clarin-pl/poquad huggingface dataset:
Stosunki polsko-tureckie

Rzeczpospolita Polska i Republika Turcji to państwa współpracujące na różnych płaszczyznach. Wzajemne kontakty rozwijają się w sferze polityki obronnej (w ramach struktur NATO), gospodarczej (m.in. w ramach Unii Celnej) oraz w sferze kultury i kontaktów społecznych. Potwierdzeniem dobrych stosunków są również wizyty na najwyższym szczeblu oraz liczne umowy, w tym dwa traktaty przyjaźni, zawarte między państwami. Do czynników utrudniających pogłębianie relacji polsko-tureckich zaliczyć można przede wszystkim odrębność kulturową oraz dystans geograficzny dzielący oba kraje. Nie przeszkadzają one jednak w intensyfikacji wymiany handlowej, a także pozostają bez wpływu na polskie poparcie dla tureckich dążeń do integracji ze Wspólnotami Europejskimi.

context: W ocenie polskiej dyplomacji, w najbliższych latach jedną z głównych dziedzin rozwoju stosunków polsko-tureckich może być szeroko rozumiana sfera gospodarcza. Do argumentów przemawiających za tą hipotezą należą duże potrzeby tureckie w dziedzinie energetyki, górnictwa i ochrony środowiska. Towarzyszy temu dobre przygotowanie przedsiębiorstw i specjalistów z Polski, którzy niejednokrotnie przez lata wypracowywali swoją silną pozycję na rynku tureckim. Innym potencjalnym polem rozwoju współpracy jest ekspansja polskiego przemysłu obronnego, który do tej pory w Turcji nie inwestował. Ocenia się również, że wskazane byłyby dalsze działania na rzecz liberalizacji wymiany handlowej, jednak obecnie w dużej mierze leży to w kompetencji Wspólnot Europejskich. Z kolei potrzeby polskie, m.in. w dziedzinie infrastruktury, stanowić mogą szansę dla inwestorów z Turcji. Przykładem takiego zaangażowania jest projekt budowy II linii metra w Warszawie z udziałem konsorcjum włosko-tureckiego. Regularne konsultacje z udziałem polskich i tureckich przedsiębiorców, przewidziane w Deklaracji o współpracy gospodarczej z maja 2009, mogą być kolejnym czynnikiem, który wzmocni współpracę gospodarczą między obydwoma państwami.
qas: question: Czy w najbliższym czasie przewiduje się, że relacje gospodarcze między tymi dwoma krajami będą się zacieśniać?
answers: text: w najbliższych latach jedną z głównych dziedzin rozwoju stosunków polsko-tureckich może być szeroko rozumiana sfera gospodarcza
generative_answer: tak

question: W którym roku Polska i Turcja podpisały Deklarację o współpracy gospodarczej?
answers: text: 2009
generative_answer: 2009
Oświecenie w Polsce

W Polsce idee oświecenia którego przedstawiciele domagali się między innymi: przejęcia przez państwo dóbr biskupich, kasaty apelacji do Rzymu, likwidacji znacznej części świąt i bractw dewocyjnych, przyjęły się później niż w krajach Europy Zachodniej, co było związane z tym, że mieszczaństwo zyskało większe znaczenie dopiero w II poł. XVIII w. Przyjmuje się, że ramy czasowe polskiego oświecenia obejmują okres od lat 40. XVIII wieku do roku 1822, z zastrzeżeniem, iż niektóre przejawy klasycyzmu przetrwały do połowy XIX w. Specyfiką polskiego oświecenia był niespotykany gdzie indziej udział kleru katolickiego w tym ruchu. Pierwsze pokolenie ludzi oświecenia stanowili głównie duchowni, zaś w całokształcie epoki księża stanowili aż 40% spośród czołowych postaci oświecenia w Polsce. Zjawisko to bywa nazywane oświeceniem katolickim.
Idee oświeceniowe przyświecały wielu wybitnym osiemnastowiecznym prominentom i luminarzom ówczesnej kultury. Dzięki nim nastąpił gwałtowny rozwój szkolnictwa, nauk ścisłych, życia politycznego i kulturalnego. Dzięki działalności m.in. Stanisława Kostki Potockiego i Ignacego Potockiego Polska jako pierwszy kraj w Europie otrzymała nowoczesną konstytucję. Zaistniały wtedy również próby budowania państwa na zasadach oświeceniowych.

