clarin-pl/poquad huggingface dataset:
Zamachy na meczety w Christchurch

Zamachy na meczety w Christchurch – dwie masowe strzelaniny o charakterze terrorystycznym przeprowadzone 15 marca 2019 na meczety Masdżid Al-Nur i Masdżid Linwood w Christchurch w Nowej Zelandii podczas dżummuahu; sprawcą zamachów był 28-letni Australijczyk Brenton Tarrant.
Sprawca został oskarżony o 51 morderstw, 40 prób usiłowania morderstwa i dokonanie aktu terroryzmu. Początkowo nie przyznawał się on do zarzutów, ale w marcu 2020 przyznał się do nich. W dniu 27 sierpnia 2020 roku został skazany na dożywocie bez możliwości ubiegania się o zwolnienie warunkowe; był to pierwszy wyrok bezwzględnego dożywocia w historii Nowej Zelandii.

context: Kiedy sprawca wchodził do pierwszego z meczetów, jeden z wyznawców stojących w wejściu, przywitał sprawcę słowami Witaj, bracie i został zastrzelony jako pierwsza ofiara ataków w Christchurch. Sprawca następnie wszedł w głąb meczetu i przez kilka minut strzelał do wyznawców. Podczas masakry jeden z wyznawców rzucił się na sprawcę chcąc go obezwładnić, ale został śmiertelnie raniony strzałami. W głównej sali modlitewnej sprawca strzelał do osób kulących się na podłodze z bliskiej odległości, trafiając niektóre osoby wiele razy. Następnie wyszedł z meczetu i zastrzelił na chodniku mężczyznę, któremu udało się uciec z budynku, po czym wziął inną broń ze swojego samochodu i zaczął strzelać do ludzi na parkingu meczetu, raniąc kilka osób. Chwilę później ponownie wszedł do meczetu i zaczął dobijać rannych. Sprawca następnie szybko wyszedł z meczetu i zastrzelił na chodniku kobietę, która leżąc błagała o pomoc przejeżdżających obok meczetu kierowców. Po jej zabiciu napastnik wsiadł do samochodu i odjechał z miejsca masakry, przejeżdżając przy tym po zwłokach kobiety i odtwarzając psychodeliczno-rockową piosenkę Fire. Podczas jazdy strzelał też przez okno samochodu do osób, które uciekły z meczetu i biegły chodnikiem. Podczas jazdy stwierdził, że zamierza podpalić meczet, ale ostatecznie nie dokonał tego - miał jednak kanistry w bagażniku samochodu.
qas: question: Gdzie zastrzelił pierwszą ofiarę?
answers: text: w wejściu
generative_answer: w wejściu

question: W jakim celu jeden z muzułmanów rzucił się na napastnika?
answers: text: chcąc go obezwładnić
generative_answer: chcąc go obezwładnić

question: Jakiej piosenki słuchał uciekając z miejsca zbrodni?
answers: text: Fire
generative_answer: Fire

question: Gdzie sprawca trzymał dodatkową broń?
answers: text: ze swojego samochodu
generative_answer: W swoim samochodzie

question: Jaki zamiar sprawcy mogły potwierdzać kanistry benzyny znajdujące się w jego aucie?
answers: text: podpalić meczet
generative_answer: Podpalenia meczetu
Mroczna Wieża

Mroczna Wieża – najgłośniejszy cykl powieściowy Stephena Kinga, pisany w latach 1970- 2012, uważany przez samego autora za jego magnum opus.
Cykl łączy motywy przewodnie wielu gatunków, obejmujący elementy fantasy, fantastyki naukowej, literatury grozy i westernu. W cyklu składającym się z 8 powieści, pojawiają się postacie, światy i nawiązania do innych książek tego autora.

