ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 4.14.6
ἡ δ’ ἄμπελος τραγᾷ · τοῦτο δὲ μάλιστα αὐτῆς ἐστι πρὸς τῷ ἀστροβολεῖσθαι , ἡ ὅταν ὑπὸ πνευμάτων βλαστοκοπηθῇ ἡ ὅταν τῇ ἐργασίᾳ συμπάθῃ ἣ τρίτον ὑπτία τμηθῇ . Ῥυὰς δὲ γίνεται , ὃ καλοῦσί τινες ψίνεσθαι , ὅταν ἐπινιφθῇ κατὰ τὴν ἀπάνθησιν ἣ ὅταν κρειττωθῇ · τὸ δὲ πάθος ἐστὶν ὥστε ἀπορρεῖν τὰς ῥᾶγας καὶ τὰς ἐπιμενούσας εἶναι μικράς . ἔνια δὲ καὶ ῥιγώσαντα νοσεῖ , καθάπερ ἡ ἄμπελος · ἀμβλοῦνται γὰρ οἱ ὀφθαλμοὶ τῆς πρωτοτόμου · καὶ πάλιν ὑπερθερμανθέντα · ζητεῖ γὰρ καὶ τούτων τὴν συμμετρίαν ὥσπερ καὶ τῆς τροφῆς . ὅλως δὲ πᾶν τὸ παρὰ φύσιν ἐπικίνδυνον .
Lemmas: ὁ δέ ἄμπελος Τραγά · οὗτος δέ μάλιστα αὐτός εἰμί πρός ὁ ἀστροβολέω , ὁ ὅταν ὑπό πνεῦμα βλαστοκοπέω ὁ ὅταν ὁ ἐργασία συμπάσχω ὅς τρίτος ὕπτιος τέμνω . ῥυάς δέ γίγνομαι , ὅς καλέω τις ψίνω , ὅταν ἐπινίπτω κατά ὁ ἀπάνθησις ὅς ὅταν κρειττόομαι · ὁ δέ πάθος εἰμί ὥστε ἀπορρέω ὁ ῥάξ καί ὁ ἐπιμένω εἰμί μικρός . ἔνιοι δέ καί ῥιγόω νοσέω , καθάπερ ὁ ἄμπελος · ἀμβλέω γάρ ὁ ὀφθαλμός ὁ πρωτότομος · καί πάλιν ὑπερθερμαίνω · ζητέω γάρ καί οὗτος ὁ συμμετρία ὥσπερ καί ὁ τροφή . ὅλως δέ πᾶς ὁ παρά φύσις ἐπικίνδυνος .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 4.14.7
Μεγάλα δὲ ξυμβάλλεται καὶ τὰ τραύματα καὶ αἱ πληγαὶ τῶν περισκαπτόντων εἰς τὸ μὴ φέρειν τὰς μεταβολὰς ἡ καυμάτων ἢ χειμώνων · ἀσθενὲς γὰρ ἂν διὰ τὴν ἕλκωσιν καὶ τὸν πόνον εὐχειρωτότατόν ἐστι ταῖς ὑπερβολαῖς . σχεδὸν δέ , ὧς τινες οἴονται , τὰ πλεῖστα τῶν νοσημάτων ἀπὸ πληγῆς γίνεται · καὶ γὰρ τὰ ἀστρόβλητα καλούμενα καὶ τὰ σφακελίζοντα διὰ τὸ ἀπὸ ταύτης εἶναι τῶν ῥιζῶν τὸν πόνον . οἴονται δὲ καὶ δύο ταύτας εἶναι μόνας νόσους · οὐ μὴν ἀλλὰ τοῦτό γ ’ οὐκ ἄγαν ὁμολογούμενόν ἐστι .
Lemmas: Μεγάλα δέ συμβάλλω καί ὁ τραῦμα καί ὁ πληγή ὁ περισκάπτω εἰς ὁ μή φέρω ὁ μεταβολή ὁ καῦμα ἢ χειμών · ἀσθενής γάρ εἄν διά ὁ ἕλκω καί ὁ πόνος εὐχείρωτος εἰμί ὁ ὑπερβολή . σχεδόν δέ , ὅς τις οἴομαι , ὁ πλεῖστος ὁ νόσημα ἀπό πληγή γίγνομαι · καί γάρ ὁ ἀστρόβλητος καλέω καί ὁ σφακελίζω διά ὁ ἀπό οὗτος εἰμί ὁ ῥίζα ὁ πόνος . οἴομαι δέ καί δύο οὗτος εἰμί μόνος νόσος · οὖον μήv ἀλλά οὗτος γ ’ οὐ ἄγαν ὁμολογέω εἰμί .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 4.14.8
Ἔνιαι δὲ πηρώσεις οὐκ εἰς φθορὰν γίνονται ὅλων ἀλλ’ εἰς ἀκαρπίαν · οἶον ἐάν τις τῆς πίτυος ἀφέλῃ τὸ ἄκρον ἡ τοῦ φοίνικος , ἄκαρπα γίνεσθαι ἄμφω δοκεῖ καὶ οὐχ ὅλως ἀναιρεῖσθαι . Γίνονται δὲ νόσοι καὶ τῶν καρπῶν αὐτῶν , ἐὰν μὴ κατὰ καιρὸν τὰ πνεύματα καὶ τὰ οὐράνια γένηται · συμβαίνει γὰρ ὁτὲ μὲν ἀποβάλλειν γενομένων ἢ μὴ γενομένων ὑδάτων , οἶον τὰς συκᾶς , ὁτὲ δὲ χείρους γίνεσθαι σηπομένους καὶ καταπνιγομένους ἢ πάλιν ἀναξηραινομένους παρὰ τὸ δέον . χείριστον δὲ ἐὰν ἀπανθοῦσί τισιν ἐφύσῃ , καθάπερ ἐλάᾳ καὶ ἀμπέλῳ · συναπορρεῖ γὰρ ὁ καρπὸς δι’ ἀσθένειαν .
Lemmas: ἔνιοι δέ πήρωσις οὐ εἰς φθορά γίγνομαι ὅλος ἀλλά εἰς ἀκαρπία · οἶος ἐάν τις ὁ πίτυς ἀφαιρέω ὁ ἄκρος ὁ ὁ Φοῖνιξ , ἄκαρπος γίγνομαι ἄμφω δοκέω καί οὐ ὅλως ἀναιρέω . γίγνομαι δέ νόσος καί ὁ καρπός αὐτός , ἐάν μή κατά καιρός ὁ πνεῦμα καί ὁ οὐράνιος γίγνομαι · συμβαίνω γάρ ὁτὲ μέν ἀποβάλλω γίγνομαι ἢ μή γίγνομαι ὕδωρ , οἶος ὁ συκέα , ὁτὲ δέ χείρων γίγνομαι σήπω καί καταπνίγω ἢ πάλιν ἀναξηραίνω παρά ὁ δήω . κακός δέ ἐάν ἀπανθέω τις φύω , καθάπερ ἐλαία καί ἄμπελος · συναπορρέω γάρ ὁ καρπός1 διά ἀσθένεια .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 4.14.9
Ἐν Μιλήτῳ δὲ τὰς ἐλάας , ὅταν ὦσι περὶ το ἀνθεῖν , κάμπαι κατεσθίουσιν , αἱ μὲν τὰ φύλλα αἱ δὲ τὰ ἄνθη , ἕτεραι τῷ γένει , καὶ ψιλοῦσι τὰ δένδρα · γίνονται δὲ ἐὰν ᾖ νότια καὶ εὐδιεινά · ἐὰν δὲ ἐπιλάβῃ καύματα ῥήγνυνται . Περὶ δὲ Τάραντα προφαίνουσι μὲν ἀεὶ πολὺν καρπόν , ὑπὸ δὲ τὴν ἀπάνθησιν τὰ πολλ' ἀπόλλυται . τὰ μὲν οὖν τοιαῦτα τῶν τόπων ἴδια .
Lemmas: ἐν Μίλητος δέ ὁ ἐλαία , ὅταν εἰμί περί ὁ ἀνθέω , κάμπος κατεσθίω , ὁ μέν ὁ φύλλον ὁ δέ ὁ ἄνθος , ἕτερος ὁ γένος , καί ψιλόω ὁ δένδρον · γίγνομαι δέ ἐάν εἰμί νότιος καί εὐδιεινός · ἐάν δέ ἐπιλαμβάνω καῦμα ῥήγνυμι . περι δέ Τάρας προφαίνω μέν ἀεί πολύς καρπός , ὑπό δέ ὁ ἀπάνθησις ὁ πολύς ἀπόλλυμι . ὁ μέν οὖν τοιοῦτος ὁ τόπος ἴδιος .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 4.14.10
Γίνεται δὲ καὶ ἄλλο νόσημα περὶ τὰς ἐλάας ἀράχνιον καλούμενον · φύεται γὰρ τοῦτο καὶ διαφθείρει τὸν καρπόν . ἐπικάει δὲ καὶ καύματά τινα καὶ ἐλάαν καὶ βότρυν καὶ ἄλλους καρπούς . οἱ δὲ καρποὶ σκωληκοῦνταί τινων , οἷον ἐλάας ἀπίου μηλέας μεσπίλης ῥόας . καὶ ὅ γε τῆς ἐλάας σκώληξ ἐὰν μὲν ὑπὸ τὸ δέρμα γένηται διαφθείρει τὸν καρπόν , ἐὰν δὲ τὸν πυρῆνα διαφάγῃ ὠφελεῖ . κωλύεται δὲ ὑπὸ τῷ δέρματι εἶναι ὕδατος ἐπ’ Ἀρκτούρῳ γενομένου . γίνονται δὲ καὶ ἐν ταῖς δρυπεπέσι σκώληκες , αἵπερ καὶ χείρους εἰς τὴν ῥύσιν · ὅλως δὲ καὶ δοκοῦσιν εἶναι σαπραί · δι’ ὃ καὶ γίνονται τοῖς νοτίοις καὶ μᾶλλον ἐν τοῖς ἐφύδροις . ἐγγίνονται δὲ καὶ κνῖπες ἔν τισι τῶν δένδρων , ὥσπερ ἐν τῇ δρυῒ καὶ τῇ συκῇ · καὶ δοκοῦσιν ἐκ τῆς ὑγρότητος συνίστασθαι τῆς ὑπὸ τὸν φλοιὸν συνισταμένης · αὕτη δέ ἐστι γλυκεῖα γευομένοις . γίνονται δὲ καὶ ἐν λαχάνοις τισίν , ἔνθα δὲ κάμπαι διαφερούσης δῆλον ὅτι τῆς ἀρχῆς .
Lemmas: γίγνομαι δέ καί ἄλλος νόσημα περί ὁ ἐλαία ἀράχνιον καλέω · φύω γάρ οὗτος καί διαφθείρω ὁ καρπός . ἐπικαίω δέ καί καῦμα τις καί ἐλαία καί Βότρυς καί ἄλλος καρπός . ὁ δέ καρπός σκωληκόομαι τίνω , οἷος ἐλαία ἄπιος μηλέα μεσπίλη ῥόος . καί ὅς γε ὁ ἐλαία σκώληξ ἐάν μέν ὑπό ὁ δέρμα γίγνομαι διαφθείρω ὁ καρπός , ἐάν δέ ὁ πυρήν διεσθίω ὠφελέω . κωλύω δέ ὑπό ὁ δέρμα εἰμί ὕδωρ ἐπί Ἀρκτοῦρος γίγνομαι . γίγνομαι δέ καί ἐν ὁ δρυπεπής σκώληξ , ὅσπερ καί χείρων εἰς ὁ ῥύσις · ὅλως δέ καί δοκέω εἰμί σαπρός · διά ὅς καί γίγνομαι ὁ νότιος καί μᾶλλον ἐν ὁ ἔφυδρος . ἐγγίγνομαι δέ καί κνίψ ἐν τις ὁ δένδρον , ὥσπερ ἐν ὁ δρῦς καί ὁ συκέα · καί δοκέω ἐκ ὁ ὑγρότης συνίστημι ὁ ὑπό ὁ φλοιός συνίστημι · οὗτος δέ εἰμί γλυκύς γεύω . γίγνομαι δέ καί ἐν λάχανον τις , ἔνθα δέ κάμπος διαφέρω δῆλος ὅτι ὁ ἀρχή .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 4.14.11
Καὶ τὰ μὲν νοσήματα σχεδὸν ταῦτα καὶ ἐν τούτοις ἐστίν . ἔνια δὲ πάθη τῶν κατὰ τὰς ὥρας καὶ τῶν κατὰ τοὺς τόπους γινομένων ἀναιρεῖν πέφυκεν , ἃ οὐκ ἄν τις εἴποι νόσους , οἶον λέγω τὴν ἔκπηξιν καὶ ὃ καλοῦσί τινες καυθ μόν . ἄλλα δὲ παρ’ ἑκάστοις πέφυκε πνεύματα ἀπολλύναι καὶ ἀποκάειν · οἶον ἐν Χαλκίδι τῆς Εὐβοίας Ὀλυμπίας ὅταν πνεύσῃ μικρὸν πρὸ τροπῶν ἡ μετὰ τροπὰς χεμερινὰς ψυχρός · ἀποκάει γὰρ τὰ δένδρα καὶ οὕτως αὖα ποιεῖ καὶ ξηρὰ ὡς οὐδ' ἂν ὑφ' ἡλίου καὶ χρόνου πολλοῦ γένοιτ' ἄν , δι’ ὃ καὶ καλοῦσι καυθμόν · ἐγένετο δὲ πρότερον πολλάκις ἤδη καὶ ἐπ’ Ἀρχίππου δι’ ἐτῶν τετταράκοντα σφοδρός .
