clarin-pl/poquad huggingface dataset:
Leonello d’Este

Leonello d’Este (ur. 21 września 1407, zm. 1 października 1450) – senior Ferrary i Modeny w latach 1441-1450 z rodu d’Este. Syn Mikołaja III d’Este.
Leonello był drugim synem z pozamałżeńskiego związku Mikołaja III d’Este ze Stellą dell'Assassini. Po śmierci starszego brata Hugona, ściętego z rozkazu ojca w 1425 roku, został wyznaczony na następcę tronu Ferrary. Odebrał gruntowne wykształcenie humanistyczne pod okiem Guarina z Werony. W 1441 roku po śmierci ojca objął władzę nad Ferrarą. Zagrożony ze strony Wenecji w 1443 roku zawarł przymierze z królem Neapolu, potwierdzone ślubem z jego córką, Marią. W okresie jego rządów Ferrara stała się kulturalnym centrum północnych Włoch. Na jego dwór ściągali wybitni ówcześni uczeni, wśród nich Leon Baptysta Alberti, Teodor Gaza. Biorąc wzór z Dialogów Platona, prowadził ze swoimi gośćmi dyskusje na tematy naukowe i literackie, przede wszystkim dotyczące antyku. Leonello wspierał też rozwój ferraryjskiego malarstwa, zlecając wykonanie rozmaitych prac malarzom miejscowym i przyjezdnym (Pisanellowi, Jacopo Belliniemu).

context: Pisanello, który w Ferrarze bawił już za Mikołaja III, również za panowania Leonella odwiedzał tamtejszy dwór. Wykonał dla niego między innymi obraz świętego Antoniego pustelnika i świętego Jerzego, w której to postaci uwiecznił samego Leonella. Spod pędzla Pisanella wyszedł też portret młodej kobiety, przedstawiający Ginewrę d’Este, siostrę Leonella. Nadal też dla rodu malował Jacopo Bellini, który w 1441 roku otrzymał od Leonella dwa korce zboża jako wynagrodzenie. Przez krótki czas bawił w Ferrarze młody Andrea Mantegna. Artysta, będący później ozdobą mantuańskiego dworu Izabelli d’Este, wpłynął istotnie jako dojrzały już malarz na rozwój ferraryjskiego malarstwa. Jednym z najważniejszych wydarzeń artystycznych za panowania Leonella był przyjazd w 1450 roku Rogiera van der Weydena. Malarstwo olejne nie było jeszcze wówczas w Ferrarze znane, płótna flamandzkiego mistrza poruszyły więc mocno miejscowych artystów. Leonello nabył od Flamanda tryptyk przedstawiający zdjęcie z krzyża.
qas: question: Jakie dzieła stworzył Pisanello za czasów Mikołaja III?
plausible_answers: text: obraz świętego Antoniego pustelnika i świętego Jerzego
generative_answer: obraz świętego Antoniego pustelnika i świętego Jerzego

question: Jaka postać na obrazie była ukazana jako święty Jerzy?
answers: text: Leonella
generative_answer: Leonell

question: Kim była Ginewra d’Este?
answers: text: siostrę Leonella
generative_answer: siostrą Leonella

question: Jakie wynagrodzenie dostał Leonello?
answers: text: dwa korce zboża
generative_answer: dwa korce zboża

question: Jaki obraz widniał na tryptyku od Flamanda?
answers: text: zdjęcie z krzyża
generative_answer: zdjęcie z krzyża
KT-73

KT-73 – polski kuter torpedowy z okresu zimnej wojny, jeden z dziewiętnastu pozyskanych przez Polskę radzieckich okrętów projektu 183. Jednostkę zbudowano w stoczni numer 5 w Leningradzie, a następnie została wydzierżawiona przez Polskę i 11 października 1958 roku weszła w skład Marynarki Wojennej. Intensywnie eksploatowany okręt, oznaczony znakami burtowymi KT-73 i 403, został wycofany ze służby w styczniu 1971 roku.

