tlg5034.tlg001d 4.63
a . ἀλλ᾿ Ὅμηρός τοι τετίμακεν δι᾿ ἀνθρώπων : Χρύσιππος ἀμφίβολόν φησι τοῦτο εἶναι , πότερον ἐπ᾿ Αἴαντος ἢ ἐπ᾿ Ὀδυσσέως λέγει · πάντοτε γὰρ ὁ Πίνδαρος τὸν Αἴαντα θαυμάζει , νῦν δὲ ὁ λόγος συνᾴδει Ὀδυσσεῖ . καὶ γὰρ τὸ λέγειν , ὃς αὐτοῦ πᾶσαν ὀρθώσαις ἀρετὰν κατὰ ῥάβδον ἔφρασεν , ἐπ᾿ Ὀδυσσέως συμφωνεῖ , ἐπεὶ καὶ μᾶλλον τῆς Ἰλιάδος ἡ Ὀδύσσεια ῥαψῳδεῖται · καὶ ἡ Ἰλιὰς μὲν πολλῶν κοινὸν ἐγκώμιον , ἡ Ὀδύσσεια δὲ μόνου Ὀδυσσέως · καὶ οὐκ ἂν , θέλων συστῆσαι τὸν κρείττονα ὑπὸ τοῦ ἥττονος ἐλαττούμενον διὰ τύχην καὶ τέχνην , τὸν Αἴαντα ἐγκωμιαζόμενον εἰσήγαγεν ὑφ᾿ Ὁμήρου · τοῦτο γὰρ ἔλεγχον εἶχε τοῦ ἐγκωμιαζομένου ὑπ᾿ αὐτοῦ . κατὰ δὲ τούτους ὁ μὲν ἀλλά κείμενος ἔσται διασταλτικός , ὁ δὲ λόγος · καίπερ ἐλάττονα τὸν Ὀδυσσέα γενόμενον Ὅμηρος τετίμηκε . γελοίως . δύναται γὰρ μένειν τὸ αὐτὸ ἄλογον . καὶ γὰρ ταῦτα λέγων ἐπὶ τῆς ἰδίας μένει κρίσεως , καὶ ἐγκαλῶν μὲν ἔσται τῷ ποιητῇ , Ὀδυσσέα δὲ ψέγων . b . ἄλλως . παρέλιπε τίνα τετίμηκεν Ὅμηρος , νοητέον δὲ ὅτι τὸν Ὀδυσσέα · ὁ γὰρ ἀλλά χωρισμὸν ἔχει παραπλακεὶς τῷ λόγῳ · ἀλλ᾿ ὅμως χείρονα ὄντα τὸν Ὀδυσσέα τετίμηκεν Ὅμηρος . c . ὁ δὲ νοῦς οὕτως · ἀλλ᾿ Ὅμηρος τῇ ἑαυτοῦ ποιήσει τιμιώτατον ἀπειργάσατο τὸν Αἴαντα , ὅστις αὐτοῦ πᾶσαν ἀρετὴν τοῖς ἐγκωμίοις ἀνορθώσας κατὰ ῥαψῳδίαν ἐξέφρασε θείων ἐπῶν συνθέσει , καὶ δέδωκε τοῖς μετὰ ταῦτα ἐν παιδιαῖς καὶ θυμηδίαις ᾄδειν τὴν Αἴαντος ἀρετήν . d . τὸ δὲ κατὰ ῥάβδον οἱ μὲν ἀντὶ τοῦ κατὰ ῥαψῳδίαν , οἷον · οὐκ ἐάσας χαμαὶ πεσεῖν ἀνέστησεν ὡς ἄγαλμα , καὶ κατὰ ῥάβδον ἔφρασε , τουτέστιν ἐραψῴδησεν · οἱ δὲ οὐκ ἀκούουσι νῦν κατὰ ῥάβδον , ἐπεὶ μετὰ βακτηρίας οἱ ῥαψῳδοὶ τὰ ποιήματα ἀπήγγελλον , ἀλλὰ κατὰ ῥάβδον ἀντὶ τοῦ κατὰ στίχον . e . τὸ δὲ ἀθύρειν ἀντὶ τοῦ μέλπειν καὶ ὑμνεῖν . f . ἢ οὕτω · τοῖς μετὰ ταῦτα ᾄδειν , ὅτι τῇ θυμηδίᾳ καὶ ἡ ᾠδὴ ἕπεται . g . ἢ λοιποῖς ἀθύρειν , τοῖς ἐπεσομένοις ἀνδράσι μέλπειν . h . ἢ μετὰ τοὺς εἰς θεοὺς ὕμνους · καὶ γὰρ ἐν ἑτέροις φησίν ( N II 1 ) · Ὅθεν περ καὶ Ὁμηρίδαι τὰ πόλλ᾿ ἀοιδᾷ .
