ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.13.2
ἐν δὲ τοῖς καρποῖς οὐχ ὁμοίως τοῦτο ἐπίδηλον , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἐνταῦθα γίνεται καὶ μάλιστα ἐκδήλως κατὰ τὰ χρώματα καὶ τὰ μεγέθη καὶ τοὺς χυλούς · χρώματα μὲν οἷον τὰ σπέρματα · λευκὰ γὰρ ἐκ μελάνων καὶ μέλανα ἐκ λευκῶν μεταβάλλει · χυλοὺς δὲ καὶ οἱ καρποί , τὸ δὲ ἐκ τῶν χρωμάτων ἢ οὐκ ἐμφανὲς ἢ οὐχ ὁμοίως συμβαίνει πλὴν ἐὰν ὅλον μεταστῇ τὸ δένδρον ὥστε ἐκ μέλανος γενέσθαι λευκὸν ὅπερ ἐνίοτε συμβαίνει τοῖς ἐκ σπέρματος φυομένοις .
Lemmas: ἐν δέ ὁ καρπός οὐ ὁμοίως οὗτος ἐπίδηλος , οὖον μήv ἀλλά καί ἐνταῦθα γίγνομαι καί μάλιστα ἔκδηλος κατά ὁ χρῶμα καί ὁ μέγεθος καί ὁ χυλός · χρῶμα μέν οἷος ὁ σπέρμα · λευκόν γάρ ἐκ μέλας καί μέλας ἐκ λευκός μεταβάλλω · χυλός δέ καί ὁ καρπός , ὁ δέ ἐκ ὁ χρῶμα ἢ οὐ ἐμφανής ἢ οὐ ὁμοίως συμβαίνω πλήν ἐάν ὅλος μεθίστημι ὁ δένδρον ὥστε ἐκ μέλας γίγνομαι λευκός ὅσπερ ἐνίοτε συμβαίνω ὁ ἐκ σπέρμα φύω .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.13.3
κοινοῦ δὲ τοῦ πάθους ὄντος ὁμοίως ζώων τε καὶ φυτῶν κοινήν τινα δεῖ καὶ τὴν αἰτίαν ζητεῖν · ἐπεὶ κἀκεῖνο ὅμοιον ἔν τε τοῖς σπέρμασι καὶ ἐν τοῖς ζώοις ὥστε μὴ εὐθὺς ἀλλὰ τριγονήσαντα μεταβάλλειν · ἅπαντα γὰρ κατὰ μικρὸν ἐξαλλοιοῦται καὶ μεθίσταται . τὸ δ᾽ ἐπὶ τῶν δένδρων ἀνάπαλιν εὐλόγως · ἀσθενέστατα γὰρ ἐν ἀρχῇ καὶ μάλιστα ὅταν ἐκ σπέρματος .
Lemmas: κοινός δέ ὁ πάθος εἰμί ὁμοίως ζῷον τε καί φυτός κοινός τις δεῖ καί ὁ αἴτιος ζητέω · ἐπεί ἐκεῖνος ὅμοιος ἐν τε ὁ σπέρμα καί ἐν ὁ ζῷον ὥστε μή εὐθύς ἀλλά τριγονέω μεταβάλλω · ἅπας γάρ κατά μικρός ἐξαλλοιόω καί μεθίστημι . ὁ δέ ἐπί ὁ δένδρον ἀνάπαλιν εὔλογος · ἀσθενής γάρ ἐν ἀρχή καί μάλιστα ὅταν ἐκ σπέρμα .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.13.4
ἀτοπώτατον δὲ καὶ θαυμάζεται μάλιστα ἐπὶ τῶν δένδρων ἡ εἰς τὸ βέλτιον μεταβολὴ καθάπερ ἐν Αἰγύπτῳ τε καὶ ἔτι μᾶλλον ἐν Κιλικίᾳ τῶν ῥοῶν ἔτι δ᾽ ἡ τῆς μυρρίνης περὶ Αἴγυπτον εὐωδία · τὰς γὰρ ἐπὶ τὸ χεῖρον καὶ πολλὰς ὁρῶμεν καὶ πανταχοῦ δι᾽ ὃ καὶ οὐ θαυμαζομεν . ἔστιν οὖν δῆλον ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν σπερμάτων συμβαῖνον ὅταν εἰς τὸ βέλτίον ᾖ σχεδὸν ὅμοιον · ἐν τούτῳ γὰρ ἡ διαφορὰ τῷ τὸ μὲν ἀεὶ τοιοῦτο μένειν ὅταν φυτευθῇ τὸ δ᾽ ἄλλο καὶ ἄλλο μεταβάλλειν ·
Lemmas: ἄτοπος δέ καί θαυμάζω μάλιστα ἐπί ὁ δένδρον ὁ εἰς ὁ ἀγαθός μεταβολή καθάπερ ἐν Αἴγυπτος τε καί ἔτι μᾶλλον ἐν Κιλικία ὁ ῥοή ἔτι δέ ὁ ὁ μυρσίνη περί Αἴγυπτος εὐωδία · ὁ γάρ ἐπί ὁ χείρων καί πολύς ὁράω καί πανταχοῦ διά ὅς καί οὖον θαυμάζω . εἰμί οὖν δῆλος ὅτι καί ἐπί ὁ σπέρμα συμβαίνω ὅταν εἰς ὁ ἀγαθός εἰμί σχεδόν ὅμοιος · ἐν οὗτος γάρ ὁ διαφορά ὁ ὁ μέν ἀεί τοιοῦτος μένω ὅταν φυτεύω ὁ δέ ἄλλος καί ἄλλος μεταβάλλω ·
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.13.5
ἐπεὶ τό γε γινόμενον ταὐτό · παραιρεῖται γὰρ ἀεί τι τῆς φύσεως ἐπικρατοῦν . ὡσαύτως ἀμφοῖν , ξυμβαίνει γὰρ τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν ζώων · ἐκ μελάνων γὰρ λευκὰ γίνεται καὶ ἐκ τραχέων μαλακὰ καὶ ἄλλας τοιαύτας ἔχοντα μεταβολάς . αἴτιον δὲ ἐνταῦθα δοκεῖ τῶν μὲν φανερῶν εἶναι τὸ ὕδωρ τῶν δὲ καὶ ὅλως αἱ τροφαὶ καὶ ὁ ἀήρ · ὥστε κἀκεῖ χρὴ νομίζειν καὶ εἴπου ἄλλοθι τοιοῦτόν τι συμβαίνει τὰς αὐτὰς εἶναι καὶ παραπλησίας ἀνάγκας . τὰ δὲ καθ᾽ ἕκαστα μᾶλλον ἴσως δὲ καὶ μόνως ἄν τις ἀποδοίη τὴν ἐμπειρίαν προσλαβὼν χώρας καὶ τόπου διὰ τῆς ἱστορίας .
Lemmas: ἐπεί ὁ γε γίγνομαι αὐτός · παραιρέω γάρ ἀεί τίς ὁ φύσις ἐπικρατέω . ὡσαύτως ἄμφω , συμβαίνω γάρ οὗτος καί ἐπί ὁ ζῷον · ἐκ μέλας γάρ λευκόν γίγνομαι καί ἐκ τραχύς μαλακός καί ἄλλος τοιοῦτος ἔχω μεταβολή . αἴτιος δέ ἐνταῦθα δοκέω ὁ μέν φανερός εἰμί ὁ ὕδωρ ὁ δέ καί ὅλως ὁ τροφή καί ὁ ἀήρ · ὥστε ἐκεῖ χρή νομίζω καί εἶπον ἄλλοθι τοιοῦτος τίς συμβαίνω ὁ αὐτός εἰμί καί παραπλήσιος ἀνάγκη . ὁ δέ κατά ἕκαστος μᾶλλον ἴσως δέ καί μόνος ἄν τις ἀποδίδωμι ὁ ἐμπειρία προσλαμβάνω χώρα καί τόπος διά ὁ ἱστορία .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.14.1
Ὅμοιον γοῦν τούτῳ καὶ παραπλήσιον φαίνεται καὶ ὅσα διὰ τῆς θεραπείας ἀλλοιοῦται πρῶτον μὲν καὶ καθόλου πᾶσιν εἰπεῖν ἡμερούμενα δεύτερον δὲ ἐν αὐτῷ τῷ τόπῳ . βελτίω δὲ καὶ χαίρει γεωργούμενα ... καὶ γὰρ τοὺς πυρῆνας ὥσπερ εἴπομεν ἐλάττους ἔχει αὐτὰ δὲ βελτίονά ἐστι . ἡ δὲ πολυϋδρία γλυκαίνει τε τὰς ῥόας καὶ μαλακωτέρας ποιεῖ · δεῖται γὰρ ἡ στρυφνότης τοιαύτης καὶ ἡ σκληρότης ἐπικουρίας · καὶ γὰρ τὸ ἐνδεὲς δεῖται βοηθείας . ἄμεινον γὰρ δὴ τοῦτο διχῶς ἢ πρόσθεσιν τινα λαμβάνον ἢ ἀφαιρέσεως θατέρου γενομένης · καθάπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἀμυγδαλῶν ἐλέχθη τῶν κολαζομέ - νων καὶ περιαιρουμένων τὰς ῥίζας καὶ ἐπὶ τῶν συκῶν τῶν κατασχαζομένων · ἀφαιρεθέντος γὰρ τοῦ πλήθους τῆς τροφῆς ἰσχύει μᾶλλον τὸ σύμφυτον θερμὸν εἰς τὸ κατάλοιπον .
Lemmas: ὅμοιος γοῦν οὗτος καί παραπλήσιος φαίνω καί ὅσος διά ὁ θεραπεία ἀλλοιόω πρῶτος μέν καί καθόλου πᾶς εἶπον ἡμερόω δύο δέ ἐν αὐτός ὁ τόπος . ἀγαθός δέ καί χαίρω γεωργέω ... καί γάρ ὁ πυρήν ὥσπερ εἶπον μικρός ἔχω αὐτός δέ ἀγαθός εἰμί . ὁ δέ πολυυδρία γλυκαίνω τε ὁ ῥόος καί μαλακός ποιέω · δήω γάρ ὁ στρυφνότης τοιοῦτος καί ὁ σκληρότης ἐπικουρία · καί γάρ ὁ ἐνδεής δήω βοήθεια . ἀγαθός γάρ δή οὗτος διχῶς ἢ πρόσθεσις τις λαμβάνω ἢ ἀφαίρεσις θατέρου γίγνομαι · καθάπερ καί ἐπί ὁ ἀμυγδάλη λέγω ὁ κολάζω - νάω καί περιαιρέω ὁ ῥίζα καί ἐπί ὁ συκέα ὁ κατασχάζω · ἀφαιρέω γάρ ὁ πλῆθος ὁ τροφή ἰσχύω μᾶλλον ὁ συμφύω θερμός εἰς ὁ κατάλοιπον .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.14.2
ἰδιωτάτη δ᾽ ἂν δόξειεν ἡ ἀπὸ τῆς τῶν ῥιζῶν εἶναι θεραπείας τῆς τε κόπρου τῆς ὑείας ταῖς ῥόαις παραβαλλομένης καὶ εἴ τις ἄλλη τοιαύτη τινὶ δίδοται τροφὴ δι᾽ ἧς γλυκαίνει τὸν χυλόν . λέγεται δὲ καὶ ὡς ἡ πολυϋδρία καὶ ἡ ψυχροϋδρία ποιεῖ τινα μεταβολὴν καὶ ἐμφανέστατα δὴ καὶ μάλιστα ἡ τῶν ἐδαφῶν ἐνίων καὶ τοῦ ἀέρος φύσις ὥσπερ καὶ ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἐν Κιλικίᾳ · ἐν τούτοις γὰρ καὶ ζητεῖν ὅλως δεῖ τὰς ἀλλοιώσεις καὶ μεταβολὰς ἐδάφει καὶ ὕδατι καὶ ἀέρι καὶ ἐργασίᾳ . καὶ γὰρ ἁπλῶς ἡ γεωργία μεθίστησιν ἐξημεροῦσα τὰ δένδρα καὶ τοὺς καρπούς .
