clarin-pl/poquad huggingface dataset:
Live Facelift

Live Facelift – album wideo amerykańskiego zespołu muzycznego Alice in Chains, będący zapisem koncertu, który odbył się 22 grudnia 1990 w Moore Theatre w Seattle w stanie Waszyngton. Prócz utworów wykonanych na żywo, album zawierał również trzy teledyski – do kompozycji „We Die Young”, „Man in the Box” i „Sea of Sorrow”. Pierwotnie Live Facelift został wydany w formacie VHS i był dołączony – w limitowanym nakładzie 40 tys. kopii – jako bezpłatny dodatek do debiutanckiego albumu studyjnego Facelift (1990). W 2001 sprzedaż wideo przekroczyła w Stanach Zjednoczonych próg 50 tys. egzemplarzy, dzięki czemu uzyskał on od zrzeszenia amerykańskich wydawców muzyki Recording Industry Association of America (RIAA) certyfikat złotej płyty.
W 2016 i 2017 Live Facelift po raz pierwszy ukazał się w formacie winylowym w limitowanych nakładach 5 tys. i 1000 sztuk. Materiał był wzbogacony o wycięte fragmenty koncertu z pierwotnej wersji z 1991 oraz został poddany ponownemu masteringowi i miksowi.

context: Live Facelift ukazał się na kasecie 30 lipca 1991. Na album trafiło ostatecznie pięć utworów i trzy teledyski – do kompozycji „We Die Young”, „Man in the Box” oraz „Sea of Sorrow”. Produkcją wydawnictwa zajęła się Lisanne Dutton, a fotografie wykonali Rick Gould (przód) i Rocky Schenck (tył). Zarządzająca zespołem Susan Silver – w wypowiedzi dla książki Grunge Is Dead: The Oral History of Seattle Rock Music (2009) – wspominała: „Oni [Alice in Chains] dostali się na poziom, gdzie mogli zagrać w Moore Theatre – czyli dla półtora tysiąca ludzi. Alice grali i to było niesamowite. Zostało to sfilmowane. Don Ienner wpadł na pomysł wydania tego materiału w ilości 40 tys. egzemplarzy z Facelift [1990], a zbiegło się to z czasem, gdy «Man in the Box» zaczął być emitowany w radiu”.
qas: question: Kiedy wypuszczono Live Facelift?
answers: text: 30 lipca 1991
generative_answer: 30 lipca 1991

question: Co znalazło się finalnie na krążku Live Facelift?
answers: text: pięć utworów i trzy teledyski
generative_answer: pięć utworów i trzy teledyski

question: Wideoklipy do jakich piosenek znalazły się na Live Facelift?
answers: text: „We Die Young”, „Man in the Box” oraz „Sea of Sorrow”
generative_answer: „We Die Young”, „Man in the Box” oraz „Sea of Sorrow”

question: Kto jest twórcą zdjęcia na tylnej okładce Live Facelift?
answers: text: Rocky Schenck
generative_answer: Rocky Schenck

question: Kto pełni funkcję menadżera zespołu Alice in Chains?
answers: text: Susan Silver
generative_answer: Susan Silver
Kodeks 0244

Kodeks 0244 (Gregory-Aland no. 0244) – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, datowany metodą paleograficzną na V wiek. Zachował się niewielki fragment rękopisu, który przechowywany jest w Louvain-la-Neuve. Tekst rękopisu jest wykorzystywany we współczesnych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.

context: Na listę greckich rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Kurt Aland w 1963 roku, oznaczając go przy pomocy siglum 0244. Rękopis jest wykorzystywany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu. Po raz pierwszy został wykorzystany w roku 1979, w 26 wydaniu Nestle-Alanda (NA26). W 27. wydaniu Nestle-Alanda (NA27) traktowany jest jako świadek pierwszego rzędu cytowania. Nie został wykorzystany w 3. wydaniu The Greek New Testament wydanym przez United Bible Societies. Wykorzystano go natomiast w 4. wydaniu.
qas: question: Jak Aland oznaczył rękopis?
answers: text: 0244
generative_answer: 0244

