theognis-tragedy.fragmentum nauck_tgf_1889_0646.2
ΟΔ . Φοβοῦμαι μὴ ποτε μάτην κατ’ ἐμοῦ φανῶσι ταύτην οἱ σύμμαχοι τὴν δόξαν εἰληφότες ὡς ἀρίστου δὴ καὶ σοφωτάτου τῶν Ἑλλήνων . καίτοι ποία τις ἡ τοιαύτη σοφία καὶ φρόνησις , δι’ ἣν τις ἀναγκάζεται πλείω τῶν ἄλλων πονεῖν ὑπὲρ τῆς κοινῆς σωτηρίας καὶ νίκης , ἔχον ἕνα τοῦ πλήθους δοκοῦντα μηδενὸς ἧττον ἐν τούτοις ἔχειν τῶν ἀρίστων ; ἀλλὰ γὰρ ἴσως χαλεπὸν εὑρεῖν οὕτω μεγαλόφρον καὶ φιλότιμον ὅτι οὐν ὡς ἄνὴρ πέφυκεν . τοὺς γὰρ φανερὸὺς καὶ πλείονων ἐπτεσθαι τολμῶντας σχεδὸν τούτους ἅπαντας θαυμάζομεν καὶ τῷ ὄντι ἄνδρας ἡγοῦμεθα . 2 . ὅφ’ ἧς φιλοτιμίας κάγω προάγομαι πλεῖστα πράγματα ἔχειν καὶ ξὴν ἐπιπλῶν παρ’ ὅντιν’ οὖν , ἀεὶ τινα προσδεχόμενος καινὸν κίνδυνον , ὅκνῶν διαφθεῖραι τὴν ἐπὶ τοῖς ἐμπροσθε γενοῦσιν εὐκλείαν . νῦν οὖν κατὰ πρᾶξιν πάνυ ἐπισφαλῆ καὶ χαλεπὴν δεῦρο ἐλήλυθα εἰς Λῆμνον , ὅπως Φιλοκτήτην καὶ τὰ Ἡρακλέους τόξα κομίζοιμ τοῖς συμμάχοις . ὁ γὰρ δὴ μαντικώτατος Φρυγῶν Ἕλενος ὁ Πριάμου κατεμήνυσεν , ὅτε ἐτυχεν αἰχμάλωτος ληφθεὶς , ἄνευ τούτων μὴποτ’ ἂν ἁλῶναι τὴν πόλιν . 3 . πρὸς μὲν δὴ τοὺς βασιλέας οὐχ ὁμολόγησα τὴν πρᾶξιν , ἐπιστάμενος τὴν τοῦ ἀνδρὸς ἔχθραν , ᾧ γε αὐτὸς αἴτιος ἐγενόμην καταλειφθῆναι , ὅτε δηχθεὶς ἐτυχεν ὑπὸ χαλεπῆς καὶ ἀνιάτου ἐχίδνης . οὐκ ἂν οὖν ὤμην οὐδὲ πειθῶ τοιαύτην ἐξευρεῖν , ὅφ’ ἧς ἂν ποτε ἐκεῖνος ἐμοὶ πρᾶως ἔσχεν , ἀλλ’ εὐθὺς ἀποθανεῖσθαι ὤμην ὑπ’ αὐτοῦ . ὕστερον δὲ τῆς ᾿Αθηνᾶς μοι παρακελευσαμένης καθ’ ὕπνους , ὥσπερ εἴωθε , θαρροῦντα ἐπὶ τὸν ἄνδρα ἔκειν · αὕτὴ γὰρ ἀλλάξειν μου τὸ εἶδος καὶ τὴν φωνήν , ὥστε λαθεῖν αὐτῷ συγγενόμενον · οὕτω δὴ ἀφίγμαι θαρρήσας . 4 . πυθάνομαι δὲ καὶ παρὰ τῶν Φρυγῶν πρέσβεις ἀπεσταλθαι κρύφα , ἐὰν πῶς δύνωνται τὸν Φιλοκτήτην πείσαντες δώροις ἔμα καὶ διὰ τὴν ἔχθραν τὴν πρὸς ἡμᾶς ἀναλαβεῖν εἰς τὴν πόλιν αὐτὸν καὶ τὰ τόξα . τοιούτου προκειμένου ἄθλου πῶς οὐ πάντα χρὴ ἄνδρα γίγνεσθαι πρόθυμον ; ὡς διαμαρτόντι τῆς πράξεως ταύτης πάντα τὰ πρότερον εἰργασμένα μάτην πεπονθῆναι δοκεῖν . 5 . παπαῖ · πρόσεισιν ὁ ἄνθρω . αὐτὸς ὧδε ὁ Ποίαντος παῖς , οὐκ ἄδηλος τῆς συμφορᾶς ,
