tlg0627.tlg024b 22
22 . Ἔχει δὲ καὶ τόδε ὧδε · ἡ τροφὴ καὶ ἡ αὔξησις τῶν παιδίων γίνεται , ὅκως ἂν τῇσι μήτρῃσιν ἴῃ τὰ ἀπὸ τῆς μητρός · καὶ ὅκως ἂν ἡ μήτηρ ἔχῃ ὑγιείης ἢ ἀσθενείης , ὧδε καὶ τὸ παιδίον ἔχει . Ὥσπερ καὶ τὰ ἐν τῇ γῇ φυόμενα τρέφεται ἀπὸ τῆς γῆς , καὶ ὅκως ἂν ἡ γῆ ἔχῃ , οὕτω καὶ τὰ φυόμενα ἔχει ἐν τῇ γῇ · τό τε γὰρ σπέρμα ὁκόταν καταβληθῇ ἐς τὴν γῆν , ἰκμάδος πίμπλαται ἀπ’ αὐτῆς · ἔχει γὰρ ἐν αὑτῇ ἡ γῆ ἰκμάδα παντοίην , ὥστε τρέφειν τὰ φυόμενα · ἰκμάδος δὲ πλησθὲν τὸ σπέρμα φυσᾶται καὶ οἰδέει · καὶ ἀναγκάζεται ὑπὸ τῆς ἰκμάδος συστρέφεσθαι ἡ δύναμις , ἥ ἐστι κουφοτάτη ἐν τῷ σπέρματι . Συστραφεῖσα δὲ ἡ δύναμις ὑπὸ τοῦ πνεύματος καὶ τῆς ἰκμάδος , φύλλα γενομένη ῥήγνυσι τὸ σπέρμα · καὶ ἀνατέλλει ἐξω πρῶτον τὰ φύλλα . Ἀνατείλαντα δὲ ὁκόταν μηκέτι δύνηται τρέφεσθαι τὰ φύλλα ὑπὸ τῆς ἰκμάδος τῆς ἐν τῷ σκέρματι ἐνεούσης , ῥήγνυται ἐς τὸ κάτω τό τε σπέρμα καὶ τὰ φύλλα , καὶ βιώμενον ὑπὸ τῶν φύλλων μεθίησι τῆς δυνάμιος ἐς τὸ κάτω , ἣ ἐν αὐτῷ ὑπολείπεται διὰ τὴν βαρύτητα · καὶ γίνονται αἱ ῥίζαι ἐκ τῶν φύλλων διατεταμέναι . Ὁκόταν δὲ κάτω βεβαίως ῥιζωθῇ τὸ φυὲν , καὶ τὴν τροφὴν ἀπὸ τῆς γῆς ποιέηται , τότε ἤδη ἠφάνισται πᾶν καὶ ἀνήλωται ἐς τὸ φυὲν , πλὴν τοῦ λεπυρίου , ὅτι στερεώτατόν ἐστιν , αὖθις δὲ τὸ λεπύριον σαπὲν ἐν τῇ γῇ ἄδηλον γίνεται · χρόνῳ δὴ καὶ ὀζοῦταί τινα τῶν φύλλων . Ἐκ σπέρματος γοῦν ἅτε ἀφ’ ὑγροῦ γενόμενον , ἕως μὲν ἁπαλὸν ἔῃ καὶ ὑδαρὲς , ἐς αὔξησιν ὡρμημένον καὶ ἐς τὸ κάτω καὶ ἐς τὸ ἄνω , οὐ δύναται τὸν καρπὸν ἐκβάλλειν · οὐ γάρ ἐστιν αὐτῷ δύναμις ἰσχυρὴ καὶ πιαρὰ , ἐξ ἧς τὸ σπέρμα συστραφήσεται . Ὁκόταν δὲ στερεωθῇ μᾶλλον καὶ ῥιζωθῇ τὸ ἐκπεφυκὸς ὑπὸ χρόνου , τότε ἤδη καὶ φλέβας ἴσχει εὐρείας καὶ ἐς τὸ ἄνω καὶ ἐς τὸ κάτω · καὶ τότε δὴ ἐκ τῆς γῆς ἕλκεται οὐκ ἔτι ὑδαρὲς , ἀλλὰ παχύτερον καὶ πιότερον καὶ πλεῖον · τὸ δὴ θερμαινόμενον ὑπὸ τοῦ ἡλίου ἐκζέει ἐς τὰ ἄκρα , καὶ γίνεται καρπὸς κατὰ τὸ ξυγγενὲς ἐξ ὁκοίου καὶ ἐγένετο . Καὶ πολὺς ἐξ ὀλίγου διὰ τόδε γίνεται , ὅτι ἕλκει ἕκαστον τῶν φυομένων ἐκ τῆς γῆς δύναμιν πλείονα ἢ ἐξ οὗ ἐγένετο , καὶ ἐκζέει οὐ κατὰ ἓν , ἀλλὰ κατὰ πολλά · ὁκόταν δὲ ὁ καρπὸς ἐκζέσῃ , τρέφεται ὑπὸ τοῦ φυομένου · ἕλκον γὰρ τὸ φυόμενον ἀπὸ τῆς γῆς τῷ καρπῷ ἐκδίδωσιν · ὁ δὲ ἥλιος πέσσει καὶ στερεοῖ τὸν καρπὸν , τὸ ὑδαρέστερον πρὸς ἑωυτὸν ἕλκων ἀπ’ αὐτοῦ . Καὶ ταῦτα μὲν εἴρηταί μοι περὶ τῶν ἐκ σπέρματος φυομένων ἀπὸ τῆς γῆς καὶ τοῦ ὕδατος .
