timotheus-history.timotheus-defluviis-ggm2 timotheus_defluviis_ggm2_0398.2
566 . Ὅτι πρὸς βορρᾶν , ἄνθ᾿ Ἡνὸς ὑδαστίαν εἰς ὠκεανὸν ἐκπεύγεται δίνη , αἱ Βρετανίδες εἰσὶ δύο νῆσοι , Ἰουερνία καὶ Ἀλουίων , ἥτοι Ἰβερνία καὶ Ἀλβίων , Βρετανίδες δι’ ἕνος τ παρὰ τούτῳ τῷ ποιητῇ γραφομένας ὡν μέγεθος περιώσιον , ὅπερ καὶ ἐπὶ τῆς Κρήτης εἶπεν , οὐδὲ τις ἄλλη νῆσος ἐν πάσαις ἰσοφαρίζει , ὅ ἐστιν ἴξισοῦσαι αὐτάς · καὶ τὸ ἴσον φέρεται αἱς καὶ συγχρίνον τὰς ἐκεῖ νήσους τῶν Ἀμνιτῶν νησίδας ἐν ὑποκορισμῷ καλεῖ . Ἐνθα , φησίν , αἱ γυναῖκες τῶν ἀγαυῶν Ἀμνιτῶν ἀντιπέραθεν ἐρχόμεναι τελοῦσιν ἱερὰ τῷ Βάχῳ κατὰ νόμον ἐνύχῳ , στεφάμεναι κισσῷ μελαμφύλλου κορύμβους · παταγὴς δὲ λιγύρροος δρνωνται ἡχή . Λέγει δὲ κισσὸν μελάμφυλλον τὸν δασύν , ὡς μελανιάν τοῖς φύλλοις παρέχοντα . Οὕτω δὲ καὶ ἐν τῷ « μέλαν δρυὸς ἀμφιχεσάσας » παρ’ Ὁμήρῳ δρυὸς μέλαν τινὰ εἶπον τὴν τῶν φύλλων περιττότητα καὶ τὴν πυκνότητα , ἀφ’ ἧς τὸ τῆς σκιᾶς μέλαν γίνεται , ὡς καὶ πρὸ τούτων γέγραπται . Κόρυμβοι δὲ νῦν οἱ βοτρυώδεις λέγονται καρποὶ τοῦ κισσοῦ . Ὅτι δὲ καὶ ἐπὶ ἑχοχὴς δρεινὴς ἡ λέξις κεῖται , ὅλῳν . Φησὶ γὰρ Ἡρόδοτος « οἱ μὲν ἐφυγον ἐπὶ τοῦ θροῦς τὸν κόρυμβον . » Τὸ δὲ παταγὴ κοινώτερον μὲν δέυνεται , ὡς τὸ ἀλαλαγή , ὁ δὲ Ἡρωδιανὸς βαρύνει αὐτό , λέγων ὅτι οὐχ ἐκ τοῦ πατάσσω γίνεται , ἀλλ’ὧντο γὰρ ἐν ὡς τὸ ἀλαλαγή , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ πάταγος , ὃ τὸ θηλυκὸν φησιν ἡ παταγή . Καὶ ταῦτα μέν τοιαῦτα . Φασὶ δὲ νῆσον ὠκεανίαν εἶναι μικράν , οὐ πᾶν πελαγίαν , ἣν οἰκοῦσι γυναῖκες Ἀμνιτῶν Διονύσῳ κατεχόμεναι . Οὐχ ἐπιβαίνει δὲ ἀνὴρ τῆς νήσου , ἀλλ’ αὐταὶ πλέουσι πρὸς τοὺς ἄνδρας , καὶ κοινωνοῦσαι αὐτοῖς ἐπανέρχονται . Εἶτα συγχρίνον ῥητορικῶς ταῦτα τὰ ἱερὰ πρὸς ἄλλα δυοῖά φησιν , οὐχ οὕτως οἱ Ἀψινθίοι Θρᾷκες , οὐδ’ οὕτως οἱ Ἰνδοὶ μελανδίνην ἀνὰ ποταμὸν Γάγγην κῶμον , ἤγουσι κομαστικὴν ἑορτὴν ἀγούσι τῷ Διονύσῳ , ὡς αἱ νησιωτίδες αὐταὶ γυναῖκες ἀνευάζουσι , τοιούτοις ὁμοιον τὸν Εὐίων Διονύσον , εὐοὶ εὐᾶν ἀνακράζουσαι , ταῦτα δὲ τὰ ἐπὶ Διονύσῳ ἐνθουσιαστικὰ ἐπιρρήματα . Λόγος γὰρ τὰς τῶν Ἀμνιτῶν γυναῖκας δι’ ὅλης νυκτὸς
