Lady Pank

Lady Pank – polski zespół muzyczny założony w 1981 we Wrocławiu przez Jana Borysewicza i Andrzeja Mogielnickiego. Nazwa grupy pochodzi od tytułu jej pierwszego nagrania – „Mała Lady Punk”.
Pierwszy oficjalny koncert pod szyldem Lady Pank zagrali 14 sierpnia 1982 w Warszawie z okazji otwarcia studenckiego klubu Park, wystąpili w składzie: Jan Borysewicz – wokal i gitara; Edmund Stasiak – gitara; Paweł Mielczarek – gitara basowa; Andrzej Polak – perkusja. Od tamtej pory skład zespołu wielokrotnie ulegał zmianie, a grupa wydała ponad 20 płyt studyjnych i wylansowała liczne przeboje, m.in. „Tańcz, głupia, tańcz”, „Kryzysowa narzeczona”, „Mniej niż zero”, „Fabryka małp”, „Wciąż bardziej obcy”, „Zostawcie Titanica” i „Zawsze tam, gdzie ty”. Za sprzedaż albumów uzyskali dwie platynowe płyty i sześć złotych.
Lady Pank pozostaje jednym z najpopularniejszych zespołów muzycznych w historii polskiego rocka.

context: W 1993 Borysewicz pozostawał w USA, gdzie na jednym z koncertów gościnnie wystąpił z nim Panasewicz. Entuzjastyczna reakcja publiczności zachęciła obu do reaktywacji Lady Pank. W 1994 zespół wznowił działalność w nowym składzie: Jan Borysewicz, Janusz Panasewicz, Krzysztof Kieliszkiewicz, Kuba Jabłoński i Andrzej Łabędzki. W marcu i kwietniu nagrali materiał na pierwszy album w nowym składzie. W maju zagrali w warszawskim klubie Van Beethoven swój pierwszy koncert w nowym składzie, następnie wystąpili w Muzycznym Studiu Polskiego Radia, jednak zarejestrowany materiał z koncertu ukazał się dopiero w 2008 na albumie pt. Trójka Live!. Na przełomie wiosny i lata 1994 rozpoczęli trasę koncertową po Polsce, zagrali również m.in. na festiwalu „Rock Opole”. We wrześniu wydali album pt. Na Na, na którym Panasewicz zadebiutował w roli autora tekstów, pisząc słowa do piosenek „Młode orły” i „Rozbitkowie”. Największymi przebojami z albumu stały się utwory: „Na na” i „Na co komu dziś”, który dotarł do trzeciego miejsca na Liście przebojów Programu Trzeciego. W grudniu 1994, wspomagani przez Wojciecha Olszaka i Piotra Wolskiego, dali akustyczny koncert w studio Radia Łódź, który rok później udokumentował album pt. Mała wojna – akustycznie. Materiał ten został też zarejestrowany na potrzeby telewizji, jednak został premierowo wydany dopiero 22 lata później na płycie DVD z kolekcji Bez prądu. W 1995 dali cykl koncertów nadmorskich, poza tym wystąpili na festiwalach: Rockstock we Wrocławiu i Seven Festival w Węgorzewie, oraz wydali album kompilacyjny pt. Gold, na którym umieścili swoje największe przeboje oraz premierowy utwór „Zakrętka”, nagrany w trakcie sesji do płyty pt. Na na. Oprócz tego wsparli działania Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, grając podczas finałowego koncertu w katowickim Spodku, a także włączyli się w serię koncertów pod hasłem „Wojna z Trzema Schodami”, którymi zwrócili uwagę na architektoniczne i budowlane bariery, jakie w codziennym życiu napotykają osoby z niepełnosprawnością ruchową. W tym samym roku Borysewicz wydał kolejny album solowy pt. Moja wolność.W 1996 wystąpili z piosenką „Spotkanie z diabłem” w koncercie poświęconym Krzysztofowi Klenczonowi na 33. KFPP w Opolu. Niedługo później odbyli krótkie wyjazdy do USA i Niemiec. W lipcu wydali album pt. Międzyzdroje, na którym znalazły się piosenki napisane wyłącznie przez duet Panasewicz-Borysewicz. Pierwszy z singli – „Czy czujesz jak”, nawiązywał do klimatów bluesowych, a drugim singlem z płyty był „Nie chcę litości”, przy którego nagraniu po raz pierwszy w dorobku Lady Pank brał udział kwartet smyczkowy. 20 października 1996 TVP2 wyemitowała odcinek programu Szansa na sukces, którego jurorami byli członkowie Lady Pank. Pod koniec roku przedstawili album z piosenkami gwiazdkowymi – Zimowe graffiti. W 1997 premierę miał solowy album Borysewicza – Być wolnym, na który nagrali utwór „Byś imię miał. W tym samym roku wystąpili na festiwalu w Węgorzewie oraz na prośbę autora tekstu, Jacka Skubikowskiego, nagrali piosenkę „Niedawno” (znaną też jako „Jest taki kraj” lub „Moje sny”), która podczas wyborów parlamentarnych 1997 stała się hymnem Unii Wolności. W nagraniu innego wersji tego utworu wziął udział Dariusz Michalczewski. W tym okresie grupa zaczęła w na koncertach grać utwory w wersjach transowo-dance’owych, które wkrótce umieścili także na albumie pt. W transie, dość chłodno przyjętym przez wielu słuchaczy.
qas: question: Jakie wydarzenie pomogło Borysewiczowi i Panasewiczowi w podjęciu decyzji o wznowieniu działaności zespołu?
answers: text: Entuzjastyczna reakcja publiczności
generative_answer: Entuzjastyczna reakcja publiczności

question: Kto grał w zespole po jego reaktywacji?
answers: text: Jan Borysewicz, Janusz Panasewicz, Krzysztof Kieliszkiewicz, Kuba Jabłoński i Andrzej Łabędzki
generative_answer: Jan Borysewicz, Janusz Panasewicz, Krzysztof Kieliszkiewicz, Kuba Jabłoński i Andrzej Łabędzki

question: Jak nazywały się utwory z albumu Na Na, do których słowa napisał Panasewicz?
answers: text: „Młode orły” i „Rozbitkowie”
generative_answer: „Młode orły” i „Rozbitkowie”

question: Co było motywem przewodnim koncertów, które odbył się pod hasłem „Wojna z Trzema Schodami”?
answers: text: architektoniczne i budowlane bariery, jakie w codziennym życiu napotykają osoby z niepełnosprawnością ruchową
generative_answer: architektoniczne i budowlane bariery, jakie w codziennym życiu napotykają osoby z niepełnosprawnością ruchową

question: Dlaczego album W transie spotkał się z raczej chłodnym przyjęciem odbiorców?
plausible_answers: text: nawiązywał do klimatów bluesowych
generative_answer: nawiązywał do klimatów bluesowych