clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Inhoud: Inleiding. Afdeling I: “Pre-electorale” geschillen: § 1. Geschillen over het kiesrecht bij het Grondwettelijk Hof; § 2. Verkiezingspropaganda, aanplakborden, vrijheid van meningsuiting,…voor de Raad van State; § 3. Vervallenverklaring en niet-goedkeuring van de geloofsbrieven. Afdeling II: Bevoegdheid van de Raad voor Verkiezingsbetwistingen en de Raad van State. Afdeling III: Procedurele aspecten bij de rechtspleging in eerste aanleg en in hoger beroep: § 1. Ontvankelijkheid ratione temporis; § 2. Ontvankelijkheid ratione personae; § 3. Ontvankelijkheid ratione materiae; § 4. Andere procedurele aspecten. Afdeling IV: Ongeldigverklaring van de verkiezingen: § 1. Onregelmatigheden die de zetelverdeling tussen de lijsten kunnen beïnvloeden; § 2. Verboden of gereglementeerde propagandamiddelen; § 3. Het gebruik van kiezerslijsten; § 4 De kiesverrichtingen; § 5. Het afsluiten van de kiesverrichtingen en de stemopneming. Afdeling V: Schorsing en vervallenverklaring van mandaat. Afdeling VI: Contentieux betreffende de verkiezingen van de raden voor maatschappelijk welzijn: § 1. Verkiezing van de raad voor maatschappelijk welzijn. Afdeling VII: Besluit.
Zoals is vastgelegd in de FIAF ‘Code of Ethics’ hebben filmarchieven de taak om het (inter)nationale filmisch erfgoed te bewaren, te conserveren en op een verantwoorde manier aan het nageslacht door te geven. Over het algemeen wordt onder het filmisch erfgoed cultureel filmisch erfgoed verstaan – in de traditielijn van de cinema gedefinieerd als voornaamste tentoonstellingsvorm van filmbeelden geprojecteerd op het witte doek in een donkere zaal voor een betalend publiek. Medische films vormen in deze context een zekere uitdaging voor filmarchieven als cultureel erfgoedinstellingen omdat zij niet tot de kerncollectie behoren. Of toch? Hoe om te gaan met deze collecties, die niet deel uitmaken van cultureel filmisch erfgoed in nauwere zin maar bijna een orphan-status innemen? In het volgende zal de waarde van de Magnus-Rademaker collectie vanuit twee verschillende perspectieven worden belicht: het filmarchief-perspectief en het neurowetenschappelijk oogpunt. En de vraag zal worden gesteld welk synergie-effect de samenkomst van beide disciplines heeft voor de betekenis van de collectie in verband met haar (her)ontdekking. De auteurs maken daarvoor gebruik van de methode van een alternerende montage: de eerste twee paragrafen benadrukken de toestand vóór de samenkomst van de disciplines, paragraaf drie beschrijft het moment van de (her)ontdekking, gevolgd door de situatie na het ontmoetingsmoment in de paragrafen vier en vijf.
Deze bijdrage bestudeert het fenomeen pestgedrag onder leerlingen uit de tweede graad van het secundair onderwijs. Hoewel pestgedrag een oud en wijdverspreid fenomeen is, hebben studies pas de laatste jaren aandacht voor nieuwe verschijningsvormen van pestgedrag: cyberpesten is de overkoepelende term voor een reeks van pesterijen die via nhedendaagse technologische middelen verloopt zoals de GSM, chatkanalen, e-mail, …  In deze bijdrage onderzoeken we het voorkomen van klassieke vormen van pesten en cyberpesten op basis van een grootschalige zelfrapportagestudie te Gent.  De resultaten tonen aan dat onder de klassieke vormen van pestgedrag relationeel pesten meer voorkomt dan de andere traditionele vormen van pesten. Voor wat cyberpesten betreft werd een onderscheid gemaakt tussen direct en indirect cyberpesten. De analyses van zelfgerapporteerd daderschap en slachtofferschap wijzen er op dat verbaal direct cyberpesten het vaakst wordt gerapporteerd. Bij indirect pesten wordt denigration het vaakst gerapporteerd. Er bestaat tevens een sterke correlatie tussen zelfgerapporteerd daderschap en slachtofferschap voor klassiek en cyberpesten. Desalniettemin kunnen verschillende subgroepen worden onderscheiden.
at is er Vlaams aan films als Altiplano, Beyond the Steppes en The Invader? Weinig tot niets, behalve het feit dat ze Vlaams zijn. De personages en de verhaallijnen van deze films trekken ver voorbij de regionale grenzen, waardoor men kan gewagen van een tendens tot interculturalisering. Noem het de kerktorenvlucht van de ‘Vlaamse cinema’ – wat dat begrip ook moge betekenen.
