clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Vrouwen besteden nog steeds 10 uur per week  meer tijd aan het huishouden.
De oudere Vlamingen slapen het meest.
Hoe minder men geëngageerd is op de arbeidsmarkt, hoe meer tijd men besteedt aan eten.
Thuiswerkers hebben de langste werkweek.
Op zondagavond rond 22 uur zit meer dan 50% van de Vlamingen voor de buis.
De Vlaming vrijt 8 minuten en 0,39 keer per week.

Tijd is een van de meest democratische goederen. Iedereen beschikt over 24 uren per dag en 168 uren per week. Maar iedereen besteedt zijn tijd anders. Hoe mensen hun tijd besteden, varieert sterk en dat is niet alleen een kwestie van persoonlijke voorkeuren en materiële beperkingen. Wat en wanneer we iets doen, hoelang iets duurt, de volgorde waarin we de dingen doen en de regelmaat of het ritme van activiteiten zijn een uitdrukking van sociale posities, machtsverhoudingen, waarden en normen. Dit alles maakt van de studie van de tijdsbesteding een uitstekend uitgangspunt om een zicht te krijgen op sociale krachten en dynamieken.

De onderzoeksgroep TOR van de Vrije Universiteit Brussel voerde twee grootschalige tijdsbudgetonderzoeken uit in Vlaanderen. Een grote groep Vlamingen hield gedurende een week nauwgezet zijn activiteiten bij in een dagboekje. Aan de hand van deze gegevens worden in dit boek een aantal cruciale hedendaagse maatschappelijke ontwikkelingen en problematieken geschetst: werken op afwijkende tijden, combineren van arbeid en gezin, de gevoelens van tijdsdruk, de ongelijkheid in cultuur- en vrijetijdsparticipatie, sociale isolatie en vereenzaming, verkeerscongesties, de impact van werkloosheid en pensionering, samen eten als gezinsactiviteit en de tijd voor jezelf. Daarbij gaat niet alleen aandacht naar de tijdsbesteding van individuen en groepen, maar ook naar het collectieve ritme van de samenleving dat hieruit voortvloeit. De bevindingen in dit boek bieden een indringende kijk op het leven van alledag in Vlaanderen.
In naam van het verstaan van de ander verdedigt Emilie Van Daele in Over de aankomst in een vijandige wereld. Het verstaan van de ander in de filosofie van Peter Sloterdijk het continue op het spel zetten van referentiekaders die de illusie koesteren een absolute norm te kunnen creëren van waaruit onenigheden beslecht zouden kunnen worden. Het steeds opnieuw ter discussie stellen van alle kaders, in de eerste plaats de eigene, beschouwt ze als een voorwaarde om tot een werkelijk verstaan van de ander te komen. Dit voortdurend in twijfel trekken van modellen gaat gepaard met een openheid voor nieuwe gedachten en vragen en met een continue aanpassing daaraan. Het gaat om een steeds opnieuw beginnen waaraan Van Daele de naam radicaal denken geeft. De vraag die ze in haar bijdrage stelt, is hoe dit heilzame radicale denken gepromoot kan worden. Een mogelijk antwoord op deze vraag vindt ze in de thematisering van het fenomeen gevaar in de vroege werken van Peter Sloterdijk. De vorming van kaders waarmee we de wereld interpreteren, beschouwt Sloterdijk als reacties tegen de onherbergzame wereld waarin de mens terechtkomt. Volgens hem zijn het echter onzekere en illusoire constructies die het negatieve neveneffect hebben dat ze ons uiteindelijk afsluiten van de complexiteit van de wereld en ons verwijderen van de anderen. In Sloterdijks denken ontdekt Van Daele twee uitwegen uit deze illusie. De eerste weg opent zich doordat de inspanningen van de mens om te ontsnappen aan de dreiging van de wereld een eigendynamiek ontwikkelen die uiteindelijk opnieuw in een gevaarlijke situatie uitmondt. De door de mens gecreëerde beweging dreigt de mens op haar beurt te vernietigen. Dat inzicht dwingt tot bescheidenheid, flexibliteit en openheid voor de wereld en de ander. De tweede weg is directer: hij wordt bewandeld door de figuur van de kynicus (Diogenes) die weigert het spel van het zich inspannende bewustzijn mee te spelen, die het gevaar blijvend introduceert, mensen continu op het spel zet en ze aanwakkert tot denken, openheid en het vormen van een geweten. In haar besluit wijst Van Daele erop dat het radicale denken inzicht kan verschaffen in de toevallige oorsprong van de vooronderstellingen van ons denken, kan aanzetten tot een evaluatie ervan en zodoende openheid voor de vooronderstellingen van de ander kan tot stand brengen.Van Daele zet hiermee nog een andere stap dan de hermeneutici die de erkenning en opheldering van de eigen vooronderstellingen bepleiten en een dialoog tussen radicalen voorstaan: ze heeft het bijkomend over het kritische onderzoek van de eigen enerzijds onvermijdelijke, anderzijds contingente en dus wijzigbare vooronderstellingen.
