valerius-babrius.mythiambi-aesopici 1.2.161
ª Ὁ Ζεὺς δήποτε αἰτούσῃ τῇ καμήλῳ κέρατα ἔχειν καὶ τοσαῦτα λεγούσῃ · „ λύπη μοι πολὺ ὑπάρχει διὰ τοῦτο · “ οὐκ ἐπέδωκεν , ἀλλά γε καὶ τῶν ὤτων ἀπεστέρησε πολλὰ αὐτὸς χωλάνας . 161b ἶδεν εἰς ταῦρον ἡ κάμηλος καὶ κεράτων ἐπεθύμει μεταλαβεῖν · προσελθοῦσα οὖν τῷ Διῒ κερῶν ᾔτει ( e ) τυχεῖν . ὃ δὲ τὴν ἀπληστίαν μισήσας Ἑρμῇ κελεύει προσαφελέσθαι τῶν ὤτων . ὅθεν καμήλῳ ταῦτα τοῦ λοιποῦ καταδεέστερα σώματος . 162 Ὄνος πλατείης ἐκτραπεὶς ἐπὶ κρημνὸν ἐφέρετο . τοῦ δὲ ὀνηλάτου ἐπιβοῶντος „ ἄθλιε , ποῦ φέρῃ ; “ καὶ τῆς οὐρᾶς ἐπιλαβομένου καὶ ἕλκοντος πρὸς ἑαυτὸν τῆς εἰς τὸ πρόσω φορᾶς ὁ ὄνος οὐχ ἵστατο . ὃ δʼ ἔτι μᾶλλον ὠθήσας αὐτὸν ἔφη ,, ὕπαγε , νίκα τὴν κακὴν νίκην ἐν τῷ ἀναθέματι · 163 Ὄνῳ τις ἐπιθεὶς ξόανον ἦγε κωμήτης . πολλοὶ δὲ τοῦτο προσεκύνουν συναντώντων ὁ δὲ ὄνος τυφωθεὶς νομίζων αὑτὸν προσκυνεῖν τοὺς ἀγροίκους ( e ) σκιρτῶν ἔμελλε τὸν θεὸν καταρρίψειν . ἀλλὰ τοῦτον ξύλω παίων ( e ) ὁ δεσπότης εἶπεν · „ ὄνος εἶ θεὸν φέρων σὺ κοὐ θεοῖς ἶσος . “ 164 Ὅτε δρῦς ἔφυεν ἰξόν , ὀρνέων λύμην , ἡ φρονιμωτάτη χελιδὼν εἶπε πᾶσιν ὀρνέοις τοῦτο κωλύσειν ( e ) . τὰ δʼ ὡς φρονοῦσαν οὐδὲν ἠμέλει ταύτην . τότε δʼ ἡ χελιδὼν ἱκέτευεν ἀνθρώπους σύνοικον αὑτὴν εἰσδέξασθαι . διὰ τοῦτο μόνης αὐτῆς τοῖς πτεροῖς ἰξὸς οὐδέποτε ἐκολλήθη ( e ? ) . 165 Οὔπω κολυμβᾶν παῖς μαθὼν θέρους ὥρῃ ποταμὸν διειδῆ καὶ καλὸν θεωρήσας ἔρριψʼ ἑαυτὸν γυμνὸν ὡς κολυμβήσων . τὸ ῥεῦμα δʼ αὐτὸν καὐτὸ τὸ βάθος οὐκ εἴα στῆναι · τὸ δὲ βουκόλον ἐφώνει ἀπὸ τῆς ὄχθης τὰς χεῖρας ἐκτείνειν ( e ) . ὃ δὲ τολμηρὸν ἐκάλει καὶ οὐκ ἐδίδου χεῖρα . τὸ δὲ εἶπεν · „ ἄρτι μοι βοήθει · ἕξεις δὲ καιρὸν ἐλέγχειν ὅτε σώσεις με . “ 166 Οὔπω χαλινὸν ἵππος ἱππέως ᾔδει οὐδὲ νῶτον ἀνθρώπῳ ( e ) παρεῖχε πρὸς καθέδραν . σῦς δὲ αὐτὸν ἄγριος ( i ? ) ἔβλαπτε τὴν χλόην ἣν ἐνέμετο κόπτων ( e ? ) καὶ κατορύσσων καὶ τὸ ὕδωρ ταράσσων ἔνθα † ἔπινε . διὰ τοῦτο ὅμουρος ἵππος πρὸς ἄμυναν τοῦ ἠδικηκότος συὸς διεγερθεὶς φιλίαν ἐσπείσατο μετὰ ἀνδρὸς ποικίλου · βοηθεῖν δὲ ἔλεγεν αὐτῷ καὶ ἐκδικήσειν