clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Het Twin Hub-project heeft als doel het competitiever maken van intermodaal spoorvervoer door het faciliteren van internationale hub-en-spoke-bundeling rond de havens van Antwerpen en Rotterdam. Voor het functioneren van dit netwerk is infrastructuur nodig in de vorm van hubterminals. Bij de zoektocht naar geschikte hubterminals zijn meerdere actoren betrokken, waarvan sommige elkaars concurrenten zijn. Dit paper presenteert de multi-actor, multi-criteria-analyse (MAMCA) als methode voor het zoeken naar oplossingen voor problemen met een complex actorenveld, met de criteria van de actoren als uitgangspunt.  Het paper licht de verschillende stappen van de MAMCA toe en geeft zo inzicht in het actorenveld rond de aanleg van een hubterminals.
Bespreking van de cassatierechtspraak van de Raad van State.
<br/>Aan bod komen het juridisch kader en de situering van het cassatieberoep in het gehele contentieux bij de Raad van State. De vraag wordt gesteld of het cassatiecontentieux evolueert van een subjectief naar een objectief contentieux. Het verloop van de cassatieprocedure wordt geschetst, met bespreking van zowel de toelatingsprocedure als de procedure die na de toelating volgt.
<br/>De bevoegdheid van de Raad als cassatierechter en de ontvankelijkheid van het cassatieberoep worden toegelicht aan de hand van relevante rechtspraak. Bijzondere aandacht wordt besteed aan de ontvankelijkheid van het cassatiemiddel. Ten slotte komen de gevolgen van het cassatiearrest aan bod.
Achtergrond: Recent is aangetoond dat schemagerichte cognitieve gedragstherapie in groepsverband (SCBT-g) tot verbeteringen leidt in actuele symptomatologie, maladaptieve schema's en schemamodi. Dit is onderzocht bij zowel volwassenen (gemiddelde leeftijd 38) als jongvolwassenen (gemiddelde leeftijd 22,5 jaar) met persoonlijkheidsstoornissen of kenmerken hiervan. Er is echter nog geen effectonderzoek verricht bij ouderen. Daarom hebben we in een 'proof of concept studie' verkend of SCBT-g effectief is bij ouderen met kenmerken van een persoonlijkheidsstoornis en recidiverende depressies. Een 'proof of concept studie' betreft een studie waarin de toepasbaarheid en werkzaamheid van een nieuwe interventie getest wordt in een kleine pilot studie. <br/>Methode: Eenendertig ambulante patiënten, variërend in leeftijd van 60 tot 78 jaar, met kenmerken van een persoonlijkheidsstoornis en/of recidiverende depressies. Primaire uitkomstmaat was actuele symptomatologie (BSI) en intermediërende uitkomstmaten waren maladaptieve schema's (YSQ) en schemamodi (SMI), gemeten voorafgaand, halverwege en aan het einde van de behandeling. T-toetsen voor afhankelijke steekproeven werden verricht, en Cohen's d effectmaten berekend. Als 'proof of concept' analyse werden hiërarchische regressieanalyses met residuale verschilscores gebruikt om te analyseren of vroege procesveranderingen in maladaptieve schema's latere veranderingen in symptomatologie voorspelden. <br/>Resultaten: Het bleek dat SCBT-g leidde tot significante verbetering in alle drie de uitkomstmaten met middelmatige effectgroottes. Veranderingen in de ernst van maladaptieve schema's van het begin tot het midden van de behandeling voorspelden symptoomverbetering van het midden tot het einde van de behandeling. <br/>Conclusie: Onze bevindingen bieden voorlopig bewijs dat SCBT-g via verbeteringen in maladaptieve schema's leidt tot significante afname van klachten bij ouderen met kenmerken van een persoonlijkheidsstoornis en/of recidiverende depressies. SCBT-g bleek bij ouderen wel iets minder effectief dan bij volwassenen (Van Vreeswijk e.a. 2012) en jongvolwassenen (Renner e.a. 2013). Wellicht dient schematherapie aangepast te worden aan leeftijdsspecifieke aspecten van ouderen om de effectiviteit te vergroten. Een noodzakelijke vervolgstap voor verder onderzoek is een RCT met controle conditie. Voor de GZ-psycholoog met opleiding in schematherapie is deze geprotocolleerde behandelmethode goed toepasbaar in de klinische praktijk.
