clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Luc Nijs en Marc Leman beschrijven een onderzoeksproject waarin gewerkt werd rond Creatieve visualisatie in de instrumentles. Binnen dit project werd de Music Paint Machine ontwikkeld en geïntroduceerd in het Deeltijds Kunstonderwijs. Het on- derzoek vond zijn inspiratie in de dagelijkse lespraktijk en werd verder ontwikkeld op basis van een constante interactie tussen een theoretisch, technologisch en empirisch kader. In deze bijdrage kan de lezer ontdekken hoe de integratie van technologie op een systematische manier kan worden ingebed en onderzocht in een bestaande lespraktijk.
Volgens het decreet van 4 april 2003 heeft het sociaal-cultureel volwassenenwerk in Vlaanderen vier functies: de gemeenschapsvormende, culturele, maatschappelijke, educatieve en activeringsfunctie. Uit het onderzoek blijkt dat de functies vrijetijdsbeleving en ontmoeting voor de deelnemers van sociaal-cultureel werk essentieel zijn. Maar deze functies zijn niet alleen in het agogisch beleid van het sociaal-cultureel werk ondergewaardeerd, maar kregen in de literatuur op sociaal-cultureel gebied geen aandacht. Nochtans schragen deze twee functies sociaal-culturele praktijken in die zin dat als men ze wegneemt of verwaarloost, ook de andere functies van het sociaal-cultureel werken in het geding komen. Integreren van deze functies in het organisatie- en overheidsbeleid vereist innovatie. Die innovatie is noodzakelijk omdat enerzijds het sociaal-cultureel werk meer dan voorheen concurrentie ondervindt van een steeds breder wordend assortiment van vrijetijdsactiviteiten en anderzijds omdat ook sociaal-culturele programma’s een levenscyclus kennen. In dit hoofdstuk heeft Faché op basis van recent internationaal vrijetijdsonderzoek de verschillende aspecten van leisure geanalyseerd, die relevant zijn voor het agogisch beleid van culturele en sociaal-culturele organisaties. Faché hoopt door die analyse de lezer te inspireren tot innovatie van het sociaal-cultureel werk, die noodzakelijk is.
Grote emoties waren lange tijd taboe in de literatuurstudie, aangezien zij geassocieerd werden met hol pathos en geforceerde retoriek enerzijds, met melodrama en sentimentaliteit in populaire film en theater anderzijds. De laatste jaren zijn emoties, ten gevolge van een heuse ‘emotional turn’ ingegeven door het werk van Martha Nussbaum en anderen, meer dan ooit terug van nooit weggeweest. Door technologische vernieuwingen en economisering worden de allerindividueelste gevoelens en sentimenten van het subject steeds transparanter; daardoor is zowel binnen de historische literatuurstudie als de studie van actuele literatuur en performance het gevoel een opvallend zwaartepunt van kritisch en bij uitstek interdisciplinair onderzoek geworden. Dit is de eerste wetenschappelijke studie in het Nederlandse taalgebied die de ‘emotional turn’ binnen de cultuurwetenschappen vanuit het oogpunt van historische én moderne literatuurwetenschap voorstelt. Deze bundel essays breekt een lans voor een hernieuwde studie van hevige gevoelens in de literatuur, door ze te benaderen vanuit een comparatistisch perspectief en aan de hand van nieuwe methodes zoals history of emotions, affecttheorie en narratologie. Tegelijk werpen we een kritisch licht op de gevoelscultus die onze intrinsiek romantische literatuuropvatting domineert.
OCMW-verzelfstandiging is een onmisbaar boek voor lokale besturen die op zoek zijn naar het versterken van hun bestuurkracht door samenwerking of clustering. 

De auteurs bespreken alle mogelijkheden: van samenwerking in contractueel verband of door het uitwisselen van personeel met de gemeente, tot de oprichting van een verzelfstandigde entiteit zonder dat er van samenwerking sprake is en structurele samenwerking met meerdere besturen.