Lemmas: ἴδιος δέ εἄν δοκέω ὁ ἀπό ὁ ὁ ῥίζα εἰμί θεραπεία ὁ τε κόπρος ὁ ὕειος ὁ ῥόος παραβάλλω καί εἰμί τις ἄλλος τοιοῦτος τις δίδωμι τροφή διά ὅς γλυκαίνω ὁ χυλός . λέγω δέ καί ὡς ὁ πολυυδρία καί ὁ ψυχροϋδρία ποιέω τις μεταβολή καί ἐμφανής δή καί μάλιστα ὁ ὁ ἔδαφος ἔνιοι καί ὁ ἀήρ φύσις ὥσπερ καί ἐν Αἴγυπτος καί ἐν Κιλικία · ἐν οὗτος γάρ καί ζητέω ὅλως δεῖ ὁ ἀλλοιόω καί μεταβολή ἔδαφος καί ὕδωρ καί ἀήρ καί ἐργασία . καί γάρ ἁπλόος ὁ γεωργία μεθίστημι ἐξημερόω ὁ δένδρον καί ὁ καρπός .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.14.3
ὑπὲρ μὲν οὖν τῶν λοιπῶν ἕτεραί τινες αἰτίαι ὑπὲρ δὲ τῆς ἀπὸ τῶν ῥιζῶν μεταβολῆς ὑπὲρ ἧς τὰ νῦν ὁ λόγος ἐκεῖνο δεῖ λαβεῖν ὅτι καθάπερ ἀρχαί τινες αἱ ῥίζαι τῶν δένδρων · ἀκολουθεῖν δὲ φιλεῖ ταῖς ἀρχαῖς τὰ ἄλλα . δι᾽ ὃ καὶ ἐπὶ τῶν σικύων ἐλέχθη πρότερον ὅτι βρεχομένων ἐν γάλακτι τῶν σπερμάτων ἢ ἐν μελικράτῳ γλυκύτεροι γίνονται . καὶ ἐπ᾽ ἄλλων . αὗται δὲ καὶ τὴν τροφὴν πεπεμμένην μᾶλλον λαμβάνουσαι καὶ αὐταὶ μεταβάλλουσαι συμμεταβάλλειν ποιοῦσι καὶ τὸ δένδρον · ἀπὸ γὰρ τούτων ἡ διάδοσις . ἐπεὶ καὶ αἱ πολυϋδρίαι καὶ τὰ ἐδάφη καὶ αἱ κατεργασίαι περὶ ταύτας πρῶτον καὶ ἀπὸ τούτων ἀρχόμεναι τὰ ἄλλα συναλλοιοῦσι .
Lemmas: ὑπέρ μέν οὖν ὁ λοιπός ἕτερος τις αἰτία ὑπέρ δέ ὁ ἀπό ὁ ῥίζα μεταβολεύς ὑπέρ ὅς ὁ νῦν ὁ λόγος ἐκεῖνος δεῖ λαμβάνω ὅτι καθάπερ ἀρχή τις ὁ ῥίζα ὁ δένδρον · ἀκολουθέω δέ φιλέω ὁ ἀρχή ὁ ἄλλος . διά ὅς καί ἐπί ὁ σίκυος λέγω πρότερος ὅτι βρέχω ἐν γάλα ὁ σπέρμα ἢ ἐν μελίκρατον γλυκύς γίγνομαι . καί ἐπί ἄλλος . οὗτος δέ καί ὁ τροφή πέμπω μᾶλλον λαμβάνω καί αὐτός μεταβάλλω συμμεταβάλλω ποιέω καί ὁ δένδρον · ἀπό γάρ οὗτος ὁ διάδοσις . ἐπεί καί ὁ πολυυδρία καί ὁ ἐδάφη καί ὁ κατεργασία περί οὗτος πρῶτος καί ἀπό οὗτος ἄρχω ὁ ἄλλος συναλλοιόω .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.14.4
πρὸς ἕτερα δ᾽ ἴσως καὶ ἕτεραι βοήθειαι συνεργοῦσιν οἷον αἱ σχάσεις συκῶν καὶ κλάσεις τῶν ἀμπέλων καὶ αἱ κολάσεις τῶν ἀμυγδαλῶν ἢ πληγαῖς ἢ διειρόντων τοὺς παττάλους · ἀπορρεούσης γὰρ τῆς ὑγρότητος ἡ καταλειπομένη ῥᾷον ἐκπέττεται γλυκύτης . τὰ δ᾽ ἐνοφθαλμιζόμενα ἢ ἐγκεντριζόμενα οὐ πέφυκε μεταβάλλειν ὅτι καθάπερ ἀρχή τις ἑτέρα τούτων ἐστὶν ἧς οὐκέτι δύναται κατακρατεῖν · ὥσπερ γὰρ γῇ χρῆται τῷ ὑποκειμένῳ τὸ ἐμφυτευόμενον ἢ ἐνοφθαλμιζόμενον ὥσπερ ἐλέχθη .
Lemmas: πρός ἕτερος δέ ἴσως καί ἕτερος βοήθεια συνεργέω οἷος ὁ σχάζω συκέα καί κλάω ὁ ἄμπελος καί ὁ κολάζω ὁ ἀμυγδάλη ἢ πληγή ἢ διείρω ὁ πάσσαλος · ἀπορρέω γάρ ὁ ὑγρότης ὁ καταλείπω ῥᾳδίως ἐκπέσσω γλυκύτης . ὁ δέ ἐνοφθαλμίζω ἢ ἐγκεντρίζω οὖον φύω μεταβάλλω ὅτι καθάπερ ἀρχή τις ἕτερος οὗτος εἰμί ὅς οὐκέτι δύναμαι κατακρατέω · ὥσπερ γάρ γῆ χράω ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἐμφυτεύω ἢ ἐνοφθαλμίζω ὥσπερ λέγω .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.14.5
καί εἰσιν αὗται δύο μεταβολαὶ καὶ ἀπὸ δυοῖν , ἥ τε ἀπὸ τῶν ῥιζῶν καὶ ἡ ἀπὸ τῶν ἐνοφθαλμιζομένων ἢ ἐμφυτευομένων , ἡ μὲν αὐτῶν τῶν ὑποκειμένων ἀλλοιουμένων , ἡ δὲ ἑτέρων τινῶν ἐμβαλλομένων δι᾽ ὃ καὶ ἧττον ἐπὶ ταύτης τὸ θαυμαστόν . διὰ τί δ᾽ ἡ ῥόα μάλιστα μὲν μεταβάλλει τὴν μανότητα καὶ τὴν ἀσθένειαν αἰτιάσαιτ᾽ ἄν τις · εὐηκοώτατα γὰρ τὰ τοιαῦτα πρὸς μεταβολήν . ἐπισκεπτέον δὲ καὶ εἴ τις ἄλλη τῆς φύσεως ἰδιότης .
Lemmas: καί εἰμί οὗτος δύο μεταβολή καί ἀπό δύο , ὅς τε ἀπό ὁ ῥίζα καί ὁ ἀπό ὁ ἐνοφθαλμίζω ἢ ἐμφυτεύω , ὁ μέν αὐτός ὁ ὑπόκειμαι ἀλλοιόω , ὁ δέ ἕτερος τις ἐμβάλλω διά ὅς καί κακός ἐπί οὗτος ὁ θαυμαστός . διά τίς δέ ὁ ῥόος μάλιστα μέν μεταβάλλω ὁ μανότης καί ὁ ἀσθένεια αἰτιάομαι ἄν τις · εὐήκοος γάρ ὁ τοιοῦτος πρός μεταβολή . ἐπισκεπτέος δέ καί εἰμί τις ἄλλος ὁ φύσις ἰδιότης .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.15.1
Τῆς δ᾽ εἰς τὸ χεῖρον μεταβολῆς δῆλον ὡς ἐναντίαι αἱ αἰτίαι καὶ ἐμφανεστάτη γε καὶ κοινοτάτη πᾶσιν ἀγεωργησία · πάντα γὰρ ὡς εἰπεῖν ἀπαγριοῦται . ἐνίοτε δὲ καὶ οἱονεὶ πηρώσει τινὶ μεταβάλλουσιν εἰς τὸ χεῖρον κολουόμενα κατὰ τὴν πρώτην γένεσιν τὰ φυτὰ καθάπερ ἡ ἀμυγδαλῆ · πικρὰ γὰρ ἐκ γλυκείας γίνεται καὶ ἐκ μαλακῆς σκληρά · τὰ δ᾽ ἄλλα οὐκ ἔστιν ἐπίδηλα μεταβάλλοντα . καίτοι τά γε τῆς ἀμπέλου φυτὰ καὶ ἀπόλλυται πονοῦντα · τὰ δὲ μᾶλλον καὶ μεταβάλλειν εἰκὸς μᾶλλον ἦν . τῇ γὰρ ἀμυγδαλῇ καὶ τὸ ὅλον φαίνεται παράλογον · ἰσχυρότερον γὰρ τὸ δένδρον .
Lemmas: ὁ δέ εἰς ὁ χείρων μεταβολεύς δῆλος ὡς ἐναντίος ὁ αἰτία καί ἐμφανής γε καί κοινός πᾶς ἀγεωργησία · πᾶς γάρ ὡς εἶπον ἀπαγριόομαι . ἐνίοτε δέ καί οἱονεί πήρωσις τις μεταβάλλω εἰς ὁ χείρων κολούω κατά ὁ πρῶτος γένεσις ὁ φυτόν καθάπερ ὁ ἀμυγδαλῆ · πικρός γάρ ἐκ γλυκύς γίγνομαι καί ἐκ μαλακός σκληρός · ὁ δέ ἄλλος οὐ εἰμί ἐπίδηλος μεταβάλλω . καίτοι ὁ γε ὁ ἄμπελος φυτόν καί ἀπόλλυμι πονέω · ὁ δέ μᾶλλον καί μεταβάλλω εἰκός μᾶλλον εἰμί . ὁ γάρ ἀμύγδαλος καί ὁ ὅλος φαίνω παράλογος · ἰσχυρός γάρ ὁ δένδρον .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.15.2
ἔνια δὲ καὶ βελτίω κολουόμενά φασι γίνεσθαι καθάπερ οἱ Χῖοι τὴν ἄπιον τὴν φωκίδα . τὸ μὲν οὖν ἰσχυρὸν τῆς ἀμυγδαλῆς οὐκ ἐν τῷ αὐτῷ λαμβάνεται . δενδρωθεῖσα μὲν γὰρ ἰσχυρὰ φυομένη δὲ ἀσθενὴς ἄλλως τε καὶ ἀπὸ σπέρματος . ἐπεὶ καὶ μὴ κολουσθεῖσαι πικραὶ γίνονται καὶ σκληραὶ καθάπερ ἐν τοῖς πρότερον ἐλέχθη . πᾶν γὰρ ὅλως ἀπὸ σπέρματος ἐξαλλοιοῦται πρὸς τὸ χεῖρον · κινηθείσης δὲ τῆς φυσικῆς ὁρμῆς εἰκὸς ἔτι μᾶλλον , οἷον γὰρ ἄλλη καὶ ἀσθενεστέρα γέγονεν . ἐπεὶ καὶ τὰ ἑψόμενα κωλύεται μὴ ἐν καιρῷ κινούμενα καὶ ἡ γῆ δυσδιάτηκτος ἡ βρεχομένη · ὃ δὲ ἐν ἀρχῇ μέγα καὶ διατενὲς πρὸς τὴν τελείωσιν .
Lemmas: ἔνιοι δέ καί ἀγαθός κολούω φημί γίγνομαι καθάπερ ὁ Χῖος ὁ ἄπιος ὁ Φωκίς . ὁ μέν οὖν ἰσχυρός ὁ ἀμύγδαλος οὐ ἐν ὁ αὐτός λαμβάνω . δενδρόω μέν γάρ ἰσχυρός φύω δέ ἀσθενής ἄλλως τε καί ἀπό σπέρμα . ἐπεί καί μή κολούω πικρός γίγνομαι καί σκληρός καθάπερ ἐν ὁ πρότερος λέγω . πᾶς γάρ ὅλως ἀπό σπέρμα ἐξαλλοιόω πρός ὁ χείρων · κινέω δέ ὁ φυσικός ὁρμή εἰκός ἔτι μᾶλλον , οἷος γάρ ἄλλος καί ἀσθενής γίγνομαι . ἐπεί καί ὁ ἕψω κωλύω μή ἐν καιρός κινέω καί ὁ γῆ δυσδιάτηκτος ὁ βρέχω · ὅς δέ ἐν ἀρχή μέγας καί διατενής πρός ὁ τελέω .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.15.3
ἐπὶ μόνης δὲ ταύτης μάλιστ᾽ ἔνδηλον εἶναι τὴν μεταβολὴν οὐκ ἄτοπον καὶ διὰ τὰς προειρημένας αἰτίας καὶ διότι τῆς μὲν ἀμπέλου καὶ τῶν ἄλλων οὐθενὸς ὁ καρπὸς τελεούμενος πικρὸς ἢ ὀξὺς ἀλλ᾽ ἤτοι γλυκὺς ἢ οὐκ ἐπέφθη ταύτης δὲ οὐχ ὑπάρχει τοιοῦτος εὐθὺς ἐν τοῖς τελείοις καὶ εὐκαρποῦσι . τάχα δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἐστί τις καὶ εἰς τὸ στρυφνότερον ἢ ὑδαρέστερον ἢ μὴ ὁμοίως γλυκὺ λανθάνει δὲ τὴν ἡμετέραν αἴσθησιν . καὶ γὰρ αὐτῶν τῶν ὁμογενῶν αἱ μὲν μᾶλλον αἱ δ᾽ ἧττον τοιαῦται . συμβαίνει δὲ ταῖς κολουσθείσαις ἂν πρεσβύτεραι γενόμεναι πάλιν ἐπικόπτωνται καὶ διακαθαίρωνται γλυκυτέραις γίνεσθαι καὶ τέλος ἀποκαθίστασθαι πρὸς τὴν φύσιν .
