clarin-pl/poquad huggingface dataset:
Białko von Hippla-Lindaua

Białko von Hippla-Lindaua, białko VHL, pVHL – białko kodowane przez gen VHL, znajdujący się na chromosomie 3. Gen ten jest genem supresorowym, a jego mutacja prowadzi do rozwoju nowotworów. Germinalne mutacje w genie VHL wywołują chorobę von Hippla-Lindaua, cechującą się występowaniem w młodym wieku rodzinnie określonych, bogato unaczynionych nowotworów ośrodkowego układu nerwowego, siatkówki, rdzenia nadnercza, trzustki i innych narządów.
Nazwa genu pochodzi od nazwy choroby. Po raz pierwszy została użyta w opublikowanej na łamach „Nature”, w marcu 1988 roku, pracy Bernda Seizingera i jego współpracowników, w której locus domniemanego genu chorobotwórczego określono na 3p25.

context: Ekspresja genu VHL nie jest ograniczona do tkanek, z których rozwijają się nowotwory w chorobie von Hippla i Lindaua; zachodzi w licznych typach komórek zarówno w życiu płodowym, jak i u dorosłych organizmów. W trakcie embriogenezy, mRNA genu VHL wykryto w praktycznie wszystkich typach tkanek począwszy od 6. tygodnia życia płodowego, przy czym szczególnie duże ilości mRNA dla VHL powstawały w tkankach układu moczowo-płciowego, mózgu, rdzenia kręgowego, zwojów czuciowych, narządu wzroku i nabłonku oddechowym oskrzeli. Rozmieszczenie nasilonej ekspresji genu VHL nie odpowiada więc dokładnie tkankom zajętym w zespole von Hippla i Lindaua. W rozwijającej się nerce właściwej (metanephros) VHL ulega ekspresji w kanaliku proksymalnym (skąd wywodzi się rak jasnokomórkowy nerki), ale białko pVHL jest też obficie syntetyzowane w komórkach pętli Henlego. Nie ma dowodów na różnice w ekspresji dwóch postaci białka, VHL19 i VHL30 pomiędzy różnymi tkankami płodowymi.
qas: question: Z jakim genem jest związana choroba von Hippla i Lindaua?
answers: text: VHL
generative_answer: VHL

question: Czy ekspresja genu VHL jest możliwa jeszcze przed urodzeniem?
answers: text: zachodzi w licznych typach komórek zarówno w życiu płodowym
generative_answer: tak

question: Jak w terminologii medycznej nazywana jest nerka właściwa?
answers: text: metanephros
generative_answer: metanephros

question: W jaki sposób powstaje rak jasnokomórkowy nerki?
answers: text: VHL ulega ekspresji w kanaliku proksymalnym
generative_answer: VHL ulega ekspresji w kanaliku proksymalnym

question: W jakich tkankach tworzy się VHL19?
plausible_answers: text: układu moczowo-płciowego, mózgu, rdzenia kręgowego, zwojów czuciowych, narządu wzroku i nabłonku oddechowym oskrzeli
generative_answer: układu moczowo-płciowego, mózgu, rdzenia kręgowego, zwojów czuciowych, narządu wzroku i nabłonku oddechowym oskrzeli
Tadżykistan na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010

Tadżykistan na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 – występ jednoosobowej reprezentacji Tadżykistanu na igrzyskach olimpijskich w Vancouver w 2010 roku.
W składzie znalazł się 32-letni narciarz alpejski Andriej Drygin, dla którego był to trzeci występ olimpijski – wystąpił wcześniej w Salt Lake City i Turynie. W Vancouver zaprezentował się w czterech konkurencjach w narciarstwie alpejskim. Najlepszy rezultat osiągnął w supergigancie, zajmując 44. miejsce. Rolę chorążego reprezentacji Tadżykistanu podczas ceremonii otwarcia i zamknięcia igrzysk pełnił Aliszer Kudratow – narciarz alpejski, który nie brał udziału w rywalizacji olimpijskiej w Vancouver, ale znalazł się w reprezentacji jako delegat.
Był to trzeci start reprezentacji Tadżykistanu na zimowych igrzyskach olimpijskich i siódmy start olimpijski, wliczając w to letnie występy.

