tlg5034.tlg001c 2.1
a . ὃν τρόπον , φησίν , οἱ Ὁμηρίδαι ῥαψῳδοῦντες ἀπὸ τοῦ Διὸς ἄρχονται , οὕτω καὶ οὗτος ὁ ἀνὴρ | τὴν καταβολὴν , τουτέστι τὴν ἀρχὴν καὶ τόν θεμέλιον τῶν ἱερῶν ἀγώνων ἀπὸ τοῦ Διὸς πεποίηται , Νέμεα νικήσας πρῶτον . Διῒ δὲ ἀνάκειται ὁ Νεμεακὸς ἀγών . ὅτι δὲ καταβολὰς ἔλεγον τὰς ἀρχὰς οὑτινοσοῦν ἔπους , Καλλίμαχός φησιν ( fr . 196 ) · Ἀρσινόης , ὦ ξεῖνε , γάμον καταβάλλομ᾿ ἀείδειν . μετῆκται δὲ ἡ λέξις ἀπὸ τῶν τὰς οἰκίας κατασκευαζόντων καὶ βαλλόντων τοὺς θεμελίους . ἐλπὶς οὖν , φησίν , ἐστὶν ἀπὸ Διὸς αὐτὸν ἀρξάμενον τῶν ἀγώνων καὶ μετὰ ταῦτα νικήσειν · ὃ καὶ Ἐγένετο εὐθέως · μετὰ γὰρ τὴν Νεμεακὴν νίκην ἐστεφανοῦτο τὰ Ὀλύμπια . | τὸ δὲ τὰ πόλλ᾿ ἀοιδοί ἀντὶ τοῦ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον . Τοῦτο δὲ λέγει , ἐπεὶ οὐκ ἀεὶ ἀπὸ Διὸς ἤρχοντο , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν Μουσῶν . b . ὅλοι γὰρ οὗτοι εἰς τὸν Δία προοιμιασάμενοι τοὐντεῦθεν ἤδη τῆς ἐποποιΐας ἥπτοντο · τῷ δὲ μὴ διὰ παντὸς ἄρχεσθαι ἀπὸ τοῦ Διὸς τοὺς ῥαψῳδοὺς προσέθηκεν ὁ Πίνδαρος τὰ πολλά , ἵν᾿ ᾖ · ὡς ἐπὶ τὸ πλέον . c . Ὅθεν περ καὶ Ὁμηρίδαι : Ὁμηρίδας ἔλεγον τὸ μὲν ἀρχαῖον τοὺς ἀπὸ τοῦ Ὁμήρου γένους , οἳ τὴν ποίησιν αὐτοῦ ἐκ διαδοχῆς ᾖδον · μετὰ δὲ ταῦτα καὶ οἱ ῥαψῳδοὶ οὐκέτι τὸ γένος εἰς Ὅμηρον ἀνάγοντες . Ἐπιφανεῖς δὲ ἐγένοντο οἱ περὶ Κύναιθον , οὕς φασι πολλὰ τῶν ἐπῶν ποιήσαντας Χῖος , ὃς καὶ τῶν ἐπιγραφομένων Ὁμήρου ποιημάτων τὸν εἰς Ἀπόλλωνα γεγραφὼς ὕμνον ἀνατέθεικεν αὐτῷ . Οὗτος οὖν ὁ Κύναιθος πρῶτος ἐν Συρακούσαις ἐραψῴδησε τὰ Ὁμήρου ἔπη κατὰ τὴν ξθ΄ Ὀλυμπιάδα , ὡς Ἱππόστρατός φησιν ( FHG IV 433 ) . d . ἄλλως . Τοὺς ῥαψῳδοὺς οἱ μὲν ῥαβδῳδοὺς ἐτυμολογοῦσι διὰ τὸ μετὰ ῥάβδου δηλονότι τὰ Ὁμήρου ἔπη διεξιέναι . Καλλίμαχος ( fr . 138 ) · καὶ τὸν ἐπὶ ῥάβδῳ μῦθον ὑφαινόμενον ἠνεκὲς ἀείδω δεδεγμένος . οἱ δέ φασι τῆς Ὁμήρου ποιήσεως μὴ ὑφ᾿ ἓν συνηγμένης , σποράδην δὲ ἄλλως καὶ κατὰ μέρη διῃρημένης , ὁπότε ῥαψῳδοῖεν αὐτὴν , εἱρμῷ τινι καὶ ῥαφῇ παραπλήσιον ποιεῖν , εἰς ἓν αὐτὴν ἄγοντας . οὕτω καὶ ὁ Πίνδαρος ἐκδέδεκται . οἱ δὲ , ὅτι κατὰ μέρος πρότερον τῆς ποιήσεως διαδεδομένης τῶν ἀγωνιστῶν ἕκαστος ὅ τι βούλοιτο μέρος ᾖδε , τοῦ δὲ ἄθλου τοῖς νικῶσιν ἀρνὸς ἀποδεδειγμένου προσαγορευθῆναι τότε μὲν ἀρνῳδούς , αὖθις δὲ ἐκατέρας τῆς ποιήσεως εἰσενεχθείσης τοὺς ἀγωνιστὰς οἷον ἀκουμένους πρὸς ἄλληλα τὰ μέρη καὶ | τὴν σύμπασαν ποίησιν ἐπιόντας , ῥαψῳδοὺς προσαγορευθῆναι . ταῦτά φησι Διονύσιος ὁ Ἀργεῖος ( FHG III 26 ) . Φιλόχορος ( FHG I 417 ) δὲ ἀπὸ τοῦ συντιθέναι καὶ ῥάπτειν | τὴν ᾠδὴν οὕτω φησὶν αὐτοὺς προσκεκλῆσθαι . δηλοῖ δὲ ὁ Ἡσίοδος λέγων ( fr . 