clips/mteb-nl-vabb-mlcls-pr huggingface dataset:
De meerwaarde van gezondheidspromotie en preventie binnen de GGZ
Geestelijke gezondheid krijgt in toenemende mate aandacht in het beleid van de gezondheidszorg. Dat is positief, want een aanzienlijk aantal personen kampt met psychische problemen en het leidt geen twijfel dat geestelijke gezondheid voor iedereen van essentieel belang is. Mede door de verhoogde belangstelling en de toegenomen zorgvraag krijgt de geestelijke gezondheidszorg (GGZ) het moeilijk. Het aanbod blijft achter bij de vraag, waardoor wachtlijsten ontstaan en de mensen die zorg nodig hebben niet voldoende aan bod komen. Op korte termijn staat de sector voor de uitdaging om steeds meer mensen te ondersteunen met beperkte tijd en middelen. Er is dan ook nood aan een positieve en toekomstgerichte aanpak. Meer aandacht voor preventie en gezondheidspromotie in de GGZ kan hierin een belangrijke rol spelen.
 	
Na een overzicht van de huidige situatie in de GGZ wordt er daarom stilgestaan bij de concepten geestelijke gezondheidspromotie en preventie. Daarna worden barrières voor de GGZ in kaart gebracht en wordt toegelicht hoe initiatieven die focussen op geestelijke gezondheidspromotie en preventie kunnen bijdragen aan oplossingen. Hierbij worden internationale initiatieven als voorbeeld aangehaald, maar is er ook aandacht voor Vlaamse inspanningen. Ten slotte wordt ook de specifieke rol die klinisch psychologen hierin kunnen spelen toegelicht.

Disciplines: Psychology
Biomassa ­uit ­hout ­en/of ­houtafval­ is ­niet ­vergelijkbaar met andere vormen van biomassa
Deze noot is geschreven naar aanleiding van de arresten
C-195/12 van het Hof van Justitie (26 september 2013) en
nr. 27/2014 van het Grondwettelijk Hof (13 februari 2014). Uit de arresten blijkt dat biomassa uit hout en/of houtafval
niet vergelijkbaar is met andere soorten biomassa, waardoor Waalse houtzagerijen die tevens biomassa uit hout en/of houtafval verwerken géén recht hebben op ‘dubbele groene certiicaten’. Na de uiteenzetting van de argumentatie van de hoven, met inbegrip van het standpunt van de advocaatgeneraal, wordt er vervolgens een brug geslagen tussen de situatie in Wallonië en die van Vlaanderen.

Disciplines: Law
'Symbolenstrijd'. De Raad van State en religieuze kentekens in het (Gemeenschaps)onderwijs
De Raad van State vernietigde op 14 oktober 2014 bepalingen uit schoolreglementen van twee scholen van het Gemeenschapsonderwijs waarin leerlingen werd verboden levensbeschouwelijke kentekens te dragen wegens strijdigheid met de godsdienstvrijheid.
Hoewel de verboden een legitiem doel dienden, oordeelde de Raad dat een verbod voor alle leerlingen slechts als een measure of last resort kan worden ingevoerd.
De arresten van de Raad van State hebben niet enkel gevolgen voor de betrokken scholen. Ook voor de omzendbrief van het Gemeenschapsonderwijs, die vereist dat alle scholen van het Gemeenschapsonderwijs een verbod invoeren, is de Raad van State erg kritisch. Het Gemeenschapsonderwijs zou zijn omzendbrief dan ook moeten intrekken en de arresten als richtlijn hanteren in het uittekenen van een nieuw beleid rond religieuze kentekens. Of de redenering van de Raad van State ook kan worden toegepast op scholen van het vrij onderwijs is minder voor de hand liggend omwille van de vrijheid van onderwijs.

Disciplines: Law
Dublin, de wankele hoeksteen van het  Europese Asielbeleid? Invloed van de rechtspraak van het Europees Hof  voor de Rechten van de Mens en het Hof van Justitie  van de Europese Unie op het asielbeleid van de  Europese Unie
Dit artikel bestudeert de invloed van de rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) en van het Hof van Justitie van de Europese Unie op de Dublin-II-Verordening, de hoeksteen van het Europese asielbeleid, die bepaalt welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek.
 
