clarin-pl/poquad huggingface dataset:
Zroślicha

Zroślicha (Syngonium Schott) – rodzaj wiecznie zielonych, hemiepifitycznych pnączy z rodziny obrazkowatych, obejmujący 34 gatunki występujące głównie w lasach deszczowych tropikalnych regionów Ameryki. Jeden z gatunków zroślichy został introdukowany na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Europy. Charakterystyczną cechą morfologiczną roślin z tego rodzaju jest występowanie w kolejnych stadiach rozwojowych różnych form liści właściwych. Wiele gatunków zroślich, a szczególnie zroślicha stopowcowa, stało się popularnymi roślinami ozdobnymi.

context: Zroślicha stopowcowa została introdukowana jako ozdobna roślina okrywowa w Samoa Amerykańskim, Australii, Mikronezji, Polinezji Francuskiej, Nowej Kaledonii, Niue, Portoryko, Singapurze, południowej Afryce, na Florydzie, Hawajach, Bahamach, Wyspie Wielkanocnej, Rocie, Wyspach Salomona, Wyspach Dziewiczych oraz na Wyspie Bożego Narodzenia. Wszędzie tam łatwo dziczeje, jest inwazyjna i wypiera roślinność rodzimą. Podobnie gatunkiem inwazyjnym na wielu wyspach Pacyfiku oraz archipelagu Czagos na Oceanie Indyjskim jest Syngonium angustatum.
qas: question: Gdzie hoduje się gatunek jako roślinę ozdobną?
answers: text: w Samoa Amerykańskim, Australii, Mikronezji, Polinezji Francuskiej, Nowej Kaledonii, Niue, Portoryko, Singapurze, południowej Afryce, na Florydzie, Hawajach, Bahamach, Wyspie Wielkanocnej, Rocie, Wyspach Salomona, Wyspach Dziewiczych oraz na Wyspie Bożego Narodzenia
generative_answer: w Samoa Amerykańskim, Australii, Mikronezji, Polinezji Francuskiej, Nowej Kaledonii, Niue, Portoryko, Singapurze, południowej Afryce, na Florydzie, Hawajach, Bahamach, Wyspie Wielkanocnej, Rocie, Wyspach Salomona, Wyspach Dziewiczych oraz na Wyspie Bożego Narodzenia

question: Czy gatunek należy do inwazyjnych?
answers: text: Wszędzie tam łatwo dziczeje, jest inwazyjna
generative_answer: tak
Mariusz Siudek

Mariusz Krzysztof Siudek (ur. 29 kwietnia 1972 w Oświęcimiu) – polski łyżwiarz figurowy, startujący w parach sportowych z żoną Dorotą Siudek (wcześniej Zagórską). Uczestnik igrzysk olimpijskich (1998, 2002, 2006), brązowy medalista mistrzostw świata (1999), dwukrotny wicemistrz (1999, 2000) i dwukrotny brązowy medalista mistrzostw Europy (2004, 2007) oraz 12-krotny mistrz Polski (1992–2000, 2002–2004).
W 2002 roku był chorążym reprezentacji Polski na zimowych igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City.
Po zakończeniu kariery amatorskiej w 2007 roku wraz z żoną zostali trenerami łyżwiarstwa figurowego w Toruniu, zaś Siudek został międzynarodowym specjalistą technicznym (jazda indywidualna) i specjalistą technicznym ISU (pary sportowe).

context: Sezon olimpijski 2001/2002 rozpoczęli od czwartego miejsca na zawodach cyklu Grand Prix Cup of Russia 2001 i brązowego medalu na NHK Trophy 2001. Następnie wywalczyli srebrny medal igrzysk dobrej woli w Brisbane oraz zajęli czwarte miejsce na mistrzostwach Europy. Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002 w Salt Lake City Siudek był chorążym reprezentacji Polski podczas ceremonii otwarcia igrzysk. Zagórska i Siudek swój występ w zawodach olimpijskich rozpoczęli od nieudanego programu krótkiego, po którym zajmowali ósmą pozycję. Ostatecznie po programie dowolnym zakończyli zmagania na miejscu siódmym. Sezon zakończyli szóstym miejscem na mistrzostwach świata.
qas: question: W jakich zawodach na początku sezonu 2001/2002 zajęli 4. miejsce?
answers: text: na zawodach cyklu Grand Prix Cup of Russia 2001
generative_answer: na zawodach cyklu Grand Prix Cup of Russia 2001