context: W miejscu ich przecięcia stała Mroczna Wieża. Gdy skończył się okres zwany Prim i magia odeszła ze świata Rolanda. Z biegiem czasu świat rozwijał się technologicznie, ludzie zwani przez potomnych „Wielcy Dawni” zbudowali ogromne maszyny podtrzymujące promienie, które bez magii słabły coraz bardziej, oraz Strażników, zwierzęta-cyborgi do ich ochrony. Pozostałości technologii i magii bohaterowie dostrzegają wszędzie wokół siebie – kolej jednoszynowa, roboty, broń laserowa, zrujnowana metropolia, wiele przedmiotów pochodzących z innych światów (komputer IBM, samolot Focke-Wulf), a także wiele reliktów z czasów Prim – demony, magiczne przedmioty itd.
qas: question: Czego dokonali Wielcy Potomni?
answers: text: zbudowali ogromne maszyny podtrzymujące promienie
generative_answer: zbudowali ogromne maszyny podtrzymujące promienie

question: Kim byli Strażnicy?
answers: text: zwierzęta-cyborgi
generative_answer: zwierzętami-cyborgami

question: Czego mieli bronić Strażnicy?
answers: text: promienie
generative_answer: promieni

question: Jakie zachowały się pozostałości Prim?
answers: text: demony, magiczne przedmioty itd
generative_answer: demony, magiczne przedmioty itd

question: Jakie jedyne relikty z czasów technologii i magii pozostały na świecie?
plausible_answers: text: kolej jednoszynowa, roboty, broń laserowa, zrujnowana metropolia, wiele przedmiotów pochodzących z innych światów (komputer IBM, samolot Focke-Wulf)
generative_answer: kolej jednoszynowa, roboty, broń laserowa, zrujnowana metropolia, wiele przedmiotów pochodzących z innych światów (komputer IBM, samolot Focke-Wulf)
Lombardia

Lombardia – kraina historyczna i region administracyjny w północnych Włoszech, między Szwajcarią na północy a rzekami: Pad na południu, Ticino na zachodzie, Mincio na wschodzie. Jej nazwa pochodzi od germańskiego plemienia Longobardów, którzy w VI wieku podbili północne Włochy i założyli swoje królestwo z ośrodkiem w lombardzkim mieście Pawia – początkowo słowo „Lombardia” oznaczało wszystkie części Italii pod panowaniem Longobardów, następnie znaczenie słowa zostało zawężone do obszarów wokół ich stolicy (zob. Romania). Od północy graniczy ze Szwajcarią, od wschodu z regionami Trydent-Górna Adyga i Wenecja Euganejska, od południa z Emilią-Romanią, a od zachodu z Piemontem.

context: W czasach rzymskich obszary Lombardii znajdowały się w prowincji Galia Przedalpejska (Gallia Cisalpina). We wczesnym średniowieczu nazwa Lombardia odnosiła się do wszystkich posiadłości Longobardów w Italii (w odróżnieniu od posiadłości bizantyjskich zwanych Romanią). Od VII w. – jedynie do jej północnej części, będącej trzonem państwa Longobardów (stolica w Pawii). Od 774 w państwie Franków. Od IX w. główna posiadłość Lotara, wnuka Karola Wielkiego. Po śmierci Lotara Lombardia stała się terenem rozgrywek drobnych władców włoskich o koronę cesarską – gdy korona cesarska przeszła do Państwa Wschodniofrankijskiego (zob. Otton I) Lombardia jak większość północnych Włoch stała się zależna od cesarskich dynastii Niemieckich. Przez całe średniowiecze toczyły z nimi walki (zob. Liga Lombardzka) – miasta lombardzkie były wolnymi republikami, pod koniec średniowiecza i w XVI wieku księstwem pod władzą Sforzów i Viscontich. W XVI w. Lombardia stała się terenem rywalizacji Francji i Habsburgów, którym ostatecznie przypadła (wpierw gałęzi hiszpańskiej, następnie austriackiej). Pod koniec XVIII wieku została zdobyta przez Napoleona kolejno w składzie Republiki Transpadańskiej, Republiki Cisalpińskiej, Republiki Włoskiej i Królestwa Włoch. Kongres wiedeński zwrócił ją Austrii, w której wraz z Veneto tworzyła Królestwo Lombardzko-Weneckie.
qas: question: Gdzie leżały tereny Lombardii za czasów rzymskich?
answers: text: w prowincji Galia Przedalpejska
generative_answer: w prowincji Galia Przedalpejska

question: Co określał termin Lombardia na początku wieków średnich?
answers: text: wszystkich posiadłości Longobardów w Italii
generative_answer: wszystkie posiadłości Longobardów w Italii

question: Gdzie znajdowała się stolica kraju Lonobardów?
answers: text: w Pawii
generative_answer: w Pawii
Zbrodnia w Ponarach

