vitae-aesopi.vita-pl-vel-accursiana-sub-auctore-maximo-planude-recensio-1 19
Μετὰ δʼ οὐ πολλὰς ἡμέρας φιλοσόφους καὶ ῥήτορας καλέσας ὁ Ξάνθος , ἐκέλευσε τῷ Αἰσώπῳ πρὸ τοῦ πυλῶνος στῆναι καὶ μηδένα τῶν ἰδιω - τῶν εἰσελθεῖν συγχωρῆσαι , ἀλλʼ ἢ τούς σοφούς μόνους . τῇ δὲ ὥρᾳ τοῦ ἀρίστου κλείσας Αἴσωπος τὸν πυλῶνα , ἐντὸς ἐκαθέσθη . τῶν κεκλημένων δέ τινος ἐλθόντος καὶ τὴν θύραν κόπτοντος , Αἴσωπος ἔνδοθεν ἔφη · „ τί σείει ὁ κάων ; “ ὃ δὲ νομίσας κύων κληθῆναι , ὀργισθεὶς ἀνεχώρησεν . οὕτως οὖν ἕκαστος ἀφικνούμενος , αὖθις ἀπῄει σὺν ὀργῇ , νομίζων ὑβρί - ζεσθαι , τοῦ Αἰσώπου ταὐτὰ πάντας ἔνδοθεν ἐρω - τῶντος . ἑνὸς δʼ αὐτῶν κόψαντος καὶ ,, τί σείει ὁ κύων “ ; ἀκούσαντος , καὶ ,, τήν τε κέρκον καὶ τὰ ὦτα “ ἀποκριθέντος , Αἴσωπος αὐτὸν ὀρθῶς δοκιμά - σας ἀποκεκρίσθαι , ἀνοίξας πρὸς τὸν δεσπότην ἤγαγε καὶ φησίν · „ οὐδεὶς τῶν φιλοσόφων συνεστιαθῆναί σοι ἦλθεν , ὦ δέσποτα , πλὴν οὗτος μόνος “ . καὶ ὁ Ξάνθος σφόδρα ἠθύμησε , παραλελογίσθαι οἰηθεὶς ὑπὸ τῶν κληθέντων . τῇ δʼ ὑστεραίᾳ συνελθόντες οἱ κληθέντες ἐπὶ τὴν διατριβήν , ἐνεκάλουν τῷ Ξάνθῳ , φάσκοντες · „ ὡς ἔοικας , ὦ καθηγητά , ἐπε - θύμεις μὲν αὐτὸς ἐξουδενῶσαι ἡμᾶς , αἰδούμενος δέ , τὸν σαπρὸν ἐπὶ τοῦ πυλῶνος ἔστησας Αἴσωπον , ὡς προπηλακίσαι καὶ κύνας ἡμᾶς ἀποκαλέσαι . “ καὶ ὁ Ξάνθος · „ ὄναρ τοῦτ ἔδτιν , ἢ ὕπαρ “ ; κἀκεῖνοι · „ εἰ μή ῥέγχομεν , ὕπαρ “ . καὶ δὴ τάχος μετακληθεὶς Αἴ - σωπος καὶ ἐρωτηθεὶς σὺν ὀργῇ , τοῦ χάριν ἀτίμως τούς φίλους ἀπέστρεψεν , ἔφη · , οὐχὶ σύ μοι , δέσποτα , ἐνετείλω , μή τινα τῶν ἰδιωτῶν καὶ ἀμαθῶν ἀνδρῶν ἐᾶσοι πρὸς τὴν σὴν συνεισελθεῖν εὐωχίαν , ἀλλʼ ἢ τοὺς σοφούς μόνους “ ; καὶ ὁ Ξάνθος · „ καὶ τίνες οὗτοι ; οὐ τῶν σορῶν “ ; καὶ ὁ Αἴσωπος · „ οὐδεμιᾷ μηχανῇ · αὐτῶν γὰρ κοπτόντων τὴν θύραν , κἀμοῦ ἔνδοθεν ἐρωτῶντος „ τί ποτε σείει ὁ κύων “ , οὐδʼ ὁστι - σοῦν αὐτῶν συνῆκε τὸν λόγον . ἐγὼ γοῦν ὡς ἀμα - θῶν πάντων φανέντων , οὐδένα τούτων εἰσήγαγον , πλὴν τὸν σοφῶς τοῦτον ἀποκριθέντα μόνον . “ οὕτως οὖν τοῦ Αἰσώπου ἀπολελογημένου , ὀρθῶς ἅπαντες λέγειν αὐτὸν ἐψηφίσαντο .
