timosthenes-ggm1 timosthenes_ggm1_0065.1
coronidem : Ἄλλὰ γὰρ ὁ μὲν ἀνήρ τοιούτος , καὶ τὸ ἀπὸ τῆς γραμματικῆς ἔχων κλῆσος · εἰ δὲ καὶ τὸ τῆς ῥητορικῆς ἐπώνυμον αὐτῷ ἡ μὴ νήφουσα ψῆφος οὐκ ἐπέθετο , ἀλλὰ γὰρ ἔμοιγε δοκεῖ οὐδὲν ἔλαττον τῶν γραμματικῶν οὐ δεύτερος ἢ τῶν ῥητόρων , δι’ ὧν καὶ γράφει καὶ διδάσκει , καταφαίνεσθαι . Ad linguae elegantiam et variam viri doctrinam accedebat morum probitas et potentis patroni commendatio . Nihil mirum igitur contigisse ei , ut regii pueri magister eligeretur , eique regnum adeptō consiliarius et tutor adstiteret . Hoc enim munere functum esse , quo tempore senex jam libros de mari Rubro scripsit , ipse nos docet . Nimirum complures in Excerptis ( § 11-18 p . 117 sq . ) leguntur παραινέσεις ad regem juvenem , inter quas hæc habes dissertissima ( § 17 ) : Ἐγὼ δ’ ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἡ τύχη με κατέστησεν ἐπίτροπον τοῦ σώματος τοῦ σοῦ , νέου παντελῶς ὄντος , καὶ τῆς ὅλης βασιλείας , ἀπ’ ἐκείνης εὐθὺς μέγαν ἐμαυτῷ πόνον ἐπέβαλον . Τίνα τοῦτον ; τοὺς πρὸς ἡδονὴν ὀμιλοῦσιν ἐναντιοῦσθαι καὶ δυσχεραίνειν , σοῦ πρῶτον αὐτοῦ πειραιρούμενος οὐ τὴν ἐξουσίαν , ἀλλὰ τὴν ἀγνοιαν , ἵνα τῶν τοιούτων ἀγαθῶν φρονῶν ἀπολαύσῃς , μὴ διαμαρτάνων . Τοῦτο γὰρ ἐζήτουν πατρὸς ἔχων εὐνόων χρόνον στοχαζομένην , οὐ κόλακος εἰρωνείαν καιρῷ προσομιλοῦσάν . Οἶδα γὰρ πρεσβύτερος ὧν καὶ πολλῶν ἐμπειρος γεγονὼς πραγμάτων , διὰ τοὺς θωπεύειν ἐπιβεδλημένους τοὺς ἐν ταῖς ὑπεροχαῖς καὶ τὰς μεγίστας βασιλείας ἀρδὴν ἀνηρημένας , τὴν Κασάνδρου , τὴν Λυσίμαχου , τὴν Ἀλεξάνδρου τηλικαύτην οὖσαν , τὴν Μήδων , τὴν Σύρων , τὴν Περσῶν , ὥστε μηδὲ σπέρμα καταλελειφθαι τοῦ γένους . Οὐκ ἀλόγως · νέου γὰρ πολλὰ μὲν ἀγνοοῦντος διὰ τὴν ἡλικίαν , εὐλογομένου δὲ ἐπὶ τοῖς ἀμαρτήμασιν οὐδὲν σφαλερώτερον οὐδὲ ἐπικινδυνότερον .
Lemmas: coronidem : ἀλλά γάρ ὁ μέν ἀνήρ τοιούτος , καί ὁ ἀπό ὁ γραμματικός ἔχω κλῆσος · εἰμί δέ καί ὁ ὁ ῥητορικός ἐπώνυμος αὐτός ὁ μή νήφω ψῆφος οὐ ἐπιτίθημι , ἀλλά γάρ ἐγώ δοκέω οὐδείς μικρός ὁ γραμματικός οὖον δύο ἢ ὁ ῥήτωρ , διά ὅς καί γράφω καί διδάσκω , καταφαίνω . Ad linguae elegantiam et variam viri doctrinam accedebat morum probitas et potentis patroni commendatio . Nihil mirum igitur contigisse ei , ut regii pueri magister eligeretur , eique regnum adeptō consiliarius et tutor adstiteret . Hoc enim munere functum esse , quo tempore senex jam libros de mari Rubro scripsit , ipse nos docet . Nimirum complures in Excerptis ( § 11-18 p . 117 sq . ) leguntur παραίνεσις ad regem juvenem , inter quas hæc habes dissertissima ( § 17 ) : ἐγώ δέ ἀπό ὅς ἡμέρα ὁ τύχη ἐγώ καθίστημι ἐπίτροπος ὁ σῶμα ὁ σύ , νέος παντελῶς εἰμί , καί ὁ ὅλος βασίλεια , ἀπό ἐκεῖνος εὐθύς μέγας ἐμαυτοῦ πόνος ἐπιβάλλω . τίς οὗτος ; ὁ πρός ἡδονά ὁμιλέω ἐναντιόομαι καί δυσχεραίνω , σύ πρῶτος αὐτός πειραιρεω οὖον ὁ ἐξουσία , ἀλλά ὁ ἄγνοια , ἵνα ὁ τοιοῦτος ἀγαθός φρονέω ἀπολαύω , μή διαμαρτάνω . οὗτος γάρ ζητέω πατήρ ἔχω εύνους χρόνος στοχάζομαι , οὖον κόλαξ εἰρωνεία καιρός προσομιλέω . οἶδα γάρ πρέσβυς ὅς καί πολύς ἔμπειρος γίγνομαι πρᾶγμα , διά ὁ θωπεύω ἐπιβλέπω ὁ ἐν ὁ ὑπεροχή καί ὁ μέγας βασίλεια ἄρδην ἀναλέγω , ὁ Κάσσανδρος , ὁ Λυσίμαχος , ὁ Ἀλέξανδρος τηλικόσδε εἰμί , ὁ Μῆδος , ὁ Σύρος , ὁ Πέρσης , ὥστε μηδέ σπέρμα καταλείπω ὁ γένος . οὐ ἄλογος · νέος γάρ πολύς μέν ἀγνοέω διά ὁ ἡλικία , εὐλογέω δέ ἐπί ὁ ἁμάρτημα οὐδείς σφαλερός οὐδέ ἐπικίνδυνος .