theophylactus-simocatta.historiae 2.39
2.16.1 στρατιώτης τις ἦν , Βουσᾶς ὄνομα αὐτῷ , ἀνὴρ ἀγαθὸς ἐς παράταξιν καὶ τῶν ἐνηθληκότων ἄλλων ἀριστέων διὰ ψυχῆς ἀρετὴν ἐνδοξότερος , τούτων τε προκινδυνεύων ἀεί , ὁπότε που καὶ σάλπιγγος ἐνυάλιον φωνούσης ᾐσθάνετο . οὗτος κατ' ἐκεῖνο καιροῦ παρῴκει τὸ φρούριον . τοιγαροῦν ἔδοξε τῷ Βουσᾷ ἱππάζεσθαι ἐς τοὺς πέλας τοῦ φρουρίου λειμῶνας , εἶτά τι καὶ πορρωτέρω που παρεκτείνεσθαι ἅτε δὴ κυνηγετήσων πως εὐδοκιμώτερον . οὐκοῦν τὸν Βουσᾶν οἱ βάροι συλλαμβάνουσιν , καὶ γέγονεν ὁ κυνηγέτης εἰς θήρατρον . ἐπεὶ δὲ κατέσχον , ἠπείλουν αὐτοῦ καθικέσθαι τῷ δόρατι . ὁ δ' ἐξῄτει μὴ τοῦτο ποιεῖν , λύτροις δὲ μᾶλλον τὸ ζῆν ἐμπορεύεσθαι · μὴ γὰρ ὀνήσειν τοὺς βαρβάρους τὸ τεθνάναι τὸν Βουσᾶν καὶ δώρων ὑπερφρονῆσαι λαμπρῶν . εἰσεποιήσαντο τοίνυν οἱ βάρβαροι τὴν ὑπόσχεσιν καὶ τὴν ἐμπορίαν οὐκ ἀπηνήναντο . καὶ οὖν ἄγουσι τὸν ἑαλωκότα ἐπὶ τὸ φρούριον ἐπεκηρυκεύοντό τε τοὺς ἐν τῷ ὀχυρώματι πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν ἀποσφάττειν τὸν Βουσᾶν , εἰ μὴ δώροις αὐτὸν καὶ φιλοφροσύνῃ τιμήσαιντο . ἠντιβόλει δὲ καὶ ὁ Βουσᾶς μὴ περιορᾶν Ρωμαίους αὐτὸν ὥσπερ ἐν μεταιχμίῳ τινὶ τῇ πλάστιγγι σωτηρίας καὶ θανάτου ταλαντευόμενον , καὶ ζυγοστατεῖν αὐτῷ ἀμοιβαίως ἱκέτευε χάριτας , μετὰ βοῆς τε καὶ δακρύων τὰς ἀριστείας ἀπεστόμιζεν , ἃς ὑπὲρ Ρωμαίων διὰ μεγίστων κινδύνων ἀπεκληρώσατο , τόν τε τῶν ἄθλων κατάλογον ἀπεσχεδίαζεν , καὶ τοὺς ἀγῶνας ταῖς τοῦ σώματος ὠτειλαῖς ἀναγράπτους ἐδείκνυε τὰς ἐμφάσεις ὥσπερ τῶν πόνων ἐπιδεικνύμενος , καὶ τῶν πολεμίων βολῶν τρανέστερον ἀνεγύμνου τὰ σήμαντρα , καὶ συλλήβδην εἰπεῖν , ἐξ ὧν ἔπαθε τὸ μὴ παθεῖν ἠξίου παρὰ τῶν εὐεργετηθέντων ἀποίσεσθαι . οἱ δὲ δυσανασχετοῦσιν ὑπό τινος διαφθαρέντες ἀνδρός , ὃν καὶ λόγος διεκωμῴδει τῇ τοῦ Βουσᾶ γυναικὶ ἐπικλόποις τισὶν ἡδοναῖς ὁμιλῆσαι . ἀτάρ τοι τοὺς βαρβάρους ἠτιμωμένους ἀπεπέμποντο . ἐν μείζονι τοίνυν κινδύνῳ ὁ Βουσᾶς γενόμενος ἐλιπάρει τὸ βάρβαρον ἀναβολήν τινα μικρὰν τὰ τοῦ θανάτου λαβεῖν , καὶ μισθὸν τῆς τέως ἀνακωχῆς παραδιδόναι τοῖς βαρβάροις τὸ φρούριον · δεῖν γὰρ ᾤετο προπαθεῖν τοὺς ἐπιλήσμονας χάριτος καὶ προμεταλήψεσθαι τῆς συμφορᾶς τὸ ἀπάνθρωπον , ἵνα πρῶτον καθ' ἑαυτοῦ τὸ κακὸν σχοίη τὴν πρόοδον . ἐπεὶ δὲ μείζονος ἐπαγγελίας τετύχηκε τὸ πολέμιον , ἱλαρώτερον πρὸς φιλανθρωπίαν ἐγίνετο , ὠχύρου τε ὅρκῳ τὸν Βουσᾶν περισώζειν , μὴ μὴν ἀναιρεῖν , φυσικῷ δὲ θανάτῳ τὴν ἐξουσίαν χαρίζεσθαι , ὁπόταν ἐθέλοι τὸν ἐκείνου διαλύεσθαι σύνδεσμον · οὐ γὰρ ἐπιφέρειν αὐτῷ τὸν τεχνητὸν τοῦτον καὶ ἐπίκτητον θάνατον , εἴγε πέρας
Lemmas: 2.16.1 στρατιώτης τις εἰμί , Βοῦσαι ὄνομα αὐτός , ἀνήρ ἀγαθός εἰς παράταξις καί ὁ ἐναθλέω ἄλλος Ἀριστεύς διά Ψυχή ἀρετή ἔνδοξος , οὗτος τε προκινδυνεύω ἀεί , ὁπότε ποῦ καί σάλπιγξ Ἐνυάλιος φωνέω αἰσθάνομαι . οὗτος κατά ἐκεῖνος καιρός παροικέω ὁ φρούριον . τοιγάρ δοκέω ὁ Βουσᾷ ἱππάζομαι εἰς ὁ πέλας ὁ φρούριον λειμών , εἶτά τίς καί πρόσω ποῦ παρεκτείνω ἅτε δή κυνηγετέω πως εὐδόκιμος . οὐκοῦν ὁ βουω ὁ βᾶρος συλλαμβάνω , καί γίγνομαι ὁ κυνηγέτης εἰς θήρατρον . ἐπεί δέ κατέχω , ἀπειλέω αὐτός καθικνέομαι ὁ δόρυ . ὁ δέ ἐξαιτέω μή οὗτος ποιέω , λύτρον δέ μᾶλλον ὁ ζῶ ἐμπορεύομαι · μή γάρ ὀνίνημι ὁ βάρβαρος ὁ θνήσκω ὁ βουω καί δῶρον ὑπερφρονέω λαμπρός . εἰσποιέω τοίνυν ὁ βάρβαρος ὁ ὑπόσχεσις καί ὁ ἐμπορία οὐ ἀπαναίνομαι . καί οὖν ἄγω ὁ ἁλίσκομαι ἐπί ὁ φρούριον ἐπικηρυκεύω τε ὁ ἐν ὁ ὀχύρωμα πρό ὁ ὀφθαλμός ἀποσφάζω ὁ βουω , εἰμί μή δῶρον αὐτός καί φιλοφροσύνη τιμάω . ἀντιβολέω δέ καί ὁ Βοῦσαι μή περιοράω Ῥωμαῖος αὐτός ὥσπερ ἐν μεταίχμιον τις ὁ πλάστιγξ σωτηρία καί θάνατος ταλαντεύω , καί ζυγοστατέω αὐτός αμοιβαίως ἱκετεύω χάρις , μετά βοή τε καί δάκρυ ὁ ἀριστεία ἀποστομίζω , ὅς ὑπέρ Ῥωμαῖος διά μέγας κίνδυνος ἀποκληρόω , ὁ τε ὁ ἆθλος κατάλογος ἀποσχεδιάζω , καί ὁ ἀγών ὁ ὁ σῶμα ὠτειλή ἀνάγραπτος δείκνυμι ὁ ἔμφασις ὥσπερ ὁ πόνος ἐπιδείκνυμι , καί ὁ πολέμιος βολή τρανής ἀναγυμνόω ὁ σήμαντρον , καί συλλήβδην εἶπον , ἐκ ὅς πάσχω ὁ μή πάσχω ἀξιόω παρά ὁ εὐεργετέω ἀποφέρω . ὁ δέ δυσανασχετέω ὑπό τις διαφθείρω ἀνήρ , ὅς καί λόγος διακωμῳδέω ὁ ὁ Βουσᾶ γυνή ἐπίκλοπος τις ἡδονή ὁμιλέω . ἀτάρ ὅς ὁ βάρβαρος ἀτιμόω ἀποπέμπω . ἐν μείζων τοίνυν κίνδυνος ὁ Βοῦσαι γίγνομαι λιπαρέω ὁ βάρβαρος ἀναβολή τις μικρός ὁ ὁ θάνατος λαμβάνω , καί μισθός ὁ τέως ἀνοκωχή παραδίδωμι ὁ βάρβαρος ὁ φρούριον · δήω γάρ οἴομαι προπάσχω ὁ ἐπιλήσμων χάρις καί προμεταλαμβάνω ὁ συμφορά ὁ ἀπάνθρωπος , ἵνα πρῶτος κατά ἑαυτοῦ ὁ κακός ἔχω ὁ πρόοδος . ἐπεί δέ μείζων ἐπαγγελία τυγχάνω ὁ πολέμιος , ἱλαρός πρός φιλανθρωπία γίγνομαι , ὀχυρόω τε Ὅρκος ὁ βουω περισῴζω , μή μήv ἀναιρέω , φυσικός δέ θάνατος ὁ ἐξουσία χαρίζομαι , ὁπόταν ἐθέλω ὁ ἐκεῖνος διαλύω σύνδεσμος · οὖον γάρ ἐπιφέρω αὐτός ὁ τεχνητός οὗτος καί Ἐπίκτητος θάνατος , εἰ πέρας