valerius-babrius.mythiambi-aesopici 1.2.155
Πρῶτον λέγουσι ζῷα πάντα πλασθῆναι καὶ χαρισθῆναι αὐτοῖς παρὰ τοῦ θεοῦ τῷ μὲν ἀλκήν , τῷ δὲ τάχος , τῷ δὲ πτερά . τὸν δὲ ἄνθρωπον γυμνὸν ἑστῶτα εἰπεῖν · „ ἐμὲ μόνον καταλιπεῖν ἔρημον χάριτος · “ τὸν δὲ Δία εἰπεῖν · „ ἀνεπαισθήτως ( e ? ) εἶ τῆς δωρεᾶς καίτοι τοῦ μεγίστου ὃς παρὰ θεοῖς δύναται καὶ παῤ ἀνθρώποις τετυχηκώς · λόγον γὰρ ἔχεις λαβών , τῶν δυνατῶν δυνατώτερος καὶ τῶν ταχίστων ταχύτερος . “ καὶ τότε ἐπιγνοὺς τὸ δῶρον ὁ ἄνθρωπος προσκυνήσας καὶ εὐχαριστήσας ( e ) ᾤχετο . 156 Μόσχος πρὸς τὴν ἔλαφον εἶπεν · ,, σὺ καὶ μεγέθει μείζων εἶ τῶν κυνῶν καὶ ταχύτητι διαφέρεις καὶ κέρατα πρὸς ἄμυναν ἔχεις · τί οὖν τοσοῦτον φοβεῖ τοὺς κύνας ; καὶ ἡ ἔλαφος ἔφη · „ ὅτι μὲν ταῦτα πάντα ἔχω οἶδα · ὑλακῆς δὲ εἰ ἀκούσω , τὸν λογισμὸν σκοτοῦμαι καὶ ὅλη τῆς φυγῆς γίνομαι . “ 156a Νεβρός ποτε πρὸς τὸν ἔλαφον εἶπεν · πάτερ , σὺ καὶ μείζων ( e ? ) καὶ ταχύτερος κυνῶν πέφυκας ( i ? ) καὶ κέρατα πρὸς τούτοις ( e ) ὑπερφυᾶ φέρεις πρὸς ἄμυναν . τί δήποτʼ οὖν οὕτω τούτους φοβῇ ; κἀκεῖνος γελῶν εἶπεν „ ἀληθῆ μὲν ταῦτα φῇς , τέκνον · ἓν δʼ οἶδα ( e ) , ὡς , ἐπειδὰν κυνὸς ὑλακὴν ἀκούσω , αὐτίκα πρὸς φυγὴν οὐκ οἶδʼ ὅπως ἐκφέρομαι . 156b Ἔλαφον ἡ μήτηρ ἐνουθέτει „ τί ταῦτα ; “ λέγουσα · „ κέρας , ὦ παῖ , παρὰ τῆς φύσεως εἴληφας , μεγέθει δὲ διενήνοχας σώματος καὶ οὐκ οἶδʼ ὅτι παθὼν ἀποδιδράσκεις ἐπιόντας τοὺς κύνας . “ ταῦτα ἦν , καὶ κυνῶν δρόμος ἠκούετο πόρρωθεν . ἣ δὲ μένειν τῷ παιδὶ παραινέσασα αὐτὴ τῆς φυγῆς προκατήρξατο . 157 Μίμηλόν ἐστι φύσει ζῷον ἡ πίθηκος . μία οὖν ἐπὶ τοῦ αἰγιαλοῦ ἑστῶσα εἶδεν ἐπὶ τοῦ χείλους τῆς θαλάσσης ἡπλωμένον καὶ ἡλιαζόμενον δίκτυον · τοῦτο ἄρασα ἐπειρᾶτο εἰς βυθὸν βαλεῖν . τὸ δὲ ἐπὶ τοῦ τραχήλου εἰληθὲν εἷλκε τὴν μιμὼ κατὰ τοῦ βυθοῦ · ἣ δʼ ἠλάλαζεν ἐγγὺς οὖσα τοῦ θνῄσκειν · „ μηδεὶς ὃ μὴ κατ έμαθε μηδὲ ποιείτω . “ 158 Ὁ λαγωὸς τῇ ἀλώπεκι · ,, ὄντως πολλὰ κερδαίνεις ( e ) , ὅτι ὄνομά σοι κερδώ ἐστιν “ ; ἡ δὲ ἀλώπηξ „ εἰ ἀπιστεῖς “ , ἔφη „ δεῦρο , ἐγὼ ἑστιῶ σε ὃ δʼ ἠκολούθει τοῖς λόγοισι πιστεύσας , καὶ ἦν ἔνδον οὐδὲν ἢ † ὁ λαγωὸς δεῖπνος τῇ ἀλώπεκι . ὁ δὲ λαγωὸς ἔφη · „ σὺν κακῷ μέν , ἀλλʼ ἔμαθόν σου τὸ ὄνομα πόθεν ἐστίν · οὐκ ἀπὸ τοῦ κερδαίνειν , ἀλλʼ ἀπὸ τοῦ δολοῦν . “ 159 Οἱ λύκοι τοῖς κυσὶν εἶπον · διὰ τί ὅμοιοι ἐν πᾶσιν ὄντες οὐχ ὁμοφρονεῖθʼ ἥμιν ὡς ἀδελφοί ; οὐδὲν γὰρ ὑμῶν διαλλάττομεν πλὴν γνώμῃ · καὶ ἡμεῖς μὲν ἐλευθερίᾳ συζῶμεν , ὑμεῖς δὲ τοῖς ἀνθρώποις ὑποκύπτοντες καὶ δουλεύοντες πληγὰς παῤ αὐτῶν ὑπομένετε καὶ κλοιὰ περιτίθεσθε καὶ φυλάττετε τὰ πρόβατα . ὅτε δʼ ἐσθίουσι , μόνα τὰ ὀστᾶ ὑμῖν ἐπιρρίπτουσιν . ἀλλʼ ἐὰν ἥμιν πείθησθε , πάντα τὰ ποίμνιʼ ἔκδοτε καὶ ἕξομεν πάντα κοινὰ εἰς κόρον ἐσθίοντες . “ ὑπήκουσαν οὖν πρὸς ταῦτα οἱ κύνες . οἳ δὲ ἔνδον τῶν σπηλαίων εἰσελθόντες πρότερον τοὺς κύνας διέφθειραν . 160 Ὄνος τὸν ἵππον ἐμακάριζε διὰ τὴν τροφὴν καὶ τὴν θεραπείαν , ἑαυτὸν δὲ ἐταλάνιζε καὶ τὴν ἑαυτοῦ τύχην , ὅτι ἀχθοφορεῖ καὶ ὀλίγη αὐτῷ ἐστιν ἡ τροφή , ὁ δὲ ἵππος κεκοσμημένος τῷ χαλινῷ καὶ προμετωπιδίοις , καὶ κοῦφος αὐτῷ ὁ δρόμος . ταῦτα τοῦ ὄνου λογιζομένου ἐπέστη πολέμου καιρός . καὶ ὁ στρατιώτης μετὰ τῶν ὅπλων ἐπέβη τοῦ ἵππου καὶ μέσον τῶν πολεμίων εἰσίει . καὶ ὁ ἵππος μέσος ] τοῖς ξίφεσιν ἔκειτο τραυματίας καὶ ψυχορραγῶν . μετεβάλετο δὲ τὴν γνώμην ὁ ὄνος καὶ τὸν ἵππον ἠλέησεν . 160a Ὄνος ἵππον ἐμακάριζεν , ὡς ἀφθόνως τρεφόμενον καὶ ἐπιμελῶς , αὐτὸς μηδʼ ἀχύρων ἅλις ἔχων , καὶ ταῦτα πλείστα ταλαιπωρῶν . ἐπεὶ δὲ καιρὸς ἐπέστη πολέμου καὶ ὁ στρατιώτης ἔνοπλος ἀνέβη τὸν ἵππον πανταχόσε τοῦτον ἐλαύνων , καὶ δὴ καὶ μέσον τῶν πολεμίων εἰσήλασε καὶ ὁ ἵππος πληγεὶς ἔκειτο · ταῦτα ἑωρακὼς ὁ ὄνος τὸν ἵππον ἐταλάνιζε . 161 Ὁ Ζεὺς τῇ καμήλῳ κέρατα αἰτούσῃ ( e ? ) καὶ λεγούσῃ ὅτι „ ταῦτά μοι λείπει “ οὐ μοῦνον οὐ δέδωκεν · ἀλλὰ τῶν ὤτων ἀπεστέρησεν .
