timosthenes-ggm1 timosthenes_ggm1_0273.1
ἀπορευτὸν ὑπάρχουσαν μόνον διεξέρχεσθαι , τῷ δὲ Ἄτλαντι τὸν τηλικούτων διαδέξασθαι κόσμον , πρόσταγμα μὲν οὐκ ἔχοντα , χάριν δὲ τιθέμενον · καὶ τῷ μὲν Ὀρφεῖ κιθαρίζοντι διὰ φιλομουσίαν τὰ ὄρη καὶ τὰς πέτρας ἀκολουθεῖν , κρέα δὲ ὀπώμινα τῶν Ἡλίου βοῶν φωνὴν προείσθαι τοὺς ἀνθρώπους συνετὴν τῶν δὲ μεταλλαγόντων τὸν βίον ἐπὶ σχολῆς πρὸς Ὀδυσσέα διεξέρχεσθαι παντοδαπὴ ἀδολεσχίαν , ἐκ τῆς ἀμόρφου σκιᾶς τὸ τῆς ὄψεως γινώσκοντα ἴδιωμα , καὶ τοὺς μὲν αὐτῶν ( ἀπὸ τοῦ ) πίνειν οὐ κοιλάς , οὐ βρόγχους ἔχοντας , ἑτέρους δὲ φοβεῖσθαι τὸν σίδηρον οὐκέτι δυναμένους τρωθῆναι , τινὰς δὲ πέτρον κυλίειν , τῶν σαρκῶν πάλαι κατακεκαυμένων , ἄλλους δὲ διδάξειν ἑτέροις τεχνηκόσιν , ἀδίκηματος οὐδενὸς ὑπάρχοντος · τὸ δ’ ἔσχατον , τῶν οὐκέτι ὄντων τοὺς τύπους ἐν πορμίδι διαπλεῖν , ἔχοντας Χάροντα ναύκληρον καὶ κυβερνήτην , ἵνα μὴ καταστραφέντες ἐκφορᾶς ἐπιδέωνται πάλιν · καὶ τὴν μὲν Ἀλχυστὶν καὶ Πρωτεσίλαον καὶ Γλαῦκον τετελευτηκότας πάλιν ἀναστῆναι , τὴν μὲν ὑφ’ Ἡρακλέους ἀναχθεῖσαν , τὸν δὲ διὰ τὸν τῆς γυναικὸς ἔρωτα , τὸν δὲ ὑπὸ τοῦ μάντεως τοῦ συγκατορμηθέντος · τοῦ δὲ Ἀμφιάρου ζῶντος τὸ σῶμα καταδεξάσθαι μετὰ τῶν ἵππων καὶ τοῦ ἅρρου τὴν γῆν · ἐκ τοίνυν ὀδόντας ἐκ Κάδμου σπαρῆναι δράκοντας , ἐκ δὲ τούτων ὀπλίτας ἀνατεῖλαι μαχομένους · ἀλλήλοις τὸν δὲ Τάλων τὸν φύλακα τοῦ Μίνως τρίς μὲν ἐν ἡμέρᾳ πᾶσᾳ περιτολεῖν τὴν Κρήτην , τηλικαύτην οὖσαν , τὴν δὲ ζωὴν μόνον τῶν ἐμφύων τούτων ἐν τῷ σφυρῷ κεκτῆσθαι · καὶ τοῦ Μίνως δὲ ἀμύχανον εἶναι παραλύσαι τὸν βίον , εἰ μὴ τις αὐτῷ ζέον ὕδωρ καταχέαι · πρὸς τούτοις ὑπὸ μὲν τῆς Μηδείας γέροντα χριὸν ἐπὸδας μεταπεσόντα νέον γενέσθαι πάλιν , ὑπὸ δὲ τῶν Πελιάδων καθεψηθῆναι τὸν γετέρα Πελίαν , ἵνα γενήται νέος · τὰς δὲ Φορκίδας τρεῖς μὲν οὖσας γράϊας , ἐνὶ δὲ χρουμένας ὀφθαλμῷ , διεξάγειν τὸν βίον ἄλυτον παρ’ ἀλλήλων κατὰ μέρος ἀμειβομένας πίστιν · ἐκὶ δὲ τοὺς τὴν Ἀρκαδίαν οἰκοῦντας καὶ τὴν Ἀττικὴν γηγενεῖς τε εἶναι καὶ παρὰ φύσιν γεγονέναι · καὶ τὴν μὲν ἐν Αὐλίδι σφαγεῖσαν ἐν Ταύροις ἀναφανῆναι ζῶσαν , τὴν δ’ ἐν Πελοποννήσῳ καταποντισθεῖσαν ὑπὸ τοῦ πατρὸς Ἀκρίσιου τῇ παραλίᾳ τῇ Σεριφίων ἀβλαβῆ μετὰ τοῦ βρέφους προσπεσεῖν · τὸν δ’ ὑπὸ Μενελάου κατὰ τὴν μονομαχίαν ἤδη χειρούμενον , ἐξαίφνης ἀρπαγέντα , ἐν τῷ θαλάμῳ γενέσθαι πρὸς συνουσίαν ἕτοιμον ὄντα , τῶν δεινῶν ἀπάντων ἐπιλησθέντων · τοῦ δὲ δουρείου τοῦ κύκλου οὐκ ἐφ’ ἑλώσει συμπαγῆναι πόλεως , ἀλλ’ ἐπὶ προδοσίᾳ τῶν περὶ τὸν Ὀδυσσέα καὶ τὸν Νεοπτόλεμον · τοιαύτην δὲ τρόπος ὑπογράφει τὴν εὐήθειαν καὶ τοῦ κατασκευάσαντος τεχνίτου καὶ τῶν ἐμδάντων ἀριστείων καὶ τῶν ὑποδεξαμένων εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν · ἐπὶ τούτοις , ὅτι τὸν τηλικούτων οὐρανὸν μετὰ τῶν ἐν αὐτῷ διατρι -
