clarin-pl/poquad huggingface dataset:
Korsyka

Korsyka (kors. Corsica, fr. Corse) – wyspa na Morzu Śródziemnym, położona na zachód od Włoch i na południowy wschód od kontynentalnej części Francji. Cieśnina Świętego Bonifacego oddziela ją od położonej na południu włoskiej Sardynii. Korsyka tworzy odrębny francuski region administracyjny.

context: W 2000 premier Lionel Jospin zgodził się na zwiększenie autonomii w zamian za powstrzymanie przemocy. Przeciwstawiła się temu gaullistowska opozycja we francuskim Zgromadzeniu Narodowym, gdyż według nich doprowadziłoby to do żądań autonomii przez inne regiony kraju (np. Bretanii, Prowansji czy Alzacji) i być może nawet rozpadu Francji. Proponowana autonomia miała także zawierać ochronę języka korsykańskiego corsu, który podobnie jak inne francuskie języki regionalne były przedmiotem negatywnej polityki francuskiej, zniechęcającej do ich używania.
qas: question: Czy Francja chciała by autochtoniczny język Korsyki został zachowany?
answers: text: negatywnej polityki francuskiej
generative_answer: nie

question: Czy według Jospina Korsyka zasługiwała na większą autonomię?
answers: text: Lionel Jospin zgodził się na zwiększenie autonomii
generative_answer: tak

question: Kto był przeciwny propozycji Jospina?
answers: text: gaullistowska opozycja we francuskim Zgromadzeniu Narodowym
generative_answer: gaullistowska opozycja we francuskim Zgromadzeniu Narodowym

question: Z jakiego powodu gaullistowska opozycja nie przystała na pomysł Jospina?
answers: text: doprowadziłoby to do żądań autonomii przez inne regiony kraju
generative_answer: doprowadziłoby to do żądań autonomii przez inne regiony kraju

question: Czy w 2000 roku Francji groził rozpad?
plausible_answers: text: być może nawet rozpadu Francji
generative_answer: tak
Witalij Kłyczko

Witalij Wołodymyrowycz Kłyczko (ukr. Віталій Володимирович Кличко), również Witalij Władimirowicz Kliczko (ros. Виталий Владимирович Кличко), (ur. 19 lipca 1971 w Biełowodskoje) – ukraiński bokser wagi ciężkiej i polityk, założyciel partii politycznej Ukraiński Demokratyczny Alians na rzecz Reform (UDAR), od 5 czerwca 2014 mer Kijowa, od 12 października 2008 do 16 grudnia 2013 roku mistrz świata organizacji WBC w kategorii ciężkiej. W swojej karierze pokonał 15 zawodników o tytuł mistrza świata wagi ciężkiej. Starszy brat innego bokserskiego czempiona, Wołodymyra Kłyczki.

context: Odgrywał ważną rolę podczas protestów na Ukrainie na przełomie 2013/2014. Początkowo zadeklarował start w przyśpieszonych wyborach prezydenckich w 2014, jednak potem zmienił decyzję ofiarując swoje wsparcie dla kandydatury Petra Poroszenki. Jednocześnie wyraził chęć wzięcia czynnego udziału w wyborach na mera Kijowa, które wygrał 25 maja 2014 roku. 5 czerwca nastąpiło uroczyste zaprzysiężenie. 4 marca 2022 roku podczas 9. Szczytu Miast i Regionów w Marsylii został mianowany honorowym członkiem Europejskiego Komitetu Regionów.
qas: question: W jakich wyborach wystartował ostatecznie Kłyczko w 2014 roku?
answers: text: na mera Kijowa
generative_answer: na mera Kijowa

question: Jakiego polityka poparł w ramach wyborów prezydenckich, które odbyły się w 2014 roku?
answers: text: Petra Poroszenki
generative_answer: Petra Poroszenkę

question: Czy Kłyczko ubiegał się ostatecznie o urząd prezydenta Ukrainy w 2014 roku?
answers: text: Początkowo zadeklarował start w przyśpieszonych wyborach prezydenckich w 2014, jednak potem zmienił decyzję ofiarując swoje wsparcie dla kandydatury Petra Poroszenki
generative_answer: nie

question: Jaka organizacja nadała mu status honorowego członka w 2022 roku?
answers: text: Europejskiego Komitetu Regionów
generative_answer: Europejski Komitet Regionów

question: W trakcie jakiego wydarzenia nadano mu status przewodniczącego Europejskiego Komitetu Regionów?
plausible_answers: text: 9. Szczytu Miast i Regionów w Marsylii
generative_answer: 9. Szczytu Miast i Regionów w Marsylii
Ospa prawdziwa

Ospa prawdziwa (łac. variola vera), dawne nazwy: ospa naturalna, czarna ospa (łac. variola nigra) – wirusowa choroba zakaźna o ostrym przebiegu wywoływana przez jedną z dwóch odmian wirusa ospy prawdziwej (variola minor lub variola maior). Okres inkubacji trwa od 7 do 17 dni, średnio 13 dni. Chorobę cechuje śmiertelność u osób szczepionych około 3% (dla najczęściej spotykanej odmiany), a u nieszczepionych średnio 30% (istnieją postacie choroby o śmiertelności szacowanej na 95%).
Ostatni przypadek ospy prawdziwej miał miejsce w 1978, a choroba ta została uznana za eradykowaną w 1980.

context: Zakończenie historii ospy prawdziwej nadeszło w 1978, kiedy to wirus wydostał się z laboratorium naukowego w Birmingham, w Wielkiej Brytanii. Bezpośrednio w wyniku choroby zmarła Janet Parker, pełniąca funkcję fotografa medycznego, natomiast profesor Henry Bedson, naukowiec odpowiedzialny za badania ospy na uniwersytecie, popełnił samobójstwo. Ze względu na ten wypadek wszystkie znane próbki ospy prawdziwej zostały zniszczone, oprócz pilnie strzeżonych próbek w Państwowym Centrum Badań Wirusologicznych i Biotechnologicznych „Wektor” w rosyjskim Kołcowie oraz Centrach Kontroli i Prewencji Chorób w amerykańskiej Atlancie. Jednak mimo zarządzeń o zniszczeniu próbek w latach 1993, 1994, 1995 i 1996, nadal są one przechowywane. Ciągle bowiem są naukowcy, którzy postulują utrzymanie wirusa do celów naukowych.
qas: question: W którym roku wirus ospy prawdziwej znalazł się poza izolowanymi warunkami?
answers: text: 1978
generative_answer: 1978

question: Który kraj dopuścił do wycieku wirusa z izolowanego środowiska?
answers: text: Wielkiej Brytanii
generative_answer: Wielka Brytania

question: Kto stał się pierwszą ofiarą ospy prawdziwej?
plausible_answers: text: Janet Parker
generative_answer: Janet Parker

question: Jaka była przyczyna śmierci Henry'ego Bedsona?
answers: text: samobójstwo
generative_answer: samobójstwo

question: Czy wirus ospy prawdziwej istnieje do dziś?
answers: text: nadal są one przechowywane
generative_answer: tak
Édith Piaf

Édith Piaf, właściwie Édith Giovanna Gassion (ur. 19 grudnia 1915 w Paryżu, zm. 10 października 1963 w Grasse) – francuska piosenkarka. Uznawana za jedną z najwybitniejszych francuskich artystek XX wieku oraz za ikonę francuskiej piosenki.

context: Piosenkarka miała pochodzenie francuskie, kabylskie, marokańskie i włoskie. Ojcem Edith Piaf był Louis Alphonse Gassion (ur. 10 maja 1881 w Castillon, Francja, zm. 3 marca 1944 w Paryżu), akrobata cyrkowy, matką – Annetta Maillard (ur. 4 sierpnia 1895 w Livorno, zm. 6 lutego 1945), śpiewaczka znana pod pseudonimem artystycznym „Line Marsa”. Louis Alphonse Gassion był synem pochodzącego z Normandii Victora Alphonse’a Gassion, stajennego cyrkowego, i Léontine Louise Descamp, znanej jako Maman Titine, właścicielki domu publicznego w Bernay w Normandii. Annetta Maillard była zaś córką Auguste’a Eugène’a Maillarda (1866–1912) i Emmy Saïd Ben Mohamed, znanej artystki kabaretowej (1876–1930 w Paryżu). Rodzicami Emmy Saïd Ben Mohamed byli Said Ben Mohammed (1827–1890), artysta cyrku marokańskiego, i Margueritte Bracco (1830–1898).
qas: question: Jakie pochodzenie posiadała Edith Piaf?
answers: text: francuskie, kabylskie, marokańskie i włoskie
generative_answer: francuskie, kabylskie, marokańskie i włoskie