context: Reprezentanci Tadżykistanu nie uczestniczyli w rozegranych w lutym 2009 roku w Val d’Isère alpejskich mistrzostwach świata. Jedynymi tadżyckimi zawodnikami, którzy w sezonach przedolimpijskim i olimpijskim uczestniczyli w zawodach alpejskich organizowanych przez Międzynarodową Federację Narciarską, byli Andriej Drygin i Aliszer Kudratow. Startowali jednak niemal wyłącznie w zawodach niskiej rangi. W styczniu 2010 roku Drygin kilkukrotnie wystąpił w zawodach Pucharu Europy. Jego najlepszym rezultatem w tych zawodach było 73. miejsce w supergigancie podczas zawodów w Les Orres.
qas: question: Jaki był status zawodów, w których występowali tadżyccy sportowcy?
answers: text: niskiej rangi
generative_answer: niskiej rangi

question: W jakim międzynarodowym wydarzeniu wystąpił w 2010 roku Andriej?
answers: text: Pucharu Europy
generative_answer: w Pucharze Europy

question: W którym roku Andriej uczestniczył w Pucharze Europy?
answers: text: 2010
generative_answer: w 2010

question: Jaka była najlepsza życiowa pozycja, jaką osiągnął Drygin?
answers: text: 73
generative_answer: 73

question: Gdzie Drygin był klasyfikowany na 73. pozycji w supergigancie?
answers: text: Les Orres
generative_answer: w Les Orres
Nadbrzeżyca nadrzeczna

Nadbrzeżyca nadrzeczna (Corrigiola litoralis L.) – gatunek rośliny z rodziny goździkowatych (Caryophyllaceae). Występuje w Europie i Afryce, a jako gatunek zawleczony także na kontynentach amerykańskich, we wschodniej Azji i w Australii. W Polsce jest to gatunek bardzo rzadki, dlatego ujęty jest w polskiej czerwonej księdze roślin i podlega ochronie prawnej. Obserwowany był jedynie w zachodniej części kraju, w XXI wieku na nielicznych stanowiskach tylko w dolinie Odry. Rośnie na glebach przepuszczalnych – na piaskach, żwirach i wśród kamieni, często w miejscach wilgotnych, w Europie głównie wzdłuż brzegów większych rzek. W Afryce roślina jest pozyskiwana i wykorzystywana jako aromatyczna, lecznicza, jadalna i magiczna.

context: Nadbrzeżyca nadrzeczna występuje w miejscach piaszczystych, żwirowych i kamienistych, wilgotnych lub okresowo wilgotnych, opisywanych także jako zmienne pod względem wilgotnościowym. Często nawet jeśli gleba na stanowiskach na wierzchu wysycha, to kilka cm pod powierzchnią gruntu jest wilgotna. Nadbrzeżyca dobrze znosi okresowe zalewy, ale do rozwoju wymaga odsłonięcia dna rzeki lub zbiornika przez minimum 50 dni. Jest ona przy tym odporna także na niedobory wody i może zasiedlać siedliska suche i bardzo suche jak np. torowiska kolejowe. W czasie suszy rośliny wyraźnie więdną, szybko jednak odzyskują turgor w przypadku pojawienia się deszczu. Zawartość materii organicznej bywa zmienna do dużej – nadbrzeżyca dobrze rośnie np. między kamieniami na szczątkach rozkładających się roślin wodnych. Rośnie w szerokim zakresie odczynu gleby – od kwaśnego po zasadowy.
qas: question: Gdzie znaleźć można osobniki nadbrzeżycy?
answers: text: w miejscach piaszczystych, żwirowych i kamienistych, wilgotnych lub okresowo wilgotnych
generative_answer: w miejscach piaszczystych, żwirowych i kamienistych, wilgotnych lub okresowo wilgotnych

