clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Een zoveelste werk over globalisering? Ja en neen. Ja, omdat een schare van auteurs de globalisering als invalshoek nemen. Neen, omdat de focus op Vlaanderen ligt. Het ACV nodigde tal van wetenschappers, mensen uit de ngo-wereld en het sociaal middenveld uit om na te gaan welke impact de globalisering heeft op een regio als Vlaanderen.Er wordt niet alleen nagegaan hoe Vlaanderen zich dient voor te bereiden en af te stemmen op de globalisering van de economie en de samenleving, maar ook hoe en in welke mate Vlaanderen mee kan wegen op deze globalisering en ze mee vorm kan geven. Duidelijk is dat de globalisering een impact heeft op zowat elk bevoegdheidsdomein van Vlaanderen. Dit boek is dan ook een aanrader voor iedereen die bezig is met het beleid in Vlaanderen.
Dit handboek helpt werknemersvertegenwoordigers en vakbondslui om te gaan en te reageren op uitbesteding en delokalisatie ("offshore outsourcing"). Het beschrijft de verschillende stappen in het offshore outsourcingsproces, en identificeert mogelijke gevaren en redenen voor de slechte afloop van zulk een proces. Daarnaast geeft het aanbevelingen over wat er gedaan kan worden om de negatieve gevolgen van verplaatsing van werk te voorkomen of minimaliseren. Het handboek is het resultaat van het project Making Offshore Outsourcing Sustainable (MOOS), waarin het HIVA samen met Europese vakbonden strategieën ontwierpen om het hoofd te bieden aan de uitdagingen van offshore outsourcing. <br><br>De Nederlandse versie kan u downloaden op deze pagina. Het handboek is ook beschikbaar in het <a href="http://www.hiva.be/publicatie_detail.php?id=2958&option=detail" target="_blank">Engels</a>, <a href="http://www.hiva.be/docs/rapport/R1128c_fr.pdf" target="_blank">Frans</a>, <a href="http://www.hiva.be/docs/rapport/R1128d_du.pdf" target="_blank">Duits</a>, <a href="http://www.hiva.be/docs/rapport/R1128e_zw.pdf" target="_blank">Zweeds</a> en <a href="http://www.hiva.be/docs/rapport/R1128f_de.pdf" target="_blank">Deens</a>.
Economie is de wetenschap die keuzegedrag analyseert. Een goed begrip van de onderliggende concepten en de manier waarop deze onderling verweven zijn is dan ook onontbeerlijk voor iedereen die keuzebeslissingen wil analyseren, zowel in een bedrijfscontext als in een beleidsmatig kader. Dit oefeningenboek economie laat toe om deze concepten grondig in te oefenen en de verbanden ertussen te ontdekken. Het richt zich in de eerste plaats op studenten in het hoger economisch onderwijs en voorziet oefeningen, zowel vanuit micro- economisch als macro-economisch perspectief. Dit zowel in een nationale als in een internationale omgeving, rekening houdend met strategische overwegingen waar nodig. De rode draad doorheen dit boek zijn een aantal bouwstenen - zoals technologie, schaarste, voorkeuren en strategie - die de basis leggen voor verdere oefeningen. Het toepassingsgebied is ruim:na het behandelen van de marktwerking in de ruime zin in een gemengde economie, aangevuld met beleidsmatige aspecten omtrent de meting van ongelijkheid en de analyse van externe effecten, komt de bespreking van speci ﬁeke markten zoals de arbeidsmarkt, de geldmarkt, ﬁnanciële markten en de wisselmarkt aan bod. Hieruit vloeit de be sprek ing van een aantal vraagstukken inzake economische groei en macro-economisch beleid. Tot slot wordt het analysekader uitgebreid naar een internationale context,waarin zowel marktprocessen als beleidsmatige aspecten aan bod komen. Dit boek onderscheidt zich van andere werken door een heldere weergave van de nodige bouwstenen in elk hoofdstuk met daaropvolgend een aantal volledig uitgewerkte oefeningen per topic. De lezer wordt dus begeleid van vraag naar oplossing.Per domein zijn er bovendien nog aanvullende en samenvattende oefeningen voorzien, die toelaten de link te leggen tussen de verschillende concepten.Bij elke oefening zijn de correcte antwoorden voorzien, wat het boek ook geschikt maakt voor zelfstudie.
