theopompus-history.testimonia theopompus_hist_fhg1_0040.1
Pars Institutorum Barbaricorum , ut modo dixi , fuerunt Aegyptiaca . Jam vero Photius Sopatri ἔκλογάς quas compositas dicit ἐκ τῶν Αἰλίου Δίου περὶ Ἀλεξανδρείας καὶ ἐκ τῶν Αἰγυπτιακῶν Ἑλλανικοῦ , δι’ ὧν μυθικὰ καὶ πλασματικὰ πολλὰ συλλέξας etc . Nonne suspicionem movet Hellanicus Lesbius cum Aelio compositus ? Multo magis certe ad Aelii Severi commentarios accedere debuerunt Aegyptiaca Hellanici Aegyptii , quae sine dubio copiosas expositiones de Aegyptiorum theologia , atque mythicam de hujus terrae miraculis farraginem praebebant . Ac profecto non abfuisse disputationes philosophicas ex illis appareat quae ex Hellanici Aegyptiacis leguntur apud Arrrianum in Dissertat . Epict . II , 19 et inde apud Gellium in N . A . I , 2 : Τῶν ὄντων , inquit , τὰ μὲν ἐστιν ἀγαθὰ , τὰ δὲ κακὰ , τὰ δ’ἀδιάφορα . Ἀγαθὰ μὲν οὖν αἱ ἀρεταὶ καὶ τὰ μετέχοντα αὐτῶν · κακὰ δὲ κακίαι καὶ τὰ μετέχοντα κακίας · ἀδιάφορα δὲ τὰ μεταξὺ τούτων , πλοῦτος , ὑγίεια , ζωή , θάνατος , ἡδονή , πόνος . Ad quae Sturzius : « Potest profecto hic locus desiderium omnium Hellanici librorum vehementer augere etiam in eorum animis , qui in cognoscenda philosophiae historia id sibi agendum esse putant , ut hodie ignoramus . » Ut ipse lector judicare possit , locum a Damascio ex theologia allatum apponam : « Ὡς ἦν , φησίν , ἐξ ἀρχῆς καὶ ὕλη , ἐξ ἧς ὑπάρχει ἡ γῆ , δύο ταύτας ἀρχὰς ὑποτιθέμενος πρώτος , ὕδωρ καὶ γῆν · ταύτην μὲν ὡς φύσει σκεδαστήν · ἐκεῖνο δὲ , ὡς ταύτης κολλητικὸν τε καὶ συνεκτικόν · τὴν δὲ μίαν πρὸ τῶν δυοῖν ἀρχήντον ἀρχήσιν · αὐτὸ γὰρ τὸ μηδὲ φάναι περὶ αὐτῆς ἐνδείκνυται αὐτῆς τὴν ἀπορρήτων φύσιν · τὴν δὲ τρίτην ἀρχὴν μετὰ τὰς δύο γεννηθῆναι ἐν τοῖσιν , ὕδατος σμικ καὶ γῆς · δράκοντα εἶναι , κεφαλὰς ἔχοντα προσπεφυκυίας ταύρω καὶ λέοντος , ἐν μέσῳ δὲ θεοῦ πρόσωπον · ἔχειν δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ὤμων περὰ · ἀναμίσθαι δὲ χθόνα ( χρόνον Jablonski Panthei Aegyptior . P . I , p . 191 ) ἀφῆραντο · φύσιν οὖσαν · τὴν αὐτὴν καὶ Ἀδράστειαν , ἀσωμάτων , διοργωμένην , ἐν παντὶ τῷ κόσμῳ τῶν περάτων αὐτοῦ ἐρραπωμένην · ταύτην αἰμὰ λείσθαι τὴν τρίτην ἀρχὴν κατὰ τὴν οὐσίαν ἐστώσιν · πλὴν ὅτι ἀφσενοθλον αὐτὴν ὑπεστήσατο , πρὸς ἐνδείαν τῆς πάντων γεννητικῆς αἰτίας . Καὶ ὑπολαβὼν τὴν ἐν ταῖς βαθυφύσις θεολογίαν ἀρεῖσαν τὰς δύο πρώτας ἀρχὰς , μετὰ τῆς μιᾶς πρὸ τῶν δυοῖν τῆς ἐν σιγῇ παραδοθείσης · ἀπὸ τῆς τρίτης μετὰ τὰς δύο , ταύτης ἐν σιγῇ σασθαι τὴν ἀρχὴν , ὡς πρώτης ἡττὸν τι ἔχούσης καὶ σύμμετρον πρὸς ἀνθρώπων ἀκοάς . Οὕτως γὰρ ἦν ὁ πολυτελέστατος ἐν ἐκείνῃ χρόνος ἀγήραστος , καὶ αἰθέρος καὶ χάους πατήρ . ... Καὶ ἡδὴ ἡ θεολογία πρωτόγονον ἀναμιμεῖ καὶ Δία καλεῖ , πάντων διατάχτορα καὶ ὅλου τοῦ κόσμου .
