zenobius-sophista.epitome-collectionum-lucilli-tarrhaei-et-didymi 4.92
Λούσαιο τὸν Πελίαν : αὕτη ἡ παροιμία παρήχθη ἐκ τῶν συμβεβηκότων τῷ Πελίᾳ · ὃν αἱ θυγατέρες αὐτοῦ εἰς λέβητα ζέοντα καθῆκαν , ἐξαπατηθεῖσαι ὑπὸ Μηδείας , ὡς νέον ποιήσουσαι , καὶ οὕτως αὐτὸν δαπανηθέντα ἀπώλεσαν . Πελίας γὰρ Ἰωλκοῦ ἐβασίλευσεν , ᾧ χρωμένῳ περὶ τῆς βασιλείας ἐθέσπισεν ὁ θεὸς τὸν μονοσάνδαλον φυλάξασθαι . Τὸ μὲν οὖν πρῶτον ἠγνόει τὸν χρησμὸν , αὖθις δὲ ὕστερον ἐπέγνω . Τελῶν γὰρ τῷ Ποσειδῶνι θυσίαν , ἄλλους τε πολλοὺς ἐπὶ ταύτῃ καὶ τὸν Ἰάσονα μετεπέμψατο . Ὁ δὲ ἐν τοῖς χωρίοις διατελῶν ἔσπευδεν ἐπὶ τὴν θυσίαν . Διαβαίνων δὲ ποταμὸν Ἄναυρον , ἐξῆλθε μονοσάνδαλος , τὸ ἕτερον ἀπολέσας ἐν τῷ ὕδατι πέδιλον . Θεασάμενος δὲ Πελίας αὐτὸν , καὶ τὸν χρησμὸν συμβαλὼν ἠρώτα προςελθὼν , Τί ἂν ἐποιήσας ἐξουσίαν ἔχων , εἰ λόγιον ἦν σοι πρός τινος φονευθήσεσθαι τῶν πολιτῶν ; Ὁ δὲ , Τὸ χρυσόμαλλον δέρας , ἔφη . προςέταττον ἂν φέρειν αὐτῷ . Τοῦτο Πελίας ἀκούσας , εὐθὺς ἐπὶ τὸ δέρας ἐλθεῖν ἐκέλευσεν αὐτόν . Τοῦτο δὲ ἐν Κόλχοις ἦν Ἄρει ἀνατεθειμένον · ἐφρουρεῖτο δὲ ὑπὸ δράκοντος ἀΰπνου . Ἐπὶ τοῦτο πεμπόμενος Ἰάσων , ναῦν κατεσκεύασε πεντηκόντορον , τὴν οὕτω κληθεῖσαν Ἀργὼ , ἀπὸ τοῦ ταύτην τεκτηναμένου Ἄργου . Καὶ τοὺς ἀρίστους τῆς Ἑλλάδος συναθροίσας ἀπέπλευσε . Καταλαβὼν δὲ εἰς Κόλχους Αἰήτην παρεκάλει τὸν τῆς Κολχικῆς βασιλεύοντα γῆς δοῦναι τὸ δέρας αὐτῷ . Τοῦ δὲ ἀπαρνουμένου τὴν δόσιν , Μήδεια ἡ τούτου θυγάτηρ ἔρωτα ἴσχει Ἰάσονος , καὶ αὐτῷ ἐπαγγέλλεται τὸ δέρας ἐγχειρίσασθαι , εἰ ὀμόσει αὐτὴν ἕξειν γυναῖκα καὶ εἰς Ἑλλάδα σύμπλουν ἀγάγηται . Ὀμόσαντος δὲ Ἰάσονος , νυκτὸς ἐπὶ τὸ δέρας Μήδεια τοῦτον ἤγαγε , καὶ τὸν φυλάσσοντα δράκοντα κατακοιμίσασα τοῖς φαρμάκοις , μετὰ Ἰάσονος ἔχουσα τὸ δέρας ἐπὶ τὴν Ἀργὼ παραγίνεται . Συνείπετο δὲ αὐτῇ καὶ ὁ ἀδελφὸς Ἄψυρτος . Οἱ δὲ νυκτὸς μετὰ τούτων ἀνήχθησαν . Αἰήτης δὲ ἐπιγνοὺς τὰ τῇ Μηδείᾳ τετολμημένα , ὥρμησε τὴν ναῦν διώκειν . Ἰδοῦσα δὲ αὐτὸν πλησίον ὄντα Μήδεια , τὸν ἀδελφὸν φονεύει , καὶ μελίσασα κατὰ τοῦ βυθοῦ ῥίπτει . Συναθροίζων δὲ Αἰήτης τὰ τοῦ παιδὸς μέλη τῆς διώξεως ὑστέρησεν . Ὑποστρέψας οὖν ὁ Ἰάσων εἰς Ἰωλκὸν , τὸ μὲν δέρας Πελίᾳ δίδωσι , περὶ ὧν δὲ ἠδικήθη μετελθεῖν ἐθέλων , παρεκάλει Μήδειαν ὅπως Πελίας αὐτῷ δίκας ὑφέξει . Ἡ δὲ πείθει τὰς θυγατέρας αὐτοῦ τὸν πατέρα καθεψῆσαι , ὑποσχομένη ποιῆσαι νέον . Καὶ τοῦ πιστεῦσαι χάριν , κριὸν μελίσασα καὶ καθεψήσασα , ἐποίησεν ἄρνα . Αἱ δὲ πιστεύσασαι τὸν πατέρα εἰς λέβητα ζέοντα ἐμβαλοῦσαι καθέψουσιν . Ἐλούσαντο δὲ καὶ ἄλλοι πολλοὶ κακῶς . Μάγαν μὲν γὰρ τὸν τοῦ Φιλοπάτορος ἀδελφὸν ὁ Θεόγος λουόμενον καθήψησε , ζέοντα λέβητα ἐπικλύσας αὐτῷ . Μίνῳ δὲ τῷ Κρητῶν βασιλεῖ αἱ Κωκάλου θυγατέρες ἐπέχεαν ζέουσαν πίσσαν . Δαίδαλον γὰρ σὺν Ἰκάρῳ τῷ παιδὶ καθεῖρξε Μίνως ἐν τῷ Λαβυρίνθῳ , δι’ ὅπερ εἰργάσατο μύσος ἐπὶ τῷ τῆς Πασιφάης ἔρωτι τῷ πρὸς τὸν ταῦρον . Ὁ δὲ πτερὰ κατασκευάσας ἑαυτῷ καὶ τῷ παιδὶ , ἐξῆλθε τοῦ Λαβυρίνθου , καὶ ἀναπτάμενος ἔφυγε σὺν Ἰκάρῳ . Ἰκάρου μὲν οὖν μετεωρότερον φερομένου , καὶ τῆς κόλλης ὑπὸ τοῦ ἡλίου τακείσης , αἱ πτέρυγες διελύθησαν . Καὶ οὗτος μὲν εἰς τὸ . ἀπ’ ἐκείνου κληθὲν Ἰκάριον πέλαγος καταπίπτει , Δαίδαλος δὲ διασώζεται . Ὁ Μίνως οὖν ἐδίωκε Δαίδαλον , καὶ καθ’ ἑκάστην χώραν ἐρευνῶν ἐκόμιζε κόχλον , καὶ πολὺν ὑπισχνεῖτο δοῦναι μισθὸν τῷ διὰ τοῦ κοχλίου λίνον διείραντι , διὰ τούτου νομίζων εὑρήσειν Δαίδαλον . Ἐλθὼν δὲ εἰς Κώκαλον , παρ’ ᾧ Δαίδαλος ἐκρύπτετο , δείκνυσι τὸν κοχλίαν . Ὁ δὲ λαβὼν , ἐπηγγέλλετο διείρειν , καὶ Δαιδάλῳ δίδωσιν · ὁ δὲ ἐξάψας μύρμηκος λίνον , καὶ τρήσας τὸν κοχλίαν , εἴασε δι’ αὐτοῦ διελθεῖν . Λαβὼν δὲ Μίνως τὸν λίνον διειρμένον , ἤσθετο εἶναι παρ’ ἐκείνῳ τὸν Δαίδαλον , καὶ εὐθέως ἀπῄτει . Κώκαλος δὲ ὑποσχόμενος δώσειν , ἐξένισεν αὐτόν . Ὁ δὲ λουσάμενος ὑπὸ τῶν Κωκάλου θυγατέρων ἀνῃρέθη , ζέουσαν πίσσαν ἐπιχεαμένων αὐτῷ .
