Niszczyciele typu Tucker

Niszczyciele typu Tucker – typ jednostek pływających służących w United States Navy w czasie I wojny światowej. Stanowił czwarty z pięciu typów, które określono jako thousand tonners, ponieważ były pierwszymi amerykańskimi niszczycielami o wyporności przekraczającej 1000 ton.
Końcowy projekt jednostek był kompromisem pomiędzy Radą Główną Marynarki (General Board) a należącym do US Navy Biurem Budowy i Remontów (Bureau of Construction and Repair, C&R). Rada Główna, która miała na celu stworzenie zintegrowanej floty liniowej, chciała jednostek mogących pełnić rolę zwiadowczą. Zaproponowała więc okręty większe niż unikatowy brytyjski lider „Swift” z 1910 roku i ponad dwa razy większe niż jakikolwiek wcześniejszy amerykański niszczyciel. Biuro Konstrukcji i Remontów przedstawiło projekt będący rozwojową wersją okrętów typu O'Brien, który był podobny do pierwszego typu thousand tonners – Cassin. Ten był z kolei o około 1/3 większy od poprzedzającego go typu Paulding.
Okręty były budowane w czterech prywatnych amerykańskich stoczniach. Stępki położono pomiędzy lutym a listopadem 1914 roku, wodowania odbyły się pomiędzy kwietniem a lipcem roku 1915. Jednostki wchodziły do służby w US Navy pomiędzy lipcem 1915 a majem 1916 roku. Ich średnia wyporność to 1060 długich ton (ts), długość ponad 96 m, szerokość ponad 9 m. Większość jednostek została wyposażona w dwie bezprzekładniowe turbiny parowe i jedną przekładniową turbinę parową używaną do utrzymywania prędkości ekonomicznej. „Wadsworth” został wyposażony w dwie turbiny z przekładniami i – jako pierwszy niszczyciel US Navy tak napędzany – mocno wpłynął na późniejsze projekty amerykańskich niszczycieli. Wszystkie okręty zaprojektowano tak, by osiągały prędkość maksymalną 29,5 węzła i zasięg 2500 mil morskich przy prędkości ekonomicznej. Po zbudowaniu były uzbrojone w 4 działa kal. 102 mm i 8 wyrzutni torpedowych kal. 533 mm (4 x II) z zapasem 8 torped. Wszystkie okręty zostały później wyposażone w wyrzutnie bomb głębinowych.
Cała szóstka operowała w pobliżu wschodniego wybrzeża USA i na Karaibach do momentu włączenia się Stanów Zjednoczonych do I wojny światowej w kwietniu 1917 roku. Wówczas wszystkie zostały wysłane do Queenstown w Irlandii, gdzie pełniły rolę eskortowców. Uczestniczyły w akcjach ratunkowych, podnosząc z morza załogi i pasażerów jednostek pływających zatopionych przez U-Booty. Stoczyły także kilka pojedynków z wrogimi okrętami podwodnymi. „Jacob Jones” został storpedowany i zatopiony przez U-53 w grudniu 1917 roku. Pozostałe pięć jednostek wróciło do Stanów Zjednoczonych na przełomie 1918 i 1919 roku. Zostały wycofane ze służby do czerwca 1922 roku. Cztery jednostki (bez „Wadswortha”) zostały wcielone do United States Coast Guard, by pomagać wprowadzać w życie prohibicję (pływały w ramach patroli rumowych). Okręty zostały zwrócone US Navy pomiędzy 1934 a 1936 rokiem, a następnie sprzedane na złom w roku 1936.

