theodoretus.interpretatio-in-xiv-epistulas-sancti-pauli pg082_0396.1
A ἀμαρτωλῶν , καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμανος . » Οἶμαι καὶ αὐτοὺς ἄν ὁμολογήσαι τοὺς τῆνανία τῇ ἀληθείᾳ φρονοῦντας , ὡς καὶ ταῦτα τῆς ἀνθρωπότητος , ἀλλ’ οὐ τῆς θεότητος ἴδια . Ἵνα γὰρ τὰλλα παραλίπῃ , τὸ , ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος , πῶς ἂν τις προσαρμόσαι τῷ θ.ῷ Λόγῳ , τῷ τὰ πάντα τεκνησαμένῳ ; Δῆλοι δὲ ὁ λόγος τὸν μετὰ τὸ πάθος ἄνω τῶν οὐρανῶν γενόμενον . Ὁ δὲ Θεὸς Λόγος ἀπείργασον ἔχει τὴν φύσιν . Οὐκοῦν καὶ ταῦτα ὡς ἀνθρώπῳ προσαρμόσομεν τῷ Δεσπότῃ Χριστῷ , οὐχ ἄλλον τινὰ τοῦτον παρὰ τὸν Θεὸν Λόγον νοοῦντες , ἀλλ’ εἰδότες , τί μὲν τῆς θεότητος , τί δὲ τῆς ἀνθρωπότητος ἴδιον . κζ’ . « Ὦς οὐκ ἔχει καθ’ ἡμέραν ἀνάγκην , ὡσπερ οἱ ἀρχιερεῖς , πρότερον ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἁμαρτιῶν θυσίας B ἀναφέρειν , ἔπειτα τῶν τοῦ λαοῦ · τοῦτο γὰρ ἐποίησεν ἐφάπαξ ἑαυτὸν ἀνενέγκας . » Διὸ εἰδεῖνεν , ὅπερ οὐκ ἔσχον οἱ τῆς Ἱεραῦνῆς τετυχηκότες . Ἐκεῖνοι γὰρ καὶ συνεχῶς τὰ ἱερεῖα προσέφερον , καὶ ὑπὲρ ἑαυτῶν ἔθουν , ἅτε δὴ καὶ αὐτοὶ πλημμελοῦντες ὡς ἄνθρωποι · οἱ δὲ ἁμαρτήμασιν ὑποκείμενοι οὐ τοσαύτην ἔχουσι προσφέροντες παρήξίαν . Οὗτος δὲ οὐδἕτερον τούτων ποιεῖ , τὸ μὲν , ἐπειδὴ ἁμαρτίας ἀμήτος , τὸ δέ , ὡς τῆς μιᾶς θυσίας ἀρκεσάσης εἰς σωτηρίαν . Καὶ ἐκείνους μὲν ἕτερα προσφέροντες ὁμάτα · ὅπως δὲ τὸ ἑαυτοῦ προσενέγκοντος σῶμα , αὐτὸς ἱερεὺς καὶ ἱερεῖον γενόμενος , καὶ ὡς Θεὸς μετὰ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Πνεύματος τὸ δῶρον δεξάμενος . κη’ . « Ὁ νόμος γὰρ ἀνθρώπους καθίστησιν ἀρχιερεῖς ἔχοντας ἀθλόνειαν . » Τοιαύτη γὰρ τῶν ἀνθρώπων ἡ φύσις . « Ὁ δὲ λόγος τῆς ὁρκωμοσίας τῆς μετὰ τὸν νόμον , Ἵδὸν εἰς τὸν αἰῶνα τετελειωμένον . » Ὁ μονογενὴς Υἱὸς σύνδρομον ἔχει τῇ γεννήσει τὴν τελειότητα · τέλειον γὰρ αὐτὸν γεγέννηκεν ὁ Πατήρ . Καὶ τοῦτο τοίνυν κατὰ τὸ ἀνθρώπινον νοητέον . Τέ-λειον γὰρ ἐνσαῦθα τὸν ἀθάνατον λέγει . Οὐ μὴν ἄλλον υἱὸν νοητέον παρὰ τὸν φύσει Υἱόν , ἀλλὰ τὸν αὐτὸν καὶ φύσει ὄντα Υἱὸν ὡς Θεόν , καὶ πάλιν διχάμενον τὴν αὐτὴν προσῃγορίαν ὡς ἀνθρώπων .
