vitae-homeri.vita-quinta 1
Ὅμηρος ὁ ποιητὴς πατρὸς μὲν ἦν Μέλητος , μητρὸς δὲ Κριθηίδος , το δὲ γένος κατὰ μὲν Πίνδαρον ( fr . 264 ) Σμυρναῖος , κατὰ δὲ Σιμωνίδην ( fr . 85 ) Χῖος , κατὰ δ' Ἀντίμαχον ( F . H . G . ii . 58 fr . 18 ) καὶ Νίκανδρον ( fr . 14 Schn . ) Κολοφώνιος , κατὰ δὲ Βαγχυλίδην ( fr . 48 Bl . ) καὶ Ἀριστοτέλην τὸν φιλόσοφον ( fr . 66 R . ) Ἰήτης , κατὰ δʼ Ἔφορον ( fr . 164 ) καὶ τοὺς ἱστορικοὺς Κυμαῖος , κατὰ δʼ Ἀρίσταρχον καὶ Διονύσιον τὸν Θρᾷκα Ἀθηναῖος . τινὲς δὲ καὶ Σαλαμίνιον αὐτὸν εἶναί φασιν , ἄλλοι δʼ Ἀργεῖον , ἄλλοι δʼ Αἰγύπτιον ἀπὸ Θηβῶν . τοῖς δὲ χρόνοις κατὰ μέν τινας πρὸ τῆς τῶν Ἡρακλειδῶν ἐγένετο καθόδου , ὥστε ἕνεκεν τούτου γιγνώσκεσθαι ὑπʼ αὐτοῦ τοὺς ἐπʼ Ἴλιον στρατεύσαντας · τὰ γὰρ ἀπὸ τῶν Τρωικῶν ἐπὶ τὴν κάθοδον τῶν Ἡρακλειδῶν πʼ ἔτη . τοῦτο δʼ ἀπίθανον ὑπάρχει · καὶ γὰρ αὐτὸς ὁ Ὅμηρος ὑστεροῦντα πολλοῖς χρόνοις ἑαυτὸν ἀποδείκνυσι λέγων ἡμεῖς δὲ κλέος οἶον ἀκούομεν οὐδέ τι ἴδμεν . τινὲς δὲ λέγουσιν αὐτὸν τῆς Ἰωνικῆς ἀποικίας ἀπολείπεσθαι ἔτεσιν ρνʼ . οὐδὲν δʼ αὐτοῦ θετέον ἔξω τῆς Ἰλιάδος καὶ τῆς Ὀδυσσείας , ἀλλὰ καὶ τοὺς ὕμνους καὶ τὰ λοιπὰ τῶν εἰς αὐτὸν ἀναφερομένων ποιημάτων ἡγητέον ἀλλότρια καὶ τῆς φύσεως καὶ τῆς δυνάμεως ἕνεκα . τινὲς δʼ αὐτοῦ φασιν εἶναι καὶ τὰ φερόμενα δύο γράμματα , τήν τε Βατραχομυομαχίαν καὶ τὸν Μαργίτην . τὰ δὲ ποιήματα αὐτοῦ τὰ ἀληθῆ σποράδην πρότερον ᾀδόμενα Πεισίστρατος Ἀθηναῖος συνέταξεν , ὡς δηλοῖ τὸ φερόμενον ἐπίγραμμα Ἀθήνησιν ἐπιγε γραμμένον ἐν εἰκόνι αὐτοῦ τοῦ Πεισιστράτου . ἔχει δ' ὧδε · τρίς με τυραννήσαντα τοσαυτάκις ἐξεδίωξε δῆμος Ἐρεχθῆος καὶ τρὶς ἐπηγάγετο , τὸν μέγαν ἐν βουλαῖς Πεισίστρατον ὃς τὸν Ὅμηρον ἤθροισα σποράδην τὸ πρὶν ἀειδόμενον . ἡμέτερος καὶ κεῖνος ὁ χρύσεος ἦν πολιήτης εἴπερ Ἀθηναῖοι Σμύρναν ἐπῳκίσαμεν . πλανηθέντα δὲ τὸν Ὅμηρον ἐν Ἰθάκῃ πολύν φασι διατρῖψαι χρόνον καὶ πολλὰς χώρας ἀμείψαντα ἐν Ἴῳ τῇ νήσῳ τελευτῆσαι ἐκ τοιᾶσδε αἰτίας . καθημένου γάρ ποτε τοῦ Ὁμήρου ἐν αἰγιαλῷ τυφλοῦ αὐτοῦ ὄντος αἰσθέσθαι ἁλιεῖς παρερχομένους . πρὸς οὓς εἶπεν ἄνδρες ἀπʼ Ἀρκαδίης ἁλιήτορες ἦ ῥʼ ἔχομέν τι ; τοὺς δʼ ἀποκριθέντας εἰπεῖν ὅσσʼ ἕλομεν λιπόμεσθʼ , ὅσα δʼ οὐχ ἕλομεν φερόμεσθα . τὸ δὲ λεγόμενόν ἐστι τοιοῦτον . ἐπειδὴ γὰρ οὐδὲν ἦσαν ἔχοντες τότʼ ἐξ ἁλείας ἐφθειρίζοντο , καὶ οὓς μὲν ἔλαβον ἐκ τῶν φθειρῶν φονεῦσαι καὶ μὴ ἔχειν , οὓς δʼ οὐκ ἔλαβον ἐν τῇ ἐσθῆτι περιφέρειν . οὐ νοήσας δὲ τὸ λεγόμενον ἀπὸ θλίψεως ἐτελεύτησεν ἐν Ἴῳ τῇ νήσῳ . ἔθαψαν δʼ αὐτὸν μεγαλοπρεπῶς οἱ Ἰῆται , χαράξαντες ἐπὶ τῷ τάφῳ τὸ ἐπίγραμμα τοῦτο παρʼ αὐτοῦ ζῶντος ἔτι γεγραμμένον εἰς αὐτόν · ἐνθάδε τὴν ἱερὴν κεφαλὴν κατὰ γαῖα καλύπτει ἀνδρῶν ἡρώων κοσμήτορα θεῖον Ὅμηρον .
