clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Koen Nevens onderzoekt of een werkloze volgens de werkloosheidsreglementering een mandaat als vennootschapsbestuurder mag bekleden. Hij bespreekt de bestaande wetgeving en rechtspraak, en plaats hier en daar een kritische kanttekening. Zijn bijdrage is verschenen in het Nieuw Juridisch Weekblad (NjW) nr. 283 van 5 juni 2013. Hierna vindt u een samenvatting van deze bijdrage.

Sinds enkele jaren maakt de RVA een meer doorgedreven gebruik van informatie die beschikbaar is in allerhande overheidsdatabanken. Deze werkwijze leidt tot een efficiënter en doeltreffender controlebeleid. Vele werklozen die hun uitkeringen cumuleerden met een mandaat als vennootschapsbestuurder, hebben dit al mogen ondervinden. De RVA gaat immers resoluut over tot uitsluiting van deze personen uit de werkloosheidsverzekering.

Strenge rechtspraak
Het beleid van de RVA vindt steun in de rechtspraak. Voor het Hof van Cassatie is de uitoefening van een bestuursmandaat een activiteit voor zichzelf, die kan worden ingeschakeld in het economisch ruilverkeer en die verder gaat dan het gewoon beheer van eigen bezit. Dit is onverenigbaar met werkloosheidsuitkeringen. De arbeidsgerechten oordelen niet anders.

Het mandaat pro forma
De rechtspraak heeft hierbij weinig oor naar het argument van vele werklozen dat zij slechts op papier zaakvoerder waren met het oog op het inbrengen van het attest bedrijfsbeheer. Doorgaans wordt dit opgevat als voldoende bewijs van het feit dat de werkloze daadwerkelijk een activiteit als bestuurder uitoefende. Voor deze redenering wordt steun gezocht in de vestigingsreglementering.

De slapende vennootschap
Een argument dat ook vaak door werklozen wordt aangevoerd, is dat de vennootschap geen enkele activiteit ontplooide. Er moet echter een onderscheid worden gemaakt tussen de activiteit van de bestuurder enerzijds, en de activiteit van de vennootschap anderzijds. Ook de bestuurder van een slapende vennootschap kan en moet nog steeds bestuurstaken op zich nemen. Volgens de rechtspraak volstaat zelfs de uitoefening van deze minieme bestuurstaken om het recht op werkloosheidsuitkeringen te verliezen.

Het retroactief ontslag
Ten slotte is het vaak zo dat werklozen in een confrontatie met de RVA nog pogen de situatie te regulariseren door retroactief ontslag te nemen. De rechtspraak stelt zich doorgaans op het standpunt dat het ontslag pas aan deze instelling tegenwerpelijk is op datum van publicatie in het Belgisch Staatsblad. In mijn bijdrage stel ik echter een verfijndere analyse voor, waarbij enerzijds wordt geargumenteerd dat de RVA de feitelijke realiteit moet laten primeren, maar waarbij anderzijds ook op grond van ditzelfde principe aan de RVA de mogelijkheid moet worden geboden om de antidatering van geschriften te bewijzen.
Dit handboek belicht in hoofdlijnen de verschillende aspecten van de correctionele procedure, thans de belangrijkste procedure ten gronde in strafzaken. Het is opgebouwd rond drie delen: de procedure tijdens de terechtzitting, de rechtsmiddelen (verzet, hoger beroep en cassatieberoep) en het bewijs (met inbegrip van het onrechtmatig verkregen bewijs). Het boek concentreert zich op de kern van de materie i.p.v. te verglijden in allerhande details. Ruime aandacht gaat uit naar de invloed van het EVRM. Het is daarom uitermate geschikt als boek om dagelijks te hanteren in de praktijk en als leerboek. Via een uitgebreide inhoudsopgave en een handzaam trefwoordenregister wordt snel toegang verleend tot de diverse materies. Kruisverwijzingen in de tekst zelf wijzen op de verbanden met andere delen. Kernbibliografieën bij de meeste onderwerpen laten nadere opzoekingen toe. Het is om al die redenen bestemd voor magistraten (zowel van de zetel als van het parket), griffiers, advocaten, studenten en academici.
Kritische reflectie over de kritiek op de Raad van State in het kader van het vernietigingscontentieux. 