question: Gdzie korzysta się z rękopisu 0244?
answers: text: w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu
generative_answer: w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu

question: Kiedy pierwszy raz wykorzystano rękopis 0244?
answers: text: 1979
generative_answer: 1979

question: W jaki sposób użyto rękopisu w NA27?
answers: text: jako świadek pierwszego rzędu cytowania
generative_answer: jako świadek pierwszego rzędu cytowania

question: Czy rękopis 0244 można znaleźć w 3. edycji greckiego Nowego Testamentu?
answers: text: Nie został wykorzystany w 3. wydaniu The Greek New Testament
generative_answer: nie
Young Leosia

Young Leosia, dawniej Sara, właściwie Sara Leokadia Sudoł (ur. 13 sierpnia 1998 w Szczecinie) – polska piosenkarka, raperka, autorka tekstów, realizatorka dźwięku i DJ-ka.

context: Największą popularność zyskała w 2021 dzięki singlowi „Szklanki”, który dostał się na szczyt polskiej listy Apple Music oraz Spotify. Do utworu nakręciła teledysk, który do września 2021 został wyświetlony ponad 32 mln razy w serwisie YouTube. W czerwcu zagrała główną rolę w teledysku Maty do utworu „Kiss cam (podryw roku)”. 6 sierpnia wydała singel „Jungle Girl”, który nagrała we współpracy z Żabsonem. Piosenka znalazła się na jej debiutanckim albumie pt. Hulanki, który został wydany 23 września nakładem wytwórni Internaziomale. 24 września opublikowała teledysk do utworu „Baila Ella”, który w ciągu miesiąca od premiery przekroczył 8 mln wyświetleń w serwisie YouTube.
qas: question: Na listach w jakich aplikacjach singiel Young Leosi zdobył największe notowania?
answers: text: Apple Music oraz Spotify
generative_answer: Apple Music oraz Spotify

question: Czy "Szklanki" mają swój teledysk na YT?
answers: text: Do utworu nakręciła teledysk, który do września 2021 został wyświetlony ponad 32 mln razy w serwisie YouTube
generative_answer: tak

question: Jakie wyświetlenia osiągnęły szklanki na YT?
answers: text: 32 mln
generative_answer: 32 mln

question: U jakiego artysty Leosia zagrała w teledysku?
answers: text: Maty
generative_answer: Maty

question: Z jaką wytwórnią współpracuje Żabson?
plausible_answers: text: Internaziomale
generative_answer: Internaziomale
Mariupol

Mariupol (w latach 1948–1989 Żdanow, ukr. Маріуполь, ros. Mариуполь) – miasto we wschodniej części Ukrainy, w obwodzie donieckim, położone nad Morzem Azowskim, nad Zatoką Taganroską, u ujścia Kalmiusu; port morski. Na początku 2021 roku, z liczbą mieszkańców wynoszącą ponad 431 tys., Mariupol zajmował dziesiąte miejsce wśród najludniejszych ukraińskich miast. Od marca 2022 Miasto-bohater Ukrainy.

context: Od końca XVIII wieku stał się znacznym ośrodkiem targowym, w 1809 otwarto port, a w 1882 wybudowano linię kolejową łączącą Mariupol z Donieckiem, co umożliwiło eksportowanie przez Mariupol donieckiego węgla. W latach 1886–1889 wybudowano nowy Mariupolski port handlowy, który stał się najważniejszym pod względem przeładunku towarów portem Imperium Rosyjskiego na południu po Odessie. Od końca XIX wieku rozwój przemysłu metalurgicznego. W okresie bezpośrednio po I wojnie światowej w Mariupolu funkcjonowała polska placówka o charakterze konsularnym. W latach 1941–1943 okupacja niemiecka miasta.
qas: question: W którym roku, na początku XIX wieku, rozpoczęła się budowa portu w Mariupolu?
plausible_answers: text: 1809
generative_answer: w 1809

question: Jaki surowiec zaczęto sprzedawać z Mariupola za granicę po otwarciu linii kolejowej?
plausible_answers: text: węgla
generative_answer: węgiel

