theophanes-confessor.chronographia theofanis1.9
Κόσμου ἔτη ͵εωιϛʹ . Τῆς θείας σαρκώσεως ἔτη τιϛʹ . Ρωμαίων βασιλεὺς Κωνσταντῖνος ἔτη λβʹ . κʹ . Περσῶν βασιλεὺς Σαβώρης ἔτη οʹ . κβʹ . Ρώμης ἐπίσκοπος Σίλβεστρος ἔτη κηʹ . κδʹ . Βυζαντίου ἐπίσκοπος Ἀλέξανδρος ἔτη κγʹ . εʹ . Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπος Μακάριος ἔτη κʹ . ιʹ . Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπος Ἀλέξανδρος ἔτη κγʹ . ιηʹ . Ἀντιοχείας ἐπίσκοπος Εὐστάθιος ἔτη ιηʹ . ιʹ . Τούτῳ τῷ ἔτει εἰκοσαετηρὶς τῆς Κωνσταντίνου τοῦ Αὐγούστου βασιλείας ἐτελέσθη . καὶ ἐγένετο ἡ ἁγία καὶ οἰκουμενικὴ πρώτη σύνοδος τῶν τιηʹ πατέρων , ὧν οἱ πολλοὶ θαυματουργοί τε καὶ ἰσάγγελοι ὑπῆρχον , τὰ στίγματα τοῦ Χριστοῦ ἐν τῷ σώματι φέροντες ἐκ τῶν προλαβόντων διωγμῶν . ἐν οἷς καὶ Παφνούτιος καὶ Σπυρίδων καὶ Μακάριος καὶ ὁ Νισιβηνὸς Ἰάκωβος , θαυματουργοὶ καὶ νεκροὺς ἀναστήσαντες καὶ πολλὰ παράδοξα ποιήσαντες . τῆς δὲ ἁγίας συνόδου ἐν Νικαίᾳ τῆς Βιθυνίας γενομένης , ἐξῆρχον αὐτῆς Μακάριος ὁ Ἱεροσολύμων καὶ Ἀλέξανδρος Ἀλεξανδρείας , ὑπὲρ δὲ τοῦ Ρώμης Βίτων καὶ Βικέντιος παρῆσαν . τῆς δὲ Ἀντιοχέων ἐκκλησίας χηρευούσης , ἡ σύνοδος Εὐστάθιον ἐκύρωσεν , τὸν ἐπίσκοπον Βεροίας τῆς Συρίας . Ἀλέξανδρος δέ , ὁ τοῦ Βυζαντίου , οὐ παρῆν ἐν τῇ συνόδῳ διὰ γῆρας βαθύτατον καὶ ἀσθένειαν σώματος · πρεσβύτεροι δὲ αὐτοῦ τὸν τόπον ἀνεπλήρωσαν . τότε καὶ Παῦλος ὁ Νεοκαισαρείας παρῆν τῇ συνόδῳ καὶ ἄλλο πλῆθος ἁγίων ἀνδρῶν βίῳ καὶ λόγῳ διαπρεπόντων , περὶ ὧν μεγάλους ἐπαίνους ἐν τῷ τρίτῳ λόγῳ τῶν εἰς τὸν βασιλέα Εὐσέβιος ὁ Παμφίλου ἔγραψεν . πᾶσι δὲ τὰ πρὸς χρείαν δαψιλῶς ὁ χριστιανικώτατος βασιλεὺς ἐχορήγει . αὕτη ἡ ἁγία καὶ οἰκουμενικὴ σύνοδος συνεργίᾳ τῆς ἁγίας καὶ ὁμοουσίου τριάδος Ἄρειον καθεῖλε καὶ τοὺς ὁμόφρονας αὐτοῦ , Εὐσέβιον τὸν Νικομηδείας καὶ Θεόγνιν τὸν Νικαίας καὶ τοὺς περὶ αὐτούς , χωρὶς Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου συνθεμένου τῇ φωνῇ τοῦ ὁμοουσίου πρὸς τὸ παρόν , καὶ τούτους ἐξορίαις παρέπεμψεν , συμπαρόντος αὐτοῖς καὶ τοῦ πανευφήμου βασιλέως Κωνσταντίνου καὶ συνεργοῦντος ἐν πᾶσι τοῖς κατὰ θεόν , ἄλλους τε ἀντ' αὐτῶν χειροτονηθῆναι ἐκέλευσε πίστεώς τε ἔκθεσιν ἔγγραφον ἐξήνεγκε τὴν κατὰ πᾶσαν ἐκκλησίαν ὀρθοδόξων νῦν ἀπαγγελλομένην . τότε Ἀρείου τοῦ δυσσεβοῦς παρόντος ἐν τῇ συνόδῳ καὶ κρινομένου , Εὐσέβιος ὁ Νικομηδείας καὶ Θεόγνις καὶ Μάρις καὶ Νάρκισσος καὶ Θεόφαντος καὶ Πατρόφιλος ἀντεποιοῦντο Ἀρείου , οἳ συντάξαντες πίστεως λόγον βλάσφημον ἐπέδωκαν τῇ συνόδῳ . τοῦ δὲ διαρρηχθέντος , οἱ πεποιηκότες τοῦτον ἀντιστραφέντες κατεδίκασαν Ἄρειον χωρὶς Σεκούνδου Πτολεαΐδος τῆς Αἰγύπτου καὶ Θεωνᾶ τοῦ Μαρμαρικῆς , ὧν ἐκβληθέντων σὺν Ἀρείῳ καὶ ἀναθεματισθέντων , τὸ ἅγιον σύμβολον τῆς πίστεως ὑπηγόρευσαν ὑπογράψαντες ἅπαντες σὺν τῷ πανευσεβεῖ βασιλεῖ , καὶ εὐφήμησαν , καὶ οὕτω διελύθη ὁ σύλλογος . Τούτῳ τῷ ἔτει Κρίσπος , ὁ υἱὸς τοῦ βασιλέως , Χριστιανὸς ἐκοιμήθη · καὶ τὸ Βυζάντιον ἤρξατο κτίζεσθαι . Συνέστη οὖν ἡ ἁγία καὶ οἰκουμενικὴ πρώτη σύνοδος τῇ δωδεκάτῃ ἰνδικτιῶνι , ἔτει εἰκοστῷ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου , μηνὶ Μαίῳ κʹ . ἔγραψε δὲ ἐπιστολὴν ἐγκύκλιον ἡ σύνοδος ἐν Ἀλεξανδρείᾳ καὶ Λιβύῃ καὶ Πενταπόλει , δι' ἧς ἐδήλωσε τὴν ἐκβολὴν Ἀρείου καὶ Σεκούνδου καὶ Θεωνᾶ · ἐσήμανε δὲ καὶ περὶ Μελετίου , ὥστε ἰδιάζειν ἐν τῇ ἰδίᾳ πόλει ἡσυχάζοντα , τοὺς δὲ ὑπ' αὐτοῦ χειροτονηθέντας μυστικωτέρᾳ χειροτονίᾳ βεβαιοῦσθαι . ἔγραψε δὲ καὶ περὶ τοῦ πάσχα μηκέτι μετὰ Ἰουδαίων αὐτὸ ποιεῖν , ἀλλὰ τῷ κατὰ Ἰταλίαν τύπῳ κατὰ τὴν κυριακὴν μᾶλλον ἡμέραν ἑορτάζοντας . ὁμοίως καὶ ὁ πανευσεβὴς βασιλεὺς ἐπιστολὰς ἔγραψε πανταχοῦ τὰ αὐτὰ κελευούσας καὶ βεβαιούσας τὰ παρὰ τῆς ἁγίας συνόδου ἐκφωνηθέντα , καὶ Ἄρειον ἅμα τοῖς ὁμόφροσιν αὐτοῦ ἀποκηρύττων , Πορφυριανούς τε αὐτοὺς ὀνομάζεσθαι , καὶ τὰ συγγράμματα αὐτῶν κατακαίεσθαι , καὶ τοὺς μὴ τοῦτο ποιοῦντας θανατοῦσθαι · ἐξέθετο δὲ καὶ νόμον βασιλικὸν οὕτω ταῦτα γενέσθαι . τῆς δὲ ἑορτῆς ἐνστάσης κατ' αὐτὸ τῆς εἰκοσαετηρίδος τῆς αὐτοῦ βασιλείας , πάντας τοὺς πατέρας εἰς ἑστίασιν προετρέψατο , συγκατακλιθεὶς αὐτοῖς καὶ λαμπρῶς τιμήσας αὐτούς · Παφνουτίου δὲ καὶ τῶν ὁμοίων ὁμολογητῶν τοὺς ἐξορυχθέντας ὀφθαλμοὺς καὶ τὰ πηρωθέντα μέλη ἐν τῷ διωγμῷ κατεφίλει , ἁγιασμὸν ἐξ αὐτῶν ποριζόμενος . παρῄνει δὲ πᾶσι τοῖς ἐπισκόποις εἰρήνην ἄγειν καὶ τῶν κατὰ τοῦ πλησίον λοιδοριῶν ἀπέχεσθαι . τοὺς δὲ λιβέλλους , οὓς κατ' ἀλλήλων τινὲς ἐπιδεδώκασιν , πυρὶ κατέκαυσεν ὅρκῳ βεβαιῶν , ὡς , εἰ ἴδοι ἐπίσκοπον μοιχεύοντα , τῇ πορφυρίδι σκέπειν τοῦτον προθύμως . πολλὰ δὲ πάσαις ταῖς ἐκκλησίαις δωρησάμενος καὶ τοῖς ἄρχουσι τῶν ἐθνῶν τιμᾷν τοὺς ἱερεῖς παρακελευσάμενος χαίροντας ἅπαντας ἐξαπέστειλεν . τοῦ δὲ βασιλέως ὑπὸ φιλοσόφων Ἑλλήνων ὀνειδισθέντος ἐν Βυζαντίῳ , ὡς οὐ πράττει καλῶς παρὰ τὰ ἔθη τῶν βασιλέων Ρωμαίων νεωτερίζων τὴν θρησκείαν , ἔδοξε τῷ βασιλεῖ ἕνα τῶν φιλοσόφων Ἀλεξάνδρῳ τῷ ἐπισκόπῳ τοῦτον πρὸς τὸ διαλεχθῆναι μετ' αὐτοῦ παραπέμψαι . ὁ δὲ Ἀλέξανδρος θεῖος μὲν ἦν ἀνήρ , λόγων δὲ ἄπειρος . εἶπε δὲ τῷ διαλεκτικῷ φιλοσόφῳ γλωσσαλγοῦντι · « ἐπιτάττω σοι ἐν ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ ἀληθινοῦ θεοῦ σιωπᾷν καὶ μὴ φθέγγεσθαι . » ἅμα δὲ τῷ λόγῳ ἐφιμώθη καὶ γέγονεν ἄλαλος . τῷ δὲ ἐπισκόπῳ Ἱεροσολύμων Μακαρίῳ παρόντι ἐν τῇ συνόδῳ προσέταξεν ὁ βασιλεὺς ἐπανιόντι ἐρευνῆσαι τὸν τόπον τῆς ἁγίας ἀναστάσεως καὶ τὸν τοῦ κρανίου Γολγοθὰ καὶ τὸ ζωοποιὸν ξύλον . τῷ δ' αὐτῷ , ἔτει Ἑλένην , τὴν θεόφρονα αὐτοῦ μητέρα , ἔστεψε καὶ μονήταν ὡς βασιλίδι ἀπένειμεν . αὕτη δὲ ὀπτασίαν ἑώρακε κελεύουσαν αὐτῇ καταλαβεῖν τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ τοὺς ὑπὸ ἀνόμων καταχωσθέντας θείους τόπους εἰς φῶς ἀγαγεῖν . ἡ δὲ τὸν παῖδα Κωνσταντῖνον ᾐτήσατο τὰ θεόθεν αὐτῇ κελευσθέντα πληρῶσαι . ὁ δὲ τὴν ὑπακοὴν πεποίηκεν . θείῳ δὲ νεύματι κινούμενος ὁ εὐσεβὴς Κωνσταντῖνος πόλιν εἰς ἴδιον ὄνομα κτίσαι βουληθεὶς ἐν τῷ πρὸ τοῦ Ἰλίου πεδίῳ ὑπὲρ τὸν Αἴαντος τάφον , οὗ δή φασι τὸν ναύσταθμον ἐσχηκέναι τοὺς ἐπὶ Τροίαν στρατεύσαντας Ἕλληνας , θεὸς