thrasymachus.testimonia nausiphanes_diels_fvs2_0560.2
1 [ 2 Sauppe O . A . II 162 ] DIONYS . Demosth . 3 p . 132 , 3 Raderm . τολτῇ λέξις ἦν ἡ μεικτή τε καὶ σύνθετος ἐκ τούτων τῶν δυεῖν [ näml . αὐστηρὰ und λιτῇ ] · ἦν ὁ μὲν πρῶτος ἀρμωσάμενος καὶ καταστήσας εἰς τὸν νῦν ὑπάρχοντα κόσμον , εἴτε Θ . ὁ Καληδόνιος ἦν , ὡς οἴεται Θεόφραστος [ π . λέξ . fr . 4 Schmidt ] , εἴτε ἄλλος τις , οὐκ ἔχω λέγειν . οἱ δ’ ἐκδεξάμενοι καὶ ἀναθρέψαντες , καὶ οὐ πολὺ ἀποσχόντες τοῦ τελειῶσαι ὡπτόρων μὲν Ἰσοκράτης ὁ Ἀθηναῖος ἐγένετο , φιλοσόφων δὲ Πλάτων ὁ Σωκρατικός · τούτων γὰρ ἀμὴχανον εὑρεῖν τῶν ἀνδρῶν ἑτέρους τινὰς ἔξω Δημοσθένους ἢ τἀναγκαία καὶ χρήσιμα κρεῖττον ἀσκήσαντας ἢ τὴν καλλιλογίαν καὶ τὰς ἐπιθέτους κατασκευὰς βέλτιον ἀποδεξαμένους . ἡ μὲν οὖν Θρασύμαχον λέξις , εἰ’ γε κρηπὶς [ ? ] ἦν ὧντως τῆς μεσότητος , αὐτὴν τὴν προαίρεσιν ἔοικεν ἔχειν σπουδῆς ἀξίαν · κέχραται γὰρ εὖ πως καὶ αὐτὸ τὸ χρήσιμον εἰληφεν ἐκατέρας . δυνάμει δ’ ὡς οὐκ ἴση βουλήσει κέχρηται , παράδειγμα ἐξ ἑνὸς τῶν δημογορικῶν λόγων τόδε · ‘ἐβουλόμην μὲν , ὦ’ Ἀθηναῖοι , μετασχεῖν ἐκείνου τοῦ χρόνου τοῦ παλαιοῦ [ καὶ τῶν πραγμάτων ] , ἵν’ ἴχα σιωπᾶν ἀπέχω τοῖς νεωτέροις , τῶν τε πραγμάτων οὐκ ἀναγκαζόντων ἀγορεύειν καὶ τῶν πρεσβυτέρων ὀρθῶς τὴν πόλιν ἐπιτροπευόντων . ἐπειδὴ δ’ εἰς τοσοῦτον ἡμᾶς ἀνέθετο χρόνον ὁ δαίμων , ὥστε ( ἑτέρων μὲν περὶ ) τῆς πόλεως ἀκούειν , τὰς δὲ συμφορὰς αὐτούς , καὶ τούτων τὰ μέγιστα μὴ θεῶν ἔργα εἶναι μηδὲ τῆς τύχης , ἀλλὰ τῶν ἐπιμεληθέντων , ἀνάγκη δὲ λέγειν’ ἢ γὰρ ἀναισθητος ἢ κατρεφώτατός ἐστιν , ὅστις ἔξαμαρτάνειν ἑαυτὸν ἔτι παρέξει τοῖς βουλομένοις , καὶ τῆς ἑτέρων ἐπιβουλῆς τε καὶ κακίας αὐτὸς ὑποσχήσει τὰς αἰτίας . ἄλις γὰρ ἡμῖν ὁ παρελθὼν χρόνος καὶ ἀντὶ μὲν εἰρήνης ἐν πολέμῳ γενέσθαι καὶ διὰ κινδύνων εἰς τόνδε τὸν χρόνον , τὴν μὲν παρελθοῦσαν ἡμέραν ἀγαπῶσι , τὴν δ’ ἐπιοῦσαν δεδιόσι , ἀντὶ δ’ ὁμονοίας εἰς ἔχθραν καὶ ταραχὰς πρὸς ἀλλήλους ἀφικέσθαι . καὶ τοὺς μὲν ἄλλους τὸ πλήθος τῶν ἀγαθῶν ἔβριζεῖν τε ποιεῖ καὶ στασιάζειν , ἡμεῖς δὲ μετὰ μὲν τῶν ἀγαθῶν ἐσωφρονοῦμεν · ἐν δὲ τοῖς κακοῖς ἐμάνημεν , ἃ τοὺς ἄλλους σωφρονίζειν εἴωθεν . τί δὴτα μέλλοι τις ἂν γιγνώσκει εἰπεῖν , ὅτῳ γε λυπεῖσθαι ἐπὶ τοῖς παροῦσι καὶ νομίζειν ἔχειν τι τοιούτου , ὡς μηδὲν ἔτι τοιούτον ἔσται ; πρῶτον μὲν οὖν τοὺς διαφερομένους πρὸς ἀλλήλους καὶ τῶν ὡπτόρων καὶ τῶν ἄλλων ἀποδειξῶ γ’ ἐν τῷ λέγειν πεπονθότας πρὸς ἀλλήλους , ὅπερ ἀνάγκη τοὺς ἄνευ γνώμης φιλονικούντας πᾶσχειν · οἴόμενοι γὰρ ἐναντία λέγειν ἀλλήλοις , οὐκ αἰσθάνονται τὰ αὐτὰ πράττοντες οὐδὲ τῶν ἑτέρων λόγον ἐν τῷ σφετέρῳ λόγῳ ἐνόντα . σκέψασθε γὰρ ἐξ ἀρχῆς , ἃ ζητοῦσιν ἑκάτεροι . πρῶτον μὲν ἡ πατρίς πολιτεία ταραχὴν αὐτοῖς παρέχει ἁρίστη γνωσθῆναι καὶ κοινοτάτη τοῖς πολίταις οὖσα πᾶσιν . ὅπόσα μὲν οὖν ἐπέκεινα τῆς ἡμετέρας γνώμης [ μνήμης Sauppe ] ἐστίν , ἀκούειν ἀνάγκη λόγων τῶν παλαιοτέρων , ὅπόσα δ’ αὐτοὶ ἐπεῖδον οἱ πρεσβύτεροι , ταῦτα δὲ παρὰ τῶν εἰδότων πυνθάνεσθαι.’ [ Musterrede : Situation
Lemmas: 1 [ 2 Sauppe O . A . II 162 ] DIONYS . Demosth . 3 p . 132 , 3 Raderm . τολτῇ λέξις εἰμί ὁ μικτός τε καί σύνθετος ἐκ οὗτος ὁ δύο [ näml . αὐστηρός und λιτός ] · εἰμί ὁ μέν πρῶτος ἁρμόζω καί καθίστημι εἰς ὁ νῦν ὑπάρχω κόσμος , εἴτε Θ . ὁ Καληδόνιος εἰμί , ὡς οἴομαι Θεόφραστος [ π . Λεξ . fr . 4 Schmidt ] , εἴτε ἄλλος τις , οὐ ἔχω λέγω . ὁ δέ ἐκδέχομαι καί ἀνατρέφω , καί οὐ πολύς ἀπέχω ὁ τελειόω ωπτοροος μέν Ἰσοκράτης ὁ Ἀθηναῖος γίνομαι , φιλόσοφος δέ Πλάτων ὁ Σωκρατικός · οὗτος γάρ ἀμήχανος εὑρίσκω ὁ ἀνήρ ἕτερος τις ἔξω Δημοσθένης ἢ ἀναγκαῖος καί χρήσιμος ἀγαθός ἀσκέω ἢ ὁ καλλιλογία καί ὁ ἐπίθετος κατασκευή ἀγαθός ἀποδέχομαι . ὁ μέν οὖν Θρασύμαχος λέξις , εἰμί γε κρηπίς [ ? ] εἰμί εἰμί ὁ μεσότης , αὐτός ὁ προαίρεσις