clarin-pl/poquad huggingface dataset:
Emma Watson

Emma Charlotte Duerre Watson (ur. 15 kwietnia 1990 w Paryżu) – brytyjska aktorka, modelka i aktywistka. Zadebiutowała rolą Hermiony Granger, jednej z głównych bohaterów w serii filmów o Harrym Potterze. Do roli Hermiony została wybrana w wieku dziewięciu lat, wcześniej brała udział jedynie w przedstawieniach szkolnych. W latach 2001–2011 zagrała we wszystkich ośmiu filmach z serii razem z Danielem Radcliffe’em i Rupertem Grintem. W tym czasie zdobyła kilka nagród oraz zarobiła ponad 10 milionów funtów. W 2014 roku zaingurowała akcję HeForShe pod patronatem Organizacji Narodów Zjednoczonych mającą na celu włączenie mężczyzn w walkę o prawa kobiet .

context: W wieku trzynastu lat znalazła się na dziesiątym miejscu rankingu najpiękniejszych nastolatek. W 2004 roku zasiadła w jury przyznającym First Light Film Award, nagrody dla najlepszych twórców filmów młodzieżowych. Oprócz niej w jury zasiadali m.in. Pierce Brosnan, Kenneth Branagh i Samantha Morton. W wieku piętnastu lat została najmłodszą aktorką, która pojawiła się na okładce magazynu Teen Vogue. Mimo młodego wieku, zyskała uznanie wśród widzów i krytyków – na swoim koncie ma kilka nagród, m.in. Phoenix Film Critics’ Society Acting Award i Young Artists Awards.
qas: question: Ile miała lat, gdy zadebiutowała w rankingu najpiękniejszych nastolatek?
plausible_answers: text: trzynastu
generative_answer: trzynaście

question: Jury w jakim składzie przyznało jej nagrodę First Light Film Award?
plausible_answers: text: Pierce Brosnan, Kenneth Branagh i Samantha Morton
generative_answer: Pierce Brosnan, Kenneth Branagh i Samantha Morton

question: Ile miała lat, gdy zadebiutowała na okładce Teen Vogue?
answers: text: piętnastu
generative_answer: piętnaście

question: Kto może otrzymać wyróżnienie First Light Film Award?
answers: text: najlepszych twórców filmów młodzieżowych
generative_answer: najlepsi twórcy filmów młodzieżowych

question: Czy jest laureatką wielu nagród?
answers: text: Mimo młodego wieku, zyskała uznanie wśród widzów i krytyków – na swoim koncie ma kilka nagród, m.in. Phoenix Film Critics’ Society Acting Award i Young Artists Awards
generative_answer: tak
Skok w dal

Skok w dal – konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnicy wykonują rozbieg, odbijają się z jednej nogi z belki i lądują na piaszczystej części skoczni. Na krawędzi belki znajduje się listwa z plasteliną. Jeśli zawodnik podczas odbicia dotknie butem plasteliny, skok jest nieważny (decyduje ślad na plastelinie). Wynik skoku jest mierzony od linii między plasteliną a belką do pierwszego (najbliższego belce) śladu pozostawionego na piasku pod kątem prostym. Aktualny rekord świata należy do Mike’a Powella 8,95 m, choć Iván Pedroso skoczył 8,96 m, lecz podczas zawodów wystąpiły wątpliwości do pomiaru siły wiatru, zatem tego rezultatu nie można było uznać za rekord świata.
Zwykle podczas zawodów (finałowych) wszyscy zawodnicy wykonują trzy próby, a najlepszych ośmiu jeszcze trzy skoki finałowe. O zwycięstwie decyduje najdłuższa odległość w konkursie. Jeżeli dwóch zawodników uzyska taką samą odległość o pozycji decyduje odległość drugiego najdłuższego skoku każdego z nich.

