theophylactus-simocatta.historiae 1.42
1.15.3 " ῎Ανδρες πολέμιοι , ( μὴ ταραττέτω δὲ τοὺς ἀκούοντας τοῦ πρεσβευτοῦ τὸ προοίμιον · εἰ γὰρ τὰς γνώμας ἀμείψητε , μεταλλάξω κἀγὼ τὴν προσφώνησιν . ) ὁπλίσατε τὴν εἰρήνην ἀποχειροτονοῦντες τὸν πόλεμον , δόρυ καὶ ξίφος ὡς γεγηρακότα χαιρέτωσαν , καὶ στρατεύσατε σύριγγα πρᾶον ὁμοῦ καὶ ποιμενικὸν περιλαλοῦσαν τερέτισμα . ὁ Περσῶν βασιλεὺς τῆς εἰρήνης ἐστὶν ἐραστὴς καὶ σεμνύνεται ἀπεκδυόμενος πρῶτος τὸν πόλεμον · βασιλικὸν γὰρ ἡ τῆς εἰρήνης ἀρέσκεια , ὡς καὶ τυράννων ἴδιον τὸ φιλόνεικον . ἄνδρες τῶν αὐτῶν παθημάτων ἡμῖν κοινωνοί , μεινάτω τῶν πάντων ὁ πόλεμος μόνος ἀκόρεστος . αἵματι τὴν γῆν ἐπιάναμεν , πολλάκις τὸν θάνατον ἱστορήσαμεν · ζωγράφος γὰρ τοῦ θανάτου ὁ πόλεμος , ἐγὼ δέ φημι , καὶ ἀρχέτυπον καὶ τῶν ἀνθρωπίνων κακῶν ἀρχηγέτης καὶ διδάσκαλος αὐτοδίδακτος . χρημάτων ἐρᾷ τις ; ἀλλὰ πλούτῳ καὶ πενίᾳ γεγόναμεν παίγνιον , ποτὲ κρατοῦντες ποτὲ δὲ κρατούμενοι , καὶ συμμεταβαλλόμενοι ταῖς τοῦ πολέμου τροπαῖς ἀΐδιον ὥσπερ τὴν μεταβολὴν ἐκαρπούμεθα . ἐκόμα τις τῶν ἀριστέων χρυσῷ ; μετὰ τῆς ἡδονῆς τὴν ἀπιστίαν ἐκέκτητο . τί γὰρ ἀπιστότερον ἐν πολέμῳ χρημάτων ἀμέσως μετατιθεμένων ἐπ' ἄλλον καὶ πάλιν ἐξ ἐκείνου εἰς ἕτερον , ὡς ἐγρηγορότα βλέπειν ἐνύπνιον τὸν κτησάμενον , ἢ τῇ ὑστεραίᾳ τῆς ἔναγχος μεμνῆσθαι κραιπάλης ; ὑμεῖς , ὦ Ρωμαῖοι , πάλαι τὴν παρρησίαν τῷ πολέμῳ δεδώκατε · ὑμεῖς καὶ τῆς εἰρήνης γίνεσθε μαθηταί . ἐπικηρυκευομένων Περσῶν τὸν φιλόδακρυν ἀποσείσασθε πόλεμον · οἷς γὰρ τῆς ἁμαρτίας ἡ ἔναρξις , τούτοις καὶ τῆς ἐπανορθώσεως ὁ μετάμελός ἐστιν ἁρμόδιος . μὴ γινέσθω θράσος ὑμῖν ταῦτα τὰ φιλάνθρωπα ῥήματα . οὐ γὰρ περιδεὴς γεγονὼς ὁ Περσῶν βασιλεὺς χθές που καὶ τρίτην , ὅτε τῆς Μηδικῆς τὸ Ρωμαϊκὸν κατετόλμησε γῆς , τὴν συμπλοκὴν ἀπαναίνεται , χρυσῷ γὰρ πολλῷ καὶ δώροις λαμπροῖς πρίασθαι Ρωμαίοις τὰς σπονδὰς ἐγκελεύεται .
Lemmas: 1.15.3 " ῎Ανδρες πολέμιος , ( μή ταράσσω δέ ὁ ἀκούω ὁ πρεσβευτής ὁ προοίμιον · εἰμί γάρ ὁ γνώμη ἀμείβω , μεταλλάσσω ἐγώ ὁ προσφώνησις . ) ὁπλίζω ὁ εἰρήνη ἀποχειροτονέω ὁ πόλεμος , δόρυ καί ξίφος ὡς γηράσκω χαιρέτωσαν , καί στρατεύω σῦριγξ πρᾶος ὁμοῦ καί ποιμενικός περιλαλέω τερέτισμα . ὁ Πέρσης βασιλεύς ὁ εἰρήνη εἰμί ἐραστής καί σεμνύνω απεκδυόμενος πρῶτος ὁ πόλεμος · βασιλικός γάρ ὁ ὁ εἰρήνη ἀρέσκεια , ὡς καί τύραννος ἴδιος ὁ φιλόνεικος . ἀνήρ ὁ αὐτός πάθημα ἐγώ κοινωνός , μένω ὁ πᾶς ὁ πόλεμος μόνος ἀκόρεστος . αἷμα ὁ γῆ πιαίνω , πολλάκις ὁ θάνατος ἱστορέω · ζωγράφος γάρ ὁ θάνατος ὁ πόλεμος , ἐγώ δέ φημί , καί ἀρχέτυπος καί ὁ ἀνθρώπινος κακός ἀρχηγέτης καί διδάσκαλος αὐτοδίδακτος . χρῆμα ἐράω τις ; ἀλλά πλοῦτος καί πενία γίγνομαι παίγνιον , ποτέ κράτος ποτέ δέ κρατέω , καί συμμεταβάλλω ὁ ὁ πόλεμος τροπή ἀΐδιος ὥσπερ ὁ μεταβολή καρπόω . κομάω τις ὁ Ἀριστεύς χρυσός ; μετά ὁ ἡδονή ὁ ἀπιστία κτάομαι . τίς γάρ ἄπιστος ἐν πόλεμος χρῆμα ἀμέσως μετατίθημι ἐπί ἄλλος καί πάλιν ἐκ ἐκεῖνος εἰς ἕτερος , ὡς ἐγείρω βλέπω ἐνύπνιον ὁ κτάομαι , ἢ ὁ ὑστεραῖος ὁ ἔναγχος μιμνήσκω κραιπάλη ; σύ , εἰμί Ρωμαῖος , πάλαι ὁ παρρησία ὁ πόλεμος δίδωμι · σύ καί ὁ εἰρήνη γίγνομαι μαθητής . ἐπικηρυκεύομαι Πέρσης ὁ φιλόδακρυς ἀποσείω πόλεμος · ὅς γάρ ὁ ἁμαρτία ὁ ἔναρξις , οὗτος καί ὁ ἐπανόρθωσις ὁ μετάμελος εἰμί Ἁρμόδιος . μή γίγνομαι θράσος σύ οὗτος ὁ φιλάνθρωπον ῥῆμα . οὖον γάρ περιδεής γίγνομαι ὁ Πέρσης βασιλεύς χθές ποῦ καί τρίτος , ὅτε ὁ Μηδικός ὁ Ρωμαϊκός κατατολμάω γῆ , ὁ συμπλοκή ἀπαναίνομαι , χρυσός γάρ πολύς καί δῶρον λαμπρός ὠνέομαι Ῥωμαῖος ὁ σπονδή ἐγκελεύω .