ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 2
Τῇ δʼ ἐπιούσῃ τοῦ μὲν δεσπότου εἰς ἄστυ ἐπανα - ζεύξαντος , τοῦ δʼ Αἐσώπου σκάπτοντος ᾗ προσετάγη , ἱερεῖς τῆς Ἀρτέμιδος εἴτʼ ἄλλοι τινὲς ἄνθρωποι τῆς ὁδοῦ πλανηθέντες καὶ τῷ Αἰσώπῳ περιτυχόντες , προὐτρέποντο πρὸς Διὸς ξενίου τὸν ἄνδρα τὴν εἰς ἄστυ φέρουσαν αὐτοῖς ὑποδεῖξαι . ὃ δʼ ὑπὸ σκιὰν δένδρου τούς ἄνδρας ἀπαγαγών πρότερον καὶ λιτὸν παραθέμενος δεῖπνον , εἶτα καὶ ἡγησάμενος αὐτοῖς , εἰς ἣν ἐζήτουν ὁδὸν εἰσήνεγκεν . οἳ μὲν οὖν τοῦτο μὲν ἐπὶ τῇ ξενίᾳ , τοῦτο δὲ καὶ ἐπὶ τῇ ὁδηγίᾳ διαφερόν - τως τοῦ ἀνδρὸς ἐξαρτηθέντες , τάς τε χεῖρας εἰς οὐρα - νὸν ἦραν καὶ εὐχῇ τὸν εὐεργέτην ἠμείψαντο . Αἴσω - πος δʼ ὑποστρέψας καὶ εἰς ὕπνον καταπεσὼν ὑπό τε τοῦ συνεχοῦς πόνου καὶ καύματος , ἔδοξεν ἰδεῖν τὴν Τύχην ἐπιστᾶσαν αὐτῷ , καὶ λύσιν τῆς γλώττης καὶ λόγου δρόμον καὶ σοφίαν τὴν τῶν μύθων χαρι - ζομένην . εὐθύς οὖν διυπνισθείς φησι · „ βαβαί , πῶς ἡδέως κεκοίμημαι · ἀλλὰ καὶ καλὸν ὄνειρον ἰδεῖν ἔδοξα . καὶ ἰδού , ἀκωλύτως λαλῶ · βοῦς , ὄνος , δί - κελλα . νὴ τούς θεούς , συνῆκα πόθεν μοι τἀγαθὸν προσεγένετο τοῦτο · εὐσεβήσας γὰρ εἰς τούς ξένους , ἀντιλαμβανομένου τοῦ κρείττονος ἔτυχον . ἆρʼ οὖν τὸ εὖ ποιεῖν ἀγαθῶν ἐστι πλῆρες ἐλπίδων “ .
Lemmas: ὁ δέ ἐπέρχομαι ὁ μέν δεσπότης εἰς ἄστυ Πάν - ζεύγνυμι , ὁ δέ Αἔσωπος σκάπτω ὅς προστάσσω , ἱερεύς ὁ Ἄρτεμις εἴτε ἄλλος τις ἄνθρωπος ὁ ὁδός πλανάω καί ὁ Αἴσωπος περιτυγχάνω , προτρέπω πρός Ζεύς ξένιος ὁ ἀνήρ ὁ εἰς ἄστυ φέρω αὐτός ὑποδείκνυμι . ὁ δέ ὑπό σκιά δένδρον ὁ ἀνήρ ἀπάγω πρότερος καί λιτός παρατίθημι δεῖπνον , εἶτα καί ἡγέομαι αὐτός , εἰς ὅς ζητέω ὁδός εἰσφέρω . ὁ μέν οὖν οὗτος μέν ἐπί ὁ ξενία , οὗτος δέ καί ἐπί ὁ ὁδηγία διαφέρω - πως ὁ ἀνήρ ἐξαρτάω , ὁ τε χείρ εἰς οὐρά - νός ἀείρω καί εὐχή ὁ εὐεργέτης ἀμείβω . Αἴσων - πούς δέ ὑποστρέφω καί εἰς ὕπνος καταπίπτω ὑπό τε ὁ συνεχής πόνος καί καῦμα , δοκέω ὁράω ὁ Τύχη ἐφίστημι αὐτός , καί λύσις ὁ γλῶσσα καί λόγος δρόμος καί σοφία ὁ ὁ μῦθος χάρις - ζέω . εὐθύς οὖν διυπνίζω φημί · „ βαβαί , πῶς ἡδύς κοιμάω · ἀλλά καί καλός ὄνειρος ὁράω δοκέω . καί ἰδού , ἀκώλυτος λαλέω · βοῦς , ὄνος , Ζεύς - κέλλα . νή ὁ θεός , συνίημι πόθεν ἐγώ ἀγαθός προσγίγνομαι οὗτος · εὐσεβέω γάρ εἰς ὁ ξένος , ἀντιλαμβάνω ὁ κρατύς τυγχάνω . ἆρα οὖν ὁ εὖ ποιέω ἀγαθός εἰμί πλήρης ἐλπίς “ .
vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 7
Ὁ μὲν οὖν Αἴσωπος ἠκολούθει πρὸς τὴν οἰκίαν ἀπιόντι τῷ Ξάνθῳ' . μεσημβρινοῦ δὲ καύματος ὄντος , ὁ Ξάνθος ἐν τῷ περιπατεῖν τὸν χιτῶνα ἀνασυρά - μενος οὔρει . ὅπερ ἰδὼν Αἴσωπος καὶ τῶν ἱματίων ἐκείνου δραξάμενος ὄπισθεν , πρὸς ἑαυτὸν εἵλκυσε καί φησι „ τὴν ταχίστην με πώλησον , ἐπεὶ δραπε - τεύσω “ . καὶ ὁ Ξάνθος · „ ἀνθʼ ὅτου “ ; „ ὅτι “ φησίν „ οὐκ ἂν δυναίμην τοιούτῳ ὑπηρετεῖσθαι δεσπότῃ . εἰ γὰρ σὺ δεσπότης ὢν καὶ μηδένα φοβούμενος , ὅμως ἄνεσιν οὐ παρέσχες τῇ φύσει , ἀλλὰ βαδίζων οὐρεῖς , εἰ τύχοι τὸν δοῦλον ἐμὲ πρός τινα σταλῆναι διακο - νίαν κἀν τῷ μεταξὺ τῆς πορείας τοιόνδε τι ἀπαι - τῆσαι τὴν φύσιν , ἀνάγκη πᾶσα πετόμενόν με ἀπο - πατεῖν “ . καὶ ὁ Ξάνθος · „ τοῦτό σε θορυβεῖ ; τρία κακὰ βουλόμενος διαδρᾶναι βαδίζων οὐρῶ . “ καὶ ὅς · ,, ποῖα “ ; κἀκεῖνος · „ ἑστῶτί μοι τὴν μὲν κεφαλὴν κατέ - καυσεν ἂν ὁ ἥλιος , τοὺς δὲ πόδας τὸ τῆς γῆς ἔδαφος ὂν ἐκπεπυρωμένον , ἡ δὲ τοῦ οὔρου δριμύτης τἣν ὄσφρησιν ἂν ἐλυμήνατο “ . καὶ ὁ Αἴσωπος · „ βάδιζε , πέπεικάς με “ .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Αἴσωπος ἀκολουθέω πρός ὁ οἰκία ἀπέρχομαι ὁ Ξάνθῳ’ . μεσημβρινός δέ καῦμα εἰμί , ὁ Ξάνθος ἐν ὁ περιπατέω ὁ χιτών ανασέρνω - μένος οὐρέω . ὅς ὁράω Αἴσωπος καί ὁ ἱμάτιον ἐκεῖνος δράσσομαι ὄπισθεν , πρός ἑαυτοῦ ἕλκω καί φημί „ ὁ ταχύς ἐγώ πωλέω , ἐπεί δρέπω - τεύσω “ . καί ὁ Ξάνθος · „ ἀντί ὅστις “ ; „ ὅτι “ φημί „ οὐ ἄν δύναμαι τοιοῦτος ὑπηρετέω δεσπότης . εἰ γάρ σύ δεσπότης εἰμί καί μηδείς φοβέω , ὅμως ἄνεσις οὐ παρέχω ὁ φύσις , ἀλλά βαδίζω οὐρέω , εἰ τυγχάνω ὁ δοῦλος ἐγώ πρός τις σταλάω διάκος - νία ἐν ὁ μεταξύ ὁ πορεία τοιόσδε τις άπαις - τέω ὁ φύσις , ἀνάγκη πᾶς πέτομαι ἐγώ ἀπος - πατέω “ . καί ὁ Ξάνθος · „ οὗτος σύ θορυβέω ; τρεῖς κακός βούλομαι διαδιδράσκω βαδίζω οὐρέω . “ καί ὅς · ,, ποῖος “ ; ἐκεῖνος · „ ἵστημι ἐγώ ὁ μέν κεφαλή κατέ - καῦσος ἄν ὁ ἥλιος , ὁ δέ πούς ὁ ὁ γῆ ἔδαφος εἰμί ἐκπυρόω , ὁ δέ ὁ οὖρον δριμύτης ὁ ὄσφρησις ἄν λυμαίνομαι “ . καί ὁ Αἴσωπος · „ βαδίζω , πείθω ἐγώ “ .
vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 11
τοῦ δὲ σπουδῇ τοῦτο ποιήσαντος καὶ τῶν ποδῶν ἑψομένων , ὁ Ξάνθος εὐλόγως θέλων τύψαι τὸν Αἴσωπον , αὐτοῦ περί τι τῶν εἰς χρείαν ἀσχο - λουμένου , ἕνα τῶν ποδῶν ἐκ τῆς χύτρας λαθραίως ἀνελόμενος ἔκρυψε . μετὰ μικρὸν δὲ καὶ ὁ Αἴσωπος ἐλθὼν καὶ τὴν χύτραν ἐπισκεψάμενος , ὡς τούς τρεῖς μόνον πόδας ἑώρακε , συνῆκεν ἐπιβουλὴν αὐτῷ τινα γεγονυῖαν . καὶ δὴ καταδραμών ἐπὶ τὴν αὐλὴν καὶ τοῦ σιτευομένου χοίρου τὸν ἕνα τῶν ποδῶν τῇ μα - χαίρᾳ περιελών καὶ τῶν τριχῶν ψιλώσας , εἰς τὴν χύτραν ἔρριψε καὶ συνέψει τοῖς ἄλλοις . Ξάνθος δὲ δείσας , μή πως Αἴσωπος τὸν ὑφαιρεθέντα τῶν ποδῶν οὐχ εὑρὼν ἀποδράσῃ , αὖθις εἰς τὴν χύτραν αὐτὸν ἐνέβαλε . τοῦ δʼ Αἰσώπου τούς πόδας εἰς τὸ τρυ - βλίον κενώσαντος καὶ πέντε τούτων ἀναφανέντων , ὁ Ξάνθος „ τί τοῦτο “ , φησίν ,, Αἴσωπε ; πῶς πέντιδ “ ; κἀκεῖνος · „ τὼ δύο χοίρω πόσους ἔχετον πόδας “ ; καὶ ὁ Ξάνθος · „ ὀκτώ “ . καὶ ὁ Αἴσωπος · „ εἰσὶν οὖν ἐνταυθὶ πέντε , καὶ ὁ σιτευόμενος χοῖρος νέμεται κάτω τρίπους “ . καὶ ὁ Ξάνθος πάνυ βαρέως σχὼν πρὸς τούς φίλους φησίν · ,, οὐχὶ μικρῷ πρόσθεν εἶ - πον , ὡς τάχιστά με πρὸς μανίαν οὗτος δὴ περιτρέ - ψεά “ ; καὶ ὁ Αἴσωπος · „ δέσποτα , οὐκ οἶσθʼ ὅτι τὸ ἐκ προσθέσεως τε καὶ ἀφαιρέσεως εἰς τὸ κατὰ λόγον ποσὸν συγκεφαλαιούμενον , οὐκ ἔστιν ἁμάρτημα “ ; ὁ μὲν οὖν Ξάνθος μηδεμίαν εὐπρόσωπον αἰτίαν εὑρηκὼς μαστιγῶσαι τὸν Αἴσωπον , ἡσύχασε .
Lemmas: ὁ δέ σπουδή οὗτος ποιέω καί ὁ πούς ἕψω , ὁ Ξάνθος εὔλογος ἐθέλω τύπτω ὁ Αἴσωπος , αὐτός περί τις ὁ εἰς χρεία ἀσχο - λούω , εἷς ὁ πούς ἐκ ὁ χύτρα λαθραῖος ἀναιρέω κρύπτω . μετά μικρός δέ καί ὁ Αἴσωπος ἔρχομαι καί ὁ χύτρα ἐπισκοπέω , ὡς ὁ τρεῖς μόνος πούς ὁράω , συνίημι ἐπιβουλή αὐτός τις γίγνομαι . καί δή κατατρέχω ἐπί ὁ αὐλή καί ὁ σιτεύω χοῖρος ὁ εἷς ὁ πούς ὁ μή - χαίρω περιαιρέω καί ὁ θρίξ ψιλόω , εἰς ὁ χύτρα ῥίπτω καί συνέψω ὁ ἄλλος . Ξάνθος δέ δείδω , μή πως Αἴσωπος ὁ ὑφαιρέω ὁ πούς οὐ εὑρίσκω ἀποδράω , αὖθις εἰς ὁ χύτρα αὐτός ἐμβάλλω . ὁ δέ Αἴσωπος ὁ πούς εἰς ὁ τρυς - βλίον κενόω καί πέντε οὗτος ἀναφαίνω , ὁ Ξάνθος „ τίς οὗτος “ , φημί ,, Αἴσωπος ; πῶς πιντίδσκω “ ; ἐκεῖνος · „ ὁ δύο χοῖρος πόσος ἔχω πούς “ ; καί ὁ Ξάνθος · „ ὀκτώ “ . καί ὁ Αἴσωπος · „ εἰμί οὖν ἐνταῦθα πέντε , καί ὁ σιτεύω χοῖρος νέμω κάτω τρίπους “ . καί ὁ Ξάνθος πάνυ βαρύς ἔχω πρός ὁ φίλος φημί · ,, οὐ μικρός πρόσθεν εἰμί - πως , ὡς ταχύς ἐγώ πρός μανία οὗτος δή περιτρέ - ψεά “ ; καί ὁ Αἴσωπος · „ δεσπότης , οὐ οἶδα ὅτι ὁ ἐκ πρόσθεσις τε καί ἀφαίρεσις εἰς ὁ κατά λόγος ποσός συγκεφαλαιόω , οὐ εἰμί ἁμάρτημα “ ; ὁ μέν οὖν Ξάνθος μηδείς εὐπρόσωπος αἰτία εὑρίσκω μαστιγόω ὁ Αἴσωπος , ἡσυχάζω .
vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 15
Τῆς δʼ ἐπιούσης ὁ Ξάνθος ἐπέταξε τῷ Αἰσώπῳ εἰς τὸ βαλανεῖον ἀπελθεῖν καὶ σκέψασθαι , εἰ μὴ πολύς πάρεστιν ὄχλος , βούλεσθαι γὰρ αὐτὸν λου - θῆναι . ἀπιόντι δὲ ὁ στρατηγὸς συναντήσας καὶ τοῦ Ξάνθου γνούς αὐτὸν ὄντα , ἤρετο ποῖ πορεύοιτο . τοῦ δὲ „ οὐκ οἶδα “ φαμένου , νομίσας ὁ στρατηγὸς τὴν ἐρώτησιν αὐτοῦ παρ᾿ οὐδὲν λογισθῆναι , εἰς εἰρκτὴν αὐτὸν ἀπαχθῆναι κελεύει . ἀπαγόμενος τοίνυν ὁ Αἴσωπος ἔκραξεν · „ ὁρᾷς , ὦ στρατηγέ , ὅπως ὀρθῶς ἀπεκρίθην ; ἃ γὰρ μὴ προσεδόκησα , καὶ συνήντησά σοι , καὶ εἰς εἰρκτὴν ἤδη ἀπάγομαι . “ καὶ ὁ στρατη - γὸς ἐκπλαγεὶς ἐπὶ τῷ τῆς ἀπολογίας ἑτοίμῳ , ἀφῆ - κεν ἀπιέναι · Αἴσωπος δὲ παραγενόμενος εἰς τὸ βαλανεῖον καὶ πλῆθος ἐν αὐτῷ θεασάμενος ὄχλου , καὶ λίθον ὁρᾷ κατὰ τὸ τῆς εἰσόδου μεσαίτατον κει - μενον , ἐφʼ ὃν ἕκαστος τῶν εἰσιόντων τε καὶ ἐξιόν - των τὸν πόδα προσέπταιε . τοῦτον δὲ εἶς τις εἰσιών ἐφʼ ᾧ λούσασθαι , ἄρας μετέθηκεν . ὑποστρέψας οὖν πρὸς τὸν δεσπότην , „ εἰ κελεύεις “ φησί „ δέσποτα , λούσασθαι , ἕνα ἄνθρωπον ἐν τῷ βαλανείῳ τεθέα - μαι “ . καὶ τοῦ Ξάνθου ἐλθόντος καὶ τὸ πλῆθος τῶν λουομένων ἰδόντος καὶ „ τί τοῦτο , “ εἰπόντος ,, Αἴ - σωπε ; οὐχ ἕνα ἄνθρωπον ἔφης ἑωρακέναι ; “ ὁ Αἴ - σωπος „ ναί · “ φησί ,, τὸν γὰρ λίθον ἐκεῖνον “ , τῇ χειρὶ δείξας , „ πρὸ τῆς εἰσόδου κείμενον εὗρον , ἐφʼ ὃν οἱ εἰσιόντες πάντες καὶ ἐξιόντες προσέπταιον . εἶς δέτις πρὶν ἢ προσπταῖσαι ἄρας μετέθηκεν . ἐκεῖ - νον οὖν ἕνα ἄνθρωπον εἶπον ἑωρακέναι , προτιμήσας τῶν ἄλλων “ . καὶ ὁ Ξάνθος · „ οὐδὲν παρὰ τῷ Αἰσώπῳ ἀργὸν πρὸς ἀπολογίαν . “
Lemmas: ὁ δέ ἐπέρχομαι ὁ Ξάνθος ἐπιτάσσω ὁ Αἴσωπος εἰς ὁ βαλανεῖον ἀπέρχομαι καί σκοπέω , εἰ μή πολύς πάρειμι ὄχλος , βούλομαι γάρ αὐτός Λοῦ - θάω . ἀπέρχομαι δέ ὁ στρατηγός συναντάω καί ὁ Ξάνθος γιγνώσκω αὐτός εἰμί , ἔρομαι ποῖ πορεύω . ὁ δέ „ οὐ οἶδα “ φημί , νομίζω ὁ στρατηγός ὁ ἐρώτησις αὐτός παρά οὐδείς λογίζομαι , εἰς εἱρκτή αὐτός ἀπάγω κελεύω . ἀπάγω τοίνυν ὁ Αἴσωπος κράζω · „ ὁράω , ὦ στρατηγός , ὅπως ὀρθός ἀποκρίνω ; ὅς γάρ μή προσδοκέω , καί συναντάω σύ , καί εἰς εἱρκτή ἤδη ἀπάγω . “ καί ὁ στρατος - γος ἐκπλήσσω ἐπί ὁ ὁ ἀπολογία ἑτοῖμος , ἅπτω - ἄν ἀπέρχομαι · Αἴσωπος δέ παραγίγνομαι εἰς ὁ βαλανεῖον καί πλῆθος ἐν αὐτός θεάομαι ὄχλος , καί λίθος ὁράω κατά ὁ ὁ εἴσοδος μέσος κέω - μένω , ἐπί ὅς ἕκαστος ὁ εἰσέρχομαι τε καί ἐξέρχομαι - ὁ ὁ πούς προσπταίω . οὗτος δέ εἰμί τις εἰσέρχομαι ἐπί ὅς λούω , ἀείρω μετατίθημι . ὑποστρέφω οὖν πρός ὁ δεσπότης , „ εἰ κελεύω “ φημί „ δεσπότης , λούω , εἷς ἄνθρωπος ἐν ὁ βαλανεῖον τίθημι - μής “ . καί ὁ Ξάνθος ἔρχομαι καί ὁ πλῆθος ὁ λούω ὁράω καί „ τίς οὗτος , “ λέγω ,, ὅς - σωπε ; οὐ εἷς ἄνθρωπος φημί ὁράω ; “ ὁ ὅς - σωπος „ ναί · “ φημί ,, ὁ γάρ λίθος ἐκεῖνος “ , ὁ χείρ δείκνυμι , „ πρό ὁ εἴσοδος κεῖμαι εὑρίσκω , ἐπί ὅς ὁ εἰσέρχομαι πᾶς καί ἐξέρχομαι προσπταίω . εἷς δέτις πρίν ἤ προσπταίω ἀείρω μετατίθημι . ἐκεῖ - νοῦς οὖν εἷς ἄνθρωπος λέγω ὁράω , προτιμάω ὁ ἄλλος “ . καί ὁ Ξάνθος · „ οὐδείς παρά ὁ Αἴσωπος ἀργός πρός ἀπολογία . “
vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 16
Ἄλλοτέ ποτε τοῦ Ξάνθου ἐξ ἀφέδρου ἐπανιόντος , καὶ πυθομένου τὸν Αἴσωπον , τί δή ποτε οἱ ἄνθρω - ποι μετʼ ἀπόπατον τὰ τῆς γαστρὸς ἐκκρίματα βλέ - πουσιν , ἐκεῖνος ἔφη „ κατὰ τοὺς πάλαι χρόνους ἀνήρ τις τῶν τρυφερώτερον ζώντων πολύν χρόνον ὑπὸ σπατάλης ἐν τῇ ἀφόδῳ ἐκάθητο , ὡς καὶ τὰς οἰκείας ἐκεῖ διατρίβων ἀποπατῆσαι φρένας . ἐξ ἐκείνου τοί - νυν δεδοικότες οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὰ τῆς γαστρὸς ἑαυτῶν ἀφορῶσι λύματα , μήπως καὶ αὐτοὶ τοῦτο πεπόνθασιν . ἀλλὰ σύ , δέσποτα , μὴ φοβοῦ · οὐ γὰρ ἔχεις φρένας . “
Lemmas: ἄλλοτε ποτέ ὁ Ξάνθος ἐκ ἄφεδρος ἐπάνειμι , καί πυνθάνομαι ὁ Αἴσωπος , τίς δή ποτέ ὁ ἄνθρω - ποῖ μετά ἀπόπατος ὁ ὁ γαστήρ ἔκκριμα βλέ - πω , ἐκεῖνος φημί „ κατά ὁ πάλαι χρόνος ἀνήρ τις ὁ τρυφερός ζάω πολύς χρόνος ὑπό σπατάλη ἐν ὁ ἄφοδος κάθημαι , ὡς καί ὁ οἰκεῖος ἐκεῖ διατρίβω ἀποπατέω φρήν . ἐκ ἐκεῖνος τοι - νυν δείδω ὁ λοιπός ὁ ἄνθρωπος πρός ὁ ὁ γαστήρ ἑαυτοῦ ἀφοράω λῦμα , μήπως καί αὐτός οὗτος πάσχω . ἀλλά σύ , δεσπότης , μή φοβέω · οὐ γάρ ἔχω φρήν . “
vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 18
Ἀφικομένων δʼ αὐτῶν εἰς τὴν οἰ - κίαν , Αἴσωπος προσελθών τῷ Ξάνθῳ φησίν · ,, ὁ πάντα σοι τὸν βίον χαρισάμενος ἐγὼ οὔκουν ἄξιός εἰμι[,δέσποτα , ] τυχεῖν ἐλευθερίας “ ; καὶ ὁ Ξάνθος λοι - δορήσας αὐτὸν ἀπήλασε λέγων · „ μὴ γὰρ οὐ βουλο - μένῳ μοι ἦν τοῦτο πρᾶξαι ; ἀλλʼ ἔξελθε πρὸ τοῦ πυλῶνος καὶ σκέψαι . κἂν ἴδῃς δύο κορώνας , ἀνάγ - γειλόν μοι · ἀγαθὸς γὰρ οἰωνὸς οὗτος · ἐπεὶ εἰ μίαν ἴδοις , τοῦτο πονηρόν . “ προελθὼν οὖν ὁ Αἴσωπος καὶ συμβὰν οὕτω δύο κορώνας ἐπί τινος ἰδὼν δέν - δρου καθεζομένας , εἰσελθὼν τῷ Ξάνθῳ ἀνήγγειλεν . ἐξιόντι δὲ τῷ Ξάνθῳ ἡ ἑτέρα τούτων ἀπέπτη . καὶ ὁ Ξάνθος θατέραν μόνην ἰδὼν ἔφη · „ οὐκ εἶπάς μοι , κατάρατε , δύο ἑωρακέναι “ ; καὶ ὅς · „ οὕτως · ἀλλ᾿ ἡ ἑτέρα ἀπέπτη “ . καὶ ὁ Ξάνθος · ,, ἐπέλιπέ σοι , δραπέτα , τὸ χλευάζειν με “ ; καὶ κελεύει αὐτὸν γυ - μνωθέντα τύπτεσθαι . τοῦ δʼ Αἰσώπου μαστιζομέ - νου , προσελθών τις ἐκάλει ἐπὶ δεῖπνον τὸν Ξάνθον . καὶ ὁ Αἴσωπος [ ἔτι ] τυπτόμενος ἀνεβόησεν · „ οἴμοι τῷ δυστήνῳ · ἐγὼ μὲν γὰρ ὁ τὸ δικόρωνον ἰδὼν τύπτομαι , σὺ δʼ ὁ μίαν ἰδών μόνην εἰς εὐωχίαν ἄπει . ἕωλος ἄρʼ ἦν ἡ οἰωνοσκοπία . “ καὶ ὁ Ξάνθος τὸ ἀγχί - νουναὐτοῦ θαυμιάσας , παύσασθαι κελεύει τυπτόμενον .
