zenobius-sophista.epitome-collectionum-lucilli-tarrhaei-et-didymi 2.68
Βοιώτια αἰνίγματα : ἐπὶ τῶν ἀσυνέτων , ἐκ μεταφορᾶς τῆς Σφιγγός . Παρόσον Θηβαίοις ἡ Σφὶγξ αἰνίγματα προύθηκεν · Τετράπους , δίπους , καὶ πάλιν τρίπους . Ὅπερ ἐφευρὼν Οἰδίπους , τὴν τοῦ πατρὸς βασιλείαν εἴληφε , καὶ τὴν ἰδίαν μητέρα ἔγημεν ἀγνοῶν . Λαΐῳ γὰρ τῷ Θηβῶν βασιλεῖ χρηστηριαζομένῳ περὶ γενέσεως . ἀῤῥένων παίδων ἀνεῖλεν ὁ θεός · Λάϊε Λαβδακίδη μὴ σπεῖρε τεκνων ἄλοκα δαιμόνων βίῃ · κτενεῖ γάρ σ’ ὁ φύς . Ἐπιλαθόμενος δὲ τοῦ χρησμοῦ Λάϊος συνῆλθε τῇ γυναικὶ αὐτοῦ Ἰοκάστῃ . Ὡς δὲ ἤσθετο παιδίον ἄῤῥεν ἐξ αὐτῆς γεννηθὲν , τὸν χρησμὸν ἐννοήσας , τὰ τούτου σφυρὰ διἔτρησε , καὶ εἰς ὄρος ἐξέθετο . Βουκόλος δέ τις παριὼν καὶ τὸ βρέφος ἀνειληφὼς , τῇ ἰδίᾳ γυναικὶ ἀπεκόμισεν . Ἡ δὲ τὰ σφυρὰ τοῦ παιδὸς θεραπεύσασα , Οἰδίπουν αὐτὸν καλεῖ · τοῦτο θεμένη τὸ ὄνομα διὰ τὸ τοὺς πόδας ἀνοιδῆσαι . Τελειωθεὶς δὲ Οἰδίπους , καὶ τῶν ἡλίκων ἐπὶ ῥώμῃ διαφέρων , κατὰ φθόνον ὠνειδίζετο ὑπόβλητος εἶναι . Ἀφικόμενος οὖν εἰς Δελφοὺς περὶ τῶν ἰδίων ἐπυνθάνετο γονέων , καὶ χρήσαντος τοῦ θεοῦ πρὸς τὴν πατρίδα μὴ πορεύεσθαι , τὸν μὲν γὰρ πατέρα φονεύσειν , τῇ μητρὶ δὲ μιγήσεσθαι , νομίσας ἐξ ὧν ἐλέγετο γεγεννῆσθαι , πρὸς Θήβας ἠπείγετο , καὶ συντυχὼν Λαΐῳ ἐφ’ ἅρματος ὀχουμένῳ , κελεύοντος τοῦ κήρυκος κοιράνοις ἐκποδὼν μεθίστασθαι , μὴ πειθόμενος παρὰ τοῦ ἡνιοχοῦντος τῷ πατρὶ ἐτύφθη · ὀργισθεὶς δὲ καὶ τὸν ἡνίοχον καὶ τὸν Λάϊον ὑπερμαχοῦντα τοῦ ἡνιόχου ἀπέκτεινεν . Ἐλθὼν δὲ εἰς Θήβας , καὶ τὴν βασιλείαν ἐφευρὼν Λαΐου γέρας προκειμένην σὺν τῇ γυναικὶ Ἰοκάστῃ τῷ λύσοντι τὸ αἴνιγμα τῆς Σφιγγὸς , τοῦτο λύσας τὴν τοῦ πατρὸς βασιλείαν παραλαμβάνει , καὶ τῇ μητρὶ προςομιλεῖ ἀγνοῶν , ἐξ ἧς Ἐτεοκλέα καὶ Πολυνείκην ἐγέννησεν . Ὕστερον δὲ παρὰ τῆς μητρὸς ἀναγνωρισθεὶς , ἑαυτὸν ἐτύφλωσεν · Ἰοκάστη δὲ τῶν τειχῶν τῆς πόλεως ἑαυτὴν ἀνήρτησεν .
Lemmas: Βοιώτιος αἴνιγμα : ἐπί ὁ ἀσύνετος , ἐκ μεταφορά ὁ Σφίγξ . παρόσον Θηβαῖος ὁ Σφίγξ αἴνιγμα προτίθημι · τετράπους , δίπους , καί πάλιν τρίπους . ὅς ἐφευρίσκω Οἰδίπους , ὁ ὁ πατήρ βασιλεία λαμβάνω , καί ὁ ἴδιος μήτηρ γαμέω ἀγνοέω . Λαΐος γάρ ὁ Θῆβαι βασιλεύς χρηστηριάζω περί γένεσις . ἄρσην παῖς ἀναιρέω ὁ θεός · Λάϊος Λαβδακίδαι μή σπείρω τέκνον αὖλαξ δαίμων βία · κτείνω γάρ σύ ὁ φύω . ἐπιλανθάνω δέ ὁ χρησμός Λάϊος συνέρχομαι ὁ γυνή αὐτός Ἰοκάστη . ὡς δέ ἔσθω παιδίον ἄρσην ἐκ αὐτός γεννάω , ὁ χρησμός ἐννοέω , ὁ οὗτος σφυρόν διατετραίνω , καί εἰς ὄρος ἐκτίθημι . βούκολος δέ τις παρέρχομαι καί ὁ βρέφος ἀναλαμβάνω , ὁ ἴδιος γυνή ἀποκομίζω . ὁ δέ ὁ σφυρόν ὁ παῖς θεραπεύω , Οἰδίπους αὐτός καλέω · οὗτος τίθημι ὁ ὄνομα διά ὁ ὁ πούς ἀνοιδέω . τελειόω δέ Οἰδίπους , καί ὁ ἧλιξ ἐπί ῥώμη διαφέρω , κατά φθόνος ὀνειδίζω ὑπόβλητος εἰμί . ἀφικνέομαι οὖν εἰς Δελφοί περί ὁ ἴδιος πυνθάνομαι γονεύς , καί χράω ὁ θεός πρός ὁ πατρίς μή πορεύω , ὁ μέν γάρ πατήρ φονεύω , ὁ μήτηρ δέ μείγνυμι , νομίζω ἐκ ὅς λέγω γεννάω , πρός Θῆβαι ἐπείγω , καί συντυγχάνω Λαΐος ἐπί ἅρμα ὀχέω , κελεύω ὁ κῆρυξ κοίρανος ἐκποδών μεθίστημι , μή πείθω παρά ὁ ἡνιοχέω ὁ πατήρ τύπτω · ὀργίζω δέ καί ὁ ἡνίοχος καί ὁ Λάϊος ὑπερμαχέω ὁ ἡνίοχος ἀποκτείνω . ἔρχομαι δέ εἰς Θῆβαι , καί ὁ βασιλεία ἐφευρίσκω Λαιος γέρας πρόκειμαι σύν ὁ γυνή Ἰοκάστη ὁ λύω ὁ αἴνιγμα ὁ Σφίγξ , οὗτος λύω ὁ ὁ πατήρ βασιλεία παραλαμβάνω , καί ὁ μήτηρ προσομιλέω ἀγνοέω , ἐκ ὅς Ἐτεοκλῆς καί Πολυνείκης γεννάω . ὕστερον δέ παρά ὁ μήτηρ ἀναγνωρίζω , ἑαυτοῦ τυφλόω · Ἰοκάστη δέ ὁ τεῖχος ὁ πόλις ἑαυτοῦ ἀναρτάω .