theophanes-confessor.chronographia theofanis1.43
Κόσμου ἔτη ͵ε Ϡμʹ . Τῆς θείας σαρκώσεως ἔτη υμʹ . Ρωμαίων βασιλεὺς Θεοδόσιος ἔτη μβʹ . μʹ . Περσῶν βασιλεὺς Ἰσδιγέρδης ἔτη ιζʹ . ιγʹ . Ρώμης ἐπίσκοπος Λέων ἔτη καʹ . ϛʹ . Κωνσταντ . ἐπίσκοπος Φλαβιανὸς ἔτη βʹ . αʹ . Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπος Ἰουβενάλιος ἔτη ληʹ . ιʹ . Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπος Διόσκορος ἔτη εʹ . αʹ . Ἀντιοχείας ἐπίσκοπος Δόμνος ἔτη ηʹ . ζʹ . Τούτῳ τῷ ἔτει Χρυσάφιος εὐνοῦχος τοῦ τε παλατίου καὶ τοῦ βασιλέως Θεοδοσίου κρατῶν , τῇ Φλαβιανοῦ χειροτονίᾳ φθονήσας , ὑπέθετο τῷ βασιλεῖ ἀκάκῳ ὄντι καὶ εἰς Χαλκηδόνα διάγοντι δηλῶσαι τῷ πατριάρχῃ ἀποστεῖλαι τὰς ὑπὲρ τῆς χειροτονίας εὐλογίας . ὁ δὲ Φλαβιανὸς καθαροὺς ἄρτους ἀπέστειλεν εὐλογίας . ὁ δὲ Χρυσάφιος ἀποστρέψας ταύτας ἐδήλωσε χρυσᾶς εὐλογίας ζητεῖν τὸν βασιλέα . ὁ δὲ ἐπίσκοπος ἀντεδήλου μὴ ἔχειν χρήματα ἀποστεῖλαι , εἰ μή τισι χρήσομαι τῶν ἱερῶν σκευῶν . γίνεται οὖν ἐκ τούτου οὐ μικρὰ λύπη ἐν μέσῳ αὐτῶν , Πουλχερίας ταῦτα μὴ εἰδυίας . καὶ ταῦτα μὲν ἐν Κωνσταντινουπόλει . ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δὲ Διόσκορος εὐθὺς ἐκ προοιμίων τοὺς συγγενεῖς Κυρίλλου πορθεῖ καὶ τὰ τούτων ληΐζεται , τὸν δὲ ἀδελφιδοῦν αὐτοῦ Ἀθανάσιον πρεσβύτερον ὄντα καθεῖλεν ἀναιτίως , δημεύσας αὐτὸν ἐσχάτως . ταῦτα ἐποίει ἐναντιούμενος τῇ ὀρθῇ πίστει Κυρίλλου αἱρετικὸς ὢν καὶ ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων τὰ Ὠριγένους φρονῶν . ἐνεῖχε δὲ καὶ Φλαβιανῷ , διότι μικρὰν ἐπικουρίαν παρέσχε τοῖς συγγενέσι τοῦ μακαρίου Κυρίλλου . ὁ δὲ Χρυσάφιος δυσσεβὴς ὢν καὶ μὴ φέρων ὁρᾷν τὴν τῶν ἐκκλησιῶν ὁμόνοιαν σπουδὴν ποιεῖται ταύτας ταράξαι , καὶ παντοῖος γίνεται εἰς τὸ Φλαβιανὸν τῆς ἐπισκοπῆς ἐξεῶσαι , βουλόμενος Εὐτύχην τινὰ ἀρχιμανδρίτην ὁμόφρονα αὐτοῦ εἰς τὴν ἐπισκοπὴν προχειρίσασθαι . καὶ ἐπειδὴ Πουλχερίας κρατούσης τῶν πραγμάτων οὐδὲν ἴσχυσεν , πρῶτον ὑπεισέρχεται τῇ Εὐδοκίᾳ ἀπείρῳ οὔσῃ , καὶ εἰς φθόνον αὐτὴν ἐρεθίζει κατὰ τῆς ἰδίας μητρὸς καὶ ὑποτίθεται αὐτῇ λοιδορῆσαι αὐτὴν παρὰ τῷ βασιλεῖ πρὸς τὸ λαβεῖν αὐτὴν τὸν πραιπόσιτον , ἐπειδὴ ἡ Πουλχερία τὴν διοίκησιν τῶν πραγμάτων ἐκράτει καὶ ἀναγκαίως εἶχε τὸν πραιπόσιτον . ὁ δὲ βασιλεὺς ὑπὸ τῆς γυναικὸς ἐνοχλούμενος διαπέμπεται αὐτῇ λέγων · « μή σε τοῦτο λυπήσῃ · πραιπόσιτον γὰρ ἔχειν σε οὐκ ἔστι δυνατόν · οὐδὲ τὴν ἐμὴν ἀδελφὴν καλῶς διοικοῦσαν καὶ ἐμπείρως καὶ εὐσεβῶς ἐγὼ παραστέλλω . » τούτου δὲ ἀποτυχὼν ὁ Χρυσάφιος ἐφ' ἑτέραν μετέρχεται συσκευὴν καὶ ὑποτίθεται τῇ Εὐδοκίᾳ ὀχλῆσαι τῷ βασιλεῖ , καὶ ἐπιτρέψαι τῷ πατριάρχῃ χειροτονῆσαι αὐτὴν διάκονον ὡς παρθενεύειν ᾑρημένην . καὶ ἐπὶ πλεῖον τῆς Εὐδοκίας ὀχλούσης , ἔπεισε τὴν