theodoretus.quaestiones-in-libros-regnorum-et-paralipomenon pg080_0343.5
Πρεσβύτης ἦν · ἐνικα δὲ τῇ προθυμίᾳ τοῦ σώματος τὴν ἀσθένειαν . Πολὺν δὲ πόνον ὑπομείνας ἐν τῇ συμπλοκῇ ( πρῶμος γὰρ τῆς φάλαγγος ἦν ) , διελύθη τὸν πόνον οὐκ ἐνεγκών . Ἀναρθεὶς δὲ κινδυνεύσας ὑπὸ τοῦ προμάχου τῶν ἀλλοφύλων , παρὰ δόξαν ἐσώθη , τοῦ Ἀβεσσαὶ προστάξαντος , καὶ τοῦ μεγίστον ἐκείνου πολέμιον κτείναντος . Καντεῦθεν τοίνυν ἐστὶ μαθεῖν , ὡς γίγαντας ὠνόμαζον τοὺς μεῖζονα σώματα ἔχοντας . Καὶ γὰρ οὗτος ἀπὸ γιγάντων τὴν γένεσιν , ὡς ὁ ἱστοριογράφος ἐδίδαξε . Τοῦ δὲ βασιλέως τὸν κίνδυνον μεμαθηκὼς ὁ στρατὸς , ὤμοσε μηκέτι<sup>55</sup> συγχωρήσειν αὐτῷ , συμπλοχὴς κοινωνήσιν . Καὶ δικαίον γὰρ καὶ συμφέρειν εἶναι τὴν γῆραν , καὶ ἐνδὸν καθημένον διατάττειν τὴν στρατιὰν . Ὁ δὲ ἱστοριογράφος καὶ ἄλλων ἐμνήσθη γιγάντων , οὓς διὰ βωμὴν καὶ μέγεθος σώματος οὕτως οἱ τότε ὠνόμαζον , καὶ οὐτὸς ὡς δυσσεβεῖς , καθὰ τινες ἔφασαν , οὐδὲ ὡς πολὺν βιώσαντας χρόνον . Μετὰ τούτους ( 56 ) δὲ τοὺς πολέμους ἐπινίκιον τῷ Θεῷ συνέθεκεν ὕμνον ὁ σεὸς Δαβὶδ . Ἔστι δὲ σύμφωνος τῇ ἐπτακαιδεκάτῳ ψαλμῷ · μᾶλλον δὲ [ 5 ] αὐτὸς ἐστιν , ὀλίγας ἔχων ὀνομάτων ἀναλλαγὰς . Ἐγὼ δὲ μετὰ τῶν ἄλλων ψαλμῶν καὶ τοῦτον ἐρμηνεύσας , περιττὸν ὑπέλαβον δευτέραν ἐρμηνείαν ποιήσασθαι . Ἔχει δὲ καὶ πρόρρησιν περὶ τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ · « Ἐξεῖλεν με γὰρ , φησίν , ἐκ λαοῦ , ἔδωκ με εἰς φῶς ἐθνῶν . Λαὸς ὃν οὐκ ἔγνων ἐδούλευσέ μοι · εἰς ἀκοὴν ὠτίου ὑπήκουσέ μου . » Εἰς φῶς δὲ ( 57 ) ἐθνῶν γέγονεν οὐχ ὁ Δαβὶδ , ἀλλ’ ὁ ἐκ Δαβὶδ κατὰ σάρκα , ὁ τοῦ Δαβὶδ καὶ κύριος καὶ υἱός . Εἰ δὲ καὶ ὁ Δαβὶδ γέγονεν εἰς φῶς ἐθνῶν , δηλοῦντὶ τῇ μελωδίᾳ καταυγάζων τοὺς τῷ Δεσπότῃ πιστευκότας Χριστῷ . Ἀπάσαις<sup>56</sup> γὰρ ταῖς κατὰ τὴν οἰκουμένην Ἐκκλησίαις ἡ πνευματικὴ τοῦ Δαβὶδ ὀμνιδοὺς τὰς τῶν εὐσεβῶν φωτίζει ψυχὰς . Ἐπειδὴ ( 58 ) δὲ Ἰουδαῖοι προφήτην αὐτὸν ὀνομάζειν