Onderzoek naar de determinanten van het gebruik van professionele hulpverlening omwille van sociale en emotionele problemen heeft zich tot nu toe hoofdzakelijk geconcentreerd op het belang van individuele kenmerken. In deze bijdrage gaan we na of het zorggebruik van net‐gehuwde en net‐samenwonende mannen en vrouwen (N=798 koppels) ook beïnvloed wordt door hun partner, hun relatie (duur, gezondheidsgerelateerde steun en conflict) en het verbreken van een eerdere samenwoonrelatie. We vinden geen directe invloed van intieme relaties bij mannen, maar bij vrouwen vinden we dat diegenen die ooit gescheiden zijn en diegenen die veel conflicten hebben met hun partner een minder goede mentale gezondheid hebben en bijgevolg een grotere kans hebben om een professionele hulpverlener gecontacteerd te hebben. Uit de resultaten blijkt ook dat, los van de behoefte aan hulp, vrouwen minder vaak een professionele hulpverlener contacteren, naargelang ze langer samenwonen.
In Vlaanderen blijken allochtone jongeren na het schoolverlaten veel minder succesvol in het vinden van een baan dan autochtone jongeren. Niet verrassend zijn allochtone jongeren ook minder hoog geschoold. In het onderzoek dat in dit artikel besproken wordt, gaan we na in welke mate sociaal-economische achtergrondkenmerken deze verschillen kunnen verklaren dan wel zuiver etnische factoren aan de grondslag liggen.
Het landschap in België vormt een heus lappendeken van vastgoed – een bonte aaneenschakeling van gebouwen en gronden – onderhevig aan veranderingen. Het is in de eerste plaats de mens die inwerkt(e) op zijn fysische leefomgeving. De ecologische geschiedschrijving is een bevoorrechte getuige van deze relatie tussen mens en de transformatie van het historische landschap. Aan de hand van de vele veranderingen is het immers mogelijk om de polsslag van de samenleving te meten. Hoewel ze meestal stuk voor stuk en vrij nauwkeurig te bestuderen zijn in kadastrale ‘basisdocumenten’, zijn niet de fysische veranderingen van het vastgoed het onderwerp van deze presentatie – zoals parcellering, kavelsplitsingen, samenvoegingen van gronden, verbouwingen of sloop, inkrimping en uitbreiding van bewoningsvormen of verandering van perceelsvormen. Deze bijdrage gaat vanuit een ecologische invalshoek in op de vele vermogensstructuren die hierachter schuil gaan en die de relatie van de mens met het landschap verhullen.
Deze innovatieve hulpverlening in de vorm van jongereninformatie-en -adviescentra (JIAC) ontstond in Vlaanderen midden de jaren zestig. De buitenlandse  ontwikkelingen hebben  de ontwikkeling in  Vlaanderen direct of indirect  beïnvloed. Verder analiseren we de hulpverleningsprincipes, werkwijzen en organisatie van deze innovatieve jeugdhulpverlening in haar beginperiode.
Sinds de publicatie van het artikel van Piet Schrijvers, waarin hij een vergelijking maakt tussen de Romeinse filosoof Seneca en Etty Hillesum1, is een reeks van studies gevolgd, waarin soortgelijk vergelijkend onderzoek wordt gedaan. Jurjen Wiersma en Meins Coetsier zijn auteurs die reeds in het vorige deel van de Etty Hillesum Studies zulk soort vergelijkende beschouwingen hebben gepubliceerd; in dit deel gaan zij hiermee verder. Wiersma heeft dit keer voor een vergelijking met de Duitse bevrijdingstheologe Dorothee Sölle gekozen en Coetsier voor de Frans-Joodse filosoof Emmanuel Levinas. Beide vergelijkende studies laten zien hoezeer Hillesum haar tijd vooruit was en hoe zij in haar geschriften reeds gedachten heeft geformuleerd, die wij later in boeken van andere auteurs verder vinden uitgewerkt – opvallend genoeg zonder dat deze schrijvers Hillesums postuum verschenen dagboek lijken te hebben gelezen. Dit onderstreept dat Etty Hillesum in staat was boven de benauwende omstandigheden uit te stijgen en thema’s aan te snijden die voor latere generaties zeer relevant zijn gebleken, zoals het ook haar wens was om een relatie te leggen met ‘het nageslacht’ (Het Werk, 487).
