timaeus.testimonia 1.127
Τίμαιος ἐν τῇ δευτέρᾳ καὶ εἰκοστῇ τῶν Ἱστοριῶν , Δημοκλέα φησὶ , τὸν Διονυσίου τοῦ νεωτέρου κόλακα , ἔθους ὄντος κατὰ Σικελίαν θυσίας ποιεῖσθαι κατὰ τὰς οἰκίας ταῖς Νύμφαισ , καὶ περὶ τὰ ἀγάλματα παννυχίζειν μεθυσκομένους , ὁρχεῖσθαί τε περὶ τὰς θεάς · ὁ Δημοκλῆς ἐάσας τὰς Νύμφας , καὶ εἰπὼν οὐ δεῖν προσέχειν ἀψύχοις θεοῖς , ἐλθὼν ὠρχεῖτο πρὸς τὸν Διονύσιον . Ἔπειτα πρεσβεύσας ποτὲ μεθ’ ἑτέρων [ ὡς τὸν Διονύσιον , leg . Δίωνα ] , καὶ πάντων κομιζομένων ἐπὶ τριήρους , κατηγορούμενος ὑπὸ τῶν ἄλλων , ὅτι στασιάζοι κατὰ τὴν ἀποδημίαν , καὶ βλάπτει Διονυσίου τὰς κοινὰς πράξεις , καὶ σφόδρα τοῦ Διονυσίου ὀργισθέντος · ἔφησε τὴν διαφορὰν γενέσθαι αὐτῷ πρὸς τοὺς συμπρέσβεις , ὅτι μετὰ τὸ δεῖπνον ἐκεῖνοι μὲν τὸν φρυνίχου καὶ Στησιχόρου , ἔτι δὲ Πινδάρου Παιᾶνα τῶν αὐτῶν τινες ἀνειληφότες ᾖδον · αὐτὸς δὲ μετὰ τῶν βουλομένων τοὺς ὑπὸ τοῦ Διονυσίου πεποιημένους διεπεραίνετο . Καὶ τούτου σαφῆ τὸν ἔλεγχον παρέξειν ἐπηγγείλατο . Τους μὲν γὰρ αὐτοῦ κατηγόρους οὐδὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν ᾀσμάτων κατέχειν , αὐτὸς δ’ ἕτοιμος εἶναι πάντας ἐφεξῆς ᾂδειν . Δήξαντος δὲ τῆς ὀργῆς τοῦ Διονυσίου , πάλιν ὁ Δημοκλῆς ἔφη · Χαρίσαιο δ’ ἄν μοί τι , Διονύσιε , κελεύσας τινὰ τῶν ἐπισταμένων διδάξαι με τὸν πεποιημένον εἰς τὸν Ἀσκληπιὸν παιᾶνα · ἀκούω γάρ σε πεπραγματεῦσθαι περὶ τοῦτον . Παρακεκλημένων δέ ποτε τῶν φίλων ὑπὸ τοῦ Διονυσίου ἐπὶ τὸ δεῖπνον , εἰσιὼν ὁ Διονύσιος εἰς τὸν οἶκον · Γράμματα ἡμῖν , ἔφη , ἄνδρες φίλοι , ἐπέμφθη παρὰ τῶν ἡγεμόνων τῶν εἰς Νέαν πόλιν ἀποσταλέντων · καὶ ὁ Δημοκλῆς ὑπολαβὼν , ἔφη · Εὖ γε νὴ τοὺς θεοὺς ἐποίησαν , ἔφη , Διονύσιε . Κἀκεῖνος προσβλέψας αὐτῷ · Τί δ’ οἶδας , ἔφη , σὺ , πότερα κατὰ γνώμην ἐστὶν , ἢ τοὐναντίον , ἃ γεγράφασιν ; καὶ ὁ Δημοκλῆς · Εὖ γε νὴ τοὺς θεοὺς ἐπιτετίμηκας , ἔφη , Διονύσιε . Καὶ Σάτυρον δὲ τινα ἀναγράφει ὁ Τίμαιος κόλακα ἀμφοτέρων τῶν Διονυσίων .
Lemmas: Τίμαιος ἐν ὁ δύο καί εἰκοστός ὁ Ἱστορία , Δημοκλῆς φημί , ὁ Διονύσιος ὁ νέος κόλαξ , ἔθος εἰμί κατά Σικελία θυσία ποιέω κατά ὁ οἰκίον ὁ Νύμφη , καί περί ὁ ἄγαλμα παννυχίζω μεθύσκω , ὀρχέομαι τε περί ὁ θεός · ὁ Δημοκλῆς ἐάω ὁ Νύμφη , καί εἶπον οὖον δήω προσέχω ἄψυχος θεός , ἔρχομαι ὀρχέομαι πρός ὁ Διονύσιος . ἔπειτα πρεσβεύω ποτέ μετά ἕτερος [ ὡς ὁ Διονύσιος , leg . Δίων ] , καί πᾶς κομίζω ἐπί τριήρης , κατηγορέω ὑπό ὁ ἄλλος , ὅτι στασιάζω κατά ὁ ἀποδημία , καί βλάπτω Διονύσιος ὁ κοινός πρᾶξις , καί σφόδρα ὁ Διονύσιος ὀργίζω · φημί ὁ διαφορά γίγνομαι αὐτός πρός ὁ συμπρεσβευτής , ὅτι μετά ὁ δεῖπνον ἐκεῖνος μέν ὁ Φρύνιχος καί Στησίχορος , ἔτι δέ Πίνδαρος Παιάν ὁ αὐτός τις ἀναλαμβάνω ἀείδω · αὐτός δέ μετά ὁ βούλομαι ὁ ὑπό ὁ Διονύσιος ποιέω διαπεραίνω . καί οὗτος σαφής ὁ ἔλεγχος παρέχω ἐπαγγέλλω . ὁ μέν γάρ αὐτός κατήγορος οὐδέ ὁ ἀριθμός ὁ ᾆσμα καταχέω , αὐτός δέ ἑτοῖμος εἰμί πᾶς ἐφεξῆς ἀείδω . Δήξαντος δέ ὁ ὀργή ὁ Διονύσιος , πάλιν ὁ Δημοκλῆς φημί · χαρίζομαι δέ ἄν ἐγώ τίς , Διονύσιος , κελεύω τις ὁ ἐφίστημι διδάσκω ἐγώ ὁ ποιέω εἰς ὁ Ἀσκληπιός παιάν · ἀκούω γάρ σύ πραγματεύομαι περί οὗτος . παρακαλέω δέ ποτός ὁ Φίλων ὑπό ὁ Διονύσιος ἐπί ὁ δεῖπνον , εἴσειμι ὁ Διονύσιος εἰς ὁ οἶκος · Γράμμα ἐγώ , φημί , ἀνήρ φίλος , πέμπω παρά ὁ ἡγεμών ὁ εἰς Νέος πόλις ἀποστέλλω · καί ὁ Δημοκλῆς ὑπολαμβάνω , φημί · εὕω γε νή ὁ θεός ποιέω , φημί , Διονύσιος . ἐκεῖνος προσβλέπω αὐτός · τις δέ οἶδα , φημί , σύ , πότερος κατά γνώμη εἰμί , ἢ ἐναντίος , ὁ γράφω ; καί ὁ Δημοκλῆς · εὕω γε νή ὁ θεός ἐπιτιμάω , φημί , Διονύσιος . καί Σάτυρος δέ τις ἀναγράφω ὁ Τίμαιος κόλαξ ἀμφότερος ὁ Διονύσια .