vettius-valens.anthologiarum-libri-ix 6.pr.3
Τὰ νῦν δὲ ἡ ἐξίχνευσις καὶ κατόρθωσις τῶν πραγμάτων ὑπὸ τοῦ φόβου ἀμαυροῦνται καὶ προμαραίνονται , ἡ δὲ διάνοια ἀρνουμένη καὶ ἀστήρικτος λογισμοῦ ὑπάρχουσα τοῖς αὑτοῖς οὐκ ἐπιω ἀλλʼ ἄλλοτε ἀλλαχοῦ πηδῶσα τὴν πρώτην λήθην ἀναλαμβάνει . εὐπροαίρετος δέ τις ὤν καὶ φιλόκαλος ῥᾳδίως ὄκνον ἀναλαμβάνει καὶ ἀμαθίαν αἱρεῖται μᾶλλον ἢ ἐπικίνδυνον ἀρετήν · ἀλλʼ ὅμως ἐπὶ πάντων ἡ ἐπιθυμία κρατεῖ καὶ κολαζομένη καὶ λυπουμένη ἐπιμένει ἐπὶ τοῖς αὑτοῖς . ἐμὲ δὲ οὔθʼ ἵππων δρόμοι ποικίλοι καὶ ταχεῖα μάστιγος ῥοπὴ ἀνεπτέρωσεν οὔτε ῥυθμοὶ ὀρχηστῶν καὶ αὐλῶν καὶ Μούσης καὶ κεκλασμένης ἀοιδῆς θέλξις ματαία ἔτερψεν οὔθʼ ὅσα ποτὲ διὰ μεθόδων ἡ χλεύης ἐπάγεται τούς ἀκούοντας , ἀλλʼ οὐδὲ μὴν ἐπιβλαβέσι καὶ ἐπωρελέσιν πράξεσιν ἡδονῇ καὶ λύπῃ μεμερισμέναις ἐκοινώνησα οὔτε μυσαράς τε καὶ ἐπαχθεῖς ἔσχον , ἀλλὰ θείᾳ καὶ σεβασμίᾳ θεωρίᾳ τῶν οὐρανίων ἐντυχών ἠβουλήθην καὶ τὸν τρόπον μου ἐκκαθᾶραι πάσης κακίας καὶ παντὸς μολυσμοῦ καὶ τὴν ψυχὴν ἀθάνατον προλεῖψαι . ἔνθὲν καὶ τὰ θεῖά μοι προσομιλεῖν ἐδόκει καὶ διανοητικόν μου πρὸς τὴν ἀναζήτησιν νηπτικὸν ἐκεκτήμην . ἐπεὶ οὖν πολλά τε καὶ θαυμαστὰ συνέταξα δυνάμενα παρά τοὺς ἀρχαίους πείσειν τούς ἐντυγχάνοντας , ἀναπολήσας ὅτι οἱ ἀρχαῖοι πολλὰς ἀγωγὰς προέθεντο δυσλύτους καὶ αἰνιγματώδεις , ἀναγκαίως ἔσχον ταύτῃ τῇ συντάξει μυστικὰς καὶ ἀπορρήτους ἀγωγὰς προτάξαι περί τε χρόνων ἐμπράκτων καὶ περὶ ἐσομένων . οὕτως γὰρ εὐκατάληπτος φανεῖσα ἡ ἐπιστήμη καὶ ὑπὸ τῆς ἀληθείας στηριζομένη μὲν μῖσος ἀποδιώξει , μετάνοιαν δὲ πολλὴν ἐνδειξαμένη ἱερὰ καὶ σεβάσμιος προδειχθήσεται . εἰ δὲ δοκεῖ πολλάκις περὶ τῶν αὐτῶν λέγεσθαι , ἀδιάφορον · ἃ μὲν γὰρ ἐντυγχάνων τοῖς προγενομένοις συνέτασσον διὰ τῆς ἐπιθυμίας καὶ εὑρέσεως αἰφνίδιον ( ἐνθουσιᾷ γὰρ ὁ συγγράφμν , μάλιστα δὲ περὶ τούτων , καὶ θεῷ προσομιλεῖν δοκεῖ ) , ἃ δὲ καὶ ἐπίτηδες , ὥστε εἴ τις φθόνος προσδραμὼν λυμήνηται τὰς συντάξεις ἡμῶν , εὑρεθῆναι καὶ ἑτέροις συγγεγραμμένα .
