clarin-pl/poquad huggingface dataset:
Kopalnia Węgla Kamiennego „Zofiówka”

Kopalnia Węgla Kamiennego „Zofiówka” (KWK „Zofiówka”), od 5 listopada 1974 do 2 września 1990 „Manifest Lipcowy” – kopalnia węgla kamiennego w Jastrzębiu-Zdroju, należy do Jastrzębskiej Spółki Węglowej. Od 1 stycznia 2013 funkcjonuje jako Ruch Zofiówka Kopalni Węgla Kamiennego „Borynia-Zofiówka-Jastrzębie”.
KWK „Zofiówka” wydobywa węgiel kamienny z obszarów pod miastem Jastrzębie-Zdrój. Przy kopalni znajduje się elektrociepłownia o znaczeniu lokalnym. Z jej terenu nadaje jastrzębski nadajnik Radia Maryja.

context: Poziomy wydobywcze znajdują się na głębokości 705, 830 i 900 m, a w budowie jest poziom 1080 m. W 2007 r. rozpoczęto drążenie upadowych w kierunku złoża „Bzie – Dębina 1 Zachód” do poziomu 1110 m. 30.07.2009 r. JSW SA i PBSz Bytom podpisały umowę na drążenie nowego szybu 1 Bzie, który będzie miał długość 1164m i będzie kosztował 180,5 mln zł. PBSz ma 4 lata na wykonanie umowy.
W granicach kopalni pozostaje obszar górniczy o powierzchni 16,4 km², znajdujący się w trzech gminach Jastrzębie-Zdrój, Pawłowice w powiecie pszczyńskim i Mszana w powiecie wodzisławskim.
qas: question: W których miejscach Kopalni Węgla Kamiennego „Zofiówka” znajdują się poziomy wydobywcze?
answers: text: na głębokości 705, 830 i 900 m
generative_answer: na głębokości 705, 830 i 900 m

question: W stronę jakiego złoża drążone były korytarze, nad którymi zaczęto pracować w 2007 roku?
answers: text: „Bzie – Dębina 1 Zachód”
generative_answer: „Bzie – Dębina 1 Zachód”

question: Jakie firmy zawarły umowę, w ramach której miały zostać przeprowadzone prace nad szybem 1 Bzie?
answers: text: JSW SA i PBSz Bytom
generative_answer: JSW SA i PBSz Bytom

question: Na terenie jakich gmin położony jest obszar górniczy znajdujący się w obszarze Kopalni Węgla Kamiennego „Zofiówka”?
answers: text: Jastrzębie-Zdrój, Pawłowice w powiecie pszczyńskim i Mszana w powiecie wodzisławskim
generative_answer: Jastrzębie-Zdrój, Pawłowice w powiecie pszczyńskim i Mszana w powiecie wodzisławskim

question: Jaką kwotę przeznaczono na prace związane z drążeniem korytarzy w kierunku złoża „Bzie – Dębina 1 Zachód”?
plausible_answers: text: 180,5 mln zł
generative_answer: 180,5 mln zł
Kodeks Bazylejski

Kodeks Bazylejski, łac. Codex Basilensis, oznaczany symbolami E (07) (Gregory-Aland), ε 55 (Soden) – majuskułowy rękopis Nowego Testamentu pisany na pergaminie. Kodeks przechowywany jest w Bazylei, w Szwajcarii. Paleograficznie datowany jest zwykle na VIII wiek (Burgon datował na VII wiek, Palau datuje go na IX). Stosuje pełne marginalia, zawierające dwa systemy podziału tekstu oraz noty liturgiczne. Trzy karty kodeksu są palimpsestem. Zawiera niemal kompletny tekst czterech Ewangelii.
Tekst kodeksu reprezentuje tradycję bizantyńską i jest jednym z lepszych jej reprezentantów. Cytowany jest we wszystkich ważnych wydaniach tekstu greckiego Nowego Testamentu, jednak w 27 wydaniu Nestle-Alanda, częstotliwość jego cytowania zmalała. Dopiero w 2004 roku ukazała się pierwsza publikacja poświęcona rękopisowi. Od 2007 roku kodeks dostępny jest w internecie.

