theophrastus-philosophy.de-sensu-et-sensibilibus-fr-1-wimmer 1.3
CAP . III . Ἐμπεδοκλῆς μὲν οὖν οὕτως οἴεται καὶ τὴν αἴσθησιν γίνεσθαι καὶ τὸ φρονεῖν . ἀπορήσειε δʼ ἄν τις ἐξ ὧν λέγει πρῶτον μὲν τί διοίσει τὰ ἔμψυχα αρὸς τὸ αἰσθάνεσθαι τῶν ἄλλων . ἐναρμόττει γὰρ καὶ τοῖς τῶν ἀψύχων πόροις · ὅλως γὰρ ποιεῖ τὴν μίξιν τῇ συμμετρίᾳ τῶν πόρων · διόπερ ἔλαιον μὲν καὶ ὕδωρ οὐ μίγνυσθαι , τὰ δʼ ἄλλα ὑγρὰ καὶ περὶ ὅσων δὴ καταριθμεῖται τὰς ἰδίας κράσεις . ὥστε πάντα τε αἰσθήσιται καὶ ταὐτὸ ἔσται μίξις καὶ αἴσθησις καὶ αὔξησις · πάντα γὰρ ποιεῖ τῇ συμμετρίᾳ τῶν πόρων · ἐὰν μὴ προσθῇ τινα διαφοράν . ἔπειτα ἐν αὐτοῖς τοῖς ἐμψύχοις τί μᾶλλον αἰσθήσεται τὸ ἐν τῷ ζώῳ πῦρ ἢ τὸ ἐκτὸς , εἴπερ ἐναρμόττουσιν ἀλλήλοις · ὑπάρχει γὰρ καὶ ἡ συμμετρία καὶ τὸ ὅμοιον . ἔτι δὲ καὶ ἀνάγκη διαφοράν τινα ἔχειν εἴπερ αὐτὸ μὲν μὴ δύναται συμπληροῦν τοὺς πόρους τὸ δʼ ἔξωθεν ἐπεισιόν · ὥστʼ εἰ ὅμοιον ἦν πάντη καὶ πάντως οὐκ ἂν ἦν αἴσθησις . ἔτι δὲ πότερον οἱ πόροι κενοὶ ἢ πλήρεις ; εἰ μὲν γὰρ κενοὶ συμβαίνει διαφωνεῖν ἑαυτῷ , φησὶ γὰρ ὅλως οὐκ εἶναι κενὸν · εἰ δὲ πλήρεις ἀεὶ ἂν αἰσθάνοιτο τὰ ζῶα · δῆλον γὰρ ὡς ἐναρμόττει , καθάπερ φησὶ , τὸ ὅμοιον . καίτοι κἂν αὐτὸ τοῦτό τις διαπορήσειεν εἰ δυνατόν ἐστι τηλικαῦτα μεγέθη γίνεσθαι τῶν ἑτερογενῶν ὥστʼ ἐναρμόττεεν , ἄλλως τε κεἰ συμβαίνει καθάπερ φησὶ τὰς ὄψεις ὧν ἀσύμμετρος ἡ κρᾶσις ὁτὲ μὲν ὑπὸ τοῦ πυρὸς ὁτὲ δὲ ὑπὸ τοῦ ἀέρος ἐμπλαττομένων τῶν πόρων ἀμαυροῦσθαι . εἰ δʼ οὖν ἐστι καὶ τούτων συμμετρία καὶ πλήρεις οἱ πόροι τῶν μὴ συγγενῶν , πῶς ὅταν αἰσθάνηται καὶ ποῦ ταῦτα ὑπεξέρχεται ; δεῖ γάρ τινα ἀποδοῦναι μεταβολήν . ὥστε πάντως ἔχει δυσκολίαν · ἢ γὰρ κενὸν ἀνάγκη ποιεῖν , ἢ ἀεὶ τὰ ζῶα αἰσθάνεσθαι πάντων , ἢ τὸ μὴ συγγενὲς ἁρμόττειν οὐ ποιοῦν αἴσθησιν οὐδʼ ἔχον μεταβολὴν οἰκείαν τοῖς ἐμποιοῦσιν ἔτι δὲ εἰ καὶ μὴ ἐναρμόττοι τὸ ὅμοιον ἀλλὰ μόνον