Jerzy (Jaroszewski)

Jerzy, imię świeckie Hryhorij Jaroszewski (ur. 18 listopada 1872 w Małej Ternawce, zm. 8 lutego 1923 w Warszawie) – biskup, a następnie arcybiskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę egzarcha patriarchy Moskwy na ziemiach II Rzeczypospolitej, zaś od stycznia 1922 – metropolita warszawski. We współpracy z rządem polskim rozpoczął starania o uzyskanie przez Kościół prawosławny w Polsce statusu Kościoła autokefalicznego, zakończone przez jego następcę metropolitę Dionizego. Zamordowany przez przeciwnego autokefalii archimandrytę Smaragda (Łatyszenkę).

context: 30 maja 1922 miał miejsce sobór biskupów prawosławnych w Polsce, w którym wzięli udział metropolita Jerzy, arcybiskupi Dionizy (Waledyński) i Eleuteriusz (Bogojawlenski) oraz biskup Włodzimierz (Tichonicki). Metropolita Jerzy przedstawił na nim rezolucję, z której wynikało, że biskupi polscy będą podejmowali wszelkie decyzje bez oczekiwania na instrukcje z Moskwy, gdzie 11 maja patriarcha Tichon formalnie zrezygnował z kierownictwa w Kościele na rzecz Wyższego Zarządu Cerkiewnego Żywej Cerkwi. Nie zgodził się, by wprowadzić do tekstu poprawkę, która uzależniałaby decyzje w sprawach najważniejszych od jednomyślności biskupów. Wobec opuszczenia obrad przez przeciwników autokefalii i nieobecności dwóch dalszych hierarchów (biskupów Pantelejmona (Rożnowskiego) i Sergiusza (Korolowa)), rezolucję przyjęto jedynie głosami metropolity Jerzego i arcybiskupa Dionizego. Aby uniknąć podobnych sytuacji w przyszłości, obaj wyżej wymienieni wyświęcili na biskupa zwolennika autokefalii, archimandrytę Aleksandra (Inoziemcowa). W kolejnym soborze biskupów, jaki odbył się w tym samym miejscu 14 czerwca 1922, metropolita Jerzy, arcybiskup Dionizy oraz biskup Aleksander zdecydowali o zwróceniu się o przyznanie autokefalii do Patriarchatu Konstantynopolitańskiego. Tym razem zjazd odbył się bez udziału przeciwników usamodzielnienia się polskiego prawosławia. Mimo konsekwencji metropolity w działaniu, arcybiskup Eleuteriusz i biskup Włodzimierz nie podporządkowali się decyzjom soboru, wciąż licząc na możliwość pozostania obszaru Polski w jurysdykcji patriarchy Moskwy. Na terenie swoich diecezji w otwarty sposób przeciwstawiali się oni swojemu zwierzchnikowi, negatywnie nastawiając do niego duchowieństwo i wiernych oraz nie wymieniając jego imienia w czasie Świętej Liturgii. Negatywnie do działalności metropolity odnosił się również patriarcha Tichon, chociaż nie mówił o tym publicznie oraz Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji, którego zwierzchnik metropolita Antoni (Chrapowicki) zażądał szczegółowych wyjaśnień w sprawie sytuacji w Polsce. Nie uzyskał ich jednak, gdyż sobór biskupów w Polsce nie uznał Kościoła Zagranicznego za kanonicznego kontynuatora Patriarchatu Moskiewskiego.
qas: question: Dlaczego podczas soboru biskupów prawosławnych w Polsce z 1922 roku przegłosowano rezolucję jedynie głosami metropolity Jerzego i arcybiskupa Dionizego?
answers: text: opuszczenia obrad przez przeciwników autokefalii i nieobecności dwóch dalszych hierarchów
generative_answer: Przeciwnicy autokefalii opuścili salę obrad, a dwoje hierarchów było nieobecnych

question: Jakiego podstępu użyli metropolita Jerzy i arcybiskup Dionizy, by w przyszłości nie mieć problemu z przegłosowaniem rezolucji?
answers: text: wyświęcili na biskupa zwolennika autokefalii
generative_answer: wyświęcili na biskupa zwolennika autokefalii

question: Jakiemu patriarchatowi chciano przyznać autokefalię 14 czerwca 1922?
answers: text: Konstantynopolitańskiego
generative_answer: Konstantynopolitańskiemu

question: Kto miał nadzieję, że Polska pozostanie w jurysdykcji patriarchy Moskwy?
answers: text: arcybiskup Eleuteriusz i biskup Włodzimierz
generative_answer: arcybiskup Eleuteriusz i biskup Włodzimierz

question: Kto wziął udział w soborze biskupów prawosławnych w Polsce 30 maja 1922?
answers: text: metropolita Jerzy, arcybiskupi Dionizy (Waledyński) i Eleuteriusz (Bogojawlenski) oraz biskup Włodzimierz (Tichonicki)
generative_answer: metropolita Jerzy, arcybiskupi Dionizy (Waledyński) i Eleuteriusz (Bogojawlenski) oraz biskup Włodzimierz (Tichonicki)