Kunnen terroristen bommen met radioactief materiaal maken? Is nucleiar terrorisme realiseerbaar? Moeten we de nucleaire dreiging echt alleen grootschalig zien - in termen van wereldoorlogen? Zou iemand met radioactief materiaal een terroristische daad kunnen stellen? Belgische experten hebben in alle openheid gedialogeerd over lokale en internationale controle, geslaagde en minder geslaagde communicatievormen, ethische en juridische aspecten, technieken en profielen van terreur. Een afwisselende bundel die de vinger op de wonde legt.
Deze bijdrage behandelt de zin of onzin van de aanrekening van de, tijdens de echtscheidingsprocedure, betaalde onderhoudsgelden bij het opmaken van de beheersrekening bij de vereffening-verdeling van de postcommunautaire onverdeeldheid na echtscheiding op grond van bepaalde feiten en het al dan niet verschuldigd zijn van een woonstvergoeding.
Hoe is het gesteld met het functioneren en welbevinden van directeurs in het basisonderwijs? Hoe beleven directeurs hun job en hoe vatten ze hun taken op? Welke persoonlijke kenmerken en welke omgevingskenmerken bepalen hoe ze hun functie beleven? Hoe komt het dat sommige directeurs beter opgewassen blijken tegen hun taak, een positief schoolklimaat weten te scheppen en een tevreden leerkrachtenteam achter zich hebben, dan sommige collega's? Dit boek beschrijft de resultaten van een onderzoek dat op deze vragen een antwoord zocht.
De naoorlogse zuivering van de Belgische overheidsadministratie is tot op heden nog niet het voorwerp van wetenschappelijke studie geweest. Het onderzoek naar het genderbepaalde karakter van de naoorlogse bestraffing van collaborateurs is in België nog vrij jong. Dit onderzoek wenst beide onderwerpen te combineren aan de hand van een casestudy: de Regie voor Telegrafie en Telefonie (RTT).
Hoewel er de laatste jaren vanuit historische hoek meer (theoretische) aandacht is geweest voor het gebruik van beeldmateriaal, blijft er een lacune bestaan op het vlak van het onderzoek dat gebruikt maakt van foto's als bron. Dit valt op, zeker op een ogenblik waarop dit iconografisch materiaal veelvuldig ter beschikking komt dank zij de toenemende aandacht van archiefinstellingen voor beeldmateriaal en de grotere verspreiding van het eenvoudige fototoestel. Foto's leveren essentiële informatie op die vaak enkel maar via deze bron onderzocht kan worden. Het concept van de alledaagsheid wordt hier belicht, wat deuren opent naar de betekenis van consumptiegoederen, huiselijk comfort, de aspiraties van mannen, vrouwen en kinderen, kortom naar de banaliteit van elke dag, waaruit mentaliteiten en wereldbeelden spreken.
Buurtsport is een fenomeen dat steeds meer bekendheid krijgt zowel binnen de praktijk als op diverse beleidsniveaus in Vlaanderen. Hoewel het algemeen kan worden omschreven als laagdrempelig sporten op buurtniveau, wordt het vaak beschouwd als een fenomeen dat zich vooral situeert binnen grotere steden en waarbij men in hoofdzaak sport aanwendt als een middel tot sociale integratie van maatschappelijk kwetsbare jeugd. Uit recent inventariserend onderzoek blijkt nu dat buurtsport in Vlaanderen in elke soort gemeente kan voorkomen en dat er een grote variatie bestaat met betrekking tot de soort en het niveau van de activiteiten die onder de noemer van buurtsport kunnen worden gerekend. Er is bijgevolg een nood aan begripsverheldering en -afbakening van dit fenomeen. 
