valerius-babrius.mythiambi-aesopici 1.2.190
a Ἦν τις χαλκεὺς κυνάριον ἔχων · τούτου χαλκεύοντος , τὸ κυνάριον ἐκοιμᾶτο · καὶ αὖ πάλιν ἐσθίοντος , οὐχ ὁμοίως ἐκοιμᾶτο οὗτος ἐπέρριψεν ὀστοῦν τι λαλῶν · ,, ταλαίπωρον κυνάριον ὑπνῶδες , τι σοι ποιήσω ὄκνῳ κατεχομένῳ ; ὅτε μὲν γὰρ τὸ ἀκμόνιόν προσκρούσω , ἐπανακλίνεις σαυτὸν ἐπὶ κραββάτου · ὅτε δὲ πάλιν τοὺς ὀδόντας κινήσω , εὐθὺς ἐγείρῃ καὶ τὴν κέρκον μοι σείεις . “ 191 Χερσαῖος μῦς βατράχῳ κακῇ μοίρῃ ἐφιλιώθη . ὁ δὲ βάτραχος κακῶς βουλευσάμενος τὸν πόδα τοῦ μυὸς τῷ ἑαυτοῦ ποδὶ συνέδησε . καὶ πρῶτον μὲν ἐπὶ τὰς χώρας ἦλθον σῖτον δειπνήσοντες · ἔπειτα δὲ τῷ χείλει τῆς λίμνης πλησιάσαντες ὁ μὲν βάτραχος τὸν μῦν εἰς τὸν βυθὸν κατῆγεν , αὐτὸς βρυάζων ὕδατι καὶ αὖθις ἐκκύψας τὸ βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοὰξ ἀνακράζων . ὁ δʼ ἄθλιος μῦς ὕδατι φυσηθεὶς ἐτεθνήκει ( e ) · ἐπέπλει δὲ τῷ ποδὶ τοῦ βατράχου συνδεδεμένος . ἴκτινος δὲ τοῦτον ἰδὼν τοῖς ὄνυξιν ἥρπασεν · βάτραχος δὲ δεσμώτης ἐπηκολούθει δεῖπνον αὐτὸς ἰκτίνῳ γενόμενος . 192 Χειμών ποι᾿ ἄνθρωπόν τινα ἐν ὄρει κατέλαβεν . ὃ δὲ καπνὸν ἐν τῇ ἄκρᾳ τοῦ ὅρους ἐκ πέτρας τινὸς ἀνιόντα ἰδών , ἔνθα Σάτυρος οὓς λέγουσι παίκτας ( e ? ) κατῴκει , ἀπῆλθεν . αὐτὸς δὲ τὸν ξένον οἰκτείρας ( e ? ) ἐπεισῆγεν ὃ δὲ πολλὰ ῥιγῶν τῇ πνοῇ τοῦ στόματος τὰς χεῖρας ἐπεθέρμανεν · κἀκεῖνος αὐτῷ θερμὰ μὲν φαγεῖν δέδωκε καὶ θερμὰ πιεῖν καὶ πυρὶ κατέθαλπεν · ὡς δὲ ἵδρωσε , τῇ πνοῇ πάλιν τὰς χεῖρας κατέψυχεν . ὁ δὲ Σάτυρος τοῦτον ἐξῆγε , κακοῦ “ λέγων ξένου γὰρ οὐκ ἔχω χρείην , ὃς ποτὲ μὲν θερμόν , ποτὲ δὲ ψυχρὸν ἐκ τοῦ στόματος ἀσθμαίνε “ ( e ) . 192a Ἄνθρωπόν ποτε λέγεται πρὸς Σάτυρον φιλίαν σπείσασθαι · καὶ δὴ χειμῶνος καταλαβόντος καὶ ψύχους γενομένου ὁ ἄνθρωπος τὰς χεῖρας τῷ στόματι ἐπέπνει · τοῦ δὲ Σατύρου τὴν αἰτίαν ἐρομένου διʼ ἣν τοῦτο πράττει , ἔλεγεν , ὅτι θερμαίνει τὰς χεῖρας διὰ τὸ κρύος . ὕστερον δὲ παρατεθείσης αὐτοῖς τραπέζης καὶ προσφαγήματος ( cf . 