tlg0627.tlg024b 26
26 . Ἀναλήψομαι δὲ αὖθις ὅτι τοῦ θέρεος τὸ κάτω τῆς γῆς ψυχρόν ἐστι , τοῦ δὲ χειμῶνος θερμὸν , τὸ δὲ ἄνω τῆς γῆς τοὐναντίον τούτου , καὶ δεῖ τῷ δένδρεϊ μὴ δύο θερμὰ ὁμοῦ προσγίνεσθαι , μηδὲ δύο ψυχρὰ ὁμοῦ ; ἢν , μέλλῃ ὑγιαίνειν · ἀλλ’ ἢν μὲν ἐκ τοῦ ἄνωθεν προσγίνηται θερμὸν , ἐκ τοῦ κάτωθεν δεῖ ψυχρὸν αὐτῷ προσγίνεσθαι , καὶ πάλιν ἢν ἐκ τοῦ ἄνωθεν προσγίνηται ψυχρὸν , ἐκ τοῦ κάτωθεν δεῖ θερμὸν αὐτῷ προσγίνεσθαι . Αἵ τε ῥίζαι ὅ τι ἂν ἑλκύσωσι , τῷ δένδρεϊ προσδιδόασι , καὶ τὸ δένδρεον τῇσι ῥίζῃσι . Καὶ γίνεται οὕτω ταμιείη καὶ ψυχροῦ καὶ θερμοῦ · ὥσπερ καὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐσιόντων ἐς τὴν κοιλίην σιτίων , ὅσα πεσσόμενα θερμαίνει , δεῖ ψύξιν ἀποδίδοσθαι ἀπὸ τοῦ πότου , οὕτω καὶ τῷ δένδρεϊ δεῖ ἀνταποδίδοσθαι ἐκ τοῦ κάτω πρὸς τὸ ἄνω , καὶ ἀνάπαλιν . Καὶ αὔξεται τὸ δένδρον καὶ ἐς τὸ ἄνω καὶ ἐς τὸ κάτω διὰ τόδε , ὅτι οἱ τροφή ἐστι καὶ ἐκ τοῦ κάτωθεν καὶ ἐκ τοῦ ἄνωθεν . Καὶ ἕως μὲν ἂν ἁπαλὸν ἔῃ σφόδρα , οὐ καρποφορέει · οὐ γάρ ἐστιν αὐτῷ πίειρα δύναμις οὐδὲ παχείη , ἥτις ἐς καρπὸν ξυμβάλλεσθαι οἵη τέ ἐστιν · ὁκόταν δὲ χρόνος ἐγγένηται , τότε ἤδη ἐν αὐτῷ αἱ φλέβες , εὐρεῖαι γινόμεναι ποιεῦνται ἐν αὐτῷ ἐκ τῆς γῆς πίειραν καὶ παχείην τὴν ῥύσιν · ὁ δὲ ἥλιος διαχέων αὐτὴν ποιέει ἐκζεῖν ἅτε κούφην ἐοῦσαν ἐς τὰ ἄκρα καὶ καρποῦσθαι · καὶ τὴν μὲν λεπτὴν ἰκμάδα ἀπὸ τοῦ καρποῦ ἀποφέρει , τὴν δὲ παχείην πέσσων ὁ ἥλιος καὶ θερμαίνων γλυκαίνει · τὰ δὲ οὐ καρποφορέοντα τῶν δενδρέων οὐκ ἔχει πῖαρ ἐν αὐτοῖσιν , ὅσον ἐς τὸν καρπὸν ἐκδώσεται . Τὸ δὲ πᾶν δένδρεον ὁκόταν ὑπὸ χρόνου στερεωθῇ καὶ λάβηται ἐκ τοῦ κάτω τῇσι ῥίζῃσιν ἤδη βεβαίως , πέπαυται αὐξόμενον πάντη . Ὁκόσοισι δὲ ἐς δένδρεα ἀφ’ ἑτέρων δενδρέων ὀφθαλμοὶ ἐνετέθησαν καὶ δένδρεα γενόμενα ἐν τοῖσι δένδρεσι ζῇ καὶ καρποφορέει καρπὸν οὐχ ὅμοιον οἷσιν ἐγκείμενά ἐστιν , τρόπῳ τοιῷδε τοῦτο γίνεται . Ξυμβαίνει τῷ ὀφθαλμῷ πρῶτον μὲν βλαστάνειν , τροφὴν γὰρ εἶχε πρῶτον μὲν ἀπὸ τοῦ δενδρέου , ἀφ’ οὗ ἀπηνέχθη , ἔπειτα ἐν ᾧ ἐνετέθη · ὁκόταν δὲ βλαστήσῃ οὕτω , μεθίησιν ἐς τὸ δένδρεον ῥίζας ἀπ’ αὐτοῦ λεπτάς · καὶ πρῶτον ἀπαυρίσκεται ἀπὸ τῆς ἰκμάδος τῆς ἐν τῷ δενδρέῳ ἐνεούσης , ἐν ᾧ ἔγκειται · ἔπειτα χρόνου ἐγγενομένου ἀφίησι ῥίζας ἐς τὴν γῆν διὰ τοῦ ἐν ᾧ ἐνετέθη , καὶ ἐπαυρίσκεται ἀπὸ τῆς γῆς ἕλκον τὴν ἰκμάδα , καὶ τροφὴ αὐτῷ ἐκεῖθέν ἐστιν · ὥστε μὴ θαυμάζειν ἑτερόκαρπα εἶναι τὰ ἔνθετα τῶν δενδρέων , ζῇ γὰρ ἀπὸ τῆς γῆς . Ταῦτά μοι εἴρηται περὶ τῶν δενδρέων καὶ τῶν καρπῶν διὰ τόδε , ὅτι οὐχ οἷόν τε ἦν μοι τὸν λόγον ἡμιτελέα καταλιπεῖν .
