vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 20
Καὶ μεθʼ ἡμέρας πάλιν τινὰς , ὁ Ξάνθος ἑπομένου τοῦ Αἰσώπου πρὸς τὰ μνήματα παρεγένετο , καὶ ἃ ἐν ταῖς λάρναξιν ἐπιγράμματα ἦν ἀναγινώσκων , ἑαυτὸν ἔτερπε . τοῦ δʼ Αἰσώπου ἔν τινι τούτων ἐγκεχαραγμένα στοιχεῖα ταῦτα ἰδόντος , α . β . δ . ο . ε . θ . χ . , ἐπιδείξαντός τε τῷ Ξάνθῳ καὶ ἐρομένου εἰ ἄρα ταῦτα εἰδείη , ἐπιμελῶς ἐκεῖνος σκεψάμενος , οὐχ οἷός τʼ ἐγένετο τὴν τούτων εὑρεῖν διασάφησιν , καὶ ὡμολόγησεν ἀπορῆσαι τοῖς ὅλοις . καὶ ὁ Αἴσωπος · „ εἰ διὰ ταύτης τῆς στήλης , ὦ δέσποτα , θησαυρὸν ὑποδείξω σοι , τίνι με ἀμείψῃ ; “ καὶ ὅς · „ θάρσει · λήψῃ γὰρ τὴν ἐλευθερίαν σου καὶ τὸ ἥμισυ τοῦ χρυσίου . “ τότε ὁ Αἴσωπος ἀποσχών τῆς στήλης βήματα τέτταρα καὶ ὀρύξας , ἀνέλαβέ τε τὸν θησαυ - ρὸν καὶ ἤνεγκε τῷ δεσπότῃ , λέγων · „ δός μοι τὴν ἐπαγγελίαν , διʼ ἧς εὗρες τὸν θησαυρόν “ . καὶ ὁ Ξάνθος · ,, οὐχ ὅσα κἀμὲ εἰδέναι , εἰ μὴ καὶ τὸν νοῦν τῶν στοιχείων μοι φράσεις . τὸ γὰρ μαθεῖν τοῦτο πολὺ τοῦ εὑρήματος ἐμοὶ τιμιώτερον “ . καὶ ὁ Αἴσω - πος · „ ὁ τὸν θησαυρὸν κατορύξας ἐνταῦθα ὡς σοφὸς ἀνὴρ τὰ στοιχεῖα διεχάραξε ταῦτα , ἃ καὶ φησίν · α , ἀποβάς · β , βήματα · δ , τέτταρα · ο , ὀρύξας · ε , εὑρή - σεις · θ , θησαυρόν χ , χρυσίου . “ καὶ ὁ Ξάνθος · „ ἐπει - δήπερ οὕτως ἐπήβολος εἶ καὶ πανοῦργος , οὐ λήψῃ σου τὴν ἐλευθερίαν “ . καὶ ὁ Αἴσωπος · „ ἀναγγελῶ δοθῆναι , ὦ δέσποτα , τὸ χρυσίον τῷ βασιλεῖ Βυζαν - τίων . ἐκείνῳ γὰρ τεταμίευται “ . καὶ ὁ Ξάνθος · „ πόθεν τοῦτʼ οἶσθα “ ; κἀκεῖνος · „ ἐκ τῶν στοιχείων . τοῦτο γάρ φησιν · α , ἀπόδος · β , βασιλεῖ · δ , Διονυ - σίῳ · ο , ὅν · ε , εὗρες · θ , θησαυρόν · χ , χρυσίου . καὶ ὁ Ξάνθος τοῦ βασιλέως ἀκούσας εἶναι τὸ χρυ - σίον , τῷ Αἰσώπῳ ἔφη · „ λαβὼν τὸ ἥμισυ τοῦ ἑρ - μαίου , ἡσύχασον “ . κἀνεῖνος · ,, οὐ σύ μοι