clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
In de Europese culturele ruimte heeft geen taal ooit een status gehad vergelijkbaar met die van het Latijn. In de loop van de Romeinse oudheid ontwikkelden auteurs als Cicero, Vergilius of Seneca de taal tot een gepolijst instrument. Het gestandaardiseerde Latijn vormde daarna een belangrijke basis voor de Europese lingua franca. Tot ver in de achttiende eeuw schreven denkers, dichters en verhalenvertellers een wonderlijke veelheid aan teksten in het Latijn, bedoeld voor het leespubliek in heel Europa. Tijdens deze lange periode integreerden het Latijn en de Latijnse literatuur telkens weer nieuwe tradities, vernieuwingen op religieus en filosofisch gebied of ontwikkelingen binnen de literaturen in de volkstalen uit de verschillende regio's van Europa.   
De vakspecifieke eindtermen die vanaf september 2021 van kracht zijn in het Vlaamse onderwijs schrijven voor dat deze rijkdom voortaan ook verkend moet worden met leerlingen in het secundair onderwijs. Hierdoor zullen de leerlingen een meer gevarieerd beeld krijgen van het Latijn en zijn rol in de geschiedenis en cultuur van Europa. Er liggen ook veel kansen voor haalbaar leesmateriaal, voor uitdagende en actuele gespreksonderwerpen, of voor boeiende didactische methodes. Deze bundel reikt daartoe een helpende hand. De verschillende bijdragen bouwen samen aan een veelzijdige 'diachrone' aanpak
In september 2021 werd Marysa Demoor toegelaten tot het emeritaat aan de Universiteit Gent na een rijke carrière van vierenveertig jaar – van assistent tot gewoon hoogleraar Engelse letterkunde. In Dates with Gender and Diversity brengen negentig collega’s uit binnen- en buitenland hulde aan haar. Zij kozen elk een moment in het recente of verre verleden dat in hun vakgebied of voor hun universiteit een verschil heeft gemaakt op het vlak van gender of diversiteit en schreven daarover een kort essay. Zo viert dit huldeboek Marysa met twee thema’s die ook de rode draad door haar eigen onderzoek, onderwijs en beleidswerk vormden.
De tijd is rijp. De stem van zwarte mensen is sinds de moord op George Floyd nog nooit zo helder te horen geweest. Maar om een beter heden mogelijk te maken, moeten we terug naar het verleden. Het koloniale verleden.

In tien belangwekkende essays nemen Afro-Belgische auteurs de Vlaamse koloniale en postkoloniale literatuur onder de loep, van Hendrik Conscience tot Lieve Joris. De schrijvers, voor wie kolonisatie geen abstract gegeven is, werpen hun licht op de betekenis van ons cultureel erfgoed.

Zwarte bladzijden gaat over onze geschiedenis. Jij en ik, wit, bruin en zwart. Het is een verhaal van imperialisme en kolonisatie. Daarbij gaat het niet louter om het oogsten van rubber, maar vooral om de onmogelijke liefdes, de verkrachte lichamen, de gekidnapte kinderen, de gestolen generaties. Congo blijkt immers niet zomaar een land duizenden kilometers hiervandaan. Nee, Congo is een essentieel onderdeel van het Belgische DNA.
Generaties studenten indologie hebben bij hun studie van het klassieke Sanskrit de iconische Handleiding bij de Grammatica van het Klassieke Sanskrit gebruikt. Die werd door professor Adriaan Scharpé uitgegeven in 1943. In de huidige wereldorde speelt India een steeds prominentere rol en de studie van de Zuid-Aziatische talen en culturen zit in de lift. Sanskrit leeft in de moderne talen van India. Een vernieuwde uitgave met respect voor het oorspronkelijk werk werd dus noodzakelijk.

Met wiskundige precisie brengt de grammatica de taal dichtbij de student via talrijke oefenzinnen met hun Nederlandse vertaling, uit klassiekers van het Sanskrit-repertorium. Deze unieke grammatica van een unieke taal is een betrouwbaar werkinstrument voor elke toekomstige of actieve indoloog en ieder met enige interesse voor Zuid-Aziatische culturen.

Met dit initiatief onderstreept de vakgroep Talen en Culturen - India van de UGent het belang van diepgaande studie naar alle aspecten van deze leefwereld, in de eerste plaats van zijn oudste stamtaal.