context: Na jednym z obiadów czwartkowych król przedstawił projekt przekazania majątku po skasowanym przez papieża Klemensa XIV zakonie jezuickim (sieć szkół jezuickich stanowiła podstawę systemu oświaty Rzeczypospolitej) na rzecz planowanej Komisji Edukacji Narodowej. Sejm delegacyjny zatwierdzający w 1773 roku traktat rozbiorowy, powołał jednocześnie KEN, powierzając jej całokształt prac dotyczących organizacji szkolnictwa. Było to posunięcie w ówczesnej Europie pionierskie, uznane za jeden ze sposobów ratowania ojczyzny. Komisja zreformowała Akademie Wileńską i Krakowską nadając im nazwy Szkoły Głównej Litewskiej i Szkoły Głównej Koronnej. Podlegały im szkoły średnie – wydziałowe i podwydziałowe, a tym z kolei szkoły elementarne. Powołano Towarzystwo do Ksiąg Elementarnych, które zajęło się zaopatrzeniem szkół w podręczniki dostosowane do nowego programu nauczania. Program ten miał za zadanie wykształcić i wychować „oświeconych patriotów”, umiejących godzić dobro indywidualne z dobrem zbiorowości, zdolnych do obrony ojczyzny i do pracy dla niej, tolerancyjnych, odrzucających przesądy i stanowe uprzedzenia.
qas: question: Który papież zadecydował o rozwiązaniu zakonu Jezuitów?
answers: text: Klemensa XIV
generative_answer: Klemens XIV

question: Jaka jednostka miała przejąć majątki pojezuickie?
answers: text: Komisji Edukacji Narodowej
generative_answer: Komisja Edukacji Narodowej

question: W którym roku powołano KEN?
answers: text: 1773
generative_answer: 1773

question: Jakie szkoły otwarto w miejsce zamkniętych Akademii Wileńskiej i Krakowskiej?
plausible_answers: text: Szkoły Głównej Litewskiej i Szkoły Głównej Koronnej
generative_answer: Szkołę Główną Litewską i Szkołę Główną Koronną

question: Jakie było zadanie Towarzystwa do Ksiąg Elementarnych?
answers: text: zaopatrzeniem szkół w podręczniki
generative_answer: zaopatrzenie szkół w podręczniki
Ostatnia rodzina

Ostatnia rodzina – polski film biograficzny z 2016 roku w reżyserii Jana P. Matuszyńskiego, według scenariusza Roberta Bolesty opartego na losach Zdzisława, Tomasza i Zofii Beksińskich, z Andrzejem Sewerynem, Dawidem Ogrodnikiem i Aleksandrą Konieczną w rolach głównych. Film ukazuje losy rodziny Beksińskich w latach 1977–2005, do momentu morderstwa popełnionego na Zdzisławie w jego własnym mieszkaniu.
Ostatnia rodzina powstała w studiu Aurum Film. Scenografię imitującą mieszkanie rodziny Beksińskich opracowała Jagna Janicka, natomiast zdjęcia do filmu – naśladujące prywatne nagrania z archiwum rodziny – nakręcił Kacper Fertacz. Film Matuszyńskiego i Bolesty dofinansowały Polski Instytut Sztuki Filmowej oraz Mazowiecki i Warszawski Fundusz Filmowy.
Ostatnia rodzina została przeważnie pozytywnie oceniona przez krytyków, którzy doceniali grę aktorską oraz zaakcentowanie zwyczajności życia Beksińskich, dla której makabryczne malarstwo Zdzisława Beksińskiego jest w filmie jedynie tłem. Ostatnia rodzina została nagrodzona Złotymi Lwami na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych oraz Polską Nagrodą Filmową za najlepszy scenariusz; z uznaniem spotkały się również wielokrotnie nagradzane role Seweryna (nagroda na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Locarno) oraz Koniecznej.

