tlg0627.tlg024b 15
15 . Ὁκόταν δὲ ἤδη τοῦτο γένηται , κατιόντος τοῦ αἵματος ἀπὸ τῆς μητρὸς καὶ πηγνυμένου , σὰρξ γίνεται · κατὰ δὲ μέσον τῆς σαρκὸς ὁ ὀμφαλὸς ἀπέχει , δι’ οὗ πνέει καὶ τὴν αὔξησιν ἰσχει . Ἡ δὲ γυνὴ ὁκόταν ἐν γαστρὶ ἔχῃ , ὑπὸ τῶν καταμηνίων μὴ χωρεόντων διὰ τόδε οὐ πονέεται ὅτι τὸ αἷμα οὐ ταράσσεται , βύζην ἀπιὸν κατὰ μῆνα ἕκαστον · ἀλλὰ χωρέει ἡσυχῇ κατ’ ὀλίγον ἄνευ πόνου καθ’ ἡμέρην ἐς τὰς μήτρας · καὶ τὸ ἔνδον ἐν τῇσι μήτρῃσιν ἐνεὸν αὔξεται . Καθ’ ἡμέρην δὲ ἑκάστην τούτου ἕνεκα χωρέεν , ἀλλ’ οὐκ ἐς ἅπαξ κατὰ μῆνα , ὅτι ἐν τῇσι μήτρῃσίν ἡ γονὴ ἐνεοῦσα ἑλκει ἀπὸ τοῦ σώματος αἰεὶ , ὅκως ἂν καὶ δυνάμιος ἔχη . Ταύτῃ καὶ ἡ πνοή · καὶ τὸ μὲν πρῶτον σμικρὴ ἡ πνοὴ γίνεται , καὶ τὸ αἷμα ὀλίγον χωρέει ἀπὸ τῆς μητρός · ὁκόταν δὲ ἡ πνοὴ ἐπὶ πλεῖον γίνηται , μᾶλλον , ἕλκει τὸ αἷμα . καὶ ἐπὶ πλεῖον κατέρχεται ἐς τὰς μήτρας . Τῇσι δὲ ἐν γαστρὶ μὴ ἐχούσῃσι , ὁκόταν τὰ καταμήνια μὴ χωρέῃ , διὰ τόδε ὁ πόνος γίνεται · πρῶτα μὲν ταράσσεται τὸ αἷμα ἐν τῷ σώματι κατὰ μῆνα ἕκαστον , ὑπὸ ἀνάγκης τοιῆσδε · ὅτι μὴν μηγὸς διαφέρει πουλὺ καὶ κατὰ ψύξιν καὶ κατὰ θερμασίην , καὶ τούτου αἰσθάνεται τῆς γυναικὸς τὸ σῶμα , ὑγρότερον γάρ ἐστιν ἢ τὸ τοῦ ἀνδρὸς , καὶ ταραχθέντος τοῦ αἵματος καὶ πληρώσαντος τὰς φλέβας , ἀπέρχεται ἀπ’ αὐτοῦ , καί πως τοῦτο ἐν τῇ ἀρχῇ τῇ φύσει ὑπῆρξεν . Ὥστε , ἢν μὲν ἀποκενῶται τοῦ αἵματος . ἡ γυνὴ , λαμβάνει ἐν γαστρί · ἢν δὲ πλήρης ἔῃ , οὔ · κενεῶν γὰρ τῶν μητρέων καὶ τῶν φλεβῶν γενομένων τοῦ αἵματος , λαμβάνουσι πρὸς σφᾶς αἱ γυναῖκες τοὺς παῖδας · μετὰ γὰρ τῶν καταμηνίων τὴν κάθαρσιν αἱ γυναῖκες μάλιστα λαμβάνουσιν ἐν γαστρί · αἴτιον δὲ τὸ εἰρημένον . Ὁκόταν δὲ ταραχθὲν τὸ αἷμα καὶ ἀποκριθὲν μὴ χωρέῃ ἔξω , ἀλλ’ ἐς τὰς