clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Het lijkt wel of Grieken en Romeinen het perfecte lichaam angstvallig vereerden. Wat was de impact van dergelijke denkbeelden op de visie van de doorsnee-mens? Werden bij het 'klassieke' perfectie-ideaal nooit kritische kanttekeningen geplaatst? Naar hedendaagse maatstaven gemeten kende de antieke samenleving een enorm percentage van mensen met een min of meer ernstige lichamelijke beperking. Waren dergelijke gebreken in antieke ogen misschien minder opvallend? In elk geval ontwikkelden de antieken geen begrip als 'normaliteit', net zomin als een categorie van 'gehandicapten' of  'mindervaliden'.
Gezien hun maatschappelijke rol, wordt van scholen verwacht dat hun benadering van schoolontwikkeling op een systematische manier gebeurt. Daarom worden ze ondermeer aangezet om het interne kwaliteitszorgbeleid te baseren op concrete data. Schoolfeedbackinitiatieven zijn een mogelijke bron van dergelijke data. Het gebruik van deze schoolfeedback blijkt echter niet vanzelfsprekend, ondermeer door een gebrek aan datageletterdheidscompetenties. Om op deze behoefte in te spelen worden verscheidene ondersteuningsactiviteiten opgezet, die ofwel binnen (ONSET) of buiten de school worden georganiseerd (INSET). In deze studie worden de resultaten gerapporteerd van een evaluatieonderzoek waarbij naast een INSET- en een ONSET-ondersteuningsopzet ook feedbackgebruikers in een controleconditie worden betrokken. Bijzondere aandacht wordt daarbij besteed aan het beïnvloeden van datageletterdheidscompetenties en het evalueren van effecten op vier niveaus. Onderzoeksgegevens werden verzameld via diepte-interviews met 18 schoolleiders uit de drie condities en werden verwerkt in een case ordered predictor-outcome meta-matrix. De resultaten tonen niet alleen een gebrek aan in kennis en vaardigheden om met schoolfeedback om te gaan, maar ook een verdeelde houding tussen schoolleiders en leerkrachten. Verder blijkt de ONSET-conditie tot de beste resultaten te leiden wat impliceert dat ondersteuning in functie van feedbackgebruik het best op maat van de school wordt aangeboden.
School development by systematic data use requires schools to be provided with information-rich environments. However, providing school performance feedback does not guarantee a successful use. Limited data literacy competences of the users are one of the main stumbling blocks. Support initiatives were developed and evaluated to overcome this shortcoming. In a randomized field study, the effects of two experimental conditions related to inservice and onservice education and training (INSET and ONSET) are compared with a control group. This study examines the relationship between data-literacy competences, support provisions for data interpretation, actual usage of the feedback, and school improvements effects. The research was based on in-depth interviews involving 18 primary school principals. The results of a case ordered predictor-outcome meta-matrix do not only reveal difficulties in handling the information but also in-congruences in attitude towards feedback use between school principals and teachers. The ONSET-condition led to the most optimal results promoting a tailored support approach.
Statistiek vormt een krachtig instrument om mens- en maatschappijwetenschappelijke problemen op te lossen. Statistiek is gestoeld op wiskundige principes, maar is geen wiskunde op zich. Toch heerst bij vele studenten uit de mens- en maatschappijwetenschappen een angst voor cijfers. De hoofdbedoeling van dit openleerpakket is om deze angst weg te nemen en op activerende en toegepaste wijze de basisprincipes aan te kaarten. De auteurs introduceren statistiek aan de hand van het open-source softwarepakket R en zorgen ervoor dat statistiek een instrument is dat door alle studenten hoger onderwijs kan gebruikt worden.
In Financial accounting ligt het hoofdaccent op de externe verslaggeving. Het uiteindelijke doel is het leren lezen en begrijpen van financiële staten (jaarrekeningen) die een belangrijke informatiebron vormen voor externe belanghebbenden (aandeelhouders, leveranciers, de overheid, kredietverstrekkers …). Er wordt ook ruim aandacht geschonken aan de verschillen tussen de Belgische jaarrekening en de IAS/IFRS-regels. Het boek richt zich in de eerste plaats tot de academische opleidingen die een grondige vorming beogen in de externe verslaggeving. Het is ook bijzonder geschikt voor professionele opleidingen in de Bedrijfskunde met een sterke basisvorming in de accountancy.
