clips/mteb-nl-vabb-ret huggingface dataset:
Het chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS) blijft een complex en verwarrende aandoening.  Onderzoekers en clinici zetten het debat reeds verschillende jaren verder.  Jason, Fennell en Taylor (2003) brachten recent 'the Handbook of CFS' uit.  Met dit boek hopen zij een aantal doelstellingen te bereiken.  Ten eerste was het essentieel om een betrouwbaar, uitgebreid, up-to-date en multidisciplinair boek aan te bieden dat een breed beeld geeft van het onderzoek naar CVS.  Ten tweede hopen zij dat het handboek zal leiden tot een accurate identificatie van en betere behandeling voor personen met CVS, in klinische settings maar ook in de maatschappij.  Ten derde moet het handboek de gezondheidszorg, de sociale voorzieningen alsook de politieke wereld voorzien van een essentieel overzicht van CVS.  Dit moedigt een integraal inzicht van de aandoening aan.  Zo wordt het waarschijnlijker dat er in de toekomst efficiënte studies kunnen worden uitgevoerd.  Tenslotte hopen de samenstellers dat het boek de intellectuele nieuwsgierigheid van een breed publiek (artsen, onderzoekers, hulpverleners, personeel van sociale voorzieningen en mensen uit de politieke wereld) uitlokt.                                                                                                     

Het handboek bestaat uit 6 delen: deel 1, Geschiedenis, diagnose en indeling geeft een algemeen overzicht van het ontstaan van CVS.  De hoofdstukken in deel 2, Fenomenologie: ziekteverloop en ervaringen van patiënten, gaan na hoe de aandoening ontstaat, hoe ze waargenomen en ervaren wordt door patiënten, en beschrijft de meerdere lichaamssystemen en levensdomeinen beïnvloed door CVS.  Deel 3, Symptomatologie, geeft de individuele (fysieke) symptomen weer.  De hoofdstukken benadrukken het belang van kennis over de verschillende mogelijke klachten en waarschuwen  tegen  overpsychologisering van CVS. De onderdelen van deel 4, Diagnosestelling, geven een rondleiding in het gamma  van vragenlijsten gebruikt binnen CVS.  Nogmaals is een goed overzicht van de gerapporteerde klachten het uitgangspunt van een afdoende diagnose.  Deel 5, Behandeling en Interventie, omvat een uitgebreide reeks behandelingen waaronder een medische interventie, op fasen gebaseerde behandeling, cognitief gedragsmatige therapie, op voeding gebaseerde interventies en kinesitherapie. Deel 6 ten slotte , Pediatrie en Gemeenschapskwesties, biedt een overzicht over de ervaringen van jongeren met CVS, alsook aspecten van  sociale gezondheidszorg.
Dat de ontwikkeling van motorische vaardigheden een belangrijk deel uitmaakt van de gehele ontwikkeling van de kleuter en het jonge kind, behoeft geen verdere uitleg (Timmons, Naylor and Pfeiffer, 2007). In de literatuur is men het er duidelijk over eens dat het stimuleren van de ontwikkeling van deze motorische vaardigheden bijzondere aandacht moet verdienen (Chambers en Sugden, 2002; Fisher, 2005). De kleuterleeftijd is immers de leeftijd waarop de fundamentele motorische vaardigheden worden ontwikkeld (Haywood en Getchell, 2005) en de basis gelegd wordt om later sportspecifieke vaardigheden te kunnen leren en een fitte en gezonde levensstijl aan te nemen. 

Binnen de Universitaire Associatie Brussel, door de partners Vrije Universiteit Brussel en Erasmushogeschool Brussel, werden 2519 kleuters geëvalueerd aan de hand van de MOT4-6 test.


Uit de gegevens van deze studie blijkt dat er een duidelijke verschuiving bestaat in de motorische ontwikkeling naar een vaardigheidsniveau 'onder het gemiddelde' tot 'zwak'. Belangrijk hierbij is aan te geven dat deze besluiten gevormd werden op basis van normen die in 1987 bepaald werden voor de Duitse populatie. Het zou interessant zijn om ook voor Vlaamse kleuters normentabellen op te stellen die gebasseerd zijn op Vlaamse gegevens. Op die manier zou het mogelijk zijn om eventuele veranderingen in de motorische vaardigheden onder invloed van maatschappelijke factoren en tijdsgebonden factoren in de toekomst in kaart te brengen en een mogelijk verdere daling in de motorische ontwikkeling af te remmen.
