theodoretus.interpretatio-in-danielem 1.vers_3ad4
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς ἀσφανὲζ τῷ ἀρχιευνούχῳ αὑτοῦ εἰσαγαγεῖν ἀπὸ τῶν υἱῶν τῆς αἰχμαλωσίας τῶν υἱῶν ἰσραὴλ καὶ ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῆς βασιλείας καὶ ἀπὸ τῶν φορθομμὶν νεανίσκους , ἐν οἷς οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς μῶμος , καλοὺς τῇ ὄψει καὶ συνιέντας ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ γινώσκοντας γνῶσιν καὶ σοφίαν , καὶ διανοουμένους φρόνησιν , ἐν οἷς ἐστιν ἰσχὺς ἐν αὐτοῖς , τοῦ ἑστάναι ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέως καὶ τοῦ διδάξαι αὐτοὺς γράμματα καὶ γλῶσσαν χαλδαίων ὁ μὲν οὖν τῶν ὅλων θεὸς ἐξελέξατο τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου καὶ τὰ ἀσθενῆ καὶ τὰ ἐξουθενημένα ἵνα διὰ τούτων καταισχύνῃ τοὺς σοφοὺς καὶ δυνατούς ἄνθρωποι δὲ σωμάτων ὥραν καὶ μέγεθος καὶ ῥώμην ἐπιζητοῦσι καὶ σοφίαν οὐ τὴν τὰ θεῖα γινώσκουσαν , ἀλλὰ τὴν εὐγλωττίᾳ κεκομψευμένην . ἔστι τοίνυν καὶ ἐντεῦθεν μαθεῖν ὁπόσον τῶν θείων καὶ ἀνθρωπίνων τὸ μέσον . δηλοῖ δὲ τοῦ βασιλέως τὴν ἀλαζονείαν , τὸ μὴ μόνον τοὺς ἄλλους αἰχμαλώτους ὑπηρέτας ἐθελῆσαι λαβεῖν , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκ τοῦ βασιλικοῦ γένους ὑπάρχοντας . πληροῦται δὲ ὅμως ἐνταῦθα ἡ ἡσαίου πρόῤῥησις , ἣν ἐζεκίᾳ βασιλεῖ προεῖπεν . ἄκουσον γάρ φησιν τὸν λόγον κυρίου σαβαὼθ , ὃν ἐλάλησε πρός με · ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται καὶ λήψονται πάντα τὰ ἐν τῷ οἴκῳ σου καὶ ὅσα συνήγαγον οἱ πατέρες σου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης εἰς βαβυλῶνα ἥξει καὶ οὐδὲν οὐ μὴ καταλίπωσιν , εἶπεν δὲ ὁ θεός ὅτι καὶ ἀπὸ τῶν τέκνων σου ὧν γεννήσεις λήψονται , καὶ ποιήσουσι σπάδοντας ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέως τῶν βαβυλωνίων . ταύτης ἡμᾶς τῆς προφητείας ἀναμιμνήσκων ὁ μακάριος δανιήλ φησιν προστάξαι τὸν βασιλέα εἰσαγαγεῖν ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας τῶν υἱῶν ἰσραὴλ καὶ ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῆς βασιλείας , καὶ ἀπὸ τῶν φορθομμὶν . φορθομμὶν δὲ τὰς παρθένους ἐκάλεσε τῇ ἑβραίων φωνῇ ὁ δὲ σύμμαχος τὸ φορθομμὶν ἐπιλέκτους ὠνόμασε καὶ ἡρμήνευσε .
Lemmas: καί εἶπον ὁ βασιλεύς ἀσφανὲζ ὁ ἀρχιευνοῦχος αὐτός εἰσάγω ἀπό ὁ υἱός ὁ αἰχμαλωσία ὁ υἱός Ἰσραήλ καί ἀπό ὁ σπέρμα ὁ βασίλεια καί ἀπό ὁ φορθομμίν νεανίσκος , ἐν ὅς οὐ εἰμί ἐν αὐτός μῶμος , καλός ὁ ὁράω καί συνίημι ἐν πᾶς σοφία καί γιγνώσκω γνῶσις καί σοφία , καί διανοέομαι φρόνησις , ἐν ὅς εἰμί ἰσχύς ἐν αὐτός , ὁ ἵστημι ἐν ὁ οἶκος ὁ βασιλεύς καί ὁ διδάσκω αὐτός γράμμα καί γλῶσσα Χαλδαῖος ὁ μέν οὖν ὁ ὅλος θεός ἐκλέγω ὁ μωρός ὁ κόσμος καί ὁ ἀσθενής καί ὁ ἐξουθενέω ἵνα διά οὗτος καταισχύνω ὁ σοφός καί δυνατός ἄνθρωπος δέ σῶμα ὥρα καί μέγεθος καί ῥώμη ἐπιζητέω καί σοφία οὖον ὁ ὁ θεῖον γιγνώσκω , ἀλλά ὁ εὐγλωσσία κομψεύω . εἰμί τοίνυν καί ἐντεῦθεν μανθάνω ὁπόσος ὁ θεῖον καί ἀνθρώπινος ὁ μέσος . δηλόω δέ ὁ βασιλεύς ὁ ἀλαζονεία , ὁ μή μόνος ὁ ἄλλος αἰχμάλωτος ὑπηρέτης ἐθέλω λαμβάνω , ἀλλά καί ὁ ἐκ ὁ βασιλικός γένος ὑπάρχω . πληρόω δέ ὅμως ἐνταῦθα ὁ Ησαίου πρόρρησις , ὅς Εζεκία βασιλεύς προεῖπον . ἀκούω γάρ φημί ὁ λόγος κύριος Σαβαώθ , ὅς λαλέω πρός ἐγώ · ἰδού ἡμέρα ἔρχομαι καί λαμβάνω πᾶς ὁ ἐν ὁ οἶκος σύ καί ὅσος συνάγω ὁ πατήρ σύ ἠώς ὁ ἡμέρα οὗτος εἰς Βαβυλών ἥκω καί οὐδείς οὖον μή καταλείπω , εἶπον δέ ὁ θεός ὅτι καί ἀπό ὁ τέκνον σύ ὅς γεννάω λαμβάνω , καί ποιέω σπάδων ἐν ὁ οἶκος ὁ βασιλεύς ὁ βαβυλωνία . οὗτος ἐγώ ὁ προφητεία ἀναμιμνήσκω ὁ μακάριος Δανιήλ φημί προστάσσω ὁ βασιλεύς εἰσάγω ἀπό ὁ αἰχμαλωσία ὁ υἱός Ἰσραήλ καί ἀπό ὁ σπέρμα ὁ βασίλεια , καί ἀπό ὁ φορθομμίν . φορθομμίν δέ ὁ παρθένος καλέω ὁ Ἑβραῖος φωνή ὁ δέ σύμμαχος ὁ φορθομμίν ἐπίλεκτος ὀνομάζω καί ἑρμηνεύω .