context: W późniejszym okresie, w starożytnym Rzymie i średniowieczu, ćwiczenia ze skoku w dal wchodziła w skład szkolenia wojskowego. Zawody w skoku w dal były też rozgrywane podczas świąt i uroczystości. W XVIII wieku konkurencja ta była promowana przez twórców nowych systemów wychowania fizycznego. Od końca XIX wieku skok w dal pojawia się w programie lekkoatletycznych zawodów sportowych organizowanych wówczas w Wielkiej Brytanii. Zawodnicy ciągle jeszcze skakali z ciężarkami, uzyskując odległości 8–9 m. Skok w dal był jedną z ośmiu konkurencji, jakie rozgrywano podczas zawodów lekkoatletycznych między uniwersytetami w Oksfordzie i Cambridge, uznawanych za początek współczesnej lekkoatletyki.
qas: question: Kiedy dyscyplina ta była jednym z elementów szkolenia wojskowego?
answers: text: w starożytnym Rzymie i średniowieczu
generative_answer: w starożytnym Rzymie i średniowieczu

question: Jaki przyrząd wykorzystywano kiedyś do skoków w dal?
answers: text: ciężarkami
generative_answer: ciężarki

question: Uczelnie z jakich dwóch miast organizowały pomiędzy sobą pionierskie dla współczesnej lekkoatletyki zawody?
answers: text: Oksfordzie i Cambridge
generative_answer: Oksfordu i Cambridge

question: Jakie rezultaty uzyskiwano w tej dyscyplinie w okolicach końca XIX wieku?
answers: text: 8–9 m
generative_answer: 8–9 m
Andreas Thorkildsen

Andreas Thorkildsen (ur. 1 kwietnia 1982 w Kristiansand) – norweski lekkoatleta specjalizujący się w rzucie oszczepem.
Dwukrotny złoty medalista igrzysk olimpijskich (Ateny 2004 oraz Pekin 2008). Mistrz (2009) oraz trzykrotny wicemistrz świata (2005, 2007 i 2011). W 2006 roku zdobył złoty medal i tytuł mistrza Europy, a sukces ten powtórzył cztery lata później podczas czempionatu w Barcelonie. Pierwsze sukcesy na arenie międzynarodowej odniósł, zdobywając w 2000 roku tytuł wicemistrza świata juniorów, oraz w 2001, zajmując 2. miejsce w mistrzostwach Europy juniorów. Odnosił zwycięstwa w pucharze świata (2006), pucharze interkontynentalnym (2010) oraz dwukrotnie w światowym finale lekkoatletycznym. Thorkildsen przez 10 lat był rekordzistą świata juniorów w rzucie oszczepem z wynikiem 83,87 m (7 czerwca 2001, Bergen). Podczas igrzysk olimpijskich w Pekinie rzutem na odległość 90,57 ustanowił rekord olimpijski. Rekord życiowy: 91,59 (2 czerwca 2006, Oslo). Rezultat ten jest aktualnym rekordem Norwegii oraz jednocześnie 9. wynikiem w historii światowej lekkoatletyki. Norweg jest pierwszym w historii oszczepnikiem, który posiada w dorobku zarówno tytuł mistrza olimpijskiego, mistrza Europy jak i mistrza świata.
Ze względu na problemy zdrowotne w maju 2016 roku postanowił zakończyć sportową karierę. Od 2019 roku jest trenrem Chorwatki Sary Kolak, mistrzyni olimpijskiej w rzucie oszczepem z 2016 roku.

context: Przed igrzyskami na listach wyników przed Thorkildsenem było 13 oszczepników, w tym Norweg Ronny Nilsen. W eliminacjach, które odbyły się 26 sierpnia, Andreas Thorkildsen osiągnął rezultat 81,74, a kwalifikacje wygrał Amerykanin Breaux Greer (87,25) jednak stadion opuścił kulejąc. Finał zmagań podczas igrzysk zaplanowano na 28 sierpnia. W pierwszej próbie norweski miotacz osiągnął wynik 84,82 i po pierwszej serii rzutów zajmował trzecie miejsce. Łotysz Vadims Vasiļevskis także w pierwszej próbie ustanowił swój rekord życiowy – 84,95 – i objął niespodziewanie prowadzenie w konkursie, wyprzedzając aktualnego mistrza świata Siergieja Makarowa. W drugiej kolejce rzutów Thorkildsen pobił swój rekord życiowy i wynikiem 86,50 objął prowadzenie w konkursie. Żaden z zawodników do końca rywalizacji nie rzucił dalej niż Norweg, który niespodziewanie zdobył złoty medal. Komentując zwycięstwo Thorkildsen stwierdził, że jest to uczucie "kompletnie szalone". Po igrzyskach Thorkildsen zajął drugie miejsce w światowym finale lekkoatletycznym w Monako.
qas: question: Z jakiego kraju pochodził Ronny Nilsen?
answers: text: Norweg
generative_answer: z Norwegii

