tlg5034.tlg001c 3.1
a . ὦ πότνια Μοῖσα , μᾶτερ ἁμετέρα : μητέρα ἑαυτοῦ εἶπε τὴν Μοῦσαν ὁ Πίνδαρος , ὡς ἂν ἐπιπνεόμενος ἐκ τῶν Μουσῶν ( Hes . theog . 94 ) · ἐκ γάρ τοι Μουσέων καὶ ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος ἄνδρες ἀοιδοὶ ἔασιν . ἢ τροφὸν , διὰ τὸ ἀποζῆν αὐτὸν ἐξ ὧν ἔγραφεν ἐπινίκων . ἄμεινον δὲ , ὅτι προσηνὴς ἦν αὐτῷ ἡ Μοῦσα , ὥσπερ Ὀδυσσεῖ ἡ Ἀθηνᾶ ( Ψ 183 ) · μήτηρ ὣς Ὀδυσσῆϊ παρίσταται ἠδ᾿ ἐπαρήγει . b . ὁ δὲ νοῦς · ἱκετεύω σε , ὦ ἐντιμοτάτη Μοῦσα , ἡμετέρα μῆτερ , παραγενοῦ μοι εἰς τὴν πολύξενον νῆσον τὴν τῶν Δωριέων τῶν Ἀργείων ἄποικον · ἐν τῇδε τῃ ἱερομηνίᾳ τῆς Νεμεάδος ἧκε εἰς τὴν Αἴγιναν . c . ἄλλως . ἐζήτηται , πῶς ἐπικαλεῖται τὴν Μοῦσαν ἐλθεῖν εἰς Αἴγιναν ὑπὲρ τοῦ τὸν ὕμνον ᾀσθῆναι , καὶ ἅμα τοὺς νεανίσκους φησὶ μένειν , δι᾿ οὓς αὐτὴν ἐπικαλεῖται , οὐκ ἐν Αἰγίνῃ ἀλλ᾿ ἐν Νεμέᾳ · ὁ γὰρ Ἀσωπὸς οὐκ ἐν Αἰγίνῃ , ἀλλὰ περὶ Φλειοῦντά ἐστι καὶ Νεμέαν . ὁ μὲν οὖν Ἀρίσταρχός φησιν , ἤτοι τὸν χορὸν ὑπὸ τὸν καιρὸν τῆς νίκης αὐτοσχέδιόν τινα ἐπίνικον ᾆσαι , ἢ τὸν Ἀρχιλόχου Καλλίνικον , οὗ καὶ τὸν Πίνδαρον μνημονεύειν διὰ τούτων ( Ο . IX 1 ) · τὸ μὲν Ἀρχιλόχου μέλος φωνᾶεν , καὶ τὰ ἑξῆς . μεταβάντος οὖν τοῦ χοροῦ εἰς τὴνΑἴγιναν καὶ μέλλοντος ᾄσ ιν τὸν ὑπὸ τοῦ Πινδάρου πεποιημένον εἰκότως φάναι · ὕδατι γὰρ μένοντ᾿ ἐπ᾿ Ἀσωπίῳ μελιγαρύων τέκτονες κώμων νεανίαι · ὥσθ᾿ ὃ βούλεται εἰπεῖν , τοιοῦτόν ἐστιν · οἱ γὰρ ἐπὶ τῷ Ἀσωπῷ τὸν αὐτοσχέδιον ὕμνον τεκτηνάμενοι χοροὶ ἀναμένουσί σε ἐν τῇ Αἰγίνῃ ᾀσόμενοι τὸν ὑπὸ Πινδάρου ποιηθέντα ἐπίνικον . ὁ δὲ Δίδυμος διηπατῆσθαί φησι τοὺς ὑπομνηματισαμένους τῇ ὁμωνυμίᾳ τῶν ποταμῶν · οἱ γὰρ Ἀσωποὶ πλείους , ὧν ἕνα φησὶν εἶναι καὶ τὸν ἐν Αἰγίνῃ · ὁ δὲ Καλλίστρατος Ἀσωπίδα ἐν Αἰγίνῃ . δύναται δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐν Βοιωτίᾳ Ἀσωποῦ ποταμοῦ ἀκούεσθαι , ὡς τῶν ἐξ Αἰγίνης χορευτῶν τῷ Πινδάρῳ προσλιπαρούντων ἕνεκα τοῦ γράφειν Ἀριστοκλείδῃ τὸν ἐπίνικον .
