Rzut oszczepem

Rzut oszczepem – konkurencja sportowa, wchodząca w skład lekkoatletyki i wywodząca się ze starożytności.
Należy do konkurencji technicznych. Zawodnicy i zawodniczki rywalizują w rzucie oszczepem podczas igrzysk olimpijskich (mężczyźni od 1908, a kobiety od 1932 roku), mistrzostw Europy, mistrzostw świata oraz licznych mityngów lekkoatletycznych. Rzut oszczepem jest także rozgrywany w ramach rywalizacji w siedmioboju i dziesięcioboju.

context: W XIX wieku rzut oszczepem znany był jako ćwiczenie gimnastyczne. Zalecał go m.in. niemiecki pedagog Friedrich Ludwig Jahn (1778-1852). W roku 1859 w Atenach podjęto pierwszą próbę reaktywacji igrzysk olimpijskich. W ramach specjalnie z tej okazji zorganizowanych zawodów rozegrano konkurs rzutu oszczepem do celu oraz na odległość (ówczesny oszczep miał 1,75 m długości i ważył 1,4 kg). Pod koniec wieku rzut oszczepem był uprawiany w kilkunastu krajach m.in. w Szwecji i na Węgrzech. W roku 1885 zaczęto stosować rozbieg (do tej pory rzuty oddawano z miejsca). Technika nie przypominała obecnie nam znanej.
qas: question: Jak postrzegano rzut oszczepem w dziewiętnastym wieku?
answers: text: jako ćwiczenie gimnastyczne
generative_answer: jako ćwiczenie gimnastyczne

question: Kiedy w Atenach odbyły się pierwsze igrzyska?
plausible_answers: text: W roku 1859
generative_answer: W roku 1859

question: Jaką długością cechował się oszczep około 1859 roku?
answers: text: 1,75 m
generative_answer: 1,75 m

question: Jaką masą odznaczał się oszczep około 1859 roku?
answers: text: 1,4 kg
generative_answer: 1,4 kg

question: Czy przed rokiem 1885 wykonywano rzut oszczepem ze stałego punktu? 
answers: text: W roku 1885 zaczęto stosować rozbieg (do tej pory rzuty oddawano z miejsca)
generative_answer: tak

context: Rzut oszczepem – jako konkurencja sportowa – znany jest od czasów antycznych. Wcześniej – już w paleolicie – oszczep znany był jako broń myśliwska oraz narzędzie wojenne. Konkurs rzutu oszczepem był jedną z konkurencji podczas starożytnych igrzysk olimpijskich od roku 708 p.n.e. W Grecji, a także w Irlandii podczas igrzysk tailtańskich, oszczep był jedną z konkurencji pięcioboju. W greckim pentatlonie rzucano oszczepem o nazwie apotomeus, wykonanym z litego drewna i zaostrzonym na jednym końcu. Pośrodku drzewca znajdowała się rzemienna pętla ankyle, za którą zawodnik zaczepiał palcem wskazującym i wielkim. Pętla służyła do nadawania oszczepowi ruchu rotacyjnego podczas lotu. W starożytnej Grecji rywalizowano również w rzutach cięższym oszczepem bojowym o nazwie akontion, wyposażonym w grot spiżowy, w późniejszym okresie żelazny. W okresie średniowiecza oszczepem rzucano podczas występów rycerskich. Wówczas wykonywano głównie rzuty z miejsca do celu.
qas: question: W jaki sposób wykorzystywano oszczep w okresie paleolitu?
answers: text: jako broń myśliwska oraz narzędzie wojenne
generative_answer: jako broń myśliwską oraz narzędzie wojenne

question: Z jakiego materiału zrobiony był apotomeus?
answers: text: litego drewna
generative_answer: litego drewna

question: Jak nazywała się pętla umieszczona na akontionie?
plausible_answers: text: ankyle
generative_answer: ankyle

question: Jaką funkcję pełniła pętla ankyle?
answers: text: nadawania oszczepowi ruchu rotacyjnego podczas lotu
generative_answer: nadawania oszczepowi ruchu rotacyjnego podczas lotu

question: W jakich okolicznościach praktykowano rzut oszczepem w epoce średniowiecza?
answers: text: podczas występów rycerskich
generative_answer: podczas występów rycerskich