question: Jaki zawodnik rzucił oszczepem na odległość 84,95 na igrzyskach? 
answers: text: Vadims Vasiļevskis
generative_answer: Vadims Vasiļevskis

question: Jakiej narodowości jest sportowiec Vadims Vasiļevskis?
answers: text: Łotysz
generative_answer: łotewskiej

question: Jaki zawodnik zdobył złoty medal w rzucie oszczepem na igrzyskach?
answers: text: Ronny Nilsen
generative_answer: Ronny Nilsen

question: W jakim kraju Ronny Nilsen zdobył drugie miejsce po igrzyskach?
plausible_answers: text: Monako
generative_answer: Monako
Pollux (1900)

Pollux – polski holownik z okresu dwudziestolecia międzywojennego, służący początkowo w polskiej Marynarce Wojennej, a następnie w służbie cywilnej. Jednostka została zbudowana w 1900 roku w niemieckiej stoczni, prawdopodobnie w Gdańsku, po czym wiosną 1920 roku została zakupiona przez Polskę. W latach 1920–1922 służyła w polskiej Marynarce Wojennej, a następnie używano ją w służbie cywilnej. W 1925 roku holownik został wystawiony na sprzedaż i nabyty przez armatora z Wolnego Miasta Gdańsk. Jednostka była użytkowana na pewno do roku 1943, a jej dalszy los jest nieznany. „Pollux” i zakupiony w tym samym czasie „Castor” były pierwszymi holownikami w polskiej flocie.

context: Mimo zmiany przynależności zadaniem holownika była nadal obsługa pogłębiarek i kryp pracujących w Zatoce Puckiej, a także utrzymywanie komunikacji między portem w Pucku i będącym w budowie portem gdyńskim. Podczas sezonu letniego, przy braku wyspecjalizowanych jednostek wycieczkowych, „Pollux” i „Castor” przewoziły oficjalne delegacje i turystów, głównie na Hel. W czerwcu 1922 roku holownik towarzyszył aż do zewnętrznych wybrzeży Półwyspu Helskiego wypływającemu w dwumiesięczny rejs żaglowcowi szkolnemu „Lwów”. Od sierpnia 1923 roku obie jednostki wypełniały zadania holownicze i pilotowe, pomagając statkom pasażerskim i węglowcom przybijającym do prowizorycznego mola w gdyńskim porcie. W 1925 roku „Pollux” i „Castor” zostały przyporządkowane na stałe Kapitanatowi Portu w Gdyni. Po zakupie nowoczesnego i znacznie większego holownika „Ursus”, który przejął większość zadań holowniczych w porcie gdyńskim, „Polluxa”, mającego w tym czasie niesprawny kocioł, uznano za zbędny i wystawiono w przetargu w końcu 1925 roku. Holownik znalazł nabywcę w 1926 roku w osobie armatora z Wolnego Miasta Gdańska Alberta Zimmermanna. Jednostka pod niezmienioną nazwą użytkowana była po remoncie przez nowego właściciela co najmniej do 1943 roku. Jej dalszy los pozostaje nieznany.
qas: question: Czy wiadomo co się stało z jednostką "Castor" po 1943 r.?
plausible_answers: text: Jej dalszy los pozostaje nieznany
generative_answer: nie

