clarin-pl/poquad huggingface dataset:
Jemen

Jemen (arab. ‏اليمن‎, trb. Al-Jaman), Republika Jemeńska (arab. ‏الجمهوريّة اليمنية‎, trb. Al-Dżumhurijja al-Jamanijja) – państwo położone w południowo-zachodniej Azji na Półwyspie Arabskim oraz na archipelagu Sokotra we wschodniej Afryce. Jemen graniczy od północy z Arabią Saudyjską, a od wschodu z Omanem. Od południa ma dostęp do Morza Arabskiego i Zatoki Adeńskiej, a od zachodu Morza Czerwonego. Stolicą i jednocześnie największym miastem Jemenu jest Sana. Innymi ważniejszymi miastami są: Aden, Ta’izz, Al-Hudajda oraz Al-Mukalla. Jemen należy do Ligi Państw Arabskich.

context: Jemen Południowy w okresie 1839-1967 był brytyjską kolonią i protektoratem z głównym ośrodkiem w Adenie. W 1962 tereny te podzielono na Protektorat Arabii Południowej i rządzoną przez lokalnych emirów Federację Arabii Południowej. W 1963 utworzony został antykolonialny Narodowy Front Wyzwolenia. Ruch inspirował się ideologią panarabską. Działalność ruchu wywołała konflikt adeński między nacjonalistami a rządem kolonialnym. Już w czasie powstania część działaczy Narodowego Frontu Wyzwolenia przyjęła poglądy zbliżone do marksizmu. Wskutek działalności separatystów, jak również kryzysu sueskiego, 28 listopada 1967 Brytyjczycy opuścili Jemen Południowy. Dwa dni później ogłoszono utworzenie Republiki Ludowej Jemenu Południowego. W 1970 państwo przemianowano na Ludowo-Demokratyczna Republika Jemenu. Jemen Południowy przyjął model socjalistyczny i nawiązał bliższe relacje z blokiem wschodnim. Rewolucyjne zmiany w Jemenie południowym wpłynęły na północnego sąsiada, gdzie w 1970 powstała zbrojna Organizacja Jemeńskiego Oporu Rewolucyjnego, która rozpoczęła trwającą do 1973 kampanię partyzancką. Rząd północnego Jemenu, obawiając się dalszej destabilizacji państwa, podjął się w 1972 krótkotrwałej wojny z południowym sąsiadem, która nie została rozstrzygnięta. Jemen Południowy po zakończeniu wojny w dalszej mierze kontynuował wspieranie ruchów rebelianckich na północy. Gdy w 1978 Południe poparło rebelię prowadzoną przez Narodowy Front Demokratyczny, Jemen Północny rok później wdał się z Południem w kolejną krótkotrwałą i nierozstrzygniętą wojnę. Jemen Południowy starał się też wywierać wpływ na sąsiedni Oman, gdzie wsparł antyrządową rebelię w Zufarze.
qas: question: Co utworzono w 1963 roku?
answers: text: antykolonialny Narodowy Front Wyzwolenia
generative_answer: antykolonialny Narodowy Front Wyzwolenia

question: Jakie strony uczestniczyły w konflikcie adeńskim?
answers: text: nacjonalistami a rządem kolonialnym
generative_answer: Nacjonaliści i rząd kolonialny

question: Kiedy rozpoczął się kryzys sueski?
plausible_answers: text: 28 listopada 1967
generative_answer: 28 listopada 1967

question: Z jakiego powodu rząd północnego Jemenu zdecydował się na przystąpienie do konfliktu zbrojnego?
answers: text: obawiając się dalszej destabilizacji państwa
generative_answer: Obawiał się dalszej destabilizacji państwa

question: Czy wojna między Jemenem Północnym a Południowym została rozstrzygnięta?
answers: text: Jemen Północny rok później wdał się z Południem w kolejną krótkotrwałą i nierozstrzygniętą wojnę
generative_answer: nie
Łukasz Piszczek

