vitae-prophetarum.de-prophetarum-vita-et-obitu-recensio-anonyma 4
Δανιήλ . Οὗτος μὲν ἦν ἐκ φυλῆς Ἰούδα , γένους τῶν ἐξεχόντων τῆς βασιλικῆς ὑπηρεσίας , ἀλλ᾽ ἔτι νήπιος ἤχθη ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς γῆν Χαλδαίων · ἐγεννήθη δὲ ἐν Βεθώρῳ τῇ ἀνωτέρᾳ καὶ ἦν ἀνὴρ σώφρων , ὥστε δοκεῖν τοὺς Ἰουδαίους εἶναι αὐτὸν σπάδοντα . Πολλὰ ἐπένθησεν οὗτος ἐπὶ τὴν πόλιν καὶ ἐν νηστείαις ἤσκησεν ἀπὸ πάσης τροφῆς ἐπιθυμητῆς καὶ ἦν ἀνὴρ ξηρὸς τὴν ἰδέαν , ἀλλὰ ὡραῖος ἐν χάριτι ὑψίστου . Οὗτος πολλὰ ηὔξατο ὑπὲρ τοῦ Ναβουχοδονόσορ παρακαλοῦντος αὐτὸν Βαλτάσαρ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ , ὅτε ἐγένετο θηρίον καὶ κτῆνος , ἵνα μὴ ἀπόληται . Ἦν τὰ ἐμπρόσθια ὡς βοῦς σὺν τῇ κεφαλῇ καὶ οἱ πόδες σὺν τοῖς ὀπισθίοις λέων . Ἀπεκαλύφθη τῷ ὁσίῳ περὶ τοῦ μυστήριου τούτου , ὅτι κτῆνος γέγονε διὰ τὴν φιληδονίαν καὶ τὸ σκληροτράχηλον , καὶ ὅτι ὡς βοῦς ὑπὸ ζυγὸν γίνονται τοῦ Βελίαρ . Ταῦτα ἔχουσιν οἱ δυνάσται ἐν νεότητι · ἐπὶ τέλει δὲ θῆρες γίνονται ἁρπάζοντες ὀλοθρεύοντες ἀναιροῦντες καὶ πατάσσοντες . Ἔγνω διὰ θεοῦ ὁ ἅγιος , ὅτι ὡς βοῦς ἤσθιε χόρτον καὶ ἐγένετο ἀνθρωπίνης φύσεως τροφή . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ αβουχοδονόσορ μετὰ τὴν πέψιν ἐν καρδίᾳ ἀνθρωπίνῃ γενόμενος ἔκλαιε καὶ ἠξίου κύριον πᾶσαν ἡμέραν καὶ νύκτα τεσσαρακοντάκις δεόμενος . Βεημὼθ ἐπεγίνετο αὐτῷ καὶ ἐλάνθανεν , ὅτι γέγονεν ἄνθρωπος · ἤρθη ἡ γλῶσσα αὐτοῦ τοῦ μὴ λαλεῖν · καὶ νοῶν εὐθέως ἐδάκρυσεν · οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἦσαν ὡς κρέας ἐκ τοῦ κλαίειν . Πολλοὶ γὰρ ἐξιόντες ἐκ τῆς πόλεως ἑώρων αὐτόν . Ὁ Δανιὴλ μόνος οὐκ ἠθέλησεν αὐτὸν ἰδεῖν , ὅτι πάντα τὸν χρόνον τῆς ἀλλοιώσεως αὐτοῦ ἐν προσευχῇ ἦν περὶ αὐτοῦ · ἔλεγεν , ὅτι πάλιν ἄνθρωπος γενήσεται · καὶ ἠπίστουν αὐτῶ . Ὁ Δανιὴλ τὰ ἑπτὰ ἔτη , ἃ εἶπεν ἑπτὰ καιρούς , ἐποίησε γενέσθαι ἑπτὰ μῆνας · τὸ μυστήριον τῶν ἑπτὰ καιρῶν ἐτελέσθη ἐπ᾽ αὐτόν , ὅτι ἀποκατέστησεν ἑπτὰ μησί , τὰ ἓξ ἔτη καὶ ἕξ μῆνας ὑπέπιπτε κυρίῳ καὶ ὡμολόγει τὴν ἀσέβειαν αὐτοῦ καὶ μετὰ ἄφεσιν τῆς ἀνομίας αὐτοῦ ἀπέδσκεν αὐτῷ τὴν