clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Dit boek biedt een inleiding bieden in de žižekiaanse manier van denken. Aan de hand van een beperkt aantal thema’s wordt de kracht, maar ook de grens, afgetast van zijn indringende cultuurkritiek. Het eerste hoofdstuk, ‘Als de macht lacht’, gaat vooral over de totalitarismetheorie die in Žižeks vroegere oeuvre is uitgewerkt. Vervolgens koppelen we die in het tweede hoofdstuk aan zijn later steeds prominenter naar voren geschoven ‘theorie van de daad’. Dat voert ons meteen naar een van de meest centrale, maar tegelijk ook meest bekritiseerbare aspecten van Žižeks denken. Het derde hoofdstuk, ‘Žižeks zondag’, volgt de Sloveense filosoof in zijn pleidooi voor een bepaalde herwaardering van het christelijk erfgoed. Dat het daar om een universele waarheid gaat en dat die waarheid op een creatio ex nihilo (een schepping uit het niets) rust, zijn voor Žižek twee basale elementen uit het christendom die mutatis mutandis ook voor onze moderne postchristelijke cultuur hoogst actueel zijn. Dat hij om dit te beargumenteren, reflecteert op een eerder ‘rechts’ aangeschreven auteur als K.G. Chesterton, doet aan de uitgesproken ‘linkse’ oriëntatie van Žižeks stellingname niets af. Het vierde hoofdstuk, ‘Transcendentale verwarring’, is een kritische lezing van de manier waarop Žižek zich verhoudt tot de twee grote theorieën waarop hij zich baseert. Zolang hij analyse op analyse stapelt, kan hij hegelianisme en lacanisme mooi met elkaar doen rijmen. Maar waar hij tot conclusies moet komen en daarbij steevast naar het concept van de ‘daad’ grijpt, dringt zijn hegelianisme het lacanianisme naar de achtergrond. Dit veroorzaakt een zekere verwarring in zijn redeneerlijn. Een irritatie daarover is vaak de verborgen achtergrond van heel wat kritische commentaren bij zijn werk. Die ‘transcendentale verwarring’ wijst bovendien op een fundamenteel probleem, niet alleen bij Žižek, maar ook bij de moderne cultuurkritiek in het algemeen. Het lijkt alsof deze kritiek vooral moet vechten tegen het feit dat ze bij voorbaat beseft dat haar analyses – hoe raak ook – geen echt effect kunnen sorteren. Žižeks theorie van de daad is een poging aan dit euvel te ontsnappen.
De titel van Marc De Kesels nieuwe essaybundel is niet bedoeld als provocatie. Auschwitz mon amour wijst op de vreemde aanwezigheid van het Eros-thema in de herinneringscultuur rond de Holocaust. 

Om een antwoord te geven op de blinde, gepassioneerde kracht die ons ten aanzien van Auschwitz in de greep heeft, staat ons volgens De Kesel geen andere weg open dan het inzetten van onze verbeelding, met alle risico’s van dien. 
In een analyse van ondermeer de roman Zie:liefde van David Grossman, de film Hiroshima mon amour van Alain Resnais en het theaterstuk The Trial of God van Elie Wiesel laat hij zien hoe pas de verbeeldingskracht echt doordringt tot het trauma dat onze herinnering aan de Holocaust bespookt. De Kesel gaat ook uitgebreid in op de controversiële visie van  de filosoof Giorgio Agamben over ‘wat ons rest van Auschwitz’.
Een verbluffend boek in een scherpe stijl over een tegendraads onderwerp.
Wat is liefde? Het gelukzalige gevoel dat iemand van je houdt? Of het pijnlijk hunkeren naar een onmogelijke liefde? Ons woord 'liefde' betekent beide tegelijk. Het is de Eros van het onvervulde verlangen en de Amor van de vervulling, inclusief die van de Amor Dei, 'de liefde Gods'. Wie tot de kern van de liefde wil doordringen, stoot onvermijdelijk op die dubbelheid, een dubbelheid die haar geheim pas prijsgeeft als je er het fenomeen van de gift in herkent - het subtiele spel van 'geven, krijgen en ontvangen'. 
