tlg0627.tlg024a 1
1 . Νόμος μὲν πάντα κρατύνει · ἡ δὲ γονὴ τοῦ ἀνδρὸς ἔρχεται ἀπὸ παντὸς τοῦ ὑγροῦ τοῦ ἐν τῷ σώματι ἐόντος τὸ ἰσχυρότατον ἀποκριθέν · τούτου δὲ ἱστόριον τόδε , ὅτι ἀποκρίνεται τὸ ἰσχυρότατον , ὅτι ἐπὴν λαγνεύσωμεν σμικρὸν οὕτω μεθέντες , ἀσθενέες γινόμεθα . Ἔχει δὲ οὕτω · φλέβες καὶ νεῦρα ἀπὸ παντὸς τοῦ σώματος τείνουσιν ἐς τὸ αἰδοῖον , οἷσιν ὑποτριβομένοισι καὶ θερμαινομένοισι καὶ πληρευμένοισιν ὥσπερ κνησμὸς ἐμπίπτει καὶ τῷ σώματι παντὶ ἡδονὴ καὶ θέρμη ἐκ τούτου παραγίνεται · τριβομένου δὲ τοῦ αἰδοίου καὶ τοῦ ἀνθρώπου κινευμένου , τὸ ὑγρὸν θερμαίνεται ἐν τῷ σώματι καὶ διαχέεται καὶ κλονέεται ὑπὸ τῆς κινήσιος καὶ ἀφρέει , καθάπερ καὶ τἄλλα ὑγρὰ ξύμπαντα κλονεύμενα ἀφρέει · οὕτω δὲ κἀν τῷ ἀνθρώπῳ ἀποκρίνεται ἀπὸ τοῦ ὑγροῦ ἀφρέοντος τὸ ἰσχυρότατον καὶ πιότατον , καὶ ἔρχεται εἰς τὸν νωτιαῖον μυελόν · τείνουσι γὰρ ἐς τοῦτον ἐκ παντὸς τοῦ σώματος , καὶ διαχέει ἐκ τοῦ ἐγκεφάλου εἰς τὴν ὀσφὺν καὶ ἐς πᾶν τὸ σῶμα καὶ ἐς τὸν μυελὸν , καὶ ἐξ αὐτοῦ τείνουσιν ὁδοὶ , ὥστε καὶ ἐπιέναι τοῦ ὑγροῦ ἐς αὐτὸν καὶ ἀποχωρέειν . Ἐπὴν δὲ ἔλθῃ ἐς τοῦτον τὸν μυελὸν ἡ γονὴ , χωρέει παρὰ τοὺς νεφρούς · ταύτῃ γὰρ ἡ ὁδός ἐστι διὰ φλεβῶν , κἢν οἱ νεφροὶ ἑλκωθῶσιν , ἔστιν ὅτε καὶ αἷμα ξυμφέρεται · παρὰ δὲ τῶν νεφρῶν ἔρχεται διὰ τῶν ὀρχίων μεσάτων ἐς τὸ αἰδοῖον · καὶ χωρέει οὐχ ὅπη τὸ οὖρον , ἀλλά οἱ ἄλλη ὁδός ἐστιν αὐτῆς ἐχομένη . Καὶ οἱ ἐξονειρώσσοντες διὰ τάδε ἐξονειρώσσουσιν · ἐπὴν τὸ ὑγρὸν ἐν τῷ σώματι διακεχυμένον ἔῃ καὶ διάθερμον , εἴτε ὑπὸ ταλαιπωρίης , εἴτε καὶ ὑπὸ ἄλλου τινὸς , ἀφρέει · καὶ ἀποκρινο . μένου ἀπ’ αὐτοῦ ὁρᾷν παρίσταται οἷάπερ ἐν τῇ λαγνείῃ · ἔχει γὰρ τὸ ὑγρὸν τοῦτο ὅπερ λαγνεύοντι · ἀλλ’ οὔ μοι περὶ ὀνειρωσσόντων καὶ παντὸς τοῦ νοσήματος τί ἐστὶ , καὶ ὁκόσα ἐργάζεται , καὶ διότι πρὸ λαγνείης . Καὶ ταῦτα μὲν ἐς τοῦτό μοι εἰρέαται .