Łukasz Piotr Piszczek i (ur. 3 czerwca 1985 w Czechowicach-Dziedzicach) – polski piłkarz, występujący na pozycji obrońcy w polskim klubie LKS Goczałkowice-Zdrój, trener piłkarski.
W latach 2007–2019 reprezentant Polski. Uczestnik Mistrzostw Europy 2008, 2012, 2016 oraz Mistrzostw Świata 2018. Członek Klubu Wybitnego Reprezentanta, jako prawy obrońca wybrany do jedenastki stulecia Polskiego Związku Piłki Nożnej.
Jako junior występował w drużynie LKS Goczałkowice-Zdrój oraz w Gwarku Zabrze. W 2004 został dostrzeżony przez włodarzy niemieckiej Herthy, którzy postanowili sprowadzić go do swojego klubu. Piłkarz odszedł do Niemiec na zasadzie wolnego transferu. Po podpisaniu kontraktu został wypożyczony do występującego w Ekstraklasie Zagłębia Lubin. Występując na pozycji napastnika, w sezonie 2006/2007, zdobył z klubem mistrzostwo Polski. W 2007 powrócił do Herthy, gdzie został przemianowany na pozycję prawego obrońcy, co okazało się przełomem w jego karierze. W 2010 trafił do Borussii Dortmund, gdzie w ciągu dekady rozegrał 363 oficjalne spotkania, zdobył dwa tytuły mistrzowskie, trzy puchary, dwa superpuchary Niemiec, a także jako jedyny polski obrońca wystąpił w finale Ligi Mistrzów UEFA. W 2021 zdecydował się na powrót do rodzimego LKS Goczałkowice-Zdrój.

context: Łukasz Piszczek do Zagłębia Lubin dołączył w 2004 – został wypożyczony z Herthy. W Ekstraklasie zadebiutował 16 października 2004 w meczu z GKS-em Katowice (7:0). To spotkanie rozpoczął z ławki rezerwowych, lecz w 55. minucie wszedł na plac gry zmieniając Łukasza Mierzejewskiego. Pierwszą bramkę w polskiej lidze zdobył 13 listopada 2004 w meczu z Górnikiem Polkowice (2:0). W sumie w sezonie 2004/2005 zagrał w 11 meczach ligowych, w których zdobył 2 gole. W kolejnym sezonie grał już regularnie- w 28 meczach zdobył jedną bramkę. Sezon 2006/2007 zarówno dla Piszczka, jak i dla całej drużyny „Miedziowych” był bardzo udany – Zagłębie Lubin po raz drugi w swojej historii zdobyło mistrzostwo Polski, a Łukasz Piszczek z jedenastoma trafieniami został trzecim strzelcem sezonu. Po zakończeniu sezonu Piszczek powrócił do Herthy.
qas: question: Jaki był wynik meczu Zagłębie Lublin kontra GKS Katowice?
answers: text: 7:0
generative_answer: 7:0

question: W którym roku Piszczek zaczął grać w Zagłębiu Lublin?
answers: text: 2004
generative_answer: 2004

question: Jakiego piłkarza zastąpił w klubie Zagłębie Lublin?
plausible_answers: text: zmieniając Łukasza Mierzejewskiego
generative_answer: zmieniając Łukasza Mierzejewskiego

question: W meczu z jaką drużyną zdobył pierwszą bramkę dla Zagłębia Lublin?
answers: text: Górnikiem Polkowice
generative_answer: Górnikiem Polkowice

question: Czy klub Piszczka wygrał mistrzostwa Polski?
answers: text: Zagłębie Lubin po raz drugi w swojej historii zdobyło mistrzostwo Polski
generative_answer: tak
Adam Bruno Wikszemski

Adam Bruno Wikszemski (ur. 6 października?/ 18 października 1847 w Nieświeżu, zm. 10 lutego 1890 w Berlinie) – polski lekarz, anatom, pionier zapisu fonograficznego.

