clarin-pl/poquad huggingface dataset:
Julian Tuwim

Julian Tuwim (ur. 13 września 1894 w Łodzi, zm. 27 grudnia 1953 w Zakopanem) – polski poeta żydowskiego pochodzenia, pisarz, autor wodewili, skeczy, librett operetkowych i tekstów piosenek; jeden z najpopularniejszych poetów dwudziestolecia międzywojennego. Współzałożyciel kabaretu literackiego „Pod Picadorem” i grupy poetyckiej „Skamander”. Bliski współpracownik tygodnika „Wiadomości Literackie”. Tłumacz poezji rosyjskiej, francuskiej, niemieckiej oraz łacińskiej. Brat polskiej literatki i tłumaczki Ireny Tuwim, kuzyn aktora kabaretowego i piosenkarza Kazimierza „Lopka” Krukowskiego. Jego bratem stryjecznym był aktor Włodzimierz Boruński.
Podpisywał się ponad czterdziestoma pseudonimami m.in. Oldlen, Tuvim, Schyzio Frenik, Jan Wim, Pikador, Roch Pekiński, Owóż, Czyliżem, Atoli, Wszak, On-że, Schyzio-Frenik, Folcio-Berżer, Mulek Róż, Gibz i Marmureg, Peer, Tik, Mik i Optyk, Quis, Korek i Amorek, Dr Jodocus, Dr Moraviglio, Dr Pietraszek, dr Zajączkowski, Dyzio, T. Slaz, Teofil, Torreador, Sigma, Twardzioch, St. Brzost, Jerzy Wł. Urbański, Robert Galant, Alcybiades Kminek, Ariostefanes, Old Ack, Julian Rozbij Tuwicki, Zenon Pseudeck, Fra Filippo Sconoppi, Harryman, I. Dem, Ikacy Ikacewicz początkujący poeta, Barbiere di Varsavia, Prof. Baltazar Dziwacki, Profesor Ptaszek, Edumion, Stary małpiarz, Tandal Endymion, Zenon Pseudeckq, Madam Ickiewicz.

context: Do Polski Tuwim wrócił w czerwcu 1946 i stał się osobą chronioną, adorowaną i uprzywilejowaną przez ówczesne władze. Został okrzyknięty poetą państwowym. W tym samym roku Tuwimowie adoptowali córkę Ewę. W latach 1947–1950 pełnił funkcję kierownika artystycznego Teatru Nowego. W listopadzie 1949 został członkiem Ogólnokrajowego Komitetu Obchodu 70-lecia urodzin Józefa Stalina. Po wojnie Tuwimowie otrzymali dom w Aninie przy ul. Zorzy 19, gdzie mieszkali wraz z Ireną Tuwim (siostrą poety). Dom ten po śmierci Tuwima nabył Piotr Jaroszewicz.
qas: question: Jaki tytuł przyznano pisarzowi po jego powrocie do kraju?
answers: text: poetą państwowym
generative_answer: poety państwowego

question: Jakie imię nosiła córka poety?
answers: text: Ewę
generative_answer: Ewa

question: Na jakiej pozycji pracował pomiędzy 1947 a 1950 rokiem?
answers: text: kierownika artystycznego
generative_answer: kierownika artystycznego

question: Gdzie pracował autor pomiędzy 1947 a 1950 rokiem?
answers: text: Teatru Nowego
generative_answer: w Teatrze Nowym

question: Do jakiego stowarzyszenia dołączył w 1949 roku?
answers: text: Ogólnokrajowego Komitetu Obchodu 70-lecia urodzin Józefa Stalina
generative_answer: Ogólnokrajowego Komitetu Obchodu 70-lecia urodzin Józefa Stalina
Garlica maoryska

Garlica maoryska, gołąb maoryski, kereru (Hemiphaga novaeseelandiae) – gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae). Jest rodzimym i endemicznym gołębiem Nowej Zelandii.
Garlica maoryska należy do podrodziny treronów, żyjących w Azji Południowo-Wschodniej, Półwyspie Malajskim, Afryce i Nowej Zelandii. Gatunek należy do rodzaju Hemiphaga – początkowo monotypowego, do którego od niedawna niektórzy autorzy zaliczają także garlicę szarorzytną (Hemiphaga chathamensis), uważaną wcześniej za podgatunek garlicy maoryskiej.
Pomimo że gatunek nie jest bezpośrednio zagrożony wyginięciem ze względu na liczbę osobników i szerokie rozprzestrzenienie populacji (niepokoić może jedynie tempo zmniejszania się tej populacji), w Nowej Zelandii powołano Kereru Discovery Project – program mający na celu jego propagowanie i ochronę.
Ptak ten charakteryzuje się dużymi, jak na gołębia, rozmiarami – dorosłe osobniki mogą dorastać do 55 cm i ważyć do 850 g. Upierzony jest dwubarwnie – piersi i brzuch białe, reszta ciała – zielono-purpurowa.
Kereru, podobnie jak inne gatunki rodzimych ptaków, historycznie była ważna dla Maorysów, rdzennej ludności Nowej Zelandii i jest widoczna w wielu tradycyjnych legendach i folklorze.

context: Wyróżnia się trzy lub dwa podgatunki garlicy maoryskiej – żyjący obecnie na większości obszarów Nowej Zelandii Hemiphaga novaeseelandiae novaeseelandiae, żyjący na Wyspach Chatham Hemiphaga novaeseelandiae chathamensis oraz wymarły w połowie XIX w., występujący niegdyś endemicznie na Wyspie Norfolk Hemiphaga novaeseelandiae spadicea. Znane są dwa okazy (z czego do dzisiaj przetrwał tylko jeden) z Muzeum Historii Naturalnej w Tring. Ostatni raz osobnika tego podgatunku odnotowano w 1900 r. Podgatunki różniły się barwą i szczegółami anatomicznymi.
qas: question: Ile wyodrębnia się podgatunków gołębia maoryskiego?
answers: text: trzy lub dwa
generative_answer: trzy lub dwa

question: Jakie obszary zamieszkiwały kiedyś osobniki H. novaeseelandiae spadicea?
answers: text: Wyspie Norfolk
generative_answer: Wyspę Norfolk

question: Kiedy po raz ostatni widziano osobnika H. novaeseelandiae spadicea?
answers: text: w 1900
generative_answer: w 1900

question: Jakie cechy pozwalały odróżnić od siebie różne podgatunki garlicy?
answers: text: barwą i szczegółami anatomicznymi
generative_answer: barwa i szczegóły anatomiczne

question: Gdzie niegdyś występowały osobniki H. novaeseelandiae novaeseelandiae?
plausible_answers: text: na większości obszarów Nowej Zelandii
generative_answer: na większości obszarów Nowej Zelandii
SM UB-43

SM UB-43 – niemiecki okręt podwodny typu UB II zbudowany w stoczni AG Weser (Werk 245) w Bremie w roku 1916. Zwodowany 8 kwietnia 1916 roku, wszedł do służby w Kaiserliche Marine 24 kwietnia tego roku. W czasie swojej służby, SM UB-43 odbył 10 patroli, w czasie których zatopił 22 statki o łącznej pojemności 99 176 BRT, uszkodził jeden okręt o wyporności 7350 ton.

context: 24 kwietnia 1916 roku UB-43 służbę rozpoczął we Flotylli Pula (niem. Deutsche U-Halbflotille Pola). W tym dniu dowódcą jednostki został mianowany kapitan (niem. Kapitänleutnant) Dietrich Niebuhr. Na stanowisku okrętu pozostawał do 28 sierpnia 1916 roku. W czasie jego służby UB-43 nie odniósł żadnego zwycięstwa. 29 sierpnia 1916 roku dowódcą okrętu został kapitan Hans von Mellenthin, który dowodził okrętem do 8 kwietnia 1917 roku. Pod jego dowództwem okręt zatopił 19 statków. Pierwszym był brytyjski parowiec „Italiana” o pojemności 2663 BRT. Zbudowany w Glasgow w 1898 roku statek płynął z ładunkiem siana do Salonik. W dniu 14 września 1916 roku został storpedowany 112 mil na wschód od Malty na pozycji 36°00′N 16°50′E/36,000000 16,833333. „Italiana” był najmniejszym z zatopionych przez UB-43 statków. Trzy dni później na południowy wschód od Malty UB-43 zatopił dwa statki brytyjskie. Pochodzący z 1913 roku statek towarowy o napędzie parowym „Dewa” o pojemności 3802 BRT, który płynął pod balastem z Tulonu do Port Saidu. W wyniku storpedowania przez UB-43 śmierć poniosło 3 marynarzy. Drugim, zbudowany rok później w Stockton „Lord Tredegar”, o pojemności 3856 BRT. Statek płynął z ładunkiem drobnicowym z Nowego Jorku do Bombaju, został zatopiony na pozycji 35°31′N 15°26′E/35,516667 15,433333. W wyniku zatonięcia statku zginęło 4 członków załogi. 10 października 1916 roku 70 mil od Matapan na pozycji 35°54′N 21°19′E/35,900000 21,316667 UB-43 zatopił należący do Anglo Saxon Petroleum tankowiec „Elax” o pojemności 3980 BRT. Trzy dni później 33 mile na południowy zachód od przylądka Matapan UB-43 zatopił brytyjski statek „Welsh Prince” (3856 BRT) płynący z ładunkiem drobnicowym z Kalkuty do Dundee.
qas: question: Kto został wybrany na kapitana UB-43 w kwietniu 1916 roku?
answers: text: Dietrich Niebuhr
generative_answer: Dietrich Niebuhr

question: Kiedy kapitanem jednostki został von Mellenthin?
answers: text: 29 sierpnia 1916
generative_answer: 29 sierpnia 1916

question: Ile jednostek zatopił UB-43 pod dowództwem von Mellenthina?
answers: text: 19
generative_answer: 19

question: Jaką pojemnością odznaczał się statek "Italiana"?
answers: text: 2663 BRT
generative_answer: 2663 BRT

question: Kiedy UB-43 zatopił "Italianę"?
answers: text: 14 września 1916
generative_answer: 14 września 1916
USS Barb (SS-220)

USS Barb (SS-220) – amerykański okręt podwodny typu Gato, jeden z najskuteczniejszych okrętów tej klasy w amerykańskiej marynarce wojennej podczas II wojny światowej.
Zaprojektowany w konstrukcji częściowo dwukadłubowej, uzbrojony był w 24 torpedy wystrzeliwane z dziesięciu wyrzutni. Napęd diesel-elektryczny zapewniał mu maksymalną prędkość nawodną ponad 20 węzłów na powierzchni i niemal dziewięciu w zanurzeniu. Wzmocniony kadłub zapewniał mu zanurzenie testowe wynoszące 300 stóp (91 metrów).
„Barb” wszedł do służby w US Navy 8 lipca 1942 roku. Pierwsze patrole odbył u wybrzeży północnoafrykańskich i europejskich, działając w oparciu o porty brytyjskie. Następnie został odwołany do Stanów Zjednoczonych i przesunięty na Pacyfik. Dowodzony od końca kwietnia 1944 roku przez komandora Eugene B. Fluckeya, zatopił jednostki japońskie o łącznym tonażu 96 628 BRT, w tym lotniskowiec „Unyō”. Kilka lat po zakończeniu wojny na Pacyfiku, przeszedł głęboką modernizację, po czym został wydzierżawiony włoskiej Marina Militare, gdzie do 1972 roku służył pod nazwą „Enrico Tazzoli”.

context: Przed wypłynięciem na pierwszy patrol pod nowym dowództwem (21 maja 1944 r.), okręt był wizytowany przez admirała Charlesa A. Lockwooda, dowódcę sił podwodnych Floty Pacyfiku. Fluckey obiecał mu zatopienie pięciu statków podczas rejsu. Trasa patrolu wiodła na północ, w kierunku Wysp Kurylskich, Morza Ochockiego i północnych brzegów Hokkaido. Wraz z „Herringiem” zaatakował 31 maja japoński konwój, zatapiając, pomimo kontrataków eskorty, dwa statki: „Koto Maru” (1053 BRT) i „Madras Maru” (3802 BRT). Gdy następnego dnia „Herring” został zatopiony z cała załogą przez japońską artylerię nadbrzeżną, „Barb” popłynął na Morze Ochockie, gdzie jego artylerzyści zatopili kilka japońskich sampanów, 11 czerwca „Chihaya Maru” (1160 BRT) i „Toten Maru” (3823 BRT) oraz 13 czerwca „Takashima Maru” (5633 BRT). Eskortujący go niszczyciel „Hatsuharu” przeprowadził atak bombami głębinowymi, ale był on nieskuteczny. 28 czerwca „Barb” opuścił swój sektor patrolowania, kierując się na Midway, gdzie dotarł 5 lipca. W pojedynczym patrolu zatopił nieprzyjacielskie jednostki o łącznym tonażu 15 472 BRT. Admirał Lockwood uczynił sprawę wypełnionej obietnicy komandora Fluckeya głośną i przeszła ona do historii amerykańskich sił podwodnych. Dowódca „Barba” zyskał wówczas przydomek „Lucky” Fluckey.
qas: question: Ile statków miał zatopić Fluckey?
answers: text: pięciu
generative_answer: pięć

