tlg0007.tlg084b 12
τίς ἡ παρὰ Δελφοῖς Χάριλλα ; τρεῖς ἄγουσι Δελφοὶ ἐνναετηρίδας κατὰ τὸ ἑξῆς , ὧν τὴν μὲν Σεπτήριον καλοῦσι , τὴν δʼ Ἡρωίδα , τὴν δὲ Χάριλλαν . τὸ μὲν οὖν Σεπτήριον ἔοικε μίμημα τῆς πρὸς τὸν Πύθωνα τοῦ θεοῦ μάχης εἶναι καὶ τῆς μετὰ τὴν μάχην ἐπὶ τὰ Τέμπη φυγῆς καὶ ἐκδιώξεως . οἱ μὲν γὰρ φυγεῖν ἐπὶ τῷ φόνῳ φασὶ χρῄζοντα καθαρσίων , οἱ δὲ τῷ Πύθωνι τετρωμένῳ καὶ φεύγοντι κατὰ τὴν ὁδόν , ἣν νῦν ἱερὰν καλοῦμεν , ἐπακολουθεῖν καὶ μικρὸν ἀπολειφθῆναι τῆς τελευτῆς · κατέλαβε γὰρ αὐτὸν ἐκ τοῦ τραύματος ἄρτι τεθνηκότα καὶ κεκηδευμένον ὑπὸ τοῦ παιδός , ᾧ ὄνομα ἦν Αἴξ , ὡς λέγουσι . τὸ μὲν οὖν Σεπτήριον τούτων ἢ τοιούτων τινῶν ἀπομίμησίς ἐστιν ἑτέρων . τῆς δʼ Ἡρωίδος τὰ πλεῖστα μυστικὸν ἔχει λόγον , ὃν ἴσασιν αἱ Θυιάδες , ἐκ δὲ τῶν δρωμένων φανερῶς Σεμέλης ἄν τις ἀναγωγὴν εἰκάσειε . περὶ δὲ τῆς Χαρίλλης τοιαῦτά τινα μυθολογοῦσι . λιμὸς ἐξ αὐχμοῦ τοὺς Δελφοὺς κατέσχε καὶ πρὸς τὰς θύρας τοῦ βασιλέως ἐλθόντες μετὰ τέκνων καὶ γυναικῶν ἱκέτευον . ὁ δὲ τῶν ἀλφίτων καὶ τῶν χεδρόπων μετεδίδου τοῖς γνωριμωτέροις αὐτῶν · οὐ γὰρ ἦν ἱκανὰ πᾶσιν . ἐλθούσης δὲ παιδὸς ἔτι μικρᾶς ὀρφανῆς γονέων καὶ προσλιπαρούσης , ἐρράπισεν αὐτὴν ὑποδήματι καὶ τῷ προσώπῳ τὸ ὑπόδημα προσέρριψεν · ἡ δέ , πενιχρά τις οὖσα καὶ ἔρημος οὐκ ἀγεννὴς δὲ τὸ ἦθος , ἐκποδὼν γενομένη καὶ λύσασατὴν ζώνην ἀνήρτησεν ἑαυτήν . ἐπιτείνοντος δὲ τοῦ λιμοῦ καὶ νοσημάτων προσγενομένων , ἀνεῖλεν ἡ Πυθία τῷ βασιλεῖ Χάριλλαν ἱλάσκεσθαι , παρθένον αὐτοθάνατον . μόλις οὖν ἀνευρόντες ὅτι τοὔνομα τοῦτʼ ἦν τῇ ῥαπισθείσῃ παιδί , μεμειγμένην τινὰ καθαρμῷ θυσίαν ἀπετέλεσαν , ἣν ἐπιτελοῦσιν ἔτι καὶ νῦν διʼ ἐννέα ἐτῶν . προκάθηται μὲν γὰρ ὁ βασιλεὺς τῶν ἀλφίτων καὶ τῶν χεδρόπων ἐπιδιδοὺς πᾶσι καὶ ξένοις καὶ πολίταις , κομίζεται δὲ τῆς Χαρίλλης παιδικὸν εἴδωλον ὅταν οὖν πάντες λάβωσιν , ὁ μὲν βασιλεὺς ῥαπίζει τῷ ὑποδήματι τὸ εἴδωλον , ἡ δὲ τῶν Θυιάδων ἀρχηγὸς ἀραμένη κομίζει πρός τινα τόπον φαραγγώδη , κἀκεῖ σχοινίον περιάψαντες τῷ τραχήλῳ τοῦ εἰδώλου κατορύττουσιν , ὅπου τὴν Χάριλλαν ἀπαγξαμένην ἔθαψαν .
