theophanes-confessor.chronographia theofanis1.39
Κόσμου ἔτη ͵εϠκγʹ . Τῆς θείας σαρκώσεως ἔτη υκγʹ Ρωμαίων βασιλεὺς Θεοδόσιος ἔτη μβʹ . κγʹ . Περσῶν βασιλεὺς Οὐαραράνης ἔτη κʹ . ιϛʹ . Ρώμης ἐπίσκοπος Κελεστῖνος ἔτη ιʹ . ζʹ . Κωνσταντ . ἐπίσκοπος Νεστόριος ἔτη γʹ . αʹ . Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπος Πραΰλιος ἔτη κʹ . ιγʹ . Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπος Κύριλλος ἔτη λβʹ . ιϛʹ . Ἀντιοχείας ἐπίσκοπος Ἰωάννης ἔτη ιηʹ . ηʹ . Τούτῳ τῷ ἔτει Σισιννίου , ἐπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως , κοιμηθέντος , Νεστόριος τὴν ἐπισκοπὴν διαδέχεται Γερμανικεὺς τῷ γένει . ἅμα δὲ τῷ θρόνῳ ἐπέβη , παραυτίκα ἡ αὐτοῦ κακοπιστία , καὶ τὸ ἐν τοῖς δόγμασι διεστραμμένον φρόνημα ἐδείκνυτο . ὁμιλίαν γὰρ περὶ πίστεως ἐκδέδωκε τῷ ἑαυτοῦ συγκέλλῳ , κελεύσας αὐτῷ ταύτην ἐπ' ἐκκλησίας κηρῦξαι ἔχουσαν οὕτως · « θεοτόκον τὴν Μαρίαν καλείτω μηδείς · Μαρία γὰρ ἄνθρωπος ἦν , καὶ ὑπὸ ἀνθρώπου θεὸν τεχθῆναι ἀδύνατον . » ταύτης ἐπελάβετο πρῶτον τῆς φωνῆς Εὐσέβιός τις , σχολαστικὸς τῆς βασιλικῆς Κωνσταντινουπόλεως , ὅθεν πολλοὶ τῶν Βυζαντίων ἐταράχθησαν . ὁ δὲ Νεστόριος τὸν λόγον κυρῶσαι σπεύδων πανταχοῦ τὴν θεοτόκον φωνὴν ἐξέβαλε ψιλὸν ἄνθρωπον λέγων τὸν κύριον . ἐν μιᾷ δὲ κυριακῇ προκαθημένου Νεστορίου , προτραπεὶς Πρόκλος τοῦ ἐξηγήσασθαι εἶπεν ὁμιλίαν εἰς τὴν θεοτόκον , ἧς ἡ ἀρχή · « παρθενικὴ πανήγυρις σήμερον , ἀδελφοί . » τότε μισητὸς γενόμενος παρὰ πᾶσιν ὁ δυσσεβὴς Νεστόριος διὰ τῦφον καὶ κακοπιστίαν · εἶχε γὰρ καὶ Ἀναστάσιόν τινα , πρεσβύτερον Ἀντιοχέα , ὃν σφόδρα περιεποιεῖτο ὡς ὁμόφρονα , ἄνδρα τολμηρότατον , ἐπ' ἐκκλησίας βλασφημοῦντα τὴν ἀειπάρθενον θεοτόκον . τούτου δὲ Εὐσέβιος , ὁ τοῦ Δορυλαίου , πρῶτος κατεῖπεν . οὕτω δὲ διαπραττόμενος πολλοὺς θορύβους ἤγειρε καὶ ταραχάς . Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει καὶ τὸ φοβερὸν θαῦμα τῶν ἁγίων ἑπτὰ παίδων ἐν Ἐφέσῳ γέγονεν , ἀναστάντων αὐτῶν διὰ ρπβʹ ἐτῶν . κδʹ . ιζʹ . ηʹ . βʹ . ιδʹ . ιζʹ . θʹ . Τούτῳ τῷ ἔτει μαθὼν Κύριλλος , ὁ τῆς Ἀλεξανδρέων ἐπίσκοπος , τὰς τοῦ Νεστορίου βλασφημίας γράφει αὐτῷ παρακαλῶν καὶ νουθετῶν ὡς ἀδελφὸν ἀπέχεσθαι τῶν διεστραμμένων αὐτοῦ δογμάτων καὶ τῆς ὀρθῆς ἀντέχεσθαι πίστεως . ὁ δὲ Νεστόριος ἀνταπέστειλεν ὑβρίζων ἅμα καὶ βλασφημῶν . τότε Κύριλλος γράφει τῷ πάπᾳ Ρώμης Κελεστίνῳ τὰ περὶ Νεστορίου καὶ τὰ πρὸς αὐτὸν γραφέντα παρὰ Νεστορίου βλάσφημα κατάδηλα αὐτῷ ποιεῖ . τότε Κελεστῖνος γράφει Νεστορίῳ ὁρίσας αὐτῷ ἡμερῶν ιʹ προθεσμίαν , ἵνα παύσηται τῶν βλασφημιῶν καὶ μετανοήσῃ · ἐπιμένοντα δὲ τῇ κακοδοξίᾳ μηκέτι εἶναι αὐτὸν κοινωνικὸν ἱερέα . γράφουσι δὲ ὁμοίως Κελεστῖνός τε καὶ Κύριλλος Ἰωάννῃ , τῷ ἀρχιεπισκόπῳ Ἀντιοχείας , καὶ Ἰουβεναλίῳ τῶἹεροσολύμων περὶ Νεστορίου καὶ τῆς κατ' αὐτὸν αἱρέσεως . Ἰωάννης δὲ γράφει Νεστορίῳ συμβουλεύων αὐτῷ ἀποστῆναι τῆς αἱρέσεως , ὑπομνήσκων αὐτὸν τὸ τοῦ ἀποστόλου ῥητὸν τό · « ἐξαπέστειλεν ὁ θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ γενόμενον ἐκ γυναικός . » γνοὺς δὲ ὁ Νεστόριος , ὅτι οὐκ ἀνέχονται οἱ πατριάρχαι παρασιωπῆσαι οὕτω τεταραγμένων τῶν ἐκκλησιῶν , παρεσκεύασε τὸν βασιλέα γράψαι σάκραν πρὸς Κύριλλον πλήρη στιγμάτων , καὶ δοκῶν αὐτὸν ἐκ τούτου κτυπεῖν , μᾶλλον διήγειρεν . διαναστὰς γὰρ γράφει τῷ βασιλεῖ καὶ ταῖς τούτου ἀδελφαῖς περί τε τῆς ὀρθῆς πίστεως καὶ τῆς Νεστορίου κακοδοξίας , ἅμα καὶ αἰτούμενος σύνοδον οἰκουμενικὴν γενέσθαι εἰς τὸ γυμνασθῆναι κανονικῶς τὰ κατὰ Νεστόριον . τότε ὁ βασιλεὺς Θεοδόσιος γράφει πᾶσι τοῖς ὑπ' αὐτὸν ἐπισκόποις παραγενέσθαι εἰς Ἔφεσον χωρὶς πάσης ὑπερθέσεως μετὰ τὸ πάσχα , ὁρίσας ὅτι « οὐδεμίαν ἕξει πρὸς θεὸν οὐδὲ πρὸς ἡμᾶς ἀπολογίαν ὁ μὴ τὴν ἡμέραν τῆς ἁγίας πεντηκοστῆς εὑρισκόμενος ἐν τῇ συνόδῳ εἰς Ἔφεσον . » ὁ δὲ τῆς Ρώμης Κελεστῖνος γράφει Κυρίλλῳ τῷ Ἀλεξανδρείας τὸν αὐτοῦ τόπον ἐπέχειν ἐν τῇ συνόδῳ , διὰ τὸν τῆς θαλάσσης κόπον τοῦ χειμῶνος μὴ δυνηθεὶς εὑρεθῆναι . κεʹ . ιηʹ . θʹ . γʹ . ιεʹ . ιηʹ . ιʹ . Τούτῳ τῷ ἔτει ἡ ἐν Ἐφέσῳ ἁγία καὶ οἰκουμενικὴ τρίτη σύνοδος τῶν σʹ πατέρων συνηθροίσθη . πάντων τοίνυν τῶν ἐπισκόπων ἐλθόντων , Ἰωάννης ὁ Ἀντιοχείας καὶ οἱ ἀνατολικοὶ οὐκ ἀπήντησαν τῇ ὡρισμένῃ προθεσμίᾳ , καὶ τῇ ιϛʹ ἡμέρᾳ μετὰ τὴν ὡρισμένην , τοῦ Ἰωάννου μὴ ἐλθόντος , ἔφθασεν ὁ Νεστόριος μετὰ πολλῆς τῆς ἀλαζονείας . καὶ τῇ εἰκάδι τοῦ Ἰουνίου μηνὸς ἐκροτήθη ἡ σύνοδος , Νεστορίου καὶ Κυρίλλου καὶ Ἰουβεναλίου προκαθεσθέντων , τοῦ δὲ Κυρίλλου τὸν τόπον τοῦ Ρώμης ἐπέχοντος . καὶ πάντων θεολογούντων λέγει ὁ Νεστόριος [ μετὰ πολλῆς τῆς ἀλαζονείας ] · « ἐγὼ τὸν γενόμενον διμηναῖον καὶ τριμηναῖον οὐκ ἂν θεὸν ὀνομάσοιμι . καὶ διὰ τοῦτο καθαρός εἰμι ἀπὸ τοῦ αἵματος ὑμῶν · καὶ ἀπὸ τοῦ νῦν πρὸς ὑμᾶς οὐκ ἐπανέρχομαι . » καὶ ταῦτα εἰπὼν ἐξῆλθε μετὰ ἓξ ἐπισκόπων τῶν γνώμῃ ἀκολουθησάντων αὐτῷ . οἱ δὲ περὶ Κύριλλον τῇ ἑξῆς συνελθόντες ἀπέστειλαν τρεῖς ἐπισκόπους καλέσαι αὐτόν , καὶ οὐχ ὑπήκουσεν . ὁμοίως καὶ δεύτερον καὶ τρίτον [ καὶ τέταρτον ] προσκληθεὶς ὑπὸ τῆς συνόδου οὐ παρεγένετο , ἀλλὰ καὶ τοὺς σταλέντας ὑβρισθῆναι καὶ ἀτιμασθῆναι παρεκέλευσεν . τότε ἡ ἁγία καὶ οἰκουμενικὴ σύνοδος ὑβρισμένους καὶ ἠτιμασμένους δεξαμένη τοὺς ἀποσταλέντας ἐπισκόπους ἀπεφήνατο κατ' αὐτοῦ καὶ ἀλλότριον αὐτὸν ὥρισε παντὸς ἱερατικοῦ ἀξιώματος · καὶ ἀπέστειλαν αὐτῷ εἰς πρόσωπον τὴν οἰκείαν καθαίρεσιν . τούτων οὕτω τελεσθέντων , ἦλθε μετὰ τρεῖς ἡμέρας Ἰωάννης , ὁ Ἀντιοχείας ἐπίσκοπος , κϛʹ ἐπισκόπους ἔχων μεθ' ἑαυτοῦ , οἵ τινες μαθόντες καθαιρεθέντα Νεστόριον , ἀποσχίσαντες τῆς ἁγίας συνόδου καὶ μετὰ Νεστορίου συνεδρεύσαντες καθεῖλαν , ὡς ἐνόμισαν , Κύριλλον καὶ Μέμνονα τὸν Ἐφέσιον . Θεοδώρητος μέντοι νομίσας Κύριλλον καταδραμεῖν , τὰ δώδεκα κεφάλαια παρεξηγησάμενος ἐκεῖσε τὸν Νεστορίου ἐξήμεσεν ἰόν . ὁ δὲ ἐν ἁγίοις Κύριλλος γενναίως διαναστὰς ὑπὲρ τῶν αὐτῶν κεφαλαίων ἀπελογήσατο , ἑρμηνεύων αὐτὰ καὶ τὸν ἐν αὐτοῖς ἐκκλησιαστικὸν θησαυρὸν ἀνακαλύπτων καὶ τὸν οἰκεῖον εὐσεβῆ σκοπὸν φανεροποιῶν πᾶσιν . ὑπὸ δὲ τῆς ἁγίας συνόδου κληθεὶς ὁ Ἰωάννης , ὁ τῆς Ἀντιοχέων , ἐκ τρίτου καὶ μὴ ὑπακούσας τοῦ παραγενέσθαι , ἀπόφασιν ἐδέξατο σὺν τοῖς