theophanes-confessor.chronographia theofanis3.31
Κόσμου ἔτη ͵ϛσηʹ . Τῆς θείας σαρκώσεως ἔτη ψηʹ . Ρωμαίων βασιλεὺς Θεοδόσιος ἔτος αʹ . αʹ . Ἀράβων ἀρχηγὸς Σουλεϊμὰν ἔτη γʹ . βʹ . Κωνσταντ . ἐπίσκοπος Γερμανὸς ἔτη ιεʹ . βʹ . Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπος Ἰωάννης ἔτη λʹ . ιαʹ . Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσε Μασαλμᾶς κατὰ Κωνσταντινουπόλεως καὶ προέπεμψε Σουλεϊμὰν μετὰ στρατοῦ διὰ ξηρᾶς , Οὔμαρον δὲ διὰ θαλάσσης . αὐτὸς δὲ ὀπίσω αὐτῶν μετὰ πολλῆς ἀποσκευῆς πολεμικῆς ἧκεν . Σουλεϊμὰν δὲ καὶ Βάκχαρος ἐπὶ τὸ Ἀμώριον φθάσαντες γράφουσι πρὸς Λέοντα , τὸν στρατηγὸν τῶν ἀνατολικῶν , ὅτι « οἴδαμεν , ὅτι ἡ βασιλεία τῶν Ρωμαίων σοι ἁρμόζει , ἐλθὲ οὖν πρὸς ἡμᾶς , καὶ ἂς λαλήσωμεν τὰ πρὸς εἰρήνην . » θεωρήσας οὖν ὁ Σουλεϊμὰν τὸ Ἀμώριον στρατὸν μὴ ἔχον καὶ πρὸς τὸν στρατηγὸν ἐν ἔχθρᾳ διακείμενον διὰ τὴν πρὸς Ἀρτέμιον συμμαχίαν , παρεκάθισεν αὐτό , βουλόμενος ἐκεῖ ἐκδέξασθαι καὶ τὸν Μασαλμᾶν . ἅμα δὲ ἐπλησίασε τῇ πόλει , ἤρξαντο οἱ Σαρακηνοὶ εὐφημεῖν τὸν στρατηγὸν Λέοντα βασιλέα , παρακαλοῦντες καὶ τοὺς ἔσω τὸ αὐτὸ ποιεῖν . ἰδόντες δὲ οἱ τοῦ Ἀμωρίου , ὅτι οἱ Σαρακηνοὶ πόθῳ αὐτὸν εὐφήμουν , εὐφήμησαν καὶ αὐτοί . γνοὺς δὲ ὁ στρατηγὸς ὅτι ταξάτων καὶ ἀρχόντων οὐκ ὄντων μέλλει ἀπολέσθαι τὸ Ἀμώριον , δηλοῖ τῷ Σουλεϊμάν , ὅτι « ἐὰν θέλῃς ἵνα ἔλθω πρός σε καὶ τὰ πρὸς εἰρήνην λαλήσωμεν , διὰ τί παρακαθέζῃ τὴν πόλιν ; » ὁ δὲ πρὸς αὐτόν · « ἐλθέ , καὶ ἀναχωρῶ . » καὶ λαβὼν ὁ στρατηγὸς λόγον παρ' αὐτοῦ μετὰ τριακοσίων καβαλλαρίων παραγίνεται πρὸς αὐτόν . ἰδόντες δὲ αὐτὸν οἱ Ἀγαρηνοί , φορέσαντες τὰ λωρίκια καὶ τὰ κατάφρακτα αὐτῶν ὑπήντησαν αὐτῷ , καὶ ἠπλήκευσεν ἀπὸ ἡμίσεως μιλίου τοῦ φωσάτου αὐτῶν . ἐπὶ τρισὶ δὲ ἡμέραις προερχομένου αὐτοῦ πρὸς αὐτούς , ἐλάλουν τὰ πρὸς εἰρήνην καὶ τοῦ ἀναχωρῆσαι αὐτοὺς τῆς πόλεως . οἱ δὲ ἔφασκον , ὅτι « στοίχησον τὴν εἰρήνην , καὶ τότε ἀναχωροῦμεν . » γνοὺς δὲ ὁ στρατηγὸς ὅτι βούλονται αὐτὸν κρατῆσαι , ἐκάλεσεν