timosthenes-ggm1 timosthenes_ggm1_0278.1
αὐστηρῷ πράγματι κομψότητα διαφαίνειν , τοῦ μὲν ἰδίου ζηλώματος ἐπὶ ποσὸν τυγχάνει , τῆς δὲ τῶν ὑποκειμένων ἀξίας οὐ στοχάζεται · ὅσπερ οὕτως ἐν τοῖς αὐτοῦ φώρᾳται λόγοις · οὖν · « Ὀνομα κατελάβο-5 μεν , πόλιν καταλιπόντες . » Σκοπεῖτε τοίνυν . Τοῦτο πάθος μὲν οὐδαμῶς ποιεῖ , ἀλλὰ συνάγει πρὸς τὴν ἐμψυχίαν καὶ ποιεῖ ζητεῖν τί λέγει . Οὗ γὰρ ἂν τις τῇ γνώμῃ διασταγμὸν ἐνεργάσηται , ἔχεις ἀπὸ τοῦ λόγου τὸ δεῖν ἀφῆκε . Διὰ τί ; ὅτι τὸ ῥῆθεν ἐν τῷ σαφῶς10 γινώσκει καὶ τὴν συμπάθειαν ἐστὶ λαβεῖν · ὁ δὲ ὑστερη-σας τοῦ σαφοῦς ἀπολείπεται καὶ τῆς ἐναργείας . Ἔπειτα ὁμοίον περὶ Θηβαίων φησί · « Τὸν γὰρ μέγιστα φωνήσαντα τόπον ἀφῴων ἡ συμφορὰ πε-ποίηκε . » Παλὶν ἐπ’ Ὀλυνθίων · « Ἐξ μυριά-15 δρου πόλεως ἐξῆλθον , ἐπίστραφεῖς δ’ οὐκέτ’ εἶδον . » Ἐξήτεις δέ τί ; τὸ μὲν γὰρ ῥηθὲν , ὑπὸ τοιαύ-την ἐμψυχίαν πεπικυδὸς , πεπλάνηκεν ἡμῶν ἀπὸ τοῦ προκειμένου τὴν γνώμην . Δεῖ δὲ τὸν οἰκτιζόμενον ἀφέν-τα τοὺς ἀστεϊσμούς , τὸ πρᾶγμα σημαίνειν · ὡς οἰκείωται20 τὸ πάθος , εἰ μέλλοι μὴ τῇ λέξει διακοσμεῖν , ἀλλὰ τῇ τῆς συμφορᾶς αἰτίῃ προσεδρεύειν . Ἄλλ’ ἐφ’ ἕτερον ἰτέων · « Ἀλέξανδρε , καὶ τὸν Ἐπαμινώνδαν νόμισον , δρῶντα τὰ λείψανα τῆς πόλεως , παρόντα μοι συνιχεῖν . » Αἴτημα μὲν μει-25 ρακιώδες καὶ μεταφορὰ σκληρά , τὸ δὲ σκυθρωπὸν τῆς πράξεως ἄρρητον . Ἄλλο · « Βασιλικῇ μανίᾳ προσ-πταίσασα πόλις τραγωδίας ἐλεεινότερα γέ-γονε · » πρὸς πᾶν μᾶλλον ἢ τὸ καλῶν σοφιστῇ ἡτοι-μάσθαι φαίνεται , ὅθεν οὐ λίαν ἀπέχει τοῦ προκειμένου·30 γαληπὸν γὰρ ὀλκα γαληποῖς πράγμασι μωχωμένῃ διά-λεκτον ἐφορᾶσθαι . Ἄλλο · « Τί δεῖ λέγειν Ὀλυν-θίους καὶ Θηβαίους , οἷα κατὰ πόλεις ἀπο-θανόντες πεπόνθασιν ; » Ἕτερον παραπλήσιον κολακείας οὐκ εὐσχήμονος καὶ εὐηθείας ἐχόμενον·35 « Ὀμοῖον πεποίηκας , Ἀλέξανδρε , Θήβας κατασκάψας , ὡς ἂν εἰ δ Ζεὺς ἐκ τῆς κατ’ οὐ-ρανὸν μερίδος ἐκβάλαι τὴν σελήνην · ὑπολεί-πομαι γὰρ τὸν ἥλιον ταῖς Ἀθήναις . Δύο γὰρ αὗται πόλεις τῆς Ἑλλάδος ἦσαν ὀφσεῖς.40 Διὸ καὶ περὶ τῆς ἑτέρας ἀγωνιῶ νῦν · ὁ μὲν γὰρ εἷς αὐτῶν ὀφθαλμὸς ἡ Θηβαίων ἐκκέ-κοπται πόλις . » Ἐμοὶ μὲν οὖν σκώπτειν δ σοφι-στὴς δοκεῖ διὰ τούτων , οὐχ ὀλοφυρέσθαι τῶν πόλεων τὴν τύχην , καὶ σκοπεῖν πῶς ἂν τάχιστα συγχωρεῖτο τὸν λό-45 γον , οὐ πῶς τὸ πάθος ὑπὸ τὴν ὄψιν ἀγάγοι διὰ τῆς ἐναργείας . Ἕτερον ὁμοίον · « Αἱ δὲ πόλεις αἱ πλη-σίαι ἐκλαίον τὴν πόλιν , δρῶσαι τὴν πρό-τερον οὖσαν οὐκέτ’ οὖσαν . » Εἰ τις οὖν τοῖς Θη-βαίοις καὶ τοῖς Ὀλυνθίοις παρ’ αὐτὴν τὴν ἄλωσιν τὰς