context: Po zawarciu 5 września 1958 roku umowy o dzierżawie, 11 października jednostka pod oznaczeniem KT-73 (KT – kuter torpedowy) rozkazem Dowódcy Marynarki Wojennej nr 044/Org. została przyjęta w skład Marynarki Wojennej (wraz z bliźniaczymi kutrami KT-71, KT-72, KT-74, KT-75, KT-76, KT-77, KT-78, KT-79, KT-91 i KT-92). Okręt początkowo wchodził w skład Dywizjonu Kutrów Torpedowych stacjonując w Gdyni, przeformowanego w listopadzie 1958 roku w Brygadę Kutrów Torpedowych, także z bazą z Gdyni. 1 stycznia 1960 roku numer burtowy okrętu został zmieniony na 403. Po zakończeniu okresu dzierżawy, 1 stycznia 1962 roku jednostka została zakupiona przez Marynarkę Wojenną w cenie 120 000 zł. W wyniku reorganizacji od 1965 roku Brygada Kutrów Torpedowych przyjęła nazwę 3. Brygady Kutrów Torpedowych, a okręt przydzielono do 2. Dywizjonu Kutrów Torpedowych. Podczas długoletniej służby kuter (podobnie jak inne polskie jednostki proj. 183) był intensywnie eksploatowany, uczestnicząc w ćwiczeniach i manewrach, a na jego pokładzie wyszkoliło się wielu morskich specjalistów. 1 września 1970 roku okręt został rozkazem Dowódcy Marynarki Wojennej (nr 041/Org.) skreślony z listy floty. Po raz ostatni banderę opuszczono 1 stycznia 1971 roku.
qas: question: Kiedy podpisano umowę o dzierżawę kutrów torpedowych?
answers: text: 5 września 1958 roku
generative_answer: 5 września 1958 roku

question: Gdzie przyjęto KT-73?
answers: text: w skład Marynarki Wojennej
generative_answer: w skład Marynarki Wojennej

question: Co oznacza skrót "KT"?
answers: text: kuter torpedowy
generative_answer: kuter torpedowy

question: Gdzie kutry torpedowe miały swoją bazę? 
answers: text: w Gdyni
generative_answer: w Gdyni

question: Ile kosztowały wszystkie kutry torpedowe marynarki wojennej?
plausible_answers: text: 120 000 zł
generative_answer: 120 000 zł
Choroba Parkinsona

Choroba Parkinsona (łac. morbus Parkinsoni; ang. Parkinson’s disease, PD), dawniej: drżączka poraźna (łac. paralysis agitans) – samoistna, powoli postępująca, zwyrodnieniowa choroba ośrodkowego układu nerwowego, należąca do chorób układu pozapiramidowego. Nazwa pochodzi od nazwiska londyńskiego lekarza Jamesa Parkinsona, który w 1817 roku rozpoznał i opisał objawy tego schorzenia (jego podłoże anatomiczne i biochemiczne poznano jednak dopiero w latach 60. XX wieku).

context: Objawy choroby Parkinsona pojawiają się i narastają powoli i stopniowo w ciągu kilkunastu lat. Początkowo chorzy zauważają pewne spowolnienie ruchowe i niezgrabność w ruchach, pojawiają się zaburzenia pisania (mikrografizm – bardzo drobne pismo). Spowolnieniu ulegają procesy psychiczne. Niekiedy chorzy sądzą, iż są to objawy zmian reumatycznych lub starszego wieku. Jednak po pewnym czasie osoby chore na chorobę Parkinsona zauważają u siebie zaburzenia równowagi lub trudności z wykonywaniem takich prostych czynności jak wstawanie z krzesła czy z łóżka. Na tym etapie choroby pacjent z reguły zjawia się u lekarza.
qas: question: Ile lat może rozwiać się choroba Parkinsona?
answers: text: kilkunastu
generative_answer: kilkanaście

question: Jakie objawy zwiastują chorobę Parkinsowa?
answers: text: spowolnienie ruchowe i niezgrabność w ruchach
generative_answer: spowolnienie ruchowe i niezgrabność w ruchach

question: Czym jest mikrografizm?
answers: text: bardzo drobne pismo
generative_answer: bardzo drobnym pismem

question: Czy choroba Parkinsona wpływa na równowagę?
answers: text: osoby chore na chorobę Parkinsona zauważają u siebie zaburzenia równowagi
generative_answer: tak

question: Z jakimi czynnościami ma problem osoba chora na Parkinsona?
answers: text: wstawanie z krzesła czy z łóżka
generative_answer: wstawanie z krzesła czy z łóżka
Łemkowie