question: Jaki medal zdobyli w Brisbane?
answers: text: srebrny
generative_answer: srebrny

question: Czy brali udział w mistrzostwach Europy?
answers: text: zajęli czwarte miejsce na mistrzostwach Europy
generative_answer: tak

question: Jakie nazwisko nosiła jego partnerka?
answers: text: Zagórska
generative_answer: Zagórska

question: W jakich zawodach wystartowali wraz z końcem sezonu 2001/2002?
answers: text: mistrzostwach świata
generative_answer: mistrzostwach świata
Il-2 Sturmovik

Il-2 Sturmovik (ros. Ил-2 Штурмовик) – seria komputerowych symulatorów lotu osadzonych w realiach II wojny światowej, wydana przez rosyjskie przedsiębiorstwo 1C oraz dystrybuowana na świecie przez Ubisoft. Nazwa pochodzi od radzieckiego samolotu szturmowego Ił-2. W grach z serii gracz przejmuje kontrolę nad samolotami wojskowymi biorącymi udział w zmaganiach wojennych. Możliwe jest rozgrywanie kampanii podzielonych na misje bądź uczestnictwo w bitwach z innymi graczami.
Serię rozpoczęła gra Il-2 Sturmovik (2001) o bitwach powietrznych na froncie wschodnim, pozytywnie oceniona przez graczy i krytyków za oprawę audiowizualną oraz wysoki poziom realizmu. Jej sukces komercyjny spowodował publikację kolejnych gier powiązanych z marką, zawierających nowe kampanie i maszyny: Il-2 Sturmovik: Forgotten Battles (2003), Pacific Fighters (2004), Il-2 Sturmovik: Birds of Prey (2008) i Il-2 Sturmovik: Cliffs of Dover (2011). Przeważnie pozytywny odbiór tych produktów przyczynił się do utrwalenia renomy przedsiębiorstwa 1C i sukcesu komercyjnego serii.

context: 15 grudnia 2006 roku została wydana zbiorcza edycja pod tytułem Il-2 Sturmovik: 1946, która zawierała wszystkie kampanie, misje i samoloty z gier Il-2 Sturmovik, Il-2 Sturmovik: Forgotten Battles, Pacific Fighters, a także dodatków Pe-2 Peshka i Sturmoviks over Manchuria. W niej zawarte były też dwie nowe kampanie: pierwsza traktująca o hipotetycznej kontynuacji II wojny światowej, a druga o ataku ZSRR na Japonię. Wiązało się z tym dodanie samolotów późno wykorzystanych w wojnie (na przykład Arado Ar 234 lub Ił-10).
qas: question: Jaka zawartość z poprzednich odsłon została uwzględniona w nowym wydaniu?
answers: text: kampanie, misje i samoloty z gier Il-2 Sturmovik, Il-2 Sturmovik: Forgotten Battles, Pacific Fighters, a także dodatków Pe-2 Peshka i Sturmoviks over Manchuria
generative_answer: kampanie, misje i samoloty z gier Il-2 Sturmovik, Il-2 Sturmovik: Forgotten Battles, Pacific Fighters, a także dodatków Pe-2 Peshka i Sturmoviks over Manchuria

question: Jakie nowe kampanie włączono do Il-2 Sturmovik: 1946?
answers: text: o hipotetycznej kontynuacji II wojny światowej, a druga o ataku ZSRR na Japonię
generative_answer: o hipotetycznej kontynuacji II wojny światowej, o ataku ZSRR na Japonię

question: Dlaczego postanowiono stworzyć nowe kampanie?
plausible_answers: text: Wiązało się z tym dodanie samolotów późno wykorzystanych w wojnie
generative_answer: Wiązało się z tym dodanie samolotów późno wykorzystanych w wojnie

question: Kiedy do sprzedaży wszedł Il-2 Sturmovik: 1946?
answers: text: 15 grudnia 2006
generative_answer: 15 grudnia 2006
Sztuka Urartu