ἐκ τῶν ἐμφανῶν Σαρακηνῶν πλείστους εἰς δεῖπνον , καὶ ἐσθιόντων αὐτῶν ἀπέστειλε Σουλεϊμὰν τρισχιλίους Σαρακηνοὺς λωρικάτους κυκλῶσαι καὶ φυλάττειν αὐτὸν πρὸς τὸ μὴ διαδρᾶσαι . ἡ δὲ βίγλα γνοῦσα ἐδήλωσεν αὐτῷ , ὅτι « πλῆθος Σαρακηνῶν κύκλῳ ἡμῶν ἵστανται καβαλλάριοι . » ἐλθὼν δὲ εἷς ἐξ αὐτῶν καβαλλάριος ὀνόματι Ζοῦβερ , ἔστη ἔμπροσθεν λέγων , ὅτι « δοῦλος ἔφυγε κλέψας χρῆμα πολύ , καὶ δι' ἐκεῖνον ἐκαβαλλικεύσαμεν . » ὁ δὲ στρατηγὸς τὴν τέχνην τῆς ἀπάτης αὐτῶν ἐγνωκὼς ἔφη πρὸς αὐτούς · « μὴ περισπασθῆτε . ὅπου γὰρ δήποτε ἂν ἀπέλθῃ ἐν τοῖς κάστροις ἡμῶν , εὑρίσκομεν αὐτόν . » λυπηθεὶς δὲ ἠδυνήθη κρυπτῶς δι' ἀνθρώπου αὐτοῦ δηλῶσαι τοῖς τοῦ Ἀμωρίου , ὅτι « φοβήθητε τὸν θεόν , μὴ προδώσητε ἑαυτούς . ἰδοὺ γὰρ πλησιάζει καὶ ὁ Μασαλμᾶς . » καὶ ἐξέρχεται ὁ ἐπίσκοπος πρὸς αὐτόν , καὶ ταῦτα αὐτὰ λαλεῖ αὐτῷ . γνοὺς δὲ ὁ Σουλεϊμάν , ὅτι ἐξῆλθε πρὸς αὐτὸν ὁ ἐπίσκοπος , πέμπουσι πρὸς τὸν στρατηγόν , ὅτι « δὸς ἡμῖν τὸν ἐπίσκοπον . » ὁ δὲ περιστατηθεὶς ἔκρυψεν αὐτὸν εἰπὼν ἑνὶ τῶν ἀνθρώπων αὐτοῦ , ὅτι « ἡμῶν ὁμιλούντων , ἔνδυσον αὐτὸν ἑτέραν στολὴν καὶ ὡς διὰ ξύλα ἢ ὕδωρ ἀπόλυσον αὐτὸν πορευθῆναι εἰς τὰ ὄρη . » ἐνισταμένων δὲ τῶν Σαρακηνῶν περὶ τοῦ ἐπισκόπου , λέγει ὁ στρατηγός · « οὐκ ἔστιν ὧδε , πλὴν ἀπέλθετε πρὸς τὸν ἀμηρᾶν , καὶ ἔρχομαι κἀγώ , καὶ περὶ πάντων λαλοῦμεν . » αὐτοὶ δὲ λογισάμενοι , ὅτι εἰσερχομένου αὐτοῦ εἰς τὸν ἀμηρᾶν ἐν μέσῳ αὐτῶν κρατοῦσιν αὐτόν , ἀφῆκαν αὐτόν . καβαλλικεύσας δὲ σὺν διακοσίοις ἀνθρώποις αὐτοῦ , ὡς δῆθεν κυνηγῶν , ἔδωκεν ἐπὶ τὰ ἀριστερά . οἱ οὖν συνόντες αὐτῷ Σαρακηνοὶ λέγουσιν αὐτῷ . « ποῦ ἀπέρχῃ ; » ὁ δὲ εἶπεν , ὅτι « εἰς τὰ λιβάδια θέλω μεταπληκεῦσαι . » οἱ δὲ εἶπον , ὅτι « ἡ βουλή σου οὐκ ἔστιν ἀγαθή , καὶ οὐκ ἐρχόμεθα μετὰ σοῦ . » τότε λέγει ὁ στρατηγὸς τοῖς ἰδίοις αὐτοῦ , ὅτι « λόγον ἡμῖν δόντες κρατῆσαι ἡμᾶς ἠθέλησαν , καὶ δι' ἡμῶν τοὺς Χριστιανοὺς ἀπολέσαι · ἐκ τῶν ἀνθρώπων ἡμῶν ἢ τῶν ἀλόγων τῶν ἀπομεινάντων οὐδένα κρατοῦσιν . » καὶ πορευθεὶς μίλια