clarin-pl/poquad huggingface dataset:
Krążowniki liniowe typu O

Krążowniki liniowe typu O – niemieckie krążowniki liniowe, których budowę planowała Kriegsmarine przed II wojną światową. Zaprojektowano je na bazie krążowników typu P po stwierdzeniu, że w przypadku przyszłego konfliktu z Wielką Brytanią Royal Navy będzie miała więcej ciężkich okrętów, pierwszą zmianą było zamontowanie dział kalibru 380 mm w miejsce 283 mm. Budowa krążowników liniowych została ujęta w Planie Z w 1939 roku: planowano, że w razie niemieckiego ataku na linie komunikacyjne przeciwnika lotniskowiec, pancerniki typu H i mniejsze okręty będą wiązać w walce eskortę konwojów przeciwnika, natomiast okręty typu O zajmą się niszczeniem statków handlowych.
Projekt typu O odzwierciedlał zadania, dla jakich go budowano: miał ciężką artylerię główną, składającą się z 6 dział kal. 380 mm w trzech dwudziałowych wieżach, by zwalczać ciężkie krążowniki eskorty uzbrojone w działa kal. 203 mm. Okręty miały mieć pancerz chroniący przed pociskami tego kalibru, ale nie cięższymi. Miał także dysponować wysoką prędkością, pozwalająca mu uniknąć walki z lepiej uzbrojonymi i opancerzonymi, lecz wolniejszymi pancernikami.

context: Pomimo że nie ukończono prac nad planami, trzeci krążownik liniowy, Q, został zamówiony w stoczni Germaniawerft w Kilonii 8 sierpnia 1939 roku. Miesiąc później projekt autorstwa zespołu pod kierownictwem Marine-Oberbauarta Henniga został dopracowany. Wyporność wzrosła do 31 650 ton metrycznych (projektowa) i 35 945 ton (pełna). Zanurzenie miało wynosić odpowiednio 8,0 i 8,8 metra. Długość na linii wodnej była określona na 246 metrów, a szerokość na 30 metrów. Artyleria główna miała się składać z 6 dział kal. 380 mm L/47 w dwudziałowych wieżach, artyleria średnia została podzielona na sześć dwudziałowych wież kal. 150 mm L/48 przeznaczonych do zwalczania celów morskich i dwudziałowych zestawów przeciwlotniczych kal. 105 mm L/65. Artylerię średnią zmieniono, ponieważ niemieccy projektanci nie mogli skonstruować udanego działa uniwersalnego. Lżejsza artyleria przeciwlotnicza miała się składać z ośmiu dział kal. 37 mm na czterech dwudziałowych podstawach oraz dwudziestu działek kal. 20 mm na pojedynczych podstawach. Uzbrojenie okrętów uzupełniało dwanaście wyrzutni torpedowych kal. 533 mm. Jednostki miały być wyposażone w cztery wodnosamoloty zwiadowcze. Przy wyporności projektowej maksymalna prędkość została ograniczona o pół węzła (do 33,5 w.). Wymagało to, by siłownia dawała moc maksymalną 176 000 KM.
qas: question: Gdzie zamówiono trzeci krążownik?
answers: text: w stoczni Germaniawerft w Kilonii
generative_answer: w stoczni Germaniawerft w Kilonii

question: Kto dowodził projektem krążownika?
answers: text: Marine-Oberbauarta Henniga
generative_answer: Marine-Oberbauart Hennig

question: Ile wynosiła pełna wyporność krążownika?
answers: text: 35 945 ton
generative_answer: 35 945 ton

question: Z ilu dział miała się składać cała artyleria? 
plausible_answers: text: ośmiu
generative_answer: ośmiu

question: Ile dział miała główna artyleria? 
answers: text: 6
generative_answer: 6
Mia Farrow

