theodoretus.quaestiones-in-libros-regnorum-et-paralipomenon pg080_0372.1
ἔξει , καὶ κακοῦθαι κατὰ τοῦ θεοῦ προφήτου χρησάμενον ; ἴσως γὰρ καὶ τὸν σκῆπτον αὐτοῦ καθορῶν ὁ θεός , καὶ τῷ ψεύδει συγγυγνώσκαι ἀπένειμεν . Ὁ δὲ τοῦ θεοῦ ἄνθρωπος εὐθὺς ἐκπορθεῖν περιέσειλιν . Καὶ ἀνέσλε μὲν αὐτὸν τὸ θηρίον , μεταλαδεὶν δὲ τοῦ σώματος οὐκ ἐτόλμησεν · ἀλλ’ εἱστήχει , καὶ τὴν ὀνὸν καὶ τὸ σῶμα φυλάττων , ὥστε μηδὲν ἄλλο θηρίον ἢ πτηνὸν τολμῆσαι λυμᾶσθαι αὐτό . Τοῦτου δὲ μηνυθέντος 88 ἔδραμε πάλιν ὁ προφήτης . Ἀηλοὶ δὲ αὐτῷ τὸ εὐσεβὲς καὶ τὰ ῥήματα . « Εἶπε γάρ , φησιν , Ὁ ἄνθρωπος τοῦ θεοῦ οὗτος , ὃς παρεπίκρανε τὸ ῥῆμα Κυρίου . » Εἶτα δραμὼν εὗρε τοῦ μὲν προφήτου τὸ σῶμα νεκρόν , ἀλιδόντων δὲ τὴν ὀνὸν · τὸν λέοντα δὲ ἰδὼν τινὰ φυλάκα παραστῶτα · ὃς ἰδὼν αὐτὸν ἀφιγμένον ὑπεχώρησεν , ὡς οὐκέτι φυλακῆς δεομένου τοῦ σώματος . « Ἐπεὶτα μετακομίσας , καὶ τῶν νομιζομένων ἀξιώσας , ἐντετάλῃ τοῖς υἱοῖς μοῦ ἔθηκε ἀμφοτέρα παραδόναι τὰ σώματα , ὡς τῆς θείας προφητείας δεξαμένης τὸ πέρας . Ἐκ δὲ τούτου τοῦ διηγήματος διδάσκαλος , ὡς δυνατόν δυνατῶς ἐπαθῆναι . Οὐ γὰρ ἔδει τὴν τῆς θείας ἀκηκοῦσα φωνῆς ἀνθρωπίνην πιστεύσαι τάναντία λεγούση , ἀλλ’ ἀμαίνει τὸν προστεταχὸτα λύσαι ὅπερ γενέσθαι προστάξεν . Ἐγὼ δὲ οἴμαι καὶ εἰς βεβαίωσιν τῆς περὶ τοῦ ὁσιασκηρίου προφητείας τήνδε γενέσθαι τὴν τιμωρίαν . Οὐ γὰρ οἶόν τε ἦν λαβεῖν ἄνδρος τοιούτου διήγημα τοῖς δὲ ἀκούουσιν ἰκανὴν ἦν τοῦτο δεῖς ἐνδεικναι . Εἰ γὰρ τροφῆς μεταλήψης παρὰ τὴν θείαν ἐντολὴν γενομένη , καὶ οὐκ ἐξ ἁδονῆς , ἀλλ’ ἐξ ἀπάτης γεγενημένη , τοιαύτην ἀνδρὶ δικαίῳ τιμωρίαν ἐπέθηκεν , ὁποίας περιπεσούσιναι χολάσεσιν οἱ τὸν μὲν πεποιηκότα καταλελοιπότες θεόν , τὰ δὲ τῶν ἄλλων προσκυνοῦντες ἐνδάλματα ; Τετίμηκε δὲ αὐτὸν καὶ μετὰ τὴν τελευτὴν ὁ θεός . Ἐπέστησε γὰρ αὐτῷ φύλακα τὴν φονέα · ταύτην μὲν τιμῶν ὡς προφήτην , ἐκείνην δὲ κολάζων ὡς παραβάτην · δεδιτώμενος δὲ καὶ τοὺς τῆς ἄλλης , καὶ τοὺς νῦν , ὥστε μηδὲ τῶν σμικρῶν τοῦ θεοῦ καταφρονεῖν ἐντολῶν . Μηνύει δὲ τοῦ προφήτου τὸ πάθος τῶν νεκρῶν τὴν ἀνάστασιν . Ὁ γὰρ περιόντα μὲν ἐκδεδωκὼς τῷ θηρίῳ , τελευτήσαντα δὲ ἀξιώσας τιμῆς , καὶ τιμήσας οὐ τὴν ψυχὴν , ἀλλὰ τὸ σῶμα μόνον , ὅλην ὡς οὐ περιήμεται διαλυθὲν καὶ φθαρὲν , ἀλλ’ ἀναστήσει , καὶ τῇ ψυχῇ τὸ δργανὸν ἀποδώσει , δι’ οὗ τὸν ποίησιν τεθράπευσεν . Ἄνθρωπος μέντοι θεοῦ οὐ πᾶς προφήτης ὀνομάζεται , ἀλλ’ οἱ τελείαν τὴν ἀρετὴν κεκτημένοι , ὡς Μωϋσῆς καὶ Ἥλις , καὶ εἴ τις ἐκείνοις παρόμοιος . Δεδηλοῖκε τοίνυν ἡ προσγγορία , ὡς τοῦ πρεσβύτου προφήτου πολλῷ τιμιώτερος ἦν .
