theodoretus.interpretatio-in-danielem 9.vers_1
ἐν τῷ πρώτῳ ἔτει δαρείου τοῦ υἱοῦ ἀσσουήρου ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῶν μήδων , ὃς ἐβασίλευσεν ἐπὶ τῆς βασιλείας τῶν χαλδαίων · ἐν ἔτει ἑνὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ , ἐγὼ δανιὴλ συνῆκα ἐν ταῖς βίβλοις τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐτῶν , ὃς ἐγενήθη λόγος κυρίου πρὸς ἱερεμίαν τὸν προφήτην εἰς συμπλήρωσιν ἐρημώσεως ἱερουσαλήμ , ἑβδομήκοντα ἔτη . καὶ ἐντεῦθεν δῆλον , ὡς ἑτέρα μὲν ἡ δαρείου τοῦ ἀσσουήρου βασιλεία , ἑτέρα δὲ ἡ κύρου τοῦ πέρσου · συμφωνεῖ δὲ καὶ τοῖς πρώην εἰρημένοις τὰ νῦν ἀναγνωσθέντα . οὐχ ἁπλῶς γὰρ μῆδον τὸν δαρεῖον προσηγόρευσεν , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῶν μήδων · ὡς εἶναι δῆλον , ὅτι οὐχ ἑκατέρωθεν , πατρόθεν φημὶ καὶ μητρόθεν , μῆδος οὗτος ἦν · ἐβασίλευσε δ’ ὅμως ἐπὶ τὴν βασιλείαν τῶν nχαλδαίων , θείᾳ πληγῇ τοῦ βαλτάσαρ μετὰ τὴν ἀσέβειαν νύκτωρ ἀναιρεθέντος . δοκεῖ δέ μοι λίαν βραχὺν βεβασιλευκέναι χρόνον οὗτος ὁ δαρεῖος . ὁ γὰρ μακάριος δανιὴλ , ὡς ἤδη λοιπὸν πληρωθέντα τὸν τῆς αἰχμαλωσίας ὅρον ἰδὼν καὶ τὸν τῶν ἑβδομήκοντα ἐτῶν συλλογισάμενος ἀριθμόν , ὃν διὰ τοῦ προφήτου ἱερεμίου προεῖπεν ὁ τῶν ὅλων θεός , τὴν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ ἱκετηρίαν προσφέρειν ἄρχεται τῷ δεσπότῃ . ἐπληρώθη δὲ ὁ χρόνος ἐπὶ κύρου τοῦ περσῶν βασιλέως , ὡς ὁ μακάριος ἔσδρας φησίν · εὐθὺς γὰρ ἐν ἀρχῇ τοῦ συγγράμματος , μετὰ τὰ προοίμια , ἐν συντόμῳ τῆς ἁλώσεως τῶν ἱεροσολύμων μνημονεύσας , καὶ τοῦ τῆς πατρίδος ἀνδραποδισμοῦ , καὶ τῆς εἰς βαβυλῶνα τῶν αἰχμαλώτων μετοικίας , ἐπήγαγε · καὶ ἦσαν παῖδες αὐτῷ καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ , μέχρι τοῦ βασιλεῦσαι πέρσας , εἰς πλήρωσιν τοῦ ῥήματος τοῦ κυρίου ἐν στόματι ἱερεμίου , ἕως τοῦ εὐδοκῆσαι τὴν γῆν τὰ σάββατα αὑτῆς , πάντα τὸν χρόνον τῆς ἐρημώσεως αὑτῆς σαββατιεῖ εἰς συμπλήρωσιν ἐτῶν ἑβδομήκοντα βασιλεύοντος κύρου περσῶν ἔτους πρώτου , εἰς συντέλειαν ῥήματος κυρίου ἐν στόματι ἱερεμίου . λέγει δὲ καὶ ὁ θειότατος ἱερεμίας οὕτως · ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω , καὶ λήψομαι τὴν πατριὰν τοῦ βορρᾶ , τὸν ναβουχοδονόσορ βασιλέα βαβυλῶνος τὸν δοῦλόν μου , καὶ ἄξω αὐτὸν ἐπὶ τὴν γῆν ταύτην , καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας αὐτήν , καὶ ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη τὰ κύκλῳ αὐτῶν , καὶ ἐξερημώσω αὐτοὺς καὶ δώσω αὐτοὺς εἰς ἀφανισμόν , καὶ εἰς συριγμόν , καὶ εἰς ὀνειδισμὸν αἰώνιον , καὶ ἀφελῶ ἀπ’ αὐτῶν φωνὴν χαρᾶς , καὶ φωνὴν εὐφροσύνης , καὶ φωνὴν νυμφίου , καὶ φωνὴν νύμφης , ὀσμὴν μύρου , καὶ φῶς λύχνου , καὶ ἔσται ἡ γῆ αὐτῆς πᾶσα εἰς ἀφανισμόν , καὶ δουλεύσουσιν ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἑβδομήκοντα ἔτη . καὶ ἐν τῷ πληρωθῆναι τὰ ἑβδομήκοντα ἔτη , ἐκδικήσω ἐπὶ τὸν βασιλέα βαβυλῶνος , καὶ ἐπὶ τὸ ἔθνος ἐκεῖνο , φησὶ κύριος , τὰς ἀνομίας αὐτῶν , καὶ ἐπὶ γῆν χαλδαίων , καὶ θήσομαι αὐτοὺς εἰς ἀφανισμὸν αἰώνιον . ὁ μὲν οὖν μακάριος ἱερεμίας ᾐνίξατο συμπληροῦσθαι τῆς αἰχμαλωσίας τὸν χρόνον ἐν τῇ καταλύσει τῆς χαλδαικῆς βασιλείας · ὁ δὲ ἔσδρας καὶ σαφέστερον τοῦτο πεποίηκε , τοῦ κύρου ποιησάμενος μνήμην . εὑρίσκομεν δὲ καὶ τὸν θειότατον ζαχαρίαν ἑτέρως τοῦτον ἀριθμοῦντα τὸν χρόνον . μετὰ γὰρ τὴν τοῦ κύρου τελευτὴν , καὶ καμβύσου τοῦ υἱέως αὐτοῦ , τοῦ δαρείου τοῦ ὑστάσπου τὸ περσῶν ἀναδησαμένου κράτος , τοῦ χρόνου μνημονεύσας ὁ προφήτης · τῇ τετράδι γάρ φησι καὶ εἰκάδι τοῦ ἑνδεκάτου μηνὸς οὗτός ἐστιν ὁ μὴν σαβὰτ ἐν τῷ δευτέρῳ ἔτει ἐπὶ δαρείου , ἐγένετο λόγος κυρίου πρὸς ζαχαρίαν τὸν βαραχίου υἱοῦ ἀδδὼ τὸν προφήτην . καὶ ἐπήγαγε μετὰ βραχέα · καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἄγγελος κυρίου , καὶ εἶπε · κύριε παντοκράτωρ , ἕως τίνος οὐ μὴ ἐλεήσῃς τὴν ἱερουσαλὴμ καὶ τὰς πόλεις ἰούδα , ἃς ὑπερεῖδες ; τοῦτο ἑβδομηκοστὸν ἔτος . καί τινες μὲν τῶν ἀπιστίαν νοσούντων διαφωνεῖν τοὺς ἁγίους νομίζουσι προφήτας · οἱ δὲ τοῖς ἱεροῖς λόγοις ἐντεθραμμένοι , ὑπὸ τῆς θείας φωτιζόμενοι χάριτος , τὴν τῶν ἁγίων προφητῶν εὑρίσκουσι συμφωνίαν . φέρε τοίνυν , ἐκείνης τῆς αἴγλης τυχεῖν ἱκετεύσαντες , δήλην αὐτὴν τοῖς ἀγνοοῦσι ποιήσωμεν . τὸν μὲν οὖν χρόνον τῆς αἰχμαλωσίας συμφώνως τεθείκασιν ἅπαντες , ὅ τε θεῖος ἱερεμίας , ὅ τε θεσπέσιος ζαχαρίας , καὶ ὁ μακάριος ἔσδρας · τὸν ἑβδομηκοντούτην