clarin-pl/poquad huggingface dataset:
Janusz Kowalski (polityk)

Janusz Marcin Kowalski (ur. 11 kwietnia 1978 w Opolu) – polski polityk i prawnik, w latach 2014–2015 zastępca prezydenta miasta Opole, poseł na Sejm IX kadencji, w latach 2019–2021 sekretarz stanu w Ministerstwie Aktywów Państwowych.

context: Działał w stowarzyszeniu Młodzi Konserwatyści (przystąpił do niego w 1997 w Łodzi, w 1998 tworzył jego struktury w Opolu) i Stronnictwie Konserwatywno-Ludowym, będącym częścią Akcji Wyborczej Solidarność. W 2001 przeszedł do Przymierza Prawicy. Jako jego członek bez powodzenia kandydował z listy Prawa i Sprawiedliwości do Sejmu w wyborach parlamentarnych w tym samym roku, a w wyniku rozwiązania PP w czerwcu 2002 przystąpił do PiS. Jesienią tego samego roku z ramienia Komitetu Wyborczego Wyborców Ryszarda Zembaczyńskiego (lokalnej wersji tzw. POPiS-u, którego prowadził kampanię skutkującą odsunięciem od władzy w mieście SLD) uzyskał mandat radnego Opola, "jednak już kilka tygodni później w partii buzuje. Szef PiS w Opolu, żeby pozbyć się Kowalskiego, decyduje się na rozwiązanie[wymaga weryfikacji?] lokalnych struktur partii". Od 2005 do 2006 należał do Platformy Obywatelskiej, kandydował z jej listy bezskutecznie do Sejmu w wyborach w 2005. Odszedł z partii w wyniku konfliktu z Leszkiem Korzeniowskim, wskutek czego nie kandydował w kolejnych wyborach samorządowych.
qas: question: Do jakiej organizacji dołączył w 1997 roku?
answers: text: stowarzyszeniu Młodzi Konserwatyści
generative_answer: stowarzyszenia Młodzi Konserwatyści

question: Z jakiego powodu w 2002 roku dołączył do Prawa i Sprawiedliwości?
answers: text: w wyniku rozwiązania PP
generative_answer: w wyniku rozwiązania PP

question: Czy w 2001 roku udało mu się odnieść sukces w wyborach parlamentarnych?
answers: text: Jako jego członek bez powodzenia kandydował z listy Prawa i Sprawiedliwości do Sejmu w wyborach parlamentarnych w tym samym roku
generative_answer: nie

question: Dlaczego w 2006 roku odszedł z SLD?
plausible_answers: text: w wyniku konfliktu z Leszkiem Korzeniowskim
generative_answer: w wyniku konfliktu z Leszkiem Korzeniowskim

question: Z jakim ugrupowaniem politycznym współpracował od 2005 do 2006 roku?
answers: text: Platformy Obywatelskiej
generative_answer: Platformą Obywatelską
Tatarak zwyczajny

Tatarak zwyczajny (Acorus calamus L.) – polimorficzny gatunek byliny, należący do rodziny tatarakowatych (Acoraceae). Znany jest także pod ludowymi nazwami jako np. ajer i tatarskie ziele. Zasięg gatunku obejmuje Azję i Amerykę Północną, poza tym został zawleczony i rozpowszechniony przez człowieka na inne kontynenty od strefy subtropikalnej do umiarkowanej. Do Europy trafił najprawdopodobniej między średniowieczem a XVI wiekiem. W Polsce ten gatunek jest pospolity na całym terenie z wyjątkiem Karpat. W polskiej florze ma status kenofita – holoagriofita. Uważany za inwazyjny, ma jednak średni wpływ na rodzime gatunki roślin szuwarowych. Roślina olejkodajna, jadalna, kosmetyczna i lecznicza, o szerokich zastosowaniach w różnych kulturach na całym świecie.

context: Do Europy tatarak trafił, według niektórych źródeł, w średniowieczu podczas najazdów tatarskich (stąd pochodzi polska nazwa rodzaju) i innych ludów tureckich. Rozprzestrzenianiu gatunku sprzyjać miało dodawanie fragmentów kłączy do bukłaków w celu aromatyzowania wody, po czym zgubione lub wyrzucone kłącza dawały początek nowym populacjom. Być może tą drogą tatarak trafił wówczas tylko do wschodniej Europy i na ziemie polskie. Według różnych szacunków nastąpić to mogło w połowie XIII w. (najazdy mongolskie) lub w XV i XVI w. (wojny z Tatarami i Imperium osmańskim), ale rzeczywisty sposób introdukcji nie jest znany. Udokumentowane jest dostarczenie roślin tego gatunku z Konstantynopola do Pragi w 1557 roku, gdzie miał rosnąć do roku 1574. Także z Konstantynopola rośliny tego gatunku przekazane zostały do Wiednia w 1576 roku. W ostatnich latach XVI wieku tatarak uprawiano w Londynie. W XVII wieku roślina była już rozpowszechniona w Europie Środkowej. Współcześnie triploidalny tatarak jest szeroko rozprzestrzeniony w Europie. Nie występuje tylko w północnej części Półwyspu Skandynawskiego i na Islandii. Powszechny jest w środkowej części kontynentu, natomiast bardzo nieliczne stanowiska ma w północnej Rosji, w północnej części Wysp Brytyjskich, w zachodniej Francji i na półwyspach: Iberyjskim, Apenińskim i Bałkańskim.
qas: question: Jak doszło do szybkiej ekspansji tataraku?
answers: text: dodawanie fragmentów kłączy do bukłaków w celu aromatyzowania wody, po czym zgubione lub wyrzucone kłącza dawały początek nowym populacjom
generative_answer: poprzez dodawanie fragmentów kłączy do bukłaków w celu aromatyzowania wody, po czym zgubione lub wyrzucone kłącza dawały początek nowym populacjom

question: Podczas jakich wydarzeń po raz pierwszy tatarak znalazł się w Europie?
answers: text: podczas najazdów tatarskich (stąd pochodzi polska nazwa rodzaju) i innych ludów tureckich
generative_answer: podczas najazdów tatarskich i innych ludów tureckich

question: Na kiedy szacuje się pojawienie tataraku w Europie?
answers: text: połowie XIII w. (najazdy mongolskie) lub w XV i XVI w.
generative_answer: połowę XIII w. lub w XV i XVI w.

question: Skąd transportowano tatarak do Pragi?
answers: text: Konstantynopola
generative_answer: Konstantynopola

question: W którym roku z całą pewnością tatarak zniknął z Pragi?
plausible_answers: text: 1574
generative_answer: 1574
U-754

U-754 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VII C z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w sierpniu 1941 roku, a zatopiony został podczas swojego trzeciego rejsu bojowego w lipcu 1942 roku.

context: 6 kwietnia o 20:58 U-754 zaatakował dwiema torpedami niekonwojowany tankowiec motorowy „Kollskegg” (9858 BRT) płynący pod norweską banderą. Wiózł 8000 ton ropy naftowej i 6300 ton oleju napędowego. Torpedy trafiły w sterburtę, przechylając statek o 20–25 stopni, mimo to utrzymywał się on nadal na powierzchni. Początkowy alarm ewakuacyjny został odwołany przez kapitana, który uświadomił sobie, że tankowiec nie zatonie. Z powodu alarmu utracono jednak motorówkę, która samotnie dryfowała, a 10 osób znajdowało się na innej łodzi ratunkowej poza statkiem w momencie wydania rozkazu „cała naprzód”. Ze względu na zagrożenie powtórnym atakiem nie czekano na ich powtórne wejście na pokład. Wysyłano drogą radiową komunikaty o wrogim okręcie podwodnym. U-754 rozpoczął pościg i ostatecznie następnego dnia, o 2:18, trafił torpedą w maszynownię i statek zatonął w ciągu 4 minut na pozycji 34°58′00″N 63°38′00″W/34,966667 -63,633333. Z 42-osobowej załogi zginęły 4 osoby, w tym główny mechanik znajdujący się w maszynowni w momencie eksplozji.
qas: question: Do jakiego kraju przynależał okręt zaatakowany przez U-754 6 kwietnia?
answers: text: norweską
generative_answer: Norwegii