κατὰ τοῦ βλάπτοντος ἐχθροῦ . ὃ δὲ εἶπεν · „ ὅρκῳ πίστωσόν με , ὃ λέγω σοι , ποιήσειν ( e ? ) . ὁ δὲ ἵππος ἐπείσθι . ὃ δὲ εἶπεν · „ οὐ δυνατόν με πεζὸν ὄντα καταπολεμῆσαι τοῦτον · ἀλλʼ ἐὰν χαλινὸν δέξῃ ( e ? ) καὶ τοῖς † νώτοις βαστάσῃς . καὶ δῷς ὅπως σε κάμπτω καὶ τρέχοντα κωλύω ἐλπίζω τότε τὸν σῦν εὐκόλως ἀναιρήσειν . ὁ δὲ ἵππος ὑπὸ ὀργῆς τὰς φρένας τυφλωθείς , παρέδωκεν ἑαυτὸν καὶ ὑπὸ τοῦ δοκοῦντος ὠφελεῖν ἐχειρώθη . 167 Ὄφις γεωργοῦ πρὸς θύραισι φωλεύων ἀνεῖλεν αὐτοῦ παῖδα νήπιον τύψας . πένθος δὲ μέγα τοῖς γονεῦσιν ἐγένετο · ὁ πατὴρ δὲ πληγεὶς ὑπὸ τῆς λύπης ( e ) πέλεκυν λαβὼν ἔμελλε τὸν ὄφιν τῆς τρώγλης ( e ) ἐξιόντα πατάξειν · ὡς δʼ ἐξέκυψε ( i ) μικρὸν σπεύσας ( e ) ὁ γεωργὸς τοῦ πλῆξαι ( e ) ἠστόχησε , τὴν πέτραν δὲ μόνην τῆς ὀπῆς κρούσας καὶ διαχαράξας , ἀπῆλθε λογιζόμενος ὡς ἑρπετὸν μῆνιν οὐ φυλάσσει . λαβὼν δὲ ἄρτον καὶ ἅλας πρὸς εἰρήνην ἐκάλει τὸν ὄφιν . ὁ ὄφις δὲ λεπτὸν συρίσας εἶπεν · „ οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἀπάρτι πίστις ἢ φιλία , ἕως ἂν ἐγὼ ταύτην τὴν πέτραν ὁρῶ , σὺ δὲ τὸν τοῦ παιδὸς τάφον . “ 168 Παῖς τις ἀκρίδας θηρεύων καὶ σκορπίον ἤμελλεν ἄραι ὡς γένος ἀκρίδος ὄντα . ὃ δὲ τὸ τοῦ παιδὸς ἀπλοῦν ἰδὼν τοὐραῖον ἱστὰς καὶ τὸ κέντρον ὀξύνας εἶπεν · „ ἄπελθε καὶ σώζου ( e ) , παῖ , μὴ κἀμὲ θηρεύων καὶ πάσας ἃς ἔχεις ἀπολέσῃς · “ 169 Παῖς τις νέμων πρόβατα συνεχῶς ἐπὶ τὸ χῶμα ἀνιὼν ἐβόα · „ λύκος · βοηθεῖτι “ ( e ? ) . οἱ δʼ ἀγρόται τρέχοντες ἐκεῖσε εὕρισκον ψεῦσμα . τοῦ δὲ λύκου ἀληθῶς ἐλθόντος καὶ τοῦ παιδίου βοῶντος οὐδεὶς ἐπίστευσε καὶ ἀπῆλθε πρὸς βοήθειαν . ὁ δὲ λύκος τὰ πρόβατα διέφθειρε . 169ª Παιδίον τὰ πρόβατα νέμον 〈 ὡς 〉 λύκον ἐρχόμενον πρὸς διαφθορὰν ὁρῶν , ἐπικαλούμενον τοὺς ἀγρότας ἔλεγε · „ βοηθεῖτε ὧδε · ἔρχεται λύκος . οἱ δʼ ἀγρόται τρέχοντες τοῦτον εὕρισκον μὴ ἀληθεύειν . τοῦτο δὲ ποιήσαντος πολλάκις εὕρισκον ψευδόμενον . μετὰ δὲ ταῦτα τοῦ λύκου προσελθόντος καὶ τοῦ παιδὸς βοῶντος „ δεῦτε , λύκος “ , οὐκέτι τις ἐπίστευε προσδραμεῖν αὐτῷ καὶ βοηθῆσαι · ὁ δὲ λύκος , εὑρηκὼς ἄδειαν , τὴν ποίμνην πᾶσαν διέφοθειρεν εὐκόλως . 