Brabham BT49

Brabham BT49 – samochód Formuły 1, zaprojektowany przez Gordona Murraya dla brytyjskiego zespołu Brabham. Uczestniczył w sezonach 1979–1982 Formuły 1 i był używany przez Nelsona Piqueta, gdy ten zdobył swój tytuł mistrza świata w roku 1981.
Samochód zaprojektowano jako przejściowego zastępcę dla napędzanego silnikami Alfa Romeo Brabhama BT48 po tym, gdy właściciel zespołu, Bernie Ecclestone, zdecydował się na zakończenie współpracy z włoskim producentem. BT49 został stworzony w sześć tygodni i korzystał z wielu elementów modelu BT48, ale w przeciwieństwie do niego był wyposażony w silnik Ford Cosworth DFV. Nadwozie monocoque wykonano ze stopów aluminium oraz włókien węglowych. Samochód w pewnych okresach był wyposażony w zawieszenie hydropneumatyczne oraz "hamulce chłodzone wodą".
Brabham BT49 używany był przez cztery sezony. Zbudowano siedemnaście egzemplarzy modelu. Od 1995 roku BT49 bierze udział w zawodach historycznych samochodów Formuły 1.

context: Na początku sezonu 1980 Piquet zdobył punkty w Grand Prix Argentyny i RPA (wyścigi te wygrali odpowiednio Alan Jones w Williamsie FW07 oraz René Arnoux w turbodoładowanym Renault RE20). W czwartym wyścigu sezonu, o Grand Prix Stanów Zjednoczonych Zachód Piquet w poprawionym Brabhamie BT49 z ulepszonymi sekcjami bocznymi, nadwoziem i zawieszeniem wywalczył pole position z przewagą ponad jednej sekundy i wygrał wyścig, prowadząc od startu do mety. Piquet w pozostałych do końca sezonu eliminacjach zdobył punkty w siedmiu z dziesięciu wyścigów. Pod koniec sezonu, na Grand Prix Holandii odbywające się na szybkim torze Circuit Park Zandvoort, wydłużono rozstaw osi w Brabhamie BT49 o 7,5 cm, a samochód był ustawiony tak, by minimalizować opór powietrza. W wyścigu wygrał Piquet po tym, jak Alan Jones zniszczył swój samochód wskutek otarcia o krawężnik. Piquet wygrał kolejny wyścig, o Grand Prix Włoch i objął prowadzenie w mistrzostwach. Do końca sezonu model BT49 był prawdopodobnie najszybszym samochodem napędzanym silnikiem Cosworth, ale Piquet stracił tytuł na rzecz Jonesa w przedostatnim wyścigu sezonu – o Grand Prix Kanady, kiedy to rozwinięty silnik zepsuł się w samochodzie Brazylijczyka w czasie, gdy prowadził on w wyścigu. BT49 prowadzone przez drugich kierowców zespołu – Zunino, a następnie od połowy sezonu Héctora Rebaque – albo nie kończyły wyścigów, albo nie zdobywały punktów; wyjątkiem było szóste miejsce Rebaque w Kanadzie. Zespół zajął trzecie miejsce w klasyfikacji konstruktorów, za Williamsem i Ligierem, chociaż miał w praktyce tylko jednego kierowcę zdolnego zdobywać punkty.
qas: question: W jakich dwóch wyścigach Piquet zyskał punkty w 1980 na samym początku sezonu?
answers: text: Grand Prix Argentyny i RPA
generative_answer: Grand Prix Argentyny i RPA

question: Co zostało ulepszone w Brabhamie BT49 na wyścig Grand Prix Stanów Zjednoczonych Zachód? 
answers: text: sekcjami bocznymi, nadwoziem i zawieszeniem
generative_answer: sekcje boczne, nadwozie i zawieszenie

question: Z jaką przewagą nad najbliższym rywalem Piquet uzyskał pole position podczas Grand Prix Stanów Zjednoczonych Zachód?
answers: text: ponad jednej sekundy
generative_answer: ponad jednej sekundy

question: Co było przyczyną zniszczenia samochodu Brabham BT49 podczas Grand Prix Holandii?
plausible_answers: text: otarcia o krawężnik
generative_answer: otarcia o krawężnik

question: Jaki silnik został wykorzystany do produkcji Brabhama BT49?
answers: text: Cosworth
generative_answer: Cosworth