Het literaire oeuvre van Walter van den Broeck (°1941) is even uitgebreid als divers. Het omvat niet alleen romans maar ook theaterteksten, tv- en hoorspelen en kritische teksten. Kenmerkend zijn de aandacht voor de maatschappelijke onderkant en de blik van onderaf, maar de lezer treft ook mild experiment aan in zijn werk. Zo manifesteert de schrijversfiguur zich in zijn romans geestig en nadrukkelijk. Die schrijver toont zich voortdurend bewust van zijn plaats in een familie, een stamboom en een streek, maar neemt er ook ironisch afstand van. De verzoening van en spanning tussen zijn en schijn vormt daarin een rode draad.

In Literatuur van zijn en schijn bieden onderzoekers nieuwe perspectieven op dat omvangrijke oeuvre. Het boek gaat in op uiteenlopende facetten van Van den Broecks werk: het typeert zijn toneelwerk, bespreekt zijn betrokkenheid bij het tijdschrift Heibel en beschouwt romans vanuit uiteenlopende benaderingen zoals de psychoanalyse, animal studies en de studie van autofictie. Op die manier verheldert deze studie de onmiskenbare literair-historische waarde van zijn oeuvre.
Wie de Nederlandstalige literatuurgeschiedenis erop naslaat, dreigt te denken dat wij in dit taalgebied niet aan politiek geïnspireerde poëzie doen. Sommige dichters raakten in de vergetelheid hoewel hun werk een belangrijk rol in de politieke en sociale strijd speelde. Anderen haalden de literaire canon ondanks hun politiek geïnspireerd werk. Nochtans bestaat ook in de Belgische en Nederlandse literatuur een lange traditie van politieke poëzie, van Gorter tot van Ostaijen en Michaël Slory en van Sonja Prins tot Joke Kaviaar en Dominique De Groen. Barricadepoëzie zet dat lyrisch activisme weer in de schijnwerpers. Elk hoofdstuk vertrekt vanuit een gedicht. Daarmee vormt het boek een bescheiden bloemlezing vanaf 1848. Maar tegelijk is het een poging om de lezer te inspireren en activeren voor en in de strijd voor maatschappelijke verandering.
Tijdens de lokale campagne van 14 oktober 2018 stonden lokale sociale thema’s niet meteen prominent in de spotlights. Nochtans is er op het vlak van betaalbaar en sociaal wonen, kinderarmoede,… nog een hele weg af te leggen. De integratie van OCMW en gemeente biedt ongetwijfeld extra kansen om hierop (nog) meer in te zetten. Ook de andere beleidsniveaus zullen meer dan een tandje moeten bijsteken.
De jaren 1950 waren in België gouden jaren voor filmvertoningen. Na de Tweede Wereldoorlog en voor de televisie elke huiskamer binnen drong, waren er in België tot wel 1585 bioscopen. Dat was uitzonderlijk veel ten opzichte van onze buurlanden. De bioscoop was veruit het populairste tijdverdrijf. Een cinematicket was goedkoop, er was een groot aanbod aan films en bioscopen vond je overal. Eén op de drie Belgische gemeenten had minstens één bioscoop. Het aantal bezoekers bereikte een historisch hoogtepunt toen elke Belg meer dan een keer per maand naar de bioscoop ging. De grootste successen waren de Amerikaanse spektakelfilms zoals The Robe (Verenigde Staten, 1951) en Around the World in 80 Days (Verenigde Staten,1956), maar ook Europese producties zoals Le Petit Monde de Don Camillo (Frankrijk/Italië,1952) trokken enorm veel volk.
Dit handboek biedt een inleiding op de belangrijkste stromingen en tendensen in de discipline van de antropologie. Het behandelt de troebele wateren waaruit de discipline is ontstaan, vanaf het ontstaan van het denken over 'de ander' in de Westerse geschiedschrijving en het racisme in de 19e eeuw tot aan de geboorte van een volwassen wordende antropologie in de Angelsaksische wereld, die zich afkeert van racistische theorie en onderdrukking en een vakgebied op zichzelf wordt.

De focus ligt op de voornaamste methodologie binnen de antropologie: langdurig veldwerk volgens de methode van de participerende observatie, door zich onder te dompelen in een andere cultuur. Veldonderzoek blijft ook vandaag een belangrijk aspect van het labeur van elke antropoloog, en biedt zo inzage in culturen vanuit een kennis en epistemologie die niet per se de dominante 'witte' variant is.