question: Od kiedy w Mariupolu zaczął się rozkwit przemysłu metalurgicznego?
answers: text: Od końca XIX
generative_answer: Od końca XIX

question: Jaką polską placówkę otwarto w mieście po zakończeniu I wojny światowej?
answers: text: konsularnym
generative_answer: konsulat

question: Dokąd prowadziła linia kolejowa stworzona w Mariupolu w 1882 roku?
answers: text: Donieckiem
generative_answer: do Doniecka

context: Według danych z 2002 roku 48,7% mieszkańców stanowili Ukraińcy, 44,4% Rosjanie, a 4,3% Grecy, przy czym jednocześnie aż 89,64% mieszkańców jako języka ojczystego używało języka rosyjskiego, a tylko 9,92% ukraińskiego, zaś greckiego 0,20%. Według greckich źródeł Mariupol to największe na Ukrainie skupisko rosyjskojęzycznej diaspory greckiej. Ostrożność, dziedziczona po prześladowaniach okresu ZSRR, powstrzymuje część Greków przed deklaracją narodowości innej niż dwie główne. W roku 2014 wicepremier Grecji, Ewangelos Wenizelos, swą oficjalną wizytę w Kijowie poprzedził spotkaniem z diasporą Mariupola.
qas: question: Ilu mieszkańców Mariupola stanowili w 2002 roku Grecy?
answers: text: 4,3%
generative_answer: 4,3%

question: Ilu mieszkańców Mariupola w 2002 roku mówiło po ukraińsku?
answers: text: 9,92%
generative_answer: 9,92%

question: Jaka ludność skupia Mariupol według doniesień greckich?
answers: text: rosyjskojęzycznej diaspory greckiej
generative_answer: rosyjskojęzycznej diaspory greckiej

question: W którym roku Wenizelos po raz pierwszy w życiu odwiedził Mariupol?
plausible_answers: text: 2014
generative_answer: 2014

question: Dlaczego Grecy z Mariupola nie chcą przyznawać się do swojego pochodzenia?
answers: text: Ostrożność, dziedziczona po prześladowaniach okresu ZSRR
generative_answer: Ostrożność, dziedziczona po prześladowaniach okresu ZSRR
Rzeź wołyńska

Rzeź wołyńska – ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich przy aktywnym, częstym wsparciu miejscowej ludności ukraińskiej wobec mniejszości polskiej byłego województwa wołyńskiego II RP (w czasie wojny należącego do Komisariatu Rzeszy Ukraina), podczas okupacji terenów II Rzeczypospolitej przez III Rzeszę, w okresie od lutego 1943 do lutego 1945.
Ofiarami mordów, których kulminacja nastąpiła w lecie 1943, byli Polacy, w dużo mniejszej skali Rosjanie, Ukraińcy, Żydzi, Ormianie, Czesi i przedstawiciele innych narodowości zamieszkujących Wołyń. Nie jest znana dokładna liczba ofiar, historycy szacują, że zginęło ok. 50–60 tys. Polaków i w odwecie 2–3 tysiące Ukraińców.
Analogiczne ludobójstwo zostało przeprowadzone przez oddziały UPA w pierwszej połowie 1944 roku na terenie sąsiadujących z Wołyniem województw: lwowskiego, tarnopolskiego i stanisławowskiego, określanych w historiografii mianem Galicji Wschodniej bądź Małopolski Wschodniej. Stąd też niekiedy obie zbrodnie bywają traktowane jako jedna i określane wspólną nazwą zbrodni (rzezi) wołyńsko-galicyjskiej lub wołyńsko-małopolskiej.

