valerius-babrius.mythiambi-aesopici 2.5.Gb267
= Aes . H1 87 Ἦν τις ἀνὴρ τὴν τέχνην σκυτεὺς γαλῆν ἔχων κτλ . , verba sunt Nicephori Gregorae hist . Byz . VII 1 p . 216 : cf . p . 211 . Iam brevibus eis notis quas ultimis potissimum fabulis inde a 252 Gb adieci summa cautione accipienda esse apparet quacunque de fabulis iambicis restituendis ariolatus est Gitlbauer . Nam uni tantum fabulae 267 verum fontem subscripsit vel potius ex exemplari Halmiano descripsit ; scilicet nimiae molis erat vel Furiae commentarium inspicere . Hinc Aphthonii verba , quae singula fere sophistae sapiunt κακοζηλίαν , trimetris suis coercuit ( fab . 252 sqq . ) , uti alia eiusdem rhetoris exempla hexametris explicavit ( supra p . 229.231 ) ; hinc Plutarchi narratiunculam cum versu Aeschyleo a Plutarcho citato contaminavit ( 264 ) . Nicephori Basilacae aliorumque ineptias Byzantinas(265 sqq . ) versibus antiqutatem mentientibus inclusas ut verbo utar mangonizavit . ( Quamquam quod fidem excedit Nicephori Gregorae fabulam sciens huc videtur rettulisse , ne apertissimis quidem vitae sermonisque Byzantinorum indiciis deterritus ( εἰς μοναδικὸν ἑαυτὴν μεταμείψασαν σχῆμα . ἀφʼ οὗ τὸ μοναδικὸν περιέθετο σχῆμα , quibus verbis a Gitlbauero resectis fabulae summa continetur ) . Paucos illos iambos ad normam antiquam factos quos inter exempla certa recepi dum perlustro , unum potisimum audire mihi videor Graeculum poetantem qui Babrii qui dem vestigia ne anxie premeret sedulo cavit , sed ipsa ea . re post Babrium , mythiambi inventorem ( cf . prooem . lI ) , se scripsisse invitus prodere videtur . Arte et stilo fab . iamb . 8 . 10 . 11 aliquatenus cognatae sunt Machonis χρείαις , quamquam fragmenta earum si comparaveris ( cf . Athen . II 44 d . VI 242 sqq . VIII 337 cd . 341 a — d 348 sq . XIII 577 sqq . ) quid aera vetera distent a recentiorum lupinis ipse intelleges . Idem ingenium fabulas 13 sqq . spirare sentio , cui indicio haud scio an plus sit tribuendum quas fabellarum rhythmi iambici vestigiis . ) Fortasse praeter fa bellarum corpusculum poeta ille librum adhibuit , quo cum Aesopo septem qui dicuntur sapientes inducebantur , cf . fab.8.1Ο.14 ; nam a Babrio haec argumenta vix accepit . Aesopiam trimetriam ab Ausonio ep . 16 commemooratam horum versiculorum fontem esse proclive est Coniectu . Verum quod volgo opinantur Ausonium Babrium potius ad manum ha habuisse , id aliquam probabilitatem habere supra vidimus ( cf . p . 7 ) : nisi Ausonius trimetros rectos legit choliambis Babrii adnexos , sicuti legisse videtur Palmyreni ludi magister qui tabularum ceratarum fabulas dictavit , Tzetzes chil . XIII 263 ( ὥσπερ Βαβρίας γράφει ἐν μυθιάμβοις τοῖς χωλοῖς , οὐ τοῖς ἰάμβοις λέγω ) , Georgides qui trimetros rectos Babrio tribuit , lexicographus cui fr . 2 sqq . debemus Byzantinus . Ultimis quippe antiquitatis temporibus librarius quidam corpus condidisse videtur Μυθικῶν sive fabularum versibus inclusarum , quo praeter Babrii choliambos mythica dactylica atque fabulae iambicae continebantur ; Byzantini adiecisse videntur fabulas trimetris politicis scriptas , quarum reliquias Corais potissimum diligenter indicavi , ego ab hac editione seclus . Collectionis illius ambitum spes est fore ut certiore ratione describere nobis liceat , Aesopeorum editionem vere criticam si nacti erimus . Non recep versus quosdam argumenti similis quow ipse olim constitui vel enarravi , veluti ψιμυθίῳ πίθηκος ἐντετριμμένος ( Clem . Alex . paedag . lII 2 . 5 , cf . Mus . Rhen . XLIX 307 ) , ἵππος 〈 δ᾿ 〉 ὄνῳ · „ πρὸς κέντρα μὴ λακτιζέτω “ seu potius λάκτιζέ πώ “ ( ex Αttico poeta Priscian . Inst . XVIII 281 p . 356 H . , cf . Mus . Rhen . XXXIV 341 ) , σοφῶς ὁ βοῦς ἔφασκεν ἀστράβην ἰδών „ οὐκ ἔστʼ ἐμὸν τὸ πρᾶγμα , πολλὰ χαιρέτω “ ( Ps . - Diog . Macar . 675 Paroemiogr . ll p . 2Ο9 Gott . , cf . Mus . Rhen . XLIV 46Ο ) . Haec enim non sunt fragmenta fabularum noviciarum , sed iambographorum veterum loci ad fabulas spectantes . Eadem ratione ductus non admisi epigrammata quaedam anthologiae , veluti IX 264 , quod fabulae Aphth . 4 ( Fur . 2Ο2 H1 . 172 ) persimile est .
