clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Deze kwalitatieve studie exploreert de barrières voor voorafgaande zorgplanning (VZP) waarmee
gevestigde huisartsen én huisartsen in opleiding (haio’s) in Vlaanderen geconfronteerd worden. Er worden tevens suggesties gedaan voor interventies die de implementatie van VZP kunnen bevorderen.
Eind 2018 werden drie focusgroepen georganiseerd met 35 gevestigde Vlaamse huisartsen en
drie focusgroepen met 18 haio’s. In beide groepen bleken volgende drempels te bestaan: tijdgebrek
en moeilijkheden met de timing van het gesprek, angst voor de reactie van de patiënt, te weinig
kennis over zorgplanning bij de patiënt en zijn entourage, beperkt ziekte-inzicht en cognitieve problemen bij de patiënt. Haio’s ervoeren daarenboven persoonlijke drempels zoals weinig ervaring,
weinig kennis over zorgplanning en over de patiënt, weinig zelfvertrouwen, angst voor vragen en
onvoldoende afspraken over VZP in de praktijk. Voor de gevestigde artsen vormden de familie van
de patiënt en de samenwerking met andere zorgverleners dan weer vaker een drempel.
Op basis van deze geïdentificeerde drempels werden aanbevelingen voor huisartsen geformuleerd om de zorgplanning in de praktijk vaker toe te passen. Beide groepen suggereerden ook
externe oplossingen, voornamelijk omtrent de sensibilisering van de bevolking, de samenwerking
met andere zorgverleners, de digitalisering en de financiering van de zorgplanning.
Psychedelica maakten de voorbije jaren een opvallende comeback in het psychiatrisch-neurowetenschappelijke onderzoek. Wetenschappers laten zich inspireren door pionierswerk uit de jaren 1960 en worden ondersteund door een wildgroei aan ondernemingen met interesse voor deze mogelijk lucratieve markt.

 

Onder ‘klassieke psychedelica’ vallen een aantal stoffen die structureel nauw verwant zijn aan de neurotransmitter serotonine (5-HT). Centraal in hun werkingsmechanisme staat agonisme van de 5-HT2A-receptor. Deze bevindt zich in verschillende hersengebieden en induceert bij activatie veranderingen op farmacologisch, neurocognitief en psychologisch vlak.

 

Dit artikel overloopt het onderzoek naar het gebruik van klassieke psychedelica bij de behandeling van depressie. Met name studies met psilocybine (1 open-labelstudie (n = 12) en 2 gerandomiseerde, gecontroleerde studies (RCT’s) (n = 27 en n = 59)) tonen hoopgevende resultaten en wijzen op een significant antidepressief effect van deze molecule. Ook voor een antidepressieve werking van Ayahuasca (1 open-labelstudie (n = 17) en 1 RCT (n = 27)) is er enige evidentie. Men steunt echter op beperkte data en botst op methodologische uitdagingen. Zo gebeurde het onderzoek tot nu toe bij weinig diverse populaties en is het niet eenvoudig om tot een adequate blindering te komen.

 

