vettius-valens.anthologiarum-libri-ix 4.11.2
Ὁρκίζω σε , ἀδελφέ μου τιμιώτατε , καὶ τοὺς μυσταγωγουμένους ταύτῃ τῇ συντάξει οὐρανοῦ μὲν ἀστέριον κύτος καὶ κύκλον δυοκαιδεκάζῳδον Ἥλιόν τε καὶ Σελήνην καὶ τοὺς πέντε πλανήτας ἀστέρας , διʼ ὧν ὁ πᾶς βίος ἡνιοχεῖται , αὐτήν τε τὴν πρόνοιαν καὶ τὴν ἱερὰν ἀνάγκην , ἐν ἀποκρύφοις ταῦτα συντηρῆσαι καὶ μὴ μεταδοῦναι τοῖς ἀπαιδεύτοις , εἰ μὴ τοῖς ἀξίοις καὶ δυναμένοις διαφυλάσσειν καὶ ἀμείβεσθαι δικαίως , αὐτῷ τε ἐμοὶ Οὐάλεντι τῷ εἰσηγησαμένῳ ἀείμνηστον καὶ ἀγαθὴν φήμην ἀπονέμειν , καὶ μάλιστα ἐπιγνόντας τὸ ἄφθονον καὶ τὸ τῆς ἀληθείας μέρος ὡς ὑπὸ οὐδενὸς ἀνδρὸς ἐπιλελυμένον αὐτὸς ἐφώτισα , μηδὲ παρέντας τὸ ἐμὸν ὄνομα ἑτέρους ἐπεισφέρειν ταύτῃ τῇ συντάξει μηδὲ λωβῆσαί τι τῶν προγεγραμμένων ἢ μελλόντων λέγεσθαι πρὸς τὸ ἀθετῆσαι τοὺς ἐντυγχάνοντας καί μοι ψόγον ἐπενέγκαι . καὶ ταῦτα μὲν διαφυλάσσουσιν οἱ προειρημένοι θεοὶ πάντες εὐμενεῖς ἔσοιντο καὶ βίος εὐσταθὴς καὶ καταθύμιος λογισμῶν συντέλεια , ἐπιορκοῦσι δὲ τὰ ἐναντία , μήτε γῆ βατὴ μήτε θάλασσα πλωτὴ μήτε τέκνων σπορά , τυφλός τε νοῦς καὶ πεπεδημένος ὑπάρχων ἀσχήμονα βίον καὶ ἀνεπίτευκτον ἀγαθῶν ἐπάγοι . ἐὰν δὲ τις καὶ μετὰ θάνατόν ἐστι κακῶν τε καὶ καλῶν ἀμοιβή , κἀκεῖ τῶν ὁμοίων μεταλάβοιεν . ὅθεν εἰ καὶ μετὰ τὴν ἐπίγνωσίν τις τῆς ἐνθάδε διδασκαλίας ἐν ἑτέρῳ συντάγματι αἰνιγματωδῶς εὕροι προκειμένην τὴν αἵρεσιν , οὐκ ἐκείνῳ δεῖ ἐγκώμιον ἀπονέμειν , ἀλλὰ ἡμῖν χάριν ὁμολογεῖν ὡς οὐ μόνον προμηνυταῖς ἀλλὰ καὶ εὑρεταῖς πολλῶν γενομένοις καὶ συγκοσμήσασι τὴν αἵρεσιν · καὶ γὰρ πολλοὶ ἀφθόνως τινὰ παραλαμβάνοντες μετὰ φθόνου συνέταξαν . διὸ προτρέπομαι τοὺς μάλιστα ἐντυγχάνοντας ταύτῃ τῇ συντάξει καὶ εἰς ἀθάνατον χῶρον εἰσερχομένους ἐπί τινας χρόνους καὶ θεῶν χορείας καὶ μυστήρια κατοπτεύσαντας ἰσόθεον δόξαν ἐπαναιρουμένους ἀποτίθεσθαι μὲν τὰς πολλὰς τῶν αἱρέσεων καὶ βίβλων ἀγωγάς , ἐγγυμνασθέντας δὲ τῇ πινακικῇ καὶ φυσικῇ τῶν ἀστέρων καὶ ζῳδίων θεωρίᾳ καὶ τῶν πρὸς τὰ φαινόμενα κανόνων πραγματείᾳ ταύταις ταῖς ἀγωγαῖς προσέχειν καὶ ταῖς προσυντεταγμέναις · καὶ πρὸς μὲν μοιρικὴν διάκρισιν μοιρικῶς τοὺς ἀστέρας συνορᾶν , πρὸς δὲ ζῳδιακὴν ὁμοίως , ἵνα καὶ τὸ λεγόμενον μετʼ ἀληθείας λέγηται . πολλάκις γὰρ αὐτὸς ἐγὼ κατελαβόμην κατὰ μὲν τὴν τῶν ἐκβάσεων χρονογραφίαν ἐν ἑτέροις ζῳδίοις ὄντας τοὺς ἀστέρας καὶ κατὰ τὰ φαινόμενα ἐν ἑτέροις , καὶ μάλιστα ὅταν ἐν ἀρχῇ ἢ ἐπὶ τέλει τῶν ζῳδίων ὦσιν , ὁμοίως δὲ καὶ ἐν τοῖς στηριγμοῖς καὶ ἐν ταῖς ἀκρωνυχίαις διαπταίοντας . δεῖ οὖν ἀκριβῶς ἐπιγνόντας , ἐν ποίοις τε εἰσὶ ζῳδίοις ἢ μοίραις , καὶ μάλιστα τὸν ὡροσκόπον τὴν διάκρισιν ποιεῖσθαι .
