vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 1
Ὁ κεκτημένος τοίνυν αὐτόν , ἅτε πρὸς οὐδὲν τῶν ἐντὸς οἰκίας ἔργων οἰκείως ἔχοντα , σκάπτειν εἰς ἀγρὸν ἐξαπέστειλεν . ὃ δʼ ἀπελθὼν , τοῦ ἔργου προθύμως εἴχετο . ἀφικομένῳ δέ ποτε καὶ τῷ δεσπότῃ πρὸς τὸν ἀγρὸν ἐφʼ ᾧ τῶν ἔργων ἐπισκοπὴν θέσθαι γεωργός τις σῦκα τῶν ἀγαθῶν δρεψάμενος δῶρον ἤνεγκεν . ὃ δʼ ἐπὶ τῷ τῆς ὀπώρας ἡσθεὶς ὡραίῳ , Ἀγαθόποδι τῷ οἰ - κέτῃ — τοῦτο γὰρ ἦν ὄνομα τῷ παιδί — φυλάττειν ἐκέ - λευσεν , ὡς αὐτῷ μετὰ τὸ λουτρὸν παραθεῖναι . συμβὰν δʼ οὕτω , καὶ τοῦ Αἰσώπου κατὰ δή τινα χρείαν εἰσελ - θόντος εἰς τὴν οἰκίαν , ἀφορμῆς ὁ Ἀγαθόπους λαβό - μενος , βουλὴντοιάνδε τῶν συνδούλων τινὶ προτείνει · „ ἐμφορηθῶμεν , εἰ δοκεῖ , τῶν σύκων , ὦ οὗτος , κἂν ὁ δεσπότης ἡμῶν ταῦτα ζητήσῃ , ἀλλʼ ἡμεῖς γε τοῦ Αἰ - σώπου καταμαρτυρήσομεν ἄμφω ὡς εἰς τὴν οἰκίαν εἰσδραμόντος καὶ ἀδείας τυχόντος καὶ τὰ σῦκα λάθρα καταφαγόντος , καὶ ἐπʼ ἀληθεῖ θεμελίῳ τῇ πρὸς τὸν οἶκον εἰσόδῳ πολλὰ τῶν ψευδῶν ἐποικοδομήσομεν . καὶ τὸ μηδὲν ἔσται ὅγε εἷς πρὸς τούς δύο , καὶ ταῦτα μηδʼ ἄνευ ἐλέγχων διᾶραί ποτε τὴν γλῶτταν δύναμιν ἔχων “ . δόξαντος δὴ τούτου πρὸς τοὔργον ἐχώρησαν , καὶ τῶν σύκων ἐσθίοντες ἔλεγον ἐφʼ ἑκάστῳ σὺν γέ - λωτι · ,, φεῦ σοι , δύστηνε Αἴσωπε “ . ὁ τοίνυν δεσπό - της ἐπανελθών ἀπὸ τοῦ λουτροῦ , καὶ τὰ σῦκα ζητήσας καὶ ἀκούσας ὡς Αἴσωπος αὐτὰ κατεδήδοκε , τόν τε Αἴσωπον σύν ὀργῇ κελεύει κληθῆναι καὶ κληθέντι φησί · „ λέγεμοι , ὦ κατάρατε , οὕτω μου κατεφρονήσας , ὡς εἰς τὸ ταμιεῖον εἰσελθεῖν καὶ τὰ ἑτοιμασθέντα μοι σῦκα θοινήσασθαι “ ; ὃ δὲ ἀκούων μὲν καὶ συνιεὶς ἦν , λαλεῖν δʼ εἶχεν οὐδʼ ὁπωσοῦν διὰ τὸ βραδύγλωσσον · μέλλων δὲ ἤδη τύπτεσθαι , τῶν κατηγόρων σφοδρότε - ρον ἐπικειμένων , πεσών πρὸς τοὺς τοῦ δεσπότου πό - δας , ἀνασχέσθαι μικρὸν ἐδεῖτο . δραμών δὲ καὶ χλιαρὸν ὕδωρ προσενεγκών , τούτου τε πέπωκε , καὶ τούς δα - κτύλους εἰς τὸ στόμα καθείς , αὖθις τὸ ὑγρὸν μόνον ἀνέβαλεν · οὔπω γὰρ τροφῆς ἁψάμενος ἔτυχεν . ἠντι - βόλει γοῦν αὐτὸ τοῦτο καὶ τούς διώκοντας δρᾶσαι , ὡς ἂν δῆλον γένηται , τίς ὁ τὰ σῦκα διαφορήσας . ὁ δὲ δεσπότης τὸ νοῆμον αὐτοῦ θαυμάσας , οὕτω ποιεῖν καὶ τοῖς ἄλλοις ἐπέταξεν . οἳ δʼ ἐβουλεύσαντο πιεῖν μὲν τοὺ ὕδατος , μὴ μέντοι καὶ καθεῖναι κατὰ τοῦ λαιμοῦ τοὺς δακτύλους , ἀλλʼ ἐπὶ τὰ πλάγια τῶν γνά - θων αὐτούς παραφέρειν . οὐκ ἔφθασαν δὲ πιόντες , καὶ τὸ χλιαρὸν ὕδωρ ἐκεῖνο ναυτίαν τοῖς πεπωκόσι παρα - χρὴμα ἐπενεγκόν , αύτομάτην παρέσχε τὴν ὀπώραν ἀνα - δοθῆναι . τότε τοίνυν πρὸ ὀφοθαλμῶν πεσόντος τοῦ τε κακουργήματος τῶν οἰκετῶν καὶ τῆς συκοφαν - p . 10 b . τίας , ὁ μὲν δεσπότης ἐκέλευσεν αὐτούς γυμνωθέντας μαστίζεσθαι · οἳ δʼ ἐπέγνωσαν σαφῶς κατὰ τὸν εἰ - πόντα ὡς ὅςτις καθʼ ἑτέρου δόλια μηχανεύεται αὐτὸς καθʼ αὐτοῦ τοῦτο ποιῶν λανθάνει .
