clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
De monumenten uit het Oude Egypte trekken al
eeuwenlang de aandacht van avonturiers, reizigers en
onderzoekers. Hun reisverslagen en kopieën stellen
ons in staat om een belangrijk deel van de bewogen
geschiedenis van deze monumenten te ontdekken.
Het graf van Djehoetihotep in Deir el-Bersha is een goed voorbeeld
van een Egyptisch monument waarvan de levendige geschiedenis kan
worden ontrafeld aan de hand van reizigersdocumentatie, die vaak
over verschillende fasen van vernieling heen is opgetekend. Door de
beroemde kolosscène figureert het meermaals in beschrijvingen, schetsen
en tekeningen van vroege reizigers. Het graf zou uiteindelijk aan het
eind van de negentiende eeuw integraal gepubliceerd worden in een
werk dat nog steeds zijn nut bewijst voor de egyptologische wereld.
Deze grotendeels volledige – maar toch sterk door de werking van de
missie getekende – publicatie is een goed startpunt om de rijke, vroegere
reizigersdocumentatie te verkennen. Vanaf dit punt kunnen we
telkens verder terug reiken in de tijd om een steeds minder beschadigd,
maar ook sterker versluierd monument te ontdekken.
In deze publicatie bespreken we, naast een bredere
situering van het belang van kunstonderwijs in het
Secundair Onderwijs, de resultaten van een onderzoek
naar de ervaring van leerlingen uit de eerste graad
van het secundair onderwijs (leerplichtonderwijs)
met een les collectieve vrije improvisatie binnen het
vak muziek. Naast de lesfiche die voor het onderzoek
gebruikt wordt, bieden we nog drie extra lesfiches
voor leraren aan en 15 improvisatieoefeningen. Bij
de lesfiches worden (ter info voor de leraren) telkens
de bijbehorende leerplandoelen vermeld binnen de
leerplannen van het secundair onderwijs. Omdat deze
lesfiches ook binnen het DKO gebruikt kunnen worden
vermelden we, als aanvulling, ook de rollen binnen het
DKO-raamleerplan Kunstig Competent.
Crustatieve zorg is een innovatief zorgmodel dat in Vlaanderen ontwikkeld wordt om kwaliteitsvolle zorg te bieden aan patiënten met een ernstige, persisterende psychiatrische aandoening (EPPA).
Crustatieve zorg vertaalt de palliatieve filosofie uit de somatische geneeskunde naar de psychiatrische zorg en voegt palliatieve elementen toe aan het herstelmodel.
Crustatieve zorg creëert een ‘exoskelet’, een ‘schelp’ of een ‘externe structuur’ omdat patiënten met EPPA een te zwakke ‘interne structuur’ hebben om te kunnen functioneren: het openen en het sluiten van de schelp is een ethisch geladen dynamiek in de crustatieve zorg.
Crustatieve zorg is een holistische benadering met vier pijlers: de fysieke zorg gaat in op de somatische beperkingen, de psychologische zorg focust op comfort en welzijn, de sociale zorg biedt een structuur van activiteiten en contacten en de existentiële zorg bevordert de ervaring van een zinvol leven.
Crustatieve zorg legt een aantal accenten: een persoonlijke aanpak, een flexibele omgang met regels, een grote dosis creativiteit en een bijzondere expertise in de somatische en existentiële zorg.
Crustatieve zorg vereist de ontwikkeling van gespecialiseerde zorgeenheden, te vergelijken met palliatieve diensten.
Crustatieve zorg heeft ook behoefte aan meer onderzoek, aan een betere detectie van de zorgnoden, aan kwaliteitsindicatoren en aan vorming.
Zorgverleners die krachtens artikel 458 Sw. door het beroepsgeheim gebonden zijn, kunnen aangifte doen van feiten waarvan de patiënt het slachtoffer is geweest in het kader van artikel 458bis Sw., vaste cassatierechtspraak en/of de noodtoestand. Artikel 458bis Sw. is uitsluitend van toepassing wanneer een zorgverlener zowel met de dader als met het slachtoffer van een misdrijf in de zin van dat artikel contact heeft gehad. Ingevolge de slachtofferrechtspraak van het Hof van Cassatie kan een zorgverlener het beroepsgeheim doorbreken voor feiten waarvan de patiënt het slachtoffer is geweest, in een geval waar hij enkel met dat slachtoffer in contact is gekomen.