question: Jaki konwój został zaatakowany przez „Herringa"?
answers: text: japoński
generative_answer: japoński

question: Do jakiego kraju należał statek „Koto Maru”?
answers: text: japoński
generative_answer: Japonii

question: Czy „Herring” zatonął? 
answers: text: Gdy następnego dnia „Herring” został zatopiony z cała załogą przez japońską artylerię nadbrzeżną
generative_answer: tak

question: Jaką bronią „Hatsuharu” przeprowadził atak?
answers: text: bombami głębinowymi
generative_answer: bombami głębinowymi
Roman Kostrzewski

Roman Ryszard Kostrzewski (ur. 15 lutego 1960 w Piekarach Śląskich, zm. 10 lutego 2022 w Bytomiu) – polski muzyk, wokalista i autor tekstów. Najbardziej znany jako wieloletni wokalista zespołu Kat (w latach 1981-2004). Współzałożyciel grup Alkatraz (2000-2002) oraz Kat & Roman Kostrzewski (2004-2022). Członek Akademii Fonograficznej ZPAV.

context: 1995 rok przyniósł pierwsze solowe przedsięwzięcie muzyka. Wybór padł na Biblię Satanistyczną Antona Szandora LaVeya. Kostrzewski recytuje w specyficzny sposób przetłumaczone fragmenty tego dzieła. Na dwukasetowym nagraniu gościnnie zagrali Jacek Regulski i Piotr Luczyk, gitarzyści Kata, oraz Józef Skrzek. Pozycja ta wywołała mocne kontrowersje, odezwało się wiele głosów oskarżających muzyka o propagowanie satanizmu. Już wcześniej występy zespołu Kat wywoływały protesty środowisk kościelnych. Kostrzewski odpierał zarzuty, odcinając się od aktów wandalizmu i zwracając uwagę na filozoficzne aspekty satanizmu, zawarte w książce LaVeya. Ostatecznie album trafił do niewielu sklepów.
qas: question: Jaką książkę napisał artysta w 1995 roku?
plausible_answers: text: Biblię Satanistyczną
generative_answer: Biblię Satanistyczną

question: W jaki sposób muzyk wykorzystał Biblię LaVeya w solowym projekcie?
answers: text: recytuje w specyficzny sposób przetłumaczone fragmenty tego dzieła
generative_answer: recytuje w specyficzny sposób przetłumaczone fragmenty tego dzieła

question: Jacy muzycy współpracowali przy tworzeniu przedsięwzięcia Kostrzewskiego?
answers: text: Jacek Regulski i Piotr Luczyk, gitarzyści Kata, oraz Józef Skrzek
generative_answer: Jacek Regulski i Piotr Luczyk, gitarzyści Kata, oraz Józef Skrzek

question: O co wielokrotnie był posądzany Kostrzewski?
answers: text: o propagowanie satanizmu
generative_answer: o propagowanie satanizmu

question: Kto już wcześniej przeciwstawiał się twórczości Kostrzewskiego?
answers: text: środowisk kościelnych
generative_answer: środowiska kościelne
Gra o tron (powieść)

Gra o tron (ang. A Game of Thrones) – powieść z gatunku fantasy, pierwszy tom sagi Pieśń lodu i ognia George’a R.R. Martina. Pierwsze wydanie w języku angielskim miało premierę 1 sierpnia 1996 roku. Polski przekład ukazał się w roku 1998 nakładem wydawnictwa Zysk i S-ka. Akcja książki toczy się w fikcyjnym świecie na kontynentach Westeros i Essos, gdzie pory roku mogą trwać wiele lat.
Na podstawie powieści powstał serial Gra o tron realizowany przez telewizję HBO, a także gra fabularna, gra planszowa oraz gry komputerowe.