Lemmas: ὁ κτάομαι τοίνυν αὐτός , ἅτε πρός οὐδείς ὁ ἐντός οἰκία ἔργον οἰκεῖος ἔχω , σκάπτω εἰς ἀγρός ἐξαποστέλλω . ὁ δέ ἀπέρχομαι , ὁ ἔργον πρόθυμος ἔχω . ἀφικνέομαι δέ ποτέ καί ὁ δεσπότης πρός ὁ ἀγρός ἐπί ὅς ὁ ἔργον ἐπισκοπή τίθημι γεωργός τις σῦκον ὁ ἀγαθός δρέπω δῶρον φέρω . ὁ δέ ἐπί ὁ ὁ ὀπώρα ἥδομαι ὡραῖος , Ἀγάθοπος ὁ οι - Κέτη — οὗτος γάρ εἰμί ὄνομα ὁ παῖς — φυλάσσω ἐπίτεξ - λεύσω , ὡς αὐτός μετά ὁ λουτρόν παρατίθημι . συμβαίνω δέ οὕτως , καί ὁ Αἴσωπος κατά δή τις χρεία εἰσέρχομαι - θνῄσκω εἰς ὁ οἰκία , ἀφορμή ὁ Ἀγαθόπους Λαβό - μένος , βουλήντοιας ὁ σύνδουλος τις προτείνω · „ ἐμφορέω , εἰ δοκέω , ὁ σῦκον , ὦ οὗτος , ἐάν ὁ δεσπότης ἐγώ οὗτος ζητέω , ἀλλά ἐγώ γε ὁ ὁ - σώπου καταμαρτυρέω ἄμφω ὡς εἰς ὁ οἰκία εἰστρέχω καί ἄδεια τυγχάνω καί ὁ σῦκον λάθρῃ κατεσθίω , καί ἐπί ἀληθής θεμέλιος ὁ πρός ὁ οἶκος εἴσοδος πολύς ὁ ψευδής ἐποικοδομέω . καί ὁ μηδείς εἰμί ὅσγε εἷς πρός ὁ δύο , καί οὗτος μηδέ ἄνευ ἔλεγχος διαίρω ποτέ ὁ γλῶσσα δύναμις ἔχω “ . δοκέω δή οὗτος πρός ἔργον χωρέω , καί ὁ σῦκον ἐσθίω λέγω ἐπί ἕκαστος σύν γε - Λώτι · ,, φεῦ σύ , δύστηνος Αἴσωπος “ . ὁ τοίνυν Δέσπο - τις ἐπανέρχομαι ἀπό ὁ λουτρόν , καί ὁ σῦκον ζητέω καί ἀκούω ὡς Αἴσωπος αὐτός κατεσθίω , ὁ τε Αἴσωπος σύν ὀργή κελεύω καλέω καί καλέω φημί · „ λέγεμοι , ὦ κατάρατος , οὕτως ἐγώ κατεφρονέω , ὡς εἰς ὁ ταμιεῖον εἰσέρχομαι καί ὁ ἑτοιμάζω ἐγώ σῦκον θοινάω “ ; ὁ δέ ἀκούω μέν καί συνίημι εἰμί , λαλέω δέ ἔχω οὐδέ ὁπωσοῦν διά ὁ βραδύγλωσσος · μέλλω δέ ἤδη τύπτω , ὁ κατήγορος σφοδρός - ἀντίμοιρος ἐπίκειμαι , πίπτω πρός ὁ ὁ δεσπότης πό - δαΐς , ἀνέχω μικρός δέω . τρέχω δέ καί χλιαρός ὕδωρ προσφέρω , οὗτος τε πίνω , καί ὁ δα - κτύλος εἰς ὁ στόμα καθίημι , αὖθις ὁ ὑγρός μόνος ἀναβάλλω · οὔπω γάρ τροφή ἅπτω τυγχάνω . εἰμί - βολεί γοῦν αὐτός οὗτος καί ὁ διώκω δράω , ὡς ἄν δῆλος γίγνομαι , τίς ὁ ὁ σῦκον διαφορέω . ὁ δέ δεσπότης ὁ νοήμων αὐτός θαυμάζω , οὕτως ποιέω καί ὁ ἄλλος ἐπιτάσσω . ὁ δέ βουλεύω πίνω μέν ὁ ὕδωρ , μή μέντοι καί καθίημι κατά ὁ λαιμός ὁ δάκτυλος , ἀλλά ἐπί ὁ πλάγιος ὁ γνά - Θῶν αὐτός παραφέρω . οὐ φθάνω δέ πίνω , καί ὁ χλιαρός ὕδωρ ἐκεῖνος ναυτία ὁ πίνω παρά - χρῆμα ἐπιφέρω , ούτοματης παρέχω ὁ ὀπώρα ἀνα - δίδωμι . τότε τοίνυν πρό ὀφοθαλμός πίπτω ὁ τε κακούργημα ὁ οἰκέτης καί ὁ συκοφημι - p . 10 b . τρία , ὁ μέν δεσπότης κελεύω αὐτός γυμνόω μαστίζω · ὁ δέ ἐπιγιγνώσκω σαφής κατά ὁ εἰ - Πόντα ὡς ὅστις κατά ἕτερος δόλιος μηχανεύομαι αὐτός κατά αὐτός οὗτος ποιέω λανθάνω .