Samenvatting
In de verschillende werkdefinities voor de bepaling van het chronische vermoeidheidsyndroom (CVS) moet een patiënt een beduidende vermindering in de dagelijkse activiteiten melden.  Tot op heden is echter geen enkele vragenlijst voldoende specifiek om dat criterium te onderzoeken.  Bovendien bestaat er voor het meten van functionele invaliditeit geen eenduidigheid over de keuze van  een bestaande vragenlijst.  Op basis van een zoekopdracht in Pubmed worden drie lijsten naar voor geschoven, namelijk de 'Medical Outcomes Short Form 36 Health status Survey' (SF-36), de 'Sickness Impact Profile' (SIP) en de 'Karnofsky Performance Score' (KPS).  Indien deze lijsten in de toekomst bij onderzoek worden gehanteerd, zal dit vergelijkbaarheid tussen de verschillende studies verbeteren.  Als de resultaten verkregen zijn met dezelfde vragenlijsten, zullen de hypothesen, gesteld in deze artikels, gehanteerd worden om de discussie rond de etiologie te versnellen.  Op basis van dit zoekopdracht worden een aantal aanbevelingen geformuleerd voor het gebruik van deze drie lijsten in het wetenschappelijk onderzoek en ten behoeve van de praktiserende arts.

Functional disability in chronic fatigue syndrome
In order to diagnose chronic fatigue syndrome (CFS) a patient has to report a significant loss of daily functioning in different case definitions.  Until now, no single questionaire is specific enough to screen the criterium stated above.  Moreover, no consensus exists as regards the choice of an existing questionnaire.  After our search in Pubmed, three tests are proposed, i.e. the Medical Outcome Form 36 Health Status Survey (SF-36), the Sickness Impact Profile (SIP), and the Karnofsky Performance Score (KPS).  As these tools will be utilized in future research, the obtained research results will improve and become comparable.  Moreover, results gathered by means of similar questionaires could speed up the discussion of the aetiology of CFS by more efficient evaluation of possible hypotheses.  Taking into account the results of our search in Pubmed.  Recommandations are formulated for use of the three above-mentioned tests as well in scientific research as for the medical doctor.
Dit artikel verscheen in een boek over atheïstische spiritualiteit. In een eerste stap stel ik vragen bij het fenomeen van de spiritualiteit en trek ik het bestaan van een louter geestelijke invulling daarvan in twijfel. Spiritualiteit zou dan immers teveel schatplichtig blijven aan het typische dualisme van lichaam en geest. Die vorm van spiritualiteit werd ook altijd vertikaal ingevuld. Vanuit het werk van John Dewey en Maurice Merleau-Ponty pleit ik hier voor een horizontale transcendentie en een spiritualiteit die begint bij de lichamelijkheid. Sport en erotiek beschrijf ik als mogelijke invullingen daarvan.
Functionele klachten komen frequent voor in de eerstelijnszorg.  Percentages variëren van 1% tot 20% naargelang de meetprocedure, het classificatiesysteem, de onderzochte populatie, de registratieafspraken, de duur van de studie en de definitie (Lamberts, 1991; De Maesseneer, 1989; Wessely et al., 1995; Van Hoof, 2003).  Onder functionele klachten vallen die klachten waarvoor bij adequaat onderzoek geen lichamelijke afwijkingen worden gevonden, én waarbij het op grond van de anamnese of aan de hulpverlener bekende levensomstandigheden waarschijnlijk is dat de oorzaak van de klachten ligt op psychosociaal gebied. Het dagelijks functioneren is duidelijk aangetast hoewel er geen eenduidige somatische verklaring voorhanden is.  Enkele voorbeelden zijn: hoofdpijn, moeheid, duizelingen, buikpijn en algemene onrust.  De klachten vertegenwoordigen 53-63% van het totale aantal klachten waarmee patiënten zich presenteren bij de huisarts (Bos & Visser, 2004).  