María de Lourdes Villiers „Mia” Farrow (ur. 9 lutego 1945 w Los Angeles) – amerykańska aktorka, aktywistka i była modelka. Laureatka Złotego Globu. Stała się również znana ze swojej bogatej pracy jako ambasadorka dobrej woli UNICEF, której działalność humanitarną obejmuje Darfur, Czad i Republikę Środkowoafrykańską. Był jedną ze stu najbardziej wpływowych osób na świecie w roku 2008 według tygodnika „Time”.

context: Była dwukrotnie mężatką. 19 lipca 1966 poślubiła piosenkarza i aktora Franka Sinatrę. 16 sierpnia 1968 doszło do rozwodu. 10 września 1970 wyszła za mąż za dyrygenta i kompozytora André Previna, z którym miała trzech synów - bliźniaki - Matthew Phineasa i Saschę Villiersa (ur. 26 lutego 1970) i Fletchera (ur. 1974) oraz trzy adoptowane córki - Soon-Yi (ur. 1970), Lark Song (ur. 1973, zm. 25 grudnia 2008) i Summer Song „Daisy” (ur. 6 października 1974). Jako samotny rodzic Farrow adoptowała jeszcze pięcioro dzieci: trzy córki - Tam (ur. 1979, zm. 2000 na niewydolność serca), Frankie-Minh (ur. 4 lutego 1989) i Kaeli-Sheę Maureen „Quincy” (ur. 19 stycznia 1994; adoptowana w 1994) oraz dwóch synów - Thaddeusa Wilka (pierwotnie nazwany Gabriel; ur. 16 grudnia 1988, zm. 21 września 2016) i Isaiaha Justusa (ur. 3 lutego 1992). 31 stycznia 1979 Farrow i Previn rozwiedli się. W latach 1980–1992 była związana z reżyserem Woodym Allenem, z którym rozstała się w atmosferze skandalu po tym, jak odkryła jego romans z jej adoptowaną córką z drugiego małżeństwa. Ich syn Ronan Farrow (ur. 19 grudnia 1987) został prawnikiem i dziennikarzem. Farrow i Allen ponadto wspólnie adoptowali dwoje dzieci: syna Mosesa (ur. 27 stycznia 1978) i córkę Dylan O’Sullivan (ur. 11 lipca 1985).
qas: question: Kto był pierwszym mężem Maríi de Lourdes Villiers „Mia” Farrow?
answers: text: Franka Sinatrę
generative_answer: Frank Sinatra

question: Kiedy María de Lourdes Villiers „Mia” Farrow rozwiodła się z pierwszym mężem?
answers: text: 16 sierpnia 1968
generative_answer: 16 sierpnia 1968

question: Kim był André Previna?
answers: text: dyrygenta i kompozytora
generative_answer: dyrygentem i kompozytorem

question: Ile dzieci urodziła María de Lourdes Villiers „Mia” Farrow?
answers: text: trzech
generative_answer: trójkę

question: W którym roku Farrow wzięła ślub z Woodym Allenem?
plausible_answers: text: 1980
generative_answer: 1980
Wioślarstwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 – dwójka podwójna mężczyzn

Wioślarstwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 – dwójka podwójna mężczyzn – rywalizacja dwójek podwójnych mężczyzn (M2x) podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 2016 w Rio de Janeiro, która została przeprowadzona w dniach 6–11 sierpnia 2016 roku na torze wioślarskim położonym na lagunie Lagoa Rodrigo de Freitas. Podobnie jak podczas innych seniorskich zawodów wioślarskich, zawodnicy w każdym z wyścigów pokonywali odległość 2 kilometrów.
W konkursie wzięło udział 26 zawodników, reprezentujących 13 państw. Wszyscy zawodnicy występowali w dwójkach złożonych z reprezentantów jednego państwa. 9 osad reprezentowało państwa europejskie. Poza tym, w konkursie znalazła się też jedna osada azjatycka, jedna północnoamerykańska, jedna australijska i jedna pochodząca z Oceanii. Rozegrano osiem wyścigów: trzy wyścigi eliminacyjne, repesaż, dwa wyścigi półfinałowe, finał B oraz finał A. Zwycięstwo odnieśli faworyzowani reprezentanci Chorwacji, bracia Martin i Valent Sinkoviciowie. Drugie miejsce zajęli Litwini, Mindaugas Griškonis i Saulius Ritter, a na trzecim stopniu podium stanęli Norwedzy, Kjetil Borch i Olaf Tufte.

context: Trzeci wyścig eliminacyjny odbył się 6 sierpnia o godzinie 12:10 czasu lokalnego i był 21. wyścigiem rozgrywanym w tym dniu na torze wioślarskim. Wystąpiły w nim cztery osady: chorwacka, australijska, serbska i francuska. Na pierwszych 500 metrach na prowadzenie wysunęli się reprezentanci Chorwacji i prowadzenia tego nie oddali do końca wyścigu. W pierwszej połowie dystansu na drugim miejscu utrzymywali się Australijczycy, lecz później zostali wyprzedzeni przez Francuzów, którzy drugi kilometr pokonali najszybciej ze wszystkich osad uczestniczących w wyścigu. Na czwartym miejscu do mety dotarli Serbowie ze stratą przeszło 37 sekund do zwycięzców.
qas: question: Jakie kraje konkurowały ze sobą w trzecim wyścigu eliminacyjnym?
answers: text: chorwacka, australijska, serbska i francuska
generative_answer: Chorwacja, Australia, Serbia, Francja

question: Kiedy miał miejsce trzeci wyścig eliminacyjny?
answers: text: 6 sierpnia
generative_answer: 6 sierpnia

question: O której godzinie wystartował trzeci wyścig?
answers: text: 12:10
generative_answer: 12:10

question: Którym z kolei wyścigiem 6 sierpnia był 3 eliminacyjny?
answers: text: 21
generative_answer: 21

question: Ile czasu stracili Australijczycy?
plausible_answers: text: 37 sekund
generative_answer: 37 sekund
Jezioro łabędzie

Jezioro łabędzie (ros. Лебединое oзеро) – skomponowany przez Piotra Czajkowskiego w 1876 roku balet klasyczny w czterech aktach. Autorami libretta byli Władimir Biegiczew i Wasilij Gelcer.
Prapremiera Jeziora łabędziego w choreografii Wentzela Reisingera miała miejsce w Teatrze Bolszoj w Moskwie 4 marca 1877, ale uznana została jako nieudana, dlatego przez kilkanaście lat balet nie zyskał zainteresowania innych teatrów.
Premiera petersburska, z librettem przerobionym przez Modesta Czajkowskiego (brata zmarłego kompozytora), w nowej redakcji muzycznej Riccarda Drigo, w słynnej choreografii Mariusa Petipy (akty I i III) i Lwa Iwanowa (akty II i IV), odbyła się 15 stycznia 1895. Dopiero ona odniosła sukces i stała się wzorcem dla wielu późniejszych choreografów, którzy przerabiali czasem libretto, zmieniali redakcję muzyczną partytury, dodawali nowe postacie, a także modyfikowali choreografię (zwłaszcza aktów Petipy), szanując jednak zwykle II akt autorstwa Lwa Iwanowa, uchodzący do dzisiaj za jedno z arcydzieł choreograficznych wszystkich czasów.
Polska premiera w choreografii Raffaele Grassiego według wersji petersburskiej odbyła się 30 grudnia 1900 w Teatrze Wielkim w Warszawie.

context: W Polsce nową interpretację treściową i choreograficzną zaproponowali w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej librecista Paweł Chynowski i choreograf Krzysztof Pastor (2017) w inscenizacji i wykonaniu Polskiego Baletu Narodowego. Akcja ich Jeziora łabędziego rozgrywa się w Rosji lat 1882–1896 i przedstawia historię rozterek miłosnych następcy rosyjskiego tronu, carewicza Nikiego (późniejszego Mikołaja II Romanowa), zakochanego jednocześnie w tamtych latach w heskiej księżniczce Alix (jego późniejszej żonie Aleksandrze Romanowej) i w polskiej balerinie cesarskiego baletu petersburskiego Matyldzie Krzesińskiej. Twórcom tego przedstawienia udało się jednak pogodzić tę opowieść z bajkowym wątkiem zaklętej w łabędzia Odetty, a nową choreografię większości baletu z najcenniejszymi fragmentami tradycyjnej choreografii Lwa Iwanowa i Mariusa Petipy.
qas: question: Kto na nowo zinterpretował balet Czajkowskiego?
answers: text: librecista Paweł Chynowski i choreograf Krzysztof Pastor
generative_answer: librecista Paweł Chynowski i choreograf Krzysztof Pastor

