theodoretus.interpretatio-in-ezechielem pg081_0568.1
μιον , καὶ χρυσίον , καὶ λιγύριον , καὶ ἀχάτην , καὶ a ὀνύχινον , καὶ χρυσόλιθον . βηρύλλιον , καὶ ἐρύχιον , καὶ χρυσιν ἐνέπλησας b τοὺς θησαυρούς σου , καὶ τὰς ἀποθήκας σου ἄφ' c ἧς ἡμέρας ἐκτίσθης . Ταῦτα διασάμενος ἂν τις λάβοι καὶ εἰς τὸν ὁρώμενον ἄρχοντα Τύρου · κύριος δὲ καὶ ἀληθῶς ἀρμόζει τῷ ἐν ἐκείνῳ ἐνεργήσαντι ἀλητηρῶ δαιμόνι · εἰς μὲν οὖν τὸν ἄρχοντα Τύρου , τὸν ὁρώμενον , ταῦτα λαμβάνοντες , οὕτω νοήσομεν · « Σὺ εἶ ἀποσφράγισμα ὁμοιώσεως . » Κατ' εἰκόνα γὰρ θείαν ἐπλάσθη ὁ ἄνθρωπος , πλήρης σοφίας · καὶ d λογικὸς γὰρ , καὶ λόγῳ τετιμημένος , καὶ στέφανος κάλλους · πάντων γὰρ κρείττων τῶν ἀλόγων , καὶ πτηνῶν , καὶ πετίνῶν , ἐνδέρων τε καὶ ἀμφιβίων . · Καὶ ἐν τῇ τρυφῇ τοῦ παραδείσου τοῦ Θεοῦ ἐγενήθης . « Ἐκ γὰρ τοῦ προπάτορος κατέχεις e τὸ γένος , ὃς εὐθύς διαπλασθείς ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς τρυφῆς ἐτέθη , ἐργάζεσθαι αὐτὸν καὶ φυλάττειν . Εἰκότως f δὲ καὶ τὴν Ἱερουσαλὴμ , ἱερὴν καὶ θείαν ὀνομαζομένηνην πόλιν , παράδεισον καλεῖ , καὶ g Θεοῦ προφητείας , καὶ ἀρχιερωσύνης ἔχουσαν φυτάς , ζωῆς καὶ σωτηρίας παρεκτικὰς . Φιλία δὲ πάλαι ὑπῆρχεν τῷ Τυρίῳ τῇ τῶν Ἰσραηλιτῶν βασιλεῖ , καὶ ἡν τις αὐτοῖς καὶ ἐπιμιξία πρὸς ἀλλήλους · καὶ τοῦτο ἐκ τῶν Βασιλειῶν βιβλίων καταμαθεῖν . Τὸ δὲ « Πάντα λίθον τίμιον ἐνδύεσθα , » ὁρῶν ἐστι κατὰ τὸ γράμμα νοούμενον , καὶ ἐπὶ βασιλέως λαμβανόμενον . Μυρίοις γὰρ σε ἀγαθοῖς κατεκένδησα , καὶ ὕλας σοι παντοδαπὰς · πάντοθεν προεσένηξα , ἐξ ὧν διαδήματα καὶ στεφάνους , πόρπας τε καὶ ζώνας , καὶ δακτυλίους , χρυσεκνεῖσας , καὶ τὰ ταμεία ἐπλήσας , φρονῶν τὰ ἐναντία διετελέσας , ἐπὶ τῇ τούτων περιουσίᾳ h τε καὶ εὐπρεπεῖα . Εἰς δὲ τὸν διάβολον οὐχ οὕτω ταῦτα νοήσομεν , ἀλλὰ τὸ « Σὺ εἶ ἀποσφράγισμα ὁμοιώσεως , » εἰς τὴν δοθεῖσαν αὐτῷ πάλαι ἀρχὴν καὶ ἐξουσίαν ληψόμεθα . Φησὶ γὰρ ὁ θεῖος Ἀπόστολος · « Κατὰ τὸν ἄρχοντα τῆς ἐξουσίας τοῦ ἀέρος , τοῦ πνεύματος οὗ νῦν ἐνεργοῦντος ἐν τοῖς υἱοῖς τῆς ἀπειθείας . » Ὥς εἶναι δῆλον , ὅτι πάλαι τὴν τοῦδε τοῦ ἀέρος οἰκονομίαν ἐπεπίστευτο , δι' ἀλαζονείαν δὲ τῆς ἡγεμονίας ἐκπεσὼν , ἐν τοῖς ἀπιστοῦσι τῷ τοῦ χρηρύματος λόγῳ τὴν οἰκείαν ἐνέργειαν ἐπιδείκνυσιν . « Πλήρης σοφίας καὶ στέφανος κάλλους , καὶ ἐν τῇ τρυφῇ τοῦ παραδείσου ἐγενήθης . » Τὴν προτέραν αὐτοῦ ἀρετὴν διὰ τούτων αἰνίττεται . « Εἶδεν γὰρ , φησίν , ὁ Θεὸς πάντα ὅσα ἐποίησεν , καὶ ἰδοὺ καλὰ λίαν . » Εἰς δὲ καὶ οὗτος τῶν γενομένων ὑπῆρχεν , οὐδέπω δεξάμενος τὴν ἀπὸ τῆς γνώμης ἐπὶ τὰ χειρόν μεταβολήν . Διὰ δὲ τῶν εἰρημένων λίθων , τὴν παντοδαπὴν αὐτοῦ σοφίαν καὶ ἐπιστήμην σημαίνει . Καὶ γὰρ ὁ ἀρχιερεὺς τὸ λόγιον τῆς κρίσεως , ὃ τοῖ -