Dit boek bundelt de teksten van de tweejaarlijkse conferentie van het Belgisch Raadgevend Comité voor Bio-Ethiek in 2007. De veelvuldige middelen die er zijn om zowel onze fysieke als onze intellectuele vermogens te verbeteren vragen om een ethische bezinning. Internationale en nationale sprekers belichten het thema (o.m. Sport en ethiek, Lifestyle drugs, etc.).
Vervalst, gestolen, gesmokkeld: drie woorden die samen staan voor de enorme problemen waarmee de handel in kunstvoorwerpen af te rekenen heeft. Deze bijdrage wil daarvan een bondig overzicht bieden, waarbij de aandacht steeds uitgaat naar de rechtsbescherming van (in de eerste plaats) kopers die zich geconfronteerd zouden zien met de voormelde problemen. De term “vervalst” refereert aan de authenticiteitsproblematiek, al zal blijken dat die veel meer divers is dan de spectaculaire vervalsingen waartoe het brede publiek haar spontaan lijkt te reduceren. Aansluitend komt die verscheidenheid uitgebreid aan bod (II). In een tweede luik belichten we de rechtsbescherming bij de handel in gestolen en gesmokkelde kunstvoorwerpen, die men in vaktermen onder de gemene noemer “provenance-geschillen” vat. Diefstal en smokkel zijn twee afzonderlijke problemen. Niettemin zijn zij inhoudelijk onlosmakelijk verbonden, zodat zij ook samen aan bod komen (III). Het resultaat is geen fraai gezicht. Immers, verdorven menselijk handelen heeft gezorgd voor een verdere corrumpering van een markt die reeds sterk had te lijden onder de erg bewogen geschiedenis die zij als een loodzware erfenis met zich meedraagt en die de handel in kunstvoorwerpen sowieso al tot een risicovolle activiteit maakt. Het winstbejag van een bepaald, immoreel segment van de sector heeft de zaken alleen maar vertroebeld. Kortom: vervalst, gestolen en gesmokkeld, het portret van de schaduwzijde van de kunsthandel…
In deze bijdrage staat de vraag centraal of de investering in HRM-praktijken voor kleinere organisaties 'rendeert'. Deze studie wijkt op drie punten af van bestaand onderzoek. (1) Het betreft de resultaten van een survey bij organisaties met 10 tot 100 werknemers uit diverse sectoren. (2) Bij het opstellen van een index voor de 'HRM-intensiteit' zijn we vertrokken van een gedifferentieerde invulling van HRM-praktijken die ook sterker aansluit bij de Belgische institutionele context. (3) De operationalisering van performantie is gebaseerd op een aantal boekhoudkundige indicatoren die mede de 'gezondheidstoestand' van een bedrijf bepalen. Aan de hand van de resultaten van de survey hebben we het verband tussen de score op de HRM-intensiteit, enkele 'performance outcomes' en de financiële performantie van de organisatie onderzocht. De resultaten tonen aan dat een intensief HRM ook voor kleinere organisaties meerwaarde biedt. Vooreerst gaat er een sterk positief effect uit van HRM-intensivering op de productiviteit en via die productiviteit een drukkende werking op de personeelskosten/toegevoegde waarde. Dit effect is voldoende sterk om de kostenverhogingen die een intensief HRM met zich brengt, te compenseren. Bovenop dit 'terugverdieneffect' is er het sterke effect van de HRM-intensiteit op de rendabiliteit van de onderneming.
Critici waarschuwen ervoor dat een grootschalig gebruik van contractuele flexibiliteit de bereidheid van bedrijven om te investeren in menselijk kapitaal zou verlagen. Naast een toenemend gebruik van contractuele flexibiliteit zijn er ook andere processen , zoals een hoog vrijwillig verloop of hire-fire praktijken, die kunnen leiden tot een verhoogde in- en uitstroom van personeel. Deze praktijken korten eveneens de tijdshorizon van de arbeidsrelatie in en kunnen de investeringsbereidheid aantasten. In deze bijdrage staat daarom de relatie tussen het niveau van opleidingsinvesteringen van bedrijven enerzijds en de verloop- en vacatureratio anderzijds centraal. In tweede instantie wordt ingezoomd op de bijdrage van contractuele flexibilisering en de geslotenheid van de interne arbeidsmarkt tot de verklaring van verschillen in opleidingsinvesteringen van bedrijven.