question: Co przyczyniło się do sprzedaży "Polluxa"?
answers: text: zakupie nowoczesnego i znacznie większego holownika „Ursus”, który przejął większość zadań holowniczych w porcie gdyńskim
generative_answer: zakup nowoczesnego i znacznie większego holownika "Ursus", który przejął większość zadań holowniczych w porcie gdyńskim

question: Kto stał się właścicielem "Polluxa" w 1926 r.?
answers: text: Alberta Zimmermanna
generative_answer: Albert Zimmermann

question: Jakie jednostki zastępował "Pollux" w okresie letnim?
answers: text: wycieczkowych
generative_answer: wycieczkowe

question: Do czego wykorzystywane były "Pollux" i "Castor" od sierpnia 1923 r.?
answers: text: wypełniały zadania holownicze i pilotowe, pomagając statkom pasażerskim i węglowcom przybijającym do prowizorycznego mola w gdyńskim porcie
generative_answer: wypełniały zadania holownicze i pilotowe, pomagając statkom pasażerskim i węglowcom przybijającym do prowizorycznego mola w gdyńskim porcie
Wolność wiodąca lud na barykady

Wolność wiodąca lud na barykady (fr. La Liberté guidant le peuple) – obraz francuskiego malarza, Eugène’a Delacroix upamiętniający wydarzenia rewolucji lipcowej wymierzonej przeciwko panowaniu króla Francji, Karola X. Wolność została przedstawiona jako kobieta trzymającej w jednej ręce trójkolorową flagę, a w drugiej muszkiet z bagnetem.
Na początku lat 90. XX wieku obraz Wolność wiodąca lud na barykady został umieszczony na banknocie stufrankowym. Widnieje także na okładce płyty Viva la Vida or Death and All His Friends, zespołu Coldplay. Jest jednym z najbardziej znanych obrazów Delacroix.

context: W 1831, rząd francuski kupił obraz za 3 tysiące franków. Dzieło Delacroix miało ozdobić Pałac Luksemburski, w którym mieszkał nowy król Francji, nazywany „królem obywatelem”, Ludwik Filip I. Dzieło nie zostało umieszczone w pałacu. Obraz odesłano ciotce Delacroix na przechowanie. Od 1848 obraz był w stałej ekspozycji paryskiego salonu, a w 1874 został oddany muzeum w Luwrze. Od 2012 wystawiany był w zamiejscowym oddziale muzeum w Lens. 8 lutego 2013 obraz uszkodziła 28-letnia kobieta jednak udało się dzieło przywrócić do poprzedniego stanu.
qas: question: Za jaką kwotę został zakupiony?
answers: text: 3 tysiące franków
generative_answer: 3 tysiące franków

question: Czyją rezydencją był Pałac Luksemburski?
answers: text: Ludwik Filip I
generative_answer: Ludwika Filipa I

question: Jakim przydomkiem określano Ludwika Filipa I?
answers: text: „królem obywatelem”
generative_answer: "król obywatel"

question: Czy obraz ten zdobił ściany Pałacu Luksemburskiego?
answers: text: Dzieło nie zostało umieszczone w pałacu
generative_answer: nie

question: Czy zniszczenia obrazu, które zostały wyrządzone w 2013 r., okazały się trwałe?
answers: text: 8 lutego 2013 obraz uszkodziła 28-letnia kobieta jednak udało się dzieło przywrócić do poprzedniego stanu
generative_answer: nie
Katarzyna Grochola

Anna Katarzyna Grochola (ur. 18 lipca 1957 w Krotoszynie) – polska pisarka.
Jedna z najpoczytniejszych i najpopularniejszych polskich pisarek współczesnych – jej książki sprzedały się w nakładzie ponad 4 mln egzemplarzy. Autorka głównie powieści obyczajowych, kierowanych przede wszystkim do kobiecego grona czytelników. Jej najbardziej znane dzieła to Nigdy w życiu! (2001) i Ja wam pokażę! (2004), które doczekały się adaptacji w postaci filmów o takich samych tytułach.