Niet alleen de veelheid aan klachten maar ook de mondigheid en de massa's informatie die patiënten soms voorleggen, verstommen professionelen (Arnold & Bolk,2000).  Eigen aan deze patiënten is hun hevige ziektebeleving, frequente doktersbezoeken (ook specialistisch), een groot ziekteverzuim en minder vertrouwen in het medische corpus, die steeds maar niets kan vinden (Arnold & Bolk, 2000).  Kenmerkend is tevens dat veel van deze patiënten zichzelf diagnosticeren en dat de klachten vaak refractair zijn voor geruststelling, uitleg en symptomatische behandeling. 
Bovendien confronteren mensen die lijden onder deze functionele somatische klachten hulpverleners vaak met hun eigen beperkingen.    
In het biomedische model wordt de notie van ziekte gebruikt om het bestaan van een pathologisch proces aan te tonen. Deze klinische methode focust zich op het identificeren en behandelen van gestandaardiseerde ziekte-entiteiten.  Bij functioneel somatische syndromen, daarentegen,  ontstaan klachten door overbelasting (lichamelijke en/ of geestelijke) of door ontevredenheid met het huidige bestaan, waardoor identificatie noch behandeling mogelijk zijn onder het biomedisch model.  Er is daarom behoefte aan erkenning en genoegdoening.  Een Nederlandstalig boek over de praktische aanpak van deze syndromen kan dus niet anders dan interesse uitlokken.
In het boek worden twee vragen onderzocht: geeft gevangenisarbeid aanleiding tot de heffing van socialeverzekeringsbijdragen en de toekenning van socialeverzekeringsprestaties en welk effect heeft de detentie van een uitkeringsgerechtigde op zijn socialezekerheidsrechten, zowel tijdens als na de vrijheidsberoving. De auteurs formuleren aanbevelingen om de geldende wetgeving beter in overeenstemming te brengen met de sociale grondrechten van gedetineerden.
De verhouding tussen de Verenigde Staten (VS) en de Verenigde Naties (VN) is een thema dat telkens opduikt zowel in het publieke debat als onder academici. Vooral in gevallen van confrontaties tussen VN en VS, zoals bijvoorbeeld bij de invasie van Irak in de lente van 2003, komt dit thema in de schijnwerpers te staan. Vaak worden de oorzaken die tot deze confrontaties leiden zelden of onvoldoende doorgelicht. Daarom lijkt het nuttig om terug te blikken op deze verhouding, aangezien dit thema actueel blijft en niet begrepen kan worden zonder aandacht voor de historische achtergrond. Het betreft een moeizame verhouding, die op het eerste zicht erg chaotisch en dubbelzinnig lijkt. Dit neemt niet weg dat er een duidelijk strategisch belang bestaat voor de wereldorganisatie, hoewel het een erg marginale rol blijft spelen in het globaal Amerikaans buitenlands beleid. De VN blijft vooral een instrument dat selectief ingezet kan worden wanneer het niet anders kan, en dit is een optie en geen absolute noodzaak, zeker als het het Amerikaans streven naar eigen belangen inperkt of tegengaat. In wat volgt zal getracht worden om deze relatie in een ruim historisch kader te plaatsen om zo deze relatie beter te kunnen vatten. We zullen de evolutie van de verhouding tussen de VS en VN trachten in kaart te brengen en peilen naar de oorzaken en gevolgen van de gespannen verhouding.
China, 's werelds meest bevolkte land, kent een lange traditie van bewegingscultuur. De traditionele 'sporten' die er nu worden beoefend, vonden al zo'n 3000 à 4000 jaar geleden, hun oorsprong, maar de eerste vormen dateren van ongeveer 500.000 jaar geleden. Eén van de meest populaire traditionele Chinese sporten is wushu, de verzamelnaam voor de Chinese vechtsporten. Wushu, dat in China zowel recreatief als competitief wordt beoefend, is ondermeer een verplicht onderdeel van de lessen lichamelijke opvoeding in het lager en secundair onderwijs. Zelfs de belangrijkste universiteiten en hogescholen bieden meerjarige opleidingen aan voor wushuleraren en -coaches. In deze bijdrage zal worden onderzocht hoe wushu zich als bewegingsactiviteit heeft ontwikkeld door de eeuwen heen en welke invloed het heeft gehad op de Chinese samenleving en vice versa.