Online media worden vaak gezien als een oplossing voor een veelheid
<br/>aan problemen, iets wat meer zegt over onze fascinatie voor
<br/>(media) technologie dan over de capaciteit van online media om effectief
<br/>en op een exclusieve manier aan deze problemen te verhelpen.
<br/>Maar online media hebben ons ook iets te bieden, niet omdat
<br/>ze wondermiddelen zijn die beterschap brengen, wel omdat ze - als
<br/>ze verstandig worden ingezet - onder meer burgers en middenveldorganisaties
<br/>kunnen ondersteunen om hun doelstellingen (beter)
<br/>te bereiken.
<br/>De centrale vraag in dit rapport is verraderlijk eenvoudig: Hoe worden
<br/>online media dan gebruikt om dit sociaal engagement te versterken?
<br/>En meer specifiek, hoe worden deze online media daarvoor
<br/>in en door het middenveld gebruikt?
Meerdere historici hebben reeds gewezen op het belang van petitioneren bij de creatie van wetgeving tijdens de vroegmoderne periode. Voor de Lage Landen is alleen voor de Republiek, en meer bepaald de stad Amsterdam, onderzoek verricht naar de functie van petities - in casu vanuit het ambachtswezen - in de creatie van stedelijke wetgeving. Daarbij worden verzoeken om wetgeving als zogenoemde 'popular politics' beschouwd, en geldt de ontvankelijkheid voor verzoeken om wetgeving als een aanwijzing voor een bredere participatie in bestuurlijke aangelegenheden. In dit artikel is de vraag aan de orde of petitioneren om regelgeving inderdaad als 'harmonieus' alternatief voor daadwerkelijke deelname aan stedelijk bestuur door ambachten en corporaties moet worden beschouwd. Deze vraag wordt beantwoord aan de hand van een analyse van de casus Antwerpen tijdens de achttiende eeuw. Een analyse van de verzoeken om wetgeving, en van de wetgeving die op verzoek is tot stand gekomen, toont de oververtegenwoordiging van geprivilegieerde ambachten - die formele politieke macht uitoefenden - onder de initiatiefnemers van succesvolle vormen van wetgeving op verzoek. Dit maant tot voorzichtigheid bij het interpreteren van wetgeving op verzoek als vorm van 'popular politics'. Verder is in dit artikel ook benadrukt dat petitioneren niet als vredevol alternatief voor formele machtsdeelname kan worden beschouwd. Ambachten en corporaties verzochten om vormen van regelgeving die per gebod zouden kunnen worden afgedwongen. Logischerwijs conflicteerden dergelijke vormen van regelgeving vaak met de belangen van andere subgroepen binnen het ambacht of de corporatie, of met die van andere ambachten of corporaties. Het is dan ook essentieel de geboden op verzoek of de verzoeken om wetgeving in hun juiste context te plaatsen. Het stadsbestuur gebruikte publicaties van verzoekschriften om hun pacificerende rol te benadrukken. Kortom, verzoeken om wetgeving gelden niet louter als een alternatieve 'vredevolle' strategie om vroegmoderne regelgeving te beïnvloeden of als vorm van 'popular political practice', maar was vooral complementair aan andere vormen van inspraak.
