theopompus-history.testimonia theopompus_hist_fhg1_0084.3
Διέμι δὲ καὶ τὰ Ἑλληνικά , ἐπειδὴπερ ἐνταῦθα ἐγενόμην τοῦ λόγου , αἰσχυνόμενος μὲν καὶ δεδιὼς μὴ δεῖξω μικρολογεῖσθαι . Τοῦτ’ οὖν ἐρῶν ἔρχομαι , ὅπως ἐκεῖνοι καὶ πλῆθος οὐσι τοῖς ἐαυτῶν ἐχρήσαντο πράγμασι · χῶν φανῶσι πολὺ μικρότερα διατάσσασθαι μὴ δυνηθέντες , δήλον δὲ συνθῆναι μενον εἰς τὴν ψῆφον . Ἐπραξαν μὲν γὰρ πᾶν ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ ἡγεμονίας Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι , καὶ τῶν αὐτῶν ἢ δύναμις πλεῖν τὴν θάλατταν καὶ τῶν Κυκλάδων ἄρχειν καὶ τὰ ἐπὶ Θράκης ἔχειν καὶ Πύλας καὶ Ἑλλησπόντον καὶ Κορυφάσιον · καὶ ταῦτ’ ἢν ἡ δύναμις . Καὶ ἔπαθον δὲ παραπλήσιον ὥσπερ ἂν εἰ τις σώματος ἐπιθυμῶν γενέσθαι κύριος δυνατὰς τινὰς καὶ ἄκρα λάβοι ἀντὶ ὅλου τοῦ σώματος καὶ ταῦτα ἔχων ἔχειν οἴστο ἀπερ ἐδούλευ · ὡς δὲ κάκεινοι ἡγεμονίας ἐπιθυμοῦσαντες νησίδια καὶ ἄκρα ἐπὶ θαλάττῃ καὶ λιμένας καὶ τοιαῦτα ἐξεκαραχώσαντο καὶ κατεπτήρρησαν περὶ τὴν θάλατταν , ὀνειροπολιῶντες ἡγεμονίαν μᾶλλον ἢ κτήσασθαι δυνηθέντες . Γενόμενοι δὲ ὅμως ἐπὶ καιρῶν ὥσπερ ἐν κλήρῳ περιόδῳ ἐπιστάται τῶν Ἑλλήνων ἐκάτεροι οὐδ’ εἰς μίαν , ὡς εἰπεῖν , γενεὰν διεσώσαντο τὴν τάξιν · οὐχὸν ἀμέμπτως γε · ἀλλὰ τοῦτο δὴ τὸ λεγόμενον τὴν Καθημεῖαν νίκην ἐνίχον ἀλλήλους περὶ τῆς ἡγεμονίας , ὥσπερ οὐκ ἀξιοῦντες τοὺς ἑτέρους μόνους μισθοῦθαι ἀεὶ ὁ ἕτερος , ἀλλ’ αὐτοὶ τοῦ μέρους μεταλαμβάνειν . Τοῦτο μὲν γὰρ Λακεδαιμονίων εἰς ἡγεμίαν ( Pausanias : v . Thucyd . I , 94 , 95 ) οὕτω διέθηκε τοὺς Ἕλληνας ὡς’ ἀπαλλαγέντας ἀπ’ αὐτῶν ἔχοντας , μόνους ἑαυτοὺς ἑτέρους ἄρχοντας ζητήσαι . Ἄντες δ’ ἑαυτοὺς Ἀθηναῖοι , ὡς χρόνος οὐ πολὺς διῆλθε , μετέγνισαν , οὔτε τῶν φόρων φέροντες τὴν ἀμετρίαν , οὔτε τοὺς ἐπὶ τῇ τούτων προφάσει κατασκέπτοντας αὐτοὺς , ἀνάσταστοι γε γενόμενοι καθ’ ἕκαστον ἐνιαυτὸν Ἀθηνῶν περὶ τῶν παρ’ ἑαυτοὺς ὑφεσθόντων λόγον , κληροῦχον τε σφίσι ἐπὶ τὴν γῆν πεμπόμενον καὶ παρὰ τοὺς φόρους ἀργυρολόγων , εἰ πού χρεια κατάσχοι ἑτέρα · προσεῖ τὰς τε ἀκροπόλεις ἐλευθέρας ἔχειν οὐ δυνάμενοι καὶ ἐπὶ τοῖς δημαγωγοῖς ὄντες τοῖς ἐκείνων , εὖ καὶ χειρὸν φρονοῦντες ὁμοίως , στρατεύσασθαι τε ἀναγκαζόμενοι στρατείας οὐκ ἀναγκαίας ἐν ἱερομηνίαις καὶ ἑορταῖς πολλάκις , ὡς δ’ εἰπεῖν ἀπλῶς , οὐδὲν τῆλικοῦτον τῆς προστασίας ἀπολαύοντες ἀνθ’ ὧν ταῦτα δέχου ἤν ὑπομείναι . Ἀσυχραίνοντες δ’ ἐκ τούτων τοὺς Ἀθηναίους οἱ πολλοὶ καὶ πρὸς τοὺς Λακεδαιμονίους πάλιν μεταστάντες τὸν αὐτὸν τρόπον ὀνπερ πρότερον ἀπ’ ἐκείνων πρὸς