context: Pomysł na film Ostatnia rodzina wyszedł od Roberta Bolesty, który napisał scenariusz (w zamierzeniu dla pełnometrażowego filmu fabularnego), opowiadający o ostatnich 28 latach życia rodziny Beksińskich w Warszawie (1977–2005). Reżyser filmu Jan P. Matuszyński przyznał, że dowiedział się o tymże scenariuszu z informacji zawartej w biogramie Zdzisława Beksińskiego w polskiej Wikipedii, po czym podjął kroki w celu jego realizacji filmowej. Współpracę z Matuszyńskim i Bolestą zaoferował operator Kacper Fertacz. Trio Matuszyński – Bolesto – Fertacz zdecydowało, że przyjmie konwencję realistyczną, wzorując się na estetyce materiałów z prywatnego archiwum Beksińskich. Przyjęło również, że każda scena będzie kręcona w jednym ujęciu.
qas: question: Kto jest autorem scenariusza Ostatniej rodziny?
answers: text: Roberta Bolesty
generative_answer: Robert Bolesta

question: Historia jakiej rodziny jest przedstawiona w produkcji Ostatnia rodzina?
answers: text: Beksińskich
generative_answer: Beksińskich

question: Ile lat z życia Beksińskich przedstawiono w produkcji?
answers: text: 28
generative_answer: 28

question: Gdzie Matuszyński znalazł informację o Ostatniej rodzinie?
answers: text: w polskiej Wikipedii
generative_answer: w polskiej Wikipedii

question: Czyje materiały wykorzystano do realizacji filmu?
plausible_answers: text: Beksińskich
generative_answer: Beksińskich
Transport kolejowy w Islandii

Islandia nie posiada i nie posiadała publicznego systemu transportu kolejowego. Jest ona największym europejskim państwem nieposiadającym kolei. Na wyspie istniały jednak trzy odrębne systemy kolei przemysłowych.
Pierwszy z nich to kolej portowa w Reykjavíku powstała w roku 1913 przy okazji rozbudowy portu i zlikwidowana w roku 1928. Kolejny to kolej na farmie w Korpúlfsstaðir istniejąca przez ponad 60 lat i zlikwidowana w połowie lat 90. Po raz ostatni na Islandii kolej wykorzystywana była w latach 2004–2008 przy okazji budowy hydroelektrowni Kárahnjúkar.

context: Pierwsze plany stworzenia systemu transportu kolejowego na Islandii pojawiły się w roku 1906. Na wniosek ówczesnego premiera Islandii, Hannesa Hafsteina, przygotowano szkice przebiegu linii. Miała ona zaczynać się w Reykjavíku, podążać w kierunku miejscowości Mosfellssveit (aktualnie Mosfellsbær) i półwyspu Kjalarnes, a następnie Mosfellsheiði i Þingvellir. Linia miała kończyć się w miejscowości Selfoss, gdzie docierałaby wzdłuż rzeki Sog. Przewidywano także możliwość rozgałęzienia linii w Kjalarnes i przedłużenia jej do miejscowości Akranes i w okolice fjordu Borgarfjörður.
qas: question: Kiedy stworzono pierwszą kolej Islandii?
plausible_answers: text: 1906
generative_answer: 1906

question: Który prezydent podjął się stworzenia projektu linii kolejowej na Islandii?
answers: text: Hannesa Hafsteina
generative_answer: Hannes Hafstein

question: Gdzie planowano rozpocząć linię kolejową Islandii?
answers: text: w Reykjavíku
generative_answer: w Reykjavíku

question: Gdzie planowano zwieńczyć linię kolejową Islandii?
answers: text: Selfoss
generative_answer: Selfoss

question: Gdzie planowano skonstruować rozgałęzienie linii?
answers: text: w Kjalarnes
generative_answer: w Kjalarnes
Ustrój polityczny Stanów Zjednoczonych

