theodoretus.interpretatio-in-danielem 10.vers_16_17
καὶ ἰδοὺ ὡς ὁμοίωσις υἱοῦ ἀνθρώπου ἥψατο τῶν χειλέων μου καὶ ἤνοιξα τὸ στόμα μου umgestellt AvS ( unabhängiger Fehler in A und EV ) , καὶ ἐλάλησα καὶ εἶπον πρὸς τὸν ἑστῶτα ἐναντίον μου · κύριε , ἐν τῇ ὁράσει σου ἐστράφη τὰ ἐντός μου ἐν ἐμοί , καὶ ἰδοὺ οὐκ ἔχω ἰσχύν . καὶ πῶς δυνήσεται , κύριε , ὁ παῖς σου λαλῆσαι μετὰ τοῦ κυρίου μου τούτου ; καὶ ἐγὼ ἠσθένησα καὶ ἀπὸ τοῦ νῦν οὐ στήσεται ἐν ἐμοὶ ἰσχὺς καὶ πνοὴ οὐχ ὑπελείφθη ἐν ἐμοί . θεασάμενός με φησὶν πάλιν ἀγωνίας ἀνάπλεων , οἷόν τινι ἀνθρωπείᾳ χειρὶ τῶν χειλέων μου ἁψάμενος ἐντέθεικέ μοι διαλέξεως δύναμιν , καὶ εἶπον αὐτῷ , ὅτι καὶ μόνη σου ἡ θεωρία δυνάμεως μὲν ἁπάσης ἔρημόν με κατέστησε , θορύβου δὲ καὶ ταραχῆς τὴν ψυχὴν ἀνέπλησεν καὶ τῆς προτέρας εὐταξίας τὸν λογισμὸν ἐγύμνωσεν . τοσαύτην γὰρ ἀσθένειαν ἐκ τοῦ δέους ἐδεξάμην , ὡς μηδὲ συνήθως ἀναπνεῖν δύνασθαι τὸν ἀέρα · πῶς οὖν δυνήσομαι ἢ συνιέναι τῶν ὑπὸ σοῦ λεγομένων ἢ ἀπόκρισιν τὴν ἁρμόττουσαν ἀντιδοῦναι ; μηδεὶς δὲ νομιζέτω τὸν ὀφθέντα αὐτὸν εἶναι τὸν δεσπότην , ἐπειδὴ κύριον αὐτὸν ὁ δανιὴλ προσαγορεύει . οὗτος γὰρ αὐτὸς ἐν τῷ τέλει τῆς ὀπτασίας ἀνατείνας φησὶν εἰς τὸν οὐρανὸν τὰς χεῖρας αὑτοῦ , ὤμοσεν ἐν τῷ ζῶντι κυρίῳ τὴν δουλείαν εὐγνωμόνως ὁμολογῶν . κύριον τοίνυν αὐτὸν richtig so ? ( AvS ) ἀποκαλεῖ οὐχ ὡς θεόν , ἀλλὰ τιμὴν ἀπονέμων τὴν προσήκουσαν . καὶ γὰρ ἡμεῖς τοῖς ἐντιμοτέροις τῶν ἀνθρώπων διαλεγόμενοι τούτῳ κεχρῆσθαι εἰώθαμεν τῷ προσρήματι , ὥσπερ καὶ ὁ μακάριος ἀβραὰμ τοὺς ἀγγέλους ὡς ἄνδρας θεασάμενος καὶ ὡς ἀνδράσι διαλεγόμενος · δέομαι , κύριε , εἶπεν , εἰ ἄρα ηὗρον χάριν ἐναντίον σου , μὴ παρέλθῃς τὸν παῖδά σου . καὶ ἡ μακαρία ῥεβέκκα τῷ οἰκέτῃ τοῦ μακαρίου ἀβραάμ · πίε φησὶ κύριε καὶ ταῖς καμήλοις σου ὑδρεύσομαι . οὐκοῦν καὶ ἐνταῦθα τὸ κύριος οὐ τὸν τῶν ὅλων σημαίνει θεόν · καὶ τοῦτο σαφέστερον ἐκ τοῦ τέλους γνωρισόμεθα , τέως δὲ τῆς ἀκολουθίας ἐχώμεθα . cit . Dn 10:16-17