Lemmas: καί ὁ μέν νόσημα σχεδόν οὗτος καί ἐν οὗτος εἰμί . ἔνιοι δέ πάθος ὁ κατά ὁ ὥρα καί ὁ κατά ὁ τόπος γίγνομαι ἀναιρέω φύω , ὁ οὐ ἄν τις εἶπον νόσος , οἶος λέγω ὁ ἔκπηξις καί ὅς καλέω τις καυθ νυμφότιμον . ἄλλος δέ παρά ἕκαστος φύω πνεῦμα ἀπόλλυμι καί ἀποκαίω · οἶος ἐν Χαλκίς ὁ Εὔβοια Ὀλυμπία ὅταν πνέω μικρός πρό τροπή ὁ μετά τροπή χεμεριναω ψυχρός · ἀποκαίω γάρ ὁ δένδρον καί οὕτως αὖος ποιέω καί ξηρός ὡς οὐδέ εἄν ὑπό ἥλιος καί χρόνος πολύς γίγνομαι ἄν , διά ὅς καί καλέω καυθμός · γίγνομαι δέ πρότερος πολλάκις ἤδη καί ἐπί Ἄρχιππος διά ἔτος τεσσαράκοντα σφοδρός .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 4.14.12
Πονοῦσι δὲ μάλιστα τῶν τόπων οἱ κοῖλοι καὶ οἱ αὐλῶνες καὶ ὅσοι περὶ τοὺς ποταμοὺς καὶ ἀπλῶς οἱ ἀπνευστότατοι · τῶν δένδρων δὲ μάλιστα συκῆ , δεύτερον δὲ ἐλάα . ἐλάας δὲ μᾶλλον ὁ κοτινος ἐπόνησεν ἰσχυρότερος ὤν , ὃ καὶ θαυμαστὸν ἦν · αἱ δὲ ἀμυγδαλαῖ τὸ πάμπαν ἀπαθεῖς · ἀπαθεῖς δὲ καὶ αἱ μηλέαι καὶ αἱ ἄπιοι καὶ αἱ ῥόαι ἐγένοντο · δι’ ὃ καὶ τοῦτο ἦν θαυμαστόν . ἀποκάεται δὲ εὐθὺς ἐκ τοῦ στελέχους , καὶ ὅλως δὲ μᾶλλον καὶ πρότερον ὡς εἰπεῖν ἅπτεται τὰ ἄνω τῶν κάτω . φανερὰ δὲ γίνεται τὰ μὲν ἅμα περὶ τὴν βλάστησιν , ἡ δὲ ἐλάα διὰ τὸ ἀείφυλλον ὕστερον · ὅσαι μὲν οὖν ἂν φυλλοβολήσωσιν ἀναβιώσκονται πάλιν , ὅσαι δ’ ἂν μὴ τελέως ἀπόλλυνται . παρ’ ἐνίοις δέ τινες ἀποκαυθεῖσαι καὶ τῶν φύλλων αὐανθέντων ἀνεβλάστησαν πάλιν ἄνευ τοῦ ἀποβαλεῖν καὶ τὰ φύλλα ἀνεβίωσεν . ἐνιαχοῦ δὲ καὶ πολλάκις τοῦτο συμβαίνει , καθάπερ καὶ ἐν Φιλίπποις .
Lemmas: πονέω δέ μάλιστα ὁ τόπος ὁ κοῖλος καί ὁ αὐλών καί ὅσος περί ὁ ποταμός καί ἀπλόος ὁ ἄπνευστος · ὁ δένδρον δέ μάλιστα συκέα , δύο δέ ἐλαία . ἐλαία δέ μᾶλλον ὁ κότινος πονέω ἰσχυρός εἰμί , ὅς καί θαυμαστός εἰμί · ὁ δέ ἀμύγδαλος ὁ πάμπαν ἀπαθής · ἀπαθής δέ καί ὁ μηλέα καί ὁ ἄπιος καί ὁ ῥόος γίγνομαι · διά ὅς καί οὗτος εἰμί θαυμαστός . ἀποκαίω δέ εὐθύς ἐκ ὁ στέλεχος , καί ὅλως δέ μᾶλλον καί πρότερος ὡς εἶπον ἅπτω ὁ ἄνω ὁ κάτω . φανερός δέ γίγνομαι ὁ μέν ἅμα περί ὁ βλάστησις , ὁ δέ ἐλαία διά ὁ ἀείφυλλος ὕστερος · ὅσος μέν οὖν εἄν φυλλοβολέω ἀναβιώσκω πάλιν , ὅσος δέ εἄν μή τέλειος ἀπόλλυμι . παρά ἔνιοι δέ τις ἀποκαίω καί ὁ φύλλον αὐαίνω ἀναβλαστάνω πάλιν ἄνευ ὁ ἀποβάλλω καί ὁ φύλλον ἀναβιόω . ἐνιαχοῦ δέ καί πολλάκις οὗτος συμβαίνω , καθάπερ καί ἐν Φίλιππος .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 4.14.13
Tὰ δ’ ἐκπαγέντα , ὅταν μὴ τελέως ἀπόληται . τάχιστα ἀναβλαστάνει , ὥστε εὐθὺς τὴν ἄμπελον καρποφορεῖν , ὥσπερ ἐν Θετταλίᾳ . ἐν δὲ τῷ Πόντῳ περὶ Παντικάπαιον αἱ μὲν ἐκπήξεις γίνονται διχῶς , ὁτὲ μὲν ὑπὸ ψύχους ἐὰν χειμέριον ᾖ τὸ ἔτος , ὁτὲ δὲ ὑπὸ πάγων ἐάν γε πολὺν χρόνον διαμένωσι . ἀμφότερα δὲ μάλιστα γίγνονται μετὰ τροπὰς περὶ τὰς τετταράκοντα . γίνονται δὲ οἱ μὲν πάγοι ταῖς αἰθρίαις , τὰ δὲ ψύχη μάλιστα ὑφ’ ὦν ἡ ἔκπηξις ὅταν αἰθρίας οὔσης αἱ λεπίδες καταφέρωνται . ταῦτα δ’ ἐστὶν ὥσπερ τὰ ξύσματα πλὴν πλατύτερα , καὶ φερόμενα φανερὰ πεσόντα δὲ οὐ διαμένει · περὶ δὲ τὴν Θράκην ἐκπήγνυνται .
Lemmas: Ο δέ ἐκπήγνυμι , ὅταν μή τέλειος ἀπόλλυμι . ταχύς ἀναβλαστάνω , ὥστε εὐθύς ὁ ἄμπελος καρποφορέω , ὥσπερ ἐν Θεσσαλία . ἐν δέ ὁ Πόντος περί Παντικάπαιον ὁ μέν ἔκπηξις γίγνομαι διχῶς , ὁτὲ μέν ὑπό ψῦχος ἐάν Χειμέριον εἰμί ὁ ἔτος , ὁτὲ δέ ὑπό πάγος ἐάν γε πολύς χρόνος διαμένω . ἀμφότερος δέ μάλιστα γίγνομαι μετά τροπή περί ὁ τεσσαράκοντα . γίγνομαι δέ ὁ μέν πάγος ὁ αἰθρία , ὁ δέ ψύχω μάλιστα ὑπό οὖν ὁ ἔκπηξις ὅταν αἰθρία εἰμί ὁ λεπίς καταφέρω . οὗτος δέ εἰμί ὥσπερ ὁ ξύσμα πλήν πλατύς , καί φέρω φανερός πίπτω δέ οὖον διαμένω · περί δέ ὁ Θρᾴκη ἐκπήγνυμι .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 4.14.14
Ἀλλὰ γὰρ αἱ μὲν νόσοι πόσαι τε καὶ ποῖαι καὶ τίνες γίνονται καὶ πάλιν αἱ δι’ ὑπερβολὴν χειμῶνος ἡ καυμάτων φθοραὶ καὶ αἱ διὰ πνευμάτων ψυχρότητα ἡ θερμότητα διὰ τούτων θεωρείσθωσαν · ὦν ἐνίας οὐθὲν ἂν κωλύοι καὶ τοῖς ἀγρίοις εἶναι κοινὰς καὶ κατὰ τὴν ὅλην τῶν δένδρων φθορὰν καὶ ἔτι μᾶλλον κατὰ τὴν τῶν καρπῶν · ὃ καὶ συμβαῖνον ὁρῶμεν · οὐκ εὐκαρπεῖ γὰρ οὐδ᾿ ἐκεῖνα πολλάκις , ἀλλ᾿ οὐχ ὁμοίως οἶμαι παρατετήρηται .
Lemmas: ἀλλά γάρ ὁ μέν νόσος πόσος τε καί ποῖος καί τίς γίγνομαι καί πάλιν ὁ διά ὑπερβολή χειμών ὁ καῦμα φθορά καί ὁ διά πνεῦμα ψυχρότης ὁ θερμότης διά οὗτος θεωρέω · οὖν ἔνιοι οὐδείς εἄν κωλύω καί ὁ ἄγριος εἰμί κοινός καί κατά ὁ ὅλος ὁ δένδρον φθορά καί ἔτι μᾶλλον κατά ὁ ὁ καρπός · ὅς καί συμβαίνω ὁράω · οὐ εὐκαρπέω γάρ οὐδέ ἐκεῖνος πολλάκις , ἀλλά οὐ ὁμοίως οἴομαι παρατηρέω .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 4.15.1
XV . Λοιπὸν δ᾿ εἰπεῖν ὅσα παραιρουμένων τινῶν μορίων ἀπόλλυται . κοινὴ μὲν δὴ πᾶσι φθορὰ τοῦ φλοιοῦ περιαιρεθέντος κύκλῳ · πᾶν γὰρ ὡς εἰπεῖν οὕτως ἀπόλλυσθαι δοκεῖ πλὴν ἀνδράχλη · καὶ αὕτη δὲ ἐάν τις τὴν σάρκα σφόδρα πιέσῃ καὶ τὸν μέλλοντα βλαστὸν διακόψῃ · πλὴν εἰ ἄρα φελλοῦ · τοῦτον γάρ φασι καὶ εὐσθενεῖν μᾶλλον περιαιρουμένου δῆλον ὅτι τοῦ ἔξω καὶ τοῦ κάτω πρὸς τῇ σαρκί , καθάπερ καὶ τῆς ἀνδράχλης . ἐπεὶ καὶ τοῦ κεράσου περιαιρεῖται καὶ τῆς ἀμπέλου καὶ τῆς φιλύρας , ἐξ οὖ τὰ σχοινία , καὶ μαλάχης τῶν ἐλαττόνων , ἀλλ᾿ οὐχ ὁ κύριος οὐδ᾿ ὁ πρῶτος , ἀλλ᾿ ὁ ἐπιπολῆς , ὃς καὶ αὐτόματος ἐνίοτε ἀποπίπτει διὰ τὴν ὑπόφυσιν θατέρου .