Lemmas: Πρῶτος λέγω ζῷον πᾶς πλάσσω καί χαρίζομαι αὐτός παρά ὁ θεός ὁ μέν ἀλκή , ὁ δέ τάχος , ὁ δέ πτερόν . ὁ δέ ἄνθρωπος γυμνός ἵστημι λέγω · „ ἐγώ μόνος καταλείπω ἐρῆμος χάρις · “ ὁ δέ Ζεύς λέγω · „ ἀνεπαίσθητος ( e ? ) εἰμί ὁ δωρεά καίτοι ὁ μέγας ὅς παρά θεός δύναμαι καί παρά ἄνθρωπος τυγχάνω · λόγος γάρ ἔχω λαμβάνω , ὁ δυνατός δυνατός καί ὁ ταχύς ταχύς . “ καί τότε ἐπιγιγνώσκω ὁ δῶρον ὁ ἄνθρωπος προσκυνέω καί εὐχαριστέω ( e ) οἴχομαι . 156 Μόσχος πρός ὁ ἔλαφος λέγω · ,, σύ καί μέγεθος μέγας εἰμί ὁ κύων καί ταχύτης διαφέρω καί κέρας πρός ἄμυνα ἔχω · τίς οὖν τοσοῦτος φοβέω ὁ κύων ; καί ὁ ἔλαφος φημί · „ ὅτι μέν οὗτος πᾶς ἔχω οἶδα · ὑλακή δέ εἰ ἀκούω , ὁ λογισμός σκοτάω καί ὅλος ὁ φυγή γίγνομαι . “ 156a νεβρός ποτέ πρός ὁ ἔλαφος λέγω · πατέρας , σύ καί μέγας ( e ? ) καί ταχύς κύων φύω ( i ? ) καί κέρας πρός οὗτος ( e ) ὑπερφυής φέρω πρός ἄμυνα . τίς δήποτε οὖν οὕτως οὗτος φοβέω ; ἐκεῖνος γελάω λέγω „ ἀληθής μέν οὗτος φημί , τέκνον · εἷς δέ οἶδα ( e ) , ὡς , ἐπειδάν κύων ὑλακή ἀκούω , αὐτίκα πρός φυγή οὐ οἶδα ὅπως ἐκφέρω . 156b Ἔλαφος ὁ μήτηρ νουθετέω „ τίς οὗτος ; “ λέγω · „ κέρας , ὦ παῖς , παρά ὁ φύσις λαμβάνω , μέγεθος δέ διαφέρω σῶμα καί οὐ οἶδα ὅτι πάσχω ἀποδιδράσκω ἐπέρχομαι ὁ κύων . “ οὗτος εἰμί , καί κύων δρόμος ἀκούω πρόσωθεν . ὁ δέ μένω ὁ παῖς παραινέω αὐτός ὁ φυγή προκατάρχομαι . 