Mao Zedong

Mao Zedong (chiń. upr. 毛泽东; chiń. trad. 毛澤東; pinyin Máo Zédōng; Wade-Giles Mao Tse-tung; PWN Mao Ce-tung; IPA: [mau̯:˧˥ tsɤ˧˥.tʊŋ˥] wymowa i; ur. 26 grudnia 1893 w Shaoshan, zm. 9 września 1976 w Pekinie) – chiński polityk, przywódca Chińskiej Republiki Ludowej w latach 1949–1976. Od 1943 szef Biura Politycznego oraz przewodniczący Komitetu Politycznego Komunistycznej Partii Chin (aż do śmierci) i ideolog maoizmu.
Razem ze Zhu De założył Armię Ludowo-Wyzwoleńczą (1 sierpnia 1927) po tym, jak Czang Kaj-szek rozpoczął serię czystek przeciwko komunistom. 1 października 1949 na placu Tian’anmen Mao ogłosił powstanie Chińskiej Republiki Ludowej. Po zdobyciu władzy Mao zapoczątkował przebudowę systemu gospodarczego i społecznego Chin poprzez proces kolektywizacji. Od lat pięćdziesiątych za jego sprawą przeprowadzono szereg kampanii politycznych i gospodarczych takich jak: kampania przeciwko prawicowcom, wielki skok naprzód, rewolucja kulturalna – nieudane eksperymenty gospodarcze doprowadziły do śmierci dziesiątek milionów ludzi. Po śmierci swojego sojusznika Stalina przyczynił się także do rozłamu w bloku wschodnim i zaognienia stosunków z ZSRR. U schyłku życia doprowadził do ocieplenia stosunków ze Stanami Zjednoczonymi.
Pozostaje jedną z najbardziej znaczących i wpływowych postaci w historii Chin i XX wieku, budząc jednocześnie wiele kontrowersji. Przez wielu historyków jest uznawany za największego zbrodniarza w historii ludzkości, przypisuje mu się odpowiedzialność za śmierć 65 – 70 mln ludzi tylko w czasie pokoju.

context: Wiosną 1928 roku Komitet Centralny nakazał wojskom Mao przesunąć się do prowincji Hunan w nadziei na wywołanie tam powstania chłopskiego. Mao, choć był sceptyczny wobec tego rozkazu, to spełnił go. Po wkroczeniu do Hunan sytuację wykorzystał Kuomintang, który najechał obszary kontrolowane przez wojska Mao. Siły Mao pozbawione bazy wypadowej zjednoczyły się z oddziałami generałów Zhu De i Lin Biao. Trzej dowódcy wspólnymi siłami odbili górskie regiony Jiangxi, jednak w ciągu najbliższych tygodni Kuomintang ponownie wysłał w ten region oddziały wywołując w górach walki partyzanckie. W tym czasie Komitet Centralny ponownie rozkazał wojskom Mao przeprawienie się do Hunan, Mao tym razem odmówił i pozostał w górach. Zhu z kolei wykonał rozkaz osamotniając Mao. Kuomintang ponownie zaatakował bazę Mao i po 25 dniach obrony, Mao wymknął się w nocy z obozu w celu zyskania wsparcia. Mao przekonał do powrotu w góry Zhu, który pomógł odzyskać bazy Armii Czerwonej. Komuniści zyskali dodatkowo wsparcie pułku dezerterów z Kuomintangu i Piątej Armii Czerwonej Peng Dehuaia. Mimo ucieczki sił Kuomintangu z regionu komuniści w dalszym ciągu pozostawali w trudnej sytuacji spowodowanej niedoborami żywności w okresie zimowym (górzyste tereny nie nadawały się do upraw).
qas: question: Na co liczyły władze komunistyczne rozkazując Mao, by ze swoimi siłami udał się do prowincji Hunan?
answers: text: wywołanie tam powstania chłopskiego
generative_answer: wywołanie tam powstania chłopskiego

question: Czy Mao był pozytywnie nastawiony wobec rozkazu przejścia do prowincji Hunan?
answers: text: Mao, choć był sceptyczny wobec tego rozkazu, to spełnił go
generative_answer: nie

question: Kto zaatakował Mao, gdy ten dostał się do prowincji Hunan?
answers: text: Kuomintang
generative_answer: Kuomintang

question: Od kogo wsparcie otrzymał Mao po tym jak został zaatakowany przez Kuomintanga?
answers: text: oddziałami generałów Zhu De i Lin Biao
generative_answer: oddziałów generałów Zhu De i Lin Biao

question: Po ilu dniach od odzyskania kontroli nad Jiangxi przez Mao i jego sojuszników Kuomintang zaatakował ponownie?
plausible_answers: text: 25
generative_answer: 25