Lemmas: 1 . Νόμος μέν πᾶς κρατύνω · ὁ δέ γονή ὁ ἀνήρ ἔρχομαι ἀπό πᾶς ὁ ὑγρός ὁ ἐν ὁ σῶμα εἰμί ὁ ἰσχυρός ἀποκρίνω · οὗτος δέ ἱστόριον ὅδε , ὅτι ἀποκρίνω ὁ ἰσχυρός , ὅτι ἐπεί λαγνεύω μικρός οὕτως μεθίημι , ἀσθενής γίγνομαι . Ἔχις δέ οὕτως · φλέβα καί νεῦρον ἀπό πᾶς ὁ σῶμα τείνω εἰς ὁ αἰδοῖος , ὅς ὑποτρίβω καί θερμαίνω καί πληρόω ὥσπερ κνησμός ἐμπίπτω καί ὁ σῶμα πᾶς ἡδονή καί θέρμη ἐκ οὗτος παραγίγνομαι · τρίβω δέ ὁ αἰδοῖος καί ὁ ἄνθρωπος κινέω , ὁ ὑγρός θερμαίνω ἐν ὁ σῶμα καί διαχέω καί κλονέω ὑπό ὁ κίνησις καί ἀφρέω , καθά καί ἄλλος ὑγρός σύμπας κλονέω ἀφρέω · οὕτως δέ ἐν ὁ ἄνθρωπος ἀποκρίνω ἀπό ὁ ὑγρός ἀφρέω ὁ ἰσχυρός καί πῖος , καί ἔρχομαι εἰς ὁ νωτιαῖος μυελός · τείνω γάρ εἰς οὗτος ἐκ πᾶς ὁ σῶμα , καί διαχέω ἐκ ὁ ἐγκέφαλος εἰς ὁ ὀσφῦς καί εἰς πᾶς ὁ σῶμα καί εἰς ὁ μυελός , καί ἐκ αὐτός τείνω ὁδός , ὥστε καί ἐπέρχομαι ὁ ὑγρός εἰς αὐτός καί ἀποχωρέω . Ἐπής δέ ἔρχομαι εἰς οὗτος ὁ μυελός ὁ γονή , χωρέω παρά ὁ νεφρός · ταύτῃ γάρ ὁ οὐδός εἰμί διά φλέψ , ἐάν ὁ νεφρός ἑλκόω , εἰμί ὅτε καί αἷμα συμφέρω · παρά δέ ὁ νεφρός ἔρχομαι διά ὁ ὄρχις μέσατος εἰς ὁ αἰδοῖος · καί χωρέω οὐ ὅπῃ ὁ ὅρος , ἀλλά ἕ ἄλλος οὐδός εἰμί αὐτηες͂ς ἔχω . καί ὁ ἐξονειρώσσω διά ὅδε ἐξονειρώσσω · ἐπεί ὁ ὑγρός ἐν ὁ σῶμα διαχέω εἰμί καί διάθερμος , εἴτε ὑπό ταλαιπωρία , εἴτε καί ὑπό ἄλλος τις , ἀφρέω · καί ἀποκρινοομαι . μένω ἀπό αὐτός ὁράω παρίστημι οἷος ἐν ὁ λαγνεία · ἔχω γάρ ὁ ὑγρός οὗτος ὅς λαγνεύω · ἀλλά οὐ ἐγώ περί ὀνειρώσσω καί πᾶς ὁ νόσημα τίς εἰμί , καί ὁπόσος ἐργάζομαι , καί διότι πρό λαγνεία . καί οὗτος μέν εἰς τούτος ἐγώ λέγω .