Te midden van de wereldwijde belangstelling die er momenteel heerst voor psychedelica, blijft rigoureus, onafhankelijk en transparant wetenschappelijk onderzoek noodzakelijk om een goede inschatting te maken van de voordelen en de risico’s verbonden aan het klinische gebruik van deze moleculen. Toekomstige aandachtspunten zijn het includeren van grotere en meer diverse patiëntengroepen, de ontwikkeling van meer langdurige, longitudinale studieontwerpen, een betere blindering met sterkere, eventueel actieve controles en een standaardisering van de therapeutische context (‘set’ en ‘setting’) waarin het onderzoek gevoerd wordt.
Een Nederlander en een Vlaming palaveren ieder vanuit hun bubbel over de ruimtelijke planning in de Lage Landen. In hun dialoog vergelijken en bekritiseren de vrienden de manier waarop Vlaanderen en Nederland omgaan met hun grote ruimtelijke vraagstukken. Denk maar aan de woningnood, stikstof en klimaat. Daarenboven kondigt Vlaanderen al tien jaar geen bijkomende ruimte meer in te nemen tegen 2040, maar slaagt ze er niet in diezelfde plannen om te zetten in beleid. In het gesprek sabelt de Vlaming de Vlaamse planningspraktijk neer. Het geïmproviseerde niemandsland tussen steden en dorpen staat in schril contrast met de Nederlandse planmatige aanpak die resulteerde in groeikernen als Zoetermeer en  Nieuwegein. De Nederlander is het daar niet mee eens. Hij ziet de charme van die houtje-touwtje oplossingen en hekelt de Nederlandse organisatiedrang om alle ruimte van bovenaf te structureren. Deze paper behandelt de convergentie tussen de planningspraktijken in Vlaanderen en Nederland. Net zoals de internationale vrienden langzaam naar elkaar toe bewegen in hun gesprek, lijken immers ook de Nederlandse en Vlaamse planningspraktijken naar elkaar toe te bewegen.
Artikel over de toekomst van het Kanunnik Petrus Jozef Triestplein in psychiatrisch centrum KARUS Melle, een monumentale buitenruimte geopend in 2016 naar ontwerp van architecten De Vylder Vinck Taillieu. De projectdefinitie was een onverwachte vluchtlijn in een participatief proces opgestart in 2014 onder leiding van BAVO waarin psychiaters, directie, personeel én patiënten nadachten over het psychiatrisch centrum van de toekomst. Vandaag is de toekomst van het plein onderwerp van discussie. In dit artikel wordt in het licht van nieuwe toekomstscenario’s een terugblik gegeven op de unieke geschiedenis.
De gebouwen van de Bossche School hebben een expressieve en elementaire bouwstijl, gekenmerkt door vormzuiverheid, gezochte eenvoud en een ritmische ruimtelijke ordening, die zorgen voor een aangrijpende schoonheid en een ervaring van rust. Voor de kleurzetting en typische materialiteit is daar de stille maar dragende rol van polychromeur Wim van Hooff. De sobere materiaalafwerkingen en toegepaste kleurstellingen zijn even beeldbepalend als de materialen, structuren, openingen en verhoudingen van de ruimten zelf. Dit hoofdstuk onderzoekt in chronologische volgorde enkele kenmerkende gebouwen van de Bossche School om de ruimtelijke effecten vanuit kleur en materiaal te beschrijven, en de ontwikkeling en werkwijze van Wim van Hooff te duiden.
De paper presenteert het concept van een ‘woningmarktarena’, dat een alternatief biedt voor het begrip ‘woningmarkt’ of ‘woonregio’. Dit laatste blijkt  problematisch in de praktijk van het woonbeleid, omdat het gebaseerd is op definieerbare en goed afgebakende geografische contouren. Daarom blijft het lopende debat over "welk schaalniveau het beste is" het debat voeden, terwijl de dynamiek op de woningmarkt vele malen complexer en meervoudig is dan bij een structura¬listische geografische benadering. Het concept 'arena' lijkt in dit opzicht geschikter, omdat het beter omgaat met de meer¬voudige dynamiek en het gedrag van actoren, die een belangrijke rol spelen op de woningmarkt. Daarbij laat de paper ook zien hoe geografische en actor-relationele onder¬zoeks-methoden kunnen worden gecombineerd, om een vollediger beeld te geven van een probleem dat behoefte heeft aan concrete hulpmiddelen in woonbeleid en ruimtelijk beleid.
Artikel over de vierde Triënnale Hedendaagse Kunst georganiseerd door Universitair Psychiatrisch Centrum Duffel en de bijdrage van kunst binnen de vermaatschappelijking van de geestelijke gezondheidszorg, met verwijzing naar artistiek werk van Christian Van Eycken, Marina Abramovic & Ulay, Ingel Vaikla, Wim Cuyvers en andere kunstenaars.
De Europese Commissie stelt als doel om tegen 2050 een ‘net land take’ van 0ha/dag te hebben (European Commission, 2012). Vlaanderen heeft de ambitie geformuleerd om dit doel al in 2040 te halen. Omdat in Vlaanderen het ruimtebeslag nog ongeveer 12 voetbalvelden per dag bedraagt (Loris & Vandaele, 2012), is een drastische ombuiging nodig. Om deze bouwshift te doen slagen, is het niet enkel nodig zuiniger om te gaan met beschikbare ruimte, maar evenzeer dient een deel van de beschikbare woonzones te worden geschrapt. Er is immers een overaanbod aan potentiële bouw¬gronden voor wonen. De Vlaamse Regering wenst daarbij het goede voorbeeld te geven en beoogt overheidsgronden met een woonbestemming van functie te veranderen (Demir, 2019; Vlaamse Regering, 2019). De vraag stelt zich echter of dat zal volstaan en of het bijgevolg ook niet nodig is om  gronden in particulier bezit om te zetten van woonzone naar een open ruimte functie. Recent is onderzocht hoe de eigendoms-structuur van de bouwgronden in Vlaanderen in elkaar zit (Loris, Cockx, & Brems, 2022). Zodoende is er inzicht wiens gronden in meer of mindere mate zouden kunnen getroffen worden. Het omzetten van een bestemming naar niet-wonen gaat immers gepaard met een waardeverlies – een ‘planschade’ - die gecompenseerd zou moeten worden (Taskforce Bouwshift, 2021).
