vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 33
μετὰ δʼ οὐ πολύν χρόνον Αἴσωπος εἰς Ἑλ - λάδα ἐβουλεύσατο πλεῦσαι . καὶ δὴ τῷ βασιλεῖ συν - ταξάμενος ἀπεδήμησεν , ὅρκον δούς αὐτῷ πρότερον , ἦ μὴν ἐπανήξειν εἰς Βαβυλῶνα κἀκεῖ τοῦ λοιποῦ διαβιώσειν . περιιὼν δὲ τὰς Ἑλληνίδας πόλεις καὶ τὴν ἑαυτοῦ σοφίαν ἐπιδεικνύμενος , ἦλθε καὶ εἰς Δελφούς . οἱ δὲ Δελφοὶ διαλεγομένου μὲν ἠκροῶντο ἡδέως , τιμῆς δὲ καὶ θεραπείας εἰς αὐτὸν οὐδʼ ὁτι - οῦν ἔδρασαν . ὃ δὲ πρὸς αὐτούς ὑπολαβών ἔφη · „ ἄνδρες Δελφοί , ἔπεισί μοι ξύλῳ ὑμᾶς εἰκάζειν τῷ ἐν θαλάσσῃ φερομένῳ · κἀκεῖνο γὰρ ὁρῶντες ἐκ πολ - λοῦ διαστήματος ὑπὸ κυμάτων φερόμενον , πολλοῦ τινος ἄξιον εἶναι οἰόμεθα , ἐπειδὰν δʼ ἐγγυτάτω προσέλθῃ , εὐτελέστατον φαίνεται . κἀγὼ γοῦν πόρ - ρωθεν τῆς ὑμῶν πόλεως ὤν , ὥς τινας τῶν ἀξίων λόγου ὑμᾶς ἐθαύμαζον · νυνὶ δʼ ἐλθὼν ὡς ὑμᾶς , πάντων ὡς εἰπεῖν ἀνθρώπων εὗρον ἀχρειοτέρους · οὕτω πεπλάνημαι . “ ταῦτα ἀκούσαντες οἱ Δελφοὶ καὶ δείσαντες μήπως Αἴσωπος καὶ πρὸς τὰς ἄλλας πόλεις βαδίζων κακῶς αὐτούς λέγῃ , βουλὴν ἐβουλεύ - σαντο δόλῳ τὸν ἄνθρωπον ἀνελεῖν . καὶ δῆτα χρυσῆν φιάλην ἐκτοῦ παρ αὐτοῖς ἱεροῦ τοῦ Ἀπόλλωνος ἀνε - λόμενοι , λάθρα τοῖς Αἰσώπου κατέκρυψαν στρώμασι . τοῦ δʼ Αἰσώπου τὰ ὐπ’ αὐτῶν ἀγνοοῦντος σκαιω - ρηθέντα , ἐξελθών ἐπορεύετο εἰς Φωκίδα . οἱ Δελ - φοὶ δʼ ἐπιδραμόντες καὶ κατασχόντες αὐτόν , ἀνέ - κρινον ὡς ἱεροσυληκότα . τοῦ δʼ ἀρνουμένου μηδὲν πεπραχέναι τοιοῦτον , ἐκεῖνοι πρὸς βίαν τὰ στρώματα ἀναπτύξαντες τὴν χρυσῆν εὗρον φιάλην . ἣν καὶ ἀναλαβόντες , τοῖς ἐν τῇ πόλει πᾶσιν ἐπεδείκνυσαν οὐ σὺν ὀλίγῳ θορύβῳ . ὁ μὲν οὖν Αἴσωπος τὴν ἐκείνων συννοήσας ἐπιβουλήν , ἐδεῖτο αὐτῶν ἀπολυ - θῆναι . οἳ δʼ οὐ μόνον οὐκ ἀπέλυσαν , ἀλλʼ ὡς ἱερο - συλήσαντα καὶ εἰς τὸ δεσμωτήριον ἐνέβαλον , θάνα - τον αὐτοῦ καταψηφισάμενοι . Αἴσωπος δὲ μηδεμιᾷ μηχανῇ τῆς πονηρὰς τῆσδε τύχης σωθῆναι δυνάμε - νος , ἑαυτὸν ἐπὶ τῆς εἰρκτῆς ἐθρήνει