clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
In dit voorlaatste artikel van onze reeks over Intego onderzoeken de auteurs het voorkomen van acuut myocardinfarct in de Vlaamse populatie van 1993 tot 2003. Ze gingen onder meer na of er voor deze aandoening verschillen zijn tussen mannen en vrouwen en/of leeftijdsgroepen, en of er qprake is van een significant seizoenseffect. Opvallend is de duidelijk dalende trend van de aandoening bij mannen, terwijl het aantal myocardinfarcten in dezelfde periode bij vrouwen stabiel bleef. Daarnaast blijkt dat tijdens de maanden januari en februari significant meer diagnosen van myocardinfarct worden gesteld.
Overal ontstaan nieuwe projecten en regelgevingen om de toenemende zorgbehoefte van thuiswonende chronische patiënten op te vangen. Alle vermelden het belang van zorgplannen. Maar wat wordt met een zorgplan bedoeld en wat moet het allemaal inhouden ? Dit onderzoek leverde op basis van een literatuurstudie en een groepsdiscussie met een multidisciplinaire espertgroep, een model op voor een generiek zorgplan, met elementen die, ongeacht de pathologie, zorgsituatie of setting steeds aanwezig moeten zijn.
Dit is het laatste artikel van onze reeks over Intego. De auteurs onderzochten aan dehand van de databank hoeveel mensen hun huisarts in de periode 1994-2003 consulteerden met opstoten van pirkkelbaredarmsyndroom. Uit de analyse blijkt onder meer een significante geslachtsratio van ongeveer twee diagnosen van prikkelbaredarmsyndroom bij vrouwen tegenover één diagnose bij mannen.
De overstap naar de universiteit gaat gepaard met tal van individuele en contextuele veranderingen. Bij studenten nemen veel drinken den de problemen die ermee gepaard gaan, dan toe. Gezien de vrij hoge prevalentie van alcoholgebruik, de ernstige gevolgen ervan en de beschikbaarheid van effectieve behandleingen, is het belangirjk hoogrisicostudenten te screenen. Speicifiek voor deze populatie ontwikkelden Aertgeerts et al. de CUGE-screeningsvragenlijst. Uit de resultaten van dit validatieonderzoek blijkt de CUGE een geldig en betrouwbaar screeninginstrument.
Multiprofessionaliteit wordt in de toekomst één van de belangrijkste aspecten in de gezondheidszorg. In complexe patiëntsituaties, zoals in de thuiszorg, kan multiprofessioneel overleg immers oplossingen bieden. Multiprofessionaliteit betekent ook complementariteit in de hulpverlening. Om een zorg te verlenen die beter is afgestemd op alle noden van de patiënt, is dit een belangrijke voorwaarde. Vaak klagen patiënten over de zorgverlening. De verschillende in het proces betrokkekn  beroepsgroepen spreken onvoldoende elkaars taal, waardoor de patiënt een gebrek aan continuïteit ervaart.
Levenslang op de hoogte blijven van relevante medische ontwikkelingen is een belangrijke opdracht voor artsen. In de grote berg literatuur een antwoord vinden op een klinisch probleem is echter een bijna onmogleijke opdracht. Daarvoor is het nodig om artikels kritisch en snel te beoordelen. Om te weten welk onderzoeksdesign bij welke vraagstelling past, is het nodig om kennis te maken met de grote lijnen van onderzoeksdesigns. Meestal zijn twee grote indelingen terug te vinden: het ondersheid tussen explorerend (genereren van hypothesen) en toetsend onderzoek (toetsen van hypothesen), en het onderscheid tussenkwalitatief en kwantitatief onderzoek. Een systematisch literatuuronderzoek is tenslotte ook een volwaardige onderzoeksmethode om klinishce vraagstellingen te beantwoorden. Dit artikel gaat dieper in op het kwantitatief onderzoek , waarbij de onderzoeker ingrijpt op de gebeurtenissen (interventieonderzoek) oif als toeschouwer de gebeurtenissen beschrijft (observationeel onderzoek). Het aanbrngen van een tijdsas zorgt voor reliëf. He tkoninginnestuk van interventioneel onderzoek - de 'randomised controleld trial' (RCT) - wordt besproken, alsook enkele voorbeelden van observationeel onderzoek, wat de basis vormt van epidemiologisch onderzoek. Ten slotte wordt nog kort ingegaan op diagnositsch en ecologisch onderzoek. Het geheel verschaft de lezer een handig instrument om snel zicht te krijgen op onderzoeksdesigns.
