TKh1

TKh1 – stosowane na Polskich Kolejach Państwowych oznaczenie parowozów pruskiej serii T3 i typów zbliżonych. Były to małe tendrzaki o układzie osi C (0-3-0) dla lokalnego ruchu mieszanego i prac manewrowych, produkowane w dużej ilości w Niemczech w latach 1882–1906 dla kolei pruskich (potocznie KPEV), a ponadto dla licznych kolei prywatnych i niektórych innych państw do 1924 roku. Na Kolejach Niemieckich (DRG) oznaczone były głównie jako seria 8970-75. Używane były także na PKP i w polskich zakładach przemysłowych, do lat 60. XX wieku.
Parowozy pruskiej serii T3 i typów pokrewnych były jednymi z najszerzej rozpowszechnionych, najdłużej pozostających w służbie i najbardziej udanych pruskich lokomotyw. Seria T3 kolei pruskich przede wszystkim obejmowała znormalizowane lokomotywy wzoru III-4e, lecz zaliczano do niej także mniej liczny wzór III-4p oraz kilkanaście innych parowozów. Z serią tą są w praktyce utożsamiane liczne takie same lub podobne lokomotywy budowane dla innych kolei regionalnych, prywatnych i przemysłowych. Mimo że nie zaliczały się one formalnie do serii T3, były one zbliżone konstrukcyjnie, a część z nich dzieliła później losy maszyn tej serii na innych kolejach, w tym na kolejach niemieckich oraz na PKP.

context: Od 1882 roku Henschel i inne fabryki niemieckie rozpoczęły produkcję jednolitego typu tendrzaka o układzie osi C dla kolei pruskich, oznaczonego jako znormalizowany wzór (Musterblatt) III-4e (pierwotnie, do 1883 roku: M 12). Posiadały one silnik bliźniaczy o średnicy cylindrów 350 mm i skoku tłoka 550 mm oraz początkowo koła o średnicy 1,08 m. Po wprowadzeniu na kolejach pruskich w 1906 roku podziału na serie, lokomotywy te zostały oznaczone jako seria T3 (litera T oznaczała tendrzaki). Oprócz 1302 lokomotyw typu III-4e, do serii T3 zaliczono też 52 wzmocnione lokomotywy typu III-4p, produkowane w latach 1904–1906. Łącznie koleje pruskie otrzymały 1354 znormalizowane lokomotywy serii T3, obu wzorów, wyprodukowane do 1906 roku (włącznie z lokomotywami budowanymi początkowo dla innych kolei i przejętymi później przez koleje pruskie).
qas: question: Jakim układem osi charakteryzowały się nowe parowozy?
answers: text: C
generative_answer: C

question: Jaki silnik został zamontowany w nowych parowozach?
answers: text: bliźniaczy
generative_answer: bliźniaczy

question: Ile wynosiła średnica cylindrów w nowym silniku parowozów?
answers: text: 350 mm
generative_answer: 350 mm

question: Jaki termin oznaczało T?
answers: text: tendrzaki
generative_answer: tendrzaki

question: Ile parowozów T3 otrzymały finalnie pruskie koleje?
answers: text: 1354
generative_answer: 1354

context: Zbliżone do lokomotyw serii T3, o takim samym rozstawie osi, lecz nieco silniejsze i cięższe, były tendrzaki typu Pudel, rozwiniętego w kilku wersjach przez firmę Jung dla kolei przemysłowych (masa służbowa do 38,5 t, nacisk na oś do 13 ton, średnica cylindrów 400 mm, powierzchnia ogrzewalna 77,9 m²). Odróżniały się zewnętrznie posiadaniem małej skrzyni węglowej z tyłu budki. Między innymi, w latach 1912–1916 zbudowano ich dla kolei portowej w Bremie (Bremer Hafenbahn) 9 sztuk, a w 1920 roku jeszcze jedną, cięższą od pozostałych (nacisk na oś 15,5 t). W 1930 roku lokomotywy te zostały przejęte przez DRG i zaliczone do serii 8975 (numery 89 7512 do 7521), tak jak lokomotywy serii T3.
qas: question: Co wyróżniało tendrzaki typu Pudel od serii T3?
answers: text: silniejsze i cięższe
generative_answer: Były silniejsze i cięższe

question: Ile lokomotyw zbudowano w latach 1912-1920?
answers: text: 9 sztuk, a w 1920 roku jeszcze jedną
generative_answer: 10 sztuk

question: Dlaczego DRG przejęło lokomotywy w 1930 roku?
plausible_answers: text: zostały przejęte przez DRG
generative_answer: zostały przejęte przez DRG

question: Kto zajmował się rozbudowywaniem lokomotyw typu Pudel?
answers: text: firmę Jung
generative_answer: firma Jung

question: W jakich latach tworzono lokomotywy dla Bremer Hafenbahn?
answers: text: 1912–1916
generative_answer: 1912–1916