Dat psychosomatiek vaak niet ernstig wordt genomen, kan te maken hebben met de opstelling van "believers" in psychosomatiek zelf, nl. daar waar ze vaak hun opvattingen verdedigen met argumenten die niet openstaan voor falsificatie. Believers vinden die onweerlegbaarheid wellicht een sterk argument, maar wie Poppers wetenschapsfilosofie gebruikt zal hierin een wetenschappelijk deficit herkennen.
In dit artikel wordt dieper ingegaan op de “betekenis” van een tijdschrift, in de dubbele zin van het woord: enerzijds de “interne” interpretatie, anderzijds de “externe” impact. Wat de interpretatie van het tijdschrift betreft, dienen twee hindernissen omzeild te worden. Ten eerste schrijft het discours van het tijdschrift zich in in twee verschillende logica’s: die van de lijn van het tijdschrift en die van de individuele auteurs. Deze logica’s vormen twee verschillende referentiekaders waarbinnen een tekst gelezen kan worden. Ten tweede dient men er zich van te vergewissen dat het tijdschrift niet functioneert als neutrale spiegel van de werkelijkheid, maar dat het een eigen dynamiek heeft. Bij het bepalen van de impact, wordt vertrokken van het netwerkmodel, waarin een zeker “reliëf” dient aangebracht te worden, om zo de impact van de verschillende tijdschriften te kunnen blootleggen. Meer bepaald wordt ingezoomd op het complexe croyance-begrip, dat als bindmiddel fungeert en het netwerk bijeenhoudt. Een en ander wordt geïllustreerd aan de hand van het Belgische tijdschrift L’art libre (1919-1922).
Juan Luis Cebrián (1944), eerste directeur van de krant 'El País', belicht in zijn romans 'La agonía del dragón' (2000, ‘De agonie van de draak’) en 'Francomoribundia' (2003) een onderbelicht aspect van het recente Spaanse verleden : de Transitie zelf. Hij gaat na hoe zijn generatie en die daarvoor in de cruciale beginjaren ’70 aan de noodzakelijke verandering werkten of die net probeerden tegen te houden, in een klimaat van angst en onzekerheid. Uit interviews met de auteur blijkt dat hij bewust voor de roman kiest om de herinnering aan die periode aan de generatie van zijn kinderen door te geven. Hiermee situeert hij zijn werk op een niveau tussen het individuele en het collectieve geheugen, daar waar de uitwisseling plaats vindt tussen het levende geheugen van de individuen en het publieke geheugen van de gemeenschap waartoe ze behoren. Paul Ricoeur (2000 : 161) noemt dit het niveau van de ‘verwanten’ (‘les proches’). We gaan na welk historisch ‘verklaringsgehalte’ deze romans kunnen claimen, welk ‘historisch geheugen’ ze in stand houden en in welke mate de literaire procédés van Cebrián daartoe bijdragen.
Genezingsverhalen nemen een centrale plaats in het Nieuwe Testament in. Door sommige mensen met een beperking wordt dat geduid als een ontkenning van de volwaardigheid van een leven met een functionele beperking. Functionele beperking leidt ertoe dat mensen een eigen wereldvisie, kosmologie, ontwikkelen waarin ook de christelijke traditie op een eigen manier wordt waargenomen. Door middel van een correlationel praxis van wederzijdse toegankelijkheid kunnen christelijke gemeenschappen en mensen met een beperking tot wederzijds begrip komen en participatie van mensen met een handicap in de christelijke gemeenschap mogelijk maken.
Alle grote religieuze tradities hebben profeten die de relatie tussen mensen en God ten goede hebben gekeerd. Ze deden dat door middel van woorden en daden, door hun manier van zijn. De auteurs van de verschillende bijdragen in dit boek beschrijven situaties die leiden tot negatieve contrastervaringen. Ze evalueren deze situaties in het licht van de (christelijke) theologie en menswetenschappen en zetten aan tot een veranderend denken en handelen. Dit boek wil de lezer helpen in het zien van vormen van onrecht, het evalueren van dergelijke situaties en het aanzetten tot handelen op weg naar het Rijk Gods. De verschillende auteurs geven inzichten in wat profetisch handelen vandaag kan zijn, voor elke christen, en in het bijzonder ook voor pastores. Het boek richt zich tot individuen, groepen, instellingen, organisaties en kerken.
