timotheus-history.timotheus-defluviis-ggm2 timotheus_defluviis_ggm2_0355.1
ἡσχησαν καὶ τοὺς ἵππους εἰς εὐρυθμίαν , καὶ ἐδίδαξαν καταυλουμένους ὀρχεῖσθαι τε καὶ ὀρθοῦσθαι , γέγονεν αὐτοῖς τοῦτο πανωλεθρίας αἴτιον . Ἔσχην δὲ τοὺς Συβαρίτας μὴ οὕτω ποιεῖν , ἀλλὰ πολεμιστάς τοὺς ἵππους γυμνάζειν , καθάπερ Ἀρτέβιος Πέρσης ἀνὴρ στρατηγὸς ἵππον ἐδίδαξεν ὀρθὸν ἀνίστασθαι πρὸς θηλίν , ὡς Ἡρόδοτος ἱστορεῖ , καὶ τὸν προσενεχθέντα πτεργάζεσθαι , ποσὶ τε πλήττοντα καὶ στόματι δάκνοντα . Ἐκεῖνοι δὲ παιγνιζόμενος τοὺς ἵππους δασήσαντες ἀπεσφαγίσθησαν εἰς πτώμα θανάσιμον . Πολέμου γὰρ κροτηθέντος αὐτοῖς τε καὶ τοῖς Κροτωνιάσις , βίπτουσι μὲν τὰ ὅπλα οἱ τῶν Κροτῶνος , τύμπανα δὲ ἀράμενοι καὶ κύμβαλα καὶ αὐλὸς μεταχειρίζονται καὶ κρόταλα , καὶ ὅσα ἐκμαίνειν οἶδε πρὸς ὀρχήσιν . Καὶ οἱ ἵπποι τοῦ φιλοῦ βόμβου ἀκούσαντες βαχυύνται πρὸς ὀρχήσιν , καὶ ἀχρατες ἐαυτῶν γενόμενοι ἀποιεῖσθαι τοὺς ἐπιδάτας , καὶ προχείρους ἐκτίθενται τοῖς πολεμίοις εἰς θλεθρον · καὶ οὕτως ἐρημοῦται Σύβαρις τρυφῆς γενομένη πάρεργον , διὰ ποινὴν , ῥασίν , ἱεροσυλίας , ἣν ἐν τῷ κατὰ Πελοπόννησον βωμῷ τοῦ Ἀλφείου ποταμοῦ ἐπλημείλησαν . Ὅθεν καὶ ὁ Διονύσιος οἰκτιζόμενος αὐτὴν φησι « δειλαία Σύβαρις τοὺς ναέτας στενάζουσα πεσόντας , ἐπεὶ οὐ κατὰ αἶσαν τοῖς Ἀλφεῖοι γεράεσσιν ἐπεμίναντο » , τοιούτην ἐπεμάνθησαν , μανίαν ὀνομάσας τὸν τῆς φιλοχρηματίας ἔρωτα . Ἡτις μανία καλῶς ἐπιλέγεται παντὶ πράγματι παρὰ τὸ δέον πλεονάζοντι · οὕτω γὰρ καὶ ἐρωμανία καλεῖται καὶ ὀψμανία καὶ οἰνομανὴς ἀνθρώποις καὶ τοιαῦτα πολλά . Σημειοῦσαι δὲ ὅτι τὸ ἀνάθημα καὶ θειον γέρας λέγεται ; ἰδοὺ γὰρ ὁ Διονύσιος Ἀλφεῖοι γέρα ἔφη τὰ ἐν τῷ ναῷ κειμήλια . Ἄλλοι δὲ φασὶ τοὺς Συβαρίτας ἀπολλυμέναι κατὰ χρησμὸν παλαιόν , διότι πρὸ θεοῦ ἐτίμησαν ἄνθρωπον , ὅτε τῶν τις Συβαριτῶν οἰκέτην μαστίχων φυγόντα μὲν ἐς θεοῦ ἐπέμενε τύπων , ἐς μνήμα δὲ πατρικὸν καταφυγόντα ἡθέσθη · ὅτε καὶ ἀποστραφήναι φασὶ τὸ τῆς Ἥρας ἄγαλμα , βαρυνθὲν ἐπὶ τῷ γενομένω . Διὸ καὶ ἐξετρίβη , φασί , κατὰ τὸν χρησμὸν ἡ πόλις γενομένη ἀνάστατος . Ἔλεγε δὲ ὁ ῥηθεὶς χρησμὸς , τότε τοὺς Συβαρίτας ἐξολέσθαι , ὅτε πρὸ θεοῦ ἄνδρα σεβίονται . Ὑστέρω μέντοι χρόνῳ οἱ Ἀθηναῖοι καὶ οἱ Λακεδαιμόνιοι ἀποικίαν στείλαντες τὴν πόλιν συνέθυσαν , καὶ Θούριον , ὡς εἴρηται , μετωνόμασαν . Καὶ ἐστιν ἡ εἰς τὸ Θούριον ἀποικία πολλὴ ἐν ταῖς ἱστορίαις . Καὶ τινὰς Θουριωμάντες ὁ Κωμικὸς λέγει , ὡς εἰς αὐτὴν ὀδηγήσαντας ,