μετ' αὐτοῦ ὡς ἀλλοτριοῦσθαι πάσης ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας , ἄχρις ἂν ἑαυτῶν καταγνόντες τὸ οἰκεῖον ὁμολογήσωσι σφάλμα . καὶ τοῦτο δὲ ἡ ἁγία ὥρισε σύνοδος , ὥστε τὰ παρὰ τῶν ἀνατολικῶν ἀθέσμως καὶ ἀκανονίστως ἐφ' ὕβρει τῶν ἁγιωτάτων τῆς ἐκκλησίας προέδρων Κυρίλλου καὶ Μέμνονος ἰσχύν τινα μηδ' ὅλως ἔχειν . τούτων τοίνυν πάντων δι' ἀναφορᾶς τῷ βασιλεῖ Θεοδοσίῳ ἀνενεχθέντων , ἐκελεύσθησαν ἐκ τῶν ἀμφοτέρων μερῶν ἐπίσκοποι ἀνελθεῖν ἐν Κωνσταντινουπόλει , καὶ ἀνελθόντες τῇ συνεργίᾳ τοῦ θεοῦ ἐνίκησαν οἱ τῆς ἁγίας συνόδου · καὶ κυρωθείσης τῆς καθαιρέσεως Νεστορίου , Μαξιμιανὸς χειροτονεῖται ἐπίσκοπος ἐν Κωνσταντινουπόλει , πρεσβύτερος ὢν τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας . οἱ δὲ ἀνατολικοὶ ἔλαβον τὸν Νεστόριον μεθ' ἑαυτῶν εἰς ἀνατολήν . τῷ δὲ τετάρτῳ χρόνῳ τῆς Νεστορίου καθαιρέσεως Ἰωάννης , ὁ τῆς Ἀντιοχέων ἐπίσκοπος , τὸν τοῦ θεοῦ φόβον κεκτημένος , βλέπων πολλοὺς τῶν κατὰ τὴν Ἀντιόχειαν λογάδων ὑπὸ Νεστορίου νοθευομένους γράφει παρακαλῶν τὸν βασιλέα τοῦτον ἐξεῶσαι τῆς ἀνατολῆς . ὁ δὲ βασιλεὺς τὸν μὲν Νεστόριον ἐξώρισεν ἐν τῇ Ὀάσει , προστάγματα δὲ ἐκπέμπει Κυρίλλῳ καὶ Ἰωάννῃ ἀνυπερθέτως ἑνωθῆναι πρὸς τὸ ἀπαλλάξαι τὰς ἐκκλησίας διχονοίας ἁπάσης . εἶξε δὲ τῷ προστάγματι Ἰωάννης καὶ γράφει Κυρίλλῳ τὴν ἑαυτοῦ πίστιν καὶ τὴν τῶν ἐν Νικαίᾳ πατέρων ὁμολογίαν καὶ τῶν ρνʹ τῶν ἐν Κωνσταντινουπόλει ἀποδεχόμενος καὶ τὰ ἐν Ἐφέσῳ πεπραγμένα . τότε ὁ θεῖος Κύριλλος ἀποδεξάμενος γράφει Ἰωάννῃ καὶ τοῖς ἀνατολικοῖς ἐπιστολήν , ἧς ἡ ἀρχή · « εὐφραινέσθωσαν οἱ οὐρανοί , καὶ ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ . » καὶ τῇ αὐτῇ ὁμολογίᾳ συνθέμενοι ἀμφότεροι ἡνώθησαν πρὸς εἰρήνην καὶ ὁμόνοιαν αἱ παρ' ἑκατέροις ἁγίαι ἐκκλησίαι . κατὰ τοῦτον δὲ τὸν χρόνον Νόννος ὁ θεοφόρος ἐποίμαινε τὴν τῶν Ἐδεσηνῶν ἐκκλησίαν , ὁ τὴν πρώτην τῶν μιμάδων Ἀντιοχείας τῷ θεῷ ἀφιερώσας καὶ ἀντὶ Μαργαριτοῦς πόρνης ἁγίαν αὐτὴν Πελαγίαν παραστήσας τῷ Χριστῷ . οὗτος οὖν ὁ ἐν ἁγίοις ἀγαλλιώμενος