Bespreking van het boek van de Vlor waarin exploratief onderzoek werd verricht naar de mening van verschillende onderwijsexperts uit Vlaanderen en Nederland over competentie-ontwikkelend onderwijs. Meer bepaald werd hen gevraagd wat competentie-ontwikkelend onderwijs precies inhoudt, op welke onderwijsniveaus of –sectoren het moet gericht zijn en welke de voor- of nadelen ervan zijn. Het resultaat is een gevarieerd beeld van verschillende visies. Het boek wordt afgesloten met een synthesetekst van de Vlor, waarin ook een aantal aanbevelingen vervat zijn.
Sectorconvenants zijn overeenkomsten tussen de sectorale sociale partners en de Vlaamse regering. Met deze overeenkomsten engageren de sectoren zich om een sectoraal werkgelegenheidsbeleid te verwezenlijken. De Vlaamse overheid beschouwt het sectorconvenant dan ook als een krachtig instrument dat het Vlaams werkgelegenheidsbeleid versterkt. De vraag is of er wel degelijk een dynamische kracht uitgaat van de sectorconvenants. Dit rapport biedt inzicht in de dynamiek die door de sectorconvenants tot stand komt en beschrijft hoe die dynamiek bevorderd dan wel belemmerd wordt. Bij het onderzoek werden verschillende actoren betrokken: sectorconsulenten, sectorale vertegenwoordigers van werkgevers en van werknemers en personen uit organisaties waar de sectoren nauw mee samenwerken. De aanbevelingen zijn hoofdzakelijk gericht aan de overheid en aan de sectorale sociale partners, maar ook andere betrokkenen zullen in deze publicatie waardevolle informatie terugvinden.
Het CLB-decreet van 1998 heeft de werking van de CLB’s zowel inhoudelijk als organisatorisch sterk veranderd. In opdracht van de Vlaamse minister van onderwijs ging het HIVA-K.U.Leuven in samenwerking met de Hogeschool-Universiteit Brussel (HUB) op een systematische manier na in welke mate de opdracht van het CLB, zoals vooropgesteld in het decreet, wenselijk is en in welke mate ze gerealiseerd wordt.<br><br>Wenselijkheid en realisatie werden zowel met een kwantitatieve methode (survey) als met een kwalitatieve methode (inhoudsanalyse en focusgroepen) in kaart gebracht, waarbij de gegevens bij verschillende betrokken partijen verzameld werden: CLB’s, scholen, organisaties uit belendende sectoren, ouders en leerlingen.
In België worden de belangrijkste arbeidsvoorwaarden van de meeste werknemers bij collectieve arbeidsovereenkomst (CAO) geregeld. Werkgeversorganisaties en vakbonden maken in de CAO afspraken over het loon, de arbeidstijden en aanvullende premies, maar ook over ‘zachtere’ onderwerpen als brugpensionering, loopbaanonderbreking en beroepsopleiding. In het algemeen heerst de indruk dat CAO-onderhandelingen achter gesloten deuren plaatsvinden, onttrokken aan het oog en oor van diegenen op wie de CAO-bepalingen van toepassing zijn. Dit boek zet de deuren van het sociaal overleg alvast op een kier. Het doet verslag van een onderzoek naar de praktijk van CAO-onderhandelingen in het Belgische sociaal overlegstelsel, in het bijzonder op het niveau van de sectoren. Aan de orde komen de wijze waarop de CAO-onderhandelingen gevoerd worden en de organisaties die aan het sociaal overleg deelnemen. Veel aandacht gaat uit naar hun vertegenwoordigingspotentieel, de wijze waarop ze hun achterban bij de CAO-onderhandelingen betrekken en hun onderlinge verhoudingen. Ook wordt de inhoud geanalyseerd van de CAO’s die in de tweede helft van de jaren negentig zijn afgesloten. De auteur gaat verder in op de opbrengsten van sociaal overleg voor de samenleving. Waar is sociaal overleg goed voor? Draagt het bij aan het algemeen welzijn? Of dient het slechts voor de behartiging van de corporatistische belangen van enkele machtige organisaties, hun leden en hun bestuurders? Dit onderzoek leert dat CAO-onderhandelaars rekening houden met de bredere maatschappelijke problematiek en met andere belangen dan die van hun eigen organisaties, indien de onderhandelingen redelijk gecentraliseerd verlopen en de onderhandelende partijen sterk georganiseerd zijn. Dit boek is bedoeld voor de onderhandelaars van werkgeversfederaties en vakbonden, hun stafleden en adviseurs en voor iedereen die de bepalingen van CAO’s moet toepassen: personeelsverantwoordelijken, medewerkers van sociale secretariaten, vakbondsvertegenwoordigers. Dit boek is tevens een aanrader voor iedereen - met of zonder beleidsverantwoordelijkheid - die zich vragen stelt over de werking van het CAO-overleg en over het belang daarvan voor het functioneren van onze samenleving en economie.
