theophanes-confessor.chronographia theofanis1.33
Κόσμου ἔτη ͵εωϟϛʹ . Τῆς θείας σαρκώσεως ἔτη τϟϛʹ . Ρωμαίων βασιλεὺς Ἀρκάδιος ἔτη ιδʹ . ιʹ . Περσῶν βασιλεὺς Ἰσδιγέρδης ἔτη καʹ . ιʹ . Ρώμης ἐπίσκοπος Ἰννοκέντιος ἔτη ιεʹ . ζʹ . Κωνσταντ . ἐπίσκοπος Ἰωάννης ἔτη ϛʹ . δʹ . Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπος Ἰωάννης ἔτη ιϛʹ . γʹ . Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπος Θεόφιλος ἔτη κηʹ . ιζʹ . Ἀντιοχείας ἐπίσκοπος Φλαβιανὸς ἔτη κβʹ . ζʹ . Τούτῳ τῷ ἔτει Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος πολὺς ἦν ἐν βίῳ καὶ λόγῳ καὶ θείοις χαρίσμασι διαλάμπων καὶ ἀκριβὴς περὶ πᾶσαν ἀρετήν . τοῦτον ἠγάπα πᾶς ὁ λαὸς οἰκοδομούμενος σφόδρα ταῖς διδασκαλίαις αὐτοῦ , οἱ δὲ ζῶντες ἀσώτως ἀπεστρέφοντο αὐτόν · οἳ καὶ εἰς τὸν κατ' αὐτοῦ πόλεμον συνήργησαν . ἐν οἷς συνέβη καὶ τὰ κατὰ Εὐτρόπιον τὸν εὐνοῦχον , ἔτι δὲ καὶ ἡ φιλονεικία Σευηριανοῦ τοῦ Γαβάλων πρὸς Σαραπίωνα τὸν ἀρχιδιάκονον Ἰωάννου , καὶ τὸ τῶν Μακρῶν , τῶν ἐξ Αἰγύπτου φυγόντων διὰ Θεόφιλον , καὶ τὰ παρὰ Θεοφίλου πρὸς Ἐπιφάνιον γράμματα · ἐξ ὧν ἁπάντων ὁ θεράπων τοῦ θεοῦ Ἰωάννης ἐπεβουλεύετο . Ἐπιφάνιος δὲ ὁ Κύπρου ἐλθὼν ἐν τῷ Ἑβδόμῳ χειροτονίας καὶ συνάξεις παρὰ τὴν Ἰωάννου γνώμην ἐποίησεν . τοῦ δὲ Ἰωάννου τοῦτο παρορῶντος διὰ τὴν θείαν ἀγάπην καὶ μᾶλλον προτρεψαμένου τὸν Ἐπιφάνιον ἐν τῷ ἐπισκοπείῳ συμμεῖναι αὐτῷ , οὐχ εἵλατο προκαταληφθεὶς ταῖς διαβολαῖς Θεοφίλου ταῖς κατὰ τοῦ μακαρίου Ἰωάννου . ιαʹ . ιαʹ . ηʹ . εʹ . δʹ . ιηʹ . ηʹ . Τούτῳ τῷ ἔτει Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λόγον κατὰ γυναικῶν πονηρῶν ἐποίησεν , ὃν οἱ δυσμενεῖς καὶ τῆς ἀληθείας ἐχθροὶ τὴν Εὐδοξίαν παρώξυναν λέγοντες κατ' αὐτῆς εἰρῆσθαι τὸν λόγον . ἡ δὲ πρὸς Ἀρκάδιον δεινὰ πεπονθέναι παρὰ Ἰωάννου λέγουσα τοῦτον παρεσκεύασε μετασταλῆναι Θεόφιλον πρόδηλον ὄντα τοῦ Ἰωάννου ἐχθρόν · ὃς παραγενόμενος ἐν τῇ Δρυΐ , τῇ νῦν Ρουφινιαναῖς λεγομένῃ , τὴν κατὰ Ἰωάννου ἐπιβουλὴν εἰργάσατο · καὶ τοῦτον τῆς πόλεως ἐξέβαλον . τοῦτο δὲ γνοὺς ὁ λαὸς στάσιν μεγάλην ἐποίησε μὴ συγχωρῶν ἐκβληθῆναι τὸν Ἰωάννην . ἐν οἷς καὶ Εὐδοξία τοῖς ὀδυρμοῖς τοῦ λαοῦ ἐπικαμφθεῖσα παρεκάλεσεν Ἀρκάδιον τὸν βασιλέα , καὶ πέμψας Βρίσωνα εὐνοῦχον ἀπὸ Πραινέτου τὸν Ἰωάννην ἀνέκαμψεν . ὁ δὲ πρὸ δοκιμασίας συνόδου εἰσελθεῖν οὐκ ἠνέσχετο , εἰς προάστειον δὲ κατὰ τὸν Ἀνάπλουν διέτριβεν . ὁ δὲ λαὸς καταβοῶν τῶν βασιλέων εἰσαγαγεῖν τὸν Ἰωάννην ἠνάγκασε καὶ τῷ θρόνῳ ἐγκαταστῆσαι · ὥστε Θεόφιλον καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ φοβηθέντας φυγεῖν ἐκ τῆς πόλεως . τότε ξʹ ἐπίσκοποι συνελθόντες ἄκυρα πάντα τὰ κατὰ τοῦ θείου Ἰωάννου παρὰ Θεοφίλου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ ἐκύρωσαν δικαίως . ιβʹ . ιβʹ . θʹ . ϛʹ . εʹ . ιθʹ . θʹ . Τούτῳ τῷ ἔτει ἡ βασίλισσα Εὐδοξία ἀργυρέαν στήλην ἰδίαν ποιήσασα ἔστησεν ἐν τόπῳ λεγομένῳ τὰ Πιττάκια πλησίον τῆς ἁγίας Εἰρήνης . ὁ δὲ τῆς πόλεως ἔπαρχος , Μανιχαῖος καὶ ἑλληνόφρων ὤν , κρότους καὶ χοροὺς καὶ ὀρχήσεις ἐνώπιον τῆς στήλης ἐπιτελῶν θορύβους τε ποιῶν ἐλύπει τὸν Ἰωάννην , μὴ συγχωρῶν αὐτὸν ἡσύχως τὰς θείας λειτουργίας ἐπιτελεῖν · πολλάκις γὰρ ἔφυρε τοὺς ψάλλοντας . ὁ δὲ ἱερὸς Ἰωάννης ἐπηνέχθη τούτῳ διὰ τοῦ λόγου . αὐτὸς δὲ τὴν Εὐδοξίαν κατὰ τοῦ Ἰωάννου διήγειρεν ὡς δυσχεραίνοντος ἐπὶ τῇ τιμῇ τῆς στήλης αὐτῆς . καὶ λοιπὸν πάλιν μῖσος κατὰ Ἰωάννου , πάλιν ὀργή . αὐτὸς δὲ τότε τὸν λόγον ἐπεδείξατο , οὗ ἡ ἀρχή · « πάλιν Ἡρωδιὰς μαίνεται . » τότε ἔχθρα τελεία τῆς βασιλίσσης κατ' αὐτοῦ ἐκινήθη , καὶ πάλιν καθαίρεσις καὶ ἐξορία . ὁ δὲ λαὸς τὴν ἐκκλησίαν ἐνέπρησεν · πολλοί τε ὑπὲρ Ἰωάννου ἐκινδύνευσαν . Ἰωάννης δὲ ἐξηλάθη τῆς πόλεως καὶ ἐξωρίσθη εἰς Κουκουσόν , ἐκεῖθέν τε μετηνέχθη εἰς Πιτυοῦντα . γενόμενος δὲ ἐν Κομάνοις κατὰ πάροδον τῆς Ἀρμενίας ἐτελειώθη ἐν κυρίῳ . τούτου δὲ ἐξορισθέντος Ἀρσάκιος ἐχειροτονήθη , ὁ ἀδελφὸς Νεκταρίου τοῦ πρὸ τοῦ Χρυσοστόμου . Ἰννοκέντιος δὲ ὁ Ρώμης καὶ Φλαβιανὸς Ἀντιοχείας οὐκ ἐκοινώνησαν τῇ ἐκβολῇ Ἰωάννου , ἀλλὰ διὰ γραμμάτων τὸν κλῆρον τῆς πόλεως παρεμυθήσαντο καὶ ἐδυσχέραινον ἐπὶ τοῖς τολμήμασιν . Ἐπιφάνιος δὲ ἐπὶ Κύπρον ἀπέπλευσεν , τοῦ θεοῦ , ὡς ἔοικεν , τὴν μετάστασιν αὐτοῦ προμηνύσαντος . φασὶ δὲ ὅτι καὶ Ἰωάννῃ τὴν ἐν τῇ ἐξορίᾳ τελευτὴν ἐδήλωσεν , καὶ Ἰωάννης Ἐπιφανίῳ τὴν ἐν τῷ πλοίῳ . Ἐπιφάνιος τοῖς προπέμπουσιν εἶπεν · « σπεύδω ἐγώ , ἀφίημι δὲ ὑμῖν τὰ βιβλία τὴν πόλιν καὶ τὴν ὑπόκρισιν . » Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει τελευτᾷ καὶ ἡ Εὐδοξίᾳ . Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπος Ἀρσάκιος ἔτη βʹ . ιγʹ . ιγʹ . ιʹ . αʹ . ϛʹ . κʹ . ιʹ . Τούτῳ τῷ ἔτει Ἀρκάδιος ὁ βασιλεὺς γενόμενος ἐν Καρύᾳ , ἐν ᾗ καὶ τὸν ἅγιον μάρτυρα Ἀκάκιον λέγουσι παθεῖν , εὐξάμενός τε καὶ ἐξελθὼν ἐκ τοῦ ναοῦ , εὐθέως ὁ μέγιστος οἶκος ὁ ἐν τῇ Καρύᾳ κατέπεσεν . τὸ δὲ πλῆθος σωθὲν τῇ εὐχῇ τοῦ βασιλέως τὴν σωτηρίαν ἐπέγραψεν . ιδʹ . ιδʹ . ιαʹ . βʹ . ζʹ . καʹ . ιαʹ . Τούτῳ τῷ ἔτει ἐν Ρώμῃ ἐμυκήθη ἡ γῆ ἐπὶ ἡμέρας ζʹ . καὶ ἐσφάγη Στιλίχων ὁ λαμπρότατος ἐν Ραβέννῃ , καὶ ἄλλοι δὲ δυνάσται . αὐτῷ δὲ τῷ ἔτει Ἀρκάδιος ἐτελεύτησε πρὸ ιαʹ καλανδῶν Σεπτεμβρίου . Τὸν δὲ νέον Θεοδόσιον μικρότατον ὄντα καὶ ἀπερίστατον κατανοήσας Ἀρκάδιος ὁ πατήρ , καὶ δείσας , μὴ ἀπό τινος ἐπιβουλευθῇ , βασιλέα αὐτὸν ἀναγορεύσας κουράτορα αὐτοῦ κατὰ διαθήκας κατέστησεν Ἰσδιγέρδην , τὸν τῶν Περσῶν βασιλέα . Ἰσδιγέρδης δέ , ὁ τῶν Περσῶν βασιλεύς , τὴν Ἀρκαδίου διαθήκην δεξάμενος εἰρήνῃ ἀφθόνῳ πρὸς Ρωμαίους χρησάμενος Θεοδοσίῳ τὴν βασιλείαν διεσώσατο · καὶ Ἀντίοχόν τινα θαυμαστόν τε καὶ λογιώτατον ἐπίτροπόν τε καὶ παιδαγωγὸν ἀποστείλας γράφει τῇ συγκλήτῳ Ρωμαίων τάδε · Ἀρκαδίου κοιμηθέντος κἀμὲ κουράτορα τοῦ παιδὸς καταστήσαντος , τὸν ἀναπληροῦντα τὸν ἐμὸν τόπον ἀπέστειλα . μή τις οὖν εἰς ἐπιβουλὴν τοῦ παιδὸς ἐπιχειρήσῃ , ἵνα μὴ πόλεμον ἄσπονδον κατὰ Ρωμαίων