question: Gdzie zmarł ojciec Edith Piaf?
answers: text: w Paryżu
generative_answer: w Paryżu

question: Czym trudnił się ojciec Edith Piaf?
answers: text: akrobata cyrkowy
generative_answer: Był akrobatą cyrkowym

question: Jaki pseudonim nosiła matka Edith Piaf?
answers: text: Line Marsa
generative_answer: Line Marsa

question: Do jakiego użytku Maman Titine przeznaczyła swój dom?
answers: text: publicznego
generative_answer: publicznego
Szwecja w Konkursie Piosenki Eurowizji

Szwecja uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1958. W latach 1959–1979 konkursem w kraju zajmował się nadawca Sveriges Radio, od 1980 tę funkcję pełni Sveriges Television.
Od 1959 reprezentant Szwecji wyłaniany jest podczas programu telewizyjnego Melodifestivalen. Wyjątek stanowił pierwszy start kraju, kiedy to reprezentanta wybrała komisja złożona z pracowników Sveriges Television i przedstawicieli SKAP (Svenska Kompositörer Av Populärmusik; pol. Stowarzyszenie Szwedzkich Kompozytorów).
Szwecja sześciokrotnie wygrała finał konkursu: w 1974 (ABBA z utworem „Waterloo”), 1984 (Herreys z „Diggi-Loo Diggi-Ley”), 1991 (Carola z „Fångad av en stormvind”), 1999 (Charlotte Nilsson z „Take Me to Your Heaven”), 2012 (Loreen z „Euphoria”) i 2015 (Måns Zelmerlöw z „Heroes”). Dzięki temu konkurs sześć razy odbył się w Szwecji: trzykrotnie w Sztokholmie (1975, 2000, 2016), dwukrotnie w Malmö (1992, 2013) i raz w Göteborgu (1985).
Szwecja była jednym z krajów, które jako pierwsze wprowadziły głosowanie telewidzów podczas konkursu w 1997.

context: Do selekcji Melodifestival 1974 do 19. Konkursu Piosenki Eurowizji zaproszeni zostali wybrani przez telewizję kompozytorzy. Spośród 10 uczestników finału zwycięzcę wybierało regionalne jury. FInał eliminacji, rozgrywany 9 lutego w siedzibie Sveriges Radio, największą liczbę 302 punktów otrzymał utwór „Waterloo” ABBY. Zespół uczestniczył w festiwalu w 1973, ale z utworem „Ring Ring (bara du slog en signal)” zajął trzecie miejsce. W tych samych eliminacjach grupa zaprezentowała też piosenkę „Hasta Manana”, ale to piosenka „Waterloo” wygrała selekcje, dzięki czemu 6 kwietnia ABBA wystąpiła w finale Eurowizji, w którym wykonała anglojęzyczną wersję „Waterloo”. Zajęła pierwsze miejsce, zdobywając 24 punkty (tj. 15% maksymalnej liczby punktów). Po finale piosenka stała się światowym hitem i doczekała się kilku wersji językowych oraz licznych coverów, a także znalazła się na oficjalnej ścieżce dźwiękowej musicalu „Mamma Mia!”. W 2005 podczas jubileuszowego programu Gratulacje: 50 lat Konkursu Piosenki Eurowizji wygrała głosowanie na najlepszy eurowizyjny utwór w historii.
qas: question: Czy w Melodifestivalu w 1974 roku mogli wziąć udział wszyscy chętni?
answers: text: Do selekcji Melodifestival 1974 do 19. Konkursu Piosenki Eurowizji zaproszeni zostali wybrani przez telewizję kompozytorzy
generative_answer: nie

question: Kto decydował o wynikach finału Melodifestivalu w 1974 roku?
answers: text: regionalne jury
generative_answer: regionalne jury

question: Czy w finale Melodifestivalu w 1974 roku ABBA wykonała piosenkę "Waterloo" w języku szwedzkim?
plausible_answers: text: w którym wykonała anglojęzyczną wersję „Waterloo”
generative_answer: nie

question: Ile punktów zapewniło grupie ABBA zwycięstwo w 19. Konkursie Piosenki Eurowizji?
answers: text: 24
generative_answer: 24

question: Na ścieżce dźwiękowej do jakiego musicalu można usłyszeć utwór "Waterloo"?
answers: text: „Mamma Mia!”
generative_answer: „Mamma Mia!”
Moczarka kanadyjska