Het Europese asiel- en migratierecht ontwikkelt zich binnen een specifieke context. Enerzijds speelt de aanhoudende spanning tussen toenemende internationalisering en nationale soevereiniteit. Anderzijds vergt het Europese asiel- en migratiebeleid een evenwichtsoefening tussen een billijke mensenrechtenbescherming en efficiëntie. Door dit spanningsveld is het supranationale niveau zich pas relatief recent gaan bezighouden met deze evenwichtsoefening. In deze masterscriptie wordt dan ook een chronologisch overzicht geschetst van hoe asielrecht deel is gaan uitmaken van het contentieux van het EHRM enerzijds en van het bevoegdheidsdomein van de Europese Unie (EU) anderzijds.
 
Alvorens de invloed van de supranationale rechtspraak op het Europese asielbeleid  na te gaan, wordt gekeken naar de relatie tussen de Europese Unie en het EHRM in het algemeen, zowel voor als na de nakende toetreding van de EU tot het Europees Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden (EVRM). In het laatste hoofdstuk wordt dan de concrete impact onderzocht van twee sleutelarresten van de twee supranationale hoven: respectievelijk in de zaak M.S.S. t. België en Griekenland, (EHRM) en de gevoegde zaken N.S. t. Secretary of State en M. E. e.a. t. Refugee Applications Commissioner (Hof van Justitie). Beide arresten houden het Dublin-systeem weliswaar intact, maar beïnvloeden de manier waarop het door de lidstaten wordt gehanteerd: lidstaten kunnen niet langer automatisch asielzoekers overdragen aan een andere lidstaat, maar moeten daarvoor in concreto nagaan of de betrokken lidstaat de mensenrechten respecteert. Beide hoven herbepalen dus de evenwichtsoefening tussen efficiëntie en billijkheid. De arresten drukken daarnaast eveneens hun stempel op een ontwikkelende, nieuwe dialoog tussen het EHRM en het Hof van Justitie.

Disciplines: Law
Algemene beschouwingen bij de Zesde Staatshervorming
Dit artikel biedt een algemeen overzicht van de Zesde Staatshervorming, m.i.v. de voornaamste data en normen, een bespreking van de afwijking van de procedure voor herziening van de Grondwet, de constitutionele technieken van immunisering en betonnering, de sterktes en zwaktes van de Zesde Staatshervorming, en de inwerkingtreding ervan.

Disciplines: Law
Kroniek onderwijsrecht
Tijdens de laatste maanden van een legislatuur
wordt traditiegetrouw nog heel wat wetgevend
werk verricht. Dat was, ook wat het onderwijsrecht
betreft, niet anders voor de Vlaamse Regering Peeters-
II. In deze kroniek wordt kort ingegaan op de
voornaamste wijzigingen uit de eerste helft van
2014 inzake onderwijs.

Achtereenvolgens wordt stilgestaan bij het zogenoemde M-decreet en het decreet houdende diverse maatregelen betreffende de rechtspositie van leerlingen in het basis- en secundair onderwijs en betreffende de participatie op school. Beide decreten voeren vooral wijzigingen door in het Decreet Basisonderwijs en de Codex Secundair Onderwijs. Verder komt ook het Onderwijsdecreet XXIV aan bod, waarbij wordt ingegaan op de meest relevante wijzigingen met betrekking tot het basisonderwijs, het secundair onderwijs en het huisonderwijs. Na een onderdeel over de wijziging van de studieomvang van masteropleidingen in het hoger onderwijs wordt nog kort ingegaan op de wijziging aan de Omzendbrieven Zorgvuldig Bestuur die duidelijk maakt in welke mate scholen politieke debatten voor de leerlingen mogen organiseren.

Disciplines: Law
De constitutionele dogmatiek voorbij
Deze bijdrage onderzoekt of en in welke mate hedendaags (dogmatisch) onderzoek van grondwettelijk recht nog strookt met de functie van dogmatiek, inzonderheid de functie van vaststelling van het geldende recht. In dit onderzoek stuiten we op een probleem, waarop Amerikaanse rechtsrealisten reeds vorige eeuw hebben gewezen, met name dat rechtswetenschap er niet in slaagt de ongebondenheid van de rechter te thematiseren. Deze ongebondenheid – de rechterlijke vrije speelruimte zo men wil – oefent niettemin een belangrijke en groeiende invloed uit op de rechtsverwerkelijking voor en door de rechter. Indien we een constitutionele rechtswetenschap willen ontwikkelen, waarin adequaat wordt erkend dat rechtsverwerkelijking afhangt van rechterlijke oordelen, dan moet men dogmatische analyses van grondwettelijke rechtspraak (verder) opentrekken en integreren met inzichten vanuit andere disciplines. We trachten in deze bijdrage een proeve van model uit te werken – dat de rechter situeert op een complex spanningsvlak tussen rechtstatelijkheid en pragmatisme – waarin een dergelijke integratie wordt betracht, toegepast op rechtspraak van het Grondwettelijk Hof ter zake van federalisme.

