tlg5034.tlg001c 1.49
a . ἐγὼ δ᾿ Ἡρακλέος : οὐκ ἀφίσταμαι τοῦ Ἡρακλέους . ἢ οὕτως · ἐγείρω τὸν λόγον ὄντα ἀρχαῖον τὸν περὶ τῆς Ἡρακλέους ἀρετῆς · ἀντέχομαι γὰρ αὐτοῦ καὶ ζηλῶ αὐτόν . b . ἐγὼ δ᾿ Ἡρακλέος ἀντέχομαι προφρόνως : ἐπαπορήσειεν ἄν τις , διατί τοῦ Ἡρακλέους μνημονεύει · οὐ γὰρ εὔκαιρος δοκεῖ ἡ μνήμη νῦν Ἡρακλέους . καί φαμεν , ὅτι βουλόμενος δεῖξαι , ὡς οἱ διαφανεῖς ἐν τοῖς ἔργοις καὶ τοῖς λόγοις ἀθάνατοι γίνονται τῇ μνήμῃ , διὰ τοῦτο μέμνηται Ἡρακλέους ἀρετῆς , ἐπιφέρων τοῖς τοῦ Χρομίου θαύμασιν · ὅτι ἐγὼ ἀντέχομαι ἐν ταῖς κορυφαῖς τῶν σῶν ἀρετῶν , καὶ μνημονεύω τῶν κατὰ τὸν Ἡρακλέα διηγημάτων . c . ἄλλως ἐγὼ δ᾿ Ἡρακλέος · διαπορεῖται τίνι ἀφορμῇ εἰς τοὺς περὶ Ἡρακλέους λόγους παρῆλθε · μηδεμίαν γὰρ ἔχειν εἰς τὰ παρόντα Ἡρακλέα οἰκείωσιν · | ὁ μὲν οὖν Ἀρίσταρχός φησιν , ὅτι οἴονταί τινες , ὅτι ὑπόθεσις αὐτῷ ἐδέδοτο τοιαύτη ὥστε μνησθῆναι τοῦ θεοῦ , ὅπερ ἐστίν , ὡς καὶ αὐτός φησιν Ἀρίσταρχος , ἀπίθανον . μήποτε δὲ , ὅτι ἀεὶ ὁ Πίνδαρος ἐπαινεῖ τοὺς φύσει μᾶλλον τῶν ἐκ διδαχῆς περιγινομένων , ὁ δὲ Ἡρακλῆς τοιοῦτος . τοῦτο δὲ ἀπίθανον . τί γὰρ , ὅτι τὴν πρώτην περὶ Ἡρακλέους γενομένην συμφορὰν ἰδίως ἐξύμνησεν , εἰς ἔνδειξιν τῶν φυσικῶν ἀγαθῶν ; Ἡρακλῆς γὰρ μέχρι παντὸς ἐκ φύσεως ἀγαθὸς ὢν ἀνεφάνη , ὥστε οὐκ ἂν ὡμοίωσε τὸν ἔπαινον , ἓν μόνον τὸ περὶ τοὺς δράκοντας αὐτῷ διαπραχθὲν εἰπών · ἀλλ᾿ εἴπερ ἄρα , ἀπὸ τῶν ἐπιφανεστέρων ἂν ἐπῄνει τὸν Ἡρακλέα . ὁ δὲ Χαῖρίς φησιν , ὅτι ὁ Χρόμιος πολλὰ συμπονήσας τῷ Ἱέρωνι κατὰ τὴν ἀρχὴν ἀμοιβῆς ἔτυχεν ἐξ αὐτοῦ , ὥστε ἐκ περιουσίας καὶ ἱπποτροφῆσαι · ὡς οὖν οὗτος ἔπαθλον πόνων ἔλαβε τὴν ἐπιφάνειαν , οὕτω καὶ Ἡρακλῆς πολλὰ ταλαιπωρήσας ἔπαθλον ἔσχε τὴν ἀθανασίαν