SM UC-67

SM UC-67 – niemiecki podwodny stawiacz min z okresu I wojny światowej, jedna z 64 jednostek typu UC II. Zwodowany 6 sierpnia 1916 roku w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu, został przyjęty do służby w Kaiserliche Marine 10 grudnia 1916 roku. Przebazowany na Morze Śródziemne został nominalnie wcielony w skład Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine pod nazwą U-91, pływając w składzie Flotylli Pola (a później II Flotylli Morza Śródziemnego). W czasie służby operacyjnej okręt odbył 11 patroli bojowych, w wyniku których zatonęły 53 statki o łącznej pojemności 93 284 BRT i okręt o wyporności 834 tony, zaś trzy statki o łącznej pojemności 8249 BRT zostały uszkodzone. 16 stycznia 1919 roku SM UC-67 został poddany Brytyjczykom w wyniku podpisania rozejmu w Compiègne, a następnie złomowany w latach 1919–1920.

context: 9 marca na północny wschód od Sardynii załoga U-Boota zatrzymała i zatopiła dwa włoskie żaglowce: zbudowaną w 1901 roku drewnianą brygantynę „Jolanda” o pojemności 187 BRT, przewożącą 300 ton rudy cynku z Cagliari do Saint-Louis (na pozycji 41°25′N 9°40′E/41,416667 9,666667, bez strat ludzkich) oraz pochodzący z 1886 roku szkuner „Pasqualina S.” (80 BRT), przewożący ładunek fosforanów z Safakis do Włoch (na pozycji 41°30′N 9°53′E/41,500000 9,883333). Dwa dni później na południe od Tulonu ten sam los spotkał zbudowany w 1875 roku włoski bark z żelaznym kadłubem „Tripoli” o pojemności 824 BRT, przewożący ładunek rudy żelaza z Savony do Marsylii (na pozycji 42°10′N 6°18′E/42,166667 6,300000). 14 marca w Zatoce Liońskiej UC-67 zatopił zbudowany w 1892 roku francuski drewniany szkuner „Jeanne” o pojemności 145 BRT (na pozycji 42°32′N 4°10′E/42,533333 4,166667). Nazajutrz w odległości 38 Mm od Île de Porquerolles okręt storpedował bez ostrzeżenia zbudowany w 1891 roku uzbrojony kanadyjski parowiec „Armonia” (5226 BRT), płynący pod balastem z Genui do Nowego Jorku. Statek zatonął na pozycji 42°33′N 6°46′E/42,550000 6,766667, a na jego pokładzie śmierć poniosło siedmiu załogantów. 20 marca nieopodal Marsylii na postawionej przez U-Boota minie zatonął zbudowany w 1911 roku włoski parowiec „Matteo Renato Imbriani” o pojemności 5882 BRT, który wypłynął pod balastem z marsylskiego portu. Dwa dni później na południe od Sardynii UC-67 zatopił włoski żaglowiec „San Giuseppe C.” o pojemności 53 BRT. 24 marca na północny wschód od Bizerty okręt zatopił włoski stawiacz min (zbudowany jako krążownik torpedowy) „Partenope” o wyporności 834 tony (na pozycji 37°53′N 10°10′E/37,883333 10,166667, nikt nie zginął). W dniach 25–26 marca w Cieśninie Sycylijskiej U-Boot zatopił trzy włoskie żaglowce: „Francesco Antonio Aiello” (44 BRT), „L’iniziatore” (47 BRT) i „Elisabetha” (45 BRT).
qas: question: Na jakiej trasie kursował okręt „Jolanda”, kiedy został zatopiony przez UC-67?
answers: text: z Cagliari do Saint-Louis
generative_answer: z Cagliari do Saint-Louis

question: Jaki materiał znajdował się na pokładzie okrętu „Tripoli”, kiedy ten został zatopiony przez UC-67?
answers: text: rudy żelaza
generative_answer: ruda żelaza

question: Gdzie zatonął po ataku tego U-Boota statek „Jeanne”?
answers: text: w Zatoce Liońskiej
generative_answer: w Zatoce Liońskiej

question: Jaki okręt został zaatakowany przez UC-67 15 marca?
answers: text: uzbrojony kanadyjski parowiec „Armonia”
generative_answer: uzbrojony kanadyjski parowiec „Armonia”

question: Jak nazywały się włoskie okręty zaatakowane przez UC-67 25 marca?
plausible_answers: text: „Francesco Antonio Aiello” (44 BRT), „L’iniziatore” (47 BRT) i „Elisabetha” (45 BRT)
generative_answer: „Francesco Antonio Aiello” (44 BRT), „L’iniziatore” (47 BRT) i „Elisabetha” (45 BRT)