vettius-valens.anthologiarum-libri-ix 9.11.3
Πρὸ πάντων οὖν δεῖ τοῖς ἀριθμοῖς προσέχειν μετὰ πάσης ἀκριβείας Ἡλίου τε καὶ Σελήνης καὶ τῶν ε΄ ἀστέρων , τῆς ὥρας σχηματογραφίας καὶ τὰς πρὸς ἀλλήλους μαρτυρίας βραβευούσης . ἐκ γὰρ αὐτῆς ὁ πᾶς σκοπὸς εὐκατάληπτος ἁλίσκεται οἵ τε ικ΄ τόποι συνορῶνται μοιρικῶς . οὕτως γὰρ ἀκριβὴς ἡ ἐπίσκεψις φανεῖσα τοὺς μὲν προλέγοντας δοξάσει , τοὺς δʼ ἐπιστῄμην ἐπισφραγίζει τὰ φαῦλα καὶ τὰ μὴ πρὸς ἡδονήν , τοῖς δὲ βουλομένοις τὴν ἐπίσκεψιν ποιεῖσθαι προθυμίαν τινὰ καὶ προτροπὴν καὶ πίστιν τῶν λεγομένων ἀναλαμβάνει . εἰ μὲν καθολικὸν τοῦτο ὑπῆρχε τὸ πλουτήσαντά τινα μηδέποτε πένεσθαι μηδὲ τὸν εὐδαίμονα ὄντα βασιλείας καὶ ἡγεμονίας ἢ δόξης ἢ ἑτέρας οἱασδηποτεοῦν αἰτίας ἀκαθαίρετον διαφυλαχθῆναι ἢ τὸν ἐν ῥώμῃ σώματος ἀσινῆ ἢ τὸν ἐν πράξει καιροῦ εὐτυχήσαντα μηδέποτε δυσπραγῆσαι ἢ τὸν κυβερνήτην κλυδωνίζεσθαι καὶ ἀστοχεῖν θαλπσσομαχοῦντα ἢ τὸν ἰατρὸν μὴ νοσεῖν ἢ τὸν προγνωστικὸν μηδὲν πάσχειν ἤ τινα προφήτην τῶν θείων ἐπιτυχῆ τοῖς ἀνθρώποις ἀμετάβλητον τυγχάνειν , οὐκ ἂν ἦν εὔχρηστος ἡ πρόγνμωσις , ἀλλʼ ὡς ἕκαστος περὶ ὃν τετύχηκε κεκτημένος κλῆρον ἀσχολούμενος καὶ μηδεμίαν προσδοκῶν καινοποιίαν διετέλει τὸν χρόνον . νυνὶ δὶ καὶ ἀδέβαια καὶ σαθρὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων πάντα καὶ ἀστήρικτα νομίζεται εἰς τὸ ἐναντίον τρεπόμενα . γίνεται μὲν γὰρ ὁ βασιλεὺς αἰχμάλωτος καὶ ὑπηρέτης , ὁ δὲ πλούσιος πένης καὶ ἐνδεής , ὁ δὲ ἐν ῥώμῃ σώματος καὶ δυνάμει ἐπισινὴς καὶ ἀδρανὴς καὶ τὰ λοιπὰ πάντα , ὅσα ἐν τῷ βίῳ περὶ σῶμα ἢ μορφὴν καὶ δόξαν καὶ πρᾶξιν κεκαλλώπισται , μεταμορφούμενα ἕτερα ἐξ ἑτέρων πεῖραν δίδωσι τοῦ πάσχειν , ἅπερ ἕτερος πάσχων ἠγνόησε . σπάνιον γάρ τινα ἀμέμπτως τὸν βίον καὶ ἀμερίμνως διευθῦναι · τοὺς δὲ πλείστους κατὰ τὴν ἰδίαν ὑπόστασιν ταῖς τῶν καιρῶν ἐναλλοιοῦσθαι τύχαις συμβαίνει .
Lemmas: πρό πᾶς οὖν δεῖ ὁ ἀριθμός προσέχω μετά πᾶς ἀκρίβεια Ἡλίας τε καί Σελήνη καί ὁ Ε΄ ἀστήρ , ὁ ὥρα σχηματογραφία καί ὁ πρός ἀλλήλων μαρτυρία βραβεύω . ἐκ γάρ αὐτός ὁ πᾶς σκοπός εὐκατάληπτος ἁλίσκομαι ὁ τε ἑ τόπος συνοράω μοιρικός . οὕτως γάρ ἀκριβής ὁ ἐπίσκεψις φαίνω ὁ μέν προλέγω δοξάζω , ὁ δέ ἐπιστήμη επισφραγίζω ὁ φαῦλος καί ὁ μή πρός ἡδονή , ὁ δέ βούλομαι ὁ ἐπίσκεψις ποιέω προθυμία τις καί προτροπή καί πίστις ὁ λέγω ἀναλαμβάνω . εἰμί μέν καθολικός οὗτος ὑπάρχω ὁ πλουτέω τις μηδέποτε πένομαι μηδέ ὁ εὐδαίμων εἰμί βασίλεια καί ἡγεμονία ἢ δόξα ἢ ἕτερος οἱασδηποτεοῦν αἴτιος ἀκαθαίρετος διαφυλάσσω ἢ ὁ ἐν ῥώμη σῶμα ἀσινής ἢ ὁ ἐν πρᾶξις καιρός εὐτυχέω μηδέποτε δυσπραγέω ἢ ὁ κυβερνήτης κλυδωνίζω καί ἀστοχέω θαλπσσομαχουειντα ἢ ὁ ἰατρός μή νοσέω ἢ ὁ προγνωστικός μηδείς πάσχω ἤ τις προφήτης ὁ θεῖον ἐπιτυχής ὁ ἄνθρωπος ἀμετάβλητος τυγχάνω , οὐ εἄν εἰμί εὔχρηστος ὁ πρόγνωσις , ἀλλά ὡς ἕκαστος περί ὅς τυγχάνω κτάομαι κλῆρος ἀσχολέω καί μηδείς προσδοκάω καινοποιΐα διατελέω ὁ χρόνος . νυνί δί καί ἀδέβαια καί σαθρός ὁ ὁ ἄνθρωπος πᾶς καί ἀστήρικτος νομίζω εἰς ὁ ἐναντίος τρέπω . γίγνομαι μέν γάρ ὁ βασιλεύς αἰχμάλωτος καί ὑπηρέτης , ὁ δέ πλούσιος πένης καί ἐνδεής , ὁ δέ ἐν ῥώμη σῶμα καί δύναμις ἐπισινής καί ἀδρανής καί ὁ λοιπάς πᾶς , ὅσος ἐν ὁ βίος περί σῶμα ἢ μορφή καί δόξα καί πρᾶξις καλλωπίζω , μεταμορφόω ἕτερος ἐκ ἕτερος πείρω δίδωμι ὁ πάσχω , ὅσπερ ἕτερος πάσχω ἀγνοέω . σπάνις γάρ τις ἄμεμπτος ὁ βίος καί ἀμέριμνος διευθύνω · ὁ δέ πλεῖστος κατά ὁ ἴδιος ὑπόστασις ὁ ὁ καιρός ἐναλλοιόω Τύχη συμβαίνω .