context: Zaliczany jest do tekstualnej rodziny E (rodzina oznaczana jest przez siglum kodeksu) i stoi w bliskiej relacji do Kodeksu Naniańskiego i Codex Athous Dionysius (pod względem tekstualnym). Posiada niewiele odchyleń od standardowego tekstu bizantyńskiego i prawdopodobnie jest najstarszym rękopisem z niemal pełnym tekstem czterech Ewangelii ze standardowym tekstem bizantyńskim. Zostało to potwierdzone przez Claremont Profile Method, tj. metodę wielokrotnych wariantów, według której przekazuje standardowy tekst bizantyński zgodny z rodziną tekstualną Kx w Łk 1 i Łk 10. W 20 rozdziale Łukasza przekazuje tekst mieszany. Metodą tą przebadano tylko trzy rozdziały Ewangelii Łukasza (1; 10; 20).
qas: question: Do jakiej rodziny tekstualnej należy Kodeks Bazylejski?
answers: text: E
generative_answer: E

question: Z jakimi innymi kodeksami jest blisko powiązany tekstualne Kodeks Bazylejski?
answers: text: Kodeksu Naniańskiego i Codex Athous Dionysius
generative_answer: Kodeksem Naniańskim i Codex Athous Dionysius

question: Kodeks Bazylejski jest z całą pewnością najstarszym rękopisem zawierającym pełny tekst ilu Ewangelii?
plausible_answers: text: czterech
generative_answer: czterech

question: Badaniu jaką metodą poddany został Kodeks Bazylejski?
answers: text: Claremont Profile Method
generative_answer: Claremont Profile Method

question: Ile rozdziałów Ewangelii Łukasza przebadano w Kodeksie Bazylejskim z wykorzystaniem metody Claremont Profile?
answers: text: trzy
generative_answer: trzy
Doustny płyn nawadniający

Doustny płyn nawadniający, płyn glukozowo-elektrolitowy hipoosmolarny (ang. oral rehydration salts, ORS) – opracowana przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) gotowa mieszanina elektrolitów i glukozy przeznaczona do nawadniania dzieci i dorosłych w ostrej biegunce. Stworzona po raz pierwszy w 1969 roku, później była modyfikowana w celu poprawy skuteczności i stabilności. Mieszanina oferowana jest w formie saszetek pozwalających na uzyskanie 1 litra płynu o różnych smakach. Jej dawkowanie zależne jest od masy ciała pacjenta. W przypadku utrzymywania się objawów odwodnienia cykl przyjmowania płynu jest powtarzany, ale w przypadkach ciężkich odwodnień w takiej sytuacji podawane jest nawodnienie drogą dożylną.

context: ORS jest jednym ze środków stosowanym w doustnym nawadnianiu (oral rehydration therapy), które okazało się być jednym z najprostszych i zarazem najbardziej znaczących osiągnięć w leczeniu biegunki, zwłaszcza w krajach rozwijających się. Mechanizm działania opiera się na wykorzystaniu działalności kotransportera glukozowo-sodowego (SGLT-1) w nabłonku jelita cienkiego, który pobiera jony sodu i cząsteczki glukozy ze światła jelita. Powstający potencjał osmotyczny umożliwia bierny transport wody. Aktywność SGLT-1 nie jest zaburzona podczas infekcji przez m.in. przecinkowce cholery, czy bakterie wywołujące salmonellozę.
qas: question: W leczeniu jakiego schorzenia okazał się być wyjątkowo efektywny płyn glukozowo-elektrolitowy hipoosmolarny?
answers: text: biegunki
generative_answer: biegunki

question: Jaki proces pozwala na bierną transportację wody?
answers: text: Powstający potencjał osmotyczny
generative_answer: Powstający potencjał osmotyczny

question: W trakcie infekcji wywołanych przez jakie przykładowe organizmy nie dochodzi do rozstrojenia aktywności SGLT-1?
answers: text: przecinkowce cholery, czy bakterie wywołujące salmonellozę
generative_answer: przecinkowce cholery, czy bakterie wywołujące salmonellozę

question: Jakie substancje są przyjmowane przez nabłonek jelita cienkiego?
plausible_answers: text: jony sodu i cząsteczki glukozy
generative_answer: jony sodu i cząsteczki glukozy

question: Na czym bazuje funkcjonowanie mechanizmu ORS?
answers: text: wykorzystaniu działalności kotransportera glukozowo-sodowego (SGLT-1) w nabłonku jelita cienkiego, który pobiera jony sodu i cząsteczki glukozy ze światła jelita
generative_answer: wykorzystaniu działalności kotransportera glukozowo-sodowego (SGLT-1) w nabłonku jelita cienkiego, który pobiera jony sodu i cząsteczki glukozy ze światła jelita
Zespół Peutza-Jeghersa