Er bestaat veel wetgeving rond echtscheiding, wetgeving die aan wijzigingen onderhevig was in de loop der tijd. Zowel de echtscheidingsprocedure als de gronden tot echtscheiding zijn sterk geëvolueerd. Het echtscheidingsrecht werd aangepast aan de gewijzigde maatschappelijke context, in het bijzonder met betrekking tot de positie van de vrouw en de kinderen. We vragen ons af of de opeenvolgende wetswijzigingen een invloed hebben gehad op het verloop van een echtscheiding. We geven hierbij een antwoord op vier onderzoeksvragen: Hoe lang duurt een gemiddeld echtscheidingsproces? Hoe verloopt de beslissing tot echtscheiding? Hoe regelt men de praktische zaken? En welke diensten gebruikt men tijdens het echtscheidingsverloop?
Dit boek biedt een overzicht van de geschiedenis van het Westerse publiekrecht en privaatrecht, vanaf de Romeinse periode tot vandaag. Een eerste deel focust op de bronnen van het recht, de omstandigheden waarin rechtsregels tot stand kwamen en de institutionele context. In een tweede deel komt de geschiedenis van concrete regels van privaatrecht aan bod. Daarbij wordt aandacht besteed aan de evolutie van het statuut van kinderen, vrouwen en vreemdelingen, en aan het huwelijk, de echtscheiding, erfrecht en huwelijksvermogensrecht. Verder volgt een overzicht van de voornaamste ontwikkelingen in het zakenrecht en het verbintenissenrecht. Dit boek kan juristen aanspreken die de historische achtergrond van het geldende recht willen begrijpen, en biedt ook voor historici een houvast om de veranderende rechtsregels in het verleden te herkennen.
Jaarlijks vragen in Vlaanderen ongeveer vijftienduizend koppels de echtscheiding aan, een levensloopgebeurtenis die ingrijpt in het leven van twee mensen die elkaar ooit liefhadden. Maar het is ook een gebeurtenis die ingrijpt in het leven van anderen: kinderen, ouders en kleinkinderen. Dit boek geeft een breed overzicht van wat een echtscheiding doet met mensen en hun omgeving. We geven de eerste resultaten van de studie Scheiding in Vlaanderen die meer dan 12.000 mensen ondervroeg over huwen, gehuwd blijven, scheiden en de gevolgen van een stukgelopen huwelijk. De gegevens werden verzameld door een interuniversitair consortium van sociologen, demografen, juristen en psychologen. In dit boek wordt echtscheiding belicht vanuit deze verschillende disciplines. Het boek schetst de evolutie van echtscheidingen en hun maatschappelijke context en biedt een inzicht in het procedurele verloop van een scheiding. Een tweede deel focust op het voormalige gezin: Hoe beleven partners en kinderen de echtscheiding, welke verblijfsregeling wordt er afgesproken en hoe verlopen de relaties tussen al die actoren na de scheiding? Het derde deel zoomt in op enkele specifieke gevolgen van echtscheiding: de financiële aderlating die een echtscheiding soms met zich meebrengt, de gewijzigde participatie op de arbeidsmarkt, de gevolgen voor de gezondheid en het zorggebruik van de ex-partners en voor de schoolresultaten van de kinderen. Tot slot komt het krijgen van kinderen na de echtscheiding, het contact met vrienden en familie en de steun die daar uit voortkomt, aan bod.
Aandelenopties hebben een enorme evolutie ondergaan als beloningsinstrument. Omdat ze door deze evolutie een groot gedeelte van het beloningspakket van managers zijn geworden, hebben ze het vorige decennium een belangrijk discussieonderwerp gevormd voor academici, analisten, standaardzetters, media en bedrijven. Eén van de discussiepunten betrof de vraag over het al dan niet opnemen ervan in het resultaat. Bedrijfsschandalen zoals Enron en WorldCom hebben de trend naar een uniforme standaard omtrent het gebruik van aandelenopties zeker doen versnellen. IFRS 2 leek een oplossing. Het bestuderen van de gevolgen die door de invoering van de nieuwe regelgeving zijn teweeggebracht, vormt het onderzoekstopic van heel wat studies. In Belgie is er - ondanks het succes van aandelenopties - daarentegen weinig onderzoek verricht. Wij willen specifiek nagaan tot welke wijzigingen de invoering van IFRS 2 "Transacties gebaseerd op aandelenwaarde" heeft geleid bij de Belgische ondernemingen en stellen ons aldus de vraag of de invoering van IFRS 2 in Belgie een verschuiving heeft teweeggebracht in de beloningsstructuur.
