theophanes-confessor.chronographia theofanis1.63
Κόσμου ἔτη ͵εϠϟθʹ . Τῆς θείας σαρκώσεως ἔτη υϟθʹ . Ρωμαίων βασιλεὺς Ἀναστάσιος ἔτη κζʹ . ιϛʹ . Περσῶν βασιλεὺς Καβάδης ἔτη λʹ . ιβʹ . Ρώμης ἐπίσκοπος Σύμμαχος ἔτη ιβʹ . ϛʹ . Κωνσταντ ἐπίσκοπος Μακεδόνιος ἔτη ιϛʹ . ιαʹ . Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπος Σαλούστιος ἔτη ηʹ . δʹ . Ἀλεξανδρείας ἐπίσκ . Ἰωάννης ὁ Νικαιώτης ἔτη ιαʹ . αʹ . Ἀντιοχείας ἐπίσκοπος Φλαβιανὸς ἔτη ιγʹ . ηʹ . Τούτῳ τῷ ἔτει Ἀναστάσιος ἀνεθεὶς τῶν πολέμων Μακεδόνιον τὸν πατριάρχην διαστρέψαι ἐκ τῆς ὀρθοδόξου πίστεως ἔσπευδεν . πολλοὶ δὲ τῶν ἐπισκόπων Ἀναστασίῳ χαριζόμενοι τῇ ἐν Χαλκηδόνι συνόδῳ ἀντέπιπτον , ὧν πρώτιστος ἦν Ἐλευσίνιος ὁ Σασίμων . Μανιχαῖον δέ τινα ζωγράφον Συροπέρσην ἀπὸ Κυζίκου Ἀναστάσιος ἤγαγεν ἐν σχήματι πρεσβυτέρου , ὃς ἀλλότρια τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἁγίων εἰκόνων ἐτόλμησε γράψαι φασματώδη ἐν τῷ παλατίῳ Ἑλενιανῶν καὶ ἐν τῷ ἁγίῳ Στεφάνῳ Αὐρηλιανῶν γνώμῃ τοῦ βασιλέως χαίροντος τοῖς Μανιχαίοις , ὅθεν καὶ στάσις τοῦ λαοῦ γέγονε μεγάλη . τὸν ἔπαρχον ἐν ταῖς συνάξεσι καὶ ἐν ταῖς λιταῖς τότε ἐπενόησεν ἀκολουθεῖν ὁ βασιλεύς . ἐφοβεῖτο γὰρ τῶν ὀρθοδόξων τὰς ἐπαναστάσεις · καὶ ἐγένετο εἰς ἔθος . Ξεναΐαν τὸν μανιχαιόφρονα ἤγαγεν Ἀναστάσιος εἰς τὸ Βυζάντιον , τὸν καὶ Φιλόξενον , ὡς ὁμόφρονα . Μακεδόνιος δὲ οὔτε κοινωνίας οὔτε λόγου αὐτὸν ἠξίωσεν , τοῦ κλήρου καὶ τῶν μοναχῶν καὶ τοῦ λαοῦ κατ' αὐτοῦ ταραττομένων . ὅθεν καὶ λάθρα τῆς πόλεως αὐτὸν ἐξήγαγεν Ἀναστάσιος . Ἀχόλιον δέ τινα Μακεδόνιος σπασάμενον κατ' αὐτοῦ μάχαιραν ἐξ ὑποβολῆς τῶν ἐχθραινόντων αὐτόν , μηνιαίας ἀνόνας προσέταξεν αὐτὸν λαμβάνειν , ἐπαινεθεὶς τῆς πρᾳότητος . τοῦτο δὲ καὶ εἰς ἐνδεεῖς ἱεροσύλους ἔπραξεν . Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει ἀνεφάνη τις ἀνὴρ χυμευτὴς ὑπάρχων φοβερός , Ἰωάννης ὀνόματι , ἐν Ἀντιοχείᾳ ἐπιθέτης , ὃς λάθρα εἰσερχόμενος εἰς τὰ ἀργυροπρατεῖα ὑπεδείκνυε τοῖς ἀργυροπράταις χεῖρας ἀνδριάντων χρυσᾶς καὶ πόδας καὶ ἄλλα ζώδια λέγων · ὅτι « θησαυρὸν εὗρον γέμοντα ταῦτα · » καὶ ἠπάτησε πολλοὺς καὶ ἐκόμβωσεν ἐπαρὼν πολλὰ χρήματα · καὶ λαθὼν ἔφυγε καὶ εἰσελθὼν ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐκόμβωσε κἀκεῖ πολλούς · ὥστε γνόντα τὸν βασιλέα κρατῆσαι αὐτόν . ὁ δὲ προσήνεγκε τῷ βασιλεῖ χαλινὸν ἵππου ὁλόχρυσον διὰ μαργαριτῶν · καὶ τοῦτον λαβὼν ὁ βασιλεὺς λέγει αὐτῷ · « ὄντως ἐμὲ οὐ κομβώνεις . » καὶ ἐξώρισεν αὐτὸν εἰς τὴν Πέτραν , τὸ φρούριον τῆς Ἀσίας , καὶ ἐκεῖ ἐτελεύτησεν . ϛʹ . φʹ . ιζʹ . ιγʹ . ζʹ . ιβʹ . εʹ . βʹ . θʹ . Τούτῳ τῷ ἔτει Ἀναστάσιος ὁ βασιλεὺς ἐτείχισε τὸ Δαρᾶς χωρίον ὂν τῆς Μεσοποταμίας μέγα καὶ ὀχυρόν , μέσον τῶν ὅρων κείμενον Ρωμαίων τε καὶ Περσῶν , καὶ ἐποίησεν ἐκκλησίας καὶ ὄρια ἀπόθετα σίτου καὶ κιστέρνας ὑδάτων καὶ ἐμβόλους , ὀνομάσας αὐτὸ Ἀναστασιούπολιν . ἔκτισε δὲ καὶ δύο δημόσια λουτρὰ καὶ ἔδωκεν αὐτῇ δίκαια πόλεως .