δέκα ἠπλήκευσεν . τῇ δὲ ἐπαύριον πέμπει τὸν δομέστικον τῶν στρατόρων αὐτοῦ , καὶ δηλοῖ αὐτοῖς , ὅτι « λόγον μοι ἐδώκατε , καὶ δόλῳ κρατῆσαί με ἠθελήσατε · διὰ τοῦτο ἀνεχώρησα . » ὁ δὲ Μασαλμᾶς ὑπερβὰς ἦν τὰς κλεισούρας , ὁ δὲ Σουλεϊμὰν τοῦτο οὐκ ἔγνω . ἐστασίασαν δὲ οἱ ἀμηραῖοι καὶ ὁ λαὸς κατὰ τοῦ Σουλεϊμάν , ὅτι « τί παρακαθεζόμεθα τὰ τείχη καὶ οὐ κουρσεύομεν ; » καὶ ἐκτρέψαντες τὰς τένδας ἀνεχώρησαν . ὁ δὲ στρατηγὸς Νικαίαν τὸν τουρμάρχην μετὰ ωʹ στρατιωτῶν εἰσήνεγκεν εἰς τὸ Ἀμώριον ἐκβαλὼν καὶ τὰ πλεῖστα γυναικόπαιδα . καὶ ἀπέρχεται αὐτὸς εἰς Πισιδίαν . τοῦ δὲ Μασαλμᾶ ἐλθόντος εἰς Καππαδοκίαν , ἀπογνόντες ἑαυτῶν οἱ Καππάδοκες ἐξῆλθον πρὸς αὐτὸν παρακαλοῦντες αὐτὸν λαβεῖν αὐτούς . ἀκούων δὲ ὁ Μασαλμᾶς τὴν ἔχθραν , ἣν εἶχε Θεοδόσιος ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν στρατηγόν , βουλόμενος τοῦτον δελεάσαι καὶ εἰρηνεῦσαι μετ' αὐτοῦ καὶ δι' αὐτοῦ τὴν Ρωμανίαν ὑποτάξαι , λέγει αὐτοῖς · « οὔκ ἐστε τοῦ στρατηγοῦ ; » οἱ δὲ εἶπον · « ναί . » « ποιεῖτε , εἴ τι ποιεῖ ἐκεῖνος ; » ὅτι « ναί . » τότε λέγει αὐτοῖς · « ἀπέλθετε ἐν τοῖς κάστροις ὑμῶν , καί τινα μὴ φοβηθῆτε . » καὶ παρήγγειλε τὸν λαὸν αὐτοῦ τοῦ μὴ πραιδεῦσαι ἐν πάσαις ταῖς ἐπαρχίαις τοῦ στρατηγοῦ . ταῦτα γνοὺς ὁ στρατηγὸς καὶ ἐννοηθείς , ὅτι ὁ Σουλεϊμὰν δηλοῖ τῷ Μασαλμᾷ , ὅτι ἀφῆκεν αὐτὸν καὶ ἀνεχώρησεν , ἀπέστειλε γράμματα πρὸς τὸν Μασαλμᾶν , ὅτι « ἐγγύς σου ἐβουλόμην ἐλθεῖν · ἀλλ' ὁ Σουλεϊμάν , ἀπελθόντος μου πρὸς αὐτόν , ἠβουλήθη κρατῆσαί με , καὶ νῦν φοβοῦμαι ἐλθεῖν πρὸς σέ . » λέγει οὖν ὁ Μασαλμᾶς τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ στρατηγοῦ · « οἶδα ὅτι ἐμπαίζει με ὁ στρατηγὸς διὰ τὸ ὅλως μὴ πραιδεῦσαί με τὰς ἐπαρχίας αὐτοῦ . » λέγει αὐτῷ ὁ ἄνθρωπος τοῦ στρατηγοῦ · « οὐκ ἔστιν οὕτως · ἀλλ' ἐν ἀληθείᾳ σοι γράφει . » τότε ἐρωτᾷ · « τὸ Ἀμώριον πῶς ἐστὶν ἐγγὺς αὐτοῦ ; » ἔφη · « καλῶς , καὶ ἐν ὑποταγῇ αὐτοῦ . » ὀξυνθεὶς δὲ ὕβρισεν αὐτόν , εἰπών · « τί ψεύδῃ ; » ἐκεῖνος εἶπεν , ὅτι « ὡς εἶπον , οὕτως ἐστίν , καὶ ταξάτους ἔβαλε μετὰ καὶ τουρμάρχου ἐν αὐτῷ · καὶ ἐξήγαγε τὰς περισσὰς φαμιλίας . » θλῖψιν οὖν μεγάλην δεξάμενος περὶ τούτου ὁ Μασαλμᾶς καὶ θυμωθεὶς ἐδίωξεν αὐτόν . βουλὴν γὰρ εἶχε διὰ τοῦ καλοκαιρίου λαβεῖν αὐτὸ καὶ ἐκδέξασθαι τὸν στόλον , καὶ οὕτω ἐπὶ τὴν Ἀσίαν κατελθεῖν καὶ χειμάσαι . πάλιν οὖν ζητήσας τὸν ἄνθρωπον τοῦ στρατηγοῦ ἐπανακρίνει αὐτόν . ὁ δὲ πρὸς αὐτὸν ἐνωμότως ἔφη , ὅτι « πάντα ἅπερ λέγω σοι ἀληθῆ ὑπάρχει . ἀλλὰ καὶ χίλιοι ταξάτοι σὺν τῷ τουρμάρχῃ ἐκεῖ εἰσῆλθον · πᾶσαν δὲ ὕπαρξιν τῶν ἐκεῖσε καὶ τὰς ἀπόρους φαμιλίας ἐξήγαγε τῶν ἐκεῖ . » ταῦτα ἀκούσας γράφει τῷ στρατηγῷ , ὅτι « ἐλθὲ ἐγγὺς μοῦ , καὶ εἰρηνεύω μετὰ σοῦ , καὶ πάντα ὡς θέλεις ποιῶ . » θεωρήσας δὲ ὁ στρατηγὸς ὅτι ἐπὶ Μασαλαιὸν ἐπλησίασεν , καὶ ὅτι ἐν ἄλλαις πέντε ἡμέραις παρέρχεται τὰς ἐπαρχίας αὐτοῦ , πέμπει πρὸς αὐτὸν δύο ὑπάτους καὶ δηλοῖ αὐτῷ , ὅτι « τὰ γράμματά σου ἐδεξάμην καὶ τὴν προαίρεσίν σου ἀπεδεξάμην , καὶ ἰδοὺ ἔρχομαι πρὸς σέ . ἀλλ' ὡς ἐπίστασαι , στρατηγός εἰμι , καὶ χρήματα καὶ ἄργυρος καὶ λαός μοι ἔχει ἀκολουθῆσαι . πέμψον μοι περὶ ἑκάστου λόγον . καὶ εἰ μέν , καθὼς ἐπιζητῶ ἐξ ὑμῶν , γένηται τὸ πρᾶγμά μου , εὖ καὶ καλῶς , ἐπεὶ κἂν ἀζήμιος καὶ ἄθλιπτος ἐπανελεύσομαι . » τῶν οὖν ὑπάτων καταφθασάντων αὐτὸν εἰς Θεοδοσιανά , λέγει πρὸς αὐτοὺς ὁ Μασαλμᾶς · « ᾔδειν ὅτι ἐμπαίζει με ὁ στρατηγὸς ὑμῶν . » ἐκεῖνοι δὲ ἔφησαν · « μὴ γένοιτο . » τότε πεποιηκὼς ὃν ἐπεζήτησαν λόγον , ἀπολύει αὐτούς . ἐν ὅσῳ οὖν οἱ ὕπατοι μετὰ τοῦ ἐνυπογράφου λόγου πρὸς τὸν στρατηγὸν ἀπήρχοντο , ὁ Μασαλμᾶς πλήθη πολλὰ ἔχων καὶ μὴ δυνάμενος πώποτε στῆναι παραγίνεται εἰς Ἀκροϊνόν . ἰδὼν δὲ ὁ στρατηγός , ὅτι παρῆλθε τὰς ἐπαρχίας αὐτοῦ , ἐπὶ τὴν Νικομήδειαν ἀπέρχεται . περιτυχὼν δὲ τὸν τοῦ Θεοδοσίου υἱὸν χειροῦται τοῦτον μετὰ πάσης τῆς βασιλικῆς ὑπουργίας καὶ τῶν ἐν τέλει ἀνδρῶν τοῦ παλατίου . ὁ δὲ Μασαλμᾶς κατελθὼν εἰς Ἀσίαν ἐκεῖ παρεχείμασεν , καὶ Οὔμαρος ἐν Κιλικίᾳ . ὁ δὲ στρατηγὸς παραλαβὼν τὸν υἱὸν τοῦ βασιλέως καὶ συμβουλευσάμενος τοῖς σὺν αὐτῷ ἔρχεται εἰς Χρυσόπολιν . γνοὺς δὲ Θεοδόσιος τὰ πραχθέντα καὶ βουλευσάμενος Γερμανὸν τὸν πατριάρχην καὶ τὴν σύγκλητον , ἔλαβε λόγον διὰ τοῦ αὐτοῦ πατριάρχου παρὰ Λέοντος τῆς αὐτοῦ ἀβλαβείας καὶ τοῦ ἀσάλευτον φυλάττειν τὴν ἐκκλησίαν , καὶ οὕτως ἐγχειρίζει αὐτῷ τὴν βασιλείαν .
Lemmas: Κόσμος ἔτος ͵ϛσηʹ . ὁ θεῖος σάρκωσις ἔτος ψήω . Ῥωμαῖος βασιλεύς Θεοδόσιος ἔτος ὅς . ὅς . Ἄραψ ἀρχηγός Σουλεϊμάν ἔτος γε . βε . Κωνστάντ . ἐπίσκοπος Γερμανός ἔτος ἵημι . βε . Ἱερουσαλήμ ἐπίσκοπος Ἰωάννης ἔτος λίαν . ἰά . οὗτος ὁ ἔτος ἐπιστρατεύω Μασαλμᾶς κατά Κωνσταντινούπολις καί προπέμπω Σουλεϊμάν μετά στρατός διά ξηρός , Οὔμαρον δέ διά θάλασσα . αὐτός δέ ὀπίσω αὐτός μετά πολύς ἀποσκευή πολεμικός ἵημι . Σουλεϊμάν δέ καί Βάκχαρος ἐπί ὁ Ἀμώριον φθάνω γράφω πρός Λέων , ὁ στρατηγός ὁ Ἀνατολικός , ὅτι « οἶδα , ὅτι ὁ βασίλειος ὁ Ῥωμαῖος σύ ἁρμόζω , ἔρχομαι οὖν πρός ἐγώ , καί ὅς λαλέω ὁ πρός εἰρήνη . » θεωρέω οὖν ὁ Σουλεϊμάν ὁ Ἀμώριον στρατός μή ἔχω καί πρός ὁ στρατηγός ἐν ἔχθρα διάκειμαι διά ὁ πρός Ἀρτέμιον συμμαχία , παρακαθίζω αὐτός , βούλομαι ἐκεῖ ἐκδέχομαι καί ὁ Μασαλμᾶν . ἅμα δέ πλησιάζω ὁ πόλις , ἄρχω ὁ Σαρακηνός εὐφημέω ὁ στρατηγός Λέων βασιλεύς , παρακαλέω καί ὁ εἴδομαι ὁ αὐτός ποιέω . ὁράω δέ ὁ ὁ Ἀμόριον , ὅτι ὁ Σαρακηνός πόθος αὐτός εὐφημέω , εὐφημέω καί αὐτός . γιγνώσκω δέ ὁ στρατηγός ὅτι τάσσω καί ἄρχω οὐ εἰμί μέλλω ἀπόλλυμι ὁ Ἀμώριον , δηλόω ὁ Σουλεϊμάν , ὅτι « ἐάν ἐθέλω ἵνα ἔρχομαι πρός σύ καί ὁ πρός εἰρήνη λαλέω , διά τίς παρακαθέζομαι ὁ πόλις ; » ὁ δέ πρός αὐτός · « ἔρχομαι , καί ἀναχωρέω . » καί λαμβάνω ὁ στρατηγός λόγος παρά αὐτός μετά τριακόσιοι καβαλλαρία παραγίγνομαι πρός αὐτός . ὁράω δέ αὐτός ὁ Ἀγαρηνός , φορέω ὁ λωρίκιον καί ὁ κατάφρακτος αὐτός ὑπαντάω αὐτός , καί ἀπληκεύω ἀπό ἥμισυς μίλιον ὁ φοσάτος αὐτός . ἐπί τρεῖς δέ ἡμέρα προέρχομαι αὐτός πρός αὐτός , λαλέω ὁ πρός εἰρήνη καί ὁ ἀναχωρέω αὐτός ὁ πόλις . ὁ δέ φάσκω , ὅτι « στοιχέω ὁ εἰρήνη , καί τότε ἀναχωρέω . » γιγνώσκω δέ ὁ στρατηγός ὅτι βούλομαι αὐτός κρατέω , καλέω ἐκ ὁ ἐμφαίνω Σαρακηνός πλεῖστος εἰς δεῖπνον , καί ἐσθίω αὐτός ἀποστέλλω Σουλεϊμάν τρισχίλιοι Σαρακηνός λωρικάτος κυκλόω καί φυλάσσω αὐτός πρός ὁ μή διαδιδράσκω . ὁ δέ βίγλα γιγνώσκω δηλόω αὐτός , ὅτι « πλῆθος Σαρακηνός κύκλος ἐγώ ἵστημι καβαλλάριος . » ἔρχομαι δέ εἷς ἐκ αὐτός καβαλλάριος ὄνομα Ζοῦβερ , ἵστημι ἔμπροσθεν λέγω , ὅτι « δοῦλος φεύγω κλέπτω χρῆμα πολύς , καί διά ἐκεῖνος καβαλλικεύω . » ὁ δέ στρατηγός ὁ τέχνη ὁ ἀπάτη αὐτός γιγνώσκω φημί πρός αὐτός · « μή περισπάω . ὅπου γάρ δήποτε εἄν ἀπέρχομαι ἐν ὁ κάστρον ἐγώ , εὑρίσκω αὐτός . » λυπέω δέ δύναμαι κρυπτός διά ἄνθρωπος αὐτός δηλόω ὁ ὁ Ἀμόριον , ὅτι « φοβέω ὁ θεός , μή προδίδωμι ἑαυτοῦ . ἰδού γάρ πλησιάζω καί ὁ Μασαλμᾶς . » καί ἐξέρχομαι ὁ ἐπίσκοπος πρός αὐτός , καί οὗτος αὐτός λαλέω αὐτός . γιγνώσκω δέ ὁ Σουλεϊμάν , ὅτι ἐξέρχομαι πρός αὐτός ὁ ἐπίσκοπος , πέμπω πρός ὁ στρατηγός , ὅτι « δίδωμι ἐγώ ὁ ἐπίσκοπος . » ὁ δέ περιίστημι κρύπτω αὐτός εἶπον εἷς ὁ ἄνθρωπος αὐτός , ὅτι « ἐγώ ὁμιλέω , ἐνδύω αὐτός ἕτερος στολή καί ὡς διά ξύλον ἢ ὕδωρ ἀπολύω αὐτός πορεύω εἰς ὁ ὄρος . » ἐνίστημι δέ ὁ Σαρακηνός περί ὁ ἐπίσκοπος , λέγω ὁ στρατηγός · « οὐ εἰμί ὧδε , πλήν ἀπέρχομαι πρός ὁ ἀμηρᾶς , καί ἔρχομαι ἐγώ , καί περί πᾶς λαλέω . » αὐτός δέ λογίζομαι , ὅτι εἰσέρχομαι αὐτός εἰς ὁ ἀμηρᾶς ἐν μέσος αὐτός κρατέω αὐτός , ἀφίημι αὐτός . καβαλλικεύω δέ σύν διακόσιοι ἄνθρωπος αὐτός , ὡς δῆθεν κυνηγός , δίδωμι ἐπί ὁ ἀριστερός . ὁ οὖν σύνειμι αὐτός Σαρακηνός λέγω αὐτός . « ποῦ ἀπέρχομαι ; » ὁ δέ εἶπον , ὅτι « εἰς ὁ λιβάδιον ἐθέλω μεταπληκεύω . » ὁ δέ εἶπον , ὅτι « ὁ βουλή σύ οὐ εἰμί Ἀγαθή , καί οὐ ἔρχομαι μετά σύ . » τότε λέγω ὁ στρατηγός ὁ ἴδιος αὐτός , ὅτι « λόγος ἐγώ δίδωμι κρατέω ἐγώ ἐθέλω , καί διά ἐγώ ὁ Χριστιανός ἀπόλλυμι · ἐκ ὁ ἄνθρωπος ἐγώ ἢ ὁ ἄλογος ὁ ἀπομένω οὐδείς κρατέω . » καί πορεύω μίλιον δέκα