question: Jak inaczej określa się miejsca okresowo wilgotne?
answers: text: zmienne pod względem wilgotnościowym
generative_answer: zmienne pod względem wilgotnościowym

question: Co jest niezbędne, żeby nadbrzeżyca się rozwijała?
answers: text: odsłonięcia dna rzeki lub zbiornika przez minimum 50 dni
generative_answer: odsłonięcie dna rzeki lub zbiornika przez minimum 50 dni

question: Jaki jest jedyny powód, przez który nadbrzeżyca może zwiędnąć?
plausible_answers: text: suszy
generative_answer: susza

question: Jaki odczyn musi posiadać gleba, żeby rozwinęła się na niej nadbrzeżyca?
answers: text: od kwaśnego po zasadowy
generative_answer: od kwaśnego po zasadowy
Ulica Bednarska w Łodzi

Ulica Bednarska w Łodzi – ulica w północnej części dawnej łódzkiej dzielnicy Górna, stanowiąca granicę oddzielającą trzy obszary SIM: Górniak od Chojen (na odcinku od ul. Rzgowskiej do ul. Unickiej) i Górniak od Kuraka (na odcinku od ul. Unickiej do ul. Pabianickiej), łącząca ulicę Rzgowską z ulicą Pabianicką i stanowiąca przedłużenie powstałej znacznie wcześniej ulicy Wólczańskiej. Posesje po północnej, nieparzystej stronie ulicy są położone na Górniaku, zaś posesje po stronie południowej, parzystej – na Chojnach (między ulicami Rzgowską a Unicką) i na Kuraku (między ulicami Unicką a Pabianicką).
Ulica Bednarska rozpoczyna się od skrzyżowania z ul. Rzgowską, początkowo prowadzi w kierunku południowo-zachodnim, za skrzyżowaniem z ul. Juliana Korsaka skręca na północny zachód i kończy się na skrzyżowaniu z ul. Pabianicką. Jej przedłużeniem ku północy, za skrzyżowaniem z ul. Pabianicką, jest ulica Wólczańska. Nazwa ulicy, pochodząca od rzeczownika „bednarz” określającego rzemieślnika wytwarzającego naczynia z drewna, nie ma terenowego uzasadnienia.
Ulica ma status drogi powiatowej (nr 1105E). Na całej jej długości obowiązuje ruch dwukierunkowy. Przecina ona park im. Legionów, obejmujący obszar dawnego parku fabrykanckiego Ernsta Leonhardta (po północnej, nieparzystej stronie ulicy) i dawnego parku ZUS (po stronie południowej, parzystej).
Początkowy odcinek ulicy, do skrzyżowania z ul. Unicką (posesje pod numerami 3–9 i 2–20), należy do rzymskokatolickiej parafii Matki Boskiej Anielskiej, natomiast dalsza część ulicy (posesje pod numerami 24–42) – do rzymskokatolickiej parafii św. Łukasza Ewangelisty i św. Floriana.

context: Przy ulicy Bednarskiej 15 i 15a Towarzystwo Akcyjne Sukiennej Manufaktury „Leonhardt – Woelker – Girbardt” wybudowało w latach 1907–1909 dwie niemal bliźniacze postsecesyjne wille dla Ernsta Leonhardta, usytuowane w ogrodowo-parkowym otoczeniu (część parku sięgająca do wytyczanej ul. Bednarskiej Leonhardt zakupił nieco wcześniej, w 1905 roku). Zamieszkali w nich wspólnicy Leonhardta – jego szwagier, Wilhelm Völker (Woelker) – i Saksończyk Hilmar Girbardt. Prywatny park był ogrodzony, od strony ul. Bednarskiej miał dwa wejścia (trzecie prowadziło z Szosy Pabianickiej), jednak aż do 1952 roku – mimo zmian właścicieli – nie był dostępny publicznie. Prawdopodobnie jeszcze przed I wojną światową wybudowano też w parku, wzdłuż ulicy Bednarskiej, korty tenisowe, które istniały tam do lat 60.
qas: question: Gdzie mieściły się wille Leonhardta?
answers: text: Przy ulicy Bednarskiej 15 i 15a
generative_answer: Przy ulicy Bednarskiej 15 i 15a

