Telewizor

Telewizor, odbiornik telewizyjny (od gr. tele „daleko” oraz łac. visio „obraz widziany”) – wyświetlacz pozwalający na odbiór sygnału nadawanego przez telewizję, ewentualnie generowanego przez komputer, konsolę do gier, czy czytnik płyt kompaktowych.

context: Ponieważ początki telewizji były wyłącznie monochromatyczne (czarno-białe) to wprowadzenie do telewizji koloru wymusiło stworzenie systemu kodowania koloru w sygnale telewizyjnym. W efekcie powstały trzy systemy: PAL, SECAM i NTSC, różniące się parametrami i uzyskiwaną jakością. Ze względu na miejsce opracowania systemów kodowania koloru system NTSC (Ameryka Północna i zachodnia część Ameryki Południowej) jest używany tam, gdzie telewizja używa 30 obrazów na sekundę i 525 linii, a systemy PAL i SECAM (Europa) tam, gdzie sygnał ma 25 obrazów na sekundę i 625 linii, choć systemy kodowania koloru nie są połączone ze standardem telewizyjnym „na sztywno” (standard telewizyjny opisuje częstotliwości obrazów i linii, pasmo wizji itp., a system kodowania koloru metodę dodania koloru do sygnału monochromatycznego).
qas: question: Jakie systemy kodowania wprowadzono w telewizji?
answers: text: PAL, SECAM i NTSC
generative_answer: PAL, SECAM i NTSC

question: Gdzie wykorzystuje się NTSC?
answers: text: tam, gdzie telewizja używa 30 obrazów na sekundę i 525 linii
generative_answer: tam, gdzie telewizja używa 30 obrazów na sekundę i 525 linii

question: Gdzie wykorzystuje się PAL?
answers: text: tam, gdzie sygnał ma 25 obrazów na sekundę i 625 linii
generative_answer: tam, gdzie sygnał ma 25 obrazów na sekundę i 625 linii

question: Czym wyróżnia się każdy z systemów kodowania?
answers: text: parametrami i uzyskiwaną jakością
generative_answer: parametrami i uzyskiwaną jakością

question: Na jakich obszarach stosuje się NTSC?
answers: text: Ameryka Północna i zachodnia część Ameryki Południowej
generative_answer: Ameryce Północnej i zachodniej części Ameryki Południowej

context: Najczęstszym rozwiązaniem uzyskiwania różnych kolorów jest zastosowanie mieszania barw w systemie RGB (czerwony-zielony-niebieski). Obraz składa się z bardzo dużej liczby pikseli, których kolory mogą być niezależnie zmieniane. Każdy piksel składa się z trzech części świecących w kolorach: czerwonym, zielonym i niebieskim (zobacz zdjęcie obok). Odpowiednie sterowanie intensywnościami tych składowych podpikseli powoduje powstanie wypadkowego koloru całego piksela. Kolorowi białemu odpowiada maksymalna intensywność świecenia wszystkich trzech składowych, kolorowi czarnemu – wszystkie podpiksele wygaszone.
qas: question: Jakie trzy kolory wchodzą w zakres RGB?
answers: text: czerwony-zielony-niebieski
generative_answer: czerwony-zielony-niebieski

question: W jaki jedyny sposób uzyskuje się w telewizji rozmaite kolory?
plausible_answers: text: mieszania barw w systemie RGB
generative_answer: mieszania barw w systemie RGB

question: Z ilu typów światła składa się każdy z pikseli telewizji?
answers: text: trzech
generative_answer: trzech

question: Co w kolorach należy zmieniać by uzyskać pożądaną barwę?
answers: text: intensywnościami
generative_answer: intensywnościami

question: Jak można uzyskać kolor czarny?
answers: text: wszystkie podpiksele wygaszone
generative_answer: wygaszając wszystkie podpiksele