theodoretus.interpretatio-in-danielem 3.vers_17
ἔστι γὰρ ὁ θεὸς ἡμῶν ἐν οὐρανοῖς , ᾧ ἡμεῖς λατρεύομεν δυνατὸς ἐξελέσθαι ἡμᾶς ἐκ τῆς καμίνου τοῦ πυρὸς τῆς καιομένης καὶ ἐκ τῶν χειρῶν σου , βασιλεῦ , ῥύσεται ἡμᾶς . τίς οὐκ ἂν εἰκότως ἐκπλαγείη τῶν μακαρίων τούτων νέων τὴν ἀνδρείαν τὴν σοφίαν , τὴν εὐσέβειαν , τὴν περὶ τοὺς νόμουςm δικαιοσύνην , τὴν περὶ πάντα σοφροσύνην ; τὸ μὲν γὰρ μὴ καταπλαγῆναι τὸν τοσοῦτον ἐκεῖνον τύραννον , μετὰ πάντων , ὡς ἔπος εἰπεῖν , ἀνθρώπων ἀντιτεταγμένον καὶ τὴν μεγίστην ἐκείνην πυρὰν οὐ λόγοις μόνον ἀπειλουμένην , ἀλλὰ καὶ ὁρωμένην , τὴν ἀδάμαντος στεῤῥοτέραν αὐτοῖς ἀνδρείαν μαρτυρεῖ . τὸ δὲ τοὺς θείους νόμους τῆς παρούσης προτιμῆσαι ζωῆς , ποίας δικαιοσύνης ὑπερβολὴν καταλείπει ; τὴν δὲ σωφροσύνην αὐτῶν κηρύττει , τὸ μήτε θρασέσι κατὰ τοῦ βασιλέως χρήσασθαι λόγοις , μήτε δειλίᾳ πάλιν καταισχῦναι τὸ γένος · τὴν δὲ φρόνησιν καὶ σοφίαν ἡ τοῖς δυσσεβέσι καὶ βλασφήμοις λόγοις ἀντιτεθεῖσα εὐσέβεια . ὁ μὲν γὰρ ἔλεγε τίς ἐστι θεός , ὃς ἐξελεῖται ὑμᾶς ἐκ τῶν χειρῶν μου ; οἱ δὲ ἐβόων · ἔστιν ὁ θεὸς ἡμῶν ἐν οὐρανοῖς ᾧ ἡμεῖς λατρεύομεν , δυνατὸς ἐξελέσθαι ἡμᾶς ἐκ τῆς καμίνου τοῦ πυρὸς τῆς καιομένης καὶ ἐκ τῶν χειρῶν σου , βασιλεῦ , ῥύσεται ἡμᾶς . μὴ γὰρ δὴ νομίσης τὸν ἡμέτερον θεὸν τοῖς σοῖς ἐοικέναι θεοῖς . ἐκείνων γὰρ εἰκότως καταφρονεῖς , ἐξ ὕλης καὶ τέχνης ἐσχηκότων τὸ εἶναι · ὁ δὲ ἡμέτερος θεὸς οὐρανοῦ καὶ γῆς καὶ τῶν ἁπάντων δημιουργὸς δύναμιν ἔχων , ἣν δείκνυσι τὰ ὁρώμενα . τὴν γὰρ ὑπὲρ ταῦτα τοῖς τῶν θείων ἀμυήτοις οὐ ῥᾴδιον κατιδεῖν τοῦτον πρεσβεύοντες τὴν παρ ̓ αὐτοῦ βοήθειαν ἀναμένομεν . ἱκανὸς γὰρ ἡμᾶς καὶ τῶν σῶν ἀπαλλάξαι χειρῶν , καὶ τῆς καμίνου τοῦ πυρὸς , ἣν σὺ κατεσκεύασας . τὰ δὲ μετὰ ταῦτα ῥηθέντα οὐδεμίαν ἀνδρείας καὶ φιλοθείας ὑπερβολὴν καταλείπει . εἰρηκότες γάρ ἔστιν ὁ θεὸς ἡμῶν ἐν οὐρανοῖς , ᾧ ἡμεῖς λατρεύομεν , δυνατὸς ἐξελέσθαι ἡμᾶς ἐκ τῆς καμίνου τοῦ πυρὸς τῆς καιομένης , καὶ ἐκ τῶν χειρῶν σου , βασιλεῦ , ῥύσεται ἡμᾶς . εὐθὺς ἐπήγαγον ·