133 , 4 ) θερμοῦ σφόδρα ὄντος , ὁ ἄνθρωπος ἀναιρούμενος κατὰ μικρὸν τῷ στόματι μὲν προσέφερε τοῦτο κἀφύσα . πυνθανομένου δὲ πάλιν τοῦ Σατύρου , τί τοῦτο ποιεῖ ; ἔφασκε καταψύχειν ( e ? ) τὸ ἔδεσμα , ἐπεὶ λίαν θερμόν ἐστι · κἀκεῖνος ἔφη πρὸς αὐτόν ,, ἀλλʼ ἀποτάσσομαί σου τῇ φιλίᾳ , οὗτος , ὅτι ἐκ τοῦ αὐτοῦ στόματος τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρὸν ἐξιεῖς . 193 Χύτραν ὀστρακίνην καὶ χαλκῆν ποταμὸς κατέφερεν · ἡ δὲ ὀστρακίνη τῇ χαλκῇ ἔλεγε · ,, μακρόθεν μου κολύμβα καὶ μὴ πλησίον · ἐὰν γάρ μοι σὺ προσψαύσῃς ( e ) , κατακλῶμαι ( e ) , ἐγώ τε κἂν σοι μὴ θέλουσα προσψαύσω . “ 194 Ὥδευέ ποτε λέων σὺν ἀνθρώπῳ , ἕκαστος αὐτῶν τοῖς λόγοις ἐκαυχήθη . καὶ δὴ ἐν τῇ ὁδῷ ἦν ἀνδρὸς πετρίνη στήλη ( e ) λέοντα πνίγοντος . ὁ δὲ ἀνὴρ ὑποδείξας τῷ λέοντι ἔφη ,, ὁρᾷς σύ , πῶς ἐσμεν ὑμῶν κρείττονες ; κἀκεῖνος εἶπεν ὑπομειδιάσας · ,, εἰ λέοντες ᾔδεισαν γλύφειν , πολλοὺς ἂν ἄνδρας εἶδες † ὑποκάτω λέοντος . “ 195 Δύο φίλοι τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἐβάδιζον . καὶ δὴ ἄρκτου αὐτοῖς συναντησάσης , ὃ μὲν εἷς φοβηθεὶς ἐπί τι δένδρον ἀναβὰς ἐκρύβη ἐν αὐτῷ · ὁ δὲ ἕτερος περιγενέσθαι αὐτῆς μὴ δυνηθεὶς μόνος , ὡς εἶδεν αὑτὸν κυριευσόμενον παρὰ τῆς ἄρκτου , πεσὼν ἐπὶ τὴν γῆν προσεποιεῖτο τεθνάναι . ἐλθούσης ( e ? ) δὲ αὐτῆς ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ , ὠσφραίνετο διὰ τοῦ ῥύγχους τῶν ἀκοῶν αὐτοῦ καὶ τῶν φρενῶν . ὃ δὲ τὰς ἀναπνοὰς αὑτοῦ ἐκράτει εὐτόνως . ἡ δὲ ἄρκτος ὑπολαβοῦσα νεκρὸν αὐτὸν ὑπάρχειν ἀπῄει · φασὶ γὰρ ὅτι νεκροῦ ἡ ἄρκτος οὐχ ἅπτεται . ἀπαλλαγείσης δὲ αὐτῆς ὁ ἕτερος καταβὰς ἀπὸ τοῦ δένδρου ἐπυνθάνετο , τί ἂν πρὸς τὸ οὖς ἐλάλει αὐτῷ ἡ ἄρκτος . ὃ δὲ εἶπεν ὅτι ,, ἔφη