	
In Niets dan liefde speurt Marc De Kesel naar de eigengereide, altijd wat 'vileine' logica waarnaar de gift luistert. Zijn tocht passeert langs Gerard Reve, Fenelon, David Bowie en Histoire d'O, maar ook langs Dogville en Manderlay, twee films van Lars von Trier. Dat hij die artistieke promenade weet te koppelen aan analyses over psychotherapie en de zogeheten 'zachte sector', maakt Niets dan liefde tot een unicum in de recente cultuurkritiek.
Dit essay onderzoekt de relevantie van Fatima al-Zahra, ‘de stralende’ (dochter van Khadija en de profeet Mohammed), voor het hedendaagse godsdienstonderwijs in Vlaanderen. Enerzijds is Fatima onder moslims een omstreden figuur – de betekenis van haar leven kent verschillende interpretaties, die niet zonder meer met elkaar verenigbaar zijn –; anderzijds blijkt ook voor niet-moslims een makkelijke lezing van Fatima als ‘religieus rolmodel’ niet evident. Fatima lijkt weinig waarden te vertegenwoordigen die we als Westerse, postmoderne, geëmancipeerde (al dan niet katholieke) gelovigen overtuigd menen te onderschrijven.
Het recente discours over hervorming van overheden maakt steeds vaker gebruik van ‘vertrouwen’ als sleutelbegrip. De exacte betekenis daarvan is echter vaak onduidelijk. In dit artikel verkennen we wat de betekenis van vertrouwen is, waarom het de afgelopen jaren meer aandacht krijgt in de context van de publieke sector, en waarom bestuurskundig onderzoek over vertrouwen noodzakelijk is. We besluiten dat vertrouwen centraal staat in de formulering van een kosten-efficiënt en pragmatisch antwoord op groeiende bestuurlijke complexiteit. Tenslotte stellen we een onderzoeksagenda voor die kan bijdragen aan de bouw van het steeds noodzakelijker geachte binnenbestuurlijk vertrouwen voor de overheden in Vlaanderen.
Mobiliteit tussen jobs is laag, loopbanen zijn kort. Dat is voor ons land het beeld dat telkens weer opduikt in internationale vergelijkingen. Maar betekent dit ook dat ons land meer moet inzetten op mobiliteit van werknemers, om aldus de loopbanen te verlengen ? 
Het onderzoek vertrekt vanuit een literatuurstudie naar barrières voor mobiliteit en analyseert beleidsmodellen en -instrumenten in verschillende institutionele systemen of mobiliteitsregimes. De systemen die diepgaand worden geanalyseerd zijn Finland, Groot-Brittannië en Nederland. Daarnaast zijn afzonderlijke instrumenten bestudeerd in Frankrijk, Japan, Verenigde Staten en Zweden. Uit elk van de cases worden beleidslessen getrokken voor eigen land.
De centrale stelling van het onderzoek is dat mobiliteit geen alleenzaligmakend middel is voor langere loopbanen. Bovendien is het niet voldoende om enkel maar te sleutelen aan de pensioenleeftijd of de ontslagregeling: een beleid voor langere loopbanen vergt een bredere mix van harde én zachte maatregelen. Het onderzoek breekt ook een lans voor beleidsdifferentiatie op basis van leeftijd: zo verdient het aanbeveling om de maatregelen in het Vlaamse loopbaanakkoord meer te betrekken op de groep van oudere werknemers.
De gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober 2012 hebben niet geleid tot grote verschuivingen. Na bijna een jaar regering-Di Rupo blijven alle partijen in de eigen stellingen. De ultieme test is echter niet zozeer de verkiezingen van juni 2014, maar wel de begroting 2015 die er kort daarna zal moeten liggen. Hebben de politieke partijen voldoende verantwoordelijkheidsbesef om die klus tot een goed einde te brengen?
Door de collectie als uitgangspunt te nemen voor onderzoek naar zowel affichekunst als bioscoopgeschiedenis exploreren de  bijdragen  in dit Salsa!-Cahier de rijkdom van de filmaffichecollectie ten volle. De auteurs hebben elk vanuit hun eigen specifieke expertise – zij het de beeldanalyse, de affichekunst, de filmgeschiedenis of de bioscoopgeschiedenis -  de collectie van het Leuvense Stadsarchief onder de loep genomen. In een eerste hoofdstuk benadert Karl Scheerlinck de filmaffiches uit de collectie vanuit een kunsthistorisch perspectief. Hij geeft hierbij een overzicht van belangrijke actoren en trends. De bijdrage van Pascal Lefèvre, die inzet op de beeldanalyse van een aantal concrete affiches, is hiermee complementair te noemen. In een derde hoofdstuk geeft Leen Engelen aan hoe filmaffiches als een bijzonder rijke historische bron voor de bioscoopgeschiedenis kunnen fungeren. Zowel Joachim Nijs als Roel Vande Winkel zoomen verder in op de geschiedenis van de Leuvense bioscopen. Nijs bekijkt hierbij de geschiedenis van bioscoop Louvain Palace / Forum (1914-1981), de langstlevende bioscoop van de stad en Vande Winkel gaat in op de oorlogsjaren.