Lemmas: A ἁμαρτωλός , καί ὑψηλός ὁ οὐρανός γίγνομαι . » οἴμη καί αὐτός ἄν ὁμολογέω ὁ τείνω ὁ ἀλήθεια φρονέω , ὡς καί οὗτος ὁ ἀνθρωπότης , ἀλλά οὖον ὁ θεότης ἴδιος . ἵνα γάρ ὅς παραλείπω , ὁ , ὑψηλός ὁ οὐρανός γίγνομαι , πῶς εἄν τις προσαρμόζω ὁ ὅθε Λόγος , ὁ ὁ πᾶς τεκνέω ; Δῆλος δέ ὁ λόγος ὁ μετά ὁ πάθος ἄνω ὁ οὐρανός γίγνομαι . ὁ δέ θεός Λόγος ἀπολέγω ἔχω ὁ φύσις . οὐκοῦν καί οὗτος ὡς ἄνθρωπος προσαρμόζω ὁ δεσπότης Χριστός , οὐ ἄλλος τις οὗτος παρά ὁ θεός Λόγος νοέω , ἀλλά οἶδα , τίς μέν ὁ θεότης , τίς δέ ὁ ἀνθρωπότης ἴδιος . κζ’ . « οὖς οὐ ἔχω κατά ἡμέρα ἀνάγκη , ὡς ὁ ἀρχιερεύς , πρότερος ὑπέρ ὁ ἴδιος ἁμαρτία θυσία B ἀναφέρω , ἔπειτα ὁ ὁ λαός · οὗτος γάρ ποιέω ἐφάπαξ ἑαυτοῦ ἀναφέρω . » Διὸ οἰδέω , ὅσπερ οὐ ἔχω ὁ ὁ ιεραυνεος τυγχάνω . ἐκεῖνος γάρ καί συνεχῶς ὁ ἱερεῖον προσφέρω , καί ὑπέρ ἑαυτοῦ θέω , ἅτε δή καί αὐτός πλημμελέω ὡς ἄνθρωπος · ὁ δέ ἁμάρτημα ὑπόκειμαι οὖον τοσοῦτος ἔχω προσφέρω παρήκω . οὗτος δέ οὐδέτερος οὗτος ποιέω , ὁ μέν , ἐπεί ἁμαρτία ἄμητος , ὁ δέ , ὡς ὁ εἷς θυσία ἀρκέω εἰς σωτηρία . καί ἐκεῖνος μέν ἕτερος προσφέρω ὁμάτα · ὅπως δέ ὁ ἑαυτοῦ προσφέρω σῶμα , αὐτός ἱερεύς καί ἱερεῖον γίγνομαι , καί ὡς θεός μετά ὁ πατήρ καί ὁ πνεῦμα ὁ δῶρον δέχομαι . καίω . « ὁ νόμος γάρ ἄνθρωπος καθίστημι ἀρχιερεύς ἔχω αθλονεια . » τοιοῦτος γάρ ὁ ἄνθρωπος ὁ φύσις . « ὁ δέ λόγος ὁ ὁρκωμοσία ὁ μετά ὁ νόμος , ὁράω εἰς ὁ αἰών τελειόω . » ὁ μονογενής υἱός σύνδρομος ἔχω ὁ γεννάω ὁ τελειότης · τέλειος γάρ αὐτός γεννάω ὁ Πατήρ . καί οὗτος τοίνυν κατά ὁ ἀνθρώπινος νοητέον . Τέλειος γάρ ἐνίημι ὁ ἀθάνατος λέγω . οὖον μήv ἄλλος υἱός νοητέον παρά ὁ φύσις υἱός , ἀλλά ὁ αὐτός καί φύσις εἰμί υἱός ὡς Θεός , καί πάλιν διχάμενον ὁ αὐτός προσηγορία ὡς ἄνθρωπος .