Het boek geeft een antwoord op de vraag in welke situatie welke oplossing passend en mogelijk is. Van alle mogelijke vormen van verzelfstandiging en samenwerking wordt stap voor stap toegelicht hoe die in de praktijk kunnen uitgewerkt worden en er worden modelstatuten aangereikt voor de nieuwste vorm van vereniging. Er wordt toegelicht met wie kan worden samengewerkt en tegelijk ook wat de gevolgen zijn op vlak van de openbaarheid van bestuur, motiveringsplicht, taalwetgeving, overheidopdrachten, fiscaliteit, enzovoort. Voor het eerst wordt de verzelfstandiging van de OCMW’s in de diepte benaderd vanuit diverse disciplines zoals overheidsopdrachten en fiscaal recht.

Dit alles komt uitgebreid aan bod in dit boek dat geschreven werd door auteurs die stuk voor stuk specialisten zijn in hun vakgebied. Het naslagwerk werd onder impuls van Wouter Verhille samengesteld door Wim Rasschaert, Luc Vermeiren en Brecht Warnez; en het bevat bijdragen van Cies Ghysen, Heleen Van Asch, Gitte Laenen, Wim Rasschaert, Marleen Denef, Evelyne Maes, Jens Debièvre, Brecht Warnez, Frederik Vandendriessche en Stijn Vastmans.
Syrië is een magneet voor jongeren uit heel Europa. Zoals eerder met de invasie van Irak in 2003, heeft de mythe van een onstuitbare Islamitische Staat (IS) een nieuwe opstoot gegeven aan het jihadi terrorisme. Maar de Syriëstrijder van vandaag laat zich moeilijk vergelijken met de jihadi van vroeger. Hij (en zij) is vaak jong en erg bezig met zichzelf. Zij lijken niet langer het product te zijn van een radicalisering-oude stijl, met een min of meer lange periode van voorafgaande (zelf)indoctrinatie. IS slaagt er blijkbaar in om in te spelen op een brede waaier van persoonlijke beweegredenen en behoeften. De Syriëgang wortelt dan ook in een jongerensubcultuur en in een generatieconflict. Maar uit een oord waar alleen de wet van de sterkste geldt, komt niemand ongeschonden. Verhinderen dat jongeren vertrekken, is daarom de essentie van doeltreffende preventie. Maar dat kan de overheid niet – of beter, niet alleen.
Begin december 2014 besliste het Europees Hof voor de Rechten van de Mens dat Frankrijk de rechten van piraterijverdachten had geschonden en een vergoeding diende te betalen aan deze ‘slachtoffers’. In elk van de gevallen ging het om gelijkaardige situaties, waarbij Somalische piraterijverdachten te lang in hechtenis werden gehouden alvorens ze formeel werden beschuldigd of voor een rechter werden gebracht.
Onze samenleving wordt steeds diverser. De vraag stelt zich dan ook of scholen deze diversiteit weerspiegelen. In deze bijdrage trachten we dit na te gaan aan de hand van socio-economische status en migratieachtergrond. Vervolgens gaan we in op mogelijke effecten en oorzaken van een (on)zuivere weerspiegeling. Tot slot willen we een aanzet geven om het debat daaromtrent open te trekken door het op een sociaal-pedagogisch niveau te tillen.
De techniek van na-isolatie van ongeïsoleerde spouwmuren laat toe om de thermische prestaties van bestaande gebouwen op een pragmatische manier te verbeteren zonder hinder voor bewoners. Niet elke spouwmuur is echter geschikt voor na-isolatie, en niet alle isolatieproducten komen er voor in aanmerking. De gerealiseerde prestaties zijn verder afhankelijk van de bekwaamheid van de installateurs. Om het vertrouwen in de techniek te bevestigen werd in België een kwaliteitsbewakingskader ontwikkeld dat sinds 2012 operationeel is. Dit artikel geeft een overzicht van de achtergrond, aanpak en resultaten van het kwaliteitsbewakingskader.
