theophylactus-simocatta.historiae 6.25
6.9.1 ὁ δὲ Γήπαις διεξῄει τε ἅπαντα καὶ διήλεγχεν ἐξ ἐπιλέπτου τὰ πράγματα , φάσκων ὑπὸ Μουσώκιον τὸν λεγόμενον ῥῆγα τῇ τῶν βαρβάρων φωνῇ τοὺς ἐζωγρημένους ὑπεῖναι , τοῦτον δὲ τὸν Μουσώκιον ἐναυλίζεσθαι μετὰ παρασάγγας τριάκοντα , τοὺς δὲ ἁλόντας ἐκπέμψαι ἐπὶ κατασκοπῇ τῆς Ρωμαίων δυνάμεως , ἀκηκοέναι τε καὶ τὰ περὶ τὸν ᾿Αρδάγαστον γεγονότα πρὸ μικροῦ δυστυχήματα . παρῄνει τε Ρωμαίοις ἀθρόαν τὴν ἐπιστασίαν ποιήσασθαι τόν τε βάρβαρον ἑλεῖν τῷ ἀδοκήτῳ τῆς ἐπιθέσεως . ὁ μὲν οὖν ᾿Αλέξανδρος παρὰ τὸν Πρίσκον γενόμενος τοὺς βαρβάρους ἠνέγκατο , ὁ δὲ πολέμαρχος ἀναιρέσει τούτους παρέδοτο . γίνεται γοῦν πρὸς τὸν στρατηγὸν ὁ Γήπαις ἐκεῖνος ὁ βάρβαρος καὶ διέξεισι Πρίσκῳ τὰ τῶν βαρβάρων διανοήματα , εἰσηγεῖτό τε ἐπιστῆναι τῷ βαρβάρῳ τὸν Πρίσκον , καὶ πίστιν τῆς ἐπιτεύξεως ἐδίδου φενακίζειν ὁ Γήπαις τὸν βάρβαρον . ἐπιχαρῶς τοίνυν ὁ Πρίσκος τοὺς λόγους ἀράμενος δώροις τε λαμπροῖς τὸν ηὐτομοληκότα λιπάνας ἐπαγγελίαις τε περιδόξοις ἐχυρωσάμενος , ἐξαπατῆσαι τοῦτον ἐπεπόμφει τὸν βάρβαρον . καὶ οὖν ὁ Γήπαις πρὸς Μουσώκιον γίνεται αἰτεῖ τε μονοξύλων πλήθη ἀπὸ τούτου ἑλεῖν , ὅπως τοὺς ἠτυχηκότας περὶ τὸν ᾿Αρδάγαστον περαιώσηται . ὁ μὲν οὖν Μουσώκιος ἕρμαιόν τι δοκῶν τὰ ὑπὸ τῆς ἀπάτης αὐτῷ καττυόμενα ἐδίδου μονόξυλα , ὅπως ὁ Γήπαις τοὺς περὶ τὸν ᾿Αρδάγαστον διασώσηται . ἑκατὸν τοίνυν πρὸς τοῖς πεντήκοντα ἀκατίοις λαβών , καὶ προσκώπους τριάκοντα , εἰς τὸ ἀντιπέραν τοῦ ποταμοῦ παραγίνεται , ὃν οἱ ἐγχώριοι Πασπίριον ὀνομάζουσιν . ὁ δὲ Πρίσκος κατὰ τὸ σύνθημα ἐξ ἑωθινοῦ ἀπήρχετο τῆς βαδίσεως . ἀτὰρ ὁ Γήπαις ἀνὴρ τῶν συνεληλυθότων κλέψας τὴν αἴσθησιν μεσούσης τῆς νυκτὸς πρὸς τὸν τῶν Ρωμαίων πολέμαρχον γίνεται , καὶ ἠξίου ἑκατὸν ὁπλίτας ἀποίσεσθαι , ὅπως στόματι μαχαίρας τοὺς πρὸς τῇ σκοπῇ βαρβάρους ὀλέσειεν . τοίνυν ὁ στρατηγὸς ἄνδρας διακοσίους συμφράξας τῷ ταξιάρχῳ δίδωσιν ᾿Αλεξάνδρῳ . ἐπεὶ δὲ τὸ Ρωμαϊκὸν τῷ Πασπιρίῳ ἐπλησίαζε ποταμῷ , 6 .. εἰς ἐνέδραν τὸν ᾿Αλέξανδρον ὁ Γήπαις ἐκάθισεν . νυκτὸς τοιγαροῦν γεγονυίας οἱ μὲν βάρβαροι κατωφερεῖς περὶ τὸν ὕπνον ὄντες ἐτύγχανον ἔξοινοί τε γεγονότες λίαν τῶν ἐνυπνίων ἀντείχοντο . ὁ δὲ Γήπαις τοὺς βαρβάρους διαφθείρειν κατειρωνεύετο . τρίτη δὲ φυλακή , καί τι μικρὸν μεταστὰς καὶ πρὸς τὴν ἐνέδραν γενόμενος ὑπεξάγει τοῦ λόχου ᾿Αλέξανδρον . καὶ οὖν διιθύνας Ρωμαίους ἐπὶ τὸν Πασπίριον ποταμὸν καὶ σύνθημα λαβών τε καὶ δοὺς ἐπὶ τοὺς βαρβάρους ἐχώρησεν . ἔτι τοίνυν τῶν βαρβάρων προσομιλούντων τῷ ὕπνῳ , δι' ᾿Αβαρικῶν ᾀσμάτων ἐδίδου ὁ Γήπαις τῷ ᾿Αλεξάνδρῳ τὸ σύνθημα . ὁ δὲ ᾿Αλέξανδρος ἐπιστὰς τοῖς βαρβάροις ὕπνου καὶ ζωῆς τὴν ζημίαν παρείχετο . ἐπεὶ δὲ τῶν ἀκατίων γέγονεν ἐγκρατής , πρὸς τὸν στρατηγὸν ἀγγέλους ἐξέπεμπε τῆς ἐπιβολῆς τὰς ὁρμὰς ἐπιτείνων . ὁ δὲ Πρίσκος τρισχιλίους ἀράμενος καὶ διανείμας εἰς τὰ ἀκάτια τὸν Πασπίριον ποταμὸν διενήξατο . καὶ δῆτα μεσούσης νυκτὸς τῇ ἐφόδῳ παρεῖχον τὴν ἔναρξιν . ὁ μὲν οὖν βάρβαρος κάτοινος ὢν τῇ μέθῃ διέφθαρτο · ἦν γὰρ αὐτῷ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἐπιτάφιος ἑορτὴ ἐπὶ ἀδελφῷ κατοιχομένῳ , ὡς ἔθος αὐτοῖς . ὁ μὲν οὖν φόβος μέγας ἐγίνετο . ζωγρηθεὶς τοίνυν ἥλω ὁ βάρβαρος . οἱ δὲ Ρωμαῖοι κατεπαννυχίζοντο ἐν τοῖς αἵμασιν . ἡμέρας δὲ λαμπούσης ἐλάμβανεν ὁ φόνος ἀπὸ τοῦ στρατηγοῦ τὴν ἀνάπαυλαν . ὑπὸ δὲ τρίτην ἕω τὴν ἀποσκευὴν τάς τε δυνάμεις ὁ στρατηγὸς διεπορθμεύσατο . τοίνυν οἱ Ρωμαῖοι φρονηματισθέντες ἐπὶ τοῖς συγκυρήσασι πρὸς τρυφὴν κατεκλίνοντο , εἶτα τῇ μέθῃ συρράπτονται , καὶ τῇ παροινίᾳ τὰς εὐπραξίας νοθεύσαντες τῆς διαφρουρᾶς κατημέλησαν , ἣν σκούλκαν σύνηθες τῇ πατρίῳ φωνῇ Ρωμαίοις ἀποκαλεῖν . τὸ μὲν οὖν νενικημένον συναθροισθὲν ἀντιταλαντεύει Ρωμαίοις τὴν ἔφοδον · καὶ ἦν ἂν ἡ ἀντίδοσις χαλεπωτέρα τῆς ἐπιτεύξεως , εἰ μὴ ὁ Γέντζων τὰς δυνάμεις τὰς πεζικὰς περιστησάμενος τῆς μάχης ἐκράτησεν . ἐξ ἑωθινοῦ δὲ ὁ Πρίσκος τοὺς φρουράρχας ἀνεσκολόπισεν , ναὶ δὴ καί τινας τοῦ ὁπλιτικοῦ πικρῶς ἐμαστίγωσεν .