Lemmas: λούω ὁ Πελίης : οὗτος ὁ παροιμία παράγω ἐκ ὁ συμβαίνω ὁ Πελίης · ὅς ὁ θυγάτηρ αὐτός εἰς λέβης ζέω καθίημι , ἐξαπατάω ὑπό Μήδεια , ὡς νέος ποιέω , καί οὕτως αὐτός δαπανάω ἀπόλλυμι . Πελίης γάρ Ἰωλκός βασιλεύω , ὅς χράω περί ὁ βασιλεία θεσπίζω ὁ θεός ὁ μονοσάνδαλος φυλάσσω . ὁ μέν οὖν πρῶτος ἀγνοέω ὁ χρησμός , αὖθις δέ ὕστερον ἐπιγιγνώσκω . τελέω γάρ ὁ Ποσειδῶν θυσία , ἄλλος τε πολύς ἐπί οὗτος καί ὁ Ἰάσων μεταπέμπω . ὁ δέ ἐν ὁ χωρίον διατελέω σπεύδω ἐπί ὁ θυσία . διαβαίνω δέ ποταμός Ἄναυρος , ἐξέρχομαι μονοσάνδαλος , ὁ ἕτερος ἀπόλλυμι ἐν ὁ ὕδωρ πέδιλον . θεάομαι δέ Πελίης αὐτός , καί ὁ χρησμός συμβάλλω ἐρωτάω προσέρχομαι , τίς ἄν ἐποιάω ἐξουσία ἔχω , εἰ λόγιον εἰμί σύ πρός τις φονεύω ὁ πολίτης ; ὁ δέ , ὁ χρυσόμαλλος δέρος , φημί . προστάσσω ἄν φέρω αὐτός . οὗτος Πελίης ἀκούω , εὐθύς ἐπί ὁ δέρος ἔρχομαι κελεύω αὐτός . οὗτος δέ ἐν Κόλχος εἰμί Ἄρης ἀνατίθημι · φρουρέω δέ ὑπό δράκων ἄϋπνος . ἐπί οὗτος πέμπω Ἰάσων , ναῦς κατασκευάζω πεντηκόντορος , ὁ οὕτως καλέω Ἀργώ , ἀπό ὁ οὗτος τεκταίνομαι Ἄργος . καί ὁ ἀγαθός ὁ Ἑλλάς συναθροίζω ἀποπλέω . καταλαμβάνω δέ εἰς Κόλχος Αἰήτης παρακαλέω ὁ ὁ Κόλχος βασιλεύω γῆ δίδωμι ὁ δέρος αὐτός . ὁ δέ ἀπαρνέομαι ὁ δόσις , Μήδεια ὁ οὗτος θυγάτηρ ἔρως ἴσχω Ἰάσων , καί αὐτός ἐπαγγέλλω ὁ δέρος ἐγχειρίζω , εἰ ὄμνυμι αὐτός ἔχω γυνή καί εἰς Ἑλλάς σύμπλους ἄγω . ὄμνυμι δέ Ἰάσων , νύξ ἐπί ὁ δέρος Μήδεια οὗτος ἄγω , καί ὁ φυλάσσω δράκων κατακοιμίζω ὁ φάρμακον , μετά Ἰάσων ἔχω ὁ δέρος ἐπί ὁ Ἀργώ παραγίγνομαι . συνέπομαι δέ αὐτός καί ὁ ἀδελφός