Tijdig een zicht krijgen op kleuters met sterke cognitieve vermogens, kan helpen om de behoeften van deze kinderen beter te beantwoorden. In dit artikel onderzochten we de vroege signalen van cognitieve begaafdheid. In een longitudinale studie bij 4.131 kinderen voorspelden we, op basis van informatie verzameld in de kleuterklas, wie in het derde leerjaar tot de top 10% zou behoren wat betreft cognitieve vaardigheden. Cognitief begaafde kinderen bleken vaak al in de kleuterklas over een ontwikkelingsvoorsprong (vastgesteld met gestandaardiseerde tests en/of een leerkrachtbeoordeling) te beschikken, waarbij vooral een voorsprong op het vlak van rekenen predictief was voor cognitieve begaafdheid. Cognitief begaafde kleuters vertoonden ook een meer onafhankelijke participatie aan het klasgebeuren en een toegewijde werkhouding. Daarnaast bekeken we welke van deze begaafde kinderen doorheen hun schoolloopbaan later problemen ondervonden. Ook deze problemen bleken zich al enigszins in de kleuterklas te manifesteren, met name in lage scores op de reken- en taaltoets, in conflicten met de leerkracht en in hyperactief-afleidbaar gedrag. To satisfy the needs of cognitively gifted children, it is important to get a timely perspective on their cognitive capacities. In this study we investigated the early predictors of high cognitive ability. In a longitudinal study among 4.131 children we predicted, based on information collected in kindergarten, which children would score among the top 10% in cognitive abilities in Grade 3. The results showed that, already in kindergarten, cognitively gifted children demonstrated an advanced scholarly development, in particular in the mathematical domain, as documented both by standardized tests and teacher evaluations. Cognitively gifted children also demonstrated more independent participation in class and a stronger task commitment. Second, the study considered which gifted students encountered academic problems throughout their school career. Some early indications of later problems were already observable in kindergarten, in particular in lower scores on math and language tests, in hyperactive or easily distractable behaviour and in student-teacher-conflicts.
Het WVV heeft de functieomschrijvingen van de BV en de NV herschikt. De BV wordt sinds het WVV gezien als de standaardvennootschap, terwijl de NV expliciet bedoeld is voor grote vennootschappen met een breed aandeelhouderschap. Toch blijkt de keuze tussen beide vennootschapsvormen in de praktijk vaak niet eenvoudig, voornamelijk omdat er door de concrete uitwerking van de bepalingen in het WVV inzake de BV en de NV net een grotere overlap mogelijk is tussen beide dan voorheen. Zo kan de NV nu ook gebruikt worden voor een eenmanszaak, met één aandeelhouder en één bestuurder (eventueel dezelfde persoon), terwijl de BV nu ook openstaat voor beursgenoteerde vennootschappen.

Deze bijdrage onderzoekt de respectieve voordelen en functies van de BV en NV en tracht concrete handvaten te bieden voor oprichters van nieuwe vennootschappen en voor bestaande BVBA’s en NV’s die ten laatste tegen januari 2024 zullen moeten beslissen of ze (eventueel van rechtswege) omgezet willen worden in een BV dan wel een NV. We doen dat op basis van een juridische analyse van de verschilpunten, aangevuld met een empirisch onderzoek van oprichtingen en omzettingen sinds de inwerkingtreding van het WVV en met gesprekken met advocaten en notarissen actief in het vennootschapsrecht.

De bijdrage vat aan met een onderzoek van de doelgroep en de evolutie van de populariteit van de BV en NV (deel II) en een beknopt overzicht van de verschillen tussen de oude BVBA en de oude NV die zijn weggewerkt in het WVV (deel III). Vervolgens worden de huidige verschillen tussen de BV en NV en hun belang voor de keuze tussen deze rechtsvormen onderzocht (deel IV). Een en ander leidt ons tot de vraag of het wel zin heeft beide rechtsvormen naast mekaar te laten bestaan (deel V) en het besluit (deel VI).
