theodoretus.interpretatio-in-xiv-epistulas-sancti-pauli pg082_0279.4
« Κατὰ τὴν εὐδοκίαν αὐτοῦ , ἣν προέθετο ἐν αὐτῷ , ( ι΄ . ) εἰς οἰκονομίαν τοῦ πληρώματος τῶν καιρῶν . » Τὸ , ἐν αὐτῷ , ἐν τῷ Χριστῷ λέγει . Πλήρωμα δὲ τῶν καιρῶν , τὸν ὁρισθέντα παρὰ τοῦ Θεοῦ καλεῖ καιρὸν . Οὕτω καὶ ἐν τῇ πρὸς Γαλάτας Ἐπιστολῇ : « Ὅτε δὲ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου . » — « Ἀνακεφαλαιώσασθαι τὰ πάντα ἐν τῷ Χριστῷ , τὰ ἐπὶ τοῖς οὐρανοῖς , καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , ἐν αὐτῷ . » Σαφέστερον ταῦτα ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους διδάσκει . « Πᾶσα γὰρ ἡ κτίσις , φησί , συστενάζει καὶ συνωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν . » Καὶ πάλιν : « Ἡ γὰρ ἀποκαρδοκία τῆς κτίσεως τὴν ἀποκάλυψιν τῶν υἱῶν τοῦ Θεοῦ ἀπεκδέχεται . » Τοῦτο καὶ ἐν τῇ πρὸς Ἑβραίους φησίν : « Ὅπως χωρὶς Θεοῦ ὑπὲρ παντὸς γεύσεται θανάτου . » Μόνῃ δὲ ἡ θεία φύσις ἀνενδεής . Πᾶσα δὲ ἡ κτίσις ἐδεῖτο τοῦ τῆς οἰκονομίας φαρμάκου . Τὰ μὲν γὰρ στοιχεῖα , διὰ τὴν τῶν ἀνθρώπων χρείαν γενόμενα , τῇ φθορᾷ ὠκοποιεῖτο πεποιηκέναι , ἐπειδὴ καὶ τοῦτον ὀνητὸν ποιήσεν ἐμελλον ἡ παράβασις . Αἱ δὲ γε ἀόρατοι δυνάμεις ἠχύντο , ὡς εἰκὸς , τὴν ἐν ἀνθρώποις πολιτευομένην πονηρίαν ὁρῶσιν . Εἰ γὰρ ἐν᾽ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι χαίρουσιν , ὡς ὁ Κύριος ἔφη , εὐδύλον ὡς ἀχάλουσι τὰναντία θεώμενοι . Ἄλλ᾽ ἡ τοῦ Μονογενοῦς ἐνανθρώπησις , τὸν θάνατον λύσασα , καὶ τὴν ἀνάστασιν δεῖξασα , καὶ τῆς κοινῆς ἀναστάσεως ἐνέχυρον δεδοκυῖα , τὸ σκυθρωπὸν ἐκεῖνο διέλυσε νέφος . Ἄνακεφαλαιῶσιν τοίνυν καλεῖ τὴν σύντομον τῶν πραγμάτων μεταβολήν . Διὰ γὰρ τῆς κατὰ τὸν Δεσπότην Χριστὸν οἰκονομίας , καὶ τῶν ἀνθρώπων ἡ φύσις ἀνίσταται , καὶ τὴν ἀφθαρσίαν ἐνδύεται , καὶ ἡ ὁρωμένη κτίσις τῆς φθορᾶς ἐλευθερωμένη τεύξεται τῆς ἀφθαρσίας , καὶ τῶν ἀοράτων οἱ δῆμοι ἐν εὐφροσύνῃ διατελεῶσιν , ἐπειδὴ ἀπέδρα ὀδύνη , καὶ λύπη , καὶ στεναγμός . Τοῦτο διὰ τῶνδε τῶν ῥητῶν ἐδίδαξεν ὁ θείος Ἀπόστολος . Οὐ γὰρ ἀπλῶς εἶπε , τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν , ἀλλὰ , τὰ
Lemmas: « κατά ὁ εὐδοκία αὐτός , ὅς προτίθημι ἐν αὐτός , ( Ι΄ . ) εἰς οἰκονομία ὁ πλήρωμα ὁ καιρός . » ὁ , ἐν αὐτός , ἐν ὁ Χριστός λέγω . πλήρωμα δέ ὁ καιρός , ὁ ὁρίζω παρά ὁ Θεός καλέω καιρός . οὕτως καί ἐν ὁ πρός Γαλάτης Ἐπιστολή : « ὅτε δέ ἔρχομαι ὁ πλήρωμα ὁ χρόνος . » — « ἀνακεφαλαιόω ὁ πᾶς ἐν ὁ Χριστός , ὁ ἐπί ὁ οὐρανός , καί ὁ ἐπί ὁ γῆ , ἐν αὐτός . » σαφής οὗτος ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος διδάσκω . « πᾶσα γάρ ὁ κτίσις , φημί , συστενάζω καί συνωδίνω ἄχρι ὁ νῦν . » καί πάλιν : « ὁ γάρ ἀποκαρδοκία ὁ κτίσις ὁ ἀποκάλυψις ὁ υἱός ὁ Θεός ἀπεκδέχομαι . » οὗτος καί ἐν ὁ πρός Ἑβραῖος φημί : « ὅπως Χωρὶς Θεός ὑπέρ πᾶς γεύω θάνατος . » Μόνος δέ ὁ θεῖος φύσις ἀνενδεής . πᾶσα δέ ὁ κτίσις δήω ὁ ὁ οἰκονομία φάρμακον . ὁ μέν γάρ στοιχεῖον , διά ὁ ὁ ἄνθρωπος χρεία γίγνομαι , ὁ φθορά οἰκοποιέω ποιέω , ἐπεί καί οὗτος ὀνέω ποιέω μέλλω ὁ παράβασις . ὁ δέ γε ἀόρατος δύναμις χέω , ὡς εἰκός , ὁ ἐν ἄνθρωπος πολιτεύω πονηρία ὁράω . εἰμί γάρ ἐν εἷς ἁμαρτωλός μετανοέω χαίρω , ὡς ὁ Κύριος φημί , εὐδύλον ὡς αχαλους τἀναντία θεάομαι . ἄλλος ὁ ὁ Μονογενώ ἐνανθρώπησις , ὁ θάνατος λύω , καί ὁ ἀνάστασις δείκνυμι , καί ὁ κοινός ἀνάστασις ἐνέχυρον δίδωμι , ὁ σκυθρωπός ἐκεῖνος διαλύω νέφος . ἀνακεφαλαίωσις τοίνυν καλέω ὁ σύντομος ὁ πρᾶγμα μεταβολή . Ζεύς γάρ ὁ κατά ὁ δεσπότης Χριστός οἰκονομία , καί ὁ ἄνθρωπος ὁ φύσις ἀνίστημι , καί ὁ ἀφθαρσία ἐνδύω , καί ὁ ὁράω κτίσις ὁ φθορά ελευθερώνω τυγχάνω ὁ ἀφθαρσία , καί ὁ ἀόρατος ὁ δῆμος ἐν Εὐφρόσυνος διατελέω , ἐπεί ἀποδιδράσκω ὀδύνη , καί λύπη , καί στεναγμός . οὗτος διά ὅδε ὁ ῥητός διδάσκω ὁ θείος ἀπόστολος . οὖον γάρ ἀπλόος εἶπον , ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ , ἀλλά , ὁ