theodoretus.interpretatio-in-xiv-epistulas-sancti-pauli pg082_0385.2
ζ'-ι' . Ὡς ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς σαρκὸς αὐτοῦ , δεήσεις τε καὶ ἱκετηρίας πρὸς τὸν δυνάμενον σῴζειν αὐτὸν ἐκ θανάτου , μετὰ κραυγῆς ἰσχυρᾶς καὶ δακρύων προσενέγκας , καὶ εἰσακουσθεὶς ἀπὸ τῆς εὐλαβείας . Καὶπερ Υἱὸς ὤν , ἔμαθεν ἀφ' ὧν ἐπάθε τὴν ὑπακοήν . Καὶ τελειωθεὶς ἐγένετο τοῖς ὑπακούουσι αὐτῷ πᾶσιν αἴτιος σωτηρίας αἰωνίου , προσαγορευθεὶς ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἀρχιερεὺς κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεκ . Τίς δὲ μὴ κομιδῆ παραπικρα ταῦτα περὶ τῆς θείας εἴρησθαι φύσεως ; εἴπει ; Εἰ γὰρ ὁ μακάριος Παῦλος οὐκ ἐδεδίει τὸν θάνατον , ἀλλὰ ἐπιθυμίαν εἶχεν εἰς τὴν ἀναλῦσιν , καὶ τῷ Χριστῷ εἶναι , καὶ τοῖς προσιγνοῦσι τὰ ἐν Ἱεροσολύμοις αὐτῷ συμβησόμενα , καὶ πειρασθῆναι ἐκρύψαι , εἶπε · Τί κλαίετε , καὶ συνθρυπτεῖτε μου τὴν καρδίαν ; Ἐγὼ γὰρ οὐ μόνον δεθῆναι , ἀλλὰ καὶ ἀποθανεῖν ἕτοιμός εἰμι ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ · πῶς ὁ Θεὸς Λόγος , ὁ τῶν αἰώνων δημιουργός , ὁ ἀναλλοιωτὸς τε , καὶ ἀτρεπτος , καὶ πάθους κλεδούμενος , ἐδεδίει τὸν θάνατον ; Ἀλλὰ γὰρ ἴσως καὶ τὸ μηκύνειν περὶ τούτων ἀνοδίας ἐοχάτης . Ἡ γὰρ τῆς ταπεινότητος τῶν εἰρημένων ὑπερβολή , καὶ αὐτὴς ἀναγκάζει τοὺς τὴν θεότητα βλασφημοῦντας , μηδὲν τούτων τῇ θεότητι προσαρμόζειν . Καὶ γὰρ τὴν ἀνθρωπότητα τοῦτο παθεῖν ἡ θεότης συνεχώρησεν , ἵνα μάθωμεν ὡς ἀληθῶς ἀνθρωπώτησε , καὶ φύσιν ἀνθρωπείαν ἀνέλαβε , καὶ οὐ φαντασίᾳ καὶ δοχῇ τὸ τῆς οἰκονομίας ἐτελέσθη μυστήριον . Εἰ γὰρ καὶ τούτων οὕτως γεγενημένων , καὶ Σίμων , καὶ Μένανδρος , καὶ Κέρδων , καὶ Μάρκιον , καὶ Βαλεντῖνος , καὶ Βασιλίδης , καὶ Βαρδισάνης , καὶ Μάνης , τοὺς οἰκείους ἐδίδαξαν διαστάσεις , ὡς οὐδὲν εἶχε τῆς ἀνθρωπείας φύσεως , ὅλιον δὲ πλείους ἄν τῶν πλάνων τούτων ὑπέμειναν , εἰ μὴ τῶν ἀνθρωπείων πλὴν ἁμαρτίας ἠνέχετο παθημάτων . Ἡμέρας δὲ σαρκὸς τὸν τῆς θνητότητος ἔφη καιρόν , τοιούστιν ἤνικα θνητὸν εἶχε τὸ σῶμα . Λέγει δὲ τὴν εὐχήν , ἣν παρὰ τὸ πάθος προσήψατο · Πά -
Lemmas: ζῳ . ὡς ἐν ὁ ἡμέρα ὁ σάρξ αὐτός , δήω τε καί ἱκετηρία πρός ὁ δύναμαι σῴζω αὐτός ἐκ θάνατος , μετά κραυγή ἰσχυρός καί δάκρυ προσφέρω , καί εἰσακούω ἀπό ὁ εὐλάβεια . καίπερ υἱός εἰμί , μανθάνω ἀπό ὅς πάσχω ὁ ὑπακοή . καί τελειόω γίγνομαι ὁ ὑπακούω αὐτός πᾶς αἴτιος σωτηρία αἰώνιος , προσαγορεύω ὑπό ὁ Θεός ἀρχιερεύς κατά ὁ τάξις Μελχισεδέκ . Τῖς δέ μή κομιδῇ παραπικραίνω οὗτος περί ὁ θεῖος ἐρήω φύσις ; εἶπον ; εἰμί γάρ ὁ μακάριος Παῦλος οὐ δείδω ὁ θάνατος , ἀλλά ἐπιθυμία ἔχω εἰς ὁ ἀνάλυσις , καί ὁ Χριστός εἰμί , καί ὁ προσγίγνομαι ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ αὐτός συμβαίνω , καί πειράζω ἐκρύπτω , εἶπον · τις καλέω , καί συνθρύπτω ἐγώ ὁ Καρδία ; ἐγώ γάρ οὖον μόνος δήω , ἀλλά καί ἀποθνῄσκω ἑτοῖμος εἰμί ὑπέρ ὁ ὄνομα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · πῶς ὁ θεός Λόγος , ὁ ὁ αἰών δημιουργός , ὁ ἀναλλοίωτος τε , καί ἄτρεπτος , καί πάθος κλεδουμην , δείδω ὁ θάνατος ; ἀλλά γάρ ἴσως καί ὁ μηκύνω περί οὗτος ἀνοδία εοχατεω . ὁ γάρ ὁ ταπεινότης ὁ εἴρω ὑπερβολή , καί αὐτός ἀναγκάζω ὁ ὁ θεότης βλασφημέω , μηδείς οὗτος ὁ θεότης προσαρμόζω . καί γάρ ὁ ἀνθρωπότης οὗτος πάσχω ὁ θεότης συγχωρέω , ἵνα μανθάνω ὡς ἀληθής ἀνθρωπώτησε , καί φύσις ἀνθρώπειος ἀναλαμβάνω , καί οὖον φαντασία καί δοχή ὁ ὁ οἰκονομία τελέω μυστήριον . εἰμί γάρ καί οὗτος οὕτως γίγνομαι , καί Σίμων , καί Μένανδρος , καί Κέρδων , καί Μάρκιος , καί Βαλεντῖνος , καί Βασιλίδης , καί βαρδισανη , καί Μάνης , ὁ οἰκεῖος διδάσκω διάστασις , ὡς οὐδείς ἔχω ὁ ἀνθρώπειος φύσις , ὅλιον δέ πλείων ἄν ὁ πλάνος οὗτος ὑπομένω , εἰμί μή ὁ ἀνθρώπειος πλήν ἁμαρτία ἀνέχω πάθημα . Ἡμέρα δέ σάρξ ὁ ὁ θνητότης φημί καιρός , τοιουειμι φέρω θνητός ἔχω ὁ σῶμα . Λέγος δέ ὁ εὐχή , ὅς παρά ὁ πάθος προσάπτω · πᾷ -