Moczarka kanadyjska (Elodea canadensis Michx.) – gatunek typowy rodzaju moczarka, należącego do rodziny żabiściekowatych. Pochodzi z Ameryki Północnej, skąd w XIX wieku został zawleczony do wód większej części Europy i innych części świata. W początkowym okresie inwazji gatunek ten nazywany był „zarazą wodną” z powodu problemów powodowanych w żegludze i rybołówstwie. Z czasem uciążliwości się zmniejszyły. We florze Polski gatunek ma status inwazyjnego kenofita (agriofita). W klasyfikacji roślin wodnych zaliczany jest do elodeidów. Rozmnaża się głównie wegetatywnie, a na obszarach, gdzie została zawleczona – wyłącznie w ten sposób. W Europie Środkowej występują wyłącznie osobniki wytwarzające kwiaty żeńskie. Znaczenie ekonomiczne jest niewielkie, a zwalczanie w miejscach masowego występowania – bardzo kłopotliwe.

context: W oczkach wodnych wystarczy w razie potrzeby przerzedzić rośliny. W większych zbiornikach opanowanych przez moczarkę za ekonomicznie uzasadnione i skuteczne uznaje się osuszenie, stosowanie herbicydów, introdukcję amura białego. Ze względu na skutki dla środowiska, metody te stosowane mogą być w zasadzie tylko w kanałach żeglugowych, rowach i stawach rybnych, niemających większego znaczenia przyrodniczego. Mechaniczne zwalczanie nie jest zalecane, gdyż fragmentacja pędów ułatwia jej rozprzestrzenianie. W sytuacji jednak, gdy moczarka jest już w zbiorniku rozpowszechniona, może to być sposób na ograniczenie jej biomasy. Osuszanie zbiornika jest skuteczną metodą pozbycia się moczarki, choć muszą istnieć do tego odpowiednie warunki. Poza tym osuszenie skutecznie eliminuje ją tylko gdy zostanie wykonane w okresie upałów letnich lub mrozów. Herbicydy mają ograniczony efekt z powodu warstwy bakterii i peryfiton izolujący liście oraz tworzenie przez gęsto rosnące moczarki grubej warstwy pędów, co utrudnia zniszczenie ich w całości. Użycie herbicydów jest też zwykle nieskuteczne w wodach płynących. Do zwalczania moczarki stosuje się fluridon, terbutrynę, akroleinę. W warunkach laboratoryjnych odkryto także, że moczarki niszczone są przez grzyb z rodzaju Fusarium.
qas: question: Jak przeciwdziałać moczarce w oczkach wodnych?
answers: text: przerzedzić rośliny
generative_answer: przerzedzić rośliny

question: Jak przeciwdziałać moczarce w dużych zbiornikach?
answers: text: osuszenie, stosowanie herbicydów, introdukcję amura białego
generative_answer: osuszając, stosując herbicydy, introdukować amura białego

question: Czy warto pozbywać się moczarki mechanicznie?
answers: text: Mechaniczne zwalczanie nie jest zalecane
generative_answer: nie

question: Czy w każdych warunkach można osuszyć zbiornik by zwalczyć moczarkę?
answers: text: Osuszanie zbiornika jest skuteczną metodą pozbycia się moczarki, choć muszą istnieć do tego odpowiednie warunki
generative_answer: nie

question: Kiedy osuszanie w celu zwalczenia moczarki jest skuteczne?
answers: text: w okresie upałów letnich lub mrozów
generative_answer: w okresie upałów letnich lub mrozów
Adrenochrom

Adrenochrom – organiczny związek chemiczny, pochodna adrenaliny. Stosowany jest jako pigment, aminochrom i hemostatyk. Uważa się, że wadliwy metabolizm tego związku może być jednym z czynników wywołujących schizofrenię.