context: Jako pisarka zadebiutowała powieścią Przegryźć dżdżownicę (1997). Popularność przyniosła jej następna powieść, Nigdy w życiu! (2001), która doczekała się trzech kontynuacji: Serce na temblaku (2002), Ja wam pokażę! (2004), A nie mówiłam! (2006), tworzących czterotomowy cykl Żaby i anioły. W 2010 została wydana jej książka autobiograficzna Zielone drzwi. Z córką Dorotą Szelągowską napisała książkę Makatka (2011). Jest autorką powieści kryminalnej Zranić marionetkę (2019). Łącznie opublikowane zostały jej 22 książki, w tym sześć zbiorów opowiadań i dwie rozmowy z psychoterapeutą Andrzejem Wiśniewskim.
qas: question: Jaki tytuł ma pierwszy tom poezji Grocholi?
plausible_answers: text: Przegryźć dżdżownicę
generative_answer: Przegryźć dżdżownicę

question: W którym roku Grochola wydała swoją pierwszą książkę?
answers: text: 1997
generative_answer: 1997

question: Jak nazywa się pisarski cykl zapoczątkowany książką "Nigdy w życiu! "?
answers: text: Żaby i anioły
generative_answer: Żaby i anioły

question: Z ilu książek składa się cykl "Żaby i anioły"?
answers: text: czterotomowy
generative_answer: czterech

question: Czy Grochola napisała książkę o swoim własnym życiu?
answers: text: W 2010 została wydana jej książka autobiograficzna Zielone drzwi
generative_answer: tak
Pacific Racing

Pacific Racing – brytyjski zespół wyścigowy, w latach 1994–1995 uczestnik wyścigów Formuły 1. Pacific został założony w 1984 roku przez mechanika Keitha Wigginsa, uczestnicząc początkowo w różnych edycjach Formuły Ford. W 1989 roku Pacific zadebiutował w Międzynarodowej Formule 3000; w sezonie 1991 kierowca zespołu, Christian Fittipaldi, został mistrzem Międzynarodowej Formuły 3000, a dwa lata później jeżdżący dla Pacifika David Coulthard był trzeci. W 1994 roku Wiggins postanowił zadebiutować z Pacifikiem w Formule 1 wraz z Paulem Belmondo i Bertrandem Gachotem jako kierowcami. Pacific PR01 był jednak nieudaną konstrukcją, a jego kierowcy wielokrotnie się nie kwalifikowali, wskutek czego Pacific jako jedyny konstruktor w sezonie 1994 nie został sklasyfikowany. W 1995 roku po zakupie praw do nazwy Team Lotus Pacific nadal uczestniczył w Formule 1 (jako Pacific Team Lotus), a jego kierowcami byli Gachot, Giovanni Lavaggi, Jean-Denis Délétraz i Andrea Montermini. Pacific był w stanie konkurować z takimi zespołami, jak Simtek czy Forti i dwukrotnie zajął ósme miejsce (Montermini w Grand Prix Niemiec i Gachot w Grand Prix Australii). Po 1995 roku Pacific wycofał się z Formuły 1 i wrócił do Międzynarodowej Formuły 3000. Starty w tej serii były jednak nieudane. W 1997 roku zespół uczestniczył jeszcze w serii International Sports Racing, po czym upadł.

context: Do Grand Prix Hiszpanii Williams i Simtek zgłosiły po dwóch kierowców, ale Sauber – tylko Frentzena, co oznaczało, że któryś kierowca Pacifika na pewno zakwalifikuje się do wyścigu. W trakcie piątkowej sesji kwalifikacyjnej zarówno Gachot, jak i Belmondo byli szybsi od Andrei Monterminiego z Simteka. W sobotę Montermini miał wypadek, po którym trafił do szpitala i nie był w stanie kontynuować uczestnictwa w Grand Prix. Wskutek tego Gachot oraz Belmondo zakwalifikowali się do wyścigu, chociaż do zdobywcy pole position stracili odpowiednio prawie siedem i prawie dziewięć sekund. Podczas wyścigu Belmondo wypadł z toru na trzecim okrążeniu, a Gachot wycofał się po 32 okrążeniach wskutek uszkodzonego spojlera. Grand Prix Hiszpanii było jednocześnie ostatnim wyścigiem sezonu 1994, do którego zakwalifikowali się obaj kierowcy zespołu.
qas: question: Jacy zawodnicy byli wyprzedzili Andrei Monterminiego?
answers: text: Gachot, jak i Belmondo
generative_answer: Gachot, jak i Belmondo