Over het boek
Want er is een groot verschil tussen wat hij zegt en effectief kiest.
Observeer de consument, ontdek wat hij nodig heeft en stem uw product of service daarop af. Dit vormt de basis van Human Centred Design (HCD) en laat u toe diepe inzichten te verwerven in het gedrag van uw gebruiker.
Cecilia is een mogelijke gebruiker die ontwerpers voor ogen hebben wanneer ze een product of dienst ontwerpen. Daarom moeten ze haar eerst leren kennen.
Een praktisch handboek met tal van Vlaamse en Europese voorbeelden.
Hoe brengen de media de ziekte van Alzheimer en andere vormen van dementie in beeld? En kan dit ook anders? Onderzoekers van de KU Leuven de dominante ‘frames’ in kaart die de media gebruiken om een beeld van Alzheimer en andere vormen van dementie te presenteren. Aan de hand van een concrete campagne wordt aangetoond hoe deze met enkele ingrepen een heel andere boodschap zou kunnen brengen, zonder per se aan impact te moeten inboeten.
De specifieke kenmerken van het Russische politieke regime (het autocratisch karakter van het Russisch leiderschap en de patrimoniale structuur van de politieke macht) sluiten een Russische politieke lente vrijwel uit. De Russische buitenlandse politiek voert een weloverwogen strategie om Rusland stevig midden in het bed van de Euraziatische ruimte te nestelen. Een echt partnerschap met Europa is in die optiek eenutopie. Rusland leidt de dans onder de wapperende vlag van het 'nieuw autoritarisme'.
De Fortis-saga veroorzaakte het afgelopen jaren heel wat beroering. Tegelijk wekte de affaire veel interesse op voor de historische wortels van dit Belgische financiële kroonjuweel. De geschiedenis van zowel de Generale Bank als van AG werd in de jaren 1990 uitgebreid te boek gesteld, maar dit was niet het geval voor de derde grote historische pijler van Fortis - de Algemene Spaar- en Lijfrentekas (ASLK). Nochtans kan de ASLK eveneens terugblikken op een welgevuld en boeiend verleden.

'Van ASLK tot Fortis. Afscheid van een Openbare Instelling (1935-1998) vertelt het verhaal van de verschillende gedaanten van de ASLK: van een officieus ministerie van het spaarwezen en de overheidsbank tot de privatisering. Een geschiedenis van België op kleine schaal, want politieke discussies rond de schoolstrijd, de dekolonisatie, de nood aan een overheidsbank, de regionalisering of de privatisering bleven niet zonder gevolg. Het waren turbulente jaren van ongebreidelde groei tot grootste spaarbank ter wereld, met opmerkelijke successen zoals de financiering van de Belgische woningbouw, het schoolsparen, de uitbouw van een eigen kantorennet of het concept van het bankverzekeren. Maar evengoed was het een tijd van grote concurrentie van de banken en spaarkassen, van een doorgedreven politisering en een steeds lossere greep op de gebeurtenissen.
Systemische lupus erythematodes (SLE) is een relatief zeldzame auto-immuunziekte die vooral voorkomt bij vrouwen in de reproductieve leeftijd en gepaard gaat met wisselende constitutionele symptomen, orgaanaantasting en hematologische cytopenieën. Ze kenmerkt zich door talrijke autoantistoffen waarvan de placenta en de foetus het doelwit kunnen worden.
Tijdens de zwangerschap kan de ziekte opflakkeren. Bepaalde klinische kenmerken en biochemische parameters bij een lupusopstoot zijn echter vaak moeilijk te onderscheiden van normale fysiologische zwangerschapsaptaties of zwangerschapsgeïnduceerde aandoeningen, wat leidt tot vaak uiteenlopende, in verschillende studies beschreven frequenties van “lupusopstoten” tijdens de zwangerschap.