De implementatie van inclusief onderwijs (IO) staat hoog op de onderwijsbeleidsagenda van Vlaanderen en Nederland. In beide landen werden wetgevingen ingevoerd (M-decreet, Wet op Passend onderwijs) om de implementatie ervan te bevorderen. De implementatie van dit meer inclusieve beleid wordt door leraren als uitdagend ervaren (Ledoux & Waslander, 2020; Struyf et al., 2019). Om meer zicht te krijgen op de processen die schuilgaan achter de implementatie van inclusief onderwijs, werd een vier jaar durend doctoraatsonderzoek opgezet, waarin zowel theoretische als empirische inzichten gebundeld werden. In dit beschouwend artikel gaan we in op bekomen inzichten die ons inziens ook relevant zijn voor lerarenopleidingen in zowel Nederland als Vlaanderen. Meer specifiek werken we twee thema’s uit. Het ene thema betreft de attitudes en doelmatigheidsbeleving van leraren tegenover IO. Het andere thema wijst op het belang van ondersteuning en professionalisering van leraren gericht op het realiseren van IO. Voor beide thema’s formuleren we aanbevelingen voor lerarenopleidingen, met als doel het vaardiger maken van toekomstige leraren in het lesgeven in een inclusieve setting.
Uit evaluatierapporten blijkt dat de afdwinging van de antidiscriminatiewetgeving in private rechtsverhoudingen op sommige punten mank loopt, minstens onvoldoende adequaat is. Een van de oorzaken ligt in de «magere» regeling van de bewijsvoering en het sanctieapparaat in de antidiscriminatiewetgeving. Deze bijdrage tracht aan te tonen dat een beroep op het gemeen privaatrecht perspectieven biedt om, zelfs zonder wettelijke ingreep, tot een meer doeltreff ende en evenwichtige afdwinging van de antidiscriminatiewetgeving te komen op het vlak van bewijs en sancties.
De afgelopen jaren diende het Hof van Justitie zich meermaals te buigen over de vraag of wachtdiensten arbeidstijd of rusttijd uitmaken. De arresten van maart en juli 2021, namelijk van 9 maart en 15 juli 2021, vatten deze principes samen en reiken enkele criteria aan voor de kwalificatie van wachtdiensten als arbeidstijd of als rusttijd. Het in deze bijdrage besproken arrest van 9 september 2021 kan als een eerste toepassing van de eerder vermelde arresten worden beschouwd, maar dan voor wat betreft een pauze. Ook hier rees de vraag: geldt een dergelijke pauze als arbeidstijd of rusttijd? Een juiste kwalificatie is essentieel: wordt dit als arbeidstijd beschouwd, dan zal dit gevolgen hebben voor de arbeidsduurreglementering en de verschuldigde vergoeding.
Economie is veel meer dan markteconomie en ook heel divers. Ze moet daarom in het meervoud bekeken worden. Bovendien vindt er economische vernieuwing plaats over alle maatschappelijke sectoren 
heen. De eerste bijdrage van deze reeks, over economische diversiteit als 
dusdanig, wees al op dat grote, maar in het economische discours veelal 
vergeten domein van het huishouden en de zorg. Feministische denkers vragen daar al lang meer aandacht voor, en ecofeministen verbreden het perspectief tot zorg voor het hele levensweb. De vorige bijdrage besprak hoe dat vandaag leidt tot een visie die zorg tot kern van de economie maakt. Onder de brede paraplu van zorgeconomie zitten er echter meerdere benaderingen, elk met hun eigen focus of accent. Deze bijdrage 
stelt er enkele van voor, waarbij voor een goed begrip, de vorige bijdrage 
als inhoudelijke achtergrond dient.
1888, Antwerpen. Anne-Marie begint als prostituee en beseft al snel: er hangt een prijskaartje aan het verkopen van seks. Dat geld krijg je alleen in ruil voor politiecontroles, scheldtirades, medisch toezicht, ongewenste zwangerschap, syfilis. En zij was niet de enige. Vrouwen vonden steeds de weg naar prostitutie, voor langere of kortere tijd, uit vrije wil of onder dwang.
