clips/mteb-nl-vabb-mlcls-pr huggingface dataset:
Workplace Development Program TYKES: Organisatieontwikkeling als hefboom voor kwalitatieve duurzame productiviteitsgroei
Het Finse overheidsprogramma TYKES wordt wereldwijd beschouwd als een inspirerende praktijk betreffende langlopende overheidsprogramma’s die organisatieontwikkeling willen stimuleren op nationaal niveau. Tykes stimuleert manieren van werken in Finse organisaties die tegelijkertijd de productiviteit én de kwaliteit van arbeid verbeteren. Dit wordt werken aan “qualitatively sustainable productivity growth” genoemd (Alasoini, 2005, p. 31). Het doel is welvaartcreatie en –behoud in de brede zin van het woord: het bevorderen van economische groei en innovatie, en het continueren van de sociale welvaart, waarbij dit laatste vooral gezien wordt als ‘nationaal geluk’.

Disciplines: Psychology, Political Sciences, Law, Sociology, Economics & Business
Herwaarderen van materiële vaste activa door Belgische ondernemingen
Herwaarderen van materiële vaste activa is voor Belgische ondernemingen eerder uitzonderlijk. Slechts 5,8% van de grote ondernemingen en 1,77% van de KMO’s hebben hun MVA geherwaardeerd. In waarde vertegenwoordigt dit minder dan 1% van het balanstotaal (0,91% voor de grote ondernemingen, 0,98% voor de KMO’s). Daarbij passen een aantal nuanceringen. Een eerste nuancering van het beeld is dat, als wij enkel rekening houden met vennootschappen die MVA op hun balans hebben, het aandeel van de meerwaarden in de waarde van de MVA voor grote ondernemingen 9,07% bedraagt en voor KMO’s 2,94%. Grote ondernemingen herwaarderen hun MVA dus niet alleen frequenter, maar ook voor relatief grotere bedragen dan KMO’s. Een tweede nuancering is dat men voor ogen moet houden dat het in het totaal voor het boekjaar 2005 in absolute cijfers om het aanzienlijke bedrag van 12,5 miljard euro gaat. Een heel beperkt aantal vennootschappen neemt het leeuwenaandeel in. Voor de vennootschappen die herwaarderen heeft het dus in een aantal gevallen een grote invloed op de balansstructuur.

Disciplines: Economics & Business
risicorapportering door belgische beursgenoteerde bedrijven
De laatste jaren is de noodzaak voor effectief risicomanagement, interne controle en transparante risicorapportering erg toegenomen. Reeds in 1987 vermeldde het AICPA-rapport1 dat aandeelhouders steeds meer informatie over de risico’s en onzekerheden in het jaarverslag wensten te zien (SCHRAND en ELLIOTT, 1998). Abraham en Cox (2007) beweren dat deze informatie beleggers kan helpen om het risicoprofiel en de marktwaarde van een onderneming te schatten. Dit is meer dan ooit belangrijk in deze tijden van financiële crisis. Voor ondernemingen kan risicorapportering leiden tot een meer accurate kapitaalkost (LINSLEY en SHRIVES, 2006; ABRAHAM en COX, 2007; ICAEW2, 1999a) en tot een verminderde kans op falen (BERETTA en BOZZOLAN, 2004; SOLOMON, SOLOMON, NORTN en JOSEPH, 2000). Het kan eveneens de efficiëntie, de kwaliteit en het imago naar kredietanalisten, aandeelhouders en klanten toe verbeteren (DE RIDDER, 2007). De Turnbull Guidance in het VK (ICAEW, 1999b) en het Jenkins Committee Report in de VS (AICPA, 1994) hebben het debat over de kwaliteit en de effectiviteit van risicorapportering versneld. Raden van bestuur en beleggers geven aan dat de Turnbull Guidance heeft geleid tot een verbetering in de algemene standaard van risicomanagement sinds 1999 (FRC3, 2005). Als antwoord op de ontwikkelingen in het VK en de VS hebben een aantal autoriteiten wereldwijd de voorschriften in verband met de rapportering van relevante, verstaanbare en toekomstgerichte risicoinformatie herbekeken. Als gevolg hiervan is risicorapportering tegenwoordig meer en meer een vereiste in kwartaal- en jaarverslagen. Ondanks deze groeiende aandacht voor risico’s en onzekerheden zijn er weinig studies beschikbaar omtrent risicorapportering en implicaties ervan. Verschillende auteurs formuleerden reeds eerder de vraag naar meer empirisch onderzoek naar risicorapportering (LINSLEY en SHRIVES, 2006; BERETTA en BOZZOLAN, 2004; SOLOMON et al., 2000; ICAEW, 1999a; SCHRAND en ELLIOTT, 1998). Het doel van deze studie is om profielen te bepalen van risicorapporterende ondernemingen op basis van een steekproef van grote en middelgrote Belgische beursgenoteerdebeursgenoteerde ondernemingen. De volgende paragraaf bespreekt risico in zijn verschillende vormen. De hypothesen worden geformuleerd in paragraaf 3 en in paragraaf 4 komen de empirische resultaten aan bod. Paragraaf 5 vat de belangrijkste conclusies samen.

