theophanes-confessor.chronographia theofanis2.68
Κόσμου ἔτη ͵ϛϟδʹ . Τῆς θείας σαρκώσεως ἔτη φϟδʹ . Ρωμαίων βασιλεὺς Μαυρίκιος ἔτη κʹ . κʹ . Περσῶν βασιλεὺς Χοσρόης ἔτη λθʹ . ιδʹ . Κωνσταντ . ἐπίσκοπος Κυριακὸς ἔτη ιαʹ . ηʹ . Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπος Ἰσάκιος ἔτη ηʹ . βʹ . Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπος Εὐλόγιος ἔτη κζʹ . κγʹ . Ἀντιοχείας ἐπίσκοπος Ἀναστάσιος ἔτη θʹ . βʹ . Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὶ Νοεμβρίῳ , ἰνδικτιῶνος εʹ , ὁ βασιλεὺς Μαυρίκιος Θεοδόσιον , τὸν αὐτοῦ υἱόν , συνῆψε πρὸς γάμον τῇ θυγατρὶ Γερμανοῦ τοῦ πατρικίου , στεφανώσαντος αὐτοὺς Κυριακοῦ , τοῦ πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως . τῷ δὲ Ἰαννουαρίῳ μηνὶ ιαʹ Δομετιανός , ὁ ἐπίσκοπος Μελιτηνῆς , ὁ συγγενὴς τοῦ βασιλέως , τέθνηκε καὶ ἐτάφη ἐν τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις ὑπὸ Κυριακοῦ τοῦ πατριάρχου καὶ πάσης τῆς συγκλήτου τιμηθεὶς ἐπιτάφια . ὁ δὲ βασιλεὺς Πέτρον , τὸν ἴδιον ἀδελφόν , στρατηγὸν πάλιν τῆς Θρᾴκης χειροτονήσας ἀπέστειλεν . ἠκηκόει γὰρ περὶ τοὺς Καταράκτας ἀθροισθῆναι τὰ τῶν βαρβάρων πλήθη τὸν Ἀψὴχ στρατηγὸν ἔχοντα . ὁ δὲ Πέτρος ἀπέστειλε πρὸς τὸν Ἀψὴχ πρεσβευτὴν περὶ εἰρήνης . ὁ δὲ Ἀψὴχ τοὺς Καταράκτας ἐκ τῶν Ρωμαίων ἐπεχείρει λαβεῖν · καὶ ὁ Χαγάνος ἐπὶ τὴν Κωνσταντίολαν ἐχώρησεν . οἱ δὲ Ρωμαῖοι ἐπὶ τὴν Θρᾴκην ἐπανέζευξαν καὶ εἰς Ἀδριανούπολιν ἀφίκοντο . ὁ δὲ βασιλεὺς μαθών , ὅτι ὁ Χαγάνος κατὰ τοῦ Βυζαντίου ἐπέρχεται , γράφει τῷ Πέτρῳ εἰς τὸν Ἴστρον ὑποστρέψαι , καὶ ἀποστέλλει Βώνοσον τὸν σκρίβωνα μετὰ ναυτιλίας τοῦ διαπερᾶναι τὸν λαόν . ἀποστείλας δὲ Πέτρος Γουδούην τὸν ὑποστράτηγον πέραν τοῦ Ἴστρου πολλῆς αἰχμαλωσίας ἐκράτησεν · ταῦτα μαθὼν ὁ Χαγάνος τὸν Ἀψὴχ μετὰ πλήθους ἀπέστειλεν , ὅπως τὸ τῶν Ἀντῶν διολέσῃ ἔθνος ὡς σύμμαχον τῶν Ρωμαίων . τούτου δὲ γενομένου τῶν βαρβάρων ἀπόμοιρα προσερρύη τοῖς Ρωμαίοις . ὁ δὲ Μαυρίκιος ἐν ἑαυτῷ γενόμενος καὶ εἰδώς , ὅτι οὐδὲν τὸν θεὸν λανθάνει , ἀλλὰ πᾶσιν ἀποδίδωσι κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν , καὶ ἐπιλογισάμενος τὸ σφάλμα , ὃ ἐποίησεν εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν μὴ ἐξαγοράσας αὐτήν , συμφέρειν ἔκρινεν ἐν τῷ βίῳ τούτῳ ἀπολαβεῖν τὴν ἁμαρτίαν , καὶ μὴ ἐν τῷ μέλλοντι · καὶ ποιήσας δεήσεις ἐγγράφους ἀπέλυσεν εἰς πάντας τοὺς πατριαρχικοὺς θρόνους καὶ πάσας τὰς πολιτείας τὰς ὑπ' αὐτὸν καὶ εἰς τὰ μοναστήρια τὰ ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ ἐν Ἱεροσολύμοις καὶ εἰς τὰς λαύρας χρήματα καὶ κηροὺς καὶ θυμιάματα , ὅπως εὔξωνται ὑπὲρ αὐτοῦ , ἵνα ἐνταῦθα ἀπολάβῃ , καὶ μὴ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι . ἐσκανδαλίζετο δὲ καὶ εἰς Φιλιππικόν , τὸν γαμβρὸν αὐτοῦ , ὡς εἰς τὸ φῖ γράμμα ὀνομαζόμενον . ὁ δὲ Φιλιππικὸς διαφόρως ἐπώμνυτο τῷ βασιλεῖ , ὡς καθαρός ἐστιν εἰς τὴν δουλείαν αὐτοῦ καὶ οὐκ ἔχει παρ' αὐτῷ δόλον . τοῦ δὲ Μαυρικίου τὸν θεὸν ἱκετεύοντος τοῦ ἐλεηθῆναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ , ἐν μιᾷ κοιμωμένου αὐτοῦ εἶδεν ὀπτασίαν , εἰς τὴν χαλκῆν πύλην τοῦ παλατίου τῇ εἰκόνι τοῦ σωτῆρος ἑαυτὸν παρεστῶτα , καὶ λαὸν [ πλεῖστον ] παρεστῶτα αὐτῷ · καὶ φωνὴ γέγονεν ἐκ τοῦ χαρακτῆρος τοῦ μεγάλου θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ λέγουσα · « δότε Μαυρίκιον . » καὶ κρατήσαντες αὐτὸν οἱ δίκης ὑπηρέται παρέστησαν τῷ πορφυρῷ ὀμφαλίῳ τῷ ἐκεῖσε . καὶ ἔφη πρὸς αὐτὸν ἡ θεία φωνή · « ποῦ θέλεις ἀποδώσω σοι ; ὧδε , ἢ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι ; » ὁ δὲ ἀκούσας ἔφη · « φιλάνθρωπε δέσποτα , δικαιοκρίτα , ὧδε μᾶλλον , καὶ μὴ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι . » καὶ ἐκέλευσεν ἡ θεία φωνὴ ἐκδοθῆναι Μαυρίκιον καὶ [ Κωνσταντῖναν ] , τὴν γυναῖκα αὐτοῦ , καὶ τὰ τέκνα καὶ πᾶσαν τὴν συγγένειαν αὐτοῦ Φωκᾷ τῷ στρατιώτῃ . διυπνισθεὶς οὖν Μαυρίκιος καὶ καλέσας τὸν παρακοιμώμενον αὐτοῦ ἀπέστειλε πρὸς Φιλιππικόν , τὸν γαμβρὸν αὐτοῦ , ἐν σπουδῇ ἀγαγεῖν αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα . ἀπελθὼν δὲ ὁ παρακοιμώμενος ἐκάλεσεν αὐτόν . ὁ δὲ ἐγερθεὶς καὶ προσκαλεσάμενος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἠσπάσατο αὐτὴν λέγων · « σώζου , οὐκέτι μὲ θεωρεῖς . » ἡ δὲ ἀνέκραξε μετὰ κλαυθμοῦ φωνῇ μεγάλῃ πρὸς τὸν παρακοιμώμενον λέγουσα · « ὁρκῶ σε κατὰ τοῦ θεοῦ , τί ἐστι τὸ πρᾶγμα , δι' ὃ ζητεῖ αὐτὸν τῇ ὥρᾳ ταύτῃ ; » ὁ δὲ ἐπωμόσατο ἀγνοεῖν , καὶ ὅτι « αἰφνίδιον ἐξ ὕπνου ἀναστὰς ὁ βασιλεὺς ἀπέστειλέ με . » ὁ δὲ Φιλιππικὸς ᾐτήσατο μεταλαβεῖν καὶ οὕτως ἀπῄει πρὸς τὸν βασιλέα . ἡ δὲ γυνὴ αὐτοῦ Γορδία ἔκειτο χαμαὶ ὀδυρομένη καὶ κλαίουσα καὶ τὸν θεὸν ἱκετεύουσα . εἰσελθὼν δὲ ὁ Φιλιππικὸς ἐν τῷ βασιλικῷ κοιτῶνι ἔρριψεν ἑαυτὸν εἰς τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως . ὁ δὲ βασιλεὺς λέγει αὐτῷ · « συγχώρησόν μοι διὰ τὸν θεόν , ὅτι ἥμαρτόν σοι . ἕως γὰρ τοῦ νῦν ἐσκανδαλιζόμην εἰς σέ . » καὶ κελεύσας ἐξελθεῖν τὸν παρακοιμώμενον , ἀναστὰς ἔπεσεν εἰς τοὺς πόδας τοῦ Φιλιππικοῦ , λέγων · « συγχώρησόν μοι · ἀσφαλῶς γὰρ οἶδα ὅτι οὐδὲν ἥμαρτες εἰς ἐμέ . ἀλλ' εἰπέ μοι , τίνα γινώσκεις ἐν τοῖς ἡμετέροις τάγμασι Φωκᾶν στρατιώτην ; » ὁ δὲ Φιλιππικὸς ἀναλογισάμενος λέγει αὐτῷ · « ἕνα γινώσκω , ὅς τις πρὸ καιροῦ ὀλίγου πεμφθεὶς ἐντολικάριος ἐκ τοῦ στρατοῦ ἀντέλεγε τῷ κράτει σου . » ὁ δὲ βασιλεὺς ἔφη · « ποίας ἐστὶν ἐντεύξεως ; » ὁ δὲ Φιλιππικὸς εἶπεν · « νεώτερος , θρασὺς καὶ δειλός . » τότε λέγει Μαυρίκιος · « ἐὰν δειλός , καὶ φονεύς . » καὶ ἐξηγεῖτο τῷ Φιλιππικῷ τὴν τοῦ ὀνείρου ἀποκάλυψιν . τῇ δὲ νυκτὶ ἐκείνῃ ἐφάνη ἀστὴρ ἐν τῷ οὐρανῷ , ὁ λεγόμενος κομήτης . τῇ δὲ ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ ἔφθασε καὶ ὁ ἀποσταλεὶς μαγιστριανὸς πρὸς τοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ ἁγίους πατέρας φέρων παρ' αὐτῶν ἀπόκρισιν τοιαύτην , ὅτι « ὁ θεὸς δεξάμενος τὴν μετάνοιάν σου σώζει τὴν ψυχήν σου καὶ μετὰ ἁγίων κατατάττει σε πανοικεί , τῆς δὲ βασιλείας μετὰ ἀτιμίας καὶ κινδύνου ἐκπίπτεις . » ταῦτα ἀκούσας Μαυρίκιος ἐδόξασε μεγάλως τὸν θεόν . τῆς τοίνυν μετοπωρινῆς ὥρας καταλαβούσης , καὶ Μαυρικίου τοῦ βασιλέως κελεύσαντος τῷ Πέτρῳ ἐν τῇ τῶν Σκλαυινῶν χώρᾳ τὸν λαὸν