Lemmas: αὐστηρός πρᾶγμα κομψότης διαφαίνω , ὁ μέν ἴδιος ζήλωμα ἐπί ποσός τυγχάνω , ὁ δέ ὁ ὑπόκειμαι ἄξιος οὖον στοχάζομαι · ὅσπερ οὕτως ἐν ὁ αὐτός φωράω λόγος · οὖν · « ὄνομα καταλαμβάνω μέν , πόλις καταλείπω . » σκοπάω τοίνυν . οὗτος πάθος μέν οὐδαμῶς ποιέω , ἀλλά συνάγω πρός ὁ ἐμψυχία καί ποιέω ζητέω τίς λέγω . οὗ γάρ εἄν τις ὁ γνώμη διασταγμὸν ἐνεργάζομαι , ἔχω ἀπό ὁ λόγος ὁ δήω ἀφίημι . Ζεύς τίς ; ὅτι ὁ εἴρω ἐν ὁ σαφῶς γιγνώσκω καί ὁ συμπάθεια εἰμί λαμβάνω · ὁ δέ ὑστερέω ὁ σαφής ἀπολείπω καί ὁ ἐνάργεια . ἔπειτα ὅμοιος περί Θηβαῖος φημί · « ὁ γάρ μέγας φωνέω τόπος ἄφωνος ὁ συμφορά ποιέω . » πάλιν ἐπί Ὀλύνθιος · « ἐς μυριάς δρου πόλις ἐξέρχομαι , ἐπιστρέφω δέ οὐκέτι εἶδον . » ἐξαιτέω δέ τίς ; ὁ μέν γάρ ἐρώ , ὑπό τοιοῦτος ἐμψυχία πεπικυδὸς , πλανάω ἐγώ ἀπό ὁ πρόκειμαι ὁ γνώμη . Δεύς δέ ὁ οἰκτίζω ἀφίημι ὁ αστεϊσμός , ὁ πρᾶγμα σημαίνω · ὡς οἰκέω ὁ πάθος , εἰμί μέλλω μή ὁ λέγω διακοσμέω , ἀλλά ὁ ὁ συμφορά αἰτία προσεδρεύω . ἄλλος ἐπί ἕτερος ἰτέα · « Ἀλέξανδρος , καί ὁ Ἐπαμινώνδας νομίζω , δράω ὁ λείψανον ὁ πόλις , πάρειμι ἐγώ συνέχω . » αἴτημα μέν μειός ρακιωδη καί μεταφορά σκληρός , ὁ δέ σκυθρωπός ὁ πρᾶξις ἄρρητος . ἄλλος · « βασιλικός μανία προσπταίω πόλις τραγῳδία ἐλεεινός γίγνομαι · » πρός πᾶς μᾶλλον ἢ ὁ καλός σοφιστής ἑτοιμάζω φαίνω , ὅθεν οὖον λίαν ἀπέχω ὁ προκειμένου·30 γαληπὸν γάρ ὁλκός γαληποῖς πρᾶγμα μωκάομαι διάλεκτος ἐφοράω . ἄλλος · « τις δεῖ λέγω Ὀλύνθιος καί Θηβαῖος , οἷος κατά πόλις ἀποθνῄσκω πάσχω ; » ἕτερος παραπλήσιος κολακεία οὐ εὐσχήμων καί εὐήθεια εὔχομαι « Ὅμοιος ποιέω , Ἀλέξανδρος , Θῆβαι κατασκάπτω , ὡς εἄν εἰμί δ Ζεύς ἐκ ὁ κατά οὐρανός μερίς ἐκβάλλω ὁ σελήνη · ὑπολείπω γάρ ὁ ἥλιος ὁ Ἀθῆναι . δύο γάρ οὗτος πόλις ὁ Ἑλλάς εἰμί ὁράω Διὸ καί περί ὁ ἕτερος ἀγωνιάω νῦν · ὁ μέν γάρ εἷς αὐτός ὀφθαλμός ὁ Θηβαῖος ἐκκόπτω πόλις . » ἐμός μέν οὖν σκώπτω δ σοφιστής δοκέω διά οὗτος , οὐ ὀλοφύρομαι ὁ πόλις ὁ Τύχη , καί σκοπέω πῶς εἄν ταχύς συγχωρώ ὁ ὅλος γος , οὖον πῶς ὁ πάθος ὑπό ὁ ὄψις ἄγω διά ὁ ἐνάργεια . ἕτερος ὅμοιος · « ὁ δέ πόλις ὁ πλησίος καλέω ὁ πόλις , δράω ὁ πρότερος εἰμί οὐκέτι εἰμί . » εἰμί τις οὖν ὁ Θηβαῖος καί ὁ Ὀλύνθιος παρά αὐτός ὁ ἅλωσις ὁ