Met dit boek willen de auteurs dan ook meer inzicht verschaffen in het fenomeen buurtsport in Vlaanderen. Er wordt beschreven hoe buurtsport georganiseerd is, hoe het zich verhoudt ten overstaan van de informele (niet-georganiseerde) en de georganiseerde sport en welke plaats het kan innemen ten overstaan van andere sportaanbieders. Daarnaast worden tien goede praktijkvoorbeelden van buurtsport in detail beschreven.
Dit kwaliteitshandboek maakt integraal deel uit van het Dexia foot pass project. Het kan beschouwd als het verlengstuk van het evaluatie- en managementinstrument foot pass waarin alle kwaliteitscriteria toegelicht en verduidelijkt worden met praktische voorbeelden. 

Met dit werkinstrument willen we op de eerste plaats de jeugdverantwoordelijken van voetbalclubs ondersteunen bij het runnen van hun jeugdopleiding. Dit boek vormt dan ook de basis van de managementcursus voor Technisch Verantwoordelijken Jeugdopleiding. Dit neemt niet weg dat het ook inspirerend kan zijn voor bestuurders, coördinatoren en trainers uit andere sportclubs. 

Dexia foot pass heeft als voornaamste doelstelling een essentiële bijdrage te leveren aan jeugdopleiding in België. Hopelijk kunnen we in de toekomst (terug) scoren met jeugd!
De primaire doelstelling van het Dexia foot pass project bestaat er in om de jeugdopleiding in de Belgische voetbalclubs (op) te waarderen en de jeugdverantwoordelijken in de clubs hierbij op een professionele manier te ondersteunen. PASS staat immers voor 'Professional Academy Support System' waarbij de nadruk ligt op 'support' (ondersteuning).
Sinds de jaren negentig is er in de sport een toenemende aandacht voor kwaliteit, professionaliteit, efficiëntie en effectiviteit. Belangrijke wijzigingen van de sportmarkt en de maatschappij in het algemeen, hebben dit met zich meegebracht. Het sport- en vrijetijdsaanbod is sterk gedifferentieerd met een toegenomen concurrentie als logisch gevolg. Dit straalt duidelijk af op het (aankoop)gedrag van de nieuwe sportconsument die steeds hogere eisen stelt op het vlak van betrouwbaarheid, klantgerichtheid en innovatie. Daarnaast wordt ook door de overheid en andere regulerende instanties meer competentie en professionaliteit verwacht in ruil voor subsidies en andere vormen van ondersteuning. Dit is een rechtstreeks gevolg van de rationele ondersteuningspolitiek die meer en meer gehanteerd wordt. Hierbij bekleedt de overheid voornamelijk een regiefunctie en legt een accent op procesbewaking, outputsturing en resultaatverantwoording. 

In deze context werden alle sportaanbieders de laatste jaren - direct of indirect - aangezet tot een systematische verbetering en bewaking van de kwaliteit van het sportaanbod. Bijzondere aandacht werd besteed aan kwaliteitsbevorderende initiatieven met de traditionele sportclub en de jeugdsport als aangrijpingspunt. Dit komt ondermeer naar voor in het decreet van 13 juli 2001 houdende de regeling van de erkenning en subsidiëring van de Vlaamse sportfederaties, de koepelorganisatie en de organisaties voor de sportieve vrijetijdsbesteding. In dit decreet wordt duidelijk vermeld dat een sportfederatie de basisopdracht heeft om aantoonbare inspanningen te leveren in de sporttechnische, bestuurlijke, administratieve, sportpromotionele en sportmedische begeleiding van de aangesloten sportclubs met bijzondere aandacht voor de kwaliteitszorg. Daarnaast kunnen deze federaties via de facultatieve opdracht "jeugdsport" extra subsidies verwerven voor specifieke projecten met als doelstelling de sportparticipatie of de kwaliteit van de jeugdsportwerking in de sportclubs te verhogen. 

