theophylactus-simocatta.historiae 5.25
5.12.1 Λόγος δὲ ὡς ἡμᾶς ἐξεφοίτησε πρὸς τῇ ῾Ιερᾷ πόλει τὸ τηνικαῦτα καιροῦ Γολινδοὺχ γενομένην , <κατὰ> τὴν Χοσρόου πρὸς τὰ βασίλεια κάθοδον . ἀλλὰ τίς καὶ πόθεν , κατὰ τὴν ποίησιν , λελέχθω τὸ γύναιον · μὴ γὰρ οὖν ἀφελώμεθα τὴν περὶ ταύτης διήγησιν μεγίστοις σεμνολογήμασιν οὖσαν κατάκοσμον . τίκτεται μὲν οὖν αὕτη ἐπὶ τῆς Βαβυλωνίας , μάγοι δὲ τὸ γένος αὐτῆς · πατὴρ δὲ τῶν ἐπιφανῶν σατραπευόντων ἐφορολογεῖτο τὸ Περσικόν . ἐπεὶ δὲ ἀκμὴ ἐπέστη αὐτῇ , ὥρα λάμπουσα ἐς γάμον , ἀνδρὶ τῶν ἐπισήμων ἐκδίδωσιν . συνεστιωμένη δέ ποτε τῷ ἀνδρὶ ἔδοξεν ἐξαπιναίως γεγονέναι πάρετος , εἶτα ἀκίνητος διαμένειν τῷ σώματι , καὶ τὰς αἰσθήσεις πολλῷ ὕστερον ἐπανήκειν πως ἐς αὐτήν . ἐπεὶ δὲ οἱ θεαταὶ τοῦ πάθους , εἴγε καὶ πάθος δεῖ τήνδε τὴν θείαν ἀποφαίνεσθαι ἔκστασιν , διεπυνθάνοντο τί ἂν εἴη τὸ συμβεβηκὸς τῇ νεάνιδι , ἔλεξε τάδε . " μεγάλας που ἐν οὔδει τεθέαμαι ἐναποκειμένας ποινάς , μεγάλων τε ἀγαθῶν πρεσβευομένην τρυφὴν τοῖς τὸν μέγιστον προσκυνοῦσι θεόν , ὃν δὴ Χριστιανοὶ θρησκεύοντες καθεστήκασι Πέρσαις ὑπόθεσις γέλωτος . " ὁ μὲν οὖν ἐκείνης γαμέτης ἐξεμυκτήριξε τοῦ γυναίου τὰ ῥήματα , ὅτε δέ που ἑδραίαν αὐτῆς τὴν διάνοιαν πρὸς τὴν τῆς θρησκείας μετάθεσιν κατενόησεν , σωφρονίζειν ἐδόκει ῥαπίζων · ἠπείλει δὲ καὶ θάνατον εἶναι ζημίαν αὐτῇ , ὡς θέμις Πέρσαις ποιεῖν τοῖς τὰ μάγων ἀθετήσασι δόγματα . ἡ μὲν οὖν τῷ θείῳ ἔρωτι πτερωθεῖσα τὸν νοῦν , τὰ ὦτά που καταβύουσα , ταῖς αὔραις διαχεῖσθαι τοὺς λόγους παρείχετο . γίνεται τοίνυν τῷ γυναίῳ καὶ ἑτέρας θείας κρείττονος ἐπιφοιτήσεως ἔλλαμψις · ἄγγελος γὰρ ἐφεστήκει αὐτῇ τήν τε μορφὴν καὶ τὴν ἐσθῆτα λαμπηδόνος φαιδρότερος , καὶ πάλιν αὐτῇ τὴν τῶν φθασάντων θέαν ἐδείκνυε προηγόρευέ τε καὶ τὸν ὅσον οὔπω τοῦ συνευνέτου θάνατον . ὁ μὲν οὖν τοῦ γυναίου γαμέτης καταλύει τὸν βίον κατὰ τὴν τοῦ ἀγγέλου προαναγόρευσιν , τὸ δὲ γύναιον τὴν Βαβυλωνίαν καταλιπὸν πρὸς τὴν Νίσιβιν γίνεται , τοῖς τε τῶν Χριστιανῶν ἱερεῦσι περιτυχὸν ἀνθωμολογεῖτο τὰ μεγαλεῖα τοῦ πνεύματος . μυεῖται γοῦν παρ' αὐτῶν ταῦτα δὴ τὰ τῶν Χριστιανῶν θεῖα ὄντως καὶ ἀπόρρητα δόγματα . ἐπεὶ δὲ τοῖς μάγοις τοῦτο κατάδηλον γέγονεν , ἐς ἀναζήτησιν
