechtszekerheid. Toch 
moet worden opgepast voor misplaatst optimisme. Niet al- 
leen kunnen naast dit wetgevend initiatief op zich een aantal 
vraagtekens worden geplaatst, de wettelijke regeling gaat bo- 
vendien volledig voorbij aan de essentie van het probleem.
Deze bijdrage strekt ertoe juristen wegwijs te maken in de rechtseconomische analyse van crimineel gedrag. De afwegingen die een potentiële delinquent ertoe kunnen drijven strafbare feiten te plegen, staan daarin centraal. Een uiteenzetting van de theorie leert ons dat rechtseconomen de dreiging van een straf en de aanwezigheid van opportuniteiten op de arbeidsmarkt naar voren schuiven als doorslaggevende factoren in de beslissing om een misdrijf te plegen. Op basis van de internationale empirische literatuur gaan we na in hoeverre beide mechanismen in de praktijk effectief zijn in het bestrijden van criminaliteit.
Zowel het Hof van Justitie als het Europees Hof voor de Rechten van de Mens zijn van oordeel dat de aansprakelijkheid van tussenpersonen dient benaderd te worden vanuit de optiek van de eerlijke balans tussen botsende grondrechten. In dit artikel sluiten wij ons, na kritische analyse van de EHRM-rechtspraak, bij dit oordeel aan. We geven echter een specifieke invulling aan de eerlijke balans, die we interpreteren in de zin van een compromis tussen grondrechten. We werken de compromisoplossing tenslotte verder uit door een verticaal notice-and-action systeem aan te reiken, waarbij verschillende mechanismen (actions) gekoppeld worden aan verschillende types van (beweerd) schadelijk handelen.