Zespół Peutza-Jeghersa, PJS (od ang. Peutz–Jeghers syndrome) – genetycznie uwarunkowany zespół cechujący się występowaniem plam soczewicowatych na skórze warg i palców ręki oraz na błonie śluzowej policzków, obecnością polipów hamartomatycznych w przewodzie pokarmowym i predyspozycją do nowotworów złośliwych w różnych narządach. Polipy mogą występować w każdym odcinku przewodu pokarmowego, ale najczęściej dotyczą jelita cienkiego. Ujawniają się zwykle u młodych dorosłych, u których bywają przyczyną krwawienia z przewodu pokarmowego i związanej z tym niedokrwistości, a także niedrożności i wgłobienia jelit.

context: Histopatologiczny obraz polipów hamartomatycznych w PJS jest inny niż wszystkich pozostałych polipów jelita grubego, co przypuszczalnie wiąże się z odmiennym przebiegiem sekwencji patogenezy tych zmian. W polipach typu Peutza-Jeghersa obserwuje się wydłużone, palisadowato ułożone komórki nabłonka i torbielowate poszerzenia gruczołów jelitowych, nakładające się na drzewkowatą sieć włókien mięśniówki gładkiej. Wyraźne są niekiedy przepełnione śluzem komórki kubkowe i (bardzo charakterystyczna) pseudoinwazja histologicznie łagodnych komórek nabłonka poza błonę podstawną, w rzeczywistości będąca wyrazem błędnej organizacji warstw nabłonka (epithelial misplacement). Nie obserwuje się atypii komórek ani niskiego zróżnicowania, typowych dla gruczolaków, tak samo nie wykazuje się cech cytogenetycznych dysplastycznych gruczolaków w polipach PJS. Polipy hamartomatyczne w zespole polipowatości młodzieńczej (JPS, [OMIM#174900]) powstają w niewyjaśnionym mechanizmie jako skutek mutacji germinalnej genu SMAD4/DPC4, ale histologicznie są odmienne niż w PJS, a ryzyko nowotworzenia w tych dwóch zespołach też nie jest takie samo.
qas: question: Jak wyglądają komórki nabłonka występujące w polipach w PJS?
answers: text: wydłużone, palisadowato ułożone
generative_answer: wydłużone, palisadowato ułożone

question: Jak przejawia się nieprawidłowa organizacja warstw nabłonka?
answers: text: pseudoinwazja histologicznie łagodnych komórek nabłonka poza błonę podstawną
generative_answer: pseudoinwazją histologicznie łagodnych komórek nabłonka poza błonę podstawną

question: Jakie cechy, charakterystyczne dla gruczolaków, nie są obecne w polipach tego typu?
answers: text: atypii komórek ani niskiego zróżnicowania
generative_answer: atypia komórek oraz niskie zróżnicowanie

question: Jakie zmiany odpowiadają za pojawienie się polipów hamartomatycznych w zespole polipowatości młodzieńczej?
answers: text: mutacji germinalnej genu SMAD4/DPC4
generative_answer: mutacja germinalnej genu SMAD4/DPC4

question: Jakie zmiany w obrębie gruczołów jelitowych przyczyniają się do powstawania polipów tego typu?
plausible_answers: text: torbielowate poszerzenia
generative_answer: torbielowate poszerzenia
Robert Redford

Charles Robert Redford Jr. (ur. 18 sierpnia 1936 w Santa Monica) – amerykański aktor, reżyser i producent filmowy.

