vitae-prophetarum.de-prophetarum-vita-et-obitu-recensio-anonyma 2
β´ . Ἱερεμίας ἦν ἐξ Ἀναθὼθ καὶ ἐν Τάφναις Αἰγύπτου λίθοις βληθεὶς ὑπὸ τοῦ λαοῦ ἀποθνήσκει . Κεῖται δὲ ἐν τῷ τόπῳ τῆς οἰκήσεως Φαραώ , ὅτι οἱ Αἰγύπτιοι ἐδόξασαν αὐτὸν εὐεργετηθέντες δι᾽ αὐτοῦ . Ηὔξατο γὰρ καὶ αἱ ἀσπίδες αὐτοὺς ἔασαν καὶ τῶν ὑδάτων οἱ θῆρες , οὓς καλοῦσιν οἱ Αἰγύπτιοι μὲν νεφώθ , Ἕλληνες δὲ κροκοδείλους . Καὶ ὅσοι εἰσὶ πιστοὶ θεοῦ , ἕως σήμερον εὔχονται ἐν τῷ τόπῳ καὶ λαμβάνοντες τοῦ χοὸς τοῦ τόπου δήγματα ἀσπίδων θεραπεύουσι . [ Καὶ πολλοὶ αὐτὰ τὰ θηρία καὶ τὰ τοῦ ὕδατος φυγαδεύουσιν . ] Ἡμεῖς δὲ ἠκούσαμεν ἐκ τῶν παίδων Ἀντιγόνου καὶ Πτολεμαίου γερόντων ἀνδρῶν , ὅτι Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδὼν ἐπιστὰς τῷ τόπῳ τοῦ προφήτου καὶ ἐπιγνοὺς αὐτοῦ μυστήρια εἰς Ἀλεξάνδρειαν μετέστησεν αὐτοῦ τὰ λείπαtα περιθεὶς αὐτὰ ἐνδόξως κύκλῳ · καὶ ἐκωλύθη ἐκ τῆς γῆς τὸ γένος τῶν ἀσπίδων καὶ ἐκ τοῦ ποταμοῦ ὡσαύτως τοὺς κροκοδείλους , καὶ οὕτως ἐνέβαλε τοὺς ὄφεις τοὺς λεγομένους ἀργόλας , ὅ ἐστιν ὀφιομάχους , οὓς ἤνεγκεν ἐκ τοῦ Ἄργους τῆς Πελοποννήσου , ὅθεν καὶ ἀργόλαι καλοῦνται , τοῦτ᾽ ἔστιν Ἄργους δεξιοί · λαιὰν γὰρ λέγουσι πᾶν εὐώνυμον . Οὗτος ὁ Ἱερεμίας σημεῖον δέδωκε τοῖς ἱερεῦσιν Αἰγύπτου , ὅτι δεῖ σεισθῆναι τὰ εἴδωλα αὐτῶν καὶ συμπεσεῖν ⟨ διὰ σωτῆρος ἐκ παρθένου γενομένου ἐν φάτνῃ ⟩ . Δι᾽ ὃ καὶ ἕως νῦν τιμῶσι παρθένον λοχὸν καὶ βρέφος ἐν φάτνῃ τιθέντες προσκυνοῦσι , καὶ Πτολεμαίῳ τῷ βασιλεῖ τὴν αἰτίαν πυνθανομένῳ ἔλεγον , ὅτι πατροπαράδοτόν ἐστι μυστήριον ὑπὸ ὁσίου προφήτου τοῖς πατράσιν ἡμῶν παραδοθέν , καὶ ἐκδεχόμεθα τὸ πέρας , φησίν , τοῦ μυστηρίου αὐτοῦ . Οὗτος ὁ προφήτης πρὸ τῆς ἁλώσεως τοῦ ναοῦ ἥρπαξε τὴν κιβωτὸν τοῦ νόμου καὶ τὰ ἐν αὐτῷ καὶ ἐποίησεν αὐτὰ καταποθῆναι ἐν πέτρᾳ καὶ εἶπε τοῖς παρεστῶσιν · ἀπεδήμησε κύριος ἐκ Σιὼν εἰς οὐρανὸν καὶ πάλιν ἐλεύσεται ἐν δυνάμει . Καὶ σημεῖον ὑμῖν