Ἄψυρτος . ὁ δέ νύξ μετά οὗτος ἀνάγω . Αἰήτης δέ ἐπιγιγνώσκω ὁ ὁ Μήδεια τολμάω , ὁρμάω ὁ ναῦς διώκω . ὁράω δέ αὐτός πλησίον εἰμί Μήδεια , ὁ ἀδελφός φονεύω , καί μελίζω κατά ὁ βυθός ῥίπτω . συναθροίζω δέ Αἰήτης ὁ ὁ παῖς μέλος ὁ δίωξις ὑστερέω . ὑποστρέφω οὖν ὁ Ἰάσων εἰς Ἰωλκός , ὁ μέν δέρος Πελίης δίδωμι , περί ὅς δέ ἀδικέω μετέρχομαι ἐθέλω , παρακαλέω Μήδεια ὅπως Πελίης αὐτός δίκη ὑπέχω . ὁ δέ πείθω ὁ θυγάτηρ αὐτός ὁ πατήρ καθέψω , ὑπέχω ποιέω νέος . καί ὁ πιστεύω χάριν , κριός μελίζω καί καθέψω , ποιέω ἀρήν . ὁ δέ πιστεύω ὁ πατήρ εἰς λέβης ζέω ἐμβάλλω καθέψω . λούω δέ καί ἄλλος πολύς κακός . Μάγης μέν γάρ ὁ ὁ Φιλοπάτωρ ἀδελφός ὁ Θεόγος λούω καθέψω , ζέω λέβης ἐπικλύζω αὐτός . Μίνως δέ ὁ Κρής βασιλεύς ὁ Κώκαλος θυγάτηρ ἐπιχέω ζέω πίσσα . Δαίδαλος γάρ σύν Ἴκαρος ὁ παῖς κατείργω Μίνως ἐν ὁ Λαβύρινθος , διά ὅς ἐργάζομαι μύσος ἐπί ὁ ὁ Πασιφάη ἔρως ὁ πρός ὁ ταῦρος . ὁ δέ πτερόν κατασκευάζω ἑαυτοῦ καί ὁ παῖς , ἐξέρχομαι ὁ Λαβύρινθος , καί ἀναπέτομαι φεύγω σύν Ἴκαρος . Ἴκαρος μέν οὖν μετέωρος φέρω , καί ὁ κόλλα ὑπό ὁ ἥλιος τήκω , ὁ πτέρυξ διαλύω . καί οὗτος μέν εἰς ὁ . ἀπό ἐκεῖνος καλέω Ἰκάριος πέλαγος καταπίπτω , Δαίδαλος δέ διασῴζω . ὁ Μίνως οὖν διώκω Δαίδαλος , καί κατά ἕκαστος χώρα ἐρευνάω κομίζω κόχλος , καί πολύς ὑπισχνέομαι δίδωμι μισθός ὁ διά ὁ κοχλίον λίνον διείρω , διά οὗτος νομίζω εὑρίσκω Δαίδαλος . ἔρχομαι δέ εἰς Κώκαλος , παρά ὅς Δαίδαλος κρύπτω , δείκνυμι ὁ κοχλίας . ὁ δέ λαμβάνω , ἐπαγγέλλω διείρω , καί Δαίδαλος δίδωμι · ὁ δέ ἐξάπτω μύρμηξ λίνον , καί τετραίνω ὁ κοχλίας , ἐάω διά αὐτός διέρχομαι . λαμβάνω δέ Μίνως ὁ λίνον διείρω , ἔσθω εἰμί παρά ἐκεῖνος ὁ Δαίδαλος , καί εὐθύς ἀπαιτέω . Κώκαλος δέ ὑπισχνέομαι δίδωμι , ξενίζω αὐτός . ὁ δέ λούω ὑπό ὁ Κώκαλος θυγάτηρ ἀναιρέω , ζέω πίσσα ἐπιχέω αὐτός .