vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 22
μετὰ δʼ οὐ πολύν χρόνον καὶ γράμ - ματα παρὰ Κροίσου τοῦ Λυδῶν βασιλέως ἥκει Σα - μίοις κελεύοντα τὸ ἀπὸ τοῦδε φόρους αὐτῷ πα - ρέχειν , εἰ δὲ μὴ πείθοιντο , πρὸς μάχην ἑτοίμους εἶναι . ἐβουλεύσαντο μὲν οὖν ἅπαντες — ἔδεισαν γὰρ ὑπήκοοι γενέσθαι τῷ Κροίσῳ — συνοῖσον εἶναι μέντοι καὶ Αἴσωπον ἐρωτῆσαι . κἀκεῖνος ἐρωτηθεὶς εἶπε · „ τῶν ἀρχόντων ὑμῶν γνώμην δεδωκότων εἰς φόρου ἀπαγωγὴν ὑπακούειν τῷ βασιλεῖ , συμβου - λὴν μὲν οὐδʼ ὥς , λόγον δὲ ἐρῶ ὑμῖν , καὶ εἴσεσθε τὸ συμφέρον . ἡ τύχη δύο ὁδούς ἔδειξεν ἐν τῷ βίῳ , θατέραν μὲν ἐλευθερίας , ἧς ἡ μὲν ἀρχὴ δύσβατος , τὸ δὲ τέλος ὁμαλόν · θατέραν δὲ δου - λείας , ἧς ἡ μὲν ἀρχὴ εὐπετής τε καὶ βάσιμος , τὸ δὲ τέλος ἐπώδυνον . “ ταῦτα ἀκούσαντες οἱ Σά - μιοι , ἀνεβόησαν · „ ἡμεῖς ἐλεύθεροι ὄντες ἑκόντες οὐ γινόμεθα δοῦλοι “ , καὶ τὸν πρεσβευτὴν οὐ σὺν εἰρήνῃ ἀπέπεμψαν . ὁ μὲν οὖν Κροῖσος ταῦτα μα - θών , ἐβούλετο πόλεμον κατὰ Σαμίων κινεῖν , ὁ δὲ πρεσβευτὴς ἀνήνεγκεν , ὡς οὐκ ἂν δυνηθείη Σα - μίους ὑπὸ χεῖρα λαβεῖν , Αἰσώπου παρʼ αὐτοῖς ὄντος , καὶ γνώμας ὑποτιθέντος . „ δύνῃ δὲ μᾶλλον , “ εἶπεν „ ὦ βασιλεῦ , πρέσβεις ἀποστείλας ἐξαιτῆσαι παρʼ αὐτῶν Αἴσωπον , ὑποσχόμενος αὐτοῖς ἀντʼ αὐτοῦ χάριτας ἄλλας τε δώσειν , καὶ λύσιν τῶν ἐπιταττομένων φόρων . καὶ τότε τάχα οἷός τε ἔσῃ τούτων περιγενέσθαι . “ καὶ ὁ μὲν Κροῖσος κατὰ ταῦτα πρεσβευτὴν ἀποστείλας , ἔκδοτον ᾔτει τὸν Αἴσωπον . Σάμιοι δὲ τοῦτον ἐκδόσθαι γνώμης ἐγένοντο . Αἴσωπος δὲ τοῦτο μαθών , ἐν μέσῳ τε τῆς ἀγορᾶς ἔστη καὶ φησίν · ,, ἄνδρες Σάμιοι , κἀγώ μὲν περὶ πολλοῦ ποιοῦμαι παρὰ τούς πόδας ἀφικέ - σθαι τοῦ βασιλέως · ἐθέλω δὲ ὑμῖν ἕνα μῦθον εἰπεῖν . καθʼ ὃν χρόνον ὁμόφωνα ἦν τὰ ζῶα , πόλεμον οἱ λύκοι τοῖς προβάτοις συνῆψαν . τῶν δὲ κυνῶν συμ μαχούντων τοῖς θρέμμασι καὶ τούς λύκους ἀποσο - βούντων , οἱ λύκοι πρεσβευτὴν ἀποστείλαντες , ἔφα - σαν τοῖς πρόβασιν , εἰ βούλοιντο βιοῦν ἐν εἰρήνῃ καὶ μηδένα πόλεμον ὑποπτεύειν , τούς κύνας αὐτοῖς ἐκδοῦναι . τῶν δὲ προβάτων ὑπ’ ἀνοίας πεισθέν - των καὶ τοὺς κύνας ἐκδεδωκότων , οἱ λύκοι τούς τε κύνας διεσπάραξαν καὶ τὰ πρόβατα ῥᾶστα διέφθει - ραν . “ οἱ Σάμιοι τοίνυν τὸ τοῦ μύθου βούλημα συννοήσαντες , ὥρμησαν μὲν παρʼ ἑαυτοῖς κατασχεῖν τὸν Αἴσωπον . ὃ δὲ οὐκ ἠνέσχετο , ἀλλὰ τῷ πρεσβευτῇ συναποπλεύσας , πρὸς Κροῖσον ἀπῄει . ἀφικομένων δʼ αὐτῶν εἰς Λυδίαν , ὁ βασιλεύς ἐπίπροσθεν αὐτοῦ στάντα τὸν Αἴσωπον θεασάμενος , ἠγανάκτησε λέγων · „ ἴδε ποταπὸν ἀνθρώπιον ἐμποδών μοι γέγονε νῆσον ὑποτάξαι τοσαύτην ; “ καὶ ὁ Αἴσωπος · „ μέγιστε βα - σιλεῦ , οὐ βίᾳ οὐδʼ ἀνάγκῃ πρὸς σὲ παρεγενόμην , ἀλλʼ αὐθαίρετος πάρειμι . ἀνάσχου δέ μου μικρὸν ἀκοῦσαι . ἀνήρ τις ἀκρίδας συλλέγων καὶ ἀποκτιν - νύς , εἶλε καὶ τέττιγα . ἐπεὶ δὲ κἀκεῖνον ἠβούλετο κτεῖναι , φησὶν ὁ τέττιξ · ,, ἄνθρωπε , μὴ με μάτην ἀνέλῃς . ἐγὼ γὰρ οὔτε στάχυν βλάπτω , οὐτʼ ἄλλο τι τῶν ἀπάντων σε ἀδικῶ , τῇ κινήσει δὲ τῶν ἐν ἐμοὶ ὑμένων ἡδὺ φθέγγομαι , τέρπων τούς ὁδοιπόρους . φωνῆς οὖν παρʼ ἐμοὶ πλέον οὐδὲν εὑρήσεις . “ κἀκεῖ - νος ταῦτα ἀκούσας , ἀφῆκεν ἀπιέναι . κἀγὼ γοῦν , ὦ βασιλεῦ , τῶν σῶν ποδῶν ἅπτομαι , μή με εἰκῆ φο - νεύσῃς . οὐδὲ γὰρ οἷός τʼ εἰμὶ ἀδικῆσοι τινα , ἐν εὐτελείᾳ δὲ σώματος γενναῖον φθέγγομαι λόγον . “ ὁ δὲ βασιλεύς θαυμάσας ἅμα καὶ οἰκτείρας αὐτόν , ἔφη · ,, Αἴσωπε , οὔκουν ἐγώ σοι δίδωμι τὸ ζῆν , ἀλλʼ ἡ μοῖρα . ὃ γοῦν θέλεις , αἴτει καὶ λήψῃ . “ καὶ ὅς · „ δέομαί σου , βασιλεῦ , διαλλάγηθι Σαμίοις “ . τοῦ δὲ βασιλέως εἰπόντος „ διήλλαγμαι “ , πεσὼν ἐκεῖνος ἐπὶ τὴν γῆν , χάριτάς τε αὐτῷ ὡμολόγει , καὶ μετὰ τοῦτο τούς οἰκείους συγγραψάμενος μύθους , τούς καὶ μέχρι νῦν φερομένους , παρὰ τῷ βασιλεῖ κατέλιπε . δεξάμενος δὲ παρʼ αὐτοῦ γράμματα πρὸς Σαμίους , ὡς ἕνεκεν Αἰσώπου τούτοις διήλλακται , καὶ δῶρα πολλά , πλεύσας ἐπανῆλθεν εἰς Σάμον . οἱ μὲν οὖν Σάμιοι τοῦτον ἰδόντες , στέμματά τε αὐτῷ προσή - νεγκαν καὶ χορούς ἐπʼ αὐτῷ συνεστήσαντο . ὃ δʼ αὐτοῖς τά τε τοῦ βασιλέως ἀνέγνω γράμματα , καὶ ἀπέδειξεν ὡς τὴν εἰς αὐτὸν γενομένην παρὰ τοῦ δήμου ἐλευθερίαν ἐλευθερίᾳ πάλιν ἠμείψατο .