Sztuka Urartu – sztuka starożytnego Bliskiego Wschodu, tworzona na terenie starożytnego państwa Urartu, które istniało w pierwszym tysiącleciu p.n.e. na obszarze Wyżyny Armeńskiej. Rozwój jej przypadł na VIII wiek p.n.e. – na okres największej potęgi państwa. Zachowało się niewiele zabytków kultury materialnej Urartu: rzeźby z brązu, wyroby jubilerskie i inne wytwory rzemieślnicze, fragmenty zabudowy architektonicznej. Mimo że cywilizacja urartyjska znajdowała się pod silnym wpływem sąsiedniej Asyrii, wytworzyła własne charakterystyczne wzorce.

context: Po upadku Urartu w VI wielu p.n.e. niektóre cechy sztuki urartyjskiej przetrwały u jego spadkobierców. Podczas wykopalisk w Erebuni w 1968 roku przy wzgórzu Arin Berd znaleziono skarb, składający się z wyrobów ze srebra, który datowano na epokę Achemenidów. Zawierał między innymi srebrne rytony, których styl i sposób wykonania miał cechy charakterystyczne dla sztuki starożytnogreckiej, bliskowschodniej i urartyjskiej. Część naukowców uważa, że skarb jest dowodem na wpływy sztuki Urartu na sztukę starożytnej Persji. Na odkrytych przedmiotach stwierdzono podobieństwo do urartyjskiej techniki przedstawiania człowieka. Boris Piotrowski po szeregu badań stwierdził, że sposób wykonania scytyjskich pasów i pochew został zapożyczony z Urartu.
qas: question: Na kiedy datuje się kres Urartu?
answers: text: VI wielu p.n.e.
generative_answer: VI wiek p.n.e.

question: Kiedy odbyły się pierwsze prace wykopaliskowe na obszarze Erebuni?
plausible_answers: text: w 1968
generative_answer: w 1968

question: Co odkryto na obszarze Erebuni?
answers: text: skarb
generative_answer: skarb

question: Z jakiego materiały wykonane były przedmioty odkryte w 1968 roku?
answers: text: srebra
generative_answer: ze srebra

question: Na jaki okres przypisano powstanie odkrytego skarbu?
answers: text: na epokę Achemenidów
generative_answer: na epokę Achemenidów
Wielkie kłamstewka (serial telewizyjny)

Wielkie kłamstewka (ang. Big Little Lies) – amerykański limitowany serial telewizyjny (komedio-dramat) wyprodukowany przez Pacific Standard, Blossom Films oraz David E. Kelley Productions, którego twórcą jest David E. Kelley na podstawie powieści o tym samym tytule autorstwa Liane Moriarty. Serial jest emitowany od 19 lutego 2017 roku przez HBO, natomiast w Polsce dzień później na HBO Polska.

context: 26 listopada 2014 roku Reese Witherspoon i Nicole Kidman ogłosiły rozpoczęcie pracy nad serialem na podstawie powieści „Wielkie kłamstewka” autorstwa Liane Moriarty. Obie aktorki zagrają główne role, a scenariuszem zajmie się David E. Kelley, który został producentem wykonawczym.
9 maja 2015 roku stacja HBO zamówiła pierwszy sezon serialu.
W grudniu 2015 roku Shailene Woodley, Adam Scott, Laura Dern oraz Zoë Kravitz dołączyli do obsady dramatu.
Na początku stycznia 2016 roku ogłoszono większą część obsady dramatu, do którego dołączyli: Alexander Skarsgård, James Tupper, Jeffrey Nordling, Sarah Baker, P.J. Byrne, Darby Camp, Hong Chau, Kelen Coleman, Ivy George, Virginia Kull, Kathryn Newton, Larry Sullivan, Kathreen Khavari, Merrin Dungey, David Monahan oraz Iain Armitage.
qas: question: Czy serial jest adaptacją powieści?
answers: text: ogłosiły rozpoczęcie pracy nad serialem na podstawie powieści
generative_answer: tak

question: Na antenie jakiej stacji można było oglądać początkowe sezony serialu?
plausible_answers: text: HBO
generative_answer: HBO

question: Czy scenarzysta serialu był jednocześnie jego producentem wykonawczym?
answers: text: a scenariuszem zajmie się David E. Kelley, który został producentem wykonawczym
generative_answer: tak

question: Jakie dwie aktorki odmówiły zagrania w serialu na samym początku pracy nad nim?
plausible_answers: text: Reese Witherspoon i Nicole Kidman
generative_answer: Reese Witherspoon i Nicole Kidman

question: Którzy aktorzy zostali usunięci z obsady w grudniu 2015 roku?
plausible_answers: text: Shailene Woodley, Adam Scott, Laura Dern oraz Zoë Kravitz
generative_answer: Shailene Woodley, Adam Scott, Laura Dern oraz Zoë Kravitz
Wham!