κατ' ὄναρ αὐτῷ ἐκέλευσεν ἐν τῷ Βυζαντίῳ κτίσαι τὴν νῦν Κωνσταντινούπολιν · ἣν καὶ φιλοτίμως δειμάμενος οἴκοις περιφανέσιν , τοὺς ἀπὸ Ρώμης ἀξιολόγους μετῴκισεν , καὶ ἐξ ἄλλων τόπων κατὰ γένος ἐπιλεξάμενος καὶ οἴκους μεγάλους αὐτοῖς χαρισάμενος οἰκῆσαι τὴν πόλιν πεποίηκεν . τότε δὴ τὸν ναὸν τῆς ἁγίας Εἰρήνης καὶ τῶν ἀποστόλων καὶ τοῦ ἁγίου Μωκίου καὶ τοῦ ἀρχαγγέλου ἐν τῷ Ἀνάπλῳ ὁ φιλόχριστος βασιλεὺς ᾠκοδόμησεν , τοὺς δὲ τῶν Ἑλλήνων εἰδωλικοὺς ναοὺς καταλύεσθαι προσέταξε καὶ ἐκκλησίας οἰκοδομεῖσθαι . τότε κατεσκάφη ὁ ἐν Αἰγαῖς Ἀσκληπιοῦ ναὸς καὶ ὁ ἐν Ἀφάκοις τῆς Ἀφροδίτης καὶ πολλοὶ ἕτεροι . καὶ τὰς τούτων προσόδους ταῖς ἐκκλησίαις ἐδωρήσατο . τότε πολλὰ ἔθνη τῷ βαπτίσματι προσῆλθον τοῖς θαύμασι τοῖς γινομένοις ὑπὸ τῶν αἰχμαλώτων τῶν ἐπὶ Γαλιήνου τοῦ βασιλέως αἰχμαλωτισθέντων ἱερέων πρότερον ἐκ τῶν ἐπιδραμόντων τοῖς Ρωμαίοις Γότθων καὶ Κελτῶν καὶ Γαλατῶν τῶν ἑσπερίων . καὶ νῦν δὲ ἐπὶ τοῦ νικητοῦ Κωνσταντίνου πλεῖστα τῶν ἐθνῶν ἐφωτίσθησαν τῷ Χριστῷ προσδραμόντα . Ἰνδοὶ οἱ ἐνδότεροι ἐπίστευσαν τῷ Χριστῷ , Μερωπίου φιλοσόφου Τύρου Αἰδέσιον καὶ Φρουμέντιον τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λαβόντος καὶ εἰσελθόντος ἐκεῖ ἱστορῆσαι τοὺς τόπους καὶ διδάξαντος αὐτοὺς τὸν λόγον τοῦ θεοῦ . πρῶτον ἐπίσκοπον Φρουμέντιον χειροτονεῖ Ἀθανάσιος ἐν αὐτοῖς . ὁμοίως καὶ Ἴβηρες ἐπὶ αὐτοῦ ἐπίστευσαν τὰ ὑπὸ τῆς αἰχμαλώτου γυναικὸς Χριστιανῆς ὁρῶντες γινόμενα θαύματα καὶ τὴν ἐπιπεσοῦσαν ἀχλὺν τῷ βασιλεῖ αὐτῶν κυνηγοῦντι . ταῦτα Ρουφῖνος ἱστορεῖ παρὰ τοῦ αὐτοῦ βασιλέως τῶν Ἰβήρων Βακκουρίου ἀκηκοώς . ὁμοίως καὶ Ἀρμένιοι τελείως ἐπὶ αὐτοῦ ἐπίστευσαν , διὰ Τηριδάτου βασιλέως αὐτῶν καὶ Γρηγορίου ἐπισκόπου αὐτῶν τὴν σωτηρίαν δεξάμενοι . τότε καὶ Δωρόθεος , ἐπίσκοπος Τύρου , ὁ ἐπὶ Διοκλητιανοῦ πολλὰ κακοπαθήσας καὶ ἐξορίας καὶ βάσανα ὑπομείνας , ἤκμαζεν , πλεῖστα συγγράμματα καταλιπὼν Ρωμαϊκὰ καὶ Ἑλληνικά , ὡς ἀμφοτέρων γλωσσῶν ἐμπειρότατος καὶ πολυΐστωρ δι' εὐφυΐαν γενόμενος . οὗτος ἀκριβῶς καὶ περὶ τῶν ἐπισκόπων τοῦ Βυζαντίου καὶ ἄλλων πολλῶν τόπων διεξῆλθεν . ὁ αὐτὸς ἐπανελθὼν ἐκ τῆς ἐξορίας καὶ ἐν τῇ συνόδῳ εὑρεθείς , καταλαβὼν τὴν ἰδίαν παροικίαν διήρκεσεν ἕως Ἰουλιανοῦ τοῦ παραβάτου . καὶ ἐπειδήπερ οὐ προφανῶς ἀλλὰ κρυπτῶς διὰ τῶν ἀρχόντων ὁ μιαρὸς ἀνὴρ εἰς τοὺς Χριστιανοὺς παροίνει , πάλιν ὁ μακάριος Δωρόθεος κατέλαβε τὴν Ὀδυσσόπολιν , ἔνθα καὶ συσχεθεὶς ὑπὸ τῶν ἀρχόντων Ὀυλιανοῦ καὶ πολλοὺς ὑπομείνας αἰκισμοὺς ἐν βαθυτάτῳ γήρᾳ διὰ τὴν εἰς Χριστὸν ὁμολογίαν ταῖς βασάνοις ἐναπέθανεν ρζʹ ἐτῶν ἤδη τυγχάνων .
Lemmas: Κόσμος ἔτος ͵εωιϛʹ . ὁ θεῖος σάρκωσις ἔτος τιϛʹ . Ῥωμαῖος βασιλεύς Κωνσταντῖνος ἔτος λβʹ . καί . Πέρσης βασιλεύς Σαβώρης ἔτος οὐ . κβʹ . Ῥώμη ἐπίσκοπος Σίλβεστρος ἔτος καίω . κδέʹ . Βυζάντιον ἐπίσκοπος Ἀλέξανδρος ἔτος κγʹ . εἰ . Ἱερουσαλήμ ἐπίσκοπος Μακάριος ἔτος καί . εἷς . Ἀλεξάνδρεια ἐπίσκοπος Ἀλέξανδρος ἔτος κγʹ . ΙΗΥ . Ἀντιόχεια ἐπίσκοπος Εὐστάθιος ἔτος ΙΗΥ . εἷς . οὗτος ὁ ἔτος εἰκοσαετηρίς ὁ Κωνσταντῖνος ὁ Αὔγουστος βασίλεια τελέω . καί γίγνομαι ὁ ἅγιος καί οἰκουμενικός πρῶτος σύνοδος ὁ τιηʹ πατήρ , ὅς ὁ πολύς θαυματουργός τε καί ἰσάγγελος ὑπάρχω , ὁ στίγμα ὁ Χριστός ἐν ὁ σῶμα φέρω ἐκ ὁ προλαμβάνω διωγμός . ἐν ὅς καί Παφνούτιος καί Σπυρίδων καί Μακάριος καί ὁ Νισιβηνὸς Ἰάκωβος , θαυματουργός καί νεκρός ἀνίστημι καί πολύς παράδοξος ποιέω . ὁ δέ ἅγιος σύνοδος ἐν Νίκαια ὁ Βιθυνία γίγνομαι , ἐξάρχω αὐτός Μακάριος ὁ Ἱερουσαλήμ καί Ἀλέξανδρος Ἀλεξάνδρεια , ὑπέρ δέ ὁ Ῥώμη Βίτων καί Βικέντιος πάρειμι . ὁ δέ Ἀντιοχεύς ἐκκλησία χηρεύω , ὁ σύνοδος Εὐστάθιος κυρόω , ὁ ἐπίσκοπος Βέροια ὁ Συρία . Ἀλέξανδρος δέ , ὁ ὁ Βυζάντιον , οὖον πάρειμι ἐν ὁ σύνοδος διά γῆρας βαθύς καί ἀσθένεια σῶμα · πρέσβυς δέ αὐτός ὁ τόπος ἀναπληρόω . τότε καί Παῦλος ὁ νεοκαισαρεια πάρειμι ὁ σύνοδος καί ἄλλος πλῆθος ἅγιος ἀνήρ βίος καί λόγος διαπρέπω , περί ὅς μέγας ἔπαινος ἐν ὁ τρίτος λόγος ὁ εἰς ὁ βασιλεύς Εὐσέβιος ὁ Πάμφιλος γράφω . πᾶς δέ ὁ πρός χρεία δαψιλής ὁ χριστιανικός βασιλεύς χορηγέω . οὗτος