context: Dokładne określenie liczby Polaków pomordowanych w rzezi wołyńskiej napotykało przez lata na trudności. Jednym z powodów był fakt, że niektóre miejscowości zostały zrównane z ziemią, a wszyscy ich mieszkańcy wymordowani. Mordów dokonywano na terenach ogarniętych wojną partyzancką i chaosem; często zbrodni nikt nie dokumentował. Wielu świadków, którzy ocaleli z rzezi, uciekło z terenów Wołynia bądź zostało wywiezionych na roboty do Rzeszy, skąd później rozproszyli się po Polsce i świecie. W PRL nie ścigano zbrodni na Wołyniu w konsekwencji utraty Kresów na rzecz ZSRR, a na prywatne zbieranie świadectw o zbrodniach zezwolono dopiero w latach 80. Efektem tych starań było wydane w 1990 r. opracowanie Józefa Turowskiego i Władysława Siemaszki „Zbrodnie nacjonalistów ukraińskich dokonane na ludności polskiej na Wołyniu 1939–1944”, a następnie „Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939–1945” Władysława i Ewy Siemaszko.
qas: question: Osoby jakiej narodowości zostały zamordowane?
answers: text: Polaków
generative_answer: polskiej

question: Co stało się z osobami ocalałymi z rzezi? 
answers: text: uciekło z terenów Wołynia bądź zostało wywiezionych na roboty do Rzeszy
generative_answer: uciekli z terenów Wołynia bądź zostali wywiezieni na roboty do Rzeszy

question: W jakich latach zaczęto prowadzić dochodzenia w sprawie rzezi?
answers: text: 80
generative_answer: 80

question: Kto jest autorem książki pt. „Zbrodnie nacjonalistów ukraińskich dokonane na ludności polskiej na Wołyniu 1939–1944”?
answers: text: Józefa Turowskiego i Władysława Siemaszki
generative_answer: Józef Turowski i Władysław Siemaszko

question: Kto wygłosił wykład na temat rzezi?
plausible_answers: text: Władysława i Ewy Siemaszko
generative_answer: Władysław i Ewa Siemaszko
Order Zulfaghara

Order Zulfaghara, Order Miecza Alego (pers. ‏Nešān-e Zu’l-faqār نشان ذوالفقار‎) – najwyższe wojskowe odznaczenie irańskie, ustanowione 10 kwietnia 1925 przez szacha Rezę z dynastii Pahlawi, nawiązujące swoją nazwą do jednego z najstarszych symboli islamu – Zulfikara, miecza należącego do Alego ibn Abi Taliba, zięcia i przybranego syna proroka Mahometa. Przyznawany był wyłącznie w przypadku wojen toczonych z zagranicznymi państwami. Nagradzani nim mogli być irańscy oficerowie, podoficerowie i żołnierze w oparciu o szczegółowy regulamin odznaczenia. Po obaleniu dynastii Pahlawich przez irańską rewolucję islamską w 1979, został zlikwidowany przez nowy rząd proklamowany przez ajatollaha Chomejniego. W latach 90. XX wieku ustanowiono nowy wojskowy Medal Zulfaghara będący jednak innym odznaczeniem.

context: Reza Szah Pahlawi po kolejnej zmianie nazwiska i objęciu władzy jako nowy król (po usunięciu z tronu poprzedniego szacha i wygnaniu go z kraju), ustanowił 10 kwietnia 1925 Order Zulfaghara (Nešān-e Zu’l-faqār), który chociaż był zmodyfikowaną wersją odznaczeń z 1856 i 1922, w przeciwieństwie do nich nie miał charakteru pamiątkowego ani jednorazowej nagrody. Był odznaczeniem posiadającym dokładnie sprecyzowane w specjalnym regulaminie zasady nadawania, a jego otrzymanie wiązało się z dodatkowymi przywilejami finansowymi, dziedziczonymi przez rodzinę odznaczonego w przypadku jego śmierci. Nagradzani nim mogli być wyłącznie irańscy wojskowi za akty wyjątkowej odwagi, obrażenia otrzymane podczas walki lub pośmiertnie, jeśli zgon nastąpił podczas służby wojskowej dla szacha. W przeciwieństwie do Orderu Sepaha, Order Zulfaghara mógł być przyznawany wyłącznie w przypadku wojen toczonych z zagranicznymi państwami.
qas: question: Za jakie osiągnięcia można było otrzymać Order Zulfaghara ?
answers: text: za akty wyjątkowej odwagi, obrażenia otrzymane podczas walki lub pośmiertnie
generative_answer: za akty wyjątkowej odwagi, obrażenia otrzymane podczas walki lub pośmiertnie

