vettius-valens.anthologiarum-libri-ix 9.pr.2
Ὁ δὲ σοφώτατος Κριτόδημος ἐν τῇ ἐπιγραφομένῃ αὐτοῦ ὁράσει συνεκτικωτάτῃ πολλῶν μαρτυριῶν ἀρχὴν τοιαύτην ἐποιήσατο · ἤδη ποτὲ πελαγοδρομήσας καὶ πολλὴν ἔρημον διοδεύσας ἠξιώθην ἀπὸ θεῶν λιμένος ἀκινδύνου τυχεῖν καὶ μονῆς ἀσφαλεστάτης . ἄλλως τε καὶ ὁ Τίμαιος καὶ Ἀσκλατίων καὶ ἕτεροι πλεῖστοι . οὗτοι μὲν οὖν καλλονῇ λόγων ἐνεχθέντες καὶ τερατολογίᾳ οὐ κατὰ τὰ ἐπαγγέλματα τὰ ἔργα ἐπέδειξαν οὐδὲ τὰς συντάξεις πλήρεις καὶ ἐπιλελυμένας , ἀλλὰ λειπομένας πολλοῖς τισιν ἀεὶ τῶν ἐντυγχανόντων · πᾶσι δὲ σκολιὸν καὶ ἐρθονημένον καὶ ἀναδυόμενον καὶ ἐπιπλεκόμενον · καὶ μηδεμιᾷ δδῷ διευθύνοντες ἀλλὰ προσεισφέροντες αἱρεσιν αἱρέσει καὶ ἀναπομπίμους βίβλους πλάνης μᾶλλον ἤ ἀληθείας τεκμήρια . ὁ μὲν οὖν Κριτόδημος , πλῆθος θεωρημάτων κεκτημένος καὶ τοῖς ἄλλοις συγκεκοσμημένος καὶ δυνάμενος σαφῶς διερμηνεῦσαι διὰ τῆς τούτων τῶν ὀργάνων φαντασίας ἠμαύρωσε τὴν ἐπιστήμην · ἐγὼ δὲ ταῖς προσυντεταγμέναις μοι βίβλοις οὔτε κενῶν οὔτε ματαίων ὕθλων πόνους διήνυσα , οὐ μὴν κατά τὴν δόκησιν τινῶν ἀμφιβόλους ἐπιλύσεις καὶ γραφὰς ἀναρίθμους περιττῶν συντάξεων · διὸ καὶ τὰ δοκοῦντα ἀληθείας ἐφικνεῖσθαι εἰς ἄπειρον ζήτησιν καὶ λόγον ἐχώρησεν . χρὴ δέ γε τὸν βουλόμενον συγγράφειν ὡς μή χρήζειν ἑτέρου · εἰ δὲ οὖν , διὰ ἀγνοεῖν καὶ φθονεῖν τὴν πλοκὴν ἐπεισφέρει · πελαγοδρομήσας οὖν καὶ πολλὴν γῆν διοδεύσας κλιμάτων τε καὶ ἐθνῶν κατόπτης γενόμενος πολυχρονίᾳ πείρᾳ καὶ πόνοις συνεμφυρεὶς ἠξιώθην ὑπὸ θεοῦ καὶ τῆς προνοίας βεβαίου καὶ ἀσφαλοῦς λιμένος τυχεῖν οὐ γάρ φθαρτὰ πάντα καὶ μοχθηρὰ ἔλαχον οἱ ἄνθρωποι , ἔστι δέ τι καὶ θεῖον ἡμῖν θεόπνευστον δημιούργημα , τε περικεχυμένος ἀὴρ ἄρθαρτος ὑπάρχων καὶ διήκων εἰς ἡμᾶς ἀπόρροιαν καιρικὴν ἀθανασίας ἀπονέμει τακτῷ καὶ μεμετρημένῳ χρόνῳ . ἣν ἕκαστος ἡμῶν καθʼ ἡμέραν μελετᾷ γυμναζόμενος λαμβάνειν ἢ καὶ ἀποδιδόναι ζωτικὸν πνεῦμα . καθώς καὶ ὁ θειότατος Ὀρφεὺς λέγει · Ψυχὴ δʼ ἀνθρώποισιν ἀπʼ αἰθέρος ἐρρίζωται . καὶ ἄλλως · Ἀέρα δʼ ἕλκοντες ψυχὴν θείαν δρεπόμεσθα . ἄλλως · Ψυχὴ δʼ ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἐκ Διός ἐστιν . ἄλλως · Ψυχὴ δʼ ἀθάνατος πάντων , τὰ δὲ σώματα θνητά .
