theodoretus.interpretatio-in-xiv-epistulas-sancti-pauli pg082_0375.1
A καὶ τιμὴ ἐστεφάνωσας αὐτόν , καὶ κατέστησας αὐτὸν ἐπὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου · πάντα ὑπέταξας ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτοῦ . » Οἰκουμένην μέλλουσαν τὸν μέλλοντα βίον ἐκάλεσε . Πάλιν μέντοι οὖν ὁ Θεὸ τὴν ἀεσπίτην Χριστοῦ , ἀλλ' ὡς ἀνθρώπου τοὺς ἀγγέλους παρεξετάζει , καὶ δείκνυσιν οὐ τοὺς ἀγγέλους , ἀλλ' αὐτὸν τὴν τῶν ὅλων ἀναδεξάμενον δεσποτεῖαν . Τὸ δὲ , Τί ἐστιν ἄνθρωπος ; εἴρηται μὲν περὶ τῆς κοινῆς φύσεως , ἀρμόττει δὲ τῇ ἐξ ἡμῶν ἀπαρχῇ , ὡς οἰκειουμένη τὰ πάσης τῆς φύσεως . Οὕτως ἐκ προσώπου πάντων ἡμῶν εἴρηκε · « Μακρὰν ἀπὸ τῆς σωτηρίας μου οἱ λόγοι τῶν παραπτωμάτων μου . » Αὐτὸς μὲν γὰρ καὶ κατὰ τὸ ἀνθρώπειον ἀμαρτίας ἀμύητος ἦν . « Ἀμαρτίαν γὰρ οὐ πεποίηκεν 16 , οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ . » Τὰ δὲ ἡμέτερα οἰκειούμενος στόμα τῆς φύσεως γέγονεν . Αὐτὸς γὰρ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἔλαβε , καὶ τὰς νόσους ἐδύσταπεν . Ὅτι δὲ καὶ ταύτην τὴν μαρτυρίαν , ὡς τῇ Δεσποτικῇ συμφωνούσαν διδασκαλίᾳ , ὁ θεὸς Ἀπόστολος ἔθετο , ἀκούσωμεν τοῦ Κυρίου πρὸς Ἰουδαίους λέγοντος : « Οὐκ ἀνέγνωτε · Ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων κατηρτίσας αἴνον ; » Οὕτως τοιγαροῦν ἐν στόματι τῶν νηπίων καὶ θηλαζόντων καταρτισάμενος αἴνον , ἐπεσκέψατο τῶν ἀνθρώπων τὴν φύσιν . Ὁ δὲ θεὸς Ἀπόστολος τῇ προφητικῇ μαρτυρίᾳ τὴν ἐρμηνείαν προσήγαγεν . « Ἐν γὰρ τῷ ὑποτάξαι αὐτῷ τὰ πάντα οὐδὲν ἀφήκεν αὐτῷ ἀνυπότακτον . » Καὶ ἐπειδὴ εἰκὸς ἦν εἰπεῖν τινὰς · Καὶ μὴν πλείστους ὁρῶμεν ἀντιλέγοντας , καὶ προσκυνεῖν αὐτῷ οὐκ ἐθελούσας , ἀναγκαῖως ἐπήγαγε · « Νῦν δὲ οὐπω 16 ὁρῶμεν αὐτῷ τὰ πάντα ὑποταγμένα . » Τοῦτο γὰρ καὶ ἤδη εἴρηκεν . Οὐ γὰρ ἀγγέλοις ὑπέταξε τὴν οἰκουμένην τὴν μέλλουσαν , περὶ ἧς λαλοῦμεν · ἀντὶ τοῦ , Ἐν ἐκείνῳ τῷ βίῳ πάντων κρατήσει · ὑποταγήσονται γὰρ τότε καὶ οἱ νῦν ἀντιλέγοντες . Ἐπειδὴ δὲ τῶν ἀγγέλων αὐτὸν καὶ Ποιητὴν εἴρηκε καὶ Δεσπότην , ἀπίθανον δὲ τοῦτο εἶναι πως ἐδόκει τοῖς ἀθάνατον μὲν διδάσκουσι τῶν ἀγγέλων τὴν φύσιν , τὸ δὲ τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ μανθάνουσι πάθος , ἀναγκαῖως καὶ περὶ τούτου διδασκαλίαν προσφέρει .