Disciplines: Law
Rechtsbronnen en rechtsbeginselen in de gezondheidszorg
Het gezondheidsrecht is de laatste jaren uitgegroeid tot een bloeiende rechtstak met veel uitlopers naar andere rechtsdomeinen. Daarom werd besloten om de krachten en talenten van verschillende specialisten te bundelen. Per onderwerp werd een specialist aangezocht waarbij een kruisbestuiving tussen de verschillende universiteiten, de balie en de ziekenhuiswereld werd nagestreefd.


Het Handboek gezondheidsrecht bestaat uit 2 apart verkrijgbare volumes.


In Volume I draait alles rond het zorgaanbod en het statuut van de zorgverleners. Hier worden teksten verzameld over de organisatie van de gezondheidszorg, met inbegrip van de rechtsbeginselen van het gezondheidsrecht en de ziekteverzekering. Niet alleen wordt de klassieke arts-patiëntrelatie besproken, maar ook minder belichte statuten van artsen in de niet-curatieve sector, zoals: de arbeidsarts, de controlearts, de ziekenfondsarts en de verzekeringsarts. Verder wordt uitvoerig ingegaan op het juridische statuut van de arts in ziekenhuisverband, de professionele samenwerkingsverbanden, maar ook op het statuut van voorzieningen in de ouderenzorg, de palliatieve zorg, de geestelijke gezondheidszorg en de jeugdgezondheidszorg. Daarnaast wordt voor de eerste maal in een handboek specifieke en grondige aandacht besteed aan het statuut van andere beroepsbeoefenaars, zoals de tandarts, de apotheker, de kinesitherapeut, de vroedvrouw, de verpleegkundige, de paramedische beroepen, de beoefenaars van niet-conventionele behandelwijzen, naast de zopas wettelijk geregelde beroepen van de klinisch psychologen, de klinisch orthopedagogen en de psychotherapeuten.


Naast de rechten van de beroepsbeoefenaars (diagnostische en therapeutische vrijheid, recht op reclame en mededinging, op honorarium en op medewerking van de patiënt) worden vanzelfsprekend ook hun plichten uiteengezet. Noblesse oblige. Procedures voor de Orde van geneesheren, het RIZIV, de provinciale geneeskundige commissies passeren de revue. Last but not least bevat dit eerste volume het meest volledige actuele overzicht, méér dan 400 pagina’s, van de aansprakelijkheid van elk van de hierboven opgesomde zorgverleners.


Het eerste volume wordt afgesloten met de producten in de gezondheidzorg: geneesmiddelen, medische hulpmiddelen, bloed en bloedderivaten en gentechnologie.

Disciplines: Law
Recht op gezondheidszorg
In Volume II van dit handboek worden de rechten van patiënten tijdens de levensloop van de persoon gevolgd: van embryo tot lijk. In het deel over het begin van het leven staat het recht op voortplanting, de medische begeleide voortplanting, het draagmoederschap, het statuut van en het onderzoek om embryo’s, en de zwangerschapsafbreking centraal.
 De patiëntenrechten zelf spelen een steeds belangrijkere rol in de rechtspraak en worden dus uitvoerig uiteengezet: recht op gezondheidszorg, op vrije keuze van beroepsbeoefenaar, op geïnformeerde toestemming, op inzage in en afschrift van het patiëntendossier, op bescherming van de persoonlijke levenssfeer en zeer uitvoerig het beroepsgeheim, het klachtrecht en de ombudsfunctie en zelfs de medische expertise!
 Ook de rechten van de minderjarige patiënten, de meerderjarige onbekwamen en de rechten bij dwangopname van geesteszieke patiënten passeren de revue.