νῦν τοῦτο παρέχεις , ἀλλ᾿ ὁ τὸ χρυσίον ἐνταυθὶ κατορύξας . καὶ ὅπως , ἄκουσον . τοῦτο γὰρ λέγει τὰ γράμματα · α , ἀνελόμενοι · β , βαδίσαντες · δ , διέλεσθε · ο , ὅν · ε , εὕρετε · θ , θησαυρόν · χ , χρυσίου . “ καὶ ὁ Ξάνθος „ δεῦρο “ φησίν εἰς τὴν οἰκίαν , ὡς ἂν καὶ τὸν θη - σαυρὸν διελώμεθα , καὶ σὺ τὴν ἐλευθερίαν ἀπολά - βῃς “ . ἐλθόντων οὖν , ὁ Ξάνθος φοβούμενος τὸ τοῦ Αἰσώπου λάλον , εἰς εἰρκτὴν αὐτὸν ἐκέλευσεν ἐμβλη - θῆναι . καὶ ὁ Αἴσωπος ἀπαγόμενος „ τοιαῦται “ φησίν „ εἰσὶν αἱ ὑποσχέσεις τῶν φιλοσόφων ; οὐχ ὅτι γὰρ οὐκ ἀ πολαμβάνω μου τὴν ἐλευθερίαν , ἀλλὰ καὶ εἰς δεσμ ωτήριον κελεύεις βληθῆναί με . “ ὁ μὲν οὖν Ξάν - θος ἐκέλευσεν αὐτὸν ἀπολυθῆναι , καὶ πρὸς αὐτὸν ἔφη , πάνυ καλῶς φὴς , ἵνʼ ἐλευθερίας τυχών , σφο - δρότερός μου γένῃ κατήγορος “ . ὁ δὲ Αἴσωπος εἶπεν · „ ὅτι ποτέ με κακὸν ἔχεις ποιεῖν , ποίει . πάντως καὶ ἄκων ἐλευθερώσεις με . “ Κατὰ δὲ τοὺς καιροὺς τούτους συνέπεσέ τι τοι - οῦτον ἐν Σάμῳ . πανδήμου ἑορτῆς ἀγομένης αἴφνης ,
Lemmas: καί μετά ἡμέρα πάλιν τις , ὁ Ξάνθος ἕπομαι ὁ Αἴσωπος πρός ὁ μνῆμα παραγίγνομαι , καί ὅς ἐν ὁ λάρναξ ἐπίγραμμα εἰμί ἀναγιγνώσκω , ἑαυτοῦ τέρπω . ὁ δέ Αἴσωπος ἐν τις οὗτος ἐγχαράσσω στοιχεῖον οὗτος ὁράω , α . β . δ . ο̅ . ε . θ̅ . χ̅ . , ἐπιδείκνυμι τε ὁ Ξάνθος καί ἔρομαι εἰ ἄρα οὗτος οἶδα , ἐπιμελής ἐκεῖνος σκοπέω , οὐ οἷος τε γίγνομαι ὁ οὗτος εὑρίσκω διασάφησις , καί ὁμολογέω ἀπορέω ὁ ὅλος . καί ὁ Αἴσωπος · „ εἰ διά οὗτος ὁ στήλη , ὦ δεσπότης , θησαυρός ὑποδείκνυμι σύ , τίς ἐγώ ἀμείβω ; “ καί ὅς · „ θαρσέω · λαμβάνω γάρ ὁ ἐλευθερία σύ καί ὁ ἥμισυς ὁ χρυσίον . “ τότε ὁ Αἴσωπος ἀπέχω ὁ στήλη βῆμα τέσσαρες καί ὀρύσσω , ἀναλαμβάνω τε ὁ θησαυ - ρός καί φέρω ὁ δεσπότης , λέγω · „ δίδωμι ἐγώ ὁ ἐπαγγελία , διά ὅς εὑρίσκω ὁ θησαυρός “ . καί ὁ Ξάνθος · ,, οὐ ὅσος ἐγώ οἶδα , εἰ μή καί ὁ νόος ὁ στοιχεῖον ἐγώ φράζω . ὁ γάρ μανθάνω οὗτος πολύς ὁ εὕρημα ἐγώ τίμιος “ . καί ὁ Αἴσων - πούς · „ ὁ ὁ θησαυρός κατορύσσω ἐνταῦθα ὡς σοφός ἀνήρ ὁ στοιχεῖον διαχαράσσω οὗτος , ὅς καί φημί · α , ἀποβαίνω · β , βῆμα · δ , τέσσαρες · ο̅ , ὀρύσσω · ε , εὑρίσκω - Σέις · θ̅ , θησαυρός χ̅ , χρυσίον . “ καί ὁ Ξάνθος · „ ἐπεί - δή οὕτως ἐπήβολος εἰμί καί πάνουργος , οὐ λαμβάνω σύ ὁ ἐλευθερία “ . καί ὁ Αἴσωπος · „ ἀναγελάω δίδωμι , ὦ δεσπότης , ὁ χρυσίον ὁ βασιλεύς Βύζας - τίω . ἐκεῖνος γάρ ταμιεύω “ . καί ὁ Ξάνθος · „ πόθεν οὗτος οἶδα “ ; ἐκεῖνος · „ ἐκ ὁ στοιχεῖον . οὗτος γάρ φημί · α , ἀποδίδωμι · β , βασιλεύς · δ , Διονυ - σίον · ο̅ , ὅς · ε , εὑρίσκω · θ̅ , θησαυρός · χ̅ , χρυσίον . καί ὁ Ξάνθος ὁ βασιλεύς ἀκούω εἰμί ὁ ΧΡΥ - σίον , ὁ Αἴσωπος φημί · „ λαμβάνω ὁ ἥμισυς ὁ ἄρα - Μάϊος , ἡσυχάζω “ . κἀνεῖνος · ,, οὐ σύ ἐγώ νῦν οὗτος παρέχω , ἀλλά ὁ ὁ χρυσίον ἐνταῦθα κατορύσσω . καί ὅπως , ἀκούω . οὗτος γάρ λέγω ὁ γράμμα · α , ἀναιρέω · β , βαδίζω · δ , διαιρέω · ο̅ , ὅς · ε , εὑρίσκω · θ̅ , θησαυρός · χ̅ , χρυσίον . “ καί ὁ Ξάνθος „ δεῦρο “ φημί εἰς ὁ οἰκία , ὡς ἄν καί ὁ τίθημι - σαύρα διαιρέω , καί σύ ὁ ἐλευθερία ἀπόλλυμι - βαίνω “ . ἔρχομαι οὖν , ὁ Ξάνθος φοβέω ὁ ὁ Αἴσωπος λάλος , εἰς εἱρκτή αὐτός κελεύω ἐμβάλλω - θάω . καί ὁ Αἴσωπος ἀπάγω „ τοιοῦτος “ φημί „ εἰμί ὁ ὑπόσχεσις ὁ φιλόσοφος ; οὐ ὅτι γάρ οὐ ὁ πολαμβάνω ἐγώ ὁ ἐλευθερία , ἀλλά καί εἰς δεσμ ωτήριον κελεύω βάλλω ἐγώ . “ ὁ μέν οὖν Ξάν - Ἄνθος κελεύω αὐτός ἀπολύω , καί πρός αὐτός φημί , πάνυ καλός φημί , ἵνα ἐλευθερία τυγχάνω , σφος - δρότερός ἐγώ γίγνομαι κατήγορος “ . ὁ δέ Αἴσωπος λέγω · „ ὅτι ποτέ ἐγώ κακός ἔχω ποιέω , ποιέω . πάντως καί ἄκων ἐλευθερόω ἐγώ . “ κατά δέ ὁ καιρός οὗτος συμπίπτω τις σύ - οὗτος ἐν Σάμος . πάνδημος ἑορτή ἄγω αἴφνης ,