theophilus-apologetics.ad-autolycum 2.28
Ἐκβληθεὶς δὲ Ἀδὰμ ἐκ τοῦ παραδείσου οὕτως ἔγνω Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ , ἣν ὁ Θεὸς ἐποίησεν αὐτῷ εἰς γυναῖκα ἐκ τῆς πλευρᾶς αὐτοῦ . καὶ τοῦτο δὲ οὐχ ὡς μὴ δυνάμενος κατ᾿ ἰδίαν πλάσαι τὴν γυναῖκα αὐτοῦ , ἀλλὰ προηπίστατο ὁ Θεὸς ὅτι ἤμελλον οἱ ἄνθρωποι πληθὺν θεῶν ὀνομάζειν . προγνώστης οὖν ὢν , καὶ εἰδὼς ὅτι ἡ πλάνη ἤμελλε διὰ τοῦ ὄφεως ὀνομάζειν πληθὺν θεῶν τῶν οὐκ ὄντων · ἑνὸς γὰρ ὄντος Θεοῦ , ἐκτότε ἤδη ἐμελέτα ἡ πλάνη πληθὺν θεῶν ὑποσπείρειν , καὶ λέγειν , ἔσεσθε ὡς Θεοί · μήπως οὖν ὑπονοηθῇ ὅτι ὅδε μὲν ὁ Θεὸς ἐποίησε τὸν ἄνδρα , ἕτερος δὲ τὴν γυναῖκα , διὰ τοῦτο οὖν ἐποίησε τοὺς δύο ἄμφω . οὐ μόνον ἴνα καὶ διὰ τούτου δειχθῇ τὸ μυστήριον τῆς μοναρχίας τῆς κατὰ τὸν Θεόν · ἅμα δ᾿ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ , καὶ ἵνα πλείων ᾖ ἡ εὔνοια εἰς αὐτούς . πρὸς μὲν οὖν τὴν Εὔαν ὁ Ἀδὰμ εἶπε · τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστῶν μου , καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός μου . ἔτι καὶ προεφήτευσε , λέγων · τούτου ἕνεκεν καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα , καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ , καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν · ὅ δὴ καὶ αὐτὸ δείκνυται τελειούμενον ἐν ἡμῖν αὐτοῖς . τίς γὰρ ὁ νομίμως γαμῶν οὐ καταφρονεῖ μητρὸς καὶ πατρὸς καὶ πάσης συγγενείας , καὶ πάντων τῶν οἰκείων , προσκολλώμενος καὶ ἑνούμενος τῇ ἑαυτοῦ γυναικὶ , εὐνοῶν μᾶλλον αὐτῇ ; διὸ καὶ μέχρι θανάτου πολλάκις ὑπεύθυνοι γίνονταί τινες διὰ τὰς ἑαυτῶν γαμετάς . ταύτην τὴν Εὔαν διὰ τὸ ἀρχῆθεν πλανηθῆναι ὑπὸ τοῦ ὄφεως , καὶ ἀρχηγὸν ἁμαρτίας γεγονέναι , ὁ κακοποιὸς δαίμων , ὁ καὶ Σατὰν καλούμενος , ὁ τότε διὰ τοῦ ὄφεως λαλήσας αὐτῇ , ἕως καὶ τοῦ δεῦρο ἐνεργῶν ἐν τοῖς ἐνθουσιαζομένοις ὑπ᾿ αὐτοῦ ἀνθρώποις , Εὔαν ἐκκαλεῖται . δαίμων δὲ καὶ δράκων καλεῖται , διὰ τὸ ἀποδεδρακέναι αὐτὸν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ · ἄγγελος γὰρ ἦν ἐν πρώτοις . καὶ τὰ μὲν περὶ τούτου πολὺς ὁ λόγος , διὸ τανῦν παραπέμπομαι τὴν περὶ αὐτῶν διήγησιν · καὶ γὰρ ἐν ἑτέροις ἡμῖν γεγένηται ὁ περὶ αὐτοῦ λόγος .
