Powszechną metodą badania pamięci przestrzennej są testy komputerowe : badany siedzi przed monitorem i przesuwając myszką porusza się w wirtualnej przestrzeni . Osoba poddana takim testom nie przemieszcza się fizycznie . Z tego powodu w eksperymentach z użyciem wizualizacji komputerowej można badać jedynie przestrzenną pamięć wzrokową , a nie pamięć idiotetyczną . Dlatego w Instytucie Nenckiego , zbudowano stanowisko do badania pamięci idiotetycznej u ludzi w warunkach naturalnego poruszania się w przestrzeni . Stanowisko – jedno z zaledwie dwóch na świecie – ma kształt kolistej areny o średnicy kilku metrów , otoczonej ze wszystkich stron czarnymi , grubymi kotarami . Arena jest zaciemniona i izolowana akustycznie od otoczenia . Aby dodatkowo ograniczyć wpływ bodźców zewnętrznych , badanemu zasłania się specjalną opaską oczy , a na uszy nakłada słuchawki , które dodatkowo tłumią zewnętrzne bodźce akustyczne . „ Zadanie jest proste : chodząc po arenie w całkowitych ciemnościach i ciszy należy wrócić do miejsca startu . Powrót rozpoczyna się z tego miejsca na arenie , w którym w słuchawkach pojawia się dźwięk ” - opisuje dr Justyna Skolimowska z Instytutu Nenckiego . Aktualne położenie badanego na arenie , dzięki kamerze zainstalowanej na suficie , jest rejestrowane przez program komputerowy .