Stany Zjednoczone są państwem federalnym, w którym podmiotami federacji są stany. W kraju tym obowiązuje jako najwyższy akt prawny konstytucja z 1787 roku, będąca najstarszą spisaną konstytucją na świecie. Ustanawia ona klasyczny trójpodział władz, w których to jednak najszersze uprawnienia posiada prezydent (chociaż poszczególne instytucje władzy blokują się i ograniczają nawzajem, co ma zapobiec próbom zagarnięcia całej władzy przez jeden organ). Prezydent wybierany jest w wyborach powszechnych (wyborca wybiera skład Kolegium Elektorów – w większości stanów „zwycięzca bierze wszystko”, tzn. wszyscy elektorzy są za kandydatami zgłoszonymi przez zwycięzcę w danym stanie; elektorzy nie są związani z kandydatem, który ich wyznaczył – zdarzały się przypadki głosowania na innego kandydata). Prezydent tworzy rząd (nazywany administracją, gabinetem) i sprawuje ogólne kierownictwo nad polityką państwową. Dlatego też ustrój USA określa się jako prezydencjalizm. Parlament amerykański (Kongres) składa się z dwóch izb: niższej Izby Reprezentantów i wyższej Senatu, w których zasiadają w przytłaczającej większości członkowie tylko dwóch partii politycznych – Partii Demokratycznej i Partii Republikańskiej. Wybierani są oni w wyborach powszechnych, jako przedstawiciele (odpowiednio) jednomandatowych okręgów wyborczych (z ordynacją większościową) i stanów. Badaniem zgodności działania administracji rządowej z zasadami konstytucji zajmuje się Sąd Najwyższy.

context: Gubernator sprawuje funkcje władzy wykonawczej w danym stanie. Często także stoi na czele stanowej Gwardii Narodowej, posiada również prawo łaski. W większości stanów gubernator posiada prawo weta wobec aktów prawnych wydawanych przez legislatury stanowe (od referendum w 1996 roku nie ma weta gubernatorskiego w Karolinie Północnej). Weto może być przełamane przez legislatywę przez większość 2/3 lub 3/4 głosów (w Tennessee za pomocą większości absolutnej). We wszystkich stanach gubernator wybierany jest w wyborach bezpośrednich na 4-letnią kadencję, poza New Hampshire i Vermont, gdzie trwa ona 2 lata.
qas: question: Czym zajmuje się osoba na stanowisku gubernatora?
answers: text: sprawuje funkcje władzy wykonawczej w danym stanie
generative_answer: sprawuje funkcje władzy wykonawczej w danym stanie

question: Zwierzchnikiem jakiej instytucji jest często gubernator?
answers: text: Gwardii Narodowej
generative_answer: Gwardii Narodowej

question: W jakich sytuacjach osoby na tych stanowiskach posiadają prawo weta?
answers: text: wobec aktów prawnych wydawanych przez legislatury stanowe
generative_answer: wobec aktów prawnych wydawanych przez legislatury stanowe

question: Jaki stan nadał swojemu gubernatorowi prawo weta w 1966 roku?
plausible_answers: text: Karolinie Północnej
generative_answer: Karolina Północna

question: W jaki sposób może dojść do przełamania weta na terenie Tennessee?
answers: text: za pomocą większości absolutnej
generative_answer: za pomocą większości absolutnej
Masakra na „Akikaze”