Kinderen en jeugdigen met een Oppositioneel-opstandige stoornis of een Antisociale gedragsstoornis zijn bedreigd in hun ontwikkeling. De mogelijk ongunstige uitkomsten leiden tot veel persoonlijk leed, benadeling van anderen en hoge kosten. De lange termijn kosten voor het onderwijs, de gezondheidszorg, justitie en sociale voorzieningen zijn tien keer hoger voor kinderen met gedragsstoornissen dan die voor kinderen die zich gunstig ontwikkelen (Scott e.a., 2001a). Echter ook al op de leeftijd van vier jaar zijn de kosten van kinderen met gedragsproblemen hoger dan die zonder gedragsproblemen (Raaijmakers e.a., 2011). Vroege diagnostiek en hierop aansluitende behandeling is belangrijk aangezien er bewijs is dat de kans voor het ontwikkelen van een andere stoornis in het externaliserende of internaliserende spectrum afneemt als de symptomen van de Oppositioneel-opstandige gedragsstoornis dusdanig afnemen dat de diagnose niet meer kan worden gesteld (Nock e.a., 2007). Die afname van symptomen kan worden bereikt door gebruik te maken van methoden waarvan het effect werd aangetoond.
Tal van heelkundige ingrepen kunnen op het eerste gezicht worden
<br/>opgevat als inbreuken op de strafwet ('opzettelijke slagen en
<br/>verwondingen'). Zo valt ook euthanasie te definiëren als moord.
<br/>Toch kunnen artsen voor het allergrootste deel van hun interventies
<br/>niet worden vervolgd. De oorzaak van deze immuniteit
<br/>is te vinden in de rechtsbronnen - wetgeving, rechtspraak en
<br/>rechtsleer - waarin elementen zijn vervat die ertoe leiden dat artsen
<br/>die 'slagen en verwondingen' toedienen of iemand 'doden',
<br/>vrijuit gaan of met andere woorden 'immuun' blijven tegen het
<br/>strafrecht en een veroordeling door de strafrechter of -rechtbank.
<br/>Een rechtsfiguur, een juridische constructie op basis van de
<br/>interpretatie van de rechtsbronnen, die terzake voor de geneeskunde
<br/>van het allergrootste belang is, is wat door de juristen 'het
<br/>wettelijk voorschrift' genoemd wordt.
<br/>In dit artikel wordt de plaats die de rechtsfiguur van
Zowel in de media als in het politieke landschap verschijnen regelmatig berichten over rondhangende (allochtone) jongeren en de aanpak hiervan. We stellen vast dat in deze berichtgeving de stem van jongeren amper aanwezig is. Het gebrek aan hun stem in (inter)nationaal onderzoek en beleid resulteerde in een lokaal participatief onderzoek met jongeren van diverse afkomst te Maasmechelen. 
<br/>Dit artikel geeft inzicht in de betekenis die deze jongeren zélf geven aan rondhangen. Hoewel de maatschappij rondhangen vooral associeert met overlast of een (nutteloze) vrijetijdsbesteding, betekent rondhangen voor jongeren vooral het ontmoeten van vrienden, zich amuseren en persoonlijke groei. Rondhangen is geen op-zichzelf-staand fenomeen, maar is ingebed in een cultuur van de straat, die verbondenheid en een identiteit biedt. Daarnaast geeft het hen de mogelijkheid om zich af te zetten tegen zowel de moeilijke toegankelijke samenleving als zich tijdelijk te distantiëren van de cultuur van familieherkomst. Zo kan deze cultuur van de straat een tijdelijke thuishaven zijn voor jongeren op  zoek naar hun identiteit.
<br/>Participatief onderzoek kan volgens de auteurs een brug vormen tussen participanten aan onderzoek en beleid, en draagt op deze manier bij aan 'het recht om gehoord te worden' van jongeren. In dit artikel wordt dit soort onderzoek getoetst aan haar bijdrage aan beleidsparticipatie van kinderen en jongeren. 