Lemmas: ἐπί μόνος δέ οὗτος μάλιστα ἔνδηλος εἰμί ὁ μεταβολή οὐ ἄτοπος καί διά ὁ προερέω αἴτιος καί διότι ὁ μέν ἄμπελος καί ὁ ἄλλος οὐδείς ὁ καρπός1 τελέω πικρός ἢ ὀξύς2 ἀλλά ἤτοι γλυκύς ἢ οὐ πέσσω οὗτος δέ οὐ ὑπάρχω τοιοῦτος εὐθύς ἐν ὁ τέλειος καί εὐκαρπέω . τάχα δέ καί ὁ ἄλλος εἰμί τις καί εἰς ὁ στρύφνος ἢ ὑδαρής ἢ μή ὁμοίως γλυκύς λανθάνω δέ ὁ ἡμέτερος αἴσθησις . καί γάρ αὐτός ὁ ὁμογενής ὁ μέν μᾶλλον ὁ δέ κακός τοιοῦτος . συμβαίνω δέ ὁ κολούω εἄν πρέσβυς γίγνομαι πάλιν ἐπικόπτω καί διακαθαίρω γλυκύς γίγνομαι καί τέλος ἀποκαθίστημι πρός ὁ φύσις .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.15.4
αἴτιον δὲ ἔτι πρὸς τῷ εἰρημένῳ δι᾽ ὅτι ἡ μὲν κόλουσις κωλύσασα τὴν εἰς τὸν ὄγκον βλάστην κατέμιξε καὶ χείρω τὴν ὑγρότητα τὴν εἰς τὸν καρπὸν ἐποίησε · πλείονος δ᾽ οὔσης ἄπεπτος ὥστε μικρός . καὶ κατακοπτομένη δὲ λαμβάνει τινα ἀποπνοὴν καὶ ἀφαίρεσιν ὥσπερ καὶ ὅταν οἱ σφῆνες διακρουσθῶσιν · ἐλάττονος δὲ γινομένης καὶ αὐτὸ μᾶλλον ἰσχύον διὰ τὴν εὐσθένειαν ἐκπέττει τε μᾶλλον καὶ ἀποκαθίσταται .
Lemmas: αἴτιος δέ ἔτι πρός ὁ εἴρω διά ὅτι ὁ μέν κόλουσις κωλύω ὁ εἰς ὁ ὄγκος βλάστη καταμείγνυμι καί χείρων ὁ ὑγρότης ὁ εἰς ὁ καρπός ποιέω · πλείων δέ εἰμί ἄπεπτος ὥστε μικρός . καί κατακόπτω δέ λαμβάνω τις ἀποπνοή καί ἀφαίρεσις ὥσπερ καί ὅταν ὁ σφήν διακρούω · μικρός δέ γίγνομαι καί αὐτός μᾶλλον ἰσχύω διά ὁ εὐσθένεια ἐκπέσσω τε μᾶλλον καί ἀποκαθίστημι .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.15.5
ταύτης μὲν οὖν ὥσπερ ἀνασώζεται πάλιν ἡ φύσις . ἔνια δὲ ἐὰν μὴ κολουσθῇ τὸν καρπὸν οὐ πέττει καθάπερ ἡ ἄμπελος ἡ κανθάρεως καλουμένη δι᾽ ὃ καὶ κολούουσιν ἄκρον τὸν βότρυν , εἰ δὲ μὴ σήπει καὶ διαφθείρει . δῆλον οὖν ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν ὅτι ἀφαιρέσεως δεῖται τῆς ὑγρότητος . ἡ δ᾽ ἄπιος ἡ φωκὶς κολουομένη βελτίων πρὸς δένδρωσιν οὐ πρὸς εὐκαρπίαν · ἐκτρέχει γὰρ ἄγαν μὴ κολουσθεῖσα καὶ γίνεται μονόκωλος καὶ ἀσθενὴς , εἰ δὲ μὴ παραβλαστάνουσα δενδροῦται .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ὥσπερ ἀνασῴζω πάλιν ὁ φύσις . ἔνιοι δέ ἐάν μή κολούω ὁ καρπός οὖον πέσσω καθάπερ ὁ ἄμπελος ὁ κανθάρεως καλέω διά ὅς καί κολούω ἄκρος ὁ Βότρυς , εἰμί δέ μή σήπω καί διαφθείρω . δῆλος οὖν ὡς ἁπλόος εἶπον ὅτι ἀφαίρεσις δήω ὁ ὑγρότης . ὁ δέ ἄπιος ὁ φωκίς κολούω ἀγαθός πρός δένδρωσις οὖον πρός εὐκαρπία · ἐκτρέχω γάρ ἄγαν μή κολούω καί γίγνομαι μονόκωλος καί ἀσθενής , εἰμί δέ μή παραβλαστάνω δενδρόω .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.15.6
τάχα δ᾽ ἄν τι συμβάλλοιτο τοῦτο καὶ πρὸς εὐκαρπίαν · ἰσχυροτέρας γὰρ γινομένης ἡ πέψις καλλίων . τῶν δὲ λαχανωδῶν ἢ ποιωδῶν ὅσα κολουόμενα ἢ κειρόμενα βελτίω καθάπερ τά τε πράσα καὶ ἡ ΤEOPhRAsI 78 ῥάφανος ἢν παλιμβλαστὴς ᾖ καὶ ἡ μηδικὴ καὶ ἡ θρίδαξ καὶ τὸ ὤκιμον ἅπαντα ταῦτα τῇ ἁπαλότητι καὶ εὐτροφίᾳ βελτίω καὶ εὐχυλότερα γίνεται . παραιρεῖται γὰρ ἡ δριμύτης καὶ ἡ ξηρότης καὶ εἰ ἔν τινι τὸ ὀπῶδες τούτων · ἁπαλὰ δὲ καὶ εὐτραφῆ γίνεται διὰ τὸ τὰς ῥίζας ἰσχυροτέρας εἶναι καὶ ὅλως αὐξανομένης ἔτι μᾶλλον κολουομένων τῆς ἰσχύος . αἱ δὲ καὶ ἐπισπῶνται πλείω καὶ καταπέττουσι μᾶλλον . ἔτι δὲ ἀφαιρουμένων τῶν ξυλωδῶν καὶ σκληρῶν ἡ ἐπίδοσις πλείων μηθενὸς ἐμποδίζοντος . ἡ δὲ πρώτη βλάστησις ἐξ ἀσθενοῦς ὡρμημένη μᾶλλον χείρων . αὗται μὲν οὖν ἐν τοῖς χυλοῖς αἱ μεταβολαί .
Lemmas: τάχα δέ ἄν τίς συμβάλλω οὗτος καί πρός εὐκαρπία · ἰσχυρός γάρ γίγνομαι ὁ πέψις καλός . ὁ δέ λαχανώδης ἢ ποιώδης ὅσος κολούω ἢ κείρω ἀγαθός καθάπερ ὁ τε πράσον καί ὁ ΤEOPhRAsI 78 ῥάφανος εἄν παλιμβλαστής εἰμί καί ὁ μηδικός καί ὁ θρίδαξ καί ὁ ὤκιμον ἅπας οὗτος ὁ ἁπαλότης καί εὐτροφία ἀγαθός καί εὔχυλος γίγνομαι . παραιρέω γάρ ὁ δριμύτης καί ὁ ξηρότης καί εἰμί ἐν τις ὁ ὀπώδης οὗτος · ἁπαλός δέ καί εὐτραφής γίγνομαι διά ὁ ὁ ῥίζα ἰσχυρός εἰμί καί ὅλως αὐξάνω ἔτι μᾶλλον κολούω ὁ ἰσχύς . ὁ δέ καί ἐπισπάω πλείων καί καταπέσσω μᾶλλον . ἔτι δέ ἀφαιρέω ὁ ξυλώδης καί σκληρός ὁ Ἐπίδοσις πλείων μηθενός ἐμποδίζω . ὁ δέ πρῶτος βλάστησις ἐκ ἀσθενής ὁρμάω μᾶλλον χείρων . οὗτος μέν οὖν ἐν ὁ χυλός ὁ μεταβολή .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.16.1
Γίνονται δὲ καὶ κατὰ τὰς ὀσμὰς μάλιστα μὲν αὐτομάτως διὰ τὸν ἀέρα καὶ τὴν χώραν . εὐοσμότερα γὰρ ὡς ἐπὶ πᾶσιν αἱ ξηραὶ ποιοῦσι καὶ ὁ ἀὴρ ὁ τοιοῦτος δι᾽ ὃ καὶ τὰ ἄγρια εὐοσμότερα . τάχα δὲ οὐ πάντως οὐδ᾽ ὀδμωδέστερα , δριμύτερα γάρ · ἀρίστη δὲ ἡ μέση καὶ ὁ μέσος . ἐπεὶ καὶ τὰ ἐν τῇ γῇ ὑδαρῆ καὶ ἄοσμα . καὶ περὶ μὲν ὀσμῶν καὶ χυλῶν αὐτὰ καθ᾽ αὑτὰ δεῖ θεωρεῖν ἐπὶ πλέον ἐν τοῖς ὕστερον . αἱ δὲ μεταβολαὶ διότι καὶ ἐν τούτοις γίνονται καὶ φυσικῶς καὶ ἐκ θεραπείας φανερὸν ἐκ τῶν εἰρημένων .
Lemmas: γίγνομαι δέ καί κατά ὁ ὀσμή μάλιστα μέν αὐτόματος διά ὁ ἀήρ καί ὁ χώρα . εὔοσμος γάρ ὡς ἐπί πᾶς ὁ ξηρός ποιέω καί ὁ ἀήρ ὁ τοιοῦτος διά ὅς καί ὁ ἄγριος εὔοσμος . τάχα δέ οὖον πάντως οὐδέ ὀδμωδέστερα , δριμύς γάρ · ἀγαθός δέ ὁ μέσος καί ὁ μέσος . ἐπεί καί ὁ ἐν ὁ γῆ ὑδαρής καί ἄοσμος . καί περί μέν ὀσμή καί χυλός αὐτός κατά ἑαυτοῦ δεῖ θεωρέω ἐπί πλέω ἐν ὁ ὕστερος . ὁ δέ μεταβολή διότι καί ἐν οὗτος γίγνομαι καί φυσικός καί ἐκ θεραπεία φανερός ἐκ ὁ εἴρω .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.16.2
ἔνιαι δὲ δοκοῦσιν ὅλων τῶν δένδρων καὶ φυτῶν αὐτόματαί τινες εἶναι μεταβολαὶ καθάπερ τὴν λεύκην ἐξαιγειροῦσθαί φασι καὶ φύλλοις καὶ τῇ ὅλῃ προσόψει καὶ τὸ σισύμβριον εἰς μίνθαν μεταβάλλειν μὴ κατεχόμενον ταῖς ἐργασίαις καὶ μεταφυτευόμενον πολλάκις , ἔτι δὲ καὶ τὸν πυρὸν ἐξαιροῦσθαι καὶ τὸ λίνον .
Lemmas: ἔνιοι δέ δοκέω ὅλος ὁ δένδρον καί φυτός αὐτόματος τις εἰμί μεταβολή καθάπερ ὁ λεύκη ἐξαιγειρόομαι φημί καί φύλλον καί ὁ ὅλος πρόσοψις καί ὁ σισύμβριον εἰς μίνθα μεταβάλλω μή κατέχω ὁ ἐργασία καί μεταφυτεύω πολλάκις , ἔτι δέ καί ὁ πυρός ἐξαιρέω καί ὁ λίνον .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.16.3
αὕτη μὲν οὖν εἴπερ ἀληθὴς ὥσπερ φθορά τις ἔοικεν εἶναι διὰ πλῆθος ὑγροῦ · γίνεται γὰρ δι᾽ ἐπομβρίαν . ἀλλοιωθείσης δὲ τῆς ἀρχῆς ἀλλοῖον τὸ ἀναβλαστάνον · ἡ δὲ αἶρα φίλυδρον . ἥ τε τῆς λεύκης εἰ ἄρα ἐστὶ μεταβολὴ γινομένη τις ἂν εἴη παχυνομένου τοῦ δένδρου μᾶλλον ὃ συμβαίνει διὰ τὴν ἡλικίαν · εἰς βάθος γὰρ ἡ αὔξησις ἀπογηρασκόντων , ἐν ᾧπερ οἵ τε φλοιοὶ παχύτεροι καὶ οἱ ἀκρεμόνες μείζους καὶ πλείους .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν εἴπερ ἀληθής ὥσπερ φθορά τις ἔοικα εἰμί διά πλῆθος ὑγρός · γίγνομαι γάρ διά ἐπομβρία . ἀλλοιόω δέ ὁ ἀρχή ἀλλοῖος ὁ ἀναβλαστάνω · ὁ δέ αἶρα φίλυδρος . ὅς τε ὁ λεύκη εἰμί ἄρα εἰμί μεταβολή γίγνομαι τις εἄν εἰμί παχύνω ὁ δένδρον μᾶλλον ὅς συμβαίνω διά ὁ ἡλικία · εἰς βάθος γάρ ὁ αὔξησις ἀπογηράσκω , ἐν ὅσπερ ὁ τε φλοιός παχύς καί ὁ ἀκρεμών μείζων καί πλείων .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.16.4
ὁ δὲ τῶν φύλλων μετασχηματισμὸς καὶ ἑτέρων κοινός · ἐπεὶ καὶ τὰ τοῦ κρότωνος ἔνια περιφερῆ φυόμενα τὴν ἀρχὴν ὕστερον ἀπογωνιοῦται καθαπερανεὶ διαρθρούμενα · τοῦτο δ᾽ ὅτι ῥᾷον τὸ ἁπλοῦν ἢ τὸ πολυειδὲς , ἀσθενὴς δ᾽ ἡ ἀρχή . τὸ δὲ σισύμβριον εἰς μίνθαν κατὰ τὴν ὀσμὴν εἴπερ ἄρα μεταβάλλει μόνον ἀπόλλυον τὴν οἰκείαν ἐξαμαυρούμενον διὰ τὴν ἀργίαν , ἐκείνην δ’ οὐ λαμβάνον ἀλλ᾽ ὥσπερ ὅμοιον ταῖς καλαμίνθαις γινόμενον . ἡ γὰρ μεταβολὴ πᾶσιν εἰς ὅμοιόν τι καὶ οὐ πόρρω τελέως φθειρομένων .