Masakra na „Akikaze”, zwana również egzekucją na „Akikaze” (ang. Akikaze massacre, Akikaze executions) – zbrodnia wojenna popełniona przez japońską Cesarską Marynarkę Wojenną 18 marca 1943 roku, w czasie wojny na Pacyfiku.
Masakra odbyła się na pokładzie niszczyciela „Akikaze”, na wodach Archipelagu Bismarcka, a jej ofiarą padło około 60 osób cywilnych. Większość ofiar stanowili katoliccy oraz protestanccy duchowni i misjonarze, w większości narodowości niemieckiej, którzy uprzednio pełnili posługę w północno-wschodniej części Nowej Gwinei oraz na Wyspach Admiralicji. Zamordowano także ich służących i podopiecznych, w tym dwoje niemowląt.

context: Jeszcze tego samego dnia „Akikaze” udał się do Lorengau, skąd późnym popołudniem zabrał około 20 protestanckich misjonarzy i ich służących, w tym sześć kobiet. Podobnie jak w przypadku grupy z Wewak, większość pasażerów była narodowości niemieckiej, aczkolwiek w grupie z Lorengau znalazł się także jeden węgierski misjonarz oraz kilkoro Chińczyków. Komandor Sabe początkowo zamierzał umieścić ich w tej samej kabinie co grupę z Wewak, lecz na prośbę bosmana Ichinosego, który osobiście odeskortował misjonarzy na pokład, zgodził się udostępnić im osobną kabinę blisko dziobu.
qas: question: Czy z Lorengau zabrano jedynie Niemców?
answers: text: aczkolwiek w grupie z Lorengau znalazł się także jeden węgierski misjonarz oraz kilkoro Chińczyków
generative_answer: nie

question: Czy z Wewak zabrano tylko misjonarzy?
plausible_answers: text: zabrał około 20 protestanckich misjonarzy i ich służących
generative_answer: nie

question: Czy z Wewak zabrane zostały również kobiety?
plausible_answers: text: w tym sześć kobiet
generative_answer: tak

question: Dlaczego osoby zabrane z Lorengau nie trafiły ostatecznie do tej samej kabiny co osoby z Wewak?
answers: text: na prośbę bosmana Ichinosego
generative_answer: na prośbę bosmana Ichinosego

question: Jak nazywał się komandor sprawujący na "Akikaze" funkcję głównego dowodzącego?
plausible_answers: text: Sabe
generative_answer: Sabe
Jadwiga Harasowska

Jadwiga Harasowska z domu Zbrożek herbu Jasieńczyk (ur. 3 kwietnia 1904 w Krakowie, zm. 11 lutego 1978 w Newark-on-Trent w Anglii) – polska wydawca, dziennikarka i działaczka emigracyjna. Do września 1939 była sekretarzem redakcji krakowskiego koncernu prasowego „Ilustrowanego Kuriera Codziennego”. Od początku 1940 prowadziła w Glasgow działalność wydawniczą dla potrzeb polskiego wojska stacjonującego w Wielkiej Brytanii, a także organizowała kulturalne wsparcie i społeczne relacje pomiędzy wojskiem polskim a społeczeństwem szkockim, o czym pamięć jest ciągle żywa. Była współzałożycielką wychodzącego nadal w Londynie „Dziennika Polskiego i Dziennika Żołnierza”. Była żoną kompozytora, dyrygenta i inżyniera Adama Harasowskiego.

