theophrastus-philosophy.de-sensu-et-sensibilibus-fr-1-wimmer 1.6
CAP . VI . Τὸ μὲν οὖν τοῖς ἐναντίοις ποιεῖν τὴν σἴσθησιν ἔχει τινὰ λόγον ὥσπερ ἐλέχθη · δοκεῖ γὰρ ἡ ἀλλοίωσις οὐχ ὑπὸ τῶν ὁμοίων ἀλλʼ ὑπὸ τῶν ἐναντίων εἶναι . καίτοι καὶ τοῦτο δεῖται πίστεως εἰ ἀλλοίωσις ἡ αἴσθησις εἴ τε τὸ ἐναντίον τοῦ ἐναντίου κριτικόν . τὸ δὲ μετὰ λύπης ἅπασαν εἶναι οὔτʼ ἐκ τῆς χρήσεως ὁμολογεῖται , τὰ μὲν ( γὰρ ) μεθʼ ἡδονῆς τὰ δὲ πλεῖστα ἄνευ λύπης ἐστίν , οὔτʼ ἐκ τῶν εὐλόγων . ἡ μὲν γὰρ αἴσθησις κατὰ φύσιν , οὐδὲν δὲ τῇ φύσει βίᾳ καὶ μετὰ λύπης ἀλλὰ μᾶλλον μεθʼ ἡδονῆς , ὅπερ καὶ φαίνεται συμβαῖνον . τὰ γὰρ πλείω καὶ πλεονάκις ἡδόμεθα καὶ αὐτὸ δὲ τὸ αἰσθάνεσθαι χωρὶς τῆς περδ ἕκαστον ἐπιθυμίας διώκομεν . ἔτι δὲ ἐπεὶ καὶ ἡδονὴ καὶ λύπη γίνεται διὰ τῆς αἰσθήσεως ἅπαν δὲ φύσει πρὸς τὸ βέλτιόν ἐστι , καθάπερ ἡ ἑπιστήμη , μᾶλλον ἂν εἴη μεθʼ ἡδονῆς ἢ μετὰ λύπης . ἀπλῶς δʼ εἴπερ μηδὲ τὸ διανοεῖσθαι μετὰ λύπης , οὐδὲ τὸ αἰσθάνεσθαι · τὸν αὐτὸν γὰρ ἔχει λόγον ἑκάτερον πρὸς τὴν αὐτὴν χρείαν . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ αἱ τῶν αἰσθητῶν ὑπερβολαὶ καὶ τὸ τοῦ χρόνου πλῆθος οὐδὲν σημεῖον ὡς μετὰ λύπης ἐστὶν ἀλλὰ μᾶλλον ὡς ἐν συμμετρίᾳ τινὶ καὶ κράσει πρὸς τὸ αἰσθητὸν ἡ αἴσθησις . διόπερ ἴσως τὸ μὲν ἐλλεῖπον ἀναίσθητον τὸ δʼ ὑπερβάλλον λύπην τε ποιεῖ καὶ φθείρει . συμβαίνει τοίνυν τὸ κατὰ φύσιν ἐκ τοῦ παρὰ φύσιν σκοπεῖν · ἡ γὰρ ὑπερβολὴ παρό φύσιν . ἐπεὶ τό γε ἀπʼ ἐνίων καὶ ἐνιότε λυπεῖσθαι καθάπερ καὶ ἥθέσθαι φανερὸν καὶ ὁμολογούμενον · ὥστ οὐδὲν μᾶλλον διά γε τοῦτο μετὰ λύπης ἢ μεθʼ ἡδονῆς ἐστιν ἀλλʼ ἴσως μετʼ οὐδετέρου κατά γε τὸ ἀληθές οὐδὲ γὰρ ἂν δύναιτο κρίνειν , ὥσπερ οὐδὲ ἡ διάνοια συνεχῶς οὖσα μετὰ λύπης ἢ ἡδονῆς . ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἀπὸ μικρᾶς ἀρχῆς ἐφʼ ὅλην μετήνεγκε τὴν αἴσθησιν ὅταν δὲ λέγῃ τὰ μείζω μᾶλλον αἰσθάνεσθαι καὶ ἁπλῶς κατὰ τὸ μέγεθος τῶν αἰσθητηρίων εἶναι τὴν αἴσθησιν τὸ μὲν αὐτῶν ἔχει τινὰ ἀπορίαν . οἷον πότερον τὰ μικρὰ μᾶλλον ἢ τὰ μεγάλα τῶν ζώων μᾶλλον αἰσθητικά δόξειε γὰρ ἂν ἀκριβεστέρας αἰσθήσεως εἶναι τὰ μικρὰ μὴ λανθάνειν , καὶ ἅμα τὸ τὰ ἐλάττω δυνάμενον κα τὰ μείζω κρίνειν οὐκ ἄλογον . ἅμα δὲ καὶ δοκεῖ περὶ ἐνίας αἰσθήσεις βέλτιον ἔχειν τὰ μικρὰ τῶν μεγάλω ὥστε ταύτῃ μὲν χείρων ἡ τῶν μειζόνων αἴσθησις . δʼ αὖ φαίνεται καὶ πολλὰ λανθάνειν τὰ μικρὰ τῶν μειζόνων , οἷον οἱ ψόφοι , χρώματα , βελτίων ἡ τῶν μειζόνων · ἅμα δὲ καὶ εὔλογον ὥσπερ καὶ τὴν ὅλην τοῦ σώματος κρᾶσιν ὁμοίως ἔχειν καὶ τὰ περὶ τὰς αἰσθήσεις . τοῦτο μὲν οὖν ὥσπερ ἐλέχθη διαπορήσειεν ἄν τις εἰ ἄρα δεῖ λέγειν οὕτως · οὐ γὰρ ἐν τοῖς ὁμοίοις γένεσιν ἀφώρισται κατὰ τὸ μέγεθος · ἀλλὰ κυριώτατα ἴσως ἡ τοῦ σώματος διάθεσίς τε καὶ κρᾶσις . τὸ δὲ πρὸς τὰ μεγέθη τὴν συμμετρίαν ἀποδιδόναι τῶν αἰσθητῶν ἔοικεν ὁμοίως λέγειν Ἐμπεδοκλεῖ · τῷ γὰρ ἐναρμόττειν τοῖς πόροις ποιεῖ τὴν αἴσθησιν . πλὴν ἐπὶ τῆς ὀσφρήσεως ἴδιον συμβαίνει δυσχερές · ὄζειν μὲν γάρ φησι τὸν λεπτὸν ἀέρα μᾶλλον ὀσφραίνεσθαι δὲ ἀκριβέστερον ὅσα τὸν πυκνὸν ἢ τὸν μανὸν ἕλκει . περὶ δὲ τῆς ἐμφάσεως κοινή τίς ἐστιν ἡ δόξα · σχεδὸν γὰρ οἱ πολλοὶ τὸ ὁρᾷν οὕτως ὑπολαμβάνουσι διὰ τὴν γινομένην ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἔμφασιν . τοῦτο δὲ οὐκέτι συνεῖδον ὡς οὔτε τὰ μεγέθη σύμμετρα τὰ ὁρώμενα τοῖς ἐμφαινομένοις οὔτε ἐμφαίνεσθαι πολλὰ ἅμα καὶ τἀναντία δυνατόν . ἔτι δὲ κίνησις καὶ διάστημα καὶ μέγεθος ὁρατὰ μὲν ἔμφασιν δ᾿ , οὐ ποιοῦσιν . ἐνίοις δὲ τῶν ζώων οὐδʼ ἐμφαίνεται καθάπερ τοῖς σκληροφθάλμοις καὶ τοῖς ἐνύδροις . ἔτι δὲ καὶ τῶν ἀψύχων διά γε τοῦτο πολλὰ ἂν ὁρῷεν · καὶ γὰρ ἐν ὕδατι καὶ χαλκῷ καὶ ἑτέροις πολλοῖς ἐστιν ἀνάκλασις . φησὶ δὲ καὶ αὐτὸς ἐμφαίνεσθαι μὲν εἰς ἄλληλα ( τὰ ) χρώματα μᾶλλον δὲ τὸ ἰσχυρὸν εἰς τὸ ἀσθενές · ὥστε ἑκάτερον μὲν ἐχρῆν ὁρᾷν , μᾶλλον δὲ ( τὸ ) μέλαν καὶ ὅλως ( τὸ ) ἀσθενέστερον . διὸ καὶ τὴν ὄψιν ὁμόχρων ποιεῖ τῇ νυκτὶ καὶ τὸ φῶς σἴτιον τῆς ἐμφάσεως . καίτοι πρῶτον μὲν τὸ φῶς ὁρῶμεν αὐτὸ διʼ οὐδεμίας ἐμφάσεως , ἔπειτα οὐδὲν ἧττον τὰ μέλανα τῶν λευκῶν οὐκ ἔχει φῶς . ἔτι δέ γʼ ἐν τοῖς ἄλλοις ἀεὶ τὴν ἔμφασιν ὁρῶμεν εἰς τὸ λαμπρότερον καὶ καθαρώτερον γινομένην , ὥσπερ καὶ αὐτὸς λέγει τοὺς ὑμένας τῶν ὀμμάτων λεπτούς εἶναι καὶ λαμπρούς . τιθέασι δὲ καὶ τὴν ὄψιν αὐτὴν οἱ πολλοὶ πυρός ταύτης τῆς χρόας μετεχούσας μᾶλλον . Ἀναξαγόρας μὲν οὖν ὥσπερ ἐλέχθη κοινήν τινα ταύτην καὶ παλαιὰν δόξαν ἀναφέρει . πλὴν ἴδιον ἐπὶ πάσαις λέγει ταῖς αἰσθήσεσι καὶ μάλιστα ἐπὶ τῇ ὄψει διότι τὸ μὲν αἰσθανόμενόν ἐστιν , οὐ δηλοῖ δὲ τὰς σωματικωτάτας αἰσθήσεις .