Op consultatie of huisbezoek zien huisartsen vaak kinderen en jongeren die ongezond leven en er slechte gewoonten op na houden inzake voeding en vrije tijd. Dr. Deraeve, eerste auteur van dit artikel, heeft in het kader van een praktijkproject een instrument ontwikkeld om binnen het tijdsbestek van een consultatie naar deze gewoonten te peilen, concrete adviezen te geven en de gegevens beknopt te registreren in het electronisch medisch dossier (EMD), dit laatste om goede follow-up mogelijk te maken.
Jaarlijks ontdekt men wereldwijd bij ongeveer 330 000 personen blaaskanker en sterven er 130 000 aan de gevolgen ervan. Gezien de almaar groeiende en vergrijzende wereldbevolking zal de incidentie van deze kanker in de toekomst waarschijnlijk toenemen. Preventie is daarom van algemeen belang. een van de meest doeltreffende strategieën is het vermijden van risicovol gedrag. We weten uit epidemiologisch onderzoek dat roken, beroepsmatige blootstelling aan risicofactoren en chronische infecties met S. haematobium belangrijke oorzaken zijn van blaaskanker. Maar stilaan groeit het vermoeden dat ook voedingsfactoren een rol spelen. In dit artikel worden drie gedragsfactoren onderzocht die mogelijk verband houden met een verhoogd risico op blaaskanker.
Een "decision aid" of "beslissingshulp" is een hulpmiddel voor het overleg tussen arts en patiënt bij de keuze tussen gelijkaardige opties voor behandeling, zorg of preventie. Het zijn brochures, websites of andere instrumenten die er specifiek op gericht zijn uitgebalanceerde informatie aan te reiken, die afgestemd is op de specifieke problematiek van een patiënt. Een beslissingshulp helpt de patiënten om waardenafwegingen te maken en om zich een oordeel te vormen over de impact van verschillende behandelingsvormen op hun levenskwaliteit.
Bij gelokaliseerde prostaatkanker zijn verschillende gelijkwaardige behandelingsopties mogelijk, namelijk radicale prostatectomie, externe radiotherapie en brachytherapie. Bij een geselecteerde groep van patiënten kan ook een zorgvuldige opvolging zonder onmiddellijke actieve behandeling een volwaardig alternatief zijn.
Een multidisciplinaire onderzoeksgroep van de K.U.Leuven ontwikkelde een beslissingshulp die werd meegegeven aan 31 patiënten met nieuwgediagnosticeerde, gelokaliseerde prostaatkanker. Door middel van een bevraging van deze patiënten, hun partners en hun artsen werd de impact van de beslissingshulp op de besluitvorming en op de therapiekeuze nagegaan. De resultaten tonen aan dat het gebruik van de beslissingshulp leidt tot een meer actieve deelname van de patiënten in de behandelingskeuze, tot een positieve impact op de informatie-uitwisseling, het afwegings- en het besluitvormingsproces. Zowel de patiënten en hun partners, alsook de bij de studie betrokken artsen, staan positief tegenover het verder gebruik van de beslissingshulp. Ook voor huisartsen is een rol weggelegd in dit nieuwe beleid.
Het ACHG van de KULeuven beheerts sinds 1990 een databank met informatie over ziekten, laboresultaten en medicatievoroschriften. Alle gegevens zijn afkomstig van de gestructureerde registratie in het elektronisch medisch dossier (EMD) van huisartsenpraktijken verspreid over heel Vlaanderen. Ophaling, verwerking en bevraging zijn geautomitiseerd. Epidemiologische gegevens worden berekend en ter beschikking gesteld van geïnteresseerde onderzoekers. Dit eerste artikel van deze nieuwe reeks bespreekt een aantal algemene kenmerken van de gegevensbank. In de volgende artikels zulle de uit de databank afkomstige epidemiologische gegevens  van enkele aandoeningen of problemen worden besproken.
Wat is de incidentie van hersentrauma's in de huisartsenpraktijk ? Hoe ernstig zijn ze, spelen leeftijd en geslacht een rol ? Zijn er seizoensverschillen ? Volgens de gegevens van de Intego-databank worden in de huisartsenpraktijk vooral milde hersentrauma's gezien en dit hoofdzakelijk bij jongvolwassen mannen. Een relatief hoge incidentie van ernstige hersenletsels werd meer bij jonge kinderen vastgesteld.