Doorgaans wordt aangenomen dat het samenbrengen van mensen in een team ook betekent dat die mensen in staat zijn om in dat team optimaal te finctioneren. Maar zo werkt het niet. Voor een doeltreffende samenwerking moeten tal van voorwaarden ingevuld zijn (zie ook themanummer Huisarts en Samenwerking, Huisarts Nu 2003; (32)1). Dit exploratief onderzoek ging na of er een lineair verband bestaat tussen de graad van 'interdependentie' (onderlinge samenhang tussen teamleden) en de effectiviteit van de samenwerking. Hiervoor werden vier praktijkvormen onder de loep genomen.
In het kader van het VIONA-onderzoeksprogramma 2001 heeft het HIVA, in samenwerking met het Departement Psychologie van de K.U.Leuven en STV/ SERV, een expertenrapport gemaakt rond de haalbaarheid van een Vlaams monitoringsysteem voor de werkbaarheidsgraad. Daarin worden de volgende vragen behandeld:<br> Welke instituten verzamelen op dit ogenblik in België/Vlaanderen systematisch en op voldoende grote schaal gegevens met betrekking tot het welzijn in het werk? Welk meetinstrumentarium wordt in het lopend onderzoek gehanteerd? Welke databestanden zijn door deze instituten opgebouwd? In welke mate kan vertrekkende vanuit de bestaande databanken en meetinstrumenten gekomen worden tot een eenduidig, valide en betrouwbaar monitoringsysteem voor Vlaanderen, zowel intersectoraal als sectoraal?<br> Aan welke kenmerken moet een monitoringsysteem met betrekking tot de werkbaarheidsgraad voldoen, wil het een gedegen basis vormen voor het formuleren van kwantitatieve doelstellingen en benchmarks voor de verbetering van de kwaliteit van de arbeid?<br><br>In het expertenrapport worden deze vragen stapsgewijs beantwoord. In de inventarisatiestudie worden bestaande initiatieven op het vlak van dataverzameling met betrekking tot welzijn in het werk geïnventariseerd en geëvalueerd naar hun mogelijke bruikbaarheid voor een nulmeting in het kader van een Vlaamse werkbaarheidsmonitor. Er is een onderscheid gemaakt tussen de zogenaamde kerninstituten (IDEWE/ISW, NOVA/Quest en Different bvba) en andere periodieke ‘niet-specifieke’ surveys: de WIV-gezondheidsenquête, de Panelstudie Belgische Huishoudens, APS-survey en de European Survey on Working Conditions. Na een beschrijving van de gevolgde werkwijze, de gehanteerde instrumenten (en bijhorende concepten) en de gerealiseerde datasets/referentiebestanden volgt een evaluatie van de bruikbaarheid van de data in het licht van een nulmeting voor een Vlaamse werkbaarheidsmonitor. Daarbij worden volgende criteria voorop gesteld: representativiteit, methodologische accuraatheid en een breed-spectrum invulling van het concept werkbaarheidsgraad. De datasets opgebouwd in het kader van de zogenaamde kerninstituten, scoren meestal voldoende op het vlak van de methodologische accuraatheid en de breed-spectrum invulling van het werkbaarheidsconcept, maar onvoldoende op het vlak van de representativiteit. De vier datasets die verzameld zijn in het kader van de periodieke ‘niet-specifieke’ surveys scoren over het algemeen voldoende op het vlak van de representativiteit en de methodologische accuraatheid, maar onvoldoende op het vlak van de breed-spectrum invulling van het werkbaarheidsconcept.<br><br> In de haalbaarheidstudie worden de contouren van een Vlaamse werkbaarheidsmonitor geschetst. Er wordt een voorstel uitgewerkt m.b.t. een instrument voor het meten van de werkbaarheid. Tevens wordt ingegaan op de wijze waarop de dataverzameling moet plaatsvinden: afbakening onderzoekspopulatie, identificatie van meetniveau(s), steekproefomvang, al dan niet gestratificeerde steekproef.