context: Wikszemski 6 listopada 1889 opatentował w berlińskim urzędzie patentowym wynalazek „urządzenia do fonograficznej rejestracji drgań dźwiękowych”. Urządzenie składało się z walca pozostającego w ruchu obrotowym, nawijającego papier światłoczuły, i systemu zwierciadeł, odbijających promienie świetlne na powierzchnię obudowy, w której zamknięty jest walec. Jedno z lusterek połączone było z membraną, drgającą pod wpływem fal dźwiękowych, co można było zarejestrować na papierze światłoczułym w formie wykresu. Wynalazek został uznany za pionierski w pracy Parfientiewa, poświęcono mu też artykuł w Przeglądzie Fonograficznym. Według autorów tych prac urządzenie zaprojektowane przez Wikszemskiego umożliwiało jednostronny poprzeczny zapis dźwiękowy, do którego odczytu niezbędny był już jednak wynalazek fotokomórki.
qas: question: Jaki wynalazek opatentował Wikszemski?
answers: text: „urządzenia do fonograficznej rejestracji drgań dźwiękowych”
generative_answer: „urządzenia do fonograficznej rejestracji drgań dźwiękowych”

question: W którym roku Wikszemski opatentował swój wynalazek?
answers: text: 1889
generative_answer: 1889

question: Jaka była funkcja walca w urządzeniu skonstruowanym przez Wikszemskiego?
answers: text: nawijającego papier światłoczuły
generative_answer: Nawijanie papieru światłoczułego

question: W jakim magazynie publikował Parfientiew?
plausible_answers: text: Przeglądzie Fonograficznym
generative_answer: Przeglądzie Fonograficznym

question: Czy za pomocą urządzenia Wikszemskiego można było odczytać zapis dźwiękowy?
answers: text: urządzenie zaprojektowane przez Wikszemskiego umożliwiało jednostronny poprzeczny zapis dźwiękowy, do którego odczytu niezbędny był już jednak wynalazek fotokomórki
generative_answer: nie
Zaduszki

Zaduszki, Dzień Zaduszny lub Święto Zmarłych, właściwie Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych (łac. Commemoratio Omnium Fidelium Defunctorum) – w Kościołach łacińskich obchód liturgiczny poświęcony zmarłym, przypadający corocznie na dzień 2 listopada, treściowo połączony z poprzedzającą go uroczystością Wszystkich Świętych. Zaduszki zbiegają się zazwyczaj z ludowymi uroczystościami ku czci zmarłych, wywodzącymi się z wierzeń pogańskich lub obrzędowości przedchrześcijańskiej.
W doktrynie Kościoła katolickiego Dzień Zaduszny jest wyrazem przekonania o obcowaniu świętych, zmartwychwstaniu ciał, życiu wiecznym oraz skuteczności modlitwy wstawienniczej. W Kościołach wschodnich podobne obchody odbywają się kilkukrotnie w ciągu roku, przede wszystkim w okresie Wielkanocy.

context: Szczególną rolę w wyobraźni i obrzędowości ludowej odgrywała noc z 1 na 2 listopada, między uroczystością Wszystkich Świętych a Dniem Zadusznym, zwana nocą zaduszkową. W całej Polsce uważano, że tej nocy dusze zmarłych, uwolnione z czyśćca, powracają aż do świtu na ziemię i błąkają się po rozstajnych drogach, cmentarzach czy uroczyskach – szukając pomocy, modlitwy lub ofiary. Na Opolszczyźnie twierdzono, że duchy zmarłych dzieci powracają nocą jako ptaki i w Dzień Zaduszny siadają na gałęziach, obserwując procesję na cmentarzu.
qas: question: Kiedy odbywały się obrzędy przed Dniem Zadusznym?
answers: text: z 1 na 2 listopada
generative_answer: z 1 na 2 listopada

question: Kiedy obchodzi się Dzień Zaduszny?
answers: text: 2 listopada
generative_answer: 2 listopada

question: Jak nazywa się noc z 1 na 2 listopada?
answers: text: nocą zaduszkową
generative_answer: noc zaduszkowa

question: Co według obrzędu dzieje się z duszami zmarłych podczas nocy zaduszkowej?
answers: text: uwolnione z czyśćca, powracają aż do świtu na ziemię i błąkają się po rozstajnych drogach, cmentarzach czy uroczyskach
generative_answer: są uwolnione z czyśćca, powracają aż do świtu na ziemię i błąkają się po rozstajnych drogach, cmentarzach czy uroczyskach

question: Czego oczekują duszę zmarłych w noc zaduszkową?
answers: text: pomocy, modlitwy lub ofiary
generative_answer: pomocy, modlitwy lub ofiary
Sigrid Hjertén

