valerius-apsines.ars-rhetorica 6.3
Ἐνίοτε δὲ καὶ μὴ θέντες ἀντίθεσιν τὰς λύσεις αὐτῆ ς τίθεμεν . τοῦτο δὲ γίνεται , ὅταν ἢ πάνυ βαρύνῃ ἡμᾶς ἡ ἀντίθεσις ἐκ προφανοῦς τεθεῖσα , καὶ δέῃ αὐτὴν προανελεῖν λεληθότως ὡ ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ὀλυνθιακῶν πεποίηκεν ὁ Δημοσθένης . τίς γὰρ ἦν πάνυ βαρύνουσα αὐτὸν ἀντίθεσις ; ὅτι ἄπιστοι ἡμῖν Ὀλύνθιοι . τοῦτο τοίνυν μὴ θεὶς ἐκ προφανοῦς λέλυκε λεληθότως · ,, πρὸς δὲ τὰς καταλλαγάς , ἃς ἂν ἐκεῖνος ποιήσαιτʼ ἄσμενος πρὸς 6 Ὀλυνθίους , ἐναντίως ἔχει . καὶ γάρ ἐστι τύραννος Φίλιππος καὶ ὄλεθρος φύσει τοῖς δημοκρατουμένοις , καὶ ὑπὲρ μεγάλων Ὀλυνθίοις ὁ κίνδυνος , εἰ πεισθήσονται . καὶ ἐκ παραδείγματος · καὶ ἴσασιν ἅ τε Ἀμφιπολιτῶν ἐποίησε τοὺς παραδόντας αὐτῷ τὴν πόλιν , καὶ Πυδναίων τοὺς ὑποδεξαμένους . ταῦτα τοίνυν ἐστὶ συστατικὰ τοῦ πιστοὺς μὲν ἡμῖν μένειν , ἀπίστους δὲ τῷ Φιλίππῳ . ὅρα πῶς μὴ θεὶς τὴν ἀντίθεσιν τὰς λύσεις αὐτῆς τέθεικεν . κἀν τῷ ὑπὲρ τοῦ στεφάνου τὰ αὐτὰ πεποίηκεν . τίς γὰρ ἦν ὁ ἀντιτεθεὶς παρʼΑἰσχίνου λόγος ; ὅτι οὐδὲ προσήκων ἦν ἡμῖν ὁ πόλεμος , ὦ Δημόσθενες , ἀλλʼ ἐπʼ ἄλλους ᾔει Φίλιππος , σὺ δὲ ἀλλότριον πόλεμον ἐπεσπάσω , τούτου ἦν ἡ λύσις . ὁ δὲ μὴ θεὶς τὴν ἀντίθεσιν τὴν λύσιν αὐτῆς τέθεικεν εἰπών , ,, ἀλλὰ μὴν τὸν τότε συμβάντα ἐν τῇ πόλει θόρυβον . τί γὰρ ἐκ τούτου συνίστατο ; ὅτι προσήκων ἡμῖν ὁ πόλεμος , ἐθορυβούμεθα . ἢ οὖν βαρυνούσης ἡμᾶς τῆς ἀντιθέσεως προεισάγομεν τὰς λύσεις , ἢ ὅταν μὴ οὕσης καταστάσεως δέῃ τὰς λύσεις καταστατικῶς ἀλλʼ οὐκ ἀγωνιστικῶς τεθῆναι , ὡς ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν Ὀλυνθιακῶν πεποίηκεν ὁ Δημοσθένης · ,, ἐγὼ γάρ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , σφόδρʼ ἂν καὐτὸς ἡγούμην φοβερὸν τὸν Φίλιππον εἰ γὰρ ὡς ἀντίθεσιν καὶ λύσιν ἐποίει , οὕτως ἂν εἶπεν , ἀλλὰ νὴ Δία φοβερὸς Φίλιππος , ἢ ἐξ ἀδίκων ηὔξηται · νῦν δὲ καταστατικῶς εἰσήγαγε τὰς λύσεις , διʼ ἣν εἶπον αἰτίαν .
Lemmas: ἐνίοτε δέ καί μή τίθημι ἀντίθεσις ὁ λύσις αὑτός ϛ τίθημι . οὗτος δέ γίγνομαι , ὅταν ἤ πάνυ βαρύνω ἐγώ ὁ ἀντίθεσις ἐκ προφανής τίθημι , καί δέω αὐτός προαναιρέω λεληθότως ὅς ἐν ὁ πρῶτος ὁ Ὀλυνθιακός ποιέω ὁ Δημοσθένης . τίς γάρ εἰμί πάνυ βαρύνω αὐτός ἀντίθεσις ; ὅτι ἄπιστος ἐγώ Ὀλύνθιος . οὗτος τοίνυν μή τίθημι ἐκ προφανής λύω λεληθότως · ,, πρός δέ ὁ καταλλαγή , ὅς ἄν ἐκεῖνος ποιέω ἄσμενος πρός 6 Ὀλύνθιος , ἐναντίος ἔχω . καί γάρ εἰμί τύραννος Φίλιππος καί ὄλεθρος φύσις ὁ δημοκρατέομαι , καί ὑπέρ μέγας Ὀλύνθιος ὁ κίνδυνος , εἰ πείθω . καί ἐκ παράδειγμα · καί οἶδα ὅς τε Ἀμφιπολίτης ποιέω ὁ παραδίδωμι αὐτός ὁ πόλις , καί Πυδναῖος ὁ ὑποδέχομαι . οὗτος τοίνυν εἰμί συστατικός ὁ πιστός μέν ἐγώ μένω , ἄπιστος δέ ὁ Φίλιππος . ὁράω πῶς μή τίθημι ὁ ἀντίθεσις ὁ λύσις αὐτός τίθημι . ἐν ὁ ὑπέρ ὁ στέφανος ὁ αὐτός ποιέω . τίς γάρ εἰμί ὁ ἀντιτίθημι παρʼαισχινος λόγος ; ὅτι οὐδέ προσήκω εἰμί ἐγώ ὁ πόλεμος , ὦ Δημοσθένης , ἀλλά ἐπί ἄλλος ἔρχομαι Φίλιππος , σύ δέ ἀλλότριος πόλεμος ἐπισπάω , οὗτος εἰμί ὁ λύσις . ὁ δέ μή τίθημι ὁ ἀντίθεσις ὁ λύσις αὐτός τίθημι λέγω , ,, ἀλλά μήν ὁ τότε συμβαίνω ἐν ὁ πόλις θόρυβος . τίς γάρ ἐκ οὗτος συνίστημι ; ὅτι προσήκω ἐγώ ὁ πόλεμος , θορυβέω . ἤ οὖν βαρύνω ἐγώ ὁ ἀντίθεσις προεισάγω ὁ λύσις , ἤ ὅταν μή εἰμί κατάστασις δέω ὁ λύσις καταστατικός ἀλλά οὐ ἀγωνιστικός τίθημι , ὡς ἐν ὁ δεύτερος ὁ Ὀλυνθιακός ποιέω ὁ Δημοσθένης · ,, ἐγώ γάρ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , σφόδρα ἄν αὐτός ἡγέομαι φοβερός ὁ Φίλιππος εἰ γάρ ὡς ἀντίθεσις καί λύσις ποιέω , οὕτως ἄν λέγω , ἀλλά νή Ζεύς φοβερός Φίλιππος , ἤ ἐκ ἄδικος αὐξάνω · νῦν δέ καταστατικός εἰσάγω ὁ λύσις , διά ὅς λέγω αἰτία .