Lemmas: ἀπόρευτος ὑπάρχω μόνος διεξέρχομαι , ὁ δέ Ἄτλας ὁ τηλικόσδε διαδέχομαι κόσμος , πρόσταγμα μέν οὐ ἔχω , χάρις δέ τίθημι · καί ὁ μέν Ὀρφεύς κιθαρίζω διά φιλομουσία ὁ ὄρος καί ὁ πέτρα ἀκολουθέω , κρέας δέ ὀπώμινα ὁ Ἡλίας βοῦς φωνή προΐημι ὁ ἄνθρωπος συνετός ὁ δέ μεταλλάσσω ὁ βίος ἐπί σχολή πρός Ὀδυσσεύς διεξέρχομαι παντοδαπός ἀδολεσχία , ἐκ ὁ ἄμορφος σκιά ὁ ὁ ὄψις γιγνώσκω ἰδίωμα , καί ὁ μέν αὐτός ( ἀπό ὁ ) πίνω οὖον Κοιλᾶς , οὖον βρόγχος ἔχω , ἕτερος δέ φοβέω ὁ σίδηρος οὐκέτι δύναμαι τιτρώσκω , τις δέ πέτρος κυλίω , ὁ σάρξ πάλαι κατακαίω , ἄλλος δέ διδάσκω ἕτερος τεχνάομαι , ἀδίκημα οὐδείς ὑπάρχω · ὁ δέ ἔσχατος , ὁ οὐκέτι εἰμί ὁ τύπος ἐν πορμίδι διαπλέω , ἔχω Χάρων ναύκληρος καί κυβερνήτης , ἵνα μή καταστρέφω ἐκφορά ἐπιδέω πάλιν · καί ὁ μέν αλχυειμι καί Πρωτεσίλαος καί Γλαῦκος τελευτάω πάλιν ἀνίστημι , ὁ μέν ὑπό Ἡρακλῆς ἀνάγω , ὁ δέ διά ὁ ὁ γυνή Ἔρως , ὁ δέ ὑπό ὁ μάντις ὁ συγκατορμηθέντος · ὁ δέ Ἀμφίαρος ζῶ ὁ σῶμα καταδέχομαι μετά ὁ ἵππος καί ὁ Αρρού ὁ γῆ · ἐκ τοίνυν ὀδούς ἐκ Κάδμος σπείρω δράκων , ἐκ δέ οὗτος ὁπλίτης ἀνατέλλω μάχομαι · ἀλλήλων ὁ δέ Τάλων ὁ φύλαξ ὁ Μίνως τρίς μέν ἐν ἡμέρα πᾶς περιτολεῖν ὁ Κρήτη , τηλικόσδε εἰμί , ὁ δέ ζωή μόνος ὁ ἐμφύω οὗτος ἐν ὁ σφυρόν κτάομαι · καί ὁ Μίνως δέ αμυχασκω εἰμί παραλύω ὁ βίος , εἰμί μή τις αὐτός ζέω ὕδωρ καταχέω · πρός οὗτος ὑπό μέν ὁ Μήδεια γέρων χρίω πούς μεταπίπτω νέος γίγνομαι πάλιν , ὑπό δέ ὁ Πελιάς καθέψω ὁ γετέρα Πελίας , ἵνα γενήτημι νέος · ὁ δέ Φορκίς τρεῖς μέν οὖς Γραῖα , ἐν δέ χράω ὀφθαλμός , διεξάγω ὁ βίος ἄλυτος παρά ἀλλήλων κατά μέρος ἀμείβω πίστις · ἐπίτεξ δέ ὁ ὁ Ἀρκαδία οἰκέω καί ὁ Ἀττική γηγενής τε εἰμί καί παρά φύσις γίγνομαι · καί ὁ μέν ἐν Αὐλίς σφάζω ἐν Ταῦρος ἀναφαίνω ζώννυμι , ὁ δέ ἐν Πελοπόννησος καταποντίζω ὑπό ὁ πατήρ Ἀκρίσιος ὁ παράλιος ὁ Σερίφιος ἀβλαβής μετά ὁ βρέφος προσπίπτω · ὁ δέ ὑπό Μενέλαος κατά ὁ μονομαχία ἤδη χειρόομαι , ἐξαπίνης ἀρπάζω , ἐν ὁ θάλαμος γίγνομαι πρός συνουσία ἑτοῖμος εἰμί , ὁ δεινός ἀπαντάω ἐπιλήθω · ὁ δέ δούρειος ὁ κύκλος οὐ ἐπί ἐλαύνω συμπάσσω πόλις , ἀλλά ἐπί προδοσία ὁ περί ὁ Ὀδυσσεύς καί ὁ Νεοπτόλεμος · τοιοῦτος δέ τρόπος ὑπογράφω ὁ εὐήθεια καί ὁ κατασκευάζω τεχνίτης καί ὁ ἐμδάντων ἀριστεῖα καί ὁ ὑποδέχομαι εἰς ὁ ἴδιος πόλις · ἐπί οὗτος , ὅτι ὁ τηλικόσδε οὐρανός μετά ὁ ἐν αὐτός διατρέω -