valerius-babrius.mythiambi-aesopici 2.3.34
Ἀλώπηξ εἰς οἰκίαν ἐλθοῦσα ὑποκριτοῦ καὶ ἕκαστα τῶν αὐτοῦ σκευῶν διερευνωμένη εὗρεν καὶ κεφαλὴν μορμολυκείου ἐκεῖ εὐφυῶς κατεσκευασμένην · ἣν καὶ ἀναλαβοῦσα ταῖς χερσὶν ἔφη · ὦ οἵα κεφαλὴ † καὶ ἐγκέφαλον οὐκ ἔχει . “ In Cor.151 p.91 ( i . e . P1 Nev . 154 ) dactylorum vestigia observavit ipse Eb p . 97 ( possis πρὸς μάνδραν , μία δʼ ἐξ αὐτῶν ὑπελείφθη | ἡδύ τι βοσκομένη ) . Verum haec quin ex ipso Babrio fluxerint qui universam paraphrasis illius compositionem et naturam perspexerit non dubitabit . Eiusdem generis sunt verba quae e Cor . 193 p . 369 excerpsit Eb : οἴμοι ἐγὼ ἐκ ποίας ταχυδρόμου ὁρμῆς ἐν ποίῳ μεθηρμόσθην καμπτῆρι πολυμόχθῳ . Byzantini haec sunt inventa diasceuastae et semibarbari , qui fabulas Parisinas sola Babrii recensione Bodleiana usus ( cf . B 22 P1 14 ) pingui quodam et quaesito sermone renovavit . Gitlbauer mira inscitia non modo choliamborum Babrii paraphrases hexametris coercuit ( 278 = B 119 ; cf . 277 : 283 ) . sed ipsa quod vix credas Appian verba hexametris trimetrisque Margitae more coniunctis ( 286 , cf . Appian . bell . civ . I 101 ) . Similia dactylorum vestigia in Aphthonii potissimum fabulis invenies plurima : quod non observavit Gb fabularum originem omnino non curans . Cf . Aphth . 3 p . 324 Nev . ἡ φύσις ᾠδήν ὣς χρεμετίζειν οὐκ ἔμαθον , ᾄδειν δʼ ἐλάθοντο ; 4 ἰξευτὴς τέττιγος ἀκούσας μετρεῖ τὴν θήραν ᾠδῆς μὲν πλέον οὐδὲν κτλ . ; 12 ὡς νόμος εἶχεν χὠ μὲν νικηθεὶς ὑποδὺς ἀπεκρύπτετο κλίνῃ ( pro κλ . ὑ . ἀ . ) , ὁ ( ὃς Μ1 ) δὲ νενικηκὼς ἀρθεὶς ἀνέκραγε μέγιστον ( cf 29 ) , τὴν νίκην κατάδηλον · 16 ipse titulus hexametrum fere explet : μῦθος ὁ τῶν ταύρων παραινῶν εἰς ὁμόνοιαν , deinde ἀπέκρινε καὶ καθʼ ἕκαστον ; 23 οἱ παρὰ τὰς ὄχθας κτλ . ; 26 τὴν ἐν ἀγροῖς ( - σι ) προτιμῶν μετριότητα ; 40 οἰηθεὶς δʼ εἶναι τοιοῦτον † οἷς ἀπελοῦτο λίμναις καὶ ποταμοῖς κτλ . Sed ipsa hac exemplorum copia Gitlbaueri sententia adeo non firmatur , ut labefactetur ; videtur enim ipse sophista dactylorum rhythmum teretem et elegantem nimis adamasse , ut alii illius aetatis multi . Etiam Syntipae quae feruntur fabulae flosculis poeticis adeo sunt ornatae , ut dactylico interdum Sermone incedere videantur , cf . quod indicavit Eb Cor . 58 p . 36 = Synt . p . 23 M . μᾶλλον τῆς πολυμόχθου ἐμακάριζεν ὑπηρεσίας ( ὑ . μακαρίζει ) . Sed haec quoque casu potiu atque malae scriptoris arti tribuenda , uam exemplari hexametris incluso . eque quae in Libanianis passim observantur , merentur fidem , quamuquam Huds . add . 238 = Cor . p . 155 sq . hexametri ambitum integra explent verba ἀλλήλους φοιτᾶν ἀδεῶς · σπενδώμεθα τοίνυν , sequuntur ἐπεὶ καὶ νῦν παρὰ τούτων ἡ ταραχή et οἳ δʼ οὐ σφόδρα θέλοντες . Quae si recte sunt disputata , haud pauca fabularum dactylicarum exempla a solo Gitlbauero proposita fide prorsus sunt destituta , incerta ad unum omnia Ne quid desideres , subicio indicem earum quas supra non recepi :
