theodoretus.interpretatio-in-ezechielem pg081_0769.1
γονεν ὑπὲρ τοῦ κόσμου παντὸς τῆς θυσίας προσενεχθείσης . Εἰ δὲ τις καὶ τὸν χρόνον καταμαθεῖν θέλει , ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγελίου μαθήσεται . Ὡς περὶ τὰ τρία ἔτη καὶ ἡμίσε κηρύξας ὁ Κύριος , καὶ τοὺς ἁγίους αὐτοῦ μαθητὰς τῇ διδασκαλίᾳ καὶ τοῖς θαύμασι βεβαιώσας , τότε τὸ πάθος ὑπέμεινεν · μετὰ δὲ τοῦ σταυροῦ καὶ τοῦ θανάτου , καὶ τῆς ἀναστάσεως , καὶ τῆς εἰς οὐρανοὺς ἀναβάσεως , καὶ τῆν τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐπιφοίτησιν , τὸν λοιπὸν τῆς ἐβδομάδος χρόνον οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι ἐν Ἱεροσολύμοις κηρύττοντες τε καὶ θαυματουργοῦντες , πολλὰς τε ἀνθρώπων χιλιάδας εἰς τὴν εὐαγγελικὴν ποθήθησαν · τες διδασκαλίαν , τῆς Νέας Διαθήκης ἡξίωσαν καὶ τῇ τοῦ παναγίου βαπτίσματος χάριτι τυχεῖν παρεσκευάσαν . Εἶτα τῶν κατὰ τὸν ἅγιον Στέφανον ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων τολμηθέντων , διεσπάρησαν μὲν οἱ ἄλλοι κατὰ τὰς πόλεις τῆς Ἰουδαίας , οἱ δὲ θεῖοι ἀπόστολοι σμικρὸν τῶν Ἱεροσολύμων διατρίψαντες χρόνον , εἰς τὴν Σαμαρείαν καὶ Καῖσαρειαν , Λύδδαν τε καὶ Ἰωππὴν περιόντες , ἅπασιν ἀνθρώποις τὰ σωτήρια δόγματα προσφέρειν ἤπειγοντο . Τούτου γάρ ὁ θεὸς ἀρχάγγελος τῷ μακαρίῳ φησὶ Δανιήλ , ὅτι : « Δυναμώσει διαθήκην πολλῆς ἐβδομάς μία , » τὸν τε πρὸ τοῦ σταυροῦ τοῦ Κυρίου χρόνον , καὶ τὸν μετὰ τὴν ἀνάστασιν τοῦ Σωτῆρος τῶν ἁγίων ἀποστόλων ἐν Ἱεροσολύμοις διδασκαλίαν κατὰ ταῦτόν συναγαγών . Εἶτα διαιρεῖ διχὰ τὴν ἐβδομάδα , καὶ φησι : « Καὶ ἐν τῇ ἡμίσει τῆς ἐβδομάδος ἀρθήσεται θυσία καὶ σπονδή . » Τῆς γὰρ ἀληθινῆς προσφερομένης θυσίας , τέλος λήψεται ἡ τοῦ νόμου σκιά . Καὶ ἐπὶ τούτοις φησίν : « Ἐπὶ τοῦ ἱερὸν βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως . » Διὰ ταύτην γὰρ , φησὶ , τὴν θυσίαν οὐ μόνον ἐκείνη ἡ θυσία παυθήσεται , ἀλλὰ καὶ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως ἐπὶ τοῦ ἱερὸν δοθήσεται , τοὔτ’ ἐστι , τὸ πάλαι σεπτὸν καὶ φρικτὸς ἱερὸν ἀναφανθήσεται . Σημεῖον δὲ τῆς ἐρημίας γενήσεται εἰκόνες τινὲς ἀνηγορευμέναι τῷ νόμῳ εἰς τοῦτον εἰσαχθήσονται . Τοῦτο δὲ πεποίηκε Πιλᾶτος νύκτωρ εἰς τὸν θεῖον ναὸν τὰς βασιλικὰς εἰσχωρίσας εἰκόνας παρὰ τὸν θεῖον νόμον . Τοῦτο δὲ καὶ ὁ Κύριος ἐν τοῖς ἱεροῖς Εὐαγγελίοις τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ προείπεν μαθηταῖς : « Ὅταν ἴδητε τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως τὸ εἰρημένον διὰ Δανιὴλ τοῦ προφήτου , γινώσκετε , ὅτι ἤγγικεν ἡ ἐρήμωσις αὐτῆς . Τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη , καὶ ὁ ἐπὶ τοῦ δώματος μὴ καταβὰς ἅρει τὸ ἀπὸ τῆς οἰκίας αὐτοῦ . » Ταῦτα δὲ ἔλεγε σημαίνων τὸ τάχος τῆς καταληψομένης αὐτοὺς πανωλεθρίας . Καὶ μικρὸν δὲ πρὸ τοῦτῶν φησίν : « Ἱερουσαλὴμ , Ἱερουσαλὴμ , ἡ ἀποκτείνουσα τοὺς προφήτας , καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτήν , ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυνἀγαγεῖν τὰ τέκνα σου ὡν τρὸπον ὄρνις ἐπισυνάγει τὰ νοσσία ἑαυτῆς ὑπὸ τὰς πτέρυγας , καὶ οὐκ ἠθέλησατε .