265 ) · ἐν Δήλῳ τότε πρῶτον ἐγὼ καὶ Ὅμηρος ἀοιδοὶ μέλπομεν , ἐν νεαροῖς ὕμνοις ῥάψαντες ἀοιδὴν , Φοῖβον Ἀπόλλωνα χρυσάορον , ὃν τέκε Λητώ . ῥαψῳδῆσαι δέ φησι πρῶτον τὸν Ἡσίοδον Νικοκλῆς ( FHG IV 464 ) . Μέναιχμος δὲ ἱστορεῖ τοὺς ῥαψῳδοὺς στιχῳδοῦς καλεῖσθαι διὰ τὸ τοὺς στίχους ῥάβδους λέγεσθαι ὑπό τινων . e . ἄλλως . Ὁμηρίδαι πρότερον μὲν οἱ Ὁμήρου παῖδες , ὕστερον δὲ οἱ περὶ Κύναιθον ῥαβδῳδοί · οὗτοι γὰρ τὴν Ὁμήρου ποίησιν σκεδασθεῖσαν ἐμνημόνευον καὶ ἀπήγγελλον · ἐλυμήναντο δὲ αὐτῇ πάνυ . | αἰεὶ οὖν τὴν ἀρχὴν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἐκ Διὸς ἐποιοῦντο προοιμιαζόμενοι , ἐνίοτε δὲ καὶ Μουσῶν . f . ὁ δὲ νοῦς ὅλος · ὅθεν δὴ καὶ οἱ Ὁμηρίδαι λεγόμενοι ἀοιδοὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ λέγειν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ποιοῦνται ἐκ Διὸς προοιμιαζόμενοι , ἐντεῦθεν καὶ οὗτος ὁ ἀνὴρ | ὁ Τιμόδημος τὴν καταβολὴν καὶ τὴν πρώτην ἀρχὴν τῶν ἱερῶν ἀγώνων ἐποιήσατο καὶ τὴν ἐξ αὐτῶν νίκην ἐδέξατο , ἀπὸ Νεμέας φημί , ὃς αὐτῷ τῷ Διῒ ἀνάκειται καὶ τελεῖται .
Lemmas: a . ὅς τρόπος , φημί , ὁ Ὁμηρίδης ῥαψῳδέω ἀπό ὁ Ζεύς ἄρχω , οὗτος καί οὗτος ὁ ἀνήρ | ὁ καταβολή , τουτέστι ὁ ἀρχή καί ὁ θεμέλιος ὁ ἱερός ἀγών ἀπό ὁ Ζεύς ποιέω , Νέμειος νικάω πρῶτος . Ζεύς δέ ἀνάκειμαι ὁ Νεμεακὸς ἀγών . ὅτι δέ καταβολή λέγω ὁ ἀρχή ὅστις ἔπος , Καλλίμαχος φημί ( fr . 196 ) · Ἀρσινόη , εἰμί ξένος , γάμος καταβάλλω ἀείδω . μέτειμι δέ ὁ λέξις ἀπό ὁ ὁ οἰκίον κατασκευάζω καί βάλλω ὁ θεμέλιος . Ἐλπὶς οὖν , φημί , εἰμί ἀπό Ζεύς αὐτός ἄρχω ὁ ἀγών καί μετά οὗτος νικάω · ὅς καί γίγνομαι εὐθύς · μετά γάρ ὁ Νεμεακὴν Νίκη στεφανόω ὁ Ὀλύμπιος . | ὁ δέ ὁ πολύς ἀοιδός ἀντί ὁ ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος . οὗτος δέ λέγω , ἐπεί οὐ ἀεί ἀπό Ζεύς ἄρχω , ἀλλά καί ἀπό ὁ Μοῦσα . b . ὅλος γάρ οὗτος εἰς ὁ Ζεύς προοιμιάζομαι τοὐντεῦθεν ἤδη ὁ ἐποποιία ἅπτω · ὁ δέ μή διά πᾶς ἄρχω ἀπό ὁ Ζεύς ὁ ῥαψῳδός προστίθημι ὁ Πίνδαρος ὁ πολύς , ἵνα εἰμί · ὡς ἐπί ὁ πλέω . c . ὅθεν περ καί Ὁμηρίδης : Ὁμηρίδης λέγω ὁ μέν ἀρχαῖος ὁ ἀπό ὁ Ὅμηρος γένος , ἕ ὁ ποίησις αὐτός ἐκ διαδοχή ἀείδω · μετά δέ οὗτος καί ὁ ῥαψῳδός οὐκέτι ὁ γένος εἰς Ὅμηρος ἀνάγω . ἐπιφανής δέ γίγνομαι ὁ περί Κύναιθος , ὅς φημί πολύς ὁ ἔπος ποιέω Χῖος , ὅς καί ὁ ἐπιγράφω Ὅμηρος ποίημα ὁ εἰς Ἀπόλλων γράφω ὕμνος ἀνατίθημι αὐτός . οὗτος οὖν ὁ Κύναιθος πρῶτος ἐν Συράκουσαι ῥαψῳδέω ὁ Ὅμηρος ἔπος κατά ὁ ξθ΄ Ὀλυμπιάς , ὡς Ἱππόστρατος φημί ( FHG IV 433 ) . d . ἄλλως . ὁ ῥαψῳδός ὁ μέν ῥαβδῳδοὺς ἐτυμολογέω διά ὁ μετά ῥάβδος δηλονότι ὁ Ὅμηρος ἔπος διεξιέναι . Καλλίμαχος ( fr . 138 ) · καί ὁ ἐπί ῥάβδος μῦθος ὑφαίνω ἠνεκής ἀείδω δέχομαι . ὁ δέ φημί ὁ Ὅμηρος ποίησις μή ὑπό εἷς συνάγω , σποράδην δέ ἄλλως καί κατά μέρος διαιρέω , ὁπότε ῥαψῳδέω αὐτός , εἱρμός τις καί ῥάπτω παραπλήσιος ποιέω , εἰς εἷς αὐτός ἄγω . οὗτος καί ὁ Πίνδαρος ἐκδέχομαι . ὁ δέ , ὅτι κατά μέρος πρότερος ὁ ποίησις διαδίδωμι ὁ ἀγωνιστής ἕκαστος ὅς τίς βούλομαι μέρος ἀείδω , ὁ δέ ἆθλος ὁ νικάω ἀρήν ἀποδείκνυμι προσαγορεύω τότε μέν ἀρνῳδός , αὖθις δέ ἑκάτερος ὁ ποίησις εἰσφέρω ὁ ἀγωνιστής οἷος ἀκούω πρός ἀλλήλων ὁ μέρος καί | ὁ σύμπας ποίησις ἔπειμι , ῥαψῳδός προσαγορεύω . οὗτος φημί Διονύσιος ὁ Ἀργεῖος ( FHG III 26 ) . Φιλόχορος ( FHG I 417 ) δέ ἀπό ὁ συντίθημι καί ῥάπτω | ὁ ἀοιδή οὗτος φημί αὐτός προσκαλέω . δηλόω δέ ὁ Ἡσίοδος λέγω ( fr . 265 ) · ἐν Δῆλος τότε πρῶτος ἐγώ καί Ὅμηρος ἀοιδός μέλπω , ἐν νεαρός ὕμνος ῥάπτω ἀοιδή , Φοῖβος Ἀπόλλων χρυσάορος , ὅς τίκτω Λητώ . ῥαψῳδέω δέ φημί πρῶτος ὁ Ἡσίοδος Νικοκλῆς ( FHG IV 464 ) . Μέναιχμος δέ ἱστορέω ὁ ῥαψῳδός στιχῳδός καλέω διά ὁ ὁ στίχος ῥάβδος λέγω ὑπό τίνω . e . ἄλλως . Ὁμηρίδης πρότερος μέν ὁ Ὅμηρος παῖς , ὕστερος δέ ὁ περί Κύναιθος ῥαβδῳδοί · οὗτος γάρ ὁ Ὅμηρος ποίησις σκεδάννυμι μνημονεύω καί ἀπαγγέλλω · λυμαίνομαι δέ αὐτός πάνυ . | ἀεί οὖν ὁ ἀρχή ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος ἐκ Ζεύς ποιέω προοιμιάζομαι , ἐνίοτε δέ καί Μοῦσα . f . ὁ δέ νόος ὅλος · ὅθεν δή καί ὁ Ὁμηρίδης λέγω ἀοιδός ὁ ἀρχή ὁ λέγω ὡς ἐπί ὁ πολύς ποιέω ἐκ Ζεύς προοιμιάζομαι , ἐντεῦθεν καί οὗτος ὁ ἀνήρ | ὁ Τιμόδημος ὁ καταβολή καί ὁ πρῶτος ἀρχή ὁ ἱερός ἀγών ποιέω καί ὁ ἐκ αὐτός Νίκη δέχομαι , ἀπό Νεμέα φημί , ὅς αὐτός ὁ Ζεύς ἀνάκειμαι καί τελέω .