Obłok Oorta

Obłok Oorta (znany też pod nazwą Obłoku Öpika-Oorta) – hipotetyczny, sferyczny obłok, składający się z pyłu, drobnych okruchów i planetoid obiegających Słońce w odległości od 300 do 100 000 j.a. Składa się głównie z lodu i zestalonych gazów takich jak amoniak czy metan. Rozciąga się do około jednej czwartej odległości do Proximy Centauri i około tysiąckrotnie dalej niż Pas Kuipera i dysk rozproszony, gdzie krążą znane obiekty transneptunowe. Zewnętrzne granice Obłoku Oorta wyznaczają granicę dominacji grawitacyjnej Układu Słonecznego.
Obłok Oorta jest pozostałością po formowaniu się Układu Słonecznego. W jego skład wchodzą obiekty wyrzucone z Układu przez oddziaływanie grawitacyjne gazowych olbrzymów we wczesnym okresie jego formowania. Można w nim wyróżnić dwa obszary: sferyczny obłok zewnętrzny i spłaszczony obłok wewnętrzny.
Choć dotychczas nie ma potwierdzonych bezpośrednich obserwacji Obłoku Oorta, jego istnienia mają dowodzić komety długookresowe i wiele obiektów z grupy centaurów.
Zewnętrzny Obłok Oorta jest słabo związany grawitacyjnie z Układem Słonecznym i dlatego łatwo ulega zaburzeniom grawitacyjnym pod wpływem pobliskich gwiazd i sił pływowych Drogi Mlecznej. Te zaburzenia wytrącają komety z ich orbit i wysyłają je w okolice planet wewnętrznych. Choć trajektorie większości komet wskazują, że pochodzą one z dysku rozproszonego, niektóre z nich mogą pochodzić z dalszych obszarów. Spośród kilkuset planetoid, zaobserwowanych dotychczas za orbitą Neptuna, cztery mogą stanowić część Obłoku Oorta: (90377) Sedna, 2000 CR105, 2006 SQ372 i 2008 KV42.

context: Oddziaływanie grawitacyjne z pobliskimi gwiazdami i siły pływowe Drogi Mlecznej odkształciły orbity komet znajdujących się daleko od Słońca i nadały im bardziej kolisty kształt. Z tego powodu zewnętrzny Obłok Oorta jest w przybliżeniu sferyczny. Na obłok wewnętrzny, mocniej związany ze Słońcem, siły te mają mniejszy wpływ i jego odkształcanie następuje wolniej. Modele powstania Obłoku Oorta są zgodne z hipotezą, mówiącą, że Układ Słoneczny powstał wewnątrz gromady 200–400 gwiazd. Te gwiazdy odegrały istotną rolę w powstawaniu Obłoku, ponieważ ich częste przejścia w pobliżu Słońca wywoływały większe zaburzenia w trajektoriach komet.
qas: question: Co odkształciło orbity komet usytuowanych w dużej odległości od Słońca?
answers: text: Oddziaływanie grawitacyjne z pobliskimi gwiazdami i siły pływowe Drogi Mlecznej
generative_answer: Oddziaływanie grawitacyjne z pobliskimi gwiazdami i siły pływowe Drogi Mlecznej

question: Jaki jest zewnętrzny Obłok Oorta ?
answers: text: sferyczny
generative_answer: sferyczny

question: Czy na obłok wewnętrzny siły mają większy wpływ? 
answers: text: Na obłok wewnętrzny, mocniej związany ze Słońcem, siły te mają mniejszy wpływ i jego odkształcanie następuje wolniej
generative_answer: nie

question: Z jaką hipotezą zgadza się powstanie Obłoku Oorta?
answers: text: że Układ Słoneczny powstał wewnątrz gromady 200–400 gwiazd
generative_answer: że Układ Słoneczny powstał wewnątrz gromady 200–400 gwiazd

question: Z czego wykształcił się Obłok Oorta?
plausible_answers: text: gwiazdy
generative_answer: z gwiazd

context: Obłok Oorta ma stanowić pozostałość dysku protoplanetarnego, z którego powstały planety Układu Słonecznego. Najpopularniejsze hipotezy zakładają, że obiekty Obłoku Oorta formowały się znacznie bliżej Słońca, w podobny sposób jak planety i planetoidy. Następnie w wyniku oddziaływania z gazowymi gigantami zostały wypchnięte na bardzo wydłużone orbity. Komputerowe symulacje pokazują, że liczba obiektów w Obłoku była największa, gdy Układ Słoneczny miał około 800 milionów lat. Później szybkość powstawania nowych obiektów zmalała poniżej szybkości ich ubywania z Obłoku.
qas: question: Z czego powstawały planety układu słonecznego?
answers: text: dysku protoplanetarnego
generative_answer: dysku protoplanetarnego

question: W jakim okresie Układ Słoneczny miał najwięcej obiektów?
answers: text: gdy Układ Słoneczny miał około 800 milionów lat
generative_answer: gdy Układ Słoneczny miał około 800 milionów lat

question: Co spowodowało wypchnięcie planet na dalszą odległość od słońca?
answers: text: gazowymi gigantami
generative_answer: Gazowe giganty

question: Jak wyglądała tendencja tworzenia nowych planet po okresie 800 mln lat po powstaniu Układu Słonecznego w Obłoku OOrta?
answers: text: szybkość powstawania nowych obiektów zmalała poniżej szybkości ich ubywania
generative_answer: szybkość powstawania nowych obiektów zmalała poniżej szybkości ich ubywania

question: Jak wyjaśniona zostaje pozycja Obłoku Oorta z perspektywy najmniej realnych teorii?
plausible_answers: text: obiekty Obłoku Oorta formowały się znacznie bliżej Słońca, w podobny sposób jak planety i planetoidy
generative_answer: obiekty Obłoku Oorta formowały się znacznie bliżej Słońca, w podobny sposób jak planety i planetoidy