Lemmas: 5.12.1 Λόγος δέ ὡς ἐγώ ἐκφοιτάω πρός ὁ ῾Ιερᾷ πόλις ὁ τηνικαῦτα καιρός Γολινδούχ γίγνομαι , <κατὰ> ὁ Χοσρόης πρός ὁ βασίλεια κάθοδος . ἀλλά τίς καί πόθεν , κατά ὁ ποίησις , λέγω ὁ γύναιον · μή γάρ οὖν ἀφαιρέω ὁ περί οὗτος διήγησις μέγας σεμνολόγημα εἰμί κατάκοσμος . τίκτω μέν οὖν οὗτος ἐπί ὁ Βαβυλώνιος , μάγος δέ ὁ γένος αὐτός · πατήρ δέ ὁ ἐπιφανής σατραπεύω φορολογέω ὁ Περσικός . ἐπεί δέ ἀκμή ἐφίστημι αὐτός , ὥρα λάμπω εἰς γάμος , ἀνήρ ὁ ἐπίσημος ἐκδίδωμι . συνεστιάω δέ ποτός ὁ ἀνήρ δοκέω ἐξαπίναιος γίγνομαι πάρετος , εἶτα ἀκίνητος διαμένω ὁ σῶμα , καί ὁ αἴσθησις πολύς ὕστερος ἐπανήκω πως εἰς αὐτός . ἐπεί δέ ὁ θεατός ὁ πάθος , εἰ καί πάθος δεῖ ὅδε ὁ θεῖος ἀποφαίνω ἔκστασις , διαπυνθάνομαι τίς εἄν εἰμί ὁ συμβαίνω ὁ νεᾶνις , λέγω ὅδε . " μέγας ποῦ ἐν οὖδας θεάομαι ἐναπόκειμαι ποινή , μέγας τε ἀγαθός πρεσβεύω τρυφή ὁ ὁ μέγας προσκυνέω θεός , ὅς δή Χριστιανός θρησκεύω καθίστημι Πέρσης ὑπόθεσις γέλως . " ὁ μέν οὖν ἐκεῖνος γαμέτης ἐκμυκτηρίζω ὁ γύναιον ὁ ῥῆμα , ὅτε δέ ποῦ ἑδραῖος αὐτός ὁ διάνοια πρός ὁ ὁ θρησκεία μετάθεσις κατανοέω , σωφρονίζω δοκέω ῥαπίζω · ἀπειλέω δέ καί θάνατος εἰμί ζημία αὐτός , ὡς θέμις Πέρσης ποιέω ὁ ὁ μάγος ἀθετέω δόγμα . ὁ μέν οὖν ὁ θεῖον Ἔρως πτερόω ὁ νόος , ὁ οὖς ποῦ καταβαίνω , ὁ αὔρα διαχέω ὁ λόγος παρέχω . γίγνομαι τοίνυν ὁ γύναιον καί ἕτερος θεῖος ἀγαθός ἐπιφοίτησις ἔλλαμψις · ἄγγελος γάρ ἐφίστημι αὐτός ὁ τε μορφή καί ὁ ἐσθής λαμπηδών φαιδρός , καί πάλιν αὐτός ὁ ὁ φθάνω θέα δείκνυμι προαγορεύω τε καί ὁ ὅσος οὔπω ὁ συνευνέτης θάνατος . ὁ μέν οὖν ὁ γύναιον γαμέτης καταλύω ὁ βίος κατά ὁ ὁ ἄγγελος προαναγορεύω , ὁ δέ γύναιον ὁ Βαβυλώνιος καταλιμπάνω πρός ὁ Νίσιβις γίγνομαι , ὁ τε ὁ Χριστιανός ἱερεύς περιτυγχάνω ἀνθομολογέομαι ὁ μεγαλεῖος ὁ πνεῦμα . μυέω γοῦν παρά αὐτός οὗτος δή ὁ ὁ Χριστιανός θεῖον εἰμί καί ἀπόρρητος δόγμα . ἐπεί δέ ὁ μάγος οὗτος κατάδηλος γίγνομαι , εἰς ἀναζήτησις