Lemmas: XV . λοιπός δέ εἶπον ὅσος παραλέγω τις μόριον ἀπόλλυμι . κοινός μέν δή πᾶς φθορά ὁ φλόος περιαιρέω κύκλος · πᾶς γάρ ὡς εἶπον οὕτως ἀπόλλυμι δοκέω πλήν ἀνδράχνη · καί οὗτος δέ ἐάν τις ὁ σάρξ σφόδρα πιέζω καί ὁ μέλλω βλαστός διακόπτω · πλήν εἰμί ἄρα φελλός · οὗτος γάρ φημί καί εὐσθενέω μᾶλλον περιαιρέω δῆλος ὅτι ὁ ἔξω καί ὁ κάτω πρός ὁ σάρξ , καθάπερ καί ὁ ἀνδράχλη . ἐπεί καί ὁ κερασός περιαιρέω καί ὁ ἄμπελος καί ὁ φιλύρα , ἐκ οὖον ὁ σχοινίον , καί μαλάχη ὁ μικρός , ἀλλά οὐ ὁ κύριος οὐδέ ὁ πρῶτος , ἀλλά ὁ ἐπιπολή , ὅς καί αὐτόματος ἐνίοτε ἀποπίπτω διά ὁ ὑπόφυσις θατέρου .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 4.15.2
Καὶ γὰρ φλοιορραγῆ ἔνια τῶν δένδρων ἐστίν , ὥσπερ καὶ ἡ ἀνδράχλη καὶ ἡ πλάτανος . ὡς δέ τινες οἴονται , πάλιν ὑποφύεται νέος , ὁ δὲ ἔξωθεν ἀποξηραίνεται καὶ ῥήγνυται καὶ αὐτόματος ἀποπίπτει πολλῶν , ἀλλ᾿ οὐχ ὁμοίως ἐπίδηλος . φθείρονται μὲν οὖν , ὡς οἴονται , πάντα περιαιρουμένου , διαφέρει δὲ τῷ θᾶττον καὶ βραδύτερον καὶ μᾶλλον και ἧττον . ἔνια γὰρ πλείω χρόνον διαμένει , καθάπερ συκῆ καὶ φίλυρα καὶ δρῦς · οἱ δὲ καὶ ζῆν φασι ταῦτα , ζῆν δὲ καὶ πτελέαν καὶ φοίνικα · τῆς δὲ φιλύρας καὶ συμφύεσθαι τὸν φλοιὸν πλὴν μικροῦ · τῶν δὲ ἄλλων οἶον πωροῦσθαι καὶ ἰδίαν τινὰ φύσιν ἔχειν . βοηθεῖν δὲ πειρῶνται διαπλάττοντες πηλῷ καὶ περιδοῦντες φλοιοῖς καὶ καλάμοις καὶ τοῖς τοιούτοις , ὅπως μὴ ψύχηται μηδ’ ἀποξηραίνηται . καὶ ἤδη φασί που ἀναφῦναι , καθάπερ καὶ ἐν Ἡρακλείᾳ τῇ Τραχινίᾳ , τὰς συκᾶς .
Lemmas: καί γάρ φλοιορραγής ἔνιοι ὁ δένδρον εἰμί , ὥσπερ καί ὁ ἀνδράχνη καί ὁ πλάτανος . ὡς δέ τις οἴομαι , πάλιν ὑποφύω νέος , ὁ δέ ἔξωθεν ἀποξηραίνω καί ῥήγνυμι καί αὐτόματος ἀποπίπτω πολύς , ἀλλά οὐ ὁμοίως ἐπίδηλος . φθείρω μέν οὖν , ὡς οἴομαι , πᾶς περιαιρέω , διαφέρω δέ ὁ ταχύς καί βραδύς καί μᾶλλον και κακός . ἔνιοι γάρ πλείων χρόνος διαμένω , καθάπερ συκέα καί φιλύρα καί δρῦς · ὁ δέ καί ζῶ φημί οὗτος , ζῶ δέ καί πτελέα καί Φοῖνιξ · ὁ δέ φιλύρα καί συμφύω ὁ φλοιός πλήν μικρός · ὁ δέ ἄλλος οἶος πωρόω καί ἴδιος τις φύσις ἔχω . βοηθέω δέ πειράω διαπλήσσω πηλός καί περιδέω φλόος καί κάλαμος καί ὁ τοιοῦτος , ὅπως μή ψύχω μηδέ ἀποξηραίνω . καί ἤδη φημί ποῦ ἀναφύω , καθάπερ καί ἐν Ἡράκλεια ὁ Τραχίς , ὁ συκέα .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 4.15.3
δεῖ δὲ ἄμα τῇ τῆς χώρας ἀρετῇ καὶ τῇ τοῦ ἀέρος κράσει καὶ τὰ ἐπιγιγνόμενα τοιαῦτα εἶναι · χειμώνων γὰρ ἢ καυμάτων ἐπιγινομένων σφοδρῶν εὐθὺς ἀπόλλυνται · διαφέρουσι δὲ καὶ αἱ ὦραι · περὶ γὰρ τὴν βλάστησιν ἐλάτης ἢ πεύκης , ὅτε καὶ λοπῶσι , τοῦ Θαργηλιῶνος ἢ Σκιρροφοριῶνος ἄν τις περιέλῃ , παραχρῆμα ἀπόλλυται . τοῦ δὲ χειμῶνος πλείω χρόνον ἀντέχει καὶ ἔτι μᾶλλον τὰ ἰσχυρότατα , καθάπερ πρῖνος καὶ δρῦς · χρονιωτέρα γὰρ ἡ τούτων φθορά .
Lemmas: δεῖ δέ ἄμη ὁ ὁ χώρα ἀρετή καί ὁ ὁ ἀήρ κρᾶσις καί ὁ ἐπιγίγνομαι τοιοῦτος εἰμί · χειμών γάρ ἢ καῦμα ἐπιγίγνομαι σφοδρός εὐθύς ἀπόλλυμι · διαφέρω δέ καί ὁ ὤρα · περί γάρ ὁ βλάστησις ἐλάτη ἢ πεύκη , ὅτε καί λοπάω , ὁ Θαργηλιών ἢ Σκιρροφοριών ἄν τις περιαιρέω , παραχρῆμα ἀπόλλυμι . ὁ δέ χειμών πλείων χρόνος ἀντέχω καί ἔτι μᾶλλον ὁ ἰσχυρός , καθάπερ πρῖνος καί δρῦς · χρόνιος γάρ ὁ οὗτος φθορά .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 4.15.4
δεῖ δὲ καὶ τὴν περιαίρεσιν ἔχειν τι πλάτος , πάντων μὲν μάλιστα δὲ τῶν ἰσχυροτάτων · ἐπεὶ ἄν τις μικρὰν παντελῶς ποιήσῃ , οὐθὲν ἄτοπον τὸ μὴ ἀπόλλυσθαι · καίτοι φασί γέ τινες , ἐὰν ὁποσονοῦν , συμφθείρεσθαι πάντως · ἀλλ’ ἐπὶ τῶν ἀσθενεστέρων τοῦτ’ εἰκός . ἔνια γὰρ κἂν μὴ κύκλῳ περιαιρεθῇ φθείρεσθαί φασιν , ἃ καὶ λυπρὰν ἔχει χώραν καὶ ἄτροφον . αὕτη μὲν δη . καθάπερ εἴρηται , κοινὴ φθορὰ πάντων .
Lemmas: δεῖ δέ καί ὁ περιαίρεσις ἔχω τίς πλάτος , πᾶς μέν μάλιστα δέ ὁ ἰσχυρός · ἐπεί ἄν τις μικρός παντελῶς ποιέω , οὐδείς ἄτοπος ὁ μή ἀπόλλυμι · καίτοι φημί γε τις , ἐάν ὁπόσος , συμφθείρω πάντως · ἀλλά ἐπί ὁ ἀσθενής οὗτος εἰκός . ἔνιοι γάρ κἀν μή κύκλος περιαιρέω φθείρω φημί , ὁ καί λυπρός ἔχω χώρα καί ἄτροφος . οὗτος μέν δη . καθάπερ εἴρω , κοινός φθορά πᾶς .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 4.16.1
XVI . Ἣν δὲ καλοῦσιν ἐπικοπὴν τῶν δένδρων . μόνον πεύκης ἐλάτης πίτυος φοίνικος , οἱ δὲ καὶ κέδρου καὶ κυπαρίττου φασί . ταῦτα γάρ , ἐὰν περιαιρεθῇ τὴν κόμην ἄνωθεν καὶ ἐπικοπῇ τὸ ἄκρον , φθείρεται πάντα καὶ οὐ βλαστάνει , καθάπερ οὐδ’ ἐπικαυθέντα ἣ πάντα ἣ ἔνια . τὰ δ’ ἄλλα πάντα καὶ περικοπέντα βλαστάνει , καὶ ἔνιά γε καλλίω γίνεται , καθάπερ ἡ ἐλάα . διαφθείρεται δὲ τὰ πολλὰ κἂν σχισθῇ τὸ στέλεχος · οὐδὲν γὰρ ὑπομένειν δοκεῖ πλὴν ἀμπέλου καὶ συκῆς καὶ ῥόας καὶ μηλέας · ἔνια δὲ κὰν ἑλκωθῇ καὶ μεῖζον καὶ βαθύτερον ἀπόλλυται . τὰ δ’ οὐδὲν πάσχει , καθάπερ ἡ πεύκη δᾳδουργουμένη . καὶ ἐξ ὧν δὴ τὰς ῥητίνας συλλέγουσιν , οἷον ἐλάτης τερμίνθου · καὶ γὰρ δὴ τούτων εἰς βάθος ἡ τρῶσις καὶ ἕλκωσις . καὶ γὰρ ἐξ ἀφόρων φοράδες γίνονται καὶ ἐξ ὀλιγοφόρων πολυφόροι .
Lemmas: XVI . ἥς δέ καλέω ἐπικοπή ὁ δένδρον . μόνος πεύκη ἐλάτη πίτυς Φοῖνιξ , ὁ δέ καί κέδρος καί κυπάρισσος φημί . οὗτος γάρ , ἐάν περιαιρέω ὁ κόμη ἄνωθεν καί ἐπικοπή ὁ ἄκρος , φθείρω πᾶς καί οὖον βλαστάνω , καθάπερ οὐδέ ἐπικαίω ὅς πᾶς ὅς ἔνιοι . ὁ δέ ἄλλος πᾶς καί περικόπτω βλαστάνω , καί ἔνιοι γε καλός γίγνομαι , καθάπερ ὁ ἐλαία . διαφθείρω δέ ὁ πολύς κἀν σχίζω ὁ στέλεχος · οὐδείς γάρ ὑπομένω δοκέω πλήν ἄμπελος καί συκέα καί ῥόος καί μηλέα · ἔνιοι δέ κάν ἑλκόω καί μείζων καί βαθύς ἀπόλλυμι . ὁ δέ οὐδείς πάσχω , καθάπερ ὁ πεύκη δᾳδουργέω . καί ἐκ ὅς δή ὁ ῥητίνη συλλέγω , οἷος ἐλάτη τέρμινθος · καί γάρ δή οὗτος εἰς βάθος ὁ τρῶσις καί ἕλκωσις . καί γάρ ἐκ ἄφορος φοράδα γίγνομαι καί ἐκ ὀλιγοφόρος πολυφορέω .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 4.16.2
Τὰ δὲ καὶ πελέκησιν ὑπομένει καὶ ὀρθὰ καὶ πεσόντα ὑπὸ πνεύματος , ὥστε πάλιν ἀνίστασθαι καὶ ζῆν καὶ βλαστάνειν , οἶον ἰτέα καὶ πλάτανος . ὅπερ συνέβη καὶ ἐν Ἀντάνδρῳ καὶ ἐν Φιλίπποις · ἐκπεσούσης γὰρ ὡς ἀπέκοψαν τοὺς ἀκρεμόνας καὶ ἐπελέκησαν , ἀνεφύη νύκτωρ ἡ πλάτανος κουφισθεῖσα τοῦ βάρους καὶ ἀνεβίω καὶ ὁ φλοιὸς περιέφυ πάλιν . παραπεπελεκημένη δ’ ἐτύγχανεν ἐκ τῶν δύο μερῶν · ἦν δὲ τὸ δένδρον μέγα μῆκος μὲν μεῖζον ἡ δεκάπηχυ . πάχος δ’ ὥστε μὴ ῥᾳδίως ἂν περιλαβεῖν τέτταρας ἄνδρας .
Lemmas: ὁ δέ καί πελέκησις ὑπομένω καί ὀρθός καί πίπτω ὑπό πνεῦμα , ὥστε πάλιν ἀνίστημι καί ζῶ καί βλαστάνω , οἶος ἰτέα καί πλάτανος . ὅσπερ συμβαίνω καί ἐν Ἄντανδρος καί ἐν Φίλιππος · ἐκπίπτω γάρ ὡς ἀποκόπτω ὁ ἀκρεμών καί πελεκάω , ἀναφύω νύκτωρ ὁ πλάτανος κουφίζω ὁ βάρος καί ἀναβιόω καί ὁ φλοιός περιφύομαι πάλιν . παραπλέω δέ τυγχάνω ἐκ ὁ δύο μέρος · εἰμί δέ ὁ δένδρον μέγας μῆκος μέν μείζων ὁ δεκάπηχυς . πάχος δέ ὥστε μή ῥᾳδίως εἄν περιλαμβάνω τέσσαρες ἀνήρ .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 4.16.3
ἡ δὲ ἐν Φιλίπποις ἰτέα περιεκόπη μὲν τοὺς ἀκρεμόνας , οὐ μὴν παρεπελεκήθη . μάντις δέ τις ἔπεισεν αὐτοὺς θυσίαν τε ποιεῖσθαι καὶ τηρεῖν τὸ δένδρον ὡς σημεῖον ἀγαθὸν γεγονός . ἀνέστη δὲ καὶ ἐν Σταγείροις ἐν τῷ μουσείῳ λευκη τις ἐκπεσοῦσα .