Dit heeft er ondermeer toe geleid dat in Vlaanderen heel wat (pioniers)werk werd verricht op het vlak van de ontwikkeling en implementatie van integrale kwaliteitsystemen voor sportverenigingen en jeugdopleidingen in het bijzonder. Gelet op de verscheidene doelstellingen en de typische kenmerken van deze specifieke organisaties, kan gesteld dat sport op zijn minst vraagt om een eigen benadering. Meer zelfs, om de opleiding van jongeren te evalueren met als doel de efficiëntie en effectiviteit ervan gericht te kunnen verbeteren, is een aparte benadering per sporttak en per niveau vereist. Bijgevolg is het noodzakelijk dat de sportpraktijk nauw betrokken wordt en mee bepaalt wat kwaliteit juist inhoudt voor een bepaalde sportdiscipline. Een sterke band met het veld is trouwens essentieel om voldoende draagvlak te creëren voor de implementatie van dergelijke kwaliteitsystemen in de sportsector. Zonder hun actieve medewerking kan er immers niets verbeterd worden.
We leven in een fictie-samenleving. de vele boeken en artikelen over fotografietheorie lijken tekort te schieten bij het verklaren van wat er momenteel in de fotografie gebeurt. Enerzijds is er meer vrijheid dna ooit, anderzijds wordt het beeld steeds meer aan banden gelegd. er is een nieuwe zintuiglijke wereld op het kruispunt van drie wegen: esthetiek, politiek en techniek. De kritiek moet ons helpen die te duiden.
Uit eerder uitgevoerde onderzoeken (Illegems en Verbeke, 2003) is gebleken dat de implementatie van telewerken op grote schaal mede een oplossing zou kunnen bieden voor de structurele files in en rond Brussel en andere probleemgebieden doordat op een proactieve manier wordt ingewerkt op het congestievraagstuk in dichtbevolkte gebieden. Telewerken reduceert de vraag naar mobiliteit zodat de discrepantie tussen de vraag naar mobiliteit en het infrastructuuraanbod effectief afneemt. Indien telewerken wordt geïmplementeerd op een voldoende grote schaal, dan kan dit een aantal belangrijke socio-economische spill-over effecten genereren, zoals een verbetering van de verkeersmobiliteit, de bescherming van het milieu, een betere integratie van het familiaal leven en het professioneel leven (work-life balance), enz.. De implementatie van telewerken zou bijgevolg een substantiële bijdrage kunnen leveren tot het verminderen van een aantal problemen gerelateerd aan dichtbevolkte, stedelijke gebieden. Volgens eerder uitgevoerde berekeningen voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, geeft de maximale penetratiegraad van telewerken op middellange termijn aanleiding tot een jaarlijkse besparing tussen 215 miljoen en 465 miljoen euro in externe kosten gerelateerd aan verkeerscongestie, atmosferische vervuiling, geluidshinder en verkeersongevallen (Illegems en Verbeke, 2003). In deze paper wordt deze calculatie uitgebreid naar het hele Vlaams Gewest, op basis van concrete beleidsscenario's.
Van privacyparadijs tot controlestaat? laat zien dat technologische
mogelijkheden een grote, zoniet doorslaggevende rol spelen binnen
het veiligheidsbeleid. In toenemende mate staan politie en justitie
middelen ter beschikking als telefoontaps, toezichtcamera's, DNA-profielen
of de mogelijkheid om met behulp van computerprogramma's
bestanden met persoonsgegevens te analyseren (datamining).
Dit onderzoek bevraagt de effecten van een portfolioprogramma op de zelfsturing en het reflectievermogen van derdejaarsstudenten uit een lerarenopleiding Secundair Onderwijs. De dataverzameling gebeurt via zelfrapportering voor, tijdens en na het portfolioprogramma en via belevingsvragenlijsten. Uit het onderzoek blijkt dat reflectievermogen en zelfsturing significant stijgen. Het portfolioprogramma verhoogt dus het vermogen van de studenten om zelfstandig hun leerproces te doorlopen, al toont de analyse ook aan dat het globaal stijgende reflectievermogen voortvloeit uit de stijging van slechts één subschaal (sturing). Het vergelijken van de meningen van studenten en portfoliobegeleiders geeft informatie over de zwakke schakels in de cyclus voor zelfsturing. De studenten hebben het moeilijk met de evaluatie en heroriëntatie van hun leerproces. Er blijkt bovendien dat de studenten zelf geen nieuwe doelstellingen opstellen en uitvoeren. Zij kunnen hun leerproces dus niet volledig zelfstandig sturen omdat zij niet alle onderdelen van de cyclus van zelfsturing ten gronde beheersen.
