clarin-pl/poquad huggingface dataset:
Hrabia Dooku

Hrabia Dooku – fikcyjna postać z uniwersum Gwiezdnych wojen. Mistrz Jedi, opuścił Zakon, by stać się w końcu Lordem Sithów znanym pod imieniem Darth Tyranus, a także przywódcą Konfederacji Niezależnych Systemów.

context: W czasie Wojen Klonów Dooku spotkał się na Vjunie z Yodą, który prawie nawrócił Sitha na Jasną Stronę. Około trzech lat po Bitwie o Geonosis, na pokładzie Niewidzialnej ręki, miejsca uwięzienia mistrza Sithów – Dartha Sidiousa, Dooku otrzymał od Sidiousa zadanie zabicia Kenobiego, a jednocześnie pokonanie i porwanie Skywalkera w celu przeciągnięcia go na Ciemną Stronę Mocy. Jednak Obi-Wan nie zginął, tylko został chwilowo ogłuszony, a Anakin pokonał Dooku, odcinając mu obie dłonie. Następnie, namawiany przez Palpatine’a, zabił Dooku, dekapitując go.
qas: question: Na jakiej planecie doszło do jego spotkania z Yodą?
answers: text: Vjunie
generative_answer: Vjunie

question: Jak nazywał się Sith, który był przetrzymywany na statku Niewidzialna ręka?
answers: text: Dartha Sidiousa
generative_answer: Darth Sidiousa

question: Dlaczego Hrabia Dooku miał pokonać i uprowadzić Anakina Skywalkera?
answers: text: w celu przeciągnięcia go na Ciemną Stronę Mocy
generative_answer: w celu przeciągnięcia go na Ciemną Stronę Mocy

question: Czy Dooku udało się zamordować Kenobiego?
answers: text: Jednak Obi-Wan nie zginął, tylko został chwilowo ogłuszony
generative_answer: nie

question: W jaki sposób Obi-Wan Kenobi uśmiercił Hrabiego Dooku?
plausible_answers: text: dekapitując go
generative_answer: dekapitując go
Kazimierz Kaczor (aktor)

Kazimierz Julian Kaczor (ur. 9 lutego 1941 w Krakowie) – polski aktor teatralny i filmowy, prezenter telewizyjny, działacz opozycyjny i kulturalny. W latach 1996–2002 prezes Związku Artystów Scen Polskich.


context: W latach 1981–1987 uczestniczył w bojkocie mediów. W latach 1982–1983 i 1986–1987 był współorganizatorem i nieformalnym przewodniczącym „Solidarności” Artystów Teatralnych i Filmowych. W latach 1982–1983 publikował w pismach podziemnych: „Tygodniku Mazowsze”, „KOS” (Komitet Oporu Społecznego), „Robotnik”. Był również redaktorem oraz organizatorem pracy redakcji i kolportażu „Biuletynu Teatralnego”. W 1983 organizował nagrania dla Radia „Solidarność”. W latach 1984 brał udział w koncertach w Polskim Instytucie Teatralnym w Nowym Jorku, poświęconych pamięci ks. Jerzego Popiełuszki. W latach 1987–1989 działał w Komitecie Kultury Niezależnej, gdzie był odpowiedzialny za teatr. W latach 1989–1992 był przewodniczącym Sekcji Krajowej Kultury i Sztuki „Solidarności”, w grudniu 1989 był delegatem na III WZD Regionu Mazowsze, w kwietniu 1990 jako delegat uczestniczył w II KZD.
qas: question: Kiedy Kazimierz Kaczor pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu Oporu Społecznego?
plausible_answers: text: 1982–1983
generative_answer: 1982–1983

question: Dla jakiego radia Kazimierz Kaczor organizował nagrania na początku lat 80-tych XX wieku?
answers: text: Radia „Solidarność”
generative_answer: Radia „Solidarność”

question: Za jaki obszar Kazimierz Kaczor był odpowiedzialny w ramach Komitetu Kultury Niezależnej pod koniec lat 80-tych?
answers: text: za teatr
generative_answer: za teatr

question: W jakich latach miał miejsce bojkot mediów, w których brał udział Kazimierz Kaczor?
plausible_answers: text: 1981–1987
generative_answer: 1981–1987

question: Jaką rolę pełnił Kazimierz Kaczor na III WZD Regionu Mazowsze?
answers: text: był delegatem
generative_answer: był delegatem
Synagoga w Jeszywas Chachmej Lublin