context: Tymczasem Daenerys, początkowo przerażone dziecko wydane za obcego mężczyznę, odnajduje swoje miejsce wśród ludzi z plemienia. Odkrywa w sobie miłość do męża, zachodzi z nim w ciążę. Podczas rabowania wioski Drogo zostaje ranny. Daenerys prosi szamankę o pomoc, która, poświęcając życie ich nienarodzonego dziecka, ratuje Drogo, ale pozostawia go w stanie wegetacji. Daenerys decyduje, że nie jest w stanie mu pomóc, i postanawia spalić go na stosie. Podczas ceremonii pogrzebowej Daenerys razem z trzema smoczymi jajami wchodzi w płomienie. Gdy ogień przygasa, niezraniona Dany pojawia się razem z trzema wyklutymi smokami.
qas: question: Jak miał na imię mąż Daenerys?
answers: text: Drogo
generative_answer: Drogo

question: Czy wychodząc za mąż bała się tego, co ją czeka?
answers: text: Daenerys, początkowo przerażone dziecko wydane za obcego mężczyznę
generative_answer: tak

question: Z jakiego powodu decyduje się spalić męża na stosie?
answers: text: Gdy ogień przygasa, niezraniona Dany pojawia się razem z trzema wyklutymi smokami
generative_answer: Gdy ogień przygasa, niezraniona Dany pojawia się razem z trzema wyklutymi smokami

question: Czy poniosła śmierć w płomieniach?
answers: text: nie jest w stanie mu pomóc
generative_answer: nie

question: Gdzie wykluły się smoki?
answers: text: w płomienie
generative_answer: W płomieniach
Wojna w Afganistanie (2001–2021)

Wojna w Afganistanie – zespół zapoczątkowanych 7 października 2001 roku militarnych i niemilitarnych operacji wojskowych prowadzonych przez Sojusz Północnoatlantycki i niektóre państwa niebędące członkami NATO na terytorium Afganistanu, w działaniach skierowanych początkowo przeciwko kierowanemu przez talibów i uznawanemu jedynie przez Pakistan, Arabię Saudyjską i Zjednoczone Emiraty Arabskie rządowi Afganistanu oraz jego siłom zbrojnym.
Po militarnym rozbiciu sił sprawujących dotychczas faktyczną władzę nad Afganistanem, które zdobyły ją w wojnie domowej z siłami Sojuszu Północnego, oraz po przeprowadzonych wyborach parlamentarnych i prezydenckich, działania ukierunkowane są na stabilizację sytuacji politycznej i społecznej w Afganistanie oraz budowę infrastruktury kraju. Z uwagi na zakłócenia procesu stabilizacji powtarzającymi się zamachami terrorystycznymi na ludność cywilną oraz atakami zbrojnymi na oddziały wojskowe NATO obecny konflikt w Afganistanie jest najdłuższą wojną od czasu wojny wietnamskiej. Sojusz Północnoatlantycki zapowiedział zakończenie swoich operacji militarnych w Afganistanie najpóźniej w 2014 roku. Według szacunków ONZ z 2010, ponad 70% ofiar cywilnych zginęło w wyniku ataków terrorystycznych i egzekucji prowadzonych przez talibów. 29 lutego 2020 roku USA i talibowie podpisali porozumienie pokojowe. Pomimo zawartego porozumienia, 15 sierpnia 2021 roku talibowie przejęli Kabul i większą część Afganistanu.

context: Wiosną 2010 talibowie ogłosili początek nowej ofensywy i rozpoczęli serię ataków na siły rządowe i wojska ISAF. W jednym z takich ataków na bazę NATO w stolicy zginęło 18 osób w tym sześciu żołnierzy koalicji. Talibowie dokonywali także ataków na bazy lotnicze Bagram i Kandahar. Często dochodziło do wybuchów bomb-pułapek i zamachów samobójczych. Jednocześnie liczebność sił ISAF wzrosła do lipca 2010 roku do największego poziomu w historii – ponad 130 tysięcy (w tym ponad 90 tysięcy z USA), a wojsk rządowych do 134 tysięcy, nie licząc około stutysięcznej policji. Był to rok wzmożonej działalności talibów i łącznie zginęło w 2010 roku 821 żołnierzy i 1292 policjantów strony rządowej (w poprzednich latach średnio po ok. 300 żołnierzy i 700 policjantów), oraz 711 żołnierzy koalicji. We wrześniu talibowie dokonali 1500 ataków – najwięcej od początku wojny.
qas: question: Kiedy talibowie wszczęli serię natarć na siły ISAF?
answers: text: Wiosną 2010
generative_answer: Wiosną 2010

