theodoretus.interpretatio-in-xiv-epistulas-sancti-pauli pg082_0201.1
νης τῆς μυθολογίας ὁρμώμενοι , καὶ αὐτὸν ὑποπτεύσαι ταῦτα ποιεῖν τῷ γεγεννηκότι Πατρί · ἄπερ οἱ παρ' αὐτῶν θρησκευόμενοι θεοδράκαι διέγνωἀναγκαῖον , εἰπόντι ὅτι πάντα ὑποτάσσεται , ἐπήγαγε · « Ἀπλόνδι ἐκτὸς τοῦ ὑποτάξαντος αὐτῷ τὰ πάντα , καὶ προστέθεικεν , ὅτι « Καὶ αὐτὸς ὁ Υἱὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα . » Οὐ γὰρ μόνον οὐχ ὑπέταξε · ἑαυτῷ τὸν Πατέρα , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς τὴν Υἱῷ πρέπουσαν ὑποταγὴν ὑπέδεξεται . Ὁ μὲν οὖν θεῖος Ἀπόστολος τὴν ἐκ τῆς Ἑλληνικῆς μυθολογίας φρονημένην ὀφωρῶμενος βλάβην , ταῦτα προστέθεικε , ταπεινοτέρους χρησάμενος λόγους διὰ τὴν ἐκείνων ὠφελείαν . Εἰπάτωσαν δὲ οἱ ἀντιλέγοντες τῆς ὑποταγῆς ἐκείνης τὸ εἶδος . Καὶ μὴν , εἰ συνιδέντες ἐθέλουσι τῇ ἀλήθῃ , νῦν ἐπεδείξατο τὴν ὑπακοὴν ἐνανθρωπήσας , καὶ τὴν ἡμετέραν πραγματευσάμενος σωτηρίαν . Πῶς οὖν τότε ὑποταγήσεται ; πῶς δὲ καὶ τότε παραδώσει τὴν βασιλείαν τῷ Θεῷ καὶ Πατρί ; Εὑρεθήσεται γὰρ , οὕτω τοῦτο νοουμένου , οὐχ ἔχων νῦν τὴν βασιλείαν ὁ Θεὸς καὶ Πατήρ . Τοσαύτης ἀτοπίας μεστὰ δι' ὑπ' ἐκείνων λεγόμενα . Ἄλλα γὰρ καὶ τὰ ἡμέτερα οἰκειοῦται , ἐπειδὴπερ αὐτοῦ χρηματίζομεν σῶμα , αὐτὸς δὲ ἡμῶν ὀνομάζεται κεφαλή . « Οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἔλαβε , καὶ τὰς νόσους ἐδράσατο . » Οὕτω καὶ διὰ τοῦ ψαλμοῦ λέγει · « Ὁ Θεός , ὁ Θεός μου , πρόσδεξ μοι , ἵνατί ἐγκατέλιπές με ; Μακρὰν ἀπὸ τῆς σωτηρίας μου οἱ λόγοι τῶν παραπτώματός μου . » Καίτοι ἁμαρτίαν οὐχ ἐποίησεν , οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ . Ἄλλὰ στόμα τῆς ἡμετέρας γίνεται φύσεως , ὡς ἀπαρχὴ γεγεννημένος τῆς φύσεως . Οὕτω καὶ τὴν νῦν ἡμῶν ἀπειθείαν , καὶ τὴν τότε ὑποταγὴν οἰκειοῦται , καὶ ἡμῶν μετὰ τὴν τῆς φθορᾶς ἀπαλλαγὴν ὑποτασσομένων , αὐτὸς λέγεται ὑποτάσσεσθαι . Εἰς γὰρ ταύτην τὴν τῶν διανοίων τὰ ἑξῆς ποδηγεῖ . Εἰρηκὼς γὰρ ὁ θεῖος Ἀπόστολος · « Τότε αὐτὸς ὁ Υἱὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα , » ἐπήγαγε · « Ἵνα ὁ Θεὸς τὰ πάντα ἐν πᾶσι . » Νῦν μὲν γὰρ πανταχοῦ κατὰ τὴν οὐσίαν ἐστίν · ἀπερίγραπτον γὰρ ἔχει τὴν φύσιν , καὶ « Ἐν αὐτῷ ζῶμεν , καὶ κινούμεθα , καὶ ἐσμέν , » κατὰ τὸν θεῖον Ἀπόστολον · κατὰ μέντοι τὴν εὐδοκίαν , οὐχ ἐν ἅπασιν ἐστίν . « Εὐδοκεῖ γὰρ ἐν τοῖς φοβουμένοις αὐτόν , καὶ ἐν τοῖς ἐλπίζουσι ἐπὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ . » Καὶ ἐν τούτοις δὲ οὐ πάντα ἐστίν . « Οὐδείς γὰρ καθαρός ἀπὸ ρύπου · » καὶ , « Οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν · » καὶ , « Ἐὰν ἁμαρτίας παρατηρῆση , Κύριε , Κύριε , τὶς ὑποστήσεται ; » Οὐκοῦν εὐδοκεῖ μὲν ἐν οἷς κατορθοῦσι , οὐχ εὐδοκεῖ δὲ ἐν οἷς πταίουσιν · ἐν δὲ τῇ μέλλουσι βίῳ , τῆς φθορᾶς παυομένης , καὶ τῆς ἀθανασίας χορηγουμένης , χώραν οὐχ ἔχει τὰ πάθη · τούτων δὲ παντελῶς ἐξελιλαμένων , οὐδὲν εἶδος ἁμαρτίας ἐνεργεῖται λοιπὸν . Οὕτως ; ἔσται λοιπὸν ὁ Θεὸς τὰ πάντα ἐν πᾶσι , πάντων τοῦ πταίειν ἀπηλλαγμένων , καὶ πρὸς αὐτὸν τετραμμένων , καὶ τὴν ἐπὶ τὰ χειρὸν οὐ δεχομένων