Disciplines: Economics & Business, Political Sciences
Handboek Financieel Beheer
Dit handboek behandelt de belangrijkste vraagstukken inzake ondernemingsfinanciering (corporate finance). Zowel het aantrekken van financiële middelen (de financieringsbeslissing) als het aanwenden ervan (de investeringsbeslissing) komen ruim aan bod. Daarnaast wordt aandacht besteed aan de waardering van diverse financiële instrumenten en het gebruik ervan bij het risicobeheer. Bijzondere aandacht wordt besteed aan recente tendenzen zoals het belang van corporate governance, het gebruik van reële opties, de opkomst van business angels en de aandacht voor aandeelhouderswaarde. Het boek heeft de juiste mix van theoretische onderbouw en praktische toepasbaarheid door het geheel te illustreren aan de hand van cijfervoorbeelden en resultaten van empirisch onderzoek. Het boek laat duidelijk zien hoe de diverse concepten gebruikt kunnen worden in het dagelijkse financieel beheer van ondernemingen. Tevens vindt de lezer talrijke literatuurreferenties die hem toelaten bepaalde aspecten verder uit te diepen. Het Handboek Financieel Beheer is een grondig, omvangrijk en tegelijk zeer toegankelijk basiswerk inzake ondernemingsfinanciering, waarin de lezer heel wat wegen en middelen worden aangereikt om waarde te creëren voor de onderneming. Het boek richt zich zowel tot (bedrijfs)economiestudenten van universiteiten en hogescholen als tot managers die de nodige kennis inzake financieel beheer willen verwerven of hun vroegere kennis wensen te actualiseren.

Disciplines: Economics & Business, Political Sciences
Stadsmonografie Aalst
Deze stadsmonografie is een sociografische weergave van de economische, fysieke en sociaalculturele
situatie in Aalst. Deze weergave gebeurt vanuit het oogpunt van de bewoners en de
gebruikers. We maken hierbij gebruik van cijfers, statistieken en indicatoren. Meestal zijn
deze gebaseerd op objectief meetbare omgevingsfactoren, maar soms zijn ook opinies en
belevingen opgenomen, zoals in de cijfers van de veiligheidsmonitor.
Aalst wordt zowel doorheen de tekst als in de cijfergegevens vergeleken met Vlaanderen in
zijn geheel en met de groep van de dertien Vlaamse centrumsteden: Aalst, Antwerpen,
Brugge, Genk, Gent, Hasselt, Kortrijk, Leuven, Mechelen, Oostende, Roeselare, Sint-Niklaas
en Turnhout. Deze centrumsteden telden op 1 januari 2003 1.478.542 inwoners. Aalst neemt
met zijn 76.779 inwoners 5,19% van het inwoneraantal van de centrumsteden voor zijn rekening.
Aalst neemt hiermee dan ook de twaalfde plaats in op een ranglijst van de grootste steden
van België.
Behalve met Vlaanderen en de centrumsteden worden de cijfergegevens in de opgenomen
tabellen ook vergeleken met een stad met een vergelijkbaar profiel. In het geval van Aalst is
deze vergelijkingsstad Sint-Niklaas met zijn 68.663 inwoners. Sint-Niklaas is de 20e grootste
stad in België.
De meeste opgenomen cijferreeksen beschouwen een periode van twaalf jaar: 1991-2002. Alle
cijfergegevens zijn samengevat rond kwaliteitstrefwoorden zoals bereikbaarheid, veiligheid
en leefbaarheid. Elk hoofdstuk draait rond een trefwoord en wij stellen ons telkens de vraag
in welke mate Aalst aan deze kwaliteit beantwoordt. Wij overlopen hierna kort de thema’s
die in deze stadsmonografie aan bod zullen komen.
Deze monografie maakt deel uit van een reeks van 13 monografieën over de Vlaamse centrumsteden.
Een monografie geeft van een stad een samenhangend beeld en situeert haar ten
opzichte van de andere Vlaamse steden en ten opzichte van Vlaanderen in zijn totaliteit.
Diverse cijfers en statistieken worden gebundeld in één leesbaar document en de trends die
daarin vervat zitten, worden verduidelijkt via aangepaste grafieken, toelichtingen en synthetische
beschrijvende statistiek.
Deze reeks is een initiatief van de Vlaamse overheid en wordt aangeboden aan de betrokken
steden. De monografieën zijn bedoeld voor zowel beleidsmensen, investeerders, middenveld
als geïnteresseerde burgers.

