vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 21
ἀετὸς καταπτὰς καὶ τὸν δημόσιον ἁρπάσας δακτύ - λιον , εἰς δούλου κόλπον ἀφῆκεν . οἱ μὲν οὖν Σά - μιοι θροηθέντες καὶ εἰς πλείστην περὶ τοῦδε τοῦ σημείου πεσόντες τὴν ἀγωνίαν , κατὰ ταὐτὸν ἀθροι - σθέντες , ἤρξαντο δεῖσθαι τοῦ Ξάνθου , ἅτε πρώτου τῶν πολιτῶν ὄντος καὶ φιλοσόφου , σφίσι τὴν κρίσιν τοῦ σημείου διασαφῆσαι . ὃ δὲ τοῖς ὅλοις ἐπαπορῶν , χρόνον ᾔτησε . καὶ ἀφικόμενος οἴκαδε , πολύς ἦν ἀθυμῶν καὶ τῇ λύπῃ βαπτιζόμενος , οἷα δὴ μηδὲν κρῖναι δυνάμενος . ὁ δʼ Αἴσωπος τὴν ἀθυμίαν συν - νοήσας τοῦ Ξάνθου , προσελθών λέγει · „ τοῦ χάριν , δέσποτα , οὕτω διατελεῖς ἀθυμῶν ; ἐμοὶ προσανά - θου , χαίρειν εἰπὼν τῷ λυπεῖσθαι · αὔριον δʼ εἰς ἀγο - ρὰν προελθών , εἰπὲ τοῖς Σαμίοις ὡς „ Ἐγὼ μὲν οὔτε σημειολυτεῖν ἐπαιδεύθην οὔτʼ οἰωνοσκοπεῖν , παῖς δέ μοι πρόσεστι πολλῶν πεῖραν εἰδώς · αὐτὸς ὑμῖν τὸ ζητούμενον λύσει . “ κἂν μὲν αὐτὸς ἐπιτύχω τῆς λύσεως , δέσποτα , σὺ τὴν δόξαν ἀποίσῃ τοιούτῳ χρώ - μενος δούλῳ · ἂν δʼ ἀποτύχω , ἐμοὶ μόνῳ ἡ ἐντεῦ - θεν προστριβήσεται ὕβρις . “ πεισθεὶς οὖν ὁ Ξάνθος καὶ τῇ ὑστεραίᾳ εἰς τὸ θέατρον ἀπαντήσας καὶ κα - ταστὰς εἰς τὸ μέσον , κατὰ τὰς ὑποθήκας Αἰσώπου διελέχθη τοῖς συνελθοῦσιν . οἳ δʼ εὐθέως ἠξίουν κληθῆναι τὸν Αἴσωπον . τοῦ δʼ ἀφικομένου καὶ στάντος ἐπὶ τὸ μέσον , οἱ Σάμιοι τὴν ὄψιν αὐτοῦ κατανοήσαντες , ἐρεσχελοῦντες ἐφώνουν · „ αὕτη ἡ ὄψις σημεῖον λύσει ; ἐκ τοῦ αἰσχροῦ τούτου τί ποτε καλὸν ἀκουσόμεθα ; “ καὶ γελᾶν ἤρξαντο . καὶ ὁ Αἴσωπος κατασείσας τῇ χειρὶ καὶ ἡσυχίαν αἰτήσας γενέσθαι , φησίν · ,, ἄνδρες Σάμιοι , τί μου τὴν ὄψιν σκώπτετε ; οὐκ εἰς τὴν ὄψιν , ἀλλʼ εἰς τὸν νοῦν ἀπο - βλέπειν χρή . πολλάκις γὰρ καὶ τῇ φαύλῃ μορφῇ χρηστὸν νοῦν ἡ φύσις ἐνέθηκεν . ἢ τὴν ἔξωθεν τῶν κεραμίων μορφὴν σκοπεῖτε ὑμεῖς , ἀλλʼ οὐ τὴν ἐντὸς γεῦσιν τοῦ οἴνου ; “ ταῦτα τοῦ Αἰσώπου πάντες ἀκούσαντες , ἔλεγον · ,, Αἴσωπε , εἴ τι δύνασαι , λέγε τῇ πόλει “ . καὶ ὃς μετὰ παρρησίας ἔφη · „ ἄνδρες Σάμιοι , ἐπειδήπερ ἡ τύχη φιλόνεικος οὖσα δόξης ἀγῶνα τέθεικε δεσπότῃ καὶ δούλῳ , κἂν μὲν ὁ δοῦ - λος ἥττων τοῦ δεσπότου