clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
In het verleden stonden veel fiscalisten slechts in beperkte mate stil bij de rol van de staatssteunregels, zeker in de directe belastingen. Bijgevolg trok de fiscale wereld argusogen toen de Europese Commissie (EC) in 2013 startte met het toetsen van nationale tax rulings aan artikel 107 VWEU.
Daarbij viseerde de Europese Commissie bovendien bekende namen zoals Apple en Starbucks. De EC opende eveneens een onderzoek naar het Belgische Excess Profit Ruling (EPR)-stelsel. De standpunten verdedigd door de EC zorgden voor veel discussie. Zo werd aangevoerd dat de EC de grenzen van haar bevoegdheid overschreed. Er werden ook vragen gesteld over het gebruik van het zakelijkheidsbeginsel door de EC in haar besluiten.
Verschillende terugvorderingsbesluiten van de EC werden bijgevolg aangevochten voor de EU-rechter. In 2019 verschenen de eerste arresten van het Gerecht van eerste aanleg EU (Ger.EU.). Die arresten kenden een gemengde uitkomst. In Starbucks vernietigde het Ger.EU het terugvorderingsbesluit.
De EC had volgens het Ger.EU niet bewezen dat de betrokken tax ruling een voordeel in de zin van artikel 107, 1.
VWEU verleende aan Starbucks. Daarentegen verwierp het Ger.EU het beroep tot nietigverklaring in Fiat. Recent verscheen ook het langverwachte arrest van het Ger.EU in de Apple-zaak. In lijn met de voorgaande arresten, herhaalde het Ger.EU dat de EC bevoegd is om een tax ruling te toetsen aan artikel 107, 1. VWEU en daarbij het zakelijkheidsbeginsel kan gebruiken. Net als in de Starbucks-zaak ging de EC echter de mist in bij het vervullen van haar zware bewijslast.
De EC kon niet bewijzen dat de betwiste tax rulings een voordeel in de zin van artikel 107, 1. VWEU verleenden aan Apple. Het Ger.EU vernietigde dus het  terugvorderingsbesluit van de EC. Tot slot werd ook het terugvorderingsbesluit in de Excess Profit Rulings (EPR)-zaak nietig verklaard door het Ger.EU. De EC slaagde er niet in om haar visie hard te maken dat het EPR-stelsel een steunregeling is.
De terugvorderingsbesluiten van de EC hadden echter niet enkel een impact op EU-niveau. De steunverlenende lidstaten moesten de – volgens de EC – onrechtmatige staatssteun terugvorderen bij de begunstigde ondernemingen. In de Belgische Excess Profit Rulings-zaak stelden verschillende ondernemingen een bezwaar in tegen de fiscale aanslag waarmee hun staatssteun werd teruggevorderd. Sommigen stelden bijkomend een vordering in bij de nationale rechter.
Deze bijdrage bespreekt de vier arresten van het Ger.EU en hun gevolgen op nationaal niveau, in het bijzonder voor de betrokken ondernemingen. Daarbij wordt ook stilgestaan bij de nationale procedures. Op die manier krijgt de lezer een kritisch overzicht van de meest recente evoluties in het debat over staatssteun en tax rulings.
De rechtspleging inzake gerechtelijke vereff ening-verdeling is neergelegd in de artt. 1207-1224/2 Ger.W. De regeling werd ingevoerd door de wet van 13 augustus 2011 houdende hervorming van de procedure van gerechtelijke vereff ening-verdeling en trad in werking op 1 april 2012. 1 Inmiddels zijn er acht jaar verstreken. Deze bijdrage biedt een stand van zaken in het licht van rechtspraak en rechtsleer om op deze manier tot een actueel draaiboek van gerechtelijke vereff ening-verdeling anno 2020 te komen. 2 I. Uitonverdeeldheidtreding 1. Krachtens art. 815 BW 3 kan de verdeling te allen tijde worden gevorderd door een deelgenoot die het be-wijs levert van een bestaande (toevallige) onverdeeldheid, tenzij de deelgenoten zijn overeengekomen de verdeling voor een maximale maar hernieuwbare termijn van vijf jaar uit te stellen. 4 Een onverdeeldheid ligt enkel voor wanneer verschil-lende personen gelijke zakelijke rechten m.b.t. hetzelfde vermogen(selement) uitoefenen. 5 Het gaat vooral om vol-le eigendom, blote eigendom en vruchtgebruik. De ver-mogenselementen omvatten activa en/of passiva. Het gegeven dat enkel onverdeelde passiva aan de orde zijn, hoeft een rechterlijk bevel tot uitonverdeeldheidtre-ding en vereff ening-verdeling niet in de weg te staan. 6
Dit cahier verschijnt ter gelegenheid van de openluchttentoonstelling "De Blik van Bruegel. Reconstructie van het landschap (Dilbeek, 7 april - 31 oktober 2019). Het cahier vormt een aanvulling op de eerder verschenen tentoonstellingscatalogus en bevat foto's van Michiel De Cleene en teksten van Stefan Devoldere en Kris Pint.