Het beroep wegens niet-nakoming dat de Europese Commissie kan instellen tegen lidstaten die het gemeenschapsrecht overtreden, is een politieke procedure bij uitstek. De Commissie beschikt in dat verband namelijk over heel ruime bevoegdheden en kan vrij beslissen of en wanneer zij een lidstaat voor het Hof van Justitie brengt, en wat de prioriteiten van haar handhavingsbeleid zijn. Het is overigens een publiek geheim dat de Commissie in het verleden, om politieke conflicten te vermijden, in bepaalde gevallen bewust niet tegen inbreuken is opgetreden, of minstens jaren heeft laten verlopen. De politieke aard van de inbreukprocedure beperkt ook de rechten van individuele klagers. De Commissie is in zekere mate van hen afhankelijk voor het opsporen van inbreuken, maar daarna is hun rol in de procedure uitgespeeld. Zij kunnen de beslissing van de Commissie om de klacht te seponeren niet aanvechten, zij hebben geen inzagerecht in het dossier en wanneer een geding aanhangig wordt gemaakt bij het Hof op basis van hun klacht, kunnen zij niet tussenkomen. Op dit vlak is er evenwel een - voorzichtige - evolutie naar meer rechten voor klagers en een grotere transparantie. In deze bijdrage wordt de inbreukprocedure beschreven, met inbegrip van het minder bekende kort geding, aan de hand van de administratieve praktijk en recente rechtspraak van het Hof van Justitie. In dat verband wordt bijzondere aandacht geschonken aan een recente mededeling van de Commissie waarin zij onder meer de prioriteiten van haar handhavingsbeleid uiteenzet. Tevens wordt ingegaan op eventuele wijzigingen van de, op een aantal vlakken, tijdrovende en weinig doelmatige inbreukprocedure. In dat verband hebben de staatshoofden en regeringsleiders een eerste aanzet gegeven in het Hervormingsverdrag dat zij op 13 december 2007 in Lissabon ondertekenden. In dat Verdrag wordt namelijk voorzien in geldstraffen voor een lidstaat die maatregelen ter uitvoering van Europese richtlijnen verzuimt mee te delen aan de Europese Commissie. Dergelijke financiële sancties zijn in de huidige stand van zaken alleen mogelijk na een tweede veroordeling van de lidstaat. Die tweede inbreukprocedure wordt in deze bijdrage overigens buiten beschouwing gelaten.
In juli 2008 werd een laatste opgravingscampagne georganiseerd op Lommel-Maatheide. De vindplaats zal binnenkort verdwijnen door zandwinning. Net als in 2006 en 2007 werd enkel de Federmesserlocus LB 25 verder onderzocht. Het doel was de lithische concentraties binnen deze locus zo goed mogelijk ruimtelijk te omschrijven en archeologische artefacten te recupereren voor typologisch en technologisch onderzoek. Dit jaar kwam een nieuwe, kleine lithische concentratie aan het licht. Door met water te zeven op een maaswijdte van 3 mm werd met succes de vaststelling getest die we de voorbije campagnes deden, namelijk dat we vooral relatief grote en zware archeologische artefacten aantroffen op deze locus. In een klein opgravingsvak werd nagegaan welke problemen het opgraven in het Alleröd-veen zou opleveren.
In deze tweede editie van het Huldeboek Jan Corbet worden door vooraanstaande auteursrechtspecialisten de verschillende artikelen van de Belgische auteurswet becommentarieerd.
Ieder artikel wordt grondig besproken en ontleed in de taal van de auteur, d.w.z. in het Nederlands of in het Frans. Door deze herwerkte versie van de artikelsgewijze commentaar krijgt de lezer een goed overzicht van de huidige stand van de Belgische auteurswet.
In het boek is de bespreking van de nieuwe regeling inzake het volgrecht terug te vinden.
Ook wordt aandacht besteed aan de recente aanpassing van de regels inzake de handhaving van het auteursrecht. Tevens zijn de wijzigingen aan de Auteurswet door de Wet van 8 juni 2008 houdende diverse bepalingen verwerkt. In het huldeboek werd ook belangrijke recente rechtspraak o.a. van het Hof van Justitie verwerkt.