De kritiek is deels terecht (vb. overdreven formalisme),deels gericht aan het verkeerde adres (vb. wetgever niet nieuwe procedurevoorschriften invoert gekoppeld aan sancties). De kritiek is deels ook onterecht gezien het beperkt aantal instrumenten waarover de Raad van State beschikt,nl. enkel de bevoegdheid om te schorsen en te vernietigen. De bijdrage bestudeert ook een aantal voorstellen tot uitbreiding van die instrumenten, die een meer finale geschillenbeslechting beogen.
Het artikel geeft een volledig overzicht van de bewijsproblematiek in arbeidsrechtelijke geschillen: Arbeidsrelatie (kwalificatie door de partijen)
- Bewijslast
- Bewijsmiddelen (overeenkomst), algemeen
- Opdrachten openbaar ministerie
- Arbeidsauditoraat
- Bevoegdheden gerechtsdeurwaarder
- Bewijs (gerechtelijk recht), algemeen
- Getuigenverhoor, algemeen
- Bewijs in handelszaken
- Prejudicieel geschil (strafrechtspleging)
- Ontslag personeelsafgevaardigden, algemeen
- Sociale zekerheid der werknemers, algemeen
- Vermoedens arbeidsovereenkomst, algemeen
- Bewijs arbeidsovereenkomst
- Arbeidsovereenkomst, ontslag, algemeen
- Recht op een eerlijk proces, algemeen
- Bewijsverkrijging in EG-lidstaten
Het boek "Basisbegrippen - Fiscaal Recht" wil een algemeen inzicht geven in het huidige Belgische belastingrecht. Daartoe wordt de nadruk gelegd op de structuur van de verschillende belastingen, op hun interne samenhang en de onderlinge verbanden. Het richt zich enerzijds tot juristen en economisten in vorming en meer algemeen tot al wie met het belastingrecht in zijn complexiteit wenst kennis te maken. Anderzijds wil het ook tegemoetkomen aan de behoefte tot fiscale herbronning die meer en meer leeft bij advocaten, notarissen en ook bij velen die soms reeds jaren exclusief in een specifieke tak van het belastingrecht bedrijvig zijn.
Het boek biedt een overzicht van de belangrijkste stromingen uit de westerse filosofie vertrekkend van de presocratici tot Nietzsche. Drie tijdperken worden het uitvoerigst besproken, met name de oudheid, de nieuwe tijd en de negentiende eeuw, zonder de middeleeuwen en de renaissance te verwaarlozen. De historische context, de samenhang en de logisch-argumentatieve opbouw van de diverse filosofische vraagstellingen en theorieën worden toegelicht. De aanpak is zowel historisch als systematisch.
Op 1 november 2012 is het nieuwe reglement voor de procesvoering van het Hof van Justitie in werking getreden.  In deze bijdrage wordt een overzicht gegeven van de belangrijkste nieuwe bepalingen, met name op het vlak van de organisatie van het Hof, de prejudiciële procedure, de rechtstreekse beroepen en de hogere voorzieningen.  Daarbij wordt de structuur van het nieuwe reglement, voor zover mogelijk, als leidraad genomen. 

Alvorens de bespreking aan te vatten van de belangrijkste wijzigingen belichten wij eerst kort de plaats van het reglement voor de procesvoering, als één van de juridische grondslagen, naast de Verdragen en het Statuut, van de organisatie en de procedure bij het Hof. Daarna schetsen wij kort de historische context van de totstandkoming van het nieuwe reglement.
Het boek is een grondige studie van distributieovereenkomsten onder het vernieuwde mededingingsrechtelijke regime van zowel de algemene groepsvrijstellingsverordening (Verordening 330/2010) en groepsvrijstelling in de motorvoertuigensector (Verordening 461/2010) als de nieuwe verticale richtsnoeren van de Europese Commissie.
Het publiek wijst de commissaris vaak met de vinger wanneer de auditor niet afdoend heeft gewaarschuwd voor het faillissement van een gecontroleerd bedrijf of bepaalde frauduleuze praktijken niet heeft opgemerkt. Naar aanleiding van diverse boekhoudschandalen rezen er vragen bij de geleverde auditkwaliteit en kreeg het fenomeen van de auditverwachtingskloof ('expectation gap') alle aandacht. De auditverwachtingskloof gaapt tussen wat de gebruikers van de financiële overzichten van de wettelijke auditor verwachten en hetgeen de wettelijke auditor daadwerkelijk tot doel heeft en kan verwezenlijken (International Auditing and Assurance Standards Board [IAASB], 2011).  