Zbrodnia w Ponarach – zbiorowe egzekucje przeprowadzane przez okupantów niemieckich i ich litewskich kolaborantów, w czasie II wojny światowej, w latach 1941–1944, nieopodal miejscowości Ponary pod Wilnem.
W okresie pierwszej okupacji sowieckiej w Ponarach rozpoczęto budowę podziemnych magazynów paliwa lotniczego. Gdy w czerwcu 1941 roku Wileńszczyzna została opanowana przez wojska niemieckie, nowy okupant wybrał niedokończone magazyny na miejsce masowych egzekucji. Rozstrzeliwano tam Żydów z Wilna i innych miejscowości, a obok nich także przedstawicieli polskiej inteligencji i członków polskiego ruchu oporu, sowieckich jeńców wojennych, działaczy komunistycznych, Romów. Wykonawcami egzekucji byli przede wszystkim członkowie litewskiej formacji kolaboracyjnej Ypatingasis būrys.
Masowe egzekucje w Ponarach były największą zbrodnią popełnioną w okresie okupacji niemieckiej na Kresach Północno-Wschodnich II Rzeczypospolitej. Dokładna liczba ofiar pozostaje trudna do ustalenia ze względu na fakt, że w ostatnim okresie wojny Niemcy ekshumowali masowe groby i spalili większość zwłok. W literaturze przedmiotu szacowano ją zwykle na około 100 tys. osób. Monika Tomkiewicz, autorka wydanej przez Instytut Pamięci Narodowej monografii na temat zbrodni ponarskiej, ocenia natomiast, że liczba zamordowanych sięgnęła 80 tys. osób, w tym 72 tys. Żydów i 1,5–2 tys. Polaków.

context: Próby ustalenia liczby osób zamordowanych w Ponarach podejmowano jeszcze przed zakończeniem działań wojennych. Przedstawiciele 5. Armii 3. Frontu Białoruskiego, którzy badali miejsce kaźni w lipcu 1944 roku, oszacowali ją na ponad 200 tys. Z kolei komendant Okręgu Wilno Armii Krajowej w raporcie dla Komendy Głównej AK z 26 września 1944 roku informował, że w ciągu trzech lat w Ponarach zamordowano około 130–160 tys. osób, z czego 25–30 proc. stanowić mieli Polacy. Sprawę zbrodni ponarskiej poruszono także w trakcie procesu głównych niemieckich zbrodniarzy wojennych w Norymberdze. W wyroku z 30 września – 1 października 1946 roku Międzynarodowy Trybunał Wojskowy orzekł, że w Ponarach zostało zamordowanych co najmniej 100 tys. „obywateli sowieckich”.
qas: question: Kiedy odbyła się kaźń w Ponarach?
plausible_answers: text: w lipcu 1944
generative_answer: w lipcu 1944

question: Na ile ofiar reprezentanci 5. Armii oszacowali tragedię w Ponarach?
answers: text: ponad 200 tys.
generative_answer: ponad 200 tys.

question: Ile wynosi bilans zgonów zgodnie z informacjami ustalonymi przez Międzynarodowy Trybunał Wojskowy?
answers: text: co najmniej 100 tys.
generative_answer: co najmniej 100 tys.

question: Kto miał zostać zamordowany w Ponarach zgodnie z informacjami przedstawionymi przez Międzynarodowy Trybunał Wojskowy?
answers: text: obywateli sowieckich
generative_answer: obywatele sowieccy

question: Jaki organ orzekł w sprawie morderstw w Ponarach w 1946 roku?
answers: text: Międzynarodowy Trybunał Wojskowy
generative_answer: Międzynarodowy Trybunał Wojskowy
Lot nad kukułczym gniazdem (film)