ἅπτοιτο καθʼ ὁτιοῦν εὔλογον αἴσθησιν γίνεσθαι · δυοῖν γὰρ τούτοιν ἀποδίδωσι τὴν γνῶσιν τῷ τε ὁμοίῳ κοὶ τῇ ἀφῇ , διὸ καὶ τὸ ἁρμόττειν εἴρηκεν · ὥστʼεἰ τὸ ἔλαττον ἅψαιτο τῶν μειζόνων εἴη ἄν αἴσθησις . ὅλως δὲ κατά γε ἐκεῖνον ἀφαιρεῖται καὶ τὸ ὅμοιον ἀλλὰ ἡ συμμετρία μόνη ἱκανή . διὰ τοῦτο γὰρ οὐκ αἰσθάνονται , φησὶν , ἀλλήλων , ὅτι τοὺς πόρους ἀσυμμέτρους ἔχον σιν · εἰ δʼ ὅμοιον ἢ ἀνόμοιον τὸ ἀπορρέον οὐδὲν ἔτι προσαφώρισεν . ὥστε ἢ οὐ τῷ ὁμοίῳ ἡ αἴσθησις ἢ οὐ διά τινα ἀσυμμετρίαν οὐ κρίνουσι ... ἁπάσας ἀνάγκῆ τὰς αἰσθήσεις καὶ πάντα τὰ αἰσθητὰ τὴν αὐτὴν ἔχειν φύ σιν . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ τὴν ἡδονὴν καὶ λύπην ὁμολογον μένως ἀποδίδωσιν ἥδεσθαι μὲν ποιῶν τοῖς ὁμοίοις λυπεῖσθαι δὲ τοῖς ἐναντίοις · ἐχθρὰ γὰρ εἶναι · διὸ ,, πλεῖστον ἀπʼ ἀλλήλων διέχουσι Γέννῃ τε κράσει τε κοὶ εἴδεσιν ἐκμακτοῖσι . “ αἰσθήσει γάρ τινι ἢ μετʼ αἰσθήσεως ποιοῦσι τὴν ἡδονὴν καὶ τὴν λύπην , ὥστε οὐχ ἅποσα γίνεται τοῖς ὁμοίοις . ἔτι εἰ τὰ συγγενῆ μάλιστα ποιεῖ τὴν ἡδονὴν ἐν τῇ ἁφῇ , καθάπερ φησὶ , τὰ σύμ φυτα μάλιστʼ ἂν ἥδοιτο καὶ αἰσθάνοιτο · διὰ τῶν οὐ τῶν γὰρ ποιεῖ τὴν αἴσθησιν καὶ τὴν ἡδονήν . καίτοι πολλάκις αἰσθανόμενοι λυπούμεθα κατʼ αὐτὴν ὴν αἴσθησιν , ὡς δʼ Ἀναξαγόρας φησὶν ἀεί · πᾶσαν γὰρ αἴ σθησιν εἶναι μετὰ λύπης . ἔτι δʼ ἐν ταῖς κατὰ μίγεθος · συμβαίνει γὰρ τῷ ὁμοίῳ γίνεσθαι τὴν γνῶσιν τὴν γὰρ ὄψιν ὅταν ἐκ πυρὸς καὶ τοῦ ἐναντίου συστήσῃ τὸ μὲν λευκὸν καὶ τὸ μέλαν δύναιτʼ ἂν τοῖς ὁμοίοις γνωρίζειν , τὸ δὲ φαιὸν καὶ τἆλλα χρώματα τὰ μικτὰ πῶς ; οὔτε γὰρ τοῖς τοῦ πυρὸς οὔτε τοῖς τοῦ ὕδατος κόροις , οὔτʼ ἄλλους ποιεῖ κοινοὺς ἐξ ἀμφοῖν · ὁρῶμεν δʼ οὐδὲν ἧττον ταῦτα τῶν ἁπλῶν . ἀτόπως δὲ καὶ ὅτι τὰ μὲν ἡμέρας τὰ δὲ νύκτωρ μᾶλλον ὁρῶμεν · τὸ γὰρ ἔλαττον πῦρ ὑπὸ τοὐ πλείονος φθείρεται , διὸ καὶ πρὸς τὸν ἥλιον καὶ ὅλως τὸ καθαρὸν οὐ δυνάμεθα ἀντιβλέκειν . ὥστε