 Het menselijk lichaam staat van langsom meer in het middelpunt van de belangstelling van de wetgever; aldus worden ook de Wet Medische Experimenten, de Wet Transseksualiteit, de Wet Orgaantransplantatie, en de Wet Menselijk Lichaamsmateriaal bestudeerd.

 Tot slot concentreert het boek zich op de rechten bij het levenseinde: medische beslissingen bij het levenseinde (levensbeëindiging zonder verzoek, euthanasie, hulp bij zelfdoding, pijnbestrijding, palliatieve zorg, staken of niet instellen van een behandeling), de voorafgaande wilsverklaringen, de vaststelling en de publiciteit van het overlijden, en het statuut van het lijk (grafschennis, persoonlijkheidsrechten, lijkbezorging, autopsie).

Disciplines: Law
De leerintentie van kortgeschoolde werknemers: Een samenspel tussen individu en organisatie
Dit artikel integreert de resultaten van vijf empirische studies met betrekking tot de leerintenties van kortgeschoolde werknemers. We gaan na of kortgeschoolden effectief minder geneigd zijn om deel te nemen aan opleiding en vorming en of dit samenhangt met hun persoonlijke kenmerken dan wel de werkomgeving waarin ze zich bevinden.

Disciplines: Psychology, Educational Sciences
De dynamiek van het schadevereiste (1804-heden)
Artikel 1382 Burgerlijk Wetboek is kort maar krachtig: elke daad van de mens, waardoor aan een ander schade wordt veroorzaakt, verplicht degene door wiens schuld de schade is ontstaan, deze te vergoeden. De aansprakelijkheid voor onrechtmatige daad is aan drie vereisten onderworpen: fout, schade en oorzakelijk verband. Wat het schadevereiste betreft, blijft het daarbij. De wetgever heeft in 1804 geen definitie van schade gegeven, geen voorwaarden opgelijst waaronder schade voor schadeloosstelling in aanmerking komt, geen overzicht gegeven van de soorten schade enz. Wettelijk is slechts vereist dat de schade bestaat.

Disciplines: Law
Wanneer niets is wat het lijkt. Over schriftelijk bewijs, bewijsovereenkomsten en de nieuwe wetgeving inzake de schriftelijke getuigenverklaring
In een eerste deel wordt het schriftelijk bewijs onder de loep genomen, dat traditioneel gekenmerkt wordt door een strakke reglementering in het burgerlijk wetboek. Doorheen de talrijke voorbeelden uit de rechtspraak zal echter blijken dat die regeling in werkelijkheid niet steeds met even grote gestrengheid wordt toegepast. Het tweede deel bestaat uit een onderzoek naar de bewijsovereenkomsten, waarbij de partijen zelf aan zet zijn en via onderlinge overeenstemming van het klassieke bewijsrecht kunnen afwijken. In een derde deel wordt dieper ingegaan op de wet van 16 juli 2012, die ervoor gezorgd heeft dat getuigenissen niet langer verplicht mondeling in de rechtbank zijn, maar dat partijen ook de mogelijkheid hebben om een schriftelijke getuigenverklaring voor de rechter in te dienen.

Disciplines: Law
Noteer niet te snel op bierviltjes...Tussen handelaars kan het bewijs opleveren van een bindende afspraak (noot onder Gent 2 januari 2013)
De voorrang van het geschrift, neergelegd in art. 1341 BW, geldt niet in handelszaken. In handelszaken is de bewijsvoering vrij. Dat dit vrij bewijs voor (on)aangename verrassingen kan zorgen, bewijst een arrest van het Hof van beroep te Gent van 2 januari 2013 waarin de berekening van het commissieloon van een commissionair bewezen wordt geacht op basis van een verdeelsleutel neergepend op twee bierviltjes.

Disciplines: Law
De verhouding tussen openbare orde en dwingend recht sensu stricto in het Belgische verbintenissenrecht
Dwingende rechtsregels worden onderverdeeld in (regels van) openbare orde en regels van (louter) dwingend recht. Traditioneel verbindt men aan de schending van een regel van openbare orde de sanctie van de absolute nietigheid, terwijl men aan de schending van een regel van (louter)dwingend recht de relatieve nietigheid koppelt. Zowel het conceptuele onderscheid tussen openbare orde en dwingend recht als de verschillen qua rechtsgevolgen zijn rond de jaren zestig uitgekristalliseerd en nadien gemeengoed geworden. Sindsdien is die tweedeling echter onder druk komen te staan en hebben zich bepaalde maatschappelijke evoluties voorgedaan die een grondige analyse noodzakelijk maken. Doelstelling van deze bijdrage is een kritische reflectie over dit ondertussen gebruikelijke onderscheid, met een blik op de toekomst. Deze bijdrage is een geactualiseerde en deels herwerkte versie van de thesis die bekroond werd met de APR-prijs 2011-2012 voor de UAntwerpen. Promotor van deze meesterproef was prof. dr. A. Van Oevelen.