Lemmas: γόνος ὑπέρ ὁ κόσμος πᾶς ὁ θυσία προσφέρω . εἰμί δέ τις καί ὁ χρόνος καταμανθάνω ἐθέλω , ἐκ ὁ κατά Ἰωάννης Εὐαγγέλιος μανθάνω . ὡς περί ὁ τρεῖς ἔτος καί εμίζω κηρύσσω ὁ Κύριος , καί ὁ ἅγιος αὐτός μαθητής ὁ διδασκαλία καί ὁ θαῦμα βεβαιόω , τότε ὁ πάθος ὑπομένω · μετά δέ ὁ σταυρός καί ὁ θάνατος , καί ὁ ἀνάστασις , καί ὁ εἰς οὐρανός ἀνάβασις , καί ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐπιφοίτησις , ὁ λοιπός ὁ ἑβδομάς χρόνος ὁ ἅγιος ἀπόστολος ἐν Ἱερουσαλήμ κηρύσσω τε καί θαυμασιουργέω , πολύς τε ἄνθρωπος χιλιάς εἰς ὁ εὐαγγελικός ποθέω · αἱρέω διδασκαλία , ὁ Νέας διαθήκη ἀξιόω καί ὁ ὁ πανάγιος βάπτισμα χάρις τυγχάνω παρασκευάζω . εἶτα ὁ κατά ὁ ἅγιος Στέφανος ὑπό ὁ Ἰουδαῖος τολμάω , διασπείρω μέν ὁ ἄλλος κατά ὁ πόλις ὁ Ἰουδαῖος , ὁ δέ θεῖος ἀπόστολος μικρός ὁ Ἱερουσαλήμ διατρίβω χρόνος , εἰς ὁ Σαμάρεια καί Καισάρεια , Λύδδα τε καί Ἰόππη περίειμι , ἅπας ἄνθρωπος ὁ σωτήριος δόγμα προσφέρω ἐπείγω . οὗτος γάρ ὁ θεός ἀρχάγγελος ὁ μακάριος φημί Δανιήλ , ὅτι : « δυνάμωσις διαθήκη πολύς ἑβδομάς εἷς , » ὁ τε πρό ὁ σταυρός ὁ κύριος χρόνος , καί ὁ μετά ὁ ἀνάστασις ὁ Σωτήρ ὁ ἅγιος ἀπόστολος ἐν Ἱερουσαλήμ διδασκαλία κατά αὐτός συνάγω . εἶτα διαιρέω διχή ὁ ἑβδομάς , καί φημί : « καί ἐν ὁ ἥμισυς ὁ ἑβδομάς ἀείρω θυσία καί σπονδή . » ὁ γάρ ἀληθινός προσφέρω θυσία , τέλος λαμβάνω ὁ ὁ νόμος σκιά . καί ἐπί οὗτος φημί : « ἐπί ὁ ἱερόν βδέλυγμα ὁ ἐρήμωσις . » Ζεύς οὗτος γάρ , φημί , ὁ θυσία οὖον μόνος ἐκεῖνος ὁ θυσία παύω , ἀλλά καί βδέλυγμα ὁ ἐρήμωσις ἐπί ὁ ἱερόν δίδωμι , οὗτος εἰμί , ὁ πάλαι σεπτός καί φρικτός ἱερόν ἀναφαίνω . σημεῖον δέ ὁ ἐρημία γίγνομαι εἰκών τις ἀναγορεύω ὁ νόμος εἰς οὗτος εἰσάγω . οὗτος δέ ποιέω Πιλᾶτος νύκτωρ εἰς ὁ θέω ναός ὁ βασιλικός εἰσχωρίζω εἰκών παρά ὁ θέω νόμος . οὗτος δέ καί ὁ Κύριος ἐν ὁ ἱερός Εὐαγγέλιος ὁ ἅγιος αὐτός προεῖπον μαθητής : « ὅταν ὁράω ὁ βδέλυγμα ὁ ἐρήμωσις ὁ εἴρω διά Δανιήλ ὁ προφήτης , γιγνώσκω , ὅτι ἐγγίζω ὁ ἐρήμωσις αὐτός . τότε ὁ ἐν ὁ Ἰουδαῖος φεύγω εἰς ὁ ὄρος , καί ὁ ἐπί ὁ δῶμα μή καταβαίνω Ἄρης ὁ ἀπό ὁ οἰκίον αὐτός . » οὗτος δέ λέγω σημαίνω ὁ τάχος ὁ καταλαμβάνω αὐτός πανωλεθρία . καί μικρός δέ πρό οὗτος φημί : « Ἱεροσόλυμα , Ἱεροσόλυμα , ὁ ἀποκτείνω ὁ προφήτης , καί λιθοβολέω ὁ ἀποστέλλω πρός αὐτός , ποσάκις ἐθέλω ἐπισυνάγω ὁ τέκνον σύ ὡς τρόπος ὄρνις ἐπισυνάγω ὁ νεόσσιον ἑαυτοῦ ὑπό ὁ πτέρυξ , καί οὐ ἐθέλω .