clarin-pl/poquad huggingface dataset:
SM U-2 (1909)

SM U-2 lub U-II – okręt podwodny typu U-1 z okresu I wojny światowej, zaprojektowany dla marynarki Austro-Węgier Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine (K.u.K. Kriegsmarine) przez amerykańskiego inżyniera Simona Lake'a i zbudowany, wraz z bliźniaczym U-1, przez stocznię marynarki w Poli, w ramach porównawczej oceny projektów obcych okrętów podwodnych.
U-2 został zwodowany w kwietniu 1909 roku i po ukończeniu służył do prób porównawczych. W ich trakcie okazało się, że zainstalowane silniki benzynowe nie zapewniają odpowiednich osiągów podczas pływania na powierzchni. Ostatecznie został przyjęty w skład marynarki wojennej w czerwcu 1911 roku i do wybuchu wojny służył jako jednostka szkolna. Na początku I wojny światowej U-2 znajdował się w suchym doku, czekając na nowe akumulatory i wymianę silników na wysokoprężne. Od czerwca 1915 roku jednostka wykonywała rejsy zwiadowcze z Triestu i Poli do momentu, gdy na początku 1918 roku uznano ją za przestarzałą. Dalej pełniła funkcję szkoleniowe w bazie okrętów podwodnych na wyspie Brioni. W momencie zakończenia wojny okręt znajdował się w Poli. Został przyznany Włochom w ramach reparacji wojennych w 1920 roku i ostatecznie złomowany w Poli. Podczas działań wojennych nie odniósł żadnych sukcesów.

context: U-2 oficjalnie został przyjęty do służby 22 czerwca 1911 roku, jego dowódcą został Linienschiffsleutnant Klemens Ritter von Bézard. Okręt służył jako jednostka szkolna. Odbywał w tej roli do dziesięciu rejsów szkolnych na miesiąc, aż do roku 1915. W momencie wybuchu I wojny światowej U-2 stał w suchym doku, czekając na instalację nowych akumulatorów i silników Diesla. By pomieścić nowe silniki, okręt został wydłużony o 28 cm. Modyfikacje i nowe silniki obniżyły jego wyporność na powierzchni do 223 ton, ale zwiększyła się jego wyporność w zanurzeniu do 277,5 tony.
qas: question: Kiedy U-2 rozpoczął swoją służbę?
answers: text: 22 czerwca 1911 roku
generative_answer: 22 czerwca 1911 roku

question: Kto dowodził U-2?
answers: text: Linienschiffsleutnant Klemens Ritter von Bézard
generative_answer: Linienschiffsleutnant Klemens Ritter von Bézard

question: W jakim celu był wykorzystywany U-2?
answers: text: jako jednostka szkolna
generative_answer: jako jednostka szkolna

question: Do którego roku U-2 był jednostką szkoleniową?
answers: text: 1915
generative_answer: 1915

question: Jak duży był nowy silnik zamontowany w U-2?
plausible_answers: text: 28 cm
generative_answer: 28 cm
Wizyta Billy’ego Grahama w Polsce

Wizyta Billy’ego Grahama w Polsce – 253. kampania ewangelizacyjna Billy’ego Grahama, amerykańskiego ewangelisty przebudzeniowego, teologa i antropologa, jednego z najbardziej znanych ewangelistów na świecie która miała miejsce w dniach 6–16 października 1978. Polska była 57. krajem, który odwiedził kaznodzieja. Przebywał on kolejno w następujących miastach: Warszawie, Białymstoku, Poznaniu, Wrocławiu, Katowicach, Oświęcimiu, Krakowie, Częstochowie i ponownie w Warszawie.
Wizyta była jednym z najważniejszych wydarzeń w historii polskiego ewangelikalnego chrześcijaństwa. Wizyta była też ważnym wydarzeniem ekumenicznym, otworzyła nowy etap współpracy między Kościołami chrześcijańskimi w Polsce. Ponadto podczas wizyty Graham spotkał się z przedstawicielami władz państwowych, m.in. z wicepremierem Józefem Tejchmą i ministrem Kazimierzem Kąkolem. Tłumaczem Grahama był prezbiter Zdzisław Pawlik, sekretarz Polskiej Rady Ekumenicznej. Wizyta była monitorowana przez SB.

