theodoretus.interpretatio-in-ezechielem pg081_0728.1
μὴ παραλλαγὴ κατέναντι τούτου . Τότε ὁ βασιλεὺς Δαρεῖος ἐπέταξεν τὴν συγγραφὴν καὶ τὸ δόγμα . Οὐδὲν τοῦ φθόνου μαριφερον · οὗτος καὶ ἀσεβῆ τούτους ἠγάγκασε , καὶ δυσσεβὲς προθεῖναι πεποίηκε δόγμα , ἀπεῖργον τοὺς βουλομένους εὐχὰς προσφέρειν Θεῷ . Οὐ γὰρ μόνον σφᾶς αὐτοὺς τοῦτο ποιεῖν κωλύουσι , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας τοὺς ὑπὸ τῆς βασιλείας ὄντας . Καὶ ἵνα μὴ δήλον γένηται τὸ κακούργημα , προστιθέασι τὸ μηδὲ παρὰ ἀνθρώπου αἰτήσαι τι καὶ λαβεῖν ἐντὸς τῶν τριάκοντα ἡμερῶν παρὰ μόνου δὲ τοῦ βασιλέως ἐν ἀπάσαις ταύταις ταῖς ἡμέραις ἐπαγγέλλειν τὴν χρείαν . Καὶ οὐ συντῖδον οἱ τὸ ὀπτικὸν τῆς διανοίας τῷ φθόνῳ παραδεδωκότες , ὡς οὐ πάντα δύναται παρασχεῖν τοῖς αἰτοῦσιν ὁ βασιλεὺς · οὐτε γὰρ ὑγείαν , οὔτε ζωὴν , οὔτε τὴν γενέσθαι παιδῶν πατέρας , οὔτε ὑστὶν ἀφθόνων , οὐδὲ ἄλλα πάντα , ἃ τὸν Θεὸν αἰτοῦντες λαμβάνομεν . Ἄλλὰ τὸ φρονεῖν ἀπολέσαντες ἀνατιθέασιν τῷ βασιλεῖ τὰ τῷ Θεῷ προσήκοντα , πειθόμενοι δὲ καὶ τὸν ἀνθρόπον βασιλέα συμφηρίσασθαι καὶ κυρῶσαι τὰ δυσσεβῶς αἰτηθέντα . Ἄλλ' ὁ μακάριος Δανιὴλ οὐδὲ βραχὺ τῶν δυσσεβῶν τούτων νόμων φροντίσας · « Εὐθὺς εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ , φησιν , εἰσελθὼν , τῶν θυρίδων ἀνεγμένων , ἐν τοῖς ὑπερώις αὐτοῦ , κατέναντι Ἱερουσαλὴμ τρεῖς καιροὺς τῆς ἡμέρας ἦν κάμπτον ἐπὶ τὰ γόνατα αὐτοῦ , καὶ προσευχόμενος , καὶ ἐξομολογούμενος ἐναντίον τοῦ Θεοῦ , καθὼς ἦν ποτὲ ἐμπροσθεν . » Ὅρα δὲ πῶς κατὰ ταῦτόν ὁ λόγος ἠνέξατο , τοῦ μακαρίου Δανιὴλ τὴν εὐσέβειαν καὶ τὴν ἀνδρείαν μνῦνους . Πρῶτον μὲν γὰρ Δανιὴλ , φησιν , ἤνixa ἔγνω , ὅτι ἐνετάχθη τὸ δόγμα , « Εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ , » τούτεστι , μαθὼν τὴν τελέντα νόμον , καὶ σφόδρα καταφρονῶν , ἀντικρὺς ἐναντία δρῶν διετέλει · εἶτα καὶ ἕτερον τῆδεικεν , ὁ σαφῶς αὐτοῦ τὴν ἀνδρείαν μηνύει · « Αἱ γὰρ θυρίδες , φησιν , ἀνεγμένας . » Οὐ γὰρ κρυβδὴν , φησι , τὰς εὐχὰς ἐποιεῖτο , ἀλλὰ προφανῶς , καὶ πάντων δρώντων , οὐ φιλοτιμούμενος , ἀλλὰ τῆς δυσσεβείας τοῦ νόμου καταφρονῶν . Πρόσκειται δὲ καὶ ἕτερον , ταύτην αὐτοῦ τὴν ἀνδρείαν παραδηλοῦν · « Ἐν γὰρ τοῖς ὑπερώις αὐτοῦ . » Οὐ γὰρ ἐν ἐπιπιδῷ , ἀλλ' ὡς ἐν περιωπή τινι προσέφερεν τῷ Θεῷ τὰς εὐχὰς , καταδῆλος ὢν ἅπασιν , τῷ τε ἐφ' ὑψηλοῦ ἐστάναι , καὶ τῇ τὰς θυρίδας ἀναπεπταμένας ἔχειν . « Ὡςγε δὲ , φησι , κατέναντι Ἱερουσαλὴμ · » τοῦτο δὲ οὐ μόνον τοὺς κατηγοροὺς παραδύλων ἐποιεῖ , ἀλλὰ καὶ παλαιὸν νόμον κληρῶν . Ὁ γὰρ Σολομὼν τὸν νεὼν ἐκεῖνον δεμηάμενος , καὶ τῶν ἐγκαινίων ἐπιτελῶν τὴν πανηγύριν , προσήγατο μὲν τὴν θεῖαν χάριν ἐπικαλούμενος , καὶ ταύτης πλήρη γενέσθαι τὸν νεὼν ἠξέτω . Πρὸς δὲ ἑτέροις πλείστοις καὶ τοῦτο προστέθεικε · « Καὶ ἔσται , φησιν , ἐὰν παραδῶ τὸν λαόν σου ἐνώπιον τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν , καὶ αἰχμαλωτεύσουσιν αὐτὸν οἱ αἰχμαλωτίζοντες εἰς γῆν μακρὰν , ἢ
