theodoretus.interpretatio-in-xiv-epistulas-sancti-pauli pg082_0035.1
μετὰ τὸ χρηθῆναι Μακεδόνι , καὶ ᾿Αθηναίοις , καὶ Κορινθίοις , ἀφίκετο , ὡς ἡ τῶν Πράξεων ἱστορία διδάσκει . Καὶ τὴν δευτέραν δὲ πρὸς Κορινθίους μετὰ ταύτην ἠγοῦμαι γεγράφθαι . Κατὰ γὰρ δὴ τὰς ὑποσχέσεις , πρὸς αὐτοὺς ἀφικνούμενος , καὶ σμικρὸν ἐν τῇ Μακεδονίᾳ χρόνον διᾶγων , ἐκεῖθεν ἐπέστειλε , καὶ τοῦτο πάλιν ἐν αὐτῇ τῇ ἐπιστολῇ δεδήλωκε . Τὰς γὰρ κατὰ τὴν ᾿Ασίαν διηγησάμενος θλίψεις , καὶ κατὰ τὴν Τρωάδα , διεξελθὼν ἐν τῷ μέσῳ φησίν · « Καὶ γὰρ ἐλθόντων ἡμῶν εἰς Μακεδονίαν , οὐδεμίαν ἄνεσιν ἔσχεν ἡ σὰρξ ἡμῶν , ἀλλ᾽ ἐν παντὶ θλιβόμενοι · ἔξωθεν μάχαι , ἔσωθεν φόβοι · ἀλλ᾽ ὁ παρακαλῶν τοὺς ταπεινοὺς παρεκάλεσεν ἡμᾶς ἐν τῇ παρουσίᾳ Τίτου · οὐ μόνον δὲ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ , ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ παρακλήσει ἧν παρεκλήθητε ἐφ᾿ ἡμῖν . » Καὶ πάλιν · « Γνωρίζομεν δὲ ὑμῖν , ἀδελφοί , τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ , τὴν δεδομένην ταῖς ᾿Εκκλησίαις τῆς Μακεδονίας . » Καὶ αὖθις · « Μήπως ἐὰν ἔλθωσιν σὺν ἐμοὶ Μακεδόνες . » Πέμπτην ἠγοῦμαι γεγράφθαι τὴν πρὸς Τιμόθεον τὴν πρώτην . Μετὰ γὰρ δὴ τὸ προοίμιον οὕτω φησίν · « Καθὼς παρεκάλεσά σε προσμένειν ἐν ᾿Εφέσῳ , πορευομένου εἰς Μακεδονίαν . » Διδάσκει δὲ ἡμᾶς καὶ ἡ τῶν Πράξεων ἱστορία , ὡς ἡνίκα τὸ πρῶτον εἰς τὴν Μακεδονίαν ἀφίκετο , οὔπωθεν μὲν εἰς τὴν ᾿Εφεσον ἐληλύθει . « ᾿Εκωλύθησαν γὰρ ὑπὸ τοῦ Πνεύματος λαλῆσαι , φησίν , τὸν λόγον ἐν τῇ ᾿Ασίᾳ . » Συνῆν δὲ γε αὐτῷ καὶ ὁ Τιμόθεος · καὶ τοῦτο σαφῶς καὶ ἡ τῶν Πράξεων ἱστορία διδάσκει . Τῶν γὰρ ἀπὸ Θεσσαλονίκης ᾿Ιουδαίων εἰς τὴν Βέρροιας ἀφικομένων , καὶ τὸ πλῆθος ἐγείραντων εἰς στάσιν , ὁ μὲν θεῖος ᾿Απόστολος εἰς τὰς ᾿Αθῆνας ἀπέπλευσεν · « ᾿Επέμειναν δέ , φησίν , ὁ τε Σίλας καὶ ὁ Τιμόθεος ἐκεῖ . » Καὶ πάλιν κατὰ κατὰ τὴν