tlg0627.tlg024b 30
30 . Ὁκόταν δὲ τῇ γυναικὶ ὁ τόκος παραγένηται , ξυμβαίνει τότε τῷ παιδίῳ κινεομένῳ καὶ ἀσκαρίζοντι χερσί τε καὶ ποσὶ ῥῆξαί τινα τῶν ὑμένων τῶν ἔνδον · ῥαγέντος δὲ ἑνὸς , ἤδη καὶ οἱ ἄλλοι ἀκιδνοτέρην δύναμιν ἔχουσι · καὶ ῥήγνυνται πρῶτον μὲν οἱ κείνου ἐχόμενοι · ἔπειτα ὁ ὕστατος . Ὁκόταν δὲ ῥαγῶσιν οἱ ὑμένες , τότε λύεται τοῦ δεσμοῦ τὸ ἔμβρυον , καὶ χωρέει ἔξω κλονηθέν · οὐ γὰρ ἔτι ἔχει σθένος τῶν ὑμένων προδόντων , καὶ τούτων ἀπενεχθέντων οὐδὲ αἱ μῆτραι δύνανται ἔτι τὸ παιδίον ἴσχειν · προσλαμβάνονται γὰρ οἱ ὑμένες καὶ τῶν μητρέων , ὁκόταν ἀμφὶ τὸ παιδίον ἑλίσσωνται , οὐ πολλῇ δυνάμει . Ὁκόταν δὲ χωρέῃ τὸ παιδίον , βιῆται καὶ εὐρύνει τὰς μήτρας ἐν τῇ διεξόδῳ , ἅτε ἁπαλὰς ἐούσας · χωρέει δὲ ἐπὶ κεφαλὴν , ἢν κατὰ φύσιν ἴῃ · βαρύτατα γάρ ἐστιν αὐτῷ τὰ ἄνω ἐκ τοῦ ὀμφαλοῦ σταθμεόμενα . Ἐν δὲ τῇσι μήτρῃσιν ἐὸν ἐγκρατὲς μᾶλλον γίνεται ἐς τῶν ὑμένων τὴν κατάῤῥηξιν ἅμα δεκάτῳ μηνὶ , ὅτε ὁ τόκος τῇ μητρὶ παραγίνεται . Ἢν δὲ βίαιον πάθημα πάθῃ τὸ παιδίον , καὶ πρόσθεν τοῦ ὡρισμένου χρόνου ῥαγέντων τῶν ὑμένων ἐξέρχεται · καὶ ἢν ἡ τροφὴ πρόσθεν λήξῃ ἀπὸ τῆς μητρὸς τῷ παιδίῳ , καὶ οὕτω πρόσθεν ὁ τόκος τῇ μητρὶ παραγίνεται , καὶ θᾶσσον δέκα μηνῶν ἐξέρχεται . Ἀλλ’ ὅσαι δὴ ἔδοξαν πλείονα χρόνον δέκα μηνῶν ἔχειν , ἤδη γὰρ τοῦτο πολλάκις ἤκουσα , κεῖναι διεβλήθησαν τρόπῳ τοιῷδε ᾧ μέλλω ἐρέειν · ὁκόταν αἱ μῆτραι πνεῦμα λάβωσιν ἐς σφᾶς αὐτὰς ἀπὸ τῆς κοιλίης φῦσαν παρεχούσης καὶ ἐξαρθῶσι , γίνεται γὰρ τοῦτο , δοκέουσι δὴ αἱ γυναῖκες πρὸς σφέας ἔχειν τότε · καὶ ἢν καταμήνια μὴ χωρέοντα ξυστραφῇ ἐν τῇσι μήτρῃσι καὶ ἔῃ χρονιώτερα , ἀεὶ διαῤῥεῖ ἐς τὰς μήτρας , ἔστι μὲν ὅτε ξὺν τῷ ἀπὸ τῆς κοιλίης πνεύματι , ἔστι δ’ ὅτε καὶ θερμαινόμενα , καὶ δὴ καὶ τότε ἐν γαστρὶ δοκέουσιν ἔχειν αἱ γυναῖκες , ἅτε τῶν καταμηνίων μὴ χωρεόντων καὶ τῶν μητρέων ᾐρμένων · εἶτα ἔστιν ὅτε τὰ καταμήνια ἐῤῥάγη αὐτόματα , ἢ ἑτέρων ἐπικατελθόντων