clarin-pl/poquad huggingface dataset:
Acetazolamid

Acetazolamid (łac. acetazolamidum) – organiczny związek chemiczny, lek należący do grupy sulfonamidowych inhibitorów anhydrazy węglanowej. Do leczenia wprowadzony został w 1953 roku. Jest słabym diuretykiem; jego działanie ustępuje po 3 dniach stosowania. Acetazolamid jest prekursorem sulfonamidowych leków moczopędnych, stosowanym obecnie głównie w leczeniu jaskry.

context: Acetazolamid dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Po podaniu doustnie dawki 500 mg, maksymalne stężenie leku w osoczu występuje po 1–3 godzinach. Łatwo przechodzi on do wielu tkanek i narządów, m.in. do erytrocytów, nerek, wątroby, mięśni, gałki ocznej i ośrodkowego układu nerwowego, jak również przenika przez łożysko i do mleka matki. Acetazolamid nie kumuluje się w organizmie. Z białkami osocza wiąże się w 70–90%, a jego okres półtrwania wynosi 6–9 godzin. Nie podlega metabolizmowi, jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej.
qas: question: Czy kobiety karmiące mogą przyjmować lek na bazie tego związku bez obaw, że przekażą go swojemu dziecku?
answers: text: jak również przenika przez łożysko i do mleka matki
generative_answer: nie

question: Czy przyjmując lek na bazie tego związku trzeba wziąć pod uwagę, że może kumulować się w organizmie?
answers: text: Acetazolamid nie kumuluje się w organizmie
generative_answer: nie

question: Czy acetazolamid jest metabolizowany w organizmie człowieka?
answers: text: Nie podlega metabolizmowi, jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej
generative_answer: nie

question: Jaką drogą związek ten dobrze się wchłania?
answers: text: z przewodu pokarmowego
generative_answer: z przewodu pokarmowego
Vital Heynen

Vital Heynen (ur. 12 czerwca 1969 w Maaseik) – belgijski siatkarz i trener.

context: Vital Heynen po zakończeniu kariery zawodniczej został w Noliko Maaseik, rozpoczynając w 2005 roku karierę trenerską. Klub w latach 2005–2012 pod jego wodzą również dominował w krajowych rozgrywkach oraz odnosił sukcesy w europejskich pucharach: 4-krotne mistrzostwo Belgii (2008, 2009, 2011, 2012), 5-krotny zdobywca Pucharu Belgii 2007, 2008, 2009, 2010, 2012), 5-krotny zdobywca Superpucharu Belgii (2006, 2008, 2009, 2011, 2012) oraz 2-krotny medalista Pucharu CEV (2008 – srebrny, 2010 – brązowy).
qas: question: W którym roku Heynen zagrał po raz ostatni jako siatkarz?
plausible_answers: text: 2005
generative_answer: 2005

question: Czy po odejściu z drużyny Heynen nie wykonywał już zawodu związanego z siatkówką?
answers: text: karierę trenerską
generative_answer: nie

question: W jakich latach Heynen był trenerem Noliko Maaseik?
answers: text: 2005–2012
generative_answer: 2005–2012

question: Ile razy pod wodzą Heynena zespół zdobył mistrzostwo Belgii?
answers: text: 4
generative_answer: 4

question: W którym roku Noliko Maaseik zdobyli srebrny medal Pucharu CEV?
answers: text: 2008
generative_answer: 2008
Shkodran Mustafi

Szkodran Mustafi (ur. 17 kwietnia 1992 w Bad Hersfeld) – niemiecki piłkarz albańskiego pochodzenia występujący na pozycji obrońcy w hiszpańskim klubie Levante oraz w reprezentacji Niemiec. Wychowanek Hamburgera SV, w swojej karierze grał także w takich zespołach jak Everton, Sampdoria, Valencia oraz Arsenal.