Κόρινθον ὁ συγγραφεὺς διηγούμενος , καὶ διδάσκων ὅπως ὁ θεῖος ᾿Απόστολος διελέγετο ἐν τῇ συναγωγῇ κατὰ πᾶν Σάββατον , καὶ ὅτι ἐπεισεν ᾿Ιουδαίους τε καὶ ᾿Ελληνας , ἐπήγαγεν · « ᾿Ως δὲ ἦλθον ἀπὸ τῆς Μακεδονίας , ὁ τε Σίλας καὶ ὁ Τιμόθεος , συνεῖχετο τῷ λόγῳ ὁ Παῦλος , διαμαρτυρόμενος τοῖς ᾿Ιουδαίοις τὸν Χριστὸν ᾿Ιησοῦν . » Δῆλον τοίνυν , ὡς ἡνίκα τὸ δεύτερον ἀπὸ τῆς ᾿Εφέσου παρεγίνετο εἰς τὴν Μακεδονίαν ὁ μακάριος Παῦλος , τότε τὸν πάντα ἀρίστον Τιμόθεον ἐκεῖ καταλείψαι , εἰς ἐπιμέλειαν τῶν δεξαμένων τὸ σωτήριον κήρυγμα . Μετὰ ταύτην , ὑπολαμβάνω τὴν πρὸς Τίτον γεγράφθαι . ᾿Εν ἐκείνοις γὰρ ἔτι διᾶγων τοῖς μέρεσι , καταλαβεῖν αὐτὸν παραγγέλλει . Λέγει δὲ οὕτως · « ᾿Οταν πέμψω ᾿Αρτεμᾶν πρὸς σέ , ἢ Τυχικόν , σπουδάσας ἐλθεῖν πρὸς με εἰς Νικόπολιν · ἐκεῖ γὰρ χέρικα παραχειμάζω . » Τὴν δὲ Νικόπολιν , Θρακικὴν μὲν πόλιν εἶναι φασί , τῇ δὲ Μακεδονίᾳ πελάζειν . ᾿Εβδομὴν τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπέστειλε . Μετὰ γὰρ δὴ ταύτας ἀπάσας , ταύτην αὐτὸς γεγραφέναι διδάσκει . Λέγει δὲ οὕτως · « Νυνὶ δὲ πορεύομαι εἰς ᾿Ιερουσαλὴμ διακονοῦν τοῖς ἁγίοις · ἠδοκῆσε γὰρ Μακεδονία καὶ ᾿Αχαία κοινωνίαν τινὰ
Lemmas: μετά ὁ χράω Μακεδών , καί Ἀθηναῖος , καί Κορίνθιος , ἀφικνέομαι , ὡς ὁ ὁ Πρᾶξις ἱστορία διδάσκω . καί ὁ δύο δέ πρός Κορίνθιος μετά οὗτος ἠγέω γράφω . κατά γάρ δή ὁ ὑπόσχεσις , πρός αὐτός ἀφικνέομαι , καί μικρός ἐν ὁ Μακεδονία χρόνος Διάγων , ἐκεῖθεν ἐπιστέλλω , καί οὗτος πάλιν ἐν αὐτός ὁ ἐπιστολή δηλόω . ὁ γάρ κατά ὁ Ασία διηγέομαι θλῖψις , καί κατά ὁ Τρωάς , διεξέρχομαι ἐν ὁ μέσος φημί · « καί γάρ ἔρχομαι ἐγώ εἰς Μακεδονία , οὐδείς ἄνεσις ἔχω ὁ σάρξ ἐγώ , ἀλλά ἐν πᾶς θλίβω · ἔξωθεν μάχη , ἔσωθεν φόβος · ἀλλά ὁ παρακαλέω ὁ ταπεινός παρακαλέω ἐγώ ἐν ὁ παρουσία Τίτος · οὖον μόνος δέ ἐν ὁ παρουσία αὐτός , ἀλλά καί ἐν ὁ παράκλησις ἧμαι παρακαλέω ἐπί ἐγώ . » καί πάλιν · « γνωρίζω δέ σύ , ἀδελφός , ὁ χάρις ὁ Θεός , ὁ δίδωμι ὁ ᾿εκκλησιος ὁ Μακεδονία . » καί αὖθις · « μήπως ἐάν ἔρχομαι σύν ἐγώ Μακεδών . » Πέμπτος ἠγέω γράφω ὁ πρός Τιμόθεος ὁ πρῶτος . μετά γάρ δή ὁ προοίμιον οὗτος φημί · « καθώς παρακαλέω σύ προσμένω ἐν ᾿Εφέσῳ , πορεύω εἰς Μακεδονία . » διδάσκω δέ ἐγώ καί ὁ ὁ Πρᾶξις ἱστορία , ὡς ἡνίκα ὁ πρῶτος εἰς ὁ Μακεδονία ἀφικνέομαι , οὔπωθεν μέν εἰς ὁ ᾿Εφεσον ἔρχομαι . « ᾿εκωλυθημι γάρ ὑπό ὁ πνεῦμα λαλέω , φημί , ὁ λόγος ἐν ὁ Ασία . » σύνειμι δέ γε αὐτός καί ὁ Τιμόθεος · καί οὗτος σαφῶς καί ὁ ὁ Πρᾶξις ἱστορία διδάσκω . ὁ γάρ ἀπό Θεσσαλονίκη Ἰουδαῖος εἰς ὁ Βέρροιας ἀφικνέομαι , καί ὁ πλῆθος ἐγείρω εἰς στάσις , ὁ μέν θεῖος Απόστολος εἰς ὁ Αθῆνα ἀποπλέω · « ᾿επεμειναω δέ , φημί , ὁ τε Σίλας καί ὁ Τιμόθεος ἐκεῖ . » καί πάλιν κατά κατά ὁ Κόρινθος ὁ συγγραφεύς διηγέομαι , καί διδάσκω ὅπως ὁ θεῖος Απόστολος διαλέγω ἐν ὁ συναγωγή κατά πᾶς σάββατον , καί ὅτι πείθω Ἰουδαῖος τε καί ᾿Ελληνας , ἐπάγω · « Ως δέ ἔρχομαι ἀπό ὁ Μακεδονία , ὁ τε Σίλας καί ὁ Τιμόθεος , συνόχωκα ὁ λόγος ὁ Παῦλος , διαμαρτύρομαι ὁ Ἰουδαῖος ὁ Χριστός ᾿ιειμαι . » Δῆλος τοίνυν , ὡς ἡνίκα ὁ δύο ἀπό ὁ ᾿Εφέσου παραγίγνομαι εἰς ὁ Μακεδονία ὁ μακάριος Παῦλος , τότε ὁ πᾶς ἀριστάω Τιμόθεος ἐκεῖ καταλείβω , εἰς ἐπιμέλεια ὁ δέχομαι ὁ σωτήριος κήρυγμα . μετά οὗτος , ὑπολαμβάνω ὁ πρός Τίτος γράφω . Εν ἐκεῖνος γάρ ἔτι Διάγων ὁ μέρος , καταλαμβάνω αὐτός παραγγέλλω . λέγος δέ οὕτως · « ᾿Οταν πέμπω Αρτεμᾶς πρός σός , ἢ Τυχικός , σπουδάζω ἔρχομαι πρός ἐγώ εἰς Νικόπολις · ἐκεῖ γάρ χερικό παραχειμάζω . » ὁ δέ Νικόπολις , Θρακικός μέν πόλις εἰμί φημί , ὁ δέ Μακεδονία πελάζω . ᾿εβδομεις ὁ πρός Ῥωμαῖος ἐπιστέλλω . μετά γάρ δή οὗτος ἅπας , οὗτος αὐτός γράφω διδάσκω . Λέγος δέ οὕτως · « νυνί δέ πορεύω εἰς ᾿Ιερουσαλὴμ διακονέω ὁ ἅγιος · δοκέω γάρ Μακεδονία καί Ἀχαία κοινωνία τις