Lemmas: 26 . ἀναλαμβάνω δέ αὖθις ὅτι ὁ θέρος ὁ κάτω ὁ γῆ ψυχρός εἰμί , ὁ δέ χειμών θερμός , ὁ δέ ἄνω ὁ γῆ ἐναντίος οὗτος , καί δέω ὁ δένδρος μή δύο θερμός ὁμοῦ προσγίγνομαι , μηδέ δύο ψυχρός ὁμοῦ ; εἄν , μέλλω ὑγιαίνω · ἀλλά εἄν μέν ἐκ ὁ ἄνωθεν προσγίγνομαι θερμός , ἐκ ὁ κάτωθεν δέω ψυχρός αὐτός προσγίγνομαι , καί πάλιν εἄν ἐκ ὁ ἄνωθεν προσγίγνομαι ψυχρός , ἐκ ὁ κάτωθεν δέω θερμός αὐτός προσγίγνομαι . ὁ τε ῥίζα ὁ τίς ἄν ἕλκω , ὁ δένδρος προσδίδωμι , καί ὁ δένδρον ὁ ῥίζα . καί γίγνομαι οὗτος ταμιεία καί ψυχρός καί θερμός · ὥσπερ καί ὁ ἄνθρωπος εἰσέρχομαι εἰς ὁ κοιλία σιτίον , ὅσος πέσσω θερμαίνω , δέω ψῦξις ἀποδίδωμι ἀπό ὁ πότος , οὕτως καί ὁ δένδρος δέω ἀνταποδίδωμι ἐκ ὁ κάτω πρός ὁ ἄνω , καί ἀνάπαλιν . καί αὐξάνω ὁ δένδρον καί εἰς ὁ ἄνω καί εἰς ὁ κάτω διά ὅδε , ὅτι ἕ τροφή εἰμί καί ἐκ ὁ κάτωθεν καί ἐκ ὁ ἄνωθεν . καί ἠώς μέν ἄν ἁπαλός εἰμί σφόδρα , οὐ καρποφορέω · οὐ γάρ εἰμί αὐτός πίων δύναμις οὐδέ παχύς , ὅστις εἰς καρπός συμβάλλω οἷος τε εἰμί · ὁπόταν δέ χρόνος ἐγγίγνομαι , τότε ἤδη ἐν αὐτός ὁ φλέβα , εὐρύς γίγνομαι ποιέω ἐν αὐτός ἐκ ὁ γῆ πίων καί παχεῖος ὁ ῥύσις · ὁ δέ ἥλιος διαχέω αὐτός ποιέω ἐκζέω ἅτε κοῦφος εἰμί εἰς ὁ ἄκρος καί καρπόω · καί ὁ μέν λεπτός ἰκμάς ἀπό ὁ καρπός ἀποφέρω , ὁ δέ παχεῖος πέσσω ὁ ἥλιος καί θερμαίνω γλυκαίνω · ὁ δέ οὐ καρποφορέω ὁ δένδρον οὐ ἔχω πίων ἐν αὐτός , ὅσον εἰς ὁ καρπός ἐκδίδωμι . Τέ δέ πᾶς δένδρον ὁπόταν ὑπό χρόνος στερεόω καί λαμβάνω ἐκ ὁ κάτω ὁ ῥίζα ἤδη βέβαιος , παύω αὐξάνω πάντῃ . ὁπόσος δέ εἰς δένδρον ἀπό ἕτερος δένδρον ὀφθαλμός ἐντίθημι καί δένδρον γίγνομαι ἵημι ὁ δένδρος ζάω καί καρποφορέω καρπός οὐ ὅμοιος ὅς ἔγκειμαι εἰμί , τρόπος τοιόσδε οὗτος γίγνομαι . συμβαίνω ὁ ὀφθαλμός πρῶτος μέν βλαστάνω , τροφή γάρ ἔχω πρῶτος μέν ἀπό ὁ δένδρον , ἀπό ὅς ἀποφέρω , ἔπειτα ἐν ὅς ἐντίθημι · ὁπόταν δέ βλαστάω οὕτως , μεθίημι εἰς ὁ δένδρον ῥίζα ἀπό αὐτός λεπτός · καί πρῶτος ἀπαυρίσκομαι ἀπό ὁ ἰκμάς ὁ ἐν ὁ δένδρον ἔνειμι , ἐν ὅς ἔγκειμαι · ἔπειτα χρόνος ἐγγίγνομαι ἀφίημι ῥίζα εἰς ὁ γῆ διά ὁ ἐν ὅς ἐντίθημι , καί ἐπαυρέω ἀπό ὁ γῆ ἕλκω ὁ ἰκμάς , καί τροφή αὐτός ἐκεῖθεν εἰμί · ὥστε μή θαυμάζω ἑτερόκαρπος ἔρχομαι ὁ ἔνθετος ὁ δένδρον , ζῶ γάρ ἀπό ὁ γῆ . αὐτός ἐγώ λέγω περί ὁ δένδρον καί ὁ καρπός διά ὅδε , ὅτι οὐ οἷος τε εἰμί ἐγώ ὁ λόγος ἡμιτελής καταλείπω .