timotheus-history.timotheus-defluviis-ggm2 timotheus_defluviis_ggm2_0287.1
τοὺς Ἐπικεφυρίους Λοχρούς . · Οἱ δ' · αὐτοὶ σκλαμοῦ ἐπανοῦσι καὶ τὸ προοίμιον τοῦ παρόντος βιβλίου , ὡς τὰς ἐπιβαλλούσας ἔχον ἀρετάς . Φασὶ γὰρ ὅτι ἀφαντὶ προκειμένῳ προσοχή , προσοχή τε καὶ συμπάθεια · δν ἡ μὲν περιοχὴ τέλος ἔχει τὸ προεκθέσθαι τὸν τοῦ λέξ λόγου σκοπόν , ἡ δὲ προσοχὴ ἐπιστρέφει τὸν ἀκροατὴν καὶ ὅλον εἶναι τοῦ λόγου ποιεῖ , ἡ δὲ συμπάθεια καὶ πρὸς ἐπιείκειαν καὶ πρὸς συγγνώμην τοῦ λέγοντος προκαλεῖται τοὺς ἀκροατάς . Καὶ Διονύσιος οὖν , φασί , σκοπὸν τοῦ βιβλίου ἐν προοιμίῳ εἰπὼν τὸ μέλλειν γαϊάν τε καὶ εὐρέα πόντον δεῖδεν , προσοχὴν τε ἐποίησε , κινήσας τὸν τοῦ ἀκροατοῦ νοῦν ὡς ἐπὶ μεγάλῃ τῇ ὑποσχέσει , οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ περιοχὴν κεφαλαιώδη τοῦ ὅλου βιβλίου τούτω τῷ τρόπῳ ἐξέθετο . Ἐν δὲ τῷ τῶν ἀνδρῶν ἀρχετα φύλα » συμπάθειαν ἐξεκαλέσατο καὶ ἐφεύρεισεν , οἷα συγγνώμης τευξάμενος , εἰποῦ φανεῖν ἀσθενὴς περὶ τὴν τῶν οὕτω πολλῶν καὶ ἀχρήτων ὑφήγησιν . Πολλὸ δὲ τὸ σαφὲς ἡ παροῦσα ποίησις ἔχει , καὶ μάλιστα τὸ εὐκρινές , ὡς προείρηται , οὐ μόνον διὰ τῶν ἐπαναλήψεων , καθάπερ ἐφαμεν , καὶ τῶν συχνῶν συμπληρώσεων , ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν πυκνῶν προεκθέσεων , ὅπου γε καὶ τρόπος διδασκαλίας ὁ Διονύσιος ἐν πολλοῖς ἐκτίθεται δι' εὐχωρίων , προλέγων ὅτι τοιούδε τὸ διδασκαλίον προχειρίζεται . Πολλαχοῦ δὲ καὶ προσέχειν προκαλεῖται τὸν ἀκροατήν , ὡς ἂν μή , ἐξυνιάζων αὐτὸς νομίζω περιηγέσθαι τοῦτον ἀδιευκρίνῃ . Πολλὸ δὲ καὶ τὸ κάλλος ἔχει τὸ συγγραμμάτιον τοῦτο , καὶ ὅλως οὐδὲν ἄμοιρος τῶν πολλῶν ποιητικῶν χαλῶν τὸ μικρὸν τῆς ποίησις τοῦτο σώμα . Εἰ δὲ τινὰς ἔχει καὶ κήρας βραχυτάτας , καθάπου σῶμα καλὸν δοθηνας τινὰς οὐ προφανεῖ τοῖς πολλοῖς ἢ λειψίας παρεμπεφυκότας οὐκ ἐν καιρῷ , ἀρδὸν ἥκιστα τὸ πολὺ τοῦ καλοῦ ἀχρεοῦται , σκεπτέομεν οἱ περιέργοι καὶ οὐ πάνυ φιλόκαλοι . Ἡμεῖς γὰρ οὐ μιμεῖ τοὺς ἑλεσιν ἐριδάψουσι , μέλισσαι δὲ τοῦ τῶν Μουσῶν λειμῶνος τὸ κάλλιστον ἀπανθίζουσι .
Lemmas: ὁ Ἐπικεφυρίους Λοκρός . · ὁ δέ · αὐτός σκλαμοῦ ἐπάνειμι καί ὁ προοίμιον ὁ πάρειμι βιβλίον , ὡς ὁ ἐπιβάλλω ἔχω ἀρετή . φημί γάρ ὅτι ἅπας πρόκειμαι προσοχή , προσοχή τε καί συμπάθεια · δν ὁ μέν περιοχή τέλος ἔχω ὁ προεκτίθεμαι ὁ ὁ Λεξ λόγος σκοπός , ὁ δέ προσοχή ἐπιστρέφω ὁ ἀκροατής καί ὅλος εἰμί ὁ λόγος ποιέω , ὁ δέ συμπάθεια καί πρός ἐπιείκεια καί πρός συγγνώμη ὁ λέγω προκαλέω ὁ ἀκροατής . καί Διονύσιος οὖν , φημί , σκοπός ὁ βιβλίον ἐν προοίμιον εἶπον ὁ μέλλω γαῖα τε καί εὐρύς πόντος δείδω , προσοχή τε ποιέω , κινέω ὁ ὁ ἀκροατής νόος ὡς ἐπί μέγας ὁ ὑπόσχεσις , οὖον μήv δέ ἀλλά καί περιοχή κεφαλαιώδης ὁ ὅλος βιβλίον οὗτος ὁ τρόπος ἐκτίθημι . ἐν δέ ὁ ὁ ἀνήρ ἀρχέτας φῦλον » συμπάθεια ἐκκαλέω καί ἐφευρίσκω , οἷος συγγνώμη τεύχω , εἶπον φαίνω ἀσθενής περί ὁ ὁ οὗτος πολύς καί ἀχρήτων ὑφήγησις . Πολλὸ δέ ὁ σαφής ὁ πάρειμι ποίησις ἔχω , καί μάλιστα ὁ εὐκρινής , ὡς προερέω , οὖον μόνος διά ὁ ἐπανάληψις , καθάπερ φημί , καί ὁ συχνός συμπλήρωσις , ἀλλά καί διά ὁ πυκνός προέκθεσις , ὅπου γε καί τρόπος διδασκαλία ὁ Διονύσιος ἐν πολύς ἐκτίθημι διά εὐχωρία , προλέγω1 ὅτι τοιόσδε ὁ διδασκάλιον προχειρίζω . πολλαχοῦ δέ καί προσέχω προκαλέω ὁ ἀκροατής , ὡς εἄν μή , εξυνιαζω αὐτός νομίζω περιηγέομαι οὗτος αδιευκρινεω . Πολλὸ δέ καί ὁ κάλλος ἔχω ὁ συγγραμμάτιον οὗτος , καί ὅλως οὐδείς ἄμοιρος ὁ πολύς ποιητικός χαλάω ὁ μικρός ὁ ποίησις οὗτος σώμα . εἰμί δέ τις ἔχω καί κῆρ βραχύς , καθάπου σῶμα καλός δοθηνας τις οὖον προφανής ὁ πολύς ἢ Λειψία παρεμπεφυκοος οὐ ἐν καιρός , ἄρδω ἥκιστος ὁ πολύς ὁ καλός ἀχρεόω , σκέπτομαι ὁ περιεργέω καί οὖον πάνυ φιλόκαλος . ἐγώ γάρ οὖον μιμέομαι ὁ ἕλος εριδαπτω , μέλισσα δέ ὁ ὁ Μοῦσα λειμών ὁ καλῶς ἀπανθίζω .