theodoretus.interpretatio-in-danielem 10.vers_2_3
ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις , ἐγὼ δανιὴλ ἤμην πενθῶν τρεῖς ἑβδομάδας ἡμερῶν . ἄρτον ἐπιθυμιῶν οὐκ ἔφαγον , καὶ κρέας καὶ οἶνος οὐκ εἰσῆλθεν εἰς τὸ στόμα μου , καὶ ἄλειμμα οὐκ ἠλειψάμην , ἕως τριῶν ἑβδομάδων ἡμερῶν . ἀναγκαῖον ζητῆσαι τὴν τοῦ πένθους αἰτίαν · ἀσαφῶς γὰρ αὐτὴν ἡ προφητεία διδάσκει . πρῶτον μὲν γὰρ οὐδὲ ὑπέκειτό τις ἀθυμίας ἀφορμή ὅ τε γὰρ βασιλεὺς ἥμερός τε καὶ φιλάνθρωπος καὶ τὰ θεῖα τιμῶν καὶ τοῦ δανιὴλ τὴν φιλίαν περὶ πολλοῦ ποιούμενος καὶ ὅλος ὁ λαὸς εἰρήνης πολλῆς διὰ τὴν τοῦ βασιλέως ἀπήλαυεν ἠπιότητα · μᾶλλον δὲ εἴ τις προσέχειν ἐθελήσειε τῇ τε τοῦ μακαρίου ἱερεμίου προφητείᾳ καὶ τῇ τῶν παραλειπομένων ἱστορίᾳ καὶ τῇ τοῦ ἔσδρα συγγραφῇ , εὑρήσει τὸν κῦρον ἐν τῷ πρώτῳ ἔτει τῆς βασιλείας , ἅπασι τοῖς βουλομένοις τῶν ἰουδαίων παρεγγυήσαντα τὴν ἐνεγκοῦσαν καταλαβεῖν καὶ τὸν θεῖον ἀνεγεῖραι νεών , ὥστε πανταχόθεν θυμηδίας ἔχειν EV m.E . nicht urspr . Lesart ( AvS ) τὸν προφήτην ἀφορμάς . ἀλλὰ γὰρ εἴ τις ἀκριβῶς τούτων ἕκαστον ἐξετάσειεν , αὐτὰ ταῦτα εὑρήσει αἴτια τῆς τοῦ δανιὴλ ἀχθηδόνος · τοῦ γὰρ βασιλέως ἐπιτρέψαντος ἅπασι τοῖς τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν ἐπάνοδον , οἱ μὲν πλείους οἰκίας ἐν βαβυλῶνι δειμάμενοι nicht eher Auslassung durch Homoioteleuton bei AEV als Hinzufügung durch die anderen Hss ? ( AvS ) καὶ τούτων τῷ δεσμῷ κατεχόμενοι , τῆς ἐπανόδου καταφρονήσαντες τὴν ξένην τῆς οἰκείας προείλοντο · μόνοι δὲ οἱ τῆς εὐσεβείας ἐρασταὶ καὶ τῶν πατρώων νόμων φύλακες τῶν ἐν βαβυλῶνι κτημάτων καταφρονήσαντες τὴν τῆς πατρίδος ἐρημίαν καὶ αὐτῆς τῆς βασιλείας προὐτίμησαν . τοῦτο τοίνυν τῷ μακαρίῳ δανιὴλ μέγιστον εἰργάσατο πένθος · τῆς τε γὰρ θείας ἐπαγγελίας τὸ ἀψευδὲς ὁρῶν καὶ τοῦ βασιλέως τὸ ἥμερον καὶ φιλάνθρωπον καὶ τοῦ λαοῦ τὸ δυσπειθὲς καὶ δυσήνιον σφόδρα τὴν ψυχὴν ἐτρύχετο καὶ πενθῶν καὶ θρηνῶν διετέλει . ζητήσειε δ’ ἄν τις εἰκότως , τί δήποτε τῶν ἄλλων ἕνεκεν , ὡς ἐρραθυμηκότων καὶ τῆς ἐπανόδου καταπεφρονηκότων , θρηνῶν καὶ ὀλοφυρόμενος αὐτὸς οὐκ ἐπανῆλθεν εἰς τὴν πατρίδα . εὑρήσει δὲ τὴν λύσιν αὐτῆς τῆς αἰχμαλωσίας τὴν αἰτίαν σκοπούμενος . ὥσπερ γὰρ οὐ διὰ τὰς οἰκείας πλημμελείας εἴασεν αὐτὸν ὁ θεὸς δορυάλωτον γενέσθαι , ἀλλὰ τῆς τοῦ λαοῦ προμηθούμενος ὠφελείας , καὶ οἷόν τινα κηδεμόνα καὶ διδάσκαλον αὐτοῖς συμπέμπων · οὕτω καὶ ἐν τῷ τῆς ἐπανόδου καιρῷ , τῶν πλειόνων τὴν οἴκησιν τὴν ἐν βαβυλῶνι στερξάντων , πάλιν ὁ θεῖος προφήτης συνδιάγειν αὐτοῖς ἀναγκάζεται , ἵνα μὴ ἔρημοι τῆς πνευματικῆς κηδεμονίας γενόμενοι εἰς ἀσέβειαν παντελῶς ἐξωκείλωσι . τούτου χάριν βασιλέως τὴν εὐσέβειαν τιμῶντος τοῦ τηνικάδε κρατοῦντος καὶ πᾶσαν αὐτῷ θεραπείαν προσφέροντος καὶ τῶν ἄλλων προτιμῶντος ἁπάντων οὐδεμίαν ὁ μακάριος δανιὴλ λαμβάνει παραψυχήν , ἀλλ’ ἀνιᾷ καὶ λίαν αὐτὸν ἀλγύνει τοῦ λαοῦ τὸ δυσπειθὲς καὶ ἡ τῆς ἁγίας πόλεως λήθη . οὗ χάριν καὶ τρεῖς ἑβδομάδας ἡμερῶν ἄσιτος διετέλεσεν .