context: Wizyta Grahama zbiegła się ze 120. rocznicą istnienia społeczności baptystów na ziemiach polskich (obchodzone w listopadzie). Na krótko przed przyjazdem Grahama do Polski, wydawnictwo „Słowo Prawdy” wydało specjalną broszurę „Ewangelista dr Billy Graham”, w której przedstawiono jego sylwetkę i pracę. Wydano również w języku polskim jego książkę pt. „Musicie się na nowo narodzić”. W każdym miejscu, do którego miał przybyć Graham, przeprowadzona została szeroka akcja indywidualnego zapraszania. We wszystkich kościołach należących do Polskiej Rady Ekumenicznej podane zostały odpowiednie ogłoszenia i rozmieszczono plakaty ewangelizacyjne. Były one także eksponowane w kościołach rzymskokatolickich.
qas: question: Z jaką uroczystością zbiegły się odwiedziny Grahama w Polsce?
answers: text: 120. rocznicą istnienia społeczności baptystów na ziemiach polskich
generative_answer: 120. rocznicą istnienia społeczności baptystów na ziemiach polskich

question: Jakie wydawnictwo przygotowało broszurę na temat Grahama?
answers: text: „Słowo Prawdy”
generative_answer: „Słowo Prawdy”

question: Jaki tytuł nosi książka Grahama przetłumaczona na język polski?
answers: text: „Musicie się na nowo narodzić”
generative_answer: „Musicie się na nowo narodzić”

question: W jaki sposób próbowano zapobiec wizycie Grahama w Polsce?
plausible_answers: text: We wszystkich kościołach należących do Polskiej Rady Ekumenicznej podane zostały odpowiednie ogłoszenia i rozmieszczono plakaty ewangelizacyjne
generative_answer: We wszystkich kościołach należących do Polskiej Rady Ekumenicznej podane zostały odpowiednie ogłoszenia i rozmieszczono plakaty ewangelizacyjne

question: Czy plakaty zapowiadające wizytę Grahama w Polsce pojawiały się w kościołach?
answers: text: Były one także eksponowane w kościołach rzymskokatolickich
generative_answer: tak
Che gelida manina

Che gelida manina – tenorowa aria z I aktu opery Cyganeria Giacoma Pucciniego, do której libretto napisali Luigi Illica i Giuseppe Giacosa. Przypisana do roli Rodolfa, postaci należącej do paryskiej bohemy. Pierwszy tę rolę w czasie światowej prapremiery Cyganerii zaśpiewał Evan Gorga 1 lutego 1896 roku. Aria jest najbardziej znanym utworem z tej opery i należy do podstawowego repertuaru tenorowego na świecie.
W trakcie arii Rodolfo wyznaje Mimì, że pracuje jako poeta i nie ma pieniędzy, ale marzy o lepszym życiu. Na koniec prosi ją, aby powiedziała coś o sobie.

context: Cyganeria to jedna z najpopularniejszych oper, a „Che gelida manina”, będąca najbardziej znaną arią tenorową opery, jest w konsekwencji jedną z najczęściej nagrywanych arii tenorów. W latach 1900-1980 prawie 500 tenorów nagrało tę arię w co najmniej siedmiu różnych językach. Opera miała swoją prapremierę w Turynie w 1896 roku z rolą Rodolfa w wykonaniu Evana Gorgi, chociaż Gorga miał trudności z wysoką tessiturą i muzyka musiała zostać dla niego przeniesiona w dół. Podczas prapremiery aria doczekała się bisu, jednak sama opera nie przypadła krytykom do gustu. Według anegdoty, Enrico Caruso, wtedy młody śpiewak zdobywający popularność miał zagrać postać Rudolfa w Livorno. Wydawca Pucciniego, Giulio Ricordi zakontraktował wszystkich śpiewaków oprócz niego; jego zdaniem odtwórca głównej roli powinien mieć większe doświadczenie. Caruso, chcąc zostać obsadzonym, zaśpiewał arię dla Pucciniego, który skomentował to: „Kto cię do mnie przysłał, Bóg?”.
qas: question: Jak nazywa się najczęściej nagrywana aria tenorów?
answers: text: „Che gelida manina”
generative_answer: „Che gelida manina”

question: W jakim mieście Cyganeria miała swoją prapremierę?
answers: text: w Turynie
generative_answer: w Turynie

question: Kto zagrał rolę Rudolfa w operze "Cyganeria" w Turynie?
answers: text: Evana Gorgi
generative_answer: Evana Gorgi

question: Jakie zdanie wypowiedział Puccinii, gdy usłyszał arię w wykonaniu Carusa?
answers: text: „Kto cię do mnie przysłał, Bóg?”
generative_answer: „Kto cię do mnie przysłał, Bóg?”

