Mikroskopowe potwierdzenie wyników grupy amerykańskiej wymagało od polskich naukowców rejestrowania obrazów ze szczególnie dużą rozdzielczością . Na przeszkodzie stała tu jednak sama fizyka : dyfrakcja uniemożliwia zogniskowanie światła do punktu i w praktyce nie można dostrzec szczegółów mniejszych niż połowa długości fali padającej na próbkę . W przypadku mikroskopii optycznej najlepsza rozdzielczość wynosi więc ok . 200 nanometrów . Dlatego w Instytucie Nenckiego sięgnięto po jedną z odmian mikroskopii superrozdzielczej - techniki badawczej , za wynalezienie której przyznano w 2014 roku Nagrodę Nobla . Jak napisano w komunikacie , istota metody wykorzystanej przez badaczy z Instytutu Nenckiego polega na nakładaniu na źródło światła specjalnej siatki dyfrakcyjnej . Obróbka cyfrowa serii zdjęć wykonanych przy różnych położeniach siatki pozwala na dwukrotne zwiększenie rozdzielczości obrazów mikroskopowych .