ἀπληκεύω . ὁ δέ ἐπαύριον πέμπω ὁ δομέστικος ὁ στράτωρ αὐτός , καί δηλόω αὐτός , ὅτι « λόγος ἐγώ δίδωμι , καί δόλος κρατέω ἐγώ ἐθέλω · διά οὗτος ἀναχωρέω . » ὁ δέ Μασαλμᾶς ὑπερβαίνω εἰμί ὁ κλεισούρα , ὁ δέ Σουλεϊμάν οὗτος οὐ γιγνώσκω . στασιάζω δέ ὁ ἀμηραῖος καί ὁ λαός κατά ὁ Σουλεϊμάν , ὅτι « τίς παρακαθέζομαι ὁ τεῖχος καί οὖον κουρσεύω ; » καί ἐκτρέπω ὁ τένδα ἀναχωρέω . ὁ δέ στρατηγός νικαῖος ὁ τουρμάρχης μετά ᾠόν στρατιώτης εἰσφέρω εἰς ὁ Ἀμώριον ἐκβάλλω καί ὁ πλεῖστος γυναικόπαιδα . καί ἀπέρχομαι αὐτός εἰς Πισιδία . ὁ δέ Μασαλμᾶ ἔρχομαι εἰς Καππαδοκία , ἀπογιγνώσκω ἑαυτοῦ ὁ Καππάδοξ ἐξέρχομαι πρός αὐτός παρακαλέω αὐτός λαμβάνω αὐτός . ἀκούω δέ ὁ Μασαλμᾶς ὁ ἔχθρα , ὅς ἔχω Θεοδόσιος ὁ βασιλεύς πρός ὁ στρατηγός , βούλομαι οὗτος δελεάζω καί εἰρηνεύω μετά αὐτός καί διά αὐτός ὁ Ῥωμανία ὑποτάσσω , λέγω αὐτός · « οὐ εἰμί ὁ στρατηγός ; » ὁ δέ εἶπον · « ναί . » « ποιέω , εἰμί τίς ποιέω ἐκεῖνος ; » ὅτι « ναί . » τότε λέγω αὐτός · « ἀπέρχομαι ἐν ὁ κάστρον σύ , καί τις μή φοβέω . » καί παραγγέλλω ὁ λαός αὐτός ὁ μή πραιδεύω ἐν πᾶς ὁ ἐπαρχία ὁ στρατηγός . οὗτος γιγνώσκω ὁ στρατηγός καί ἐννοέω , ὅτι ὁ Σουλεϊμάν δηλόω ὁ Μασαλμᾷ , ὅτι ἀφίημι αὐτός καί ἀναχωρέω , ἀποστέλλω γράμμα πρός ὁ Μασαλμᾶν , ὅτι « ἐγγύς σύ βούλομαι ἔρχομαι · ἀλλά ὁ Σουλεϊμάν , ἀπέρχομαι ἐγώ πρός αὐτός , βούλομαι κρατέω ἐγώ , καί νῦν φοβέω ἔρχομαι πρός σός . » λέγω οὖν ὁ Μασαλμᾶς ὁ ἄνθρωπος ὁ στρατηγός · « οἶδα ὅτι ἐμπαίζω ἐγώ ὁ στρατηγός διά ὁ ὅλως μή πραιδεύω ἐγώ ὁ ἐπαρχία αὐτός . » λέγω αὐτός ὁ ἄνθρωπος ὁ στρατηγός · « οὐ εἰμί οὕτως · ἀλλά ἐν ἀλήθεια σύ γράφω . » τότε ἐρωτάω · « ὁ Ἀμώριον πῶς εἰμί ἐγγύς αὐτός ; » φημί · « καλῶς , καί ἐν ὑποτάσσω αὐτός . » ὀξύνω δέ ὑβρίζω αὐτός , εἶπον · « τίς ψεύδω ; » ἐκεῖνος εἶπον , ὅτι « ὡς εἶπον , οὕτως εἰμί , καί ταξᾶτος βάλλω μετά καί τουρμάρχης ἐν αὐτός · καί ἐξάγω ὁ περισσός φαμιλία . » θλῖψις οὖν μέγας δέχομαι περί οὗτος ὁ Μασαλμᾶς καί θυμόω διώκω αὐτός . βουλή γάρ ἔχω