context: Jeszcze podczas nauki wystąpił w broadwayowskiej sztuce Tall Story (1959). W latach 1961-62 grał główną rolę w spektaklach: Niedziela w Nowym Jorku (Sunday in New York) i Boso w parku (Barefoot in the Park) Neila Simona. Pojawił się potem na małym ekranie w jednym z odcinków serialu telewizyjnego ABC Maverick (1960) z Jamesem Garnerem i Ratownictwo 8 (Rescue 8, 1960), a następnie zebiutował na dużym ekranie jako baseballista w komedii sportowej Joshuy Logana Duby smalone (Tall Story, 1960) u boku Anthony’ego Perkinsa i Jane Fondy. Potem znalazł się w obsadzie filmu wojennego War Hunt (1962) o wojnie w Korei z udziałem Johna Saxona, Sydneya Pollacka i Toma Skerritta.
qas: question: W jakich spektaklach autorstwa Neila Simona wystąpił Redford między 1961 a 1962 rokiem?
answers: text: Niedziela w Nowym Jorku (Sunday in New York) i Boso w parku (Barefoot in the Park)
generative_answer: Niedziela w Nowym Jorku (Sunday in New York) i Boso w parku (Barefoot in the Park)

question: Jakiego sportowca zagrał w filmie Duby smalone?
answers: text: baseballista
generative_answer: baseballistę

question: O jakim konflikcie zbrojnym opowiadał film War Hunt?
answers: text: wojnie w Korei
generative_answer: wojnie w Korei

question: Z jakimi aktorami rywalizował o główną rolę w filmie War Hunt?
plausible_answers: text: Johna Saxona, Sydneya Pollacka i Toma Skerritta
generative_answer: Johnem Saxonem, Sydneyem Pollackiem i Tomem Skerrittem

question: W którym roku miał okazję wystąpić w serialu Maverick?
answers: text: 1960
generative_answer: 1960
Zamek Czocha

Zamek Czocha – obronny zamek graniczny położony w miejscowości Sucha, gmina Leśna, nad Zalewem Leśniańskim na Kwisie w polskiej części Łużyc Górnych. Pierwotna nazwa brzmiała prawdopodobnie Czajków (1329: castrum Caychow), przed 1945 Tzschocha.
Zamek posadowiony jest na gnejsowych skałach należących do metamorfiku izerskiego. Najstarszą częścią jest, stojący przy głównych bramach (istnieją dwie, starsza dolna i nowa górna), stołp – później obudowany częścią mieszkalną. Z części mieszkalnej najstarszy jest północny fragment.

context: Kupiony w 1909 roku przez drezdeńskiego producenta wyrobów tytoniowych (cygar) Ernsta Gütschowa za 1,5 mln marek, do 1912 roku został przebudowany przez znanego architekta berlińskiego Bodo Ebhardta zgodnie z wyglądem zachowanym na rycinie z 1703 roku. Podczas przebudowy zniszczono jednak wiele najstarszych fragmentów kompleksu. W dawnej fosie urządzono zwierzyniec. Ernst Gütschow utrzymywał dobre stosunki z dworem carskim, a po rewolucji z rosyjskimi emigrantami, od których skupował różne przedmioty o wysokiej wartości artystycznej. W zamku mieszkał do marca 1945 roku. Opuścił zamek, zostawiając najcenniejszą część wyposażenia. Przyjmuje się, że w latach II wojny w zamku mieściła się szkoła szyfrantów Abwehry, jednak brak na to dowodów.
qas: question: Produkcją jakich przedmiotów zajmowała się osoba, która kupiła Zamek Czocha w 1909 roku?
answers: text: wyrobów tytoniowych (cygar)
generative_answer: wyrobów tytoniowych (cygar)

question: Na czym wzorował się w swojej pracy architekt odpowiedzialny za projekt przebudowy tego zamku?
answers: text: wyglądem zachowanym na rycinie z 1703 roku
generative_answer: wyglądzie zachowanym na rycinie z 1703 roku

question: Jakie dobra sprzedawali właścicielowi Zamku Czocha rosyjscy emigranci?
answers: text: różne przedmioty o wysokiej wartości artystycznej
generative_answer: różne przedmioty o wysokiej wartości artystycznej

question: Jaka instytucja urządziła swoją siedzibę w Zamku Czocha podczas drugiej wojny światowej?
plausible_answers: text: szkoła szyfrantów Abwehry
generative_answer: szkoła szyfrantów Abwehry

question: Czy Ernst Gütschow mieszkał w murach Zamku Czocha?
answers: text: W zamku mieszkał do marca 1945 roku
generative_answer: tak
Éric Chahi

