timaeus-philosophy.fragmenta-et-titulus-sp archytas_mullach_fpg2_0152.1
καὶ ἀλογος ἐκμελῆς τε καὶ ἀνάρμοστος . Τέταρτόν τε γένος αἰσθητῶν πολυειδέστατον καὶ ποικιλώτατον · δρατὰ δὲ λέγεται , ἐν ᾧ χρώματά τε παντοῖα καὶ καχρωσμένα μυρία · πρᾶτα δὲ τέττορα , λευκόν , μέλαν , λαμπρόν , φοινικοῦν · τᾶλλα γὰρ ἐκ χειραμενῶν τούτων γεννᾶται . Τὸ μὲν οὖν λευχὸν διαχρίνει τὰν ὄψιν , τὸ δὲ μέλαν σύγκρινει , ὡμοιπερ τὸ θερμὸν διαχεῖ τὰν ἀφάν , τὸ δὲ ψυχρόν συνάγεν δύναται , καὶ τὸ μέν στρυφνὸν συνάγεν τὰν γεῦσιν , τὸ δὲ ὀριμὺ διατρήν πέφυκε . § 9 . Τρέφεσθαι δὲ τὸ σκάνος τῶν ἐναερίων ζῴων καὶ συνέχεσθαι τὰς μὲν τροφὰς διαιδιδόμενας διὰ τῶν φλεβῶν εἰς ὅλον τὸν ὄγκον κατ’ ἐπιρρόαν , ὅσον δι’ ὀχετῶν ἀγομένας , καὶ ἀρδομένας ὑπὸ τῷ πνεύματος , ὁ διαχεῖ αὐτὰν ἐπὶ τὰ πέρατα φέρων . Ἄ δ’ ἀνάπνοια γίνεται μηδενὸς μὲν κενεοῦ ἐν τῇ φύσι ὄντος , ἐπιρρέοντος δὲ καὶ ἐλκομένου τῷ ἀέρος ἀντὶ τῷ ἀπορρέοντος διὰ τῶν ἀοράτων στομίων , δι’ ὧν καὶ ἄ νοτὶς ἐπιφαινεται , τινὸς δὲ καὶ ὑπὸ τὰς φυσικὰς θερμότατος ἀπαναλουμένου . Ἄνάγκα ὧν ἀντικαταχθῆμεν τὸ ἴσον τῷ ἀναλωθέντι , εἰ δὲ μή , κενώσις εἴμεν , ὅπερ ἀμάχανον . Οὐδὲ γὰρ ἐπὶ εἴη κα σὐρρόων καὶ ἐν τῷ ζῴων , διαρρωμένου τῷ σκάνεος ὑπὸ τῷ κενῷ . Ἄ δ’ ὀμοία ὀργανοποιία γίνεται καὶ ἐπὶ τῶν ἀψύχων καττὰν τὰς ἀναπνοίας ἀναλογίαν · ἄ γὰρ σιχία καὶ τὸ ἠλεκτρον εικόνες ἀναπνοίας ἐντὶ . Ῥεῖ γὰρ διὰ τῷ σώματος ἐξω θύραζε τὰ πνεύματα , ἀντεπεισάγεται δὲ διὰ τὰς ἀναπνοίας τῷ τε στόματι καὶ ταῖς ῥίσιν , ἔτια πάλιν ὅσον εὐρίπος ἀντεπιφέρεται εἰς τὸ σῶμα , τὸ δὲ ἀνατείνεται καττὰς εἰσροάς . Ἄ δὲ σιχία ἀπαναλωθέντος ὅπὸ τῷ πυρὸς τῷ ἀέρος ἐφέλκεται τὸ ὑγρόν · τὸ δ’ ἠλεκτρον ἐκπριθέντος τῷ πνεύματος ἀναλαμθάνει τὸ ὁμοιον σῶμα . Τροφὰ δὲ πᾶσα ἀπὸ ρίζας μὲν τὰς καρδίας , παγὰς δὲ τὰς κοιλίας