question: Czy Ricordi dostał kontrakt od Pucciniego?
plausible_answers: text: zakontraktował wszystkich śpiewaków oprócz niego
generative_answer: nie
Medal za Ofiarność i Odwagę

Medal za Ofiarność i Odwagę – polskie cywilne odznaczenie państwowe ustanowione ustawą z dnia 17 lutego 1960 roku o orderach i odznaczeniach. Nadawane w latach 1960–89 przez Radę Państwa, a od 1990 przez Prezydenta RP osobom, które niosły pomoc innym ludziom, narażając przy tym swoje życie. Medal zaprojektowany został w 1960 przez Józefa Gosławskiego.

context: Od 10 października 2007 roku, po wejściu w życie Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 31 lipca 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie opisu, materiału, wymiarów, wzorów rysunkowych oraz sposobu i okoliczności noszenia odznak orderów i odznaczeń nazwa medalu zapisywana jest jako „Medal za Ofiarność i Odwagę”, a nie jak wcześniej „Medal Za Ofiarność i Odwagę”. W rozporządzeniu określono także, że Medal za Ofiarność i Odwagę, wedle precedencji polskich odznaczeń, nosi się po Wojskowym, Morskim i Lotniczym Krzyżu Zasługi.
qas: question: Kiedy weszło nowe rozporządzenie?
answers: text: 10 października 2007 roku
generative_answer: 10 października 2007 roku

question: Jak wcześniej nazywało się odznaczenie?
answers: text: „Medal Za Ofiarność i Odwagę”
generative_answer: „Medal Za Ofiarność i Odwagę”

question: Czy Medal za Ofiarność i Odwagę nosi się jako pierwszy?
answers: text: nosi się po Wojskowym, Morskim i Lotniczym Krzyżu Zasługi
generative_answer: nie

question: Jakie jest najważniejsze odznaczenie w Polsce?
plausible_answers: text: Wojskowym
generative_answer: Wojskowe

question: Jaki nowy zapis wprowadzono dla tego odznaczenia?
answers: text: „Medal za Ofiarność i Odwagę”
generative_answer: „Medal za Ofiarność i Odwagę”
Mechanizm z Antykithiry

Mechanizm z Antykithiry, mechanizm z Andikitiry – starożytny mechaniczny przyrząd zaprojektowany do obliczania pozycji ciał niebieskich. Znaleziony został we wraku obok greckiej wyspy Andikitira (Antikythera, zwyczajowa polska nazwa to Antykithira), między Kíthirą a Kretą, datowany na lata 150–100 p.n.e. Do czasu XVIII-wiecznych zegarów nie jest znany żaden mechanizm o podobnym stopniu złożoności. Urządzenie jest prezentowane w kolekcji Narodowego Muzeum Archeologicznego w Atenach.

context: Mechanizm jest zniszczony, jednak na podstawie ocalałych fragmentów badaczom udają się coraz dokładniejsze rekonstrukcje. W 1974 Derek J. de Solla Price z Uniwersytetu Yale’a, po 20 latach badań, odkrył jego przeznaczenie i uznał, że całość składa się z 31 kół. Najnowsza rekonstrukcja została wykonana przy zastosowaniu tomografu komputerowego dającego trójwymiarowy obraz i przedstawiona w „Nature” w 2006 przez zespół badaczy pod kierunkiem Mike’a G. Edmundsa z uniwersytetu w Cardiff. Badacze odczytali między innymi większość inskrypcji, pokrywających mechanizm (z liczby – jak uznano – 2000 znaków tylko 1000 było odczytanych wcześniej) oraz policzyli zęby wszystkich kół zębatych. 9 czerwca 2016 ogłoszono wynik kolejnego badania przez zespół naukowców greckich. Rozpoznano 82 podzespoły zegara i odczytano na nich 3400 znaków, uznając to za niemal całość zapisu.
qas: question: Czy podjęto próby zrekonstruowania mechanizmu z Antykithiry?
answers: text: na podstawie ocalałych fragmentów badaczom udają się coraz dokładniejsze rekonstrukcje
generative_answer: tak