question: Gdzie dzieje się akcja "Jeziora łabędziego" zgodnie z interpretacją Chynowskiego i Pastora?
answers: text: w Rosji
generative_answer: w Rosji

question: Czy Alix i Aleksandra Romanowa to ta sama osoba?
answers: text: Alix (jego późniejszej żonie Aleksandrze Romanowej)
generative_answer: tak

question: Kim była Matylda Krzesińska?
answers: text: polskiej balerinie cesarskiego baletu petersburskiego
generative_answer: Polską baleriną cesarskiego baletu petersburskiego

question: Jak nazywali się choreografowie, którzy pomagali Pastorowi w stworzeniu nowej choreografii?
plausible_answers: text: choreografii Lwa Iwanowa i Mariusa Petipy
generative_answer: choreografii Lwa Iwanowa i Mariusa Petipy
Bitwa pod Maratonem

Bitwa pod Maratonem – najważniejsza bitwa pierwszej wielkiej inwazji perskiej na Grecję, która miała miejsce w roku 490 p.n.e., rozegrana pod małą miejscowością Maraton, usytuowanej we wschodniej Attyce.

context: 12 września obie armie stanęły naprzeciwko siebie. Grecy czekali za zasiekami z pni drzew oliwnych, gdy w nocy otrzymali informacje od jońskich zbiegów z armii perskiej siłą wcielonych do wrogich sił. Ci przekazali wieści o braku konnicy w obozie Persów. Na tę wieść Miltiades poderwał śpiących żołnierzy i rozpoczął natarcie na nieprzyjaciela przeformowując szyk tak, by skrzydła były dwukrotnie mocniejsze niż centrum. Atakując Ateńczycy znacząco utrudnili wrogom korzystanie z ich najgroźniejszej broni – łuków, poprzez natarcie od strony, z której dystans, który musieli przebyć pod ostrzałem, był minimalny (ok. 8 stadionów lub 1500 metrów).
qas: question: Kiedy rozpoczęła się bitwa?
answers: text: 12 września
generative_answer: 12 września

question: Jaką informację otrzymali Ateńczycy od uciekinierów?
answers: text: o braku konnicy w obozie Persów
generative_answer: o braku konnicy w obozie Persów

question: Jaka broń Persów jawiła się najbardziej niebezpieczną?
answers: text: łuków
generative_answer: łuki

question: Ile metrów liczyła odległość, którą Ateńczycy pokonali pod ostrzałem?
answers: text: 1500
generative_answer: 1500

question: Gdzie czatowali Ateńczycy przed natarciem na armię Persów?
answers: text: za zasiekami z pni drzew oliwnych
generative_answer: za zasiekami z pni drzew oliwnych
Omar Bongo