Sigrid Hjertén (ur. jako Sigrid Maria Hjertén 27 października 1885 w Sundsvall, zm. 24 marca 1948 w Sztokholmie) – szwedzka malarka, żona malarza Isaaca Grünewalda w latach 1911–1937, matka Ivána Grünewalda (1911–1996), również malarza.
Sigrid Hjertén początkowo (do 1909 roku) zajmowała się tkactwem artystycznym. Po spotkaniu Isaaca Grünewalda w 1909 roku zainteresowała się malarstwem. Jest kojarzona z modernistycznym przełomem w sztuce szwedzkiej ok. 1910 roku. Po przyjeździe do Paryża została, razem z innymi szwedzkimi artystami, uczennicą Henri Matisse’a. W 1911 roku wyszła za Isaaca Grünewalda. W latach 20. XX wieku przebywała we Francji, gdzie wykształciła własny styl, określany jako barwny ekspresjonizm. Szczyt jej twórczości przypadł na lata 30. XX wieku. Znaczenie jej twórczości malarskiej dla modernistycznego przełomu w sztuce szwedzkiej ugruntowały dwie wystawy jej prac: w 1935 roku w Göteborgs Konsthall w Göteborgu i w roku następnym w sztokholmskiej Konstakademien.
W 1937 roku w wyniku postępującej choroby psychicznej zaprzestała czynnego malowania. Rozwiodła się z Grünewaldem, a ostatnie lata życia spędziła w szpitalu Beckomberga w Sztokholmie, w którym zmarła po nieudanej operacji lobotomii.
Sigrid Hjertén malowała pejzaże, portrety i martwe natury. Stworzyła kilka tysięcy dzieł: obrazów olejnych, akwarel, szkiców i rysunków. Choć w swej twórczości była pod wpływem malarstwa francuskiego i niemieckiego ekspresjonizmu, to jej prace mają całkowicie samodzielny charakter. W swoim kraju należy do najbardziej lubianych artystek – mistrzyń koloru.

context: W 1918 roku w Liljevalchs konsthall miała miejsce duża wystawa dzieł szwedzkich ekspresjonistów. Wzięli w jej udział: Isaac Grünewald, Sigrid Hjertén-Grünewald i Leander Engström. Organizatorem wystawy był Isaac Grünewald, który wynajął wszystkie 13 sal na cel wystawowe. Swoje prace wystawił w 7 salach, podczas gdy Sigrid Hjertén-Grünewald – w 3, prezentując 168 swoich prac, w tym 73 obrazy. Prace, które oboje zaprezentowali, pochodziły z drugiej dekady XX wieku i nosiły wpływy ekspresjonizmu. Krytyka nie pozostawiła na artystach suchej nitki. Wpływowy wówczas krytyk sztuki, Albert Engström, tak określił Sigrid Hjertén-Grünewald i jej sztukę:
qas: question: Przedstawiciele jakiego nurtu w malarstwie mieli swoją wystawę w Liljevalchs konsthall?
answers: text: ekspresjonistów
generative_answer: Ekspresjonizmu

question: W jakim celu Isaac Grünewald zamówił kilkanaście sal?
answers: text: cel wystawowe
generative_answer: Na cele wystawowe

question: Czy krytycy wypowiedzieli się pochlebnie na temat wystawy w Liljevalchs konsthall?
answers: text: Krytyka nie pozostawiła na artystach suchej nitki
generative_answer: nie

question: Jacy artyści wystawili swoje dzieła w Liljevalchs konsthall?
answers: text: Isaac Grünewald, Sigrid Hjertén-Grünewald i Leander Engström
generative_answer: Isaac Grünewald, Sigrid Hjertén-Grünewald i Leander Engström

question: Który rok jest uznawany za początek ekspresjonizmu?
plausible_answers: text: 1918
generative_answer: 1918
Opowieść podręcznej

