theophanes-confessor.chronographia theofanis1.20
Κόσμου ἔτη ͵εωνγʹ . Τῆς θείας σαρκώσεως ἔτη τνγʹ . Ρωμαίων βασιλεὺς Ἰουλιανὸς ἔτη γʹ . αʹ . Περσῶν βασιλεὺς Σαβώρης ἔτη οʹ . νθʹ . Ρώμης ἐπίσκοπος Δάμασος ἔτη κηʹ . θʹ . Κωνσταντ . ἐπίσκοπος Εὐδόξιος ἔτη ιʹ . βʹ . Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπος Ἱλάριος ἔτη ιβʹ . ζʹ . Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπος Ἀθανάσιος ἔτη μϛʹ . λεʹ . Ἀντιοχείας ἐπίσκοπος Λεόντιος ἔτη ηʹ . γʹ . Τούτῳ τῷ ἔτει ἐβασίλευσεν Ἰουλιανὸς ὁ παραβάτης μοναρχήσας διὰ πλῆθος ἁμαρτιῶν ἡμῶν . ἐπαρθεὶς γὰρ τῇ τῶν βαρβάρων νίκῃ , ἑαυτῷ τὸ κράτος ἐπιστρέψας καὶ διάδημα περιθέμενος πρὸ τῆς Κωνσταντίου τελευτῆς εἰς ἑλληνισμὸν ἀναιδῶς ἐξετράπη . ὅπερ Κωνστάντιος πλεῖστα μεταμελούμενος ἀπέδωκε τὸ πνεῦμα ἐπί τε τῷ τοῦ γένους φόνῳ καὶ τῇ καινοτομίᾳ τῆς πίστεως καὶ τῇ ἀναρρήσει τοῦ ἀποστάτου . Ἰουλιανοῦ δὲ τοῦ ἀποστάτου θείοις κρίμασι μονοκρατορήσαντος , παντοδαποὶ θεήλατοι ὀργαὶ τὴν Ρωμαίων γῆν κατειλήφασιν . θέλων δεῖξαι τὸν Κωνστάντιον ἄδικον καὶ ἀπάνθρωπον , ὑποκρινόμενος δικαιοσύνην ὁ παράνομος τοὺς ἐν ἐξορίᾳ ἐπισκόπους ἀνεκαλέσατο , Εὐσέβιον δέ , τὸν πρῶτον τῶν βασιλικῶν εὐνούχων , ἀνεῖλεν ὡς δῆθεν ἄδικον . ἐδίωξε δὲ καὶ τοὺς ἄλλους εὐνούχους τοῦ παλατίου διὰ τὸ ἀποβαλεῖν τὴν γαμετήν , ἣν συνῆψεν αὐτῷ Κωνστάντιος ἀδελφὴν ἑαυτοῦ · ὁμοίως καὶ μαγείρους διὰ τὸ λιτὸν τῆς διαίτης καὶ κουρίσκους διὰ τὸ ἕνα πολλοῖς ἀρκεῖν , ὡς ἔλεγεν . τοῦ δὲ δημοσίου δρόμου τάς τε καμήλους καὶ ὄνους , βόας καὶ ἡμιόνους ἐξέβαλεν , μόνους ἵππους συγχωρήσας ὑπουργεῖν διὰ πολλὴν φιλαργυρίαν ἧς δοῦλος ἦν , ὡς πρὸς τῆς εἰδωλολατρείας . τότε οἱ κατὰ τὴν ἀνατολὴν Ἕλληνες ἐπαρθέντες εὐθέως ἐν Ἀλεξανδρείᾳ Γεώργιον τὸν ἐπίσκοπον σύροντες ἀνεῖλον , καὶ τὸ λείψανον αὐτοῦ ἀθέως ἐνυβρίζοντες καὶ καμήλῳ ἐπιθέντες ἐπόμπευον διὰ τῆς πόλεως , καὶ μετὰ νεκρῶν ἀλόγων ὀστέων μίξαντες αὐτοῦ τὸ λείψανον κατέκαυσαν καὶ διεσκόρπισαν . τότε Ἀθανάσιος πρός τινα παρθένον κρυπτόμενος χρόνον πολύν , ἐξελθὼν