Lemmas: μιαίνω , καί χρυσίον , καί λιγύριον , καί ἀχάτης , καί a ὀνύχινος , καί χρυσόλιθος . βηρύλλιον , καί ερυχιος , καί Χρύσιν ἐμπίμπλημι b ὁ θησαυρός σύ , καί ὁ ἀποθήκη σύ ἀπό c ὅς ἡμέρα κτίζω . οὗτος διασαίνω εἄν τις λαμβάνω καί εἰς ὁ ὁράω ἄρχω Τύρος · κύριος δέ καί ἀληθής ἁρμόζω ὁ ἐν ἐκεῖνος ἐνεργέω ἀλητήρ δαιμόνιος · εἰς μέν οὖν ὁ ἄρχω Τύρος , ὁ ὁράω , οὗτος λαμβάνω , οὗτος νοέω · « σύ εἰμί ἀποσφράγισμα ὁμοίωσις . » κατά εἰκών γάρ θεῖος πλάσσω ὁ ἄνθρωπος , πλήρης σοφία · καί d λογικός γάρ , καί λόγος τιμάω , καί στέφανος κάλλος · πᾶς γάρ ἀγαθός ὁ ἄλογος , καί πτηνός , καί πετίνη , ἐνδέρω τε καί ἀμφίβιος . · καί ἐν ὁ τρυφή ὁ παράδεισος ὁ Θεός γίγνομαι . « ἐκ γάρ ὁ προπάτωρ καταχέω e ὁ γένος , ὅς εὐθύς διαπλάσσω ἐν ὁ παράδεισος ὁ τρυφή τίθημι , ἐργάζομαι αὐτός καί φυλάσσω . εἰκότως f δέ καί ὁ Ἱεροσόλυμα , ἱερός καί θεῖος ὀνομάζω πόλις , παράδεισος καλέω , καί g Θεός προφητεία , καί ἀρχιερωσύνη ἔχω φυτός , ζωή καί σωτηρία παρεκτικός . Φιλία δέ πάλαι ὑπάρχω ὁ τύριος ὁ ὁ Ἰσραηλίτης βασιλεύς , καί ἐάν τις αὐτός καί ἐπιμειξία πρός ἀλλήλων · καί οὗτος ἐκ ὁ Βασίλεια βιβλίον καταμανθάνω . ὁ δέ « Πάν λίθος τίμιος ἐνδύω , » ὁράω εἰμί κατά ὁ γράμμα νοέω , καί ἐπί βασιλεύς λαμβάνω . μυρίος γάρ σύ ἀγαθός κατεκένδησα , καί Ὕλας σύ παντοδαπός · πάντοθεν προσφέρω , ἐκ ὅς διάδημα καί στέφανος , πόρπη τε καί ζώνη , καί δακτύλιος , χρυσεκνεισος , καί ὁ ταμεία πίμπλημι , φρονέω ὁ ἐναντίος διατελέω , ἐπί ὁ οὗτος περιουσία h τε καί Εὐπρεπεία . εἰς δέ ὁ διάβολος οὐ οὗτος οὗτος νοέω , ἀλλά ὁ « σύ εἰμί ἀποσφράγισμα ὁμοίωσις , » εἰς ὁ δίδωμι αὐτός πάλαι ἀρχή καί ἐξουσία λαμβάνω . φημί γάρ ὁ θεῖος ἀπόστολος · « κατά ὁ ἄρχω ὁ ἐξουσία ὁ ἀήρ , ὁ πνεῦμα ὅς νῦν ἐνεργέω ἐν ὁ υἱός ὁ ἀπείθεια . » ὥ εἰμί δῆλος , ὅτι πάλαι ὁ ὅδε ὁ ἀήρ οἰκονομία πιστεύω , διά ἀλαζονεία δέ ὁ ἡγεμονία ἐκπίτνω , ἐν ὁ ἀπιστέω ὁ ὁ χρηρυμα λόγος ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια ἐπιδείκνυμι . « Πλήρης σοφία καί στέφανος κάλλος , καί ἐν ὁ τρυφή ὁ παράδεισος γίγνομαι . » ὁ πρότερος αὐτός ἀρετή διά οὗτος αἰνίσσομαι . « εἶδον γάρ , φημί , ὁ θεός πᾶς ὅσος ποιέω , καί ἰδού καλός λίαν . » εἰς δέ καί οὗτος ὁ γίγνομαι ὑπάρχω , οὐδέπω δέχομαι ὁ ἀπό ὁ γνώμη ἐπί ὁ χείρων μεταβολή . Ζεύς δέ ὁ εἴρω λίθος , ὁ παντοδαπός αὐτός σοφία καί ἐπιστήμη σημαίνω . καί γάρ ὁ ἀρχιερεύς ὁ λόγιος ὁ κρίσις , ὅς τοῖ -