vitae-prophetarum.de-prophetarum-vita-et-obitu-recensio-anonyma 1
αʹ . Ἡσαΐας ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ θνήσκει ὑπὸ Μανασσῆ πρισθεὶς εἰς δύο καὶ ἐτέθη ὑποκάτω δρυὸς Ῥογὴλ ἐχόμενατῆς διαβάσεως τῶν ὑδάτων ὧν ἀπώλεσεν Ἐζεκίας χώσας αὐτά . Καὶ ὁ θεὸς τὸ σημεῖον τοῦ Σιλωὰμ διὰ τὸν προφήτην ἐποίησεν , ὅτι πρὸ τοῦ θανεῖν ὀλιγωρήσας ηὔξατο πιεῖν ὕδωρ καὶ εὐθέως ἀπεστάλη αὐτῷ ἐξ αὐτοῦ · διὰ τοῦτο ἐκλήθη Σιλωάμ , ὃ ἑρμηνεύεται ἀπεσταλμένος . Καὶ ἐπὶ τοῦ Ἐζεκία πρὸ τοῦ ποιῆσαι τοὺς λάκκους καὶ τὰς κολυμβήθρας , ἐπὶ εὐχῇ τοῦ Ἡσαΐου μικρὸν ὕδωρ ἐξελήλυθεν , ὅτι ἦν ὁ λαὸς ἐν συγκλεισμῷ ἀλλοφύλων καὶ ἵνα μὴ διαφθαρῇ ἡ πόλις ὡς 〈 μὴ 〉 ἔχουσα ὕδωρ . Ἠρώων γὰρ οἱ πολέμιοι πόθεν πίνουσιν ; καὶ ἔχοντες τὴν πόλιν παρεκαθέζοντο τῷ Σιλωάμ . Ἐὰν οὖν οἱ Ἰουδαῖοι ἤρχοντο , ἐξήρχετο ὕδωρ · ἐὰν δὲ ἀλλόφυλοι , οὔ . Διὸ ἕως σήμερον αἰφνιδίως ἐξέρχεται , ἵνα δειχθῇ τὸ μυστήριον . Καὶ ἐπειδὴ διὰ τοῦ Ἡσαΐου τοῦτο γέγονε , μνήμης χάριν καὶ ὁ λαὸς πλησίον αὐτὸν ἐπιμελῶς ἔθαψε καὶ ἐνδόξως , ἵνα δι᾽ εὐχῶν αὐτοῦ καὶ μετὰ θάνατον αὐτοῦ ὡσαύτως ἔχωσι τὴν ἀπόλαυσιν τοῦ ὕδατος , ὅτι καὶ χρησμὸς ἐδόθη αὐτοῖς περὶ αὐτοῦ . Ἔστι δὲ ὁ τάφος ἐχόμενα τοῦ τάφου τῶν βασιλέων ὄπισθεν τοῦ τάφου τῶν ἱερέων ἐπὶ τὸ μέρος τὸ πρὸς νότον . Σολομὼν γὰρ ἐποίησε τοὺς τάφους τοῦ Δαυὶδ διαγράψαντος κατ᾽ ἀνατολὰς τῆς Σιών , ἥτις ἔχει εἴσοδον ἀπὸ Γαβαὼν μηκόθεν τῆς πόλεως σταδίους εἴκοσι . Καὶ ἐποίησε σκολιάν , σύνθεσιν ἀνυπονόητον · καὶ ἔστιν ἕως τῆς σήμερον τοῖς πολλοῖς ἀγνοουμένη , ὅλου δὲ τοῦ λαοῦ . Ἐκεῖ εἶχεν ὁ βασιλεὺς τὸ χρυσίον τὸ ἐξ Ἀιθιοπίας καὶ τὰ ἀρώματα . Καὶ ἐπειδὴ ὁ Ἐζεκίας ἔδειξε τοῖς ἔθνεσι τὸ μυστήριον Δαυὶδ καὶ Σολομῶντος καὶ ἐμίανεν ὀστᾶ τόπου πατέρων αὐτοῦ , διὰ τοῦτο ὁ θεὸς ἐπηράσατο εἰς δουλείαν ἔσεσθαι τὸ σπέρμα αὐτοῦ τοῖς ἐχθροῖς αὐτοῦ , καὶ ἄκαρπον αὐτὸν ἐποίησεν ὁ θεὸς ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης .
Lemmas: ὅς . Ἠσαΐας ἀπό Ἱεροσόλυμα θνῄσκω ὑπό Μανασσῆς πρίω εἰς δύο καί τίθημι ὑποκάτω δρῦς Ῥογὴλ ἔχω διάβασις ὁ ὕδωρ ὅς ἀπόλλυμι Ἐζεκίας χόω αὐτός . καί ὁ θεός ὁ σημεῖον ὁ Σιλωάμ διά ὁ προφήτης ποιέω , ὅτι πρό ὁ θνῄσκω ὀλιγωρέω εὔχομαι πίνω ὕδωρ καί εὐθύς ἀποστέλλω αὐτός ἐκ αὐτός · διά οὗτος καλέω Σιλωάμ , ὁ ἑρμηνεύω ἀποστέλλω . καί ἐπί ὁ Ἐζεκίας πρό ὁ ποιέω ὁ λάκκος καί ὁ κολυμβήθρα , ἐπί εὐχή ὁ Ἠσαΐας μικρός ὕδωρ ἐξέρχομαι , ὅτι εἰμί ὁ λαός ἐν συγκλεισμός ἀλλόφυλος καί ἵνα μή διαφθείρω ὁ πόλις ὡς 〈 μή 〉 ἔχω ὕδωρ . Ἥρως γάρ ὁ πολέμιος πόθεν πίνω ; καί ἔχω ὁ πόλις παρακαθέζομαι ὁ Σιλωάμ . ἐάν οὖν ὁ Ἰουδαῖος ἔρχομαι , ἐξέρχομαι ὕδωρ · ἐάν δέ ἀλλόφυλος , οὐ . Διὸ ἠώς σήμερον αἰφνίδιος ἐξέρχομαι , ἵνα δείκνυμι ὁ μυστήριον . καί ἐπεί διά ὁ Ἠσαΐας οὗτος γίγνομαι , μνήμη χάρις καί ὁ λαός πλησίος αὐτός ἐπιμελής θάπτω καί ἔνδοξος , ἵνα διά εὐχή αὐτός καί μετά θάνατος αὐτός ὡσαύτως ἔχω ὁ ἀπόλαυσις ὁ ὕδωρ , ὅτι καί χρησμός δίδωμι αὐτός περί αὐτός . εἰμί δέ ὁ τάφος ἔχω ὁ τάφος ὁ βασιλεύς ὄπισθεν ὁ τάφος ὁ ἱερός ἐπί ὁ μέρος ὁ πρός νότος . Σολομώντας γάρ ποιέω ὁ τάφος ὁ Δαυίδ διαγράφω κατά ἀνατολή ὁ Σιών , ὅστις ἔχω εἴσοδος ἀπό Γαβαών μηκόθεν ὁ πόλις στάδιον εἴκοσι . καί ποιέω σκολιός , σύνθεσις ἀνυπονόητος · καί εἰμί ἠώς ὁ σήμερον ὁ πολύς ἀγνοέω , ὅλος δέ ὁ λαός . ἐκεῖ ἔχω ὁ βασιλεύς ὁ χρυσίον ὁ ἐκ Αἰθιοπία καί ὁ ἄρωμα . καί ἐπεί ὁ Ἐζεκίας δείκνυμι ὁ ἔθνος ὁ μυστήριον Δαυίδ καί Σολομών καί μιαίνω ὀστέον τόπος πατήρ αὐτός , διά οὗτος ὁ θεός ἐπαράομαι εἰς δουλεία εἰμί ὁ σπέρμα αὐτός ὁ ἐχθρός αὐτός , καί ἄκαρπος αὐτός ποιέω ὁ θεός ἀπό ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος .