timotheus-history.timotheus-defluviis-ggm2 timotheus_defluviis_ggm2_0386.1
γουσα σταδίων λ' ἐκ λιμένος εἰς λιμένα . Ἐνθα καὶ ἡ λεγομένη Ἀποβάθρα , ὅπου ἡ Ξερξικὴ σχεδία ἐπήγνυτο . Περὶ Εὐρώπην δὲ ἄστιν ἡ ῥηθεῖσα πόλις , λεγομένη Ἀττικῶς μὲν ἡ Σηστός , παρὰ δ' Ἑφόρῳ δ 5 Σηστώς . Ἔσχε δὲ πότε ταύτης ἰσχὺν ἄν , ὡς Ἡρόδοτος ἱστόρει . Ἄβυδος δὲ πρὸς ἀντιολὰς ἀντιπαρίκουσα τῇ Σηστῷ , κτίσμα Μιλησίων , ἰσον διέχουσα Λειμᾶκου καὶ Ἴλου , ὡς ὁ Γεωγράφος φησίν · ἔνθα τὸ ἐπταστάδιον τοῦ πορθμοῦ , ὃπερ ὁ Ξέρξης ἔτευξεν . 10 Ἐνεπρήσθη δὲ ἡ Ἄβυδος αὕτη ὑπὸ Δαρείου τοῦ πατρὸς Ξέρξου . Εἴηαι δὲ λέγεται πότε καὶ Ἀμβυκὴ Ἄβυδος Αἰγυπτία , ἥκουσα Μαρωνίανον βασιλέων , δευτερεύουσα μετὰ τὰς ἑκατομμύλους Θήβας . Καὶ Ἰταλικὴ δὲ ἱστόρηται Ἄβυδος . Ὅτι δὲ περὶ Ἑλλήσπον - 15 τὸν ἠμπερβλήθη τοῖς παλαιοῖς ἄλλα τε καὶ πρῶτον ἄν ἄρχοιτο , ὧν προὔγραπται . Ἱστοροῦ δὲ τινὰ φασιν ἱσταρεῖν , τέσσαρας γενέσθαι μεγάλας κατακλυσμοὺς , ὧν ἐφ' ἑνὶ διαρραγέντα τὸν Ἑλλήσποντον ἀφορίσαι τῆς Ἀσίας τὴν Εὐρώπην . Ἱστίον δὲ ὅτι κατὰ τὸν 20 γράφοντα τὰ Ἑδνικά ἡ Ἰταλικὴ πόλις λέγεται οὐδετινῶς τὸν Ἄβυδον , καὶ ὅτι ἐπὶ συχοφαντίαν καὶ μαλακίαν διαβάλλοντο οἱ Μιλήσιοι Ἀβύδνιοι οὗτοι , Ὀλὶν καὶ παρομίαν , « μερ' εἰσὶν τὴν Ἄβυδον πατεῖν » , ἤχουν μὴ θαρροῦντος αὐτῆς ἐπιβαίνειν . Ἐξ αὐτῆς δὲ καὶ 25 ἑτέρα παροιμία ἐπὶ τῶν ἀπιδῶν , « τὸ Ἄβυδηνὸν ἐπφορημα . » Τὸ δὲ ἐναντίον ὅρμον ἔθετο ἀντὶ τοῦ καταναντία πένται ἀλληλίας καὶ ἀντίπρόσομοι εἰσιν . 517 . Ὅτι τῶν ἐν τῷ Αἰγαίῳ νήσων ὧσαι ὑπὸ ναῦ - 30 ματι χειρὸς λαϊκὲ κέινται τοῖς εἰσιούσι τὸν Ἑλλήσποντον , τῆς Εὐρώπης εἰσίν · ὧν ἐστι καὶ ἡ Μάκρος καὶ ἡ Σκύρος καὶ ἡ Πεντάρηθος καὶ ἡ Ἀβύμος , ἥτις Ἡραισίου ἱτίμα , καὶ Ἴμβρος καὶ Σάμος Θρακία , ἥτις Καδείρων εἶχεν ἱερὰ , οἱ καὶ Κορύβαντες ἠλέγοντο , καὶ 35 Θάσος , ἥτις καὶ χρυσία εἶχέ ποτε , καὶ τὸ Δάτον συνώκιζε , πολὺν ἐνδοχὸν περὶ τὴν τοῦ Στρυμόνος παραλίαν . Ἀφ' οὗ παροιμίαν οἱ παλαιοὶ φασί « Δάτος ἀγαθῶν » , ὡς τὸ « ἀγαθῶν ἀγαθίδες » . Καὶ σκόπει ἄνταῦθα τὴν παροιμίαν , τὸ ἀγαθῶν ἀγαθίδες . Εἰ γὰρ καὶ 40 ἄλλως αὐτὴν οἱ παλαιοὶ ἐκλαμβάνονται , ἀλλ' ἔοικα τοπικῶν τι εἶναι ἡ ἀγαθὶς , διὸ καὶ εἰς ὁμοιότητα παρετέθη τοῦ Δάτος ἀγαθῶν , ἵνα ὥσπερ λέγεται Δάτος ἀγαθῶν ὧν τόπος καὶ πόλις , οὕτω λέγεται καὶ ἀγαθίδες ἀγαθῶν . Εἰ γὰρ μὴ τοῦτο , ποία λοιπὸν ἄλλη ὁμοιότης τῶν δύο τούτων παροιμιῶν ; Ἱστίον δὲ ὅτι Παρίων 45 κτίσμα ἡ Θάσος · τὸ Πάριον δὲ πόλις ἐν τῇ Προποντίδι . Ὁ δὲ Ἀρριανὸς ἄλλως φησί · « Πάριος υἱὸς Ἱασίωνος ,