μήτρας , αἱ δὲ μῆτραι μὴ χαλῶσι , θερμαινόμεναι δὴ , ὑπὸ τοῦ αἵματος χρονίζοντος αἱ μήτραι θέρμην τῷ ἄλλῳ σώματι παρέχουσιν · ἔστι δ’ ὅτε καὶ διαδίδοῦσι τοῦ αἵματος ἐς τὰς φλέβας τοῦ σώματος , ὅπη αἱ φλέβες πληρεύμεναι πονεῦγται καὶ οἰδήματα παρέχουσιν · ἔστι δ’ ὅτε καὶ κίνδυνος ἐκ τοῦ τοιουτέου χωλωθῆναι · ἔστι δ’ ὅτε καὶ πρὸς τὴν κύστιν προσίστανται καὶ πιέζουσι καὶ κλείουσι τὴν κύστιν καὶ στραγγουρίην παρέχουσιν · ἔστι δ’ ὅτε καὶ πλήρεες αἵματος ἐοῦσαι αἱ μῆτραι προσπίπτουσιν ἢ πρὸς ἴσχια ἢ πρὸς ὀσφὺν , καὶ πόνον παρέχουσιν · ἔστι δ’ ὅτε καὶ ἐχρόνισε τὸ αἷμα μῆνας πέντε ἢ ἓξ , καὶ ἐν τῇσι μήτρῃσι σαπὲν , πῦος γίνεται , καὶ ἐνίῃσι μὲν κατὰ τὸ αἰδοῖον ἐξέρχεται τὸ πῦος , ἔστι δὲ ᾗτι καὶ κατὰ τὸν βουβῶνα ὡς φῦμα γίνεται , κἀκείνῃ πῦον γενόμενον ἐξῆλθε · καὶ ἄλλα πολλὰ κακὰ τῇσι γυναιξὶ τοιουτότροπα γίνεται , ἐπὴν μὴ ἀποκαθαίρωνται τὰ καταμήνια . Ἀλλὰ τί δεῖ λέγειν αὐτὰ ἐνθάδε ; εἰρήσεται γὰρ ἐν τοῖσι γυναικείοισι νοσήμασιν · ἀλλ’ ὅθεν ἀπέλιπον περανέω τὸν λόγον .
Lemmas: 15 . ὁπόταν δέ ἤδη οὗτος γίγνομαι , κατιών ὁ αἷμα ἀπό ὁ μήτηρ καί πήγνυμι , σάρξ γίγνομαι · κατά δέ μέσος ὁ σάρξ ὁ ὀμφαλός ἀπέχω , διά ὅς πνέω καί ὁ αὔξησις ἰσχω . ὁ δέ γυνή ὁπόταν ἐν γαστήρ ἔχω , ὑπό ὁ καταμήνιος μή χωρέω διά ὅδε οὐ πονέω ὅτι ὁ αἷμα οὐ ταράσσω , βῦζα ἀπέρχομαι κατά Μήνη ἕκαστος · ἀλλά χωρέω ἡσυχῇ κατά ὀλίγος ἄνευ πόνος κατά ἡμέρα εἰς ὁ μήτρα · καί ὁ ἔνδον ἐν ὁ μήτρα ἔνειμι αὐξάνω . κατά ἡμέρα δέ ἕκαστος οὗτος ἕνεκα χωρέω , ἀλλά οὐ εἰς ἅπαξ κατά Μήνη , ὅτι ἐν ὁ μήτρα ὁ γονή ἔνειμι ἑλκω ἀπό ὁ σῶμα ἀεί , ὅπως ἄν καί δύναμις ἔχω . Ταύτης καί ὁ πνοή · καί ὁ μέν πρῶτος μικρός ὁ πνοή γίγνομαι , καί ὁ αἷμα ὀλίγος χωρέω ἀπό ὁ μήτηρ · ὁπόταν δέ ὁ πνοή ἐπί