De inwoners van Butembo, een middelgrote stad in het oosten van de Democratische Republiek Congo, kozen wel een bijzondere bijnaam voor hun stad: “Bruxelles au Congo.” Deze naam is bijzonder, omdat op het eerste zicht de twee steden elkaars tegenpool lijken. Terwijl Brussel een bruisende en lawaaierige stad is, lijkt Butembo wel een ingeslapen dorpje. Bij gebrek aan elektriciteit, valt het leven elke dag bij valavond stil. De 700 000 inwoners moeten zich eveneens redden zonder waterleidingsnet en zonder riolering. Huizen zijn voornamelijk uit aarde opgetrokken, en geen millimeter van het wegennet is verhard. 

Ondanks het gebrek aan urbane infrastructuur die naam waardig, spreken de bewoners over hun stad als “Brussel in Congo,” als een moderne en dynamische stad. Deze bijnaam dankt de stad niet alleen aan de prominente plaats die ze inneemt op vlak van wereldhandel, maar vooral aan de levensvisie van haar bewoners. 

Het artikel wil een bijdrage leveren aan het actuele debat over stedelijkheid in Sub-Saharisch Afrika, een debat waarin wetenschappers over de disciplines heen trachten het eurocentrisme afschudden. Het is een denkoefening in het bekijken van een Afrikaanse stad door de bril van haar inwoners.
Iedereen heeft de morele plicht zijn medemens in nood naar best vermogen bij te staan.  In onze moderne samenleving staan een grote groep artsen, een brede waaier van paramedisch personeel en een hele reeks geavanceerde apparatuur ter beschikking om slachtoffers van ongevallen de beste medische zorgen toe te dienen.  Tussen het tijdstip van het ongeval en de eigenlijke medische verzorging verloopt er echter nog heel wat tijd.  Om te voorkomen dat de toestans van een ongevalsslachtoffer in deze tijdsspanne beduidend verslechtert, is eerste hulp bij ongevallen onmisbaar.  Dit handboek wil voor de EHBO'er een leidraad zijn voor de hulpverlening bij frequent en minder frequent voorkomende ongevallen.  De ongevalssituaties worden op een leesbare en bevattelijke wijze in een logische volgorde besproken, en met vele figuren geïllustreerd.
Dit boek bevat de reanimatierichtlijnen van 2010.
Wie over het gebruik van dieren nadenkt, ziet veel paradoxen. Vaak koesteren we dieren, maar we eten ze ook op. Voor Britten is het eten van paardenvlees not done maar vele Belgen vinden het een delicatesse. Amerikanen vinden het normaal om apen als huisdier te hebben terwijl het bij ons strikt verboden is. Slangen en slimme beestjes als fretten en ratten als huisdier houden is dan weer toegelaten terwijl men wel wettelijk verplicht is om ratten te verdelgen. Zowel in België als Nederland kan je een bekeuring krijgen als je een hond slaat en hier en daar zie je zowaar hondenkerkhoven terwijl de kadavers van paarden, koeien en varkens naar het vilbeluik moeten.
Mensen hebben ambigue relaties met dieren. Cultuurverschillen verklaren waarom mensen fundamenteel anders denken over dieren en de wijze waarop we er best mee omgaan. Doorheen de eeuwen zien we dat sommige dieren overal ter wereld beschermd worden, maar het idee om ook dieren rechten te geven is een recent westers gegeven.
Dier en welzijn benadert de vele aspecten van de relatie tussen mens en dier op een niet-polemische wijze. Dierenwelzijn is een modewoord geworden, maar wat wordt er mee bedoeld? Kan dit wetenschappelijk worden gemeten? Welke zijn de ethische theorieën waarin gepleit wordt voor meer welzijn van dieren en voor rechtsbescherming? Welke implicaties hebben ze voor het huidige diergebruik?