βασιλείαν . Οὔτε ἄρτον ἢ κρέα ἔφαγεν οὔτε οἶνον ἔπιεν ἐξομολογούμενος , ὅτι ὁ Δανιὴλ αὐτῷ προσέταξεν ἐν ὀσπρίοις βρεκτοῖς καὶ χλόαις ἐξιλεοῦσθαι κύριον . Διὰ τοῦτο ἐκάλεσεν αὐτὸν Βαλτάσαρ , ὅτι ἠθέλησεν αὐτὸν συγκληρόνομον καταστῆσαι τῶν τέκνων αὐτοῦ . Ἀλλ’ ὁ ὅσιος εἶπεν · ἵλεώς μοι ἀφεῖναι κληρονομίαν πατέρων μου καὶ κολληθῆναι κληρονομίαις ἀπεριτμήτων . Καὶ τοῖς ἄλλοις βασιλεῦσι Περσῶν πολλὰ ἐποίησεν τεράστια , ὅσα οὐκ ἔγραψαν . Ἐκεῖ ἀπέθανε καὶ ἐτάφη ἐν τῷ σπηλαίῳ τῷ βασιλικῷ μόνος ἐνδόξως . Καὶ αὐτὸς ἔδωκε τέρας ἐν ὄρεσι τοῖς ὑπεράνω αβυλῶνος , ὅτι · ὅτε καπνισθήσεται τὸ ἐκ βοῤῥᾶ , ἥξει τὸ τέλος Βαβυλῶνος · ὅτε δὲ ὡς ἐν πυρὶ κεῖται , τὸ τέλος πάσης τῆς γῆς . ὅτε δὲ κατ᾽ ἀνατολὰς ὕδωρ καθαρὸν ἐξελεύσεται , τότε ἐπὶ γῆς ὀ θεὸς φανεὶς ὡς ἄνθρωπος καὶ εἰς ἑαυτὸν ἀναδέξεται ἀνομίας τῆς γῆς , ἐν τῷ ἀνασκολοπίζεσθαι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἱερέων τοῦ νόμου [ καὶ πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ Ἰσραήλ . Τότε φόνος ἔσται τοῦ Βελίαρ ] . Εὐθέως δὲ χαρὰ ἐκχυθήσεται εἰς πάντα τὰ ἔθνη · ὅτε δὲ κατὰ νότον ἐν πυρὶ καίεται , τὸ τέλος ἔσται πάσης τῆς γῆς . ἐὰν δὲ τὸ ἐν τῷ νότῳ ῥεύσῃ ὕδατα , ἐπιστρέψει ὁ λαὸς εἰς γῆν αὐτοῦ , καὶ ἐὰν αἷμα ῥεύσῃ , φόνος ἔσται τοῦ Βελίαρ ἐν πάσῃ τῇ γῇ . Καὶ ἐκοιμήθη ἐν εἰρήνῃ ὁ ὅσιος .
Lemmas: Δανιήλ . οὗτος μέν εἰμί ἐκ φυλή Ἰούδας , γένος ὁ ἐξέχω ὁ βασιλικός ὑπηρεσία , ἀλλά ἔτι νήπιος ἄγω ἐκ ὁ Ἰουδαία εἰς γῆ Χαλδαῖος · γεννάω δέ ἐν Βεθώρῳ ὁ ανώτερος καί εἰμί ἀνήρ σώφρων , ὥστε δοκέω ὁ Ἰουδαῖος ἔρχομαι αὐτός σπάδων . Πολύς πενθέω οὗτος ἐπί ὁ πόλις καί ἐν νηστεία ἀσκέω ἀπό πᾶς τροφή επιθυμητός καί εἰμί ἀνήρ ξηρός ὁ ἰδέα , ἀλλά ὡραῖος ἐν χάρις ὕψιστος . οὗτος πολύς εὔχομαι ὑπέρ ὁ Ναβουχοδονόσορ παρακαλέω αὐτός Βαλτάσαρ ὁ υἱός αὐτός , ὅτε γίνομαι θηρίον καί κτῆνος , ἵνα μή ἀπόλλυμι . Ἦς ὁ ἐμπρόσθιος ὡς βοῦς ὗς ὁ κεφαλή καί ὁ πούς σύν ὁ ὀπίσθιος λέων . ἀποκαλύπτω ὁ ὅσιος περί ὁ μυστήριο οὗτος , ὅτι κτῆνος γίγνομαι διά ὁ φιληδονία καί ὁ σκληροτράχηλος , καί ὅτι ὡς βοῦς ὑπό ζυγόν γίγνομαι ὁ Βελίαρ . Ταΰς ἔχω ὁ δυνάστης ἐν