timaeus-philosophy.fragmenta-et-titulus-sp archytas_mullach_fpg2_0153.1
γὰρ ἀντικαταλαμβανόντα τὴν τῶν καρόρων χώραν καὶ ἀπελάσαντα τὰ συγγενῆ , ἰδρύεται κακοῦντα τὰ σώματα καὶ ἐς αὐτὰ ταῦτα ἀναλύεται . Καὶ σώματος μὲν πάθεα ταῦτα , καὶ ἐκ τούδε ψυχὰς νόσοι ἐντὶ πολλαί , ἀλλαι δ' ἄλλων δυναμίων ἐντὶ , αἰσθητικῆς μὲν δυσαισθησία , μναμονικῆς δὲ λᾶθη , ὀρητικῆς δὲ ἀνορεξία καὶ ἄ προπέτεια , παθητικῆς δὲ ἄγρια πάθεά τε καὶ λύσσαι οἰστρώδεες , λογικῆς δὲ ἀμαθία καὶ ἐκπροσύνα . Ἀρχαὶ δὲ κακίας ἀδοναὶ καὶ λύπαι ἐπιθυμίαι τε καὶ φόβοι , ἐξαμείναι μὲν ἐκ σώματος , ἀνακεκραμέναι δὲ τῇ ψυχῇ , καὶ ἐξαγγελδόμεναι ὀνόμασι ποιαλοῖς · ἔρωτες γὰρ καὶ πόθοι ἡμεροὶ τε ἐλαυτοὶ ὀργαὶ τε σύντονοι καὶ θυμοὶ βαρεῖς ἐπιθυμίαι τε ποικιλαὶ καὶ ἀδοναὶ ἀμετροὶ ἐντὶ . Ἀπλῶς δὲ ἀτόπως ἔχειν ποτὶ τὰ πάθεα καὶ ἀρχεσθαι πέρας ἀρετῆς καὶ κακίας ἐστὶ · τὸ γὰρ πλεονάζειν ἐν ταύταις ἡ καρόρων αὐτῶν εἶμεν εὖ ἢ κακῶς ἀμὲ διατήθητι . Ποτὶ δὲ ταύτας τὰς ὀρμὰς μεγάλα μὲν συνεργήν δύνανται αἱ τῶν σωμάτων κράσεις , ὀξεῖα ἢ θερμαὶ ἢ ἄλλοτ' ἀλλοῖαι γινόμεναι ἐς τε μελαγχολίας καὶ λαγνείας λαβροτάτας ἄγοισαι ἀμέ , καὶ ῥωματιζόμεναι τινὰ μέρη δάξασμός ποιούσι καὶ μορφὰς φλεγμαινόντων σωμάτων μᾶλλον ἢ ὑγιαινόντων , δι' ὧν δυσθυμίαι καὶ λῆθαι παραρροῦσαι τε καὶ ποταὶ ἀπεργάζονται · ἰκανὰ δὲ τὰ ἕθη , ἐν οἷς ἂν ἄντραφῶσι κατὰ πόλιν ἢ οἶκον , καὶ ἄ καθ' ἡμέραν δίαιτα , ὀρθοποῖσα τὰν ψυχὰν ἢ ῥωννύσα ποτ' ἄλλαν . Ταὶ γὰρ θυραυλίαι καὶ ἀπλῶι τροφαὶ τὰ τε γυμνάσια καὶ τὰ ἕθεα τῶν συνόντων τὰ μέγιστα δύνανται ποτὶ ἀρετὰν καὶ ποτὶ κακίαν . Καὶ ταῦτα μὲν αἴτια ἐκ τῶν γενῶν καὶ στοιχείων ἐπάγεται μᾶλλον ἢ ἐς ἀμέων , ὅτι μὴ ἀργία ἐστίν , ἀρισταμενῶν ἀμῶν τῶν παιδακόντων ἔργων . Ποτὶ δὲ τὸ εὖ ἔχειν τὸ ζῆον δεῖ τὸ σῶμα ἔχειν τὰς ὑπ' αὐτῶ ἀρετάς , ὑγιειὰν τε καὶ εὐαισθησίαν ἰσχύν τε καὶ κάλλος . Ἀρχαὶ δὲ κάλλους συμμετρία ποτὶ τ' αὐτῶ τὰ μέρηα καὶ ποτὶ τὰν ψυχὰν · ἄ γὰρ φύσις οἷον ὀργανὸν ἀρμοζατο τὸ σκῆνος , ὑπακούον τε εἶμεν καὶ ἐναρμόνιον ταῖς τῶν βίων ὑποθέσεσι . Δεῖ δὲ καὶ τὰν ψυχὰν ῥυθμίζεσθαι ποτὶ τὰς ἀναλόγους ἀρετάς , ποτὶ μὲν σωφροσύναν οἷον ποτὶ ὑγιειὰν τὸ σῶμα , ποτὶ δὲ φρόνησιν οἷον ποτὶ εὐαισθησίαν , ποτὶ δὲ ἀνδρείωτατα οἷον ποτὶ ῥώμαν καὶ ἰσχύν , ποτὶ δὲ δικαιοσύναν οἷον ποτὶ κάλλος τὸ σῶμα . Τοιούτων δὲ ἀρχαὶ μὲν ἐκ φύσιος , μέσα δὲ καὶ πέρατα ἐς ἐπιμελείας , σώματος μὲν διὰ γυμναστικῆς καὶ ἰατρικῆς , ψυχῆς δὲ διὰ παιδείας καὶ φιλοσοφίας . Ἀύται γὰρ δυνάμεις τρέφονται καὶ τανοῦσαι τὰ σῶματα καὶ τὰς ψυχὰς διὰ πόνων καὶ γυμνασίων καὶ διαίτας καθαρότατος , ταὶ μὲν διὰ φαρμακείαν , ταὶ δὲ παιδευτικαὶ τὰν ψυχὰν διὰ κολασίων καὶ ἐπιπλασίων . Ῥωννύουσι γὰρ διὰ προτροπῶν ἐγείροισαι τὰν ὀρμὰν καὶ ἐγκελευόμεναι τὰ ποτήρα ποτὶ ἔργα . Ἀλειπτικὰ μὲν ὧν καὶ ἄ ταῦτα συγγενεστάτα ἰατρικά , σώματα ταχθέστα θεραπεύεν , ἐς τὰν χρητίσταν ἀρμονίαν ἄγου . α τὰς δυνάμεις τὸ τε αἷμα καθαρόν καὶ τὸ πνεῦμα σύρροον ἀπεργάζεται , ἵν' εἰ καὶ τὶ νοσῶδες ὑπογένοιτο κράτος αὐτῶ ἐχοιεν ἐξβρωμέναι ταὶ δυνάμεις αἷματος
Lemmas: γάρ ἀντικαταλαμβάνω ὁ ὁ καροροος χώρα καί ἀπελαύνω ὁ συγγενής , ἰδρύω κακόω ὁ σῶμα καί εἰς αὐτός οὗτος ἀναλύω . καί σῶμα μέν πάθος οὗτος , καί ἐκ ὅδε ψυχή νόσος εἰμί πολύς , ἄλλος δέ ἄλλος δύναμις εἰμί , αἰσθητικός μέν δυσαισθησία , μνημονικός δέ λήθη , ορητικεω δέ ἀνορεξία καί ὅς προπέτεια , παθητικός δέ ἄγριος πάθος τε καί λύσσα οἰστρώδης , λογικός δέ ἀμαθία καί ἐκφροσύνη . Ἀρχή δέ κακία ἀδοναὶ καί λύπη ἐπιθυμία τε καί φόβος , ἐξαμείναι μέν ἐκ σῶμα , ἀνακεράννυμι δέ ὁ ψυχή , καί ἐξαγγέλλω ὄνομα ποιαλλω · ἔρως γάρ καί πόθος ἡμερόω τε ελαυος ὀργή τε σύντονος καί θυμός βαρύς ἐπιθυμία τε ποικίλος καί ἀδοναὶ άμετρος εἰμί . ἀπλόος δέ ἄτοπος ἔχω πρός ὁ πάθος καί ἄρχω πέρας ἀρετή καί κακία εἰμί · ὁ γάρ πλεονάζω ἐν αὐτός ὁ καροροος αὐτός εἰμί εὖ ἢ κακῶς ἁμός διατίθημι . πρός δέ αὐτός ὁ ὁρμή μέγας μέν συνεργός δύναμαι ὁ ὁ σῶμα κρᾶσις , ὀξύς ἢ θερμός ἢ ἄλλοτε ἀλλοῖος γίγνομαι εἰς τε μελαγχολία καί λαγνεία λάβρος ἄγω ἁμός , καί ῥωματιζόμεναι τις μέρος δαξασμός ποιέω καί μορφή φλεγμαίνω σῶμα μᾶλλον ἢ ὑγιαίνω , διά ὅς δυσθυμία καί λήθη παραρρέω τε καί ποτός ἀπεργάζομαι · ἱκανός δέ ὁ ἔθος , ἐν ὅς ἄν ἀντρέπω κατά πόλις ἢ οἶκος , καί ἐπέλπομαι κατά ἡμέρα δίαιτα , ορθοποισος ὁ ψυχή ἢ ῥώννυμι πρός ἄλλος . ὁ γάρ θυραυλία καί ἀπόλλυμι τροφή ὁ τε γυμνάσιον καί ὁ ἔθος ὁ σύνειμι ὁ μέγας δύναμαι πρός ἀρετή καί πρός κακία . καί οὗτος μέν αἴτιος ἐκ ὁ γένος καί στοιχεῖον ἐπάγω μᾶλλον ἢ εἰς ἁμός , ὅτι μή ἀργία εἰμί , ἀρισταμενῶν ἄμη ὁ παιδακνω ἔργον . πρός δέ ὁ εὖ ἔχω ὁ ζάω δέω ὁ σῶμα ἔχω ὁ ὑπό αὐτός ἀρετή , ὑγίεια τε καί εὐαισθησία ἰσχύς τε καί κάλλος . Ἀρχή δέ κάλλος συμμετρία πρός τε αὐτός ὁ μέρης καί πρός ὁ ψυχή · ὁ γάρ φύσις οἷος ὄργανον ἀρμόζω ὁ σκῆνος , ὑπακούω τε εἰμί καί ἐναρμόνιος ὁ ὁ βίος ὑπόθεσις . Δεύς δέ καί ὁ ψυχή ῥυθμίζω πρός ὁ ἀνάλογος ἀρετή , πρός μέν σωφροσύνη οἷος πρός ὑγίεια ὁ σῶμα , πρός δέ φρόνησις οἷος πρός εὐαισθησία , πρός δέ ἀνδρεῖος οἷος πρός ῥώμη καί ἰσχύς , πρός δέ δικαιοσύνη οἷος πρός κάλλος ὁ σῶμα . τοιοῦτος δέ ἀρχή μέν ἐκ φύσις , μέσος δέ καί πέρας εἰς ἐπιμέλεια , σῶμα μέν διά γυμναστικός καί ἰατρικός , ψυχή δέ διά παιδεία καί φιλοσοφία . οὗτος γάρ δύναμις τρέφω καί τανουω ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή διά πόνος καί γυμνάσιον καί δίαιτα καθαρός , ὁ μέν διά φαρμακεία , ὁ δέ παιδευτικός ὁ ψυχή διά κολασίων καί ἐπιπλασίων . ῥώννυμι γάρ διά προτροπή ἐγείρω ὁ ὁρμή καί ἐγκελεύω ὁ ποτήρ πρός έργο . Ἀλειπτικός μέν ὅς καί Λητογενής οὗτος συγγενής ἰατρικός , σῶμα τάσσω θεραπεύω , εἰς ὁ χρητιιστημι ἁρμονία ἄγω . α ὁ δύναμις ὁ τε αἷμα καθαρός καί ὁ πνεῦμα σύρροος ἀπεργάζομαι , ἵνα εἰμί καί τίς νοσώδης ὑπογίγνομαι κράτος αὐτός ἔχω ἐξβρωμέναι ὁ δύναμις αἷμα