Het risico op een lupusopstoot tijdens de zwangerschap neemt af zo de ziekte inactief is gedurende minstens 6 maanden voor de conceptie.  Indien dit niet het geval is, dient de medicatie aangepast te worden zowel preconceptioneel als tijdens de zwangerschap, rekening houdend met de veiligheid van deze medicatie, zowel voor de zwangere als voor de foetus.
Proteïnurie, antifosfolipidensyndroom, trombocytopenie en hypertensie zijn vier belangrijke risicofactoren voor zwangerschapsverlies bij patiënten met SLE. Ze dienen vroeg in de zwangerschap opgespoord en behandeld te worden.
Het neonataal lupussyndroom wordt veroorzaakt door transplacentaire transmissie van moederlijke anti-SSA/Ro- en anti-SSB/La-antistoffen, met het congenitaal hartblok als meest ernstige manifestatie.
Doel: We proberen een antwoord te zoeken op de vraag vanaf wanneer een patiënt met dementie als
palliatief te beschouwen is. Verder brengen we ook de elementen van palliatieve zorg bij patiënten met
dementie in kaart.
Methodologie: Pubmed-search met als MeSH-termen “dementia” en “palliative care”. We stelden de
limits in op artikels van de laatste 10 jaar.
Resultaten: We weerhielden 73 artikels; 2 extra artikels werden aangereikt door een expert. Deze
artikels werden door de verschillende onderzoekers gelezen. Om onze onderzoekresultaten op een
gestructureerde manier weer te geven, creëerden we 10 subtitels: algemene bevindingen, pijn- en
symptoomcontrole, medicatiegebruik, aanpak in acute situaties, parenterale voeding, inschatten van
prognose, vroegtijdige zorgplanning, plaats van overlijden, belasting voor mantelzorgers en opleiding van
zorgverleners.
Conclusie: De laatste jaren ontstond er steeds meer interesse voor palliatieve zorg bij patiënten met
dementie. Er bestaan echter weinig gegevens over dit onderwerp. Dementie als chronische pathologie vergt
een aangepaste zorg. Vroegtijdige zorgplanning wordt best gestart op het moment dat de diagnose gesteld
wordt. Goede educatie van alle zorgverleners is belangrijk, net zoals communicatie tussen alle partijen. De
grote moeilijkheid in heel deze discussie blijft het vinden van een antwoord op de vraag vanaf wanneer
palliatieve zorg bij patiënten met dementie moet gestart worden.
De manier waarop een arts consultatie doet, is één van die technieken en hierbij speelt communicatie een voorname rol. Voor de kwaliteit van de communicatie is zowel het zuiver gesprekstechnische aspect, als wat er op een ander (meta)niveau gebeurt tussen de twee personen (de patiënt en de arts) belangrijk. Het komt er immers op neer om in het proces van consultvoering op een zo functioneel mogelijke manier een aantal taken te volbrengen. Daarvoor is een model nuttig want het zorgt voor stroomlijning in het volbrengen van verschillende taken door een gefaseerde aanpak. . Met deze bijdrage willen we, vertrekkende van onze jarenlange ervaring, het model beschrijven zoals het nu aan het ACHG van de KULeuven gehanteerd wordt.
In dit artikel willen we de huidige versie van het Leuvens Consultatie Model toetsen aan de inzichten uit de actuele internationale literatuur en hierbij vooral nagaan of het LCM de nodige elementen bevat die vanuit die literatuur als essentieel naar voor geschoven worden. Daarnaast willen we ook opzoeken waarin het LCM zich onderscheidt van andere modellen. In een laatste deel pleiten we voor een flexiebel gebruik van het consultatiemodel  en argumenteren we dat een goed gebruik van het model kan leiden tot  een efficiënter tijdsgebruik.
Nadat in een eerste artikel het Leuvens Consultatiemodel werd beschreven, wordt in dit tweede artikel het model getoetst aan de inzichten van de actuele medische communicatieliteratuur. In dit artikel willen we de huidige versie van het Leuvens Consultatiemodel toetsen aan de inzichten uit de actuele internationale literatuur en hierbij vooral nagaan of ons model de nodige
elementen bevat die vanuit die literatuur als essentieel naar voor worden geschoven. Daarnaast willen we ook opzoeken waarin het Leuvens consultatiemodel zich onderscheidt van andere modellen. In een laatste deel pleiten we voor een flexibel gebruik van het consultatiemodel en argumenteren we dat een goed gebruik van het model kan leiden tot een efficiënter tijdsgebruik.