ἀπὸ τοῦ σώματος ἐς τὰς μήτρας καὶ κατενεγκάντων τὰ πρότερα , καὶ ἡ φῦσα ἐξῆλθε , καὶ πολλῇσιν ἤδη εὐθὺς μετὰ τὴν τῶν καταμηνίων κάθαρσιν αἱ μῆτραι ἔχανον καὶ κατὰ τὸ αἰδοῖον ἐστράφησαν , καὶ τηνικαῦτα μιχθεῖσαι ἀνδράσιν ἔλαβον πρὸς σφᾶς τὸν γόνον αὐθήμερον ἢ ἅμα ὀλίγῃσιν ἡμέρῃσιν . Λογίζονται δὲ αἱ γυναῖκες αἱ ἄπειροι τούτων τῶν λόγων καὶ τῶν πρηγμάτων κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἐν γαστρὶ ἔχειν , ὅτε τὰ καταμήνια οὐκ ἐχώρεεν αὐτῇσι καὶ αἱ μῆτραι ᾐρμέναι ἐτύγχανον . Ὅτι δὲ οὐκ ἐστὶ χρονιώτερον δέκα μηνῶν ἐν γαστρὶ ἔχειν , ἐγὼ φράσω · ἡ τροφὴ καὶ ἡ αὔξησις ἡ ἀπὸ τῆς μητρὸς κατιοῦσα οὐκ ἔτι ἄρκεῦσα τῷ παιδίῳ ἐστὶν , ὁκόταν οἱ δέκα μῆνες παρέλθωσι καὶ τὸ ἔμβρυον αὐξηθῇ · ἕλκει γὰρ ἀπὸ τοῦ αἵματος ἐς ἑωυτὸ τὸ γλυκύτατον , ἅμα δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ γάλακτος ἐπαυρίσκεται ὀλίγον · ὁκόταν δ’ αὐτῷ σπανιώτερα ταῦτα γίνηται καὶ ἁδρὸν ἔῃ τὸ παιδίον , ποθέον πλείονα τῆς ὑπαρχούσης τροφῆς , ἀσκαρίζει καὶ τοὺς ὑμένας ῥήγνυσι . Καὶ μᾶλλον τοῦτο πάσχουσιν αἱ τῶν γυναικῶν πρωτοτόκοι · ἐπιλείπει γὰρ τοῖσι παιδίοισιν ἡ τροφὴ ἐς τὸ ἀρκέσαι ἄχρι τῶν δέκα μηνῶν . Ἐπιλείπει δὲ διὰ τρόπον τοιόνδε · εἰσὶ τῶν γυναικῶν , αἳ μὲν ἀρκέοντα τὰ καταμήνια ἀποκαθαίρονται , αἳ δὲ ἐλάσσονα · τοῦτο δὲ ἢν ἀεὶ γίνηται , ἐν φύσει καὶ ἐν γένει μητρῷόν σφίν ἐστιν · αἱ δὲ τὰ καταμήνια ὀλίγα μεθιεῖσαι , αὗται καὶ τοῖσι παιδίοισι τοῦ χρόνου τὸ ὕστατον , ὅταν ἤδη ἁδρὸν ἔῃ , τὴν τροφὴν σπανιωτέρην παρέχουσαι , ποιέουσιν ἀσκαρίζειν καὶ πρόσθεν τῶν δέκα μηνῶν ἐξελθεῖν ἐπείγεσθαι · ὀλίγον γὰρ ἀπ’ αὐτέων χωρέει τὸ αἷμα . Ὡς δὲ ἐπὶ τὸ πλεῖστον ξυμβαίνει καὶ ἀγαλάκτους μᾶλλον εἶναι ταύτας τὰς γυναῖκας , τὰς ὀλίγα τὰ καταμήνια μεθιείσας · ξηρότεραι γὰρ καὶ πυκνοσαρκότεραί εἰσιν . Τούτῳ δὲ τῷ λόγῳ ὅτι ἐπιλειπούσης τῆς τροφῆς , ἐξέρχεται τὸ ἔμβρυον , ἢν μή τι αὐτῷ βίαιον πάθημα προσπέσῃ , ἱστόριον τόδε ἐστί . Τὸ ὄρνεον γίνεται ἐκ τοῦ ὠοῦ τοῦ χλωροῦ τρόπῳ τοιῷδε · ἐπικαθεζομένης τῆς μητρὸς θερμαίνεται τὸ ὠόν · καὶ τὸ ἐν τῷ ὠῷ ἐνεὸν ἀπὸ τῆς μητρὸς κινέεται · θερμαινόμενον δὲ πνεῦμα ἴσχει τὸ ἐν τῷ ὠῷ ἐνεὸν καὶ ἀντισπᾷ ἕτερον ψυχρὸν ἀπὸ τοῦ ἠέρος διὰ τοῦ ὠοῦ · τὸ γὰρ ὠὸν ἀραιόν ἐστιν οὕτως ὡς πνοὴν ἑλκομένην ἀρκέουσαν διιέναι τῷ ἔνδον ἐόντι . Καὶ αὔξεται τὸ ὄρνεον ἐν τῷ ὠῷ , καὶ διαρθροῦται τρόπῳ τῷ αὐτῷ τε καὶ παραπλησίῳ ὧπερ καὶ τὸ παιδίον , ὥς μοι ἤδη καὶ πρότερον εἴρηται . Γίνεται δὲ ἐκ τοῦ χλωροῦ τοῦ ὠοῦ , τροφὴ δὲ καὶ αὔξησίς ἐστιν ἀπὸ τοῦ λευκοῦ τοῦ ἐν τῷ ὠῷ ἐόντος · καὶ τοῦτ’ ἤδη πᾶσιν ἐμφανὲς ἐγένετο ὁκόσοι προσέσχον τὸν νόον · ὁκόταν ἐπιλείπῃ ἡ τροφὴ τῷ νεοσσῷ ἐκ τοῦ ὠοῦ , οὐκ ἔχον ἀρκέουσαν ἀφ’ ἧς ζήσεται , κινέεται ἰσχυρῶς ἐν τῷ ὠῷ , ζητέον τροφὴν πλείονα , καὶ οἱ ὑμένες περιῤῥήγνυνται , καὶ ὁκόταν ἡ ὄρνις αἴσθηται τὸν νεοσσὸν κινηθέντα ἰσχυρῶς , κολάψασα ἐξέλεψεν · καὶ ταῦτα ξυμβαίνει γίνεσθαι ἐν εἴκοσιν ἡμέρῃσι . Καὶ ἐμφανές ἐστιν ὅτι ὧδε ἔχει · ὁκόταν γὰρ κολάψῃ τὸ ὄρνεον ἐπὶ τοῖσι λεπυρίοισι τοῦ ὠοῦ , ὑγρὸν ἔνεστιν οὐδὲν ὅ τι καὶ ἄξιον λόγου · ἐξανήλωται γὰρ ἐς τὸν νεοσσόν . Οὕτω δὲ καὶ τὸ παιδίον , ὁκόταν αὐξηθῇ , οὐκ ἔτι δύναται ἡ μήτηρ τροφὴν παρέχειν ἀρκέουσαν · ζητέον οὖν πλείω τροφὴν τῆς παρεούσης τὸ ἔμβρυον ἀσκαρίζον ῥήγνυσι τοὺς ὑμένας , καὶ λυθὲν τοῦ δεσμοῦ χωρέει ὁμοῦ ἔξω · καὶ ταῦτα γίνεται ἐν δέκα μησὶ τὸ μακρότατον . Καὶ κατὰ τοῦτον τὸν λόγον καὶ τοῖσι κτήνεσι καὶ τοῖσι θηρίοισιν ὁ τόκος παραγίνεται ἐν χρόνῳ ᾧ ἕκαστον τίκτει οὐ μακρότερον · ἑκάστῳ γὰρ τῶν ζώνων ἀνάγκη ἐστὶ χρόνον εἶναι , ἐν ᾧ ἡ τροφὴ σπανιωτέρη ἔσται τῷ ἐμβρύῳ καὶ ἐπιλείψει καὶ ὁ τόκος παρέσται · καὶ τὰ μὲν ἐλάσσω τροφὴν τοῖσιν ἐμβρύοισιν ἔχοντα θᾶσσον τίκτει , τὰ δὲ πλείω ὕστερον . Καὶ ταῦτα μὲν ἐς τοῦτό μοι εἴρηται . Τὸ δὲ παιδίον , ὅταν περιῤῥαγῶσιν οἱ ὑμένες , ἢν μὲν δὴ ἐπικρατήσῃ ἡ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ῥοπὴ , ῥηϊδίως τίκτει ἡ γυνή · ἢν δὲ πλάγιον ἢ ἐπὶ πόδας χωρήσῃ , γίνεται γὰρ τοῦτο , ἢν οὕτως ἡ ῥοπὴ τύχῃ γενομένη ἢ ὑπὸ εὐρυχωρίης γε τῶν μητρέων , ἢ καὶ ἢν ἡ μήτηρ ἐν τῇ ὠδῖνι μὴ ἡσυχάσῃ τὸ πρῶτον , κἢν οὕτω χωρέῃ , χαλεπῶς τέξεται ἡ γυνή · πολλαὶ δὲ ἤδη ἢ αὐταὶ ὤλοντο , ἢ τὰ παιδία , ἢ ἅμα αἱ μητέρες καὶ τὰ ἐν αὐτῇσιν . Ἐκ δὲ τῶν τικτουσῶν μάλιστα πονέουσιν αἱ πρωτοτόκοι διὰ τὴν ἀπειρίην τῶν πόνων , καὶ πονέουσι μὲν πᾶν τὸ σῶμα , μάλιστα δὲ τὴν ὀσφύν τε καὶ τὰ ἰσχία · διίσταται γὰρ σφέων τὰ ἰσχία · αἰ δὲ μᾶλλον ἔμπειροι τόκων ἧσσον πονέουσι τῶν πρωτοτόκων , αἱ δὲ πουλυτόκοι πάνυ ἧσσον πονέουσιν . Ἢν δὲ ἐπὶ κεφαλὴν ἴῃ τὸ ἔμβρυον , ἡ κεφαλὴ πρῶτον ἔξω χωρέει , ἔπειτα τἄλλα μέλεα ἑπόμενα , ὕστατος δὲ ὁ ὀμφαλός · ἐκ δὲ τοῦ ὀμφαλοῦ τὸ χορίον τεταμένον ἐστίν . Μετὰ δὲ ταῦτα ὕδρωψ ἔρχεται αἱματώδης ἀπό τε τῆς κεφαλῆς καὶ τοῦ ἄλλου σώματος , ἀποκριθεὶς ὑπὸ βίης τε καὶ πόνου καὶ θέρμης , καὶ ὁδὸν ἀφηγήσατο τῇ τῶν λοχίων καθάρσει · μετὰ δὲ τὴν ἔξοδον τοῦ ἰχῶρος ἡ κάθαρσις γίνεται χρόνον τὸν πρόσθεν εἰρημένον . Καὶ οἵ τε μαζοὶ καὶ τἄλλα μέλεα ὁκόσα ὑγρότερά ἐστι , καταῤῥήγνυται τῶν γυναικῶν , ἥκιστα μὲν ἐν τῷ πρώτῳ τόκῳ , ἔπειτα δὲ , ὡς ἂν πλειόνων πειρένωνται τόκων , ἔτι μᾶλλον καταῤῥήγνυται διακενουμένων τῶν φλεβῶν ὑπὸ τῆς καθάρσιος τῶν λοχίων . Ταῦτα δέ μοι ἐς τοῦτο εἴρηται .
Lemmas: 30 . ὁπόταν δέ ὁ γυνή ὁ τόκος παραγίγνομαι , συμβαίνω τότε ὁ παιδίον κινέω καί ἀσκαρίζω χείρ τε καί πούς ῥήγνυμι τις ὁ ὑμήν ὁ ἔνδον · ῥήγνυμι δέ εἷς , ἤδη καί ὁ ἄλλος ἀκιδνός δύναμις ἔχω · καί ῥήγνυμι πρῶτος μέν ὁ ἐκεῖνος ἔχω · ἔπειτα ὁ ὕστερος . ὁπόταν δέ ῥήγνυμι ὁ ὑμήν , τότε λύω ὁ δεσμός ὁ ἔμβρυον , καί χωρέω ἔξω κλονέω · οὐ γάρ ἔτι ἔχω σθένος ὁ ὑμήν προδίδωμι , καί οὗτος ἀποφέρω οὐδέ ὁ μήτρα δύναμαι ἔτι ὁ παιδίον ἴσχω · προσλαμβάνω γάρ ὁ ὑμήν καί ὁ μήτρα , ὁπόταν ἀμφί ὁ παιδίον ἑλίσσω , οὐ πολύς δύναμις . ὁπόταν δέ χωρέω ὁ παιδίον , βιάζω καί εὐρύνω ὁ μήτρα ἐν ὁ διέξοδος , ἅτε ἁπαλός εἰμί · χωρέω δέ ἐπί κεφαλή , εἄν κατά φύσις ἔρχομαι · βαρύς γάρ εἰμί αὐτός ὁ ἄνω ἐκ ὁ ὀμφαλός σταθμάω . ἐν δέ ὁ μήτρα εἰμί ἐγκρατής μᾶλλον γίγνομαι εἰς ὁ ὑμήν ὁ κατάρρηξις ἅμα δέκατος μείς , ὅτε ὁ τόκος ὁ μήτηρ παραγίγνομαι . ἤν δέ βίαιος πάθημα πάσχω ὁ παιδίον , καί πρόσθεν ὁ ὁρίζω χρόνος ῥήγνυμι ὁ ὑμήν ἐξέρχομαι · καί εἄν ὁ τροφή πρόσθεν λήγω ἀπό ὁ μήτηρ ὁ παιδίον , καί οὕτως πρόσθεν ὁ τόκος ὁ μήτηρ παραγίγνομαι , καί ταχύς δέκα μείς ἐξέρχομαι . ἀλλά ὅσος δή δοκέω πολύς χρόνος δέκα μείς ἔχω , ἤδη γάρ οὗτος πολλάκις ἀκούω , κεῖνος διαβάλλω τρόπος τοιόσδε ὅς μέλλω λέγω · ὁπόταν ὁ μήτρα πνεῦμα λαμβάνω εἰς σφεῖς αὐτός ἀπό ὁ κοιλία φῦσα παρέχω καί ἐξαίρω , γίγνομαι γάρ οὗτος , δοκέω δή ὁ γυνή πρός σφεῖς ἔχω τότε · καί εἄν καταμήνιος μή χωρέω συστρέφω ἐν ὁ μήτρα καί εἰμί χρόνιος , ἀεί διαρρέω εἰς ὁ μήτρα , εἰμί μέν ὅτε σύν ὁ ἀπό ὁ κοιλία πνεῦμα , εἰμί δέ ὅτε καί θερμαίνω , καί δή καί τότε ἐν γαστήρ δοκέω ἔχω ὁ γυνή , ἅτε ὁ καταμήνιος μή χωρέω καί ὁ μήτρα ἀείρω · εἶτα εἰμί ὅτε ὁ καταμήνιος ῥήγνυμι αὐτόματος , ἢ ἕτερος ἐπικατέρχομαι ἀπό ὁ σῶμα εἰς ὁ μήτρα καί καταφέρω ὁ πρότερος , καί ὁ φῦσα ἐξέρχομαι , καί πολύς ἤδη εὐθύς μετά ὁ ὁ καταμήνιος κάθαρσις ὁ μήτρα χάσκω καί κατά ὁ αἰδοῖος στρέφω , καί τηνικαῦτα μείγνυμι ἀνήρ λαμβάνω πρός σφεῖς ὁ γόνος αὐθήμερος ἢ ἅμα ὀλίγος ἡμέρα . λογίζομαι δέ ὁ γυνή ὁ ἤπειρος οὗτος ὁ λόγος καί ὁ πρᾶγμα κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος ἐν γαστήρ ἔχω , ὅτε ὁ καταμήνιος οὐ χωρέω αὐτός καί ὁ μήτρα ἀείρω τυγχάνω . ὅστις δέ οὐ εἰμί χρόνιος δέκα μείς ἐν γαστήρ ἔχω , ἐγώ φράζω · ὁ τροφή καί ὁ αὔξησις ὁ ἀπό ὁ μήτηρ κατιών οὐ ἔτι ἄρκέω ὁ παιδίον εἰμί , ὁπόταν ὁ δέκα μήν παρέρχομαι καί ὁ ἔμβρυον αὐξάνω · ἕλκω γάρ ἀπό ὁ αἷμα εἰς ἑαυτοῦ ὁ γλυκύς , ἅμα δέ καί ἀπό ὁ γάλα ἐπαυρέω ὀλίγος · ὁπόταν δέ αὐτός σπάνιος