theodoretus.interpretatio-in-xiv-epistulas-sancti-pauli pg082_0255.1
A τὴν δὲ τὴν ἐλπίδα δέδωκεν ἡμῖν ὁ Δεσπότης Χριστὸς , τὸν ὑπὲρ ἡμῶν καταδεξάμενος θάνατον , καὶ πρῶτος μὲν ἀναστὰς ἐκ τῶν νεκρῶν , πᾶσι δὲ ἡμῖν ὑποσχόμενος τὴν ἀνάστασιν . Ἐξεῖλετο δὲ ἡμᾶς τοῦ ἐνεστῶτος πονηροῦ , τοῦτ' ἐστὶ τῆς κατὰ τὸν παρόντα βίον διαγωγῆς , ἐν ᾗ χώρᾶν ἔχει τὰ τῆς πονηρίας . Ὅτι δὲ αὕτη οὐ πᾶσιν ἐπιβλαβὴς ἡ ζωή , αὐτὸς διδάσκει ὁ Ἀπόστολος . Λέγει δὲ οὕτως : « Εἰ δὲ τὸ ζῆν ἐν σαρκὶ τοῦτό μοι καρπὸς ἔργου , καὶ τί ἀρήσομαι οὐ γινώσκω , » καὶ προτιμᾷ τὸ τοῦ σὺν Χριστῷ εἶναι τῇ ζῆσαι , διὰ τὸ ἐντεῦθεν ψυφόμενον κέρδος . Καὶ περὶ Ἐπαφροδίτου φησίν , ὅτι « Ἠλέησεν αὐτὸν ὁ Θεὸς τὴν ζωὴν αὐτῷ χαρισάμενος . » Οὐ τοίνυν φύσει πονηρὸς ὁ παρὼν αἰών , ἀλλ' ἐν αὐτῷ παρὰ τινων πονηρία τελῶνται . Ἐδειξε δὲ αὐτοῦ καὶ τὸ πρόσκαιρον · ἐν - B εστῶτα γὰρ προσήψατο . Ὁ μέντοι Δεσπότης « Κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἡμῶν , ( ε' ) ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν . » Πανταχοῦ συντάττει τῷ Χριστῷ τὸν Πατέρα , διδάσκων ὡς καὶ αὐτῷ συνδοκεῖ , μὴ νομικῇ · ἡμᾶς , ἀλλ' εὐαγγελικῶς πολιτεύεσθαι . Τὴν μὲν οὖν πρόθεσιν ἐνταῦθα πεπλήρωκε , καινοπρεπῶς αὐτὴν ποιησάμενος , καὶ τὸν τοῦ κηρύγματος ἐν κεφαλᾷ διδάξας σκοπόν . Ἀρκεται δὲ τὸν ἐγκλημάτων οὕτως : Γ' , Γ' . « Θαυμάζω ὅτι οὕτω ταχέως μετατίθεσθε ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς ἐν χάριτι Θεοῦ εἰς ἕτερον Εὐαγγέλιον . Ὁ οὐχ ἕστιν ἄλλο · εἰ μὴ τινὲς εἰσιν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς , καὶ θελόντες μεταστρέψαι τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ . » Πολλῆς σοφίας τὴν κατηγορίαν ἐπλήρωσεν . Ἐδειξε γὰρ τοῦ νόμου τὴν φυλακὴν ἀρνησιν τοῦ νομοθέτου . Οὐ γὰρ εἶπε , Μετατίθεσθε ἀπὸ τῆσδε διδασκαλίας εἰς τὴνδε , ἀλλ' , ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς . Τίς δὲ ὁ καλέσας , τὰ ἑξῆ ; διδάσκει , ἐν χάριτι Θεοῦ . Αὐτὸς ὑμᾶς , φησίν , ὁ Πατὴρ ὁ τὸν νόμον δεδωκὼς , εἰς τοῦτο τὸ Εὐαγγέλιον κέκληκε . Τοῦτο τοίνυν καταλιπόντες , καὶ εἰς τὸν νόμον πάλιν δρομησάτες , αὐτοῦ τοῦ κεκληκότος ἀπέστητε . Καὶ τοῦτο δὴ καταλιπόντες τὸ Εὐαγγέλιον , ἕτερον οὐχ εὗρηστέ . Οὐδὲ γὰρ ἄλλα μὲν δι' ἡμῶν , ἄλλα δὲ διὰ τῶν ἄλλων ἀποστόλων ὁ Δεσπότης κηρύσει · ἀλλὰ τὸ αὐτὸ κηρύττομεν ἅπαντες , ὅσοι τῆς ἀληθείας ὑπάρχομεν ἐρασταί . Οἱ δὲ τὰναντία φρονοῦντες , οὐδὲν ὑμῖν θεῖον προσφέρουσι , ἀλλὰ τὰ θεία παραφθείρειν ἐπιχειροῦσιν . Εἶτα θερμανθεὶς ἐκ τῆς μνήμης τῶν ἐναντίων , καὶ τῷ δικαίῳ ζέσει θυμῷ , ἀλλοτριον τῆς εὐσεβείας καλεῖ τὸν ἕτερα κη - D ρύττειν πειρώμενον , καὶ βοᾷ · η' . « Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα , ἀνάθεμα ἔστω . » Ἐπειδὴ ἐκεῖνοι τοὺς θελούς ἔλεγον ἀποστόλους τὸν νόμον φυλάττειν , ἐκείνους μὲν καταλείπουσι ὁ θελός Ἀπόστολος , ἵνα μὴ δόξῃ φθόνῳ τινὶ καὶ δυσμε -