question: Jak Reza Szah Pahlawi postąpił z poprzednim królem po pozbawieniu go władzy?
answers: text: wygnaniu go z kraju
generative_answer: Wygnał go z kraju

question: Czy Order Zulfaghara mógł zostać nadany żołnierzowi spoza Iranu?
answers: text: Nagradzani nim mogli być wyłącznie irańscy wojskowi
generative_answer: nie

question: Korzyści jakiego rodzaju otrzymywał nagrodzony Orderem Zulfaghara?
answers: text: finansowymi
generative_answer: Finansowe

question: Dlaczego Reza Szah Pahlawi nie mógł zostać odznaczony Orderem Zulfaghara?
plausible_answers: text: mógł być przyznawany wyłącznie w przypadku wojen toczonych z zagranicznymi państwami
generative_answer: mógł być przyznawany wyłącznie w przypadku wojen toczonych z zagranicznymi państwami
Simone Moro

Simone Moro (ur. 27 października 1967 w Bergamo) – włoski wspinacz, alpinista, himalaista. Jest drugim po Jerzym Kukuczce wspinaczem, który zdobył zimą cztery ośmiotysięczniki – Sziszapangmę, Makalu, Gaszerbrum II i Nanga Parbat oraz pierwszym i jedynym, który ma cztery pierwsze zimowe wejścia na ośmiotysięczniki. W sumie zdobył osiem z czternastu najwyższych szczytów świata; na Mount Evereście był cztery razy. Do jego partnerów wspinaczkowych należeli m.in. nieżyjący już Piotr Morawski Anatolij Bukriejew i żyjący Denis Urubko.

context: Na przełomie 2015 i 2016 roku kilka zespołów starało się zdobyć przedostatni z niezdobytych do tej pory ośmiotysięczników – Nanga Parbat. Moro ponownie był w zespole z Lunger. Oprócz nich do zdobycia szczytu sposobił się także międzynarodowy zespół: Alex Txikon, Daniele Nardi oraz Muhammad Ali, a także: Adam Bielecki i Jacek Czech, Marek Klonowski z zespołem oraz Tomasz Mackiewicz i Élisabeth Revol. Po tym, gdy w lutym doszło do kłótni pomiędzy Txikonem a Nardim i ten drugi opuścił wyprawę, doszło do połączenia sił zespołów włoskiego (Moro-Lunger) z Txikonem i Alim. Czteroosobowy zespół, wyruszył z bazy 22 lutego, atak szczytowy (z obozu IV) zaczął się rankiem 26 lutego. Lunger zatrzymała się kilkadziesiąt metrów przed wierzchołkiem, natomiast pozostała trójka wspinaczy: Moro, Bask Alex Txikon oraz Pakistańczyk Muhammad Ali o godzinie 15:27 lokalnego czasu, dokonali pierwszego zimowego wejścia na Nanga Parbat. Ostatnie kilkaset metrów Txikon wspinał się razem z Moro. 28 lutego himalaiści powrócili do bazy. Po ich wyczynie jedynym niezdobytym zimą ośmiotysięcznikiem pozostało K2.
qas: question: Jaki szczyt starano się zdobyć w 2016 roku?
answers: text: Nanga Parbat
generative_answer: Nanga Parbat

question: Jaką wysokość ma Nanga Parbat?
answers: text: ośmiotysięczników
generative_answer: osiem tysięcy

question: Kto z zespołu pokłócił się?
answers: text: Txikonem a Nardim
generative_answer: Txikon i Nardi

question: Kto po kłótni zrezygnował z wyprawy?
answers: text: Nardim
generative_answer: Nardi

question: Jaki ośmiotysięcznik nie został jeszcze zdobyty latem?
plausible_answers: text: K2
generative_answer: K2
Rondo ONZ (stacja metra)

