tlg4170.tlg001a 1
Πίνδαρος ὁ ποιητὴς Θηβαῖος ἦν ἐκ Κυνοκεφάλων · κώμη δέ ἐστι Θηβαϊκή · υἱὸς δὲ Δαϊφάντου , κατὰ δ᾿ ἐνίους Παγώνδα . ἔνιοι δὲ Σκοπελίνου αὐτὸν γενεαλογοῦσι , τινὲς δὲ τὸν Σκοπελῖνον πατρωὸν αὐτοῦ γενέσθαι καὶ αὐλητὴν ὄντα τὴν τέχνην διδάξαι . μητρὸς δὲ Κλεοδίκης · οἱ δὲ Κληδίκης γράφουσι . παῖς δὲ ὢν ὁ Πίνδαρος , ὡς Χαμαιλέων καὶ Ἴστρος φασὶ , περὶ τὸν Ἑλικῶνα θηρῶντα αὐτὸν ὑπὸ πολλοῦ καμάτου εἰς ὕπνον κατενεχθῆναι , κοιμωμένου δὲ αὐτοῦ μέλισσαν τῷ στόματι προσκαθίσασαν κηρία ποιῆσαι . οἱ δέ φασιν ὅτι ὄναρ εἶδεν ὡς μέλιτος καὶ κηροῦ πλῆρες εἶναι αὐτοῦ τὸ στόμα , καὶ ἐπὶ ποιητικὴν ἐτράπη . διδάσκαλον δὲ αὐτοῦ Ἀθήνησιν οἱ μὲν Ἀγαθοκλέα , οἱ δὲ Ἀπολλόδωρον λέγουσιν , ὃν καὶ προϊστάμενον κυκλίων χορῶν ἀποδημοῦντα πιστεῦσαι τὴν διδασκαλίαν τῷ Πινδάρῳ παιδὶ ὄντι , τὸν δὲ εὖ διακοσμήσαντα διαβόητον γενέσθαι . ἔρεισμα δὲ τῆς Ἑλλάδος εἰπὼν Ἀθήνας ( fr . 76 ) ἐζημιώθη ὑπὸ Θηβαίων χιλίαις δραχμαῖς ἃς ἐξέτισαν ὑπὲρ αὐτοῦ Ἀθηναῖοι . ἦν δὲ οὐ μόνον εὐφυὴς ποιητὴς , ἀλλὰ καὶ ἄνθρωπος θεοφιλής . ὁ γοῦν Πὰν ὁ θεὸς ὤφθη μεταξὺ τοῦ Κιθαιρῶνος καὶ τοῦ Ἑλικῶνος ᾄδων παιᾶνα Πινδάρου · διὸ καὶ ᾆσμα ἐποίησεν εἰς τὸν θεὸν ἐν ᾧ χάριν ὁμολογεῖ τῆς τιμῆς αὐτῷ , οὗ ἡ ἀρχή ( fr . 95 ) · ὦ Πὰν Πὰν Ἀρκαδίας μεδέων καὶ σεμνῶν ἀδύτων φύλαξ . ἀλλὰ καὶ ἡ Δημήτηρ ὄναρ ἐπιστᾶσα αὐτῷ ἐμέμψατο , ὅτι μόνην τῶν θεῶν οὐχ ὕμνησεν · ὁ δὲ εἰς αὐτὴν ἐποίησε ποίημα οὗ ἡ ἀρχή ( fr . 37 ) · Πότνια θεσμοφόρε χρυσάνιον . ἀλλὰ καὶ βωμὸν ἀμφοτέρων τῶν θεῶν πρὸ τῆς οἰκίας τῆς ἰδίας ἱδρύσατο . Παυσανίου δὲ τοῦ Λακεδαιμονίων βασιλέως ἐμπιπρῶντος τὰς Θήβας ἐπέγραψέ τις τῇ οἰκίᾳ · Πινδάρου τοῦ μουσοποιοῦ τὴν στέγην μὴ καίετε · καὶ οὕτως μόνη ἀπόρθητος ἔμεινεν , καὶ ἔστι τὸ νῦν ἐν Θήβαις πρυτανεῖον . ἀλλὰ καὶ ἐν Δελφοῖς ὁ προφήτης μέλλων κλείειν τὸν νεὼν κηρύσσει καθ᾿ ἡμέραν · Πίνδαρος ὁ μουσοποιὸς παρίτω πρὸς τὸ δεῖπνον τῷ θεῷ . καὶ γὰρ ἐν τῇ τῶν Πυθίων ἑορτῇ ἐγεννήθη , ὡς αὐτός φησι ( fr . 