Lemmas: ὁ δέ σοφός Κριτόδημος ἐν ὁ ἐπιγράφω αὐτός ὅρασις συνεκτικός πολύς μαρτυρία ἀρχή τοιοῦτος ποιέω · ἤδη ποτέ πελαγοδρομέω καί πολύς ἐρῆμος διοδεύω ἀξιόω ἀπό θεός λιμήν ἀκίνδυνος τυγχάνω καί μονή ἀσφαλής . ἄλλως τε καί ὁ Τίμαιος καί Ἀσκλατίων καί ἕτερος πλεῖστος . οὗτος μέν οὖν καλλονή λόγος φέρω καί τερατολογία οὖον κατά ὁ ἐπάγγελμα ὁ ἔργον ἐπιδείκνυμι οὐδέ ὁ συντάσσω πλήρης καί ἐπιλύω , ἀλλά λείπω πολύς τις ἀεί ὁ ἐντυγχάνω · πᾶς δέ σκολιός καί εἴρω καί ἀναδύνω καί ἐπιπλέκω · καί μηδείς δίδωμι διευθύνω ἀλλά προσεισφέρω αἵρεσις αἵρεσις καί ἀναπόμπιμος Βίβλος πλάνης μᾶλλον ἤ ἀλήθεια τεκμήριον . ὁ μέν οὖν Κριτόδημος , πλῆθος θεώρημα κτάομαι καί ὁ ἄλλος συγκοσμέω καί δύναμαι σαφῶς διερμηνεύω διά ὁ οὗτος ὁ ὄργανον φαντασία ἀμαυρόω ὁ ἐπιστήμη · ἐγώ δέ ὁ προσυντάσσω ἐγώ Βίβλος οὔτε κενός οὔτε μάταιος ὕθλος πόνος διανύω , οὖον μήv κατά ὁ δόκησις τις ἀμφίβολος ἐπιλύω καί γραφή ἀνάριθμος περισσός σύνταξις · διό καί ὁ δοκέω ἀλήθεια ἐφικνέομαι εἰς ἤπειρος ζήτησις καί λόγος χωρέω . χρή δέ γε ὁ βούλομαι συγγράφω ὡς μή χρῄζω ἕτερος · εἰμί δέ οὖν , διά ἀγνοέω καί φθονέω ὁ πλοκή ἐπεισφέρω · πελαγοδρομέω οὖν καί πολύς γῆ διοδεύω κλίμα τε καί ἔθνος κατόπτης γίγνομαι πολυχρονία πείρω καί πόνος συμφύρω ἀξιόω ὑπό θεός καί ὁ πρόνοια βέβαιος καί ἀσφαλής λιμήν τυγχάνω οὖον γάρ φθαρτός πᾶς καί μοχθηρός λαγχάνω ὁ ἄνθρωπος , εἰμί δέ τίς καί θέω ἐγώ θεόπνευστος δημιούργημα , τε περιχέω ἀήρ ἄρθαρτος ὑπάρχω καί διήκω εἰς ἐγώ ἀπόρροια καιρικός ἀθανασία ἀπονέμω τακτός καί μετρέω χρόνος . ὅς ἕκαστος ἐγώ κατά ἡμέρα μελετάω γυμνάζω λαμβάνω ἢ καί ἀποδίδωμι ζωτικός πνεῦμα . καθώς καί ὁ θεῖος Ὀρφεύς λέγω · Ψυχή δέ ἄνθρωπος ἀπό αἰθήρ ῥιζόω . καί ἄλλως · ἀήρ δέ ἕλκω ψυχή θεῖος δρέπω . ἄλλως · Ψυχή δέ ἀθάνατος καί ἀγήραος ἐκ Ζεύς εἰμί . ἄλλως · Ψυχή δέ ἀθάνατος πᾶς , ὁ δέ σῶμα θνητός .