Met de Prijs Wivina Demeester mikt de Vlaamse Bouwmeester op bevlogen opdrachtgevers. Niet een gebouw wordt gelauwerd, maar een proces. De prijs wil bouwheren belonen die voor kwaliteit gaan, met een doordachte aanpak en zin voor vernieuwing, zowel in het formuleren van een opdracht, in het proces dat wordt gevoerd, als in het uiteindelijke resultaat dat die ambities ook waarmaakt. In drie categorieën wordt naar goede voorbeelden gezocht: Masterplan, Architectuur en Kunst in Opdracht.
De laatste jaren merken we steeds meer interesse voor lichaamsgerichte methodieken in het werken met jongeren. Binnen verschillende sectoren zoals het onderwijs, jeugdwerk, sportverenigingsleven, straathoekwerk en hulpverlening gaan begeleiders aan de slag met diverse activiteiten en methodieken. In dit boek zoomen we in op het pedagogisch boksen. Het idee om boksen in te zetten als een therapeutische, gezondheidsgerichte of sociaalpedagogische interventie is niet nieuw, maar blijft een onderbenut en vaak ook onbekend terrein. Om de lezer een concreet idee te geven over hoe een sportpedagogische methodiek eruit kan zien, beschrijven we een boksproject dat plaatsvond in een gesloten jeugdvoorziening. Het project beoogde de bevordering van het integratieperspectief van jongeren. We laten hierbij uitgebreid de jongeren en de begeleiders zelf aan het woord, en koppelen onze bevindingen aan internationale wetenschappelijke literatuur. Het boek biedt ook een uitgewerkte sportspelmethodiek voor het pedagogisch boksen aan, waarmee de lezer zelf aan de slag kan gaan. Voor de meer ervaren bokstrainer kan dit hoofdstuk nieuwe inzichten bieden om de bestaande lessen te verrijken. Vanuit een beleids- en organisatorisch perspectief geven we bijkomend enkele concrete aandachtspunten voor het opzetten van bokspedagogische projecten. We sluiten het boek af met een pleidooi om bokspedagogische projecten, en bij uitbreiding andere (vecht-)sporten, meer ingang te doen laten vinden binnen het onderwijs, het jeugdwerk en de jeugdhulp.
Democratie en educatie onderhouden een innige relatie met elkaar. Het ene begrip vooronderstelt het andere en vice versa. Het democratische paradigma impliceert een educatieve ruimte waarin burgers opgevoed worden om zelf vorm te geven aan de samenleving. Als ideaal ambieert educatie dan weer de ontwikkeling en (zelf)ontplooiing van mensen tot mondige burgers. In dit wijsgerig-agogische werk gaat Pieter Meurs op zoek naar de normatieve implicaties van deze relatie. Tot wat soort burgers voedt de hedendaagse democratie mensen op? Wat betekent het om een ‘goede’ burger te zijn? Vertrekkend vanuit hedendaagse burger- en protestbewegingen analyseert hij de politieke betekenis van de huidige samenleving en gaat hij na welke gevolgen dit heeft voor begrippen als burgerschap, burgerschapseducatie en (het ideaal van) maatschappelijke verandering.
