vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 13
Μετὰ δʼ ἡμέρας πάλιν τινὰς καλέσας ὁ Ξάνθος σχολαστικούς εἰς ἄριστον , τῷ Αἰσώπῳ φησίν · „ ὀψώ - νησον ἀπελθών πᾶν ὅ τι χρηστότατόν τε καὶ βέλτι - στον . “ ὃ δὲ ἀπιών καθʼ ἑαυτὸν ἔλεγεν · „ ἐγώ διδάξω τὸν δεσπότην μὴ μωρὰ διατάττεσθαι “ . γλώττας οὖν μόνας ὑείους πριάμενος καὶ ἑτοιμάσας , ἀνακλιθεῖσι γλῶτταν ὀπτὴν ἑκάστῳ σύν ὀξυγάρῳ παρέθηκε . τῶν δὲ σχολαστικῶν ἐπαινεσάντων ὡς φιλόσοφον τὸ πρῶ - τον ἔδεσμα διὰ τὴν τῆς γλώττης πρὸς τὸν λόγον ὑπηρεσίαν , πάλιν Αἴσωπος ἑφθὰς γλώττας παρέ - θηκε . καὶ αὖθις αὖ βρώματος αἰτηθέντος ἄλλου καὶ ἄλλου , ὃ δʼ οὐδὲν ἕτερον ὅτι μὴ γλώττας προὐτίθει . τῶν δὲ σχολαστικῶν ἐπὶ τῷ ταὐτῷ τῆς τροφῆς ἀγα - νακτησάντων καὶ „ μέχρι τίνος γλώττας ; “ εἰπόν - των , καὶ ὡς „ ἠμεῖς διʼ ἡμέρας γλώττας ἐσθίοντες τὰς ἡμετέρας ἠλγήσαμεν “ , ὁ Ξάνθος φησὶ πρὸς ὀργήν · „ οὐδέν σοι πάρεστιν ἕτερον , Αἴσωπε ; “ καὶ ὅς · ,, οὐ δῆτα “ . κἀκεῖνος · ,, οὔκουν ἐνετειλάμην σοι , κατάρατον ἀνθρώπιον , πᾶν ὅ τι χρηστότατόν τε καὶ ἄριστον ὀψωνῆσαι “ ; καὶ ὁ Αἴσωπος ,, πολλὰς ὁμολογῶ σοι τὰς χάριτας μεμφομένῳ με φιλοσόφων ἀνδρῶν παρόντων · τί οὖν ἂν γένοιτο γλώττης χρηστότερόν τε καὶ βέλτιον ἐν τῷ βίῳ ; πᾶσα γὰρ παιδεία καὶ φιλοσοφία διʼ αὐτῆς παιδεύεται καὶ διδάσκεται · διʼ αὐτῆς δόσεις , λήψεις , ἀγοραί , ἀσπασμοί , εὐφημίαι , μοῦσα πᾶσα · διʼ αὐτῆς συγκροτοῦνται γάμοι , πόλεις ἀνορθοῦνται , ἄνθρωποι διασώζονται . καὶ συνελόντι φάναι , διʼ αὐτῆς ἅπας ὁ βίος ἡμῶν συνέστηκεν . οὐδὲν ἄρα τῆς γλώττης ἄμεινον “ . ἐπὶ τούτοις οἱ σχολαστικοὶ τὸν μὲν Αἴσωπον ὀρθῶς λέγειν φάμενοι , ἡμαρτηκέναι δὲ τὸν διδάσκαλον , διελύθησαν ἕκαστος ἐπʼ οἴκου . τῇ δʼ ὑστεραίᾳ πάλιν αἰτιωμένων αὐτῶν τὸν Ξάνθον , ἐκεῖνος ἀπελογεῖτο μὴ κατὰ γνώμην αὐτοῦ ταῦτα γεγονέναι , ἀλλὰ τοῦ ἀχρείου δούλου τῇ κακουργίᾳ . σήμερον δὲ ἀλλʼ ἀμείψει τὸ δεῖπνον · „ κἀγὼ δὴ παρόντων ὑμῶν αὐτῷ διαλέξομαι “ . καὶ καλέσας αὐτόν , πᾶν ὅ τι φαυλότατόν τε καὶ χείρι - στον ὀψωνῆσαι κελεύει , ὡς τῶν σχολαστικῶν σὺν αὐτῷ δειπνησόντων . ὃ δὲ μηδὲν διατραπεὶς πάλιν γλώσσας ἐπρίατο , καὶ ἑτοιμάσας , ἀνακλιθεῖσι