ἀνακαινίσω . ὁ δὲ Ἀντίοχος ἐλθὼν ἦν σὺν τῷ βασιλεῖ · ὑπὸ δὲ τῷ αὐτοῦ θείῳ Ὀνωρίῳ καὶ Πουλχερίᾳ τῇ ἀδελφῇ αὐτοῦ τὰ Χριστιανῶν ἐπιστημόνως ἐπαιδεύετο . καὶ ἦν εἰρήνη ἀναμεταξὺ Ρωμαίων καὶ Περσῶν , μάλιστα τοῦ Ἀντιόχου πολλὰ ὑπὲρ Χριστιανῶν γράφοντος · καὶ οὕτως ἐπλατύνθη ἐν Περσίδι ὁ χριστιανισμός , Μαρουθᾶ , τοῦ ἐπισκόπου Μεσοποταμίας , μεσιτεύοντος .
Lemmas: Κόσμος ἔτος ͵εωϟϛʹ . ὁ θεῖος σάρκωσις ἔτος τϟϛʹ . Ῥωμαῖος βασιλεύς Ἀρκάδιος ἔτος ἴδη . εἷς . Πέρσης βασιλεύς Ἰσδιγέρδης ἔτος καί . εἷς . Ῥώμη ἐπίσκοπος Ἰννοκέντιος ἔτος ἵημι . γῆ . Κωνστάντ . ἐπίσκοπος Ἰωάννης ἔτος ϛυʹ . δέ . Ἱερουσαλήμ ἐπίσκοπος Ἰωάννης ἔτος ιϛʹ . γε . Ἀλεξάνδρεια ἐπίσκοπος Θεόφιλος ἔτος καίω . ἵζω . Ἀντιόχεια ἐπίσκοπος Φλαβιανός ἔτος κβʹ . γῆ . οὗτος ὁ ἔτος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος πολύς εἰμί ἐν βίος καί λόγος καί θεῖον χάρισμα διαλάμπω καί ἀκριβής περί πᾶς ἀρετή . οὗτος ἀγαπάω πᾶς ὁ λαός οἰκοδομέω σφόδρα ὁ διδασκαλία αὐτός , ὁ δέ ζῶ ἄσωτος ἀποστρέφω αὐτός · ἕ καί εἰς ὁ κατά αὐτός πόλεμος συνεργέω . ἐν ὅς συμβαίνω καί ὁ κατά Εὐτρόπιον ὁ εὐνοῦχος , ἔτι δέ καί ὁ φιλονικία Σευηριανός ὁ Γάβαλα πρός Σαραπίων ὁ ἀρχιδιάκονος Ἰωάννης , καί ὁ ὁ Μακρός , ὁ ἐκ Αἴγυπτος φεύγω διά Θεόφιλος , καί ὁ παρά Θεόφιλος πρός Ἐπιφάνιος γράμμα · ἐκ ὅς ἅπας ὁ θεράπων ὁ θεός Ἰωάννης ἐπιβουλεύω . Ἐπιφάνιος δέ ὁ Κύπρος ἔρχομαι ἐν ὁ Ἕβδομος χειροτονία καί συνάγω παρά ὁ Ἰωάννης γνώμη ποιέω . ὁ δέ Ἰωάννης οὗτος παροράω διά ὁ θεῖος ἀγάπη καί μᾶλλον προσρέπω ὁ Ἐπιφάνιος ἐν ὁ ἐπισκοπεῖον συμμένω αὐτός , οὐ αἱρέω προκαταλαμβάνω ὁ διαβολή Θεόφιλος ὁ κατά ὁ μακάριος Ἰωάννης . ἰά . ἰά . ἤ . εἰ . δέ . ΙΗΥ . ἤ . οὗτος ὁ ἔτος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λόγος κατά γυνή πονηρός ποιέω , ὅς ὁ δυσμενής καί ὁ ἀλήθεια ἐχθρός ὁ Εὐδοξία παροξύνω λέγω κατά αὐτός εἴρω ὁ λόγος . ὁ δέ πρός Ἀρκάδιος δεινός πάσχω παρά Ἰωάννης λέγω οὗτος παρασκευάζω μεταστέλλω