Lemmas: ἀφικνέομαι δέ αὐτός εἰς ὁ ὁ - Κία , Αἴσωπος προσέρχομαι ὁ Ξάνθος φημί · ,, ὁ πᾶς σύ ὁ βίος χαρίζω ἐγώ οὔκουν ἄξιος εἰμι[,δέσποτα , ] τυγχάνω ἐλευθερία “ ; καί ὁ Ξάνθος Λόι - δέρω αὐτός ἀπελαύνω λέγω · „ μή γάρ οὐ βουλο - μένος ἐγώ εἰμί οὗτος πράσσω ; ἀλλά ἐξέρχομαι πρό ὁ πυλών καί σκοπέω . ἐάν ὁράω δύο κορώνη , ἀνάγω - γειλόν ἐγώ · ἀγαθός γάρ οἰωνός οὗτος · ἐπεί εἰ εἷς ὁράω , οὗτος πονηρός . “ προέρχομαι οὖν ὁ Αἴσωπος καί συμβαίνω οὕτως δύο κορώνη ἐπί τις ὁράω δέ - δρου καθέζομαι , εἰσέρχομαι ὁ Ξάνθος ἀναγγέλλω . ἐξέρχομαι δέ ὁ Ξάνθος ὁ ἕτερος οὗτος ἀποπέτομαι . καί ὁ Ξάνθος θατέρως μόνος ὁράω φημί · „ οὐ λέγω ἐγώ , κατάρατος , δύο ὁράω “ ; καί ὅς · „ οὕτως · ἀλλά ὁ ἕτερος ἀποπέτομαι “ . καί ὁ Ξάνθος · ,, ἐπιλείπω σύ , δραπέτης , ὁ χλευάζω ἐγώ “ ; καί κελεύω αὐτός γυ - μιμνήσκω τύπτω . ὁ δέ Αἴσωπος μαστίζω - νόος , προσέρχομαι τις καλέω ἐπί δεῖπνον ὁ Ξάνθος . καί ὁ Αἴσωπος [ ἔτι ] τύπτω ἀναβοάω · „ οἴμοι ὁ δύστηνος · ἐγώ μέν γάρ ὁ ὁ δικόρωνον ὁράω τύπτω , σύ δέ ὁ εἷς ὁράω μόνος εἰς εὐωχία ἀπέρχομαι . ἕωλος ἄρα εἰμί ὁ οἰωνοσκοπία . “ καί ὁ Ξάνθος ὁ ἄγχι - νουναυτης θαυμιάζω , παύω κελεύω τύπτω .
vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 23
Μετὰ δὲ τοῦτο τῆς νήσου ἀπάρας , περιῄει τὴν οἰκουμένην , τοῖς ἀπανταχοῦ τῶν φιλοσόφων διαλεγό - μένος . ἀφικόμενος δὲ καὶ πρὸς Βαβυλῶνα καὶ τὴν ἑαυτοῦ σοφίαν ἐπιδειξάμενος , μέγας παρὰ τῷ βασι - λεῖ Λυκήρῳ ἐγένετο . κατʼ ἐκείνους γὰρ τοὺς χρό - νους οἱ βασιλεῖς πρὸς ἀλλήλους εἰρήνην ἔχοντες , καὶ τέρψεως χάριν προβλήματα τῶν σοφιστικῶν πρὸς ἀλλήλους γράφοντες ἔπεμπον . ἅπερ οἱ μὲν ἐπιλυό - μενοι φόρους ἐπὶ ῥητοῖς πρὸς τῶν πεμπόντων ἐλάμ - βανον · εἰ δὲ μὴ , τοὺς ἴσους παρεῖχον . ὁ τοίνυν Αἴσωπος τὰ πεμπόμενα τῶν προβλημάτων Λυκήρῳ συνὼν ἐπέλυε , καὶ εὐδοκιμεῖν ἐποίει τὸν βασιλέα . καὶ αὐτὸς δὲ διὰ Λυκήρου ἕτερα τοῖς βασιλεῦσιν ἀντέπεμπεν , ὧν ἀλύτων μενόντων , φόρους ὁ βασι - λεύς ὅτι πλείστους εἰσέπραττεν .
Lemmas: μετά δέ οὗτος ὁ νῆσος ἀπαίρω , περιέρχομαι ὁ οἰκουμένη , ὁ ἀπαντηχέω ὁ φιλόσοφος διαλέγω - μένος . ἀφικνέομαι δέ καί πρός Βαβυλών καί ὁ ἑαυτοῦ σοφία ἐπιδείκνυμι , μέγας παρά ὁ βάσις - λέι Λύκηρος γίγνομαι . κατά ἐκεῖνος γάρ ὁ χρώς - νους ὁ βασιλεύς πρός ἀλλήλων εἰρήνη ἔχω , καί τέρψις χάριν πρόβλημα ὁ σοφιστικός πρός ἀλλήλων γράφω πέμπω . ὅς ὁ μέν ἐπιλύω - μένω φόρος ἐπί ῥητός πρός ὁ πέμπω Ελάμ - βάνω · εἰ δέ μή , ὁ ἴσος παρέχω . ὁ τοίνυν Αἴσωπος ὁ πέμπω ὁ πρόβλημα Λύκηρος σύνειμι ἐπιλύω , καί εὐδοκιμέω ποιέω ὁ βασιλεύς . καί αὐτός δέ διά Λύκηρος ἕτερος ὁ βασιλεύς ἀντιπέμπω , ὅς ἄλυτος μένω , φόρος ὁ βάσις - λᾶας ὅτι πολύς εἰσπράσσω .
vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 24
Αἴσωπος δὲ μὴ παιδοποιησάμενος , ἕνατινὰ τῶν εὐ - γενῶν , Ἔννον τὴν κλῆσιν , εἰσεποιήσατό τε καὶ ὡς γνή - σιον παῖδα τῷ βασιλεῖπροσενέγκας συνέστησε . μετὰ δʼ οὐ πολύν χρόνον τοῦ Ἔννου τῇ τοῦ θεμένου παλ - λακῇ συμφθαρέντος , Αἴσωπος τοῦτο γνούς , ἀπελαύ - νειν ἔμελλε τῆς οἰκίας . ὃ δὲ τῇ κατʼ ἐκείνου ὀργῇ ληφθείς , ἐπιστολήν τε πλασάμενος παρʼ Αἰσώπου δῆθεν πρὸς τούς ἀντισοφιζομένους Λυκήρῳ , ὡς αὐ - τοῖς ἕτοιμός ἐστι προστίθεσθαι μᾶλλον ἢ τῷ Λυ - κήρῳ , τῷ βασιλεῖ ἐνεχείρισε , τῷ τοῦ Αἰσώπου ταύ - την σφραγισάμενος δακτυλίῳ . ὁ δὲ βασιλεύς τῇ τε ] σφραγῖδι πεισθεὶς καὶ ἀπαραιτήτῳ ὀργῇ χρησάμε - νος , παραχρῆμα τῷ Ἑρμίππῳ κελεύει , μηδὲν ἐξετά - σαντα οἷα δὴ προδότην διαχειρίσασθαι Αἴσωπον . ὁ δὲ Ἕρμιππος φίλος τε ἦν τῷ Αἰσώπῳ καὶ τότε δὴ τὸν φίλον ἐπέδειξεν . ἔν τινι γὰρ τῶν τάφων μηδενὸς εἰδότος κρύψας τὸν ἄνθρωπον , ἐν ἀπορρή - τοις ἔτρεφεν . Ἔννος δέ , τοῦ βασιλέως κελεύσαντος , πᾶσαν τὴν διοίκησιν Αἰσώπου παρέλαβε .