Disciplines: Economics & Business, Sociology
Stadsmonografie Leuven
Deze stadsmonografie is een cartografische en sociografische weergave van de economische,
fysische en sociaal-culturele situatie van Leuven. Deze weergave gebeurt vanuit het oogpunt
van de bewoners en de gebruikers. We maken hierbij gebruik van cijfers, statistieken en indicatoren.
Meestal zijn deze gebaseerd op objectief meetbare omgevingsfactoren. Maar soms
zijn ook meningen, opinies en belevingen opgenomen.
Leuven wordt zowel doorheen de tekst als in de cijfergegevens steeds vergeleken met
Vlaanderen in zijn geheel en met de groep van de dertien Vlaamse centrumsteden: Aalst,
Antwerpen, Brugge, Genk, Gent, Hasselt, Kortrijk, Leuven, Mechelen, Oostende, Roeselare,
Sint-Niklaas en Turnhout. Deze centrumsteden telden op 1 januari 2002 1.469.275 inwoners.
Leuven neemt met zijn inwonersaantal van 89.152 inwoners 6,1% van het inwonersaantal
van de centrumsteden voor zijn rekening.
Behalve met Vlaanderen en de centrumsteden worden de cijfergegevens van Leuven in de
opgenomen tabellen ook vergeleken met een naburige stad. In het geval van Leuven is deze
vergelijkingsstad de stad Mechelen met 75.946 inwoners. Om de leesbaarheid van de tekst te
bevorderen is deze vergelijking echter niet in de tekst opgenomen.
Alle cijfergegevens zijn samengevat rond kwaliteitstrefwoorden zoals bereikbaarheid, veiligheid
en leefbaarheid. Elk hoofdstuk draait rond zo’n trefwoord en wij stellen ons telkens
de vraag in welke mate Leuven aan deze kwaliteit beantwoordt. Wij overlopen nu kort de
thema’s die in deze stadsmonografie aan bod zullen komen.

Disciplines: Economics & Business, Sociology
De veiligheidsscan - Instrument voor een lokaal veiligheids- en leefbaarheidsbeleid
Veiligheid en leefbaarheid staan hoog op de politiek en maatschappelijke agenda. Maar de lokale beleidsmakers beschikken slechts over beperkte gegevens om hun beleid op te baseren. ook de politie kampt met een tekort aan informatie. Ze moet zich dienstverlenend opstellen en rekening houden met de behoeften en verwachtingen van de (potentiële) afnemers van de politiezorg. Maar wat zijn de behoeften, verwachtingen en suggesties van de bevolking?
Uit de eerste evaluaties van de implementatie van het gemeenschapsgerichte politiemodel en van de zonale veiligheidsplannen blijkt dat er onvoldoende instrumenten beschikbaar zijn om de verwachtingen van de bevolking op zonaal of gemeentelijk niveau in kaart te brengen. Daarom ontwikkelden Maarten Van Craen en Johan Ackaert (Universiteit Hasselt) in samenwerking met de provincie Limburg en een aantal zonechefs de Veiligheidsscan. Dit instrument is een hulpmiddel voor politieke bestuurders en zonechefs om op het gemeentelijke of zonale niveau een doordacht leefbaarheids- en veiligheidsbeleid uit te tekenen. In dit boek stellen de onderzoekers de Veiligheidsscan voor en presenteren ze hun eerste resultaten.