Op het dichten van die auditverwachtingskloof hebben al vele betrokkenen partijen hun tanden stuk gebeten, en voortdurend zien nog nieuwe initiatieven en pogingen het daglicht. Zo heeft de financiële crisis vanaf 2007, met de weer ter discussie gestelde rol en verantwoordelijkheden van auditors daarbij, de Europese Commissie ertoe aangezet om op 13 oktober 2010 een Groenboek (European Commission, 2010) te publiceren. Hierin worden verschillende aspecten omtrent het auditberoep uitgebreid onder de loep genomen, onder andere het verkleinen van de auditverwachtingskloof. Ook de IAASB publiceerde in 2011 een consultatiepaper met voorstellen ter verbetering van het controleverslag van de auditor, gevolgd door rondetafelgesprekken hieromtrent in 2012 in ondere andere New York en Brussel.  
Dit artikel bestudeert de auditverwachtingskloof vanuit twee invalshoeken: een literatuurstudie (inclusief een overzicht van recente initiatieven) en een eigen empirisch onderzoek. De literatuurstudie besteedt zowel aandacht aan wat onder de auditverwachtingskloof moet worden verstaan alsook welke oplossingen naar voren worden geschoven om de kloof te dichten. Via het eigen empirisch onderzoek worden op basis van een experiment twee mogelijke oplossingen geëvalueerd naar hun effectiviteit in het dichten of vernauwen van de verwachtingskloof: een aangepast (uitgebreid) controleverslag versus een auditcursus. We bestuderen hierbij hoe de percepties van gebruikers (studenten) worden beïnvloed door hen meer informatie te bezorgen over de verantwoordelijkheden en de rol van de auditor hetzij door middel van een uitgebreid controleverslag hetzij via het volgen van een auditcursus.
Ethisch verantwoord sporten (EVS) krijgt de laatste jaren steeds meer aandacht in de sportwereld. Ook in Vlaanderen worden initiatieven genomen om de kwaliteit en begeleiding op het vlak van EVS te verhogen en te optimaliseren. Deze studie test de effectiviteit van verschillende didactische werkvormen rond ethisch verantwoord sporten in de opleiding van (toekomstige) jeugdsportbegeleiders. Dezelfde inhoudelijke thema's worden in twee subgroepen met verschillende lescontexten aan de deelnemers overgebracht. In de deductieve les krijgen de deelnemers eerst de theorie aangereikt waarna ze hiermee aan de slag gaan met toepassingsoefeningen terwijl ze in de inductieve les gestimuleerd worden om aan de hand van voorbeelden en concrete situaties zelf het theoretisch kader te ontdekken. De data (n=505) zijn verzameld door een kennistest en een vragenlijst over de ervaren kwaliteit van de les door de deelnemers zelf.  De resultaten tonen aan dat de deductieve benadering betere scores oplevert op de kennistest en dat hier ook de ervaren kwaliteit van de les hoger beoordeeld wordt. Hoe minder voorkennis, hoe sterker het positief effect van de deductieve werkvormen.
Sinds 1998 zijn de topsportscholen in werking met als doel jonge talenten de kans te bieden zich in hun sport optimaal te kunnen ontwikkelen in combinatie met hun studies. De ondersteuning houdt in dat leerlingen binnen het lessenpakket wekelijks -afhankelijk van de sporttak- een totaal van 6-8 lesuren voor de eerste graad en 12 lesuren vanaf de tweede graad worden vrijgemaakt voor de sportspecifieke trainingen, met behoud van de bereikte leerplandoelstellingen. Daarnaast kunnen ze genieten van flexibele onderwijsregelingen, zoals een aantal dagen per jaar gewettigde afwezigheid voor internationale stages en competities, soms afstandsonderwijs en krijgen ze kwaliteitsvolle trainingen en extra ondersteuning en medische- en paramedische begeleiding via de federatie. De topsportscholen zijn ontstaan om tegemoet te komen aan de bescherming van topsporters, omdat het nagenoeg onmogelijk is om gemiddeld tussen 15 en 25 uur per week training te kunnen combineren met regulier onderwijs. Veel topsporters verlieten daardoor de topsport of verwaarloosden hun studies (De Knop & De Bosscher, 2004). Op deze wijze worden topsporters tegelijk ook voorbereid op hun "na-de-sport"-carrière.