170 Πηρὸν σπάλαξ πέφυκε καὶ τυφλὸν ζῷον · εἷς οὖν τὴν μητέρα θέλων ( i ) φιλῆσαι ἀντὶ τοῦ στόματος τῷ αἰδοίῳ ( e ? ) προσψαύει . τοῦτο δὲ ποιῶν τοὺς ἄλλους ( e ? ) ἀδελφοὺς οὐκ ἔλαθεν . εἷς δὲ αὐτῶν εἶπεν · „ ὡς θέλων τι μέγα ποιῆσαι καὶ πνοῆς ἧς εἶχες ἐστέρησαι δικαίως . “ 171 Ποιμὴν σκύλακα εἴωθε τρέφειν ἐκ τῶν θνησκόντων προβάτων . καὶ δή ποτʼ ἐγγὺς ἀμνάδος νοσησάσης ἱστάμενος εἶδε τὸν κύνα κατηφῆ καὶ δοκοῦντα δακρύειν , καὶ ὁμαλίζων αὐτὸν εἶπε · ,, καλῶς σὺ ποιεῖς συμπαθῶν U+02D8 _ _ _ , πλὴν ἀλλὰ μὴ γένοιτο μηδὲ συμβαίη , ὅπερ θέλεις · “ 172 Ποταμὸς διʼ αὑτοῦ βύρσαν βοείαν φερομένην ἠρώτησε · ,, τίς καλεῖ ; “ τῆς δὲ εἰπούσης ,, σκληρὴ καλοῦμαι “ ἐπικαχλάσας τῷ ῥεύματι εἶπεν · ,, ἄλλο τι ζήτει ( e ) καλεῖσθαι · ἐγὼ γὰρ ἁπαλὴν ἐν βραχεῖ σε ποιήσω . “ 172a Ποταμὸς διʼ αὑτοῦ βύρσαν φερομένην ἰδὼν ἠρώτησε τίς καλεῖται . ἣ δὲ εἶπε ,, ξηρά “ . ἐπικαχλάσας δὲ τῷ ῥεύματι εἶπεν · ,, ἄλλο τι ζήτει ( e ) καλεῖσθαι · ἁπαλὴν γὰρ ἐγὼ ἤδη ταχὺ ποιήσω σε . 173 Ποταμοῦ πλησίον ἄμπελος ἦν · φραγμὸς δὲ ἦν αὐτῇ παλίουροι . πλημμύρας δὲ ὁ ποταμὸς ἐξέσυρε παλίουρον . συνέβη δὲ δράκοντα ταῖς φολίσι συμπλακέντα τῇ παλιούρῳ φέρεσθαι . εἶπε δέ τις ἰδὼν ,, κακὴ μὲν ἡ ναῦς , ἀξίη δὲ τοῦ ναύτου ·
Lemmas: ª ὁ Ζεύς δήποτε αἰτέω ὁ κάμηλος κέρας ἔχω καί τοσοῦτος λέγω · „ λύπη ἐγώ πολύς ὑπάρχω διά οὗτος · “ οὐ ἐπιδίδωμι , ἀλλά γε καί ὁ οὖς ἀποστερέω πολύς αὐτός χωλαίνω . 161b ὁράω εἰς ταῦρος ὁ κάμηλος καί κέρας ἐπιθυμέω μεταλαμβάνω · προσέρχομαι οὖν ὁ Ζεύς κέρας αἰτέω ( e ) τυγχάνω . ὁ δέ ὁ ἀπληστία μισέω Ἑρμῆς κελεύω προσαφαιρέομαι ὁ οὖς . ὅθεν κάμηλος οὗτος ὁ λοιπός καταδεής σῶμα . 162 ὄνος πλατύς ἐκτρέπω ἐπί κρημνός φέρω . ὁ δέ ὀνηλάτης ἐπιβοάω „ ἄθλιος , ποῦ φέρω ; “ καί ὁ οὐρά ἐπιλαμβάνω καί ἕλκω πρός ἑαυτοῦ ὁ εἰς ὁ πρόσω φορά ὁ ἀδών οὐ ἵστημι . ὁ δέ ἔτι μᾶλλον ὠθέω αὐτός φημί ,, ὑπάγω , νικάω ὁ κακός νίκη ἐν ὁ ἀνάθεμα · 163 ὄνος τις ἐπιτίθημι ξόανον ἄγω κωμήτης . πολύς δέ οὗτος προσκυνέω συναντάω ὁ δέ ἀδών τυφόω νομίζω ἑαυτοῦ προσκυνέω ὁ ἄγροικος ( e ) σκιρτάω μέλλω ὁ θεός καταρρίπτω . ἀλλά οὗτος ξύλον παίω ( e ) ὁ δεσπότης λέγω · „ ἀδών εἰμί θεός φέρω σύ πουέ θεός ἴσος . “ 164 ὅτε δρῦς φύω ἰξός , ὄρνις λύμη , ὁ φρόνιμος χελιδών λέγω πᾶς ὄρνεον οὗτος κωλύω ( e ) . ὁ δέ ὡς φρονέω οὐδείς ἀμελέω οὗτος . τότε δέ ὁ χελιδών ἱκετεύω ἄνθρωπος σύνοικος αὐτός εἰσδέχομαι . διά οὗτος μόνος αὐτηες͂ς ὁ πτερόν ἰξός οὐδέποτε κολλάω ( e ? ) . 165 οὔπω κολυμβάω παῖς μανθάνω θέρος ὥρα ποταμός διειδής καί καλός θεωρέω ῥίπτω ἑαυτοῦ γυμνός ὡς κολυμβάω . ὁ ῥεῦμα δέ αὐτός αὐτός ὁ βάθος οὐ ἐάω ἵστημι · ὁ δέ βουκόλος φωνέω ἀπό ὁ ὄχθη ὁ χείρ ἐκτείνω ( e ) . ὁ δέ τολμηρός καλέω καί οὐ δίδωμι χείρ . ὁ δέ λέγω · „ ἄρτι ἐγώ βοηθέω · ἔχω δέ καιρός ἐλέγχω ὅτε σῴζω ἐγώ . “ 166 οὔπω χαλινός ἵππος ἱππεύς οἶδα οὐδέ νῶτον ἄνθρωπος ( e ) παρέχω πρός καθέδρα . σῦς δέ αὐτός ἄγριος ( i ? ) βλάπτω ὁ χλόη ὅς νέμω κόπτω ( e ? ) καί κατορύσσω καί ὁ ὕδωρ ταράσσω ἔνθα † πίνω . διά οὗτος ὅμορος ἵππος πρός ἄμυνα ὁ ἀδικέω ὗς διεγείρω φίλιος σπένδω μετά ἀνήρ ποικίλος · βοηθέω δέ λέγω αὐτός καί ἐκδικέω κατά ὁ βλάπτω ἐχθρός . ὁ δέ λέγω · „ ὅρκος πιστώνω ἐγώ , ὁ λέγω σύ , ποιέω ( e ? ) . ὁ δέ ἵππος ἐπέρχομαι . ὁ δέ λέγω · „ οὐ δυνατός ἐγώ πεζός εἰμί καταπολεμέω οὗτος · ἀλλά ἐάν χαλινός δέχομαι ( e ? ) καί ὁ † νῶτον βαστάζω . καί δίδωμι ὅπως σύ κάμπτω καί τρέχω κωλύω ἐλπίζω τότε ὁ σῦς εὔκολος ἀναιρέω . ὁ δέ ἵππος ὑπό ὀργή ὁ φρήν τυφλόω , παραδίδωμι ἑαυτοῦ καί ὑπό ὁ δοκέω ὠφελέω χειρόω . 167 ὄφις γεωργός πρός θύρα φωλεύω ἀναιρέω αὐτός παῖς νήπιος τύπτω . πένθος δέ μέγας ὁ γονεύς γίνομαι · ὁ πατήρ δέ πλήσσω ὑπό ὁ λύπη ( e ) πέλεκυς λαμβάνω μέλλω ὁ ὄφις ὁ τρώγλη ( e ) ἐξέρχομαι πατάσσω · ὡς δέ ἐκκύπτω ( i ) μικρός σπεύδω ( e ) ὁ γεωργός ὁ πλήσσω ( e ) ἀστοχέω , ὁ πέτρα δέ μόνος ὁ ὀπή κρούω καί διαχαράσσω , ἀπέρχομαι λογίζομαι ὡς ἑρπετόν μῆνις οὐ φυλάσσω . λαμβάνω δέ ἄρτος καί ἅλας πρός εἰρήνη καλέω ὁ ὄφις . ὁ ὄφις δέ λεπτός συρίζω εἶπον · „ οὐ εἰμί ἐγώ ἀπάρτι πίστις ἤ φίλιος , ἠώς ἄν ἐγώ οὗτος ὁ πέτρα ὁράω , σύ δέ ὁ ὁ παῖς