Disciplines: Sociology, Law, Social Sciences (General)
Medische Centra voor Huisartsen in Vlaanderen: Voorbeeld van echelonnering in de praktijk.
Inleiding: De Medische Centra voor Huisartsen (MCH), opgericht door huisartsen, zijn poliklinieken waar patiënten specialistische zorgen kunnen krijgen na verplichte verwijzing door een huisarts. Het bestuur van deze centra ligt in handen van huisartsen. Het doel van deze studie was om overeenkomsten en verschilpunten van deze centra te onderzoeken. 
Methoden: Beschrijvende studie op basis van een gestructureerde vragenlijst door éénzelfde persoon afgenomen. 
Resultaten: Acht van de negen centra zijn een Coöperatieve Vennootschap met Beperkte Aansprakelijkheid (CVBA). Slechts één MCH is een Vereniging Zonder Winstoogmerk (VZW). De aandelen van de vennootschap kunnen enkel door de huisartsen aangekocht worden. In de meeste centra zijn de courante specialismen aanwezig. De specialisten werken als zelfstandigen in het centrum. De inning van de honoraria gebeurt centraal. Welke specialist aangeworven wordt, wordt beslist door de huisartsvennoten. De centra maken winst, dewelke wordt aangewend om reserves aan te leggen of om te reïnvesteren. 
Conclusie: Verdere studies lijken nuttig om het effect van dergelijke centra op de gezondheidszorg te analyseren.

Disciplines: Psychology, Other Disciplines, Sociology, Social Health Sciences
Lessen uit een grote groepsinterventie
Grotegroepsinterventies (Large Group Interventions, oftewel LGI's) winnen de laatste jaren aan populariteit als een versneller van het proces tijdens trajecten van organisatieverandering. Ondersteund door veelal commercieel getinte literatuur die louter beschrijvend van aard is, krijgen LGI's vaak het karakter van een 'hype' in organisaties. In deze bijdrage worden cruciale succesvoorwaarden en valkuilen van LGI's besproken. Dit gebeurt aan de hand van een praktijkverhaal in een zorginstelling waarin diverse hoeken en lagen van de organisatie uitgebreid aan het woord komen. Belangrijkste conclusie is dat een LGI 'ingebed' dient te zijn in een globaal veranderingstraject en de LGI 'geassembleerd' dient te worden aan andere verander- en dagdagelijkse praktijken.

Disciplines: Psychology, Political Sciences, Law, Sociology, Economics & Business
Stuurt de burgemeester de politie?
Dit artikel focust op de gezagsrelatie van de burgemeester t.a.v. de lokale politie. Door toedoen van de herstructurering van de politie op twee niveaus is de lokale politie gevat in een proces van functionele en territoriale schaalvergroting. Dit heeft implicaties voor het optreden van de burgemeester als hoofd van de administratieve politie en als hoofd van het politiekorps. Dit artikel benadrukt dat sturing van politiekorpsen niet enkel een politico-bureacratische dimensie vertoont, maar ook raakpunten heeft maatschappelijke participatie en nieuwe types van burgerschap.

Disciplines: Sociology, Law, Social Sciences (General)
Politiek in mijn gemeente
Dit boek analyseert vanuit verschillende invalshoeken het specifiek karakter van de lokale politiek. Dit komt o.m. tot uiting in de hogere participatie van inwoners en specifieke verschilpunten in het lokale politieke landschap vergeleken met het nationale. Specifiek aan het lokaal politiek bedrijf is ook de wijze waarop het uitvoerend bestuur wordt gevormd en de socio-demografische samenstelling van het politiek personeel. Niettemin zijn er duidelijk raakpunten tussen het lokale en nationale niveau. Dit komt o.m. tot uiting in de cumulatiegraad.

Disciplines: Sociology, Law, Social Sciences (General)
Assepoester en het schoentje?
Dit artikel analyseert de gemeenteraadsverkiezingen van 8 oktober 2006 in het Vlaamse gewest. De cijfers wijzen op winst voor christen-democraten, sociaal-democraten, extreem-rechts en verlies voor liberalen en ecologisten. Vooral de sociaal-democraten profiteerden van de kartelformules.

Disciplines: Sociology, Law, Social Sciences (General)
Kantelende burgemeesters?
In de jaren negentig van de vorige eeuw definieerde het grootste deel van de burgemeesters zichzelf als de vertrouwenspersoon van de inwoners. Gedeeltelijk correspondeerde dit met het toen dominante beeld van de burger als klant. Dit artikel wijst op sporen van verandering in dit rolgedrag waarbij de nadruk meer komt te liggen op beleidsontwikkeling en op het stroomlijnen van interacties met inwoners op meer gestructureerde kanalen.