question: Jaki badacz odkrył, do czego służy mechanizm?
answers: text: Derek J. de Solla Price
generative_answer: Derek J. de Solla Price

question: Z ilu kół de Solla Price złożył mechanizm będący kopią tego z Antykithiry?
plausible_answers: text: 31
generative_answer: 31

question: W którym roku zaprezentowano rekonstrukcję mechanizmu z Antykithiry?
answers: text: 2006
generative_answer: 2006

question: Co odkryli badacze z uniwersytetu z Cardiff?
answers: text: Badacze odczytali między innymi większość inskrypcji, pokrywających mechanizm (z liczby – jak uznano – 2000 znaków tylko 1000 było odczytanych wcześniej) oraz policzyli zęby wszystkich kół zębatych
generative_answer: Badacze odczytali między innymi większość inskrypcji, pokrywających mechanizm (z liczby – jak uznano – 2000 znaków tylko 1000 było odczytanych wcześniej) oraz policzyli zęby wszystkich kół zębatych
Pesa Sundeck

Pesa Sundeck – rodzina wagonów piętrowych produkowana przez zakłady Pesa z Bydgoszczy. W jej skład wchodzą wagony sterownicze (typ konstrukcyjny 316B) i wagony środkowe (typ konstrukcyjny 416B), które w połączeniu z lokomotywami z rodziny Pesa Gama tworzą pociągi w systemie push-pull.
15 kwietnia 2014 Koleje Mazowieckie zamówiły 22 wagony Sundeck oraz 2 elektrowozy Gama. Według podpisanej umowy pojazdy miały zostać dostarczone do 17 sierpnia 2015, ale produkcja opóźniła się. Pod koniec września 2015 na targach Trako w Gdańsku miała miejsce premiera rodziny wagonów Sundeck. W połowie grudnia 2015 natomiast ukończono produkcję wszystkich zamówionych pojazdów i do końca 2015 dokonano ich odbioru. Włączenie do eksploatacji miało miejsce 31 stycznia 2016.

context: Koleje Mazowieckie zamówiły wagony piętrowe z rodziny Sundeck z myślą o wydłużeniu dotychczas posiadanych składów piętrowych oraz uruchomieniu nowych pociągów przyspieszonych na trasach z Warszawy do Dęblina, Działdowa, Płocka i Radomia. W momencie podpisywania umowy rozważane były także kursy do Skierniewic i Sochaczewa. W późniejszym okresie przewoźnik brał pod uwagę również połączenia do Wołomina, Skarżyska-Kamiennej i Łukowa. Część pojazdów miała zostać włączona do eksploatacji we wrześniu 2015, natomiast wszystkie wagony miały być w użyciu od grudniowej zmiany rozkładu jazdy. Ze względu na opóźnienia w dostawach przewoźnik pod koniec września oszacował termin włączenia pojazdów do ruchu na I kwartał 2016. W połowie grudnia natomiast, po odbiorze pierwszych egzemplarzy wagonów, Koleje Mazowieckie poinformowały, że przewozy Sundeckami chcą rozpocząć w styczniu 2016. Pod koniec stycznia, ze względu na brak pełnej dokumentacji z Urzędu Transportu Kolejowego, termin ten przeniesiono na początek lutego. Ostatecznie Koleje Mazowieckie rozpoczęły eksploatację wagonów piętrowych Sundeck i lokomotyw elektrycznych Gama 31 stycznia 2016.
qas: question: W jakim celu Koleje Mazowieckie zamówiły piętrowe wagony?
answers: text: z myślą o wydłużeniu dotychczas posiadanych składów piętrowych oraz uruchomieniu nowych pociągów przyspieszonych na trasach z Warszawy do Dęblina, Działdowa, Płocka i Radomia
generative_answer: z myślą o wydłużeniu dotychczas posiadanych składów piętrowych oraz uruchomieniu nowych pociągów przyspieszonych na trasach z Warszawy do Dęblina, Działdowa, Płocka i Radomia