Personen die niet-specifieke klachten zoals hoofdpijn, moeheid en concentratieproblemen toeschrijven aan de blootstelling aan elektromagnetische velden noemen zich elektromagnetisch overgevoelig of elektrosensitief. Uit provocatietesten blijkt echter dat de blootstelling aan elektromagnetische velden zoals die voorkomen in onze leefomgeving niet de oorzaak is van de klachten. Bij deze patiënten zal men dus moeten zoeken naar een andere oorzaak. In eerste instantie zal men moeten nagaan of een nog niet gediagnosticeerde somatische of psychiatrische ziekte aanwezig is. Indien die er niet is, gaat het waarschijnlijk om somatisatie of een nocebo-effect (negatief verwachtingseffect). In deze gevallen zal men de patiënt goed moeten inlichten over zowel de aard van de blootstelling aan elektromagnetische velden in de leefomgeving als de wetenschappelijke kennis betreffende de gezondheidseffecten die elektromagnetische velden kunnen veroorzaken. Vervolgens kan men een symptomatische behandeling instellen waarbij cognitieve gedragstherapie de voorkeur krijgt. Maatregelen die tot doel hebben de blootstelling te beperken of te vermijden zijn niet aangewezen omdat de patiënt hierdoor een toenemend vermijdingsgedrag kan vertonen en zo sociaal geïsoleerd geraakt.
Het artikel toetst de invloedrijke theorie van Miroslav Hroch over de ontwikkeling van  ‘kleine’ naties in het territorium van een dominante natie toe aan de hand van de casus Vlaanderen. Er wordt met name aandacht besteed aan de sociale achtergrond van de Vlaamse patriotten en aan het sociaal programma dat ze ontwikkelen in relatie tot de Vlaamse natie. Het essayistische betoog verdedigt de hypothese dat de Vlaamse beweging er lange tijd niet in slaagde de arbeidersbeweging en de werkgevers te integrerenin de Vlaamse natie, waardoor die in de opvattingen van Hroch ‘gedesintegreerd’ bleef en dus ‘klein’. De sociale achtergrond van de Vlaamse patriotten bleef beperkt tot de middengroepen; hun programma was niet of slechts in beperkte mate gericht op de integratie van andere sociale groepen. Dit veranderde pas vanaf de jaren 1960, toen enerzijds als gevolg van sociaaleconomische veranderingen de middengroepen expandeerden en anderzijds door sociaal-culturele veranderingen het Vlaams natieproject een ruimere sociale basis kreeg. De Vlaamse patriotten slaagden er in een proces van staatshervormingen op gang te brengen waardoor de Vlaamse natie zich reproduceerde in de dagelijkse realiteit. In die omstandigheden voltrok zich dan toch de massificatie van de Vlaamse natie waardoor die ophield ‘klein’ te zijn ten opzichte van de Belgische.

Flemish Patriots and Nation-Forming. How the Flemish Nation Ceased to Be “Small”
This article tests the influential theory of Miroslav Hroch concerning the development of ‘small’ nations within the territory of a dominant nation on the basis of the case of Flanders. Namely, attention is paid to the social background of the Flemish patriots and the social program that they developed in relation to the Flemish nation. The argument of this essay defends the hypothesis that, for a long time, the Flemish Movement did not succeed in integrating the workers’ movement and employers into the Flemish nation, and thus in Hroch’s conception it remained ‘disintegrated’ and thus ‘small’. The social background of the Flemish patriots remained restricted to the middle classes; their program was barely, if at all, geared toward the integration of other social groups. This did not change until the 1960s, when, on the one hand, the middle classes expanded as a result of socioeconomic  changes and, on the other hand, the Flemish national project obtained a larger social basis through sociocultural changes. Flemish patriots succeeded in getting a process of devolution underway, by which the Flemish nation reproduced itself in day-to-day life. In these circumstances, the massification of the Flemish nation happened, whereby it ceased to be ‘small’ with regard to the Belgian.