γὰρ ἀριθμὸν τεθείκασιν ἅπαντες · οὐκ ἀπὸ τῶν αὐτῶν δὲ καιρῶν ἀριθμεῖν ἀρχόμενοι τοῦτον τὸν χρόνον , οἱ μὲν εἰς κῦρον , οἱ δὲ εἰς δαρεῖον , τοῦτον καταλήγειν ἔφασαν τὸν ἀριθμόν . οἱ μὲν γὰρ περὶ τὸν μακάριον ἱερεμίαν καὶ ἔσδραν , ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῆς πρώτης αἰχμαλωσίας ἀριθμοῦντες , εἰκότως μέχρι κύρου , τοῦ περσῶν βασιλέως , τὰ ἑβδομήκοντα περιορίζουσιν ἔτη . ὁ δὲ θειότατος ζαχαρίας τῆς τελευταίας πολιορκίας , ἐν ᾗ τὴν πανωλεθρίαν ὑπέμειναν , ἀριθμῶν ἐπὶ δαρείου τοῦ περσῶν βασιλέως τὸν τῶν ἑβδομήκοντα ἐτῶν ἀριθμὸν συμπληροῦσθαί φησι · καὶ γὰρ ἐπὶ τούτου τῷ ὄντι ὁ θεῖος ἀνῳκοδομήθη νεώς . ἐπειδὴ γὰρ τρὶς ὁ λαὸς αἰχμάλωτος γέγονε , πρῶτον μὲν ἐπὶ ἰωακεὶμ τοῦ υἱοῦ ἰωσίου βασιλέως ἰούδα , τὸ δὲ δεύτερον ἐπὶ ἰεχονίου τοῦ υἱοῦ ἰωακείμ , τὸ δὲ τρίτον ἐπὶ σεδεκίου τοῦ ἀδελφοῦ μὲν τοῦ ἰωακείμ , θείου δὲ τοῦ ἰεχονίου , ἀναγκαίως τρὶς καὶ τῆς ἐπανόδου τυγχάνουσιν . πρῶτον μὲν γὰρ ἀφίησιν αὐτοὺς κῦρος ὁ πέρσης , εἶτα δαρεῖος ὁ υἱὸς ὑστάσπου , ἔπειτα ἀρταξέρξης ὁ ξέρξου , ἡνίκα πρότερον μὲν τὸν ἔσδραν , μετ’ ἐκεῖνον δὲ τὸν νεεμίαν ἀπέστειλεν , ὥστε τὰ τῆς ἱερουσαλὴμ ἀνοικοδομῆσαι τείχη . τῶν μὲν οὖν πρώτων αἰχμαλώτων γεγενημένων ὁ ἑβδομηκονταετὴς πληροῦται χρόνος ἐπὶ κύρου τοῦ πέρσου · τῆς δὲ τοῦ ναοῦ ἐρημίας αὐτὸς οὗτος χρόνος λαμβάνει τέλος ἐν τῷ δευτέρῳ ἔτει δαρείου τοῦ ὑστάσπου , ὡς εἶναι προφητείαν ἑκατέραν , τὴν ἱερεμίου τὲ καὶ ζαχαρίου , ὡσαύτως δὲ καὶ τὴν τοῦ ἔσδρα συγγραφήν , ἀψευδῆ τε καὶ ἀληθῆ . τοῦτον , φησί , τὸν χρόνον ὁ μακάριος δανιὴλ συνιεὶς καὶ ἀριθμήσας , καὶ εὑρὼν πλησιάζοντα ·
Lemmas: ἐν ὁ πρῶτος ἔτος Δαρεῖος ὁ υἱός ασσουαροω ἀπό ὁ σπέρμα ὁ Μῆδος , ὅς βασιλεύω ἐπί ὁ βασίλεια ὁ Χαλδαῖος · ἐν ἔτος εἷς ὁ βασίλεια αὐτός , ἐγώ δανιήλ συνίημι ἐν ὁ Βίβλος ὁ ἀριθμός ὁ ἔτος , ὅς γίγνομαι λόγος κύριος πρός Ἱερεμίας ὁ προφήτης εἰς συμπλήρωσις ἐρήμωσις Ἱερουσαλήμ , ἑβδομήκοντα ἔτος . καί ἐντεῦθεν δῆλος , ὡς ἕτερος μέν ὁ Δαρεῖος ὁ ασσουαροω βασίλειος , ἕτερος δέ ὁ κυρόω ὁ Πέρσης · συμφωνέω δέ καί ὁ πρώην εἴρω ὁ νῦν ἀναγιγνώσκω . οὐ ἁπλόος γάρ Μῆδος ὁ Δαρεῖος προσαγορεύω , ἀλλά ἀπό ὁ σπέρμα ὁ Μῆδος · ὡς εἰμί δῆλος , ὅτι οὐ ἑκατέρωθεν , πατρόθεν φημί καί μητρόθεν , Μῆδος οὗτος εἰμί · βασιλεύω δέ ὅμως ἐπί ὁ βασίλειος ὁ nχαλδαίων , θεῖος πλήσσω ὁ Βαλτάσαρ μετά ὁ ἀσέβεια νύκτωρ ἀναιρέω . δοκέω δέ ἐγώ λίαν βραχύς βασιλεύω χρόνος οὗτος ὁ Δαρεῖος . ὁ γάρ μακάριος Δανιήλ , ὡς ἤδη λοιπός πληρόω ὁ ὁ αἰχμαλωσία ὅρος εἶδον καί ὁ ὁ ἑβδομήκοντα ἔτος συλλογίζομαι ἀριθμός , ὅς διά ὁ προφήτης Ἱερεμίας προεῖπον ὁ ὁ ὅλος θεός , ὁ ὑπέρ ὁ λαός ἱκετηρία προσφέρω ἄρχω ὁ δεσπότης . πληρόω δέ ὁ χρόνος ἐπί κυρόω ὁ Πέρσης βασιλεύς , ὡς ὁ μακάριος Ἔσδρας φημί · εὐθύς γάρ ἐν ἀρχή ὁ σύγγραμμα , μετά ὁ προοίμιον , ἐν σύντομος ὁ ἅλωσις ὁ Ἱερουσαλήμ μνημονεύω , καί ὁ ὁ πατρίς ἀνδραποδισμός , καί ὁ εἰς Βαβυλών ὁ αἰχμάλωτος μετοικία , ἐπάγω · καί εἰμί παῖς αὐτός καί ὁ υἱός αὐτός , μέχρι ὁ βασιλεύω Πέρσης , εἰς πλήρωσις ὁ ῥῆμα ὁ κύριος ἐν στόμα Ἱερεμίας , ἠώς ὁ εὐδοκέω ὁ γῆ ὁ σάββατον ἑαυτοῦ , πᾶς ὁ χρόνος ὁ ἐρήμωσις ἑαυτοῦ σαββατίζω εἰς συμπλήρωσις ἔτος ἑβδομήκοντα βασιλεύω κυρόω Πέρσης ἔτος πρῶτος , εἰς συντέλεια ῥῆμα κύριος ἐν στόμα Ἱερεμίας . λέγω δέ καί ὁ θεῖος Ἱερεμίας οὕτως · ἰδού ἐγώ ἀποστέλλω , καί λαμβάνω ὁ πατριά ὁ Βορέας , ὁ ναβουχοδονόσορος βασιλεύς Βαβυλών ὁ δοῦλος ἐγώ , καί ἄγω αὐτός ἐπί ὁ γῆ οὗτος , καί ἐπί ὁ κατοικέω αὐτός , καί ἐπί πᾶς ὁ ἔθνος ὁ κύκλος αὐτός , καί ἐξερημόω αὐτός καί δίδωμι αὐτός εἰς ἀφανισμός , καί εἰς συριγμός , καί εἰς ὀνειδισμός αἰώνιος , καί ἀφαιρέω ἀπό αὐτός φωνή χαρά , καί φωνή Εὐφρόσυνος , καί φωνή νυμφίος , καί φωνή νύμφη , ὀσμή μύρον , καί φάος λύχνος , καί εἰμί ὁ γῆ αὐτός πᾶς εἰς ἀφανισμός , καί δουλεύω ἐν ὁ ἔθνος ἑβδομήκοντα ἔτος . καί ἐν ὁ πληρόω ὁ ἑβδομήκοντα ἔτος , ἐκδικέω ἐπί ὁ βασιλεύς Βαβυλών , καί ἐπί ὁ ἔθνος ἐκεῖνος , φημί κύριος , ὁ ἀνομία αὐτός , καί ἐπί γῆ Χαλδαῖος , καί τίθημι αὐτός εἰς ἀφανισμός αἰώνιος . ὁ μέν οὖν μακάριος Ἱερεμίας αἰνίζω συμπληρόω ὁ αἰχμαλωσία ὁ χρόνος ἐν ὁ καταλύω ὁ χαλδαϊκός βασίλεια · ὁ δέ Ἔσδρας καί σαφής οὗτος ποιέω , ὁ κυρόω ποιέω μνήμη . εὑρίσκω δέ καί ὁ θεῖος Ζαχαρίας ἑτέρως οὗτος ἀριθμέω ὁ χρόνος . μετά γάρ ὁ ὁ κυρόω τελευτή , καί Καμβύσης ὁ υἱός αὐτός , ὁ Δαρεῖος ὁ Ὑστάσπης ὁ Πέρσης ἀναδέω κράτος , ὁ χρόνος μνημονεύω ὁ προφήτης · ὁ τετράς γάρ φημί καί εἰκάς ὁ ἑνδέκατος μείς οὗτος εἰμί ὁ μήv σαβάτ ἐν ὁ δύο ἔτος ἐπί Δαρεῖος , γίγνομαι λόγος κύριος πρός Ζαχαρίας ὁ βαραχίου υἱός ἀδδὼ ὁ προφήτης . καί ἐπάγω μετά βραχύς · καί ἀποκρίνω ὁ ἄγγελος κύριος , καί εἶπον · κύριος παντοκράτωρ , ἠώς τίς οὖον μή ἐλεέω ὁ Ἱερουσαλήμ καί ὁ πόλις Ἰούδας , ὅς ὑπεροράω ; οὗτος ἑβδομηκοστός ἔτος . καί τις μέν ὁ ἀπιστία νοσέω διαφωνέω ὁ ἅγιος νομίζω προφήτης · ὁ δέ ὁ ἱερός λόγος ἐντρέφω , ὑπό ὁ θεῖος φωτίζω χάρις , ὁ ὁ ἅγιος προφήτης εὑρίσκω συμφωνία . φέρω τοίνυν , ἐκεῖνος ὁ αἴγλη τυγχάνω ἱκετεύω , δῆλος αὐτός ὁ ἀγνοέω ποιέω . ὁ μέν οὖν χρόνος ὁ αἰχμαλωσία σύμφωνος τίθημι ἅπας , ὅς τε θεῖος Ἱερεμίας , ὅς τε θεσπέσιος Ζαχαρίας , καί ὁ μακάριος Ἔσδρας · ὁ ἑβδομηκοντούτης γάρ ἀριθμός τίθημι ἅπας · οὐ ἀπό ὁ αὐτός δέ καιρός ἀριθμέω ἄρχω οὗτος ὁ χρόνος , ὁ μέν εἰς κύρω , ὁ δέ εἰς Δαρεῖος , οὗτος καταλήγω φημί ὁ ἀριθμός . ὁ μέν γάρ περί ὁ μακάριος Ἱερεμίας καί Ἔσδρας , ἀπό ὁ ἀρχή ὁ πρῶτος αἰχμαλωσία ἀριθμέω , εἰκότως μέχρι κυρόω , ὁ Πέρσης βασιλεύς , ὁ ἑβδομήκοντα περιορίζω ἔτος . ὁ δέ θεῖος Ζαχαρίας ὁ τελευταῖος πολιορκία , ἐν ὅς ὁ πανωλεθρία ὑπομένω , ἀριθμός ἐπί Δαρεῖος ὁ Πέρσης βασιλεύς ὁ ὁ ἑβδομήκοντα ἔτος ἀριθμός συμπληρόω φημί · καί γάρ ἐπί οὗτος ὁ εἰμί ὁ θεῖος ἀνοικοδομέω ναῦς . ἐπεί γάρ τρίς ὁ λαός αἰχμάλωτος γίγνομαι , πρῶτος μέν ἐπί Ἰωακείμ ὁ υἱός Ἰωσίας βασιλεύς Ἰούδας , ὁ δέ δύο ἐπί ἰεχονίου ὁ υἱός Ἰωακείμ , ὁ δέ τρίτος ἐπί σεδεκίου ὁ ἀδελφός μέν ὁ Ἰωακείμ , θεῖον δέ ὁ ἰεχονίου , ἀναγκαῖος τρίς καί ὁ ἐπάνοδος τυγχάνω . πρῶτος μέν γάρ ἀφίημι αὐτός κῦρος ὁ Πέρσης , εἶτα Δαρεῖος ὁ υἱός Ὑστάσπης , ἔπειτα Ἀρταξέρξης ὁ Ξέρξης , ἡνίκα πρότερος μέν ὁ Ἔσδρας , μετά ἐκεῖνος δέ ὁ νέμω ἀποστέλλω , ὥστε ὁ ὁ Ἱερουσαλήμ ἀνοικοδομέω τεῖχος . ὁ μέν οὖν πρῶτος αἰχμάλωτος γίγνομαι ὁ ἑβδομηκονταετής πληρόω χρόνος ἐπί κυρόω ὁ Πέρσης · ὁ δέ ὁ ναός ἐρημία αὐτός οὗτος χρόνος λαμβάνω τέλος ἐν ὁ δύο ἔτος Δαρεῖος ὁ Ὑστάσπης , ὡς εἰμί προφητεία ἑκάτερος , ὁ Ἱερεμίας τε καί Ζαχαρίας , ὡσαύτως δέ καί ὁ ὁ Ἔσδρας συγγραφή , ἀψευδής τε καί ἀληθής . οὗτος , φημί , ὁ χρόνος ὁ μακάριος δανιήλ συνίημι καί ἀριθμέω , καί εὑρίσκω πλησιάζω ·