tlg0007.tlg084a 111
διὰ τί δὲ κυνὸς καὶ αἰγὸς ἐκέλευον ἀπέχεσθαι τὸν ἱερέα , μήθʼ ἁπτόμενον μήτʼ ὀνομάζοντα ; πότερον τῆς μὲν αἰγὸς βδελυττόμενοι τὸ ἀκόλαστον καὶ δυσῶδες , ἢ φοβούμενοι τὸ νοσηματικόν ; δοκεῖ γὰρ ἐπιληψίᾳ καταλαμβάνεσθαι μάλιστα τῶν ζῴων καὶ προσαναχρώννυσθαι τοῖς φαγοῦσιν ἢ θιγοῦσιν ὑπὸ τοῦ πάθους ἐχομένης . αἰτίαν δὲ λέγουσι τὴν στενότητα τῶν πνευματικῶν πόρων πολλάκις ἐπιλαμβανομένων , τεκμαιρόμενοι τῇ λεπτότητι τῆς φωνῆς . καὶ γὰρ ἀνθρώπων ὅσοις ἐπιληπτίζουσι συμβαίνει φθέγγεσθαι , μηκασμῷ παραπλησίαν φωνὴν ἀφιᾶσι . τῷ δὲ κυνὶ τοῦ μὲν ἀκολάστου καὶ δυσώδους ἧττον ἴσως μέτεστι · καίτοι φασὶν ἔνιοι μήτε τῆς Ἀθηναίων ἀκροπόλεως ἐπιβαίνειν κύνα μήτε τῆς Δηλίων νήσου διὰ τὴν ἐμφανῆ μεῖξιν , ὥσπερ βοῶν καὶ συῶν καὶ ἵππων ἐν θαλάμοις ἀλλʼ οὐκ ἐμφανῶς καὶ ἀνέδην ὀχευόντων . τὴν γὰρ ἀληθινὴν αἰτίαν ἀγνοοῦσιν ὅτι μάχιμον ὄντα τὸν κύνα τῶν ἀσύλων καὶ ἁγίων ἐξείργουσιν ἱερῶν , ἀσφαλῆ καταφυγὴν τοῖς ἱκέταις διδόντες . εἰκὸς μὲν οὖν ἐστι καὶ τὸν ἱερέα τοῦ Διὸς ὥσπερ ἔμψυχον καὶ ἱερὸν ἄγαλμα καταφύξιμον ἀνεῖσθαι τοῖς δεομένοις καὶ ἱκετεύουσι , μηδενὸς ἀπείργοντος μηδʼ ἐκφοβοῦντος . διὸ κλινίδιον μὲν ἦν αὐτοῦ κείμενον ἐν τῷ θυρῶνι τῆς οἰκίας ὁ δὲ προσπεσὼν τοῖς γόνασι τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἄδειαν εἶχε πληγῶν καὶ κολάσεως · εἰ δὲ δεσμώτης φθαίη προσελθών , ἐλύετο · τοὺς δὲ δεσμοὺς ἐκτὸς οὐ κατὰ θύρας ἀλλʼ ὑπὲρ τοῦ στέγους ἀπερρίπτουν . οὐδὲν οὖν ὄφελος ἦν οὕτως αὑτὸν ἥμερον παρέχειν καὶ φιλάνθρωπον , εἰ κύων προειστήκει δεδιττόμενος καὶ ἀπερύκων τοὺς προσφυγεῖν δεομένους . οὐ μὴν οὐδὲ καθαρεύειν ᾤοντο παντάπασιν οἱ παλαιοὶ τὸ ζῷον καὶ γὰρ Ὀλυμπίων μὲν οὐδενὶ θεῶν καθιέρωται , χθονίᾳ δὲ δεῖπνον Ἑκάτῃ πεμπόμενος εἰς τριόδους ἀποτροπαίων καὶ καθαρσίων ἐπέχει μοῖραν . ἐν δὲ Λακεδαίμονι τῷ φονικωτάτῳ θεῶν Ἐνυαλίῳ σκύλακας ἐντέμνουσι · Βοιωτοῖς δὲ δημοσίᾳ καθαρμός ἐστι κυνὸς διχοτομηθέντος τῶν μερῶν διεξελθεῖν αὐτοὶ δὲ Ῥωμαῖοι τοῖς Λυκαίοις , ἃ Λουπερκάλια καλοῦσιν , ἐν τῷ καθαρσίῳ μηνὶ κύνα θύουσιν . ὅθεν οὐκ ἀπὸ τρόπου τοῖς τὸν ὑπέρτατον καὶ καθαρώτατον εἰληφόσι θεραπεύειν θεὸν ἀπειρῆσθαι κύνα ποιεῖσθαι συνήθη καὶ σύνοικον .