σύνοδον ἐν Ἀλεξανδρείᾳ ἐκρότησε καὶ τὰ κατὰ Νίκαιαν κυρώσας δόγματα τὰς ἐκκλησίας ἀπέλαβεν . οἱ δὲ Ἀρειανοὶ μετὰ Γεώργιον Λούκιον προεχειρίσαντο ἑαυτοῖς καὶ ἐν οἴκῳ κοινῷ συνήγοντο . πολλοὺς δὲ καὶ ἄλλους Χριστιανοὺς οἱ Ἕλληνες ἀνεσταύρωσαν καὶ κατέσφαξαν . τὰ δὲ τοῦ ἁγίου Πατροφίλου , τοῦ ἐν Σκυθοπόλει ἐπισκόπου , λείψανα ἀνορύξαντες τὰ μὲν ἄλλα διεσκόρπισαν , τὸ δὲ κρανίον ἐφυβρίστως κρεμάσαντες ἐνέπαιζον . ἐν δὲ Γάζῃ καὶ Ἀσκάλωνι πρεσβυτέρους καὶ ἀειπαρθένους ἀναιροῦντες ἀνέπτυσσον τὰ σπλάγχνα αὐτῶν , καὶ κριθῶν πληροῦντες τοῖς χοίροις παρέβαλον . ἐν δὲ Φοινίκῃ Κύριλλον διάκονον Ἡλιουπολῖται ἀνελόντες τοῦ ἥπατος αὐτοῦ ἀπεγεύσαντο , ἐπειδὴ τὰ εἴδωλα αὐτῶν ἐπὶ τοῦ μακαρίου Κωνσταντίνου κατέστρεψεν . ὁ δὲ ἀνατεμὼν τὸν διάκονον καὶ ἀπογευσάμενος τοῦ ἥπατος αὐτοῦ πέπονθε ταῦτα · τὴν μὲν γλῶσσαν σαπεῖσαν κατέρρευσε καὶ τοὺς ὀδόντας ἀπέβαλε καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐπηρώθη , καὶ οὕτω βασανιζόμενος ἀπέθανεν . τοῖς δὲ ἐν Καισαρείᾳ Καππαδοκίας Χριστιανοῖς πολλὰ κακὰ ἐνεδείξατο Ἰουλιανός , ἀφείλατο δὲ καὶ τὰ δίκαια τῆς πόλεως καὶ τὸ ὄνομα τοῦ καλεῖσθαι αὐτὴν Καισάρειαν , Μάζακα δὲ αὐτὴν ὡς τὸ πρὶν ἐκέλευσε λέγεσθαι , ὅτι οἱ αὐτόθι Χριστιανοὶ ἐπὶ Κωνσταντίου πολλὰ κακὰ τοῖς Ἕλλησιν ἐποίησαν καὶ τὸν ναὸν τῆς Τύχης κατέσπασαν . ἐν δὲ Ἀρεθούσῃ φοβερὰ κατὰ Χριστιανῶν διεπράξατο · ἐν οἷς καὶ Μάρκον τὸν ἁγιώτατον μοναχόν , τὸν καὶ σώσαντα καὶ κρύψαντα Ἰουλιανὸν ἐν τῷ ἀνελεῖν τὸν στρατὸν τὸ γένος Κωνσταντίου , τούτου τὰ σπλάγχνα ζῶντος .... ἐν Ἐμέσῃ ἐν τῇ μεγάλῃ ἐκκλησία τὸ τοῦ Διονύσου εἴδωλον ἵδρυσεν , τὴν δὲ παλαιὰν ἐκκλησίαν κατέστρεψεν . Μάρις . δὲ ὁ Χαλκηδόνος πολλὰς ὕβρεις τῷ Ἰουλιανῷ κατὰ πρόσωπον εἰς τὸν οἶκον τῆς Τύχης θύσοντι ἐπήγαγεν , ὁ δὲ ὡς φιλόσοφος δῆθεν τὰς ὕβρεις ὑπήνεγκεν . βʹ . ξʹ . ιʹ . γʹ . ηʹ . λϛʹ . δʹ . Τούτῳ τῷ ἔτει ὁ δυσσεβὴς Ἰουλιανὸς ἐνομοθέτησε μὴ μετέχειν Χριστιανοὺς Ἑλληνικῶν μαθημάτων . Ἀπολινάριος δὲ τῇ μὲν θείᾳγραφῇ χρησάμενος ὕλῃ , τοὺς χαρακτῆρας δὲ τῶν ἀρχαίων