Verder worden ook concrete welzijnstopics besproken, zoals het houden en slachten van landbouwhuisdieren voor menselijke consumptie; de bestrijding van epidemische ziekten; het gebruik van dieren in experimenten; het houden van dieren als gezelschap; selectie ...
Het boek sluit af met een geselecteerde lijst van relevante boeken en websites voor wie zich verder in de materie wil verdiepen.
Dit werk is grondig wetenschappelijk onderbouwd maar toch toegankelijk geschreven en is dus bedoeld voor al wie interesse heeft in de discussie over dieren en hun welzijn.
Sinds het begin van het nieuwe millenium is stadsontwikkeling steeds vaker synoniem voor stedenbouw. Daarmee stijgen de verwachtingen van stedenbouw. Van de grote bouwwerven in onze steden wordt nu ook steevast een belangrijke maatschappelijke meerwaarde geëist. 
Deze publicatie gaat in op de praktische en procedurele uitdagingen die hiermee gepaard gaan. Als eerste Nederlandstalige handboek voor ‘sociaal-ruimtelijke planning’ wil dit boek architecten en stedenbouwkundigen wapenen voor de nieuwe sociale opdracht die ze krijgen. Tegelijk richt dit boek zich tot professionals actief in de ‘sociale sector’: opbouwwerkers, buurtwerkers, jeugdwerkers, buurtregisseurs, integrale veiligheidscoördinatoren…. De auteurs gaan er vanuit dat de stedenbouw van de toekomst nog sterker interdisciplinair zal moeten zijn dan vandaag. Willen stedenbouwkundige projecten een maatschappelijke meerwaarde realiseren, zal de samenwerking met deze sociale professionals moeten worden versterkt. Met dit boek willen de auteurs beide groepen helpen om samen te werken, om zo meer te halen uit stedenbouwkundige projecten: stenen, maar voor mensen. 
De tekst biedt een overzicht van de meest actuele wetenschappelijke kennis over de interactie tussen bebouwde omgeving en sociale praktijken en processen als ontmoeten, veiligheid, sociale cohesie. Op basis van een langlopende samenwerking met de cel sociale planning van de Stad Antwerpen werd bovendien een methodiek ontwikkeld voor sociaal-ruimtelijke planning. Aan de hand van concrete praktijkvoorbeelden wordt uitgelegd hoe op verschillende momenten van het ruimtelijk planningsproces de samenwerking tussen sociale en stedenbouwkundige professionals kan worden verbeterd en hoe de kennis van sociale professionals gevaloriseerd kan worden in betere, meer sociale stedenbouwkundige projecten.
Het SPATIALIST-team organiseerde in 2008 een eerste online enquête. Sindsdien zijn door de Vlaamse overheid echter al heel wat inspanningen geleverd om de toegang, het gebruik en de uitwisseling van geografische informatie in Vlaanderen vlotter te doen verlopen. Met een recente eindmeting wil SPATIALIST de impact van deze inspanningen in kaart brengen. Uit de eerste resultaten blijkt echter dat er relatief weinig veranderd is ten opzichte van de situatie drie jaar geleden.
POES is een serie studies op het gebied van de Oost-Europese taalkunde, letterkunde, cultuurkunde en geschiedenis onder redactie van prof. dr. Raymond Detrez, prof. dr. Wim Honselaar, prof. dr. Thomas Langerak en prof. dr. Willem Weststeijn.
 
Deze studie werpt een licht op een onvoldoende gekende bladzijde uit de Nederlandse literatuurgeschiedenis: de ontvangst van de eigenzinnige Russische schrijver F.M. Dostojevski in de periode vanaf 1881, wanneer in de Nederlandstalige pers de eerste artikelen over hem verschijnen, tot het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog.

Conform het aangenomen polysysteemtheoretische kader wordt de internationale context onder de loep genomen. Hieruit blijkt dat Dostojevski, die bij zijn leven door het Westen genegeerd werd, in de jaren 1880 in Duitsland en Frankrijk uitgroeide tot een modefenomeen omdat de sociale bewogenheid in sommige werken ervaren werd als een noodzakelijke correctie en aanvulling op het eigen repertoire.