οὗτος γίγνομαι καί ἁδρός εἰμί ὁ παιδίον , ποθέω πολύς ὁ ὑπάρχω τροφή , ἀσκαρίζω καί ὁ ὑμήν ῥήγνυμι . καί μᾶλλον οὗτος πάσχω ὁ ὁ γυνή πρωτοτόκος · ἐπιλείπω γάρ ὁ παίδιος ὁ τροφή εἰς ὁ ἀρκέω ἄχρι ὁ δέκα μείς . ἐπιλείπω δέ διά τρόπος τοιόσδε · εἰμί ὁ γυνή , ὁ μέν ἀρκέω ὁ καταμήνιος ἀποκαθαίρω , ὁ δέ μικρός · οὗτος δέ εἄν ἀεί γίγνομαι , ἐν φύσις καί ἐν γένος μητρῷος σφεῖς εἰμί · ὁ δέ ὁ καταμήνιος ὀλίγος μεθίημι , αὐτός καί ὁ παιδίον ὁ χρόνος ὁ ὕστερος , ὅταν ἤδη ἁδρός εἰμί , ὁ τροφή σπάνιος παρέχω , ποιέω ἀσκαρίζω καί πρόσθεν ὁ δέκα μείς ἐξέρχομαι ἐπείγω · ὀλίγος γάρ ἀπό αὐτός χωρέω ὁ αἷμα . ὡς δέ ἐπί ὁ πλεῖστος συμβαίνω καί ἀγάλακτος μᾶλλον ἔρχομαι αὐτός ὁ γυνή , ὁ ὀλίγος ὁ καταμήνιος μεθίημι · ξηρός γάρ καί πυκνόσαρκος εἰμί . οὗτος δέ ὁ λόγος ὅτι ἐπιλείπω ὁ τροφή , ἐξέρχομαι ὁ ἔμβρυον , εἄν μή τίς αὐτός βίαιος πάθημα προσπίπτω , ἱστόριον ὅδε εἰμί . Τέ ὄρνεον γίγνομαι ἐκ ὁ ᾠόν ὁ χλωρός τρόπος τοιόσδε · ἐπικαθέζομαι ὁ μήτηρ θερμαίνω ὁ ᾠόν · καί ὁ ἐν ὁ ᾠόν ἔνειμι ἀπό ὁ μήτηρ κινέω · θερμαίνω δέ πνεῦμα ἴσχω ὁ ἐν ὁ ᾠόν ἔνειμι καί ἀντισπάω ἕτερος ψυχρός ἀπό ὁ ἀήρ διά ὁ ᾠόν · ὁ γάρ ᾠόν ἀραιός εἰμί οὕτως ὡς πνοή ἕλκω ἀρκέω διΐημι ὁ ἔνδον εἰμί . καί αὐξάνω ὁ ὄρνεον ἐν ὁ ᾠόν , καί διαρθρόω τρόπος ὁ αὐτός τε καί παραπλήσιος ὧπερ καί ὁ παιδίον , ὅς ἐγώ ἤδη καί πρότερος λέγω . γίγνομαι δέ ἐκ ὁ χλωρός ὁ ᾠόν , τροφή δέ καί αὔξησις εἰμί ἀπό ὁ λευκός ὁ ἐν ὁ ᾠόν εἰμί · καί οὗτος ἤδη πᾶς ἐμφανής γίνομαι ὁπόσος προσέχω ὁ νοῦς · ὁπόταν ἐπιλείπω ὁ τροφή ὁ νεοσσός ἐκ ὁ ᾠόν , οὐ ἔχω ἀρκέω ἀπό ὅς ζάω , κινέω ἰσχυρῶς ἐν ὁ ᾠόν , ζητέω τροφή πολύς , καί ὁ ὑμήν περιρρήγνυμι , καί ὁπόταν ὁ ὄρνις αἰσθάνομαι ὁ νεοσσός κινέω ἰσχυρός , κολάπτω ἐκλέπω · καί οὗτος συμβαίνω γίγνομαι ἐν εἴκοσι ἡμέρα . καί ἐμφανής εἰμί ὅτι ὧδε ἔχω · ὁπόταν γάρ κολάπτω ὁ ὄρνεον ἐπί ὁ λεπύριον ὁ ᾠόν , ὑγρός ἔνειμι οὐδείς ὁ τίς καί ἄξιος λόγος · ἐξαναλίσκω γάρ εἰς ὁ νεοσσός . οὕτως δέ καί ὁ παιδίον , ὁπόταν αὐξάνω , οὐ ἔτι δύναμαι ὁ μήτηρ τροφή παρέχω ἀρκέω · ζητέω οὖν πλείων τροφή ὁ πάρειμι ὁ ἔμβρυον ἀσκαρίζω ῥήγνυμι ὁ ὑμήν , καί λύω ὁ δεσμός χωρέω ὁμοῦ ἔξω · καί οὗτος γίγνομαι ἐν δέκα μείς ὁ μακρός . καί κατά οὗτος Τώς λόγος καί ὁ κτῆνος καί ὁ θηρίον ὁ τόκος παραγίγνομαι ἐν χρόνος ὅς ἕκαστος τίκτω οὐ μακρός · ἕκαστος γάρ ὁ ζώνη ἀνάγκη εἰμί χρόνος ἔρχομαι , ἐν ὅς ὁ τροφή σπάνιος εἰμί ὁ ἔμβρυον καί ἐπιλείπω καί ὁ τόκος πάρειμι · καί ὁ μέν μικρός τροφή ὁ ἔμβρυον ἔχω ταχύς τίκτω , ὁ δέ πλείων ὕστερον . καί οὗτος μέν εἰς τούτος ἐγώ λέγω . Τέ δέ παιδίον , ὅταν περιλέγω ὁ ὑμήν , εἄν μέν δή ἐπικρατέω ὁ ἐπί ὁ κεφαλή ῥοπή , ῥᾳδίως τίκτω ὁ γυνή · εἄν δέ πλάγιος ἢ ἐπί πόδι χωρέω , γίγνομαι γάρ οὗτος , εἄν οὕτως ὁ ῥοπή τυγχάνω γίγνομαι ἢ ὑπό εὐρυχωρία γε ὁ μήτρα , ἢ καί εἄν ὁ μήτηρ ἐν ὁ ὠδίς μή ἡσυχάζω ὁ πρῶτος , ἐάν οὕτως χωρέω , χαλεπός τίκτω ὁ γυνή · πολύς δέ ἤδη ἢ αὐτός ὄλλυμι , ἢ ὁ παιδίον , ἢ ἅμα ὁ μήτηρ καί ὁ ἐν αὐτός . ἐκ δέ ὁ τίκτω μάλιστα πονέω ὁ πρωτοτόκος διά ὁ ἀπειρία ὁ πόνος , καί πονέω μέν πᾶς ὁ σῶμα , μάλιστα δέ ὁ ὀσφῦς τε καί ὁ ἰσχίον · διίστημι γάρ σφεῖς ὁ ἰσχίον · ὁ δέ μᾶλλον ἔμπειρος τόκος κακός πονέω ὁ πρωτοτόκος , ὁ δέ πουλυτόκος πάνυ κακός πονέω . ἄν δέ ἐπί κεφαλή ἔρχομαι ὁ ἔμβρυον , ὁ κεφαλή πρῶτος ἔξω χωρέω , ἔπειτα ἄλλος μέλεος ἕπομαι , ὕστερος δέ ὁ ὀμφαλός · ἐκ δέ ὁ ὀμφαλός ὁ χόριον τείνω εἰμί . μετά δέ οὗτος ὕδρωψ ἔρχομαι αἱματώδης ἀπό τε ὁ κεφαλή καί ὁ ἄλλος σῶμα , ἀποκρίνομαι ὑπό βίαιος τε καί πόνος καί θέρμη , καί ὁδός ἀφηγέομαι ὁ ὁ λοχέος κάθαρσις · μετά δέ ὁ ἔξοδος ὁ ἰχώρ ὁ κάθαρσις γίγνομαι χρόνος ὁ πρόσθεν λέγω . καί ὁ τε μαστός καί ἄλλος μέλεος ὁπόσος ὑγρός εἰμί , καταρρήγνυμι ὁ γυνή , ἦκα μέν ἐν ὁ πρῶτος τόκος , ἔπειτα δέ , ὡς ἄν πολύς πειρένομαι τόκος , ἔτι μᾶλλον καταρρήγνυμι διακενόω ὁ φλέψ ὑπό ὁ κάθαρσις ὁ λόχιος . Ταΰς δέ ἐγώ εἰς οὗτος λέγω .