Opowieść podręcznej (ang. The Handmaid’s Tale) – powieść kanadyjskiej pisarki Margaret Atwood wydana w 1985 w Toronto w wydawnictwie „McClelland & Stewart”. Polskie wydanie ukazało się w 1992 r. w serii Klub Interesującej Książki Państwowego Instytutu Wydawniczego w tłumaczeniu Zofii Uhrynowskiej-Hanasz.
Antyutopia utrzymana w konwencji socjologicznej fantastyki naukowej, której akcja toczy się w nieodległej przyszłości w Stanach Zjednoczonych. Książka zdobyła pierwszą w historii Nagrodę im. Arthura C. Clarke’a za najlepszą powieść science fiction opublikowaną w Wielkiej Brytanii. Powieść, feministyczna w wymowie, wiązana jest przez krytyków z reakcją na rządy Ronalda Reagana, republikańskiego prezydenta USA, kiedy to próbowano ograniczyć procesy emancypacyjne. Utwór jest studium psychologicznym młodej kobiety postawionej w ekstremalnej sytuacji życiowej.
W 2019 autorka wydała sequel powieści, Testamenty (The Testaments), rozgrywający się 15 lat po wydarzeniach opisanych w Opowieści podręcznej.

context: Kierowca Komendanta, który mieszka nad garażem. Po sugestii ze strony Sereny Joy, Freda rozpoczyna z nim stosunki seksualne, aby zwiększyć swoje szanse na zajście w ciążę i ocalenie się przed wysłaniem do osławionej Kolonii. Z czasem Freda zaczyna coś czuć do Nicka, opowiadając mu nawet o swoim życiu przed powstaniem Gileadu. Nick jest niejednoznacznym bohaterem, a Freda do końca nie wie, czy jest on po stronie rządu, czy też ruchu oporu. Pod koniec opowieści Nick ujawnia jednak swoją prawdziwą przynależność polityczną i organizuje Fredzie ucieczkę.
qas: question: Gdzie bytuje kierowca Komendanta?
answers: text: nad garażem
generative_answer: nad garażem

question: Czy Kolonia to dobre miejsce?
answers: text: ocalenie się przed wysłaniem do osławionej Kolonii
generative_answer: nie

question: Z kim, za namową Sereny, zaczyna sypiać Freda?
answers: text: Kierowca Komendanta
generative_answer: z kierowcą Komendanta

question: Na jakie dwie frakcje dzieli się społeczeństwo?
answers: text: czy jest on po stronie rządu, czy też ruchu oporu
generative_answer: zwolenników rządu i działaczy ruchu oporu

question: Czy Nick należy do ruchu oporu?
plausible_answers: text: Nick ujawnia jednak swoją prawdziwą przynależność polityczną i organizuje Fredzie ucieczkę
generative_answer: Nick ujawnia jednak swoją prawdziwą przynależność polityczną i organizuje Fredzie ucieczkę
Powstanie w Sobiborze

Powstanie w Sobiborze, zwane również buntem w Sobiborze lub ucieczką z Sobiboru – wystąpienie i zbiorowa ucieczka więźniów, do których doszło 14 października 1943 roku w niemieckim nazistowskim obozie zagłady w Sobiborze.
Obozowa konspiracja w Sobiborze zawiązała się w połowie 1943 roku, jednak dopiero we wrześniu tegoż roku, gdy w obozie osadzono grupę żołnierzy Armii Czerwonej narodowości żydowskiej, których przywódcą był por. Aleksandr „Sasza” Pieczerski, przygotowania do buntu nabrały realnych kształtów. 14 października 1943 roku spiskowcy niepostrzeżenie zabili dwunastu niemieckich esesmanów. Na skutek splotu kilku wydarzeń nie zdołali jednak opanować bramy głównej, a kilkuset więźniów zaskoczonych wybuchem powstania przystąpiło do chaotycznej ucieczki przez obozowe ogrodzenie. Spośród około 500–600 Żydów, którzy tego dnia przebywali w Sobiborze, do pobliskiego lasu zdołała zbiec blisko połowa.
Liczbę uczestników powstania, którym udało się przeżyć wojnę, historycy szacują na około 40–70 osób.