Rondo ONZ – stacja linii M2 metra w Warszawie. Jest zlokalizowana w dzielnicach Wola i Śródmieście, pod rondem ONZ, w ciągu ulic Prostej i Świętokrzyskiej.
Pozwolenie na budowę stacji uzyskano w maju 2011, miesiąc później rozpoczęto prace przygotowawcze, a roboty związane z budową samej stacji ruszyły w listopadzie 2011. Na przełomie sierpnia i września 2012 do stacji dotarły tarcze TBM drążące tunele szlakowe. W kwietniu 2014 osiągnięto docelowy przebieg jezdni i torów tramwajowych na powierzchni, a do września 2014 kontynuowano prace wykończeniowe. 30 września 2014 obiekt został zgłoszony przez wykonawcę jako gotowy do odbiorów technicznych. Miesiąc później stacja została odebrana przez inwestora, natomiast na początku grudnia 2014 przystanek sprawdziła straż pożarna. 27 lutego 2015 stacja uzyskała pozwolenie na użytkowanie. Została uruchomiona 8 marca 2015.

context: W okresie od listopada 2011 do września 2012 kontynuowano prace przy przebudowie instalacji, natomiast w grudniu 2012 zakończono budowę ścian szczelinowych, słupów i baret na terenie stacji i znajdującej się za nią komory rozjazdów. W styczniu 2013 wykonywano konstrukcję stropu głównego stacji oraz kontynuowano prace przy budowie wejść i przejść podziemnych. 7 marca 2013 robocze oznaczenie i nazwa stacji zostały zatwierdzone, natomiast 7 maja 2013 termin realizacji inwestycji przesunięto z IV kwartału 2013 na 30 września 2014. W maju również rozpoczęto prace nad konstrukcją peronu pasażerskiego, natomiast w lipcu 2013 zdemontowano łożysko do tarcz TBM i trwały przygotowania do wylania podtorzy.
qas: question: W którym roku rozpoczęła się przebudowa instalacji?
plausible_answers: text: 2011
generative_answer: w 2011

question: Jakich postępów dokonano podczas prac w styczniu 2013 roku?
answers: text: wykonywano konstrukcję stropu głównego stacji oraz kontynuowano prace przy budowie wejść i przejść podziemnych
generative_answer: wykonywano konstrukcję stropu głównego stacji oraz kontynuowano prace przy budowie wejść i przejść podziemnych

question: Czy stacja została oddana zgodnie z początkowym terminem?
answers: text: termin realizacji inwestycji przesunięto
generative_answer: nie

question: Jakie postępy w pracach nastąpiły w lipcu 2013 roku?
answers: text: zdemontowano łożysko do tarcz TBM i trwały przygotowania do wylania podtorzy
generative_answer: zdemontowano łożysko do tarcz TBM i trwały przygotowania do wylania podtorzy

question: Co ustalono w marcu 2013 roku?
answers: text: robocze oznaczenie i nazwa stacji
generative_answer: robocze oznaczenie i nazwę stacji
Wiceprezydent Stanów Zjednoczonych

Wiceprezydent Stanów Zjednoczonych (ang. Vice President of the United States) – drugi w kolejności najważniejszy urząd polityczny w Stanach Zjednoczonych. Jest wybierany na cztery lata wraz z prezydentem.
W drugiej połowie XX w. poszerzono jego kompetencje. Niektórzy wiceprezydenci nie mieli wpływu na decyzje podejmowane w Białym Domu, niektórzy jednak (np. Al Gore czy Dick Cheney) potrafili je sobie zapewnić.
Byłym wiceprezydentom USA przysługuje dożywotnia emerytura oraz ochrona osobista po odejściu z urzędu.