Lemmas: ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ἐγώ δανιήλ εἰμί πένθος τρεῖς ἑβδομάς ἡμέρα . ἄρτος ἐπιθυμία οὐ ἔφαγον , καί κρέας καί οἶνος οὐ εἰσέρχομαι εἰς ὁ στόμα ἐγώ , καί ἄλειμμα οὐ ἀλείφω , ἠώς τρεῖς ἑβδομάς ἡμέρα . ἀναγκαῖος ζητέω ὁ ὁ πένθος αἴτιος · ἀσαφής γάρ αὐτός ὁ προφητεία διδάσκω . πρῶτος μέν γάρ οὐδέ ὑπόκειμαι τις ἀθυμία ἀφορμή ὅς τε γάρ βασιλεύς ἥμερος τε καί φιλάνθρωπος καί ὁ θεῖον τιμή καί ὁ δανιήλ ὁ φίλιος περί πολύς ποιέω καί ὅλος ὁ λαός εἰρήνη πολύς διά ὁ ὁ βασιλεύς ἀπελαύνω ἠπιότης · μᾶλλον δέ εἰμί τις προσέχω ἐθέλω ὁ τε ὁ μακάριος Ἱερεμίας προφητεία καί ὁ ὁ παραλείπω ἱστορία καί ὁ ὁ Ἔσδρας συγγράφω , εὑρίσκω ὁ κύρω ἐν ὁ πρῶτος ἔτος ὁ βασίλεια , ἅπας ὁ βούλομαι ὁ Ἰουδαῖος παρεγγυάω ὁ φέρω καταλαμβάνω καί ὁ θέω ἀνεγείρω νέος , ὥστε πανταχόθεν θυμηδία ἔχω EV m.E . nicht urspr . Lesart ( AvS ) ὁ προφήτης ἀφορμή . ἀλλά γάρ εἰμί τις ἀκριβῶς οὗτος ἕκαστος ἐξετάζω , αὐτός οὗτος εὑρίσκω αἴτιος ὁ ὁ δανιήλ ἀχθηδών · ὁ γάρ βασιλεύς ἐπιτρέπω ἅπας ὁ ὁ ἐλευθερία καί ὁ ἐπάνοδος , ὁ μέν πλείων οἰκίον ἐν Βαβυλών δέμω nicht eher Auslassung durch Homoioteleuton bei AEV als Hinzufügung durch die anderen Hss ? ( AvS ) καί οὗτος ὁ δεσμός κατέχω , ὁ ἐπάνοδος καταφρονέω ὁ ξένος ὁ οἰκεῖος προαιρέω · μόνος δέ ὁ ὁ εὐσέβεια ἐραστής καί ὁ πάτρως νόμος φύλαξ ὁ ἐν Βαβυλών κτῆμα καταφρονέω ὁ ὁ πατρίς ἐρημία καί αὐτός ὁ βασίλεια προτιμάω . οὗτος τοίνυν ὁ μακάριος δανιήλ μέγας ἐργάζομαι πένθος · ὁ τε γάρ θεῖος ἐπαγγελία ὁ ἀψευδής ὁράω καί ὁ βασιλεύς ὁ ἥμερος καί φιλάνθρωπον καί ὁ λαός ὁ δυσπειθής καί δυσήνιος σφόδρα ὁ ψυχή τρύχω καί πένθος καί θρηνέω διατελέω . ζητέω δέ ἄν τις εἰκότως , τίς δήποτε ὁ ἄλλος ἕνεκα , ὡς ῥαθυμέω καί ὁ ἐπάνοδος καταφρονέω , θρηνέω καί ὀλοφύρομαι αὐτός οὐ ἐπανέρχομαι εἰς ὁ πατρίς . εὑρίσκω δέ ὁ λύσις αὐτός ὁ αἰχμαλωσία ὁ αἴτιος σκοπέω . ὥσπερ γάρ οὖον διά ὁ οἰκεῖος πλημμέλεια ἐάω αὐτός ὁ θεός δορυάλωτος γίγνομαι , ἀλλά ὁ ὁ λαός προμηθέομαι ὠφέλεια , καί οἷος τις κηδεμών καί διδάσκαλος αὐτός συμπέμπω · οὗτος καί ἐν ὁ ὁ ἐπάνοδος καιρός , ὁ πλείων ὁ οἴκησις ὁ ἐν Βαβυλών στέργω , πάλιν ὁ θεῖος προφήτης συνδιάγω αὐτός ἀναγκάζω , ἵνα μή ἐρῆμος ὁ πνευματικός κηδεμονία γίγνομαι εἰς ἀσέβεια παντελῶς ἐξωκείλωσι . οὗτος χάρις βασιλεύς ὁ εὐσέβεια τιμή ὁ τηνικάδε κράτος καί πᾶς αὐτός θεραπεία προσφέρω καί ὁ ἄλλος προτιμάω ἅπας οὐδείς ὁ μακάριος δανιήλ λαμβάνω παραψυχή , ἀλλά ἀνιάω καί λίαν αὐτός ἀλγύνω ὁ λαός ὁ δυσπειθής καί ὁ ὁ ἅγιος πόλις λήθη . ὅς χάρις καί τρεῖς ἑβδομάς ἡμέρα ἄσιτος διατελέω .