context: Konspiratorzy byli zdecydowani nie zwlekać z rozpoczęciem powstania. Jasnym było, że ucieczka musi nastąpić przed rozpoczęciem zimy, gdyż w przeciwnym wypadku uciekinierzy będą mogli zostać łatwo wytropieni po śladach na śniegu. W obozie było coraz mniej pracy do wykonania oraz wyraźnie zmniejszyła się liczba transportów, co interpretowano jako znak, że zbliża się jego likwidacja. Pieczerski dowiedział się od znajomego wachmana, że w obozie w Treblince doszło do buntu więźniów, a likwidacja Sobiboru jest nieuchronna. Co więcej, do więźniów dotarły wieści, że pewna liczba Niemców, w tym komendant Franz Reichleitner i sierżant kwatermistrz Gustav Wagner, przebywa na urlopach. W szczególności nieobecność Wagnera, który uchodził za najokrutniejszego, a jednocześnie najbardziej przebiegłego i podejrzliwego esesmana w Sobiborze, mogła zdaniem wielu spiskowców przesądzić o sukcesie powstania. Pierwotnie termin wystąpienia wyznaczono na 13 października 1943 roku. Tego dnia do Sobiboru niespodziewanie przybyła jednak grupa esesmanów z obozu pracy w Osowej, stąd przesunięto go na następny dzień.
qas: question: Od kogo Pieczerski dostał informację na temat rewolty więźniów w obozie?
answers: text: wachmana
generative_answer: od wachmana

question: Gdzie doszło do rewolty jeńców zgodnie z informacją przekazaną przez wachmana Pieczerskiemu?
answers: text: w obozie w Treblince
generative_answer: w obozie w Treblince

question: Jak określano Wagnera?
answers: text: najokrutniejszego, a jednocześnie najbardziej przebiegłego i podejrzliwego esesmana w Sobiborze
generative_answer: najokrutniejszy, a jednocześnie najbardziej przebiegły i podejrzliwy esesman w Sobiborze

question: Jak nazywał się najbardziej okrutny hitlerowiec na świecie?
answers: text: Wagnera
generative_answer: Wagnera

question: W którym roku wybuchło powstanie w Sobiborze?
answers: text: 1943
generative_answer: w 1943
Rwa kulszowa

Rwa kulszowa, ischialgia (łac. ischias) – zespół objawów związanych z uciskiem na nerwy rdzeniowe L4, L5 lub S1 tworzące nerw kulszowy (największy nerw obwodowy człowieka) lub na przebiegu samego nerwu kulszowego.

context: U większości pacjentów, u których wystąpiły objawy rwy kulszowej ulega samoistnemu wyleczeniu bez jakiejkolwiek interwencji. Niektórzy pacjenci będą wolni od objawów już po tygodniu, inni będą skarżyć się na ból nawet po kilku latach. I chociaż wczesna identyfikacja pacjentów, którzy wykazują potencjał do samowyleczenia jest trudna, jeśli nie niemożliwa, znajomość patomechanizmu CZKM oraz historii naturalnej rwy kulszowej jest niezbędna przy planowaniu leczenia. Pomimo bardzo bogatego piśmiennictwa dotyczącego rwy kulszowej w przebiegu CZKM, leczenie jest wciąż tematem kontrowersyjnym. Z przyczyn etycznych do tej pory ukazało się bardzo niewiele artykułów opisujących historię naturalną rwy kulszowej, w których pacjenci nie otrzymali żadnego leczenia.
qas: question: Czy każdy przypadek wystąpienia objawów rwy kulszowej wymaga interwencji lekarskiej?
answers: text: U większości pacjentów, u których wystąpiły objawy rwy kulszowej ulega samoistnemu wyleczeniu bez jakiejkolwiek interwencji
generative_answer: nie

question: Jak długo bywają odczuwalne dolegliwości?
answers: text: po tygodniu, inni będą skarżyć się na ból nawet po kilku latach
generative_answer: od tygodnia do kilku lat