ἐπὶ τῇ τῶν ἁγίων ὁμονοίᾳ γράφει τῷ ἀρχιεπισκόπῳ Ἰωάννῃ νουθεσίας καὶ διδασκαλίας ῥήματα , ἐν οἷς καὶ τοῦτο · « κάθαρον τὴν ἐκκλησίαν , ὦ ἄνθρωπε τοῦ θεοῦ , ἀπὸ τῶν Νεστοριανῶν ζιζανίων καὶ τῆς αὐτῶν δεινότητος . » τὸν δὲ ἀσεβῆ καὶ βλάσφημον Νεστόριον ἐν τῇ ἐξορίᾳ ἡ θεία δίκη μετῆλθεν · σηπεδόνι τῶν μελῶν πάντων , μάλιστα δὲ τῆς μιαρᾶς γλώσσης περιπεσὼν διεφθάρη τῷ θανάτῳ , προλαβὼν τὴν ἀπὸ Ὀάσεως ἀνάκλησιν εἰς ἕτερον τόπον .
Lemmas: Κόσμος ἔτος ͵εϠκγʹ . ὁ θεῖος σάρκωσις ἔτος υκγʹ Ῥωμαῖος βασιλεύς Θεοδόσιος ἔτος μβʹ . κγʹ . Πέρσης βασιλεύς Οὐαραράνης ἔτος καί . ιϛʹ . Ῥώμη ἐπίσκοπος Κελεστῖνος ἔτος εἷς . γῆ . Κωνστάντ . ἐπίσκοπος Νεστόριος ἔτος γε . ὅς . Ἱερουσαλήμ ἐπίσκοπος Πραΰλιος ἔτος καί . πνίξ . Ἀλεξάνδρεια ἐπίσκοπος Κύριλλος ἔτος λβʹ . ιϛʹ . Ἀντιόχεια ἐπίσκοπος Ἰωάννης ἔτος ΙΗΥ . ἤ . οὗτος ὁ ἔτος Σισίννιος , ἐπίσκοπος Κωνσταντινούπολις , κοιμάω , Νεστόριος ὁ ἐπισκοπή διαδέχομαι Γερμανικός ὁ γένος . ἅμα δέ ὁ θρόνος ἐπιβαίνω , παραυτίκα ὁ αὐτός κακοπιστία , καί ὁ ἐν ὁ δόγμα διαστρέφω φρόνημα δείκνυμι . ὁμιλία γάρ περί πίστις ἐκδίδωμι ὁ ἑαυτοῦ συγκέλλω , κελεύω αὐτός οὗτος ἐπί ἐκκλησία κηρύσσω ἔχω οὕτως · « θεοτόκος ὁ Μαρία καλέω μηδείς · Μαρία γάρ ἄνθρωπος εἰμί , καί ὑπό ἄνθρωπος θεός τίκτω ἀδύνατος . » οὗτος ἐπιλαμβάνω πρῶτος ὁ φωνή Εὐσέβιος τις , σχολαστικός ὁ βασιλικός Κωνσταντινούπολις , ὅθεν πολύς ὁ Βυζάντιος ταράσσω . ὁ δέ Νεστόριος ὁ λόγος κυρόω σπεύδω πανταχοῦ ὁ θεοτόκος φωνή ἐκβάλλω ψιλός ἄνθρωπος λέγω ὁ κύριος . ἐν εἷς δέ κυριακός προκάθημαι Νεστόριος , προτρέπω Πρόκλος ὁ ἐξηγέομαι εἶπον ὁμιλία εἰς ὁ θεοτόκος , ὅς ὁ ἀρχή · « παρθενικός πανήγυρις σήμερον , ἀδελφός . » τότε μισητός γίγνομαι παρά πᾶς ὁ δυσσεβής Νεστόριος διά τύφω καί κακοπιστία · ἔχω γάρ καί Ἀναστάσιος τις , πρέσβυς Ἀντιοχεύς , ὅς σφόδρα περιποιέω ὡς ὁμόφρων , ἀνήρ τολμηρός , ἐπί ἐκκλησία βλασφημέω ὁ ἀειπάρθενος θεοτόκος . οὗτος δέ Εὐσέβιος , ὁ ὁ Δορύλαιον , πρῶτος κατεῖπον . οὗτος δέ διαπράσσω πολύς θόρυβος ἐγείρω καί ταραχή . ὁ δέ αὐτός ἔτος καί ὁ φοβερός θαῦμα ὁ ἅγιος ἑπτά παῖς ἐν Ἔφεσος γίγνομαι , ἀνίστημι αὐτός διά ρπβʹ ἔτος . κδέʹ . ἵζω . ἤ . βε . ἴδη . ἵζω . ὁ . οὗτος ὁ ἔτος μανθάνω Κύριλλος , ὁ ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐπίσκοπος , ὁ ὁ Νεστόριος βλασφημία γράφω αὐτός παρακαλέω καί νουθετέω ὡς ἀδελφός ἀπέχω ὁ διαστράπτω αὐτός δόγμα καί ὁ ὀρθός ἀντέχω πίστις . ὁ δέ Νεστόριος ἀνταποστέλλω ὑβρίζω ἅμα καί βλασφημέω . τότε Κύριλλος γράφω ὁ πάππας Ῥώμη Κελεστῖνος ὁ περί Νεστόριος καί ὁ πρός αὐτός γράφω παρά Νεστόριος βλάσφημος κατάδηλος αὐτός ποιέω . τότε Κελεστῖνος γράφω Νεστόριος ὁρίζω αὐτός ἡμέρα εἷς προθεσμία , ἵνα παύω ὁ βλασφημία καί μετανοέω · ἐπιμένω δέ ὁ κακοδοξία μηκέτι εἰμί αὐτός κοινωνικός ἱερεύς . γράφω δέ ὁμοίως Κελεστῖνος τε καί Κύριλλος Ἰωάννης , ὁ ἀρχιεπίσκοπος Ἀντιόχεια , καί Ἰουβεναλίῳ τωιεροσολυμη περί Νεστόριος καί ὁ κατά αὐτός αἵρεσις . Ἰωάννης δέ γράφω Νεστόριος συμβουλεύω αὐτός ἀφίστημι ὁ αἵρεσις , ὑπομνήσκω αὐτός ὁ ὁ ἀπόστολος ῥητός ὁ · « ἐξαποστέλλω ὁ θεός ὁ υἱός αὐτός γίγνομαι ἐκ γυνή . » γιγνώσκω δέ ὁ Νεστόριος , ὅτι οὐ ἀνέχω ὁ πατριάρχης παρασιωπάω οὗτος ταράσσω ὁ ἐκκλησία , παρασκευάζω ὁ βασιλεύς γράφω σάκρα πρός Κύριλλος πλήρης στίγμα , καί δοκέω αὐτός ἐκ οὗτος κτυπέω , μᾶλλον διεγείρω . διανίσταμαι γάρ γράφω ὁ βασιλεύς καί ὁ οὗτος ἀδελφός περί τε ὁ ὀρθός πίστις καί ὁ Νεστόριος κακοδοξία , ἅμα καί αἰτέω σύνοδος οἰκουμενικός γίγνομαι εἰς ὁ γυμνάζω κανονικός ὁ κατά Νεστόριος . τότε ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος γράφω πᾶς ὁ ὑπό αὐτός ἐπίσκοπος παραγίγνομαι εἰς Ἔφεσος Χωρὶς πᾶς ὑπέρθεσις μετά ὁ πάσχα , ὁρίζω ὅτι « οὐδείς ἔχω πρός θεός οὐδέ πρός ἐγώ ἀπολογία ὁ μή ὁ ἡμέρα ὁ ἅγιος πεντηκοστή εὑρίσκω ἐν ὁ σύνοδος εἰς Ἔφεσος . » ὁ δέ ὁ Ῥώμη Κελεστῖνος γράφω Κύριλλος ὁ Ἀλεξάνδρεια ὁ αὐτός τόπος ἐπέχω ἐν ὁ σύνοδος , διά ὁ ὁ θάλασσα κόπος ὁ χειμών μή δύναμαι εὑρίσκω . κύ . ΙΗΥ . ὁ . γε . ἵημι . ΙΗΥ . εἷς . οὗτος ὁ ἔτος ὁ ἐν Ἔφεσος ἅγιος καί οἰκουμενικός τρίτος σύνοδος