vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 9
Τῇ δʼ ὑστεραίᾳ ὁ Ξάνθος ἕπεσθαι τῷ Αἰσώπῳ κελεύσας , πρός τινα τῶν κήπων ἧκεν ὠνησόμενος λάχανα . τοῦ δὲ κηπωροῦ δέσμην λαχάνων θερίσαν - τος , ἀνείληφεν Αἴσωπος . τοῦ δὲ Ξάνθου μέλλοντος ἤδη τῷ κηπωρῷ καταβάλλειν τὸ κέρμα , ὁ κηπωρός „ ἔα κύριε “ , φησίν „ ἑνὸς προβλήματος παρὰ σοῦ δέομαι “ . καὶ ὁ Ξάνθος · „ τίνος “ ; καὶ ὅς · „ τί δή ποτε τὰ μὲν παρʼ ἐμοῦ φυτευόμενα τῶν λαχάνων , καίπερ ἐπιμελῶς σκαλιζόμενά τε καὶ ἀρδευόμενα , βραδεῖαν ὅμως ποιεῖται τὴν αὔξησιν · οἷς δʼ αὐτο - μάτη ἐκ γῆς ἡ ἀνάδοσις , καίτοι μηδεμιᾶς ἐπιμελείας ἀξιουμένοις , τούτοις ὀξυτέρα ἡ λάστησις “ ; ὁ μὲν οὖν Ξάνθος , καίτοι φιλοσόφου τῆς ζητήσεως οὔσης , μηδὲν ἕτερον συννοήσας εἰπεῖν , τῇ θείᾳ προνοίᾳ καὶ τοῦτο πρὸς τοῖς ἄλλοις διοικεῖσθαί φησιν . ὁ δὲ Αἴσωπος , παρὴν γάρ , ἐγέλασε . καὶ πρὸς αὐτὸν ὁ φιλόσοφος · ,, πότερον γελᾷς ἢ καταγελᾷς “ ; καὶ ὁ Αἴσωπος „ καταγελῶ “ , φησίν „ ἀλλʼ οὐ σοῦ , τοῦ δὲ διδάξαντός σε . ἃ γὰρ ὑπὸ θείας προνοίας γίνεται , ταῦθʼ ὑπὸ σοφῶν ἀνδρῶν τυγχάνει τῆς λύσεως . προβαλοῦ τοίνυν ἐμέ , κἀγὼ λύσω τὸ πρόβλημα “ . ἐν τούτῳ τοίνυν ὁ Ξάνθος ἐπιστραφεὶς λέγει τῷ κηπωρῷ · „ ἥκιστα πάντων εὐπρεπές ἐστιν , ὦ τᾶν , ἐμὲ τὸν ἐν τοσούτοις ἀκροατηρίοις διαλεχθέντα τὰ νῦν ἐν κήπῳ λύειν σοφίσματα . παῖς δέ μοι οὑτοσὶ πολλῶν πεῖραν ἔχων ἀκολουθεῖ · τούτῳ προσαναθέ - μενος , τῆς λύσεως τεύξῃ τοῦ ζητουμένου “ . καὶ ὁ κηπωρός · ,, οὗτος ὁ αἰσχρὸς γράμματα οἶδεν ; οἴμοι τῆς δυστυχίας . ἀλλὰ φράσον , ὦ λῷστε , εἰ τοῦ ζη - τουμένου τὴν διασάφησιν ἔγνωκας “ . καὶ ὁ Αἴσωπος „ ἡ γυνή “ φησίν „ ἐπειδὰν πρὸς δεύτερον γάμον ἔλθῃ , τέκνα ἐκ τοῦ πρώτου ἀνδρὸς ἔχουσα , εἴπερ εὕροι καὶ τὸν ἄνδρα ἐκ τῆς προτέρας γυναικὸς τεκνο - ποιησάμενον , ἃ μὲν αὐτὴ ἐπηγάγετο , τούτων μήτηρ ἐστίν , ἃ δʼ εὗρεν ἐν τῷ ἀνδρὶ , τούτων ἐστὶ μητρυιά . πολλὴν οὖν ἐν ἑκατέροις ἐνδείκνυται τὴν διαφοράν . τὰ μὲν γὰρ ἐξ αὐτῆς φιλοστόργως καὶ ἐπιμελῶς τρέφουσα διαγίνεται , τὰ δʼ ἐξ ἀλλοτρίων ὠδίνων μισεῖ , καὶ ζηλοτυπίᾳ χρωμένη , τὴν ἐκείνων τροφὴν περικόπτουσα , τοῖς ἑαυτῆς προστίθεται τέκνοις . τὰ μὲν γὰρ φύσει ὡς οἰκεῖα φιλεῖ , ἀποστέργει δὲ τὰ τοῦ ἀνδρὸς ὡς ἀλλότρια . τὸν ἴσον δὴ καὶ ἡ γῆ τρό - πον τῶν μὲν αὐτομάτως ἐξ αὐτῆς φυομένων μήτηρ ἐστίν · ἃ δʼ αὐτὸς ἐμφυτεύεις , τούτων γίνεται μη - τρυιά . οὗ χάριν καὶ μᾶλλον ὡς γνήσια τὰ οἰκεῖα τρέφει καὶ θάλπει , τοῖς δὲ παρὰ σοῦ φυτευομένοις οὐ τοσαύτην ὡς νόθοις τὴν τροφὴν νέμει “ . ἐπὶ τού - τοις ἡσθεὶς ὁ κηπωρός ,, πιστεύσαις ἄν μοι “ , φησίν ,, ὅτι με ἀμηχάνου λύπης καὶ ἀδολεσχίας ἐκούφισας . ἄπιθι προῖκα φέρων τὰ λάχανα , καὶ ὁσάκις σοι τού - των δεῖ , ὡς εἰς οἰκεῖον κῆπον βαδίζων άμβανε “ .