context: 7 sierpnia 2014 roku Mustafi podpisał pięcioletni kontrakt z hiszpańską Valencią, która wykupiła go z Sampdorii za nieujawnioną kwotę, którą szacowało się na 8 milionów euro. 25 września tego samego roku zadebiutował w barwach klubu podczas wygranego 3:0 meczu z Córdoba CF. Miesiąc później strzelił pierwszego gola dla Valencii, otwierając wynik wygranego 3:1 spotkania z Elche CF. W kolejnym meczu, 2 listopada, Mustafi zdobył dwie bramki, zapewniając swojemu zespołowi zwycięstwo 3:1 nad Villarrealem oraz awans na drugą pozycję w tabeli ligowej. 3 lutego 2016 roku Mustafi otrzymał czerwoną kartkę, a także sprokurował rzut karny podczas przegranego 0:7 meczu półfinałowego Pucharu Króla z Barceloną. Po spotkaniu oficjalnie przeprosił kibiców, a także prosił ich o wybaczenie.
qas: question: Z jakim zespołem związał się Mustafi w 2014 roku?
answers: text: Valencią
generative_answer: Valencią

question: W jakiej konkretnej kwocie Valencia wykupiła Mustafiego z Sampdorii?
plausible_answers: text: 8 milionów euro
generative_answer: 8 milionów euro

question: Z jakim zespołem Mustafiemu udało się strzelić bramkę po raz pierwszy w barwach Valenci?
answers: text: Elche CF
generative_answer: Elche CF

question: Jaki wynik meczu był między Valencią a Barceloną z 3 lutego 2016 roku?
answers: text: 0:7
generative_answer: 0:7

question: Które miejsce osiągnęła Valencia w sezonie z 2014 roku?
plausible_answers: text: drugą pozycję w tabeli ligowej
generative_answer: drugą pozycję w tabeli ligowej
T-14

T-14 – rosyjski czołg podstawowy opracowany w 2014 i produkowany w zakładach Urałwagonzawod w Niżnym Tagile.

context: Czołg podstawowy T-14 opiera się na gąsienicowym podwoziu projektu Armata. Zastosowany pancerz 44S-SW-Sz został opracowany do zachowywania swoich właściwości w warunkach arktycznych. Załoga umieszczona jest w wielowarstwowej opancerzonej kapsule odseparowanej od zasobnika z amunicją. Czołg ma zdalnie kontrolowaną bezzałogową wieżę wyposażoną w armatę 2A82-1M kalibru 125 mm z zapasem 45 pocisków. W razie potrzeby pojazd można wyposażyć w działo kalibru 152 mm. Ponadto w wieży umieszczony jest współosiowy karabin maszynowy. Drugi karabin maszynowy umieszczony jest na wieży i zintegrowany z głowicą obserwacyjną dowódcy. Pojazd posiada zarówno aktywne, jak i pasywne systemy obrony własnej. Wyposażony jest w system radarowy typu AESA działający w paśmie Ka bazującym na rozwiązaniach z samolotu PAK-FA.
qas: question: Na jakim czołgu opiera się konstrukcja T-14?
plausible_answers: text: Armata
generative_answer: Armata

question: Czy T-14 nadawał się do warunków bojowych w Arktyce?
plausible_answers: text: zachowywania swoich właściwości w warunkach arktycznych
generative_answer: tak

question: Jaki kaliber ma armata 2A82-1M w T-14?
answers: text: 125 mm
generative_answer: 125 mm

question: Jakie systemy obrony posiada T-14?
answers: text: aktywne, jak i pasywne
generative_answer: aktywne, jak i pasywne

question: Gdzie system AESA został wypróbowany na potrzeby T-14?
answers: text: PAK-FA
generative_answer: PAK-FA
ORP Zwinny (1950)

ORP Zwinny – polski ścigacz okrętów podwodnych z okresu zimnej wojny, a wcześniej radziecki BO-291 i MPK-291, jeden z ośmiu pozyskanych przez Polskę okrętów projektu 122bis. Okręt został zwodowany 10 sierpnia 1950 roku w stoczni numer 340 w Zielonodolsku, a do służby w Marynarce Wojennej ZSRR przyjęto go w październiku tego roku. W 1957 roku jednostka została wydzierżawiona przez Polskę i 15 grudnia tego roku weszła w skład Marynarki Wojennej. Okręt, oznaczony podczas służby znakami burtowymi DS-45 i 365, został skreślony z listy floty w styczniu 1971 roku.

