Inkwizycja we Francji

Inkwizycja we Francji. Francja była jednym z pierwszych krajów, w którym doszło w XIII wieku do ustanowienia papieskiej inkwizycji, tj. kościelnej instytucji sądowej powołanej do walki z herezjami. Południowa część Francji, Langwedocja, do połowy XIV wieku była głównym ośrodkiem działalności inkwizycji w Europie, stamtąd też pochodzi najwięcej zachowanych źródeł jej dotyczących (w tym materiałów procesowych). Dzieje francuskiej inkwizycji obejmują jednak okres sięgający aż do końca XVII wieku i dotyczą także pozostałych obszarów tego kraju.
Pod względem terytorialnym jurysdykcja francuskiej inkwizycji wykraczała poza granice Królestwa Francji. Francuskim inkwizytorom podlegały bowiem także zachodnie, francuskojęzyczne okręgi wchodzące w skład Świętego Cesarstwa. W ramach struktur francuskiej inkwizycji można wyróżnić cztery większe obszary:
Podział na północną i południową część Królestwa Francji, poza pierwszym dwudziestoleciem istnienia inkwizycji we Francji, nie miał formalnego charakteru, jednak lokalne uwarunkowania w Langwedocji były na tyle odmienne od tych na północy, że wymagają odrębnego omówienia. Około roku 1330 podział ten stracił na znaczeniu.

context: Około roku 1330 aktywność dominikańskiej inkwizycji w Królestwie Francji znacznie zmalała. W Langwedocji doszło do całkowitego wytępienia sekty katarów. Do końca lat 40. XIV wieku sporadycznie dochodziło w tym rejonie do procesów waldensów i beginów, ale w końcu i te ruchy zostały wyeliminowane. Publiczne sermones fidei, tj. ceremonie ogłoszenia wyroków inkwizycji odnotowano w tym rejonie przez resztę XIV wieku jedynie w 1337 (Tuluza), 1347 (Tuluza i Carcassonne), 1357 (Carcassonne), 1374 (Tuluza) i 1383 (Carcassonne). Na północy natomiast dochodziło sporadycznie do procesów rzekomych wyznawców tzw. „herezji wolnego ducha”, były one jednak dużo rzadsze niż np. na terenie Niemiec. Co więcej, od 1332 datuje się początek stopniowego uzależniania inkwizycji od parlamentu paryskiego. W drugiej połowie XV wieku parlament paryski był już sądem nadrzędnym w stosunku do inkwizycji i mógł ingerować w jej działalność, także jako sąd drugiej instancji. Współpraca parlamentu paryskiego z wydziałem teologicznym Sorbony zapewniała mu kompetentne kadry do prowadzenia spraw o herezję. W Langwedocji od połowy XV wieku podobną rolę pełnił parlament w Tuluzie w stosunku do trybunałów inkwizycyjnych w Tuluzie i Carcassonne.
qas: question: Na jakim terenie całkowicie pozbyto się sektykatarów w pierwszej połowie czternastego wieku?
answers: text: W Langwedocji
generative_answer: W Langwedocji

question: Czym były sermones fidei?
answers: text: ceremonie ogłoszenia wyroków inkwizycji
generative_answer: ceremoniami ogłoszenia wyroków inkwizycji

question: W jakich latach czternastego stulecia odnotowano w obrębie Lagwedocji publiczne sermones fidei?
answers: text: 1337 (Tuluza), 1347 (Tuluza i Carcassonne), 1357 (Carcassonne), 1374 (Tuluza) i 1383 (Carcassonne)
generative_answer: 1337 (Tuluza), 1347 (Tuluza i Carcassonne), 1357 (Carcassonne), 1374 (Tuluza) i 1383 (Carcassonne)

question: Od jakiego organu zaczęła być zależna francuska inkwizycja w 1332 roku?
answers: text: parlamentu paryskiego
generative_answer: parlamentu paryskiego

question: Z jaką instytucją współpracowała francuska inkwizycja, w celu usprawnienia procesu prowadzenia spraw o herezję?
plausible_answers: text: wydziałem teologicznym Sorbony
generative_answer: wydziałem teologicznym Sorbony