καὶ τὸν γάμον τῆς Ἥβης . καὶ πρὸς τοῦτον δὲ ἔνεστιν εἰπεῖν · τί δήποτε ὁ Πίνδαρος ἰδίως τὸν ἔπαινον τὴν τοῦ Ἡρακλέους παρέλαβε συμφορὰν εἰς ἐπίδειξιν τῆς φιλοπονίας ; μᾶλλον γὰρ ἔδει κοινότερον πάντας τοὺς ἄθλους εἰς ὑπόμνησιν ἀγαγεῖν , ὅτι καθήρας γῆν καὶ θάλασσαν ἀπεθεώθη . ὁ δὲ Χρύσιππος Νεμεακὸν εἶναί φησι τὸν ἀγῶνα καὶ ἐπὶ τούτῳ δὴ τὸν ἐπίνικον · διά τε τὸ Νεμεαῖον εἶναι τὸν λέοντα , ταύτῃ τὸν Ἡρακλέα τοῖς τοῦ νενικηκότος ἐπαίνοις ἐγκαταμεμίχθαι . ἀντιπράττει δὲ καὶ τούτῳ τὸ μηδ᾿ ὁτιοῦν τὸν Πίνδαρον [ εἰπεῖν ] περὶ τοῦ λέοντος , ὅπερ αἰτιώτατον τῆς παρεκβάσεώς φησιν ὁ Χρύσιππος εἶναι . βέλτιον δέ φησιν ὁ Δίδυμος ἐκεῖνο λέγειν , ὅτι ὃ περὶ τῆς Αἴτνης ἔφη , τοῦτο καὶ νῦν βούλεται δηλοῦν ὁ Πίνδαρος ( P . I 33 ) · ναυσιφορήτοις δ᾿ ἀνδράσι πρώτη χάρις ἐς πλόον ἐρχομένοις πομπαῖον ἐλθεῖν οὖρον . τοιοῦτο λέγοι ἄν τι καὶ ἐπὶ τοῦ Χρομίου · ἐπεὶ νῦν ἦρκται ἀγωνίζεσθαι καὶ ἀρξάμενος εὐθὺς ἐνίκησεν , ἐλπίς ἐστιν ἀυτὸν καὶ τῶν ἄλλων τεύξεσθαι στεφάνων . πρὸς τί οὖν τὸ περὶ Ἡρακλέους ὑπόδειγμα ; ὅτι καὶ ὁ Ἡρακλῆς βρέφος ἔτι ὢν μεταχειρισάμενος τοὺς δράκοντας , καὶ τοὺς αὖθις ἄθλους κατεπράξατο · καὶ ὥσπερ τούτου περὶ τὸν Ἡρακλέα γεγενημένου ὁ Ἀμφιτρύων Θηβαῖον ὄντα τὸν Τειρεσίαν προανέκρινε περὶ τοῦ παιδὸς , ὁ δὲ προεμαντεύσατο τοὺς ἐσομένους αὐτῷ ἄθλους , οὕτως αὐτὸς ὁ Πίνδαρος ἀπὸ τῆς πρώτης τοῦ Χρομίου νίκης προμαντεύεται , ὅτι καὶ τῶν λοιπῶν στεφάνων τεύξεται . d . ὁ δὲ νοῦς · ἐγὼ δ᾿ ἐφίεμαι καὶ οὐκ ἀφίσταμαι τοῦ Ἡρακλέους , ἐγείρων τὸν λόγον ὄντα ἀρχαῖον τὸν ἐν ταῖς μεγίσταις τῶν ἀρετῶν , οὖ κορυφαῖς τὸν ἐμὸν ὁπλίζων καὶ ἐγείρων λόγον · ἀντέχομαι γὰρ καὶ ζηλῶ αὐτόν . e . ἢ οὕτως · ἐν ταῖς κορυφαῖς τῶν ἀρετῶν τὸν ἐξ ἀρχῆς παροτρύνων περὶ αὐτοῦ λόγον , οἷον ἀπ᾿ ἀρχῆς τῶν περὶ αὐτὸν γεγονότων μνημονεύων . f . ἢ ἐν ταῖς μεγίσταις τῶν ἀρετῶν κορυφαῖς τὸν ἐμὸν ὁπλίζων καὶ διεγείρων λόγον .
