timaeus.testimonia 1.60
Ἐφόρουν δ’ οἱ Συραβῖται καὶ ἰμάτια Μιλησίων ἐρίων πεποιημένα · ἀφ’ ὧν δὴ καὶ αἱ φιλίαι ταῖς πόλεσιν ἐγένοντο , ὡς ὁ Τίμαιος ἱστορεῖ . Ἠγάπων γὰρ τῶν μὲν ἐξ Ἰταλίας Τυῤῥηνοὺς , τῶν δ’ ἔξωθεν τοὺς Ἴωνας , ὅτι τρυφῇ προσεῖχον . Οἱ δ’ ἱππεῖς τῶν Συβαριτῶν , ὑπὲρ τοὺς πενταχισχιλίους ὄντες , ἐπόμπευον ἔχοντες κροκωτοὺς ἐπὶ τοῖς Θώραξιν , καὶ τοῦ θέρους οἱ νεώτεροι αὐτῶν εἰς τὰ τῶν νυμφῶν ἄντρα τῶν Λουσιάδων ἀποδημοῦντες διετέλουν μετὰ πάσης τρυφῆς . Οἱ δὲ εὔποροι αὐτῶν ὁπότε εἰς ἀγρὸν παραβάλλοιεν , καίπερ ἐπὶ ζευγῶν πορευόμενοι , τὴν ἡμερησίαν πορείαν ἐν τρισὶν ἡμέραις διήνυον . Ἦσαν δέ τινες αὐτοῖς καὶ τῶν εἰς τοὺς ἀγροὺς φερουσῶν ὁδῶν κατάστεγοι . Τοῖς δὲ πλείστοις αὐτῶν ὁπάρχουσιν οἰνῶνες ἐγγὺς τῆς θαλάσσης · εἰς οὓς δι’ ὀχετῶν τῶν οἴνων ἐκ τῶν ἄγρων ἀφειμένων , τὸν μὲν ἔξω τῆς χώρας πιπράσκεσθαι , τὸν δὲ εἰς τὴν πόλιν τοῖς πλοίοις διακομίζεσθαι ( φησὶ sc . Timaeus . ) Ποιοῦνται δὲ καὶ δημοσίᾳ πολλὰς καὶ πυκνὰς ἑστιάσεις , καὶ τοὺς λαμπρῶς φιλοτιμηθέντας χρυσοῖς στεφάνοις τιμῶσιν · καὶ τούτους ἀνακηρύττουσιν ἐν ταῖς δημοσίαις θυσίαις καὶ τοῖς ἀγῶσι προσκηρύττοντες οὐκ εὔνοιαν , ἀλλὰ τὴν εἰς τὰ δεῖπνα χορηγίαν · ἐν οἷς στεφανοῦσθαι ( φησὶ sc . Timaeus ) καὶ τῶν μαγείρων τοὺς ἄριστα τὰ παρατεθέντα διασκευάσαντας . Παρὰ Συβαρίταις δ’ εὑρέθησαν καὶ πύελοι , ἐν τἷς κατακείμενοι ἐπυριῶντο . Πρῶτοι δὲ καὶ ἀ μίδας ἐξεῦρον , ἃς εἰσέρερον εἰς τὰ συμπόσια . Καταγελῶντες δὲ τῶν ἀποδημούντων ἐκ τῶν πατρίδων , αὐτοὶ ἐσεμνύνοντο ἐπὶ τῷ γεγηρακέναι ἐπὶ ταῖς τῶν ποταμῶν γεφύραις . Δοκεῖ δὲ μετὰ τῆς εὐδαιμοωίας αὐτῶν εἶναι ὅ τε τῆς χώρας , ἀλιμένου τῆς θαλάσσης παρηκούσης , καὶ τῶν καρπῶν σχεδὸν ἁπάντων ὑπὸ τῶν πολιτῶν καταναλισκομένων , ὅ τε τῆς πόλεως τόπος καὶ ὁ παρὰ τοῦ θεοῦ χρησμὸςσυμπαροξῦναι πάντας ἐκτρυφῆσαι , καὶ ποιῆσαι ζῆσαι ὑπὲρ τὸ μέτρον ἐκλελυμένως . Ἡ δὲ πόλις αὐτῶν ἐν κοίλῳ κειμένη , τοῦ μὲν θέρους , ἕωθέν τε καὶ πρὸς ἑσπέραν ψύχος ὑπερβάλλον ἔχει , τὸ δὲ μέσον τῆς ἡμέρας