Synagoga w Jeszywas Chachmej Lublin – synagoga znajdująca się w Lublinie w budynku Jeszywas Chachmej Lublin, przy ulicy Lubartowskiej 85 (pierwotnie nr 57).

context: Do dnia dzisiejszego zachował się jedynie bogato haftowany parochet, który prawdopodobnie pochodził właśnie z tej synagogi. Przez wiele lat był przechowywany w synagodze Chewra Nosim przy ulicy Lubartowskiej 10. Obecnie znajduje się w mniejszej synagodze na parterze budynku. Zostanie przeniesiony w swoje pierwotne miejsce po wykonaniu nowego Aron ha-kodesz, który na podstawie archiwalnego zdjęcia zrekonstruowała architekt Sylwia Piechnik. Przedwojenne zdjęcie arki jest czarno-białe, dlatego nie wiadomo, jaki kolor miała pierwotnie drewniana skrzynia. Ostatecznie zdecydowano, że będzie zielono-brązowa, ale nie zabrakło również pozłacanych elementów. Szafa jest bogato zdobiona, głównie elementami roślinnymi.
qas: question: Co pozostało z Synagogi w Jeszywas Chachmej?
answers: text: bogato haftowany parochet
generative_answer: bogato haftowany parochet

question: Gdzie znajduje się obecnie parochet z Synagogi w Jeszywas Chachmej?
answers: text: w mniejszej synagodze na parterze budynku
generative_answer: w mniejszej synagodze na parterze budynku

question: Jaki architekt jest odpowiedzialny za odrestaurowanie Aron ha-kodesz?
answers: text: Sylwia Piechnik
generative_answer: Sylwia Piechnik

question: Jakiego koloru będzie odrestaurowana arka?
answers: text: zielono-brązowa, ale nie zabrakło również pozłacanych elementów
generative_answer: zielono-brązowa, ale nie zabrakło również pozłacanych elementów

question: Jaki przedmiot został udekorowany roślinnością w synagodze?
plausible_answers: text: Szafa
generative_answer: Szafa
Tu-154

Tu-154 (ros. Ту-154) oznaczenie NATO Careless – pasażerski samolot średniego zasięgu, produkcji radzieckiej, zaprojektowany w biurze konstrukcyjnym Tupolewa.
W 2013 roku w aktywnej służbie cywilnej i wojskowej pozostało 118 samolotów Tu-154 na 921 wyprodukowanych; przeciętny wiek maszyn pozostających w aktywnej służbie wynosił 24 lata. Samoloty Tu-154 zostały wycofane z PLL LOT w 1996 roku, ale dwie maszyny typu Tu-154M Lux pozostawały na wyposażeniu 36 Specjalnego Pułku Lotnictwa Transportowego jako samoloty do przewozu władz państwowych. Po katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem, kolejną wycofano z użycia w 2011 roku.

context: Oblot prototypu nowego samolotu pasażerskiego odbył się 4 października 1968, ale kłopoty z konstrukcją podwozia i instalacjami elektrycznymi opóźniły wejście maszyn do służby. Na przestrzeni lat produkcja Tu-154 odbywała się w trzech zakładach: KuAZ, Zakładach Lotniczych nr 18 i Aviakorze. W 1972 roku do służby weszły pierwsze maszyny tego typu, stały się częścią parku maszynowego Aerofłotu. W 1973 roku oblatano Tu-154A, a w 1975 roku wszedł on do produkcji. W wersji tej zastosowano takie same silniki jak w samolotach Ił-62. Od 1977 roku produkowany był Tu-154B z francuską awioniką, mieszczący maksymalnie 180 osób. Na podstawie tej wersji powstał towarowy Tu-154S. W 1981 roku, na zamówienie PLL LOT powstał prototyp Tu-154M przemianowany w 1982 roku na Tu-164, później jednak powrócono do pierwotnego oznaczenia. Pierwsze samoloty Tu-154M opuściły fabrykę w 1984 roku. Wyposażone były w silniki podobne do stosowanych w samolotach Ił-62M z odwracaczami ciągu typu klapowego i obniżonym ciągu, dzięki czemu możliwe stało się przedłużenie resursów silnika. Tu-154M stał się samolotem pasażerskim o największej prędkości maksymalnej (960 km/h) i zwykłej (927 km/h).
qas: question: Dlaczego Tu-154 został wcielony do służby później niż pierwotnie planowano?
answers: text: kłopoty z konstrukcją podwozia i instalacjami elektrycznymi
generative_answer: kłopoty z konstrukcją podwozia i instalacjami elektrycznymi