Lemmas: A ὁ δέ ὁ ἐλπίς δίδωμι ἐγώ ὁ Δεσπότης Χριστός , ὁ ὑπέρ ἐγώ καταδέχομαι θάνατος , καί πρῶτος μέν ἀνίστημι ἐκ ὁ νεκρός , πᾶς δέ ἐγώ ὑπισχνέομαι ὁ ἀνάστασις . ἐξαιρέω δέ ἐγώ ὁ ἐνίστημι πονηρός , οὗτος εἰμί ὁ κατά ὁ πάρειμι βίος διαγωγεύς , ἐν ὅς χώρα ἔχω ὁ ὁ πονηρία . ὅτι2 δέ οὗτος οὖον πᾶς ἐπιβλαβής ὁ ζωή , αὐτός διδάσκω ὁ ἀπόστολος . λέγος δέ οὕτως : « εἰμί δέ ὁ ζῶ ἐν σάρξ οὗτος ἐγώ καρπός1 ἔργον , καί τίς ἀράομαι οὖον γιγνώσκω , » καί προτιμάω ὁ ὁ σύν Χριστός εἰμί ὁ ζῶ , διά ὁ ἐντεῦθεν ψυφομενω κέρδος . καί περί Ἐπαφρόδιτος φημί , ὅτι « ἐλεέω αὐτός ὁ θεός ὁ ζωή αὐτός χαρίζομαι . » οὖον τοίνυν φύσις πονηρός ὁ πάρειμι αἰών , ἀλλά ἐν αὐτός παρά τίνω πονηρία τελέω . δείκνυμι δέ αὐτός καί ὁ πρόσκαιρος · ἐν - B ἵστημι γάρ προσάπτω . ὁ μέντοι Δεσπότης « κατά ὁ θέλημα ὁ Θεός καί πατήρ ἐγώ , ( εἰ ) ὅς ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . » πανταχοῦ συντάσσω ὁ Χριστός ὁ πατήρ , διδάσκω ὡς καί αὐτός συνδοκέω , μή νομικός · ἐγώ , ἀλλά εὐαγγελικός πολιτεύω . ὁ μέν οὖν πρόθεσις ἐνταῦθα πληρόω , καινοπρεπῶς αὐτός ποιέω , καί ὁ ὁ κήρυγμα ἐν κεφαλή διδάσκω σκοπός . ἀρκετός δέ ὁ ἔγκλημα οὕτως : Γε , Γε . « θαυμάζω ὅτι οὗτος ταχέως μετατίθημι ἀπό ὁ καλέω σύ ἐν χάρις Θεός εἰς ἕτερος Εὐαγγέλιος . ὁ οὐ ἕστiν ἄλλος · εἰμί μή τις εἰμί ὁ ταράσσω σύ , καί ἐθέλω μεταστρέφω ὁ Εὐαγγέλιος ὁ Χριστός . » Πολλῆς σοφία ὁ κατηγορία πληρόω . δείκνυμι γάρ ὁ νόμος ὁ φυλακή ἄρνησις ὁ νομοθέτης . οὖον γάρ εἶπον , μετατίθημι ἀπό ὅδε διδασκαλία εἰς ὅδε , ἀλλά , ἀπό ὁ καλέω σύ . Τῖς δέ ὁ καλέω , ὁ ἔξεστι ; διδάσκω , ἐν χάρις Θεός . αὐτός σύ , φημί , ὁ πατήρ ὁ ὁ νόμος δίδωμι , εἰς οὗτος ὁ Εὐαγγέλιος καλέω . οὗτος τοίνυν καταλείπω , καί εἰς ὁ νόμος πάλιν δρομησάτες , αὐτός ὁ καλέω ἀφίστημι . καί οὗτος δή καταλείπω ὁ Εὐαγγέλιος , ἕτερος οὐ εὑρίσκω . οὐδέ γάρ ἄλλος μέν διά ἐγώ , ἄλλος δέ διά ὁ ἄλλος ἀπόστολος ὁ Δεσπότης κηρυσεω · ἀλλά ὁ αὐτός κηρύσσω ἅπας , ὅσος ὁ ἀλήθεια ὑπάρχω ἐραστής . ὁ δέ τἀναντία φρονέω , οὐδείς σύ θέω προσφέρω , ἀλλά ὁ θεῖος παραφθείρω ἐπιχειρέω . εἶτα θερμαίνω ἐκ ὁ μνήμη ὁ ἐναντίος , καί ὁ Δίκαιος ζέω θυμός , ἀλλότριος ὁ εὐσέβεια καλέω ὁ ἕτερος καί - D ῥύπτω πειράω , καί βοάω · ἤ . « ἀλλά καί ἐάν ἐγώ ἢ ἄγγελος ἐκ οὐρανός εὐαγγελίζω σύ παρά ὅς εὐαγγελίζω , ἀνάθεμα ἵστημι . » ἐπεί ἐκεῖνος ὁ τέλος λέγω ἀπόστολος ὁ νόμος φυλάσσω , ἐκεῖνος μέν καταλείπω ὁ θέλα ἀπόστολος , ἵνα μή δόξα φθόνος τις καί δυσμός -