Wham! – brytyjski zespół muzyczny, założony przez George’a Michaela i Andrew Ridgeleya. Zespół istniał w latach 1981–1986.

context: Wiosną 1986 roku zespół Wham! ogłosił zakończenie działalności. Głównym z powodów rozpadu grupy były ambicje George'a Michaela, który pragnął tworzyć dla bardziej wymagającej publiczności. Ostatecznie duet Wham! przestał istnieć po wydaniu albumu Music from the Edge of Heaven oraz zagraniu 28 czerwca 1986 roku pożegnalnego koncertu "The Final" z udziałem 73-tysięcznej widowni na Stadionie Wembley. Zespół podczas pięciu lat swojego istnienia sprzedał w sumie 20 milionów albumów oraz blisko 15 milionów singli.
qas: question: W którym roku rozpadła się formacja Wham!?
answers: text: 1986
generative_answer: w 1986

question: Co stanowiło jedyny powód zakończenia działalności formacji muzycznej?
plausible_answers: text: ambicje George'a Michaela
generative_answer: ambicje George'a Michaela

question: Jaki tytuł nosi ostatni krążek Wham!?
answers: text: Music from the Edge of Heaven
generative_answer: Music from the Edge of Heaven

question: Jak zatytułowany był ostatni koncert zespołu?
answers: text: The Final
generative_answer: The Final

question: Ile osób pojawiło się na ostatnim występie formacji muzycznej?
answers: text: 73-tysięcznej
generative_answer: 73 tysiące
Óscar Tabárez

Óscar Washington Tabárez Silva, zwany El Maestro (ur. 3 marca 1947 w Montevideo) – urugwajski piłkarz i trener piłkarski, w czasie kariery zawodniczej występujący na pozycji obrońcy.
Pracę szkoleniową rozpoczął na początku lat 80., najpierw jako trener młodzieży, a później drużyn seniorskich z ligi urugwajskiej. W kolejnej dekadzie wyjechał z kraju: początkowo do Argentyny, a następnie do Europy. Pracował w klubach hiszpańskich i włoskich, w tym w A.C. Milanie. Jednak jego osiągnięcia z tego czasu są niewielkie; pod względem liczby zdobytych trofeów znacznie lepiej wiodło mu się w Ameryce Południowej.
Od 2006 jest po raz drugi – wcześniej w latach 1988–1990 – selekcjonerem reprezentacji Urugwaju. Pod jego opieką po wielu dekadach słabszych występów Urugwajczycy powrócili do światowej czołówki, zdobywając kolejno IV miejsce na Mundialu 2010, Copa América 2011 i półfinał na Copa América 2007 oraz IV miejsce w Pucharze Konfederacji 2013. Za jego kadencji drużyna narodowa zajęła trzecie miejsce w rankingu FIFA (kwiecień 2012); nigdy wcześniej nie była tak wysoko.
W rankingu IFFHS na najlepszego trenera drużyny narodowej na świecie w 2010 i 2011 zajął odpowiednio 4. i – jako pierwszy Urugwajczyk w historii – 1. miejsce, z kolei w podobnym zestawieniu dziennika El País na najlepszego szkoleniowca z Ameryki Południowej dwukrotnie – także w latach 2010–2011 – był pierwszy.