In steden over de hele wereld stijgen woningprijzen sneller dan inkomens, wat het voor veel huishoudens steeds moeilijker maakt om een betaalbare woning te vinden, zeker in steden. Dit is het gevolg van verschillende mechanismes die aan het werk zijn: de financialisering van huisvesting, of het feit dat de financiële markten stedelijke grond en woningen steeds meer als investeringsobjecten zijn gaan beschouwen; en de verhoogde schuldenlast van huishoudens die steeds minder in verhouding staat met de inkomens. Mensen met lagere inkomens worden zo uit steden verdrongen en moeten verder van hun werkplek gaan wonen. Community land trusts (CLT’s) zijn een langdurig antwoord om betaalbaar wonen mogelijk te maken en te houden. Bij CLT’s wordt de grondeigendom gescheiden van de eigendom van de woning, waardoor die betaalbaarder wordt. CLT’s zijn gebaseerd op gemeenschappelijke grondeigendom, anti-speculatieve verkoopsvoorwaarden en collectief beheer. Dit artikel brengt een belangrijk knelpunt over wonen in België onder de aandacht. Het beschrijft bondig welke mechanismes de grond en woningprijzen doen stijgen, en welke alternatieven ontstaan om de prijsstijgingen tegen te gaan, met een focus op CLT’s. De origine en opkomst van CLT’s in België wordt beschreven, alsmede de rol van dit vernieuwende mechanisme in betaalbaar wonen in de stad voor minder kapitaalkrachtige huishoudens.
100 jaar! De opleidingen sociaal werk van Erasmushogeschool Brussel en Odisee bestaan tien decennia. Dit eeuwfeest verdient een publicatie. In ‘Stemmen voor de stad’ presenteren beide opleidingen een selectie van thema’s waarmee ze woorden geven aan wat nodig is om relevant stedelijk sociaal werk te leveren. De thema’s van de zes hoofdstukken beslaan een aantal hedendaagse uitdagingen voor stedelijk sociaal werkers: politiserend werken, inclusie en arbeidsmarkt, intercultureel sociaal werk, burgerinitiatieven, stedelijke ecologie en huisvesting en tenslotte digitalisering. In deze publicatie maken inspirerende stemmen, denkers en doeners uit binnen- en buitenland met een scherpe pen, een lezing van en voor de stad. In zes hoofdstukken gaan onderzoekers en ervaren praktijkwerkers, van wie het denken en de praktijk geworteld is in de stad, aan de slag. Hun analyses en voorbeelden scheppen een beeld van wat stedelijk sociaal werk vandaag én morgen kan en moet betekenen; niet enkel theoretisch en abstract, maar ook praktisch en concreet. Het is een lezing van mogelijkheden en het delen van kennis, gedragen door een historisch bewustzijn. Laat ‘Stemmen voor de stad’ in de verhalen, de ezelsoren of koffiekringen een inspiratie en een stem voor actie worden
Onder de Belgen die zich in recente internationale opiniepeilingen uitlaten over hun religieuze overtuiging of het ontbreken daarvan, beschouwen aanzienlijke percentages van de respondenten zichzelf als atheïst. Tot hiertoe bestond er nochtans geen algemene studie in België over de rol van het atheïsme in de intellectuele, politieke en culturele geschiedenis van het land. Dit boek is het resultaat van een samenwerking tussen Liberas vzw en de Association Belge des Athées. Met de steun van de Vlaamse en de Franse Gemeenschap en koepelorganisaties van de vrijzinnige beweging bundelden beide organisaties hun krachten om het atheïsme in heel België tijdens de negentiende en twintigste eeuw op een toegankelijke en wetenschappelijke wijze te belichten. Dit volume behandelt de ontkenning van het bestaan van God niet enkel vanuit een filosofisch oogpunt. Er wordt gekeken naar debatten tussen wetenschappers binnen en buiten de muren van de universiteit, en naar het atheïsme in vrijzinnige en politieke kringen. Ook atheïsme in de kunsten en de letteren krijgt de nodige aandacht. Het atheïsme wordt in deze milieus bestudeerd als een sociaal fenomeen dat veel weerstand opriep. Heel wat vooraanstaande wetenschappers, denkers, schrijvers en kunstenaars, van Félicien Rops tot Leo Apostel, spelen een rol in deze geschiedenis en komen aan bod in het werk. De auteurs van de bijdragen zijn specialisten verbonden aan universiteiten en erfgoedinstellingen.