Lemmas: ὁ δέ ὁ φύλλον μετασχηματισμός καί ἕτερος κοινός · ἐπεί καί ὁ ὁ Κρότων ἔνιοι περιφερής φύω ὁ ἀρχή ὕστερος ἀπογωνιόομαι καθαπερανεί διαρθρέω · οὗτος δέ ὅτι ῥᾳδίως ὁ ἁπλόος ἢ ὁ πολυειδής , ἀσθενής δέ ὁ ἀρχή . ὁ δέ σισύμβριον εἰς μίνθα κατά ὁ ὀσμή εἴπερ ἄρα μεταβάλλω μόνος ἀπόλλυμι ὁ οἰκεῖος ἐξαμαυρόω διά ὁ ἀργία , ἐκεῖνος δέ οὖον λαμβάνω ἀλλά ὥσπερ ὅμοιος ὁ καλαμίνθη γίγνομαι . ὁ γάρ μεταβολή πᾶς εἰς ὁμοῖος τίς καί οὖον πόρρω τέλειος φθείρω .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.16.5
ἡ δὲ θεραπεία καὶ ἡ μεταφυτεία κατέχει καὶ σώζει τὴν φύσιν · σημεῖον δὲ ὅτι καὶ τὸ ἄγριον τοιοῦτον τῇ ὀσμῇ · καὶ γὰρ δὴ κἀκείνῳ τὸ τῆς φύσεως ἐναντίον · ἡ μὲν γὰρ μίνθα βαθύρριζον τὸ δὲ σισύμβριον ἐπιπολῆς καὶ οὐχ ὁμοίως πολύρριζον . ὥστε μᾶλλον ἔοικεν ἐπί γε τῶν τοιούτων κατὰ φαντασίαν ἡ μεταβολὴ γίνεσθαι καὶ ὥσπερεὶ τοῦ ἡμέρου εἰς τὸ ἄγριον . οὐδ᾽ ἑτέρως δ᾽ ἄτοπον ἐπεί γε καὶ οἱ τόποι μεταβάλλουσιν .
Lemmas: ὁ δέ θεραπεία καί ὁ μεταφυτεία κατέχω καί σῴζω ὁ φύσις · σημεῖον δέ ὅτι καί ὁ ἄγριος τοιοῦτος ὁ ὀσμή · καί γάρ δή ἐκεῖνος ὁ ὁ φύσις ἐναντίος · ὁ μέν γάρ μίνθη βαθύρριζος ὁ δέ σισύμβριον ἐπιπολή καί οὐ ὁμοίως πολύρριζος . ὥστε μᾶλλον ἔοικα ἐπί γε ὁ τοιοῦτος κατά φαντασία ὁ μεταβολή γίγνομαι καί ὥσπερεὶ ὁ ἥμερος εἰς ὁ ἄγριος . οὐδέ ἑτέρως δέ ἄτοπος ἐπεί γε καί ὁ τόπος μεταβάλλω .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.16.6
εἰ δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ζώων τοῦτο συμβαίνει καθάπερ φασὶν ἐπὶ τῶν ὀρνίθων καὶ χρώμασι καὶ σχήμασι καὶ δυνάμεσι καὶ τοῦτο καθ᾽ ἕκαστον ἐνιαυτὸν οὐκ ἐν πλήθει χρόνου πλείονι κἂν θαυμάσειεν ἄν τις μᾶλλον · εἰ μή τι συμβαίνει καὶ ἐνταῦθα τοιοῦτον · ἀτακτοτέραν γὰρ καὶ μᾶλλον ξυγκεχυμένην εἰκὸς ταύτην εἶναι τὴν φύσιν , τάχα δ᾽ ἰσχυροτέραν δι᾽ ὃ καὶ μεταβάλλειν οὔτε χρώμασιν οὔτε ἐν τοῖς ἄλλοις φθειρομένην · καὶ τοῦτο ἐν ὀλίγοις ὥστε εἰς ἄλλο γε μεταλλάττεσθαι φυτόν .
Lemmas: εἰμί δέ καί ἐπί ὁ ζῷον οὗτος συμβαίνω καθάπερ φημί ἐπί ὁ ὄρνις καί χρῶμα καί σχῆμα καί δύναμις καί οὗτος κατά ἕκαστος ἐνιαυτός οὐ ἐν πλῆθος χρόνος πλείων κἀν θαυμάζω ἄν τις μᾶλλον · εἰμί μή τίς συμβαίνω καί ἐνταῦθα τοιοῦτος · ἄτακτος γάρ καί μᾶλλον συγχέω εἰκός οὗτος εἰμί ὁ φύσις , τάχα δέ ἰσχυρός διά ὅς καί μεταβάλλω οὔτε χρῶμα οὔτε ἐν ὁ ἄλλος φθείρω · καί οὗτος ἐν ὀλίγος ὥστε εἰς ἄλλος γε μεταλλάσσω φυτός .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.16.7
οὐδὲ γὰρ κατὰ τὴν γένεσιν οὐδὲν μεταβάλλει τὰς μορφὰς ὥσπερ ἔνια τῶν ζώων ἀλλ᾽ ἁπλῆ τις ἡ φύσις πάντων . ἀλλ᾽ αἱ μεταβολαὶ γίνονται καθάπερ πολλάκις λέγεται τοῖς τε χυλοῖς μάλιστα καὶ ταῖς ὀσμαῖς καὶ τοῖς μεγέθεσιν αὐτῶν τε τῶν καρπῶν καὶ τῶν φύλλων , καὶ γὰρ τὰ στενόφυλλα πλατυφυλλότερα γίνεται , καὶ ὅλως τῶν μερῶν τούτων . διὰ τοῦτο καὶ ζητεῖ τόπον ἕκαστον οἰκεῖον , οἰκεῖος δ᾽ ἐν ᾧπερ εὐθενεῖ .
Lemmas: οὐδέ γάρ κατά ὁ γένεσις οὐδείς μεταβάλλω ὁ μορφή ὥσπερ ἔνιοι ὁ ζῷον ἀλλά ἁπλόος τις ὁ φύσις πᾶς . ἀλλά ὁ μεταβολή γίγνομαι καθάπερ πολλάκις λέγω ὁ τε χυλός μάλιστα καί ὁ ὀσμή καί ὁ μέγεθος αὐτός τε ὁ καρπός καί ὁ φύλλον , καί γάρ ὁ στενόφυλλος πλατύφυλλος γίγνομαι , καί ὅλως ὁ μέρος οὗτος . διά οὗτος καί ζητέω τόπος ἕκαστος οἰκέω , οἰκεῖος δέ ἐν ὅσπερ εὐθενέω .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.16.8
δι᾽ ὅπερ καὶ οὐ πᾶσιν ὁ ἄριστος ἀλλ᾽ ἔνια λεπτὴν καὶ λυπρὰν χώραν φιλεῖ τὰ δὲ ὕφαμμον ἔνια δὲ καὶ ἁλμώδη τινὰ καθάπερ ἡ ῥάφανος . διττῶς δὲ καὶ τὸ τῆς χώρας πρόσφορον · ἢ γὰρ τὸ οἰκεῖον τῆς φύσεως ἢ τὸ πρὸς ἰσχὺν καὶ δύναμιν ἁρμόττον , οἷον ταῖς ἀμυγδαλαῖς ἡ λεπτή · βαθείας γὰρ οὔσης καὶ πιείρας ἐξυβρίσασαι διὰ τὴν εὐτροφίαν ἀκαρποῦσι . καὶ καθόλου περὶ τῶν δένδρων εἴρηται πρότερον · ἀλλὰ δὴ τὰ μὲν περὶ τὰς ἀλλοιώσεις καὶ μεταβολὰς ἀχρὶ τούτων διωρίσθω .
Lemmas: διά ὅσπερ καί οὖον πᾶς ὁ ἀγαθός ἀλλά ἔνιοι λεπτός καί λυπρός χώρα φιλέω ὁ δέ ὕφαμμος ἔνιοι δέ καί ἀλμώδης τις καθάπερ ὁ ῥάφανος . διττός δέ καί ὁ ὁ χώρα πρόσφορος · ἢ γάρ ὁ οἰκέω ὁ φύσις ἢ ὁ πρός ἰσχύς καί δύναμις ἁρμόζω , οἷος ὁ ἀμυγδάλη ὁ λεπτός · βαθύς γάρ εἰμί καί πίειρα ἐξυβρίζω διά ὁ εὐτροφία ἀκαρπέω . καί καθόλου περί ὁ δένδρον εἴρω πρότερος · ἀλλά δή ὁ μέν περί ὁ ἀλλοιόω καί μεταβολή ἄχρι οὗτος διά-ὁρίζω .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.17.1
Θαυμασιώτατον δ᾽ ἂν δόξειε καὶ ὅλως ἄτοπόν τι καὶ παράδοξον εἶναι τὸ ἔνια μὴ δύνασθαι βλαστάνειν ἐν τῇ γῇ καὶ σπέρματα καὶ φυτὰ καθάπερ ἡ ἰξία καὶ ἡ στελὶς καὶ τὸ ὑφέαρ , ὧν τὴν μὲν καλοῦσιν Εὐβοεῖς τὸ δὲ ὑφέαρ Ἀρκάδες , ἡ δὲ ἰξία κοινή · φασὶν οὖν οἱ μὲν εἶναι πάντα μίαν τινὰ φύσιν τῷ δὲ ἐν ἑτέροις φύεσθαι διαφέρειν δοκεῖν . τὸ γὰρ ὑφέαρ ἐν ταῖς ἐλάταις καὶ πεύκαις γίνεται καὶ ἡ στελὶς ἡ δ᾽ ἰξία καὶ ἐν δρυῒ καὶ ἐν τερμίνθῳ καὶ ἐν ἑτέροις πλείοσιν .
Lemmas: θαυμάσιος δέ εἄν δοκέω καί ὅλως ἄτοπος τίς καί παράδοξος εἰμί ὁ ἔνιοι μή δύναμαι βλαστάνω ἐν ὁ γῆ καί σπέρμα καί φυτόν καθάπερ ὁ ἰξίας καί ὁ στελίς καί ὁ ὕφεαρ , ὅς ὁ μέν καλέω Εὐβοεύς ὁ δέ ὕφεαρ Ἀρκάς , ὁ δέ ἰξίας κοινός · φημί οὖν ὁ μέν εἰμί πᾶς εἷς τις φύσις ὁ δέ ἐν ἕτερος φύω διαφέρω δοκέω . ὁ γάρ ὕφεαρ ἐν ὁ ἐλάτη καί πεύκη γίγνομαι καί ὁ στελίς ὁ δέ ἰξίας καί ἐν δρῦς καί ἐν τέρμινθος καί ἐν ἕτερος πλείων .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.17.2
οἱ δὲ διαφέρειν καὶ σημεῖον λέγουσιν οὐ μικρὸν εἰ γὰρ ἀληθὲς ὡς οὐ μόνον ἐν τοῖς ὁμογενέσιν ἕκαστον ἐμφύεται τούτων οἷον ἐλάταις καὶ πεύκαις ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ αὐτῷ πλείω καθ᾽ ἑκάτερον τῶν μερῶν ἔνθεν μὲν στελὶς ἢ ἰξία ἔνθεν δὲ ὑφέαρ · ἔτι δὲ οὐ μόνον τὰς μορφὰς ἀλλ᾽ οὐδὲ τοὺς καρποὺς ὁμοίους ἔχειν φασὶ καὶ τοῦτό γε πανταχόθεν διατηρεῖσθαι καὶ ἐν ταῖς πλεῖστον διαφερούσαις χώραις . ἐπεὶ τό γε τὴν μὲν ἀείφυλλον εἶναι τῶν ἰξιῶν τὴν δὲ φυλλοβόλον οὐθὲν ἄτοπον , κἂν ἡ μὲν ἐν ἀειφύλλοις ἡ δὲ ἐν φυλλοβόλοις ἐμβιῴη · συμβαίνει γὰρ ἔνθα μὲν ἔχειν ἔνθα δὲ μὴ ἔχειν διαρκῆ τὴν τροφήν · αἰτία δὲ αὕτη τῆς ἀειφυλλίας καὶ μὴ καθάπερ εἴπομεν .
Lemmas: ὁ δέ διαφέρω καί σημεῖον λέγω οὖον μικρός εἰμί γάρ ἀληθής ὡς οὖον μόνος ἐν ὁ ὁμογενής ἕκαστος ἐμφύω οὗτος οἷος ἐλάτη καί πεύκη ἀλλά καί ἐν ὁ αὐτός πλείων κατά ἑκάτερος ὁ μέρος ἔνθεν μέν στελίς ἢ ἰξίας ἔνθεν δέ ὕφεαρ · ἔτι δέ οὖον μόνος ὁ μορφή ἀλλά οὐδέ ὁ καρπός1 ὅμοιος ἔχω φημί καί οὗτος γε πανταχόθεν διατηρέω καί ἐν ὁ πλεῖστος διαφέρω χώρα . ἐπεί ὁ γε ὁ μέν ἀείφυλλος εἰμί ὁ ἰξίας ὁ δέ φυλλοβόλος οὐδείς ἄτοπος , κἀν ὁ μέν ἐν ἀείφυλλος ὁ δέ ἐν φυλλοβολέω ἐμβιάω · συμβαίνω γάρ ἔνθα μέν ἔχω ἔνθα δέ μή ἔχω διαρκής ὁ τροφή · αἰτία δέ οὗτος ὁ ἀειφυλλία καί μή καθάπερ εἶπον .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.17.3
ἀλλὰ τοῦτο μὲν ὁποτέρως ποτ᾽ ἔχει πρὸς τὸ νῦν ἀπορούμενον οὐθὲν διαφέρει . τὸ δὲ μὴ φύεσθαι χαμαὶ μηδαμῶς ἄτοπον ἄλλως τε καὶ οὕτω πολὺν καὶ ἰσχυρὸν ἔχουσαν καρπόν . εἰ δὲ καὶ σπέρματα τοιαῦτά ἐστιν οἷον τὸ περὶ Βαβυλῶνα τῇ ἀκάνθῃ περὶ τὸ ἄστρον ἐπισπειρόμενόν φασιν αὐθημερὸν ἀναβλαστάνειν καὶ ταχὺ περιλαμβάνειν καὶ τὴν ἄκανθαν , ἔτι δὲ τὸ συριακὸν βοτάνιον ὁ καλούμενος καδύτας καὶ δένδροις καὶ ἀκάνθαις ἐμφύεται καὶ ἄλλοις τισὶ , τῇ μὲν ἔλαττον ἂν εἴη τῇ δὲ πλεῖον τὸ θαυμαστόν · ἀμφότερα γὰρ ποιεῖ τὸ πλῆθος ἐν τοῖς παραδόξοις ὁτὲ μὲν ὡς πεφυκὸς οὕτω μὴ θαυμάζειν ὁτὲ δὲ μᾶλλον θαυμάζειν διὰ τὸ πλῆθος .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν ὁπότερος πρός ἔχω πρός ὁ νῦν ἀπορέω οὐδείς διαφέρω . ὁ δέ μή φύω χαμαί μηδαμῶς ἄτοπος ἄλλως τε καί οὗτος πολύς καί ἰσχυρός ἔχω καρπός . εἰμί δέ καί σπέρμα τοιοῦτος εἰμί οἷος ὁ περί Βαβυλών ὁ ἄκανθα περί ὁ ἄστρον ἐπισπείρω φημί αὐθήμερος ἀναβλαστάνω καί ταχύς περιλαμβάνω καί ὁ ἄκανθα , ἔτι δέ ὁ συριακός βοτάνιον ὁ καλέω καδύτας καί δένδρον καί ἄκανθα ἐμφύω καί ἄλλος τις , ὁ μέν μικρός εἄν εἰμί ὁ δέ πλείων ὁ θαυμαστός · ἀμφότερος γάρ ποιέω ὁ πλῆθος ἐν ὁ παράδοξος ὁτὲ μέν ὡς φύω οὗτος μή θαυμάζω ὁτὲ δέ μᾶλλον θαυμάζω διά ὁ πλῆθος .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.17.4
ἐπεὶ τό γε ἐμφύεσθαι καὶ ἐν δένδροις καὶ ἐν φυτοῖς ἑτέροις τὸ καὶ ἐν τῇ γῇ φυόμενον οὐκ ἄτοπον ἄλλως τε καὶ γινόμενον ὥσπερ ὁ κιττὸς ἐν πολλοῖς . ἔτι γὰρ τοῦτο παραδοξότερον ὅτι καὶ ἐν ἐλάφου κέρασιν ὦπται καὶ ἡ τέρμινθος δὲ ἐν ἐλάᾳ καὶ τὸ πολυπόδιον καλούμενον ἐπί τισι δένδροις καὶ ὅσα δὴ σπανιώτερα καὶ τερατωδέστερα φαίνεται , καθάπερ ἡ δάφνη ποτὲ ἐν πλατάνῳ καὶ ἐν δρυῒ καὶ τὰ ἄλλα ὅσα ὡς τέρατα προφαίνουσιν . ὅταν γὰρ εἰς γεῶδες γεγενημένον διὰ σῆψιν ἐμπέσῃ τὸ σπέρμα διεβλάστησεν εἶτα ζῇ τὴν τροφὴν τὴν ἐκ τοῦ δένδρου λαμβάνον , ὃ καὶ ἐπὶ τοῦ κιττοῦ τοῦ περὶ τὰ κέρατα βλαστοῦντος εἴπερ ἦν οὐκ ἄλογον .
Lemmas: ἐπεί ὁ γε ἐμφύω καί ἐν δένδρον καί ἐν φυτός ἕτερος ὁ καί ἐν ὁ γῆ φύω οὐ ἄτοπος ἄλλως τε καί γίγνομαι ὥσπερ ὁ κισσός ἐν πολύς . ἔτι γάρ οὗτος παράδοξος ὅτι καί ἐν ἔλαφος κέρας ὁράω καί ὁ τέρμινθος δέ ἐν ἐλαία καί ὁ πολυπόδιον καλέω ἐπί τις δένδρον καί ὅσος δή σπάνις καί τερατώδης φαίνω , καθάπερ ὁ δάφνη ποτέ ἐν πλάτανος καί ἐν δρῦς καί ὁ ἄλλος ὅσος ὡς τέρας προφαίνω . ὅταν γάρ εἰς γεώδης γίγνομαι διά σῆψις ἐμπίπτω ὁ σπέρμα διαβλαστάνω εἶτα ζῶ ὁ τροφή ὁ ἐκ ὁ δένδρον λαμβάνω , ὅς καί ἐπί ὁ κισσός ὁ περί ὁ κέρας βλαστόω εἴπερ εἰμί οὐ ἄλογος .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.17.5
ἀλλὰ τὸ ἐν ἑτέρῳ μόνον φύεσθαι χαμαὶ δὲ μὴ τοῦτ᾽ ἄτοπον · προσφιλῆ γὰρ δὴ ἀλλήλοις καθάπερ καὶ τὰ ζῶα καὶ τὰ φυτὰ τάχ᾽ ἂν εἴη · τὸ δ᾽ ὅλως ἐπὶ τῆς γῆς μὴ φύεσθαι θαυμαστὸν ἄλλως τε καὶ καρπὸν ἔχον καὶ σπέρμα καὶ ἀπὸ τούτου βλαστάνον . εἰ γὰρ ἦν ἐκ διαφθορᾶς τινος τῶν ἐν τοῖς δένδροις ἡ γένεσις ὥσπερ ἐν τοῖς ζώοις ἐγγίνεται τοιαῦτα ζῶα λόγον rorrs . II . τινὰ εἶχεν · ἀλλ᾽ οὐκ ἔστιν οὐδὲ γίνεται πλὴν ἀπὸ σπέρματος ὅταν οἱ ὄρνιθες ἐσθίοντες τὸν καρπὸν προΐωνται τὴν περίττωσιν ἐπὶ τῶν δένδρων · τότε γὰρ αὐτὸς ὁ καρπὸς σωζόμενος καὶ ἐπιμείνας διεβλάστησε .
Lemmas: ἀλλά ὁ ἐν ἕτερος μόνος φύω χαμαί δέ μή οὗτος ἄτοπος · προσφιλής γάρ δή ἀλλήλων καθάπερ καί ὁ ζῷον καί ὁ φυτόν τάχα εἄν εἰμί · ὁ δέ ὅλως ἐπί ὁ γῆ μή φύω θαυμαστός ἄλλως τε καί καρπός ἔχω καί σπέρμα καί ἀπό οὗτος βλαστάνω . εἰμί γάρ εἰμί ἐκ διαφθορά τις ὁ ἐν ὁ δένδρον ὁ γένεσις ὥσπερ ἐν ὁ ζῷον ἐγγίγνομαι τοιοῦτος ζῷον λόγος rorrs . II . τις ἔχω · ἀλλά οὐ εἰμί οὐδέ γίγνομαι πλήν ἀπό σπέρμα ὅταν ὁ ὄρνις ἐσθίω ὁ καρπός προίημι ὁ περίσσωσις ἐπί ὁ δένδρον · τότε γάρ αὐτός ὁ καρπός1 σῴζω καί ἐπιμένω διαβλαστάνω .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.17.6
τὸ μὲν οὖν θαυμαστὸν πολὺ καὶ ἐκ πολλῶν . ἔοικεν οὖν ὅμοιόν τι συμβαίνειν ταῖς ἐμφυτείαις καὶ τοῖς ἐνοφθαλμισμοῖς · ἑτοιμοτέραν γὰρ λαμβάνει τροφὴν καὶ ὥσπερ κατειργασμένην καὶ πεπεμμένην σχεδὸν ὃ καὶ ἡ ἰξία ζητεῖν φαίνεται . τὸ δὲ τοιαύτης δεόμενον ἀσθενὲς ἂν εἴη τῇ φύσει , τοῦτο δὲ πάλιν οὐκ ἔοικεν ἀλλ᾽ ἰσχυρὸν εἶναι καὶ τρόφιμον καὶ ἡ ἰξία καὶ ἡ στελὶς καὶ τὸ ὑφέαρ · τούτοις γὰρ δὴ καὶ τοὺς βοῦς καὶ τὰ ὑποζύγια χιλεύουσι καὶ ἀνατρέφουσι μετὰ τοὺς θερισμούς . ἔτι δὲ καὶ αὐτὸς ὁ καρπὸς τῆς ἰξίας μηνύει τὴν ἰσχύν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν θαυμαστός πολύς καί ἐκ πολύς . ἔοικα οὖν ὁμοῖος τίς συμβαίνω ὁ ἐμφυτεία καί ὁ ἐνοφθαλμισμός · ἑτοῖμος γάρ λαμβάνω τροφή καί ὥσπερ κατεργάζομαι καί πέμπω σχεδόν ὅς καί ὁ ἰξίας ζητέω φαίνω . ὁ δέ τοιοῦτος δήω ἀσθενής εἄν εἰμί ὁ φύσις , οὗτος δέ πάλιν οὐ ἔοικα ἀλλά ἰσχυρός εἰμί καί τρόφιμος καί ὁ ἰξίας καί ὁ στελίς καί ὁ ὕφεαρ · οὗτος γάρ δή καί ὁ βοῦς καί ὁ ὑποζύγιον χιλεύω καί ἀνατρέφω μετά ὁ θερισμός . ἔτι δέ καί αὐτός ὁ καρπός1 ὁ ἰξίας μηνύω ὁ ἰσχύς .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.17.7
ἀλλὰ μὴν εἴ γε ἰσχυρὰ καὶ μὴ ἀσθενῆ διὰ τί ποτ᾽ οὐ βλαστάνει καθ᾽ αὑτὰ καὶ φύεται · διαβιάσασθαι γὰρ τὴν γῆν τῶν ἰσχυόντων ἐστὶ ὅπερ ποιεῖ καὶ ὁ θέρμος . εἰ δ᾽ αὖ ψυχρὸν ἔχει τὸ σπέρμα καὶ δύσπεπτον ἀλλὰ χρονιωτέραν ἐχρῆν εἶναι τὴν ἔκφυσιν ὥσπερ καὶ ἑτέρων . ἐπεὶ καὶ τῶν τευτλίων ἔνιά φασι τῷ ὕστερον ἔτει διαφύεσθαι καὶ διαβλαστάνειν · οὐδὲ γὰρ οὐδὲ ταύτῃ κίνδυνος ὥστε σαπῆναι · διαμένον γὰρ καὶ τοῦτο φαίνεται καὶ ἕτερα πολλῷ τούτων ἀσθενέστερα . ταῦτα μὲν οὖν οὐ λύει τὴν ἀπορίαν ἀλλ᾽ ἐπιξυνδεῖ μᾶλλον .