In 2002 kreeg euthanasie in België een wettelijk en deontologisch kader. Een arts is echter niet verplicht om euthanasie uit te voeren. Hij kan – naast de wettelijke vereisten – extra voorwaarden stellen voor zijn goedkeuring, of het verzoek om euthanasie weigeren op grond van medische bezwaren en/of gewetensbezwaren. Deze kwalitatieve studie gaat na hoe huisartsen in Vlaanderen sinds 2002 met legale euthanasie omgaan en hoe bepalend hierin het engagement is dat van hen verwacht wordt en hun gebrek aan routine.
Met de vraag of er plaats is voor ‘radicalisme’ in onze democratische maatschappij willen we aandacht besteden aan de mate waarin (verregaande) maatschappijkritiek mogelijk is in onze hedendaagse samenleving. In een tijdgeest waarin de burger aan mondigheid
heeft gewonnen, duiken vragen op over grenzen met betrekking tot het toelaatbare. Welke grenzen worden daarbij getrokken, op basis van welke criteria en hoe worden die grenzen bewaakt? Het richt meteen onze aandacht op diverse processen van radicalisering in onze samenleving waarbij gewelddadig extremisme en terrorisme die daar mogelijk uit kunnen voortvloeien slechts een deelaspect zijn. We benaderen dit onderwerp zo veel mogelijk in de breedte.
Dat tweetalig onderwijs voor allochtonen kan bijdragen tot het beter leren van de tweede taal en verhoogd onderwijssucces is iets wat in de Lage Landen verdeelde reacties uitlokt. Gemakshalve gaan pleitbezorgers van het (eentalig) taalbadmodel er vanuit dat wetenschappelijk onderzoek de pedagogische doelmatigheid van tweetalig onderwijs heeft weerlegd. Het artikel gaat over deze onderzoeksevidentie en biedt een overzicht van bevindingen uit vooral Noord-Amerikaans onderzoek. Daaruit blijkt dat de meest recente state-of-the-art studies de balans licht in het voordeel doen overhellen van tweetalig onderwijs. Hieruit worden lessen getrokken voor de onderwijspraktijk.
Deze bijdrage onderzoekt de toepassing van de gemeenrechtelijke causaliteitsvoorwaarde naar Belgisch recht in de context van aansprakelijkheidsvorderingen ingesteld door beleggers naar aanleiding van een gebrekkige effectendienstverlening met bijzondere aandacht voor inbreuken op de gedragsregels. De bijdrage vangt aan met een korte duiding van het Belgische causaliteitsconcept en een situering in het kader van de gemeenrechtelijke bewijslastverdeling. Vervolgens gaan we dieper in op de causaliteitsvraag en de door de Belgische rechtspraak gehanteerde aanpak in de context van aansprakelijkheidsvorderingen naar aanleiding van een gebrekkige financiële dienstverlening. Gezien de samenhang tussen beide voorwaarden komen – waar en voor zover relevant – ook aspecten van de schadebegroting aan bod.
Recent onderzoek stelt vast dat de mate waarin leerlingen de schoolregels overtreden verschilt tussen scholen. Onderzoek naar de oorzaken van schools wangedrag gebruikt vooral individuele verklaringsmodellen. Deze kunnen verschillen tussen scholen echter moeilijk verklaren. In deze bijdrage gaan we op zoek naar schoolkenmerken die samenhangen met de mate waarin leerlingen schooldeviant gedrag vertonen. Daarbij focussen we vooral op effecten die uitgaan van de leerlingensamenstelling van scholen, factoren die onderbelicht bleven in voorgaand onderzoek.
Op 19 juli 2013 heeft de Vlaamse Regering het ‘voorontwerp van decreet over de organisatie en de rechtspleging van sommige Vlaamse bestuursrechtscolleges’ voor de tweede keer principieel goedgekeurd. Dat koepeldecreet streeft een uniformisering na van de organisatie en procedures van de Raad voor Vergunningsbetwistingen, het Milieuhandhavingscollege en de provinciale raden voor Verkiezingsbetwistingen.
