vitae-hesiodi-particula.vitae-hesiodi-particula 1
συνηκμακέναι δʼ αὐτὸν οἱ μὲν Ὁμήρῳ φασίν , οἱ δὲ καὶ Ὁμήρου προγενέστερον εἶναι διισχυρίζονται . καὶ οἱ μὲν προγενέστερον εἶναι τοῦτον Ὁμήρου διισχυριζόμενοι ἐν ἀρχαῖς εἶναί φασι τῆς Ἀρχίππου ἀρχῆς , Ὅμηρον δʼ ἐν τῷ τέλει . ὁ δʼ Ἄρχιππος οὗτος υἱὸς ἦν Ἀκάστου , ἄρξας Ἀθηναίων ἔτη λε' . οἱ δὲ συγχρόνους αὐτοὺς εἶναι λέγοντες ἐπὶ τῇ τελευτῇ τοῦ Ἀμφιδάμαντος τοῦ βασιλέως Εὐβοίας φασὶν αὐτοὺς ἀγωνίσασθαι καὶ νενικηκέναι Ἡσίοδον ἀγωνοθετοῦντος καὶ κρίνοντος Πανήδου τοῦ βασιλέως , τοῦ ἀδελφοῦ Ἀμφιδάμαντος , Γανύκτορός τε καὶ τῶν λοιπῶν . ἐξηρωτηκέναι γὰρ αὐτοὺς πολλὰ πρὸς ἀλλήλους φασὶ δι' ἐπῶν αὐτοσχεδίων καὶ ἀποκρίνασθαι , καὶ πᾶσι τὸν Ὅμηρον τὰ πρωτεῖα λαμβάνειν · τέλος τοῦ βασιλέως Πανήδου εἰπόντος αὐτοῖς τὰ κάλλιστα τῶν ἑαυτῶν ἐπῶν ἀναλεξαμένους εἰπεῖν , Ὅμηρος μὲν ἄρχεται λέγειν τοῦτο τὸ χωρίον ἀπὸ πολλῶν ἐπῶν ἀρξάμενος ὄπισθεν · ἀσπὶς ἄρʼ ἀσπίδʼ ἔρειδε κόρυς κόρυν ἀνέρα δʼ ἀνήρ , ψαῦον δʼ ἱππόκομοι κόρυθες λαμπροῖσι φάλοισι νευόντων · ὡς πυκνοὶ ἐφέστασαν ἀλλήλοισι , καὶ περαιτέρω τούτων . Ἡσίοδος δὲ τῶν Πληιάδων Ἀτλαγενέων ἐπιτελλομενάων ἀπάρχεται καὶ ὁμοίως Ὁμήρῳ προβαίνει μέχρι πολλοῦ τῶν ἐπῶν . καὶ πάλιν ἐπὶ τούτοις οἱ παρεστῶτες πάντες τῶν ἐλλογίμων καὶ στρατιωτῶν τὸν Ὅμηρον ἐστεφάνουν , ὁ δὲ Πανήδης ἔκρινε νικᾶν Ἡσίοδον ὡς εἰρήνην καὶ γεωργίαν διδάσκοντα , καὶ οὐ καθάπερ Ὅμηρος πολέμους καὶ σφάγια . ἀλλὰ ταῦτα μέν εἰσι ληρήματα τῶν νεωτέρων καὶ πλάσεις τῶν πρὸς ἀλλήλους ἐρωτημάτων καὶ τῶν ἐξ Ὁμήρου παρεκβεβλημένων ἐπῶν καὶ ὑπʼ ἐκείνου δῆθεν ῥηθέντων . Ὅμηρος γὰρ ὁ χρυσοῦς , ὡς ἐγᾦμαι , μᾶλλον δʼ ἀκριβεστάτως ἐπίσταμαι , πολύ τε παλαιότερος Ἡσιόδου ὑπῆρχε , καὶ εἰ πρὸς τοὺς θρυλλουμένους ἐκείνους θεοὺς ἔριν ἐστήσατο λόγων , καὶ κατὰ τούτων ἂν τὰ πρωτεῖα καὶ τοὺς στεφάνους ἠνέγκατο . ἀλλʼ ἴσως ἕτερος Ὅμηρος ἦν ὁ τῷ Ἡσιόδῳ ἰσόχρονος , ὁ τοῦ Εὔφρονος παῖς ὁ Φωκεύς , ὁ καὶ τούτῳ τὴν ἔριν στησάμενος , κἂν τὰ ἔπη τοῦ θείου ἐκείνου ἀνδρὸς τῇ ὁμωνυμίᾳ πεπλανημένοι λέγειν τοῦτον ἐπλάσαντο . Ὅμηροι γὰρ πολλοὶ γεγόνασιν ἕτεροι ζήλῳ τοῦ παλαιοῦ τὴν κλῆσιν λαμβάνοντες · καὶ γὰρ καὶ τοῦ Φωκέως Ὁμήρου τούτου ἕτερος ὑπάρχει νεώτερος Ὅμηρος . οὗτος ὁ νεώτερος Ὅμηρος ἦν παῖς Ἀνδρομάχου , τῷ γένει Βυζάντιος , ὁ τὴν Εὐρυπύλειαν ποιήσας . τὸν παλαιὸν δʼ Ὅμηρον Διονύσιος ὁ κυκλογράφος ( F.H.G . ii . 10 ) φησὶν ἐπʼ ἀμφοτέρων ὑπάρχειν τῶν Θηβαικῶν στρατειῶν καὶ τῆς Ἰλίου ἁλώσεως . ἐκ τούτου οὖν λογίζομαι τοῦτον τοῦ Ἡσιόδου εἶναι υ' ἐτῶν προγενέστερον . Ἀριστοτέλης γὰρ ὁ φιλόσοφος , μᾶλλον δʼ οἶμαι ὁ τοὺς πέπλους συντάξας ( f . 1574 Ros , ) ἐν τῇ Ὀρχομενίων πολιτείᾳ ( fr . 100 Neumann 524 Ros . ) , Στησίχορον τὸν μελοποιὸν εἶναί φησιν υἱὸν Ἡσιόδου , ἐκ τῆς Κτιμένης αὐτῷ γεννηθέντα τῆς Ἀμφιφάνους καὶ Γανύκτορος ἀδελφῆς , θυγατρὸς δὲ Φηγέως . ὁ δὲ Στησίχορος οὗτος σύγχρονος ἦν Πυθαγόρᾳ τῷ φιλοσόφῳ καὶ τῷ Ἀκραγαντίνῳ Φαλάριδι · οἱ δʼ Ὁμήρου υ' ὑστερίζοντα ἔτεσι καθά φησι καὶ Ἡρόδοτος . συνεγράψατο δʼ ὁ τοιοῦτος Ἡσίοδος βίβλους ιϛʼ , Ὅμηρος δʼ ὁ παλαιὸς ιγ' .
Lemmas: συνακμάζω δέ αὐτός ὁ μέν Ὅμηρος φημί , ὁ δέ καί Ὅμηρος προγενής ἔρχομαι διισχυρίζομαι . καί ὁ μέν προγενής ἔρχομαι οὗτος Ὅμηρος διισχυρίζομαι ἐν ἀρχή εἰμί φημί ὁ Ἄρχιππος ἀρχή , Ὅμηρος δέ ἐν ὁ τέλος . ὁ δέ Ἄρχιππος οὗτος γιός εἰμί Ἄκαστος , ἄρχω Ἀθηναῖος ἔτος λαός . ὁ δέ σύγχρονος αὐτός ἔρχομαι λέγω ἐπί ὁ τελευτή ὁ Ἀμφιδάμας ὁ βασιλεύς Εὔβοια φημί αὐτός ἀγωνίζομαι καί νικάω Ἡσίοδος ἀγωνοθετέω καί κρίνω Πανήδης ὁ βασιλεύς , ὁ ἀδελφός Ἀμφιδάμας , Γανύκτωρ τε καί ὁ λοιπός . ἐξερωτάω γάρ αὐτός πολύς πρός ἀλλήλων φημί διά ἔπος αὐτοσχέδιος καί ἀποκρίνω , καί πᾶς ὁ Ὅμηρος ὁ πρωτεῖον λαμβάνω · τέλος ὁ βασιλεύς Πανήδης λέγω αὐτός ὁ καλός ὁ ἑαυτοῦ ἔπος ἀναλέγω λέγω , Ὅμηρος μέν ἄρχω λέγω οὗτος ὁ χωρίον ἀπό πολύς ἔπος ἄρχω ὄπισθεν · ἀσπίς