De verkrijgende verjaring is intrinsiek een ethisch problematische verkrijgingswijze. Ze ontneemt aan een persoon zonder diens toestemming en (in beginsel) zonder vergoeding diens eigendom. Bij een bezitter te goeder trouw kan men nog begrijpen waarom hij de voorkeur krijgt boven de uittredende eigenaar, maar bij de bezitter niet te goeder trouw (bezitter te kwader trouw) is dit problematisch. Kan – mag – hij wel aanspraak maken op een zo verregaande bescherming als de verkrijgende verjaring? In België wordt dat traditioneel toegelaten, maar valt op dat de rechtspraak toch vaak erg vijandig staat tegen de bezitter niet te goeder trouw. Het Nederlandse recht stond lange tijd uitermate vijandig tegen de bezitter niet te goeder trouw, maar laat sinds 1992 toch de verkrijgende verjaring door een bezitter niet te goeder trouw toe. Het Zuid-Afrikaanse recht staat dan weer onverschillig tegenover de goede dan wel kwade trouw, hoewel de rechtspraak hier toch rekening mee durft te houden. De voorliggende bijdrage contrasteert deze oplossingen en probeert tot een evenwichtige oplossing te komen.
Overal ter wereld implemente(e)r(d)en landen lockdowns om de COVID-19 pandemie te bestrijden. Terwijl deze lockdowns de vrije bewegingsruimte van mensen sterk inperken wijzen experten er tegelijkertijd op dat mensen op een veilige manier fysiek actief moeten blijven om andere gezondheidsproblemen te voorkomen. Op basis van een online bevraging analyseerde dit onderzoek het beweeg- en sportgedrag van volwassen Belgen tijdens de eerste COVID-19 lockdown in België in maart en april 2020. Ordinale logistische regressie analyses van 13515 geldige en populatie-gewogen antwoorden geven een algemene toename in beweeg- en zitgedrag aan. Met uitzondering van zij die ouder dan 55 jaar waren gaven respondenten die voor de pandemie niet veel bewogen aan tijdens de lockdown meer te bewegen en te sporten. In de categorie van respondenten die voor de pandemie reeds frequent bewogen, gaven mensen die ouder waren dan 55 jaar, zij die geen hogere studies hadden gedaan, zij die gewoon waren te bewegen met vrienden en/of in een sportclub, en zij geen gebruik maakten van online tools om te bewegen te kennen minder te bewegen tijdens de lockdown. Minder tijd hebben, meer zitten, de gebruikelijke manier van bewegen en het competitie-element van sport missen waren de voornaamste redenen voor een reductie in beweeggedrag. Gelet op de gezondheidsrisico’s van fysieke inactiviteit doet men er beleidshalve goed aan te bekijken hoe iedereen gestimuleerd kan worden om tijdens een pandemie-gerelateerde lockdown op een veilige manier voldoende fysiek actief te blijven.
Het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind geeft aan dat elk kind recht heeft deel te nemen aan kunst en cultuur. Voorgaand onderzoek geeft evenwel aan dat dit recht nog lang niet gerealiseerd is voor ieder kind. Kinderen en jongeren met een migratieachtergrond vormen een van de groepen die relatief weinig aan het cultuuraanbod deelnemen. Vooralsnog hebben we in Vlaanderen een weinig genuanceerd zicht op hun ondervertegenwoordiging en de verklaringen hiervoor. In deze bijdrage willen we die lacune dichten op basis van gegevens verzameld bij 4.720 jongeren uit het Nederlandstalig secundair onderwijs in Vlaanderen en Brussel. In de bijdrage kijken wij ten eerste naar de verschillen tussen jongeren met en zonder migratieachtergrond op het vlak van actieve en receptieve cultuurdeelname, waarbij we jongeren met een migratieachtergrond verder opdelen naar negen herkomstgroepen. Ten tweede verrichten we analyses naar de verklaringen voor etnische verschillen in participatiegraad. Daarbij vertrekken we enerzijds vanuit Bourdieu’s kapitaaltheorie en bekijken we anderzijds de rol van religiositeit en etnische oriëntatie. De resultaten geven aan dat jongeren met een migratieachtergrond niet als een homogene groep kunnen worden beschouwd inzake cultuurparticipatie en dat cultureel kapitaal de belangrijkste verklaring voor etnische verschillen in cultuurparticipatie vormt.