question: Ile lat budowano wille dla Leonhardta?
answers: text: 1907–1909
generative_answer: 3

question: Czy wille Leonhardta były do siebie podobne?
answers: text: niemal bliźniacze postsecesyjne wille
generative_answer: tak

question: kto po śmierci Leonhardta odziedziczył wille?
plausible_answers: text: Wilhelm Völker (Woelker)
generative_answer: Wilhelm Völker (Woelker)

question: Czy w posiadłości Leonhardta były korty tenisowe?
answers: text: wybudowano też w parku, wzdłuż ulicy Bednarskiej, korty tenisowe
generative_answer: tak
Plymouth 1949

Plymouth 1949 – gama samochodów osobowych klasy pełnowymiarowej (full-size), niższego segmentu cenowego, produkowanych pod amerykańskimi markami Plymouth, Dodge i DeSoto przez koncern Chryslera od 1949 do 1952 roku. Na rynek amerykański obejmowała modele Plymouth DeLuxe i Special DeLuxe, a od 1951 roku Plymouth Concord, Cambridge i Cranbrook, natomiast na eksport samochody te były produkowane pod markami Dodge i DeSoto. Pod marką Plymouth wyprodukowano ich ponad 2,1 miliona sztuk.

context: Wyprodukowano ogółem 519 400 samochodów Plymouth drugiej serii 1949 rocznika, co stanowiło wzrost o ok. 27% od poprzedniego roku i dawało Plymouthowi trzecie miejsce na rynku, z udziałem 10%. Według innych danych, wyprodukowano 500 979 samochodów (w tym nieznana liczba DeSoto Diplomat), a razem z produkcją kanadyjską, 520 388. Ceny bazowe wynosiły od 1371 dolarów za DeLuxe coupe do 2372 dolarów za Special DeLuxe kombi (średnia z cen: 1690 dolarów). Najpopularniejszym modelem był czterodrzwiowy sedan Special DeLuxe (252 878 sztuk, 1629 dolarów). Stosunkowo popularne jak na tamte czasy okazało się praktyczne stalowe kombi Suburban (19 220 sztuk, 1840 dolarów).
qas: question: Ile procent więcej wyprodukowano samochodów Plumouth w 1949 roku, w stosunku do roku poprzedniego?
answers: text: 27
generative_answer: 27

question: Jaka była średni cena za samochody Plumought?
answers: text: 1690 dolarów
generative_answer: 1690 dolarów

question: Jaki był najpopularniejszy samochód Plumought?
answers: text: pecial DeLuxe
generative_answer: pecial DeLuxe

question: Jaki rodzaj nadwozia ma Suburban?
answers: text: ombi
generative_answer: ombi

question: Ile drzwi miał Suburban?
plausible_answers: text: zterodrzwiowy
generative_answer: cztery
Stefan Katzy

Stefan Katzy (ur. 16 grudnia 1906 w Hajdukach Wielkich, zm. 24 kwietnia 1949 w Chorzowie) – polski piłkarz.
Przez całą karierę piłkarską był związany z Ruchem Chorzów, którego był wychowankiem. Mając czternaście lat trafił do drużyny juniorów, zaś do zespołu seniorów został włączony w sezonie 1926. W barwach Ruchu grał przez dziesięć sezonów i zdobył w tym czasie trzykrotnie mistrzostwo Polski (1933, 1934, 1935). W latach 1931–1933 pełnił funkcję kapitana zespołu.