El Hadj Omar Bongo Ondimba (ur. jako Albert-Bernard Bongo 30 grudnia 1935 w Lewai, zm. 8 czerwca 2009 w Barcelonie) – gaboński polityk, minister, wiceprezydent w latach 1966–1967, prezydent Gabonu od 1967 do 2009. Rządził przez 42 lata. Jego następcą został wybrany syn, Ali Bongo Ondimba.
Omar Bongo, człowiek niskiej postury, po ukończeniu służby wojskowej rozpoczął pracę w administracji publicznej. W latach 60. XX w., jako młody urzędnik, objął kluczowe stanowiska w administracji prezydenta Léona M’by. Był szefem jego gabinetu, ministrem, a w 1966 został wiceprezydentem Gabonu. W 1967, po śmierci M’by, przejął władzę w państwie. Wprowadził jednopartyjny system rządów. Jego Gabońska Partia Demokratyczna do 1990 pozostawała jedyną legalnie działającą partią polityczną. W 1973, jako jedyny kandydat, po raz pierwszy wygrał wybory prezydenckie. W następnych latach sześciokrotnie uzyskiwał reelekcję (w 1979, 1986, 1993, 1998, 2005). W 1990, dzięki interwencji wojsk francuskich, przywrócił spokój w państwie, po fali strajków z powodu złej sytuacji ekonomicznej. Zmarł w czasie pełnienia urzędu, w barcelońskiej klinice, gdzie był leczony na raka jelita grubego.
Na arenie międzynarodowej wielokrotnie angażował się w proces pokojowego rozwiązywania sporów w Afryce. Utrzymywał szczególnie bliskie stosunki z Francją. Prowadził politykę z wszystkimi prezydentami V Republiki. Bongo był jednym z najbogatszych ludzi na świecie. Jego majątek był kilkakrotnie przedmiotem dochodzenia. Był oskarżany o korupcję i czerpanie zysków ze sprzedaży gabońskiej ropy naftowej. W 2009 francuska prokuratura wszczęła przeciw niemu śledztwo w sprawie defraudacji środków państwowych i zakup za nie francuskich nieruchomości i luksusowych samochodów. Sprawując władzę przez ponad cztery dekady, był jednym z ostatnich afrykańskich „wielkich przywódców”.

context: 30 sierpnia 2009 w Gabonie odbyły się wybory prezydenckie, które miały wyłonić następcę Omara Bongo. W wyborach, jako kandydat PDG, wziął udział jego syn, Ali Bongo Ondimba. Według oficjalnych wyników zdobył 41,79% głosów poparcia i został zwycięzcą wyborów. Wyniki głosowania odrzuciła opozycja, która oskarżyła władze o fałszerstwa. W Port Gentil doszło do trzydniowych zamieszek, a Sąd Konstytucyjny nakazał ponownie liczenie głosów. Okres transferu władzy zakończył się 16 października 2009, kiedy Ali Bongo Ondimba, po potwierdzeniu jego zwycięstwa przed sąd, został uroczyście zaprzysiężony na stanowisku prezydenta Gabonu.
qas: question: Czy Omar Bongo rządził w Gabonie?
answers: text: następcę Omara Bongo
generative_answer: tak

question: Czy Omar Bongo miał dziecko?
answers: text: jego syn
generative_answer: tak

question: Jakie stanowisko piastował Ali Bongo Ondimba?
answers: text: prezydenta Gabonu
generative_answer: prezydenta Gabonu

question: W jakim mieście pojawiły się zamieszki spowodowane śmiercią poprzedniego prezydenta?
plausible_answers: text: Port Gentil
generative_answer: Port Gentil

question: Ile procent głosów zdobył syn Omara Bongo w wyborach?
answers: text: 41,79
generative_answer: 41,79
Mistrzostwa Świata w Snookerze 2019

Mistrzostwa Świata w Snookerze 2019 (ang. 2019 Betfred.com World Snooker Championship) – 82. edycja mistrzostw świata w snookerze, która odbyła się w dniach 20 kwietnia–6 maja 2019 roku w Crucible Theatre w Sheffield. Był to dwudziesty i ostatni turniej rankingowy sezonu 2018/2019.
Obrońca tytułu, Walijczyk Mark Williams został wyeliminowany z turnieju w 1/8 finału po porażce 9:13 z Davidem Gilbertem. Mistrzem świata został Judd Trump, który w finale pokonał 18:9 Johna Higginsa.
Turniej był transmitowany w Europie przez stacje BBC i Eurosport, a na świecie przez Facebooka oraz portal YouTube na stronie World Snooker. W Polsce wszystkie mecze fazy telewizyjnej oraz wybrane mecze kwalifikacji można było obejrzeć, w opcji na żywo oraz VOD, w płatnej platformie streamingowej Eurosport Player.