Lemmas: ὁρκίζω σύ , ἀδελφός ἐγώ τίμιος , καί ὁ μυσταγωγέω οὗτος ὁ συντάσσω οὐρανός μέν Ἀστέριον κύτος καί κύκλος δυοκαιδεκάζῳδος Ἥλιος τε καί Σελήνη καί ὁ πέντε πλανήτης ἀστήρ , διά ὅς ὁ πᾶς βίος ἡνιοχέω , αὐτός τε ὁ πρόνοια καί ὁ ἱερά ἀνάγκη , ἐν ἀπόκρυφος οὗτος συντηρέω καί μή μεταδίδωμι ὁ ἀπαίδευτος , εἰμί μή ὁ ἄξιος καί δύναμαι διαφυλάσσω καί ἀμείβω δικαίως , αὐτός τε ἐγώ Οὐάλης ὁ εἰσηγέομαι ἀείμνηστος καί ἀγαθός φήμη ἀπονέμω , καί μάλιστα ἐπιγιγνώσκω ὁ ἄφθονος καί ὁ ὁ ἀλήθεια μέρος ὡς ὑπό οὐδείς ἀνήρ ἐπιλύω αὐτός φωτίζω , μηδέ πείρω ὁ ἐμός ὄνομα ἕτερος ἐπεισφέρω οὗτος ὁ συντάσσω μηδέ λωβάω τίς ὁ προγράφω ἢ μέλλω λέγω πρός ὁ ἀθετέω ὁ ἐντυγχάνω καί ἐγώ ψόγος ἐπιφέρω . καί οὗτος μέν διαφυλάσσω ὁ προερέω θεός πᾶς εὐμενής εἰμί καί βίος εὐσταθής καί Καταθύμιος λογισμός συντέλεια , ἐπιορκέω δέ ὁ ἐναντίος , μήτε γῆ βατός μήτε θάλασσα πλωτός μήτε τέκνον σπορά , τυφλός τε νόος καί πεδάω ὑπάρχω ἀσχήμων βίος καί ἀνεπίτευκτος ἀγαθός ἐπάγω . ἐάν δέ τις καί μετά θάνατος εἰμί κακός τε καί καλός ἀμοιβή , ἐκεῖ ὁ ὅμοιος μεταλαμβάνω . ὅθεν εἰμί καί μετά ὁ ἐπίγνωσις τις ὁ ἐνθάδε διδασκαλία ἐν ἕτερος σύνταγμα αἰνιγματωδῶς εὑρίσκω πρόκειμαι ὁ αἵρεσις , οὐ ἐκεῖνος δεῖ ἐγκώμιον ἀπονέμω , ἀλλά ἐγώ χάρις ὁμολογέω ὡς οὖον μόνος προμηνυτής ἀλλά καί εὑρετής πολύς γίγνομαι καί συγκοσμέω ὁ αἵρεσις · καί γάρ πολύς ἄφθονος τις παραλαμβάνω μετά φθόνος συντάσσω . διό προτρέπω ὁ μάλιστα ἐντυγχάνω οὗτος ὁ συντάσσω καί εἰς ἀθάνατος χῶρος εἰσέρχομαι ἐπί τις χρόνος καί θεός χορεία καί μυστήριον κατοπτεύω ἰσόθεος δόξα ἐπαναιρέω ἀποτίθημι μέν ὁ πολύς ὁ αἵρεσις καί Βίβλος ἀγωγή , ἐγγυμνάζω δέ ὁ πινακικός καί φυσικός ὁ ἀστήρ καί ζῴδιον θεωρία καί ὁ πρός ὁ φαίνω κανών πραγματεία οὗτος ὁ ἀγωγή προσέχω καί ὁ προσυντάσσω · καί πρός μέν μοιρικός διάκρισις μοιρικός ὁ ἀστήρ συνοράω , πρός δέ ζῳδιακός ὁμοίως , ἵνα καί ὁ λέγω μετά ἀλήθεια λέγω . πολλάκις γάρ αὐτός ἐγώ καταλαμβάνω κατά μέν ὁ ὁ ἔκβασις χρονογραφία ἐν ἕτερος ζῴδιον εἰμί ὁ ἀστήρ καί κατά ὁ φαίνω ἐν ἕτερος , καί μάλιστα ὅταν ἐν ἀρχή ἢ ἐπί τέλος ὁ ζῴδιον εἰμί , ὁμοίως δέ καί ἐν ὁ στηριγμός καί ἐν ὁ ἀκρωνυχία διαπταίω . δεῖ οὖν ἀκριβῶς ἐπιγιγνώσκω , ἐν ποῖος τε εἰμί ζῴδιον ἢ μοῖρα , καί μάλιστα ὁ ὡροσκόπος ὁ διάκρισις ποιέω .