Lot nad kukułczym gniazdem (One Flew Over the Cuckoo's Nest) – amerykański film fabularny z 1975 roku w reżyserii Miloša Formana, oparty na książce Kena Keseya pod tym samym tytułem wydanej w roku 1962.
Film jest wysoko ceniony przez widzów, w rankingu IMDb Top 250 (najlepsze 250 filmów) jest na 18 miejscu z oceną 8,6.

context: Wersja książkowa opisuje w przybliżeniu tę samą historię (film pomija pewne wątki, a inne skraca), ale z punktu widzenia Wodza Bromdena, którego rola została w filmie zredukowana (rolę tę grał Will Sampson). Oczami Bromdena, poprzez pryzmat jego choroby psychicznej, widzimy władzę żelaznej ręki Wielkiej Oddziałowej (siostra Ratched) i jak ta władza jest stopniowo osłabiana przez McMurphy'ego. Sam Bromden, olbrzymiej postury Indianin, targany wizjami o ukrytej elektryczno-mechanicznej strukturze otoczenia, choć początkowo udaje głuchoniemego, pod wpływem McMurphy'ego nawiązuje kontakt ze światem i uświadamia sobie, że jego wizje są skutkiem przeżyć z czasów wojny, a poczucie niższości wyniósł z dzieciństwa (tytuł pochodzi z wyliczanki, którą Bromden poznał jako chłopiec, film nie wyjaśnia jego znaczenia, aczkolwiek "Kukułcze gniazdo" jest popularnym slangiem na zakład dla obłąkanych). Książkowy opis szpitala psychiatrycznego bardziej opiera się wspomnianej wcześniej krytyce.
qas: question: Kto wcielił się w postać Bromdena?
answers: text: Will Sampson
generative_answer: Will Sampson

question: Czy Bromden posiada jakieś zaburzenie psychiczne?
answers: text: Oczami Bromdena, poprzez pryzmat jego choroby psychicznej
generative_answer: tak

question: Co ukazuje się w wyobrażeniach Wodza?
answers: text: ukrytej elektryczno-mechanicznej strukturze otoczenia
generative_answer: ukryta elektryczno-mechaniczna struktura otoczenia

question: Jaki jest powód przewidzeń Wodza?
answers: text: przeżyć z czasów wojny
generative_answer: przeżycia z czasów wojny

question: Skąd zaczerpnięto pomysł na tytuł książki?
answers: text: z wyliczanki
generative_answer: z wyliczanki
Rainha Dona Amélia (1899)

Rainha Dona Amélia, później República – portugalski krążownik pancernopokładowy, pierwszy stalowy okręt wybudowany w Portugalii. Zwodowany 10 kwietnia 1899 roku, służył w Marinha Portuguesa, pełniąc funkcje reprezentacyjne i bojowe. Ponieważ jednostka była przystosowana do przewożenia jednostki desantowej, rekomendowana była do służby kolonialnej. Po obaleniu monarchii okręt pływał pod nazwą „República”. Utracony został po wejściu na mieliznę 3 sierpnia 1915 roku.

context: W celu dostosowania projektu do portugalskich warunków sprowadzono z Francji inżyniera Alphonse'a Croneau. Opracowany projekt zakładał budowę okrętu o wyporności 1300 ton i prędkości maksymalnej 16 węzłów, po licznych poprawkach parametry te uległy jednak zmianie. Z planowanych czterech krążowników – w wyniku problemów finansowych – udało się ukończyć tylko jeden. Jednostka została zwodowana 10 kwietnia 1899 roku. Na cześć królowej Amelii Orleańskiej otrzymała imię „Rainha Dona Amélia”, co współgrało z nadaniem zbudowanemu w Wielkiej Brytanii większemu krążownikowi królewskiego imienia „Dom Carlos I”. „Rainha Dona Amélia” była pierwszym stalowym okrętem zbudowanym w portugalskiej stoczni, zarazem była ostatnim ukończonym krążownikiem tego państwa.
qas: question: Ile krążowników planowano wybudować?
answers: text: czterech
generative_answer: Cztery

question: W jakim kraju zbudowano krążownik "Dom Carlos I"?
answers: text: w Wielkiej Brytanii
generative_answer: w Wielkiej Brytanii

