Boeing B-17 Flying Fortress

Boeing B-17 Flying Fortress – amerykański czterosilnikowy ciężki samolot bombowy dalekiego zasięgu, zaprojektowany i zbudowany w połowie lat 30. XX wieku w amerykańskim koncernie lotniczym Boeing Airplane Company.
Od 1936 roku, kiedy zaczęto produkcję serii wstępnej YB-17, do roku 1945, kiedy zakończono produkcję wersji B-17G, wyprodukowano blisko 13 000 egzemplarzy B-17 różnych wersji, z czego w działaniach bojowych utracono około 4750. Wykorzystywano je przede wszystkim do nalotów strategicznych podczas II wojny światowej – na cele na terenie III Rzeszy, na terytoriach jej sojuszników oraz na terytoriach przez nią okupowanych – prowadzonych przez siły United States Army Air Forces stacjonujące w Wielkiej Brytanii, w Afryce i we Włoszech. W skład wielu amerykańskich wypraw bombowych wchodziło po kilkaset B-17; maszyny te były najczęściej spotykanymi amerykańskimi samolotami bombowymi podczas wojny w Europie. Łącznie B-17 zrzuciły na cele w Europie ponad 640 tysięcy ton bomb. W latach 1941–1943 Amerykanie w ograniczonym zakresie wykorzystywali B-17 również na Pacyfiku, a pewna liczba bombowców służyła także w brytyjskim RAF-ie.
Odporność konstrukcji na uszkodzenia w boju i silne uzbrojenie obronne zapewniły B-17 status legendy lotnictwa. Wykorzystywany był również do innych działań poza bombardowaniami strategicznymi: ZOP, ratowniczych czy transportowych, a oprócz tego powstało wiele specjalistycznych wersji pochodnych, w tym zdalnie sterowanych.
Po II wojnie światowej Flying Fortressy nadal brały udział w konfliktach zbrojnych, choć na dużo mniejszą skalę. W siłach zbrojnych Stanów Zjednoczonych służyły jeszcze w czasie wojny koreańskiej jako maszyna ratownicza, tymczasem siły powietrzne Izraela – które stały się jednym z powojennych użytkowników B-17 – użyły tych maszyn w roli bombowców w wojnie o niepodległość i w czasie kryzysu sueskiego.

context: 7 lipca 15. Armia Powietrzna wykonała pierwszy nalot na kompleks rafineryjny w Blachowni Śląskiej. Był on wówczas trzecim co do wielkości producentem paliwa na świecie i był silnie broniony. Tego dnia obrona przeciwlotnicza i myśliwce (w tym Fw 190 i Me 410) strąciły siedem B-17. Osiem dni później Amerykanie po raz kolejny zbombardowali Ploeszti, a nazajutrz – magazyny paliwa pod Wiedniem. Nad Austrią 15. Armia Powietrzna straciła jedenaście bombowców, w tym sześć Flying Fortressów. 18 lipca w uderzeniu na lotnisko w Memmingen 483. Grupa Bombowa, która ze względu na problemy z pogodą i łącznością jako jedyna znalazła się nad celem, została niemal unicestwiona przez myśliwce: 816. Eskadra straciła wszystkie siedem B-17, cała grupa – czternaście z dwudziestu sześciu wysłanych w powietrze. Grupę uratowało pojawienie się dwunastu P-51 z 31. Grupy Myśliwskiej. Z kolei 26 lipca 301. Grupa straciła jedenaście Flying Fortressów w nalocie na zakłady lotnicze w Wiener Neudorf.
qas: question: Kiedy doszło do debiutanckiego nalotu amerykańskiej 15. Armii Powietrznej?
plausible_answers: text: 7 lipca
generative_answer: 7 lipca

question: Dlaczego kompleks rafineryjny w Blachowni Śląskiej był pod ścisłą obroną?
answers: text: Był on wówczas trzecim co do wielkości producentem paliwa na świecie
generative_answer: Był on wówczas trzecim co do wielkości producentem paliwa na świecie

question: Ile samolotów stracili amerykanie 7 lipca podczas nalotu na rafinerię?
answers: text: siedem
generative_answer: siedem

question: Dlaczego 483. Grupa Bombowa znalazła się w tarapatach nad lotniskiem w Memmingen?
answers: text: ze względu na problemy z pogodą i łącznością jako jedyna znalazła się nad celem
generative_answer: ze względu na problemy z pogodą i łącznością jako jedyna znalazła się nad celem

question: Co było zbawienną deską ratunku dla 483. Grupy Bombowej?
answers: text: dwunastu P-51 z 31. Grupy Myśliwskiej
generative_answer: dwanaście P-51 z 31. Grupy Myśliwskiej