κουφότητα τοῦ βασιλέως . καὶ τοῦτο προτραπεὶς ὁ μακάριος Φλαβιανὸς παρὰ τοῦ βασιλέως ποιῆσαι ἐλυπήθη σφόδρα προβλέπων τὰ μέλλοντα ἐκ τούτου ἀναφυῆναι σκάνδαλα . καὶ τῷ μὲν βασιλεῖ ὑπέσχετο , τῇ δὲ Πουλχερίᾳ ἔγραψε παρακαλῶν αὐτὴν μὴ δεχθῆναι εἰς πρόσωπον αὐτῆς , « ἵνα μὴ ἀναγκασθῶ , » φησίν , « τῶν λυπούντων σε πρᾶξαί τι . » ἡ δὲ ἐκ τῶν γραφέντων νοήσασα τὸ μελετώμενον τὸν μὲν πραιπόσιτον τῇ Εὐδοκίᾳ ἀπέστειλεν , εἰς δὲ τὸ Ἕβδομον ἐξελθοῦσα ἡσύχαζεν . ἐκ τούτου ὁ βασιλεὺς καὶ ἡ Εὐδοκία σφόδρα κατὰ Φλαβιανοῦ ἐλυπήθησαν ὡς τὸ μυστήριον ἐκκαλύψαντος . τῆς δὲ Πουλχερίας ἡσυχαζούσης , καὶ Εὐδοκίας τὴν βασιλείαν ἰθυνούσης , συνηνέχθη τι τοιοῦτον . Παυλῖνός τις μάγιστρος ἠγαπᾶτο παρὰ τῆς Εὐδοκίας ὡς λογιώτατος καὶ ὡραιότατος , ᾧ τινι συχνῶς ἰδίως συνετύγχανεν . τῇ οὖν ἡμέρᾳ τῶν ἁγίων θεοφανίων προσήγαγέ τις τῷ βασιλεῖ μῆλον μέγα τε καὶ θαυμαστόν . ὁ δὲ βασιλεὺς τοῦτο θαυμάσας ἀπέστειλεν αὐτὸ τῇ Εὐδοκίᾳ , κἀκείνη ἀπέστειλεν αὐτὸ τῷ Παυλίνῳ · ὁ δὲ Παυλῖνος μετὰ δύο ἡμέρας ἀπέστειλεν αὐτὸ τῷ βασιλεῖ . ὁ δὲ βασιλεὺς τοῦτο γνωρίσας ἔκρυψεν . καὶ ἀπελθὼν λέγει τῇ αὐγούστῃ · « τὴν σωτηρίαν μου , τὸ μῆλον , ὃ ἔπεμψά σοι , ποῦ ἔστιν ; » ἡ δὲ ἔφη · « μὰ τὴν σωτηρίαν σου , ἔφαγον αὐτό . » τότε εἰς ὀργὴν κινηθεὶς κελεύει τὸ μῆλον ἐνεχθῆναι καὶ τὸν Παυλῖνον ἐξορισθῆναι εἰς Καππαδοκίαν κἀκεῖ σφαγῆναι . ὁ δὲ ἀνωτέρω μνημονευθεὶς Εὐσέβιος ὁ σχολαστικός , ὁ πρῶτος Νεστορίου λαβόμενος , προαχθεὶς εἰς ἐπισκοπὴν τοῦ Δορυλαίου καὶ πρὸς Εὐτύχην τὸν ἀρχιμανδρίτην περὶ πίστεως διαλεγόμενος εὗρεν οὐκ ὀρθὰ φρονοῦντα αὐτόν . πολλὰ δὲ παραινέσας ὠφελῆσαι αὐτὸν οὐκ ἴσχυσεν . τότε ὁ Εὐσέβιος ἀνήγαγε τὰ περὶ αὐτοῦ Φλαβιανῷ τῷ ἐπισκόπῳ , ὅστις συγκροτήσας σύνοδον μʹ ἐπισκόπων μεταστέλλεται τὸν Εὐτυχέα καὶ κατὰ πᾶσαν ἀκολουθίαν τῶν ἐκκλησιαστικῶν κανόνων ἀνακρίνας καὶ εὑρὼν αὐτὸν αἱρετικὸν καὶ ὕπουλον καθεῖλεν αὐτόν . Χρυσάφιος δέ , ὁ τούτου σύμφρων , τοῦ παλατίου κρατῶν καὶ ταῦτα μαθὼν ἐξάπτεται εἰς ὀργὴν ἐπὶ πλεῖον κατὰ Φλαβιανοῦ καὶ δηλοῖ Διοσκόρῳ τῷ Ἀλεξανδρείας εἰς πάντα αὐτῷ συνεργεῖν τὰ καταθύμια , εἰ ταῖς κατὰ Φλαβιανοῦ καὶ Εὐσεβίου συνδράμῃ αὐτῷ κατηγορίαις καὶ ὑπὲρ Εὐτυχοῦς ἀγωνίσηται . κινεῖ δὲ πρὸς τοῦτο καὶ τὴν αὐγούσταν Εὐδοκίαν τὰ περὶ Πουλχερίας λυπηρὰ κατὰ Φλαβιανοῦ ὑπομιμνήσκων αὐτήν · καὶ παρασκευάζουσιν ἀμφότεροι τὸν βασιλέα θεσπίσαι δευτέραν ἐν Ἐφέσῳ συγκροτηθῆναι σύνοδον , καὶ παρέχουσι Διοσκόρῳ ἐξάρχειν τῆς συνόδου , ἀποστείλαντες αὐτῷ στρατὸν πλεῖστον πρὸς βοήθειαν . μαʹ . ιδʹ . ζʹ . βʹ . ιαʹ . βʹ . ηʹ . Τούτῳ τῷ ἔτει κελεύσει τοῦ βασιλέως Θεοδοσίου ἡ λῃστρικὴ καὶ παράνομος συνηθροίσθη σύνοδος ἐν Ἐφέσῳ τοῦ κριθῆναι τὰ περὶ Φλαβιανοῦ καὶ Εὐτυχοῦς ὑπὸ Διοσκόρου τοῦ δυσσεβοῦς κατὰ παραίνεσιν Χρυσαφίου τοῦ εὐνούχου , τοῦ ἐπίκλην Τζουμᾶ , τὴν τοῦ βασιλέως κουφότητα παραπείσαντος . συναθροισθέντων δὲ πάντων ἐν Ἐφέσῳ , προκαθίσας ὁ Διόσκορος οὐ συνεχώρησε παρεῖναι νοτάριον ἕτερον τῇ συνόδῳ , ἀλλὰ τοὺς ἰδίους μόνους ἐποίησε γράφειν τὰ πραττόμενα . ζητήσεως οὖν γενομένης ἀπῃτεῖτο Εὐτύχης τὴν ἰδίαν δόξαν ἐκφάναι , καὶ ἀπεκρίνατο λέγων · « ὁμολογῶ ἐκ δύο φύσεων γενέσθαι τὸν κύριον ἡμῶν πρὸ τῆς ἑνώσεως · μετὰ δὲ τὴν ἕνωσιν μίαν φύσιν ὁμολογῶ . » τότε Διόσκορος εἶπεν · « καὶ ἡμεῖς τούτοις συντιθέμεθα πάντες . » καὶ οἱ μὲν τοποτηρηταὶ τοῦ πάπα Λέοντος Ρώμης θεασάμενοι τὴν Διοσκόρου ὁρμήν , καὶ ὅτι τὴν ἐπιστολὴν τοῦ πάπα τὴν πρὸς Φλαβιανὸν οὐ συνεχώρησεν ἀναγνωσθῆναι οὔτε τὴν πρὸς τὴν σύνοδον , ἀλλὰ παρωράθησαν , ἔφυγον καὶ κατῆλθον ἐν Ρώμῃ . ὁ δὲ Διόσκορος τῷ Εὐτυχίῳ μὲν τὴν ἱερωσύνην ἀποδίδωσιν , Εὐσέβιον δὲ τὸν τοῦ Δορυλαίου καὶ Φλαβιανὸν τὸν Κωνσταντινουπόλεως ἑτοίμως καθεῖλεν . ὃς καὶ πρὸς τῇ καθαιρέσει ὠθισμοῖς καὶ λακτίσμασι τῶν ὑπὸ Διοσκόρου ἐκβαλλόμενος τριταῖος τὸν βίον μετήλλαξεν . καὶ τῇ ἑξῆς βίᾳ στρατιωτῶν καὶ ξιφῶν ὑπογράψαι οἱ ἐπίσκοποι κατηναγκάσθησαν . ὁ δὲ Δόμνος , Ἀντιοχέων ἐπίσκοπος , βίᾳ ὑπογράψας καὶ εἰς ἑαυτὸν ἐλθὼν ἀντέστη Διοσκόρῳ καὶ τοῖς ἄρχουσι καταβοῶν τῶν πραχθέντων καὶ ἀσέβειαν τὴν σύνοδον ὀνομάζων καὶ τὴν ἑαυτοῦ ὑπογραφὴν ζητῶν ἀναλαβεῖν . ταῦτα μαθὼν ὁ πάπας Λέων πρόσεισι τῷ βασιλεῖ Οὐαλεντινιανῷ καὶ ταῖς αὐγούσταις μετὰ δακρύων αἰτῶν ἐπιστολὰς Θεοδοσίῳ τῷ βασιλεῖ , διόρθωσιν γενέσθαι τῶν ἐν Ἐφέσῳ ἀθέσμως καὶ ἀκανονίστως πραχθέντων . ὁ δὲ ἀντιγράφει τῇ θυγατρὶ Εὐδοξίᾳ οὕτως · « τοῦτο τῇ σῇ γλυκύτητι γνωρίσαι βούλομαι , ὅτι ὁ Φλαβιανὸς θείᾳ κρίσει τῶν ἐκκλησιῶν ἐξεβλήθη ὡς ταραχῶν πολλῶν αἴτιος . » ὁ δὲ Διόσκορος καθῇρε καὶ Θεοδώρητον καὶ Ἴβαν καὶ Ἀνδρέαν καὶ Δόμνον τὸν Ἀντιοχείας καὶ ἄλλους ἀνατολικοὺς ἐπισκόπους ἀπόντας . Θεοδόσιος δὲ ὁ βασιλεὺς εὐρίπιστος ἦν , παντὶ ἀνέμῳ φερόμενος , ὅθεν καὶ χάρταις ἀπαραναγνώστοις πολλάκις ὑπέγραφεν · ἐν οἷς καὶ Πουλχερία ἡ σοφωτάτη δωρεὰν ὑπέβαλεν ἀπαρανάγνωστον ἐκχωροῦσαν πρὸς δουλείαν Εὐδοκίαν , τὴν γαμετὴν αὐτοῦ , καὶ ὑπέγραψε δεινῶς παρὰ Πουλχερίας ὀνειδισθείς . Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει Γιζέριχος τῷ Οὐανδαλικῷ πλήθει πολὺς γενόμενος καὶ ῥῆγα καλέσας ἑαυτὸν γῆς τε καὶ θαλάσσης καὶ νήσων πολλῶν τοῖς Ρωμαίοις ὑποτελῶν κατασχὼν ἐλύπει τὸν Θεοδόσιον . καὶ ἀποστέλλει χιλίας ρʹ ὁλκάδας μετὰ δυνάμεως Ρωμαϊκῆς Ἀρεοβίνδου καὶ Ἀνσίλα καὶ Ἰνοβίνδου καὶ Ἀρινθέου καὶ Γερμανοῦ τῶνστρατηγῶν . ταύτης οὖν τῆς δυνάμεως τῇ Σικελίᾳ προσορμισθείσης , καταπλαγεὶς ὁ Γιζέριχος πρεσβεύεται Θεοδοσίῳ περὶ σπονδῶν . Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπος Ἀνατόλιος ἔτη θʹ . Ἀντιοχείας ἐπίσκοπος Μάξιμος ἔτη δʹ . μβʹ . ιεʹ . ηʹ . αʹ . ιβʹ . γʹ . αʹ . Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπιλογισάμενος Θεοδόσιος καὶ γνοὺς ἑαυτὸν ἀπατηθέντα ὑπὸ τῆς Χρυσαφίου πανουργίας ἐλυπεῖτο περὶ τῆς εἰς Φλαβιανὸν γεγενημένης ἀσεβείας καὶ τῆς εἰς τοὺς λοιποὺς ἐπισκόπους ἀδικίας . καὶ ἀγανακτήσας σφόδρα πρῶτον μὲν Χρυσάφιον ἐξώρισεν εἴς τινα νῆσον , τῇ δὲ Εὐδοκίᾳ ἐπιφέρεται σφοδρῶς πάντων τῶν κακῶν αἰτίαν αὐτὴν ἀποκαλῶν , ὡς καὶ Πουλχερίαν τῶν βασιλείων ἀποδιώξασαν , ἅμα δὲ καὶ τὰ κατὰ τὸν Παυλῖνον ὀνειδίζων αὐτῇ . ἡ δὲ ἀπογνοῦσα παρεκάλεσεν ἐπὶ τὰ Ἱεροσόλυμα ἀπολυθῆναι αὐτήν . καὶ λαβοῦσα μεθ' ἑαυτῆς Σευῆρον τὸν πρεσβύτερον καὶ Ἰωάννην τὸν διάκονον ἦλθεν εἰς Ἱεροσόλυμα . καὶ μαθὼν ὁ βασιλεύς , ὅτι οὗτοι καὶ ἐν τῇ πόλει αὐτῇ ἐσύχναζον καὶ ἐν Ἱεροσολύμοις μετ' αὐτῆς εἰσιν , καὶ πολλὰ αὐτοῖς δωρεῖται , ἀποστείλας ἀπεκεφάλισεν αὐτούς . τότε ὁ βασιλεὺς τὴν μακαρίαν Πουλχερίαν πολλὰ παρακαλέσας ἤγαγεν εἰς τὰ βασίλεια · ἥτις εὐθέως ἀποστείλασα εἰς Ἔφεσον ἤγαγε τὸ λείψανον τοῦ ἁγίου Φλαβιανοῦ · καὶ μετὰ δορυφορίας διὰ τῆς Μέσης ἐκκομίσασα ἔθαψεν ἐν τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις . τότε τὴν τῶν Χαλκοπρατείων ἐκκλησίαν τῇ ἁγίᾳ θεοτόκῳ ἀνήγειρε συναγωγὴν Ἰουδαίων πρότερον οὖσαν . Τοῦ δὲ στόλου , ὡς προέφημεν , ἐν Σικελίᾳ ἐκδεχομένου τὴν τῶν πρεσβευτῶν Γιζερίχου ἄφιξιν καὶ τὴν τοῦ βασιλέως κέλευσιν , ἐν τῷ μεταξὺ Ἀττίλας , ὁ Μουνδίου παῖς , Σκύθης , γενόμενος ἀνδρεῖος καὶ ὑπερήφανος , ἀποβαλὼν Βδελλάν , τὸν πρεσβύτερον ἀδελφόν , καὶ μόνος ἄρχων τὸ τῶν Σκυθῶν βασίλειον , οὓς καὶ Οὔννους καλοῦσιν , κατατρέχει τὴν Θρᾴκην . δι' ὃν μάλιστα Θεοδόσιος σπένδεται Γιζέριχον καὶ ἐπανάγει τὸν στόλον ἐκ Σικελίας . ἀποστέλλει δὲ τὸν Ἄσπαρα σὺν τῇ ὑπ' αὐτὸν δυνάμει καὶ Ἀρεόβινδον καὶ Ἀργαγίσκλον ἐπὶ τὸν Ἀττίλαν Ρατιαρίαν ἤδη καὶ Νάϊσον καὶ Φιλιππούπολιν καὶ Ἀρκαδιούπολιν καὶ Κωνσταντίαν καὶ ἕτερα πλεῖστα πολίσματα καταστρεψάμενον καὶ σὺν αἰχμαλώτοις πολλοῖς ὑπέρογκον συμφορήσαντα λείαν . τῶν οὖν στρατηγῶν ἐλαττωθέντων σφόδρα ταῖς μάχαις , προῆλθεν Ἀττίλας καὶ μέχρι θαλάσσης ἑκατέρας , τῆς τε τοῦ Πόντου καὶ τῆς πρὸς Καλλιπόλει καὶ Σηστῷ κεχυμένης , πᾶσαν πόλιν καὶ φρούρια δουλούμενος πλὴν Ἀδριανουπόλεως καὶ Ἡρακλείας , τῆς ποτε Πειρίνθου κληθείσης , ὥστε καὶ εἰς τὸν Ἀθύραν αὐτὸν φρούριον ἐλθεῖν . ἀναγκάζεται οὖν Θεοδόσιος πρεσβεύσασθαι πρὸς Ἀττίλαν καὶ ἑξακισχιλίας χρυσίου λίτρας ὑπὲρ τῆς ἀναχωρήσεως παρασχεῖν , χιλίων δὲ χρυσίου λιτρῶν ἐτήσιον φόρον αὐτῷ ἠρεμοῦντι προσομολογῆσαι τελεῖν . τότε τοίνυν ἐπανελθούσης τῆς Ρωμαϊκῆς δυνάμεως ἐκ τοῦ πολέμου τοῦ πρὸς Ἀττίλαν , μετὰ βραχὺ τελευτᾷ Θεοδόσιος ὁ βασιλεὺς μηνὶ Ἰουλίῳ κʹ , ἰνδικτιῶνι γʹ . ἡ δὲ μακαρία Πουλχερία , μήπω τινὶ τῆς τοῦ βασιλέως τελευτῆς γνωσθείσης , μεταστειλαμένη Μαρκιανόν , ἄνδρα ἐν σωφροσύνῃ καὶ σεμνότητι διαπρέποντα γέροντά τε ὄντα καὶ ἱκανώτατον , λέγει πρὸς αὐτόν · « ἐπειδὴ ὁ βασιλεὺς ἐτελεύτησεν , ἐγὼ δέ σε ἐξελεξάμην ἐκ πάσης τῆς συγκλήτου , ὡς ἐνάρετον , δός μοι λόγον , ὅτι φυλάττεις τὴν παρθενίαν μου , ἣν τῷ θεῷ ἀνεθέμην , καὶ ἀναγορεύω σε βασιλέα.»τοῦ δὲ συνθεμένου τοῦτο , μεταστέλλεται τὸν πατριάρχην καὶ τὴν σύγκλητον καὶ ἀναγορεύει αὐτὸν βασιλέα Ρωμαίων .
Lemmas: Κόσμος ἔτος ͵ε ?μʹ . ὁ θεῖος σάρκωσις ἔτος ὑμέτερος . Ῥωμαῖος βασιλεύς Θεοδόσιος ἔτος μβʹ . εἷς . Πέρσης βασιλεύς Ἰσδιγέρδης ἔτος ἵζω . πνίξ . Ῥώμη ἐπίσκοπος Λέων ἔτος καί . ϛυʹ . Κωνστάντ . ἐπίσκοπος Φλαβιανός ἔτος βε . ὅς . Ἱερουσαλήμ ἐπίσκοπος Ιουβενάλιος ἔτος λαός . εἷς . Ἀλεξάνδρεια ἐπίσκοπος Διόσκορος ἔτος εἰ . ὅς . Ἀντιόχεια ἐπίσκοπος Δόμνος ἔτος ἤ . γῆ . οὗτος ὁ ἔτος Χρυσάφιος εὐνοῦχος ὁ τε Παλάτιον καί ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος κράτος , ὁ Φλαβιανός χειροτονία φθονέω , ὑποτίθημι ὁ βασιλεύς ἄκακος εἰμί καί εἰς Χαλκηδών διάγω δηλόω ὁ πατριάρχης ἀποστέλλω ὁ ὑπέρ ὁ χειροτονία εὐλογία . ὁ δέ Φλαβιανός καθαρός ἄρτος ἀποστέλλω εὐλογία . ὁ δέ Χρυσάφιος ἀποστρέφω οὗτος δηλόω χρύσεος εὐλογία ζητέω ὁ βασιλεύς . ὁ δέ ἐπίσκοπος ἀντιδηλόω μή ἔχω χρῆμα ἀποστέλλω , εἰμί μή τις χράω ὁ ἱερός σκεῦος . γίγνομαι οὖν ἐκ οὗτος οὖον μικρός λύπη ἐν μέσος αὐτός , Πουλχερία οὗτος μή οἶδα . καί οὗτος μέν ἐν Κωνσταντινούπολις . ἐν Ἀλεξάνδρεια δέ Διόσκορος εὐθύς ἐκ προοίμιον ὁ συγγενής Κύριλλος πορθέω καί ὁ οὗτος ληΐζομαι , ὁ δέ ἀδελφιδέος αὐτός Ἀθανάσιος πρέσβυς εἰμί καθαιρέω ἀναίτιος , δημεύω αὐτός ἔσχατος . οὗτος ποιέω ἐναντιόομαι ὁ ὀρθός πίστις Κύριλλος αἱρετικός εἰμί καί ἐκ ἁπαλός ὄνυξ ὁ Ὠριγένης φρονέω . ἐνέχω δέ καί Φλαβιανός , διότι μικρός ἐπικουρία παρέχω ὁ συγγενής ὁ μακάριος Κύριλλος . ὁ δέ Χρυσάφιος δυσσεβής εἰμί καί μή φέρω ὁράω ὁ ὁ ἐκκλησία ὁμόνοια σπουδή ποιέω οὗτος ταράσσω , καί παντοῖος γίγνομαι εἰς ὁ Φλαβιανός ὁ ἐπισκοπή ἐξωθέω , βούλομαι Εὐτύχης τις ἀρχιμανδρίτης ὁμόφρων αὐτός εἰς ὁ ἐπισκοπή προχειρίζω . καί ἐπεί Πουλχερία κράτος ὁ πρᾶγμα οὐδείς ἰσχύω , πρῶτος ὑπεισέρχομαι ὁ Εὐδοκία ἤπειρος εἰμί , καί εἰς φθόνος αὐτός ἐρεθίζω κατά ὁ ἴδιος μήτηρ καί ὑποτίθημι αὐτός λοιδορέω αὐτός παρά ὁ βασιλεύς πρός ὁ λαμβάνω αὐτός ὁ πραιπόσιτος , ἐπεί ὁ Πουλχερία ὁ διοίκησις ὁ πρᾶγμα κρατέω καί ἀναγκαῖος ἔχω ὁ πραιπόσιτος . ὁ δέ βασιλεύς ὑπό ὁ γυνή ἐνοχλέω διαπέμπω αὐτός λέγω · « μή σύ οὗτος λυπέω · πραιπόσιτος γάρ ἔχω σύ οὐ εἰμί δυνατός · οὐδέ ὁ ἐμός ἀδελφή καλῶς διοικέω καί ἔμπειρος