tlg5034.tlg001b 3.141
a . εἰ δὲ λόγων συνέμεν : εἰ δὲ δύνασαι συνεῖναι τὴν τῶν λόγων ὀρθὴν κορυφὴν , [ καὶ ] γινώσκεις ἀσφαλῶς μανθάνων τὰ τῶν παλαιῶν . λέγει δὲ τὰ παρὰ τοῦ ποιητοῦ , ὅτι παρὰ ἓν ἀγαθὸν πήματα δύο ἀπονέμουσιν οἱ θεοί . φησὶ γάρ που ( Ω 527 ) · δοιοὶ γάρ τε πίθοι κατακείαται ἐν Διὸς οὔδει δώρων οἷα διδοῦσι , κακῶν , ἕτερος δὲ ἐάων . ᾧ μὲν καμμίξας δώῃ Ζεὺς τερπικέραυνος , ἄλλοτε μέν τε κακῷ ἐπιμίσγεται , ἄλλοτε δ᾿ ἐσθλῷ . δοκοῦσι γὰρ οἱ εὐδαίμονες συγκεκραμένον ἔχειν τοῖς ἀγαθοῖς καὶ φαῦλον · οἱ δὲ δυστυχεῖς ἄκρατον τὴν δυστυχίαν . διὸ καὶ περὶ τοῦ Δημοδόκου τοῦ κιθαρῳδοῦ φησιν ( θ 63 ) · ὃν πέρι Μοῦσ᾿ ἐφίλησε , δίδου δ᾿ ἀγαθόν τε κακόν τε · ὀφθαλμῶν μὲν ἄμερσε , δίδου δ᾿ ἡδεῖαν ἀοιδήν . διὸ εἴτις λέγει , διατί θεοφιλὴς ὢν πήρωσιν ἐδυστύχησεν , ἔχομεν λέγειν , ὅτι ἀδύνατόν ἐστιν ἄνθρωπον ὄντα τελέως ἐν πᾶσιν εὐτυχεῖν καὶ ἀπαθῆ εἶναι . ὁ μέντοι Πίνδαρος οὕτως ἐδέξατο , δύο πίθους εἶναι φαύλων καὶ ἕνα ἀγαθῶν . διὸ καὶ αὐτός φησιν · ἓν παρ᾿ ἐσλὸν πήματα σύνδυο . οὐκ ἔστι δὲ τοῦτο . δύο γὰρ οἱ πίθοι εἰσὶ , καὶ ὁ μὲν εἷς ἀγαθῶν , ὁ δὲ ἕτερος φαύλων . τὸ γὰρ ἕτερος ἐλέγχει παρακείμενον , ὅπερ ἐπὶ δυϊκοῦ μόνου ἀριθμοῦ λέγεται , τῶν δύο τὸ ἕτερον . ὁ λόγος οὖν πρὸς τὴν Ἱέρωνος νόσον καὶ πρὸς τὸ τῆς βασιλείας ἀξίωμα . μηδαμῶς , φησὶν , ὦ Ἱέρων , ἀλγύνου · ἀδύνατον γάρ ἐστιν ἄνθρωπόν σε ὅντα καὶ εὐδαιμονοῦντα μὴ ἔχειν τι καὶ βλάβης . ἀνασηκοῦσι γὰρ ὥσπερ τὰ ἀγαθὰ τῇ τῶν φαύλων μερίδι . b . ἄλλως · ἔνιοι ἀπεκδοχήν φασιν εἶναι ταῦτα τῶν Ὁμήρου , ὡς εἰπόντος αὐτοῦ ὅτι τριῶν ὄντων πίθων , ἑνὸς μὲν τῶν ἀγαθῶν , δυεῖν δὲ τῶν κακῶν , ὁ Ζεὺς δίδωσιν ἐξ ἑκάστου μοῖραν . ἐλέγχεται δὲ , ὅτι τὸ ἕτερος ἐπὶ δύο μόνων λέγεται · ὅτι εἰ καὶ ᾔδει τρεῖς ὄντας τοὺς πίθους , ἄλλος ἂν εἶπε καὶ οὐχ ἕτερος . ἔστι δὲ ὑποστίξαντα εἰς τὸ δώρων οἷα δίδωσι διαστεῖλαι καλῶς · κακῶν , ἕτερος δὲ ἐάων . δύο οὖν λέγει πίθους Ὅμηρος , κακῶν τε καὶ ἀγαθῶν , καὶ ᾧ μὲν ἀνθρώπων ἓν παρ᾿ ἓν ἀγαθὸν καὶ κακὸν δῷ , εὐδαίμων ἐστὶν , ᾧ δ᾿ ἂν ἐκ θατέρου δῷ δύο μοίρας τῶν κακῶν , τοῦτον εἶναι κακοδαίμονα . ταῦτα δὲ λέγει παραμυθούμενος τὸν Ἱέρωνα , ὑπὲρ τοῦ πρᾴως φέρειν τὴν λιθίαν .
