timaeus.testimonia 1.6
Οὐκ ὀλίγοι τῶν τε ἀρχαίων συγγραφέων καὶ τῶν μεταγενεστέρων , ὧν ἐστι καὶ Τίμαιος , φασὶ τοὺς Ἀργοναύτας μετὰ τὴν τοῦ δέρους ἁρπαγῆν , πυθομένους ὑπ’ Αἰήτου προκατειλῆφθαι ναυσὶ τὸ στόμα τοῦ Πόντου , πρᾶξιν ἐπιτελέσασθαι παράδοξον καὶ μνήμης ἀξίαν . Ἀναπλεύσαντας γὰρ αὐτοὺς διὰ τοῦ Τανάϊδος ποταμοῦ ἐπὶ τὰς πηγὰς , καὶ κατὰ τόπον τινὰ τὴν ναῦν διελκύσαντας , καθ’ ἑτέρου πάλιν ποταμοῦ , τῆν δύσιν ἔχοντος εἰς τὸν Ὠκεανὸν , καταπλεῦσαι πρὸς τῆν θάλασσαν · ἀπὸ δὲ τῶν ἄρχτων ἐπὶ τὴν δύσιν κομισθῆναι , τῆν γῆν ἔχοντας ἐξ εὐωνύμων , καὶ πλησίον γενομένους Γαδείρων εἰς τὴν καθ’ ἡμᾶς θάλασσαν εἰσπλεῦσαι . Ἀποδείξεις δὲ τούτων φέρουσι , δεικνύντες τοὺς παρὰ τὸν Ὠκεανὸν κατοικοῦντας Κέλτας σεβομένους μάλιστα τῶν θεῶν τοὺς Διοσκούρους · παραδόσιμον γὰρ ἔχειν αὐτοὺς ἐκ παλαιῶν χρόνων τὴν τούτων τῶν θεῶν παρουσίαν ἐκ τοῦ Ὠχεανοῦ νοῦ γεγενημένην . Εἶναι δὲ καὶ τὴν παρὰ τὸν Ὠκεανὸν χώραν οὐκ ὀλίγας ἔχουσαν προσηγορίας ἀπό τε τῶν Ἀργοναυτῶν καὶ τῶν Διοσκούρων . Παραπλησίως δὲ καὶ τὴν ἐντὸς Γαδείρων ἤπειρον ἔχειν ἐμφανῆ σημεῖα τῆς τούτων ἀνακομιδῆς . Περὶ μὲν γὰρ τὴν Τυῤῥηνίαν καταπλεύσαωτας αὐτοὺς εἰς νῆσον τὴν ὀνομαζομένην Αἰθαλίαν , τὸν ἐν αὐτῇ λιμένα , κάλλιστον ὄντα τῶν ἐν ἐκείνοις τοῖς τόποις , Ἀργῷον ἀπὸ τῆς νεὼς προσαγοπεῦσαι , καὶ μέχρι τῶνδε τῶν χρόνων διαμένειν αὐτοῦ τὴν προσηγορίαν . Παραπλησίως δὲ τοῖς εἰρημένοις , κατὰ μὲν τὴν Τυῤῥηνίαν ἀπὸ σταδίων ὀκτακοσίων τῆς Ῥώμης ὀνομάσαι λιμένα Τελαμῶνα · κατὰ δὲ Φορμίας τῆς Ἰταλίας Αἰήτην , τὸν νῦν Καιήτην προσαγορευόμενον . Πρὸς δὲ τούτοις ὑπ’ ἀνέμων αὐτοὺς ἐκριφέντας εἰς τὰς Σύρτεις , καὶ μαθόντας παρὰ Τρίτωνος τοῦ τότε βασιλεύοντος τῆς Λιβύης τὴν ἰδιότητα τῆς θαλάττης , καὶ τὸν κίνδυνον ἐκφυγόντας , δωρήσασθαι χαλκοῦν τρίποδα , τὸν ἀρχαίοις μὲν κεχαραγμένον γράμμασι , μέχρι δὲ τῶν νεωτέρων χρόνων διαμείναντα παρὰ τοῖς Εὐεσπερίταις .
Lemmas: οὐ ὀλίγος ὁ τε ἀρχαῖος συγγραφεύς καί ὁ μεταγενής , ὅς εἰμί καί Τίμαιος , φημί ὁ Ἀργοναύτης μετά ὁ ὁ δέρος ἁρπάγη , πυνθάνομαι ὑπό Αἰήτης προκαταλαμβάνω ναῦς ὁ στόμα ὁ Πόντος , πρᾶξις ἐπιτελέω παράδοξος καί μνήμη ἄξιος . ἀναπλέω γάρ αὐτός διά ὁ Τάναϊς ποταμός ἐπί ὁ πηγή , καί κατά τόπος τις ὁ ναῦς διέλκω , κατά ἕτερος πάλιν ποταμός , ὁ δύσις ἔχω εἰς ὁ Ὠκεανός , καταπλέω πρός ὁ θάλασσα · ἀπό δέ ὁ ἄρκτος ἐπί ὁ δύσις κομίζω , ὁ γῆ ἔχω ἐκ εὐώνυμος , καί πλησίος γίγνομαι Γάδειρα εἰς ὁ κατά ἐγώ θάλασσα εἰσπλέω . Ἀπόδειξις δέ οὗτος φέρω , δείκνυμι ὁ παρά ὁ Ὠκεανός κατοικέω Κέλτης σέβομαι μάλιστα ὁ θεός ὁ Διόσκορος · παραδόσιμος γάρ ἔχω αὐτός ἐκ παλαιός χρόνος ὁ οὗτος ὁ θεός παρουσία ἐκ ὁ Ὠχεανός νόος γίγνομαι . εἰμί δέ καί ὁ παρά ὁ Ὠκεανός χώρα οὐ ὀλίγος ἔχω προσηγορία ἀπό τε ὁ Ἀργοναύτης καί ὁ Διόσκορος . παραπλήσιος δέ καί ὁ ἐντός Γάδειρα ἤπειρος ἔχω ἐμφανής σημεῖον ὁ οὗτος ἀνακομιδή . περι μέν γάρ ὁ Τυρρηνία καταπλέω αὐτός εἰς νῆσος ὁ ὀνομάζω Αἰθάλεια , ὁ ἐν αὐτός λιμήν , καλῶς εἰμί ὁ ἐν ἐκεῖνος ὁ τόπος , Ἀργῷος ἀπό ὁ ναός προσαγορεύω , καί μέχρι ὅδε ὁ χρόνος διαμένω αὐτός ὁ προσηγορία . παραπλήσιος δέ ὁ εἴρω , κατά μέν ὁ Τυρρηνία ἀπό στάδιος ὀκτακόσιοι ὁ Ῥώμη ὀνομάζω λιμήν Τελαμών · κατά δέ Φορμίαι ὁ Ἰταλία Αἰήτης , ὁ νῦν Καιήτη προσαγορεύω . πρός δέ οὗτος ὑπό ἄνεμος αὐτός ἐκρίπτω εἰς ὁ Σύρτις , καί μανθάνω παρά Τρίτων ὁ τότε βασιλεύω ὁ Λιβύη ὁ ἰδιότης ὁ θάλασσα , καί ὁ κίνδυνος ἐκφεύγω , δωρέω χάλκεος τρίπους , ὁ ἀρχαῖος μέν χαράσσω γράμμα , μέχρι δέ ὁ νέος χρόνος διαμένω παρά ὁ ευεσπεριταε .