ὁ ἅγιος καί οἰκουμενικός σύνοδος συνεργία ὁ ἅγιος καί ὁμοούσιος τριάς Ἄρειος καθαιρέω καί ὁ ὁμόφρων αὐτός , Εὐσέβιος ὁ Νικομήδεια καί Θέογνις ὁ Νίκαια καί ὁ περί αὐτός , Χωρὶς Εὐσέβιος ὁ Πάμφιλος συντίθημι ὁ φωνή ὁ ὁμοούσιος πρός ὁ πάρειμι , καί οὗτος ἐξορία παραπέμπω , συμπάρειμι1 αὐτός καί ὁ πανευφημέω βασιλεύς Κωνσταντῖνος καί συνεργέω ἐν πᾶς ὁ κατά θεός , ἄλλος τε ἀντί αὐτός χειροτονέω κελεύω πίστις τε ἔκθεσις ἔγγραφος ἐκφέρω ὁ κατά πᾶς ἐκκλησία ὀρθόδοξος νῦν ἀπαγγέλλω . τότε Ἄρειος ὁ δυσσεβής πάρειμι ἐν ὁ σύνοδος καί κρίνω , Εὐσέβιος ὁ Νικομήδεια καί Θεόγνις καί Μάρις καί Νάρκισσος καί Θεόφαντος καί Πατρόφιλος ἀντιποιέω Ἄρειος , ἕ συντάσσω πίστις λόγος βλάσφημος ἐπιδίδωμι ὁ σύνοδος . ὁ δέ διαρρήγνυμι , ὁ ποιέω οὗτος ἀντιστρέφω καταδικάζω Ἄρειος Χωρὶς Σεκοῦνδος Πτολεαΐδος ὁ Αἴγυπτος καί Θεωνᾶ ὁ Μαρμαρικός , ὅς ἐκβάλλω σύν Ἄρειος καί ἀναθεματίζω , ὁ ἅγιος σύμβολον ὁ πίστις ὑπαγορεύω ὑπογράφω ἅπας σύν ὁ πανευσεβής βασιλεύς , καί εὐφημέω , καί οὗτος διαλύω ὁ σύλλογος . οὗτος ὁ ἔτος Κρίσπος , ὁ υἱός ὁ βασιλεύς , Χριστιανός κοιμάω · καί ὁ Βυζάντιον ἄρχω κτίζω . συνίστημι οὖν ὁ ἅγιος καί οἰκουμενικός πρῶτος σύνοδος ὁ δωδέκατος ινδικτιαβρων , ἔτος εἰκοστός ὁ μέγας Κωνσταντῖνος , μείς μαίω καί . γράφω δέ ἐπιστολή ἐγκύκλιος ὁ σύνοδος ἐν Ἀλεξάνδρεια καί Λιβύη καί Πενταπόλει , διά ὅς δηλόω ὁ ἐκβολή Ἄρειος καί Σεκοῦνδος καί Θεωνᾶ · σημαίνω δέ καί περί Μελέτιος , ὥστε ἰδιάζω ἐν ὁ ἴδιος πόλις ἡσυχάζω , ὁ δέ ὑπό αὐτός χειροτονέω μυστικός χειροτονία βεβαιόω . γράφω δέ καί περί ὁ πάσχα μηκέτι μετά Ἰουδαῖος αὐτός ποιέω , ἀλλά ὁ κατά Ἰταλία τύπος κατά ὁ κυριακός μᾶλλον ἡμέρα ἑορτάζω . ὁμοίως καί ὁ πανευσεβής βασιλεύς ἐπιστολή γράφω πανταχοῦ ὁ αὐτός κελεύω καί βεβαιόω ὁ παρά ὁ ἅγιος σύνοδος ἐκφωνέω , καί Ἄρειος ἅμα ὁ ὁμόφρων αὐτός ἀποκηρύσσω , Πορφυριανούς τε αὐτός ὀνομάζω , καί ὁ σύγγραμμα αὐτός κατακαίω , καί ὁ μή οὗτος ποιέω θανατόω · ἐκτίθημι δέ καί νόμος βασιλικός οὗτος οὗτος γίγνομαι . ὁ δέ ἑορτή