Lemmas: Pars Institutorum Barbaricorum , ut modo dixi , fuerunt Aegyptiaca . Jam vero Photius Sopatri ἐκλογή quas compositas dicit ἐκ ὁ Αἴλιος Δῖον περί Ἀλεξάνδρεια καί ἐκ ὁ Αἰγυπτιακός Ἑλλάνικος , διά ὅς μυθικός καί πλασματικός πολύς συλλέγω etc . Nonne suspicionem movet Hellanicus Lesbius cum Aelio compositus ? Multo magis certe ad Aelii Severi commentarios accedere debuerunt Aegyptiaca Hellanici Aegyptii , quae sine dubio copiosas expositiones de Aegyptiorum theologia , atque mythicam de hujus terrae miraculis farraginem praebebant . Ac profecto non abfuisse disputationes philosophicas ex illis appareat quae ex Hellanici Aegyptiacis leguntur apud Arrrianum in Dissertat . Epict . II , 19 et inde apud Gellium in N . A . I , 2 : ὁ εἰμί , inquit , ὁ μέν εἰμί ἀγαθός , ὁ δέ κακός , ὁ δ’αδιαφοραω . ἀγαθός μέν οὖν ὁ ἀρετή καί ὁ μετέχω αὐτός · κακός δέ κακία καί ὁ μετέχω κακία · ἀδιάφορος δέ ὁ μεταξύ οὗτος , πλοῦτος , ὑγίεια , ζωή , θάνατος , ἡδονή , πόνος . Ad quae Sturzius : « Potest profecto hic locus desiderium omnium Hellanici librorum vehementer augere etiam in eorum animis , qui in cognoscenda philosophiae historia id sibi agendum esse putant , ut hodie ignoramus . » Ut ipse lector judicare possit , locum a Damascio ex theologia allatum apponam : « ὡς εἰμί , φημί , ἐκ ἀρχή καί ὕλη , ἐκ ὅς ὑπάρχω ὁ γῆ , δύο οὗτος ἀρχή ὑποτίθημι πρώτος , ὕδωρ καί γῆ · οὗτος μέν ὡς φύσις σκεδαστής · ἐκεῖνος δέ , ὡς οὗτος κολλητικός τε καί συνεκτικός · ὁ δέ εἷς πρό ὁ δύο ἄρχω ἀρχή · αὐτός γάρ ὁ μηδέ φαίνω περί αὐτός ἐνδείκνυμι αὐτός ὁ ἀπόρρητος φύσις · ὁ δέ τρίτος ἀρχή μετά ὁ δύο γεννάω ἐν ὅς , ὕδωρ σμι καί γῆ · δράκων εἰμί , κεφαλή ἔχω προσφύω ταῦρος καί λέων , ἐν μέσος δέ θεός πρόσωπον · ἔχω δέ καί ἐπί ὁ ὦμος περάω · αναμιεπομαι δέ Χθών ( χρόνος Jablonski Panthei Aegyptior . P . I , p . 191 ) ἀφαιρέω · φύσις εἰμί · ὁ αὐτός καί Ἀδράστεια , ἀσώματος , διοργάω , ἐν πᾶς ὁ κόσμος ὁ πέρας αὐτός ῥάπτω · οὗτος αἷμα λειεπομαι ὁ τρίτος ἀρχή κατά ὁ οὐσία ἵστημι · πλήν ὅτι ἀφσενοθλον αὐτός ὑφίστημι , πρός ἔνδεια ὁ πᾶς γεννητικός αἴτιος . καί ὑπολαμβάνω ὁ ἐν ὁ βαθυφυτις θεολογία ἀρέσκω ὁ δύο πρῶτος ἀρχή , μετά ὁ εἷς πρό ὁ δύο ὁ ἐν σιγή παραδίδωμι · ἀπό ὁ τρίτος μετά ὁ δύο , οὗτος ἐν σιγή σάω ὁ ἀρχή , ὡς πρῶτος κακός τίς ἔχω καί σύμμετρος πρός ἄνθρωπος ἀκοή . οὕτως γάρ εἰμί ὁ πολυτελής ἐν ἐκεῖνος χρόνος ἀγήραστος , καί αἰθήρ καί χάος πατήρ . ... καί ἤδη ὁ θεολογία πρωτόγονος ἀναμιμέομαι καί Ζεύς καλέω , πᾶς διατάχτορα καί ὅλος ὁ κόσμος .