Lemmas: a . ἐγώ δέ Ἡρακλῆς : οὐ ἀφίστημι ὁ Ἡρακλῆς . ἢ οὕτως · ἐγείρω ὁ λόγος εἰμί ἀρχαῖος ὁ περί ὁ Ἡρακλῆς ἀρετή · ἀντέχω γάρ αὐτός καί ζηλόω αὐτός . b . ἐγώ δέ Ἡρακλῆς ἀντέχω πρόφρων : ἐπαπορέω ἄν τις , διατί ὁ Ἡρακλῆς μνημονεύω · οὖον γάρ εὔκαιρος δοκέω ὁ μνήμη νῦν Ἡρακλῆς . καί φημί , ὅτι βούλομαι δείκνυμι , ὡς ὁ διαφανής ἐν ὁ ἔργον καί ὁ λόγος ἀθάνατος γίγνομαι ὁ μνήμη , διά οὗτος μιμνήσκω Ἡρακλῆς ἀρετή , ἐπιφέρω ὁ ὁ Χρόμιος θαῦμα · ὅτι ἐγώ ἀντέχω ἐν ὁ κορυφή ὁ σός ἀρετή , καί μνημονεύω ὁ κατά ὁ Ἡρακλῆς διήγημα . c . ἄλλως ἐγώ δέ Ἡρακλῆς · διαπορέω τίς ἀφορμή εἰς ὁ περί Ἡρακλῆς λόγος παρέρχομαι · μηδείς γάρ ἔχω εἰς ὁ πάρειμι Ἡρακλῆς οἰκέω · | ὁ μέν οὖν Ἀρίσταρχος φημί , ὅτι οἴομαι τις , ὅτι ὑπόθεσις αὐτός δίδωμι τοιοῦτος ὥστε μιμνήσκω ὁ θεός , ὅσπερ εἰμί , ὡς καί αὐτός φημί Ἀρίσταρχος , ἀπίθανος . μήποτε δέ , ὅτι ἀεί ὁ Πίνδαρος ἐπαινέω ὁ φύσις μᾶλλον ὁ ἐκ διδαχή περιγίγνομαι , ὁ δέ Ἡρακλῆς τοιοῦτος . οὗτος δέ ἀπίθανος . τίς γάρ , ὅτι ὁ πρῶτος περί Ἡρακλῆς γίγνομαι συμφορά ἰδίως ἐξυμνέω , εἰς ἔνδειξις ὁ φυσικός ἀγαθός ; Ἡρακλῆς γάρ μέχρι πᾶς ἐκ φύσις ἀγαθός εἰμί ἀναφαίνω , ὥστε οὐ εἄν ὁμοιόω ὁ ἔπαινος , εἷς μόνος ὁ περί ὁ δράκων αὐτός διαπράσσω εἶπον · ἀλλά εἴπερ ἄρα , ἀπό ὁ ἐπιφανής εἄν ἐπαινέω ὁ Ἡρακλῆς . ὁ δέ Χαῖρις φημί , ὅτι ὁ Χρόμιος πολύς συμπονέω ὁ Ἱέρων κατά ὁ ἀρχή ἀμοιβή τυγχάνω ἐκ αὐτός , ὥστε ἐκ περιουσία καί ἱπποτροφέω · ὡς οὖν οὗτος ἔπαθλον πόνος λαμβάνω ὁ ἐπιφάνεια , οὗτος καί Ἡρακλῆς πολύς ταλαιπωρέω