question: Ile łącznie ofiar pochłonęły ataki talibów na bazę NATO?
plausible_answers: text: 18
generative_answer: 18

question: Ile osób należało do sił ISAF w lipcu 2010 roku?
answers: text: ponad 130 tysięcy
generative_answer: ponad 130 tysięcy

question: Ile osób ze Stanów Zjednoczonych wchodziło w skład wojsk ISAF w lipcu 2010 roku?
answers: text: ponad 90 tysięcy
generative_answer: ponad 90 tysięcy

question: Ilu funkcjonariuszy policji straciło życie w wyniku starć?
answers: text: 1292
generative_answer: 1292
Włodzimierz Wróbel

Włodzimierz Piotr Wróbel (ur. 7 września 1963 w Krakowie) — polski prawnik, profesor nauk społecznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Jagiellońskiego, od 2011 sędzia Izby Karnej Sądu Najwyższego RP, od 2012 p.o. kierownika Katedry Prawa Karnego UJ.

context: 12 września 2011 został powołany przez prezydenta Bronisława Komorowskiego na sędziego Sądu Najwyższego orzekającego w Izbie Karnej. Był ekspertem parlamentarnych komisji, członkiem komisji egzaminacyjnych na aplikację adwokacką i radcowską oraz wykładowcą z zakresu prawa karnego materialnego dla sędziów i prokuratorów. W kadencji 2013–2016 pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości. 23 maja 2020 r. był jednym z pięciu kandydatów Zgromadzenia Ogólnego Sądu Najwyższego na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, uzyskując najwyższe poparcie wśród sędziów uczestniczących w Zgromadzeniu Ogólnym sędziów SN (50 głosów na 95).
qas: question: Kto powołał go na sędziego?
answers: text: prezydenta Bronisława Komorowskiego
generative_answer: Prezydent Bronisław Komorowski

question: Jakie stanowisko zajmował w latach 2013-2016?
answers: text: zastępcy przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości
generative_answer: zastępcy przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości

question: Ile osób ubiegało się o stanowisko I. Prezesa SN?
answers: text: pięciu
generative_answer: Pięć

question: Ile głosów przyznali mu sędziowie SN?
answers: text: 50
generative_answer: 50

question: Czy wykładał prawo karne?
answers: text: Był ekspertem parlamentarnych komisji, członkiem komisji egzaminacyjnych na aplikację adwokacką i radcowską oraz wykładowcą z zakresu prawa karnego materialnego dla sędziów i prokuratorów
generative_answer: tak
Monika Michalik

Monika Ewa Michalik (ur. 2 maja 1980 w Międzyrzeczu) – polska zapaśniczka, zawodniczka sekcji zapaśniczej Grunwaldu Poznań, Wojskowego Zespołu Sportowego Poznań, reprezentantka Polski, brązowa medalistka Letnich Igrzysk Olimpijskich 2016 w Rio de Janeiro w kategorii 63 kg w stylu wolnym.

context: Sześciokrotna medalistka mistrzostw świata w latach: 2000, 2006, 2007, 2010, 2014 i 2016. Multimedalistka mistrzostw Europy, w tym: czterokrotna mistrzyni Europy w 2003, 2005, 2009 i 2017 oraz czterokrotna wicemistrzyni Europy w 2000 (mistrzostwa Europy juniorek), 2002, 2006 i 2013. Czterokrotna medalistka Golden Grand Prix w latach: 2006 w Baku, 2009 w Baku, 2010 w Klippan i 2010 w Baku. Czternastokrotna mistrzyni Polski w pięciu kategoriach wagowych: w 1999 i 2000 jako juniorka oraz w 2001, 2002, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013 i 2014.
Siódma w Pucharze Świata w 2015 roku.
qas: question: Ile razy została mistrzynią Europy?
answers: text: czterokrotna
generative_answer: Cztery