ὁ σός πατήρ συναθροίζω . πᾶς τοίνυν ὁ ἐπίσκοπος ἔρχομαι , Ἰωάννης ὁ Ἀντιόχεια καί ὁ ἀνατολικός οὐ ἀπαντάω ὁ ὁρίζω προθεσμία , καί ὁ ιϛʹ ἡμέρα μετά ὁ ὁρίζω , ὁ Ἰωάννης μή ἔρχομαι , φθάνω ὁ Νεστόριος μετά πολύς ὁ ἀλαζονεία . καί ὁ εἰκάς ὁ Ἰούνιος μείς κροτέω ὁ σύνοδος , Νεστόριος καί Κύριλλος καί Ἰουβενάλιος προκαθέζομαι , ὁ δέ Κύριλλος ὁ τόπος ὁ Ῥώμη ἐπέχω . καί πᾶς θεολογέω λέγω ὁ Νεστόριος [ μετά πολύς ὁ ἀλαζονεία ] · « ἐγώ ὁ γίγνομαι διμηναῖον καί τριμηναῖος οὐ εἄν θεός ὀνομάζω . καί διά οὗτος καθαρός εἰμί ἀπό ὁ αἷμα σύ · καί ἀπό ὁ νῦν πρός σύ οὐ ἐπανέρχομαι . » καί οὗτος εἶπον ἐξέρχομαι μετά ἓξ ἐπίσκοπος ὁ γνώμη ἀκολουθέω αὐτός . ὁ δέ περί Κύριλλος ὁ ἑξῆς συνέρχομαι ἀποστέλλω τρεῖς ἐπίσκοπος καλέω αὐτός , καί οὐ ὑπακούω . ὁμοίως καί δύο καί τρίτος [ καί τέταρτος ] προσκαλέω ὑπό ὁ σύνοδος οὖον παραγίγνομαι , ἀλλά καί ὁ στέλλω ὑβρίζω καί ἀτιμάζω παρακελεύομαι . τότε ὁ ἅγιος καί οἰκουμενικός σύνοδος ὑβρίζω καί ατιμάζω δέχομαι ὁ ἀποστέλλω ἐπίσκοπος ἀποφαίνω κατά αὐτός καί ἀλλότριος αὐτός ὁρίζω πᾶς ἱερατικός ἀξίωμα · καί ἀποστέλλω αὐτός εἰς πρόσωπον ὁ οἰκεῖος καθαίρεσις . οὗτος οὗτος τελέω , ἔρχομαι μετά τρεῖς ἡμέρα Ἰωάννης , ὁ Ἀντιόχεια ἐπίσκοπος , κϛʹ ἐπίσκοπος ἔχω μετά ἑαυτοῦ , ὁ τις μανθάνω καθαιρέω Νεστόριος , ἀποσχίζω ὁ ἅγιος σύνοδος καί μετά Νεστόριος συνεδρεύω καθαιρέω , ὡς νομίζω , Κύριλλος καί Μέμνων ὁ Ἐφέσιος . Θεοδώρητος μέντοι νομίζω Κύριλλος κατατρέχω , ὁ δώδεκα κεφάλαιος παρεξηγέομαι ἐκεῖσε ὁ Νεστόριος ἐξεμέω εἶμι . ὁ δέ ἐν ἅγιος Κύριλλος γενναῖος διανίσταμαι ὑπέρ ὁ αὐτός κεφάλαιος ἀπολογέομαι , ἑρμηνεύω αὐτός καί ὁ ἐν αὐτός ἐκκλησιαστικός θησαυρός ἀνακαλύπτω καί ὁ οἰκέω εὐσεβής σκοπός φανεροποιέω πᾶς . ὑπό δέ ὁ ἅγιος σύνοδος καλέω ὁ Ἰωάννης , ὁ ὁ Ἀντιοχεύς , ἐκ τρίτος καί μή ὑπακούω ὁ παραγίγνομαι , ἀπόφασις δέχομαι σύν ὁ μετά αὐτός ὡς ἀλλοτριόω πᾶς ἐκκλησιαστικός κοινωνία , ἄχρι εἄν ἑαυτοῦ καταγιγνώσκω ὁ οἰκέω ὁμολογέω σφάλμα . καί οὗτος δέ ὁ ἅγιος ὁρίζω σύνοδος , ὥστε ὁ παρά ὁ ἀνατολικός