context: W sezonie 1929 Ruch zajął na zakończenie rozgrywek dziesiąte miejsce w tabeli. Katzy zagrał w dwudziestu czterech spotkaniach ligowych w pełnym wymiarze czasowym i zaczął pełnić od początku sezonu rolę obrońcy. W meczu przeciwko Garbarni Kraków (1:1, 21 kwietnia 1929 roku) Katzy strzelił głową bramkę samobójczą. W spotkaniu z 1. FC Katowice (1:1, 15 września 1929 roku) sprokurował w pierwszej połowie rzut karny. W piętnastej minucie meczu Katzy przewrócił się we własnym polu karnym i złapał piłkę w ręce, której wcześniej po strzale rywali nie dosięgnął bramkarz Herman Kremer.
qas: question: Kiedy Ruch rozegrał mecz z FC Katowicami?
answers: text: 15 września 1929 roku
generative_answer: 15 września 1929 roku

question: Czy w meczu Ruchu z Garbarnią Kraków padł samobójczy gol?
answers: text: Katzy strzelił głową bramkę samobójczą
generative_answer: tak

question: W której minucie meczu Herman Kremer przewrócił się?
plausible_answers: text: piętnastej
generative_answer: piętnastej

question: Które miejsce w rankingu zajął Ruch w 1929 roku?
answers: text: dziesiąte
generative_answer: dziesiąte

question: Czy Stefan Katzy grał jako napastnik w Ruchu?
answers: text: zaczął pełnić od początku sezonu rolę obrońcy
generative_answer: nie
Grupa Wagnera

Grupa Wagnera (ros. Группа Вагнера) – prywatna firma wojskowa, powiązana z rosyjskim wywiadem wojskowym.
Nazwa organizacji pochodzi od pseudonimu jej założyciela i głównodowodzącego Dmitrija Utkina, ps. „Wagner”.
Grupa utworzona została w 2014 roku jako organizacja będąca następcą Korpusu Słowiańskiego.
Szkolenie jej pracowników odbywa się w miejscowości Molkino w Kraju Krasnodarskim, na poligonie 10 Brygady Specnazu GRU.

context: Najemnicy Grupy Wagnera działali zazwyczaj w oderwaniu od działań regularnych wojsk rosyjskich i miały jeszcze bardziej ofensywny charakter na który regularne oddziały nie mogły by sobie pozwolić. Tak też w październiku 2015 roku Grupa Wagnera zebrała pierwsze żniwo własnych strat. Tym samym po raz pierwszy media i „The Wall Street Journal” oficjalnie doniosło o działaniach bojowych Grupy Wagnera. Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej zaprzeczyło jakoby Grupa Wagnera i jego najemnicy byli zatrudnieni i wysłani przez Kreml. Jednakże równocześnie po raz pierwszy angielskojęzyczne czasopismo „Russia Beyond” należące do rządowego wydawnictwa Rossija Siegodnia potwierdziło że Dmitrij Utkin był nadzorowany, a więc i kontrolowany przez wywiad wojskowy Federacji, GRU. Tak więc działania informacyjne wpisywały się w starą retorykę Związku Radzieckiego i z jednej strony zaprzeczały jakoby Grupa Wagnera prowadziła działania w Syrii na zlecenie Kremla, ale z drugiej strony otwarcie równocześnie potwierdzono że były one nadzorowane przez wywiad. Nikt nie dopytywał się jaką stanowiło to różnicę. „The New York Times” donosiło wówczas, że udział w działaniach przeciwko ISIS w Syrii kosztowało Kreml do tamtej pory 170 milionów dolarów. Jednak wydatki te miały być rekompensowane umową z Damaszkiem wedle której 25% wpływów z eksploatacji odzyskanych z rąk ISIS pól naftowych miało należeć do Rosji. W tamtym czasie prywatna armia Wagnera w Syrii liczyła 5000 najemników. Ze względu na oderwanie i względną niezależność od regularnej Armii Federacji najemnicy Wagnera zaczęli wykazywać się wyraźna bezwzględnością. Jak by tego było mało wśród nich zaczynało przybywać, znanych z okrucieństwa, Czeczenów. Tak też, po tym jak jeden ze schwytanych przez ISIS najemników Wagnera poddany został torturom, pojawiło się nagranie wideo na którym ujawniono jak żołnierze Wagnera w rejonie Palmiry dekapitują jednego ze schwytanych przez siebie dżihadystów.
qas: question: Która grupa miała bardziej ofensywny charakter najemnicy Wagnera czy wojska rosyjskie?
answers: text: Najemnicy Grupy Wagnera
generative_answer: Najemnicy Grupy Wagnera