Aan het einde van de jaren 1990 verkeerde de Vlaamse derdewereldbeweging in een identiteitscrisis. Terwijl de beweging zich vragen stelde over haar gedachtegoed, missie en plaats in de samenleving, weerklonk eveneens de kritiek dat de ngo's in het veld van de solidariteit 'ontwikkelingsgeldmachines' waren geworden waar zelfinstandhouding en interne consolidatie voorop stonden. De geschiedenis van Oxfam-Wereldwinkels - de grootste ngo in de Vlaamse derdewereldbeweging - blijkt een continue worsteling met organisatorische problemen als gevolg van de institutionalisering, professionalisering, hiërarchische opbouw en commercialisering. Al deze evoluties spelen zich af in het spanningsveld tussen het behoud van de doelstellingen van de beweging en de ambitie een efficiënte organisatie op poten te zetten en te onderhouden, tussen participatie en representatie met andere woorden.
Aan de hand van een schets van de werking van de politie en van enkele relevante opsporingshandelingen wordt een overzicht gegeven van het strafrechtelijk onderzoek in milieustrafzaken.

Komen achtereenvolgens aan bod: I. De politie: de politiehervorming, de gerechtelijke politie, processen-verbaal, bevoegdheden, aanwezigheid van derden bij vaststellingen, de bevoegdheden in het decreet op de ruimtelijke ordening; II. Het vooronderzoek: onderzoeksbevoegdheden: huiszoekingen, beslag, deskundigenonderzoek, plaatsbezoek; III. Transactie in stedenbouwzaken; IV. Verjaring van de strafvordering: werking in de tijd van de wet van 16 juli 2002, de normale termijn, aanvang van de termijn, stuiting, schorsing, einde van de termijn en concrete berekening, lot van de burgerlijke vordering en hersxtelvordering aanhangig gemaakt bij de strafrechter; V. Redelijke termijn: bepaling, sanctie, effectief rechtsmiddel.
Dit artikel is een uitgebreid en aangevuld verslag van het internationale congres: "Pragmatisme - een filosofie van de toekomst?", gehouden te Leusden (NL), op 21 en 22 oktober 2007. De centrale vraag van dit verslag luidt: "Is het pragmatisme de filosofie waarmee de wetenschap haar maatschappelijke rol kan opnemen?" Verschillende auteurs (Peirce, James en Dewey) worden belicht. De bijdragen van de sprekers (Dennis Dieks, Cornelis de Waal, Louis Logister, Frans Schaeffer, Bas van Fraassen, Herman de Regt, Rein Gerritsen en Marc Van den Bossche) worden uitvoerig toegelicht.
Aan de hand van een beschrijving van de constitutieve bestanddelen van de stedenbouwmisdrijven in het decreet houdende organisatie van de ruimtelijke ordening van 18 mei 1999 wordt een overzicht gegeven van de problemen die zich voordoen bij de toepassing ervan. Achtereenvolgens komen het misdrijf van bouwen zonder vergunning, het in stand houden van wederrechtelijke bouwwerken, de strijdigheid met de bestemming, het toestaan of aanvaarden van wederrechtelijke werken door de eigenaar, de miskenning van een stakingsbevel en de miskenning van informatieplichten aan bod. 

Terloops wordt daarbij het lex certa beginsel, de theorie van de "duidelijke tekst, behoeft geen interpretatie", de problemen van overgangsrecht van wetten of decreten en het onderscheid tussen bestanddelen en strafuitsluitingsgronden besproken.
In deze bijdrage wordt een overzicht gegeven van de rechtspraak van het Hof van Cassatie met betrekking tot de mogelijkheden om, na de wet van 12 maart 1998, in het strafrechtelijk vooronderzoek cassatieberoep in te stellen. Na een bespreking van de algemene regelen, wordt het hele vooronderzoek chronologisch doorlopen en worden onder meer problemen geanalyseerd als de samenloop tussen procedures inzake voorlopige hechtenis en zuivering van nietigheden, het cassatieberoep tegen de motivering van de verwijzingsbeslissingen en de vraag in welke gevallen onmiddellijk of uitgesteld cassatieberoep moet/kan worden ingesteld. Ook de nieuwe regeling met betrekking tot de procedure voor het hof van assisen wordt toegelicht. Deze bijdrage wordt o.m. geciteerd in de handboeken van H.-D. Bosly en D. Vandermeersch, Droit de la procédure pénale, 2003 en van Ch. Van den Wyngaert, Strafrecht- en strafprocesrecht in hoofdlijnen, 2003 en in het Jaarverslag van het Hof van Cassatie, 2002-2003.