παρέ - θηκεν . οἳ δὲ πρὸς ἀλλήλους ὑπεφώνουν · χοίρειαι πάλιν γλῶτται “ ; καὶ μετὰ μικρὸν αὖθις γλώττας παρέθηκε καὶ μάλα αὖθις καὶ αὖθις . τοῦ Ξάνθου δὲ δυσανασχετήσαντος καὶ „ τί τοῦτο , Αἴσωπε “ ; εἰρη - κότος , μὴ πάλιν ἐνετειλάμην σοι πᾶν ὅ τι χρηστό - τατόν τε καὶ βέλτιστον ὀψωνῆσαι ; οὐχὶ πᾶν ὅ τι φαυλότατόν τε καὶ χείριστον “ ; ὃ δέ · ,, καὶ τί ποτε χεῖρον τῆς γλώττης , ὦ δέσποτα ; οὐ πόλεις διʼ αὐτῆς καταπίπτουσιν ; οὐκ ἄνθρωποι διʼ αὐτῆς ἀναιροῦν - ται ; οὐ ψεύδη πάντα καὶ βλασφημίαι καὶ ἐπιορκίαι διὰ ταύτης περαίνονται ; οὐ γάμοι καὶ ἀρχαὶ καὶ βα - σιλεῖαι διʼ αὐτῆς ἀνατρέπονται ; οὐχ ὡς κεφάλαιον εἰπεῖν , ὁ βίος διʼ αὐτῆς ἅπας μυρίων πλημμελημά - των γέμει ; “ ταῦτα τοῦ Αἰσώπου φαμένου , τῶν τις συνανακειμένων τῷ Ξάνθῳ φησίν · ,, οὗτος , εἰ μὴ πάνυ σεαυτὸν ἀσφαλίσῃ , οὐκ ἂν ἄπορος εἴη μανίας ἀφορμή σοι γίνεσθαι . οἵα γὰρ ἡ μορφή , τοιάδε καὶ ἡ ψυχή “ . καὶ ὁ Αἴσωπος πρὸς αὐτόν · ,, σύ μοι δοκεῖς , ἄνθρωπε , κακεντρεχής τις καὶ περίεργος εἶναι , δεσπότην κατὰ οἰκέτου παροξύνων . “ καὶ ὁ Ξάνθος πρὸς ταῦτα , προφάσεως ἐφιέμενος μαστιγῶσαι τὸν Αἴσωπον , „ δραπέτα “ φησίν „ ἐπεὶ περίεργον εἶπας τὸν φίλον , δεῖξόν μοι ἀγαγών ἀπερίεργον ἄνθρωπον “ .
Lemmas: μετά δέ ἡμέρα πάλιν τις καλέω ὁ Ξάνθος σχολαστικός εἰς ἄριστον , ὁ Αἴσωπος φημί · „ ὄψον - νῆσος ἀπέρχομαι πᾶς ὅς τις χρηστός τε καί βέλς - στον . “ ὁ δέ ἀπέρχομαι κατά ἑαυτοῦ λέγω · „ ἐγώ διδάσκω ὁ δεσπότης μή μωρός διατάσσω “ . γλῶσσα οὖν μόνος ὕειος πρίαμαι καί ἑτοιμάζω , ἀνακλίνω γλῶσσα ὀπτός ἕκαστος σύν ὀξύγαρον παρατίθημι . ὁ δέ σχολαστικός ἐπαινέω ὡς φιλόσοφος ὁ πρός - τον ἔδεσμα διά ὁ ὁ γλῶσσα πρός ὁ λόγος ὑπηρεσία , πάλιν Αἴσωπος ἑφθός γλῶσσα παίρνω - τίθημι . καί αὖθις αὖ βρῶμα αἰτέω ἄλλος καί ἄλλος , ὁ δέ οὐδείς ἕτερος ὅτι μή γλῶσσα προτίθημι . ὁ δέ σχολαστικός ἐπί ὁ αὐτός ὁ τροφή ἀγα - νακτησάντων καί „ μέχρι τίς γλῶσσα ; “ λέγω - ὁ , καί ὡς „ ἠμής διά ἡμέρα γλῶσσα ἐσθίω ὁ ἡμέτερος ἀλγέω “ , ὁ Ξάνθος φημί πρός ὀργή · „ οὐδείς σύ πάρειμι ἕτερος , Αἴσωπος ; “ καί ὅς · ,, οὐ δῆτα “ . ἐκεῖνος · ,, οὔκουν ἐντέλλω σύ , κατάρατος ἀνθρώπιον , πᾶς ὅς τις χρηστός