theodoretus.interpretatio-in-xiv-epistulas-sancti-pauli pg082_0319.5
Κατὰ τὸν αὐτὸν καιρὸν Ἐφεσίους καὶ Κολασσαεῦσιν ἔγραψεν ὁ θεῖος Ἀπόστολος , τῷ θαυμασίῳ Τυχικῷ διακόνῳ τῶν γραμμάτων χρησάμενος . Ἔγραφε δὲ ἀπὸ τῆς Ῥώμης , ἤδη τὸν πρῶτον διαφυγόντα κίνδυνον · καὶ δηλοῖ τῆς Ἐπιστολῆς τὸ προοίμιον . Κοινωνὸν γὰρ τῶν γραμμάτων τὸν τρισμακάριον Τιμόθεον ἐποιήσατο · ἡνίκα δὲ τὸν πρῶτον ἔχρε , ἐπὶ Νέρωνος , ἀγῶνα , οὐδεὶς αὐτῷ τῶν γνωρίμων συνῆν . Καὶ τοῦτο αὐτὸς δεδήλωκεν ἐν τοῖς πρὸς Τιμόθεον γράμμασιν · « Ἐν τῇ πρώτῃ μὲν ἁ ἀπολογίᾳ οὐδεὶς μοι συμπαραγέγοντο . » Καὶ ὅτι δὲ πρὸς αὐτὴν ἦν λοιπὸν τοῦ βίου τὸ τέρμα , οὐχ ἐν τῇ Ῥώμῃ διῆγεν ὁ θεῖος Τιμόθεος , ἀλλὰ μέλλον ἐν τῇ Ἀσίᾳ . Καὶ τοῦτο διδάσκει σαφέστερον ἡ πρὸς αὐτὸν γραφεῖσα δευτέρα Ἐπιστολή . Εἰρηκὼς γὰρ « Ἐγὼ γὰρ ἤδη σπένδομαι , καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἐμῆς ἀναλύσεως ἐφῆσεν · » μετ’ ὀλίγα φησί · « Σπουδάσασον ἐλθεῖν πρὸς με ταχέως . » Ἔπειτα ἐπάγει · « Τὸν φελώνην , ὃν ἀπέλιπον ἐν Τρωάδι παρὰ Κάρπῳ , ἄγαγε μετὰ σεαυτοῦ , καὶ τὰ βιβλία , μάλιστα τὰς μεμβράνας . » Τινὲς μέντοι φασι μηδέπω τοὺς Κολασσαεῖς τεθεαμένους τὸν θεῖον Ἀπόστολον γράφαι πρὸς αὐτοὺς τὴν Ἐπιστολήν , καὶ τοῦτο συνιστάνειν ἐκ τῶν ῥητῶν ἐκείνων ἐπιχειροῦσι · « Θέλω γὰρ ὑμᾶς εἰδέναι ἡλίκον ἀγῶνα ἔχω περὶ ὑμῶν , καὶ τῶν ἐν Λαοδικείᾳ , καὶ ὅσοι οὐχ ἐώρακασιν τὸ πρόσωπόν μου ἐν σαρκί . » Ἔδει δὲ συνιδεῖν τῶν ῥητῶν τὴν διάνοιαν . Βούλεται γὰρ εἰπεῖν , ὅτι Οὐ μόνον ὑμῶν , ἀλλὰ καὶ τῶν μὲ τεθεαμένων με πολλὴν ἔχω φροντίδα . Εἰ γὰρ τῶν μὴ θεωρηκότων αὐτὸν μόνον τὴν μέριμναν περιέφερε , τῶν ἀπολαυσάντων αὐτοῦ τῆς διδασκαλίας οὐδεμίαν ἔχει φροντίδα . Κατ’ ἐκεῖνην γὰρ τὴν διάνοιαν τοῦτό ἐστι νοῆσαι · « Ἡλίκον γὰρ , φησίν , ἀγῶνα ἔχω περὶ ὑμῶν , καὶ τῶν ἐν Λαοδικείᾳ , καὶ ὅσοι οὐχ ἐώρακασιν τὸ πρόσωπόν μου ἐν σαρκί . » Δῆλον τοίνυν , ὡς οὐ περὶ αὐτῶν τοῦτο ἔφη , ἀλλὰ βεβαιώσασθαι κατ’ αὐτοὺς βουληθεὶς ἐκεῖνο τέθεικεν ,