καί εὐσεβής ἐγώ παραστέλλω . » οὗτος δέ ἀποτυγχάνω ὁ Χρυσάφιος ἐπί ἕτερος μετέρχομαι συσκευή καί ὑποτίθημι ὁ Εὐδοκία ὀχλέω ὁ βασιλεύς , καί ἐπιτρέπω ὁ πατριάρχης χειροτονέω αὐτός διάκονος ὡς παρθενεύω αἱρέω . καί ἐπί πλείων ὁ Εὐδοκία ὀχλέω , πείθω ὁ κουφότης ὁ βασιλεύς . καί οὗτος προτρέπω ὁ μακάριος Φλαβιανός παρά ὁ βασιλεύς ποιέω λυπέω σφόδρα προβλέπω ὁ μέλλω ἐκ οὗτος ἀναφύω σκάνδαλον . καί ὁ μέν βασιλεύς ὑπισχνέομαι , ὁ δέ Πουλχερία γράφω παρακαλέω αὐτός μή δέχομαι εἰς πρόσωπον αὐτός , « ἵνα μή ἀναγκάζω , » φημί , « ὁ λυπέω σύ πράσσω τίς . » ὁ δέ ἐκ ὁ γράφω νοέω ὁ μελετάω ὁ μέν πραιπόσιτος ὁ Εὐδοκία ἀποστέλλω , εἰς δέ ὁ Ἕβδομος ἐξέρχομαι ἡσυχάζω . ἐκ οὗτος ὁ βασιλεύς καί ὁ Εὐδοκία σφόδρα κατά Φλαβιανός λυπέω ὡς ὁ μυστήριον ἐκκαλύπτω . ὁ δέ Πουλχερία ἡσυχάζω , καί Εὐδοκία ὁ βασίλειος ιθύνων , συμφέρω τίς τοιοῦτος . Παυλῖνος τις μάγιστρος ἀγαπάω παρά ὁ Εὐδοκία ὡς λόγιος καί ὡραῖος , ὅς τις συχνός ἰδίως συντυγχάνω . ὁ οὖν ἡμέρα ὁ ἅγιος Θεοφάνια προσάγω τις ὁ βασιλεύς μῆλον μέγας τε καί θαυμαστός . ὁ δέ βασιλεύς οὗτος θαυμάζω ἀποστέλλω αὐτός ὁ Εὐδοκία , ἐκεῖνος ἀποστέλλω αὐτός ὁ Παυλῖνος · ὁ δέ Παυλῖνος μετά δύο ἡμέρα ἀποστέλλω αὐτός ὁ βασιλεύς . ὁ δέ βασιλεύς οὗτος γνωρίζω κρύπτω . καί ἀπέρχομαι λέγω ὁ Αυγούστη · « ὁ σωτηρία ἐγώ , ὁ μῆλον , ὅς πέμπω σύ , ποῦ εἰμί ; » ὁ δέ φημί · « μά ὁ σωτηρία σύ , ἔφαγον αὐτός . » τότε εἰς ὀργή κινέω κελεύω ὁ μῆλον φέρω καί ὁ Παυλῖνος ἐξορίζω εἰς Καππαδοκία ἐκεῖ σφάζω . ὁ δέ ἀνωτέρω μνημονεύω Εὐσέβιος ὁ σχολαστικός , ὁ πρῶτος Νεστόριος λαμβάνω , προάγω εἰς ἐπισκοπή ὁ Δορύλαιον καί πρός Εὐτύχης ὁ ἀρχιμανδρίτης περί πίστις διαλέγω εὑρίσκω οὐ ὀρθός φρονέω αὐτός . πολύς δέ παραινέω ὠφελέω αὐτός οὐ ἰσχύω . τότε ὁ Εὐσέβιος ἀνάγω ὁ περί αὐτός Φλαβιανός ὁ ἐπίσκοπος , ὅστις συγκροτέω σύνοδος εἷς ἐπίσκοπος μεταστέλλομαι ὁ Εὐτυχής καί κατά πᾶς ἀκολουθία ὁ ἐκκλησιαστικός κανών ἀνακρίνω καί εὑρίσκω αὐτός αἱρετικός καί ὕπουλος καθαιρέω αὐτός . Χρυσάφιος δέ , ὁ οὗτος σύμφρων , ὁ Παλάτιον κράτος καί οὗτος μανθάνω ἐξάπτω εἰς ὀργή ἐπί πλείων κατά Φλαβιανός καί δηλόω Διόσκορος ὁ Ἀλεξάνδρεια εἰς πᾶς αὐτός συνεργέω ὁ καταθύμιος , εἰμί ὁ κατά Φλαβιανός καί Εὐσέβιος συντρέχω αὐτός κατηγορία καί ὑπέρ Εὐτυχοῦς ἀγωνίζομαι . κινέω δέ πρός οὗτος καί ὁ αὐγώ Εὐδοκία ὁ περί Πουλχερία λυπηρός κατά Φλαβιανός ὑπομιμνήσκω αὐτός · καί παρασκευάζω ἀμφότερος ὁ βασιλεύς θεσπίζω δύο ἐν Ἔφεσος συγκροτέω σύνοδος , καί παρέχω Διόσκορος ἐξάρχω ὁ σύνοδος , ἀποστέλλω αὐτός στρατός πλεῖστος πρός βοήθεια . μαί . ἴδη . γῆ . βε . ἰά . βε . ἤ . οὗτος ὁ ἔτος κελεύω ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος ὁ λῃστρικός καί παράνομος συναθροίζω σύνοδος