193 ) · Πενταετηρὶς ἑορτὰ βουπομπὸς , ἐν ᾇ πρῶτον εὐνάσθην ἀγαπατὸς ὑπὸ σπαργάνοις . λέγεται δὲ θεωροὺς ἀπιόντας εἰς Ἄμμωνος αἰτῆσαι Πινδάρῳ τὸ ἐν ἀνθρώποις ἄριστον , καὶ ἀποθανεῖν ἐν ἐκείνῳ τῷ ἐνιαυτῷ . ἐπέβαλλε δὲ τοῖς χρόνοις Σιμωνίδῃ ᾗ νεώτερος πρεσβυτέρῳ · τῶν γοῦν αὐτῶν μέμνηνται ἀμφότεροι πράξεων . καὶ γὰρ Σιμωνίδης ( fr . 83 ) τὴν ἐν Σαλαμῖνι ναυμαχίαν γέγραφε καὶ Πίνδαρος ( fr . 272 ) μέμνηται τῆς Κάδμου βασιλείας . ἀλλὰ καὶ ἀμφότεροι παρὰ Ἱέρωνι τῷ Συρακοσίων τυράννῳ γεγένηνται . γήμας δὲ Μεγάκλειαν τὴν Λυσιθέου καὶ Καλλίνης ἔσχεν υἱὸν Δαΐφαντον , ᾧ καὶ δαφνηφορικὸν ᾆσμα ἔγραψεν · καὶ θυγατέρας δύο , Πρωτομάχην καὶ Εὔμητιν . γέγραφε δὲ βιβλία ἑπτακαίδεκα · ὕμνους , παιᾶνας , διθυράμβων β΄ , προσοδίων β΄ · παρθενίων β΄ , φέρεται δὲ καὶ γ΄ ὃ ἐπιγράφεται κεχωρισμένων παρθενίων · ὑπορχημάτων β΄ , ἐγκώμια , θρήνους , ἐπινίκων δ΄ . φέρεται δὲ ἐπίγραμμα ἐπὶ τῇ τελευτῇ αὐτοῦ τόδε · Ἦ μάλα Πρωτομάχα σε καὶ Εὔμητις λιγύφωνοι ἔκλαυσαν πινυταὶ , Πίνδαρε , θυγατέρες , Ἀργόθεν ἦμος ἵκοντο κομίζουσ᾿ ἔνδοθι κρωσσοῦ λείψαν᾿ ἀπὸ ξείνης ἀθρόα πυρκαϊῆς .
Lemmas: Πίνδαρος ὁ ποιητής Θηβαῖος εἰμί ἐκ κυνοκέφαλος · κώμη δέ εἰμί θηβαϊκός · γιός δέ Δαΐφαντος , κατά δέ ἔνιοι Παγώνδας . ἔνιοι δέ Σκοπελίνος αὐτός γενεαλογέω , τις δέ ὁ Σκοπελῖνος πατρῷος αὐτός γίγνομαι καί αὐλητής εἰμί ὁ τέχνη διδάσκω . μήτηρ δέ Κλεοδίκη · ὁ δέ κληδικεω γράφω . παῖς δέ εἰμί ὁ Πίνδαρος , ὡς Χαμαιλέων καί Ἴστρος φημί , περί ὁ Ἑλικών θηράω αὐτός ὑπό πολύς κάματος εἰς ὕπνος καταφέρω , κοιμάω δέ αὐτός μέλισσα ὁ στόμα προσκαθίζω κηρίον ποιέω . ὁ δέ φημί ὅτι ὄναρ ὁράω ὡς μέλι καί κηρός πλήρης ἔρχομαι αὐτός ὁ στόμα , καί ἐπί ποιητικός τρέπω . διδάσκαλος δέ αὐτός Ἀθήνησιν ὁ μέν Ἀγαθοκλῆς , ὁ δέ Ἀπολλόδωρος λέγω , ὅς καί προΐστημι κύκλιος χορός ἀποδημέω πιστεύω ὁ διδασκαλία ὁ Πίνδαρος παῖς εἰμί , ὁ δέ εὖ διακοσμέω διαβόητος γίγνομαι . ἔρεισμα δέ ὁ Ἑλλάς λέγω Ἀθῆναι ( fr . 