Lemmas: ἔχω καί ὁ ἵππος εἰς εὐρυθμία , καί διδάσκω καταυλέω ὀρχέομαι τε καί ὀρθόω , γίγνομαι αὐτός οὗτος πανωλεθρία αἴτιος . Ἔσχην δέ ὁ Συβαρίτης μή οὗτος ποιέω , ἀλλά πολεμιστής ὁ ἵππος γυμνάζω , καθάπερ Ἀρτέβιος Πέρσης ἀνήρ στρατηγός ἵππος διδάσκω ὀρθός ἀνίστημι πρός θηλίν , ὡς Ἡρόδοτος ἱστορέω , καί ὁ προσφέρω πτεργάζεσθαι , πούς τε πλήσσω καί στόμα δάκνω . ἐκεῖνος δέ παιγνιζόμενος ὁ ἵππος δατέομαι ἀπεσφαγίσθησαν εἰς πτώμα θανάσιμος . Πόλεμος γάρ κροτέω αὐτός τε καί ὁ Κροτωνιάσις , βιπτους μέν ὁ ὅπλον ὁ ὁ κροτών , τύμπανον δέ ἀείρω καί κύμβαλον καί αὐλός μεταχειρίζω καί κρόταλον , καί ὅσος ἐκμαίνω οἶδα πρός ὄρχησις . καί ὁ ἵππος ὁ φιλέω βόμβος ἀκούω βαχυυντ πρός ὄρχησις , καί ἀκρατής ἑαυτοῦ γίγνομαι ἀπεῖπον ὁ ἐφοράω , καί πρόχειρος ἐκτίθημι ὁ πολέμιος εἰς θλεθρον · καί οὕτως ἐρημόω Σύβαρις τρυφή γίγνομαι πάρεργον , διά ποινή , Ράσιν , ἱεροσυλία , ὅς ἐν ὁ κατά Πελοπόννησος βωμός ὁ Ἀλφειός ποταμός επλημειλανθανω . ὅθεν καί ὁ Διονύσιος οἰκτίζω αὐτός φημί « δείλαιος Σύβαρις ὁ ναέτης στενάζω πίπτω , ἐπεί οὖον κατά αἶσα ὁ Ἄλφειος γέρας ἐπιμιμνήσκω » , τοιούτος ἐπιμαίνω , μανία ὀνομάζω ὁ ὁ φιλοχρηματία Ἔρως . ὅστις μανία καλῶς ἐπιλέγω πᾶς πρᾶγμα παρά ὁ δήω πλεονάζω · οὗτος γάρ καί ἐρωμανία καλέω καί ὀψμανία καί οἰνομανής ἄνθρωπος καί τοιοῦτος πολύς . σημεῖον δέ ὅτι ὁ ἀνάθημα καί θεῖον γέρας λέγω ; ἰδού γάρ ὁ Διονύσιος Ἄλφειος γέρας φημί ὁ ἐν ὁ ναός κειμήλιον . ἄλλος δέ φημί ὁ Συβαρίτης ἀπολύω κατά χρησμός παλαιός , διότι πρό θεός τιμάω ἄνθρωπος , ὅτε ὁ τις Συβαρίτης οἰκέτης μαστιχάω φυγή μέν εἰς θεός ἐπιμένω τύπος , εἰς μνήμη δέ πατρικός καταφεύγω ἥδομαι · ὅτε καί ἀποστρέφω φημί ὁ ὁ Ἥρα ἄγαλμα , βαρύνω ἐπί ὁ γίγνομαι . Διὸ καί ἐκτρίβω , φημί , κατά ὁ χρησμός ὁ πόλις γίγνομαι ἀνάστατος . Ἐλέγω δέ ὁ ἐρῶ χρησμός , τότε ὁ Συβαρίτης ἐξόλλυμι , ὅτε πρό θεός ἀνήρ σεβίζω . ὕστερος μέντοι χρόνος ὁ Ἀθηναῖος καί ὁ Λακεδαιμόνιος ἀποικία στέλλω ὁ πόλις συνθύω , καί Θούριος , ὡς εἴρω , μετονομάζω . καί εἰμί ὁ εἰς ὁ Θούριος ἀποικία πολύς ἐν ὁ ἱστορία . καί τις Θουριωμάντες ὁ κωμικός λέγω , ὡς εἰς αὐτός ὄζω ,