<br/>Trefwoorden Nederlands: rondhangen - publieke ruimte - participatie - kwalitatief onderzoek - cultuur van de straat
De organisatie van de sport in Vlaanderen brengt op een overzichtelijke manier de beleidsstructuren in
<br/>Vlaanderen in kaart en classificeert de rol van diverse organisaties in de overheidssector en de private (georganiseerde)
<br/>sportsector.
<br/>Hierbij wordt vertrokken van het belang van sport, de maatschappelijke trends en hun impact op de sport.
<br/>Sport is immers onderhevig aan continue veranderingen. Dat geldt ook voor het beleid. Beleid is een proces
<br/>dat zeer snel wijzigt en de voorbije jaren is er met name in het sportbeleid veel veranderd. Dit boek geeft een
<br/>heldere update van de structuren en de wettelijke bepalingen die de sport organiseren.
<br/>De organisatie van de sport in Vlaanderen is bedoeld als handboek voor studenten lichamelijke
<br/>opvoeding en sportmanagement, maar richt zich ook uitdrukkelijk tot beleidsbetrokkenen,
<br/>professionals en iedereen geïnteresseerd in de organisatie van het sportbeleid in Vlaanderen.
<br/>Het werk zal tweejaarlijks worden geüpdatet.
Het Sociaal Zakboekje biedt u een heldere kijk op de volledige Belgische sociale wetgeving.

Essentiële informatie, in korte, kernachtige termen. Voor de volledigheid werden de referenties naar de wetgeving mee opgenomen. Op die manier kunt u er zelf makkelijk de letter van de wet op nalezen.

Wat mag u verwachten ?

    een kwaliteitsvolle verheldering van de volledige sociale wetgeving (arbeidsrecht, sociale zekerheidsrecht voor loontrekkers en zelfstandigen, zorgverzekering, sociale bijstand, sociaal strafrecht, handhavingsrecht, inschakeling en detachering van buitenlandse werknemers …)
    betrouwbare informatie dankzij Willy van Eeckhoutte, buitengewoon hoogleraar aan de Universiteit Gent en advocaat bij het Hof van Cassatie
    directe en doorzichtige verklaring van het recht, verrijkt met verwijzingen naar de wetteksten

De inhoud van deze pocket wordt 2 keer per jaar geactualiseerd. Recente bedragen en nieuwe reglementeringen met de gevolgen voor uw praktijk worden daardoor snel opgenomen.
1914. Het vervloekte jaar is een persoonlijke kijk van publicist Dirk Verhofstadt op een sleuteljaar in de geschiedenis. Toen begon de Eerste Wereldoorlog die een enorme impact had op de latere gebeurtenissen in de 20ste eeuw. Hij heeft het over de verschrikkingen tijdens de Grote Oorlog, maar ook over meer banale zaken die dat jaar voorvielen. Zo beschrijft hij aan de hand van krantenknipsels de prestaties van de Belgische voetbalploeg, de Ronde van Frankrijk, de kunstwereld, wetenschappelijke uitvindingen, de impact van de kerk en de ervaringen aan en achter het front. Hij citeert zowel uit politieke verklaringen, dagboeken en kranten. 1914 was een bijzonder jaar, met eerst een ijzige winter en later een warme zonnige zomer die het begin vormde van de meest dramatische periode in de menselijke geschiedenis. Dag na dag legt Dirk Verhofstadt de gemoedstoestand van de Europese burgers vast. 1914 was een jaar vol verwachtingen en teleurstellingen. Het was het jaar dat de geschiedenis in een andere richting stuwde. Beleef de tijd van natuurkundige Albert Einstein tot ordonnans Adolf Hitler, van koning Albert I tot keizer Wilhelm II, van bokskampioen Joe Louis tot wielervedette Philippe Thijs, van suffragette Emmeline Pankhurst tot mode-icoon Coco Chanel, van  schrijver Stijn Streuvels tot kunstenaar Egon Schiele, van soldaat Antoine Fonck tot sluiswachter Karel Cogge. Beleef de tijd van de Dikke Bertha’s, de Zeppelins, de vernietiging van Leuven, de slag om Ieper, de stinkende loopgraven en de zinloze dood van miljoenen onbekende soldaten.