context: Hunter S. Thompson, autor książki Lęk i odraza w Las Vegas (w Polsce znanej głównie dzięki jej ekranizacji – Las Vegas Parano), wspomina o adrenochromie. Jest on w niej otrzymywany z nadnerczy żyjących dawców (usunięcie ich powoduje śmierć dawcy; nie mogą być transplantowane ze zwłok). Thompson opisał w następujący sposób osobiste wrażenia po spożyciu tego związku: pierwsze wrażenie było podobne do kombinacji meskaliny i metamfetaminy.
Thompson zwrócił też uwagę, że owa substancja powoduje wzrost temperatury ciała i może prowadzić do paraliżu. Scena z adrenochromem pojawia się również w filmie. W komentarzu, dołączonym do wydania DVD, reżyser Terry Gilliam zaznacza, że scena ta zarówno w książce, jak i w jego filmie, jest wypaczona – poddana hiperbolizacji.
qas: question: Kto napisał Lęk i odraza w Las Vegas?
answers: text: Hunter S. Thompson
generative_answer: Hunter S. Thompson

question: Czy książka Thompsona jest szeroko czytana w Polsce?
plausible_answers: text: w Polsce znanej głównie dzięki jej ekranizacji
generative_answer: nie

question: Jak należy pozyskiwać adrenochrom?
answers: text: z nadnerczy żyjących dawców
generative_answer: z nadnerczy żyjących dawców

question: Czy adrenochrom można pozyskiwać od denatów?
answers: text: nie mogą być transplantowane ze zwłok
generative_answer: nie

question: Czy adrenochrom powoduje w organizmie takie same zmiany jak meskalina i metamfetamina łącznie?
plausible_answers: text: pierwsze wrażenie było podobne do kombinacji meskaliny i metamfetaminy
generative_answer: pierwsze wrażenie było podobne do kombinacji meskaliny i metamfetaminy
1 Pułk Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej

1 Pułk Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej, właściwie 1 Pułk Lekkokonny (Polski) Gwardii Cesarskiej (fr. 1er régiment de chevau-légers lanciers polonais de la Garde impériale), oddział polskich szwoleżerów z epoki napoleońskiej pod dowództwem Wincentego Krasińskiego, istniejący w latach 1807–1815.
Wchodził w skład Gwardii Cesarskiej I Cesarstwa Francuskiego. Wziął udział między innymi w szarży na przełęczy Somosierra, w bitwach pod Wagram, nad Berezyną i pod Hanau.

context: Według dekretów organizacyjnych (nominacyjnych) wydanych 7 kwietnia dowódcą pułku został Wincenty Krasiński (ojciec poety Zygmunta). Pułk miał się składać ze sztabu i czterech szwadronów dzielących się na dwie kompanie (półszwadrony) po 125 żołnierzy każda. W skład kompanii wchodziło 5 plutonów.
Stanowiska podpułkowników (grosmajorów) i jednocześnie instruktorów objęli Francuzi: Charles Delaitre z mameluków gwardii i Pierre Dautancourt z żandarmerii wyborowej. Dowódcami dwóch pierwszych szwadronów zostali Tomasz Łubieński i Jan Kozietulski. Dołączyli do nich później Ferdynand Stokowski, i Henryk Kamieński. Wśród dowódców plutonów byli: Antoni Potocki, Paweł Jerzmanowski, Łukasz Wybicki (syn Józefa Wybickiego), Józef Szymanowski, Józef Jankowski, Seweryn Fredro.
Stan pułku liczył 60 oficerów i ok. 1000 żołnierzy. W 1812 r. sformowano piąty szwadron, dowództwo którego objął Paweł Jerzmanowski. Na początku 1813 roku do pułku włączono resztki 3 Pułku Szwoleżerów Litewskich, oddział żandarmów litewskich i kompanię Tatarów co zwiększyło liczbę kompanii do trzynastu. W maju i czerwcu tego roku zwiększono liczbę kompanii do piętnastu (117 oficerów i 1775 żołnierzy). W grudniu 1813 roku przywrócono starą organizację pułku, czyli 4 szwadrony i 8 kompanii. Z reszty sformowany został 3 pułk eklererów gwardii pod dowództwem Jana Kozietulskiego. Polscy szwoleżerowie gwardii byli – zgodnie z przydziałem – na żołdzie francuskim. W 1809 roku (po bitwie pod Somosierrą 30 listopada 1808) pułk został zaliczony do Starej Gwardii.
qas: question: Jakie osoby zostały podpułkownikami tego oddziału?
answers: text: Charles Delaitre z mameluków gwardii i Pierre Dautancourt z żandarmerii wyborowej
generative_answer: Charles Delaitre z mameluków gwardii i Pierre Dautancourt z żandarmerii wyborowej