Lemmas: νέος ὁ μυθολογία ὁρμάω , καί αὐτός ὑποπτεύω οὗτος ποιέω ὁ γεννάω πατήρ · Ἄπερ ὁ παρά αὐτός θρησκευόμενος θεοδράκαι διέγνωἀναγκαῖον , εἶπον ὅτι πᾶς ὑποτάσσω , ἐπάγω · « Ἀπλόνδι ἐκτός ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , καί προστίθημι , ὅτι « καί αὐτός ὁ υἱός ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς . » οὖον γάρ μόνος οὐ ὑποτάσσω · ἑαυτοῦ ὁ πατήρ , ἀλλά καί αὐτός ὁ υἱός πρέπω ὑποταγή ὑποδείκνυμι . ὁ μέν οὖν θεῖος ἀπόστολος ὁ ἐκ ὁ Ἑλληνικός μυθολογία φρονέω ὀφωρῶμενος βλάβη , οὗτος προστίθημι , ταπεινός χράω λόγος διά ὁ ἐκεῖνος ὠφέλεια . λέγω δέ ὁ ἀντιλέγω ὁ ὑποταγή ἐκεῖνος ὁ εἶδος . καί μήv , εἰμί συνιδέντες ἐθέλω ὁ ἀλάομαι , νῦν ἐπιδείκνυμι ὁ ὑπακοή ἐνανθρωπέω , καί ὁ ἡμέτερος πραγματεύομαι σωτηρία . Πῶς οὖν τότε ὑποτάσσω ; πῶς δέ καί τότε παραδίδωμι ὁ βασίλειος ὁ Θεός καί πατήρ ; εὑρίσκω γάρ , οὗτος οὗτος νοέω , οὐ ἔχω νῦν ὁ βασίλειος ὁ θεός καί Πατήρ . τοσοῦτος ἀτοπία μεστός διά ὑπό ἐκεῖνος λέγω . ἄλλος γάρ καί ὁ ἡμέτερος οἰκειόω , ἐπεί αὐτός χρηματίζω σῶμα , αὐτός δέ ἐγώ ὀνομάζω κεφαλή . « οὗτος ὁ ἁμαρτία ἐγώ λαμβάνω , καί ὁ νόσος δράω . » οὕτως καί διά ὁ ψαλμός λέγω · « ὁ Θεός , ὁ Θεός ἐγώ , προσδέχομαι ἐγώ , ἵημι ἐγκαταλείπω ἐγώ ; μακράν ἀπό ὁ σωτηρία ἐγώ ὁ λόγος ὁ παράπτωμα ἐγώ . » καίτοι ἁμαρτία οὐ ποιέω , οὐδέ εὑρίσκω δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός . ἀλλά στόμα ὁ ἡμέτερος γίγνομαι φύσις , ὡς ἀπαρχή γεννάω ὁ φύσις . οὕτως καί ὁ νῦν ἐγώ ἀπείθεια , καί ὁ τότε ὑποταγή οἰκειόω , καί ἐγώ μετά ὁ ὁ φθορά ἀπαλλαγή ὑποτάσσω , αὐτός λέγω ὑποτάσσω . εἰς γάρ οὗτος ὁ ὁ διάνοια ὁ ἑξῆς ποδηγέω . ἐρῶ γάρ ὁ θεῖος ἀπόστολος · « τότε αὐτός ὁ υἱός ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , » ἐπάγω · « ἵνα ὁ θεός ὁ πᾶς ἐν πᾶς . » νῦν μέν γάρ πανταχοῦ κατά ὁ οὐσία εἰμί · ἀπερίγραπτος γάρ ἔχω ὁ φύσις , καί « ἐν αὐτός ζῶ , καί κινέω , καί εἰμί , » κατά ὁ θέω ἀπόστολος · κατά μέντοι ὁ εὐδοκία , οὐ ἐν ἅπας εἰμί . « εὐδοκέω γάρ ἐν ὁ φοβέω αὐτός , καί ἐν ὁ ἐλπίζω ἐπί ὁ ἔλεος αὐτός . » καί ἐν οὗτος δέ οὖον πᾶς εἰμί . « οὐδείς γάρ καθαρός ἀπό ῥύπος · » καί , « οὖον δικαιόω ἐνώπιον σύ πᾶς ζῶ · » καί , « ἐάν ἁμαρτία παρατήρηση , κύριος , κύριος , τις ὑφίστημι ; » οὐκοῦν εὐδοκέω μέν ἐν ὅς κατορθόω , οὐ εὐδοκέω δέ ἐν ὅς πταίω · ἐν δέ ὁ μέλλω βίος , ὁ φθορά παύω , καί ὁ ἀθανασία χορηγέω , χώρα οὐ ἔχω ὁ πάθος · οὗτος δέ παντελῶς ἐξελαύνω , οὐδείς εἶδος ἁμαρτία ἐνεργέω λοιπός . οὕτως ; εἰμί λοιπός ὁ θεός ὁ πᾶς ἐν πᾶς , πᾶς ὁ πταίω ἀπαλλάσσω , καί πρός αὐτός τρέπω , καί ὁ ἐπί ὁ χείρων οὖον δέχομαι