theodoretus.quaestiones-in-libros-regnorum-et-paralipomenon pg080_0330.1
θαλὼν σαυτῷ εἰς γυναῖκα . Αἰνέεται δὲ ὁ λόγος , ὅτι πλὴν ὁ Δεσπότης Θεὸς ἐχαλέπηνεν ἐπὶ τῷ γάμῳ , ἡ τῇ πρὸ τούτου γενομένῃ μοιχείᾳ . Ἐκεῖνο μὲν γὰρ ἐπιθυμίας ἦν σφοδρότητος χάριν ἐργασαμένης · τῷ λογισμῷ · τοῦτο δὲ καὶ αὐτοῦ τοῦ λογισμοῦ τὴν συγκατάθεσιν ἔχει , ὅν ἐχρῆν μετὰ τὸν ἀδίκον φόνον θρηνεῖν καὶ στενεῖν , ὁ γάμος συναινεῖν παρανόμῳ . Εἰτα τῇ χαλεπᾶς ἀπειλῇ τιμωρίας , αἰ λαμπρότερον ἐκώφην τοῦ θαυμαστοῦ βασιλέως τὸ κλῆος . Αἱ γὰρ θελκαιοι πληγῇ τὴν νόσον ἐκείνην ἐξήλασαν , καὶ τὴν προτέραν ὑγείαν ἀπέδωσαν . Τούτου γὰρ δὴ χάριν αὐτὰς ἐπενήνοχεν ὁ τῶν ψυχῶν ἰατρός . Προσέθηκε δὲ ταῖς ἀπειλαῖς , ὅτι « Σὺ μὲν ἐποίησας ἐν κρυπτῷ · ἐγὼ δὲ ποιήσω τὸ ῥῆμα τοῦτο ἐνώπιον παντὸς τοῦ λαοῦ τούτου . » Λαθεῖν , φησίν , ἐθέλησας τὸν φόνον ἰσάπασας · ἀλλ’ ἐγὼ σου τὴν ἁμαρτίαν ἀπασιν ποιήσω καταδήλον . Τούτων ὁ Δαβὶδ ἀκούσας τῶν λόγων , οὐκ ἐδησφόρησεν ὡς ὑπ’ ἀνδρὸς πένθος ἠχηδόμενος . Ἡδεῖ γὰρ τὸν διὰ τούτου φθεγγομένον , καὶ ἴδόντων « Ἡμάρτηκα τῷ Κυρίῳ . » Ἀλλ’ εὐθὺς ὁ προφήτης , τὴν τῆς ἁμαρτίας ὁμολογίαν δεξάμενος , καὶ τῷ τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίᾳ θαρρήσας , ἐπήγαγε · « Καὶ Κύριος ἀφεῖλε ( 24 ) τὸ ἁμάρτημά σου , οὐ μὴ ἀποθάνῃς . » Διπλοῦν ὀφείλε ὕνατον · καὶ γὰρ μοιχὴς καὶ ὁ ἀνδροφόνος ἀνήρ·πενος κατὰ τὸν νόμον · ἀλλ’ ἕνεκε τοῦ θανάτου τὴν ψῆφον ἡ τῆς ἁμαρτίας ἡμολογία . Παντοδαπακὶς δὲ αὐτὸν , οἷα δὴ πάνσοφος ἰατρός , παιδείας ὑπέβαλε · τοῦτο γὰρ καὶ ἡ ἱστορία διδάσκει . Εἰρηκὼς γὰρ ὁ προφήτης , « Οὐ μὴ ἀποθάνης , » ἐπήγαγε « Πλὴν ὅτι παραργύζων παράργυρας ἐν τοῖς ὑπεναντίοις τὸν Κύριον ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ(25 ) . » Τοῦτο δὲ σαφέστερον ὁ Ἀκύλας ἠρμήνευσεν , « Παραξύνων παραξύνων τούς ἐχθροὺς Κυρίου ( 26 ) . » Γυμναθεὶς γὰρ τῆς θείας κηδεμονίας , παρασεύασα τοὺς ἀλλοφύλους νικᾶν , καὶ μέγα φρονεῖν κατὰ τοῦ πᾶν ὅλων Θεοῦ . Πρώτων μέντοι τὸ μοιχίδιον παιδίον ἐπάταξεν ὁ Θεός . Ὁ δὲ Οὐρίας δοῖκεν ἐκ μὲν τῶν Χεττιῶν γὰρ αὐτὸν ὁ τῶν ὅλων Θεὸς προστήγρευσεν · καὶ ἔδειξεν ὡς ἀλλοφύλων ὁ ἀδικοῦμενος ἦν , ὁ δὲ ἀδίκων καλίζει .