Lemmas: ἀλλά μήv εἰμί γε ἰσχυρός καί μή ἀσθενής διά τίς πρός οὖον βλαστάνω κατά ἑαυτοῦ καί φύω · διαβιάζομαι γάρ ὁ γῆ ὁ ἰσχύω εἰμί ὅσπερ ποιέω καί ὁ θέρμος . εἰμί δέ αὖος ψυχρός ἔχω ὁ σπέρμα καί δύσπεπτος ἀλλά χρόνιος χρή εἰμί ὁ ἔκφυσις ὥσπερ καί ἕτερος . ἐπεί καί ὁ τευτλίον ἔνιοι φημί ὁ ὕστερος ἔτος διαφύω καί διαβλαστάνω · οὐδέ γάρ οὐδέ οὗτος κίνδυνος ὥστε σήπω · διαμένω γάρ καί οὗτος φαίνω καί ἕτερος πολύς οὗτος ἀσθενής . οὗτος μέν οὖν οὖον λύω ὁ ἀπορία ἀλλά ἐπισυνδέω μᾶλλον .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.17.8
ἡ δ᾽ ἀρχὴ ληπτέα φυσικῶς ἀκολουθοῦσι κατὰ τὸ γινόμενον ὅτι πέφυκεν ἐν ἑτέρῳ μόνον ταῦτα γίνεσθαι καθάπερ καὶ ζῶα ἐν ζώοις οἷον τά τε ἐν ταῖς πίνναις ἐστὶ καὶ ὅσα ἄλλα ζωοτροφεῖ . πλὴν τῶν μὲν οὐκ ἔχομεν τὴν γένεσιν τῶν δ᾽ ἔχομεν λέγειν . τὸ δὲ ἀπὸ τῆς τῶν ὀρνίθων προσφορᾶς εἶναι τὴν ἀρχὴν ὥσπερ συμβεβηκός ἐστι πρὸς τὴν γένεσιν ὅπερ καὶ ἐπ᾽ ἄλλων γίνεται . κατορύττει γὰρ ἡ κίττα θησαυριζομένη τὰς βαλάνους καὶ ἄλλα τῶν ὀρνέων · περιαιρεθέντος δὲ τοῦ ἰξοῦ καὶ κατεργασθέντος ἐν ταῖς κοιλίαις ὅπερ ἐστὶ ψυχρότατον σὺν τῷ περιττώματι καταπίπτον τὸ σπέρμα καθαρὸν καὶ τοῦ δένδρου λαμβάνοντός τινα μεταβολὴν ὑπὸ τῆς κόπρου διαβλαστάνει καὶ φύεται .
Lemmas: ὁ δέ ἀρχή ληπτέος φυσικός ἀκολουθέω κατά ὁ γίγνομαι ὅτι φύω ἐν ἕτερος μόνος οὗτος γίγνομαι καθάπερ καί ζῷον ἐν ζῷον οἷος ὁ τε ἐν ὁ πίννα εἰμί καί ὅσος ἄλλος ζῳοτροφέω . πλήν ὁ μέν οὐ ἔχω ὁ γένεσις ὁ δέ ἔχω λέγω . ὁ δέ ἀπό ὁ ὁ ὄρνις προσφορά εἰμί ὁ ἀρχή ὥσπερ συμβεβηκός εἰμί πρός ὁ γένεσις ὅσπερ καί ἐπί ἄλλος γίγνομαι . κατορύσσω γάρ ὁ κίσσα θησαυρίζω ὁ βάλανος καί ἄλλος ὁ ὄρνις · περιαιρέω δέ ὁ ἰξός καί κατεργάζομαι ἐν ὁ κοιλία ὅσπερ εἰμί ψυχρός σύν ὁ περίσσωμα καταπίπτω ὁ σπέρμα καθαρός καί ὁ δένδρον λαμβάνω τις μεταβολή ὑπό ὁ κόπρος διαβλαστάνω καί φύω .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.17.9
τὴν δ᾽ ἰσχὺν εὐλόγως ἔχει καὶ διὰ τὴν εὐτροφίαν καὶ μάλιστ᾽ ἴσως διὰ τὴν αὐτοῦ φύσιν . ἰσχυρότερα δὲ εἰκὸς τὰ ἐν ταῖς ἐλάταις καὶ πεύκαις εἶναι · πλείων γὰρ ἡ τροφὴ καὶ λιπαρωτέρα . πολλὰ δ᾽ ἡ φύσις φαίνεται καὶ ἐν τοῖς ζώοις τοιαῦτα ποιεῖν ὥσθ᾽ ἕτερον ἑτέρῳ χρήσιμον εἶναι πρὸς σωτηρίαν καὶ γένεσιν ἅπερ ἐν ταῖς ἱστορίαις ταῖς περὶ τούτων εἴρηται · δι᾽ ὃ καὶ ἐνταῦθα ἴσως οὐ θαυμαστέον τὸ τῶν ὀρνίθων εἴτε ἐπίτηδες εἴτε κατὰ συμβεβηκὸς γέγονεν οὐδὲ λεκτέον ὅτι οὐκ ἂν ἦν ἡ γένεσις εἰ μὴ διὰ τούτους . οὔτε γὰρ ἴσως ταῖς πίνναις βίος εἰ μὴ διὰ τὸν καρκίνον , οὐδ᾽ ἡ τῶν μελιττῶν φύσις εἰ μὴ διὰ τὸν γόνον ὥς φασί τινες , οὐδ᾽ ἡ τοῦ κόκκυγος εἰ μὴ ἦν ἡ ὑπολαῒς ᾗ εἰς τὴν νεοττίαν τὰ ὠὰ τίθησιν . ἀλλ᾽ ὥσπερ καὶ φθοραὶ καὶ σωτηρίαι τινὲς γίνονται δι᾽ ἀλλήλων καὶ εἰς τοὺς βίους καὶ εἰς τὰς γενέσεις οὕτω καὶ πρὸς τὰ φυτὰ διήκειν οὐθὲν κωλύει παρὰ τῶν ζώων . ὥστε ταύτην ἢ τοιαύτην αἰτίαν ὑποληπτέον εἶναι τῶν ἀπορηθέντων .
Lemmas: ὁ δέ ἰσχύς εὔλογος ἔχω καί διά ὁ εὐτροφία καί μάλιστα ἴσως διά ὁ αὐτός φύσις . ἰσχυρός δέ εἰκός ὁ ἐν ὁ ἐλάτη καί πεύκη εἰμί · πλείων γάρ ὁ τροφή καί λιπαρός . πολύς δέ ὁ φύσις φαίνω καί ἐν ὁ ζῷον τοιοῦτος ποιέω ὥστε ἕτερος ἕτερος χρήσιμος εἰμί πρός σωτηρία καί γένεσις ὅσπερ ἐν ὁ ἱστορία ὁ περί οὗτος εἴρω · διά ὅς καί ἐνταῦθα ἴσως οὖον θαυμαστέος ὁ ὁ ὄρνις εἴτε ἐπίτηδες εἴτε κατά συμβαίνω γίγνομαι οὐδέ λεκτέος ὅτι οὐ εἄν εἰμί ὁ γένεσις εἰμί μή διά οὗτος . οὔτε γάρ ἴσως ὁ πίννα βίος εἰμί μή διά ὁ καρκίνος , οὐδέ ὁ ὁ μέλισσα φύσις εἰμί μή διά ὁ γόνος ὅς φημί τις , οὐδέ ὁ ὁ κόκκυξ εἰμί μή εἰμί ὁ ὑπολαΐς ὅς εἰς ὁ νεοττεία ὁ ᾠόν τίθημι . ἀλλά ὥσπερ καί φθορά καί σωτηρία τις γίγνομαι διά ἀλλήλων καί εἰς ὁ βίος καί εἰς ὁ γένεσις οὗτος καί πρός ὁ φυτόν διήκω οὐδείς κωλύω παρά ὁ ζῷον . ὥστε οὗτος ἢ τοιοῦτος αἴτιος ὑποληπτέον εἰμί ὁ ἀπολέγω .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.17.10
ἐν δὲ τοῖς ἐπισπειρομένοις ἀφῄρηται καὶ τὸ ξυμβεβηκὸς , προαιρέσει γὰρ δρῶσιν , ἀλλὰ τὸν καιρὸν δῆλον ὅτι λαμβάνουσι τῆς ἐπισπορᾶς ὅταν ὀργᾷ τὸ ὑποκείμενον ὥσπερ ἡ ἄκανθα φαίνεται περὶ τὸ ἄστρον · ἔνικμον γὰρ δεῖ καὶ εὐαφὲς εἶναι πρὸς τὴν διαβλάστησιν · τὸ δὲ ταχὺ τῆς ἐκφύσεως οὐ μόνον διὰ τοῦτο καὶ τὴν ὥραν ἀλλὰ δῆλον ὅτι καὶ διὰ τὴν ἰδίαν γίνεται φύσιν . καὶ περὶ μὲν τούτων ἅλις .
Lemmas: ἐν δέ ὁ ἐπισπείρω ἀφαιρέω καί ὁ συμβαίνω , προαίρεσις γάρ δράω , ἀλλά ὁ καιρός δῆλος ὅτι λαμβάνω ὁ ἐπισπορά ὅταν ὀργάω ὁ ὑπόκειμαι ὥσπερ ὁ ἄκανθα φαίνω περί ὁ ἄστρον · ἔνικμος γάρ δεῖ καί εὐαφής εἰμί πρός ὁ διαβλάστησις · ὁ δέ ταχύς ὁ ἔκφυσις οὖον μόνος διά οὗτος καί ὁ ὥρα ἀλλά δῆλος ὅτι καί διά ὁ ἴδιος γίγνομαι φύσις . καί περί μέν οὗτος ἅλις .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.18.1
Ὅτι δὲ καὶ ἐν τοῖς φυτοῖς ἔνια συνεργεῖ πρὸς τὴν ἀλλήλων σωτηρίαν καὶ γένεσιν καὶ ἐκ τῶνδε φανερόν · ἐν μὲν γὰρ τοῖς ἀγρίοις τὰ φυλλοβόλα τοῖς ἀειφύλλοις ὅτι σηπομένων ξυμβαίνει καθάπερ κοπρίζεσθαι τὴν γῆν ὃ καὶ πρὸς εὐτροφίαν καὶ πρὸς τὴν βλάστησιν τῶν σπερμάτων χρήσιμον . ἐν δὲ τοῖς ἡμέροις ὅσα τοῖς φυτοῖς ἐπισπείρουσι τῶν ἀμπέλων ἀφαιρεῖν βουλόμενοι τὸ πλῆθος τῆς ὑγρότητος καὶ τοῖς λαχάνοις ἢ τούτου χάριν ἢ τῶν γινομένων θηρίων οἷον ταῖς ῥαφανίσι τοὺς ὀρόβους πρὸς τὰς ψύλλας καὶ εἴ τι τοιοῦτον ἕτερον ἑτέροις .
Lemmas: ὅτι2 δέ καί ἐν ὁ φυτός ἔνιοι συνεργέω πρός ὁ ἀλλήλων σωτηρία καί γένεσις καί ἐκ ὅδε φανερός · ἐν μέν γάρ ὁ ἄγριος ὁ φυλλοβόλος ὁ ἀείφυλλος ὅτι σήπω συμβαίνω καθάπερ κοπρίζω ὁ γῆ ὅς καί πρός εὐτροφία καί πρός ὁ βλάστησις ὁ σπέρμα χρήσιμος . ἐν δέ ὁ ἥμερος ὅσος ὁ φυτός ἐπισπείρω ὁ ἄμπελος ἀφαιρέω βούλομαι ὁ πλῆθος ὁ ὑγρότης καί ὁ λάχανον ἢ οὗτος χάρις ἢ ὁ γίγνομαι θηρίον οἷος ὁ ῥαφανίς ὁ ὄροβος πρός ὁ ψύλλα καί εἰμί τίς τοιοῦτος ἕτερος ἕτερος .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.18.2
οἴεσθαι γὰρ χρὴ τοιαῦτα καὶ ἐν τοῖς αὐτομάτοις τῆς φύσεως ὑπάρχειν ἄλλως τε καὶ εἰ ἡ τέχνη μιμεῖται τὴν φύσιν . ἔτι δὲ ὅσα πρόσδενδρα καὶ περιαλλόκαυλα τυγχάνει · ταῦτα γὰρ τὸ πρὸς ἑτέρῳ διώκει καθάπερ ὅ τε κιττὸς καὶ ἡ σμίλαξ καὶ ἡ σικύα καὶ ἄλλ᾽ ἄττα καὶ τῶν ἐλαττόνων ἕρπυλλος ἰασιώνη · πάντα γὰρ ταῦτα ζῇ πρὸς ἑτέρῳ , μὴ ἔχοντα δὲ χαμαίκαυλα γίνεται πλὴν ὅσα καὶ δενδροῦσθαι πέφυκε καθάπερ ὁ κιττός . ἔστι δὴ καὶ ἡ ἄμπελος τοιοῦτον · οὐ γὰρ ἂν δύναιτο φέρειν τὰ κλήματα καὶ τὴν βλάστησιν ἢ οὐχ ὁμοίως καλὰ μὴ ἔχουσα τὸ ὑπερεῖσον , ἀλλὰ καὶ τὴν ἕλικα δοκεῖ τούτου χάριν ἔχειν ὅπως εὐθὺς ἀντίληψις γένηται καὶ οἷον δεσμὸς ὥσπερ ὁ κιττὸς τὰ ῥιζία τὰ ἐκ τῶν βλαστῶν .