ἐν Ἔφεσος ὁ κρίνω ὁ περί Φλαβιανός καί Εὐτυχοῦς ὑπό Διόσκορος ὁ δυσσεβής κατά παραίνεσις χρυσάφιον ὁ εὐνοῦχος , ὁ ἐπίκλη Τζουμά , ὁ ὁ βασιλεύς κουφότης παραπείθω . συναθροίζω δέ πᾶς ἐν Ἔφεσος , προκαθίζω ὁ Διόσκορος οὖον συγχωρέω πάρειμι νοτάριος ἕτερος ὁ σύνοδος , ἀλλά ὁ ἴδιος μόνος ποιέω γράφω ὁ πράσσω . ζήτησις οὖν γίγνομαι ἀπαιτέω Εὐτύχης ὁ ἴδιος δόξα ἔκφημι , καί ἀποκρίνω λέγω · « ὁμολογέω ἐκ δύο φύσις γίγνομαι ὁ κύριος ἐγώ πρό ὁ ἕνωσις · μετά δέ ὁ ἕνωσις εἷς φύσις ὁμολογέω . » τότε Διόσκορος εἶπον · « καί ἐγώ οὗτος συντίθημι πᾶς . » καί ὁ μέν τοποτηρητής ὁ πάππας Λέων Ῥώμη θεάομαι ὁ Διόσκορος ὁρμή , καί ὅτι ὁ ἐπιστολή ὁ πάππας ὁ πρός Φλαβιανός οὖον συγχωρέω ἀναγιγνώσκω οὔτε ὁ πρός ὁ σύνοδος , ἀλλά παροράω , φεύγω καί κατέρχομαι ἐν ρώμη . ὁ δέ Διόσκορος ὁ Εὐτύχιον μέν ὁ ἱερωσύνη ἀποδίδωμι , Εὐσέβιος δέ ὁ ὁ Δορύλαιον καί Φλαβιανός ὁ Κωνσταντινούπολις ἑτοίμως καθαιρέω . ὅς καί πρός ὁ καθαίρεσις ὠθισμός καί λάκτισμα ὁ ὑπό Διόσκορος ἐκβάλλω τριταῖος ὁ βίος μεταλλάσσω . καί ὁ ἑξῆς βία στρατιώτης καί ξίφος ὑπογράφω ὁ ἐπίσκοπος καταναγκάζω . ὁ δέ Δόμνος , Ἀντιοχεύς ἐπίσκοπος , βία ὑπογράφω καί εἰς ἑαυτοῦ ἔρχομαι ἀνθίστημι Διόσκορος καί ὁ ἄρχω καταβοάω ὁ πράσσω καί ἀσέβεια ὁ σύνοδος ὀνομάζω καί ὁ ἑαυτοῦ ὑπογραφή ζητέω ἀναλαμβάνω . οὗτος μανθάνω ὁ πάππας Λέων πρόσειμι ὁ βασιλεύς Οὐαλεντινιανός καί ὁ αὐγέω μετά δάκρυ αἰτέω ἐπιστολή Θεοδόσιος ὁ βασιλεύς , διόρθωσις γίγνομαι ὁ ἐν Ἔφεσος ἄθεσμος καί ἀκανόνιστος πράσσω . ὁ δέ ἀντιγράφω ὁ θυγάτηρ Εὐδοξία οὕτως · « οὗτος ὁ σός γλυκύτης γνωρίζω βούλομαι , ὅτι ὁ Φλαβιανός θεῖος κρίσις ὁ ἐκκλησία ἐκβάλλω ὡς ταραχή πολύς αἴτιος . » ὁ δέ Διόσκορος καθαίρω καί Θεοδώρητος καί Ίβαν καί Ἀνδρέας καί Δόμνος ὁ Ἀντιόχεια καί ἄλλος ἀνατολικός ἐπίσκοπος ἄπειμι . Θεοδόσιος δέ ὁ βασιλεύς εὐρίπιστος εἰμί , πᾶς ἄνεμος φέρω , ὅθεν καί χάρτης ἀπαραναγνώστοις πολλάκις ὑπογράφω · ἐν ὅς καί Πουλχερία ὁ σοφός δωρεά ὑποβάλλω ἀπαρανάγνωστον εκχωρώ πρός δουλεία Εὐδοκία , ὁ γαμετή αὐτός , καί ὑπογράφω δεινῶς παρά Πουλχερία ὀνειδίζω . ὁ δέ αὐτός ἔτος Γιζέριχος ὁ Οὐανδαλικός πλῆθος πολύς γίγνομαι καί ῥῆξ καλέω ἑαυτοῦ γῆ τε καί θάλασσα καί νῆσος πολύς ὁ Ῥωμαῖος ὑποτελής κατέχω λυπέω ὁ Θεοδόσιος . καί ἀποστέλλω χίλιοι ῥεῖα ὁλκάς μετά δύναμις ρωμαϊκός Ἀρεόβινδος καί Ἀνσίλας καί Ἰνοβίνδου καί Ἀρινθέος καί Γερμανός τῶνστρατηγῶν . οὗτος οὖν ὁ δύναμις ὁ Σικελία προσορμίζω , καταπλάσσω ὁ Γιζέριχος πρεσβεύω Θεοδόσιος περί σπονδή . Κωνσταντινούπολις ἐπίσκοπος Ἀνατόλιος ἔτος ὁ . Ἀντιόχεια ἐπίσκοπος Μάξιμος ἔτος δέ . μβʹ . ἵημι . ἤ . ὅς . ἶβις . γε . ὅς . οὗτος ὁ ἔτος ἐπιλογίζομαι Θεοδόσιος καί γιγνώσκω ἑαυτοῦ ἀπατάω ὑπό ὁ χρυσάφιον πανουργία λυπέω περί