Lemmas: ὁ δέ ἐν Φίλιππος ἰτέα περικόπτω μέν ὁ ἀκρεμών , οὖον μήv παραπλέκω . μάντις δέ τις πείθω αὐτός θυσία τε ποιέω καί τηρέω ὁ δένδρον ὡς σημεῖον ἀγαθός γίγνομαι . ἀνίστημι δέ καί ἐν Στάγειρος ἐν ὁ μουσεῖον λεύκη τις ἐκπίπτω .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 4.16.4
Τῆς δὲ μήτρας ἐξαιρουμένης οὐθὲν ὡς εἰπεῖν φθείρεται δένδρον . σημεῖον δὲ ὅτι πολλὰ κοῖλα τῶν μέγεθος ἐχόντων δένδρων ἐστίν . οἱ δὲ περὶ Ἀρκαδίαν φασὶ μέχρι τινὸς μὲν ζῆν τὸ δένδρον . τελέως δὲ ἐξ ἅπαντος ἐξαιρεθείσης καὶ πεύκην φθείρεσθαι καὶ ἐλατην καὶ ἄλλο πᾶν .
Lemmas: ὁ δέ μήτρα ἐξαιρέω οὐδείς ὡς εἶπον φθείρω δένδρον . σημεῖον δέ ὅτι πολύς κοῖλος ὁ μέγεθος ἔχω δένδρον εἰμί . ὁ δέ περί Ἀρκαδία φημί μέχρι τις μέν ζῶ ὁ δένδρον . τέλειος δέ ἐκ ἅπας ἐξαιρέω καί πεύκη φθείρω καί ἐλάτη καί ἄλλος πᾶς .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 4.16.5
Κοινὴ δὲ φθορὰ πάντων κἂν αἱ ῥίζαι περικοπῶσιν ἡ πᾶσαι ἣ αἱ πλεῖσται καὶ μέγισται καὶ κυριώταται τοῦ ζῆν . αὗται μὲν οὖν ἐξ ἀφαιρέσεως . Ἡ δ’ ὑπὸ τοῦ ἐλαίου προσθέσει τινὶ μᾶλλον ἢ ἀφαιρέσει · πολέμιον γὰρ δὴ καὶ τοῦτο πᾶσι · καὶ ἔλαιον ἐπιχέουσι τοῖς ὑπολείμμασι τῶν ῥιζῶν . ἰσχύει δὲ μᾶλλον τὸ ἔλαιον ἐν τοῖς νέοις καὶ ἄρτι φυομένοις · ἀσθενέστερα γάρ , δι’ ὃ καὶ ἅπτεσθσ . κσλύουσι . Φθοραὶ δὲ καὶ ὑπ’ ἀλλήλων εἰσὶ τῷ παραιρεῖσθαι τὰς τροφὰς καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ἐμποδίζειν . χαλεπὸς δὲ καὶ ὁ κιττὸς παραφυόμενος , χαλεπὸς δὲ καὶ ὁ κύτισος · ἀπόλλυσι γὰρ πάνθ’ ὡς εἰπεῖν · ἰσχυρότερον δὲ τούτου τὸ ἄλιμον · ἀπόλλυσι γὰρ τὸν κύτισον .
Lemmas: Κοινός δέ φθορά πᾶς κἀν ὁ ῥίζα περικόπτω ὁ πᾶς ὅς ὁ πλεῖστος καί μέγας καί κύριος ὁ ζῶ . οὗτος μέν οὖν ἐκ ἀφαίρεσις . ὁ δέ ὑπό ὁ ἔλαιον πρόσθεσις τις μᾶλλον ἢ ἀφαίρεσις · πολέμιος γάρ δή καί οὗτος πᾶς · καί ἔλαιον ἐπιχέω ὁ ὑπόλειμμα ὁ ῥίζα . ἰσχύω δέ μᾶλλον ὁ ἔλαιον ἐν ὁ νέος καί ἄρτι φύω · ἀσθενής γάρ , διά ὅς καί ἅπτω . κσλυειμι . φθορά δέ καί ὑπό ἀλλήλων εἰμί ὁ παραιρέω ὁ τροφή καί ἐν ὁ ἄλλος ἐμποδίζω . χαλεπός δέ καί ὁ κισσός παραφύω , χαλεπός δέ καί ὁ κύτισος · ἀπόλλυμι γάρ πᾶς ὡς εἶπον · ἰσχυρός δέ οὗτος ὁ ἄλιμος · ἀπόλλυμι γάρ ὁ κύτισος .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 4.16.6
Ἔνια δὲ οὐ φθείρει μὲν χείρω δὲ ποιεῖ ταῖς δυνάμεσι τῶν χυλῶν καὶ τῶν ὀσμῶν , οἶον ἡ ῥάφανος καὶ ἡ δάφνη τὴν ἄμπελον . ὀσφραίνεσθαι γάρ φασι καὶ ἕλκειν . δι᾿ καὶ ὅταν ὁ βλαστὸς πλησίον γένηται πάλιν ἀναστρέφειν καὶ ἀφορᾶν ὡς πολεμίας οὔσης τῆς ὀσμῆς . Ἀνδροκύδης δὲ καὶ παραδείγματι τούτῳ κατεχρήσατο πρὸς τὴν βοήθειαν τὴν ἀπὸ τῆς ῥαφάνου γινομένην πρὸς τὸν οἶνον , ὡς ἐξελαύνουσαν τὴν μέθην · φεύγειν γὰρ δὴ καὶ ζῶσαν τὴν ἄμπελον τὴν ὀσμήν . αἱ μὲν οὖν φθοραὶ πῶς τε γίνονται καὶ πόσαι καὶ ποσαχῶς φανερὸν ἐκ τῶν προειρημένων .
Lemmas: ἔνιοι δέ οὖον φθείρω μέν χείρων δέ ποιέω ὁ δύναμις ὁ χυλός καί ὁ ὀσμή , οἶος ὁ ῥάφανος καί ὁ δάφνη ὁ ἄμπελος . ὀσφραίνομαι γάρ φημί καί ἕλκω . διά καί ὅταν ὁ βλαστός πλησίος γίγνομαι πάλιν ἀναστρέφω καί ἀφοράω ὡς πολέμιος εἰμί ὁ ὀσμή . Ἀνδροκύδης δέ καί παράδειγμα οὗτος κατά-χράω2 πρός ὁ βοήθεια ὁ ἀπό ὁ ῥάφανος γίγνομαι πρός ὁ οἶνος , ὡς ἐξελαύνω ὁ μέθη · φεύγω γάρ δή καί ζώννυμι ὁ ἄμπελος ὁ ὀσμή . ὁ μέν οὖν φθορά πῶς τε γίγνομαι καί πόσος καί ποσαχῶς φανερός ἐκ ὁ προερέω .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.1.1
I . Περὶ δὲ τῆς ὕλης , ποία τέ ἐστιν ἑκάστη . καὶ πόθ' ὡραία τέμνεσθαι , καὶ πρὸς ποῖα τῶν ἔργων χρησίμη , καὶ ποία δύσεργος ἢἡ εὕεργος , καὶ εἴ τι ἄλλο τῆς τοιαύτης ἱστορίας ἔχεται , πειρατέον ὁμοίως εἰπεῖν . Ὡραῖα δὴ τέμνεσθαι τῶν ξύλων τὰ μὲν οὖν στρογγύλα καὶ ὅσα πρὸς φλοισμὸν ὅταν βλαστάνῃ · τότε γὰρ εὐπεριαίρετος ὁ φλοιός , ὃ δὴ καλοῦσι λοπᾶν , διὰ τὴν ὑγρότητα τὴν ὑπογινομένην αὐτῷ . μετὰ δὲ ταῦτα δυσπεριαίρετος καὶ τὸ ξύλον μέλαν γίνεται καὶ δυσειδές . τὰ δὲ τετράγωνα μετὰ τὸν λοπητόν · ἀφαιρεῖται γὰρ ἣ πελέκησις τὴν δυσείδειαν . ὅλως πᾶν πρὸς ἰσχὺν ὡραιότατον οὐ μόνον πεπαυμένον τῆς βλαστήσεως ἀλλ' ἔτι μᾶλλον ἐκπεπᾶναν τὸν καρπόν . ἀλλὰ διὰ τὸν φλοισμὸν ἀώροις οὖσιν ὡραίοις συμβαίνει γίνεσθαι τοῖς στρογγύλοις . ὥστε ἐναντίαι αἱ ὧραι κατὰ συμβεβηκός . εὐχρούστερα δὲ τὰ ἐλάτινα γίνεται κατὰ τὸν πρῶτον λοπητόν .
Lemmas: I . περι δέ ὁ ὕλη , ποῖος τε εἰμί ἕκαστος . καί πρός ὡραῖος τέμνω , καί πρός ποῖος ὁ ἔργον χρήσιμος , καί ποῖος δύσεργος αποδοτέος Εὔεργος , καί εἰμί τίς ἄλλος ὁ τοιοῦτος ἱστορία ἔχω , πειρατέον ὁμοίως εἶπον . ὡραῖος δή τέμνω ὁ ξύλον ὁ μέν οὖν στρογγύλος καί ὅσος πρός φλοϊσμός ὅταν βλαστάνω · τότε γάρ εὐπεριαίρετος ὁ φλόος , ὅς δή καλέω λοπάω , διά ὁ ὑγρότης ὁ ὑπογίγνομαι αὐτός . μετά δέ οὗτος δυσπεριαίρετος καί ὁ ξύλον μέλας γίγνομαι καί δυσειδής . ὁ δέ τετράγωνος μετά ὁ λοπητός · ἀφαιρέω γάρ ὅς πελέκησις ὁ δυσείδεια . ὅλως πᾶς πρός ἰσχύς ὡραῖος οὖον μόνος παύω ὁ βλάστησις ἀλλά ἔτι μᾶλλον ἐκπεπαίνω ὁ καρπός . ἀλλά διά ὁ φλοϊσμός ἄωρος εἰμί ὡραῖος συμβαίνω γίγνομαι ὁ στρογγύλος . ὥστε ἐναντίος ὁ ὥρα κατά συμβεβηκός . εὐχρούρω δέ ὁ ἐλάτινος γίγνομαι κατά ὁ πρῶτος λοπητός .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.1.2
Ἐπεὶ δὲ μάλιστ' ἡ μόνον περιαιροῦσι τὸν φλοιὸν ἐλάτης πεύκης πίτυος , ταῦτα μὲν τέμνεται τοῦ ἦρος · τότε γὰρ ἡ βλάστησις · τὰ δὲ ἄλλα ὁτὲ μὲν μετὰ πυροτομίαν , ὁτὲ δὲ μετὰ τρυγητὸν καὶ Ἀρκτοῦρον , οἶον ἀρία πτελέα σφένδαμνος μελία ζυγία ὀξύα φίλυρα φηγός τε καὶ ὅλως ὅσα κατορύττεται · δρῦς δὲ ὀψιαίτατα κατὰ χειμῶνα μετὰ τὸ μετόπωρον · ἐὰν δὲ ὑπὸ τὸν λοπητὸν τμηθῇ , σήπεται τάχιστα ὡς εἰπεῖν , ἐάν τε ἔμφλοιος ἐάν τε ἄφλοιος · καὶ μάλιστα μὲν τὰ ἐν τῷ πρώτῳ λοπητῷ , δεύτερα δὲ τὶ ἐν τῷ δευτέρῳ . τρίτα δὲ καὶ ἥκιστα τὰ ἐν τῷ τρίτῳ · τὰ δὲ μετὰ τὴν πέπανσιν τῶν καρπῶν ἄβρωτα διαμένει , κὰν ἀλόπιστα ᾖ · πλὴν ὑπὸ τὸν φλοιὸν ὑποδυόμενοι σκώληκες ἐπιπολῆς ἐγγράφουσι τὸ στέλεχος . οἶς καὶ σφραγῖσι χρῶνταί τινες · ὡραῖον δὲ τμηθὲν τὸ δρύϊνον ἀσαπές τε καὶ ἀθριπηδέστατον γίνεται καὶ σκληρὸν καὶ πυκνὸν ὥσπερ κέρας · πᾶν γὰρ ὅμοιόν ἐστιν ἐγκαρδίῳ · πλὴν τό γε τῆς ἁλιφλοιου καὶ τότε φαῦλον .
