theodoretus.interpretatio-in-psalmos pg080_0490.1
τὴν λαβὴν αὐτοῦ ἀντὶ ἄρτου δαπανῶντες καὶ κατασβένοντες ; Καὶ πάντες γνωρίσονται ἀπὸ τῶν πραγμάτων τὸν πολεμιοῦντα αὐτοὺς : κάκεῖθεν ὁ φόβος αὐτοὺς ἐλεύσεται , ὅθεν οὐ προσεδόκησαν . Ποῦ γὰρ ἂν ὤφθησαν ὅτι ὑπὸ ἀγγέλου ἀναιρεθήσονται ; ὅτι ὁ Θεὸς κέχεται τῶν Ἰουδαίων ; καὶ οἱ μυκτηρίσαντες τὴν βουλὴν τοῦ πτωχοῦ καὶ ταπεινόφρονος Ἐzechia , Θεῷ μᾶλλον ἢ ὅπλοις βαρβάρων , νοήσουσιν , ὅτι ὁ ἑαυτὸν τοῦ Θεοῦ ἀναρήσας τὴν μὴ κατασχυνοῦσαν ἐλπίδα ἐκτήσατο . Τίς γὰρ ἄλλος ἢ ὁ Θεὸς καὶ τοὺς ἀπομείναντας ἐν τῇ Σιὼν σώσει , καὶ τὰς τῆς αἰχμαλωτισθείσας φυλᾶς ἐπαναγάγῃ , ὥστε κοινὴν χαρὰν γενέσθαι ταῖς δώδεκα φυλαῖς , ὧν ρίζα καὶ ἀρχὴ ὁ πατριάρχης Ἰακὼβ ἐχρημάτισεν , ὁ καὶ Ἰσραὴλ μετονομασθείς ; Ὦστε ἀπ’ αὐτοῦ καὶ ταύτας Ἰακὼβ καὶ Ἰσραὴλ ὀνομάζεσθαι . Καὶ ταῦτα μὲν ἴσιν πρὸς ἱστορίαν , τὴν δὲ ἀναγωγὴν ἰσχυοτέραν ἐξετάσωμεν . ] Διεφθάρησαν καὶ ἐδελύθησαν ἐν ἐπιθυμίαις , οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα . Προσέφα , ὅτι , καὶ ρίζα τῆς ἀσεβείας ἢ τοῦ μὴν διαφθορά . Εἰς ἀκολασίαν γὰρ σφᾶς αὐτοὺς καὶ θηριώδη βίον ἐκδεδοκότες , τοῦ Θεοῦ τὴν μνήμην τῆς διανοίας ἐξέβαλον · ἠκολούθησαν δὲ τῷ ἡγουμένῳ παραπληξίᾳ καὶ οἱ ὑπήκοοι . [ Οἱ μὲν πᾶν τὸ Θεὸν ἀρνησάμενοι , καὶ μηδὲ τὴν ἀρχὴν εἶναι Θεὸν ἀποκρινάμενοι , ὑπόδεινον δὲ εἶναι τὸ ὄνομα , καὶ κατὰ μηδεμιᾶς οὐσίας ὑποκειμένου τεταγμένον . Οἱ δὲ τοὺς μὴ ὄντας ὡς ὄντας θεοὺς ἀναγορεύσαντες , καὶ τὸν μόνον ὄντα παρασάμενοι : οἱ δὲ εἶναι μὲν τὸν λόγῳ ὑποστησάμενοι , μὴ μὲν δὲ προνοεῖν ἐπὶ τῆς , μηδὲ ἐφορᾶν τὰ ἀνθρώπινα παραδεδοκότες . Ἀλλὰς δὲ οὖν οἱ πάντες εἰς ἕνα λόγον ἀρνησάμενοι περιεράπησαν , μὴ εἶναι Θεὸν διανοηθέντες : ἐπεὶ δὲ μὴ ἐτόλμων διὰ στόματος τοῦτο φάσκειν · ἐνῆγε γὰρ τοὺς πάντας τὰ φυσικὰ σπέρματα καὶ οἱ περὶ τοῦ Θεοῦ φυσικοὶ λογισμοὶ εἰς τὴν ὁμολογίαν τῆς τοῦ Θεοῦ γνώσεως · διὸ χεῖλαι μὲν οὐκ ἐτόλμων ἀρνεῖσθαι , ἀλλ’ εἰδέναι προσποιούσθον οὐ μόνον ἕνα , ἀλλὰ καὶ μυρίους θεούς . Τῇ γε μὴν καρδίᾳ ἑαυτοὺς ἐπειθον ἀφαινοῦντες ἀληθῶς καὶ μωραίνοντες , ὅτι μὴ ἔστιν ἐν τῷ παντὶ Θεός · Ἐλεγχος δὲ ἦν τοῦ ἀθεοῦ αὐτῶν λογισμοῦ τὰ ὑπ’ αὐτῶν δρώμενα · ἀπὸ γὰρ τοῦ καρποῦ τὸ δένδρον ἐπιγινώσκεται . Ὦστε τοὺν καὶ τὰς πράξεις αὐτὰς καὶ τὴν λοιπὴν βίῳ πᾶσαν αὐτῶν τὴν ψυχὴν διέφθεραν αὐτῷ σώματι , εἰς πᾶσαν ἐκδεδοκότες φθοράν , ὡς καὶ ἄρρενας ἄρρεσιν ἐπιμεινθαι , καὶ πάσας ἀθεμιτουργίας καὶ ἄρρητοποιίας καταφθεῖρειν ἑαυτούς · βδελυκτοὺς τε εἶναι δι’ αὐτὰ πῶς οὐκ ἂν εἰσὶν πρόδηλοι , ὅτι κἂν μυρίους ἐπιγράφονται θεούς τῷ λόγῳ · κἂν αὐτοὶ
