theodoretus.interpretatio-in-danielem 7.vers_26
ἀλλὰ τὸ κριτήριον , φησίν , ἐκάθισε , καὶ τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ μεταστήσουσι , τοῦ ἀφανίσαι καὶ τοῦ ἀπολέσαι ἕως τέλους . τοῦτο δὲ καὶ ὁ μακάριος ἡμᾶς σαφῶς ἐδίδαξε παῦλος . εἰρηκὼς γὰρ ἐκεῖνα ἃ προειρήκαμεν , προσέθηκε καὶ ταῦτα · μόνον ὁ κατέχων ἄρτι ἕως ἐκ μέσου γένηται καὶ τότε ἀποκαλυφθήσεται ὁ ἄνομος , ὃν ὁ κύριος ἰησοῦς ἀναλώσει τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ , καὶ καταργήσει τῇ ἐπιφανείᾳ τῆς παρουσίας αὐτοῦ , οὗ ἐστὶν ἡ παρουσία , κατ’ ἐνέργειαν τοῦ σατανᾶ ἐν πάσῃ δυνάμει , καὶ σημείοις , καὶ τέρασι ψεύδους , καὶ ἐν πάσῃ ἀπάτῃ τῆς ἀδικίας ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις . ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστι · δεῖ τὸ κατέχον ἄρτι ἐκ μέσου γενέσθαι . σβεσθήσεται γὰρ ἡ κατέχουσα πλάνη , καὶ λήξει ἡ τῶν εἰδώλων ἐξαπάτη , καὶ τότε ἀποκαλυφθήσεται ὁ ἄνομος . τοῦτο δὲ καὶ ὁ κύριος ἐν τοῖς ἱεροῖς εὐαγγελίοις ἔφη . κηρυχθήσεται γὰρ τὸ εὐαγγέλιον εἰς πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς εἰς μαρτύριον αὐτοῖς , καὶ τότε ἥξει τὸ τέλος . ἐκεῖθεν τοῦτο μαθὼν ὁ μακάριος παῦλος διδάσκει θεσσαλονικέας , καὶ δι’ ἐκείνων ἅπαντας τοὺς τῆς εὐσεβείας ἐραστάς , ὅτι μὴ νομίσητε νῦν φανήσεσθαι τὸν τῆς ἀληθείας ἐχθρόν · δεῖ γὰρ πρότερον σβεσθῆναι τὴν κατέχουσαν τῶν εἰδώλων πλάνην , καὶ κρατυνθῆναι τῶν εὐαγγελίων τὸ κήρυγμα , εἶθ’ οὕτως ἀποκαλυφθῆναι τὸν ἄνομον . εἶτα ὑποδείκνυσιν αὐτοῦ καὶ τὸν ὄλεθρον · ὃν ὁ κύριος , φησίν , ἰησοῦς ἀναλώσει τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ , καὶ καταργήσει τῇ ἐπιφανείᾳ τῆς παρουσίας αὐτοῦ . ἔπειτα δείκνυσι καὶ τίνα τρόπον ἐπιφαίνεται · οὗ ἐστι , φησίν , ἡ παρουσία κατ’ ἐνέργειαν τοῦ σατανᾶ . μιμήσεται γὰρ ὁ διάβολος τοῦ θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν τὴν ἐνανθρώπησιν · καὶ καθάπερ ὁ κύριος δι’ ἀνθρωπείας φύσεως ἐπιφανείς , τὴν ἡμετέραν ἐπραγματεύσατο σωτηρίαν · οὕτω καὶ ὁ διάβολος , ἄξιον ὄργανον τῆς ἑαυτοῦ πονηρίας λαβών , δι’ αὐτοῦ τὴν οἰκείαν ἐνέργειαν ἐπιδείξεται , ψευδέσι σημείοις καὶ τέρασι , καὶ φαντασίᾳ θαυμάτων , τοὺς ῥαθύμους τῶν ἀνθρώπων ἐξαπατῶν . καὶ διδάσκων τί δήποτε ταῦτα συγχωρεῖ γενέσθαι ὁ τῶν ὅλων θεός , ἐπήγαγεν · ἀνθ’ ὧν τὴν ἀγάπην τῆς ἀληθείας οὐκ ἐδέξαντο εἰς τὸ σωθῆναι αὐτούς , καὶ διὰ τοῦτο πέμψει αὐτοῖς ὁ θεὸς ἐνέργειαν πλάνης , εἰς τὸ πιστεῦσαι αὐτούς , τῷ ψεύδει , ἵνα κριθῶσι πάντες οἱ μὴ πιστεύσαντες τῇ ἀληθείᾳ , ἀλλ’ εὐδοκήσαντες τῇ ἀδικίᾳ . ταὐτὸ δὲ τοῦτο καὶ ὁ κύριος πρὸς ἰουδαίους ἔφη · ἐγὼ ἦλθον ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου , καὶ οὐκ ἐδέξασθέ με · ἔρχεται ἄλλος ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ , κἀκεῖνον λήψεσθε . ταῦτα δὲ διδάσκων ὁ ἄγγελος τῷ δανιὴλ ἔφη , ὅτι λόγους πρὸς τὸν ὕψιστον λαλήσει , καὶ τοὺς ἁγίους ὑψίστου παλαιώσει , καὶ ὑπονοήσει τοῦ ἀλλοιῶσαι καιροὺς καὶ νόμον · καὶ δοθήσεται ἐν χειρὶ αὐτοῦ ἕως καιροῦ , καὶ καιρῶν , καὶ ἥμισυ καιροῦ · καὶ τὸ κριτήριον ἐκάθισε , καὶ τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ μεταστήσουσι , τοῦ ἀφανίσαι καὶ τοῦ ἀπολέσαι ἕως τέλους . ὁρᾶτε πῶς τὰ αἰνιγματωδῶς ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου ἡρμηνευμένα σαφῶς ὁ μακάριος ἐδίδαξε παῦλος . καὶ ὁ κύριος δὲ τὰς κατὰ τῶν ἁγίων ἐπαναστάσεις προσημαίνων , ἔλεγεν · ἔσται θλίψις μεγάλη , οἵα οὐ γέγονεν ἀπ’ ἀρχῆς κόσμου ἕως τοῦ νῦν , οὐδ’ οὐ μὴ γένηται · καὶ εἰ μὴ ἐκολοβώθησαν αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι , οὐκ ἂν ἐσώθη πᾶσα σάρξ · διὰ δὲ τοὺς ἐκλεκτοὺς κολοβωθήσονται αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι . εἶτα συμβουλεύσας τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ μαθηταῖς , καὶ δι’ ἐκείνων πᾶσιν ἀνθρώποις , μὴ ἐξαπατᾶσθαι τοῖς λέγουσιν ὧδε εἶναι ἢ ἐκεῖ τὸν χριστόν , οὐκέτι γὰρ κρύβδην καὶ λάθρα , ἀλλ’ ἀναφανδὸν μετὰ δόξης φανήσεται , ἐπήγαγε τότε ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς , καὶ ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ μετὰ σάλπιγγος μεγάλης , καὶ ἐπισυνάξουσι τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων , ἀπ’ ἄκρων τῶν οὐρανῶν ἕως ἄκρου αὐτῶν . ταῦτα καὶ τῷ δανιὴλ προλέγων ὁ ἄγγελος ἐπήγαγεν οἷς ἤδη εἶπε ·
Lemmas: ἀλλά ὁ κριτήριον , φημί , καθίζω , καί ὁ ἀρχή αὐτός μεθίστημι , ὁ ἀφανίζω καί ὁ ἀπόλλυμι ἠώς τέλος . οὗτος δέ καί ὁ μακάριος ἐγώ σαφῶς διδάσκω Παῦλος . ἐρῶ γάρ ἐκεῖνος ὁ προαγορεύω , προστίθημι καί οὗτος · μόνος ὁ κατέχω ἄρτι ἠώς ἐκ μέσος γίγνομαι καί τότε ἀποκαλύπτω ὁ ἄνομος , ὅς ὁ κύριος Ἰησοῦς ἀναλίσκω ὁ πνεῦμα ὁ στόμα αὐτός , καί καταργέω ὁ ἐπιφάνεια ὁ παρουσία αὐτός , ὅς εἰμί ὁ παρουσία , κατά ἐνέργεια ὁ Σατανᾶς ἐν πᾶς δύναμις , καί σημεῖον , καί τέρας ψεῦδος , καί ἐν πᾶς ἀπάτη ὁ ἀδικία ἐν ὁ ἀπόλλυμι . ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · δεῖ ὁ κατέχω ἄρτι ἐκ μέσος γίγνομαι . σβέννυμι γάρ ὁ κατέχω πλάνη , καί λήγω ὁ ὁ εἴδωλον ἐξαπάτη , καί τότε ἀποκαλύπτω ὁ ἄνομος . οὗτος δέ καί ὁ κύριος ἐν ὁ ἱερός εὐαγγέλιον φημί . κηρύσσω γάρ ὁ εὐαγγέλιον εἰς πᾶς ὁ πέρας ὁ γῆ εἰς μαρτύριον αὐτός , καί τότε ἥκω ὁ τέλος . ἐκεῖθεν οὗτος μανθάνω ὁ μακάριος Παῦλος διδάσκω Θεσσαλονικεύς , καί διά ἐκεῖνος ἅπας ὁ ὁ εὐσέβεια ἐραστής , ὅτι μή νομίζω νῦν φαίνω ὁ ὁ ἀλήθεια ἐχθρός · δεῖ γάρ πρότερος σβέννυμι ὁ κατέχω ὁ εἴδωλον πλάνη , καί κρατύνω ὁ εὐαγγέλιον ὁ κήρυγμα , εἶτα οὕτως ἀποκαλύπτω ὁ ἄνομος . εἶτα ὑποδείκνυμι αὐτός καί ὁ ὄλεθρος · ὅς ὁ κύριος , φημί , Ἰησοῦς ἀναλίσκω ὁ πνεῦμα ὁ στόμα αὐτός , καί καταργέω ὁ ἐπιφάνεια ὁ παρουσία αὐτός . ἔπειτα δείκνυμι καί τίς τρόπος ἐπιφαίνω · ὅς εἰμί , φημί , ὁ παρουσία κατά ἐνέργεια ὁ Σατανᾶς . μιμέομαι γάρ ὁ διάβολος ὁ θεός καί σωτήρ ἐγώ ὁ ἐνανθρώπησις · καί καθάπερ ὁ κύριος διά ἀνθρώπειος φύσις ἐπιφαίνω , ὁ ἡμέτερος πραγματεύομαι σωτηρία · οὗτος καί ὁ διάβολος , ἄξιος ὄργανον ὁ ἑαυτοῦ πονηρία λαμβάνω , διά αὐτός ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια ἐπιδείκνυμι , ψευδής σημεῖον καί τέρας , καί φαντασία θαῦμα , ὁ ῥάθυμος ὁ ἄνθρωπος ἐξαπατάω . καί διδάσκω τίς δήποτε οὗτος συγχωρέω γίγνομαι ὁ ὁ ὅλος θεός , ἐπάγω · ἀντί ὅς ὁ ἀγάπη ὁ ἀλήθεια οὐ δέχομαι εἰς ὁ σῴζω αὐτός , καί διά οὗτος πέμπω αὐτός ὁ θεός ἐνέργεια πλάνης , εἰς ὁ πιστεύω αὐτός , ὁ ψεύδω , ἵνα κρίνω πᾶς ὁ μή πιστεύω ὁ ἀλήθεια , ἀλλά εὐδοκέω ὁ ἀδικία . αὐτός δέ οὗτος καί ὁ κύριος πρός Ἰουδαῖος φημί · ἐγώ ἔρχομαι ἐν ὁ ὄνομα ὁ πατήρ ἐγώ , καί οὐ δέχομαι ἐγώ · ἔρχομαι ἄλλος ἐν ὁ ὄνομα ὁ ἴδιος , ἐκεῖνος λαμβάνω . οὗτος δέ διδάσκω ὁ ἄγγελος ὁ δανιήλ φημί , ὅτι λόγος πρός ὁ ὕψιστος λαλέω , καί ὁ ἅγιος ὕψιστος παλαίωσις , καί ὑπονοέω ὁ ἀλλοιόω καιρός καί νόμος · καί δίδωμι ἐν χείρ αὐτός ἠώς καιρός , καί καιρός , καί ἥμισυς καιρός · καί ὁ κριτήριον καθίζω , καί ὁ ἀρχή αὐτός μεθίστημι , ὁ ἀφανίζω καί ὁ ἀπόλλυμι ἠώς τέλος . ὁράω πῶς ὁ αἰνιγματωδῶς ὑπό ὁ ἄγγελος ἑρμηνεύω σαφῶς ὁ μακάριος διδάσκω Παῦλος . καί ὁ κύριος δέ ὁ κατά ὁ ἅγιος ἐπανάστασις προσημαίνω , λέγω · εἰμί θλῖψις μέγας , οἷος οὖον γίγνομαι ἀπό ἀρχή κόσμος ἠώς ὁ νῦν , οὐδέ οὖον μή γίγνομαι · καί εἰμί μή κολοβόω ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , οὐ εἄν σῴζω πᾶς σάρξ · διά δέ ὁ ἐκλεκτός κολοβόω ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος . εἶτα συμβουλεύω ὁ ἅγιος αὐτός μαθητής , καί διά ἐκεῖνος πᾶς ἄνθρωπος , μή ἐξαπατάω ὁ λέγω ὧδε εἰμί ἢ ἐκεῖ ὁ χριστός , οὐκέτι γάρ κρύβδην καί λάθρῃ , ἀλλά ἀναφανδά μετά δόξα φαίνω , ἐπάγω τότε ὁράω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι ἐπί ὁ νεφέλη ὁ οὐρανός μετά δύναμις καί δόξα πολύς , καί ἀποστέλλω ὁ ἄγγελος αὐτός μετά σάλπιγξ μέγας , καί ἐπισυνάγω ὁ ἐκλεκτός αὐτός ἐκ ὁ τέσσαρες ἄνεμος , ἀπό ἄκρος ὁ οὐρανός ἠώς ἄκρος αὐτός . οὗτος καί ὁ δανιήλ προλέγω1 ὁ ἄγγελος ἐπάγω ὅς ἤδη εἶπον ·