De tussenstappen van een in de tijd gespreid proces dat erop gericht is een bepaalde situatie of gebeurtenis te doen plaatsvinden kunnen voldoende concreet zijn om als ‘voorwetenschap’ te worden beschouwd in de zin van art. 1 (1) Richtlijn Marktmisbruik. De beoordeling van ‘informatie die concreet is’ vereist het voldoen van beide cumulatieve voorwaarden vooropgesteld in art. 1 (1) Uitvoeringsrichtlijn. Het volstaat dan ook niet dat er een aanzienlijke potentiële  impact op de koers is om niet onwaarschijnlijke toekomstige gebeurtenissen of situaties als voorkennis te definiëren. In het licht van de doelstellingen van de richtlijn kan niet aangenomen worden dat een grote mate van waarschijnlijkheid vereist zou zijn om redelijkerwijs aan te nemen dat de bedoelde situatie of gebeurtenis zal ontstaan of plaatsvinden. Het volstaat daarentegen dat de gebeurtenis of situatie waarop de informatie betrekking heeft “reëel” is opdat de informatie als concreet kan worden beschouwd.
Om aan de behoeften van de kenniseconomie te voldoen, is er een toenemende vraag naar onderzoekers en doctoraathouders, met name in de STEM-disciplines (‘science, technology, engineering en mathematics’). Dit artikel onderzoekt de mate waarin Vlaamse universiteitsstudenten interesse hebben in een loopbaan in wetenschap en onderzoek en om te doctoreren. In mei 2008 vulden 1747 laatstejaars studenten aan de Universiteit Gent een vragenlijst in. Ongeveer een kwart toont geen interesse in een wetenschappelijke loopbaan of in een onderzoeksfunctie terwijl een ander kwart dergelijke interesses wel heeft. De resterende helft heeft hierover nog geen duidelijk beeld gevormd. Bijna de helft van de studenten die geen interesse hebben in een wetenschappelijke job denkt niet goed genoeg te zijn of is niet gevraagd door een promotor van een project. Nog eens één op vijf studenten lijkt een dergelijke job onaantrekkelijk. Van alle studenten heeft minder dan één op tien concrete plannen om aan een doctoraat te beginnen. De effectieve doorstroom van masterniveau naar doctoraatsniveau ligt echter veel hoger, maar dat is in hoofdzaak te wijten aan de actieve rekrutering door promotoren van projecten en door de instroom van onder andere buitenlandse onderzoekers die in vele gevallen hun kennis terug huiswaarts nemen in plaats van ze te valoriseren op de Vlaamse arbeidsmarkt. In de discussie worden enkele bestaande en aanvullende initiatieven aangedragen ter bevordering van de doorstroom van masterniveau naar doctoraatsniveau, met het oog op de training van voldoende kennispotentieel voor de toekomst.
Al enkele decennia worden de leerlingenpopulaties van Vlaamse basisscholen almaar taaldiverser. De meeste scholen kiezen ervoor kinderen met andere thuistalen onder te dompelen in een taalbad Nederlands en vaak alleen het Nederlands op school toe te laten. Het Gentse project 'Thuistaal in Onderwijs' (2008-2013) was een nieuw experiment om thuistalen in te sluiten op school en strategieën uit te proberen in het constructief omgaan met meertaligheid. Dit artikel is een beknopte samenvatting van de resultaten van het evaluatieonderzoek.
Het Vlinderakkoord over de zesde staatshervorming omvat aanzienlijke bevoegdheidsoverdrachten naar de gemeenschappen en gewesten, een oplossing voor BHV en een substantiële uitbreiding van de fiscale autonomie voor de gewesten. Daarnaast bevat het ook een luik politieke vernieuwing, waarvan een hervorming van het tweekamerstelsel het speerpunt vormt. De Senaat wordt omgevormd tot een volwaardige deelstatenkamer die zich bijna uitsluitend zal bezighouden met institutionele aangelegenheden.
Dit artikel bespreekt algemeen het oeuvre van de Nederlandse kunstenares Elly Strik, naar aanleiding van een overzichtstentoonstelling in Reina Sofia in Madrid (2014). De thematische basis van het werk is de fundamentele ambiguïteit van de archaïsche vrouwelijkheid, verbeeld door het maskergezicht van Gorgô, en verbonden met de 'effets de chevelure' die de koude, maagdelijke vrouwelijkheid van Artemis kenmerken. De tekeningen benutten de visuele verglijding van de getekende lijn naar de haartooi, en van het kapsel naar het patroon.