De vraag naar de toekomst van de kerkgebouwen in Vlaanderen is vandaag meer dan ooit aan de orde: steeds meer kerken worden aan de eredienst onttrokken en ingericht voor een ander gebruik. Ook de kerken van Marc Dessauvage, die als de belangrijkste na-
oorlogse kerkenbouwer van Vlaanderen kan worden beschouwd, ondergaan die transformatie: ze worden heringericht als bibliotheek, herdenkingsplek, ontmoetingscentrum of... Rode Kruispost. Bij dergelijke her- of nevenbestemmingen is een gedegen kennis van
het gebouw primordiaal: wat was de oorspronkelijke intentie van de architect en opdrachtgever? Komen de plannen overeen met de uiteindelijke architectuur? En hoe hebben latere veranderingen in of rond het gebouw impact op de belevingswaarde of het gebruik ervan? De meest evidente bron om hierop antwoorden te vinden, is
het archief van de architect. Aan de hand van het archief van Marc Dessauvage, dat KADOC-KU Leuven bewaart, illustreert dit artikel hoe een dergelijk fonds een rol kan spelen in de discussie over de historische waarde, huidige betekenis en toekomstige rol van kerkgebouwen, vanuit het perspectief van ontwerp, onderzoek en onderwijs.
Participatie’ werd, in de nasleep van 1968, een sleutelwoord in architectuur, stedenbouw en ruimtelijke ordening in Vlaanderen en Brussel. Sindsdien zijn processen van medezeggenschap, inspraak en coproductie min of meer ingeburgerd in ontwerp- en planningspraktijken. Het enthousiasme voor deze processen is aan wisselende invloeden onderhevig en participatie staat dus lang niet altijd centraal in de feitelijke beslissingsstromen. Dit boek documenteert deze golfbewegingen aan de hand van historische overzichten, gevalstudies, interviews en kritische reflecties. Daarbij wordt nagedacht over de rol van actoren, de kracht van het ontwerp en het belang van (de) politiek. De wetenschappelijke inzichten en praktijkgebaseerde beschouwingen rond de drie grote participatiegolven van 1968 tot nu ronden af met een prospectieve kijk op participatieve benaderingen en een kritische reflectie op toekomstige sociaal-politieke uitdagingen. Deze veelheid aan complementaire invalshoeken maakt Participatiegolven tot een onmisbaar referentiewerk voor een breed lezerspubliek, van architecten, planologen en ontwerpers tot sociale geografen en stadssociologen, en van studenten tot academische en praktijkgerichte professionals.
De laatste 5 jaar (2015-2020) zijn de woningprijzen sterk gestegen in België en Nederland. Nochtans werken beide woningmarkten op een andere manier. Zo kent de Belgische woningmarkt een woningoverschot en de Nederlandse een woningtekort. Het ene wijst op een extra aanbod onder de vorm van tweede verblijven, kamers en opbrengsteigendommen in een vrije markt van vraag en aanbod. Het andere wijst op druk vanuit de deeleconomie met o.a. AirBnB en een sterk gereguleerde sociale woningmarkt door de woningcorporaties. 
De woningmarkt in Nederland en in België is gesegmenteerd, zowel naar type (huur vs. koop) als ruimtelijk (steden vs. landelijke gebieden). Rond die steden zien we dat suburbanisatie en verstedelijking de woningmarkt ruimtelijk oprekken (Randstad, Brabantse stedenrij, Brussel, Antwerpen, Gent). De stedelijke vastgoedbubbel groeit dus zowel ruimtelijk als naar betaalbaarheidsproblematiek. We zien hier verschillende reacties vanuit de markt: enerzijds wordt gepleit voor meer aanbod (door realisatie van uitleglocaties), anderzijds zien we anti-stedelijke coalities om de verstedelijking tegen te gaan in de rand van de grootsteden. Een voorbeeld hiervan is het stadsgewest Gent. 
Dit artikel analyseert de betaalbaarheid van de wonen in België en Nederland tegen het licht van het gevoerde grondbeleid. Het geeft de trends weer van de afgelopen jaren en doet een aanzet van voorstellen om de woningmarkt betaalbaar te houden.
Artikel over Huis aan de Voorne, een woning voor personen met een fysieke en mentale handicap naar ontwerp van Dirk Somers (toen actief in het architectuurbureau Huiswerk, vandaag Bovenbouw). De woning verdient een iconische plaats in de zorgarchitectuur Vlaanderen, omwille van de locatie in de lintverkaveling net buiten de dorpskern van Zoersel. De woning werd in 2003 gebouwd als onderdeel van Monnikenheide en geldt als één van de vroege initiatieven voor beschut wonen.
Nu andere milieuproblemen op de voorgrond treden lijkt door verkeer gegenereerde luchtvervuiling steeds minder aandacht te krijgen. In vergelijking met enkele jaren geleden vormt het minder een politieke splijtzwam. Dit artikel verklaart hoe een diffuse blootstelling en de opkomst van burgeronderzoek het politieke bewustzijn vernauwt.  Tegelijk waarschuwt het hoe in de toekomst het beleid tegen luchtvervuiling wel eens meer polariserend zou kunnen worden dan luchtvervuiling zelf.
Craftbier is booming business. Sinds de eeuwwisseling staan kleinschalige
bierproductie, innovatie en kwaliteit wereldwijd centraal. In hoeverre is er een
mondiale markt voor lokale productie, en zien we ruimtelijke verschillen tussen
nieuwe en gevestige merken? Met behulp van het Twittergedrag van bierafficionado’s
kijken wij naar de globaliserende geografie van craftbier.
In de Lage Landen van de late 18de eeuw nam de kerk de verantwoordelijkheid op voor de armenzorg. In de parochie van Sint-Kwinten te Leuven beslisten pastoor Petrus Van Onghevalle en de heeren provisores in het voorjaar van 1780 “een schoon huys” te bouwen, tegenover de kerk in de Naamsestraat: het Nieuw Groot Heilige-Geesthuis. De opdracht werd toevertrouwd aan edificie meester Jacques Antoine Hustin. Het huis werd voltooid in 1782. Sinds de onteigening in 1796 en de overname door het Bureel van Weldadigheid van de stad Leuven werd het huis continu verhuurd aan particulieren. In 1991 werd het verkocht en door de nieuwe eigenaars in 1992-1993 grondig gerestaureerd en heringericht als gemeenschapswoning naar ontwerp van restauratiearchitect Lucas Van Herck. Dertig jaar later blijft is het nog steeds een opmerkelijke getuige van 18de-eeuwse burgerlijke architectuur in Leuven.