Lemmas: οἴομαι γάρ χρή τοιοῦτος καί ἐν ὁ αὐτόματος ὁ φύσις ὑπάρχω ἄλλως τε καί εἰμί ὁ τέχνη μιμέομαι ὁ φύσις . ἔτι δέ ὅσος πρόσδενδρος καί περιαλλόκαυλος τυγχάνω · οὗτος γάρ ὁ πρός ἕτερος διώκω καθάπερ ὅς τε κισσός καί ὁ σμῖλαξ καί ὁ σικύα καί ἄλλος τις καί ὁ μικρός ἕρπυλλος ἰασιώνη · πᾶς γάρ οὗτος ζῶ πρός ἕτερος , μή ἔχω δέ χαμαίκαυλος γίγνομαι πλήν ὅσος καί δενδρόω φύω καθάπερ ὁ κισσός . εἰμί δή καί ὁ ἄμπελος τοιοῦτος · οὖον γάρ εἄν δύναμαι φέρω ὁ κλῆμα καί ὁ βλάστησις ἢ οὐ ὁμοίως καλός μή ἔχω ὁ ὑπεῖπον , ἀλλά καί ὁ ἕλιξ δοκέω οὗτος χάρις ἔχω ὅπως εὐθύς ἀντίληψις γίγνομαι καί οἷος δεσμός ὥσπερ ὁ κισσός ὁ ῥιζίας ὁ ἐκ ὁ βλαστός .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.18.3
ὅσα δὲ κοῦφα καὶ λεπτὰ ῥᾳδίως ἀναβαίνει καὶ ἐπιμένει καθάπερ ἡ ἰασιώνη καὶ ὁ θέρμος καὶ ὁ δόλιχος . πάντα δὲ ταῦτα βλάπτει τὰ δένδρα καταπνίγοντά τε καὶ ἐπισκιάζοντα καὶ τὴν τροφὴν ἀφαιρούμενα τὰ μὲν τῷ κωλύειν ὁ δὲ κιττὸς καὶ τῷ ἐμφυόμενος ἐξαιρεῖσθαι δι᾽ ὃ χαλεπώτατος τοῖς δένδροις οὗτος · πρὸς γὰρ τοῖς ἄλλοις ἀείφυλλος ὢν καὶ ἰσχυρὸς ἀεὶ δεῖται τροφῆς καὶ πολλῆς . ἀφαυαίνει δὲ τελέως ὅταν ἐπὶ τὰ ἄκρα συναυξηθῇ · τότε γὰρ καρπὸν πέττει καὶ ἐξαιρεῖται πανταχόθεν τὴν τροφήν .
Lemmas: ὅσος δέ κοῦφος καί λεπτόν ῥᾳδίως ἀναβαίνω καί ἐπιμένω καθάπερ ὁ ἰασιώνη καί ὁ θέρμος καί ὁ δόλιχος . πᾶς δέ οὗτος βλάπτω ὁ δένδρον καταπνίγω τε καί ἐπισκιάζω καί ὁ τροφή ἀφαιρέω ὁ μέν ὁ κωλύω ὁ δέ κισσός καί ὁ ἐμφύω ἐξαιρέω διά ὅς χαλεπός ὁ δένδρον οὗτος · πρός γάρ ὁ ἄλλος ἀείφυλλος εἰμί καί ἰσχυρός ἀεί δήω τροφή καί πολύς . ἀπαυαίνω δέ τέλειος ὅταν ἐπί ὁ ἄκρος συναυξάνω · τότε γάρ καρπός πέσσω καί ἐξαιρέω πανταχόθεν ὁ τροφή .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.18.4
οὐ χαλεπὸν δ᾽ ἴσως οὐδὲ ἐν ἄλλοις καὶ πλείοσι λαβεῖν τὰς βλάβας · πολλῷ γὰρ πλείους εἰσὶ τῶν ὠφελίμων ὥσπερ καὶ τοῖς ζώοις · ἐπεὶ καὶ ταῖς ὀσμαῖς ἔνια βλάπτεται καθάπερ ἡ ἄμπελος τῇ τῆς δάφνης καὶ τῇ τῆς ῥαφάνου καὶ τοῦτο εὐθὺς ἐκδηλοῖ κατὰ τὴν βλάστησιν . ὅταν γὰρ πλησίον ᾖ τῆς ῥαφάνου καὶ τῆς δάφνης ὁ βλαστὸς ἀποστρέφεται τὸ ἄκρον αὐτοῦ καὶ ὥσπερ ἀνακάμπτει διὰ δριμύτητα τῆς ὀσμῆς · ὀσφραντικὸν γὰρ ἡ ἄμπελος ὥσπερ καὶ ὁ οἶνος δεινὸς ἑλκύσαι τὰς ἐκ τῶν προκειμένων ὀσμὰς καὶ μᾶλλον καὶ θᾶττον ὁ κατεσταμνισμένος διὰ τὴν ὀλιγότητα καὶ τὸ γυμνόν . ἀλλὰ τὸ μὲν τοιοῦτον γένος ῥᾴδιον ἐν πολλοῖς ὥσπερ ἐλέχθη συνιδεῖν .
Lemmas: οὖον χαλεπός δέ ἴσως οὐδέ ἐν ἄλλος καί πλείων λαμβάνω ὁ βλάβη · πολύς γάρ πλείων εἰμί ὁ ὠφέλιμος ὥσπερ καί ὁ ζῷον · ἐπεί καί ὁ ὀσμή ἔνιοι βλάπτω καθάπερ ὁ ἄμπελος ὁ ὁ δάφνη καί ὁ ὁ ῥάφανος καί οὗτος εὐθύς ἐκδηλόω κατά ὁ βλάστησις . ὅταν γάρ πλησίος εἰμί ὁ ῥάφανος καί ὁ δάφνη ὁ βλαστός ἀποστρέφω ὁ ἄκρος αὐτός καί ὥσπερ ἀνακάμπτω διά δριμύτης ὁ ὀσμή · ὀσφραντικός γάρ ὁ ἄμπελος ὥσπερ καί ὁ οἶνος δεινός ἕλκω ὁ ἐκ ὁ πρόκειμαι ὀσμή καί μᾶλλον καί ταχύς ὁ κατασταμνίζω διά ὁ ὀλιγότης καί ὁ γυμνός . ἀλλά ὁ μέν τοιοῦτος γένος ῥᾴδιος ἐν πολύς ὥσπερ λέγω συνοράω .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.19.1
Ὅσα δὲ κοινὰ γένους τινὸς ἢ καὶ πλειόνων μὴ ὁμογενῶν οἷον τὸ στρέφειν τὰ φύλλα τὴν φιλύραν καὶ τὴν ἐλάαν καὶ τὴν πτελέαν ταῖς τροπαῖς ταῖς θεριναῖς καὶ ὡς ἔνια τῶν ἀνθῶν νύκτωρ μὲν συμμύει μεθ᾽ ἡμέραν δὲ ἐκπετάννυται καὶ ὡς ἐν τῷ Εὐφράτῃ λέγουσιν οὐ μόνον τοῦ λωτοῦ τὸ ἄνθος ἀνοίγεσθαι καὶ συμμύειν ἀλλὰ καὶ τὸν καυλὸν ὁτὲ μὲν ἀναβαίνειν ὁτὲ δὲ δύεσθαι καὶ καταβαίνειν ἀπὸ δυσμῶν μέχρι μέσων νυκτῶν , ὡσαύτως δὲ καὶ εἴ τι ἄλλο τοιοῦτον , ἐν ἅπασι καὶ πανταχοῦ κοινήν τινα αἰτίαν ὑποληπτέον εἶναι . ῥᾴδιον δὲ ἴσως ἐν τοῖς ὁμογενέσιν ἰδεῖν .
Lemmas: ὅσα δέ κοινός γένος τις ἢ καί πλείων μή ὁμογενής οἷος ὁ στρέφω ὁ φύλλον ὁ φιλύρα καί ὁ ἐλαία καί ὁ πτελέα ὁ τροπή ὁ θερινός καί ὡς ἔνιοι ὁ ἄνθος νύκτωρ μέν συμμύω μετά ἡμέρα δέ ἐκπετάννυμι καί ὡς ἐν ὁ Εὐφράτης λέγω οὖον μόνος ὁ λωτός ὁ ἄνθος ἀνοίγω καί συμμύω ἀλλά καί ὁ καυλός ὁτὲ μέν ἀναβαίνω ὁτὲ δέ δύο καί καταβαίνω ἀπό δυσμή μέχρι μέσος νύξ , ὡσαύτως δέ καί εἰμί τίς ἄλλος τοιοῦτος , ἐν ἅπας καί πανταχοῦ κοινός τις αἴτιος ὑποληπτέον εἰμί . ῥᾴδιος δέ ἴσως ἐν ὁ ὁμογενής ὁράω .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.19.2
ἐπὶ δ᾽ οὖν τῶν εἰρημένων ἡ μὲν τῶν φύλλων στροφὴ γίνεται διὰ τὸ περὶ τοῦτον τὸν καιρὸν μάλιστά πως τὰ ἀείφυλλα φυλλορροεῖν . ἡ δ᾽ αἰτία πρότερον εἴρηται περὶ πάντων τούτων . γινομένης οὖν τῆς φυλλορροίας ἀνάγκη μάλιστα πάσχειν τι τὰ φύλλα καὶ τὰ μὲν ἀσθενῆ καὶ ὥσπερ γεγηρακότα καταξηρανθέντα πίπτειν τὰ δ᾽ ἄλλα τὴν ἐπιστροφὴν μόνον λαμβάνειν . ἅπασι μὲν οὖν τοῦτο συμβαίνει ἢ μᾶλλον ἢ ἧττον ἔνδηλον δὲ μάλιστα ἐπὶ τούτων ὅτι μεγίστη διαφορὰ τῶν χρωμάτων τοῖς πρανέσι πρὸς τὰ ὕπτια · τὰ μὲν γὰρ χλωρὰ τὰ δὲ ὑγρὰ καὶ ὑδατώδη · μᾶλλον δ᾽ ἐπὶ τῆς φιλύρας · μείζω γὰρ καὶ κάτω λευκότερα δι᾽ ὃ ἀνόμοια ὡς καὶ ἐπὶ τῆς λεύκης .
Lemmas: ἐπί δέ οὖν ὁ εἴρω ὁ μέν ὁ φύλλον στροφή γίγνομαι διά ὁ περί οὗτος ὁ καιρός μάλα πως ὁ ἀείφυλλος φυλλορροέω . ὁ δέ αἰτία πρότερος εἴρω περί πᾶς οὗτος . γίγνομαι οὖν ὁ φυλλόρροια ἀνάγκη μάλιστα πάσχω τίς ὁ φύλλον καί ὁ μέν ἀσθενής καί ὥσπερ γηράσκω καταξηραίνω πίπτω ὁ δέ ἄλλος ὁ ἐπιστροφή μόνος λαμβάνω . ἅπας μέν οὖν οὗτος συμβαίνω ἢ μᾶλλον ἢ κακός ἔνδηλος δέ μάλιστα ἐπί οὗτος ὅτι μέγας διαφορά ὁ χρῶμα ὁ πρανής πρός ὁ ὕπτιος · ὁ μέν γάρ χλωρός ὁ δέ ὑγρός καί ὑδατώδης · μᾶλλον δέ ἐπί ὁ φιλύρα · μείζων γάρ καί κάτω λευκός διά ὅς ἀνόμοιος ὡς καί ἐπί ὁ λεύκη .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.19.3
τῶν δ᾽ ἀειφύλλων οἷς μὴ συμβαίνει τοῦτο διὰ τὸ κατ᾽ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἀκμήν τινα καὶ ὥσπερ ἰσχύν τινα εἶναι τῆς βλαστήσεως διὰ τοῦτο οὐκ ἂν συμβαίνοι · τῶν γὰρ ἰσχόντων οὐθὲν εὐπαθές . ἡ δὲ τῶν ἀνθῶν σύμμυσις καὶ δίοιξις ἐλαφροτέρα καὶ ῥᾴων ἰδεῖν · ὑπὸ γὰρ τοῦ ψύχους καὶ τῆς ἀλέας γίνεται ψυχρῶν ὄντων καὶ ἀσθενῶν · συμμύει μὲν γὰρ ξυνιόντος καὶ οἷον πηγνυμένου τοῦ ὑγροῦ , συναπολείπει γὰρ καὶ τὸ θερμὸν , ἀνοίγεται δὲ πάλιν διαχεομένου καὶ ἀνιέντος ὅπερ ὁ ἥλιος ποιεῖ .