ὅσοις ἐνδεέστερον το φῶς ἧττον ἐχρῆν ὁρᾷν μεθʼ ἡμέραν , ἢ εἴπερ τὸ ὅμοιον συναύξει , καθάπερ φησὶ , τὸ δʼ ἐναντίον φθείρει καὶ κωλύει τὰ μὲν λευκὰ μᾶλλον ἐχρῆν ὁρᾷν ἅπαντας μεθʼ ἡμέραν , καὶ ὅσοις ἔλαττον καὶ ὅσοις πλέον τὸ φῶς , καὶ τὰ μέλανα νύκτωρ . νῦν δὲ πάντες ἅπαντα μεθʼ ἡμέραν μᾶλλον ὁρῶσι πλὴν ὀλίγων ζώων · τούτοις δʼ εὔλογον τοῦτʼ ἰσχύειν τὸ οἰκεῖον πῦρ ὥσπερ ἔνια καὶ τῇ χρόᾳ διαλάμπει μᾶλλον τῆς νυκτός . ἔτι δὲ οἷς ἡ κρᾶσις ἐξ ἴσων ἀνάγκη συναύξεσθαι κατὰ μέρος ἑκάτερον · ὥστʼ εἰ πλεονάζον κωλύει θάτερον ὁρᾷν ἀπάντων ἂν εἴη παραπλησία πως ἡ διάθεσις . ἀλλὰ τὰ μὲν τῆς ὄψεως πάθη αλεπώτερον ἔσται διελεῖν . τὰ δὲ περὶ τὰς ἄλλας αἰσθήσεις πῶς κρίνωμεν τῷ ὁμοίῳ ; τὸ γὰρ ὅμοιον ἀόριστον . οὔτε γὰρ ψόφῳ τὸν ψόφον οὔτʼ ὀσμῇ τὴν ὀσμὴν οὔτε τοῖς ἄλλοις τοῖς ὁμογενέσιν , ἀλλὰ μᾶλλον ὡς εἰπεῖν τοῖς ἐναντίοις · ἀπαθῆ γὰρ δεῖ τὴν αἴσθησιν προσάγειν . ἤχου δʼ ἐνόντυς ἐν ὠσὶν ἢ χυλῶν ἐν γεύσει καὶ ὀσμῆς ἐν ὀσφρήσει κωφότεραι πᾶσαι γίνονται μᾶλλον ὅσῳ ἄν πλήρεις ὦσι τῶν ὁμοίων · εἰ μή τις λεχθείη περὶ τούτων διορισμός . ἔτι δὲ τὸ περὶ τὴν ἀπορροὴν , καίπερ οὐχ ἱκανῶς λεγόμενον , περὶ μὲν τὰς ἄλλας ὅμως ἐστί πως ὑπολαβεῖν , περὶ δὲ τὴν ἁφὴν καὶ γεῦσιν οὐ ῥᾴδιον . πῶς γὰρ τῇ ἀπορροῇ κρίνομεν ἢ πῶς ἐναρμόττει τοῖς πόροις τὸ τραχύ καὶ τὸ λεῖον ; μόνου γὰρ δοκεῖ τῶν στοιχείων τού πυρὸς ἀπορρεῖν ἀπὸ δὲ τῶν ἄλλων οὐδενός . ἔτι δὲ εἰ ἡ φθίσις διὰ τὴν ἀπορροὴν , ᾧπερ χρῆται κοινοτάτῳ σημείῳ καὶ τὰς ὀσμὰς ἀπορροῇ γίνεσθαι , τὰ πλείστην ἔχοντα ὀσμὴν τάχιστʼ ἐχρῆν φθείρεσθαι . νῦν δὲ σχεδὸν ἐναντίως ἔχει · τὰ γὰρ ὀσμωδέστατα τῶν φυτῶν καὶ τῶν ἄλλων ἐστὶ χρονιώτατα . συμβαίνει δὲ καὶ ἐπὶ τῆς φιλίας ( γεύσεως ? ) ὅλως μὴ εἶναι αἴσθησιν ἢ ἧττον διὰ τὸ συγκρίνεσθαι τότε καὶ μὴ ἀπορρεῖν . ἀλλὰ περὶ μὲν τὴν ἀκοὴν ὅταν ἀποδῷ τοῖς ἔσωθεν γίνεσθαι ψόφοις ἄτοπον τὸ οἴεσθαι δῆλον εἶναι