Lemmas: Διέμι δέ καί ὁ Ἑλληνικός , ἐπεί ἐνταῦθα γίγνομαι ὁ λόγος , αἰσχύνω μέν καί δείδω μή δείκνυμι μικρολογέομαι . οὗτος οὖν ἐράω ἔρχομαι , ὅπως ἐκεῖνος καί πλῆθος οὐ ὁ ἑαυτοῦ χράω πρᾶγμα · χόω φαίνω πολύς μικρός διατάσσω μή δύναμαι , δῆλος δέ συντίθημι μένω εἰς ὁ ψῆφος . πράσσω μέν γάρ πᾶς ὑπέρ ἀρχή καί ἡγεμονία Ἀθηναῖος καί Λακεδαιμόνιος , καί ὁ αὐτός ἢ δύναμις πλέω ὁ θάλασσα καί ὁ Κυκλάς ἄρχω καί ὁ ἐπί Θρᾴκη ἔχω καί Πύλαι καί Ἑλλήσποντος καί Κορυφάσιον · καί αὐτός εἄν ὁ δύναμις . καί πάσχω δέ παραπλήσιος ὥσπερ εἄν εἰμί τις σῶμα ἐπιθυμέω γίγνομαι κύριος δυνατός τις καί ἄκρος λαμβάνω ἀντί ὅλος ὁ σῶμα καί οὗτος ἔχω ἔχω φέρω ὅσπερ δουλεύω · ὡς δέ ἐκεῖνος ἡγεμονία ἐπιθυμέω νησίδιον καί ἄκρος ἐπί θάλασσα καί λιμήν καί τοιοῦτος ἐξεκαραχώσαντο καί κατεπτήρρησαν περί ὁ θάλασσα , ὀνειροπολιῶντες ἡγεμονία μᾶλλον ἢ κτάομαι δύναμαι . γίγνομαι δέ ὅμως ἐπί καιρός ὥσπερ ἐν κλῆρος περίοδος ἐπιστάτης ὁ Ἕλλην ἑκάτερος οὐδέ εἰς εἷς , ὡς εἶπον , γενεά διασῴζω ὁ τάξις · οὐχὸν ἄμεμπτος γε · ἀλλά οὗτος δή ὁ λέγω ὁ Καθημεῖαν Νίκη φέρω ἀλλήλων περί ὁ ἡγεμονία , ὥσπερ οὐ ἄξιος ὁ ἕτερος μόνος μισθόω ἀεί ὁ ἕτερος , ἀλλά αὐτός ὁ μέρος μεταλαμβάνω . οὗτος μέν γάρ Λακεδαιμόνιος εἰς ἡγεμίαν ( Pausanias : v . Thucyd . I , 94 , 95 ) οὗτος διατίθημι ὁ Ἕλλην ὡς ἀπαλλάσσω ἀπό αὐτός ἔχω , μόνος ἑαυτοῦ ἕτερος ἄρχω ζητέω . ἀνθίημι δέ ἑαυτοῦ Ἀθηναῖος , ὡς χρόνος οὖον πολύς διέρχομαι , μετεγνισαω , οὔτε ὁ φόρος φέρω ὁ ἀμετρία , οὔτε ὁ ἐπί ὁ οὗτος πρόφασις κατασκέπτομαι αὐτός , ἀνίστημι γε γίγνομαι κατά ἕκαστος ἐνιαυτός Ἀθῆναι περί ὁ παρά ἑαυτοῦ ὑφίημι λόγος , κληροῦχος τε ὅς ἐπί ὁ γῆ πέμπω καί παρά ὁ φόρος ἀργυρολόγος , εἰμί πού χρεία κατέχω ἕτερος · πρόσειμι ὁ τε ἀκρόπολις ἐλεύθερος ἔχω οὖον δύναμαι καί ἐπί ὁ δημαγωγός εἰμί ὁ ἐκεῖνος , εὕω καί χείρων φρονέω ὁμοίως , στρατεύω τε ἀναγκάζω στρατεία οὐ ἀναγκαῖος ἐν ἱερομηνία καί ἑορτή πολλάκις , ὡς δέ εἶπον ἀπλόος , οὐδείς τηλικόσδε ὁ προστασία ἀπολαύω ἀντί ὅς οὗτος δέχομαι ἐάν ὑπομένω . Ἀσυχραίνοντες δέ ἐκ οὗτος ὁ Ἀθηναῖος ὁ πολύς καί πρός ὁ Λακεδαιμόνιος πάλιν μεθίστημι ὁ αὐτός τρόπος ὅσπερ πρότερος ἀπό ἐκεῖνος πρός