Publieke organisaties worden vandaag op alle bestuursniveaus geconfronteerd met ingrijpende veranderingen. Van leidinggevende ambtenaren wordt verwacht dat ze 'managers' zijn, waardoor de nood aan kennis om op een succesvolle wijze managementgeoriënteerd om te gaan met publieke organisaties almaar toeneemt. STRATEGISCH MANAGEMENT biedt managers van deze organisaties de bouwstenen die zij nodig hebben om een slagvaardig strategisch en organisatorisch beleid uit te bouwen. Enerzijds bevat het boek een overzicht van alle relevante theorieën en begrippen uit de recentste wetenschappelijke literatuur, anderzijds is het onmiddellijk bruikbaar in de praktijk. STRATEGISCH MANAGEMENT is geschreven voor studenten en docenten maar ook voor managers en consultants met belangstelling voor het thema. Bovendien vormt het boek een tandem met een website met uitgewerkte cases, de recentste ontwikkelingen en werkbladen die aanzetten om meteen aan de slag te gaan
De impact van onderwijsonderzoek is de laatste jaren steeds meer zelf object van onderzoek geworden. Verschillende studies laten zien dat onderzoeksresultaten de praktijk te weinig bereiken en scholen onvoldoende aanzetten tot veranderingen die gebaseerd zijn op wetenschappelijke bewijskracht. Eén van de sleutels tot praktijkverbetering is een versterkte samenwerking tussen onderzoekers en practici. Dat practici voorstander zijn van een intensere samenwerking met onderzoekers is alom geweten, maar over de opvattingen van onderwijsonderzoekers hierover is minder bekend. De huidige bijdrage wil hieraan tegemoet komen door te onderzoeken hoe onderwijsonderzoekers denken over zichzelf, over de rollen van onderwijsonderzoek en over samenwerking met de praktijk. Hiertoe werden vragenlijstgegevens verzameld bij 199 Vlaamse en Nederlandse onderwijs onderzoekers. Naast instrumentontwikkeling gaat deze verkennende studie in op het profiel van de onderwijsonderzoeker in Vlaanderen en Nederland. Vervolgens wordt stilgestaan bij de opvattingen over samenwerking met de praktijk en worden deze opvattingen in relatie gebracht met achtergrondkenmerken van de onderzoekers. In de discussie wordt stil gestaan bij de vraag of opvattingen van onderzoekers over samenwerking met de praktijk voldoende in overeenstemming zijn met de huidige context waarbinnen onderzoekers zich professioneel bewegen.
In dit artikel nemen we Nikolaus Millers poëtica van de documentaire literatuur als vertrekpunt om na te gaan in welke mate heterogene literaire genres van documentair materiaal gebruikmaken. Vervolgens schetsen we aan de hand van Bill Nichols’ visuele documentaire types de drie historische tendensen die sinds het begin van de vorige eeuw de documentaire literatuur kenmerken. Om deze drie historische tendensen adequaat met Nichols’ documentaire types te kunnen vergelijken, biedt vooral de Duitstalige context een geschikt kader, aangezien de documentaire golven daar het meest geprononceerd zijn. In het verdere verloop van het artikel wordt dan middels een veeleer pragmatische benadering zowel op genrekwesties, tekstkenmerken, als poëticale inzichten van nieuwere vormen van documentaire literatuur ingegaan, waarbij opnieuw voor een overwegend Duitstalige invalshoek gekozen wordt. Het voornemen is om een bijdrage te leveren die de gewijzigde status van het documentaire (na 2000, de ‘derde’ generatie) aantoont op basis van de voorgeschiedenis ervan, de twee vroegere generaties. Het korte bestek van deze bijdrage indachtig worden nieuwe documentaire tendensen in het theater grotendeels buiten beschouwing gelaten.
In 1810 werd aan de pols van Klemens von Metternich een armband gezien die was vervaardigd uit de gouden lokken van de Franse prinses Caroline Murat. Dit vreemde sieraad vormt een directe toegangspoort tot een historische realiteit van intriges, roddel en overspel aan het napoleontische hof en in de Europese diplomatie. De aard van de toenmalige politieke cultuur bood vrouwen kansen, maar maakte hen ook kwetsbaar. Metternichs armband belichaamt dan ook letterlijk de ambigue positie van aristocrates in de vroege negentiende eeuw.