Lemmas: 6.9.1 ὁ δέ Γήπαις διέξειμι τε ἅπας καί διελέγχω ἐκ ἐπίλεπτος ὁ πρᾶγμα , φάσκω ὑπό Μουσώκιον ὁ λέγω ῥῆξ ὁ ὁ βάρβαρος φωνή ὁ ζωγρέω ὑπεῖναι , οὗτος δέ ὁ Μουσώκιον ἐναυλίζω μετά παρασάγγης τριάκοντα , ὁ δέ ἁλίσκομαι ἐκπέμπω ἐπί κατασκοπή ὁ Ῥωμαῖος δύναμις , ἀκούω τε καί ὁ περί ὁ ᾿Αρδάγαστον γίγνομαι πρό μικρός δυστύχημα . παραινέω τε Ῥωμαῖος ἀθρόος ὁ ἐπιστασία ποιέω ὁ τε βάρβαρος αἱρέω ὁ ἀδόκητος ὁ ἐπίθεσις . ὁ μέν οὖν Αλέξανδρος παρά ὁ Πρίσκος γίγνομαι ὁ βάρβαρος φέρω , ὁ δέ πολέμαρχος ἀναίρεσις οὗτος παραδίδωμι . γίγνομαι γοῦν πρός ὁ στρατηγός ὁ Γήπαις ἐκεῖνος ὁ βάρβαρος καί διέξειμι Πρίσκος ὁ ὁ βάρβαρος διανόημα , εἰσηγέομαι τε ἐφίστημι ὁ βάρβαρος ὁ Πρίσκος , καί πίστις ὁ ἐπίτευξις δίδωμι φενακίζω ὁ Γήπαις ὁ βάρβαρος . ἐπιχαρῶς τοίνυν ὁ Πρίσκος ὁ λόγος ἀείρω δῶρον τε λαμπρός ὁ αὐτομολέω λιπαίνω ἐπαγγελία τε περιδόξιος ἐχυρόω , ἐξαπατάω οὗτος πέμπω ὁ βάρβαρος . καί οὖν ὁ Γήπαις πρός Μουσώκιον γίγνομαι αἰτέω τε μονόξυλος πλῆθος ἀπό οὗτος αἱρέω , ὅπως ὁ ἀτυχέω περί ὁ ᾿Αρδάγαστον περαιόω . ὁ μέν οὖν Μουσώκιος ἕρμαιον τίς δοκέω ὁ ὑπό ὁ ἀπάτη αὐτός καττυόμενα δίδωμι μονόξυλος , ὅπως ὁ Γήπαις ὁ περί ὁ ᾿Αρδάγαστον διασῴζω . ἑκατόν τοίνυν πρός ὁ πεντήκοντα ἀκάτιον λαμβάνω , καί πρόσκωπος τριάκοντα , εἰς ὁ ἀντιπέραν ὁ ποταμός παραγίγνομαι , ὅς ὁ ἐγχώριος Πασπίριον ὀνομάζω . ὁ δέ Πρίσκος κατά ὁ σύνθημα ἐκ ἑωθινός ἀπάρχω ὁ βάδισις . ἀτάρ ὁ Γήπαις ἀνήρ ὁ συνέρχομαι κλέπτω ὁ αἴσθησις μέσος ὁ νύξ πρός ὁ ὁ Ῥωμαῖος πολέμαρχος γίγνομαι , καί ἀξιόω ἑκατόν ὁπλίτης ἀποφέρω , ὅπως στόμα μάχαιρα ὁ πρός ὁ σκοπέω βάρβαρος ὄλλυμι . τοίνυν ὁ στρατηγός ἀνήρ διακόσιοι συμφράσσω ὁ ταξίαρχος δίδωμι Αλέξανδρος . ἐπεί δέ ὁ Ρωμαϊκός ὁ πασπιριον πλησιάζω ποταμός , 6 .. εἰς ἐνέδρα ὁ Αλέξανδρος ὁ Γήπαις καθίζω . νύξ τοιγάρ γίγνομαι ὁ μέν βάρβαρος κατωφερής περί ὁ ὕπνος εἰμί τυγχάνω ἐξοινέω τε γίγνομαι λίαν ὁ ἐνύπνιος ἀντέχω . ὁ δέ Γήπαις ὁ βάρβαρος διαφθείρω κατειρωνεύομαι . τρίτος δέ φυλακή , καί τίς μικρός μεθίστημι καί πρός ὁ ἐνέδρα γίγνομαι ὑπεξάγω ὁ λόχος Αλέξανδρος . καί οὖν διιθύνω Ῥωμαῖος ἐπί ὁ Πασπίριον ποταμός καί σύνθημα λαμβάνω τε καί δίδωμι ἐπί ὁ βάρβαρος χωρέω . ἔτι τοίνυν ὁ βάρβαρος προσομιλέω ὁ ὕπνος , διά Αβαρικός ᾆσμα δίδωμι ὁ Γήπαις ὁ Αλέξανδρος ὁ σύνθημα . ὁ δέ Αλέξανδρος ἐφίστημι ὁ βάρβαρος ὕπνος καί ζωή ὁ ζημία παρέχω . ἐπεί δέ ὁ ἀκάτιον γίγνομαι ἐγκρατής , πρός ὁ στρατηγός ἄγγελος ἐκπέμπω ὁ ἐπιβολεύς ὁ ὁρμή ἐπιτείνω . ὁ δέ Πρίσκος τρισχίλιοι ἀείρω καί διανέμω εἰς ὁ ἀκάτιον ὁ Πασπίριον ποταμός διανήχομαι . καί δῆτα μέσος νύξ ὁ ἔφοδος παρέχω ὁ ἔναρξις . ὁ μέν οὖν βάρβαρος κάτοινος εἰμί ὁ μέθη διαφθείρω · εἰμί γάρ αὐτός κατά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἐπιτάφιος ἑορτή ἐπί ἀδελφός κατοίχομαι , ὡς ἔθος αὐτός . ὁ μέν οὖν φόβος μέγας γίγνομαι . ζωγρέω τοίνυν ἁλίσκομαι ὁ βάρβαρος . ὁ δέ Ρωμαῖος κατεπαννυχίζοντο ἐν ὁ αἷμα . ἡμέρα δέ λάμπω λαμβάνω ὁ φόνος ἀπό ὁ στρατηγός ὁ ἀνάπαυλα . ὑπό δέ τρίτος ἠώς ὁ ἀποσκευή ὁ τε δύναμις ὁ στρατηγός διαπορθμεύω . τοίνυν ὁ Ρωμαῖος φρονηματίζομαι ἐπί ὁ συγκυρέω πρός τρυφή κατακλίνω , εἶτα ὁ μέθη συρράπτω , καί ὁ παροινία ὁ εὐπραξία νοθεύω ὁ διαφρουρά καταμελέω , ὅς σκοῦλκα συνήθης ὁ πάτριος φωνή Ῥωμαῖος ἀποκαλέω . ὁ μέν οὖν νικάω συναθροίζω ἀντιταλαντεύω Ῥωμαῖος ὁ ἔφοδος · καί εἰμί εἄν ὁ Ἀντίδοσις χαλεπός ὁ ἐπίτευξις , εἰμί μή ὁ Γέντζος ὁ δύναμις ὁ πεζικός περιίστημι ὁ μάχη κρατέω . ἐκ ἑωθινός δέ ὁ Πρίσκος ὁ φρουράρχης ἀνασκολοπίζω , ναί δή καί τις ὁ ὁπλιτικός πικρός μαστιγόω .