πλέως γίγνομαι , μᾶλλον , ἕλκω ὁ αἷμα . καί ἐπί πλέως κατέρχομαι εἰς ὁ μήτρα . Τῇσεῖς δέ ἐν γαστήρ μή ἔχω , ὁπόταν ὁ καταμήνιος μή χωρέω , διά ὅδε ὁ πόνος γίγνομαι · πρῶτος μέν ταράσσω ὁ αἷμα ἐν ὁ σῶμα κατά Μήνη ἕκαστος , ὑπό ἀνάγκη τοιόσδε · ὅτι μήν μηγός διαφέρω πολύς καί κατά ψῦξις καί κατά θερμασία , καί οὗτος αἰσθάνομαι ὁ γυνή ὁ σῶμα , ὑγρός γάρ εἰμί ἢ ὁ ὁ ἀνήρ , καί ταράσσω ὁ αἷμα καί πληρόω ὁ φλέβα , ἀπέρχομαι ἀπό αὐτός , καί πως οὗτος ἐν ὁ ἀρχή ὁ φύσις ὑπάρχω . Ὥστος , εἄν μέν ἀποκενόω ὁ αἷμα . ὁ γυνή , λαμβάνω ἐν γαστήρ · εἄν δέ πλήρης εἰμί , οὐ · κενός γάρ ὁ μήτρα καί ὁ φλέψ γίνομαι ὁ αἷμα , λαμβάνω πρός σφεῖς ὁ γυνή ὁ παῖς · μετά γάρ ὁ καταμήνιος ὁ κάθαρσις ὁ γυνή μάλιστα λαμβάνω ἐν γαστήρ · αἴτιος δέ ὁ λέγω . ὁπόταν δέ ταράσσω ὁ αἷμα καί ἀποκρίνω μή χωρέω ἔξω , ἀλλά εἰς ὁ μήτρα , ὁ δέ μήτρα μή χαλάω , θερμαίνω δή , ὑπό ὁ αἷμα χρονίζω ὁ μήτρα θέρμη ὁ ἄλλος σῶμα παρέχω · εἰμί δέ ὅτε καί διαδίδέω ὁ αἷμα εἰς ὁ φλέβα ὁ σῶμα , ὅπῃ ὁ φλέβα πληρόω πονευγνέομαι καί οἴδημα παρέχω · εἰμί δέ ὅτε καί κίνδυνος ἐκ ὁ τοιούτεος χωλόομαι · εἰμί δέ ὅτε καί πρός ὁ κύστις προσίστημι καί πιέζω καί κλέω ὁ κύστις καί στραγγουρία παρέχω · εἰμί δέ ὅτε καί πλήρης αἷμα εἰμί ὁ μήτρα προσπίπτω ἢ πρός ἴσχιον ἢ πρός ὀσφῦς , καί πόνος παρέχω · εἰμί δέ ὅτε καί χρονίζω ὁ αἷμα μήν πέντε ἢ ἓξ , καί ἐν ὁ μήτρα σήπω , πυός γίγνομαι , καί ἔνιοι μέν κατά ὁ αἰδοῖος ἐξέρχομαι ὁ πυός , εἰμί δέ ὁ͂ͅτις καί κατά ὁ βουβών ὡς φῦμα γίγνομαι , κᾀκείνης πυός γίγνομαι ἐξέρχομαι · καί ἄλλος πολύς κακός ὁ γυνή τοιουτότροπος γίγνομαι , ἐπεί μή ἀποκαθαίρω ὁ καταμήνιος . ἀλλά τίς δέω λέγω αὐτός ἐνθάδε ; ἔρομαι γάρ ἐν ὁ γυναικεῖος νόσημα · ἀλλά ὅθεν ἀπολείπω περιανέω ὁ λόγος .