context: Jadwiga Harasowska była jednym z promotorów powstania polskiego szkolnictwa wyższego czasu wojny na terenie Szkocji, gdzie od lutego 1941 (do marca 1949) jako część Uniwersytetu Edynburskiego działał Polski Wydział Lekarski (wydano 227 dyplomów lekarza), a także polskie wydziały weterynaryjne, prawnicze i pedagogiczne. Glasgow był wtedy ośrodkiem polskiego kształcenia rolniczego, handlowego i politechnicznego. The Scottish-Polish Society organizowało kluby szkocko-polskie, wykłady o polskiej historii i kulturze, a także regularne wizyty polskich żołnierzy w domach szkockich.
qas: question: W obrębie jakiej szkockiej uczelni funkcjonował Polski Wydział Lekarski?
answers: text: Uniwersytetu Edynburskiego
generative_answer: Uniwersytetu Edynburskiego

question: Jaką instytucję starała się rozpromować w obrębie Szkocji?
answers: text: polskiego szkolnictwa wyższego
generative_answer: polskie szkolnictwo wyższe

question: W jakim mieście rozwijało się polskie szkolnictwo z zakresu takich obszarów, jak rolnictwo?
answers: text: Glasgow
generative_answer: Glasgow

question: Koordynowaniem jakich aktywności zajmowało się The Scottish-Polish Society?
answers: text: organizowało kluby szkocko-polskie, wykłady o polskiej historii i kulturze, a także regularne wizyty polskich żołnierzy w domach szkockich
generative_answer: organizowało kluby szkocko-polskie, wykłady o polskiej historii i kulturze, a także regularne wizyty polskich żołnierzy w domach szkockich

question: Jak dużo Polaków zostało absolwentami Uniwersytetu Edynburskiego?
plausible_answers: text: 227
generative_answer: 227
Robert Johansson

Robert Høneren Johansson (ur. 23 marca 1990 w Lillehammer) – norweski skoczek narciarski, zawodnik klubu Søre Ål IL. Dwukrotny brązowy medalista olimpijski (na skoczni normalnej i dużej), a także złoty medalista w drużynie z 2018. Indywidualny srebrny medalista mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym na skoczni dużej z 2021, srebrny medalista z 2021 oraz brązowy z 2019 w drużynie mieszanej. Drużynowy złoty medalista Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2018 i 2020, były rekordzista świata w długości skoku narciarskiego. Medalista mistrzostw kraju.
Jego rekord życiowy, wynoszący 252 metry, ustanowiony 18 marca 2017, jest równocześnie rekordem Norwegii w długości skoku narciarskiego. W chwili ustanowienia był to również rekord świata.

context: Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 w Pjongczangu Johansson trzykrotnie stawał na podium – indywidualnie zdobył brąz zarówno na normalnej, jak i dużej skoczni, a w drużynie wywalczył złoty medal. Po powrocie do startów w Pucharze Świata, zajmował 3. miejsca w rozgrywanych w ramach Raw Air 2018 konkursach w Lillehammer i Trondheim, a w kończących turniej zawodach w Vikersund odniósł pierwsze w karierze indywidualne zwycięstwo w zawodach PŚ. Cały Raw Air ukończył na 2. pozycji. Na zakończenie sezonu dwukrotnie zajął 4. miejsce w Planicy. W klasyfikacji generalnej Puchar Świata 2017/2018 ukończył na 5. miejscu z 840 punktami, a w Pucharze Świata w lotach narciarskich 2017/2018 zajął 2. miejsce.
qas: question: Jakie sukcesy osiągnął podczas igrzysk w 2018 roku?
answers: text: indywidualnie zdobył brąz zarówno na normalnej, jak i dużej skoczni, a w drużynie wywalczył złoty medal
generative_answer: indywidualnie zdobył brąz zarówno na normalnej, jak i dużej skoczni, a w drużynie wywalczył złoty medal

question: Częścią jakiego turnieju były konkursy, które odbyły się w Lillehammer oraz Trondheim?
answers: text: Raw Air 2018
generative_answer: Raw Air 2018

question: W jakiej miejscowości odbył się ostatni konkurs turnieju Raw Air 2018?
answers: text: Vikersund
generative_answer: Vikersund

question: Jakie osiągnięcie zdobył, dzięki swojemu występowi w Vikersund?
answers: text: pierwsze w karierze indywidualne zwycięstwo w zawodach PŚ
generative_answer: pierwsze w karierze indywidualne zwycięstwo w zawodach PŚ

question: W jakiej miejscowości odbyły się dwa konkursy w ramach turnieju Raw Air 2018, które Johansson zakończył na czwartej pozycji?
plausible_answers: text: Planicy
generative_answer: Planicy
Arrakis (Diuna)

