theophanes-confessor.chronographia theofanis2.72
τούτους δὲ ὁ βασιλεὺς καθοπλίσας καὶ λόγοις ἠπίοις κατευνάσας σὺν τοῖς δημάρχοις φυλάττειν τὰ τείχη τῆς πόλεως προσέταξεν . τοῦ δὲ υἱοῦ τοῦ βασιλέως Θεοδοσίου ἅμα Γερμανοῦ , τοῦ πενθεροῦ αὐτοῦ , εἰς Καλλικράτειαν κυνηγετοῦντος , ἀποστέλλουσιν οἱ Ρωμαῖοι γράμματα πρὸς Θεοδόσιον ἀξιοῦντες ὑπ' αὐτοῦ βασιλεύεσθαι , εἰ δὲ μή , κἂν Γερμανὸν ἀναγορεῦσαι βασιλέα · μηδὲ γὰρ ἔτι ἀνέχεσθαι ὑπὸ Μαυρικίου βασιλεύεσθαι . ταῦτα ὁ Μαυρίκιος μαθὼν μεταστέλλεται τὸν υἱὸν πρὸς ἑαυτόν · Κομεντίολον δὲ τὰ τείχη φρουρεῖν προσέταττεν . τὸν δὲ Γερμανὸν σὺν τῷ υἱῷ Θεοδοσίῳ κατῃτιᾶτο τῶν συμφορῶν αἴτιον γεγονέναι . τοῦ δὲ Γερμανοῦ ἀπολογουμένου , Μαυρίκιος ἔφη · « ὦ Γερμανέ , δύο εἰσὶ τεκμήρια τῆς ὑπονοίας μου · τά τε ἐκ τοῦ λαοῦ πρός σε γράμματα , καὶ τοῦ φείδεσθαι τὸν λαὸν τῆς ἀγελαίας ἵππου τῆς νεμομένης σοι εἰς τὰ προάστεια . πάντα γὰρ διήρπασαν , καὶ τῶν σῶν ἐφείσαντο . φείδου , Γερμανέ , τοῦ μηκύνειν τὸν λόγον , οὐδὲν ἡδύτερον τοῦ διὰ ξίφους τεθνάναι . » ὁ δὲ Γερμανὸς εἰς τὸν ναὸν τῆς θεομήτορος τῶν Κύρου προσέφυγεν . καὶ ὁ βασιλεὺς τοῦτο μαθὼν Στέφανον τὸν εὐνοῦχον ἀπέστειλεν ὑπεξαγαγεῖν τὸν Γερμανὸν τῆς ἐκκλησίας . τοῦ δὲ Στεφάνου βιαίως ἐξαγαγεῖν τοῦτον θελήσαντος , οἱ τοῦ Γερμανοῦ ὑπασπισταὶ ἀντικαταστάντες ἐξωθοῦσι τὸν Στέφανον καὶ λαβόντες τὸν Γερμανὸν εἰς τὴν μεγάλην ἐκκλησίαν καταφεύγουσιν . ὁ δὲ βασιλεὺς ῥάβδοις ἐμαστίγου Θεοδόσιον , τὸν ἑαυτοῦ υἱόν . ἔφασκε γὰρ δι' αὐτοῦ τὸν Γερμανὸν φυγαδευθῆναι · καὶ ἀποστέλλει τοὺς ἐκσκουβίτορας τοῦ ἐξαγαγεῖν τῆς μεγάλης ἐκκλησίας τὸν Γερμανόν . ἐντεῦθεν θρῦλος μέγας τῇ πόλει ἐνέσκηψεν . ὁ δὲ Γερμανὸς ἠθέλησεν ἐξελθεῖν καὶ δοῦναι ἑαυτόν · τὰ δὲ πλήθη οὐ κατεδέξαντο , ἀλλ' ὕβρεσι μεγάλαις τὸν βασιλέα ἠτίμασαν λέγοντες · « μὴ σχοίη δέρμα ὁ φιλῶν σε , Μαυρίκιε Μαρκιανιστά . » οἱ τοίνυν τὰ τείχη φρουροῦντες ταῦτα μαθόντες τῆς φρουρᾶς κατημέλησαν . τότε οἱ τοῦ Πρασίνου