theophylactus-simocatta.historiae 1.30
1.11.1 ᾿Επεὶ δὲ τὸν ἱστορίαν ἀναγραφόμενον τὰς ἐπισήμους τῶν πράξεων παντί που προῦπτον ἐς μέσον προτίθεσθαι , ἄγε δή , φέρε καὶ τὰς δυσχερεστέρας τύχας τοῖς φαιδροτέροις ἐμμίξωμεν . ἦρος ἀρχομένου ἐν τῷ λεγομένῳ Φόρῳ ( περίλαμπρος δ' οὗτος χῶρος τῆς πόλεως ) φλόγες μαινόλεις πυρὸς ἐνεπίμπρων τὴν ὥραν τοῦ ἄστεος , καὶ θεραπεύειν τοῦ παμφάγου πυρὸς οὐχ οἷόν τε ἦν τὸν θυμόν . ὅμως ὑπομαλάττουσι τὸ πῦρ οἱ τῆς πόλεως ῥείθροις χρυσοῖς ὥσπερ ὑπονικήσαντες αὐτοῦ τὸ ἀμείλικτον · μεγάλη γὰρ ἐτύγχανεν οὖσα ἡ ῥύμη τοῦ πνεύματος , ὡς μικροῦ δεῖν τῆς αἰθάλης μεταλήψεσθαι ἅπαν τὸ πόλισμα . Κατὰ τοῦτον δὴ τὸν ἐνιαυτὸν Παυλῖνός τις , ἀνὴρ τῶν οὐκ ἀσήμων τῆς πόλεως , πλείστης παιδείας μετειληφώς , ἐπὶ τὸ τῶν γοήτων βάραθρον τὴν ψυχὴν κατωθήσας κατάφωρος γίνεται . ὁ δὲ τῆς ἐλέγξεως τρόπος τῶν παραδοξολογουμένων λόγων καθέστηκεν ἴδιος . λέξω δὲ τοῦτον πάνυ καθεστηκότα θαύματος ἄξιον . ἀργύρεος λεκανίς τις ὑπῆρχε τῷ γόητι , δι' ἧς τὰς τῶν αἱμάτων χύσεις συνήθροιζεν , ὁπόταν ταῖς ἀποστατικαῖς προσωμίλει δυνάμεσιν . ταύτην τὴν λεκανίδα διαπωλεῖ ἄργυρον ἐμπορευομένοις ἀνδράσιν . οἱ μὲν οὖν ἔμποροι τὰς τῆς λεκανίδος τιμὰς ἀποδόμενοι τῷ Παυλίνῳ μετεκχωρεῖν ἐνεχείρουν τὸ σκεῦος καὶ πρὸ τῶν θυρῶν τοῦ ἑαυτῶν οἰκίσκου ταύτην προετίθεσαν ἐξουσίαν διδόντες ὠνήσασθαι τῷ βουλομένῳ παντί . ἐδέησε τοίνυν τὸν ἐπισκοποῦντα τὴν πόλιν ῾Ηράκλειαν , ἣν Πείρινθον οἱ πάλαι ποτὲ κατωνόμαζον , κατ' ἐκεῖνο καιροῦ ἐς Βυζάντιον διατρίβειν καὶ θεάσασθαι πρὸς ἐκποίησιν ἠρτημένην τὴν λεκανίδα τοῦ γόητος . ταύτην ὠνεῖται περιχαρῶς καὶ ἀπεκδημήσας τοῦ ἄστεος πρὸς τὸν ἑαυτοῦ θρόνον ἐπάνεισιν . ἐπεὶ δὲ τὰ θεότευκτα μύρα Γλυκερίας τῆς μάρτυρος χαλκῆ τις λεκανὶς ὑπεδέχετο , αἰδοῖ τοῦ σεβάσματος ὁ ἱερεὺς ὑπαλλάττει τὰ σκεύη , καὶ τὴν μὲν χαλκῆν ἀφαιρεῖται τῆς ἱερωτάτης ἐκείνης λατρείας , τὴν δὲ ἀργυρᾶν δεξαμενὴν προεστήσατο τῶν θεορρύτων μύρων . ἐντεῦθεν ὁ ποταμὸς ἀποπαύεται τῶν θαυμάτων , καὶ ἡ τῆς χάριτος πηγὴ κατακρύπτεται . οὐ στηλιτεύει τὰς δυνάμεις ἡ μάρτυς , συστέλλει τὸ χάρισμα , ἀφαιρεῖται τὸ δώρημα , καὶ νομοθετεῖ διὰ τὸ μύσος μὴ πηγάζειν τὸ μύρον · τῷ ὄντι γὰρ τὸ καθαρὸν τοῦ μὴ καθαροῦ οὐ θέμις ἐφάψασθαι , ἵνα καί τι τῆς θύραθεν παιδείας προσφόρως ἐνείρω τοῖς διηγήμασιν . τούτου δῆτα ἐπὶ συχνὰς γενομένου ἡμέρας , καὶ τῆς συμφορᾶς ἐπιφανοῦς γενομένης τῇ πόλει , πρὸς πένθος ὁ ἱερεὺς ἐτέτραπτο · ὀδύρεται τὸ πραττόμενον , θρηνεῖ τῶν θαυμάτων τὴν ἐγκοπήν , ἀνακαλεῖται τὸ χάρισμα , τὴν ζημίαν οὐ φέρει , τὴν αἰτίαν ἐπιζητεῖ , τὴν αἰσχύνην οὐ καρτερεῖ , καὶ ἦν αὐτῷ ὁ βίος