Lemmas: ἐπεί δέ μάλιστα ὁ μόνος περιαιρέω ὁ φλοιός ἐλάτη πεύκη πίτυς , οὗτος μέν τέμνω ὁ ἔαρ · τότε γάρ ὁ βλάστησις · ὁ δέ ἄλλος ὁτὲ μέν μετά πυροτομία , ὁτὲ δέ μετά τρύγητος καί Ἀρκτοῦρος , οἶος ἀρία πτελέα σφένδαμνος μελία ζυγία ὀξύα φιλύρα φηγός τε καί ὅλως ὅσος κατορύσσω · δρῦς δέ ὄψιος κατά χειμών μετά ὁ μετόπωρον · ἐάν δέ ὑπό ὁ λοπητός τέμνω , σήπω ταχύς ὡς εἶπον , ἐάν τε ἔμφλοιος ἐάν τε ἄφλοιος · καί μάλιστα μέν ὁ ἐν ὁ πρῶτος λοπητός , δύο δέ τίς ἐν ὁ δύο . τρίτος δέ καί ἥκιστος ὁ ἐν ὁ τρίτος · ὁ δέ μετά ὁ πέπανσις ὁ καρπός ἄβρωτος διαμένω , κάν ἀλόπιστος εἰμί · πλήν ὑπό ὁ φλοιός ὑποδύω σκώληξ ἐπιπολή ἐγγράφω ὁ στέλεχος . οἶς καί σφραγίς χράομαι τις · ὡραῖος δέ τέμνω ὁ δρύϊνος ἀσαπής τε καί ἀθριπήδεστος γίγνομαι καί σκληρός καί πυκνός ὥσπερ κέρας · πᾶς γάρ ὁμοῖος εἰμί ἐγκαρδιόω · πλήν ὁ γε ὁ ἁλίφλοιος καί τότε φαῦλος .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.1.3
Συμβαίνει δὲ καὶ τοῦτο ὑπεναντίον , ὅταν τε κατ τὴν βλάστησιν τέμνωνται καὶ ὅταν μετα τοὺς καρπούς . τότε μὲν γὰρ ἀναξηραίνεται τὰ στελέχη καὶ οὐ βλαστάνει τὰ δένδρα · μετὰ δὲ τοὺς καρποὺς παραβλαστάνει . δυστομώτερα δὲ διὰ τὴν σκληρότητα κατὰ ταύτην τὴν ὥραν κελεύουσι δὲ καὶ δεδυκυίας τῆς σελήνης τέμνει ὡς σκληροτέρων καὶ ἀσαπεστέρων γινομένον . ἐπεὶ δὲ αἱ πέψεις τῶν καρπῶν παραλλάττουσι , δῆλον ὅτι καὶ αἱ ἀκμαὶ πρὸς τὴν τομὴν παραλλάττουσιν · ἀεὶ γάρ ὀψιαίτεραι αἱ τῶν ὀψικαρποτέρων .
Lemmas: συμβαίνω δέ καί οὗτος ὑπεναντίος , ὅταν τε κατά ὁ βλάστησις τέμνω καί ὅταν μετά ὁ καρπός . τότε μέν γάρ ἀναξηραίνω ὁ στέλεχος καί οὖον βλαστάνω ὁ δένδρον · μετά δέ ὁ καρπός1 παραβλαστάνω . δύστομος δέ διά ὁ σκληρότης κατά οὗτος ὁ ὥρα κελεύω δέ καί δύω ὁ σελήνη τέμνω ὡς σκληρός καί ἀσαπής γίνομαι . ἐπεί δέ ὁ πέσσω ὁ καρπός παραλλάσσω , δῆλος ὅτι καί ὁ ἀκμή πρός ὁ τομή παραλλάσσω · ἀεί γάρ οψιαιτερας ὁ ὁ ὀψίκαρπος .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.1.4
δι’ καὶ πειρῶνταί τινες ὁρίζειν καθ' ἑκάσ την · οἶον πεύκην μὲν καὶ ἐλάτην ὅταν ὑπολοπῶσιν · ἔτι δὲ ὀξύαν καὶ φἰλυραν καὶ σφένδαμνον καὶ ζυγίαν τῆς ὀπώρας · δρῦν δέ , ὥσπερ εἴρηται , μετὰ τὸ φθινόπωρον . φασὶ δέ τινες πεύκην ὡραίαν εἶναι τοῦ ἦρος , ὅταν γε ἔχῃ τὴν καλουμένην κάχρυν , καὶ τὴν πίτυν ὅταν ὁ βότρυς αὐτῆς ἀνθῇ . ποῖα μὲν οὖν ὡραῖα καθ' ἕκαστον χρόνον οὕτω διαιροῦνται . πάντων δὲ δῆλον ὅτι βελτίω τὰ τῶν ἀκμαζόντων δένδρων ἡ τῶν νέων κομιδῆ καὶ γεγηρακότων · τὰ μὲν γὰρ ὑδατώδη , τὰ δὲ γεώδη .
Lemmas: διά καί πειράω τις ὁρίζω κατά ἑκάς ὁ · οἶος πεύκη μέν καί ἐλάτη ὅταν ὑπολοπάω · ἔτι δέ ὀξύα καί φιλύρα καί σφένδαμνος καί ζυγία ὁ ὀπώρα · δρῦς δέ , ὥσπερ εἴρω , μετά ὁ φθινόπωρον . φημί δέ τις πεύκη ὡραῖος εἰμί ὁ ἔαρ , ὅταν γε ἔχω ὁ καλέω κάχρυς , καί ὁ πίτυς ὅταν ὁ βότρυς αὐτός ἀνθέω . ποῖος μέν οὖν ὡραῖος κατά ἕκαστος χρόνος οὗτος διαιρέω . πᾶς δέ δῆλος ὅτι ἀγαθός ὁ ὁ ἀκμάζω δένδρον ὁ ὁ νέος κομιδῇ καί γηράσκω · ὁ μέν γάρ ὑδατώδης , ὁ δέ γεώδης .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.1.5
Πλείστας δὲ χρείας καὶ μεγίστας ἡ ἐλάτη καὶ ἡ πεύκη παρέχονται , καὶ ταῦτα κάλλιστα καὶ μέγιστα τῶν ξύλων ἐστί . διαφέρουσι δὲ ἀλλήλων ἐν πολλοῖς · ἡ μὲν γὰρ πεύκη σαρκωδεστέρα τε καὶ ὀλιγόινος · ἡ δ’ ἐλάτη καὶ πολύϊνος καὶ ἄσαρκος , ὥστε ἐναντίως ἑκάτερον ἔχειν τῶν μερῶν , τὰς μὲν ἶνας ἰσχυρὰς τὴν δὲ σάρκα μαλακην καὶ μανήν · δι’ ὃ τὸ μὲν βάρυ το δὲ κοῦφον · τὸ μὲν γὰρ ἔνδᾳδον τὸ δὲ ἄδᾳδον , ᾖ καὶ λευκότερον .
Lemmas: Πλείστας δέ χρεία καί μέγας ὁ ἐλάτη καί ὁ πεύκη παρέχω , καί οὗτος καλῶς καί μέγας ὁ ξύλον εἰμί . διαφέρω δέ ἀλλήλων ἐν πολύς · ὁ μέν γάρ πεύκη σαρκώδης τε καί ολιγοις · ὁ δέ ἐλάτη καί πολύϊνος καί ἄσαρκος , ὥστε ἐναντίος ἑκάτερος ἔχω ὁ μέρος , ὁ μέν ἴς ἰσχυρός ὁ δέ σάρξ μαλακός καί μανός · διά ὅς ὁ μέν βαρύς ὁ δέ κοῦφος · ὁ μέν γάρ ἔνδον ὁ δέ Ἄδαδος , εἰμί καί λευκός .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.1.6
ἔχει δὲ καὶ ὄζους πλείους μὲν ἡ πεύκη , σκληροτέρους δὲ ἡ ἐλάτη πολλῷ , μᾶλλον δὲ καὶ σκληροτάτους πάντων · ἄμφω δὲ πυκνοὺς καὶ κερατώδεις καὶ τῷ χρώματι ξανθοὺς καὶ δᾳδώδεις . ὅταν δὲ τμηθῶσι , ῥεῖ καὶ ἐκ τῶν τῆς ἐλάτης καὶ ἐκ τῶν τῆς πεύκης ἐπὶ πολὺν χρόνον ὑγρότης καὶ μᾶλλον ἐκ τῶν τῆς ἐλάτης . ἔστι δὲ καὶ πολύλοπον ἡ ἐλάτη , καθάπερ καὶ τὸ κρόμυον · ἀεὶ γὰρ ἔχει τινὰ ὑποκάτω τοῦ φαινομένου , καὶ ἐκ τοιούτων ἡ ὅλη .
Lemmas: ἔχω δέ καί ὄζος πλείων μέν ὁ πεύκη , σκληρός δέ ὁ ἐλάτη πολύς , μᾶλλον δέ καί σκληρός πᾶς · ἄμφω δέ πυκνός καί κερατώδης καί ὁ χρῶμα ξανθός καί δᾳδώδης . ὅταν δέ τέμνω , ῥέω καί ἐκ ὁ ὁ ἐλάτη καί ἐκ ὁ ὁ πεύκη ἐπί πολύς χρόνος ὑγρότης καί μᾶλλον ἐκ ὁ ὁ ἐλάτη . εἰμί δέ καί πολύλοπος ὁ ἐλάτη , καθάπερ καί ὁ κρόμμυον · ἀεί γάρ ἔχω τις ὑποκάτω ὁ φαίνω , καί ἐκ τοιοῦτος ὁ ὅλος .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.1.7
δι’ ὃ καὶ τὰς κώπας ξύοντες ἀφαιρεῖν πειρῶνται καθ’ ἔνα καὶ ὁμαλῶς · ἐὰν γὰρ οὕτως ἀφαιρῶσιν , ἰσχυρὸς ὁ κωπεών , ἐὰν δὲ παραλλάξωσι καὶ μὴ κατασπῶσιν ὁμοίως , ἀσθενής · πληγὴ γὰρ οὕτως , ἐκείνως δ’ ἀφαίρεσις . ἔστι δὲ καὶ μακρότατον ἡ ἐλάτη καὶ ὀρθοφυέστατον . δι’ ὃ καὶ τὰς κεραίας καὶ τοὺς ἱστοὺς ἐκ ταύτης ποιοῦσιν . ἔχει δὲ καὶ τὰς φλέβας καὶ τὰς ἶνας ἐμφανεστάτας πάντων .
Lemmas: διά ὅς καί ὁ κώπη ξύω ἀφαιρέω πειράω κατά νάω καί ὁμαλός · ἐάν γάρ οὕτως ἀφαιρέω , ἰσχυρός ὁ κωπεών , ἐάν δέ παραλλάσσω καί μή κατασπάω ὁμοίως , ἀσθενής · πληγή γάρ οὕτως , ἐκείνως δέ ἀφαίρεσις . εἰμί δέ καί μακρός ὁ ἐλάτη καί ὀρθοφυής . διά ὅς καί ὁ κεραία καί ὁ ἱστός ἐκ οὗτος ποιέω . ἔχω δέ καί ὁ φλέψ καί ὁ ἴς ἐμφανής πᾶς .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.1.8
αὐξάνεται δὲ πρῶτον εἰς μῆκος , ἄχρι οὖ δὴ ἐφίκηται τοῦ ἡλίου · καὶ οὔτε ὄζος οὐδεὶς οὕτε παραβλάστησις οὔτε πάχος γίνεται · μετὰ δὲ ταῦτα εἰς βάθος καὶ πάχος · οὕτως αἱ τῶν ὄζων ἐκφύσεις καὶ παραβλαστήσεις .
Lemmas: αὐξάνω δέ πρῶτος εἰς μῆκος , ἄχρι οὖον δή ἐφικνέομαι ὁ ἥλιος · καί οὔτε ὄζος οὐδείς ἵημι παραβλάστησις οὔτε πάχος γίγνομαι · μετά δέ οὗτος εἰς βάθος καί πάχος · οὕτως ὁ ὁ ὄζω ἔκφυσις καί παραβλάστησις .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.1.9
Ταῦτα μὲν οὖν ἴδια τῆς ἐλάτης , τὰ δὲ κοινὰ καὶ πεύκης καὶ ἐλάτης καὶ τῶν ἄλλων . ἔστι γὰρ ἡ μὲν τετράξοος ἡ δὲ δίξοος . καλοῦσι δὲ τετραξόους μὲν ὅσαις ἐφ’ ἑκάτερα τῆς ἐντεριώνης δύο κτηδόνες εἰσὶν ἐναντίαν ἔχουσαι τὴν φύσιν · ἔπειτα καθ' ἑκατέραν τὴν κτηδόνα ποιοῦνται τὴν πελέκησιν ἐναντίας τὰς πληγὰς κατὰ κτηδόνα φέροντες , ὅταν ἐφ’ ἑκάτερα τῆς ἐντεριώνης ἡ πελέκησις ἀναστρέφῃ . τοῦτο γὰρ ἐξ ἀνάγκης συμβαίνει διὰ τὴν φύσιν τῶν κτηδόνων . τὰς δὲ τοιαύτας ἐλάτας καὶ πεύκας τετραξόους καλοῦσι . εἰσὶ δὲ καὶ πρὸς τὰς ἐργασίας αὗται κάλλισται · πυκνότατα γὰρ ἔχουσι τὰ ξύλα καὶ τὰς αἰγίδας αὖται φύουσιν .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ἴδιος ὁ ἐλάτη , ὁ δέ κοινός καί πεύκη καί ἐλάτη καί ὁ ἄλλος . εἰμί γάρ ὁ μέν τετράξοος ὁ δέ δίξοος . καλέω δέ τετράξοος μέν ὅσος ἐπί ἑκάτερος ὁ ἐντεριώνη δύο κτηδών εἰμί ἐναντίος ἔχω ὁ φύσις · ἔπειτα κατά ἑκάτερος ὁ κτηδών ποιέω ὁ πελέκησις ἐναντίος ὁ πληγάς κατά κτηδών φέρω , ὅταν ἐπί ἑκάτερος ὁ ἐντεριώνη ὁ πελέκησις ἀναστρέφω . οὗτος γάρ ἐκ ἀνάγκη συμβαίνω διά ὁ φύσις ὁ κτηδών . ὁ δέ τοιοῦτος ἐλάτη καί πεύκη τετράξοος καλέω . εἰμί δέ καί πρός ὁ ἐργασία οὗτος καλός · πυκνός γάρ ἔχω ὁ ξύλον καί ὁ αἰγίς αὔτης φύω .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.1.10
αἱ δίξοοι δὲ κτηδόνα μὲν ἔχουσι μίαν ἐφ’ ἑκάτερα τῆς ἐντεριώνης , ταύτας δὲ ἐναντίας ἀλλήλαις , ὥστε καὶ τὴν πελέκησιν εἶναι διπλῆν , μίαν καθ’ ἑκατέραν κτηδόνα ταῖς πληγαῖς ἐναντίαις · ἁπαλώτατα μὲν οὖν ταῦτά φασιν ἔχειν τὰ ξύλα , χείριστα δὲ πρὸς τὰς ἐργασίας · διαστρίφεται γὰρ μάλιστα . μονοξόους δὲ καλοῦσι τὰς ἐχούσας μίαν μόνον κτηδόνα · τὴν δὲ πελέκησιν αὐτῶν γίνεσθαι τὴν αὐτὴν ἐφ’ ἑκάτερα τῆς ἐντεριώνης · φασὶ δὲ μανότατα μὲν ἔχειν τῇ φύσει τὰ ξύλα ταῦτα πρὸς δὲ τὰς διαστροφὰς ἀσφαλέστατα .