Lemmas: ἐκβάλλω δέ Ἀδάμ ἐκ ὁ παράδεισος οὕτως γιγνώσκω Εὔα ὁ γυνή αὐτός , ὅς ὁ θεός ποιέω αὐτός εἰς γυνή ἐκ ὁ πλευρά αὐτός . καί οὗτος δέ οὐ ὡς μή δύναμαι κατά ἴδιος πλάσσω ὁ γυνή αὐτός , ἀλλά προεπίσταμαι ὁ θεός ὅτι μέλλω ὁ ἄνθρωπος πληθύς θεός ὀνομάζω . προγνώστης οὖν εἰμί , καί οἶδα ὅτι ὁ πλάνη μέλλω διά ὁ ὄφις ὀνομάζω πληθύς θεός ὁ οὐ εἰμί · εἷς γάρ εἰμί θεός , ἔκτοτε ἤδη μελετάω ὁ πλάνη πληθύς θεός ὑποσπείρω , καί λέγω , εἰμί ὡς θεός · μήπως οὖν ὑπονοέω ὅτι ὅδε μέν ὁ θεός ποιέω ὁ ἀνήρ , ἕτερος δέ ὁ γυνή , διά οὗτος οὖν ποιέω ὁ δύο ἄμφω . οὐ μόνος ἵνα καί διά οὗτος δείκνυμι ὁ μυστήριον ὁ μοναρχία ὁ κατά ὁ θεός · ἅμα δέ ποιέω ὁ θεός ὁ γυνή αὐτός , καί ἵνα πολύς εἰμί ὁ εὔνοια εἰς αὐτός . πρός μέν οὖν ὁ Εὔα ὁ Ἀδάμ λέγω · οὗτος νῦν ὀστέον ἐκ ὁ ὀστέον ἐγώ , καί σάρξ ἐκ ὁ σάρξ ἐγώ . ἔτι καί προφητεύω , λέγω · οὗτος ἕνεκα καταλείπω ἄνθρωπος ὁ πατήρ αὐτός καί ὁ μήτηρ , καί προσκολλάω πρός ὁ γυνή αὐτός , καί εἰμί ὁ δύο εἰς σάρξ εἷς · ὅς δή καί αὐτός δείκνυμι τελειόω ἐν ἐγώ αὐτός . τίς γάρ ὁ νόμιμος γαμέω οὐ καταφρονέω μήτηρ καί πατήρ καί πᾶς συγγένεια , καί πᾶς ὁ οἰκεῖος , προσκολλάω καί ἑνόω ὁ ἑαυτοῦ γυνή , εὐνοέω μάλα αὐτός ; διό καί μέχρι θάνατος πολλάκις ὑπεύθυνος γίγνομαι τις διά ὁ ἑαυτοῦ γαμετή . οὗτος ὁ Εὔα διά ὁ ἀρχῆθεν πλανάω ὑπό ὁ ὄφις , καί ἀρχηγός ἁμαρτία γίγνομαι , ὁ κακοποιός δαίμων , ὁ καί Σατάν καλέω , ὁ τότε διά ὁ ὄφις λαλέω αὐτός , ἕως καί ὁ δεῦρο ἐνεργέω ἐν ὁ ἐνθουσιάζω ὑπό αὐτός ἄνθρωπος , Εὐάν ἐκκαλέω . δαίμων δέ καί δράκων καλέω , διά ὁ ἀποδιδράσκω αὐτός ἀπό ὁ θεός · ἄγγελος γάρ εἰμί ἐν πρῶτος . καί ὁ μέν περί οὗτος πολύς ὁ λόγος , διό τανῦν παραπέμπω ὁ περί αὐτός διήγησις · καί γάρ ἐν ἕτερος ἐγώ γίγνομαι ὁ περί αὐτός λόγος .