Disciplines: Sociology, Law, Social Sciences (General)
Als school niet voelt als thuis. Welbevinden van allochtone leerlingen.
De prestaties van allochtone jongeren op onze Vlaamse scholen zijn problematisch. Wat betekent dit voor hun welbevinden? In welke mate voelen zij zich thuis op school? Wie wel en wie niet? Wat maakt het verschil? Het land van herkomst, de migratiegeschiedenis, de taal, de betrokkenheid van de ouders of de school zelf misschien? Op basis van gegevens van 7087 leerlingen uit 8 Limburgse scholen wordt in dit boek naar antwoorden gezocht.

Disciplines: Sociology, Social Sciences (General)
Voorbij wij en zij? De sociaal-culturele afstand tussen autochtonen en allochtonen tegen de meetlat
Het debat over integratie wordt vaak gevoerd in termen van 'wij' en 'zij'. Maar hoe groot de sociaal-culturele afstand tussen autochtonen en allochtonen is, werd in Vlaanderen nog nooit uitgebreid onderzocht. Hoeveel contact hebben autochtonen en allochtonen met elkaar? Hoeveel vertrouwen hebben ze in de overheid? Voelen allochtonen zich alleen Turk of Marokkaan, of ook Belg? Vinden autochtonen andere waarden belangrijk dan allochtonen? Welk beeld hebben ze van elkaar ontwikkeld? Zonder een antwoord op deze vragen is een echt debat niet mogelijk.

Daarom organiseerden Maarten Van Craen, Kris Vancluysen en Johan Ackaert (Universiteit Hasselt - Steunpunt Gelijkekansenbeleid) een grootschalig onderzoek bij Turkse allochtonen, Marokkaanse allochtonen en autochtonen uit minder welstellende buurten. De resultaten maken duidelijk dat integratie geen zwart-wit verhaal is, maar een palet met vele schakeringen. Op het vlak van taalkennis, sociaal kapitaal, waardeoriëntaties, identiteitsbeleving, beeldvorming, discriminatie en vertrouwen is de afstand tussen de drie etnisch-culturele groepen verre van identiek. Dit boek is dan ook een onmisbaar werk voor iedereen die inzicht wil krijgen in het proces van sociaal-culturele integratie.

Disciplines: Sociology, Law, Social Sciences (General)
Allochtoon talent aan het werk
Door de vergrijzing en ontgroening wordt het steeds belangrijker om alle aanwezige – en dus ook allochtone – talent optimaal in te zetten. Hoe groot is dit talent? Wie studeert af in Limburg? Waar gaan zij aan de slag? Dit boek brengt de arbeidsmarktpositie van pas afgestudeerde hooggeschoolde allochtonen in Limburg in kaart. Het onderzoek peilt naar moeilijkheden bij de instroom op de arbeidsmarkt en de doorstroom naar hogere functies. Alle resultaten worden vergeleken met een controlegroep autochtonen.

Disciplines: Sociology, Social Sciences (General)
Diversiteit, een kwestie van smaak!  Diversiteit integreren in de stad Hasselt aan de hand van het 7S-instrument.
Het 7-S diversiteitsinstrument wordt met zijn toepassing in de Stad Hasselt besproken. Aan de hand van een reeks vragen  wordt in 7 organisatie-elementen (strategie, structuur, systemen, significante waarden, staf, sleutelvaardigheden en stijl)  nagegaan  in welke mate het diversiteitsbeleid geïntegreerd is en worden er telkens werkpunten geformuleerd.

Disciplines: Economics & Business, Sociology, Political Sciences, Law
Op de rails naar Diversiteit in Sodexho. Diversiteit integreren in de organisatie aan de hand van het 7S-model
Het 7-S diversiteitsinstrument wordt met zijn toepassing in Sodexo besproken. Aan de hand van vragen  worden 7 organisatie-elementen (strategie, structuur, systemen, significante waarden, staf, sleutelvaardigheden en stijl) onder de loep genomen om na te gaan  in welke mate het diversiteitsbeleid geïntegreerd is in het organisatiebeleid. Er worden werkpunten geformuleerd.

Disciplines: Economics & Business, Sociology, Political Sciences, Law
De Vlaamse Integratiekaart Deel IV: Resultaten van de Survey Integratie
Hoeveel contact hebben autochtonen en allochtonen met elkaar? In welke mate verschillen hun waardeoriëntaties? En welke impact hebben die factoren op de wederzijdse beeldvorming, discriminatiegevoelens en het vertrouwen in de overheid? Om op die vragen een antwoord te kunnen geven, trokken Kris Vancluysen, Maarten Van Craen en Johan Ackaert (Universiteit Hasselt) naar Antwerpen, Gent en Genk. Daar interviewden ze 960 inwoners van Turkse, Marokkaanse en Vlaamse afkomst. Op basis van deze informatie analyseren de onderzoekers in dit rapport hoe autochtonen en allochtonen het samenleven in Vlaanderen ervaren.