context: Od 2 maja 1963 roku do 22 grudnia 1964 roku okręt przebywał w stoczni, przechodząc remont średni (wiązało się to z przeniesieniem jednostki do II rezerwy i zmniejszeniem liczebności załogi do kilkunastu osób). Po raz kolejny „Zwinny” trafił do stoczni 5 stycznia 1965 roku, przechodząc do 19 lutego remont gwarancyjny. W trzeciej dekadzie maja OORP „Zwinny”, „Wytrwały” i „Groźny” uczestniczyły w ćwiczeniach Brygady Obrony Wodnego Rejonu Głównej Bazy w Zatoce Puckiej, podczas których doskonalono umiejętności nocnego pobierania i stawiania min, strzelań przeciwlotniczych i konwojowania statków. 1 czerwca okręt przyporządkowano do 11. Dywizjonu Ścigaczy 9. Flotylli Obrony Wybrzeża. 27 czerwca OORP „Zwinny”, „Zawzięty”, „Wytrwały” i „Groźny” wzięły udział w paradzie z okazji święta MW. We wrześniu kolejno „Zręczny”, „Zwinny” i „Zwrotny” dozorowały po 10 dni rejon Cieśnin Duńskich.
qas: question: Ilu pierwotnie załogantów liczył ORP Zwinny?
plausible_answers: text: kilkunastu
generative_answer: kilkunastu

question: Kiedy przeprowadzono średnią modernizację ORP Zwinnego?
answers: text: 2 maja 1963 roku do 22 grudnia 1964
generative_answer: 2 maja 1963 roku do 22 grudnia 1964

question: Czy kiedykolwiek ORP Zwinny przeszedł remont grawitacyjny?
answers: text: przechodząc do 19 lutego remont gwarancyjny
generative_answer: tak

question: Jaki był cel ćwiczeń w Zatoce Puckiej?
answers: text: doskonalono umiejętności nocnego pobierania i stawiania min, strzelań przeciwlotniczych i konwojowania statków
generative_answer: doskonalono umiejętności nocnego pobierania i stawiania min, strzelań przeciwlotniczych i konwojowania statków

question: Jakie statki wraz z ORP Zwinny uczestniczyły w szkoleniu na Zatoce Puckiej?
answers: text: „Wytrwały” i „Groźny”
generative_answer: „Wytrwały” i „Groźny”
Ropucha czerwona

Ropucha czerwona (Schismaderma carens) – gatunek afrykańskiego płaza o charakterystycznej barwie. Jego niewyjaśnione jeszcze relacje filogenetyczne z innymi przedstawicielami rodziny ropuchowatych stanowią przedmiot badań. Płaz ma szeroki zasięg występowania we wschodniej Afryce i łatwo przystosowuje się do warunków środowiska, dlatego też obecnie nie grozi mu wyginięcie.

context: Rodzaj, a zarazem gatunek cechuje się szerokim zasięgiem występowania. Na północy zahacza on o południową Kenię. Zajmuje większą część Tanzanii (oprócz przygranicznych regionów na północnym wschodzie, północy i zachodzie, a także południowym wschodzie). Podobnie obejmuje prawie całą Zambię (oprócz terenów wysuniętych najbardziej na północ i zachód). Nie pomija południowej części Demokratycznej Republiki Konga. Zahacza następnie o wschodnią Angolę, po czym jego granica dalej przebiega w Zambii, by dojść do Zimbabwe. W tym kraju ropuchy czerwonej nie spotyka się na zachodzie niedaleko granicy. Zasięg obejmuje dalej wschodnią Botswanę, północnowschodnią Republikę Południowej Afryki i większą część Suazi. Rozpościera się także w zachodnim Mozambiku. Obecność gatunku w Lesotho nie została potwierdzona. Ropuchy czerwone stwierdzano też w Malawi, Zambii i Namibii.
qas: question: Na jakich obszarach Tanzanii nie występuje ten gatunek?
answers: text: przygranicznych regionów na północnym wschodzie, północy i zachodzie, a także południowym wschodzie
generative_answer: przygranicznych regionach na północnym wschodzie, północy i zachodzie, a także południowym wschodzie