Łemkowie, wymiennie: Rusini, Rusnacy, Rusnaki – wschodniosłowiańska grupa etniczna stanowiąca integralną część narodu rusińskiego (karpatoruskiego), do okresu wysiedleń w latach 1945–1947 (wysiedlenia do ZSRR, akcja „Wisła”) zamieszkująca głównie w zwartej grupie obszar Beskidu Niskiego oraz zachodnich krańców Bieszczadów i wschodnich Beskidu Sądeckiego.
Jedna z czterech uznanych prawnie mniejszości etnicznych w Polsce. Łemkowie z Polski wchodzą w kontinuum etnograficzne z ludnością wschodniosłowiańską, wywodzącą się także z przeciwległych stoków Karpat, która – pod różnymi nazwami – uznawana jest za odrębną autochtoniczną mniejszość narodową na Słowacji, w Czechach, Węgrzech, Rumunii, a także w Bośni i Hercegowinie, Serbii oraz Chorwacji.
Obecnie mniejszość Łemków mieszka w historycznej ojczyźnie, pozostali żyją w diasporze na terenie Polski, Ukrainy, a także w USA i w Kanadzie.

context: W ramach akcji „Wisła” wysiedleni zostali zaś na obszar Polski północnej i zachodniej. Przyjmuje się, że w gronie osób wówczas wysiedlonych było 30–35 tys. Łemków w jakiś sposób świadomych swej odrębności etnicznej czy kulturowej. Możliwość powrotu na Łemkowszczyznę zaistniała po odwilży politycznej w 1956, jednak powroty nie były masowe (według różnych ocen od 3% do 10% wysiedlonych). Większość Łemków pozostała zatem w miejscach przesiedlenia, co w konsekwencji doprowadziło do nowego podziału współczesnej społeczności łemkowskiej na Łemków z zachodu Polski oraz Łemków z Beskidu. Na podział ten nałożył się po 1989 instytucjonalny rozdźwięk pomiędzy dwiema łemkowskimi opcjami etnicznymi – w Legnicy na zachodzie Polski rozpoczęło działalność Stowarzyszenie Łemków (propagujące łemkowską świadomość etniczną), w Gorlicach z kolei działa Zjednoczenie Łemków (grupujące ludność łemkowską o ukraińskiej świadomości etnicznej).
qas: question: Ile Łemków zostało wysiedlonych podczas akcji "Wisła"?
answers: text: 30–35 tys.
generative_answer: 30–35 tys.

question: Jaki cel miało Stowarzyszenie Łemków?
answers: text: propagujące łemkowską świadomość etniczną
generative_answer: propagowanie łemkowskiej świadomości etnicznej

question: W jakim mieście znajduje się Zjednoczenie Łemków?
answers: text: w Gorlicach
generative_answer: w Gorlicach

question: Ile procent Łemków zostało wysiedlonych w ramach akcji "Wisła"?
plausible_answers: text: od 3% do 10%
generative_answer: od 3% do 10%

question: Czy społeczność łemkowska była podzielona?
answers: text: Większość Łemków pozostała zatem w miejscach przesiedlenia, co w konsekwencji doprowadziło do nowego podziału współczesnej społeczności łemkowskiej na Łemków z zachodu Polski oraz Łemków z Beskidu
generative_answer: tak
USS Porter (DD-59)