Het vakgebied Openbare financiën, dat de financiën van overheden bestudeert, is veelzijdig en multidisciplinair. In dit boek hebben de auteurs dan ook aandacht voor economische, juridische, politieke, beleidsmatige en bestuurskundige aspecten. In het eerste deel belichten ze de rol van de overheid in de economie, met onderwerpen als publieke besluitvorming en begrotingsprocedures, belastingheffing, overheidsuitgaven, begrotingssaldi en schuld. In het tweede deel lichten ze het institutionele en wettelijke kader van de begrotingen op de diverse niveaus – Europees, federaal, regionaal en lokaal – grondig door.
Wetenschappelijk onderzoek kan niet meer zonder statistiek. In het gros van de wetenschappelijke artikels en rapporten worden statistische methoden en technieken gebruikt, van zeer eenvoudig tot zeer geavanceerd. Studenten, onderzoekers en professionals uit verschillende disciplines hebben er dan ook alle belang bij statistiek te kunnen toepassen: een dataset klaarmaken voor analyse, de geschikte statistische techniek selecteren, de analyse uitvoeren, en de resultaten rapporteren en interpreteren. Het boek "Toegepaste statistiek: From zero to statistical hero" biedt studenten, onderzoekers en professionals een toegankelijk overzicht van de beschrijvende en inferentiële statistiek. Op basis van een stappenplan en gebruiksvriendelijke flowchart die als rode draad worden gehanteerd, wordt het voor iedereen een koud kunstje om de geschikte analysetechniek te selecteren en gebruiken. Elke techniek wordt stap voor stap uitgelegd aan de hand van verschillende voorbeelden en oefeningen. Telkens geïllustreerd met het statistisch softwareprogramma SPSS. 
https://www.pelckmansuitgevers.be/toegepaste-statistiek.html#gref
De talenbewuste leraar zoekt – met alle inzichten en handvatten op zak – naar wat leerlingen nodig hebben, zodat ze zich goed voelen en zich blijven ontwikkelen tot trotse taalgebruikers. Talenbewust lesgeven komt alle leerlingen ten goede, maar is bij uitstek van belang voor leerlingen uit kwetsbare thuissituaties en leerlingen met een meertalige achtergrond, die in sommige gevallen minder goed presteren op school dan eentalige leerlingen. Talige diversiteit en de achtergrond van leerlingen worden vaak gezien als belangrijke oorzaken voor deze onderwijskloof. Uit onderzoek blijkt echter dat deze kloof door het aanbieden van geschikte vormen van taalonderwijs, zoals talenbewust lesgeven, kan worden overbrugd. Talenbewust lesgeven helpt (toekomstige) leraren in het basisonderwijs om aan de slag te gaan met talige diversiteit in de klas, om zo de gewenste taalleeromgeving te creëren.
Hoe kunnen we ontwerp- en besluitvormingsprocessen rond sociale woonwijken democratiseren, collectiviseren en inclusiever maken? Binnen de Gentse Stadsacademie worden dergelijke vraagstukken transdisciplinair onderzocht in masterproefateliers waarin verschillende masterstudenten en hun promotoren nauw samenwerken met heel wat niet-academische actoren. In dit artikel voor ‘Ruimte’, het tijdschrift van de Vlaamse Vereniging voor Ruimte en Planning, komt het onderzoek aan bod van het atelier ‘Diversiteit in sociale huisvesting – Case Sint-Bernadettewijk’. De Pano-reportage uit 2018 waarin deze sociale tuinwijk werd geportretteerd als een wijk vol ‘schimmelwoningen’ deed heel wat stof opwaaien. Na een omstreden besluitvorming werd beslist de Bernadettewijk volledig te slopen en te vervangen door een ‘duurzame tuinwijk van de 21ste eeuw’. Met acht studenten uit verschillende opleidingen, hun promotoren en vele stedelijke actoren, onder meer uit de Dienst Wonen van de Stad Gent, de sociale huisvestingsmaatschappijen en sogent, blikten we vooruit op de toekomst van de Bernadettewijk vanuit diverse perspectieven: woontypologie, bewonerstoe-eigening, collectieve voorzieningen, bovenlokale verbinding, participatie, moreel beraad en burgerschap. In dit artikel nemen twee studenten het woord die elk vanuit hun eigen achtergrond, respectievelijk sociaal werk (Lies Hens) en architectuur en stedenbouw (David Vrambout), etnografisch onderzoek verrichten naar (de potenties van) bewonersparticipatie in het ontwerp- en besluitvormingsproces van sociale huisvesting, in casu de Bernadettewijk. Hun onderzoek toont het belang van het ‘re-designen van het design proces’ vanuit een rechtvaardigheidsperspectief.
Feedback over werkgerelateerde prestaties - wat is nu de beste manier om dat aan te pakken? Het traditionele evaluatiesysteem, met functioneringsgesprekken en jaarlijkse evaluaties, ligt tegenwoordig immers onder vuur. Leidinggevenden klagen over tijdsverlies en administratiekosten, medewerkers over stress. Daarnaast stellen wetenschappers vast dat het dikwijls niet leidt tot betere prestaties. Bijgevolg gaan er nu stemmen op voor een continu en ondersteunend feedback-systeem, eerder gericht op ontwikkeling dan op evalueren.
Welke wetenschappelijke bevindingen zijn er over de traditionele en nieuwe invulling van feedback? En wat is nu de juiste aanpak voor jouw organisatie? In dit boek bieden de auteurs een waaier aan ingrediënten aan waarmee elke organisatie zelf aan de slag kan om een ideaal feedbackmenu samen te stellen, zodat medewerkers én leidinggevenden optimaal kunnen presteren.
Bovendien bevat het boek talloze praktijkvoorbeelden en real-life cases, en een wetenschappelijk ondersteunde tool waarmee je zelf de feedbackcultuur van een organisatie in kaart kunt brengen.
Duurzame inzetbaarheid is in Nederland een belangrijk thema geworden, aangezien we te maken hebben met complexe uitdagingen en transities op onze arbeidsmarkt. Denk hierbij aan de vergrijzing en ontgroening van werkenden, flexibilisering en technologische innovatie van arbeid, nieuwe hybride werkvormend die zijn ontstaan, en tegelijkertijd de toenemende tekorten van personeel in sectoren als zorg & welzijn en onderwijs.