καθήμενος . τῶν συνήθων δέ τις αὐτῷ , Δημᾶς τοὔνομα , πρὸς αὐτὸν εἰσελθών καὶ ἰδών οὕτως ὀλοφυρόμενον , τὴν αἰτίαν τοῦ πάθους ἤρετο . καὶ ὃς ἔφη „ γυνή τις προσφά - τως τὸν ἑαυτῆς ἄνδρα θάψασα , καθʼ ἡμέραν ἀπιοῦσα πρὸς τὸ μνημεῖον ἐθρήνει . ἀροτριῶν δέ τις οὐ πόρρω τοῦ μνήματος , εἰς ἐπιθυμίαν ἧκε τῆς γυναικός . καὶ καταλιπών τοὺς βόας , ἦλθε καὶ αὐτὸς πρὸς τὸ μνῆμα καὶ καθίσας συνεθρήνει τῇ γυναικί . τῆς δὲ πυθομέ - νης τί δήποτε καὶ αὐτὸς οὕτως ὀδύρεται , „ ὅτι κἀγώ “ φησίν ,, εὐπρεπῆ γυναῖκα κατώρυξα . καὶ ἐπειδὰν κλαύσω , τῆς λύπης κουφίζομαι . “ ἣ δέ · „ κἀμοὶ τοῦτʼ αὐτὸ προσγίνεται . κἀκεῖνος · „ εἰ τοίνυν τοῖς αὐτοῖς περιπεπτώκαμεν πάθεσι , τί δήποτε ἀλλήλοις μὴ σύνιμεν ; ἐγώ τε γὰρ φιλήσω σὲ ὡς ἐκείνην , κἀμὲ σύ πάλιν ὡς τὸν σαυτῆς ἄνδρα . “ ταῦτα ἔπεισε τὴν γυναῖκα , καὶ δὴ συνῆλθον . ἐν τούτῳ δὲ κλέπτης ἐλθὼν καὶ τοὺς βόας λύσας ἀπήλασεν . ὃ δʼ ἐπανελ - θὼν καὶ τοὺς βόας μὴ εὑρηκώς , κόπτεσθαί τε καὶ οἰμώζειν ἰσχυρῶς ἐνεστήσατο . ἐλθοῦσα δὲ καὶ ἡ γυνὴ καὶ ὀλοφυρόμενον εὑροῦσα , φησί · ,, πάλιν κλαίεις “ ; κἀκεῖνος „ νῦν “ εἶπεν „ ἐπ᾿ ἀληθείας κλαίω “ . κἀγὼ γοῦν πολλοὺς διαδρὰς κινδύνους , νῦν τῷ ὄντι θρηνῶ , λύσιν τοῦ κακοῦ μηδαμόθεν εὑρίσκων . “ μετὰ ταῦτα παρῆσαν καὶ οἱ Δελφοὶ καὶ ἐκβαλόντες αὐτὸν τῆς εἰρκτῆς εἷλκον βιαίως ἐπὶ τοῦ κρημνοῦ . ὃ δὲ πρὸς αὐτοὺς ἔλεγεν · „ ὅτε ἦν ὁμόφωνα τὰ ζῶα , μῦς βατράχῳ φιλιωθείς , εἰς δεῖπνον αὐτὸν ἐκάλεσε . καὶ ἀγαγὼν εἰς ταμιεῖον πλουσίου , ἔνθα πλεῖστα τῶν ἐδωδίμων ἦν , „ εὐωχοῦ “ φησί „ φίλε βάτραχε “ μετὰ δὲ τὴν ἑστίασιν καὶ ὁ βάτραχος τὸν μῦν ἐπὶ τὴν οἰκείαν ἐκάλεσε δίαιταν . „ ἀλλʼ ἵνα μὴ ἀποκάμῃς “ φησί ,, νηχόμενος , μηρίνθῳ λεπτῇ τὸν σὸν πόδα τῷ ἐμαυτοῦ προσαρτήσω “ . καὶ τοῦτο πράξας , ἥλατο εἰς τὴν λίμνην . αὐτοῦ δὲ καταδύντος εἰς βάθος , ὁ μῦς ἀπεπνίγετο , καὶ θνήσκων εἶπεν · „ ἐγὼ μὲν ὑπὸ σοῦ θνήσκω · ἐκδικηθήσομαι δὲ ὑπὸ μείζονος . ἐπιπλέοντος τοίνυν