Lemmas: Ἀλώπηξ εἰς οἰκία ἔρχομαι ὑποκριτής καί ἕκαστος ὁ αὐτός σκεῦος διερευνάω εὑρίσκω καί κεφαλή μορμολυκεῖον ἐκεῖ εὐφυής κατασκευάζω · ὅς καί ἀναλαμβάνω ὁ χείρ φημί · ὦ οἷος κεφαλή † καί ἐγκέφαλος οὐ ἔχω . “ In Cor.151 p.91 ( i . e . P1 Nev . 154 ) dactylorum vestigia observavit ipse Eb p . 97 ( possis πρός μάνδρα , εἷς δέ ἐκ αὐτός ὑπολείπω | ἡδύς τίς βόσκω ) . Verum haec quin ex ipso Babrio fluxerint qui universam paraphrasis illius compositionem et naturam perspexerit non dubitabit . Eiusdem generis sunt verba quae e Cor . 193 p . 369 excerpsit Eb : οἴμοι ἐγώ ἐκ ποῖος ταχυδρόμος ὁρμή ἐν ποῖος μεθαρμόζω καμπτήρ πολύμοχθος . Byzantini haec sunt inventa diasceuastae et semibarbari , qui fabulas Parisinas sola Babrii recensione Bodleiana usus ( cf . B 22 P1 14 ) pingui quodam et quaesito sermone renovavit . Gitlbauer mira inscitia non modo choliamborum Babrii paraphrases hexametris coercuit ( 278 = B 119 ; cf . 277 : 283 ) . sed ipsa quod vix credas Appian verba hexametris trimetrisque Margitae more coniunctis ( 286 , cf . Appian . bell . civ . I 101 ) . Similia dactylorum vestigia in Aphthonii potissimum fabulis invenies plurima : quod non observavit Gb fabularum originem omnino non curans . Cf . Aphth . 3 p . 324 Nev . ὁ φύσις ἀοιδή ὡς χρεμετίζω Οὐκ μανθάνω , ᾁδω δέ λανθάνω ; 4 ἰξευτής τέττιξ ἀκούω μετρέω ὁ θήρα ἀοιδή μέν πλείων οὐδείς κτλ . ; 12 ὡς νόμος ἔχω χάω μέν νικάω ὑποδύω ἀποκρύπτω κλίνη ( pro κλ . ὗς . α . ) , ὁ ( ὅς Μ1 ) δέ νικάω ἀείρω ἀνακράζω μέγας ( cf 29 ) , ὁ νίκη κατάδηλος · 16 ipse titulus hexametrum fere explet : μῦθος ὁ ὁ ταῦρος παραινέω εἰς ὁμόνοια , deinde ἀποκρίνω καί κατά ἕκαστος ; 23 ὁ παρά ὁ ὄχθη κτλ . ; 26 ὁ ἐν ἀγρός ( - βρόχος ) προτιμάω μετριότης ; 40 οἴομαι δέ ἔρχομαι τοιοῦτος † ὅς ἀπολούω λίμνη καί ποταμός κτλ . Sed ipsa hac exemplorum copia Gitlbaueri sententia adeo non firmatur , ut labefactetur ; videtur enim ipse sophista dactylorum rhythmum teretem et elegantem nimis adamasse , ut alii illius aetatis multi . Etiam Syntipae quae feruntur fabulae flosculis poeticis adeo sunt ornatae , ut dactylico interdum Sermone incedere videantur , cf . quod indicavit Eb Cor . 58 p . 36 = Synt . p . 23 M . μᾶλλον ὁ πολύμοχθος μακαρίζω ὑπηρεσία ( ὗς . μακαρίζω ) . Sed haec quoque casu potiu atque malae scriptoris arti tribuenda , uam exemplari hexametris incluso . eque quae in Libanianis passim observantur , merentur fidem , quamuquam Huds . add . 238 = Cor . p . 155 sq . hexametri ambitum integra explent verba ἀλλήλων φοιτάω ἀδεής · σπένδω τοίνυν , sequuntur ἐπεί καί νῦν παρά οὗτος ὁ ταραχή et ὁ δέ οὐ σφόδρα ἐθέλω . Quae si recte sunt disputata , haud pauca fabularum dactylicarum exempla a solo Gitlbauero proposita fide prorsus sunt destituta , incerta ad unum omnia Ne quid desideres , subicio indicem earum quas supra non recepi :