De vraag is echter hoe het thema duurzame inzetbaarheid concreet gemaakt kan worden in de praktijk. In dit werkboek vindt u relevante opdrachten die passen bij de inhoud van de hoofdstukken uit het handboek Een leven lang inzetbaar? – Duurzame inzetbaarheid (derde geheel herziene druk). Dit werkboek is speciaal ontwikkeld om professionals en studenten te helpen in het concreet maken van initiatieven of activiteiten in relatie tot het thema duurzame inzetbaarheid in de praktijk. Het omvat 28 relevante opdrachten, extra ontspanningsoefeningen en een bonusbijlage Walk & Talks om wandelend met het thema duurzame inzetbaarheid aan de slag te kunnen gaan.

Via de oefeningen in het werkboek en het lezen van de inhoud uit het handboek leert de professional relevante visies, theorieën en voorbeeldinterventies of integrale praktijken toe te passen op de eigen praktijkcontext. Door het uitwerken van de oefeningen leert de professional dat lezen, leren of denken over het thema duurzame inzetbaarheid nog niet hetzelfde is als het thema toepassen in de praktijk.

U vindt in dit werkboek 28 verschillende opdrachten en relevante oefeningen (gericht op macro-, meso- of micro-medewerkersniveau) om van denken naar doen te gaan en proactief met het thema duurzame inzetbaarheid aan de slag te gaan.
Hoe organisaties het verschil kunnen maken