Lemmas: A καί τιμή στεφανόω αὐτός , καί καθίστημι αὐτός ἐπί ὁ ἔργον ὁ χείρ σύ · πᾶς ὑποτάσσω ὑποκάτω ὁ πούς αὐτός . » οἰκέω μέλλω ὁ μέλλω βίος καλέω . πάλιν μέντοι οὖν ὁ Θεός ὁ αεσπιος Χριστός , ἀλλά ὡς ἄνθρωπος ὁ ἄγγελος παρεξετάζω , καί δείκνυμι οὖον ὁ ἄγγελος , ἀλλά αὐτός ὁ ὁ ὅλος ἀναδεξάμενον δεσποτεία . ὁ δέ , τις εἰμί ἄνθρωπος ; εἴρω μέν περί ὁ κοινός φύσις , ἁρμόττω δέ ὁ ἐκ ἐγώ ἀπαρχή , ὡς οἰκειόω ὁ πᾶς ὁ φύσις . οὕτως ἐκ πρόσωπον πᾶς ἐγώ εἴρω · « μακράν ἀπό ὁ σωτηρία ἐγώ ὁ λόγος ὁ παράπτωμα ἐγώ . » αὐτός μέν γάρ καί κατά ὁ ἀνθρώπειος ἁμαρτία ἀμύητος εἰμί . « ἁμαρτία γάρ οὖον ποιέω 16 , οὐδέ εὑρίσκω δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός . » ὁ δέ ἡμέτερος οἰκειόω στόμα ὁ φύσις γίγνομαι . αὐτός γάρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ λαμβάνω , καί ὁ νόσος ἐδύσταπεν . ὅτι2 δέ καί οὗτος ὁ μαρτυρία , ὡς ὁ δεσποτικός συμφωνώ διδασκαλία , ὁ θεός ἀπόστολος τίθημι , ἀκούω ὁ κύριος πρός Ἰουδαῖος λέγω : « οὐ ἀναγιγνώσκω · ἐκ στόμα νήπιος καί θηλάζω καταρτίζω αἶνος ; » οὕτως τοιγάρ ἐν στόμα ὁ νήπιος καί θηλάζω καταρτίζω αἶνος , ἐπισκοπέω ὁ ἄνθρωπος ὁ φύσις . ὁ δέ θεός ἀπόστολος ὁ προφητικός μαρτυρία ὁ ἑρμηνεία προσάγω . « ἐν γάρ ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς οὐδείς ἀφίημι αὐτός ἀνυπότακτος . » καί ἐπεί εἰκός εἰμί εἶπον τις · καί μήv πλεῖστος ὁράω ἀντιλέγω , καί προσκυνέω αὐτός οὐ ἐθέλω , ἀναγκαῖος ἐπάγω · « νῦν δέ οὔπω 16 ὁράω αὐτός ὁ πᾶς υποτάσσω . » οὗτος γάρ καί ἤδη εἴρω . οὖον γάρ ἄγγελος ὑποτάσσω ὁ οἰκέω ὁ μέλλω , περί ὅς λαλέω · ἀντί ὁ , ἐν ἐκεῖνος ὁ βίος πᾶς κρατέω · ὑποτάσσω γάρ τότε καί ὁ νῦν ἀντιλέγω . ἐπεί δέ ὁ ἄγγελος αὐτός καί Ποιητής εἴρω καί δεσπότης , ἀπίθανος δέ οὗτος εἰμί πως δοκέω ὁ ἀθάνατος μέν διδάσκω ὁ ἄγγελος ὁ φύσις , ὁ δέ ὁ δεσπότης Χριστός μανθάνω πάθος , ἀναγκαῖος καί περί οὗτος διδασκαλία προσφέρω .