Literatura bizantyńska epoki Komnenów i Angelosów (1081–1204)

Literatura bizantyńska epoki Komnenów i Angelosów 1081–1204 – okres literatury bizantyńskiej od wstąpienia na tron cesarza Aleksego I Komnena w 1081 roku do zdobycia Konstantynopola przez krzyżowców w 1204 roku.
Odbudowa państwa bizantyńskiego przez władców z dynastii Komnenów po klęsce lat 70. XI wieku przyniosła rozkwit literatury bizantyńskiej. W historiografii odznaczyli się Nicefor Bryennios i jego żona Anna Komnena, a w następnym pokoleniu Jan Kinnam. Epoka Komnenów była też ostatnim okresem żywotności kroniki bizantyńskiej. Cieszące się wielką poczytnością dzieła stworzyli wówczas Jan Zonaras, Konstantyn Manasses i Michał Glykas, kronikarz, ale także teolog, epistolograf i poeta. Okres zamętu i burzliwych sporów religijnych zaowocował twórczością wybitnych teologów polemistów: Eutymiusza Zygabena, Mikołaja z Metony oraz Andronika Kamatera. Wysiłki cesarskie zmierzające do pojednania podzielonego Kościoła znalazły wyraz w twórczości Teoriana i Nicetasa z Tesaloniki. Epoka Komnenów jest w literaturze okresem komentarzy i powrotu do epoki klasycznej. Teologowie (Teofilakt z Ochrydy, Eutymiusz Zygaben, Nicetas z Tesaloniki) pisali komentarze do Pisma Świętego i klasyków teologii, filozofowie (Eustracjusz z Nicei, Michał z Efezu) komentowali Arystotelesa, filologowie (Eustacjusz z Tesaloniki, Jan Tzetzes) tworzyli komentarze do Homera, Hezjoda, Pindara, Arystofanesa. Powstały liczne anonimowe słowniki do dzieł poszczególnych autorów klasycznych, językowe i etymologiczne. Najwybitniejszy poeta tego okresu, Teodor Prodrom, sięgnął po klasyczne gatunki literackie: parodię, dialog, satyrę, epigramat, romans sofistyczny, poemat dydaktyczny. Pod wpływem Prodroma rozwinął się romans sofistyczny wierszem i prozą oraz satyra. W tym okresie powstał też jedyny dramat w literaturze bizantyńskiej. Utwory dialogowane pisali oprócz Prodroma Filip Montrop i Michał Hapluchir, poematy dydaktyczne – Jan Kamater i Łukasz Chryzoberges. Twórczość retoryczną, zawsze żywą w Bizancjum, reprezentowali w tym czasie Michał Choniates i Jan Italik.

context: Młodszy od Prodroma Jan Kamater, biskup Bułgarii, napisał poemat dydaktyczny Astrologika, a Łukasz Chryzoberges, patriarcha Konstantynopola, Dietę, w której zawarł przepisy na sporządzanie dań postnych. U schyłku XII wieku Konstantyn Stilbes, pod wpływem wielkiego pożaru, który nawiedził Konstantynopol, napisał swoje Wiersze o pożarze. Jego rówieśnik Michał Hapluchir w poemacie Dramat użalał się w wieloosobowym dialogu na swą biedę. Coraz większą popularność zaczął też w tym czasie zdobywać język ludowy. Około połowy XII wieku syn cesarza Jana II, Aleksy, napisał w tym języku (demotyku) poemat dydaktyczny Młodzik. Kilkanaście lat później sekretarz cesarski Michał Glykas napisał w dosadnym języku bizantyńskiej ulicy przeznaczone dla cesarza Wiersze.
qas: question: Jaki gatunek literacki reprezentuje "Astrologika"?
answers: text: poemat dydaktyczny
generative_answer: poemat dydaktyczny

question: Kto był starszy Jan Kamater czy Prodrom?
answers: text: Młodszy od Prodroma Jan Kamater
generative_answer: Prodrom

question: Biskupem jakiego kraju był Kamater?
answers: text: Bułgarii
generative_answer: Bułgarii

question: Co znajdowało się w książce Łukasza Chryzobergesa?
answers: text: przepisy na sporządzanie dań postnych
generative_answer: przepisy na sporządzanie dań postnych

question: O czym Łukasz Chryzoberges napisał swoje wiersze? 
plausible_answers: text: o pożarze
generative_answer: o pożarze