Arrakis (z języka arabskiego: الراقص, ar-rāqiṣ – "tancerz") – nieformalnie Diuna, później także Rakis – fikcyjna pustynna planeta w uniwersum Diuny stworzonym przez Franka Herberta, trzeci glob układu planetarnego gwiazdy Kanopus. Planetę zamieszkują Fremeni, lud doskonałych wojowników przybyłych w czasach Dżihadu Butleriańskiego. Dzięki występującym na planecie czerwiom pustyni jest to jedyne znane źródło tzw. melanżu – najcenniejszej substancji w fikcyjnym Wszechświecie Diuny. W późniejszym okresie jest to także stolica rządzonego przez Atrydów Imperium.
Fikcyjna planeta posiada dwa księżyce: Krelln, pierwszy księżyc (większy, z charakterystycznym wizerunkiem ludzkiej pięści w rzeźbie powierzchni) oraz Arvon, drugi księżyc (mniejszy, z wizerunkiem skoczka pustynnego).
Arrakis jest też tradycyjną nazwą rzeczywistej gwiazdy mi Draconis nadaną przez arabskich astronomów. Na cześć tej fikcyjnej planety jedna z równin na Tytanie została nazwana Arrakis. Oprócz tego planeta jest miejscem akcji kilku filmów i gier komputerowych.

context: Już gdy Corrinowie zasiadali na imperatorskim tronie, a później w czasach Atrydów, szczególnie podczas panowania Boga Imperatora, przyprawa stała się narzędziem politycznym. Kontrolę nad wrogami sprawowano poprzez ograniczanie dostaw melanżu z Diuny, na przykład dla Gildii Kosmicznej, której nawigatorzy zużywali ogromne jej ilości. W czasach Tyrana pokój w Imperium utrzymany był przez uzależnienie Rodów i Organizacji od Imperatorskich dostaw (wiadomo, że za walizkę melanżu można było kupić całą planetę). Około pięć tysięcy lat po wydarzeniach przedstawionych w Diunie znaczenie Arrakis stopniowo spadło wraz ze zsyntetyzowaniem melanżu (wcześniej niemożliwym) i spowodowanym przez to znacznym spadkiem jego wartości. Ostatecznie kres znaczeniu politycznemu planety przynosi wypalenie jej powierzchni przez Dostojne Matrony.
qas: question: Przez co melanż ostatecznie stracił na wartości?
answers: text: zsyntetyzowaniem melanżu (wcześniej niemożliwym)
generative_answer: zsyntetyzowanie go (wcześniej niemożliwe)

question: Co definitywnie zakończyło świetlność Arrakis?
answers: text: wypalenie jej powierzchni przez Dostojne Matrony
generative_answer: wypalenie jej powierzchni przez Dostojne Matrony

question: Dzięki czemu Arrakis cieszyła się dużym znaczeniem politycznym?
answers: text: melanżu
generative_answer: melanżowi

question: Kiedy znaczenie polityczne tej planety zaczęło się osłabiać?
answers: text: Około pięć tysięcy lat po wydarzeniach przedstawionych w Diunie
generative_answer: Około pięć tysięcy lat po wydarzeniach przedstawionych w Diunie

question: Co wpłynęło na osłabienie znaczenia politycznego tej planety?
answers: text: zsyntetyzowaniem melanżu (wcześniej niemożliwym) i spowodowanym przez to znacznym spadkiem jego wartości
generative_answer: zsyntetyzowanie melanżu (wcześniej niemożliwe) i spowodowany przez to znaczny spadek jego wartości