context: Druga część meczu odbyła 27 kwietnia w sesji porannej, która rozpoczęła się prowadzeniem Anglika 5–3. Z pierwszych czterech partii, każdy z zawodników wygrał po dwie. Gilbert okazał się lepszy w partii pierwszej oraz czwartej, w których to zbudował podejścia w wysokości 82 oraz 100 punktów. Williams triumfował w drugiej i trzeciej partii sesji. Po regulaminowej przerwie Gilbert wygrał kolejną partię doprowadzając do wyniku 8–5. Obrońca tytułu odpowiedział na to dwoma wygranymi partiami, w których zanotował breaki 86 i 101-punktowe. W ostatniej partii sesji Walijczyk popisał się breakiem w wysokości 68 punktów, na co Gilbert odpowiedział podejściem 69-punktowym, ostatecznie wygrywając partię jednym punktem. Tym samym zakończył drugą sesję prowadzeniem w całym meczu 9–7.
qas: question: Kto prowadził pierwszą część meczu?
plausible_answers: text: Anglika
generative_answer: Anglik

question: Jaki wynik miał Gilbert w pierwszej partii?
plausible_answers: text: 8–5
generative_answer: 8–5

question: Jakiej narodowości był Williams?
answers: text: Walijczyk
generative_answer: walijskiej

question: Kto ostatecznie wygrał mecz?
answers: text: Gilbert
generative_answer: Gilbert

question: Kiedy odbyła się pierwsza część meczu?
plausible_answers: text: 27 kwietnia
generative_answer: 27 kwietnia
Kwas askorbinowy

Kwas askorbinowy, witamina C, E300 (łac. acidum ascorbicum) – organiczny związek chemiczny z grupy nienasyconych alkoholi polihydroksylowych. Jest niezbędny do funkcjonowania organizmów żywych. Dla niektórych zwierząt, w tym ludzi, jest witaminą, czyli musi być dostarczany w pożywieniu. Jest także przeciwutleniaczem stosowanym jako dodatek do żywności.

context: Ze względu na metaboliczny wpływ witaminy C zaleca się unikanie spożywania większych jej dawek (tj. powyżej 500 mg na dobę) w przypadku występowania lub skłonności do powstawania kamieni nerkowych, w skład których wchodzi szczawian wapnia lub kwas moczowy. Takie samo zalecenie odnosi się też do osób chorujących na takie schorzenia jak hemochromatoza, talasemia i niedokrwistość syderoblastyczna. Szacuje się, że ograniczone w czasie dożylne przyjmowanie wysokich dawek witaminy C nie powinno zwiększać ryzyka kamicy. Prospektywna analiza kohortowa z roku 2015 wykazała, że suplementacja witaminy C zwiększa ryzyko wystąpienia kamieni nerkowych u mężczyzn, ale nie u kobiet.
qas: question: Jaka dawka wit. C rozumiana jest jako większa?
answers: text: powyżej 500 mg na dobę
generative_answer: powyżej 500 mg na dobę

question: Dlaczego każdy człowiek powinien stosować jedynie śladowe witaminy C?
plausible_answers: text: Ze względu na metaboliczny wpływ
generative_answer: Ze względu na metaboliczny wpływ

question: Kto narażony jest na wystąpienie złogów w nerkach w wyniku suplementacji witaminy?
answers: text: mężczyzn
generative_answer: mężczyźni

question: Czy kobiety zagrożone są powstaniem złogów w nerkach w wyniku suplementacji witaminy?
answers: text: suplementacja witaminy C zwiększa ryzyko wystąpienia kamieni nerkowych u mężczyzn, ale nie u kobiet
generative_answer: nie

question: Czy przy hemochromatozie nie powinno się przyjmować znacznych ilości witaminy?
answers: text: zaleca się unikanie spożywania większych jej dawek (tj. powyżej 500 mg na dobę) w przypadku występowania lub skłonności do powstawania kamieni nerkowych, w skład których wchodzi szczawian wapnia lub kwas moczowy. Takie samo zalecenie odnosi się też do osób chorujących na takie schorzenia jak hemochromatoza, talasemia
generative_answer: tak
SMS Erzherzog Friedrich

