Szop pracz

Szop pracz, szop amerykański (Procyon lotor) – gatunek średnich rozmiarów ssaka z rodziny szopowatych (Procyonidae) pochodzący z Ameryki Północnej. Największy przedstawiciel rodziny szopowatych, o ciele długości od 40 do 70 cm i masie 3,5–9 kg, zazwyczaj aktywny w nocy. Szop jest wszystkożerny, a jego pokarm, to 40% bezkręgowce, 33% – rośliny i 27% – kręgowce. Sierść szopa o szarym kolorze w 90% składa się z gęstego podszerstka, który chroni przed zimnem. Najbardziej charakterystyczne cechy szopa pracza to niezwykle zręczne przednie łapy i czarny wzór maski wokół oczu; są one elementami mitologii kilku szczepów Indian. Szopy znane są z inteligencji; badania wykazują, że zwierzęta te przechowują w pamięci rozwiązania zadań nawet przez trzy lata.
Pierwotne miejsca występowania szopa pracza to lasy liściaste i mieszane Ameryki Północnej, jednak dzięki dużej zdolności adaptacji zwierzęta te przystosowały się do życia na terenach górskich i mokradłach słonych, a także na obszarach zurbanizowanych, gdzie bywają uważane za szkodniki. Na skutek ucieczek z ludzkich domów i przeprowadzanych w połowie XX wieku introdukcji szopy spotyka się również w kontynentalnej Europie, w rejonie Kaukazu i w Japonii.
Przez długi czas uważano, że szopy pracze prowadzą typowo samotniczy tryb życia, lecz istnieją dowody, że zwierzęta te angażują się w różne zachowania społeczne zależnie od płci. Spokrewnione samice często żyją na wspólnym terytorium, a niespokrewnione samce łączą się w grupy do maksymalnie czterech osobników, aby wspólnie bronić się przed intruzami – przeważnie obcymi samcami podczas okresu godowego. Rozmiar areału osobniczego jest sprawą indywidualną i wynosi od 3 ha dla żyjących w mieście samic, do 50 km² w przypadku samców żyjących na prerii. Wiosną, po trwającej około 65 dni ciąży, samica rodzi od dwóch do pięciu młodych, którymi opiekuje się do późnej jesieni. Mimo że szopy żyjące w niewoli mogą osiągnąć wiek ponad 20 lat, średnia długość życia na wolności wynosi od 1,8 do 3,1 roku. Na terenach zamieszkałych przez ludzi głównymi przyczynami śmierci szopów praczy są polowania i wypadki drogowe. Polska nazwa gatunkowa pochodzi od charakterystycznego „płukania pokarmu” – zachowania które zaobserwowano jedynie w niewoli.

context: Próby introdukowania szopów praczy na teren ZSRR rozpoczęto w roku 1936 i do roku 1962 powtarzano je 25 razy. W sumie wypuszczono 1222 osobniki, z których 64 pochodziły z ogrodów zoologicznych i ferm futerkowych. 38 pochodziło z Europy Zachodniej. Pozostałe zwierzęta przeniesiono z populacji stworzonej na Zakaukaziu. Zasięg występowania tego gatunku na terenie ZSRR zawsze był wyspowy, ponieważ szopy introdukowano w różnych, odległych od siebie miejscach. Żadna z prób wprowadzenia szopa na dalekim wschodzie Rosji się nie powiodła. Melanistyczne szopy wypuszczone na wyspie Petrov niedaleko Władywostoku i na niektórych terenach południowych Kraju Nadmorskiego, nie przetrwały tam. Na terenie Azji Środkowej szopy wypuszczono w Obwodzie dżalalabadzkim w Kirgistanie, ale w styczniu 1963 roku określono tamtejszą ich populację jako „praktycznie nieistniejącą”. Duża i stabilna populacja (pozwalająca na coroczny odstrzał 1000–1500 osobników) powstała w Azerbejdżanie w wyniku skutecznej introdukcji w roku 1937. Prawdopodobnie przetrwały introdukcję szopy wypuszczone na nizinnych terenach w okolicy rzek Tieriek i Sulak w Dagestanie. Nie udało się wprowadzić szopów w okolicach rzeki Kubań i w Kabardo-Bałkarii. Powiodło się na terenie Białorusi, gdzie w latach 1954 i 1958 przeprowadzono trzy próby introdukcji grup szopów składających się z 52, 37 i 38 osobników. Dane z 1 stycznia 1963 roku szacują rozmiar populacji szopów w tym kraju na 700 osobników.
qas: question: Czy wszystkie osobniki, które chciano wykorzystać do introdukowania tego gatunku w Związku Radzieckim pochodziły z Europy?
answers: text: 38 pochodziło z Europy Zachodniej. Pozostałe zwierzęta przeniesiono z populacji stworzonej na Zakaukaziu
generative_answer: nie

question: Dlaczego zasięg jego występowania w Związku Radzieckim jest nierównomierny?
answers: text: ponieważ szopy introdukowano w różnych, odległych od siebie miejscach
generative_answer: ponieważ szopy introdukowano w różnych, odległych od siebie miejscach

question: Ile osobników tego gatunku można odstrzelić każdego roku na terenie Azerbejdżanu?
answers: text: 1000–1500
generative_answer: 1000–1500

question: Czy na Białorusi przeprowadzone próby introdukowania tego gatunku dały pozytywny rezultat?
answers: text: Powiodło się na terenie Białorusi
generative_answer: tak