question: W którym roku miały wystartować nowe wagony?
answers: text: 2015
generative_answer: 2015

question: Kiedy ostatecznie wyruszyły w trasy nowe wagony?
answers: text: 31 stycznia 2016
generative_answer: 31 stycznia 2016

question: Jakie wagony zostały zamówione przez Koleje Mazowieckie?
answers: text: piętrowe z rodziny Sundeck
generative_answer: piętrowe z rodziny Sundeck

question: Jaki organ nie wyraził zgody na eksploatację nowych wagonów?
plausible_answers: text: Urzędu Transportu Kolejowego
generative_answer: Urząd Transportu Kolejowego
Wojna w Chorwacji

Wojna w Chorwacji (serb.-chorw. Rat u Hrvatskoj) – tocząca się w latach 1991–1995 wojna domowa pomiędzy armią chorwacką i Armią Republiki Serbskiej Krajiny, która była wspierana przez Jugosłowiańską Armię Ludową (JNA). Do walk pomiędzy armią jugosłowiańską a jednostkami chorwackimi doszło również na południu kraju – od października 1991 do maja 1992 trwała blokada i ostrzał Dubrownika przez JNA. Określana bywa także jako agresja Serbii i Czarnogóry na Chorwację.

context: Jesienią 1991 doszło do bitwy o Vukovar, w której zniszczona została większość miasta, a ludność cywilna została wypędzona. Vukovar został w listopadzie 1991 zdobyty przez Serbów. W tym też czasie jugosłowiańska armia (w większości rekrutująca się w tych rejonach z Czarnogórców) rozpoczęła blokadę i ostrzał (z ziemi oraz morza) zabytkowego miasta Dubrownik. Głównym celem atakujących była próba przyłączenia tego terenu (oddzielonego od pozostałej części Chorwacji fragmentem wybrzeża należącego do Bośni) do Czarnogóry lub proklamowania separatystycznej nowej Republiki Dubrownickiej. Trwał on do maja 1992 i zakończył porażką armii jugosłowiańskiej, przy jednoczesnym znacznym zniszczeniu miasta.
qas: question: Jaki naród zdobył Vukovar?
answers: text: Serbów
generative_answer: Serbowie

question: W którym roku odbyła się bitwa o Vukovar?
answers: text: 1991
generative_answer: 1991

question: Czy Dubrownik został zaatakowany?
answers: text: ostrzał (z ziemi oraz morza) zabytkowego miasta Dubrownik
generative_answer: tak

question: Co chciała osiągnąć armia z Jugosławii atakująca Dubrownik?
answers: text: przyłączenia tego terenu (oddzielonego od pozostałej części Chorwacji fragmentem wybrzeża należącego do Bośni) do Czarnogóry
generative_answer: Przyłączenia tego terenu do Czarnogóry

question: W którym roku powstała Republika Dubrownicka?
plausible_answers: text: 1992
generative_answer: 1992
Tatsuta (1918)

Tatsuta (jap. 龍田) – krążownik lekki japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej z okresu międzywojennego i drugiej wojny światowej, drugi i ostatni okręt typu Tenryū – pierwszego typu krążowników lekkich marynarki japońskiej. Wodowany w 1918 roku, wszedł do służby w kolejnym roku. W latach 30. służył bojowo podczas wojny chińsko-japońskiej. Brał aktywny udział w początkowym okresie działań II wojny światowej na Pacyfiku w latach 1941–1942, głównie w bitwie o Wake i działaniach w rejonie Wysp Salomona i Nowej Gwinei. Od 1943 roku przesunięty do zadań ćwiczebnych oraz transportowych; został zatopiony 13 marca 1944 roku na południe od Wysp Japońskich przez amerykański okręt podwodny USS „Sand Lance”.
„Tatsuta” był stosunkowo małym krążownikiem, którego uzbrojenie główne stanowiły cztery działa kalibru 140 mm i sześć wyrzutni torpedowych. Jego wyporność standardowa wynosiła 3230 ts, a pełna 4621 ton. Napędzały go turbiny parowe, pozwalające na osiąganie prędkości do 33 węzłów.