πρός με ἡ ἄρκτος ὥστε ἀπὸ τοῦ νῦν τοιούτοις μὴ συνοδοπορεῖν φίλοις , οἳ ἐν κινδύνοις οὐ παραμένουσιν . “ 196 Χῆνες καὶ γέρανοι τὸν αὐτὸν λειμῶνα ἐνέμοντο . ἐπιφανέντων δὲ αὐτοῖς θηρευτῶν , οἱ μὲν γέρανοι ἐλαφροὶ ὄντες ἀπέπτησαν καὶ διεσώθησαν · αἱ δὲ χῆνες μείνασαι διὰ τὸ βάρος τῶν σωμάτων συνελήφθησαν . 197 Τοῦ Διὸς γάμους ποιοῦντος ( i ) πάντα τὰ ζῷα ἀνήνεγκαν δῶρα ἕκαστον κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν . ὄφις δὲ ἕρπων ῥόδον λαβὼν ἐν τῷ στόματι ἀνέβη . ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ Ζεὺς ἔφη · ,, τῶν ἄλλων πάντων τὰ δῶρα λαμβάνω , ἀπὸ δὲ τοῦ σοῦ στόματος οὐ λαμβάνω . “ 198 Γεωργός τις χρυσίον εὑρὼν ἐν γαίῃ σκάπτων ἔστεφε τὴν Γῆν καθʼ ἡμέραν , ὡς εὐεργετηθεὶς ὑπʼ αὐτῆς . τούτῳ δὲ ἐπιστᾶσα ἡ Τύχη φησίν ,, οὗτος , τί τῇ Γῇ τἀμὰ δῶρα † προστίθης ἅπερ ἐγώ σοι δέδωκα , πλουτίσαι βουλομένη σε ; ἂν γὰρ ὁ καιρὸς μεταλλάξῃ ( e ) τὴν φύσιν , καὶ εἰς ἄλλας χεῖρας τοῦτό σοι τὸ χρυσίον ἔλθοι , οἶδ’ ὅτι τηνικαῦτα ἐμὲ τὴν Τύχην μέμψῃ ( e ) . 199 Λύκος θεασάμενος αἶγα ἐπί τινος κρημνώδους ( e ) ἄντρου νεμομένην ἐπειδὴ οὐκ ἐδύνατο αὐτῆς ἐφικέσθαι , κάτω παρῄνει αὐτῇ καταβῆναι μὴ καὶ πέσῃ λαθοῦσα , λέγων ὡς ἀμείνων ὁ παῤ αὐτῷ λειμών , ἐπεὶ καὶ πόας σφόδρα εὐανθής · δὲ ἀπεκρίθη πρὸς αὐτόν ,, ἀλλʼ οὐκ ἐμὲ ἐπὶ νομὴν καλεῖς , αὐτὸς δὲ τροφῆς ἀπορεῖς . “ 200 Κορώνη διψῶσα προσῆλθεν ἐπὶ ὑδρίαν καὶ ταύτην ἐβιάζετο ἀνατρέψαι . ἀλλʼ ὅτι ἰσχυρῶς ἑστήκει οὐκ ἠδύνατο αὐτὴν καταβάλλειν , ἀλλὰ μεθόδῳ ἐπέτυχεν ὃ ἠθέλησεν · ἔπεμπε γὰρ ψήφους εἰς τὴν ὑδρίαν καὶ τούτων τὸ πλῆθος ἀπὸ κάτωθεν τὸ ὕδωρ ἄνω ὑπερέχεεν , καὶ οὕτως ἡ κορώνη τὴν ἰδίαν δίψαν κατέπαυσεν . 