context: Rok później Tabárez poprowadził swoich podopiecznych na Copa América 2011. Nie zmienił znacząco reprezentacji; do Argentyny pojechało aż dwudziestu uczestników mundialu. W rozgrywkach grupowych rywalami Urugwajczyków były zespoły Peru, Chile i Meksyku. Podopieczni Tabáreza zakończyli rozgrywki na drugim miejscu; zdobyli pięć punktów po dwu remisach (po 1:1 z Peru i Chile) oraz jednym zwycięstwie (1:0 z Meksykiem). W ćwierćfinale Urugwajczycy zmierzyli się z gospodarzami turnieju, Argentyńczycy. Ich trener, Sergio Batista, zdołał namówić do gry na Copa América największe gwiazdy zespołu, dzięki czemu jego podopieczni byli uważani za faworytów imprezy. Wynik meczu – nazywanego przez dziennikarzy „przedwczesnym finałem” – został rozstrzygnięty dopiero w rzutach karnych: Urugwajczycy wygrali 1:1 (5:4), a ich bramkarz, Fernando Muslera, obronił jedną jedenastkę, wykonywaną przez Carlosa Téveza. Dzięki temu podopieczni Tabáreza piąty raz z rzędu awansowali do półfinału Copa América.
qas: question: Z jakimi reprezentacjami zmierzyła się drużyna Urugwaju w fazie grupowej?
answers: text: Peru, Chile i Meksyku
generative_answer: Peru, Chile i Meksyku

question: Z kim reprezentacja Urugwaju zagrała w ćwierćfinale?
answers: text: Argentyńczycy
generative_answer: z Argentyną

question: Jak nazywał się szkoleniowiec argentyńskiej reprezentacji?
answers: text: Sergio Batista
generative_answer: Sergio Batista

question: Jak nazywał się bramkarz urugwajskiej drużyny?
answers: text: Fernando Muslera
generative_answer: Fernando Muslera

question: Ile razy reprezentacja Urugwaju wygrała w półfinale?
plausible_answers: text: piąty
generative_answer: pięć
Arek Kłusowski

Arkadiusz Kłusowski (ur. 14 kwietnia 1992 w Rzeszowie) – polski piosenkarz, kompozytor i tekściarz.

context: W 2015 zadebiutował występem w spektaklu Cohen – Nohavica w reżyserii Mariana Opani, wystawianym w warszawskim Teatrze Buffo. W lutym 2016 wydał singel „Try”, którego producentem został MaJLo. W 2017 wziął udział w projekcie Łukasza Gorczycy „Gorczyca i Przyjaciele”, dzięki któremu nawiązał współpracę z gitarzystką Jennifer Batten i Jackiem Moore’em, z którym stworzył projekt muzyczny A.M.G. Również w 2017 zakwalifikował się z piosenką „To już za nami” do udziału w koncercie „Debiuty” w ramach 54. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, jednak wycofał się z występu wskutek bojkotu imprezy przez polskich wykonawców, co było szeroko komentowane w mediach. We wrześniu uczestniczył w festiwalowym konkursie. W 2018 był jednym z jurorów w pierwszej edycji programu Polsatu Śpiewajmy razem. All Together Now.
qas: question: Jaki utwór wydał artysta w 2016 roku?
answers: text: Try
generative_answer: Try

question: Kto wyprodukował "Try" piosenkarza?
answers: text: MaJLo
generative_answer: MaJLo

question: Jaki utwór wykonał na 54. KFPP w 2017 roku?
plausible_answers: text: To już za nami
generative_answer: To już za nami

question: Dlaczego piosenkarz ostatecznie nie zaśpiewał na 54. KFPP?
answers: text: wskutek bojkotu imprezy przez polskich wykonawców
generative_answer: wskutek bojkotu imprezy przez polskich wykonawców

question: W jakiej realizacji został jurorem w 2018 roku?
answers: text: Śpiewajmy razem. All Together Now
generative_answer: Śpiewajmy razem. All Together Now
Historia Białorusi

Historia Białorusi – obejmuje dzieje białoruskiego państwa, narodu oraz ziem wchodzących dziś w skład Republiki Białorusi od czasów pierwszych migracji słowiańskich na te ziemie po XXI wiek.