question: Czy ropucha czerwona występuje na południu Demokratycznej Republiki Konga?
answers: text: Nie pomija południowej części Demokratycznej Republiki Konga
generative_answer: tak

question: W jakiej części Angoli występuje?
answers: text: wschodnią
generative_answer: wschodniej

question: Gdzie w Zambii nie stwierdzono występowania ropuchy czerwonej?
plausible_answers: text: na zachodzie niedaleko granicy
generative_answer: na zachodzie niedaleko granicy

question: Czy potwierdzono występowanie ropuchy czerwonej na terenie Lesotho?
answers: text: Obecność gatunku w Lesotho nie została potwierdzona
generative_answer: nie
Antoni Królikowski

Antoni Paweł Królikowski (ur. 17 lutego 1989 w Łodzi) – polski aktor, reżyser, scenarzysta i osobowość telewizyjna.

context: Zadebiutował na kinowym ekranie w roli Janka „Yerby”, zbuntowanego brata „Korby” (Anna Dereszowska) w komedii romantycznej Tomasza Koneckiego i Andrzeja Saramonowicza Lejdis (2008). W dramacie biograficznym Rafała Wieczyńskiego Popiełuszko. Wolność jest w nas (2009) zagrał Grzegorza Przemyka. Stał się rozpoznawalny wśród telewidzów jako Kuba Milewicz w serialu Miłość nad rozlewiskiem (2009) i jego kontynuacjach: Życie nad rozlewiskiem (2011), Nad rozlewiskiem (2012) i Cisza nad rozlewiskiem (2013–2014). Występował też w serialach: Ludzie Chudego (2010) jako Rafał, Przyjaciółki (2014–2017) jako Jerry i Diagnoza (2017–2019) jako Kacper Kaleta. Zagrał główną rolę młodego Eugeniusza Bodo w serialu TVP1 Bodo (2016). Był nominowany do Telekamery „Tele Tygodnia” 2017 w kategorii „Nadzieja telewizji”. Trafił do obsady dwóch dramatów wojennych: Miasto 44 (2014) i Dywizjon 303. Historia prawdziwa (2018). Patryk Vega zaangażował go do głównych ról w swoich filmach: Polityka (2019) jako Bartłomiej Misiewicz, Bad Boy (2020) jako Paweł Zawrotny i Pętla (2020) jako Daniel Śnieżek. W dramacie sensacyjnym opartym na wydarzeniach związanych z tzw. aferą frankową Banksterzy (2020) został obsadzony w roli Mateusza, który marzy o niezależności.
qas: question: W którym roku Królikowski po raz pierwszy zagrał w filmie?
answers: text: 2008
generative_answer: 2008

question: W jakiej kategorii Królikowski otrzymał telekamerę w 2017?
plausible_answers: text: „Nadzieja telewizji”
generative_answer: „Nadzieja telewizji”

question: W jaką postać Królikowski wcielił się w filmie Lejdis?
answers: text: Janka „Yerby”
generative_answer: Janka „Yerby”

question: Jaka produkcja przyniosła Królikowskiemu rozpoznawalność?
answers: text: Miłość nad rozlewiskiem
generative_answer: Miłość nad rozlewiskiem

question: Czy Królikowski występował w filmach wojennych?
answers: text: Trafił do obsady dwóch dramatów wojennych: Miasto 44 (2014) i Dywizjon 303. Historia prawdziwa
generative_answer: tak
Wyzwolenie KL Warschau

Wyzwolenie KL Warschau lub Wyzwolenie „Gęsiówki” – uwieńczony powodzeniem szturm na niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny KL Warschau (popularnie zwany „Gęsiówką”) przeprowadzony przez harcerski batalion Armii Krajowej „Zośka” 5 sierpnia 1944 roku, w piątym dniu powstania warszawskiego.
Celem polskiego ataku było uwolnienie więźniów oraz wywalczenie połączenia między Wolą a Starym Miastem. Silną niemiecką obronę udało się przełamać dzięki wykorzystaniu zdobycznego czołgu Panzerkampfwagen V Panther. Za cenę niewielkich strat własnych żołnierze AK zdobyli „Gęsiówkę” i wyzwolili 348 Żydów, z których większość dołączyła do powstania.

context: Ostatecznie około pięćdziesięciu byłych więźniów KL Warschau znalazło się w szeregach batalionu „Zośka”. Niektórzy z tej grupy, w tym wspomniany Henryk Lederman ps. „Heniek”, zostali przydzieleni do plutonu pancernego, gdzie bardzo przydatne okazały się ich umiejętności techniczne. Lederman i Dawid Goldman ps. „Gutek” – podobnie jak przydzielony do batalionu „Parasol” Henryk Poznański ps. „Bystry” – wielokrotnie pełnili także funkcję przewodników kanałowych. Kilkunastu Żydów oddelegowano do kwatermistrzostwa brygady „Broda 53”, a kolejnych czterdziestu czterech do kwatermistrzostwa batalionu „Wigry”. Spośród 150 byłych więźniów sformowano także Międzynarodową Brygadę Żydowską Służby Pomocniczej Armii Ludowej, która zajmowała się przede wszystkim budową barykad. Dwudziestu kilku więźniów utworzyło ponadto brygadę ratunkową, której zadaniem było gaszenie pożarów i ratowanie ludzi zasypanych w ruinach. Inni Żydzi dołączali małymi grupkami do różnych oddziałów powstańczych. Niewykluczone, że pewna ich liczba trafiła nawet do staromiejskich oddziałów Narodowych Sił Zbrojnych.
qas: question: Do jakiej jednostki batalionu „Zośka” oddelegowano „Heńka”?
answers: text: plutonu pancernego
generative_answer: plutonu pancernego

question: Jak nazywała się formacja stworzona z ponad setki byłych więźniów, której głównym zadaniem było budowanie barykad?
answers: text: Międzynarodową Brygadę Żydowską Służby Pomocniczej Armii Ludowej
generative_answer: Międzynarodowa Brygada Żydowska Służby Pomocniczej Armii Ludowej

question: Jakie było główne zadanie członków formcji stworzonej z ponad setki byłych więźniów?
answers: text: budową barykad
generative_answer: budowa barykad

question: Czym zajmowali się członkowie brygady zwanej ratunkową?
answers: text: gaszenie pożarów i ratowanie ludzi zasypanych w ruinach
generative_answer: gaszeniem pożarów i ratowaniem ludzi zasypanych w ruinach

question: W skład staromiejskich oddziałów jakiej jednostki weszło najwięcej żydowskich więźniów?
plausible_answers: text: Narodowych Sił Zbrojnych
generative_answer: Narodowych Sił Zbrojnych
RSD-10 Pionier

RSD-10 Pionier (kod NATO SS-20 Saber) – radziecki dwustopniowy rakietowy pocisk balistyczny pośredniego zasięgu (IRBM). Pionier był korzystającym z wyrzutni typu TEL, mobilnym pociskiem balistycznym na platformie samochodowej, przenoszącym pojedynczą głowicę termojądrową o mocy 1 megatony lub do trzech głowic MIRV o mocy 150 kiloton. Pociski te stanowiły w latach osiemdziesiątych XX w. istotny element zimnowojennej rywalizacji pomiędzy Układem Warszawskim, a państwami NATO.