Tegen 2050 wil Europa klimaatneutraal worden. Maar naarmate de tijd verder tikt, rijst de vraag: hoe kunnen we die radicale ambities ooit waarmaken?

Europa’s complexe klimaatbeleid heeft in het afgelopen decennium namelijk amper impact gehad op de CO2-uitstoot. Toch zetten we geen vraagtekens bij het huidige beleid, dat focust op het corrigeren van de marktkrachten via prijsinstrumenten, incentives, subsidies en zachte regulering. Zo’n aanpak veronderstelt dat onze economische beslissingen vooral aangestuurd worden door de marktkrachten.

Volgens Nobelprijswinnaar Herbert Simon (1916-2001) leven we echter niet in een markteconomie, maar in een organisatie-economie, gedomineerd door private en publieke organisaties die net groeien door zich af te schermen van het onvoorspelbare spel van vraag en aanbod. 

In dit boek past Johan Albrecht de inzichten van Herbert Simon toe op de klimaatuitdaging. Hij laat zien dat een beleid dat focust op marktkrachten nooit een systeemverandering kan uitlokken, maar wijst ook op de sleutelrol die flexibele organisaties kunnen spelen in het klimaatbeleid van morgen.

Bedrijven met een Net Zero-agenda zijn vandaag de dag immers veel ambitieuzer dan onze overheden – denk maar aan de Europese autosector, die massaal voor elektrische mobiliteit koos, terwijl het Europese beleid net de toekomst van de verbrandingsmotor leek te vrijwaren. Dit boek maakt duidelijk hoe we flexibele en sterke organisaties beter kunnen mobiliseren om onze klimaattoekomst veilig te stellen.

Welkom in de organisatie-economie!
Hoe we de oorlog in Oekraïne beter kunnen begrijpen

Waarom slagen grootmachten er soms in om samen te werken terwijl ze op andere momenten in bloedige conflicten verwikkeld raken, zoals de oorlog die Rusland ontketende in Oekraïne? Welke rol spelen organisaties als de VN-Veiligheidsraad en de NAVO? Welke lessen kunnen we uit de geschiedenis trekken om de actualiteit te beoordelen, ondanks de belangrijke verschillen met het verleden? Conflict en samenwerking buigt zich over deze en andere vragen, die historici en politieke wetenschappers al decennia lang boeien.

Het boek beschrijft de internationale betrekkingen vanaf het einde van de napoleontische oorlogen tot aan de meest recente evoluties zoals de opkomst van China en de oorlog in Oekraïne. Het accent ligt op de politiek van de grote mogendheden vanwege hun bepalende rol op het internationale spelbord.

De auteurs zoeken een antwoord op de vraag waarom er in bepaalde periodes vrede en stabiliteit was, en beschrijven de opkomst en ondergang van grootmachten.