question: Czy na pokładzie zatopionego okrętu znajdowało się paliwo lotnicze?
answers: text: Wiózł 8000 ton ropy naftowej i 6300 ton oleju napędowego
generative_answer: nie

question: W jaki sposób uderzenie torped wpłynęło na Kollskegg?
answers: text: przechylając statek o 20–25 stopni
generative_answer: statek przechylił się o 20-25 stopni

question: Ile osób zostało zostawionych na pastwę losu po ewakuacji Kollskegg?
answers: text: 10
generative_answer: 10

question: Ile osób liczyła załoga Kollskegg gdy okręt wypływał z portu?
plausible_answers: text: 42
generative_answer: 42
Kain i Abel

Kain i Abel – postaci w religiach abrahamowych, synowie Adama i Ewy. Biblijna Księga Rodzaju opowiada o tym, jak Kain zabił młodszego brata i jak został za to ukarany. Podaje historię rodu Kaina (Rdz 4), a także trzeciego brata Seta (Rdz 5). Więcej przekazów o Kainie i Ablu zawiera literatura rabiniczna, literatura apokryficzna, a także Koran.

context: Motyw Kaina i Abla pojawia się często w sztuce XIX w., przy czym treści ideowe przekazywane w jego ujęciach oraz sam realizacje artystyczne są bardzo różnorodne. Samego Abla jako ofiarę morderstwa przedstawiają m.in. Giovanni Dupré i Jean-Baptiste Stouf. Wiele jest też dzieł ukazujących scenę morderstwa, np. Śmierć Abla Fredericka Leightona. Nowym tematem w sztuce jest przedstawienie Kaina i Abla razem z Adamem i Ewą, np. w pracy Louis-Ernesta Barriasa Adam i Ewa niosą zwłoki Abla. Oryginalnością wyróżnia się obraz Alexandre'a Falguiere'a Kain niosący Abla (1876).
qas: question: Jak przedstawiany był motyw Kaina i Abla w sztuce XIX wieku?
answers: text: bardzo różnorodne
generative_answer: Bardzo różnorodnie

question: Kto stworzył obraz pod tytułem Śmierć Abla?
answers: text: Fredericka Leightona
generative_answer: Federick Leighton

question: Czy na obrazie Louisa-Ernesta Barriasa jest uwieczniona postać Kaina?
plausible_answers: text: w pracy Louis-Ernesta Barriasa Adam i Ewa niosą zwłoki Abla
generative_answer: nie

question: Na czym polega oryginalność motywu Kaina i Abla w obrazie Alexandre'a Falguiere'a?
answers: text: Kain niosący Abla
generative_answer: Motyw Kaina niosącego Abla

question: W którym roku powstał obraz "Kain niosący Abla"?
answers: text: 1876
generative_answer: 1876
Krzyk (obraz)

Krzyk (norw. Skrik) – obraz ekspresjonistyczny namalowany w 1893 r. przez norweskiego artystę Edvarda Muncha. Wielu krytyków sztuki uznało, że Krzyk to największe dzieło Muncha. Ich zdaniem obraz przedstawia współczesnego człowieka przeszytego bólem egzystencjalnym. Krajobraz w tle przedstawia fiord w pobliżu Oslo, widoczny ze wzgórza Ekeberg. Obrazowi nadawano też tytuł Płacz.
Krzyk, obok takich obrazów, jak Mona Lisa Leonarda da Vinci czy Słoneczniki Vincenta van Gogha, należy do najbardziej znanych obrazów na świecie. Jest uważany za arcydzieło ekspresjonizmu.

context: Krzyk uważany jest za pierwszy charakterystyczny obraz ekspresjonistów i za najbardziej charakterystyczny dla malarstwa duszy Muncha. Wymowa obrazu opiera się głównie na środkach wyrazu malowanej postaci, kolorach i prowadzeniu pędzla. Pierwszy plan ukazuje groteskową postać w nienaturalnych kolorach, która nie może być wizją postaci realnie istniejącej. Munch, opuszczając swoje duchowe wnętrze, wizualizuje bezradną stronę życia: strach i Apokalipsę. Siła wyrazu motywów obrazu ma sugerować bliskość i podobieństwo do egzystencji każdego człowieka. Zaobserwowano w chronologii powstawania kolejnych wersji obrazu, że kolor tła rozwijał się od jasnopomarańczowego do ciemnoczerwono-pomarańczowego.
qas: question: Jakie elementy składają się na wymowę tego dzieła?
answers: text: środkach wyrazu malowanej postaci, kolorach i prowadzeniu pędzla
generative_answer: środki wyrazu malowanej postaci, kolory i prowadzenie pędzla

question: Co widnieje na pierwszym planie tego obrazu?
answers: text: groteskową postać w nienaturalnych kolorach
generative_answer: groteskowa postać w nienaturalnych kolorach

question: Jako co można odczytywać siłę wyrazu motywów widocznych na obrazie Muncha?
answers: text: bliskość i podobieństwo do egzystencji każdego człowieka
generative_answer: bliskość i podobieństwo do egzystencji każdego człowieka

question: Jakie kolory przybierało tło Krzyku na przestrzeni kolejnych jego iteracji?
answers: text: od jasnopomarańczowego do ciemnoczerwono-pomarańczowego
generative_answer: od jasnopomarańczowego do ciemnoczerwono-pomarańczowego

question: Czy, zgodnie z panującą opinią, obraz ten można uznać za pierwszy charakterystyczny okaz ekspresjonizmu?
answers: text: Krzyk uważany jest za pierwszy charakterystyczny obraz ekspresjonistów
generative_answer: tak
Zakłady Górnicze Nowy Dwór

Zakłady Górnicze Nowy Dwór (niem. Neuhof, Neuhofgrube, Neue Viktoria-Neuhofgrube) — zlikwidowana głębinowa kopalnia rud cynku i ołowiu działająca w latach 1881–1978. Kopalnia znajdowała się w Dąbrowie Miejskiej (dzielnicy Bytomia), przy ulicy Nowy Dwór. Zakład powstał wraz z rozpoczęciem eksploatacji rud w okolicach Bytomia spowodowanym wyczerpywaniem się złóż w okolicach Tarnowskich Gór. Jeszcze przed II wojną światową dołączono do niego kilka sąsiednich kopalń (m.in. Neue Victoria i Fiedlersglück). Po wojnie, w latach 60. XX wieku, wszedł w skład Zakładów Górniczo-Hutniczych Orzeł Biały w Piekarach Śląskich. Likwidacja kopalni nastąpiła w roku 1978, ze względu na wyczerpanie złóż. Na powierzchni nie pozostał po niej żaden ślad – przez jej teren przechodzi autostrada A1.

context: W 1942 roku pole górnicze skonsolidowanej kopalni Neue Viktoria-Neuhof wynosiło 2 972 041 m², dysponowała ona w tym czasie jednym szybem wydobywczym i jednym szybem wentylacyjnym. Była ona wówczas własnością Schlesische Bergwerks- und Hütten-Aktiengesellschaft z siedzibą w Bytomiu.
W czasie II wojny światowej kopalnia „Nowy Dwór” doznała znacznych zniszczeń. Ze względu na niewielkie zasoby oraz niską zawartość metali w wydobywanych z niej rud uruchomiono ją ponownie dopiero w roku 1951 – wcześniej uruchomiono te kopalnie, które miały większe złoża rud o lepszej jakości. Wody kopalniane rejonu Nowego Dworu były zanieczyszczane z powierzchni związkami fenolowymi, które przenikały do wyrobisk. Te same czynniki, które zadecydowały o tym, że kopalnię odbudowano tak późno, zadecydowały także o tym, że 1 stycznia 1958 zakończyła ona samodzielny byt i została połączona z Zakładami Górniczymi im. Ludwika Waryńskiego. Do kolejnej fuzji doszło w sierpniu 1967, kiedy to połączono Zakłady Górnicze im. L. Waryńskiego z Zakładami Górniczo-Hutniczymi „Orzeł Biały”, tworząc w ten sposób przedsiębiorstwo, które choć nie prowadzi już działalności górniczej, istnieje nadal i zajmuje się odzyskiwaniem ołowiu ze złomu akumulatorowego.
qas: question: Kto posiadał zakłady górnicze w Nowym Dworze w 1942?
answers: text: Schlesische Bergwerks- und Hütten-Aktiengesellschaft
generative_answer: Schlesische Bergwerks- und Hütten-Aktiengesellschaft