De zoektocht naar beïnvloedende factoren van ouderbetrokkenheid is zowel relevant voor onderzoek als voor praktijk. Deze studie gaat na in welke mate oudercognities samenhangen met verschillende vormen van ouderbetrokkenheid. Daarbij wordt ook aandacht besteed aan de invloed van gezinskenmerken en het onderwijstype van de school van het kind. Hiertoe werd een vragenlijst afgenomen van 691 ouders van leerlingen uit de derde graad van het lager onderwijs, van wie 207 ouders verbonden aan een methodeschool en 484 ouders verbonden aan een traditionele school. De resultaten tonen de significante invloed van oudercognities aan, in het bijzonder de perceptie van ouders over de leraar en de school. Ook blijken ouders uit methodescholen in sterkere mate betrokken bij het onderwijs van hun kind dan ouders uit traditionele scholen. De betrokkenheid van laatstgenoemden wordt sterker beïnvloed door de aanmoedigingen tot betrokkenheid door de leraar. Deze bevindingen bevestigen de cruciale rol van de leraar en de school in het gehele proces van ouderbetrokkenheid.
Veranderingen in sociale relaties kunnen een substantiële invloed hebben op het welbevinden van ex-partners na echtscheiding. In dit onderzoek wordt conflict in intieme relaties met zowel de nieuwe partner als de ex-partner bestudeerd, en de relatie tussen conflict en een waaier van zowel positieve als negatieve indicatoren van mentale gezondheid. De data van het project ‘Scheiding in Vlaanderen’ worden gebruikt. Analyses worden uitgevoerd op een subsample van 908 gescheiden mannen en vrouwen. In vergelijking met het voorbije huwelijk, wordt in huidige ex-partnerrelaties weinig conflict gerapporteerd. Is er toch conflict, dan gaat dit voor zowel mannen als vrouwen gepaard met een lager welzijn, maar vooral voor vrouwen. Hetzelfde geldt voor conflict met de nieuwe partner. Meest opvallend is dat partnerrelaties van centraal belang blijven voor de identiteit van mannen en vrouwen. Zij in een nieuwe partnerrelatie zijn doorgaans immers meer tevreden en minder ongelukkig dan alleenstaanden, zelfs indien veel conflict gerapporteerd wordt. Tenslotte blijken gescheiden vrouwen, maar niet mannen, wiens voorbije huwelijk veel conflict kende doorgaans meer tevreden met hun leven te zijn.
Een evenwichtig drugsbeleid start met een grondige kennis van zowel de aanbodzijde als van de vraagzijde. Wat weten politie, justitie, douane, labo’s toxicologie en andere relevante diensten over de Belgische drugsmarkt? In dit onderzoek proberen we dit in kaart te brengen. Kennis is macht, zeker in het drugsbeleid. Op het niveau van de drugsvraagzijde werden reeds verschillende indicatoren ontwikkeld, die zowel op nationaal als op Europees niveau (EMCDDA) worden gebruikt. Indicatoren voor de aanbodzijde (de drugsmarkten) werden tot nu toe aanzienlijk minder onderzocht, en de kennis met betrekking tot indicatoren om het drugsaanbod te monitoren is eerder beperkt.  Wie zijn de sleutelfiguren voor het monitoren van het drugsaanbod? Welke indicatoren kunnen er voor de verschillende echelons van de drugsmarkten (productie, import, groothandel, tussenhandel en retail)  geïdentificeerd worden? Wat zijn haalbare indicatoren? Wat is de waarde van indicatoren zoals inbeslagnames, prijs en kwaliteit? Hoe kan druggerelateerde criminaliteit worden gemonitord binnen de bestaande registratiesystemen? Het antwoord op deze -en andere- vragen kunt u terugvinden in dit boek.
 Aan de hand van een literatuurstudie en een bevraging van de Belgische law enforcement community en de labo’s toxicologie, worden in dit onderzoek de mogelijke indicatoren geïdentificeerd en gecontroleerd op hun haalbaarheid. Aanvullend worden de internationale literatuur en wetenschappelijke bevindingen over drugsmarkten afgetoetst aan de Belgische realiteit.