question: Kiedy miał miejsce debiutancki oblot prototypu Tu-154?
answers: text: 4 października 1968
generative_answer: 4 października 1968

question: W jakich trzech zakładach produkowano Tu-154?
answers: text: KuAZ, Zakładach Lotniczych nr 18 i Aviakorze
generative_answer: KuAZ, Zakładach Lotniczych nr 18 i Aviakorze

question: W którym roku debiutancki tu-174 został wcielony do służby?
answers: text: 1972
generative_answer: 1972

question: Ile osób mogło polecieć Tu-154B?
answers: text: 180
generative_answer: 180
Radomiak Radom

Radomiak Radom – polski klub piłkarski z Radomia. Za datę założenia uznaje się rok 1910, odwołując się do powstania Radomskiego Towarzystwa Sportowego, funkcjonującego od 1921 jako Radomskie Koło Sportowe. Na początku lat 30. XX wieku RKS Radom był bliski awansu do najwyższej klasy rozgrywkowej w Polsce. Po II wojnie światowej (1945) powołano Klub Sportowy „Radomiak”, który po fuzji w 1967 z RKS-em przejął jego tradycje.
W 1946 drużyna Radomiaka w rozgrywkach Mistrzostw Polski dotarła do 1/4 finału. W sezonie 1984/1985 rozgrywała mecze w najwyższej klasie ligowej. Do Ekstraklasy Zieloni powrócili dopiero w 2021.
W Radomiaku poza piłką nożną działało dwanaście innych sekcji sportowych. Wśród reprezentantów klubu wyróżnili się m.in. kolarz Kazimierz Jasiński, który wziął udział w Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1968 w Meksyku i zdobył tytuł mistrza Polski, bokser Antoni Czortek, mistrz Polski z 1949, oraz zdobywcy mistrzostwa kraju w lekkoatletyce.

context: Aktywność przy powoływaniu organizacji wykazał Włodzimierz Skibiński, pełniący wówczas funkcję dyrektora naczelnego fabryki obuwia. Został wybrany honorowym prezesem tego klubu. Był pomysłodawcą nazwy, herbu i barw zielono-biało-zielonych. Pierwszym kierownikiem sekcji piłki nożnej mianowano Bronisława Biernacika. Szkoleniowcem zespołu został Marian Matyjaśkiewicz, a kapitanem Ludwik Adamczyk. Inauguracyjne spotkanie Radomiaka odbyło się 2 kwietnia 1945 roku, w drugi dzień Świąt Wielkanocnych, z radomską Bronią. Zieloni ulegli rywalom 0:1 po golu Więcaszka. Następnie drużynę zgłoszono do rozgrywek o mistrzostwo podokręgu radomskiego wchodzących wtedy w skład Warszawskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej. W pierwszym sezonie radomianie wywalczyli tytuł mistrza podokręgu, dzięki czemu przystąpili do rywalizacji o mistrzostwo okręgu warszawskiego. Piłkarze z Radomia dwukrotnie pokonali WKS Siedlce 5:0 i 3:1. W finale zespół zmierzył się z Polonią Warszawa. Radomiak na własnym boisku okazał się słabszy od stołecznego zespołu, ale w Warszawie zwyciężył 1:0. O zwycięstwie miał zadecydować dodatkowy mecz. Wygrali go warszawianie, jednak zarząd radomskiego klubu złożył protest z powodu gry w Polonii nieuprawnionych piłkarzy. Przyznano walkower dla Zielonych i tym samym zdobyli oni tytuł mistrza okręgu Warszawy w 1945 roku.
qas: question: Kto był pomysłodawcą nazwy klubu "Radomiak Radom"?
answers: text: Włodzimierz Skibiński
generative_answer: Włodzimierz Skibiński