question: Jak obszerne było pole górnicze Neue Viktoria-Neuhof w 1942?
answers: text: 2 972 041 m²
generative_answer: 2 972 041 m²

question: Czy Neue Viktoria-Neuhof posiadała więcej niż jeden szyb wydobywniczy?
answers: text: jednym szybem wydobywczym
generative_answer: nie

question: Czy II wojna oszczędziła kopalnię Nowy Dwór?
answers: text: W czasie II wojny światowej kopalnia „Nowy Dwór” doznała znacznych zniszczeń
generative_answer: nie

question: W którym roku po raz pierwszy uruchomiono kopalnię w Nowym Dworze?
plausible_answers: text: 1951
generative_answer: 1951
Gwiezdne wojny: część III – Zemsta Sithów

Gwiezdne wojny: część III – Zemsta Sithów (ang. Star Wars: Episode III – Revenge of the Sith) – chronologicznie trzecia część sagi Gwiezdne wojny, powstała jako szósta w 2005 roku. Jej reżyserem jest George Lucas. Na podstawie filmu powstała gra: Star Wars: Episode III. 11 października 2013 film miał wrócić do kin, twórcy jednak zmienili zdanie i postanowili skupić się na VII części Gwiezdnych wojen.
Serwis Rotten Tomatoes przyznał filmowi wynik 80%.

context: Kenobi i Yoda z pomocą senatora Baila Organy dostają się na Coruscant. Tam dowiadują się prawdy o Skywalkerze. Postanawiają, że musi zginąć. Kenobi udaje się do Padmé. Ta nie zdradza mu, gdzie jest jej ukochany, ale wkrótce wyrusza na wulkaniczną planetę Mustafar, gdzie Sidious wysłał Vadera, by ten zlikwidował niepotrzebnych mu już przywódców separatystów i tym samym zakończył wojnę. Kenobi niezauważony przez Padmé wsiada na jej statek. Yoda zaś ponosi porażkę w walce z Darthem Sidiousem. Po zażartej walce uznaje się za pokonanego i opuszcza Coruscant z senatorem Organą.
qas: question: Na jakiej planecie Kenobi i Yoda poznają prawdę na temat Skywalkera?
answers: text: Coruscant
generative_answer: Coruscant

question: Jaką decyzję podejmują Kenobi i Yoda w związku z poznaniem prawdy o Skywalkerze?
answers: text: Postanawiają, że musi zginąć
generative_answer: Postanawiają, że musi zginąć

question: W jakim celu Darth Sidious posłał swojego ucznia na Mustafar?
answers: text: by ten zlikwidował niepotrzebnych mu już przywódców separatystów i tym samym zakończył wojnę
generative_answer: by ten zlikwidował niepotrzebnych mu już przywódców separatystów i tym samym zakończył wojnę

question: Czy Padmé wyjawia Yodzie gdzie przebywa Anakin Skywalker?
plausible_answers: text: Ta nie zdradza mu, gdzie jest jej ukochany
generative_answer: nie

question: Co robi Yoda po zakończonej walce przeciwko Darthowi Sidiousowi?
answers: text: uznaje się za pokonanego i opuszcza Coruscant z senatorem Organą
generative_answer: uznaje się za pokonanego i opuszcza Coruscant z senatorem Organą
Codex Heidelbergensis 921