Laagdrempelige hulpverlening voor mensen die buiten de mazen van het net dreigen te vallen. Outreachend werken kent vandaag een grote bloei. Steeds meer hulp-, diensten zorgverleners verlaten hun bureau om buiten de muren van hun eigen organisatie met de meest kwetsbare mensen aan de slag te gaan. Door te werken in hun leefwereld wordt de manier van werken beter afgestemd op de noden en behoeften van de doelgroep. Zo verkleint de drempel van de dienst-, hulp- en zorgverlening en kan er meer geboden worden dan alleen maar praktische hulp. Dit handboek wil een inspiratiebron en leidraad zijn voor elke beginnende én geroutineerde outreach werker
De wereldpolitiek van vandaag is wat zij altijd is geweest: een complex spel om macht en invloed, waar staten met elkaar wedijveren, soms oorlog voeren, soms samenwerken, waar grote mogendheden oprijzen en vervolgens afkalven. Andere spelers – de publieke opinie, grote ondernemingen, een terreurgroep – kunnen af en toe aan zet zijn, maar het zijn de staten die het laatste woord hebben. Maar de wereldpolitiek draait niet enkel om macht. Brute macht roept onvermijdelijk weerstand op. Om stabiel te zijn, veronderstelt een internationale orde ook een aanzienlijke mate van vrijwillige instemming. Een stabiele en legitieme internationale orde bestaat dan ook uit twee onlosmakelijk verbonden elementen: macht én waarden. Elke generatie heeft steeds weer het gevoel in een heel nieuw wereld te leven, met nooit eerder geziene nieuwe ontwikkelingen, nieuwe actoren, nieuwe thema’s. Bij nader toezien echter is veel wat een generatie als ‘nieuw’ aanvoelt en bestempelt, door vorige generaties op dezelfde manier ervaren. Met die vergelijkingen tussen gisteren en vandaag moet echter altijd voorzichtig worden omgesprongen. De geschiedenis bereidt haar gerechten immers nooit tweemaal op dezelfde manier. Maar de ingrediënten zijn wel vaak dezelfde. Met het verleden in de achteruitspiegel tracht dit handboek bij de colleges ‘Langetermijnontwikkelingen in de wereldpolitiek’ orde in de schijnbare wanorde te ontdekken, het primaire van het secundaire te onderscheiden, kortom de forces profondes van de wereldpolitiek heden ten dage te identificeren – en een bescheiden blik in de nabije toekomst te werpen.
Om objectief vast te stellen of een kind een schrijfprobleem heeft kan de SOS-2 worden gebruikt, zowel voor het beoordelen van de kwaliteit van het schrijfproduct als voor de schrijfsnelheid. De doelgroep van de SOS-2 bestaat uit kinderen van eind eerste leerjaar t.e.m. het einde van de lagere school. De test kan zowel individueel als klassikaal worden uitgevoerd en kan worden afgenomen door leerkrachten, zorgleerkrachten, ergotherapeuten of kinesitherapeuten.
Het kind schrijft gedurende vijf minuten een tekst over. De kwaliteit van de eerste vijf regels van de overgeschreven tekst wordt gescoord op basis van zeven criteria: lettervorm, vloeiendheid, letterovergangen, lettergrootte, regelmatigheid in lettergrootte, woordspaties en regelverloop. De schrijfsnelheid wordt bepaald door het aantal letters dat werd geschreven in vijf minuten.