Patiëntenfeedback betreffende communicatievaardigheden bij middel van een vragenlijst die wordt ingevuld na afloop van consultaties, blijkt relatief eenvoudig te implementeren in de huisartsenopleidingspraktijk en levert voldoende waardevolle informatie op om de communicatievaardigheden verder bij te sturen. Bovendien blijkt de methode door patiënten positief onthaald te worden
Als een kind op het consult komt met een huiduitslag door een huidinfectie, is het belangrijk een diagnose te kunnen meedelen. In veel gevallen kan de huisarts daarna de ouders gerust stellen en is geen behandeling vereist. We bespreken hier enkele huidinfecties bij kinderen die vaak voorkomen, soms gemist wordten maar makkelijk te behandelen zijn door de huisarts.
Het K.U.Leuven-Intego-netwerk, kortweg Intego, werd in 1990 gestart aan het AcademischCentrum voor Huisartsgeneeskunde. In ruim 50 huisartspraktijken die werken met het commerciëleelektronisch medisch dossier Medidoc®, worden volgende patiëntgegevens jaarlijksgeautomatiseerd opgevraagd: geboortejaar en geslacht van de patiënt, alle diagnosen, allemedicatievoorschriften, soort beeldvorming, gewicht, bloeddruk, BMI en alle laboratoriumuitslagen.Het doel is om een grote databank bij te houden die gegevens verschaft over incidentieen prevalentie van ziekten in Vlaanderen, maar ook over diagnostisch onderzoek enbehandelingen in de huisartspraktijk en dit naar analogie met de bekende grote netwerken inhet buitenland, zoals het Registratienet Huisartsenpraktijken van de Universiteit Maastricht.Anno 2005 zijn er zo'n 1.800.000 diagnosen, 4.500.000 medicatievoorschriften en11.500.000 labresultaten geregistreerd over bijna 1.000.000 patiëntenjaren. Het systeembestrijkt ongeveer 1,5 % van de Vlaamse bevolking, waardoor representatieve uitsprakenkunnen gedaan worden over de gehele Vlaamse bevolking.Onderzoekers die een beroep willen doen op de gegevens van de Intego-databank kunnencontact opnemen met de tweede auteur via e-mail: stefaan.bartholomeeusen@med.kuleuven.be.Ook een nota met de geldende afspraken is op aanvraag verkrijgbaar.
Bevat een essay over poëzie in Vlaanderen in 1980-200O en een bloemlezing van de Vlaamse poëzie uit dezelfde periode, met vertalingen in het Italiaans van gedichten van Hubert van Herreweghe, Gwij Mandelinck, Herman De Coninck, Luuk Gruwez, Miriam Van Hee, Leonard Nolens, Dirk Van Bastelaere, Erik Spinoy, Stefan Hertmans, Peter Verhelst, Peter Ghyssaert, Paul Bogaert, Miguel Declercq en Hugo Claus.
In het middeleeuwse Holland zou, naar het beroemde woord van Johan Huizinga, zelfs de adel burgerlijke trekjes hebben vertoond. De Franse en Bourgondische vorstenhoven, met hun ‘ridderlijke cultuur’ vormden voor Huizinga de tegenpool voor het ‘burgerlijke Holland’.  Dat beeld lijkt wel onuitroeibaar. Ook de redacteur van Hollands jongste geschiedenis stelt dat samenleving in de polder van oudsher werd gekenmerkt door haar ‘burgerlijke karakter’ en dat dit karakter tot op heden mede bepalend is voor de Hollandse identiteit.  Toch bestond er voor de komst van de Bourgondiërs in het Middeleeuwse Holland een duidelijk herkenbare adelsgroep. De Hollandse graven gaven tevens gestalte aan een Haagse hofcultuur.  Huizinga kon voor zijn stelling dan ook geen ander bewijs aandragen dan dat hij bij zijn lectuur van de Bourgondische hofchroniqueurs slechts zeer weinig Hollanders ontmoette. In dit artikel ga ik allereerst na of er werkelijk zo weinig Hollandse edellieden deelnamen aan de Bourgondische hof –en bestuurscultuur als Huizinga meende. In de tweede helft van het artikel schets ik de situatie onder de Habsburgse opvolgers van de Bourgondische hertogen. Onder hun bewind bekleedden duidelijk meer Hollandse edellieden vooraanstaande posities in hofhouding en bestuur dan tevoren. Juist omdat die edellieden, ondanks hun Hollandse achtergrond, overal in de Nederlanden actief waren beschouw ik hen als leden van een bovengewestelijke adelsgroep. Die groep kreeg echter slechts langzaam gestalte, slechts een eeuw nadat Filips de Goede Holland had verworven, was ze tot volle wasdom gekomen.