question: Dlaczego Montermini nie kontynuował Grand Prix?
answers: text: miał wypadek
generative_answer: miał wypadek

question: Kiedy Belmondo wypadł z toru podczas wyścigu?
answers: text: na trzecim okrążeniu
generative_answer: na trzecim okrążeniu

question: Dlaczego Gachot zrezygnował po 32 okrążeniach z wyścigu? 
answers: text: wskutek uszkodzonego spojlera
generative_answer: wskutek uszkodzonego spojlera

question: W którym roku Gachot zrezygnował z wyścigów? 
plausible_answers: text: 1994
generative_answer: 1994
Montanoceratops

Montanoceratops (Montanoceratops) – rodzaj późnokredowego dinozaura z rodziny leptoceratopsów, którego szczątki znaleziono w skałach kampańskich i mastrychckich sześciu różnych formacji w Ameryce Północnej. Osiągał 3 m długości. Szyję okrywała kostna kryza, nie wykształcał kopyt charakterystycznych dla bardziej zaawansowanych ceratopsów.

context: Tak więc gatunek opisali w 1942 Brown i Schlaikjer, nadając mu nazwę Leptoceratops cerorhynchus, opierając się na badaniach wspomnianego znaleziska z kampańskiej formacji St. Mary River oznaczonego jako AMNH 5464 i uznanego za holotyp. Obejmuje on m.in. następujące kości: obie łuskowe, część kości zaoczodołowej prawej, fragmenty obu kości nosowych i czołowych, kość przedszczękową prawą, część kości zębowej lewej, złączone kości jarzmowe i nadjarzmowe, prawe os quadratoiugale, a poza czaszką głównie kręgosłup z żebrami i szewronami bez tylnych kręgów ogonowych. Brakujące kości czaszki zrekonstruowano dzięki należącym do Leptoceratops gracilis, choć wedle niektórych specjalistów słuszniej byłoby wzorować się na protoceratopsie lub rodzinie ceratopsów. Jednakże w 1951 Sternberg spostrzegł różnice pomiędzy czaszkami L. gracilis i "Leptoceratops" cerorhynchus. Stwierdził, że montański gatunek jest bardziej zaawansowany od protoceratopsa, podczas gdy leptoceratops jest z nich najprymitywniejszy, po czym przeniósł L. cerorhynchus do stworzonego przez siebie nowego rodzaju Montanoceratops. Nazwa ta odnosi się do miejsca znalezienia szczątków.
qas: question: Jak Brown i Schlaikjer nazwali dinozaura? 
answers: text: Leptoceratops cerorhynchus
generative_answer: Leptoceratops cerorhynchus

question: W którym roku Leptoceratops cerorhynchus został opisany przez badaczy?
answers: text: 1942
generative_answer: 1942

question: Jakie kości Leptoceratops cerorhynchus zostały znalezione? 
answers: text: obie łuskowe, część kości zaoczodołowej prawej, fragmenty obu kości nosowych i czołowych, kość przedszczękową prawą, część kości zębowej lewej, złączone kości jarzmowe i nadjarzmowe, prawe os quadratoiugale, a poza czaszką głównie kręgosłup z żebrami i szewronami bez tylnych kręgów ogonowych
generative_answer: obie łuskowe, część kości zaoczodołowej prawej, fragmenty obu kości nosowych i czołowych, kość przedszczękową prawą, część kości zębowej lewej, złączone kości jarzmowe i nadjarzmowe, prawe os quadratoiugale, a poza czaszką głównie kręgosłup z żebrami i szewronami bez tylnych kręgów ogonowych

question: Jaką nową nazwę dla tego dinozaura wymyślił Sternberg?
answers: text: Montanoceratops
generative_answer: Montanoceratops

question: Do czego odnosi się nazwa dinozaura "Leptoceratops cerorhynchus"?
plausible_answers: text: miejsca znalezienia szczątków
generative_answer: miejsca znalezienia szczątków
Tłuszczakomięsak