Het was aan zijn Duits en Frans succes te danken dat de Russische schrijver ook ontdekt werd in het Nederlandse taalgebied. Het enthousiasme dat volgde op de publicatie van Schuld en boete was echter beperkt. De dungezaaide critici die Dostojevski populariseerden, lieten zich bij uitstek inspireren door de Franse criticus De Vogüé, die een lage dunk had van zijn compositietalent en schrijfstijl in het algemeen en van zijn rijp oeuvre in het bijzonder. Bovendien werd zijn Nederlandse receptie bemoeilijkt door gewichtige zedelijke bezwaren.

Naast de literaire kritiek en actoren, zoals uitgevers, vertalers, critici en lezers, werden ook de vertalingen in kaart gebracht. Na een genealogisch onderzoek werden in comparatief perspectief periteksten, waaronder opdracht, motto, titelpagina en voorwoord, macrostructuren en microtekstuele vertaalkeuzes geanalyseerd. De vastgestelde verschuivingen tonen aan dat de vertalers het niet schuwden om de kenmerken van Dostojevski’s proza die ervaren werden als hinderlijk aan te passen aan de eigen literaire normen.
Volgend op de opgravingscampagne van 2010 (Vanmontfort et al., 2010) werden in de periode juli-september 2011 enkele bijkomende zones van het steentijd sitecomplex Lommel Molse Nete aan een opgraving onderworpen. In twee zones met verschillende bodembewaring werd in totaal een oppervlakte van 388 m² onderzocht, waarbij zes concentraties geheel of gedeeltelijk werden opgegraven. Vier concentraties worden geassocieerd met de podsolbodem, twee andere concentraties bevonden zich in een zone waar deze podsolbodem (eenmalig) verploegd is.
OVER ECHTE EN VALSE GEHANDICAPTEN
 
Eind augustus 2011 wist Karel De Gucht zich in het oog van een kleine mediastorm te werken. De Eurocommissaris voor Handel liet volgende uitspraak optekenen in het weekblad Humo (nr. 3703, 23/08/2011): ‘Ik durf te zeggen dat er volgens mij te veel gehandicapten zijn in België. De échte gehandicapten zijn daar de dupe van, want die krijgen daardoor te weinig geld. Er zijn veel mensen die een gehandicaptenuitkering krijgen terwijl ze perfect zouden kunnen werken. Als ik met mijn rug, die met haken en ogen aan elkaar hangt, in zo’n screeningsmechanisme beland, word ik gegarandeerd voor 75 procent arbeidsongeschikt verklaard.’ De Guchts onderscheid tussen ‘echte’ en ‘valse’ personen met een handicap alludeert op zeer expliciete wijze aan het beeld van de profiterende uitkeringstrekker, die eigenlijk aan de slag zou moeten gaan maar zich comfortabel in de hangmat van de sociale zekerheid nestelt. Dit stereotype wordt wel vaker uit de kast gehaald wanneer het over de welvaartsstaat gaat. De Guchts uitspraak is echter ongewoon in de zin dat ze personen die een invaliditeitsuitkering genieten met de vinger wijst, een doelgroep die door de publieke opinie als sterk rechthebbend wordt beschouwd. Doorgaans zijn eerder andere groepen, zoals werklozen en leefloners, het voorwerp van negatieve beeldvorming (van Oorschot, 2006).
 
De Guchts controversiële statement lokte dan ook heel wat reactie uit. De sector, daarin bijgetreden door Staatssecretaris voor personen met een handicap Jean-Marc Delizée, reageerde bijzonder ontstemd. Vanuit andere hoek kreeg De Gucht dan weer steun. De N-VA, bij monde van gemeenschapssenator Helga Stevens, reageerde dat de uitspraken van De Gucht weliswaar ‘lomp en cru’ zijn, maar dat hij in de grond wel een punt heeft. Door te verwijzen naar vermeende verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië probeerde de partij de zaak bovendien een communautair tintje te geven.