Lemmas: Πρεσβύτης εἰμί · νικάω δέ ὁ προθυμία ὁ σῶμα ὁ ἀσθένεια . Πολύς δέ πόνος ὑπομένω ἐν ὁ συμπλοκή ( πρώϊμος γάρ ὁ φάλαγξ εἰμί ) , διαλύω ὁ πόνος οὐ φέρω . ἀναρθείς δέ κινδυνεύω ὑπό ὁ πρόμαχος ὁ ἀλλόφυλος , παρά δόξα σῴζω , ὁ Ἀβεσσαὶ προστάσσω , καί ὁ μέγας ἐκεῖνος πολέμιος κτείνω . Καντεῦθεν τοίνυν εἰμί μανθάνω , ὡς Γίγας ὀνομάζω ὁ μείζων σῶμα ἔχω . καί γάρ οὗτος ἀπό Γίγας ὁ γένεσις , ὡς ὁ ἱστοριογράφος διδάσκω . ὁ δέ βασιλεύς ὁ κίνδυνος μανθάνω ὁ στρατός , ὄμνυμι μηκέτι συγχωρέω αὐτός , συμπλοχεω κοινώνησις . καί Δίκαιος γάρ καί συμφέρω εἰμί ὁ γῆρος , καί ἐνδίδωμι κάθημαι διατάσσω ὁ στρατία . ὁ δέ ἱστοριογράφος καί ἄλλος μιμνήσκω Γίγας , ὅς διά βάω καί μέγεθος σῶμα οὕτως ὁ τότε ὀνομάζω , καί οὗτος ὡς δυσσεβής , καθά τις φημί , οὐδέ ὡς πολύς βιόω χρόνος . μετά οὗτος ( 56 ) δέ ὁ πόλεμος ἐπινίκιος ὁ Θεός συντίθημι ὕμνος ὁ σός Δαυίδ . εἰμί δέ σύμφωνος ὁ επτακαιδεκατος ψαλμός · μᾶλλον δέ [ 5 ] αὐτός εἰμί , ὀλίγος ἔχω ὄνομα ἀναλλαγὰς . ἐγώ δέ μετά ὁ ἄλλος ψαλμός καί οὗτος ἐρμηνεύω , περισσός ὑπολαμβάνω δύο ἑρμηνεία ποιέω . ἔχις δέ καί πρόρρησις περί ὁ Σωτήρ Χριστός · « ἐξαιρέω ἐγώ γάρ , φημί , ἐκ λαός , δίδωμι ἐγώ εἰς φάος ἔθνος . λαός ὅς οὐ γιγνώσκω δουλεύω ἐγώ · εἰς ἀκοή οὖς ὑπακούω ἐγώ . » εἰς φάος δέ ( 57 ) ἔθνος γίγνομαι οὐ ὁ Δαυίδ , ἀλλά ὁ ἐκ Δαυίδ κατά σάρξ , ὁ ὁ Δαυίδ καί κύριος καί υἱός . εἰμί δέ καί ὁ Δαυίδ γίγνομαι εἰς φάος ἔθνος , δηλόω ὁ μελωδία καταυγάζω ὁ ὁ δεσπότης πιστεύω Χριστός . Ἀπάσαις<sup>56</sup> γάρ ὁ κατά ὁ οἰκέω ἐκκλησία ὁ πνευματικός ὁ Δαυίδ ομνιδιδωμι ὁ ὁ εὐσεβής φωτίζω ψυχή . ἐπεί ( 58 ) δέ Ἰουδαῖος προφήτης αὐτός ὀνομάζω