201 Ὄνος κηπωρῷ δουλεύων ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν ἤσθιε , πολλὰ δʼ ἐμόχθει , ηὔξατο τῷ Διῒ ὅπως τοῦ κηπωροῦ αὐτὸν ἀπαλλάξῃ ( e ) καὶ ἑτέρῳ δεσπότῃ αὐτὸν ἐκδώσει ( e ? ) . Ὁ δὲ Ζεὺς Ἑρμῆν πέμψας ἐκέλευσεν αὐτὸν εἰς κεραμέα πωλῆσαι · πάλιν δὲ αὐτοῦ δυσφοροῦντος ἐπειδὴ πολὺ πλέον ἀχθοφορεῖν ἠναγκάζετο ἐν τῷ πηλῷ καὶ τῇ πλινθείᾳ ( e ) , πάλιν τὸν Δία ἀμεῖψαι τὸν δεσπότην ἱκέτευε . ὁ δὲ Ζεὺς παρεσκεύασε πραθῆναι ( e ? ) αὐτὸν εἰς βυρσοδέψην . εἰς χείρονα τοίνυν τῶν προτέρων δεσπότην ἐμπεσών καὶ ὁρῶν τὰ παῤ αὐτοῦ πραττόμενα , μετὰ στεναγμῶν ἔφη · ,, οἴμοι τῷ ταλαιπώρῳ ( e ) · βέλτιον ἦν μοι παρὰ τοῖς προτέροις δεσπόταις μένειν · οὗτος γάρ , ὡς ὁρῶ , καὶ τὸ δέρμα μοῦ κατεργάσεται . “ 202 Ἀλώπηξ φραγμὸν ἀναβαίνουσα ἐπειδὴ ὀλισθαίνειν ἔμελλεν βάτου ἐπελάβετο πρὸς βοήθειαν . ξυσθεῖσα δὲ τὸ πέλμα καὶ δεινῶς πληγωθεῖσα εἶπε πρὸς αὐτήν ,, αἲ ἐμέ ! καταφυγοῦσα γὰρ ἐπὶ σὲ ὡς ἐπὶ βοήθειαν , χεῖρόν μοι ἐχρήσω ( e ) . “ ,, ἀλλʼ ἐσφάλης , ὦ φίλη “ φησὶν ἡ βάτος ,, ἐμοῦ ἐπιλαβέσθαι βουληθεῖσα , ἥτις ( e ) πάντων ἐπιλαμβάνεσθαι εἴωθα . “ 203 Ἔλαφος διωκομένη ὑπὸ κυνηγῶν ἐκρύπτεθʼ ὑπό τινʼ ἄμπελον · διελθόντων δὲ τῶν κυνηγῶν στραφεῖσα τὰ φύλλα τῆς ἀμπέλου κατήσθιεν . εἷς δέ τις τῶν κυνηγῶν στραφεὶς καὶ θεασάμενος ᾧ εἶχεν ἀκοντίῳ βαλὼν ( e ? ) ἔτρωσεν αὐτήν · ἢ δὲ μέλλουσα τελευτᾶν στενάξασα πρὸς ἑαυτὴν ἔφη · ,, δίκαια πάσχω ὅτι τὴν σώσασάν με ἄμπελον ἠδίκησα . “
Lemmas: a Ἦς τις χαλκεύς κυνάριον ἔχω · οὗτος χαλκεύω , ὁ κυνάριον κοιμάω · καί αὖ πάλιν ἐσθίω , οὐ ὅμοιος κοιμάω οὗτος ἐπιρρίπτω ὀστέον τίς λαλέω · ,, ταλαίπωρος κυνάριον ὑπνώδης , τίς σύ ποιέω ὄκνος κατέχω ; ὅτε μέν γάρ ὁ ἀκμόνιον προσκρούω , ἐπανακλίνω σεαυτοῦ ἐπί κράββατος · ὅτε δέ πάλιν ὁ ὀδούς κινέω , εὐθύς ἐγείρω καί ὁ κέρκος ἐγώ σείω . “ 191 Χερσαῖος μῦς βάτραχος κακός μοῖρα φιλιόω . ὁ δέ βάτραχος κακῶς βουλεύω ὁ πόδας ὁ μῦς ὁ ἑαυτοῦ πούς συνδέω . καί πρῶτος μέν ἐπί ὁ χώρα ἔρχομαι σῖτος δειπνέω · ἔπειτα δέ ὁ χεῖλος ὁ λίμνη