In dit artikel worden de topsportscholen geëvalueerd (met een bevraging in 2009), volgens de opinie van de afgestudeerde topsporters, alsook hoe het gesteld is met de topsporters die er niet voor kozen om naar een topsportschool te gaan.
Zowel kleine als grote handelsvennootschappen moeten in België een jaarrekening neerleggen bij de Balanscentrale van de Nationale Bank van België (NBB) (art. 98 W.Venn.). Kleine vennootschappen mogen daarvoor een verkort schema gebruiken.Daardoor zijn zij, in tegenstelling tot grote vennootschappen, niet verplicht hun omzetcijfer en bepaalde kosten afzonderlijk te vermelden in de resultatenrekening,al mogen zij dit wel doen. In dit artikel onderzoeken we de invloed van sectorkenmerken op de vrijwillige publicatie van het omzetcijfer door kleine niet-beursgenoteerde ondernemingen in België.Wetenschappelijk onderzoek naar vrijwillige publicatie focust voornamelijk op grote beursgenoteerde ondernemingen. Slechts een beperkt aantal studies onderzocht waarom en in welke mate kleine ondernemingen overgaan tot vrijwillige publicatie van financiële informatie. Bovendien levert onderzoek naar het effect van sectorkenmerken op vrijwillige publicatie tot op heden geen eenduidige resultaten op. Onze studie, gebaseerd op een steekproef van 3.000 ondernemingen, toont aan dat de sector waartoe een onderneming behoort en de mate van concentratie in een bepaalde sector een impact hebben op de beslissing om vrijwillig het omzetcijfer te publiceren. Industriële ondernemingen publiceren significant minder vaak hun omzetcijfer dan ondernemingen uit de detail- en groothandel en uit de dienstensector. Daarnaast stellen we vast dat een meer concurrentiële omgeving (gemeten aan de hand van de concentratie-index) de kans op het vrijwillig publiceren van het omzetcijfer doet dalen.
Er zijn sportclubs die er bijzonder goed in slagen om jongeren te bereiken die zich in een maatschappelijk kwetsbare situatie bevinden. De vraag is dan: hoe doen ze dat? Wat zijn de kritische succesfactoren die maken dat jongeren er zich thuis voelen en wat heeft een club nodig om zich duurzaam te kunnen engageren? Dit praktijkonderzoek gaat in op de concrete vragen hoe het sportaanbod vandaag bruikbaar, bereikbaar, beschikbaar, betaalbaar en begrijpelijk wordt gemaakt voor maatschappelijk kwetsbare kinderen en jongeren, en wat we daaruit kunnen leren. Verschillende perspectieven komen aan bod: dat van de jongeren, van de trainers en dat van de experts.
Nooit eerder deelden eenn miljard mensen, waaronder vijf miljoen Belgen, zo veel informatie met elkaar dan op sociale netwerksites. Populaire sites zoals Facebook hebben de spreekwoordelijke muren tussen vrienden, buren, kennissen en zelfs onbekenden verlaagd. De vele vrienden verspreiden gretig allerhande persoonlijke informatie zoals hobby's, burgerlijke staat, seksuele oriëntatie, politieke ideologie, en foto's van hun geweldige ervaringen. Facebook heeft daarbij een belangrijke invloed op de identiteitsontwikkeling van gebruikers. Delen lijkt belangrijker dan privacy: delen is leuk, delen is hip en iedereen kijkt mee. Maar is al dat delen wel zo onschuldig als het lijkt? Dit boek werpt een licht op wat politie, overheid, Facebook, pestkoppen, pedofielen en bedrijven allemaal kunnen doen met de schat aan (persoonlijke) informatie die gebruikers al dan niet bewust online zetten. Na het lezen van dit boek log je waarschijnlijk niet voor altijd uit, maar heb je wel een beter inzicht in de mogelijke privacy-gerelateerde risico's en ben je meer waakzaam en weerbaar in online sociale netwerken. Met bijdragen van Rob Heyman, Mathias Vermeulen, Eva Lievens, Ralf De Wolf, Jo Pierson en voorwoord door Dominique Deckmyn.