Lemmas: a . εἰμί δέ λόγος συνέμεν : εἰμί δέ δύναμαι συνίημι ὁ ὁ λόγος ὀρθός κορυφή , [ καί ] γιγνώσκω ἀσφαλῶς μανθάνω ὁ ὁ παλαιός . λέγω δέ ὁ παρά ὁ ποιητής , ὅτι παρά εἷς ἀγαθός πῆμα δύο ἀπονέμω ὁ θεός . φημί γάρ ποῦ ( Ω 527 ) · δοιοί γάρ τε πείθω κατάκειμαι ἐν Ζεύς οὖδας δῶρον οἷος δίδωμι , κακός , ἕτερος δέ ἐάω . ὅς μέν καναμείγνυμι δίδωμι Ζεύς τερπικέραυνος , ἄλλοτε μέν τε κακός ἐπιμίσγω , ἄλλοτε δέ ἐσθλός . δοκέω γάρ ὁ εὐδαίμων συγκεράννυμι ἔχω ὁ ἀγαθός καί φαῦλος · ὁ δέ δυστυχέω ἄκρατος ὁ δυστυχία . διό καί περί ὁ Δημόδοκος ὁ κιθαρῳδός φημί ( θ 63 ) · ὅς περί Μοῦσα φιλέω , δίδωμι δέ ἀγαθός τε κακός τε · ὀφθαλμός μέν ἀμέρδω , δίδωμι δέ ἡδύς ᾠδή . διό ἔστις λέγω , διατί θεοφιλής εἰμί πήρωσις δυστυχέω , ἔχω λέγω , ὅτι ἀδύνατος εἰμί ἄνθρωπος εἰμί τέλειος ἐν πᾶς εὐτυχέω καί ἀπαθής εἰμί . ὁ μέντοι Πίνδαρος οὕτως δέχομαι , δύο πίθος εἰμί φαῦλος καί εἷς ἀγαθός . διό καί αὐτός φημί · εἷς παρά ἐσθλός πῆμα σύνδυο . οὐ εἰμί δέ οὗτος . δύο γάρ ὁ πείθω εἰμί , καί ὁ μέν εἷς ἀγαθός , ὁ δέ ἕτερος φαῦλος . ὁ γάρ ἕτερος ἔλεγχος παράκειμαι , ὅσπερ ἐπί δυικός μόνος ἀριθμός λέγω , ὁ δύο ὁ ἕτερος . ὁ λόγος οὖν πρός ὁ Ἱέρων νόσος καί πρός ὁ ὁ βασίλεια ἀξίωμα . μηδαμῶς , φημί , εἰμί Ἱέρων , ἀλγύνω · ἀδύνατος γάρ εἰμί ἄνθρωπος σύ ὅντα καί εὐδαιμονέω μή ἔχω τίς καί βλάβη . ἀνασηκόω γάρ ὥσπερ ὁ ἀγαθός ὁ ὁ φαῦλος μερίς . b . ἄλλως · ἔνιοι ἀπεκδοχή φημί εἰμί οὗτος ὁ Ὅμηρος , ὡς εἶπον αὐτός ὅτι τρεῖς εἰμί πίθος , εἷς μέν ὁ ἀγαθός , δύο δέ ὁ κακός , ὁ Ζεύς δίδωμι ἐκ ἕκαστος μοῖρα . ἐλέγχω δέ , ὅτι ὁ ἕτερος ἐπί δύο μόνος λέγω · ὅτι εἰμί καί οἶδα τρεῖς εἰμί ὁ πίθος , ἄλλος εἄν εἶπον καί οὐ ἕτερος . εἰμί δέ ὑποστίζω εἰς ὁ δῶρον οἷος δίδωμι διαστέλλω καλῶς · κακός , ἕτερος δέ ἐάω . δύο οὖν λέγω πίθος Ὅμηρος , κακός τε καί ἀγαθός , καί ὅς μέν ἄνθρωπος εἷς παρά εἷς ἀγαθός καί κακός δίδωμι , εὐδαίμων εἰμί , ὅς δέ εἄν ἐκ θατέρου δίδωμι δύο μοῖρα ὁ κακός , οὗτος εἰμί κακοδαίμων . οὗτος δέ λέγω παραμυθέομαι ὁ Ἱέρων , ὑπέρ ὁ πρᾶος φέρω ὁ λιθιάω .