Lemmas: ΟΔ . φοβέω μή ποτός μάτην κατά ἐγώ φαίνω οὗτος ὁ σύμμαχος ὁ δόξα λαμβάνω ὡς ἀγαθός δή καί σοφός ὁ Ἕλλην . καίτοι ποῖος τις ὁ τοιοῦτος σοφία καί φρόνησις , διά ὅς τις ἀναγκάζω πλείων ὁ ἄλλος πονέω ὑπέρ ὁ κοινός σωτηρία καί Νίκη , ἔχω εἷς ὁ πλῆθος δοκέω μηδείς κακός ἐν οὗτος ἔχω ὁ Ἀρίστων ; ἀλλά γάρ ἴσως χαλεπός εὑρίσκω οὗτος μεγαλόφρον καί φιλότιμος ὅτι ὀν ὡς ἀνήρ φύω . ὁ γάρ φανερός καί π́λυος πέτομαι τολμάω σχεδόν οὗτος ἅπας θαυμάζω καί ὁ εἰμί ἀνήρ ἡγέομαι . 2 . ὑπό ὅς φιλοτιμία κἀγώ προάγω πλεῖστος πρᾶγμα ἔχω καί ξὴν ἔπιπλα παρά ὅστις οὖν , ἀεί τις προσδέχομαι καινός κίνδυνος , ὄκνος διαφθείρω ὁ ἐπί ὁ ἔμπροσθεν γίγνομαι εὔκλεια . νῦν οὖν κατά πρᾶξις πάνυ ἐπισφαλής καί χαλεπός δεῦρο ἔρχομαι εἰς Λῆμνος , ὅπως Φιλοκτήτης καί ὁ Ἡρακλῆς τόξον κομίζω ὁ σύμμαχος . ὁ γάρ δή μαντικός Φρύξ Ἕλενος ὁ Πρίαμος καταμηνύω , ὅτε τυγχάνω αἰχμάλωτος λαμβάνω , ἄνευ οὗτος μήποτε εἄν ἁλίσκομαι ὁ πόλις . 3 . πρός μέν δή ὁ βασιλεύς οὐ ομολογώ ὁ πρᾶξις , ἐπίσταμαι ὁ ὁ ἀνήρ ἔχθρα , ὅς γε αὐτός αἴτιος γίγνομαι καταλείπω , ὅτε δάκνω τυγχάνω ὑπό χαλεπός καί ἀνίατος ἔχιδνα . οὐ εἄν οὖν ἄμη οὐδέ πειθώ τοιοῦτος ἐξευρίσκω , ὑπό ὅς εἄν ποτός ἐκεῖνος ἐγώ πρᾶος ἔχω , ἀλλά εὐθύς ἀποθνῄσκω ἄμη ὑπό αὐτός . ὕστερος δέ ὁ ᾿Αθηνᾶς ἐγώ παρακελεύομαι κατά ὕπνος , ὥσπερ εἴωθα , θαρσέω ἐπί ὁ ἀνήρ ἔκω · ἀϋτή γάρ ἀλλάσσω ἐγώ ὁ εἶδος καί ὁ φωνή , ὥστε λανθάνω αὐτός συγγίγνομαι · οὗτος δή ἀφικνέομαι θαρσέω . 4 . πυνθάνομαι δέ καί παρά ὁ Φρύξ πρέσβυς ἀποστέλλω κρύφα , ἐάν πῶς δύναμαι ὁ Φιλοκτήτης πείθω δῶρον Έμα καί διά ὁ ἔχθρα ὁ πρός ἐγώ ἀναλαμβάνω εἰς ὁ πόλις αὐτός καί ὁ τόξον . τοιοῦτος πρόκειμαι ἆθλος πῶς οὖον πᾶς χρή ἀνήρ γίγνομαι πρόθυμος ; ὡς διαμαρτάνω ὁ πρᾶξις οὗτος πᾶς ὁ πρότερος ἐργάζομαι μάτην πονέω δοκέω . 5 . παπαῖ · πρόσειμι ὁ ἄνθρω . αὐτός ὧδε ὁ Ποίας παῖς , οὐ ἄδηλος ὁ συμφορά ,