De ruwe scores van de SOS-2 worden gebruikt om te bepalen in welk percentielbereik het kind heeft gepresteerd. Als er een afwijkende SOS-2-score wordt vastgesteld, kan verder onderzoek uitwijzen of de schrijfproblemen vooral van motorische aard en/of ook van cognitieve aard zijn. De diagnose dysgrafie kan niet worden gesteld op basis van een eenmalig zwakke score op de SOS-2. Pas nadat er al enige tijd is geoefend in de schoolsituatie, extra instructie is gegeven en er geen verbetering is opgetreden, kan verder onderzoek aangewezen zijn en kan mogelijk van dysgrafie worden gesproken.
De SOS-2 wordt uitgegeven in een Vlaamse (VL) en Nederlandse (NL) versie. De SOS-2-VL beschikt over een aparte normering voor Vlaanderen, gebaseerd op een steekproef van 1388 kinderen.
Nsong, Ngong, Mpiin, Mbuun en Hungan zijn Bantoetalen die worden gesproken in en rond de stad Kikwit, in de provincie Bandundu in de DR Congo. Het zijn minderheidstalen en hun gebruik wordt geleidelijk opgegeven ten voordele van de nationale en officiële talen. In dit boek – een verzameling van traditionele kennis over planten, dieren en paddenstoelen uit deze streken – ontdekt de lezer verschillende gebruikswijzen (voeding, medicinaal, ambachtelijk, meteorologisch, ritueel) van deze organismen. De gebruikswijzen hebben al hun nut bewezen binnen deze gemeenschappen en kunnen eveneens anderen tot nut zijn, indien geëxploiteerd door de wetenschappers. De traditionele kennis verdwijnt jammer genoeg beetje bij beetje, vandaar het belang van een dergelijk lexicon.
Dit boek biedt een actuele synthese van het buitencontractueel aansprakelijkheidsrecht. Bijzondere aandacht wordt besteed aan de invloed van het Europees recht en van federalisering van de staat op het aansprakelijkheidsrecht, het toenemend belang van het begrip vergoedbare schade, het onderscheid tussen feitelijke en juridische causaliteit, de beperking van persoonlijke aansprakelijkheid voor een aantal categorieën personen, de aansprakelijkheid van de staat en de foutloze en de risicoaansprakelijkheid. Het werk is oorspronkelijk omdat het aansprakelijkheidsrecht beschreven wordt in zijn samenhang met de aansprakelijkheidsverzekering en met schadevergoedingsmechanismen zoals private eigenschadeverzekeringen, socialezekerheidsregelingen en een aantal schadefondsen die schadevergoeding mogelijk maken buiten het aansprakelijkheidsrecht om. Dit boek is in de eerste plaats bedoeld als studiemateriaal voor het rechtsonderwijs. Het is ongetwijfeld ook nuttig voor advocaten, magistraten en verzekeraars die met het schadevergoedingsrecht in aanraking komen.
De belastingdienst ondernam begin negentiende eeuw het reusachtige werk om het onroerend vermogen van elke familie te registreren. Deze inventarisatie wordt tot op heden geactualiseerd. Het kadaster brengt deze informatie ook nog eens in kaart. Het resultaat van al dit werk is een belangrijke bron voor het historisch onderzoek. Het kadastraal archief wordt echter relatief weinig geraadpleegd. De toegankelijkheid van al dit materiaal was lange tijd niet optimaal, en daardoor bleven de waardevolle bronnen onderbenut. Deze inventaris ontsluit een reeks kadastrale documenten uit het controlekantoor van Tongeren - de oudste leggers en tafels zijn ruim 150 jaar oud en vormen een onafgebroken reeks archiefbescheiden van onschatbare waarde. Onderzoekers vinden hierin de toegang tot een veelzijdige bron voor de geschiedschrijving van de (deel)gemeenten Berg, Diets-Heur, Genoegselderen, Henis, Herderen, Herstappe, Kanne, Koninksem, Lauw, Mal, Membruggen, Millen, Moelingen, Neerrepen, Nerem, Overrepen, Piringen, Remersdaal, Riemst, Riksingen, Rutten, ’s-Gravenvoeren, 's Herenelderen, Sint-Martens-Voeren, Sint-Pieters-voeren, Sluizen, Teuven, Tongeren, Valmeer, Vlijtingen, Vreren, Vroenhoven, Widooie en Zichen-Zussen-Bolder.