USS Porter (Destroyer No. 59/DD-59) – amerykański niszczyciel typu Tucker zbudowany dla United States Navy w czasie I wojny światowej. Po wojnie służył w United States Coast Guard. Nazwa okrętu pochodziła od Davida Portera i Davida Dixona Portera.
Stępkę okrętu położono w stoczni William Cramp and Sons w Filadelfii 24 sierpnia 1914 r., Okręt miał ponad 96 metrów długości i 9,1 metra szerokości. Jego standardowa wyporność to 1090 długich ton (1110 t). Był uzbrojony w 4 działa kal. 102 mm i 8 wyrzutni torpedowych kal. 533 mm. Był napędzany przez parę turbin parowych, które pozwalały na rozpędzenie go do prędkości 29,5 węzła.
Wszedł do służby w kwietniu 1916 r. W dziewiczy rejs „Porter” popłynął na Karaiby. Następnie – po przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do I wojny światowej w kwietniu 1917 r. – niszczyciel wszedł w skład pierwszej eskadry niszczycieli wysłanej za ocean. Patrolował Morze Irlandzkie bazując w Queenstown. Poważnie uszkodził okręt podwodny U-108 w kwietniu 1918 r.
Po wojnie, po powrocie do Stanów Zjednoczonych „Porter” operował w pobliżu wschodniego wybrzeża USA do momentu wycofania go ze służby w czerwcu 1922 r. W czerwcu 1924 r. okręt został przekazany United States Coast Guard w ramach wzmocnienia tej formacji po wprowadzeniu prohibicji (patrole rumowe). Operował pod nazwą USCGC Porter (CG-7) do 1933 r., gdy został zwrócony US Navy. W tym samym roku nazwę okrętu zmieniono na DD-59 by zwolnić nazwę „Porter” dla innego niszczyciela. Został sprzedany na złom w sierpniu 1934 r.

context: Po przegłosowaniu przez Kongres Stanów Zjednoczonych Dwudziestej Pierwszej Poprawki do Konstytucji, kończącej prohibicję w lutym 1933 r., zaplanowano, że „Porter” wróci do Marynarki. 27 maja 1933 r. niszczyciel dotarł do Philadelphia Navy Yard i został tam wycofany ze służby dziewięć dni później, 5 czerwca. Niszczyciel został przekazany do US Navy 30 czerwca. Następnie okręt został przemianowany na „DD-59” w celu zwolnienia nazwy, którą przydzielono nowemu niszczycielowi. „DD-59” pozostał poza służbą (ang. noncommissioned status) do momentu skreślenia z listy jednostek floty (Naval Vessel Register) 5 lipca 1934 r. Został sprzedany na złom 22 sierpnia zgodnie z ustaleniami londyńskiego traktatu morskiego.
qas: question: Którą poprawkę do konstytucji przegłosowano?
answers: text: Dwudziestej Pierwszej
generative_answer: dwudziestą pierwszą

question: Gdzie dopłynął niszczyciel na koniec maja 1933 roku?
answers: text: do Philadelphia Navy Yard
generative_answer: do Philadelphia Navy Yard

question: Czy niszczyciel długo służył po dotarciu do Philadelphia Navy Yard?
answers: text: został tam wycofany ze służby dziewięć dni później
generative_answer: nie

question: Dlaczego zmieniono nazwę okrętowi?
answers: text: w celu zwolnienia nazwy, którą przydzielono nowemu niszczycielowi
generative_answer: w celu zwolnienia nazwy, którą przydzielono nowemu niszczycielowi

question: Kiedy sprzedano niszczyciela na złom?
answers: text: 5 lipca 1934 r.
generative_answer: 5 lipca 1934 r.
Andrzej Kosmala

Andrzej Marian Kosmala (ur. 30 stycznia 1946 w Pleszewie) – były menadżer Edwarda Hulewicza i Krzysztofa Krawczyka, dziennikarz, autor tekstów piosenek, producent nagrań, dyrektor kilku instytucji artystycznych, członek ZPR Records, współzałożyciel K&K Studio. Od 2021 menadżer Andrzeja Rybińskiego.

