zenobius-sophista.epitome-collectionum-lucilli-tarrhaei-et-didymi 1.30
Ἀδράστεια Νέμεσις ; ἀπὸ Ἀδράστου · τάττεται δὲ ἐπὶ τῶν πρότερον μὲν εὐδαιμονησάντων , ὕστερον δὲ δυςτυχησάντων . Ἐτεοκλῆς γὰρ καὶ Πολυνείκης μετὰ τὴν ἀπώλειαν τοῦ ἰδίου πατρὸς Οἰδίποδος τὴν βασιλείαν Θηβῶν παραλαβόντες , περὶ ταύτης συντίθενται πρὸς ἀλλήλους , καὶ αὐτοῖς δοκεῖ τὸν ἕτερον παρ’ ἐνιαυτὸν ἄρχειν , καὶ οὕτως κατ’ ἔτος τὴν βασιλείαν ἀμείβεσθαι . Ἄρξαντος οὖν Ἐτεοκλέους καὶ μὴ βουλομένου τῷ ἀδελφῷ τὴν βασιλείαν παραδοῦναι μετὰ τὴν τοῦ χρόνου παρέλευσιν , Πολυνείκης ἐφυγαδεύθη , καὶ πρὸς Ἄργος ἀφικόμενος τοῖς τοῦ Ἀδράστου βασιλείοις προςεπέλασε νύκτωρ , καὶ προςτυχὼν ἐκεῖσε τῷ Τυδεῖ φεύγοντι ἐκ Καλυδῶνος δι’ ὃν εἰργάσατο φόνον , συνάπτει μάχην . Γενομένης δὲ βοῆς Ἄδραστος ἐπιφανεὶς τούτους διέλυσε . Καὶ λογίου τινὸς ἀναμνησθεὶς λέγοντος αὐτῷ , κάπρῳ καὶ λέοντι τὰς θυγατέρας συζεῦξαι , ἀμφοτέρους εἴλετο νυμφίους · εἶχον γὰρ ἐπὶ τῶν ἀσπίδων ὁ μὲν προτομὴν λέοντος , ὁ δὲ κάπρου . Ὑπέσχετο οὖν καὶ ἀμφοτέρους εἰς τὰς ἰδίας ἀποκαταστῆσαι πατρίδας . Καὶ πρῶτον ἐπὶ Θήβας στρατεύει , ἔνθα τῶν ἀρίστων Ἀργείων πεσόντων μόνος διέφυγεν Ἄδραστος . Τοὺς δὲ νεκροὺς αὐτῶν ἀτάφους τῶν Θηβαίων ῥιψάντων καὶ μὴ διδόντων ταφῇ , οἱ τῶν ἀποθανόντων παῖδες πρὸς τὸν τοῦ Ἐλέου καταφυγόντες βωμὸν τοὺς νεκροὺς ἐξῄτουν . Ἀθηναίων δὲ στρατευσάντων , οἱ νεκροὶ δἴδονται . Ὅτε καὶ Εὐάδνη ἡ τοῦ Καπανέως γυνὴ ἑαυτὴν τῇ πυρᾷ βαλοῦσα τῷ τοῦ ἀνδρὸς συγκατκαύθη νεκρῷ . Μετὰ δὲ χρόνους οἱ τῶν ἀπολομένων Ἀργείων παῖδες ἐπὶ Θήβας ἐστρατεύσαντο , τὸν τῶν πατέρων θάνατον βουλόμενοι τιμωρήσασθαι . Τειρεσίου δὲ τοῦ μάντεως θεσπίσαντος Θηβαίοις τὴν νίκην ἐπ’ Ἀργείοις κεῖσθαι , δρασμὸν ἐπενόησαν · καὶ στέλλουσι μὲν πρέσβεις πρὸς Ἀργείους , αὐτοὶ δὲ νυκτὸς τὴν πόλιν καπαλιπόντες , φυγάδες ᾤχοντο . Εἰςίασιν οὖν εἰς τὴν πόλιν Ἀργεῖοι , καὶ τὰ ταύτης τείχη καθελόντις τὴν λείαν συνήθροισαν . Ὅθεν ἡ παροιμία προήχθη λέγεσθαι ἐπὶ τῶν ἄδικα διαπραττομένων καὶ τὴν δίκην μὴ ἐκφευγόντων .