πλησιάζω ὁ μέν βάτραχος ὁ μῦς εἰς ὁ βυθός κατάγω , αὐτός βρυάζω ὕδωρ καί αὖθις ἐκκύπτω ὁ βρεκεκεκέξ κοάξ κοάξ ἀνακράζω . ὁ δέ ἄθλιος μῦς ὕδωρ φυσάω θνῄσκω ( e ) · ἐπιπλέω δέ ὁ πούς ὁ βάτραχος συνδέω . ἴκτινος δέ οὗτος ὁράω ὁ ὄνυξ ἁρπάζω · βάτραχος δέ δεσμώτης ἐπακολουθέω δεῖπνον αὐτός ἴκτινος γίγνομαι . 192 χειμών ποιός ἄνθρωπος τις ἐν ὄρος καταλαμβάνω . ὁ δέ καπνός ἐν ὁ ἄκρος ὁ ὅρος ἐκ πέτρα τις ἀνέρχομαι ὁράω , ἔνθα Σάτυρος ὅς λέγω παίκτης ( e ? ) κατοικέω , ἀπέρχομαι . αὐτός δέ ὁ ξένος οἰκτίρω ( e ? ) ἐπεισάγω ὁ δέ πολύς ῥιγόω ὁ πνοή ὁ στόμα ὁ χείρ ἐπιθερμαίνω · ἐκεῖνος αὐτός θερμός μέν ἐσθίω δίδωμι καί θερμός πίνω καί πῦρ καταθάλπω · ὡς δέ ἱδρόω , ὁ πνοή πάλιν ὁ χείρ καταψύχω . ὁ δέ Σάτυρος οὗτος ἐξάγω , κακός “ λέγω ξένος γάρ οὐ ἔχω χρεία , ὅς ποτέ μέν θερμός , ποτέ δέ ψυχρός ἐκ ὁ στόμα ἀσθμαίνω “ ( e ) . 192a Ἄνθρωπος ποτέ λέγω πρός Σάτυρος φίλιος σπένδω · καί δή χειμών καταλαμβάνω καί ψῦχος γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος ὁ χείρ ὁ στόμα ἐπιπνέω · ὁ δέ Σάτυρος ὁ αἰτία ἔρομαι διά ὅς οὗτος πράσσω , λέγω , ὅτι θερμαίνω ὁ χείρ διά ὁ κρύος . ὕστερον δέ παρατίθημι αὐτός τράπεζα καί προσφάγημα ( cf . 133 , 4 ) θερμός σφόδρα εἰμί , ὁ ἄνθρωπος ἀναιρέω κατά μικρός ὁ στόμα μέν προσφέρω οὗτος ἀφύω . πυνθάνομαι δέ πάλιν ὁ Σάτυρος , τίς οὗτος ποιέω ; φάσκω καταψύχω ( e ? ) ὁ ἔδεσμα , ἐπεί λίαν θερμός εἰμί · ἐκεῖνος φημί πρός αὐτός ,, ἀλλά ἀποτάσσω σύ ὁ φίλιος , οὗτος , ὅτι ἐκ ὁ αὐτός στόμα ὁ θερμός καί ὁ ψυχρός ἐξίημι . 193 Χύτρα ὀστράκινος καί χάλκεος ποταμός καταφέρω · ὁ δέ ὀστράκινος ὁ χάλκεος λέγω · ,, μακρόθεν ἐγώ κολυμβάω καί μή πλησίος · ἐάν γάρ ἐγώ σύ προσψαύω ( e ) , κατακλάω ( e ) , ἐγώ τε κἀν σύ μή ἐθέλω προσψαύω . “ 194 ὁδεύω ποτός λέων σύν ἄνθρωπος , ἕκαστος αὐτός ὁ λόγος καυχάομαι . καί δή ἐν ὁ οὐδός