Dit artikel is het eerste van twee artikels over het Leuvens Consultatiemodel.
Het eerste artikel beschrijft vooral het model zelf.
Het tweede artikel geeft meer achtergrondinformatie
en toetst het model aan de internationale literatuur over communicatie en communicatiemodellen.
Het consultatiemodel dat binnen de huisartsenopleiding aan de KU Leuven wordt onderwezen en getraind, is een klinisch en didactisch bruikbaar kader om de raadpleging op een zinvolle wijze te laten verlopen. De structuur is conform de internationale consensus die daarover werd ontwikkeld. Een cruciaal element hierin is de oriëntatie die peilt naar de ideeën, de beleving en verwachting van de patiënt. Het Leuvens Consultatiemodel geeft een extra dimensie aan de raadpleging en dit zowel voor de arts als voor de patiënt.
Dit draaiboek bundelt in een losbladige kaft de algemene maatregelen ter preventie van infecties en de bijkomende te nemen voorzorgsmaatregelen bij het uitbreken van infecties in het woonzorgcentrum (WZC).

De achtergrondinformatie over al dan niet frequent voorkomende infectieziekten in het WZC en de standaard te nemen voorzorgsmaatregelen worden beknopt weergegeven op steekkaarten zonder in te gaan op de behandeling van deze infecties. Ook praktische informatie over vaccinaties en arbeidsgeneeskunde (prikaccidenten, risico's tijdens de zwangerschap ...) komen aan bod. Op het einde van het draaiboek zijn nuttige adressen terug te vinden en wordt er ook een antwoord gegeven op veelgestelde vragen over het infectiebeleid in het WZC.
Via de bijbehorende cd-rom kunnen de steekkaarten met maatregelen digitaal aangepast en gepersonaliseerd worden. Ook de opleidingspakketten voor het rusthuispersoneel en voor de huisartsen, alsook ander materiaal voor het geven van navorming, zijn op de cd-rom terug te vinden.

Dit draaiboek is een werkinstrument en handig communicatiemiddel voor alle partijen die betrokken zijn bij het infectiebeleid in het WZC: huisartsen, Coördinerend Raadgevend Artsen (CRA's) in RVT/ROB, rusthuispersoneel, ziekenhuis, bewoners en bezoek. Het werd ontwikkeld door mensen werkzaam in de sector en uitgetest door woonzorgcentra over Vlaanderen verspreid.
Het trainen van communicatieve vaardigheden is een essentieel
onderdeel van elke artsenopleiding. Het vervolmaken en beheersen
van deze vaardigheden vereist behalve inzicht in de theoretische
kaders ook een training in de dagelijkse praktijk. Training,
terugkoppeling en remediëring zijn hier onlosmakelijk met elkaar
verbonden. Voor deze doeleinden raakt het gebruik van beeldmateriaal
meer een meer ingeburgerd in de stagepraktijk.
In deze ‘narrative review’ wordt op basis van de literatuur en de
jarenlange ervaring van de trainers in de Universitaire Groepspraktijk
Leuven dieper ingegaan op het gebruik van video-opnames
tijdens de consultaties.
Het christendom biedt nog steeds een rijke bron van inspiratie voor een menswaardige en dynamische hulpverlening. In dit boek geeft de auteur gestalte aan deze dynamiek en stelt de eeuwenoude traditie van goede zorg voor de kwetsbare medemens centraal. Worden behandeld: orgaandonatie, toegang tot de zorg, therapeutische verbetenheid, palliatieve zorg, palliatieve sedatie, in vitro fertilisatie, pre-implantatie genetische diagnostiek, statuut van het embryo, prenatale diagnose, euthanasie, orgaandonatie na euthanasie.
Dit artikel geeft een beknopt overzicht van de boekencollectie en van het archief dat werd overgedragen aan de Faculteit van Theologie en Religiewetenschappen, KU Leuven, en stelt meteen ook de doelen voor die het studie- en documentatiecentrum "Capuchins in the Low Countries" voor ogen heeft met dit materiaal. Er wordt verder uitgelegd hoe men best opzoekingen doet over kapucijnen uit een bepaalde gemeente, en dit wordt geïllustreerd aan de hand van de kapucijn Michael van Wersbeek.