Lemmas: a . εἰμί πότνια Μοῦσα , μήτηρ Ἁμετέρα : μήτηρ ἑαυτοῦ εἶπον ὁ Μοῦσα ὁ Πίνδαρος , ὡς εἄν ἐπιπνέω ἐκ ὁ Μοῦσα ( Hes . theog . 94 ) · ἐκ γάρ ὅς Μοῦσα καί ἑκηβόλος Ἀπόλλων ἀνήρ ἀοιδός εἰμί . ἢ τροφός , διά ὁ ἀποζῶ αὐτός ἐκ ὅς γράφω ἐπινικάω . ἀγαθός δέ , ὅτι προσηνής εἰμί αὐτός ὁ Μοῦσα , ὥσπερ Ὀδυσσεύς ὁ Ἀθηνᾶ ( Ψ 183 ) · μήτηρ ὡς Ὀδυσσεύς παρίστημι ἤδη ἐπαρήγω . b . ὁ δέ νόος · ἱκετεύω σύ , εἰμί έντιμος Μοῦσα , ἡμέτερος μήτηρ , παραγίγνομαι ἐγώ εἰς ὁ πολύξενος νῆσος ὁ ὁ Δωριεύς ὁ Ἀργεῖος ἄποικος · ἐν ὅδε πῃ ἱερομηνία ὁ Νεμεάς ἵημι εἰς ὁ Αἴγινα . c . ἄλλως . ζητέω , πῶς ἐπικαλέω ὁ Μοῦσα ἔρχομαι εἰς Αἴγινα ὑπέρ ὁ ὁ ὕμνος ἀείδω , καί ἅμα ὁ νεανίσκος φημί μένω , διά ὅς αὐτός ἐπικαλέω , οὐ ἐν Αἴγινα ἀλλά ἐν Νεμέα · ὁ γάρ Ἀσωπός οὐ ἐν Αἴγινα , ἀλλά περί φλιοῦς εἰμί καί Νεμέα . ὁ μέν οὖν Ἀρίσταρχος φημί , ἤτοι ὁ χορός ὑπό ὁ καιρός ὁ Νίκη αὐτοσχέδιος τις ἐπίνικος ἀείδω , ἢ ὁ Ἀρχίλοχος καλλίνικος , ὅς καί ὁ Πίνδαρος μνημονεύω διά οὗτος ( ὁ . IX 1 ) · ὁ μέν Ἀρχίλοχος μέλος φωνήεις , καί ὁ ἑξῆς . μεταβαίνω οὖν ὁ χορός εἰς τηναιγινομαι καί μέλλω ὅς ἐν ὁ ὑπό ὁ Πίνδαρος ποιέω εἰκότως φαίνω · ὕδωρ γάρ μένω ἐπί Ἀσώπιος μελίγηρυς τέκτων κῶμος νεανίας · ὥστε ὅς βούλομαι εἶπον , τοιοῦτος εἰμί · ὁ γάρ ἐπί ὁ Ἀσωπός ὁ αὐτοσχέδιος ὕμνος τεκταίνομαι χορός ἀναμένω σύ ἐν ὁ Αἴγινα ἀείδω ὁ ὑπό Πίνδαρος ποιέω ἐπίνικος . ὁ δέ Δίδυμος διαπατάω φημί ὁ ὑπομνηματίζομαι ὁ ὁμωνυμία ὁ ποταμός · ὁ γάρ Ἀσωπός πλείων , ὅς εἷς φημί εἰμί καί ὁ ἐν Αἴγινα · ὁ δέ Καλλίστρατος Ἀσωπίς ἐν Αἴγινα . δύναμαι δέ καί ἐπί ὁ ἐν Βοιωτία Ἀσωπός ποταμός ἀκούω , ὡς ὁ ἐκ Αἴγινα χορευτής ὁ Πίνδαρος προσλιπαρέω ἕνεκα ὁ γράφω Ἀριστοκλείδης ὁ ἐπίνικος .