νεότης · ἐπί τέλος δέ θήρ γίγνομαι ἁρπάζω ὀλοθρεύω ἀναιρέω καί πατάσσω . γινώσκω διά θεός ὁ ἅγιος , ὅτι ὡς βοῦς ἐσθίω χόρτος καί γίνομαι ἀνθρώπινος φύσις τροφή . Ζεύς οὗτος καί ὁ αβουχοδονόσορ μετά ὁ πέψις ἐν καρδία ἀνθρώπινος γίγνομαι κλαίω καί ἀξιόω κύριος πᾶς ἡμέρα καί νύξ τεσσαρακοντάκις δέομαι . Βεημὼθ ἐπιγίγνομαι αὐτός καί λανθάνω , ὅτι γίγνομαι ἄνθρωπος · ἀείρω ὁ γλῶσσα αὐτός ὁ μή λαλέω · καί νοέω εὐθύς δακρύω · ὁ ὀφθαλμός αὐτός ἥδω ὡς κρέας ἐκ ὁ κλαίω . πολλός γάρ ἐξέρχομαι ἐκ ὁ πόλις ὁράω αὐτός . ὁ Δανιήλ μόνος οὐ ἐθέλω αὐτός ὁράω , ὅτι πᾶς ὁ χρόνος ὁ ἀλλοίωσις αὐτός ἐν προσευχή εἰμί περί αὐτός · λέγω , ὅτι πάλιν ἄνθρωπος γίγνομαι · καί ἀπιστέω αὐτός . ὁ Δανιήλ ὁ ἑπτά ἔτος , ὅς λέγω ἑπτά καιρός , ποιέω γίγνομαι ἑπτά μήν · ὁ μυστήριον ὁ ἑπτά καιρός τελέω ἐπί αὐτός , ὅτι ἀποκαθίστημι ἑπτά μήν , ὁ ἓξ ἔτος καί ἕξ μήν ὑποπίπτω κύριος καί ὁμολογέω ὁ ἀσέβεια αὐτός καί μετά ἄφεσις ὁ ἀνομία αὐτός ἀποδίδωμι αὐτός ὁ βασίλειος . οὔτε ἄρτος ἢ κρέας ἐσθίω οὔτε οἶνος πίνω ἐξομολογέομαι , ὅτι ὁ Δανιήλ αὐτός προστάσσω ἐν ὄσπριον βρεκτός καί χλόη ἐξιλεόω κύριος . Ζεύς οὗτος καλέω αὐτός Βαλτάσαρ , ὅτι ἐθέλω αὐτός συγκληρονομος καθίστημι ὁ τέκνον αὐτός . ἀλλά ὁ ὅσιος λέγω · ἴλαος ἐγώ ἀφίημι κληρονομία πατήρ ἐγώ καί κολλάω κληρονομία ἀπερίτμητος . καί ὁ ἄλλος βασιλεύς Πέρσης πολύς ποιέω τεράστιος , ὅσος οὐ γράφω . ἐκεῖ ἀποθνῄσκω καί θάπτω ἐν ὁ σπήλαιον ὁ βασιλικός μόνος ἔνδοξος . καί αὐτός δίδωμι τέρας ἐν ὄρος ὁ ὑπεράνω αβυλῶνος , ὅτι · ὅτε καπνίζω ὁ ἐκ Βορράς , ἔσσομαι ὁ τέλος Βαβυλών · ὅτε δέ ὡς ἐν πῦρ κεῖμαι , ὁ τέλος πᾶς ὁ γῆ . ὅτε δέ κατά ἀνατολή ὕδωρ καθαρός ἐξέρχομαι , τότε ἐπί γῆ ὁ θεός φαίνω ὡς ἄνθρωπος καί εἰς ἑαυτοῦ ἀναδείκνυμι ἀνομία ὁ γῆ , ἐν ὁ ἀνασκολοπίζω αὐτός ὑπό ὁ ἱερός ὁ νόμος [ καί πρέσβυς ὁ λαός Ἰσραήλ . τότε φόνος εἰμί ὁ Βελίαρ ] . εὐθύς δέ χαρά ἐκχέω εἰς πᾶς ὁ ἔθνος · ὅτε δέ κατά νότος ἐν πῦρ καίω , ὁ τέλος εἰμί πᾶς ὁ γῆ . ἐάν δέ ὁ ἐν ὁ νότος ῥέω ὕδωρ , ἐπιστρέφω ὁ λαός εἰς γῆ αὐτός , καί ἐάν αἷμα ῥέω , φόνος εἰμί ὁ Βελίαρ ἐν πᾶς ὁ γῆ . καί κοιμάω ἐν εἰρήνη ὁ ὅσιος .