theognis-tragedy.fragmentum nauck_tgf_1889_0645.2
Fabula scenae commissa est olymp . 87 , 1 : cf . Argum . Eur . Med . allatum p . 459 . Euripidem saltem ex parte secutus est Hyginus fab . 102 : Philoctetes Pocantis et Demonassae filius cum in insula Lemno esset , coluber eius pedem percussit , quem serpentem Iuno miserat irata ei ob id quia solus praeter ceteros ausus fuit Herculis pyram construere , cum humanum corpus est exustum et ad immortalitatem traditum . ob id beneficium Hercules suas sagittas divinas ei donavit . sed cum Achaivi ex vulnere tetrum odorem ferre non possent , iussu Agamemnonis regis in Lemno expositus est cum sagittis divinis . quem expositum pastor regis Actoris nomine Iphimachus Dolopionis filius * ) nutrivit . quibus postea responsum est sine Herculis sagittis Troiam capi non posse . tunc Agamemnon Vlyssem et Diomedem exploratores ad eum misit . qui persuaserunt ut in gratiam rediret et ad expugnandam Troiam auxilio esset , eumque secum sustulerunt . Aeschyli Euripidis Sophoclis tragoedias cognomines inter se comparat Dio Chrys . orat . 52 , unde quae ad Euripideam fabulam cognoscendam faciunt apponimus . § 6 et 7 : ὁ χορὸς αὐτῷ ( Aeschylum dicit ) παραστήσεως , ὥσπερ ὁ τοῦ Εὐριπίδου , οὐδὲν ἐδεήθη . ἄμφω γὰρ ἐκ τῶν Ἀημιῶν ἐποίησαν τὸν χορόν · ἀλλ’ ὁ μὲν Εὐριπίδης εὐθὺς ἀπολογουμένους πεποίηκε περὶ τῆς πρότερον ἀμελείας , ὅτι δὴ τοσούτων ἐτῶν οὔτε προσέλθοιεν πρὸς τὸν Φιλοκτήτην οὔτε βοηθήσειαν οὐδὲν αὐτῷ . § 8 : ὁ Εὐριπίδης τὸν Ἄκτορα εἰσάγει ἕνα Ἀημιῶν ὡς γνώριμον τῷ Φιλοκτήτῃ προσιόντα καὶ πολλάκις συμβεβληκότα . § 11 : ἡ τε τοῦ Εὐριπίδου σύνεσις καὶ περὶ πάντα ἐπιμέλεια , ὥστε μήτε ἀπίθανόν τι καὶ παρημελημένον ἔδδει μήτε ἀπλῶς τοῖς πράγμασι χρήσθαι , ἀλλὰ μετὰ πάσης ἐν τῷ εἰπεῖν δυνάμεως , ὥσπερ ἀντίστροφος ἐστὶ τῇ τοῦ Αἰσχύλου ( ἀπλότητι addit Reiske ) , πολιτικωτάτῃ καὶ ῥητορικωτάτῃ οὖσα καὶ τοῖς ἐντυχάνουσι πλείστην ὠφέλειαν παρασχέιν δυναμένη . εὐθὺς γοῦν πεποίηται προλογίζων αὐτῷ ὁ Ὀδυσσεὺς καὶ ἄλλα τε ἐνθυμήματα πολιτικὰ στρέφων ἐν ἑαυτῷ καὶ πρῶτόν γε διαπορῶν ὑπὲρ αὐτοῦ , μὴ ἄρα δοκῇ μὲν τοῖς πολλοῖς σοφὸς τις εἶναι καὶ διαφέρων τὴν σύνεσιν , ἢ δὲ τοῦναντίον . § 12 : ἐξὸν γὰρ αὐτῷ ἀλύπως καὶ ἀπραγμόνως ζῆν , ὁ δὲ ἔχων ἀεὶ ἐν πράγμασι καὶ κινδύνοις γίγνεται . τοῦτον δὲ φησὶν αἴτιον εἶναι τὴν τῶν εὐφυῶν καὶ γενναίων ἀνδρῶν φιλοτιμίαν . δόξης γὰρ ἀγαθῆς ἐφιέμενοι καὶ τοῦ εὐκλεεῖς παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις εἶναι μεγίστους καὶ χαλεπωτάτους ἔχοντες πόνους ὑφίστανται . οὐδὲν γὰρ οὕτω γαῦρον ὡς ἀνὴρ ἐφυ’ ( fr . 788 , 1 ) . ἔπειτα σαφῶς καὶ ἀκριβῶς δηλοῖ τὴν τοῦ δράματος ὑπόθεσιν καὶ οὗ ἕνεκεν ἐλήλυθεν εἰς τὴν Λῆμνον . § 13 : φησὶ τε
