ASCII

ASCII (czyt. aski, skrót od ang. American Standard Code for Information Interchange) – siedmiobitowy system kodowania znaków, używany we współczesnych komputerach oraz sieciach komputerowych, a także innych urządzeniach wyposażonych w mikroprocesor. Przyporządkowuje liczbom z zakresu 0−127: litery alfabetu łacińskiego języka angielskiego, cyfry, znaki przestankowe i inne symbole oraz polecenia sterujące. Na przykład litera „a” jest kodowana jako liczba 97, a znak spacji jest kodowany jako 32. Większość współczesnych systemów kodowania znaków jest rozszerzeniem standardu ASCII.
ASCII jest tradycyjną nazwą tego zestawu znaków, jednak IANA zaleca używanie określenia US-ASCII, które podkreśla pochodzenie standardu, oraz to, pod kątem jakich znaków był projektowany (ASCII nie zawiera na przykład liter diakrytyzowanych, powszechnych w alfabetach europejskich).
ASCII znajduje się na liście kamieni milowych IEEE.

context: Ponieważ kod ASCII jest 7-bitowy, a większość komputerów operuje na 8-bitowych bajtach, dodatkowy bit można wykorzystać na powiększenie zbioru kodowanych znaków do 256 symboli. Powstało wiele różnych rozszerzeń ASCII, ponad 220 stron kodowych DOS i Windows, wykorzystujących ósmy bit (np. norma ISO 8859, rozszerzenia firm IBM lub Microsoft) nazywanych stronami kodowymi. Również kodowanie UTF-8 można uważać za rozszerzenie ASCII, tutaj jednak dodatkowe znaki są kodowane na 2 i więcej bajtach. Formalnie, mianem rozszerzeń ASCII można nazwać jedynie te standardy, które zachowują układ pierwszych 128 znaków i dodają nowe na końcu tabeli.
qas: question: Ile bitów liczy kod ASCII?
answers: text: 7
generative_answer: 7

question: Co oficjalnie można określić rozszerzeniami ASCII?
answers: text: jedynie te standardy, które zachowują układ pierwszych 128 znaków i dodają nowe na końcu tabeli
generative_answer: jedynie te standardy, które zachowują układ pierwszych 128 znaków i dodają nowe na końcu tabeli

context: Kod ASCII został opublikowany jako standard ASA X3.4-1963. Zestaw znaków w niewielkim stopniu różnił się od obecnego. Nieprzypisana była 1 sekwencja sterująca oraz 28 pozycji zarezerwowanych do późniejszego wykorzystania. W grupie roboczej toczyła się dyskusja, czy należy do kodu wprowadzić małe litery, czy też więcej znaków sterujących. W maju 1963 zadecydowano, by tzw. patyki szósty i siódmy wypełnić małymi literami alfabetu łacińskiego. Spowodowało to, że między wielką a małą literą jest tylko jeden bit różnicy (np. literze „A” jest przyporządkowany kod 65 (1000001), a „a” – 97 (1100001)), co ułatwiało konstruowanie klawiatur oraz porównywanie tekstów nieuwzględniające wielkości liter. Ta zmiana weszła do standardu ASCII dopiero w 1967 roku.
qas: question: Z jakiego powodu wielka i mała litera różnią się w tym kodzie tylko jednym bitem?
answers: text: zadecydowano, by tzw. patyki szósty i siódmy wypełnić małymi literami alfabetu łacińskiego
generative_answer: zadecydowano, by tzw. patyki szósty i siódmy wypełnić małymi literami alfabetu łacińskiego

question: Dzięki czemu tworzenie z wykorzystaniem tego kodu klawiatur, gdzie nie są uwzględniane wielkości liter, stało się łatwiejsze?
answers: text: między wielką a małą literą jest tylko jeden bit różnicy
generative_answer: między wielką a małą literą jest tylko jeden bit różnicy