context: Testy w locie systemu zmodernizowanej wersji Pionier-UTTH (kod 15Ż53), rozpoczęły się w Kapustin Jarze 10 sierpnia 1979 roku. Testy te kontynuowano do 14 sierpnia 1980 roku, po czym ulepszony system zaakceptowano do służby 17 grudnia 1980 roku. Pionier-UTTH korzystał z identycznego systemu napędowego, jak poprzednik, ulepszono w nim jednak PBV (post boost vehicle) oraz system naprowadzania, dzięki czemu ten system uzyskał o 550 do 450 metrów lepszą celność (CEP) oraz zwiększył swój zasięg o 10%, a także rozszerzył możliwy do pokrycia głowicami MIRV obszar celu.
qas: question: Gdzie przeprowadzono pierwsze testy w locie unowocześnionej wersji tego modelu?
answers: text: w Kapustin Jarze
generative_answer: w Kapustin Jarze

question: Kiedy zmodernizowana wersja Pionier-UTTH została zaakceptowana do służby?
answers: text: 17 grudnia 1980 roku
generative_answer: 17 grudnia 1980 roku

question: Jakie elementy zmodernizowanej wersji tego modelu zostały poprawione względem jego poprzednika?
answers: text: PBV (post boost vehicle) oraz system naprowadzania
generative_answer: PBV (post boost vehicle) oraz system naprowadzania

question: Na co pozwoliło poprawienie niektórych elementów konstrukcji w zmodernizowanej wersji Pionier-UTTH, względem jego poprzednika?
answers: text: system uzyskał o 550 do 450 metrów lepszą celność (CEP) oraz zwiększył swój zasięg o 10%, a także rozszerzył możliwy do pokrycia głowicami MIRV obszar celu
generative_answer: system uzyskał o 550 do 450 metrów lepszą celność (CEP) oraz zwiększył swój zasięg o 10%, a także rozszerzył możliwy do pokrycia głowicami MIRV obszar celu

question: Kiedy zakończono testy w locie pierwszej wersji wersji Pionier-UTTH?
plausible_answers: text: 14 sierpnia 1980 roku
generative_answer: 14 sierpnia 1980 roku
Zmotoryzowane Odwody Milicji Obywatelskiej

Zmotoryzowane Odwody Milicji Obywatelskiej (ZOMO) – oddziały Milicji Obywatelskiej powołane w drugiej połowie 1956 (po Poznańskim Czerwcu) do zaprowadzania porządku w sytuacjach wyjątkowych (dosł. „likwidacji zbiorowych naruszeń porządku publicznego”), a także do udzielania pomocy ludności w czasie klęsk żywiołowych i ochrony imprez masowych.

context: Na początku lat 60. pododdziały ZOMO zaopatrzono w wyrzutnie granatów łzawiących. Funkcjonariusze wykorzystali je m.in. podczas tłumienia zajść w Toruniu (w 1961) i Przemyślu (w 1963). Tam również doszło do protestów po decyzji władz wymierzonych w lokalne instytucje kościelne. Po wydarzeniach marcowych 1968 wyposażenie ZOMO zostało po raz kolejny unowocześnione. Wprowadzono nowe mundury typu moro i, na wzór policji na Zachodzie – tarcze ochronne. Oddziały ZOMO były przez cały czas intensywnie szkolone, a poziom ich sprawności budził zainteresowanie najwyższych władz partyjnych. Na przykład wielkie ćwiczenia „Dunajec ’69", które odbyły się na krakowskim lotnisku w Czyżynach, oprócz ministra spraw wewnętrznych Kazimierza Świtały nadzorował członek Biura Politycznego PZPR Władysław Kruczek.
qas: question: Jaką wyłącznie bronią posługiwało się ZOMO na początku lat 60.?
plausible_answers: text: wyrzutnie granatów łzawiących
generative_answer: wyrzutnie granatów łzawiących

question: Podczas jakich wyłącznie dwóch interwencji wykorzystano wyrzutnie granatów łzawiących?
plausible_answers: text: Toruniu (w 1961) i Przemyślu
generative_answer: Toruniu i Przemyślu

question: Jakie elementy nowego uzbrojenia ZOMO wprowadzono po marcu 1968?
answers: text: mundury typu moro i, na wzór policji na Zachodzie – tarcze ochronne
generative_answer: mundury typu moro i tarcze obronne

question: Gdzie odbyły się ćwiczenia „Dunajec ’69"?
answers: text: lotnisku w Czyżynach
generative_answer: lotnisku w Czyżynach

question: Czy ZOMO było najlepiej wyszkolone w Polsce?
plausible_answers: text: Oddziały ZOMO były przez cały czas intensywnie szkolone, a poziom ich sprawności budził zainteresowanie najwyższych władz partyjnych
generative_answer: Oddziały ZOMO były przez cały czas intensywnie szkolone, a poziom ich sprawności budził zainteresowanie najwyższych władz partyjnych
Kokosanka