Lemmas: μή παραλλαγή κατεναντίον οὗτος . τότε ὁ βασιλεύς Δαρεῖος ἐπιτάσσω ὁ συγγραφή καί ὁ δόγμα . οὐδείς ὁ φθόνος μαριφερω · οὗτος καί ἀσεβής οὗτος ἀγάζω , καί δυσσεβής προτίθημι ποιέω δόγμα , ἀπείργω ὁ βούλομαι εὐχή προσφέρω Θεός . οὖον γάρ μόνος σφεῖς αὐτός οὗτος ποιέω κωλύω , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ἅπας ὁ ὑπό ὁ βασίλεια εἰμί . καί ἵνα μή δῆλος γίγνομαι ὁ κακούργημα , προστίθημι ὁ μηδέ παρά ἄνθρωπος αἰτέω τίς καί λαμβάνω ἐντός ὁ τριάκοντα ἡμέρα παρά μόνος δέ ὁ βασιλεύς ἐν ἀπάω οὗτος ὁ ἡμέρα ἐπαγγέλλω ὁ χρεία . καί οὖον συντῖδον ὁ ὁ ὀπτικός ὁ διάνοια ὁ φθόνος παραδίδωμι , ὡς οὖον πᾶς δύναμαι παρέχω ὁ αἰτέω ὁ βασιλεύς · οὐ γάρ ὑγεία , οὔτε ζωή , οὔτε ὁ γίγνομαι παῖς πατήρ , οὔτε ὑστίς ἄφθονος , οὐδέ ἄλλος πᾶς , ὁ ὁ θεός αἰτέω λαμβάνω . ἀλλά ὁ φρονέω ἀπόλλυμι ἀνατίθημι ὁ βασιλεύς ὁ ὁ Θεός προσήκω , πείθω δέ καί ὁ ανθροπως βασιλεύς συμφηρισαω καί κυρόω ὁ δυσσεβῶς αἰτέω . ἄλλος ὁ μακάριος Δανιήλ οὐδέ βραχύς ὁ δυσσεβής οὗτος νόμος φροντίζω · « εὐθύς εἰς ὁ οἶκος αὐτός , φημί , εἰσέρχομαι , ὁ θυρίς ἀνάγω , ἐν ὁ ὑπερῷος αὐτός , κατεναντίον Ἱεροσόλυμα τρεῖς καιρός ὁ ἡμέρα εἰμί κάμπτω ἐπί ὁ γόνυ αὐτός , καί προσεύχομαι , καί ἐξομολογέομαι ἐναντίος ὁ Θεός , καθώς εἰμί ποτέ ἔμπροσθεν . » Ὅρας δέ πῶς κατά αὐτός ὁ λόγος ἀνέχω , ὁ μακάριος Δανιήλ ὁ εὐσέβεια καί ὁ ἀνδρεῖος μνυνοος . Πρῶτος μέν γάρ Δανιήλ , φημί , ὅς γιγνώσκω , ὅτι ἐντάσσω ὁ δόγμα , « εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἶκος αὐτός , » τουτέστι , μανθάνω ὁ Τελέντα νόμος , καί σφόδρα καταφρονέω , ἀντικρύς ἐναντίος δράω διατελέω · εἶτα καί ἕτερος τηδειαν , ὁ σαφῶς αὐτός ὁ ἀνδρεῖος μηνύω · « ὁ γάρ θυρίς , φημί , ἀνάγω . » οὖον γάρ κρύβδην , φημί , ὁ εὐχή ποιέω , ἀλλά προφανῶς , καί πᾶς δράω , οὖον φιλοτιμέομαι , ἀλλά ὁ δυσσέβεια ὁ νόμος καταφρονέω . πρόσκειμαι δέ καί ἕτερος , οὗτος αὐτός ὁ ἀνδρεῖος παραδηλόω · « ἐν γάρ ὁ ὑπερῷος αὐτός . » οὖον γάρ ἐν επιπιδαω , ἀλλά ὡς ἐν περιωπή τις προσφέρω ὁ Θεός ὁ εὐχή , κατάδηλος εἰμί ἅπας , ὁ τε ἐπί ὑψηλός ἵστημι , καί ὁ ὁ θυρίς ἀναπετάννυμι ἔχω . « ὡς δέ , φημί , κατεναντίον Ἱεροσόλυμα · » οὗτος δέ οὖον μόνος ὁ κατήγορος παραδυλαω ποιέω , ἀλλά καί παλαιός νόμος κλῆρος . ὁ γάρ Σολομών ὁ ναός ἐκεῖνος δέμω , καί ὁ ἐγκαίνια ἐπιτελέω ὁ πανηγύριν , προσάγω μέν ὁ θεῖος χάρις ἐπικαλέω , καί οὗτος πλήρης γίγνομαι ὁ ναός ἐξίημι . πρός δέ ἕτερος πλεῖστος καί οὗτος προστίθημι · « καί εἰμί , φημί , ἐάν παραδίδωμι ὁ λαός σύ ἐνώπιος ὁ ἐχθρός αὐτός , καί αἰχμαλωτεύω αὐτός ὁ αἰχμαλωτίζω εἰς γῆ μακράν , ἢ