De Antwerpse Kempen is een regio die vooral bekend staat om zijn duinen, heides en dennenbossen. Maar is dat altijd zo geweest? En hoe zag de streek er in het verleden dan wel uit? Welke eeuwenlange natuurlijke en culturele processen hebben dit landschap gekneed tot wat het vandaag is?

Drie uitzonderlijke oude bosgebieden helpen deze vragen mee te beantwoorden. Een interdisciplinaire studie van het Zoerselbos, Grotenhout en Peerdsbos levert belangrijke inzichten op in het bosverleden van de Antwerpse Kempen. Telkens wordt nagegaan hoe de bossen doorheen de eeuwen gebruikt en beheerd werden en welke invloed de mens op het bos had. Bovendien vertellen deze gebieden, in het verleden beheerd door monniken, kloosterzusters of edele heren, ons meer over de levenswijze en de denkwereld van de mensen in deze regio.
Negentiende-eeuwers hadden het niet bepaald gemakkelijk om hun eigen steden te begrijpen. Hoe kon het ook anders: industrialisering, technologische vooruitgang en verhoogde mobiliteit veranderden de toenmalige leefruimte in een onwaarschijnlijk tempo. Dat bracht bruuske perspectiefwijzigingen teweeg en steeds veranderende belevingen van de ruimte die op hun beurt weer tot tal van uitdagingen, maar ook spanningen en paradoxen leidden. Werd de stad de ene keer met vrijheid, rijkdom, spektakel en artistieke inspiratie geassocieerd, de andere keer merkte men slechts de ongezondheid, de eenzaamheid, de zedeloosheid en de herrie ervan op.
In dit boek gaan historici en literatuurwetenschappers op zoek naar deze complexe beleving van de stedelijke ruimte in de negentiende eeuw. Door zowel het gedrag als de teksten van eigentijdse literatoren centraal te stellen biedt deze publicatie nieuwe inzichten in de negentiende-eeuwse spektakel- en amusementscultuur, in de relatie tussen stad en natuur en de omgang met stedelijk erfgoed.
Op basis van de analyse van de kwantitatieve -en kwalitatieve onderzoeksresultaten binnen het Europese project "Assessment, tutorial structures and initial teacher education of trainee students in the subjects "Political/Civic Education", "Social/Cultural Studies" and "History" in Europe - A comparative study" wordt binnen dit artikel op systematische wijze nagegaan of de gedegen internationale reputatie van het Vlaamse (geschiedenis)onderwijs berust op concrete bevindingen. Tevens worden deze onderzoeksresultaten gerelateerd aan toekomstige maatschappelijke uitdagingen (vergrijzing, genderaspecten, toenemende diversiteit) voor de Vlaamse lerarenopleidingen.
In 1997, 50 jaar na de laatste talentelling, startte het toenmalige Centrum voor de Interdisciplinaire Studie van Brussel, de voorloper van het huidige BRIO, met de voorbereidingen van het eerste taalbarometeronderzoek. Het was het eerste wetenschappelijk surveyonderzoek dat trachtte een representatief beeld te schetsen van de Brusselse taalsituatie. In dat onderzoek werd gepeild naar taalkennis, taalgebruik binnen verschillende contexten en naar de impact van taal op de attitudes van de Brusselaars. Inmiddels zijn we aan de derde taalbarometer toe. In een steeds kleurrijker en internationaler Brussel komt de relatie tussen taal en identiteit en de vraag naar een 'sense of belonging' meer en meer centraal te staan, zowel in het wetenschappelijke als in het politieke discours. Over welk aspect men het in Brussel ook heeft, men kan niet om de taaldiversiteit als basis voor de sociale verwevenheid van de Brusselse samenleving heen. De uitdaging op zowel politiek als maatschappelijk gebied is leren omgaan met deze diversiteit. Dit boek gaat dieper in op deze complexe (taal)relaties en de dynamiek van een meertalige en multiculturele stedelijke omgeving.
Het taalbarometeronderzoek heeft een exploratief karakter en tracht vanuit een taalsociologische invalshoek die ontwikkelingen binnen Brussel in kaart te brengen. In die zin is het een permanent 'work-in-progress'. Het vormt de wetenschappelijke basis voor verder studiewerk gericht op het uitdiepen van taalverschuivingsprocessen, het kaderen van de maatschappelijke dynamiek en inherente politieke implicaties en het ontrafelen van de taalsociologische impact van de diversiteit op het stadsleven. Het is tevens een basis voor vergelijkend onderzoek met andere Belgische en buitenlandse steden en regio's. Maar uiteraard wil het BRIO-taalbarometeronderzoek ook de nodige stof tot reflectie bieden om het maatschappelijk debat in en over Brussel als kleine wereldstad te voeden.