Lemmas: μετά δέ οὐ πολύς ἡμέρα φιλόσοφος καί ῥήτωρ καλέω ὁ Ξάνθος , κελεύω ὁ Αἴσωπος πρό ὁ πυλών ἵστημι καί μηδείς ὁ ἴδιος - ὁ εἰσέρχομαι συγχωρέω , ἀλλά ἤ ὁ σοφός μόνος . ὁ δέ ὥρα ὁ ἀγαθός κλείω Αἴσωπος ὁ πυλών , ἐντός καθέζομαι . ὁ καλέω δέ τις ἔρχομαι καί ὁ θύρα κόπτω , Αἴσωπος ἔνδοθεν φημί · „ τίς σείω ὁ καίω ; “ ὁ δέ νομίζω κύων καλέω , ὀργίζω ἀναχωρέω . οὕτως οὖν ἕκαστος ἀφικνέομαι , αὖθις ἀπέρχομαι σύν ὀργή , νομίζω ὑβρίς - ζω , ὁ Αἴσωπος αὐτός πᾶς ἔνδοθεν εἴρω - τείνω . εἷς δέ αὐτός κόπτω καί ,, τίς σείω ὁ κύων “ ; ἀκούω , καί ,, ὁ τε κέρκος καί ὁ οὖς “ ἀποκρίνω , Αἴσωπος αὐτός ὀρθός δοκιμή - σός ἀποκρίνω , ἀνοίγνυμι πρός ὁ δεσπότης ἄγω καί φημί · „ οὐδείς ὁ φιλόσοφος συνεστιάω σύ ἔρχομαι , ὦ δεσπότης , πλήν οὗτος μόνος “ . καί ὁ Ξάνθος σφόδρα ἀθυμέω , παραλογίζομαι οἴομαι ὑπό ὁ καλέω . ὁ δέ ὑστεραῖος συνέρχομαι ὁ καλέω ἐπί ὁ διατριβή , ἐγκαλέω ὁ Ξάνθος , φάσκω · „ ὡς ἔοικα , ὦ καθηγητής , ἐπε - θύμη μέν αὐτός ἐξουδενόω ἐγώ , αἰδέομαι δέ , ὁ σαπρός ἐπί ὁ πυλών ἵστημι Αἴσωπος , ὡς προπηλακίζω καί κύων ἐγώ ἀποκαλέω . “ καί ὁ Ξάνθος · „ ὄναρ τουσ͂τς δτάι , ἤ ὕπαρ “ ; ἐκεῖνος · „ εἰ μή ῥέγκω , ὕπαρ “ . καί δή τάχος μετακαλέω ὅς - σωπος καί ἐρωτάω σύν ὀργή , ὁ χάριν ἄτιμος ὁ φίλος ἀποστρέφω , φημί · , οὐ σύ ἐγώ , δεσπότης , ἐντέλλω , μή τις ὁ ἰδιώτης καί ἀμαθής ἀνήρ ἐᾶζω πρός ὁ σός συνεισέρχομαι εὐωχία , ἀλλά ἤ ὁ σοφός μόνος “ ; καί ὁ Ξάνθος · „ καί τίς οὗτος ; οὐ ὁ σορός “ ; καί ὁ Αἴσωπος · „ οὐδείς μηχανή · αὐτός γάρ κόπτω ὁ θύρα , ἐγώ ἔνδοθεν ἐρωτάω „ τίς ποτέ σείω ὁ κύων “ , οὐδέ ὅστις - σέω αὐτός συνίημι ὁ λόγος . ἐγώ γοῦν ὡς ἡμέτερος - θέω πᾶς φαίνω , οὐδείς οὗτος εἰσάγω , πλήν ὁ σοφός οὗτος ἀποκρίνω μόνος . “ οὕτως οὖν ὁ Αἴσωπος ἀπολογέομαι , ὀρθός ἅπας λέγω αὐτός ψηφίζω .