Waar taal en technologie samenkomen, ontstaat het domein van Natural Language Processing (NLP). Met technieken uit machine learning, zoals het trainen van modellen om tekst, afbeeldingen of geluidsfrequenties te herkennen, kunnen we computers op een intelligente manier laten werken met taal. Bekende NLP-toepassingen van machine learning zijn bijvoorbeeld vertaalprogramma's, spraakbesturingssystemen of virtual assistants zoals Siri, en chatrobots.

We buigen ons over vragen als "Hoe kunnen we automatisch teksten begrijpen, vertalen en zelfs schrijven?", "Kan een computer emoties of ironie herkennen in een tekst?", en vooral "Hoe belangrijk zijn data?”. Leerlingen van de tweede en de derde graad secundair onderwijs krijgen inzicht in het domein NLP en zetten hun eerste stappen in de wereld van het programmeren met Python.
De jaren zestig waren een confronterende tijd voor veel schrijvers. Terwijl betogingen en sit-ins de straten kleurden in Nederland, Vlaanderen en daarbuiten, leken de aloude literaire middelen enkel afstand te creëren tussen auteur en wereld. Schrijvers wilden deelnemen en experimenteerden met manieren om tekstueel met de geobserveerde en gewenste veranderingen in de buitenwereld om te gaan. In Tegen het verzinnen bestudeert de auteur de ‘documentaire tendens’ die in die context opgang maakte: een diverse groep auteurs besloot namelijk om afstand te nemen van de traditionele fictie om in de plaats daarvan de werkelijkheid te documenteren. Er verschenen interviewboeken, collages met daarin allerhande ‘realiteitsfragmenten’ en auteurs als Harry Mulisch en Hugo Claus besloten om reportages te gaan schrijven. Tegen het verzinnen biedt een overzicht van die verzameling experimenten, met veel aandacht voor de context van de lange jaren zestig en enkele diepgaande analyses van opmerkelijke case-studies.
Het syntheseonderzoek over de vroegmiddeleeuwse nederzetting op The Loop (Sint-Denijs- Westrem, Gent) had als doel om de resultaten van zeven verschillende archeologische opgravingen op The Loop, samen te brengen, te uniformiseren en voor het eerst deze dataset als geheel te onderzoeken. De nederzetting op The Loop (Sint-Denijs-Westrem, Gent) werd gesticht in het prille begin van de 7de eeuw en werd continu bewoond tot het midden van de 9de eeuw. De sporen van deze langdurige bewoning verspreiden zich over zo’n 2,5 ha. In totaal kunnen nu elf mogelijke hoofdgebouwen, twee grote bijgebouwen, veertien kleinere bijgebouwen, negentien waterputten, een uitgebreide omgrachting en talrijke andere sporen geïdentificeerd worden. Het bijzondere van deze vroegmiddeleeuwse nederzetting is de schaal waarop ze is vastgestelden opgegraven. Deze schaal is vrij uniek in Vlaanderen. Dendrochronologisch onderzoek van de waterputten zorgde voor een fijn chronologisch kader, waardoor de ontwikkeling van de nederzetting gedurende bijna drie eeuwen nauwgezet gevolgd kan worden. Een dergelijke resolutie was tot nu toe meestal onbereikbaar bij andere archeologisch onderzochte vroegmiddeleeuwse rurale nederzettingen. Volgens onderzoek op de hoofdgebouwen, waterputten en erven, in combinatie met historisch-geografisch en ecologisch onderzoek, werd de nederzetting bewoond door een familiegroep met generatielange, lokale tradities in de bouw van huizen, waterputten en erfinrichting. Het ging om een grotendeels zelfvoorzienende gemeenschap, gebaseerd op gemengde landbouw. Landschappelijk was ze ingebed tussen meersen, akkerland, bos en wastine. De nederzetting op The Loop bestaat in haar beginfases uit één tot twee gelijktijdige erven. Rond het midden van de 8ste eeuw wordt een grootschalige herinrichting van de nederzetting ondernomen, met de aanleg van een grote, open enclosure met daarin een erf. Deze inrichting wordt één fase later, tegen het einde van de 8ste eeuw, alweer verlaten. Historisch en vergelijkend archeologisch onderzoek linkt deze herinrichting aan een grootgrondbezitter. Waarschijnlijk werd de nederzetting in de 8ste of 9de eeuw het bezit van de Sint-Pietersabdij. Die legde surplusproductie op, die de nederzetting waarschijnlijk voldeed via varkensteelt. De precieze redenen achter de oprichting en opgave van de enclosure blijven onduidelijk. Waarschijnlijk werkten topdown en bottom-up processen hier samen. Na de opgave keert de nederzetting terug naar het karakter uit haar begindagen, tot ze verlaten wordt rond het midden van de 9de eeuw. Deze informatie is niet alleen uitermate relevant voor The Loop zelf, maar biedt ook een waardevolle en broodnodige kapstok om andere vroegmiddeleeuwse nederzettingen in de regio verder te onderzoeken. De verschillende nieuwe inzichten uit onderzoek bieden een wetenschappelijk verantwoorde blik op het dagdagelijkse leven op een vroegmiddeleeuwse boerderij ten zuiden van Gent. Een reeks van reconstructieschilderijen licht het bredere publiek in over deze nieuwe kennis.