μιμησάμενος καὶ κατὰ Ἰουλιανοῦ λόγον συγγράψας , ὃν « ὑπὲρ ἀληθείας » ἐπέγραψεν , πολλὰ τὴν ἐκκλησίαν ὠφέλησεν . Ἀθανάσιον δὲ τὸν μέγαν Ἀλεξανδρείας ἐξελαθῆναι , ἐκέλευσεν , τῶν Ἑλλήνων σφοδρῶς αὐτὸν παροξυνάντων κατ' αὐτοῦ . ὁ δὲ ἐξερχόμενος θαρρεῖν εἶπε Χριστιανοῖς τοῖς ὑπὲρ αὐτοῦ δακρύουσι φήσας · « θαρσεῖτε , νεφύδριόν ἐστι καὶ παρέρχεται . » καὶ Τίτον , τὸν ἱερὸν ἐπίσκοπον Βόστρων , Ἰουλιανὸς ἔγραψε Βοστρηνοῖς ἐξελάσαι τοῦτον τῆς πόλεως . Δωρόθεον δέ , τὸν πολύαθλον ἐπίσκοπον Τύρου , τὸν πολλὰς ἱστορίας γράψαντα ἐκκλησιαστικὰς καὶ ἐν λόγοις διαπρέποντα , τὸν ἐπὶ Διοκλητιανοῦ ὁμολογητὴν γεγονότα καὶ αὖθις ἐπὶ Λικινίου , ἐν γήρᾳ βαθεῖ φθάσαντα ἐν τῷ δευτέρῳ χρόνῳ τοῦ παραβάτου οἱ τούτου ἄρχοντες ἐν Ὀδυσσοπόλει τοῦτον εὑρόντες ἰδιάσαντα , πολλοὺς αἰκισμοὺς διὰ τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν ἐπαγαγόντες ἐθανάτωσαν αὐτὸν ρζʹ χρόνων ὑπάρχοντα . τὰς δὲ Χριστιανῶν εὐποιΐας μιμούμενος ξενῶσι καὶ πτωχοῖς τὰ πρὸς τὴν χρείαν χορηγεῖσθαι ἐκέλευσεν ἀπατῶν τοὺς ἁπλουστέρους . ταῖς εἰκόσιν αὐτοῦ Δία καὶ Ἄρεα καὶ Ἑρμῆν συγγράφεσθαι προσέταξεν ὁ δυσσεβὴς καὶ τοὺς λοιποὺς δαίμονας , καὶ τοὺς ἀναβαλλομένους τὴν τούτων προσκύνησιν ὡς ἐχθροὺς τοῦ βασιλέως κολάζεσθαι . τῷ δὲ στρατῷ τὴν ῥόγαν διανέμων πῦρ προετίθει καὶ λίβανον καὶ θυμιᾷν τὸ στράτευμα ἠνάγκαζεν . ἐν Καισαρείᾳ τῇ Φιλίππου , τῇ νῦν Πανεάδι , ὅθεν κατήγετο ἡ αἱμορροοῦσα , ἀνδριὰς ἵστατο πρὸ τοῦ οἴκου αὐτῆς τοῦ κυρίου , ὃν ἐθνικῷ ἔθει εὐχαριστήριον ἀνέστησεν . τοῦτον κατενεχθῆναι προσέταξεν ὁ δυσσεβὴς Ἰουλιανός · ὃ καὶ γέγονεν , κατ' ἐμπαιγμὸν δῆθεν συράντων Ἑλλήνων τὸν ἀνδριάντα καὶ ἀντ' αὐτοῦ ξόανον ὀνόματι Ἰουλιανοῦ στησάντων . τοῦτον δὲ Χριστιανοὶ λαβόντες τὸν ἀνδριάντα εἰς ἐκκλησίαν ἀπέθεντο . τὸ δὲ τοῦ παραβάτου ξόανον κατελθὸν πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ κατέφλεξεν . βοτάνη δὲ ἐφύετο ὑπὸ τὴν βάσιν τοῦ ἀνδριάντος πάσης νόσου ἀλεξητήριος , ἥτις καὶ πρὸς φθόνον ἐκίνησε τὸν ἀποστάτην Ἰουλιανὸν καταστρέψαι τὸν τοῦ κυρίου ἀνδριάντα . ἐν Νικοπόλει τῆς Παλαιστίνης , τῇ λεγομένῃ τὸ πρὶν Ἐμμαούς , πηγή ἐστι παντοίων παθῶν ἀνθρώπων τε καὶ ἀλόγων ἰάσεις παρέχουσα · ἐν αὐτῇ γάρ φασι τὸν κύριον καὶ θεὸν ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν τοὺς πόδας ἀπονίψασθαι ἐξ ὁδοιπορίας · καὶ ταύτην καταχωσθῆναι ἐπέτρεψεν . ἐν Ἑρμουπόλει τῆς Θηβαΐδος δένδρον ἵσταται περσέα . ταύτης φύλλον ἢ κάρφος εἰ λάβοι τις , πρὸς πᾶσαν ἀνθρώπων ἐστὶν ἴασιν . φασὶ δέ , ὅτι , ἡνίκα ὁ κύριος εἰς Αἴγυπτον ἔφυγε τὸν Ἡρώδην σὺν τῇ θεοτόκῳ καὶ τῷ Ἰωσὴφ κατὰ τὸν τόπον ἐκεῖνον γενόμενος , κλιθὲν τὸ δένδρον ἐπὶ τὴν γῆν προσεκύνησεν αὐτῷ καὶ μέχρι τοῦ νῦν σώζει τὸ σχῆμα τῆς προσκυνήσεως . Ἰουλιανὸς δὲ διάγων ἐν Ἀντιοχείᾳ καὶ συνεχῶς ἐν Δάφνῃ ἀνιὼν καὶ τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος θεραπεύων εἴδωλον οὐδεμιᾶς ἀποκρίσεως , ὡς ᾤετο , ἐτύγχανεν ὑπὸ τοῦ εἰδώλου . νοήσας δέ , ὅτι διὰ τὰ ἀποκείμενα ἐν τῇ Δάφνῃ λείψανα τοῦ ἁγίου μάρτυρος Βαβυλᾶ ἀποσιωπᾷ τὸ εἴδωλον , δόγμα ἐξέπεμψε πάντα τὰ ἀποκείμενα ἐκεῖ τῶν νεκρῶν λείψανα μετατεθῆναι σὺν τοῖς τοῦ μάρτυρος · καὶ τούτου γενομένου ἀθρόως τῇ νυκτὶ κατεφλέχθη οὐρανόθεν ὁ ναός , τὸ δὲ εἴδωλον οὕτω κατεκάη , ὥστε μηδὲ ἴχνος αὐτοῦ φανῆναι , ( ἐλέγετο δὲ πρὸ ἐτῶν ἑστηκέναι ) , ὁ δὲ ναὸς οὕτω κατεριπώθη , ὥστε τοὺς μετέπειτα ὁρᾷ τὴν τούτου τέφρωσιν καὶ ἐπὶ τῷ παραδόξῳ ἐκθαμβεῖσθαι τῆς τοῦ θεοῦ παραδοξοποιΐας . ἐπὶ τούτῳ ἔκθαμβος γενόμενος Ἰουλιανός , ὑπονοήσας κατ' ἐπιβουλὴν τῶν Χριστιανῶν τοῦτο γενέσθαι , ἐπὶ ἐξέτασιν τῶν παραμενόντων ἱερέων ἐχώρει , καὶ παντοίαις βασάνοις αὐτοὺς ὑποβαλών , ὡς καὶ ἀποθανεῖν ἐξ αὐτῶν , τοῦτο μόνον ἤκουσε παρ' αὐτῶν , ὅτι οὔτε ὑπὸ Χριστιανῶν , οὔτε ἀπὸ ἀνθρωπίνης ἐπιβουλῆς τοῦτο γέγονεν , ἀλλ' ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πῦρ κατελθὸν ἐνέπρησε τὸν ναὸν καὶ τὰ ἀγάλματα · ὡς καὶ ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ τισὶ φανῆναι ἐν τῇ ἀγροικίᾳ τὸ πῦρ καταφερόμενον . θυμωθεὶς οὖν ὁ βασιλεὺς καὶ ὥσπερ τῷ θεῷ μαχόμενος