question: Co było przyczyną wybudowania tylko jednego okrętu?
answers: text: problemów finansowych
generative_answer: Problemy finansowe

question: Który z krążowników był większy "Dom Carlos I" czy "Rainha Dona Amélia"?
answers: text: większemu krążownikowi królewskiego imienia „Dom Carlos I”
generative_answer: "Dom Carlos I"

question: Jakimi parametrami charakteryzował się ukończony krążownik "Rainha Dona Amélia"?
plausible_answers: text: wyporności 1300 ton i prędkości maksymalnej 16 węzłów
generative_answer: Wyporność 1300 ton i prędkość maksymalna 16 węzłów
Must Be the Music. Tylko muzyka

Must Be the Music. Tylko muzyka – polski program telewizyjny typu talent show emitowany od 5 marca 2011 do 8 maja 2016 na antenie telewizji Polsat, oparty na brytyjskim formacie Must be The Music emitowanym na antenie Sky One.
W czerwcu 2016 telewizja Polsat poinformowała, że jedenasta edycja była ostatnią.

context: Druga edycja programu rozpoczęła się jesienią 2011. Przesłuchania do programu rozpoczęły się w czerwcu, zaś pierwszy odcinek został wyemitowany 4 września. Do udziału w odcinkach rozgrywanych na żywo zakwalifikowało się łącznie trzydziestu dwóch uczestników, którzy zostali podzieleni na cztery półfinały. Z każdej rundy do finału awansowało po dwóch uczestników, a pozostałymi dwoma finalistami zostali zdobywcy tzw. „dzikiej karty” (pierwsza zostanie przyznana jak w przypadku I edycji – podczas głosowania na Facebooku na półfinalistów, zaś druga przez słuchaczy Radia RMF FM). W skład komisji juroskiej weszli: Kora Jackowska, Elżbieta Zapendowska, Adam Sztaba oraz Wojciech „Łozo” Łozowski. Program prowadzili Maciej Rock i Paulina Sykut-Jeżyna.
qas: question: Od kiedy transmitowano pierwszą edycję programu rozrywkowego?
plausible_answers: text: 4 września
generative_answer: 4 września

question: Ile osób brało udział w odcinkach realizowanych na żywo w drugiej odsłonie programu?
answers: text: trzydziestu dwóch
generative_answer: trzydzieści dwie

question: W jaki sposób wyłania się zwycięzcę pierwszej dzikiej karty?
answers: text: podczas głosowania na Facebooku na półfinalistów
generative_answer: podczas głosowania na Facebooku na półfinalistów

question: Kto przyznaje drugą dziką kartę?
answers: text: słuchaczy Radia RMF FM
generative_answer: słuchacze radia RMF FM

question: Kto należał do składu sędziowskiego programu?
answers: text: Kora Jackowska, Elżbieta Zapendowska, Adam Sztaba oraz Wojciech „Łozo” Łozowski
generative_answer: Kora Jackowska, Elżbieta Zapendowska, Adam Sztaba oraz Wojciech „Łozo” Łozowski
Linia kolejowa nr 263

Linia kolejowa nr 263 Swarzewo – Krokowa – rozebrana linia kolejowa o długości 17,404 km, która łączyła Swarzewo z Krokową. Budowa ukończona została w 1903. Ruch pociągów pasażerskich na tej linii został wstrzymany w 1989, a towarowy w 1991. Linia została rozebrana pod koniec 2005.

context: Linia Reda – Puck od razu miała dochodzić do Krokowej jednakże budowę rozpoczęto dopiero w 1901, a oddano w 1903. Na odcinku Puck – Swarzewo, linia ma nr 213, a dalej 263. Linia do Krokowej została zbudowana, a później zarządzana, przez spółkę Kleinbahn-Aktiengesellschaft Putzig – Krockow, w której akcjonariuszami byli skarb państwa, prowincja Prusy Zachodnie, powiat pucki z rejencji gdańskiej, przedsiębiorstwo budowy kolei Lenz & Co oraz hrabia von Krockow. Początkowo rozważano budowę linii aż do Żarnowca i Odargowa, jednakże ze względu na koszty z tego przedłużenia zrezygnowano. Prace budowlane prowadziła spółka Lenz & Co z Berlina.
qas: question: Kiedy zakończono realizację linii kolejowej?
answers: text: 1903
generative_answer: w 1903

