theophylactus-simocatta.historiae 1.31
1.11.10 ἀβίωτος , χηρευούσης τῆς ἐκκλησίας τοῦ θαύματος . διά τοι τοῦτο νηστεῖαι καὶ προσευχαὶ καταβάλλονται , στρατεύονται δάκρυα , συμμαχοῦσιν οἱ στεναγμοί , παννύχιοι δεήσεις ὁπλίζονται , καὶ πάντα συνέρχονται ὁπόσα δύνανται λύπην θεοῦ μεταβάλλειν πρὸς τὸν ἔλεον . τοῦ τοίνυν θεοῦ καὶ τὸ μύσος ἀποστραφέντος καλῶς καὶ τὴν ἄγνοιαν δικαίως οἰκτείραντος , γίνεται κατ' ὄναρ τῷ ἐπισκοποῦντι τὴν πόλιν κατάδηλα τὰ περὶ τὴν λεκάνην βδελύγματα . ὁ μὲν οὖν ἱερεὺς ὑπεξάγει παραχρῆμα τοῦ ἱεροῦ τὴν ὠνηθεῖσαν λεκάνην καὶ ἐν μέσῳ τὴν χαλκῆν ἐνεγκάμενος προτίθησι τῷ σεβάσματι ὡς ἁγνὴν καὶ πρεσβύτιδα λάτριν , οἷα παρθένον τινὰ καὶ ἄχραντον βδελυρᾶς γοητείας . καὶ δῆτα παραυτίκα ἐπιφαίνονται αὖθις τὰ θαύματα , καὶ κατομβρίζεται μύρον . βλύζει τὸ χάρισμα , πηγάζει τὸ δώρημα , τὸ δάκρυον στέλλεται , τὸ πένθος ἐγκόπτεται , τὸ σκυθρωπὸν διαλύεται , τὸ βδέλυγμα στηλιτεύεται , καὶ πάλιν ἡ πόλις τὴν ἑαυτῆς περιβάλλεται δόξαν · ἕτοιμος γὰρ οἰκτειρῆσαι θεὸς εὐσεβῶς πρεσβευόμενος . ὁ μὲν οὖν ἱερεὺς ἐπὶ τὸ βασίλειον γενόμενος πόλισμα , τίς τε ὁ πεπρακὼς τὴν λεκανίδα ὑπὸ τῶν ἐμπορευσαμένων μεμαθηκώς , ἐπὶ τὸν ἱεράρχην ἀφικόμενος ᾿Ιωάννην πάντα τὰ συγκυρήσαντα ἀνατίθεται . ὁ μὲν οὖν ᾿Ιωάννης δεινοπαθήσας ἐπὶ τοῖς διηγήμασι καὶ φέρειν οὐκ ἔχων τὴν ἀκοὴν ἀθρόον φοιτᾷ πρὸς τὰ βασίλεια τῷ τε αὐτοκράτορι τῶν ἱστορηθέντων αὐτῷ μετεδίδου τοὺς λόγους . ὁ μὲν οὖν Μαυρίκιος νωθρότερόν πως πρὸς τὸν φόνον τῶν ἠτυχηκότων ἑώρα · ἠξίου γὰρ μεταμέλῳ μᾶλλον ἢ ζημίᾳ τοὺς παραπεπτωκότας ἰάσασθαι . ὁ δὲ ἱεράρχης ἐκραταίου τὴν ἔνστασιν ἀποστολικώτερον ἐπειγόμενος πυρὶ τοὺς ἀφεστηκότας τῆς πίστεως παραδίδοσθαι , ἐπὶ στόματος τὰ τοῦ Παύλου προφερόμενος ῥήματα , φάσκων ἐπὶ λέξεως οὕτως · " ἀδύνατον τοὺς ἅπαξ φωτισθέντας γευσαμένους τε τῆς δωρεᾶς τῆς ἐπουρανίου καὶ μετόχους γενηθέντας πνεύματος ἁγίου καὶ καλὸν γευσαμένους θεοῦ ῥῆμα δυνάμεις τε μέλλοντος αἰῶνος καὶ παραπεσόντας πάλιν ἀνακαινίζειν εἰς μετάνοιαν , ἀνασταυροῦντας ἑαυτοῖς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ καὶ παραδειγματίζοντας . γῆ γὰρ ἡ πιοῦσα τὸν ἐπ' αὐτῆς ἐρχόμενον πολλάκις ὑετὸν καὶ τίκτουσα βοτάνην εὔθετον ἐκείνοις , δι' οὓς καὶ γεωργεῖται , μεταλαμβάνει εὐλογίας παρὰ τοῦ θεοῦ · ἐκφέρουσα δ' ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀδόκιμος καὶ κατάρας ἐγγύς , ἧς τὸ τέλος εἰς καῦσιν . " γίνεται τοίνυν τὸ βασιλικὸν ἀδρανέστερον βούλημα , καὶ κρατεῖ ὁ ᾿Ιωάννης τοῖς λόγοις , καὶ τῇ ὑστεραίᾳ δικαστήριον συγκροτεῖται , καὶ οἱ γόητες ἀνετάζονται καὶ καταδίκῃ περιπλακέντες ἀφύκτῳ πρὸς κόλασιν ἐξεδίδοντο . ὁ μὲν οὖν Παυλῖνος ἀνασκολοπίζεται ξύλῳ στερρῷ τὴν πρὸς τὸ ἄναντες κεχηνότι ἀκρώρειαν , ἐνέρσει τε τούτου ἅμα τῷ φάρυγγι τοὺς ἐν τῷ τραχήλῳ σφονδύλους ἀπαγχονιζόμενος ἀπεπνίγετο , οὕτω τε τὸν ἀσεβῆ κατεστρέψατο βίον , προτεθεαμένος τὴν ἀποτομὴν τοῦ παιδός · ἦν γὰρ μεταδοὺς τῷ υἱῷ τῆς βδελυρᾶς καὶ ἀνοσίας τῶν γοήτων μαγγανείας .
Lemmas: 1.11.10 ἀβίωτος , χηρεύω ὁ ἐκκλησία ὁ θαῦμα . διά ὅς οὗτος νηστεία καί προσευχή καταβάλλω , στρατεύω δάκρυ , συμμαχέω ὁ στεναγμός , παννύχιος δήω ὁπλίζω , καί πᾶς συνέρχομαι ὁπόσος δύναμαι λύπη θεός μεταβάλλω πρός ὁ ἔλεος . ὁ τοίνυν θεός καί ὁ μύσος ἀποστρέφω καλῶς καί ὁ ἄγνοια δικαίως οἰκτίρω , γίγνομαι κατά ὄναρ ὁ ἐπισκοπέω ὁ πόλις κατάδηλος ὁ περί ὁ λεκάνη βδέλυγμα . ὁ μέν οὖν ἱερεύς ὑπεξάγω παραχρῆμα ὁ ἱερός ὁ ὠνέομαι λεκάνη καί ἐν μέσος ὁ χάλκεος φέρω προτίθημι ὁ σέβασμα ὡς ἁγνός καί πρεσβύτης λάτρις , οἷος παρθένος τις καί ἄχραντος βδελυρός γοητεία . καί δῆτα παραυτίκα ἐπιφαίνω αὖθις ὁ θαῦμα , καί κατομβρίζω μύρον . βλύζω ὁ χάρισμα , πηγάζω ὁ δώρημα , ὁ δάκρυ στέλλω , ὁ πένθος ἐγκόπτω , ὁ σκυθρωπός διαλύω , ὁ βδέλυγμα στηλιτεύω , καί πάλιν ὁ πόλις ὁ ἑαυτοῦ περιβάλλω δόξα · ἑτοῖμος γάρ οἰκτειρέω θεός εὐσεβής πρεσβεύω . ὁ μέν οὖν ἱερεύς ἐπί ὁ βασίλειος γίγνομαι πόλισμα , τίς τε ὁ πιπράσκω ὁ λεκανίς ὑπό ὁ ἐμπορεύω μανθάνω , ἐπί ὁ ἱεράρχης ἀφικνέομαι Ἰωάννης πᾶς ὁ συγκυρέω ἀνατίθημι . ὁ μέν οὖν Ιωάννης δεινοπαθέω ἐπί ὁ διήγημα καί φέρω οὐ ἔχω ὁ ἀκοή ἀθρόος φοιτάω πρός ὁ βασίλεια ὁ τε αὐτοκράτωρ ὁ ἱστορέω αὐτός μεταδίδωμι ὁ λόγος . ὁ μέν οὖν Μαυρίκιος νωθρός πως πρός ὁ φόνος ὁ ἀτυχέω ὁράω · ἀξιόω γάρ μετάμελος μᾶλλον ἢ ζημία ὁ παραπίπτω ἰάομαι . ὁ δέ ἱεράρχης κραταιός ὁ ἔνστασις ἀποστολικός ἐπείγω πῦρ ὁ ἀφίστημι ὁ πίστις παραδίδωμι , ἐπί στόμα ὁ ὁ Παῦλος προφέρω ῥῆμα , φάσκω ἐπί λέξις οὕτως · " ἀδύνατος ὁ ἅπαξ φωτίζω γεύω τε ὁ δωρεά ὁ ἐπουράνιος καί μέτοχος γίγνομαι πνεῦμα ἅγιος καί καλός γεύω θεός ῥῆμα δύναμις τε μέλλω αἰών καί παραπίπτω πάλιν ἀνακαινίζω εἰς μετάνοια , ἀνασταυρόω ἑαυτοῦ ὁ υἱός ὁ θεός καί παραδειγματίζω . γῆ γάρ ὁ πίνω ὁ ἐπί αὐτός ἔρχομαι πολλάκις ὑετός καί τίκτω βοτάνη εὔθετος ἐκεῖνος , διά ὅς καί γεωργέω , μεταλαμβάνω εὐλογία παρά ὁ θεός · ἐκφέρω δέ ἄκανθα καί τρίβολος ἀδόκιμος καί κατάρα ἐγγύς , ὅς ὁ τέλος εἰς καῦσις . " γίγνομαι τοίνυν ὁ βασιλικός ἀδρανής βούλημα , καί κρατέω ὁ Ιωάννης ὁ λόγος , καί ὁ ὑστεραῖος δικαστήριον συγκροτέω , καί ὁ γόης ἀνετάζω καί καταδίκη περιπλέκω ἄφυκτος πρός κόλασις ἐκδίδωμι . ὁ μέν οὖν Παυλῖνος ἀνασκολοπίζω ξύλον στερρός ὁ πρός ὁ ἀνάντης χάσκω ἀκρώρεια , ἔνερσις τε οὗτος ἅμα ὁ φάρυγξ ὁ ἐν ὁ τράχηλος σφόνδυλος ἀπαγχονίζω ἀποπνίγω , οὗτος τε ὁ ἀσεβής καταστρέφω βίος , προθεάομαι ὁ ἀποτομή ὁ παῖς · εἰμί γάρ μεταδίδωμι ὁ υἱός ὁ βδελυρός καί ἀνόσιος ὁ γόης μαγγανεία .