Disciplines: Law
Hoe kunnen derden een vermomde schenking bewijzen?
Bij de vereffening-verdeling van een nalatenschap gebeurt het regelmatig dat één of meerdere erfgenamen beweren dat bepaalde transacties die de erflater tijdens zijn leven heeft afgesloten in feite vermomde schenkingen zijn. Vermomde schenkingen worden gedaan onder het mom van een handeling ten bezwarende titel. Er wordt geveinsd dat een tegenprestatie verschuldigd is, maar dat is in werkelijkheid niet het geval.  Indien de rechter overtuigd raakt dat er sprake is van zo’n schenking, zal hij de inkorting of inbreng daarvan bevelen.

Op basis van art. 1315 BW en 870 Ger.W. rust de bewijslast van het bestaan van een schenking op diegene die dat inroept. De erfgenamen die een vermomde schenking aanvoeren, zullen dus moeten aantonen dat er nooit een betaling heeft plaatsgevonden. 

Deze bijdrage beoogt specifiek in te gaan op de vraag of de bewijslast een grote hindernis vormt voor erfgenamen die het bestaan van een vermomde schenking aanvoeren. Het uitgangspunt is een bespreking van een arrest van het hof van beroep te Antwerpen van 11 maart 2013. Daarin neemt het hof een afwijkende positie aan ten opzichte van andere recente vonnissen en arresten die handelen over dezelfde problematiek (II.). Aansluitend wordt de uitspraak gesitueerd binnen de twee grote strekkingen in het Belgische recht omtrent de toepassing van art. 1315 BW en 870 Ger.W. (III.). In het laatste deel wordt nagegaan of de bewijslast effectief een onoverkoombaar beletsel vormt dan wel of er mechanismen bestaan om die te versoepelen.

Disciplines: Law
Laat leraren schitteren. Inspiratiegids voor leraren en lerarenopleidingen van morgen
Nieuwe verantwoordelijkheden en competenties om het onderwijs van morgen vorm te geven.

Dit boek wil een constructieve bijdrage zijn aan het maatschappelijk debat over de hervorming van het secundair onderwijs. De auteurs onderzochten de implicaties voor de lerarenopleiding en bundelden bevindingen uit literatuur, interviews met experten en gesprekken met lerarenopleiders en schoolleiders. Het resultaat zijn vijf verander(en)de verantwoordelijkheden voor leraren en lerarenopleidingen: de leraar van de toekomst is meer dan alleen kennisoverdrager, hij/zij treedt ook op als competentieontwikkelaar, diversiteitsbegeleider, maatschappelijk geëngageerd vakdeskundige, leer- en keuzebegeleider.

Disciplines: Educational Sciences
Vermogensbescherming van kwetsbare meerderjarigen via lastgeving. Een rechtsvergelijkend onderzoek
Door de toenemende vergrijzing in Europa zijn er steeds meer mensen in onze samenleving die op een bepaald moment in hun leven niet langer in staat zijn om hun vermogen zelf en zelfstandig te beheren. Tot voor kort remedieerde men aan deze problematiek met rechterlijke maatregelen zoals het bewind. In dit systeem ligt de bescherming van de kwetsbare meerderjarige grotendeels in handen van de staat.

Sinds de millenniumwissel is de aandacht van nationale wetgevers verschoven naar de persoonlijke autonomie van de kwetsbare meerderjarige. Dit resulteerde in een meer private aanpak van zijn bescherming. Talrijke rechtsstelsels bieden meerderjarigen voortaan de mogelijkheid om via de rechtsfiguur van de lastgeving zelf een regeling te treffen voor het geval zij later wilsonbekwaam zouden worden. Deze buitengerechtelijke en dus minder ingrijpende maatregel heeft voorrang op het bewind.

