harmonogram przygotowania rozprawy doktorskiej z wyszczególnieniem etapów i miejsc prowadzonych badań, w tym terminów zakończenia badań cząstkowych i opracowania ich wyników oraz opcjonalnie w zależności od rodzaju prowadzonych badań, wybranych między innymi spośród następujących:

realizacja badań (w tym przygotowanie stanowiska badawczego, przygotowanie materiałów do badań, wykonanie pomiarów/eksperymentów, opracowanie otrzymanych wyników),



przygotowanie i wysłanie artykułu naukowego do redakcji czasopisma naukowego,

wysłanie zgłoszenia patentowego do właściwego urzędu,

opracowanie propozycji wdrożenia dla przemysłu,

udział w konferencjach, warsztatach lub szkołach letnich/zimowych i prezentacja wyników badań,

przygotowanie wniosku i wystąpienie o grant,

mobilność krajowa lub zagraniczna doktoranta (w tym konsultacje naukowe i wizyty studyjne w ośrodkach krajowych lub zagranicznych).

W uzasadnionym przypadku, po ocenie śródokresowej, doktorant w uzgodnieniu z promotorem lub promotorami może przedstawić aktualizację indywidualnego planu badawczego. Rozstrzygnięcie o zatwierdzeniu zmienionego indywidualnego planu badawczego podejmuje dziekan po zasięgnięciu opinii właściwego kierownika dyscypliny kształcenia.

§ 14. Ocena śródokresowa

Realizacja indywidualnego planu badawczego podlega ocenie śródokresowej w połowie okresu kształcenia.

Ocena śródokresowa indywidualnego planu badawczego dla każdej dyscypliny, w której odbywa się kształcenie, jest przeprowadzana przez trzyosobowe komisje powoływane przez dziekana. Dziekan wnosi do właściwych rad dyscyplin naukowych o rekomendowanie do powoływanych komisji trzech osób, w tym:

jednej osoby zatrudnionej poza Politechniką Wrocławską oraz posiadającej stopień doktora habilitowanego albo tytuł profesora w dyscyplinie naukowej, w której jest przygotowywana rozprawa doktorska oraz posiadającej aktualny dorobek w dyscyplinie naukowej, w której przygotowywana jest rozprawa doktorska albo osoby, o której mowa w art. 190 ust. 5. Ustawy;

dwóch osób zatrudnionych w Politechnice Wrocławskiej, będących członkami rady dyscypliny, w której przygotowywana jest rozprawa doktorska oraz posiadających aktualny dorobek w dyscyplinie naukowej, w której przygotowywana jest rozprawa doktorska. Spośród tych dwóch osób rada dyscypliny rekomenduje przewodniczącego komisji.

Skład komisji jest jawny. Promotor i promotor pomocniczy nie mogą być członkami Komisji. 

Komisja, o której mowa w ust. 2 dokonuje oceny śródokresowej nie więcej niż 7 doktorantów.

Dziekan określa terminarz przeprowadzenia oceny śródokresowej.

Dziekan przekazuje terminarz i listy doktorantów właściwym komisjom, które ustalają harmonogram prac, w tym zaplanowanych rozmów z doktorantami. Komisje przekazują informacje o dacie, miejscu lub sposobie przeprowadzenia zaplanowanej rozmowy z doktorantem, które dziekan poleca opublikować na stronie internetowej Szkoły Doktorskiej nie później niż na 2 tygodnie przed zaplanowaną datą rozmowy. Informacja na temat szczegółów przeprowadzenia oceny wraz z terminem jej przeprowadzenia przekazywana jest doktorantowi bezpośrednio przez przewodniczącego komisji lub osobę wskazaną przez przewodniczącego komisji.

Posiedzenia komisji mogą być przeprowadzane przy użyciu środków komunikacji elektronicznej, zapewniających w szczególności:

transmisję posiedzenia w czasie rzeczywistym między jego uczestnikami;

wielostronną komunikację w czasie rzeczywistym, w ramach której uczestnicy posiedzenia mogą wypowiadać się w jego toku

z zachowaniem niezbędnych zasad bezpieczeństwa.

Ocenę podjętą w trakcie posiedzenia komisji przeprowadzonej przy użyciu środków komunikacji elektronicznej wraz z uzasadnieniem oraz protokół z takiego posiedzenia podpisuje przewodniczący komisji.