τὴν μεγάλην ἐκκλησίαν ἀπέκλεισε καὶ πάντα τὰ ἱερὰ ἐδήμευσεν . τῶν δὲ ἀποσταλέντων ἐπὶ τούτῳ κομήτων δύο , Φίλικος καὶ Ἰουλιανοῦ ἀποστατῶν , ἔλεγον ταῦτα · « ἐνομίζομεν ἐποπτικήν τινα εἶναι δύναμιν τὴν ὀφείλουσαν ἡμᾶς κωλῦσαι . » ὁ δὲ Φίλιξ · « ἴδε εἰς ποταπὰ σκεύη ὑπηρετεῖτο ὁ υἱὸς Μαρίας . » καὶ μετ' ὀλίγον ὁ μὲν Φίλιξ ἀθρόως διὰ στόματος αἷμα ἀναγαγών , βασανιζόμενος κατέστρεψε τὸν βίον · Ἰουλιανὸς δὲ ὁ κόμης κατ' αὐτὴν τὴν ἡμέρα νόσῳ χαλεπωτάτῃ περιπεσών , ὡς καὶ τὰ ἐντὸς αὐτοῦ διαφθαρῆναι καὶ κόπρον διὰ στόματος ἀναγαγεῖν , βασανιζόμενος ἀπέθανεν .
Lemmas: Κόσμος ἔτος ͵εωνγʹ . ὁ θεῖος σάρκωσις ἔτος τνγʹ . Ῥωμαῖος βασιλεύς Ἰουλιανός ἔτος γε . ὅς . Πέρσης βασιλεύς Σαβώρης ἔτος οὐ . ἐντί . Ῥώμη ἐπίσκοπος Δάμασος ἔτος καίω . ὁ . Κωνστάντ . ἐπίσκοπος Εὐδόξιος ἔτος εἷς . βε . Ἱερουσαλήμ ἐπίσκοπος Ἱλάριος ἔτος ἶβις . γῆ . Ἀλεξάνδρεια ἐπίσκοπος Ἀθανάσιος ἔτος μϛʹ . λαός . Ἀντιόχεια ἐπίσκοπος Λεόντιος ἔτος ἤ . γε . οὗτος ὁ ἔτος βασιλεύω Ἰουλιανός ὁ παραβάτης μοναρχέω διά πλῆθος ἁμαρτία ἐγώ . ἐπαίρω γάρ ὁ ὁ βάρβαρος Νίκη , ἑαυτοῦ ὁ κράτος ἐπιστρέφω καί διάδημα περιτίθημι πρό ὁ Κωνστάντιος τελευτή εἰς ἑλληνισμός ἀναιδής ἐκτρέπω . ὅσπερ Κωνστάντιος πλεῖστος μεταμελέομαι ἀποδίδωμι ὁ πνεῦμα ἐπί τε ὁ ὁ γένος φόνος καί ὁ καινοτομία ὁ πίστις καί ὁ ἀνάρρησις ὁ ἀποστάτης . Ἰουλιανός δέ ὁ ἀποστάτης θεῖον κρίμα μονοκρατορέω , παντοδαπός θεήλατος ὀργή ὁ Ῥωμαῖος γῆ καταλαμβάνω . ἐθέλω δείκνυμι ὁ Κωνστάντιος ἄδικος καί ἀπάνθρωπος , ὑποκρίνομαι δικαιοσύνη ὁ παράνομος ὁ ἐν εξορία ἐπίσκοπος ἀνακαλέω , Εὐσέβιος δέ , ὁ πρῶτος ὁ βασιλικός εὐνοῦχος , ἀναιρέω ὡς δῆθεν ἄδικος . διώκω δέ καί ὁ ἄλλος εὐνοῦχος ὁ Παλάτιον διά ὁ ἀποβάλλω ὁ γαμετή , ὅς συνάπτω αὐτός Κωνστάντιος ἀδελφή ἑαυτοῦ · ὁμοίως καί μάγειρος διά ὁ λιτός ὁ δίαιτα καί κουρίσκος διά ὁ εἷς πολύς ἀρκέω , ὡς λέγω . ὁ δέ δημόσιος δρόμος ὁ τε κάμηλος καί ὄνος , βοῦς καί ἡμίονος ἐκβάλλω , μόνος ἵππος συγχωρέω ὑπουργέω διά πολύς φιλαργυρία ὅς δοῦλος εἰμί , ὡς πρός ὁ εἰδωλολατρία . τότε ὁ κατά ὁ ἀνατολή Ἕλλην ἐπαίρω εὐθύς ἐν Ἀλεξάνδρεια Γεώργιος ὁ ἐπίσκοπος σύρω ἀναιρέω , καί ὁ λείψανον αὐτός ἄθεος ἐνυβρίζω καί κάμηλος ἐπιτίθημι πομπεύω διά ὁ πόλις , καί μετά νεκρός ἄλογος ὀστέον μίγνυμι αὐτός ὁ λείψανον κατακαίω καί διασκορπίζω . τότε Ἀθανάσιος πρός τις παρθένος κρύπτω χρόνος πολύς , ἐξέρχομαι σύνοδος ἐν Ἀλεξάνδρεια κροτέω καί ὁ κατά Νίκαια κυρόω δόγμα ὁ ἐκκλησία ἀπολαμβάνω . ὁ δέ Ἀρειανός μετά Γεώργιος Λούκιος προχειρίζω ἑαυτοῦ καί ἐν οἶκος κοινός συνάγω . πολύς δέ καί ἄλλος Χριστιανός ὁ Ἕλλην ἀνασταυρόω καί κατασφάζω . ὁ δέ ὁ ἅγιος Πατρόφιλος , ὁ ἐν Σκυθόπολις ἐπίσκοπος , λείψανον ἀνορύσσω ὁ μέν ἄλλος διασκορπίζω , ὁ δέ κρανίον ἐφύβριστος κρεμάννυμι ἐμπαίζω . ἐν δέ Γάζα καί Ἀσκάλων πρέσβυς καί ἀειπάρθενος ἀναιρέω ἀναπτύσσω ὁ σπλάγχνον αὐτός , καί κριθή πληρόω ὁ χοῖρος παραβάλλω . ἐν δέ Φοινίκη Κύριλλος διάκονος Ἡλιουπολίτης ἀναιρέω ὁ ἧπαρ αὐτός ἀπογεύω , ἐπεί ὁ εἴδωλον αὐτός ἐπί ὁ μακάριος Κωνσταντῖνος καταστρέφω . ὁ δέ ἀνατέμνω ὁ διάκονος καί ἀπογεύω ὁ ἧπαρ αὐτός πάσχω οὗτος · ὁ μέν γλῶσσα σήπω καταρρέω καί ὁ ὀδούς ἀποβάλλω καί ὁ ὀφθαλμός πηρόω , καί οὗτος βασανίζω ἀποθνῄσκω . ὁ δέ ἐν Καισάρεια Καππαδοκία Χριστιανός πολύς κακός ἐνδείκνυμι Ἰουλιανός , ἀφαιρέω δέ καί ὁ Δίκαιος ὁ πόλις καί ὁ ὄνομα ὁ καλέω αὐτός Καισάρεια , Μάζακα δέ αὐτός ὡς ὁ πρίν κελεύω λέγω , ὅτι ὁ αὐτόθι Χριστιανός ἐπί Κωνστάντιος πολύς κακός ὁ Ἕλλην ποιέω καί ὁ ναός ὁ Τύχη κατασπάω . ἐν δέ Ἀρέθουσα φοβερός κατά Χριστιανός διαπράσσω · ἐν ὅς καί Μᾶρκος ὁ ἅγιος μοναχός , ὁ καί σῴζω καί κρύπτω Ἰουλιανός ἐν ὁ ἀναιρέω ὁ στρατός ὁ γένος Κωνστάντιος , οὗτος ὁ σπλάγχνον ζῶ .... ἐν Ἔμεσα ἐν ὁ μέγας ἐκκλησία ὁ ὁ Διόνυσος εἴδωλον ἱδρύω , ὁ δέ παλαιός ἐκκλησία καταστρέφω . Μάρις . δέ ὁ Χαλκηδών πολύς ὕβρις ὁ Ἰουλιανός κατά πρόσωπον εἰς ὁ οἶκος ὁ Τύχη θύω ἐπάγω , ὁ δέ ὡς φιλόσοφος δῆθεν ὁ ὕβρις ὑποφέρω . βε . ξο . εἷς . γε . ἤ . λϛʹ . δέ . οὗτος ὁ ἔτος ὁ δυσσεβής Ἰουλιανός νομοθετέω μή μετέχω Χριστιανός Ἑλληνικός μάθημα . Ἀπολινάριος δέ ὁ μέν θειαγραφος χράω ὕλη , ὁ χαρακτήρ δέ ὁ ἀρχαῖος μιμέομαι καί κατά Ἰουλιανός λόγος συγγράφω , ὅς « ὑπέρ ἀλήθεια » ἐπιγράφω , πολύς ὁ ἐκκλησία ὠφελέω . Ἀθανάσιος δέ ὁ μέγας Ἀλεξάνδρεια ἐξελαύνω , κελεύω , ὁ Ἕλλην σφοδρός αὐτός παροξύνω κατά αὐτός . ὁ δέ ἐξέρχομαι θαρσέω εἶπον Χριστιανός ὁ ὑπέρ αὐτός δάκρυ φημί · « θαρσέω , νεφύδριον εἰμί καί παρέρχομαι . » καί Τίτος , ὁ ἱερόν ἐπίσκοπος Βόστρα , Ἰουλιανός γράφω βοστρηνος ἐξελαύνω οὗτος ὁ πόλις . Δωρόθεος δέ , ὁ πολύαθλος ἐπίσκοπος Τύρος , ὁ πολύς ἱστορία γράφω ἐκκλησιαστικός καί ἐν λόγος διαπρέπω , ὁ ἐπί Διοκλητιανός ὁμολογητής γίγνομαι καί αὖθις ἐπί Λικίνιος , ἐν γῆρας βαθύς φθάνω ἐν ὁ δύο χρόνος ὁ Παραβάτου ὁ οὗτος ἄρχω ἐν οδυσσοπολις οὗτος εὑρίσκω ἰδιάζω , πολύς αἰκισμός διά ὁ εἰς Χριστός πίστις ἐπάγω θανατόω αὐτός ρζʹ χρόνος ὑπάρχω . ὁ δέ Χριστιανός εὐποιία μιμέομαι ξένωσις καί πτωχός ὁ πρός ὁ χρεία χορηγέω κελεύω ἀπάτη ὁ ἁπλόος . ὁ εἰκών αὐτός Ζεύς καί Ἄρης καί Ἑρμῆς συγγράφω προστάσσω ὁ δυσσεβής καί ὁ λοιπός δαίμων , καί ὁ ἀναβάλλω ὁ οὗτος προσκύνησις ὡς ἐχθρός ὁ βασιλεύς κολάζω . ὁ δέ στρατός ὁ ῥόγαν διανέμω πῦρ προτίθημι καί λίβανος καί θυμιάω ὁ στράτευμα ἀναγκάζω . ἐν Καισάρεια ὁ Φίλιππος , ὁ νῦν Πανεάς , ὅθεν κατάγω ὁ αἱμορροέω , ἀνδριάς ἵστημι πρό ὁ οἶκος αὐτός ὁ κύριος , ὅς ἐθνικός ἔθος εὐχαριστήριος ἀνίστημι . οὗτος καταφέρω προστάσσω ὁ δυσσεβής Ἰουλιανός · ὅς καί γίγνομαι , κατά ἐμπαιγμός δῆθεν σύρω Ἕλλην ὁ ἀνδριάς καί ἀντί αὐτός ξόανον ὄνομα Ἰουλιανός ἵστημι . οὗτος δέ Χριστιανός λαμβάνω ὁ ἀνδριάς εἰς ἐκκλησία ἀποτίθημι . ὁ δέ ὁ Παραβάτου ξόανον κατέρχομαι πῦρ ἐκ ὁ οὐρανός καταφλέγω . βοτάνη δέ φύω ὑπό ὁ βάσις ὁ ἀνδριάς πᾶς νόσος ἀλεξητήριος , ὅστις καί πρός φθόνος κινέω ὁ ἀποστάτης Ἰουλιανός καταστρέφω ὁ ὁ κύριος ἀνδριάς . ἐν Νικόπολις ὁ Παλαιστίνη , ὁ λέγω ὁ πρίν Ἐμμαούς , πηγή εἰμί παντοῖος πάθος ἄνθρωπος τε καί ἄλογος ἴασις παρέχω · ἐν αὐτός γάρ φημί ὁ κύριος καί θεός ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ πούς