Dit boek vertelt de diverse geschiedenis van sekswerk in België, van de Middeleeuwen tot vandaag. Daarbij treden de vrouwen die de hoofdrol spelen eindelijk voor het voetlicht. Het is immers niet alleen een verhaal van ideeën en beleid, maar ook een geleefde geschiedenis, van mensen en hun ambities en teleurstellingen, van kansen en valse beloftes, van controledrang en creatieve pogingen om toezicht te omzeilen.
De geschiedenis van prostitutie loopt parallel met grote historische veranderingen, maar blijft vaak in de schaduw daarvan. Seks voor geld haalt de geschiedenis van sekswerk in België uit die schaduwen. Niet uit voyeurisme, maar om tot een beter begrip te komen van de moeilijkheden en de kansen van betaalde seks voor mensen van vroeger en nu.
Politicologen, communicatiewetenschappers, sociologen en antropologen zijn niet meer weg te denken uit de samenleving. Hun werk maakt bij uitstek duidelijk dat wetenschappen niet in een vacuüm groeien: ze worden beïnvloed en gestuurd door maatschappelijke evoluties, zoals de opkomst van de democratie, sociale bewegingen, de massamedia, de ontzuiling ...

In de laatste 150 jaar zijn de sociale wetenschappen aan de KU Leuven uitgegroeid tot diverse disciplines, van politieke wetenschap tot sociologie, communicatiewetenschap en antropologie. Hun verhaal begon echter eerder buiten de universiteiten, als gevolg van onder meer de politieke en industriële revoluties van de negentiende eeuw, nog voor hun volwaardige start bij de oprichting van de School voor Politieke Wetenschappen in 1892.

Van een ontluikende wetenschap tot de ideologische verwarring van de jaren '30, van expansie in de jaren '60 tot een nieuwe dynamiek in het nieuwe millennium: Een nooit voltooide geschiedenis gaat in op die rijke evolutie die de sociale wetenschappen in Leuven hebben doorlopen, en geeft een unieke insidersblik in universiteit en maatschappij.
De persoon die je bent, is er alleen maar dankzij de voortdurende wisselwerking met alles en iedereen rondom jou. Elke dag opnieuw, en ook op manieren die we niet altijd zien. Je daarvan bewust worden, is de eerste stap naar engagement, naar activisme, maar ook naar zoveel meer.

Een alledaags wonder bevat 50 verhalen van bekende denkers, artiesten, wetenschappers en ondernemers die op hun unieke manier uitdrukken hoe het voelt om plots op te kijken uit je individuele bestaan en je verbonden te voelen met anderen en de wereld.

Van democratie tot dans, van klimaat tot muziek, van ondernemerschap tot psychologische hulpverlening: dit boek is een unieke inkijk in hoe grote denkers uit Nederland en Vlaanderen de wereld rondom zich vormgeven.
Via Jonathan Crary die de intimiteit van de slaap bedreigt ziet in een 24/7-kapitalisme en Roland Barthes die in het ontwaken een staat van neutraliteit – van opgeschorte oordelen – herkent, onderzoekt dit essay de status van slaap en halfslaap als tussentijd die zich aan elke (economische) waardebepaling onttrekt. Dat ‘bepalen’ lijkt zich bovendien niet tot het economische te beperken. Onze aandacht verliest inderdaad haar economische relevantie wanneer het zich terugtrekt in dromenland. Maar er gebeurt meer wanneer de nacht valt en elk handelen en oordelen overbodig worden. Halfslapend bewegen onze gedachten zich vrijer, ontbonden van elke beoordeling of elke bepaling.