Naast andere ontwikkelingen als migratie en globalisering zijn nieuwe technologieën en digitalisering één van de grote uitdagingen van de huidige en toekomstige arbeidsmarkt.1 In de literatuur wordt wel eens gesproken over een beweging die niet meer te stoppen valt, genaamd de vierde industriële revolutie. We denken hierbij aan begrippen als: digitalisering, automatisering, robotica, artificiële intelligentie, internet of things, machine learning,.... Het zijn één voor één begrippen die ons enigszins bekend in de oren klinken. Maar hun werkelijke inhoudelijke betekenis en een duidelijk beeld over hun impact op ons dagelijks leven is vreemd aan de meesten van ons. Het omschrijven of definiëren van de notie ‘digitalisering’ blijkt bijgevolg geen eenvoudige opdracht. Niettegenstaande de talloze (internationale) studies die over digitalisering reeds zijn geschreven, biedt echter geen enkele ervan een eenduidige begripsomschrijving.23 Bovendien blijkt ook het positioneren van het begrip digitalisering tussen andere begrippen die we verbinden aan de vierde industriële revolutie niet eenvoudig.
Een belangrijk middel om de verspreiding van covid?19 te verhinderen is de mondmaskerplicht, die door meerdere ministeriële besluiten is opgelegd aan de Belgen. Problematisch is dat artikel 563bis Sw. een gezichtsbedekkingsverbod oplegt, waarbij het slechts beperkte uitzonderingen openlaat. Een ministerieel besluit kan evenwel geen afbreuk doen aan een wet, zodat de vraag rijst of de mondmaskerplicht wel rechtsgeldig is. De bijdrage onderzoekt of het dragen van een mondmasker inderdaad valt in het toepassingsgebied van artikel 563bis Sw. Daarna gaat ze na of de uitzonderingen op het gezichtsbedekkingsverbod – “afwijkende wetsbepalingen”, arbeidsreglementen of politieverordeningen in het kader van feestactiviteiten – de mondmaskerplicht kunnen wettigen. Vervolgens worden mogelijke oplossingen aangereikt voor de gevallen waarin deze uitzonderingen niet gelden. Enkele bijzondere vraagstukken worden dan nog onderzocht, meer bepaald enerzijds de strafrechtelijke positie van rechtsonderhorigen die een mondmasker dragen en van het bestuur dat een mondmaskerplicht oplegt en handhaaft, en anderzijds de verplichting om een mondmasker bij zich te hebben. Geëindigd wordt met een besluit. De bijdrage werd afgesloten op 10 maart 2021.
De dood van de peuter zonder papieren Mawda Shawri door een politiekogel werd 'tragisch' genoemd, of 'een tragedie'. Enkele Vlaamse theaters hebben het proces tegen de politieman (en tegen de vervoerders) op hun voorstellingenagenda geplaats. Dit artikel reflecteert op de begrippen 'tragisch' en 'tragedie' in deze context, met nadruk op het verengen van haar dood als een 'dramatisch incident', al te gemakkelijk vertaald in een juridisch narratief.
De 21ste eeuw noopt hogescholen en universiteiten tot een herijking van hun pedagogisch project. Die noodzaak bestond al voor de COVID-19-crisis, maar wordt er nu wel door aangescherpt. Te vaak wordt elke hervorming of modernisering van het hoger onderwijs gelijkgesteld aan de invoering van nieuwe digitale technologieën. Critici stellen zich daar terecht vragen bij. In deze bijdrage schetsen we hoe we aan de Vrije Universiteit Brussel de herijking van ons pedagogisch project zien. Via een analogie met de muziek geven we aan dat, wat ons betreft, ons onderwijs “blended” zal zijn, meer interdisciplinair en meer coachend, en ook nieuwe cross-overs zal zoeken. Bovendien kiezen we resoluut voor een inbedding in de Brusselse grootstedelijke context.
Hoewel CLIL een groot succes lijkt te zijn in Vlaanderen, blijven er enkele knelpunten bestaan, zoals het ontbreken van adequaat lesmateriaal, de nood aan overleg en het werken rond taal. In dit artikel zal de focus op dit laatste liggen, namelijk hoe je in de geschiedenisles niet alleen inhoudsverwerving, maar ook het taalverwervingsproces kan ondersteunen en stimuleren.