Lemmas: Αἴσωπος δέ μή παιδοποιέω , ἕνατς ὁ ἀγαθός - γένος , Ἔννος ὁ κλῆσις , εἰσποιέω τε καί ὡς γιγνώσκω - σίον παῖς ὁ βασιλεῖπροσενεγκλω συνίστημι . μετά δέ οὐ πολύς χρόνος ὁ Ἔννος ὁ ὁ τίθημι πάλος - λάκης συμφθείρω , Αἴσωπος οὗτος γιγνώσκω , ἀπελαύνω - νέος μέλλω ὁ οἰκία . ὁ δέ ὁ κατά ἐκεῖνος ὀργή λαμβάνω , ἐπιστολή τε πλάσσω παρά Αἴσωπος δῆθεν πρός ὁ ἀντισοφίζομαι Λύκηρος , ὡς ἀ - ὁ ἑτοῖμος εἰμί προστίθημι μάλα ἤ ὁ Λυ - κηρός , ὁ βασιλεύς ἐγχειρίζω , ὁ ὁ Αἴσωπος τά - ὁ σφραγίζω δακτύλιος . ὁ δέ βασιλεύς ὁ τε ] σφραγίς πείθω καί ἀπαραίτητος ὀργή χράω - ν , παραχρῆμα ὁ Ἕρμιππος κελεύω , μηδείς ἐξετάζω - ὁδόω οἷος δή προδότης διαχειρίζω Αἴσωπος . ὁ δέ Ἕρμιππος φίλος τε εἰμί ὁ Αἴσωπος καί τότε δή ὁ φίλος ἐπιδείκνυμι . ἐν τις γάρ ὁ τάφος μηδείς οἶδα κρύπτω ὁ ἄνθρωπος , ἐν ἀπορρέω - ὁ τρέφω . Ἔννος δέ , ὁ βασιλεύς κελεύω , πᾶς ὁ διοίκησις Αἴσωπος παραλαμβάνω .
vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 26
,, Τέκνον , πρὸ πάντων σέβου τὸ θεῖον , τὸν βασι - λέα δὲ τίμα · καὶ τοῖς μὲν ἐχθροῖς σου δεινὸν σεαυ - τὸν παρασκεύαζε , ἵνα μὴ καταφρονῶσί σου · τοῖς δὲ φίλοις πρᾶον καὶ εὐμετάδοτον , ὡς εὐνουστέρους σοι μᾶλλον γίνεσθαι . ἔτι τε τοὺς μὲν ἐχθρούς νοσεῖν εὔχου καὶ πένεσθαι , ὡς μὴ οἵους τε εἶναι λυπεῖν σε · τοὺς δὲ φίλους κατὰ πάντα εὖ πράττειν . βούλου . αἰεὶ τῇ γυναικί σου χρηστῶς ὁμίλει , ὅπως ἑτέρου ἀνδρὸς πεῖραν μὴ ζητήσῃ λαβεῖν . κοῦφον γὰρ τὸ τῶν γυναικῶν ἐστι φῦλον καὶ κολακευόμενον ἐλάττω φρονεῖ κακά . ὀξεῖαν μὲν πρὸς λόγον κτῆσαι τὴν ἀκοήν , τῆς δὲ γλώττης ἐγκρατὴς ἔσο . τοῖς εὖ πράτ - τουσι μὴ φθόνει , ἀλλὰ σύγχαιρε . φθονῶν γὰρ σεαυ - τὸν μᾶλλον βλάψεις . τῶν οἰκετῶν σου ἐπιμελοῦ , ἵνα μὴ μόνον ὡς δεσπότην σε φοβῶνται , ἀλλὰ καὶ ὡς εὐεργέτην αἰδῶνται . μὴ αἰσχύνου μανθάνειν ἀεὶ τὰ κρείττω . τῇ γυναικὶ μηδέποτε πιστεύσῃς ἀπόρ - ρητα , ἀεὶ γὰρ ὁπλίζεται , πῶς σου κυριεύσει . καθʼ ἡμέραν καὶ εἰς τὴν αὔριον ἀποταμιεύου . βέλτιον γὰρ τελευτῶντα ἐχθροῖς καταλεῖψαι , ἢ ζῶντα τῶν φίλων ἐπιδεῖσθαι . εὐπροσήγορος ἔσο τοῖς συ - ναντῶσιν , εἰδὼς ὡς καὶ τῷ κυναρίῳ ἄρτον ἡ οὐρὰ προσπορίζει . ἀγαθὸς γενόμενος μὴ μετανόει . ψίθυρον ἄνδρα ἔκβαλε σῆς οἰκίας , τὰ γὰρ ὑπὸ σοῦ λεγόμενα καὶ πραττόμενα ἑτέροις φέρων ἀναθήσει . πρᾶττε μὲν τὰ μὴ λυπήσοντά σε , ἐπὶ δὲ τοῖς συμ - βαίνουσι μὴ λυποῦ . μήτε πονηρὰ βουλεύσῃ ποτὲ μήτε τρόπους κακῶν μιμήσῃ . “ Τούτοις τοῦ Αἰσώ - που τὸν Ἔννον νουθετήσαντος , ἐκεῖνος τοῖς τε λόγοις καὶ τῇ οἰκείᾳ συνειδήσει οἷά τινι βέλει πληγεὶς τὴν ψυχήν , μετʼ οὐ πολλὰς ἡμέρας τὸν βίον μετήλλαξεν .
Lemmas: ,, Τέκνον , πρό πᾶς σέβω ὁ θεῖος , ὁ βάσις - λέα δέ τιμάω · καί ὁ μέν ἐχθρός σύ δεινός σεα - ὁ παρασκευάζω , ἵνα μή καταφρονέω σύ · ὁ δέ φίλος πρᾶος καί εὐμετάδοτος , ὡς εὔνους σύ μάλα γίγνομαι . ἔτι τε ὁ μέν ἐχθρός νοσέω εὔχομαι καί πένομαι , ὡς μή οἷος τε εἰμί λυπέω σύ · ὁ δέ φίλος κατά πᾶς εὖ πράσσω . βούλομαι . ἀεί ὁ γυνή σύ χρηστός ὁμιλέω , ὅπως ἕτερος ἀνήρ πεῖρα μή ζητέω λαμβάνω . κοῦφος γάρ ὁ ὁ γυνή εἰμί φῦλον καί κολακεύω ἐλαχύς φρονέω κακός . ὀξύς μέν πρός λόγος κτάομαι ὁ ἀκοή , ὁ δέ γλῶσσα ἐγκρατής εἰμί . ὁ εὖ προιτ - Τοῦσι μή φθονέω , ἀλλά συγχαίρω . φθονέω γάρ σεα - ὁ μάλα βλάπτω . ὁ οἰκέτης σύ ἐπιμελέομαι , ἵνα μή μόνος ὡς δεσπότης σύ φοβέω , ἀλλά καί ὡς εὐεργέτης αἰδέομαι . μή αἰσχύνω μανθάνω ἀεί ὁ κρατύς . ὁ γυνή μηδέποτε πιστεύω ἀπόρ - ῥητός , ἀεί γάρ ὁπλίζω , πῶς σύ κυριεύω . κατά ἡμέρα καί εἰς ὁ αὔριον ἀποταμιεύομαι . ἀγαθός γάρ τελευτάω ἐχθρός καταλείβω , ἤ ζάω ὁ φίλος ἐπιδέω . εὐπροσήγορος εἰμί ὁ σῦς - ναντῶσιν , οἶδα ὡς καί ὁ κυνάριον ἄρτος ὁ οὐρά προσπορίζω . ἀγαθός γίγνομαι μή μετανοέω . ψίθυρος ἀνήρ ἐκβάλλω σός οἰκία , ὁ γάρ ὑπό σύ λέγω καί πράσσω ἕτερος φέρω ἀνατίθημι . πράσσω μέν ὁ μή λυπέω σύ , ἐπί δέ ὁ σναυ - βαίνω μή λυπέω . μήτε πονηρός βουλεύω ποτέ μήτε τρόπος κακός μιμέομαι . “ οὗτος ὁ Αἴσα - ποῦ ὁ Ἔννος νουθετέω , ἐκεῖνος ὁ τε λόγος καί ὁ οἰκεῖος συνείδησις οἷος τις βέλος πλήσσω ὁ ψυχή , μετά οὐ πολύς ἡμέρα ὁ βίος μεταλλάσσω .
vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 27
Αἴσωπος δὲ τούς ἰξευτὰς πάντας προσκαλεσά - μενος , ἀετῶν νεοττούς τέτταρας συλληφθῆναι κε - λεύει . συλληφθέντας οὖν οὕτως ἔθρεψεν , ὡς λέγε - ται , καὶ ἐπαίδευσεν , ὅπερ οὐ πάνυ τί με πειθόμενον ἔχει , ὡς παῖδας διὰ θυλάκων αὐτοῖς προσηρτημένων βαστάζοντας εἰς ὕψος αἴρεσθαι , καὶ οὕτως ὑπηκόους τοῖς παισὶν εἶναι , ὡς ὅποιπερ ἂν ἐκεῖνοι βούλοιντο ἵπτασθαι ἄν τε εἰς ὕψος , ἄν τε εἰς γῆν χαμάζε . τῆς δὲ χειμερινῆς ὥρας παραδραμούσης καὶ ἦρος διαγε - λάσαντος , ἅπαντα τὰ πρὸς τὴν ὁδὸν συσκευασάμενος Αἴσωπος , καὶ τούς τε παῖδας λαβὼν καὶ τούς ἀετούς , ἀγαθοποιεῖν μὴ ἀπαναίνου D Mo 1 ψιθυρόν ψύθειρον P ἀπῆρεν εἰς Αἴγυπτον , πολλῇ φαντασίᾳ καὶ δόξῃ πρὸς κατάπληξιν τῶν ἐκεῖ κεχρημένος . Νεκτεναβὼ δʼ ἀκούσας παραγεγονέναι τὸν Αἴσωπον , „ ἐνήδρευ - μαι “ , φησὶ τοῖς φίλοις , „ μεμαθηκὼς Αἴσωπον τε - θνηκέναι “ .