Dit rechtsvergelijkende onderzoek analyseert en evalueert de figuur van de lastgeving als beschermingsmaatregel in al haar facetten. De auteur neemt de regimes van zes Europese rechtsstelsels onder de loep: België, Duitsland, Engeland & Wales, Frankrijk, Oostenrijk en Zwitserland. Voor elk aspect van de lastgeving gaat de auteur na hoe de verschillende wetgevers de bescherming van de kwetsbare meerderjarige trachten te verzoenen met zijn autonomie. Op kritische en genuanceerde wijze neemt zij daarbij voortdurend stelling in, om uiteindelijk een regime voor te dragen dat beide fundamentele belangen in balans wil brengen.

Door de uitgebreide en overzichtelijke rechtsvergelijking bevat dit boek een schat aan informatie voor academici en practici die vertrouwd willen raken met de maatschappelijk actuele figuur van de lastgeving als beschermingsmaatregel.

Ariadne Van den Broeck studeerde rechten aan de Universiteit Antwerpen en is als aspirant van het Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek Vlaanderen (FWO) voltijds verbonden aan het Rector Roger Dillemans Instituut voor Familiaal Vermogensrecht aan de KU Leuven.

Disciplines: Law
Breuken, kommagetallen en procenten. Een didactiek voor het basisonderwijs
Breuken, kommagetallen en procenten, de zogenoemde rationale getallen, worden beschouwd als één van de moeilijkste wiskundige domeinen in de basisschool. Met dit boek willen de auteurs (toekomstige) leerkrachten met de nodige vakinhoudelijke en -didactische kennis wapenen. Zo kunnen ze op een doeltreffende manier inspelen op de voorkennis van leerlingen.

In de didactiek rond rationale getallen staan drie pijlers centraal. Ten eerste ligt er een sterke klemtoon op misvattingen en leermoeilijkheden bij leerlingen, verder wordt een brede waaier aan concrete, schematische en abstracte voorstellingswijzen aangereikt, en ten slotte wordt er gewaakt over een sterke link met de dagelijkse klaspraktijk van het basisonderwijs.

Disciplines: Other Disciplines
Schriftelijke taalbescherming bij de stukken uit het strafproces
Taalconflicten met betrekking tot schriftelijke stukken in een strafproces tasten vaak de effectieve uitoefening van het recht op tegenspraak aan. Zodoende bevindt een verdachte of beklaagde zich in een zeer precaire positie door zijn onbestaand of ontoereikend kennisniveau van de proceduretaal. Het meertalige en multiculturele karakter van onze moderne maatschappij doet de vraag rijzen of het Belgische taalregime voldoende kan tegemoetkomen aan deze nieuwe uitdagingen. Dit werkstuk biedt een analyse van de anticipatieve en reactieve beschermingsmethodes die worden toegepast om deze taalspanningen te kanaliseren en te remediëren. Zowel de nationale, internationale als supranationale wetgever poogden reeds een antwoord te formuleren op de collectieve en individuele vragen naar schriftelijke taalbescherming.     
Het eerste deel van dit werk gaat gedetailleerd in op de complexe opbouw en de waarborgen van het Belgisch strafrechtelijk taalregime. Ondanks de sterke historische en communautaire verankering wordt beargumenteerd waarom dit, in essentie tweetalig, anticipatief beschermingsmodel ook haar waarde kan behouden in het multiculturele strafproces. 
In het tweede deel worden de onderscheiden vertalingsregimes systematisch geanalyseerd. Deze reactieve taalbeschermingsmethoden uit de relevante Belgische taalwet, het EVRM en het EU-recht ontwikkelden zich vanuit een differente juridische context en doelstelling. Enerzijds hun interactie en gebrekkige coherentie, en anderzijds de zelfstandige evolutie van deze schriftelijke taalbijstand stimuleren een reflectie over een nieuw geïntegreerd vertalingsrecht. De Duitse, Nederlandse en Zwitserse vertalingsrechten worden hierbij gehanteerd als rechtsvergelijkend perspectief. Deze beoordeling mondt met het laatste hoofdstuk uit in enkele suggesties de lege ferenda. Hiermee streeft de auteur een materiële en procedurele versterking na van het vertalingsrecht, dat uitdrukkelijk complementair is aan de vertolkingsbijstand en de anticipatieve taalbescherming.

Disciplines: Criminology