ἀπονίζω ἐκ ὁδοιπορία · καί οὗτος καταχώννυμι ἐπιτρέπω . ἐν ερμουπολις ὁ Θηβαίς δένδρον ἵστημι περσέα . οὗτος φύλλον ἢ κάρφος εἰμί λαμβάνω τις , πρός πᾶς ἄνθρωπος εἰμί ἴασις . φημί δέ , ὅτι , ἡνίκα ὁ κύριος εἰς Αἴγυπτος φεύγω ὁ Ἡρώδης σύν ὁ θεοτόκος καί ὁ Ἰωσήφ κατά ὁ τόπος ἐκεῖνος γίγνομαι , κλίνω ὁ δένδρον ἐπί ὁ γῆ προσκυνέω αὐτός καί μέχρι ὁ νῦν σῴζω ὁ σχῆμα ὁ προσκύνησις . Ἰουλιανός δέ Διάγων ἐν Ἀντιόχεια καί συνεχῶς ἐν Δάφνη ἄνειμι καί ὁ ὁ Ἀπόλλων θεραπεύω εἴδωλον οὐδείς ἀπόκρισις , ὡς οἴομαι , τυγχάνω ὑπό ὁ εἴδωλον . νοέω δέ , ὅτι διά ὁ ἀπόκειμαι ἐν ὁ Δάφνη λείψανον ὁ ἅγιος μάρτυς Βαβύλα αποσιωπώ ὁ εἴδωλον , δόγμα ἐκπέμπω πᾶς ὁ ἀπόκειμαι ἐκεῖ ὁ νεκρός λείψανον μετατίθημι σύν ὁ ὁ μάρτυς · καί οὗτος γίγνομαι ἀθρόος ὁ νύξ καταφλέγω οὐρανόθεν ὁ ναός , ὁ δέ εἴδωλον οὗτος κατακαίω , ὥστε μηδέ ἴχνος αὐτός φαίνω , ( λέγω δέ πρό ἔτος ἵστημι ) , ὁ δέ ναός οὗτος καταριπόω , ὥστε ὁ μετέπειτα ὁράω ὁ οὗτος τέφρωσις καί ἐπί ὁ παράδοξος ἐκθαμβέω ὁ ὁ θεός παραδοξοποιΐα . ἐπί οὗτος ἔκθαμβος γίγνομαι Ἰουλιανός , ὑπονοέω κατά ἐπιβουλή ὁ Χριστιανός οὗτος γίγνομαι , ἐπί ἐξέτασις ὁ παραμένω ἱερός χωρέω , καί παντοῖος βάσανος αὐτός ὑποβάλλω , ὡς καί ἀποθνῄσκω ἐκ αὐτός , οὗτος μόνος ἀκούω παρά αὐτός , ὅτι οὔτε ὑπό Χριστιανός , οὔτε ἀπό ἀνθρώπινος ἐπιβουλή οὗτος γίγνομαι , ἀλλά ἐκ ὁ οὐρανός πῦρ κατέρχομαι ἐμπίμπρημι ὁ ναός καί ὁ ἄγαλμα · ὡς καί ἐν ὁ νύξ ἐκεῖνος τις φαίνω ἐν ὁ ἀγροικία ὁ πῦρ καταφέρω . θυμόω οὖν ὁ βασιλεύς καί ὥσπερ ὁ θεός μάχομαι ὁ μέγας ἐκκλησία ἀποκλείω καί πᾶς ὁ ἱερόv δημεύω . ὁ δέ ἀποστέλλω ἐπί οὗτος κόμης δύο , Φίλικος καί Ἰουλιανός ἀποστάτης , λέγω οὗτος · « νομίζω ἐποπτικός τις εἰμί δύναμις ὁ ὀφείλω ἐγώ κωλύω . » ὁ δέ Φίλιξ · « ὁράω εἰς ποταπός σκεῦος ὑπηρετέω ὁ υἱός Μαρία . » καί μετά ὀλίγος ὁ μέν Φίλιξ ἀθρόος διά στόμα αἷμα ἀνάγω , βασανίζω καταστρέφω ὁ βίος · Ἰουλιανός δέ ὁ κόμης κατά αὐτός ὁ ἡμέρα νόσος χαλεπός περιπίπτω , ὡς καί ὁ ἐντός αὐτός διαφθείρω καί κόπρος διά στόμα ἀνάγω , βασανίζω ἀποθνῄσκω .