pan deocent jest najlpeszy . mialam wade wrodzona pan docent rozpoznal ja przy pierwszej wizycie . powiedzial ze kiedy zdecyzuje sie na oprecaje bedzie czekalo na mnie lozko w szpitalu . nie chcialo mi sie wierzyc bo terminy sa dlugie ale mial racje . dostalam sie do szpitala w ciagu 3 tygodni . po kolejnym tygodniu wyszlam z niego . inni pacjenci na sali czekali dugo na wizyte swojego lekarza , zabieg itd . pan docent owszem jest gburowaty , ale tylko wtedy kiedy zadaje mu sie za duzo pytan . poprostu jest cholerykiem , zdarza sie . nie nazley brac jego wybuchow do siebie . dobra rada - o co sie da pytajcie siostry przelozonej a na co odpowiedziec nie chce dopiero docenta . fachowcem jest swietnym , podejmuje sie operacji ktorych inni sie boja . zawsze uczciwe powie co jest w stanie a czego nie jest zrobic . poinforumje pacjenta o skutkacj operacji i zwiazanym z nia ryzyku . ale nie powie wprost - tak musi sie pani zopreowac . zawsze decyzje zostawia pacjentowi , powie np tak : zopreuje sie pani to sie pani wyleczy , objawy ustapia . nie zoperuje sie pani to pania moze sparalizowac , ale nie stanie sie to zbyt szybko , moze tez sie w ogole to nie zdarzyc , ale ryzyko jest . decyzja nalezy do pani . niektorym taki styl sie nie podoba i zaczynaja docenta naciskac czy amja czy nie maja sie operowac , wtedy docent sie deneruwje o on wyjasnil zagrozenia i skutki opreacji i czeka na decyzje .