Lemmas: = Aes . H1 87 Ἦς τις ἀνήρ ὁ τέχνη σκυτεύς γαλέη ἔχω κτλ . , verba sunt Nicephori Gregorae hist . Byz . VII 1 p . 216 : cf . p . 211 . Iam brevibus eis notis quas ultimis potissimum fabulis inde a 252 Gb adieci summa cautione accipienda esse apparet quacunque de fabulis iambicis restituendis ariolatus est Gitlbauer . Nam uni tantum fabulae 267 verum fontem subscripsit vel potius ex exemplari Halmiano descripsit ; scilicet nimiae molis erat vel Furiae commentarium inspicere . Hinc Aphthonii verba , quae singula fere sophistae sapiunt κακοζηλία , trimetris suis coercuit ( fab . 252 sqq . ) , uti alia eiusdem rhetoris exempla hexametris explicavit ( supra p . 229.231 ) ; hinc Plutarchi narratiunculam cum versu Aeschyleo a Plutarcho citato contaminavit ( 264 ) . Nicephori Basilacae aliorumque ineptias Byzantinas(265 sqq . ) versibus antiqutatem mentientibus inclusas ut verbo utar mangonizavit . ( Quamquam quod fidem excedit Nicephori Gregorae fabulam sciens huc videtur rettulisse , ne apertissimis quidem vitae sermonisque Byzantinorum indiciis deterritus ( εἰς μοναδικός ἑαυτοῦ μεταμείβω σχῆμα . ἀπό ὅς ὁ μοναδικός περιτίθημι σχῆμα , quibus verbis a Gitlbauero resectis fabulae summa continetur ) . Paucos illos iambos ad normam antiquam factos quos inter exempla certa recepi dum perlustro , unum potisimum audire mihi videor Graeculum poetantem qui Babrii qui dem vestigia ne anxie premeret sedulo cavit , sed ipsa ea . re post Babrium , mythiambi inventorem ( cf . prooem . lI ) , se scripsisse invitus prodere videtur . Arte et stilo fab . iamb . 8 . 10 . 11 aliquatenus cognatae sunt Machonis χρεία , quamquam fragmenta earum si comparaveris ( cf . Athen . II 44 d . VI 242 sqq . VIII 337 cd . 341 a — d 348 sq . XIII 577 sqq . ) quid aera vetera distent a recentiorum lupinis ipse intelleges . Idem ingenium fabulas 13 sqq . spirare sentio , cui indicio haud scio an plus sit tribuendum quas fabellarum rhythmi iambici vestigiis . ) Fortasse praeter fa bellarum corpusculum poeta ille librum adhibuit , quo cum Aesopo septem qui dicuntur sapientes inducebantur , cf . ὁ ; nam a Babrio haec argumenta vix accepit . Aesopiam trimetriam ab Ausonio ep . 16 commemooratam horum versiculorum fontem esse proclive est Coniectu . Verum quod volgo opinantur Ausonium Babrium potius ad manum ha habuisse , id aliquam probabilitatem habere supra vidimus ( cf . p . 7 ) : nisi Ausonius trimetros rectos legit choliambis Babrii adnexos , sicuti legisse videtur Palmyreni ludi magister qui tabularum ceratarum fabulas dictavit , Tzetzes chil . XIII 263 ( ὥσπερ Βαβρίας γράφω ἐν μυθίαμβος ὁ χωλός , οὐ ὁ ἴαμβος λέγω ) , Georgides qui trimetros rectos Babrio tribuit , lexicographus cui fr . 2 sqq . debemus Byzantinus . Ultimis quippe antiquitatis temporibus librarius quidam corpus condidisse videtur μυθικός sive fabularum versibus inclusarum , quo praeter Babrii choliambos mythica dactylica atque fabulae iambicae continebantur ; Byzantini adiecisse videntur fabulas trimetris politicis scriptas , quarum reliquias Corais potissimum diligenter indicavi , ego ab hac editione seclus . Collectionis illius ambitum spes est fore ut certiore ratione describere nobis liceat , Aesopeorum editionem vere criticam si nacti erimus . Non recep versus quosdam argumenti similis quow ipse olim constitui vel enarravi , veluti ψιμύθιον πίθηκος ἐντρίβω ( Clem . Alex . paedag . lII 2 . 5 , cf . Mus . Rhen . XLIX 307 ) , ἵππος 〈 δέ 〉 ὄνος · „ πρός κέντρο μή λακτίζω “ seu potius λακτίζω πω “ ( ex Αὖ poeta Priscian . Inst . XVIII 281 p . 356 H . , cf . Mus . Rhen . XXXIV 341 ) , σοφός ὁ βοῦς φάσκω ἀστράβη ὁράω „ οὐ εἰμί ἐμός ὁ πρᾶγμα , πολύς χαίρω “ ( Ps . - Diog . Macar . 675 Paroemiogr . ll p . Οἴ Gott . , cf . Mus . Rhen . XLIV ὅς ) . Haec enim non sunt fragmenta fabularum noviciarum , sed iambographorum veterum loci ad fabulas spectantes . Eadem ratione ductus non admisi epigrammata quaedam anthologiae , veluti IX 264 , quod fabulae Aphth . 4 ( Fur . Οἴ H1 . 172 ) persimile est .