Edward Flatau

Edward Flatau (ur. 27 grudnia 1868 w Płocku, zm. 7 czerwca 1932 w Warszawie) – polski lekarz neurolog i psychiatra. Był twórcą nowoczesnej neurologii polskiej, autorytetem w dziedzinie fizjologii i patologii opon mózgowo-rdzeniowych, należał do pionierów neurologii światowej. Współtwórca czasopism medycznych Neurologia Polska i Warszawskie Czasopismo Lekarskie. W medycynie z jego nazwiskiem wiąże się zespół Redlicha-Flataua, zespół Flataua-Sterlinga, choroba Flataua-Schidlera oraz objaw Flataua.

context: Oprócz neurologii Flatau zajmował się także psychiatrią oraz leczeniem migreny. Jego współpracownik Handelsman opisał znaczenie Edwarda Flatau dla psychiatrii polskiej w Warszawskim czasopiśmie lekarskim. Zaraz po przyjeździe z Berlina w 1899 roku założył w Warszawie nową lecznicę wyłącznie dla chorób nerwowych w odpowiedzi na zapotrzebowanie warstw uboższych, prowadził też prywatną praktykę psychiatryczną. W 1913 r. był w komitecie leczniczym zakładu leczniczego AMELIN, na Mokotowie na ulicy Nowo-Aleksandryjskiej (Puławskiej) nr 65 dla nerwowo chorych kobiet i mężczyzn. Był też cytowany przez prasę warszawską z tamtego okresu. W lutym 1927 roku komentował morderstwo całej rodziny na Solcu. Irena Solska, znana polska aktorka, opisuje w swoich pamiętnikach, że grając obłęd „Żony (Maria)” w „Nie-boskiej komedii” Zygmunta Krasińskiego około roku 1920 wizytowała szpital psychiatryczny Edwarda Flataua. Wspomina także, że oprócz wizyty była też przez niego badana. W odpowiedzi na notatkę z 25 lipca 1931 roku „Niesamowite dzieje uwiedzionej żony” w Naszym Przeglądzie, Nechemjasz Kincler stwierdzał, że umieszczenie w zakładzie Kinclerowej nie było podstępem, ale nastąpiło na zasadzie pisemnego orzeczenia tak poważnego lekarza jak dr. Edward Flatau. Jednym z pacjentów Flataua był Jan Lechoń. W opowiadaniu Izaaka Baszewisa Singera Potęga ciemności Flatau jest nawet wezwany w sprawie demonów. Fragment opowiadania Singera: „Wkrótce po Krochmalnej i okolicznych ulicach rozeszła się wieść, że dybuk zagnieździł się w uchu Cejtl i recytuje Torę, naucza oraz pieje jak kogut. Kobiety przychodziły, żeby przyłożyć ucho do ucha Cejtl i przysięgały, że słyszą Kol Nidre... Doktor Flatau, warszawski specjalista od nerwów, znany nie tylko w Polsce, ale w całej Europie, a może nawet i w Ameryce, zainteresował się tym przypadkiem. Artykuł na ten temat ukazał się w żydowskiej gazecie. Autor zapożyczył tytuł od sztuki Tołstoja Potęga ciemności...” W opowiadaniu Singera Matematyk Flatau jako „słynny psychiatra” doradza w sprawie niewierności małżeńskiej. W marcu 1931 r. Robotnik opisywał samobójstwo właściciela kantoru bankierskiego z Przasnysza, który leczył się z manii prześladowczej u dr. Flataua i dr. Simchowicza.
qas: question: Jakimi gałęziami medycyny, z wyjątkiem neurologii, interesował się Flatau?
answers: text: psychiatrią oraz leczeniem migreny
generative_answer: psychiatrią oraz leczeniem migreny

question: Kto opisał rolę Flatau w psychiatrii polskiej? 
answers: text: Handelsman
generative_answer: Handelsman

question: W jakiej sztuce występowała Irena Solska?
answers: text: „Nie-boskiej komedii”
generative_answer: „Nie-boskiej komedii”

question: Czy Irena Solska była badana przez Flatau?
answers: text: że oprócz wizyty była też przez niego badana
generative_answer: tak

question: Kto napisał opowiadanie o Flatau?
answers: text: Singera
generative_answer: Signer

context: W wieku 26 lat opublikował atlas mózgu (Karger, Berlin, 1894), który przedstawiał szczegółowo m.in. powierzchnię, przekroje i stosunki anatomiczne bruzd i zwojów świeżo preparowanego mózgu. Badania te prowadził w berlińskiej pracowni profesora Emanuela Mendla. Fotografie zostały wykonane przy pomocy specjalnej kamery z małym otworem i stosunkowo długim naświetlaniem (10 do 20 minut). Atlas mózgu ludzkiego i przebiegu włókien (Atlas des menschlichen Gehirns und des Faserverlaufes, S. Karger) ukazał się w roku 1894 i został przetłumaczony na języki polski (wydany w 1895), angielski i rosyjski. Polskie wydanie było zadedykowane „Pamięci szlachetnego człowieka i wybitnego lekarza Prof. Tytusa Chałubińskiego pracę tę poświęca autor”. Według słów Zygmunta Freuda, wtedy praktykującego neurologa, „zdjęcia [zawarte w atlasie] są wyraziste i są znakomitym materiałem edukacyjnym”. Pierwsze wydanie atlasu kosztowało 12 marek i według Freuda: jest to minimalna cena, jeżeli uwzględni się ilość materiału i piękno prezentacji. W 1899 roku wyszło drugie poszerzone wydanie atlasu, do którego materiał był także opracowany w Instytucie Anatomicznym Wilhema Waldeyera; wydanie było złożone z dwóch części: atlasu i suplementu. Wstęp do drugiego wydania i suplementu napisany był przez Edwarda Flataua już w Warszawie. W drugim wydaniu Flatau dodał m.in. opis swojego odkrycia (patrz Prawo Flataua). Atlas mózgu Flataua był opublikowany dwa lata przed pracą Das Menschenhirn Gustafa Retziusa; pierwszą w ogóle publikacją zdjęć mózgu była praca Luysa z 1873. Freud i Flatau byli razem redaktorami czasopisma „Roczny raport dotyczący postępów w neurologii i psychiatrii” w roku 1897. Obaj byli w tym czasie neurologami.
qas: question: Gdzie przeprowadzał badania opublikowane w atlasie mózgu?
answers: text: w berlińskiej pracowni profesora Emanuela Mendla
generative_answer: w berlińskiej pracowni profesora Emanuela Mendla

question: Jaki sprzęt został wykorzystany do wykonania zdjęć umieszczonych w atlasie?
answers: text: specjalnej kamery z małym otworem i stosunkowo długim naświetlaniem
generative_answer: specjalna kamera z małym otworem i stosunkowo długim naświetlaniem

question: Jakie były zdjęcia zamieszczone w atlasie, według Tytusa Chałubińskiego?
plausible_answers: text: wyraziste i są znakomitym materiałem edukacyjnym
generative_answer: wyraziste i są znakomitym materiałem edukacyjnym

question: Dla jakiego czasopisma pracował razem z Zygmuntem Freudem?
answers: text: „Roczny raport dotyczący postępów w neurologii i psychiatrii”
generative_answer: „Roczny raport dotyczący postępów w neurologii i psychiatrii”

question: W jakich językach został wydany jego atlas mózgu?
answers: text: polski (wydany w 1895), angielski i rosyjski
generative_answer: polskim (wydany w 1895), angielskim i rosyjskim