question: Ilu wojskowych wchodziło w skład tego oddziału?
answers: text: 60 oficerów i ok. 1000 żołnierzy
generative_answer: 60 oficerów i ok. 1000 żołnierzy

question: Dowódcą jakiej jednostki został Paweł Jerzmanowski?
answers: text: piąty szwadron
generative_answer: piątego szwadronu

question: Jakie jednostki zostały przyłączone do tego pułku w 1813 roku?
answers: text: resztki 3 Pułku Szwoleżerów Litewskich, oddział żandarmów litewskich i kompanię Tatarów
generative_answer: resztki 3 Pułku Szwoleżerów Litewskich, oddział żandarmów litewskich i kompanię Tatarów

question: Jaką organizację wprowadzono do tego pułku po raz pierwszy pod koniec 1813 roku?
plausible_answers: text: 4 szwadrony i 8 kompanii
generative_answer: 4 szwadrony i 8 kompanii
ORP Wilia

ORP Wilia (pierwotnie Wilja) – okręt transportowy i szkolny polskiej Marynarki Wojennej w okresie międzywojennym, następnie polski statek SS Modlin. Zbudowany w 1906 roku w Niemczech, służył początkowo w Niemczech jako frachtowiec, pod nazwami „Ganelon”, „Hilda Horn”, „Tinos”, następnie we Francji jako „Le Bourget” i „Laurent Schaffiano”. W 1925 roku został zakupiony przez Marynarkę Wojenną. Od 1940 roku przekazany Polskiej Marynarce Handlowej jako „Modlin”, pływał w konwojach atlantyckich. Po wycofaniu z eksploatacji, został samozatopiony 8 czerwca 1944 roku podczas operacji desantowej w Normandii jako część falochronu sztucznego portu inwazyjnego.

context: Początkowo jednostkę wykorzystywano do przewozu broni i sprzętu z Francji do Polski. Od 1928 roku przeklasyfikowano ją na okręt szkolny. Przeprowadzano na nim kursy kandydatów na podchorążych i praktyczne szkolenia podchorążych wydziału technicznego oraz administracyjnego Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej. 2 lipca 1928 roku pod dowództwem kmdra por. Adama Mohuczego „Wilia” odbyła pierwszy zagraniczny rejs szkolny do Bergen. W związku z konfliktem w stosunkach z Wolnym Miastem Gdańsk, 6 marca 1933 roku „Wilia” dostarczyła 120 żołnierzy (dwie kompanie), jako demonstrację czasowo wzmacniającą załogę Westerplatte. Od 17 marca wzgl. od 1 kwietnia 1933 do 15 lipca 1935 dowódcą jednostki był kpt. następnie kmdr ppor. Aleksander Hulewicz. W końcu września 1935 roku ORP „Wilia” przywiozła ze Szwecji do Gdyni cztery armaty 152,4 mm, zakupione w firmie Bofors dla najcięższej polskiej baterii budowanej w Helu, zwanej później baterią im. Heliodora Laskowskiego. Od 1936 roku „Wilia” przewoziła także polskie materiały dla budowanych za granicą okrętów („Błyskawica” i „Gryf”). Wiosną 1937 roku ewakuowała także uchodźców politycznych z polskiej ambasady w Walencji, z ogarniętej wojną domową Hiszpanii.
qas: question: Jaką kategorią statku została w 1928 roku?
answers: text: okręt szkolny
generative_answer: okrętem szkolnym

question: Jakie szkolenia odbywały się na pokładzie okrętu „Wilia”?
answers: text: kursy kandydatów na podchorążych i praktyczne szkolenia podchorążych wydziału technicznego oraz administracyjnego Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej
generative_answer: kursy kandydatów na podchorążych i praktyczne szkolenia podchorążych wydziału technicznego oraz administracyjnego Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej

question: Dokąd płynęła podczas jej debiutanckiego zagranicznego rejsu?
plausible_answers: text: Bergen
generative_answer: Bergen

question: Jaka firma sprzedała armaty, które okręt ten transportował do Gdyni?
answers: text: Bofors
generative_answer: Bofors

question: Ewakuację z jakiej placówki wsparł w 1937 roku okręt „Wilia”?
answers: text: polskiej ambasady w Walencji
generative_answer: polskiej ambasady w Walencji