Lemmas: 1.11.1 Εἶπος δέ ὁ ἱστορία ἀναγράφω ὁ ἐπίσημος ὁ πρᾶξις πᾶς ποῦ πρόοπτος εἰς μέσος προτίθημι , ἄγω δή , φέρω καί ὁ δυσχερής Τύχη ὁ φαιδρός ἐμμίγνυμι . ἔαρ ἄρχω ἐν ὁ λέγω Φόρος ( περίλαμπρος δέ οὗτος χῶρος ὁ πόλις ) φλόξ μαίνω πυρός ἐμπίμπρημι ὁ ὥρα ὁ Ἄστυ , καί θεραπεύω ὁ παμφάγος πυρός οὐ οἷος τε εἰμί ὁ θυμός . ὅμως ὑπομαλάσσω ὁ πῦρ ὁ ὁ πόλις ῥεῖθρον χρυσός ὥσπερ ὑπονικάω αὐτός ὁ ἀμείλικτος · μέγας γάρ τυγχάνω εἰμί ὁ ῥύμη ὁ πνεῦμα , ὡς μικρός δήω ὁ Αἰθάλεια μεταλαμβάνω ἅπας ὁ πόλισμα . κατά οὗτος δή ὁ ἐνιαυτός Παυλῖνος τις , ἀνήρ ὁ οὐ ἄσημος ὁ πόλις , πλεῖστος παιδεία μεταλαμβάνω , ἐπί ὁ ὁ γόης βάραθρον ὁ ψυχή κατοικέω κατάφωρος γίγνομαι . ὁ δέ ὁ ἔλεγξις τρόπος ὁ παραδοξολογέω λόγος καθίστημι ἴδιος . λέγω δέ οὗτος πάνυ καθίστημι θαῦμα ἄξιος . ἀργύρεος λεκανίς τις ὑπάρχω ὁ γόης , διά ὅς ὁ ὁ αἷμα χύσις συναθροίζω , ὁπόταν ὁ ἀποστατικός προσομιλέω δύναμις . οὗτος ὁ λεκανίς διαπωλέω ἄργυρος ἐμπορεύομαι ἀνήρ . ὁ μέν οὖν ἔμπορος ὁ ὁ λεκανίς τιμή ἀποδίδωμι ὁ Παυλῖνος μετεκχωρέω ἐγχειρέω ὁ σκεῦος καί πρό ὁ θύρα ὁ ἑαυτοῦ οἰκίσκος οὗτος προτίθημι ἐξουσία δίδωμι ὠνέομαι ὁ βούλομαι πᾶς . δήω τοίνυν ὁ ἐπισκοπέω ὁ πόλις Ἡράκλεια , ὅς πείρινθος ὁ πάλαι ποτέ κατονομάζω , κατά ἐκεῖνος καιρός εἰς Βυζάντιον διατρίβω καί θεάομαι πρός ἐκποίησις ἀρτάω ὁ λεκανίς ὁ γόης . οὗτος ὠνέομαι περιχαρῶς καί ἀποκηδέω ὁ Ἄστυ πρός ὁ ἑαυτοῦ θρόνος ἐπάνειμι . ἐπεί δέ ὁ θεότευκτος Μύρα Γλυκερίας ὁ μάρτυς χαλκεύς τις λεκανίς ὑποδέχομαι , αἰδώς ὁ σέβασμα ὁ ἱερεύς ὑπαλλάσσω ὁ σκεῦος , καί ὁ μέν χάλκεος ἀφαιρέω ὁ ἱερός ἐκεῖνος λατρεία , ὁ δέ ἀργύρεος δεξαμενή προΐστημι ὁ θεόρρυτος Μύρων . ἐντεῦθεν ὁ ποταμός ἀποπαύω ὁ θαῦμα , καί ὁ ὁ χάρις πηγή κατακρύπτω . οὖον στηλιτεύω ὁ δύναμις ὁ μάρτυς , συστέλλω ὁ χάρισμα , ἀφαιρέω ὁ δώρημα , καί νομοθετέω διά ὁ μύσος μή πηγάζω ὁ μύρον · ὁ εἰμί γάρ ὁ καθαρός ὁ μή καθαρός οὖον θέμις ἐφάπτω , ἵνα καί τίς ὁ θύραθεν παιδεία προσφόρως ἐνείρω ὁ διήγημα . οὗτος δῆτα ἐπί συχνός γίγνομαι ἡμέρα , καί ὁ συμφορά ἐπιφανής γίγνομαι ὁ πόλις , πρός πένθος ὁ ἱερεύς τρέπω · ὀδύρομαι ὁ πράσσω , θρηνέω ὁ θαῦμα ὁ ἐγκοπή , ἀνακαλέω ὁ χάρισμα , ὁ ζημία οὖον φέρω , ὁ αἴτιος ἐπιζητέω , ὁ αἰσχύνη οὖον καρτερέω , καί εἰμί αὐτός ὁ βίος