Op dit moment zijn er in Vlaanderen twee indicatoren in omloop voor het volgen van de evolutie van de ongekwalificeerde uitstroom. De eerste is gebaseerd op de Europese definitie van vroegtijdige schoolverlaters en wordt gemeten door middel van de ‘enquête naar de arbeidskrachten’. De tweede combineert populatiegegevens om te bepalen hoeveel jongeren jaarlijks het onderwijs verlaten zonder het voltijds gewoon secundair onderwijs met succes te hebben afgerond in het zesde leerjaar. In dit rapport leggen we uit dat geen van beide geschikt is om het beleid tot vermindering van de ongekwalificeerde uitstroom te evalueren. We stellen een alternatieve werkwijze voor en geven een eerste aanzet tot de berekening, analyse en interpretatie van nieuwe verruimde indicatoren per geboortecohorte.
Dit artikel schetst in hoeverre de publieke en commerciële televisiezenders in Nederland hun maatschappelijke verantwoordelijkheid als 'spiegel van de samenleving' weten te vertalen naar evenwichtige beeldvorming van verschillende groepen. De resultaten tonen een brede diversiteit aan, maar dit is geen garantie voor een evenwichtige (re)presentatie van de gehele samenleving.
De cytomegalovirus(CMV)-infectie is de meest voorkomende en klinisch belangrijke congenitale virale infectie, nu rubella een zeldzaamheid werd door de succesvolle vaccinatiecampagnes. 
Congenitale CMV-infectie is aanwezig bij 0,5 tot 2% van alle borelingen. Bij primo-infectie van de moeder tijdens de zwangerschap grijpt er een transplacentaire transmissie plaats in 40 tot 50% van de gevallen, maar slechts bij 15% van de foetussen ontwikkelt zich een CMV-ziektebeeld. Bij een derde (5%) betreft het de cytomegalovirus-inclusieziekte met ernstige symptomen (laag geboortegewicht, microcefalie met intracraniale calcificaties, mentale en motorische retardatie, chorioretinitis, hepatosplenomegalie, geelzucht, hemolytische anemie en trombocytopenische purpura) en een hoge mortaliteit (10 tot 30%). De overige 10% ontwikkelt een milder ziektebeeld.
Het risico op primo-infectie verhoogt tot vijfmaal voor zwangere werkneemsters in kinderdagverblijven. Het risico voor gezondheidswerkers in ziekenhuizen stijgt niet, ook niet op risicoafdelingen zoals pediatrie-, niertransplantatie- en dialyse-eenheden, indien de standaardvoorzorgsmaatregelen van ziekenhuishygiëne en infectiepreventie worden opgevolgd.
Aangezien agressie een nefaste invloed heeft op individuen en de maatschappij, is er vanuit wetenschappelijke en klinische hoek veel aandacht voor dit fenomeen. Doorheen de jaren zijn er uiteenlopende definities gebruikt om agressie te omschrijven, maar men deelt wel de mening dat agressief gedrag wordt uitgevoerd met de intentie om anderen schade te berokkenen (Anderson & Bushman, 2002; Berkowitz, 1993; Brehm, Kassin, & Fein, 2005; Coie & Dodge, 1998; Myers, 1990). Agressief gedrag kan tevens uiteenlopende vormen aannemen, maar gedurende lange tijd was wetenschappelijk onderzoek enkel gericht op fysieke en verbale vormen van agressie (bijv. Berkowitz, 1993; Cairns, Cairns, Neckerman, Ferguson, & Gariepy, 1989; Hinshaw, 1992; Huesmann, Guerra, Zelli, & Miller, 1992; Ladd & Burgess, 1999). Bij fysieke agressie ligt de nadruk op het beschadigen van iemands fysiek welzijn, door anderen (dreigen) te slaan, te duwen of te schoppen (Crick & Grotpeter, 1995). Bij verbale agressie wordt er schade toegebracht door openlijk anderen uit te schelden, te beledigen of tegen anderen te roepen (Xie, Swift, Cairns, & Cairns, 2002). De eenzijdige aandacht voor fysieke en verbale agressie is voornamelijk te wijten aan het duidelijk zichtbare en observeerbare karakter van deze gedragingen. In de laatste decennia is de aandacht voor meer subtiele vormen van agressie, zoals anderen uitsluiten, roddels verspreiden of op iemand neerkijken echter aanzienlijk vergroot (bijv. Björkqvist, Lagerspetz, & Kaukiainen, 1992; Crick & Grotpeter, 1995; Galen & Underwood, 1997; Underwood, 2003; Willoughby, Kupersmidt, & Bryant, 2001). In dit hoofdstuk richten we ons op het onderzoek naar relationele agressie. De invulling van het concept relationele agressie wordt verduidelijkt door enerzijds het onderscheid met fysieke en verbale agressie te benadrukken en anderzijds de overlapping in termen te ontrafelen. Specifieke kenmerken van relationele agressie en mogelijke gevolgen op de ontwikkeling worden tevens toegelicht. Aangezien er nog maar weinig bekend is over factoren die een invloed kunnen hebben op de ontwikkeling en handhaving van relationele agressie bij kinderen en jongeren, worden vanuit het beschikbare onderzoek en diverse theoretische kaders mogelijke risicofactoren besproken. Ten slotte worden praktische implicaties gesuggereerd.