Lemmas: ὁ λαβή αὐτός ἀντί ἄρτος δαπανάω καί κατασβέννυμι ; καί πᾶς γνωρίζω ἀπό ὁ πρᾶγμα ὁ πολεμέω αὐτός : κακείθεν ὁ φόβος αὐτός ἔρχομαι , ὅθεν οὖον προσδοκάω . πός γάρ εἄν ὁράω ὅτι ὑπό ἄγγελος ἀναιρέω ; ὅτι ὁ θεός χέω ὁ Ἰουδαῖος ; καί ὁ μυκτηρίζω ὁ βουλή ὁ πτωχός καί ταπεινόφρων Ἐzechia , Θεός μᾶλλον ἢ ὅπλον βάρβαρος , νοέω , ὅτι ὁ ἑαυτοῦ ὁ Θεός ἀναιρέω ὁ μή κατέχω ἐλπίς κτάομαι . Τῖς γάρ ἄλλος ἢ ὁ θεός καί ὁ ἀπομένω ἐν ὁ Σιών σῴζω , καί ὁ ὁ αἰχμαλωτίζω Φυλή ἐπανάγω , ὥστε κοινός χαρά γίγνομαι ὁ δώδεκα Φυλή , ὅς ρίζα καί ἀρχή ὁ πατριάρχης Ἰακώβ χρηματίζω , ὁ καί Ἰσραήλ μετονομάζω ; ὥστε ἀπό αὐτός καί οὗτος Ἰακώβ καί Ἰσραήλ ὀνομάζω . καί οὗτος μέν ἄπατρις πρός ἱστορία , ὁ δέ ἀναγωγή ἰσχύς ἐξετάζω . ] διαφθείρω καί εδελυθημι ἐν ἐπιθυμία , οὐ εἰμί ποιέω χρηστότης . πρόσφημι , ὅτι , καί ρίζα ὁ ἀσέβεια ἢ ὁ μήv διαφθορά . εἰς ἀκολασία γάρ σφεῖς αὐτός καί θηριώδης βίος ἐκδίδωμι , ὁ Θεός ὁ μνήμη ὁ διάνοια ἐκβάλλω · ἀκολουθέω δέ ὁ ἡγέομαι παραπληξία καί ὁ ὑπήκοος . [ ὁ μέν πᾶς ὁ θεός ἀρνέομαι , καί μηδέ ὁ ἀρχή εἰμί θεός ἀποκρίνω , ὑπόδεινος δέ εἰμί ὁ ὄνομα , καί κατά μηδείς οὐσία ὑπόκειμαι τάσσω . ὁ δέ ὁ μή εἰμί ὡς εἰμί θεός ἀναγορεύω , καί ὁ μόνος εἰμί παρασάμενοι : ὁ δέ εἰμί μέν ὁ λόγος ὑφίστημι , μή μέν δέ προνοέω ἐπί ὁ , μηδέ ἐφοράω ὁ ἀνθρώπινος παραδίδωμι . Ἀλλᾶς δέ οὖν ὁ πᾶς εἰς εἷς λόγος ἀρνέομαι περιλέγω , μή εἰμί θεός διανοέομαι : ἐπεί δέ μή τολμάω διά στόμα οὗτος φάσκω · ἐνάγω γάρ ὁ πᾶς ὁ φυσικός σπέρμα καί ὁ περί ὁ Θεός φυσικός λογισμός εἰς ὁ ὁμολογία ὁ ὁ Θεός γνῶσις · διό χεῖλος μέν οὐ τολμάω ἀρνέομαι , ἀλλά οἶδα προσποιέω οὖον μόνος εἷς , ἀλλά καί μυρίος θεός . ὁ γε μήv Καρδία ἑαυτοῦ πείθω ἀφανίζω ἀληθής καί μωραίνω , ὅτι μή εἰμί ἐν ὁ πᾶς Θεός · Ἔλεγχος δέ εἰμί ὁ ἄθεος αὐτός λογισμός ὁ ὑπό αὐτός δράω · ἀπό γάρ ὁ καρπός ὁ δένδρον ἐπιγιγνώσκω . ὥστε ὅς καί ὁ πρᾶξις αὐτός καί ὁ λοιπός βίος πᾶς αὐτός ὁ ψυχή διαφθείρω αὐτός σῶμα , εἰς πᾶς ἐκδίδωμι φθορά , ὡς καί ἄρσην ἄρσην ἐπιμένω , καί πᾶς ἀθεμιτουργία καί ἀρρητοποιία καταφθείρω ἑαυτοῦ · βδελυκτός τε εἰμί διά αὐτός πῶς οὐ εἄν εἰμί πρόδηλος , ὅτι κἀν μυρίος ἐπιγράφω θεός ὁ λόγος · κἀν αὐτός