context: 24 maja „Tatsuta” popłynął z Truk do Maizuru w Japonii na remont i dokowanie. 23 czerwca krążownik ponownie dotarł do Truk. Na początku lipca oba krążowniki eskortowały z Truk na Guadalcanal konwój z batalionem inżynieryjnym w celu wybudowania lotniska, który wylądował tam 6 lipca 1942 roku. Po reorganizacji 14 lipca, 18 Eskadra Krążowników „Tenryū” i „Tatsuta” została przydzielona do nowo sformowanej 8 Floty wiceadmirała Mikawy z bazą w Rabaulu, a jej dowódcą stał się kadm. Mitsuharu Matsuyama. 21 lipca oba krążowniki osłaniały transport wojska i zaopatrzenia do Buna na północy Nowej Gwinei (operacja RI), po czym wróciły 24 lipca do Rabaulu (w drodze powrotnej lotnictwo zatopiło transportowiec „Ayatosan Maru”). 5 sierpnia „Tatsuta” wypłynął z następnym konwojem do Buna, który został zawrócony 7 sierpnia, lecz do skutku doszły kolejne dwa konwoje z wojskiem do Buna, które eskortował „Tatsuta” z niszczycielami „Yūzuki” i „Yūnagi” 10-13 i 14-17 sierpnia.
qas: question: Jaką trasę przepłynął "Tatsuta" pod koniec maja?
answers: text: z Truk do Maizuru
generative_answer: z Truk do Maizuru

question: Czy chciano wybudować port lotniczy?
answers: text: w celu wybudowania lotniska
generative_answer: tak

question: Kiedy przydzielono krążowniki do nowej floty?
answers: text: 14 lipca
generative_answer: 14 lipca

question: Kto zarządzał 8 Flotą wiceadmirała Mikawy?
answers: text: kadm. Mitsuharu Matsuyama
generative_answer: kadm. Mitsuharu Matsuyama

question: Jaki okręt zniszczył "Tatsuta”?
plausible_answers: text: „Yūzuki”
generative_answer: „Yūzuki”
Mario Götze

Mario Götze (ur. 3 czerwca 1992 w Memmingen) – niemiecki piłkarz występujący na pozycji napastnika w holenderskim klubie PSV Eindhoven oraz reprezentacji Niemiec. Złoty medalista Mistrzostw Świata 2014 oraz Mistrzostw Europy U-17 2009.

context: Pierwsze spotkanie w koszulce Bayernu rozegrał w towarzyskim meczu z węgierskim klubem Győri ETO FC zakończonym wynikiem 4:1 dla Bawarczyków. W tym spotkaniu strzelił również swoją pierwszą bramkę w nowym klubie. W meczu przeciwko swojemu poprzedniemu klubowi – Borussii Dortmund wszedł w drugiej połowie z ławki rezerwowych. Przy jego zmianie kibice z Dortmundu zaczęli na niego gwizdać. Götze strzelił bramkę, lecz mimo gwizdów nie celebrował zdobytej bramki, okazując w ten sposób szacunek do byłego klubu. Z Bayernem zdobył mistrzostwo Bundesligi w tym sezonie rozgrywając 27 spotkań i strzelając 10 bramek. W rozgrywkach Pucharu Niemiec Götze rozegrał 4 mecze i strzelił 1 bramkę. W finale Bawarczycy wygrali z Borussią Dortmund 2:0 po dogrywce. Götze rozegrał pełne 120 minut. W Lidze Mistrzów rozegrał 11 spotkań i strzelił 3 bramki. Doszedł wraz z Bayernem do półfinału tych rozgrywek, w którym to przegrali z Realem Madryt, w dwumeczu zakończonym wynikiem 5:0 dla Los Blancos (1-0 w Madrycie i 0:4 w Monachium).
qas: question: Z klubem z jakiego państwa Götze rozegrał swój pierwszy mecz jako zawodnik Bayernu?
answers: text: węgierskim
generative_answer: z Węgrzech

question: Jaki był wynik meczu Bayern przeciw Győri ETO FC?
answers: text: 4:1
generative_answer: 4:1

question: Czy podczas pierwszego meczu w nowym klubie Götze strzelił gola?
answers: text: W tym spotkaniu strzelił również swoją pierwszą bramkę w nowym klubie
generative_answer: tak

question: Czy Götze był na ławce rezerwowej podczas meczu z Győri ETO FC?
plausible_answers: text: Borussii Dortmund wszedł w drugiej połowie z ławki rezerwowych
generative_answer: tak

question: W jakim klubie wcześniej grał Götze?
answers: text: Borussii Dortmund
generative_answer: Borussii Dortmund
Obóz pracy na Flugplatzu w Lublinie

