theodoretus.interpretatio-in-psalmos pg080_0553.2
ια'-ιγ' . « Ἠκούσε Κύριος , καὶ ἠλέησέ με , Κύριος ἐγενήθη βοηθός μου . Ἐστρέψας τὸν κωπετόν μου εἰς χαρὰν ἐμοί . Διέρρηξας τὸν σάκκον μου , καὶ περιέζωσάς με εὐφροσύνην . Ὅπως ἂν ψάλῃ σοι ἡ δόξα μου , καὶ οὐ μὴ καταναυγῶ . » Καὶ Ἐzechίας σάκκον περιζωσάμενος προσήνγε τῷ Θεῷ τὴν κατὰ τῶν Ἀσσυρίων εὐχήν · καὶ ἡ ἀνθρωπεῖα φύσις τὸ πένθιμον περιεδέξατο σχῆμα . Καὶ νῦν δὲ τινες τῶν ἀνόητων , τοὺς τεθνηκότας ὀλοφυρόμενοι , ἐπὶ σάκκου καθήμενοι κακῶς , τῶν προφητικῶν ῥημάτων ἐπατεῖν οὐκ ἔθελουσι , διαρρήδην βοώντων · Διέρρηξας τὸν σάκκον μου , καὶ περιέζωσάς με εὐφροσύνην , καὶ ἐστρέψας τὸν κωπετόν μου εἰς χαρὰν ἐμοί . Καθάρπερ γὰρ ὁ Ἐzechίας τῶν πεντεκαίδεκα ἐνιαυτῶν τὴν ἐπαγγελίαν δεξάμενος εὐφροσύνης ἐνεπλήσθη πολλῆς , οὕτως δίκαιον ἡμᾶς τὴν ἐλπίδα δεξαμένους τῆς ἀναστάσεως , μὴ ὀρηνεῖν τοὺς τελευτήσαντας , ἀλλ' ἐκείνην μετ' εὐθυμίας προσμένειν . Τὸ δὲ , « Ὅπως ἂν ψάλῃ σοι ἡ δόξα μου , καὶ οὐ μὴ καταναυγῶ , » ὁ Σύμμαχος οὕτως ἡρμήνευσεν · Ἵνα ἤδη σε δόξα , καὶ οὐ ἀποσιωπηθῇ · ἀντὶ τοῦ , Προσῆκει ταύτης ἕνεκα τῆς εὐεργεσίας διηνεκῶς ἄδειν σε καὶ ὑμνεῖν τοὺς τοιαύτης δόξης τετυχηκότας , ἐν μηδενὶ καιρῷ σιωπῶντας . Καὶ ἡ κατάναυξις δὲ σιγὴν ἐμποιεῖ . Οἱ Ἑβδομήκοντα τοίνυν ἀντὶ σιγῆς ἑθεῖκασιν τὴν κατάναυξιν · δόξης δὲ ὁ μὲν Ἐzechίας τετύχηκε , τοσοῦτον δι' αὐτὸν μυριάδων θελητῶν δεξαμένων πληγήν , καὶ μέντοι τοῦ ἡλίου ἀναστρέψαντος · ἡμεῖς δὲ πολλῆς εὐχλείας ἔχομεν ἀφορμὴν , τοιαύτην περὶ ἡμᾶς τοῦ Θεοῦ τῶν ὅλων ἐπιβεβαιοῦ φιλοστοργίαν . Οὕτω γὰρ , φησίν , ὁ Θεὸς ἠγάπησε τὸν κόσμον , ὅτι τὸν Ἰδιὸν αὐτοῦ τὸν μονογενὴ δέδωκεν , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται , ἀλλ' ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον . « Κύριε ὁ Θεός μου , εἰς τὸν αἰῶνα ἐξομολογήσομαί σοι . » Οὐ γὰρ μόνον κατὰ τὸν παρόντα βίον , ἀλλὰ
Lemmas: ιαʹ . « ἀκούω Κύριος , καί ἐλεέω ἐγώ , Κύριος γίγνομαι βοηθός ἐγώ . στρέφω ὁ κοπετός ἐγώ εἰς χαρά ἐγώ . διαρρήγνυμι ὁ σάκκος ἐγώ , καί περιζώννυμαι ἐγώ Εὐφρόσυνος . ὅπως εἄν ψάλλω σύ ὁ δόξα ἐγώ , καί οὖον μή καταναυαγέω . » καί Ἐzechίας σάκκος περιζώννυμι πρόσειμι ὁ Θεός ὁ κατά ὁ Ἀσσύριος εὐχή · καί ὁ ἀνθρώπειος φύσις ὁ πένθιμος περιδέχομαι σχῆμα . καί νῦν δέ τις ὁ ανόητος , ὁ θνῄσκω ὀλοφύρομαι , ἐπί σάκκος κάθημαι κακῶς , ὁ προφητικός ῥῆμα πατέω οὐ ἐθέλω , διαρρήδην βοῦς · διαρρήγνυμι ὁ σάκκος ἐγώ , καί περιζώννυμαι ἐγώ Εὐφρόσυνος , καί στρέφω ὁ κοπετός ἐγώ εἰς χαρά ἐγώ . εθαρ γάρ ὁ Ἐzechίας ὁ πεντεκαίδεκα ἐνιαυτός ὁ ἐπαγγελία δέχομαι Εὐφρόσυνος ἐμπίμπλημι πολύς , οὕτως Δίκαιος ἐγώ ὁ ἐλπίς δέχομαι ὁ ἀνάστασις , μή ὀρίνω ὁ τελευτάω , ἀλλά ἐκεῖνος μετά εὐθυμία προσμένω . ὁ δέ , « ὅπως εἄν ψάλλω σύ ὁ δόξα ἐγώ , καί οὖον μή καταναυαγέω , » ὁ Σύμμαχος οὕτως ἑρμηνεύω · ἵνα ἤδη σύ δόξα , καί οὖον ἀποσιωπάω · ἀντί ὁ , προσήκω οὗτος ἕνεκα ὁ εὐεργεσία διηνεκής ἀνδάνω σύ καί ὑμνέω ὁ τοιοῦτος δόξα τυγχάνω , ἐν μηδείς καιρός σιωπάω . καί ὁ κατάναυξις δέ σιγή ἐμποιέω . ὁ ἑβδομήκοντα τοίνυν ἀντί σιγή ἑθεῖκασιν ὁ κατάναυξιν · δόξα δέ ὁ μέν Ἐzechίας τυγχάνω , τοσοῦτος διά αὐτός μυριάς θελητής δέχομαι πληγή , καί μέντοι ὁ ἥλιος ἀναστρέφω · ἐγώ δέ πολύς εὔκλεια ἔχω ἀφορμή , τοιοῦτος περί ἐγώ ὁ Θεός ὁ ὅλος ἐπιβεβαιόω φιλοστοργία . οὕτως γάρ , φημί , ὁ θεός ἀγαπάω ὁ κόσμος , ὅτι ὁ Ἴδιος αὐτός ὁ μονογενής δίδωμι , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύω εἰς αὐτός μή ἀπόλλυμι , ἀλλά ἔχω ζωή αἰώνιος . « κύριος ὁ Θεός ἐγώ , εἰς ὁ αἰών ἐξομολογέω σύ . » οὖον γάρ μόνος κατά ὁ πάρειμι βίος , ἀλλά