76 ) ζημιόω ὑπό Θηβαῖος χίλιοι δραχμή ὅς ἐκτίνω ὑπέρ αὐτός Ἀθηναῖος . εἰμί δέ οὐ μόνος εὐφυής ποιητής , ἀλλά καί ἄνθρωπος θεοφιλής . ὁ γοῦν Πάν ὁ θεός ὁράω μεταξύ ὁ Κιθαιρών καί ὁ Ἑλικών ἀείδω παιάν Πίνδαρος · διό καί ᾆσμα ποιέω εἰς ὁ θεός ἐν ὅς χάρις ὁμολογέω ὁ τιμή αὐτός , ὅς ὁ ἀρχή ( fr . 95 ) · ὦ Πάν Πάν Ἀρκαδία μεδέων καί σεμνός ἄδυτος φύλαξ . ἀλλά καί ὁ Δημήτηρ ὄναρ ἐφίστημι αὐτός μέμφομαι , ὅτι μόνος ὁ θεός οὐ ὑμνέω · ὁ δέ εἰς αὐτός ποιέω ποίημα ὅς ὁ ἀρχή ( fr . 37 ) · πότνια θεσμοφόρος χρυσάνιος . ἀλλά καί βωμός ἀμφότερος ὁ θεός πρό ὁ οἰκία ὁ ἴδιος ἱδρύω . Παυσανίας δέ ὁ Λακεδαιμόνιος βασιλεύς ἐμπιπράω ὁ Θῆβαι ἐπιγράφω τις ὁ οἰκία · Πίνδαρος ὁ μουσοποιός ὁ στέγη μή καίω · καί οὕτως μόνος ἀπόρθητος μένω , καί εἰμί ὁ νῦν ἐν Θῆβαι πρυτανεῖον . ἀλλά καί ἐν Δελφοί ὁ προφήτης μέλλω κλείω ὁ ναός κηρύσσω κατά ἡμέρα · Πίνδαρος ὁ μουσοποιός παρέρχομαι πρός ὁ δεῖπνον ὁ θεός . καί γάρ ἐν ὁ ὁ Πύθιος ἑορτή γεννάω , ὡς αὐτός φημί ( fr . 193 ) · πενταετηρίς ἑορτή βουπομπός , ἐν ὅς πρῶτος εὐνάω ἀγαπητός ὑπό σπάργανον . λέγω δέ θεωρός ἀπέρχομαι εἰς Ἄμμων αἰτέω Πίνδαρος ὁ ἐν ἄνθρωπος ἀγαθός , καί ἀποθνῄσκω ἐν ἐκεῖνος ὁ ἐνιαυτός . ἐπιβάλλω δέ ὁ χρόνος Σιμωνίδης ὅς νέος πρεσβύτερος · ὁ γοῦν αὐτός μιμνήσκω ἀμφότερος πρᾶξις . καί γάρ Σιμωνίδης ( fr . 83 ) ὁ ἐν Σαλαμίς ναυμαχία γράφω καί Πίνδαρος ( fr . 272 ) μιμνήσκω ὁ Κάδμος βασίλεια . ἀλλά καί ἀμφότερος παρά Ἱέρων ὁ Συρακούσιος τύραννος γίγνομαι . γαμέω δέ Μεγάκλεια ὁ Λυσίθεος καί Καλλίνης ἔχω υἱός Δαΐφαντος , ὅς καί δαφνηφορικός ᾆσμα γράφω · καί θυγάτηρ δύο , Πρωτομάχης καί Εὔμητις . γράφω δέ βιβλίον ἑπτακαίδεκα · ὕμνος , παιάν , διθύραμβος Β΄ , προσόδιος Β΄ · παρθένιον Β΄ , φέρω δέ καί Γ΄ ὁ ἐπιγράφω χωρίζω παρθένιον · ὑπόρχημα Β΄ , ἐγκώμιον , θρῆνος , ἐπινικάω Δ΄ . φέρω δέ ἐπίγραμμα ἐπί ὁ τελευτή αὐτός ὅδε · ἦ μάλα Πρωτομάχα σύ καί Εὔμητις λιγύφωνος κλαίω πινυτός , Πίνδαρος , θυγάτηρ , Ἀργόθεν ἦμος ἱκνέομαι κομίζω ἔνδοθι κρωσσός λείψανον ἀπό ξένος ἀθρόος πυρκαϊά .