context: Wszystkie sześć okrętów służyło w czasie służby w US Navy na Atlantyku. Wszystkie także uczestniczyły w czasie I wojny światowej w misjach konwojowych i patrolach przeciwpodwodnych bazując w Queenstown w Irlandii po tym, jak Stany Zjednoczone weszły do wojny w kwietniu 1917 roku. USS „Conyngham” (DD-58), „Porter”, „Wadsworth” i „Wainwright” znajdowały się w pierwszej grupie sześciu amerykańskich niszczycieli, które zawinęły do tego portu 4 maja. „Tucker” i „Jacob Jones” dołączyły do nich jako część drugiej grupy, która dotarła tam trzynaście dni później. Kilka jednostek walczyło z U-Bootami w czasie wojny: dowódca „Conynghama” został wyróżniony pochwałą za akcję, w której – jak sądzono – prawdopodobnie zatopił wrogi okręt podwodny. „Jacob Jones” został zatopiony przez U-53 w grudniu 1917 roku. Wszystkie pozostałe okręty tego typu wróciły do Stanów Zjednoczonych na przełomie lat 1918-1919 i służyły w różnych rolach przez kolejne dwa lata. „Tucker” został wycofany ze służby w maju 1921 roku, następnie, w maju 1922 roku, wycofany został „Wainwright”, pozostała trójka zaś w czerwcu 1922 roku.
qas: question: W jakim kraju była baza okrętów przeciwpodwodnych? 
answers: text: Irlandii
generative_answer: Irlandii

question: Kiedy Stany Zjednoczone zaangażowały się w wojnę? 
answers: text: w kwietniu 1917 roku
generative_answer: w kwietniu 1917 roku

question: Dowódca jakiego okrętu został wyróżniony? 
answers: text: „Conynghama”
generative_answer: „Conynghama”

question: Jaka jednostka zatopiła U-53 w 1917 roku?
plausible_answers: text: Jacob Jones
generative_answer: Jacob Jones

question: Do którego roku „Tucker” czynnie służył? 
answers: text: 1921
generative_answer: 1921

context: USS „Tucker” (DD-57) był okrętem wiodącym dla typu. Jego stępkę położono w stoczni Fore River Shipbuilding Company w Quincy (Massachusetts) w listopadzie 1914 roku. Został zwodowany w maju 1915 roku. Był pierwszym okrętem amerykańskim, którego patronem był Samuel Tucker. Po tym jak w kwietniu 1916 roku wszedł do służby, pływał po wodach wschodniego wybrzeża USA i na Karaibach. Kiedy Stany Zjednoczone przystąpiły do wojny w kwietniu 1917 roku, „Tucker” był częścią drugiej eskadry niszczycieli, która została wysłana na wody europejskie. Patrolował Morze Irlandzkie bazując w Queenstown w Irlandii. Kilka razy ratował pasażerów i załogi jednostek zatopionych przez okręty podwodne. Za udział w ratowaniu załogi z francuskiego krążownika „Dupetit-Thouars” w sierpniu 1918 roku „Tucker” otrzymał list pochwalny od Préfet Maritime. W czerwcu okręt został przeniesiony do Brestu we Francji i spędził resztę wojny bazując w tym porcie.
qas: question: Kiedy USS Tucker został oddany do użytku?
answers: text: w kwietniu 1916 roku
generative_answer: w kwietniu 1916 roku

question: Jakim typem statku był USS Tucker?
answers: text: niszczycieli
generative_answer: Niszczycielem

question: Gdzie przed I wojną światową służył USS Tucker?
answers: text: pływał po wodach wschodniego wybrzeża USA i na Karaibach
generative_answer: pływał po wodach wschodniego wybrzeża USA i na Karaibach

question: Gdzie USS Tucker posiadał swoją bazę w Europie?
answers: text: w Queenstown w Irlandii
generative_answer: w Queenstown w Irlandii

question: Czy rolą USS Tuckera było wyłącznie ratowanie rozbitków?
plausible_answers: text: Kilka razy ratował pasażerów i załogi jednostek zatopionych przez okręty podwodne. Za udział w ratowaniu załogi z francuskiego krążownika „Dupetit-Thouars” w sierpniu 1918 roku „Tucker” otrzymał list pochwalny od Préfet Maritime. W czerwcu okręt został przeniesiony do Brestu we Francji i spędził resztę wojny bazując w tym porcie
generative_answer: tak