De eerste lockdown in Vlaanderen stelde de eigen perceelsgrenzen op scherp. Grenzen die plots bepaalden waar ons leven zich de komende tijd zou afspelen: de woning, en voor wie geluk had ook een tuin. COVID-19 leerde ons als individu om onze tuin te herwaarderen, voorbij het vanzelfsprekende. De tuin werd een tuinbubbel, mooi binnen de perceelsgrenzen. Maar de betekenis en rol van deze tuinen kunnen de perceelsgrenzen overstijgen, als is dat geen evidentie. Naast de meer dan 2,5 miljoen private tuinbubbels in Vlaanderen, in al hun variatie en diversiteit, bestaan er ook tuinbubbels in onderzoek en beleid. Uit al deze tuinbubbels breken doen we niet zomaar, niet alleen, niet in één keer. Van binnenuit én van buitenaf, met een collectief aan brekers en een set van breekijzers die maatwerk toelaten. Brekers, breekijzers en de mogelijkheid tot maatwerk: alles is er, alleen het actieplan ontbreekt nog: (1) breek de tuinen open, door prioriteiten te kiezen, partnerschappen aan te gaan en ervoor te zorgen dat de ruimere impact van een tuin meegenomen wordt in de immense veelheid aan autonome beslissingen rond ontwerp, inrichting én beheer; (2) breek onderzoek naar tuinen verder open, want activerend onderzoek rond tuinen is fundamenteel in alle verdere stappen; en (3) breek het omgevingsbeleid rond tuinen verder open, via een set aan breekijzers voor beleidsmakers op alle niveaus, burgers, middenveldorganisaties en tuinprofessionals. Wanneer? Vandaag, want elk groeiseizoen dat we winnen, hebben we meer deugd van onze tuinen.
De migratie van de voorbije eeuw maakt onze samenleving vandaag superdivers. Dat zie je ook in gezinnen. Steeds meer kinderen groeien op in gezinnen waarvan een of beide ouders een migratieachtergrond hebben. Steeds meer gezinnen leven over grenzen heen, als deel van hun transnationale families. 
De oorlog in Oekraïne en de nieuwe vluchtelingencrisis zet op korte termijn de vraag naar opvang hoog op de agenda. Maar wat morgen? Aan welke begeleiding hebben vluchtelingengezinnen nood? En ruimer, hoe gaan we om met de groeiende diversiteit?
Die superdiversiteit weerspiegelt zich nog onvoldoende in het gezinsbeleid. Een zogenaamde universele aanpak houdt onvoldoende rekening met de diversiteit van gezinnen of gezinsleden. Beleidsmakers doen zo niet altijd recht aan de specifieke noden van gezinnen. Het migratie- en asielbeleid zet het recht op een gezinsleven voor migranten en erkende vluchtelingen onder druk. Hulpverleners zijn zoekende hoe ze divers-sensitief kunnen werken op maat van gezinnen.
In dit boek brengen we wetenschappers en praktijkmensen samen die werken met en over gezinnen met een migratieachtergrond, met bijzondere aandacht voor vluchtelingengezinnen. Samen onderzoeken we hoe hulpverlening en gezinsbeleid beter kunne inspelen op de groeiende superdiversiteit van gezinnen in België, zodat alle gezinnen hun recht op een volwaardig gezinsleven kunnen waarmaken.
Uit onderzoek naar de musiceerpraktijk van beiaardiers in de zeventiende
en achttiende eeuw blijkt dat automatische beiaarden een interessante
informatiebron vormen voor de uitvoering van zowel het historisch
beiaardrepertoire als van historische klaviermuziek in het algemeen.1
Een belangrijke vaststelling was dat ‘versteken’ (bewerkingen voor de
beiaardautomaat) heel wat informatie bevatten die relevant is voor de
uitvoeringspraktijk van de beiaardier. Concreet werden hiervoor versteken
– gemaakt voor de trommelspeelwerken – gespeeld door de beiaardier
zelf en geëvalueerd. Dit praktijkgebaseerde onderzoek toonde onder meer
aan dat beiaardiers tot het midden van de zeventiende eeuw intavolaties
maken van polyfone vocale werken en vervolgens op de beiaard spelen.
De achttiende-eeuwse beiaardboeken zijn verzamelingen van bekende
melodieën en thema’s uit het brede dans-, lied- en klavierrepertoire. Zij
vormen voor beiaardiers het vertrekpunt voor uitvoeringen waarbij zij
ex tempore vrij omgaan met versieringen, akkoorden en variaties op de
melodie en de bas. In algemene zin toont genoemd onderzoek – binnen
de context van de historisch geïnformeerde uitvoering – het profiel van
de beiaardier die als musicus vertrouwd is met een breed repertoire dat hij
volgens recente ontwikkelingen in de muziek (stijl, genre), kan bewerken
en aanpassen, zowel voor de automaat als voor het beiaardspel.