Lemmas: Ἀδράστεια Νέμεσις ; ἀπό Ἄδραστος · τάσσω δέ ἐπί ὁ πρότερος μέν εὐδαιμονέω , ὕστερον δέ δυστυχέω . Ἐτεοκλῆς γάρ καί Πολυνείκης μετά ὁ ἀπώλεια ὁ ἴδιος πατήρ Οἰδίπους ὁ βασιλεία Θῆβαι παραλαμβάνω , περί οὗτος συντίθημι πρός ἀλλήλων , καί αὐτός δοκέω ὁ ἕτερος παρά ἐνιαυτός ἄρχω , καί οὕτως κατά ἔτος ὁ βασιλεία ἀμείβω . ἄρχω οὖν Ἐτεοκλῆς καί μή βούλομαι ὁ ἀδελφός ὁ βασιλεία παραδίδωμι μετά ὁ ὁ χρόνος παρέλευσις , Πολυνείκης φυγαδεύω , καί πρός Ἄργος ἀφικνέομαι ὁ ὁ Ἄδραστος βασίλειον προσπελάζω νύκτωρ , καί προστυγχάνω ἐκεῖσε ὁ Τυδεύς φεύγω ἐκ Καλυδών διά ὅς ἐργάζομαι φόνος , συνάπτω μάχη . γίγνομαι δέ βοή Ἄδραστος ἐπιφαίνω οὗτος διαλύω . καί λόγιος τις ἀναμιμνῄσκω λέγω αὐτός , κάπρος καί λέων ὁ θυγάτηρ συζεύγνυμι , ἀμφότερος αἱρέω νυμφίος · ἔχω γάρ ἐπί ὁ ἀσπίς ὁ μέν προτομή λέων , ὁ δέ κάπρος . ὑπισχνέομαι οὖν καί ἀμφότερος εἰς ὁ ἴδιος ἀποκαθίστημι πατρίς . καί πρῶτος ἐπί Θῆβαι στρατεύω , ἔνθα ὁ ἀγαθός Ἀργεῖος πίπτω μόνος διαφεύγω Ἄδραστος . ὁ δέ νεκρός αὐτός ἄταφος ὁ Θηβαῖος ῥίπτω καί μή δίδωμι ταφή , ὁ ὁ ἀποθνῄσκω παῖς πρός ὁ ὁ Ἔλεος καταφεύγω βωμός ὁ νεκρός ἐξαιτέω . Ἀθηναῖος δέ στρατεύω , ὁ νεκρός δίδωμι . ὅτε καί Εὐάδνη ὁ ὁ Καπανεύς γυνή ἑαυτοῦ ὁ πυρή βάλλω ὁ ὁ ἀνήρ συγκατακαίω νεκρός . μετά δέ χρόνος ὁ ὁ ἀπόλλυμι Ἀργεῖος παῖς ἐπί Θῆβαι στρατεύω , ὁ ὁ πατήρ θάνατος βούλομαι τιμωρέω . Τειρεσίας δέ ὁ μάντις θεσπίζω Θηβαῖος ὁ νίκη ἐπί Ἀργεῖος κεῖμαι , δρασμός ἐπινοέω · καί στέλλω μέν πρέσβυς πρός Ἀργεῖος , αὐτός δέ νύξ ὁ πόλις καπαλιπόντες , φυγάς οἴχομαι . εἰσέρχομαι οὖν εἰς ὁ πόλις Ἀργεῖος , καί ὁ οὗτος τεῖχος καθαιρέω ὁ λεία συναθροίζω . ὅθεν ὁ παροιμία προάγω λέγω ἐπί ὁ ἄδικος διαπράσσω καί ὁ δίκη μή ἐκφεύγω .