De unieke en onvervangbare waarde van het erfgoed vraagt erom dat bij de aanvang van elke actie voor behoud of beheer, nauwkeurige en gedetailleerde informatie over dit erfgoed beschikbaar wordt gesteld. Nochtans bestaan er in België weinig richtlijnen hieromtrent en is de kwaliteit van de documentatie zeer wisselend. In het onderzoek naar architecturaal erfgoed zijn representaties, gebaseerd op het samenbrengen van gedetailleerde opmetingen van fundamenteel belang. Deze informatie kan bijdragen tot de creatie van een permanente gegevensset over het verleden van dat erfgoed, kan het bijdragen tot de analytische beoordeling van de huidige toestand en tot een juist begrip van de authenticiteit van dit architecturale erfgoed. Dit alles bevordert de conservatie en het beheer ervan.
Dit artikel gaat in op de vraag of internationale mensenrechten nationale socialezekerheidsstelsels verplichten om illegale migranten te beschermen. Hiertoe worden vier verdragen van de Verenigde Naties en de Raad van Europa met betrekking tot de rechten van de mens geanalyseerd. Er zal worden aangetoond dat er bij het toepassen van de sociale mensenrechten in het geval van illegale immigranten sprake is van veel dubbelzinnigheden. Daarnaast bestaat er onduidelijkheid over de daadwerkelijke rechten die illegale migranten uit de verdragen kunnen afleiden op het gebied van sociale zekerheid.
Heel wat mensen uit de onderwijspraktijk stellen: "Hoe meer leerlingen gemotiveerd zijn, hoe beter." Deze uitspraak sluit aan bij de kwantitatieve visie op motivatie. De kwalitatieve visie, zoals o.a. vertegenwoordigd door de Zelf-Determinatie Theorie (Deci & Ryan, 2000), beklemtoont echter dat meer motivatie niet noodzakelijk gerelateerd is aan betere leeruitkomsten. Binnen de kwalitatieve benadering telt naast de hoeveelheid motivatie ook het soort motivatie, waarbij gecontroleerde of verplichtende motivatie wordt onderscheiden van autonome of welwillende motivatie. Gebaseerd op deze twee soorten motivatie geeft recent onderzoek aan dat er bij leerlingen vier verschillende motivatieprofielen kunnen onderscheiden worden. Leerlingen die tot deze motivatieprofielen behoren, vertonen een verschillend leerprofiel en ze hebben het gevoel dat hun leerkrachten gekenmerkt worden door een verschillende leerkrachtstijl. Specifiek wordt vastgesteld dat de kwalitatief goed gemotiveerde groep, die hoog scoort op autonome motivatie en laag op gecontroleerde motivatie, het meest optimale leerpatroon vertoont en het meeste autonomieondersteuning, structuur en betrokkenheid vanwege hun leerkrachten ervaart in vergelijking met de andere motivatieprofielen. De bevindingen liggen volledig in de lijn van de kwalitatieve visie op motivatie, zoals voorgehouden binnen de zelf-determinatietheorie, en spreken de kwantitatieve visie eerder tegen.
In dit artikel wordt verslag uitgebracht van een empirisch onderzoek naar de effectiviteit waarmee jonge, anderstalige kinderen nieuwe kennis verwerven in het schools Nederlands. Aan de hand van een quasi-experimentele opzet wordt vastgesteld dat jonge allochtone leerlingen van het zesde leerjaar in staat zijn om in het Nederlands kennis op te doen rond een abstract onderwerp. De impact van leerling- en klasvariabelen wordt via multiniveau-analyse in kaart gebracht.
In deze bijdrage wordt het antidiscriminatierecht geconfronteerd met het ontslagrecht, en wordt ingegaan op enkele knelpunten die zich op drie niveau's situeren: gelijke behandeling bij individueel ontslag, gelijke behandeling en selectiecriteria bij collectief ontslag en gelijke behandeling het (Belgische) ontslagrecht. De onderdelen worden telkens in rechtsvergelijkend perspectief behandeld: Belgisch vs. Nederlands recht.