Tłuszczakomięsak (łac. liposarcoma) – nowotwór złośliwy wywodzący się z adipocytów należący do grupy mięsaków tkanek miękkich. Wyróżnia się kilka podtypów histopatologicznych o dość odmiennej złośliwości, przebiegu klinicznym i typowych miejscach występowania. Tłuszczakomięsak należy do najczęstszych mięsaków tkanek miękkich u dorosłych, które jednak są dość rzadką grupą chorób nowotworowych w tej grupie wiekowej. Najczęstszym objawem nowotworu jest występowanie nieprawidłowej rozprężającej masy, która może zniekształcać kończynę lub pozostawać przez długi okres bezobjawowa w lokalizacji pozaotrzewnowej i wewnętrzbrzusznej. Guz może być rozpoznany na podstawie badań obrazowych, z których najważniejszą rolę pełni rezonans magnetyczny. Biopsja zmiany powinna być wykonywana, jednak w niektórych lokalizacjach często się z niej rezygnuje ze względu na typowy obraz radiologiczny i ograniczoną skuteczność leczenia neoadiuwantowego. Podstawą leczenia jest resekcja zmiany w granicach zdrowych tkanek. Chemioterapia oparta na antracyklinach i radioterapia pełnią pomocniczą rolę w zmianach zaawansowanych lub guzach o dużym ryzyku nawrotu. Rokowanie silnie zależy od typu histopatologicznego nowotworu i możliwości jego chirurgicznego usunięcia.

context: Jest to guz wykazujący jednocześnie cechy tłuszczakomięsaka śluzowatego, okrągłokomórkowego, dobrze zróżnicowanego, odróżnicowanego i polimorficznego. Ten typ nowotworu dotyczy głównie osób starszych. Pojawia się najczęściej w przestrzeni zaotrzewnowej lub jamie brzusznej, a rzadziej w obrębie kończyn. Makroskopowo jest dużym zielonożółtym wieloogniskowym guzem zawierającym torbielowate i lite obszary. Mikroskopowo charakteryzuje się występowaniem obszarów śluzowatych, które pozwalają odróżnić go od tłuszczakomięsaka dobrze zróżnicowanego, szczególnie w lokalizacji wewnątrzbrzusznej lub zaotrzewnowej, w której tłuszczakomięsak śluzowaty występuje rzadziej. Faktycznie typowo powstaje w wyniku zwyrodnienia śluzowatego lub odróżnicowanie tłuszczakomięsaka dobrze zróżnicowanego z cechami podobnymi do śluzakowłókniakomięsaka (myxofibrosarcoma-like dedifferentiated liposarcoma).
qas: question: Czy u osób młodych może wykształcić się ten guz?
plausible_answers: text: Ten typ nowotworu dotyczy głównie osób starszych
generative_answer: nie

question: Gdzie zazwyczaj zlokalizowany jest ten typ nowotworu?
answers: text: w przestrzeni zaotrzewnowej lub jamie brzusznej
generative_answer: w przestrzeni zaotrzewnowej lub jamie brzusznej

question: Jaką barwę przyjmuje ten guz?
answers: text: zielonożółtym
generative_answer: zielonożółtą

question: Co wyróżnia ten typ nowotworu od tłuszczakomięsaka dobrze zróżnicowanego?
answers: text: obszarów śluzowatych
generative_answer: obszary śluzowate

question: Cechy jakich guzów posiada ten typ nowotworu?
answers: text: tłuszczakomięsaka śluzowatego, okrągłokomórkowego, dobrze zróżnicowanego, odróżnicowanego i polimorficznego
generative_answer: tłuszczakomięsaka śluzowatego, okrągłokomórkowego, dobrze zróżnicowanego, odróżnicowanego i polimorficznego