παραχειμάσαι , ἀντέστησαν οἱ Ρωμαῖοι μὴ καταδεχόμενοι τοῦτο ποιεῖν διά τε τὴν τῶν ἵππων ταπείνωσιν καὶ διὰ τὸ πολλὴν πραῖδαν ἐπιφέρεσθαι καὶ διὰ τὸ πλήθη βαρβάρων περικεχῦσθαι τῇ χώρᾳ , καὶ στάσιν ἐμελέτησαν . ὁ δὲ στρατηγὸς διαγανακτῶν κατὰ τοῦ λαοῦ εἰς ἀπόνοιαν αὐτοὺς ἐνέβαλεν . ἐπιπίπτουσι τοίνυν ὑετοὶ λάβροι τῷ λαῷ καὶ ψῦχος πολύ . ὁ δὲ Πέτρος ἀπὸ εἴκοσι μιλίων τῆς στρατιᾶς τὴν διατριβὴν ἐποιεῖτο . Μαυρίκιος δὲ τῷ Πέτρῳ ἐπώχλει διὰ γραμμάτων περᾶσαι τὸν Ἴστρον , καὶ τὰς χειμερινὰς ἀποτροφὰς τοῦ λαοῦ ἐκ τῆς τῶν Σκλαυινῶν χώρας ἀρύσασθαι , ὅπως μὴ δημοσίας σιτήσεις ἀναγκασθῇ τοῖς Ρωμαίοις παρασχέσθαι . ὁ δὲ στρατηγὸς μεταστειλάμενος τὸν Γουδούην ἔφησεν · « λίαν μοι βαρύτατα τὰ τοῦ βασιλέως προστάγματα ἐπὶ ἀλλοτρίας γῆς χειμάσαι Ρωμαίους · καὶ τὸ παρακοῦσαι χαλεπόν , καὶ τὸ ὑπακοῦσαι δεινότερον . οὐδὲν καλὸν τίκτει φιλαργυρία , μήτηρ δὲ πάντων τῶν κακῶν καθέστηκεν . ταύτην νοσῶν ὁ αὐτοκράτωρ τῶν μεγίστων κακῶν αἴτιος τοῖς Ρωμαίοις γίνεται . » μεταστειλάμενος δὲ τοὺς ταξιάρχας τοῦ λαοῦ τὸν τοῦ βασιλέως σκοπὸν αὐτοῖς παρεδήλωσεν . οἱ δὲ ἔφησαν τὸν λαὸν τοῦτο μὴ καταδέξασθαι . ὁ δὲ λαὸς τοῦτο ἀκούσας ἐστασίασεν · καὶ οἱ ἐπίσημοι ἄρχοντες φυγόντες ἐξ αὐτῶν πρὸς τὸν στρατηγὸν παρεγένοντο . τὰ δὲ πλήθη συναθροισθέντα προβάλλονται ἔξαρχον Φωκᾶν τὸν κένταρχον , καὶ ἐπὶ ἀσπίδος τοῦτον ὑψώσαντες εὐφήμησαν ἔξαρχον . καὶ ταῦτα ὁ Πέτρος ἀκηκοὼς εἰς φυγὴν ἐτράπη καὶ τῷ βασιλεῖ πάντα κατάδηλα ἐποίησεν . ὁ δὲ βασιλεὺς τὰ δυσχερῆ ταῦτα ἀκούσας κρύπτειν αὐτὰ τὰ πλήθη ἐπειρᾶτο . δευτέρα δὲ ἡμέρα , καὶ ἱππικὸν ἐπετέλεσε τὰ τῆς συμφορᾶς ἀποκρύπτων .
Lemmas: Κόσμος ἔτος ͵ϛϟδʹ . ὁ θεῖος σάρκωσις ἔτος φϟδʹ . Ῥωμαῖος βασιλεύς Μαυρίκιος ἔτος καί . καί . Πέρσης βασιλεύς Χοσρόης ἔτος λθʹ . ἴδη . Κωνστάντ . ἐπίσκοπος Κυριακός ἔτος ἰά . ἤ . Ἱερουσαλήμ ἐπίσκοπος Ἰσάκιος ἔτος ἤ . βε . Ἀλεξάνδρεια ἐπίσκοπος Εὐλόγιος ἔτος κζʹ . κγʹ . Ἀντιόχεια ἐπίσκοπος Ἀναστάσιος ἔτος ὁ . βε . οὗτος ὁ ἔτος μείς Νοέμβριος , ἰνδικτίων εἰ , ὁ βασιλεύς Μαυρίκιος Θεοδόσιος , ὁ αὐτός υἱός , συνάπτω πρός γάμος ὁ θυγάτηρ Γερμανός ὁ πατρίκιος , στεφανόω αὐτός κυριακόν , ὁ πατριάρχης Κωνσταντινούπολις . ὁ δέ Ἰανουάριος μείς ἰά Δομετιανός , ὁ ἐπίσκοπος Μελιτηνή , ὁ συγγενής ὁ βασιλεύς , θνῄσκω καί θάπτω ἐν ὁ ἅγιος ἀπόστολος ὑπό κυριακόν ὁ πατριάρχης καί πᾶς ὁ σύγκλητος τιμάω ἐπιτάφιος . ὁ δέ βασιλεύς Πέτρος , ὁ ἴδιος ἀδελφός , στρατηγός πάλιν ὁ Θρᾴκη χειροτονέω ἀποστέλλω . ἀκούω γάρ περί ὁ Καταράκτας ἀθροίζω ὁ ὁ βάρβαρος πλῆθος ὁ Ἀψὴχ στρατηγός ἔχω . ὁ δέ Πέτρος ἀποστέλλω πρός ὁ Ἀψὴχ πρεσβευτής περί εἰρήνη . ὁ δέ Ἀψὴχ ὁ Καταράκτας ἐκ ὁ Ῥωμαῖος ἐπιχειρέω λαμβάνω · καί ὁ χαγάνος ἐπί ὁ κωνσταντιολαω χωρέω . ὁ δέ Ρωμαῖος ἐπί ὁ Θρᾴκη ἐπαναζεύγνυμι καί εἰς Ἀδριανούπολις ἀφικνέομαι . ὁ δέ βασιλεύς μανθάνω , ὅτι ὁ χαγάνος κατά ὁ Βυζάντιον ἐπέρχομαι , γράφω ὁ Πέτρος εἰς ὁ Ἴστρος ὑποστρέφω , καί ἀποστέλλω Βῶνος ὁ σκρίβων μετά ναυτιλία ὁ διαπεραίνω ὁ λαός . ἀποστέλλω δέ Πέτρος γουδουη ὁ ὑποστράτηγος πέραν ὁ Ἴστρος πολύς αἰχμαλωσία κρατέω · οὗτος μανθάνω ὁ χαγάνος ὁ Ἀψὴχ μετά πλῆθος ἀποστέλλω , ὅπως ὁ ὁ Ἄντης διόλλυμι ἔθνος ὡς σύμμαχος ὁ Ῥωμαῖος . οὗτος δέ γίγνομαι ὁ βάρβαρος ἀπόμοιρα προσρέω ὁ Ῥωμαῖος . ὁ δέ Μαυρίκιος ἐν ἑαυτοῦ γίγνομαι καί οἶδα , ὅτι οὐδείς ὁ θεός λανθάνω , ἀλλά πᾶς ἀποδίδωμι κατά ὁ ἔργον αὐτός , καί ἐπιλογίζομαι ὁ σφάλμα , ὅς ποιέω εἰς ὁ αἰχμαλωσία μή ἐξαγοράζω αὐτός , συμφέρω κρίνω ἐν ὁ βίος οὗτος ἀπολαμβάνω ὁ ἁμαρτία , καί μή ἐν ὁ μέλλω · καί ποιέω δήω ἔγγραφος ἀπολύω εἰς πᾶς ὁ πατριαρχικός θρόνος καί πᾶς ὁ πολιτεία ὁ ὑπό αὐτός καί εἰς ὁ μοναστήριον ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος καί ἐν Ἱερουσαλήμ καί εἰς ὁ λαύρα χρῆμα καί κηρός καί θυμίαμα , ὅπως εὔχομαι ὑπέρ αὐτός , ἵνα ἐνταῦθα ἀπολαμβάνω , καί μή ἐν ὁ μέλλω αἰών . σκανδαλίζω δέ καί εἰς Φιλιππικός , ὁ γαμβρός αὐτός , ὡς εἰς ὁ φεῖ γράμμα ὀνομάζω . ὁ δέ φιλιππικός διάφορος ἐπόμνυμι ὁ βασιλεύς , ὡς καθαρός εἰμί εἰς ὁ δουλεία αὐτός καί οὐ ἔχω παρά αὐτός δόλος . ὁ δέ Μαυρίκιος ὁ θεός ἱκετεύω ὁ ἐλεέω ὁ ψυχή αὐτός , ἐν εἷς κοιμάω αὐτός ὁράω ὀπτασία , εἰς ὁ χάλκεος πύλη ὁ Παλάτιον ὁ εἰκών ὁ σωτήρ ἑαυτοῦ παρίστημι , καί λαός [ πλεῖστος ] παρίστημι αὐτός · καί φωνή γίγνομαι ἐκ ὁ χαρακτήρ ὁ μέγας θεός καί σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός λέγω · « δίδωμι Μαυρίκιος . » καί κρατέω αὐτός ὁ δίκη ὑπηρέτης παρίστημι ὁ πορφύρεος Ὀμφάλιον ὁ ἐκεῖσε . καί φημί πρός αὐτός ὁ θεῖος φωνή · « ποῦ ἐθέλω ἀποδίδωμι σύ ; ὧδε , ἢ ἐν ὁ μέλλω αἰών ; » ὁ δέ ἀκούω φημί · « φιλάνθρωπος δεσπότης , Δικαιοκρίτα , ὧδε μᾶλλον , καί μή ἐν ὁ μέλλω αἰών . » καί κελεύω ὁ θεῖος φωνή ἐκδίδωμι Μαυρίκιος καί [ Κωνσταντῖνα ] , ὁ γυνή αὐτός , καί ὁ τέκνον καί πᾶς ὁ συγγένεια αὐτός Φωκᾶς ὁ στρατιώτης . διυπνίζω οὖν Μαυρίκιος καί καλέω ὁ παρακοιμώμενος αὐτός ἀποστέλλω πρός Φιλιππικός , ὁ γαμβρός αὐτός , ἐν σπουδή ἄγω αὐτός πρός ὁ βασιλεύς . ἀπέρχομαι δέ ὁ παρακοιμώμενος καλέω αὐτός . ὁ δέ ἐγείρω καί προσκαλέω ὁ ἑαυτοῦ γυνή ἀσπάζομαι αὐτός λέγω · « σῴζω , οὐκέτι ἐγώ θεωρέω . » ὁ δέ ἀνακράζω μετά κλαυθμός φωνή μέγας πρός ὁ παρακοιμώμενος λέγω · « Ὅρκος σύ κατά ὁ θεός , τίς εἰμί ὁ πρᾶγμα , διά ὅς ζητέω αὐτός ὁ ὥρα οὗτος ; » ὁ δέ ἐπόμνυμι ἀγνοέω , καί ὅτι « αἰφνίδιος ἐκ ὕπνος ἀνίστημι ὁ βασιλεύς ἀποστέλλω ἐγώ . » ὁ δέ φιλιππικός αἰτέω μεταλαμβάνω καί οὕτως ἄπειμι πρός ὁ βασιλεύς . ὁ δέ γυνή αὐτός Γορδίας κεῖμαι χαμαί ὀδύρομαι καί καλέω καί ὁ θεός ἱκετεύω . εἰσέρχομαι δέ ὁ φιλιππικός ἐν ὁ βασιλικός κοιτών ῥίπτω ἑαυτοῦ εἰς ὁ πούς ὁ βασιλεύς . ὁ δέ βασιλεύς λέγω αὐτός · « συγχωρέω ἐγώ διά ὁ θεός , ὅτι ἁμαρτάνω σύ . ἠώς γάρ ὁ νῦν σκανδαλίζω εἰς σός . » καί κελεύω ἐξέρχομαι ὁ παρακοιμώμενος , ἀνίστημι πίπτω εἰς ὁ πούς ὁ Φιλιππικός , λέγω · « συγχωρέω ἐγώ · ἀσφαλῶς γάρ οἶδα ὅτι οὐδείς ἁμαρτάνω εἰς ἐγώ . ἀλλά εἶπον ἐγώ , τίς γιγνώσκω ἐν ὁ ἡμέτερος τάγμα Φωκᾶς στρατιώτης ; » ὁ δέ φιλιππικός ἀναλογίζομαι λέγω αὐτός · « εἷς γιγνώσκω , ὅς τις πρό καιρός ὀλίγος πέμπω ἐντολικάριος ἐκ ὁ στρατός ἀντιλέγω ὁ κράτος σύ . » ὁ δέ βασιλεύς φημί · « Ποίας εἰμί ἔντευξις ; » ὁ δέ φιλιππικός εἶπον · « νέος , θρασύς καί δειλός . » τότε