Éric Chahi (ur. 21 października 1967 w Yerres) – francuski projektant gier komputerowych, znany jako autor odnoszących sukces artystyczny dzieł Another World, Heart of Darkness i From Dust. Jest jednym z czołowych reprezentantów francuskiej branży gier komputerowych przełomu XX i XXI stulecia, obok Philippe’a Ulricha, Frédéricka Raynala i Michela Ancela.
Karierę rozpoczął w 1983 roku jako twórca gier amatorskich. Szerszą popularność zdobył jako twórca oprawy graficznej do gry Future Wars oraz autor innowacyjnego pod względem artystycznym oraz technicznym dzieła Another World. Wywarło ono znaczący wpływ na jego dalszą twórczość: Heart of Darkness i From Dust. Chahi jako utytułowany projektant wciąż utrzymuje status twórcy niezależnego, popierającego rozwój innowacji w grach komputerowych.

context: Do 1988 roku włącznie Chahi tworzył wyłącznie gry amatorskie. Sytuacja zmieniła się w 1989 roku, kiedy młodym twórcą zainteresował się projektant Paul Cuisset ze studia Delphine Software, poszukujący autora oprawy graficznej do swego dzieła Les Voyageurs du Temps (znanego także pod nazwą Future Wars). Odniosło ono wielki sukces komercyjny, co zachęciło Chahiego, by podjąć się stworzenia własnej gry. Chahi zdecydował się pracować samodzielnie, bez udziału Delphine Software, wykorzystując grafikę wektorową oraz technikę rotoskopowania. Inspirację czerpał z różnych źródeł, począwszy od Gwiezdnych wojen, a kończąc na różnych powieściach fantastycznonaukowych. Prace zakończyły się w 1991 roku, kiedy Chahi oddał gotową kopię swojej gry zarządowi Delphine Software.
qas: question: Kiedy Chahi zaczął produkować gry amatorskie?
plausible_answers: text: 1988
generative_answer: 1988

question: Kto zatrudnił Chahiego w 1989?
answers: text: Paul Cuisset
generative_answer: Paul Cuisset

question: Nad jakim projektem Chahi pracował wraz z Delphine Software?
answers: text: Les Voyageurs du Temps
generative_answer: Les Voyageurs du Temps

question: Co zainspirowało Chahiego do stworzenia własnej profesjonalnej gry?
answers: text: sukces komercyjny
generative_answer: sukces komercyjny Future Wars

question: Z jakich technik korzystał Chahi do stworzenia własnej profesjonalnej gry?
answers: text: grafikę wektorową oraz technikę rotoskopowania
generative_answer: grafikę wektorową oraz technikę rotoskopowania
Oddział Zamknięty

Oddział Zamknięty – polski zespół muzyczny wykonujący muzykę rockową, założony w listopadzie 1979 roku w Warszawie. Grupa zyskała ogromną popularność w Polsce w latach 80. XX w., a na jej koncie można znaleźć takie przeboje jak: „Ten wasz świat”, „Party”, „Obudź się”, „Andzia i Ja” czy „Gdyby nie Ty”.
Nazwa zespołu pochodzi od rodzaju oddziału w szpitalu psychiatrycznym, do którego trafił współzałożyciel grupy – Krzysztof Jaryczewski (w celu uniknięcia zasadniczej służby wojskowej). Skład zespołu wielokrotnie się zmieniał, jednakże zawsze występował w nim Wojciech Łuczaj-Pogorzelski (lider, gitarzysta i kompozytor znacznej większości utworów zespołu).