Kansarmoede bestrijden staat voor veel organisaties momenteel hoog op de agenda. Brede Scholen zetten in op het maximaliseren van ontwikkelingskansen van alle kinderen en jongeren, niet alleen op school, maar ook in de vrije tijd. Het niet kunnen participeren aan activiteiten in de vrije tijd is één van de manieren waarop kansarmoede zich manifesteert in het leven van kinderen en jongeren. Brede Scholen zetten dan ook vaak in op het verbreden van de leer- en leefomgeving door het bestaande vrijetijdsaanbod bekend én toegankelijk te maken. In dit artikel gaan we in op wat kansarmoede betekent in het kader van vrijetijdsparticipatie en hoe Brede Scholen vrijetijdsactiviteiten proberen te ontsluiten voor alle kinderen en jongeren. Dit kan op verschillende manieren. Daarom is het belangrijk je als Brede School bewust te zijn van de keuzes die je maakt.
In de jaren twintig voerde de Turkse Republiek heel wat hervormingen door die een impact hadden op de maatschappelijke positie van de vrouw. Zo werd in 1924 het burgerlijk recht geseculariseerd, kregen vrouwen betere toegang tot het onderwijs en werden ze stemgerechtigd in de jaren dertig. Lange tijd werden deze hervormingen geprezen binnen de officiële historiografie, maar vanaf de jaren tachtig veranderde dit. Feministische academici stelden dat de hervormingen niets veranderden aan het patriarchale karakter van de samenleving en dat de gunstige gevolgen in onderwijs en tewerkstelling alleen merkbaar waren voor vrouwen uit burgerlijke milieus. Een tweede punt van controverse vormt de rol van de vrouwenbeweging in deze hervormingen. Vaak wordt gesteld dat zij slechts een klein aandeel bekleedde in de hervormingen, en dat de rechten niet afgedwongen maar eerder verleend waren. Mede door de herontdekking van primair bronnenmateriaal, nemen recente onderzoeken ook deze these steeds meer onder vuur. De vrouwenbeweging maakte intensief gebruik van het tijdschrift om haar standpunten naar buiten te brengen, en vanaf de vroege twintigste eeuw organiseerde ze protestacties en meetings. De relatie tussen de vrouwenbeweging en de staat was vaak gespannen, aangezien niet alle eisen van de vrouwenbeweging pasten binnen het kemalistische denkkader.
Grote gevoelens waren lange tijd taboe in de literatuurstudie. Ze werden immers geassocieerd met hol pathos, geforceerde retoriek en zelfs met melodrama en sentimentaliteit. Deze bundel essays breekt een lans voor een hernieuwde studie van hevige gevoelens in de literatuur door ze te benaderen vanuit een vergelijkend perspectief en aan de hand van nieuwe methodes, zoals de history of emotions, de affecttheorie en de narratologie. Tegelijk werpen deze teksten een kritisch licht op de gevoelscultus die onze romantische literatuuropvatting domineert, en op de rol van hevige emoties hierin. Technologische vernieuwingen en economisering maken de allerindividueelste gevoelens en sentimenten immers steeds toegankelijker. Daarom is zowel binnen de historische literatuurstudie als de studie van actuele literatuur en performance het gevoel een opvallend zwaartepunt van kritisch en interdisciplinair onderzoek geworden. Grote gevoelens in de literatuur is de eerste wetenschappelijke studie in het Nederlandse taalgebied die de emotional turn binnen de cultuurwetenschappen behandelt vanuit het oogpunt van historische én moderne literatuurwetenschap.
Toen de kersverse Belgische natiestaat op 7 februari 1831 een nieuwe grondwet boven de doopvont hield, werd daarin vereist dat juryrechtspraak er niet alleen moest zijn voor gemeenrechtelijke misdaden, maar ook voor politieke misdrijven en drukpersmisdrijven. Het proces voor politieke en perszaken kon wel nog achter gesloten deuren worden gehouden, mits een unanieme beslissing van het Hof. Deze welwillende houding ten aanzien van politieke delinquenten leidde later in de negentiende eeuw tot bijkomende gunstmaatregelen, zoals de invoering van een exceptie in het uitleveringsrecht (1833) en de introductie van een bijzonder penitentair regime (1867). In de loop van diezelfde eeuw creëerden verschillende gelegenheidswetten nieuwe politieke delicten, maar over de relevantie van de jurywaarborg groeide mettertijd ook twijfel. De twee wereldoorlogen in de eerste helft van de twintigste eeuw waren hierbij sleutelmomenten. Na de Eerste Wereldoorlog werden verschillende gunstmaatregelen teruggeschroefd, en de epuratiedossiers in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog werden zelfs niet meer voor de jury maar voor de Krijgsgerechten gebracht. In de naoorlogse periode, ten slotte, werden politieke zaken niet meer voor het Hof van Assisen gebracht, zodat de jurywaarborg voor politieke misdrijven vandaag dode letter is geworden. Toch wordt de bevoegdheid van de volksjury not regelmatig geclaimd.
