theodoretus.interpretatio-in-danielem 7.vers_13ad14
ἐθεώρουν φησὶν ἐν ὁράματι τῆς νυκτός , καὶ ἰδοὺ μετὰ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ , ὡς υἱὸς ἀνθρώπου ἐρχόμενος ἦν , καὶ ἕως τοῦ παλαιοῦ τῶν ἡμερῶν ἔφθασε , καὶ ἐνώπιον αὐτοῦ προσηνέχθη αὐτῷ . καὶ αὐτῷ ἐδόθη ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ βασιλεία · καὶ πάντες οἱ λαοὶ φυλαὶ γλῶσσαι αὐτῷ δουλεύσουσι · καὶ ἡ ἐξουσία αὐτοῦ ἐξουσία αἰώνιος , ἥτις οὐ παρελεύσεται , καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ οὐ διαφθαρήσεται . ἀληθῶς εἰς καιρὸν εἴποι τις ἂν πρὸς ἰουδαίους , ἃ πάλαι πρὸς αὐτοὺς ὁ προφήτης ἔλεγεν · ὄψις πόρνης ἐγένετό σοι , ἀπηναισχύντησας πρὸς πάντας . τί γὰρ τούτων σαφέστερον τῶν λόγων ; εὐαγγελικῶς γὰρ τῷ ὄντι μᾶλλον καὶ ἀποστολικῶς , ἢ προφητικῶς καὶ αἰνιγματωδῶς , ταῦτα ὁ προφήτης ἐκήρυξεν . ὅπερ γὰρ ὁ κύριος ἐν τοῖς εὐαγγελίοις λέγει ὅτι ὄψεσθε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ . καὶ ὁ μακάριος παῦλος ὅτι ὁ κύριος ἐν κελεύσματι , ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου , καὶ ἐν σάλπιγγι θεοῦ καταβήσεται ἀπ’ οὐρανοῦ , καὶ οἱ νεκροὶ ἐγερθήσονται ἄφθαρτοι , καὶ ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι ἁρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ κυρίου εἰς ἀέρα , καὶ οὕτω πάντοτε σὺν κυρίῳ ἐσόμεθα · τοῦτο σαφῶς ἡμᾶς ἐδίδαξεν ὁ μακάριος δανιήλ , τὴν δευτέραν τοῦ σωτῆρος ἐπιφάνειαν προθεσπίζων , υἱὸν μὲν ἀνθρώπου σαφῶς ἀποκαλῶν , δι’ ἣν ἀνέλαβε φύσιν · ἐρχόμενον δὲ ἐπὶ τῶν νεφελῶν , κατὰ τὴν οἰκείαν ὑπόσχεσιν , ἵνα δείξῃ τὴν ἐξουσίαν · λαμβάνοντα δὲ τὴν τιμὴν καὶ τὴν ἀρχὴν καὶ τὴν βασιλείαν παρὰ τοῦ παλαιοῦ τῶν ἡμερῶν , ὡς ἄνθρωπον . τοῦτο γὰρ καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ ψαλμῷ ἐκ προσώπου αὐτοῦ τοῦ κυρίου ὁ μακάριος λέγει δαβίδ · κύριος εἶπε πρός με · υἱός μου εἶ σύ , ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε · αἴτησαι παρ’ ἐμοῦ , καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου , καὶ τὴν κατάσχεσίν σου τὰ πέρατα τῆς γῆς . τοῦτο δὲ καὶ ὁ μακάριος λέγει δανιήλ · πάντες γάρ φησι λαοί , φυλαί , γλῶσσαι αὐτῷ δουλεύσουσι . καὶ δεικνὺς τὸ ἀτελεύτητον τῆς βασιλείας . , ἡ ἐξουσία αὐτοῦ , φησίν , ἐξουσία αἰώνιος , ἥτις οὐ παρελεύσεται , καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ οὐ διαφθαρήσεται . οὕτως οὖν γράψας τὴν ἀποκάλυψιν , ἐπήγαγεν