λέγω Μαυρίκιος · « ἐάν δειλός , καί φονεύς . » καί ἐξηγέομαι ὁ Φιλιππικός ὁ ὁ ὄνειρος ἀποκάλυψις . ὁ δέ νύξ ἐκεῖνος φαίνω ἀστήρ ἐν ὁ οὐρανός , ὁ λέγω κομήτης . ὁ δέ ἔπειμι ἡμέρα φθάνω καί ὁ ἀποστέλλω μαγιστριανός πρός ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος ἅγιος πατήρ φέρω παρά αὐτός ἀπόκρισις τοιοῦτος , ὅτι « ὁ θεός δέχομαι ὁ μετάνοια σύ σῴζω ὁ Ψυχή σύ καί μετά ἅγιος κατατάσσω σύ πανοικί , ὁ δέ βασίλεια μετά ἀτιμία καί κίνδυνος ἐκπίπτω . » οὗτος ἀκούω Μαυρίκιος δοξάζω μέγας ὁ θεός . ὁ τοίνυν μετοπωρινός ὥρα καταλαμβάνω , καί Μαυρίκιος ὁ βασιλεύς κελεύω ὁ Πέτρος ἐν ὁ ὁ σκλαυις χώρα ὁ λαός παραχειμάζω , ἀνθίστημι ὁ Ρωμαῖος μή καταδέχομαι οὗτος ποιέω διά τε ὁ ὁ ἵππος ταπείνωσις καί διά ὁ πολύς πραῖδα ἐπιφέρω καί διά ὁ πλῆθος βάρβαρος περιχέω ὁ χώρα , καί στάσις μελετάω . ὁ δέ στρατηγός διαγανακτέω κατά ὁ λαός εἰς ἀπόνοια αὐτός ἐμβάλλω . ἐπιπίπτω τοίνυν ὑετός λάβρος ὁ λαός καί ψῦχος πολύς . ὁ δέ Πέτρος ἀπό εἴκοσι μίλιον ὁ στρατιά ὁ διατριβή ποιέω . Μαυρίκιος δέ ὁ Πέτρος ἐποχλέω διά γράμμα περάω ὁ Ἴστρος , καί ὁ χειμερινός ἀποτροφή ὁ λαός ἐκ ὁ ὁ σκλαυις χώρα ἀρύω , ὅπως μή δημόσιος σίτησις ἀναγκάζω ὁ Ῥωμαῖος παρέχω . ὁ δέ στρατηγός μεταστέλλομαι ὁ γουδουη φημί · « λίαν ἐγώ βαρύς ὁ ὁ βασιλεύς πρόσταγμα ἐπί ἀλλότριος γῆ χειμάζω Ῥωμαῖος · καί ὁ παρακούω χαλεπός , καί ὁ ὑπακούω δεινός . οὐδείς καλός τίκτω φιλαργυρία , μήτηρ δέ πᾶς ὁ κακός καθίστημι . οὗτος νοσέω ὁ αὐτοκράτωρ ὁ μέγας κακός αἴτιος ὁ Ῥωμαῖος γίγνομαι . » μεταστέλλομαι δέ ὁ ταξιάρχης ὁ λαός ὁ ὁ βασιλεύς σκοπός αὐτός παραδηλόω . ὁ δέ φημί ὁ λαός οὗτος μή καταδέχομαι . ὁ δέ λαός οὗτος ἀκούω στασιάζω · καί ὁ ἐπίσημος ἄρχω φυγή ἐκ αὐτός πρός ὁ στρατηγός παραγίγνομαι . ὁ δέ πλῆθος συναθροίζω προβάλλω ἔξαρχος Φωκᾶς ὁ κένταρχος , καί ἐπί ἀσπίς οὗτος ὑψόω εὐφημέω ἔξαρχος . καί οὗτος ὁ Πέτρος ἀκούω εἰς φυγή τρέπω καί ὁ βασιλεύς πᾶς κατάδηλος ποιέω . ὁ δέ βασιλεύς ὁ δυσχερής οὗτος ἀκούω κρύπτω αὐτός ὁ πλῆθος πειράω . δύο δέ ἡμέρα , καί ἱππικός ἐπιτελέω ὁ ὁ συμφορά ἀποκρύπτω .