Codex Heidelbergensis 921, Heidelbergensis 921, Codex Heidelbergensis, Codex Palatinus Latinus 921 – kodeks pergaminowy datowany na VIII–IX wiek, zawierający kopię dzieł Jordanesa: Romany i Getiki, który spłonął w pożarze w nocy z 15 na 16 lipca 1880 roku.

context: Na początku XX wieku Marius Besson odnalazł fragment jednej karty starego średniowiecznego manuskryptu w Musée historiographie vaudoise. Urywek ten został przekazany do Biblioteki Kantonalnej i Uniwersyteckiej w Lozannie i otrzymał sygnaturę Ms. 398, pod którą jest obecnie znany. Po obu stronach karty znajdują się fragmenty 60 rozdziału Getiki Jordanesa zapisane minuskułą anglosaską, dlatego Besson uznał ten urywek za jedną z zagubionych kart kodeksu heidelberskiego. Atrybucja ta została zanegowana we wpisie w Codices Latini Antiquiores z powodu odmiennych duktów pisma. Również dokonana przez Sandra Bertellego drobiazgowa analiza porównawcza pisma zabytku z Lozanny z fragmentem pisma z katalogu Wilkena wykluczyła możliwość utożsamienia twórców obu tych zapisów. Wobec niemożności określenia liczby kopistów pracujących nad kodeksem heidelberskim, jakiekolwiek dalsze wnioski są niemożliwe do wysnucia.
qas: question: Kto odkrył Codex Heidelbergensis?
answers: text: Marius Besson
generative_answer: Marius Besson

question: Gdzie obecnie znadjuje się Codex Heidelbergensis?
answers: text: Biblioteki Kantonalnej i Uniwersyteckiej w Lozannie
generative_answer: W Biblootece Kanonelej i Uniwersyteckiej w Lozannie

question: Kto jest osobą zamieszaną w minuskułę anglosaskę?
answers: text: Getiki Jordanesa
generative_answer: Getiki Jordanesa

question: Kto dokonał analizy porównawczej Bertellego i Wilkena?
plausible_answers: text: Również dokonana przez Sandra Bertellego drobiazgowa analiza porównawcza pisma zabytku z Lozanny z fragmentem pisma z katalogu Wilkena
generative_answer: Również dokonana przez Sandra Bertellego drobiazgowa analiza porównawcza pisma zabytku z Lozanny z fragmentem pisma z katalogu Wilkena

question: Jaki numer posiada Codex Heidelbergensis?
answers: text: Ms. 398
generative_answer: Ms. 398
Przestrzeń publiczna

Przestrzeń publiczna – wszelkie miejsca dostępne powszechnie, zazwyczaj nieodpłatnie, fizyczna lub niefizyczna przestrzeń, w której może znaleźć się każda jednostka społeczna.
Zgodnie z definicją zawartą w polskiej ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przestrzeń publiczna to obszar o szczególnym znaczeniu dla zaspokajania potrzeb mieszkańców, poprawy jakości ich życia i sprzyjający nawiązywaniu kontaktów społecznych ze względu na jego położenie oraz cechy funkcjonalno-przestrzenne.

context: Jednymi z form przestrzeni publicznych mogą być przestrzenie w całości sztucznie utworzone przez człowieka, takie jak: pomieszczenia otwarte bądź zamknięte (w sensie przestrzennym lub w sensie czasowej dostępności) budynków użyteczności społecznej, jak np. pasaże centrów handlowych, hole kinowe, dworcowe, hale targowe, muzealne lub inne miejsca udostępniane publicznie przez właściciela lub zarządcę w określonym czasie np. prywatne parkingi czy ogrodzone parki lub ogrody. Ze względu na charakter, stopień dospołecznienia, dostępność, a przede wszystkim restrykcje i ograniczenia w korzystaniu przestrzeń taka z upływem czasu może przestać pełnić funkcji przestrzeni publicznych.
qas: question: Z jakiego powodu przestrzeń w całości sztucznie utworzona przez człowieka może przestać pełnić funkcję przestrzeni publicznej?
answers: text: Ze względu na charakter, stopień dospołecznienia, dostępność, a przede wszystkim restrykcje i ograniczenia w korzystaniu
generative_answer: Ze względu na charakter, stopień dospołecznienia, dostępność, a przede wszystkim restrykcje i ograniczenia w korzystaniu