Lemmas: ὁ δίξοος δέ κτηδών μέν ἔχω εἷς ἐπί ἑκάτερος ὁ ἐντεριώνη , οὗτος δέ ἐναντίος ἀλλήλων , ὥστε καί ὁ πελέκησις εἰμί διπλόος , εἷς κατά ἑκάτερος κτηδών ὁ πληγή ἐναντίος · ἁπαλός μέν οὖν οὗτος φημί ἔχω ὁ ξύλον , κακός δέ πρός ὁ ἐργασία · διαστριφημι γάρ μάλιστα . μονόξοος δέ καλέω ὁ ἔχω εἷς μόνος κτηδών · ὁ δέ πελέκησις αὐτός γίγνομαι ὁ αὐτός ἐπί ἑκάτερος ὁ ἐντεριώνη · φημί δέ μανός μέν ἔχω ὁ φύσις ὁ ξύλον οὗτος πρός δέ ὁ διαστροφή ἀσφαλής .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.1.11
Διαφορὰς δὲ ἔχουσι τοῖς φλοιοῖς , καθ’ ἃς γνωρίζουσιν ἰδόντες εὐθὺς τὸ δένδρον πεφυκὸς ποῖόν τί ἐστι · τῶν μὲν γὰρ εὐκτηδόνων καὶ ἀστραβῶν καὶ ὁ φλοιὸς λεῖος καὶ ὀρθός , τῶν δ᾿ ἐναντίων τραχύς τε καὶ διεστραμμένος · ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν . ἀλλ᾿ ἔστι τετράξοα μὲν ὀλίγα μονόξοα δὲ πλείω τῶν ἄλλων . ἅποσα δὲ ἡ ὕλη μείζων καὶ ὀρθοτέρα καὶ ἀστραβεστέρα καὶ στιφροτέρα καὶ ὅλως καλλίων καὶ πλείων ἡ ἐν τοῖς προσβορείοις , ὥσπερ καὶ πρότερον ἐλέχθη · καὶ αὐτοῦ τοῦ δένδρου δὲ τὰ πρὸς βορρᾶν πυκνότερα καὶ νεανικώτερα . ὅσα δὲ ὑποπαράβορρα καὶ ἐν περίπνῳ , ταῦτα στρέφει καὶ παραλλάττει παρὰ μικρὸν ὁ βορέας , ὥστε εἶναι παρεστραμμένην αὐτῶν τὴν μήτραν καὶ οὐ κατ᾿ ὀρθόν .
Lemmas: διαφορά δέ ἔχω ὁ φλόος , κατά ὅς γνωρίζω ὁράω εὐθύς ὁ δένδρον φύω ποῖος τίς εἰμί · ὁ μέν γάρ ευκτηδοναω καί ἀστράβη καί ὁ φλοιός λεῖος καί ὀρθός , ὁ δέ ἐναντίος τραχύς τε καί διαστρέφω · ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ λοιπός . ἀλλά εἰμί τετράζω μέν ὀλίγος μονόξοος δέ πλείων ὁ ἄλλος . ἄποσος δέ ὁ ὕλη μείζων καί ὀρθός καί ἀστραβής καί στιφρός καί ὅλως καλός καί πλείων ὁ ἐν ὁ προσβόρειος , ὥσπερ καί πρότερος λέγω · καί αὐτός ὁ δένδρον δέ ὁ πρός Βορέας πυκνός καί νεανικός . ὅσος δέ ὑποπαράβορρα καί ἐν περιπνέω , οὗτος στρέφω καί παραλλάσσω παρά μικρός ὁ Βορέας , ὥστε εἰμί παραστρέφω αὐτός ὁ μήτρα καί οὖον κατά ὀρθός .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.1.12
ἔστι δὲ ὅλα μὲν τὰ τοιαῦτα ἰσχυρὰ τμηθέντα δὲ ἀσθενῆ διὰ τὸ πολλὰς ἔχειν παραλλαγάς . καλοῦσι δὲ οἱ τέκτονες ἐπίτομα ταῦτα διὰ τὸ πρὸς τὴν χρείαν οὕτω τέμνειν . ὅλως δὲ χείρω τὰ ἐκ τῶν ἐφύγρων καὶ εὐδιεινῶν καὶ παλισκίων καὶ συνηρεφῶν καὶ πρὸς τὴν τεκτονικὴν χρείαν καὶ πρὸς τὴν πυρευτικήν . αἱ μὲν οὖν τοιαῦται διαφοραὶ πρὸς τοὺς τόπους εἰσὶν αὐτῶν τῶν ὁμογενῶν ὥς γε ἀπλῶς εἰπεῖν .
Lemmas: εἰμί δέ ὅλος μέν ὁ τοιοῦτος ἰσχυρός τέμνω δέ ἀσθενής διά ὁ πολύς ἔχω παραλλαγή . καλέω δέ ὁ τέκτων ἐπίτομος οὗτος διά ὁ πρός ὁ χρεία οὗτος τέμνω . ὅλως δέ χείρων ὁ ἐκ ὁ ἔφυγρος καί εὐδιεινός καί παλίσκιος καί συνηρεφέω καί πρός ὁ τεκτονικός χρεία καί πρός ὁ πυρευτικός . ὁ μέν οὖν τοιοῦτος διαφορά πρός ὁ τόπος εἰμί αὐτός ὁ ὁμογενής ὅς γε ἀπλόος εἶπον .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.2.1
II . Διαιροῦσι γάρ τινες κατὰ τὰς χώρας , καί φασιν ἀρίστην μὲν εἶναι τῆς ὕλης πρὸς τὴν τεκτονικὴν χρείαν τῆς εἰς τὴν Ἑλλάδα παραγινομένης τὴν Μακεδονικήν · λεία τε γάρ ἐστι καὶ ἀστραβὴς καὶ ἔχουσα θυῖον . δευτέραν δὲ τὴν Ποντικήν , τρίτην δὲ τὴν ἀπὸ τοῦ Ῥυνδάκου , τετάρτην δὲ τὴν Aἰνιανικήν · χειρίστην δὲ τήν τε Παρνασιακὴν καὶ τὴν Eὐβοϊκην · καὶ γὰρ ὀζώδεις καὶ τραχείας καὶ ταχὺ σήπεσθαι . περὶ δὲ τῆς Ἀρκαδικῆς σκεπτέον .
Lemmas: II . διαιρέω γάρ τις κατά ὁ χώρα , καί φημί ἀγαθός μέν εἰμί ὁ ὕλη πρός ὁ τεκτονικός χρεία ὁ εἰς ὁ Ἑλλάς παραγίγνομαι ὁ Μακεδονικός · λεῖος τε γάρ εἰμί καί ἀστραβής καί ἔχω θυίω . δύο δέ ὁ Ποντικός , τρίτος δέ ὁ ἀπό ὁ Ῥύνδακος , τέταρτος δέ ὁ Aἰνιανικήν · κακός δέ ὁ τε παρνασιακη καί ὁ Eὐβοϊκην · καί γάρ οζώδης καί τραχύς καί ταχύς σήπω . περί δέ ὁ Ἀρκαδικός σκεπτέος .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.2.2
Ἰσχυρότατα δὲ τῶν ξύλων ἐστὶ τὰ ἄοζα καὶ λεῖα · καὶ τῇ ὄψει δὲ ταῦτα κάλλιστα . ὀζώδη δὲ γίνεται τὰ κακοτροφηθέντα καὶ ἤτοι χειμῶνι πιεσθέντα ἡ καὶ ἄλλῳ τινὶ τοιούτῳ · τὸ γὰρ ὅλον τὴν πολυοζίαν εἶναι ἔνδειαν εὐτροφίας . ὅταν δὲ κακοτροφήσαντα ἀναλάβῃ πάλιν καὶ εὐσθενήσῃ , συμβαίνει καταπίνεσθαι τοὺς ὄζους ὑπὸ τῆς περιφ ὕσεως · εὐτροφοῦν γὰρ καὶ αὐξανόμενον ἀναλαμβάνει καὶ πολλάκις ἔξωθεν μὲν λεῖον τὸ ξύλον διαιρούμενον δὲ ὀζῶδες ἐφάνη . δἰ ὃ καὶ σκοποῦνται τῶν σχιστῶν τὰς μήτρας · ἐὰν γὰρ αὗται ἔχωσιν ὄζους , ὀζώδη καὶ τὰ ἐκτός · καὶ οὗτοι χαλεπώτεροι τῶν ἐκτὸς καὶ φανεροί .
Lemmas: ἰσχυρός δέ ὁ ξύλον εἰμί ὁ ἄοζος καί λεῖος · καί ὁ ὁράω δέ οὗτος καλῶς . οζώδης δέ γίγνομαι ὁ κακοτροφέω καί ἤτοι χειμών πιέζω ὁ καί ἄλλος τις τοιοῦτος · ὁ γάρ ὅλος ὁ πολυοζία εἰμί ἔνδεια εὐτροφία . ὅταν δέ κακοτροφέω ἀναλαμβάνω πάλιν καί εὐσθενέω , συμβαίνω καταπίνω ὁ ὄζος ὑπό ὁ περιφ ὕσεως · εὐτροφέω γάρ καί αὐξάνω ἀναλαμβάνω καί πολλάκις ἔξωθεν μέν λεῖος ὁ ξύλον διαιρέω δέ ὀζώδης φαίνω . διά ὅς καί σκοπέω ὁ σχιστός ὁ μήτρα · ἐάν γάρ οὗτος ἔχω ὄζος , οζώδης καί ὁ ἐκτός · καί οὗτος χαλεπός ὁ ἐκτός καί φανερόω .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.2.3
Γίνονται δὲ καὶ αἱ σπεῖραι διὰ χειμῶνας τε καὶ κακοτροφίαν . σπείρας δὲ καλοῦσιν ὅταν ῇ συστροφή τις ἐν αὐτῇ μείζων καὶ κύκλοις περιεχομένη πλείοσιν οὖθ’ ὥσπερ ὁ ὄζος ἁπλῶς οὅθ᾿ ὡς ἡ οὐλότης ἡ ἐν αὐτῷ τῷ ξύλῳ · δἰ ὅλου γάρ πως αὕτη καὶ ὁμαλίζουσα · χαλεπώτερον δὲ τοῦτο πολὺ καὶ δυσεργότερον τῶν ὄζων . ἔοικε δὲ παραπλησίως καὶ ὡς ἐν τοῖς λίθοις ἐγγίνεσθαι τὰ καλούμενα κέντρα . ὅτι δ᾿ ἡ περίφυσις καταλαμβάνει τοὺς ὄζους φανερώτατον ἐξ αὐτῆς τῆς αἰσθήσεως , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν ἄλλων τῶν ὁμοίων · πολλάκις γὰρ αὐτοῦ τοῦ δένδρου μέρος τι συνελήφθη ὑπὸ θατέρου συμφυοῦς γενομένου · καὶ ἐάν τις ἐκγλύψας θῇ λίθον εἰς τὸ δένδρον ἡ καὶ ἄλλο τι τοιοῦτον , κατακρύπτεται περιληφθὲν ὑπὸ τῆς περιφύσεως · ὅπερ καὶ περὶ τὸν κότινον συνέβη τὸν ἐν Μεγάροις τὸν ἐν τῇ ἀγορᾷ · οὗ καὶ ἐκκοπέντος λόγιον ἦν ἁλῶναι καὶ διαρπασθῆναι τὴν πόλιν · ὅπερ ἐγένετο Δημήτριος .