Lemmas: ὁ νῦν δέ ὁ ἐξίχνευσις καί κατόρθωσις ὁ πρᾶγμα ὑπό ὁ φόβος ἀμαυρόω καί προμαραίνω , ὁ δέ διάνοια ἀρνέομαι καί ἀστήρικτος λογισμός ὑπάρχω ὁ ἑαυτοῦ οὐ ἔπειμι ἀλλά ἄλλοτε ἀλλαχοῦ πηδάω ὁ πρῶτος λήθη ἀναλαμβάνω . εὐπροαίρετος δέ τις εἰμί καί φιλόκαλος ῥᾳδίως ὄκνος ἀναλαμβάνω καί ἀμαθία αἱρέω μᾶλλον ἢ ἐπικίνδυνος ἀρετή · ἀλλά ὅμως ἐπί πᾶς ὁ ἐπιθυμία κρατέω καί κολάζω καί λυπέω ἐπιμένω ἐπί ὁ ἑαυτοῦ . ἐγώ δέ οὔτε ἵππος δρόμος ποικίλος καί ταχύς μάστιξ ῥοπή ἀναπτερόω οὔτε ῥυθμός ὀρχηστής καί αὐλή καί Μοῦσα καί κλάω ᾠδή θέλξις μάταιος τέρπω οὔτε ὅσος ποτέ διά μέθοδος ὁ χλεύη ἐπάγω ὁ ἀκούω , ἀλλά οὐδέ μήv ἐπιβλαβής καί ἐπωρελέσιν πρᾶξις ἡδονή καί λύπη μερίζω κοινωνέω οὔτε μυσαρός τε καί ἐπαχθής ἔχω , ἀλλά θεῖος καί σεβάσμιος θεωρία ὁ οὐράνιος ἐντυγχάνω βούλομαι καί ὁ τρόπος ἐγώ ἐκκαθαίρω πᾶς κακία καί πᾶς μολυσμός καί ὁ ψυχή ἀθάνατος προλείπω . ἔνθεν καί ὁ θεῖος ἐγώ προσομιλέω δοκέω καί διανοητικός ἐγώ πρός ὁ ἀναζήτησις νηπτικός κτάομαι . ἐπεί οὖν πολύς τε καί θαυμαστός συντάσσω δύναμαι παρά ὁ ἀρχαῖος πείθω ὁ ἐντυγχάνω , ἀναπολάω ὅτι ὁ ἀρχαῖος πολύς ἀγωγή προτίθημι δύσλυτος καί αἰνιγματώδης , ἀναγκαῖος ἔχω οὗτος ὁ συντάσσω μυστικός καί ἀπόρρητος ἀγωγή προτάσσω περί τε χρόνος έμπρακτος καί περί εἰμί . οὕτως γάρ εὐκατάληπτος φαίνω ὁ ἐπιστήμη καί ὑπό ὁ ἀλήθεια στηρίζω μέν μῖσος ἀποδίωξις , μετάνοια δέ πολύς ἐνδείκνυμι ἱερόv καί σεβάσμιος προδείκνυμι . εἰμί δέ δοκέω πολλάκις περί ὁ αὐτός λέγω , ἀδιάφορος · ὁ μέν γάρ ἐντυγχάνω ὁ προγίγνομαι συντάσσω διά ὁ ἐπιθυμία καί εὕρεσις αἰφνίδιος ( ἐνθουσιάω γάρ ὁ συγγράφμν , μάλιστα δέ περί οὗτος , καί θεός προσομιλέω δοκέω ) , ὁ δέ καί ἐπίτηδες , ὥστε εἰμί τις φθόνος προστρέχω λυμαίνομαι ὁ συντάσσω ἐγώ , εὑρίσκω καί ἕτερος συγγράφω .