question: Jakie pismo poinformowało o działaniach grupy Wagnera?
answers: text: „The Wall Street Journal”
generative_answer: „The Wall Street Journal”

question: Kto był ostatnim dowódcą grupy Wagnera? 
plausible_answers: text: Dmitrij Utkin
generative_answer: Dmitrij Utkin

question: Czy do składu grupy Wagnera należeli Czeczeni?
answers: text: wśród nich zaczynało przybywać, znanych z okrucieństwa, Czeczenów
generative_answer: tak

question: Jakie amerykańskie czasopismo przekazywało informacje o Grupie Wagnera?
answers: text: „The New York Times”
generative_answer: „The New York Times”
Jana Novotná

Jana Novotná (ur. 2 października 1968 w Brnie, zm. 19 listopada 2017) – czeska tenisistka, zwyciężczyni Wimbledonu w grze pojedynczej oraz 16 turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej i mieszanej, była liderka rankingu światowego deblistek, trzykrotna medalistka olimpijska, zdobywczyni Pucharu Federacji w barwach Czechosłowacji.

context: Wreszcie w 1998 Jana Novotná doczekała się swojego zwycięstwa w wielkoszlemowym turnieju w grze pojedynczej. Zrewanżowała się Martinie Hingis w półfinale i wykorzystała swoją szansę, będąc faworytką w decydującym meczu z Tauziat; wygrała w stosunku 6:4, 7:6. Wyniki te (także wygrany turniej Masters w 1997) dały Novotnej awans niemal na szczyt rankingu światowego; rok 1997 zakończyła jako wiceliderka, a w 1998 była o krok od awansu na pierwsze miejsce; zabrakło jej dwóch wygranych pojedynków – awansowałaby w przypadku zwycięstwa na US Open, ale przegrała tam w półfinale. Wraz z końcem kolejnego sezonu (1999) ogłosiła zakończenie kariery sportowej, kilka miesięcy po Niemce Steffi Graf.
qas: question: Jakie były wyniki wygranego meczu Novotnej?
answers: text: 6:4, 7:6
generative_answer: 6:4, 7:6

question: Z jaką zawodniczką wygrała Novotna w półfinale?
answers: text: Martinie Hingis
generative_answer: Martiną Hingis

question: Jaki turniej wygrała Novotna w 1997 roku?
answers: text: Masters
generative_answer: Masters

question: W którym roku Novotna zakończyła swoją karierę tenisową?
answers: text: 1999
generative_answer: 1999

question: W którym roku Jana Novotná rozpoczęła swoją karierę tenisową?
plausible_answers: text: 1998
generative_answer: 1998
Plac Trzech Krzyży w Warszawie

Plac Trzech Krzyży – plac w śródmieściu Warszawy w ciągu Traktu Królewskiego, położony między wylotami ulic: Nowego Światu, Książęcej, Bolesława Prusa, Wiejskiej, Alej Ujazdowskich, Mokotowskiej, Hożej, Żurawiej i Brackiej. Został ukształtowany w XVIII wieku.
W 1965 założenie urbanistyczne placu Trzech Krzyży zostało wpisane do rejestru zabytków.