τάφος . “ 168 Παῖς τις ἀκρίς θηρεύω καί σκορπίος μέλλω αἴρω ὡς γένος ἀκρίς εἰμί . ὁ δέ ὁ ὁ παῖς ἁπλόω ὁράω οὐραῖος ἵστημι καί ὁ κέντρον ὀξύνω λέγω · „ ἀπέρχομαι καί σῴζω ( e ) , παῖς , μή κἀγώ θηρεύω καί πᾶς ὅς ἔχω ἀπόλλυμι · “ 169 Παῖς τις νέμω πρόβατον συνεχής ἐπί ὁ χῶμα ἀνέρχομαι βοάω · „ λύκος · βοηθέω “ ( e ? ) . ὁ δέ ἀγρότης τρέχω ἐκεῖσε εὑρίσκω ψεῦσμα . ὁ δέ λύκος ἀληθῶς ἔρχομαι καί ὁ παιδίον βοῦς οὐδείς πιστεύω καί ἀπέρχομαι πρός βοήθεια . ὁ δέ λύκος ὁ πρόβατον διαφθείρω . 169ª παιδίος ὁ πρόβατον νέμω 〈 ὡς 〉 λύκος ἔρχομαι πρός διαφθορά ὁράω , ἐπικαλέω ὁ ἀγρότης λέγω · „ βοηθέω ὧδε · ἔρχομαι λύκος . ὁ δέ ἀγρότης τρέχω οὗτος εὑρίσκω μή ἀληθεύω . οὗτος δέ ποιέω πολλάκις εὑρίσκω ψεύδω . μετά δέ οὗτος ὁ λύκος προσέρχομαι καί ὁ παῖς βοῦς „ δεῦρο , λύκος “ , οὐκέτι τις πιστεύω προστρέχω αὐτός καί βοηθέω · ὁ δέ λύκος , εὑρίσκω ἄδεια , ὁ ποίμνη πᾶς διαφθείρω εὔκολος . 170 πηρός σπάλαξ φύω καί τυφλός ζῷον · εἷς οὖν ὁ μήτηρ ἐθέλω ( i ) φιλέω ἀντί ὁ στόμα ὁ αἰδοῖος ( e ? ) προσψαύω . οὗτος δέ ποιέω ὁ ἄλλος ( e ? ) ἀδελφός οὐ λανθάνω . εἷς δέ αὐτός λέγω · „ ὡς ἐθέλω τίς μέγας ποιέω καί πνοή ὅς ἔχω στερέω δίκαιος . “ 171 Ποιμήν σκύλαξ εἴωθα τρέφω ἐκ ὁ θνῄσκω πρόβατον . καί δή ποτέ ἐγγύς ἀμνάς νοσέω ἵστημι ὁράω ὁ κύων κατηφής καί δοκέω δακρύω , καί ὁμαλίζω αὐτός λέγω · ,, καλός σύ ποιέω συμπαθέω U+02D8 _ _ _ , πλήν ἀλλά μή γίγνομαι μηδέ συμβαίνω , ὅς θέλω · “ 172 Ποταμός διά αὐτός βύρσα βόειος φέρω ἐρωτάω · ,, τίς καλέω ; “ ὁ δέ λέγω ,, σκληρός καλέω “ ἐπικαχλάζω ὁ ῥεῦμα λέγω · ,, ἄλλος τίς ζητέω ( e ) καλέω · ἐγώ γάρ ἁπαλός ἐν βραχύς προπράσσω ποιέω . “ 172a Ποταμός διά αὐτός βύρσα φέρω ὁράω ἐρωτάω τίς καλέω . ὁ δέ λέγω ,, ξηρός “ . ἐπικαχλάζω δέ ὁ ῥεῦμα λέγω · ,, ἄλλος τίς ζητέω ( e ) καλέω · ἁπαλός γάρ ἐγώ ἤδη ταχύς ποιέω σύ . 173 Ποταμός πλησίος ἄμπελος εἰμί · φραγμός δέ εἰμί αὐτός παλίουρος . πλήμμυρα δέ ὁ ποταμός ἐκσύρω παλίουρος . συμβαίνω δέ δράκων ὁ φολίς συμπλέκω ὁ παλίουρος φέρω . λέγω δέ τις ὁράω ,, κακός μέν ὁ ναῦς , ἄξιος δέ ὁ ναύτης ·