Lemmas: μετά δέ οὐ πολύς χρόνος καί γραμ - μάτη παρά Κροῖσος ὁ Λυδός βασιλεύς ἥκω Σα - μίος κελεύω ὁ ἀπό ὅδε φόρος αὐτός πῃ - ῥέζω , εἰ δέ μή πείθω , πρός μάχη ἑτοῖμος εἰμί . βουλεύω μέν οὖν ἅπας — δείδω γάρ ὑπήκοος γίγνομαι ὁ Κροῖσος — συμφέρω εἰμί μέντοι καί Αἴσωπος ἐρωτάω . ἐκεῖνος ἐρωτάω λέγω · „ ὁ ἄρχων σύ γνώμη δίδωμι εἰς φόρος ἀπαγωγή ὑπακούω ὁ βασιλεύς , συμβαίνω - λήν μέν οὐδέ ὡς , λόγος δέ λέγω σύ , καί οἶδα ὁ συμφέρω . ὁ τύχη δύο ὁδός δείκνυμι ἐν ὁ βίος , θατέρως μέν ἐλευθερία , ὅς ὁ μέν ἀρχή δύσβατος , ὁ δέ τέλος ὁμαλός · θατέρως δέ δήω - λεία , ὅς ὁ μέν ἀρχή εὐπετής τε καί βάσιμος , ὁ δέ τέλος ἐπώδυνος . “ οὗτος ἀκούω ὁ σά - μιοι , ἀναβοάω · „ ἐγώ ἐλεύθερος εἰμί ἑκών οὐ γίγνομαι δοῦλος “ , καί ὁ πρεσβευτής οὐ σύν εἰρήνη ἀποπέμπω . ὁ μέν οὖν Κροῖσος οὗτος μή - θέω , βούλομαι πόλεμος κατά Σάμιος κινέω , ὁ δέ πρεσβευτής ἀναφέρω , ὡς οὐ ἄν δύναμαι Σα - μίος ὑπό χείρ λαμβάνω , Αἴσωπος παρά αὐτός εἰμί , καί γνώμη ὑποτίθημι . „ δύναμαι δέ μάλα , “ λέγω „ ὦ βασιλεύς , πρέσβυς ἀποστέλλω ἐξαιτέω παρά αὐτός Αἴσωπος , ὑπισχνέομαι αὐτός ἀντί αὐτός χάρις ἄλλος τε δίδωμι , καί λύσις ὁ ἐπιτάσσω φόρος . καί τότε τάχα οἷος τε εἰμί οὗτος περιγίγνομαι . “ καί ὁ μέν Κροῖσος κατά οὗτος πρεσβευτής ἀποστέλλω , ἔκδοτος αἰτέω ὁ Αἴσωπος . Σάμιος δέ οὗτος ἐκδίδωμι γνώμη γίγνομαι . Αἴσωπος δέ οὗτος μανθάνω , ἐν μέσος τε ὁ ἀγορά ἵστημι καί φημί · ,, ἀνήρ Σάμιος , ἐγώ μέν περί πολύς ποιέω παρά ὁ πούς ἀφίκω - ἕπομαι ὁ βασιλεύς · ἐθέλω δέ σύ εἷς μῦθος λέγω . κατά ὅς χρόνος ὁμόφωνος εἰμί ὁ ζῷον , πόλεμος ὁ λύκος ὁ πρόβατον συνάπτω . ὁ δέ κύων συμ συμμαχέω ὁ θρέμμα καί ὁ λύκος ἀφίημι - βοῦς , ὁ λύκος πρεσβευτής ἀποστέλλω , φημί - σάω ὁ πρόβασις , εἰ βούλομαι βιόω ἐν εἰρήνη καί μηδείς πόλεμος ὑποπτεύω , ὁ κύων αὐτός ἐκδίδωμι . ὁ δέ πρόβατον ὑπό ἄνοια πείθω - ὁ καί ὁ κύων ἐκδίδωμι , ὁ λύκος ὁ τε κύων διασπαράσσω καί ὁ πρόβατον ῥᾶστα διαφθάνω - Ραν . “ ὁ Σάμιος τοίνυν ὁ ὁ μῦθος βούλημα συννοέω , ὁρμάω μέν παρά ἑαυτοῦ κατέχω ὁ Αἴσωπος . ὁ δέ οὐ ἀνέχω , ἀλλά ὁ πρεσβευτής συναποπλέω , πρός Κροῖσος ἀπέρχομαι . ἀφικνέομαι δέ αὐτός εἰς Λυδία , ὁ βασιλεύς ἐπίπροσθεν αὐτός ἵστημι ὁ Αἴσωπος θεάομαι , ἀγανακτέω λέγω · „ ὁράω ποταπός ἀνθρώπιον ἐμποδών ἐγώ γίγνομαι νῆσος ὑποτάσσω τοσοῦτος ; “ καί ὁ Αἴσωπος · „ μέγας βάω - Σίλεϋ , οὐ βία οὐδέ ἀνάγκη πρός σύ παραγίγνομαι , ἀλλά αὐθαίρετος πάρειμι . ἀνέχω δέ ἐγώ μικρός ἀκούω . ἀνήρ τις ἀκρίς συλλέγω καί ἀπόκτι - νύς , εἴλω καί τέττιξ . ἐπεί δέ ἐκεῖνος βούλομαι κτείνω , φημί ὁ τέττιξ · ,, ἄνθρωπος , μή ἐγώ μάτην ἀναιρέω . ἐγώ γάρ οὔτε στάχυς βλάπτω , οὐτίς ἄλλος τις ὁ ἀπαντάω σύ ἀδικέω , ὁ κίνησις δέ ὁ ἐν ἐγώ ὑμήν ἡδύς φθέγγομαι , τέρπω ὁ ὁδοίπορος . φωνή οὖν παρά ἐγώ πολύς οὐδείς εὑρίσκω . “ ἐκεῖ - ν οὗτος ἀκούω , ἀφίημι ἀπέρχομαι . ἐγώ γοῦν , ὦ βασιλεύς , ὁ σός πούς ἅπτω , μή ἐγώ εἰκῇ Φο - νέος . οὐδέ γάρ οἷος τε εἰμί τεἀδικοίνω τις , ἐν εὐτέλεια δέ σῶμα γενναῖος φθέγγομαι λόγος . “ ὁ δέ βασιλεύς θαυμάζω ἅμα καί οἰκτίρω αὐτός , φημί · ,, Αἴσωπος , οὔκουν ἐγώ σύ δίδωμι ὁ ζάω , ἀλλά ὁ μοῖρα . ὅς γοῦν ἐθέλω , αἰτέω καί λαμβάνω . “ καί ὅς · „ δέω σύ , βασιλεύς , διαλλάσσω Σάμιος “ . ὁ δέ βασιλεύς λέγω „ διαλλάσσω “ , πίπτω ἐκεῖνος ἐπί ὁ γῆ , χάρις τε αὐτός ὁμολογέω , καί μετά οὗτος ὁ οἰκεῖος συγγράφω μῦθος , ὁ καί μέχρι νῦν φέρω , παρά ὁ βασιλεύς καταλείπω . δέχομαι δέ παρά αὐτός γράμμα πρός Σάμιος , ὡς ἕνεκα Αἴσωπος οὗτος διαλλάσσω , καί δῶρον πολύς , πλέω ἐπανέρχομαι εἰς Σάμος . ὁ μέν οὖν Σάμιος οὗτος ὁράω , στέμμα τε αὐτός προσέρχομαι - νεγκαν καί χορός ἐπί αὐτός συνίστημι . ὁ δέ αὐτός ὁ τε ὁ βασιλεύς ἀναγιγνώσκω γράμμα , καί ἀποδείκνυμι ὡς ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι παρά ὁ δῆμος ἐλευθερία ἐλευθερία πάλιν ἀμείβω .