πῶς ἀκούουσιν ἔνδον ποιήσαντος ψόφον ὥσπερ κώδωνος . τῶν μὲν γὰρ ἔξω διʼ ἐκεῖνον ἀκούομεν , ἐκείνου δὲ ψοφοῦντος διὰ τί ; τοῦτο γὰρ αὐτὸ λείπεται ζητεῖν . ἀτόπως δὲ καὶ τὸ περὶ τὴν ὄσφρησιν εἴρηκε . πρῶτον μὲν γὰρ οὐ κοινὴν αἰτίαν ἀπέδωκεν · ἔνια μὲν γὰρ ὅλως οὐδʼ ἀναπνέει τῶν σφραινομένων . ἔπειτα τὸ μάλιστα ὀσφραίνεσθαι τοὺς πλεῖστον ἐπισπωμένους εὔηθες · οὐδὲν γὰρ ὄφελος μὴ ὑγιαινούσης ἢ μὴ ἀνεῳγμένης πως τῆς αἰσθήσεως . πολλοῖς δὲ συμβαίνει πεπηρῶσθαι καὶ ὅλως μηδὲν αἰσθάνεσθαι . πρὸς δὲ τούτοις οἱ δύσπνοοι καὶ οἱ πονοῦντες καὶ οἱ καθεύδοντες μᾶλλον ἂν αἰσθάνοιντο τῶν ὀσμῶν · τὸν πλεῖστον γὰρ ἕλκουσιν ἀέρα . νῦν δὲ συμβαίνει τοὐνανὀσφρήσεως τίον . οὐ γὰρ ἴσως καθʼ αὑτὸ τὸ ἀναπνεῖν αἴτιον τῆς ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκὸς ὡς ἔκ τε τῶν ἄλλων ζώων μαρτυρεῖται καὶ διὰ τῶν εἰρημένων παθῶν · ὁ δʼ ὡς ταύτης οὔσης τῆς αἰτίας καὶ ἐπὶ τέλει πάλιν εἴρηκεν ὥσπερ ἐπισημαινόμενος ,, Ὧδε μὲν οὖν πνοιῆς τε λελόγχασι πάντα καὶ ὀσμῶν · “ οὐκ ἀληθὲς δὲ οὐδὲ τὸ μάλιστα ὀσφραίνεσθαι τῶν κουφῶν , ἀλλὰ δεῖ καὶ ὀσμὴν ἐνυπάρχειν . ὁ γὰρ ἀὴρ καὶ τὸ πῦρ κουφότατα μὲν , οὐ ποιοῦσι δὲ αἴσθησιν ὀσμῆς . ὡσαύτως δʼ ἄν τις καὶ περὶ τὴν φρόνησιν ἀπορήσειεν εἰ διὰ τῶν αὐτῶν ποιεῖ καὶ τὴν αἴσθησιν . καὶ γὰρ ἅπαντα μεθέξει τοῦ φρονεῖν . καὶ ἅμα πῶς ἐνδέχεται καὶ ἐν ἀλλοιώσει καὶ ὑπὸ τοῦ ὁμοίου γίνεσθαι τὸ φρονεῖν ; τὸ γὰρ ὅμοιον οὐκ ἀλλοιοῦται τῷ ὁμοίῳ . τὸ δὲ δὴ τῷ αἵματι φρονεῖν καὶ παντελῶς ἄτοπον · πολλὰ γὰρ τῶν ζώων ἄναιμα , τῶν δʼ ἐναίμων τὰ περὶ τὰς αἰσθήσεις ἀναιμότατα τῶν μερῶν . ἔτι καὶ ὀστοῦν καὶ θρὶξ αἰσθάνοιτʼ ἄν , ἐπεὶ γοῦν ἐξ ἀπάντων ἐστὶ τῶν στοιχείων . καὶ συμβαίνει ταὐτὸν εἶναι τὸ φρονεῖν καὶ αἰσθάνεσθαι καὶ ἥδεσθαι καὶ ( τὸ ) λυπεῖσθαι καὶ ἀγνοεῖν · ἄμφω γὰρ ποιεῖ τοῖς ἀνομοίοις . ὥσθʼ ἅμα τῷ μὲν ἀγνοεῖν ἔδει γίνεσθαι λύπην τῷ δὲ φρονεῖν ἡδονήν . ἄτοπον δὲ καὶ τὸ τὰς δυνάμεις ἑκάστοις ἐγγίνεσθαι διὰ τὴν ἐν τοῖς μορίοις τοῦ αἵματος σύγκρασιν , ὡσεὶ τὴν γλῶτταν αἰτίαν τυῦ εὖ λέγειν , τὰς χεῖρας τοῦ δημιουργεῖν , ἀλλʼ οὐκ ὀργάνου τάξιν ἔχυντο . διὸ καὶ μᾶλλον ἄν τις ἀποδοίη τῇ μορφῇ τὴν αἰτίαν ἢ τῇ κράσει τοῦ αἵματος , χωρὶς διανοίας ἐστίν · οὕτως γὰρ ἔχει καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ζώων . Ἐμπεδοκλῆς μὲν οὖν ἔοικεν ἐν πολλοῖς διαμαρτάνειν .
Lemmas: CAP . III . Ἐμπεδοκλῆς μέν οὖν οὕτως οἴομαι καί ὁ αἴσθησις γίγνομαι καί ὁ φρονέω . ἀπορέω δέ ἄν τις ἐκ ὅς λέγω πρῶτος μέν τίς διαφέρω ὁ ἔμψυχος Αρός ὁ αἰσθάνομαι ὁ ἄλλος . ἐναρμόζω γάρ καί ὁ ὁ ἄψυχος πόρος · ὅλος γάρ ποιέω ὁ μίξις ὁ συμμετρία ὁ πόρος · διόπερ ἔλαιον μέν καί ὕδωρ οὐ μείγνυμι , ὁ δέ ἄλλος ὑγρός καί περί ὅσος δή καταριθμέω ὁ ἴδιος κρᾶσις . ὥστε πᾶς τε αἰσθάνομαι καί αὐτός εἰμί μίξις καί αἴσθησις καί αὔξησις · πᾶς γάρ ποιέω ὁ συμμετρία ὁ πόρος · ἐάν μή προστίθημι τις διαφορά . ἔπειτα ἐν αὐτός ὁ ἔμψυχος τίς μᾶλλον αἰσθάνομαι ὁ ἐν ὁ ζῷον πῦρ ἢ ὁ ἐκτός , εἴπερ ἐναρμόζω ἀλλήλων · ὑπάρχω γάρ καί ὁ συμμετρία καί ὁ ὅμοιος . ἔτι δέ καί ἀνάγκη διαφορά τις ἔχω εἴπερ αὐτός μέν μή δύναμαι συμπληρόω ὁ πόρος ὁ δέ ἔξωθεν ἐπίσιον · ὥστε εἰμί ὅμοιος εἰμί πάντῃ καί πάντως οὐ ἄν εἰμί αἴσθησις . ἔτι δέ πότερος ὁ πόρος κενός ἢ πλήρης ; εἰμί μέν γάρ κενός συμβαίνω διαφωνέω ἑαυτοῦ , φημί γάρ ὅλος οὐ ἔρχομαι κενός · εἰμί δέ πλήρης ἀεί ἄν αἰσθάνομαι ὁ ζῷον · δῆλος γάρ ὡς ἐναρμόζω , καθά φημί , ὁ ὅμοιος . καίτοι κἀν αὐτός τούτος τις διαπορέω εἰμί δυνατός εἰμί τηλικοῦτος μέγεθος γίγνομαι ὁ ἑτερογενής ὥστε ἐναρμόζω , ἄλλως τε κεῖμαι συμβαίνω καθά φημί ὁ ὄψις ὅς ἀσύμμετρος ὁ κρᾶσις ὁτὲ μέν ὑπό ὁ πυρός ὁτὲ δέ ὑπό ὁ αέρας ἐμπλήσσω ὁ πόρος ἀμαυρόω . εἰμί δέ οὖν εἰμί καί οὗτος συμμετρία καί πλήρης ὁ πόρος ὁ μή συγγενής , πῶς ὅταν αἰσθάνομαι καί ποῦ οὗτος ὑπεξέρχομαι ; δέω γάρ τις ἀποδίδωμι μεταβολή . ὥστε πάντως ἔχω δυσκολία · ἢ γάρ κενός ἀνάγκη ποιέω , ἢ ἀεί ὁ ζῷον αἰσθάνομαι πᾶς , ἢ ὁ μή συγγενής ἁρμόζω οὐ ποιέω αἴσθησις οὐδέ ἔχω μεταβολή οἰκεῖος ὁ ἐμποιέω ἔτι δέ εἰμί καί μή ἐναρμόττω ὁ ὅμοιος ἀλλά μόνος ἅπτω κατά ὁστισοῦν εὔλογος αἴσθησις γίγνομαι · δύο γάρ οὗτος ἀποδίδωμι ὁ γνῶσις ὁ τε ὅμοιος κοί ὁ ἁφή , διό καί ὁ ἁρμόζω λέγω · ἵστημι ὁ μικρός ἅπτω ὁ μέγας εἰμί ἄν αἴσθησις . ὅλος δέ κατά γε ἐκεῖνος ἀφαιρέω καί ὁ ὅμοιος ἀλλά ὁ συμμετρία μόνος ἱκανός . διά οὗτος γάρ οὐ αἰσθάνομαι , φημί , ἀλλήλων , ὅτι ὁ πόρος ἀσύμμετρος ἔχω βρόχος · εἰμί δέ ὅμοιος ἢ ἀνόμοιος ὁ ἀπορρέω οὐδείς ἔτι προσαφορίζω . ὥστε ἢ οὐ ὁ ὅμοιος ὁ αἴσθησις ἢ οὐ διά τις ἀσυμμετρία οὐ κρίνω ... ἅπας ἀνάγκη ὁ αἴσθησις καί πᾶς ὁ αἰσθητός ὁ αὐτός ἔχω φύω βρόχος . ἀλλά μήν οὐδέ ὁ ἡδονή καί λύπη ὁμόλογος μένος ἀποδίδωμι ἥδομαι μέν ποιέω ὁ ὅμοιος λυπέω δέ ὁ ἐναντίος · ἐχθρός γάρ ἔρχομαι · διό ,, πλεῖστος ἀπό ἀλλήλων διέχω Γέννα τε κρᾶσις τε κοί εἶδος ἔκμακτος . “ αἴσθησις γάρ τις ἢ μετά αἴσθησις ποιέω ὁ ἡδονή καί ὁ λύπη , ὥστε οὐ ἄποσος γίγνομαι ὁ ὅμοιος . ἔτι εἰμί ὁ συγγενής μάλιστα ποιέω ὁ ἡδονή ἐν ὁ ἁφή , καθά φημί , ὁ σύμ φυτό μάλιστα ἄν ἥδομαι καί αἰσθάνομαι · διά ὁ οὐ ὁ γάρ ποιέω ὁ αἴσθησις καί ὁ ἡδονή . καίτοι πολλάκις αἰσθάνομαι λυπέω κατά αὐτός ἐάν αἴσθησις , ὡς δέ Ἀναξαγόρας φημί ἀεί · πᾶς γάρ ἀεί ἵστημι ἔρχομαι μετά λύπη . ἔτι δέ ἐν ὁ κατά μίγνυμι · συμβαίνω γάρ ὁ ὅμοιος γίγνομαι ὁ γνῶσις ὁ γάρ ὄψις ὅταν ἐκ πυρός καί ὁ ἐναντίος συνίστημι ὁ μέν λευκός καί ὁ μέλας δύο ἄν ὁ ὅμοιος γνωρίζω , ὁ δέ φαιός καί ἄλλος χρῶμα ὁ μικτός πῶς ; οὔτε γάρ ὁ ὁ πυρός οὔτε ὁ ὁ ὕδωρ κόρος , οὔτε ἄλλος ποιέω κοινός ἐκ ἄμφω · ὁράω δέ οὐδείς κακός οὗτος ὁ ἁπλόος . ἄτοπος δέ καί ὅτι ὁ μέν ἡμέρα ὁ δέ νύκτωρ μᾶλλον ὁράω · ὁ γάρ μικρός πῦρ ὑπό ὁ πολύς φθείρω , διό καί πρός ὁ ἥλιος καί ὅλος ὁ καθαρός οὐ δύναμαι ἀντιβάλλω . ὥστε ὅσος ἐνδεής το φάος κακός χρή ὁράω μετά ἡμέρα , ἢ εἴπερ ὁ ὅμοιος συναυξάνω , καθά φημί , ὁ δέ ἐναντίος φθείρω καί κωλύω ὁ μέν λευκός μᾶλλον χρή ὁράω ἅπας μετά ἡμέρα , καί ὅσος μικρός καί ὅσος πλείων ὁ φάος , καί ὁ μέλας νύκτωρ . νῦν δέ πᾶς ἅπας μετά ἡμέρα μᾶλλον ὁράω πλήν ὀλίγος ζῷον · οὗτος δέ εὔλογος οὗτος ἰσχύω ὁ οἰκεῖος πῦρ ὥσπερ ἔνιοι καί ὁ χρώς διαλάμπω μᾶλλον ὁ νύξ . ἔτι δέ ὅς ὁ κρᾶσις ἐκ ἴσος ἀνάγκη συναυξάνω κατά μέρος ἑκάτερος · ὥστε εἰμί πλεονάζω κωλύω ἕτερος ὁράω ἀπαντάω ἄν εἰμί παραπλήσιος πως ὁ διάθεσις . ἀλλά ὁ μέν ὁ ὄψις πάθος ἄλεπος εἰμί διαιρέω . ὁ δέ περί ὁ ἄλλος αἴσθησις πῶς κρίνω ὁ ὅμοιος ; ὁ γάρ ὅμοιος ἀόριστος . οὔτε γάρ ψόφος ὁ ψόφος οὔτε ὀσμή ὁ ὀσμή οὔτε ὁ ἄλλος ὁ ὁμογενής , ἀλλά μᾶλλον ὡς λέγω ὁ ἐναντίος · ἀπαθής γάρ δέω ὁ αἴσθησις προσάγω . ἦχος δέ ἔνειμι ἐν οὖς ἢ χυλός ἐν γεῦσις καί ὀσμή ἐν ὄσφρησις κωφός πᾶς γίγνομαι μᾶλλον ὅσος ἄν πλήρης εἰμί ὁ ὅμοιος · εἰμί μή τις λέγω περί οὗτος διορισμός . ἔτι δέ ὁ περί ὁ ἀπορροή , καίπερ οὐ ἱκανός λέγω , περί μέν ὁ ἄλλος ὅμως εἰμί πως ὑπολαμβάνω , περί δέ ὁ ἁφή καί γεῦσις οὐ ῥᾴδιος . πῶς γάρ ὁ ἀπορροή κρίνω ἢ πῶς ἐναρμόζω ὁ πόρος ὁ τραχύς καί ὁ λεῖος ; μόνος γάρ δοκέω ὁ στοιχεῖον ὁ πυρός ἀπορρέω ἀπό δέ ὁ ἄλλος οὐδείς . ἔτι δέ εἰμί ὁ φθίσις διά ὁ ἀπορροή , ὅς χράω κοινός σημεῖον καί ὁ ὀσμή ἀπορροή γίγνομαι , ὁ πλεῖστος ἔχω ὀσμή ταχύς χρή φθείρω . νῦν δέ σχεδόν ἐναντίος ἔχω · ὁ γάρ ὀσμώδης ὁ φυτόν καί ὁ ἄλλος εἰμί χρόνιος . συμβαίνω δέ καί ἐπί ὁ φίλιος ( γεῦσις ? ) ὅλος μή ἔρχομαι αἴσθησις ἢ κακός διά ὁ συγκρίνω τότε καί μή ἀπορρέω . ἀλλά περί μέν ὁ ἀκοή ὅταν ἀποδίδωμι ὁ ἔσωθεν γίγνομαι ψόφος ἄτοπος ὁ οἴομαι δῆλος ἔρχομαι πῶς ἀκούω ἔνδον ποιέω ψόφος ὥσπερ κώδων . ὁ μέν γάρ ἔξω διά ἐκεῖνος ἀκούω , ἐκεῖνος δέ ψοφέω διά τίς ; οὗτος