theophanes-confessor.chronographia theofanis1.27
Κόσμου ἔτη ͵εωοʹ . Τῆς θείας σαρκώσεως ἔτη τοʹ . Ρωμαίων βασιλεὺς Οὐάλης ἔτη γʹ . γʹ . Περσῶν βασιλεὺς Σαβώρης ἔτη εʹ . αʹ . Ρώμης ἐπίσκοπος Δάμασος ἔτη κηʹ . κϛʹ . Κωνσταντ . ἐπίσκοπος Δημόφιλος ἔτη ιβʹ . ηʹ . Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπος Κύριλλος ἔτη λεʹ . ιβʹ . Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπος Λούκιος ἔτη ϛʹ . εʹ . Ἀντιοχείας ἐπίσκοπος Μελέτιος ἔτη κεʹ . ϛʹ . Τούτῳ τῷ ἔτει οἱ Γότθοι πάλιν ἑνωθέντες ἐξῆλθον εἰς τὴν γῆν τῶν Ρωμαίων καὶ ἠρήμωσαν πολλὰς ἐπαρχίας , Σκυθίαν , Μυσίαν , Θρᾴκην , Μακεδονίαν , καὶ Ἀχαΐαν , καὶ πᾶσαν τὴν Ἑλλάδα , περὶ τὰς εἴκοσιν ἐπαρχίας . ἐθεάθησαν δὲ ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ ἐν τῷ ἀέρι [ ἐν ] ταῖς νεφέλαις ἐσχηματισμένοι ἄνδρες ἔνοπλοι . ἐγεννήθη δὲ καὶ ἐν Ἀντιοχείᾳ παιδίον ἐντελῆ μὲν τὰ ἄλλα μέρη , ὀφθαλμὸν δὲ ἕνα ἔχον ἐν μέσῳ τῷ μετώπῳ , χεῖρας δὲ τέσσαρας καὶ πόδας τέσσαρας καὶ πώγωνα . Οὐάλης δὲ διάγων ἐν τῇ Ἀντιοχέων καὶ μαθὼν περὶ τῶν Γότθων ἦλθεν ἐπὶ Κωνσταντινούπολιν , οἱ δὲ Βυζάντιοι ὕβριζον αὐτὸν ὡς ἄνανδρον καὶ φυγοπόλεμον . Ἰσαάκιος δέ , ὁ ἱερὸς μοναχός , κρατήσας τοῦ χαλινοῦ τοῦ ἵππου Οὐάλεντος ἐξερχομένου κατὰ Γότθων τὸ ἔσχατον εἰς πόλεμον ἔφη πρὸς αὐτόν · « ποῦ βαδίζεις , βασιλεῦ , κατὰ θεοῦ στρατευόμενος καὶ θεὸν ἔχων ἀντίπαλον ; » ᾧ τινι ὀργισθεὶς φρουρᾷ παρέδωκεν ἀπειλήσας αὐτῷ θάνατον , εἰ ἐπανέλθοι , ὡς τῷ Μιχαίᾳ ποτὲ Ἀχαάβ . μετὰ δὲ τὴν ἔξοδον αὐτοῦ ἐξωμολογήσαντό τινες τῶν περὶ αὐτόν , ὡς κατ' ἐπιτροπὴν αὐτοῦ γενέσθαι μαντείας περὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ ὁρμῆς ἐν τῷ πολέμῳ . ἐν ᾧ συμβαλὼν τοῖς Γότθοις Οὐάλης καὶ ἡττηθεὶς φεύγει σὺν ὀλίγοις ἐν οἰκίσκῳ . τοῦτον δὲ καταλαβόντες οἱ βάρβαροι καὶ τὴν οἰκίαν ἀνάψαντες , ἀγνοοῦντες τοὺς ἐν αὐτῇ πάντας κατέκαυσαν . φασὶ δὲ ὅτι ὁ θεῖος Ἰσαάκιος ἐν τῇ φρουρᾷ τῆς δυσωδίας Οὐάλεντος ἐμπριζομένου ἀντελάβετο θείῳ χαρίσματι καὶ ψυχῆς καθαρότητι προεῖπέ τε τὴν ἀναίρεσιν αὐτοῦ τοῖς συνοῦσιν , πρὶν ἢ παραγενέσθαι τοὺς ἀπαγγέλλοντας ἐκ τοῦ πολέμου τὰ πεπραγμένα . μετὰ δὲ τὴν ἧτταν καὶ τὸν διὰ πυρὸς θάνατον Οὐάλεντος ἐπαρθέντες οἱ Γότθοι τῇ νίκῃ δεινῶς τὰ προάστεια Κωνσταντινουπόλεως ἐδῄουν . Μαυΐα δέ , ἡ τῶν Σαρακηνῶν βασίλισσα , πέμψασα Σαρακηνῶν στρατόν , καὶ Δομνίκα , ἡ γαμετὴ Οὐάλεντος , ἐξαγαγοῦσα τὸν δῆμον τῆς πόλεως τοὺς βαρβάρους ἐδίωξεν . τούτων δὲ οὕτω διατεθέντων , γνοὺς Γρατιανὸς ὁ Αὔγουστος , ἐν τῇ Πανονίᾳ κατερχόμενος ὡς πρὸς βοήθειαν ἀντὶ Οὐάλεντος ἐνέδυσε Θεοδόσιον Αὔγουστον καὶ ἀνηγόρευσε βασιλέα καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κατὰ τῶν Γότθων πόλεμον . Γότθους δὲ ἐπιχωρίως τοὺς Σκύθας λέγεσθαι Τραϊανὸς ὁ πατρίκιος ἐν τῇ κατ' αὐτὸν ἱστορίᾳ φησίν . Δωρόθεος ὁ ἐν ἁγίοις ἐπὶ τοῦ δυσσεβοῦς Οὐάλεντος ἐμαρτύρησεν ἐν Ἀλεξανδρείᾳ θηρίοις παραδοθεὶς ἐν τῷ Κυνηγίῳ ὑπὸ Ἀρειανῶν .