context: W 1995 zespół wydał płytę Bezsenność, następnie wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Powrót grupy do Polski zbiegł się z odejściem Wajka oraz Kuleczki. Wajk zaczął fascynować się dokonaniami blues rockowej kapeli Dżem oraz postacią Ryszarda Riedla, z kolei Pogorzelski interesował się wtedy nagraniami hardrockowego zespołu The Black Crowes. Na skutek tego wydarzenia, miejsce frontmana w zespole objął wokalista o charakterystycznym mocnym rockowym głosie – Krzysztof Wałecki, z którym została nagrana Parszywa 13. W trakcie sesji nagraniowej do nowego albumu grupę opuścił Jarosław Szlagowski, a zastąpił go perkusista Marek Surzyn, który pomógł zespołowi sfinalizować pracę nad płytą. Miejsce Kuleczki zajął basista Aleksander Żyłowski zastąpiony w 1997 roku przez Marcina Ciempiela, który zdecydował się powrócić do zespołu. Po kolejnych roszadach wykrystalizował się nowy skład: Wojciech Łuczaj-Pogorzelski (gitara prowadząca), Krzysztof Wałecki (śpiew), Marcin Ciempiel (gitara basowa), Dariusz „Wodzu” Henczel (perkusja), Piotr Ożerski (gitara rytmiczna). W sierpniu 1998 grupa wystąpiła w ramach IV Przystanku Woodstock pod hasłem „Stop narkotykom, stop przemocy”.
qas: question: W którym roku Oddział Zamknięty wyjechał do USA?
plausible_answers: text: W 1995
generative_answer: W 1995

question: Do jakiego zespołu odszedł Wajka?
answers: text: kapeli Dżem
generative_answer: kapeli Dżem

question: Jaką muzykę grał zespół The Black Crowes?
answers: text: hardrockowego
generative_answer: Hardrock

question: Czy parszywa 13 to pierwszy album w dokonaniach Wałeckiego?
plausible_answers: text: Krzysztof Wałecki, z którym została nagrana Parszywa 13
generative_answer: tak

question: W którym roku Oddział Zamknięty wystąpił na Woodstocku?
plausible_answers: text: 1998
generative_answer: 1998
Tamara Arciuch

Tamara Arciuch primo voto Szyc (ur. 24 marca 1975 w Skierniewicach) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna.

context: Na dużym ekranie debiutowała w 1997 w filmie sensacyjnym Jarosława Żamojdy Młode wilki 1/2 jako Agata, koleżanka Ani. Zagrała postać Kaśki Wojnarówny, panny młodej w filmie Wojciecha Smarzowskiego Wesele (2004). Jej pierwszą ważną rolą serialową było granie Moniki Rozdrażewskiej w serialu Adam i Ewa. Rola spowodowała, że później kojarzono ją najczęściej z negatywną postacią – nerwową, czasem nieobliczalną kobietą. Ogólnopolską rozpoznawalność przyniosła jej rola Karoliny Łapińskiej w serialu TVN Niania (2005–2009). W 2008 grała „Piękną Nieznajomą” w serialu Halo Hans!. Od 2010 do 2018 wcielała się w Annę Gruszyńską, siostrę Hanki Mostowiak w serialu M jak miłość.
qas: question: W którym roku miał miejsce filmowy debiut Arciuch?
answers: text: 1997
generative_answer: 1997

question: W jaką postać wcieliła się Arciuch w swoim pierwszym filmie?
answers: text: Agata
generative_answer: Agata

question: Z jakim reżyserem współpracowała Arciuch podczas produkcji Wesele?
answers: text: Wojciecha Smarzowskiego
generative_answer: Wojciechem Smarzowskim

question: Czy Arciuch grała wyłącznie w filmach?
answers: text: Jej pierwszą ważną rolą serialową było granie Moniki Rozdrażewskiej w serialu Adam i Ewa
generative_answer: nie

question: W którym roku Arciuch zakończyła karierę aktorską?
plausible_answers: text: 2018
generative_answer: 2018