μέρους τὴν οἰκίαν Κωνσταντίνου τοῦ λεγομένου Λάρδου καταφλέγουσιν . ὁ δὲ Μαυρίκιος μεσούσης τῆς νυκτὸς ἀποδυσάμενος τὴν βασίλειον στολὴν καὶ ἰδιωτικὴν περιβαλόμενος εἰς δρόμωνά τε εἰσελθὼν μετὰ τῆς γυναικὸς καὶ τῶν τέκνων αὐτοῦ καὶ Κωνσταντίνου ἀποδιδράσκει . τὰ πλήθη δὲ δι' ὅλης τῆς νυκτὸς αἰσχίσταις ὕβρεσι τὸν βασιλέα καθύβριζον , ἐπέσκωπτόν τε καὶ τὸν πατριάρχην Κυριακόν . λαίλαπος τοίνυν γενομένου μεγάλου , μετὰ κινδύνων μεγίστων διασώζεται ὁ Μαυρίκιος εἰς τὸν ἅγιον Αὐτόνομον . ἐν αὐτῇ δὲ τῇ νυκτὶ ἐπιτίθενται αὐτῷ καὶ νόσοι ἀρθρίτιδες , ἃς ποδαλγίας καὶ χειραλγίας καλοῦσιν . ἐντεῦθεν ἀποστέλλει Θεοδόσιον , τὸν ἑαυτοῦ υἱόν , μετὰ Κωνσταντίνου πρὸς Χοσρόην , τὸν βασιλέα Περσῶν , ὅπως ὑπομνησθῇ τῶν ὑπὸ Μαυρικίου γεγονότων αὐτῷ καὶ τὴν ἀνταπόδοσιν τῆς εὐεργεσίας προσνείμῃ τῷ υἱῷ αὐτοῦ . ὁ δὲ Γερμανὸς πέμπει πρὸς Σέργιον , τὸν δήμαρχον τοῦ Πρασίνου μέρους , ὅπως συναγωνίσηται αὐτῷ τοῦ βασιλεῦσαι , ὑποσχόμενος τιμῆσαι τὸ μέρος τοῦ Πρασίνου καὶ αὐτὸν μεγάλαις ἀξίαις περιβαλεῖν . ὁ δὲ Σέργιος τοῖς ἐπισημοτέροις τοῦ δήμου τοῦτο ἐθάρρησεν . οἱ δὲ τοῦτο οὐ κατεδέξαντο λέγοντες · « οὐκ ἄν ποτε Γερμανὸς τῆς τῶν Βενέτων προσπαθείας ἀποστήσεται . » οἱ δὲ Πράσινοι ἐξελθόντες εἰς τὸ Ρήγιον μεγάλαις εὐφημίαις ἐτίμων τὸν τύραννον Φωκᾶν , καὶ πείθουσιν αὐτὸν ἐν τῷ Ἑβδόμῳ παραγενέσθαι . πέμπει τοίνυν ὁ Φωκᾶς Θεόδωρον τὸν ἀσηκρήτην , καὶ εἰσελθὼν ἐν τῇ μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ ἐπανέγνωσε τῷ λαῷ , ὅπως ὅ τε πατριάρχης οἱ δῆμοί τε καὶ ἡ σύγκλητος ἀφίκωνται ἐν τῷ Ἑβδόμῳ . τούτου τοίνυν γεγονότος , καὶ πάντων ἐν τῷ Ἑβδόμῳ ἀφικομένων , Κυριακὸς ὁ πατριάρχης ἀπῄτησε τὸν τύραννον ὁμολογίαν περὶ τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καὶ τοῦ ἀτάραχον φυλάξαι τὴν ἐκκλησίαν . ἔδοξε δὲ ὁ τύραννος τὸν Γερμανὸν εἰς βασιλέα προτρέπεσθαι . τοῦ δὲ Γερμανοῦ κατειρωνευομένου μὴ θέλειν , καὶ τῶν δήμων εὐφημούντων τὸν τύραννον , ἀναγορεύεται τὸ κακόν , καὶ κύριος τῶν σκήπτρων ὁ τύραννος προχειρίζεται , καὶ κρατεῖ τῆς εὐδαιμονίας ἡ συμφορά , καὶ λαμβάνει τὴν ἔναρξιν τὰ μεγάλα τῶν Ρωμαίων ἀτυχήματα . ἡ δὲ ἀναγόρευσις τοῦ τυράννου εἰς τὸν ναὸν τοῦ βαπτιστοῦ Ἰωάννου ἐγένετο . δύο δὲ ἡμέρας ἐν τούτῳ διατρίψας τῇ τρίτῃ εἰς τὰ βασίλεια εἰσῆλθεν ἐπὶ βασιλικῆς ἁμάξης καθεζόμενος . τῇ δὲ πέμπτῃ ἡμέρᾳ Λεοντίαν , τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα , ἔστεψεν αὐγούσταν . καταστασιάζουσι τοίνυν τὰ μέρη πρὸς ἄλληλα ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ διὰ στάσεις τόπων . ὁ δὲ τύραννος Ἀλέξανδρον , τὸν συναντάρτην αὐτοῦ , ἐξέπεμψε κατευνάσαι τὰ μέρη . ὁ δὲ Ἀλέξανδρος Κοσμᾷ , τῷ τῶν Βενέτων δημάρχῳ , χεῖρας ἐπιβαλὼν ὤθησέ τε καὶ ὕβρισεν . οἱ δὲ Βένετοι ἀγανακτοῦντες ἔκραζον · « ὕπαγε · μάθε τὴν κατάστασιν , ὁ Μαυρίκιος οὐκ ἀπέθανεν . » ὁ δὲ τύραννος τούτων ἀκηκοὼς ἐπὶ τὸν τοῦ Μαυρικίου φόνον κινεῖται · καὶ ἀποστείλας στρατιώτας ἤγαγεν αὐτοὺς ἐν Χαλκηδόνι εἰς τὸν Εὐτροπίου λιμένα . καὶ προαναιροῦνται τοῦ βασιλέως οἱ παῖδες οἱ ἄρρενες ἐπ' ὄψεσιν αὐτοῦ πέντε , ἐντεῦθεν προκολάζων τὸν βασιλέα τῇ τῶν παίδων σφαγῇ · ὁ δὲ Μαυρίκιος φιλοσοφῶν τὸ δυστύχημα τὸν ἐπὶ πάντων ἐπεκαλεῖτο θεὸν καὶ πυκνῶς ἐφθέγγετο · « δίκαιος εἶ , κύριε , καὶ εὐθεῖς αἱ κρίσεις σου . » γίνεται τοίνυν τῶν παίδων ὁ θάνατος τοῦ πατρὸς ἐπιτάφιον προεπιδειξαμένου τὴν ἀρετὴν ἐν τῷ μεγέθει τῆς συμφορᾶς . τῆς γὰρ τιθηνῆς ὑποκλεψάσης ἕν τι τῶν βασιλικῶν μειρακίων καὶ πρὸς σφαγὴν τὸ ἑαυτῆς ἐπιδωσάσης , ὁ Μαυρίκιος οὐ κατεδέξατο , ἀλλὰ τὸ ἴδιον ἐπεζήτησεν · φασὶ δέ τινες , ὅτι , τούτου σφαγέντος , γάλα σὺν τῷ αἵματι ἔρρευσεν , ὥστε πάντας τοὺς ὁρῶντας θρηνῆσαι δεινῶς . οὕτω μὲν οὖν ὁ βασιλεὺς καὶ νόμων φύσεως ὑψηλότερος γεγονὼς ὑπαλλάττει τὸν βίον . οὐ διέλειπε δὲ τῇ Ρωμαίων βασιλείᾳ ἐξ ἐκείνου καιροῦ δυστυχήματα ποικίλα τε καὶ ἐξαίσια . ὅ τε γὰρ Χοσρόης , ὁ τῶν Περσῶν βασιλεύς , τὴν εἰρήνην