question: Czy możliwe jest wczesne wskazanie chorych z potencjałem do samowyleczenia?
answers: text: wczesna identyfikacja pacjentów, którzy wykazują potencjał do samowyleczenia jest trudna
generative_answer: tak

question: Z jakich powodów wydano niezbyt wiele publikacji odnośnie historii naturalnej rwy kulszowej?
answers: text: Z przyczyn etycznych
generative_answer: z przyczyn etycznych

question: Czym jest CZKM?
plausible_answers: text: znajomość patomechanizmu CZKM
generative_answer: znajomość patomechanizmu CZKM
Zbrodnia w Starym Ciepielowie i Rekówce

Zbrodnia w Starym Ciepielowie i Rekówce – masowy mord dokonany przez okupantów niemieckich 6 grudnia 1942, którego ofiarą padły polskie rodziny ze Starego Ciepielowa i Rekówki podejrzewane o udzielanie pomocy Żydom.
Zbrodnia w Starym Ciepielowie i Rekówce była elementem szerszej akcji represyjnej, której celem było zastraszenie miejscowej ludności i zniechęcenie jej do udzielania pomocy żydowskim uciekinierom. W obu wsiach z rąk niemieckich żandarmów zginęło 31 Polaków, przede wszystkim z rodzin Kowalskich, Kosiorów, Obuchiewiczów i Skoczylasów. Śmierć poniosło także dwóch ukrywanych Żydów. Była to jedna z największych zbrodni popełnionych przez Niemców na Polakach, którzy udzielali pomocy Żydom.

context: W tym czasie kilka rodzin ze Starego Ciepielowa i sąsiedniej Rekówki udzielało schronienia żydowskim uciekinierom. Udało się ustalić, że w pierwszej z tych wsi Piotr i Helena Obuchiewiczowie ukrywali m.in. N.N. właściciela zakładu czapniczego w Ciepielowie. Ich sąsiedzi Kosiorowie ukrywali w swym gospodarstwie dwóch żydowskich mężczyzn. Z kolei w Rekówce, we wspólnym domu rodzin Kosiorow i Skoczylasów, ukrywały się najpierw dwie Żydówki z Ciepielowa, a następnie czterech żydowskich mężczyzn. Polskie rodziny udzielały także innym Żydom jednorazowego schronienia i pomocy żywnościowej.
qas: question: Komu Obuchiewiczowie zapewnili azyl?
answers: text: Piotr i Helena Obuchiewiczowie ukrywali m.in. N.N. właściciela zakładu czapniczego w Ciepielowie
generative_answer: Piotr i Helena Obuchiewiczowie ukrywali m.in. N.N. właściciela zakładu czapniczego w Ciepielowie

question: Czy w Ciepielowie jedynie Obuchiewiczowie podjęli ryzyko zapewnienia azylu Żydom?
answers: text: Ich sąsiedzi Kosiorowie ukrywali w swym gospodarstwie dwóch żydowskich mężczyzn
generative_answer: nie

question: Gdzie w Rekówce była świadczona pomoc Żydom?
answers: text: we wspólnym domu rodzin Kosiorow i Skoczylasów
generative_answer: we wspólnym domu rodzin Kosiorow i Skoczylasów

question: Czy Polacy zgadzali się na pomoc potrzebującym Żydom, gdy zachodziła taka potrzeba?
answers: text: Polskie rodziny udzielały także innym Żydom jednorazowego schronienia i pomocy żywnościowej
generative_answer: Polskie rodziny udzielały także innym Żydom jednorazowego schronienia i pomocy żywnościowej

question: Dlaczego mieszkańcy Starego Ciepielowa nie zgodzili się na zapewnienie azylu Żydom?
plausible_answers: text: W tym czasie kilka rodzin ze Starego Ciepielowa i sąsiedniej Rekówki udzielało schronienia żydowskim uciekinierom
generative_answer: W tym czasie kilka rodzin ze Starego Ciepielowa i sąsiedniej Rekówki udzielało schronienia żydowskim uciekinierom