Publieksboek Verdwenen Zwinhavens
Een perfecte aanvulling op je bezoek aan de expo In de middeleeuwen was de Zwinstreek een van de belangrijkste handelsregio's van Noordwest-Europa. Via een rist voorhavens langs de Zwingeul zoals Damme, Sluis en Monnikerede voeren volgeladen schepen naar Brugge en Vlaanderen. Met die goederen kwamen ook mensen en gedachten mee, en ontwikkelde zich een unieke culturele en productieve omgeving in het Zwingebied. Een combinatie van politiek-economische en natuurlijke facoren maakte uiteindelijk een einde aan deze gouden tijden. Dit boek van de makers van de innovatieve belevingsexpo 'Verdwenen Zwinhavens' vertelt de verborgen geschiedenis van de opkomst en ondergang van deze markante wereldhavens. Daarnaast vind je meer dan 50 tips en bezienswaardigheden om de historische en groene Zwinstreek al fietsend en wandelend ook in het écht te beleven.
Met behulp van microfossielen én door de specifieke aard van sedimentaire gesteenten waarin ze opgesloten zijn, kan je de omstandigheden van miljoenen jaren oude afzettingsmilieus vrij goed reconstrueren. Bovendien laten microfossielen ook toe om de geologische ouderdom van een sedimentair gesteente indirect en vrij nauwkeurig te bepalen. Ten slotte is de microscopische “vingerafdruk” van een steen (de configuratie van de samenstellende mineralen) of het “microfacies” van een kalksteen, een geweldig instrument om zijn vermoedelijke geologische herkomst en geografisch voorkomen te achterhalen.
De uitbraak van de Covid-19-pandemie in het begin van 2020 en de bijhorende coronacrisis heeft tot een bijzondere situatie op de arbeidsmarkt geleid. Eerder onderzoek toonde reeds aan dat een dergelijke crisis kan zorgen voor veranderingen in het werkzoekproces en psychisch welzijn van werkzoekenden. Of dit ook geldt voor de coronacrisis is voorlopig onbekend. Daarom voerden wij een online bevraging uit bij 327 werkzoekenden uit Vlaanderen in de vroege fase van de coronacrisis. Hierbij werd gebruikgemaakt van zowel gesloten als open vragen. Ten eerste melden de meeste respondenten dat zij het zoekproces voortzetten, maar de helft ervaart wel veranderingen in het zoekproces. Bepaalde jobaspecten zoals werkzekerheid zijn belangrijker geworden door de coronacrisis. Ten tweede lijkt de coronacrisis een negatieve invloed te hebben op het psychisch welzijn van de werkzoekenden: ze zijn meer bezorgd om geen job te vinden en ervaren uitzonderlijk veel stress en een sterk verminderd mentaal welbevinden. Ten derde blijken er maar weinig verschillen te zijn tussen de verschillende demografische groepen en de invloed van de coronacrisis op het werkzoekgedrag en psychisch welzijn. De resultaten van deze studie kunnen HR-professionals helpen om hun rekruteringsprocessen beter af te stemmen op potentiële sollicitanten om zo hun competitief voordeel en aantrekkelijkheid als werkgever te vergroten.