φανῇ , διὰ μαστίγων ἐλεύ - σεται , εἰ δʼ ἀμείνων , οὐδὲν ἔλαττον καὶ οὕτω πληγαῖς ξανθήσεται , εἰ ὑμεῖς διὰ τῆς ἐμῆς ἐλευ - θερίας παρρησίαν χαρίσοισθέ μοι , ἐγὼ νῦν ὑμῖν ἀδεῶς τὸ ζητούμενον φράσω . “ τότε ὁ δῆμος ἀπὸ μιᾶς γλώττης πρὸς τὸν Ξάνθον ἐβόων · ,, ἐλευθέρω - σον Αἴσωπον , ὑπάκουσον Σαμίοις . χάρισαι τὴν ἐλευ - θερίαν αὐτοῦ τῇ πόλει · “ ὁ δὲ Ξάνθος οὐκ ἐπένευε . καὶ ὁ πρύτανις ἔφη · „ Ξάνθε , εἰ μή σοι δοκεῖ ὑπα - κοῦσαι τῷ δήμῳ , ἐγὼ τῆσδε τῆς ὥρας Αἴσωπον ἀπε - λεύθερον ἂν ποιήσαιμι , καὶ τότε σοι ὁμότιμος ἔσται . “ τηνικαῦτα τοίνυν ὁ Ξάνθος ἀνάγκῃ τὴν ἐλευθερίαν ἐπέδωκε . καὶ ὁ κήρυξ ἐβόα · ,, Ξάνθος ὁ φιλό - σοφος ἐλευθεροῖ Σαμίοις Αἴσωπον . “ κἀν τούτῳ πέρας ὁ τοῦ Αἰσώπου λόγος εἰλήφει , φαμένου πρὸς τὸν Ξάνθον ὡς ,, καὶ ἄκων ἐλευθερώσεις με.“' Αἴσωπος οὖν ἐλευθερίας τυχών , στὰς εἰς τὸ μέσον ἔφη · ,, ἄνδρες Σάμιοι , ὁ μὲν ἀετός , ὡς ἴστε , βασιλεὺς τῶν ὀρνίθων ἐστίν . ὅτι δὲ τὸν στρατηγι - κὸν δακτύλιον οὗτος ἁρπάσας ἀφῆκεν εἰς δούλου κόλπον , τοῦτο σημαίνειν δῆλον , ὅτι τῶν νυνὶ βασι - λέων τις βούλεται ὑμῶν τὴν ἐλευθερίαν δουλῶ - σαι , καὶ τούς κυρίους νόμους ἀκύρους δεῖξαι . ταῦτα οἱ μὲν Σάμιοι ἀκούσαντες , κατηφείας ἐπλήσθησαν .
Lemmas: ἀετός καταπέτομαι καί ὁ δημόσιος ἁρπάζω δακτύ - Λιόν , εἰς δοῦλος κόλπος ἀφίημι . ὁ μέν οὖν σά - μιοι θροέω καί εἰς πολύς περί ὅδε ὁ σημεῖον πίπτω ὁ ἀγωνία , κατά αὐτός ἀθριυμι - σθέντες , ἄρχω δέω ὁ Ξάνθος , ἅτε πρῶτος ὁ πολίτης εἰμί καί φιλόσοφος , σφεῖς ὁ κρίσις ὁ σημεῖον διασαφέω . ὁ δέ ὁ ὅλος ἐπαπορέω , χρόνος αἰτέω . καί ἀφικνέομαι οἴκαδε , πολύς εἰμί ἀθυμόω καί ὁ λύπη βαπτίζω , οἷος δή μηδείς κρίνω δύναμαι . ὁ δέ Αἴσωπος ὁ ἀθυμία σῦς - νοέω ὁ Ξάνθος , προσέρχομαι λέγω · „ τίς χάριν , δεσπότης , οὕτως διατελέω ἀθυμόω ; ἐγώ προσανά - τίθημι , χαίρω λέγω ὁ λυπέω · αὔριον δέ εἰς ἄγνυμι - ρά προέρχομαι , λέγω ὁ Σάμιος ὡς „ ἐγώ μέν οὔτε σημειολυτέω παιδεύω οὔτε οἰωνοσκοπέω , παῖς δέ ἐγώ πρόσειμι πολύς πεῖρα οἶδα · αὐτός σύ ὁ ζητέω λύω . “ ἐάν μέν αὐτός ἐπιτυγχάνω ὁ λύσις , δεσπότης , σύ ὁ δόξα ἀποφέρω τοιοῦτος χράομαι - μένος δοῦλος · ἐάν δέ ἀποτυγχάνω , ἐγώ μόνος ὁ ἐντεῦ - τίθημι προστρίβω ὕβρις . “ πείθω οὖν ὁ Ξάνθος καί ὁ ὑστεραῖος εἰς ὁ θέατρον ἀπαντάω καί ἄν - ταστὰς εἰς ὁ μέσος , κατά ὁ ὑποθήκη Αἴσωπος διαλέγω ὁ συνέρχομαι . ὁ δέ εὐθύς ἀξιόω καλέω ὁ Αἴσωπος . ὁ δέ ἀφικνέομαι καί ἵστημι ἐπί ὁ μέσος , ὁ Σάμιος ὁ ὄψις αὐτός κατανοέω , ἐρεσχελέω φωνέω · „ οὗτος ὁ ὄψις σημεῖον λύω ; ἐκ ὁ αἰσχρός οὗτος τίς ποτέ καλός ἀκούω ; “ καί γελάω ἄρχω . καί ὁ Αἴσωπος κατασείω ὁ χείρ καί ἡσυχία αἰτέω γίγνομαι , φημί · ,, ἀνήρ Σάμιος , τίς ἐγώ ὁ ὄψις σκώπτω ; οὐ εἰς ὁ ὄψις , ἀλλά εἰς ὁ νόος ἀπος - βλέπω χρή . πολλάκις γάρ καί ὁ φαῦλος μορφή χρηστός νόος ὁ φύσις ἐντίθημι . ἤ ὁ ἔξωθεν ὁ κεράμιος μορφή σκοπέω σύ , ἀλλά οὐ ὁ ἐντός γεῦσις ὁ οἶνος ; “ οὗτος ὁ Αἴσωπος πᾶς ἀκούω , λέγω · ,, Αἴσωπος , εἰ τις δύναμαι , λέγω ὁ πόλις “ . καί ὅς μετά παρρησία φημί · „ ἀνήρ Σάμιος , ἐπειδή ὁ τύχη φιλόνικος εἰμί δόξα ἀγών τίθημι δεσπότης καί δοῦλος , ἐάν μέν ὁ δήω - Λός ἥσσων ὁ δεσπότης φαίνω , διά μάστιξ Έλεϋ - σέτα , εἰ δέ ἀγαθός , οὐδείς ἐλαχύς καί οὕτως πληγή ξαίνω , εἰ σύ διά ὁ ἐμός ἐλευ - θερεία παρρησία χαρίζω ἐγώ , ἐγώ νῦν σύ ἀδεής ὁ ζητέω φράζω . “ τότε ὁ δῆμος ἀπό εἷς γλῶσσα πρός ὁ Ξάνθος βοάω · ,, ἐλεύθερος - σός Αἴσωπος , ὑπακούω Σάμιος . χαρίζω ὁ ἐλευ - θερεία αὐτός ὁ πόλις · “ ὁ δέ Ξάνθος οὐ ἐπινεύω . καί ὁ πρύτανις φημί · „ Ξάνθος , εἰ μή σύ δοκέω ὑπα - Χοῦσαι ὁ δῆμος , ἐγώ ὅδε ὁ ὥρα Αἴσωπος θέραψ - λευθερω ἄν ποιέω , καί τότε σύ ὁμότιμος εἰμί . “ τηνικαῦτα τοίνυν ὁ Ξάνθος ἀνάγκη ὁ ἐλευθερία ἐπιδίδωμι . καί ὁ κήρυξ βοάω · ,, Ξάνθος ὁ φίλος - σοφός ἐλευθερόω Σάμιος Αἴσωπος . “ ἐν οὗτος πέρας ὁ ὁ Αἴσωπος λόγος λαμβάνω , φημί πρός ὁ Ξάνθος ὡς ,, καί ἄκων ἐλευθερόω με Αἴσωπος οὖν ἐλευθερία τυγχάνω , ἵστημι εἰς ὁ μέσος φημί · ,, ἀνήρ Σάμιος , ὁ μέν ἀετός , ὡς οἶδα , βασιλεύς ὁ ὄρνις εἰμί . ὅτι δέ ὁ στρατηγίς - κόος δακτύλιος οὗτος ἁρπάζω ἀφίημι εἰς δοῦλος κόλπος , οὗτος σημαίνω δῆλος , ὅτι ὁ νυνί βάσις - λέων τις βούλομαι σύ ὁ ἐλευθερία δουλόω - σός , καί ὁ κύριος νόμος ἄκυρος δείκνυμι . οὗτος ὁ μέν Σάμιος ἀκούω , κατήφεια πίμπλημι .