question: Jakie barwy klubowe przybrał Radomiak Radom?
answers: text: zielono-biało-zielonych
generative_answer: zielono-biało-zielone

question: Czy w pierwszym meczu Radomiak Radom odniósł zwycięstwo?
answers: text: ulegli
generative_answer: nie

question: Jaka drużyna wygrała w okręgu Warszawy w 1945?
answers: text: Zielonych
generative_answer: Zieloni

question: Ile razy w historii klubu Radomiak Radom pokonał WKS Siedlce?
plausible_answers: text: dwukrotnie
generative_answer: dwukrotnie
Religia Słowian

Historyczna religia Słowian Religia Słowian – zespół wierzeń, mitów i kultowych praktyk Słowian, zaliczany do systemów religii politeistycznych z akcentami panteistycznymi i być może dualistycznymi. Informacje o religii Słowian w okresie przed chrystianizacją w nikłym stopniu dotrwały w źródłach do dzisiaj. Nie zachowały się żadne źródła bezpośrednie, a jedynie lakoniczne relacje chrześcijańskie, często spisywane przez niezorientowanych bezpośrednio w temacie autorów lub kronikarzy żyjących w kilkadziesiąt, czy kilkaset lat po chrystianizacji. Pełna rekonstrukcja wierzeń słowiańskich nie jest możliwa, a dokonywane próby często budzą wątpliwości, co do tego, czy przyjęte metody są właściwe i wiarygodne. Rekonstrukcja odbywa się przede wszystkim w oparciu o ślady dawnych wierzeń zachowane w folklorze i wierzeniach z okresu już chrześcijańskiego. Nie bez znaczenia są także badania z zakresu szerzej pojmowanej teorii religii.

context: Przynajmniej część świątyń i miejsc kultowych wyposażona była w posągi przedstawiające pogańskie bóstwa. Języki słowiańskie posiadają wspólne słowo na ich określenie – bałwan. Prawdopodobnie najwcześniej posągi pojawiły się na Rusi, później także na Połabiu, co potwierdzają liczne przekazy źródłowe. Brakuje natomiast przedstawień figuralnych wśród Słowian południowych, a znaleziska z terenów Polski są nieliczne i dyskusyjne. Podobnie dyskusję rodzi to, skąd u Słowian pojawił się zwyczaj tworzenia idoli. Większość badaczy wskazuje na wpływy obce, różnią się oni natomiast w określaniu tego jak wczesne i silne były te wpływy. Zdaniem Aleksandra Gieysztora posągi stanowią efekt wpływu ludów irańskich lub tureckich, który najszerzej rozwinął się na Rusi, a następnie przeniknął na zachód. Maciej Salamon wskazał na znacznie późniejsze wpływy nordyjskie i chrześcijańskie, tych drugich doszukiwał się także Henryk Łowmiański.
qas: question: Jak nazywa się posągi przedstawiające pogańskie bóstwa?
answers: text: bałwan
generative_answer: bałwany

question: Gdzie z całą pewnością w pierwszej kolejności pojawiły się pogańskie posągi słowiańskie?
plausible_answers: text: Rusi
generative_answer: Rusi

question: Posągów z jakiego regionu zamieszkiwanego przez Słowian nie można odnaleźć w źródłach?
answers: text: południowych
generative_answer: południowych

question: Dlaczego znalezione na terenie Polski posągi nie są brane pod uwagę przez poważnych badaczy?
answers: text: nieliczne i dyskusyjne
generative_answer: nieliczne i dyskusyjne

question: Jakie są, według Gieysztora, źródła wpływów w tworzeniu posągów?
answers: text: irańskich lub tureckich
generative_answer: irańskie i tureckie
Dziadek do Orzechów

Dziadek do Orzechów (inny tytuł – Dziadek do orzechów i Król Myszy, niem. Nussknacker und Mäusekönig) – opowiadanie dla dzieci autorstwa E.T.A. Hoffmanna, wydane po raz pierwszy w Berlinie w 1816 roku. Książka, utrzymana w baśniowej, fantastycznej konwencji, opowiada o przygodach małej Klary w świecie, w którym zabawki ożywają, a księciem ich królestwa zostaje tytułowy Dziadek do Orzechów.
Dla czytelników francuskojęzycznych utwór ten zaadaptował i przetłumaczył Aleksander Dumas (ojciec). Francuska adaptacja stała się inspiracją dla Piotra Czajkowskiego do skomponowania baletu Dziadek do orzechów.

