theognis-elegy.elegiae bergk_plg2_0238.20
μένη , haud dubie ἀεξομένοις poeta scripsit . — V . 1278 . κατὰ γῆς , Herwerden καλὲ παῖ . — Post V . 1278 repetit A v . 1101—2 , neque tamen illi versus cum hoc disticho apte coniungi possunt . quamquam illud fragmentum olim huic lib . II insertum fuisse consentaneum est : praeterea hic iterantur v . 949—50 , exordium amplioris eclogae . — V . 1279 . ἔρδειν , A ἔρδειν , idem aliis locis ἐρδειν . — V . 1281 . σμικραῖσι κάθημαι , Emperius σμικρῆς ἀκάχημαι . — V . 1282 . οὐ τίσις οὐδ’ ἀδίκων Boissonade , οὐτο . σ ετουτ’ ἀδικων A , Hermann οὐτις δ τοῦτ’ ἀδικῶν , Welcker οὐτις ἐτ’ οὐκ ἀδικῶν , Schneidewin οὐ τίσις οὔτε δίκαι , Orelli οὐτις ἐτ’ ἀντίδικος , Emperius οὐ κότος οὐδ’ ἀδίκων . — V . 1283 . Α καθύμνος . — V . 1284 . βούλομαι , εὐφροσύνη , conieci βούλομαι , ἐπιφροσύνη , Ahrens . ἐν φρεσὶ σῇ , Emperius ὅφρα οὐ μὴ τοῦτο δαεὶς ἀπατή vel ἐν φρεσὶ μὴ τοῦπος ἐνεὶς ἀπατή . — V . 1285 . οὐ γὰρ τοί με δόλω manus rec . in A soplevit . — ἀπατήσεις Bekker , ἀπατήσης ( comp . ) A . — V . 1286 non expedio , Emperius οὐ πλέον vel τί πλέον correxit , Hartung novavit οὐδ’ ἀπάτησι νικήσας ποτ’ ἔχεις , quem secutus Heim - soeth οὐδ’ ἀπάτησι νικήσας πρήξεις vel ξξεις refinxit . — V . 1287 . φεύγοντά περ Bekker , φεύγοντά με A , Lachmann μὲν coniecit . — V . 1288 . παρθένον Ἰασίην haud dubie corruptum , conieci Παρθένιον κατ’ ὄρος , Heimsoeth παρθένον Ἀρμαδικὴν praeoptat . — V . 1290 . ζωσαμένη Bekker , ζωσαμενη A . — V . 1292 . ὑψηλὰς , fort . ὑψηλῶν . — V . 1295 . ὀρίνης Bekker , A ὀρίναις , unde etiam ὀρίναι conicias , sed cf . Hom . II . Ω 568 : τῷ νῦν μὴ μοι μᾶλλον ἐν ἄλγεσι θυμὸν ὀρίνης , μὴ
Lemmas: μένω , haud dubie ἄγω poeta scripsit . — V . 1278 . κατά γῆ , Herwerden καλός παῖς . — Post V . 1278 repetit A v . 1101—2 , neque tamen illi versus cum hoc disticho apte coniungi possunt . quamquam illud fragmentum olim huic lib . II insertum fuisse consentaneum est : praeterea hic iterantur v . 949—50 , exordium amplioris eclogae . — V . 1279 . ἔρδω , A ἔρδω , idem aliis locis ἔρδω . — V . 1281 . μικρός κάθημαι , Emperius μικρός ἄχνυμαι . — V . 1282 . οὐ τίσις οὐδέ ἄδικος Boissonade , Ούτο . Σ τούτος ἄδικος A , Hermann οὔτις δ οὗτος ἀδικέω , Welcker οὔτις ἵημι οὐ ἀδικέω , Schneidewin οὐ τίσις οὔτε δίκη , Orelli οὔτις ἵημι ἀντίδικος , Emperius οὐ κότος οὐδέ ἄδικος . — V . 1283 . Α καθύμνος . — V . 1284 . βούλομαι , εὐφροσύνη , conieci βούλομαι , ἐπιφροσύνη , Ahrens . ἐν φρήν σός , Emperius ὄφρα οὐ μή οὗτος δάω απατός vel ἐν φρήν μή Τούπος ἐνίημι απατός . — V . 1285 . οὐ γάρ τοι ἐγώ δόλος manus rec . in A soplevit . — ἀπατάω Bekker , ἀπατάω ( comp . ) A . — V . 1286 non expedio , Emperius οὐ πλείων vel τίς πλείων correxit , Hartung novavit οὐδέ ἀπάτησις νικάω ποτέ ἔχω , quem secutus Heim - soeth οὐδέ ἀπάτησις νικάω πρᾶξις vel ξξεις refinxit . — V . 1287 . φεύγω περ Bekker , φεύγω ἐγώ A , Lachmann μέν coniecit . — V . 1288 . παρθένος Ἰασίης haud dubie corruptum , conieci Παρθένιος κατά ὄρος , Heimsoeth παρθένος Ἀρμαδικὴν praeoptat . — V . 1290 . ζώννυμι Bekker , ζώννυμι A . — V . 1292 . ὑψηλός , fort . ὑψηλός . — V . 1295 . ὀρίνω Bekker , A ὀρίνω , unde etiam ὀρίνω conicias , sed cf . Hom . II . Ω 568 : ὁ νῦν μή ἐγώ μᾶλλον ἐν ἄλγος θυμός ὀρίνω , μή