Lemmas: κατά ὁ αὐτός καιρός Ἐφέσιος καί Κολασσαεῦσιν γράφω ὁ θεῖος ἀπόστολος , ὁ θαυμάσιος Τυχικός διάκονος ὁ γράμμα χράω . γράφω δέ ἀπό ὁ Ῥώμη , ἤδη ὁ πρῶτος διαφεύγω κίνδυνος · καί δηλόω ὁ Ἐπιστολή ὁ προοίμιον . κοινωνός γάρ ὁ γράμμα ὁ τρισμακάριος Τιμόθεος ποιέω · ἡνίκα δέ ὁ πρῶτος χράω , ἐπί Νέρων , ἀγών , οὐδείς αὐτός ὁ γνώριμος σύνειμι . καί οὗτος αὐτός δηλόω ἐν ὁ πρός Τιμόθεος γράμμα · « ἐν ὁ πρῶτος μέν ὅς ἀπολογία οὐδείς ἐγώ συμπαραγίγνομαι . » καί ὅτι δέ πρός αὐτός εἰμί λοιπός ὁ βίος ὁ τέρμα , οὐ ἐν ὁ Ῥώμη διάγω ὁ θεῖος Τιμόθεος , ἀλλά μέλλω ἐν ὁ Ἀσία . καί οὗτος διδάσκω σαφής ὁ πρός αὐτός γράφω δύο Ἐπιστολή . ἐρῶ γάρ « ἐγώ γάρ ἤδη σπένδω , καί ὁ καιρός ὁ ἐμός ἀνάλυσις φημί · » μετά ὀλίγος φημί · « Σπουδάσασον ἔρχομαι πρός ἐγώ ταχέως . » ἔπειτα ἐπάγω · « ὁ φελώνη , ὅς ἀπολείπω ἐν Τρωάς παρά Κάρπος , ἄγω μετά σεαυτοῦ , καί ὁ βιβλίον , μάλιστα ὁ μεμβράνα . » Τινές μέντοι φημί μηδέπω ὁ Κολασσαεῖς θεάομαι ὁ θέω ἀπόστολος γραφεύς πρός αὐτός ὁ Ἐπιστολή , καί οὗτος συνίστημι ἐκ ὁ ῥητός ἐκεῖνος ἐπιχειρέω · « ἐθέλω γάρ σύ οἶδα ἡλίκος ἀγών ἔχω περί σύ , καί ὁ ἐν Λαοδίκεια , καί ὅσος οὐ ὁράω ὁ πρόσωπον ἐγώ ἐν σάρξ . » δέω δέ συνοράω ὁ ῥητός ὁ διάνοια . βούλομαι γάρ εἶπον , ὅτι οὖον μόνος σύ , ἀλλά καί ὁ ἐγώ θεάομαι ἐγώ πολύς ἔχω φροντίς . εἰμί γάρ ὁ μή θεωρέω αὐτός μόνος ὁ μέριμνα περιφέρω , ὁ ἀπολαύω αὐτός ὁ διδασκαλία οὐδείς ἔχω φροντίς . κατά ἐκεῖνος γάρ ὁ διάνοια οὗτος εἰμί νοέω · « ἡλίκος γάρ , φημί , ἀγών ἔχω περί σύ , καί ὁ ἐν Λαοδίκεια , καί ὅσος οὐ ὁράω ὁ πρόσωπον ἐγώ ἐν σάρξ . » Δῆλος τοίνυν , ὡς οὖον περί αὐτός οὗτος φημί , ἀλλά βεβαιόω κατά αὐτός βούλομαι ἐκεῖνος τίθημι ,