theophylactus-simocatta.historiae 1.8
1.1.10 ἐλευθερίαν λαχεῖν . ἀλλ' εὐθὺς ἡ περὶ τῶν σκήπτρων ἀπαραίτητος φροντὶς εἰσεπήδησεν · οὐ τὸ μόνον γὰρ διατηρῆσαι κράτος ἐμπιστευθέν ἐστιν ἀγών , ἀλλὰ καὶ τὸ δεόντως ἑτέροις παραπέμψαι τὸν κλῆρον . δεῖ γὰρ τῶν προτέρων ἡγεμόνων εἶναι τοὺς δευτέρους ἀμείνους , ἵνα τοῖς προσφαλεῖσιν ἐκεῖνοι τὴν παρ' αὐτῶν διόρθωσιν εἰσαγάγωσιν , ἢ διολισθάνειν ἅπαν συλλήβδην εἰπεῖν τὸ ὑπήκοον , ἀδρανεστέρᾳ κρηπῖδι τὴν βασιλείαν στηρίξαντι . τούτων κατεσθιόντων τῶν λογισμῶν τὴν διάνοιαν , ἡ τεχνῖτις ἡμῖν πρόνοια συλλαμβάνει τῶν πόνων καὶ μίαν μεθ' ἡμῶν βουλὴν προηνέγκατο καὶ δείκνυσι τὸν βασιλεύσοντα ἐπιβάτην τε τῆς ἐξουσίας ἐσόμενον , Μαυρίκιον τουτονί , ἄνδρα λυσιτελέστατον , τῇ Ρωμαίων ἀρχῇ πολλοὺς καὶ μεγάλους πόνους ἐγκαταθέμενον , ὥσπερ ἀρραβῶνάς τινας προκαταβαλόμενον τῆς ἐσομένης ἀμφὶ τὸ ὑπήκοον προνοίας αὐτῷ . τοῦτον αὐτοκράτορα τήμερον ὄψεσθε . οὕτω δὲ πέποιθα ἐπὶ τήνδε τὴν μεγίστην ἐγχείρησιν ( καὶ τὰ τῆς διανοίας οὐ σκάζει κινήματα ) , ὡς καὶ τὸ θυγάτριον ἅμα τῇ βασιλείᾳ τούτῳ πεπίστευκα . τηλικούτῳ φύσεως ἐνεχύρῳ θαρρύνων ὑμᾶς ταύτην ἐφόδιον τὴν ψυχαγωγίαν ἐπὶ τὴν μακρὰν ἐκείνην ἐκδημίαν ἀποίσομαι . καὶ ὑμεῖς δέ μοι μάρτυρες τῆσδε τῆς καλλίστης συντάξεως ἀξιόχρεῳ ἐξ ὧν ἐπειράθητε ἡμῶν τε ἡνιοχούντων τὴν ἡγεμονίαν καὶ τοῦδε παριππεύοντος λίαν ἡμῖν ἐμφρονέστατα . σὺ δέ μοι , Μαυρίκιε , κάλλιστον ἡμῖν ἐπιτάφιον τὴν σὴν βασιλείαν πεποίησο . κόσμει τὸν ἐμὸν τάφον ταῖς σαῖς ἀρεταῖς , μήτε τὰς τῶν πεπιστευκότων καταισχύνων ἐλπίδας , μήτε τὰς σὰς ἀγνωμονῶν ἀρετὰς τήν τε τῆς ψυχῆς δραπετεύων εὐγένειαν . χαλίνου λόγῳ τὴν ἐξουσίαν , φιλοσοφίᾳ τὸ κράτος οἰάκιζε · βασιλεία γὰρ ὑψηλόν τι χρῆμα καὶ μετέωρον , ἐς μέγα τὸν ἐπιβάτην ἀπαιωροῦσα τοῖς τε λογισμοῖς ἐκφρυάττουσα . δόκει μὴ πάντων ὑπερέχειν τῷ φρονιμώτατος εἶναι , εἰ καὶ τὰ τῆς τύχης ὑψηλά σοι παρὰ πάντας . θηρῶ παρὰ τῶν ὑπηκόων ἀντὶ μὲν φόβου τὴν εὔνοιαν , ἀντὶ δὲ κολακείας τίμα τὸν ἔλεγχον οἷα διδάσκαλον