Lemmas: Κόσμος ἔτος ͵εϠϟθʹ . ὁ θεῖος σάρκωσις ἔτος υϟθʹ . Ῥωμαῖος βασιλεύς Ἀναστάσιος ἔτος κζʹ . ιϛʹ . Πέρσης βασιλεύς Καβάδης ἔτος λίαν . ἶβις . Ῥώμη ἐπίσκοπος Σύμμαχος ἔτος ἶβις . ϛυʹ . Κωνστάντ ἐπίσκοπος Μακεδόνιος ἔτος ιϛʹ . ἰά . Ἱερουσαλήμ ἐπίσκοπος Σαλούστιος ἔτος ἤ . δέ . Ἀλεξάνδρεια ἐπίσκ . Ἰωάννης ὁ Νικαιώτης ἔτος ἰά . ὅς . Ἀντιόχεια ἐπίσκοπος Φλαβιανός ἔτος πνίξ . ἤ . οὗτος ὁ ἔτος Ἀναστάσιος ἀνίημι ὁ Πολέμων Μακεδ ́νιος ὁ πατριάρχης διαστρέφω ἐκ ὁ ὀρθόδοξος πίστις σπεύδω . πολύς δέ ὁ ἐπίσκοπος Ἀναστάσιος χαρίζομαι ὁ ἐν Χαλκηδών σύνοδος ἀντιπίπτω , ὅς πρῶτος εἰμί Ἐλευσίνιος ὁ σιμός . Μανιχαῖος δέ τις ζωγράφος Συροπέρσης ἀπό Κύζικος Ἀναστάσιος ἄγω ἐν σχῆμα πρέσβυς , ὅς ἀλλότριος ὁ ἐκκλησιαστικός ἅγιος εἰκών τολμάω γράφω φασματώδης ἐν ὁ Παλάτιον Ἑλενιανός καί ἐν ὁ ἅγιος Στέφανος Αὐρηλιανός γνώμη ὁ βασιλεύς χαίρω ὁ Μανιχαῖος , ὅθεν καί στάσις ὁ λαός γίγνομαι μέγας . ὁ ἔπαρχος ἐν ὁ σύναξις καί ἐν ὁ λιτός τότε ἐπινοέω ἀκολουθέω ὁ βασιλεύς . φοβέω γάρ ὁ ὀρθόδοξος ὁ ἐπανάστασις · καί γίγνομαι εἰς ἔθος . Ξεναΐαν ὁ μανιχαιόφρων ἄγω Ἀναστάσιος εἰς ὁ Βυζάντιον , ὁ καί Φιλόξενος , ὡς ὁμόφρων . Μακεδόνιος δέ οὔτε κοινωνία οὔτε λόγος αὐτός ἀξιόω , ὁ κλῆρος καί ὁ μοναχός καί ὁ λαός κατά αὐτός ταράσσω . ὅθεν καί λάθρῃ ὁ πόλις αὐτός ἐξάγω Ἀναστάσιος . Ἀχόλιος δέ τις Μακεδόνιος σπάω κατά αὐτός μάχαιρα ἐκ ὑποβολή ὁ ἐχθραίνω αὐτός , μηνιαῖος ανοναω προστάσσω αὐτός λαμβάνω , ἐπαινέω ὁ πραότης . οὗτος δέ καί εἰς ἐνδεής ἱερόσυλος πράσσω . ὁ δέ αὐτός ἔτος ἀναφαίνω τις ἀνήρ χυμευτής ὑπάρχω φοβερός , Ἰωάννης ὄνομα , ἐν Ἀντιόχεια Ἐπιθέτης , ὅς λάθρῃ εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἀργυροπρατεῖον ὑποδείκνυμι ὁ ἀργυροπράτης χείρ ἀνδριάς χρύσεος καί πούς καί ἄλλος ζῴδιον λέγω · ὅτι « θησαυρός εὑρίσκω γέμω οὗτος · » καί ἀπατάω πολύς καί κομβόω ἐπαίρω πολύς χρῆμα · καί λανθάνω φεύγω καί εἰσέρχομαι ἐν Κωνσταντινούπολις κομβόω ἐκεῖ πολύς · ὥστε γιγνώσκω ὁ βασιλεύς κρατέω αὐτός . ὁ δέ προσφέρω ὁ βασιλεύς χαλινός ἵππος ὁλόχρυσος διά μαργαρίτης · καί οὗτος λαμβάνω ὁ βασιλεύς λέγω αὐτός · « εἰμί ἐγώ οὖον κόμβων . » καί ἐξορίζω αὐτός εἰς ὁ Πέτρη , ὁ φρούριον ὁ Ἀσία , καί ἐκεῖ τελευτάω . ϛυʹ . ἀπό . ἵζω . πνίξ . γῆ . ἶβις . εἰ . βε . ὁ . οὗτος ὁ ἔτος Ἀναστάσιος ὁ βασιλεύς τειχίζω ὁ Δάρας χωρίον εἰμί ὁ Μεσοποταμία μέγας καί ὀχυρός , μέσος ὁ ὁράω κεῖμαι Ῥωμαῖος τε καί Πέρσης , καί ποιέω ἐκκλησία καί όριο ἀπόθετος σῖτος καί κιστέρνα ὕδωρ καί ἔμβολος , ὀνομάζω αὐτός Ἀναστασιούπολις . κτίζω δέ καί δύο δημόσιος λουτρόν καί δίδωμι αὐτός Δίκαιος πόλις .