καῦμα ἀνύποιστον · ὥστε τοὺς πλείστους αὐτῶν ὑπειληφέναι πρὸς ὑγίειαν διαφέρειν τοὺς ποταμούς · ὅθεν καὶ ῥηθῆναι ( Timaeus sc . Φησί ) , ὅτι τὸν βουλόμενον ἐν Συβάρει μὴ πρὸ μοίρας ἀποθανεὶν , οὔτε δυόμενον οὔτε ἀνίσχοντα τὸν ἤλιον ὁρᾷν δεῖ . Ἔπεμψαν δέ ποτε καὶ εἰς θεοῦ τοὺς χρησομένους , ὧν ἦν εἷς Ἄμυρις , πυνθανόμενοι μέχρι τίνος εὐδαιμονήσουσι . Καὶ ἡ Πυθία ἔφη · Εὐδαίμων [ Συβαρῖτα , πανευδαίμων ] σὺ μὲν αἰεὶ ἐν θαλίῃσιν ἔσῃ , τιμῶν γένος αἰὲν ἐόντων . Εὐτ’ ἄν δὴ πρότερον θνητὸν θεοῦ ἄνδρα σεβίσσῃς , τηνίκα σοι πόλεμός τε καὶ ἐμφύλιος στάσισ ἣξει . Τούτων ἀκούσαντες , ἔδοξαν λέγειν αὐτοῖς τὸν θεὸν , ὡς οὐδέποτε παύσαιντο τρυφῶντες · οὐδέποτε γὰρ τιμήσειν ἄνθρωπον μᾶλλον θεοῦ . Ἐγένετ’ οὖν αὑτοῖς τῆς τύχης ἡ μεταβολὴ , ἐπεί τις οἰκετῶν τινα μαστιγῶν , καὶ τοῦτον καταφυγόντα εἰς τὰ ἱερὰ πάλιν ἐμαστίγου · ὡς δὲ τὸ τελευταῖον κατέδραμεν ἐπὶ τὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μνήματα , ἀφῆκεν αἰδεσθείς . Ἐξαναλώθησαν δὲ φιλοτιμούμενοι πρὸς ἑαυτοὺς τρυφαῖς . Καὶ ἡ πόλις δὲ πρὸς ἁπάσας τὰς ἄλλασ ἡμιλλᾶτο περὶ τρυφῆς . Εἶτα μετ’ οὐ πολὺ γινομένων αὐτοῖς σημείων πολλῶν καὶ ( τῆς Casaub . ) ἀπωλείας , περὶ ἧς νῦν οὐκ ἔτ’ ἐπείγει λέγειν , διεφθάρησαν .
Lemmas: φορέω δέ ὁ συραβιος καί ἱμάτιον Μιλήσιος ἔριον ποιέω · ἀπό ὅς δή καί ὁ φίλιος ὁ πόλις γίγνομαι , ὡς ὁ Τίμαιος ἱστορέω . ἀγαπάω γάρ ὁ μέν ἐκ Ἰταλία Τυρρηνός , ὁ δέ ἔξωθεν ὁ Ἴων , ὅτι τρυφή προσέχω . ὁ δέ ἱππεύς ὁ Συβαρίτης , ὑπέρ ὁ πεντακισχίλιοι εἰμί , πομπεύω ἔχω κροκωτός ἐπί ὁ Θώραξ , καί ὁ θέρος ὁ νέος αὐτός εἰς ὁ ὁ νύμφη ἄντρον ὁ Λουσιάδαι ἀποδημέω διατελέω μετά πᾶς τρυφή . ὁ δέ εὔπορος αὐτός ὁπότε εἰς ἀγρός παραβάλλω , καίπερ ἐπί ζεῦγος πορεύω , ὁ ἡμερήσιος πορεία ἐν τρεῖς ἡμέρα διανύω . εἰμί δέ τις αὐτός καί ὁ εἰς ὁ ἀγρός φέρω ὁδός κατάστεγος . ὁ δέ πλεῖστος αὐτός οπαρχους οἰνών ἐγγύς ὁ θάλασσα · εἰς ὅς διά ὀχετός ὁ οἶνος ἐκ ὁ Ἄγρων ἀφίημι , ὁ μέν ἔξω ὁ χώρα πέρνημι , ὁ δέ εἰς ὁ πόλις ὁ πλοῖον διακομίζω ( φημί sc . Timaeus . ) ποιέω δέ καί δημόσιος πολύς καί πυκνός ἑστίασις , καί ὁ λαμπρῶς φιλοτιμέομαι χρυσός στέφανος τιμάω · καί οὗτος ἀνακηρύσσω ἐν ὁ δημόσιος θυσία καί ὁ ἀγών προσκηρύσσω οὐ εὔνοια , ἀλλά ὁ εἰς ὁ δεῖπνον χορηγία · ἐν ὅς στεφανόω ( φημί sc . Timaeus ) καί ὁ μάγειρος ὁ ἀγαθός ὁ παρατίθημι διασκευάζω . Παρά Συβαρίτης δέ εὑρίσκω καί πύελος , ἐν τίς κατάκειμαι πυριάω . Πρότερος δέ καί ὅς μίδας ἐξευρίσκω , ὅς εἰσαίρω εἰς ὁ συμπόσιον . καταγελάω δέ ὁ ἀποδημέω ἐκ ὁ πατρίς , αὐτός σεμνύνω ἐπί ὁ γηράσκω ἐπί ὁ ὁ ποταμός γέφυρα . δοκέω δέ μετά ὁ ευδαιμοωια αὐτός εἰμί ὅς τε ὁ χώρα , ἀλίμενος ὁ θάλασσα παρήκω , καί ὁ καρπός σχεδόν ἅπας ὑπό ὁ πολίτης καταναλίσκω , ὅς τε ὁ πόλις τόπος καί ὁ παρά ὁ θεός χρησμοςσυμπαροκοινος πᾶς ἐκτρυφάω , καί ποιέω ζῶ ὑπέρ ὁ μέτρον ἐκλελυμένως . ὁ δέ πόλις αὐτός ἐν κοῖλος κεῖμαι , ὁ μέν θέρος , ἕωθεν τε καί πρός ἑσπέρα ψύχος ὑπερβάλλω ἔχω , ὁ δέ μέσος ὁ ἡμέρα καῦμα ἀνύποιστος · ὥστε ὁ πλεῖστος αὐτός ὑπολαμβάνω πρός ὑγίεια διαφέρω ὁ ποταμός · ὅθεν καί εἴρω ( Timaeus sc . φημί ) , ὅτι ὁ βούλομαι ἐν Σύβαρις μή πρό μοῖρα ἀποθνῄσκω , οὔτε δύο οὔτε ἀνά-ἴσχω ὁ ἥλιος ὁράω δεῖ . Ἐπέμπω δέ ποτός καί εἰς θεός ὁ χράω2 , ὅς εἰμί εἷς Ἄμυρις , πυνθάνομαι μέχρι τίς εὐδαιμονέω . καί ὁ Πυθία φημί · Εὐδαίμων [ Συβαρίτης , πανευδαίμων ] σύ μέν ἀεί ἐν θαλία εἰμί , τιμή γένος ἀεί εἰμί . εὐτε ἄν δή πρότερος θνητός θεός ἀνήρ σεβίζω , τηνίκα σύ πόλεμος τε καί ἐμφύλιος στάσις ἥκω . οὗτος ἀκούω , δοκέω λέγω αὐτός ὁ θεός , ὡς οὐδέποτε παύω τρυφάω · οὐδέποτε γάρ τιμάω ἄνθρωπος μᾶλλον θεός . γίγνομαι οὖν ἑαυτοῦ ὁ τυγχάνω ὁ μεταβολή , ἐπεί τις οἰκέτης τις μαστιγόω , καί οὗτος καταφεύγω εἰς ὁ ἱερόv πάλιν μαστιγόω · ὡς δέ ὁ τελευταῖος κατατρέχω ἐπί ὁ ὁ πατήρ αὐτός μνῆμα , ἀφίημι αἰδέομαι . ἐξαναλίσκω δέ φιλοτιμέομαι πρός ἑαυτοῦ τρυφή . καί ὁ πόλις δέ πρός ἅπας ὁ ἄλλος ἁμιλλάομαι περί τρυφή . εἶτα μετά οὖον πολύς γίγνομαι αὐτός σημεῖον πολύς καί ( ὁ Casaub . ) ἀπώλεια , περί ὅς νῦν οὐ ἔτι ἐπείγω λέγω , διαφθείρω .