Lemmas: CAP . VI . Τέ μέν οὖν ὁ ἐναντίος ποιέω ὁ εἰμί ἔχω τις λόγος ὥσπερ λέγω · δοκέω γάρ ὁ ἀλλοίωσις οὐ ὑπό ὁ ὅμοιος ἀλλά ὑπό ὁ ἐναντίος ἔρχομαι . καίτοι καί οὗτος δέω πίστη εἰμί ἀλλοίωσις ὁ αἴσθησις εἰμί τε ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος κριτικός . ὁ δέ μετά λύπη ἅπας ἔρχομαι οὔτε ἐκ ὁ χρῆσις ὁμολογέω , ὁ μέν ( γάρ ) μετά ἡδονή ὁ δέ πλεῖστος ἄνευ λύπη εἰμί , οὔτε ἐκ ὁ εὔλογος . ὁ μέν γάρ αἴσθησις κατά φύσις , οὐδείς δέ ὁ φύσις βία καί μετά λύπη ἀλλά μᾶλλον μετά ἡδονή , ὅς καί φαίνω συμβαίνω . ὁ γάρ πλείων καί πλεονάκις ἥδομαι καί αὐτός δέ ὁ αἰσθάνομαι Χωρὶς ὁ περδ ἕκαστος ἐπιθυμία διώκω . ἔτι δέ ἐπεί καί ἡδονή καί λύπη γίγνομαι διά ὁ αἴσθησις ἅπας δέ φύσις πρός ὁ βελτίων εἰμί , καθά ὁ ἐπιστήμη , μᾶλλον ἄν εἰμί μετά ἡδονή ἢ μετά λύπη . ἀπλόος δέ εἴπερ μηδέ ὁ διανοέω μετά λύπη , οὐδέ ὁ αἰσθάνομαι · ὁ αὐτός γάρ ἔχω λόγος ἑκάτερος πρός ὁ αὐτός χρεία . ἀλλά μήν οὐδέ ὁ ὁ αἰσθητός ὑπερβολή καί ὁ ὁ χρόνος πλῆθος οὐδείς σημεῖον ὡς μετά λύπη εἰμί ἀλλά μᾶλλον ὡς ἐν συμμετρία τις καί κρᾶσις πρός ὁ αἰσθητός ὁ αἴσθησις . διόπερ ἴσως ὁ μέν ἐλλείπω ἀναίσθητος ὁ δέ ὑπερβάλλω λύπη τε ποιέω καί φθείρω . συμβαίνω τοίνυν ὁ κατά φύσις ἐκ ὁ παρά φύσις σκοπέω · ὁ γάρ ὑπερβολή παρό φύσις . ἐπεί ὁ γε ἀπό ἔνιοι καί ἐνιότε λυπέω καθά καί ἤθω φανερός καί ὁμολογέω · ὥστε οὐδείς μᾶλλον διά γε οὗτος μετά λύπη ἢ μετά ἡδονή εἰμί ἀλλά ἴσως μετά οὐδέτερος κατά γε ὁ ἀληθής οὐδέ γάρ ἄν δύναμαι κρίνω , ὥσπερ οὐδέ ὁ διάνοια συνεχής εἰμί μετά λύπη ἢ ἡδονή . ἀλλά οὗτος μέν ἀπό μικρός ἀρχή ἐπί ὅλος μεταφέρω ὁ αἴσθησις ὅταν δέ λέγω ὁ μέγας μᾶλλον αἰσθάνομαι καί ἁπλῶς κατά ὁ μέγεθος ὁ αἰσθητήριον ἔρχομαι ὁ αἴσθησις ὁ μέν αὐτός ἔχω τις ἀπορία . οἷος πότερος ὁ μικρός μᾶλλον ἢ ὁ μέγας ὁ ζῷον μᾶλλον αἰσθητικός δοκέω γάρ ἄν ἀκριβής αἴσθησις ἔρχομαι ὁ μικρός μή λανθάνω , καί ἅμα ὁ ὁ μικρός δύναμαι ἄν ὁ μέγας κρίνω οὐ ἄλογος . ἅμα δέ καί δοκέω περί ἔνιοι αἴσθησις ἀγαθός ἔχω ὁ μικρός ὁ μέγας ὥστε ταύτῃ μέν χείρων ὁ ὁ μέγας αἴσθησις . δέ αὖ φαίνω καί πολύς λανθάνω ὁ μικρός ὁ μέγας , οἷος ὁ ψόφος , χρῶμα , ἀγαθός ὁ ὁ μέγας · ἅμα δέ καί εὔλογος ὥσπερ καί ὁ ὅλος ὁ σῶμα κρᾶσις ὅμοιος ἔχω καί ὁ περί ὁ αἴσθησις . οὗτος μέν οὖν ὥσπερ λέγω διαπορέω ἄν τις εἰμί ἄρα δέω λέγω οὕτως · οὐ γάρ ἐν ὁ ὅμοιος γένεσις ἀφορίζω κατά ὁ μέγεθος · ἀλλά κύριος ἴσως ὁ ὁ σῶμα διάθεσις τε καί κρᾶσις . ὁ δέ πρός ὁ μέγεθος ὁ συμμετρία ἀποδίδωμι ὁ αἰσθητός ἔοικα ὅμοιος λέγω Ἐμπεδοκλῆς · ὁ γάρ ἐναρμόζω ὁ πόρος ποιέω ὁ αἴσθησις . πλήν ἐπί ὁ ὄσφρησις ἴδιος συμβαίνω δυσχερής · ὄζω μέν γάρ φημί ὁ λεπτός αέρας μᾶλλον ὀσφραίνομαι δέ ἀκριβής ὅσος ὁ πυκνός ἢ ὁ μανός ἕλκω . περί δέ ὁ ἔμφασις κοινός τίς εἰμί ὁ δόξα · σχεδόν γάρ ὁ πολύς ὁ ὁράω οὕτως ὑπολαμβάνω διά ὁ γίγνομαι ἐν ὁ ὀφθαλμός ἔμφασις . οὗτος δέ οὐκέτι συνοράω ὡς οὔτε Τά μέγεθος σύμμετρος ὁ ὁράω ὁ ἐμφαίνω οὔτε ἐμφαίνω πολύς ἅμα καί ἐναντίος δυνατός . ἔτι δέ κίνησις καί διάστημα καί μέγεθος ὁρατός μέν ἔμφασις δέ , οὐ ποιέω . ἔνιοι δέ ὁ ζῷον οὐδέ ἐμφαίνω καθά ὁ σκληρόφθαλμος καί ὁ ἔνυδρος . ἔτι δέ καί ὁ ἄψυχος διά γε οὗτος πολύς ἄν ὁράω · καί γάρ ἐν ὕδωρ καί χαλκός καί ἕτερος πολύς εἰμί ἀνάκλασις . φημί δέ καί αὐτός ἐμφαίνω μέν εἰς ἀλλήλων ( ὁ ) χρῶμα μᾶλλον δέ ὁ ἰσχυρός εἰς ὁ ἀσθενής · ὥστε ἑκάτερος μέν χρή ὁράω , μᾶλλον δέ ( ὁ ) μέλας καί ὅλος ( ὁ ) ἀσθενής . διό καί ὁ ὄψις ὁμόχρους ποιέω ὁ νύξ καί ὁ φάος σιτίον ὁ ἔμφασις . καίτοι πρῶτος μέν ὁ φάος ὁράω αὐτός διά οὐδείς ἔμφασις , ἔπειτα οὐδείς κακός ὁ μέλας ὁ λευκός οὐ ἔχω φάος . ἔτι δέ γε ἐν ὁ ἄλλος ἀεί ὁ ἔμφασις ὁράω εἰς ὁ λαμπρός καί καθαρός γίγνομαι , ὥσπερ καί αὐτός λέγω ὁ ὑμήν ὁ ὄμμα λεπτός ἔρχομαι καί λαμπρός . τίθημι δέ καί ὁ ὄψις αὐτός ὁ πολύς πῦρ οὗτος ὁ χροιά μετέχω μᾶλλον . Ἀναξαγόρας μέν οὖν ὥσπερ λέγω κοινός τις οὗτος καί παλαιός δόξα ἀναφέρω . πλήν ἴδιος ἐπί πᾶς λέγω ὁ αἴσθησις καί μάλιστα ἐπί ὁ ὄψις διότι ὁ μέν αἰσθάνομαι εἰμί , οὐ δηλόω δέ ὁ σωματικός αἴσθησις .