διέλυσεν , καὶ οἱ Ἄβαρεις τὴν Θρᾴκην διώλεσαν , καὶ ἄμφω τὰ στρατεύματα τῶν Ρωμαίων διεφθάρησαν , ὥστε , ὁπηνίκα Ἡράκλειος ἐβασίλευσε καὶ ἐξέτασιν τοῦ ὁπλιτικοῦ ἐποιήσατο εἰς τὸ ἀκριβές , ἐκ πάσης τῆς πληθύος τῆς εὑρεθείσης ἐπὶ τῆς τυραννίδος Μαυρικίῳ μετὰ Φωκᾶ οὐχ εὗρε περαιτέρω δύο ἀνδρῶν . οὕτως οἱ τὸν τύραννον προστησάμενοι ἐπὶ αὐτοῦ ἀνηλώθησαν .
Lemmas: οὗτος δέ ὁ βασιλεύς καθοπλίζω καί λόγος ἤπιος κατευνάζω σύν ὁ δήμαρχος φυλάσσω ὁ τεῖχος ὁ πόλις προστάσσω . ὁ δέ υἱός ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος ἅμα Γερμανός , ὁ πενθερός αὐτός , εἰς Καλλικράτεια κυνηγετέω , ἀποστέλλω ὁ Ρωμαῖος γράμμα πρός Θεοδόσιος ἄξιος ὑπό αὐτός βασιλεύω , εἰμί δέ μή , κἀν Γερμανός ἀναγορεύω βασιλεύς · μηδέ γάρ ἔτι ἀνέχω ὑπό Μαυρίκιος βασιλεύω . οὗτος ὁ Μαυρίκιος μανθάνω μεταστέλλομαι ὁ υἱός πρός ἑαυτοῦ · Κομεντίολος δέ ὁ τεῖχος φρουρέω προστάσσω . ὁ δέ Γερμανός σύν ὁ υἱός Θεοδόσιος καταιτιάομαι ὁ συμφορά αἴτιος γίγνομαι . ὁ δέ Γερμανός ἀπολογέομαι , Μαυρίκιος φημί · « εἰμί Γερμανός , δύο εἰμί τεκμήριον ὁ ὑπόνοια ἐγώ · ὁ τε ἐκ ὁ λαός πρός σύ γράμμα , καί ὁ φείδομαι ὁ λαός ὁ ἀγελαῖος ἵππος ὁ νέμω σύ εἰς ὁ προάστειον . πᾶς γάρ διαρπάζω , καί ὁ σός φείδομαι . φείδομαι , Γερμανός , ὁ μηκύνω ὁ λόγος , οὐδείς ἡδύς ὁ διά ξίφος θνήσκω . » ὁ δέ Γερμανός εἰς ὁ ναός ὁ θεομήτωρ ὁ Κῦρος προσφεύγω . καί ὁ βασιλεύς οὗτος μανθάνω Στέφανος ὁ εὐνοῦχος ἀποστέλλω ὑπεξάγω ὁ Γερμανός ὁ ἐκκλησία . ὁ δέ Στέφανος βίαιος ἐξάγω οὗτος ἐθέλω , ὁ ὁ Γερμανός ὑπασπιστής ἀντικαθίστημι ἐξωθέω ὁ Στέφανος καί λαμβάνω ὁ Γερμανός εἰς ὁ μέγας ἐκκλησία καταφεύγω . ὁ δέ βασιλεύς ῥάβδος μαστιγόω Θεοδόσιος , ὁ ἑαυτοῦ υἱός . φάσκω γάρ διά αὐτός ὁ Γερμανός φυγαδεύω · καί ἀποστέλλω ὁ ἐκσκουβίτωρ ὁ ἐξάγω ὁ μέγας ἐκκλησία ὁ Γερμανός . ἐντεῦθεν θρῦλος μέγας ὁ πόλις ἐνσκήπτω . ὁ δέ Γερμανός ἐθέλω ἐξέρχομαι καί δίδωμι ἑαυτοῦ · ὁ δέ πλῆθος οὖον καταδέχομαι , ἀλλά ὕβρις μέγας ὁ βασιλεύς