Komisja dokonuje oceny śródokresowej realizacji indywidualnego planu badawczego doktoranta na podstawie:

indywidualnego planu badawczego;

pisemnego autoreferatu oceny śródokresowej, w którym doktorant przedstawia sprawozdanie z realizacji indywidualnego planu badawczego;

przedstawionej przez doktoranta 15 minutowej ustnej prezentacji osiągnięć naukowych, związanych z realizacją pracy doktorskiej;

dyskusji z doktorantem o jego przeprowadzonych badaniach, opisanych w powyższych dokumentach i osiągnięciach, a także o planach badawczych określonych w indywidualnym planie badawczym.

Dokumenty, o których mowa w ust. 7 pkt 1 i 2, komisjom dostarcza biuro Szkoły Doktorskiej.

Doktorant na wniosek przewodniczącego komisji udostępnia w wersji elektronicznej dokumenty dotyczące osiągnięć naukowych wykazane w autoreferacie oceny śródokresowej, w tym publikacje, manuskrypty, raporty.

W przypadku braku jednomyślności członków komisji, przewodniczący komisji zarządza głosowanie jawne, w którym decyzja zapada zwykłą większością głosów. Przy ocenie szczegółowej elementów realizacji indywidualnego planu badawczego ocenianych w skali liczbowej, stosuje się następującą procedurę: każdy z członków komisji przyznaje punkty zgodnie z ustaloną skalą, a wynik końcowy jest średnią arytmetyczną przyznanych punktów zaokrągloną do najbliższej wartości całkowitej.

Ocena śródokresowa kończy się wynikiem pozytywnym albo negatywnym. Wynik oceny wraz z uzasadnieniem jest jawny.

Komisja może odstąpić od rozmowy z doktorantem, jeżeli zaistnieją obiektywne okoliczności uniemożliwiające jej przeprowadzenie, a dostarczone dokumenty są wystarczające do dokonania oceny pozytywnej.

Wyniki oceny śródokresowej wraz z uzasadnieniami komisje przekazują dziekanowi, który poleca zamieszczenie odpowiednich informacji na stronie internetowej Szkoły Doktorskiej.

W przypadku oceny negatywnej doktorant może w terminie 7 dni wnieść do dziekana o ponowne dokonanie tej oceny. Wniosek powinien zawierać uzasadnienie.

W przypadku zasadności złożonego wniosku dziekan niezwłocznie powołuje komisję na zasadach określonych w ust. 2 w celu dokonania ponownej oceny śródokresowej stopnia realizacji indywidualnego planu badawczego doktoranta i wyznacza datę jej posiedzenia. Przepisy ust. 5–13 stosuje się.

Osoby, o których mowa w ust. 2, nie mogą ponownie być członkami komisji, o której mowa w ust. 15, w przypadku oceny tego samego doktoranta.

§ 15. Złożenie rozprawy doktorskiej i zakończenie kształcenia

Kształcenie w danej dyscyplinie kończy się po uzyskaniu efektów uczenia się dla kwalifikacji na poziomie 8 PRK, co następuje, gdy doktorant zrealizował kursy objęte programem kształcenia dla danej dyscypliny oraz przedłożył rozprawę doktorską wraz z pozytywną opinią promotora lub promotorów.

Doktorant składa w Szkole Doktorskiej rozprawę doktorską wraz z:

streszczeniem rozprawy w j. polskim i angielskim;

pozytywną opinią promotora lub promotorów;

oświadczeniem doktoranta o złożeniu rozprawy doktorskiej oraz o jej oryginalności, samodzielności jej przygotowania i o nienaruszaniu praw autorskich;

autoreferatem dorobku uzyskanego podczas kształcenia w Szkole Doktorskiej.

Doktorant ma prawo do złożenia rozprawy doktorskiej przed zakończeniem ósmego semestru kształcenia w Szkole Doktorskiej pod warunkiem zrealizowania całego programu kształcenia za



wyjątkiem seminariów sprawozdawczych. W tym przypadku wszystkie seminaria sprawozdawcze uznaje się za zaliczone.

Rozprawa doktorska powinna spełniać wymagania określone w Ustawie oraz w regulaminie nadawania stopni naukowych na Politechnice Wrocławskiej.

§ 16. Doktoranci ze szczególnymi potrzebami

Uczelnia zapewnia doktorantom ze szczególnymi potrzebami warunki do udziału w procesie kształcenia.

Doktoranci, o których mowa w ust. 1, w sprawach nie ujętych w niniejszym Regulaminie, mogą ubiegać się o dostosowanie sposobu organizacji i realizacji procesu kształcenia w Szkole Doktorskiej, w tym warunków odbywania kształcenia do rodzaju potrzeb. Szczegółowe warunki dostosowania procesu kształcenia do potrzeb doktorantów, o których mowa w ust. 1, określają odrębne przepisy Uczelni.

§ 17. Promotorzy

Opieka naukowa nad przygotowaniem rozprawy doktorskiej jest sprawowana przez promotora lub promotorów albo przez promotora i promotora pomocniczego.

Promotorem może być osoba:

posiadająca tytuł profesora lub

posiadająca stopień doktora habilitowanego lub

osoba niespełniająca warunków określonych w pkt 1 i 2, która jest pracownikiem zagranicznej uczelni lub instytucji naukowej, jeżeli właściwa rada dyscypliny naukowej, uzna, że osoba ta posiada znaczące osiągnięcia w zakresie zagadnień naukowych, których dotyczy rozprawa doktorska.

Promotorem pomocniczym może być osoba posiadająca co najmniej stopień doktora.

Promotorem nie może zostać osoba, która w okresie ostatnich 5 lat:

była promotorem 4 doktorantów, którzy zostali skreśleni z listy doktorantów z powodu negatywnego wyniku oceny śródokresowej, lub

sprawowała opiekę nad przygotowaniem rozprawy przez co najmniej 2 osoby ubiegające się o stopień doktora, które nie uzyskały pozytywnych recenzji.

Promotorem może zostać wyłącznie osoba posiadająca:

dorobek naukowy opublikowany w okresie ostatnich 4 lat i zawierający co najmniej 3 publikacje naukowe obejmujące:

artykuły naukowe opublikowane w czasopismach naukowych albo w recenzowanych materiałach z międzynarodowych konferencji naukowych, zamieszczonych w wykazie czasopism i materiałów sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b Ustawy, lub

monografie naukowe wydane przez wydawnictwo zamieszczone w wykazie tych wydawnictw sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 lit a Ustawy;

doświadczenie we współpracy międzynarodowej w realizacji badań naukowych lub publikacje o zasięgu międzynarodowym.

W terminie trzech miesięcy od dnia podjęcia kształcenia w Szkole Doktorskiej doktorantowi, na jego wniosek złożony za pośrednictwem dziekana, właściwa rady dyscypliny naukowej wyznacza promotora lub promotorów albo promotora i promotora pomocniczego. Wniosek doktorant składa do dziekana w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia kształcenia.



Co najmniej jedna osoba spośród promotora lub promotorów albo promotora i promotora pomocniczego wskazanych we wniosku, o którym mowa w ust. 6 musi być zatrudniona w Politechnice Wrocławskiej.

Nauczyciel akademicki nie może bez uzasadnionej przyczyny uchylić się od pełnienia funkcji promotora albo promotora pomocniczego.

Promotor nie może równocześnie sprawować opieki naukowej nad więcej niż pięcioma doktorantami Szkoły Doktorskiej, a w wyjątkowych przypadkach, uzasadnionych najwyższą jakością aktualnych osiągnięć naukowych – nad więcej niż siedmioma doktorantami Szkoły Doktorskiej. Promotor pomocniczy nie może równocześnie sprawować opieki naukowej nad więcej niż trzema doktorantami Szkoły Doktorskiej.

Kandydat na promotora i promotora pomocniczego składa w Szkole Doktorskiej stosowne oświadczenie w sprawach określonych w ust. 4–5, które jest przekazywane do właściwych właściwej rady dyscypliny naukowej.

W uzasadnionych przypadkach doktorant za pośrednictwem dziekana może wystąpić z wnioskiem do właściwej rady dyscypliny naukowej o:

wyznaczenie, zmianę albo odwołanie promotora;

wyznaczenie, zmianę albo odwołanie promotora pomocniczego;

przy czym przepisy ust. 2–5 oraz ust. 8–10 stosuje się. Dziekan może określić dodatkowe warunki do składanego przez doktoranta wniosku.

Zadaniem promotora jest:

kierowanie rozwojem naukowym doktoranta, w szczególności poprzez odbywanie regularnych konsultacji z doktorantem;

udzielanie doktorantowi pomocy merytorycznej i metodycznej w działalności naukowej związanej z realizacją rozprawy doktorskiej;

umożliwienie doktorantowi uczestnictwa w działalności naukowej jednostki zatrudniającej promotora;

ustalanie z doktorantem indywidualnego planu kształcenia;