context: Klara budzi się w swoim łóżeczku; opowiada matce, co zaszło, ta jednak traktuje tę historię jako piękny sen. Nie pomaga nawet pokazanie koron Króla Myszy; rodzice bardzo poważnie dopytują się, skąd je wzięła. Z opresji wybawia ją ojciec chrzestny, tłumacząc, że to dawny podarunek od niego. Mimo nalegań dziewczynki nie chce jednak potwierdzić jej opowieści, ani też przyznać się do pokrewieństwa z Dziadkiem do Orzechów. W jej słowa przestaje wierzyć nawet Fred. Wobec surowego zakazu rodziców Klara nie śmie opowiadać o swoich przygodach – pozostaje jej tylko możliwość rozmyślania o nich. Pewnego razu, rozmarzona, spogląda na Dziadka do Orzechów i w obecności ojca chrzestnego mówi w głos, że na miejscu księżniczki Pirlipaty nie wzgardziłaby kimś, kto tyle dla niej poświęcił – nawet, gdyby przestał być przystojnym młodzieńcem. W pokoju powstaje takie zamieszanie i hałas, że dziewczynka mdleje. Ocknąwszy się, widzi ojca chrzestnego trzymającego za rękę pięknego, zgrabnego chłopca, a matka tłumaczy jej, że to przybyły z wizytą siostrzeniec sędziego Droselmajera. Gdy dzieci zostają same, młody Droselmajer klęka przed nią i prosi o jej rękę, wyjaśniając, że to on był Dziadkiem do Orzechów i dzięki niej został wyzwolony ze złego czaru. Klara przyjmuje oświadczyny, a po latach zostaje królową krainy pełnej „najpiękniejszych i najcudowniejszych rzeczy, które się widzi, jeśli się patrzeć umie”.
qas: question: Czy chrzestny Klary był spokrewniony z dziadkiem do orzechów? 
answers: text: przyznać się do pokrewieństwa
generative_answer: tak

question: Kim w rzeczywistości był Dziadek do Orzechów?
answers: text: Droselmajer
generative_answer: Droselmajerem

question: Jaki kraj znajdował się pod Panowaniem Królowej Klary?
plausible_answers: text: krainy pełnej „najpiękniejszych i najcudowniejszych rzeczy, które się widzi, jeśli się patrzeć umie”
generative_answer: krainy pełnej „najpiękniejszych i najcudowniejszych rzeczy, które się widzi, jeśli się patrzeć umie”

question: Jak nazywała się księżniczka, która odrzuciła Dziadka do Orzechów?
answers: text: Pirlipaty
generative_answer: Pirlipata

question: Jaki dowód przedstawiała Klara rodzicom by uwierzyli jej w historię króla myszy?
answers: text: koron
generative_answer: Koronę
Minuskuł 565 (Gregory-Aland)

Minuskuł 565 (wedle numeracji Gregory—Aland), ε 93 (von Soden) – purpurowy rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim, datowany na wiek IX. Jest jednym z nielicznych rękopisów pisanych złotem. Przechowywany jest w Petersburgu. Rękopis nie zachował się w całości, część jego kart zaginęła. Tekst rękopisu jest niejednorodny i w różnych partiach prezentuje różne tradycje tekstualne. Rękopis cieszy się zainteresowaniem ze strony krytyków tekstu, najwyżej oceniany jest jego tekst w Ewangelii Marka. Wykorzystywany jest w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.