Als gevolg van de toenemende globalisering en de snelle evoluties in technologie hebben meer mensen contact met elkaar dan ooit tevoren. Deze contacten spelen zich vaak af tussen individuen die verschillende moedertalen spreken, waardoor meertaligheid een centraal kenmerk is geworden van onze hedendaagse
communicatie. Meertaligheid dekt vele ladingen: van het jonge kind wiens thuistaal en schooltaal verschillend zijn, over de jongere die verschillende talen gebruikt om te communiceren met zijn facebookvrienden, tot de zakenman die zijn vreemdetalenkennis aanwendt in tal van vergaderingen. Dit boek richt zich tot een wijd lezerspubliek, gaande van de geïnteresseerde leek tot de student (meertalige) communicatie. Het biedt een overzicht van relevant onderzoek binnen meertaligheid vanuit diverse perspectieven.
Gust Gils (1924-2002) was een experimentele duizendpoot. Bij leven was hij bekend als dichter en schrijver van korte verhalen. Daarnaast echter was hij ook toneelauteur en vertaler, kunstschilder en beeldhouwer, tekenaar en componist, en zelfs instrumentenmaker. Hij liep steeds voorop en was vooruit op zijn tijd. Dit boek zoomt vooral in op zijn gouden jaren, de jaren zestig: hij schreef intens en tekende als bezeten, zijn werk werd opgevoerd, hij kreeg bijval in de vorm van lovende kritiek en prijzen, was bevriend met onder meer W.F. Hermans en hij werd uitgenodigd om in het buitenland op te treden, onder meer met zijn ‘verbosoniën’. Wat opvalt in die grillige creativiteit is zijn gedrevenheid om alles en nog wat in zijn kunst te integreren, inclusief zichzelf. Hij stond, zoals hij over zijn Belgische kunstbroeder Henri Michaux zei, ‘als eksperimentator niet buiten maar in zijn eksperiment’.
in dit hoofdstuk wordt op basis van Europees onderzoek waar beide onderzoekers bij betrokken worden, nagegaan welke competenties nodig zijn om te werken in een context van diversiteit  en sociale ongelijkheid en welk soort van professionele ondersteuning nodig is medewerkers van kinderopvang en kleuterschool te ondersteunen in hun werk met anderstalige en kansarme ouders en hun kinderen.
De stedenbouwkundige en architecturale ontwikkeling van Gent in de 19de eeuw is onlosmakelijk verbonden met de opmars van de industrie. De Arteveldestad gooide in die periode haar ancien régime-gewaad af en groeide uit tot een plek waar de moderne textielnijverheid de economische hoofdrol opeiste. Dat deze bedrijvigheid stevig haar stempel drukte op de aanblik van de binnenstad en het leven dat er zich afspeelde, leidde echter al snel tot tegenreacties, ook architecturaal. Het exotisme en meer in het bijzonder het oriëntalisme deden in de stedelijke bouwkunst hun intrede, in een poging oases te creëren op plekken waar grauwheid en pollutie onontkoombaar leken. Ontleningen aan de vormentaal van de islamitische architecturen werden daartoe vermengd met een scheut westerse fantasie. In deze tekst wordt dit verschijnsel aan de hand van een aantal casi onder de loep genomen.
