theodoretus.interpretatio-in-danielem 4.vers_33
αὐτῇ φησί , τῇ ὥρᾳ συνετελέσθη ὁ λόγος ἐπὶ ναβουχοδονόσορ , καὶ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐδιώχθη . ἐξεδιώχθη δὲ πρῶτον μὲν δι’ αὐτὸ τὸ πάθος · μανίᾳ γὰρ παρεδόθη καὶ λύττῃ · καὶ μυρία ἂν εἰργάσατο κακά , εἴπερ ἀδείας ἀπήλαυσεν · ἔπειτα δὲ καὶ διὰ τὴν ἀπέχθειαν , ἣν περὶ αὐτὸν ἅπαντες ἔχοντες , ἡνίκα μὲν ἔρρωτο , ἐπειρῶντο λανθάνειν , συμφορᾷ δὲ περιπεσόντι ἐπέθεντο , τῆς ὠμότητος αὐτὸν βδελυξάμενοι . καὶ χόρτον φησὶν ὡς βοῦς ἤσθιεν . ἴδιον γὰρ τῶν παραπαιόντων , οὐ μόνον τὸ λέγειν καὶ πράττειν ἀλόγιστά τε καὶ ἄτακτα , ἀλλὰ καὶ τὸ ἐσθίειν ἅπαντα τὰ προσπίπτοντα · τοῦτο δ’ ἄν τις ἴδοι καὶ νῦν τοὺς ὑπὸ δαιμόνων ἐνοχλουμένους ποιοῦντας καὶ πάσχοντας . οὐ μόνον δὲ ὡς βοῦς ἤσθιε τὸν χόρτον , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐβάφη . ὑπαίθριος γὰρ ταλαιπωρῶν , καὶ γυμνῷ τῷ σώματι κρυμῷ τε προσπαλαίων καὶ φλογμῷ , ἀναγκαίως ἑτέραν ἐδέξατο χρόαν . ἕως οὗ αἱ τρίχες αὐτοῦ ὡς λεόντων ἐμεγαλύνθησαν καὶ οἱ ὄνυχες αὐτοῦ ὡς ὀρνέων . μὴ ἀποκειρόμενος γὰρ συνήθως , μηδὲ ἀφαιρούμενος τῶν ὀνύχων τὰ περιττὰ ἀναγκαίως ἐν τοσούτῳ χρόνῳ τοιαύτας ἔσχηκε καὶ τρίχας καὶ ὄνυχας . διὰ δὲ τούτων ἁπάντων ἐσήμαινε τὸ ἀτημέλητον αὐτὸν καὶ ἀκηδεμόνευτον εἶναι . τῆς γὰρ θείας ἔρημος γενόμενος προμηθείας , οὐδὲ τῆς παρὰ τῶν οἰκείων ἐπιμελείας ἀπήλαυσεν , καὶ ταῦτα καὶ γυναικὸς οὔσης καὶ παίδων , καὶ συγγενῶν · ἀλλὰ θηρίων δίκην τοὺς ἀοικήτους χώρους διετέλει περινοστῶν , τὴν τῶν ἀλόγων τροφὴν τῇ γαστρὶ παραπέμπων · ἐπειδὴ γὰρ ἄνθρωπος ὢν καὶ ἐν τιμῇ ὢν μεγίστῃ , οὐ συνῆκεν , ἀλλὰ παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις , καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς , καὶ θηριώδει γνώμῃ κατὰ τῶν ὑπηκόων ἐκέχρητο , εἰκότως καὶ μάλα δικαίως τὸν κτηνώδη καὶ θηριώδη βίον κατεδικάσθη . ἀλλ’ ὁ φιλάνθρωπος δεσπότης , λύσας τὴν τιμωρίαν , ὡς ἀγαθός , καὶ τῇ πείρᾳ διδάξας , ὡς αὐτός ἐστι τῶν ἁπάντων κύριος , πάλιν αὐτὸν ἐπανήγαγε , καὶ τὴν βασιλείαν αὐτῷ τὴν προτέραν ἐπίστευσε .
Lemmas: αὐτός φημί , ὁ ὥρα συντελέω ὁ λόγος ἐπί ναβουχοδονόσορος , καί ἀπό ὁ ἄνθρωπος διώκω . ἐκδιώκω δέ πρῶτος μέν διά αὐτός ὁ πάθος · μανία γάρ παραδίδωμι καί λύσσα · καί μυρίος εἄν ἐργάζομαι κακός , εἴπερ ἄδεια ἀπαλαύω · ἔπειτα δέ καί διά ὁ ἀπέχθεια , ὅς περί αὐτός ἅπας ἔχω , ἡνίκα μέν ῥώννυμι , πειράω λανθάνω , συμφορά δέ περιπίπτω ἐπιτίθημι , ὁ ὠμότης αὐτός βδελύσσω . καί χόρτος φημί ὡς βοῦς ἐσθίω . ἴδιος γάρ ὁ παραπαίω , οὖον μόνος ὁ λέγω καί πράσσω ἀλόγιστος τε καί ἄτακτος , ἀλλά καί ὁ ἐσθίω ἅπας ὁ προσπίπτω · οὗτος δέ ἄν τις ὁράω καί νῦν ὁ ὑπό δαίμων ἐνοχλέω ποιέω καί πάσχω . οὖον μόνος δέ ὡς βοῦς ἐσθίω ὁ χόρτος , ἀλλά καί ἀπό ὁ δρόσος ὁ οὐρανός ὁ σῶμα αὐτός βάπτω . ὑπαίθριος γάρ ταλαιπωρέω , καί γυμνός ὁ σῶμα κρυμός τε προσπαλαίω καί φλογμός , ἀναγκαῖος ἕτερος δέχομαι χροιά . ἠώς ὅς ὁ θρίξ αὐτός ὡς λέων μεγαλύνω καί ὁ ὄνυξ αὐτός ὡς ὄρνις . μή ἀποκείρω γάρ συνήθης , μηδέ ἀφαιρέω ὁ ὄνυξ ὁ περισσός ἀναγκαῖος ἐν τοσοῦτος χρόνος τοιοῦτος ἔχω καί θρίξ καί ὄνυξ . διά δέ οὗτος ἅπας σημαίνω ὁ ἀτημέλητος αὐτός καί ἀκηδεμονεύω εἰμί . ὁ γάρ θεῖος ἐρῆμος γίγνομαι προμήθεια , οὐδέ ὁ παρά ὁ οἰκέω ἐπιμέλεια ἀπαλαύω , καί οὗτος καί γυνή εἰμί καί παῖς , καί συγγενής · ἀλλά θηρίον δίκη ὁ ἀοίκητος χῶρος διατελέω περινοστέω , ὁ ὁ ἄλογος τροφή ὁ γαστήρ παραπέμπω · ἐπεί γάρ ἄνθρωπος εἰμί καί ἐν τιμή εἰμί μέγας , οὖον συνίημι , ἀλλά παρασυμβάλλω ὁ κτῆνος ὁ ἀνόητος , καί ὁμοιόω αὐτός , καί θηριώδης γνώμη κατά ὁ ὑπήκοος χράομαι , εἰκότως καί μάλα δικαίως ὁ κτηνώδης καί θηριώδης βίος καταδικάζω . ἀλλά ὁ φιλάνθρωπος δεσπότης , λύω ὁ τιμωρία , ὡς ἀγαθός , καί ὁ πείρω διδάσκω , ὡς αὐτός εἰμί ὁ ἅπας κύριος , πάλιν αὐτός ἐπανάγω , καί ὁ βασίλειος αὐτός ὁ πρότερος πιστεύω .