theodoretus.interpretatio-in-ezechielem pg081_0416.1
τοῦ Δεσπότου καὶ Σωτῆρος ἡμῶν πρὸς τοὺς ἁγίους ἀποστόλους εἰρημένα · Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας , ἐκείνοις δὲ οὐ δέδεται , καὶ τὴν αἰτίαν διδάσκων εὐθὺς ἐπάγει , ὅτι βλέποντες οὐ βλέπουσι , καὶ ἀκούοντες οὐ συνιοῦσιν . Αὐτοὶ γὰρ , φησίν , ἔχοντες ἐπισπώνται τῆς ἀγνοίας τὸ νέφος · ἐὰν γὰρ ἐπιστρέψωσι πρὸς Κύριον , ἢ φησιν ὁ θεῖος Ἀπόστολος , περιαιρεῖται τὸ κάλυμμα . Οὐ τοίνυν πταίν᾽ ἐτιν ἀσαφῆ τὰ ὀεία , ἀλλὰ τοὺς ἐθελοῦσιως τυφλώτουςιν · οὺς ἐγὼν σκοπήσει , καὶ συνιδεῖν , ὅτι τῶν τιμίων οὐδὲν πρόχειρον τοῖς ἀνθρώποις . Τὴν μὲν γὰρ μαργαρίτην ὁ θαλάσσιος κατακρύπτει βυθός , ὡσαύτως δὲ καὶ τῆς βασιλικῆς ἀλουργίδος τὸ ἄνθος · αἱ δὲ χρυσῖτιδες καὶ ἀργυρίτιδες φλέβες οὐκ ἐπιπολάζουσι τῇ γῇ , ἀλλ᾽ ὑπὸ τῶν ταύτης συγκαλυπτοῦνται κόλπων · καὶ ἐν ταῖς οἴκiais δὲ τὰ τιμιώτερα τῶν χρημάτων ἔνδον ἐν ταμείοις φυλάττομεν , δεσμῇ , καὶ κλειθρα , καὶ σήμαντρα ταῖς θύραι · περιιθόντες καὶ τῶν βουλευμάτων τὰ σπουδαιώτερα τοῖς γνησιωτέροις τῶν φίλων , ἀλλ᾽ οὗ πᾶσιν ἀπλῶς ἐκφαίνειν εἰώθαμεν . Τούτων δὲ πάντων τῶν εἰρημένων τὰ θεία σεβασμιώτερα , καὶ τοσούτω χρητίονα , ὅσω τῶν ὁρατῶν τὰ ἄορατα , καὶ τὰ νοητὰ τῶν αἰσθητῶν , καὶ τῶν μέντων τὰ μένοντα . Πλείονος τοίνυν προσήκει ταῦτα φυλακῆς ἀξιοῦσθαι , καὶ Δεσποτικῶς εἰπεῖν , μὴ βλέπεσθαι τοὺς μαργαρίτας ἐμπροσθεν τῶν χοίρων · καὶ γὰρ εὐκαταφρόνητος τῷ ἔντι τῶν προχείρων ἡ κτῆσις · τὰ δὲ σὺν πόνῳ κτώμενα τριπλόττα , καὶ λᾶν ἐράσματα . Πρὸς δὲ τούτοις καὶ ἕτερον δεῖ προσθεῖναι τοῖς εἰρημένοις , ὅτι τῶν θείων προφητῶν οἱ χρησιμοὶ κατηγορίαν μὲν ἔχουσι τῆς Ἰουδαίων παρανομίας , ἁγαθῶν δὲ τοῖς ἔθνεσιν ἐπαγγελίαν προσφέρουσι · καὶ ἀναγκαίως δεῖ συνεσχιθᾶσαι τὴν προφητίαν , ἵνα μὴ τῷ φθόνῳ συνθῆως δουλεύοντες Ἰουδαῖοι , καὶ τοῖς ἀλλοτρίοις ἀγαθοῖς ἐπιδουλεύειν τολμῶντες , τὰς ταῦτα σημαίνούσας ἀφανίσωσι βίβλους . Ὅτι δὲ καὶ τοῦτο τῆς δοκούσης αἰτίον ἀσαφείας , τὰ πράγματα μαρτυρεῖ . Πάλαι γὰρ ἄδηλα ταῦτα τοῖς Ἰουδαίοις ὅντα ἐτύγχανεν , ἵνα φυλάττηται τῆς περὶ τῶν ἔθνων εὐλογίας ἀνάγραπτος ἡ μνήμη . Ἐπεὶδὴ δὲ τέλος ἡ προφήτης ἔλαβε , καὶ τὰ πράγματα τοῖς γράμμασιν ἠκολούθησε , τῇνιχῦτα λοιπὸν σαφῆ καὶ δηλα γέγονε τῶν προφητῶν τὰ θεσπίσματα · οἱ γὰρ τὰς προφητικὰς ἀναγιγνώσκοντες βίβλους , ἐκ τῶν πραγμάτων τὴν ἐρμηνείαν λαμβάνουσι · Μηδεὶς τοίνυν , καὶ μάλιστα τῶν τῆς εὐσεβείας τροφίμων , κατὰ τοῦ θείου Πνεύματος θρασυνθείτω , τοῖς τούτου λόγοις ἀτάρειαν ἐπιμεμφόμενος · ἀλλὰ νοῆσαι τοὺς ἱεροὺς ἐφεμέους λόγους μετὰ τοῦ θεσπεσίου βόατω Δαβὶδ · Ἀποκάλυψον τοὺς ὀφθαλμούς μου , καὶ κατανοήσω τὰ θαυμάσια ἐκ τοῦ νόμου σου . Τεῦξεταί γὰρ πάντως τῆς αἰτήσεως , ἐπ᾽ ὠφελείᾳ τὴν γνῶσιν ἐπαγγελίας . Ταύτην γὰρ καὶ ἡμεῖς τὴν
Lemmas: ὁ δεσπότης καί Σωτήρ ἐγώ πρός ὁ ἅγιος ἀπόστολος εἴρω · ὑμῖν δίδωμι γιγνώσκω ὁ μυστήριον ὁ βασίλεια , ἐκεῖνος δέ οὖον δήω , καί ὁ αἴτιος διδάσκω εὐθύς ἐπάγω , ὅτι βλέπω οὖον βλέπω , καί ἀκούω οὖον συνέρχομαι . αὐτός γάρ , φημί , ἔχω ἐπισπάω ὁ ἄγνοια ὁ νέφος · ἐάν γάρ ἐπιστρέφω πρός κύριος , ἢ φημί ὁ θεῖος ἀπόστολος , περιαιρέω ὁ κάλυμμα . οὖον τοίνυν πταίν᾽ ὅς ἀσαφής ὁ ὀεία , ἀλλά ὁ εθελουσίως τυφλώτουςιν · οὖς ἐγώ σκοπέω , καί συνοράω , ὅτι ὁ τίμιος οὐδείς πρόχειρον ὁ ἄνθρωπος . ὁ μέν γάρ μαργαρίτης ὁ θαλάσσιος κατακρύπτω βυθός , ὡσαύτως δέ καί ὁ βασιλικός ἀλουργίς ὁ ἄνθος · ὁ δέ χρυσῖτις καί ἀργυρῖτις φλέψ οὐ ἐπιπολάζω ὁ γῆ , ἀλλά ὑπό ὁ οὗτος συγκαλύπτω κόλπος · καί ἐν ὁ οἴκiais δέ ὁ τίμιος ὁ χρῆμα ἔνδον ἐν ταμεῖον φυλάσσω , δεσμή , καί κλεῖθρον , καί σήμαντρον ὁ θύρα · περιτίθημι καί ὁ βούλευμα ὁ σπουδαίος ὁ γνήσιος ὁ Φίλων , ἀλλά ὅς πᾶς ἀπλόος ἐκφαίνω εἴωθα . οὗτος δέ πᾶς ὁ εἴρω ὁ θεῖος σεβάσμιος , καί τοσοῦτος χρητιαδων , ὅσος ὁ ὁρατής ὁ ἀόρατος , καί ὁ νοητός ὁ αἰσθητής , καί ὁ Μέντων ὁ Μένων . πλείων τοίνυν προσήκω οὗτος φυλακή ἀξιόω , καί δεσποτικός εἶπον , μή βλέπω ὁ μαργαρίτης ἔμπροσθεν ὁ χοῖρος · καί γάρ εὐκαταφρόνητος ὁ εἰμί ὁ πρόχειρος ὁ κτῆσις · ὁ δέ σύν πόνος κτάομαι τριπλός , καί λᾶν ῥάσμα . πρός δέ οὗτος καί ἕτερος δεῖ προστίθημι ὁ εἴρω , ὅτι ὁ θεῖον προφήτης ὁ χρήσιμος κατηγορία μέν ἔχω ὁ Ἰουδαῖος παρανομία , ἀγαθός δέ ὁ ἔθνος ἐπαγγελία προσφέρω · καί ἀναγκαῖος δεῖ συσχίζω ὁ προφητίαν , ἵνα μή ὁ φθόνος συνήθης δουλεύω Ἰουδαῖος , καί ὁ ἀλλότριος ἀγαθός ἐπιδουλεύω τολμάω , ὁ οὗτος σημαίνων ἀφανίζω Βίβλος . ὅτι2 δέ καί οὗτος ὁ δοκέω αἴτιος ἀσάφεια , ὁ πρᾶγμα μαρτυρέω . Πάλη γάρ ἄδηλος οὗτος ὁ Ἰουδαῖος ὅντα τυγχάνω , ἵνα φυλάσσω ὁ περί ὁ ἔθνος εὐλογία ἀνάγραπτος ὁ μνήμη . ἐπειδή δέ τέλος ὁ προφήτης λαμβάνω , καί ὁ πρᾶγμα ὁ γράμμα ἀκολουθέω , τηνιχυτος λοιπός σαφής καί δῆλος γίγνομαι ὁ προφήτης ὁ θέσπισμα · ὁ γάρ ὁ προφητικός ἀναγιγνώσκω Βίβλος , ἐκ ὁ πρᾶγμα ὁ ἑρμηνεία λαμβάνω · μηδείς τοίνυν , καί μάλιστα ὁ ὁ εὐσέβεια τρόφιμος , κατά ὁ θεῖον πνεῦμα θρασύνω , ὁ οὗτος λόγος ἀτάρειαν ἐπιμέμφομαι · ἀλλά νοέω ὁ ἱερός ἐφίημι λόγος μετά ὁ θεσπέσιος βοάω Δαυίδ · ἀποκαλύπτω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ , καί κατανοέω ὁ θαυμάσιος ἐκ ὁ νόμος σύ . τυγχάνω γάρ πάντως ὁ αἴτησις , ἐπί ὠφέλεια ὁ γνῶσις ἐπαγγελία . οὗτος γάρ καί ἐγώ ὁ