De toenemende uitdagingen, zoals budgettaire beperkingen en toenemende verwachtingen van burgers, doen gemeenten reflecteren over hun rol en de organisatie van hun dienstverlening. Terwijl zij van oudsher diensten in eigen beheer uitvoerden, kunnen gemeenten vandaag de dag opteren voor een breed scala aan alternatieve dienstverleningsvormen, wat de vraag doet rijzen waarom zij bepaalde vormen boven andere verkiezen. Op basis van een longitudinale multiplecasestudie van negen Vlaamse gemeenten en hun respectievelijke organisatie van huis-aan-huisafvalinzameling, beoogt dit artikel de keuzes van gemeenten voor dienstverleningsvormen (in casu eigen beheer, uitbesteding aan de markt en intergemeentelijke samenwerking) te verklaren. De resultaten wijzen uit dat, naast het belang van budgettaire en economische efficiëntiemotieven van gemeenten, deze keuzes sterk beïnvloed worden door de (evolutie van) institutionele druk vanuit de centrale overheid op dienstspecifieke kenmerken.
De public management-literatuur stelt dat een algemene altruïstische motivatie om de belangen van een gemeenschap van mensen, een staat, een natie of de mensheid te dienen (d.w.z. public service motivation of PSM) een belangrijke voorspeller is van de jobtevredenheid van medewerkers in de publieke sector. Inzichten in hoe publieke organisaties managementpraktijken kunnen gebruiken om dit motivatiemechanisme te beïnvloeden dan wel activeren, zijn echter beperkt. In dit artikel wordt daarom onderzocht of de managementaandacht voor duurzaamheid in publieke organisaties een impact kan hebben op PSM en jobtevredenheid. Specifiek wordt in dit onderzoek, op basis van de zelfdeterminatietheorie (ZDT), bestudeerd hoe de aandacht van het management voor duurzaamheid kan leiden tot de internalisering van de waarden onderliggend aan PSM en, uiteindelijk, jobtevredenheid. Het ontwikkelde theoretische model werd getest op basis van data verzameld bij 781 medewerkers van 41 Vlaamse lokale besturen. De resultaten tonen aan dat managementaandacht voor duurzaamheid een positieve relatie heeft met jobtevredenheid via PSM. De onderzoeksresultaten tonen eveneens aan dat managementaandacht voor duurzaamheid een positieve relatie heeft op de mate van PSM en jobtevredenheid van medewerkers omdat managementaandacht voor duurzaamheid een positieve relatie vertoont met de mogelijkheid tot maatschappelijke impact die deze medewerkers ervaren.
Hoe hebben Vlaamse en Nederlandse burgemeesters de eerste maanden van de coronacrisis ervaren? Om dat te achterhalen, zoomen we eerst in op het lokale bestuurssysteem waarbinnen burgemeesters opereren. Dat systeem verschilt tussen de lage landen vanuit functioneel, territoriaal en politiek perspectief. Een grondige documentenanalyse en een reeks interviews leren ons echter dat de positie en speelruimte van burgemeesters veeleer gelijkend is in volle corona(s)t(r)ijd. Zowel in Vlaanderen als Nederland wordt de crisisbesluitvorming gecentraliseerd. Burgemeesters maakten er dan ook snel een stevige verschuiving door in termen van (1) macht en autoriteit (respectievelijk naar de provinciegouverneur en het federale niveau en naar de regioburgemeester en het nationale niveau); (2) taken (prioriteren van crisismanagement over andere taken); en (3) rollen (toegenomen belang voor uitvoerende rol met impact op rol als burgervader/burgermoeder). Ze getuigen steevast van veel flexibiliteit en vindingrijkheid in deze uitzonderlijke situatie. En daarmee toont onze bijdrage dat Vlaamse en Nederlandse burgemeesters, en bij verlenging lokale besturen, vandaag onmisbaar zijn ter aanpak van een crisis, ook al reikt die hun eigen grenzen ver voorbij.
De coronacrisis is vooral een crisis omdat ze de fouten van het economische systeem blootlegt dat op zich al op weg was naar een eindfase. De oplossingen kunnen twee richtingen uitgaan: systeemveranderend of systeembevestigend. Verandering vooronderstelt politieke beslissingen die een billijke ongelijkheid beogen. Bevestiging zal een nieuwe vorm van feodalisme opleveren.