157 Μιμηλός εἰμί φύσις ζῷον ὁ πίθηκος . εἷς οὖν ἐπί ὁ αἰγιαλός ἵστημι ὁράω ἐπί ὁ χεῖλος ὁ θάλασσα ἁπλόω καί ἡλιάζομαι δίκτυον · οὗτος ἀείρω πειράω εἰς βυθός βάλλω . ὁ δέ ἐπί ὁ τράχηλος εἴλω ἕλκω ὁ μιμώ κατά ὁ βυθός · ὁ δέ λαλάζω ἐγγύς εἰμί ὁ θνῄσκω · „ μηδείς ὁ μή κατά μανθάνω μηδέ ποιέω . “ 158 ὁ λαγώς ὁ ἀλώπηξ · ,, ὄντως πολύς κερδαίνω ( e ) , ὅτι ὄνομα σύ κερδώ εἰμί “ ; ὁ δέ ἀλώπηξ „ εἰ ἀπιστέω “ , φημί „ δεῦρο , ἐγώ ἑστιάω σύ ὁ δέ ἀκολουθέω ὁ λόγος πιστεύω , καί εἰμί ἔνδον οὐδείς ἤ † ὁ λαγώς δεῖπνον ὁ ἀλώπηξ . ὁ δέ λαγώς φημί · „ σύν κακός μέν , ἀλλά μανθάνω σύ ὁ ὄνομα πόθεν εἰμί · οὐ ἀπό ὁ κερδαίνω , ἀλλά ἀπό ὁ δολόω . “ 159 ὁ λύκος ὁ κύων λέγω · διά τίς ὅμοιος ἐν πᾶς ο οὐ ὁμοφρονέω ἐγώ ὅς ἀδελφός ; οὐδείς γάρ σύ διαλλάσσω πλήν γνώμη · καί ἐγώ μέν ἐλευθερία συζάω , σύ δέ ὁ ἄνθρωπος ὑποκύπτω καί δουλεύω πληγή παρά αὐτός ὑπομένω καί κλοιός περιτίθημι καί φυλάσσω ὁ πρόβατον . ὅτε δέ ἐσθίω , μόνος ὁ ὀστέον σύ ἐπιρριπτέω . ἀλλά ἐάν ἐγώ πείθω , πᾶς ὁ ποίμνιον ἐκδίδωμι καί ἔχω πᾶς κοινός εἰς κόρος ἐσθίω . “ ὑπακούω οὖν πρός οὗτος ὁ κύων . ὁ δέ ἔνδον ὁ σπήλαιο εἰσέρχομαι πρότερος ὁ κύων διαφθείρω . 160 ὄνος ὁ ἵππος μακαρίζω διά ὁ τροφή καί ὁ θεραπεία , ἑαυτοῦ δέ ταλανίζω καί ὁ ἑαυτοῦ τύχη , ὅτι ἀχθοφορέω καί ὀλίγος αὐτός εἰμί ὁ τροφή , ὁ δέ ἵππος κοσμέω ὁ χαλινός καί προμετωπίδιος , καί κοῦφος αὐτός ὁ δρόμος . οὗτος ὁ ὄνος λογίζομαι ἐφίστημι πόλεμος καιρός . καί ὁ στρατιώτης μετά ὁ ὅπλον ἐπιβαίνω ὁ ἵππος καί μέσος ὁ πολέμιος εἰσίημι . καί ὁ ἵππος μέσος ] ὁ ξίφος κεῖμαι τραυματίας καί ψυχορραγέω . μεταβάλλω δέ ὁ γνώμη ὁ ἀδών καί ὁ ἵππος ἐλεέω . 160a ὄνος ἵππος μακαρίζω , ὡς ἄφθονος τρέφω καί ἐπιμελής , αὐτός μηδέ ἄχυρος ἅλις ἔχω , καί οὗτος πλεῖστος ταλαιπωρέω . ἐπεί δέ καιρός ἐφίστημι πόλεμος καί ὁ στρατιώτης ἔνοπλος ἀναβαίνω ὁ ἵππος πανταχόσε οὗτος ἐλαύνω , καί δή καί μέσος ὁ πολέμιος εἰσελαύνω καί ὁ ἵππος πλήσσω κεῖμαι · οὗτος ὁράω ὁ ἀδών ὁ ἵππος ταλανίζω . 161 ὁ Ζεύς ὁ κάμηλος κέρας αἰτέω ( e ? ) καί λέγω ὅτι „ οὗτος ἐγώ λείπω “ οὐ μόνος οὐ δίδωμι · ἀλλά ὁ οὖς ἀποστερέω .