Lemmas: Ὅμηρος ὁ ποιητής πατήρ μέν εἰμί Μέλητος , μήτηρ δέ Κριθηίς , το δέ γένος κατά μέν Πίνδαρος ( fr . 264 ) Σμυρναῖος , κατά δέ Σιμωνίδης ( fr . 85 ) Χῖος , κατά δέ Ἀντίμαχος ( F . H . G . ii . 58 fr . 18 ) καί Νίκανδρος ( fr . 14 Schn . ) Κολοφώνιος , κατά δέ Βαγχυλίδην ( fr . 48 Bl . ) καί Ἀριστοτέλης ὁ φιλόσοφος ( fr . 66 R . ) Ἰήτης , κατά δέ Ἔφορος ( fr . 164 ) καί ὁ ἱστορικός Κυμαῖος , κατά δέ Ἀρίσταρχος καί Διονύσιος ὁ Θρᾷξ Ἀθηναῖος . τις δέ καί Σαλαμίνιος αὐτός εἰμί φημί , ἄλλος δέ Ἀργεῖος , ἄλλος δέ Αἰγύπτιος ἀπό Θῆβαι . ὁ δέ χρόνος κατά μέν τις πρό ὁ ὁ Ἡρακλείδης γίνομαι κάθοδος , ὥστε ἕνεκα οὗτος γιγνώσκω ὑπό αὐτός ὁ ἐπί Ἴλιον στρατεύω · ὁ γάρ ἀπό ὁ Τρωικός ἐπί ὁ κάθοδος ὁ Ἡρακλείδης ἀπό ἔτος . οὗτος δέ ἀπίθανος ὑπάρχω · καί γάρ αὐτός ὁ Ὅμηρος ὑστερέω πολύς χρόνος ἑαυτοῦ ἀποδείκνυμι λέγω ἐγώ δέ κλέος οἶος ἀκούω οὐδέ τίς οἶδα . τις δέ λέγω αὐτός ὁ Ἰωνικός ἀποικία ἀπολείπω ἔτος ρνεʹ . οὐδείς δέ αὐτός τίθημι ἔξω ὁ Ἰλιάς καί ὁ Ὀδυσσεία , ἀλλά καί ὁ ὕμνος καί ὁ λοιπός ὁ εἰς αὐτός ἀναφέρω ποίημα ἡγέομαι ἀλλότριος καί ὁ φύσις καί ὁ δύναμις ἕνεκα . τις δέ αὐτός φημί ἔρχομαι καί ὁ φέρω δύο γράμμα , ὁ τε βατραχομυομαχία καί ὁ Μαργίτης . ὁ δέ ποίημα αὐτός ὁ ἀληθής σποράδην πρότερος ἀείδω Πεισίστρατος Ἀθηναῖος συντάσσω , ὡς δηλόω ὁ φέρω ἐπίγραμμα Ἀθήνησιν ἐπι γράφω ἐν εἰκών αὐτός ὁ Πεισίστρατος . ἔχω δέ ὧδε · τρίς ἐγώ τυραννεύω τοσαυτάκις ἐκδιώκω δῆμος Ἐρεχθεύς καί τρίς ἐπάγω , ὁ μέγας ἐν βουλή Πεισίστρατος ὅς ὁ Ὅμηρος ἀθροίζω σποράδην ὁ πρίν ἀείδω . ἡμέτερος καί κεῖνος ὁ χρύσεος εἰμί πολίτης εἴπερ Ἀθηναῖος Σμύρνα ἐποικίζω . πλανάω δέ ὁ Ὅμηρος ἐν Ἰθάκη πολύς φημί διατρίβω χρόνος καί πολύς χώρα ἀμείβω ἐν Ἴος ὁ νῆσος τελευτάω ἐκ τοιόσδε αἰτία . κάθημαι γάρ ποτέ ὁ Ὅμηρος ἐν αἰγιαλός τυφλός αὐτός εἰμί αἰσθάνομαι ἁλιεύς παρέρχομαι . πρός ὅς λέγω ἀνήρ ἀπό Ἀρκαδία ἁλιήτωρ εἰμί ἄρα ἔχω τίς ; ὁ δέ ἀποκρίνω λέγω ὄσσα αἱρέω λείπω , ὅσος δέ οὐ αἱρέω φέρω . ὁ δέ λέγω εἰμί τοιοῦτος . ἐπεί γάρ οὐδείς ἥδω ἔχω τότε ἐκ ἁλεία φθειρίζω , καί ὅς μέν λαμβάνω ἐκ ὁ φθείρ φονεύω καί μή ἔχω , ὅς δέ οὐ λαμβάνω ἐν ὁ ἐσθής περιφέρω . οὐ νοέω δέ ὁ λέγω ἀπό θλῖψις τελευτάω ἐν Ἴος ὁ νῆσος . θάπτω δέ αὐτός μεγαλοπρεπής ὁ Ἰήτης , χαράσσω ἐπί Τώς τάφος ὁ ἐπίγραμμα οὗτος παρά αὐτός ζάω ἔτι γράφω εἰς αὐτός · ἐνθάδε ὁ ἱερός κεφαλή κατά γαῖα καλύπτω ἀνήρ ἥρως κοσμήτωρ θεῖος Ὅμηρος .