context: W latach 60 i 70. był dyrektorem kilku instytucji artystycznych m.in. Estrady Poznańskiej. W tym czasie rozpoczął pracę dziennikarską, którą kontynuuje do dnia dzisiejszego, ale na dużo mniejszą skalę niż wtedy. W 1968 został menadżerem Edwarda Hulewicza, z którym współpracował do 1974. W tym czasie napisał także kilka tekstów do jego piosenek oraz stworzył fan klub piosenkarza w Estradzie Poznańskiej. W 1974 rozpoczął współpracę z Krzysztofem Krawczykiem, jako jego osobisty menadżer, która trwała aż do śmierci artysty w 2021. Jest twórcą wielu tekstów piosenek artysty. Pod koniec lat 70. założył z Ryszardem Kniatem w Poznaniu K&K Studio (Kniat & Kosmala) zajmujące się nagrywaniem i wydawaniem kaset oraz płyt. W wytwórni znajduje się ponad 800 nagrań piosenek w wykonaniu Krawczyka. W latach 80. współpracował z wytwórną ZPR Records przy tworzeniu i wydawaniu płyt m.in. Magdaleny Dureckiej, Grzegorza Ciechowskiego, Lombardu, Eleni i K. Krawczyka. W 1992 w K&K Studio współpracował z poznańską grupą New Ace pomagając w produkcji i wydaniu albumów Bez komentarza oraz Kolędy polskie. Był dziennikarzem wielokrotnie akredytowanym na muzyczne festiwale, m.in. na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, czy Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie.
qas: question: Kiedy rozpoczął pracę jako dziennikarz?
answers: text: W latach 60 i 70
generative_answer: W latach 60 i 70

question: Kiedy objął stanowisko menadżera Hulewicza?
answers: text: W 1968
generative_answer: W 1968

question: W którym roku Krawczyk odszedł na emeryturę?
answers: text: w 2021
generative_answer: w 2021

question: W jaki sposób menadżer wsparł zespół New Ace?
answers: text: pomagając w produkcji i wydaniu albumów Bez komentarza oraz Kolędy polskie
generative_answer: pomógł w produkcji i wydaniu albumów Bez komentarza oraz Kolędy polskie

question: Czy podejmował się współpracy z Krawczykiem?
answers: text: W 1974 rozpoczął współpracę z Krzysztofem Krawczykiem
generative_answer: tak
Seweryn Steinwurzel

Seweryn Steinwurzel (ur. 18 stycznia 1898 w Warszawie, zm. 27 grudnia 1983 w Lod) – polski operator filmowy żydowskiego pochodzenia. Jeden z najwybitniejszych operatorów okresu kina międzywojennego w Polsce.

context: Po demobilizacji w styczniu 1947 wyjechał do Argentyny, gdzie był operatorem dwóch filmów, m.in. Uma Luz na Estrada, a następnie prowadził warsztat konstrukcji i naprawy sprzętu filmowego. Później przeprowadził się do Brazylii, gdzie objął stanowisko naczelnego inżyniera działu mechaniki w wytwórni „Lider Cinematografica” w Rio de Janeiro. Zajmował się tam konstrukcją i konserwacją sprzętu automatycznego do wywoływania filmów. W 1975 wyjechał do Izraela i osiadł w Lod, gdzie mieszkał do końca życia.
qas: question: Jaką funkcję pełnił po przeniesieniu się do Brazylii?
answers: text: naczelnego inżyniera działu mechaniki
generative_answer: naczelnego inżyniera działu mechaniki

question: W którym roku przeniósł się na Bliski Wschód?
answers: text: 1975
generative_answer: 1975

question: Gdzie zmarł?
answers: text: w Lod
generative_answer: w Lod

question: W którym z brazylijskich miast mieszkał i pracował?
answers: text: w Rio de Janeiro
generative_answer: w Rio de Janeiro

question: Jaki tytuł nosił drugi film, w którego produkcji brał udział w Argentynie?
plausible_answers: text: dwóch filmów
generative_answer: dwóch filmów
Revolut

Revolut Ltd – brytyjskie przedsiębiorstwo z siedzibą w Londynie świadczące usługi bankowe. Oferuje m.in. karty prepaid (MasterCard i VISA), wymianę walut, usługi związane z kryptowalutami oraz płatności peer-to-peer.

context: Podejrzenie budzą również źródła inwestowania przedsiębiorstwa. W ciągu swojego istnienia Revolut pozyskał $336 mln. finansowania. Większość tych pieniędzy ($250 mln) wyłożył fundusz DST Global(ros.) kontrolowany przez przedsiębiorcę rosyjskiego Jurija Milnera(ros.), który w styczniu 2018 roku znalazł się na opublikowanej przez Departament Stanu liście oligarchów zbliżonych do Kremla. Z kolei jednym z inwestorów funduszu DST był holding Gazprom Invest(ros.), który jest kierowaną przez Aliszera Usmanowa jednostką zależną Gazpromu, gdzie obowiązki zastępcy dyrektora generalnego ds. nauki pełni Nikołaj Mironowicz Storonski (ros. Николай Миронович Сторонский), ojciec współzałożyciela firmy Revolut.
qas: question: Ile pieniędzy zdobył Revolut z finansowania?
answers: text: $336 mln
generative_answer: $336 mln

question: Z jakiego kraju pochodzi Jurij Milner?
answers: text: rosyjskiego
generative_answer: Rosji

question: Jaki organ publikował listę oligarchów zbliżonych do Kremla?
answers: text: Departament Stanu
generative_answer: Departament Stanu

question: Jakie stanowisko piastuje Nikołaj Mironowicz Storonski?
answers: text: zastępcy dyrektora generalnego ds. nauki
generative_answer: zastępcy dyrektora generalnego ds. nauki

question: Jak nazywa się syn Storonskiego?
plausible_answers: text: Aliszera Usmanowa
generative_answer: Aliszer Usmanow
Bauhaus

Bauhaus – uczelnia artystyczno-rzemieślnicza powstała w Weimarze z połączenia Akademii Sztuk Pięknych i Szkoły Rzemiosł Artystycznych w 1919 r., później od 1925 r. działająca w Dessau (dziś Dessau-Roßlau) i w latach 1932–1933 w Berlinie. Została utworzona przez Waltera Gropiusa.
Związane z działalnością Bauhausu lub będące owocem oraz świadectwem jego działalności budynki w Weimarze oraz w Dessau-Roßlau zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO:
Określenie Bauhaus używane bywa również potocznie i nieściśle jako nazwa stworzonego przez nią kierunku architektonicznego jako jednego z prądów w obrębie niemieckiego modernizmu, przy czym sporne jest, czy można mówić o szkole Bauhausu (Bauhaus-Schule) jako dającym się jednoznacznie określić jednolitym zjawisku.

context: Po wygaśnięciu umowy Walter Gropius wzniósł w Dessau zespół nowoczesnych budynków uczelni oraz osiedle dla mistrzów. Po przeniesieniu Bauhausu, jeszcze do 1927 roku funkcjonował on pod kierownictwem Gropiusa. O ile w Weimarze nauka koncentrowała się na rzemieślniczej pracy warsztatowej, w Dessau przykładano większą wagę do nauczania teorii. Wzrosła też znacząco liczba studentów, a nowy dyrektor, Hannes Meyer, dopuścił działalność polityczną studentów, co doprowadziło do powszechnego kojarzenia Bauhausu z komunizmem. Jego następca, Ludwig Mies van der Rohe, dążył do przekształcenia opartej na duchu współpracy i interdyscyplinarnej uczelni w klasyczną autorską szkołę architektury.
qas: question: Kiedy Gropius zajął się budową nowych placówek edukacyjnych?
answers: text: Po wygaśnięciu umowy
generative_answer: Po wygaśnięciu umowy

question: Kto zajął się budową nowych placówek edukacyjnych?
answers: text: Walter Gropius
generative_answer: Walter Gropius

question: W którym roku Gropius dostał posadę zarządcy Bauhausu?
plausible_answers: text: 1927
generative_answer: w 1927

question: Na czym skupiało się kształcenie w Weimerze?
answers: text: rzemieślniczej pracy warsztatowej
generative_answer: rzemieślniczej pracy warsztatowej

question: Kto objął kierownictwo nad Bauhausem po Gropiusie?
answers: text: Hannes Meyer
generative_answer: Hannes Meyer
Andrzej Iwan