τε καί ἀγαθός ὀψωνέω “ ; καί ὁ Αἴσωπος ,, πολύς ὁμολογέω σύ ὁ χάρις μέμφομαι ἐγώ φιλόσοφος ἀνήρ πάρειμι · τίς οὖν ἄν γίγνομαι γλῶσσα χρηστός τε καί ἀγαθός ἐν ὁ βίος ; πᾶς γάρ παιδεία καί φιλοσοφία διά αὐτός παιδεύω καί διδάσκω · διά αὐτός δόσις , λῆψις , ἀγορά , ἀσπασμός , εὐφημία , μοῦσα πᾶς · διά αὐτός συγκροτέω γάμος , πόλις ἀνορθόω , ἄνθρωπος διασῴζω . καί συναιρέω φημί , διά αὐτός ἅπας ὁ βίος ἐγώ συνίστημι . οὐδείς ἄρα ὁ γλῶσσα ἀγαθός “ . ἐπί οὗτος ὁ σχολαστικός ὁ μέν Αἴσωπος ὀρθός λέγω φημί , ἁμαρτάνω δέ ὁ διδάσκαλος , διαλύω ἕκαστος ἐπί οἶκος . ὁ δέ ὑστεραῖος πάλιν αἰτιάομαι αὐτός ὁ Ξάνθος , ἐκεῖνος ἀπολογέομαι μή κατά γνώμη αὐτός οὗτος γίγνομαι , ἀλλά ὁ ἀχρεῖος δοῦλος ὁ κακουργία . σήμερον δέ ἀλλά ἀμείβω ὁ δεῖπνον · „ ἐγώ δή πάρειμι σύ αὐτός διαλέγω “ . καί καλέω αὐτός , πᾶς ὅς τις φαῦλος τε καί εὔχειρ - στον ὀψωνέω κελεύω , ὡς ὁ σχολαστικός σύν αὐτός δειπνέω . ὁ δέ μηδείς διατρέπω πάλιν γλῶσσα πρίαμαι , καί ἑτοιμάζω , ἀνακλίνω παίρνω - τίθημι . ὁ δέ πρός ἀλλήλων ὑποφωνέω · χοίρειος πάλιν γλῶσσα “ ; καί μετά μικρός αὖθις γλῶσσα παρατίθημι καί μάλα αὖθις καί αὖθις . ὁ Ξάνθος δέ δυσανασχετέω καί „ τίς οὗτος , Αἴσωπος “ ; εἴρω - κότος , μή πάλιν ἐντέλλω σύ πᾶς ὅς τις χρηστός - τατός τε καί ἀγαθός ὀψωνέω ; οὐ πᾶς ὅς τις φαῦλος τε καί κακός “ ; ὁ δέ · ,, καί τίς ποτέ κακός ὁ γλῶσσα , ὦ δεσπότης ; οὐ πόλις διά αὐτός καταπίπτω ; οὐ ἄνθρωπος διά αὐτός ἀναιρέω - ται ; οὐ ψεῦδος πᾶς καί βλασφημία καί ἐπιορκία διά οὗτος περαίνω ; οὐ γάμος καί ἀρχή καί βάω - σιλειος διά αὐτός ἀνατρέπω ; οὐ ὡς κεφάλαιος λέγω , ὁ βίος διά αὐτός ἅπας μυρίος πλημμέλημα - ὁ γέμω ; “ οὗτος ὁ Αἴσωπος φημί , ὁ τις συνανάκειμαι ὁ Ξάνθος φημί · ,, οὗτος , εἰ μή πάνυ σεαυτοῦ ἀσφαλίζω , οὐ ἄν ἄπορος εἰμί μανία ἀφορμή σύ γίγνομαι . οἷος γάρ ὁ μορφή , τοιόσδε καί ὁ ψυχή “ . καί ὁ Αἴσωπος πρός αὐτός · ,, σύ ἐγώ δοκέω , ἄνθρωπος , κακεντρεχής τις καί περίεργος εἰμί , δεσπότης κατά οἰκέτης παροξύνω . “ καί ὁ Ξάνθος πρός οὗτος , πρόφασις ἐφίημι μαστιγόω ὁ Αἴσωπος , „ δραπέτης “ φημί „ ἐπεί περίεργος λέγω ὁ φίλος , δείκνυμι ἐγώ ἄγω ἀπερίεργος ἄνθρωπος “ .