context: Po wybuchu I wojny światowej zachodnia część terytorium współczesnej Białorusi od 1915. znalazła się pod okupacją niemiecką. Na reszcie obszaru Białorusi pozostającego pod kontrolą Rosji miały miejsce procesy powodowane wydarzeniami rewolucyjnymi lutego oraz października 1917. Odbyły się wybory do Konstytuanty Rosji, ale po zawarciu przez rząd bolszewicki Rosji traktatu brzeskiego z Niemcami 3 marca 1918 całe terytorium Białorusi zostało okupowane przez Niemcy. Na tym terenie 25 marca 1918 roku Białoruś po raz pierwszy w historii ogłosiła formalnie niepodległe państwo, Białoruską Republikę Ludową (BRL), ale wówczas nie posiadające własnej armii, policji, sądownictwa, finansów (nie było na to zgody ze strony Niemiec, jak i formalnego uznania z ich strony). Po kapitulacji Niemiec, wraz z opuszczaniem Białorusi przez wojska niemieckie, BRL przestała istnieć. W styczniu 1919 roku sowiecka Armia Czerwona zajęła utracone w wyniku pokoju brzeskiego ziemie białoruskie. Wtedy też utworzono po raz pierwszy Białoruską Socjalistyczną Republikę Radziecką (BSRR), de iure twór niezależny, de facto uzależniony pod każdym względem od Rosji Radzieckiej.
qas: question: W którym roku rozpoczęła się I wojna światowa?
plausible_answers: text: 1915
generative_answer: w 1915

question: Kiedy doszło do podpisania traktatu brzeskiego?
answers: text: 3 marca 1918
generative_answer: 3 marca 1918

question: Co stało się z obszarami państwa po zawiązaniu traktatu brzeskiego?
answers: text: zostało okupowane przez Niemcy
generative_answer: zostało okupowane przez Niemcy

question: Kiedy państwo pierwszy raz proklamowało swoją niepodległość?
answers: text: 25 marca 1918
generative_answer: 25 marca 1918

question: Co powstało na obszarze Białorusi w styczniu 1919 roku?
answers: text: Białoruską Socjalistyczną Republikę Radziecką
generative_answer: Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka
Ernest Wilimowski

Ernest Otton Wilimowski (ur. jako Ernst Otto Pradella 23 czerwca 1916 w Katowicach, zm. 30 sierpnia 1997 w Karlsruhe) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant Polski (1934–1939) i III Rzeszy (1941–1942).
Wilimowski przeszedł do historii mistrzostw świata jako strzelec czterech bramek w meczu Brazylia – Polska (6:5) podczas Mistrzostw Świata 1938 we Francji, przez co przez 56 lat był rekordzistą pod względem liczby zdobytych goli w jednym meczu. Jego rekord został pobity podczas Mistrzostw Świata 1994 w Stanach Zjednoczonych, kiedy to Oleg Salenko w meczu grupy B przeciwko Kamerunowi (6:1) strzelił 5 bramek dla reprezentacji Rosji.
Czterokrotny mistrz Polski z klubem Ruch Hajduki Wielkie (1934, 1935, 1936, 1938), trzykrotny król strzelców ligi polskiej (1934, 1936, 1939). Jako pierwszy piłkarz w historii ligi zdobył w jednym meczu siedem, osiem, dziewięć i dziesięć goli. Dysponował bardzo dobrym dryblingiem oraz znakomitą skutecznością strzelecką. Łącznie w karierze strzelił 1175 goli w oficjalnych i nieoficjalnych meczach, natomiast w oficjalnych meczach według statystyk RSSSF strzelił 554 gole, co daje mu 10. miejsce na liście strzelców wszech czasów.

context: Drugi najlepszy mecz w karierze Wilimowski zagrał w Warszawie 27 sierpnia 1939, gdy reprezentacja Polski towarzysko podejmowała ówczesnych wicemistrzów świata – Węgrów. Już po 30. minutach gry było 2:0 dla Węgier, jednak Wilimowski zdołał strzelić hat-tricka (33., 64. i 76. minuta) oraz wywalczył dla swojej drużyny rzut karny, który wykorzystał Leonard Piątek (w 75. minucie). Mecz zakończył się zwycięstwem Polaków 4:2. Było to ostatnie spotkanie polskiej kadry przed wybuchem II wojny światowej, a dla Wilimowskiego ostatnie w reprezentacji Polski, w której łącznie w latach 1934–1939 rozegrał 22 mecze i strzelił 21 bramek.
qas: question: Kiedy zawodnik zagrał swój drugi z kolei mecz od kiedy został piłkarzem?
plausible_answers: text: 27 sierpnia 1939
generative_answer: 27 sierpnia 1939