SMS Erzherzog Friedrich – przeddrednot zbudowany dla Austro-Węgierskiej Marynarki Wojennej w latach 1902–1907. Był drugim okrętem z typu Erzherzog Karl. Został zwodowany w 4 kwietnia 1904 roku i razem ze swoimi siostrzanymi okrętami utworzył III Dywizjon Pancerników.
Przez większość I wojny światowej okręt pozostawał w swoim porcie macierzystym w Puli, w obecnej Chorwacji, poza czterema zadaniami. W 1914 r. pancernik był częścią austro-węgierskiej flotylli, która została wysłana w celu eskorty dwóch niemieckich okrętów, SMS „Breslau” i SMS „Goeben”, w trakcie ich ucieczki z brytyjskiego terytorium Morza Śródziemnego. Okręt dopłynął na wysokość Brindisi zanim został odwołany do swojego portu. W maju 1915 r. okręt brał udział w ostrzale włoskiego miasta portowego Ankona. „Erzherzog Friedrich” wziął również udział w stłumieniu buntu członków załóg kilku krążowników pancernych stacjonujących w Kotorze w dniach 1–3 lutego 1918 roku. Okręt brał też udział w próbie przełamania blokady Cieśniny Otranto w czerwcu tego samego roku, lecz musiał się wycofać, kiedy drednot „Szent István” został zatopiony. Po wojnie „Erzherzog Friedrich” został przekazany Francji jako pryz. Został zezłomowany we Włoszech w 1921 roku.

context: 1 lutego 1918 roku wybuchł bunt wśród załóg krążowników pancernych stacjonujących w Kotorze, włączając to załogi SMS „Sankt Georg” i SMS „Kaiser Karl VI”. Dwa dni później do portu przybyły trzy pancerniki typu Erzherzog Karl i asystowały w jego tłumieniu. Po spacyfikowaniu buntu krążowniki „Sankt Georg” i „Kaiser Karl VI” zostały wycofane ze służby, a pancerniki typu Erherzog Karl zostały na stałe przeniesione do portu w Kotorze. Admirał Miklós Horthy planował na poranek 11 czerwca atak na siły brytyjskie blokujące Cieśninę Otranto; trzy pancerniki typu Erzherzog Karl i cztery typu Tegetthoff miały osłaniać krążowniki typu Novara. Plan zakładał powtórzenie sukcesu rajdu przeprowadzonego rok wcześniej. Horthy chciał zniszczyć flotę blokującą cieśninę poprzez zwabienie brytyjskich okrętów do krążowników i mniejszych jednostek, które były osłaniane przez działa pancerników, w tym typu Erzherzog Karl. Jednak rano 10 czerwca drednot „Szent István” został storpedowany i zatopiony przez włoski kuter torpedowy. Horthy uznał, że element zaskoczenia został stracony i odwołał operację. Miało to być ostatnie zadanie bojowe, w którym wziął udział „Erzherzog Friedrich”. Resztę wojny okręt spędził w porcie w Puli.
qas: question: W jakim miejscu stacjonowały krążowniki?
answers: text: w Kotorze
generative_answer: w Kotorze

question: Jakie pancerniki tłumiły bunt?
answers: text: typu Erzherzog Karl
generative_answer: typu Erzherzog Karl

question: Kto zarządzał krążownikiem „Sankt Georg”? 
plausible_answers: text: Admirał Miklós Horthy
generative_answer: Admirał Miklós Horthy

question: Jakie statki blokowały Cieśninę Otranto?
answers: text: brytyjskie
generative_answer: brytyjskie

question: Czy „Szent István” przetrwał całą wojnę?
answers: text: „Szent István” został storpedowany i zatopiony
generative_answer: nie