tlg5034.tlg001c 7.155
a . ἅτε μαψυλάκας Διὸς Κόρινθος : μαψυλάκας ὁ μάτην φλυαρηθείς . Διὸς Κόρινθος δὲ παροιμία ἐστὶν ἐπὶ τῶν τὰ αὐτὰ λεγόντων · ἡ δὲ παροιμία ἐντεῦθεν ἕρπει . Ἀλήτης ἐλθὼν περὶ τῆς ἐν Κορίνθῳ βασιλείας προσῆλθε τῷ μαντείῳ τῷ ἐν Δωδώνῃ , ὅ ἐστι τοῦ Διός , καὶ ἔχρησεν αὐτῷ τότε κρατήσειν , ὅτε τις δῷ βῶλον γῆς · ἐπιθέσθαι δὲ ἡμέρᾳ πολυστεφάνῳ . ἐλθὼν οὖν ἐν Κορίνθῳ ᾔτει τινὰ ἄρτον ἀγροῖκον ὁ Ἀλήτης , ὁ δὲ λαβὼν βῶλον ἔδωκεν . ἐτελεῖτο δὲ καὶ θυσία τοῖς νεκροῖς ἐν Κορίνθῳ , δι᾿ ἣν τῆς πόλεως ἐν μνήμασιν οὔσης ἐπέρχεται ὁ Ἀλήτας , καὶ εὑρὼν Κρέοντος θυγατέρας περὶ συνθήκας γενομένας . ἔφησέ τε ἐὰν κρατήσῃ . ἕξειν τὴν νεωτέραν αὑτῶν πρὸς γάμον , καὶ πείθεται ἡ κόρη καὶ προδίδωσι τὴν πόλιν τὰς πύλας ἀνοίξασα . καὶ κρατεῖ ὁ Ἀλήτης , καὶ ὠνόμασεν αὐτὴν Διὸς Κόρινθον , ἐπειδὴ διὰ τῆς μαντείας τοῦ Διὸς ἡ ἀρχὴ εἰς αὐτὸν ἦλθεν . b . ἄλλως . παροιμία ἐστὶν ἐπὶ τῶν τὰ αὐτὰ λεγόντων ὁ Διὸς Κόρινθος . ὅταν δυσεξελίκτως ἀναπολῶσι τὰ αὐτὰ πολλάκις . ἐγὼ οὖν , φησίν , οὐκ εἰμὶ Διὸς Κόρινθος . δοκεῖ οὖν ἀπὸ τοιούτου τινὸς εἰρῆσθαι ἡ παροιμία · Μεγαρέας φασὶ Κορινθίων ἀποίκους , καὶ πολλὰ τοῖς Κορινθίοις κατ᾿ ἰσχὺν τῆς πόλεως ὑπείκειν · ἄλλα τε γὰρ πλείονα τοὺς Κορινθίους προστάσσειν , καὶ τῶν Βακχιαδῶν εἴ τις τελευτήσαι , διῴκουν δὲ οὗτοι τὴν πόλιν , ἔδει Μεγαρέων ἄνδρας καὶ γυναῖκας ἐλθόντας εἰς Κόρινθον συγκηδεύειν τὸν νεκρὸν τῶν Βακχιαδῶν . ὡς δὲ ὕβρεως οὐδὲν ἀπέλειπον οἱ Κορίνθιοι , τὰ δὲ τῶν Μεγαρέων ἔρρωτο , καὶ πρὸς ἐλπίσι τοῦ μηδὲν παθεῖν ἀποστάντας αὐτοὺς , ἀλλ᾿ ἀφεῖναι , πέμπουσι δῆτα πρέσβεις οἱ Κορίνθιοι κατηγορήσοντας τῶν Μεγαρέων , οἳ προσελθόντες εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἄλλα τε πολλὰ διεξῆλθον καὶ τέλος , ὅτι δικαίως ἂν στενάξειεν ἐπὶ τοῖς γενομένοις ὁ Διὸς Κόρινθος , εἰ μὴ λήψοιτο δίκην παρ᾿ αὐτῶν . ἐφ᾿ οἷς παροξυνθέντες οἱ Μεγαρεῖς τοὺς πρέσβεις λίθοις ἔβαλον · καὶ μετὰ μικρὸν ἐπιβοηθησάντων τινῶν τοῖς Κορινθίοις καὶ μάχης γενομένης νικήσαντες , φυγῇ τῶν Κορινθίων ἀποφυγόντων ἐφαπτόμενοι , κτείνοντες ἅμα παίειν τὸν Διὸς Κόρινθον ἐκέλευον . ὅθ ν φησὶν ὁ Δήμων ( FHG I 379 ) ἔτι καὶ νῦν ἐπὶ τῶν ἄγαν σεμνυνομένων . κακῶς καὶ δειλῶς ἀπαλλαττόντων τὴν παροιμίαν ταύτην τετάχθαι .
Lemmas: a . ἅτε μαψυλάκας Ζεύς Κόρινθος : μαψυλάκας ὁ μάτην φλυαρέω . Ζεύς Κόρινθος δέ παροιμία εἰμί ἐπί ὁ ὁ αὐτός λέγω · ὁ δέ παροιμία ἐντεῦθεν ἕρπω . Ἀλήτης ἔρχομαι περί ὁ ἐν Κόρινθος βασίλεια προσέρχομαι ὁ μαντεῖος ὁ ἐν Δωδώνη , ὅς εἰμί ὁ Ζεύς , καί χράω αὐτός τότε κρατέω , ὅτε τις δίδωμι βῶλος γῆ · ἐπιτίθημι δέ ἡμέρα πολυστέφανος . ἔρχομαι οὖν ἐν Κόρινθος αἰτέω τις ἄρτος ἀγροῖκος ὁ Ἀλήτης , ὁ δέ λαμβάνω βῶλος δίδωμι . τελέω δέ καί θυσία ὁ νεκρός ἐν Κόρινθος , διά ὅς ὁ πόλις ἐν μνῆμα εἰμί ἐπέρχομαι ὁ Ἀλήτης , καί εὑρίσκω Κρέων θυγάτηρ περί συνθήκη γίγνομαι . φημί τε ἐάν κρατέω . ἔχω ὁ νέος ἑαυτοῦ πρός γάμος , καί πείθω ὁ κόρη καί προδίδωμι ὁ πόλις ὁ πύλη ἀνοίγω . καί κρατέω ὁ Ἀλήτης , καί ὀνομάζω αὐτός Ζεύς Κόρινθος , ἐπεί διά ὁ μαντεῖος ὁ Ζεύς ὁ ἀρχή εἰς αὐτός ἔρχομαι . b . ἄλλως . παροιμία εἰμί ἐπί ὁ ὁ αὐτός λέγω ὁ Ζεύς Κόρινθος . ὅταν δυσεξελίκτως ἀναπολέω ὁ αὐτός πολλάκις . ἐγώ οὖν , φημί , οὐ εἰμί Ζεύς Κόρινθος . δοκέω οὖν ἀπό τοιοῦτος τις εἴρω ὁ παροιμία · Μεγαρεύς φημί Κορίνθιος ἄποικος , καί πολύς ὁ Κορίνθιος κατά ἰσχύς ὁ πόλις ὑπείκω · ἄλλος τε γάρ πλείων ὁ Κορίνθιος προστάσσω , καί ὁ Βακχιάδαι εἰμί τις τελευτάω , διοικέω δέ οὗτος ὁ πόλις , ἐσθίω Μεγαρεύς ἀνήρ καί γυνή ἔρχομαι εἰς Κόρινθος συγκηδεύω ὁ νεκρός ὁ Βακχιάδαι . ὡς δέ ὕβρις οὐδείς ἀπολείπω ὁ Κορίνθιος , ὁ δέ ὁ Μεγαρεύς ῥώννυμι , καί πρός ἐλπίς ὁ μηδείς πάσχω ἀφίστημι αὐτός , ἀλλά ἀφίημι , πέμπω δῆτα πρέσβυς ὁ Κορίνθιος κατηγορέω ὁ Μεγαρεύς , ἕ προσέρχομαι εἰς ὁ ἐκκλησία ἄλλος τε πολύς διεξέρχομαι καί τέλος , ὅτι δικαίως εἄν στενάζω ἐπί ὁ γίγνομαι ὁ Ζεύς Κόρινθος , εἰμί μή λαμβάνω δίκη παρά αὐτός . ἐπί ὅς παροξύνω ὁ Μεγαρεύς ὁ πρέσβυς λίθος βάλλω · καί μετά μικρός ἐπιβοηθέω τις ὁ Κορίνθιος καί μάχη γίγνομαι νικάω , φυγή ὁ Κορίνθιος ἀποφεύγω ἐφάπτω , κτείνω ἅμα παίω ὁ Ζεύς Κόρινθος κελεύω . ὅθι Ν φημί ὁ Δήμων ( FHG I 379 ) ἔτι καί νῦν ἐπί ὁ ἄγαν σεμνύνω . κακῶς καί δειλός ἀπαλλάσσω ὁ παροιμία οὗτος τάσσω .