Kokosanka (Nesotriccus ridgwayi) – narażony na wyginięcie gatunek małego ptaka z monotypowego rodzaju Nesotriccus z rodziny tyrankowatych (Tyrannidae), występujący na Wyspie Kokosowej na Pacyfiku (Kostaryka).
Jest obecny we wszelkich środowiskach występujących na wyspie jako jeden z jej trzech ptasich endemitów. Używa sześciu różnych technik zdobywania pokarmu, który stanowią stawonogi: głównie pluskwiaki równoskrzydłe, mrówki, chrząszcze i pająki oraz – w mniejszym stopniu – nasiona.
Gniazdo budują oba ptaki z pary. Samica prawdopodobnie składa jedno jajo. Opieką nad potomstwem zajmuje się również para, dalsze informacje o lęgu nieznane. IUCN uznaje gatunek za narażony na wyginięcie ze względu na mały zasięg występowania i przekształcanie środowiska przez wprowadzone na wyspę ssaki.

context: Townsend przydzielił kokosankę do rodzaju Nesotriccus jako N. ridgwayi, jedynego przedstawiciela rodzaju. IOC podtrzymuje klasyfikację Nesotriccus jako rodzaju monotypowego. Townsend zasugerował (błędnie), że blisko spokrewnionym gatunkiem jest muchołap wielkodzioby (Myiarchus magnirostris), wtedy umieszczany w osobnym rodzaju Eribates. Autorzy Handbook of the Birds of the World sprostowali, że pokrewieństwo Nesotriccus wobec innych rodzajów nie jest jasne, a jeśli chodzi o anatomię (w tym upierzenie) i zachowanie (pieśń, charakterystykę gniazd i jaj), zdaje się być blisko spokrewniony z Phaeomyias (IOC nie traktuje tego rodzaju jako monotypowego). Pod względem budowy przegrody nosowej i części chrzęstnych krtani dolnej (syrinx) podobne są tylko dwa rodzaje: wymieniony Phaeomyias (obejmujący dwa gatunki mysityraników: P. murina i P. tumbezana) oraz Capsiempis (obejmujący cytrynówkę (C. flaveola)). Zważywszy na te cechy, kokosankę powinno się zaliczyć podrodziny Elaeniinae. Nie każdy jednak system klasyfikacji wyróżnia podrodziny; IOC ogranicza się do rodzin, zaś na liście Taxonomy in Flux Checklist (TiF) N. ridgwayi przypisano do Elaeniinae, plemienia Elaeniini według klasyfikacji zaprezentowanej w 2013 na łamach Zootaxa.
qas: question: Kto włączył Kokosankę do rodzaju Nesotriccus?
answers: text: Townsend
generative_answer: Townsend

question: Czy rodzaj Nesotriccus N. ridgwayi posiada wielu przedstawicieli?
answers: text: jedynego przedstawiciela
generative_answer: nie

question: Czy muchołap wielkodzioby jest spokrewniony z kokosanką?
answers: text: Townsend zasugerował (błędnie), że blisko spokrewnionym gatunkiem jest muchołap wielkodzioby
generative_answer: nie

question: Na jakiej podstawie uznano, że Phaeomyias jest spokrewnione z kokosanką?
answers: text: jeśli chodzi o anatomię (w tym upierzenie) i zachowanie
generative_answer: jeśli chodzi o anatomię (w tym upierzenie) i zachowanie

question: Czy każdy system klasyfikacji gatunków rozróżnia podrodziny?
answers: text: Nie każdy jednak system klasyfikacji wyróżnia podrodziny
generative_answer: nie