ὁ εἰς Φλαβιανός γίγνομαι ἀσέβεια καί ὁ εἰς ὁ λοιπός ἐπίσκοπος ἀδικία . καί ἀγανακτέω σφόδρα πρῶτος μέν χρυσάφιον ἐξορίζω εἰς τις νῆσος , ὁ δέ Εὐδοκία ἐπιφέρω σφοδρός πᾶς ὁ κακός αἴτιος αὐτός ἀποκαλέω , ὡς καί Πουλχερία ὁ βασίλειος ἀποδιώκω , ἅμα δέ καί ὁ κατά ὁ Παυλῖνος ὀνειδίζω αὐτός . ὁ δέ ἀπογιγνώσκω παρακαλέω ἐπί ὁ Ἱερουσαλήμ ἀπολύω αὐτός . καί λαμβάνω μετά ἑαυτοῦ Σευῆρος ὁ πρέσβυς καί Ἰωάννης ὁ διάκονος ἔρχομαι εἰς Ἱερουσαλήμ . καί μανθάνω ὁ βασιλεύς , ὅτι οὗτος καί ἐν ὁ πόλις αὐτός συχνάζω καί ἐν Ἱερουσαλήμ μετά αὐτός εἰμί , καί πολύς αὐτός δωρέω , ἀποστέλλω ἀποκεφαλίζω αὐτός . τότε ὁ βασιλεύς ὁ μακάριος Πουλχερία πολύς παρακαλέω ἄγω εἰς ὁ βασίλεια · ὅστις εὐθύς ἀποστέλλω εἰς Ἔφεσος ἄγω ὁ λείψανον ὁ ἅγιος Φλαβιανός · καί μετά δορυφορία διά ὁ Μέσης ἐκκομίζω θάπτω ἐν ὁ ἅγιος ἀπόστολος . τότε ὁ ὁ χαλκοπρατεια ἐκκλησία ὁ ἅγιος θεοτόκος ἀναγείρω συναγωγή Ἰουδαῖος πρότερος εἰμί . ὁ δέ στόλος , ὡς πρόφημι , ἐν Σικελία ἐκδέχομαι ὁ ὁ πρεσβευτής Γιζέριχος ἄφιξις καί ὁ ὁ βασιλεύς κέλευσις , ἐν ὁ μεταξύ Ἀττίλας , ὁ Μουνδίου παῖς , Σκύθης , γίγνομαι ἀνδρεῖος καί ὑπερήφανος , ἀποβάλλω Βδέλλα , ὁ πρέσβυς ἀδελφός , καί μόνος ἄρχω ὁ ὁ Σκύθης βασίλειος , ὅς καί Οὖννοι καλέω , κατατρέχω ὁ Θρᾴκη . διά ὅς μάλιστα Θεοδόσιος σπένδω Γιζέριχος καί ἐπανάγω ὁ στόλος ἐκ Σικελία . ἀποστέλλω δέ ὁ Ἄσπαρ σύν ὁ ὑπό αὐτός δύναμις καί Ἀρεόβινδος καί Ἀργαγίσκλον ἐπί ὁ Ἀττίλας ρατιαρια ἤδη καί Νάϊσος καί Φιλιππούπολις καί αρκαδιουπολις καί Κωνσταντιάν καί ἕτερος πλεῖστος πόλισμα καταστρέφω καί σύν αἰχμάλωτος πολύς ὑπέρογκος συμφορέω λεῖος . ὁ οὖν στρατηγός ἐλασσόω σφόδρα ὁ μάχη , προέρχομαι Ἀττίλας καί μέχρι θάλασσα ἑκάτερος , ὁ τε ὁ Πόντος καί ὁ πρός Καλλίπολις καί Σηστός χέω , πᾶς πόλις καί φρούριον δουλόω πλήν Ἁδριανούπολις καί Ἡράκλεια , ὁ ποτός Πειρίνθου καλέω , ὥστε καί εἰς ὁ Ἀθύραν αὐτός φρούριον ἔρχομαι . ἀναγκάζω οὖν Θεοδόσιος πρεσβεύω πρός Ἀττίλας καί ἑξακισχίλιοι χρυσίον λίτρα ὑπέρ ὁ ἀναχώρησις παρέχω , χίλιοι δέ χρυσίον λίτρα ἐτήσιος φόρος αὐτός ἠρεμέω προσομολογέω τελέω . τότε τοίνυν ἐπανέρχομαι ὁ ρωμαϊκός δύναμις ἐκ ὁ πόλεμος ὁ πρός Ἀττίλας , μετά βραχύς τελευτάω Θεοδόσιος ὁ βασιλεύς μείς Ἰούλιος καί , ινδικτιαβρων γε . ὁ δέ μακάριος Πουλχερία , μήπω τις ὁ ὁ βασιλεύς τελευτή γιγνώσκω , μεταστέλλω Μαρκιανός , ἀνήρ ἐν σωφροσύνη καί σεμνότης διαπρέπω γέρων τε εἰμί καί ἱκανός , λέγω πρός αὐτός · « ἐπεί ὁ βασιλεύς τελευτάω , ἐγώ δέ σύ ἐκλέγω ἐκ πᾶς ὁ σύγκλητος , ὡς ἐνάρετος , δίδωμι ἐγώ λόγος , ὅτι φυλάσσω ὁ παρθενίας ἐγώ , ὅς ὁ θεός ἀνατίθημι , καί ἀναγορεύω σύ βασιλεύω δέ συντίθημι οὗτος , μεταστέλλομαι ὁ πατριάρχης καί ὁ σύγκλητος καί ἀναγορεύω αὐτός βασιλεύς Ῥωμαῖος .