εἰμί ἀνήρ πέτρινος στήλη ( e ) λέων πνίγω . ὁ δέ ἀνήρ ὑποδείκνυμι ὁ λέων φημί ,, ορώ σῦς , πῶς εἰμί σύ ἀγαθός ; ἐκεῖνος λέγω ὑπομειδιάω · ,, εἰ λέων οἶδα γλύφω , πολύς ἄν ἀνήρ ὁράω † ὑποκάτω λέων . “ 195 δύο φίλος ὁ αὐτός ὁδός βαδίζω . καί δή ἄρκτος αὐτός συναντάω , ὁ μέν εἷς φοβέω ἐπί τίς δένδρον ἀναβαίνω κρύπτω ἐν αὐτός · ὁ δέ ἕτερος περιγίγνομαι αὐτηες͂ς μή δύναμαι μόνος , ὡς ὁράω ἑαυτοῦ κυριεύω παρά ὁ ἄρκτος , πίπτω ἐπί ὁ γῆ προσποιέω θνήσκω . ἔρχομαι ( e ? ) δέ αὐτηες͂ς ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός , ὀσφραίνομαι διά ὁ ῥύγχος ὁ ἀκοή αὐτός καί ὁ φρήν . ὁ δέ ὁ ἀναπνοή αὐτός κρατέω εὔτονος . ὁ δέ ἄρκτος ὑπολαμβάνω νεκρός αὐτός ὑπάρχω ἀπέρχομαι · φημί γάρ ὅτι νεκρός ὁ ἄρκτος οὐ ἅπτω . ἀπαλλάσσω δέ αὐτηες͂ς ὁ ἕτερος καταβαίνω ἀπό ὁ Δένδρος πυνθάνομαι , τίς ἄν πρός ὁ οὖς λαλέω αὐτός ὁ ἄρκτος . ὁ δέ λέγω ὅτι ,, φημί πρός ἐγώ ὁ ἄρκτος ὥστε ἀπό ὁ νῦν τοιοῦτος μή συνοδοεπορον φίλος , ὅς ἐν κίνδυνος οὐ παραμένω . “ 196 χήν καί γέρανος ὁ αὐτός λειμών νέμω . ἐπιφαίνω δέ αὐτός θηρευτής , ὁ μέν γέρανος ἐλαφρός ο ἀποπέτομαι καί διασῴζω · ὁ δέ χήν μένω διά ὁ βάρος ὁ σῶμα συλλαμβάνω . 197 Τώς Ζεύς γάμος ποιέω ( i ) πᾶς ὁ ζῷον ἀναφέρω δῶρον ἕκαστος κατά ὁ ἴδιος δύναμις . ὄφις δέ ἕρπω ῥόδον λαμβάνω ἐν ὁ στόμα ἀναβαίνω . ὁράω δέ αὐτός ὁ Ζεύς φημί · ,, ὁ ἄλλος πᾶς ὁ δῶρον λαμβάνω , ἀπό δέ ὁ σός στόμα οὐ λαμβάνω . “ 198 Γεωργός τις χρυσίον εὑρίσκω ἐν γαῖα σκάπτω στέφω ὁ Γῆ κατά ἡμέρα , ὡς εὐεργετέω ὑπό αὐτηες͂ς . οὗτος δέ ἐφίστημι ὁ Τύχη φημί ,, οὗτος , τίς ὁ Γῆ ἐμός δῶρον † προστίθημι ὅς ἐγώ σύ δίδωμι , πλουτίζω βούλομαι σύ ; ἄν γάρ ὁ καιρός μεταλλάσσω ( e ) ὁ φύσις , καί εἰς ἄλλος χείρ τούτος σύ ὁ χρυσίον ἔρχομαι , οἶδα ὅτι τηνικαῦτα ἐγώ ὁ Τύχη μέμφομαι ( e ) . 