Het boek brengt een eerste commentaar op de Wet 26 mei 2002 "betreffende het recht op maatschappelijke integratie". Het beperkt zich niet tot een loutere descriptie, maar geeft een toegevoegde waarde aan de wetsvoorschriften door de parlementaire geschiedenis te schetsen en verbanden te leggen met de (afgeschafte) Bestaansminimumwet: zijn rechtspraak, rechtsleer, omzendbrieven e.d. van onder het bestaansminimumregime nog van tel?
De mens leeft in onzekere tijden. Hij heeft moeten leren aanvaarden dat de dingen vaak niet zijn wat ze lijken. Bovendien is de schaal van het leven hem boven het hoofd gegroeid: het dorp of de stad, waarin hij met een klare kijk eeuwenlang het gevoel had de touwtjes in handen te hebben, ging mettertijd als minuscule schakel op in een zo veel ruimer economisch bestel. 
Professionele dienstverlening en adviesverstrekking maken daar tegenwoordig een onafscheidbaar deel van uit. Inderdaad, inspelend op dat gevoel van onzekerheid hebben zich in alle mogelijke economische sectoren deskundigen aangediend, wier rol erin bestaat de mens tegen betaling met raad en daad bij te staan. Een enkele keer loopt het wel eens fout en blijkt de dienstverlening naderhand helaas niet zo feilloos, waardoor de zaken een juridische wending nemen onder de vorm van professionele aansprakelijkheidsclaims. 
Ook in de internationale kunsthandel doet een ruim publiek van kopers en verkopers een beroep op de diensten van experts en veilinghuizen, die organisatorisch de zaken behartigen en de partijen bijstaan met catalogi en authenticiteitscertificaten. Ook hun fouten kunnen leiden tot professionele aansprakelijkheid. Dat hoeft niet te verbazen, vermitst aan de dienstverlening van de professionele tussenpersonen in deze sector quasi immer een aanzienlijk prijskaartje kleeft. Dat zijn de partijen in de regel probleemloos bereid te betalen, voor zover daar kwaliteit en verantwoordelijkheid tegenover staan. Per slot van rekening: “On ne demande de conseils […], que pour ne pas les suivre; ou, si on les a suivis, que pour avoir quelqu'un à qui l'on puisse faire le reproche de les avoir donnés…”
In een consumptiemaatschappij met een aanzienlijk deel van de economie gericht op surrogaat en reproductie heeft de mens moeten leren aanvaarden dat de dingen vaak niet zijn wat ze lijken. Tegenwoordig maakt de “authenticiteit” of “echtheid” van een voorwerp of beleving zelfs een publicitaire factor van betekenis uit. De ironie wil immers dat het authentieke, oorspronkelijke product soms economisch gezien tot de uitzondering verwordt, vermits – paradoxaal genoeg – het onechte oneindig meer courant is dan het echte. Geruime tijd bestond die gevoeligheid voor het authentieke vooral in de kunsthandel. Al van in het begin van de negentiende eeuw nam de authenticiteitskwestie daar het voortouw, op een moment dat in andere economische sectoren of geledingen van de samenleving de bezorgdheid om authenticiteit ronduit onbestaande was. Bovendien lijkt de kwestie op dat terrein onmiskenbaar de grootste impact te hebben. Zo kan wat een fraaie kindertekening, een banaal schilderij of een doodgewoon urinoir lijkt, zonder dat dit voorwerp fysiek ook maar enigszins van gedaante hoeft te veranderen, financieel van onschatbare waarde worden door het loutere feit dat zij van een groot kunstenaar blijken te stammen. Maar wat begrijpt men onder een “authentieke Salvador Dalí”? Hoe weet een kunstkoper of hij er een in huis heeft gehaald? En, vooral, wat kan hij juridisch ondernemen wanneer de prent in zijn woonkamer een ordinaire reproductie blijkt te zijn? Deze, en talloze andere vragen komen uitvoerig aan bod in deze lijvige studie. De auteur introduceert de lezer in de fascinerende wereld van de internationale kunsthandel en brengt hem tegelijkertijd, vanuit de authenticiteitsproblematiek op verrassende wijze tot de fundamenten van het privaatrecht.