ἔοικα ἔχω σπουδή ἄξιος · χράω γάρ εὖ πως καί αὐτός ὁ χρήσιμος λαμβάνω ἑκάτερος . δύναμις δέ ὡς οὐ ἴσος βούλησις χράω , παράδειγμα ἐκ εἷς ὁ δημογορικός λόγος ὅδε · βούλομαι μέν , ὅς Ἀθηναῖος , μετέχω ἐκεῖνος ὁ χρόνος ὁ παλαιός [ καί ὁ πρᾶγμα ] , ἵνα ὁμό-στιξ σιωπάω ἀπέχω ὁ νέος , ὁ τε πρᾶγμα οὐ ἀναγκάζω ἀγορεύω καί ὁ πρέσβυς ὀρθός ὁ πόλις ἐπιτροπεύω . ἐπεί δέ εἰς τοσοῦτος ἐγώ ἀνατίθημι χρόνος ὁ δαίμων , ὥστε ( ἕτερος μέν περί ) ὁ πόλις ἀκούω , ὁ δέ συμφορά αὐτός , καί οὗτος ὁ μέγας μή θεός έργο ἔρχομαι μηδέ ὁ τύχη , ἀλλά ὁ ἐπιμελέομαι , ἀνάγκη δέ λέγω ἢ γάρ ἀναίσθητος ἢ κατρεφώτατός εἰμί , ὅστις ἐξαμαρτάνω ἑαυτοῦ ἔτι παρέχω ὁ βούλομαι , καί ὁ ἕτερος ἐπιβουλή τε καί κακία αὐτός ὑπέχω ὁ αἰτία . ἅλις γάρ ἐγώ ὁ παρέρχομαι χρόνος καί ἀντί μέν εἰρήνη ἐν πόλεμος γίγνομαι καί διά κίνδυνος εἰς ὅδε ὁ χρόνος , ὁ μέν παρέρχομαι ἡμέρα ἀγαπάω , ὁ δέ ἐπέρχομαι δείδω , ἀντί δέ ὁμόνοια εἰς ἔχθρα καί ταραχή πρός ἀλλήλων ἀφικνέομαι . καί ὁ μέν ἄλλος ὁ πλήθος ὁ ἀγαθός βρίζω τε ποιέω καί στασιάζω , ἐγώ δέ μετά μέν ὁ ἀγαθός σωφρονέω · ἐν δέ ὁ κακός μαίνομαι , ὅς ὁ ἄλλος σωφρονίζω εἴωθα . τίς δῆτα μέλλω τις ἄν γιγνώσκω λέγω , ὅστις γε λυπέω ἐπί ὁ πάρειμι καί νομίζω ἔχω τίς τοιοῦτος , ὡς μηδείς ἔτι τοιοῦτος εἰμί ; πρῶτος μέν οὖν ὁ διαφέρω πρός ἀλλήλων καί ὁ ωπτοροος καί ὁ ἄλλος ἀποδείκνυμι γε ἐν ὁ λέγω πάσχω πρός ἀλλήλων , ὅς ἀνάγκη ὁ ἄνευ γνώμη φιλονικώ πάσχω · οἴομαι γάρ ἐναντίος λέγω ἀλλήλων , οὐ αἰσθάνομαι ὁ αὐτός πράσσω οὐδέ ὁ ἕτερος λόγος ἐν ὁ σφέτερος λόγος ἔνειμι . σκοπέω γάρ ἐκ ἀρχή , ὅς ζητέω ἑκάτερος . πρῶτος μέν ὁ πατρίς πολιτεία ταραχή αὐτός παρέχω ἀγαθός γιγνώσκω καί κοινός ὁ πολίτης εἰμί πᾶς . ὁπόσος μέν οὖν ἐπέκεινα ὁ ἡμέτερος γνώμη [ μνήμη Sauppe ] εἰμί , ἀκούω ἀνάγκη λόγος ὁ παλαιός , ὁπόσος δέ αὐτός ἐφοράω ὁ πρέσβυς , οὗτος δέ παρά ὁ οἶδα πυνθάνομαι [ Musterrede : Situation