Lemmas: γίγνομαι δέ καί ὁ σπείρω διά χειμών τε καί κακοτροφία . σπείρω δέ καλέω ὅταν ᾗ συστροφή τις ἐν αὐτός μείζων καί κύκλος περιέχω πλείων οὔτε ὥσπερ ὁ ὄζος ἁπλόος οὅω ὡς ὁ οὐλότης ὁ ἐν αὐτός ὁ ξύλον · διά ὅλος γάρ πως οὗτος καί ὁμαλίζω · χαλεπός δέ οὗτος πολύς καί δύσεργος ὁ ὄζω . ἔοικα δέ παραπλήσιος καί ὡς ἐν ὁ λίθος ἐγγίγνομαι ὁ καλέω κέντρον . ὅτι δέ ὁ περίφυσις καταλαμβάνω ὁ ὄζος φανερός ἐκ αὐτός ὁ αἴσθησις , οὖον μήv ἀλλά καί ἐκ ὁ ἄλλος ὁ ὅμοιος · πολλάκις γάρ αὐτός ὁ δένδρον μέρος τίς συλλαμβάνω ὑπό θατέρου συμφυής γίγνομαι · καί ἐάν τις ἐκγλύφω τίθημι λίθος εἰς ὁ δένδρον ὁ καί ἄλλος τίς τοιοῦτος , κατακρύπτω περιλαμβάνω ὑπό ὁ περίφυσις · ὅσπερ καί περί ὁ κότινος συμβαίνω ὁ ἐν Μέγαρα ὁ ἐν ὁ ἀγορά · ὅς καί ἐκκόπτω λόγιος εἰμί ἁλίσκομαι καί διαρπάζω ὁ πόλις · ὅσπερ γίγνομαι Δημήτριος .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.2.4
ἐν τούτῳ γὰρ διασχιζομένῳ κνημῖδες εὑρέθησαν καὶ ἄλλ᾿ ἄττα τῆς Ἀττικῆς ἐργασίας κρεμαστά , τοῦ κοτίνου οῦ ἀνετέθη τὸ πρῶτον ἐγκοιλανθέντος . τούτου δ᾿ ξτι μικρὸιν τὸ λοιπόν . πολλαχοῦ δὲ καὶ ἄλλοθι γίνεται πλείονα τοιαῦτα . καὶ ταῦτα μέν , ὥσπερ εἴρηται κοινὰ πλειόνων .
Lemmas: ἐν οὗτος γάρ διασχίζω κνημίς εὑρίσκω καί ἄλλος τις ὁ Ἀττικός ἐργασία κρεμαστός , ὁ κότινος ἀρτύω ἀνατίθημι ὁ πρῶτος ἐγκοιλαίνω . οὗτος δέ ξτι μικρός ὁ λοιπός . πολλαχοῦ δέ καί ἄλλοθι γίγνομαι πλείων τοιοῦτος . καί οὗτος μέν , ὥσπερ εἴρω κοινός πλείων .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.3.1
ΙΙΙ . Κατὰ δὲ τὰς ἴδας ἑκάστου φύσεις αἱ τοιαῦταί εἰσι διαφοραί , οἶον πυκνότης μανότης βαρύτης κουφότης σκληρότης μαλακότης , ὡσαύτως δὲ καὶ εἴ τις ἄλλη τοιαύτη · κοιναὶ δὲ ὁμοίως αὗται καὶ τῶν ἡμέρων καὶ τῶν ἀγρίων , ὥστε περὶ πάντων λεκτέον . Πυκνότατα μὲν οὖν δοκεῖ καὶ βαρύτατα πύξος εἶναι καὶ ἔβενος · οὐδὲ γὰρ οὐδ' ἐπὶ τοῦ ὅδατος ταῦτ’ ἐπινεῖ . καὶ ἡ μὲν πύξος ὅλη , τῆς δὲ ἐβένου ἡ μήτρα , ἐν ῇ καὶ ἡ τοῦ χρώματός ἐστι μελανία . τῶν δ’ ἄλλων ὁ λωτός . πυκνὸν δὲ καὶ ἡ τῆς δρυὸς μήτρα , ἣν καλοῦσι μελάνδρυον · καὶ ἔτι μᾶλλον ἡ τοῦ κυτίσου · παρομοία γὰρ αὕτη δοκεῖ τῇ ἐβένῳ εἶναι .
Lemmas: ΙΙΙ . κατά δέ ὁ Ἴδας ἕκαστος φύσις ὁ τοιοῦτος εἰμί διαφορά , οἶος πυκνότης μανότης βαρύτης κουφότης σκληρότης μαλακότης , ὡσαύτως δέ καί εἰμί τις ἄλλος τοιοῦτος · κοινός δέ ὁμοίως οὗτος καί ὁ ἥμερος καί ὁ ἄγριος , ὥστε περί πᾶς λεκτέος . πυκνός μέν οὖν δοκέω καί βαρύς πύξος εἰμί καί ἔβενος · οὐδέ γάρ οὐδέ ἐπί ὁ Ὀδάτος αὐτός ἐπινέω . καί ὁ μέν πύξος ὅλος , ὁ δέ ἔβενος ὁ μήτρα , ἐν ᾗ καί ὁ ὁ χρῶμα εἰμί μελανία . ὁ δέ ἄλλος ὁ λωτός . πυκνός δέ καί ὁ ὁ δρῦς μήτρα , ὅς καλέω μελάνδρυον · καί ἔτι μᾶλλον ὁ ὁ κύτισος · παρόμοιος γάρ οὗτος δοκέω ὁ ἔβενος εἰμί .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.3.2
Μέλαν δὲ σφόδρα καὶ πυκνὸν το τῆς τερμίνθου · περὶ γοῦν Συρίαν μελάντερόν φασιν εἶναι τῆς ἐβένου · καὶ ἐκ τούτου γὰρ καὶ τὰς λαβὰς τῶν ἐγχειριδίων ποιεῖσθαι , τορνεύεσθαι δὲ ἐξ αὐτῶν καὶ κύλικας Θηρικλείους , ὥστε μηδένα ἄν διαγνῶναι πρὸς τὰς κεραμέας · λαμβάνειν δὲ τὸ ἐγκάρδιον · δεῖν δὲ ἀλείφειν τὸ ξύλον · οὕτω γὰρ γίνεσθαι καὶ κάλλιον καὶ μελάντερον . Εἶναι δὲ καὶ ἄλλο τι δένδρον , ὃ ἄμα τῇ μελανίᾳ καὶ ποικιλίαν τινὰ ἔχει ὑπέρυθρον , ὥστε εἶναι τὴν ὄψιν ὡσὰν ἐβένου ποικίλης · ποιεῖσθαι δ’ ἐξ αὐτοῦ καὶ κλίνας καὶ δίφρους καὶ τὰ ἄλλα τὰ σπουδαζόμενα . τὸ δὲ δένδρον μέγα σφόδρα καὶ καλόφυλλον εἶναι ὅμοιον ταῖς ἀπίοις .
Lemmas: Μέλας δέ σφόδρα καί πυκνός ὁ ὁ τέρμινθος · περί γοῦν Συρία μέλας φημί εἰμί ὁ ἔβενος · καί ἐκ οὗτος γάρ καί ὁ λαβή ὁ ἐγχειρίδιον ποιέω , τορνεύω δέ ἐκ αὐτός καί κύλιξ θηρίκλειος , ὥστε μηδείς ἄν διαγιγνώσκω πρός ὁ κεραμεύς · λαμβάνω δέ ὁ ἐγκάρδιος · δήω δέ ἀλείφω ὁ ξύλον · οὗτος γάρ γίγνομαι καί καλός καί μέλας . εἰμί δέ καί ἄλλος τίς δένδρον , ὅς ἄμη ὁ μελανία καί ποικιλίας τις ἔχω ὑπέρυθρος , ὥστε εἰμί ὁ ὄψις ὡσάν ἔβενος ποικίλος · ποιέω δέ ἐκ αὐτός καί κλίνη καί δίφρος καί ὁ ἄλλος ὁ σπουδάζω . ὁ δέ δένδρον μέγας σφόδρα καί καλόφυλλος εἰμί ὅμοιος ὁ ἄπιος .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.3.3
Ταῦτα μὲν οὖν ἄμα τῇ μελανίᾳ καὶ πυκνοτητα ἔχει . πυκνὸν δὲ καὶ ἡ σφένδαμνος καὶ ἡ ζυγία καὶ ὅλως πάντα τὰ οὖλα · καὶ ἡ ἐλάα δὲ καὶ ὁ κότινος , ἀλλὰ κραῦρα . μανὰ δὲ τῶν μὲν ἀγρίων καὶ ἐρεψίμων τὰ ἐλάτινα μάλιστα , τῶν δ’ ἄλλων τὰ ἄκτινα καὶ τὰ σ ύκινα καί τὰ τῆς μηλέας καὶ τὰ τῆς δάφνης . σκληρότατα δὲ τὰ δρύινα καὶ τὰ ζυγινα καὶ τὰ τῆς ἀρίας · καὶ γὰρ ὑποβρέχουσι ταῦτα πρὸς τὴν τρύπησιν μαλάξεως χάριν . μαλακὰ δὲ καθ᾿ ὅλου μὲν τὰ μανὰ καὶ χαῦνα · τῶν δὲ σαρκωδῶν μάλιστα φίλυρα . δοκεῖ δὲ καὶ θερμότατον εἶναι τοῦτο · σημεῖον δὲ ὅτι μάλιστα ἀμβλύνει τὰ σιδήρια · τὴν γὰρ βαφὴν ἀνίησι διὰ τὴν θερμότητα .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ἄμη ὁ μελανία καί πυκνότητα ἔχω . πυκνός δέ καί ὁ σφένδαμνος καί ὁ ζυγία καί ὅλως πᾶς ὁ ὅλος · καί ὁ ἐλαία δέ καί ὁ κότινος , ἀλλά κραῦρος . μανός δέ ὁ μέν ἄγριος καί ἐρέψιμος ὁ ἐλάτινος μάλιστα , ὁ δέ ἄλλος ὁ ἄκτινος καί ὁ Σ ύκινα καί ὁ ὁ μηλέα καί ὁ ὁ δάφνη . σκληρός δέ ὁ δρύινος καί ὁ ζύγινος καί ὁ ὁ ἀρία · καί γάρ ὑποβρέχω οὗτος πρός ὁ τρύπησις μάλαξις χάρις . μαλακός δέ κατά ὅλος μέν ὁ μανός καί χαῦνος · ὁ δέ σαρκώδης μάλιστα φιλύρα . δοκέω δέ καί θερμός εἰμί οὗτος · σημεῖον δέ ὅτι μάλιστα ἀμβλύνω ὁ σιδήριον · ὁ γάρ βαφή ἀνίημι διά ὁ θερμότης .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.3.4
Θερμὸν δὲ καὶ κιττὸς καὶ δάφνη καὶ ὅλως ἐξ ὦν τὰ πυρεῖα γίνεται · Μενέστωρ δέ φησι καὶ συκάμινον . ψυχρότατα δὲ τα ἔνυδρα καὶ ὑδατώδη . καὶ γλίσχρα δὲ τὶ ἰτέινα καὶ ἀμπέλινα , ὄἰ ὃ καὶ τάς ἀσπίδας ἐκ τούτων ποιοῦσι · συμμύει γὰρ πληγέντα · κουφότερον δὲ τὸ τῆς ἰτέας , μανότερον γάρ , ὄἰ ὃ καὶ τούτῳ μᾶλλον χρῶνται . τὸ δὲ τῆς πλατάνου γλισχρότητα μὲν ἔχει , φύσει δὲ ὑγρότερον τοῦτο καὶ τὸ τῆς πτελέας . σημεῖον δέ ἐστιν , μετὰ τὴν τομὴν ὀρθὸν ὅταν σταθῇ , πολὺ ὕδωρ ἀφίησι . τὸ δὲ τῆς συκαμίνου πυκνὸν ἄμα καὶ γλίσχρον .