context: Zadebiutowała na scenie 7 lutego 1997 rolą Heleny w spektaklu Aleksandra Fredry Pan Jowialski wystawianym w Teatrze Ludowym w Krakowie. W teatrze zatrudniona była w latach 1998–1999, a następnie bez etatu do 2001. W latach 2001–2008 była aktorką etatową na scenie Teatru Wybrzeże, w którym debiutowała 5 grudnia 1998 grą w przedstawieniu Biedermann i podpalacze w reżyserii Krzysztofa Babickiego i w którym zagrała w: Janie w farsie Nie teraz, kochanie (2000) w reżyserii Grzegorza Chrapkiewicza, Preparaty (2001) w reżyserii Ingmara Villqista i Lillian Holiday w Happy Endzie (2001) Brechta i Weilla. 6 czerwca 2002 zadebiutowała w roli Roxie Hart w musicalu Chicago na scenie Teatru Muzycznego w Gdyni.
qas: question: Kiedy nastąpił debiut Tamary Szyc?
answers: text: 7 lutego 1997
generative_answer: 7 lutego 1997

question: Kto jest autorem Pana Jowialskiego?
answers: text: Aleksandra Fredry
generative_answer: Aleksandra Fredry

question: Gdzie w 2005 roku Tamara Szyc grała aktorsko?
answers: text: W latach 2001–2008 była aktorką etatową na scenie Teatru Wybrzeże
generative_answer: W latach 2001–2008 była aktorką etatową na scenie Teatru Wybrzeże

question: Czy Tamara Szyc grała w USA?
plausible_answers: text: w musicalu Chicago
generative_answer: tak

question: Kiedy wystawiono po raz pierwszy sztukę Biedermann i podpalacze?
plausible_answers: text: 5 grudnia 1998
generative_answer: 5 grudnia 1998
Liechtenstein

Liechtenstein ([ˈlixtɛnʂtajn], wymowa polska i), Księstwo Liechtensteinu (niem. Fürstentum Liechtenstein i, [ˈfʏɐstəntuːm ˈliːçtənʃtaɪn]) – niewielkie alpejskie państwo w Europie Zachodniej, leżące pomiędzy Austrią i Szwajcarią, nad rzeką Ren. Liechtenstein jest jednym z dwóch współcześnie istniejących krajów podwójnie śródlądowych. Powierzchnia Księstwa wynosi 160,48 km² i jest ono zamieszkiwane przez 39 137 ludzi. Państwo należy do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, strefy Schengen oraz grupy EFTA.

context: Transport publiczny w Liechtensteinie jest bardzo dobrze rozwinięty i wszystkie gminy księstwa są dobrze skomunikowane. Najważniejszym przewoźnikiem autobusowym w Liechtensteinie jest firma LIECHTENSTEINmobil (w skrócie: LIEmobil), która oferuje czternaście połączeń autobusowych na terenie państwa. Linie kursują pomiędzy wszystkim większymi miejscowościami państwa (Ruggell, Gamprin, Bendern, Mauren, Schellenberg, Schaanawald, Nendeln, Schaan, Eschen, Planken, Vaduz, Triesen, Triesenberg, Gaflei, Malbun i Balzers), a także ze szwajcarskimi Buchs, Sevelen, Trübbach i Sargans oraz austriackimi Feldkirch i Gisingen.
qas: question: Czy w tym państwie można łatwo przemieścić się z gminy do gminy, korzystając z transportu publicznego?
answers: text: i wszystkie gminy księstwa są dobrze skomunikowane
generative_answer: tak

question: Jaki jest stan transportu publicznego w tym państwie?
answers: text: jest bardzo dobrze rozwinięty i wszystkie gminy księstwa są dobrze skomunikowane
generative_answer: jest bardzo dobrze rozwinięty i wszystkie gminy księstwa są dobrze skomunikowane

question: Jak nazywa się główny przewoźnik autobusowy w tym księstwie?
answers: text: LIECHTENSTEINmobil
generative_answer: LIECHTENSTEINmobil

question: Jakie są większe miejscowości w tym księstwie?
answers: text: Ruggell, Gamprin, Bendern, Mauren, Schellenberg, Schaanawald, Nendeln, Schaan, Eschen, Planken, Vaduz, Triesen, Triesenberg, Gaflei, Malbun i Balzers
generative_answer: Ruggell, Gamprin, Bendern, Mauren, Schellenberg, Schaanawald, Nendeln, Schaan, Eschen, Planken, Vaduz, Triesen, Triesenberg, Gaflei, Malbun i Balzers

question: Czy Gisingen to miejscowość w Liechtensteinie?
answers: text: oraz austriackimi Feldkirch i Gisingen
generative_answer: nie