context: Tekst Ewangelii dzielony jest według dwóch systemów, według κεφαλαια (rozdziały) oraz według krótszych jednostek – Sekcji Ammoniusza. Sekcje Ammoniusza nie posiadają odniesień do Kanonów Euzebiusza. Tekst Ewangelii zawiera ponadto τιτλοι (tytuły). Tytuły pisane są uncjałą. Przed każdą z Ewangelii umieszczone zostały listy κεφαλαια (pełnią one rolę spisu treści). Na początku umieszczono tablice do Kanonów Euzebiusza, mają one późniejsze pochodzenie, oryginalny rękopis ich nie zawierał. W XIII wieku przed Ewangelią Mateusza, Marka i Jana umieszczone zostały portrety ewangelistów. W XVII wieku przed Ewangelią Łukasza umieszczono portret ewangelisty Łukasza. Owe miniatury wykonane zostały na białym pergaminie, ubarwione kilkoma kolorami, psują artystyczne piękno rękopisu.
qas: question: Czy w krótszych jednostkach tekstu Ewangelii znajdują się odniesienia do Kanonów Euzebiusza?
answers: text: Sekcje Ammoniusza nie posiadają odniesień do Kanonów Euzebiusza
generative_answer: nie

question: Jakim typem pisma zapisane są tytuły?
answers: text: uncjałą
generative_answer: uncjałą

question: Czemu służą listy, które można znaleźć przed wszystkimi Ewangeliami?
answers: text: pełnią one rolę spisu treści
generative_answer: pełnią one rolę spisu treści

question: Na jakim materiale stworzono trzynastowieczne portrety ewangelistów?
answers: text: białym pergaminie
generative_answer: białym pergaminie

question: Dlaczego Łukasz uważał, że portrety powinny zostać usunięte z Ewangelii?
plausible_answers: text: psują artystyczne piękno rękopisu
generative_answer: psują artystyczne piękno rękopisu
SMS Lützow

SMS Lützow – niemiecki krążownik liniowy (w Niemczech klasyfikowany jako wielki krążownik – niem.: Großer Kreuzer) z okresu I wojny światowej, druga jednostka typu Derfflinger.
Zwodowany jeszcze przed wybuchem wojny, został przyjęty do służby w Kaiserliche Marine w marcu 1916 roku. Nazwę otrzymał na pamiątkę generała Adolfa von Lützowa, uczestnika wojen napoleońskich. „Lützow” brał udział w bombardowaniu Lowestoft i Yarmouth (24–25 kwietnia 1916 roku) i bitwie jutlandzkiej (31 maja – 1 czerwca 1916 roku), podczas której został poważnie uszkodzony przez pociski artyleryjskie okrętów Royal Navy, a następnie zatopiony przez jeden z niszczycieli własnej eskorty.

context: Wkrótce potem zniszczeniu w wyniku celnych trafień niemieckimi pociskami dużego kalibru uległy dwa brytyjskie krążowniki liniowe: „Indefatigable” i „Queen Mary”. W kolejnej fazie bitwy obie strony przeprowadziły ataki torpedowe własnych niszczycieli i torpedowców, nie uzyskując większych sukcesów. Podczas odpierania ataku sił lekkich artylerzyści niemieckiego krążownika współuczestniczyli w zniszczeniu krążownika pancernego „Defence”, który zatonął w wyniku eksplozji magazynów amunicyjnych. Po nadciągnięciu na pole bitwy głównych sił Hochseeflotte krążowniki liniowe admirała Beatty'ego zmuszone zostały do oderwania się od przeciwnika. Następnie jednostki 1. Grupy Rozpoznawczej starły się z krążownikami liniowymi 3. Eskadry Krążowników Liniowych kontradmirała Horacego Hooda, wysłanymi dla wsparcia admirała Beatty'ego. „Lützow” wraz z bliźniaczym „Derfflingerem” rozpoczęły pojedynek artyleryjski z okrętem flagowym admirała Hooda, „Invincible”. W jego trakcie obydwa niemieckie krążowniki otrzymały szereg trafień ciężkimi pociskami (odpowiednio: osiem i pięć), jednak pomimo to odniosły sukces: o godzinie 19.33 jeden z niemieckich pocisków przebił pancerz wieży „Q” brytyjskiej jednostki, powodując eksplozję w komorach amunicyjnych i natychmiastowe przełamanie się i zatonięcie „Invincible”, z którego załogi ocalało jedynie sześciu marynarzy.
qas: question: Co doprowadziło do zatonięcia "Defence"?
answers: text: eksplozji magazynów amunicyjnych
generative_answer: eksplozja magazynów amunicyjnych