question: Kiedy zdobywała medale mistrzostw świata?
answers: text: w latach: 2000, 2006, 2007, 2010, 2014 i 2016
generative_answer: w latach: 2000, 2006, 2007, 2010, 2014 i 2016

question: Czy kiedykolwiek zdobyła medal na Golden Grand Prix?
answers: text: Czterokrotna medalistka Golden Grand Prix
generative_answer: tak

question: W którym roku została mistrzynią Polski jako juniorka?
answers: text: 1999 i 2000
generative_answer: 1999 i 2000

question: Które miejsce zajęła w swoim debiutanckim sezonie Pucharu Świata?
plausible_answers: text: Siódma
generative_answer: siódme
Darth Maul

Darth Maul – jeden z bohaterów Gwiezdnych wojen. Przedstawiciel rasy Zabrak, uczeń Dartha Sidiousa, urodzony na planecie Dathomira. Na wzór dawnych Sithów został wytatuowany na całej powierzchni ciała. Jego bronią był dwustronny miecz świetlny o czerwonych ostrzach. W filmie Mroczne widmo w rolę Dartha Maula wcielił się brytyjski kaskader – Ray Park, a głosu użyczył mu aktor Peter Serafinowicz.

context: Darth Maul spotkał się ponownie z Qui-Gonem i Obi-Wanem na planecie Naboo i stoczył z nimi walkę. Podczas walki udało mu się zabić Qui-Gon Jinna. Obi-Wan zaatakował Sitha niszcząc jedną stronę jego miecza świetlnego. Darth Maul w odpowiedzi pchnął Mocą Obi-Wana w przepaść, gdzie Jedi stracił swój miecz świetlny i o mało co nie spadł, w ostatniej chwili łapiąc się przycisku. Gdy Darth Maul podszedł na krawędź przepaści, Obi-Wan wyskoczył z niej, przyciągnął Mocą miecz Qui-Gon Jinna i przeciął Dartha Maula na pół. Ciało Sitha spadło w otchłań.
qas: question: Gdzie doszło do potyczki Darth Manula z przeciwnikami?
answers: text: na planecie Naboo
generative_answer: na planecie Naboo

question: Kogo zgładził Darth Manul?
answers: text: Qui-Gon Jinna
generative_answer: Qui-Gon Jinna

question: Jaki atrybut Darth Manula uszkodził Obi-Wan?
answers: text: miecza świetlnego
generative_answer: miecz świetlny

question: W jaki sposób Obi-Wan uniknął śmierci?
answers: text: łapiąc się przycisku
generative_answer: złapał się przycisku

question: Kogo unieszkodliwił Qui-Gon Jinn?
plausible_answers: text: Dartha Maula
generative_answer: Dartha Maula

context: W 3 roku BBY Maul próbował przeciągnąć młodego Ezrę Bridgera na ciemną stronę Mocy, ale mistrz młodzieńca, Kanan Jarrrus odkrył, że Maul jest zły. W walce mistrza Jedi i Ahsoki Tano z byłym Sithem, Maul oślepił Kanana a Ahsoka Tano poszła po Ezrę Bridgera. Ostatecznie Kanan Jarrrus założył maskę i za pomocą Mocy zepchnął Maula do przepaści. Sithowi udało się jednak ujść z życiem. W 2 BBY, Maul poleciał na Tatooine wraz z Ezrą Bridgerem. Tam został zabity przez Obi-Wana Kenobiego, po krótkim pojedynku.
qas: question: Kiedy Maul poznał Bridgera?
answers: text: W 3 roku BBY
generative_answer: W 3 roku BBY

question: Czy Maul przechytrzył Jarrrusa?
answers: text: Jarrrus odkrył, że Maul jest zły
generative_answer: nie

question: Czy Maul wygrał walkę z Jarrrusem?
answers: text: zepchnął Maula do przepaści
generative_answer: nie

question: Jakie uszkodzenia odniósł Jarrrus w pojedynku z Maulem?
answers: text: Maul oślepił Kanana
generative_answer: Maul oślepił Kanana

question: Kto zabił Ezrę na Tatooine?
plausible_answers: text: Obi-Wana Kenobiego
generative_answer: Obi-Wan Kenobi