context: W przeciwieństwie do urzędu prezydenta, urząd wiceprezydenta może być nieobsadzony. Do czasu uchwalenia 25. poprawki do konstytucji, w przypadku zwolnienia urzędu prezydenta (który obejmował wiceprezydent) lub w przypadku zwolnienia urzędu wiceprezydenta, urząd ten pozostawał do końca bieżącej kadencji nieobsadzony - nie przewidywano żadnej możliwości uzupełnienia wakatu. Gdyby w takim przypadku doszło do śmierci lub ustąpienia prezydenta, zastosowanie miałaby tzw. linia sukcesji prezydenckiej, ale nigdy nie doszło do takiej sytuacji.
qas: question: Czy ktoś zawsze musi sprawować funkcję wiceprezydenta?
answers: text: urząd wiceprezydenta może być nieobsadzony
generative_answer: nie

question: Czym należałoby się posłużyć w wypadku zgonu prezydenta, gdyby nie było wiceprezydenta, przed wprowadzeniem poprawki?
answers: text: linia sukcesji prezydenckiej
generative_answer: linią sukcesji prezydenckiej
SM UC-11

SM UC-11 – niemiecki podwodny stawiacz min z okresu I wojny światowej, jedenasty w kolejności okręt podwodny typu UC I. Zwodowany 11 kwietnia 1915 roku w stoczni AG Weser w Bremie, został przyjęty do służby w Kaiserliche Marine 23 kwietnia 1915 roku. W czasie służby operacyjnej SM UC-11 odbył 83 patrole bojowe, podczas których postawił zagrody minowe, na których zatonęło 25 statków o łącznej pojemności 33 198 BRT i dwa okręty o łącznej wyporności 510 ton, zaś jeden statek o pojemności 378 BRT oraz dwa okręty o łącznej wyporności 5084 ton zostały uszkodzone. SM UC-11 został zatopiony 26 czerwca 1918 roku, po wejściu na minę w okolicy Harwich (ocalał jedynie kapitan okrętu).

context: 12 sierpnia 1916 roku dowódcą UC-11 został por. mar. Reinhold Saltzwedel, a okręt ponownie przydzielony został do Flotylli Flandryjskiej. Po dziewięciu dniach wyznaczono nowego kapitana okrętu, którym został por. mar. Max Schmitz. Pierwszy po ponad roku sukces odniesiony został 20 października, kiedy to na postawionej przez okręt minie zatonął na pozycji 51°55′45″N 1°40′30″E/51,929167 1,675000 brytyjski parowiec „Huguenot” (1032 BRT), płynący bez ładunku z Londynu do Newcastle (bez strat w ludziach). Cztery dni później w estuarium Tamizy zatonął ze stratą 6 członków załogi (wraz z kapitanem) brytyjski parowiec „Framfield” (2510 BRT), przewożący rudę żelaza na trasie Port Kelah (Algieria) – Middlesbrough. 26 października mina zniszczyła uzbrojony trawler „Lord Roberts” (293 ts), który zatonął ze stratą 9 członków załogi na pozycji 51°55′40″N 1°41′00″E/51,927778 1,683333. Na następny sukces załoga UC-11 musiała czekać do 21 listopada, kiedy na pozycji 52°34′N 2°00′E/52,566667 2,000000 zatonął zbudowany w 1907 roku holenderski parowiec „Helena” (1798 BRT), płynący pod balastem z Rotterdamu do Nowego Jorku. 29 listopada jego los podzielił uzbrojony trawler „Lord Airedale” (215 ts), który zatonął ze stratą 7 ludzi w estuarium Tamizy.
qas: question: Czy Max Schmitz był kapitanem?
answers: text: wyznaczono nowego kapitana okrętu, którym został por. mar. Max Schmitz
generative_answer: tak

question: Jakie było pierwsze osiągnięcie SM UC-11 po długiej przerwie?
answers: text: zatonął na pozycji 51°55′45″N 1°40′30″E/51,929167 1,675000 brytyjski parowiec „Huguenot”
generative_answer: zatonięcie brytyjskiego okrętu "Huguenot"

question: Jaka była trasa „Huguenota” należącego do Wielkiej Brytanii?
answers: text: z Londynu do Newcastle
generative_answer: z Londynu do Newcastle

question: Jakie państwo posiadało „Framfielda”?
answers: text: brytyjski
generative_answer: Wielka Brytania

question: Czy SM UC-11 zatonął w estuarium Tamizy?
plausible_answers: text: zatonął
generative_answer: tak