question: Czy z jednostki "Defence" uratowało się tylko sześciu marynarzy?
plausible_answers: text: z którego załogi ocalało jedynie sześciu marynarzy
generative_answer: tak

question: W jaki sposób zatonął "Invincible"?
answers: text: jeden z niemieckich pocisków przebił pancerz wieży „Q” brytyjskiej jednostki, powodując eksplozję w komorach amunicyjnych i natychmiastowe przełamanie się i zatonięcie
generative_answer: jeden z niemieckich pocisków przebił pancerz wieży "Q" tej jednostki, powodując eksplozję w komorach amunicyjnych i jej natychmiastowe przełamanie się i zatonięcie

question: Ile trafień ciężkimi pociskami otrzymały "Indefatigable" i "Queen Mary"?
plausible_answers: text: odpowiednio: osiem i pięć
generative_answer: odpowiednio: osiem i pięć

question: Z jakimi jednostkami zmierzył się "Invincible"?
answers: text: „Lützow” wraz z bliźniaczym „Derfflingerem”
generative_answer: „Lützow” wraz z bliźniaczym „Derfflingerem”
Monaster Zaśnięcia Matki Bożej w Wojnowie

Monaster Zaśnięcia Matki Bożej – jeden z sześciu żeńskich klasztorów w jurysdykcji Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Znajduje się w Wojnowie, na terenie diecezji białostocko-gdańskiej.
Pierwsza żeńska wspólnota monastyczna powstała w Wojnowie w 1935 r. z inspiracji ks. Aleksandra Awajewa, proboszcza miejscowej parafii. Ostatnia mniszka z tej grupy, riasoforna siostra Lidia, w 1956 przeniosła się do klasztoru na Świętej Górze Grabarce. Dopiero po blisko 40 latach podjęta została próba reaktywacji monasteru, który ponownie rozpoczął działalność na mocy dekretu arcybiskupa białostockiego i gdańskiego Sawy. W pierwszych latach istnienia odnowiona wspólnota nosiła wezwanie Opieki Matki Bożej, które w 2010 zostało zmienione na Zaśnięcia Matki Bożej.

context: Ze względu na znaczny spadek liczby prawosławnych w Wojnowie rozważana była likwidacja parafii w tej miejscowości. Przetrwała ona dzięki odnowieniu działalności monasteru. Organizatorem reaktywowanego klasztoru był proboszcz parafii wojnowskiej, ks. Bazyli Omieljańczyk, przy współpracy z riasoforną posłusznicą Niną Sidorenko, pochodzącą z Wojnowa i pamiętającą przedwojenną działalność ks. Awajewa. Oficjalna reaktywacja życia monastycznego miała miejsce 15 kwietnia 1995 na mocy zarządzenia arcybiskupa białostockiego i gdańskiego Sawy. Przełożoną monasteru została ihumenia Ludmiła (Polakowska), która pełniła obowiązki przez rok. Ze względu na stan zdrowia musiała wyjechać z obiektów klasztornych, wymagających remontu. Razem z ihumenią do Wojnowa przybyło kilka mniszek żyjących do tej pory w klasztorze na górze Grabarce. Monaster otrzymał wezwanie Opieki Matki Bożej.
qas: question: Dlaczego chciano zamknąć parafię w Wojnowie?
answers: text: Ze względu na znaczny spadek liczby prawosławnych
generative_answer: Ze względu na znaczny spadek liczby prawosławnych

question: Dzięki czemu nie doszło jednak do zamknięcia parafii w Wojnowie?
answers: text: odnowieniu działalności monasteru
generative_answer: odnowieniu działalności monasteru

question: Dlaczego Nina Sidorenko nie mogła dłużej angażować się w działalność klasztoru?
plausible_answers: text: Ze względu na stan zdrowia musiała wyjechać z obiektów klasztornych, wymagających remontu
generative_answer: Ze względu na stan zdrowia musiała wyjechać z obiektów klasztornych, wymagających remontu

question: Skąd do Wojnowa powróciła Nina Sidorenko?
plausible_answers: text: klasztorze na górze Grabarce
generative_answer: klasztoru na górze Grabarce

question: Na jakiej górze położony był klasztor w Wojnowie?
plausible_answers: text: Grabarce
generative_answer: Grabarce