Lemmas: 566 . ὅτι2 πρός Βορέας , ἀντί ἀπτήν ὑδαστίαν εἰς ὠκεανός εκπευγετης δίνη , ὁ Βρετανίδες εἰμί δύο νῆσος , Ἰουερνία καί αλουιος , ἤτοι Ἰέρνη καί Ἄλβιος , Βρετανίδες διά ἕνος τ παρά οὗτος ὁ ποιητής γράφω ὡς μέγεθος περιώσιος , ὅσπερ καί ἐπί ὁ Κρήτη εἶπον , οὐδέ τις ἄλλος νῆσος ἐν πᾶς ἰσοφαρίζω , ὅς εἰμί ιξισουω αὐτός · καί ὁ ἴσος φέρω ὁς καί συγκρίνω ὁ ἐκεῖ νῆσος ὁ αμνιος νησίς ἐν ὑποκορισμός καλέω . ἔνθα , φημί , ὁ γυνή ὁ ἀγαυός αμνιος ἀντιπέραθεν ἐρχόμενος τελέω ἱερόv ὁ Βάχος κατά νόμος ἐνύχῳ , στέφω κισσός μελάμφυλλος κόρυμβος · παταγέω δέ λίγυρος δράω ἠχή . Λέγος δέ κισσός μελάμφυλλος ὁ δασύς , ὡς μελανία ὁ φύλλον παρέχω . οὕτως δέ καί ἐν ὁ « μέλας δρῦς ἀμφιχέω » παρά Ὅμηρος δρῦς μέλας τις εἶπον ὁ ὁ φύλλον περισσότης καί ὁ πυκνότης , ἀπό ὅς ὁ ὁ σκιά μέλας γίγνομαι , ὡς καί πρό οὗτος γράφω . Κόρυμβος δέ νῦν ὁ βοτρυοειδής λέγω καρπός ὁ κισσός . ὅτι2 δέ καί ἐπί εχοχεω δρεινεος ὁ λέξις κεῖμαι , ὅλος . φημί γάρ Ἡρόδοτος « ὁ μέν φεύγω ἐπί ὁ θρόος ὁ κόρυμβος . » ὁ δέ παταγέω κοινός μέν δευνω , ὡς ὁ ἀλαλαγή , ὁ δέ Ἡρωδιανός βαρύνω αὐτός , λέγω ὅτι οὐ ἐκ ὁ πατάσσω γίγνομαι , ἀλάομαι γάρ ἐν ὡς ὁ ἀλαλαγή , ἀλλά ἀπό ὁ πάταγος , ὅς ὁ θηλυκός φημί ὁ παταγέω . καί οὗτος μέν τοιοῦτος . φημί δέ νῆσος ὠκεάνιος εἰμί μικρός , οὖον πᾶς πελάγιος , ὅς οἰκέω γυνή αμνιος Διόνυσος κατέχω . οὐχ ἐπιβαίνω δέ ἀνήρ ὁ νῆσος , ἀλλά αὐτός πλέω πρός ὁ ἀνήρ , καί κοινωνέω αὐτός ἐπανέρχομαι . εἶτα συγκρίνω ῥητορικός οὗτος ὁ ἱερόv πρός ἄλλος δυοῖά φημί , οὐ οὕτως ὁ Ἀψίνθιος Θρᾷξ , οὐδέ οὕτως ὁ Ἰνδός μελανδίνης ἀνά ποταμός Γάγγης κῶμος , ἄγω κωμαστικός ἑορτή ἄγω ὁ Διόνυσος , ὡς ὁ νησιωτις αὐτός γυνή ἀνευάζω , τοιοῦτος ὅμοιος ὁ ἤϊος Διόνυσος , εὐοῖ Ευάν ἀνακράζω , οὗτος δέ ὁ ἐπί Διόνυσος ἐνθουσιαστικός ἐπίρρημα . Λόγος γάρ ὁ ὁ αμνιος γυνή διά ὅλος νύξ