vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 3
Οὕτω μὲν οὖν Αἴσωπος ὑπερησθεὶς τῷ πράγματι , πάλιν ἤρξατο σκάπτειν . τοῦ δʼ ἐφεστηκότος τῷ ἀγρῷ — Ζηνᾶς ἦν αὐτῷ τοὔνομα — πρὸς τοὺς ἐργαζομένους ἐλθόντος καὶ τούτων ἕνα , ἐπειδὴ μικρὸν ἐσφάλη τοῦ ἔργου , τῇ ῥάβδῳ πατάξαντος , Αἴσωπος παραχρῆμα ἀνέκραγεν · ,, ἄνθρωπε , τοῦ χάριν τὸν μηδὲν ἠδικηκότα οὕτως αἰκίζῃ καὶ πᾶσιν εἰκῆ πληγὰς ἐμφορεῖς διʼ ἡμέ - ρας ; πάντως ἀναγγελῶ ταῦτα τῷ κεκτημένῳ . “ Ζηνᾶς δὲ ταῦτα τοὺ Αἰσώπου ἀκούσας , ἐξεπλάγη τε οὐ μέ - σως , καὶ πρὸς ἑαυτὸν εἶπεν · ,, Αἴσωπος λαλεῖν ἀρξά - μενος οὐδὲν ἐμοὶ ὄφελος ἔσται . φθάσας τοίνυν αὐτοῦ κατηγορήσω αὐτὸς ἐπὶ τοῦ δεσπότου , πρὶν αὐτὸς τοῦτʼ αὐτὸ δράσῃ , καί με ὁ δεσπότης τῆς ἐπιτροπῆς παραλύσῃ . “ ταῦτʼ εἰπὼν εὐθύ τῆς πόλεως πρὸς τὸν δεσπότην ἤλαυνε . καὶ δὴ σύν θορύβῳ προσελθών , „ χαῖρε “ φησί„δέσποτα “ . ὃ δέ „ τί τεθορυβημένος πά - ρει ; “ φησί · καὶ ὁ Ζηνᾶς · „ χρῆμά τι τερατῶδες ἐν τῷ ἀγρῷ συνέβη “ . καὶ ὁ δεσπότης „ ἦ πού τι δένδρον παρὰ καιρὸν [ καρπὸν ] ἤνεγκεν ; ἢ τῶν κτηνῶν τι παρὰ φύσιν ἐγέννησεν “ ; καὶ ὅς · ,, οὐχ οὕτως , ἀλλʼ Αἴσωπος ἄναυ - δος τὸ πρότερον ὢν νυνὶ λαλεῖν ἤρξατο . “ καὶ ὁ δεσπό - της „ οὕτω σοι μηδὲν τῶν ἀγαθῶν γένοιτο , τοῦτο νομί - ζοντι τέρας εἶναι . “ ὃ δέ „ καὶ μάλα · “ φησίν „ ἃ μὲν γὰρ εἰς ἐμὲ περιύβρισεν , ἑκών παρίημι , δέσποτα · εἰς δὲ σὲ καὶ θεούς οὐ φορητὰ βλασφημεῖ . “ ἐπὶ τούτοις ὀργῇ ληφθεὶς ὁ δεσπότης τῷ Ζηνᾷ φησιν · „ ἰδού σοι παρα - δέδοται Αἴσωπος · ἀπόδου , δώρησαι , ὃ βούλει ἐπʼ αὐτῷ ποίησον . “ τοῦ δὲ Ζηνᾶ ἐπʼαὐτῷ γενόμενον παρα - λαβόντος τὸν Αἴσωπον καὶ τὴν κατʼ αὐτοῦ δεσπο - τείαν αὐτῷ ἀναγγείλαντος , ἐκεῖνος ,, ὅ τι δήποτε βου - λομένῳ σοί ἐστι “ φησίν „ ἔργασαι “ .
Lemmas: οὕτως μέν οὖν Αἴσωπος ὑπερήδομαι ὁ πρᾶγμα , πάλιν ἄρχω σκάπτω . ὁ δέ ἐφίστημι ὁ ἀγρός — Ζηνᾶς εἰμί αὐτός ὄνομα — πρός ὁ ἐργάζομαι ἔρχομαι καί οὗτος εἷς , ἐπειδή μικρός σφάλλω ὁ ἔργον , ὁ ῥάβδος πατάσσω , Αἴσωπος παραχρῆμα ἀνακράζω · ,, ἄνθρωπος , τίς χάριν ὁ μηδείς ἀδικέω οὕτως αἰκίζω καί πᾶς εἰκῇ πληγή ἐμφορέω διά ἡμός - Ἥρα ; πάντως ἀναγελάω οὗτος ὁ κτάομαι . “ Ζηνᾶς δέ οὗτος ὁ Αἴσωπος ἀκούω , ἐκπλήσσω τε οὐ ἐγώ - σῶς , καί πρός ἑαυτοῦ λέγω · ,, Αἴσωπος λαλέω ἄρχω - μένος οὐδείς ἐγώ ὄφελος εἰμί . φθάνω τοίνυν αὐτός κατηγορέω αὐτός ἐπί ὁ δεσπότης , πρίν αὐτός οὗτος αὐτός δράω , καί ἐγώ ὁ δεσπότης ὁ ἐπιτροπή παραλύω . “ οὗτος λέγω εὐθύς ὁ πόλις πρός ὁ δεσπότης ἐλαύνω . καί δή σύν θόρυβος προσέρχομαι , „ χαίρω “ φησί„δέσποτα “ . ὁ δέ „ τίς θορυβέω πᾷ - ῥέω ; “ φημί · καί ὁ Ζηνᾶς · „ χρῆμα τις τερατώδης ἐν ὁ ἀγρός συμβαίνω “ . καί ὁ δεσπότης „ ἦ που τις δένδρον παρά καιρός [ καρπός ] φέρω ; ἤ ὁ κτῆνος τις παρά φύσις γεννάω “ ; καί ὅς · ,, οὐ οὕτως , ἀλλά Αἴσωπος ἀναύω - δ ὁ πρότερος εἰμί νυνί λαλέω ἄρχω . “ καί ὁ Δέσπο - τις „ οὕτως σύ μηδείς ὁ ἀγαθός γίγνομαι , οὗτος νωμι - ζων τέρας εἰμί . “ ὁ δέ „ καί μάλα · “ φημί „ ὅς μέν γάρ εἰς ἐγώ περιυβρίζω , ἑκών παρίημι , δεσπότης · εἰς δέ σύ καί θεός οὐ φορητός βλασφημέω . “ ἐπί οὗτος ὀργή λαμβάνω ὁ δεσπότης ὁ Ζηνᾶς φημί · „ ἰδού σύ παρά - δίδωμι Αἴσωπος · ἀποδίδωμι , δωρέω , ὅς βούλομαι ἐπί αὐτός ποιέω . “ ὁ δέ Ζηνᾶς ἐπʼαὐτῷ γίγνομαι παρά - λαμβάνω ὁ Αἴσωπος καί ὁ κατά αὐτός Δέσπο - τείνω αὐτός ἀναγγέλλω , ἐκεῖνος ,, ὅς τις δήποτε βοῦς - λομένῳ σύ εἰμί “ φημί „ ἐργάζομαι “ .