Phil Collins

Philip David Charles Collins (ur. 30 stycznia 1951 w Londynie) – angielski piosenkarz, kompozytor, autor tekstów, multiinstrumentalista, producent muzyczny i aktor, wokalista i perkusista angielskiego zespołu rocka progresywnego Genesis. Zdobywca Oscara i Nagrody Grammy.
Wykonał osiem piosenek, które dotarły do 1. miejsca listy przebojów Billboard Hot 100 pomiędzy 1984 a 1989. Jego międzynarodowa popularność sprawiła, że Genesis, grupa zaliczana do nurtu rocka progresywnego, regularnie pojawiała się na listach przebojów muzyki pop i była jednym z filarów w początkach działalności stacji telewizyjnej MTV.
Profesjonalną karierę muzyczną rozpoczął jako perkusista, najpierw w rockowej grupie Flaming Youth, później w Genesis, w którym początkowo był także drugim wokalistą w utworach śpiewanych przez Petera Gabriela, a samodzielnie zaśpiewał dla Genesis w tym okresie tylko dwa utwory. Trzy dalsze piosenki z Collinsem jako wokalistą znalazły się na albumach solowych wydanych przez muzyków związanych z Genesis, m.in. duet w dwóch partiach głosowych, śpiewanych na przemian przez Collinsa i sopranistkę Viv McAuliffe przy akompaniamencie gitary klasycznej Anthony’ego Phillipsa: „God If I Saw Her Now” na albumie The Geese and the Ghost. W 1975 został wokalistą Genesis. Pod koniec dekady pierwszy międzynarodowy przebój Genesis – „Follow You, Follow Me” – stał się początkiem radykalnej zmiany stylu muzycznego grupy ku muzyce pop.
W latach 80. rozpoczął i z powodzeniem kontynuował karierę solową, która wpłynęła także na komercyjny sukces Genesis. Według Atlantic Records, całkowita liczba sprzedanych płyt Collinsa wyniosła w 2002 ponad 100 mln egzemplarzy. W 2007 powrócił na sceny wielkich stadionów i hal sportowo-widowiskowych, koncertując raz jeszcze z Genesis z Tonym Banksem, Mikiem Rutherfordem przy wsparciu muzyków dodatkowej obsady koncertowej Genesis, grających od odejścia Petera Gabriela i Steva Hacketta: perkusistą Chesterem Thompsonem i gitarzystą Darylem Stuermerem.
Udzielał się intensywnie jako perkusista studyjny, współpracując z takimi muzykami jak Robert Plant, George Harrison, Brian Eno, John Cale, Robert Fripp, Sally Oldfield, Peter Gabriel, John Hackett, Steve Hackett, Mike Rutherford, Robert Wyatt incognito, Anni-Frid Lyngstad, Philip Bailey, czy Phil Manzanera.

context: W tym samym roku Collins współpracował z Howardem Jonesem przy jego singlu. Jones nagrał ponownie swoją piosenkę „No One Is to Blame” z albumu Dream into Action, a Collins towarzyszył mu jako perkusista, drugi głos i producent. Artysta grał na perkusji także na płytach Roberta Planta i Tiny Turner. Wyprodukował także i zagrał na albumie Erica Claptona Behind the Sun, a także na kolejnym – August. Jego sukcesy solowe i równoległa kariera w zespole Genesis, stały się w 1985 tematem tytułowym magazynu Rolling Stone. Był to jedyny raz, gdy Collins pojawił się na okładce tego czasopisma.
qas: question: Na jakiej płycie znajdowała się piosenka „No One Is to Blame”?
answers: text: Dream into Action
generative_answer: Dream into Action

question: Na jakiem instrumencie grał Collins?
answers: text: perkusista
generative_answer: perkusji

question: Kto był producentem muzyki Howarda Jonesa?
answers: text: Collins
generative_answer: Collins

question: Jaki ma tytuł debiutancka płyta Erica Claptona?
plausible_answers: text: Behind the Sun
generative_answer: Behind the Sun

question: Jak ma tytuł ostatnia płyta wydana przez Erica Claptona za życia?
plausible_answers: text: August
generative_answer: August

context: W 1979 roku Collins zagrał na perkusji w dwóch pierwszych utworach trzeciej solowej płyty Petera Gabriela. Album ukazał się w 1980 roku. Gabrielowi i inżynierowi dźwiękowemu Hugh Padghamowi, przy pomocy Collinsa, udało się odkryć charakterystyczne brzmienie perkusji, zwane „gated-reverb”, które zdominowało całe lata 80. Pierwsze próby do późniejszego „Intruder” przebiegały w studio o kamiennych ścianach. Talerze według Gabriela brzmiały zbyt drażniąco, więc stanowczo kazał je usunąć. Collins w miejsce blach uderzał w nowe, zawieszone na odpowiedniej wysokości bębny, mikrofony zostały zaś oddalone od zestawu perkusyjnego. Gdy Collins zaczął grać, Pudgham używał w konsolecie nowych możliwości, które niebywale szybko wyciszały dźwięk intensywnych uderzeń. Rezultatem był właśnie „gated-reverb”. Metoda ta była stosowana już wcześniej, np. na albumie „Low” Davida Bowiego. Trzeci album Petera Gabriela, w którego tworzeniu udział brał Phil Collins, jest jednak pierwszą płytą w historii, w pełni opartą na „g-r”. Collinsowi bardzo zależało na tym, by także na swoim pierwszym albumie osiągnąć podobne brzmienie. Tak zaczęła się wieloletnia współpraca Collinsa z Padghamem. Nowe brzmienie perkusji zostało wykorzystane między innymi na dwóch pierwszych albumach Phila Collinsa (zwłaszcza w przebojowym „In The Air Tonight”), trzeciej i czwartej płycie Petera Gabriela oraz w wielu pojedynczych utworach, takich jak „Mama” Genesis czy „I Know There’s Something Going On” Fridy Lyngstad.
qas: question: W jakim okresie popularny był "gated-reverb"?
answers: text: całe lata 80
generative_answer: całe lata 80

question: Czy to na płycie Gabriela po raz pierwszy wykorzystano "gated-reverb"?
answers: text: Metoda ta była stosowana już wcześniej, np. na albumie „Low” Davida Bowiego
generative_answer: nie

question: Dlaczego trzecia płyta Gabriela jest uznawana za pionierską?
answers: text: jest jednak pierwszą płytą w historii, w pełni opartą na „g-r”
generative_answer: jest pierwszą płytą w historii w pełni opartą na "g-r"

question: Kim był Hugh Padgham?
answers: text: inżynierowi dźwiękowemu
generative_answer: inżynierem dźwięku

question: Na jakim instrumencie można uzyskać brzmienie "g-r"?
answers: text: perkusji
generative_answer: perkusji