Bij oesters denkt men spontaan aan twee dingen: ze zijn duur en ze gelden als afrodisiacum. Ze worden dus a priori niet in verband gebracht met monniken, laat staan met cisterciënzers. Toch werden op de abdijsite van Ten Duinen oesters - in vrij grote hoeveelheden zelfs - opgegraven. Vraag is natuurlijk of die oesters ook in het middeleeuwse wereldbeeld als duur en liefdesopwekkend beschouwd werden. Een eensluitend antwoord over de middeleeuwse oesterconsumptie van kloosterlingen is moeilijk. De auteurs verdiepen zich daarvoor eerst in de rijke middeleeuwse abdijbibliotheek, vooraleer de archeologische vondsten en het abdijarchief zelf aan de beurt komen. De bevindingen worden ruimschoots belicht vanuit een breder geografisch en ruimtelijk kader, waardoor men tot enkele duidelijke conclusies kon komen.
Ook anno 2015 blijven sociale media alomtegenwoordig, zowel in onze persoonlijke levenssfeer, op het werk of in onze hoedanigheid van consument. Door de laagdrempelige toegang zijn sociale media uitgegroeid tot communicatieplatformen die alsmaar dieper ingebed zijn in de samenleving, bedrijfscultuur en het dagelijkse leven van heel veel individuen. Hoewel deze sociale media vele voordelen en opportuniteiten bieden, blijven ook misbruiken niet uit. Steeds meer en nieuwe juridische vragen duiken op, zowel vanuit gebruikers-, aanbieders- en overheidsperspectief.
In dit tweede boek analyseren de auteurs, academici en advocaten, de impact en het gebruik van de sociale media in een aantal rechtsdomeinen zoals mensenrechten, gegevensbeschermingsrecht, mededingingsrecht, contractenrecht, consumentenrecht, intellectuele rechten, erfrecht, internationaal privaatrecht, en bewijs- en strafprocesrecht.
De muziekpedagogiek is voortdurend in beweging. Deze publicatie staat stil bij de rol en betekenis van technologie in muziekeducatie. In de verschillende hoofdstukken komen zowel academische perspectieven als getuigenissen uit de praktijk aan bod. De praktijkvoorbeelden situeren zich in de context van het deeltijds kunstonderwijs, het leerplichtonderwijs en de non-formele muziekeducatie. Auteurs uit Vlaanderen en Nederland leveren een bijdrage waarin zij de praktijk willen inspireren, motiveren om technologie een plaats te geven in muziekeducatie, en willen aanzetten tot reflectie.
Tussen januari en november 2014 werd een representatieve steekproef van 3965 Vlamingen tussen 15 en 86 jaar uitgebreid bevraagd over hun participatiegedrag. Op basis van deze enquête kwam via een unieke samenwerking tussen vier Steunpunten voor Beleidsrelevant Onderzoek van de Vlaamse overheid (de Steunpunten Cultuur, Sport, Media en het Jeugdonderzoeksplatform) deze publicatie tot stand.

Dit boek bevat de eerste analyses van de Participatiesurvey 2014. Voor kunsten en erfgoed, het lokale cultuuraanbod, media, sport en het verenigingsleven schetst Participatie in Vlaanderen algemene participatiecijfers. De studie gaat de ontwikkelingen over een periode van tien jaar na en zoomt uitgebreid in op het begrijpen van verschillen in participatiegedrag. De analyses tonen hoe het staat met participatie en hoe verschillen begrepen kunnen worden. Ze geven eveneens zicht op de mogelijke hefbomen voor een verhoogde participatie. Daarnaast behandelen afzonderlijke hoofdstukken thema’s zoals de drempels voor cultuur- en sportdeelname, online cultuurparticipatie, mediagebruik, consumentenuitgaven aan sport, ouderlijke opvattingen over de vrijetijdsbesteding van hun kinderen en de invloed van ouders op het participatiegedrag van hun kinderen.

Participatie in Vlaanderen. Eerste analyses van de Participatiesurvey 2014 richt zich tot beleidsmakers, onderzoekers, actoren in het brede veld van cultuur, sociaal-cultureel werk, media, jeugd en sport, en anderen die inzicht willen verwerven in tendensen en ontwikkelingen op het vlak van participatie. De basisgegevens en cijfers van de survey kunnen geraadpleegd worden in Participatie in Vlaanderen. Basisgegevens en kerncijfers van de Participatiesurvey 2014 (Acco, 2015).