Dat de coronacrisis een grote impact had op de lokale besturen is ondertussen duidelijk. Die impact situeert zich zowel intern (op vlak van besluitvorming) als extern (op vlak van beleidsoutput). In dit hoofdstuk focussen we op die beleidsimpact. We stellen daarbij scherp op twee elementen die door de coronacrisis zwaar zijn getroffen, met name de gemeentelijke financiën en het gevoerde beleid en de daarbij horende beleidskeuzes. Zowel aan de inkomsten- als aan de uitgavenzijde heeft de coronacrisis de gemeenten immers met heel wat uitdagingen geconfronteerd. Bepaalde inkomsten kenden een plotse daling en de gemeenten werden geconfronteerd met onvoorziene uitgaven. Hetzelfde kan gezegd worden van een aantal beleidskeuzes. Gemeenten zagen zich genoodzaakt om rond een aantal speerpunten (zoals het ondersteunen van inwoners, verenigingen of bedrijven en de dienstverlening) nieuwe beleidskeuzes te maken. Evengoed was men creatief in het herdenken van het vrijetijdsaanbod naar de bevolking toe.
Naast een schets van de interbestuurlijke relaties in Vlaanderen focust dit hoofdstuk vooral op hoe burgemeesters de steun van hogere bestuursniveaus hebben ervaren tijdens de coronacrisis en hoe ze de werking van en interactie met de hogere bestuursniveaus zelf evalueren. Ook hoe (on-)tevreden burgemeesters waren met de steun vanuit de hogere bestuursniveaus en de factoren die daarop hebben ingewerkt komt aan bod. Afsluitend wordt de impact van
die interbestuurlijke relaties op de door de burgemeesters ervaren functioneringsdruk geanalyseerd..
De correctionele rechtbank in Antwerpen heeft de nieuwssite Apache vrijgesproken voor de vermeende misdrijven bij het maken en verspreiden van beelden met verborgen camera. Zonder toestemming van de betrokkenen had Apache videofragmenten verzameld aan het restaurant ‘t Fornuis waar projectontwikkelaar Erik Van Der Paal een aantal politici verwelkomde. De rechtbank is van oordeel dat de hoofdredacteur en een journalist van Apache de privacy van Erik Van der Paal niet geschonden hebben. Van belaging is evenmin sprake. Het vonnis, waarnaar met spanning werd uitgekeken, is ongetwijfeld een opsteker voor de journalistieke vrijheid. Maar dat betekent niet dat opnames met verborgen camera of microfoon altijd door de beugel kunnen.
Analyse en commentaar bij corr. Antwerpen, Kamer AC10, 20 januari 2021, Erik Van Der Paal t. Karl Van den Broeck en Stef Arends en EHRM 14 januari 2021, Société Éditrice de Mediapart et autres c. France, App nos 281/15 et 34445/15.
De correctionele rechtbank van Antwerpen heeft de nieuwssite Apache op 20 januari 2021 vrijgesproken voor de verborgen camerabeelden die ze maakte van een ontmoeting op hoog niveau in sterrenrestaurant ’t Fornuis. Het vonnis is een opsteker voor de journalistieke vrijheid. Maar de rechtszaak zet voor de persvrijheid ook een aantal knipperlichten op oranje.
Op 2 februari 2021 bevond de Raad van State opnieuw een coronamaatregel ongrondwettig. Het sluiten van vakantieparken schendt het gelijkheidsbeginsel als tegelijk andere logies mogen openblijven. Dit schorsingsarrest vormt echter de uitzondering, want slechts in 3 op de 39 uitspraken stelde de Raad een
ongrondwettigheid vast. Een en ander wordt allicht verklaard door de terughoudende wijze waarop de Raad van State de coronamaatregelen toetst. Die terughoudendheid is niet altijd gegrond, stelt Benjamin Meeusen.
Deze bijdrage geeft een overzicht van een aantal recente ontwikkelingen in het Belgische buitencontractuele aansprakelijkheidsrecht, die relevantie vertonen voor het verkeerscontentieux. Er wordt achtereenvolgens ingegaan op de aansprakelijkheid bij e-steps (titel §2), het wetsontwerp tot hervorming van het buitencontractuele aansprakelijkheidsrecht (titel §3), de verruimde toepassing van de verlies van een kans-leer (titel §4), de begroting van blijvende schade na een ongeval (titel §5), en de bewijsrisicoverdeling bij de schending van informatieplichten (titel §6).