Θεόφιλος πρόδηλος εἰμί ὁ Ἰωάννης ἐχθρός · ὅς παραγίγνομαι ἐν ὁ Δρῦς , ὁ νῦν Ῥουφινιανός λέγω , ὁ κατά Ἰωάννης ἐπιβουλή ἐργάζομαι · καί οὗτος ὁ πόλις ἐκβάλλω . οὗτος δέ γιγνώσκω ὁ λαός στάσις μέγας ποιέω μή συγχωρέω ἐκβάλλω ὁ Ἰωάννης . ἐν ὅς καί Εὐδοξία ὁ ὀδυρμός ὁ λαός ἐπικάμπτω παρακαλέω Ἀρκάδιος ὁ Βασιλεύς , καί πέμπω Βρίσων εὐνοῦχος ἀπό Πραίνετος ὁ Ἰωάννης ἀνακάμπτω . ὁ δέ πρό δοκιμασία σύνοδος εἰσέρχομαι οὐ ἀνέχω , εἰς προάστειον δέ κατά ὁ ἀνάπλοος διατρίβω . ὁ δέ λαός καταβοάω ὁ βασιλεύς εἰσάγω ὁ Ἰωάννης ἀναγκάζω καί ὁ θρόνος ἐγκαθίστημι · ὥστε Θεόφιλος καί ὁ σύν αὐτός φοβέω φεύγω ἐκ ὁ πόλις . τότε ξο ἐπίσκοπος συνέρχομαι ἄκυρος πᾶς ὁ κατά ὁ θεῖον Ἰωάννης παρά Θεόφιλος καί ὁ σύν αὐτός κυρόω δικαίως . ἶβις . ἶβις . ὁ . ϛυʹ . εἰ . εὐθύς . ὁ . οὗτος ὁ ἔτος ὁ βασίλισσα Εὐδοξία ἀργύρεος στήλη ἴδιος ποιέω ἵστημι ἐν τόπος λέγω ὁ πιττάκιον πλησίος ὁ ἅγιος Εἰρήνη . ὁ δέ ὁ πόλις ἔπαρχος , Μανιχαῖος καί ἑλληνόφρων εἰμί , κρότος καί χορός καί ὄρχησις ἐνώπιος ὁ στήλη ἐπιτελέω θόρυβος τε ποιέω λυπέω ὁ Ἰωάννης , μή συγχωρέω αὐτός ἥσυχος ὁ θεῖος λειτουργία ἐπιτελέω · πολλάκις γάρ φύρω ὁ ψέλνω . ὁ δέ ἱερός Ἰωάννης ἐπιφέρω οὗτος διά ὁ λόγος . αὐτός δέ ὁ Εὐδοξία κατά ὁ Ἰωάννης διεγείρω ὡς δυσχεραίνω ἐπί ὁ τιμή ὁ στήλη αὐτός . καί λοιπός πάλιν μῖσος κατά Ἰωάννης , πάλιν ὀργή . αὐτός δέ τότε ὁ λόγος ἐπιδείκνυμι , ὅς ὁ ἀρχή · « πάλιν Ἡρωδιάς μαίνομαι . » τότε ἔχθρα τέλειος ὁ βασίλισσα κατά αὐτός κινέω , καί πάλιν καθαίρεσις καί ἐξορία . ὁ δέ λαός ὁ ἐκκλησία ἐμπίμπρημι · πολύς τε ὑπέρ Ἰωάννης κινδυνεύω . Ἰωάννης δέ ἐξελαύνω ὁ πόλις καί ἐξορίζω εἰς κουκουω , ἐκεῖθεν τε μεταφέρω εἰς πιτυόεις . γίγνομαι δέ ἐν Κόμανος κατά πάροδος ὁ Ἀρμένιος τελειόω ἐν κύριος . οὗτος δέ ἐξορίζω Ἀρσάκιος χειροτονέω , ὁ ἀδελφός Νεκτάριος ὁ πρό ὁ Χρυσόστομος . Ἰννοκέντιος δέ ὁ Ῥώμη καί Φλαβιανός Ἀντιόχεια οὐ κοινωνέω ὁ ἐκβολή Ἰωάννης , ἀλλά διά γράμμα ὁ κλῆρος ὁ πόλις