context: W czasie obrony Warszawy we wrześniu 1939 skwer przy kościele św. Aleksandra zamieniono w cmentarz. Groby usunięto jesienią 1939. W okresie okupacji plac znajdował się w granicach dzielnicy niemieckiej. Po zamknięciu w listopadzie 1939 Gimnazjum im. Królowej Jadwigi, w budynku zorganizowano tzw. Dom Żołnierza (Soldatenheim). Niemcy zajęli także szereg obiektów znajdujących się w pobliżu placu m.in. budynek YMCA przy ulicy Konopnickiej 6 oraz gmach Izby Przemysłowo-Handlowej przy ul. Wiejskiej 10, a także budynki w Alejach Ujazdowskich. Na dwóch przeciwległych krańcach placu (róg ulic Hożej i Mokotowskiej oraz Książęcej i Nowego Światu) uruchomiono sklepy Julius Meinl, przeznaczone wyłącznie dla Niemców. W kwietniu 1942 przez plac zaczęła przejeżdżać przeznaczona wyłącznie dla okupanta nowo uruchomiona okólna linia tramwajowa „O”.
qas: question: Co zostało otwarte w miejscu dawnej szkoły?
answers: text: Dom Żołnierza
generative_answer: Dom Żołnierza

question: Jakie budynki zostały zajęte przez okupanta?
answers: text: budynek YMCA przy ulicy Konopnickiej 6 oraz gmach Izby Przemysłowo-Handlowej przy ul. Wiejskiej 10, a także budynki w Alejach Ujazdowskich
generative_answer: budynek YMCA, gmach Izby Przemysłowo-Handlowej, a także budynki w Alejach Ujazdowskich

question: Gdzie znajdowały się sklepy wyłącznie dla okupantów?
answers: text: róg ulic Hożej i Mokotowskiej oraz Książęcej i Nowego Światu
generative_answer: róg ulic Hożej i Mokotowskiej oraz Książęcej i Nowego Światu

question: Jak nazywały się sklepy, w których zakupy mogli robić wyłącznie obywatele Niemiec?
answers: text: Julius Meinl
generative_answer: Julius Meinl

question: Czy kościół św. Aleksandra zamieniono w cmentarz?
plausible_answers: text: zamieniono w cmentarz
generative_answer: tak
Kodeks 0121

Kodeks 0121 (Gregory-Aland no. 0121) α 1031 (Soden), dawniej oznaczany pod symbolem 0121a – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na X wiek. Rękopis przechowywany jest w Bibliotece Brytyjskiej (Harley 5613) w Londynie. Tekst pisany jest czerwonym atramentem. Fragment cytowany jest w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.

context: Tekst pisany jest w dwóch kolumnach na stronę, w 38 linijkach w kolumnie. Litery są niewielkie, pisane czerwonym atramentem, co jest rzadkością wśród rękopisów. Litery beta oraz tau są nienaturalnie wielkie w stosunku do liter otaczających, alfa i my mają kształt typowy dla pisma minuskułowego; stosuje ligatury dla dyftongu λλ oraz rodzajnika τω. Pismo fragmentu posiada pewne cechy zarówno uncjały, jak i minuskuły i reprezentuje etap przejściowy pomiędzy nimi (semi-uncjała). Przydechy (oddawane przy pomocy znaków ⊢ i ⊣) i akcenty stosowane są regularnie. Cytaty ze Starego Testamentu oznakowane zostały na marginesie przy pomocy odwróconego comma (<).
qas: question: W jakiej formie przedstawiony jest tekst kodeksu?
answers: text: w dwóch kolumnach na stronę, w 38 linijkach w kolumnie
generative_answer: w dwóch kolumnach na stronę, w 38 linijkach w kolumnie

question: Jakim kolorem zapisany jest tekst kodeksu?
answers: text: czerwonym
generative_answer: czerwonym

question: Jakie litery zapisywane są nieznacznie większą czcionką, niż litery okalające?
plausible_answers: text: beta oraz tau
generative_answer: beta oraz tau

question: Do jakiego typu zaliczyć można pismo fragmentu kodeksu?
answers: text: semi-uncjała
generative_answer: semi-uncjały

question: W jaki sposób oznaczone są przydechy w tekście?
answers: text: ⊢ i ⊣
generative_answer: ⊢ i ⊣