Ernő Jendrassik

Ernő Jendrássik (Ernst Jendrassik, ur. 7 czerwca 1858 w Koloszwarze, zm. 21 grudnia 1921 w Budapeszcie) – węgierski lekarz neurolog, pamiętany za prace nad odruchami. Opisany przez niego manewr ułatwiający wywołanie odruchu kolanowego do dziś znany jest jako manewr Jendrassika.

context: Jendrassik między 1887 a 1892 rokiem prowadził intensywne badania nad popularną wówczas hipnozą. Na Węgrzech wczesne badania nad hipnotyzmem z psychiatrycznego punktu widzenia przeprowadzali Károly Laufenauer i jego młody asystent Károly Schaffer w klinice Wydziału Zdrowia i Patologii Psychicznej budapeszteńskiego Wydziału Medycyny. Jendrassik swoje badania prowadził w Klinice Chorób Wewnętrznych. Poza hipnozą badał też inne zjawiska fizjologiczne, najwięcej zainteresowania poświęcając jednak potędze sugestii, wolnej woli i sądowym implikacjom hipnozy. We wrześniu 1894 roku całą Europę obiegła wiadomość o spowodowanej hipnozą śmierci młodej pacjentki Franza Neukomma podczas jednego z popularnych publicznych seansów hipnotycznych. Jendrassik przeprowadził szereg eksperymentów behawioralnych mających dowieść zupełnego braku wolnej woli u zahipnotyzowanych pacjentów. Opisał m.in. doświadczenie jakiemu poddał swoją pacjentkę Ilmę, która za sprawą hipnozy myślała że jest psem, chodziła na czterech kończynach i szczekała. Innego pacjenta Jendrassik poczęstował surowym ziemniakiem, przekonując go że karmi go pieczonym udkiem kurczaka. Pacjent zjadł ziemniaka „z wielkim apetytem”. Inni jeszcze zahipnotyzowani pacjenci pili ocet przekonani, że jest to wyśmienity tokaj. W końcu, Ilma na sugestię Jendrassika skłonna była bez wahania pisać listy miłosne do lekarza, który miał rzekomo zabić jej ojca. W innym eksperymencie próbowała zabić rolką papieru jednego z lekarzy, również poddana odpowiedniej sugestii. Konkludując, Jendrassik uznał, że osoba w stanie hipnozy nie dysponuje żadną wolną wolą i stąd wszystkie jej działania są efektem narzuconej woli hipnotyzera. W kontekście przypadku Elli, pacjentki Neukomma, przemawiałoby to za jego winą.
qas: question: Jakim zagadnieniom poświęcał najwięcej uwagi?
answers: text: potędze sugestii, wolnej woli i sądowym implikacjom hipnozy
generative_answer: potędze sugestii, wolnej woli i sądowym implikacjom hipnozy

question: Co miały na celu przeprowadzane przez niego doświadczenia behawioralne? 
answers: text: dowieść zupełnego braku wolnej woli u zahipnotyzowanych pacjentów
generative_answer: dowieść zupełnego braku wolnej woli u zahipnotyzowanych pacjentów

question: Jaki wniosek wyciągnął ze swoich doświadczeń?
answers: text: że osoba w stanie hipnozy nie dysponuje żadną wolną wolą i stąd wszystkie jej działania są efektem narzuconej woli hipnotyzera
generative_answer: że osoba w stanie hipnozy nie dysponuje żadną wolną wolą i stąd wszystkie jej działania są efektem narzuconej woli hipnotyzera

question: Jacy jeszcze badacze prowadzili wtedy badania nad hipnozą?
answers: text: Károly Laufenauer i jego młody asystent Károly Schaffer
generative_answer: Károly Laufenauer i Károly Schaffer

context: Jendrassik opublikował 123 prace w węgierskich i zagranicznych czasopismach, z których 23% poświęconych było medycynie wewnętrznej, 44% neurologii, a 14% psychiatrii. Zajmował się również filozofią, psychologią i psychiatrią sądową. Doniosłe były jego badania nad neurologią ruchu: rozpatrywał czynność mięśnia nie w związku z jego rzeczywistą lokalizacją, ale miejscem przyczepu (np. mięsień podłopatkowy i nadgrzebieniowy zaangażowane są w ruch dalszego odcinka ręki, mimo że są od niego oddalone). Przez niemal 20 lat kariery naukowej badał odruchy, począwszy od uznanej pracy z 1882 roku. Jendrassik wyróżnił trzy grupy odruchów:
qas: question: W jakich dziedzinach nauki pisał swoje poszczególne prace?
answers: text: 23% poświęconych było medycynie wewnętrznej, 44% neurologii, a 14% psychiatrii
generative_answer: 23% poświęconych było medycynie wewnętrznej, 44% neurologii, a 14% psychiatrii

question: Czym zajmował się w ramach badań związanych z zagadnieniem neurologii ruchu?
answers: text: rozpatrywał czynność mięśnia nie w związku z jego rzeczywistą lokalizacją, ale miejscem przyczepu
generative_answer: rozpatrywał czynność mięśnia nie w związku z jego rzeczywistą lokalizacją, ale miejscem przyczepu

question: W którym roku opublikował swoją pierwszą pracę naukową poświęconą zagadnieniu odruchów?
answers: text: 1882
generative_answer: 1882

question: Czy jego artykuły naukowe publikowane były wyłącznie przez węgierskie czasopisma?
answers: text: Jendrassik opublikował 123 prace w węgierskich i zagranicznych czasopismach
generative_answer: nie

question: Jakie mięśnie są w całości odpowiedzialne za ruch ręki?
plausible_answers: text: podłopatkowy i nadgrzebieniowy
generative_answer: podłopatkowy i nadgrzebieniowy