παραμυθέομαι καί δυσχεραίνω ἐπί ὁ τόλμημα . Ἐπιφάνιος δέ ἐπί Κύπρος ἀποπλέω , ὁ θεός , ὡς ἔοικα , ὁ μετάστασις αὐτός προμηνύω . φημί δέ ὅτι καί Ἰωάννης ὁ ἐν ὁ εξορία τελευτή δηλόω , καί Ἰωάννης Ἐπιφάνιος ὁ ἐν ὁ πλοῖον . Ἐπιφάνιος ὁ προπέμπω εἶπον · « σπεύδω ἐγώ , ἀφίημι δέ σύ ὁ βιβλίον ὁ πόλις καί ὁ ὑπόκρισις . » ὁ δέ αὐτός ἔτος τελευτάω καί ὁ Εὐδοξία . Κωνσταντινούπολις ἐπίσκοπος Ἀρσάκιος ἔτος βε . πνίξ . πνίξ . εἷς . ὅς . ϛυʹ . καί . εἷς . οὗτος ὁ ἔτος Ἀρκάδιος ὁ βασιλεύς γίγνομαι ἐν Καρύα , ἐν ὅς καί ὁ ἅγιος μάρτυς Ἀκάκιος λέγω πάσχω , εὔχομαι τε καί ἐξέρχομαι ἐκ ὁ ναός , εὐθύς ὁ μέγας οἶκος ὁ ἐν ὁ Καρύα καταπίπτω . ὁ δέ πλῆθος σῴζω ὁ εὐχή ὁ βασιλεύς ὁ σωτηρία ἐπιγράφω . ἴδη . ἴδη . ἰά . βε . γῆ . καί . ἰά . οὗτος ὁ ἔτος ἐν ρώμη μυκάομαι ὁ γῆ ἐπί ἡμέρα γῆ . καί σφάζω Στιλίχων ὁ λαμπρός ἐν Ῥάβεννα , καί ἄλλος δέ δυνάστης . αὐτός δέ ὁ ἔτος Ἀρκάδιος τελευτάω πρό ἰά καλάνδαι Σεπτέμβριος . ὁ δέ νέος Θεοδόσιος μικρός εἰμί καί ἀπερίστατος κατανοέω Ἀρκάδιος ὁ πατήρ , καί δείδω , μή ἀπό τις ἐπιβουλεύω , βασιλεύς αὐτός ἀναγορεύω Κουράτορα αὐτός κατά διαθήκη καθίστημι Ἰσδιγέρδης , ὁ ὁ Πέρσης βασιλεύς . Ἰσδιγέρδης δέ , ὁ ὁ Πέρσης βασιλεύς , ὁ Ἀρκάδιος διαθήκη δέχομαι εἰρήνη ἄφθονος πρός Ῥωμαῖος χράω Θεοδόσιος ὁ βασίλειος διασῴζω · καί Ἀντίοχος τις θαυμαστός τε καί λόγιος ἐπίτροπος τε καί παιδαγωγός ἀποστέλλω γράφω ὁ σύγκλητος Ῥωμαῖος ὅδε · Ἀρκάδιος κοιμάω ἐγώ Κουράτορα ὁ παῖς καθίστημι , ὁ ἀναπληρόω ὁ ἐμός τόπος ἀποστέλλω . μή τις οὖν εἰς ἐπιβουλή ὁ παῖς ἐπιχειρέω , ἵνα μή πόλεμος ἄσπονδος κατά Ῥωμαῖος ανακαινίζω . ὁ δέ Ἀντίοχος ἔρχομαι εἰμί σύν ὁ βασιλεύς · ὑπό δέ ὁ αὐτός θεῖον Ὁνώριος καί Πουλχερία ὁ ἀδελφός αὐτός ὁ Χριστιανός ἐπιστήμων παιδεύω . καί εἰμί εἰρήνη ἀναμεταξύ Ῥωμαῖος καί Πέρσης , μάλιστα ὁ Ἀντίοχος πολύς ὑπέρ Χριστιανός γράφω · καί οὕτως πλατύνω ἐν Περσίς ὁ χριστιανισμός , μαροκορυς , ὁ ἐπίσκοπος Μεσοποταμία , μεσιτεύω .