timosthenes-ggm1 timosthenes_ggm1_0307.2
σιν ἐκ τῆς ἐρήμου πλήθος ἀχριδῶν ἀμύθητον , τοῖς τε μεγέθεσι διαλλάττον καὶ τῇ χροᾷ τοῦ πτερώματος εἰδεχθὲς καὶ ῥυπαρόν . Ἐκ τούτου δαψιλεῖς τροφὰς ἔχουσι ἀπαντα τὸν βίον , ἰδιοτρόπως αὐτῶν ποιούμενοι τὴν θήραν . Παρὰ γὰρ τὴν χώραν αὐτῶν ἐπὶ πολλοὺς σταδίους παρήχει χαράδρα βάθος ἔχουσα καὶ πλάτος ἀξιόλογον · ταύτῃ πηροῦσιν ἀγρίας ὕλης , οὕσης ἀθρόνου κατὰ τὴν χώραν · ἐπειδὴ ὅταν τῶν προειρημένων ἀνέμων πνεόντων προσφέρηται τὰ νέφη τῶν ἀχριδῶν , καταδιελομένοι πάντα τὸν τῆς χαράδρας τόπον , πυροῦσι τὸν ἐν αὐτῇ χρότον . Ἐγειρόμενοι δὲ καπνοῦ πολλοῦ καὶ δριμέος , αἱ μὲν ἀχριδες ὑπερπετοῦναι τὴν χαράδραν , καὶ διὰ τὴν τοῦ καπνοῦ δριμύτητα πνιγόμεναι , καταπίπτουσι ἐπὶ τὴν γῆν , ὀλίγον διαπετασθείσαι τόπον · τῆς δὲ τούτων ἀπωλείας ἐπὶ πλείονας ἡμέρας γινομένης , μεγάλοι διανίστανται σωροί · καὶ τῆς χώρας ἔχούσης ἁλμυρίδα πολλήν , πάντες προσφέρουσι ταύτην ἀθρόοις τοῖς σωροῖς , καὶ διατήξαντες οἰκείως ποιοῦσι τὴν τε γεύσιν πρόσφορον καὶ τὸν ἀποθήσαυρισμὸν ἀσπηκτον καὶ πολυχρόνιον . Ἡ μὲν οὖν διατροφὴ τούτων παραχρῆμα καὶ τὸν ὑστερον χρόνον ἀπὸ τούτων τῶν ζῴων ὑπάρχει · οὔτε γὰρ κτηνοτροφούσιν , οὔτε θαλάττης ἐγγὺς οἰκοῦσιν , οὔτε ἄλλης ἐπικουρίας οὐδεμίας τυγχάνουσι . Τοῖς δὲ σώμασιν ὄντες κούφοι καὶ τοῖς ποσὶν ὀξύτατοι , βραχύδιοι παντελῶς εἰσιν , ὡς ἂν τῶν πολυχρονιωτάτων παρ’ αὐτοῖς οὐχ ὑπὲρ βαλλόντων ἐτὴ τεττράκοντα . Τὸ δὲ τοῦ βίου τέλος οὐ μόνον παράδοξον ἔχουσι , ἀλλὰ καὶ πάντων ἀχληρότατον . Ὅταν γὰρ πλησιάσῃ τὸ γῆρας , ἐμφύονται τοῖς σώμασι πτερωτοὶ ψευρίες οὐ μόνον διάφοροι τοῖς εἴδεσιν , ἀλλὰ καὶ ταῖς ἰδέαις ἀγρίοι καὶ παντελῶς εἰδεχθεῖς . Ἀρχάμενον δὲ τοῦ κακοῦ ἀπὸ τῆς γαστροῦς καὶ τοῦ θώρακος , ἐπινέμεται πάντα τὸν ὀγκον ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ . Ὁ δὲ πάσχων τὸ μὲν πρῶτον ὡς ὑπὸ ψώρας τινὸς ἐρεθιζόμενος μετριῶς ἀδαξάσθαι φιλοτιμεῖται , μεμιγμένην ἔχοντος τοῦ πάθους ἀλγηδόσι τὴν χαράν · μετὰ δὲ ταῦτα
Lemmas: βρόχος ἐκ ὁ ἐρῆμος πλήθος Αχριδών ἀμύθητος , ὁ τε μέγεθος διαλλάσσω καί ὁ χροάζω ὁ πτέρωμα εἰδεχθής καί ῥυπαρός . ἐκ οὗτος δαψιλής τροφή ἔχω ἅπας ὁ βίος , ἰδιότροπος αὐτός ποιέω ὁ θήρ . παρά γάρ ὁ χώρα αὐτός ἐπί πολύς στάδιον παρηχέω χαράδρα βάθος ἔχω καί πλάτος ἀξιόλογος · οὗτος πηρόω ἄγριος ὕλη , ὗσις ἄθρονος κατά ὁ χώρα · ἐπεί ὅταν ὁ προερέω ἄνεμος πνέω προσφέρω ὁ νέφος ὁ Αχριδών , καταδιαιρεω πᾶς ὁ ὁ χαράδρα τόπος , πυρόω ὁ ἐν αὐτός χράω . ἐγείρω δέ καπνός πολύς καί δριμύς , ὁ μέν ἀκρίς ὑπερπέτομαι ὁ χαράδρα , καί διά ὁ ὁ καπνός δριμύτης πνίγω , καταπίπτω ἐπί ὁ γῆ , ὀλίγος διαπετάννυμι τόπος · ὁ δέ οὗτος ἀπώλεια ἐπί πλείων ἡμέρα γίγνομαι , μέγας διανίσταμαι σωρός · καί ὁ χώρα ἔχω ἁλμυρίς πολύς , πᾶς προσφέρω οὗτος ἀθρόος ὁ σωρός , καί διατήκω οἰκεῖος ποιέω ὁ τε γεῦσις πρόσφορος καί ὁ ἀποθησαυρισμός ἀσπηκτον καί πολυχρόνιος . ὁ μέν οὖν διατροφή οὗτος παραχρῆμα καί ὁ ὕστερος χρόνος ἀπό οὗτος ὁ ζῷον ὑπάρχω · οὔτε γάρ κτηνοτροφέω , οὔτε θάλασσα ἐγγύς οἰκέω , οὔτε ἄλλος ἐπικουρία οὐδείς τυγχάνω . ὁ δέ σῶμα εἰμί κοῦφος καί ὁ πούς ὀξύς , βραχυδιος παντελῶς εἰμί , ὡς εἄν ὁ πολυχρόνιος παρά αὐτός οὐ ὑπέρ βάλλω ἐτός τετράκοντα . ὁ δέ ὁ βίος τέλος οὖον μόνος παράδοξος ἔχω , ἀλλά καί πᾶς ἄκληρος . ὅταν γάρ πλησιάζω ὁ γῆρας , ἐμφύω ὁ σῶμα πτερωτός ψευρίες οὖον μόνος διάφορος ὁ εἶδος , ἀλλά καί ὁ ἰδέα ἄγριος καί παντελῶς εἰδεχθής . Ἀρχάμενον δέ ὁ κακός ἀπό ὁ γαστροῦς καί ὁ θώραξ , ἐπινέμω πᾶς ὁ ὄγκος ἐν ὀλίγος χρόνος . ὁ δέ πάσχω ὁ μέν πρῶτος ὡς ὑπό ψώρα τις ἐρεθίζω μέτριος ἀδαξάω φιλοτιμέομαι , μίγνυμι ἔχω ὁ πάθος ἀλγηδών ὁ χαρά · μετά δέ οὗτος