Lemmas: ὁ δέ αειθαλής ὅς μή συμβαίνω οὗτος διά ὁ κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός ἀκμή τις καί ὥσπερ ἰσχύς τις εἰμί ὁ βλάστησις διά οὗτος οὐ εἄν συμβαίνω · ὁ γάρ ἴσχω οὐδείς εὐπαθής . ὁ δέ ὁ ἄνθος σύμμυσις καί δίοιξις ἐλαφρός καί ῥᾴδιος ὁράω · ὑπό γάρ ὁ ψῦχος καί ὁ ἀλέω γίγνομαι ψυχρός εἰμί καί ἀσθενής · συμμύω μέν γάρ σύνειμι καί οἷος πήγνυμι ὁ ὑγρός , συναπολείπω γάρ καί ὁ θερμός , ἀνοίγω δέ πάλιν διηχέω καί ἀνίημι ὅσπερ ὁ ἥλιος ποιέω .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.19.4
τὰ δὲ πλέον καταδυόμενα καὶ ὑπερίσχοντα δῆλον ὅτι ψυχρότερα καὶ ἀσθενέστερα δι᾽ ὃ μᾶλλον συμπάσχει ταῖς μεταβολαῖς . ἡ δὲ αἴσθησις οὕτως ὀξεῖα γινομένη τοῖς καθ᾽ ὕδατος οὐκ ἄλογος ἄλλως τε καὶ ἐν τόποις θερμοῖς καὶ ἐμπύροις . ἐπεὶ καὶ ἐν τοῖς μὴ τοιούτοις αἱ διαδόσεις ταχεῖαι πάντων ἀπὸ τοῦ ἡλίου καὶ τῶν ἄστρων . φαίνεται γοῦν συμπάσχειν οὐ μόνον τὰ ἐπὶ γῆς ἀλλὰ καὶ τὰ ὑπὸ γῆς · ὕδατα τροπαῖς τε καὶ ἐπιτολαῖς · ἐπ᾽ ἐνίων δὲ ἄστρων καὶ αὐτὴ ἡ γῆ καὶ ἡ θάλαττα μεταβάλλει .
Lemmas: ὁ δέ πλέω καταδύω καί ὑπερίσχω δῆλος ὅτι ψυχρός καί ἀσθενής διά ὅς μᾶλλον συμπάσχω ὁ μεταβολή . ὁ δέ αἴσθησις οὕτως ὀξύς γίγνομαι ὁ κατά ὕδωρ οὐ ἄλογος ἄλλως τε καί ἐν τόπος θερμός καί ἔμπυρος . ἐπεί καί ἐν ὁ μή τοιοῦτος ὁ διάδοσις ταχύς πᾶς ἀπό ὁ ἥλιος καί ὁ ἄστρον . φαίνω γοῦν συμπάσχω οὖον μόνος ὁ ἐπί γῆ ἀλλά καί ὁ ὑπό γῆ · ὕδωρ τροπή τε καί ἐπιτολή · ἐπί ἔνιοι δέ ἄστρον καί αὐτός ὁ γῆ καί ὁ θάλασσα μεταβάλλω .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.19.5
πάσχει δέ τι παραπλήσιον τούτῳ καὶ τῶν ἀνθῶν πολλὰ καθ᾽ ἡμέραν · ἀεὶ γὰρ συμπεριφέρεται τῷ ἡλίῳ νεύοντα καὶ ἐγκλίνοντα πρὸς αὐτόν . μᾶλλον δ᾽ ἐστὶ τοῦτο καταμαθεῖν ἐν τοῖς ἐλάττοσιν . ἐνίων δὲ καὶ τὰ φύλλα πάσχει ταὐτὸ καθάπερ τῆς μαλάχης καὶ τῶν τοιούτων · αἴτιον δὲ τοῦ ὑγροῦ ἡ ἀφαίρεσις · ᾗ γὰρ ἂν ἐξάγῃ θερμαίνων ὁ ἥλιος ἐν τούτῳ ἡ ἔγκλισις . ἐξάγει δὲ καθ᾽ αὑτὸν ὥστε τοῦτο ποιοῦντος ἐπιστρέφεται καὶ περιάγεται . τοῦτο μὲν οὖν ὡς πίστεως χάριν εἰρήσθω πρὸς τὸ πρότερον ῥηθέν .
Lemmas: πάσχω δέ τίς παραπλήσιος οὗτος καί ὁ ἄνθος πολύς κατά ἡμέρα · ἀεί γάρ συμπεριφέρω ὁ ἥλιος νεύω καί ἐγκλίνω πρός αὐτός . μᾶλλον δέ εἰμί οὗτος καταμανθάνω ἐν ὁ μικρός . ἔνιοι δέ καί ὁ φύλλον πάσχω αὐτός καθάπερ ὁ μαλάχη καί ὁ τοιοῦτος · αἴτιος δέ ὁ ὑγρός ὁ ἀφαίρεσις · ὅς γάρ εἄν ἐξάγω θερμαίνω ὁ ἥλιος ἐν οὗτος ὁ ἔγκλισις . ἐξάγω δέ κατά ἑαυτοῦ ὥστε οὗτος ποιέω ἐπιστρέφω καί περιάγω . οὗτος μέν οὖν ὡς πίστις χάρις εἴρω πρός ὁ πρότερος εἴρω .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 2.19.6
ὑπὲρ δὲ τῶν ἄλλων ὅσα συμβαίνει τοῖς δένδροις ἢ φυτοῖς πειρατέον ἐκ τῶν δένδρων μετιέναι καὶ θεωρεῖν τὴν ἰδίαν οὐσίαν ἑκάστου λαμβάνοντας καὶ τὴν τῆς χώρας φύσιν . ἐκ τούτων γὰρ τὰ κοινὰ πάθη καὶ αἱ κατὰ γένη παραλλαγαὶ καὶ τὸ ἁρμόττον καὶ τὸ οἰκεῖον ἑκάστοις γίνεται φανερόν · δεῖ δὲ καὶ τὸ ὅμοιον καὶ τὸ αὐτὸ δύνασθαι θεωρεῖν · πολλὰ γὰρ δοκεῖ διαφέροντα οὐ διαφέρειν ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . καὶ ταῦτα μὲν ἐνταῦθα ἐχέτω τὸ πέρας . ὅσα δὲ κατὰ τὰς γεωργίας συμβαίνει καὶ ὧν χάρις ἕκαστα ποιοῦσιν λεκτέον ὁμοίως .
Lemmas: ὑπέρ δέ ὁ ἄλλος ὅσος συμβαίνω ὁ δένδρον ἢ φυτός πειρατέον ἐκ ὁ δένδρον μέτειμι καί θεωρέω ὁ ἴδιος οὐσία ἕκαστος λαμβάνω καί ὁ ὁ χώρα φύσις . ἐκ οὗτος γάρ ὁ κοινός πάθος καί ὁ κατά γένος παραλλαγή καί ὁ ἁρμόζω καί ὁ οἰκέω ἕκαστος γίγνομαι φανερός · δεῖ δέ καί ὁ ὅμοιος καί ὁ αὐτός δύναμαι θεωρέω · πολύς γάρ δοκέω διαφέρω οὖον διαφέρω ὥσπερ καί ἐπί ὁ ἄλλος . καί οὗτος μέν ἐνταῦθα ἔχω ὁ πέρας . ὅσος δέ κατά ὁ γεωργία συμβαίνω καί ὅς χάρις ἕκαστος ποιέω λεκτέος ὁμοίως .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 3.1.1
Ἡ περὶ τῶν φυτῶν θεωρία διττὰς ἔχει τὰς σκέψεις καὶ ἐν δυσὶ , μίαν μὲν τὴν ἐν τοῖς αὐτομάτοις γινομένην ἥπερ ἀρχὴ τῆς φύσεως , ἑτέραν δὲ τῶν ἐκ τῆς ἐπινοίας καὶ παρασκευῆς ἣν δή φαμεν συνεργεῖν τῇ φύσει πρὸς τὸ τέλος . ἐπεὶ δὲ περὶ τῆς πρότερον εἴρηται λεκτέον ὁμοίως καὶ περὶ ταύτης ὑπὲρ αὐτοῦ τούτου πρώτου εἰπόντας ὅτι καὶ τῶν δένδρων ἔνια καὶ τῶν ἐλαττόνων ὑλημάτων οὐ δέχεται γεωργίαν . τοῦτο γὰρ ἂν εἴη τῶν μὲν οἷον πέρας τῶν δὲ ἀρχὴ μεταβαίνουσιν ἐκ τῶν αὐτοφυῶν εἰς τὰ διὰ τέχνης .
Lemmas: ὁ περί ὁ φυτός θεωρία δισσός ἔχω ὁ σκέψις καί ἐν δύο , εἷς μέν ὁ ἐν ὁ αὐτόματος γίγνομαι ὅσπερ ἀρχή ὁ φύσις , ἕτερος δέ ὁ ἐκ ὁ ἐπίνοια καί παρασκευή ὅς δή φημί συνεργέω ὁ φύσις πρός ὁ τέλος . ἐπεί δέ περί ὁ πρότερος εἴρω λεκτέος ὁμοίως καί περί οὗτος ὑπέρ αὐτός οὗτος πρῶτος εἶπον ὅτι καί ὁ δένδρον ἔνιοι καί ὁ μικρός ὕλημα οὖον δέχομαι γεωργία . οὗτος γάρ εἄν εἰμί ὁ μέν οἷος πέρας ὁ δέ ἀρχή μεταβαίνω ἐκ ὁ αὐτοφυής εἰς ὁ διά τέχνη .
theophrastus-philosophy.de-causis-plantarum-lib-1 3.1.2
ἄτοπον δ᾽ ἂν ἴσως δόξειε τὸ νῦν λεχθὲν , εἰ τὸ προσλαμβάνον θεραπείαν ὥσπερ χώραν οἰκείαν μὴ μᾶλλον εὐσθενεῖ καὶ καλλικαρπεῖ συνεργούσης τῇ φύσει τῆς τέχνης · ἀλλ᾽ οὐκ ἔστιν ἄτοπον οὐδ᾽ ἀλλότριον , ἀρχὴν δὲ αὐτοῦ ληπτέον τήνδε , τὴν φύσιν ἑκάστου μὴ ἐκ τῶν αὐτῶν εἶναι μηδὲ ἐκ μιᾶς τινος ὕλης μηδ᾽ αὖ πᾶσι ταὐτὸ τέλος τῆς πέψεως καὶ δυνάμεως τῶν καρπῶν ἀλλ᾽ ἕκαστον πρὸς ὃ πέφυκε καὶ χυλοῖς καὶ ὀσμαῖς καὶ τοῖς ἄλλοις . μάλιστα δέ πως ἐν δυοῖν τούτοιν ὁρίζομεν τὴν πέψιν ὀσμαῖς καὶ χυλοῖς ἀναφέροντες καὶ ταῦτα πρὸς τὴν ἡμετέραν χρείαν ὥσπερ διωρίσθη καὶ πρότερον .
Lemmas: ἄτοπος δέ εἄν ἴσως δοκέω ὁ νῦν λέγω3 , εἰμί ὁ προσλαμβάνω θεραπεία ὥσπερ χώρα οἰκεῖος μή μᾶλλον εὐσθενέω καί καλλικαρπέω συνεργέω ὁ φύσις ὁ τέχνη · ἀλλά οὐ εἰμί ἄτοπος οὐδέ ἀλλότριος , ἀρχή δέ αὐτός ληπτέος ὅδε , ὁ φύσις ἕκαστος μή ἐκ ὁ αὐτός εἰμί μηδέ ἐκ εἷς τις ὕλη μηδέ αὖος πᾶς αὐτός τέλος ὁ πέψις καί δύναμις ὁ καρπός ἀλλά ἕκαστος πρός ὅς φύω καί χυλός καί ὀσμή καί ὁ ἄλλος . μάλιστα δέ πως ἐν δύο οὗτος ὁρίζω ὁ πέψις ὀσμή καί χυλός ἀναφέρω καί οὗτος πρός ὁ ἡμέτερος χρεία ὥσπερ διορίζω καί πρότερος .