theodoretus.interpretatio-in-xii-prophetas-minores pg081_0888.1
δίους καὶ φρίκης ἐδών · Ὁτοῦ δὲ Θεοῦ ὁ πταξίας τὴν Αἰγυπτον . » Καὶ τῶν Ἀσσυρίων δὲ τὰς πολλὰς ἐκεῖνας χιλιάδας πρὸ τῶν τῆς Ἱερουσαλὴμ περιδύλων κατακοντίσας , καὶ μετ' ὀλίγων φυγείν τὸν Σενναχηρεὶμ ἀναγκάσας , ὀλίην αὐτοῦ πεισῆσαι πᾶσιν ἀνθρώποις τὴν δύναμιν . Κἄν τὴν Βαβυλῶνα δὲ τοὺς λέους παραδοθέντα τὸν Δανιὴλ φυλάξας ἀλώβητον , καὶ τὴν σφοδρότατην ἐκείνην τῆς καμίνου φλογὺα μεταβαλὼν εἰς δρόσον , ὡς τοὺς μακαρίους ἐκείνους παῖδας χορεῖαν ἐν μέσῳ συστῆσαι , καὶ ὕμνον ὑψῆναι , καὶ τὸν ἀλαζόνα βασιλέα κατεπέληξε , καὶ δι' ἐκείνου τοὺς ὑπηκόους ἐδίδαξεν , ὡς μόνος Θεὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν ὁ Θεός . Καὶ ἐπὶ Κύρου δὲ τοῦ Πέρσου τὴν πολυβρύλλητον ἐκείνην ἐπάνοδον αὐ λαῷ δωρησάμενος , καὶ μόνους ἐκ πάντων τῶν αἰχμαλώτων γεγεννημένους χαρισάμενος τὴν τῆς δουλείας ἀπαλλαγγήν , καὶ τὸν νεὼν τὸν οἰκεῖον δεῖξάμενος , καὶ τὴν Ἱερουσαλὴμ εἰς τὴν προτέραν ἐπαγγαγὼν εὐπραγίαν , δεδῆλωκε πάλιν , οὐ τοῖς πελάζουσι μόνοις , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἀποὺν οἰκοῦσιν , ὡς μόνος ἐστὶν ἰκανὸς προμηθεῖσθαι καὶ προστατεῦειν ὧν βούλεται . Καὶ ἐπὶ τῶν Μακεδόνων δὲ πολλάκις τὴν οἰκείαν ὑπέδειξε δύναμιν , καὶ μέντοι καὶ διὰ τῶν προφητῶν θαυματουργῶν καὶ τὰ ἐσόμενα προλέγων , πολλὰ τῶν ἐθνῶν πρὸς ἀλήθειαν ἐποδύησεν . Οὕτω τὸν μέγαν Ἐλισσαῖον τὸ τῶν Σύρων ἐδεῖσεν ἔθνος , ποτὲ μὲν ἀσπασίας ὑπ' αὐτοῦ δεξάμενον νέφος , ποτὲ δὲ τοῦ Νααμὰν τὴν κάθαρτιν θιασάζοντος . Τοσούτων γὰρ ἔσχε τοῦδε τοῦ προφήτου σέβας , ὡς ἀρρώστια περιπεσόντα τὸν βασιλέα πρὸς τοῦτον ἀποστεῖλαι τὸν Ἀχαὰλ πευσόμενον εἰ βιωθήσεται · καὶ αὐτὸν δὲ τὸν Ἀχαὰλ οὕτως αὐτὸς ὁ προφήτης ἔχρισε βασιλέα τοῖς Σύροις . Καὶ τὴν θεσπέσιον δὲ Ἱερουσαλὴμ τοιαύτης ἡξιώσε τιμῆς , τῶν Βαβυλωνίων ὁ βασιλεύς , ὡς αἵρεσιν αὐτῷ τῆς οἰκήσεως δοῦναι · καὶ τοὺς μὲν ἄλλους ἀπαντας καὶ βασιλέας , καὶ ἄρχοντας αἰχμαλώτους ἀπήγαγε , τούτῳ δὲ μόνῳ ἐδῶκεν ἐξουσίαν διὰγειν ὅπου βούλεται . Οὕτω καὶ τὴν μακάριον Ἰωνὰν Νινευτῶν ὁ τῶν ὅλων Θεὸς προφήτην ἐχειροτόνησε . Πόλις δὲ ἡν αὕτη πάλαι μεγίστη , καὶ τοῦ τῶν Ἀσσυρίων βασιλέως τὰ βασιλεία δεξαμένη . Ἐπειδὴ γὰρ ἔμελλεν ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος δι' ἀνθρωπείας φύσεως ἐπιφαίνειν τοῖς ἀνθρώποις , καὶ ἀπαντα τὰ ἔθνη τῇ τῆς Θεογνωσίας καταφυσιεῖν ζωῇ , καὶ πρὸ τῆς οἰκείας ἐνανθρωπήσεως τὴν θείαν αὐτοῦ τοῖς ἔθεσιν ὑποδείξαι προμήθειαν , ἵνα τοὺς προλαβοῦσι τὰ ἐσόμενα βεβαιώση , καὶ διδάξῃ πάντας , ὡς οὐχ Ἰουδαίων ὁ Θεὸς μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐθνῶν , καὶ τῆς Παλαιστῆς καὶ Νῆας διαβήσης τὴν συγγένειαν δεξή . Εἰ γὰρ ὑποδεῖμαν τῶν ἐθνῶν πρὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως ἐποίησατο πρόνοιαν , ἔσετον ἂν αὐτὴν ὑπέλαβον Ἰουδαῖοι Θεόν , ὡς ἐναντία δρῶντα τῷ δεδωκότι τὸν νόμον · ὁ μὲν γὰρ μόνον Ἰουδαίων ἐφρόντιζεν · οὕτως δὲ πάντων ἀνθρώπων ἐποιεῖτο τὴν ἐπιμέλειαν . Τοῦτο δὲ πέπυσθε Μαρκίων ὁ