Bijzonder of vernieuwend: inspiratie uit lokale cultuurpraktijken
Deze publicatie wil een deel van de veelzijdigheid die het lokale cultuurveld kenmerkt, zichtbaar maken. In eerste instantie werd hiervoor geplukt uit de vele initiatieven die kaderen binnen de vernieuwende en bijzondere projecten waarvoor de gemeenten een extra subsidie van 1 euro per inwoner ontvangen. Op die manier leest deze publicatie als een inspirerende gids van mogelijkheden om met die extra subsidie aan de slag te gaan. Maar de verleiding om ook talrijke acties en initiatieven op te nemen die niet binnen dat kader gesubsidieerd worden, was simpelweg te groot. Tussen deze praktijkverhalen, volledig door de lokale overheden en instellingen gefinancierd, bevinden zich tal van stimulerende pareltjes.
In dit artikel willen wij u inzicht verschaffen in de wijze waarop strategische beslissingen worden genomen aan de hand van de Discounted Cash Flow-analyse. Dit artikel leert dat de daadwerkelijke beslissing niet noodzakelijk leidt tot de maximalisatie van de netto constante waarde ten bate van de aandeelhouders. de daadwerkelijke beslissing wordt afgestemd overeenkomstig de individuele risicovoorkeur. Naast rendement en risico vormt de risicopreferentie van de beslissingsnemer een miskende waardestuwer voor de ondereneming.
Jongeren in Vlaanderen vandaag. Wie zijn ze? Wat doen ze? Wat drijft hen? Wat denken ze? Dit boek belicht de jeugd van tegenwoordig vanuit verschillende perspectieven, gebaseerd op een bevraging van een representatieve groep van 2503 jongeren.
De eerste afname van de JOP-monitor die hier wordt gerapporteerd, geeft brede informatie over de leefomstandigheden, de leefwereld en de gedragingen van jongeren tussen 14 en 25 jaar. Thema's die aan bod komen zijn: jongeren en hun gezinssituatie, gezinsrelaties, school en schoolbeleving, werk, mobiliteit, vriendschap en relaties, welbevinden, participatie aan het verenigingsleven, politiek, etnocentrisme en delinquentie. Het boek biedt een schat aan informatie voor al wie bij jongeren betrokken is en is bijgevolg onontbeerlijk voor praktijkwerkers, jeugdonderzoekers en beleidsmedewerkers.
Het JOP is een interdisciplinair en interuniversitair samenwerkingsverband tussen de onderzoeksgroep jeugdcriminologie (K.U.Leuven), de vakgroep sociale agogiek (UGent) en de onderzoeksgroep Tempus Omnia Revelat (Vrije Universiteit Brussel). Naast het uitvoeren van eigen onderzoek, inventariseert en synthetiseert het JOP ook recent jeugdonderzoek uit Vlaanderen. Begin 2006 werd een eerste synthese gepubliceerd in boekvorm onder de titel Jongeren van nu en straks (Vettenburg, Elchardus & Walgrave (red.), 2006).
In dit artikel stellen we een innovatief concept voor om palletvervoer van zowel bouwmaterialen als Fast Moving Consumer Goods (FMCG) te organiseren via de binnenvaart. Vandaag gebeurt dergelijk transport hoofdzakelijk via de weg. Voor beide productcategorieën kan de binnenvaart een valabel alternatief betekenen. Beide productcategorieën zijn immers uitermate geschikt tot dergelijk vervoer omdat ze meestal op pallets verpakt worden. De bestemming van deze goederen is doorgaans de stad gezien de verdelers van dergelijke goederen, bouwhandelaren en supermarkten, voornamelijk in de stad gelegen zijn. Door het uitbouwen van een netwerk van regionale watergebonden distributiecentra zou een deel van de distributie van pallets overgenomen kunnen worden door de binnenvaart en zou de binnenvaart kunnen instaan voor een deel van de stadsbevoorrading. Dit vormt het vertrekpunt van het onderzoek waarbij de haalbaarheid van de concrete implementatie van regionale watergebonden distributiecentra, met het oog op stadsbevoorrading, wordt nagegaan.  

Het onderzoek spits zich toe op de marktconforme, organisatorische, technische en economische aspecten van dit concept.