Lemmas: καί ἰδού ὡς ὁμοίωσις υἱός ἄνθρωπος ἅπτω ὁ χεῖλος ἐγώ καί ἀνοίγνυμι ὁ στόμα ἐγώ umgestellt AvS ( unabhängiger Fehler in A und EV ) , καί λαλέω καί εἶπον πρός ὁ ἵστημι ἐναντίος ἐγώ · κύριος , ἐν ὁ ὅρασις σύ στρέφω ὁ ἐντός ἐγώ ἐν ἐγώ , καί ἰδού οὐ ἔχω ἰσχύς . καί πῶς δύναμαι , κύριος , ὁ παῖς σύ λαλέω μετά ὁ κύριος ἐγώ οὗτος ; καί ἐγώ ἀσθενέω καί ἀπό ὁ νῦν οὖον ἵστημι ἐν ἐγώ ἰσχύς καί πνοή οὐ ὑπολείπω ἐν ἐγώ . θεάομαι ἐγώ φημί πάλιν ἀγωνία ἀνάπλεος , οἷος τις ἀνθρώπειος χείρ ὁ χεῖλος ἐγώ ἅπτω ἐντίθημι ἐγώ διάλεξις δύναμις , καί εἶπον αὐτός , ὅτι καί μόνος σύ ὁ θεωρία δύναμις μέν ἅπας ἐρῆμος ἐγώ καθίστημι , θόρυβος δέ καί ταραχή ὁ ψυχή ἀναπίμπλημι καί ὁ πρότερος εὐταξία ὁ λογισμός γυμνόω . τοσοῦτος γάρ ἀσθένεια ἐκ ὁ δέος δέχομαι , ὡς μηδέ συνήθης ἀναπνέω δύναμαι ὁ ἀήρ · πῶς οὖν δύναμαι ἢ συνίημι ὁ ὑπό σύ λέγω ἢ ἀπόκρισις ὁ ἁρμόζω ἀντιδίδωμι ; μηδείς δέ νομίζω ὁ ὁράω αὐτός εἰμί ὁ δεσπότης , ἐπεί κύριος αὐτός ὁ δανιήλ προσαγορεύω . οὗτος γάρ αὐτός ἐν ὁ τέλος ὁ ὀπτασία ἀνατείνω φημί εἰς ὁ οὐρανός ὁ χείρ αὐτός , ὄμνυμι ἐν ὁ ζῶ κύριος ὁ δουλεία εὐγνωμόνως ὁμολογέω . κύριος τοίνυν αὐτός richtig so ? ( AvS ) ἀποκαλέω οὐ ὡς θεός , ἀλλά τιμή ἀπονέμω ὁ προσήκω . καί γάρ ἐγώ ὁ ἔντιμος ὁ ἄνθρωπος διαλέγω οὗτος χράομαι εἴωθα ὁ πρόσρημα , ὥσπερ καί ὁ μακάριος ἀβραάμ ὁ ἄγγελος ὡς ἀνήρ θεάομαι καί ὡς ἀνήρ διαλέγω · δήω , κύριος , εἶπον , εἰμί ἄρα εὑρίσκω χάρις ἐναντίος σύ , μή παρέρχομαι ὁ παῖς σύ . καί ὁ μακάριος Ῥεβέκκα ὁ οἰκέτης ὁ μακάριος Ἀβραάμ · πίνω φημί κύριος καί ὁ κάμηλος σύ ὑδρεύω . οὐκοῦν καί ἐνταῦθα ὁ κύριος οὖον ὁ ὁ ὅλος σημαίνω θεός · καί οὗτος σαφής ἐκ ὁ τέλος γνωρίζω , τέως δέ ὁ ἀκολουθία ἔχω . cit . Dn 10:16-17