Professioneel kunnen observeren is een essentiële vaardigheid voor (student-) leraren. Beschikken over deze vaardigheid is van groot belang, zowel voor het eigen professioneel leren – zodat men kan leren via het observeren van onderwijspraktijken – als voor het leren van de leerlingen. Professioneel observeren is echter een vaardigheid die ontwikkeld dient te worden. Zo toont onderzoek aan dat novieten op een andere, minder effectieve, manier kijken naar klaspraktijken dan ervaren leraren. 
Met deze bijdrage willen we de plaats die het leren professioneel observeren in lerarenopleidingen toebehoort, onderstrepen. Daartoe staan we eerst en vooral stil bij wat ‘professioneel observeren’ inhoudt. Vervolgens gaan we in op hoe hier binnen de lerarenopleiding op ingezet kan worden via het werken met beeldmateriaal. 
Videobeelden worden al vele jaren en meer en meer gebruikt in functie van het opleiden van leraren, maar het werken met 360°-videobeelden met of zonder verrijkingen is relatief nieuw. In deze bijdrage willen we daarom ook rapporteren vanuit het OBS_VR-project, waarin dergelijke beelden worden gecreëerd om deze te kunnen inzetten in functie van het leren observeren van studenten.
henry ford was niet alleen de producent van het legendarische model t. er is ook een heel industrieel stelsel naar hem genoemd: het fordisme. zijn ideeën dienden als inspiratiebron voor diverse autoritaire regimes uit het europese interbellum, waaronder zowel nazi-duitsland als sovjet-rusland, die ondanks hun substantiële verschillen toch een aantal dynamieken deelden. in beide landen probeerden de experten ter plekke, en de politici die hen aanstuurden, antwoorden te vinden op wat ze ervoeren als het failliet van de liberale politieke en economische orde. die antwoorden zochten ze uitgerekend in het land dat als geen ander werd gezien als symbool van dit liberale tijdperk.
Met deze reeks toonden we dat economie veel meer is dan enkel markteconomie en een heel divers domein van menselijke activiteit beslaat. Daarbij hebben we nogal wat aandacht besteed aan economische benaderingen buiten de markt die veelal in het economische discours nauwelijks erkend of zelfs vergeten worden, zoals het huishouden en de zorg. Bovendien strekt het zorgperspectief zich uit over het hele levensweb. In deze slotbijdrage proberen we de uitdaging van een economische duurzaamheidstransitie wat verder aan te scherpen. Daartoe keren we terug naar het centrale groene uitgangspunt dat een duurzame economie geen groei-economie kan zijn. Dat inzicht leidt tot verschillende benaderingen van wat ‘post-groei’ kan betekenen. Vervolgens laten we zien hoe ook bedrijven die op de markt actief zijn daarbij kunnen aansluiten. We ronden af met een overzicht van (nieuwe) manieren om het doel van de economie te formuleren.
Ooit was België een topbestemming. Toeristen stroomden van heinde en verre toe om van een streepje zon aan de Belgische kust te genieten, de ruwe Ardense valleien te ontdekken of door één van onze kunststeden te struinen. Dat bruisende toerisme liet zijn sporen na in het landschap: van de luxueuze villa’s en hotels uit de Belle Époque in Westende tot de verroeste wandelwegwijzers in Wépion. Met dat erfgoed als ankerpunt brengt Bestemming België die turbulente toeristische ontwikkeling in kaart, van het prille begin in Waterloo in 1815 tot het heden. Daarbij doet het boek recht aan de uitzonderlijke diversiteit van toerisme. Op het programma prijken (schijnbaar) tijdloze trekpleisters, maar ook meer verrassende bestemmingen zoals de slagvelden van de Eerste Wereldoorlog, het koloniale Léopoldville, pelgrimsoord Banneux, of Hofstade les Bains. Centraal in het boek staat het wel en wee van het Belgische toerisme, dat na de hoogdagen algauw in zwaar weer terecht kwam. Kortom, Bestemming België neemt je mee op een wervelende reis door het verleden, heden en toekomst van toerisme in België.