In deze bijdrage richten de auteurs de aandacht op het belang van de leefomgeving in ruime zin voor ouderen. De woonomgeving wordt als een driedimensionaal begrip geconceptualiseerd, met psychologische, fysiek-ruimtelijke en sociaal-culturele aspecten die voortdurend met elkaar in interactie staan. Aan de hand van data die verzameld werden in het kader van een grootschalig ouderenbehoefteonderzoek in Vlaamse gemeenten, schetsen zij een uitgebreid beeld van de wijze waarop ouderen deze dimensies van hun buurt percipiëren. Vinden ouderen het prettig om in hun buurt te wonen? Waarom verhuizen 60plussers? Welke zijn de belangrijkste problemen in de buurt? In welke mate zijn senioren sociaal betrokken bij hun buurt? Dit zijn slechts enkele vragen die aan bod komen in de resultaten. In de discussie stellen de auteurs dat het niet langer houdbaar is om ouderen als louter hulpbehoevend te zien of als mensen die enkel 'gebruik' maken en steun 'ontvangen' van de faciliteiten of sociale netwerken die de buurt hen biedt. Alleen al het feit dat ouderen relatief veel tijd in hun woonomgeving doorbrengen, maakt dat zij een belangrijke sociale rol kunnen vervullen in de 'constructie' en 'productie' van hun buurt.
In het Europees mededingingsrecht wordt bijzondere aandacht besteed aan distributieovereenkomsten en andere verticale overeenkomsten (zoals leverings- en aankoopovereenkomsten). Een belangrijk deel ervan kan sedert 1 januari 2002 slechts een Europese groepsvrijstelling genieten als voldaan wordt aan de voorwaarden van Verordening 2790/99. 

De auteurs beschrijven op praktijkgerichte wijze de analyse die moet worden doorgevoerd om na te gaan of een verticale overeenkomst kan genieten van de Groepsvrijstelling. 

In een afzonderlijk hoofdstuk geven de auteurs een handig overzicht van de nieuwe Europese regels die van toepassing zijn op de distributie van motorvoertuigen. Voor deze sector geldt er immers sedert kort een specifieke nieuwe groepsvrijstelling (Verordening 1400/2002).

Naast een heldere beschrijving van de nieuwe regels, wordt tevens ruim aandacht besteed aan de oplossing van praktische probleempunten. Hierbij putten de auteurs uit hun eigen ervaring bij het adviseren en in het begeleiden van ondernemingen voor de Europese en de Belgische kartelautoriteiten.
In vele discussies en kritische literatuur over humanistische spiritualiteit of een atheïstische spiritualiteit wordt de indruk gewekt dat historisch en structureel, de religie het model of het paradigma blijft. Wij verkiezen daarom een ander, vrijzinnig, perspectief, en beschouwen  « spiritualiteit » als een antropologische ervaring, in die hoedanigheid object van de menswetenschappen,  die verschillende uitdrukkingsvormen kan vinden, religieus maar ook agnostisch of atheïstisch van aard. 
Het meest opvallende is volgens ons de analogie tussen zeer verschillende ervaringen, die eventueel gepaard gaan met een geloofsbelijdenis, maar er ook dikwijls niets mee te maken hebben. Wezenlijk is telkens dat het subject dat deze ervaringen meemaakt, op een euforische manier, een radicale, maar eventueel kortstondige, verandering ondergaat, waarbij het een diepe harmonie beleeft met de wereld en de indruk krijgt aan het absolute, het oneindige of de eeuwigheid te raken. Dit is volgens ons de minimale definitie van de « spirituele ervaring », die door mystici, literatoren, filosofen, enz.  uiteenlopend wordt benoemd. 
In het eerste deel van ons betoog gaan we in op het statuut van de spirituele ervaring in de verschillende gebieden van de cultuur : de religie, de kunst, de literatuur en in het bijzonder de poëzie, de filosofie, de esoterische leer. De spirituele ervaring vindt een neerslag in literaire en andere teksten, en als zodanig bestaat er een « grammatica » van de spiritualiteit. De spirituele ervaring kan ook het onderwerp zijn van cultuurhistorische, psychologische en andere theorieën.
 In het tweede deel van onze artikel gaan we in op de verschillende kenmerken van de spiritualiteit : transformatie van het subject, fusie van de mens en de wereld, specifieke tijds- en ruimtebeleving, relatie tot de handeling, affectieve en intellectuele  aspecten, gerichtheid op het immanente of op het transcendente, , enz.