Obóz pracy na Flugplatzu w Lublinie – niemiecki nazistowski obóz pracy funkcjonujący od jesieni 1941 roku do listopada 1943 roku na terenie przedwojennych zakładów Lubelskiej Wytwórni Samolotów w Lublinie. Przez Niemców i niektórych więźniów nazywany „obozem na starym lotnisku” (niem. Lager am alten Flugplatz, Flughafenlager).
Pierwotne plany zakładały, że więźniowie i więźniarki będą pracować na rzecz ulokowanych w obozie zakładów odzieżowych Waffen-SS. Wiosną 1942 roku, po rozpoczęciu masowej eksterminacji Żydów w Generalnym Gubernatorstwie, w obozie na Flugplatzu zorganizowano centralny ośrodek gromadzenia i przetwarzania mienia, które odebrano ofiarom. Jednocześnie pełnił także funkcję punktu etapowego, w którym zatrzymywały się pociągi zmierzające do ośrodków zagłady w dystrykcie lubelskim. Na obozowej rampie przeprowadzano „selekcje”, a zdolnych do pracy Żydów wyłączano z transportów, po czym pozostawiano na Flugplatzu, kierowano do obozu koncentracyjnego KL Lublin na Majdanku lub wysyłano do innych obozów pracy.
Pod koniec 1942 roku, w związku ze zbliżającym się końcem akcji „Reinhard”, obóz przeszedł kolejną reorganizację. Miała ona na celu jego przystosowanie do prowadzenia działalności produkcyjnej na rzecz spółek należących do SS. Ponadto 22 października 1943 roku zarządzono przekształcenie obozu w filię Majdanka. Plany te pozostały jednak niezrealizowane, gdyż już jedenaście dni później niemal wszystkich więźniów wymordowano w ramach akcji „Dożynki”.

context: W związku ze zbliżającym się zakończeniem akcji „Reinhardt” i planowanym przeniesieniem Globocnika na wybrzeże Adriatyku, status obozu po raz kolejny uległ zmianie. Latem 1943 roku na Flugplatzu ponownie zaczęto zatrudniać więźniarki z Majdanka. 20 września tegoż roku Globocnik i Wirth zostali przeniesieni do Triestu. Tego ostatniego na stanowisku komendanta Flugplatzu zastąpił Gottfried Schwarz. Wreszcie na mocy dyrektywy SS-Obergruppenführera Oswalda Pohla z 22 października obóz na „starym lotnisku” wraz z siedmioma innymi obozami pracy w dystrykcie lubelskim miał zostać przejęty przez SS-WVHA. Jedenaście dni później wszyscy więźniowie zostali jednak wymordowani w ramach akcji „Dożynki”, na skutek czego plany przekształcenia Flugplatzu w podobóz Majdanka pozostały niezrealizowane.
qas: question: Gdzie zgodnie z planem miał zostać przesiedlony Globocnik?
answers: text: na wybrzeże Adriatyku
generative_answer: na wybrzeże Adriatyku

question: Kto został zastępcą Wirtha?
answers: text: Gottfried Schwarz
generative_answer: Gottfried Schwarz

question: Czy powiódł się plan modyfikacji Flugplatzu?
answers: text: plany przekształcenia Flugplatzu w podobóz Majdanka pozostały niezrealizowane
generative_answer: nie

question: Jak nazwano akcję, podczas której więźniowie zostali przesiedleni?
plausible_answers: text: „Reinhardt”
generative_answer: „Reinhardt”

question: Jaki był efekt akcji "Dożynki" przeprowadzonej na Flugplatzu?
answers: text: wszyscy więźniowie zostali jednak wymordowani
generative_answer: Więźniowie zostali wymordowani