Lemmas: διά τίς δέ κύων καί αἴξ κελεύω ἀπέχω ὁ ἱερεύς , μήτε ἅπτω μήτε ὀνομάζω ; πότερος ὁ μέν αἴξ βδελύσσομαι ὁ ἀκόλαστος καί δυσώδης , ἢ φοβέω ὁ νοσηματικός ; δοκέω γάρ ἐπιληψία καταλαμβάνω μάλιστα ὁ ζῷον καί προσαναχρώζω ὁ ἐσθίω ἢ θιγγάνω ὑπό ὁ πάθος ἔχω . αἰτία δέ λέγω ὁ στενότης ὁ πνευματικός πόρος πολλάκις ἐπιλαμβάνω , τεκμαίρομαι ὁ λεπτότης ὁ φωνή . καί γάρ ἄνθρωπος ὅσος ἐπιληπτίζω συμβαίνω φθέγγομαι , μηκασμός παραπλήσιος φωνή ἀφίημι . ὁ δέ κύων ὁ μέν ἀκόλαστος καί δυσώδης κακός ἴσως μέτειμι · καίτοι φημί ἔνιοι μήτε ὁ Ἀθηναῖος ἀκρόπολις ἐπιβαίνω κύων μήτε ὁ Δήλιος νῆσος διά ὁ ἐμφανής μεῖξις , ὥσπερ βοῦς καί σῦς καί ἵππος ἐν θάλαμος ἀλλά οὐ ἐμφανής καί ἀνέδην ὀχεύω . ὁ γάρ ἀληθινός αἰτία ἀγνοέω ὅτι μάχιμος εἰμί ὁ κύων ὁ ἄσυλος καί ἅγιος ἐξέργω ἱερός , ἀσφαλής καταφυγή ὁ ἱκέτης δίδωμι . ἔοικα μέν οὖν εἰμί καί ὁ ἱερεύς ὁ Ζεύς ὥσπερ ἔμψυχος καί ἱερός ἄγαλμα καταφύξιμος ἀνέω ὁ δέω καί ἱκετεύω , μηδείς ἀπείργω μηδέ ἐκφοβέω . διό κλινίδιον μέν εἰμί αὐτός κεῖμαι ἐν ὁ θύρα ὁ οἰκία ὁ δέ προσπίπτω ὁ γόνυ ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἄδεια ἔχω πληγή καί κόλασις · εἰμί δέ δεσμώτης φθάνω προσέρχομαι , λύω · ὁ δέ δεσμός ἐκτός οὖον κατά θύρα ἀλλά ὑπέρ ὁ στέγος ἀπορρίπτω . οὐδείς οὖν ὄφελος εἰμί οὕτως ἑαυτοῦ ἥμερος παρέχω καί φιλάνθρωπος , εἰμί κύων προΐστημι δειδίσσομαι καί ἀπερύκω ὁ προσφεύγω δέω . οὐ μήν οὐδέ καθαρεύω οἴομαι παντάπασι ὁ παλαιός ὁ ζῷον καί γάρ Ὀλύμπιος μέν οὐδείς θεός καθιερόω , χθόνιος δέ δεῖπνον Ἑκάτη πέμπω εἰς τρίοδος ἀποτρόπαιος καί καθάρσιος ἐπέχω μοῖρα . ἐν δέ Λακεδαίμων ὁ φονικός θεός Ἐνυάλιος σκύλαξ ἐντέμνω · Βοιωτός δέ δημοσίᾳ καθαρμός εἰμί κύων διχοτομέω ὁ Μέρα διεξέρχομαι αὐτός δέ Ῥωμαῖος ὁ Λυκαῖος , ὅς Λουπερκάλια καλέω , ἐν ὁ καθάρσιος μείς κύων θύω . ὅθεν οὐ ἀπό τρόπος ὁ ὁ ὑπέρ καί καθαρός λαμβάνω θεραπεύω θεός ἀπολέγω κύων ποιέω συνήθης καί σύνοικος .