ἀτιμάζω λέγω · « μή ἔχω δέρμα ὁ φίλος σύ , Μαυρίκιος Μαρκιανιστά . » ὁ τοίνυν ὁ τεῖχος φρουρά οὗτος μανθάνω ὁ φρουρά καταμελέω . τότε ὁ ὁ Πρασίνου μέρος ὁ οἰκίον Κωνσταντῖνος ὁ λέγω Λάρδου καταφλέγω . ὁ δέ Μαυρίκιος μέσος ὁ νύξ ἀποδύω ὁ βασίλειος στολή καί ἰδιωτικός περιβάλλω εἰς δρόμωνας τε εἰσέρχομαι μετά ὁ γυνή καί ὁ τέκνον αὐτός καί Κωνσταντῖνος ἀποδιδράσκω . ὁ πλῆθος δέ διά ὅλος ὁ νύξ αἰσχρός ὕβρις ὁ βασιλεύς καθυβρίζω , ἐπισκώπτω τε καί ὁ πατριάρχης Κυριακός . λαῖλαψ τοίνυν γίγνομαι μέγας , μετά κίνδυνος μέγας διασῴζω ὁ Μαυρίκιος εἰς ὁ ἅγιος Αὐτόνομος . ἐν αὐτός δέ ὁ νύξ ἐπιτίθημι αὐτός καί νόσος ἀρθρῖτις , ὅς ποδαλγία καί χειραλγία καλέω . ἐντεῦθεν ἀποστέλλω Θεοδόσιος , ὁ ἑαυτοῦ υἱός , μετά Κωνσταντῖνος πρός Χοσρόης , ὁ βασιλεύς Πέρσης , ὅπως ὑπομιμνῄσκω ὁ ὑπό Μαυρίκιος γίγνομαι αὐτός καί ὁ ἀνταπόδοσις ὁ εὐεργεσία προσνέμω ὁ υἱός αὐτός . ὁ δέ Γερμανός πέμπω πρός Σέργιος , ὁ δήμαρχος ὁ Πρασίνου μέρος , ὅπως συναγωνίζομαι αὐτός ὁ βασιλεύω , ὑπισχνέομαι τιμάω ὁ μέρος ὁ Πρασίνου καί αὐτός μέγας ἄξιος περιβάλλω . ὁ δέ Σέργιος ὁ ἐπίσημος ὁ δῆμος οὗτος θαρσέω . ὁ δέ οὗτος οὖον καταδέχομαι λέγω · « οὐ ἄν ποτός Γερμανός ὁ ὁ Βένετος προσπάθεια ἀφίστημι . » ὁ δέ Πράσινοι ἐξέρχομαι εἰς ὁ Ῥήγιον μέγας εὐφημία τιμάω ὁ τύραννος Φωκᾶς , καί πείθω αὐτός ἐν ὁ Ἕβδομος παραγίγνομαι . πέμπω τοίνυν ὁ Φωκᾶς Θεόδωρος ὁ ἀσηκρήτης , καί εἰσέρχομαι ἐν ὁ μέγας ἐκκλησία ἐπαναγιγνώσκω ὁ λαός , ὅπως ὅς τε πατριάρχης ὁ δῆμος τε καί ὁ σύγκλητος ἀφικνέομαι ἐν ὁ Ἕβδομος . οὗτος τοίνυν γίγνομαι , καί πᾶς ἐν ὁ Ἕβδομος ἀφικνέομαι , Κυριακός ὁ πατριάρχης ἀπαιτέω ὁ τύραννος ὁμολογία περί ὁ ὀρθόδοξος πίστις καί ὁ Ἀτάραχον φυλάσσω ὁ ἐκκλησία . δοκέω δέ ὁ τύραννος ὁ Γερμανός εἰς βασιλεύς προτρέπω . ὁ δέ Γερμανός κατειρωνεύομαι μή ἐθέλω , καί ὁ δῆμος εὐφημέω ὁ τύραννος , ἀναγορεύω ὁ κακός , καί κύριος ὁ σκῆπτρον ὁ τύραννος προχειρίζω , καί κρατέω ὁ εὐδαιμονία ὁ συμφορά , καί