Lemmas: Θερμός δέ καί κισσός καί δάφνη καί ὅλως ἐκ οὖν ὁ πυρεῖον γίγνομαι · Μενέστωρ δέ φημί καί συκάμινος . ψυχρός δέ ὁ ἔνυδρος καί ὑδατώδης . καί γλίσχρος δέ τίς ἰτέϊνος καί ἀμπέλινος , οἶς ὅς καί ὁ ἀσπίς ἐκ οὗτος ποιέω · συμμύω γάρ πλήσσω · κοῦφος δέ ὁ ὁ ἰτέα , μανός γάρ , οἶς ὅς καί οὗτος μᾶλλον χράω . ὁ δέ ὁ πλάτανος γλισχρότης μέν ἔχω , φύσις δέ ὑγρός οὗτος καί ὁ ὁ πτελέα . σημεῖον δέ εἰμί , μετά ὁ τομή ὀρθός ὅταν ἵστημι , πολύς ὕδωρ ἀφίημι . ὁ δέ ὁ συκάμινος πυκνός ἄμη καί γλίσχρος .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.3.5
Ἐστι δὲ καὶ ἀστραβέστατον τὸ τῆς πτελέας . ὄἰ ὃ καὶ τοὺς στροφεῖς τῶν θυρῶν ποιοῦσι πτελείνους · ἐὰν γὰρ οὗτοι μένωσι , καὶ αἱ θύραι μένουσιν ἀστραβεῖς , εἰ δὲ μή , διαστρέφονται . ποιοῦσι δ᾿ αὐτοὺς ἔμπαλιν τιθέντες τὶ ξύλα τό τε ἀπὸ τῆς ῥίζης καὶ τὸ ἀπὸ τοῦ φύλλου · καλοῦσι δὲ οἱ τέκτονες τὸ ἀπὸ τοῦ φ ύλλου τὸ ἄνω · ἐναρμοσθέντα γαρ ἀλλήλοις ἑκάτερον κωλύει πρὸς τὴν ὁρμὴν ἐναντίως ἔχον . εἰ δὲ ἔκειτο κατι φύσιν , οὗπερ ἡ ῥοπὴ ἐνταῦθα πάντων ἂν ἦν ἡ φορά . Τὰς δὲ θύρας οὐκ εὐθὺς συντελοῦσιν , ἀλλὰ πήξαντες ἐφιστᾶσι , κἄπειτα ὑστέρῳ οἱ δὲ τῷ τρίτῳ ἔτει συνετέλεσαν ἐὰν μᾶλλον σπουδάζωσι · τοῦ μὲν γὰρ θέρους ἀναξηραινομένων διίστανται , τοῦ δὲ χειμῶνος συμμύουσιν . αἴτιον δ’ ὅτι τῆς ἐλάτης τὰ μανὰ καὶ σαρκώδη ἕλκει τὸν ἀέρα ἔνικμον ὄντα .
Lemmas: εἰμί δέ καί ἀστραβής ὁ ὁ πτελέα . οἶς ὅς καί ὁ στροφεύς ὁ θύρα ποιέω πτελέϊνος · ἐάν γάρ οὗτος μένω , καί ὁ θύρα μένω ἀστραβής , εἰμί δέ μή , διαστρέφω . ποιέω δέ αὐτός ἔμπαλιν τίθημι τίς ξύλον ὁ τε ἀπό ὁ ῥίζα καί ὁ ἀπό ὁ φύλλον · καλέω δέ ὁ τέκτων ὁ ἀπό ὁ φ Ὕλλος ὁ ἄνω · ἐναρμόζω γαρ ἀλλήλων ἑκάτερος κωλύω πρός ὁ ὁρμή ἐναντίος ἔχω . εἰμί δέ κεῖμαι κάτι φύσις , ὅσπερ ὁ ῥοπή ἐνταῦθα πᾶς εἄν εἰμί ὁ φορός . ὁ δέ θύρα οὐ εὐθύς συντελέω , ἀλλά πήγνυμι ἐφίστημι , ἔπειτα ὕστερος ὁ δέ ὁ τρίτος ἔτος συντελέω ἐάν μᾶλλον σπουδάζω · ὁ μέν γάρ θέρος ἀναξηραίνω διίστημι , ὁ δέ χειμών συμμύω . αἴτιος δέ ὅτι ὁ ἐλάτη ὁ μανός καί σαρκώδης ἕλκω ὁ ἀήρ ἔνικμος εἰμί .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.3.6
Ὁ δὲ φοῖνιξ κοῦφος καὶ εὕεργος καὶ μαλακός , ὥσπερ ὁ φελλός , βελτίων δὲ τοῦ φελλοῦ ὅτι γλίσχρος · ἐκεῖνο δὲ θραυστόν . διὰ τοῦτο τὰ εἴδωλα νῦν ἐκ τοῦ τῶν φοινίκων ποιοῦσι , τὸν δὲ φελλὸν παρήκασι . τὰς ἶνας δὲ οὐ ὄἰ ὅλου ἔχει οὐδ’ ἐπὶ πολὺ καὶ μακρὰς οὐδ' ὡσαύτως τῇ θέσει ἐγκειμένας πάσας ἀλλὰ παντοδαπῶς . ἀναξηραίνεται δὲ καὶ λεαινόμενον καὶ πριόμενον τὸ ξύλον .
Lemmas: ὁ δέ Φοῖνιξ κοῦφος καί Εὔεργος καί μαλακός , ὥσπερ ὁ φελλός , ἀγαθός δέ ὁ φελλός ὅτι γλίσχρος · ἐκεῖνος δέ θραυστός . διά οὗτος ὁ εἴδωλον νῦν ἐκ ὁ ὁ Φοῖνιξ ποιέω , ὁ δέ φελλός παρήκω . ὁ ἴς δέ οὖον οἶς ὅλος ἔχω οὐδέ ἐπί πολύς καί μακρός οὐδέ ὡσαύτως ὁ θέσις ἔγκειμαι πᾶς ἀλλά παντοδαπής . ἀναξηραίνω δέ καί λεαίνω καί ὠνέομαι ὁ ξύλον .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.3.7
Τὸ δὲ θύον , οἱ δὲ θύαν καλοῦσι , παρ’ Ἄμμωνι τε γίνεται καὶ ἐν τῇ Κυρηναίᾳ , τὴν μὲν μορφὴν ὅμοιον κυπαρίττῳ καὶ τοῖς κλάδοις καὶ τοῖς φύλλοις καὶ τῷ στελέχει καὶ τῷ καρπῷ , μᾶλλον δ’ ὦσπερ κυπάριττος ἀγρία · πολὺ μὲν καὶ ὅπου νῦν ἡ πόλις ἐσ τί , καὶ ἔτι διαμνημονεύουσιν ὀροφάς τινας τῶν ἀρχαίων οὔσας . ἀσαπὲς γὰρ ὅλως τὸ ξύλον οὐλότατον δὲ τὴν ῥίζαν ἐστί · καὶ ἐκ ταύτης τὰ σπουδαιότατα ποιεῖται τῶν ἔργων . τὰ δὲ ἀγάλματα γλύφουσιν ἐκ τῶνδε , κέδρων κυπαρίττου λωτοῦ π ύξου · τὰ δ᾿ ἐλάττω καὶ ἐκ τῶν ἐλαίνων ῥιζῶν · ἀρραγεῖς γὰρ αὖται καὶ ὁμαλῶς πως σαρκώδεις . ταῦτα μὲν οὖν ἰδιότητά τινα τόπων καὶ φύσεως καὶ χρείας ἀποδηλοῖ .
Lemmas: ὁ δέ θύω , ὁ δέ θύα καλέω , παρά Ἄμμων τε γίγνομαι καί ἐν ὁ Κυρηναῖος , ὁ μέν μορφή ὅμοιος κυπάρισσος καί ὁ κλάδος καί ὁ φύλλον καί ὁ στέλεχος καί ὁ καρπός , μᾶλλον δέ ὥσπερ κυπάρισσος ἄγριος · πολύς μέν καί ὅπου νῦν ὁ πόλις εἰς τίς , καί ἔτι διαμνημονεύω ὀροφή τις ὁ ἀρχαῖος εἰμί . ἀσαπής γάρ ὅλως ὁ ξύλον οὖλος δέ ὁ ῥίζα εἰμί · καί ἐκ οὗτος ὁ σπουδαῖος ποιέω ὁ ἔργον . ὁ δέ ἄγαλμα γλύφω ἐκ ὅδε , κέδρος κυπάρισσος λωτός π ξύω · ὁ δέ μικρός καί ἐκ ὁ ἐλάϊνος ῥίζα · ἀρραγής γάρ αὔτης καί ὁμαλός πως σαρκώδης . οὗτος μέν οὖν ἰδιότης τις τόπος καί φύσις καί χρεία ἀποδηλόω .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.4.1
IV . Βαρέα δὲ καὶ κοῦφα δῆλον ὡς τῇ πυκνότητι καὶ μανότητι καὶ ὑγρότητι καὶ ξηρότητι καὶ τῷ γλοιώδει καὶ σκληρότητι καὶ μαλακότητι ληπτέον . ἔνια μὲν οὖν ἄμα σκληρὰ καὶ βαρέα , καθάπερ πύξος καὶ δρῦς · ὅσα δὲ κραῦρα καὶ τῇ ξηρότητι σκληρότατα , ταῦτ᾿ οὐκ ἔχει βάρος . ἅπαντα δὲ τὰ ἄγρια τῶν ἡμέρων καὶ τὰ ἄρρενα τῶν θηλειῶν πυκνότερά τε καὶ σκληρότερα καὶ βαρύτερα καὶ τὸ ὅλον ἰσχυρότερα , καθάπερ καὶ πρότερον εἴπομεν . ὡς δ᾿ ἐπὶ τὸ πᾶν καὶ τὰ ἀκαρπότερα τῶν καρπίμων καὶ τὰ χείρω τῶν καλλικαρποτέρων · εἰ μή που καρπιμώτερον τὸ ἄρρεν , ὥσπερ ἄλλα τέ φασι καὶ τὴν κυπάριττον καὶ τὴν κράνειαν . ἀλλὰ τῶν γε ἀμπέλων φανερῶς αἱ ὀλιγοκαρπότεραι καὶ πυκνοφθαλμότεραι καὶ στερεώτεραι · καὶ μηλεῶν δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἡμέρων .
Lemmas: IV . Βαρεύς δέ καί κοῦφος δῆλος ὡς ὁ πυκνότης καί μανότης καί ὑγρότης καί ξηρότης καί ὁ γλοιώδης καί σκληρότης καί μαλακότης ληπτέος . ἔνιοι μέν οὖν ἄμη σκληρός καί βαρύς , καθάπερ πύξος καί δρῦς · ὅσος δέ κραῦρος καί ὁ ξηρότης σκληρός , αὐτός οὐ ἔχω βάρος . ἅπας δέ ὁ ἄγριος ὁ ἥμερος καί ὁ ἄρσην ὁ θῆλυς πυκνός τε καί σκληρός καί βαρύς καί ὁ ὅλος ἰσχυρός , καθάπερ καί πρότερος εἶπον . ὡς δέ ἐπί ὁ πᾶς καί ὁ ἄκαρπος ὁ κάρπιμος καί ὁ χείρων ὁ καλλικαρποτερας · εἰμί μή ποῦ κάρπιμος ὁ ἄρσην , ὥσπερ ἄλλος τε φημί καί ὁ κυπάρισσος καί ὁ κραίνω . ἀλλά ὁ γε ἄμπελος φανερῶς ὁ ολιγοκαρποτερας καί πυκνοφθαλμοτερας καί στερεός · καί μηλέα δέ καί ὁ ἄλλος ἥμερος .
theophrastus-philosophy.historia-plantarum 5.4.2
Ἀσαπῆ δὲ φύσει κυπάριττος κέδρος ἔβενος λωτὸς πύξος ἐλάα κότινος πεύκη ἔνδᾳδος ἀρία δρῦς καρύα Εὐβοική . τούτων δὲ χρονιώτατα δοκεῖ τὰ κυπαρίττινα εἶναι · τὰ γοῦν ἐν Ἐφέσῳ , ἐξ ὦν αἱ θύραι τοῦ νεωστὶ νεώ , τεθησαυρισμένα τέτταρας ἔκειτο γενεάς . μόνα δὲ καὶ στιλβηδόνα δέχεται , δἰ ὃ καὶ τὰ σπουδαζόμενα τῶν ἔργων ἐκ τούτων ποιοῦσι . τῶν δὲ ἄλλων ἀσαπέστατον μετὰ τὰ κυπαρίττινα καὶ τὰ θυώδη τὴν συκάμινον εἶναί φασι , καὶ ἰσχυρὸν ἄμα καὶ εὕεργον τὸ ξύλον · γίνεται δὲ τὸ ξύλον παλαιούμενον μέλαν , ὥσπερ λωτός .
Lemmas: Ἀσαπῆ δέ φύσις κυπάρισσος κέδρος ἔβενος λωτός πύξος ἐλαία κότινος πεύκη ἔνδᾳδος ἀρία δρῦς καρύα ευβοϊκός . οὗτος δέ χρόνιος δοκέω ὁ κυπαρίττινα εἰμί · ὁ γοῦν ἐν Ἔφεσος , ἐκ οὖν ὁ θύρα ὁ νεωστί ναῦς , θησαυρίζω τέσσαρες κεῖμαι γενεά . μόνος δέ καί στιλβηδών δέχομαι , διά ὅς καί ὁ σπουδάζω ὁ ἔργον ἐκ οὗτος ποιέω . ὁ δέ ἄλλος ἀσαπής μετά ὁ κυπαρίττινα καί ὁ θυώδης ὁ συκάμινος εἰμί φημί , καί ἰσχυρός ἄμη καί εὔεργος ὁ ξύλον · γίγνομαι δέ ὁ ξύλον παλαιόω μέλας , ὥσπερ λωτός .