ἐπάγεται τῷ σώματι , ὁ καὶ εἰ κα πλεῖον τὰς ἀπορρέοισας ἐπάρδοιτο , αὐξα λέγεται , εἰ κα δὲ μειώ , φθίσις · ἄ δ’ ἄκμα μεθόριον τούτεων ἐστὶ καὶ ἐν ἰστάται ἀπορροᾶς καὶ ἐπιρροᾶς νοέεται . Λυσμένων δὲ τῶν ἀρμῶν τὰς συστάσιος , αἱ κα μηκέτι διόδος ἢ πνεύματι ἢ τροφὰ μὴ διαδίδεται , θνάσκει τὸ ζῷον . § 10 . Πολλαὶ δὲ χάρες ζωᾶς καὶ θανάτου αἰτίαι , ἐν δ’ ὧν γένος νόσος δυναμίνεται . Νόσων δ’ ἀρχαὶ μέν αἱ τῶν πρώτων δυναμίων ἀσυμμετρίαι , αἱ πα πλεονάζοιεν ἢ ἐλλείποιεν ται ἀπλαὶ δυνάμεις , θερμώτας ἢ ψυχρότας ἢ ὑγρότας ἢ ξηρότας . Μετὰ δὲ ταύτας αἰ τῷ αἵματος τροπαὶ καὶ ἀλλοιώσεις ἐκ διαφθορᾶς , καὶ αἱ τὰς σαρκὸς ταχομένας κακώσεις , αἱ καττὰς μεταβολὰς ἐπὶ τὸ ὀξὺ ἢ ἀλιμυρὸν ἢ ὀριμὺ τροπαὶ αἵματος ἢ σαρκὸς τακεδόν · γένοιτο . Χολὰς γὰρ ται γενέσεις καὶ φλέγματος ἐνθένδε , γυμοὶ νοσώδεες καὶ ὑγρῶν σάφεις , ἀφαιραὶ μέν αἱ μὴ ἐν βάθει , χαλεπαὶ δ’ ὧν ἀρχαὶ γεννῶνται ἐξ ὀστέων , ἀνιχραὶ δὲ ἐκ μυελοῦ ἐξαπτόμεναι . Τελευταία δὲ νόσων ἐντὶ πνεύμα , χολὰ , φλέγμα αὐξόμενα καὶ ρέοντα ἐς χώρας ἀλλοτρίας ἢ τόπους ἐπικαιρίους . Τόκα
Lemmas: καί ἄλογος ἐκμελής τε καί ἀνάρμοστος . Τέταρτος τε γένος αἰσθητός πολυειδής καί ποικίλος · δρατός δέ λέγω , ἐν ὅς χρῶμα τε παντοῖος καί καχρωσμένα μύριοι · πρῶτος δέ τέττορα , λευκός , μέλας , λαμπρός , φοινίκεος · ὅς γάρ ἐκ χηρευάμενος οὗτος γεννάω . Τέ μέν οὖν λείχω διαχρίω ὁ ὄψις , ὁ δέ μέλας συγκρίνω , οἴμοι ὁ θερμός διαχέω ὁ ἁφή , ὁ δέ ψυχρός συνάγω δύναμαι , καί ὁ μέν στρυφνός συνάγω ὁ γεῦσις , ὁ δέ ὀριμὺ διατρήν φύω . § 9 . τρέφω δέ ὁ σκῆνος ὁ ἐναέριος ζῷον καί συνέχω ὁ μέν τροφή διαδίδωμι διά ὁ φλέψ εἰς ὅλος ὁ ὄγκος κατά ἐπιρρόαν , ὅσον διά ὀχετός ἄγω , καί ἄρδω ὑπό ὁ πνεῦμα , ὁ διαχέω αὐτός ἐπί ὁ πέρας φέρω . ὅς δέ ἀνάπνοια γίγνομαι μηδείς μέν κενός ἐν ὁ φύσις εἰμί , ἐπιρρέω δέ καί ελκόμενος ὁ αέρας ἀντί ὁ ἀπορρέω διά ὁ ἀόρατος στόμιον , διά ὅς καί ὅς νοτίς ἐπιφαίνω , τις δέ καί ὑπό ὁ φυσικός θερμός ἀπαναλίσκω . Ἀνάγκη ὅς ἀντικατάγω ὁ ἴσος ὁ ἀναλίσκω , εἰμί δέ μή , κένωσις εἰμί , ὅς ἀμήχανος . οὐδέ γάρ ἐπί εἰμί ἄν σύρροος καί ἐν ὁ ζῷον , διαρρωμένου ὁ σκάνεος ὑπό ὁ κενός . ὅς δέ ὅμοιος ὀργανοποιία γίγνομαι καί ἐπί ὁ ἄψυχος Καττάν ὁ ἀνάπνοια ἀναλογία · άντε γάρ σιχία καί ὁ ἤλεκτρον εἰκών ἀνάπνοια εἰμί . ῥέω γάρ διά ὁ σῶμα ἐξω θύραζε ὁ πνεῦμα , ἀντεπείγω δέ διά ὁ ἀνάπνοια ὁ τε στόμα καί ὁ ῥίς , ετιά πάλιν ὅσον Εὔριπος ἀντεπιφέρω εἰς ὁ σῶμα , ὁ δέ ἀνατείνω κάττα εἰσροή . ὅς δέ σιχία ἀπαναλίσκω οπός ὁ πυρός ὁ αέρας ἐφέλκω ὁ ὑγρός · ὁ δέ ἤλεκτρον ἐκπέρθω ὁ πνεῦμα ἀναλαμβάνω ὁ ὅμοιος σῶμα . τροφή δέ πᾶς ἀπό ῥίζα μέν ὁ καρδία , πηγή δέ ὁ κοιλία ἐπάγω ὁ σῶμα , ὁ καί εἰμί ἄν πλέως ὁ ἀπορρέω ἐπάρδω , αὔξη λέγω , εἰμί ἄν δέ μειόω , φθίσις · ὁ δέ ἀκμή μεθόριος οὗτος εἰμί καί ἵημι ἵστημι ἀπορροή καί ἐπιρροή νοέω . Λυσμένων δέ ὁ ἁρμός ὁ σύστασις , ὁ ἄν μηκέτι δίοδος ἢ πνεῦμα ἢ τροφή μή διαδίδω , θνῄσκω ὁ ζῷον . § 10 . πολλή δέ χάρη ζωός καί θάνατος αἰτία , ἐν δέ ὅς γένος νόσος δυναμινω . Νόσος δέ ἀρχή μέν ὁ ὁ πρῶτος δύναμις ἀσυμμετρία , ὁ πῃ πλεονάζω ἢ ἐλλείπω ται ἁπλόος δύναμις , θερμώτας ἢ ψυχρός ἢ ὑγρός ἢ ξηρότης . μετά δέ αὐτός ὁ ὁ αἷμα τροπή καί ἀλλοίωσις ἐκ διαφθορά , καί ὁ ὁ σάρξ τάσσω κάκωσις , ὁ κάττα μεταβολή ἐπί ὁ ὀξύς ἢ ἀλιμυρὸν ἢ ὀριμὺ τροπή αἷμα ἢ σάρξ τήκω · γίγνομαι . Χολή γάρ ται γένεσις καί φλέγμα ἐνθένδε , γυμοὶ νοσώδης καί ὑγρός σαφής , αφαιρω μέν ὁ μή ἐν βάθος , χαλεπός δέ ὅς ἀρχή γεννάω ἐκ ὀστέον , ἀνιχραὶ δέ ἐκ μυελός ἐξάπτω . τελευταῖος δέ νόσος εἰμί πνεῦμα , χολή , φλέγμα αὐξάνω καί ῥέω εἰς χώρα ἀλλότριος ἢ τόπος ἐπικαίριος . Τόκας