ἔσται τῆς παρουσίας αὐτοῦ , ὅτε ξύλον πάντα τὰ ἔθνη προσκυνοῦσιν . Εἶπε δὲ ὅτι τὴν κιβωτὸν ταύτην οὐδεὶς ἐκβάλλει , εἰ μὴ Ἀαρών , καὶ τὰς ἐν αὐτῷ πλάκας οὐδεὶς ἀναπτύξει οὐκέτι ἱερέων ἢ προφητῶν , εἰ μὴ Μωϋσὴς ὁ ἐκλεκτὸς τοῦ θεοῦ , καὶ ἐν τῇ ἀναστάσει πρώτη ἡ κιβωτὸς ἀναστήσεται καὶ ἐξελεύσεται ἐκ τῆς πέτρας καὶ τεθήσεται ἐν ὄρει Σινᾶ καὶ πάντες οἱ ἅγιοι πρὸς αὐτὸν συναχθήσονται ἐκεῖ ἐκδεχόμενοι κύριον καὶ τὸν ἐχθρὸν φεύγοντες ἀνελεῖν αὐτοὺς θέλοντα . Ἐν τῇ πέτρᾳ ἐσφράγισε τῷ δακτύλῳ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ καὶ γέγονεν ὁ τύπος ὡς γλυφὴ σιδήρου , καὶ νεφέλη ἐσκέπασε τὸ ὄνομα καὶ οὐδεὶς νοεῖ τὸν τόπον οὔτε ἀναγνῶναι αὐτὸν 〈 δύναται 〉 ἕως σήμερον καὶ ἕως συντελείας . Καί ἐστιν ἡ πέτρα ἐν τῇ ἐρήμῳ , ὅπου πρώτως ἡ κιβωτὸς γέγονε μεταξὺ τῶν δύο ὀρέων , ἐν οἷς κεῖνται Μωϋσὴς καὶ Ἀαρών . Καὶ ἐν νυκτὶ νεφέλη ὡς πῦρ γίνεται κατὰ τὸν τύπον τὸν ἀρχαῖον , ὅτι οὐ μὴ παύσηται ἡ δόξα τοῦ θεοῦ ἐκ τοῦ νόμου αὐτοῦ . Καὶ ἔδωκεν ὁ θεὸς τῷ Ἱερεμίᾳ χάριν , ἵνα τὸ τέλος τοῦ μυστηρίου αὐτοῦ αὐτὸς ποιήσειεν , ἵνα γένηται συγκοινωνὸς Μωϋσέως καὶ ὁμοῦ εἰσιν ἕως σήμερον .
Lemmas: ββʹ . Ἱερεμίας εἰμί ἐκ Ἀναθώθ καί ἐν Τάφνας Αἴγυπτος λίθος βάλλω ὑπό ὁ λαός ἀποθνήσκω . Κίτης δέ ἐν ὁ τόπος ὁ οἴκησις Φαραώ , ὅτι ὁ Αἰγύπτιος δοξάζω αὐτός εὐεργετέω διά αὐτός . εὔχομαι γάρ καί ὁ ἀσπίς αὐτός ἐάω καί ὁ ὕδωρ ὁ θήρ , ὅς καλέω ὁ Αἰγύπτιος μέν νεφώθ , Ἕλλην δέ κροκόδειλος . καί ὅσος εἰμί πιστός θεός , ἠώς σήμερον εὔχομαι ἐν ὁ τόπος καί λαμβάνω ὁ χοῦς ὁ τόπος δῆγμα ἀσπίς θεραπεύω . [ καί πολύς αὐτός ὁ θηρίον καί ὁ ὁ ὕδωρ φυγαδεύω . ] Ἡμεῖς δέ ἀκούω ἐκ ὁ παῖς Αντιγόνου καί Πτολεμαῖος γέρων ἀνήρ , ὅτι Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδών ἐφίστημι ὁ τόπος ὁ προφήτης καί ἐπιγιγνώσκω αὐτός μυστήριο εἰς Ἀλεξάνδρεια μεθίστημι αὐτός ὁ λείπαtα περιτίθημι αὐτός ἔνδοξος κύκλος · καί κωλύω ἐκ ὁ γῆ ὁ γένος ὁ ἀσπίς καί ἐκ ὁ ποταμός ὡσαύτως ὁ κροκόδειλος , καί οὕτως ἐμβάλλω ὁ ὄφις ὁ λέγω ἀργόλας , ὁ εἰμί ὀφιομάχος , ὅς φέρω ἐκ ὁ Ἀργώ ὁ Πελοπόννησος , ὅθεν καί ἀργόλας καλέω , οὗτος εἰμί Ἀργώ δεξιός · λαιός γάρ λέγω πᾶς εὐώνυμος . οὗτος ὁ Ἱερεμίας σημεῖον δίδωμι ὁ ἱερεύς Αἴγυπτος , ὅτι δέω σείω ὁ εἴδωλον αὐτός καί συμπίπτω ⟨ διά σωτήρ ἐκ παρθένος γίγνομαι ἐν φάτνη ⟩ . διά ὁ καί ἠώς νῦν τιμάω παρθένος λόχος καί βρέφος ἐν φάτνη τίθημι προσκυνέω , καί Πτολεμαῖος ὁ βασιλεύς ὁ αἰτία πυνθάνομαι λέγω , ὅτι πατροπαράδοτος εἰμί μυστήριον ὑπό ὅσιος προφήτης ὁ πατήρ ἐγώ παραδίδωμι , καί ἐκδέχομαι ὁ πέρας , φημί , ὁ μυστήριο αὐτός . οὗτος ὁ προφήτης πρό ὁ ἅλωσις ὁ ναός ἁρπάζω ὁ κιβωτός ὁ νόμος καί ὁ ἐν αὐτός καί ποιέω αὐτός καταπίνω ἐν πέτρα καί λέγω ὁ παρίστημι · ἀποδημέω κύριος ἐκ Σιών εἰς οὐρανός καί πάλιν ἔρχομαι ἐν δύναμις . καί σημεῖον σύ εἰμί ὁ παρουσία αὐτός , ὅτε ξύλον πᾶς ὁ ἔθνος προσκυνέω . λέγω δέ ὅτι ὁ κιβωτός οὗτος οὐδείς ἐκβάλλω , εἰμί μή Ἀαρών , καί ὁ ἐν αὐτός πλάξ οὐδείς ἀναπτύσσω οὐκέτι ἱερός ἢ προφήτης , εἰμί μή Μωϋσῆς ὁ ἐκλεκτός ὁ θεός , καί ἐν ὁ ἀνάστασις πρῶτος ὁ κιβωτός ἀνίστημι καί ἐξέρχομαι ἐκ ὁ πέτρα καί τίθημι ἐν ὄρος Σινᾶ καί πᾶς ὁ ἅγιος πρός αὐτός συνάγω ἐκεῖ ἐκδέχομαι κύριος καί ὁ ἐχθρός φεύγω ἀναιρέω αὐτός ἐθέλω . ἐν ὁ πέτρα σφραγίζω ὁ δάκτυλος ὁ ὄνομα ὁ θεός καί γίγνομαι ὁ τύπος ὡς γλυφή σίδηρος , καί νεφέλη σκεπάζω ὁ ὄνομα καί οὐδείς νοέω ὁ τόπος οὔτε ἀναγιγνώσκω αὐτός 〈 δύναμαι 〉 ἠώς σήμερον καί ἠώς συντέλεια . καί εἰμί ὁ πέτρα ἐν ὁ ἐρῆμος , ὅπου πρῶτος ὁ κιβωτός γίγνομαι μεταξύ ὁ δύο ὄρος , ἐν ὅς κεῖμαι Μωϋσῆς καί Ἀαρών . καί ἐν νύξ νεφέλη ὡς πῦρ γίγνομαι κατά ὁ τύπος ὁ ἀρχαῖος , ὅτι οὐ μή παύω ὁ δόξα ὁ θεός ἐκ ὁ νόμος αὐτός . καί δίδωμι ὁ θεός ὁ Ἱερεμίας χάρις , ἵνα ὁ τέλος ὁ μυστήριο αὐτός αὐτός ποιέω , ἵνα γίγνομαι συγκοινωνός Μωϋσῆς καί ὁμοῦ εἰμί ἠώς σήμερον .