Lemmas: θεωρέω φημί ἐν ὅραμα ὁ νύξ , καί ἰδού μετά ὁ νεφέλη ὁ οὐρανός , ὡς υἱός ἄνθρωπος ἐρχόμενος εἰμί , καί ἠώς ὁ παλαιός ὁ ἡμέρα φθάνω , καί ἐνώπιος αὐτός προσφέρω αὐτός . καί αὐτός δίδωμι ὁ ἀρχή καί ὁ τιμή καί ὁ βασίλειος · καί πᾶς ὁ λαός φυλή γλῶσσα αὐτός δουλεύω · καί ὁ ἐξουσία αὐτός ἐξουσία αἰώνιος , ὅστις οὖον παρέρχομαι , καί ὁ βασίλειος αὐτός οὖον διαφθείρω . ἀληθής εἰς καιρός εἶπον τις εἄν πρός Ἰουδαῖος , ὁ πάλαι πρός αὐτός ὁ προφήτης λέγω · ὄψις πόρνη γίγνομαι σύ , ἀπαναισχυντέω πρός πᾶς . τίς γάρ οὗτος σαφής ὁ λόγος ; εὐαγγελικός γάρ ὁ εἰμί μᾶλλον καί ἀποστολικός , ἢ προφητικός καί αἰνιγματωδῶς , οὗτος ὁ προφήτης κηρύσσω . ὅσπερ γάρ ὁ κύριος ἐν ὁ εὐαγγέλιον λέγω ὅτι ὁράω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι ἐπί ὁ νεφέλη ὁ οὐρανός μετά ὁ ἄγγελος αὐτός . καί ὁ μακάριος Παῦλος ὅτι ὁ κύριος ἐν κέλευσμα , ἐν φωνή ἀρχάγγελος , καί ἐν σάλπιγξ θεός καταβαίνω ἀπό οὐρανός , καί ὁ νεκρός ἐγείρω ἄφθαρτος , καί ἐγώ ὁ ζῶ ὁ περιλείπομαι ἁρπάζω ἐν νεφέλη εἰς ἀπάντησις ὁ κύριος εἰς ἀήρ , καί οὗτος πάντοτε σύν κύριος εἰμί · οὗτος σαφῶς ἐγώ διδάσκω ὁ μακάριος Δανιήλ , ὁ δύο ὁ σωτήρ ἐπιφάνεια προθεσπίζω , υἱός μέν ἄνθρωπος σαφῶς ἀποκαλέω , διά ὅς ἀναλαμβάνω φύσις · ἔρχομαι δέ ἐπί ὁ νεφέλη , κατά ὁ οἰκεῖος ὑπόσχεσις , ἵνα δείκνυμι ὁ ἐξουσία · λαμβάνω δέ ὁ τιμή καί ὁ ἀρχή καί ὁ βασίλειος παρά ὁ παλαιός ὁ ἡμέρα , ὡς ἄνθρωπος . οὗτος γάρ καί ἐν ὁ δύο ψαλμός ἐκ πρόσωπον αὐτός ὁ κύριος ὁ μακάριος λέγω Δαβίδ · κύριος εἶπον πρός ἐγώ · υἱός ἐγώ εἰμί σῦς , ἐγώ σήμερον γεννάω σύ · αἰτέω παρά ἐγώ , καί δίδωμι σύ ἔθνος ὁ κληρονομία σύ , καί ὁ κατάσχεσις σύ ὁ πέρας ὁ γῆ . οὗτος δέ καί ὁ μακάριος λέγω Δανιήλ · πᾶς γάρ φημί λαός , Φυλή , γλῶσσα αὐτός δουλεύω . καί δείκνυμι ὁ ἀτελεύτητος ὁ βασίλεια . , ὁ ἐξουσία αὐτός , φημί , ἐξουσία αἰώνιος , ὅστις οὖον παρέρχομαι , καί ὁ βασίλειος αὐτός οὖον διαφθείρω . οὕτως οὖν γράφω ὁ ἀποκάλυψις , ἐπάγω