Na de Abdijhoeve Ten Bogaerde blaast de gemeente Koksijde voor de tweede  keer nieuw leven in een voormalige domeinhoeve van de Duinenabdij: Hof ter Hille. Midden 14de eeuw kochten de Duinheren deze hoeve van Franse topadel. Vandaag is dit historische gebouw getransformeerd tot het clubhuis van Koksijde Golf ter Hille. De authentieke elementen in de oude 17de-eeuwse hoevewoning verhogen sterk het cachet en daarmee de historische beleving van het clubhuis. Ook op het golfterrein zijn nog tal van historische relicten aanwezig.
Dit boek vertelt het boeiende verhaal van de historische ontwikkeling van  het landschap, de domeinhoeve Hof ter Hille en haar bewoning vanaf de volle middeleeuwen, tot en met de aanleg van Koksijde Golf ter Hille op deze locatie.
‘Wat is dat, filosofie?’ is een vraag die telkens opnieuw in onze westerse geschiedenis opduikt. Ze is geen teken van onmacht, maar zegt iets over het aandringende, altijd weer opverende van filosofische reflectie. De filosoof moet storen, ondervragen en als een horzel het luie paard wakker schudden. Hij moet de rede aanporren om haar grenzen te beproeven, vooral waar ze dreigt stil te vallen bij Waarheden die zich als absoluut, feitelijk en vaststaand aanbieden. Dat het tijdperk van de filosofie lang niet voorbij is, toont deze inleiding in de kritische filosofie. Ze neemt de gedachte ter harte dat in de begrenzing van het denken ook haar hele mogelijkheid ligt. Het leven met een sofist serveert een verfrissende, originele lectuur van de geschiedenis van de wijsbegeerte, herdacht vanuit het kritische project van Immanuel Kant en Edmund Husserl. Ze beschouwt de cartesiaanse situering van het kennende subject in de moderniteit als een scharniermoment en treedt van daaruit op episodische wijze in dialoog met onder meer Plato, Willem van Ockham, David Hume, Ludwig Wittgenstein, Martin Heidegger, Jean-Paul Sartre en Michel Foucault.
Tweehonderdvijftig jaar geleden, in 1764, schreef de Italiaanse filosoof en rechtsgeleerde Cesare Beccaria zijn beruchte traktaat Dei delitti e delle pene (Over misdaden en straffen) dat een enorme impact had op het strafrecht in Europa en Amerika. Toch is Beccaria zo goed als onbekend. Dirk Verhofstadt wil hem opnieuw de plaats geven die hij verdient. Namelijk als één van de grootste Verlichtingdenkers uit de geschiedenis. Beccaria heeft in belangrijke mate bijgedragen tot de humanisering van het strafrecht door het te ontdoen van willekeur, machtsmisbruik en religieuze dogma’s. Hij keerde zich tegen gruwelijke straffen, anonieme beschuldigingen, het folteren van mensen, het bestraffen van hekserij en ander bijgeloof, en de doodstraf. Hij zag het belang in van heldere wetten, onafhankelijke rechters en menswaardige gevangenissen. Hij begreep dat een straf niet dient om wraak te nemen, maar om de samenleving te dienen. Wij, kinderen van de Verlichting, die vandaag leven in een samenleving waar wetten en straffen rechtvaardig zijn, of dat toch zouden moeten zijn, zijn Beccaria veel dank verschuldigd. Zijn ideeën blijven actueel, omdat ze raken aan de basispijlers van onze democratische en open samenleving. Dit boek is een eerbetoon aan een bijzonder moedige, visionaire en humane man.