Tot slot keren we kort terug tot de problematiek van de humanistische spiritualiteit, die tot taak heeft het belang van de ethische dimensie van de ander te onderstrepen. Het statuut dat de spirituele ervaring toekent aan de ander moet dus beschouwd worden als één van de voornaamste criteria  om spirituele ervaringen van mekaar te onderscheiden. Vanuit het oogpunt van het humanisme is belangrijk de voorwaarden te definiëren van een spiritualiteit waar de medemens een rol in speelt.
Over het onderwerp forensische psychiatrie in België schreef ik reeds een redactioneel artikel in Panopticon nr. 6 (2001) onder de titel: 'Het kalf is bijna verdronken'. Hierin werd de problematiek van de forensische psychiatrie uiteengezet en gewaarschuwd dat het jarenlange stiefmoederlijke beleid van het Ministerie van Justitie de forensische psychiatrie in België op sterven na dood had gekregen. De situatie is er ondertussen alleen maar verder op achteruit gegaan. De recente problematiek over het intrekken van de subsidies voor enkele proefprojecten Forensisch Psychiatrische Afdelingen in psychiatrische ziekenhuizen voor de behandeling van geïnterneerden in Vlaanderen, is hiervan nog maar eens een schrijnend voorbeeld geweest. Slechts na veel protest in de media werd op deze beslissing teruggekomen (voor hoelang?), maar het illustreert wel duidelijk de malaise waarin de sector zich bevindt.
Deze bijdrage probeert een antwoord te formuleren op drie grote vragen. In eerste instantie wordt nagegaan of, en sinds wanneer, het internationaal recht zich voor de problematiek van inheemse volkeren interesseert. De problemen waarmee deze bevolkingsgroepen geconfronteerd worden zijn ons bekend, minder bekend is dat het internationaal recht zich de laatste jaren in de problematiek heeft verdiept en  langzamerhand een instrumentarium ontwikkelt, dat indien juist toegepast, op vele van de eerder geschetste problemen een antwoord zou kunnen bieden. De recente evolutie inzake inheemse rechten in het internationaal recht wordt dus geschetst aan de hand van internationaalrechtelijke instrumenten en initiatieven. Vervolgens wordt nagegaan wie er op basis van dit internationaal recht de status mag inroepen van wat men in het mensenrechtenjargon 'inheemse volkeren' is gaan noemen, een verzamelnaam waaronder alle eerder genoemde bevolkingsgroepen vallen. Ten slotte wordt de vraag beantwoord welke rechten deze bevolkingsgroepen kunnen claimen overeenkomstig het zich kristalliserend internationaal recht inzake inheemse volkeren. In een korte conclusie wordt verwezen naar de mogelijke implicaties van het erkennen van rechten van inheemse volkeren voor de bredere problematiek van de mensenrechten.
De wet van 15 september 2006 tot hervorming van de Raad van State en tot oprichting van een Raad voor
Vreemdelingenbetwistingen heeft enkele wijzigingen aangebracht in de procedure voor de Raad van State.
Zo wordt het cassatieberoep bij dit rechtscollege onderworpen aan een voorafgaande toelaatbaarheidsbeoordeling.
Het K.B. van 30 november 2006 tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van
State heeft de procedureregels voor de behandeling van de cassatieberoepen uitgewerkt. Deze regels
verschillen grondig van de procedurevoorschriften die gelden voor de annulatieberoepen. In deze bijdrage
wordt de nieuwe cassatieprocedure voor de Raad van State toegelicht.
bespreking van de wet van 6 december 2005 tot wijziging van de artikelen 648, 652, 655 en 656 van het Gerechtelijk Wetboek, met het oog op de invoering van een vereenvoudigde onttrekking van de zaak aan de rechter die gedurende meer dan zes maanden verzuimt de zaak die hij in beraad heeft genomen, te berechten
Bespreking van de Wet van 13 april 2005 tot wijziging van diverse wettelijke bepalingen met betrekking tot het strafrecht en de strafvordering, teneinde de gerechtelijke achterstand weg te werken: een wet met verstrekkende gevolgen. Deze wet voorziet in de mogelijkheid om de burgerlijke zaak in te leiden bij verzoekschrift op tegenspraak en geeft de rechter de mogelijkheid om een procedurekalender vast te leggen.