ἐνίστημι κατά αὐτός ὁ εἰκοσαετηρίς ὁ αὐτός βασίλεια , πᾶς ὁ πατήρ εἰς ἑστίασις προτρέπω , συγκατακλίνω αὐτός καί λαμπρῶς τιμάω αὐτός · Παφνουτίου δέ καί ὁ ὅμοιος ομολογητής ὁ ἐξορύσσω ὀφθαλμός καί ὁ πηρόω μέλος ἐν ὁ διωγμός καταφιλέω , ἁγιασμός ἐκ αὐτός πορίζω . παραινέω δέ πᾶς ὁ ἐπίσκοπος εἰρήνη ἄγω καί ὁ κατά ὁ πλησίος λοιδορία ἀπέχω . ὁ δέ λίβελλος , ὅς κατά ἀλλήλων τις ἐπιδίδωμι , πῦρ κατακαίω Ὅρκος βεβαιόω , ὡς , εἰμί ὁράω ἐπίσκοπος μοιχεύω , ὁ πορφυρίς σκέπω οὗτος προθύμως . πολύς δέ πᾶς ὁ ἐκκλησία δωρέω καί ὁ ἄρχω ὁ ἔθνος τιμάω ὁ ἱερεύς παρακελεύομαι χαίρω ἅπας ἐξαποστέλλω . ὁ δέ βασιλεύς ὑπό φιλόσοφος Ἕλλην ὀνειδίζω ἐν Βυζάντιον , ὡς οὖον πράσσω καλῶς παρά ὁ ἔθος ὁ βασιλεύς Ῥωμαῖος νεωτερίζω ὁ θρησκεία , δοκέω ὁ βασιλεύς εἷς ὁ φιλόσοφος Ἀλέξανδρος ὁ ἐπίσκοπος οὗτος πρός ὁ διαλέγω μετά αὐτός παραπέμπω . ὁ δέ Ἀλέξανδρος θεῖος μέν εἰμί ἀνήρ , λόγος δέ ἤπειρος . εἶπον δέ ὁ διαλεκτικός φιλόσοφος γλωσσαλγέω · « ἐπιτάσσω σύ ἐν ὄνομα Ἰησοῦς Χριστός ὁ ἀληθινός θεός σιωπάω καί μή φθέγγομαι . » ἅμα δέ ὁ λόγος φιμόω καί γίγνομαι ἄλαλος . ὁ δέ ἐπίσκοπος Ἱερουσαλήμ Μακάριος πάρειμι ἐν ὁ σύνοδος προστάσσω ὁ βασιλεύς ἐπανέρχομαι ἐρευνάω ὁ τόπος ὁ ἅγιος ἀνάστασις καί ὁ ὁ κρανίον Γολγοθᾶ καί ὁ ζωοποιός ξύλον . ὁ δέ αὐτός , ἔτος Ἑλένη , ὁ θεόφρων αὐτός μήτηρ , στέφω καί μονῆτα ὡς βασιλίδι ἀπονέμω . οὗτος δέ ὀπτασία ὁράω κελεύω αὐτός καταλαμβάνω ὁ Ἱερουσαλήμ καί ὁ ὑπό ἄνομος καταχώζω θεῖος τόπος εἰς φάος ἄγω . ὁ δέ ὁ παῖς Κωνσταντῖνος αἰτέω ὁ θεόθεν αὐτός κελεύω πληρόω . ὁ δέ ὁ ὑπακοή ποιέω . θεῖον δέ νεῦμα κινέω ὁ εὐσεβής Κωνσταντῖνος πόλις εἰς ἴδιος ὄνομα κτίζω βούλομαι ἐν ὁ πρό ὁ Ἴλιον πεδίον ὑπέρ ὁ Αἴας τάφος , ὅς δή φημί ὁ ναύσταθμον ἔχω ὁ ἐπί Τροία στρατεύω Ἕλλην , θεός κατά ὄναρ αὐτός κελεύω ἐν ὁ Βυζάντιον κτίζω ὁ νῦν Κωνσταντινούπολις · ὅς καί φιλότιμος δέμω οἶκος περιφανής , ὁ ἀπό Ῥώμη ἀξιόλογος μετοικίζω , καί ἐκ ἄλλος τόπος κατά γένος ἐπιλέγω καί οἶκος μέγας αὐτός χαρίζομαι οἰκέω ὁ πόλις ποιέω . τότε δή ὁ ναός ὁ ἅγιος Εἰρήνη καί ὁ ἀπόστολος καί ὁ ἅγιος Μωκίου καί ὁ ἀρχάγγελος ἐν ὁ ἀνάπλοος ὁ φιλόχριστος βασιλεύς οἰκοδομέω , ὁ δέ ὁ Ἕλλην εἰδωλικός ναός καταλύω προστάσσω καί ἐκκλησία οἰκοδομέω . τότε κατασκάπτω ὁ ἐν Αἰγαί Ἀσκληπιός ναός καί ὁ ἐν Ἀφάκοις ὁ Ἀφροδίτη καί πολύς ἕτερος . καί ὁ οὗτος πρόσοδος ὁ ἐκκλησία δωρέω . τότε πολύς ἔθνος ὁ βάπτισμα προσέρχομαι ὁ θαῦμα ὁ γίγνομαι ὑπό ὁ αἰχμάλωτος ὁ ἐπί Γαλίηνος ὁ βασιλεύς αἰχμαλωτίζω ἱερός πρότερος ἐκ ὁ ἐπιτρέχω ὁ Ῥωμαῖος Γότθος καί Κελτός καί Γαλάτης ὁ ἑσπέριος . καί νῦν δέ ἐπί ὁ νικητής Κωνσταντῖνος πλεῖστος ὁ ἔθνος φωτίζω ὁ Χριστός προστρέχω . Ἰνδός ὁ ενδότερος πιστεύω ὁ Χριστός , Μερωπίου φιλόσοφος Τύρος Αἰδέσιος καί Φρουμέντιος ὁ μαθητής αὐτός λαμβάνω καί εἰσέρχομαι ἐκεῖ ἱστορέω ὁ τόπος καί διδάσκω αὐτός ὁ λόγος ὁ θεός . πρῶτος ἐπίσκοπος Φρουμέντιος χειροτονέω Ἀθανάσιος ἐν αὐτός . ὁμοίως καί Ἴβηρ ἐπί αὐτός πιστεύω ὁ ὑπό ὁ αἰχμάλωτος γυνή Χριστιανός ὁράω γίγνομαι θαῦμα καί ὁ ἐπιπίπτω ἀχλύς ὁ βασιλεύς αὐτός κυνηγέω . οὗτος Ῥουφῖνος ἱστορέω παρά ὁ αὐτός βασιλεύς ὁ Ἴβηρ βακκουριον ἀκούω . ὁμοίως καί Ἀρμένιος τέλειος ἐπί αὐτός πιστεύω , διά Τηριδάτης βασιλεύς αὐτός καί Γρηγόριος ἐπίσκοπος αὐτός ὁ σωτηρία δέχομαι . τότε καί Δωρόθεος , ἐπίσκοπος Τύρος , ὁ ἐπί Διοκλητιανός πολύς κακοπαθέω καί ἐξορία καί βάσανος ὑπομένω , ἀκμάζω , πλεῖστος σύγγραμμα καταλείπω ρωμαϊκός καί Ἑλληνικός , ὡς ἀμφότερος γλῶσσα ἔμπειρος καί πολυΐστωρ διά εὐφυΐα γίγνομαι . οὗτος ἀκριβῶς καί περί ὁ ἐπίσκοπος ὁ Βυζάντιον καί ἄλλος πολύς τόπος διεξέρχομαι . ὁ αὐτός ἐπανέρχομαι ἐκ ὁ ἐξορία καί ἐν ὁ σύνοδος εὑρίσκω , καταλαμβάνω ὁ ἴδιος παροικία διαρκέω ἠώς Ἰουλιανός ὁ Παραβάτου . καί ἐπεί οὖον προφανῶς ἀλλά κρυπτός διά ὁ ἄρχω ὁ μιαρός ἀνήρ εἰς ὁ Χριστιανός παροινέω , πάλιν ὁ μακάριος Δωρόθεος καταλαμβάνω ὁ οδυσσοπολις , ἔνθα καί συνέχω ὑπό ὁ ἄρχω Ουλιανού καί πολύς ὑπομένω αἰκισμός ἐν βαθύς γῆρας διά ὁ εἰς Χριστός ὁμολογία ὁ βάσανος ἐναποθνήσκω ρζʹ ἔτος ἤδη τυγχάνω .