Lemmas: Αἴσωπος δέ ὁ ἰξευτής πᾶς προσκαλώ - μένος , ἀετός νεοσσός τέσσαρες συλλαμβάνω ἄν - λεύω . συλλαμβάνω οὖν οὕτως τρέφω , ὡς λέγω - ει , καί παιδεύω , ὅς οὐ πάνυ τις ἐγώ πείθω ἔχω , ὡς παῖς διά θῦλαξ αὐτός προσαρτάω βαστάζω εἰς ὕψος ἀείρω , καί οὕτως ὑπήκοος ὁ παῖς εἰμί , ὡς ὅποι ἄν ἐκεῖνος βούλομαι πέτομαι ἄν τε εἰς ὕψος , ἐάν τε εἰς γῆ χαμάζω . ὁ δέ χειμερινός ὥρα παρατρέχω καί ἔαρ διάγω - λανθάνω , ἅπας ὁ πρός ὁ ὁδός συσκευάζω Αἴσωπος , καί ὁ τε παῖς λαμβάνω καί ὁ ἀετός , ἀγαθοποιέω μή ἀπαναίνομαι D Mo 1 ψίθυρος ψύθειρον P ἀπαίρω εἰς Αἴγυπτος , πολύς φαντασία καί δόξα πρός κατάπληξις ὁ ἐκεῖ χράω . Νεκτεναβώ δέ ἀκούω παραγίγνομαι ὁ Αἴσωπος , „ ἐνεδρεύω - μής “ , φημί ὁ φίλος , „ μανθάνω Αἴσωπος τε - θνῄσκω “ .
vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 28
τῇ δʼ ἐπιούσῃ κελεύσας ὁ βασιλεύς πάν - τας τοὺς ἐν τέλει λευκὰς περιβαλέσθαι στολάς , αὐτὸς κιρρὰν ἐνεδύσατο καὶ διάδημα καὶ διάλιθον κί - ταριν . καὶ καθεσθεὶς ἐφʼ ὑψηλοῦ δίφρου , καὶ τὸν Αἴσωπον εἰσαχθῆναι κελεύσας , „ τίνι με εἰκάζεις , “ εἰσελθόντι φησίν „ Αἴσωπε , καὶ τούς σὺν ἐμοί “ ; καὶ ὅς · ,, σὲ μὲν ἡλίῳ ἐαρινῷ , τοὺς δὲ περὶ σὲ τού - τους ὡραίοις στάχυσι . “ καὶ ὁ βασιλεύς θαυμάσας αὐτὸν καὶ δώροις ἐδεξιώσατο . τῇ δὲ μετʼ ἐκείνην ἡμέρᾳ πάλιν ὁ μὲν βασιλεύς στολὴν λευκοτάτην ἐν - σκευασάμενος , τοῖς δὲ φίλοις φοινικὰς κελεύσας λα - βεῖν , εἰσελθόντα τὸν Αἴσωπον τὴν προτέραν αὖθις πεῦσιν ἐπύθετο . καὶ ὁ Αἴσωπος ,, σὲ μὲν “ εἶπεν „ εἰκάζω ἡλίῳ , τοὺς δὲ περὶ σὲ τούτους ἀκτῖσι “ . καὶ ὁ Νεκτεναβώ · „ οἶμαι μηδὲν εἶναι Λυκῆρον πρός γε τὴν ἐμὴν βασιλείαν “ . καὶ ὁ Αἴσωπος μειδιάσας ἔφη · „ μὴ εὐχερῶς οὕτω περὶ ἐκείνου , ὦ βασιλεῦ , λογίζου · πρὸς μὲν γὰρ τὸ ὑμέτερον ἔθνος ἡ ὑμῶν ἐπιδεικνυμένη βασιλεία δίκην ἡλίου σελαγεῖ · εἰ δὲ Λυκήρῳ παραβληθείη , οὐδὲν ἂν δέοι μὴ τὸ φῶς τοῦτο ζόφον ἀποδπτχθῆναι “ . καὶ ὁ Νεκτεναβὼ τὴν τῶν λόγων εὐστοχίαν ἐκπλαγείς , „ ἤνεγκας ἡμῖν “ ἔφη „ τοὺς μέλλοντας τὸν πύργον οἰκοδομεῖν ; “ καὶ ὅς · ,, ἕτοιμοί εἰσιν , εἰ μόνον ὑποδείξεις τὸν τόπον “ .
Lemmas: ὁ δέ ἐπέρχομαι κελεύω ὁ βασιλεύς πᾶς - της ὁ ἐν τέλος λευκός περιβάλλω στολή , αὐτός κιρρός ἐνδύω καί διάδημα καί διάλιθος κίς - Ταρίν . καί καθέζομαι ἐπί ὑψηλός δίφρος , καί ὁ Αἴσωπος εἰσάγω κελεύω , „ τίς ἐγώ εἰκάζω , “ εἰσέρχομαι φημί „ Αἴσωπος , καί ὁ σύν ἐγώ “ ; καί ὅς · ,, σύ μέν ἥλιος ἐαρινός , ὁ δέ περί σύ ὁ - τους ὡραῖος στάχυς . “ καί ὁ βασιλεύς θαυμάζω αὐτός καί δῶρον δεξιόομαι . ὁ δέ μετά ἐκεῖνος ἡμέρα πάλιν ὁ μέν βασιλεύς στολή λευκός ἐν - σκευάζω , ὁ δέ φίλος φοινικάς κελεύω λάω - Βέι , εἰσέρχομαι ὁ Αἴσωπος ὁ πρότερος αὖθις πεῦσις πυνθάνομαι . καί ὁ Αἴσωπος ,, σύ μέν “ λέγω „ εἰκάζω ἥλιος , ὁ δέ περί σύ οὗτος ἀκτίς “ . καί ὁ Νεκτεναβώ · „ οἴομαι μηδείς εἰμί Λυκῆρος πρός γε ὁ ἐμός βασιλεία “ . καί ὁ Αἴσωπος μειδιάω φημί · „ μή εὐχερής οὕτως περί ἐκεῖνος , ὦ βασιλεύς , λογίζομαι · πρός μέν γάρ ὁ ὑμέτερος ἔθνος ὁ σύ ἐπιδείκνυμι βασιλεία δίκη ἥλιος σελαγέω · εἰ δέ Λύκηρος παραβάλλω , οὐδείς ἄν δέω μή ὁ φάος οὗτος ζόφος ἀποδπτ́γω “ . καί ὁ Νεκτεναβώ ὁ ὁ λόγος εὐστοχία ἐκπλήσσω , „ φέρω ἐγώ “ φημί „ ὁ μέλλω ὁ πύργος οἰκοδομέω ; “ καί ὅς · ,, ἑτοῖμος εἰμί , εἰ μόνος ὑποδείκνυμι ὁ τόπος “ .
vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 29
μετὰ τοῦτο ἐξελθών ἔξω τῆς πόλεως ὁ βασιλεύς ἐπὶ τὸ πεδίον , ὑπέδειξε διαμετρήσας τὸν χῶρον . ἀγαγὼν τοίνυν Αἴσωπος ἐπὶ τὰς ὑποδειχθείσας τοῦ τόπου γωνίας τέτταρας τούς τέτταρας τῶν ἀετῶν ἅμα τοῖς παισὶ διὰ τῶν θυλάκων ἀπηρτημένοις , καὶ οἰκοδό - μων τοῖς παισὶ μετὰ χεῖρας δούς ἐργαλεῖα , ἐκέλευσεν ἀναπτῆναι . οἳ δὲ πρὸς ὕψος γενόμενοι „ δότε ἡμῖν “ ἐφώνουν „ λίθους , δότε κονίαν , δότε ξύλα , καὶ τἄλλα τῶν πρὸς οἰκοδομὴν ἐπιτηδείων . ὁ δὲ Νεκτεναβὼ τοὺς παῖδας θεασάμενος εἰς ὕψος ὑπὸ τῶν ἀετῶν ἀναφερομένους , ἔφη · ,, πόθεν ἐμοὶ πτηνοὶ ἄνθρω - ποι ; “ καὶ ὁ Αἴσωπος · „ ἀλλὰ Λυκῆρος ἔχει . σὺ δὲ θέλεις ἄνθρωπος ὢν ἰσοθέῳ ἐρίζειν βασιλεῖ “ ; καὶ ὁ Νεκτεναβώ · ,, Αἴσωπε , ἥττημαι . ἐρήσομαι δέ σε , σὺ δέ μοι ἀπόκριναι . “
Lemmas: μετά οὗτος ἐξέρχομαι ἔξω ὁ πόλις ὁ βασιλεύς ἐπί ὁ πεδίον , ὑποδείκνυμι διαμετρέω ὁ χῶρος . ἄγω τοίνυν Αἴσωπος ἐπί ὁ ὑποδείκνυμι ὁ τόπος γωνία τέσσαρες ὁ τέσσαρες ὁ ἀετός ἅμα ὁ παῖς διά ὁ θῦλαξ ἀπαρτάω , καί οἰκοδό - μ ὁ παῖς μετά χείρ δίδωμι ἐργαλεῖον , κελεύω ἀναπέτομαι . ὁ δέ πρός ὕψος γίγνομαι „ δίδωμι ἐγώ “ φωνέω „ λίθος , δίδωμι κονία , δίδωμι ξύλον , καί ἄλλος ὁ πρός οἰκοδομή ἐπιτήδειος . ὁ δέ Νεκτεναβώ ὁ παῖς θεάομαι εἰς ὕψος ὑπό ὁ ἀετός ἀναφέρω , φημί · ,, πόθεν ἐγώ πτηνός ἄνθρω - ποῖ ; “ καί ὁ Αἴσωπος · „ ἀλλά Λυκῆρος ἔχω . σύ δέ ἐθέλω ἄνθρωπος εἰμί ἰσόθεος ἐρίζω βασιλεύς “ ; καί ὁ Νεκτεναβώ · ,, Αἴσωπος , ἡσσάομαι . ἔρομαι δέ σύ , σύ δέ ἐγώ ἀποκρίνω . “
vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 30
καὶ φησίν · ,, εἰσί μοι θήλειαι ὧδε ἵπποι , αἵπερ ἐπειδὰν ἀκούσωσι τῶν ἐν Βαβυ - λῶνι ἵππων χρεμετιζόντων , εὐθὺς σνλλαμβάνουσιν . εἴ σοι πρὸς τοῦτο πάρεστι σοφία , ἐπίδειξαι . “ καὶ ὁ Αἴσωπος ,, αὔριον ἀποκρινοῦμαί σοι , βασιλεῦ “ ἐλθὼν δʼ οὐ κατήγετο , αἴλουρον τοῖς παισὶν ἐκέλευσε συλ - λαβεῖν , καὶ συλληφθέντα δημοσίᾳ περιάγεσθαι μα - κτιζόμενον . οἱ δὲ Αἰγύπτιοι τὸ ζῷον σεβόμενοι , οὕτω κακῶς πάσχον αὐτὸ θεασάμενοί , συνέδραμον , καὶ τὸν αἴλουρον τῆς χειρὸς τῶν μαστιγούντων ἐκσπάσαντες , ἀναγγέλλουσιν ὡς τάχος τῷ βασιλεῖ τὸ πάθος . ὃ δὲ καλέσας τὸν Αἴσωπον , ,, οὐκ ᾔδεις “ φησίν ,, Αἴσωπε , ὡς θεὸς σεβόμενος παρʼ ἡμῖν ἔστιν αἴλουρος ; ἵνα τι γοῦν τοῦτο πεποίηκας ; “ καὶ ὅς ,, Λυκῆρον τὸν βασιλέα ἠδίκησεν , ὦ βασιλεῦ , τῆς παρελθούσης νυκτὸς οὗτος ὁ αἴλουρος · ἀλεκτρυόνα γὰρ αὐτοῦ πεφόνευκε μάχιμον καὶ γενναῖον , προ - σέτι μὴν καὶ τὰς ὥρας αὐτῷ τῆς νυκτὸς σημαίνοντα . “ καὶ ὁ βασιλεύς · „ οὐκ αἰσχύνῃ ψευδόμενος , Αἴσωπε ; πῶς γὰρ ἐν μιᾷ νυκτὶ αἴλουρος ἀπʼ Αἰγύπτου ἦλθεν εἰς Βαβυλῶνα “ ; κἀκεῖνος μειδιάσας φησί · „ καὶ πῶς , ὦ βασιλεῦ , ἐν Βαβυλῶνι τῶν ἵππων χρεμετιζόντων , αἱ ἐνθάδε θήλειαι ἵπποι συλλαμβάνουσιν ; “ ὁ δὲ βασι - λεὺς ταῦτα ἀκούσας , τὴν αὐτοῦ φρόνησιν ἐμακάρισε .
Lemmas: καί φημί · ,, εἰμί ἐγώ θῆλυς ὧδε ἵππος , ὅς ἐπειδάν ἀκούω ὁ ἐν Βαβυ - λῶνις ἵππος χρεμετίζω , εὐθύς σνλλαμβάνω . εἰ σύ πρός οὗτος πάρειμι σοφία , ἐπιδείκνυμι . “ καί ὁ Αἴσωπος ,, αὔριον ἀποκρίνω σύ , βασιλεύς “ ἔρχομαι δέ οὐ κατάγω , αἴλουρος ὁ παῖς κελεύω συλ - λαμβάνω , καί συλλαμβάνω δημοσίᾳ περιάγω μή - κτίζω . ὁ δέ Αἰγύπτιος ὁ ζῷον σέβω , οὕτως κακός πάσχω αὐτός θεάομαι , συντρέχω , καί ὁ αἴλουρος ὁ χείρ ὁ μαστιγόω ἐκσπάω , ἀναγγέλλω ὡς τάχος ὁ βασιλεύς ὁ πάθος . ὁ δέ καλέω ὁ Αἴσωπος , ,, οὐ οἶδα “ φημί ,, Αἴσωπος , ὡς θεός σέβω παρά ἐγώ εἰμί αἴλουρος ; ἵνα τις γοῦν οὗτος ποιέω ; “ καί ὅς ,, Λυκῆρος ὁ βασιλεύς ἀδικέω , ὦ βασιλεύς , ὁ παρέρχομαι νύξ οὗτος ὁ αἴλουρος · ἀλεκτρυών γάρ αὐτός φονεύω μάχιμος καί γενναῖος , προ - Σέτι μήν καί ὁ ὥρα αὐτός ὁ νύξ σημαίνω . “ καί ὁ βασιλεύς · „ οὐ αἰσχύνω ψεύδω , Αἴσωπος ; πῶς γάρ ἐν εἷς νύξ αἴλουρος ἀπό Αἴγυπτος ἔρχομαι εἰς Βαβυλών “ ; ἐκεῖνος μειδιάω φημί · „ καί πῶς , ὦ βασιλεύς , ἐν Βαβυλών ὁ ἵππος χρεμετίζω , ὁ ἐνθάδε θῆλυς ἵππος συλλαμβάνω ; “ ὁ δέ βάσις - λᾶας οὗτος ἀκούω , ὁ αὐτός φρόνησις μακαρίζω .
vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 31
μετὰ δὲ ταῦτα μεταπεμψάμενος τῶν ἀφʼ Ἡλίου πό - λεως ἄνδρας ζητημάτων σοφιστικῶν ἐπιστήμονας , καὶ περὶ τοῦ Αἰσώπου διαλεχθεὶς αὐτοῖς , ἐκάλεσεν ἅμα τῷ Αἰσώπῳ ἐπʼ εὐωχίαν . ἀνακλιθέντων οὖν αὐτῶν , τῶν Ἡλίου πολιτῶν τίς φησι πρὸς τὸν Αἴσω - πον · ,, ἀπεστάλην παρὰ τοῦ θεοῦ μου πεῦσίν τινα πυθέσθαι σου , ὡς ἂν αὐτὴν ἐπιλύσῃς . “ καὶ ὁ Αἴ - σωπος ,, ψεύδῃ · θεὸς γὰρ παρὰ ἀνθρώπου οὐδὲν δεῖ - ται μαθεῖν . σὴ δʼ οὐ μόνον σαυτοῦ κατηγορεῖς , ἀλλὰ καὶ τοῦ θεοῦ σου . ἕτερος πάλιν εἶπεν · „ ἔστι ναὸς μέγας καὶ ἐν αὐτῷ στῦλος , δώδεκα πόλεις ἔχων , ὧν ἑκάστη τριάκοντα δοκοῖς ἐστέγασται . τούτους δὲ περιίασι δύο γυναῖκες . “ καὶ ὁ Αἴσωπος ἔφη · „ τοῦτο τὸ πρόβλημα καὶ οἱ παρʼ ἡμῖν ἐπιλύσονται παῖδες · νσὸς μὲν γάρ ἐστιν οὗτος ὁ κόσμος , στῦλος δὲ ὁ ἐνιαυτός , αἱ δὲ πόλεις οἱ μῆνες , καὶ δοκοὶ αἱ τού - των ἡμέραι , ἡμέρα δὲ καὶ νὺξ αἱ δύο γυναῖκες , αἳ παραλλὰξ ἀλλήλας διαδέχονται . “
Lemmas: μετά δέ οὗτος μεταπέμπω ὁ ἀπό Ἥλιος πό - λαός ἀνήρ ζήτημα σοφιστικός ἐπιστήμων , καί περί ὁ Αἴσωπος διαλέγω αὐτός , καλέω ἅμα ὁ Αἴσωπος ἐπί εὐωχία . ἀνακλίνω οὖν αὐτός , ὁ Ἥλιος πολίτης τις φημί πρός ὁ Αἴσων - πος · ,, ἀποστέλλω παρά ὁ θεός ἐγώ πεῦσις τις πυνθάνομαι σύ , ὡς ἄν αὐτός ἐπιλύω . “ καί ὁ ὅς - σωπος ,, ψεύδω · θεός γάρ παρά ἄνθρωπος οὐδείς δέω - ται μανθάνω . σός δέ οὐ μόνος σεαυτοῦ κατηγορέω , ἀλλά καί ὁ θεός σύ . ἕτερος πάλιν λέγω · „ εἰμί ναός μέγας καί ἐν αὐτός στῦλος , δώδεκα πόλις ἔχω , ὅς ἕκαστος τριάκοντα δοκός στεγάζω . οὗτος δέ περίειμι δύο γυνή . “ καί ὁ Αἴσωπος φημί · „ οὗτος ὁ πρόβλημα καί ὁ παρά ἐγώ ἐπιλύω παῖς · νσός μέν γάρ εἰμί οὗτος ὁ κόσμος , στῦλος δέ ὁ ἐνιαυτός , ὁ δέ πόλις ὁ μείς , καί δοκός ὁ ὁ - ὁ ἡμέρα , ἡμέρα δέ καί νύξ ὁ δύο γυνή , ὅς παραλλάξ ἀλλήλων διαδέχομαι . “
vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 32
τῇ δὲ ἐφεξῆς ἡμέρᾳ συγκαλέσας τοὺς φίλους ἅπαντας ὁ Νεκτεναβώ φησι · „ διὰ τὸν Αἴσωπον τοῦτον ὀφλήσομεν φόρους τῷ βα - σιλεῖ Λυκήρῳ . “ εἷς δέ τις αὐτῶν εἶπε · „ κελεύσωμεν αὐτῷ προβλήματα φράσαι ἡμῖν , περὶ ὧν οὔτʼ εἴδο - μεν , οὔτʼ ἠκούσαμεν “ . ἀρεστὸν οὖν τοῦτο τῷ Νεκτε - ναβῷ δόξαν , καλέσας τὸν Αἴσωπον ἔφη φράσον ἡμῖν , Αἴσωπε , πρόβλημα περὶ οὐ οὐτʼ εἴδομεν οὔτʼ ἠκούσαμεν . “ καὶ ὅς · „ αὔριον περὶ τούτου ὑμῖν ἀπο - κρινοῦμαι . “ ἀπελθὼν οὖν καὶ συνταξάμενος γραμ ματεῖον , ἐν ᾧ περιείχετο Νεκτεναβὼ ὁμολογῶν χίλια τάλαντα τῷ Λυκήρῳ ὀφείλειν , πρωίας ἐπανελθών τῷ βασιλεῖ τὸ γραμματεῖον ἐπέδωκεν . οἱ δὲ τοῦ βασι - λέως φίλοι πρὶν ἀνοιχθῆναι τὸ γραμματεῖον , πάντες ἔλεγον „ καὶ εἴδομεν τοῦτο καὶ ἠκούσαμεν , καὶ ἀλη - θῶς ἐπιστάμεθα . “ καὶ ὁ Αἴσωπος · ,, χάριν ὑμῖν οἶδα τῆς ἀποδόσεως ἕνεκεν “ . ὁ δὲ Νεκτεναβὼ τὴν ὁμολογίαν τῆς ὀφειλῆς ἀναγνοὺς , εἶπεν · „ ἐμοῦ Λυ - κήρῳ μηδὲν ὀφείλοντος πάντες ὑμεῖς μαρτυρεῖτε ; “ κἀκεῖνοι μεταβαλόντες εἶπον · „ οὔτʼ εἴδομεν οὔτʼ ἠκούσαμεν “ . καὶ ὁ Αἴσωπος · „ καὶ εἰ ταῦθʼ οὕτως ἔχει , λέλυται τὸ ζητούμενον “ . καὶ ὁ Νεκτεναβὼ πρὸς ταῦτα · „ μακάριός ἐστι Λυκῆρος τοιαύτην σοφίαν ἐν τῇ βασιλείᾳ ἑαυτοῦ κεκτημένος “ . τοὺς οὖν συμφω - νηθέντας φόρους παραδούς τῷ Αἰσώπῳ , ἐν εἰρήνῃ ἀπέστειλεν . Αἴσωπος δʼ εἰς Βαβυλῶνα παραγενό - μενος , διεξῆλθέ τε Λυκήρῳ τὰ ἐν Αἰγύπτῳ πρα - χθέντα πάντα καὶ τούς φόρους ἀπέδωκε . Λυκῆρος δʼ ἐκέλευσεν ἀνδριάντα χρυσοῦν τῷ Αἰσώπῳ ἀνα - τεθῆναι .
Lemmas: ὁ δέ ἐφεξῆς ἡμέρα συγκαλέω ὁ φίλος ἅπας ὁ Νεκτεναβώ φημί · „ διά ὁ Αἴσωπος οὗτος ὀφλισκάνω φόρος ὁ βον - σιλεῖ Λύκηρος . “ εἷς δέ τις αὐτός λέγω · „ κελεύω αὐτός πρόβλημα φράζω ἐγώ , περί ὅς οὔτε εἶδον - μέν , οὔτε ἀκούω “ . ἀρεστός οὖν οὗτος ὁ Νεκτε - νάβον δοκέω , καλέω ὁ Αἴσωπος φημί φράζω ἐγώ , Αἴσωπος , πρόβλημα περί οὐ οὐτίς ὁράω οὔτε ἀκούω . “ καί ὅς · „ αὔριον περί οὗτος σύ ἀπος - κρίνω . “ ἀπέρχομαι οὖν καί συντάσσω γραμ μαντεῖον , ἐν ὅς περιέχω Νεκτεναβώ ὁμολογέω χίλιοι τάλαντον ὁ Λύκηρος ὀφείλω , πρώϊος ἐπανέρχομαι ὁ βασιλεύς ὁ γραμματεῖον ἐπιδίδωμι . ὁ δέ ὁ βάσις - λαός φίλος πρίν ἀνοίγνυμι ὁ γραμματεῖον , πᾶς λέγω „ καί ὁράω οὗτος καί ἀκούω , καί ἀλη - θώς ἐπίσταμαι . “ καί ὁ Αἴσωπος · ,, χάρις σύ οἶδα ὁ ἀπόδοσις ἕνεκα “ . ὁ δέ Νεκτεναβώ ὁ ὁμολογία ὁ ὀφειλή ἀναγιγνώσκω , λέγω · „ ἐγώ Λυ - κηρός μηδείς ὀφείλω πᾶς σύ μαρτυρέω ; “ ἐκεῖνος μεταβάλλω λέγω · „ οὔτε ὁράω οὔτε ἀκούω “ . καί ὁ Αἴσωπος · „ καί εἰ οὗτος οὕτως ἔχω , λύω ὁ ζητέω “ . καί ὁ Νεκτεναβώ πρός οὗτος · „ μακάριος εἰμί Λυκῆρος τοιοῦτος σοφία ἐν ὁ βασιλεία ἑαυτοῦ κτάομαι “ . ὁ οὖν Συμφώ - νέω φόρος παραδίδωμι ὁ Αἴσωπος , ἐν εἰρήνη ἀποστέλλω . Αἴσωπος δέ εἰς Βαβυλών παραγίγνομαι - μένος , διεξέρχομαι τε Λύκηρος ὁ ἐν Αἴγυπτος ΠΡΑ - χθέντα πᾶς καί ὁ φόρος ἀποδίδωμι . Λυκῆρος δέ κελεύω ἀνδριάς χρύσεος ὁ Αἴσωπος ἀνα - τίθημι .