Uitgebreide en diepgaandere selectie van de meest relevante wetgeving:
 
Dit themawetboek bundelt de meest relevante wetgeving inzake wapens. Gestreefd werd naar een bredere en diepgaandere selectie die zich niet beperkt tot de basiswapenwetgeving.??Het themawetboek richt zich voornamelijk tot de personen die zich op professionele wijze in de juridische sector met wapens te maken hebben, met name advocaten, magistraten, ambtenaren en personen in de lokale besturen en de politie. Daarnaast is het themawetboek ook nuttig  voor wapenbezitters, jagers en sportschutters, die in dit themawetboek zeker de wetgeving relevant voor hun activiteiten kunnen terugvinden.
Het themawetboek bestaat uit twee luiken.?Het eerste luik bestaat uit een inleidende tekst met een overzicht van de wetgeving over het gebruik en het bezit van wapens in Vlaanderen. Deze inleiding behandelt op zeer summiere wijze de geschiedenis van de wapenwetgeving in België, de Wapenwet en de mogelijkheid tot het bezitten en dragen van wapens, de regelgeving inzake het vervoer en de in- en uitvoer van wapens en tot slot de regelgeving rond het sportschieten en de jacht.
Het tweede luik bevat eigenlijke opsomming van de wetgeving. De opgenomen wetgeving is opgedeeld in acht thematische delen. Het eerste deel behandelt de algemene en overkoepelende wetgeving inzake wapens. Het tweede deel omvat de indeling van de wapens, munitie en wapenonderdelen. Het derde deel behandelt explosieven. Het vierde deel is geweid aan de reglementering van massavernietigingswapens. Het vijfde deel somt de wetgeving op die de bewapening van de openbare orde en diensten beheerst. Het zesde deel behandelt het vervoer en de in-  en uitvoer van wapens in Vlaanderen. Tenslotte behandelen het zevende en achtste deel respectievelijk de jacht en sportschieten. Een verdere verantwoording van de selectie van de teksten is opgenomen op het einde van de inleidende tekst.
De materie is bijgewerkt tot 10 juli 2013. De wetgeving werd op chronologische wijze opgenomen.
 
++++++
Handige bundeling van de wetgevende teksten inzake wapens:?Op het internationaal niveau neemt deze Codex Wapenwetgeving multilaterale verdragen en overeenkomsten op. Er werd gekozen voor het indelen van de internationale en Europese wetgeving in hun relevante categorieën in plaats van ze te bundelen in één categorie die enkel deze teksten zou omvatten. De reden hiertoe is de uitgebreide onderwerpen waarover deze internationale teksten handelen, waardoor deze categorie op zich onoverzichtelijk en incoherent dreigde te worden.
In de selectie van interne regelgeving werden enkel de regelgeving opgenomen die relevant was voor Vlaanderen en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
Het eerste deel bevat de algemene  wetgeving. Hieronder valt zowel de wapenwet en haar uitvoeringsbesluiten zelf als andere wetgeving die relevant is, zoals organieke wetten en besluiten voor de instellingen die aan bod komen in de wapenwetgeving, zoals de Adviesraad voor wapens en de Proefbank voor vuurwapens. Verder wordt er in het eerste deel algemene internationale en supranationale wetgeving opgenomen, waaronder het Verdrag van 10 oktober 1980 inzake het verbod of de beperking van het gebruik van bepaalde conventionele wapens die geacht kunnen worden buitensporig leed te veroorzaken of een niet-onderscheidende werking te hebben, het Verdrag van 15 november 2000 tegen transnationale georganiseerde misdaad en de Europese Vuurwapenrichtlijn van 18 juni 1991.
Ook in het eerste deel opgenomen zijn de wetgevende teksten die misdrijven gepleegd met of ten aanzien van wapens opsommen. Ten slotte bevat het eerste deel van de Codex teksten die nergens anders op hun plaats zijn, zoals de wetgeving die de private beveiligingsdiensten beheerst, de Wet op de militaire opeisingen en de Wet betreffende de verzekering tegen de schade veroorzaakt door terrorisme.
 
Het tweede deel bevat een opsomming van de bijkomstige regelgeving genomen om bepaalde wapens, munitie en wapenonderdelen in te delen in één van de categorieën die ingesteld worden door de wapenwet. Het gaat hier omtrent de historische, decoratieve en folkloristische wapens, gas- en luchtdrukwapens en alarmwapens, alsook om bepaalde types munitie en bepaalde hulpstukken, bijvoorbeeld laders met een abnormaal grote capaciteit.
Het derde deel van de Codex behandelt explosieven. In deze categorie zit Richtlijn 93/15/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende de harmonisatie van de bepalingen inzake het in de handel brengen van en de controle op explosieven voor civiel gebruik, de Wet van 28 mei 1956 betreffende ontplofbare en voor de deflagratie vatbare stoffen en mengsels en de daarmede geladen tuigen en diens uitvoeringsbesluiten.??Het vierde deel van deze selectie bevat de, voornamelijk internationale wetgeving inzake massavernietigingswapens. Hier gaat het dus zowel om biologische en chemische als nucleaire wapens. De nadruk ligt echter bij de nucleaire wapens. Het gaat dan zowel om het verbod op de verspreiding van kernwapens en kennis inzake kernwapens, alsook het verbod op nucleaire testen. Opgemerkt moet worden dat het Kernstopverdrag van 10 september 1996 niet opgenomen werd daar het nog niet in werking is getreden.
Het vijfde deel van deze Codex behandelt de bewapening van de personeel van de openbare ordehandhaving als van andere openbare diensten. Hier werd zowel gekeken naar de politiediensten en het leger als naar andere diensten zoals de douane, de veiligheidsdiensten van de openbare vervoersmaatschappijen en de gemeenschapswacht. Ook werd er aandacht besteed  aan de mogelijkheid van bewapening van personeel die opdrachten over de grenzen heen uitvoeren, bijvoorbeeld inzake douane of in het geval van een crisissituatie zoals gedefinieerd door het Besluit 2008/617/JBZ van 23 juni 2008 van de Raad ter verbetering van de samenwerking in crisissituaties tussen de speciale interventie-eenheden van de lidstaten van de Europese Unie.
Het zesde deel verzamelt alle wetgeving die de regeling van het vervoer en de in- en uitvoer van wapens beheerst. Deze materie is voornamelijk regionaal geregeld.??Ten slotte zijn er de laatste twee delen die, voor de jacht en het sportschieten respectievelijk, de bundeling vormen van de relevante wetgeving. Beide categorieën leggen nadruk op de regionale wetgeving die deze materie beheersen. Hier wordt er gekeken naar de vergunningsverplichtingen, de handelingen die gesteld mogen worden, de verzekeringen die verplicht aangenomen moeten worden om deze activiteit te kunnen uitvoeren. Voor de jacht zijn er echter nog een aantal andere teksten, federaal en internationaal, betreffende het behoud van het milieu en de verscheidenheid van diersoorten, die ook verbodsbepalingen opnemen.