De laatste decennia is het aantal intermodale terminals in België sterk toegenomen om intermodaal containertransport beter te faciliteren. Momenteel wordt er de vraag gesteld of er nog nood is aan bijkomende terminals en waar er eventueel plaats voor vrijgehouden moet worden. Het doel van dit onderzoek is om op drie verschillende manieren na te gaan welke terminallocaties het best geschikt zijn als overslaglocatie, zonder in concurrentie te treden met bestaande terminals. Een eerste analyse selecteert locaties met de grootste potentiële overslagvolumes, een tweede analyse focust op de kostenminimalisering van het transportsysteem, terwijl er in een derde analyse onderzocht wordt welke locaties de grootste daling in CO2 emissies kunnen bewerkstelligen. De potentiële terminallocatie in Wielsbeke/Zulte scoorde hoog op de drie geteste optimalisatiecriteria en lijkt daarom bijzonder geschikt voor een verdere analyse.
Een innovatieve oplossing tegen de - economische, ecologische en sociale - problemen die het wegtransport veroorzaken, is het bundelen van deze geassocieerde vrachtwagenbewegingen over de binnenvaart. Zowel theoretisch onderzoek (VUB en COMiSOL, 2006) alsook praktijktesten toonden reeds de haalbaarheid van deze oplossing aan. Een netwerk van regionale hubs, die een dergelijke overslag zouden toelaten, dient echter nog ontwikkeld te worden. De locatie van deze hubs is cruciaal voor het welslagen van het concept. Zij bepalen namelijk de afstanden van het voor- en natransport. Deze afstanden hebben een belangrijke impact op de kosten-efficiëntie van het concept. Om de optimale overslaglocaties te bepalen, ontwikkelden we binnen de onderzoeksgroep MOBI (VUB) een locatie-analyse model; LAMBTOP (Location Analysis Model for Barge Transport Of Pallets) genaamd. LAMBTOP berekent deze optimale overslaglocaties op basis van gepalletiseerde goederenstromen. Het model koppelt daarbij de goederenstromen aan de verschillende GIS-lagen (geografisch informatie systeem) waardoor het model in staat is de optimale transportroutes voor zowel het unimodale wegvervoer als voor het intermodale transport te berekenen. Deze routes worden dan op hun beurt gekoppeld aan de kostenstructuur die verkregen werd via de praktijktesten. Additioneel werden er verschillende kostenscenario's - waaronder een introductie van depotkosten en een kilometerheffing - aan het model toegevoegd. Daarnaast berekent het model ook de transport-gerelateerde CO2-emissies voor zowel de unimodale variant, als voor het intermodale alternatief. Zo is LAMBTOP in staat om niet alleen de optimale overslaglocaties weer te geven, maar ook diens kosten-efficiëntie, het potentieel tonnage en het potentiële reductie in transport-gerelateerde CO2-uitstoot. Het model kende al verscheidene toepassingen in België (ADSEI 2010, Build over Water, Haven van Brussel) en in Europa (ADSEI 2011). Uit al deze analyses volgt dat er een duidelijk potentieel is voor het palletvervoer via het water.
De vraag naar de mogelijkheid van vertaling houdt de gemoederen al honderden jaren bezig. In dit artikel wordt er getoond hoe bovengenoemde vraag zich verhoudt tot de vraag naar het wezen van de vertaling zelf.  Een uitgebreide, doch reductionistische weergave van de twee meest fundamentele vertaaltheoretische discours toont duidelijk aan dat ons theoretisch inzicht in het vertalen sterk is veranderd in de loop van de eeuwen: des te holistischer onze kijk op taal wordt, des te meer worden we gedwongen om de atomische dimensies in ogenschouw te nemen en te problematiseren. Aan de hand van een case study, waarbij het 'universeel vertaalbare' Altazor (Vicente Huidobro) als onderzoeksobject wordt gebruikt, zal er hier worden gepoogd om de vraag naar het wezen en de mogelijkheid van het vertalen op een andere manier te stellen. Door de vertaling(en) van Altazor te betrekken wordt het spanningsveld tussen theorie en praktijk duidelijk getoond.