ἔπαθλον ἔχω ὁ ἀθανασία καί ὁ γάμος ὁ Ἥβη . καί πρός οὗτος δέ ἔνειμι εἶπον · τίς δήποτε ὁ Πίνδαρος ἰδίως ὁ ἔπαινος ὁ ὁ Ἡρακλῆς παραλαμβάνω συμφορά εἰς ἐπίδειξις ὁ φιλοπονία ; μᾶλλον γάρ ἐσθίω κοινός πᾶς ὁ ἆθλος εἰς ὑπόμνησις ἄγω , ὅτι καθαίρω γῆ καί θάλασσα ἀποθεόω . ὁ δέ Χρύσιππος Νεμεακὸν εἰμί φημί ὁ ἀγών καί ἐπί οὗτος δή ὁ ἐπίνικος · διά τε ὁ Νέμειος εἰμί ὁ λέων , οὗτος ὁ Ἡρακλῆς ὁ ὁ νικάω ἔπαινος ἐγκαταμίγνυμι . ἀντιπράσσω δέ καί οὗτος ὁ μηδέ ὁστισοῦν ὁ Πίνδαρος [ εἶπον ] περί ὁ λέων , ὅσπερ αἴτιος ὁ παρέκβασις φημί ὁ Χρύσιππος εἰμί . ἀγαθός δέ φημί ὁ Δίδυμος ἐκεῖνος λέγω , ὅτι ὅς περί ὁ Αἴτνη φημί , οὗτος καί νῦν βούλομαι δηλόω ὁ Πίνδαρος ( P . I 33 ) · ναυσιφόρητος δέ ἀνήρ πρῶτος χάρις εἰς πλόος ἐρχόμενος πομπαῖος ἔρχομαι ὅρος . τοιοῦτος λέγω ἄν τίς καί ἐπί ὁ Χρόμιος · ἐπεί νῦν ἄρχω ἀγωνίζομαι καί ἄρχω εὐθύς νικάω , ἐλπίς εἰμί αὐτός καί ὁ ἄλλος τυγχάνω στέφανος . πρός τίς οὖν ὁ περί Ἡρακλῆς ὑπόδειγμα ; ὅτι καί ὁ Ἡρακλῆς βρέφος ἔτι εἰμί μεταχειρίζω ὁ δράκων , καί ὁ αὖθις ἆθλος καταπράσσω · καί ὥσπερ οὗτος περί ὁ Ἡρακλῆς γίγνομαι ὁ Ἀμφιτρύων Θηβαῖος εἰμί ὁ Τειρεσίας προανακρίνω περί ὁ παῖς , ὁ δέ προμαντεύομαι ὁ εἰμί αὐτός ἆθλος , οὕτως αὐτός ὁ Πίνδαρος ἀπό ὁ πρῶτος ὁ Χρόμιος Νίκη προμαντεύομαι , ὅτι καί ὁ λοιπός στέφανος τυγχάνω . d . ὁ δέ νόος · ἐγώ δέ ἐφίημι καί οὐ ἀφίστημι ὁ Ἡρακλῆς , ἐγείρω ὁ λόγος εἰμί ἀρχαῖος ὁ ἐν ὁ μέγας ὁ ἀρετή , οὖον κορυφή ὁ ἐμός ὁπλίζω καί ἐγείρω λόγος · ἀντέχω γάρ καί ζηλόω αὐτός . e . ἢ οὕτως · ἐν ὁ κορυφή ὁ ἀρετή ὁ ἐκ ἀρχή παροτρύνω περί αὐτός λόγος , οἷος ἀπό ἀρχή ὁ περί αὐτός γίγνομαι μνημονεύω . f . ἢ ἐν ὁ μέγας ὁ ἀρετή κορυφή ὁ ἐμός ὁπλίζω καί διεγείρω λόγος .