199 Λύκος θεάομαι αἴξ ἐπί τις κρημνώδης ( e ) ἄντρον νέμω ἐπεί οὐ δύναμαι αὐτηες͂ς ἐφικνέομαι , κάτω παραινέω αὐτός καταβαίνω μή καί πίπτω λανθάνω , λέγω ὡς ἀγαθός ὁ παρά αὐτός λειμών , ἐπεί καί πόα σφόδρα εὐανθής · δέ ἀποκρίνομαι πρός αὐτός ,, ἀλλά οὐ ἐγώ ἐπί νομή καλέω , αὐτός δέ τροφή ἀπορέω . “ 200 Κορώνη διψάω προσέρχομαι ἐπί ὑδρία καί οὗτος βιάζω ἀνατρέπω . ἀλλά ὅτι ἰσχυρός ἵστημι οὐ δύναμαι αὐτός καταβάλλω , ἀλλά μέθοδος ἐπιτυγχάνω ὁ ἐθέλω · πέμπω γάρ ψῆφος εἰς ὁ ὑδρία καί οὗτος ὁ πλῆθος ἀπό κάτωθεν ὁ ὕδωρ ἄνω ὑπερέχω , καί οὕτως ὁ κορώνη ὁ ἴδιος δίψα καταπαύω . 201 ὄνος κηπωρός δουλεύω ἐπεί ὀλίγος μέν ἐσθίω , πολύς δέ μοχθέω , εὔχομαι ὁ Ζεύς ὅπως ὁ κηπωρόν αὐτός ἀπαλλάσσω ( e ) καί ἕτερος δεσπότης αὐτός ἐκδίδωμι ( e ? ) . ὁ δέ Ζεύς Ἑρμῆς πέμπω κελεύω αὐτός εἰς κεραμεύς πωλέω · πάλιν δέ αὐτός δυσφορέω ἐπεί πολύς πλείων ἀχθοφορέω ἀναγκάζω ἐν ὁ πηλός καί ὁ πλινθεία ( e ) , πάλιν ὁ Ζεύς ἀμείβω ὁ δεσπότης ἱκετεύω . ὁ δέ Ζεύς παρασκευάζω πιπράσκω ( e ? ) αὐτός εἰς βυρσοδέψης . εἰς χείρων τοίνυν ὁ πρότερος δεσπότης ἐμπίπτω καί ὁράω ὁ παρά αὐτός πράσσω , μετά στεναγμός φημί · ,, οἴμοι ὁ ταλαίπωρος ( e ) · ἀγαθός ἄν ἐγώ παρά ὁ πρότερος δεσπότης μένω · οὗτος γάρ , ὡς ὁράω , καί ὁ δέρμα ἐγώ κατεργάζομαι . “ 202 Ἀλώπηξ φραγμός ἀναβαίνω ἐπεί ὀλισθάνω μέλλω βάτος ἐπιλαμβάνω πρός βοήθεια . ξύω δέ ὁ πέλμα καί δεινός πλήσσω λέγω πρός αὐτός ,, αἴ ἐγώ ! καταφεύγω γάρ ἐπί σύ ὡς ἐπί βοήθεια , χείρων ἐγώ χράω ( e ) . “ ,, ἀλλά σφάλλω , ὦ φίλος “ φημί ὁ βάτος ,, ἐγώ ἐπιλαμβάνω βούλομαι , ὅστις ( e ) πᾶς ἐπιλαμβάνω εἴωθα . “ 203 Ἔλαφος διώκω ὑπό κυνηγός κρύπτω ὑπό τις ἄμπελος · διέρχομαι δέ ὁ κυνηγός στρέφω ὁ φύλλο ὁ ἄμπελος κατεσθίω . εἷς δέ τις ὁ κυνηγός στρέφω καί θεάομαι ὅς ἔχω ἀκόντιον βάλλω ( e ? ) τιτρώσκω αὐτός · ἤ δέ μέλλω τελευτάω στενάζω πρός ἑαυτοῦ φημί · ,, δίκαιος πάσχω ὅτι ὁ σῴζω ἐγώ ἄμπελος ἀδικέω . “