Ava Gardner

Ava Lavinia Gardner (ur. 24 grudnia 1922 w Grabtown, zm. 25 stycznia 1990 w Londynie) – amerykańska aktorka filmowa i piosenkarka, symbol seksu lat 40. i 50. American Film Institute umieścił ją na 25. miejscu w rankingu „największych aktorów wszech czasów” (The 50 Greatest American Screen Legends).
W 1941 podpisała kontrakt z MGM, który obowiązywał do 1958. Zyskała rozgłos rolą femme fatale w Zabójcach. Wystąpiła w około 60 filmach. Największe sukcesy odnosiła w okresie „Złotej Ery Hollywood” i w latach 60. W kolejnych dekadach występowała sporadycznie. Do jej najbardziej znanych filmów należą: Statek komediantów, Mogambo (nominacja do Oscara), Bosonoga Contessa, Ostatni brzeg, Noc iguany, Siedem dni w maju, Trzęsienie ziemi. Aktywna zawodowo do 1986. Była znana z burzliwego życia prywatnego i bezkompromisowości. Od połowy lat 50. mieszkała w Hiszpanii, a od końca lat 60. w Wielkiej Brytanii. Trzykrotnie zamężna, nie miała dzieci. Zmarła na zapalenie płuc w wieku 67 lat.

context: Na planie Bosonogiej Contessy pracowała z Humphreyem Bogartem. Gardner twierdziła, że Bogart nie był zadowolony z castingu do filmu, gdyż wiele lepszych aktorek starało się o tytułową rolę. „W ogóle mnie nie szanował. I nigdy nie próbował tego ukryć. (…) Wiedział, że zarabiam więcej niż on i to go denerwowało”. Za pracę na planie Josepha Mankiewicza Gardner miała otrzymać 200 tys. dolarów i 10% zysku powyżej miliona. Faktycznie jednak aktorka otrzymała mniej ze względu na konstrukcję kontraktu z macierzystą wytwórnią, czyli MGM. Zdaniem Gardner film równie dobrze mógłby nazywać się Ava i Howard, bo fabuła faktycznie nawiązywała do życia magnata Howarda Hughesa, który notabene ingerował w scenariusz. Filmowa Maria Vargas przypominała Gardner – tak jak ona wychowała się w biedzie, ale została gwiazdą. W związku z budową postaci aktorka oczekiwała konkretnych wskazówek od reżysera, na co nie zawsze mogła liczyć. Pomimo trudności na planie film okazał się sukcesem komercyjnym, a krytycy docenili kreację Gardner Zgodnie przyznano, że Gardner nigdy lepiej się nie prezentowała ze względu m.in. na kostiumy od domu mody Fontanas. Film przypadł go gustu także François Truffautowi i Jeanowi Lucowi-Godardowi. W czasie promocji obrazu na pytanie dziennikarza, co sądzi o swojej kreacji postaci, odpowiedziała: „Kreacja? Niczego nie kreuję. Zostawiam to scenarzyście i reżyserowi. Nie jestem aktorką. Nie mam żadnych teorii na temat aktorstwa. Robię to co mam napisane w scenariuszu. Czytam cały i jest to zwykle katorga, złożona wciąż z tych samych klisz”. W latach 1953–1954 Gardner notowana była na liście najbardziej dochodowych gwiazd Hollywood.
qas: question: Dlaczego Humphrey Bogart miał być zawiedziony, że Gardner została obsadzona w Bosonogiej Contessie?
answers: text: gdyż wiele lepszych aktorek starało się o tytułową rolę
generative_answer: gdyż wiele lepszych aktorek starało się o tytułową rolę

question: Jakimi słowami opisała swoją współpracę z Bogartem?
answers: text: „W ogóle mnie nie szanował. I nigdy nie próbował tego ukryć. (…) Wiedział, że zarabiam więcej niż on i to go denerwowało”
generative_answer: „W ogóle mnie nie szanował. I nigdy nie próbował tego ukryć. (…) Wiedział, że zarabiam więcej niż on i to go denerwowało”

question: Jakie wynagrodzenie miało zostać jej przyznane za rolę w Bosonogiej Contessie?
answers: text: 200 tys. dolarów i 10% zysku powyżej miliona
generative_answer: 200 tys. dolarów i 10% zysku powyżej miliona

question: Dlaczego Gardner nie otrzymała pełnego wynagrodzenia za swoją pracę nad filmem Bosonogiej Contessa?
answers: text: ze względu na konstrukcję kontraktu z macierzystą wytwórnią
generative_answer: ze względu na konstrukcję kontraktu z macierzystą wytwórnią

question: Jakie były podobieństwa pomiędzy Gardner a bohaterką, w którą wcieliła się w tej produkcji?
answers: text: tak jak ona wychowała się w biedzie, ale została gwiazdą
generative_answer: tak jak ona wychowała się w biedzie, ale została gwiazdą