διά ὁ καλοκαίρι λαμβάνω αὐτός καί ἐκδέχομαι ὁ στόλος , καί οὗτος ἐπί ὁ Ἀσία κατέρχομαι καί χειμάζω . πάλιν οὖν ζητέω ὁ ἄνθρωπος ὁ στρατηγός ἐπανακρίνω αὐτός . ὁ δέ πρός αὐτός ἐνώμοτος φημί , ὅτι « πᾶς ὅσπερ λέγω σύ ἀληθής ὑπάρχω . ἀλλά καί χίλιοι ταξᾶτος σύν ὁ τουρμάρχης ἐκεῖ εἰσέρχομαι · πᾶς δέ ὕπαρξις ὁ ἐκεῖσε καί ὁ ἄπορος φαμιλία ἐξάγω ὁ ἐκεῖ . » οὗτος ἀκούω γράφω ὁ στρατηγός , ὅτι « ἔρχομαι ἐγγύς ἐγώ , καί εἰρηνεύω μετά σύ , καί πᾶς ὡς ἐθέλω ποιέω . » θεωρέω δέ ὁ στρατηγός ὅτι ἐπί Μασαλαιὸν πλησιάζω , καί ὅτι ἐν ἄλλος πέντε ἡμέρα παρέρχομαι ὁ ἐπαρχία αὐτός , πέμπω πρός αὐτός δύο ὕπατος καί δηλόω αὐτός , ὅτι « ὁ γράμμα σύ δέχομαι καί ὁ προαίρεσις σύ ἀποδείκνυμι , καί ἰδού ἔρχομαι πρός σός . ἀλλά ὡς ἐπίσταμαι , στρατηγός εἰμί , καί χρῆμα καί ἄργυρος καί λαός ἐγώ ἔχω ἀκολουθέω . πέμπω ἐγώ περί ἕκαστος λόγος . καί εἰμί μέν , καθώς ἐπιζητέω ἐκ σύ , γίγνομαι ὁ πρᾶγμα ἐγώ , εὕω καί καλῶς , ἐπεί κἀν Ἀζήμιος καί ἄθλιπτος ἐπανέρχομαι . » ὁ οὖν ὕπατος καταφθάνω αὐτός εἰς Θεοδοσιανός , λέγω πρός αὐτός ὁ Μασαλμᾶς · « οἶδα ὅτι ἐμπαίζω ἐγώ ὁ στρατηγός σύ . » ἐκεῖνος δέ φημί · « μή γίγνομαι . » τότε ποιέω ὅς ἐπιζητέω λόγος , ἀπολύω αὐτός . ἐν ὅσος οὖν ὁ ὕπατος μετά ὁ ενυπόγραφος λόγος πρός ὁ στρατηγός ἀπέρχομαι , ὁ Μασαλμᾶς πλῆθος πολύς ἔχω καί μή δύναμαι πώποτε ἵστημι παραγίγνομαι εἰς ακροινος . εἶδον δέ ὁ στρατηγός , ὅτι παρέρχομαι ὁ ἐπαρχία αὐτός , ἐπί ὁ Νικομήδεια ἀπέρχομαι . περιτυγχάνω δέ ὁ ὁ Θεοδόσιος υἱός χειρόομαι οὗτος μετά πᾶς ὁ βασιλικός ὑπουργία καί ὁ ἐν τέλος ἀνήρ ὁ Παλάτιον . ὁ δέ Μασαλμᾶς κατέρχομαι εἰς Ἀσία ἐκεῖ παραχειμάζω , καί Οὔμαρος ἐν Κιλικία . ὁ δέ στρατηγός παραλαμβάνω ὁ υἱός ὁ βασιλεύς καί συμβουλεύω ὁ σύν αὐτός ἔρχομαι εἰς Χρυσόπολις . γιγνώσκω δέ Θεοδόσιος ὁ πράσσω καί βουλεύω Γερμανός ὁ πατριάρχης καί ὁ σύγκλητος , λαμβάνω λόγος διά ὁ αὐτός πατριάρχης παρά Λέων ὁ αὐτός ἀβλάβεια καί ὁ ἀσάλευτος φυλάσσω ὁ ἐκκλησία , καί οὕτως ἐγχειρίζω αὐτός ὁ βασίλειος .