Lemmas: εἰμί γάρ ὁ θεός ἐγώ ἐν οὐρανός , ὅς ἐγώ λατρεύω δυνατός ἐξαιρέω ἐγώ ἐκ ὁ κάμινος ὁ πυρός ὁ καίω καί ἐκ ὁ χείρ σύ , βασιλεύς , ῥύομαι ἐγώ . τίς οὐ εἄν εἰκότως ἐκπλάσσω ὁ μακάριος οὗτος νέος ὁ ἀνδρεῖος ὁ σοφία , ὁ εὐσέβεια , ὁ περί ὁ νόμος δικαιοσύνη , ὁ περί πᾶς σόφρων ; ὁ μέν γάρ μή καταπλήσσω ὁ τοσοῦτος ἐκεῖνος τύραννος , μετά πᾶς , ὡς ἔπος εἶπον , ἄνθρωπος ἀντιτάσσω καί ὁ μέγας ἐκεῖνος πυρή οὖον λόγος μόνος ἀπειλέω , ἀλλά καί ὁράω , ὁ ἀδάμας στερρός αὐτός ἀνδρεῖος μαρτυρέω . ὁ δέ ὁ θεῖος νόμος ὁ πάρειμι προτιμάω ζωή , Ποίας δικαιοσύνη ὑπερβολή καταλείπω ; ὁ δέ σωφροσύνη αὐτός κηρύσσω , ὁ μήτε θρασύς κατά ὁ βασιλεύς χράω λόγος , μήτε δειλία πάλιν καταισχύνω ὁ γένος · ὁ δέ φρόνησις καί σοφία ὁ ὁ δυσσεβής καί βλάσφημος λόγος ἀντιτίθημι εὐσέβεια . ὁ μέν γάρ λέγω τίς εἰμί θεός , ὅς ἐξελαύνω σύ ἐκ ὁ χείρ ἐγώ ; ὁ δέ βοάω · εἰμί ὁ θεός ἐγώ ἐν οὐρανός ὅς ἐγώ λατρεύω , δυνατός ἐξαιρέω ἐγώ ἐκ ὁ κάμινος ὁ πυρός ὁ καίω καί ἐκ ὁ χείρ σύ , βασιλεύς , ῥύομαι ἐγώ . μή γάρ δή νομίζω ὁ ἡμέτερος θεός ὁ σός ἔοικα θεός . ἐκεῖνος γάρ εἰκότως καταφρονέω , ἐκ ὕλη καί τέχνη ἔχω ὁ εἰμί · ὁ δέ ἡμέτερος θεός οὐρανός καί γῆ καί ὁ ἅπας δημιουργός δύναμις ἔχω , ὅς δείκνυμι ὁ ὁράω . ὁ γάρ ὑπέρ οὗτος ὁ ὁ θεῖον ἀμύητος οὖον ῥᾴδιος καθοράω οὗτος πρεσβεύω ὁ παρά ̓ αὐτός βοήθεια ἀναμένω . ἱκανός γάρ ἐγώ καί ὁ σός ἀπαλλάσσω χείρ , καί ὁ κάμινος ὁ πυρός , ὅς σύ κατασκευάζω . ὁ δέ μετά οὗτος εἴρω οὐδείς ἀνδρεῖος καί φιλοθεΐα ὑπερβολή καταλείπω . ἐρῶ γάρ εἰμί ὁ θεός ἐγώ ἐν οὐρανός , ὅς ἐγώ λατρεύω , δυνατός ἐξαιρέω ἐγώ ἐκ ὁ κάμινος ὁ πυρός ὁ καίω , καί ἐκ ὁ χείρ σύ , βασιλεύς , ῥύομαι ἐγώ . εὐθύς ἐπάγω ·