theodoretus.quaestiones-in-octateuchum pg080_0089.3
Ἐμβρόντητοί τινες καὶ ἄγαν ἡλιθιοί , ἀγγέλους τούτους ὑπέλαβον , τῆς οἰκείας ἰσως ἀκολασίας ἀπολογίαν σχήσειν ἡγούμενοι , εἰ τῶν ἀγγέλων τοιαῦτα κατηγοροῦν 57 . Ἔδει δὲ αὐτοὺς ἀκοῦσαι τοῦ Θεοῦ τῶν ὅλων λέγοντος : « Οὐ μὴ καταμενῇ τὸ Πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα , διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας · ἔσονται δὲ αἱ ἡμέραι αὐτῶν ἐπὶ ἑκατὸν εἴκοσι * ; » καὶ συνιδεῖν ἐντεῦθεν , ὡς οὔτε σάρκας ἔχει τῶν ἀσωμάτων ἡ φύσις , οὔτε χρόνῳ ῥητῷ περιωρισμένην ἔχουσι τὴν ζωὴν · ἀθάνατοι γὰρ ἐκτίσθησαν . Καὶ τὰ ἕξης , εἰς τὴν αὐτὴν ἔχει διάνοιαν : « Ἰδοὺ γὰρ , φησί , Κύριος ὁ Θεός , ὅτι ἐπληθύνθησαν αἱ κακίαι τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ πᾶς τις διανοεῖται ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ πᾶσας τὰς ἡμέρας ( 44 ) , καὶ ἐνεθυμήθη ὁ Θεός , ὅτι ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ τῆς γῆς . Καὶ εἶπεν ὁ Θεός , ἀπαλείψω τὸν ἄνθρωπον ὃν ἐποίησα ἀπὸ προσὤπου τῆς γῆς , ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους , καὶ ἀπὸ ἐρπετῶν ἕως πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ , ὅτι ἐνεθυμάθην ( 45 ) ὅτι ἐποίησα αὐτούς . » Καὶ τῷ Νῶε μῆλιον ἔφη : « Καιρὸς παντὸς ἀνθρώπου ἦκει ἐναντίον μου · ὅτι ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας ἀπ’ αὐτῶν · καὶ ἰδοὺ καταφθεῖρω αὐτούς , καὶ τὴν γῆν . » Ταῦτα δὲ πάντα ἀνθρώπους εἶναι δηλοῖ , τοὺς τὸν παράνομον βίον ἠγαπηκότας . Εἰ δὲ ἄγγελοι ταῖς τῶν ἀνθρώπων ἐπεμίχθησαν θυγατράσιν , ἠδίκηνται οἱ ἄνθρωποι παρὰ τῶν ἀγγέλων · βία γὰρ δηλοῦντι τὰς τούτων θυγατέρας διέρθεσαν · ἠδίκηται δὲ καὶ παρὰ τοῦ πεποιηκότος Θεοῦ , ὑπὲρ ἀγγέλων λελαγνευκότων αὐτοῖ ( 46 ) κολαζόμενοι . Ἄλλα ταῦτα οὐδὲ αὐτὸν ( 47 ) οἶμαι φάναι τολμῆσαι τὸν τοῦ ψεύδους πατέρα . Διὰ πολλῶν γὰρ ἐδίδαξεν ἡ θεία Γραφή , καὶ ἀνθρώπους ἡμαρτηκέναι , καὶ κατ’ ἀνθρώπων τὴν θείαν ἐξενήγχαί ψῆφον . Ποιεῖ δὲ τοῖς πολλοῖς τὴν ἀγνοίαν τὸ παρέργως ἀναγινώσκειν τὴν θείαν Γραφήν . Εἰργκῶς γὰρ ὁ συγγραφεύς , ὅπως ἐκ μὲν τοῦ Ἀδὰμ ὁ Σηθὲ ἐγεννήθη , ἐκ δὲ τοῦ Σηθὸ ὁ Ἐνὼς , προσέθηκεν , « Οὗτος ἤλπισεν ἐπικαλεῖσθαι τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ ( 48 ) . » Ὁ δὲ Ἀκύλας οὕτως τοῦτο ἡρμήνευσεν , « Τότε ἤρξη τοῦ καλεῖσθαι τῷ ὀνόματι ( 49 ) Κυρίου · » αἰνίττεται δὲ ὁ λόγος , ὡς διὰ τὴν εὐσέβειαν οὗτος πρῶτος τῆς θείας προσῃγορίας τετύχηκε , καὶ ὑπὸ τῶν συγγενῶν ὀνο -
Lemmas: εμβρόντητος τις καί ἄγαν ἠλίθιος , ἄγγελος οὗτος ὑπολαμβάνω , ὁ οἰκεῖος ἴσως ἀκολασία ἀπολογία ἔχω ἡγέομαι , εἰμί ὁ ἄγγελος τοιοῦτος κατηγορέω 57 . δέω δέ αὐτός ἀκούω ὁ Θεός ὁ ὅλος λέγω : « οὖον μή καταμένω ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐν ὁ ἄνθρωπος οὗτος εἰς ὁ αἰών , διά ὁ εἰμί αὐτός σάρξ · εἰμί δέ ὁ ἡμέρα αὐτός ἐπί ἑκατόν εἴκοσι * ; » καί συνοράω ἐντεῦθεν , ὡς οὔτε σάρξ ἔχω ὁ ἀσώματος ὁ φύσις , οὔτε χρόνος ῥητός περιορίζω ἔχω ὁ ζωή · ἀθάνατος γάρ κτίζω . καί ὁ έξειμι , εἰς ὁ αὐτός ἔχω διάνοια : « ἰδέ γάρ , φημί , Κύριος ὁ Θεός , ὅτι πληθύνω ὁ κακία ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ γῆ , καί πᾶς τις διανοέομαι ἐν ὁ Καρδία αὐτός ἐπιμελής ἐπί ὁ πονηρός πᾶος ὁ ἡμέρα ( 44 ) , καί ἐνθυμέομαι ὁ Θεός , ὅτι ποιέω ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ γῆ . καί εἶπον ὁ Θεός , ἀπαλείφω ὁ ἄνθρωπος ὅς ποιέω ἀπό πρόσωπον ὁ γῆ , ἀπό ἄνθρωπος ἠώς κτῆνος , καί ἀπό ἑρπετόν ἠώς πετεινός ὁ οὐρανός , ὅτι ἐνθυμέομαι ( 45 ) ὅτι ποιέω αὐτός . » καί ὁ Νῶε Μήλιος φημί : « Καιρός πᾶς ἄνθρωπος ἥκω ἐναντίος ἐγώ · ὅτι πίμπλημι ὁ γῆ ἀδικία ἀπό αὐτός · καί ἰδού καταφθείρω αὐτός , καί ὁ γῆ . » οὗτος δέ πᾶς ἄνθρωπος εἰμί δηλόω , ὁ ὁ παράνομος βίος ἀγαπάω . εἰμί δέ ἄγγελος ὁ ὁ ἄνθρωπος ἐπιμείγνυμι θυγάτηρ , ἀδικέω ὁ ἄνθρωπος παρά ὁ ἄγγελος · βία γάρ δηλόω ὁ οὗτος θυγάτηρ διαίρω · ἀδικέω δέ καί παρά ὁ ποιέω Θεός , ὑπέρ ἄγγελος λαγνεύω αὐτός ( 46 ) κολάζω . ἄλλος οὗτος οὐδέ αὐτός ( 47 ) οἴομαι φαίνω τολμάω ὁ ὁ ψεῦδος πατήρ . Ζεύς πολύς γάρ διδάσκω ὁ θεῖος γραφή , καί ἄνθρωπος ἁμαρτάνω , καί κατά ἄνθρωπος ὁ θεῖος ἐκφέρω ψῆφος . ποιός δέ ὁ πολύς ὁ ἄγνοια ὁ πάρεργον ἀναγιγνώσκω ὁ θεῖος γραφή . Εἰργκῶς γάρ ὁ συγγραφεύς , ὅπως ἐκ μέν ὁ Ἀδάμ ὁ σήθω γεννάω , ἐκ δέ ὁ Σηθὸ ὁ Ἐνώς , προστίθημι , « οὗτος ἐλπίζω ἐπικαλέω ὁ ὄνομα κύριος ὁ Θεός ( 48 ) . » ὁ δέ Ἀκύλας οὕτως οὗτος ἑρμηνεύω , « τότε ἔρδω ὁ καλέω ὁ ὄνομα ( 49 ) κύριος · » αἰνίσσομαι δέ ὁ λόγος , ὡς διά ὁ εὐσέβεια οὗτος πρῶτος ὁ θεῖος προσηγορία τυγχάνω , καί ὑπό ὁ συγγενής ὀνο -