Lemmas: a . ἀλλά Ὅμηρος ὅς τιμάω διά ἄνθρωπος : Χρύσιππος ἀμφίβολος φημί οὗτος εἰμί , πότερος ἐπί Αἴας ἢ ἐπί Ὀδυσσεύς λέγω · πάντοτε γάρ ὁ Πίνδαρος ὁ Αἴας θαυμάζω , νῦν δέ ὁ λόγος συνᾴδω Ὀδυσσεύς . καί γάρ ὁ λέγω , ὅς αὐτός πᾶς ὀρθόω ἀρετή κατά ῥάβδος φράζω , ἐπί Ὀδυσσεύς συμφωνέω , ἐπεί καί μᾶλλον ὁ Ἰλιάς ὁ Ὀδύσσεια ῥαψῳδέω · καί ὁ Ἰλιάς μέν πολύς κοινός ἐγκώμιον , ὁ Ὀδύσσεια δέ μόνος Ὀδυσσεύς · καί οὐ εἄν , ἐθέλω συνίστημι ὁ ἀγαθός ὑπό ὁ κακός ἐλασσόω διά Τύχη καί τέχνη , ὁ Αἴας ἐγκωμιάζω εἰσάγω ὑπό Ὅμηρος · οὗτος γάρ ἔλεγχος ἔχω ὁ ἐγκωμιάζω ὑπό αὐτός . κατά δέ οὗτος ὁ μέν ἀλλά κεῖμαι εἰμί διασταλτικός , ὁ δέ λόγος · καίπερ μικρός ὁ Ὀδυσσεύς γίγνομαι Ὅμηρος τιμάω . γελοῖος . δύναμαι γάρ μένω ὁ αὐτός ἄλογος . καί γάρ οὗτος λέγω ἐπί ὁ ἴδιος μένω κρίσις , καί ἐγκαλέω μέν εἰμί ὁ ποιητής , Ὀδυσσεύς δέ ψέγω . b . ἄλλως . παραλείπω τίς τιμάω Ὅμηρος , νοητέον δέ ὅτι ὁ Ὀδυσσεύς · ὁ γάρ ἀλλά χωρισμός ἔχω παραπλέκω ὁ λόγος · ἀλλά ὅμως χείρων εἰμί ὁ Ὀδυσσεύς τιμάω Ὅμηρος . c . ὁ δέ νόος οὕτως · ἀλλά Ὅμηρος ὁ ἑαυτοῦ ποιέω τίμιος ἀπεργάζομαι ὁ Αἴας , ὅστις αὐτός πᾶς ἀρετή ὁ ἐγκώμιον ἀνορθόω κατά ῥαψῳδία εκφράζω θεῖον ἔπος σύνθεσις , καί δίδωμι ὁ μετά οὗτος ἐν παιδιά καί θυμηδία ἀείδω ὁ Αἴας ἀρετή . d . ὁ δέ κατά ῥάβδος ὁ μέν ἀντί ὁ κατά ῥαψῳδία , οἷος · οὐ ἐάω χαμαί πίπτω ἀνίστημι ὡς ἄγαλμα , καί κατά ῥάβδος φράζω , τουτέστιν ῥαψῳδέω · ὁ δέ οὐ ἀκούω νῦν κατά ῥάβδος , ἐπεί μετά βακτηρία ὁ ῥαψῳδός ὁ ποίημα ἀπαγγέλλω , ἀλλά κατά ῥάβδος ἀντί ὁ κατά στίχος . e . ὁ δέ ἀθύρω ἀντί ὁ μέλπω καί ὑμνέω . f . ἢ οὗτος · ὁ μετά οὗτος ἀείδω , ὅτι ὁ θυμηδία καί ὁ ἀοιδή ἕπω . g . ἢ λοιπός ἀθύρω , ὁ ἔπειμι ἀνήρ μέλπω . h . ἢ μετά ὁ εἰς θεός ὕμνος · καί γάρ ἐν ἕτερος φημί ( N II 1 ) · ὅθεν περ καί Ὁμηρίδης ὁ πολύς ἀοιδή .