In de traditionele christelijke antropologie is de visie op de menselijke natuur direct verbonden met de notie van de 'vrije wil'. Voor Berdyaev en de personalisten staat het geestelijke niet alleen hoger omdat het dichter bij het heilige en bij God staat, maar ook omdat het de uitdrukking is van autonomie, terwijl het lichamelijke gelijkstaat met determinisme en afhankelijkheid. De vraag is echter of de vrije wil wel bestaat.
Studiekeuze, toetsprestaties en algemene intelligentie
worden in het Vlaamse onderwijssysteem vaak
in één adem genoemd. We gaan er gewoonlijk echter
van uit dat een goede studiekeuze er één is op basis
van de specifieke begaafdheid en belangstelling
van de leerlingen. We trachten in dit onderzoek een
antwoord te formuleren op de onderzoeksvraag “in
welke mate spelen belangstelling en specifieke begaafdheid
een rol in de studiekeuze in het secundair
onderwijs?”. We gebruikten hiervoor de gegevens
van de LOSO-databank. In totaal gaat het om 1.179
leerlingen uit 43 verschillende scholen en uit zes
verschillende studierichtingen. We kunnen concluderen
dat deze studierichtingen erin slagen de ‘juiste’
leerlingen aan te trekken, d.w.z. leerlingen met
een bepaalde specifieke begaafdheid en interesse.
Daarnaast blijken ook de algemene intelligentie, de
toetsprestaties, de socio-economische status en het
geslacht van de leerlingen bepalende factoren in de
studiekeuze.
Heeft u zich al eens afgevraagd 'wat werkt' in het basisonderwijs? Welke kenmerken van scholen net zorgen voor hoge prestaties, een grote leerwinst en een hoog welbevinden van leerlingen? En of deze kenmerken zinvol zijn voor alle leerlingen? 

Dit boek biedt u een antwoord op deze en vele andere vragen omtrent de vraag 'wat werkt' in het basisonderwijs. Er zijn veel onderzoeksresultaten beschikbaar over kenmerken van effectief basisonderwijs. Tegelijkertijd is het moeilijk om in deze veelheid aan studies de bomen door het bos te zien. Daarom biedt dit boek u een overzicht van de belangrijkste kenmerken die een invloed hebben op de onderwijsuitkomsten van leerlingen. Naast een aantal kenmerken van het kind en de thuisomgeving, focust het boek voornamelijk op de invloeden van leerkrachten, de klas- en schoolpraktijk, het schoolbeleid en de bredere schoolcontext. 

Op deze manier vormt Wat werkt? een inspiratiebron voor beleidsmakers, directeurs, pedagogisch begeleiders, leraren en andere onderwijsbetrokkenen. het helpt hen om dag in dag uit bewust te kiezen voor kwaliteitsvol basisonderwijs aan álle leerlingen.
De economische wetenschap is een empirisch-wiskundige wetenschap. De rechtvaardiging van de kennis binnen deze wetenschap is veelal afhankelijk van empirische observaties en tegelijk worden de theorieën op een wiskundige manier geformuleerd. Een econoom wordt dan ook verwacht in staat te zijn een economisch probleem op een wiskundige wijze te kunnen formuleren en op te lossen en de oplossing te toetsen aan de realiteit aan de hand van geobserveerde data. Om aan deze doelstellingen tegemoet te komen, is in een opleiding in de economische wetenschappen een basisscholing in wiskunde, statistiek en econometrie opgenomen.

Dit studieboek biedt hierbij een gepaste introductie tot de statistiek. Deel 1 loodst de lezer door de beschrijvende statistiek en behandelt het verzamelen en zinvol voorstellen en samenvatten van data. Deel 2 is een introductie tot kansrekenen. Elke statistische analyse steunt immers op het kansrekenen. Deel 3 sluit af met statistische besluitvorming. Met behulp van een statistisch model worden wetenschappelijke conclusies uit de data gehaald. Economische voorbeelden begeleiden de aangebrachte materie. Bij elk deel zijn er tientallen oefeningen voorzien. Een basiskennis van optimalisatie- en integratietechnieken volstaat. Zo kan de praktische betekenis van het kansrekenen en de (univariatie) statistiek verzoend worden met een zeker inzicht in de meer theoretische concepten.