Lemmas: ἔξειμι , καί κακόω κατά ὁ θεός προφήτης χράω ; ἴσως γάρ καί ὁ σκήπτω αὐτός καθοράω ὁ θεός , καί ὁ ψεύδω συγγυγνώσκαι ἀπονέμω . ὁ δέ ὁ θεός ἄνθρωπος εὐθύς ἐκπορθέω περιεσειλις . καί ἀνέσλε μέν αὐτός ὁ θηρίον , μεταλαδεὶν δέ ὁ σῶμα οὐ τολμάω · ἀλλά ἵστημι , καί ὁ ὄνος καί ὁ σῶμα φυλάσσω , ὥστε μηδείς ἄλλος θηρίον ἢ πτηνός τολμάω λυμαίνω αὐτός . οὗτος δέ μηνύω 88 τρέχω πάλιν ὁ προφήτης . Ἀηλοὶ δέ αὐτός ὁ εὐσεβής καί ὁ ῥῆμα . « εἶπον γάρ , φημί , ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός οὗτος , ὅς παρεπικραίνω ὁ ῥῆμα κύριος . » εἶτα τρέχω εὑρίσκω ὁ μέν προφήτης ὁ σῶμα νεκρός , αλιδιδωμι δέ ὁ ὄνος · ὁ λέων δέ εἶδον τις φυλάκα παρίστημι · ὅς εἶδον αὐτός ἀφικνέομαι ὑποχωρέω , ὡς οὐκέτι φυλακή δήω ὁ σῶμα . « ἔπειτα μετακομίζω , καί ὁ νομίζω ἀξιόω , ἐντέλλω ὁ υἱός ἐγώ τίθημι ἀμφότερος παραδίδωμι ὁ σῶμα , ὡς ὁ θεῖος προφητεία δέχομαι ὁ πέρας . ἐκ δέ οὗτος ὁ διήγημα διδάσκαλος , ὡς δυνατός δυνατῶς ἐπάγω . οὖον γάρ ἐσθίω ὁ ὁ θεῖος ἀκούω φωνή ἀνθρώπινος πιστεύω τἀναντία λέγω , ἀλλά ἀμαίνει ὁ προστάσσω λύω ὅσπερ γίγνομαι προστάζω . ἐγώ δέ οἴμη καί εἰς βεβαίωσις ὁ περί ὁ ὁσιασκηρίου προφητεία ὅδε γίγνομαι ὁ τιμωρία . οὖον γάρ οἶος τε εἰμί λαμβάνω Ἄνδρος τοιοῦτος διήγημα ὁ δέ ἀκούω ἱκανός εἰμί οὗτος δήω ἐνδείκνυμι . εἰμί γάρ τροφή μετάληψη παρά ὁ θεῖος ἐντολή γίγνομαι , καί οὐ ἐκ Αδόνης , ἀλλά ἐκ ἀπάτη γίγνομαι , τοιοῦτος ἀνήρ Δίκαιος τιμωρία ἐπιτίθημι , ὁποῖος περιπίπτω κόλασις ὁ ὁ μέν ποιέω καταλείπω θεός , ὁ δέ ὁ ἄλλος προσκυνέω ἐνδάλματα ; τιμάω δέ αὐτός καί μετά ὁ τελευτή ὁ θεός . ἐφίστημι γάρ αὐτός φύλαξ ὁ φονεύς · οὗτος μέν τιμή ὡς προφήτης , ἐκεῖνος δέ κολάζω ὡς παραβάτης · δείδω δέ καί ὁ ὁ ἄλλος , καί ὁ νῦν , ὥστε μηδέ ὁ μικρός ὁ θεός καταφρονέω ἐντολή . μηνύω δέ ὁ προφήτης ὁ πάθος ὁ νεκρός ὁ ἀνάστασις . ὁ γάρ περίειμι μέν ἐκδίδωμι ὁ θηρίον , τελευτάω δέ ἀξιόω τιμή , καί τιμάω οὖον ὁ ψυχή , ἀλλά ὁ σῶμα μόνος , ὅλος ὡς οὖον περιημμαι διαλύω καί φθείρω , ἀλλά ἀνίστημι , καί ὁ Ψυχή ὁ δργανὸν πωλέω , διά ὅς ὁ ποίησις θεραπεύω . Ἄνθρωπος μέντοι θεός οὖον πᾶς προφήτης ὀνομάζω , ἀλλά ὁ τέλειος ὁ ἀρετή κτάομαι , ὡς Μωϋσῆς καί Ἥλις , καί εἰμί τις ἐκεῖνος παρόμοιος . δεδηλοικω τοίνυν ὁ προσγγοριον , ὡς ὁ πρεσβύτης προφήτης πολύς τίμιος εἰμί .