Disciplines: Sociology, Law, Social Sciences (General)
Onderwijsmonitor: Genderjaarboek 2007 - M/V united
Deel I GENDERMONITOR VOOR HET ONDERWIJS zoomt in op de
indicatoren die voor gender in het onderwijs geformuleerd kunnen
worden. Na een korte probleemstelling worden de indicatoren
achtereenvolgens gepresenteerd en geduid. Op basis van de nota
die de voorstellen bevat van de Vlaamse minister voor onderwijs
Vandebroucke om zijn doelstellingen voor OCM te realiseren, komen
we tot de volgende groepen indicatoren: groep 1: horizontale en
verticale segregatie bij de schoolpopulatie; groep 2: horizontale en
verticale segregatie bij het personeel; en groep 3: participatie van
vrouwen en mannen in de schoolraden, participatieraden en ouderraden.
Aan groep 2 hebben wij de participatie van vrouwen en mannen
in de raden van bestuur, adviesraden en directiecomités van de
Vlaamse instellingen voor hoger onderwijs toegevoegd. Voor de
derde groep ontbreken jammer genoeg registratiegegevens.

Deel II MET EEN GENDERBRIL KIJKEN NAAR ONDERWIJSONDERZOEK
gaat na hoe gendermechanismen en genderstereotiepen
doorwerken in de onderwijssetting. We geven inleidend de
relatie tussen genderstudies en onderwijskunde aan, waarna we
de verschillen tussen jongens en meisjes in schoolloopbanen en
prestaties bespreken. Vervolgens geven we ruim aandacht aan de
verschillende verklaringsmodellen voor deze verschillen: de psychometrische,
biologische, psychologische, sociale en onderwijskundige
factoren. We sluiten af met het kort aanstippen van enkele ideeën
om de ‘gender gap’ in het onderwijs te overbruggen.

Disciplines: Economics & Business, Sociology, Social Sciences (General)
De Belgische Studie ter Verbetering van Orale Anticoagulantia Therapie: een gerandomiseerd klinisch onderzoek
Van 737 patiënten die werden behandeld met orale anticoagulantia werden in deze retrospectieve analyse de INRwaarden bepaald. Omdat behandeling met orale anticoagulantia bepaalde risico’s inhoudt, wilde men het verband nagaan tussen het optreden van incidenten en het voorkomen van perifeer vasculaire aandoeningen. Uit de proportie van de tijd dat de INR-waarden binnen de vooraf bepaalde therapeutische range vielen, bleek er grote variantie te bestaan tussen de verschillende huisartsenpraktijken. En dit terwijl met de toenemende vergrijzing orale anticoagulatietherapie meer aandacht verdient.

Disciplines: Psychology, Sociology, Other Disciplines, Communication Studies, Social Health Sciences
De loopbanen en loopbaankansen van alleenstaande ouders. Deel 1 literatuurstudie
In dit rapport staat een sterk groeiende “nieuwe” gezinsvorm centraal, namelijk de alleenstaande ouders. Het rapport bevat enerzijds een analyse van het bestaande cijfermateriaal en anderzijds een overzicht van het onderzoek naar de loopbanen en loopbaankansen van alleenstaande ouders.

Disciplines: Sociology, Social Sciences (General)
Point-of-care meting van de INR: missen we een kans voor een beter anticoagulatiebeleid?
Al meer dan een halve eeuw lang berust orale anticoagulatie op het oordeelkundig gebruik van vitamine K-antagonisten. We schatten dat 1,1% van de bevolking met orale anticoagulantia (OAC) wordt behandeld. Bij een aanzienlijk deel van de patiënten is het correcte gebruik van OAC een moeizaam proces. Dat leidt ertoe dat patiënten vaak helemaal niet of niet correct worden behandeld. In een Belgisch onderzoek dat onlangs werd uitgevoerd, bleek dat de International Normalized Ratio of INR ongeveer de helft van de tijd buiten het therapeutische venster gesitueerd is. Het risico van trombose of bloedingscomplicaties stijgt aanzienlijk wanneer de OAC slecht geregeld zijn. In de vermelde studie bedroeg het aantal majeure bloedingcomplicaties meer dan 5% per jaar.

Disciplines: Psychology, Other Disciplines, Sociology, Social Health Sciences