ἄριστον · ἀνουθέτητον γὰρ ἐξουσία καὶ παιδείας οὐκ ἀνεχόμενον . ἔστω πρὸ τῶν σῶν ὀφθαλμῶν σύνεδρος ἡ δίκη πρυτανεύουσα τῶν βεβιωμένων ἀντίδοσιν . νόμιζε τὴν πορφύραν , τῷ φιλόσοφος εἶναι , εὐτελές τι ῥάκος ἀμπέχεσθαι , τὸν δὲ στέφανον μηδέν τι διοίσειν τῶν ἐπὶ τοῖς αἰγιαλοῖς τῆς θαλάττης ψηφίδων . στυγνὸν τὸ τῆς ἁλουργίδος ἄνθος , καί μοι δοκεῖ τοῖς βασιλεῦσι παρεγγυᾶν μετριοπαθεῖν ἐπὶ ταῖς εὐπραγίαις , καὶ μὴ περιγάνυσθαι καὶ φρυάττεσθαι τῇ πενθίμῳ ταύτῃ τῆς μοναρχίας στολῇ · οὐ γὰρ ἐξουσίαν ἀκολασίας ἀλλὰ δουλείαν ἔνδοξον τὸ σκῆπτρον τῆς βασιλείας φιλοσοφεῖν ἐπαγγέλλεται . ἡγείσθω τῆς ὀργῆς τὸ φιλάνθρωπον , τῆς δὲ σωφροσύνης ὁ φόβος . ἐξέταξε γὰρ καὶ ταῖς μελίτταις ἡγεμόνας ἡ φύσις , ὠχύρωσε δὲ καὶ κέντρῳ τὸν βασιλέα τὴν μέλιτταν ὥσπερ τι κράτος αὐτόματον ἐγκεντρίζουσά πως αὐτῷ , ἵνα καὶ πλήττειν ἔχῃ τὸν μὴ δικαίως πειθόμενον . ἀλλ' οὐκ ἔστιν ἐκείνῃ τὸ κέντρον τυραννικόν , δημωφελὲς δὲ μᾶλλον καὶ δίκαιον . οὐκοῦν ἐκείνης ἐσόμεθα μιμηταί , εἰ μήγε λόγος δεδύνηται χαρίζεσθαι καὶ τὰ μείζονα . ταῦτα μὲν ὁ προβολεὺς ἐγώ · ἕξεις δὲ τῆς γνώμης ὥσπερ δικαστὴν τὴν ἐξουσίαν ἀδέκαστον , ἢ τιμῶσαν τὰς ἀρετὰς ἢ τὴν κακίαν φαυλίζουσαν . "
Lemmas: 1.1.10 ἐλευθερία λαγχάνω . ἀλλά εὐθύς ὁ περί ὁ σκῆπτρον ἀπαραίτητος φροντίς εἰσπηδάω · οὖον ὁ μόνος γάρ διατηρέω κράτος ἐμπιστεύω εἰμί ἀγών , ἀλλά καί ὁ δήω ἕτερος παραπέμπω ὁ κλῆρος . δεῖ γάρ ὁ πρότερος ἡγεμών εἰμί ὁ δεύτερος ἀγαθός , ἵνα ὁ προσφαλλω ἐκεῖνος ὁ παρά αὐτός διόρθωσις εἰσάγω , ἢ διολισθάνω ἅπας συλλήβδην εἶπον ὁ ὑπήκοος , ἀδρανής κρηπίς ὁ βασίλειος στηρίζω . οὗτος κατεσθίω ὁ λογισμός ὁ διάνοια , ὁ τεχνῖτις ἐγώ πρόνοια συλλαμβάνω ὁ πόνος καί εἷς μετά ἐγώ βουλή προφέρω καί δείκνυμι ὁ βασιλεύω ἐπιβάτης τε ὁ ἐξουσία εἰμί , Μαυρίκιος οὗτος , ἀνήρ λυσιτελής , ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή πολύς καί μέγας πόνος ἐγκατατίθημι , ὥσπερ ἀρραβών τις προκαταβάλλω ὁ εἰμί ἀμφί ὁ ὑπήκοος πρόνοια αὐτός . οὗτος αὐτοκράτωρ σήμερον ὁράω . οὗτος δέ πείθω ἐπί ὅδε ὁ μέγας ἐγχείρησις ( καί ὁ ὁ διάνοια οὖον σκάζω κίνημα ) , ὡς καί ὁ θυγάτριον ἅμα ὁ βασίλεια οὗτος πιστεύω . τηλικόσδε φύσις ἐνέχυρον Θαρρύνων σύ οὗτος ἐφόδιον ὁ ψυχαγωγία ἐπί ὁ μακράν ἐκεῖνος ἐκδημία ἀποφέρω . καί σύ δέ ἐγώ μάρτυς ὅδε ὁ καλός σύνταξις ἀξιόχρεως ἐκ ὅς πειράω ἐγώ τε ἡνιοχέω ὁ ἡγεμονία καί ὅδε παριππεύω λίαν ἐγώ ἔμφρων . σύ δέ ἐγώ , Μαυρίκιος , καλῶς ἐγώ ἐπιτάφιος ὁ σός βασίλειος ποιέω . κοσμέω ὁ ἐμός τάφος ὁ σός ἀρετή , μήτε ὁ ὁ πιστεύω καταισχύνω ἐλπίς , μήτε ὁ σός ἀγνωμονέω ἀρετή ὁ τε ὁ Ψυχή δραπετεύω εὐγένεια . χαλινόω λόγος ὁ ἐξουσία , φιλοσοφία ὁ κράτος οιακίζω · βασίλειος γάρ ὑψηλός τίς χρῆμα καί μετέωρος , εἰς μέγας ὁ ἐπιβάτης ἀπαιωρέομαι ὁ τε λογισμός ἐκφρυάττω . δοκέω μή πᾶς ὑπερέχω ὁ φρόνιμος εἰμί , εἰμί καί ὁ ὁ τυγχάνω ὑψηλός σύ παρά πᾶς . θηράω παρά ὁ ὑπήκοος ἀντί μέν φόβος ὁ εὔνοια , ἀντί δέ κολακεία τιμάω ὁ ἔλεγχος οἷος διδάσκαλος ἀγαθός · ἀνουθέτητος γάρ ἐξουσία καί παιδεία οὐ ἀνέχω . ἵστημι πρό ὁ σός ὀφθαλμός σύνεδρος ὁ δίκη πρυτανεύω ὁ βιόω ἀντίδοσις . νομίζω ὁ πορφύρα , ὁ φιλόσοφος εἰμί , εὐτελής τίς ῥάκος ἀμπέχω , ὁ δέ στέφανος μηδείς τίς διαφέρω ὁ ἐπί ὁ αἰγιαλός ὁ θάλασσα ψηφίς . στυγνός ὁ ὁ ἁλουργίς ἄνθος , καί ἐγώ δοκέω ὁ βασιλεύς παρεγγυάω μετριοπαθέω ἐπί ὁ εὐπραγία , καί μή περιγανυμαι καί φρυάσσομαι ὁ πένθιμος οὗτος ὁ μοναρχία στολή · οὖον γάρ ἐξουσία ἀκολασία ἀλλά δουλεία ἔνδοξος ὁ σκῆπτρον ὁ βασίλεια φιλοσοφέω ἐπαγγέλλω . ἡγέομαι ὁ ὀργή ὁ φιλάνθρωπον , ὁ δέ σωφροσύνη ὁ φόβος . ἐκτάσσω γάρ καί ὁ μέλισσα ἡγεμών ὁ φύσις , ὀχυρόω δέ καί κέντρον ὁ βασιλεύς ὁ μέλισσα ὥσπερ τίς κράτος αὐτόματος ἐγκεντρίζω πως αὐτός , ἵνα καί πλήσσω ἔχω ὁ μή δικαίως πείθω . ἀλλά οὐ εἰμί ἐκεῖνος ὁ κέντρον τυραννικός , δημωφελής δέ μᾶλλον καί Δίκαιος . οὐκοῦν ἐκεῖνος εἰμί μιμητής , εἰμί μή λόγος δύναμαι χαρίζομαι καί ὁ μείζων . οὗτος μέν ὁ προβολεύς ἐγώ · ἔχω δέ ὁ γνώμη ὥσπερ δικαστής ὁ ἐξουσία ἀδέκαστος , ἢ τιμή ὁ ἀρετή ἢ ὁ κακία φαυλίζω . "