 
Dit mediarelletje illustreert een meer algemeen patroon. In het maatschappelijk debat en in de media is kritiek op de welvaartsstaat alomtegenwoordig. De positieve effecten van de sociale zekerheid blijven daarentegen grotendeels onderbelicht. Een dergelijk discours is niet zonder gevaar. Negatieve stereotypering van uitkeringstrekkers dreigt de legitimiteit van de welvaartsstaat te ondergraven. Een publieke opinie gedomineerd door negatieve opiniebeelden kan een gevaar betekenen voor de toekomst van de welvaartsstaat. Herverdelend sociaal beleid veronderstelt namelijk een draagvlak bij een voldoende groot deel van de bevolking. Of anders gesteld: sterke publieke steun perkt de mogelijkheden in voor beleidsmakers om sociale voorzieningen terug te schroeven.
Om de armoede in de wereld te bestrijden is er dringend nood aan nieuwe en creatieve benaderingen. De discussie over hoe ontwikkelingshulp het best wordt georganiseerd, woedt hevig. Een controversieel standpunt wordt ingenomen door C.K. Prahalad, die met zijn concept ‘bottom of pyramid marketing’ een totaal nieuwe aanpak voorstelt: de armen moeten samenwerken met het maatschappelijke middenveld, de overheden en grote bedrijven, met als doel winst te maken.
Dit onderzoek vertrekt van de vraag hoe jongeren tussen 10 en 15 jaar in een pluralistische maatschappelijke context omgaan met levensbeschouwing. Hier is weinig grootschalig empirisch onderzoek naar gebeurd terwijl er wel nood aan is omdat de samenleving ingrijpend is veranderd, ook op levensbeschouwelijk vlak. Uit de resultaten blijkt dat bij kinderen vanaf tien jaar verschillende levensbeschouwelijke profielen voorkomen: de diversiteit is even groot als bij volwassenen. Er is ook een samenhang te constateren tussen levensbeschouwelijke profielen en andere persoonlijkheidskenmerken zoals het welbevinden, de houding tegenover etnocentrisme en de houding tegenover morele thema's. En tot slot is gebleken dat het levensbeschouwelijk profiel en de houding en aanpak van de leerkracht levensbeschouwing er wel degelijk toe doet: uit de resultaten valt af te leiden dat de kinderen/jongeren anders scoren naargelang van het profiel, de houding en de aanpak van de leerkracht. Uit deze resultaten kunnen relevante praktijkgeoriënteerde conclusies getrokken worden voor lessen rooms-katholiek onderwijs in het lager en secundair onderwijs en voor de lerarenopleidingen.
Ouder worden is anders worden. Het brengt soms veranderingen en aanpassingen met zich mee. Wat is de leefsituatie van de Vlaamse ouderen? Ook op juridisch vlak zijn er een heel aantal specifieke vragen voor ouderen. In de eerste plaats rijst de vraag in welke mate de mensenrechten ouderen kunnen beschermen tegen misbruiken. Volstaat het internationaal kader van de mensenrechten of is er nood aan een nieuw verdrag over de fundamentele rechten van ouderen? Zelfs al gelden mensenrechten ook voor ouderen, in de praktijk blijken er heel wat struikelblokken te bestaan om deze rechten af te dwingen.
Ouderen hebben recht op inspraak. Is dit voldoende geregeld en bestaat deze inspraak effectief? Welke bescherming biedt het recht op privacy in de specifieke context van de woonzorgcentra?
De bedoeling van dit boek is de problematiek van het ouder worden te bestuderen vanuit het perspectief van de fundamentele rechten en een eerste dialoog te organiseren tussen ouderen, academici en het werkveld.

Met bijdragen van Paul De Hert, Alexander Hoefmans, Eugenio Mantovani, Mie Moerenhout, Geert Roggeman, Nathalie Van Leuven, Lien Van Malderen, Lieve Vanderleyden en Mariette Verrycken.
Twee psychologische benaderingen van het verschijnsel "geluk" worden besproken: geluk als psychologisch welbevinden en geluk als subjectief welbevinden. Psychologisch welbevinden wordt in verband gebracht met zelfverwerkelijking, subjectief welbevinden met de afwezigheid van ongeluk. In dat kader wordt dieper ingegaan op het samenspel van onrealistisch optimisme als stimulerende basishouding en realisme als een  corrigerende factor die ervoor zorgt dat negatieve levensuitkomsten worden voorkomen zonder afbreuk te doen aan het stimulerend effect van het onrealistisch optimisme.