ἄθεσμος καί ἀκανόνιστος ἐπί ὕβρις ὁ ἅγιος ὁ ἐκκλησία πρόεδρος Κύριλλος καί Μέμνων ἰσχύς τις μηδέ ὅλως ἔχω . οὗτος τοίνυν πᾶς διά ἀναφορά ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος ἀναφέρω , κελεύω ἐκ ὁ ἀμφότερος μέρος ἐπίσκοπος ἀνέρχομαι ἐν Κωνσταντινούπολις , καί ἀνέρχομαι ὁ συνεργία ὁ θεός νικάω ὁ ὁ ἅγιος σύνοδος · καί κυρόω ὁ καθαίρεσις Νεστόριος , Μαξιμιανός χειροτονέω ἐπίσκοπος ἐν Κωνσταντινούπολις , πρέσβυς εἰμί ὁ αὐτός ἐκκλησία . ὁ δέ ἀνατολικός λαμβάνω ὁ Νεστόριος μετά ἑαυτοῦ εἰς ἀνατολή . ὁ δέ τέταρτος χρόνος ὁ Νεστόριος καθαίρεσις Ἰωάννης , ὁ ὁ Ἀντιοχεύς ἐπίσκοπος , ὁ ὁ θεός φόβος κτάομαι , βλέπω πολύς ὁ κατά ὁ Ἀντιόχεια λογάς ὑπό Νεστόριος νοθεύω γράφω παρακαλέω ὁ βασιλεύς οὗτος ἐξωθέω ὁ ἀνατολή . ὁ δέ βασιλεύς ὁ μέν Νεστόριος ἐξορίζω ἐν ὁ Ὄασις , πρόσταγμα δέ ἐκπέμπω Κύριλλος καί Ἰωάννης ἀνυπερθέτως ἑνόω πρός ὁ ἀπαλλάσσω ὁ ἐκκλησία διχόνοια ἅπας . ἔοικα δέ ὁ πρόσταγμα Ἰωάννης καί γράφω Κύριλλος ὁ ἑαυτοῦ πίστις καί ὁ ὁ ἐν Νίκαια πατήρ ὁμολογία καί ὁ ρνεʹ ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις ἀποδέχομαι καί ὁ ἐν Ἔφεσος πράσσω . τότε ὁ θεῖος Κύριλλος ἀποδείκνυμι γράφω Ἰωάννης καί ὁ ἀνατολικός ἐπιστολή , ὅς ὁ ἀρχή · « εὐφραίνω ὁ οὐρανός , καί ἀγαλλιάω ὁ γῆ . » καί ὁ αὐτός ὁμολογία συντίθημι ἀμφότερος ἑνόω πρός εἰρήνη καί ὁμόνοια ὁ παρά ἑκάτερος ἅγιος ἐκκλησία . κατά οὗτος δέ ὁ χρόνος Νόννος ὁ θεοφόρος ποιμαίνω ὁ ὁ Ἐδεσσηνός ἐκκλησία , ὁ ὁ πρῶτος ὁ μιμάδα Ἀντιόχεια ὁ θεός ἀφιερόω καί ἀντί μαργαριος πόρνη ἅγιος αὐτός Πελαγία παρίστημι ὁ Χριστός . οὗτος οὖν ὁ ἐν ἅγιος ἀγαλλιάω ἐπί ὁ ὁ ἅγιος ὁμόνοια γράφω ὁ ἀρχιεπίσκοπος Ἰωάννης νουθεσία καί διδασκαλία ῥῆμα , ἐν ὅς καί οὗτος · « καθαίρω ὁ ἐκκλησία , εἰμί ἄνθρωπος ὁ θεός , ἀπό ὁ Νεστοριανός ζιζάνιον καί ὁ αὐτός δεινότης . » ὁ δέ ἀσεβής καί βλάσφημος Νεστόριος ἐν ὁ εξορία ὁ θεῖος δίκη μετέρχομαι · σηπεδών ὁ μέλος πᾶς , μάλιστα δέ ὁ μιαρός γλῶσσα περιπίπτω διαφθείρω ὁ θάνατος , προλαμβάνω ὁ ἀπό Ὄασις ἀνάκλησις εἰς ἕτερος τόπος .