λαμβάνω ὁ ἔναρξις ὁ μέγας ὁ Ῥωμαῖος ἀτύχημα . ὁ δέ ἀναγόρευσις ὁ τύραννος εἰς ὁ ναός ὁ βαπτιστής Ἰωάννης γίγνομαι . δύο δέ ἡμέρα ἐν οὗτος διατρίβω ὁ τρίτος εἰς ὁ βασίλεια εἰσέρχομαι ἐπί βασιλικός ἅμαξα καθέζομαι . ὁ δέ πέμπτος ἡμέρα λεοντιάω , ὁ ἑαυτοῦ γυνή , στέφω αὐγώ . καταστασιάζω τοίνυν ὁ μέρος πρός ἀλλήλων οὗτος ὁ ἡμέρα διά στάσις τόπος . ὁ δέ τύραννος Ἀλέξανδρος , ὁ συνανταίρω αὐτός , ἐκπέμπω κατευνάζω ὁ μέρος . ὁ δέ Ἀλέξανδρος Κοσμᾶς , ὁ ὁ Βένετος δήμαρχος , χείρ ἐπιβάλλω ωθώ τε καί ὑβρίζω . ὁ δέ Βένετος ἀγανακτέω κράζω · « ὑπάγω · μανθάνω ὁ κατάστασις , ὁ Μαυρίκιος οὐ ἀποθνῄσκω . » ὁ δέ τύραννος οὗτος ἀκούω ἐπί ὁ ὁ Μαυρίκιος φόνος κινέω · καί ἀποστέλλω στρατιώτης ἄγω αὐτός ἐν Χαλκηδών εἰς ὁ Εὐτρόπιος λιμήν . καί προαναιρέω ὁ βασιλεύς ὁ παῖς ὁ ἄρσην ἐπί ὄψις αὐτός πέντε , ἐντεῦθεν προκολάζω ὁ βασιλεύς ὁ ὁ παῖς σφαγή · ὁ δέ Μαυρίκιος φιλοσοφέω ὁ δυστύχημα ὁ ἐπί πᾶς ἐπικαλέω θεός καί πυκνός φθέγγομαι · « δίκαιος εἰμί , κύριος , καί εὐθύς ὁ κρίσις σύ . » γίγνομαι τοίνυν ὁ παῖς ὁ θάνατος ὁ πατήρ ἐπιτάφιος προεπιδείκνυμι ὁ ἀρετή ἐν ὁ μέγεθος ὁ συμφορά . ὁ γάρ τιθήνη ὑποκλέπτω εἷς τίς ὁ βασιλικός μειράκιον καί πρός σφαγή ὁ ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι , ὁ Μαυρίκιος οὖον καταδέχομαι , ἀλλά ὁ ἴδιος ἐπιζητέω · φημί δέ τις , ὅτι , οὗτος σφάζω , γάλα σύν ὁ αἷμα ῥέω , ὥστε πᾶς ὁ ὁράω θρηνέω δεινῶς . οὗτος μέν οὖν ὁ βασιλεύς καί νόμος φύσις ὑψηλός γίγνομαι ὑπαλλάσσω ὁ βίος . οὖον διαλείπω δέ ὁ Ῥωμαῖος βασίλεια ἐκ ἐκεῖνος καιρός δυστύχημα ποικίλος τε καί ἐξαίσιος . ὅς τε γάρ Χοσρόης , ὁ ὁ Πέρσης βασιλεύς , ὁ εἰρήνη διαλύω , καί ὁ ἀβαρής ὁ Θρᾴκη διόλλυμι , καί ἄμφω ὁ στράτευμα ὁ Ῥωμαῖος διαφθείρω , ὥστε , ὁπηνίκα Ἡράκλειος βασιλεύω καί ἐξέτασις ὁ ὁπλιτικός ποιέω εἰς ὁ ἀκριβής , ἐκ πᾶς ὁ πλῆθος ὁ εὑρίσκω ἐπί ὁ τυραννίς Μαυρίκιος μετά Φωκᾶς οὐ εὑρίσκω περαιτέρω δύο ἀνήρ . οὕτως ὁ ὁ τύραννος προίστημι ἐπί αὐτός ἀναλίσκω .