Lemmas: τίς ὁ παρά Δελφοί Χάριλλα ; τρεῖς ἄγω Δελφοί ἐνναετηρίς κατά ὁ ἑξῆς , ὅς ὁ μέν Σεπτήριον καλέω , ὁ δέ Ἡρωΐς , ὁ δέ Χάριλλα . ὁ μέν οὖν Σεπτήριον ἔοικα μίμημα ὁ πρός ὁ Πύθων ὁ θεός μάχη ἔρχομαι καί ὁ μετά ὁ μάχη ἐπί ὁ Τέμπη φυγή καί ἐκδίωξις . ὁ μέν γάρ φεύγω ἐπί ὁ φόνος φημί χρῄζω καθάρσιος , ὁ δέ ὁ Πύθων τιτρώσκω καί φεύγω κατά ὁ ὁδός , ὅς νῦν ἱερός καλέω , ἐπακολουθέω καί μικρός ἀπολείπω ὁ τελευτή · καταλαμβάνω γάρ αὐτός ἐκ ὁ τραῦμα ἄρτι θνῄσκω καί κηδεύω ὑπό ὁ παῖς , ὅς ὄνομα εἰμί Αἴξ , ὡς λέγω . ὁ μέν οὖν Σεπτήριον οὗτος ἢ τοιοῦτος τις ἀπομίμησις εἰμί ἕτερος . ὁ δέ Ἡρωΐς ὁ πλεῖστος μυστικός ἔχω λόγος , ὅς οἶδα ὁ θυιάς , ἐκ δέ ὁ δράω φανερός Σεμέλη ἄν τις ἀναγωγή εἰκάζω . περί δέ ὁ Χαρίλλης τοιοῦτος τις μυθολογέω . λιμός ἐκ αὐχμός ὁ Δελφοί κατέχω καί πρός ὁ θύρα ὁ βασιλεύς ἔρχομαι μετά τέκνον καί γυνή ἱκετεύω . ὁ δέ ὁ ἄλφιτον καί ὁ χεδροπά μεταδίδωμι ὁ γνώριμος αὐτός · οὐ γάρ εἰμί ἱκανός πᾶς . ἔρχομαι δέ παῖς ἔτι μικρός ὀρφανός γονεύς καί προσλιπαρέω , ῥαπίζω αὐτός ὑπόδημα καί Τώς πρόσωπον ὁ ὑπόδημα προσρίπτω · ὁ δέ , πενιχρός τις εἰμί καί ἐρῆμος οὐ ἀγεννής δέ ὁ ἦθος , ἐκποδών γίγνομαι καί λύω ζώνη ἀναρτάω ἑαυτοῦ . ἐπιτείνω δέ ὁ λιμός καί νόσημα προσγίγνομαι , ἀναιρέω ὁ Πυθία ὁ βασιλεύς Χάριλλα ἱλάσκομαι , παρθένος αὐτοθάνατος . μόλις οὖν ἀνευρίσκω ὅτι ὄνομα οὗτος εἰμί ὁ ῥαπίζω παῖς , μείγνυμι τις καθαρμός θυσία ἀποτελέω , ὅς ἐπιτελέω ἔτι καί νῦν διά ἐννέα ἔτος . προκάθημαι μέν γάρ ὁ βασιλεύς ὁ ἄλφιτον καί ὁ χεδροπά ἐπιδίδωμι πᾶς καί ξένος καί πολίτης , κομίζω δέ ὁ Χαρίλλης παιδικός εἴδωλον ὅταν οὖν πᾶς λαμβάνω , ὁ μέν βασιλεύς ῥαπίζω ὁ ὑπόδημα ὁ εἴδωλον , ὁ δέ ὁ θυιάς ἀρχηγός ἀείρω κομίζω πρός τις τόπος φαραγγώδης , ἐκεῖ σχοινίον περιάπτω ὁ τράχηλος ὁ εἴδωλον κατορύσσω , ὅπου ὁ Χάριλλα ἀπάγχω θάπτω .