Lemmas: Κόσμος ἔτος ͵εωοʹ . ὁ θεῖος σάρκωσις ἔτος ὅς . Ῥωμαῖος βασιλεύς Οὐάλης ἔτος γε . γε . Πέρσης βασιλεύς Σαβώρης ἔτος εἰ . ὅς . Ῥώμη ἐπίσκοπος Δάμασος ἔτος καίω . κϛʹ . Κωνστάντ . ἐπίσκοπος Δημόφιλος ἔτος ἶβις . ἤ . Ἱερουσαλήμ ἐπίσκοπος Κύριλλος ἔτος λαός . ἶβις . Ἀλεξάνδρεια ἐπίσκοπος Λούκιος ἔτος ϛυʹ . εἰ . Ἀντιόχεια ἐπίσκοπος Μελέτιος ἔτος κύ . ϛυʹ . οὗτος ὁ ἔτος ὁ Γότθος πάλιν ἑνόω ἐξέρχομαι εἰς ὁ γῆ ὁ Ῥωμαῖος καί ἐρημόω πολύς ἐπαρχία , Σκυθία , Μυσία , Θρᾴκη , Μακεδονία , καί Ἀχαΐα , καί πᾶς ὁ Ἑλλάς , περί ὁ εἴκοσι ἐπαρχία . θεάομαι δέ ἐν οὗτος ὁ χρόνος ἐν ὁ ἀήρ [ ἐν ] ὁ νεφέλη σχηματίζω ἀνήρ ἔνοπλος . γεννάω δέ καί ἐν Ἀντιόχεια παιδίον ἐντελής μέν ὁ ἄλλος μέρος , ὀφθαλμός δέ εἷς ἔχω ἐν μέσος ὁ μέτωπον , χείρ δέ τέσσαρες καί πούς τέσσαρες καί πώγων . Οὐάλης δέ Διάγων ἐν ὁ Ἀντιοχεύς καί μανθάνω περί ὁ Γότθος ἔρχομαι ἐπί Κωνσταντινούπολις , ὁ δέ Βύζαντες ὑβρίζω αὐτός ὡς ἄνανδρος καί φυγοπόλεμος . Ἰσαάκιος δέ , ὁ ἱερός μοναχός , κρατέω ὁ χαλινός ὁ ἵππος Οὐάλης ἐξέρχομαι κατά Γότθος ὁ ἔσχατος εἰς πόλεμος φημί πρός αὐτός · « ποῦ βαδίζω , βασιλεύς , κατά θεός στρατεύω καί θεός ἔχω ἀντίπαλος ; » ὅς τις ὀργίζω φρουρά παραδίδωμι ἀπειλέω αὐτός θάνατος , εἰμί ἐπανέρχομαι , ὡς ὁ Μιχαίας ποτέ Ἀχαάβ . μετά δέ ὁ ἔξοδος αὐτός ἐξομολογέομαι τις ὁ περί αὐτός , ὡς κατά ἐπιτροπή αὐτός γίγνομαι μαντεῖος περί ὁ πρόκειμαι αὐτός ὁρμή ἐν ὁ πόλεμος . ἐν ὅς συμβάλλω ὁ Γότθος Οὐάλης καί ἡσσάομαι φεύγω σύν ὀλίγος ἐν οἰκίσκος . οὗτος δέ καταλαμβάνω ὁ βάρβαρος καί ὁ οἰκίον ἀνάπτω , ἀγνοέω ὁ ἐν αὐτός πᾶς κατακαίω . φημί δέ ὅτι ὁ θεῖος Ἰσαάκιος ἐν ὁ φρουρά ὁ δυσωδία Οὐάλης ἐμπρίζω ἀντιλαμβάνω θεῖον χάρισμα καί Ψυχή καθαρότης προλέγω τε ὁ ἀναίρεσις αὐτός ὁ σύνειμι1 , πρίν ἢ παραγίγνομαι ὁ ἀπαγγέλλω ἐκ ὁ πόλεμος ὁ πράσσω . μετά δέ ὁ ἧσσα καί ὁ διά πυρός θάνατος Οὐάλης ἐπαίρω ὁ Γότθος ὁ Νίκη δεινῶς ὁ προάστειον Κωνσταντινούπολις δῃόω . Μάυια δέ , ὁ ὁ Σαρακηνός βασίλισσα , πέμπω Σαρακηνός στρατός , καί Δομνίκα , ὁ γαμετή Οὐάλης , ἐξάγω ὁ δῆμος ὁ πόλις ὁ βάρβαρος διώκω . οὗτος δέ οὗτος διατίθημι , γιγνώσκω Γρατιανός ὁ Αὔγουστος , ἐν ὁ Πανόνιος κατέρχομαι ὡς πρός βοήθεια ἀντί Οὐάλης ἐνδύω Θεοδόσιος Αὔγουστος καί ἀναγορεύω βασιλεύς καί ἀποστέλλω εἰς ὁ κατά ὁ Γότθος πόλεμος . Γότθος δέ ἐπιχώριος ὁ Σκύθης λέγω Τραϊανὸς ὁ πατρίκιος ἐν ὁ κατά αὐτός ἱστορία φημί . Δωρόθεος ὁ ἐν ἅγιος ἐπί ὁ δυσσεβής Οὐάλης μαρτυρέω ἐν Ἀλεξάνδρεια θηρίον παραδίδωμι ἐν ὁ κυνήγιον ὑπό Ἀρειανός .