Door de informatisering van de gezondheidszorg in het algemeen en de Belgische kankerregistratie in het bijzonder, wordt het voor de zorgverstrekkers niet alleen steeds makkelijker om over de gezondheidsgegevens van hun eigen patiënten te beschikken, maar zullen zij via gestructureerde gegevensverzameling ook sneller inzichten verwerven in bepaalde ziektebeelden zoals kanker. Zowel het preventieve als het wetenschappelijke luik van de gezondheidszorg winnen hierdoor aan belang. Naarmate het eHealth landschap zich verder ontwikkelt en nieuwe initiatieven zoals de Web Based Cancer Registration zich verder uitrollen, duiken er twee vragen op. Ten eerste moet bekeken worden hoe deze nieuwe initiatieven zich kunnen integreren in het steeds evoluerende eHealth kader. Ten tweede stelt zich de vraag onder welke voorwaarden de geregistreerde gegevens “hergebruikt” mogen worden met het oog op de ontwikkeling van een beter preventiebeleid en in het kader van medisch wetenschappelijke doeleinden. De vraag stelt zich met andere woorden hoe behandeling en preventie hand in hand kunnen gaan zonder daarbij afbreuk te doen aan de privacy van de patiënt.
Communicatierecht Larcier Themawetboeken, Brussel, Larcier, 2008, 348 p. VALCKE, Peggy, STEVENS, David, VAN BELLINGHEN, Michel en QUECK, Robert Inleiding, Inhoudstafel, Praktische Informatie Inleiding De ingrijpende technologische en economische evoluties in de sectoren telecommunicatie en media (m.n. digitalisering, liberalisering en convergentie) brachten een stroom van wet- en regelgeving op gang. Nu de omzetting van de Europese richtlijnen in ons land bijna is afgerond, is het moment aangebroken voor de publicatie van een overzichtelijk geheel van het nieuwe kader voor de “elektronische communicatiesector". Inhoudstafel Dit Wetboek bundelt ten behoeve van de rechtspracticus de vandaag geldende relevante rechtsregels op het Europese en nationale niveau. Er werd voor geopteerd de Europese basisrichtlijnen uit 2002 nog in extenso op te nemen, ook al maken zij momenteel het voorwerp uit van herziening. Zij behouden immers vooralsnog hun relevantie als basis en toetssteen voor onze huidige nationale bepalingen. De lezer krijgt eveneens een overzichtelijke lijst aangereikt van verwante richtlijnen (waaronder de kersverse Audiovisuele Mediadienstenrichtlijn) en (uitvoerings)maatregelen op het Europese niveau.
Radio Frequency Identification of RFID is een nieuwe technologie die het gegevensbeheer en de gegevensverwerking danig zal vergemakkelijken. De vraag is nu of een grootschalig gebruik van deze geautomatiseerde gegevensverwerking geen inbreuken op de privacy met zich zal meebrengen. Aangezien de technologie zelf nog erg ongekend is bij het grote publiek wordt gestart met een kort onderzoek van de verschillende types en toepassingen van RFID. Daarna wordt het huidig westerse privacybegrip behandeld, gevolgd door de wetgeving die hier rond bestaat en wordt bekeken of de RFID technologie onder deze wetgevingen valt. De al dan niet rechtmatige verwerking van persoonsgegevens wordt daarbij de belangrijkste vraag. Verder wordt bekeken of de bestaande wetgeving voldoende bescherming biedt. Tot wordt een vergelijking gemaakt met de beoordeling van de vraagstukken rond RFID en privacy in Nederland en in Amerika en worden enkele suggesties tot wetswijziging gedaan.