Lemmas: δῖος καί φρίκη ἕδος · ὅστις δέ Θεός ὁ πτήσσω ὁ Αἴγυπτος . » καί ὁ Ἀσσύριος δέ ὁ πολύς ἐκεῖνος χιλιάς πρό ὁ ὁ Ἱεροσόλυμα περιδυλαω κατακοντίζω , καί μετά ὀλίγος φεύγω ὁ Σενναχηρείμ ἀναγκάζω , ὀλίην αὐτός πείθω πᾶς ἄνθρωπος ὁ δύναμις . κἀν ὁ Βαβυλών δέ ὁ Λέους παραδίδωμι ὁ Δανιήλ φυλάσσω ἀλώβητος , καί ὁ σφοδρός ἐκεῖνος ὁ κάμινος φλογή μεταβάλλω εἰς δρόσος , ὡς ὁ μακάριος ἐκεῖνος παῖς χορεία ἐν μέσος συνίστημι , καί ὕμνος ὑψῆναι , καί ὁ ἀλαζών βασιλεύς καταπλήσσω , καί διά ἐκεῖνος ὁ ὑπήκοος διδάσκω , ὡς μόνος θεός ὁ Ἰσραηλίτης ὁ Θεός . καί ἐπί Κῦρος δέ ὁ Πέρσης ὁ πολυβρυλλω ἐκεῖνος ἐπάνοδος αὖος λαός δωρέω , καί μόνος ἐκ πᾶς ὁ αἰχμάλωτος γεννάω χαρίζομαι ὁ ὁ δουλεία ἀπαλλαγή , καί ὁ ναός ὁ οἰκέω δείκνυμι , καί ὁ Ἱεροσόλυμα εἰς ὁ πρότερος ἐπάγω εὐπραγία , δηλόω πάλιν , οὖον ὁ πελάζω μόνος , ἀλλά καί ὁ ἄπους οἰκέω , ὡς μόνος εἰμί ἰκανός προμηθέομαι καί προστατεύω ὅς βούλομαι . καί ἐπί ὁ Μακεδών δέ πολλάκις ὁ οἰκεῖος ὑποδείκνυμι δύναμις , καί μέντοι καί διά ὁ προφήτης θαυματουργός καί ὁ εἰμί προλέγω1 , πολύς ὁ ἔθνος πρός ἀλήθεια εποδυαειδω . οὕτως ὁ μέγας Ἐλισσαῖος ὁ ὁ Σύρος δείδω ἔθνος , ποτέ μέν ἀσπάσιος ὑπό αὐτός δέχομαι νέφος , ποτέ δέ ὁ Νααμάν ὁ καθαρτής θιασάζοντος . τοσοῦτος γάρ ἔχω ὅδε ὁ προφήτης σέβας , ὡς αρρώστια περιπίπτω ὁ βασιλεύς πρός οὗτος ἀποστέλλω ὁ Ἀχαὰλ πυνθάνομαι εἰμί βιόω · καί αὐτός δέ ὁ Ἀχαὰλ οὕτως αὐτός ὁ προφήτης χρίω βασιλεύς ὁ Σύρος . καί ὁ θεσπέσιος δέ Ἱεροσόλυμα τοιοῦτος ἀξιόω τιμή , ὁ Βαβυλώνιος ὁ βασιλεύς , ὡς αἵρεσις αὐτός ὁ οἴκησις δίδωμι · καί ὁ μέν ἄλλος ἅπας καί βασιλεύς , καί ἄρχω αἰχμάλωτος ἀπάγω , οὗτος δέ μόνος δίδωμι ἐξουσία διάγω ὅπου βούλομαι . οὕτως καί ὁ μακάριος Ἰωνᾶς νινευος ὁ ὁ ὅλος θεός προφήτης χειροτονέω . Πόλις δέ ἐάν οὗτος πάλαι μέγας , καί ὁ ὁ Ἀσσύριος βασιλεύς ὁ βασίλειος δέχομαι . ἐπεί γάρ μέλλω ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος διά ἀνθρώπειος φύσις ἐπιφαίνω ὁ ἄνθρωπος , καί ἅπας ὁ ἔθνος ὁ ὁ Θεογνωσία καταφύω ζωή , καί πρό ὁ οἰκεῖος ἐνανθρώπησις ὁ θεῖος αὐτός ὁ ἔθος ὑποδείκνυμι προμήθεια , ἵνα ὁ προλαμβάνω ὁ εἰμί βεβαιόω , καί διδάσκω πᾶς , ὡς οὐ Ἰουδαῖος ὁ θεός μόνος , ἀλλά καί ἔθνος , καί ὁ Παλαιστή καί ναῦς διαβαίνω ὁ συγγένεια δέχομαι . εἰμί γάρ ὑποδείδω ὁ ἔθνος πρό ὁ ἐνανθρώπησις ποιέω πρόνοια , ἕννυμι εἄν αὐτός ὑπολαμβάνω Ἰουδαῖος Θεός , ὡς ἐναντίος δράω ὁ δίδωμι ὁ νόμος · ὁ μέν γάρ μόνος Ἰουδαῖος φροντίζω · οὕτως δέ πᾶς ἄνθρωπος ποιέω ὁ ἐπιμέλεια . οὗτος δέ πυνθάνομαι Μαρκίων ὁ