question: Jakie przedsiębiorstwo zajmowało się konstrukcją i administracją linii?
answers: text: Kleinbahn-Aktiengesellschaft Putzig – Krockow
generative_answer: Kleinbahn-Aktiengesellschaft Putzig – Krockow

question: Jakie podmioty posiadały akcje przedsiębiorstwa, które skonstruowało linię?
answers: text: skarb państwa, prowincja Prusy Zachodnie, powiat pucki z rejencji gdańskiej, przedsiębiorstwo budowy kolei Lenz & Co oraz hrabia von Krockow
generative_answer: skarb państwa, prowincja Prusy Zachodnie, powiat pucki z rejencji gdańskiej, przedsiębiorstwo budowy kolei Lenz & Co oraz hrabia von Krockow

question: Dokąd początkowo miała prowadzić trasa kolei?
answers: text: do Żarnowca i Odargowa
generative_answer: do Żarnowca i Odargowa

question: Czemu postanowiono zarzucić plany o poprowadzeniu trasy do Odargowa?
answers: text: ze względu na koszty
generative_answer: ze względu na koszty

context: W latach 70. ze względu na zaniedbania w remontach drastycznie spadała prędkość przejazdu. Kolej zaczęła przegrywać z bardziej elastycznym transportem autobusowym. W 1979 zawieszono po raz drugi przewozy na linii Puck – Krokowa, pociągi wróciły do Krokowej w maju 1983. Krótko przed wznowieniem przewozów linię po raz ostatni zmodernizowano. W celu zwiększenia atrakcyjności pociągi do Krokowej zaczynały bieg w Redzie, gdzie była możliwość przesiadki na pociągi SKM kursujące do Trójmiasta i Wejherowa.
qas: question: Kiedy pociągi na lini 263 Swarzewo - Krokowa zaczęły kursować wolniej?
answers: text: W latach 70
generative_answer: W latach 70

question: Z jakiego powodu pociągi na lini 263 Swarzewo - Krokowa zaczęły kursować wolniej?
answers: text: zaniedbania w remontach
generative_answer: zaniedbania w remontach

question: Jaki inny transport zaczął wypierać kolej?
answers: text: autobusowym
generative_answer: autobusowy

question: Kiedy po raz pierwszy przestały kursować pociągi między Puckiem – Krokową?
plausible_answers: text: 1979
generative_answer: 1979

question: Jaka była po 1983 stacja początkowa pociągów jadących do Krokowej?
answers: text: Redzie
generative_answer: Reda
Człowiek na torze

Człowiek na torze – polski film psychologiczny z 1956 w reżyserii Andrzeja Munka, zrealizowany na podstawie scenariusza Jerzego Stefana Stawińskiego. Fabuła filmu przedstawia śledztwo w sprawie śmierci starego maszynisty Orzechowskiego (Kazimierz Opaliński), który zginął przejechany przez pociąg. Zeznania trzech świadków zdarzenia, mających odmienne opinie na temat osobowości Orzechowskiego, są wzajemnie sprzeczne, lecz prowadzą ku mrocznej prawdzie o toksycznych relacjach pomiędzy kolejarzami.
Zdjęcia do Człowieka na torze były kręcone pomiędzy kwietniem a wrześniem 1956 jeszcze przed odwilżą październikową 1956. Dzieło Munka i Stawińskiego, zarówno w Polsce, jak i za granicą, zostało przeważnie pozytywnie przyjęte przez krytyków. Zyskało też miano „pierwszego filmu polskiego Października”. W filmie pojawił się unikatowy w kinematografii polskiej rozrachunek z ówczesnymi dokonaniami kina socrealistycznego, a także z okresem stalinizmu. Człowiek na torze jest jednym z pierwszych dzieł polskiej szkoły filmowej.