question: Czy przestrzenie, za których powstanie odpowiada jedynie człowiek mogą zostać uznane za przestrzeń publiczną?
answers: text: Jednymi z form przestrzeni publicznych mogą być przestrzenie w całości sztucznie utworzone przez człowieka
generative_answer: tak

question: Jakie przykładowe pomieszczenia budynków użyteczności społecznej mogą w odpowiednich okolicznościach pełnić funkcję przestrzeni publicznej?
answers: text: pasaże centrów handlowych, hole kinowe, dworcowe, hale targowe, muzealne lub inne miejsca udostępniane publicznie przez właściciela lub zarządcę w określonym czasie np. prywatne parkingi czy ogrodzone parki lub ogrody
generative_answer: pasaże centrów handlowych, hole kinowe, dworcowe, hale targowe, muzealne lub inne miejsca udostępniane publicznie przez właściciela lub zarządcę w określonym czasie np. prywatne parkingi czy ogrodzone parki lub ogrody
Senegal

Senegal (Republika Senegalu, fr. République du Sénégal) – państwo w zachodniej Afryce nad Oceanem Atlantyckim. Graniczy z Mauretanią, Mali, Gwineą, Gwineą Bissau i Gambią. Obecnie członek Unii Afrykańskiej i ECOWAS.

context: W XVII wieku przewagę pośród Europejczyków walczących o wpływy w Senegalu zyskali Francuzi. W przeciągu XIX wieku podbili oni kraj, uniemożliwiając przy tym rozprzestrzenianie się teokratycznych islamskich państw ludów Wolofów i Tukulerów. W 1848 roku na terenach zajmowanych przez Francję zniesiono niewolnictwo. W 1904 roku Senegal wszedł w skład Francuskiej Afryki Zachodniej, zajmując uprzywilejowaną pozycję w całym imperium kolonialnym. W drugiej dekadzie XX wieku Francja rozpoczęła przyznawanie części ludności kraju obywatelstwo francuskie. W Senegalu tworzono szkoły średnie dla Afrykanów, gdzie kształcono urzędników administracji kolonialnej dla posiadłości francuskich na kontynencie. W 1914 roku do francuskiego parlamentu wybrano pierwszego afrykańskiego deputowanego. W latach 20. nastąpił rozwój gospodarczy, na skutek czego ukształtowała się senegalska burżuazja. W 1946 roku Senegal został prowincją zamorską, a obywatelstwo francuskie nadano ogółowi mieszkańców. Utworzone zostały pierwsze partie, w tym Demokratyczny Blok Senegalski (założony w 1948 i przekształcony w 1956 w Narodowy Blok Senegalski) z Léopoldem Sédarem Senghorem na czele oraz Afrykańska Partia Niepodległości (PAI, założona w 1957, miała silne tendencje marksistowskie i została zdelegalizowana w 1960).
qas: question: Kto w XVII wieku zabiegał najbardziej o Senegal?
answers: text: Francuzi
generative_answer: Francuzi

question: Jakim typem państw były ludy Wolofów i Tukulerów?
answers: text: teokratycznych islamskich państw
generative_answer: teokratycznych islamskich państw

question: Kiedy we Francji zniesiono niewolnictwo?
answers: text: W 1848 roku
generative_answer: W 1848 roku

question: Czy wszyscy mieszkańcy Francuskiej Afryki Zachodniej otrzymywali obywatelstwo Francji?
plausible_answers: text: Francja rozpoczęła przyznawanie części ludności kraju obywatelstwo francuskie
generative_answer: tak

question: Kiedy wybrano pierwszego senegalskiego deputowanego do parlamentu francuskiego?
plausible_answers: text: W 1914 roku
generative_answer: W 1914 roku