Lemmas: Fabula scenae commissa est olymp . 87 , 1 : cf . Argum . Eur . Med . allatum p . 459 . Euripidem saltem ex parte secutus est Hyginus fab . 102 : Philoctetes Pocantis et Demonassae filius cum in insula Lemno esset , coluber eius pedem percussit , quem serpentem Iuno miserat irata ei ob id quia solus praeter ceteros ausus fuit Herculis pyram construere , cum humanum corpus est exustum et ad immortalitatem traditum . ob id beneficium Hercules suas sagittas divinas ei donavit . sed cum Achaivi ex vulnere tetrum odorem ferre non possent , iussu Agamemnonis regis in Lemno expositus est cum sagittis divinis . quem expositum pastor regis Actoris nomine Iphimachus Dolopionis filius * ) nutrivit . quibus postea responsum est sine Herculis sagittis Troiam capi non posse . tunc Agamemnon Vlyssem et Diomedem exploratores ad eum misit . qui persuaserunt ut in gratiam rediret et ad expugnandam Troiam auxilio esset , eumque secum sustulerunt . Aeschyli Euripidis Sophoclis tragoedias cognomines inter se comparat Dio Chrys . orat . 52 , unde quae ad Euripideam fabulam cognoscendam faciunt apponimus . § 6 et 7 : ὁ χορός αὐτός ( Aeschylum dicit ) παραστήσεως , ὥσπερ ὁ ὁ Εὐριπίδης , οὐδείς δήω . ἄμφω γάρ ἐκ ὁ Ἀημιῶν ποιέω ὁ χορός · ἀλλά ὁ μέν Εὐριπίδης εὐθύς ἀπολογέομαι ποιέω περί ὁ πρότερος ἀμέλεια , ὅτι δή τοσοῦτος ἔτος οὔτε προσέρχομαι πρός ὁ Φιλοκτήτης οὔτε βοηθέω οὐδείς αὐτός . § 8 : ὁ Εὐριπίδης ὁ Ἄκτωρ εἰσάγω εἷς Ἀημιῶν ὡς γνώριμος ὁ Φιλοκτήτης πρόσειμι καί πολλάκις συμβάλλω . § 11 : ὁ τε ὁ Εὐριπίδης σύνεσις καί περί πᾶς ἐπιμέλεια , ὥστε μήτε ἀπίθανος τίς καί παραμελέω ἐσθίω μήτε ἀπλόος ὁ πρᾶγμα χράω , ἀλλά μετά πᾶς ἐν ὁ εἶπον δύναμις , ὥσπερ ἀντίστροφος εἰμί ὁ ὁ Αἰσχύλος ( ἀπόλλυμι addit Reiske ) , πολιτικός καί ῥητορικός εἰμί καί ὁ ἐντυχάνω πλεῖστος ὠφέλεια παρέχω δύναμαι . εὐθύς γοῦν ποιέω προλογίζω αὐτός ὁ Ὀδυσσεύς καί ἄλλος τε ἐνθύμημα πολιτικός στρέφω ἐν ἑαυτοῦ καί πρότερος γε διαπορέω ὑπέρ αὐτός , μή ἄρα δοκέω μέν ὁ πολύς σοφός τις εἰμί καί διαφέρω ὁ σύνεσις , ἢ δέ τουναντίον . § 12 : ἔξεστι γάρ αὐτός ἄλυπος καί ἀπράγμων ζῶ , ὁ δέ ἔχω ἀεί ἐν πρᾶγμα καί κίνδυνος γίγνομαι . οὗτος δέ φημί αἴτιος εἰμί ὁ ὁ εὐφυής καί γενναῖος ἀνήρ φιλοτιμία . δόξα γάρ ἀγαθός ἐφίημι καί ὁ εὐκλεής παρά πᾶς ἄνθρωπος εἰμί μέγας καί χαλεπός ἔχω πόνος ὑφίστημι . οὐδείς γάρ οὗτος γαῦρος ὡς ἀνήρ φύω ( fr . 788 , 1 ) . ἔπειτα σαφῶς καί ἀκριβῶς δηλόω ὁ ὁ δρᾶμα ὑπόθεσις καί ὅς ἕνεκα ἔρχομαι εἰς ὁ Λῆμνος . § 13 : φημί τε