theodoretus.quaestiones-in-octateuchum pg080_0244.2
Καὶ ἐγένετο μετὰ τὴν τελευτὴν Μωσῆ δουλοῦ Κυρίου ( 2 ) · εἶπε Κύριος τῷ Ἰησοῦ υἱῷ Ναυῆ , τῷ ὑπουργῷ Μωσῆ , λέγων · Μωσῆς ὁ θεράπων μου τε-τελεύτηκε . Νῦν σὺν ἀνάστατε διὰβῆθι τὸν Ἰορδάνην , σὺ καὶ πᾶς ὁ λαὸς οὗτος , εἰς τὴν γῆν ἣν ἐγὼ δίδωμι αὐτοῖς . » Ὁ πάνσοφος ἡμᾶς ἐδίδαξε Παῦλος , ὡς τύ-πος ἦν ἡ Παλαιὰ τῆς Καινῆς . « Ταῦτα γὰρ πάντα , φησί , τύποι συνέβαινον ἐκείνοις , ἐγράφη δὲ πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν , εἰς οὓς τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατ-ῆντησεν . » Καὶ Γαλάτας δὲ ἐπιστέλλον οὕτως ἔφη · « Γέγραπται ὅτι Ἀβραὰμ δύο υἱὸς ἔσχεν , ἕνα ἐκ τῆς παιδίσκης , καὶ ἕνα ἐκ τῆς ἐλευθέρας . Ἄλλ’ ὁ μὲν ἐκ τῆς παιδίσκης κατὰ σάρκα γεγέννηται , ὁ δὲ ἐκ τῆς ἐλευθέρας διὰ τῆς ἐπαγγελίας · ἀτινὰ εἰσὶν ἀλληγο-ρούμενα . Αὐταὶ γὰρ εἰσὶ δύο διαθῆκαι , » καὶ τὰ ἕξης . Καὶ ταῦτα γέγραψεν , οὐ τὴν ἱστορίαν ἐκβάλλων , ἀλλὰ τῇ ἀληθείᾳ παραβάλλων τὸν τύπον , τὸν Ἀβραὰμ τῷ Θεῷ , τὰς γυναῖκας ταῖς δύο διαθήκαις , τοὺς υἱοὺς τοῖς λαοῖς . Οὕτω τοίνυν κἀνταῦθα Μωσέα νοητέον τὸν νόμον · Ἰησοῦν , τὸν ὁμώνυμον ἐκείνῳ Σωτῆρα . Ὅτι δὲ καὶ ὁ νόμος Μωσῆς ὠνόμασται , ἀπεδείξαμεν ( 3 ) ἤδη ταῖς τῆς θείας Γραφῆς μαρτυ-ρίαις χρησάμενοι · « Ἔχουσι γάρ , φησί , Μωσέα , καὶ τοὺς προφήτας . » Καὶ , « Μέχρι τῆς σήμερον , ἕνιχα ἀναγινώσκεται ( 4 ) Μωσῆς , κάλυμμα ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτῶν κεῖται . » Ὡσπερ τοίνυν κατὰ τὴν ἱστορίαν Μωσῆ τετελευτηκὼς , Ἰησοῦς τὸν λαὸν εἰς τὴν ἐπ-αγγελμένην εἰσήγαγε γῆν , οὕτω μετὰ τὸ τοῦ νόμου τέλος ὁ ἡμέτερος ἐπιφανὴς Ἰησοῦς ἀνέῳξε τῷ εὐσε-βεὶ λαῷ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν . « Τέλος γάρ , φησί , νόμου Χριστός , εἰς δικαιοσύνην παντὶ τῷ πι-στεύοντι . » Καὶ , « Ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται ἕως Ἰωάννου προεφήτευσαν ( 5 ) · ἔαπὸ δὲ τῶν ἡμερῶν Ἰωάννου ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν βιάζεται , καὶ βιασταὶ ἀρπάζουσι αὐτήν . »
Lemmas: καί γίγνομαι μετά ὁ τελευτή Μωσῆς δουλόω κύριος ( 2 ) · εἶπον Κύριος ὁ Ἰησοῦς υἱός Ναυῆ , ὁ ὑπουργός Μωσῆς , λέγω · Μωσῆς ὁ θεράπων ἐγώ τελευτάω . νῦν σύν ανάστατος διαβαίνω ὁ Ἰορδάνης , σύ καί πᾶς ὁ λαός οὗτος , εἰς ὁ γῆ ὅς ἐγώ δίδωμι αὐτός . » ὁ πάνσοφος ἐγώ διδάσκω Παῦλος , ὡς τύπος εἰμί ὁ Παλαιά ὁ Καινή . « οὗτος γάρ πᾶς , φημί , τύπος συμβαίνω ἐκεῖνος , γράφω δέ πρός νουθεσία ἐγώ , εἰς ὅς ὁ τέλος ὁ αἰών καταινέω . » καί Γαλάτης δέ ἐπιστέλλω οὕτως φημί · « γράφω ὅτι Ἀβραάμ δύο υἱός ἔχω , εἷς ἐκ ὁ παιδίσκη , καί εἷς ἐκ ὁ ἐλεύθερος . ἄλλος ὁ μέν ἐκ ὁ παιδίσκη κατά σάρξ γεννάω , ὁ δέ ἐκ ὁ ἐλεύθερος διά ὁ ἐπαγγελία · ατινὰ εἰμί ἀλληγορέω . αὐτός γάρ εἰμί δύο διαθήκη , » καί ὁ έξειμι . καί οὗτος γράφω , οὖον ὁ ἱστορία ἐκβάλλω , ἀλλά ὁ ἀλήθεια παραβάλλω ὁ τύπος , ὁ Ἀβραάμ ὁ Θεός , ὁ γυνή ὁ δύο διαθήκη , ὁ υἱός ὁ λαός . οὕτως τοίνυν ἐνταῦθα Μωσῆς νοητέον ὁ νόμος · Ἰησοῦς , ὁ ὁμώνυμος ἐκεῖνος Σωτήρ . ὅτι2 δέ καί ὁ νόμος Μωσῆς ὀνομάζω , ἀποδείκνυμι ( 3 ) ἤδη ὁ ὁ θεῖος γραφή μαρτυρία χράω · « ἔχω γάρ , φημί , Μωσῆς , καί ὁ προφήτης . » καί , « μέχρι ὁ σήμερον , ἕνιχα ἀναγιγνώσκω ( 4 ) Μωσῆς , κάλυμμα ἐπί ὁ Καρδία αὐτός κεῖμαι . » ὡς τοίνυν κατά ὁ ἱστορία Μωσῆς τελευτάω , Ἰησοῦς ὁ λαός εἰς ὁ ἐπαγγέλλω εἰσάγω γῆ , οὗτος μετά ὁ ὁ νόμος τέλος ὁ ἡμέτερος ἐπιφανής Ἰησοῦς ἀνοίγω ὁ εὐσεβής λαός ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . « Τέλος γάρ , φημί , νόμος Χριστός , εἰς δικαιοσύνη πᾶς ὁ πιστεύω . » καί , « ὁ νόμος καί ὁ προφήτης ἠώς Ἰωάννης προφητεύω ( 5 ) · ἔπειμι δέ ὁ ἡμέρα Ἰωάννης ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός βιάζομαι , καί βιαστής ἁρπάζω αὐτός . »