τοῦ μυὸς ἐν τῇ λίμνῃ νεκροῦ , καταπτὰς ἀε - τός , τοῦτον ἀφήρπασε , σὺν αὐτῷ δὲ προσηρτημένον ὁμοῦ καὶ τὸν βάτραχον . καὶ οὕτως ἄμφω κατεθοι - νήσατο . κἀγὼ τοίνυν βίᾳ πρὸς ὑμῶν ἀποθνήσκων , ἕξω τὸν ἀμυνοῦντα . Βαβυλὼν γὰρ καὶ Ἑλλὰς πᾶσα τὸν ἐμὸν παρʼ ὑμῶν ἀπαιτήσουσι θάνατον . “ οἱ μὲν οὖν Δελφοὶ οὐδʼ ὣς ἐφείδοντο τοῦ Αἰσώπου . ὃ δʼ ἐπὶ τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος κατέφυγεν ἱερόν . οἳ δὲ κἀκεῖ - θεν ἀποσπάσαντες μετʼ ὀργῆς , ἐπὶ τὸν κρημνὸν αὖ - θις εἷλκον . ὃ δʼ ἀπαγόμενος ἔλεγεν · ,, ἀκούσατέ μου , Δελφοί · λαγωὸς ὑπ’ ἀετοῦ διωκόμενος , πρὸς κοίτην κανθάρου κατέφυγε , δεόμενος ὑπ’ αὐτοῦ σωθῆναι . ὁ δὲ κάνθαρος ἠξίου τὸν ἀετὸν μὴ ἀνελεῖν τὸν ἱκέ - την , ὁρκίζων αὐτὸν καὶ κατὰ τοῦ μεγίστου Διός , ἦ μὴν μὴ καταφρονῆσοι τῆς μικρότητος αὐτοῦ . ὃ δὲ μετʼ ὀργῆς τῇ πτέρυγι ῥαπίσας τὸν κάνθαρον , τὸν λαγωὸν ἁρπάσας κατέφαγεν . ὁ δὲ κάνθαρος τῷ τε ἀετῷ συναπέπτη , ὡς τὴν καλιὰν τούτου καταμαθεῖν . καὶ δὴ προσελθών , τὰ ὠὰ τούτου κατακυλίσας διέ - φθειρε . τοῦ δὲ δεινὸν ποιησαμένου , εἴ τις τοῦτο τολμήσειε , κἀπὶ μετεωροτέρου τόπου τὸ δεύτερον νεοττοποιησαμένου , κἀκεῖ πάλιν ὁ κάνθαρος τὰ ἴσα τοῦτον διέθηκεν . ὁ δʼ ἀετὸς ἀμηχανήσας τοῖς ὅλοις , ἀναβὰς ἐπὶ τὸν Δία , τούτου γὰρ ἱερὸς εἶναι λέγεται , τοῖς αὐτοῦ γόνασι τὴν τρίτην γονὴν τῶν ὠῶν ἐπέ - θηκε , τῷ θεῷ ταῦτα παραθέμενος , καὶ ἱκετεύσας φυλάττειν . ὁ κάνθαρος δὲ κόπρου σφαῖραν ποιήσας , καὶ ἀναβάς , ἐπὶ τοῦ κόλπου τοῦ Διὸς ταύτην καθῆ - κεν ὁ δὲ Ζεὺς ἀναστὰς ἐφʼ ᾧ τὴν ὄνθον ἀποτινά - ξασθαι , καὶ τὰ ὠὰ διέρριψεν ἐκλαθόμενος · ἃ καὶ συνετρίβη πεσόντα . μαθὼν δὲ πρὸς τοῦ κανθάρου , ὅτι ταῦτʼ ἔδρασε τὸν ἀετὸν ἀμυνόμενος , οὐ γὰρ δὴ τὸν κάνθαρον ἐκεῖνος μόνον ἠδίκησεν , ἀλλὰ καὶ τὸν Δία αὐτὸν ἠσέβησε , πρὸς τὸν ἀετὸν εἶπεν ἐλθόντα , κάνθαρον εἶναι τὸν λυποῦντα , καὶ δὴ καὶ δικαίως λυπεῖν . μὴ βουλόμενος οὖν τὸ γένος τὸ τῶν ἀετῶν σπανισθῆναι , συνεβούλευε τῷ κανθάρῳ διαλλαγὰς πρὸς τὸν ἀετὸν θέσθαι · τοῦ δὲ μὴ πειθομένου , ἐκεῖ - νος εἰς καιρὸν ἕτερον τὸν τῶν ἀετῶν μετέθηκε τοκε - τόν , ἡνίκα ἂν μὴ φαίνωνται κάνθαροι . καὶ ὑμεῖς οὖν , ὦ ἄνδρες Δελφοί , μὴ ἀτιμάσητε τοῦτον δὴ τὸν θεόν , εἰς ὃν κατέφυγον , εἰ καὶ μικροῦ τετύχηκεν ἱεροῦ . οὐδὲ γὰρ ἀσεβηθεὶς περιόψεται . “ οἱ δὲ Δελ - φοὶ τούτων ὀλίγα φροντίζοντες , τὴν ἐπὶ τὸν θάνοτον ὁμοίως ἦγον . Αἴσωπος δὲ μηδενὶ τῶν ὑπ’ αὐτοῦ λεγομένων ὁρῶν καμπτομένους , πάλιν φησίν · ,, ἄν - δρες ἀνήμεροι καὶ φονῶντες , ἀκούσατε · γεωργός τις ἐπʼ ἀγροῦ γεγηρακώς , ἐπεὶ μηδέποτε εἰσῆλθεν εἰς ἄστυ , παρεκάλει τοὺς οἰκείους τοῦτο θεάσασθαι . οἳ δὲ ζεύξαντες ὀνάρια καὶ ἐπὶ τῆς ἀπήνης αὐτὸν ἀνα - βιβασάμενοι , μόνον ἐκέλευσαν ἐλαύνειν . ὁδεύοντι δὲ χειμῶνος καὶ θυέλλης τὸν ἀέρα καταλαβόντων καὶ ζόφου γενομένου , τὰ ὀνάρια τῆς ὀδοῦ πλανηθέντα , εἰς τινα κρημνὸν ἐξετόπισαν τὸν πρεσβύτην . ὃ δὲ μέλλων ἤδη κατακρημνίζεσθαι , ‘ὦ Ζεῦʼ εἶπε , ‘τί ποτέ σε ἠδίκησα , ὅτι οὕτω παρὰ λόγον ἀπόλλυμαι , καὶ ταῦτα οὔθʼ ὑφ᾿ ἵππων γενναίων οὔθ’ ἡμιόνων ἀγα - θῶν , ἀλλʼ ὀναρίων εὐτελεστάτων;’ κἀγὼ τοίνυν ἐπὶ τοῖς ἴσοις νῦν δυσχεραίνω , ὅτι μὴ ὑπ’ ἐντίμων ἀνδρῶν ἢ ἐλλογίμων , ἀλλʼ ὑπ’ ἀχρείων καὶ κακί - στων ἀπόλλυμαι . “ μέλλων δὲ ἤδη κατὰ τοῦ κρημνοῦ ἀφίεσθαι , τοιοῦτον εἴρηκε πάλιν μῦθον · „ ἀνήρ τις τῆς οἰκείας ἐρασθεὶς θυγατρός , εἰς ἀγρὸν ἀπέστειλε τὴν γυναῖκα , μόνην δὲ τὴν θυγατέρα ἀπολαβὼν ἐβιάζετο . ἣ δὲ ‘πότερ’ , εἶπεν , ἀνόσια πράττεις · ηὐχόμην μέντοι ὑπὸ πολλῶν ἀνδρῶν αἰσχυνθῆναι , ἢ ὑπὸ σοῦ τοῦ γεννησαμένου.ʼ τοῦτο τοίνυν καὶ ἐφʼ ὑμῶν , ὦ παράνομοι Δελφοί , λέγω · ὡς ᾐρού - μην Σκύλλῃ καὶ Χαρύβδει περιπεσεῖν καὶ ταῖς ἐν Ἀφρικῇ Σύρτεσιν , ἢ παρʼ ὑμῶν ἀδίκως καὶ ἀναξίως ἀποθανεῖν . καταρῶμαι γοῦν ὑμῶν τῇ πατρίδι , καὶ θεοὺς μαρτύρομαι , ὡς ἔξω πάσης δίκης ἀπόλλυμαι , οἵ μοι τιμωρήσουσιν εἰσακούσαντες . ἔρριψαν μὲν οὖν αὐτὸν οἱ Δελφοὶ κατὰ τοῦ κρημνοῦ , καὶ ἀπέ - θανεν . οὐ πολλῷ δʼ ὕστερον λοιμῷ συσχεθέντες , χρησμὸν ἔλαβον ἐξιλάσκεσθαι τὸν Αἰσώπου θάνατον . ᾧ καὶ ὡς συνειδότες [ ἑαυτοῖς ] ἀδίκως φονευθέντι , καὶ στήλην ἀνέστησαν . οἱ δʼ ἐν τῇ Ἑλλάδι πρωτεύ - οντες καὶ ὅσοι τῶν σοφωτέρων , καὶ αὐτοὶ τὰ εἰς Αἴσωπον πεπραγμένα μαθόντες , εἰς τε Δελφοὺς παρεγένοντο καὶ σὺν ἐκείνοις σκεψάμενοι , τιμωροὶ καὶ αὐτοὶ τῷ Αἰσώπου θανάτῳ γεγόνασιν .
Lemmas: μετά δέ οὐ πολύς χρόνος Αἴσωπος εἰς ἑλ - λαδάς βουλεύω πλέω . καί δή ὁ βασιλεύς σῦς - τάσσω ἀποδημέω , ὅρκος δίδωμι αὐτός πρότερος , ἦ μήν ἐπανήκω εἰς Βαβυλών ἐκεῖ ὁ λοιπός διαβιόω . περιέρχομαι δέ ὁ Ἑλληνίς πόλις καί ὁ ἑαυτοῦ σοφία ἐπιδείκνυμι , ἔρχομαι καί εἰς Δελφοί . ὁ δέ Δελφοί διαλέγω μέν ἀκροάομαι ἡδύς , τιμή δέ καί θεραπεία εἰς αὐτός οὐδέ ὅστις - οῦν δράω . ὁ δέ πρός αὐτός ὑπολαμβάνω φημί · „ ἀνήρ Δελφοί , ἔπειμι ἐγώ ξύλον σύ εἰκάζω ὁ ἐν θάλασσα φέρω · ἐκεῖνος γάρ ὁράω ἐκ πολ - Λοῦ διάστημα ὑπό κῦμα φέρω , πολύς τις ἄξιος εἰμί οἴομαι , ἐπειδάν δέ ἐγγύς προσέρχομαι , εὐτελής φαίνω . ἐγώ γοῦν πούς - ῥώννυμι ὁ σύ πόλις εἰμί , ὡς τις ὁ ἄξιος λόγος σύ θαυμάζω · νυνί δέ ἔρχομαι ὡς σύ , πᾶς ὡς λέγω ἄνθρωπος εὑρίσκω ἀχρεῖος · οὕτως πλανάω . “ οὗτος ἀκούω ὁ Δελφοί καί δείδω μήπως Αἴσωπος καί πρός ὁ ἄλλος πόλις βαδίζω κακός αὐτός λέγω , βουλή βούλομαι - Σάντο δόλος ὁ ἄνθρωπος ἀναιρέω . καί δῆτα χρύσεος φιάλη κτάομαι παρ αὐτός ἱερός ὁ Ἀπόλλων ἀνε - λομενω , λάθρῃ ὁ Αἴσωπος κατακρύπτω στρῶμα . ὁ δέ Αἴσωπος ὁ ὑπό αὐτός ἀγνοέω σκαιός - λέγω , ἐξέρχομαι πορεύω εἰς Φωκίς . ὁ Δελ - Φόι δέ ἐπιτρέχω καί κατέχω αὐτός , διαβαίνω - κρίνω ὡς ἱεροσυλέω . ὁ δέ ἀρνέομαι μηδείς πράσσω τοιοῦτος , ἐκεῖνος πρός βία ὁ στρῶμα ἀναπτύσσω ὁ χρύσεος εὑρίσκω φιάλη . ὅς καί ἀναλαμβάνω , ὁ ἐν ὁ πόλις πᾶς ἐπιδείκνυμι οὐ σύν ὀλίγος θόρυβος . ὁ μέν οὖν Αἴσωπος ὁ ἐκεῖνος συννοέω ἐπιβουλή , δέω αὐτός ἀπολυ - θάω . ὁ δέ οὐ μόνος οὐ ἀπολύω , ἀλλά ὡς ιερός - συλάω καί εἰς ὁ δεσμωτήριον ἐμβάλλω , Θάνα - τον αὐτός καταψηφίζομαι . Αἴσωπος δέ μηδείς μηχανή ὁ πονηρός ὅδε τύχη σῴζω δυνάμος - ν , ἑαυτοῦ ἐπί ὁ εἱρκτή θρηνέω κάθημαι . ὁ συνήθης δέ τις αὐτός , Δημᾶς ὄνομα , πρός αὐτός εἰσέρχομαι καί ὁράω οὕτως ὀλοφύρομαι , ὁ αἰτία ὁ πάθος ἔρομαι . καί ὅς φημί „ γυνή τις προσφος - πως ὁ ἑαυτοῦ ἀνήρ θάπτω , κατά ἡμέρα ἀπέρχομαι πρός ὁ μνημεῖον θρηνέω . ἀροτριάω δέ τις οὐ πρόσω ὁ μνῆμα , εἰς ἐπιθυμία ἵημι ὁ γυνή . καί καταλείπω ὁ βοῦς , ἔρχομαι καί αὐτός πρός ὁ μνῆμα καί καθίζω συνθρηνέω ὁ γυνή . ὁ δέ πυθομέ - νέος τίς δήποτε καί αὐτός οὕτως ὀδύρομαι , „ ὅτι ἐγώ “ φημί ,, εὐπρεπής γυνή κατορύσσω . καί ἐπειδάν κλαίω , ὁ λύπη κουφίζω . “ ὁ δέ · „ ἐγώ οὗτος αὐτός προσγίγνομαι . ἐκεῖνος · „ εἰ τοίνυν ὁ αὐτός περιπίπτω πάθος , τίς δήποτε ἀλλήλων μή συνέρχομαι ; ἐγώ τε γάρ φιλέω σύ ὡς ἐκεῖνος , ἐγώ σύ πάλιν ὡς ὁ σεαυτοῦ ἀνήρ . “ οὗτος πείθω ὁ γυνή , καί δή συνέρχομαι . ἐν οὗτος δέ κλέπτης ἔρχομαι καί ὁ βοῦς λύω ἀπελαύνω . ὁ δέ ἐπαναιρέω - θέω καί ὁ βοῦς μή εὑρίσκω , κόπτω τε καί οἰμώζω ἰσχυρός ἐνίστημι . ἔρχομαι δέ καί ὁ γυνή καί ὀλοφύρομαι εὑρίσκω , φημί · ,, πάλιν κλαίω “ ; ἐκεῖνος „ νῦν “ λέγω „ ἐπί ἀλήθεια κλαίω “ . ἐγώ γοῦν πολύς διαδιδράσκω κίνδυνος , νῦν ὁ εἰμί θρηνέω , λύσις ὁ κακός μηδαμόθεν εὑρίσκω . “ μετά οὗτος πάρειμι καί ὁ Δελφοί καί ἐκβάλλω αὐτός ὁ εἱρκτή ἕλκω βίαιος ἐπί ὁ κρημνός . ὁ δέ πρός αὐτός λέγω · „ ὅτε εἰμί ὁμόφωνος ὁ ζῷον , μῦς βάτραχος φιλιόω , εἰς δεῖπνον αὐτός καλέω . καί ἄγω εἰς ταμιεῖον πλούσιος , ἔνθα πολύς ὁ ἐδώδιμος εἰμί , „ εὐωχέω “ φημί „ φίλος βάτραχος “ μετά δέ ὁ ἑστίασις καί ὁ βάτραχος ὁ μῦς ἐπί ὁ οἰκεῖος καλέω δίαιτα . „ ἀλλά ἵνα μή ἀποκάμνω “ φημί ,, νήχω , μήρινθος λεπτός ὁ σός πούς ὁ ἐμαυτοῦ προσαρτάω “ . καί οὗτος πράσσω , ἅλλομαι εἰς ὁ λίμνη . αὐτός δέ καταδύω εἰς βάθος , ὁ μῦς ἀποπνίγω , καί θνῄσκω λέγω · „ ἐγώ μέν ὑπό σύ θνῄσκω · ἐκδικέω δέ ὑπό μέγας . ἐπιπλέω τοίνυν ὁ μῦς ἐν ὁ λίμνη νεκρός , καταπέτομαι ἀεί - τώς , οὗτος ἀφαρπάζω , σύν αὐτός δέ προσαρτάω ὁμοῦ καί ὁ βάτραχος . καί οὕτως ἄμφω κατατίθημι - νέος . ἐγώ τοίνυν βία πρός σύ ἀποθνῄσκω , ἔχω ὁ ἀμύνω . Βαβυλών γάρ καί Ἑλλάς πᾶς ὁ ἐμός παρά σύ ἀπαιτέω θάνατος . “ ὁ μέν οὖν Δελφοί οὐδέ ὡς φείδομαι ὁ Αἴσωπος . ὁ δέ ἐπί ὁ ὁ Ἀπόλλων καταφεύγω ἱερός . ὁ δέ ἐκεῖ - τίθημι ἀποσπάω μετά ὀργή , ἐπί ὁ κρημνός αὖ - θίς ἕλκω . ὁ δέ ἀπάγω λέγω · ,, ἀκούω ἐγώ , Δελφοί · λαγώς ὑπό ἀετός διώκω , πρός κοίτη κάνθαρος καταφεύγω , δέω ὑπό αὐτός σῴζω . ὁ δέ κάνθαρος ἀξιόω ὁ ἀετός μή ἀναιρέω ὁ αἰθόλιξ - την , ὁρκίζω αὐτός καί κατά ὁ μέγας Ζεύς , ἦ μήν μή καταφρονε͂ω ὁ μικρότης αὐτός . ὁ δέ μετά ὀργή ὁ πτέρυξ ῥαπίζω ὁ κάνθαρος , ὁ λαγώς ἁρπάζω κατεσθίω . ὁ δέ κάνθαρος ὁ τε ἀετός συναπεπτέω , ὡς ὁ καλιά οὗτος καταμανθάνω . καί δή προσέρχομαι , ὁ ᾠόν οὗτος κατακυλίνδω δείδω - φθείρω . ὁ δέ δεινός ποιέω , εἰ τις οὗτος τολμάω , ἐπί μετέωρος τόπος ὁ δεύτερος νεοσσοποιέω , ἐκεῖ πάλιν ὁ κάνθαρος ὁ ἴσος οὗτος διατίθημι . ὁ δέ ἀετός ἀμηχανάω ὁ ὅλος , ἀναβαίνω ἐπί ὁ Ζεύς , οὗτος γάρ ἱερός εἰμί λέγω , ὁ αὐτός γόνυ ὁ τρίτος γονή ὁ ᾠόν ἐπω - τίθημι , ὁ θεός οὗτος παρατίθημι , καί ἱκετεύω φυλάσσω . ὁ κάνθαρος δέ κόπρος σφαῖρα ποιέω , καί ἀναβαίνω , ἐπί ὁ κόλπος ὁ Ζεύς οὗτος καθίημι - ἄν ὁ δέ Ζεύς ἀνίστημι ἐπί ὅς ὁ ὄνθος αποτις - ξομαι , καί ὁ ᾠόν διαρρίπτω ἐκλανθάνω · ὅς καί συντρίβω πίπτω . μανθάνω δέ πρός ὁ κάνθαρος , ὅτι οὗτος δράω ὁ ἀετός ἀμύνω , οὐ γάρ δή ὁ κάνθαρος ἐκεῖνος μόνος ἀδικέω , ἀλλά καί ὁ Ζεύς αὐτός ἀσεβέω , πρός ὁ ἀετός λέγω ἔρχομαι , κάνθαρος εἰμί ὁ λυπέω , καί δή καί δίκαιος λυπέω . μή βούλομαι οὖν ὁ γένος ὁ ὁ ἀετός σπανίζω , συμβουλεύω ὁ κάνθαρος διαλλαγή πρός ὁ ἀετός τίθημι · ὁ δέ μή πείθω , ἐκεῖ - ν εἰς καιρός ἕτερος ὁ ὁ ἀετός μετατίθημι τόκος - ὁ , ἡνίκα ἄν μή φαίνω κάνθαρος . καί σύ οὖν , ὦ ἀνήρ Δελφοί , μή ἀτιμάζω οὗτος δή ὁ θεός , εἰς ὅς καταφεύγω , εἰ καί μικρός τυγχάνω ἱερός . οὐδέ γάρ ἀσεβέω περιοράω . “ ὁ δέ Δελ - Φόι οὗτος ὀλίγος φροντίζω , ὁ ἐπί ὁ θάνοτος ὅμοιος ἄγω . Αἴσωπος δέ μηδείς ὁ ὑπό αὐτός λέγω ὁράω κάμπτω , πάλιν φημί · ,, ἄν - Δρες ἀνήμερος καί φονάω , ἀκούω · γεωργός τις ἐπί ἀγρός γηράσκω , ἐπεί μηδέποτε εἰσέρχομαι εἰς ἄστυ , παρακαλέω ὁ οἰκεῖος οὗτος θεάομαι . ὁ δέ ζεύγνυμι ὀνάριον καί ἐπί ὁ ἀπήνη αὐτός ἀνα - βιβάζω , μόνος κελεύω ἐλαύνω . ὁδεύω δέ χειμών καί θύελλα ὁ ἀήρ καταλαμβάνω καί ζόφος γίγνομαι , ὁ ὀνάριον ὁ οὐδός πλανάω , εἰς τις κρημνός ἐκτοπίζω ὁ πρεσβύτης . ὁ δέ μέλλω ἤδη κατακρημνίζω , ὦ Ζεύς λέγω , τίς ποτέ σύ ἀδικέω , ὅτι οὕτως παρά λόγος ἀπόλλυμι , καί οὗτος οὔτε ὑπό ἵππος γενναῖος οὔτε ἡμίονος ἀγα - Θῶν , ἀλλά ὀνάριον εὐτελής ἐγώ τοίνυν ἐπί ὁ ἴσος νῦν δυσχεραίνω , ὅτι μή ὑπό ἔντιμος ἀνήρ ἤ ἐλλόγιμος , ἀλλά ὑπό ἀχρεῖος καί κακί - στων ἀπόλλυμι . “ μέλλω δέ ἤδη κατά ὁ κρημνός ἀφίημι , τοιοῦτος λέγω πάλιν μῦθος · „ ἀνήρ τις ὁ οἰκεῖος ἔραμαι θυγάτηρ , εἰς ἀγρός ἀποστέλλω ὁ γυνή , μόνος δέ ὁ θυγάτηρ ἀπολαμβάνω βιάζω . ὁ δέ πότερος , λέγω , ἀνόσιος πράσσω · εὔχομαι μέντοι ὑπό πολύς ἀνήρ αἰσχύνω , ἤ ὑπό σύ ὁ γεννάω οὗτος τοίνυν καί ἐπί σύ , ὦ παράνομος Δελφοί , λέγω · ὡς ἀρόω - μείς Σκύλλα καί Χάρυβδις περιπίπτω καί ὁ ἐν Ἀφρική Σύρτις , ἤ παρά σύ ἄδικος καί ἀνάξιος ἀποθνῄσκω . καταράομαι γοῦν σύ ὁ πατρίς , καί θεός μαρτύρομαι , ὡς ἔξω πᾶς δίκη ἀπόλλυμι , ὅς ἐγώ τιμωρέω εἰσακούω . ῥίπτω μέν οὖν αὐτός ὁ Δελφοί κατά ὁ κρημνός , καί ἀπό - θνῄσκω . οὐ πολύς δέ ὕστερον λοιμός συνέχω , χρησμός λαμβάνω ἐξιλάσκομαι ὁ Αἴσωπος θάνατος . ὅς καί ὡς σύνοιδα [ ἑαυτοῦ ] ἄδικος φονεύω , καί στήλη ἀνίστημι . ὁ δέ ἐν ὁ Ἑλλάς Πρωτεύς - ο καί ὅσος ὁ σοφός , καί αὐτός ὁ εἰς Αἴσωπος πράσσω μανθάνω , εἰς τε Δελφοί παραγίγνομαι καί σύν ἐκεῖνος σκοπέω , τιμωρός καί αὐτός ὁ Αἴσωπος θάνατος γίγνομαι .