De Belgian Federation of Sports Physiotherapy is verheugd om in deze wetenschappelijke nieuwsbrief de spotlight te plaatsen op 3 recente Belgische doctoraatsonderzoeken in het domein van de Sportkinesitherapie. Zo zijn jullie als lezer meteen up-to-date met de laatste ontwikkelingen in ons vakgebied. We hopen dat jullie de samenvattingen van de doctoraten met interesse zullen lezen. 1. Het belang van vermoeidheid en het reactievermogen bij functionele testen - Dr. Jo Verschueren | Vrije Universiteit Brussel & Vrije Universiteit Amsterdam 2. Blessures en blessurerisico in jonge elite jeugdvoetballers - Nikki Rommers | Vrije Universiteit Brussel & Universiteit Gent 3. Enkelverstuikingen: return-to-sport & functionele balanstesten - Bruno Tassignon | Vrije Universiteit Brussel & Vrije Universiteit Amsterdam
De meest opzienbarende bepalingen van het nieuwe goederenrecht zijn blijkbaar het terugnamerecht van per ongeluk op andermans grond gekomen zaken en het betredingsrecht voor onbebouwde en onbewerkte st ukken grond. Peter Reekmans, burgemeest er van Glabbeek wil daarom via een politieverordening de nieuwe wetgeving tegenhouden. Maar zo’n verordening is illegaal, st elt Johan Van de Voorde. En het doet de vraag rijzen of Peter Reekmans met de verordening ook geen politiek misdrijf pleegt.
Volgens journalist Huib Modderkolk nemen de Belgische en Nederlandse overheden veel te weinig beschermende maatregelen tegen digitale hacks en sabotages. Hoe vermijd je dat de hele winkel platgaat? Meer dan vijf jaar lang heeft Huib Modderkolk, die schrijft voor een aantal Nederlandse kwaliteitskranten, zich verdiept in de wereld van cyberaanvallen en cyberhacks door particulieren (vaak vereenzaamde jongens), door schurken, door schurken in opdracht van overheden en door overheden zelf (politie en veiligheidsdiensten). In zijn boek Het is oorlog maar niemand die het ziet schetst Modderkolk boeiende portretten van al die actoren en van hun gangbare technieken om te hacken en te saboteren, of om hacks en sabotages op te sporen. Maar wat volgens Modderkolk veel te weinig gebeurt, is “het beschermen tegen hacks en sabotages”, zodat schandalen en rampen blijven gebeuren, ook in Nederland en België. “The problem of the many hands”, noemt Modderkolk dat. Op beleidsniveau pompt iedereen geld in digitale ontwikkeling, maar niemand investeert even fors in beveiliging van die digitale infrastructuur – iedereen hoopt dat “de anderen” dat wel zullen doen.
5. § 1. Wanneer nieuwe voor begraving bestemde ruimten aangelegd zijn, bepaalt de gemeenteraad of het bevoegde orgaan van het intergemeentelijke samenwerkingsverband de datum waarop niet meer begraven wordt op de oude begraafplaatsen. Een afschrift van deze beslissing wordt tot de definitieve ontruiming van de begraafplaats aan de ingang ervan uitgehangen. De oude begraafplaatsen worden in de staat gelaten waarin ze zich bevinden. Gedurende ten minste tien jaar mag er geen gebruik van worden gemaakt. [De oude begraafplaatsen worden in de staat gelaten waarin ze zich bevinden. Gedurende ten minste tien jaar mag er geen gebruik van worden gemaakt, behalve voor die vormen van lijkbezorging waarvoor nog ruimte beschikbaar is.] Na verloop van de in het voorgaande lid bepaalde tijd of ten minste tien jaar na de laatste begraving, waarbij de inschrijving in het begrafenisregister als bewijs geldt, kan de gemeenteraad of het bevoegde orgaan van het intergemeentelijke samenwerkingsverband beslissen een andere bestemming te geven aan de oude begraafplaatsen. § 2. Met toepassing van § 1 wordt een perceel van dezelfde grootte als het geconcedeerde op de nieuwe begraafplaats voorbehouden als enige belanghebbende daartoe een aanvraag indient.