Lemmas: Γούσα στάδιος λίαν ἐκ λιμήν εἰς λιμήν . ἔνθα καί ὁ λέγω ἀποβάθρα , ὅπου ὁ Ξερξικός σχεδία πήγνυμι . περι Εὐρώπη δέ Άστιν ὁ εἴρω πόλις , λέγω Ἀττικός μέν ὁ Σηστός , παρά δέ Ἔφορος δ 5 Σηστός . ἔχω δέ πότε οὗτος ἰσχύς ἄν , ὡς Ἡρόδοτος ἱστορέω . Ἄβυδος δέ πρός αντιολος ἀντιπάρειμι ὁ Σηστός , κτίσμα Μιλήσιος , ἴσος διέχω Λειμᾶκου καί Ἶλος , ὡς ὁ γεωγράφος φημί · ἔνθα ὁ ἐπταστάδιον ὁ πορθμός , ὅσπερ ὁ Ξέρξης τεύχω . 10 ἐμπίμπρημι δέ ὁ Ἄβυδος οὗτος ὑπό Δαρεῖος ὁ πατήρ Ξέρξης . Εἴηαι δέ λέγω πότε καί Ἀμβυκὴ Ἄβυδος Αἰγύπτιος , ἥκω Μαρωνίανον βασιλεύς , δευτερεύω μετά ὁ ἑκατομμύλους Θῆβαι . καί ἰταλικός δέ ἱστορέω Ἄβυδος . ὅτι2 δέ περί Ἑλλήσπον - 15 ὁ ἐμπεριβάλλω ὁ παλαιός ἄλλος τε καί πρῶτος ἄν ἄρχω , ὅς προγράφω . ἱστορέω δέ τις φημί ἱσταρεῖν , τέσσαρες γίγνομαι μέγας κατακλυσμός , ὅς ἐπί εἷς διαράσσω ὁ Ἑλλήσποντος ἀφορίζω ὁ Ἀσία ὁ Εὐρώπη . ἱστίον δέ ὅτι κατά ὁ 20 γράφω ὁ Ἑδνικά ὁ ἰταλικός πόλις λέγω ουδετιναω ὁ Ἄβυδος , καί ὅτι ἐπί συκοφαντία καί μαλακία διαβάλλω ὁ Μιλήσιος Ἀβύδνιοι οὗτος , Ὀλὶν καί παροεις , « μέρος εἰμί ὁ Ἄβυδος πατέω » , ἠχέω μή θαρσέω αὐτός ἐπιβαίνω . ἐς αὐτός δέ καί 25 ἕτερος παροιμία ἐπί ὁ ἀποδίδωμι , « ὁ Ἀβυδηνός ἐπφορημα . » ὁ δέ ἐναντίος ὅρμος τίθημι ἀντί ὁ καταναντία πέντη ἀλληλίας καί αντιπροσοεγω εἰμί . 517 . ὅτι2 ὁ ἐν ὁ Αἰγαῖον νῆσος ὠθέω ὑπό ναῦς - 30 μάτι χείρ λαϊκός κεῖμαι ὁ εἴσειμι ὁ Ἑλλήσποντος , ὁ Εὐρώπη εἰμί · ὅς εἰμί καί ὁ Μάκρος καί ὁ Σκύρος καί ὁ Πεντάρηθος καί ὁ Ἀβύμος , ὅστις ηραισιον ἱτίμα , καί Ἴμβρος καί Σάμος Θρᾳκίας , ὅστις καδειροος ἔχω ἱερόv , ὁ καί Κορύβας λέγω , καί 35 Θάσος , ὅστις καί χρυσίον ἔχω ποτός , καί ὁ Δάτον συνοικίζω , πολύς ἐνδοχή περί ὁ ὁ Στρυμών παράλιος . ἀπό ὅς παροιμία ὁ παλαιός φημί « Δάτον ἀγαθός » , ὡς ὁ « ἀγαθός ἀγαθίς » . καί σκοπέω ἄνταῦθα ὁ παροιμία , ὁ ἀγαθός ἀγαθίς . εἰμί γάρ καί 40 ἄλλως αὐτός ὁ παλαιός ἐκλαμβάνω , ἀλλά ἔοικα τοπικός τίς εἰμί ὁ ἀγαθίς , διό καί εἰς ὁμοιότης παρατίθημι ὁ Δάτον ἀγαθός , ἵνα ὥσπερ λέγω Δάτον ἀγαθός ὅς τόπος καί πόλις , οὗτος λέγω καί ἀγαθίς ἀγαθός . εἰμί γάρ μή οὗτος , ποῖος λοιπός ἄλλος ὁμοιότης ὁ δύο οὗτος παροιμία ; ἱστίον δέ ὅτι Παρίων 45 κτίσμα ὁ Θάσος · ὁ Πάριον δέ πόλις ἐν ὁ Προποντίς . ὁ δέ Ἀρριανός ἄλλως φημί · « Πάριος υἱός Ἱασίων ,