Lemmas: θάλλω σεαυτοῦ εἰς γυνή . αἰνέω δέ ὁ λόγος , ὅτι πλήν ὁ Δεσπότης θεός χαλεπαίνω ἐπί ὁ γάμος , ὁ ὁ πρό οὗτος γίγνομαι μοιχεία . ἐκεῖνος μέν γάρ ἐπιθυμία εἰμί σφοδρότης χάρις ἐργάζομαι · ὁ λογισμός · οὗτος δέ καί αὐτός ὁ λογισμός ὁ συγκατάθεσις ἔχω , ὅς χρή μετά ὁ ἄδικος φόνος θρηνέω καί στένω , ὁ γάμος συναινέω παράνομος . εἶτα ὁ χαλεπός ἀπειλέω τιμωρία , ὁ λαμπρός κωφός ὁ θαυμαστός βασιλεύς ὁ κλῆς . ὁ γάρ θελκαιοι πλήσσω ὁ νόσος ἐκεῖνος ἐξελαύνω , καί ὁ πρότερος ὑγεία αποδίδω . οὗτος γάρ δή χάρις αὐτός ἐπιφέρω ὁ ὁ Ψυχή ἰατρός . προστίθημι δέ ὁ ἀπειλή , ὅτι « σύ μέν ποιέω ἐν κρυπτός · ἐγώ δέ ποιέω ὁ ῥῆμα οὗτος ἐνώπιος πᾶς ὁ λαός οὗτος . » λανθάνω , φημί , ἐθέλω ὁ φόνος ἰσάπασας · ἀλλά ἐγώ σύ ὁ ἁμαρτία ἅπας ποιέω κατάδηλος . οὗτος ὁ Δαυίδ ἀκούω ὁ λόγος , οὐ ἐδησφόρησεν ὡς ὑπό ἀνήρ πένθος ἠχέω . Ἡδύς γάρ ὁ διά οὗτος φθέγγομαι , καί ὁράω « Ἡμαρτάνομκα ὁ κύριος . » ἀλλά εὐθύς ὁ προφήτης , ὁ ὁ ἁμαρτία ὁμολογία δέχομαι , καί ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία θαρσέω , ἐπάγω · « καί Κύριος ἀφαιρέω ( 24 ) ὁ ἁμάρτημα σύ , οὖον μή ἀποθνῄσκω . » διπλόος ὀφείλω ὕνατον · καί γάρ μοιχή καί ὁ ἀνδροφόνος ἀνήρ·πενος κατά ὁ νόμος · ἀλλά ἕνεκα ὁ θάνατος ὁ ψῆφος ὁ ὁ ἁμαρτία ημολογιος . Παντοδαπακὶς δέ αὐτός , οἷος δή πάνσοφος ἰατρός , παιδεία ὑποβάλλω · οὗτος γάρ καί ὁ ἱστορία διδάσκω . ἐρῶ γάρ ὁ προφήτης , « οὖον μή ἀποθνῄσκω , » ἐπάγω « πλήν ὅτι παραργυζω παραργυηρα ἐν ὁ ὑπεναντίος ὁ κύριος ἐν ὁ λόγος ὅς ) . » οὗτος δέ σαφής ὁ Ἀκύλας ἐρμηνεύω , « παραξυναω παραξυναω ὁ ἐχθρός κύριος ( 26 ) . » Γυμναθεὶς γάρ ὁ θεῖος κηδεμονία , παρασεύω ὁ ἀλλόφυλος νικάω , καί μέγας φρονέω κατά ὁ πᾶς ὅλος Θεός . Πρώτων μέντοι ὁ μοιχίδιος παιδίον πατάσσω ὁ Θεός . ὁ δέ Οὐρίας δοκέω ἐκ μέν ὁ Χεττιῶν γάρ αὐτός ὁ ὁ ὅλος θεός προστήγρευσεν · καί δείκνυμι ὡς ἀλλόφυλος ὁ ἀδικέω εἰμί , ὁ δέ ἄδικος καλίζομαι .