Andrzej Iwan (ur. 10 listopada 1959 w Krakowie) – polski piłkarz i trener piłkarski. W latach 1978–1987 reprezentant Polski w piłce nożnej. Uczestnik Mistrzostw Świata 1978, srebrny medalista (za zajęcie III. miejsca) Mistrzostw Świata 1982.

context: W maju 2005 roku Iwan znalazł nowego pracodawcę – występujący w klasie okręgowej Płomień Jerzmanowice. W klubie z podkrakowskiej miejscowości pracował w dwóch okresach, jednak niezbyt długo. Związane to było z problemami zdrowotnymi byłego reprezentanta kraju. Iwan powrócił na ławkę trenerską Płomienia 4 listopada 2005 roku, by już w styczniu pożegnać się z zespołem. W marcu 2006 roku objął stanowisko trenera drużyny juniorskiej Wiatru Ludźmierz, by po zakończeniu sezonu pożegnać się z podhalańskim klubem. W następnym sezonie został trenerem drużyny Orlęta Rudawa. Pracował w klubie Wieczysta Kraków w roli doradcy. W 2021 powrócił do Wisły Kraków, obejmując stanowisku w dziale skautingu.
qas: question: Dlaczego Iwan nie pracował długo w podkrakowskim klubie?
answers: text: problemami zdrowotnymi
generative_answer: miał problemy zdrowotne

question: Jak nazywała się drużyna, którą trenował Iwan w 2005 roku?
answers: text: Płomień Jerzmanowice
generative_answer: Płomień Jerzmanowice

question: Jak nazywał się podhalański klub piłkarski trenowany przez Iwana?
answers: text: Wiatru Ludźmierz
generative_answer: Wiatr Ludźmierz

question: Czy Orlęta Rudawa była trenowana przez Iwana?
answers: text: W następnym sezonie został trenerem drużyny Orlęta Rudawa
generative_answer: tak

question: W którym roku Iwan zaczął swoją karierę jako trener?
plausible_answers: text: 2005
generative_answer: 2005
Kylo Ren

Kylo Ren, właściwie Ben Solo – fikcyjna postać ze świata Gwiezdnych wojen, po raz pierwszy pojawiająca się w filmie Gwiezdne wojny: Przebudzenie Mocy z 2015 roku, gdzie w jego rolę wcielił się Adam Driver.

context: Około 30 lat po bitwie o Endor szukał siedziby Luke’a, by go unicestwić. Torturując pilota Ruchu Oporu Poe Damerona, dowiedział się, że fragment mapy kryjówki wuja znalazł się w pamięci droida BB-8. Po ataku na Takodanę wyczuł Moc w Rey. Porwał kobietę i przewiózł do bazy Starkiller. Gdy bazę zaatakowały siły Ruchu Oporu, Ren natknął się na infiltrującego obiekt ojca. Han starał się go nawrócić na jasną stronę Mocy, lecz Ren go zabił, przebijając go mieczem świetlnym. Zraniony przez Chewbaccę, Kylo ewakuował się z eksplodującego budynku i udał się tropem Rey i Finna. Po pokonaniu byłego szturmowca przez Kylo Rena, Rey wzięła miecz świetlny. Dzięki Mocy udało jej się obezwładnić Rena, ale po chwili zostali rozdzieleni przez szczelinę w ziemi. Z rozkazu Snoke’a, który postanowił dokończyć szkolenie Kylo, na ratunek przybył mu generał Hux i obaj opuścili bazę Starkiller, zanim ta została zniszczona przez pilotów Ruchu Oporu.
qas: question: Kogo zaatakował Chewbacca?
answers: text: Kylo
generative_answer: Kylo

question: Piloci jakiej organizacji zmietli bazę z powierzchni ziemi?
answers: text: Ruchu Oporu
generative_answer: Ruchu Oporu

question: Jaka jednostka posiadała wgraną mapę schronienia wuja?
answers: text: droida BB-8
generative_answer: droid BB-8

question: Jak nazywała się postać trenująca Kylo?
answers: text: Snoke’a
generative_answer: Snoke