Lemmas: 22 . Ἔχις δέ καί ὅδε ὧδε · ὁ τροφή καί ὁ αὔξησις ὁ παιδίον γίγνομαι , ὅπως ἄν ὁ μήτρα ἔρχομαι ὁ ἀπό ὁ μήτηρ · καί ὅπως ἄν ὁ μήτηρ ἔχω ὑγίεια ἢ ἀσθένεια , ὧδε καί ὁ παιδίον ἔχω . ὥσπερ καί ὁ ἐν ὁ γῆ φύω τρέφω ἀπό ὁ γῆ , καί ὅπως ἄν ὁ γῆ ἔχω , οὕτως καί ὁ φύω ἔχω ἐν ὁ γῆ · ὁ τε γάρ σπέρμα ὁπόταν καταβάλλω εἰς ὁ γῆ , ἰκμάς πίμπλημι ἀπό αὐτηες͂ς · ἔχω γάρ ἐν αὐτός ὁ γῆ ἰκμάς παντοῖος , ὥστε τρέφω ὁ φύω · ἰκμάς δέ πίμπλημι ὁ σπέρμα φυσάω καί οἰδέω · καί ἀναγκάζω ὑπό ὁ ἰκμάς συστρέφω ὁ δύναμις , ὅς εἰμί κοῦφος ἐν ὁ σπέρμα . συστρέφω δέ ὁ δύναμις ὑπό ὁ πνεῦμα καί ὁ ἰκμάς , φύλλο γίγνομαι ῥήγνυμι ὁ σπέρμα · καί ἀνατέλλω ἐξω πρῶτος ὁ φύλλο . ἀνατέλλω δέ ὁπόταν μηκέτι δύναμαι τρέφω ὁ φύλλο ὑπό ὁ ἰκμάς ὁ ἐν ὁ σκέρμωρ ἔνειμι , ῥήγνυμι εἰς ὁ κάτω ὁ τε σπέρμα καί ὁ φύλλο , καί βιάζω ὑπό ὁ φύλλον μεθίημι ὁ δύναμις εἰς ὁ κάτω , ὅς ἐν αὐτός ὑπολείπω διά ὁ βαρύτης · καί γίγνομαι ὁ ῥίζα ἐκ ὁ φύλλον διατείνω . ὁπόταν δέ κάτω βέβαιος ῥιζόω ὁ φύω , καί ὁ τροφή ἀπό ὁ γῆ ποιέω , τότε ἤδη ἀφανίζω πᾶς καί ἀναλίσκω εἰς ὁ φύω , πλήν ὁ λεπύριον , ὅτι στερεός εἰμί , αὖθις δέ ὁ λεπύριον σήπω ἐν ὁ γῆ ἄδηλος γίγνομαι · χρόνος δή καί ὀζόομαι τις ὁ φύλλον . ἐκ σπέρμα γοῦν ἅτε ἀπό ὑγρός γίγνομαι , ἠώς μέν ἁπαλός εἰμί καί ὑδαρής , εἰς αὔξησις ὁρμάω καί εἰς ὁ κάτω καί εἰς ὁ ἄνω , οὐ δύναμαι ὁ καρπός ἐκβάλλω · οὐ γάρ εἰμί αὐτός δύναμις ἰσχυρός καί πιαρός , ἐκ ὅς ὁ σπέρμα συστρέφω . ὁπόταν δέ στερεόω μᾶλλον καί ῥιζόω ὁ ἐκφύω ὑπό χρόνος , τότε ἤδη καί φλέβα ἴσχω εὐρύς καί εἰς ὁ ἄνω καί εἰς ὁ κάτω · καί τότε δή ἐκ ὁ γῆ ἕλκω οὐ ἔτι ὑδαρής , ἀλλά παχύς καί πῖος καί πλέως · ὁ δή θερμαίνω ὑπό ὁ ἥλιος ἐκζέω εἰς ὁ ἄκρος , καί γίγνομαι καρπός κατά ὁ συγγενής ἐκ ὁποῖος καί γίνομαι . καί πολύς ἐκ ὀλίγος διά ὅδε γίγνομαι , ὅτι ἕλκω ἕκαστος ὁ φύω ἐκ ὁ γῆ δύναμις πολύς ἢ ἐκ ὅς γίνομαι , καί ἐκζέω οὐ κατά εἷς , ἀλλά κατά πολύς · ὁπόταν δέ ὁ καρπός ἐκζέω , τρέφω ὑπό ὁ φύω · ἕλκω γάρ ὁ φύω ἀπό ὁ γῆ ὁ καρπός ἐκδίδωμι · ὁ δέ ἥλιος πέσσω καί στερέω ὁ καρπός , ὁ ὑδαρής πρός ἑαυτοῦ ἕλκω ἀπό αὐτός . καί οὗτος μέν λέγω ἐγώ περί ὁ ἐκ σπέρμα φύω ἀπό ὁ γῆ καί ὁ ὕδωρ .