γάρ αὐτός λείπω ζητέω . ἄτοπος δέ καί ὁ περί ὁ ὄσφρησις λέγω . πρῶτος μέν γάρ οὐ κοινός αἰτία ἀποδίδωμι · ἔνιοι μέν γάρ ὅλος οὐδέ ἀναπνέω ὁ σφραινομένων . ἔπειτα ὁ μάλιστα ὀσφραίνομαι ὁ πλεῖστος ἐπισπάω εὐήθης · οὐδείς γάρ ὄφελος μή ὑγιαίνω ἢ μή ἀνοίγνυμι πως ὁ αἴσθησις . πολύς δέ συμβαίνω πηρόω καί ὅλος μηδείς αἰσθάνομαι . πρός δέ οὗτος ὁ δύσπνοος καί ὁ πονέω καί ὁ καθεύδω μᾶλλον ἄν αἰσθάνομαι ὁ ὀσμή · ὁ πλεῖστος γάρ ἕλκω αέρας . νῦν δέ συμβαίνω τοὐνανὀσφρήσεως τίω . οὐ γάρ ἴσως κατά ἑαυτοῦ ὁ ἀναπνέω αἴτιος ὁ ἀλλά κατά συμβαίνω ὡς ἐκ τε ὁ ἄλλος ζῷον μαρτυρέω καί διά ὁ λέγω πάθος · ὁ δέ ὡς οὗτος σέω ὁ αἰτία καί ἐπί τέλος πάλιν λέγω ὥσπερ ἐπισημαίνω ,, ὧδε μέν οὖν πνοή τε λαγχάνω πᾶς καί ὀσμή · “ οὐ ἀληθής δέ οὐδέ ὁ μάλιστα ὀσφραίνομαι ὁ κουφός , ἀλλά δέω καί ὀσμή ἐνυπάρχω . ὁ γάρ ἀήρ καί ὁ πῦρ κοῦφος μέν , οὐ ποιέω δέ αἴσθησις ὀσμή . ὡσαύτως δέ ἄν τις καί περί ὁ φρόνησις ἀπορέω εἰμί διά ὁ αὐτός ποιέω καί ὁ αἴσθησις . καί γάρ ἅπας μετέχω ὁ φρονέω . καί ἅμα πῶς ἐνδέχομαι καί ἐν ἀλλοίωσις καί ὑπό ὁ ὅμοιος γίγνομαι ὁ φρονέω ; ὁ γάρ ὅμοιος οὐ ἀλλοιόω ὁ ὅμοιος . ὁ δέ δή ὁ αἷμα φρονέω καί παντελής ἄτοπος · πολύς γάρ ὁ ζῷον ἄναιμος , ὁ δέ ἔναιμος ὁ περί ὁ αἴσθησις ἄναιμος ὁ Μέρα . ἔτι καί ὀστέον καί θρίξ αἰσθάνομαι ἄν , ἐπεί γοῦν ἐκ ἀπαντάω εἰμί ὁ στοιχεῖον . καί συμβαίνω αὐτός ἔρχομαι ὁ φρονέω καί αἰσθάνομαι καί ἥδομαι καί ( ὁ ) λυπέω καί ἀγνοέω · ἄμφω γάρ ποιέω ὁ ἀνόμοιος . ὥστε ἅμα ὁ μέν ἀγνοέω δέω γίγνομαι λύπη ὁ δέ φρονέω ἡδονή . ἄτοπος δέ καί ὁ ὁ δύναμις ἕκαστος ἐγγίγνομαι διά ὁ ἐν ὁ μόριον ὁ αἷμα σύγκρασις , ὡσεί ὁ γλῶττα αἰτία τῦ εὖ λέγω , ὁ χείρ ὁ δημιουργέω , ἀλλά οὐ ὄργανον τάξις χέω . διό καί μᾶλλον ἄν τις ἀποδίδωμι ὁ μορφή ὁ αἰτία ἢ ὁ κρᾶσις ὁ αἷμα , Χωρὶς διάνοια εἰμί · οὕτως γάρ ἔχω καί ἐπί ὁ ἄλλος ζῷον . Ἐμπεδοκλῆς μέν οὖν ἔοικα ἐν πολύς διαμαρτάνω .