context: Prace nad Człowiekiem na torze Andrzej Munk rozpoczął jeszcze pod koniec 1955. Reżyser, który miał za sobą realizację licznych dokumentalnych filmów socrealistycznych, zamierzał rozsadzić od środka ulegającą stopniowej kompromitacji konwencję „produkcyjniaka”. Od Człowieka na torze rozpoczęła się współpraca Munka ze scenarzystą Jerzym Stefanem Stawińskim, którego opowiadanie Tajemnica maszynisty Orzechowskiego posłużyło jako źródło adaptacji filmowej. Biuro Scenariuszowe Centralnego Urzędu Kinematografii, otrzymawszy gotowy scenariusz, zatwierdziło go do realizacji, jednak komisja przestrzegła Munka i Stawińskiego przed „przegięciem pałki”. Tymczasem, jak twierdził Stawiński, „w trakcie realizacji Munk pałkę tę przeginał tak skutecznie, że powstał jedyny w tych czasach film atakujący [...] zło minionych lat”. W późniejszym wywiadzie udzielonym Stanisławowi Janickiemu Munk twierdził, iż w czasach stalinizmu „zbyt łatwo było [...] oskarżać. [...] Człowiek na torze był też wyrazem sprzeciwu wobec zrzucania odpowiedzialności za każde zło na «wroga»”.
qas: question: Kto zajmował się tworzeniem filmu "Człowiek na torze"?
answers: text: Andrzej Munk
generative_answer: Andrzej Munk

question: Kto napisał "Tajemnicę maszynisty Orzechowskiego"?
answers: text: Jerzym Stefanem Stawińskim
generative_answer: Jerzy Stefan Stawiński

question: Przed czym zostali ostrzeżeni reżyser i scenarzysta? 
answers: text: „przegięciem pałki”
generative_answer: „przegięciem pałki”

question: Aktem sprzeciwu wobec czego był film "Człowiek na torze"?
answers: text: zrzucania odpowiedzialności za każde zło na «wroga»
generative_answer: zrzucaniu odpowiedzialności za każde zło na «wroga»

question: Kiedy po raz pierwszy wyemitowano "Człowieka na torze"?
plausible_answers: text: 1955
generative_answer: 1955
Piotr Arbués

Piotr Arbués, Piotr z Arbués, hiszp. Pedro Arbués de Épila (ur. między 1440 a 1442 w Épili koło Saragossy, zm. 17 września 1485 w Saragossie) – święty Kościoła katolickiego, męczennik, hiszpański inkwizytor. Członek zakonu kleryckiego kanoników regularnych św. Augustyna, profesor, który po powołaniu na stanowisko inkwizytora padł ofiarą zamachu.

context: Za akceptacją papieża Aleksandra VII od 17 kwietnia 1664 dopuszczono do lokalnego kultu męczennika w Saragossie. Postać zamordowanego inkwizytora do martyrologiów trafiła w 1748 roku, a Pius IX potwierdził świętość Piotra z Arbués, kanonizując go 29 czerwca 1867 roku. Kanonizacja ta wzbudzała duże kontrowersje ze względu na pełnienie przez niego funkcji inkwizytora w okresie wzmożonych represji przeciwko żydowskim konwertytom. Spotkała się ona z protestami nie tylko środowisk żydowskich, ale także wielu chrześcijan.
qas: question: W jaki sposób umarł Piotr Arbués?
answers: text: Postać zamordowanego inkwizytora
generative_answer: Został zamordowany

question: Kto dokonał kanonizacji Piotra Arbués?
answers: text: Pius IX
generative_answer: Pius IX

question: Z jakiego powodu kanonizacja Piotra Arbués wzbudzała kontrowersje?
answers: text: ze względu na pełnienie przez niego funkcji inkwizytora w okresie wzmożonych represji przeciwko żydowskim konwertytom
generative_answer: ze względu na pełnienie przez niego funkcji inkwizytora w okresie wzmożonych represji przeciwko żydowskim konwertytom

question: Czy kanonizacja Piotra Arbués została poparta przez środowiska żydowskie?
answers: text: Spotkała się ona z protestami nie tylko środowisk żydowskich
generative_answer: nie

question: Kiedy został wybrany papież Aleksander VII?
plausible_answers: text: 17 kwietnia 1664
generative_answer: 17 kwietnia 1664