question: W których momentach meczu zawodnik zdobył hat-tricki?
answers: text: 33., 64. i 76. minuta
generative_answer: 35., 64. i 76. minucie

question: W którym momencie podczas spotkania Piątek wykonał rzut karny?
answers: text: w 75. minucie
generative_answer: w 75. minucie

question: Jakim wynikiem zakończyło się spotkanie reprezentacji Polski i Węgier?
answers: text: 4:2
generative_answer: 4:2

question: W ilu spotkaniach polskiej reprezentacji pojawił się Wilimowski?
answers: text: 22
generative_answer: 22
Sól ziemi czarnej

Sól ziemi czarnej – polski film historyczny z 1969 roku w reżyserii Kazimierza Kutza, pierwsza część tzw. tryptyku śląskiego, obejmującego również filmy Perła w koronie (1971) i Paciorki jednego różańca (1979). Film ukazuje losy Gabriela (Olgierd Łukaszewicz), jednego z siedmiu braci Basistów, którzy spontanicznie dołączają do drugiego powstania śląskiego w roku 1920. W trakcie walk Gabriel zakochuje się w niemieckiej sanitariuszce, co komplikuje jego stosunek do zrywu powstańczego.
W Soli ziemi czarnej Kutz zawarł wątek autobiograficzny (jego ojciec uczestniczył w trzecim powstaniu śląskim), a treść filmu wynikła ze starannej lektury literatury poświęconej Śląskowi, na podstawie której powstał autorski scenariusz. Kluczowa dla całości filmu okazała się scena przyśniona przez Kutza, w której Gabriel przenosi umierającego brata do kościoła. Za realizację Soli ziemi czarnej odpowiadał Zespół Filmowy „Wektor”, a zdjęcia do filmu nakręcił Wiesław Zdort.
Sól ziemi czarnej została pozytywnie przyjęta przez krytyków, zdobyła również cztery nagrody przyznawane podczas Lubuskiego Lata Filmowego, w tym Złote Grono. Film zebrał pochwały za styl artystyczny oraz za patriotyczną wymowę, natomiast nieliczne głosy krytyczne dotyczyły uproszczonego tła historycznego powstań śląskich. W 1970 Sól ziemi czarnej stała się oficjalnym polskim kandydatem do rywalizacji o 43. rozdanie Oscara w kategorii najlepszego filmu nieanglojęzycznego.

context: Premiera kinowa Soli ziemi czarnej odbyła się 6 marca 1970 roku; poprzedzała ją prapremiera 29 stycznia tego samego roku w Katowicach i była dystrybuowana w podwójnym pokazie z animowanymi Rytmami Śląska produkcji Studia Filmów Rysunkowych. W 2003 roku Sól ziemi czarnej została wydana na płytach DVD nakładem warszawskiego wydawnictwa Propaganda. W 2010 roku film Kutza stał się częścią pakietu, w skład którego wchodziły także Perła w koronie oraz Paciorki jednego różańca tego samego reżysera, w ramach serii wydawniczej Arcydzieła Polskiego Kina opublikowanej przez Wydawnictwo Telewizji Kino Polska. W czerwcu 2017 roku rozpoczęto proces rekonstrukcji cyfrowej Soli ziemi czarnej, który został zwieńczony powtórną premierą filmu 27 listopada tego samego roku w Kinoteatrze Rialto w Katowicach.
qas: question: W jakim miejscu odbyła się pierwsza premiera tego filmu?
plausible_answers: text: Kinoteatrze Rialto
generative_answer: Kinoteatrze Rialto

question: Razem z jaką inną produkcją film ten był dystrybuowany na samym początku?
answers: text: Rytmami Śląska
generative_answer: Rytmami Śląska

question: W którym roku został wydany na DVD?
answers: text: 2003
generative_answer: 2003

question: Jakie jeszcze filmy weszły w skład jednego pakietu w serii Arcydzieła Polskiego Kina?
answers: text: Perła w koronie oraz Paciorki jednego różańca
generative_answer: Perła w koronie oraz Paciorki jednego różańca

question: Jakiej przeróbce został poddany w 2017 roku?
answers: text: rekonstrukcji cyfrowej
generative_answer: rekonstrukcji cyfrowej