Lemmas: ὁ δέ ὑστεραῖος ὁ Ξάνθος ἕπομαι ὁ Αἴσωπος κελεύω , πρός τις ὁ κῆπος ἥκω ὠνέομαι λάχανον . ὁ δέ κηπωρός δέσμη λάχανον θερίζω - ὅς , ἀναλαμβάνω Αἴσωπος . ὁ δέ Ξάνθος μέλλω ἤδη ὁ κηπωρός καταβάλλω ὁ κέρμα , ὁ κηπωρός „ ἔα κύριος “ , φημί „ εἷς πρόβλημα παρά σύ δέω “ . καί ὁ Ξάνθος · „ τίς “ ; καί ὅς · „ τίς δή ποτέ ὁ μέν παρά ἐγώ φυτεύω ὁ λάχανον , καίπερ ἐπιμελής σκαλίζω τε καί ἀρδεύω , βραδύς ὅμως ποιέω ὁ αὔξησις · ὅς δέ αὐτός - μάτη ἐκ γῆ ὁ ἀνάδοσις , καίτοι μηδείς ἐπιμέλεια ἀξιόω , οὗτος ὀξύς ὁ λάστησις “ ; ὁ μέν οὖν Ξάνθος , καίτοι φιλόσοφος ὁ ζήτησις εἰμί , μηδείς ἕτερος συννοέω λέγω , ὁ θεῖος πρόνοια καί οὗτος πρός ὁ ἄλλος διοικέω φημί . ὁ δέ Αἴσωπος , πηρός γάρ , γελάω . καί πρός αὐτός ὁ φιλόσοφος · ,, πότερος γελάω ἤ καταγελάω “ ; καί ὁ Αἴσωπος „ καταγελάω “ , φημί „ ἀλλά οὐ σύ , ὁ δέ διδάσκω σύ . ὅς γάρ ὑπό θεῖος πρόνοια γίγνομαι , οὗτος ὑπό σοφός ἀνήρ τυγχάνω ὁ λύσις . προβάλλω τοίνυν ἐγώ , ἐγώ λύω ὁ πρόβλημα “ . ἐν οὗτος τοίνυν ὁ Ξάνθος ἐπιστρέφω λέγω ὁ κηπωρός · „ ἦκα πᾶς εὐπρεπής εἰμί , ὦ τᾶν , ἐγώ ὁ ἐν τοσοῦτος ἀκροατήριον διαλέγω ὁ νῦν ἐν κῆπος λύω σόφισμα . παῖς δέ ἐγώ οὗτος πολύς πεῖρα ἔχω ἀκολουθέω · οὗτος προσαναθέ - μένος , ὁ λύσις τεύχω ὁ ζητέω “ . καί ὁ κηπωρός · ,, οὗτος ὁ αἰσχρός γράμμα οἶδα ; οἴμοι ὁ δυστυχία . ἀλλά φράζω , ὦ λωΐων , εἰ ὁ ζῶ - τουμενοω ὁ διασάφησις γιγνώσκω “ . καί ὁ Αἴσωπος „ ὁ γυνή “ φημί „ ἐπειδάν πρός δεύτερος γάμος ἔρχομαι , τέκνον ἐκ ὁ πρῶτος ἀνήρ ἔχω , εἴπερ εὑρίσκω καί ὁ ἀνήρ ἐκ ὁ πρότερος γυνή τέκνο - ποιέω , ὅς μέν αὐτός ἐπάγω , οὗτος μήτηρ εἰμί , ὅς δέ εὑρίσκω ἐν ὁ ἀνήρ , οὗτος εἰμί μητρυιά . πολύς οὖν ἐν ἑκάτερος ἐνδείκνυμι ὁ διαφορά . ὁ μέν γάρ ἐκ αὐτός φιλόστοργος καί ἐπιμελής τρέφω διαγίγνομαι , ὁ δέ ἐκ ἀλλότριος ὠδίς μισέω , καί ζηλοτυπία χράω , ὁ ἐκεῖνος τροφή περικόπτω , ὁ ἑαυτοῦ προστίθημι τέκνον . ὁ μέν γάρ φύσις ὡς οἰκεῖος φιλέω , ἀποστέργω δέ ὁ ὁ ἀνήρ ὡς ἀλλότριος . ὁ ἴσος δή καί ὁ γῆ τρέ - πος ὁ μέν αὐτόματος ἐκ αὐτός φύω μήτηρ εἰμί · ὅς δέ αὐτός ἐμφυτεύω , οὗτος γίγνομαι μή - τρυιά . ὅς χάριν καί μάλα ὡς γνήσιος ὁ οἰκεῖος τρέφω καί θάλπω , ὁ δέ παρά σύ φυτεύω οὐ τοσοῦτος ὡς νόθος ὁ τροφή νέμω “ . ἐπί ὅς - ὁ ἥδομαι ὁ κηπωρός ,, πιστεύω ἄν ἐγώ “ , φημί ,, ὅτι ἐγώ ἀμήχανος λύπη καί ἀδολεσχία κουφίζω . ἀπέρχομαι προίξ φέρω ὁ λάχανον , καί ὁσάκις σύ ὁ - ὁ δέω , ὡς εἰς οἰκεῖος κῆπος βαδίζω αμβάνω “ .