ἄρα ἀσπίς ἐρείδω κόρυς κόρυς ἀνήρ δέ ἀνήρ , ψαύω δέ ἱππόκομος κόρυς λαμπρός φάλος νεύω · ὡς πυκνός ἐφίστημι ἀλλήλων , καί πέρα οὗτος . Ἡσίοδος δέ ὁ Πλειάδες Ἀτλαγενής ἐπιτέλλω ἀπάρχομαι καί ὅμοιος Ὅμηρος προβαίνω μέχρι πολύς ὁ ἔπος . καί πάλιν ἐπί οὗτος ὁ παρίστημι πᾶς ὁ ἐλλόγιμος καί στρατιώτης ὁ Ὅμηρος στεφανόω , ὁ δέ Πανήδης κρίνω νικάω Ἡσίοδος ὡς εἰρήνη καί γεωργία διδάσκω , καί οὐ καθά Ὅμηρος πόλεμος καί σφάγιον . ἀλλά οὗτος μέν εἰμί λήρημα ὁ νέος καί πλάσις ὁ πρός ἀλλήλων ἐρώτημα καί ὁ ἐκ Ὅμηρος παρεκβάλλω ἔπος καί ὑπό ἐκεῖνος δῆθεν λέγω . Ὅμηρος γάρ ὁ χρύσεος , ὡς οἴομαι , μᾶλλον δέ ἀκριβής ἐπίσταμαι , πολύς τε παλαιός Ἡσίοδος ὑπάρχω , καί εἰμί πρός ὁ θρυλέω ἐκεῖνος θεός ἔρις ἵστημι λόγος , καί κατά οὗτος ἄν ὁ πρωτεῖον καί ὁ στέφανος φέρω . ἀλλά ἴσως ἕτερος Ὅμηρος εἰμί ὁ ὁ Ἡσίοδος ἰσόχρονος , ὁ ὁ Εὔφρων παῖς ὁ Φωκεύς , ὁ καί οὗτος ὁ ἔρις ἵστημι , κἀν ὁ ἔπος ὁ θεῖος ἐκεῖνος ἀνήρ ὁ ὁμωνυμία πλανάω λέγω οὗτος πλάσσω . Ὅμηρος γάρ πολύς γίγνομαι ἕτερος ζῆλος ὁ παλαιός ὁ κλῆσις λαμβάνω · καί γάρ καί ὁ Φωκεύς Ὅμηρος οὗτος ἕτερος ὑπάρχω νέος Ὅμηρος . οὗτος ὁ νέος Ὅμηρος εἰμί παῖς Ἀνδρόμαχος , ὁ γένος Βυζάντιος , ὁ ὁ ευρυπυλειος ποιέω . ὁ παλαιός δέ Ὅμηρος Διονύσιος ὁ κυκλογράφος ( F.H.G . ii . 10 ) φημί ἐπί ἀμφότερος ὑπάρχω ὁ θηβαικός στρατεία καί ὁ Ἴλιος ἅλωσις . ἐκ οὗτος οὖν λογίζομαι οὗτος ὁ Ἡσίοδος ἔρχομαι υἱός ἔτος προγενής . Ἀριστοτέλης γάρ ὁ φιλόσοφος , μᾶλλον δέ οἴομαι ὁ ὁ πέπλος συντάσσω ( f . 1574 Ros , ) ἐν ὁ Ὀρχομένιος πολιτεία ( fr . 100 Neumann 524 Ros . ) , Στησίχορος ὁ μελοποιός εἰμί φημί υἱός Ἡσίοδος , ἐκ ὁ Κτιμένη αὐτός γεννάω ὁ αμφιφανής καί Γανύκτωρ ἀδελφή , θυγάτηρ δέ Φηγεύς . ὁ δέ Στησίχορος οὗτος σύγχρονος εἰμί Πυθαγόρας ὁ φιλόσοφος καί ὁ Ἀκραγαντίνῳ Φάλαρις · ὁ δέ Ὅμηρος υἱός ὑστερίζω ἔτος καθά φημί καί Ἡρόδοτος . συγγράφω δέ ὁ τοιοῦτος Ἡσίοδος βίβλος ιϛʼ , Ὅμηρος δέ ὁ παλαιός πνίξ .